Dh11_fol Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Margarita poetica Albrecht, von Eyb = „ E . N12511919677 021 UIHIHEIIINAILTMIIIIING — U8 Tübingen ——.— — — — . — . — ⸗ , „₰ . . . . —.— —– – .* 4 l MM — — . õ õ — — - —,— GunraimeN — — . . ¶ Tabula ſiue xegiſtrũ pᷣſentis oꝑis. Ro pñtis oꝑis oꝛdĩatiõe ⁊ tabule ſiue regiſtri de ſuꝑ:illð aduertendũ erit Qiĩ pꝛimiſ ſe offerũt ru bꝛice ꝓut ex oꝛdine ꝑ to tũ opꝰ ſunt collocate · de inde ĩueniẽdarũ autoꝛitatũ ꝑ alꝑhabetũ modꝰ:cũ ꝓpꝛioꝛũ nominũ adiunctõe: ſic ſcʒ ꝙ numerꝰ foliũ:litera pꝛincipiũ auto ritatis vt plurimum quaſi digito demon ſtrat · Q ſi huiuſ modi lĩam autoꝛtas ip ſa nõ illico ſequat᷑: queritet tũc lectoꝛ ad ſequentẽ vſqʒ l̃am ⁊ interĩ ĩdubitanter repiet · Peterea:Numerꝰ ſignatuſ cũ vᷣ. verſus:non ſignatus autoꝛitatũ ꝓſas de mõſtrat · Nec cõturbet quenq; ſi quid nõ ſic in foꝛma vt in hac tabula ſignatũ ẽ in ueniat᷑:cũ ad ſinonima ipᷣa ſepe remittat Sequit᷑ itaq; tabula:⁊ pꝛimo de rubꝛicis ſiue titulis libꝛi· PDiſtola ſiue ꝓloguſ ad pꝛincipiũ lbꝛi.folio pumo. – Caſparini Barſiʒii ꝑgamenſis 2 Stephani fliſci Soncinẽſis ꝑfecte elocu tionis pᷣcepta incipiũt · fo.pꝛimo. De iunctura · fo · pꝛimo · De oꝛdine · fo · i . BR. De numero fo · xi · B. De modo punctandi · fo · xi. C. De coloribꝰ rhetoꝛice oꝛõis magis vſita tis · fo · xi. D. Et hec quo ad pᷣcepta pᷣdictoꝛum autoꝛũ ſunt ꝑ oꝛdinẽ · l inonima exoꝛdiorũ Caſparini ꝑgam̃. Stephani fliſci Soncineñ · Gt pꝛimo circa amoꝛẽ ⁊ beniuolẽtiã: ⁊ vbi quẽ ex officio vel virtute laudamꝰ exoꝛdia · fo.xii. De literis ad amicũ datis vel ab eo recep tis · Et vbi aliquid ei ſigniſicamꝰ aut etiã amico vl nobis ipſis cõgratulamur exoꝛ dia · fo · xiiii. Vbꝛ amico de bñficiis gratias habemus. Et vbi oꝑam vel officium nrm ei pollice mur · Cxoꝛdia · fo · xp. De narratiõe vbi ſcʒ de lñis vbi de rebus ſcðis:⁊ vbi de rebꝰ adũſis enarramꝰ · fo. De diuiſione · fo · xix. (xvi. De cõfirmatione · fo · xx. De cõfutatione · fo.xxii. De concluſione · fo. xxvi. Et hec quo ad clauſulaſ fliſci ſeðᷣm rheto rice oꝛõnis partes oꝛdinatas · Qlauſule familiares ex libꝛis eplaruʒ M. T.Q.exerpte · Et pꝛimo ad magnitudinẽ amoꝛis beniuolentie ⁊ familiaritatis ſiue officii ⁊ bñficii in aliquẽ nñi aut alterius in nos explicandã · fo · xxix · Ad idẽ Caſparini ꝑgameñ · Cuarini vero neñ · Leonardi aretini · Poggii floꝛentini Antonii panoꝛmite · Erancſſci philelphi · Baldaſaris raſini ⁊ alioꝛũ oꝛatorũ clauſu le · fo · xxxi · . Et ita poſt quãlibet Cicero nis rubꝛicã ſequit᷑ · d idẽ Caſ.⁊ alii· Vbi conſiliũ ⁊ auyxilium amico imptimur aut ab eo expoſcimus.M.T.Q.clauſu le· fo · xxxii · d idẽ Caſp · etẽ · vtſup · Vbi oblationẽ de nobis aut alus fadmuſ ⁊ vbi gr̃as de bñficiis acceptis habemus M.T.Q·clauſule · fo·xxxiiii · Cõmẽdaticie vbi ſcʒ nos ipſos aut alios amico cõmendamꝰ . fo · xxxvi· R. Circa lĩ̃as ad amicũ datas aut ab co rece ptas clauſule · fo·xxxix · Vbi quẽ vt ad nos velit venire ĩuitamꝰ · Et vbi ipſe ſe qꝛ venire nõ p̃t: aut in alia uacũqʒ re excuſat · fo · xliiii.· Qirca virtutes honoꝛes ⁊ ſcientias.⁊ pbi quẽ ex eis collaudamꝰ aut ad p̃dicta ĩui tamus.M.T.Q.clauſule · fo · xlvii · QCirca pacẽ ⁊ felicẽ reip · ſtatũ:ac circa res ſcðas omis pꝛiuati · ⁊ vbi de his reip · no bis aut alteri cõgratulamur · fo · l. Circa vicia ⁊ inimicicias ac malos hoĩm moꝛes· ⁊ vbi quẽ ex eis arguimꝰ.M.T.O dauſule · fo · lii · Circa bellũ ⁊ ꝑẽbatuʒ reip · ſtatũ: ac circa res adũſas pᷣuati ·ſcʒ moꝛtẽ ⁊ ſilia · ⁊ vbi de hiſ cõdolemꝰ aut quẽ ſolamur · ſo · liiii Vbi rem aliquã geſtã amico ſignificamꝰ: aut quid ab eo expoſcimꝰ:aut eũ ad rem aliquam ꝑagendaʒ exhoꝛtamur · clauſule folio · lviü · QCirca res generales ⁊ extrauagãteſ ac cir ca autoꝛitates ꝓuerbia ⁊ exẽpla.M.T.O. dauſule · fo · lxiii · Qirca clauſulas ⁊ quoſdam verſus qui lo co parentheſis aut alias cõuenienter in epiſtolis poni cõſueuerunt: ac circa epla rum ſupꝛaſcriptões iuxta merita cuiuſqʒ; debite inſtituendas · ſo · lxvi · Carmina que loco parẽtheſis aut alias ĩ . —. eplis ĩteruenire poterũt: ⁊ pꝛĩio Virgilii Maronis Eneidoꝛũ.fo·lxvii/XR... Qarmia vᷣgilii· Buccolicoꝛũ·fo· lxix:B. QCarmiĩa vᷣgilii Geoꝛgicoꝛũ ·fo· lxix· hh · QCarmiĩa uuenalis ſatiri · fo·hxx·A.· Carmĩa Perſu ſatiri · fo · lxxi · vbb. ¶ xxi.rr Carmĩa Ouidii Naſonis de ſine titulo · f· Carmina Stacii thebaidoꝛũ · fo.lxxii · ff · Carmina Hꝛudentü ·fo·lxxiii .M. Carmina Valerii Martialis ·fo · lxxiii · P· Carnuna Maximiani fo· lxxiii · ac· Carmina Ruiani · fo · lxxiii · be · Carmĩa Hãxhili · fo lxxiii · bn · (· lxuu · Carmĩa extraoꝛdĩaria diuerſoꝛũ poetarũ Suprſenttaee eplarũ · ſo · lxxv· ai · Circa artificioſas eplarũ cõcluſiones.M T.Q·dauſule·fo · lxxvi ·.N..· Et bec quãtũ ad pꝛimã ꝑtẽ huiꝰ opis· Vtoꝛitates diuerſoꝛũ oꝛatoꝛũ ⁊ poe tarũ qͥbꝰ omnẽ nr̃am eplandi rõem dicẽdi moð coꝛroboꝛare exoꝛnare ⁊ am Plificare poſſumꝰ. t pꝛo circa M. T.Q· officioꝛũ libꝛos · fo · hxpvi · De amicicia .M.T.Q.auto ·folxxxii·R· De ſenectute·M: T. Q·autofo·lxxxv · C· De ꝑadoxis ·M. T·Qauto⸗fo.lxxxvii.D· Ex queſtionibꝰ tuſculanis ·L. Q· auto · folio · lxxxvii · D. Ex veteri rhetoꝛica·M. T. Q.auto ·f.xciR Ex noua rhetoꝛica M.T.Q.:auto ·fxcii· Ex oꝛõibus.M.T·. ¶·auto:fo·xciii ·D. Ex Lactantio firmiano diuinarũ ĩſtitutõ num . auto. fo. xcvii · ¶·¶ fo cxxvi· R. Ex Macrobio ſuꝑ ſomniũ ſcipiõis auto · Ex Lucio Apulegio de Magia·autoꝛi· fo. cxxix · R· (oo. cxxx. G Ex Lucio Apuleio de aſino aureo auto · Ex Lucio Apuleio de libꝛis f loꝛidoꝛũ au⸗ toꝛita.fo:cxxx· R. (Lfo · cxxxi. B· Ex Lucio Aꝓpuleio de deo Socratis auto · Ex Lucio Ipuleio de nata deoꝛũ · autoꝛi · fo · cxxxi · R · Ql(autofocxxxi.D Ex Lucio Rpealtio de dogmate platonis Ex Lucio Apuleio de hitudine mũdi au⸗ toꝛitates · fo·cxxxii· N .— Pauli Oꝛoſi de oꝛmeſta auto ·f.cxxxiii ·R Victurini de architecta auto·f·cxxxiiii ·R Quinti Qurtii Ruffi de geſtis NRlexandri · auto · ſfo · cxxxiiii · C· (v. xx tulii Celſi de geſtis Ceſanis auto · ſo · cxxx Ex valerio mayimo hiſtoꝛie ⁊ autoꝛitates Ex laercio de vita mai Pinnr fo · cxlvii · v.R poſt mediũ ; Kutoꝛes a ĩuentoꝛes plurimarũ rerũ · fo · Apopthegmata plutarchi cheronenſis· fo · clx · SD·.· Liber auguſtalis imꝑatoꝛũ romanoꝛum franciſci petrache · fo · clix · B· Noĩa deoꝛũ quos romani ⁊ gẽtileſ colue runt · ſo · cxiii · D. Nomĩa ⁊ officia romanoꝛum · fo· clxv · R · Eranciſci petrache de adůſa foꝛtũa reme dia · fo · clxv. (dia · fo. clxxii ·M· Erãciſci petrache de ꝓſpera foꝛtũa reme Terentii comici elegantie auto:⁊ familia res elocusões · Quiꝰ comedie ſunt he· An⸗ dꝛia Gunuchꝰ Heutõtumerumenos Idel phis Hechira ⁊ Phoꝛmio · ſo · clxxxii · · Nauti comici elegantie ⁊ auto· Duiuſ co medie vſitate ſunt he · Imphitrio AMina⸗ ria Duo captiui Curculiocaſſmna Qaſtel laria Epidicus:⁊ aulularia·f.clxxxvi· hh. Ex comediis plauti· inuſitatis ⁊ nouiter reꝑtis elegãtie ⁊ familiares eloquutiões Que q̃dẽ comedie ſũt he · Muſtellaria ꝑſa Rudens:Stichus · Trinumiꝰ . Truculẽtꝰ Miles gloſus· Marcatoꝛ· Pſeudolus. He nulus.bachis ⁊ menechinꝰ.fo/clxxxix· R. Ex philodoxios Comedia karoli aretini auto · ſo · cxcv · ee · Fo · cxcvii · pp · Ex comedia ronʒii· ð̊ falſo ppoẽëta · auto · Ex phiogenia comedia vgolini parmen ſis· autoꝛitates · fo · cxcviii · ſſ. Tragediarũ ſenece floꝛes ⁊ auto · fo. cci · Ratões ſiue cõmendatões diuũſaruz rerũ p̃clariſſie ⁊ pᷣmo de diuiniſſĩo euchariſtie ſacramẽto laudatio ·fo.cciiii · In ſacratiſſimũ xp̃iane eccleſie doctoꝛem hieronimũ laudatiũcula · fo · ce. (ccvi De oĩm artiũ ⁊ ſcĩarũ laudibꝰ oratõ · fo · Ad ſanctiſſimũ dñm nicolaũ papã v · oꝛa tio · fo · ccwii · In laudibꝰ reuerẽdiſſimi dñi Tohãnis Qa ſtellonei cardinalis pap̃ · fo · ccvii · Ad ep̃i vel alteriꝰ p̃lati electionẽ ꝑſuaſio fo.ccix · . Exhoꝛtatio ĩ clerũ ſaluberrima · fo·ccx · R Pro ſereniſſio romanoꝛuʒ rege iocunda receptio · fo · ccxii. Kd regem arroganũ ꝑſone oꝛãtis cõmẽ datio · ſo · ecxiit · fo· ccxwi. B- DSdduerſa. clxxxviü · T. AId dũm mantuanü illuſtrẽ marchionez oꝛatio fo · ccxiii · (occxuu Pro ĩgreſſi u alicuiꝰ ad officiũ exhoꝛtatio ECiꝰ q officiũ p̃ture aſſumit rũſio · ccxiiii Peo pace ſuue ĩeũda cõfederatiõe oꝛatio·. fo· ccxiii. (tio.foccxv· tkanuenſiũ eõtra venetos ĩ bellũ exhoꝛta⸗ In Laurentiũ vallã Poggi floꝛẽtini ĩue cunua. fo- ccxx · Elarnſli iſlime · fo · ccxvii · d laudẽ 1 cõmẽdatõʒ Bãberge ciuitatis d laudẽ ⁊ cõmendationẽ elanſſimaꝛũ fe ninarum. fo ccxviii· . Spõſalicia oꝛatio p̃dara. fo cerir. d laurẽtiuʒ de medicis funebꝛis lamẽta tio·fo cexxR. Crectoꝛis. fo. ccxxiiii· Oꝛatões ſeolaſtice.Et pꝛĩo ĩ cõmdatiõeʒ Pꝛo acceptatõe officii rectoꝛatꝰ rñſiofo· ccxxiiii · (fo.ccxxiii:O. An t rpetitde aut ſili actu ſcolaſtico p̃fatio In itroitu exanĩs P pũctoꝛũü recitatiõe p̃ᷓ fatio · fo · ccxxv. B. Doctoꝛãdi ĩ licẽtia ↄmẽdatisfo.cxxv· Ad petendũ ingnia oꝛ5 · fo ccxxv⸗D· In tradẽdis iſignibꝰ oꝛatio⸗ fo cexxvi-. Cu qs collegiũ recipit doctoꝛũ petitio⸗ V (ccxxvi.· D· In pꝛcipio alicuiꝰ libꝛi legẽdi p̃fatio · fo. Ciratiarũ actionũ relatio.fo.ccxxvii.T. Id libꝛi cõplementü 1 ei⸗ miſſionẽ oꝛatõ fo.ccxxvii. R· . Se. J. nueniẽdarũ autoꝛitatũ tabula.⁊ pꝛio Plentia amicoꝛumclxx-S. (aaà Abſunẽtia cxli. H. Abſolutõ· cc. Abſurdũ eſt hoc. lxxxii · · Xbundantia amicoꝛum. clxxiiui. R. Icherons ri c. vcxci · hh. excir. tt. Accidia.clxix. E xxxv·N. cxx viu · L. Actio bois Mxx. O-⸗ nrrete E.- xciii.S. Accuſatio· lviii · E· xcvii· N. chxxxiiii· G. Xdmiſtratioxxxi. D. cxxxix· E. cxli· R. Adoleſcẽcia:clxxxiii·ſſ· cexxi-N. naleſers⸗ lxxix ee· lxxxi · . xciii· cc.· c xxii. M. . clxxix· T. clxxxvii R cxc-E. ccxcn. ff. cxciii †. cxcvi · gg· Kduentꝰ optatꝰ.elxuii· M. J. clxxxv. .qcxcviii. R. Rdulatoꝛ ſ aſſẽtatoꝛ · xciiii. QC. clxxix- N RKeris ſerenitas. chexvi. kXfX.. ffabilitas. lxxxi⸗ D. „ Afrecho- xci.R· cxvi · F. B. Afflicuo. cxxviii. F. Agricult᷑a.lxix · oo· vᷣ. lxxx. L. cxxxiiüi· NR Nacritas.lxviiiee· ᷣ. cxxviii . NR. Alee ludꝰ.cxlviii. C. lxxiii · M. cxlvi-R. Mienũ.lxxiiii.E. v. lxxi·E. v. cxvi.M. cxxxiii.E. dxxvu.DP. Alchimia · clxxvi Q- Kmãs vir vel mulier . xix · 36. lxxi. ac. v. lxxi· D. v. dd· v· lxxv · ee · v. qq· vᷣ. cl⸗ xxvii · Q· clvxxxi · V. clxxxvii·h cxcu⸗D cxcuiimm. cxcvi. N. O· cxevi · ff. G. Amare quoſ dẽmus.lxxxii · L. (cxvn · Kma vel odi apte · lxxxiiii · E· pᷣmo· Quid ſit amare . lxxxv. G. Qui amat · cxxxiii · R· cxlv. F. clxxvi⸗·A· Ambaſiatoꝛxcvi· C.· cxxxvi· aa. Kmbitio · lxxix · L. clxxxix · ac. Rmicicia. lxxix · do · lxxxii· S V. lxxxiii · R BQ.D.G·M. L.p totũ libꝛũ . lxxxiii:.D. Eſecũdo.M.RK · L-M. N. lxxxv. .· D·. lxxxix ·· xxci·L. xcii · bb. xciiii.N. xcv B. xcviB. xcvi ·V. cxlii.F. clii.E. M. Q· clv· R. clxxiiii · clxxviii. R. clxxx. E Kmicus · lxxviii · · lxxxii.E. lxxxii.E. lxxxiiii·E. .B. P. lxxxv. B. cxlv. Y. cxl viii · Q· V..cxlix · · xxvi· C. clxxix. C V. clvxxiii · ee clxxxiũi · nn · clxxxix. bb. ab · af · cxc·MQ. cxci:Q. cxciũ:G. cxc⸗ iii · pp · cxcvi:R·T. cxcvi⸗B. ccxx. B. miea · chexxini. f. cxci · bb. Kmicꝰ vnicꝰ ⁊ fidel. lxxiii · ii · P clxxiiii · M Kmici ĩcogniti niſi ꝑ famã · clxxiiii. L. Kmicꝰ ĩ fidelis · lx · Q· v. xciiii · D· clxix · T. cxcii .Q· cxciii.S. AKmiſſio tꝑis · clxvii.M. AKmiſſio pecunie · clxvii · C. Kmiſſio lingue· clxvi·R. Kmoꝛ ſiue amatoꝛ· lxix · C. B. lxvii· ak. v 6. at · V. lxix · M·v· ff· v.· xx · v. lxxii. ſſ. v. ae · lxxii · Q· v. clxxvE. lxxiiii·M.ᷣe.v.· cxxv · Q· lyxv· R. B. vᷣ. xci·.Q. cxlvni. E. clxxvii · bb · ee. clxxviii· D.M. elrri⸗ B. clxxix · T. clxxx · CG. clxxx·. S. clxxxi. B. c⸗ lxxxiii · ·. lxxxii · C. lrtrrei †. ff. mm· clvxxviii. B. clxxxix. Q.M. D. clxxxix· ag · exc· R. N.ee. cxci. B. cxci. T. cxciii · Ul⸗ cxcvi· B. ccii. N cciii · ee. AXmoꝛ cõiugalis · cxlii · E· Kmoꝛ parentũ ĩ liberos: crliii. M. Kmoꝛ ſtultꝰ. clxxxiii O. an⸗ C. AIngeli · ciiüi · G· ccxxvii M. cxxvi.T. R. cxxxii⸗B. KFnime ĩmoꝛtalitaslxxxvii.¶. cxvii. B cxviii · D. cxxiiii/ A ch·E· cxxxviii· M.- Knimus lxvii ·R · v· lxxix · P· lxxx· N- lxxxviii. . lyxxxix · M. xc·M. xciii N. cxxvi .D. cxxvii/Q. cxxxi :D cxxxvi. dyxxvii · Z. clxxviii· R· clxxvii· R. chxxx ff. dxxxiiii.ii · bb · clxxxv. S. clyxxxvi · cc dyxxxvii· L. clxxxviii · E· clxxxix· L. cxc· Q.· cxcvi . · Fnimi diſcoꝛdia · clxvii · Cclxxxviii· E- Kntichꝛiſtꝰ. cxx· B·. D. Kntiquitas · xcii · Q· c lxxxvii · Rk. Knnus .lxix · M. v· lxxi · qq· v. lxxiii· Rk. v. lxxiiii · q vᷣ. lxxvi· cii· C· M cxciii Knulꝰ. lxxi · V. vᷣ. lxxiiii · ac · v· cc· ff ¶ g pparatꝰ magniſici · lxxviii· L· cxxxii.Q. Appetitio alicuiꝰ rei · xcii· S. M pta ⁊ feneſtrata debẽt eẽ hoĩm pectoꝛa cxxxiiii · B. l Rpes imitemur · lxix · ac · · cxxvii · . que ⁊ignis cõtrarietas · cii. Rque ⁊ ignis ĩterdictũ · cii · R· Kra.dvxxxi. L· Krbitriũ· dxxx·. P. · Krboꝛ.lxix.· M.vᷣ· cxxxv· M. Frgentum . clxxxi ·mm· cxciii· L. Frgumentüũ · xci.Q.· xcix· R· ci. D. Krithmetica.ccvi · E. Frma. lxvii · gg · v · lxviii · ai · v · cxxxv · ll· cci .L.vᷣ. clxxvi .M. Krrogatiua · cvi· · Krs.lxxiii· bn.vᷣ. lxxiii. C· v· Frs poetica · clxxxxv · · Kruſpices· clxxvi⸗D. Kſſẽtatio ſiue adulatio · lxxxiii · Q · lxxxv Q. ʒxcii · Z· cxciii · C· Kſſequi qð nõ queas ne q̃ras · lxxix · · Kſtrologia · ciii · Q¶ cxlvii· R · ccvi· E· Kſcenſio domini · cxi · N·T· Kuaricia.lxvii ·oo · v · lxxi · C· v. lxxxi · R lyxxxvi · F. xci · S. xcii · hh ·· xciiii · R· ci · G. cexxxv· ff. cxlvii· Q. clxix · . clxxx⸗ ii. oo · . ccx · C. D. Kuarus.cxlix ·LH· cliiii·· Kucupium · clxxii S Kudacia.lxviũ · Mvᷣ. cxlvi.Lcvxxxv.M dxxxvi · dd · pp · exc· T. Kuditus·clxvi. T. clxxxvi.T. Kura · lxvii · ſſ. vᷣ. lxix · ab · v · Rures · xvü· E. cxriüi· . Kuroꝛa. lxvii. ae · V· Kurũ . clxxiii · O. clxxꝛv. E· clxxxviii. ll. cxcii · vv. cxciii · hh · · ccxix· R. . FKues. lxxiiii · a · v · cxxx · · Kutoꝛitaſ.clxxxiiii ·/N. Kutoꝛitas vetuſtatis ·ci. E· Kutoꝛ ſacrificiorum c·Q· Kutoꝛ vanitatumc·. B. H Kuxilii ĩploꝛatio · clxxx· · clxxxii· cc · cl⸗ xxxvi · T. · clxxxviii · O. cxcv· VP· ecxcri · D Tabula ꝓpꝛioꝛum nominuüü.· Bathocles figuli filius· clvi · · Actius poeta · cxl · V. Kdꝛianus imꝑatoꝛ· clix · R. Xdulphs comes imꝑatoꝛ · clxiii · Kdã ⁊ euacxi ·E· cin.C. R. cxi· C. M Kediles · cxv· . Keus rex · clvii · Q· Kffricanꝰ ſuꝑioꝛ · cxli · O· cxliiu.M. Kgalus ſophius:cxlv. Q· Kgatocles rex · cxlvi · QO. Kgeſilaus rex · clvii · D. Kgrigentinꝰ gillia · cxlii · N Albertꝰ dux auſtrie imꝑatoꝛ:clxii · aa · Aceſtides poeta:cxl · Y. Klcibiades phᷣus ⁊ poeta ·cxx xvii·. c xxix · P. dvu ·. E. . GR Klexander magnꝰ rex· cxlvi· Q clvi: N Klexander ex xpᷣianiſſima muliere mãmi nea imꝑatoꝛ clx·M Knaxamenes · exviii·M Rnulcar dux · cxxxvii· D. macreons · cxlvi · O· Knacharſus cxlv BZ (xlix. N ccxxi · . Knaxagoꝛas phᷣus · xcviii· R· cxluii/ X& c⸗ Knaxarſis phus· cxlviü · bb· Knaximander phᷣus:cxlviii· aa · Knaſtaſius ĩ grecia imꝑatoꝛ · clxii· R. Knaſtaſius ſecũdus clxii ·. QO. Knibal maximus · cxlvi · V. ccxv· B. Knatalcidas · cvi·p. Kntigonus rex · cvii · · ccxiui · R· Kntiochus rex · cxli · HDcxxxix· · Kntiochus adoleſcẽs:cxlii.·M. Kntiochus tercius· clvii · O· Kntiſtines · xcviii ·D.· Kntipater poeta · cxxxvii·N. clvii · B. Knthonius pius imꝑatoꝛ · clix ·S. Knthonius verus imꝑatoꝛ · clix·T. Knthoniꝰ comodꝰ imꝑatoꝛ.clx·A. Appius claudius · cxlv · · Appollo.ccvi. L. xcix. R. Apuleius.cli.M. Archelaus.clvi· L. Krchadius imꝑatoꝛ:clxi ·.. Kriſuppus philoſ. ophus · cl. · Rriſtoteles Phus. rxcviii · . cxlv.P. cdli- · ccvii:Q. ccxiii⸗D. Krnulphus ex karoloꝛũ ꝓgenie imꝑatoꝛ a pediculis roſus.clyii · ee · Artaxerxes rex . clvi · D. ccxxix-C· Kſpaſia mulier ccxxviii. RN. Nulius cxlii. Q. Xtbalus rex· cxliii · O. Kuguſtꝰ ceſar. cix N. D. ccxiii⸗Q. Ruguſtinꝰ. ccvi.D. ccxxvi· M. ccxxviü · Ruianus·lxxii. be . D. Kur elianꝰ ex Barbaris natꝰ romanoꝛum atoꝛ; clx. R. Fchus. lxix · nn. v. clxiiii· E. Baliſta clxxvi.N. cxcix.D. quitur clv·.R. Baptiſ mua chꝛiſti · cxi · R· Beatꝰ eſt qui ẽ aptus totꝰ ex ſe eſe . lxxvi · M. xc. M. N-Q. Bellũ.lxvii.hh.pᷣ. lxpꝛiii.akvᷣ. lxxix · M. lxxxiiui:L. xcii. B. cxxxiii· O· cxxxiiii · S cxxxv · V. cxxxvi. B. S ZS'cc· cxxxviii.T. R. chxv· . clxviii. R. elxxiiii· M. clxxvi. O. cci·R· ’l. v. .ccii⸗ X. B. ecxx· B. Benefacere · lxxiii.· R. v. cxvi⸗G. . cl. R. cxc· G. Beneſicium·clxxvii · G. lxxviii.L. lxxv⸗ iii · . cxcii·. Q· clxxxv.nn· clxxxix · dd· cxc·te cxcvi-L. cxcvii.U. Beneficia allis collataclxxvi.R. charv⸗ Beneſicẽtia.lxxviii.T. (ui · aa Bñuolẽtia· clxxvii·E. cxcvii:aa: cxcvi.¶ Penignitas.clyxxix. HM. clyxxxiiii.X Bibere. lxxi · pp · ÿ. clxxxviii. kk. Blandicie: lxxii. T. v. lxxim.bk v. lyxx. p. v. cxci · R. cxcii: aa· cci· L. Bona hoĩs.lxxiiiirr·vᷣ· lxix V. vᷣ. cxcvii R· clxxvnG. C. xc. O. xcv. cc. cxv. G clxxriii: aa: cxxv · A. clxxvii · J₰ clrprvii N. cxcvii.ee. ccii· ff. Bonus. lxxxii.R. lxxv·M. xc.D. xciii. dd· cxxxiii aa. cl. A. cxc.B. cxcii. L. Bꝛeuitas·lxxuii.V. vᷣ. lxxxv· E. Bruta animalia· cxxi · O. P.· Balbutiẽs natura rerum plus lo e B ppꝛia nomina- Kmberga ciuitas · ccxvii · Bartolus·ccxxvi ·D. Barbaruſſa dux ſueuie clxiii · R· Baſſianuſ imꝑatoꝛ · elx.. Berẽgarii quattuoꝛ ĩ italia imꝑauerunt· clxii · pꝛimꝰ. · ſcs. Bterd.l q̃rtus·E EBias ph;ᷣus. exlviii. M.cxlv. Y. Boetius.ccxxvi·.M/R⸗ Bꝛaſidasclvi.P. ¶ De Qautoꝛitates· Knes· xix · bb· v. lxxv. L. . cxxx iii . R. cxxxv.S. clxxxvii. . cxxx· X· Qapitolium · c · E. Carecrti, B. Qxxxix · O- Caluus.lxxiiioo · v· QCaptiuus · lxxxiii · l. v · cxvi · C.· cxciiüi⸗ F. clxxxvi. L· Carcer ·. clxvii · R· clyxxvi⸗ T- cxcv. S. ca⸗ xcvui · ff. Caſtigatio. lxxix· N. diüi . cxciii ·D. QCaſuitas rara.lxxi·ai · v. Caſus · lxvii · af. v· Oecita s· clxvi. . exxxiiii · R- Celeritas· cxxxi.·. Celeſtia· cvi · A· cxxxvii:C. Celum c·O. cxlvii · G- cliiii · L. Cena. lxx R · v. lxxiii · xx · ab . v· lxxv · ah. vi cxxvuii. E. cxxxvui · S. exxx · cc · cxc iui . R. clxxxv · cc · Cenſoꝛia· cxxxvii·V. Cẽſus·lxxuce·vᷣ. lxxiiii ah.v. vw. G. QCerimonie . cxxxvi.ll · Ceruus · lxvin · rr· · lxxxix · V. QOertum · lxxi · pp · Chanaan terra ſiue chananei · ciiii. B. Oriſtus ·cvii · D.G·E. C.· cviii · C. cxii · N. ʒcxxxiii · · cxiui⸗ Q. Chꝛiſti ĩcarnatio · cvii · O· Chꝛiſti natiuitas · cvii · F. cxi · L· Cbriſti aduentus · cxx · Q- Aduentus in die palmarum . cxi . S. Cbꝛiſti paſſio · cix · E· Accuſatur · cx · . Traditur · cx · O. Siletcx- M Potatur · cx · T. QCoꝛonatur · cx · R. Cxelamat· cx·N. Dantus· lxvii · bb · v · lxxiiii · a · v· R D 4 D * 4 . W 5 S — Muditur. cxi. O. Crucifigitur · cxii · D· Kffixus·cx·M· Captiuatur · cxii · B Flagellatur · cx· E· Chꝛi ſti moꝛs · cx ·L· cxii · A· Chꝛiſtus cuſtodit᷑ ĩ ſepulchꝛo · cx · O. Chꝛiſti reſurrectio · cxi · . cxii · · Chꝛiſti aſcenſio·cxii·N.T. Obſti circumciſio· cx· B. Oia q̃ chꝛiſtꝰ paſſus ẽ ſigĩficatõʒ magnã habẽt · cxii · O· ⁊ cõſequẽter bᷣm oꝛdinẽ De baptiſmo chꝛiſii · cxi · R. cix· Q· Chꝛiſti miracula ĩ eius baptiſmo ·cxi·R· Item in eius moꝛte.cx · N. cxii·· boꝛee · lxvii · bb · v · clxxii·R. cci·R· Cwus · cxxvii.Q· xxix·O. Circumſtantie · xcii· T. clxxxiii ·hy· Ciuis lxx · O· v. lxxxi ·V lxxxii· cxxxii· T Ciuitas.lxxxi · Q. xcvi:H.M. cxxxiiii / R. cxci · R. ccxvii · Clades ſiue calamitas · lxvii· kk.vᷣ· cxcix· Qlamoꝛ · lxviii · C· v· (vd. Qlaritas.lxxxi.B. cxl.E. ”YMU Claſſis inſtructa · xxvi · L· ¶ lementia · cxli · O· . Clericus ·ci · M. cxcviii ·i · Qlientes · cxcx ·E· Cogitatio · lxxx · E. clxxix.· Z· chxxxii·S. Coloꝛi ne credas·lxix :N· v. Columbe · clxxiiii · L. QConatus · cxxxi·R. Commendatio · lxxiii · be · v. lxxv tt v cxxxii O· clxxix · V· chlxxx ·oo · clxxxi · L· ccxxix· E-.CIC. Cõmemoꝛatõ bñficii.lxxvii · Ecxcvii · l Cõmodum clxxx · L· clxxxiii · vp. Cõmune · lxxvii · · clvxxxix · R · Cõmatio dxxx·B.V clxxxii.C. ff. clxxx ni · P. cxcii ·. L· cxcv · O. cxcvii. C.R. Compaſſio · clxxxi·nn· clxxxii·. Cõparatio ·. lxix · L· v· xcii· ll. xciii · O· QCompoſitio · chxxxv · tt · Conceptionis membꝛa · cxxiii· C.· Conceptus·cxxiiii · N Confeſſio criminum.cxcvii · pp · cc·L· Confidentia · cxxxvi · R· cxcv· E· Coniugium . lxvi:D.v· clxx·D clxxv·⸗ Coniunʒ · caiü · dd · (V. N. Cõq̃ſtio· clxxix · M. cxxxvii·V· cxcix.M. Conſtantia · lxxx · O· cxl:cc· Qõſuetudo · lxxxix· Q. cxxix · Qclvxxxi·E Cõſilium.lxviii·ai· v.· xci·· cxlvii ·N. cxxxv.L. cxxxvi⸗.C· V. cxlv· .· cxl viii · Q. cxlvii · D. clyxvii· gg· clxxviii; L. clxxix. D. E. bb. clxxyil. dyxxxii, clxxxiii ·. M. clxxxv · ii· clxxxviii· R cxcii · Ycxciii. D cxcv· T cxcv· Ph cxcvii · ff Conſcius· lxx ·E·vᷣ · lxxv· ad · v · lxxiii: V. v̈. cxxxvi·Q·. clxxxix · L· Conſpiratoꝛes · cxxxvi · S· Conſolatio lxvi · Lv · lxxv· qq· vᷣ. xxx · ix · · clvxx · dd · clxxxiii:R· clxxxv · pp· Contemptꝰ.lxxx · · lxxxi· M. clxix·NI- Continentia · cxli · HP. clxxvii.Nl. Contumelia.clxxix · nn · clxxx·C· clxxxi · F. clxxxv · d · Conuiuiim. lxviü · nn · v · vv · v · lxxxvi · D cxxvii.· cxxviii·M. O cxxxvii· V· clii⸗ B· dxxii.cdxxxi · Vcxcii · Pcxc · bb Coꝛ·lxviii · H·Q.vᷣ · cxcii · pyp · Coꝛpus ·lxxiii· Av. xciii · N. cxxxii· B. Coꝛpoꝛis bo na · clxxii · · R· NOQO. H.vide multa per oꝛinem; .—. Coꝛꝑis mala · clxvi · · vide mlca ꝑ oꝛdinẽ Coꝛrectio · lxxiiii·ff· v · Coꝛuus albus·lxxi · D.vᷣ· COreatio oĩm a deo · cxi ·· cii· D.G· B· cii / N. B. CG.· cxxxiii.· Crimina.lxxi · · v. lxxiii.ak· v · cxci ·. ¶. Crudelitas · lxxxii · E. cxxv·O· cxlci · ꝓP. Qulpa·lxxiiii· E· v. xcii·· clxxviii·.B· clxxxv. T. clxxxvi · L·ee · clxxxviii · pꝓp · cxciii · O. Cultus diuinus ·cxiiii · N. ccix · E· J Cupiditas · lxxiii · bi · v · lxxviii · . lyxix. E.CG.·. xci. G· xcv· L. cxii· R. cxxxvi · L. cxlvi.DP. clyxxxvi · Q· cxc · dd · Qupido:lxxi.Q· · Qupido deus amoꝛis · clxv· D. Colonia ⁊ comitia · clxv · cc · QCur credimus chꝛſtum deũ eſſe · cxiii· Q. Qura.lxviii·? ·v ·aq· v · Lxxiii · ar · v · cxvꝛ · R· clyxxxiiii · P· cxcvi· : cciii · T· cxxvii ·D. Curſus · cxcii ·C· cxcvi · H. clxxxviii · · Qurioſus · clxxxix·33· Quſtos vxoꝛs · lxx · bb · ᷣ · De Q nomina pꝛopꝛia Kmillus cenſoꝛ cxxxix·A· Carus medio laũ:impatoꝛ:clx·V. Qato marcꝰ poꝛoeꝰ poeta clui·D ccxi. D QOato ſenioꝛ · ccxiii:M· viu. C· Qato ſuperioꝛ·l· L. Cecilius metellus ęlviii. XE. Qelius Valerius· cxliii· R·. Oentona mulier · ccxxvi·R· QOenſe oꝛes · clx v. S. QOenturiones · clxx. dd. . Ceſar auguſtus· clix · . D. cxiiii· . Chabꝛiasclvii·M. Charilaus rex· clvii.N.⸗ Chilon philo ſophus· cxlviii · . Cicero oꝛatoꝛ·c Q cxv. E. clii-N. d vin ·:L. ccvi:Q.H· ccxv· R. E. ccxv. Q. ccxxiii · D. ccxxvii: N. Cipꝛianus oꝛatoꝛccxxniii. B Cirrhus rex ·ccxiiii· B. Uaudianus poeta · clv· O. Qaudiꝰ unꝑatoꝛ: clix. C. C(clx. Q. Uaudiꝰ ſcðs imꝑatoꝛ q̃ gothos deuicit. Oleantes · xcviii·W. ccvii· C. learchus dux.· cxxxviü· Q. Oleomenes· elvii. T. QOlodius puleer.cxl.M. (clxii. B. Qonradꝰ alamanꝰ dux ſaxonũ imꝑatoꝛ·⸗ Qonradus pꝛimꝰ ey gente franconũ dux Conradꝰ ſcdᷣs impatoꝛ paſſagium fecit· QConradꝰ filius friderici ſecũdi ducis ſue Conſules· chv. L.· (uie · clxi ii · Qonſtãs ⁊ cõſtantius ĩpꝑatoꝛes.clxi.D.G. Cõſtãtiꝰ nobiliſ romanoꝛũ ĩꝑatoꝛ ·clxi· Conſtantinus magnꝰ imperatoꝛ · clxi· Q. ccxviii·⸗B. (ratoꝛ· clxii.· Conſtantinꝰ cũ fre crudelis raptoꝛ impe Conſtantinꝰ q̃rtꝰ vir katholicus impera toꝛ · clxii · R· Conſtantinꝰ quintꝰ magicis artibus va cans imꝑatoꝛchii · L. Conſtãtinus ſextꝰ:⁊ tũc ĩperiũ tranſiuit ad francos clxii · . Coꝛnelius gallus.cxlvii.R. Qoꝛnelia muler · ccxxvii· S. QOraſſus anthonius.ccvi·. Qrates philoſophus·cxlix·O. Cretenſes · cxlvi·N¶. Criſpus·ccxxi· C. Qurtius adoleſcens ·cxliii ·.D· Qurtius ruffus · cxxxiiii.C· Qupido deus amoꝛis·dxv.D. Colonia ⁊ comitia. chv· co· De Dautoꝛitates: Amnare cxxx. N. Damnũ.lxxi ·X.v. lxxiiii· P. vᷣ. clxvii · O. (xciii · l · clyxxyix · cc · cye viii · pp · Deceptio · xc.O. clxxxvii . S· cciü · B· v· Decertatio ·lxxviii.P. De dedecoꝛe aduenticio dxix . R. Defenſio pupilloꝛũ ⁊ viduarũ · lxxii· R·vᷣ. cxvi· R. Defoꝛmitas coꝛpꝑis · clxvi· .· Degeneratio a claris ꝑentibꝰ.cxil.R. Dementia · ccxvi · B. Dentes·lxxiii ·3· vᷣ.· cxxii· L. clxvi. C. Deſuetudo.cxcvii.cc· Decime · xix · kk. Dei cultus ⁊ dei ſacrificium.cxxxi·R·. Dei donum · exxi · I. Dei ira ⁊ gratia · cxxiiii· B Dei ſiue dii · lxvii · S·aa · v · lxxx · N. xcix· E. G.M.G.R. cxxvii. †. cxcii.kk. Deliberatio · lxxix · cc · Delictum · clxxxiii · V. clvxxxviii · oo. Deridere · lxxi · ff · · clxxix · ee · dyxxx · Q. clxxxvi · . clxxxviii · ff. 2 Deſpicere · lxxiii · bf· v · Deſperatio · cxxxv ·ii · DHemones · ciiii.E· C.. Depoſitum · lxxxii.O. Deus ſiue diuina potẽtia lxix..vᷣ.kk.vᷣ. lxxiiii.c.v.· bxxx · R. lxxxviii.E. T. xcv. M. xcvi.Q. xcvii· · R. xcviii.R. B. O. DG.E. G. L.O. Q. R. S. T. xcix. R. B. Q.D. G. c. M. N. ci. M. cin. R. cvii. RB. QC. D. G. G- cix. R. B. D. G. cxii. C. cxiii.Q. cxxi ·. Q. cxxv.B. cxxvi. G.M. cxxix.N. cxxxi.B. G.R. cxxxii.R.P. cxxxiii · D.Y. cxlv.M. cxlvii. C. cli. R. clxxxvii . V· cxciii· aa. Dicendi copia · xcii · F. : Dẽa pulcra ⁊ moꝛalia · lxxiii · bg · vᷣ. cciii. bb. v. cvi.E. exxvii· L. cxxix· T cxxx. cc· cxlvii·S. cli.E.R. cliii R. Dictatoꝛes·clxv·M. Dicta aut facta libere · cxliiii.D. Didta aut facta grauiter · cxliiii· M. Dicta aut facta ſapienter · cxlv ·D. Dicta aut facta vafre · cxlv· S. Dicta aut facta aſtute · cxlv · X. Dicts aut facta · impꝛobe· cxlvii· E. Diffamare ſiue detrahere · lxxxi · V cxlii · ER· ccxxx · B. Dies letus · lxvii · ap · · lxxiii·Rkv· clyxx rvi . lxxv· k. v.· cii H. clxxviii· Z· Tʒ—rʒT— — . — clxxxiiimm · exci · Z · cxci · .· cxciiii· aa · cxcev · E· cxcx · O.. Diues ſiue diuitie · lxxi M.. lrxiüial. lxxviii · R · lxxxiui · M· lxxxviii · B. cxxix L-M. cxli. Q· cxlix · O· du. · clxxiiii · N. clxxxviii · dd · cxcii · O· ccxxii:M. Duatio · ccii ·D.· (clxxxv. C. Dilectio · lxxxiũ · R · xcv · · clxxvü · bb · Diligentia · xciii· D. (clxxxii: L. Difncile · Qxxxi.ii. Ditffinitio · lxxriii· B. Diffidẽs. chexxviü· N. Diſputatio · cvii.N. xc· R. Dimicandi arscxxxviii · XR. Diſſimulatio·cxxxv. vv. DHiſcipulꝰ bonꝰ ſů mals. cxi G: chir. S clxxv · F. cxcii ·qq· Diſcoꝛdia ſiue lites · cxxxiii. N cxcii · . Diſplicentia de ſe · clxxxii · P. Diſtãtia inter ꝓhᷣos ⁊ oꝛatoꝛes · xcvi. B. Diluuium · cii.·D.L. cxi.R. Diuturnum·lxxxvi.L· lyxxxix · V.· Doctrĩa de hoĩbꝰ doctis:de diſcẽ: diſci Flma lxvii· an· v· lxviii · ao · ṽ · lxxi · gg· v. lxxix · V.· xciii· R ci; E. cvi-R lxxx ix. D. xcv.R· cxiii.Q· eæxx · V cxxxiiii · Q·.E·. clxxrii · pp · cxl · O. cxlviii· D. xciu:·Q. c.·R. Dñs bonꝰ ſiue malus-lxix · I.5. lxxiii · cc·v· xix. O. clxxv. Y·. Doloꝛ. lxvii . ll · v. lxxiiii.H.vᷣ· Q.. lyxv. cc·v. lxxxix ·· T· cxxxv· B · clxvi. ccii.R.kk. .. Dolus malus.·clxix. H. clxxxvii. Q. Dos opima. clxxv· G. chrvieq clxxx vii · gg· cexxii · T. Domus lxviii. do v. lxxiüii. ag · v. cxxx. R. cxcii.ii. cxcii· D. exciiii. nn. Donũᷣ ſiue donatio . lxxiiii.ak.vᷣ · lxxv· ee· v. dd. v. gg· v. cliii. O. clxxix aa. clxxx Dubiꝰ.lxix.mm ·vᷣ. xxvi · ( vii. HM Dux · cxxix. · cxxxv· V. ¶ De D. Pꝛopꝛia nomina. imari regio · ccw· in · ii · columna · Damonidas clvii · . Damon pitagoꝛicus· cxlii· L. Darius rex perſarum . clvi:R. Detius de pannonia imperatoꝛ. clx. M. Deiotarus rex · cxxxvi ·. O. Demas pᷣs·cli ·O. Demacles cxlv C. NHemetnus phalerius· clvii· L· Demoſtlenes oꝛatoꝛ. cl·M· Dioclecianus ex dalmatia impatordlr. * Diogenes ph̊us:cl.M. Dyoniſiꝰ ſiracuſanus tyr annus . clvi: cxxxvi · nn · Dion q̃ dioniſiũᷣ exegit ex tirãnide clvi · R Domitianꝰ ĩpatoꝛ filiꝰ veſpaſiani ·clix · O Dyana · clxiii.·. Diuus Tulius ceſar· cxxxix· R ¶ De autoꝛitates Axxxviii. nn⸗ Brietas · cxlviii . T† · cxcvi · bb· Eccleſia katholica.cxiii·. Edium magnificentia· chriü. V. Educatio pueroꝛumcxxviii · C.· ESOgtudo ⸗ xc. elxxvii. ff. clxvi · Q cirxx . clxxxii. aa. clxxxiiii · E. cxvi. R· Elementũ ·ciii·M Glie miſſiocxx. A. Gloqntia · lxxxix ·.¶xci.· xci .D cxlvi. Gloqntie ðfectꝰ.clxvi ·O· M. ccrui · ¶ Emulus clxxix · P. cexxx· B. Enigmata · cxlix · D· · ſequentibus: Gpigola; cxciii · tt · ¶ Epiſcopuſ·(lxv· R· Equus · cxxxi ·· cxxxv. R· clxxiii · R·. Equitas · lxxix · Q· cxii.· E. Qlix· ſſ v· Grroꝛ.lxxiii ·H·v cxvi·· cxxxvii · E. cxxxi.Q· cci · T· v · Grumne · cci · · v · Eſe ca· cxciiii · F· Stas. lxix · ee · v· lxvini · ap · v · lyix· R· v · lxxi ·ak· v. lxxiiii · q· v · lxxxv·M.O· lxxx vi ·C ·M.:. lxxxvii · O· clxxii · h clxxvii; aa · clxxx · bb. cxcii · ce · pp · cxciii: E. L cxciii · · cxev· R· Ethica · ccxi · · Exaltatio cxc.ce· Exclamatio · xi R. clxxxii · qq · cx. M. clxxx· R·. Ercuſatio ci. R xcii · cc· dd · cxl. M. clxx ix· G. clxxx· C. N. clxxxidd· clxxxiiM. clxxxiii.E· clxxxviii · nn· Exẽplũ · xcvii · B. clxxriii Q: clxrriiic Exequie · cxxxviii· E· Exercitatio lxxxv O xcii· . xciii·O. Gxercitꝰ cxxxvi.E clxxvi:.M clxxxvi· mm Epyboꝛtatio ad bonumcxxi· B. cxxv. O cxxxix·.D·. cxci ·.N· ccxi :B. ccxxx· B. Exilium · clxviii · B. (ccu-M. : ESxitus · lxxi ·R·v · cxxxv· kh cxcix · do.⸗ Expectatio amici · clxxvi. C. Expectatõ tempoꝛũ melton elvi vi⸗M. GExpectatio hereditatis:clxxvi:B. Externos qui negligit · lxxxii.R. Qui obſcure exponit cxxviii· R. rultatio·xc· E. WDe GHnomina pꝛopꝛia Ciatus metellus· cxlin· E Eleobolus philoſophus·cxlviii· 1F: Emilius lepidus puer· cxxnx·O. Ennius · ccxxiii · E. Golus deus ꝛ rex ventoꝛũ clxv. T. Epaminondas imperatoꝛ · clvii · 35. Gpicurus philoſophus:cli.H Epimenides philoſophuſ.cxlix. B. Eracliꝰ Imꝑatoꝛ tꝑe Machometi ·clxii· Eſiodus poeta · ccx · B· Eſculapius · ccvi·M. cl.R. Eſe opus poeta · exlix · R· = Etruſci · cxlvi·V. (l. L.. Guripides poeta ·exl· · ·cxlvis M· De E autoꝛitates· Abule · xcix·L. cxxvi.E. . M. ccxxix· B Eactalxxv · af. v · lxxviii · VH. cvi⸗B. cxl iiii · D.E cxlv · D.S F. cxlvii · E cxc ·Q Eacies·lxx · S·v ·gg · bH. Eacilitas· clxxxii · bh. cxcviüaa. air ccxxiii · B. Eacinus · clxxix · bb· crciib cxciin l. . cxcvi · ee · Eacũdia · lxxi · · v· lxxiiit C.os. crcvi G Eallacia.clxxviii · Q·HN. ccii ·ff. v. Ealſum ⁊ veruʒc·V. ci⸗D. lrvii· F. clxxix · Q. HFama · lxvii · aq· v· lwül o.. lrridd. v. lxxiii. F·v v · xcii · bb· xxii· G clrnii · D.. ccii·R- Eamiliaritas. lxxx· X. clxxr E- drxxr. I. Famuloꝛũ mititudo · clxxui · Lclxxxiii.ll. Eaſuigium · lxvii·Q·vᷣ· cxxxviii.M. Eata. lxvii · ac · v. lxxviii · xx · v · lxxi. R· v. cxcvii·V. ccii: L. hh. vpb. cciii · hh· Eatuus:clxxx·A. Eauitoꝛ·clxxxvikkll. Eebꝛes · clxvi. D. Eedus.ccii· P. v· ccxiiii ·R· Eelix·lxix · pp · vᷣ. lxxiu · an · ?· lxxv l.5. cxxiiii·D. cxlvii · P· Felicitas.lxix · ae · v cxlv. B. clxxv. dd. clxxx· S. clyxxxvii · ſi. cxciii · tt · cxcvü · · cciii ·V.vᷣ. Felcxi:· H. cxxx. bb. PEemine lxviu K. 3 . xix · pv· v. lxx · co ·v· lxxi · P. v · lxxv. ii · * arwii. . clyxxi · · clxxxiii · N. cxcvii· E· cxcv·N. ccii · vᷣi· ccxviii·/ N.B. Eertilitas· lxxiui · dd · v· HEeſta ſiue ferie · lxix · i:vᷣ. cxxvii· C. Eeſuinantia · cxlvii · Q. cxcii·D. Eides katholica cxxxiii · Tꝓ. Fides bumana hxvu aſ · v· lxxvii R. lxxx · P. cxliiii. O. clv· B· clxrnii: F. Axxxvi ·.O· ccii:R· v· Eides publica · cxliiii · M. Eides vxoꝛea.cxlüii · N. ccxviii· Q. Etdelislxxx ·· cxliii .O. clxxxiii b. clxxxv.rr · clxxxvii. P· cxciii · N. Eiducia ſui lxvi . Ev. cxl. R. Eilius dei cvii. Q. cix. B- Eilius·lxxiii · do · · lxxxii · M. clxxviii. clxxxii.H.·M. clxxxiii· . ccxxviii · C· Eulius contumax · clx · L. Eilius qui alienꝰ inuẽtus eſt cxx. M. Eilius amiſſusclxx. N. Eilioꝛum oꝛtus clxxv C. Eilii foꝛtitudo:clxxv ·.· R. Eilius adoptiuus· clxxv·.D. Eilia.lxxxi .O: cxlii:C: clxx · C. Eilie foꝛma:clxxv .hql. Eile caſtitas·clxxv· . Eims ſ- eculi · cxi . Einis.lxxi·pp · v· lxxv · R. lxxxvii. · cxii · N. ccxiiii.C. Elama.lxxi · ſſ · v· lxp. E.v. exxx. M. clxxxvii · ee. Eletus · lxvii · 3· v · cciii · C v· EHoꝛes.lyxix · E. v. Eluuius·cxcii · ee. cxciii·V. Eoꝛma.lxxii ·ee · ᷣ.· lxxv · vv· vᷣ. cxxii.R. Qxxii.T. clxxvii · aa· ccii · bb· cxxxv· D. Eoꝛmatio ·cix · E. cxxi:E Eoꝛmica · lxx · do · v · lxxiiii · E.. Eoꝛmido · lxvi ·tt · v. Eoꝛtitudo ſiue vir foꝛtis.lxxix· B. D. xc. D. xciii⸗·M.D. xciui· E. xcv· P. c·E. cxxxix · Q· cxxxv·· ccxviii·.B. Eoꝛtũa ſeu foꝛtunatꝰ · lxvii · ad · v. lrwiüi. xx · ae · v. lxix R. v. lxxi. Q.v. lxxiii· aa. v. lxxiiii·k. m. vᷣ. lxxxiii. L. xcii · ii · xciii bb. y. xciiii· · R. xcv· V cvi · F.cxxviii R·cxxx.E. cxxxiiii. E· cxxxv. G. cxxx iui · L. M. cxxxv · R· ggꝗ· cxxxvi.N.dd.· cxlii. A. cxliiii· Dcxlv. R. clxv. B clxxx R. clxxxii.B. clxxxiii · tt · clxxxiiii.V. xx. clxxxv · HP clyxxxvi.R.V. clxxxvii· T. cxci CG. ccii.ee.vᷣ. cci.E. N.vᷣ. cciii· C. v. Eoꝛs.lxix·cc·vᷣ. clxxxv · R· Eoꝛes. cxcni·V. cxcri· D. cxcmi · · cxcni· B. . Erater amiſſus ·clxx· Q· Erater diſcoꝛs.clxx· R. Erater bonus.clxxv · S· EFraus.lxxmi.Fk vᷣ. cxxxmi.Q cxcvii.C Erigoꝛa · lxix · 3ʒ· B · Eructus·xcv ·S. cxxvii · B· cxcmi R· Erugalitas · cii·H· cxxxxvni · C· Eunus · lxxv · S· v · lxxxii · R · ccxx · B· Euroꝛ lxxni·ax · · clxvi · R· cxxxni · C· ccü · O. S. .½† ccni · Z· · Eurtum.dxvii · N. clxxxix · ii · Eutura lxxmi ·S· v · cxix · B cxxxv. T. clxxxni · tt.· De E·nomina ꝓpꝛia. Abius maximus. clvni · D. Bilippus arabus tmꝑatoꝛ · clx.· L Eocas imperatoꝛ qui romanã eccleſiam caput eccleſiarũ cõſtituit · clxii · E· Eranconia patria· ccxxmi· . Eranciſcus petrachaclix · B. Eridericus pꝛimꝰ barbaruſſa dux ſueuie⸗ Eridericus ſecundꝰ dux ſuæuie ex Conſiã ti a monacha natus:chni Y. Eurie infernales clxmi: · De C. aut oꝛitates⸗ cxcvi · Q· Cemme cxxxv· ce · cxxmi⸗B. Cemitus lxvi ·/ P. vp. Cener · clxxv · O· Cene · cxxv. E· Generatio · cxxxii· R· Centiles · mi · D. cxi · Q· Ceometria/ccvi·G.E· QOCloꝛia.lxxmi.xv · v· ad · v. lxxix · C lyxxx· cc· xcii · N. lxxvni . V. cxlvi · D. cxxxv⸗ gg· cxlv· R clni· D clxxv. aa · clxxix·T Kratia ſiue gratiaruʒ relatio · xcii · · cxx iiii · B cli·H. clxxxni · qq · dyxxxmi · gg⸗ clxxxv · bb · cxcv · ff · cxcvi ·S. cxcvii·Rk ccvii.R. cexxmi · B· ccxxv· A· ccxxvi Q Grãm atica:ccvi· EGrati ſiue gratitudo · lxxmi · g · v · xcv · E. xcvi · R· exlni · A. Crauitas xxni · vv · v · 5 3 Fudium · lxxxni · . v · lxxi · P· ᷣ cxx· C. clxv.dd · clxxvni · aa- clxxxi. M. clxxxmi ·ſſ. clxxxvi.T ccxiii · C. Erauedo coꝛpoꝛis · clxvi · S. Cula · xcvi ·S· clxix · D· ccxi· K· ¶ De C nomina pꝛopꝛia Fius marius clvni · K· cxl · Q· Caius duellius cxl · O· Gaius fabricius· clvni · O. cxlii· B Caius popilius· cxlni· · . Gaius ſulpicius gallus· cxlmi · C· QCaius ceſar cvmM. CGaius calligula Tmperatoꝛ: clix · E· Calba imperatoꝛ de ſtirpe ſulpicioꝛum · clix · · Calli · cxxxvi · . cxlvi · B· Gallus hoſtilianus Imperatoꝛclx· N Callerius putrefactus ſe occidit impera Calienus medicus clv · L. QCalienus poeta mperatoꝛ:clx· D. CGeta Cinna cenſoꝛ·cxxxix .Q· Goꝛgias · cxxxvii · R· cxlvi · O0· Goꝛdianus adhuc puer mꝑatoꝛ clx·R· Gracchi · ccvi · D. . QCGratianus Imperatoꝛ alamanos deuicit Nbitatio anguſta · clxxi · O. H”L Hiebꝛei · cviii · ¶· eredit atis expectatio· chxvi · B. FHerus·cxciii.bb clxxxvii · DL. HMiſtoꝛia · cvii. T. Hiſtriones. clxxiii·O. HMomo.lxxiii.aa.v. lxxii.bd⸗vᷣ. lxxx.T. lxxxvin · C·. xcii · gg· xciiii. M. cv. B. O cii. M. R cxxxv.A. cxvi.B. cxxi.Q. cxxii · E. cxxiiii · G. cxxv· A. cxxvi. L. cxxx· R. cxxxi· E. R. cxxxii· A. cxxxiiii · B. C. cliii · P. clxxix · S· clxxx. P. &. chxxxi · T· · clxxxii·kk. clxxxvi.S. ſſ · dxxxvii.nn · cxciiii · F cxcvii · Tclxxxii· B; clvxxxvii. R- MHomo malus.lxxi·aa ·v. xciiii .M· cxci. Mominis creatio · cii · B. ciii. B. cxxv. B . Momis foꝛmatio ⁊ habitudo · cxxxii· R. Hloneſtas lxxviii· D lxxxii . Q.·. P. xcv. Q MHonoꝛ·lxvii. DH.bb · v. lxix · · v. lxxxiiii Moꝛa.lxxiiii:aa·x ſſp. “SZ Hoſpes·lxvii ·ahv. cxcii·ſſ. cxc.aa. Moſ pitalitas · lxxxi· L. cxvi· F. HMoſtis ·lxxviii · R· cxxxiiü· V. cxxxv. k. ccxv. D. faumanitas · cxvi. ¶ cxlii· 0. amte. ccxiiii · B. cxxiii· B. Mumilitas cxl · E. dd. dxrriiij. R. De M nomina ꝓpꝛia; Enricus alamanus dux ſaxonũ m per atoꝛclxiii·.Q¶. HHenricus pꝛimꝰ bauarie dux Imperatoꝛ Qanoniſatus Hatronus a ſepultus ĩ ec cleſia regali Bambergenſi · clvii · R. Henricus ſecundꝰ Imperatoꝛ ·clxii M. Henricus terceiꝰ Imperatoꝛclxiii.N. HNen ricus quartꝰ tm mperatoꝛ clni · QO. HMenricus quintꝰ fuliꝰ Bar baruſſe Impe ratoꝛ · clxiii · S⸗ xiiii.R Kienricus ſextꝰ Comes de luczenburgo⸗ Mieronimus ſanctus oꝛatoꝛ· ccvii. B. cc xxviii · B. HMippoclides · cxxxvii· O. Hipſicratea regina·cxlii-· Hiero tyrannus:clvi:C· Momerꝰ rpoeta · cxlvii · L. cxlix. ¶. crvi · N. ðccxxi :D. ccxxvi.NH. Monoꝛius Imperatoꝛ a Sochys deuictus clxi ·N· HMoꝛatius cocles: cxxxix. S. Mimeneus·clxvi·· De Iautoꝛitates Xxctati o· cliii · · cxli -B. . Ignauia· cxxxmi· S. dxxyix.· B. Ignislxvii· R.vᷣ. lxxmi⸗M. vᷣ. cii. R. B Ignis infernalis ⁊ purg atoꝛiꝰ· cxx· C· Ignoſcere · xcii · E. clxxxi:-R. (cxx. . Iheruſalem obſiio · cxiiY. mago cxcv · a Imbecillitas coꝛpoꝛis · dwi B. Immoꝛtalitas anĩe vide ſi upꝛai in verbo anime immoꝛtalitas· kmperare · lxxxvi · E- lxrvii· K · xcii. R. cxxxv· x · tmperatoꝛ· xcmi.T. clxv N. ccxxvi · . Emperiũ · lxvii· M·vᷣ.O· vᷣ· ccii · l· v. clxxv bb. cxcv · (ii. J. Fmpꝑitꝰ.lxxix · xeni⸗S. cxxix. G. clxxx Empare · xcii · E· clxxxvi·ii· cxcv·aa · Empetus · cxxxv· q ·ccii ·i · Imploꝛatio deoꝛũ · cxxvii gg· dxx†. chxxxii · ce clxxxiii · E¶cxcu · cxcv· „ factꝰ rethis vbi de tabula aure⸗ cxcvi ·D. Impotentia cxlvii. D. Impudicus · clxxxix · 88 Incertus · clxxxv· gg· Incendiüũ · cxxxvi · D. clxvii · C. . Inconſtans · clxxxvi · bb. Incolumitas xcii:L. vncõgruentia · cxxx· B- Incõſiderate quid faciẽs · lxxxmi · p. Incõmoda·chxxxii · E· Enculpatio de ſe· clxxxvni.c. Indoct ſiue ĩſipiens · lxxv · ac · v reni Induſtria · cxlvi· E. Ineptie · · O. clxxix· kk. Infa mia · clxix · · clxxxix. T. excvni. bb. Infoꝛtunium · clxxxi ·.hp. Infelix · clxxvii · Z· clxxix · S.(vin · oo Infelicitas ·clxxxii · oo · clxxxni. O: cxc Anfernus-lxvni Nv. ceitoo. Indoles pꝛeclara·cxxxix N.è Indulgentia. exlvni · · Ingrati ſiue ĩgratitudo · rnmi k. crliüi D· chxix· V. cxcmi.G· mi-E- chxvi · O Ingennʒ · lxxii · bb · v ·½ hxxniii· v. cxxxii- L· dxxii Q clxxx · Z clxxxv A⸗ alrxxvii L. clxxxix ·ac· cxcii · gg · Initium chxxxmi· Q· Inhumanitas clxxvm · T· Inimicuslxxv ·M. v. exxrmi · V. cxlvm V. clxvni⸗D. dxxvi· S. clxxxix· Q. Iniuria· lxxi· vᷣ. lxxvni. · N. S. cxxxiü RB. dyxxi. S. clyxxxii ee. hh. clxxxv· N. ccxniiM. Innocens lyxxi. E. exxxv. E- cci S.5. Inopia · xcnii · R· cxxxvi · .. elxvii E. Inſidie · cli · B . Inſania clxxxii bbę⸗ Inſtituta antiqua · cxxxvii. D. Intemperantiaxc . Interuallum cxcmi· Z· Interrogatiões pulcre ⁊ quid a quibei in terrogandum ſit . cxxvni· R. cxxix. Q. D. cxlvii· T. i cl.E. di-Q.C. dv.V. Inteſtia hoĩs ꝗliter foꝛmata ſint · exxiii G Interpᷣtemur factũ ex anĩo · xcii · B. Inuectiua in aliquẽ · ccxv · C· Anuẽtoꝛes pᷣmeui iimard rerũclv. R knueſtigatiocxcnii· hh · Inſperata · clxxxix ·.D.· Inuidia · xcnii·M revi X P. ciii cxxxv · do · clxix · C· E: cxc· R. knuidi · lxxiiii ee · v⸗ cxxxx· dd· cxlii · R⸗ Iuitatio vt ad ſe veniat vl manest.lri br. Dv. cxxxvii· S. Fnuitus·clxxxi ·oo focus · lxxix · TL· Axir. C. crrvirr. c⸗ xcii· M. E. T. pocriſis· cxcviii· I. ccx. CG. Tra dei · cxxiiii · B· Tra lxvii· · v· lrxviüi · ac. a· . lxxi · C· ᷣ ak· v· ab · v. lxxii· L· v· lxxx · G. cxvii· B cxxiii · Q· cxlvi · Z· clxix · O. clxxxiiii · N dd ; (aa. do- clxxxv-N- kracũdia · clxxxii. D. clxxxii· pp· chyxrii: kratus · xci·· elxxxviü.· O· Yrriſio · clxxix · ee · clxxx· Q krer. lyxxxvii · H.· clxviii · N. cxcvi: · cc⸗ ii. nn. v. Iudei. lxx. G. v. cix. R. c:X. D. cri. . Judiciũ extr emum: cxx. G. tudicum · xcii· D. xcv. Q. Iudex· lxxxi · G: xcii · O · R. xcv. L. xcvj G. –. clxxxi. M. clxxxv· V. cxxv: C.: c⸗ xxxviii· L. cci. P. v. cciii· · v: Luriſꝑitus.lxxxi:.L.· ccxxvi · D. Tus tr iũphandi · cxxxviii R- uſurandũ · lxxv. ff. v. lxxꝛii · Q. Ius ſiue iuſticia · ii · C. hxpꝛi C⸗ lxxx. M N.bb. lxxxii. B. G. xciii· O. E. cxiu.D- E.G M. cxxvi. F. cxxxvi· B: cxliiii · R ccu. G. ccix· A. ccxxi. M. Tuſtus:cxuii.B. D. cxx· C. Iuuenis.lvxxiiG. ðvᷣ. cxcii · cc · cxcii · B. ruuentus · lxxiii · B· vᷣ. cxcix: R·: e nomina ꝓpꝛia. . nus pꝛiapus a alia deoꝛũ nomina D GE-G. Foumianꝰ de pannonia Imꝑatoꝛ clxi G picrates cerdonis filius· clvii: C. E- pocras: cl · Hocrates· lxxxv· F. exlix. V. Julianꝰ didiꝰ ex mediolano ĩ vꝑstor clr. C fulius celſus · cliii · L. kulius ceſar · cxxxix· R. clix· Q. Tuno ſaturni filia.clxiiii.R. kunius brutus cxlv.· V. upiter · xcix · C· fulianus apoſtata· Imꝑatoꝛ. clxi. E. tuſanianꝰ imꝑatoꝛ qui legeſ refoꝛmauit gi C kuſtinianꝰ ſecundus Impꝑatoꝛ:dxii T. O: uſtinus maioꝛ imꝑatoꝛ clxii. B. Tuſtinus minoꝛ imꝑatoꝛ· clxi· D. e R nomina ꝓpꝛia· Krolus — pamus ĩter fran cos imꝑatoꝛ · xii · V. Karolus ſeds dictus caluus i imperator clxii · ec · Rarolus minoꝛiii· Imꝑatoꝛ clxii· do . Rarolus quartꝰ Comes de lutʒenburgo clriiii· B. ¶ De Lautoꝛitates Aboꝛ · lxvii · B-v. N. O.v. lxviii . O.5 · lxxiii.nn · v · lxxiiii · · v· O· v. chxvii · S lxxxiiii· L. cxc. gg. Laboꝛ impꝛobus omĩa vincit · lix ph. V⸗ Labia cxxii· R. Tacnime irpii. 3 · . lxxi. af.s v. cxxx · C. clxxix · O· clxxxũ · qg · clxxxiiüi · S· elyn. kk. ccii · B. v. cxciii.ſſ. xci.VYN. Lamentatio lxxi · af. v vᷣ. xxxii · rr· Largitaſ lxxiiii · o · v· lxxxi M. †. clxxxi Q◻ Laycus · lxxxi·M. Laſciuia · lxxi · ab · · lxxiii⸗ R. ö. cxciii M Latro · lxxiii · yp · v· lxxx · bb. Laudatio· lxviii · rr. v · lxxv. ſſ· v · xxvii · J. cxxx. L. clxxx · oo · Laus·lxix · F. v. lxxi · 3· v. lyxiii be. . bhb· v · lxxiiii· vv · v. lxxv· mm· v. lxxriii E. xcu.V. xcv· Q· clxxvin · T. clyxxxii· ll .· clxxxiiii. ʒ33· clxxxvi ·S· cciui· B. Lectus.lxx.L·S·. v. Ledoꝛia · cxxviii · O. Legatꝰ.cxxxvi · bb. cxxxvii:aa· cxcvii. D Leges · xci· N· xcii·N.O.N. xcvi. G. c⸗ xlvu. X. cxlv. R· cxlix · E. chv do cæ vi · O. Legio · clxv. ddo Lex · lxxxiii · M. xcii· L·O- i. cv. C·. cxl.aa: cxlvii· aa· Lena · clxxxvii· B· clxxxixR· G Leno · clxxxii· dd · gg clxxxvii· hh. ix-aa-. . Lepida ſũ iocũda· clxxv· ab. v. cxciiii· . Leticia · clxxvi·· lxxx · nn · clxxxi C. kk. Qxxxiii · M. cxcviii · rr. ccii. V. Libera hec ſunt · lxxxviii · L· V. lxxxi · R⸗ cxlii·M. cxlviii·B. clxxxvii · dd · ccxxii·N Liberalitas· lxxviii· T· V. lxxxiR. Libertas lxx·M. vᷣ. lxxv· P. Q. v· lxxx⸗ vii· R· xcvi: R cxc· SZ· clxxii. T cxcv · ii Liberi ſiue nati · lxvi · al · xci ·EK· cxxvii. D· cxxxviii· L. cxlii.M. clxxxii. . Liberi non ſerui · n Q. lriü K- lxxxvii· K 4 Libertini. ſchrrrix ee: r Libii · cxxxiiii· D clii.O. clxxiii.Q¶cxx Libido. xc· · cxvii· B. cxlvi · S. crvii. L. cxcuii· M. Licentia lar ga. clxxxi. R. chxxüi F· Lingua· lxxi:N.ᷣ. lxxiiii · i · ̃ V. cxxii. M. clxvi. R·. clxxxiii mm. clxxxvin. D. c⸗ Lira oꝛphei · ccriii. D. xxx. S. Litere · xcv· R. cxxxvi·R. clv M. cxciii· tt · ccix · C· cexviii · T. L Lites:chxxix .ii. Locutio · lxvii · yp · 3ʒ. v. lwiü. gg. v. lxx xi-G. clxxri· S· cxciiii · i · cxvi · · cxc⸗ Locus.cxciii·kk. (vu. N- Logica · c.D. ccvi.B. Lucrũ.lxxxvii · i · crlviii G. lxrir Tr Ludus ·lxviii:aa.vᷣ. cl.M. clxxii· L. M. N. dvxix·V. clyxxvii· pp · Ludificatio. cxciiii · C· Luna:cii.G. cliii · F. Lupꝰ.lxviii ·ac· v· lxix E. v. clrrriii. N. Lutum.cxci .S. C(Cxxxin. B. Luxuria· cxlvi.V. .güi. B. clxix· B. & De L nomina Ppꝛia. 4 ctantiꝰ oꝛatoꝛ · xcvii·. Q ccxxvii · B Laercius.cxlvii.Q. Lamachus · clvii· E. Leo in cõſtantinopoli i imꝑatoꝛ. clxi. R. Leo ſecundꝰ imꝑatoꝛ·clxu.M. Leo terciꝰ q imagines cremauit · clxii. S. Leo quartꝰ in grecia imꝑatoꝛ·clxii.V. Ligurgus.ph̊ᷣus.clvii.M. exli. G. Lilander · clvii· R. Liuius ſalinatoꝛ· xl · S. Lodouicus pius francꝰ deuotiſſimuſ xpᷣi anus imꝑatoꝛ· clxii · Z· Lodouicꝰ ſcðᷣus francuſ imꝑatoꝛĩt ĩ medio lano ſepultusclyii · bb · Lodouicꝰ tercius francꝰ imꝑatoꝛ · clxii· ff Lotharius francus Impatoꝛ factus mo nachuſ · chii · aa ¶ lia · clxxiii G otharius boꝛgondienſis impauit in ita Lotharius quartus dux Saxonumi impe ratoꝛ· elxiii · D- Lucrecia caſtitatis noꝛma · cxliiii. B. Lucius Ipuleius philoſophus . cli. M. Lucius Agelius · cxlii.O. xxix. R Luctacius:cxxxvii · T· ruaus Calphzurnius. ecxxxviii · D. Lueius Septimulus · cxlvii:U. Lueius Sal⸗ cxl· DP. cxlvi · D. Lucius Brutus· cxliu.N. ¶ De M autoꝛitatas.. Egiſtratꝰ reip· lxxx. B. arrp. vo. Magiſtri · clxxiiii ·. WRW. achine clxxvi ·N. Magniſica facta · cxxxiii · F. cxlvi R. Maieſtas lxxv· K. v · cxxxix . E. ei . Maioꝛes ſiue ſi uꝑioꝛes · cxxxvi v. lxxxv⸗ ii . G. ci · C· Mala ſunt hec · lxix·V. lxxrrir. D. T. R. xciii · dd · cxx· ¶. clxxviii · bb. clxxx.O· clxxxv ·L.O· clxxxvii · E. cxciii · rr · cxc⸗ uii · LD·cxcvii· T. cci-nn. Maledicere · chxxxi · bb. clerw. B. cxcii. R. cxcv.Q. cl. N. . Nalicia · cxxxii.R. clrrviii . Maleficium. xcii · bb- Malus·lxvii R v. lxxi.· N.aa· v. cxi · . cxcii:L cxciii · c. Manus ·lxviii.ff. v. yp · ̃. cri M. S. c. xxiii.B. clxxxvii· D. Mare.lxviii · ſſ.vᷣ.clxxxiiii · P. cciii. L·ð. Maritus · lxx · oo · vᷣ. lxxii · M. v. clxxxiii· Martires·cxiił . mm · ccxvui · Margarite · clxxiiii. B. ð Materia pꝛima· ci. M. Mater · lxviü · pp. v. cxi . O chx. . lxx v · R. clxxxii.M. Matrimoniũ ſiue cõiugium cxxxvii.H. Matrona · cxxxvii.N.cxci · . Mecha mulier · lxx · V· vp. Medicina:cl.·R. cevi. R. Medicus.lxxi · hh. v· cxxix· R· cxxx. . P cxxxiiii. L. cli. C. cxcvi. dd. Mediũ · lxxiiii · i · . lxxx · xc.¶ccxiiii · G Mellxxii · B. v. cxxx · bb. Menbꝛa cõceptõis · cxxiii· C. Menbꝛa hoĩs · lxvii.G· vᷣ.nn.vᷣ. cxxii · R. Memoꝛia.lxxxv.L. xciii.N. cxxxiii· L. cliiii · D. clxvi. clxxii · D cxci. L. cxci Z· cxcvi · V. cxcvii · F. Mendaciũ.lxxiiii D·vᷣ · lxxxii · M. clrwi V.· cxxx ·D.E. chexxi · cc· Mendicus· cxc· D. Mens. lxvii · ax v. lxxiii. bm.5 lxriiii · i. v. lxxiiii · py · v· cxxvi. C.· lxxix · V. xcii Menſura.cxciiii. R- MW. cxxxii: Menſa · lxxii · mm.vᷣ. cxxxvi. „. eli. K- Mentum crini⸗. Meretrix · lxx · ff · · lxxii · Ev· lxxiii/pp v · qq · v· erd clxxxiii· Z· dxxxiii · B cxe: M. clxxxviii · C. cxci · ee· cxcii· aa · dd ii · cxciii · Q· cxciiii · dd · cxcx · P. Meridies · cii · C. Merces.lxxi · B.s. lxxxiii· D. cvi· G. Methaphiſica · ccvi·M. Metus rvi FF. v. lxxxi. V· arviii⸗ D. K clxxi . B clxxii · C. clxxviii· A: clxxix· l · dyxx · M· dvxxxi.R· clyxxxviii M. Miles · lxxiii · f· v · cxxix·/ . cxl · O· Minuslxx. R. vᷣ·. Mine lxxiii. F.bs. lxxv·: . Miracula xp̃i · cix· O. cxii: G· cx. N. Miracula diſcipuloꝛũ · cxii · V. Miracula antixp̃i· cxx⸗B· Miracula hoĩs · cxxxvii · E M. Miſer.lxii · cc · vᷣ· lxvii · an · v · lxx· oo. ᷣ · lxxiii · bb · v · ſl. v.· lxxiiii·al · ᷣ· xc M xcii C· cxxiii · D cxxxvii · 3· clxxxix· ll. cci aa ff. nn· v. ccii· N. v· Miſeriaxlix.¶ xcvi.M cxxxiiũ. N. cx⸗ xxv· N. cxxx· ff· clxxxix. V. cexxi · · Miſericoꝛdia · cxvi · B. cxcviii · dd · Moderatio · cxli · B· cxliii · O· Modeſua · xciii ·R· · ccix ·D Modus.lxxviii · D. lxviii · ag · v · cxci · V. Modus docendi alios · cxii Q. Moleſta cito veniũt · clxxxix· A. cci:aa. Mollicies animiclxxix· L.· Monitio ſancta · clxxxix· ff. Monſtra·dxxxvi· C· Moꝛa.lxix· L cxxxiiii·M. cxcii.Q. cciüi · S. cxcviii·N.· Moꝛalia dicta · cxxvii· L· cxxx. Qcdiiii, P Moꝛes.lxxiii ·tt · · lxxv · O. v. cxliiii· D· clxxvii . Q · dvyxxi.D·. N. clxxxii· R. clxxx iii · rr. clxxxiiii · C· chwviüi-hh. clxxxix D.ad · ccxxii. . Moꝛbus lxxin · as · v· lxxv. R- v. cxxi. 6. lxix · rr · H. Moꝛs lxviü · ·v . lxix · rr · v. lxxi S.6. lxxiii · C. v. ai · · lxxv · · vᷣ. lxxxvi·R.M. urvu. B· T. lxxxviiui· · LN.Q.- lxx xix · xcvi · Z. ciii · · cvi . ¶· cxi · H· cxii F. cxxvi · BR.L. cxxxiii·M· clv ·D. clxxi D. clxxii.D· G. E. dxxvi · T.ce· clxxxii K- clxxxvi · K· cxcii · oo · ccii:Evᷣ· ccui· X. ccxi in ſcdᷣa columna: cxx· B. Moꝛs ante diẽ · clxxi · . Moꝛs violenta rclxexi⸗ E. Moꝛs igno minioſa· clxxii· K. Moꝛs extra patriãcxx. B Moꝛs anyia ⁊ ſolicita quid de relictis ſir futurum.clxxii.¶·D· Moꝛs filioꝛum cxliiii · N· Moꝛs inimici · clxxvi · S. Moꝛtis metus· clxxi. B: clxxii · C· Moꝛtem ſibi inferẽs · clxxi· O· Moꝛtes nõ vulgares· exlvii· l· Moꝛs immatura cxxi· . Moꝛtui cum cantu ſepeliuntur e xvi. N cxxxv. ſſ· Motus animicxxvii. ¶. cxu · E · Mos.ilxxiii · b · · clxxvii · P. clyxxxvii · B R. cxc.K· L. M. Mulier · lxt. T. vee · v· lxxi · af. v v. nü lxxiiii · nn · vᷣ. lxv· pp.v. cxxxvii· R.S cxl iii. D. cxlvi · L. cliiii · S· clviui M. clxxvii· V. clxxix · Q. clxxxi ·D· clxxxiiii D·R· N.kk.oo· pp· clxxxvipp· lxxxix. G·⁊t᷑ clxxxix · vv. ac· cxc. L.M Q. T. cxci Z· cxcu.· V· cxcvi. N· ccxviii· B· Q.·D- G.E.CG-M. †. ccxix. R. Multitudo ſi urerſtitione regicẽ cxiü · 1 cxxxv · ſ · Mundus · xcri· S. xcix. D- crviii. er⸗ xxii · Q· cxxxii· O· Muniſieentia· ccxxxiü C. Munus · lxvii· qa · · lxvii S H.pᷣ. lxxiii bm · v lxxiiii.ak · v · am · v. lxxv · a e · . dyxvü · T· clxxix · R· Axxxiiii·33· Mutatio moꝛuʒ ac foꝛtune. exlv· F. clxxx iii · xr · Mutus cxl· M. cxcimm· Mntuum apud inferos ſ. oluendum · cxx viii .· M.· Muſica · cxxvi. N. clt. H. dxrii f. cchi · E De M ꝓpꝛia nomina:. Kcrinus viliſſimus us ſeruus Impem toꝛ· clx· E. Macrobius · cxxvi · K. Marcianus imꝑatoꝛ · clxi · Q-. Marcus Tullius Cicero· vide Qicero de litera Q:. Marcus valerius cenſoꝛ· cxxxix· C. Marcus poꝛtius Cato: cxl.· ¶ Marcus catho · ccviii · C· Marcus Varro:ccxv·E. Marcus Rutilius· cxli.D. J Marcus emilius lepidus· cxli. N. Marcus curius · clviii· B. i. S⸗ Maro·ccxxi·· ccxxvin · Q. Mars dubius·lxix· mm · p. Mars deus belloꝛũ · lxix.ll.v. elxiii. F. Mallius toꝛquatus · cxxxviii ·.O0. Mauricius grecus imꝑatoꝛ.clxii. E. Maximianus ex tracia imꝑatoꝛ·clx· T. Nʒletellus pontifex · cxxx vi · i· Mercurius:clxiiii.M. Mitridates · cxlvi · C· cxlvi: M. Neuius centurio · cxl. ee · Muo erotomates· cxlvii⸗.H. Muſeus· ccxxvii·M. Muſe Ee porure⸗ clxv. K. — De N autoꝛitates Krrationescxxix B. chxxxii · ſſ. lxxxiui.L. clxxxvi.E. crcvrff Natiuitas lxxxix · L. ci · M. cviii E. cxi- L. cxl. E. Nati ſumus ad hec. lervii. H lxxxviii· L lxxxix · L. cv. Q. cxviii · Q. Natura .l rii · aq · vᷣ.· lxxviii· . xciii· N. xcv· R. xcix · H cii· R. exxxvi· C. clii · D clxxx. C. cxxxi · T. ccii· C. v. Nauigatio.clxxvi·R· clxxxiiii · · cxciii. RR. ccin: L. . Nauis.· cxlix. R. clv · C. cxciüii. pp· Nauta ⁊ naufragiũ · clxvii.M. cxciiii · ff. Heceſſitas · lxxix · · lexxi. R- xci R. c⸗ xlvi⸗G. S=S Negare factũ facilis res ẽ cxxix · p. Negocia gerẽs aliẽa:cxxxvi. clxxiiii· G Negligentia.c.M. N. Ixxxii · R· chrwi. P. cxcvii -M. Nepotes· clxxv.M. Nigromantia. Aii · K- Nobilitas·lxxi·C. v. Noctua·cxcv.ll. Noe · ciiiiR. ciii. . Nomen cõſonans rei · cxciii · ii · De noie filii dei · cvii HM (mediu Noĩa autoꝛũ pluri imarũ rerũ · elv · R · pꝰ Nomina romanoꝛũ imꝑatoꝛum a natiui tate xp̃i · clix. B. Nomina deoꝛũ quos romani gentiles coluer unt · clxiii· D. Noĩa muſarũ poeticarũ · clxv.R. Nomina ventorũ · clxx · · Noꝛĩa ⁊ officia romanoꝛũ.clxv RK- Numerus xi:·B. lxix · aa · V⸗ Numus.lxx · Q·. C. v. lxxi. V. ᷣ. cxciii. ee Nubere nolẽtes. cxxxix B. Nupta · lxx · mm · v · hrxriii . pp. cc. R. Nuptie · cxxx. L· cxxxii·M. clxxv· . clrx xxii · bb · Ayxxvi. D· cxcvii · oo · Noua · lxxiii · at · v · cxxxiii · F. cxxxvi·M· clxxix · A· clxxxv · k· cxci · . Nouerca.lxix · K.- V. clxx · T. Nox · lxvii.pp · v. lxxüi · ae · v. lxxiii· l.. Nequam . cxciiii· N Ei. HM. Nuncius bonus ·clxxxi · D. J Numen ·cxlvii CL. De N nomina ꝓpꝛia· Vmidicus metellus. cxli. E. Nero imꝑatoꝛclix . Hl. Neuius ·cxxxvii.B. Nerua ſenex imꝑatoꝛ· cxcix· H. tes⸗ . Bediẽtia · lxxxiiii · tt · · lxvii. rr. vᷣ Oblatio.clxxviii.Q.O.M. Y· cc. chxxxi. G. clxxxvi · gg · cxcv · D. cxcvi. E. cxcvii· bb. Obiur gatio · lxxx ·D. xxvii· O. Obliud oĩm literarum er ictu lapidis · . cxxxvii · · Obſequiũ ·lxxiiũ · qq · v · miüi. H. xcii· O· cxxxv.V. dxxvu · R· Obſoniũ · cxcii · gg · cxcvii · C. Obſcure exponens · cxxvii. . Occidens · ci · E· . Ociũ.xcvi.N. cxlvi.S. cxxxiii.E. chr iii . C· clxxix · O. chxxii · C. cxxxv. bb. J cxcvü⸗Q. M. Oculi .cxvii · D. cxxii-C. diiüx L. cxcy: Occulta ·ciiii·EK·. cli.B. clxxxi.aa. Odiũ.xcv.N. cxlvi.q· exlviii. E. lxxx: Odoꝛ.cxvii · E. clxxiii·h · . ii: E- Officiũ · lxxx· B. DP. lyxxviii· . lrxi. K. xciiii · · lxxxix .· · lxxxviii · C. cxxxvii · aa. clxxxviM. lxxxir · xr · Officia membꝛorũ hoĩs· ci. R. B. cx G. E. G.M. cxxiii-R. B. C. D Omina ſiue Auguria· cxxxvi oo. Onus ·clxxxv · qq· cxcii· B· S Oꝑa.clxxxiiii · qq· clxxxvi· N Arrrvii e . cxci · Q· cxcii· C· Oꝑa miſericoꝛdie · cxvi. B. Opel · lxxiiii · h. v · lxxv. P.5. clxxxviii· G Opinio hoĩm de aliq⸗ lxxxvii · E. xci. y. clxxii. S. Optio bona·lxxiii. JZ· vᷣ. lxxv· oo. vᷣ·xx. clxxxix· . clxxxix. ce· cxcvii . Optio mala.lxxii:B vᷣ. cxcvii.R Opidũ.cxxxvi:D· clxxxix · S. Oꝛatio · lxxiiii · pp · · leroii. D. xcvi D. clxxxvi · B. cxcii · B. Oꝛdo · i · E.· · xxviii · D. Ortus · lxxiii·ap · ·· QOiuiens · cii · E- Oꝛqgo obſrena· clxvii. . Ouqginis obſcuritas·clwvi · Y. Onꝛgo geneꝛoſa · elxxiii· B. Ougo foꝛtunata· clxxiii ·. (vi. E. Oꝛnatꝰ.cxxxvi:R ecxci · ee · ecxir. RK. cc: Os · lxxiii · bl · v. cxxii.M. cxciii · X. Oſcula.lxxii·O. Zvᷣ. dx · . Ouatio · clxb· dd· ¶ De O nomina ia. Ratiꝰ flacchꝰ poeta · clii · ⸗ ccxxi. E Oꝛontes artarxerxiſ gener ˖ clvi · G· Oroſius · cxxxiii ·. XRX. Orpheus· ccxxvi. M. . Kͤg Otto octauꝰ ĩꝑatoꝛ eques Romanꝰ.dix · Otto pꝛimꝰ dux ſ/ axonũ pꝛim? ex theuto nicis ſolꝰ obeinuit ĩperiũ occidẽtis · ⁊ pꝰ eüů ſoli theutonicii impauerüt vſq; ĩ PsS Otto ſcdᷣs ĩpatoꝛ· clxii.M. ( cp̃s:clxiii:E Otto terciꝰ imꝑatoꝛ · clxiii · E· Otto quartꝰ imꝑatoꝛ · clxiii· L·. Ouidius Naſo poeta. i⸗ rr · v. iiii . ccxxvi · E. ¶ DeP autoꝛitates Ktientia. lxxiii· N. v. lxxiiii. · v. lxxiii · ai · · cxiii · . cxiiii :· B. c⸗ yxvi⸗Q. cxl. B. Q. cl. C.-N. Pactũ. lxxxii · N· clxxxvii· hb. cxciü · qq Paleſtre ludus clxxiii .N· cxcii · dd · Paradiſus · cii · R· cxi · G. Par aſitus exciiii · ee · cxcvin · D. Paroec ĩfernales:ciii· E. clxiiii·V. (v. D Parſimonia · lxxxviii· O· clxxxi.Q. clxxx NHarta cõſerua· lxxiii · af. v v.· cxcii · · DParẽtes · lxvii · dd · v. cxl· R· cxliii · M. N O· cxliiii · R. clxxxii · S· cxcix. QO. Dater · lxix · R· v. lxxiii · L. v. clxxrii . clxxv Q· clxxxiiii ·· clxxx · ee · pp · clvx xxii·V. bb. clxxxii · FF. rkrir te⸗ cxci ·D ccxxi: Q· DPater amiſſus· clxx· O· DPaterna duricaa · clxx · K. Patria. lxvii· mm · v. lxviii · i · . lxxvüi M. xciiii:L cxxxv.. clxxii.B. ccxxii: Datria ignobilis · clxvi ·. X. G. D.· Patria gloꝛiola · clxxiii. A. öPatria obſeſſa · dxviii · E· Patria euerſa ·clxviü · C· PHatronus cauſe · lxxxi · C· W. Pauones palli clxxiii. . Pauoꝛ cxxxv· Q· Pauptas · lxx·M·v · lyxxix T. cxxix· cxli · F. dii· N. clv.R. clxvi. Q. clxxxv H. clxxxvi · aa · clxxxix · S· chyt · yy. ceiü · gg · mm · v · Paupes · xcii.ee · xxxix · hh· xxrv Q. Pax · lxviii · ak · v. ccxv· R· lxxxviii · Q · clx xvi · V. clxxvii · B. Pax animi ſi perata · clxxrii· B. DPeccatũ.lxxii·aa · v. lxxxiii .E. cxxiiii · E. cxxvi · R· xxxix · O. cei · mi · cciii · Q· Peculiũ mulieris dlam marito· clxxxvii.l Pecũia· lxx aa: p. lxxi · lxxix⸗ E lxxx.S xci.H.S. xcuii· B. cxxxvi· L. lxxxii kk lyxxxiiii · ee · clxxxv· E· clxxxvii · gg⸗· Peditũ vſũ ur neuiꝰ Batl B Pena lxvii · C· v · lxviii v. ab. v· lxxv N.v. cxcvii · hh· cxcviü · gg · cci· Nv v̈⸗ ccii.·. v. B Denes.lxxi. L·vᷣ· Henitentia · exvi i.M. crviü. R. DPeregrinos ⁊ externos phibere inbhuma numẽ. lxxxii · N. DPericulũ xciii.M. xcvi· O. cxxxv· nn⸗ chxxx. nn clxxxi.M. chxxv. 3˙ excix· T cci. M·vᷣ. NHeriti · cxxviii.R· cxxix· G. ccwüü. J. Derfidia · cxlvii·C. Deſtilentia · lxvii · af · . cxxxv mm. exxx vii · C· clxviii · Q· Detitio · xci · · lxxviii. S. cxlv. M. Philomena · lxxxiiii · Z · v· Philoſophi·xcv · T. xcviii· . cü. g. cv.K. cvi . E. C. L- Phia · lxxv· C· lxxxix· B. Q. xe. G. exx xii . N cxl.D ccrvi · C. ccxxix · D. ccvi. 1 Pbiſica·cxlvii · R· vin. Hietas ·xcv.E. cxiii · E. cxcvii. ü ; ccy DPiger · clxxxix · nn · Hietas erga parẽtes · cxliii· E· PHietas erga patriã · cxliii· R· Lieta s erga fratres · cxluii:h. Dile ludus . clxxiũ .· L. cxlvi:R. DPiſcis · extii p. cix · D. clxxiii· L. Placabilitas · lxxix · M- lyxxx. R. Placẽtia · lxxiiii · rr · · lxxxi· N. cxxxiii · . Hluuia . lxviii· ab. vᷣ· Hodagra · clxvi. E· Poete · xxv · Q. vᷣ. xepiii . rcix · L.M. clxxxv. K. Politica · ccvi · k. Poma .lxix. P.vp. Hontificatus·clxxv.cc. Dopidus ſuue plebs · lxxx HR xcv. C. cxxix · E· clxv· P. ⸗ clixpee cci · Y. v. ccui· aa. v· Doꝛtãtes i intrẽt . clxxxvii.G. Hotens potẽtia · ſiue ptãs. lxxiii · be · v · xcix · D. ci. B. cxiii- Q. D. cxxviii · · ex xxv·pp · clxxv· S· cci· O. vᷣ· cci· mm. v. cciii. L. Hotus.lxxi·tt· ᷣ. cxxvii.. cxciii · FX. Prandiũ · cxciiii· cc. ll. cxcv. B. cxcvii · O Prata·lxix · Q.vᷣ. lxxiii.hł.vᷣ. Heces lxvii · S· v · lxxiii. xx. cxxx · 3. cxciii · gg · Hecepta · cxlviii.V. . cc · E. Pꝛedicare.lxxx.M. Hꝛetoꝛclxv. C. Hꝛeceptoꝛ excellẽs · clxxv.V. drmii. pp Hecium · lxxv. pp · lxx· F. Prelium · cxxvi · L. clxvii⸗L. Piꝛemium:clxxxvi.M. clxxx T-. DPꝛeſidium hominis iuſti . in dei rcigione, eſt · cxxxi · L. Hꝛiuignus · lxxiiii· oo · · Hꝛeſagium .clxxxi:O. Piceps ſiue pᷣlatus. lxxili gg. 5 b. xciiii· cxiii · B. cxx.D. cli.M- cliui. C. clxv. Q. clxxvi· E. ccxiiii · R· Eine piu lxviii · pp.v. cxxxviii. R. C. e⸗ lxxxii.Q. clxxxiii.Q. Hꝛoblemata · lxix · D.vᷣ. cliiii· R. Haobitas mayime ad diligendum allicit · lxxxin. C. clx·T. vi · Q. ꝛoditio · clxvii. N. Hꝛogeniel · clxxxv· ee · ccxxii· E. DPꝛoles numeroſa.dxx· M. Pꝛolixitas ſermonis· cxxvi:. Promiſſa · lxxiiii · n. v · lxxv.ae · vᷣ. lervii O. clii. C. clxvii · · clxxx. T. cxcvi. M Hꝛonunciatio oꝛatoꝛis· cxlvi.M. Hꝛoſperitas· clxxxvi. B. Hophete · xcvii. R· cvii.B. cviii.CG. H. xx. K. ccxxxiii. C. Prodigia ſiue monſtra crrwii. . clxxx Houer bia · cliiii. H. clxxxv·mm · cxcv · V cxcvi · · DPꝛudentia ſiue pꝛudens. lxxxix · C. xciii · B· c.S. cxxvi. R. cxxxiüi · T· ccix · B. ccxviii:D. ccxxiii· R. NHudicicia · cxliiii .·B. ccxviii. B. DPupilli · cxvi · · Pudoꝛ Alxvii. am. lxx. D. v. lxxiii rr. lr . xuii · Nðᷣ. cxxxp·D.aa. elxxix. L-: clxxx · “ ff. xxxvii. D. cxciii · M. cciinn. Pugna lxviii · E. v V· clxxxii ii · cxxxvi · F. PHuer · lxxii · dd · · cxxviii · E. cxxxix·HP. cxl.OU. cliiu·E. xxviii. G. clxxxiiii N. Duer malus·cxxx. Q· cxci:. cxcni · K· NHuella. lxxi ·3· ab · v. lxxii · M..v lxxo . vv. v. DPulchꝛitudo · lxxi · ab · ᷣ. lxxx · D· clxxvii N. clxxxv. †. clyxxxir · † cxcvi. M. ¶ De Pnomina ꝓpꝛia· Knapio · cxliii · O· Paulus emilius · clviii E. Hedaretus · clvi· V. DPelopidas · clviii· R. DHeriander phᷣus · cxlviii · V. Hertinax imꝑatoꝛ ignobilis · clx B. Heulius conſu· cxxxvi · pp · Philemon cxlvii· N. Philippus rex macedonũ · dvi. M. crr . vü · L. ccxv· G. Hhilippicus imꝑatoꝛ · clxii. D. Photion athenienſis · cxl · ff. clvii · †. Piſtacus phᷣus· cxlviii.M. Hitagoꝛas philoſophꝰ cxlvi R. altr. G Hirrhus Rex ·cxliii· R DPithias pitagoncus · cxlii· L. Piſiſtratus oꝛatoꝛ · exlvi· M. Piſiſtratus tirannus· cxlii· Q. lvii · EK· Hato phᷣuscxli.C.M· cxxxii· Q. cxli. M. cli.D. lxxxv · -. Hlaneus numatius oꝛatoꝛ. cliii· E. Plautus poeta·cliii·M. Plinius hiſtoꝛiographus·cliiii. N. Plutarcus philoſ. rus elifi N. Holemo adoleſcen 8· cxliiii · S Poliſtratus.cxxxvii·O. Hompeius · cxl ·. B. Hoꝛtia bꝛuti vxoꝛ · cxlii · KE. Hoꝛphirius philoſ. ophus· elv. N. Poſtumius tiburtius: cxxxviii.O. Pctholomeus rex egypti · clii · S. Poſtumius Qenſoꝛ· cxxxix · N. Dtholomeus philolſ. ophus. diiii· O. Hublius Rutilius · cxluii. C. ¶ De Qautoꝛitates· Veſtio.xcii ·aa. cii:B. lviü· S Queſtus ·clxxxiiii · tt · Quieſ. lxviü · V. v lrriü.· S. b ay. v. cci · Qv: ee. v· clxxiii: C. DZ e Q.nomina ꝓpꝛia· Vintil ianus oꝛatoꝛ nets cliul. G. Quintus emilius cxlii. B. Quintus fabius labeo · cxlp · T. Quintus fabius maximus.cxl.R· Quintus ſceuola ·cxli.iK. Quintus metelluſ.cxlv.B. cxxxix. M. Quintus hoꝛtenſius. cxlvi. N. De R autoꝛitates · Baptus coniugis · cly x. D. ccii · . R·vᷣ. cciü · O· v½ Rectum. xci· O· Rex. lxxi Qð. cxi · N. cxxxv. kk. al. L. cci· R· dd. ccii · gg · v. cciii· R· caiü ·ll. Religio ſiue reli ioſus. c· S cvi.MM- . cxiiii · . cxxix · C. cxxxvi · ii. exxx vii · L. clxxii· R · dvxviii·.OOD. Religio falſa · xcix · . c.S. erxvi nn. ccix · E. Repꝛehenſio · cxxviii· D. clxxxiii. T. Repulſa.cxcix.G. clxix· N. Res. lxxiii · af · v ð· at · v. lxxx R. lxxxiüi. T. . . xcii · L. ff.’ll · ciiii·R chxviii· qa· ein ix · F. Reß publica· lxxix· R· P lxr. D.S. v. lxxxiii · Q: xcv· C. cvi. O. cxxxix·E· cxli. R. Res ſecunde · lxxiii · d · vᷣ· lxxix· R. cci. N.. Reſ aduͤſe · cxl · ob clyxxxiüi · R Arxwii. T . Reſrare.lxxi · D·v.ai · vᷣ · xcii·M cxxxi · · Reſponſum.qdl.N. cxcvi · gg· Reſurrectio moꝛtuoꝛum · cxx · ¶· Rhetoꝛica.ccxxvii· L. ccvi · C. Riſus · lxix · S. vᷣ.· lxxi · ee · v· cxcvü.· L d vii · Z · cxlvii · N· Rumoꝛ letus · lxxv · pp · v· cyrwi·G. RKuſticus 1 ruſtica ri. dd ˖ v. li· av . ð. clxix. R. ¶ De R nomina xꝛopꝛia· Atio · lxx · kk. vᷣ. lxxix. S,. lxxxvii H Rapina · clxvii ·.OOD. E: Regnum.lxrii· B. v. lxxiiii· an · vᷣ. cxii N. cxxxv· rr · clxxv. dd · cci. T 3·d.· . Odulphus eomes de auenſperg i im peratoꝛclxiii · P. . Boma domina rerũ.lxx 1.. . N. ccv. in . iii · columna. L Romani:ci M. cxxxix. Q· ccxv. B. L Romanũ ĩperiũ:cxix· R. ci:. elrv. R. Romulus . clxv · R· l De S autouitates . Acerdotiuz · lxviii · cc · v. cviii .i. .—B clyxxxix · mme⸗ OWDW Sacrificium· c. C. cxiiii.· G. H Salutatõ· lxviii · mm · v. elxxix U elrrrv X. cxcii · .M.rr. cxciiii · R- cxcv. bb⸗ cxcvi · R· cxcvii · O. Sanitas · ccii.Q.ðᷣ· clxxii .KR. . Sapientiã · xc· N· xc·R. xcii:Rk· lxxx. Q· c.V. cvi.M. clvxii·Q· clxxxix · P. ccxi · in · iii · columna: verſus finem · Sapiẽs · lxx · nn · ÿ. lxxv · z · v. miui. vv. v· lxxxi · G. lxxxii. T· lxxxii.R · lxxxvii · R- z.. B- r. 1cvi Q. cxii· B- cxxxi. G. —9„9 %7 ℳ 77 Beclera⸗ xcri. l. dyrpvii. ii. cxci yp. cxcvii · P· ccii · Dv. cci. bb ·v. Sciẽtia.lxxi · do · v. lxxiiii · ae · vᷣ.· lxxviii. G· lxxix · Q· xciiii· A. c.V. cii· . cy⸗ B. ccvii. E. Scriptura · xcii.Q. dlxriii D. Scriptura ſacra:cv· D. cxii· B. Scolaſtica ad doctoꝛes ⁊ olires ccmii ⁊ ſequentibus. Scoma.cxxix·O. Secretum · lxxi · M.ðᷣ. lxxiii Pp. . cciüi· Seculi finis.exix R.Bʒ. (T.B. Sedicio .· lxvii · · p. cxxx. O. xxxv.pb. cxxxvi:· Senectus.lxxi.O/.vᷣ. .L. V. lxxiii. aa. Vv. lxxxv:R·a ſequentibꝰ. lxxxvi:·D. cxlvi · . O·. clv. E. clxvi· T. cxcv⸗-B. Senex. lxxx · A. lxxxv ·R·L.M. N.O. D. lxxxvi/ C.M. · cxxix: D·. cxxxvu· . . Geinna. g8. clxxxvii · R. cxc. ciiii · Ken, pulere · cxlviüi. L. O. cxcix. C. Sebcdrereterenk: cxxvi:N· Septent rio · cii · KA. Bermo. lxviii · DH.v. lxxv.ab. v. lxxx. 6. cxxvii·M. cxxxi:B. cxlix.M. clxxxiiii· cc. cxcv· L. SDð BGeruitus · lxxv. C.. cxxxv· bb⸗· arvü .. B· clxxxvii · O· H Seruus. lxix · . vᷣ. lxxi. Nv. lxxxviii. . cxxvii· E· cxxxv. H. lnn. O. clxix. D. clxxxi·V. clxxxiii· kk. clxxxv· P. cherx vii · N aa · clexxvi ·nn · clxxxix · · ſſ· cxc · . cxci·Rcxcii:do. cxcv· T. 1a t. Seueritas · cxliii.N- cxlinii⸗ G. Didera · ci. C. Dibille ples.xcviii · V. cviü · 6. cix · .G. Signa ante finem ſeculi futura · cxix · · Silentium · lxxiii · D. v · leuiü gg. cx· HM·. ccii· c. Bimee · clxxiii .S· Bimonia:ccx·C.· Similitudo · xciii · P. cxxxv. M. qnv. aa · clxxxii .·. . Bimulatio · xxxi · K. krii k. li. F. cliii:Raa Simulacrum· c.DP. Socrus · xx · ll. v. clxxxiiii D. Socdietas Ixxi·nn. v· lxxviii·M .· cli.Q. Sol · lxvii: ao · v· lxviü. tt· vᷣ· lxx· N. v. cii · C. cxii E. cliii. V. chii E. cxc iii · qq · Solirieudo- lensT.6. xcii·. gg. cxyv. nn. cxlv .· L· clxxii⸗ B. clxxx. U. Somnus ſomnia doꝛmitio lxviii „.5. lxx · B v · lxxi · ꝓy · v. lxxii · S · vᷣ · lxxv. hh v. cxxxvü· D clxxxi.S clxvi. M cxcv· R Sophiſta · lxxv · ag · v· cli . XR. Sopoꝛ · lix · ad · õvO. Soꝛoꝛes pie · clxxv· T. Soꝛs · lxxi · ad · v· cci · ll. ciü· D.s. Spacium · clxxxviii· xrr vi CC⸗ Spolium.clyvii· D· Sponſa clxx· E. clyrrvi ·rr. ccxix · Spes · lxvii · M· v am · v. lxxii. gg · v. lxx iii · R. v. O. v· lxxv· Mv. 35. ̈: xciiii. B. cxxxv · bb· cxxxvi.·· clv · E. xxxi · gg. elxxxiii:. clxxxiiii · ab· lrrrv. hbh. clvxxx viü · L. clxxxix. k- cxcii · mn:. cev. na. cxcvi · P. cciii·M.v · Spes vincendi · clxxvi·Q Spes pacis · clxxvii·R. B. Spes multiplex. dyxxvii · C. Spes vite eterne · clxxvi ·D. Status·dxviii · M. clxxxii · rr · Stelle · cii · M. Stimulus ·clxxxv · C. Spectacula · lxviü · R5:. drnü O. xc Speculum · cxxix. R· clyxxii B. chxy. Sterilitas vxoꝛis is clxx⸗ C Sterilitas agroꝛum:clxvii .DO· Strategomata· exlvi: R. Strenuus·clxxxviii · · Studia · xcv · S.· cxxvii · C · cxlvi. E. BGulticia · lxxxix · P. xc· R· rcü. Pb. cxiii · M. clxxxii · mm.· clxxxvi. C. cirviiov cxciiii · B. cxciiii· rr- Stultus· lxxv · R. vᷣ. xci.O xcvi C. chxix mm . clxxx · P. F⸗ cxxxi · ee rrab. cxcii:l. exciiii · E. 2 Stupratio in genue xdlimm. Subiectio · lxxv. C· vᷣ. lxxiü · vx · v· lxxx·⸗ Summũ bonum.cxxix·. NqN. (L.· V. Super bia ſiue ſuꝑbus · lxxiii· O. . lxnx.⸗ L. xcvi.M. cliii · C.· clo. D. chvii D-. clxxxvii. C· cxc·K. ccx· E. . Suppellecul pcioſa. lxxi. ii.b. LAyxtiii. K. Sumptus · cxlvi · L. cirrrvü C. clh. ac· cxci · do Supplicium · xcii· D. E. cxlr T. Zuſpicio · xci · Z· xcii .· drxxniũioo. Araj⸗ ae · . pſtitio regit multitudinem cxxriü · . ltrane obnixa· clxxviii· E· uſpirium.lxdi · T. v. lrrinmm b. ¶ DeS nomina pꝛo APia- Muſtius poeta · cliii·N.· Sceuola ·cxlvi.R · Scilurus · clvi.E. Scipio emilianus · cxliiii · M. Scipio minoꝛ· clviii.· Sapis affricanꝰ ſi penor iii⸗ . d. cxlv.E. ccviii:E· Berwedun philoſe ophus · cliiüi · Q. Semiramis regina·cxlvii· · clvi · B. BSeneca coꝛdubenſis philoſ. epbuscdliii- Q. cexxvi.O· = Seruius tullius · cxxxvii.A.· Seruius galba· cxlvii. E· Seuerus affer imperatoꝛclyx. D. Simacus patriciꝰ oꝛatoꝛclv P. dvii G Simonides poeta . cxlix ·H. Siracuſis mulier · cxliiii · D. Siracuſ anus· cxli· Solon philoſoppuscrloii. v. cvi. ccxxi·R.· Sophodes.cxli · T. Saphos mulier poetiſſa· cxxvii · L. Beeae Pbded ophus · cxlvi⸗ G. E. d. B exlv · Spartani duo · cxl · F· Spurina adoleſe dens. cxlii G. Spurius · cxxxvii· Q· Statius Cecilius poeta · clii. .. Staſippus tegeates ·cxli· T. Gulpitius ſacerdos · cxxxvi · kRk. T autoꝛitates Rciturnitas. cxxx. P. aa. cxxxvii 3· cxlviii · N. cxlix · Q· cxc · .p. xcviii. D. cci· cc. vᷣ. Tactus · cxvii · C· Taxiloꝛum ludus · clxxiii· M. Tedia multarum rerumclxxi R. Temeritas xciiii · C · xcN. X.· cxxriii· R- Tẽperãtia · lxxxix · E. cxxvi.R. ccxxiüi. KR Tempeſtas · lxix · ah · v· lxxix · F. v. cci · Q.v. Tempus · lxviii · af. v 5. li. pp · v. lxxiii. ah · am · V. lxxiiii · C· v.· hexix· bb. xci.B. M. xcvi:·D·.DH ciii·. cvii ·B clxxvi M Teſtamentũ nouum ⁊ vetus:cxi ·B. Teſus·lxxii.C· v. lxx · D. v. xcv. M. chxxxvi · cc · cxc · P· Tpeologia · ccvii. · Theſ. aurus · clxxiii · D. dxxvi. O. Terra · lxxiii · pp· v · ciiii · B.cxii R. ₰ Tibicen ⁊ tuba: lxviü · C· v lxviii· al. vᷣ· xc·T. clxxxvii ·.qq Timidus clxxxv.Q· clvxxxix.N. cxci:E. Timoꝛ. lxvii · tt.· ab· v. lxxii/ . ð. lxxi · xx v. c. Q· cxxv.Q. cxxxiii· C. xxxvi ·x.· ee · clxxvii · dd · cxcvi· G. cci· C. v. cc iii · ff. M0. Tirannides · lxxxiii. L. xciiii· I. cxx· „. cxlii · G. clxvii.O. cci .Mvᷣ. Tituli ſtudioꝛum · chxxiiü G E. Tituli negocioꝛum · clxxiiii C. Tituli libelloꝛum.clxxiii·E. Tolerabilia · lxxxv · E · Trinitas ſancta · cxii. V. Tranquillitas · cxcii · N· Traſene.clxxxix · pp · Triumphus ·cxxxviii·R· elrv.dd⸗ Triſticia ſiue meſticia · cxxxp · tt. chxvi.· V clxxi · B. cxciii· ff. Turpitudo · lxxxiiii..· Tumultusg· cxcvii·MMM. De T nomina ꝓpꝛia· citus i imperatoꝛ · clx ·S. Terentius poeta comicus. cliii. M. Thales philoſophus· cxlvu.Q. cxlo. N. Temiſtocles phus· cxlv· O. clvi · D. Thercia emilia· cxliiii·.ꝗq Theophꝛaſtus philoſ. ophus clii · Q. Theodoſius magnus im aarcht . ccnviii · · Theodoſius minoꝛ · clxi · O. Theodoſius tercius Geperatorehi, R- Theopompus · clvii·O. L Tiberius gracchus · cxli ·O. Tiberius imperatoꝛ · cxliii· †. Tiberius romanoꝛũ imperatoꝛ·clix· 6. Tiberius ſe ecundus · clxii · · Tiberius tercius imper atoꝛ · clxii· N. Titus imperatoꝛ.clix·N. Titus liuius hiſtoꝛiogr aphus clii a. Traianus imperatoꝛ·elix · Q Trogꝰ pompeiꝰ hiſtoꝛiographꝰ. lo⸗ M. Tullius hoſtilius·cxl·E. (We V autoꝛitates. dimonium clxvui · R. Valete · lxxiii b· v. lyxv. p„æ. lxxvii · in · iiii · colũna · elkxrvit⸗ 6 clxxxvii · cc · cxcii.S. cxcvii ·S· cc· G: Valitudo ꝓſpera · clxxii ·R· cxcii · xx.· Valitudo aduerſa ·clxvi · Q¶. chxvi ff. Vanitas · c · B cvi:.D. Varietas· lxviii ·aa · lxxxiii .N. xcv·R.· cxxviu · Q· xxxix · cc· Vates · lxxi· Rk· v. Vectigal · xciiii · S. cxxxvi · g 6. Velocitas · clxxii ·.-Nq. Venatoꝛ · cxxix · C· clxxiii.S. Veneficium · xciii:· cxxxviii ·D. Venenum xxii · B: v · clxvi:L. Veneratio.lxix·kkv · cxxxix.. Venia · lxvii · ax · v. lxxiii ·.H· v. c .T. vii · R clxxx.D clxxxi ff. clyxxxi.T den viii · bb · mm · cxcii · V. cxciüi · Q.qq· Venter ·. lxxi · bb. vᷣ Yenns lxix · tt · ag · v. lxxii· D.v. lxxiin · an · v· lxxv. · v. clxxix · Ph· ccü · dd. v · Venuſtas mulieris · cc· M. cc · ii· Venditio cxciii · nn. cxcv · cc · Verba dei · evi · C. cviii·.B. Ver ba lxviii · al. v. lxxi . ll · v · lxxii. L. §. v; lxxiii · :k · vᷣ· lxxii. R· v · lxxiii · gg · ſl · v xci · E clxxxii · D. clxxxiii· S clxxx vi · cxci · ff. clxxxix· qq · clxxxi · i ii · cxc iu . Q. cxcvi. F. ccii · aa.vᷣ· cxcii: R. B. Ver. lix · do · v. Verecundia · lxxi·33· V. cxlit. D. cxc · C· Veritas hyriii. D. xcvi.L. xcvũ¶.D. ciii · O. ciiii · · cxxxiii· V. cxlix.R· clxx vii· R. . Veſtirus exquiſitus. lxxx. G. cxlix. M. . clxxiii.E. clxxix. c · cxciiii · bb. Vetula · lxxv· nn . v. Vetuſtas · lxxxiüi· ae · v. lxxxiiii. E. G xco· aa. ci.E cxxviii. B. E. cxxxiii · E. Via celeſtis via ad inferos.lxvii·V.vᷣ. lxxxviii·R· cxv· R. Viatoꝛ · lxxi · Nvᷣ. cxxviii·DH. Viaticum · cxci · O. Vicia · lxxxiii · ee. vᷣ. cxc·ee· cxci · cc· cxcii · V · vide ſupꝛa ſcelera · Vicinitas · xcv· D. chix Q. dpraa. ccxc.hh Viciſſitudo chrrir. P Victoꝛia. lxvii · ii. · lxxiii. R-. lxxv. de dd v. lIxxxii.D. xcv· P. cxxxii ·. M cxxxvi. E.- cxli. Q· cxlii. P· chrrvi. R clxxxvi · kk. ccii:oo.bᷣ· Victus tenuis · clxvii.G. Victus lautus clxxiii.D. cxciiii · F. Vidua 1 upillus. cxvi · T. exxx R. Vigilia:clxvi·M. Villicus malus. clxrir- R. Vinculum · lxxxii.Q· cxvi.C. cxciiii.&. Vinea · ciiii · . cxlviü. bb. clxxiii.Q. Vinuʒ · cxxvii.. cxxviii. Q. cxxxvii.R. clxxix · gg· cxc· S. cxci.M. excv. ee · Vindicta.lxxi · pH. s v. lxxi · ag · v· chrvi. Violentum.cii.ll. clxxi.E Vir. lxxxii · LD. lxxxviii· Q. lxxxix. Q. xc· Q. xcv· bb. c·D. cxxxiii · E. cxxxv.G. cxlv.Q. ccii · cc · Vires · c· · clxxii.M. Viridaria clxxiiü · R. Virgo . lx · pp. ᷣ. cxxx· . cxlviii. N. clxxix· R. clxxxv. . cxcix · E. cc.cc· Virtus.lxviii · C. v · lxxiii· ag. v. lyxviii · E- lxxxii. Q. lxxxv. D. xe. L-. xciüi· V. aa· xciiii · O. xcv.E. xcvi · V. xcvii. E. c·.D.R. cvi⸗ C. cxyv·D. cxxvi · B. Q.D G. cxiii·M. cxxxii. M. cxxxv·xx.· cxxx vi · Q· ff. cxxxix· T. cxl. C. clxxii.S. Arrrioo. cciii.R.D.i. cex · B· ccxi · B. ccxxii.:L. ccxxx.O. Vis · lxxxi.Q. xcii · Z. xciiii.V. Viſcera · cxxiii.. ride ſupꝛa inteſtina · Viſus · lxriii· T. v. cxciiii· B. . Vita · lxvii. yp · ag · · lxx· R· vᷣ. lxniil ab · ao · v· V. v. lxxix · Q· lxxxv · E.· lxxvi · ·lxxxvii · R. xc D.N· xciii ·M· xcv· F.. M. cvi.Q· cxxix · Q. cxxxix.M. cxl vii · V. clii · D· clv · Qclxxvii· D. dyxxir. . ff. clyxxxiii B S. ff·hh. cxciiii. cxcvii pca ·D.ðvᷣ ·ff.bᷣ. ccii·· v · cciii · N.s B. ccxxi ·A. ccxxii.. Eieratie⸗ clxxix S elxxix DD⸗ clxxxii. . xxxiii · ii · cxciii · H S· cxcv· .· Vituperium · xcii · V· Yciiii Q iiii · C· Vul us lxvii· ee . vᷣ. lxix: ab.· . Uriii k J . ſerrwil EKE. Valnus Axix· af. . vnr. g. drviiid4. cciii· E· v· Vmbꝛa · lxix · gg · v· Voluntas.lxxi · ee · v 5. lxxii· N. 5. lnpras lrt C· v. lhxxix · X. lxxri· cxvii· D. cxxviii·. A: cxxix·H. carxii. .E. dxxx·hh. clxxxii N. xmnii. aa · hh. clxxxvi.nn· ccvii · D. Voluptates ſenſuũ · cxvii:O· D.C. E. G. Vox · lxvii · ar. v v. lxx · P. v. Vrbs · lxvii ·ff. v. cxlvi · B. cxciii.Rk. Vſus · lxxiiii · C· v· ac · b. lxxrin,· N xcvi. M. cxxviii·M. cxxxvi:aa. cxxxvii· R. Vtilitaſ cum honeſtate. oprima. lxxxii· Q. lyxxxii.D. Vxoꝛ lxx · ¶. bb. vᷣ. .. lxxiii · tt · . cxlx R. d. G. clii G. clxxxv. R. clxxv· Q. chxxxviii · N. clxxxix · xx· cxc:ii· Vxoꝛ impoꝛtuna clxx· A. cxc·.V. Vxoꝛ impudica · clxx · B- Vrxoꝛ ſterilis.clxx· C. Vxoꝛ amiſſa:clxx ·D. Vxoꝛ foꝛmoſa·clxxv· B. Vxoꝛ fecunda · clxxv· Q¶. Vxoꝛ facunda · clxxv.D. De V nomina pꝛopꝛia · Wen ſecta arrianus imperatoꝛ · Valerianus imperatoꝛ·clx O. Valentinianus pꝛimus impatoꝛ. clxi.M. Valentinianus ſecũdus ĩperatoꝛ · clxi ·R. Valentinianꝰ tercius imperatoꝛ· lxi. P· Valeriꝰ maximꝰ hiſtoꝛiographꝰ.cliiii.B. Valerius Meliogabalus ex meretrice im ratoꝛ clx· C. Varro marcus cliii.N. ccxxviii· D. Venusc.M. clxiii. L. Vlcio Prerepra kcii. E. clxviii· G·. cher . L e⸗ Veſpaſianus imperatoꝛ · clix ·. Wencʒſeſlaus comes de lucʒenburgo im peratoꝛ · clxiiii · O. Vgolinus permenſis oꝛatoꝛ ⁊ poeta · cxc viu · ſſ · Victurinus ·cxxxiiii· R· Virgilius poetarum optimus · ccxxi. clui · ·· Vitellius imperatoꝛ de gente vitellioꝛuʒ clix · L. Vulcanus· clxiii ·R. ¶ De xæ· nomina ꝓpꝛia Enocrates pholoſophus · cxxxix · L· cxli · V· cxlv·M. cli: N. Ferxes rex perſarum · cxlvi · F. cxlvi· D· cxxxvii· B. clvi . Q. ccxxi K. Fiſtus philoſophus · cliii · R · De ·nomina ꝓpꝛia Neucus·cxliiii.L· Zeno phᷣus · cxlix · S· clii.·· Zeno grecia imperatoꝛelxi · S. Joꝛoaſtes philoſophus.cxlviii · Z· . ſ⸗ ¶ MWargarita poetica: opus clariſſimuʒ feliciter incipit · et pꝛimo p̃mittitur eꝑpi ſtolans piologus. bertus de Eyb kuriſ utriuſq; doctor· San ctiſſimi dñi noſtri pa pe DHii· ii. Qubiculariꝰ Bambergẽſis 1 Gyſte tenſis eccleſiarũ cano nicꝰ. Re uerendiſſimo in chriſto patri et dño:dño tohanni dei gẽ̃a ep̃o Monaſteriẽſi: Comiti palatino rheni: ac bauarie duci illuſtriſſimo: Salu tem plurimã dicit: et pñs dedicat opus· Optaſti ſepenumero reuerẽde pr: ac pnnceps illuſtriſſime: heroicarũ cultor virtutũ :vt ſi qñ mihi adeſſʒ ociũ:nõnul las artis rhetoꝛice pceptões:diũſas clau ſularũ variatões: ac plurimas taʒ oꝛato ruʒ q; poetarũ autoꝛitates:diuerſis ĩ vo lumibus ſparſas: ⁊ vage diſiectas:dictu quideʒ 1 memoꝛatu digniſſimas: que ad omatã cõcinnã ſplendidã et reſonantez oꝛõeʒ: ac ad bene beateq; viuendũ admo dü cõducerent et expedirent: in vnã ( vt documenta ſumẽ volenteb? longe ĩquiſi tionis laboꝛ abeſſet) deligerẽ cõſonãatiã: atq; in facileʒ quendã reducerẽ moduʒ · Gſtſi ea res: ſuꝑ qua ſermonẽ ſepenume ro in multaʒ ꝓduyimꝰ nocteʒ:infiniti pe ne ſit oꝑis ⁊ immẽſi: adeo vt vnde initiũ vnde mediü vnd deniq; finez: in tante rei magnitudie ſumaʒ:non iniuria ſubſi ſtam. Ac tantũ autoꝛitatis: tantumq; di gnitatis et excellẽtie cõtineat: ut nõ infi mum: aut mediocrẽ viruʒ defatigaret:ſʒ ſummũ: ac ꝓpe diuinũ oꝛatoꝛẽ id aggre di phorreſcere q; plurimuʒ facerʒ · Tamẽ tua ne pcamĩa: que ſedulo imperüũ mihi loco ſũt: ⁊ que hoc conficiẽdi opus meis modo ratõibus alligarũt:videar declina rec(tibi enĩ quidqͥd poſſũ debeo:⁊ me nõ modo huic rei: veruũ cuicũq; poſſibili de uinctũ:obnoxiũq; tenes) materiã longe patentẽ: anguſtis finibꝰ termĩabo: et in verba q́; potero(Non eni cuncta cõple ctendi mihi cupido inceſſit) cõferaʒ pau ciſſima · iuxta Ouidii verba· Quidquid p cipies eſto bꝛeuis:vt cito dcã Nercipiãt animi dociles: teneantq; fideles · ¶ R hoc enĩ inſtituẽdũ opꝰ: nulla magis me res excitauit pater hũaniſſime: q;ᷓ vt tue impꝛimis clemẽtie: q̃m iampꝛidem vmice atq; religioſiſſime cotui cõplacereʒ · tam etſi non nibil ipſa me glona mouebat: qᷓ ſi meritis:aut virtute ꝑta extitit: ſemper eſt a ſũmis viris magno ſtudio queſita: Ta ſapientibus homibus maxiĩe laudata Nõ nibil etiã exercendarũ ingenu viriũ me cauſa inducebat: qꝛ quẽadmoduz tri ſte eſt diuiti decedere ſine herede: ita mi ſerrimũ eſt habẽti a deo ſummo gratiaʒ intelleetꝰ: poſteris ſuis · id eſt · ſtudioſis nihil oꝛnatũ dimittẽ: quo poſſint veluti beredes intellectuſ aliqualiter conſolari Et licʒ tot in oĩ ſciẽtia ⁊ im pꝛimiſ in ora toꝛie artis facultate ſeripſerĩt: ut iã mũ dum pene illumauerint: adhuc tů inue niẽdis inuenta non obſtãt · knſtar eĩ ſol oꝛitur intellectꝰ:ꝛ occidit:vadit et redit nunquaʒ moꝛitur· ¶ Nunc hoc vnum pꝛinceps clemẽtiſſime: equo fer aĩo velĩ vt meuz huic ſit oꝑi conſecrare nomen · Margarita poetica. haud abs re oꝑꝰ cla riſſimũ tibi nomen ſume · tũ a genitrice mea digniſſima: dña Margarita de wol merſhauſen: femĩa quideʒ clariſſima: a qᷓ tanq́; magiſtra optia: literarum pꝛima hauſi elementa · tum quemadmodũ mar garite ꝑ ſe ſole quoquo ĩ ſtatu ſint plu rimũ valent:et ſi in celato auro repoſite fuerint:magis lucere: magiſq; bominuʒ intuitũ ad earum contẽplationẽ allicere vidẽtur·. Sic noſtri operis margarite in quocũq; dicendi ghe ꝑſiſtant: ꝑ ſeipſas graues . ſcite · frugales . pꝛeſtantes ſũt: ac maxĩe conducibiles.et ſi expolita · cõ moda . ſplẽdida: ac reſonanti verboꝛum cõfoꝛmatione cõtexantur:ip̃e ſplendoꝛ: atqʒ ſuauitas oꝛationis:hoĩes ad earum ſententiarũ lectionẽ incitare: legentium oculos maxĩe iuuare: atq; audiẽtiũ aĩos plurimuʒ oblectare ſolet · ¶ Nunc inſti tutũ opus religioſiſſime antiſtes tremu lẽtus aggredioꝛ: ſatis ac ſatis ꝑuo cuʒ nauigio magnũ: et ſpacioſũ ingredi ma re ꝑhoꝛreſco:ſʒ celeſti opus eſt munere · Manibus igitur ad celu erectis diuinuzʒ inuoco numẽ: ⁊ deuʒ totius oꝑis autoꝛẽ ac pᷣſulem cõſtituo: ad n ulles nunc pornigo pces: ⁊ cum Salomõe dico. Da mibi dñe ſediũ tuarũ aſſiſtricem ſapiam vt hoe tq illuſtre opus bñ inciꝑe: melius mediare: optĩe aè fe liciteꝛ finire valeaʒ 72 , . — — „ ad tui laudẽ ⁊ gloꝛãã ſempiteꝛnã · Amen. 6 CQaſparini Barzizi peigamẽſis: 2 Ste phani fiiſci ſoncinẽſis:eloquẽtie ⁊ perfe cte elocutõis pcepta incipiũt Ene eẽt vi illuſtriſiẽ Q quoniã oĩs eloqntie ⁊ ꝑfecte elocutõis peeptõ ĩ tria ſit mẽbꝛa diſtribu egantiã ſcz: cõpoſitioneʒ:⁊ dignita tem: vt de his aliq̃ in nĩi oꝑis exoꝛdio di cerẽ:ſʒ quoniã hec apud Ciceronẽ libꝛo ſuo rhetoꝛicoꝛũ ſatis explanata ſunt de eis:maxĩe de elegantia ⁊ dignitate ſuꝑſe dẽdum: de ſola q̃ntum ad pũs ſat erit cõpoſitione: ꝓſequẽdũ exiſtimaui · Quã doquidez ipa cõpoſitio niſi diligẽter ſit ab oꝛatoꝛe obſeruata: oĩs pene ſplendoꝛ verborũq; concinnitas tota intereat ne ceſſe ẽ. Quid enĩ ſine cõpoſitione elegan tia: aut verboꝛũ ſentẽtiarũq; oꝛdinatio nes valeãt nõ ſatis intelligo· Hanc autẽ cõpoſitõis ꝑtẽ:quo nã pacto cõmodiꝰ: quo cõpẽdio bꝛeuius:q̃ deniq; via ad ca peſcẽdum melius:q; ꝑ clariſſimoꝛũ nr̃a etate oꝛatoꝛũ Caſparini Barʒiʒii ꝑgamẽ ſis:⁊ ſtephani fliſei ſoncinenſis pᷣcepta: ⁊ pᷣma oĩs eloquẽtie elementa:ꝓſeq̃ poſ ſem haud videos Irtẽ itaq; ab his:⁊ pce pta vir humaniſſime:a me aũt pñtẽ pꝛo tua ꝗᷓſo clemẽtia accipe oꝛdinatõem· Et quoniã hec cõpoſitõnis ꝑs in tns apud oꝛatoꝛes reꝑiatur diuila ꝑtes · oꝛdinẽ · iũ eturã ⁊ nũům. In pᷣmis iuncturã:qꝛ circa lrãs cõſiſtit ⁊ ſilabas:duxi expediẽdam· iunctura. N iunctuꝛa igitur:que apta que dam atcq; cõcina lrãrum:ſulaba rũq; in cõtextu vᷣboꝛuʒ eſt collo eatio:ab oĩ offẽſione auriũ ꝓcul tᷣmota: multa ſũt vicia fugiẽda:q̃ a ſocrate: ⁊ a theopõpo ſũmo ſtudio ſũt vitata · Aci cerone aũt ⁊ demoſtene ũñ niſi eũ nimis frequẽter ĩ oꝛõʒ incidũt · Sepe etã ſi mo deſte intereurrãt: oꝛõz nũe mollioꝛem: nunc grauioꝛẽ effieiũt · Naʒ vt in ſapoꝛi bus q̃dã interdũ ſuauiter amara ſüt · ſic in oꝛõe aliqᷓ aſꝑitatis ĩterſonãtia magis grata eſt. Vñ ſi vel fentẽtiarũ neceſſitas engerʒ:aut punetis quibuſdã curſus di ſungueretur vocaliuʒ:nec ſpũ vno nec eodem ꝓferꝛetur: modo id raro ⁊ mode ſto fierzʒ · non modo hoc non rep̃henden dũ eẽt: ſz qñq; etiã laudãdũ E ¶ Dri mum igitur ex oꝛdine pceptum eſt tale. Qauẽdum eẽ:ne creber vocaliũ cõcurſuſ qui hiantẽ inconſonã atq; inſuauẽ expᷣ mẽdi ſonoꝛitatẽ pareat: incidat in oꝛõe. qð fit: ſi p̃cedẽs in vocali terminetur di ctio:⁊ ſubſequẽs ab eadem aut alia inci iat vocali:qð maxĩe in a·e.⁊·o · vocali Ds q; maioꝛẽ hñt ſonum)erit euitanð vt amo amantẽ deuʒ: Veſtrã laudo ami ciciam· gredẽ ex domo aliena · Egredẽ ex vꝛbe elta. ( V. ocales vero qᷓ magis exuẽ habẽt ſonum minoꝛẽ faciũt hiatuʒ vt Honoꝛa illuſtros viros · Cxcolite vir tuoſos hoĩes ¶ Non tñ magis inconcĩ ne:vocales ſeſe recipiũt: q́; ſi eedẽ cõcur rant.vt Solicita auſoniam mariam.Gli ge egregioſ bellatores. Oonueni irritan tes ad diſcoꝛdiã ciues · Qoꝛnu vnicũ ĩ ca ſtris extat; ¶ B ¶ Secundũ ẽ pᷣeeptuʒ multaruz ſir lrãrum cõcurſionem ef fugere debemꝰ: que qᷓndam vel legendo vel ꝓnunciando difficultatez afferꝛe vi detur · vt Tacob bonꝰ Tob beatꝰ: dei le ges diligẽter obſeruauerũt . Dauid diui nos dedit pſalmos · foſeph fuit pharao nis interpꝛes: a fratribus facinoꝛofe ven dituſ. Animadütat Tituſ tirãnus ꝗᷓ ꝑpe trauit: a penitebit tandẽ tante tirãnita tis · ¶ Semiuocaliũ vero l̃arum cõcur ſiones pᷣter x· modicam vidẽtur vel legẽ di vel pꝛonuciandi difficultatẽ afferre · vt Chꝛiſtum dñũm noſtruʒ maximũ nos omẽs homĩes ſũmope debemus excolẽ· ¶ Ebo quia duarum in ſe Farum vim Tſonum complectitur · difficilẽ ac hian tem in concurſione videtur afferre ꝓnũ ciationẽ· vt Carthaginenſiũ dux xantip pus trux:felix xerxes:⁊ vᷣtutis lux xeno phon fuit. Similiter x· ⁊ ſ. ineptam pꝛo nunciationẽ reddunt · vt Deceptus xer xes grecie bellũ intullit ¶ Vnd nõ ſolũ in verbis diuiſis: ſz etiam in compoſitis x.1 8. lr̃arum:vitandus ẽ concurſus.q̃ᷓre ſi foꝛte accidat vt hec pᷣ̃poſitio ex cum di et one ab s.incipiẽte componatur:8· l̃a de medio eſt abucienda vt exurgo exul to ſimilia ¶ Nec ſolum in his duabꝰ lñis magna eſt aſpitas · Sʒ r. etiam ⁊ t· en aĩos aliqñ offẽdere poſſit ¶ ſi erebꝛo cõcurꝛant:iùcturã defoꝛmẽ cau ſant · Vt nũc ſuauiſſime ſuadebat: nunc vero terribilis tutoribꝰ ſuiſ ſatis grauiſ erat · Omniũ itaqʒ lrãrũ ſiue vocalium ſi ue cõſonantiũ mimie cõcurſiões vel aſſi duitates euitãde ſunt:que inſuaueʒ pꝛo fecto ſonoꝛitatẽ reddeꝛe ſolent.· ¶ A ¶ Terciũ p̃ceptũ · ſillabarũ ſimiliter ea rũdẽ ⁊ cõſimiliũ cõcurſioneſ ⁊ nimie aſſi duitates ſũt euitãde: quoniaʒ nõtã ĩſua uẽ q; ĩeptaʒ reddũt oꝛatõeʒ · Vt · Caſſius curãs cuſtodire cõmunẽ comoditateʒ ⁊ ceteri etiã de re certa certãteſ ceſarem ce perůt · ttẽ mee mẽtis mẽorie modũ ita ponã:vt mee meditatõis me mĩme peni teat. Tteʒ poete potẽtiaʒ ponẽtes in poſ ſibilibꝰ bonelcs rebus laudãtur.tem ciuitaſ que a regibꝰ regitur regio amoꝛe felix eſt · ¶ Similiter ne idẽ ſit dietõnuʒ ĩmediate ſe ſequẽtiũ exitꝰ cauẽdũ eſt· vt illoꝛuʒ bellatorũ ac ĩꝑatorũ foꝛtuna lau datur:quorũ ꝓbitas cuiũ optimoꝛũ ſa luti ĩtenta ẽ. Itẽ fortunatorũ impꝑatorũ optimorũq; rectorũ virtꝰ mag qʒ for e tuna laudatur ¶ Similiter ne ſequẽs di ctio ab eadẽ ĩcipiat ſillab ĩ qua pcedẽs termĩatur ꝑſpice · vt ille legit Amoꝛ moꝛ talis ĩ te ĩteger ẽ:quod quidẽ viciũ non nulli Ciceroni obiecerũt · ſed hoc vicio ñ ẽ attribuẽdũ:ſi gꝛauitatis cauſa fiat:niſi cũ hoc dicẽdi genere crebꝛo vtamur. (B ¶ Quartũ pᷣceptũ etiã dictionũ ni mia cõcurſio ⁊ aſſiduitas diligẽter ẽ eui tanda. vt · nõ eſt ratõnis ratõ ratõneʒ il li adhibere qui in ſentẽtiis ferẽdis ratõe nõ vtitur · Nemo quidẽ ita eloquẽtie i narꝰ ẽ:cuiꝰ animꝰ ñ faſtidio aliquo affſi ciatur:ſi quod huiuſcemodi audierit: Ni ſi ornatꝰ cauſa vt repetitõe· cõplexione traductõne · cõduplicatõe:cõtinuatõne: Thuiuſmõi ĩ oratõem cadãt·. Dictionibꝰ equidẽ ex oĩbus grãmatice oratõnis ꝑti bus ſũptis:vti debemꝰ .lõgis: ſuauibus dilucidis · ſonãtibꝰ.electiſ · idoneiſ · como dis · ꝓpnis · apertis · cõcinnis.vſitatiſ:vt orõ ita ſplẽdens idonea ⁊ reſonãs ex ip ſis efficiatur: ꝙ aliqua verboꝛũ obſcuri tas: aut oꝛõis difficultas ĩ dicẽdo nõ cõ mittatur: que vel auditoꝛũ aures vel lłe uĩtũ p̃ceptũ ꝙ nimia verborũ ſuſpen Sextũ pꝛeceptũ · ꝙ figura que themeſis ſio ⁊ ꝓlixitas in oratðe ẽ vicioſa· que res tametſi ĩ ꝓhemiis ĩterdũ cõcedatur: ĩ c teris tñ oꝛatõis ꝑtibꝰ rep̃hẽdi ſolʒ. CD — dicitur in ſunplicibꝰ ñ vtamur: nec ĩ cõ poſitis niſi in his in quibꝰ veteruʒ auto ritatẽ imitamur. vt pꝰea vero q;.· Ppvea q; vero · Inqʒ uiceʒ: pꝛo ĩuicẽq; · Septẽqʒ triones:pꝛo ſeptẽtrioneſq; · Satis boni viri officio fecit: pro ſatiſfecit · Et quedã que ad hũc modũ a nobis diuidũtur: p pterea nõ rep̃hẽdũtur: ꝙ a ſũmis poetiſ 1 oꝛatoribuſ ſunt recepta. ¶ ¶ Bepti mũü pᷣceptuʒ · hoc inter Cũ ⁊ Tu refert tũ duplicatuʒ · vt ĩ multis locis admonʒ Cicero·ꝙ ea ꝑticula orõnis: cui hec con iunctio cũ añfertur:vel cauſã vel conco mitãtiam:wel id qð aptius eſt: certiꝰ ue ſignificat: vel tꝑiſ pꝛioritatẽ:vel maioꝛũ reruʒ dignitatẽ · Tum vero aut officium ãtecedẽtis cauſe:aut alternatõeʒ:aut reʒ minꝰ notã: aut tempoꝛe poſterioꝛẽ ĩpoꝛ tat:aut minoꝛẽ dignitatẽ: ac momẽtum affert: niſi aliquid ſequatur: quod huic ratõi aduerſetur · vt potiꝰ: multomagis ſtudioſiꝰ 1 ⸗ ſunt huiuſmõi.¶ Exem pluʒ primi. Qũ tuo in me amoꝛe ſummo tum beneficõ ſemꝑ tui memoriã pꝛe me feram · ¶ Exẽplum ſecũdi · Cum mutuo inter nos amore:tum reipu · cauſa: ꝑpe tua reruʒ oĩm ſocietate deuincti ſumus ¶ Exẽpluʒ tercii · Qũ tuis i omnes bñſi cũs :tum voluntate in poſteruʒ ꝓna ad omnia viri officia pater patrio iure op time diceris · ¶ EGxempluʒ quarti · Cum dicit tempis prioritatẽ Cum olim in pa rentem pietateʒ inſignem animaduerti mus · tum in patriam nõ minore ſtudio futuram ſpamus renpiun quinti Qum vitam ꝓ tua ſalute: tum opes om nes ꝓfundere nunq; dubitabo (ſ tum in eadem oratione geminetur aut i diuerſis: concomitantiaʒ ſine differentia ſignat · vt Cicero tum natura: tum con ſuetudine ad omnes res honeſtaſ flama to ſtudio rapiebatur ¶ DSepenumeꝛo tů nimia ob eüdi negocii oportũa celerita te oppᷣſſi · aut occuꝑatõnibꝰ aliis diſtra cti:aut ꝑua adhibita diligẽtia iconſulte in cõcurſioneʒ ⁊ aſſiduitatẽ vel literarũ vel ſilabarum vel dictõum vel vtrarũq; — 9 incidimus: quod etiam apud Ciceroneʒ cum eloquẽtie pndipem: tũ etiã harũ cõ poſitõnis ratõnũ ⁊ pᷣceptoꝛũ optimum artificẽ aliquãdo cõꝑiemuſ: ſed tñ eſt eu rãduzʒ diligenter 1 quoad fieri Polſit: vt ipſa cõcurſionis ⁊ nimia aſſiduitatis vi oratõnis ſpecie exẽplũ tolle Vt ego pꝛo pter magnũ ciceronis in me amorẽ· 1 ꝓ pter inſignes eiꝰ virtutes:atʒ ꝓpter ma gna a multa ſua bñmerita eũ plurimuʒ diligo tẽ. Ego enĩ cũ ꝓpter magnũ Ci ceꝛonis in me amoꝛẽ quẽ ſꝑ optimũ fuiſ cla declinemus ?e./ (De odine:⸗ ſe cognoui:tum etiam ſua erga me bene Rdo eſt uedd verboꝛũ oꝛõnũqʒ merita que ab ipſo multa quideʒ et ma hiter ſe vel naturalis vel artificia gna recepi eum pꝛofecto minfice diligo Ecce quomodo oꝛatio pꝛecedens ex rela tiuis interpoſitis multiplicatur · ¶ Sic Yus diſpoſitio. ¶ E¶ Circa quẽ obſeruãdũ eſi:Et ſit hoc octauũ ĩ oꝛdine noſtro p̃ceptũ · Q ſꝑ oꝛatõ creſcat et au geatur: Vt qð ſequitur magis eo ſit qð antecedit · vt · nobuiſ 1 egregiꝰ. Magniſi cus illuſtris. Crudelis ⁊ immaniſ · Fur 1 ſacrilegꝰ. Rugeri quidẽ vult oꝛatõ ⁊ in ſurgere nõ minui· hoc verũ:cũ verba ad eandẽ ſint rem relata:· ſi ad diuerſas: enĩ ex omĩbus oꝛationis partibus oꝛatõ multiplicari poteſt: ſed de ommibus po nere exe mpla:item ⁊ de tercia au gmẽtã de oꝛatioms ſpecie: nontam pꝛolixuz eſt q; laboꝛioſum:de hoc autem relatiuoꝛu exemplo: ⁊ aliiſ oꝛatõnũ ebe circa mii tiplicandas oꝛatõnes:quomodo oꝑoꝛtu nullũ admittit viciũ qui ab hac oꝛdĩs ra ne concurrant in ſuis ꝓpꝛiis dicetur lo tõe diſcedit: vt cũ alium ſacriegũ priuſ cis · ¶ H¶ Nonum pꝛeceptum · Qdig dixeriſ: aliũ ð hic furẽ appellaſ. Gxaugẽ mias rerum attendi debet ac nature vt de aũt ac multiplicãde oꝛatõis ratõ: tri plex repitur apud oꝛatoꝛes. Vna que ꝑti net ad vnicã oꝛatõeʒ multis verbiſ coad oꝛnatã· Altera que ad plures: multis ex ptibꝰ grãmatice oꝛatõnis amplificandiſ Tercia que eſt accõmodata epiſtolis et oꝛõnibꝰ atq; ceteris oꝛatoꝛũ dicẽdi ratõ nibꝰ: nõ ſolũ verborũ copia exaggerãdiſ verüetiã negociis rerũ locupletãdis ¶ Hꝛma eigo coaugmẽtãde oꝛõnis anĩ aduerſio ẽ: vt in nrã oꝛõne coaceruemuſ multa noĩa ſubſtãtiua vel ꝓpria vel ap pellitĩa· aut etiã adiectĩa poſitiua cõꝑa tiua ⁊ ſuꝑlatĩaaut verba ꝑſonalia aut ĩ pſonalia: aut ꝑticipia ĩ oĩ tꝑibꝰ poſita aut gerũdia vel ſupĩa. Aut ꝓnoĩa pꝛimi tiua aut deriuatĩa: aut aduerbia poſitĩa cõpatĩa ⁊ ſuꝑlatiua:q̃ dictõnes bmõi ita gradatĩ collocẽtur · vt alterã altera ⁊ ali am alia ſubſeq̃tur: que maiorẽ viʒ effi catioꝛẽ vehemẽtiã ĩpoꝛtet· ⁊ oꝛõiſ ſnĩam magis adauctã efficiet. Vt ĩ hoc exẽplo. ¶ &Gu iuſuciã eaʒ ipſaʒ aptiſſime con ſtare videamꝰ: ex q̃ oppida ciuitates pꝛo uincie natões regna atʒ imꝑia: gubernã gem 2 tur cõſeruãtur aplificãtur: Oẽm igitur ¶ Vndecimum · verba rebus de qui cogitatõem diligẽtiã actões foꝛtunaſq; bus loquimur ſint accomodata: ne pluſ nẽas:mos deniq; totos libẽter exponere minꝰ ue q; dignitas rei poſtulabit ſigni debem: vt ea i, a iuriſ equitaſ diligẽteꝛ ficare videantur · Nam qui agricolam excolatur. ¶ De ſecũda coaugmẽtande illuſtrem:iaut regeʒ parcũ inter laudãdũ que in eodez genere dignitate nature ſtãt· ea minus dignis in oratõne antel rantur · Vt viri feminis · oꝛtuſ occaſui:di es nocti: ſecunde res aduerſis: honeſte turpibus:⁊ multa ad hunc nature moð ſimilia ¶ Moc verum cum aliqua veꝛba ſeſe immediate ſequũtur · nihil enĩ impe dit ſi a ſe diſtantia fuerĩt:⁊ ĩ diuerſa ora tõis poſita ꝑte: aut ad diuerſũ tẽpus oꝛ dinẽq; relata: que minoꝛẽ dignitatẽ ha beant poſſe dignioꝛbus anteferri · Vt ĩ hoc exemplo. Cum ingens agmen pꝛius mulierum dehinc viroꝛum in manus ho ſtium perueniſſet: ſecuta eſt ſubito cun ctis in rebus captiuitas · Idẽ in ſepaꝛatiſ videri multo faciliꝰ eſt · ¶ ðͤ ¶ Decimuʒ OQauendum eſt ne verba in oꝛatõne ocio ſa ſint:ne ſuꝑuacua:ne nihil agentia: qð vicium qui euitare volet · ſemper genus ſue ſpeciei ãteponet · Vt caſtoꝛ ⁊ pollux fratres gemini cum finitimis bellum ge rebãt: Superuacue igitur ⁊ inepte dice retur gemini fratres · nam cum omnes gemini fratres ſint: nibil opuſ erac cum Eri dixiſſz fratres addicere ¶ E — appellat:nõ mediociter vicium incurrit quoniaʒ illic adiectiuo amplioꝛi:hic ãgu ſtuioꝛi q; rei natura poſcat vtitur⸗ [Rᷓ ¶ Duodecimũ nõ abutamur vniꝰ vᷣ bi ſigmiſicatõe ꝓ alteꝛo:in quibꝰ nulla ſi militudo reluceat · Vt ſi fũduz eruditum appelles:aut militẽ ſiue armis inſtructũ icedere ad belluz dicas · Opꝰ itaqʒ erit ꝓ priã ſignificatõeʒ verboꝛũ a grãmaticis repetere:⁊ reruʒ naturas cõſulè quis or natꝰ rebꝰ de quibꝰ agitur ſit accomodã dus · ¶ B ¶ Tredecimũ iter adiecti uũ ⁊ ſubſtãtiuũ alique ĩterponantur di ctões: que ꝓfecto ex oĩbus ꝑtibꝰ grãma tice oꝛõis cõmodiſſune ſumi poſſunt · vt Kmpliſſimaʒ M.T. Q. facultatẽ ratõem — ecutꝰ ẽ· ITtẽ. Sũmaʒ equidẽ maria letici am ſuſcepit:cũ ſibi ab angelo fuium dei ſe ꝑituraʒ nunciatũ eſt · Ttẽ· Tã multa le gilti libꝛorũ volumĩa: ꝙ ĩ virũ tandẽ pe ritiſſunũ euaſiſti Tes. Mngnu ſupꝛa vꝛeſ onꝰ deſũpſi:qui de rebꝰ diuĩs dicturꝰ ſũ ¶ Cauẽdũ tñ ne nimiũ abĩuicẽ ſeꝑẽtur ꝙ oꝛõeʒ obſcuraʒ faciãt · Vt in hoc exem dicẽdi ĩgenio ſtudio atq; doctrina cõ plo . nulla ſatis ꝓbata apud ciues ſuos virtꝰ ẽ. ¶ Nõ tñ ſemꝑ concinnũ eẽ vide tur ꝙ adiectiuũ a ſubſtãtiuo itermed ia mus:ſi melioꝛẽ pᷣſertĩ ſonoritatẽ habere videatur vt cõtinue collocẽtur.qð eueĩt potiſſimuʒ ſi adiectiuũ ⁊ ſubſtãtiuũ ĩ ge nitõ poĩtũ: aliud adiectiuũ ⁊ ſubſtãtiuũ cui ſuboꝛdinatur fuerit ĩterlocutũ · Aut cum adiectiuũ cõꝑatiuũ vna cũ ſubſtãti uo fuerit ĩ genitĩo poſituʒ. Rut cum ali quaʒ magnaʒ alicuiꝰ rei vehemẽtiã ĩpor tet. Et etiaʒ aliqñ adiectiuũ poſitiuũ vel ſuplatiuũ in oĩbus caſibus poſituʒ d ecẽ ter cõtigue tractari põt · Sed potiſſimũ ꝑticipia oĩs temꝑis cũ in concomitantia vel ſubſequẽtia cõtinẽtur · ſine ĩtermedi atõne collocari ſolẽt · ¶ Exẽpluʒ de adie ctiuo ⁊ ſubſtãtiuo ĩ genitiuo poſito · vt Eximia priſtini noſtri amoris magnitu do me vehemẽteꝛ adhoꝛtatuꝛ: vt par mu tui bñficii retributio a me tibi referatur ꝓtem Excellẽs tue familie dignitaſ: ⁊ pꝛe clarꝰ ſpectate virtutis ſplẽdoꝛ: ⁊ exarde ſcẽs fruẽde virtutis deſideriũ ad ſtudiũ te plurimuz ĩcitare debẽt S vbi adiectiuũ cõꝑatiuuʒ cũ ſubſtãtiuo in ge nitĩo ponitur · Vt neminẽ video callidio ris ĩgenii:ꝑſpicatioris ĩtelligẽtie: accura tioris excogitatõis:iĩgenioſioris ſcĩe.ſtu dioſioꝛiſ diligẽtie:ãplioꝛiſ doctiũe:p̃ſtãti oꝛis eloquentie: q; Marcum Tulium Ci ceronẽ extitiſſe ¶ EGxẽplũ vbi magnã ve hemẽtiaʒ impoꝛtat:qð cõtĩgit in ablati uo · vt · Qui egregias bonarum artiuʒ di ſciplinas ſũma voluntate accuratiſſima contẽplatõe ⁊ quotidiano ſtudio cõple xi ſunt:eas quas exinde ſperauerũt emo lumentoꝛum rõnes faciliter cõſecuti fue runt ¶ Exemplũ vbi adiectiuũ poſitiuũ onitur cum ſubſtãtiuo in ommibus ca Pbns ſine ĩtermediatõne · Vt marcuſ/ Au relius vir officioſus ⁊ pꝛudeus: cuiꝰ vir tus tante eſt ĩtelligẽtie: tãte ĩtegritatis tante conſtantie: tanteq; modeſiie: vt ei tanq́; fido ſocio ⁊ homĩ ſapiẽti plurimũ debeaz · llum igitur ad te ꝓſiciſcentem vt hoĩem rectuʒ ⁊ ĩgenioſum artificẽ ita tibi cõmẽdo vt meum affinem ⁊ gratuz hominem. Naʒ et ego ipſo claro genere nato:⁊ inſignibus oe expolito:atqʒ; aliis magnis virtutibꝰ pꝛedito in omm bus meis negociis familiariter fretꝰ ſuʒ ¶ Exẽplum de adiectĩo ſuꝑlatio.vt Lu cius craſſus vir ꝑitiſſimꝰ: cuius vt hoĩs ĩtegerꝛimi fides mihi exploꝛata eſt: a me pluꝛimum dligitur· nam ⁊ ſibi tanq; ho mini amiciſſimo: ⁊ pꝛocuratoꝛi vigilãtiſ ſimo:ratõnes meas agendas libenteꝛ cõ mittere ſoleo:nec vnq; ipſum optimum amicum derelinquam quemadmodum ego ipt o lucio craſſo viro officioſiſſimo vtoꝛ familiaꝛiſſime:ita etiaʒ a te peto · vt cauſe ſue tanq; ſi mea res ageretur: te maximope accõmodare velis: 38 grati us mihi nihil efficere poteris ¶ EGxẽplũ vbi adiectiua participia omnis tẽpoꝛis ſine ĩtermediatõne ponuntur · vt Cum ĩ ſenatu cãz tuã agẽ cepiſſẽ:ſaluſtio deceꝛ nẽte:cõſulibꝰ audiẽtibꝰ:p̃fectiſ legatõni bus:ceteris magiſtratibus fautoꝛibꝰ: ſe natus eſt dimiſſus : obmiſſis etiam aliis creandis magiſtratibus. Ftaqʒ res in ali um diẽ delata eſt: de qua quidquid actũ fuerit te certioꝛem reddam ¶ Q¶ Deci mumquartum pꝛeceptum · & oꝛatõnes ab adiectiuis ſepius q́; a ſubſtantiuis incipere debeamus: et hoc a poſitiuis q;ʒſingulariſſima; „ „ 11 cpatĩs a ſuperlatĩs:iſiplicibꝰ et cõpoſi is· Itẽ· a relatiuis (be ⁊ accñtis · ktẽ · a ꝑ ticipiis ĩ ans vel ĩ 19 vel ĩ dꝰ vel ĩ tuſ de ſinẽtibus · Ttez a ꝓnoĩbꝰ pmitiuiſ deri natiuis: de quibus omnibꝰ exempla per odinem ſequuntur · ¶ Exẽpluʒ de adie ctiuo peſitio. magnuʒ ego a te bñficiuʒ me recepiſſe pꝛofiteoꝛ: ꝓ quo vniuerſaʒ meã tibi operã defero· Itẽ · Immoꝛtalia enĩ in me benemerita libeꝛaliſſime pꝛofe cta ſunt:que nulla vnq; mea ðᷣlebit obli uio · ¶ Exẽpluʒ de comꝑpatiuo · Maiꝰ mi chi officium pꝛeſtare non potuiſſes: q; illud quo tu me hodierna die amiciſſime nmũ profecto illud tuũ erga me pꝛome ritum:quo ego a te cumulatiſſime exoꝛ natus ſuʒ reputo mihi ſũmuʒ ſũmopeꝛe g1 atiſſimum. ¶ Exemplüũ de adiectiuius cõpoſitis · vt· Permulta· permagna · per qʒaãpliſſima . ¶ Exem pluʒ de relatiuo ſubſtantie · Qui tibi ex me fructus debentur: cuʒ idonea michi facultas offeretur: eos ꝓfecto qᷓ;vberio clara. permaioꝛa.perclarioꝛa· Peren res ſuſcipieſ · ¶ Exẽpluʒ de relatiuo acci dentis · Qualia eniz ab aliis officia rece pimus :talia plerũqʒ; reddere ſolemus· Cxẽpluʒ de participio in ans · vt · In uigilãtes virtutibus hommes:⁊ bonaꝛũ artiuʒ ſtudiis iugiter inſudãtes: maxĩa ſẽper fui beniuolentia ꝓſecutus · ¶ Ex empluʒz de pticipio in rus· vt · Daturum operaʒ virtutibus Ilbertuʒ noſtrum ꝙ ſcribis miruüimmoduʒ gaudeo. ¶ Exem Yluz de pticipio in dus · vt excolẽdus ab omni hoʒ genere penitus eſt chriſtus: qui oiʒ hominuʒ eſt conditoꝛ ⁊ bonoꝛuʒ elargitoꝛ ¶ Exempluʒ de ꝑticipio in tꝰ dt · Cõſecutum ſe oꝑa mea cõmoditates q́;plurimas Cuceronẽ tibi retuliſſe vehe meter letoꝛ ¶ Exẽplũ ð ꝓnoĩe pꝛimitĩo Ego ſẽꝑ tibi amiciſſimꝰ eẽ volui quia tu me ſemꝑ plurimũ ꝑamaſti · Tteʒ · Me qᷣdẽ in amicicia ſi aliqñ exꝑiri volueriſ amicũ ꝓfecto tibi cõperies optimũ atq; ꝑatiſſi muz. ¶ Exẽpluʒ de ꝓnoĩne deriuatiuo · Mea quideʒ diligentia tibi ſꝑ futura eſt ꝑatiſſima: quia tuã in me beniuolentiaʒ Eorn mihi ſeꝑ q;; pmptiſſimã ¶ D Hecimũquintũ pᷣceptũ · Quãqᷓ; ab ad iectiuo appoſito vel ſuppoſito pꝛcipiũ ſumere oꝛatõnis cõmodiſſimuʒ ſit: quia tñ aliqũ accidit vt dictõnes alie multifa rie nõ minus in oratõniſ pꝛincipio opti me iacere:a pulchre reſonare vident᷑: nõ incõmoduz viſuz eſt ab eis pꝛincipiũ oꝛa tõnis cõſutui poſſe: que ꝓfecto dictões ex oĩ genere atʒ manerie octo ꝑtiuʒ grã matice oꝛõnis cõmodiſſime ſumi potue rint: vbi adiectiuatões nõ tibi cõmode ſuccedent · q ꝑ plura videre exẽpla pul cruz iudicabis · Eernplinz de noine ꝓ prio in kincipio oꝛatõnis poſito · Bꝛutꝰ queʒ in his tibi literis cõmendo: cuʒ mi hbi ſit omniuʒ amiciſſunꝰ: tũ etiaʒ mayĩs eſt virtutibꝰ adoꝛmatꝰ. ¶ Exẽpluʒ de no mine appellatiuo· Moĩes eniz illos quoſ dupliceſ eẽ cognoui:vt vnũ verbiſ dicãat aliud aũt re ſentiãt: niſi ipſi aliqua ꝓba bili foꝛtaſſe ratõne ad hãc fictõneʒ cõpel lant᷑:apud me ſemꝑ paruʒ valere debere cõſtitui ¶ Exẽplũ de veibo actiuo/ma bo te ſꝑ atʒ ſũoꝑe diligã: quoniã tu oĩa ꝓ me liberaliter effeciſti · Brepiug de paſſiuo · Videoꝛ enĩ te videre cũ tuas le go literas: ſeddoleo cũ appelloꝛ ĩmeri to a te negligẽs: cuʒ ſcribedi facultateʒ nõ habueriʒ ¶ Exẽpluʒ de verbo iĩtereſt vt · Intereſt plurimũ viroꝛuʒ prudẽtiuʒ ĩternoſcere que ad eoꝛũ rẽpublicã recte gubernãdã ꝑtinere videant᷑ ¶ Exẽpluʒ de verbo placet ⁊ ſimilibus · Hacuit ſẽꝑ ac libuit maxĩoꝑe pᷣncipibus ſapiẽtibus accuratiſſĩe ꝑſcrutari qᷓd ſuꝑioꝛibꝰ aliis pꝛĩcipibꝰ acciderit:vt ſuppeditet eis qᷣd eueĩet: aut eos agẽ opoꝛteat · ¶ Gxẽplũ 8 gerũdio · agẽð ẽ aſſiduo vt officõſũ ali qᷓd cõſeqmur ¶ Exẽplũ ð ſupĩo· Relatu mltoꝛũ nobᷣ ſignificatũ ẽ maximũ officõ ſü te virũ eẽ fẽʒ · ꝗ plimũ cẽte gaudemꝰ De ꝑticipio ſupꝛa in ꝓxĩo dẽʒ ẽ p̃cepto · ẽplũ ð p̃poſitõe. Ad·x · kł· maii:ad vꝛ bẽ cũ veĩſſẽ vt ð̊ młtis ac variis rebꝰ te cũ cõmẽtarente reꝑire ñ potui: q̃s igit reſ te coꝛã agẽ volebã · ꝑ lrãſ abſẽſ bꝛeuit᷑ ſignificabo· Ttẽ.extra iocũ ſũt ea ꝓfecto q̃ tibi ſẽbo:q̃ ẽte ſũt a te diligẽtiſſime cõ ſiderãda· Ttẽ denʒ nĩ̃ʒ oĩpotẽtẽ: ⁊ xn teſ qᷓ me genueꝛunt neminẽ hẽo au⸗ ma giſ te diligã: magiſ excolẽ:magiſ obſeꝛuẽ neq; maioꝛi q; te beiuolentia cõplectar Item. Vſqʒquo ſpũʒz ꝑducere potero nõ ceſſabo me tibi gratiſſimũ demonſtrare Item · Ab oĩbus homibus hi merito deri dẽtur: qui clariſſimaſ bonarũ artiũ diſci plinas vihpẽdũt · tteʒ · Coꝛã te cum affu ero ea tibi declarabo: ꝗqᷓ ⁊ gratiſſima for te ⁊ cõmodiſſima tibi videbũtur · ktẽ De omibꝰ rebꝰ que ad te ꝑtinẽt: quaſqʒ mi bi curãdas pᷣcepiſti quid egerĩ ex his lite ris cognoſces quas tibi Caſparinꝰ meo noine cõſignauit (Exẽplũ de aduerbio Meri las ad te ſcripſi: hodie vero atqʒ nüc de te cogito cras etiã meis te literis viſitabo:diligẽterqʒ res tuas ꝑtractabo Vt aliqñ ĩteligas me ſemꝑ ⁊ iam olĩ de tuis omamẽtis ⁊ cõmodis mayĩope cogi tare· Itẽ.· Verũ memineꝛo niſi tãdẽ melio rẽ viuẽdi cõſtitutõem deſumpſeris: con ſpicio te maxima ſubiturũ ĩcõmoda · Ctẽ Foꝛſitan pꝑua hec ĩcõmoda quibꝰ ipꝛeſen tiaꝛũ afficeris: ĩ maximũ tibi emolumen tum in poſterũ redũdabũt · Itẽ vix vere me cõtineo quin ad te aduoleʒ: ea tibi ſignificez: que ſi feceris tibi plunimũ con dcgt. ( Crepld de ĩteriectõne · Neu mi hi cur ego tuis omnibꝰ tcõmodis nõ af fuerim: nã maximis te ꝓfecto curis atqʒ; moleſuis foꝛtaſſe liberaſſẽ. Ttẽ. Hem bo ne hieſu ita exoꝛo vt nobis ꝑpetuo ſiſ ad iumẽto · Itẽ · Pape ita ne ſe res habet vt narꝛaſti Marce tulli. Ttẽ. Atat quas huic noſtre reipu· futuras ĩminẽteſ calamita tes narꝛat ſempꝛoniꝰg tẽ. Vha ita ne ab hbis decipiẽdꝰ ego ſemꝑ ſũ:quoꝛũ ratõni bꝰ plurimũ me accõmodare ſoleo ¶ Gx emplũ de cõiunctõe. Gt tecũ libẽter adeſ ſem: ⁊ me tibi libẽtiſſime accõmodarez:ſi magne mee atʒ aſſidue cogitatões ac oc cupatões hoc mihi ꝑmitterẽt.Item Si ĩ hoc meo negocio adiumẽtuʒ mihi tuum Ptsren⸗ ꝑſiciam ꝓfecto ꝙ te bñficiũ mi i p̃ſutiſſe letaberis · teʒ · Tgitur cum tu plurimũ mihi ſemper obfuiſti:noli expe ctare vt ꝓ bis tuis ĩ me iniuriis debeam magnis te meis beneficiis exoꝛnare · Ftez Nullũ vnq; fuit tempꝰ in quo non maxi mã atʒ firmiſſimã tuoꝛũ ĩ me bñmerito rum memoꝛiã continue cõplexuſ fuerim 20 quibꝰ equidẽ iaʒ tibi cumulate ſatis eaſſeʒ: ſi idoneã tibi ſatiſ faciendi facul tateʒ mihi comꝑare potuiſſem· Ttem an tibi ego vnq; vlla in re contradicturus ſim:qui te mihi ſꝑ oĩbus ĩ rebus q; facil limũ pᷣbuiſti? tteʒ · Saltẽ verbis te michi cõmo dare velis te obſecro: ſi re ipſa ad iumẽto mihi eẽ non poſſis aut nõ velis Et qplurima ad hunc moduʒ de oĩbus ptibuſoꝛatõnis poteris excogitare exem Sedecimũ pꝛeceptum · ꝙ di ſtributiuis ⁊ ꝑtitiuis noibus cõmodiſſi me vti poſſumꝰ:cũ aut alicuiꝰ negocii ꝑ titõem faceꝛre volumꝰ:aut certã aliquaʒ animi determĩiatõem declarare nitimur De qua rõne hoc exẽplü cõſpicere potes Mcatho ⁊ · L. Qlodiꝰ a me plurimũ dili gutur: neq; eĩ ĩmerito eos maximfacio nã euʒ alter mihi doctꝛinaʒ miniſhauerit alter vero magnas mibi reꝛũ facultates pꝛeſuterit:nõ poſſuʒ abduci quin cuʒ al teriꝰ virtute adauctꝰ ſim: alteriꝰ autẽ co piis adiutꝰ exiſtam:alteri maxime debeã alteꝛũ etiaʒ admodum diligam: quoꝛum vt:ꝛo magis gaudeaʒ: aut magis vti veliz non facile duudico · ¶ Pꝛeterea ſepenu mero euenire videmꝰ vt in comꝑatione reꝛũ multarũ: aut aliud alio laudabilius vel turpiuſ demõſtꝛaꝛe:aut cõmodiꝰ aut deteriꝰ pſuadere:aut iuſuꝰ vel iniquiꝰ ſi gnificare volumus: tunc c tiua vi dentur omnino neceſſaria ¶ tibi exẽplũ trado · Si ex oĩbus hominibꝰ qui maximã tibi beniuolẽtie cõiunctõeʒ 6paꝛ De quo hꝰ ꝓfitentur:vnũ tibi potiſſimũ adoptaſii qui dignitatẽ tuaʒ maximoꝑe tueretur: nemineʒ pꝛofecto commodioꝛeʒ diligere potuiſſes q̃; pomponeũ:cuiꝰ ſtudiũ pꝛo autoꝛitate tua colluſtranda taʒ maximũ extitiſſe conſtat: vt neq; maioꝛeʒ operã neqʒ ſtudioſioꝛẽ curaʒ:nec ardentioꝛẽ be niuolentiaʒ: nec ꝓmptioꝛeʒ quidem dili gentin quiſq; tibi pꝛeſtare potuiſſet ¶ Inſupeꝛ id quidezʒ concinnuz eſt : ſi in .* 7 omni pene modo dicendi fꝛequentemuſ ſupeilatiua noĩalia vel participialia aut aduerbialia: quod multis ex cauſis a no bis fieri idoneuʒ eſſe videtur· Naʒ cũ in pꝛimis ipſa ſuperlatiua pꝛopter magnã reꝛuʒ reſonantiaʒ magis piendidaz ken dant oratõneʒ:tuʒ etiaʒ efficiunt vt dicẽ tis ſententia longe verioꝛ ⁊ efficatioꝛ eẽ videatur. NHeterea ipſa ſuꝑlatiua dicẽdi ſtiluz reddunt magis ãplũ magiſ longũ „ 7„ - — 11) „ viij magis optimũ. Quod cuʒ itaſit: apte ſa tis luꝑlatiua que vſui tuo ſe accõmoda bunt: arbitratu tuo pertractare potes. Ee quibꝰ hoc exemplũ tibi patefacio anthonio tam famuiariſſime ſemper fretꝰ ſum:tã ſũmoꝑe eum diligã:ut ego ſũma cum ip̃o ſum tailiaritate cõiunctꝰ: nõ eſt ꝓfecto mi lentule:ꝙ vlla moueri debeas admnatõeNam cuʒ is ⁊ ſummo mihi ſemꝑ amoꝛe pꝛeſiſitenit: i vigilãtiſſi mã ꝓ rebuſ meis diligentiã declarauerit ampliſſimã mibi Venlir uis bñficen tiam patefecerit: vt nullũ ſummuʒ hoĩs amãtiſſimi libeꝛaliſſimiq; officiũ pᷣteꝛmi ſeꝛit:neq; vllum maximuz ꝓ ſalute mea peiculũ ſubterfugere voluerit: tniquũ eẽ duxi niſi ego etiam virum me ſibi qᷣm gratiſſimũn omibus ſuis commodis 1 oꝛnamẽtis q́; pmptiſſimũ demonſtrarẽ B ¶ Decimùleptimum pᷣceptum eſt· Q oꝛatio frequẽteꝛ obliq̃ ſit· i:· a pc ſterioꝛi bus in recta conſtructione incipiat: ſiue id qð verbo ſuꝑpoĩt:verbũ ipᷣm antece dat:ſiue poſtponat᷑. ¶ Exemplũ pꝛimi. Vt neminẽ poſſe ad eloquẽtiaʒ accedeꝛe Qraſſus inquit: niſi qui multarũ rerum pn ſciẽtia inſtructꝰ ſit ¶ Exemplũ ſecũ di · hanc vnaʒ eẽ ad bñ beateq; viuẽdum compẽdioꝛum viam inquit Socrates:vt tales ſimꝰ quales iudicari apud alioſ vo lumus. ¶ ¶ Decimũoctauum pꝛece ptum:quomaʒ gtũs in oꝛatione rłhetoꝛi ca ſepenumero occurnt neceſſario tra ctãdus:eiꝰ igi pertractãdi ratio erit di ligẽter conſiderãda:gtũs ergo p̃poſteꝛe collocet᷑: vt illis dictionibus quibus ſub oꝛdinatꝰ eſt pponat᷑:concinnã pꝛofecto ſonoꝛitateʒ impoꝛtat:⁊ magno oꝛationi clanꝰ intelligendi adiumẽto eẽ videtur · De quo hoc uibi exẽplum deſcribo· Qum Qiceronis ſcripta:quoꝛũ innumerabileſ coõſtant cõmoditatis opoꝛtunitates: eos ſꝑ plurimũ oblectarunt: quoꝛuʒ animus officõſis rebus ſẽꝑ fuit expoſitꝰ: nõ igit miruʒ eſt ſi eius Marci T. volumina a ꝑ gamẽſi Caſparino accuratiſſimo quidẽ ſtudio fuerint ꝑtractata · tteʒ · Chriſti p̃ cepta qui diligẽter obſeruãt :eternã glo niaʒz optime cõſequunt᷑ · ICteʒ · Oꝛatoꝛis p mi pcepta a multiſ maximope celebꝛant ¶¶ ta datiuus caſus in cõpoſitõe ornã de oꝛatõnis pꝛpoſtere poſitꝰ: bonã red dit ſonoꝛitatẽ · Vt. Chrilto qui ſe tradũt optimã viuendi ratõeʒ eligũt · Ttem· Ma ioꝛi quidẽ cure dignitas tua michi eẽ nõ potuiſſet: cuʒ aliud nichil dies nocteſq;: de ratõnibus tuis excogitem ¶ D Pecimũnonuz p̃ceptũ · ꝙ caſus tẽpo . raleſ qui a pleriſq; in ablatiuo collocari ſolebat:ab oꝛatoribꝰ in accuſatõ cõſue uærunt tractari · vt ⁊ melioꝛ fieret reſo nãtia: ⁊ efficacõꝛ cõſtaret oꝛatõ:⁊ hꝰ ꝑ ce leæberrimũ ſequẽs videre poteris exẽplũ Sgo eniz multos anos excogitãs: qua ra tone hoc fieri poſſet: ꝙ omẽs chriſliano ruʒ pncipes atʒz poteſtates:ſiuriis odiis ac ſimultatibꝰ obmiſſis: tãta eẽnt amo ris caritate cõiuncti:vt ex oĩbus ipſis tã validiſſimꝰ fieret exercitus:ꝙ ipſi maxĩa potẽtia freti ĩſidas gẽtes atq; barbaras oppugnare poſſent:que huiuſcemõi co glitatõ mea: qꝛ taʒ honeſta ⁊ optabiliſ eẽ cõſtat:nõ ceſſabo dies nocteſqʒ mecum animo ꝑuoluere: ſi quid foꝛtaſſe cõduci bile ex hac re polſ ſet elici · q ſi aliquãdo factum aut cõſututũ eẽ videreʒ:tũc vite cõmutatõ vt mibi videoꝛ moleſta michi acadere nõ poſſet · ¶ PDoterit ſimiliteꝛ accuſatiuꝰ nõ tẽꝑalis in cõpoſitõne oꝛa tõms p̃poſteꝛe poni. Vt. Chiiſtuʒ qui ve re diligut: eorum animas eterne beatitu Dini coſecrant · Item. Studioſos equidẽ homines nitoꝛ imitari: vt virum me do cctum reddere poſſim. ¶ ¶ Vigeſimuʒ pꝛeceptum · Ablatiuꝰ ĩ cõcomixantia po ſitus:tuʒ oꝛatões plurimuʒ dilucidare vi detur . tum etiã narꝛatõnuʒ bꝛeuitati po tiſſimũ eſt accõmodatus· qui ablatiuus huiuſmõi ſepenumero deducitur aut a nominibus ꝓprüis hominum locoꝛum ꝓuinciarum:cum appellatiuiſ nomini buſ:⁊ verbalibus ⁊ ꝑticipiis:aut ab adie ctiuiſ diſtributĩs: a ceteris etiã poſitiuis cõꝑatiuis ⁊ ſuperlatiuis: atq; ꝓnomini 7 „ „7 . . 7 . „ 2—☛ - , bus primitiuis 2 deriuatiuis cõiunctis cum nominibus appellatiuis cognoĩbꝰ 1 verbalibus atz pꝑticipiis · De quibꝰ hec pauca exempla cõſpice vt · Supioribꝰ iaʒ pſcis tꝑibus: floꝛente roma: Numa põ pilio rege:reſpublica tunc recte guber nabatur Verum fluentibꝰ annis l..ſulla 1 ·L.-murena cõſulibus: intercũbẽte C. „α mario nouo cõſule deſignato: ciuilis di ſcoꝛdia crudeliter inſamre cepit: qua in lõgũ nimis deducta cõmunis ſalus ciui tais:acerbiſſimũ eſt paſſa detrimentuʒ deinde paucis poſt annis potẽtionbꝰ re rũ petitis:dominãte luxuna:nimia exor ta iaz ambitõne imꝑandi cupiditaſ cõua leſcere cepit:ſed autoꝛe cicerone:ſapien tia in cõueniẽdis magiſtratibꝰ:⁊ cõſiliis adminiſtrãdis ſuffragãte: Reſpublica a dueptõnibꝰ libe rata eſt:expulſo pꝛeſeꝛtĩ L.catelina:⁊ ſociis oppꝛeſi / ktẽ. Impã te Octauiano auguſto:autoꝛe deo patre duce hieſu chriſto:intercedẽte ſpũ ſãcto adiuuãte virgine maria: fauẽtibꝰ celoꝛuʒ cõſtellatõnibus:oĩbus etiã diuinis fatis cõſentientibꝰ: ſalutifera claritatis lux di uĩtus nobiſ exoꝛta eſt·qua duce animas nrãs:ratõnibus mũdane vite recte con ſtitutis: eterne felicitati cõſecrare valea mꝰ. Ftẽ Chriſto oĩm bonoꝛũ ampliſſimo largitoꝛe:qui gratiarũ adiumẽta petũt: vt recte id egerũt aliquando eõſ eehu po terũt· Ttẽ. Studioſis equidẽ viris ſedulo ſtudio libẽter vſus ſũ:vt illuſtratꝰ eorũ virtutibꝰ exaggerani valeẽ ¶ R (Vige ſimũpanmũ pᷣceptũ qð eſt generale circa nomẽ ⁊ omnes oꝛõnum ptes:videlicʒ Si ſubſtãtiua nobis tractãda cõtigerit ſiue ꝓpria ſiue appellatiua:taʒ hominum q́; mulierũ oĩm animaliũ atq; locoꝛũ: rerũ qʒ eeterarũ taʒ celeſtiũ q; terꝛeſtriũ:dili gẽter ĩſpicere ⁊ accurate cõſiderare debe mꝰ: que ſit illoꝛũ natura ſubſtãtiuoꝛum que vis:que dignitas:que pꝛeſtãtia:que nobis cũ recte ꝑſpecta:⁊ pꝛudẽter cogni ta fuerint: ea nos faciliter admonebunt vt ſubſtãtiuis illis idoneaſ.cõuenientes ꝓpꝛiascõmodas:⁊ condignas nominũ vel ꝑticipioꝛũ adiectiuatões poſitĩas cõ ꝑatiuas ſiue ſuꝑlatiuas adiũgere dẽamꝰ que recte i cõcinne ⁊ rei cõtꝛacte eẽ vide ant᷑· Et etiã ſubſtãtiuis ĩ genitõ poſitis: que aliis etiã ſubſtãtiuis in regimĩe ſbᷣoꝛ dinant᷑: addamus alia ſubſtãtia que ſibi eõmode ⁊ cõgrue adde:e valeamꝰ. Addo⸗ etiã ꝙ alie cetere dictões aliarũ ptiuʒoꝛa tõnis eadẽ rõne vt noĩna vel ꝑticipia de bẽt eẽ rei de qua agitur cõueniẽtes Que oĩa vt clariꝰ ꝑcipi poſt ſint in ſequẽti pa tẽt exẽplo Quonia in M.T. Q. ſummo ⁊ benedicẽdi YV⸗ eleberrimo quidẽ oꝛatoꝛe: tanta erit di cẽdi vis:eloquẽtie facultas:agẽdi rõ: tã teq; eius cõſtabunt oꝛatõnis diuitie: vt ſibi eſſz ĩſituʒ a natura:ꝙ in ipſo eẽt acu tũ ĩgeniũ:graues ſẽtẽtie:intenta memo ria atq; geſtus oꝛatonꝰ · omnia poteꝛat animo ꝑcipere: memoria cuſtodire:rẽpu blicã adminiſtrare: a alia cetera gubema re. Grat etiã eius ciceronis ſapiẽter ſuuʒ in rebus agẽdis cõſiliũ explicare: mente prouidereioꝛõne perſuadere: autoꝛitate robare:qui etiam amicoꝛũ ſaluti conſu ebat: multoruʒ inſolentie reſiſtebat: ho minibꝰ virtute pꝛeditis familiariter vte batur:bonos mirifice diligebat:viciiſ de ditos odioſe fugiebat · Oĩa etiam ipſius Qiceronis in rempublieã pꝛouiſa pꝛudẽ ter: reſponſa acute:libꝛata accurate:ince pta libẽter:peꝛfecta diligẽter: guberna ta modeꝛate:acta conſtanteꝛ:adminiſtra ta ſapiẽte: eẽ cõſtabant Omnia pꝛeteꝛea pꝛecepta: ab ipo callidiſſime animaduerſa:verbiſ deſignata:generibꝰ illuſtrata: ⁊ partibus diſtributa fuerũt: omnes deniq; pꝛeſtantes phᷣie ratõnes: ad bene beateq; viuendũ optime ꝑtinen tes: ab eodem Cicerone fuerunt pꝛuden tiſſime excogitate: cõmodiſ ſime deſcrip te:a diuinitꝰ illuſtrate: Ergo ipſe cicero diuina pꝛudentia inſtructꝰ: excellẽti ĩge nio pꝛeditus: peꝛſpicaciſſima animi foꝛti tudine munitus:incredibili temꝑãtia de coꝛatus:maxima ĩtegritate cõditꝰ:ſingu lari modeſtia illuſtratus:integra fide in ſignitꝰ: gratiſſima humanitate nobilita tus:clariſſimis moꝛibꝰ expolitus· omni recta viuẽdi inſtitutõne cumulatus:a ce teris pᷣſtantibus virtutibus exaggeratꝰ Thuiuſmodi ſũmis excellentibꝰ diuinis q; virtutibus eius: per omnes totiuſ or biſterꝛarum rõ partes · clariſ. ſimaʒ nomĩs gloꝛiã.⁊ ampliſſimaʒ virtu tum exterminatõem ſibi celebeꝛrime cõ pauit ¶ B¶ Vigeſimũſecũdũ pꝛeceptũ eſt circa ꝓnomina.quoniã ꝓꝑnomĩa 1 ꝓ pꝛietatẽ quãdam nominũ ſubintelligũt promptitudinẽ magnam ĩpoꝛtant· demonſtratõem rerum ⁊ animoniʒ · Et huiuſmodi adiectiua eſſe conſtat · d⸗ ſe in multis ac vaniis dicẽdi generibꝰ lo cum habent:Ex quibus equideʒ ꝓnoĩbꝰ quanq̃́ʒ multas in dicẽdo cõmodas rati ones elcere poſſemus:tũ aliquas video pter ceteras:diligẽtius eẽ notandas Vna eni hec ratõ cõſideranda eſt. C iſiis genitĩs quiqʒ ꝓnominũ mei tui ſui noſtri ⁊ veſtri minime vti debeamꝰ: niſi cũ eypꝛeſſuʒ ſubſtãtiuũ habere nõ videã tuꝛ:qui ꝓfecto huiuſmõi genitĩ abſʒ ſub ſtãtiuo expꝛeſſe poſito tũc regunt᷑ ab hu ꝛuſcemodi adiecuuis:que aut copioſam quãdaʒ abũdãtiam ĩpoꝛtãt:aut ꝓmptũ amoꝛeʒ vel odiũ ſignificãt: aut efficacem aliquã eupiditatẽ demõſtrãt · Vt in hoc atet exẽplo:Qum mãfredus Sonciẽſis idei amoꝛe plenus: mei ſtudioſiſ ſimuſ 1 tui amãtiſſimꝰ: euiꝰ dignitatis ego ſum magis auidꝰ q; ſui affines:ꝑ meas tibi li teras cupiat ſe plurimũ cõmendari:ego aũt amoꝛe ſui maioꝛa facerẽ· hoc a te ꝓpe to ivt ipſum mãfredũ tua benignitatis grã recipias exoꝛãdũ: hꝰ tibi ꝑſuadẽg ne minẽ te tui amãtioꝛẽ eẽ habiturũ.¶ Al tera eſt cõſideꝛãda monitio · ꝙ hec quĩq; deriuatiua ꝓnomĩa meus tuꝰ ſuꝰ noſter veſter: qᷓnq; per ſe cõſtẽt eſſe adiectiua alia tamẽ ein adiectiua ſibi idonee adden da ſunt que illorũ adiectiuoꝛũ ſubſtãtĩa ita adiuuẽt: vt eorũ ſubſtãtiuoꝛũ pꝛeſtã tiã aut dignit ateʒ aut ãplitudinem aut naturã aut cõueniẽtiã magis demõſtꝛẽt ac lõge clarioꝛẽ ⁊ magis pꝛomptã oꝛatio nis ſetẽtiã explicẽt · De quo hoc te exꝑe diet exempluz · Optima eniʒ mea erga te tuoſqʒ omneſ beniuolẽtie cõiũctio:⁊ da riſſime tue tuoꝛũq; virtutes:ac etiã am pliſſima tua in me meoſqʒ benemerita: efficiũt: vt officioſa nrã beneficioꝛũ ĩ̃ce ptoꝛuʒ memoꝛia ĩmoꝛtalibus nrĩs ĩ nos officiis mutuo coꝛreſpondere teneatur · ¶¶ Ex quibꝰ quidẽ duabꝰ cõſideratõibuſ babes · ꝙ ꝓnomia primitĩa atzʒ deriuatĩa ad multiplicãdas oꝛões plurimũ valent cõmode rhetoꝛicã exaugẽt elocutõneʒ De quo etiã ſequẽs tolle exẽplũ · Cximia equidẽ illa tue liberalitatis amplitudo ex qua me Riunmd exaggeraſũi iure ip̃o a me depoſtulare videt᷑:vt nõ ſolum reſ omnes meas ſʒ etiã meipſuʒ totũ:ꝓ om mbꝰ tuis cõmodis omamẽtis exponẽ tenear. NHeterea ex relatiuis ſubſtãtie et accñtis:noſtras aut multiplicare aut cõ tinuare aut variare cõmodiſſime oꝛõneſ poſſumꝰ: que licet oꝛatões ſine relatiuo ꝓferri ſimpliciteꝛ poſſẽt:adiuncto tamẽ ſibi relatiuo lõge tiunt copioſioꝛes lõge qʒ aptioꝛes.Noſſemꝰ eniĩ ſine relatĩs nu de ac ſimpliciter oꝛõem in hunc explica re modũ · Ego ꝓpter magnũ Ciceronis in me amoꝛeʒ · ꝓpter inſignes eius vir tuteſ· atq;ʒ ꝓpter multa ⁊ magna ſua be nemerita eũ plurimuʒ diligo · Sʒ ex rela tĩs ſubſtãtie ĩterpoſitis ſic multiplicari põt · Cgo enĩ cuʒ ꝓpter magnuʒ ciceroĩſ i me amoꝛẽ:quẽ ſꝑ optimũ fuiſſe cogno ui . tum ꝓpter eius rirtutes:q̃s celeberri mas equidẽ ⁊ ĩſignes eẽ cõſpicio:tũ etiã ſua erga me benemerita:que ab ipſo mi ta quidem ⁊ magna recepi:euʒ pꝛofecto mirifice diligo · Erem ine relatiuis ac cidentis nude ac ſimpliciter ſic dici poſ ſet · Cum Marcus cato pꝛo ſalute ſue pa trie multa quidẽ egerit:nõ igitur imme nito ipſum bonum ſemper ciuẽ fuiſſe di cimus:Que oꝛatio ex relatiuis accidẽtis ſic multiplicatur · Qum talem M. catho ratõne reipublice ſe ciuem ſemper pꝛe ſtiterit: qualem benemerite reſpublice poſſidere deſiderant: tantaqʒ benemeri ta in patriam ſuam contulerit:quãta re ctus ciuis iure ipſo cõferꝛe debet: tot ꝛ2o communi ſalute pericula perpeſſuſ Uuriqot alius quiuis ſolituſ eſſet ſuſii nere. non igitur immerito omnes Cato nem ipſum bonum virum et optimum iudicare poſſunt · ¶ Relatiua etiam ac cidentis:vt ſunt talis tantus tot et his ſimilia:multiplicant oratõnes cum poſt illas oratõnes ex buiuſcemodi relatiuis confectas neceſſario ſequatur illa con iunctio infinitans vt vel ꝙ: aut ſua coꝛ reſpondentia qualis quantus quot ⁊ ſi milia: que coniunctiones vel relatiua ſint alterius ſequentis oꝛationis pꝛinci pium: et ſint cauſa ꝙ aut vna alia ora tio: aut plures etiam oꝛationes ſubſe quantur ·. Vt in his patet exemplis Numa pompilius romanoꝛum rex offi cioſiſſumus:talem ſe reipublice guberna toꝛẽ p̃ſtitit:tãtũ Romane Raene adiũxit totq; Romanis ciuibꝰ bñſicia cõtulit: ꝙ vniuerſa romanoꝛũ patria ĩmoꝛtaleſ ſibi grãs referꝛe tenet᷑· tẽ Eneꝰ enĩ põpeiꝰ tales a M. Cicerone patrocinii fructus recepit:tãtas ẽ ex ipſo laudes cõſecutus totq; ĩmoꝛtalibꝰ eiꝰ bñficiis exaggeratꝰ eẽ videt᷑ vt ñ ipſe põpeius bñficioꝛũ ĩme moꝛ haberi velit:ppetua debeat ipſuʒ Ci ceronem beniuolẽtia cõplecti:⁊ pari ſibi meritoꝛũ viciſſitudĩe rñdere (Bimili e tiã modo de relatiuis ſubſtãtie exẽpla ſu mẽ poſſes:qꝗᷓ ꝓpter bꝛeuitatẽ nolo enar rare: ⁊ potuiſ ſtn tot tibi dediſſe p̃cepta quot cõſpicis cõſideratões ¶ G ige ſimũterciũ ergo p̃ceptũ ſimiliter crca ꝓ noĩa ſume · videlicet · & hoc relatim qui que qð nõ conſtruat᷑ ĩmediate cũ ſuo an tecedẽte:ſed ĩter relatiuũ ⁊ ſuũ añcedẽs verbũ ĩterponat᷑ aliqð · Ve hoĩes diligo qui paci ⁊ ſtudio vacãt · alias qui paci 2 ocio ſtudẽt. Qicero eloqñtiſſimꝰ fuit:qui ceteris ĩ dicẽdo p̃ſitit: Matonẽ oẽs ĩpꝛi mis laudãt:qui rerũ diuinarũ cognitõeʒ añ alios apuit ¶ Nõnunq; etiã omatus cauſa relatim ſuo añcedenti p̃ponit᷑: vt · Quos ĩ vꝛbe tumultus exrcitaſu:multarũ ſeditõnũ pꝛcipiũ ⁊ cauſa extiterũt ¶ Sr militer ĩterdũ a relatĩo ĩcipimꝰ oꝛõʒ nul lo añcedẽte expᷣſſo:vt · Quetua hũanita/ =: maioꝛẽ bñficioꝛũ rõem q; iiuriaruʒ ha bebis· Que tua modeſtia ẽ ferenda:equo aĩo cõtumeliã hãc iudicabis ¶ Nec ſolũ ĩ caſu recto ſed ĩ ablatĩo etiã hac dicendi rõe nõnunq; viri eloquẽtiſſimi vſi ſunt vt · Qua aĩ pꝛudẽtia ſꝑ extitiſu:nunq; du bitat᷑ oĩa te pꝛudẽter cõſultoq; facturuʒ ¶ WMoc aũt relatĩm. Is ea id ĩmediate pꝰ ſuũ añcedens collocet᷑:vt · H.affricanus is qͥ cartaginẽ magna ſperãtẽ: leges Ro manoꝛuʒ coegit acciꝑe: oẽs ſũmos bello rũ duces laude gloꝛiaq; añceſſit ¶ B ¶ Vigeſimũquartũ p̃ceptũ Circa verba erit neceſſariũ · NRaduerti enĩ qplurimũ ĩ cõpoſitõe dilucidãdi ſuli hoc pceptũ eẽ diligẽter obſzuãdũ:vt fini oꝛõis nr̃e ver bũ aliqð ꝑſonale vel ĩꝑſonale:ſiue finitũ ſiue ĩfmitũ:aut actõzʒ aut paſſiõeʒ ſigniſi cãs ſit collocandũ · Nã quẽadmodũ qui vias faciẽs cũ multũ ãbulauerit: diuerſo nũ videat vbi itineris finẽ: ⁊ q̃ſi laboꝛis ſui terminũ eẽ ĩtelligit plurimũ recreat᷑· vta etiã ex pᷣbis ĩ fine oꝛõis termĩatis: cũ ſnĩa illiꝰ totiꝰ oꝛõis añ tacte aꝑtius expli cet᷑:fit vt legẽtis animꝰ melion qᷣdẽ ĩtelli Vj gẽtia acqᷓeſcat. St ſi illð vᷣbũ lõgũ fuerit aut plunmũ reſonãs cõciniorẽ ꝓfecto ſi ĩ fine oꝛõis termĩat᷑:q̃ᷓᷓ ſi ĩ media aut alia oꝛõnis ipſiꝰ ꝑte collocat᷑ ſonoꝛitatẽ pᷣſta „ — — „ bit:de qͥbꝰ exẽpla ꝑ oꝛdinẽ vidẽ pulerum iudicabis:quibꝰ ſcʒ modis quibuſqʒ rõi bus ipſa verba ſiue ſingula ſiue plura in fine oꝛõis collocent᷑ Fremplo rvbi vnũ verbũ finitum actionẽ ſigniſicans vnice oꝛationi inſeruiẽs ĩ fine oꝛõis terminat᷑. vt· ẽgo enĩ hoĩes claris vᷣtutibus p̃ᷣditos tãtoꝑe diligo: vt nulla res tã maxĩa eſſe poſ ſet:quã ñ ego ꝓ ipſis libẽter ꝑficerẽ E Renmhlum vbi vᷣbũ finitũ ĩ fine poſi tũ: dua ib: fecto meã iã faciliter iperia ſez : ſi amoꝛ: iſeruit dictõibꝰ:vt. Cauſam ꝓ ſi gratitudo ĩ qbuſdã homibꝰ extitiſſet.· (repla vbi duabꝰ oꝛõibꝰ vᷣ̈bũ ĩſeruit vt. Ego quidẽ id ſꝑ egi: vt ⁊ me tibi ami ciſſimũ extitiſſe:i tuis oĩbꝰ me nunq; de fuiſſe ĩtelligeres ¶ Godẽ quoqʒ mõ vᷣbũ ĩ fine poſitů:tribꝰ q̃ttuoꝛ vł pluribꝰ ſiue dictoibug ſiue oꝛõibꝰ poſſet accõmodari ¶ De pluribus dictionibus exemplum tolle: Nos cũ Fiunentieed iuſlicie: cũ tẽ perantie ĩuigilauerimus:vitã equidẽ of ctoſam ſäſteer Voncemase. e pluri bꝰ oꝛõibus hoc ſit tibi exemplum.Miro: enĩ plurimũ cur mihi aduerſeris :cũ egd ſempꝑ tibi plurimũ ĩſeruire:affinihꝰ ſedu dulo fauere: atzʒ amicis tuis vehemẽtiſſi me opitulari ſtuduerĩ ¶ Grẽplũ vbi duo verba finita: quoꝛũ quodlibet vnice oꝛa tioni ĩſeruiat in fine oꝛationis contigua terminant᷑. Igo enĩ rationes omnes: ex quibꝰ ꝓ maxĩs tuis ĩ me officiig merito tibi gratificari poſſim exq̃ro Trepluz U vbi tria vᷣba finita: quoꝛũ ſingulũ ſingu ☛ „ 2„% 7 ☛ „ . ℳ „N le oꝛatiõi inſeruiat ĩ fine oꝛõis terminat vt · Quoniã ea quidẽ ratione ad ſtudium ſcientiarũ acceſſimus: vt bonarũ artium virtutẽ cõſequamur · danda ẽ igit᷑ opera diligẽs: ne ex ipſis ſtudiis niſi poſtq; vir tutem illam: quam aſſequi deſideramus vbi verba finita tria numerò: vnice oꝛa tioni inſeruientia in fine oꝛationis collo cantur que ſententiam confirmatioꝛem efficiãt vt · ᷓgo quidem tantopere te di ligo colo magnifico: ꝙ totam cauſam tuam libentiſſime ſuſcepi curaui perfeci 0„W% =S=Sͤ Poteli etiã añ rerbũ finitũ vnũ vel plu ra verba ĩfinita collocari. Vt ſupꝛa ex ali nectere curabo: vt. Omnes eni hoĩes qui recte viuè volũt deũ ĩpꝛimis colè debẽt: diuĩa pcepta ſeruare tenent᷑· Item · Sin gularia eni tua ĩ me officia merito effici unt :vt habeam memoꝛiã tue dignitatis: quã diligẽter obſeruari ſtudeo· Ttẽ.Mar cũ enĩ Ciceronẽ ex magna eius facultate tantũ facè poſſe: ꝙ meã cauſã eiꝰ vnius opꝑa ⁊ diligetia me aſſequi poſſe confido ESin ili etiã ꝑ oĩa rõe:verba paſſioneʒ ſignificãtia ĩ fine oꝛõis cõmode ſũt collo cãda. De quibꝰ pauca ꝓpter confoꝛmita tẽ actiuoꝛũ tibi exẽpla trado:vt · AUli ꝓfe cto riri ab oĩbꝰ facillime diligunt᷑: quoꝛũ virtutes clanſſime conſpiciunt᷑ · Ttẽ. Lite re a te mihi ſepenumero mittunt᷑: ex qui bus omẽs tue vite rões optie declarant Itẽ · Rnobis ſepiſſime noua ĩtelligunt᷑: q̃ cũ de bono ſtatu ſigniſicent᷑: maxĩa ꝓ 4 fecto cũ iocuditate audiunt᷑ ¶ Verba itẽ neutralia · deponẽtia cõmunia ĩꝑſonalia tã actie q; paſſiue vocis:⁊ plura alia ver ba ĩ fine oꝛõis poſita: elegantiã reddere ſolent ¶ Exẽplũ de neutrali vᷣbo· Eſt enĩ virorũ bonoꝛũ atʒ pꝛudentũ: vt oĩbꝰ fa ueãt ⁊ ĩſeruiãt:nemĩi noceãt: ⁊ officioſis rebꝰ ĩuigiẽt · ¶ Exẽplũ de deponẽti: vt · Tãetſi ſůmas occupatõs meas:xłl freqñ ti familiaritate nr̃a:vel lrãrum viſitatiõe mĩme vtoꝛ: tuoꝛũ tñ bñſficioꝛuʒ recoꝛdoꝛ quoꝛũ nullis quidem tꝑibus obliuiſcoꝛ: Exẽplũ de cõmuni:vt · Heſtãtiſſimas — bonarũ artiũ diſciplias: aſ ſidua ſtudẽdi exercitatõne cõ — toꝛ:quoniã he ſũt ex qbꝰ hoĩes plurimũ venerant᷑ ¶ Exemplũ de verbo ĩꝑſonali actiue vocis.Ga me opĩone atʒ viuẽdi rõ ne ſpero foꝛe: vt nũqᷓ; me peniteat ¶ Ex emplũ de vᷣbo ĩꝑſonali paſſiue vocis:·Mi hi quidẽ cũ nihil ꝑſernibas a nobis alienũ eſſe factũ ĩ oĩbus eſtimat᷑:⁊ tuũ remiſſuʒ ſcribendi officiũ plurimũ coarguit᷑: ⁊ ve hementer etiã accuſat᷑. Ttem· Ab amicis e quidẽ tuis itur quotidie venit᷑ vigilat᷑ at B cõtendit᷑: vt quo deſideras ꝑueniat᷑· TSrepla vbi v̈ba bñfit malefit ſatiſfit ĩ fine omãde oꝛõis cõmode terminant᷑: vt Tu vide q; magni ĩter nos ĩterſit atʒ re lectaris:maxĩoꝑe te hoꝛ ferat. Vbi em affinibꝰ tuis atʒ amicis ꝓ ſuis ĩ te officiis malefit: a nobis beniuo luis nr̃is plurimũ bñfit:atz ſꝑ cumulatiſſi me ſatiſſit ¶ ¶ ¶ Vigeſimũquĩtũ p̃ceptũ E· ¶ Hſicut v̈ba finita ĩ fine oꝛõis poſita:e grege quandã habere reſonantiã: ⁊ gra tã afferꝛe ſolere ĩtelligẽtie termĩatõez cõ ſtat: ſic ĩfinita etiã vᷣba cũ ſint ĩ fine pᷣſer tim oꝛõis cõmode collocata:legentiũ au res admodũ oblectãt: ꝛ aꝑtã ꝓfecto ſen tentiarũ ⁊ aĩoꝛũ explicatòneʒ repñtant. ¶ Kiaduertas igit᷑ q̃ rõe:quo ve oꝛdĩe ipꝑſa ifinita ꝑſonalia aut ĩꝑſonalia: ſiue ſingu la ſiue bina ſiue trina:vel cõtigua vl ĩter media ĩ fine oꝛõis collocent᷑ ¶ De quibꝰ bec pauca qᷓ ſequunt᷑ exẽpla dabo · Et pꝛi mo ſit exẽplũ de v̈bo ĩfinito ĩ fine poſito vnice oꝛõi ĩſeruiẽti:vt · Si viri boni volu mꝰ eſſe:nõ debemꝰ aliqd cõmittẽ qð ali is hoĩbus nr̃a culpa poſſit obeſſe ¶ Exẽ plũ vbi duabꝰ ĩſeruit oꝛõnibꝰ:vt.Qũ hec oñs vita hũana ad modũ bꝛeuiſſima cõ ketn alia quã aĩa ſequit᷑ ſit futura ſem piterna:ſi aie nr̃e cõſultũ iri deſideramꝰ vtiliꝰ ẽ nobis a deo q; homĩbꝰ adamari· EI Exemplum vbi duo v̈a ĩfinita ĩ fine voſita duabꝰ oꝛõibꝰ ĩſeruiunt: vt · Cũ tu p diligẽtiſſimꝰ extiteris:nõ ſolũ ſaluteʒ meã:ſed etiã oĩm meoꝛũ ĩcolumitatẽ vel le ꝗᷓrere:mihi ego etiã videoꝛ:vllũ nõ mõ fſleiu ſz vllã etiã ĩ tuos diligentiã ſine maxima culpa nõ poſſe p̃terire ¶ Exem pluʒ vbi tria vba ĩtinita ĩ fine oꝛõis cõti gue poſita vnice oꝛõi ĩſeruiunt:vt Cũ ni hil hoĩbꝰ optatiꝰ euenire debeat: qᷓ; diui nã ſibi gratiã velle poſſe cõꝑare:certe vt eã hoĩies ſibi adipiſcerent᷑ oĩa vellent ſtu dere agẽ debere ¶ Gxẽpluʒ vbi plura ver ba ĩfinita ab vno vᷣbo finito depẽdẽt · vt In ſupioꝛibus te lris admonui: qd te agẽ opoꝛtẽt:qᷓd cõſtituè:qd curare:qᷓd ve ĩ oĩ rõe deliberare ¶ Exẽplũ vbi vᷣbũ ĩfinitũ foꝛe ab ãtiquo vᷣbo fuo fuis qdð nunc ũ ẽ ĩ vſu:qð ſꝑ cõſeqũñs ſignat · ſcʒ futẽ̃m eẽ: vt a nullo mõ tp̃s pñs ſignificare ſolet: in fine oꝛationis commode collocatur: vt · Marcus enim Cicero qui maximis a te officiis ſe exornatum eſſe pꝛofitetur: plichmas tibi gratias agit: deſideratqʒ ali qñ foꝛe:ut cumulatiſſime tibi ſatiſfaci at:id enĩ aget libentiſſime:quomã ipſuʒ gratiſſimuʒ eẽ cognoui:hoc igit᷑ exploꝛa tũ bẽas velĩ Ciceronẽ ſꝑ tuum eſſe foꝛe · ¶ DHarticipia p̃ᷣterea gerũdia ⁊ ſupĩa in fine item oꝛõis aptiſſime poni pñt: ſʒ de his exẽpla vidè poteris ĩfra ĩ pcepto vbi dicemꝰ de pticipio ¶ ¶Vigeſimumſe xtũ p̃ceptůù · Qañ verbũ vel ꝑticipiũ ĩ fi ne oꝛõis collocatũ ꝑſepe aliqᷓ dictio lõga ponat᷑ · ꝗᷓ ꝓlixa dictio pᷣter egregiã illã ſo noꝛitatẽ quã affert vᷣbũ vel ꝑticipiũ po ſitũ ĩ fine:efficit etiã oꝛõis ſullũ magis ex tenſũ magiſq; opimũ. que dictões ex oĩ bus ꝑtibꝰ grãmatice oꝛõis ðduci pñt · de q̃ rõe pauca tibi exẽpla ꝓponã: reliq̃ tu friline cõſiderabis · ¶ Exẽplũ vbi adie ctiuũ ſuꝑlatiuũ nomẽ añ vᷣbũ ĩ fine oꝛõiſ terminatũ cõtigue locat᷑:vt · Si bonarũ artiũ diſciplĩs operã accuratiſſumã adhi bueris:fructꝰ ex ipſis q̃;ãpliſſmos cõſe queris ¶ Exemplũ vbi aduerbiũ ſuꝑlati uũ iuxta verbũ ĩ fine oꝛõis pomit᷑:vt nul lum enĩ agẽdi aut cogitãdi loen pᷣtermit tens res tuas diligẽtu ſime curaui ¶ Exẽ plũ vbi ꝑticipiũ añ verbũ cõtigue locat vt · Quintũ enĩ fabiũ ita ꝓ dignitate tua vidi laboꝛantẽ: vt eũ virũ ęquidẽ diligen tẽ exiſumẽ. ¶ Exemplũ de gerũdio ante pverbũ collocato:vt · Cũ bonarũ artiũ di ſciplias neceſſarias eſſe ad bñ beateqʒ vi uẽdũ exiſtimẽ:ea igit᷑ rõe virtutibꝰ a no bis ĩuigiandũ ẽ:vt dum ipſis recte frue mur :aduerſe foꝛtune minꝰ ſuccũbenduʒ ſit. ¶ Exẽplũ de ſupĩo iuxta verbũ poſi to:wvt·Ggo enĩ hac ſꝑ opinione ductꝰ fui vt ĩ vero ĩgenio veraq; doctrĩa plurimũ dignitatis 1 emolumẽeti cõſtitutũ putẽ. ¶ B ( Vigeſimũſeptimũ pᷣceptũ ẽ crca hoe verbũ· Sum es ẽ:qð ita verbũ cõmo diſſimũ eẽ cõſtat ⁊ neceſſanũ:vt ĩ oĩbus eiꝰ modis ⁊ tꝑibus numeris ⁊ ꝑſonis tã tas afferat oꝑtunitates ad multas va rias oꝛõs ĩ dicẽdo ꝑtractãdas:vt oĩm pe ne verboꝛũ pr̃ ⁊ admimiculũ merito iudi cani poſt ſt.⸗a p̃ᷣterita tꝑa verboꝛũ paſſi uoꝛũ· deponentiũ.cõmuniũ.⁊ neutroꝛuʒ defectiuoꝛũ.tũ etiã ĩfinita · ꝑticipia · gerũ dia. 1 ſupĩa: ipſo vᷣbo qBᷓſepiſſime tantũ indigẽt: vt aliqñ vim ſuã cõmode quidẽ expꝛimere nõ poſſent:niſi verbũ ipſum. Sum es eſt:eis ipſis adminiculetur:⁊ in oĩ oꝛõnis ꝑte ſuũ pᷣſtaret adiuuamentuʒ ¶ Et omittẽdo exẽpla ĩ quibus diclio ẽ· aliqñ ꝑtinentiã ĩpoꝛtat: aliqñ officiũ ſi gnificat: aliqñ ꝓpꝛietatẽ demõſtrat: ex emplũ ponamꝰ vbi dictio ẽ * ꝑticipiuʒ ĩT fine oꝛõis cõmode locari ſolet:vt· Mar cus enĩ bꝛutꝰ ĩ cã nra ita diligẽg ẽ:ꝙ oẽs ꝓfecto rõnes que nobᷣ ꝓdeſſe pñt ſtudio ſiſſime ꝑtractãs ẽ· Itẽ.· Tantã enĩ oꝑpam. Quitus hoꝛtẽſius eloquẽtie ſtudiis adhi bit᷑uſ ẽ: ꝙ oꝛatoꝛ q;dẽ celeberꝛimꝰ ꝓpediẽ futus ẽ. ¶ Exẽpluʒ vbi dictio ẽ : pꝰ gerũ diũ collocat᷑: vt· Moc a nobᷣ diligẽter ob ſeruãdũ ẽ vt bonarũ artiũ ſtudiũ officio ſiſſime a nobis ꝑtractandũ ẽ: aut ſtudẽdi officiũ enitẽdũ ẽ ¶ Exemplũ vbi dictio ẽ pꝰ ſupinũ ponit᷑ vt· Qð a te mibi mãda tũ ẽ ſtudioſiſſime quidẽ ꝑfectũ ẽ · tem. Moc enĩ ẽ facile dictu ſed nõ facile factu ẽ¶ Notaui etiã ꝙ Pꝰ ĩfinitiuũ eſſe · apte collocant᷑ ꝑticipia oĩm tẽpoꝛũ: que ele gantẽ hũt cõſonantiã grata ĩtelligẽtie termĩatõʒz relinquũt: vt hec que ſequũt᷑ exẽpla declarãt: vt Necuratiſſima quidẽ illa agẽdi cura quã vidimꝰ Qurionẽ ꝓ te elſſe ſuſtinentẽ ſatis noſ admonere videt vt ipſũ Curionẽ ĩ rebꝰ tuis iudicemꝰ eẽ diligentẽ· ttẽ. Quid mihi de rebꝰ tuis cu randũ mãdaſk:veliʒ tibi ꝑſuadeas id me libẽter eſſe facturũ. Et multa ad hbũc mo duz ſimilia exẽpla·. ¶ Q¶ Vigeſim ũocta uuʒ p̃ceptũ Quãqᷓ; ĩ rhetoꝛica oꝛõe ſtruẽ da hoc ſit p̃ceptuʒ p̃ter cetera diligẽter obſeruãduʒ: vt ĩ fine oꝛõis vᷣbũ aliqð col locet᷑:qð oꝛõʒ ſplendidã · p̃ſtantẽ · ac plu rimuʒ reſonantẽ efficiat: ꝑſepe tñ cõtin git vt vᷣba illa que ĩ oꝛõe cõcurꝛunt collo cãda:aut bꝛeuia ſint· aut paruʒ efficacia. aut q̃ſi muta · aut paruʒ reſonãtia · aut fu erĩt adiectim aliqð ⁊ ſubſtãtim cõmode ĩterſecãtia:⁊ alie multe dictõnes:que vel lõgioꝛes vel cõcinnioꝛes eẽ cõſtent:ĩ fine oꝛõis lõge aptiꝰ videant᷑ termĩari: ñ erit ĩcõmodum ſi alias cõmodioꝛes dictões ĩ fine oꝛõis collocemꝰ:q̃s equidẽ dictõnes ex omĩbus ꝑtibus grãmatice oꝛationis vbis ĩteriectõibꝰ exceptis:vt ĩ ſeqñtibꝰ deſcriptis exẽplis vidẽ potes:aꝑte quidẽ dſumẽ poteris ¶ Exẽplũ de noĩe ꝓpꝛio ĩ fine oꝛmãde oꝛõis termĩato:vt lrãs tuas ad me ðtulit Antoniꝰ:q̃s tuo noĩe mihi aſſignãdas ſibi cõſignauat Marcꝰ tulliꝰ ESxem plũ de appellatĩo: vt. Neclariſ ſimas equidẽ virtutes adamarũt ſp ꝓꝛe ſtantii ſimi viri ⁊ officioſi hoĩes ¶ Exem pꝓlũ de appellatĩs ĩ tus ⁊ ĩ tio termĩatis ꝗᷓ egregiã elocutõis ſuauitatẽ efficiũt:vt Tanta quidẽ erat Caſparini barzizü per gameuſis ĩ legẽdo elocutõis ſonoꝛitas: 1in cõmunicâdo hũanitas: vt neminem vnq́; offendẽ potuifſſet illa eiꝰ dicẽdi ac cõuerſandi cõicatio:quoniã ex eiꝰ ꝓnũci atõe melle dulcioꝛ fluebat oꝛõ Chεραα de noie pꝛimitiuo ĩ fine poſito · Tua qui dẽ erga me offitia ꝓpetuo cõmemoꝛatu digna id efficiũt: vt nõ minꝰ te diligã ac ſi mibi ꝓpꝛus eſſes frỹ ¶ Exemplü de de riuatiuo Pianmope ſp te adamabo· quo niã amoꝛe me ſp obſeruaſti cõfraterno. ¶Exẽplũ de cõpꝑatiuo ĩ fine poſito· Nõ potuiſſez ĩ rebꝰ tuis fieni diligẽtioꝛ: qᷣ bus equidẽ tantã adhibui curã: vt nulla a me potuiſſzʒ adhiberi maioꝛ ¶ Exẽpluʒ de ſanacio⸗ Omnib⸗ ĩ rebꝰ ſedulo me ti bi cõperies ꝑatiſſimũ quoniã ĩ oĩbus eti am meis cognoui te mibi ſꝑ obſeqñtiſſi mũ.Itẽ ꝓompeirꝰ vir ĩ oĩbꝰ rebꝰ ſubtili ter cõſiderãdis fuit pꝛudẽtiſſunꝰ. Item. Munꝰ hoc recepi a te ſuauiſſimũ ¶ Exẽ plũ vbi oꝛõ ĩ nomẽ aliqð egregium ⁊ iſi gne terminatur: vt· Que ad me ſenibis lunt egregia · Et hoc opep̃ciũ laudatur. Säniltteriaudaturiſ oꝛõ dictõeʒ habeat vniuerſalẽ negatiuã ĩ fine:vt nulluf 1ne mo: vel affirmatiuã vt omĩs ⁊ quilibet ¶ Exemplũ de negatiua · Quẽ te magis diligs babeo nemmn. ¶ Exéplu de affir matiua· Que vir bonꝰ facit laudãt omẽs ¶ Exemplũ de ꝑtitiuo noĩe ĩ fine poſito vt.Moꝛũ qᷓ mihi ꝓpoſuiſu vellẽ neutrũ: ſed tñ ſi elaboꝛandũ ẽ ĩ alterutro:vt nobᷣ oĩo ſuſcipiẽdũ ſit alterũ:placʒ magis ſu ꝑius:cũ pᷣſertim neceſſano eoꝛũ a nobis iĩgrediẽdũ ſit alterũ ¶ Exemplũ de ꝓno mine pꝛimitiuo ĩ fine oꝛõnis poſito: vt · Qualis erga te ſꝑ extiterĩ ego: facilius longe potes iudicare tu: q́; tibi pſuadere poterit is ille:qui optiĩe noſtri cõuẽtõni plurimũ ſtudet eẽ detractũ ¶ Exemplũ de ꝓnoĩe deriuatĩo· Quoniã tibi ꝓmptiſ ſimus atʒ oĩbus ĩ rebꝰ obſeqñtiſſimꝰ ani mus fuenit meꝰ hoc relinquã aĩo iudicã dũ tuo ¶ Exemplũ de ꝑticipio ĩ fine oꝛõ tur: 1 agẽdi cogitãdi nis termĩato: vt · DSum ꝓpediẽ ad te ven turus qzplura tecũ ad vtriuſq;ʒ nẽĩm eõ moditatẽ ꝑtinentia cõmentaturꝰ ¶ Exẽ lũ de gerũdio ĩ fine poſito · De tuis re us a me nullũ ꝓfecto tẽpus pᷣ̃termitti Ben pis de ſu pino: vt · Quantope te diligã eẽt ꝓfecto ꝑdiffici le dictu · De quoꝛũ rictr torn ge rundioꝛũ ⁊ ſupinoꝛũ rõe:ĩfra in pcepto de ꝑticipiis dicemꝰ lat ¶ Vidẽda nunc ſunt nõnulla de aducrbiis exẽꝑla:in fine oꝛnãde oꝛõis collocatis · Et pꝛo ð aduer bio tꝑis · Scio te mihi amiciſ ſimũ fuiſſe ſp · teʒ ex ampliſſimis tuis virtutibꝰ ma gnũ te virũ erſtimaui ſꝑ · tẽ nunqʒ po tui quicq; agere quin tu mihi fueris cõ trarius ſemper ¶ Exemplum de aduer bio loci · Optime cognouiſti me non ſo lũ amicũ tibi extitiſſe ĩtus ⁊ foꝛis:ſʒ etiã me tibi defuiſſe nuſq;ʒ ¶ Exẽplũ de adu bio optãdi· Mamibal Romanũ ĩperium plurimũ defatigauit: ꝙ italiã nunq; atti giſſet vtinã CSreplumm de aduerbio ne gãdi · Multa enĩ mala nuꝑ cõflata ⁊ agi tata fuiſſe ðʒ:ſed ꝓlurimũ gaudeo hoꝛuʒ te attigiſſe nihil. Crempü ve adübio affirmandi · Ita res eſt vt nobis narꝛaſti pꝛofecto · ¶ Exemplum de aduerbio du bitandi · Que nobis futura dicebas foꝛ taſſe nob euenire poſſent foꝛtuitu 6 Ex emplũ de aduerbio iurãdi · Nõ faciã me diuſfidiꝰ: neq; dicã hereule: que mibi ꝓ babiliter nõ videbũtur. ¶ Exẽplũ de ad uerbio qualitatis. Tua ĩ me bñmerita ñ ſolũ retribuã ſingulatĩ:ſed etiã tibi ſatiſ faciã cumulatim ac multifariã · TCtẽ.· Quo niã ego fato natꝰ ſũn talẽ meã foꝛtunã eẽ ĩtellligo:vt nemo quicq; cõſi ulat: niſt qð ĩ magnũu ſuuʒ emolumentũ redunda re arbitroꝛ:cõſtitui igitur mecũ velle deĩ ceps viuere meatim · Itẽ tuas as legi li benter:⁊ audiui tabellarium duigẽter · qꝗᷓ ſtatuʒ tuum mihi narꝛauit ꝑpolite atq; ſuauiter:⁊ cõmunes etiã calus q; ferꝛes foꝛtiter ⁊1 moderate ¶ Exẽplũ ð adubio oꝛdĩs · Multa ſũ ꝑ ̃as meas nibi ſigniſi caturꝰ deĩceps: ⁊ te ſp amaturꝰ:magna ĩ te bñficia collaturꝰ pᷣterea: vnde meaz in te voluntatẽ que oꝑtĩa ẽ:bñficioꝛũ lo co ſuſcipies ĩterea (Ereplu de aduͦbio remiſſiuo · Cum tante mihi nõ ſuppetãt facultates tibi ſatiſfaciã paulatim: qua ratione id melius fieri poſſit pedetẽtim · ¶ EGxemplũ de aduerbio ĩtenſiuo ¶ Ex opto quamplurimum: vt ad me venias penitus:quod opus eſt omĩo ¶ Exẽplũ de aduerbio ſimilitudĩs · Sicuti optima fide te admonui: velĩ facias ita. (Pter cetera aũt:aduerbia cõꝑatiua ⁊ ſuꝑlatĩa ĩ fine oꝛõis poſita:cõcinnã faciũt ſonoꝛi tatẽ . ¶ Exemplũ de aduerbio cõꝑatiuo: vt · & rogas vt negociũ tuũ curare velĩ diligentiꝰ: hoc tibi ꝑſuadeas velim: nulla quidẽ rõne agi potuiſſe ſtudioſi mec cu rari amãtiꝰ q́; ẽ actũ:nec ꝑfici accuratiꝰ. ¶ Exempluʒ de adubio ſuꝑlatio · Video eni te vità agere pꝛudẽtiſſime:cũ omĩa qᷓ ad bñ viuẽdũ ꝑtmeãt ꝑſerutaris accura tiſſimeiatq; ꝓſeqris diligẽtiſ ſime · Ttem.· Que mihi Paſli cõfeci oĩa cu mulatiſſi me ¶ Nunc ponẽda ſũt p̃dpoſitionũ exẽ pla.Et pꝛĩo de poſieione añ:vt . Ex hoc maxĩo tuo in me bñficio te plurimũ dili o: qð ex ãpliſſimis tuis etiã virtutibus ſeend multo añ ¶ Exemplũ de pᷣpoſitõe citra· Scribo frequẽter amicis nris:qð ñ fecerã multos annos citra. ¶ Exemplũ de Fpoſiese cõtra Tanto enĩ oĩm hoĩm cõſenſu Cicero Romanoꝛũ cõſul creatꝰ fuit:vt ĩ ipſo mgr̃atu creãdo neminẽ ha bůit cõtra ¶ Exẽplũ de p̃poſitõe vltra. Recepi duas a te lĩas ⁊ tres rões nec vl tra (( kepii de p̃poſitõne coꝛã · Sʒ hec multa explicaturꝰ ſũ aꝑtius illo coꝛam·. remplĩ de p̃poſitõe clam. Que agẽ cõſutui:ita Pbabai eſſe cõſtãt: vt nihil ſum facturꝰ clã ¶ Exemplũ de p̃poſitõe palã · Oĩa ꝓfecto ꝗᷓ officioſe recteqʒ fiũt pñt oĩbus ſignificari palã. ¶ Boſtremo 8 pauca vide de cõiunctõe exẽpla · Et pũo de cõiunctõe ap ꝓbatiĩa ĩ fine oꝛmãde oꝛõ nis termĩata:vt · Quod mibi mãdaſu dili gẽter ꝑficiã: nã ita meruiſti quidẽ. ¶ Ex emplũ de cõiũctõe collectiua.rõnali vel illatiua · Quid faciã egos deceptꝰ ſũ igit. Reliquũ eſt itaq;:vt deĩceps accuratiſſi me mecũ cõſiderẽ:qbus credã:quoſqʒ; ca uere debeã ¶ Exẽp ũ de cõiunctõe dubi tatiua.Studebis ne ocio: marceſcis ne g ¶ Exẽplũ de cõiunctõe diminutiĩa · Qſi tu ad me accedẽ nõ potes:lrãs mihi tuaſ que de his rebus q̃s ſcire deſidero me ad moneãt veliz mittas ſaltẽ CFi ꝓlixioꝛ ĩ hac q; cõſtituerã pᷣceptõe: ſed multitu do exẽploꝛũ:⁊ quidẽ domeſticoꝛũ: circa oẽs grãmatice oꝛõis ꝑtes ĩcidentiũ: huiꝰ cemodi ĩ cã fuerũt ꝓlixitatis ¶ R (Vige ſimũnonũ pᷣceptũ · & vbo ſubiunctiuo ĩ terdũ ꝓ ĩdicatiuo vtamur: vt illud a te velĩ:ꝓ volo .⁊ iſte eſt frequẽs ⁊ elegans apud oꝛatoꝛes mos· lud ſi feceris: ꝓ fa cies· Similiter fut᷑o ĩfiniti verbi ĩ iri deſi nẽtis ĩterdũ ꝓ pñti eiuſdẽ vtimur:vt fa ctũ iri ꝓ fieri: ⁊ hec ẽ:electiſſima p̃ceptio nemĩ dubiũ ẽ ( B ¶ Triceſimũ pᷣceptũ eſt circa multiplicandã ex verbis oꝛõeʒ. nã quãq; vᷣba ſiue ĩ pꝛicipio ſiue ĩ medio ſiue ĩ fine oꝛõis collocata:tantã ĩ dicẽdo oꝑtunitatẽ habeant:vt ex vnico vᷣbo oꝛõ ꝑfici poſſit ⁊ illuſtrari: tũ multomagis ex pluribꝰ multiplicatis verbis: ⁊ auget᷑ 1maxime reſultat oꝛõ Qum igit᷑ aliquan do vehementẽ aliquẽ mentis cõceptũ ex plicare cupimus:aut rẽ magis claram 1 magis aptam demonſtrare volumꝰ mul tiplicatis verbis id efficere poterimus. Ekempla vbi ſnĩa ex vᷣbis ſimpliciter explicat᷑:vt · Quoniã literarũ virtutes ta les eſſe cõſtant:vt totus mundꝰ ex ipſis gubernet᷑:te hoꝛtoꝛ atq; rogo:vt ad eas tibi oparand cures:vt virum ex ipſis te pꝛeſtantiſſimũ reddas· Que quidẽ ſen tentia ſic ex verbis multiplicari poteſt. Quoniã literarũ virtutes tales eſſe con ſtant: atʒ huiuſcemodi ſemꝑ extiterunt: vt ex ip̃is vniuerſus terꝛarũ oꝛbis guber net᷑ exomet᷑ adiuuet᷑ ⁊ cõſeruat᷑:non ſolũ te plurimũ adhortoꝛ atq; moneo: veruʒ etiã pꝛo ſũma noſtra familiaritatis con iunctõe maxĩoꝑe te rogo exoꝛo obteſtoꝛ atz te vehemẽtiſſime cõtendo: vt ꝓ ipſis lrãrum oꝛnamentis cumulatiſſume tibi comparandis: tantopere cures laboꝛes inſudes inuigiles atʒ incumbes:vt viruʒ ex ipſis te reddas pᷣſtantiſſimũ tem ali ud exemplũ De noſtra rep · bonã equidẽ ſpem concipio:nã qua rõne res oẽs age rent᷑:audiui ĩtellexi ĩterfui vidi cognoui taq; a nob ſedulo excogitatur tenetur ꝓuidetur deliberatur agitur ⁊ nihil pꝛe termittitur:vt cõmunis ſalus detrimẽti nihil patiatur atʒ diutiſſime cõſeruetur ¶ Triceſimũpꝛimũ pᷣceptũ ẽ circa — „ 7 ꝓticipia gerũdia ⁊ ſupĩa ĩ cõpoſitõe oꝛõ ins artificioſe tractanda: que quidẽ ꝑtici pia gerũdia ⁊ ſupina:ea rõe a verbis de ducuntur:vt tã ipſoꝛũ verboꝛũ: q́; etiaʒ nominũ adiectiuoꝛũ vim efficaciã ⁊ ratõ nẽ magnã cõplectantur: poſſumus ergo nẽm dicẽdi ſtilũ:ex ꝑticipiis ĩ oĩbus eoꝛũ tꝑibus atqʒ caſibus:⁊ ĩ prcipio ⁊ in me dio ac in fine oꝛõis collocatis: omate ele gãterq; cõtexẽ: atz negocioꝛũ ſentẽtias q̃ ex ꝓlira nimis dicẽdi rõe ſepe numero cõtractantur ex ipſis ꝑticipiis cõplecti· Tũ etiã ex gerũdis atʒ ſupinis in omni eoꝛũ terminatõe oꝛationẽ Rhetoꝛicã poſ ſumus aptiſſime cõponere:de quibꝰ om nibus ex ordine exempla ſubſequũtur · Exem plũ de ꝑticipio pñtis tꝑis.Com plectens ego ampliſſima tua ĩ me bũme rita bñuolẽti memoꝛia ſũ quotidie ꝑſcru tans qua rõe paribꝰ tibi officis coꝛrñde re poſſim:nec ẽ tñ impñtiarũ ptãs mei ſedulo de te cogitãtis: ⁊ tua ĩ me bñficia cõtinua cũ recoꝛatione repetẽtis:vt q ego ĩ te ſieri deſiderẽ ex ſententia ꝑficere valeã ¶ Exempluʒ de ꝑticipio p̃teriti tẽ poꝛis· Imitatꝰ ego libenter illoꝛũ pꝛiſco rum vitã ·qui viri habiti ſunt officioſuſe cutus ſi jumiiberer mores Ciceronis: ſtu dia bonarũ artiũ ſedulo imitãtis.Nazʒ ꝓ fecto Ciceroni oĩbꝰ ſtudiis a puericia de ditoꝛita omnes cõmodiſſume elocutõnis diuitie: 1 officioſuſume bñ viuendi rões ſucceſſerũt:vt omnes hoĩes tantã eũ elo quentiã cõſecutũ eſſe cõſpiciãt: ꝙ eũ cu mulatũ equidem oratoꝛẽ faciliter cõpꝛo bant ¶ Exemplũ de ꝑticipio futuri tꝑis in rus: in pꝛicipio ĩ medio ⁊ ĩ fine oꝛõis poſito.Dubitaturꝰ tãdiu de negocio no ſtro:quãdiu receꝑo lr̃as M. bruti mihi ſignificaturi q;d de re ipſa factum fuerit cui bꝛuto:ꝓ nobis mayxĩopere laboꝛanti cauſam ipſã meã ea ſpe cõmiſi ⁊ cõmen dam:vt ſperẽ ipſum cãm hãc nrãm dili genter curaturũ.⁊ dignitatẽ noſtrã tan deʒz cõſeruaturũ ¶ Exempllũ de ꝑticipio futuri tꝑis ĩ dus · Vituꝑanda res vt ſeri bis tibi delata ẽ:que nullo quidẽ pacto ex ſentẽtia tua fuerit attingenda: ꝙ Dio niſiũ:quẽ multiſ vicioꝛũ crimĩbus coinqᷓ natũ eſſe dicis:meis officiis cõplectendũ ſuſceperĩ:cuiꝰ rei cauſã recte ĩtelligas ve lem· nã cũ mihi acerbiſſimis moleſtiis af fecto:ac etiã maioꝛbꝰ afficiẽdo: maximo mihi Dioniſius ipſe adiumẽto fuerit: iu ſtum eſſe iudicaui vt mutuis ſibi officiis rũderem · Ttaqʒ ipᷣm dioniſiũ:ea quidẽ ra tiõe mea fide recepi defendendũ · niquũ enã nimis extitiſſʒ: ſi meã debitã ſibi ope rã denegaſſem Gren plũ de gerũdio ĩ di · Oð ad te ſcripſi:ilud exercẽdi potius q̃ oſtentandi ĩgenii cauſa feci:i amandi tui occaſione mibi ꝓpoſitũ ẽ:vt nihil qð tibi cõducere exiſtimẽ difficile mihi vide ri poſſet: ⁊ vtinã ea eſſet mihi agendi ob lata facultas:vt aut cõſolãdi aut iuuãdi rõnẽ aliquã poſſiderẽ: qð ſi hoc eẽt nul lum ꝓſfecto locum oꝛnãdi pᷣtermitterem IBipii de gerũdio ĩ do · Qui reipub. gubernatõz ſuſcipiũt:facilitatẽ ĩ audien do:humanitatẽ ĩ agendo: ꝓmptitudineʒ ĩ ſatiſfacẽdo ſeruare debẽt: neqʒ enĩ rei publice deficere debent: dicẽdo cõſulen do argumẽtando ꝑſuadẽdo cõmonendo iuuãdo:nec ſi opꝰ fuerit moꝛtẽ effugere debẽt ĩ ꝑiculis cõmoꝛãdo ¶ Exemplũ de gerũdio ĩ dum · Cũ ea quidẽ rõne nati ſu mus vt aliqd ſꝑ dignũ viro a nobis tra ctandũ ſit:nõ ẽ ergo nobis negligendũ: ſz diligẽter potiꝰ ꝓcurãdũ:vt officioſũ ſpꝑ aliqd ſit agẽdũ:nec tñ cõtra naturã ẽ pugnãdum:ſed ĩ recto quidẽ pꝛopoſito ſemper eſt permanendum: 1 vt ſapiẽtis mos ẽ: tꝑibus ẽ aſſentiendũ¶ Exemplũ de ſupĩo in tũ termĩato ĩ oꝛõe rhetoꝛica cõmode tractãdo· Cũ ſepenumero a me q̃ſitũ eẽt: q̃d apud maioꝛes nrõs ſapien tes viros vſitatũ fuiſſʒ· ĩtelligebã ab ip ſis reip · ĩpãs eẽ ſatiſfactũ:ſʒ pꝰq; ab ip ſis ex nimia eoꝛũ arꝛogãtia ⁊ ĩ tolerabili Poterd itũ ẽ ad arma: ab ip̃is poſtea de itũ eſt rẽpublicã recte gubernare · optie igitur ab illis vꝛbibꝰ actũ ẽ: ⁊ ſapiẽtiſſi me cõſtitutũ:qᷓ tales ciues habẽ volunt vt alius alium potẽtia ſuꝑare nõ poſſit ESyemplũ de ſupiĩo ĩ tu· Magna fuit diſceptatõ ĩter Q. Ciceronẽ: ⁊ M.Tulliũ eiꝰ frẽm ·Vtrũ eloqñtia eo pacto a natu ra hoĩbꝰ eẽt ĩſita:vt dicẽdi pᷣceptõe p. nõ eẽt · an ars de dicẽdo aliqᷓ dari poſſit Q.enim Oicero dicebat eloquentiã ea rõ ne a natura eſſe homĩbus datam . vt ipſi hoĩes naturalr ſe exercẽtes qᷓ̃dqᷣd vellẽt ꝑſuadere poſſent· Marcꝰ aũt rões oſten debat ex quibus cõmodiſſimũ eſſe exta bat dicendi artem fuiſſe inuentã maxĩe neceſſariaʒ: ⁊ optimã eſſe factu: ꝙ hoĩes ipſaʒ diſcerẽt ac ꝑtractarẽt: quomaʒ oĩa ſũt ex arte ipſa facilioꝛa dictu: ⁊ elegãtõ ra quidẽ nKructu⸗ ¶ ¶Inceſimuͦſe cũdũ pꝛeceptũ eſt· Quonã pacto ecipe oꝛatõeſ amplificãt: ⁊ rerum ſentẽtiã bie uiter cõplectũtur · ꝑticipia eniʒ: tum mul tas in dicẽdo nobis affeꝛũt cõmoditateſ tum etiam ſũt optĩe accõmodata: vt oꝛa toꝛia dicẽdi ratõ admodũ augeatur: 1 ve rũ ſentẽtie que amplã verboꝛũ copiaʒ ex peterẽt: bꝛeuibꝰ quidẽ verbis ex ipſis ticipiiſ ĩtercedẽtibꝰ compꝛehendantur: ſi cut hoc loco ⁊ nuda exẽpla:⁊ etiã ex ꝑtiti piis amplificata conſ Picis ¶ Exẽp um vbi ſentẽtia ex ꝑticipis bꝛeuiter cõpꝛehẽ ditur. Scipio affricanꝰ romanus conſul creatꝰ: vibẽ romaʒ a barbaris oppᷣſſam ĩ pꝛiſtinã libeꝛtatẽ vẽdicauit · Mec quidezꝭ oꝛatõ ex ꝑticipiis ſic multiplicatur: ⁊ m pilominꝰ oꝛões ex eiſdẽ ꝑticipiis bꝛeuite: cõpꝛehẽdũtur · Dubliuſ Bapio affricanꝰ amoie reipub: cõſeruãde vehemẽter inci tatꝰ: vna oĩm ſenatoꝛũ voce atʒ ſenſu cõ ſul creatus: Anibalłẽ italiã crudeliter de uaſtãtẽ ꝓfugauit: cartaginẽ nimis ꝑni cioſã ciuitatẽ euertit. Numãtiã romãoſ moleſuſſime defatigãtem ſuperauit: èt romã acerbiſſima belloꝛũ calamitate cõ re⸗ ſã:a turpiſſima barbaroꝛũ obſidide iberauit: ⁊ ĩ pᷣſtinã libertatis dignitateʒ vendicauit ¶ Gxẽplũ vbi eadẽ oꝛatio ex multis ꝑticipus augmẽtatur. Martialis valeriꝰ vir equidẽ vigilãs ĩtelligẽſ pꝛoui dẽs atʒ ſapiẽs: amicis cõſulenſ iccurꝛes fauens gratificas 1 benefaciens:cuius ſi deſvirtꝰ 1 amicicia iãdiu mihi aĩadueſſa pꝑſpecta cognita ac exploꝛata eſt: cum ad te ꝓfectꝰ: ⁊ tibi coꝛã iudicio tuo eiꝰ rões ſit declaraturꝰ oꝛdinaturꝰ acturꝰ atʒ cõ mẽtaturꝰ: te rogo vt eũ recipias tua be nignitate: amãter adhoꝛtandũ iuuandũ ac defẽdẽdũ · ¶ Exẽplũ vbi gerũdia atqʒ ſupiĩa rhetoꝛicã elocutõem exaugẽt· Quo niã a pꝛeceptoꝛibꝰ nobis ẽ data ratio ſtu dẽdi cogitãdi itelligẽdi diſcẽdi ſcribendi agẽdi cõmentãdi: Eſt igitur nobiſ diligẽ ter anĩaduertẽdũ curãdũ atq; ꝑagendũ Dio eẽt accurati W ₰ℳ vt cõſulẽdo conſolando atʒ iuuando:cu mulate ipſiſ nris admonitoꝛibꝰ ſatiſfaci amꝰ:vt qui hoc a nobis ſic actũ ac vſita tũ eẽ ĩtelligãt: id optimũ cognitu factu atqʒ vſitatu eſſe duudicẽt · BCT rice ſimũterciũ pᷣceptũ ẽ circa adueꝛ bia: que (vt te mĩme fugit) ĩ dicẽdo ſunt idonea quodãmõ nccaria: ad ãplificãdũ orõis ſtilũ admodũ accõmodata · Nã quemad mõdũ adiectiua noĩa ſũt eoꝛũ ſubſtãtĩs ita cõmoda ⁊ ſibi famulãtia: ⁊ ipᷣoꝛũ ſub ſtãtiuoꝛuʒ vim naturã ac ꝓpetatẽ expli cãt ⁊ apꝑiũt · Fta etiã aduerbia ſunt optie ĩteip̃tatia:qẽ efficaciã ꝗᷓẽ facultatẽ qẽ ſubſtãtiã qẽq; vehemẽtiã:wel vᷣba vel ꝑ ticipia ſecuʒ appoꝛtẽt · Si igitur verbis ac pticipiis : cuiuſcunqʒ tꝑis cõſtẽt ĩ nr̃a oꝛõe rhetoꝛica tractatiſ:idonea quidẽ ad uerbia ſiue pontina Rue copati ſuie ſup latĩa adiunxerimꝰ: oꝛõeʒ ꝓfecto nr̃am cõ modilſ ſimã efficiemꝰ: ⁊ ipſiꝰ oꝛõis ſnĩam reddemꝰ explicatioꝛẽ · Vt hoc tibi mõſtꝛa bit exẽplũ. Marcꝰ eĩ cicero vſq; ab adole ſcẽtia accurate qᷣdẽ aduũtẽs q̃ res hoĩnes potiſſimũ pᷣſtãtiſſimos efficere ſoleret: 1 vt magno aĩo ĩſignitꝰ plurimũ ſpans romanã rẽpu · alien ſe rẽe gubematuruʒ ꝓnotauit egregias bonarũ artiũ diſapli nas: eas illas potiſſimũ cõſtare: qᷓ ciuita tes atʒ ꝓuĩcias optĩe gubeꝛnarẽt. Statu it eꝛigo ſnĩas illas ab eo eẽ penitꝰ obſer uãdas atz ſümope celebꝛãdaſ. Qui cũ ſtu i ĩuigilãs q; ceteri:tanta ſibi ſcĩiarũ omamẽta cumulatiſſie nactꝰ &ẽ: ꝙ ipᷣe ſũmꝰ oꝛatoꝛ copioſiſ fime factus . Romanã rẽpu·p̃ſtãtiſ ſune gubernauit: 2 multa libꝛoꝛũ voluĩa ceteꝛiſ futuriſ ho mibꝰ erudiẽdis cõmodilſ ſime deſcripſit: nomẽ ſuũ ĩmoꝛalitati duũtꝰ cõmẽda uit. ¶ ¶ ¶ Fxxiiü · pce ptũ ẽ ſingulaie · ſepe loco adbii ponĩꝰ adiectiuũ cuʒ ſubſtãtiuo in ablatĩo cãu:dũmõ aliquã magnã aĩ vel altenꝰ rei vebemẽtiã adie cuuũ cũ ſubſtãtĩo ĩpoꝛtet: ⁊ immediate ante verbuz vel ꝑticipiuʒ collocetur: que quideʒ pꝛeceptõ oꝛatõem efficit ſplendi dam. et ſententiam reddit efficacem. ¶ Vt in hoc intueberis exẽplo Marcꝰ eniz QOiceꝛo vſʒ ab adoleſcètia ad egregiaſ bo narũ artiũ diſciplĩas exardeſcẽti aĩo cõ ſpirãs:maxĩe ſpans ãpliſſimas ſe exinde . eomoditates accuratiſſimo eiꝰ igeio cò ſecuturũ:tta erat ipſis ſcĩarũ ſtudiis aſ ſidua diligẽtia deditꝰ: ꝙ ipe tã ſũma ſtu dioꝛũ omamẽta fuit cõtinua exercitatõe cõſecutꝰ:pt ceteros oẽs oꝛatoꝛes celebeꝛ rĩos pirtute ſuꝑauit ¶ D¶ Triceſimuʒ quĩtũ pceptũ aliqn ꝓpter nimiũ aĩ affectũ ⁊ vehemẽtiã duplicãꝰ et elegãteꝛ quidẽ:hoc adũbiũ etiã · vt te etiã atʒ etiã fogo,C adũᷣbiis aũt cũ ⁊ tũ:quonã pacto cũ · generalitatẽ ſignificat: 1 tum Pecialitat ĩpoꝛtat:⁊ q̃ rõe ĩ elocutione rhetorica ſint tractãda:quãq; oꝛĩatius hoc ĩ loco ð eiſ tractãdũ eẽt: vidĩꝰ ſupꝛa ĩ ſeptĩo ĩ oꝛdĩe p̃cepto ¶ G ¶ Triceſimũ ſextũ pᷣceptũ. ꝙ adubia poſitia cõꝑatĩa ſuꝑlatia rhetoꝛicã elocutõeʒ plurimuʒ exaugẽt· Vt ĩ hoc exẽplo pʒ. Qaute etiaʒ pꝛudeter cõmode liberaliter atz magni fice ĩ dignitate p̃ᷣtoria te ſꝑ hũiſi: neqʒ etiã accuratiꝰ aut viriliꝰ vel cönodiuſe te fieri potuiſſʒ qᷓ; ẽ actũ de iuſuicia: quã ꝑitiſſime rectiſſime atʒ magnificẽtiſſime gubnaſti Quo aũt pacto aduerbia oꝛõ nes multiplicẽt:quoniã illud ſine cõiun ctõuʒ ĩprimis ⁊ relatĩoꝛũ adiumẽto:effi cere nõ pñ̃t:infra ĩ p̃cepto dicaʒ de cõiũ ctõibꝰ:qð de multiplicatõe erit· ¶ B Triceſimũſeptimũ pᷣceptũ circa cõiũcti ones ſeq̃tur · Nã cõiũctõeſ multis ex cãiſ ĩ nrõ dicẽdi gůe accidũt nccãrie · In pri mis eĩ cõiũgut dictões noĩm verboꝛũ ꝑ ticipioꝛũ ꝓnoĩm p̃poſitõuʒ ⁊ adubioꝛuʒ cõiũgũt etiã oꝛões atqʒ ſniaſ.Valẽt ĩſuꝑ plurimũ ad oꝛnãdũ atʒ ãpliſicãdũ oꝛõis ſtilũ. ¶ Et quãq; cõiunctões ĩ cõcinna dicẽdi cõpoĩtõe locũ hñt:qꝛ tñ copulati ue diſiunctiue ⁊ aduerſatĩe cõiunctõnes ĩoꝛõe oꝛatoꝛia crebriꝰ ac aptiꝰ q̃; cetere ꝑtractãtur: aliquid ergo de ipſis potiſſi muʒ videtur eẽ cõmemoꝛãduʒ . Vñ copu latĩe cõiũctões atz diſiunctĩe ſepenume ro ĩ oꝛõe rhetorica ĩterſeruntur: que ve nuſtatẽ etiã atʒ vehemẽtiã non ꝑuã ĩpoꝛ tãt:vt apud oĩa oꝛatoꝛũ voluĩa refeꝛtiſſi me demõſtratur · De quo hoc tibi exem pluʒ erit index· Qũ mecuʒ diligẽter anim adutã mi iohãnes:⁊ quãtã bonoꝛũ opoꝛ tunitatẽ: liberaliuʒ artiũ ſcĩe hoĩbꝰ affeꝛ re cõſueuerũt: ⁊ quãta ſit celebeꝛrimi in genii tui ſuauitas:illud mihi occurꝛebat vt ad ip̃as lrãruʒ virtutes te vehemẽter adhoꝛtareꝛ:ĩ q̃s ſi accuratiſſime ĩcũbeꝛeſ 1multaſ magnaſ emolumẽtoꝛuʒ opoꝛ tunitates tibi cõꝑareg Nã ſiue oblectati onẽ ſiue admiratõeʒ ſiue anĩ requieʒ deſi dereſ:aut hbonoꝛẽ aut laudẽ aut gloriam expetas:vel dinriarus copias vel bono ruʒ opoꝛtunitates vel rerum facultates adopteſ:hec oĩa ꝓfecto ſniaꝛũ emolumẽ ta ſuppeteꝛe cõſueuerũt:Rectã ergo atʒ ꝑcomodã viuẽdi rõeʒ imitaberis: ſi ipſa ſtudioꝛũ ornamẽta vigilãtiſſima diligẽ tia ꝓſ. guene ¶ Dic de aduerſatĩs cõ iuũctõibꝰ nr̃ erit ſermo· Nã cõiũetões ad uerſatĩe he cõſtare vidẽtur · licʒ qʒuis q̃n 6 etſi tãetſi · etiãſi ⁊ iãetſi · de qbus Mar ccicero nũquã vſꝰ ẽ hac dictõe licʒ ꝓ cõ iũctõe · quoniã dictio ẽ ãbigua q̃ᷓ verbuʒ etiã ſignificat:hec tñ ipſa dictio licet ab ipꝑſo cicerone vſurpata ẽ ꝓ verbo ſigniſi cãte licitũ ẽ · vt ĩ hoc exẽplo Quoniaʒ exa ctis iã belloꝛũ calamitatibꝰ:optata pace nob frui licz · mibi ergo deĩceps ꝑ lrſ te cũ iocari licet · ¶ Raro etiã vel rariſſime potiꝰ apð eũdẽ ciceronẽ hec dictio q;ʒuiſ reꝑta ẽ · Alie vero videlicʒ qᷓnq; etſi tãet ſi etiãſi ⁊ iãetſi:ſũt ĩ ipſi ciceronis volu mĩbꝰ frequẽtiſſime . Be qo⸗ hoc tibi exẽ plũ adduco Etſi q̃ſ oꝛatoꝛia facltaſ opoꝛ tunitatis acceſſiões ꝑere valeat mi Ruꝑ te: nõ ſolũ explicare: ſʒ etiã vix tibi cõnu merare poſſe:q; tñ ea me ſꝑ tãtoꝑe dele ctauit: vt magnã illi facultati opeꝛã ad hibuerĩ: ⁊ nõ ꝑuã etiã ex ip̃a opoꝛtunita tis cõmoditatẽ mihi cõpaueri:conſtitui te ad eaz capeſcendam plurimum adbhor tari debere:que quanq; tibi viro admo duz peritiſſimo maxiĩe nota iã eẽ dẽat: q multa pꝛofecto ꝑtractaſti: tñ te hortor q́;ſũoꝑe:vt ad eã tibi cumulatiſſime cõ ꝑandam ſũmis viribꝰ ĩcũbas :tãetſi hec mea apð te adhoꝛtatio mĩme neceſſana videatur: qui(vt a quãpluribuſ audiui) ad omẽs bonarũ artiũ diſciplimas ardẽ tiſſimus eẽ iudicaris · ꝑge igitur vt cepi ſti:ꝛ hanc bñdicendi rationẽ:ita vt cete ras agis ſtudioꝛũ tucts fac dies nocteſ qʒ complectaris.¶ E Crechin um octauũ p̃ceptũ & ĩterdũ he cõiunctõeſ cum ſi et ſimiles: poſtponuntur dictio mbꝰ quibꝰ pꝛeponi cõmũiter cõſueuer̃t — — —— „ — -- — — — — — —–- — – — — Vt Omnes cum honeſta facimus nichil eſt qd vereamur · Id nos ſi tẽpeſtiue ac ceſſiſes omĩa nũc trãſacta eẽnt · ¶ Pre terea cõiunctio copulatiua ⁊· interdum elegãter ꝓpꝛiis interponitur noĩbus:in oꝛõe laudis · vt · Et catho ⁊ cicero · 1dẽ in vituꝑio attẽdi põt ¶ A ¶ Inſup ĩterd ſuꝑſedere ſolemꝰ ab bis duabꝰ cõiũctio nibus vt et ꝙ:vt in hoc exẽplo · Moneo que te digna ſũt facias · Vbi tam etſi ꝙ vel vt · intelligãtur: tũ cõmittitur ꝙ nõ expꝛimantur · Bi reeiimanoznn pꝛeceptũ ẽ circa multiplicandã ex cõiun ctionibꝰ ex aduůbiis ⁊ ex relatiuis oꝛõem nã adubia ⁊ cõiunctões atq; relatia ſbᷣe ⁊ accidẽtis vna cũ ipſis adubiis ⁊ cõiun ctionibꝰ cõtractata:plurimas ſimul oꝛõ nes multiplicãdo cõiũgũt · aduerbia enĩ iſta taʒ tãtũ tãtoꝑe tãtiſꝑ adeo vſʒ adeo ita tãdiu totiẽſ eatenꝰ ⁊ eõſimilia:ea qui dez rõne multiplicant oꝛõeſ ꝙ poſt vnã oꝛatõeʒ aut plures ex ipſis aduerbiis cõ fectas: neceſſaria ſuccedit illa cõiunctio infinitãſ vt vel ꝙ· aut ſeq̃tur aliqdð hoꝛũ aduerbioꝛũ quoad quãtoꝑe q;diu quoti ens ⁊ cõſimiliũ: quarũ equidᷣe dictionuʒ quelibet oꝛões multiplicat · Vt in ſe ege ti declaꝛabitur exẽplo · Que tu in me bñ merita cõtuliſti: eoꝛũ tãtã video conſta re magnitudinẽ: vt parẽ officioꝛũ gräm merito tibi referꝛe debeã · Hec quidẽ ſen tẽtia ex tribꝰ vt vides eſt oꝛõnibus fabii cata:hanc poteris ad · xii · vſq; orõeſ mul tiplicare: per aduerbia cõiunctõeſ ⁊ rela tiua.quotiẽſ aũt:vel aduerbiũ vel cõiun ctõ vel relatiuũ repetitur · totiẽs vnaʒ ii bi ſuꝑaddit oꝛatõem · Vt ſic: Que tu ĩ me bñmerita cõtuliſti:eoꝛũ tãtaʒ video con ſtare magnitudinẽ:ex quibꝰ ita commo diſſime exaggeꝛat⸗ ſum: ꝙ res oẽs meafſ ea quidẽ ratòne cõſtabiliui: vt nullã ca lamitatis mutatõeʒ: que duratura ſit re cipeꝛe poſſe videãtur:vt niſi beneficioꝛũ ĩmemoꝛ hẽni velĩ · qð ego ſẽꝑ tãtoꝑe effu gere conatuſ ſũ:vt nibil vnq; magis eui tãdũ eẽ duxerim:talẽ officioꝛũ grãm me rito tibi referꝛe debeã: vt tuis me bñme ritis: que memoꝛia ꝓfecto cõplectoꝛ ſem — piterna: cõdignũ extitiſſe faciliteꝛ iudica re poſſis ¶ ¶ ¶ Quadꝛageſimũ pᷣceptũ circa pꝛepoſitões cõſiſtit: pꝛepoſitões eĩ A- eo ĩprimis neceſſarie dicũtur: ꝙ his ver bis que aut ſũt impeꝛfecta: aut nõ ſatis potentia:vt ſentẽtiã ꝑ ſe pfectã efficere poſſint:ad eam perficiẽdã 1 lõgiorẽ per ducẽdam plurimũ admimculãtur· Huic accedit ꝙ ipſe p̃poſitões poſſũt in pꝛin cipio in medio ĩ in fine oꝛatõiſ cõmodiſ ſime collocari · Sed oĩm pꝛepoſitõnũ he due erga 1 in. pꝛeter ceteraſ ĩ oꝛatõe rhe torica locũ habẽt:ꝗqᷓ̃ et ad oꝛnãdas oꝛatõ nes: ⁊ bꝛeuiãdas ſentẽtias optime ſũt ac cõmodate · Nã ſepenumero totiẽſ veꝛbũ in oꝛatõe cõcinne taceri põt quotiẽs ha rũ duarũ prepoſitõnũ erga ⁊ in· aliqua fuerit in oꝛatõe tꝛactata:niſi foꝛtaſſe qð ſepiſſime fieri videmꝰ pim appoꝛtarnt harũ duarũ pꝛepoſitõnũ pꝛo ⁊ contra · De qua rõne exẽpla ſequũtnr · Si tanta Soloniſ in ſuã rẽpu·atheniẽſẽ bñmerita fuerũt: quãtã P· affricani erga rẽpubli cã Romanã extitiſſe legimꝰ:certe quẽad modũ affricano ex ĩmoꝛtalibꝰ eiꝰ ĩ ipſoſ bñficiis perpetua deditõne tenẽtur: ſta etiã atheniẽſes ipſi ſoloni ob innuabilia ipſiꝰ erga eos officia: ſempitemis eq̃deʒ demeritis aſtãgũtur tn hoc ergo dicen di genẽ qð expoſui: ille due ppoſitõnes in a erga· ſuſtinẽt vicẽ huiꝰ ppoſitõiſ ꝓ Nie vero due p̃poſitões poſtea ſequen tes ſcʒ in ⁊ erga verboꝛũ locũ tenẽt:que niſi ĩ oꝛõibꝰ ĩterpoſite fuiſſẽt:neceſſitas oꝛõnis poſtulabat vt in loco ipᷣaruʒ pꝛe oſitõnũ:expꝛeſſa verba fuiſſent ĩterpo len. ¶ D¶ Quadꝛageſimũpꝛimũ prece ptũ ĩiterdũ pꝛepoſitões qᷓ cõmunite: ꝛeponi cõſueuerùt poſtponãtur: qles ſũt In ſub ad apud ꝓpter p̃ ex ob ⁊ ſiles Vt ĩ his exẽpliſ. Oibꝰ ĩ rebꝰ honeſtas a prime placet · Nemo ẽ qui nõ diuĩa ſi b potẽtia conſtitutꝰ ſit. Athicã ad vꝛbẽ pꝰ q́; acceſſi foꝛte mibi Socrates accurrit· Nolana apð menia anibal a Marcello ĩ fugam verſus eſt · Tuam pꝛopter cau ſam omnes caremuſ patria · Omneſ con tra hoſteſ reipub.ſemꝑ ĩfeſtus ꝓpteꝛ de fẽſionẽ libᷣtatis nrẽ fuit · Vrã ꝓ bnuolen tia nihil taʒ mihi difficile ẽ qð nõ libẽteꝛ ſuſcipiã· Tunonio e fano multa ſigna eꝛe pta ſũt. Nĩis ex agniſ pecꝰ omne abactũ . Qiuilẽ ob cauſaʒ multas cõtẽtõnes ſu ſcepi· Rege ab opulento exceptus ſum · 1 „ Rdem intelligenduz eſt de aduͦbiis oꝛ dinis: qualia ſum dehine · deide · deĩceps · interdũ · interea · pteꝛea 2 itez · vt · Tua de hinc erit cura nequid detnmẽti accipiaʒ et ad hunc modũ reliqua Mac ratione latinã oꝛõem in his ⁊ ſimilibus modeſte ſi vtimur cõcinnioꝛem efficimꝰ:modo ea ſint ab illuſtuibꝰ oꝛatoꝛibꝰ et poetis rece Pa⸗ ¶ Oonſueuit aũt Cicero nonnũqᷓʒ ãc p̃poſitõʒ cũ.huic ablatiuo qui:poſt ponere.vt qui cum· ꝓ cuʒ quo: qð male conſonãtie cauſa eũ feciſſe arbitroꝛ.nos vero in mecum.tecum·ſecum.nobiſcum vobiſcum conſuetudineʒ hanc retinemꝰ ſz in qui cuʒ. pꝛidẽ iſte modus loquendi bolaur⸗ C interduʒ a cicerone ſuo calui poſtponi tur:vt in ſecũdo ad herennium cuʒ inq̃t Vtrũ eĩ ea reſ ſit ſimiliſ ei rei q̃ de agitur qð item a nĩo vſu diſceſſit 6 G (Dua⸗ dꝛageſimüuſecunduz pceptuz eſt circa 3 poſcioneg q̃ oꝛões multiplicãt· Prepoſi tiones equideʒ quoniaʒ ad oꝛõnes ſimul adiungẽdas ſepenumero vias aperiunt ne aliqñ ſine ipᷣis nẽm mentis conceptũ cõmode ꝑficere poſſemꝰ Idcirco ipie p poſitiones erũt a nobis in cõiungendis mutiplicãdiſq; oꝛõibus plurimuʒ cõſide rande. ¶ Exemplũ vbi ſentẽtia ſine pᷣpo ſitionibus ſimpliciter explicatur · Cu p̃ tor vꝛbanꝰ creatꝰ ſum:tuã mihi pñtiam uneceſſariam eẽ duco:vt ipᷣ̃am pꝛeturam melius gubemare S Que ſic ex pꝛe poſitõibus multiplicatur ſentẽtia· Cum ꝓpter eximiã reipub.negocioꝛiʒ magni tudinẽ ad vꝛbez acceſſſſem: atqʒ in ſena tum me cõtulilſem: Tti a ſenatoꝛibꝰ con tra voluntatẽ meã: ⁊ pꝛeter opinionem: pꝛetoꝛ vꝛbanus creatꝰ ſum:in quo equi dem gubernãde pꝛeture magiſtratu pꝛu dentiã mihi tuam neceſſariam eẽ puto· E¶ Ouadꝛageſimũterciuʒ pꝛeceptuʒ ſit circa interiectiones · Que tametſi cre bꝛius apud poetas: q; apud oꝛatoꝛes cõ tractentur · aliqũ tñ cum aut aliquã leti ciam magnã: aut cuʒ moleſtiã: aut admi ratõem:aut indignatõem:aut ſpem:aut timoꝛem: aut aliquas hmõi animi paſſio nes ſignificaẽ volumꝰ:eas etiã in noſtra dieendi rõne poſſumꝰ tractare· NHoc ſcʒ modo.Droh bone hieſu clemęntiaʒ tuaʒ Dimiliter hec pꝛepoſitio de imploꝛamus:tantas heu tamqʒ acerbiſſi mas ãtq; ĩtolerabiles belloꝛũ ⁊ penurie calamitates ſẽꝑ ita ꝑpetiemuræ Vach q̃ʒ ĩfelici celoꝛũ cõſtellatõne nati ſumꝰ ſi tã grauibꝰ moleſtiis ſemꝑ excruciari debea mus . Sʒ heu benigniſſime deus: tua de niq; clemẽtia conſiſi vniᷣſam tue miſeri coꝛdie bonitatẽ ſummis pꝛecibꝰ obſecra mus:vt tantoꝛũ nos maloꝛũ incõmodis liberes:a in tranquilla nos ſtatuſ condi cione ſtabilias · ¶ E ¶ Quadꝛageſimuʒz quartũ pꝛeceptũ · & interdum poſt euz oꝛõis ſenſum qui ꝑfectus eſt grauiꝰ ali quid addatur:qð affirmando exoꝛnet:et auditoꝛbꝰ rem gratam efficiat · Vt in hꝰ exẽplo · Vir foꝛtis:omĩa ꝓ repub·adibit ꝑicula:⁊ id quidẽ impigre. Cõmouẽtur enĩ auditoꝛũ animi vehemẽtiꝰ:q; ſi dixiſ ſet · Vir foꝛtis oĩia ꝓ repub. impigre adi bit ꝑicula: quãq́; varietatis cauſa hoc dicendi genere interdum oꝛatoꝛ vtetur. Ulud autẽ placʒ vt cũ in dicendo eo ꝓuecti erimus:vt rebus de quibꝰ loqui mur ſatis a nobᷣ factũ ſit:i aliquo egre gio ſenſu oꝛatio ſit concluſa: ꝙ nõ vlte 2, . —„ —1„ rius ꝓuehamur: ne gr illa quã bñdicen do nacti ſumꝰ:amplificatõne nimis gra ui amittatur · In qð viciũ pleriqʒ ĩcidũt inſcicia potius quadã aut = q; rerum dicẽdarũ mop uadꝛa geſimũquintũ pꝛeceptũ · & ſicut in me diocri figura magis cõuenit prius rudẽ atq; inoꝛnatã efferꝛe:dehinc verbis ydo neis ⁊ grauioꝛibꝰ illam exoꝛnare: Ita in graui ſigura ſiue in laude ſiue in vitupe rio verſetur oꝛõ ab oꝛnatu initiũ ſumat ¶ Exẽplum pꝛimi:vt · Pompeius facile oĩm romanoꝛũ:tum armis:tum conſilio pꝛinceps magnus facile pompeius fuit ¶ Exẽplum ſecũdi:vt · Omniuz impato ruʒ in rebus pacis ac belli: mari terꝛaq;ʒ geſtis glia C. ceſar añceſſit. ¶ † ¶ Qua dꝛageſimüũſextum p̃ceptum Cin re leta verbis triſtibuſ:aut in triſti verbis letis mĩme vtamur · Vicioſum eni eſt cum in ☛ re funeꝛea: ſimilitudibuſ aut ernpliſqui bus ĩ volußtatil aue in deliciiſ vtimur noſtroſ affectꝰ amplificamꝰ. Velut ſi q̃s in deploꝛatione fun exẽplum afferat pa rentũ: quoniã ex nuptis filioꝛũ ceteriſ qʒ rebus ſecundis maximã conceperunt c le voluptatem · nã cõtrarioꝛũ cõꝑatõe acer bioꝛ doloꝛ inſurgit· ¶ Qauẽduʒ eſt etiaz ne in re triſii nimis laſciuiat oꝛatõ· aut ĩ re leta inculta ſit ⁊ hoꝛrida · Nã vt in re b duris ille verboꝛuʒ exquiſitꝰ appara tus fugiend eſt: kta in ſecundis ac felici bus obſeruatõ diligẽs eſt habẽda · Sati us enĩ eſt ꝑtuꝛbata potiꝰ ꝓut doloriſ im petus ſuadet:qᷓ; limata nimiſ ⁊ expolita cõpoſitõe vti · Nõ equidẽ natura ipᷣa pa ti᷑:vt cũ gꝛaui aliquo meꝛoꝛe pꝛemimur verboꝛũ cõpoſitõni vacare poſſʒ animꝰ Cv. itat᷑ ĩſuꝑ iſta ab oratorb accurata ve:boꝛũ cõpoſitõ:qñ eloquẽtiã auditoꝛi bus ſuſpectã eſſe ĩtelligimꝰ:tunc eniʒ p enre cõpoſitõis negligenda ſunt: qð xꝓ ia damitius affer de iduſtria fecit: nõ terminãdo oꝛõez in verbuʒ dum inquit. Kpud iudicẽ ꝑiclitat᷑ lelia: fugiẽda qᷓᷣdezʒ eſt tenera nimis: ac delicata modulandi voluptas nõnunq́;· ¶ Si vero nrã oꝛõ ad aliquã cõcitatõnem aĩoruʒ que ſit ve hemẽs inclinabit:cõmodiſſime in verbũ aliqð finiet᷑ magis enĩ auditoꝛũ animꝰ ſi in verbuʒ finit᷑ oꝛõ affligiẽ ¶ Caput aũt oĩʒ que ad elocutõis pcepta attinẽt id viſuz eſt: vt oĩa ad rerù de quibus lo quimur dignitatẽ accõmodata ſint · re cte itaqʒ mecenatis illa mĩme laudat᷑ cõ poſitõ cũ inquit. Sole ⁊ auroꝛa rubent plurima: Naʒ verba rebꝰ: nõ res verbis accõmodare ſolemꝰ · ¶ ¶ Ouadꝛage ſimũſeptimũ preceptuʒ · ĩterdũ poſt vꝛõem inchoatã priuſ q; ad verpus pꝛin e cipale pueniat᷑terponat᷑ oratõ ĩpfecta vim babẽs parẽtheſis · Vt in hoc exẽplo. Oumnes qui ambitõni ⁊ glorie ſtudent (id qdð ignorat nemo) opinione magis qhz re ducunt᷑: 1 his ſimilia . Vt. Eᷓgo vero is ſum (kta me deus ſaluũ velit ſi vere 1 nõ ficte loquoꝛis inq; ſum qui ſacraſ li teras omni ſcripturarũ generi lõge ãte ponã · Item. egalẽ tibi ſapiẽtiã a tene ris (vt aiunt) vnguiculis: cui frequẽſ in ſudaſii ſũmoꝑe dedicaſu· Item · Quid eĩ triſius (vt eoſ cõmemoꝛẽ qui patriaſ ſu as colunt) quid miſerabiliꝰ q; domi ſue egere: ita agere: vt iocũdiorẽ aliqñ q; (vitã moꝛtem optes WDe numero B Vnc ſuꝑeẽt vt ratõeʒ numeroꝛuʒ — diceremus: Et hoc tibi quadꝛageſimum octauum cõſtituo ĩ oꝛdme pꝛeceptum Que quidem de numeris ratõ apud yſo cratẽ tãto ſtudio vel inuẽta vel aucta re pit ur: vt nullã ex oĩbus elocutõis ꝑtibꝰ buic anteponat · Sed cuʒ huiuſcemõi di ſcipline pꝛecepta varia ſint: nec latini au toꝛes vt cicero quintilianꝰ ⁊ martialis ĩ hoc grecoꝛuʒ doctrinã ſemꝑ ſecuti fueꝛt 1 magna ſit ĩter eos cõtẽtõ: in hoc fibri as nõ dilatabo meas (Sz illud ſcas ve liʒ: ꝙ in hac pᷣceptõe illud obſeruare ſtu demꝰ:vt ſi in monaſulabã terminat᷑ oꝛõ qð raro fit vbi ꝑfectꝰ ſẽſꝰ ab oꝛatoꝛe ſer uatur:cõſiderãdũ eſt vtrũ ea 1s ſit an bꝛeuis . Si lõga eſt: eã pire troche? debz qui duabꝰ ſillabis cõſtat lõga ſcʒ ac bꝛe ui. vt in hoc ciceronis exẽplo. Legum in rempub prima vox · ſi talis monaſil laba dictõ bꝛeuis fuerit: tunc recte Tãbꝰ qui eſt pes ex prima bꝛeui ⁊ vltima lõga conſtans:ante illã collocat᷑ · Sic ergo qñ bꝛeuẽ bꝛeuis ſillaba:aut lõgaʒ lõga ante cedit:iuꝛe id rep̃hẽdit᷑ vt ſi dicaſ· Iſta reſ mea eſt.¶ Gũ aũt biſſulabũ in finem di ctõnis collocat᷑ cauẽdũ eſt ne quattuor bꝛeues ĩ fine ſulabe ponantur· tn qð vi cium incidit qui ait ꝑdidi bona mea · Et plures alie a pluribus in materia nume rorũ ponunt᷑ doctrine. Sed certe referẽ da eſt ratõ numeroꝛũ: tũ ad varios aĩo rum affectꝰ:tum etiã ad dignitatẽ ⁊ mo dũ ſẽtẽtiaruʒ · Nã que iracũda eſt oꝛatio bꝛeuioribꝰ:que vero leta ac iocũda lõgi oribꝰ numeris gaudet:nmõ nihil etiã ꝑſo narum dignitas: cauſarũq; ac tempoꝛũ varietas momẽti affert · S quoniam ab hac obſeruatõe ſepius ac induſtria: rece dẽdum eſt . vel grauitatis cã · vel vt vari etate aliqu a tẽꝑetur oꝛatõ:ſplendoꝛ ille numerorũ intermittendꝰ eſt· Caput enĩ oĩm preceptorũ illud viſum eſt:Vt rebꝰ de quibꝰ dicẽdũ eſt: ars quidẽ numeris ſeruiat ⁊ nõ res arti:a qua ratõe qui diſ cedet omnis ſane elocutõnis dignitateʒ perturbabit· ¶ De mõ pũctãdi. Receptum quadꝛageſimũ ¶ O nonuz QCirca modum punctaãdi oratõnes tibi trado · Süt aũt ge nerales pũctandi ſpecies apud modðnos octo · videlicet virgula recta vt ſic/loco cuiuſ moꝛe pꝛiſcoꝛum exiguo puncto vti mur: ſic:Virgula iacẽs que ſic eirgn Se mipunctus q ſic fit Interꝛogatiuꝰ qᷣ ſic pingitur 5Coma quod ſic facimꝰ ſcdum imitatoies priſcoꝛuũ oꝛatoꝛuʒ: Periodus qui ſie eſt; ¶ Virgula recta loco cuius nüc punctũ eyiguuʒ facimꝰ fit inter ſub ſtãtiua vel adiectiua:vel inter verba mo di finiti vel int pꝛepoſitõneſ quãdo nul la eſt copula: ita tñ ꝙ vnũ nõ vemat ad determmatõeʒz altenus. Fit etiã quãdo oꝛatõ incipit a diſtinctõe:que ꝑ ſe nõ po teſt aſſignari ſequẽte ſuppoſito verbe Felp Alruͦ eni ante ſuppoſitũ pꝛcipa is verbi ponit᷑ virgula recta vel punctꝰ exiguus. ¶ Facẽs vero virgula ſeꝑ debʒ in fine linee ſituari vbi dictõ nõ ſit com pletaVnũ illud anĩaduertẽdũ eſt: ne ſil laba vnq;; diuidat᷑ ĩ fine linee ita ꝙ alte ra pars ſillabe eiuſdẽ ſit ĩ pꝛci io equs tis· Nã ſicut ſulaba vno ſpũ eſt ĩdiſtãter ꝓferẽda:ita etiã indiuiſibiliteꝛ eſt ſituan da. ¶ Virgula aũt cõuera poni debet a in pꝛcipio ⁊ in fine oꝛatõnis quãdo po nit᷑ inter ꝑteſoꝛatõnis pꝛcipales ꝑ parẽ theſim · ¶ Coma vero fit poſt oꝛatõem que ð ſe ꝑfecta eẽ põt · ceterũ alia ſibi an nectit᷑ imꝑfecta diſlincta:ĩeipiẽs a relati uo mõ quo ſuũ antecedẽs nõ ĩmediate p̃cedat:quoniã nihil tũc poni debet: p̃te rea ſi ſequat᷑ dũ vel donec vel cũ comun ctio ⁊ ſic de aliis que ĩpediunt verbum Interꝛogatiuꝰ duobꝰ põt fieri modis altero poſt impfectam oꝛõem cũ pũcto exiguo ſie ſalteꝛo poſt ꝑfectã ſie x IB nus pero puũctus fſit in fine oꝛatõnis ꝑfe cte:tametſi dictatons aĩmꝰ ad ſequẽtem Vlteriorẽq; ſẽtẽtiaʒ pendeat (Bermupi ctus aũt fieri ſolet quotiẽs pꝛopꝛiuʒ viri vel mulieris nomẽ ignoꝛat᷑:velut in ſuꝑ ſcriptõnibꝰ p̃ᷣlatoꝛũ ſepenumeꝛo cõtĩgit Beriod⸗ pero in fine totiꝰ oꝛõniſ ſieni debet qñ nil aliud in ea mateꝛia ſequituꝛ Sed ẽ notãdũ ꝙ ſi in eadẽ epiſtola diuer ſe ſcribunt᷑ materie in fine cuiuſ libet ea rum ſeruãda eſt periodus ¶ Oĩm hoꝛũ exẽpla oꝛõne in ſtquti ſubüciunt᷑ · Quo niã inpꝛoboꝛũ in dies magis inualeſcit neqᷣtia ( nec mireris quia pꝛcipes fauẽt ſceleri)hine nihil mirũ eſt innocẽtes cal/ cari:cũ potẽtes tranſeant ĩpuniti. Quis en poteſt eẽ modꝰ facinon lãguente iu ſuqaginflagrãte nequiciayin virtutis lo cuʒ ſentẽtia cõſtituta ? Nõ itaq; ambigẽ dũ eſt virtuoſuʒ ⁊ ſpectabiẽ vrrũ domi nũ abbatẽ noſnũ ſũmo doloꝛe confiaj ¶ De coloꝛibꝰ rhetorice oꝛõnis: ( Vinquageſimuʒ vltimũ in or dine pꝛeceptũ: Qirca verboꝛũ ex omatões ſiue coloꝛes rhetoꝛica les tibi tradere cõſtitui:qui quideʒ colo res ſunt pene infiniti a cicerone libꝛo qᷓr to rhetoꝛicoꝛuʒ: ⁊ a cõpluribꝰ illuſtribuſ autoribꝰ traditi ⁊ enumerati: qð lõguʒ eẽt ac faſtidioſũ aliqua cõpꝛehẽdere noꝛ ma:Tcireo aliquos ex eis: numero ſcili cet · xxv·:vel gireiter: p elegãtia quedã car mina:tibi ſpᷣſẽtiarũ volo cõmemoꝛare ¶ Oue qdẽ carmĩa ĩ hũc ſequũt᷑ modũ. ¶ Pꝛcipiis repete vocẽ: repetitio fiet · ¶ ᷓ Tu mihi lex: mihi rex: mibi lux: mihi dux mihi iudex. . „ Te colo:te cupio:te diligo:te peto xp̃e · ¶ Di circa finẽ Qõuerſio fiet ibidẽ. E Tu ſolꝰ deꝰ es:bonꝰ es:ſapiẽſ eſ:piꝰ es: Qui terrã poitas: mare poꝛtas: ſidera poꝛtas: Quẽ mare tra połꝰ nequeũt poꝛtar̃ lae: ¶ Si facis vtrũq; fiat cõplerio vere · ¶ Qui ſũt qᷣ pugnãt audactersãdagauẽſe eſ Qui ſũt q ſꝑãt victoẽſ inĩcosãdagauẽſeſ gregios igit᷑ liuoꝛ negat ãdagauenſes. ¶N Ailce ꝑ caſꝰ vocẽ traductõ fiet. (H Si nihil ĩ vita iocũdiꝰ eſt tibi vita Indecoꝛẽ vitã ꝑages virtute relicta: Si dicas cõtrana tunc QHõtẽtio fiet· ¶ ¶ En luctu rides inter cõuiuia luges⸗ Mane petis lectuʒ dimittis veſꝑe tectu⸗ SDepiꝰ exclames ſic Exclamatõ fiet · E Oquibꝰ O qntis O q̃libꝰ ẽ viduata Si ꝗras aliqd ſtatĩqʒ tibi růem ¶ L. Sbiügas ſi up hoc:ratoòcinatõ ferk· Diues auarꝰ eget:q̃re cq; cõpetit vſus Laãgẽ parta timet:icur gne mĩuat᷑ aceruꝰ Angnel ð ꝗ qᷣd ſit: qͥ opoꝛteat: aut Debeat ĩſeqͥ:Sẽtẽtia ðꝛ illud· id Qui ſatis ẽ quod hʒ ſatis illũ cõſtat hẽre Qui nibil ẽ qð hʒ nihil illũ cõſtat hẽre · Ergo facit virtꝰ nõ copia ſufficẽtẽ. Gt nõ paupꝑtas ſed mẽtis hiatꝰ ęgẽtẽ. ¶ M tibi cõtia ſit qð ꝑ cõtraria firmaſi N In metuas egrũgquẽ ſanũ deſpiciebas n ſoli cedas?quẽ cũ ſocio ſuꝑabas⸗ ¶ XVrticulꝰ fiet ſi ſit diſtinctio vocuʒ. Solꝰ:inermis:inopsglonꝰ ĩde rediſti . Eerro:peſte: fame:cõſumptꝰ eſ ⁊ periſſi ¶ B ¶ Gõſimili cadere facit cõcoꝛdia vocum EFac tibi foꝛtunã:feſtina frãgere lunam: Et cõtra fatuʒ faciet te cura beatum· (¶¶ Kgnoĩatio fit ſẽſꝰ variuſqʒ ſimul vox Quria curarũ genitrix nutrixq; maloꝛũ Iniuſus iuſtos ĩhoneſliſ equat honeſtos ¶ D¶ Quere rei cauſã: cauſã rei meditare Subice poſt ꝙ nõ ita ſit: ſubiectio fiet · QOue tibi cauſaz nũqꝑd tibi flagra dabãt᷑ Nũquid foꝛte famel·tu fereula ſp hẽbas In laboꝛ at ludo ſõnoq; vacaẽ ſolebas ( E¶ De voce ĩ vocẽ deſcẽde gradatio fiet · Hic qᷓncũq; vidʒ cupit:⁊ qncũq; cupiuit Allicit: allectã viciat: ꝓdit viciatã ¶ EW iffinitõ ſit ꝓpᷣe mõſtrare d ẽ res Hiodigꝰ vt largo: ſic pareꝰ diſtat auaro Hodigꝰ ẽ aĩ vicio retinẽda ꝓfundẽs Largꝰ qui ſũptũ facit ex ratõe libẽter DParcꝰ qui retinʒ quidqᷣd ñ poſtulat vſ⸗ Qui retiet cupide qð reſ depoſcit auarꝰ (¶õtinues dicta dicẽdis tyãſitio fiet · Kudiltis qualẽ ſe pᷣſtitit iſte parenti: HNũc q̃lis ipſe fuit parẽs audite viciſſim Vt dignnec patre queat nec ꝓle videri ( M¶ Coꝛrige qð priuſ dictũ ẽ coꝛrectõ fiet · Exquo dicoꝛ amãs:imo veracius amens Sũ mimis oblitꝰ ĩidecoꝛis: imo decoris· ¶ ¶ Gcecupat hic cũ qᷣd trãſire ꝑat neq; tꝛã Pꝛetereo cedes ꝑiuria furta rapĩaſ (ſit Tedia foꝛte dareʒ: ſi vobis iſta referz ¶ Rä ¶Miſiũctũ ſi qq; ſuũ fert clauſula vbuz Romanꝰ populꝰ gallos ſub ceſare vicit Sbᷣ duce põpeio merdatica regna ſbegit Knibalis vires ſcipionis noĩe fregit · ¶ Hꝛecedẽs ſimul atʒ ſequẽs oꝛõ: ſolo Glaudit᷑ verbo:cõiunctũ ſic habet eẽ· Kut etas foꝛme decus atterat: aut vali tudo · B ¶¶ õ ĩterpõas verbũ põas pᷣꝰ aut poſt diunctuʒ facies:verſus quod ſequens manifeſtat · . Moꝛbo vel ſenio foꝛme decus euacuarat Extiguit ſpẽm ſeu moꝛbꝰ ſiue ſenectus · Buplicat fit oꝛatõ cõduplicata Tu ne prẽm gladio crudeliſ nate necaſii — . Tu ne patrẽgnun quid moꝛſ patriſ moꝛſ xij eſt tuag nunquid⸗ G ¶ Cõmutatio fit verbis ſẽtẽtia verſa ulla tacenda loqui: vel nulla loquenda tacere · uis ſapiẽſ iubeat: quid ve iubẽs ſapiat H¶ Ouere nec elige quid potius dubi tatio fiet · Tu quis esignoꝛo ·quo te quoq; nomi ne dicam · S Neſcio · ſi dicã ſpurciſſime: nõ erit equũ Si ſcelus appellã noĩe:defoꝛmioꝛ an ſis Nequioꝛ ignoꝛo · nunc hoc mihi: nũc pla cet illud · H (¶ Q ¶ Concipe:conceptũ cela p̃ciſio fiet · Te nõ eſt equũ certamẽ ponere mecum Nunquid ego recolo: ſed tu: ſed dicere nolo. ¶ Non dubinz eſt vir illuſtriſ: quin plu res in dicẽdi ſulo p̃ceptõnes deduci poſ ſent:qᷓ; hoc loco a me deſcripte ſint:ſed ego eas dũtaxat denotaui: ex quibꝰ oẽs tuas dicẽdi ratões:ex idonea ornata cõ cinna atq; cõmoda elocutõnis cõpoſitõ ne cõtexere poſſis. Et plura tibi deſcrip ſiſſez exẽpla:niſi optime mihi pſuaſiſſem 8 cum tu vniuſ erenl ratõez ⁊ fomã di igẽter exceperiſ: reliqua faciliter animo percite exercitatõne ꝑtractare poſſis ccipe accipe igit᷑ p tua clementia prin ceps illuſtriſſime: que illuſtriuʒ ſunt au toꝛz monitões ⁊ pꝛecepta: ⁊ qua diligẽ tia:qua exercitatõne· quo laboꝛe: quibꝰ deniqʒ vigiliis Abertꝰ tuꝰ tui ſemꝑ ob ſequẽetiſſimꝰ: in huiuſcemodi deductõne oꝛdinatõne pꝛeceptoꝛũ: rem tibi vt fa ceret gratiſſimã ĩtentꝰ fuerit:⁊ ſũmoꝑe inſudauerit: ꝓ tua accuratiſſima pꝛudẽ tia fac cognoſcas 5„ ¶ Sinðõima Exoꝛdioꝛũ ꝓ clariſſimos oꝛa tores gaſparinuʒ pergamẽſẽ 1 S. fliſcũ ſoncinẽſez edita icipiunt · Vm ſuperioꝛi tractatu pꝛinceps Tlluſtriſſune tibi bꝛeuiter abſol uiſſem: qua ratõne:qua foꝛma: 1 quo oꝛdine:cõmoda idonea ⁊ reſonans cõtexi poſſit oꝛatõ. Nunc nunc michi in mẽtem venit:nmõ eſſe incõmodum aliq̃s etiam tibi variatõnes:⁊ ſẽtẽtiarum ſino nima: que ab inſignibus oꝛatoribus ſte phano fliſco ſõcinẽſi ⁊ gaſparino peꝛga menſi data ſunt:demõſtrare · que vel ad —DW cõiungẽdas partes rhetorice oratõnis: argumẽtatõiſ plĩimũ valeꝛẽt:vel ad eaſ ſatis exaggerãdas coꝛroboꝛãdas admõʒ conducerent ac eypedirent· Quas quidẽ variatõnes vt cõmodius et condecẽtius eas inuenire poſſis:cõuenire mihi viſũ eſt: fub ipſis ꝑtibus rhetoꝛice oꝛatõnisa que ſunt Exoꝛdiũ. Narratio.Diuiſio.Q õ ſirmatio · Cõfutatio. Cõcluſio · Coſdem Stephanũ fliſcũ ⁊ Gaſparinũ ꝑgamẽſeʒ viros ſane celeberrimos: ⁊ rerum tractã darũ adi odũ vtiles imitando : oꝛdinare vt facilius cũ illis vti velles tibi ſuccede rẽt ⁊ occurrerẽt:Tibi gꝗꝰ impꝛimis: eas exoꝛdiẽdi rões ⁊ variatõeſ qᷓ circa amoꝛẽ ſunt ⁊ bñuolẽtiaʒ deſcribẽ curabo:qbꝰ ĩ tercedẽtibꝰ ĩnumerabiles pene alias:tu ip̃e ex imitatõe faciliteꝛ inuenie poteris 6 Circa amoꝛem 2 beniuolentiam. GEt vbi quẽ ex officio l vᷣtute laudã?ꝰ Cxoꝛdia Gus impꝛimis pꝛopoſito noſtro gimnaſia ĩter nos inituſ:me monuit · vt uiꝰ oꝑis oꝛdinatõeʒ ad te inſceriberem: efficitq; vt me totũ tanq; teipſum poſſi dere poſſis ¶ Velleʒ itaq; foꝛtuna tuliſ ſet:vt mutua eẽt inter nos beniuolentie cõiũctio: Noſtrã cõſuetudinis famili aritatẽ ſẽpiteꝛnã eẽ cupio ¶ Vetuſta no ſtra noſtroꝛũq; maioꝛũ neceſſitudo facit vt alter altero familiariter vti poſſit: vt qʒ vna certemus qua ratõe alter alteꝛuʒ bnficiis ſuꝑare poſſit · ¶ Nihil enĩ mihi inuſitatũ declaras: cũ tuã michi amoꝛis caritatẽ demonſtras · ¶ Diumo quideʒ cõſilio factũ eſt:vt me tibi beningſenti⸗ cõiungerẽ · Celeſii arbitroꝛ auſpicio eſſe cõfectũ:vt tui me familiaritati addicereʒ ¶ WVetus eſt mihi amicicia cum catone· Nulla eſt ſanctioꝛ amicicia q́; ea que mi hi eſt cum catone· ¶ Mihi enĩ optĩe peꝛ ſuaſi me tibi cariſſimũ eẽ · Mac enĩ ducor opinione me a te plurimũ adamari. mihi tuã cauſã cõmẽdas: facis eqͥ dez quod rectã decet amiciciã · & me mo nes vt negociũ tuũ curare dẽaʒ:id agis Ao optia noſtra amicicia depoſtulat. a me petis vt ratõnibus tuis ĩſer uiã faciſ quod noſtre ſũme beniuolẽtie con iunctionis intereſt. ¶ Non ceſſo dies ffauere velit men · ¶ Amoꝛ enã noſter vi illuſtriſ:ſeolaſtica apð ac noctes :vt ne quid de nrã cõiunctõne remiſſuʒ factũ eẽ putes· Agã enĩ ſedulo ne optimã meã erga te vo lũtatẽ aliqᷓ ex pte refrigeratã eẽ ſuſpiceris · ¶ Nulla enĩ locoꝛũ lõgĩq̃tas ⁊ diſtãtia poſſʒ amo rẽ noſtruʒ ĩmutare· Nulla tꝑis ĩterpella tio aĩciciã noſtrã ĩmutatã reddeꝛe poſſj- Nulla cõſuetudĩs ĩteꝛmiſſio nrãʒ amonſ faĩliaritatẽ ĩterꝛũꝑe poſſet (abertnz de quo mihi ſcenbis etiã ſi ab eo leſus eẽʒ amoꝛe tuo omãdũ ſuſcipiaʒ · Eabiũ queʒ mibi cõmendas:tãetſi ꝑuis ab eo ſiʒ affe ctus ĩiuriis: tñ ꝙ ita vis ſibi plurimũ in ſeruiã · Saluſtiuũ de quo egiſti mecũ quã qᷓʒ me ſibi aduerſariũ cõſtituerã: tñ a te rogatꝰ meis officiis exaggerãdũ ſuſcipi am .· ¶ Rmoꝛ enĩ noſter queʒ a puericia ſuſceptũ nõ ſoluʒ ſeruaui ſed etiã auji: facit vt te faĩliariter monere hoꝛtariqʒ poſſiʒ · mabiliſſima amoriſ noſtri neceſ ſitas vſqʒ a teneris annis conſlituta mi bi audaciã dat vt tibi amãteꝛ p̃ciꝑe valeã ¶ Habeo enĩ mi Cicero te indies cario rẽ.Eaĩliaritas enĩ tua mihi ẽ in dieſ acce ptioꝛ· Tui quið aĩcicia indies maioꝛi me afficit iocũditate · Nẽo ẽ ꝓfecto quẽ ma ioꝛe qᷓ; te beniuolẽtia cõplectoꝛ · ¶ FTuã erga me bñuolẽtiã aꝑte exꝑtꝰ fum· Tuã erga me gꝛatificãdi voluntateʒ recte co gnitaʒ habeo· Tuũ eĩ erga me amoꝛẽ op tie exploꝛatuʒ teneo · ömSoratis tua nrẽ antique beniuolentie maximã michi leticiaz attulit · Que de riſ⸗ ce noſtre be niuolẽtie cõiunctõne mihi renouaſii fue rũt mihi admoduʒ iocundiſſima· Memo ria tua nr̃e vetuſte faĩliaritatis ſũma me voluptate cõfecit · ¶ Quoniã volũtatez tuã bonã ſeꝑ eẽ ꝑſpexi:tuã michi faĩliari tatẽ cõiũgere deſidero · Sẽtẽtia tua quã ego ſipliceʒ ⁊ aꝑtã ſꝑ fuiſſe cognoui: fa at vt plurimũ adopteʒ vna tecũ amoꝛe cõiũgi.· Qũ opĩonẽ tuã dextꝛã ⁊ igenuaʒ exꝑtꝰ ſuʒ:me tue cõſuetudĩ libẽteꝛ adhe reo ¶ Quaſi diuinarẽ aliqñ nos futuroſ magna bñuolłẽtia cõiũctoſ tibi libẽt iſer uiĩ̃ cupiebã · Quaſi faticinarer fũmã mꝛãʒ fut᷑aʒ eẽ cõiũctõis neceſſitatẽ:gꝰ me tibi totũ accõmodabã ¶ Mariũ niʒ oĩ vᷣtute Prdiruz vſz ab adoleſcentia maxĩioꝑe di exi · Mariuʒ omĩbus officiis refertum maxima ſemꝑ ſum beniuolẽtia cõplexꝰ. Nre ſitas que cum noſtriſ ſuꝑioꝛibꝰ affinibꝰ magna ſẽpꝑ conſtituta fuit:facit vt tibi fauere debeam · Amoꝛ eniz noſter ab ineunte etate inter nos amantiſſime cõſtitutꝰ monet: vt tibi liberaliter inſer uiam·. Eamiliaritas iamdiu inter noſ of ficus confirmata potiſſima cauſa eſt:vt nullo loco tibi deſim · ¶ Idem tuus me cum animoꝛum conſenſus merito depo ſtulat:vt omnes res meas tecum cõmu nes eſſe patiar. Cõſimile ſententiarũ iu dicium tantam vim habet: vt idem tibi de me quod de te pꝛeſtare poſſis · Heſũ pſi ego ꝓ ſũma tua eiga me humanitate 1 mea in te obſeruãtia: vt a te omnia fa miliariter petere poſſim · Induxi eniʒ mi hi ꝓ tua ſingulari in me benignitate :et ꝑpetua tua animi inductõe: oĩa tua me cum dicerẽ eẽ cõmunia · Perſuaſi enĩ mi bi ꝓ maxima tua in me caritate: ⁊ optĩa mea erga te ſide: vt rebꝰ tuis nõ minus q̃; meis familiariter vti valeaʒ.· ¶ Jocun dioꝛ eſt mihi diligẽtia tua quã volũtariã intelligo · Cꝛatioꝛ eſt michi tua familiari tas ꝙ mihi officioſiſſima eſt· Icceptioꝛ ẽ mihꝛ tua liberalitas quã ſpõtaneã eẽ vi deo. Diligẽtia qua ſine meis admonitio nibꝰ vſus es maximã mihi ſpem affert: vt cauſã meã obtinere poſſim cõfidam. Studiũ tuũ qð ſine vlla mea rogatõnis ſignificatõe ſponte tua in negociũ meũ declaraſti: facit vt cauſe mee optime con . Ha.((Weri enĩ te mibi amicũ p̃ᷣſtitiſii cũ multoꝛũ tibi odiũ ac maliuoletiã pꝛo mea dignitate ſuſtinẽda ſuſcepiſti · ꝙ ho noꝛis mei ſtudioſiſſimꝰ extiteris:cõtẽtio nes maledicta atq; ĩterminatões q̃s pꝛo me paſſus fuiſti ſatis aptiſſime ꝓfitẽtur Quo me ſẽꝑ amoꝛe cõplexꝰ fueris ex hoc faciliter ĩtelligo:ꝙ expoſtulatõneſ inimi cicias atz malã hominũ gratiam ꝓ mea fama cõſeruãda ſuſtinuiſti. Diligẽtia q dem cceronis maximuʒ nobis fructũ at tulit · Accurata catonis pꝛudẽtia magnã cõmuni ſaluti vtilitatẽ cõꝑauit. Non potuiſſes ſapiẽtiꝰ faceꝛe q́; egiſti · auſa en noſtra nõ potuiſſet cõmodiꝰ trãſigi qʒ cõfecta eſt · Que ꝑfeciſti accuratiori qᷓ dẽ rõe curari nõ potuiſſent· Que feciſu omni ꝓꝛſus rep̃henſiõe carere videntur. ¶Ois enĩ vis optimi amoꝛis mihi ẽ cũ familie fuerũt ꝓ ſima ;. ny ſulpicio cõſtituta· Eacile enĩ ꝓſpiceꝛe ꝓo tes q; mihi carus ſis· Dotes eni faciliteꝛ intelligere quãtuʒ te mihi gratiſſimũ ha beaʒ. (Eadle intelligo me a te plurimi fieri · Optime mihi exploꝛatũ eſt te mihi plurimũ attribuere.¶ Exiſtimas ne ita me ĩurbanum vt te mutuo nõ diligerẽs⸗ NRdeo me ingratũ arbitraris vt paribus tibi officiis nõ reſpõderẽ g Ideo me iĩbu manũ eẽ iudicas vt tãdẽ diligentie retri butõeʒ tibi nõ pꝛeſtareʒ g ¶ Tãta ẽ mea erga te amoꝛis magnitudo vt ĩ te aman do tibi neminẽ anteponã· Sũmo ei amo re te cõplectoꝛ ¶ Vide quãti ſit catonis liberalitas:Vide quãtũ ſe cato officõſiſ ſimꝰ. Vide qua magh ificẽtia ſit cato om nibꝰ aptiſſimus · ¶ Hautus celebꝛitate tue fame affectus ꝑpetuã affinitatis cõ iunctõem tecũ exoptat cõgelare · ¶ La mia ſũmo era me officio ſemꝑ vſus eſt Lamia ſe michi ſẽꝑ facilẽ pᷣſtitit.· Lamia ſe mihi ſp obſeq̃ntiſſimũ obtulit· Lamia mee ſꝑ volũtati obtẽꝑauit. ¶ Studium tuũ honoꝛi meo nunq; defuiſſe ſtatꝰ me us ex te cõſeruatꝰ optimꝰ teſtis eẽ põt · Ruxiliũ enĩ tuũ mihi ſꝑ fuiſſe ꝑatiſſimũ optĩe memoria teneo:⁊ duʒ viuam recoꝛ daboꝛ · ¶ Oue ꝓ me egiſti gratiſſima mi hbi fuerũt · Que ꝓ nobis oꝛnaſti toti nẽe Pariſ ſima · Que ꝓ meis ratõnibꝰ ꝑtractaſti fuerũt mihi acceptiſ ¶ Kmicicia noſtra que ſũmis offi ciis ab vtroq; culta eſt hoc demeret᷑ · vt omnia noſtra inter nos cõmunia eẽ de beant · Collegatõ noſtre ſocietatis qᷓ ma ioꝛes indies vires ſuſe i ꝓ ſuo iure me rito depoſtulat vt nihil ĩter nos denega ri poſſit · ¶ Tua enĩ mẽoria amãtiſſime tue erga me voluntatis:ita mihi gratiſſi ma eſt vt maxĩe deſideꝛez eã peꝛpetuo cõ firmar᷑ Significatõ tue erga me beniuo lẽtie ita mihi iocũdiſſima eſt:vt nihil ma gis geſtiam: q; ꝙ ita vt facis me ſẽꝑ dili gas · ¶ Suauitas ingenii tui facit vt te mihi cariſſimũ habeã · Accurata tui con ſulii ſapiẽtia facit vt te mibi pᷣcipuũ tene am · Crauis tue ſapiẽtie deliberatõ facit vt in deliberando cõſilio tibi obtemꝑaꝛe debeã · Subtilis tue deliberatõis cõſulta tio in tuam me ſnĩam adduxit · Vbertas atq; ſapiẽtia virtutum quibꝰ te celebrĩe viey exundare video me plurimũ adhoꝛtatur vt te velim imitari · Eoꝛtune mee que ex tuis bonis plurimuʒ adaucte ſunt atq; conſeruate me admonent vt peꝛpetuo tibi aſtrictꝰ eẽ debeam · ¶ Quʒ M·ciceꝛo ita ſit pꝛudẽtiſſimꝰ vt lõge ĩ poſteruʒ ꝓp ſpiciat ſuuʒ erat onus reipublice debere bene cõſulere· Cũ tu ꝓ ſingulari tua pꝛu dẽtia oĩa lõge ꝓſpicias tuuʒ erit officiũ cõmuni ſaluti optime ꝓuidere· Cum len tulus cõmuni ſaluti poſſet plus ꝓuide re q; quis noſtrũ ipſe eẽt rerum oĩm ad miniſtratõni pꝛeficẽdꝰ. ¶ Semp te ĩ cõ ſuliis capiendis viruʒ ſũma ſapiẽtia pre ditum exiſumaui · Semp te in cõſiliis ad miſtrandis optima fide ac religione inſi gnituz iudicaui · Semp te in omni recta viuendi ratõne ſingulari euoeris cõpa tum eſſe cognoui · Grauiſ ſimuz ego ſẽꝑ iudiciuʒ ex tua ſapiẽtia feci. Maximã ego ſemp exiſtimatõem de virtutibꝰ tuis mi hi cõcepi · Optimã ego ſemꝑ opinionem de tua virtute ſuſcepi ¶ Et ſi cõſiliuʒ tu um nunq; fuit mibi ignotũ: tamẽ illud magis ꝑſpicio quotidie. Tametſi ſapien tiã tuaʒ mibi ſemꝑ clariſſime exploꝛataʒ babuerim: indies tamẽ eam cõſtare ma ioꝛem exꝑioꝛ · Nunc demum intelligo te ſapeꝛe · Nunc poſhemo mihi cõſtat te vi rum magna ſapiẽtia pꝛedituz ¶ Natu ra tua temꝑãs ⁊ modeſta facit vt te cõſi lioꝛuʒ meoꝛuʒ moderatoꝛẽ habere velim Eamiliaritas enĩ tua omniuʒ bonorum viroꝛuʒ amantiſſima me vehementer ad ducit: vt mearuʒ oĩm actõnuʒ te mihi co mitem adiungere debeaz · 6 eniʒ vi deo vllius cõſilium tuo antepõi debere · Nõ ſatis intelligo cuiuſpiã pꝛudentiam eẽ tua ſapiẽtioꝛeʒ · ¶ Quoniã in agenda virtute te pꝛimariuʒ eẽ cõſpicõ: vehemẽ ter deſidero vt noſire ſocietatis modeꝛa toꝛ fias · Quoniã te viruʒ ampliſſima vir tute pꝛedituz eẽ cocernoroßir q; ſum mope omnibꝰ meis te ratõnibꝰ adiunge re. ¶ Winſfica tui ingenii ꝑſpicacia ma ximã apud omnes laudẽ adepta eſt · Cõ moda atqʒ officõſa tue vite inſtitutõ in credibileʒ apud bonos viros exiſtimatõ nem cõcitauit. ¶ Honoꝛ enim qui ex ſci entiis celeberꝛimus cõꝑatur te plurimã adhoꝛtari debet vt eas maxime cõplecta ris. Dignitas enĩ quã ſolẽt ſtudia ſcien carũ hominibus afferꝛe: maximũ tibi de bet eẽ incitamẽtum:vt diligẽtiſſimã ipiſ ſtudiis operã adhibeas · Splẽdoꝛ enĩ vir tutis qua homĩes illuſtrati ceteris ſolẽt hominibus excellẽtõꝛes haberi te ſũmo ge cõpellere debet vt dariſſimis virtuti us te totuʒ exponas ¶ Quʒ animadue: terẽ te ſtudiorũ diſciplinas plurimũ ex coluiſſe: merito virum te pꝛimariũ exiſti mo.Cum mihi cõſtaꝛet recte viuẽdi ratõ nez te ſemp egiſſe nõ ſine cauſa te ceteꝛiſ antepono Quʒ ſemꝑ claniſſime ꝑſpexerĩ te oĩbus officõſis diſciplinis atq; exerci tatõnibus libẽteꝛ adheiiſſe:nõ imm erito adducoꝛ ſi tibi magis q́; ceteris me adhe rere cõſuitueriʒ · dmonitõ tua ita michi prudẽs eẽ videtur: ꝙ ea me familiariter ipellere poſſet vt id ſequar qð tu opti mũ puteſ. Cõſiliũ enĩ tuuʒ tantifacio:vt a pꝛeceptis tuis nõ diſcedo. ¶ Datiẽtia enim tua ſatis apte declarare videtur q; foꝛtẽ geras ammuzʒ. Virilitas ꝑſeuerãtie tue nobis ꝑſuadere videtur quãtũ ĩ om nibus gerẽdig rebus cõſtans eẽ debeas. Zuſuicia qua eme apud oẽs vſuſ eſ: facit vt optime de te ſpare poſſiʒ · Liberalitas en tua apud oẽs te gratiſſimũ facit · Ve ritas u ſempꝑ excoluiſii mihi ſuadet vt ſidez tibi integerrimã exiſtimez · Monori fica atq; laudabilis tue vite gubernatõ facit:vt virũ te bonũ ⁊ iuſtum eſſe exiſti mez · Integra enĩ atq; optima viuẽdi ra tio facit:vt homineʒ; te puruʒ ſincerum equum ⁊ innocenteʒ iudicare valeaʒ· MNulti quotidie ad nos deferunt ĩcre —◻! dibiles tuas eẽ in omni genere virtutes Nunciatur nobis quotidie ſũmã eẽ tua rum virtutũ amplitudinẽ · Aſſiduo eniʒ ſermone apud nos ꝓfertur ſingularem tuam eẽ in omni genere officii virtutuʒ pꝛeſtantiaʒ · ¶ Multo tiẽs eniʒ te demi ratus ſuʒ tanq; hoĩnem ex ipſo celo de lapſuz. ¶ Omnes eniz tue delibe ratões ſũma ſapiẽtia referte videntur · Omnia tua inſututa cõſtant magna ĩduſtria eẽ opata . ¶ Omnia me tua delectant: ſed maxĩe tua ſũma fides humanitas pꝛudẽ tia conſiliuz liberalitas · Omnes eniʒ tue vite ratõnes mihi placent maxioꝑe: ſed potiſſimũ ſocietaſ ſtudiũ r̃ligio bẽigtas N ¶ Pꝛudẽtioꝛeʒ adhuc neminẽ noſtro Ci cerone cognoui. Qallidioꝛi cõſilio predi tum neminẽ exꝑtus ſum q́; ſulpitiũ· Gs fuit tanti cartaginẽ vincere:quã ti hoc eſt quod nuꝑ tuo cõſilio geſſeris· ¶ Cicero etate tenera ceteroſ ĩgenio ſu ꝑauit. Qicero a teneris iã annis fuit ĩdu ſtria pᷣſtãtioꝛ· Sũmã es ex hoĩm opiniõe exiſtimatõem adeptus · Tua quidẽ noĩs exiſtimatio ex hominũ cõmendatõe apð plurimos celeberrima eſt. ¶ Nihil opta tius eſt vniueiſe ciuitati q; tua pꝛudẽtia Nihil plus bomĩ cõmodius accedere vi diꝛrq̃; ſapiẽtiſſimũ conſiliũ tuũ · ¶ Quid omnes de tua ꝓbitate exiſtimauerũt: id ego re ipſa dlariſſĩe cõſtare ꝑſpicio.Quã de te omnes celebritatẽ ꝑpꝛedicãt: ego eã ãpliſſimã expertus ſuʒ· Wihil enz mi hbi amabilius:nihil gratius michil deniq; optabiliꝰ:tua erga me volũtate ¶ Quo niã liberalitas tua oĩbus planiſſima eſt: nõ igit᷑ mireris ſi omnes in eoꝛum nego ciis benignitatẽ tuã expetũt · Quia tua apud oẽs officioſa bnficẽtia nota ẽ: nul la igi᷑ te teneat admiratio: ſi multi ſe ti bi cõ mẽdant · Cũ te oẽs liberaliſſimũ co gnoſcãt:nõ eſt ꝙ aliqua tenearis admi ratõe ſi oẽs tuuʒ officũ requirãt · ¶ Si ex ſẽtẽtia mea te frui valereʒ:tu eſſeſ om niũ meoꝛũ cõſiliorũ moderatoꝛ:Si ex vo to mihi data eẽt tui poſſidẽdi facultas: oĩa mea cõſilia tibi gubernãda cõmitte reʒ. ¶ Cicero diligẽtioꝛ tuis laudibuſ eẽ nõ potuit q; fuit. Craſſo cõſtantior tue cauſe eẽ nõ valuiſſet qᷓ; fuit · ¶ Qariſſi ma tue autoritatis excellentia efficit: vt quidq̃d agis vehemẽter denotetur. Tua rũ virtutũ ſplẽdoꝛ hoĩes cõmonet :vt q̃ cunq; facias Poverzr⸗ ((uror his que aliquo conſilio reuelli poſſunt non capi etur · Marcellus in illis negociis que in vſuʒz hoĩm euenire ſolent nõ poterit defraudari ¶ Bonorũ vita me ſẽꝑ pluri mũ delectauit. Qiues enĩ de ſua republi. recte ſentiẽtes a me ſemꝑ vnice amati fu erũt · Qui officioſiſſimã viuẽdi cõſtitutõ nem imitant᷑ ſũmo a me amoꝛe cõplectũ tur. ¶ In te pfecto ſummoꝑe cõſidam. Omẽs eni foꝛtunas meas tue fidei com mẽdo · Oẽm ſpeʒ meã in te fixi ac locaui · Niſi tue vite ratio optime mihi cognita = 7 inj. eẽt:nõ audereʒ mea tibi ſecreta cõmitte re · ¶ Spero enĩ tua pꝛudẽtia fretus qð exopto conſequi poſi time perſuadeo opera conſilii tui adiu uante quod deſidero poſſe faciliter im petrare. diligẽtiſſime memoꝛ · Vatiniꝰ ſẽꝑ cuꝛauit ne ĩgratitudiniſ vicio vnq; crimĩari poſ ſet· Vatinius ſolet amicis mutua benefi cioꝛũ viciſſitudine reſpõdere · ¶ De literis ad amicũ datis: aut ab eo receptis · Et vbi aliquid ei ſigniſicamus aut etiaʒ amico vel nobiſipſis cõgꝛatula mur Exoꝛdia· H V”tuis lrĩs mirificũ tuũ eiga me amoꝛẽ recognoui Tue mihi lrẽ q̃ᷓ rũt · Tuarũ eniʒ ad me literarũ viſitatio diligẽs: tuã erga me memoꝛiã ſignificat Tue enĩ litere que ad me frequẽtes defe rũtur:ſatiſ magnũ tue vigilãtie aꝛgumẽ tuʒ declarãt· ¶ Literas tuas legi ſimilli mas tue virtutis hũanas gꝛatioſas ama biles officioſas. Litere tue mihi delate: ſunt tue vite inſtitutõnis cõſimiles:ple ne pꝛudẽtie cõſilii pꝛouidẽtie ſapientie · Tuaʒ epiſtolã cõtemplatuſ ſuʒ:tue boni tati accõmodatã honeſtã liberalẽ fidam cõmodã religioſ. a3. Focũdiſſime mibi fuerũt tue litere · Amãtiſſime tue litere amplũ mihi uoi cumulũ attulerunt Magnã pꝛofecto iocũditateʒ ex tuis lite ris recepi· Tue quideʒ litere magna me leticia affecerũt · ¶ Literas quideʒ tuas ĩcredibili alacritate cõplexus ſũ · Suauiſ ſimas ſẽꝑ tuaſ accipio literaſ. Tue liteꝛe valde mibi graues elegãteſq; viſe ſunt. Tuas literas recepi · Reddite mihi fu erunt tue litere · Tue mihi lr̃e per ſtepha nü fuerunt obſignate ·˖ ¶ Ex tuis literis ĩtellexi · cognoui · ſuſpicatus ſuʒ · didici · anĩadueꝛti · cõpꝛehẽdi · iudicaui · Ex tuiſ li teris doctus · admonitꝰ.adhoꝛtatus ſuʒ. Ex tuis literis doctioꝛ · pꝛudẽtioꝛ · certior factꝰ ſuʒ · Tue mihi litere ſignificauerũt declarauerũt · innuerũt · Tue quideʒ lite re me admonuerunt · docuerũt · erudier̃t certioꝛẽ reddiderunt· ¶ Dupliciteꝛ de lectatus ſuʒ tuis lis. De tuis ad me lĩñis duplici quidem gaudio affectus ſuʒ· ebr ad me tue lrẽ tuã mihi diligẽtiã Michi enim op ¶ Vatinius fuit ſẽꝑ bñficioꝛuʒ me beniuolentia colis declaraue ₰ „— Demonſtrant. as literas referã ĩ volumĩa· Eac te reſpi cias ne nimiũ in ſcribendo fatigeris.Cõ ſule valitudini tue: ne nimiũ te in ſcribẽ do laſſes · Moliyitas tuaruʒ lrãrũ me qꝰ q; lõ gioꝛẽ ĩ ſcribẽdo facit · Copioſiſſime tue lrẽ me admonere vident᷑:vt meas eti am ad te ꝓlixas obſignare cureʒ. ¶ Bꝛe uitas eni ad me tuarũ literatũ me admo net vt ego quoq; ĩ ſeribẽdo bꝛeuioꝛ eſſe ebeaz Euz te in ſcribẽdo bꝛeuẽ eẽ videã bꝛeuioꝛẽ etiã me q; ſolebã eẽ debere con ſtitui Quod caput fuit epiſtole tue ad id potiſſimũ reſpõðbo · Que ſũma eſt tu arũ literaruʒ ad eazʒ pᷣſeꝛtim reſponſionẽ accõmodabo. Qð potiſſimũ tue oꝛatõis argumẽtuʒ eẽ videt᷑: ad illud p̃ſertim ra tõnes mee defẽſionis applicabo ¶ Scri pꝓtis iam ⁊ deſignatis meis ad te literis: tue mihi delate fuerunt/ Abſfolutis iaʒ tabellario cõmiſſiſ meiſ tibi bris obſignã dis:tuas mihi lẽtulus dedit. Expeditiſ iã ⁊ miſſis lris meis: tuas q;eprimum acce pi · ¶ Vix potui tibi ſernbere ſũmis occu pPatõnibꝰ ĩpeditꝰ: Tãdẽ tibi ſcripſi pauli iper mayimis laboribꝰ ſubleuatus. Tan dez tãtillũ ocii nactus ſuʒ vt hoc tibi lrã ruʒ dederim ·˖ ¶ Etſi nihil haberẽ qð ſcri berẽ:tñ volui amico ad te eunti aliqᷣd li teraruʒ dare ·. Lametſi nihil noui eẽt qð tibi declararẽ: tñ volui potius meas lite ras inanes q́; nullas eẽ. ¶ Querẽti mihi quid ad te potiſſimũ ſcriberẽ: illud ĩ mẽ tem venit vt ad virtutes te plurimũ ad hoꝛtarer. Cõſideꝛãti mihi quid tibi liteꝛiſ ſignificare deberem: illud occurrebat vt ad ſtudia bonarũ artiũ te vehemẽter in citareʒ · Cogitãti mihi quo te gñe lrã ruzʒ viſitareʒ:illud ſcribẽdi genus accedebat: vt te ad gloꝛiã tuoꝛũ maioꝛuʒ ĩuitarem· Magna rei vtilitas quã ꝓ te excogita ui me ad inſcribẽdũ incitauit . Eacultas rerũ quã maxĩe tibi vſui futurã eẽ vidðo me adduxit vt ꝑ meas te lrãs admonerẽ Si de turerga me volũtate dubitarẽ pluribꝰ verbis ad te ſ cripſiſt ſez vt rõibuſ meis ĩſeruires · Si de nrã amoris cõiũcti one ſuſpicarer:lõgiori quidẽ ratõe ad te cõtẽdereʒz: vt te mihi accõmodares ¶ Li teras tuas vidi ſimillimas tue neqcie cõ tumelioſas ꝑfidas iniq̃s mẽdaces ¶ Tu Vide quid agas:vir tu as mihi literas detulit põpiliꝰ ꝓlenaſ di ſcoꝛdie temeritatis ſuꝑbie crudelitatis · Tuã legi epiſtolã delirãtem ignomĩoſaʒ moleſtã facinoꝛoſaʒ· Epiſtola tua facillã tibꝰ lris mibi delata eſt. Lrẽ tue ĩcõſtan ter loquẽtes mihi reddite ſũt· Tuã rcepi epiſtola varie defluẽtẽ. ¶ Nõ auſus fui lrãs meas apio cõmittẽ · Nõ exiſtimaui lrãs poliom temere cõſignare · ¶ Nõne his te ſuppudet:vt cũ iam ex me literaꝛũ vaſciculos receperis:nihil mihi remiſeriſ vkta ne pudoꝛe afficeris aliquo nichil tua rũ ad me lrãrũ remittẽ g ¶ Quẽ ſtatum retineamꝰ ex his lrĩs cognoſces · Que no ſtroꝛũ cõdicõ he tibi lrẽ declatabũt.Quõ res nrẽ ſe habeãt ꝑ has lrãs certioꝛ fies diligẽter · ¶ Que accideꝛũt exiſtimaui te ſcire opoꝛtere · Que nuꝑ cõfecta ſũt: tibi eẽ apienda putaui · Que ſunt hic cõſtitu ta duxi tibi eẽ declarãda. ¶ Que tibi ex plicaturꝰ ſuʒ ita cõmoda ſunt ac vtilia vt maxime debeas ea tibi velle cõpare. Que te ſum admoniturꝰ ita ſunt ratõni bus tuis ſuffragãtia atʒ opoꝛtuna : ꝙ ea ſunt tibi maxioꝑe cõplectẽda · ¶ Mono ri enĩ tuo nunq; defui neq; defutuꝛꝰ ſuʒ Dignitatẽ eĩ tuã dieſ ac noctes ſtudioſiſ ſime tueboꝛ · De eelon⸗ ſtatꝰ mei tibi declarabit hoꝛtẽſiꝰ. Totã enĩ ſũmaʒ cõſilii mei te docebit opinatiꝰ ¶ Si pſii nã ĩ aĩicos defẽdẽdos bñuolẽtiã retines te rogo vt me ſuſcipias defẽdẽdũ · Si ta lis es amicoꝛũ defeſoꝛ qui cõſueuiſti:me tua virtute ſuſcipe ꝓtẽgẽdũ. 4 Cupio maxĩe vt aliqũ ocioſa libertate fruamur Deſidero vehemẽtiſſime vt trãqllã pacẽ poſſideamꝰ Expecto eĩ ſũmo cũ deſiðꝛio vt a tãtis moleſtiis ĩ qbꝰ quotidie verſa mur aliqũ liberemur Eu⸗ tãdẽ mihi euenit ꝗqð mihi ſp maxĩe fuit optatũ · U lud mihi tãdẽ oblatũ ẽ qð ſꝑ exoptaui OQð diu vehemẽtiſſime dðſideraui id mihi hodierna die felix foꝛtuna detulit. ¶ Ga tonẽ tuo ad me noĩe ꝓfectũ vidi certe li bẽtiſſime · Lẽtulo q̃ ẽ tuis michi vᷣbis cõ mẽdatꝰ libẽter iſeruiui · Ciceronis rõneſ ꝑ te mihi cõmẽdatas:facili aĩmo defẽdẽ .„½ das ſuſcepi. Qiceronẽ libẽtius 33 vidi vi dere nõ potuiſſeʒ · Lamiã gratiꝰ q; ſuſce pi ſuſcipe nõ potuiſſeʒ · Toꝛq̃tũ cõſtãtiꝰ ; defendi deſendere non valuiſ ſem · —— ¶ Idmonuiſti me vt ſi qd eẽt quod ad te ꝑtinere arbitrarer:tibi ſignificarẽ · Oõ ſuituiſti mecũ vt q̃ te cõtĩgerẽt tibi aꝑiꝛẽ 8 potiſſimũ curo ẽ vt meã rẽpu · ſal uã eẽ velĩ · Quod ĩpᷣmis exopto ẽ vt rõni bꝰ reipu·recte cõſulet᷑ · Cũ oẽs reipu·rẽe cõſulè dẽamꝰ:ideirco quod ſibi cõduceꝛe mihi viſũ eſt ĩ mediũ adducã. ¶ Garitaſ q̃ erga patriã afficeris eſt mibi admodũ iocũdiſſima:Eides eĩ q̃ ſalutẽ cõem ſẽꝑ excoluiſti eſt mibi q;gꝛatiſſima (Drod P te excogitaui magnũ ẽ tibi lucꝛuʒ alla turũ · Quod ꝓ te ago quotidie ad maxĩe tue dignitatis ĩciemẽtũ plurimũ attinẽ videt᷑ · ¶ Diſi ſepꝛonii vᷣtutes tibi notas eẽ arielaren deſis multa tibi narrarez Niñ mihi exploꝛatũ eẽt te optie cogno ſcere ꝗbꝰ ſit plautꝰ vᷣtutibꝰ ĩſignitus:de vt multis ex cãis vna eẽ poſſemꝰ . q; vel lẽ vt de magnis ac multis rebꝰ acceſſiõi bus vtriuſq; noſtrũ ꝑtinẽtibꝰ: ſermonẽ cõmittẽ valeremꝰ C traſonẽ tuo ad me noĩe veniẽtẽ video: te videre exiſtĩo. Quotiẽs fabriciꝰ tuas lrãs obſignat:to tiẽs tecũ ſermonẽ me hrevideoꝛ · ¶ Pu doꝛ quidẽ ſbꝛuſtie multotiens me deter ruit:cum aliquid a te cõtendeꝛe vellem/ DPudiuſculus nimis adhuc erga te fui: cum operam tuam expetere vellẽ ( Ma gna quotidie ad nos deferũt᷑:qᷓ ita vt di cũt᷑ còſtare cupio: Multa quotidie nũci mẽ ꝗ vtinã vera ſint ¶ De pace ita ẽ vt optaſti · De ſtatu reipuita eẽ videbis vt deſideras. De dignitate catoms ita ẽ vt ſpamꝰ ¶ In maxia acerbitate bac vtar cõſolatõe: ꝙ ſuʒ mihi cõſciꝰ oĩa eqſſimo aĩo feciſſe. In ſũmis moleſliis hac fruor recreatõe:ꝙ nihil a me ſine rõe cõmiſſuʒ eſt · ¶ Nõ diu ſz acriter tue nos ſuſpitõ nes toꝛſerũt Nõ lõgo tꝑe ſʒ acerbiſſuma maloꝛũ calamitate nob inſiderunt bello rũ ĩterminatões · ¶ Derteꝛrefactꝰ ẽ acri ter lepidꝰaduẽtu exereitꝰ octauiani· Neꝛ cuſſus eſt lẽtulꝰ miſeꝛe lrĩs ciceronis ¶ Sceleribꝰ maloꝛũ oppᷣſſa ẽ bonoꝛũ li bertas· Iniquitate ꝑfidoꝛũ ſtatꝰ bonoꝛũ turpiter ẽ affectꝰ ¶ Impbitatẽ aduſari orum credo te iã diu cognouiſſe·. Quãta ſit nrõrũ ĩſidoꝛũ iniquitaſ mĩme te fuge re exiſtio ¶ Noli mirari ſi apio grauiteꝛ ſuccẽſeã. Nulla mouearis admiratõe ſiĩ popiliũ cãdeſcã · ¶ De popilio malefa ciat oĩm hoĩm noqui ſimo. Deꝰ ſabinuʒ ꝑdat hoĩeʒ ſceleſui ſimũ ¶ Derſidoꝛũ ini quitatẽ repᷣmi ſepenumeꝛo neceſſariuʒ ẽ — Infidoꝛũ detractoibꝰ pari vice rñdere li citũ eſt. ¶ hoĩes nocere mihi debeãt cãm nõ habẽt. quiſq; mihi detrahere debeat: nulla quidẽ iuſta cã ſibi oblata ẽ ne cã facere vidẽt᷑ · ( Moĩes ĩfidi nõ ceſ ſãt quotidie nrãz exiſimatõeʒ labefacta re· Moĩes maliuolẽtia ſuffuſi aſſidue no bis detraheꝛe ſtudẽt· Hoĩes natuꝛa male dici: nrãz rectã viuendi rõem coĩquinare machinant᷑ · ¶ Derfidia hoĩz facit vt nõ nulla durius q; dicta ſint ꝑferãt᷑· Infidia hoĩm facit vt multa ſecꝰ q́; ab hoĩibꝰ fa cta ſint accipiant᷑. Nõ poſſeʒ ꝑpeti fideʒ quã de me tibi dedi fruſtratã eẽ niſi for tuna culpã ſuſiineret · ¶ Varia indies i telligo que vtinã inania ſint. Nõ poſſuʒ abduci quin quotidie varia ꝑcipiã: ſed fi cta eẽ libẽter exopto· ¶ Ineptioꝛem ꝓfe cto dioniſio neminẽ eẽ vidi. Inſanioꝛ ce teris hoĩbus mihi videt᷑ eẽ lãbertinꝰ ¶ Waxiĩa aeris ꝑtuibatõ adhuc ꝑhibuit ne ad te accederẽ. Imbꝛes ⁊ vẽti ĩ cã fue rũt: ne tabellarios tibi mittere potueri ¶ Tucꝛedibili ſuʒ doloꝛe de tua adůͦſa va litudĩe cõfectꝰ. Excruciãt me nimiũ tuo rũ ĩfoꝛtunioꝛũ calaĩtates· ¶ Vehemẽteꝛ adducoꝛ vt tibi maximoꝑe congratulari debeã · Cõpelluũt me tue virtuteſ:vt tecũ maxĩe letari velim. ¶ Caudeo plurimũ te de me recte ſẽtire· Letoꝛ maxie meam viuẽdi ratõnem tibi ꝓbabilẽ videri. Ma xima afficioꝛ iocũditate:ea qnu facõ tibi placere · ¶ Quãq; ex ampliſſima tuoꝛuʒ in me beneſicioꝛũ magnitudine cumula te mihi ſatiſfactum arbitrabar: gaudeo tũ qᷓ́;ſũmoꝑe maioꝛibꝰ ĩdies a te officiis exornari . Tãetſi ſupioꝛibꝰ tuis in me me ritis ſatis me tibi deuinctũ exiſtimabaʒ: letoꝛ tñ te quotidie in me fieri benificen tioꝛẽ. ¶ Ego de celebꝛatõne tuarũ virtu tum plurimũ gaudeo · Nedicatio tue ꝓ bitatis maxima me leticia afficit· Ego cõ mẽdatõne tue eyiſtimatõnis maxĩõꝑe le toꝛ. ¶ Oiocũdiſſimũ nũciuʒ de rebꝰ nu per a te geſtis.O gratiſſimũ rumonẽ de me boĩes ĩiuriis riuri ꝓfecto ſi fame tue ſalutis. O acceptiſſimas lrãs de filii reditu ad nos. Eene⸗ maxime ampliſſimã te reꝛum geſtarũ gloꝛiam ex tuo magiſtratu depoꝛtaſſe · Qaudeo ma ximoꝑe ſũmã te ex virtutibꝰ tui noĩs exi ſtimatõneʒ fuiſ ſe conſecutũ. Letoꝛ vehe mẽter magnũ te ex officis tuis fructum accepiſſe · Reeli ſio tui magiſtratus ſũmã mihi affert oblectatõneʒ · Impliſi catio tue dignitatis eſt mibi plurimũ io cundiſſima:· ¶ Gratuloꝛ foꝛtũe tue · vir tuti tue · ꝓpſpicacie ingenii tui · magnitu dini animi tui · felicitati tue · Virtutibus enĩ tuis adducoꝛ me tecũ plurimum gꝛia tulari debere · ¶ Uõiũcuo tue optiĩe er ga me volũtatis maximã mibi ſuauitatẽ affert. & me amaſ eſt mihbi vehemẽt᷑ gꝛa tiſſimũ Eamiliaritas affinitas quaʒ me cũ officõſiſſime cõgelaſti:mayĩe mibi vo luptati accedit · ¶ Nemini cõcedam cui tua ꝓſperitas fuerit iocundioꝛ q́; michi. Nulla quidẽ ratõe tolerarẽ:vt tue bono rũ acceſſiones euipiã gratiores cõtingẽ poſſent q; mibi ¶ Eſt mihi iocũdiſſimũ que ꝓ te geſſerim tibi videri ꝓbabilia · Magna atficõꝛ voluptate meam eꝛga te opꝑam tibi placuiſſe· ¶ Rcceptiſſimũ nũ cium accepi cũ te recte agẽtem intellexi. Res mihi iocũdioꝛ ſigniſicari nõ potuiſ ſet:q̃;ᷓ cum de floꝛẽte ſtatu tuo eſt michi nuũciatuʒ ¶ Nõ ꝑua afficioꝛ leticia tui no mis exiſtimatõnem te integraʒ defẽdiſ ſe Non dia poſſet quãtũ gaudeã honoꝛem tuum illibatũ retinuiſſe. ¶ Caudeo ma xiope te ad noſ recte valẽtẽ recepiſſe.Eſt mihbi magne voluptati te að nos rediſſe Hurimuʒ vt debeo letoꝛ te ad nos ſo bitem contuliſſe ⸗· EV bi amico de beneſiciis gratias babe mus.Et vbi operã et offiaum noſtrum ei Pollicemur Exoꝛdia: On habeo quas merito tibi gra tias reddere poſſim. Non enim rrrepio quibus rebꝰ parẽ tibi gra tiag refene queã. Nõ eſt idonea mihi con ceſſa facultas:vt merito tibi gratificari valeã. Ga eſt mibi dᷣnegata poteſtaſ ex q̃ me nibi beneficioꝛuʒ memoꝛẽ demõſtraꝛe Po ſeʒ Nulla ſatis cõmoda eſt michi ob ata opoꝛtunitas: vt virũ me tibi officio ſiſſimu pᷣſtare queaʒ ¶ Vagnas tibi gꝛa tias dico· Ampliſſimas tibi grãs Fabeo. Immoꝛtales tibi grãs ago · Cõdignas ti bi grãs ageꝛe ſtudeo · Merito tibi grãſ re ferꝛe nitoꝛ · ¶ go tibi grãs cuʒ pudoꝛe cũ tua ſũma ĩ me officia rẽ potiꝰ qʒ vᷣba deſiderẽt. Nõ tibi libẽter vᷣbis geen ago: cũ pᷣſertim ãpliſſima tua ĩ me bñmenta rerũ effectũ nõ grãrũ actõneʒ depoſcãt: Qoꝛripioꝛ verecudia taʒ vai verboꝛũ mu nere tibi grãs agere: cuʒ ĩmoꝛtalia tua ĩ me bnñmerita rem ipſam demereantur. Fam non ago tibi gratias: cuʒ eniʒ re nõ poſſum referre hinc verbis non patitin latiſ fieri. ¶ Magnaʒ hbabeo Cicerõi gra tiaʒ qui mihi cauſaz dedit te amãdi tu lo meo ſũmas teneoꝛ gratias agere qui initiuʒ apeꝛuit me tibi cõiungẽdi .· Volu tio mayximã ðbeo gratiã referꝛe qui fami liaritatẽ cõſequẽdi tuaʒ:materiam mihi obtulit · ¶ Quoniã in oĩibus rebus meis maximo mihi pꝛeſidio ſẽper eſſe voluiſti idcirco pareʒ tibi gratiã referre ſtudeo·. Quoniã in oĩbus meis agẽdis cauſis ſũ mũ tuuʒ mihi adiumẽtuʒ pꝛeſiitiſti: ideo ſuffragatõnis tibi vi ceʒ pꝛeſtare debeo· Quoniaʒ oĩbus:meis ratõibuſ te ſẽpꝑ libẽ tiſſime accõmodaſti:ideirco mutuaʒ tibi officioꝛuʒ actõnẽ nitoꝛ retribueꝛe ¶ Om nes enim rationcs perſcrutor:vt pro tu is in me meritis tibi merito gratificari poſſim. ¶ Omnes etiam vias excogito vt pꝛo tuis in me officiis viruʒ me bene ficoꝛum memoꝛem cognoſcere poſſis · Nullum pꝛofecto locum pꝛetermitto: vt pꝛo ſumma tua liberalitate pareʒ tibi be neficioꝛuʒ gratiaʒ referꝛe valeaz· ¶ CGuʒ pꝛeſidio mihi opus eſt tuo:ið libẽteꝛ a te peto:ſed multo libentius pꝛo tuis ĩ me officiis tibi gratias ago · Ego libenter meis te ratõnibus adiungo: ſed libẽtius meum tibi officium peꝛſto · Tuum michi auxilium libenter expeto: ſed libentius parez tibi grãz referã ¶ Nõ enĩ me pte terit tantuʒ ꝓ cõmodis meis te ſꝑ elabo raſſe:vt etiã pꝛo tuis omamentis tenear vehementer iſudare·Mollitus enĩ ꝓ me tantoꝑe fuiſti: vt ego quoqʒ ꝓ te mayi mopere conari debeaz · Satis enĩ michi cõſtat:ꝙ te pꝛo rebuſ meis ſtudioſiſſime exercueris:qᷓ̃ res me merito adducit: vt etiã ex toto vigilãtiſſunũ me pᷣſtaꝛe dẽaʒ — Mandatũ tuum curabo vt debeo dili gęæter. Tuũ negociũ ago ſicuti teneoꝛ ſtu dioſiſſime · Cauſã tuã quẽadmoduz es de meritꝰ ad me recipio defendendã ¶ Om nes rões tuas vt mihi onus ĩcũbit oĩbuſ viribus ſuſtinebo · ¶ Studiũ enĩ meum nunqʒ eſt tibi defuturũ. Mea enim fides nullo tibi loco deficiet · ᷓgo nullũ meum vnq; tibi officiũ denegabo ¶ Sum quo tidie curioſus quid ĩ rebus tuis agatur- Dies enim ac noctes diligens ad inueſti gandũ ſum quã rerũ condicionẽ poſſide as · ¶ Quanto ſtudio cauſaʒ tuã oĩbus ĩ locis defenderim omnes tui declarabũt· Quantã enĩ vigilãtiaʒ pꝛo dignitate tua vbiq; defendẽda adhibuerim:ex tuis om nibus certioꝛ fieri potes. Quo enim anio qua cura qua diligẽtia qua ve contẽtõne rationes tuas ĩ omni re curaueri:omnes tuos ad te ſeripſiſſe arbitroꝛ· ¶ De meo ſtudio erga ſalutẽ tuã credo te cognoſce re · Que ſit mea ꝓ tua voluntate vigulãtia exiſtio te ĩtelligere · Quantũ ꝓte conſer uando laboꝛẽ deſumpſerim:arbitroꝛ te ñ ignoꝛare. ¶ Frdentiſſimũ tue gloꝛie am iſicatoꝛem me ſemper futiũ eſſe con ſieu Perpetuus equidem tuarum vir tutum pꝛedicatoꝛ eſſe volo · Aſſiduus enim tue exiſtimationis buccinatoꝛ exi ſtam decet · Ego nullum locum Picter mitto te laudandi · Ego nullum laboꝛem ſubterfugio te iuuandi · Ego nullũ ꝑicu lum expaueſco te cõſeruãdi ¶ Vide quã ti apud me ſis: Vide quãti tibi attribuo: Vide quãti te facio ipimi faculta tẽ nactus fuero te adiuuãdi:oĩa ꝓ te agẽ di libentiſſime ſuſcipiã · Vt pꝛimum mihi oblata ẽ inſeruiendi opoꝛtunitaſ:nibil ꝓ fecto p̃termiſi· ¶ Quantũ enĩ in me ẽ tã tum de me tibi polliceri potes · Quecũqʒ in me bona ſunt cõſtant tibi patiſſima. ¶ Quod tibi pollicitꝰ ſuʒ data oꝑa ꝑaui Quod tibi ꝓmiſi diligenter abſolui An oĩbus locis vbi me eſſe contigerit: maxiſ te laudibus extollo · Ego te quotidie cõ mendare non deſito ˖ Non ceſſo dies no cteſq; ampliſſimis te laudibus illuſtrare ¶ Dignitati enim tue ita faueo ꝙ omĩa opera curẽ · Omneʒ enĩ ſtatus tui condi cionem ita cariſſimaz habeo: vt omnia pꝛo tua ſalute ſim expoſiturus· ¶ Eaat xvj. enim perpetua tuoꝛum erga me benefici oꝛum magnitudo vt ſedulo tui nemoꝛ eſſe debeam. Ampliſſima in me tua offi cia efficiunt:vt omnia que tibi Kat⸗ ſint ꝑ te perficere debeaʒ Tmmoꝛtalia tua in me benemerita nõ ſinũt me aliud quicqᷓ; niſi de tuis cõmodis ⁊ oꝛnamẽtis cogita re· Sum dies nocteſq; ſedulo ĩ hoc oecu patus: vt ꝓ tuis ĩ me officiis ꝑpetuo cõ memoꝛãdis tibi ſatiſfacere ſtudeã ( Cuʒ tua ĩ me officia ſũma eſſe conſtant: om nia ſunt mibi ꝓ te merito ac diligẽter a genda. Quantũ in me ẽ id omne ꝓ tuis oꝛnamẽtis effundere teneoꝛ · Quãtas mi hi bonoꝛũ acceſſiões cõꝑare potero: om nes ꝓ tuis cõmodis libenter ĩ mediũ ad ducã .· ¶ Rmoꝛ ea ꝓ te iubet efficere que ꝓ me ipſo nõ ꝑficerẽ· Non enim poſſum adduci ea ꝓ me agere: que pꝛo te facere amoꝛ me coegit · ¶ Qum tua erga me benemerita conſiderarem: omnia ſum li bentiſſime perpeſſus dum tibi auxilio eſ ſe poſſim · Cum animaduertam quanta fuerit tuoꝛum erga me officioꝛum ma gnitudo omnia diligentiſſime pꝛocura bo:vt moꝛẽ tibi geram · Cum mihi ĩ men tem venit quibus quantis q́;q;ʒ magnis me beneficiis exomaueris:omĩa ſum pꝛo te ꝓpeſſurus dum tuã dignitatem tueri poſſim · Quʒ tua ĩ me demerita memoꝛia repeto:omĩa cõſtitui tolerare debere dũ rõmbus tuis cõſulere valerem · Qum id ſꝑ curaueris:vt ſaluum me eẽ volueris: mea ĩtereſſe videt᷑: vt oĩa ꝓ te merito effi cere debeam ¶ Ego beniuolentia cõpul ſus quero quotidie qua ratione me tibi accom modare poſſim · Ego affinitate cõ monitus me tibi totum expono ¶ Deos homineſqʒ teſtes imploꝛo honoꝛem tuũ non mihi minoñ eſſe cure q; meum pꝛo pꝛium · Deus qui omnia recte nouit opti mus teſtis eſſe poteſt nulliꝰ alterius be niuolentiã qᷓ; tuã accedere mihi optatio rẽ. Omnes hoĩes mihi teſtes adduco: me nihil aliud magis q; felicitatem tuaʒ ad optare ¶ Quoniã arbitratu meo te ſem per fretus ſum: eadem pꝛofecto ratione de me ſtatuere potes · Quoniam volun tateʒ tuam cum meo iudicio ſemper con iungere voluiſti: meum etiaʒ conſenſum opinioni tue ſuʒ libenter accõmodaturꝰ „ xevj ¶ Ouotiens auyilio tuo mihi opus fuit te adeo facilẽ dulcem ⁊ humanũ eyxꝑtus ſumivt maximopere tibi debere driudicẽ Quotiẽs mihi tuum pᷣſidiuʒ expetiui ita te mitẽ ac tractabilẽ ſꝑ eẽ cognoui:vt ni hil qð a me velis tibi dnegare dðbeã. Quo tiẽs te mibi fautoꝛẽ p̃buiſii ita te mihi li beralẽ atq; bñficentiſſimũ pᷣſutiſti: vt ni hil ſim vnq; ꝓ omamẽtis tuis ſubterfu giturꝰ ¶ Impliſſima erga me liberalitas nõ patit᷑ vt vlla qdẽ rõe me oꝛes: cũ oĩa ſponte mea ꝓ te pficere debeã · Neces eĩ — „ „7 — „☚ —R—„„ — . i amicicia nr̃a ſublate eẽ debẽt: cum tua ĩ me bñficia expetãt:vt oĩa q̃ in me ſunt Pꝓ tuis cõmodiſ ĩ mediũ tenear exponere Non eĩ opꝰẽ vt a me quicq̃; rogãdo con tendas.quoniã ĩmoꝛtalis tua ĩ me bene ficioꝛũ magnitudo ꝑpetuo me tibi deuin ctũ efficit. ¶ Quoniã ĩcredibilẽ quendaʒ amoꝛẽ tibi dbeo dies ac noctes:de cõmo dis 1 omamẽtis tuis excogitare non deſi no · Cũ tu mihi obſeqñtiſſimꝰ ſꝑ extiteris me tibi oĩbꝰ ĩ rebus cõſentientẽ expecta Qui ꝓ nobis ĩcõmoda ſuſtinuerũt iu re demerent᷑:vt parẽ iacture vicẽ ꝓ ipſis tolerare debeamus · Simultates iurgia cõuicia offenſiones atʒ ĩcõmoda qᷓ ꝓ eſii matõe mea ꝑpeti nõ denegaſti: ſatis me admonẽt:vt ego itẽ vlliꝰ incõmoditatis genꝰ ꝓ te debeo ſubterfugere · Cũ tu pꝛo icolũmitate mea detrimẽta atʒ ſupplicia ñ effugiſti·ego etiã ꝓ ſalute tua afflictio nes egeſtatẽ famẽ calamitatẽ atʒ ĩteritũ nõ debeo foꝛmidare ¶ Cũ ſit turpiſſimũ bñficia nõ memĩſſe:certe hoc ſummũ qð ego a te officiũ recepi ⁊ meminero ſꝑ 1 Pieabe libẽter Que tu ĩ me bñficia cõtu liſti nulla vnq́; mea delebit obliuio· Que in me bñmerita declaraſti oĩs mea cõple ctet᷑ poſteritas· me ſp lautiſſime ꝑtra ctaſti ex mea n ũq; memoꝛia decidet · Im moꝛtalia tua ĩ me officia ꝑpetuo meo qᷓ dez aio ĩſident. Tua gratia qᷓ mihi nunq̃;ʒ defuit: ppetuo me tibi deuinctũ efficit. Tua ſũma liberalitas quã ſemꝑ paratiſſi mã ee cognoui me tibi ſemꝑ obſeqñ̃tiſſi mu reddidit . Tua ampliſſima dignitas ꝗᷓ mihi ſp opitulata ẽ: me tibi totũ vẽdica uit ¶ Exopto illã mihi dari facultatẽ:vt meã in te pietatẽ bñficioꝛũ magnitudine recte cognitã habeas. Deſidero maxĩope vt ea mihi foꝛtuna cõtingat: ex quo ĩcre dibilẽ meam m te voluntatẽ re ip̃a maxi me cõpꝛobare poſſis ¶ Sũma mea er a te beniuolẽtia me cõpellit: vt nihil dehe am pꝛo te recuſare:Maximũ meũ erga te amoꝛis iudiciũ me plurimuʒ adhoꝛtatur vt in oĩbus rebꝰ me tibi accõmodare de beam ¶ Guz multa mihi gratiſſima ſint que tu in me cõtuleris:tñ fero hoc grati us:ꝙ te ſꝑ mihi virũ liberaliſſumũ pꝛeſii tiſu · Qum oĩa tua mihi optatiſſima ſint: boc tñ longe mihi deſideratius fuit ꝙ te affinibus meis facillimũ pꝛeſtitiſti CR omnes tui maximis me officiis ſꝑ ꝓſecu ti fuerint:illud ſedulo excogitare debeo: ne tam ampliſſime liberalitatis ĩmemoꝛ eẽ deheã · Quʒ oẽs tui ſꝑ me liberaliſſime cõpiexi ſint:nihil ẽ qð ego:nõ tum eoꝛuʒ tum etiã tua cauſa debeã .· ¶ Süũmus em tuarũ virtutũ ſplendoꝛ:i ĩcredibilis me us erga te amoꝛ efficit: vt oĩa ꝓ tuis cõ modis tenear ſuſtinere · Maxima tuoꝛuʒ ſtudioꝛuʒ exiſtimatio ⁊ ꝑpetua noſtre be niuolentie cõiunctio facit:vt me tibi om nibus in rebus totũ patefaciã· ¶ Moc ti bi velim ꝑſuadeas me ꝓ rebus tuis quo tidie fieni diligentioꝛẽ · Scito maioꝛi mibi indies eẽ cure dignitatẽ tuaʒ ¶ Mon e quidẽ tuus perpetuo mibi animo reſidz Negocia enim tua quotidie mihi infixa ſunt memoꝛie. ¶ Me narꝛatione: vbi ſcilicet de literis: vbi de rebus ſecundis: vbi de aduerſis enarꝛamus. VWVm noſtre mentis conceptum apire:⁊ que nos ad dicẽduz mo eant explicare volumꝰ: illud diligẽter obſeruandũ ẽ:vt narꝛatio a no bis abiea ydonea ⁊ cõmoda conſtet · de bet enĩ narꝛatio bꝛeuiter explicari: vt ab auditoꝛibus faciliter cõpꝛehendat᷑ · diluci de aperiri vt clariſſime ĩtelligatur· ⁊ veri ſimilis ðelarari:vt fidẽ poſſit auditoꝛbꝰ probobi efficere:de quibus narꝛationi us aliqua hic pꝛincipia aperient᷑: que ſi foꝛtaſſe minus pauca videbuntur:hac ꝓ fecto ratione excuſari debẽt ꝙ vnus quiſ q; cui aliquid narꝛare contingit ſatis cla nſſime intelligit quid ſit illud: ⁊ cuiuſ modi eyiſtat quod plurimum facere vo luerit · quod cuʒ recte nouerit facilis erit ſibi defatigatio ad ipᷣ̃m dilucide denoda re: in mediũ apertiſſime demonſtrare· ¶¶ Dub.itanti mihi quid ad te ſcriberẽ lẽ tulꝰ n ad te mihi ſeribẽdi mateniã aꝑpuit Querẽti mihi quid meis tibi literis ſigni ficarẽ:callidiꝰ ſcribẽdi viã demõſtrauit. ¶ Expectãti mihi tuas lr̃as Cicero mihi nuciauit te nihil ſcribere poſſe · Volenti mihi tuas lr̃as ðᷣpoſtulare Cicero me ad monuit me fruſtra deſwerare· ¶ Lectis tuis lĩis magna oĩm gratulatio ſecuta ẽ Explicata tuarũ l̃arũ ſnĩa ĩcredibilis eſt oĩm officioſoꝛũ leticie plauſus exoꝛtus. ¶ Intelligo idẽ in his kis qð ĩ ſupioꝛibꝰ ĩtellexi · Idẽ poſtremo tue lre mihi decla rarũt qð anterioꝛes ſignificauerũt· Non magis ex vltimis tuis lr̃is admonitꝰ ſuʒ q́; ex pꝛioꝛibꝰ cognouerã ¶ Cũ tuas lr̃al lego tecũ videoꝛ colloqui · Literas tuas cõtẽplans tecũ ſermonẽ habere videoꝛ· Quotiẽs tuas eꝑlas cõtracto· totiens vi deoꝛ te habere te excuſas ꝓpter oc cupatiões nõ potuiſſe ſcribẽ ſatis apud me valet · Accipio excuſatõʒ qua vſus es: ꝙ occupatõibꝰ ĩpeditꝰ ſeribere nõ potu eris · Q dicis te occupatiſſimũ:tuis me li teris viſitare non potuiſſe ſatis ẽ:rõ tua excuſabilis mihi videt᷑ · Tantũ ex ꝓuincia redierã cũ has tibi lr̃as miſi · Tantũmõ ex magiſtratu remeauerã cũ hãc tibi epi ſtolã obſignandã cõmiſi · clluc tũc domũ nouiter applicuerã qñ hiſ te lñis viſitaui ¶ Ego pꝰ tuas l̃as mihi datas cauſã tu am q;pꝛmũ curare cepi· Igo ꝓꝰq; tuas recepi lr̃as: pꝛimũ qð ego feci dignitatẽ tuã defendi · Ego lectis tuis lñis ſtatĩ de rõibus tuis cogitaui · ¶ Res nr̃e quo in ſtatu ſint ex his lrĩis cognoſcere potes. Mec negocia qũo ſe habeãt Cicero tibi ð darabit · Noſtra reſpub·. quã ſtatꝰ condi tionẽ poſſideat ex hac ĩtellige ¶ Vni epi ſtole rñdi venio ad alterã Hie eple ſatiſ feci nũc ad alterã accedo ¶ R pꝛcipio eĩ totiꝰ cauſe vſq; ad finẽ lõga nimis eſſet enarꝛatio · Ab imitio quidẽ totiꝰ negocii vſq; ad extremũ ꝓlixa nimis eſſet dicẽdi rõ. Ab exoꝛdio eni totiꝰ acceſſionis vſq; ad calcẽ diffuſa nimis eẽt cõmentãdi rõ tõnatõ End Oicerone poteris hec cogno ſeere ĩduſtriã cõſiiũ ſapientiã hũanitatẽ libertatẽ modeſuã · In Clodio hec oĩa eẽ cõſtat ĩiquitatẽ ſuꝑbiã crudelitatẽ auda ciã ĩconſtantiã · In Qlodio hec oĩa exꝑti ſumꝰ deceptões calũniaſ violentiã iracũ diã ĩplicationẽ · ¶ Optarẽ mayxĩe mi lam pte vt plunbꝰ ex cauſis bon arũ artiũ di ſciplis operã adhiberes · Pꝛĩo ꝙ ipſe ſciẽ tiarũ virtutes hoĩm ĩgeniis mayie cõue niũt · hoc pꝛimũ ſequit᷑ illð ꝙ opoꝛtuniſ ſime ſũt ĩ oĩbus hoĩ m rebꝰ ſiue ſecũdis ſi ue aduerſis . Deinde nihil ẽ ab ip̃o deo ex cepta aĩa hoĩbꝰ datũ:ipſis ſcĩarũ virtuti bus p̃ſtantiꝰ.Et illud adiũgo:ꝙ neq; op pida neqʒ ciuitates neq; ꝓuicie aut deni qʒ vlle nationes recte abiſq; ſcientiarum pceptis gubernari poſſent · Neqʒ hoc ta cebo niſi ipſe bonarũ artiũ doctrie apud hũanũ genꝰ colerent᷑:hoĩes ꝓfecto eoꝛuʒ vitã tãqͥʒ aĩalia bꝛuta agere viderent᷑: qͥ ipſis adherẽt: eoꝛuʒ vitã floꝛentioꝛẽ dege re pñt · Fddo etiã ꝙ ipſe ſcĩarũ virtutes hõi viuo nũq; eripiunt᷑: moꝛtuo vᷣo ſem iternã laudis exiſtimatõeʒ cõparãt 1 a nimã reddũt illuſtrioꝛẽ. t illud rurſus addendũ ẽ: ꝙ trãquillis ĩ rebꝰ maximã af ferũt hoĩbus oblectationẽ: triſtibꝰ vero calamitoſis tꝑoꝛum cõditõibꝰ ſalutẽ ĩ poꝛtãt· Hoſtremo qð caput ẽ: ipſe enĩ fa cultates ſcĩarum talẽ tanq̃ᷓʒ apliſſimam cõmoditatis opoꝛtunitatẽ ſecũ afferunt vt etiã ſi ceteras res hoĩes amiſerĩt: ipſe tñ ĩſignes bonarũ diſciplinarũ virtutes ipſoꝛũ hoĩm vitã cõmodiſſime ſuſtẽtare poſſent ¶ Neminẽ aliũ ſi ue ſe video in o iſtinf illã nr̃i amoꝛiſ ſocietatẽ repᷣ entare poſſim · Niũ neminẽ cognoſco ĩ „ quo Peilcg nt̃e cõiunctõis colligatõnem cõſpicere valeã ¶ Quo die te cognoui te amare epiur pꝛimũ te vidi magnuʒ fe qi initiũ future nr̃e beniuolentie · Quãpꝛi mũ tecũ allocutꝰ ſũ:in amoꝛẽ tuũ maxĩo ꝑe cõmotus fui ¶ Vſqʒ a pueris nobis: magna ſũ te beniuolẽtia cõplexus. Vſq; a teneris vnguiculis te magnifeci. Vſqʒ ab ĩeunte etate tibi libẽter iſeruiui · Vſqʒ a pꝛimis tꝑibus nr̃e etatis de quibus me moꝛiã accepimꝰ: ſũma fui te beniuolẽtia ꝓſecutus ¶ Mitto ad te balbũ tuis bñſfi ciis exoꝛmandũ. Qaſſiꝰ ad te ꝓficiſcit᷑ tua benigtate cõplectẽdꝰ. Lẽtuli ad te viſita tio meã ſcnbẽdi buitatẽ excuſabit (¶ Cico ex eiꝰ bonarũ artiũ diſciplis ãpliſſimũ. S= „ * xvij italie attulit ſplendoꝛis omamentum. Hompeius rẽ eo ꝑduxit:vt cõmunis ſalꝰ iam reereari poſſit · ¶ Cato mihi teſtatꝰ ẽ ĩcredibilẽ ſe meis rebus curã pᷣſtaturũ ac ĩ rempub. oĩ cura ac cogitatione ĩcubas· Fac oĩbus viribꝰ cõi ſaluti ĩſerui a8 (Omnia ꝑfeci qᷓ ad remp· attinẽt· Ni hil qdð ad rẽp ꝓtineat p̃termiſi· Nullo lo co defui vt reſpub· optie gereret᷑. ¶ Si moꝛes coꝛrexeris:bñ facies.Si vitã emen daueris: melius tibi cõſules.Si melioꝛes viuẽdi rõnes ſuſcipias rẽ agis magis di gnã. Si te virtutibꝰ aſſuefeceris virũ p ſtantioꝛẽ euades · ¶ Tu quidẽ vere e k mas: Tu eĩ ita vt res ſe habet arbitraris Tu ꝓfects ita ſentis vt res ipſa futura ẽ (&go illud ſꝑ curaui ne qd agerẽ meni to poſſet rep̃hendi. Ego id ſꝑ optaui vt mee vite rõ ꝓbabilis bhaberet · ¶ Equo ao omnia ꝓ te paſſus ſũ ¶ Batiẽter oĩa tolerare decreui Tꝑate oĩa deliberaui ſu ſtinere ¶ Wagna ẽ memoꝛia tuarũ rerũ geſtarũ.Maxĩa ẽ de virtutibꝰ tuis exiſſa tio · Omĩa enĩ illa a te expectant᷑:que a vi ro ſũmo ĩgenio ſũmaq; virtute pᷣ̃dito ex Pectari ſo lt. ¶ Cũ mecũ egeris vt te iu uarẽ digna mihi res viſa ẽ · Cũ me roga ueris vt honoꝛẽ tuũ defenderẽ equũ eſſe exiſtiaui. Qũ a me cõtenderis vt cãm tuã curarẽ: amoꝛi nr̃o dignũ eſſe diiudicaui. Quʒ a me efflagitaueris vt affines tuos cõplecti Sbers den iuo lẽtie nr̃e cõueniẽs exiſtiaui ¶ Eſt enĩ aĩ ĩgenui virũ ſe pᷣſta re q́;gratiſſimũ.Gſt homis officioſi bũñſi cioꝛũ ſe memoꝛẽ demõſtrare · Eſt eĩ boni hboĩs parẽ meritoꝛũ gratiã referꝛe. Eſt ho minis grati mutuis officiis rñdere debẽ uotiẽſcũqʒ Treboniꝰ me videt maxi mas ꝓ tuis in ſe officiis mibi grãs agit. Quoties Treboniꝰ fit mihi obuiã: totiẽs pꝓ ãpliſſima tua ĩ ſe liberalitate mihi gra nſicat᷑ Toceũda mihi Ciceronis oꝛõ 8 Oiceronẽ libẽtiſſime loqñtẽ audiui. Aðo mihi gratiſ ſimus fuit ſermo Ciceronis: vt neminẽ audiã libentiꝰ ¶ Omiĩa feci vt voluntatẽ tuã obtineres · Oĩa curaui vt tuo eſſet ſatiſfactũ deſiderio ¶ Res enĩ bñ ſe habint . bñ geſta ẽ · felicẽ extũ cõſe cuta ẽ· optatum poꝛtũ adepta ẽ· faciliter facta ẽ · ex ſnia geſta ẽ · ex volũtate acta ẽ· Sentẽtia ꝓfecto ex optatis meis lata eſt uit Negociũ enĩ ex deſiderio meo factũ ẽ.Vt optaui ita ẽ. Eoꝛtuna ſucceſſit vt voui optaui:Soꝛs enĩ cecidit quẽadmodũ vo lui· Res eĩ ẽ moꝛe meo cõſututa ¶ Ex op to vehemẽter vt tuarũ vᷣtutũ aliqd lumẽ eluceat. Tu fac ĩ agẽda gloꝛia te vincas. Tu fac vt ad ſũmã glonã cõtendas . Da oꝑam vt ĩ virtutũ excellẽtia nemĩ cedas Welle accidiſ ſet tpᷣus vt ſtudio ĩuigila re poſſem· Optarẽ mihi illã oblatã facul tatẽ vt ſciẽtias excolere ⁊ diſcplias ꝑtra Lare valerẽ· Vellẽ mihi illã opoꝛtuĩtateʒ cõtigiſſe: vt lr̃aruʒ ſtudiis me totũ expo nere poſſeʒ · Vellẽ ſuꝑioꝛibꝰ anms me ad ſtudiũ bonarũ artiũ inuitaſſes· Vtinã añ hac ad virtutũ diſciplinã me tecũ conuo caſſes ellẽ id a te qð optime ſ lerem Optarẽ illud a virtute tua:qdð facile ĩpe erare confido ¶ Ego vix teneoꝛ quin ad te curꝛã · Ego vix me cõtineo quin ad te aduolẽ (Sos ego riſus excitaſſeʒ ſi at fuiſſeʒ .Non enĩ abduci potuiſſeʒ:quin ſi vna tecũ extitiſſeʒ ĩ maxios niſuſ ĩcidiſſeʒ ¶ Deo annuẽte ſoſpites cõualemꝰ.Su peris volẽtibꝰ ĩcolumes euaſimꝰ. Diuĩa clemẽtia ĩtercẽdẽte ĩtegros nos cõſerua uimꝰ. Dei benignitate ꝑiculoꝛũ calamita tẽ ſubterfugiã ¶ Maxia afficioꝛ volupta te ſtatũ ciuitatis cõfirmare · Kncredihas me tenet deſideriũ ciuiũ rões conſeruare Eximia commoueoꝛ auiditate patriã ille ſam ſeruare poſſe ¶ Tiberiꝰ qð maxime mihi leticie fuit narꝛauit pacẽ firmari de bere · Auianꝰ qð libẽter audiui dixit tꝑa nobis futura eẽ trãquilioꝛa. ¶ De ſtatu urᷣorũ amicoꝛũ quotidie audio que volo De ſtatu rerũ cõmuniũ ĩdies q̃ placẽt in telligo · De rõnibus rerũ noſtrarũ audio ſeduſe qᷓ grata ſũt ¶ De cauſa tua adbuc nihil ꝑficè potui: De negocio tuo ſũ quo tidie ita curioſus:vt nihil aliud curẽ. De rebꝰ tuis optimũ ſpero me finẽ conſeeu turũ. ¶ . xi-klas fulü ĩ ꝓuinciam ꝓfe ctus ſum. Ad vi:nonas fulii ĩ longobar diaʒ veni · Ad vi. Tdus octobꝛis ex ꝓuĩcia regreſſus ſum ¶ Optiĩe enĩ meeũ actum eẽ putarẽ: ſi ſtudẽdi ociũ mihi cõparare poſſem · Cõmodiſſime pꝛofecto mecũ 1 cum ſtephano ageretur: ſi ſolitam per tractandoꝛum ſtudioꝛum libertatẽ com plecti valeremus· ¶ Nolles: me q̃ video libere poſſſe explicare · Non pꝛobas qᷓ me recta ſint aperte in mediũ ducere debere ¶ Giceronẽ mihi narꝛas 2 illa tꝑa· Dii ſcã romanã rempub.mihi cõmemoꝛas: ⁊ ila pclara negocia Qumtilianũ mihi cõ ꝓbas: a illa celeberuma pꝛiſcoꝛũ ſtudia · Chꝛiſtũ mihi declaras:i ilos ſãctos mũ dü illummãtes Terẽtius ita ẽ ꝑdoctꝰ vt oĩm vultꝰ nouit expꝛmere · Terẽtius tã ſummꝰ oꝛatoꝛ: vt oĩm hoĩm geſtus faciliter ſciat effingere ¶ Rd ſũmã q̃ris quid de repub·ſentiã Caput ſcire vis qͥs ſit reipublice ſtatꝰ · Gffectũ petis qᷓ mea ſit de repub . volũtas ¶ Retate ĩgraueſ. cẽ te adhoꝛtoꝛ alios viuẽdi moꝛes inire · NRe tas ĩgraueſcẽs me monet vt viuendi foꝛ mã imutẽ. Retatis maturitas me cõpel lit:vt alios viuẽdi moꝛes ſubſeqr · Retas pcipitãs mihi videt᷑ ĩnuere:vt aliã agẽdi iſututõz ĩgrediar · Netas iã diſcurſa alia me monet cogitare ¶ De bello ꝑſico nos fama: rumoꝛe: nuntiis: tabellanis: literis certioꝛes facti ſumꝰ. De exercitu ⁊ claſſe mitridatis ꝑ nrẽ̃a nauigia ĩde redeutia ap tiſſime cognouimꝰ CM numãtinos eo aĩo eſſe vt moꝛtẽ ſeruitu ti añ ponãt · Numantini nec deeſſe nec ſu peſſe cartaginẽſibus volũt Kppiꝰ qð magne mihi moleſtie fuit nunciauit ma gn4 belloꝛũ irruptionẽ expectari · Appiꝰ qʒ ĩuitus audiui nũciauit magno nos 1 iculo eſſe futuros · Appius qð mihi ve mẽter diſplicuit ſigniſicauit magnas diſcoꝛdie futuras eſſe calamitates ¶ Di cit᷑ nobis magnas inimicorũ copias pa rari · Nunciat᷑ nobis magnũ ĩimicoꝛũ ex ercitũ cõgregari· Significat᷑ nobis ãpliſ ſimas holuum cõgregatões coadunari · ¶ Res ſũt poſite direptioni 1 ĩicendus. Res arbitrio ĩperite multitudiĩs vexant᷑· Res neglectis legibꝰ maloꝛũ libidini ſup poſite ſũt ¶ Imperiũ ẽ diminutů · Omẽſ puincie cõquaſſate ſũt· Omẽs ciuitates turbate ſüt · Reſpub· maxĩa accepit detri mẽta ¶ Vehemẽter me ad boe coegit ini micoꝛũ acerbitas · Maxĩe me ad hoc indu xit aduerſarioꝛũ iniquitas· Potiſ ſime ad hoc me trayit multoꝛũ ꝑfidia ¶ Caſus eĩ mirificꝰ ĩteruenit · Receſſio rerũ eſt varia cõſecuta · Eoꝛtuna eĩ diuerſa ĩteruenit. Soꝛs equidẽ ĩopinata ĩteriecit ¶ Hec mi oc aũt ſcito oẽs bi vicio dant. MHec mibi ĩpingũt·. Hhis me icrimmant᷑ · In hoc me deliqſſe diſputãt · ¶ Relinquebat᷑ difficilis illa deliberatio ꝓuidẽdi· Reſtabat illa laboꝛioſa ꝑtracta cio cõſulendi · Certũ erat vt ĩueniremus rationẽ recte tuteq; viuẽdi ¶ Mis etiã re bus carebã:quibꝰ me potiſſime ſuſtenta bã· Grã p̃terea illig amicis oꝛbatꝰ: ꝗ mihi fauere ſolebãt ¶ Quã mihi ſpem pollice rer nõ erat · Qð pꝛimũ mihi ꝓmitterẽ nõ reperiebã · Oſcðam mihi foꝛtunã ſpera rẽ nõ occurꝛebat. ¶ Mibi enĩ videt᷑ indi ne detractum eſſe Ciceroni. Videt᷑ mihi jem pniũ a pelione ſine cã leſũ eſſe · Con ſtat enĩ Lentulũ ĩdignis quidẽ ĩiuriis a põpeio affectũ eſſe ¶ Scis neſcio quo pa cto mra vita ĩcidit ĩ oculos maliuoloꝛũ. Scis caſu neſcio quo nr̃am operã ĩcidere pfidiã — Siquis foꝛte fuerit qͥ mihi nocere vellet · Siquẽ ĩtelligeres qui mihi ðtrabere niteret᷑· Si cuiꝰ iniquitatẽ ꝑnotares qui exiſtimatõni mee inimicus eſſe conaret᷑. ¶ Eniqui ĩuidia ĩpediti: qd rectũ ẽ nõ ꝓbant · Berfidi ſcelẽ ꝑfuſi: qd verũ ẽ nõ laudãt· Nepharii malignitate detẽti qð decẽs ẽ nõ ſentiüt. mitto dicere qð ol dixeris · Miſſa facio q̃ quon dã tẽptaueris · Memiſſe nolo qð pꝛiſco tꝑe molitus fueris · Nõ cõmemoro q̃ pꝛi ſcis tꝑibꝰ machĩaueris· Non ſũ iaʒ cõme moraturꝰ qͥd iãpꝛidẽ feceris Nõ ſũ expli caturus ꝗᷓ iamdudũ etate cõmiſeris · Mit to ꝙ Olodiꝰ mibi ſꝑ fuit aduerſanꝰ. Ne tereo ꝙ mihi ſꝑ obfuerit Nõ dico ꝙ acer biſſinns me ĩiuriis affecerit· Taceo ꝙ exi ſuimatõi mee vehemẽter dtraxerit CEs tam ĩauditis deceptõibꝰ ludiſicatꝰ . Mis tã intolerabilibꝰ ſiuriis affectꝰ.Mis tã ig nominioſis offenſionibꝰ laceſſitꝰ. lis tã violẽtis leſionibꝰ ĩf lamatꝰ · Mis tã angu ſuoſis calamitatibꝰ excruciatꝰ. ¶ Recoꝛ doꝛ ꝙ vacillabas:quoniã ineptas volup tates recus cõmodis cõſiliis p̃ponereſ Teneo memoꝛia ꝙ delirare ſolebas: quia ſcelera ꝓbitati añnponebas ¶ Vides enĩ exaruiſſe boĩm liberalitatẽ · Nõ te fugit hoĩm benignitatẽ nimis factã eſſe remiſ ſam. Satis enĩ exploꝛatũ babes bominuʒ caritatem eſſe vebementer extenuatam· C Hoc enim erat mibi dolendum ˖ Grat enim hec iniuria mihi plurimũ pmoleſta — „ Grat em hoc mihi deploꝛandũ. Grat ꝓle cto hoc mihi acriter cõtriſtandũ.¶ Acci dit mihi qð mltis euenire ſolet. Mibi enĩ 1i cõtigit ĩ qð recti hoĩes ſe epenumero in ldere iolẽt Soleo equidẽ ĩ ilos foꝛtune caſus ãcurrere quos etiã ſubierũt q;ʒplu rimi ¶ ITyberiꝰ molitus ẽ rẽpublicã tur Pier ĩpedire · Neliꝰ tẽptauit bonis ciui us litẽ ĩtendere. Silla nõ ceſſauit rẽp. nõ pturbare · Catelĩia machinatꝰ ẽ cõmu nẽ ſalutẽ vſ urpare ¶ US rvehemẽter ad miroꝛ: IHllud nõ ꝑuaʒ mihi affert admira tionẽ · Tllud maximã me ĩ admirationẽ ĩ ducit · Ex hoc nõ ꝑua moueoꝛ admiratõe NHllud ſoleo plurimũ admirari ( Soleba mus ocioſa pace ꝑfrui:nũc acerimo bel lo cõſicimur· Solebamus libertatẽ poſſi Dere: nũc turpiſſima ſeruitute oppꝛimi mur.Solebamꝰ veritatẽ poſſe dicẽ: nũc cogimur debẽ mẽdaciis aſſentire ¶ Duid auũt ſperẽ tibi dicã · Quid confidã tibi de clarabo.Quod cõiectã tibi aperiaʒ. Quid ſentiã tibi ſignificabo · Quid vᷣo exploꝛa tũ habeã tibi denale CEectet) boc audi · Tecũ hẽto.Nõ abeat õgius. ¶ Vi de q;d mihi p̃ſumpſi · pſuaſi · cõſtitui: cõie ci. cogitaui ¶ Vtriuſq; vrjm magnü iter eſt · Magnũ vtriuſq; nym iĩtereſſe puto. Hoc vtriqʒ nẽm ĩcũbit maxĩoꝑe · Moc eqͥ dẽ ad rões vtriuſq; nẽm vebemẽtiſſime ꝑtinere videt᷑ ¶ Nũc nactꝰ ſũ occaſioneʒ agẽdi . Nunc ſũ tractãdi facultatẽ cõſecu tus.· Nũc ꝑficiẽdi opoꝛtũitatẽ ſũ adeptꝰ ¶ ' NWihi erat ĩ aĩo velle facẽ. Niaduerterã Velle curare· Excogitabã agere debẽ. Deli berauerã opoꝛtẽ ꝑſicẽ IRS enĩ agendũ = oꝛandũ ẽ· ꝓuidendum ẽ. Moc nequaq; ẽ negliendũ · termittendũ. ¶ Igit dili eter. Laboꝛat᷑ vehemẽter. Qurat᷑ ſludio ſiſſime. Tnuigilat᷑ quotidie · Nihil pꝛeter mittit᷑. Sedulo fit ¶ Sum bhoc cleut⸗ Hoc videoꝛ ꝓfeciſſe.Hloc enĩ cõplexuſ ſũ Rem eo loco ꝑduxi Moc egi. ¶ Moc ma gno erit tibi adiumento · Moc tibi Vm Ee expediẽs.Moc ẽ tibi maxĩe conducibile. Hoc tibi ẽ admodũ opoꝛtunũ. Moc ma xĩo tibi vſui futurũ ẽ· Moc rõnibus tuis mayxĩe cõducere videt᷑ · ¶ Huribꝰ verbis grãs Qatoni dixi· Multo ſermone Qato ni gratulatꝰ ſũ· Lõga oꝛõe. Catoni grãs egi ¶ RKutoꝛitate tua nobis opus es Cõ ſilio enĩ tuo ĩdigemꝰ. Cratia tua ẽ nobil oio neceſſaria. Virtus enĩ tu ẽ nob plu rimũ opoꝛtuna. ¶ Moc magno tibi erit hkonoꝛi · Moc ſummo erit tibi oꝛnamẽto Moc tue dignitati admodũ erit expediẽs NMagnaẽ? e hio de te · Magna ẽ de te cõmendatio Declarat᷑ mihi cõcoꝛdiã pacis agitari · Affirmat᷑ mihi bellũ ꝓpe diẽ termĩari ¶ Cetera ſũt eiuſmõi Reliq ſunt eodẽ mõ. Reliqua ꝑtinẽt ad rẽpub. Quantũ poſſũ recoꝛdari.Quantũ mme moꝛia repetẽ poſſũ · Quantũ valeo cogi tatõe cõplect· Quãtum humano ĩgemo poſſuʒ remĩſci · Quantũ ex lõgiſſima me moꝛia poſſũ ĩtueri ¶ Volo ſcias. Volo er ploꝛatũ hẽas · Nolo te ignoꝛare. Cupio vt certioꝛ fias. ¶ Boſtea vero q; Cicero mihi nunciauit. retulit · ſignificauit. me admonuit · certioꝛem reddidit ¶ Boſtq̃ᷓʒ bꝛutꝰ me cõuenit: ⁊ ego cũ eo locutꝰ ſũ. HPeq; bꝛutꝰ me adiit ⁊ ego ſermonẽ ſecũ babui. ¶ Cũᷓ pharo ad me veniſſet: ꝓfe ctus fuiſſet · me cõueniſſet · Nõdũ ſatis cõſtabat ſatis erat ex ploꝛatũ clare appa rebat ¶ Gollegi opinionẽ meã · mecũ lo cutus ſũ.meã cõſiliũ adhibui. ¶ EGrãt p terea hec aĩaduertẽda. põderãda. ptractã da. ¶ Hac ſentẽtia dicta· hac cauſa poꝛa ta· hac cõtrouerſia agitata. hac oꝛõne P nũciata.hac re ꝑtracta. hac opinione di ſputata. hac rõe enentier. Moc cõſi lio ĩ cauſã nr̃am facto.Mac deliberatõe 7 vtilitatẽ nr̃am facta.Moc negocio ĩ fauo rẽ nẽ̃m pfecto· Mac lege ĩ nr̃as rões edita Mac ſentẽtia ĩ nr̃am cõmoditatẽ ꝓnũcia ta · ¶ Oð ego cũ audiſſem. ĩtellenſſem. cognouiſſem. ¶ Omnes pẽdent ab oꝛe Qiceronis.Omniũ oculi ĩ Ciceronẽ cõie cti ſunt:Omẽs enĩ aĩaduertũt qd Cicero facit. ¶ Moc cũ mihi Antoniꝰ ſcripſiſſet miſtraſſet · ſignificaſſet · me admonuiſſet Nos ĩ hac ſentẽtia ſumꝰ. Nos hoc ſen timꝰ. Nos hac ducemur opĩone. ¶ Moc enĩ nẽ̃m ẽ ꝓpoſitũ.Mec nr̃a ẽ inſlitutio.- Hec nr̃a ẽ cõſilii deliberatio ¶ Sʒ redeo ad pꝛima· Rerũ ad ſũmas reuertoꝛ. Qete rũ ad caput ipſũ regredioꝛ ¶ Vt omittã tã multa atʒ tãta. Vt nõ cõmemoꝛẽ tã in numerabilia. Vt miſſa faciã.cetera omia „ — —I= — . . Cs go tibi meũ cõſiliũ exponã · Ego o pimonẽ meã ĩ medium adducã · Ego tibi — — — — — — —⏑ — — — — — deliberationem meã denudabo · Ego tibi quid cõſlituerĩ declarabo ¶ In hoc aũt negocio ilud mihi occurꝛit· In mea autẽ cã hoc accidit · In meo aũt ꝓpoſito iſtud euenit . ¶ Vt rerũ dicã · Vt verũ ꝓfitear · Vt rẽ vt ſe habet enarꝛẽ · ¶ Cũ ẽ ad nos allatũ.Qũ ẽ nobis ſignificatuʒ: nunciatũ ĩtimatuʒ ( Qð cuz dicerẽ illð etiã adiun xi · Qð cuʒ exponerẽ illud etiã admoui · Oð cuʒ ĩſinuarẽ illð etiã renouaui Gt vt dicẽdi grã rẽ tibi narꝛẽ · Et vt exẽpli cã negocium tibi explicẽ · It vt verbi gra fa ctů tibi oſtendã ¶ Cũ eſſem ocioſus:ne gociis vacuꝰ.laboꝛibꝰ ſubleuatꝰ.occupa tõmus relaxatꝰ ¶ Mihi hec veniũt ĩ men tẽ.· Mec mihi occurꝛũt · Mec me exagitãt · Cõmonẽt adhoꝛtant᷑ impellũt me adire quoſdã memĩ· Quidã ad me ect ſüt · adierũt · cõöuenerũt ¶ I1dẽ̃ etiã illa vi di. curaui · dixi · feci ¶ Exiſtio id qð ẽ. Pu to id qð re ipſa cõſtat Niaduerto rẽ ipſã ita eſſe ¶ Vihi cõſiliũ captũ iãdiu ẽ. Tã dudum mecum iĩſtitui · conſtitui · delibe raui· Tamantea mecũ decretũ ẽ · Hoc mi hi iãdiu certũ ẽ· Tãdiu mecũ qͥd ſim actu rus ſtabiliui ¶ Sermo verbis tectꝰ. Oꝛõ verbis ſimulata· Sentẽtia circulocutõne ¶ O rem gratã ·O negotiũ acceptũ.O cãm deſideratã · O acceſſionẽ opoꝛtuniſſi mã·O foꝛtunã cõmodã · O cõditõeʒ expe ctatã · O rõnem aptã · O factũ cõueniens ¶ O virtutẽ ſpectatã · O ĩduſtriã ꝑſpica cẽ. O cõſuiũ ſapiẽtiſ ſimũ · O eq̃tatẽ ben gniſſimã · O cõſtantiã ꝑſeuerantẽ · O mo deſnã frugalẽ ¶ O multa p̃clara· O plu rima floꝛẽtiſſima· O plura venuſta· O va ria magnifica · O q; plurĩa egregia · O in numerabilia cdeaeibili O multa ĩto lerabilia · O mlta abbominãda · O multa ĩdigna · O multa ꝑmicioſa · O multa erꝛa bunda. O ĩnumerabilia implicata· ¶ O rẽ miſerã · O ĩcõmoditatẽ ĩauditã · O tꝑa calamitoſa ·O cõſuliũ ꝑditũ · O vitã vitu ꝑandã · O detrimẽtũ ĩſperatũ · Odiſcipli nã pᷣpoſterã ¶ O ſupbiã ĩauditã · O pfidi am ĩtolerabilẽ. O verſutiã doloſaʒ · O co GS Effectus alienis verbis cooꝑtus: gitatiõz peſtiferã · O moꝛes barbaros ¶ De diuiſione ˖ Juiſiones rerũ explicandarum quotidie ad dicedů maxĩope ne x ceſſarias eſſe quiſ dubitatæ Nã he ꝓfecto diuiſiones: cũ auditoꝛes dociles etficiũt: tũ etiã ita attẽtos ⁊ admonitos reddũt: vt ꝗᷓ neceſſarie rões ⁊ argumẽtatiões cõ ſequant᷑:eqo:i aĩo cõſtituãt:⁊ eas lucidiꝰ ĩtelligãt · pſarũ igit᷑ diuiſionũ ĩuentões ꝓſequar:q̃s tãetſi foꝛte Candees putabis eas tñ ꝑutiles foꝛe ꝑnoſces · ¶ Dicã igit̃ de qttuoꝛ rebꝰ videlicʒ de pꝛudẽtia de iu ſucia ð foꝛtitudĩe de tꝑantia nr̃i Nluſtriſ ſimi pꝛcipis ¶ Due eĩ res ſũt q̃ me ad te amandũ ĩpellũt. Tria en eſſe conſtãt qꝗᷓ me admonẽt vt te mihi cariſſimũ habea Mec oĩa me plurimũ adhoꝛtant᷑ vt tunis rõibꝰ ĩſeruiã Duabꝰ tuis eplis rñdebo Tribꝰ tuis ſñiis nõ aſſentio· Quattuoꝛ o pĩonibꝰ tuis acq̃eſco ¶ Dʒ bꝛeuioꝛẽ due me res faciũt Verũ treſ cãe ne lõgioꝛ ſim me cõmonẽt ¶ Ded cõdicões q̃ttuoꝛ ne ſcribẽ potuerĩ me retardarũt ¶ Sʒ duo ꝑpticulatĩ a te peto.Sʒ tria te noĩatim ro go · ¶ Oñdam igit᷑ oꝛatoꝛiã facultatẽ eẽ plim vtilẽ honoꝛificã atʒ neceſſariã. Pꝛo batur⸗ igi M. Q.ex eiꝰ eloqñtia magnã ſue reip · cõmoditatẽ attuliſſe · Fmpluñ mã oĩbꝰ poetis dicẽdi oꝑtunitatẽ reliq̃ſ ſe: ⁊ ĩmortales ſibi laudes ac noĩs glam cõpaſſe ¶ MWultis ð cauſis vellẽ. Muribꝰ ex rebꝰ exoptarẽ · Mis oĩbꝰ rõibꝰ ꝗᷓ tibi di cã cuperẽ CTu ego varia mecũ ꝑtracta ui. Tùc ego diũſis cogitatõibꝰ aĩo diſtra hebar· Tùc ego multa excogitare coactꝰ ſũ ¶ Wulta enĩ ſũt ĩ tuis eplis irꝛidẽda Hleraq; en ſũt ĩania a te dicta ·. Qõplura qͥdẽ ſũt ĩ tuis rõibꝰ repᷣhẽdẽda ¶ En hac cã multa mihi veniũt ĩ mẽtẽ · In hoc eniz negocio multa cogoꝛ excogitare · In his en rebꝰ multa meũ aĩm exagitãt· In hae em cõtrouerſia varia mihi co gitãti ſucce dũt . Oĩm ſenatoꝛũ volũtates mitiplices eẽ cõſpicio · Am doctoꝛũ diuerſas ſnĩas eſſe video ¶ Gicero boc lõga oꝛatione ꝑ tractauit · Cicero hoc acri contentiõne di ſputauit ¶ In noſtra beniuolẽtia obſer uanda rationes q́;eplures intercedunt · In noſtra familiaritate complectenda ꝑ multe ſunt condiciones irum enim cauſarum nulla mihi videtur eſſe conſen tanea. Marum trium ſententiarum nul lam appꝛobo· ¶ Moꝛum enim duoꝛum — negocioꝛũ alterum vt faciam neceſſe eſt · . In hac nr̃a cõtrouerſia ẽ quoddã terciuʒ In re nr̃a alia ẽ cõſilii deliberatio ſuſcipi enda ¶ Quoꝛũ nemĩ credere poſſũ.Quo rũ neminẽ fidũ nobis amicũ eſſe video. Moꝛũ vter mihi ſit acceptioꝛ ñ diſcer no.Moꝛũ vtrũ potius velĩ mihi ĩcertũ ẽ HMoꝛũ quis magis ſit exoſus ſatiſ apte cõſtat· Moꝛũ cuiꝰ vicia maioꝛa ſint clariſ ſime ĩtelligimꝰ.Moꝛũ quẽ maioꝛi odio ꝓ ſequamur liquido patet ¶ Horũ enĩ qͥs virtute ſit p̃ditus ⁊ quis viciis volutatꝰ ſatis ĩtelligi poteſt. Moꝛũ cuiꝰ cõſiliũ ſit officioſũ:⁊ cuiꝰ ſit ꝑnicioſum clariſſimũ ẽ.Moꝛũ cui recta fides ſit adhibẽda:a cui nõ ſit credendũ nõ dubiũ ẽ · Hoꝛũ quem magis ſequi:⁊ quẽ effugere debeamꝰ no bis ẽ notiſſimũ:Moꝛũ aũt quo vti:⁊ quo carere nobis liceat nr̃i cõſili ẽ ( Quoꝛũ alterũ laude maxima ꝓſequimur: alterũ ſumma ignominia ĩſectamur. Quoꝛuʒ al tero ꝓlurimũ gaudemꝰ:altero vehemen ter cõtriſtamur. Quoꝛuʒ ab altero diligi mur: ab altero acriter odimur ¶ Moꝛuʒ vnꝰ vituꝑandus ẽ:alter vero ſũmis lau dibꝰ extollendꝰ. Moꝛũ vniꝰ virtutes deſi derãde ſunt:alteriꝰ vero ſcelera ſũt effu gienda ( Mi ꝓfecto digni ſunt quoꝛũ al teri cõſulatũ:alteri tribunatũ plebis cõ mittas ¶ Mi quidẽ nullo mõ valẽt: quo rũ alteri balnea: alteri criminoſoꝛũ cuſto dia ꝓmittat᷑ ¶ Quoꝛũ nulliꝰ video ĩ ſtu dendo diligentiã · Quoꝛũ nulli adherere poſſum (Buori ſi alterutri adherendũ ſit:officioſis potius qʒ ĩertibus me adiũ gam. Quoꝛũ ſi alterũ ſequi debeamꝰ: pa cẽ potius q́; bella ſequamur ( Quoꝛum vtriuſq; virtutẽ admodũ ſꝑ amaui.Quo rũ vtroq; vtoꝛ ſepenumero ¶ Vtrunq; meũ eſſe duxi:vt quid agere deberes mo nerẽ:⁊ quid cõſtitueres ſuſtinerẽ:Vtrun q; meũ exiſtimo:vt te vnice diligã: ⁊ mu tuis tibi bñſiciis coꝛrñdeaʒ · ¶ Dicã igit ſũmatim.Scubam ꝑticulatim. Narrabo cõpẽdioſe ¶ Literis tuis vt res expoſtu lat oꝛdine rñdebo.Oꝛatiom tue vt cauſa requirit ꝑticulatim cõſceribã Diſputatõi tue vt argumentoꝛũ ratio depoſcit: opi nionẽ meã declarabo ¶ Nos enim cũ ꝓ pter inſignes virtutes tuas:tũ ꝓpter exi miuʒ tuũ erga nos amoꝛẽ: tũ etiã ꝓpter maxima tua ĩ nos officia te mirifice dili gimus ¶ Qui ꝑtim ꝓ bonoꝛe cõparãdo: ꝑtim ꝓ virtute celebꝛanda: ꝑtim etiã pꝛo ignominia euitãda hoc refutare ñ debẽt Qui ꝓfecto inimici ꝑtim imbecillitate ꝑtim ignauia: ꝑtim timoꝛe nos tẽptare nõ audent ¶ De quibus multa ad noſip ſos:multa ad rẽpublicã: multa etiã ad ce teros omnes ptinẽt ¶ Hanũ igit᷑ vobis faciã ĩ hoc maleficio multos fuiſſe inimi cos:multos coꝛruptoꝛes:multos nocen tes: multoſq; cõſentientes ¶ Qui vel ex odio:vel ex ĩuidia:vel ex ignoꝛãtia:vel ex arꝛogãtia:vel ex ꝓcacitate:vel ex ĩiquita te ſꝑ nobis detrahere nitunt᷑ (Vomies eĩ volũtate ĩmutant᷑:alias bñ ficiis:alias amoꝛe: alas ĩiurüis:alias ſuſpitõne:alias honoꝛe: alias etate: alias foꝛtuna ¶ RAut eĩ ſit ĩꝑ atoꝛ:aut rex:aut dux:aut pꝛiceps aut dñs:aut cuiuſcũq; generis eyiſtat:ſa piẽtia ĩdiget ¶ Id ſtudiũ enĩ bonarũ ar tiũ cõplectendũ p̃ter volũtatẽ nihil tibi deeſſe vido:neq; etatẽ:neq; ĩgeniũ:neqʒ facultates:neq; p̃ceptoꝛes:neq; alias vi las res ¶ Apud alios virtꝰ literarũ exco lit᷑: apud alios copia diuitiarũ adamatc᷑: apud alios belloꝛum diſciplĩa exercetur. Ouaril equidẽ ſciẽtiarũ ĩuentio:t᷑ᷣndu ſtria: Ratio:Sapiẽtia: Qonſiliũ:Gruditio Monoꝛ:Dignitas:Hꝛeſtãtia:Laus:HEama Cloꝛia te ad eas celebꝛãdas vebemẽtiſſi me incitare debẽt · ¶ Explicaturꝰ igit᷑ ſũ quales ĩ tuo negocio fuerũt ſideles: qua les ꝑfidi:quales ſtudioſi:q̃les negligẽteſ quales amici: quales aduerſarii. ¶ Diue enĩ pacẽ ſeruare velimꝰ:ſiue bellũ exerce re deſideramꝰ:ſiue res alias curare ſtude amꝰ virtute vtendũ ẽ ¶ & ſi effecerimꝰ honoꝛẽ cõꝑabimꝰ:⁊ cõmoditatẽ cõſeqᷓ mur:⁊ volũtati nre ſatiſfaciemꝰ ¶ Oſte dã igit᷑ vobis quantã cõmoditatẽ:quan tã oblectationẽ ·quantãq; tranquilitatẽ ex pace ſumꝰ cõſecutun 4 In mediũ igit adducã quãta ĩcõmoda:quãta ꝑicla:quã tos erꝛoꝛes:quãtas deſtructõnes:quãtaſ qʒ maloꝛũ calamitates nobis bella ſedu lo ĩferꝛe pñt ¶ Gognoſcẽtes igit᷑ qui bo m eiues ſaerat: ꝗᷓ¶ negligẽtes: qui ſoꝛdidi ⁊ qui ſedicioſi ( rẽpub· adamamꝰ . Si ciuiũ ſalutẽ carã hẽmus: Si honoꝛẽ deſi deramꝰ: Si cõmoditatẽ appetimꝰ . Si rẽ nob gratiſſimã cupimꝰ:Si diligẽtẽ gliaz adoptamꝰ ĩ hoc plim elaboꝛare ðᷣbeamꝰ ¶ Niſi Qlodii nocentẽ vitaʒ monſtraue ro. Niſi aptiſſime ðᷣlicti maleficia declara uero·. Niſi teſtes ꝓbatiſſimos adduxero: Niſi apꝑtiſſimũ maleſicium patere fecero omniũ maximã me ſubiturũ penaʒ ſubii cio ¶ Clariſſime igit᷑ ĩtelligetis · Luciũ ca telinã multis nocuiſſe: multis detraxiſſe multis inuidiſſe: multis fidẽ p̃ſtitam fre giſſe ¶ Quo ĩ genere multa audiui: mul ca ĩtellexi:multa vidi:multa comp̃ᷣhendi: multa cognoui: multa palpaui: qᷓ vobiʒ declarabo. ¶ Dercipies igitur que ſint ĩ vꝛbe geſta: que ſint foꝛis ad mmiſtrata: 1 qð ſenatuſcõſultum ſit cõſuitutuʒ obſer uandũ ¶ Dꝛimo de pace dicturꝰ ſum: de . inde de ſtudiis: deinceps de monb cõti nuo de republica: tũ de pꝛiuata cõmodi tate ciuiũ: poſtea de Religione: poſtmõ de ĩmoꝛtalitate aĩaruʒ vna cũ ſalute om nium noſtrũ⸗ ¶ De confirmatione· Oſtea vero q; ĩtentionẽ noſtrã explicauerimꝰ:nõ taʒ iocundũ V erit auditoꝛibꝰ: q; noſtris rõni bus ꝑmaxĩe cõmodũ:vt aliquibꝰ modis argumẽtatõibus ꝓpoſitões nr̃as cõfir mare ſtudeamus· Idcirco aliquas iĩueniẽ darũ eõfirmationũ vias ĩ mediũ adducã ex quibus que nobis cõducere videbunt᷑ eas vſui nro poterimꝰ accõmodare · ¶ Nulla vnqʒ ex ꝑte heſitaui quãta me ſemp demualstia cõplexus fueris · Tua erga me amoꝛis cõiunctio teſtibꝰ nõ indi guit · Rmoꝛ enĩ noſter cõfirmat᷑ ĩdies pe hemẽtiꝰ. Noſtra ꝓfecto vnitatis colliga 7 tio maius ĩdies reeipit ĩcrementũ · Socie tas enĩ nr̃a tã optimis beniuolẽtie fũda mentis ſtabilita eſt vt nunq; labefactaꝛi poſſet · Hoc velim tecũ habeas neminẽ eẽ qui maioꝛi a me qᷓ; tu beniuolentia eõ plectat᷑ ( . ampliſſimã enĩ tuoꝛum in me officioꝛũ magnitudinẽ multe alie bo noꝛũ acceſ ſiones ĩterceſſerũt · Id eã enĩ noſtre antique familiaritatis cõiunctiõzʒ acceſſit ſingularis quedã tua caritas: ꝗᷓ me meoſqʒ oẽs cõplexus es· on eni facile diiudicat᷑ verꝰ amoꝛ: niſi aliqð tan ex auro exꝑpimentũ piſum fuerit · Non en recte cognoſci poſſet vera beniuolen tia: niſi rerũ exꝑientia fuerit cõpꝛobata · „α. ¶ Woc enim pt faciã noſtri amoꝛis vetꝛn ſtas ðpoſtulat · Moc enĩ vt curẽ tua erga ine officia demerent᷑· Eacis enĩ rẽ ami cicie nẽ̃e cõdignã · Eacis enĩ alienũ nihil a ma beniuolentia · ¶ Eſt enĩ ſemꝓnius ex meis ĩtimis amicis· Eſt equidẽ Terẽti us ĩ lauta mei amoꝛis parte collocatꝰ ¶ Res enĩ maioꝛi amoꝛe a te curari non . „ „ „ , „ „ 2 potuiſſet · Maioꝛẽ enĩ beniuolentiã i agẽ da cauſa mea mihi p̃ſtare nõ potuiſſes. ¶ ' Hoc enĩ aĩo in me eſſe debes · Mac ꝓfe cto voluntate me debes cõplecti. ¶ Eec en res maxĩo mihi erit emolumẽto· Res enĩ iſta rõibus meis mayxĩope ẽ cõducibi lis. Moc enĩ ad rões meas cõſtabiliẽdas vebemẽter ꝑtinere videt ¶ Nihil enĩ mi bi acceptius ex oĩbus hũanis rebꝰ exop taſſem· Rem en gratioꝛẽ euenire nõͤ deſt deraſſeʒ ( Moc enĩ fieri meliꝰ q́; dicei vo lo.oc eni re ipſa potiꝰ qᷓ; ᷣbis fieri cu 1o. ¶ Nullus eni erit deliberãdi locus Par opĩone vtilioꝛ· Nemo en eẽ poterit boc hoĩe nobis opoꝛtunioꝛ Nullũ erit cõ ſuiũ hac deliberatõe cõmodiꝰ . Nihil cer te reꝑitur hoc negocio cõducibiliꝰ. Nam ea cogitaſi que maxĩoꝑe cõducunt. Naʒ ea feciſti q̃ vehementiſſime cõpꝛobari de bẽt. Nã ea trãſſigiſii qᷓ rõibꝰ nr̃is ſe accõ modãt ( Oia ecto curare volo que te velle exiſumabo · Omĩa ſum libẽter ſuſce pturus tu mihi ĩponas · Omĩa certe agere deſidero que tibi cõducere arbitra boꝛ. ¶ Hoc ꝓfecto velĩ exiſtimas me nõ mĩoꝛi cura velle tuis laudibꝰ q́; meis fa uere. Hoc equidẽ tibi velim ꝑſuadeas ho noꝛẽ tuũ nõ minꝰ mihi qᷓ; ubi ipſi cariſſi mũ eſſe · Derpetuũ enĩ me tui defenſoꝛeʒ es habiturꝰ Facillimũ equidẽ me tue lau dis ãplificatorẽ ſp babebis ¶ Quis eniz ĩ negociis magis eſt curioſus q́; Cicero. Quis ẽ enĩ in tractãdis rebꝰ minꝰ ĩpiger qʒ Cicero ¶ Non enĩ ſolũ lĩñis ſed etiã fa calis te explebo· Nõ equidẽ tantũ epi ſtolis ſed etiã libellis te ĩcitarẽ Eaciliꝰ ẽ en mihi tuis lĩis rñdere q́; te lĩſis meis or e Ege qdẽ leuius tibi rũdere poſ um: qᷓ; literis te meis ĩcitare · Non enim tam grauiter laboro vt tuis reſpondeaz literis qᷓ defatiger ex meis te literis viſi tare. ¶ Nullam equidem moꝛam pati poſſem: cum me tibi accõmodare debeo Mulla ꝓfecto ĩtercedit negligẽtia:cũ tue pio.Meũ enĩ cõſiliuʒ quotidie magis eſt S. nn mihi cõducibile Ccredibile en ua tope tibi cupiã ſatiſfacere · Vix enĩ credẽ poſ ſes quantũ cupiã virũ me tibi q́;gra uſſimũ demõſtrare · ¶ Cupio enĩ nullaʒ res operã meã deſiderãt. ¶ Summã eqͥʒ dem ꝓ rebꝰ tuis curã adhibuimꝰ. Nihi enĩ ꝓ tua cauſa a nobis p̃termiſſũ ẽ Om nia quidẽ ꝓ rõibꝰ tuis ofſficia p̃ſtitimꝰ qᷓ ab officioſiſſimis p̃ſtari potuiſſent C iam ĩ re fundamẽtũ inied maximũ.Et iã in negocio ſpem bonã conſecutus ſum. HMonoꝛẽ enĩ tuiʒ ⁊ verbis ⁊ rebꝰ qui buſcũq; potui libẽter exomaui.Dignita tẽ enĩ tuã ⁊ oꝛõe ⁊ oꝑe oĩ quantũ in me fuerit tueboꝛ Totas equidẽ rões tuas vi nibus oĩibus ſuſcipiã defendendas ¶ Nã Albertus tãtoꝑe ꝓ te laboꝛauit vt nihil ptermiſe erit · Naʒ Cicero ita cauſaʒ tuam egit:vt maion quidẽ ſtudio agere nõ po tuerit. Quãto ſtudio fanius res tuas cu rauerit:teſtis eſt aſſidua eius vigilantia. quidẽ nihil qð ad te ꝑtineat p̃termi ſi:Omnes enĩ ſum rões cõplexus:que in tuã cõmoditatẽ redundare videbantur. Omnia quidẽ ꝑfeci:que dignitatẽ tuã ex omare 1 facultates exaugere valẽt · Om nia diligẽtiſime curaui que rõibus tuis accõmodari poſſe eneinna ꝓfecto fuerũt ſꝑ tua ĩ me ſtudia laboꝛis diligen tie actiõis vigilantie· tmmoꝛtalia quideʒ tua erga me ſp extiterũt virtutũ bñficia cõſilii admonitõis doctrĩie amoꝛis adhoꝛ tatõis volũtatis deſiderii ¶ Mec enĩ tue dignirarirei etiã noſtre beniuolẽtie me debere diiudico. Hoc enĩ cũ tuarũ virtu tibus:tũ etiã tuis officiis attribuo ¶ Di es enĩ atʒ noctes tua ĩ me officia añ ocu los verſant᷑ · Continuo enĩ memoꝛia im moꝛtalia tua in me beneficia complectoꝛ Tua enĩ in me benemerita nunqʒ mihi a memona diſcedũt Que tua in me merita coõtuliſti nũq́; ex aĩa dilabunt᷑ ( Mec enĩ res nullã habet dubitatõʒ. Moc enĩ nego ciũ nullã habʒ difficultatẽ ec enĩ cauſa nullũ pene laboꝛẽ deſiderat ¶ Nihil ẽ qd ſſtudio ⁊ diligẽtia fieri non poſſet. Nihil eni ẽ qð nõ poſſet beniuolentia conſici. AMlihil enĩ qð veruſ amoꝛ nõ iubeat efficẽ Nihbil enĩ ꝓfecto qð dedita oꝑa pꝑfici nõ poſſit ¶ Eſt eniĩ coſiliũ noſtrũ ab oĩbus apꝓbandũ · Quod a nobis decretũ eſt re ctuʒ eſſe putamꝰ. Que a nobis geſta ſũt oĩ vieio carere vident᷑ ¶ Ego em mei cõ Ailii maioꝛẽ indies fructũ ⁊ voluptatẽ cu timoꝛis curã nobis ĩſiere · Deſidero plu nmũ nullã dubitatiõ is moleſtiã remanẽ ¶ mia pꝓfecto ſũt tibi ſuſtinẽda:vt lau dẽ ⁊ gloꝛiã tibi cõpares· Nihil enĩ ẽ qð ñ P laude ⁊ gloꝛia libentiſſime facere debe amus · Nihil ẽ ꝓfecto tã difficile qð nõ ti bi ꝓ honoꝛe ⁊ fama facillimũ viden debe at.C † ta enĩ natus es vt hoc efficere de beas· Tta enĩ doctus es vt hoc aſſumere debeas ¶ Ded illũ tuũ animũ fac adhibe as quo te eſſe opoꝛtet· Sed eũ te fac p̃be as:quẽ tue virtutes eſſe volũt Nullaʒ ꝓfecto ꝑtem ĩuenies que nõ ſit cõfracta· Nullũ enĩ menbꝛoꝛũ cõſpicies:qð nõ ſit debilitatũ · Nullũ equidẽ locũ videbis qᷣ nõ ſit cõquaſſatus· ¶ Tãta enĩ ẽ tuaruʒ virtutũ exiſtimatio vt hoc facere debeas Tanta enĩ eſt tue ꝓbitatis ſpes vt agere velle debeas. ¶ la ẽ quidẽ iocũda laus que a viris laud atis ꝓficiſcit᷑. a ẽ quidẽ firmiſſimalaus que ab his celebꝛat᷑ qui ĩ mayĩa laude vixerũt · s enĩ verus honos videri ſolet qui nõ ex verbis ſed ex rebus ipſis naſcit᷑ · Ea quidẽ vera gloꝛia videri ſolet: que ex ſalute reipublice fieri ſolet. QCicero ea natꝰ ẽ cõdicõe:vt nihil niſi qð rectũ ẽ curet · Cicero ea rõe ẽ cõſlitu tus:vt honeſtũ ſꝑ exquirat· Cicero is ſꝑ vir fuit vt ab officio nunq; deduci potu erit· Mis enĩ cõſilis pᷣſtat Cicero qᷓ pluri mü humano generi ꝓſunt his eni facul tatibꝰ abũdat Qicero que ſũt oĩbꝰ cõdu cibiles ¶ Nullã poſſes diſciplinam cõſe qui ex qua maioꝛẽ noĩs exiſtimatõeʒ tibi cõꝑare poſſes · Nihil equidẽ ex oĩbus hu manis rebus curare poſſes:qð virtute p clariꝰ haberet᷑ · Nihil enĩ ẽ ꝓfecto:qð hu mano genen magis cõducat · Nihil enim ẽ de quo maioꝛẽ hoĩes cõmoditatẽ conſe quant᷑ ( Recte quidẽ facere ꝓplurimũ va let ad beãte viuẽdũ . Officioſe viuẽ opti mũ ducemꝰ ad feliciter viuẽdũ Si vir tus aliqñ locũ ẽ habitura tu eris ĩ ſupꝛe mis ·. Si virtus vllã vnq; ẽ receptura fa cultatẽ: p̃ᷣſtantiſſimũ dignitatis locum obtinebis ( Rduentus eni tuus clarus eſt ede gra pu ane lan dſn ebe Oti ebe ede ene dibe 1a. — — — — — — — w — erit omnibꝰ. Sũmo enĩ deſiderio ab om nibꝰ expectaris· Tua enĩ ad nos ꝓfectio ampliſſimaʒ tibi laudẽ cõꝑabit · ¶ Oẽs enĩ viri pꝛudẽtes hoc factũ ꝓbãt.Omẽs ꝓfecto qui de rebꝰ recte ſentiũt hoc lau ane O nes equidez condicõnes q̃s ſeripſili ꝓbabiles exiſtũt · Omnes cauſe quas cõmemoꝛas iuſliſſime ſunt. ¶ Due mibi narraſu ita vt dicis cõſtare vident᷑ Que mihi ꝑ tabellarios ⁊ nũcios ſignifi caſu ita eſſe cõſtat ¶ Eateoꝛ enĩ opinio nẽ tuaʒ eẽ veꝛam. Qõcedo eęquidẽ inſtitu tõneʒ tuã eẽ laudabilẽ e enĩ ſi ita ſunt cetera erũt facilioꝛa · ſi hec vera ſunt de reliquis optie ſ ber ai eſt · Mec ſi ita pꝛedicãt᷑ cetera melioꝛa ſequentur. Volo enĩ hꝰ te ſciꝛe nulliꝰ autoritatẽ apud me tãtũ valere quãtũ tuã. Hoc ve lim ratũ habeas me nulliꝰ amoꝛe magiſ qᷓ; tuo moueri poſſe · ¶ Nõ enĩ minꝰ te velle q; poſſe mihi exploꝛatũ eſt · Nõ eq̃ dem minꝰ libẽter hoc facere deſideral: qʒ ego depoſtulẽ. ¶ Ego eĩ ſingulis veꝛbil tuis ſingula teſtimonia tribuã · Ego eniʒ vnicuiq; oꝛatõni tue autoꝛitatẽ maximã adhibebo · ¶ Hoc enĩ mihe vt veꝛo teſti velim credasHoc ꝓfecto Ciceroni vt ſũ mo oꝛatoꝛi credere minime dubitare dẽs ¶ Weſis eſt optimꝰ meꝰ in catonem la boꝛ. Teſus eſt enĩ mea in catonẽ vigilan tia ¶ Omnel en qui iſta nouerũt teſtes habemꝰ. Oẽs enĩ qui hec tractare ſolent 210 nobis teſtabunt᷑ · Omẽs ꝓfecto qui kezieni firmã fidẽ pᷣſtare poterunt. Ois enĩ mea ſpes in te poſita ẽ. Oẽm enĩ meã in te ſpeʒ collocaui · Oẽm pꝛofe cto ſpeʒ cauſe mee gubernãde ĩin te vno firmaui.Oĩs eniʒ ſpes huiꝰ negocii peꝛfi ciẽdi in te collocata ẽ. Nennnẽ aliũ q; te mihi patronũ eẽ volo· ¶ Nanqʒ illud ũ dubito quĩ etiã ꝓ me libẽter ſis facturꝰ Nõ equidẽ vnq; veritꝰ ſum quin tu ſẽp ratõnibꝰ meis recte cõſulere velles · Nõ eĩ dubitaui quĩ tu mihi libẽt fauè velles ¶ Nichil ei tãtũ eſt quod a te cõfici poſ ſe nõ cõfidã . Nulla enĩ reſ tam difficiliſ eẽ põt que tibi nõ fuerit futura qʒfacilli ſit habitura. Scio eniʒ quãtũ facultatis tua p̃ᷣſentia ſit pᷣſtitura. Scio enĩ quãtũ cõmoditatis tua cõmẽdatio ſit allatura cio enĩ quãtũ põderis oꝛõ tua j Te quidẽ maximũ hoĩem futurum eẽ exiſſo · Te ꝓfecto virũ foꝛe pᷣſtãtiſſumuʒ iudicio oĩm iudico. Te quidẽ ſũmũ in ci uitate vnũ ex omni expectatõne maxime ſpero· ¶ In eũ quidẽ locũ res deducta ẽ vt niſi deꝰ nobis ſubuenerit maxĩs incõ modis afficiamur. In taleʒ enĩ ſtatuʒ ne gocia cõpulſa ſunt : vt niſi diuina clemẽ tia nobis opeʒ pᷣſtiterit: acerbiſſimas ſu mus calamitates ꝑpeſſuri · ¶ In eũ eniz caſuʒ me foꝛtuna cõpulit· Iqn id pꝛofecto infoꝛtuniũ me ſoꝛs intruſit · In eam qᷣdẽ tẽpeſtatẽ me fatũ iniecit. ¶ Ullud en iz ẽ maxẽĩe in tuis ratõnibꝰ illudenduz · Elud eniz quod ſcribis merito videtur irriden duz llud eſt nit uis epiſtoliſ ꝓlurimũ ludiſicandũ ¶ Moc eniʒ credulitate nõ culpa contractũ eſt · Moc equideʒ erꝛore nõ cuʒ vicõ accidit· Hoc ꝓfecto nimia fa cilitate nõ fraude factuʒ eſt· ¶ Verecun dia que in periculis repudiãda eſt ceſari male cõſuluit · Timoꝛ eniʒ ĩfamie que in difficillimis rebꝰ moderãda eſt multoꝛũ hoĩm cauſa moꝛtis fuit ¶ Momo enĩ na tus ad deſidiaʒ excolẽdaʒ· Hoĩſ vita tota lãguoribus eſt referta.Moĩſ eniʒ vita ad nihil aliud nata q́ᷓ; ad fruges cõſumẽdaſ ¶ Hoc eniʒ ſic habeto· Moc tibi ꝑſuade as velim· Hoc ſcito eiuſmodi · Moc enim exiſties veliʒ · Hoc veliʒ ita habeas explo ratũ.Moc eniʒz memoꝛie manda · de quo ſic velim exiſſimes · Spez habeas firmiſſi maʒ. ¶ Tu aũt hoc tibi ꝑſuade· llud hꝰ tibi affirmo. Orede eni hoc mi cicero. ¶ Nlud quideʒ ſcio · Tantũ dico. lud entʒ nec dubito· Moc taʒ vere dicaz · HMoc dicã vt ſẽtio. ¶ Ilud eniz apeꝛte audeo ꝓſiteri · Nud ꝓfecto cõfirmare poſſum. Ego enĩ video hec plana foꝛe · Ego cõ ſpicio hec eſſe futura·. Ego ſic coniecto. Ego equideʒ hoc augurioꝛ. Ego hoc tibi polliceoꝛ. Moc cõfirmo· Hoc ꝓfiteoꝛ: ¶ Niil eſt quod cureʒ diligẽtius· Mihi eniz maxĩe cure eſt. Eſt eniʒ plurimũ mi hi coꝛdi. ¶ NHoc eniʒ clarũ eſt. Certuʒ eſt Exploꝛatuʒ eſt · Manifeſtuʒ eſt. Liquidũ eſt · Expeditum eſt¶ In oculis eniʒ po ſitum eſt · xn medium adductuʒ eſt · Om nibus palam eſt · Omnibus planum eſt. ¶ Moc vnicuiq; apparet · Moc cuilibet planum extat. ¶ Nulla enim de hoc eſt hi in optatis reponẽduʒ 74 xy dubitatio⸗Non equidẽ dubiũ eſt. Nulla eſt de hac re controuerſia· ¶ Tantuʒ di co:Tantũ ſcribo.Tantũ affirmo: ¶ Nõ enĩ me fallit · preterit · fugit· claz eſt · 5 enim ſuʒ ignarus· expers: de boe Pꝛudẽs ¶ Datis eniz intelligo · Optime quidẽ cerno· Diligẽter anĩaduerto· Qla riſſune perſpicio· ¶ Dic en res ſe habet Sic cauia eſie cõſtat. Sic eniʒ video· ¶ BSic eniʒz res habetur · Sic enĩ dicitur⸗ Sie equidẽ fertur · Sic enim videtur · Vt debeo · vt par eſt · vt ius poſtulat. vt virtutes tue demerite ſũt · vt mea be niuolentia requirit · vt tua in me merita depoſtulant · ¶ Vt negocium requirit · vt cauſa deſiderat · vt ratio depoſcit · vt caſus exigit.vt cõdicio expetit · vt foꝛtu na adhoꝛtat᷑· vt acceſſio adminiſtrabit· vt ſoꝛs cadet ¶ Neqʒ iniuria enĩ · Neqʒ; enĩ ſine cauſa. Neqʒ enim ĩmerito · Neqʒ enĩ miruz eſt · ¶ Opus eſt eniz· neceſſe ẽ equidẽ · Neceſſitas eĩ poſtulat · Expediẽs eniz eſt. Opoꝛtet equideʒ · ¶ Res equidẽ tua agit᷑· Tuũ eniʒ eſt onus: Tuuʒ eſt of ficiũ ¶ Video enĩ quid mea interſit · Nõ eniz me fugit quid mihi cõueniat · Non enĩ me pꝛeterit quid mihi conducat · ¶ NHMec mea fuerat coniectura · Eateoꝛ eĩ hanc meã fuiſſe pꝛenoſticatõnem · Moe enim ſẽꝑ foꝛe exitimabam · ¶ Moꝛem ꝓfecto tibi ſemꝑ geſſero · Tibi enĩ ſẽper obſequẽtiſſimꝰ tuero· Suʒ enĩ tibi ſẽper obtempabilis ¶ R pꝛeceptis enim tuis nunq; diſcedaz· Nullã vnq; admonitõeʒ tuaʒ reuuſabo. ¶ Di tuuʒ mihi officium pᷣſtare conſlitueris· Si tuuʒ mihi auxiliũ Pſtiteris:Si te mibi accõmodaueris · ¶ Hoc enĩ valde ꝓꝛſus placet · Moc eniʒ me plurimũ delectat · Hoc enim mihi ad modũ eſt gratiſſimũ: Hoc eniʒ mihi acci dit admodũ iocundiſſumuʒ · Moc eĩ ẽ mi ENon eniz du bito te dare operaʒ . Nõ equideʒ dubito te curare · te inſtare · te nnglere⸗ Qir cũſpice oẽs ratõnes mee cauſe· Cõſideꝛa oĩa mẽbꝛa noſtri ſtatus · Speculare oẽs vires noſtre facultatis· ¶ Nichil eſt vir tute foꝛmoſius · nihil amabiliꝰ. nihil pul criusnihil p̃ſtabilius. Nihil eſt ꝓbitate pꝛeſtantius Nihil eſt tua mihi ĩſtitutõe gratiuſ· Nihil eſt ꝓfecto tua mihi volun tate iocundius Nihil eſt equideʒ tua mi bi familiaritate ſuauius ¶ Aodhbuc ſuz in ea ſentẽtia· nſtitutaʒ opinionem adhuc obſeruo· Ggo enĩ is ſum qui antea eẽ ſo lebaʒ. Adhuc ſuʒ in deliberata ſententia conſtitutꝰ.Mea enĩ opinio indies magiſ confirmatur. Mea eniʒ voluntas oĩbus in rebus cõſtans ſemꝑ ꝑmanebit. Me qꝗᷣ dez in honeſto ꝓpoſito eundeʒ ſẽpeꝛ eſſe videbis · ¶ Neceſſe eſt enĩ vt hoꝛuz vnũ ſequat᷑ · Opoꝛtet equidẽ vt iſtorũ alterũ 4 S ſubeamꝰ otes enĩ hoc cõmodiſſime facere · Eſt eniʒ in tua poteſtate · In hoc pſidẽdo idoneaʒ habes facltatẽ. ¶ Quo niã ratio ita cõꝑata eſt · Quoniã ita deſu per datuʒ eſt Poſtq; ita foꝛtuna iubet· Poſtq; ita ſoꝛs cecidit · ¶ In bac ꝓfecto re ego ĩterfui · In hoc ego negocio me cõ n.· Quibus omnibus in accidẽtibꝰ me ſcias interfuiſſe · ¶ Vt teſtat᷑ Cicero · Vt hec oĩa apud ciceronẽ· Mec oĩa vt inquit Qicero·Mec oĩa ciceronis ſentẽtiã eſſe vi „ .— 7 . ₰ demus· Vt apud ciceronẽ cõſtare videt᷑ ¶ Nec oĩa ꝓmiſſa fuiſſe audiui lec oĩa confirmata eſſe cognoui. QCerta vidi hec ₰ oĩa. ¶ Hec ego eiuſmodi eſſe ſtatuo. Eqᷣ dez hoc arbitroꝛ · Tantuʒ enĩ videoꝛ ĩtel ligere · llud equidẽ affirmare poſſuʒ ¶ V t paulo ante dixi cõmemoꝛaui. ꝓpo ſui · p̃ſcripſi · Vt paulo ante a me dictũ ẽ p̃ſcriptũ · cõmemoꝛatũ eſt· Quius rei mo do mẽtionẽ feci · Sed illud idez quod in initio tibi ſeripſi · ¶ Neq; eni hoc ẽ ta cẽdum . p̃termittẽdum · obliterandũ. Ne q; hoc in extremis pᷣtermittet᷑ · Huc acce dit cõmemoꝛanda quedã bñficioꝛũ pᷣſtã tia. ¶ Boteſtatẽ baben.Rutoriracem ſu ſuines· Facultatẽ poſſides · Tibi eniʒ au toritas data ẽ· Eacultas cõceſſa: idonea oblata commoditag · Rẽ ꝓfecto es ido neaʒ cõſecutus· ¶ Hoc enim in te eſt · fa cillime potes· plurimum vales: ¶ Non in mundo· Nõ eniʒ cõſtat in rebus hu manis · Nuſq; ꝓfecto reꝑitur. ¶ Catho enĩ multa ꝑtractauit.· Multa exptus eſt · Multarũ reruz vſum habʒ . Nultoꝛũ ne foei dij expimẽtũ tenet ſpes ẽ· Mec eĩ mihi ſi Hare licʒ. Mec enĩ fu Mec eni mibi tura coniecto · ¶ Res equidẽ moleſta. iniqua· indigna· pene intolerabilis · Tur pe eĩ eẽ exiſtĩo · Eſt enĩ plurimũ a —— — — — — — — E— inconueniẽs. Duto eniʒ illud eẽ abhoꝛrẽ dum ¶ Haulꝰ eſt virtutibꝰ inferioꝛ · po teſtate ibecillioꝛ · autoritate minoꝛ· vſu rerũ ĩdoctioꝛ· ¶ Gpiſtola enĩ non ſe eru beſcit · Litere quidem nulliꝰ cõſpectũ ve rent᷑· Nõ enĩ ſcriptura quẽq; expaueſcit — ¶ De cõfutatõe · Onfutatõnes pᷣterea maximopꝑe cũ noſtroꝛuʒ argumẽtoꝛũ ratõeſ auditoꝛibꝰ pſuaſerimꝰ: nõdum ſibi audi toꝛes ſatiſfactũ eẽ cenſebũt: niſi ea qᷓ no bis obiiciunt᷑:aut tacite obiici poſſet p babilibꝰ ratõnibus refellerimꝰ.qð cum ita ſit:nõ mihi viſum eſt incõmode fẽm ſi de his refutandoꝛũ locoꝛũ ratõnibꝰ cõ ſequẽter ex oꝛdine interſeramuſ.¶ Ego eni ĩ te amãdo beniuolentie obtineo pꝛ cipatũ · Tu enuʒ ſic a me diligeris: vt nẽo alius magis (Sed moriar miſi te amoꝛe ſuꝑeʒ · Sed pereaʒ ſi te beniuolentia non pater tuuſ ſẽꝑ amauerit · Sane exiſtſimes neminẽ te michi carioꝛẽ · Sane credas ne mineʒz ardẽtioꝛi me beniuolẽtia q; te cõ plecti ¶Si ĩtellexero quid voles volun tatẽ meã tuo deſiderio adiungã Si mibi pſuadere potero quid deſideres faciam ſpõte mea quod cupis · ¶ Non eniz me ĩpedient inimicicie duʒ tibi ꝓſim· Non ti mebo oĩa ſubire ꝑicula dũ tibi ꝓſim. Ne q; vllus me doloꝛ ꝑtuꝛbabit quĩ me tibi accõmodeʒ · Neq; vllus me laboꝛ deterꝛe bit quĩ totũ me tibi pᷣbeaʒ. Neq;ʒ vlle me occupatõeſ detaꝛdabũt quĩ tibi ſatiſfaci am Ere habeas ratõem nrẽ beniuolẽ tie · Eac noſtri amoꝛis ſis diligẽtiſſie me moꝛ ¶ Ouid noſtre beniuolẽtie cõiũctõ ni pᷣtermiſſuʒ fuit? Quid nrẽ familiarita tis ſocietati adiungi potuiſſz⸗ (Si vna eẽ nõ poterimꝰ: aimoꝛum tamẽ coniun ctione fruemur · Si mecum eſſe non po teris: ego tamen aſſidua te cogitatõne complectoꝛ · Si pꝛeſentiam noſtram co lere nõ valebimus: licebit tamen mutu am noſtram interrecoꝛdatõnem celebꝛa re poſſe. ¶Dꝛo ſalute patrie cur nõ om nes exponimus facult ates ?g Ho cõmu ni ſalute cur nõ omia bona ꝓfũdimus⸗ ¶ Maioꝛibus eĩ meis te bñmeritis exor C nabo: qᷓ; tibi ĩ mẽtem venue poſſet· Diri ſunt ad dicẽdum neceſſarie . Naʒ on pene minus te diligo qz xrij am enim omĩa pꝛo te diligẽtiſſime. Ni 81 enĩ a me pᷣtermittit᷑ quod ad te ꝑtine re exiſtimez · VYelim enim a me expectes qᷓ ab amiciſſimo expectãda ſũt · Oia velim a me ⁊ familiariter expoſtuleſ:i optima ſpe expectes. d enĩ agam in rebus tuis vt nullam ſis meam negligẽtiam accuſa turus . ¶ Gum plus ꝓ te feceꝛo q; potu ero: minus tn ꝑfecero q; debuero · Cum lõge maioꝛa ꝓ tuis omamẽtis conatꝰ fu ero:qᷓ; mea facultas pᷣſtare poterit: mul to mioꝛa fuero cõſecutus:qᷓ; immortalia tua ĩ me merita depoſtulẽt· ¶ Si michi ꝓ te moriendum eſſet nulle tamẽ ꝑti tu oꝛum ĩ me officioꝛũ viderer ſatiſfeciſſe. Si mibi ꝓ cõmodis tuis vita eẽt effũdẽ da: nõ tamẽ viderer tuoꝛũ ĩ me meritoꝛũ magnitudinẽ aſſecutus ¶ Ego vt par ẽ ad tuam volũtatem me cõfirmo·Ego vt tua in me cura depoſtulat me tibi totuʒ accõmodabo (¶ Rciceronis volũtate bo neſte ꝓpter ampliſſima eius in me meri ta diſſẽtire nõ poſſum · PHopteꝛ cicerõis familiaritatẽ atq;ʒ amoꝛẽ nõ licʒ mihi ab eo diſſẽtire · Mli cuiq́ʒ cõcedo ꝙ tui ſtudioſioꝛ ſit q; ego · Neq; ĩ hoc me vĩice re põt qui tue dignitatis ſit cupidioꝛ q̃; ego Wech vlluz vnq; tẽpuſ intermiſi te iuuãdi. Neq; vllum vnq; ꝓ te laboꝛeʒ defugi · Neq; vllaʒ vnqʒ rez ꝓ te obmiſi neq;ʒ omittaʒ curare ¶ Neq; tamen Ca toni defuturus ſuʒ:Neq; tamẽ Catonis cauſaʒ derelĩq; · ¶ Tniuriaʒ a te mihi fie ri puto cum a te roger · Rẽ mihi ĩgrataʒ faciſ cuʒ aliquid p̃cibus cõtẽdis.Magna me afficis ĩiuria cuʒ rogãdo officiũ meũ poſtulas. ¶ Ego pluſ q; feci facere non potuiſſem · Ego maiori ſtudio rẽ curare nõ potuiſſeʒ · ᷓgo maioꝛes vires qᷓ; oſtẽ di pꝛeſtare nõ valerẽ .· ¶ Te q́;primũ in cõmodis libeꝛaſſẽ.Te ilico incolumẽ red didiſſẽ . Neq; pnctuzʒ quidẽ tẽꝑis in mo leſtiis fuiſſes: ¶ In hac cauſa magiſ ela boꝛaui q; oſtendam.In bis rebꝰ maiora ſum acturus q̃; demõſtrem Hoc eniʒ in negocio ſum plura pꝛeſtaturus q; polli cear· ¶ Nõ enim perſeribere poſſũ quã tum mihi erat gratum ſi Catonẽ quietũ reddideris · Nõ poſſum verbis erplrare qᷓ; erit mibi iocudum ſi Catonem ocioſũ pꝛeſtiteris· Nullo ſatis poſſem dicendi gne declarare q̃ᷓ; mihi erit acceptum ſi Catonem molcſiis liberaueriſ. ¶ Igno ſce mihi Caſparinuʒ excuſãti · Patiaris me Caſparinuʒ defẽdẽtez · ¶ Quid eniʒ ẽ cur nõ bõꝛũ faĩliaritatẽ deſiderẽs Quid obſtare videtur cur nõ iuſtoꝛuʒ mihi cõ ſoꝛtium adop tez⸗ G Oblituz me putas amoꝛis: caritatis: huanitatis tue · Iᷣmme moꝛem me exiſumas tui erga me officii laboris diligẽtie vigiliarũ perniculoꝛum·. Ingratuʒ me arbitraris liberalitatis be nignitatis beneficioꝛũ erga me tuoꝛũ. (E ſi vita mihi cõti gerit me tibi am iciſ imuz demõſtrabo. ſi vita mihi ſuper ſtes fuerit me tibi beneficioꝛuʒ memoꝛeʒ pꝛeſtabo · ¶ Niſi ob tuaz erga me beni uolentiã tibi cumulatiſſime Uriſfereror hoĩneʒ me eſſe nõ arbitraboꝛ · Niſi ꝓ im moꝛtalibus tuis in me meritis parẽ tibi grãʒ retribuero:virũ me bonũ nõ exiſti mabo · Niſi tua erga me officia paribus meritis cõpꝛobauero:ipſe me hoĩneʒ nõ iudicabo · ¶ Nõ enĩ michi vllo modo ſa tiſfacio:cuʒ nõ reperiaʒ quibus rebus ti bi gratias referaʒ · Qũ ea que tibi deſide reʒ re ipſa cõſequi nõ poſſuʒ· Qũ nullaʒ ꝑteʒ tuoꝛũ erga me meritoꝛũ in referen da gratia cõſequi valeaʒ · Nunq; eniʒ mi hi aquieſcaʒ * rius que a me velis ex ſentetia pficiaʒ 6 Ego tãti te facio ꝙ qͥd quid egeris ſtati ꝓbaturus ſuʒ Po ſum mo meo in te amoꝛe que tibi placere vi debunt᷑ rectiſſime vera exiſtiabo · Nichil eniz cõmittere poſſes quod mihi poſſet diſplicere · ¶ Plus eniʒ a te michi pꝛoui ſuz eſt q; poſtulaueraʒ · Magis enĩ mibi opitulatꝰ es q; ſpeꝛauerã · Maioꝛa quidẽ in me benemerita cõtuliſii qᷓ; a te cõten deraz ¶ Nolo eni foſiaʒ optie de me me rituʒ derelinquere· Nõ enĩ paterer toſiã mee virtutis ãpliſicatoꝛẽ ĩpune ab iniqᷣſ oppugnari · Non enĩ poſſeʒ ſufferꝛe: vt iniqui Toſiaʒ mei admodũ amatoꝛeʒz ĩpu ne laceſſerẽt · Non eniʒ mei eſſet officii q ſufferꝛe deberẽ ꝙ inuidi Caſparino mei amãtiſſimo detraherẽt ¶ Neq;ʒ vlluʒ tã tuʒ malũ eſſe poſſet quod ego nõ puteʒ ĩpendere poſſe · Neq; vlla taʒ magna ia ctura eſt quaʒ ego non exiſtimẽ accidere poſſe · Neqʒ eſt vlla taz maga calamitas quaʒ ego nõ mihi perſuadeam poſſe cõ tingere . ¶ Malo eniz meis vite ratõib⸗ delectari q; alienis viciis gubemari.Ma lo enim eſſe mibi ſimilis q; alienis.· Que facio gaid magis me delectãt q; alie na. ¶ Me quidẽ nõ ex foꝛtuna ſed ex vir tute pẽdere vidiſti · Nõ enim diuitias ſʒ virtutes ſum ſecutus · Non equidem ho mines copiis opulẽtos ſed virtutibꝰ ce lebeꝛrimis excolui · ¶ Illud cogita ne rẽ magis periculoſam exiſtimes òʒ ſit neceſ ſe · IUud vide ne ſine periculo timere vi dearis · Illud pꝛouideaſ ne timẽdo magiſ timere cogaris ¶ SDed ea tu inſignitus es ſapiẽtia que maioꝛa pꝛouidere poſſet Verũ tu pꝛo ſingulari induſtria tua hec cõmodius tianſigeꝛe poteris · Sed tu hꝰ facilius multo pꝛo tua ſingulari pꝛuden tia iudicabis · Sed bec tu melius ex re tẽ perare conſtitues. ¶ Reliqua ſunt in te ipſo ⁊ optima quideʒ · ¶ Que omnia ac ciderunt Cicero diyit futura · Qui auteʒ caſus euenerunt Cicero multo ante pꝛe dixit. Que autẽ ſunt conſecuta Cicero ẽ ante pꝛenoſticatus · ¶ ſi hoc tibi con ſiliuʒ non placehit aliud mittemul · Qſi bec tibi ratio non ſatis videbitur cõſen tanea: alias queremus cõmodioꝛes· ¶ Non dubito quin tu plus pꝛouideas qᷓ; ego admoneam · Nec diffido quin tu melius reʒ peꝛtractas:q̃; ego tibi declaꝛẽ Hropone tibi quid clan hoĩneſ faceꝛe ſolebant · Cogita quaʒ vite rationeʒ ſi iſ̃ entes obſeruarũt · EGxemplum fac tibi ſu mas vitam officioſoꝛum viroꝛũ ( Tem poꝛa auteʒ qualia futura ſint quis ſat 5 Rerum auteʒ condiciones quem fſinẽ ha biture ſint incertum eſt· Que autẽ foꝛtu ne acceſſiones ſint conſecuture quis va ticinari poteſt5 ¶ Oue acciderunt fue runt vera tam re q; ſuſpitione · Que nu er euenerunt non tam vera q; violẽta xrunt. 6 Nam intelligo iſiis rationi bus te nibil pꝛoficere · Non vides rebus iſtis nihil te pꝛodeſſe poſſe · Non anĩad uertis iſtis moleſuis nihil aſſequi poſ ſe ¶ ſi non poſſum aliquid perficere ſuadendo:ego iam ⁊ pꝛecibus a te contẽ do . ſi monitionibus meis obtẽꝑare nolueris: ꝓꝛecibus fac ſaltẽ obſequaris Qui ſi amantiſſimis ꝑſuaſionibus meis non flectaris:ſũmis tamẽ ſuꝑplicatõibꝰ fac mouearis C Eaciam ꝑ meipſum: 2 vires meaſ experiar · Negociũ egomet ſu ſapiã: ⁊ conaboꝛ quod poſſuʒ redi ar egoipſe reʒ iſtã ⁊ nitar quid cõſequi poſſim· ¶ Neq;ʒ colas res immũdas ina nes atʒz volatiles. Neq; nimis cines ĩcer ta bumilia bꝛeuia fugitiua inſtabilia ca duca .· Neq; nimiũ deſideres ea que ſunt hominibus incõmoda nociua ignomi nioſa · ¶ Sed adhortatõne nõ puto te ĩ digere · Sed mea tibi admonitõe nequa q́; opus exiſtimo. Sed tu arbitroꝛ prece tis meis nõ egebis · ¶ Ded ĩ hac re nul ã tuã accipio excuſatõʒ · Sed ĩ hoc nego cio nulla tua apud me valebit excuſatio Sed in bac cauſa tua apud me excuſatio nullã eſt fidem habitura· ¶ Ouãtuz me poſſis adiuuare facile intelligo · Quanto mihi p̃ſidio eſſe poſſis clariſſime ꝑſpicio Quãtũ enĩ ratõibus meis ꝓdeſſe valeas dariſſime mibi cõſtat · Quid rebus meis cõſulere on ſis elt mihi liquidiſſimũ. Ne qʒ en dubito quãtum mea cauſa velis · Neqʒ eniʒ vereoꝛ quãtoꝑe michi ꝓpdeſſe deſideras · Neq; enĩ moueor heſitatione quãtopere mihi fauere cupias · ¶ Ego quẽ potius debeaʒ inuocare q́; eum qui cauſas meas vincere ſolet? Ego cui me potius cõmendẽ q; ei a quo ſaluteʒ reci pere conſueui ? Ego cuius auyilium po tiꝰ requirã q́; eiꝰ cuius ope ⁊ pᷣſidio meꝰ ſtatus incolumis conſeruatur g ¶ Nec dubito quin cũ multis benigne feceris mibi etiam tibi amiciſſimo fauere velis. Neq; enĩ vereoꝛ ne cũ ignotis liberaliſſi mꝰ ſis: mibi etiã tui amãtiſſimo te michi accõmodare veliſ· Neq; emm heſito:quĩ cũ inimicis tuis officioſũ te pᷣſtiteris mi hi etiã gratioſiſſimꝰ futurꝰ ſis. ¶ Michi aũt in hac cauſa nihil aliud opꝰ eſt: niſi vt autoꝛitatẽ tuã ĩterponas · Mihi autẽ vt hoc impetrẽ nibil deficit miſi vt ſentẽ tiã tuã adiungas. Mibi aũt vt que veliʒ cõſequar aliud nibil deeſt: niſi vt te mibi facillimũ pꝛeſtes . Id eꝛit firmũ: ſi Ar pini volũtas intceſſerit· o ſtabilituʒ fo re arbitramur: ſi Arpinus officiũ nobis ſuũ pſiterit · ¶ Sed quid eaz cauſã tan tope tibi cõmendã: quã tu cõmunẽ tecũ exiſimas? Sed quid ego de ea re tã vebe mẽter tecuʒ contẽdaʒ:quaʒ ad teipſũ ꝑti Xuj- nere arbitraꝛis 7Sed quid ego de his ne gociiſ tantoꝑe te obtũdaʒ que tecũ ſedu lo tractas ? Speʒ tamẽ habeo tẽpoꝛa ali quãdo futura melioꝛa · Speꝛo tamen foꝛ tunã aliquãdo mihi maioꝛeʒz euenire · ¶ Nõ eniĩ michi ꝑpſuadere poſſuʒ: vt feli ciorẽ aliquãdo ſtatꝰ cõdicionẽ cõſecutu rus ſim · ¶ Nõ enim opinione: ſed cer tis ſignis hec tibi ſignifico. Nõ equidem alioꝛũ auditu:ſed ceꝛtiſ ratõnibꝰ hec tibi ſcribo · Nõ enĩ ſomniis ſed vera reruʒ ex ꝑientia hec tibi narꝛo ¶ Neq; enĩ obſceu ris ꝑſonis res agit᷑. Neq; enĩ dubiis con dicionibꝰ cõtractat᷑ · ¶ Quo animo hec recipis nõ nimis curo. Qua ratõe hec in terpꝛetaris ꝑuifacio · ¶ Si omnes hoĩes aliud mibi pluaſiſſent: ego tamẽ hac eað vſus ſẽtẽtia fuiſſeʒ quã audiuiſti·Muiuſ ego cõſtantie ſp extiti atq; foꝛe confido: vt mee cõſututõnis nunq; me peniteat Kdhuc in eadẽ ſum ſẽtẽtia: vt que feceriz recta mihi videãtur · ¶ Libenteꝛ tibi me 1 facile purgarem · Libẽter tecuʒ iracũdi am euomerem. Dutares foꝛtaſſe vt indi gnis ego imiuriis laceſſitꝰ nõ ſuccenſeꝛeʒ n exiſtimares ꝙ acerbiſſimis ego incõ modis affectus nõ mouerer ? An fortaſ ſis crederes ꝙ ego tam inſigni iniuria ꝑ cuſſus obdoꝛmireʒ ?An hoc pꝑli ineaten ego tã calamitoſis offẽſiom compul iracũdia nõ meãdeſcerẽ g ¶ Hoc enĩ nul lo quidẽ pacto ferẽdũ aRegenin eſt hoc vlla ratõne tolerandũ · ¶ Quis eniʒ hoc ferꝛe poſſet p̃ter me 7g Qui emm hec equo animo fieni poſſent niſi michi g Omnia ſunt quidẽ toleranda patien ter. Equo aĩmo ſuſtinẽda · Sapiẽteꝛ per ferẽda· pꝛudẽter tẽpanda · facili aĩmo ac cipiẽda · ¶ Kn tibi fortaſſe aliquid deſit quod nõ ſẽtias?n tibi foꝛſitan aliquid laudãdum erit quod nõ ꝓbes? An tibi foꝛtaſſis aliquid moliẽdũ fuerit quod ñ valeas?n tibi foꝛtaſſe aliquid ſuſtinen dum ſit quod nõ queas ?5 (SDed eſt vnꝰ portus ad ſalutẽ ſcilic; bonarum artiuʒ diſcplie . Sʒ eſt vna ſpes cõſolatõis lite rarum ſtudia. Sed eſt vnum remedium trãquillitatis ſciẽtiarum celebritas· (Aue onma ꝓſeqrer ſi melius q; tu vi derẽ.· Que omĩa cõmẽoꝛarẽ niſi tu clariꝰ q́; ego ĩtelligeres· Que omĩa explicarem „ „ 8 . „ „7„ Fn ſi ego aptiꝰ q́; tu cognoſcèẽſ ¶ Sʒ vereoꝛ ne iã mihi ſuꝑeſſe vᷣba putes · Sʒ dubito ne dicẽdo ꝓlixũ me nimis eẽ dicas. Sʒ ti meo ne meã dicẽdi rõeʒ lõgã nimis accu ſeſ.Sʒ vereoꝛ ne multa a me dicta ſuꝑua cua eẽ dicas ¶ Nulla ẽ tãta doloris ma gnitudo qᷓ nõ tẽporiſ ꝓlixitate molliſice tur· Nulla enim fuit vua tã agreſus q̃ ñ aliquãdo mollitudinẽ ſuſcipiat. Nulluʒ enĩ maluʒ poteſt eẽ perpetuuʒ ¶ Nun q́; eniʒ id mihi attribuaʒ quod nõ fueriʒ cõſecutuſ· Eateoꝛ eniʒ ad tãtum me ſapi entie gradum nõ acceſſiſſe · ¶ Quereris tibi quicq; imponeꝛe nõ debere ĩ ſũmis pᷣſertim occupatõnibus tuis· Laboꝛis ti bi quicq; cõmittere nõ audeo:in acerbiſ ſimis pꝛeſertim moleſtiis quibus oppri meris:· Nõ deberẽ te virũ ſũma autoꝛita te pꝛeditum defatigare: pel⸗ ertiz cuz ſis vehemẽtiſſime defatigat? 4 Tu tamen ſiue equo animo hec feras ſiue iniquo: nõ poſſuʒ rẽ mutare · Tu tamẽ ſiue gra tum hoc accipias ſiue moleſtum:nõ põt aliter ꝑfici · Tu tamẽ ſiue me excuſaſ ſiue accuſas: nõ poſſuʒ aliter facere· ¶ Neqʒ enĩ tu melius ſi pꝛeſens adeſſes rẽ curaſ ſes · Neq; enim accuratius ſi affuiſſeſ rẽ egiſſes · Neq; enim tu cõmodiꝰ ſi corã af fuiſſes negoeciũ perfeeiſſes· ¶ Nẽõ eni eã cognoſco acieʒ ĩgenii Clodii:vt ipſe acu tioꝛa inueniret q; Cicero· Nõ tãtaʒ intel ligo Tironis cõſili calliditatem:vt ipſe lus pꝛouideat q̃; Cicero · ¶ Hoc loco videar clarius reſpõdere nemo miret᷑: cum id neceſſitaſ depoſtulet· Hoc loco ſi apte diſputo nemini durũ videri debet: uoniã neceſſaria me cauſa impellit· 6 Non mihi in mentez venit quibꝰ ver bis tecuʒ colloquaꝛ. Nipil eſt impᷣſẽtiaꝛũ quod potiſſimũ tibi ſigniſicẽ. Nõ michi occurꝛit quo te lrãrũ genere viſitẽ.Non habeo quid ſcribam· Nihil michi in men tez venire poteſt · Nibil mibi in mentem ſuccedit.Nõ Paſ uz cõminiſci ¶ Equidẽ ſcripſi apern qune fui bꝛeuioꝛ qᷓ; quidẽ bꝛeuiug cõplexꝰ ſum q;. ¶ Seni bereʒ plura niſi : Lõgioꝛi vtereꝛ ratõne ſi Hura eẽnt dicẽda ſi · Muribꝰ tecũ agerẽ niſi · Lõgioꝛ eẽm ĩ dicẽdo niſi ¶ Hec bꝛe uiꝰ ad te ſeripſi quia id mihi nõ placet. Hec bꝛeuioꝛibꝰ ꝓſtrixi:q; reſ hec me ñ de / lectat· Mec paucõribꝰ egi:qꝛ ſine magno doloꝛe hec aꝑtius expꝛimere nõ poſſem· CE quidẽ litere ſunt eiuſmodi: vt eas nõ audeã temere cõmittere · ¶ Si quem cui fideʒ habere poſſim inuenero: dabo operã vt peꝛcrebꝛis meis literis te viſitẽ Si quenq; nactus fuero: cui recta ſit ſi des adhibenda:id efficiaz vt crebꝛe mee ad te litere deferãtur ¶ Neq; obliuione noſtre amicicie hoc eueĩt · Neq; intermiſ ſione noſtre beniuolẽtie hoc accidit. Ne qʒ diminutõne noſtre coniunctõnis hoc còtigit · ¶ Non auſus ſum vehementiuſ a te cõtendere:ne ſũme tue liberalitatis oblitus eſſe videar · Muribus verbis nõ audeo tecuʒ agere:ne te ampliſſime tue benificẽtie obutus eſſe putẽ · Maioꝛi qui dẽ ſtudio quicq́; a te peteꝛe nõ debeo:ne liberali tue conſuetudini videar diffide re. ¶ ſerius q́; expectabas rem effe cerim:id difficultate rei commiſſum eſt- taꝛdiꝰ q; volebas tibi ſeripſeriʒ:id nũ cioꝛum carẽtia nõ negligẽtia factum eſt O diutiꝰ q; credebas aduẽtũ meũ diſtu lerimd occupatõnibꝰ velim attribuas· ¶ Siquis eſſet additus ad id quod ſpe ras rem aggrederer· Siquã viaʒ ꝑſcruta ri poſſem ad id quod petis omnia ꝑtem ptarẽ.Si facultate ⁊ gratia tãtum poſſẽ Di mihi idonea poreftas concederetur · SDi opoꝛtũitatẽ cõſequi poſſẽ ¶ Nõ ſolũ mõ iĩ hac cã ſʒ ctiã ĩ ceteris aliis.Neqʒ ſo lũ hoc ĩ negocõ:verũetiã ĩ aliiſ oĩbꝰ.Ne q; ĩ hig dũtaxat ĩĩbꝰ: ſʒ młto etiã mag ĩ cetſ¶ Ydoleſcẽtẽ ĩqes at nobilẽ at pᷣſtatẽ at pmaꝛiũæ Dueꝛũ diceſ at doctũ at ſapiẽ tẽ at exꝑtũ gtuuenẽ aſſes at acũ at ſidũ at nccariũs ¶ Neqʒ opꝰ ẽ vt ad reſ nudaſ accedaſ.Neq; bõa volũtaſ ſatiſ ẽ vbi res facltatẽ deſidꝛat. Neq; eĩ vᷣba ſatis valẽt vbi negocia p̃ſidiũ reqꝛũt. ¶ Id velĩ vt ig noſcaſ:qð ĩuita foꝛtũa facè nõ potuerã. Id cupio mibi ĩdulgeas:qð negãte foꝛtu na curare ñ valuerã Neqʒ qᷣcq; ẽ qð mi reꝛiſ ſi hꝰ ũñ egen .· Neqʒ ẽ qdð vlla teneaꝛiſ admiratõe ſi rẽ hãc nõ curauerĩ (8; ni hil mibi ad ſatiſfaciẽdũ pᷣt᷑ bonã volũta tẽ redditũ ẽ. Sʒ nulla mihi facltas ad re munerãdũ pᷣter animũ q;gratiſſimũ cõ ceſſa ẽ. Sʒ nullũ mihi offictoꝛũ gratificã di genꝰ pᷣ̃ter ardẽtiſſimũ ðdſidꝛiũ datũ ẽ. n. 8 m te ee ne iiſ Oc. ¶ Niſi banc facultatem aliquiſ caſuſ eri puerit · Niſi hanc occaſionẽ aliquod ĩfor tuniũ ꝑturbauerit · Niſi hãc opoꝛtũitatẽ aliqᷓ imq̃ ſoꝛs ĩmutauerit ¶ Meũ ĩ te aĩʒ multo officioſioꝛem atʒ melioꝛeʒ cogno ſces:cum mihi allata fuerit tibi cõmodi oꝛ ſatiſfaciendi facultas. Quos beneficio rum fructus tibi debeo: cuʒ oportunioꝛ dabitur poteſtas vberioꝛeſ p̃ᷣſtãtioꝛeſ cu mulatioꝛeſq; reperies · Ego eniʒ ſemper omnibus in rebus quas ad te pertinere arbitraboꝛ: cũ exoptataʒ facultateʒ cõſe quar mirificuʒ me tibi comiteʒ demõſtꝛa bo. ¶ Quod ego dariſſime demõſtraſſẽ niſi inopinatus caſus hoc mihi eripuiſſʒ Quod ego re ipſa pꝛobaſſeʒ: niſi ſoꝛs ad uerſa officium meuz interturbaſſet · d hoc fato neſcio quo contigiſſe ar bitroꝛ: vt cum recte deliberauerim incõ mode mihi ſucceſſerit · Sʒ neſcio qua ſor te euenerit vt pari cõſilio diſparẽ coger foꝛtunam conſequi · Sed neſcio qua celo rum conſtitutõne id contigerit: vt cum officioſe excit auerim exitus exonatur in gratiſſimꝰ. ¶ Quantum ſpes me fefelle rit vides · Quanta de ſpe ceciderimus in telligis. Quantũ nos ſpes deluſerit pro ſpicis · Quantuʒz fruſtrati ſumꝰ apertiſſ. me ſentis. B. ſtatu reipublice nullaʒ bonam ſpem condpio · Nichil eſt quod bene ſperare poſſum· Deſperandũ quo dãmodo eſſe video · ¶ Nullam enim ha beo ceꝛtã ſpeʒ ſalutiſ Catonis.exploꝛatã rationeʒ ſtatus Catonis:exploratã fideʒ aduentus Catonis · ¶ Que de bello gal lico audiuimꝰ adhuc ſine capite ſũt. d huc ſine certo autoꝛe pꝛoferùtur· IAdhuc ſine certo nuncio ſignificantur · Adhuc ſolummodo ex rumoꝛe habuimuſ· ¶ Si mea in homines officia pꝛofundere ac ꝑ dere videboꝛ · Si mea in homines Renek cia ingrata eſſe intellexeꝛo· Si mea apud ho mines merita nichil eſſe valitura co gnouero · Non committaʒ vt quibuſ dam hominibus inſanire videar. Nõ ho mines obtundam: ſi opera mea nõ dele ctabit. Nõ apud homines deliberabo: ſi mea diligentia hbominibus ingrata eẽ vi debitur · ¶ Clodius nondum pꝛofectus eſt eo quo iam pꝛope ſe delatum exiſtiat 222 „ Nondum id Olodius eſt conſecutus: qd iam pꝛope perfeciſſe arbitratur · Nõduʒ Olodius illuʒ rerũ finem videt: quem iaʒ tenere ſibi perſuadere videtur. ¶ Ded omnia que putas commodiꝰ eſt pati: q; indignis parere · Sed mallẽ cuiuſuis ſer uitutem toloꝛare: q́; quoꝛũdam hominũ perfidoꝛum vultũ ſi ubire. ¶ Neſcis quo cum homine tibi negociuʒ ſit · Neſcis eqͥ dem cui tu hbomini contradicas· Nõ eniʒ recte noſii quem oppugnas · ¶ GEa qui dem condicione natus ſum: vt facile de tractoꝛes inueniam. ¶ Qui detractõibꝰ delectãtur: facile cõperient qui parem ſi bi vicem refeꝛãt · Qui malo dicẽdi geneꝛe delectantur: mutuam gratiam recipiẽt · Qui ceteros laceſſere nõ deſinũt iiſdem ĩ iuriis ſepenumero afficiuntur · Sunt enim permulti qui cuʒ ceteros coꝛripiũt nõ rep̃hbẽſione carẽt · Periq; exiſtũt ꝓfe cto qui ceteros laceſ ſeꝛe nõ deſinũt:⁊ tñ ipſi admonitõe plurimũ ĩdigẽt · Atq; hi qui ceteros increpãt coꝛrigẽdi ſũt · Com plures equidẽ ceteris detrahũt qui ſunt turpibꝰ viciis ac abominãdis ſceleribus coĩquinati.· Permulti reperiunt᷑ qui ſeip ſos nõ cognoſcunt: alienos damnãt· Multi ſũt qui ſuas ratõnes nõ nouerũt T alienas inepte curãt · ¶ Et niſi hoĩnes acerbiſſimis eorum in nos iniuriis nos abalienaſſẽt:nõ ꝓfecto eſſemꝰ immutati Gt niſi quoꝛũdaʒ oculi a nobiſ abhoꝛruiſ ſent: hi eſſemꝰ qui antea fueramus-Niſi homies intolerabilibꝰ iniuriis nos laceſ ſiſſent in priſtina pꝛofecto ſentẽtia ſtetiſ ſemus . Niſi fuiſſemus ab his a quibus minime opus fuerat derelicti: pꝛiſtinam voluntatem retinuiſſemus · ¶ Si fides ab his coleretur a quibus obſeruari de beret:nullo quidẽ laboꝛe defatigaremuꝛ Si ülli de quibus ſumus optime meriti eandem nobis gratiaz pꝛeſtare voluiſſẽt his profecto moleſtiis non afficeremur Si hig adiuti eſſemus a quibus debu imus nõ tam moleſte laboꝛaremus. Niſi ab bis deiecti fuiſſemus a quibus mime opus fueratnam que deſideramus fuiſ ſemus conſecuti . ¶ Hec enim fuiſſent facillima ſi culpa a quibuſdam abfuiſſet Mec iam perfecta fuiſſent · ſi eſſet in bis —2277 Sun beneficioꝛũ memoria in qbꝰ maxime eſſe deberet · ¶ Si aduerſarüũ rem non impe dient:cauſam noſtrã obtinebĩꝰ. Niſi ini mici noſtri nobis fuerint ĩpedimẽto rezʒ impetrabimꝰ. Niſi res ꝑ aduerſarios fu erit ĩpedita facile quod volumꝰ cõſeque mur . Niſi iuidi reʒ ꝑturbabunt. ad id qð optamus faciliter Fueniemuſ. ¶ An cau ſa noſtra habebimꝰ potentes inimicos · In noſtro negocio habemꝰ auaros nobᷣ infeſtos. In noſtra dignitate habemꝰ cõ plures nobis cõtrarios· ¶ Ded noſti ho minũ iniquitatẽ. Sed ĩtelligis quãta ſit hoĩm ꝑfidia atqʒ iniquit aſ. Sed iam didi ciſti quãte ſũt hoĩm pᷣdicatões. Sʒ te nõ fugit q;multiplices ſũt hoĩm volũtates Verũ ꝑſpexiſu quãte inter hoĩes verſet᷑ inſidie ¶ Que nobis impedimẽto fueꝛũt arbitroꝛ te ſuſpicari · Que nob nocuerũt credo te anĩaduertere · Que nobis difficl tatẽ attulerũt te ſcire arbitroꝛ· Que rem nobis ꝑturbarũt te non fugere exiſtimo ¶ignofſce iracundie mee que iulſta eſt. Harce meis querelis que iuſte quidẽ ha bent᷑ · Da veniã mihi de ꝓditoꝛũ perfidia cõquerẽti:· Hatiaris me cõtra iniquos iu re incãdeſcẽteʒ· ¶ Offeſio pua eſt:ſʒ ani mi indignatio maxima· Amiſſio rerum exigua eſt·ſed ſtomaci perturbatio acer rima.Tactura tenuis exiſtit: ſed animi ex cãdeſcẽtia ſumma · ¶ AIdhuc tua patiat beniuolẽtia me liberaliter tecũ expurga re · Adhuc patiat᷑ tua ſumma humanitas me quod ſentiã libere dicere · Rdhuc pati atur tua maxima fapiẽtia quod michi li bet in medium adduceꝛe. Nun; eniz videoꝛ tractaſſe cauſam difficilioꝛẽ · Nun q́; ꝓfecto rem moleſuioꝛem ſuſtinuiſſe vi deoꝛ. Nunq́; certe negociũ intractabiliꝰ me egiſſe cõſtat. ¶ Dices foꝛtaſſe quid me res iſta cõſolatur in tantis malis. Di ces quid mihi iſta opitulant᷑ in tantiſ an guſuis.Dices quid me iſta ſuſtẽtabũt in tantis calamitatibus. ¶ Eſt oĩno vix cõ ſolabilis doloꝛ.Eſt penitꝰ quaſi intoleꝛa bilis moleſtia. Eſt oĩno feꝛme irrecupeꝛa bilis iactura.¶ Nõ poſſum reliqua ſceri beꝛe doloꝛe impeditꝰ. Nõ poſſum cetera dicere iracundia pturbatuſ. Nõ valeo re liqua ꝓſequi moleſlia cõfectus. ¶ Quid enĩ me tibi ſ. cripſiſſe exiſtimaſ g Qnid me as literas ſigniſicare putaſ æQuid ĩ meis literis ſcriptũ eſt quod ĩteꝛp̃tatõne indi eat Quid eſt ꝙ meas literas verearis Ego bhoc nũq; fuiſſeʒ ſuſpicatus.Nũ q; poſſe accidere exiſtimaui · Nũqᷓ; eueni re eogitaſſeʒ ·Moc enĩ nunq; mihbi in mẽ tem veniſſet · ¶ Quid tu vnicus que oĩ bus clariſſima ſũt nõ ĩtelligis? Quid tu ex omnibus vnꝰ que iaʒ cõtrita ſũt non Oue appiꝰ cõſecutꝰ eſt honoꝛũ voca bula ſũt nõ dignitatis inſigma · Multi ĩ ſignia ſine virtute aſſecuti ſunt. Cõplu res in dignitatibꝰ dicti ſũt p̃ſtãtes: quo rũ nemo habitus eſt officioſus.¶ Quid ego in ea cauſa inuigilem:in qua is cuiꝰ pᷣcipua res agit᷑ obdoꝛmiat Quid enim ESr cis 2Que tu ſoluſ aꝑta nõ vides in his rebus me oſtenteʒ: in quibꝰ hi ad uos potiſſimũ ꝑtĩet negligẽtes exiſtũt Faʒ valde lautꝰ factus es qui nihil cu ras mihi ſcribere· Tam factꝰ es plurimũ delicatus qui nihil agis · NHecioſus iam nimis effectus es qui nibil curas-· ¶ Ne qʒ aliaʒ conſilioꝛũ ratõem imitaboꝛ:ſi te firmũ eſſe videro· Neqʒ etiã aliã deſumo deliberatõnem: ſi in eodẽ te ꝓpoſito con ſtitutũ eſſe cognouero C ge eniz te eſſe qui ego ſum · Perſuade michi iam te me alterũ eſſe · Eĩge te vicẽ meã ſuſtineꝛe Indicaſ tibi meã cauſã tuã eẽ .Noponaſ cibi meas te ratõnes agere· ¶ Moe meũ eſt opus:ec enĩ me tãgunt· MHec ratõeſ meas vidẽtur attinge:e · ¶ Veꝛũ fac eſſe oĩa·Fac ita eſſe vt dicis · Verũ hec ita ſĩt An ego tibi nõ obtemperẽ g tibi mo rez non geram? tibi nõ obſequar? tibi non me facillimum pᷣſtem ? tibi quicqᷓʒ denegem? ¶ Agã iam tecũ familiariter Loquar iã tecum aꝑte · Nõ ſimulabo te cum quicq;· Tam totum me tibi patefaci am ani in me eſt · Luãtũ mihi cõ cedit᷑ · Quãtũ idonea mihi poteſtas obla ta fuerit · Quãtum ſtudio diligẽtia labo re vigilãtia conſequi poteꝛo:id omne ad arbitrium tuũ libẽtiſſime cõferã.¶ Quã qᷓ; ego oĩa tua cã fieri dſiderẽ.Etſi oĩa ꝓ te facere vellẽ. Tãetſi oĩa amoꝛe tui libẽ ter ſuſcipeꝛẽ · Tãetſi ex cõmoditate tua ni bil vellem ſubterfugere. ¶ Si foꝛtuna S Bee —☛ ☛W optatis tuis reſpondebit · votis meis ſucceſſerit · cogitatõnibus meis benigne rñdere voluertt · Si res caderet vt vellez ⁊ optarẽ · Si res ex ſẽtẽtia gereret᷑ · Si mi hi optata cõtĩgẽnt · Si qd opto michi fe liciter cõtigerit· Si deus res noſtras for tunabit · negocia ſecũda reddiderit ·˖ deſi derio noſtro annuẽ voluerit · nos ſecude voluerit ĩtueri ¶ Niſi res mihbi male ſuc ceſſerit · ſpes mea decipiatuꝛ · opinio mea ſiniſtra fuerit · foꝛtuna me fallat · ¶ Bñ ficioꝛum memoꝛ ero: Mutuis beneficiis reſpõdebo · Darẽ officioꝛũ vicſſſitudinezʒ reddã· equalẽ grãm referã · ¶ Beneficia cõtulit · Officia reddidit · merita preſtitit Benemerita retribuit · Homerita retulit Demerita ꝑſoluit · ¶ Mutuo.viciſſim · ĩ uicẽ.alternis vicibꝰ · alternatĩ · mutua vi ce · ¶ Remũeratio · Retributõ · Viciſſitu do · Gadẽ gratia. Dar volũtas· Dar ſtudi um · ¶ Ingratꝰ. beneficioꝛũ ĩmemoꝛ · ſoꝛ doue Kenekkcii ꝑdere · Officiuz amit tere. Meritũ effũdere· Moĩ ĩgrato beneſi ciũ cõferꝛe · Homĩ ſoꝛdido bnfacere · cNo minẽ ĩgratũ bñficiis exomare Moꝛtu us eſt . Occiſus eſt · Exceſſit e vita· Ex hoc ſeculo migrauit · NRaʒ reddidit · Nam ef fudit.Animã eff lauit· Vita pꝛiuatus eſt· Ex hac vita deceſſit · Moꝛtẽ obiit · diẽ ſuũ obiit · ¶ Bopiliꝰ furatus eſt. Popiliꝰ ac cepit vnde nõ eſt licitũ · Popilius reſ ali enas vſurpauit ¶ Moriar niſ qð ſẽtiã expꝛimã· Moꝛiar niſi effluã · Nõ poſſum abduci quin me effundã · Cx volẽte deo comite · deo duce · deo nobis fauente deo nobis ãnuẽte.foꝛtuna ſuffragante. Quẽ caſum deus nõ ꝑmittat · quod ĩ cõmodũ deus auferat · quod ſupen ꝓhi beãt · quod vtinã nunq; eueniat ¶ Heũ queſo vt tua cõſilia ſit tibi ſalutaria.Du peroſ exoꝛd vt qð acturꝰ ſiſ tibi nõ obſit Deũ obſecro vt quidqᷣd cõſutuaſ tibi be ne ſuccedat · ¶Nõ tenebo te pluribꝰ Plu ra dicẽda nõ ſunt · Hura ſeribere nõ eſt neceſſe · Hura nõ ſũt lñiſ cõmittẽda · Pu ribꝰ te adhoꝛtari nõ debeo ¶ Nõ enĩ mi chi placet de hac re plura ſcribere · Neqʒ ego ſuꝑioꝛa reꝑetã · Singula ꝓſequi nõ neceſſe. BDes plura dicemus alias. Sed bec audies ex aliis · Sʒ de his ex alio rũ lris certioꝛ fies · Inpedioꝛ verecũdia pluribus tecũ agere ¶ Scripfi ad te plu ribus vt meũ cõſiuliũ itelligeres· Hec plu ribꝰ egi : vt qᷣd ſẽtireʒ dilucidius teneres In hoc fui lõgioꝛ: vt que mea eẽt ſẽtẽtia clariꝰ ꝑſpiceres · Hoc verboſiꝰ cõplexꝰ ſũ vt ĩſtitutõem meã aꝑtiꝰ cõp̃hẽderes · In hoc fui ꝓlixioꝛ:vt ð volũtate mea ceꝛtioꝛ fieres ¶ Sʒ plura q; ſtatuerã· Mec ad te pluribus verbis ſcripſi qᷓ; ſoleo· Sed hec latis młta vel plura potiꝰ q́; expectabas ¶ NHla que maioꝛa ſũt bꝛeuius exponam la que ãplioꝛẽ deſiderãt oꝛatõem bꝛeui cõpꝛehẽdã ¶ Mec ex hac re precipue tibi ſignificaui vt ĩtelligeres · Hec ex illa cõdi cione tibi denotaui vt deliberares · Hec ob eas tibi rões aꝑui:vt p̃ꝑares. ¶ Scis quid dico · quid loquoꝛ:quid ĩtelligo · qᷣd cogito · quid volo ¶ Difficile eſt loqui Nõ oĩa ſunt lrĩs cõmittẽda. Nihil temẽ ſeribẽdũ ẽ. ¶ Non dico ſine cauſa: Noli putare hec me fruſtꝛa dicere· Nõ eniʒ in caſſum hec cõmemoꝛo. Nõ ſcribo hec te mere · Hec p̃teꝛea ſcripſi:ꝙ cã neceſſitatiſ ĩtercedit · (Sod vt clarius intelligas lõgioꝛibus verbis vtar · Quod vt aꝑtius declarẽ: alterius ratões repetã neceſſe ẽ Quod vt euidẽtiꝰ explicẽ:attende que ſe quũtur ¶ Si res ipſa loqui poſſ · Si ne gociũ poſſet ꝑ ſeipſũ quid ſentiꝛet decla rare · Si ratio ipſa vires ſuas ꝑ ſeipſaʒ ex pꝛimere poſſet · ¶ Tẽꝑibꝰ obl equẽdum eſt. inſeruiẽdũ eſt · Eoꝛtune credẽduz eſt · Eſt enĩ fato obtemꝑãdũ · Necelſ ſitati pa rẽdum eſt. ¶ [1 egi tꝑibus obtẽperans Id feci foꝛtune eredẽs · Id conſẽſi fato aſ ſẽtiens. ID pꝛetermiſi opoꝛtumtati obſe quẽſ. ¶ Nõ eſt ſẽꝑ in eadẽ ſẽtentia ꝑma nẽdum · Non enim ſẽꝑ eodẽ ammo eẽ de bemꝰ . Nõ ſẽꝑ vnum conſuium ſequi de bemus Non ſempꝑ vna opinione duci de bemus . ¶ Subeunda eſt foꝛtuna. Tem ptãduz eſt. Expiẽdum ẽ · Percõtãde ſunt vires · ¶ Vt tempus noſ admonebit · Vt dies nog cogẽt · Vt vtilitas nobiſ peꝛſua debit. ¶ Vt ratões negociorũ nobis cõ ſulere videbũtur . ¶ Omnia tibi p̃pone re debemus · Omnia tecũ commẽtari de bes · Oĩa ſunt tibi animo ⁊ cogitatõne ꝑ tꝛactanda·excogitãda· pꝛouidẽda.Omĩa ſũt tecũ aĩadũtẽda·ꝑuoluẽda · ðʒliberãda ¶ Non eſt hoc alienuʒ a dignitate mea Nev. Moc exi ſimo rationibꝰ meis non incon ueniẽs:Moc enim ad me attinere video · xiſumo hoc cauſam meam parum attingere · Arbitroꝛ hoc ab inſtituto no ſtro alienum eſſe · Credo hoc ratõnibus noſtris parum debere pꝛodeſſe ¶ Due vis inſit his verbis non facile intelligo · Quam facultatem importat hic ſermo non ſatis michi conſtat · Quam ſubſtan tiam peꝛſtringat hec oꝛatio non mihi no tum eſt · ¶ Moc nichil ſigniſicare facile perſpicio · Hoc nullam facultatẽ habere facile diiudico · Moc friuolum atq; ieiu num liquido eſſe conſtat. ¶ Sed hec minoꝛa ſunt q́; dicantur · Verum hec mi noꝛẽ vim habẽt q; exſſimentur· Sed hec minus timẽda ſunt qʒ homines arbitrẽt ¶ Sʒ tibi conſilium non deelt · non defi cit· deeſſe non poteſt ¶ Neq; enim ſum ita demenſ. ita deſipiens:ita ſtolidus:vt non ſciam quid agam. ¶ Nichil faciam inſolenter· Nichil agam ſine cauſa- Nihil temptabo inconſulte . Nichil moliar im legenter Nichil nitar temerarie · Atq; hec pꝛeter meam conſuetudinẽ dixi · Ntq; hec tam multa pꝛeter meaʒ cõ ſuetam agendi ratõem ſcripſi · Atq; hec tanta pꝛeter meos pꝛiſtinos moꝛes effu di. (ERo aliter q̃; oſtenderã facõ.q; cõ ſtituerã perficio. q; pollieitus fueꝛã ago ¶ O ſi aliud tibi pꝛopoſitum eſſet fac me certiorem. ſi alia duceris volunta te fac intelligam · & ſi animum alio con uerteris fac me admonitum reddas · &α riſtina nõ pl acebit fac vt ſen ſi opinio tiam · ¶ Si nichil te perturbat · ſi vacuꝰ es moleſtiis · ſi ocioſo es animo · ſi tranqͥl la es volũtate ſi nulla afficeris moleſtia ſi es occupatõnibus ſubleuatuſ. ¶ Mea poſtea mutata eſt ratio. Deinde conſiliũ mutaui · Poſtea mee ratõnes immutate ſunt · Mliam poſtea rem agere cepi. Nunc alia ratio eſt · Nunc alius eſt ſtatus rerum . Nunc alius eſt tempo rum curſus. Nunc alia eſt viuendi con dicio . Nunc alia eſt hominum opinio. Eſt vna pꝛouiſio.Gſt vna cautio· Eſt vnum remedium Eſt quoddam teꝛcium Si libet.ſi placet · ſi videtur · ſi com modum eſt . ſi voluntas eſt: ſi patitur animus:ſi voluptati eſt. ſi tibi conducit ſi fieri poſſit · ſi doneum tibi videtur · ¶ Nibil ſimulaui· Nihil ficte dixi · Nichil ſimulate · Nihil tectum excogitaui (Nõ agam aſtute · Non ſimulabo quicß · Ni hil ficte dicam · ¶ Nichil fatue tẽptabo · Nihil malicioſe moliar Bon enim te fugit. pꝛeterit · latet · es neſcius · clam elt · Neqʒ te hoc ignoꝛare arbitroꝛ· Tenes eĩ memoꝛia· De quo memoriam accepiſii · ¶ Vt michi videoꝛ · videris · videtur · Vt coniecturam accipio · Vt arbitrari poſ ſum · Vt poſſum exiſlimare · ¶ Id imuʒ reſerare. Ad extremum diſſerere · d cal cem diſputare · d radicem inquirere · Rd zolndenn ꝛogredi . d vltimum perſcrutari · CBy putemꝰ fam iliariter Kgamus pingui minerua. ¶ Ncqʒ boc eſt obſcurum · neq; vllam habet heſitati onem .· neq; in magnam deliberatõnem cadit. ¶ Sed velim deſmas arma ſequi. SDed tu velim deſiſtas exercitum agere · bella deſeras · Tnimicicias obmittas . ſi multates effugias· diſcoꝛdias euites · a diſ ſidiis abbotreas · Sed velim pacem co las.paci conſulas · ocium tibi adoptes· ocio te exponas · quietem adames · Simul et illud cogitare debeſ. Simul boc animaduertendum eſt . Simul et iſta ſunt delibeꝛanda · ¶ Quod mea tua qʒ patiatur etas. Quod ab vtroq; com mode fieri poſſet ¶ Sunt enim innume rabilia generis eiuſdem · Sunt enim per multa huiuſcemodi conſiia ¶ Qſi re liqua ſcribantur. ꝙ ſi omnia apenantur plane vaticinentur: taceantur. ¶ Quio ergo eſt? Quid queris? Quid expectaſ⸗ Quid tum poſtea ſequetur ⸗ Eue om nia collegi vt intelligeres. Coadunaui vt ſcires Tibi ſignificaui vt cognoſce res . Tibi ſcripſi vt certioꝛ fieres. Te admonui vt cogitares · ¶ Hec eo per tinet oꝛatio vt. Moc enim eo ſcripſi vt. dixi: aperui: ſignificaui. etera ſüt ſigna communia. Reliqua ſunt argumẽ ta vniuerſalia. Nie ſunt omnes conie cture generales. Puee enim hoc te audiuiſſe. Exiſtimo boc te intellexiſſe. Ar bitroꝛ hoc tibi nunciatum eſſe · ¶ Ded noſti moꝛes bominum: hominum con ſuetudinem: hominum voluntatem ¶ Cur ſtudio non ĩuigiles neſcio⸗ Cur ſtudia non excolas non intelligo ˖ Qur hoc non velis aſſequi cauſam nõ video: Hoc ẽ animi tui: ngenii tui· virtutis tue · ¶ Ded de hoe tu videris · Hoc tu pꝛompto ingenio conſidera· Tue partes in boc erunt· ¶ Neq; enim vereoꝛ · heſi to. dubito quin ſi Bee illud equidem curo · certe quero · pꝛoſfecto cupio · qui dem ſtudeo ˖ certe molioꝛ Eder hoc ſperare licet · Hoc enim optandum elt · Moc enim expectare decet · HMoc enim eſt tibi commune cum multis·. Hoc enim eſt omnibus vniuerſale . ¶ Gom mune quidem hoc vicium eſt · Vulgare vicium · peccatum vniuerſale · inſitum omnibus ¶ Neq;ʒ enim debes quod com munis foꝛtuna dederit recuſare . Neqʒ emm foꝛtune caſibus obſiſtere · ¶ Hus tibi virtus dedit qʒ foꝛtuna abſtulit · Plura tibi comparaſti q; amiſeris · m plius quidem nactꝰ es q; perdideris· Quid ſi boc melius? commodius g conducbilius 7 conuenientiusæ ¶ Si non alienum a tua virtute putabis · Si non indignum tua autoꝛitate exiſuma bis . Si tuis rationibus non inconueni ens eſſe ducas · Si boc tibi non incom mode arbitreris. ¶ Nemo eſt mibi Cato ne amicicioꝛ. melioꝛ: familiarioꝛ · paratioꝛ liberalioꝛ· ¶ Dace tua dixerim- Hace tua loquoꝛ.· Hace omnium affirmabo ¶ Ego quid poſſim neſcio· Ego quid valeam nõ cognoſco· Ego que mea ſit facultas non ĩtelligo· Cgo quid cauſe poſſim nõ ſatis mihi cõſtat· Ego quibus viribus niti poſ ſim nõ conſpicio ¶ Sed tamen mihi nõ tantum aſſumo · attribuo · arꝛogo vt · ¶ Neq; enim cum boc faciebam eram a mens · ſtultus · deſipiens Neqʒ enim cuʒ bec tractarem ignoꝛabam quid agerem Neq; enim cum bhec temptabam inſani re videbar ¶ Non enim eſt cõſium me um accuſandũ · Nihil egi quod iure poſ ſit repꝛehendi · Nihil enim vicii habet no ſtrum cõſilium deliberatũ ( SDi tibi hoc diſplicet nõ vtar poſt hac · deinceps pꝛe termittam. Si tibi hoc non placet in po ſterum miſſum faciam · Si tibi hoc inui X ₰. 6 * dioſum eſt in futurum nõ attingam . ¶ Doſſes banc meam voluntatem refu care· Doſſes banc pꝛo me pꝛouiciam ſub terfugere . Poſſet tua dignias hũc labo rem recuſare (Si negocium commode videbitur eſſe gerendum · Si res vtüliter agi poterit · Si rei opoꝛtunitas poteſta tem babebit · ¶ Neqʒ enim habes quo me accuſes · Neq; quicqᷓ; a me commiſ ſum eſt quod criminandum eſſe videa tur. ¶ Quid ſi que dicta ſi unt: falſa ſint omnia 5 Quid ſi oſtendam hec omnia eſſe inania? Quid ſi hec ommia eſſe ficia confirmem . ¶ Maloꝛum ego ſermoni bus non moueoꝛ· Infivoꝛum ego male dictis ſidem non adhibeo · Friuolis ego hominum rationibus non aſlentio · Sed bec tibi exponere niſi coꝛam non poſſum · Sed bec te coꝛam · Ded de bis rebus coꝛam plura ¶ Quando ego bonos conatus ſum offendere g Vt ego vnq; bonis fui impedimento Yt ego bonis aduerſarius vnq; fui ?æ ¶ Quoꝛ ſum hoc ? quid hoc ſibi vult g quem ad finem bec ſpectant y bec que diyvit eo ſpe ctant · Immortalitas mihi dabitur anteqᷓ; rem hanc conſequar · MHoc ita lon gum eſt vt optandum non ſit· Nunq; diem videre videoꝛ vt hoc mihi contin gat. ¶ Ded iam ſatis iocati ſumus. Sed bec extra iocum . Sed alias iocabi mur. Sed ridicula miſſa fadamus. Sed de boc alias ridere licet· ¶ Jemponbꝰ? obſequoꝛ· Dares neceſſitati · Eruoꝛ dum licet ¶ Hoc attribuas occupatõibus ve lim. Hec rei magnitudini aſtignes gno ſce timon. Miſerere tempoꝛum. ¶ Ne q; tamen vlla res alia me tenet . Nec tamen alio impedioꝛ negocio- ¶ De certis rebus affirmare poſſum. De reli quis negociis certi nibil habeo· De rcli quis acceſſionibus certum e quicc pol liceri non poſſum · ¶ Reliqua nihil ad te attinent . Cetera ſunt eiuſmodi vt nihü ad rem tuam pertineant · Reliqua nihil te tangunt. Eoꝛtuna culpam ſuſtinet · Mec foꝛtune tribuuntur · Mec tempoꝛibus aſſignantur· ¶ Eoꝛtaſſe di cerʒ quiſquã Eoꝛſitan quiſquam ſciſcita retur · Inquirerʒ foꝛte quiſquã · Quererʒ iquis foꝛtaſſe· Meq; habebat᷑ quiſq; honoꝛe ſuperioꝛ· ſapientia pꝛeſtãtioꝛ· vir tute excellentioꝛ · rebus geſtis illuſtrioꝛ. autoritate pꝛeclarioꝛ · ¶ Danda eſt ope ra · Hoperandum ẽ. Celeritate eſt opus Marturitatem res deſiderat ¶ Eſt enim animaduertendum diligenter pꝛocuran du vigilanter enitendum ˖ dies ac noctes elaboꝛandum:vehementer inſudandum Nihil eſt quod rideamus· Sed ego nõ rideo q;q; tu rideas· Sed ego riſum K ias uocare nõ poſſum tametſi tu riſu exili Ded ego letan non poſſum tametſi tu ri ſu inſamiye videaris · Sed ego iocari non pPoſſuʒ quis tu gaudio deſipias (¶ Actũ eſt ſi hec vera ſunt. Si hec ita ſunt nihil eſt quod cogitemus. Si hec ita conſtant vt fertur non opus eſt vt deinceps fru ſtra defatigemur Si hoc ĩteruenerit actũ eſſe de ſpe noſtra putemus ¶ Fruſtra la boꝛamus· Incaſſum excogitamus . Inua num nitimur· Acta agimus· Nepoſteris vtimur cõſiliis ¶ Nihil ẽ quod facere ge ſtias. Nihil ẽ quod curare moliaris Nihil eſt quod ſtatuere conaris. ¶ Res enĩ ali ter acta ẽ q́; putauerã · Non equidem eũ finem ſoꝛs dedit quẽ ſperaueraʒ. Longe ſecus acceſſio ſucceſſit q; expectaui. ed hoc bonis plurimũ moleſtuʒ eſt. Sed hoc male accipit᷑ a bonis Sʒ hoc bo noꝛũ aĩim vehemẽter offendere videtur. SDed hoc bonoꝛuʒ oculi videre nõ poſſũt Neſcio quo mõ. Quo pacto· Qua ratõ ne · qua cauſ. gs auſpicio · qua celoꝛum cõſtellatione Arpinus falſo erꝛoꝛe du ctus ad periculũ apertiſſimũ acceſſit. Ar pinus ſpe falſa perductus ad peſtem an te oculos poſitam pꝛofectus ẽ· Arpinus pudoꝛe victus ad moꝛteʒ omnibus ſuſpe ctam irruit ſponte ſua. ¶ Noſiimei ſto machi faſudiũ.Noſti mei animi indigna tioneʒ .· Noſti qᷓ; ſoleã ab indignis alo⸗ rere ¶ Vtulitatem Apii facile curare poſ ſum · Cõmodis Apii leuiter vacare poſſũ Adiumentis Apii facile ſuperſedere poi ſum.¶ Eacile enim dictu eſt · Moc elt fa cile exiſſimatu.Moc enim facilius ẽ dictu q́; factu ¶ Moc tibi non cõcedo:Moc ita eſſe nõ ſentio· Id iure negare poſſum ¶ Neqʒ enim hoc ẽ veriſm ile · Neq; hoc videtur eſſe pꝛobabile. Neq; hoc verum eſſe conſtat ¶ Tantũ eniʒ hoc ẽ a venita te alienum vt nihil ſit alieniꝰ ¶ Non enĩ poſſum vllo mõ mihi perſuadere · Nulla quidẽ ratione in mentem mihi venire po teſt ¶ Hec ratio leuis ẽ· Mec excuſatõ ac cipienda nõ eſt:Mec cauſa tenuis ẽ · Mec ſentẽtia tenera eſt.Mec cõcluſio nulla eſt ¶ Ded hac ratione nihil opus ẽ · Hac di ſputatione nõ egemus.Moc negociũ nõ eſt nobis neceſſariũ.Hunc ſermoneʒ ido neum nõ putamus. Vires deficiunt. Menbꝛa occidunt · Animus languet . Vi res eneruanturEacultates minuuntur. vlud me perturbat . ſolicitat · incendit exagitat · inflãmat. ¶ Quid eni eſt me perſe eueut perturlene im pediant. la ceſſant · moleſtent. inquietẽt? Quid eniz ẽ quod mihi detrahunt · obeſſe ſtudeant. mchi incõmodent ? · Quid enĩ ẽ ꝙ ĩiunis me afficiant g. ¶ Quid enim ẽ quod con tra vim ſine vi fieri poſſit? Contra potẽ tiam ſine potẽtia agi poſſet? Contra vi res ſine viribus conari quiſq; poſſit ę. Vos doꝛmitis in periculis. Vos nõ vi demini que imminẽt ĩtelligere. Vos ĩ ꝑe riculis ocio marceſſitis Nipil curans. nihil reputãs. omĩa faciens · omĩa negli gens· omĩa paruifaciens· deos homĩeſqʒ deſ piciẽs. EGSui multa g quid Plur. 5 quid reliqua g quid cetera g qͥd alia om nia ¶ Sed noſu calidü tarditatem · Sed nõ te fugit qᷓ; ſit calidiꝰ parũ efficax. Sʒ nõ es ignarus q; calidius ſit frigidus. e Concluſione Vm autẽ epiſtolas noſtras vel oꝛationes iam exoꝛdio narꝛatõ ne · diuiſione · confirmatione ac confutatione abſolutas dederimus· con ſequens ac neceſſarium ſequi videtur:vt eis concluſiones accommodemus Tdeir co has modicas concluſionum inuentio nes ceteris ſuperioꝛibus oꝛationis parti bus duxi adiungendas · ¶ Tu igitur me amabis:ſi hoc ideʒ me ĩ te facere exiſtias Tu igitur mihi inſeruies: ſi mutuam me tibi vicem pꝛeſtaturum arbitraris. ¶ Si fieni poſſit velim pꝛiſtinuʒ erga me amo rem conſerues Si effici poterit cupio vt ſolita nr̃e beniuolẽtie cõiunctio integra conſeruet᷑ · Eac igitur mutuo me diligas Gadẽ igit᷑ fac me beniuolẽtia cõplectaris ſtes ¶ Eo igitur inter nos ſimus animo quo ſemper fuimus· Simus igitur ea vo luntate qua merito eſſe debemus· ¶ Tu igitur ſicut mihi pollicitus es perſoluas Quod pꝛomiſiſti velim tua ſide ſatiſfaci as · Quam mihi ſpem dediſti velim re ip̃a mihi p̃ſtes · Eac igit᷑ qð es mihi pollicitꝰ re ipſa experiar · Fac igitur vt mihi dixi ſti:ita opus appareat ( Tu igitur veliz vt ſcribis me cariſſimũ hẽas Tu igit᷑ velĩ vt polliceris me in ere tuo reponas. ¶ Quoniam igitur in amiciciam tuam me cõmiſi: me ergo exoꝛnare atq; exauge re debes ·˖ ¶ Quoniam igitur iuſticie tue me dedi ergo rationibus meis iure ipſo opitulari debes ¶ te igitur Tero vt ra tiones meas commendatas habeas. R te igitur cõtendo vt ſtatum meum comple ctaris Rodiuua me igitur tua virtute; Suſcipe me igitur totuʒ tuis bũficiis ex omandum · Ama me igitur tua ſolita be niuolentia Defende igitur me tuo ſolito patrocinio ¶¶ Te ergo oꝛo vt me ita tue are ſicuti amicicia noſtra depoſtulat. Te ergo obſeero vt meas ratiðnes ita defen das ſicuti noſtra neceſſitudo requirit ¶ Quare te oꝛo vt cauſam meam agas. Quare te obteſtoꝛ vt me tibi in omnes ꝑ tes defendendũ putes. Quare a te contẽ do vt me totum conferuandũ recipias. ¶X te igitur peto · poſtulo efflagito . cõtendo vt dignitati mee ſuffrageris.ho noꝛi meo opituleris· autoꝛitati mee ĩſer uias· rationibus meis te accommodes. ¶ taqʒ te etiam atʒ etiam rogo · Ttaqʒ te vehemẽtiſſime obſecro ſtaqʒ a te ma ximopere cõtendo · Ttaqʒ plurimũ te ob teſtoꝛ ¶ Beniuolentiam igitur ⁊ liberali tatem a te peto · Cratiaʒ igitur ⁊ officiuʒ tuum a te deſideꝛo · Rutontatem igitur ⁊ voluntateʒ tuam a te depoſco ¶ Eſt igi tur ĩ tua poteſtate id agere vt quod ma Harem igitur fac mihi voluntatem pꝛe ximopere deſidereʒz facilius ĩpetrare poſ ſim · Eſt igitur tue voluntatis omĩa poſ ſe perficere que cupiã ¶ Quare vt id qð ſpero conſequar:fac tuam operam inter ponas · Quare vt id quod ſũmopere de ſidero facilius cõſequi poſſim: fac vt tu am diligentiam adhibeas · Quare vt id xrvj quod vehementiſſime cupio commodiuſ impetrem: fac tuum liberalitatis officiũ intercedat . ¶ Rogo igitur ne fallas opi nionem meam. Te igitur obſecro ne ſpeʒ meã decipias. Te igitur oꝛo ne ſpes mea fruſtra maneat. ¶ Magnam igitur pꝛo cauſa mea operã fac adhbibeas · SZummũ igitur pꝛo meo negocio fac ſtudiuʒ ĩdul geas. Vehementem igitur pꝛo rationibꝰ meis diligentiaz fac adiungas ¶ Si igi tur quod volo ſtatueris: te mei ſtatus amatoꝛem exiſumabo· Si igitur quod cupio feceris: te mibi amiciſſimum iu dicabo. ¶ OQOuare ſi me virum bonum exiſumas · Quamobꝛem ſi me virum gra tum eſſe credis · Quaſobꝛes ſi me tuis be neficiis dignuʒ eſſe iudicabis · ¶ Hec igi tur tibi erunt cure quemadmodum con fido · Gx omnibus igitur rebus nihil eſt quod mihi gratiꝰ facere poſſes · Hoc igi tur vt q́;plurimum facias valde rogo. ec igitur vt ſpero perſicies· ¶ Cetera alia pꝛetermittes cum negocium meum opera tua indigebit · Nihil igitur aliud curabis cum tibi cauſam meam curare contigerit · ( Non poſſes exiſtimare q; mihi gratum ſit futurum. Non facile ère dere poſſes qᷓ; mihbi hoc erit acceptum: Si igit᷑ hoc meum a te negocium con ficietur:omnia pꝛofecto videboꝛ conſecu tus · Si ergo hoc feceris exiſtimabo mihi quos mayimopere deſiderauerĩ contigiſ e¶ Ex omnibus igitur tuis in me offici is hoc erit mibi omnium pergratiſſimuʒ Gratiſſimum igitur mihi feceris ſi ĩ hac re mihi moꝛem geſſeris ¶ Da igitur ope ram vt ratio mee dignitatis habeatur· Te igit᷑ obſecro vt mee erga te pietatis rationem habere velis · ¶ Quecunq;ʒ igi tur officia in Gaſparinuʒ contuleris ea omnia me cepiſſe putabo · Quidquid igi tur officii ⁊ honoꝛis in Caſparinum pꝛe ſtiteris:id ipſum in rem meaʒ contuliſſe exiſtimabo· ¶ MHoc igitur ſi feceris com muni commodo inſeruies Hoc igitur vt agas cõia noſtre beniuolentie iura de poſtulant · Quod vt effeceris rem vtriqʒ noſtrum condignam perſolues· ¶ me igitur laboꝛabis tanq; ſi tua rel agat Fac igitur ita cauſam meam ſuſeipias: xxvij. vt ſi tuum negocium tractares. Non mi noꝛi igitur cura rationes meas comple ctere q; ſi piopꝛiam diqnitatem curares QOuem ego diem ſi indero : ſatis felici ter viuere arbitrabor · Quam ego rem ſi perfectaʒ eſſe conſpexero: me foꝛtunatũ exiſtimabo · Quam ego acceſſionem ſi tã dem conſequar: optime mecuʒ actum ei ſe putabo.¶ Ego que te velle:queqʒ ad ce Pertinere arbitr bo⸗ omnia ſtudioſiſ ſime diligenterq; curabo · Interea que te relle exſumabo:agam libentiſſime Ego tibi ac tuis neq; deſum: neq; defuturus ſum ¶ ¶quoniam tu ita vis tuo igitur amoꝛe perficiam · ¶ ᷓ quoniam ita iubes tua igitur cauſa curabo ¶ Dꝛquid igit᷑ a me petieris perficiam:ne tu fruſtra a me petiiſſe videaris · Siquid igitur a me vo les adnitar: ne poſtuatio tua inanis ha beatur · Siquid igitur a me deſiderabis rurabo:ne tua in me ſpes fruſtra eſſe vi deatur ¶ Ago igitur memoꝛia noſtre ve tuſte amicicie monituſ te ſemper amabo Ego igitur tua virtute perdoctꝰ tibi ſem per fauebo· Ego itaq; tua in me obſeruã tia ⁊ modeſua memoꝛ tuas rationes libẽ tiſſime tueboꝛ. ¶ Omnia igitur que pꝛo te faciam mihi iocundiſſima ridebuntur Que igitur pꝛo te ſuſtinebo erunt mihi dilecuſſ õõs igitur mihi fa cultas erit arbitrio tuo ſemper expone tur · Omnis igitur mea poteſtas ex ſen tentia tua ſemper diſponetur. ¶C & cauſam tuam mihi commendas meaʒz pu to te mibi commendare · & dignitatem tuam a me curari velis: meaʒ ſimul cura turus ſum ( Etſi nibi pꝛofecero rem ta men temptaſſe letaboꝛ · Et q;q; nibil im petrem totunam tamen me expertum ruiſſe gaudeo · Etſi fotaſſe nibil fuero conſecutus: placebit tamẽ rerum condi cionem perſcrutatuʒ fuiſſe · Tametſi fru ſtra laboꝛo: moꝛem tamen mihi geſſero dum hominum voluntates 1 moꝛes ex pertus fuero ¶ Oue omĩa ſi animaduer teris recta eſſe cõſpicies · Que oĩa ſi põde rabis ita vt dixi cõſtare videbis · Que oĩa ſi memĩeris me vera pꝛedicare iudicabis· Quare ſi hoc vnum pꝛopoſuero:finezʒ dicendi faciam · Quare ſi hoc aliud reddi dero concludam. Quare ſi hoc vnum edi xero ſcribendi modum imponam· ¶ Et quoniaʒ de hominum perfidia agere cu pimus: illud continuo memento· Et quo niam de hominum pꝛedictoꝛum ſceleribꝰ mentioneʒ fecimus:illud ſemper cogita re debes ¶ ANccepiſti quibus rebus addu ctus cum Clodio bellum ſuſceperim · In tellexiſti qua cauſa cõmotus ſim: vt Clo dium perpetuo odiam · Vides ergo que me cauſa mouet:vt Clodii inimiciſſimus eſſe debeam. Oertioꝛ igitur factus es que iniurie me a Clodio alienauerunt. TEer go neglecta impꝛoboꝛum ſocietate fac te bonis adiungas· Ergo ſpꝛeta vicioſoꝛuʒ familiaritate officioſos cõplectere Ergo abiecta ĩperitoꝛũ conſuetudine doctos fac excolas ¶ Noli igitur aliud moliri ni ſi belli feruoꝛ pꝛius eferueſcat · Non igi tur aliquid coneris niſi pꝛiꝰ belli rumoꝛ raucꝰ factus ſit · Noli igitur quicq; tem ptare niſi pꝛius audiamꝰ quemadmodũ negocium ſit confectum ¶ taqʒ oxbat⸗ amphiſſimis adiumentis dolere cogoꝛ debere · Ttaqʒ ſpoliatus ſummis oꝛnamẽ tis aſtringoꝛ meroꝛe excruciari· Ttaqʒ nu datus maximis ſolaciis abduci non poſ ſum quin acerbiſſime conquerer. d⸗ niq; ſolicitus nõ ſum · Deniq; moleſuis liber ſum · Deniq; nũc ex curis ſubductꝰ ſum · Deniq; nunc ſum laboꝛibus ſuble uatus · ¶ DPoinde fac animum tantum babeas:quantum opus eſt ad rempubli cam conſeruandam . Pioinde fac tanta ſit in te virilitas que ſatis valeat vt com munis ſtatus conſeruetur · Moinde fac tantum perſeueres vt tui animi pꝛeſtan tia vniuͦſis ciuibus ſaluteʒ pareat ¶ Tu fac animo foꝛti magnoq; ſis· Tu fac ani mũ foꝛtem habeas· Tu fac bono ſis anĩo ¶ Omnia igitur que vis tuo ſtudio con ſequere. Que cupis tua induſtria compe rabis · Que deſideras tua virtute perfici es · Que exoptas tua diligentia nactus e ris. ¶ Ouꝛa igit᷑ nihil alid niſi vt virtuti bus inuigiles· Ttaqʒ a te vehementiſſime contendo: vt vututes ſùmo ſtudio com plectaꝛis · Te igituꝛ obſecꝛo vt omnibus viꝛibꝰ ad ſũme dignitatis pꝛeſtantiam i cumbas· Te igituꝛ vehementeꝛ adhoꝛtoꝛ ne vt omni cura ſtudio ac vigilantia ad im moꝛtalitatis euſtimationem inſudes Qua pꝛopteꝛ ad ſtudia liteꝛatũ iudico te debeꝛe redue · Quamobꝛez ad egregias bonarũ artium diſciplinas adhoꝛtoꝛ te conuertas · Quadere ad rectam viuendi inſtitutionem te referas moneo ¶ Hanc igitur rem confido maximam tibi laudeʒ allaturam · Moc igitur negociuʒ maxime laudi tibi foꝛe conſido· Manc igitur diſci plinam arbitroꝛ ſummam tibi dignitatiſ amplitudinem pꝛeſtaturam · ¶ Eac igi tur vt pꝛincipiis exitus coꝛreſpondeat. Eac igitur vt pnmis vltima conſentiant Eac igitur vt anterionbus poſtrema cõ ueniant · Eac igitur vt tua virtus oꝑpinio ni hominuʒ coꝛreſpondeat · Effice igitur vt quam ſpem apud omnes concitaſu e am clariſſimam demonſtres· ¶ Eac igi tur aliquid ex ingenio tuo deſumas: quod homiĩes delectat · Niquid igitur ex induſtria fac componas:quod poſteros adiuuare poſſit. Scribas igitur aliquid ex literarum virtute quod nomen tuum illuſtret · Nunc autem operioꝛ:vt ex tua ſtudioꝛum diſciplina aliquam magnam nominis exiſtimationeʒ repoꝛtes· ¶ Fac igitur ĩ agenda gloꝛia te vincas · Eac igi tur in gerendis magiſtratibꝰ ſolitas vir tutes tuas excellas ¶ Tu igitur vt inſti tuiſti ꝑꝛoſequere · Sequere igitur vt ce iſti. En uigila ergo toto animo vt de bes Incumbe igitur toto pectoꝛe vt ſo les ¶ Mec res quaʒ facultatem habitura ſit: tu facilius cognoſcere potes q; ego ſeribere Hoc negocium quid ſibi velit tu melius intelligere potes q́; ego te poſſũ admonere · ¶ Ded hoc tu faciliꝰ pꝛo t ua ſingulari pꝛudentia videbis · Sed hee tu melius pꝛo maxima ſapientia tua exiſtia bis · Verum hec tu pꝛouidentius accura tiſſima tua ĩtelligentia pꝛouidebis · Sed in his rebus omnibꝰ quid ratio poſtulet quid cauſa requirat · quid tempoꝛa ferãt tu pꝛudentius cognoſcere poteris · Hec igitur negocia vbi:quomodo:quando: ꝛ per quos tractari debeant nemo melius qᷓ; tu pꝛouidere poteſt ¶ Hec ad te ſenp ſi liberius fretus beniuolentia noſtra. Hec tecum egi apertius ſin gulari amoꝛe rvuij noſtro confiſus· Mec tibi planius ſignifi caui ſpe amicicie noſtre perdoctus · Hec expꝛeſſius nota tibi eſſe volui mutua no ſtri amoꝛis coniunctione commonitus · ¶ NHec igitur tibi ſcripſi nõ vt viruʒ me tibi pꝛudentem oſtenderẽ: ſed vt ſingula rem meum tibi amoꝛem declararem Mec igitur tibi ſignificaui nõ vt meuʒ conſili um tuo anteponerem: ſed vt optimam meam tibi voluntateʒ patefacerem .Hlec tibi nota eſſe volui non vt pꝛudentiam oſtenderem meam:ſed vt ardentiſſimum in te deſiderium aperirẽ ¶ Quidquid at tigi non feci vt ad hoc te magis incitarẽ qui diligentiſſimus es: ſed vt quanto te amoꝛe cõplectar ſcire poſſes · Quidquid tibi aperui non eo feci vt tibi conſulereʒ qui nullius indigeas admonitione: ſed vt quanti te facerem intelligeres. ¶ Lõ gioꝛi vtar dicendi ratione:cum plus ocii nactus fuero . Qum cõmodioꝛem ſeriben di facultatez habuero · Qum amplioꝛ mi bi cõmoditas ſuppeditabit · Cum maioꝛ mihi oponunktan oblata fuerit ¶ Hlura ſcripſiſſem niſi tabellarius feſtinaſſet. Longioꝛibus te literis viſitaſſem:ſi tabel larius operiri voluiſſet. ¶ Nunc reliqua ſpes mea in te poſita eſt · Nunc me totuʒ tue commendo ſidei · Nunc in alio nemi ne q; ĩ teipſo ſperare licet · Nunc omnis mea ſpes ĩ te ſolo dependet · Totum igi tur me tibi trado Totum igitur me ſidei tue commendabo. Totum igitur fac me complectaris. ¶ Alud tandem te oꝛo. Fl lud deniq; te obſecro · Fllud poſtremo a te contendo ¶ Tu interea non ceſſabis: vigilantiſſimus eris · ſedulo curabis. oĩa perficies ¶ Velim igitur ĩtelligas · explo ratũ habeas · tibi perſuadeas ſi hoc beneficium mihi effeceris· ſi hoc bñfi cio me exomaueris · &ſi hoc in me offi cium cõtuleris · ſi te mihi facillimum oñderis ſi hoc me onere ſubleuaueris Ꝙ ſi ex his me moleſtis exemeris (RBReʒz igitur mihi optatiſſimam pꝛeſtiteris · ac ceptam perſolueris · feceris q́;gratiſſimã admodum gratam effeceris · ¶ Eaciam ergo quod me rogas· faciã ergo qꝗð peti ſu · efficiaʒ ergo quod te velle exiſtimabo ¶ Itaq;ʒ vt mones efficiam · vt pꝛecipis Xxviij. rusm „ 9 6 agam · vt adhoꝛtaris pꝛoſequar. vt ſua des faciam· vt conſulis pergam ( Moꝛẽ igitur tibi geſſi · Tibi igitur obtempera ii. Sum igitur tue obſecutus voluntati Tuo igitur deſiderio me accommodaui. taqʒ ſum animo ꝑatus· ſum volunta te pꝛomptus · ſum re ⁊ opere expeditus · C. deniq; animo ſum. Mac tandem ſum voluntate·lac finaliter ſum opini one · Hac ſum poſtremo conſuitutione. ¶ Verum iſta curabimus . Verum hoc tranſigemus · Ceterum de hoc tractabi mus 6 tat igitur vt coꝛam ſermoneʒ habeamus:Extremuz illud eſt vt vna de liberemus · Summa illa ſit vt nos ſimul cõueniamus· Qaput illud maneat vt no bis pꝛeſentibus vna communicemur Celicgun tecum aget tabellarius · Cete ra per tabell tibi nuncius ſignificabit · Siqua reſtant ex alioꝛum ſermonibus certioꝛ fies ¶ Te igitur vt ſpero pꝛopediem videbo · Cito igitur tecuʒ futurus ſum · Quãpꝛimum igitur te reuiſam. (Si igitur ad me nõ veneris:ego ad te qpꝛimum pꝛoficiſcar Niſi igitur ad me q;pꝛimum veneris e go te conueniam .· Si igitur te bꝛeui ad me non contuleris ego citius ad te ad uolabo ( Velim igitur quid acturus ſis me certioꝛem faciasquid moliturus ſis mihi ſgniſicer quid conſili ſis inceptu ibi denuncies: ¶ Mis igitur de re bus quid deliberaturus ſis fac me doce as · De his igitur negociis quid ſis oꝛdĩa turus fac vt ſciam.· ¶ ITu quid egeris id velim deus appꝛobet · Tu quid conſuitue ris exopto vt tibi beneuertat · Tu quid feceris cupio tibi feliciter euenire Ern q; rem ita geſtam eſſe gaudeo· TFtaq; ne gocium ita eſſe confectum valde letoꝛ · taq; cauſam noſtrã talem finẽ conſecu tam eſſe letus ſum. ¶ Negocium adbuc ſic ſe habet hloc eſt quod factuʒ eſt · Que igitur acta ſunt vides · Que igitur conſti tuta ſunt collige· Tenes igitur onan pacto res geſta ſit · Mis igitur rebus cer tioꝛ factus tenes 5 tibi agendũ ſit. Nũe q̃ a me acta ſunt clariſſume ſatis ĩtelligis * Nuc qò;d egerĩ cognoſcis · Nunc q; decre nerĩ perſpicis· Nunc qᷣd cõſutueri vides Nũc quid acturus ſim accipis ¶ Habes larium Hõõä omĩa igitur meuʒ conſilium Habes ergo quid augurioꝛ Intelligis igitur ſententiaʒ me am Qognoſcis igitur quid ſentiam. HNo ſpicis igit᷑ ꝗᷓ mea ĩſtitutio ¶ Ded vt pau loante tibi dixi · Sed vt ad te ſcripſi ante SDed vt antea tibi ſignificaui · ¶ Cetera cognoſces ab aliis · De ceteris rebus ex rumoꝛibuſ certioꝛ fies. Que igitur ſequũ tur alii tibi nũciabunt Reliqua tibi Sem pꝛonius explicabit · ¶ Ded vt redeamus ad ulud vnde diuertimus ˖ Sed vt redeaz ad caput ipſum · Sed vt ad rem reuertar ¶ Ivuerte nunc itidẽ rationes tuas· Vi de nunc pariter ſtatum tuũ· Cogita nũe vltro citroq; acceſſiones vtriuſq; partiſ Gtiam atqʒ etiaʒ illud cogita ſi tibi conſi lii ratio ſit ineunda · ¶ Recuratiſſime ig. tur tecum delibera que conſultandi ĩ 7 1 tutio ſit recipienda · Non ceſſabis igitur tecum peruoluere que agendi ratio ſit nobis obſeruanda. QEades itaq; melt?ꝰ Ages itaq; commodius · QCurabis itaqʒ pꝛudentius· Deliberabis itaq; ſapientiꝰ. COonſtitues itaqʒ pꝛobabilius Cle igi tur ſunt que tibi nota eſſe volui · Hec igi tur conſtant que te ſcire opoꝛtere ſuʒ ar bitratꝰ · Tenes igitur que te ſcire deſide rabam. ¶ Omnidbus bis de cauſis debes quod dixi obſeruare· lis igitur de rebuſ omnibus mibi debes obtemperare · Mis igitur rationibus ſentẽtie mee debes ac quieſcere · ¶ Nunc quid tibi videtur fa cies · Nunc tenes quid debes conſuituere Nunc tuum factum conſidera · Nunc ex ſententia tua quod voles cõſtitues· Nũc tui cõſulii eſt quid tibi agendum ſit · Nũc tu pꝛo tua pꝛudentia quid bonum vide tur perficies · ¶ Si igitur me audies mi bi obtemperabis ·. Si igitur mihi auſcul taueris· moꝛem geſſeris: eredere volueriſ fidem adhibueris · ¶ Eac igitur conſtan ti animo perſiſtas· Eac igitur in volũta te permaneas Eac igitur ne quiſq; ab of fſicio te auferat ¶ Vides igitur mil eſſe niſi ineptias· Cognoſcis ergo hec omnia eſſe ĩania ieiunavana:nibil valere: vim nullam habere ¶ Expecto igitur te q; pꝛi mum.· Te igitur indies operioꝛ· Veni es igitur mihi expectatus · Non poſſes exiſſimare quantopere te deſiderem · ¶ Expecte igitur tuas literas · Operioꝛ igit᷑ vt tue mihi litere indies deferantur Tuas igitur literas ſũma cuʒ auiditate deſidero · Incredibile me tenet deſideriuz vidẽdi literas tuas· Sũma igitur teneoꝛ voluptate tuas complectendi literas· Ee igitur ſepe mihi ſcribas · Eac igi tur vt tuis me literiſ ſepenumero viſiteſ Eac igitur vt crebꝛe tue ad me litere ðfe rantur · Fac igitur literis mibi coꝛreſpon deas · Fac igitur vt ſepiſſime per tuas li teras mecum agas · Eac igitur vt tuis li teris intercedentibus de ſtatu tuo fiam crebꝛiſſime certioꝛ· ¶ Egnoſce igitur ce leritati literarum · Darce feſtinationi epi ſtolarum . Da veniam ſi literas tam e riter extruſerim. ¶ Ded iam his finem ĩ ono· Einem igitur dicendi facio: Ponaʒ in extremo quod ſentio. ¶ Valebis igit feliciter pꝛceps illuſtniſſime: iuxta illud quod dicimus · Tu valeas felix ceu lõgo tempoꝛe fenix · Et foueat tellus velut te pelle vitellus · Et albertum de Eyb tui obſequentiſſimum vt ſemper feciſti tua gratia complectaris: atq; hec pauca ſen tentiarum ſinonima: ex uluſtribus auto ribus Caſparino Barʒizio pergamenſi: 1 Stephano fliſco Soncinenſi excerpta: ⁊ per me ſic oꝛdinata:tibi fac ſint quägra tiſſima. H ¶ Elauſule familiares ex libꝛis Epiſtola rum M. T.Q.excerpte · Et pꝛimo ad ma gnitudinez amons: beniuolentie: 1 fami liaritatis ſiue officii ⁊ beneficii in aliquẽ noſtri: aut alterius in nos explicandam feliciter Incipiũt· Cũ ali oꝛdine . Ru ꝛica * ſmonmima tlluſtriſſime ⁊1 buma J iſſime pꝛinceps: ad quaſcun q; conficiendarum epiſtolaruʒ rationes ſatis eſſe videantur: tamen noſter vt di cendi ſtilus magis ac magis eluceſcat: noſtra reddatur epiſtola illuſtrioꝛ atqʒ pꝛegnantioꝛ:non abſurdum eſſe putaui clauſulas ⁊ quideʒ elegantioꝛes: ex libꝛis epiſtolarum Marci Tullii Ciceronis om nium ſane oꝛatoꝛum qui fuerunt pꝛinci pis excerpere: in vnum redigere:ac ſub certis rubꝛicis ſeu titulis: ſub quibus cõ modius cadere videntur collocare (Et hoc opus hic laboꝛ eſt) vt facilius cum Vanq; ſuperioꝛa ſententiaruʒ illis nobis vtenduʒ erit:nobis ſuccedere valeant ⁊ occurꝛere· Impꝛimis itaq; clau ſulas a oꝛationes que circa amoꝛem ſunt beniuolentiam:vt ſupꝛa poſita oſtẽdit Rubꝛica:abſoluẽdas eſſe exiſtimaui: que in hunc ſequũtur modum · ¶ Ego omni officio ac potius pietate erga te ceteris ſatiſſacio omnibus:mihiipſe nunquam ſauſfacio. Tanta enim magnitudo ẽ tuo rum erga me meritoꝛuʒ: vt quoniã tu ni ſi perfecta re de me non conquieſti: ego quia non idem in tua cauſa efficio vitaʒ mihi eſſe acerbam puteʒ · libꝛo pꝛimo epi ſtola pꝛima (Nam cum ĩ ſermone quo tidiano: tum in ſenatu palam ſic egit cau ſam tuã:vt neq; eloquentia maioꝛe quiſ q́ᷓ;nec grauitate:mec ſtudio: nec conten tione agere potuerit cum ſumma teſuiſi catione tuoꝛum in ſe officioꝛuʒ ⁊ amoꝛis erga ſe tui · libꝛo pꝛimo · Epiſtola eadem· ¶¶ Gum non ſolum beneſicio ſed amoꝛe etiam ⁊ perpetuo meo quodam iudicio diligebam . Gpiſtola nona. ¶ Mic multũ valuit tum vetus amicicia:quam tu non ignoꝛas mihi 2 Q. fratri cum ceſare fniſ ſe: tuʒ humanitas eius: ac liberalitas bꝛe ui tempoꝛe literis ⁊ officiis perſpecta nobis cognita:vehementer etiaʒ reſpu blica me mouit · Ipiſtola eadem. (Bie enim te exiſtimare velim neminem eſſe cuius offictis me tam eſſe deuinctum nõ ſolum confitear: ſed etiam gaudeam. Ga dem. ¶ Exiſlimes velim neminẽ cuiquã neq; carioꝛem neq; iocundioꝛeʒ vnq; fu iſſe q; te mihi · TCdq; me non modo vt tu ſentias ſed vt omnes gentes:etiaʒ vt po ſteritas oĩs intelligat eſſe facturum· Epi ſtola decĩa· ¶ Nlud pꝛofecto cognoſces mihi te neq; carioꝛẽ eſſe quenq;· libꝛo ſe cundo· Gpiſtola tercia (C homini pꝛudenti · alias pudenti . petere aliquio magnuʒ ab eo de quo ſe beneme rituʒ putet:ne id quod petat exige re ma gis q́; rogare: ⁊ in mercedis potius q́; beneficii loco numerare videatur · Sed quia tua in me vel nota omnibus: vel ipſa nouitate meoꝛum tempoꝛum clariſ ſima: ⁊ maxima beneficia exuterunt . Eſt qʒ animi ingenui cui multum debeas: ei dem plurimum velle debere: non dubita ui id a te per literas petere · quod mihi raue eſt enim Gy oĩm eſſet maximũ:maximeqʒ neceſſariũ.· Neq; enim ſuʒ veritus:ne ſuſtinere tua ĩ me beneficia vel inumerabilia nõ poſſez cum pꝛeſertim conſidereʒ nullaʒ eſſe gra tiaʒ quam non vel capere animus meus in accipiẽdo:vel in remunerãdo cumulã doqʒ illuſtrare poſſet. Epla ſexta. ¶ Te vero mirifice diligo:quẽ mihi foꝛtuna de dit amplificatoꝛẽ dignitatis mee:vltoꝛeʒ nõ modo inimicoꝛuʒ ſed etiam inuidoꝛuʒ meoꝛum:vt eos partim ſceleruʒ ſuoꝛum: ſanin etiam ineptiarum peniteret · Cpi tola nona. ¶ Sic enim tibi perſuade ca riſſimuʒ te mihi eſſe cuʒ pꝛopter multas ſuauitates ingenii: officii: humanitatis tue: tum ꝙ ex tuis literis:⁊ ex multoꝛum ſermonibus intelligo oĩa que a me pꝛo fecta ſunt in te tibi accidiſſe gratiſſima: quod cuʒ ita ſit perficiam pꝛofecto:vt lõ gi tẽpons vſuraʒ qua caruimus ĩtermiſ ſa noſtra conſuetudine:⁊ gratia:⁊ crebꝛi tate: i magnitudine officioꝛum ſartiam· libꝛo tercio· Epiſtola pꝛima ¶ Meum ſtu dium erga te officium tametſi multis rebus ſpero eſſe cognitum tibi: tamen ĩ his maxime declarabo: quibus plurimuʒ ſignificare potero:tuam mihi exiſtimatõ nem 2 dignitatem canſlimam eſſe . Gpi ſtola terca ¶ Et reuera confirmata ami cicia:⁊ perfecta ſide co mmemoꝛatio offi cioꝛum ſuperuacua eſt. eam parteʒ oꝛatõ nis pꝛetermittaʒ:tibi tamen agam ( vt de beo) gratias.Epiſtola quarta · ¶ Ded vt ad rem redeam: me tibi non amicum mo do:werum etiaʒ amiciſſimuʒ exiſſimes ve lim: a pꝛofecto omnibus meis officiis ef ficiaʒ: vt ita eſſe vere poſſis iudicare· Epi ſtola ſexta. ¶ Sic habeto: niſi iam tunc omnia negocia cuʒ ſumma tua dignitate diligẽtiſſime confeciſſeʒ: tametſi nihil vi debatur ad meuz pꝛiſtinum erga te ſtudi um addi poſſe:tamẽ hac mihi affinitate nunciata:non maioꝛe quideʒ ſtudio: ſed acrius: apertius: ſignificantius dignita tem tuqʒ defendiſſem. Gpiſtola vndecia· Hꝛimum hoc velim exiſtimes: animuʒ hi iſtum tuũ vehemẽter pꝛobari: 1 fra ternaz plenaz humanitatis 1 Fietatis vo luntateʒ· libꝛo quinto: Gpiſtola ſecun da Ego te mihi ſemper amicuʒ eẽ volui:me vt tibi amiciſſimuʒ eſſe intelligeres labo raui.Maneo in volũtate:i quo aduoles tu permanebo:citiuſq; amoꝛe tui fratrẽæ tuum odiſſe deſinam: q; illius odio quic q́ᷓ; de noſtra beniuolẽtia detrahaʒ· Cadeʒ ¶ Ego ſi abs te ſumma officia deſiderezʒ mirum nemini videri debeat · Omnia enĩ a me in te pꝛofecta ſunt que ad tuum cõ moduz:que ad honoꝛem:que ad dignita tem pertinerent: pꝛo his rebus nullã mi hi abs te relictaʒ eſſe gratiam: tu es opti mus teſtis· Epiſtola quinta· ¶ Quãtum meuz ſtudiuz extiterit dignitatis tue:vel tuende: vel etiã augende nõ dubito quĩ ad te omnes tui ſcripſerint · Non enim fuit aut medioere:aut obſerurum:aut ei uſmodi quod ſilentio poſſet pꝛeteriri. Nam ⁊ cum conſulibus:⁊ euʒ multis cõ ſularibus tanta contentione decertaui: quãta nunq; antea vlla in cauſa: ſuſcepi q; mibi perpetuam pꝛopugnationẽ:pꝛo omnibus oꝛnamentis tuis: veteriq; no ſtre neceſſitudini iamdiu debitũ:ſed mul ta varietate tempoꝛum interꝛuptum of ficium cumulate reddidi· Neq; me hercu le nunq; mihi tui·aut colendi:aut omn di voluntas defuit: ſed quedaz peſtes ho minum laude aliena dolentium: ⁊ te nõ nunq; a me alienauerunt: me aliquando immutarunt tibi : ſed extitit optatum tẽ pus mihi magiſq; ſperatum: vt floꝛẽtiſ hmis tuis rebus mea perſpici poſſet: 1 memoꝛia noſtre voluntatis:⁊ amicicie fi des · Sum enim cõſecutus:vt non modo domus tua:ſed tota ciuitas me tibi ami ciſſimum eſſe cognoſceret· Epiſtola octa ua. ¶ Duos quideʒ ego ambos vnice di ligo:ſed ĩ Marco beniuolentia ĩpari ·hoc ſum magis publio deditus:q; me quãq; a puericia ſua ſemper tamen hoc temꝑo re maxime ſicut alterum parentem ⁊ ob ſeruat ⁊ diligit Gadem. Eeen mihi nun qᷓ; dubium fuit: quin tibi eſſem caniſſimꝰ tamen quotidie id magis perſpicio · Epi ſtola viceſunanona Ene perſpexi ex tuis literis quod ſemper ſtudui) ⁊ me a te plurimi fieri: a te intelligere q; mihi carus eſſes:quod quando vterq; noſtrũ cõſecutus ẽ: reliquũ eſt vt officiis certe mus ĩter nos:quibꝰ equo aĩo vel vincã te vel vicar abs te. li: vi · Epiſtola:.xxxii. Sẽꝑ amaui vt tu ſcis M.bꝛutũ ꝓpter toles Atre ue deſg „ gen n e5 hita ami opti ſtum eipe qui nim ut ei iri. c aun⸗ lepi pi. no mul of erelt min o no do t 1 eius ſummũ ingeniũ ſuauiſſimos moꝛes ſingularẽ pꝛobitatẽ atqʒ conſtantiaʒ:tũ idibus Marciis tantũ acceſſit ad amoꝛẽ: vt mirarer locuʒ fuiſſe augẽdi ĩ eo quod mihi iã pꝛideʒ cumulatuʒ eſſe videbatur. Quis erat qui putaret ad eũ amoꝛẽ quẽ erga te habebaʒ: poſſe aliquid accedere: tantũ acceſſit vt mihi nũc deniqʒ amare vidar:antea dilexiſſe · libꝛo · ix · Ipla · xiiii · ¶ Nam cũ a ſatis multis(non eniʒ poſ ſum aliter dicere) ⁊ coli me videam ⁊ dili gi: nemo eſt illoꝛum omnium mihi te io cundioꝛ · Nam ꝙ me amas quod id etiaʒ pꝛidem ⁊ conſtanter facis:eſt id quidem magnũü:atq; haud ſcio an maximũ:ſed ti bi cõmune cũ multis:ꝙ tuipſe tam amã dus es:tã dulcis: tanq;ʒ; in omni genere iocundus:id eſt pꝛopꝛie tuũ. Gpiſtola · xx ¶ Nametſi non facile diiudicatur amoꝛ verus ⁊ fictus: niſi aliquod incidat eiuſ modi tẽpus:vt quaſi aurũ igne: ſic beni uolentia fidelis periculo aliquo perſpici poſſit · Cetera ſunt ſigna communia: ſed ego vno vtoꝛ argumento: q;obꝛẽ me ex aĩo vereq; arbitroꝛ diligi: quia ⁊ noſtra foꝛtuna ea eſt ⁊ illoꝛuʒ vt ſimulandi cau ſa non ſit · Gpiſtola · xxvi · ¶ Non poſluz eũ non diligere cuius beneficio id conſe cutus ſum ¶ IFlud autẽ erat amoꝛis mei queʒ a tua puericia ſuſceptuʒ non ſerua ui ſolũ ſed etiaʒ auxi:monere te atq; hoꝛ tari:vt in rempublicã omni cogitatione curaq; incũberes · libꝛo decĩo · Epiſtola· pna. Ego plane neceſſitudineʒ conſlitu taʒ habui cũ domo veſtra ante aliquãdo q̃; tu natus eſſes: amoꝛeʒ autem erga te ab ineunte puericia tua: confirmata iam etate fannliaritateʒ tũ ſtudio meo:tuʒ iu dicio tuo conſtituta ʒ. his de cauſis mira biliter faueo dignitati tue: quã mihi tecũ ſtatuo habere cõmuneʒ · Gpiſtola tercia · —☛ ¶ Nec amoꝛe magis ipuuſ⸗ us ſcribenda ad te putaui:qᷓ; ꝙ te arbitrarer monitis 1 pꝛeceptis egere:ſciebaʒ enĩ te ex iiſdem hec haurire fontibus: ex quibus ipſe hau ſeraʒ:quare moduʒ faciaʒ · Nune tantum ſignificanduʒ putaui: vt potius amoꝛem tibi oſtenderez meũ q́; oſtentarẽ pꝛuden tiam. Cadeʒ · ¶ Nulluʒ enim in te officiũ ne minimuz quidez ſine maxima culpa vi deoꝛ poſſe pꝛeterire:ĩ quo tuendo habeo x cauſas plurimas: vel paterne neceſſitu dinis: vel mee a puericia obſeruantie: vel tui erga me mutui amoꝛis: quare mi Ci cero quod mea tuaq; patiatur etas: per ſuade tibi te vnũ eſſenin quo colendo eqͥ paternam mihi conſtituerim ſanctitateʒ piſtola quarta. ¶ Non minus en a te pꝛobari q; diligi ſꝑ malui: nec te magis ĩ culpa defenſoꝛeʒ mihi paraui: q́; pꝛedica toꝛẽ meritoꝛuz meoꝛnʒ eſſe volui · Gpiſto la ſeptĩa · CR eas enim cauſas quibus amoꝛe inter nos ſumus officiis vetuſta te coniuncti:patrie caritas acceſſit: eaqʒ effecit:vt tuazʒ vitam anteferꝛeʒ mee · Gpi ſtola decĩa Beroi⸗ mea erga te:qui certe nulla eſſe maioꝛa potuerũt:tibi taʒ grata eſſe:q; ego putaui foꝛe: mĩme mi roꝛ:vehementerq; letoꝛ: que quideʒ tu ſi recte iſtic erit:maioꝛa ⁊ grauioꝛa cogno ſces. Epiſtola viceſima · ¶ Te quideʒ mi Qicero ĩdies me hercule habeo carioꝛem: ſolicitudĩeſqʒ meas quotidie magis tua merita exacuunt nequid aut ex amoꝛe: aut ex iudicio tuo perdam: opto vt mihi liceat iam pꝛeſenti pietate meoꝛum offi cioꝛuʒ: tua beneficia tibi facere iocundio ra. Gpiſtola viceſimatercia · ¶ (De meo ſtudio erga ſaluteʒ ⁊ incolumitateʒ tuaz: credo te cognoſcere ex l̃is tuoꝛuʒ: qbus me cumulatiſſime ſatiſfeciſſe certe ſcio: nec his cõcedo q;q; ſint ſingulari in te beniuolẽtia: vt te ſaluũ malint q; ego Illi mihi neceſſe eſt concedãt vt tibi pluſ q; ipſi hoc tẽpoꝛe ſrodeſte poſſim: quod quideʒz nec deſtiti facere nec deſiſtaʒ:etiaʒ ĩ maxĩa re feci:⁊ fundamenta ieci ſalutis tue · Tu fac bono aĩo magnoq; ſis meq;ʒ tibi nulla re defuturũ eſſe conſidas · Epi ſtola viceſimanona. ¶ Etſi oĩ tẽpoꝛe ſũ ma ſtudia officii mutuo ĩter nos certatiʒ conſtiterũt: pꝛo noſtra ĩter nos familia ritate ⁊ pꝛoĩde diligenter ab vtroq; con ſeruata ſũt: tamẽ non dubito ĩ tanto: 1 tam repẽtino motu reipublice quĩ non nulla de me falſis rumoꝛbus a meis ob trectatoꝛibuſ me ĩdigna ad te delata ſint que tuum animuʒ magnopere mouerũt pꝛo tuo amoꝛe ĩ rempublicã ea te mode rate accepiſſe neq; temere credẽduz iudi caſſe: a meis ꝓcuratoꝛibꝰ ctioꝛ ſũ faciꝰ q̃ mihi vt ðbẽt gratiſſima ſũt· Eplła· xxxiii — ¶ Si de tua ĩ me voluntate dubitarem: multis a te verbis peterẽ:vt dignitatem meã tuerere:ſʒ ꝓfecto ẽ ita vt mihi ꝑſuaſi me tibi eſſe cure · Epla· iiii · libꝛo · xi · ¶ Que de te ĩ ſenatu egerimiq̃ in contõne maxi ma dixerĩ: aliouiʒz te lĩis malo cognoſcẽ. Alud tibi ꝑſuadeas velĩ:me oĩa q̃ ad tuã dignitatẽ augendã ptinebůt qᷓ ẽ ꝑ ſe am pliſſima ſũmo ſꝑ ſtudio ſuſcepturũ ⁊ de enſurũ: qd quãq; ĩtelligo me cũ multis eẽ facturũ:tũ appetã huiꝰ rei pꝛincipatũ Gpla.vi. ¶ dmirabilis ẽ eĩ qᷓdã tui no minis caritas:amoꝛq; ĩ te ſingularis om niũ ciuiũ· Cta enĩ ſperãt atqʒ confidunt. Epla.viii ¶ Qð ꝓ me nõ facio:id ꝓ te fa cere amoꝛ meꝰ ĩ te: tuaqʒ; officia cogunt vt timeã · ᷓpla· xx· C me tibi ſeribe re nõ pꝛudẽtia mea hoꝛtat᷑:ſed amoꝛ ĩ te Tcupiditas ocũ: qð ſine te cõſiſtere non poteſt.Gadẽ ¶ Te tñ mi Bꝛute ſic amo vt debeo: ꝙ illud quidqd eẽt nugarũ:me ſci ri voluiſti:ſignũ enĩ magnũ amoꝛis dedi ſti · ᷓpla.xxi ¶ Quantũ memoꝛia p̃terita repetere poſſũ nemo ẽ mihi te amicꝰ an tiquioꝛ: ſed vetuſtas habʒ aliq̃d cõmune cũ multis:amoꝛ non habet: dilexi te:quo die cognoui: meq; a te diligi iudicam. Epla.xxviii.¶ Equidẽ ⁊ añ e⸗ tẽpus te dilexi: 2 ſp me a te diligi ſenſi: ⁊ cũ abeẽm atz ĩ magnis ꝑiculis eẽm:⁊ me abſentem ⁊ meos pñnñtes: a te cultos ⁊ defenſos eẽ memĩ: 1 pꝰ meũ ĩĩditũ qʒ familiariter me cũ vixenis:queq; ego de te ⁊ ſenſerĩ: ⁊ dicari: oĩs qui ſolẽt hec aĩaduertẽ teſtes habemꝰ.Crauiſ ſimũ vᷣo iudiciuʒ de mea fide ⁊ de cõſtantia feciſti:cũ ꝓꝰ moꝛtẽ ce ſaris totũ te ad amiciciã meã contuliſii: qð iudiciũ tuũ niſi ſũma mea beniuolen tia erga te oĩbuſq; meritis compꝛobaro ipſe me hominẽ nõ putabo· Tu mi appi cõſeruabis amoꝛẽ tuũ Q ſi amoꝛe magis hoc quidẽ ſcribo q; quo te admonenduʒ putẽ) meaq; oĩa tuebere: q̃ tibi ne igno ta eẽnt attico mãdaui · me aũt cũ pau lum ocii nacti erimꝰ vberioꝛes lr̃as expe ctato.da oꝑaʒ vt valeas: hoc mihi gratiꝰ facere nibil potes· Epla vltima. Bar⸗ enĩ etiãſi rẽ minꝰ ꝓbabis:tũñ in illa ſoli citudĩe quidqd a me ꝓfectũ ſit iocunduʒ tibi foꝛe · Q mihi exiſtimatõnẽ tuã digni tatẽqʒ cõmendas:facis tu quidẽ oĩm mo re:ſed velĩ ſic exiſtimes: me cũ amoꝛi quẽ iter nos mutuũ eſſe ĩtelligã plurimũ tri buã:tum de ſũmo ĩgenio:tum de ſtudiis tuig optis: ⁊ de ſpe ãpliſſime dignitatis ita iudicare:vt neminẽ tibi anteponã:cõ parẽ paucos. libꝛo· xii· Gpla·xvü· ¶ Ego nullu locũ p̃ᷣtermittocnec enĩ debeo) nõ mõ laudãdi tui:ſed ne oꝛãdi quideʒ: ſed mea ſtudia erga te ⁊ officia: malo tibi ex tuoꝛũ literis q; ex meis eẽ nota· EGpiſtola xxiiii ¶ Quãqʒ admodũ ſumꝰ iã defatiga ti: ſed nulla laſſitudo ĩpedire officiũ ⁊ fi dez debet · Lpiſtola. xxv. ¶ Non dubita bã equidẽ. Veruntñ multo mihi notioꝛeʒ amoꝛẽ tuũ effecit Cerippus· O hoĩeʒ illũ quidẽ mihi ſꝑ aptũ:nũc etiã ſuauẽ: vultꝰ me hercule tuoſ mihi expᷣſſit oĩs:nõ ſolũ aĩm ac verba ptulit· Epiſtola vltĩa ¶ Sʒ initio Rome:cũ te quoq; ⁊ tuoſ oĩs ob ſeruabat me coluit ĩpumis: ⁊ nuꝑ cũ ea q̃ voluit de ſuis pᷣmis ⁊ cõmodis cõſecu tus ẽ: me habuit ſuoꝛũ defẽſoꝛũ ⁊ amico rũ fere pꝛinciꝑẽ · libꝛo decimotercio.Epi ſtola pra. Paponiu atticũ ſic amo vt alterũ fratrẽ:nihil ẽ illo mihi nec carius nec iocũduss· Is nõ quo ſit ex iſlis(ẽ enĩ oĩ liberali doctriĩa . Aieig ſimꝰ) ſed valde diligit patronẽ valde Phedꝛiuz: ſic a me cõtendit hoc hõ mĩme abitioſus mime ĩ rogando moleſtus:vt nihil vnq́; magis: nec dubitat quĩ ego a te nutu hoc cõſeqᷓ oſſiʒ · Spiſtola eadẽ ¶ Igã iã tecũ fami arer vt ẽ ⁊ ſtudiis ⁊ officiis ntis mu tuis: ⁊ ſũma amicicia dignũ: ⁊ neceſſitu dine etiã paterna . libꝛo · xx · Epiſtola.iiii. ¶ Liber iſte quẽ mibhi miſiſli:quantã de clarationẽ hʒ amoꝛis tui:pꝛimuù ꝙ tibi fa cetũ videt᷑ quidquid ego diyi:qð aliiſ foꝛ taſſe nõ idẽ:deinde ꝗꝙ illa ſiue faceta ſint ſiue ſic fiãt narꝛãte te venuſtiſſima: quin etiã añq; ad me veniat᷑:riſus oĩs pene cõ ſumit᷑ ꝙ ſi ĩ his ſcribendis:nihil aliud ni ſi q; neceſſe fuit:ð vno me tãdiu cogno eg:fet⸗ eſſez ſi te nõ amarẽ .· Cũᷣ vᷣo ea qᷓ̃ ſcriptura ꝓſecutꝰ es ſine ſũmo amo re cogitare nõ potueris:nõ poſſũ exiſtĩa re plus quenq; a ſeipſo:q; me a te amari cui guive ego amoꝛi(vtinã ceteris rebuſ poſſeʒ amoꝛe certe reſpõdebo. Gpiſtola vltĩia ¶ Reliquũ ẽ vt tuã ꝓfectionẽ amo re ꝓſequar:reditũ ſpe expectẽ: abſentem qu t diig itatig näc; 6go )n iſer bier ſtola gige d afi ubitz tiors illü ult⸗ ſolu S 8ob ie ſecu mico Epi oyt riug eni he ne 1 i tu i⸗ de 4 ſt — - — — — — —— —— liuiſ. ci · memoꝛia colã:omne deſideriũ accipiẽdis mittendiſqʒ literis leniã · Tu velim tua ĩ me ſtudia:et officia multũ tecũ recoꝛdẽ: que cum tibi liceat: mihi nefas ſit obliui ſci:non modo virũ bonũ me exiſtimabis: verũetiaʒ a me te amari plurimũ iudica bis . Recte vale ⁊ me ama Epiſtola eadeʒ ad fineʒ ¶ Mec ſunt pꝛinceps bumaniſ ſĩe ſñiaꝛũ ſinonmia ſiue clauſule cca amo rẽ ⁊ officiũ ex libas eꝑpiſtolarũ.M.T. Q. excerpte ⁊ delecte: qs multo tibi plures dediſſez. niſi veritus eſſem ꝙ noſtri oꝑis inſtitutio (reſtat enĩ adbuc ma:e magnũ ſpacioſũ: a illic reꝑ tilia quoꝛũ nõ erit numer? lõgũ nimis ſe ꝓtẽdere poſſet Igit᷑ nunc item accipe · accipe igit᷑ clauſu las circa amoꝛeʒ ⁊ officium vt ſupꝛa:ex li bꝛis epiſtolarũ clariſſimi oꝛatoꝛis gaſpa rini ꝑgamẽſis: a alioꝛum noſtra etate elo quẽtie pꝛincipũ extractas: ꝓut ex ordine ĩtuebere que in hũc ſequũt᷑ modũ · ¶ Girca amoꝛẽ ⁊ officiũ vt ſupꝛa Caſpa rini pergamenſis et alioꝛum clauſule ſe quuntur. ¶C X Vanq; nunq; de tuo ĩ me ſtudio ac beniuolẽtia dulutaueri: tamẽ mirũ eſt . q;ʒ in te ſemꝑ amoꝛ meꝰ indies creſcat: non putabã fieri poſſe:q; noſtra beniuolẽtia cumulatioꝛ eſſe poſſʒ ſed effeciſti vt nullo tꝑe viſus ſim vere a te amari niſi hodierno. Cum enim nulla occaſio olim ĩterueniſſet cuꝛ me ab aliqꝰ erꝛato deterꝛeres: nũq́; potui in leta ma teria certũ exꝑimẽtũ amoris tui ſume:e: q aũt nũc me adames: nec pateris me ĩ amicicia peccare (etſi oẽs magis laudibꝰ q̃ᷓ; coꝛrectõne delectemur.tñ nõ aliter re phẽſio tua mihi ẽ iocũda: q; vt ĩterdum amara ĩter dulcia delectãt) nõ quero de feſionẽ aliquã apud te · eſt enĩ hoc ꝑtina cie viciũ:ea velle tueri que emẽdari opoꝛ teat · ᷓgo quãtũ in me ẽ operã dabo: vt eũ aliquãto carioꝛẽ habeã: q; ſi nullũ odi um ĩterceſſiſſet · Sepe amoꝛ ĩtermiſſus: acrioꝛ cõſurgit q; cõtinuatꝰ ¶ Qũ eniʒ ceteris in rebꝰ ſemꝑ optauerʒ alios vĩce re: certe in hoc vno etſi a te nõ velim in amoꝛe anrn parẽ te mihi eſſe maxĩe cupio ¶ Nihil enĩ mihi videt᷑ minꝰ amã tiũ ee officii memiĩiſſe: ⁊ alieni ob Sed hic ſit finis: quãtũ me ſis xy amaturꝰ in te eit:ſpeiꝛo ꝙ ſũma me beni uolẽtia ꝓſequeris:ego oia ꝓ te ſuſcipiaʒ que digna ſunt nrã amicicia · ¶ & ſñi co nouero te vlla in re ꝓpter verecũdiam officõ meo noluiſſe vti:minueſ eã opini onẽ quã ſꝑ mihi ð tuo ĩ me ꝑpetuo ãoꝛe fecera · ¶ aũt cupis omni officio tuo vel in ſenatu vel in populo ꝓ me defügi nulla me noua voluptate afficis ER eĩ nõ ſolũ tibi vſitatũ: ſed etiã quotidia nũ omnẽ curã ſuſciꝑe:que vſui meaꝛũ re rũ accedat ¶ Aliud nõ eſt quod a te ma gis veli: q; vt me ſicut facis maxime dili gas pſuadeaſq; tibi neminẽ viuere cuiꝰ beniuolẽtiã ⁊ virtutẽ maioꝛis faciaʒ · ¶ Te vero nõ ſolũ diligo: ſed etiã admi roꝛ:ꝙ nullo me in te officio ſẽꝑ vt fratꝛẽ amaſli:nec vnq; es paſſꝰ foꝛtunas meas ab alüs cõculcari qui oĩa volũt potẽtie ſue cõtra ius 1 ecſnirar⸗ cõcedi ¶ Nemo fuit qui aliter in hac tua cauſa ſolicitus eſſet ac in ſua: ⁊ foꝛtaſſis eo magis ꝙ in cauſis amicorũ decet aliquãto noſ atten tioꝛes eſſe q; ĩ re noſtra:gratias ergo q̃s debes: amicis tuis dices:nõ quia ſ aĩm tuũ ignoꝛẽt:ſed vt tua apud ipſos teſta tioꝛ ꝓſit beniuolẽtia. ¶ Nihil ad hãc tu a ſolicitudinẽ addi potuit: ⁊ effeciſti vt etſi oĩa in aduerſuʒ cecidiſſẽt: tñ tibi gꝛa tiã habuiſſẽ: ꝙ maioꝛi ſtudio negocia tua geri nõ potuiſſẽt:q; hoc tẽꝑpe mea geſſi ſti:plurimũ tñ Puden maxĩe gratuloꝛ ꝙ tue diligẽtie foꝛtuna par fuit · ¶ Naʒ ſi redoleret antiquã familiaritateʒ:et ve tig beniuolẽtie quaʒ habuit cuʒ pꝛẽ meo remiſceret᷑tnouos amicos potiꝰ mihi fa ceret: q; cõſuetos abigeret · ¶ Vnũ ẽ qð maiorè ĩ modũ nõ ſe a te rogo ſed etiaz obſecro:vt cum te maxĩe diligã:nõ patia ris inuidoꝛũ hoĩm verbis noſtrã amiciei am diuelli: à1 magis apud te valeat mẽo ria noſtre amicicie: que vſq; a puericia ĩ cepit: q; oꝛõ eoꝛũ qui hoc maxĩe ſtudent: quõ poſſint cõſuetudinẽ noſtrã ĩtermit teꝛe · Pcipio eĩ vt nõ ſolũ maneamꝰ ĩ ami cicia. ſed vt etiã hi iudicemur eẽ: qui a nl lo alio amoꝛe ac beniuolẽtia vmcamur· ¶ Nuũq́; futurũ putaſſẽ vt ſtudiũ meuʒ et cura:quã ꝓ tua ſalute ſuſcepi: magis ĩ te poſſz cumulari:ſz ĩcredibile eſt quãtũ ſinguli dies meo in te amori adiiciãt· Nã poſtqᷓ; te amare cepi nullũ tẽpus fuit:in quo non hec de te cogitarẽ. ſermonẽ ſe pe ð te haberẽ. Si quãdo tibi aliquos fa miliaꝛes cõuenio· quibꝰ cuʒ veſ qua pꝛu detia humanitate ſis apud illos cõme moꝛare· ſẽtio meũ ĩ te amoꝛẽ duplicari· lõge pluſq́; credi põt.meaʒ in te bñuo etiaz augeri · quoees enĩ tua in me offi cia · q quotidie ſũt maioꝛa aĩmo cõſidero ea res pᷣſtino amoꝛi meo tãtũ adiicit · vt iam te magis q́; oculos meoſ diligã· nul luz itaqʒ nibiten⸗ amãdi te facio.nec ali ud ẽ quod magis cogiteʒ · q; vt tibi ⁊ oĩ be ſatis ĩ te gratꝰ videar ¶ Que ad te ð tuo amoꝛe ſcribis vſitata ſũt ⁊ antiqua · quãdo eni tẽpꝰ fuit in quo negocia mea pPluris non facerẽ q; tua? nouã tamẽ ſp voluptatẽ ꝑcipio.quotiẽs ð tua ĩ me bn uolẽcia aliqd audio nec mĩoꝛẽ aĩmo iocũ ditatẽ ex tuis lrĩs ꝑcipio. q; ſi ð his rĩbꝰ ĩter nos cmẽtaremur de quibus ad me ſeribiſ ¶ Si optaſ ex me ſcire qᷣd a te ma xĩe vel: ſũma ẽ ne mĩons aĩciciã nrãʒ fa ciaſ q; ego tuã Sciſ quãtũ amaui te:aut quãtũ excoluerĩ · Nuq; vllũ tãtũ fuit in re mea cõmodũ: qð ꝓ te ñ neglexerĩ. ne q; ĩcõmodũ qð ꝓ te ñ ſuſceperiʒ:vbi hꝰ vſui tuo accedẽ ĩtellexi: Mec ex Caſpaꝛĩo mõ alios accipe (B lris tuis: ⁊ qdeʒ oĩa mibi ꝑgrata: quorũ illud Pmũ ꝙ aĩciciã tua lealib⸗ v̈biſ ob ulta cõtinẽtuꝛ tuliſu:imo pꝛopꝛiꝰ vt loq̃r amoꝛẽ tuũ er ga me mihi patefeciſti · Videt᷑ enim inter amoꝛẽ ⁊ amiciciã hoc eẽ diſcrimẽ: ꝙ ama re poſſumus etiã neſciẽtes:amicicia veꝛo nõ fit niſi ĩter ſciẽtes · Eſt eĩ amicicia reci ꝓcuſ animoꝛũ affectꝰ. Ego igit᷑ ⁊ accipio amoꝛẽ tuũ: a viciſſim meũ tibi ſpondeo. aũt mea laudibꝰ extollis etiaʒ gratuʒ eſt quãq́; timide ac diffidẽter fidez his p ſto: Leonbardꝰ Fretinus · ¶ Volo vt ex tet opus aliqð ſtudioꝛuʒ meoꝛũ qð ſit te ſtis ⁊ index amoꝛis mei erga Sãcuſſimuʒz dñʒ Gugeniũ papã quatũ. Nã ꝙ ab ado leſcẽtia mea illũ dilexerĩ: ꝓpter celſã q̃n dã eius magnitudinẽ animi: virtutis p ſtãtiaʒ: 1 ipſe me ĩteꝛ familiariſſimoſ reci pe dignatꝰ ſit: debz ꝓfecto nüc monimẽ tũ aliqð extare dilectõnis mee · Ttaqʒ li bꝛoſ politicoꝛũ multis a me vigiliiſ: mul taq; aſſiduitate ⁊ oꝑa ĩ latinũ cõuerſos: cõſtituti · Reaſſũe q̃ſo p ad beatitudinẽ ſuã mittere cõſutui · Ideʒ Leo. ¶ ¶ ¶ Cũ pꝛimũ te vidi gebennis olim p̃ſtãtiſſime pateꝛ:dũ ibi Romanus põtifex eẽt: cognouiqʒ excellẽteʒ ĩ oĩ lrã ruʒ geneꝛe doctrinã tuã:dicaui me totuʒ tibi:nõ quidẽ ſpe aliq̃ pꝛemii (vt milti ſo lent) cõmotuſ:ſed egregia animi virtute quã ĩ te eſſe ĩtelligebã: cũ ſũma hũanita te cõiunctã · Equidẽ dilexerã antea abſen teʒ tuã ꝓbitatẽ:fama et verbis cognitaʒ mihi: poſtea veꝛo q; te pñtẽ cõſpexi ⁊ ſil ꝑſperi moꝛes tuos:ſuauitatẽ ſermonis: viteq; ĩtegritatẽ:⁊ quod plurimũ valuit ad beniuolẽtiã cõciliãdã:ſẽſi te plurimũ delectari ex eiſdezʒ: a quibꝰ ego nõ erã pe nitus alienꝰ ſtudiis humanitatis:ita vni ce amare te occepi: vt nibil fere ad meuz in te amoꝛẽ addi poſſe videret᷑ · Naʒz licet homo ſiz paulo idocuoꝛ: cõplectoꝛ tamẽ eos aĩo:in qͥbꝰ aliquod ſpecimẽ aut ſapi entie aut virtutis eluceat · Magna eſt ni miũ ꝓfecto bonorũ et ſapientiuʒ viroꝛũ inopia:quos ſiquãdoquod tñ raro acci dit) ĩter mortaleſ appaꝛẽt: mayxime vene rari: ⁊ colere debemꝰ. vta egregie lodutk Poggiꝰ noſter floꝛẽtiꝰ oiʒ poetarũ face tiſſꝰ ¶ Rudiui quo nihil mihi gratiꝰ au res mee audire hoc tꝑe poteꝛãt ð tua Ni colaiq; recõciliatõe:id ſũmũ ĩ moð gau deo: eo maxyĩe ꝙ eũ te quẽ ſp pollicituſ erã p̃ſtitiſti:ptes tue erũt:hoc idẽ pꝛudẽ tie efficẽ: vt ñ ſolũ recõciliatõ fcã: ſʒ etiã aĩcicia reſtituta eẽ videat᷑· Harũ enĩ eſſet odiũ tollè: niſi ſpſeqᷓt caritaſ ⁊ amoꝛ:qᷓ ꝓ pa ſũt anĩ ĩgenui erectiq;:⁊ ad vᷣtutẽ bñ na illã: mihiqʒ notã faĩliaꝛitatẽ ac bẽiuolẽtiã cũ nicolao daq; oꝑpazʒ: ⁊ ĩcũbe q̃ntũ potesne:qᷣd acci dat qd eã roſti labefactaẽ vt ñ ſolũ ami coꝛũ ĩtceſſiõe:ſʒ volũtate quoʒ vrã ac iu dicõ: hec reditõ ĩ grãz eſtiari poſſit · Tibi ☚ dẽ hoc ſũme laudi erit: ⁊ ſpo voluptati or. N ſcito p̃titaſ inĩciciaſiñ nihil leſiſ ſe ⁊ tuũ ⁊ nicolai nomẽ:hãc vᷣo reſtitutã giãʒ:ſũmã tibi bonoꝛũ oĩʒ doctoꝛũqʒ beĩ uolẽtiã cõciliaſſe · ſũma tua cũ dignitate dẽ Pog. ¶ D ðEtſi maioꝛes mei oẽs Il luſtriſſie pᷣncepſ:ĩ diuũ geĩtoꝛẽ tuũ: nec minus in te ſp: atqʒ vehementiſſime fue rĩt incenſi.⁊ q ſuꝑſunt quaſi hereditaria quadaʒ affectõne omẽs te vna ꝓſequãt᷑ au V — à — S — Sõðõ Ego nõ ſolũ patrio ⁊ amico amoꝛe:ſʒ eti am tuarũ ꝓpe diuinarũ virtutũ admiꝛa tõe: te iampꝛideʒ vnice:atq;ʒ religioſiſſĩe colui.· Nã ſi quotidiana exẽpla clementie tue audiã:ſiue humanitatẽ atqʒ pietateʒ ſiue excelſi atz iuictiſſimi anĩ foꝛtitudinẽ grauitatẽ: iuſticiaʒ nõ poſſuʒ erga te nõ iflamari ſupꝛamodũ · Antoniꝰ panoꝛmi ta · ¶ Eſt enĩ a natura tradituʒ: vt quoſ diligamꝰ p̃ſtãtioꝛes ac clariores iudicẽꝰ. Solẽt pᷣterea tã poete q; ceteri quoſ dil: gũt ⁊ in amicos habẽt laudibꝰ illiſ extol lere: quibꝰ eos refulgere deſideꝛãt · Idem ¶ Stat vniuerſis Canuẽſibꝰ ſẽtẽtia ſub vera libertate eſſe:quã ſi diſpoſueris nõ vexare:noſq;ʒ tibi habere amicos fauẽtes qʒ ꝑſuade tibi·id facile ⁊ opoꝛtunũ futu rũ eſſe:ſiq; noſtra amicicia vti volueris. cõperies illã tibi ⁊ facilẽ ⁊ opoꝛtunã· Et ſi foꝛtaſſe decreueriſ noſ vexare · hoſteſq; habere noſtre ſaluti. remedia quelibet ex quireꝛe ſtat ſẽtẽtia. Ex lannc. 0 RK G Do tes ex hoc facere cõiecturã ſũmi erga te mei amoꝛis:ꝙ rogatuſ a te vt de oꝛigine vrbis Bononie :hoc eſt a qbꝰ aut quo tẽ ꝑe cõdita eẽt ad te ſcriberẽ. Etſi eã rẽ dif ficilẽ ac faſtidioſaʒ inuẽtu eſſe ĩtelligebã malui tñ eum laboꝛẽ ſubire: q́; paruʒ ob ſequi pꝛecibꝰtuis·Ijn quo ſi foꝛte tardioꝛ fui:q; vel deſideriũ tuum vel meũ offici um requirebat:videoꝛ quaſi meo iure pe tere veniã poſſe:abs te pꝛeſertim: q̃ ⁊ no ſti occupatões meas:⁊ me ſcis iampnidẽ difficultate tẽpoꝛuʒ coactũ libꝛis meiſ ca ruiſſe. Edidi tũ tandẽ que potui: non vt volui ·ſed vt me tẽꝑis anguſuie:⁊ libꝛorũ penuria coegerũt· Minꝰ eniʒ graue futu rũ exiſtimaui:ſi abs te in re difficili atqʒ; obſcura doctrina mea deſideraret᷑: qʒ ſi homĩs grauiſſimi ⁊ optimi mihi amiciſſi mi honeſuſſimã ſpem viderer fraudaſſe oc nicolaꝰ peroti. tametſi modicũ ad rem: tñ pulcrũ. ¶ B ¶ Nunqʒ me de te mea fefflit opinio. qui nõ minꝰ me dili gas·qB a me amari te intellexeris. Amoꝛ aũt erga te meꝰ quãtus ſit· nõ re minus q; opinione cognoſces · Emori malim q́; iure ĩgratꝰ iudicari.Beneficio affecti qui ſeſe ĩgratitudinis accuſari noluerũt.alii aurũ et argentuʒ· alii margaritas ⁊ gem mas· alii aliud foꝛtune bonũ quod dicit Exxij retribuere cõſueuerũt· Ego aüt bñficos didici quãtũ ⁊ humanuʒ ⁊ meuz preſtare poteſt ĩgeniũ ex hoĩbꝰ deoſ reddere ⁊ ea imoꝛtalitate donaꝛe· quã laudiſ glorieqʒ eternitas afferꝛe ſolet · Erãciſeꝰ philelfꝰ. CSCRN te pꝛetereat quibus appᷣme debeas · tuis qui ratõnibꝰ egꝛegia ſũt ne ceſſitudine deuĩcti · Sẽpꝛoniꝰ pꝛe ceteris tui adeo fautoꝛ extitit anoſiſtim⸗ vt ho minẽ credã fuiſſe neminem ſui cuiuſuis amici taʒ ſtudioſũ · maiori qui ſtudio · cu ra · diligetia. grauitate · eloquẽtia res illi us familiares. atz hic tuas vlla fuerit tẽ peſtate cõtutatꝰ.Neq;ʒ aĩm ſatiſ poteꝛat explere ſuũ tenaci officioꝛũ memoꝛia · qᷓ in illũ ſepeno cõtuliſſes · ⁊ amoriſ quo qʒ quem flagrãtiſſimũ ſuã in cauſaʒ exa raras· Td mediuſſidius ſũmo ẽ tibi argu mẽto.eũipſuzʒ ſunulata haud amicicia · ſʒ certiſſima beniuolẽtia eẽ ꝑfũctũ · Que ve ro tuã in reʒ efficio.me certe pudet in lu cẽ effũdere:quãdo tũ tibi obſtringor · vt ſi ſpũm quoq; ip̃dʒʒ tuis ꝓ cõmodis emiſe riʒ · rite tũ quiſq; ꝑcẽſere potenit · tuis in me beneficiis: qᷓ ſane extãt ĩnumera:. neu tiq; eẽ reſpõſũ · Et quo magis me tibi de bere aĩo cõtẽploꝛ meo · que tuos in vſus trãſfero · eo nẽpe mihi inferioꝛa vidẽtur Alud poſtremo veliʒ tibi ĩnoteſcere. me am obnixã eẽ ac foꝛe ſẽtẽtiã.tuã ſic vniũ ſaʒz cauſaʒz agere · vt meã quiuiſ in te fidẽ p̃ᷣſentẽ.abſẽtẽqʒ ſincerã.atqʒ ĩmaculatiſ ſimã vſqʒ fuiſſe palã ĩtelligat. Vale. Bal daſar raſinꝰ pꝛeceptor meꝰ obſeruãdiſſi mus · nõ tam elegãter qᷓ; grauiter dixit ¶ Wei nẽpe ẽ ĩ te amoris nrĩs vſʒ a tene ris annis· ac nobis ſub ĩde adoleſcẽtibuſ adauctũ te ꝓꝑſuaſũ reddẽ.eã poſt hac oꝛã colere deſinas· ĩ qua ꝓmiſeue agũt᷑ vniu ſa⁊ iuſticia oĩs imperii ꝓpugnatrix r̃fri geſcit · Tuas etenĩ ratõnes tãta beniuo lẽtia ꝓſequoꝛ:vt ꝑpetuũ ſit mihi ſtudiuʒ omni diligẽtia · cõſilio accuratõne · id effi cere· vt nõ modo fulgẽtioꝛe autoritate cõfloꝛeſcas · verũetiã ꝑpetuã ĩcoluĩtateʒ cõſerues ⁊ augeas:Mea poſtremũ cau ſa.que in ſẽpꝛoniuʒ bñficia contuliſti vt tibi habeã gratias me lõge propellunt. Id qʒ veliz animũ inducas tuũ · vt qdqᷣd honorificẽtie. auſpicioꝛuʒ · conſilii ſuaz cauſaʒ imꝑtieris: meis quidem foꝛtunis vyi addictů eſſe. qui itidem tuos in tribules atʒ ſingulares amicos tẽptare ꝓmolireꝛ Idẽ Balda. ¶ Vt te neglectũ mime habe am ratõeſ ꝑurgẽt cõpluſcule · Vetꝰ pᷣmũ beniuolẽtia. tuis que me ꝑpetuo penati bus addixyit ante multo q́; ex aluo mateꝛ no ſtatuiſſes:dehinc ĩter nos cõflata om ni etate noſtre caritatiſ tua neruoſiꝰ mu ita virtute:ac tuiſ tandẽ beneficiiſ ame niſſimis · quibꝰ me ſꝑ accumulaſii: adeo vt mihi certo pponã neminẽ tuas qui ĩ rões officio ac pietate ſit ꝓcliuioꝛ. Com plura ĩ hũc erga te amoꝛẽ meũ conſeribe rez ſuſpitõem niſi aſſẽtatõis a qua ſemꝑ abboꝛrui modo vererer · Ceterũ te oꝛatũ velim quãto amoꝛe tuas foꝛtunas ĩteꝛce periʒ ꝑiculuʒ facias · qua in re nullaz me vnq; in te ſimulatõem fuiſſe ꝑfũctuʒ pa lã intelligeſ.Tdẽ Balda · Et hec circa amo rẽ ⁊ᷣ officiũ ſufficiãt · nũc alia trãſigamꝰ Vbi cõſiliũ ⁊ auxiliũ amico ĩpertimuꝛ — aut ab eo expoſcimuſ..T. Q.clauſule. Quideʒ ſẽtẽtiã meã: aut ſernbam ad te poſtea pluribꝰ . aut ne ad . eaz meditere ĩparatũ te offẽdaʒ coꝛamqʒ cõtra iſtaʒ ratõem meã dicam. vt aut te in meã ſẽtẽtiaz adducã: aut cer te teſtatuʒ apud aĩm tuũ relinquã quid ſenſeriʒ:vt ſi quãdo(quod nolim) diſpli rere tibi tuum cõſiliuz ceperit:poſſis me um recoꝛdari · libꝛo ſecũdo·epiſtola. iii. ¶ Sera gratulatio repᷣhendi nõ ſolet.pᷣ ſertim ſi nulla negligẽtia p̃ᷣtermiſſa eſt · longe enĩ abſum · audio ſero · Sed tibi et gꝛatulor.⁊ vt ſẽpiterne laudi tibi ſit iſte tribunatꝰ exopto teq; hortoꝛ vt omnia gubernes. vt moderere pꝛudẽtia tua: ne te auferãt alioꝛum cõſilia. Nemo eſt qui ſapiẽtius tibi ſuadere poſſit teipſo. Nũ q́; labere ſi te audies· Nõ ſcribo hꝰ teme re cui ſcribã video:noui aĩm: noui cõſili um tuum. Nõ vereoꝛ: nequid timide· ne quid ſtulte facies · ſi ea defẽdes · que ipſe recte eſſe ſẽtias · Epiſto. vii. ¶ Ded illud ideʒ quod ĩ initio ſeripſi tecũ loquere · ⁊ te adhibe in cõſiliuʒ · te audi· tibi obtẽꝑa. alter qui melius cõſiliũ dare poſſit q; tu nõ facile inueniri põt · tibi vero ipſi ceꝛte nemo melius dabit· Dii immoꝛtales cur ego abſum · vel ſpectatoꝛ laudũ tuarum vel ꝑticeps · vel ſocius· vel miniſter conſi lioꝛuʒ · tametſi hoc minime tibi deeſt: ſed tamẽ efficeret magnitudo·⁊ vis amoria mei cõſilio te vt poſſem iuuare· Epiſtola eadem ¶ Raras tuas equidẽ (fortaſſe eĩ nõ ꝑferunt᷑) ſed ſuaues accipio literas · vel quas ꝓrime acceꝑam qprudẽtis:q; multi 2 ai ⁊ cõſuii erãt: etſi omĩa mi hi cõſuituerã ſic agẽda vt tu monebaſta mẽ cõfirmant᷑ noſtra cõſilia:cũ ſentimꝰ pꝛudẽtibꝰ fideliterq; ſuadẽtibus ideʒ vi deri · Spiſtola · xiii · Tte maxĩoꝑe ꝓ no ſtra ſũma cõiunctõe: tuaq; ſingulari hu manitate etiazʒ atq; etiã queſo ⁊ peto.vt quibuſcũq; rebꝰ poterispoteris auteʒ plurimis) ꝓf Picias ⁊ conſulas ratõnibꝰ meis · Moc velim tibi ꝑſuadeas ſi ratõibꝰ meis a te ꝓuiſuʒ eſſe ĩtellexero. magnam te ex eo ⁊ ꝑpetuã voluptateʒ eſſe captu rum . libꝛo · ii · epiſto · ii · EC& meũ cõſii um exquiris · id eſt tale · vt capere faciliꝰ ipſe poſſem q; alteri dare · Quid eniz eſt quod audeã ſuadere tibi homĩ ſũma au toritate.ſũmaq; pꝛudẽtia ? libꝛo · iiii· epi ſtola ſecũda · GEe ſi eo te adhuc cõſulio vſũ ĩtelligo · vt id rep̃hẽdere nõ audeam nõ quin ab ed diſſentiã: ſed ꝙ te ea ſapiẽ tia eſſe iudicẽ · vt meũ cõſiliũ nõ antepo nã tuo:tamẽ ⁊ amicicie noſtre vetuſtas: tua ſũma erga me beniuolẽtia:que mi bi iam a puericia cognita eſt· me hoꝛtata eſt: vt ea ſcribereʒ ad te · que ⁊ ſaluti tue cõducere arbitrarer. ⁊ nõ aliena eẽ duce rem a dignitate · Gpiſto · vii · ¶ Rurimũ valuiſſe apud me tuã ſẽꝑ autoꝛtatẽ cuʒ in omni re · tũ ĩ hoc maxime negocio HM tes exiſtimare. cuʒ mibi Marcellus cõſul frater amãtiſſimꝰ mei nõ ſolũ cõſiliũ da ret · ſed p̃cibꝰ quoq; me obſecraret · nõ us mihi ꝑſuadere potuit · qᷓ; tuis eſt ef ctũ literis · vt vterer veſtro potiſſimũ cõ ſilio. Epiſtola· xi · ¶ Caudeo neq;ʒ repre hẽdo tuũ cõſiliũ:nã nil iſto põt eẽ iocũdi uſ nõ mõ miſeris his tꝑibꝰ ⁊ luctuoſiſ:ſʒ etiã trãquillis ⁊ optatiſ. libꝛo · v.· Epiſto · xiiii .· ¶ Nã quod allatura ẽ ipſa diutur nitas. que maxĩos luctꝰ vetuſtate tollit. id nos pciꝑe cõſilio pꝛudẽtiaqʒ debemuſ Gtenim ſi nulla vnq; liberis amiſſis fuit tã ĩbecillo mulier animo · que non aliqñ lugẽdi modũ fecerit · certe nos qð ẽ dies allatura· id conſilio anteferre debemus — — ——— ☛ — g oln eei 18. vi no bu pt te, be meq; expectare tẽpis medicinaʒ· quam re pᷣſetare nobis ratõne poſſ umꝰ. Gpiſtola xvi. ¶ Tibi aũt id cõſilii do: qd mihimet ipſi: vitemus oculos hoĩm: ſi lin guaſ mi nus facile poſſimꝰ: qui enĩ victoria ſe ef ferũt:quaſi victos nos ĩtuent᷑:qui auteʒ victos eſſe nos moleſte ferũt: nos dolẽt viuere . Tu enĩ ipſe qui ⁊ me ⁊ alios pꝛu dẽtia vincis oĩa (credo) vidiſli: nichil te omnino fefellit . Quis eſt taz linceus qui in tãtis tenebris nihil offẽdat g nuſq; in currat? libꝛo · ix · Epiſtola· ſecũda ¶ Om nia igit᷑ tua cõſilia:mihi nõ magis pꝛudẽ tie plena: que ſũma eſt: vidẽtur: q; fideli tatis quã ego ex mea cõſciẽtia metioꝛ: qᷓ re ſi aut aliter ſẽtirẽ: ceꝛte admonitõ tua me repumere: aut ſi dubitarẽ hoꝛtatõ im pellere poſſet: vt id ſeq̃rer quod tu opti mũ putareſ. Nũc vero quid eſt quod me in aliã ꝑtẽ trabere poſſit s libꝛo · x. Cpla · iii. o eã ſentẽtiã dixi:cui aſſẽſi ſũt oẽſ ad vnũ:ea que fuerit ex ſ. enatuſcõſul to cognoſces· Tu quanq; cõſilio ñ eges vel abũdas potiꝰ:tñ hoc amo eſſe de ſ vt nihil hic reiicias:ne ue in rebꝰ tã ſubi tis: tãq;ʒ anguſtis a ſenatu, petendũ cõſi liuz putes · Tpſe tibi ſis ſenatꝰ:quocunqʒ te reipub. ratio ducet ſequare: cures vt ante factũ aliquod a te egꝛegiũ audiamꝰ qᷓ; futuꝛum putarimꝰ. Fllud tibi ꝓmitto quidqᷣd a te erit factũ:id ſenatũ non mõ ot ſideliter:ſed etiã vt ſapiẽter factuʒ cõ Pobarurd piſtola · xvi · ¶ Quid ĩ aĩmo abuerĩ cuʒ lernꝰ lernaq; diſceſſerunt a me:⁊ ex literis ue eis dedi · ⁊ ex ip̃is co gnoſcere potuiſu: qui ommibꝰ rebꝰ cõſi liſqʒ; meis interfuerũt. ARccidit mihi qð bhomĩ pudẽti: ⁊ cupido ſatiſfaciẽdi reipu blice boniſq; hoĩbus accidẽ ſolet · vt cõſi lium ſequerer ꝑiculoſũ: magis dum me ꝓbarẽ q; tutũ:qdð habere poſſʒ obtrecta tõnẽ · Epiſtola. xviii · Vtinã haberẽ: qd vobis darẽ cõſilii: ſed ne mihi quidẽ ipſe reꝑio quid faciẽdum ſit: quid enĩ eſt qð cõtra vim ſine vi fieri poſſits Cõſiliũ om ne aũt hoc ẽ illoꝛũ:vt moꝛtẽ ceſariſ peꝛſe q̃nẽ᷑ Ttaqʒ ante diẽ ſextũ nonaſ octobris pductꝰ ĩ contionẽ a Caminio turpiſſime ille quidẽ diſceſſit · libꝛo· xii · Epla· iii · Mec circa conſilium ex libris M·T. Q. ſuffici ciãt: ſequitur nũc circa idẽ ex Caſparĩo xxxi aliis. ü Rod idẽ. DPero ꝙ ſi meo cõſilio vſus fũis bꝛeui ĩtelliges omne a te depul ſum eẽ piculũ: quod ĩ ipſis viſce — . ribus herebat · Sic enĩ ego ſẽtio · quid ti bi ĩ re tua factuꝛꝰ es:etiã atq; etiã ꝓuide bis· ego eniʒ nõ mĩꝰ de tua ſalute laboꝛo qᷓ; ſi omĩa nobis eẽnt cõmunia· Caſpari nꝰ pgamẽſis ¶ Spero vos omĩa ſapien ter ꝓſpexiſſe: que ĩ vtranq; ꝑtẽ poſſit ac cidere nec vobis abeſſe cõſiliũ: aut vires ad hãc maxĩmã rẽ cõficiẽda ¶ Speꝛo: eſtqʒ hoc meũ cõſuiũ:dũ adhuc omĩa no ua ac recẽtia ſũt poſſe omnẽ cauſã orien tium maloꝛũ ꝑ te tolli Ego lõge a te diſſẽtio · Nã cũ homĩbus ita viuẽduz eſt: vt ſuus vnicuiq; mos eſt · Nõ enĩ iudico ſapiẽtis eẽ: ceum ceteri ſibi arrideãt ipſũ flere: aut nimiũ ſeuerũ eẽ: cum alii ſunt in ioco · Ita enĩ ſẽꝑ vitam iſtitui meã: vt pᷣſẽtibus me rebus accõmodarẽ · nec pa terer aliquẽ mihi iure iraſci ¶ ĩ re de ſperata neqʒ p̃ſidii: neq; cõſilii cauſa ad me ſcribis:ſed qꝛ iuuat te ĩcõmodis tuis mecũ loq· facis rẽ ĩter amicos vſitatam· cẽ ego ⁊ faceꝛe ſoleo quotiẽſ diſcrutior amo : maiorẽ quidem ꝑtẽ moleſtiarũ me arũ depoſuiſſe mihbi viᷣoꝝcũ amicis om nẽ pẽbatõeʒ apui ¶ Quid tibi cõſilii mei aſtera ñ hẽo qͥ ip. e Tĩ omibꝰ rebus meis tuo ſemꝑ vſus fuerĩ. ¶ Ouid tibi conſi lii mãdẽ nõ ſatis habeo: cui ꝓ diuturni tate maloꝛũ meoꝛũ nõ ſuppedit qualiteꝛ ipſi mibi medear. Tantis ĩcommodis hoc temꝑe afficioꝛ:vt neqʒ auxiliũ michi ſit · neq;ʒ ſI pes:neq; conſuiũ: tu ſiquid ba bes quo meã egtudinẽ leuare poſſis fac ad me ſcribas · quanq; quid poteſt eẽ qð a te poſſit mihi ĩ tantis malis affeꝛri g6x ceſſit enĩ vis huiꝰ mali omĩa humana re media:⁊ eo loci res mee ꝑuenerũt:vt(qð aiũt) ne ipſa qdẽ ſalus etiã ſi velit poſſit me his malis eximere: tẽptab tñ et ſiqᷣd eꝛit qꝰ mihi poſſiſ aliqm oꝑẽ affeꝛr: nihil ex cõtĩgẽtibꝰ omittes · uid ad te ſcri bã neſcio qᷣ ita ꝑtuꝛbato aĩo ſuʒ. vt neqʒ rõ vlla.neqʒ cõſiliũ vllũ ĩ me ſit Male au tẽ alteri poteſt cõſulere qᷓ ipſe maxio cõ ſilio ĩdiget · quod poſſum facile tibi pꝛe ſtare. h tibi polliceoꝛ: dolere tecũ ꝑiter ⁊ accuſare foꝛtunaʒ·que nrãs reſ adũſas „ „ „ 7 7„ ij ꝓ debitis addit: his ego remediis poſſuʒ te iunare: ſi ea ſunt appellanda remedia que aĩm egrotãtem ĩcurabilẽ reddunt ¶ Eſt etiã nõ poſt factũ:ſed an teq; res fiant cõſiliũ de ſũmis rebꝰ habendũ. ¶Nin rebꝰ tuis caueas ĩplicabis te ali quo ĩcõmodo graui:Crediſ vnumquẽq; eo eſſe ĩ te animo:quo tu in alioſ eſ:falle ris crede mibi.Nã ex his qui tibi ĩ pꝛeſen tia vident᷑ amid: pauciſſimi te ex animo diligũt · ſi ergo me audies abdicabis om nes illos a te: quoꝛũ frõs eſt blãda.⁊ om nia l a te fiũt imꝑẽſe laudãt · Suadeo in oĩbus rebus a te gerẽdis:vtaris conſi lio Caii hoĩs certe ſapiẽtiſſumi⸗ ⁊ qui te ſüme diligit. quidquid ille tibi pſuaſerit veridici Apollinisvt aiũt) dictum puta ¶ Vide ne te implices rei vnde cum vo les nõ poſſis te explicare ¶ Sie eniz iu dico alquãto meltꝰ eſſe a religione abſti nere:q́;ᷓ accedere ad illã: nõ eiꝰ rei gratia ad quã illa fuit a noſtris maioribꝰ pᷣmũ cõperta / ¶ Euiſſeʒ aũt ꝓlixioꝛ in ſcribẽ do niſi ſperarẽ te breui affuturuʒ · quod vt facias vehemẽter rogo · ſpero enĩ nos de multis rebꝰ eã deliberatõem cõſilium q; habituros.que nos ab hiſ curiſ ac mo leluis extricent. in quibus dudũu ſine ſpe exeũdi fuimꝰ. ¶ Omẽs ad te vnũ ſua cõ ſilia referũt:tuãq; autoritatẽ maxĩe attẽ düt ·˖ Cõſutui itaq; maturius de hac re te cum deliberare:ſed cũ id neq; ꝑ aliuʒ .ne q literis poſſit trãſigi:nõ gꝛauabeniſ ad me ire · duo eniz eodez itinere cõficies · nã ⁊ officiũ tuũ quod vehemẽter ab omĩbꝰ deſiderat᷑ reipu:p̃ſtabis:⁊ multa expedi es · que ſũt ĩter nos hoc tꝑe agẽda· pluri bus verbis ad hãc rem te excitarẽ.niſi iã iter ad nos agere te cõſiderẽ · ¶ Deſide ro maxiĩe pᷣſentiã tuazʒ · Spero aut dolen do mecũ aut cõſolãdo aliquod ſolacium in tãto meroꝛe meo afferres · Vix poſſz fi eri qua pꝛudẽtia ſẽꝑ ae ſapiẽtia fuiſili:qͥn aliqð a te mihi eẽt cõſiliũ:quo minꝰ aceꝛ be oĩa ꝑferrẽ ·quãtũ itaq; potes cõtẽde: vt huc accedas: aut ſi te occupatõnes de tinent aliq;d ad me ſcribas. putabo enim vtrũ feceris me aliquã huic moꝛbo: ſiq̃ eſt gue poſſit afferri medelã inueniſſe · E ẽte poſſe aliquo meo auyxilio: q; cõſilio iuuare: q̃ facultas ſi michi adeſſet certe nulla res meã ĩ te beniuolẽtiam ac pietatẽ ĩpediſſet · ſed poſtq; id quod ma xĩe ĩ tua aduerſitate optabã a me nõ po teſt fieri · illud ad te cõſiliũ ſcribo · q ego ſepe ĩ meis rebꝰ aduerſis vſus fui.Qum enĩ aliquãdo in ſumili foꝛtuna fuiſſeʒ. ne qʒ aut pᷣceptis hoĩm: aut philoſophoꝛuʒ aut cõſolatõne amicoꝛũ: dolorẽ meuz le uare poſſeʒlõge a conſpectu ciuitatis.2 earũ rerũ qbus pꝛiuatus fueram diſceſſi Nam be res ſolẽt cum aſpiciũtur nimis exacerbare aĩm. ⁊ reuocare deſideriũ pri ori foꝛtune · Cepi ergo vitã meã ĩ ſolitu dine agere · videbaz multa que natuꝛa ꝓ duxiſſet ſuiſ rebꝰ cõtenta nec ſibi ĩuideꝛe QCogitabã turpiſſimum hoĩ eẽ qui ratõiſ ac diuinitatis eſſet ꝑticeps· nõ poſſe eon ſilio nature acquieſcere ¶ Caue ſi hono ri tuo · ſi opibꝰ. ac ſaluti bñ cõſultuʒ vis quicq; horũ facias ad que iſte hõ te hor tatur. Caue ſẽtẽtiã eorù ſequariſ:q te ad lites ⁊ cõtrouerſias adhoꝛtant᷑ · ego enĩ ad pacẽ ⁊ cõcoꝛdiã te voco · ¶ Nihil eniʒ olim apud nrõs maioꝛes magis cuſtodi ebatur qᷓ; cõſiliũ ĩ deliberatõibꝰ ⁊ conſi lis rerũ ꝗᷓ d publicã vtilitatẽ ꝑtinebãt neſcio an ſapieter a vobis deliberatũ ſit ð bello ſuſcipiẽdo · ꝓ quo tãtꝰ apꝑatꝰ in ſtruit᷑ · vvderis qᷣdẽ ſpõdere certã victori a patrie tue· ⁊ oĩa bñ ſpare · ego vero cũ mhil magis ĩcertũ videã q́; exitꝰ belloꝛũ vereoꝛ ne vrã cõſilia fallant᷑. Cartago eĩ vꝛbs potẽtiſſima multis ãnis duce Ani bale bellũ geſſit cũ romãis.⁊ q̃nq; vaſti tatẽ italie vidiſſet: ⁊ romã pene captam tũ exitꝰ nõ fuit victoria · ſʒ captiuã tãdez ſe vidit · ⁊¶ romanis legibꝰ ſeruire coacta eſt. Mec ex gaſparino:ſequũt᷑ alioꝛum. B ¶ Geteru huic heroi herere velis · meũ elt cõſiliũ · quẽ ſoleo ĩſidere recẽti palaʒ ĩ telligis· nullꝰ quãdo loco ſuo vacat ĩꝑio noſtraq; patria ceteris ſane vrbibꝰ lepi dioꝛ ⁊ amena magiſ ab oĩbꝰ cẽſeat᷑ · vbi vitã agere.a extrẽa pati · tibi fira debz eẽ ſẽtẽtia·quãdo ſeoꝛſũ · tuo cũ ſin gulari in genio. tů doctrine excellẽtia huic qᷓ prici i gratiſſĩa eſt· p̃ ceteris ad vota tracta betx. Baldal. ar Raſinꝰ. ¶ ITd mibi multo cõſultius viſum eſtaĩm iam tuũ patriũ ĩ ſolum intenderes · tuuʒ vbi pedez ſiſtas teq; demum potentiſſimo reconciliares conſ nebit tuiſt in ton c r ei ni Gi am dez n ⸗ meix ſyi ipe eri i! yei lin rid cta lto nü as res pꝛĩcipi:qᷓ; aliena (vt facis climata pera gꝛares.I dẽ Baldaſar·. Et hec circa cõſilũ ⁊ auxiliũ ſufficiãt· nũc ad alia trãſeamꝰ ¶ Vbi oblatõem de nobis: aut de aliis facimus.⁊ vbi gratias de beneficiis acce ptis habemus · Marci T. C. clauſule in cipiut · velim ita tibi ꝑſuadeas: nullaʒ que mihi nõ carioꝛ ſit:qᷓ; mee res omẽs.· T himetipſi ipſa ideo mihi nõ ſatiſ facio · ꝙ nullã paꝛ tẽ meritorũ tuoꝛũ:nõ modo referẽda ne cogitãda quidẽ in gratia cõſequi poſ O ſum · lib · i · Gpiſtola· vi · ¶ Tantũ enitoꝛ vt neq; amicis: neq; etiã alienioꝛibꝰ oꝑa cõſilio: laboꝛe deſim. Gpiſtola· ix· ¶ Me quidẽ ceterarũ tuarũ actõnũ.ſentẽtiarũ volũtatũ.rerũ deniq; oĩm ſociũ:comitẽ qʒ kẽbis:neq; mihi in oĩ vita res tã erit vlla ꝓpoſita:q̃;ᷓ vt quotidie vehemẽtiꝰ te de me optime meritũ eſſe letere · Cadem epiſtola ĩ fine. ¶ Quãtũ literis.quantũ ſtudiis · veteribꝰ noſtris delectatõnibus cõſequi poterimꝰ. Id omne ad arbitriuʒ tuũqui ſemꝑ hec amaſti) libẽtiſſime cõ feremus · decia. ¶ Ego oĩa ſtudia mea: omnẽ operaʒ· curã.induſtriã . cogitatõeʒ mẽtẽ deniq; omnẽ in Milonis cõſulatu fixi ⁊ locaui:ſtatuiq; ĩ eo nõ officii ſolũ me fructũ: ſed etiã pietatis laudẽ queꝛre re debere: Neq; vero cuiq́; ſalutẽ: ac for tunas ſuas tante cure fuiſſe vnq̃; puto quãti mihi eſt ho nos eiꝰ: in quo omnia mea ðpoſisa eẽ decreui.li.ſecũdo Epiſto la.vi· ¶ De ipᷣo tito annio tãtũ tibi pol liceoꝛ te maioris animi.grauitatis· coſtã tie · beniuolẽtie erga te. ſi cõplecti boĩeʒ volueris habiturũ eẽ neminẽ · Mihi veꝛo tãti decoꝛis · tãtũ dignitatis adiunxeris: vt eüũdez te facile agnof⸗ cã fuiſſe in laude mea: qui fueris in ſalute.Radẽ: ¶ Vnuz ſic habeto:ſi a te hanc rẽ ĩpetraro:me pe ne plus tibi: q; ipſi Miloni debiturum. Nõ enĩ mihi tam mea ſalus cara fuit: in qua pᷣcipue ſum ab illo adiutꝰ:q; pietas erit in referẽda gratia iocũda:eã aũt vni us tui ſtudio me aſſequi poſſe confido Gadẽ ¶ Omnia volo a me poſtules ⁊ ex pectes: vincam meis officiis cogitatões rez eẽ minimã que ad te ꝑtineat d quecüq; ſentiaz: ſediilitate mi atiſfacere nõ poſſuʒ · Re qᷓdeʒ —2„ ruij tuas.libꝛo tercio Gpiſtola· ix · ¶ Donti nuſ qui a te tractatꝰ eſt pꝛeſtãti ac ſingn lari fide· cuiꝰ tui beneficdii ſum ego teſiis pᷣſtat tibi memoniã:beniuolẽtiãq; quam debet. qui cũ maximis ſuis rebꝰ coactus a me ĩuitiſſimo diſceſſiſʒ:tamẽ vt vidit ĩ tereſſe tua cõſcẽdẽs iam nauẽ epheſo la oditeaʒ reueꝛtit · Talia te cum videaʒ ſtu dia habiturũ eſſe ĩnumeꝛabilia:plane du bitare nõ poſſuʒ:quin tibi ãplitudo iſta ſolicitudo futura ſit · Cadẽ epiſtola· ¶ Reliquũ eſt igi᷑ vt tibi me in omni re eũ pꝛebeam pꝛeſtẽq; · vt ad omnia: tui velĩt ita aſſim pᷣſto: vt me nõ ſolum oĩa debere tua cauſa:ſed ea quoqʒ etiam que nõ poſſim putẽ. Nlud me tñ vel tu onuiſte vel cẽſuiſſe puta:vel ꝓpter be niuolẽtiaʒ tacere nõ potuiſſe · vt qd ego facio tu gen ĩducaslibꝛo q̃rto ẽpi ſtola.vii . ¶ De mea autẽ in te volũtate ſic velim iudices: me quibuſcunq; rebus opus eẽ ĩtelligã quanq́; videã quis ſim hoc tꝑe · ⁊ quid poſſim farf ⁊ conſilio ſtudio quidẽ rei · fame · ſaluti tue p̃ſto fu turũ · Epiſtola· xiiii · ¶ Zs enĩ tu vir es: eum me eẽ cupio:vt qñ in eadẽ reipubli ce tꝑa ĩcidimꝰ· cõiunctõnẽ amiciciamq; noſtrã vtriqʒ noſtrũ laudi ſꝑ foꝛe ſpereʒ Quãobꝛẽ tu quantũ iudicio tuo tribuen dũ eẽ nob putes · ſtatues ipſe: ⁊ vt ſpeꝛo ſtatues ex noſtra dignitate · Ego tibi ve ro ꝓfiteoꝛ atqʒ polliceoꝛ eximiũ ⁊ ſingu lare meũ ſtudium ĩ omni gne offici: qð ad honeſtatẽ ⁊ gloriaʒ tuaʒ ſpectet: ĩ 4 etiã ſi multi mecũ cõtẽdẽt:tamẽ tuʒ reli uis oĩbus:tũ Craſſis tuis iudiabꝰ: oĩs acile ſuꝑabo · libꝛo · v. Epiſtola octaua Crata tibi eẽ mea officia non miroꝛ: Cognoui enĩ te gratiſſimũ oĩm idq; nũ 2 ; deſtiti p̃dicare · Nec enĩ tu mihi habui ſti modo gratiam verũ cumulatiſſime retuliſti:quãobꝛẽ reliquis tuis rebꝰ oĩbꝰ me pari ſtudio eꝛga te: ⁊ eadẽ voluntate cognoſces. Q& mihi feiaʒ pᷣmariaʒ põpei am vxoꝛẽ tuam cõmẽdas:cum ſurra nrõ ſtatim lectis tuis literis locutꝰ ſuʒ: vt ei meis verbis diceret: vt qdqᷣd opus eſſet mihi denũciaꝛet: me omĩa que ea vellʒ ſũ mo ſtudio:curaq; facturũ. Ttaq; faciam camq; ſi opus eſſe videbit᷑:ipſe cõueniaʒ tu tamẽ ei velim ſcribas · vt nullam rem — neqʒ tam magnã aut taãm paruã putet. que mihi aut difficilis· aut parum me di gna videat᷑ oĩa qᷓ ĩ tuis rebꝰ agã ⁊ nõ la borioſa mihi ⁊ honeſta videbuntb᷑ · epi · xi · kllud caue dubites quĩ ego cĩa faciaʒ que ĩtereſſe tua aut etiã te velle exiſumẽ ſi vllo mõ facere rocſt epilto xx:(ju velim te vt debes ⁊ ſoleſ tua vᷣtute ſuſtẽ teſ. Ego que te velle · queqʒ ad te · ⁊ ad tu os ꝑtinere arbitraboꝛ:omiĩa ſtudioſe dili gẽterq; curabo qꝗᷓ̃ cũ faciaʒ beniuolẽtiam tuã erga me imitabor: merita nõ aſſeq̃r libꝛo ſexto · epiſto · iiii · ¶ Encolumẽ te ci vnterea abſẽti: ⁊ huic qui adeſt imagini animi ⁊ coꝛporis tui cõſtãtiſſimo atʒ op timo filio tuo ſtudiũ · officiũ·oꝑeꝛã · labo rez meũ iapride; pollicitꝰ ſuz ⁊ detuli. Nũc hoc ampliꝰ:ꝙ me amiciſſime quoti die magis Ceſar amplecut᷑ · familiaꝛeſ ue ro eius ſicuti neminẽ: apud quẽ quidq̃d valeo vel autoritate vel gratia: valebo tibi . Gpiſt. vi. ¶ Ouare mihi crede ⁊ me mone manda: me tibi id affirmaſſe te in iſtis moleſuis diutiꝰ nõ futurũ:qñ quid ſentirẽ expoſui:quid vellẽ tua cã re poti us declaꝛabo q́ʒ oꝛõne:⁊ tãtũ poſſeʒ quã tũ in ea republica de qua ita meritus ſũ vt tu exiſtimas poſſe debebã:ne tu qͥdeʒ in iſtis ĩcõmodis eẽs. Gadẽ eĩ cauſa opꝑes meas fregit:que tuã ſalutẽ in diſcrimen adduyxit · Sed tamẽ quidad imago veteril mee dignitatis quidquid relique gratie valebũt ſtudiũ · cõſiliũ.oꝑa · gratia.fides mea· nllo loeo deerit tuis oꝑtimis fratri bus. Gpiſtola· xii.¶ Ego ui poſſiz ne ſcio:vel potiꝰ me parũ poſiſe ſentio.tcllð tñ tibi polliceoꝛ me quecunq; ſaluti:dig nitatiqʒ tue cõducere a:bitꝛaboꝛ tãto ſtu dio eẽ facturũ:q̃nto tu ſꝑ ⁊ ſtudio ⁊ offi cio in meiſ rebꝰ fuiſti · Mãc meã volũtatẽ ad matrẽ tuã optimã feĩaʒ: tuiqʒ amiciſ ſimã detuli · Siquid ad me ſcripſeris ita faciam:vt te velle itellexero · Sin aũt tu mꝰ ſcripſeris: ego tñ oĩa que tibi vtilia eẽ arbitraboꝛ ſũmo ſtudio: diligenterqʒ curabo · Epiſto · vltima · ¶ Quare ꝓ cuiꝰ q; natura ⁊ lſtlituto grẽ fũt agende his: ꝙ tãtũ volũtate oſtẽderũt ꝓ ſentẽtia:cũ ĩpedire poſſẽt nõ pugnarüt · li · viii · epi · v · ¶ Ruffũ iſtũ amicũ tuũ de quo iterũ iam ad me ſcribis adiuuarẽ quãtũ poſſẽ etiãſi ab eo leſus eẽzʒ: cũ te tãtoꝑe viderẽ eius cauſa laboꝛare· Quʒz vero ex tuis lite ris ⁊ illius ad me miſſis ĩtelligã ⁊ iudicẽ magne cure ei ſalutẽ meaʒ fuiſie: nõ poſ ſũ ei nõ amicꝰ eſſe:neq; ſoluʒ tua cõmen datõne: que apud mec(vt debzyplurimũ valet:ſed etiã volũtate ac iudicio meo li bꝛo · ix · epi · xxiii · ¶ Tue dignitati ita fa uemꝰ vt omne noſtrũ cõſiliuʒ · ſtudiũ · of ſiciũ · operã· laboꝛẽ.diligẽtiã ad amplitu dinẽ tuã cõferamꝰ:ita Reillime reipub · que mihi cariſſima eſt: ⁊ amicicie noſtre quã ſanctiſſime nobis colẽdaʒ puto me intelligo ſatiſfacturũ · libꝛo · x· ex i · pma· ¶ Siquid erit in quo me intereſle ne ceſſe ſit:nunqᷓ; deeꝛo nec cum ꝑiculo qᷣdẽ meo dignitati tue · FEn his aũt que nihilo minꝰ vt ego abſim cõfici poſſunt peto a te vt ratõnem habere velis ⁊ ſalutis ⁊ di gnitatis mee · Gpi · ſecũda. ¶ Quare boc vnũ tibi ꝑſuade:quãtũ viribꝰ eniti:conſi lio ꝓuidere: autoritate monere potero: hoc omne reipub.ſꝑ futurũ· Epiſtola q̃r ta. ¶ Immoꝛtales ago tibi graãs: agãqʒ; dũ viuã. naʒ relaturuʒ me affirmare non poſſũ · Tantis enĩ tuis officiis nõ rideoꝛ mihi reſpõdere poſſe · niſi foꝛte vt tu gra uiſſime diſertiſſimeq;ʒ ſcripſiſti: ita ſẽſu rus ſis vt me referꝛe gratiam putes.epi ſtola · xi. ¶ Quãq́; gratiaruʒ actõem a te ñ deſiderabazʒ · Cũ te re ipſa atqʒ aĩo ſeꝛẽ eſſe gratiſſimũ: tñ (fatẽdũ eſt enĩ fuit ea mihi ꝑiocunda: ſic enĩ vidi: quaſi ea que oculis cernunt᷑ me a te amari·diceſ quid antea ? ſꝑ equidẽ:ſed nunq; illuſtriꝰ.epi ſtola.xix ¶ Eacere nõ poſſuʒ quin in 8 gulas res meritaq; tua tibi grãs agam. R me hercule facio cuʒ pudore. Neq; eĩ tanta neceſſitudo: quantã tu mihi meeùᷣ eẽ voluiſti:deſiderare videt᷑ grarũ actõeſ neq;ʒ ego libẽter pꝛo maximis beneficiis tuis:tam vili munere defungoꝛ oꝛatõig malo pꝛeſens obſeꝛuantia:indulgentia aſſiduitate · memoꝛẽ me tibi pꝛobare: 3 ſi mihi vita contigerit: omĩs grataſ ami cicias atq; etiam pias ꝓpinquitates in tua obſeruantia · indulgẽtia· aſſiduitate vĩcã · moꝛ eĩ tuꝰac iudiciũ ð me vtꝛũ mi hi plꝰ digtatiſ ĩppetuũ:an voluptatiſ qꝰ tidie ſit allaẽꝰ ñ facile dixerĩ · epi · xxiiii· . e ite ice ol ren mü .li fa ol itu b. ſre me a. de 10o voc iis ¶ Tuũ ẽ hoc munꝰ.tue ꝑtes· a te hoc ciui tas · vel oẽs potius gẽtes nõ expectãt ſo lum:ſed etiã poſtulãt: quãq;ᷓ cũ hoꝛtatõ ne nõ egeas.vt ſupꝛa ſcripſi: nõ vtar ea pluribuſ verbis faciã illud qð meum eſt vt tibi oĩa mea officia·ſtudia. curas co gitatões pollicear que ad tuã laudem 2 gloriã ꝑtinebũt · Quãobꝛẽ velim tibi ita pluadeas · vt me cũ reipublice cauſa que mihi vita mea eſt carioꝛ:tũ ꝙ tibi ipſe fa ueã tuãq; dignitatẽ amplificari weſeme tuis optimis conſuliis ãplitudine glorie nullo Pro defutuꝛũ: li:xi · Eᷓpiſtola · v · ¶ Vltro ſe offerunt omẽs:tãtus ardor occupauit aĩmos hoĩm deſiderio liberta tis: odioq; diutine ſeꝛuitutiſ· Gpiſto · vii ¶ Tãtũ me tibi debere exiſtimo:quãtuʒ Poluere difficile eſt. Epi · x. ¶ Tam non ago tibi grãs:cui enĩ re vix referꝛe poſſũ huic verbis nõ patit᷑ res ſatiſſfieri · Spiſ. xii · ¶ Trebatio nrõ magnas ago grãs: tuu erga me aĩm ſunplicẽ atz amicum apuit ꝙ eũ quem ſempꝑ dilexi: quo iure magis colere atzʒ obſeruare deberẽ fecit. Gpiſtola.xxvii · ¶ Eratum etiaʒ illud ꝙ mihi tuo noie grãs agẽdab nõ putaſ nec eni inter nos facere debemus · libꝛo xii. epiſtola. xxvii· ¶ Ego que ad tuã digni tatẽ ꝑtinere arbitraboꝛ:ſũmo ſtudio dili gẽtiaq; curabo:impmiſqʒ tueboꝛ omni obſeruãtia clariſſimũ virũ patrẽ tuum qð ꝓ vetuſtate neceſſitudiſ:⁊ ꝓ beneſi ciis noſtris· a ꝓ dignitate ipſiꝰ facere de beo · libꝛo · xii · epiſtola· lxx ¶ Knitio ille orõnis ſue vobis maximas vt debuit: de ĩde etiã mihi gratias egit:ꝙ ei ꝑmagnuz . — „ 7 phonorificũ við bat᷑ ſenatui fopa oS romano tante cuꝛe eſſe ſalutẽ ſuaʒ · meq; tantã diligẽtiaz adhibere · vt ⁊ mea fides ⁊cõmẽdatõnis vrẽ autoritas ꝑſpici poſ ſet. libꝛo · xv. epiſto· ſecũda. Et hec ſatiſ ex tullio · Sequũtur ex Caſparino · (Ad idem. Fquid vero erit in quo poſſiʒ pa trie ꝓdeſſe non ſolũ oẽs laboꝛes foꝛtiter ꝓilla ſuſcipiã · ſed etiam oẽs moleſtias ⁊ ſolicitudĩes aquo amo ꝓ ſalute publica feraʒ ⁊ ſatis fructus ꝑ cepiſſe ex laboribꝰ ⁊ ſtudiiſ meiſ arbitꝛoꝛ ſi vrãm rempub·quaʒ optimaʒ ⁊ ampliſ maʒ poſteris vrĩs vna vobiſcũ reliqueꝛo xxxv. Gaſparinꝰ ꝑgamẽſis· ¶ Si ea in me eẽt vel autoritas vel facultas vt malis vrẽ reipub. mederi poſſeʒ nullũ certe laboꝛẽ aut piculuʒ ꝓ cõmuni ſalute fugereʒ · Eaudeb me illud a patria ĩpetraſſe: vt ꝓ multis laboribꝰ ac maxis periculis que ſepenumeꝛo ꝓ publica ſalute pepeſ ſus fuerã. aliquãdo ocio ac quiete dona tus eẽm: licetq; mihi cũ diu ĩter fluctus tẽpeſtates eiꝰ verſatꝰ fuiſſeʒ · tandeʒ re bꝰ meo laboꝛe cõpoſitis ĩ poꝛtu qeſcere · ſed poſtqᷓ; eo ꝑuentũ eſt:vt vel ego non poſſiʒ ĩ hoc meo ocio · vel illa non poſſit ĩ pace eſſe · nõ deſeraʒ hoc ĩ extremo tẽꝑe lamec omnẽ ſuꝑioꝛẽ vitaʒ ſꝑ ĩ labonibꝰ ac ꝑiculis ꝓ ſalute eius exercui.· ¶ Siqd veꝛo erit qð vel ĩ ſenatu:vel apð populũ geri a me ꝓ tua cõmoditate poterit · ha bis me tibi ſũmũ amicũ · ⁊ quo ꝓ tuo iure ĩ omibus rebus tuis libere vtaris · ¶ SDiqd erit in quo meo poſſim officio tibi placere: cognoſces me ita rebuſ tuis amicũ eſſe · vt bnuolẽtia nemĩ tuoꝛuʒ ce dam ¶ Siqd ẽ qð ꝓ tua felicitate poſſit a me vl cõſilio vel manu fieri libẽter om nẽ laboꝛẽ atz oĩa ꝑicula ꝓ tua ſalute adi bo ¶ Siqd ẽ quo poſſim tibi aliquo ſtu dio vel opa mea ꝓdeſſe omĩa bono anĩo faciã:q̃ vſ ui tuo eſſe ĩtellexeꝛo · ¶ Ego ti bi omne ſtudiũ meũ polliceoꝛ· ⁊ quãtuʒ i me erit Eſias ne quiſq́; hoĩm ea re tibi ſuccẽſeat · ¶ Nõ minꝰ ꝑiculo rerũ tua rũ laboꝛareʒ (mihi crede ) q; ſoleo cuʒ de capite ⁊ foꝛtunis meoꝛũ agitat᷑· ¶ Tãcũ tibi bene eẽ cupio.vt nõ magis deſiderẽ me eẽ ĩcolumẽ. q́; te ſaluũ · Naʒ qᷓdqd ꝓo terit a me vllo ſtudio aut cura fieri · totũ id libẽter ſuſcipiã·ſatiſfaciãq; expectatõ ni oĩm. Satis aũt p̃mii cõſecutũ me eſſe arbitraboꝛ.ſi meo aduẽtu cognouero tã tũ incẽdiũ extĩctũ eſſe · ¶ Siqd aüt erit ĩquo mea oꝑa poſſit tibi ꝓdelſe· ſenties me nõ ſolũ ꝑatũ:ſʒ etiã maxĩe cupidum ad oĩa ꝗᷓ tibi cõmode accedt⸗( Tibi ve ro plurimũ debeo . q ꝓ tua beĩuolẽtia de his rebꝰ quas maxĩe audire optabã ceꝛti oꝛem me añ oẽſ feciſti · ¶ Ego te omni ca ritate ac beniuolẽtia ꝓſequar· et vt anĩo in te affectꝰ ſuʒ nunq; poſſeʒ im mutare iudiciũ · qdð ſemel de te Ka ſed nõ poſſüũ non audire. qñ aliquid ꝑ tuos inimicos xr vel potius ĩuidos de te mihi refert᷑: qui ſi ĩtelligerẽt quid gre apð me cõſequeꝛẽ tur: curarẽt aliis morib q; iſtis ſe ꝓba tos eẽ · Ego aũt ne dubites quãtũ aĩmo eniti potero tãtũ efficiã vt de nulla re ſe piuſ cogitẽ · q; vt ea ſꝑ faciã:que te velle atq; expetere ĩtelligã:cetera foꝛtune aut iĩpꝛudẽtie aſ ſignabis: ſiquid erit in quo tuis ĩmoꝛtalibꝰ ĩ me officiis quãtũ opoꝛ teret ſatiſfacere nõ videar · ¶ Libẽter ĩ oĩbꝰ negociis q̃ pꝑtinere ad te cognoſco omnẽ laboꝛẽ meũ·curã.atʒ ſtudiuʒ cõſu mo· Neq; hec a me ſcnibũtur quia velim te vllã mihi grãz debere cui tuo merito iamdudũu oĩa debeo kta enĩ de me eſ me ritus :vt nihil tãtũ ſit quod ꝓ te ſuſciꝑe ac ꝓfiteri nõ debeã · Siquid ergo eſt qdð ĩ tuaʒz grãm a me fien poſſit id in ſolutuʒ nõ anteceſſuʒ accipies · Cogita nullaʒ reʒ taʒ arduã eſſe.quam nõ Paro eſſe leuiſſi ſimã:mõ aliquo loco ĩtelligam officium meum tibi ꝓdeſſe . Eac ergo vt ſepe de rebꝰ tuis ad me ſcribas:nec me ꝑmittas eſſe ocioſũ tũc enĩ me maxime a te diligi putabo:cũ magnũ aliquod ⁊ qð in tuaʒ rem ſit ꝑſepe mibi impoſueris· Si cauſa põponi iure defẽdi poterit nihil omittâ qð in rem ſuã futurũ ſit Sin aũt iniqua erit neqʒ eiꝰ neceſſitudo: neqʒ familiari tasque mihi ẽ vetꝰ cũ illo) plꝰ apð me poterũt qᷓ; eq̃tas ⁊ iuſticia · nec arbitror te ꝓ põponio urannint quod bonũ ſit ⁊equũ rogare· hanc rem quo aĩmo ſuʒ ĩ omnes affectꝰ:etiã ſine cuiuſq; pᷣcibꝰ vl tro eraʒ illi pᷣſtaturꝰ ¶ Oð ĩſtat ĩ rebuſ tuis curabo ne ĩ poſterũ ſis am pliꝰ ĩ hiſ ĩcõmodis ĩ qbꝰ adhuc fuiſti. Mitto autẽ ad te ꝓaucas pecuĩolas. donec melius ꝑ me ⁊ amicos noſtros ꝓuidebit᷑. Noli er go qꝗſo de amicis tuis deſperare: ego vt ð meipſo dicam cõſtitui nullo pacto me abundante: vlla te rerũ familiariũ copia laboꝛare · Idẽ omnes qui te priꝰ amabei ſentire de te iudico CN deſertũ iudices: ego quẽ foꝛte in numeꝛo amicoꝛũ nõ habebas polliceoꝛ tibi oꝑazʒ meaz: ⁊ ꝙ nõ ſine ſceleꝛe neglexerũt :ego patus ſum defẽſionẽ tuã ſuſciꝑe. tu me admonebis quibꝰ adiumẽtis opus tibi ſit: ⁊ ego neq; pecunia mea: neq;ʒ cõſilio deero · ¶ Si adiumẽtis de quibꝰ ad me nullã ego rẽ putaui maioni ſtudio cuſto diẽdã: q́; vt aduerſus eos grat viderer a quibuſ plurima ⁊ mayima beneficia ſu ſcepiſſem · Noluʒ igit᷑ illis credas: qui vt aĩm tuũ a me remoueant: conãtur tibi ꝑ ſuadẽ: nũq; me habitinũ tuiſ bñficiiſ gꝛa pẽ rerum q;ᷓ vobis ꝓſpe ceſſerũt · Ne ab homibꝰ te ſcripſiſti ĩſtructa eſt cauſa tua:nihil ẽ qð a te dubitãdũ cenſeaʒ · Ego enĩ quantuʒ ad me attinebit ꝑſpiciaʒ ne mea negligẽ tia vllũ ad te ĩcõmodũ veniat · Tuuz erit videre vt cũ optimã cãʒz habeas: nõ ipſe tibi defuiſſe videaris.⁊ poſt rẽ iudicataʒ venias.ne tibi aliquid ſimile accidat his qui de rebus p̃teritis in cõſiliuʒ veniũt ⁊ poſt tẽpeſtatẽ cogitant qua rõne poſ ſit occurri ꝑiculis que iaʒ ſunt pꝛeterita Si meo aliquo officio poterit ſedari odiũ Antonii ⁊ hoꝛtẽſii:nullo certo labo re ac ꝑiculo deſinaʒ: donec oĩa cõpoſita ſint ⁊ quieta · Video enĩ hãc rem totã cõ f lataʒ eſſe paucoꝛũ hoĩm xvicio · quibuſ ci uitatis honoꝛ diſplicet ¶ Cupio aliquid accidere quod in tuã reʒ ſit (naz id nullo pacto velleʒ cum tuo incõmodo venire) in qua re ꝓoſſeʒ tibi gratiaʒ referre · ſpo itelligeres nihil a me vllo tꝑe maiori ſtu . dio ſuſceptũ: q; vt grãm un tibi ĩmor talẽ habeo:re ipſa ꝓbarẽ · ¶ Tãta ſunt i me tua merita: tantꝰ beneficis tuiſ cu mulus acceſſit: vt nõ dico ad referẽdam gratiaz : ſʒ ne ſatis ad dicẽdũ quidẽ meo iudicio par tibi eẽ poſſuʒ. Alud autẽ ma gis pꝛo tua natura q́; merito meoconſi derabis: quãto affectu atʒ beniuolentia nõ quibꝰ facultatibꝰ:ad refeꝛẽdaʒ tibi de bitaʒ gratiaʒ magno aĩo ac ſtudio patus ſim · ¶ Doſteaq́; togam a patre ſumpſi tiã · Tta eĩ vitã ĩſutui:vt ab his qbꝰ aliqd deberẽ nũq; poſſeʒ iure accuſari· beo tibi q̃s debeo grãs: q me fedſii ꝑtici deo plurimũ et tibi gratiaſ habeo:ꝙ me ex multis delegiſti apud quẽ tuas curas deponeres:naʒ cũ pluribus aliis ſignis: tum etiã iſto me valde amari a te iudico QCetera q̃ ad cõſolatõem tuam pꝑtinẽt tu ipſe meliꝰ vt ſ tua vitute: q̃ʒ literiſ meis pficies. ad referẽdas gratias ſꝑ attẽtꝰ fueris:facis rem ⁊ tuis moribꝰ 1 te dignam ¶ Magnas habeo nate tue grãs:ꝙ nihil ẽ quare cauſe mee diffidaʒ. qS ſti, lge ipſe ata nüt pol rita dar labo 0 no. (X 4 R LV⸗ , 212 ſepiſlezꝛager nüc tibi grãs multis v̈bis Nullũ officiũ ẽ qd magis neceſſariuʒ du cã:q́; his gratificari a quibus bñ accepti ſumus· Scribã ergo ad amicos ne vllum grãrum genꝰ p̃termittã · Doſtq; enĩ res mea ſtudio eoꝛũ ĩ tuto ẽ locata: nihil eſt qð a me illoꝛuʒ officio ſatiſfieri poſſit: ſʒ faciã ĩtelligẽt nullũ me finẽ quoad viuaʒ hbuic maxĩo bñficio eoꝛũ facturũ (Tibi vero maxĩas grãs haberẽ:ſi paulo mode ſtius me coꝛrigereſ quãq́; paterne a te di ci ſcio· Curabis aũt ſi tibi videbit᷑ omĩa mea vt oſ feciſti: ð ego dabo ĩterĩ oꝑam vt me talẽ efficiã cui timici mei ĩuideant 1amici gratulent᷑· ¶ Sic ex capitulo di ſceſſuʒ ẽ:vt publice mihi oẽs hoc officiũ ĩiungerẽt:ꝙ tibi ꝓ ſe oĩbus gratiaſ ĩgen tes dicerẽ:ſed cũ ego multo maioꝛes pꝛo cauſa mea tibi debeam . Fta ꝓ vtriſq; tibi grãs ago · vt nunqʒ vel ꝓ volũtate mea vel ꝓ tuis meritis ſatis tibi cumulatas grãs poſſe referꝛe videoꝛ· hec ex Qaſpari GR ſi vnicũ bñficiuʒ abs te ac 63 ut tot ⁊ tã ampla:q̃ ĩ me cõtuliſti: vt ſi verbis ſatiſfacẽ veli ſtultiſſimꝰ ſim exi ſtimandꝰ. ITtaq; nõ agã tibi grãs: ſed ſpy- habebo:referã vero libẽti aĩo ſi qñ facu tas dabit · Leo· Fretinꝰ ( B ¶Si hoõꝛe quẽ hodierno die pꝛeſtãtiſſimi vin ĩ hoc dignas agẽ vellẽ: lõgioꝛ mihi qᷓ; rõ tẽpꝑis poſtulat habẽda eſſet oꝛõ.· Nã ſũma bũa „ nitas vr̃a: i ſingularis beniuolẽtia ĩ meo aduẽtu celebꝛãdo ꝑ vos adhibita: maioꝛẽ quãdã verboꝛũ copiã reckit⸗ Tpus autez admonʒ vt bꝛeuitati potiꝰ cõſulã: qᷓ; aut vro merito: aut mee volũtati · Naʒ ſi illiſ a qbus aliqua nobis cõmoda ꝓueniũt 2 agere ⁊ referꝛe grãs ſolemꝰ: niſi ĩgrati eẽ velimꝰ certe maioꝛe quodã vinculo obli gamur ad agẽdas: etiã referẽdas illis q honoꝛe aliquo:qͥ ẽ hoĩ maxĩe optandus: nos celebꝛioꝛes reddere nitunt᷑. Ttaq; qð dat᷑ ad pñs grãs vobis ago:nõ quantas meret᷑ vr̃a ĩ me oꝛnando benignitas:ſed quãtas ĩgenii mei facultas cogita tõe cõ plecti p̃t · Vtinã det᷑ mihi occaſio: qua ꝓ meo deſiderio poſſũ grãs referꝛe ·ac vro T me bñficio rñdere:accumulatiſſiẽ eĩ vo bis ſatiſfacerẽ · Verum id qdð nũc pᷣſtare poſſim me: ꝑentes cõſanguĩeos meos: * „ 7 8 qᷓdq;d ĩ nobis ẽ aut opis: aut facultatis offero ac polliceoꝛ vob: altiſſimꝰ feli cẽ vitã cõcedat· T᷑ta pogiꝰ floꝛẽtinꝰ ĩ qua dã oꝛõe ĩ ſua reuſione T diutiꝰ mecũ ipſe cogitarẽ pᷣſtãtiſſime pr:quonã maxi me mõ: tuis erga me meritis ſingularibꝰ aliqᷓ ex ꝑte grãs ĩferꝛẽ:mihil ſane occurꝛit ĩ quo vl mime poꝛciũcule tuoꝛũ ĩ me bñ ficioꝛũ qᷓ̃ quidẽ ꝑmaxĩa exiſtũt poſſe vide ar rũdere · Quid eĩ medioeris ingenü vir mĩmeq; opulẽtus:a hoc mediocri rerum ſtatu quo fruimur ĩ eũ cõferꝛe p̃t: q ſua vtute vigilãtia · ĩtegritate . ⁊ ſũma ĩ agen dis pꝛudẽtia ampliſſimã dignitatẽ: pꝛeci puũ apud põtificẽ locũ:ſũmũ hõꝛem: ſũ — — — . 2 7 — mũ ĩ ecclĩaſtica ĩpublica gradũ fuerit cõ ſeeutꝰ. Eqdem p̃ter merã volũtateʒ nihil reliquũ eẽ video cõceſſũ: cuʒ mee faculta tes ita ĩ artuʒ cogant᷑ vt nihil ex eis te di gnü qat pdire · Verũ cu a nob ñ ãpliꝰ re quiri debeat:q; quãtũ aĩo atʒ opꝑe poſſu mꝰ cõtẽdẽ · pꝰq; referẽdi bñficii ſublata ẽ facultas: ſtatui ĩ es qð dat᷑ ſaltẽ grati aĩ ſignũ aliqð p me ferꝛe: ex his qᷣdẽ res erit ſz tua ĩ me q̃ ſũma ẽ beniuolẽtia rẽ ꝑuaʒ maioꝛẽ reddet ſua exiſtiatõe:p̃ᷣſertĩ ceũ ab . — „ „ 7 ‚☛ — „ ₰ hoiĩe tibi deditiſſiõ ꝓficiſcat᷑ ¶ ¶ ¶ Suſcipi es igit᷑ eqꝰ vt ſoles aĩo munuſculũ hoc a mẽte tibi amiciſſ ima ꝓfectũ.qð łʒ exiguo iudicãdũ videat᷑:tua tñ cõmẽdatõe maio rẽ ſuſcipiet digtatẽ:quomiã rerũ p̃ciũ tũ 2 ₰ ex aĩo dãtis:tuʒ vᷣo eiꝰ q recipit iudicio ꝑ pẽdi cõſueuit. Vale mei memoꝛ· Tdeʒ Eo giꝰ ¶ H¶ Mis atq; aliis tuis pꝛĩceps di niſſime omamẽtis allectꝰ. Tãdudũ ad te ire cõſtitui:vt ſiqd ĩgenio:doctrĩa:aut in duſtria valerẽ: id tuo iure qdammõ vti poſſes:qᷓſi re quadã tibi ðᷣdita ꝓ diui tui parẽtis in omnes meos ĩmoꝛtalibꝰ bene ficiis · Igo aũt vt de me aliqd:a me ipſo ĩ telligas: vſq; huc ſacre poeſis:⁊ hũanita . 1 „„7 — — — „ — „ tis ſtudiis meã oẽm operã nauaui: ĩ qui bus ſiquid euaſiſſe me foꝛte ſenſeris · d quãtillũ ẽ tue laudi:tue gloꝛie oblatũ atʒ dedicatũ ẽ ſcias· I'dq; a me munuſculum qð tñ tãti ẽ quãti tu feceris ſuſcipias:fo ueaſq; te rogo atʒ obſecro·Tũ illũ ĩclitũ Macedonie regẽ Glexandꝛum imitatus: quippe qui maioꝛes lõge grãs agẽ ſolitꝰ erat: his qui beneficia acciꝑent q; qui be neficia tribuerent· Antoniꝰ panoꝛmita. xxxj ¶ Habemꝰ itaq; tibi vni ĩmoꝛtales gra tias:ac maxĩe teipᷣm nõ tantũ ꝑpetuis in nos oẽs ꝓ meritis:ſʒ etiã ꝓ tot regiis vir tutibꝰ tuis diligin.ꝰ.⁊ admiramur· Obſe cramuſqʒ Rex clariſſime:vt qua caritate ac beniuolẽtia ſꝑ hoc regnuʒ tuũ excolui ſti: eadem vtrũq; nẽ̃m diligas: ⁊ dignos grã tua iudices· Nos eĩ rex mitiſſime qð poſſumꝰ hochoc tibi auidiſſime pollice mur:nũq; tuoꝛũ ĩ nos bñficioꝛuʒ imemo res futuros:ſʒ oĩ cura.ſtudio· ac diligen tia ſꝑ ea facturoſ:qᷓ vel ad cõſeruatõʒ tui ſtatꝰ:vel ad diuturnitateʒ noĩs tui ꝑtine büt. Tdẽ neo anonmira t ESi 3 pterea erit qð deſideresiubebis. ⁊ mo ſtudio excq̃r. Me eĩ ob ſingularia tua erga me merita:ſicuti molliſſimã cerã ad tuũ arbitriũ tractare flectere poteſ Ni colaus ꝑoti · ¶ E ¶ Hoꝛro aut noſmet quãtilli ſumꝰ tibi offerꝛẽ:ni ſuꝑuacuũ eẽ ducerẽ q̃ſi teipᷣm tibi offerꝛe Siqᷣd aũt vi deris aut ꝑ nos aut ꝑ amicoſ quos ſic ha bemꝰ fieri poſſe:vigilãter ĩſudabimꝰ: vt tibi ſp ĩſeruiamus. Cabꝛiel teglatiꝰ ( G Diqd ẽ ĩ manibꝰ:vt mihi coꝛã facturũ recepiſti:⁊ ſiqᷣd ẽ qð me velis cũ dño.Sã cte vtẽ me tuo iure: quoniã oĩbꝰ negoti is digtati tue fauẽ ĩſtitui: ⁊ ſi ſecꝰ q; tua digmitas poſtularet a tergo dixerĩ ngno ſcas q̃ſo · Nã tua vᷣtute es tantũ ⁊ digni tatis ⁊ autoꝛitatis pauloañ cõſecutꝰ . vt difficiliꝰ ſit tituli exitꝰ q; pꝛcipiũ repꝑiri. Leo bottꝰ ¶ M ¶ Reliquũ ẽ:vt q̃ tibi mu nuſcula ſũ facturꝰ ea ꝓ tua munificentia libẽter accipias. Nã vt Irtaxerxes pſtan tiſſimus Rex ꝑſarũ dicè ſolitꝰ tradit᷑ .nõ regale minꝰ:atʒ hũanũ ẽ ĩ ip̃o Tmꝑatoꝛe rege acciꝑe ꝑua munuſcula:q; ĩgentia munera elargiri. Ego eĩ rex optie: atz ma xĩe frederice Imꝑatoꝛ qð vnũ habeo me vnũ tibi dono totũ · do:ac dedo: ſiqd alið mihi aut maiꝰ.aut illuſtrius extitiſſet:id ſacroſancte maieſtati tue multo alacrius obtuliſſezʒ. Eranciſeꝰ philel. ¶ ¶ Oete rũ his ĩ calamitatibꝰ q̃ nã mea ſit ĩ te ſen tẽtia:tuũ velĩ iudiciũ aꝑtiſſimũ eẽ: tãetſi parũ opibꝰ:⁊ auſpiciis valeã: tñ tibi ob nixiſſime polliceoꝛ me ĩpꝛimis dignitati ra.fame. luti⸗oRa con ſilio ſtuvi. dili gẽtia.cura.quoad a me fieri poterit:nun q; me defuturũ.Bal.Raſinꝰ Sämu de niqʒ mihi fuenit ſtudiũ:qdqͥd tuã reſpicẽ dignitatẽ olfecero moliri ꝑdiligẽter: cui me ſtudioſiſſimũ quoad ſperãdi facltas erit ꝓfecto ĩtuebẽ · TPdẽ CR. illð te clã eẽ velĩ qdqᷣd officii· diligẽtie · ſtudii · meaʒ ĩ ediculã añ hac cõtuleris:ipſa ſi foꝛtuna fautrix vnq; extiterit:me qdẽ memoꝛiter retẽturũ.Sin vᷣo tandẽ ꝑnimiuz me fata opp̃ſſerit:oẽmq; ꝑauerit inediã qð ſoꝛs mihi acerbiſſima mĩme poterit auferꝛe: meiz ſaltẽ aĩm tibi tuiſqʒ rebꝰ ſedulo he rẽtẽ ĩtuebẽ. Idẽ Bal.¶ Wriſuficis cũ me roꝛibꝰ:tua quos ꝑpetioꝛ cã:meiſq; tuʒ re cẽubꝰ negociis cõplura ad te ĩ pñtia ſeni bere certo ꝓhibeoꝛ · Vt tãdẽ nr̃e ſatis ne ceſſitudĩ facẽ poſſiʒ:meoſ ĩ lares te q̃ʒpꝛi mũ recipias veliʒ:vbi quidquid nat᷑a vel foꝛtuna:aut qᷓuis etiã aĩ ſolertia ſuʒ aſſe cutꝰ:ĩtegrã eiꝰ tibi ſocietateʒ vltro polli ceoꝛ doq;ʒ fidẽ tuis me rõibꝰ ⁊ foꝛtunis: meos donec artus alet ſpũs: nullo vnqʒ pacto defuturũ: Tdẽ Bal.Raſinꝰ . Et hec quo ad hãc ꝑtẽ ſat erũt:ĩ aliã nunc ꝓuin tiã nẽm referamꝰ pedem:· õmẽdaticie: vbi ſeʒ noſiꝑpſos:aut ali os amico cõmwendam?ꝰ Marci Tulli Cice ronis clauſule. Incipiunt · ¶ E Vo trebanio qui ĩ tua ꝓuĩcia b magna negocia: ⁊ ãpla: ⁊ expe dita hʒ: multos annos vtoꝛ val de familiariter· s cũ ãrea ſꝑ ⁊ ſuo ſplen doꝛe . ⁊ nr̃a·ceteroꝛũqʒ; amicoꝛuʒ cõmẽda tione gratiſſimꝰ ĩ ꝓuĩcia fuit:tũ hoc tꝑe ꝓpter ſuũ ĩ me amoꝛẽ:nr̃amq; nec.ſſitu dinẽ vehemẽter cõſidit his meis lñis: ſe a pud te gratioſũ foꝛe · Que ne ſpes euʒ fal lit vehemẽter te rogo:commendoqʒʒ tibi oĩa eiꝰ negocia libeꝛos · ꝓcuratoꝛes:fami liã. Impꝛimis vt q̃ Titꝰ apiꝰ de eiꝰ re de creuit ea cõ ꝓbes:oĩbuſq; rebꝰ eũ ita tra ctes:vt itelligat meã cõmẽdatõeʒ nõ vul — 5 7 — ‚2 . . .56 garẽ fuiſſe . l. pꝛo. Epi · i ¶ ¶ Eabio vi ro optĩo ⁊ hoĩe docuſſimo familiariſſiẽ vtoꝛ:mirificeq; eũ diligo:cũ ꝓpter ſũmũ igeniũ eiꝰ:ſũmãq; doctrinã:tũ ꝓpter ſin ularẽ modeſtiaʒ: eiꝰ negociuʒ ſic velĩ ſu cipias: vt ſi eſſet res mea:· Noui ego vos magnos patronos:hoĩeʒ occidat opoꝛtz qui vr̃a oꝑa vu velit.Sʒ ĩ hoc hoĩe nullã accpio excuſatõz: oĩia reliques ſi me ama bis:cũ tua oꝑa Eabiꝰ vti volet · Ego res ☛ — e —ò — — —☛ Romanas rehemẽter expecto ⁊ deſidero Impꝛimiſqʒ quid agas ſcire cupio.Nam iamdiu ꝓpter hienis magnitudinẽ nihil noui ad nos afferebat᷑ · li · i . Gpi · xx · ¶ Ex tremũ illð erit noſ nihil turbulẽter:nihil temẽ faciemꝰ:te tñ oramꝰ quibꝰcũqʒ; eri mꝰ ĩ terꝛis:vt nos liberoſq; nros ita tue are vt amicicia nrẽ̃an tua fiðs poſtulabit Gpi · xvi. ¶ Nã ꝙ ad me Curi cõſobꝛinꝰ tuꝰ:vt ſcis mibi mayĩe neceſſarꝰ: ꝙ item cõſul Virguiꝰ ꝓpĩquꝰ tuꝰ familiariſſinꝰ nẽ de te accuratiſſie ſcripſit: valet id qui dẽ apð me multũ: ſicuti dʒ hoim amiciſſi moꝛũ diligẽs cõmẽdatio · Cpi · vl· ¶ Len tuluʒ valeriuʒ iuriſcõſultuʒ valde tibi cõ mendo:ſʒ ita etiã ſi nõ ẽ iurecõſultꝰ ( me lius eĩ ei cauẽ volo:qᷓ; ip̃e alis ſolet) val de hoĩem diligo ẽ ex meis domeſticis: atz ĩtimis familiaribꝰ.oĩo tibi grãs agit:ſed idẽ ſeribit meas lr̃as maximũ apud te põ dus habituras· Id eũ ne fallat etiã atʒ eti am rogo ·li . ii · Gpi · pꝛa ¶ Etſi ſtatuerã nullas ad te l̃as mittẽ niſi cõmendatici as: mõ quo eas ĩtelligerẽ ſatis apud te va lere:ſʒ ne bis qui me rogarẽt aliqd ð nr̃a cõiũctõe ĩmutatũ eẽ oñderẽ:tũ cũ T. põ poniꝰ hõ oĩm meoꝛũ te ſtudioꝛuʒ ⁊ offi cioꝛũ maxĩe cõſciꝰ:tui cupidꝰ:nr̃i amãtiſ ſimꝰ ad te ꝓficiſceret᷑:aliqd mihi ſeriben dü putaui:p̃ſertĩ cũ alr ipſi Põponio ſa tiſfacẽ nõ poſſeʒ · Ego ſi abs te ſũma offi cia deſiderẽ:mirũ nemĩ videri debeat · oĩa eĩ a me ĩ te ꝓfecta ſũt q̃ ad tuũ cõmodũ: qᷓ ad honoꝛẽ: q̃ ad dignitatẽ ꝑtinerẽt: ꝓ bis rebꝰ nullã mihi abs te refet⸗ eẽ grãz tu es optimꝰ teſtis· pſũ aũt Nõponiuʒ ita tibi cõmẽdo:vt qʒq; ipſiꝰ cã cõfido te facturũ eẽ oĩa:tñ abs te boc petam:vt ſi quid ĩ te reſidʒ amoꝛis erga me:id omne ĩ Põponii negocio oñdas: hoc nihbil gra tiꝰ facẽ potes ·li · v. Gpi · v. ¶ Si tuã con ſuetudinẽ ĩ patrocinis tuẽdis ſeruas P. vatiniꝰ cliẽs adueĩt:q ꝓ ſe eãz dicier vult nõ puto repudiab ĩ honoꝛe:quẽ ĩ ꝑiculo recepiſti Ego aũt quẽ potiꝰ adoptẽ aut ĩ uocc: q; illů quo defẽdẽte vĩcẽ didiciæ n verear ne qui potẽtiſſimoꝛũ hoĩm cõſpi ratõz neglexerit ꝓ mea ſalute. s ꝓ hõꝛe meo puſulooũ ac maliuoloꝛũ obtrectatõ nes ⁊ ĩſidias nõ ꝓſternat atq; obterat g Quare ſi me ſiẽ ſoles amas:ſuſcipe me to Nrvij tů:atz boe quidquid ẽ oneris:ac munerik ꝓ mea dignitate tibi tuẽdũ: ac ſi ſtnẽdũ puta · Epii ix · Niübi mic⸗ icero: ꝙ faiũ meũ expectes Idoleſcẽs ẽ: oĩa excogitare vel ſtudio vel etate vel metu nõ p̃t:totũ negociũ ſuſtieas oꝑtetiĩ te mihi oĩs ſpeſ 6. Tu ꝓ tua pꝛudẽtia quibꝰ rebꝰ gaudeat uibꝰ capiat᷑ ceſar tenes· N te om ĩa ꝓfici ſank 1 P te ad exitũ deducant᷑ necce ẽ. Kpð ip̃m multũ:apð eiꝰ oẽs ꝑlim potes Vnũ tibi ſi pꝑſuaſeris:nõ hoc eẽ tui mune ris:ſiquid rogatꝰ fueris vt faciaſ:qʒq; id magnü2 unf e:ſz totũ tuũ eẽ onꝰ om ne ꝑficiẽs:niſi foꝛte aut ĩ miſeria nĩs ſtul te:aut ĩ amicicia nĩs 6 udẽter tibi onꝰ ĩ ono:ſʒ vtiqʒ rei excuſatõeʒ tue vite con Rendo dar Nã ꝙ ita cõſueſti ꝓ amicis laboꝛare:ñ iã ſic ſperãt abs te:ſed etiã ſic imperãt familiares tibi· li· vi. Epiſtola ſe ptima· ¶ Witto ad te Trebaciũ atq; ita mitto vt initio mea ſponte:poſt autem inuitatu tuo mittendum duxerim· hunce m Oeſar ſie velĩ omĩ tua comitate eom plectare · vt oĩa 4 ꝓ me poſſis adduci vt ⁊ meos cõferꝛe velis:ĩ vnũ hũc cõferas ð quo tibi hoĩe hoc ſpõdeo ñ illo vetẽ vbo meo:qð cũ ad te de Milone ſcripſiſſeʒ iu re luſiſti:ſʒ moꝛe Romano quo mõ hoĩes nõ ĩepti loquunt᷑:ꝓbioꝛẽ hoĩem: melioꝛ? virũ pꝛudentioꝛẽ eſſe neminẽ. ccedit eti am ꝙ familiã ducit ĩ iure ciuili ſingulari memoꝛia ſumma ſcientia: huic ego neq; tribunatũ: neq; p̃fecturam:neq; vlliꝰ be neficii certũ nomen peto:beniuolentiam tuam:⁊ liberalitatem peto . Neq; impe dio quo minus ſi tibi ia placuerit: etiaʒ hiſce eum oꝛnes gloꝛie ĩſignibus · totum deniqʒ hominem tibi ita trado de manu (vt auint) in manũ tuam iſtã ⁊ victoꝛia 1 fide pᷣſtãtẽ. ſumꝰ eĩ pudiuſculi: q; ꝑ te vix licet: verũ vt video licebit · libꝛo · vii Epiſtola quĩta. ¶ In oibus meis epiſto lis quas ad Ceſareʒ:aut ad balbũ mitto legitĩa quedã acceſſio cõmẽdatiõis tue nec ea vulgaris ſed cum aliquo inſigni iudicio mee erga te beniuolentie. Epiſio la ſexta· ¶ Ego te commendare non de ſiſto: ſed quid pPficiam er te ſerre cupio Speʒz manimã hẽo in Balbo ad quẽ de te diligẽtiſſiẽ a ſapiẽtiſſime ſenbo: Epi.vii. (Burmi nm tãti a te fieri · quatũ ipſi hũanitas 1 dignitas poſtulat: nec miroꝛ Tgaudeo:teq; hoc eyiſtiare volo: q̃dqᷣd ĩ eũ iudicii:officiiqʒ cõtuleris:id ita me ac — eiꝑe vt ĩ meipᷣm te putẽ cõtuliſſe · lib . Cpi · pꝛa 0.2 tẽ cõmendare: quã me hercule nõ habeo tua carioꝛẽ: qᷓre mihi gratiſſimũ facies:ſi eyploꝛatũ bebrs tuis laudibꝰ nullo loco nec cõſiliũ:nec ſtudiũ meũ defuturũ · i. xi. Gpi· vi· ¶Cu Appio claudio ſũ ma mihi neceſſitudo ẽ multis eiꝰ officiis meis mutuis cõſtituta · ꝓpeto a te maio rẽ ĩ modũ vel hũanitatis tue:vel mea cã vt eũ autoꝛitate tua qᷓ plurimuʒ valet cõ ſeruatũ velis. Volo te cũ vir foꝛtiſſimus ſis cogniiꝰ etiã clemẽtiſſimũ exiſſari:ma gno tibi erit oꝛnamẽto nobiliſſimũ ado leſcẽtẽ bñficio tuo eẽ ſaluũ:cuiꝰ quidẽ cã boc melioꝛ debet eẽ: ꝙ pietate adductꝰ ꝓ pter prĩs reſtitutõʒ me cũ Antomo con iũxit:qᷓre ꝛſi minꝰ verã cãm hẽbis:tũ vel ꝓbabilẽ aliquã orend ĩducẽ · Nutuſ tuꝰ pᷣt boĩem ſũmo ſũma virtute officioſiſſimũ: pᷣterea etiaʒ gratiſſimũ icolumẽ ĩ ciuitate retinẽ: qð vt facias ita a te peto: vt maioꝛe ſtudio: 94 ve ex aĩio petere ñ poſſiʒ· Epi · xxii Tpinariũ famihariſſimũ meũ tibi tã to ſtudio cõmẽdo: vt maioꝛe nõ poſſim: cui cũ ꝓpter oẽs virtutes· tũ etiã ꝓpter ſtudia cõia ſũ amiciſſimꝰ. s ꝓcurat rões negociaqʒ Dioniſui nũ:quẽ ⁊ tu multuzʒ amas ? ego oĩm plurimũ· Ga tibi ego nõ. debeo cõmendare:ſʒ eommẽdo tñ· facias igit᷑ vt ex pinarii gratiſſimi hoĩs lñis:tuũ 1erga illu: ⁊ erga Dioniſiuʒ ſtnniis ꝑſpi ciamus liberaliꝰ.li·xii . Cpi:xxnii tus Quriꝰ q̃ ĩ affrica negociatꝰ ẽ: vir bo nus ⁊ honeſtus heredes fecit ſimiles ſui On·ſaturniũſextũ aufidiũ G. anneũ ex eoꝛũ oꝛõe ĩtellexi:grãruʒ actõe eos magii/ egere q́; cõmendatõe.tãta enĩ liberalita Bmihi tuã dignitatẽ cõmẽ das: eodẽ tꝑe exiſtĩio te mibi meã dignita oco natũů: ſũmo ĩgenio: putes eſſe:cureſqʒ vt ĩtelligat hãc cõmẽ: dationẽ maxĩo ſibi vſui fuille: hoc mibi ratius facere nihil potes · Spiſto · xxvii. Rulũ fuſiuʒ vnũ ex meis itimis:obſer uãtiſſimũ ſtudioſiſſimuʒq; nri: eruditiſſi mũ hoĩem:⁊ ſũma hũanitate:tuaq; ami cicia digniſſimũ velĩ ita tractes: vt mibi coꝛã recepiſti · tã gratũ id mihi erit: q; ꝓ Kariſſma . uʒ p̃terea ſũmo officio: ũma obſeruãtia tibi ĩ ꝑpetuũ deuĩxeris li. xni · Gpi . iii · ¶ Uüu municipibꝰ voltera nis mihbi ſũma neceſſitudo ẽ:magno eni meo bñ̃ficio affecti cumulatiſſime mibi grãm retulerũt. Nã nec ĩ honoꝛibꝰ meis laboꝛibuſq; vnqᷓ; defuerũt.Qũ quibus ſi mihi nulla cã ĩtercederʒ:tñ ꝙ te vehemẽ tiſſime diligo: qq; me a te plurimi ſentõ fieri:⁊ monerẽ te ⁊ hoꝛtarer:vt eoꝛuʒ foꝛ tunis cõſuleres:p̃ᷣſertim cũ ꝓpe p̃cipuaʒ cãm haberẽt ad ius obtinenduʒ · Fllud vo dubitare nõ debeſ quĩ tã graue:tã firmũ tã honeſtũ municipiuʒ tibi ſũmo bñficõ ĩ ꝑpetuuʒ obligari velis. Gratiſſimũ igiẽ nichr ferenis ſ volteranos oĩbꝰ rebꝰ inte gros:ĩcolumiſq; eẽ volueris · Goꝛuʒ ergo domicilia · ſeꝰes rem. foꝛtunas.qᷓ a diis ĩ moꝛtalibꝰ:⁊ a pᷣſtãtibꝰ ĩ repu ·nrᷣa ciuibꝰ ſũmo ſenatꝰ populiq; Romãi ſtudio cõ ſeruate ſunt:tue ſidei · iuſticie.bonitati q; cõmẽdo· Si ꝓ meis pꝛiſtinis oꝑibꝰ fa cultatẽ mihi reſ hoc tꝑe daret:vt ita defẽ dere poſſeʒ volteranos quẽadmodũ con ſueui tueri meos · nullũ officiuʒ. nullum deniq; certamẽ:iĩ quo illis ꝓdeſſe poſſem —. Feernitte Sʒz qn apud te nihilo minꝰ c tꝑe valẽ me cõfido: q; valuerĩ ſꝑ apð oẽs ꝓ nr̃a ſũma neceſſitudĩe:ꝑiterq; ĩter nos ⁊ mutua beniuolẽtia abs te peto: vt ita de volteranis mereare vt enſumẽt te eũ q̃ſ diuĩo cõſilio iſti negocio pᷣpoſituʒ eẽ:apud quẽ vnũ nos eoꝛuʒ ꝑpetui defẽ ſoꝛes plurimuʒ valere poſſemꝰ. Epi.nii· Sr mihi minꝰ libet mita de eq̃tate rei te ſe tua vſos p̃dicabãt: vt his plus a te tributũ ĩtelligerẽ q; ego de te auderẽ ro gare:audebo tñ:ſcio eĩ quãtum põderis mea cõmendatio ſit habitura:quare a te peto vt ad eã liberalitatẽ qua ſine meiſ li teris vſus es qmaximꝰ his lris cumulus accedat.Epi·xxv. ¶ Te mi Comifici etiẽ atqʒ etiã rogo:vt oĩa lamie negocia mea ſeribere:ne cauſa potiꝰ apud te valuiſſe videar q̃; gr̃a · Quãobꝛẽ in maioꝛẽ modũ rogo vt C. Qurtii rẽ meã puteſ eẽ· Quid mea cauſa faceres vt id Ene · Curtii cau ſa cum feceris meum exiſtimes · qd ille ꝑ me habuerit:id me habere abs te puta to:hoc te vehemẽter etiã atq; etiãẽ rogo. Gpi· v · ¶ Beto a te maioꝛẽ ĩ modũ ꝓ nr̃a neceſſitudĩe: vt ea res tibi eure ſit:oꝑam q; des vt ꝑ te q; cõmodiſſime negocium mumcipii admiſtret᷑ q;pꝛimũ eõſiciat᷑ip ſoſq; quoꝛuʒ noĩa ſcripſi:vt q;hon oꝛficẽ tiſſime ꝓ tua nat᷑a: 1 q́; liberaliſſime tra ctes. bonos viros ad tuã neceſſitudinem adiunxeris municipiũq; gratiſlimũ bũfi cio tuo deuĩxeris · Gpiſt · xu. ¶ Ea ẽ enim Marcꝰ Quriꝰ hũamtate ⁊ obſeruãtia: vt enz tibi iã ipſũ ꝑ ſe cõmendatũ putẽ: q iñ ſi ita ẽ magnopere a te qᷓſo: vt ad eam voluntatẽ: ſiquã ĩ illũ añ bas meas lr̃as cõtuliſti: q́maximꝰ poſtea cõmendatiõe cumulꝰ* accedat: ſin aũt ꝓpter verecũdiã ſuã minꝰ ſe tibi obtulit: aut nõdũ euʒ ſa tis habes cognitũ: aut q̃ cã ẽ eur maioꝛiſ cõmendatõis ĩdigeat: ſic tibi eũ cõmẽdo vt neq; maioꝛe ſtudio quẽq;: iuſtioꝛibus de cauſis cõmẽdare poſſim:faciãq; id qð debẽt facere hi qͥ religioſe ⁊ ſine ãbitione cõmendãt. Spõdebo enĩ tibi :vel potius ſpõdeo ĩ meq; recipio:eos eſſe M. Qurii moꝛes:eãq; tũ ꝓbitatẽ tũ etiã hũanitatẽ vt eũ ⁊ amicicia tua: ⁊ tã accurata cõmẽ datõe ſi tibi ſit cognitꝰ: dignũ ſis exiſtĩa turus. Mihi certe gratiſſjmũ feceris ſi in tellexero bas lr̃as tantũ quantũ ſcribẽs cõfidebã apð te põdꝰ habuiſſe · Epi · xviii ¶ Gum Liſione patrẽſi ẽ mihi quidẽ ho ſpitiũ vetꝰ:quã ego neceſſitudinẽ ſancte colendã Hutor⸗ ed ea cã etiã cũ aliis com pluribꝰ familiaritas tãta nullo cũ hoſpi te:⁊ ea cũ officiis eiꝰ młtis:tũ etiã cõſue tudine quotidiana ſic ẽ aucta:vt nihil ſit familiaritate nra cõiunctius · hũc igit᷑ liſi onẽ: quẽ ego virũ optimũ grauiſſimũqʒ cognoui: recipias ĩ neceſſitudinẽ tuã.qð ſi feceris nõ dubito quĩ in eo diligẽdo: ce teriſq; poſtea cõmẽdãdis idẽ qð ego ſis iudicii ⁊ voluntatis habiturꝰ:qð cũ fieri vehemẽter ſtudeo: tũ etiã illud vereoꝛ: ne ſi minꝰ eumulate videbere feciſſe aliqd ei us cã: me ulle negligẽter ſeripſiſſe putet: nõ te oblitũ mei ·quãti enĩ me faceres:tũ ex ſermonibꝰ quotidianis meis:tũ eplis etiã tuis potuit cognoſcere · Gpi · xx. ¶ ¶ ¶ Aſclapone patrẽſi medico vtoꝛ famili ariter:eiuſq; tũ cõſuetudo mihi iocunda fuit: tum ars etiã quã ſum exꝑtus ĩ vali tudĩe meoꝛũ · n qua mihi tũ ipſa ſciẽtia: tũ etiã livelirate venittolstrac; ſatil fecit ũc igit᷑ tibi cõmendo ⁊ a te peto:vt del operã: vt ĩtelligat diligẽter me ſeripſiſſe de ſeſe: meãq; cõmẽdationẽ vſui magno ſibi fuiſſe: eritt id mibi vebemẽter gratuʒ Gpi · xxi. ¶ Ou m antea capiehã ex officio — meo voluptatẽ: ꝙ meminerã z tibi dili gẽter Liſonẽ hoſpitẽ familiareʒ meum cõmendaſſeʒ: tũ vero poſtea ꝙ ex lis eiꝰ cognoui: eũ tibi falſo ſuſpectuʒ fuiſſe ve bemẽtiſſime letatꝰ ſũ: me tã diligẽtẽ ĩ eo cõmendando fuiſſe · kta eĩ ſcripſit ad me — „ — — 7„ — „ — „ ſibi meã cõmendationẽ adiumẽto fuiſſe: 1 omia mibi tua 2 facta ⁊ dicta laudabat Quappter iſi a te ita tractat᷑:vt iã nõ de ſideret cõmendationẽ meã:iſqʒ ſe lĩis me is oĩa cõſecutũ putet: tñ a te peto in ma ioꝛẽ modũ: vt eũ etiã atq;ʒ etiã tuis offici is liberalitate cõplectare· Scriberẽ ad te qualis vir eẽt: vt ſuꝑioꝛibꝰ lris fecerã: ni ſi eũ iã ꝑſeip̃m tibi ſatis eẽ notuʒ arbitra rer · Gpi · xxv · ¶ Te mi plance ꝓ paterna neceſſitudĩe: pꝛo nro amoꝛe: ꝓ ſtudiis: 1 oĩ curſu nro totiꝰ vite ſimillimo:rogo:a a te ita peto: vt maioꝛe cura: maioꝛe ſtu dio nullo mõ poſſim:vt hãc rẽ ſuſcipias meã putes eẽ: enitare:cõtendas· efficias. vt mea cõmendatõe: tuo ſtudio Ceſaris bñficio hereditatẽ ꝓpĩqui ſui Q· capito obtĩeat · Cpi · xxx · (CCaio flauio ho neſto ⁊ omato viro equite Romão vtoꝛ q;familianiter: fuit enĩ generi mei Cn. pi ſo ĩs ꝑneceſſariꝰ:meq; diligẽtiſſime obſʒ uat: 1 ii⸗ e1 E. Flauius frater eiꝰ· Quaꝓp pter velĩ honoꝛis mei ca:qbus rebꝰ hone ſte. ⁊ ꝓ tua dignitate poteris q; honoꝛifi cxétiſſiz. zliberaliſſime Caiũ flauiũ tra ctes. Id mihi ſic erit gratũ · vt gratiꝰ eſſe nihil poſſit · Szʒ pterea tibi affirmo neqʒ ãbitiõe adductꝰ facio· ſed tũ familiarita te ⁊ neceſſitudine:tum etiã veritate · te ex Cai flauii officio ⁊ obſeruãtia · pᷣterea ſplẽdoꝛe· atʒ ĩter ſuos grã magnaʒ volu tatẽ eẽ capturum · Gpi · xxxii· In Mleſma ciuitate tã lauta:tãq; nobili con iũctiſſimos hẽo ⁊ hoſpitõ ⁊ familiaritate Ml. 1 G. Clodiũ archagatũ 1 philonẽ Sʒ vereoꝛ ne q; cõpluris tibi pᷣcipue cõmen do exeqre videar aãbitõe qdã cõmendatõ nes meas qʒq; a te quidem eumulate ſa tiſfit ⁊ mihi ⁊ meis omnibus: Sed velim ſic exiſtimes banc familiam: 1 hos mihi 2* — vxxviij. „ % maxime eẽ cõiunctos vetuᷣſtate: c fficiis: beniuolẽtia · Quãobꝛẽ peto a te ĩ maioꝛeʒ modũ:his oĩbus ĩ rebus quãtũ tua fides dignitaſqʒ patiet᷑ cõmodes · I ſi feceris erit mibi vehemẽtiſſime gratũ· Epi · xxxiii ¶ D¶ Cneo otalicio Naſone vtoꝛ familia — ESpi.xxxv. riſſime ita ꝓꝛſus vt illiꝰ oꝛdĩs nullo fami liariꝰ. Nazʒ ⁊ hũanitate eiꝰ ⁊ ꝓbitate ⁊ cõ ſuetudĩe quotidiana magnope delectoꝛ. Nihil iã opꝰ ẽ expectare te qbus eũ vbis cõmendẽ quo ſie vtar vt ſeripſi · hʒ is ĩ ꝓp uĩcia tua negocia qͥ ꝓcurãt liberti:hilariꝰ antigonꝰ demõſtratꝰ quos tibi negocia q; oia Naſonis nõ ſec cõmẽdo ac ſi mea eẽnt. Cratiſſimũ mihi feceris ſi intellexe ro hãc cõmẽdationẽ magnuʒz apud te põ dus habuiſſe · Gpi · xxxiiii · uituz mih boſpitiũ ẽ cũ Liſone:valdeqʒ ab eo obſeruoꝛ: cognouiq; dignũ ⁊ prĩ̃e ⁊ auo: Eſt eni nobilltima fam lia⸗ EECQOua ꝓpter cõmendo tibi rẽ ei:domũq; maio rẽ ĩ modũ:magnoq; oꝑe abs te peto: cu res vt is ĩtelligat meã cõmẽdatõʒ: maxĩo ſibi apð te adiumẽto: ⁊ oꝛmamẽto fuiſſe C¶ Lutiũ a Caiũ aurelios lucii filios qbꝰ a ipſis ⁊ patre eoꝛuʒ viro optĩo familiariſſime vtoꝛ:commẽdo tibi maioꝛẽ ĩ modũ adoleſcẽtis oĩbꝰ optĩs ar tibus oꝛnatos:meos ꝑneceſſarios tuaqʒ amicicia digniſſimos · ſi vlla mea apð te cõmendatio valuit: ꝙ ſcio multas plim valuiſſe:hec vt valeat rogo · & ſi eos ho noꝛifice liberaliterq; tractaris: 2 tibi gra tiſſimos: optĩoſq; adoleſcẽtes adiũxeris 2 mihi gratiſſimũ feceris · Epi·xli· ¶ H Etſi ex tu is ⁊ ex L.oppi familiariſſi mi fis cognoui te memoꝛẽ cõmẽdatõnis mee fuiſſe · Idq; ꝓ tua ſũma erga me be niuolẽtia: ꝓ q; nr̃a neceſſitudĩe mĩme ſũ amiratꝰ:tñ etiã atʒ etiã tibi L.oppii ab ſentis negocia cõmẽdo · Tãta mihi cũ eo neceſſitudo ẽ familiaritaſq;:vt ſi reſ mea eẽt ñ magis laboꝛarẽ:qppter gratiſſimũ mihi feceris ſi curaris vt is ĩtelligat me a te tantũ amari:quãtũ ipᷣe exiſtio· hoc mi hi gratiꝰ facẽ nihil potes.Idq; vt facias vehemẽter te rogo· Gpi · xlv. FCuid ego tibi cõmendẽ eũ:quẽ nupie diligis 5 ſed tñ vt ſcires eũ a me nõ diligi ſolũ: ve ruʒ etiã amari:ob eã rem hec tibi ſcribo: oĩm tuoꝛũ officioꝛuʒ q̃ ⁊ multa 1 magna ſũt mihi gratiſſimũ fuerit ſi ita tractaris egnatiũ vt ſẽtiat ⁊ ſe a me ⁊ me a te ama richoc te vehemẽter etiã atʒ etiam rogo· Gpi rxlvii · ¶ Rä¶ Bupſi hoc mihi ꝓ tua ĩ me obſeruãtia quã penitꝰ ꝑſpexi q;Bdiu Bꝛunduſii fuimꝰ: vt ad te familiariter: q̃ ꝓ meo iure ſcriberẽ: ſiqua res eẽt de qᷓ valde laboꝛarẽ.·M. Quriꝰ q patras nego tiat᷑ ita mihi familiaris eſt vt nibil poſſit eſſe cõiunctꝰ: multa illiꝰ ĩ me officia:mi ta ĩ ilũ mea:⁊ qð maximũ ẽ ſũmus inter nos amoꝛ ⁊ mutuus · Que cũ ita ſint ſi vl lã in amicicia mea ſpeʒ habes:ſi ea q̃ ĩ me officia ⁊ ſtudia Bꝛũduſu cõtuliſti:vis mi hi eẽ gratioꝛa efficere q;q; ſũt gratiſſima ſi me a tuis oĩbus aman vides:hoc mihi datũ largire · vt M. Quriũ ſartũ ⁊ tectũ ¶ vt aiunt) ab oĩ ĩcõmodo:detrimẽto: mo leſtia ſincerũ:ĩtegrumqʒ cõſerues:⁊ ipſe ſpõdeo: ⁊ oẽs hoc tibi tui ꝓ me recipient ex mea amicicia: ex tuo ĩ me officio ma ximũ te fructũ: ſummãqʒ voluptatẽ eſſe capturũ · Gpi · li · ¶ L¶ Bubliü meſcenũ equitẽ Romanũ: oĩbus rebꝰ omatũ:meũ qʒ ꝑfamiliarẽ tibi cõmẽdo ea cõmẽdatio ne ꝗᷓ poteſt elle diligẽtiſſima: peto a te ⁊ ꝓ nẽa ⁊ ꝓ paterna amicicia:vt eũ ĩ tuã fi dẽ recipias:eiꝰq; rẽ:famãqʒ tueare.Virũ bonũ:tuaq; amicicia dignũ tibi adiunxe ris:mihiq; gratiſſimũ feceris · Epiſt · li · ¶ ¶ Luuꝰ cuſtidiꝰ ẽ tribulis ⁊ mũiceps familiaris meꝰ. Ts cãz habet quã cauſã ad te defert:cõmendo tibi hoĩeʒ ſicut tua ſides:⁊ meꝰ pudoꝛ poſtulat: tãtũ vt faci lis ad te aditꝰ hẽat:qᷓ equa poſtulat:vt li bẽte te ĩpetret:ſentiatq; meã ſibi amicici am etiã cũ lõgiſſime abſiʒ ꝓdeſſe ĩpꝛimis apud te · Gpi · lx · ¶ Nultos tibi cõmẽdeʒ neccẽe ẽ: quoniã oꝛbꝰ nr̃a neceſſitudo no ta ẽ: tuaq; erga me beniuolẽtia : ſed tñ 1 ſi oĩm quos cõmendo velle debeo: tñ cuʒ oĩbꝰ nõ eadẽ mihi cã ẽ.T. auguſius ⁊ co mes me fuit illo miſerrio tpe: ⁊ oĩm iti nerũ nauigationũ:laboꝛũ: ꝑiculoꝛũ meo rũ ſociꝰ:neq; hoc tꝑe diſceſſiſſʒ a me niſi ego ei ꝑmiſuſẽ. Quare ſic eũ tibi cõmẽdo vt vnũ de meis domeſucis ⁊ maxĩe neceſ ſariis · pgratũ mihi feceris ſi eũ ita tracta ris: vt ttelligat hãc cõmendatõeʒ ſibi ma no vſui acʒ adiumẽto fuiſſe · Epi · lxxiiii. (N ¶ Etſi ñ dubito quĩ apð te cõmẽdatõ — — —rr X — „ — — — — — aà +— — — ꝛima ſatis valeat: tñ obſequoꝛ homĩ fa miliariſſimo C. Ruiano flacco: cꝰ cã oĩa tũ cupio tũ me hercule etiã ðbeo:de quo pñ̃s tecũ egi diligẽter:cuʒ tu mihi hũa niſſiẽ rñdiſti: ⁊ ſcripſi ad te accurate an tea: ſed putat intereſſe ſua:me ad te q;ſe piſſime ſcribẽ · Quare velĩ mihi ignoſcas ſi illiꝰ voluntati obtꝑans: minꝰ videboꝛ memiſſe cõſtãtie tue· te illud idẽ peto vt de loco quo ðᷣpoꝛtʒ frumẽtũ:⁊ de tꝑe RKuiano cõmodes:quoꝛũ verũq; p eundẽ me obtinuit triẽniũ:dũ põper iſii nego cio p̃fuit · Sãma ẽ ĩ quo mihi gratiſſimũ facere poſſis: ſi curaris vt Ruianꝰ quan do ſe a me amari putet:me a te amari ſei at:erit id mibi ꝑgratum. Gpiſtola· lxxvii. bec ex Tullio crca cõmendationẽ: ſequũ tur nũc circa idẽ ex Gaſparino ꝑgamẽſi · (d idem. bi magis nature tue conueni re arbitroꝛ:q; vt apud te bñfici oꝛuz memoꝛa q́; lõgiſſima ſit: ĩiuriarũ vero bꝛeuiſſima· Scis nec te latʒ Metellũ ſepenumero ſe ⁊ opes ſuas ꝓ te obieciſſe magma ꝑiculis:vt honoꝛẽ tuuʒ „ 7 ◻ʒ „ defenderet: cogita nũc vt idẽ facias: ⁊ ſe ac cauſas ſuas cõmendatas habeas.Niſi ſatis nota eẽt tibi virtus ac ſapiẽtia Me telli:lõgioꝛi ad te oꝛatione vterer: ſed cũ ea res tibi ſit notiſſima nõ puto aliud p ſtare:niſi vt te oꝛatũ velim: ne cauſã tuaʒ ꝑiclitari patiaris:ꝓſitq; aliqd ei:ꝙ tã cla ris imaginibꝰ oꝛtũ traxerit · Merellus ſe tibi cõmendat rogatqʒ vt foꝛtunas ſu as tuearis. go vero ꝓ cã eiꝰ fere magis laboꝛo qᷓ; ſi res mea ageret᷑:quare te ma xime oꝛatũ volo:vt cũ tuipſe ſemꝑ no bi litatis defenſoꝛ fueris: huic hoĩ nõ igno bili faueas: iudiceſq; nullã ex tuis laudi bꝰ maioꝛẽ eſſe:qᷓ; ſi a te hoĩe oꝛnatiſſimo atzʒ ãpliſſimo cã ſua ðᷣfẽſa fuerit: nec has putes aut illiꝰ tantũ: aut meas pᷣces eẽ: nemo enĩ vir bonꝰ ẽ in ciuitate:qᷓ nõ hoc idẽ maxĩe a te velit. Si enĩ cãʒ eiꝰ aſſũpſe ris ĩcredibile ẽ quantã gratiaʒ apud oẽs bonos ĩuenturꝰ ſis ¶ Qum veterẽ in me beniuolẽtiã tuã ſepe cogito:nihil eſt qð de officio tus dubitẽ :ſecuro itaq; aĩo ti bi foꝛtunas meas cõmẽdo:elegiq; teipᷣm ex oĩbus amicis meis: cui me ⁊ opes me as potiſſime crederẽ ¶ Süuma que inter Fxxviv. nos a pueris vſq; neceſſitudo fuit: ⁊ re rũ pene oĩm ſocietas facit vt maioꝛẽ ĩ te ſpem habebã: qᷓ; ĩ aliquo eoꝛũ quos pꝰea natos babei Ccum multi ſe vltro mihi offerꝛent: pollicerent᷑ ĩpigre oꝑam ſuam ĩ nullo alio certe ſpem meã reponere vo lui:q; ĩ te vno. ¶ Qũ iuſticiã tuã ſpecto mhil cauſe mee diffido:ſceio quidẽ nunq; te cuiuſq̃; hoĩs potentiã aut opes tanti feaſſe: quin multo plus noſtrarũ leguʒ iuſticlam ⁊ equitatẽ feceris · ¶ Caudeo plurimũ iudiciũ meũ qð de te feci: cũ mł tis bonis ⁊ doctis viris eõuenire · Nemo fere ẽ qui cũ audiuit te aſſumptũ eſſe in arbitrù cauſe mee:nõ iudicet me ſuꝑioꝛẽ futurũ:quare ne hãc expectationẽ fallas etiã atqʒ etiã queſ⸗ n velĩ vien itatẽ meã cõmendatã habeas:⁊ ꝓ tua ſapiẽtia ꝑtes meas quantũ poteris cõtra potẽtiã iſtoꝛũ hoĩm tuearis· MHec Caſparinꝰ (B ¶ Te oꝛo vt ĩ tꝑe maioꝛẽ in modũ me com mendes ſũmo põtifici:nõ quidẽ vulgari vt ſolent amoꝛe:ſed exquiſitioꝛi quodam ac diligẽtioꝛi: vt plane ĩitelligat nõ vilem eẽ recòmendationẽ tuã. DHoggius ¶ ¶ Cabꝛiele mirabili (ꝗᷓ tibi has lr̃as red didit) vtoꝛ iã multos annos familiariſſi me:a ſũma ẽ mihi cũ eo amicicia. Ics noĩe ducis Sphoꝛtie it legatꝰ ad Alfonſuʒ Re gẽ legatõe libera: q̃re euʒ iſtac eẽt iter fa cturus:nõ potui nihil ei dare ad te l̃arũ vt ⁊ te Cabꝛiel ⁊ tu gabꝛielẽ noſces Vale Philelfus ¶ Cum Tobẽs Marius filiꝰ ad te iret:nõ ei potui nihil l̃arũ dare quibꝰ ĩtelligeres te mihi facturũ rẽ gratiſſimaʒ ſi meo etiã noĩe ⁊ libẽter ⁊ ꝓhůane:vt bo nos ⁊ eruditos ſoles eũ exceꝑis.Tdẽ ¶ D ¶ Beto abs te maioꝛẽ ĩ modum:vt qð ⁊ mihi coꝛã recepiſti:⁊ ex ꝓximis meis lñ̃is audire potuiſti i apud patrẽ tuũ pᷣſtan tiſſimũ ⁊ munificẽtiſſimũ pꝛicipeʒ q̃;pꝛi mũ ⁊ q;optĩe conficias hac mihi re neqʒ gratiꝰ quicqᷓ; neq; magiſ neceſſariũ pᷣſta re potes· Tdẽ ¶ E Beri abs te ꝓxiĩs li teris ſedᷣm qð etiã nũc terciũ ⁊ peto:⁊ te quoq; ſi pateris rogo:vt rẽ meã apð pꝛi cipẽ nr̃m munificẽtiſſimũ patrẽ tuũ:vbi minus cõfeceris ita cõficias vt mihi abi ens coꝛam recepiſii · In hunc diem neq; tu reſpõdiſti quicq;: nec ex alio ſum cer tioꝛ factus quid egeris: aut non egeris· vrvy. Ttaqʒ aut rũde q́;pꝛimũ:aut equũ mitte quo vehoꝛ ad vos · Naʒ ſi ad vos venero facile futuruʒ ſuſpicoꝛ ne vacuꝰ mediola mum repetã: p̃ᷣſertim cũ iam ĩſtet natalis xpᷣianꝰ: qui pꝛiceꝑs ſolet ad benificentiã exhoꝛtani Thdeʒ. En 8 1 pꝛinceps nĩỹ Eranciſcꝰ Sphoꝛcia tibi abeũti iuſſerat 2ipſe vbis pluribꝰ abs te petii:ſi minuſ ĩ hãc dieʒ còficere potuiſti:vt cõficias tã deʒ cupio.hac enĩ vna re neqʒ; gratiꝰ mi Hhi quicqᷓ; p̃ſtare queas :neq; etiã iocũdiꝰ Atqui beneficiũ illud quis nõ libẽter cõ ferat:qð is in quẽ cõferamus maximi ſit facturꝰ: ⁊ eo tñ vſurꝰ nõ ſit ? Sic entʒ tũ ſumꝰ liberales:cũ ex hmõi nr̃a liberalita te neq; moleſtiemeq; ĩcõmodi quicq̃ʒ ac cepimꝰ. Tenes quid velĩ · Vale· Tdeʒ EE Te admodũ oꝛatũ velñi p̃ſentẽ tabella riũ mea hẽas cã q́;õmendatiſſimũ. Naʒ quidqᷓd auſpicioꝛũ ⁊ cõſilii:ſuã ĩ rem con tuleris:meis addictũ foꝛtũis certo exiſti mauerĩ rectaqʒ mihi cẽſura fuerit ob eaʒ tue comitati beneficẽtiã multoq; obſtri ctioꝛẽ eſſe oꝑoꝛtere · Baldaſar Raſinꝰ. Et hec circa cõmendationẽ ſufficiãt · irca literas ad amicuz datag: aut ab eo receptas clauſule· Exoꝛdiales vt pluri mũ Marci Tullu Ciceronis Incipiũt. Egi tuas lras quibꝰ ad me ſcri bis gratũ tibi eſſe:ꝙ crebꝛo cer tioꝛ ꝑ me fias de oĩbus rebꝰ: meaʒ erga te fidẽ· beniuolentiã facile ꝑ ſpicias quoꝛũ alterũ mibi: vt te plurimũ diligã facere neceſſe ẽ: ſi volo is eſſe queʒ tu me cẽ voluiſui · Aterũ facio libẽter:vt quoniã ĩteruallo locoꝛuʒ ac tꝑm diſiũcti ſumuſiꝑ literas tecũ q̃;ſepiſſime colloqᷓr ſi rariꝰ fiet q; tu expectabis:id erit cãe nõ eiꝰ generis mee litere ſũt: vt eas te mere cõmittere audeaʒ: quotiẽs mihi cer toꝛũ hoĩm poteſtaſ erit:quibꝰ recte dem nõ p̃termittam. libꝛo pão/Gpi·vi· ¶ De oĩbus rebꝰ ꝗᷓ ad te ꝑtinent:quid actũ:qᷣd cõſtitutũ ſit: quid põpeiuſ ſuſceperit:op time ex ẽplatoꝛio cognoſces:qui nõ ſolũ ĩterfuit his rebꝰ ſed etiã p̃fuit:neqʒ vllũ officiũ erga te hoĩſ amãtiſſimi pꝛudẽtiſ ſimi diligẽtiſſimiqʒ p̃termiſit · Ex eodeʒ 1 de toto ſiaru reruz cõmuniũ cognoſces: les ſint nõ facile ẽ ſcribere · GCpi. vii Neriocude fuerũt mihi litere tue: qui bus ĩtellexi te ꝑſpicere meã ĩ te pietateʒ: quid enĩ dicã beniuolentiã:cũ illud ipſũ grauiſſimũ ⁊ ſanctiſſimũ nomẽ pietatis leuius mihi meritis erga me tuis eẽ vide atur · Qãt tibi grata mea erga te ſtudia ſeribis eſſe:facis tu quidẽ abudãtia qua dã amoꝛiſ: vt etiã grata ſint ea q̃ p̃termit ti ſine nefario ſcelere nõ pñt. Tibi autem multo notioꝛ atq; uluſtrioꝛ meꝰ ĩ te ani mus eſſet:ſi hoc tꝑe omni: quo ſeiuncti fuimꝰ ⁊ vna ⁊ Bome fuiſſemꝰ . Epi . viii. De qua rõe tota iam videt᷑ mihi expo nendi tepus dari: pt tibi reſcribã ad ea q̃ ꝗ̃ris Epi · eadẽ. ¶ Oue ad me de tuis re bus do meſticis ſcribis: qqʒ mihi cõmen das:ea vt ante mihi cure ſùt ⁊ me nolim admoneri: rogari vero ſine magno dolo re vix poſſum · Gpi ·x ¶ Quanq; me noĩe negligẽtie ſuſpectũ tibi eſſe doleo:tñ nõ tam mihi moleſtũ fuit accuſari abs te of ficiũ meũ qᷓ; icundũ requiri: p̃ſertim ĩ quo accuſabar culpa vacarẽ:ĩ quo aũt deſiderare ſignificabas meas lr̃as pꝛe te fers ꝑſpectũ mihi quidẽ:ſed tamẽ dulceʒ ⁊ optatũ amoꝛẽ tuũ· Equidẽ neminẽ pꝛe termiſi quẽ quidẽ ad te puẽturũ putarez cui literas nõ dederim· EGtenĩ quis ẽ tam ſcribẽdo ĩpiger qᷓ; ego· te bis rero ter ve ad ſũmum: ⁊ eas ꝑbꝛeuis literas acce i: quare ſi iniquꝰ es ĩ me iudex:condẽna b eodez ego te crimine:ſin me id facere noles:te mihi equũ p̃bere debebis. Sʒ de literis hactenus· Non enĩ vereoꝛ:ne non ſeribẽdo te expleã: p̃ſertim ſi ĩ eo genere ſtudiũ meũ nõ aſpnabẽ · l · ſcðo · Cpi· pꝛĩa ʒ hec ipſa neſcio recte ne ſint literis cõmiſſa:quare cetera cehnoſ ces ex aliis · Gpiſtola.v.¶ Scribẽt alu:multa nuncdia bãt:ꝑfert etiã multa ipſe rumoꝛ:q̃re ego nec p̃terita: nec pᷣſentia abs te:ſed vt ab hoĩe lõge in poſterũ ꝓſpiciẽte futura ex pecto:vt ex tuiſ rebꝰ cũ foꝛmã reipub.pi derim:quale edificiũ ſit futurũ ſcire poſ ſim Neqʒ tamẽ adhuc habeo quo te accu ſeʒ: neqʒ; eĩ fuit qð tu plus ꝓuidẽ Poſtez q; uis nrm Grl vii. C e hec pluribꝰ multaqʒ alia ⁊ de te:⁊ ad te q;pꝛimũ ero aliqd nactus ocii· pi.ix · ¶ Recepi autẽ a te miſſas l̃as ĩ Slica cũ eẽm ĩ caſtris ad · x. ł.quĩtileſ ſcriptaſ hũaniſſime:qbꝰ facile lkas ⁊ ĩgeniũ tuũ ꝑſpici poſſet plüä tis bide din qu mit am ie ſz neq; vnde: neqʒ quo die date eent: atz quo tẽpoꝛe te expectarẽ ſignificabãt: nec is q attulerat a te acceꝑpat: vt ex eo ſcirẽ uo ex loco atq; tꝑe eent date· Gpi · vltĩa Sed tue litere de tua p̃ᷣſertĩ dignitate ⁊ de nrẽ̃a cõiunctiõe maximi ſũt apud me põderis:mihi ꝗq̃ſtoꝛ optatioꝛ obtĩgere ne mo potuit · Gadẽ epiſtola ¶ Buribꝰ ver bis ad te ſcriberẽ:ſi tua hũanitas lõgioꝛẽ oꝛõʒ expectaret: aut fieri nr̃a amicicia pa teret᷑:aut res verba deſideraret.ac non ꝓ „ ſe ipſa loqueret᷑ · li.ii. Epiſtola.ii.¶ Qð ſcribis manẽdi tibi cãm eam fuiſſe vt me cõueniresg: id mibi ne mentiar ẽ gratum Spi · iii. ¶ Trales veni ad vi. klł.ſextiles. Tbi mihi pᷣſto fuit luciliꝰ cũ lrĩis mãdatis q; tuis:quo quideʒ hoĩe neminẽ potuiſti nec mihi amicioꝛeʒ: nec vt arbitroꝛ ad ea cognoſcẽda q̃ ſcire volebã aptioꝛẽ pꝛudẽ tioꝛẽ ve mittere · go aũt ⁊ tuas lr̃as legi libẽter: ⁊ audiui luciliũ diligẽter. Gpi · ini Moleſuſſime autẽ fero:ꝙ te vbi viſu ruſ ſim neſcio:eoqʒ ad te tardiꝰ ſeripſi:q; quotidie te ipſũ expectabã cũ interea ne literas quwẽ vllas aeccpi ꝗᷓ me docerẽt jd ageres: aut vbi te viſurꝰ m · Epi · v. Muanbus verbis ad te ſcribã:cũ plus ocii nactꝰ ero·hec ſeripſi ſubito cũ Bꝛuti pueri laodicee me cõueniſſẽt: ⁊ ſe Romã pPperare dixiſſent · Ttaq; nullas his p̃ter . ad te ⁊ ad bꝛutuʒ dedi literas· Epi.vi. Pen quãtũ ex tuis lñis ĩtelligè potui videbã te hãc epiſtolã cũ ad vꝛbẽ eſſes eẽ lecturũ refrigerato iã leuiſſimo ſermone hoĩm ꝓuincialiũ:tñ cũ tu tã multis vᷣbis de ĩ ꝓboꝛũ oꝛõe ad me ſcripſiſſes:faciũdũ mihi putaui:vt tuiſ lris bꝛeui rñderẽ:ſed pꝛio duo capita epiſtole tue tacita mibi qdammõ relinquẽda ſũt:nihil eĩ hũt qð diffinitũ ſit aut certũ · Gpi. vi. ¶ Ded ſi me diligis:ſi a me diligi vis: ad me lr̃as: vt q;plurimũ leticia afficiar mittito · Epi ſtola.viii · ¶ Oſeruilius ꝑbꝛeuis mihi li teras a te reddidit qᷓ mibi nõ minꝰ longe viſe ſũt. niuriã enĩ mihi fieri putabã cũ rogabar. Gpi · ix · ¶ Stomachoſioꝛes me as ſẽ̃as quas dicas eẽ nõ ĩtelligo· Bis ad te ſcripſi me purgãs diligẽter: te leuiter accuſas ĩ eo ꝙ de me cito credidiſſes: qd genꝰ qrele mihe quidẽ videbat᷑ eẽ amici: ſin tibi diſplicet nõ vtar eo pꝰ hac: ſed ſi — vt ſeribis he lẽe nõ fuerunt diſerte: ſcito meas nõ fuiſſe. vt enĩ Rriſtarchꝰ ho meri verſü neget us nõ ꝓbat:ſic tu (libet eĩ iocari) qð diſertũ ñ erit ne putanis meuùᷣ Gpi · x. ¶ Aecipio excuſationẽ tuã q̃ vſuſ es:cur ſepiꝰ ad me l̃as vno exẽplo dediſ ſes: ſed accipio er ea ꝑte: quatenꝰ aut ne gligẽtia: aut ĩ pbitate eoꝛũ qui eplas acci piũt fieri ſeribis ne ad nos pferant᷑ AHllaʒ pteʒ excuſatiõis qua te ſcribis oꝛõis pau ptate(ſic enĩ appellas ) hiſdeʒ verbis epi ſtolas ſepiꝰ ad me mittẽ nec noſco nec ꝓp bo.Gt ego quẽ tu ꝑ iocũ(ſic enĩ accipio⸗ diuitias oꝛõis babere dicis: me nõ ee ver boꝛũ admodũ inopẽ agnoſco · li · iii. Epi. quarta. ¶ Mi aũt qui eẽnt auderẽ ſeribẽ niſi te ĩtelligere cõfiderẽ. Gpi: vi. ¶ Etſi ꝑpaucis añ diebꝰ ðderã lĩ̃as nũcio ad te pluribꝰ verbis ſcriptas:quibꝰ declaraue rã quo te aĩo cenſerẽ eſſe opoꝛtere: ⁊ qᷣd tibi faciendũ arbitrarer· tũ cũ Theofilus libertꝰ tuus ꝓficiſceret᷑: cuius ego fidẽ er ga te:beniuolentiãq; ꝑſpexerã:ſine meis literis eũ ad te venire nolui.hiſdẽ igitur de rebꝰ etiã atq; etiã hoꝛtoꝛ:quibꝰ upio ribus literis hoꝛtatꝰ ſum:vt ĩ ea republi uerẽti mibi iãdiu ꝗᷣ;d ad te potiſſimũ criberẽ ñ mõ cte res vlla ſʒ ne genꝰ qdẽ lr̃arũ viſitatũ veniebat ĩ mẽtẽ Vnã eĩ ꝑtẽ cõſuetudinẽ earũ eplarũ qbꝰ ſcdis rbꝰ vti ſolebamꝰ:tẽpuſ eripuerat:pꝑfeceratq; foꝛtũa: nequid tale ſcribẽ poſſeʒ:aut oĩo cogitare· Relinquebat᷑ triſte quoddam miſerũ: 1 his cwus cõſentaneum genꝰ literarũ:id quoqʒ deficiebat me ĩ quo de bebat eẽ:aut ꝓmiſſio auxilii alicuius:aut cõſolatio doloꝛis tui · Quid pollicerer nõ erat · Ipſe eĩ ꝑi foꝛtuna adiectꝰ alioꝛũ opi bꝰ caſus meos ſuſtẽtabã:ſepiꝰqʒ mihi ve niebat in mẽtẽ qri . ita viuerẽ q; gaudẽ ca = ẽ q;pꝛmũ velis eſſe · Gpi · ix. q viuerẽ. Epi . xiii · fuit · Nã q;foꝛtiter ferꝛes cõis miſerias ñ ĩtellexi:q; me amares facile ꝑſpexi:ſʒ hoc ſcierã . Illð ſi ſciſſem: ad id meas lrᷣas ac cõmodaſſẽ.Gpi· vl.¶ ſeribis de rcõci liata nr̃a gra ñ ĩtelligo cur tcõciliatã eſſe dicas qꝗᷓ nunq́; iminuta ẽ. li.v· pi· ſcda· De meis rebus ne vobis multitudine Rccepi ꝑbꝛeuiſ tuaſ lras qᷣbꝰ id qð ſcire cupiebã cognoſcè nõ potui:cognoui aũt id qð mihi dubiũ nõ l̃aruʒ moleſuoꝛ eẽm:ad Leliũ ꝑſcripſi de rõibꝰ ꝓuiĩcie quid vellẽ fieri:vt is vos do ceret: a cõm onefaceret · Epla tercia ¶ Ex l̃is tuis qᷓs publice miſiſui cepi vna cum oĩbus ĩcredibilẽ voluptatẽ:tantã eĩ ſpeʒ oeii oñdiſli:quantã ego ſꝑ oĩbus:te vno fretus pollicebar· Sed hoc ſcito tuos ve teres hoſtes nouos amicos vehemẽter li teris ꝑculſos atʒ ex magna ſpe deturba tos iacere. Ad me aũt l̃as qͥs miſiſti quã q́ exiguã ſignificatiõeʒ tue erga me volũ tatis habebãt:tñ mihi ſcito iocũdas fuiſ ſe. Nulla enĩ re tã letari ſoleo: q́; meoꝛũ officioꝛũ cõſciẽtia:quibꝰ ſi qñũ nõ mutue rñdet᷑:apud me plus oſficti reſidere facil lime patioꝛ. Gpiſeptĩa ¶ Has lr̃as veliʒ exiſties federis habituras eſſe vĩ:nõ eple meq; ea qᷓ tibi ꝓmitto ac recipio ſanctiſ ſime eſſe obſeruaturũ: diligẽtiſſim eq; fa cturũ. Que a me ſuſcepta defẽſio ẽ te ab ſente dignitatis tue: ĩ ea iã ego nõ ſoluʒ amicicie nĩe: ſed etiã cõſtantie mee cauſa ꝑmanebo. Quãobꝛez ſatis eſſe hoc tꝑe ar bitratus ſũ hec ad te me ſcribẽ ſiq̃d ipſe ĩ telligerẽ: aut ad voluntatẽ: aut ad como dũ: aut ad ãplitudinẽ tuã ꝑtinẽ:mea ſpõ te id eſſe facturũ · Sin aũt quippiam aut a te eẽm admonitꝰ:aut a disekfecturuz dt ĩtelligereſ nibil neq; te ſcripſiſſe:neqʒ quẽq; tuoꝛũ fruſtra ad me detuliſſe · Quã obꝛẽ velĩ ita ⁊ ipſe ad me ſcribas de oĩb⸗ mĩmis maxĩis mediocribuſqʒ rebꝰ: vt ad hoĩem amiciſſimũ: i tuis pᷣcipias:vt oꝑa eõſilio: autoꝛitate:gratia mea ſic vtant᷑ ĩ oĩbus publicis pꝛiuatis foꝛẽſibus dome ſticis tuis amicoꝛũ hoſpitũ cliẽtũ tuoꝛũ negociis:vt qʒð eiꝰ fieri poſſit:pñtie tue deſideriũ meo laboꝛe minuat᷑· Epi · vii. ¶ Coꝛã me tecũ eadeʒz hec agere ſe pe co nantẽ deterꝛuit pudoꝛ quidã pene ſubru ſticus:qᷓ nũc expmã abſens audatiꝰ · Epi ſtola enĩ nõ erubeſcit · Ardeo cupiditate ĩeredibili: neq; vt ego arbitroꝛ rep̃hendẽ da:nomẽ vt nim ſcriptis illuſtret᷑: ⁊ cele 3 ₰ „ 2 „ „ ☛ „ — bꝛet᷑ tuis: qʒd iſi mibi ſepe oñdis te eẽ fa cturũ:tñ ignoſcas velim huic feſtinatõi mee · Gpi·xn· ¶ is rebus quid acturus ſis: ſi tibi moleſtũ nõ ẽ: reſenbas mihi ve liʒ · Gpi · eadẽ na; ipſa cõſolatio lite rarũ tuarũ mihi gratiſſima ẽ (declarãt ei ſũmã beniuolẽtiã pari pꝛudẽtia cõiũctã) iacuert: poſterioꝛa aũt me a tũ illũ fructũ ex his l̃is vel maximũ cepi ꝙ quaſi te pdare humanas res cõtemnẽ tem: a optiĩe cõtra foꝛtunã paratũ: arma tũq; cognoui · Quã quidẽ laudẽ ſapiẽtie tue ſtatuo eẽ maximã: nõ aliũde pẽdere nec extrĩſecus aut bñ:aut male viuẽdi ſu ſpẽſas habere rões · Que cogitatio cũ mi hi ñ oĩo excidiſſet (eteĩ penitꝰ ĩſederat) vi tñ tẽpeſtatũ:⁊ cõcurſu calamitatum erat aliquãtulũ labefactata atʒ cõuulſa. Qui te opieiar video: ⁊ id feciſſe etiazʒ ꝓximis literis multũq; ꝓfeciſſe ſentio. ktaq; hoc ſepius dicendũ: tibiqʒ nõ ſigni ficandũ ſolũ: ſed etiã declarãdũ arbitroꝛ nihil mihi eſſe potuiſſe tuis lĩis gratius Gpi · xii · ¶ Gmnis amoꝛ tuus ex oĩbus ꝑtibus te ondit ĩ his lris quas a te ꝓxĩe accepi:nõ ille quidẽ mihi ignotus:ſed tñ gratus optatꝰ: dicerẽ iocundus niſi id verbũ ĩ omne tpus ꝑdidiſſem · Epi . xv. ¶ Nis ego lr̃is ſiquid ꝓfeciſſeʒ: exiſtima bã optandũ quiddã me eẽ aſſecutuʒ. Sin minus foꝛte valuiſſent:officio tñ eſſe fũ cturũ beniuolẽtiſſimi atz amiciſſimi. quẽ me tibi fuiſſe ſempꝑ exiſties veliʒ: ⁊ futu rũ eſſe cõſidas.Spi · xvi.· ¶ Non obliuiõe amicicie nre nõ ĩtermiſſione cõſuetudĩs mee:ſuꝑioꝛibꝰ tꝑibꝰ ad te nullas lr̃as mi ſi: ſed ꝙ pꝛioꝛa tꝑa ĩ ruinis reipu nni⸗ q a ſeribẽdo tu is tiuſuſſimis atz acerbiſſimis ĩcõmodis retardarũt · Cũ vero ⁊ interuallũ iã ſatis longũ fuiſſet: ⁊ tuã virtutẽ:animiqʒ ma gnitudinẽ diligẽtius eſſez mecũ recoꝛda tus:nõ putaui eſſe alienũ ĩſtitutis meis bec ad te ſeribere · Spi. xvi. ¶ De tuo au tẽ flio vereoꝛ: ne ſi nibil ad te ſcripſerim debitũ eiꝰ virtuti teſtimoniũ videar non cepiſſe. Sin aũt oĩa ꝗᷓ ſentio ꝑſcripſerim ne refricẽ meis lr̃is deſideriũ ac doloꝛẽ tu um. ſed tamẽ pꝛudẽtiſſime facies ſi illius pietatẽ:virtutẽ: ĩduſtriã vbicũq; eris tu am tecũ eſſe duces · Nec enĩ nolira minꝰ ſunt: ꝗᷓ aĩo cõplectimur q; qᷓ oculis ĩtue mur. Quãobꝛẽ ⁊ illiꝰ eximia virtus:ſũmꝰ qʒ ĩ te amoꝛ magne tibi cõſolatõi eſſe de bet · Epi · eadẽ. Beto a te ne me putes obliuione tui rariꝰ ad te ſeribẽ q; ſolebaʒ ſed aut grauitate valitudis:qua tamẽ iã baas videoꝛ leuari: aut ꝙ abſim ab vꝛ vt qui ad te ꝓficiſcant᷑ ſcire nõ poſſiʒ tepi mme ma etie dere iſi umi at) tum lla. tie⸗ Quare veliʒ ita ſtatutum habeas me tui memoriaz cum ſũma beniuolẽtia tenere tuaſq; omnis res nõ minori mihi cure: q; meas eſſe · libꝛo · vi · Gpi · ſecũda ¶ Du pionbꝰ lrĩſ beniuolẽtia adductꝰ:q̃́; ꝙ reſ ipſa poſtularet fui lõgioꝛ: neq; enĩ cõſir matõe noſtra egebat vitꝰ tua:neqʒ eꝛat ea cauſa mea atz foꝛtuna:vt ego cui oĩa deeſſẽt alterũ cõſirmarẽ:hoc itẽ tẽpe bꝛie uioꝛ eſſe debeo:ſiue enĩ nihil tũ opꝰ fuit tam multis verbis nichilomagis nunc opus eſt. ſiue tum opus fuit illud ſatis e pꝛeſertim cum acceſſerit nichil noui Nam etſi quotidie aini audiuimus earũ rerũ quas ad te ꝑferri exiſtimo: ſũ ma tñ eadẽ eſt:a idem exitꝰ quẽ ego tam video aĩo: q́; ea que oculis cernimꝰ:nmec „ 27 2 vero quicq́; video:quod nõ idem te vidẽ certe ſeio. Epi.tercia ¶ Nom quid ad te ſcriberẽ nihil erat: ⁊ tñ ſiquid eẽt ſciebã te atuis certioꝛẽ fieri ſolere· De futis au tẽ rebꝰ etſi ſꝑ difficile eſt dicere: tñ inter duʒ cõiectura poſſis ꝓpius accedere: cuʒ res eſt eiuſmõi:cuiꝰ exitꝰ ꝓuideri poſſit. Gpiſto.q̃rta. ¶ Sed bec ſatis multa:vel plura potiꝰ qᷓ; neceſſe fuit:facit aũt non lo uacitas iſed beniuolẽtia lõgioꝛes epi ſtolas . ᷓpi · eadẽ .¶ Nec dubito quin le gẽte te has literas: cõfecta iam res futu ra ſit · Gpi . xii · ¶ õ ea res me deterruit quo minꝰ poſteaq; in italiã veniſti lrãs ad te mitterẽ ꝙ tu nullas ad me miſeꝛas ſz quia nec quid tibi pollicereꝛ ipſe egẽs rebus oĩbꝰ:ne quid ſuaderẽ cũ mibimet ipſi cõſiliũ deeſſet: nec quid cõſolatõnis afferꝛẽ in tãtis malis reꝑiebã. hec quãqᷓ; nihuo melioꝛa ſũt: nũc etiã atzʒ etiaʒ mul ta deſperatioꝛa:tñ inanis eſſe meas lrãs q; nullas eſſe malui:Epiſto. vltima. HMec ad te pluribꝰ verbis ſcripſi q̃; ſo leo:nõ ocu abũdãtia:ſed amoris erga te quo me quadaʒ epiſtola ſubinuitaras ſi memoria tenes:vt aliquid ad te eiuſmõi ſcriberẽ quo minꝰ te pꝛetermiſiſſe ludos peniteret:qð ſi aſſecutꝰ ſum gaudeo:ſin minꝰhoc me tñ cõſoloꝛ:q poſthac ad lu dos venies noſqʒ viſes:neqʒ in epiſtolis relinques meis ſpeʒ aliquã delectatõnis tue.libꝛo· vii. Epiſtola pma ¶ Hec ad te ſeripſi verboſi ⁊ tibi moleſtꝰ fui ꝙ te cũ mei:tum reipub.cauſa cognoui amãtiſſi Aj. mũ:notũ tibi omne cõſiliũ meuz eſſe vo lui. Gpiſto· tercia. ¶ Mabes epiſtolã ver boſioꝛem foꝛaſſe qᷓ; velles:qð tibi videri putabo:niſi mihi lõgioꝛẽ remiſeris·Ego ſi que volo expediero:bꝛeui tꝑe te vt ſpe ro videbo · Cpiſto· eadẽ ¶ Jamdiu igno ro quid agas:nihil enĩ ſcribis · neqʒ ego ad te his duobꝰ menſibus ſcripſeraʒ· Qu pio ſcire quid agas: 1 vbi ſis hiematurꝰ epiſtola.ix ¶ Mirabar quid eẽt ꝙ tu mi bi literas mittere ĩtermiſiſſes· Indicauit mihi panſa meꝰ epicureũ te eſſe factum O caſtra pᷣdara· quid tu feciſſes ſi te Ta rẽtum ⁊ nõ ſamarobrinã miſiſſeʒ · Eᷓpiſto la:xii ¶ Adeo ne me iniuſtũ eſſe exiſſima ſti:vt tibi iraſcerer:ꝙ parũ mihi conſtãs nimiũ cupidꝰ dicẽdi viderer:ob eamqʒ cauſaʒ me arbitrare lrãſ ad te iamdiu nõ miſiſſe · Mihi ꝑturbatio animi tui quam vnis literis ꝑl piciebã moleſtiam attulit· Neqʒ alia vlla fuit cauſa intermiſſionis epiſtolarũ: niſi ꝙ vbi eẽs plane neſciebã Gpiſtola ·xii · ¶ ¶ riſippꝰ vectius Cirrhi architecti libertꝰ fecit vt te nõ minoꝛem putarẽ mei:Salutẽ enĩ mihi verbis tuis nũciarat· Valde iaʒ lautus es:qui graue re literas tuas ad me dare homĩ pꝛeſertĩ ꝓpe domelſlico · & ſi ſcribere oblitꝰ eſ ni mis multi iam te aduocato cauſa cadẽt. ſi noſtri oblitꝰ es dabo opeꝛã: vt iſtuc ve niã anteq; plane ex anio tuo effluo. Gpi ſtola · xiii · ¶ Recepi a te aliquot epiſto las vno tꝑe quas tu diuerſis tꝑibꝰ dede ras:ĩ quibus me cetera delectarũt:ſigni ficabãt enĩ te iſtam miliciã iaʒ firmo aĩo ferꝛe: ⁊ eẽ foꝛtẽ virum ⁊ cõſtãtẽ:que ego pauliſper a te ita deſideraui nõ ĩbecillita te anĩ tui: ſed magis vt deſiderio noſtri te eſtuare putarẽ · Quare ꝑge vt cepiſti: foꝛti aĩmo iſtã tolera malidã. multa(mi chi crede) aſſequere· pi · xvii. ¶ Gepi ſtolã cõſciſſã doles:noli laboꝛare:ſalua ẽ domi. Peres cum libebit · OQ autẽ me mo nes valde gratũ eſt . idq; vt ſẽꝑ faciaſ ro Etoen te putas: nũc demuz ĩtelligo te ſapere · ſed me her cule extra iocũ.valde “ tue liteꝛe face te elegãteſqʒ viſe ſũt · Epiſtola · xxxiii · Tu mi volumi quãdo ⁊ ĩſtituiſti ⁊ mi hi vides eſſe gratũ. ſcribe ad me q;ſepiſ ſime de rebꝰ vꝛbanis · de repub. iocundꝰ eſt mibi ſermo literarũ tuarũ:.Cadem OQuod tibi decenti pollicitus ſum me omnes res vꝛbanaſ diligẽtiſſime tibi per ſcripturũ data oꝑa ꝑaui· q ſic omĩa ꝑſeqᷓ rer· vt veꝛear ne tibi nimium arguta hec ſedulitas videatur.tametſi tu ſcio q; ſis curioſus:⁊ q; oĩibus ꝑegrinãtibꝰ gratuʒ ſit minimarù quoq; reruʒ que domi ge rint᷑ fieri certioꝛes: tamẽ in hoc te depᷣ coꝛ ne meũ officiũ hoc arrogãtie cõdem nes:q; huc laboꝛẽ alteri delegaui:nõ quiĩ mihi ſuauiſſimũ ſit. occupato: 1 ad lite ras ſcribẽdas vt tu noſti pigerrimo · tue memoꝛie dare oꝑã.libꝛo octauo. Gpiſto:· prima. ¶ Tu ſi põpeiũ vt volebas offẽ diſui qui tibi viſus ſit: ⁊ quã oꝛatõem ha buerit teeũ: quãq; oſtẽderit voluntateʒ (ſolet enĩ aliud ſentire ⁊ loqui:neq; tan tũ valere ingenio vt nõ appareat qd cu piat) fac mihi ꝑſcribas. Gadẽ . ¶ Exami natꝰ ſum tuis literis: quibꝰ te nihil niſt triſte cogitare oſtẽdiſt: neq; id quid eẽt pſcripſiſii: nõ enĩ quale eſi e ⸗ ne cogi tares aperuiſii · has ad te illico lrãs ſcrip ſi ꝑ foꝛtunas tuas Cicero:ꝑ liberos oꝛo: obſecro:ne quid grauiꝰ de ſalute inco lumitate tua cõſ. Ras.G piſtola · x ¶ Cani nius idez tuꝰ idez noſter cũ ad me nuꝑ veſperi veniſſz: 1 ſe poſtridie mane ad te iturũ eſſe dixiſſet: dixi ei me datuꝛũ aliqᷣd literaruzʒ mane: vt peteret rogaui: con ſcꝛipſi epiſtolã noctu: nec ille ad me r̃diit oblitũ credidi:attamẽ eaʒ ipſaʒ epiſtolaʒ tibi miſiſſez ꝑ meos: niſi aundiſſẽ ex eodeʒ poſtridie te mane e tuſculano exiturũ·li bꝛo.ix· Epiſtola ſecũda ¶ Expectabã om nino iãdiu: meq; ſuſtinebã ne ad te priꝰ iple quid ſcriberẽ: q; aliquid accepiſſem vt poſſem te remunerari q;ſimilimo mu nere:ſed cũ tu tardiꝰ faceres:id ẽ vt ego ĩterpᷣtoꝛ diligẽtiꝰ teneri nõ potui:q̃n cõ iunctõem ſtudioꝛũ: amoriſq; noſtri quo pPoſſeʒ literarũ gnᷣe declararẽ · Ipiſto · viii Nõ ſum auſns ſaluio noſtro mhil ad te literarũ dare: nec me hercule habebaʒ qquid ſcriberẽ: niſi te a me mirabilit ama ri:de quo etiã nibil ſcribẽte me:te nõ du bitare certe ſcio· oĩno mihi magis litere ſũt expectãde a te:q; a me tibi: Nihil enĩ rome gerit᷑ qð te putẽ ſcire curare· Epla x. ¶ Hec tibi antea nõ reſcripſi:nõ ꝙ ceſ ſatoꝛ eſſe ſolerẽ p̃ſertim ĩ literis: ſed euʒ exploꝛati nibil haberẽ: nec tibi ſolicitudi nẽ ex dubitatõe mea: nec ſpeʒ ex affirina tõe affeꝛri volui · Alud tũ aſſcribaʒz qð ẽ veriſſimũ: me bis tꝑibus adhuc ð iſto ꝑi culo nihil audiſſe: tu tñ pꝛo tua ſapiẽtia debebis optare optima: cogitare difficil lima:ferꝛe quecũq; erũt · epi·xvii · ¶ Du pliciter delectatꝰ ſuʒ tuis literis:⁊ ꝙ ipᷣe riſi:⁊ ꝙ te ĩtellexi iaʒ poſſe rideꝛe · epi · xx. ¶ Binas a te accepi literas eodẽ exẽplo qð ipſum michi argumẽto fuit diligẽtie tue.li · x· epiſto · v. ¶ Et ſi ſatis ex furnio noſtro cognouerã:que tua voluntaſ:qð cõſiliũ de repub·eſſet: tũñ tuis lrĩs lectis liquidiꝰ de toto ſẽſu tuo iudicaui · epi·x. Itaq; cũ ad.vii.· Idꝰ Aprilis mane mi hi tuas lrãs M.variſidiꝰ reddidiſſet: eaſ qʒ legiſſẽ ĩcredibili gaudio ſũ elatꝰ:cũq; magna multitudo optimoꝛũ viroꝛũ ⁊ ci uiũ me de domo deduceret: feci cõtinuo omnis pticipes mee voluptatis · epi.xii. ¶ Nibi poſt hoĩm memoriã glorioſius nihil gratiꝰ: ne tꝑe quidẽ ipſo opoꝛtuni us accidere vidi:q; tuaſ plãce literaſ:epi ſto. xvi. ¶ Lẽ tue mirabiliter grate ſũt ſenatui:cum rebꝰ ſie que erãt grauiſſi me.⁊ maxime foꝛtiſſimi anĩ ſũmiqʒ conſi lii:tũ etiã grauitate veꝛboꝛũ atqʒ; ſẽtẽtia rũ · epi · xix · ¶ Ita erãt oĩa que iſtuc affe rebant᷑ ĩcerta· vt quid ad te ſeriberẽ non occurꝛeret · epi · xx. ¶ DHuderet me ĩcõſtã tie mearũ lrarum · ſi nõ hec ex aliena leui tate pẽderẽt · epi · xxi · ¶ niſi res vrba nas.actaq; oĩa ad te pferi arbitrareꝛ ip̃ᷣe ꝑſcriberẽ · quãq; erã maxĩs oecipatsih ipeditꝰ ſʒ illa cognoſceſ ex aliiſ a me pau ca ⁊ ea ſmatimepi · xxviii. ¶ De tua ſi de ⁊ beniuolẽtia ĩ nos niſi ꝑſuaſum eſſet nobis ñ cõſcripſiſſemus hec tibi:q̃ q̃ndo ꝓfecto iſtũ aĩm habes ĩ oꝑtimã ꝑteʒ acci pies. libꝛo · xi · epi · ſecüda EPrae tuaſle gimꝰ ſimilimas edicti tui cõtumelioſas· minaces mĩme dignas que a te nob mit terẽtur· epi · ii · ¶ Lupus familiaris no ſter: cũ Romã ſexto die Mutinã veniſſet poſtridie me mane cõuenit · tua mihi mã data diligẽtiſſime expoſuit · ¶ lrãs reddi dit epi. vi · ¶ Neqʒ hec idcuco tibi ſcubo ꝙ te nõ eadẽ anĩaduertere ſciã ſʒ ꝙ mihi ꝑſuaſi aſinium ⁊ lepiduʒ recte facturum i. m pi t . nũq; Gpla nona ¶ A¶ Qua enĩ pꝛudẽ tia es nichil te fugiet:ſi diligẽter meas li teras legeris.epi · dredecia & Ern michi tue lrẽ iocũdiſſime ſunt:tamẽ iocũdiꝰ fu it ꝙ in ſũma occupatõne tua planco col lege mãdaſu vt te mibi ꝑ lrãs excuſaret quod fecit ille diligẽter· Mibi aũt nichil amabiliꝰ officio tuo ⁊ diligẽtia. Qoniun ctio tua cũ collega:cõcoꝛdiaqʒ vrã que li teris cõmunibꝰ declarata eſt: ſenatui po puloq; romão gratiſſima accidit. OQð ſu peſt:pge mi Bꝛute:⁊ iã nõ cũ aliis: ſed te cuʒ ipſe certa.plura ſeribeꝛe nõ debeo:p̃ ſertim ad te quo magiſtro bꝛeuitatis vti cogito·lrãs tuas vebemẽter expectori qᷣ dẽ tales quales maxime opto . epi · xv. Permagni ĩteꝛeſt quo tibi hoc temꝑe epiſtola reddita ſit· Vtrũ cũ ſolicitudĩs aliquid haberes:an cũ ab omni moleſtia vacuꝰ eẽs:taq; ei pᷣcepi qu⸗ ad te miſi: vt tẽpus obſeruarʒ epiſtole tibi redden de · Naʒ quẽadmodũ coꝛã qui ad nos ĩtẽ eſtiue adeũt: moleſti ſepe ſũt: ſic epiſto leoffeoueno loco reddite · Si aũt vt ſpo nihil te ꝑtuibat:nihil ĩpedit: a ille cui mã daui ſatis ſcite ⁊ cõmode tepus ad te ce pit adeũdi: cõfido me facile quod velim a te ĩpetraturũ.epi·xvi. ¶ Rd ſenatum quas lrãs miſi veltz priꝰ ꝑlegas: ⁊ ſiqua tibi videbũtur cõmutãda cõmuteſ:neceſ ſario me ſeripſiſſe ip⸗ e anĩaduertes · epi. xix. ¶ Expectã ti mibi tuas quotidie lrãs lupꝰ noſter ſhᷣito denũciauit vt ad te ſẽ beꝛẽ ſiq̃d vellẽ. Ego aũt etſi quid ſcribeꝛẽ nõ habebã (acta enĩ ad te mitti ſciebam) ĩanẽ aũt ſermonẽ lrãrũ tibi tiocũdũ eſſe audiebã: bꝛeuitatẽ ſecutꝰ ſuʒ te magiſlo epi·xxv /¶ Eꝛeuitaſ tuarũ lrãrũ:me quo qʒ bꝛeuioꝛẽ ĩ ſcribẽdo facit:⁊ vt veꝛe dicã nõ ſatis occurrit quid ſcribã. epi.ix· lib · xii · ¶ Legi tuas lrãs in quibꝰ mirificuʒ tuũ eiga me amoꝛem recognoui.Videba ris emi nõ ſolũ fauere nobis:id qð et no ſtri: ⁊ reipublice cauſa ſꝑ feciſii: ſed etiaʒ grauẽ cãm ſuſcepiſſe:vehemẽteꝛq; de no bis eſſe ſolicitꝰ.epi.xii · ¶ Crata mihi ẽ vebemẽter memoria mi tua:quã ſignifi caſu lrĩs:quã vt cõſerues nõ quo de tua cõſtãtia dubitẽ:ſed qꝛ mos ẽ ita rogãdi rogo·eꝑi.xvi. ¶ Quod extremũ fuit in illa epiſtola.quã a te ꝓꝛime accepi:ad id primũ reſpõdebo. epi · xviii· ¶ Libetiſſi me legi tuaſ lrãs:ĩ quibꝰ iocũdiſſimũ mi hi fuit: ꝙ cognoui meas tibi redditas eẽ Nõ enĩ dubitabã quĩ eas libẽter lecturꝰ eẽs: verebaꝛ ne redderent᷑ epi· xix. ¶ P⸗ ſa tuas lrãs recitauit: magna ſenatꝰ ap pꝛobatio cõſecuta eſt cũ ſummo gaudio epi · xxv. ¶ Noli putare me ad quẽ qʒ lõ gioꝛis epiſtolaſ ſcribẽ niſi ſiq̃ſ ad me plu ra ſcripſerit:cui puto reſcibi opoꝛtẽ · nec enĩ Pabeo quod ſeribã:nec hoc tẽꝑe qᷣcqᷓ; facio difficiliꝰ.libꝛo ·xiiii·epi.ſecunda ¶ Recepi lrãs tuas qᷣbus ĩtellexi te vere ri ne ſuꝑioꝛes mihi reddite eẽnt oẽs ſũt᷑ reddite: diligẽtiſſimeqʒ a te ꝑſcripta ſũt oĩa:idq; mihi gratiſſimũ fuit · epi·v. (B iid leri placeret ſcripſi ad põ poniũ ſeriꝰ q; opoꝛtuit · cũ quo ſi locutꝰ eris ĩtelliges quid fieri veli.Aptiꝰ ſcribi qᷓ; ad illum ſeripſerĩ neceſſe nõ fuit· ð ea re:⁊ de ceteris rebus q;primũ veliz nob lrãs mittas.valitudinẽ tuaʒ cura diligẽ ter. epi · x · ¶ Siquid haberẽ quod ad te ſeriberẽ facerẽ id ⁊ pluribꝰ verbis ⁊ ſepi us. Nunc que ſunt negocia vides· epiſto la.xvii (uro te iam ſuppudere: cum hec tercia epiſtola ante operis ſit: q́; tu ſillabã aut lrãm:ſed nõ vꝛgeo· Lõgioria enĩ expectabo.vel potius exigam· Ego ſi ſẽꝑ haberẽ cui darẽ velternas in hoꝛa da rem · fit enĩ neſcio quid:vt quaſi coꝛaʒ ad eſſe videare cũ ſcribo aliquid ad te. li. xx. epi. xvi ¶ Lõgioꝛ epiſtola fuiſſet niſi eo ipſo tẽꝑe petita eſſet a me:cũ iam iretu ad te · epi · xviii. ¶ Noõ me hercule in hac mea ꝑegrinatõne quicq; libẽtius facio: qᷓ; ſcribo ad te· videoꝛ enĩ cum pᷣOſente lo qui et iocari· Epi·xix. ¶ Ouo tolerabili us feramꝰ igniculũ deſiderii tui:crebris nos lrĩs appellato: atz ita ſi idẽ fiet a no bis · epi · . Nliter enĩ ſcribimꝰ:ꝙ eos ſolos quibꝰ mittimꝰ: aliter ꝙ multos le cturos putamꝰ.epi.vltima· ¶ Terciam ad te hãc epiſtolã ſcripſi eodẽ die:magis ĩſtituti mei tenẽdi cauſa:quia nactꝰ eraʒ cui darẽ:qᷓ; ꝙ haberẽ quid ſcriberẽ. libr xvi·epi · vi ¶ Seripta iam epiſtola heꝛi nia venit · Nccepi tuam epiſtolã vacillan tibus literulis: nec mirum tã gꝛaui mor bo · epi. decimateꝛcia · ¶ Siquem cumeo ſermonẽ habueris ſcribes ad me vt mibi naſcatur epiſtole argumentũ : r vt tuas q;lõgiſſimas literas legã. Cura mi Tyꝛo vt valeas: hoc gratiꝰ facere nibil potes. epiſto · xxii · Et hec ex Tullio.Sequũt᷑ mõ circa idẽ ex Gaſparino · ¶ O idez —— Axima cauſa me ĩpulit:vt hoc tẽ pꝑe ad te ſenberẽ · Nã cũ te maxĩs rebꝰ detentuͤ audirẽ: certe nego ciũ meũ in aliud tꝑſ diſtuliſſem:niſi idip ſum tale fuiſſet: vt ſemel a me neglectuʒ nullius hoĩs neqʒ cõſilio neqʒ aunlio pꝰ ea erigi poſſit.feꝛeſ itaq; me ſi te maxĩas res agitãteʒ ĩteꝛpellaueꝛo. Caſparinus· Si vllü apud te locuz preces mee ſint vnq; habiture: illud a te maiorẽ ĩ modũ queſo: vt has liteꝛas ſũma attẽtõe legas ⁊ ꝑſuadeas tibi nõ odio nõ ira nõ ĩuidia hec ad te ſcribi:ſed ꝓ nrã amicicia me ne gociũ tuũ agere ¶ Mabeo tibi ĩmoꝛtaleſ — grãas: ſi an te ſcribo illis oculis: atq; eo animo ꝑlegeris quibꝰ aſſoleſ:cũ aliquid attẽtiſſime ſolet a te fieri · ¶ Quod ad te ſeribo tale eſt · vt id maxime ad rẽ tuaz p tineat. Nã etſi hoc alienũ a te videat᷑: tñ neceſſe eſt vt ſi recte curatũ fuerit:maxi ma gloꝛia ad te ꝑuentura ſit· ¶ Nõ ð re vulgari aut negligẽda:ſ de publicis cõ modis ad te ſernibo. pudet eniʒ me hoꝛuʒ tẽꝑm: ⁊ noſtre reipublice me miſeꝛet· Ni ſi enĩ ſperarẽ ꝓpediẽ apud te eſſe: diligẽ tiſſime imo oẽm cauſã ad te ſcripſiſſẽ· ¶ Volui ad te ſcribere ne te cõtẽptuʒ a me diceres aut neglectũ ¶ Nec ad te ſcri pſi nõ paſſione ias aut odio ĩ ſergiũ neq; beniuolẽtia vlla in quĩtũ publium ſed oĩa recto animi iudicio feci · ¶ Non putaui te id laturũ tam iniquo animo: 8 ego equiſſimo certe ad te ſcripſeram EBeu eſt quod a te gratius mihi fieri poſſit:q; vt te ſemꝑ literiſ meis attẽtiſſi mũ p̃ᷣbeas ¶ Etſi tuas literas ſꝑ attẽte lego:tamẽ etiã ſine illis ſatis de tuo cãu admonitꝰ erã . aũt non te officio meo puenerim nõ mea culpa ſed tẽpoꝛũ fuit Qupiebã enĩ pꝛeoccupare lrãs tuas:⁊ ef ficere vt pꝛius te iuuari in his tuis mole ſliis anĩ tui ſetires qᷓ; audires· ¶ Hec ad te volui ſernibeꝛe vt aʒ tuũ liberarẽ ea ſo licitudie:qua vt ſcio multũ afficiebaris. ¶ Scripſi hec ad te:vide ne ; hoꝛũ p us efferas:q;ᷓ reipu·ĩtererit: ſʒ hec nolui . * —₰ ☛½ * — 2 2 te ignoꝛat᷑:ꝙ(vt te maxĩe optaĩ ſciebã) de maximis rebꝰ ac nouis ꝗᷓ hic agitãt᷑ ꝑ me doctõꝛ fieres ¶ Mec ad te magno ſtu dio 1 voluptate ſcribo: quẽ ſcio ꝓ ſing lari ĩ me bnuolẽtia tua:ſẽꝑ adũuſis caſib⸗ meiſ ĩdoluiſſe:⁊ maxĩe ſecũdiſ rebꝰletari ¶ Nõ pua reſ ẽ neqʒ vſitata:ð q̃ iĩdudũ ad te ſcribere cõſlitui· ¶ Quãq́; maxĩe ĩ curſu erã ac ĩ ipᷣo itinere veniendi ꝓpter eos rũoꝛes qᷣ crebꝛe ad me de meis rebus afferebãt᷑:tñ cũ foꝛte mihi occurriſſet ta bellarius tuꝰ cũ lris quas illi reddẽdas mibi dederas:nolui ipᷣm ſine meis ad te redire ¶ Caudeo plurimũ ac letoꝛ:ꝙ hiſ cogitatõibꝰ ac cõſiliis meis acceſſerũt li tere tue:q̃ illiꝰ veteris beniuolẽtie tue in me:⁊ neceſſarios meos ꝑpetui amoriſ te ſtes eẽnt ¶ Etſi admonitoꝛe nõ egebã:qͥ me de nrã aicicia cõmonefaceret: tñ aui de tuas lrãs legi:nõ vt de anĩo tuo dubi tarẽ:ſʒ qꝛ me certioꝛẽ feciſti de his rebus quas ad me ſcribis ¶ me lrĩs tuis de his rebꝰ admones:magnas tibi grãs ba beo·volo enĩ magis hoc pateꝛnũ manda tũ mihi videri q; cõſiliũ · ¶ Quo minus expectate lrẽ tue fuer̃t:eo gratioꝛes mibi extiterũt video qdẽ ꝙ amoꝛ tuꝰ vndiqʒ ſe oñdit ¶ Mẽo tibi grãſ magnas qᷣdẽ: q tuis me lris libeꝛaſti maxĩa 3 olicitudie 1 moleſtia ( Briꝰqᷓ; tuas lrãs recepiſſẽ:iã oĩa de qbꝰ ad me ſcribis apð nos diuul gabant᷑ ¶ Go gratioꝛes mihi lrẽ tue fue rũt:quo mĩꝰ de ſalute rerũ mearũ ſpaꝛeʒ Nã paulo añq; eas ſcepiſſẽ· Tã rumoꝛ ex oꝛtꝰ erat de hoc naufagia fuerüt qᷣ di cerẽt nullã oĩo nauẽ ꝑiclʒ fugiſſe ¶ Lrẽ tne ĩcredibili voluptate me affecer̃t: nũ 45 eĩ maiori ſtudio rerũ diuĩaruʒ ĩflama tꝰ fui:q̃; pꝰ quã eplaʒ tuã legi Qõmẽdas religionẽ vt illa ſit oĩbꝰ rebꝰ añferẽda. Tabellaꝛiꝰ tuꝰ nupꝑ ad me detulit lrãſ tiias · Mones aũt me pro tua bñuolẽtia: ne foꝛtũas meas eredã his hoĩbꝰ: cũ qbꝰ aſſidue cõũſoꝛ·faqſaĩce qᷣdẽ nec a tua cõ ſuetudĩe recedis ¶ Nũq́; tuas lrãs lego qn aĩo voluptatẽ ꝑcipiã: ſꝑ eĩ aliq; egre — YN⸗ — — „ — „ — . „ — giã vtilitatẽ ĩ illis cõꝑio:cũ vel cõſulẽdo vel admonẽdo id efficis : vt me docuioꝛeʒ ac melioꝛẽ idies reddã. Sed incredibile ẽ quantum be litere me oblectauerunt: qᷓ ꝑ tabellarium tuum nuꝑ reddite fuerũt Z BBBBBof— — — Naʒ vt pateme ad me ſcribis:ita ãtiqua ſapiẽtia redolent · ¶ Qloriaboꝛ tũ ⁊ tibi valde cõgratulaboꝛ:ſi ĩtellexero meas li teras aliqd ĩgenio tuo: aut virtuti ad ie ciſſe: quo maturius oĩa que ad te vides dagnn ſtudio expeti:nõ minori ꝑficias. Etſi de officio tuo nunq; dubitaueriʒ magnaʒ tñ voluptatẽ ex tuis lrĩs ꝑcepi. (g nup literas a te miſſas ex qbus magnaʒ ſane ꝑturbatõem accepi: ſʒ tibi ſubiraſcoꝛ ꝙ tarde ad me de ſũma ĩopia ſcripſiſti · Nã iudico ſi hec a me tẽpeſtiue reſcita fuiſſent: quin cũ amicis nrĩs ope raʒ dediſſeʒ: ne tam grauis ⁊ moleſta eſſz tibi pauꝑtas tua: ſʒ vt video ⁊ vt ad me ſcribis pudoꝛ fuit tibi ipedimẽto: ⁊2 ẽ cõ mune viciũ nobilitatis:ꝙ nõ minus gra ue eſt alteri ꝓpter ĩopiam ſupplicare q; egere · Tibi ergo ĩputabis ſi amicis igno rãtibꝰ diutiꝰ qʒ oꝑoꝛtebat hãc moleſtiaʒ ppeſſus fuiſti · ¶ Non de re noua ad me ſeribis: nec mihi ignota ·quotiẽs eniʒ hu iuſmõi foꝛtune ĩdignitatẽ credis:⁊ meip ſum:⁊ itẽ alios ſepenumero ciues et gꝛa ues ⁊ egregios pᷣteꝛ equum ⁊ bonũ ſuſii nuiſſe ? qᷓnq; hec noſtra calamitas nihil 25 tuã· Mec ex Caſparino ſat erunt. ¶ XCO flagitas vt ad te ſeribã 8 actis nrĩs:eſt mibi quidẽ ñ ſatis ocii ad ſingu la exarãda: attamẽ ꝑcurꝛaʒ que magis di a cognitu videbütur · Leo· Aretinꝰ ¶ Cogitabã tibi ꝓlixius ſeribere: 1 Ppe diem vt ſpero id faciã: nunc aũt bꝛeuita tis cauſã affert feſtinatio tabellarii: qui me in ipſo diſceſſu: nunqᷣd vellem ſcribẽ rogauit. Tdem. ¶ ad me ita ſcribis qᷓ ſi ad hoĩeʒ tanq́; durũ ac nimiũ ꝑtinaceʒ qui nec ab amicis moueri poſſit:nec per ſuaderi ſibi peꝛmittat:vehemẽter mi dul eiſſime Nicolae admiratõnem ſuſcipio Naʒ quis me facilioꝛ: ⁊ ab omni obſtina tõne duricieq; remotioꝛ? quis amicorũ ſetẽtiis morigeratioꝛ g a obſequẽtioꝛ vn q́; fuitæ Idem· ¶ Binas ꝓximis diebus abs te lrãs accepi: ſic tamẽ vt quas tu p mo Oederas:miſi poſteriꝰ redderẽt᷑. Tdẽ Vellẽ interdũ mihi reſcribere ⁊ q̃ iſnic gny agant᷑: que ue ſperẽtur notũ facere tua ſolita diligẽtia curares · dẽ ¶ In hac ip ſa hoꝛa cũ tibi ſeribere ꝑarẽ lrẽ tue mihi reddite fuerũt · Nimo igit᷑ dicã quod di cturus erã: deinde tuis reſpõdebo· Idem ¶ Di ꝗᷓ hic agant᷑:que ue dicãt᷑ te cuꝛaꝛe putarẽ ſcribeꝛẽ tibi acta cõcilii:⁊ quotidi anar ũ rerũ cõmẽtarios facerẽ:ſʒ ſi te bñ noui:tu eiuſmodi mẽtis es: vt nõ modo nõ cures iſta cognoſcere:verũetiaʒ inteꝛ eẽ tua arbitreris: hec vt tu appellare ſo les tedia ⁊ deliramenta hoĩm ignoꝛare · Gſt aũt vt inuitãtis opus ad guſtũ cõui uarũ epulas querere:ſic ſcribetis ad ami cuʒ cõueniẽteʒ eiꝰ deſiderio materiam ſu mere · Quãdo igitur tu qdeʒ delicatioꝛ es nec quẽcunq; cibuʒ ſtomacus tuꝰ admit tit: multa etiam que ceteris placent faſti dit: paremus ſane epiſtolas guſtui tuo gratas. Et quoniã noſtratia iſta cõtẽnis ꝑegrina tibi obſonia cõquiramuſ. Nihil itaqʒ tibi magis placituruʒ ꝑ hee temꝑa aꝛbit:oꝛ:qᷓ; ſi ꝑegrinatõem meã tibi ꝑſcri pſero· ITdem ¶ Kalendis ipſis anuariis dũ vna cũ Nicolao noſtro mulierũ cater uã que apud tẽplũ cõuenerat ex conſue tudie viſeremꝰ: litere tue Idibꝰ decẽbris Qõſtantie ſcripte nobis reddite fuerunt vno atq; eoð faſciculo alligate: meas eõ feſtim poſt habita viſendi cura ad ipſas tẽpli valuasnã intus quidem tenebꝛoſi us erat) cũ ꝑlegiſſeʒ iocunditate magna ex ſalibus tuis exhilaratꝰ ſum: q; rerum ipſarũ que a te ſignificabãtur cõfuſione motus · Tdeʒ Hevi nupꝑ ad te lrãs phi Eppo nrᷣo:ĩ quibꝰ ſane ꝓlixioꝛ fui: nunc nihil feꝛe eſt quod ad te ſcribã niſi hoc ip ſuʒ : ꝙ tuas lrãs expecto:flagito igit᷑ qð adhuc nõ flagitaui:vt nos crebriꝰ de his rebus que iſtic gerũtur ceꝛtioꝛeſ facẽ ſtu deas: nec ego a te acta ſolũ exigo ·ſʒ qua pꝛudẽtia es etiaʒ ſpeʒ reꝛũ futurarũ. Idẽ EPoſtq; abinuicẽ diſceſſimꝰ nibil oĩno literarũ tuaꝛũ: de quo ſũmã capio admi . ratõem a te ſuſcepi: qᷓnq; vt noſui ita cõ ueniſſet ĩtemmos :vt ego a tuis literis pẽ derẽ · ſi tãdiu pendere voluiſſez: qʒdiu a te liteꝛe venirẽt adhuc ĩ pendẽti eſſem: ſed pꝛeſtari cenſui (vt vulgo dici ſolet ruere ſemel q́ʒ ſemꝑ pendeꝛe· Idẽ · ¶ Ad literas tuas accuratius reſpõdebo: ceum plus ocii nactus fuero.nũc iſta vulgaria trãſigaʒ· Lecta eſt enĩ epiſtola tua põtiſi ci: cum multi honeſtiſſimi viri vtriuſqʒ oꝛdinis adeſſẽt: ⁊ nonnulli Romãe eccie „ „ Caꝛdinales:quam cum attentiſſime ꝛ ſũ mo cũ ſuẽtio totã audiſſẽt: oẽs tãdẽ vno oꝛe ad te laudãdũ:extollẽdũqʒ cõuᷣſi ſũt: Te doctiſſimũ. te eloquẽtiſſimũ · te viro rum optimũ p̃dicabãt · monebat eos vt mibi videbat᷑ grauitas oꝛatõnis tue· Idẽ ¶ B (¶ Canc epiſtolã nõ leuẽ ac iocoſaʒ vt relique mee ſolẽt ad te mittere ĩſtitui ſed ſeriã ac grauẽ ⁊ viro dignã: quaʒ licʒ pbꝛeuẽ loco munuſculi tamẽ ab hoĩne ti bi amantiſſimo accipias volo: ⁊ vt ſpeꝛo nõ iniocũdã:Hoggi floꝛentinꝰ ¶ Rogo vt ad me ſcribas aliquid de ſtatu retũ cõ muniũ ⁊ noſtrarũ:literas des ad mẽſam de medicis: q eurabũt tute quidquid ad me ſcripſeris ꝓferẽdũ. Ideʒ ¶ Recepi tu as literas:⁊ ſimul copiã epiſtole: quã di cis te ſcripſiſſe ex Mio· fuit mihi vtraqʒ gratiſſima: ſʒ ſuꝑioꝛẽ nullꝰ antea ad me attulit: ꝓpterea nõ reſpõdi pᷣus· Reſcri pſiſſeʒ eĩ tibi eueſtigio que mea eſt ĩ ami cos obſeꝛuãtia: cũ nullꝰ ſit ĩ officio lrãꝛũ diligẽtioꝛ: nã cũ ſpõte ſcribo ad eos:q̃bꝰ cũ eſt mihi amicicie vetus cõſuetudo:tũ vero pᷣcipue lrĩs ꝓuocatus· Idẽ· ¶ Scio te libeter legeꝛe que mea ſũt: nõ pꝛopteꝛ eloquẽtiaʒ:quaʒ eſſe ĩ me nullã ſentio:ſ . ꝓpter ſingularẽ tuaʒ in me affectõeʒ ob eam cauſaʒ mitto tibi dialogũ quendam quẽ nuꝑ edidi ſcriptũ in auariciaʒ:quem cũ ocium fuerit legas oꝛoꝛ⁊ licet ſiſ in tã ta admiſtratõne occupatiſſimꝰ : tñ aliqd tpis ſubducito ad legendas has ĩeptias meas:quas cõfido tibi iocũdas foꝛe · Tdẽ ¶ Recreatꝰ ſũ mi Franciſce ex lrĩis quas a te ꝓxĩe accepi .ſeriptas vt video inter multas occupatões ta votis meis faue at deuſ vt aĩio pendebã anxiꝰ aut ſolicitꝰ quidnaʒ eſſe cauſe poſſʒ cur nulle abs te lutere redderent᷑ poſt ſuſceptũ libellum Verſabaʒ multa aĩio: omnes cogitatꝰ (vt ſit) circũuoluẽs: ⁊ tũ hanc reſpõdẽdi taꝛ ditatẽ ſꝑ accipiebaʒ in peioꝛẽ ꝑtem:exiſti mans iudicani a nobis idignaz rem eſſe: ad quã nõ reſpõderʒ vir noſtri ſeculi do ctiſſimꝰ Idez ¶ Deripſi ad te epiſtolaʒ ſa tis verboſaʒ:⁊ que foꝛſan aliquoꝛũ aures offenderet:te aũt ſcio modice laturũ: ac ſapiẽteꝛ ineptias meas:⁊ locus ipᷣe queʒ ego mihi ſolitariũ feci:a libri quibus fre quẽteꝛ vtoꝛ reddũt me paulo verboſioꝛẽ Idem · ¶ Wodo cũ domũü noctu rediſſeʒ offẽdi literas tuas ⁊ ſimul libellos quos remiſiſti · Retulit inſuꝑ quidã ex domeſii cis illũ qui detulerat diuiſſe ſe poſtridie mane ad te velle ꝓficiſci: ſi quidẽ vellẽ re ſpõdere vt pᷣſto id eſſet Ttaq; licet opus eẽt exquiſito quodã genere literarũ ad virũ pᷣſertim eloquentiſſimũ: ſumpſi tũñ calamuʒ ſcriptuiꝰ ꝓ tꝑis facultate quid quid in buccam veniret:ne tibi parũ re ſpõdere viderer in officio ſeribẽdi. Scio moris eſſe eoꝛũ qui pmuʒz ad amicos ſcri bunt admiratioribꝰ quibuſdã literis vti ad oſtẽdendã ſiquaʒ in his videri volunt vel eloquentiaʒ vel doctrinaʒ· verũ alias diligẽtius cum ociuz erit: ⁊ res requirit lrĩs colloquaꝛ tecum:nunc vt tempꝰ?ꝰ po ſtulat· Epiſtola tua mihi ſũmam attulit voluptatẽ:cum videã te ita inſtitutũ ſtu diis humanitatis et eloquẽtie vt ſi ĩ his ꝑſeueres: magna ſis laude ⁊ gloria futu rus· Nõ loquoꝛ tecum (neqʒ enĩ natura id mea patitur)adulãdi gratia: ſʒ qð ex aĩo ſentiazʒ ea eſt in te facultas dicendi: ea vbertas:is oꝛnatꝰ oratõis: vt paucos legerĩ (ꝓacegoꝛuʒ dixerũ qui tibi ſint an teſemwo⸗ vel elegãtia vel ſuauitate · Ttaq; ſi rem mibi gratã:ſi tibi tuoqʒ ĩgenio di gnã:ſi tue nature accõmodatã cupis fa ceꝛe: quidqd tꝑis tibi ſubriꝑe potes: col loca ⁊ cõſume in his lrãũ ſtudiis:q̃ ⁊ ad eloquẽtiaʒ ſpectẽt: ⁊ ad ſapiẽtiaʒ vir ma gnus(mibi crede) euades ſi ꝑſeuerabis · Idez · ¶ Licet nunq; antea mi victorine ad te ſcripſerim:tãtũq; noĩe ipſo nõ ali quo officio noti inter nos ſimꝰ:tñ ꝓ tua ſingulari virtute: ꝓq; in oẽs qui ſtudiis delectant᷑ humanitatis bñuolẽtia: aude bo tibi paulũ oneris his pᷣmis lrĩs impo nere:qð equo aĩo te ſuſcepturũ puto tðʒᷣ CG HMec iã miſſa faciamuſ: ⁊ ad tuas ſuauiſſimas accedamꝰ literas nõ minori lepoꝛe q; grauitate cõditas quas quidẽ veꝛbis meis nunq; digne ad collaudãdũ ſufficerẽ · Tãtꝰ ſiquidẽ in illis eſt oꝛatõis honos atz decoꝛ: ⁊ veluti maieſtas qᷓdaʒ vt tecum hoc(vt ita dicaʒ) literarũ certa mĩe certaꝛe totꝰ quodãmõ ꝑhoꝛreſcã · ge liduſqʒ ꝑ ima cucurrit oſſa tremoꝛ: neq; vero tibi ꝓfecto mihi belluʒ ĩdicẽti auſꝰ eſſẽ reſpõdeꝛe · niſi pudoꝛ ipſe ſuauiſſie S- — N — — mS—— — — —w— — ⏑W — „ — — — — — — — — 77— preces tue que ien loco mihi fuerunt ad id me cõpuliſſẽt · d hoc p̃teꝛea hoꝛta tur amicicie nrẽ munꝰ atʒ officiũ:qð vel minima ex ꝑte violare:ſũmaʒ ĩiuriam eẽ futare Quapꝛopeer ita ſuadẽte beniuo ẽtia nrã: ⁊ me vrgẽte rogatu tuo: q́;po tero bꝛeuiꝰ lrĩs tuis reſpodebo· Cabriel Teglatius ¶ C¶Kam finẽ poſcat epla quem nunq; poſceret amoꝛ: potiſſimuʒ cũ me lõgioꝛẽ eſſe ꝓhibeant ĩſfinite pene — 4 „ w ☛„ . occupatòes mee:a vtinã nõ infructuoſe gui vſq; ad oculos:vt ita dici ſolet:in fixus ſũ vt mihi nihil eque deſit: ac tẽꝑis ꝓlixitas: Tohãnes Lamola · (B Ee ex Bononia lrẽ mirari vidẽtur meaꝛũ ad te lentũ reditũ vel acceſſũ literarũ:bñ ſa ne · Tta enĩ beniuolẽtia ⁊ pietate comple cteris:vt oĩs ſiẽtii mei moꝛula videatur annꝰ. Ego vero ita obſeſſus ſũ:non dico literariis occupatõibꝰ:ſed alio nouo mõ inuſitato laboris genere: vt ſi diutius in eo futurꝰ ſim: muſis ipſis valete dicẽ dũ ſit · Nã cũ liberoꝛũ augear numeꝛo:la xioꝛes vt ediculas faciã neceſſe eſt · Gua rinꝰ veronenſis. ¶ ¶ ¶ Mirũ ĩ modum tue me delectarũt litere: quãdaʒ enĩ con ſuetudinis nrẽ imaginẽ mibi afferꝛe viſe ſunt· Nã qʒdiu eas lectito tecuʒ eſſe vide oꝛ quẽ diligo quẽ obſeꝛuo.ITdẽ. ¶ Quan tus ſit amicicie noſtre cumulꝰ cũ aliis ꝑ multis: tum hoc vno ĩtelligo: ꝙ quotiẽs abs te lrãs ſuſcipio:mira quadã afficior delectatõe:ac ipſe totꝰ exhilaroꝛ.has enĩ ⁊ diſertas: ⁊ amoꝛe caritateqʒ refeꝛtas ſẽ tio: Idẽ ¶ Subdubitaſſe nõ parũ frater amãtiſſime:literis tuis iterũ atʒ iteruzʒ ꝑ lectis:quas pateꝛ optimꝰ:⁊ tui ſtudioſi ſimꝰdñſ Leonardꝰnoſteꝛ reddidit:an üs mihi reſpõdendũ eſſet fateboꝛ ingenue: Quʒ enĩ illarũ facilitatẽ:ſnĩaruʒ põdꝰ:ac dignitatẽ: elegãtiãq; accurate conſidero quibꝰ pꝛcipẽ romani eloquii Ciceroneʒ vndiqʒ; redoles. neqᷓo nõ vehemẽter ad mirarinmo nõ vt ita dixerĩ: obſtupẽ ho minẽ adoleſcẽtie annos nõdũ egreſſum ad tãtũ eloquẽtie culmẽ aſpiraſſe tã faci le.Tdẽ. ¶ D¶ Reddita nobis epiſtola: quã ex te nuꝑ habuimꝰ eo verboꝛũ oꝛna tu.eaq; ſuauitate ⁊ poetica grauitate p ualuit: vt aĩm noſtrũ aliis ⁊ nõ leuibꝰ qͥ dez laboꝛãtez curis:ſicut pꝛicipibꝰ ĩteꝛdů accidit: dulcedine multa repleuerit: ⁊ an tiq amoris vires: quẽ tu in noſtrã ꝓſapi am:⁊ in tuã olĩ noſtra habuit optime ſu ſcitaueris · Dux mediolani ad antonium panoꝛmitã (Euntebon igenue pꝛeſertim apud te prĩcepſ ſereniſſime:cui nõ minꝰ animi ſunplicitateʒ ſinceritatẽqʒ debeo: q́; reliqua ſi q̃ ſint mei officia. Cũ legiſſẽ nup epiſtolã ad me tuã: ſuauiſſimaʒ qᷣdẽ illaʒ: ⁊ ex tua vena:tuaq; humanitate ve re ꝓficiſcẽtẽ nõ potuiſſe contineri quĩ le ticia quadã geſuẽte diffũdeꝛer: ⁊ ꝙ triũ phaie mihi viſus ſim. Sed qᷓnq; id molle ⁊ indecoꝛũ ẽ: nec certe ſecꝰ q; doloꝛe quẽ piaz pmi cõtrahiq;:ego tñ is ſum q̃ cum ego atq; audio tuaʒ erga me maioꝛeſq; meos gratiaʒ ⁊ pietatẽ ꝑgere:nõ poſſuʒ nõ gaudere ſupra modũ: 1 p̃ leticia non mediꝰ feꝛe diſrũpi · Anto · panor · ad ducẽ mui. ¶ Dis grã: literas a te tãdeʒ accepi nũcio etiã ꝑiocũdo plenas.Nam ꝙ prin ceps noſter ꝑlegerit epiſtolaʒ ad ſe meaʒ 2 cõmẽdauerit abũde ⁊ illaʒ ⁊ me:ita peꝛ gratũ mihi fuit quaſi beatitudinis qᷓdaʒ ⁊ future felicitatis gradꝰ obiectuſ ſit. Sʒ expectabo· ⁊ ſũmo quideʒ cũ deſideꝛio re ſponſiones ⁊ literas ad me ſuas.q̃s ⁊ tu ſtatim mihi aduẽturas ſignificasquo te cũ ⁊ vberiꝰ ⁊ certiꝰ ſubgloriari liceat· In terĩ vt monefacis reʒ mecũ cõtinebo:qꝰ ad eluceſcat dies fauſtꝰ ⁊ candidꝰ. Idem ¶ EFecerũt epiſtole tue q́s hodie tãdem accepi:vt epiſtolis lrãs ĩtexerẽ · cũ ſecus ſtatuiſſeʒ pᷣ capitiſ doloꝛe quodã infeſuiſ ſmo 106. V. ludiuſtena⸗ cũ eſſẽ aliquã to ſecurꝰ ⁊ ocioſus dedi literas Almiſio croto viro magno·quoꝛundaʒ iudicio ñ iniocũdas:meo qᷣdeʒ inſulſas ⁊ ineptas. e (Duo te magis indies ꝑſpicio eo mihi humanitas tua ĩgeniiq; fecundi tas dilucidioꝛ fit ⁊ clarioꝛ· Me tue ꝓxime lrẽ mirũ ĩ moduʒ delectarunt · quippe qᷓ nõ magis amoris plene ſummi erga me tui. q; diſertiſ ſime viſe ſũt. Erãciſcꝰ phi lelfꝰ. ¶ Oð nudiuſſeptimꝰ reſpõdeꝛe oĩ no tibi nõ potui.idq; ob nũcii velociorẽ abitõneʒ · reſpõdebo ĩp̃ſentiarũ minime auare· idq; ſi minus foꝛtaſſe ex ſnia tua. at amice tñ.⁊ vt arbitror nota. Tdem. (E( ulla ratõe adduci poſſũ quĩ cꝛedã te mei eſſe amãtiſſimũ a q ſiſ pulcherꝛĩe l „2 iſ. inſtitutus:ſed nõ poſſũ nõ mirari qð ni hil literiſ obſtrepaſqui quotidie cũ apð vos agerẽ:n e pulcheꝛrimis tuis ſuauiſſi miſq; epiſtolis veluti laceſſeres · Nũc ve ro totꝰ es mutꝰ.qui quo es factꝰ lingua ſolutiore· eo te loqciorem eſſe oportuit. 1dz. ¶ COuũ pſbiter iſte florẽtinꝰ qui has tibi lrãs reddidit eſſʒ finariũ rediturus. etiit ſiquid eẽt qð ad te ſcribẽ reileʒ id fidei ſue diligentieq; crederẽ · Itaq; ex eo audies mentẽ meã de rebus tuis eandeʒ ſclicʒ quã ex ꝓnmiſ liñis qᷓs redditas tibi arbitroꝛ acciꝑe potuiſu·dẽ. ¶ Reddite mihi ſüt hodie lrẽ tue: ꝑhumane ille qui dem admodũu plene amoris ſũmi erga me tui. antellexri diligẽter ꝗᷓ ſeripſiſti oĩa ſumq; tua beniuolentia ac fide mirifice delectatꝰ. Expectabo qð mones:qð ego ſum einlore aĩo facturꝰ:quo me nihil oĩ no pꝛohbibet expectare: quãdoquidem id faceꝛe licʒ q;ʒ cõmodiſſime· Idẽ ¶ Hec au tẽ nõ idcirco philelfus libenꝰ ad te ſcri pſit: ꝙ regali tue incõꝑabiliq; virtuti qͥᷣc q; diffideret: ſed vt ſuã erga te fidez · ob eruãtiãqʒ oſtẽderet · Idẽ ¶C ¶ Cõplu reſ eadẽ ſerie ad me dediſti lrãſ: qð tabel larioꝛũ tũ ꝑfidia tua tũ ĩſcitia abi te cõfe ctũ autumas:qꝗ̃ tuã in expiatõeʒ adducis aptiſſimã: qñ id palã ꝓfiteris:te ⁊ ſnĩaꝛũ ⁊ verborũ ey heꝛedẽ ggeri choꝛi ſane al terũ quod primulũ fuit: nulla dignũ caꝛ ptõne ip̃e ꝑcenſeo : veꝛũ quĩ alteꝛũ dãnẽ cõtineri neutiqᷓ; poſſũ:quod tibi ſũmo ẽ dedecori ac vicio huiuſcemõi oꝛõe defun gi: qui ⁊ eloquẽtie pᷣnceps ⁊ alioꝛũ mgr vulgo noĩnaris:velis igit᷑ poſthac ad me crebꝛas vario ſtilo lrãs deſſn are: vt abs te doctioꝛ quippiã poſſi euadere.Balda. Raſinꝰ. relß ꝑpaucis añ diebꝰ ad te lrãs dediſſẽ · tñ quom Theophilꝰ cuiꝰ ſũ mã ſidẽ ⁊ bñuoletiã erga te cognoui ad te ꝓficiſceret᷑: nõ potui me cohibere quĩ recẽces ad te lrãs cõſcribeꝛẽ:qua tuaſ ad ratões ſepiuſcule vſus ſum eãdẽ iteꝛo ſẽ tẽtiã:cõmunẽ videlicet in patriã velis cõ mear: qua nullũ ſane locũ iocũdioꝛẽ aut cõmodũ magis cõꝑies.Idẽ · Et hec circa ren ũc circa aliã ĩſiſtamꝰ. 4 bi quẽ: vt ad nos veniat ĩuitamꝰ Et vbi ipſe ſe qꝛ venire nõ potuit:aut ĩ alia quacũq; re excuſat Marci Tullii Cicero nis clauſule ĩcipiũt · lI— Vr enĩ tibi hoc non gratificer ne ſcio:p̃ſertiʒ cũ his tꝑibꝰ audacia ꝓ ſapientia liceat vti · Lentulo noſtro ꝑ lrãs tuo noĩe grãſ egi diligẽteꝛ Sʒ tu veliz deſinas iã nrĩs lrĩs vti:⁊ nos aliquãdo reuiſes: ⁊ ibi malis eſſe vbi ali quo numero ſis:q; iſuc vbi ſolus ſapere videare: qᷓnq́; qui iſtine nũc veniũt:ꝑtim te ſuꝑbũ eſſe dicũt ꝙ nihil ĩſpõdeaſ:par tĩ cõtumelioſũ ꝙ male reſpondeas · Sed cupio tecũ coꝛã iocari· Quar fac vt qʒpri mũ veniaſ: neq; ĩ Ipuleã tuã accedas:vt poſſimꝰ te ſaluũ veniſſe gaudere · Naʒ il lo ſi veneris tanq; vlixes cognoſces tuo rü nemins lii⸗Gpivleima d4 CErſi ni hil noui qð ad te ſcriberẽ habebã. magis qʒ literas tuas iam expectare ĩcipiebam vel te potius ipſũ:tamẽ cũ theophilꝰ p ficiſceꝛet᷑ nõ potui ei nihil lrãrũ daꝛe ·. Cu ra igi᷑ vt q;primũ venias: venies enim (mihi crede) expectatꝰ: neqʒ ſolũ nobᷣ id eſt tuis:ſʒ ꝓꝛſus oĩbꝰ.Venit enĩ michi in mẽtẽ ſubuereri ĩterdũ ime te delectet tar da deceſt norg ſi nulluʒ habeꝛes ſenſũ niſi oculorũ:ꝓrſus tibi ignoſcerẽ ſi quoſdaʒ nolles videre: ſed cũ leuioꝛa nõ multo el ſent que audirentur: q́; que viderentur ſuſpicarer autem multum itereſſe rei fa miliaris tue: te q;primum renire : atq; ĩ omnes partes valere putaui ea de re te eſſe admonẽdum. ſed quoniam qð mihi placẽt oñdi · Reliq̃ tu ꝓ tua pꝛudẽtia cõſi derabis: me tñ velim quo ad tꝑs te expe ctemꝰ certioꝛẽ faciasli· iiii · Epiſto· x. rate mihi fuerũt tue lrẽ ex quibꝰ in tellexi quod etiaʒ ſine lrĩis arbitrabar: te ſũma cupiditate affectuʒ eſſe vidẽdi mei qð ego ita libẽter accipio:vt tñ tibi libẽ tiꝰ ñ cõcedã.Nã tecũ eẽ ita cõia mihi oĩa q̃ opto cõtĩgãt vt vehemẽter veliʒ vt eĩ cũ eſſet maioꝛ ⁊ viroꝛũ ⁊ ciuiũ bonoꝛũ ⁊ iocũdoꝛũ hoĩz ⁊ amãtiũ mei copia: tamẽ erat nemo ꝗ cum eẽm libẽtiꝰ q; tecuʒ: 1 pauci quibꝰ cuʒ eſſẽ eqʒ libẽter · hoc vero tꝑe cum alii iterierint: alii abſint:alii mu tati voluntate ſint vnũ mediuſfidius te cũ diẽ libẽtiꝰ poſuerĩ:q̃ᷓ; oẽ hoc tꝑs cum pleriſq; eoꝛũ:qbꝰ cũ viuo neceſſario · li · v epi · vltia · ¶ Scire enĩ cupio quid agas quid expectes:q;lõgũ iſtuʒ tuuʒ diſceſſũ a nobis futurum putes · Sic enim tibi ꝑſuadeas velim vnũ mihi eſſe ſolacium: quare faciliꝰ poſſem pati te eſſe ſine no bis:ſi tibi eſſe id emolumẽto ſciã: ſin aũt id ñ eſt: nibil duobꝰ nobis eſt ſtultiꝰ:me qui te romã nõ attꝛaham: te qui huc nõ aduoles · vna me hercule noſtra vel ſeue ra vel iocoſa cõgreſſio pluris erit q̃;ᷓ nõ mõ hoſtes:ſed etiã frẽs noſtri hedui ·lib · ſeptiĩo · epi · x. ¶ Ego ſi noſtri cõmodi ra tõem ducerẽ te mecũ eſſe maxime vellem Nõ enĩ mediocri afficiebar vel volupta te ex cõſuetudĩe nrã: vel vtilitate ex cõſi lio vel opeꝛa tua.Sed cũ te ⁊ adoleſcẽtiã tuã ĩ amiciciaʒ ⁊ ſidẽ meã cõtuliſſes: ſẽꝑp te nõ mõ tuendũ mihi: ſed etiã augẽduz atq; oꝛnandũ putaui.epi.xvii (o ve ro iam te nec oꝛtoꝛ nec rogo vt domũ re deas: quin hĩc ipᷣe euolare cupio ⁊ aliqꝰ pueĩre vbi nec Felopider nomẽ: nec fa cta audiã · ncredibile ẽ q;turpiter faceꝛe michi videar q̃ͥ his rebꝰ ĩterſim · Nec tu videris multo añ pᷣuidiſſe quid ĩpẽdeꝛet tũ cum hĩc Pfagicti q̃nqᷓ; hec etiã auditu acerba ſũt:tũ audire tolerabiliꝰ eſt q; vi dere · epi · xxxi ed tñ oĩa mihi eruͤt ſi tu veneris hilarioꝛa:q̃nq; venis vt ipſe ĩ telligis ĩ maximarũ quaſi concurſũ occu patõnũ:quas ſi vt volumꝰ exceperimus Ego vero multã ſalutẽ ⁊ foꝛo dicaʒ ⁊ cu rie vnaqʒ tecũ multũ ⁊ cũ cõmunibꝰ no ſtris amatoribꝰ.epi.vltima. ¶ Eratrem meũ tibi foꝛtiſſimũ ciuẽ ⁊ ad oĩa ꝑatiſſi mũ excuſes lrĩs:qui ex laboꝛe ĩ febriculã ĩcidit aſſiduã ⁊ ſatis moleſtã:cũ pᷣmũ po terit iſtoc recurꝛeꝛe nõ dubitabit ne quo loco reipub.deſit.li.x.epi.xxi E nos in Italiã ſaluos veniſſe gaudes ppe tuo gaudeas veliʒ:ſed ꝑturbati doloꝛe aĩ magniſq; iuriiſ metuo:ne id cõſilii cepe rimꝰ:quod nõ facile explicare poſſimus quare quantũ potes adiuua. aũt poſ ſis mibi in mẽtẽ nõ venit n viã ꝙ te deſ hoc tꝑe nihil eſt: ⁊ lõgũ eſt iteꝛ ⁊ nõ tutũ ⁊ nõ video qͥd ꝓdeſſe poteris ſi veneris. li.xmi. Epi.duodecĩa · ¶ Cura igit᷑ te et cõfirma: ⁊ cũ cõmode ⁊ ꝑ valitudinẽ: ⁊ ꝑ anni tp̃s nauigare poteris ad nos aman tiſſimoſ tui veni · Nemo noſ amat qui te nõ diligat: carꝰ oĩbꝰ expectatuſq; veĩes lib · xvi · Eᷓpi · ſecũda (Cni tua volũtas Alv. ea videbat᷑ eſſe vt pꝛorſuſ niſi cõſirmato coꝛꝑe nolles nauigare· apꝓbaui tuũ cõſi lium: neq; nũc muto · ſi tñ ĩ eadẽ es ſnĩa ſin aũt poſteaq; cibũ cepiſii:videris tibi me poſſe cõſequi ·tuũ cõſiliũ eſt Maꝛonẽ eo ad te miſi: vt aut tecũ ad me q́;primũ veniret:aut ſi tu moꝛarere ſtatim ad me rediret. Tu aũt hoc tibi ꝑſuade. ſi cõmo do valitudiſ tue fieri poſſzʒ: nihil me mal le q; te eſſe mecũ.Si aũt ĩtelliges ap⸗ eẽ te patras cõualeſcẽdi cauſa paululũ cõ morari: nihbil me malle q́; te valeꝛe Si ſta tiz nauigas nos leucade cõſequeris:ſi te còfirmare vis ⁊ comites ⁊ tẽpeſtates: 1 nauẽ idoneã vt babeas diligẽter videbis Gpi. tercia · ¶ B ¶ Nõ queo ad te nec li bet ſcribere quo aĩo ſiʒ affectꝰ.tãtũ ſeri bo ⁊ mihi ⁊ tibi maxĩe voluptati fore · ſi te firmũ qprimũ videro.Tercio die abs re ad Nluʒiã acceſſeramꝰ.Is locꝰ eſt citꝛa leucadẽ ſtadia · cxx · Leucade aut teipſuʒ aut tuas literas a Marione putabaʒ nec accepturũ. Quãtũ me diligis tãtum fac vt valeas:vel quantũ te a me ſcis diligi. Gpla quarta CCEα Quĩtꝰ pater ⁊ ſi liꝰ ⁊ nos apud Aluʒiã:ex quo loco tibi li teras añ dederamꝰ vnũ diẽ cõmoꝛati ſũꝰ Q.nos cõſecutus nõ erat · Is enĩ dies ſhi nonis nouẽbris:ĩde ante lucẽ ꝓfici ſcẽtes añ diẽ octauũ Idꝰ nouẽbris has li teras dedimꝰ. Tu ſi nos oẽs amas:⁊ pci pue me magiſtrũ tuuʒ confirma te · Ego ualde ſuſpẽſo aĩmo expecto te primũ ſcʒ deĩde Marionẽ cuʒ tuis lrĩs· omneſ cupi mus. ego ĩprimis qprimũ te uideꝛe:ſed mi Tpro te ualẽtem. Quare nihil ꝓpera ris:ſatis quotidie uidero ſi ualebis: utili tatibꝰ tuis poſſũ carere·te ualere tua cã pmuʒ uolo:tuʒ mea mi Tyro.Vale.Gpi ſtola quĩta · ¶ Effice ſi me diligis ut ua leas.⁊ ad nos firmus ac ualens q́;epᷣmuʒ uenias. Gpiſtola octaua · ¶ Etſi oportu nitatem opere tue omnibus locis deſide ro:tamẽ nõ tam mea q; tua cauſa doleo te nõ ualere:ſed cũ ĩ quartanã con ueiſa eſt uis moꝛbi(ſic enĩ ſcribit curius) ſꝑo te diligẽtia adhibita etiam ſirmioꝛẽ fore modo fac id quod eſt humanitatis tue ne quid aliud cures hoc tempoꝛe:niſi ut q́ᷓ; cõmodiſſime conualeſcas· nõ ignoro quantum ex deſiderio laboꝛeſ: ſꝭ eꝛũt oĩa facil ima ſi valebis.feſtinare te nolo: ne nauſee moleſniiam ſuſciꝑias eger · ⁊ ꝑicu loſe hyeme nauiges · Epiſtola decima. ¶ Tu cum eo tempoꝛe eſſe mecum non potuiſii: quo ego maxime operam 2 fi delitatẽ deſideraui tuam:caue feſtines: aut committas vt aut eger aut hyeme nauiges· Nunq; ſero te veniſſe putabo ſi ſaluus veneris.Gpiſtola vndecima. ¶¶ Ego vero cupio te ad me venire: ſʒ vi am timeo. Grauiſſime egrotaſii· inedia: purgatõibꝰ ⁊ vi ipſius moꝛbi cõſũptꝰ es . Craues ſolẽt offẽſiones eſſe ex gꝛaui bꝰ moꝛbiſ. epiſtola · xii ¶ Andric? poſtri die ad me venit vltra q́; expectarẽ · Ttaqʒ habui noctẽ plenã timoriſ ac miſerie · tu is literiſ nihilo ſum factꝰ certioꝛ quomõ te baberes:ſed tñ ſum recreatꝰ Ego om ni delectatõe literiſq; oĩbus careo:quas anteq; te videro attigere nõ poſſũ · Con ſerua te: mibi dies ꝓmiſſorũ adeſt: queʒ pſentabo ſi adueneris · Gpi · xiiii. etiã r ¶ D ¶ Onꝛa a te data mihi putabo: ſi te valenteʒ videro. ſũma cura expectabã aduẽtũ Menãdri:quẽ ad te miſerã· Quꝛa ſi me diligis vt valeas: cũ te bñ confir maris ad nos venias· Gxi. xv·. G (Gx pecto tuas literas de multis rebꝰ:teipᷣm multomagis · demetriũ redde noſtrum: aliud ſiquid potes boni de Anfidiono noĩe nihil te hoꝛtoꝛ · Scio tibi cure eſſe ſʒ confice:⁊ ſi ob eam rem moraris accipio cauſã:ſi id te nõ tenet:aduola.literaſ tu as valde expecto · Ipi · xix · Hec ⁊ pauca qᷓ dem ey Tullio · Nunc circa idem accipe ex Caſparino . (E (d dem . nio ad ea que ſcribis: neq; per N ppterea me hoꝛtaris ꝙ meum aduẽtum matuꝛẽ:vellẽ omnia cum reipu blice cauſa:tum etiam ꝑpetua in te beni uolentia mea que vel conſilio vel opera mea poſſent bene patrie noſtre euenire. aut vſui tuo eſſe:quãq; admiꝛeꝛ que poſ ſit res eſſe in qua aneopere officiuz me um deſideꝛetur · Sed poſtea tantum ope ram meam ac ſtudium in rempublicaʒ a ciuibus noſtris expeti ſignificas non dif feram vltra meũ acceſſum · Scio enim te non ſine cauſa: vt ita faciã ad me ſcripſiſ alium: neq; literis poſſe trãſigi: ſe · Non poſſum fruſtra hoc iter agere: modo te incolumem ſalua noſtra repu· inueniam Caſparinꝰ. ¶ Quod vero me hoꝛtaris vt boc tanto bono ſciens ⁊ vi dens vobiſcum fruar (vtoꝛ enim libẽter verbis tuis) facis amice: qᷓnqʒ adhoꝛtatõ ne tua non egerem: iam apud vos eẽm niſi fuiſſent maxime occupatõneſ:quibꝰ noſtre reipublice cauſa detentus fui ſed vt ſpero non multos dies abero ¶ QOuã tum omnel pꝛeſentiam atqʒ officium tu um expetant:ex hoc poteſ cogitaꝛe ꝙ eti am inimici tui maxime in gratiam tuam redire exoptant ¶ Cura vt ad nos aduo les.opus eſt enim celeritate:niſi me vis eſſe coniectum eo: vnde nullo temꝑe njõ dico amici: ſed ne ipſa quidem ſalus eſſʒ ſi cuperet poſſit me eximere ¶ & niſi te maioꝛ cura detineat queſo ipſe accedas: vt iam non per literas ſed in pꝛeſentia hoc tanto bono ſciens ⁊ videns nobiſcũ fruaris. ¶ Moꝛtor vero te atz etiaz obſe cro vt ad noſ accedas:facieſ enim rem oĩ bus poſt tuum reditum amicis tuis gra tiſſimam:mihi vero adeo iocundam: vt nulla maiori voluꝑtate cumulatius poſ ſis me afficere · ¶ Quare etiam atz eti am iter ad nos feſtina· neqʒ vlla res tan ta ſit que tuum aduentum remoꝛetur · omnes quidem preſentiam tuam affe ctant: ſciuntqʒ; in te vno communeʒ om nium ſalutem eſſe repoſitam: noli itaq; tantam expectatõnem omnium differꝛe ¶ Aliud non eſt qð impreſentiarum a te exigam: niſi vt q;primum poteris ad nos nauiges· habeo enim tecum de mul tis conferre: que vtriq; noſtrum mayi mam ut ſpero afferent vtilitatem: ſed vide ne te mari committas niſi omnia ad nauigandum tuta videas · ¶ Ego et ſi perincommode ex vꝛbe diſcedam · con ſutui potius omnia poſt habere: q́; ab bis ludiſicari: ad quos ſepe multa orna menta atq; adiumenta detuli: quare de bac re amplius eos non appelles: ſi rem integram in meum aduentum reſerua bis · ¶ Morantur te omnes vt qʒpri mum oportunitas tibi aderit non dif feras tuum aduentum· Eſt enim opus celeritate · cũ malũ noſtrũ dietĩ ꝓpiꝰ ac cedat: nec multos defẽſoꝛeſ hẽamus: ita me ad te ſcribẽ prẽs voluerũt . Ego bo ſi quid ad illoꝛum autoꝛitatem poteſt acce dere: id etiam atq; etiam magnoꝑe que ſo:vt cũ reipublice cauſa ommiaa feceris: tum etiã ꝓ nr̃a ben iuolentia que ad ſum mũ pueiĩt expeditõz tuã matures ¶ Nũc itẽ ex Gaſparĩo circa ſedaʒ rubꝛice ꝑtem vbi nos excuſamꝰ clauſulas accipe Si foꝛtunis tuis vt opoꝛtebat nõ affui mie accuſabis officiũ meũ:qᷓ cũ maxĩe cuperẽ aĩo tuo ſatiſfacè: illa ipᷣa pr̃ie nr̃e caritas ex medio curſu qꝰ ad te cõtẽdebaʒ plane me ĩuitũ uocauit ¶ Hec ſũt q̃ ꝓ cã mea duxi hoc tꝑe tibi rñdẽda: ñ qꝛ tuis admo nitõibꝰ ſuccenſeã: ſz vt ſiquã nõ bonam opionẽ de me cõcepiſſes:ego me apð te purgarẽ · ¶ Vellẽ poſſe ao ĩperare:⁊ re ſpõdere tibi moleſiiꝰ:cũ nõ ſatis ĩtelligo quoꝛſũ hec vᷣba tua ꝑgãt:ſʒ poſtq; me co gis (cũ bona veĩa tua vellẽ oñderes mi hi qñ tibi ĩ amoꝛe nõ rñderĩ ĩmo qũ te a mãdo nõ añceſſi ¶ Wulta ſũt de qᷣbus ſi mihi ꝑ occupatões meas licuiſſet: te ĩ re tua pluribꝰ vbis admonuiſſẽ: ſʒ qꝛ ad ea oĩa mihi ociũ nõ fuit:ſatis erit de ſtudiiſ tuis ð modeſtia atzʒ hũanitate:ꝗᷓ rõe illis vtaris cõſiliũ meũ tibi aꝑiræ ¶ &apud te hoc tꝑe dignitatis mee rõem habeã: id me nccario facẽ nõ ꝓcul a te aberit:ſi añ actã vitã meã ſꝑ lõge ab ambitõe remiĩſci volueris.Sʒ nõ ſatis equo aĩo poſſũ fer re ĩſolentiã quoꝛũdã hoĩm:qᷓ neminẽ ĩ ci uitate pñt ferꝛe niſi anio ſũmiſſo ⁊ igna uo ſit· Eẽgo doloꝛẽ meũ nõ poſſũ diſſimu lare:ꝙ bũ agẽdo nullã grãm poſſũ ꝓme reri Eoi q;durũ ſit hoĩ nõ ignobili 2 qᷣ ſit anĩo ĩgenuo ſupplicare alteri · Vix qͥ dẽ ĩiduci potui vt has ad te l̃as darẽ qui mihi ſũme familiaris es:ſʒ tua fiðs acbe niuolẽtia oẽm meã cõtẽtõʒ diſcuſſit · Tu ꝓ nr̃a amicicia etiã atzʒ etiã videbis: ſiq d erit ĩ quo apud nr̃os amicos iuuare me poſſis · Tllud enĩ ego p nimia verecũdia pPhibeoꝛ ¶ Niſi de tuo ĩ me aĩo ſatis ꝑſua ſum haberẽ:dubitarẽ ne tibi moleſtuſ fu iſſem: cũ his diebus cauſaʒ lucrecii apud queſtoꝛẽ nr̃m cõtra neceſſariũ tuũ defen diſſez: ſed cũ ſuꝑioꝛibꝰ tꝑibus nihil a me geſtù ĩ amicicia mra cognoſceres: qd a ve teri enſtimatõe tua alienũ eſſet: putaui cẽ ĩ Loc facto meo te ñ ꝑmutaturũ fuiſſe iudiciũ tuũ ¶ Niſi ſcirẽ de qua re ⁊ apð quẽ agereʒ: nõ auderẽ certe pᷣſertim hoc tꝑe quicq; ad te ſcribere · Scis enĩ ꝙ va rie ſũt hominũ ſuſpitiones:⁊ q;ᷓpmptiſſi me lingue ad maledicendũ: ſed cum ſum ma cauſe mee ſit equitas · ⁊ tu ille ſis qui nihil poſſis niſi equũ facere bono aĩmo cauſaʒ meã tibi cõmendabo ¶ Quid ege rim nemo nouit meliꝰ q; egoipſe:nec eſt aliꝰ qui ſi male vixi ꝓ me dependat · Sẽꝑ buiulmõi cãtilenas ad me ſeribis· nõ va cas ſtudio· noctu ꝑ adulteria ꝑgiſ· cõfrin gis hoſtia· hunc pulſas· illi cõtumelioſuſ es. ⁊ multa huiuimõi:q̃ ne patiẽtiſſimus quidẽ poſſz equo aĩo ferꝛe · neſcio quare —⏑ mi totiẽs iraſceris:maxĩe cũ harũ rerũ niſi quantũ etas ⁊ cõſuetudo iuuenũ af fert: mibi nõ ſim cõſcius:nibil facio pᷣter moꝛẽ alioꝛũ.¶ Qunqʒ plures ſint quibꝰ vita mea nõ ſatis ẽ ꝑſpecta:facile euenit vt hoĩes ad male credendũ ꝑatioꝛes ſint: q̃; pꝛudẽtes ad iudicandũ · Quare ne opi monẽ quã ſemꝑ apud ciues optaui: aliq̃ mea negligentia aut tarditate amittam: vide vt ſi qᷓ;ᷓ/q huiuſmodi ſermones de me cõfingi ac diſceptari audiueris: fame ac rõnis mee rationem habeas: nec minoꝛi ſtudio me defendas: q; ſemꝑ ad omnem hũanitatem atq; modeſtiã me adhoꝛtatꝰ fuiſti · Quantũ vero ſtudio meo aut dili gentia fieri poterit: fame tue rationẽ ha beo·⁊ te excuſabo apud omnes:ſiquid in digne de te referꝛi audiã · Tu aũt dabis o perã: ne cũ ego officiũ tuum laudauero: ipſe aliq̃ in re bonã eſtimationẽ hoĩm di minuas Si vero aliud de te audire me —S „ . „ 7 ν cõtinget:non certe diſſimulãter id ferã: ſed faciã vt qui ad male dicendũ de alio ꝑati venerũt ipſi multo de ſe peiꝰ audiãt quidqd aũt illi cõtra te moliant᷑ · nihil ẽ quod te magnoꝑe turbare dðbeat. validi oꝛ eĩ ẽ opĩo qm boni hoiĩes de te fecerũt q; vt poſſit ab huiuſmõi hoĩbus violari Caid ceteri de me tibi referant ipſi vi deãt: ego cõſcientia mea vtar: tu vᷣo qui ſapis ⁊ ſimilẽ aliqñ ꝓcellã exꝑtus fuiſi ꝓ tua ſapientia videbis qͥ;d hmõi hoĩbus credendů ſit · ſi quid aüt erit qð ſuſ irio nem aliquam de me tibi afferat ſcribe · ego me vt ſpero ab omni ſupitõe eximã 6 D iſpeaʒ niſi rẽp · ſꝑ pluris feci:q̃; aut meipſum: aut meos liberos: ꝓpterea nõ poſſũ nõ iniquo aĩo ferꝛe maledicta eoꝛũ nõ poſſe effugere qui nihil aliud ſtudẽt: q̊ʒ quo modo ĩ eam poſſim ĩfamari:¶ Si tibi nõ ſatis ꝑſpectus ẽ animꝰ qui te mi hi inimicũ reddere voluit: nũc pꝛimuʒ ex me cognoſces:vt atroci ĩiquitate homĩs illius cognita meliꝰ poſſis iudicare: quã ta ſit ei ſides habẽda · Non pᷣſumerem de hac re ſcribere: quã ego tibi mĩme place re ſcio:ſi a bono viro ſoe tibi relatũ eẽt: ſed cũ ab hoĩe inuido ac peſſimo id ꝑſpe ctũ ſit · Ita eiꝰ exponã vitã vt nihil minꝰ verũ eſſe ĩtelligas. Mec ex Gaſpario ꝑga mẽſi ¶ R ¶ Solẽt q erꝛati veniã petũůt: cauſã aliquã ſui erꝛoꝛis ꝓbabilẽ allegare Ego aũt ſiquã haberẽ pꝛidie illaʒ ad te ꝑ ſcripſuſem: ſed nullã certe habeo quã at ferꝛe poſſiʒ:nõdũ ꝓbabilẽ:ſʒ ne tollerabi lẽ quidẽ:quare ad dep̃catõʒ me cõfugere neceſſitas cogit · Scire tñ abs te vellẽ ſi facilitatẽ illã tuã ⁊ hũanitatẽ pꝛſlinã ob ſeruas: an poſteaq́; te non vidi durioꝛ fa ctus ſis:vt exĩde cõſiliũ capiã:nã ſi mitis es audebo: ſi ĩexoꝛabilis me cõtrahã· Ma lo enĩ ꝑpetuo ſilłẽtio vti q; aliqd petẽ qʒ apð te ipetraturꝰ nõ ſim Leonardꝰ Fre tinus. ¶ B ¶ Noui enĩ te hoĩeʒ pꝛudẽtiſ ſimũ e quadã quaſi ſpecula cũcta ꝓſpicẽ neq; ſolũ qᷣ curſus rerũ:ſʒ etiã qui exituſ futurꝰ ſit. Quappter ne diutiꝰ auribꝰ tu is ꝑſtrepã· Tam mee finẽ ĩponã epiſtole: ĩ qua ſiquid ſuꝑfluũ legeris: id ex nimia quadã amoꝛis abũdãtia dictũ puto. Nõ ſecus enĩ hec ad te exaraui: qᷓ; ſi tecũ coꝛã ſermonẽ habuiſſẽ. Ttaqʒ hoc abs te exoꝛa tũ velĩ honoꝛande p̃ceptoꝛ:vt ſi qᷣcqᷓ; foꝛ taſſe liberius q́; decebat dixiſſe videboꝛ: ꝓ hũanitate atʒ clemẽtia tua mihi igno ſcas:atz idipᷣm vt par ẽ bonã ĩ ꝑtem acci piaſ. Reliquũ vero ſit vt qui cũcta mode rat᷑ ⁊ regit: deuote atz ſuppliciter rogeʒ ⁊ depᷣcer: vt votis tuis faue: ac qdðcunqʒ acturꝰ ſis: id tibi ex ſnĩa ſecũdare dignet᷑ Cabꝛiel Iega Cöpunbe diebꝰ elapſis lõgiuſculã abs te ſuſcepi eplam 1 caritate:⁊ dicẽdi ſuauitate oꝛnatiſſimã cui ſi tardiꝰ foꝛtaſſe q; decebat rñdero:ñ mihi ſuccẽſeas velĩ: hoc enĩ tꝑe nõnullis occupatõnibꝰ ⁊ his quidẽ honeſtiſſ imis ita ðſtrictꝰ:itaqʒ ĩpeditꝰ fui vt nõ ſine ꝑ uo meo ĩcõmodo potuiſſẽ ad te qᷣcq̃; an , — ** „ 1 tea pſeribere:quãq́; vᷣo te diuturna mea rũ expectatione fruſtratꝰ fuerĩ nõ tñ mo leſte tibi ferendũ ẽ: ex eo 7 neceſſitas ip̃a facere cõpulit. Longioꝛi foꝛtaſſe oꝛõe ad me purgandũ opꝰ eſſet: ſi apud iniquũ aliquẽ iudicẽ cãm meã agerẽ· Verũ enim cũ te nactꝰ ſim:de cuiꝰ equitate:clemẽtia hũanitate ⁊ p̃cipuo ĩ me amoꝛe plurimũ mihi ꝑſuadeo nihil ꝓfecto dubitẽ quĩ vl lum mihi negociũ fuerit abs te veniã im petrari: pᷣſertim qñ cauſa mea:vlł quocũ q; alio iudice iuſta:atʒ legitĩa iudicaret᷑· tẽ. ¶ ¶ ¶ Literas a te ꝓxiĩe accepi qui bus vt vna cõueniamus hoꝛtaris: gratia beniuolẽtie ĩter nos reĩtegrãde · Id ego laudo ⁊ iuxta tecũ cõcupiſco.Sũ ꝓfecto qui cuicũq; ⁊ tibi maxĩe gratifican veliʒ neq; idipſũ qdð ĩ pñtia efflagitas per me ſtetit añ hae qꝰ minꝰ fieret vt gnoſii nec ſane ſtabit· Antoniꝰ Panoꝛmita. ¶ DH ¶ Antoniꝰ Panoꝛmita.S. D. D. Rntoĩo Cremonẽſi viro celeberꝛo · Si vales gau deo:ego te qnwe valere opto. Id celebꝛi tatẽ diue Tulie nõ ſpectaculoꝛũ gratia: ſʒ Scipionẽ:reliquoſqʒ ben iuolẽtes ſalutã di: viſendiq; Mediolanũ me conferã: qd ꝓinde tibi cognitũ fieri ſtudui:vt oĩo ne abeẽs curares: alioquĩ ĩiocũda ac triſtia erũt oĩa mihi ſine te: vt ſi ñ veniasg mibi lilia nigra vident᷑: nec ſapient fontes:i a eeſcẽt vina bibenti · It ſi tu venias mibi candida lilia fiẽt:a ſapiẽt fõtes: ⁊ dulcia vina bibent᷑ · poſſet tũ vno caſu euenire quo minꝰ accederẽ: quẽ ex tabellario ami ciſſimo meo ĩtelligaſ volo viuo ſermone Vale mea voluptas. Cetera agemꝰ coꝛã. Ex papia q;raptim. Idẽ ¶ G Si cõmo de fieri abs te p̃t:huc hodie venias peto Sum enĩ tecũ qᷓdã cõmentaturꝰ. Quare veli ne differas: neq; cõmittas vt te po tius excuſandũ cũctatõis:q; laudandũ ꝓ peratõis oñdaſ.Vale Mli Natali xp̃iano Erãciſcus philelfus ¶ E ¶ Non poſſuʒ officiũ tuũ nõ accuſare:ꝙ tãdiu ſilentiuzʒ egeris:nec eĩ mei oblitꝰ eſſe debes:quem mirifice diligẽ cõſueſti ·nec eẽ pitagoꝛeꝰ factus es tã repẽte qui elocutõis ſtudio maxime oĩm ĩſeruire didiceris:nec te ſuꝑ bũ factũ eẽ puto:q hůanitate ⁊ mãſuetu dĩe nemi cedas. Ftaqʒ ũᷣ te iure excuſaãdũ — — — — —— — — malis:facito ad me venias: aut pꝛopedi em ĩtelligam quid ĩ cauſa fuerit: vt tan to ſilentio te dedideris · I7deʒ · ¶ ¶ At ſi tibi coꝛdi ẽ hos penitꝰ meroꝛes aboleã te oꝛatũ velĩ tuum ad me pedẽ extemplo tranſferas:hic aliquot dies mecũ vna vi ctitaturꝰ:vt tua pꝛudẽtia:autoritate: ac lepidiſſima demũ cõſuetudĩe meroris re liquuʒ poſſim elimiare· Baldaſar Raſinꝰ SEO⸗ om ſemꝓniuſ familiaris tuꝰ a te Pficiſceret᷑ mibi ĩꝑare nequiui: quĩ ad te denuo cõſcripſerim: te ſare velĩ vt tuuʒ ſummo gaudio animũ expleã: vniuerſuʒ bunc populũ tui videndi qᷓ; auidiſſimuʒ eſſe: ĩpꝛimis tun ſocia thalami ⁊ liberi: qui hac calamitoſa tempeſtate lacrimis vſq; redundarunt:tuũ agraͤuilſime ad uentũ pᷣſtolantur quẽ tue familie: tuiſq; oĩbus rationibꝰ appꝛime cõducturũ:nec mediocriter cõſido· Tue igit᷑ agros ĩ pa trios reditionis:me velim qpiaimum po teris reddas certioꝛẽ:qñ id aim ĩduxerizʒ meum:tibi cũ lectiſſimo tuoꝛum cõtribu liuʒ comitatu obuiã ꝑuenire · Idẽ · Hec de his: nunc alia ex oꝛdĩe exaremus. irca ᷣtutes:honoꝛes:⁊ Kcias· Et vbi Gadẽé. quem ex eis collaudamꝰ:aut ad pꝛedicta inuitamus Marci Tullu Ciceronis clau lſule Incipiunt. Thi quidem humanitas tua vel ſumma potius ſapientia: non iocunda ſoluʒ: ſed adnnrabilis viſa ẽ· libꝛo pꝛĩo. Gpiſt · ſexta· ¶ Te vero emoneo cũ beneficiis nr̃is:tũ amoꝛe inci tatus meo:vt omnẽ gloꝛiã ad quã a pue ricia ĩflammatꝰ fuiſti:omni cura atʒ ĩidu ſtria cõſequare· magnitudinẽq; anĩ tui: quã ego ſꝑ ſum admiratꝰ:ſemꝑq; amaui ne vnq; ĩ lectas cuiuſq; ĩiuria · Magna ẽ hoĩm opinio de te:magna cõmendatio li beralitatis:magna memoꝛia cõſulatꝰ tui Gadez · ¶ Vt hec multo añ meditere huc te pares:hec cogites: ad hec te exerceas: ſentiaſqʒ id qð ſꝑ ſperaſti:nõ dubito quĩ adeptꝰ itelligaſ te facillime poſſe obuine re ſummũ: atʒ altiſſimũ gradũ ciuitatis. Que quidẽ mea cohoꝛtatio:ne tibi ĩanis: aut ſine cauſa ſuſpecta videret᷑: illa me rõ monet:vt te ex nr̃is euẽtis cõmunibꝰ admonendũ putarẽ vt cõſiderares ĩ omĩ reliq̃ vita quibꝰ crederes:quos caueres. Gadẽ ¶ Eentulũ noſtrũ eximia ſpe ſũme virtutis adoleſcentẽ cũ ceteris artibus q bus ſtuduiſti ſꝑ ipſe:tũ ĩpꝛimis imitatõ ne tui fac erudias · Nulla enĩ erit hac pꝛe ſtantioꝛ diſcipla:quẽ nos ⁊ qꝛ tuus:⁊ q; te dignꝰ ẽ filius:⁊ quia nos diligit: ſp qʒ dilexit ĩpꝛimis amamus carũq; hẽmuſ 6. ¶Noui enĩ tẽperantiã 1 modera tionem nature tue:noui anĩim tum mihi amiciſſimuʒ:tũ nulla ĩ ceteroſ maliuolen tia ſuffuſũ:cõtraq; cũ magnũ ⁊ excelſuʒ tum etiã aꝑptum ⁊ ſimplicem · Epi · iy· ¶ Ego te abfuiſſe tãdiu a nobis ⁊ dolui carui fructu iocũdiſſime cõſuetudĩs 1 etoꝛ ꝙ abſens oĩa cũ maxima dignitate es cõſecutus:qq; ĩ oĩbus rebꝰ tuis meis optatis foꝛtuna rñdit.· Bꝛeue ẽ qð me ti bi pᷣcipere meus ĩcredibilis in te amoꝛ co git · Tanta ẽ enĩ expectatio vel aĩ vel ĩge nii tui. Vt ego te obſecrare obteſtariq; ñ dubitẽ: ſic ad nos confirmatꝰ reuertare · vt quã expectationẽ tui cõcitaſti hanc ſu ſtinere ac tueri poſſis· li.ſecũdo.pi. pꝛi ma ( Teqʒ ad ſtudia ſũme laudis cohoꝛ taboꝛ · Eſt enĩ tibi grauis aduerſaria con ſtituta ⁊ parata incredibilis quedã ex ctatio:quã tu vna re facillime vĩces ſi hꝰ ſtatueris: quarũ laudũ gloꝛiã adamaris quibꝰ artibꝰ he laudes cõparant᷑ ĩ his eẽ laboꝛandũ. In hanc ſententiam ſcriberẽ plura niſi te tua ſponte ſatis ĩcitatũ eſſe cõfiderẽ:⁊ hoc qᷣdquid attigi nõ feci ĩflã mandi tui cauſa ſʒ teſtificãdi amoꝛis mei Gpi·qᷓrta· ¶ Vnũu illud neſcio gratuloꝛ ne tibi an timeã ꝙ admirabilis ẽ expecta tio reditus tui: nõ quo verear ne tua vir tus opinioni hoĩm nõ rñdeat ſed me her cule ne cũ veneris nõ habeas iã qð cures ita ſũt oĩa debilitata iam ꝓpe ⁊ extĩcta. Gpi . v · ¶ Quid eſt cauſe cur mihi ĩopta tis nõ ſit cõplecti hominẽ floꝛentẽ etate: opibus: honoꝛibus:ĩgenio:liberis: ꝓpin quis:affinibus: amicis collegã meũ pᷣſer tim: ⁊ in ipſa collegii laude ⁊ ſcia ſtudio ſum mei · ſpi · xii. ¶ Officiũ meum erga Rhodoneʒ : ceteraq; mea ſtudia:ꝗᷓ tibi ac tuiſ p̃ſtiti tibi hoĩ gratiſſimo grata eẽ ve bementer gaudeo: mihiq; ſcito idies ma ioꝛi cure eſſe dignitatẽ tuam: qꝗᷓ quideʒ a teipſo integritate ⁊ clemẽtia tua ſic ãpli ficata ẽ vt nihil addi poſſe videat᷑:habes piſtola · xvni· mibi minꝰ notus fuit: ſed vt mihi reddi enĩ neminẽ honoꝛis gradu ſuperioꝛem. ¶ Cuix libertꝰ tuꝰ antea dit a te Ias plenas ⁊ amoꝛis ⁊ officii mi rifice ip̃e ſuo ſermone ſubſecutꝰ ẽ hũani tatẽ lĩ̃arum tuarũ· Tocunda mihi eiꝰ oꝛa tio fuit:cũ de aĩo tuo:de ſermonibꝰ tuis quos de me haberes quotidie mihi narꝛa ret · Quid ꝗᷓris g biduo mihi factꝰ ẽ fami liaris· li·iii. ẽpi.pꝛa ¶ Hec mihi amplio ra multo ſunt:q; illa ipſa ꝓpter qᷓ hec la boꝛant᷑. Inſignia enĩ virtutis multi etiaʒ ſine virtute aſſecuti ſũt. Taliũ viroꝛuʒ tã ta ſtudia aſſequi ſola virtꝰ p̃t Epiſto · xl. ¶ Seruus tuus vel potius nr̃ ſũma me obſeruãtia colit:cuius ego cũ oĩ ꝓbitate ſũmaq; virtute:tũ ſtudiis doctrĩaq; dele ctoꝛ. Is mecũ ſepe de tua mãſione aut di ſceſſione cõicat · li.nii· Epi.q̃rta. ¶ c ñ vereoꝛ ne aſſentatiũcula quadaʒ aucupa ri tuã grãm videar:cũ hoc demonſtrẽ me a te potiſſimũ omari: celebꝛariq; velle· Neqʒ eĩ tu is es qui ſis neſcius:⁊ qui nõ eos magis qui te nõ admirent᷑ ĩuidos:q̃; eos qui te laudẽt aſſentatoꝛes arbitrere. Neʒ aũt ita ſũ demẽs:vt ſempiterne glo rie ꝑ eũ cõmendari velĩ: qui nõ ipſe quo q; ĩ me cõmendando ꝓpꝛiã ĩgeni gloꝛiã conſequat᷑· li.v.Epi·xii. ¶ NHacet enĩ ke ctoꝛ ille mibi Neuianꝰ: qui nõ tantum ſe laudari letat᷑:ſed etiã addit laudato viro Gadẽ ¶ Cum enĩ te ſꝑ magnũ hoĩem du xerim: ꝙ his tẽpeſtatibꝰ es ꝓpe ſolus in poꝛtu: fructuſq; doctrine ꝑcipis eos qui maximi ſũt:vt ea cõſideres eaq; tractes: quoꝛũ ⁊ vſus ⁊ delectatio ſũt oĩbꝰ iſtoꝛũ ⁊ actis ⁊ voluptatibꝰ añponẽdi · Cquidẽ hos tuos tuſculanẽſes dieſ ĩſtar eſſe vite puto.libenterq; oĩbus oẽs opes cõceſſe riʒ vt mibi liceat vi nulla ĩterpellãte iſto mõ viuere: qdð nos quoq; imitamur vt poſſumus:⁊ ĩ nr̃is ſtudiis libẽtiſſime cõ quieſcimꝰ.li.ix. Gpiſt. vi · Cfümi enim (mihi crede) virtute foꝛmoliꝰ: nihbil pul criꝰ:nihil amabiliꝰ.Epi.xnii · ¶ Ftaq; te cũ video oĩs mihi gracchos: oĩs lucilios vere vt dicã Craſſos quoq; ⁊ delios vide re vidᷣoꝛ.Moꝛiar ſi pᷣter te quẽq; reliquũᷣ habeo:ĩ quo poſſim imagineʒ antique vernacule fedlinitatis agnoſcere · Gpi · xx ¶ Omia ſũma cõſecutꝰ es virtute duce: comite foꝛtuna: ea q; es adeptus adole ſcens multis ĩuidẽtibus: quos ĩgenio in duſtriaqʒ fregiſti · Nunc me amãtiſſimuʒ tui:nemi cõcedentẽ: qui tibi vetuſtate ne ceſſitudĩs potioꝛ poſſit eẽ ſi audies oẽm tibi reliqᷓ vite dignitatẽ ex P. reipub. ſtatu acquires·li ·x. Gpi ii · ¶ Conſul es deſignatus optĩa etate:ſũma eloquẽtia: maxia oꝛbitate reipub.virorũ taliũ Tncũ be ꝑ deoſ ĩmoꝛales ĩ eã curã ⁊ cogitatõʒ que tibi ſummã dignitatẽ ⁊ gloꝛiam affe rat: vnus aũt ẽ hoc pᷣſertim tꝑe ꝑ tot an nos repub.deiecta:reipub.bene gerende curſus ad gloꝛã · Cadẽ. ¶ Non me p̃ter ibat ĩ tanta ſolicitudĩe hoĩm: ⁊ tam ꝑtur bato ſtatu eiuitatiſ fructuoſiſſimã eſſe ꝓ feſſionem bone volũtatis:magnoſq; ho noꝛes ex ea re cõplures cõſecutoſ videbã Gpi octaua. Sye a fama q̃ᷓ de tua volũ tate ꝑcerbuit:magnã es laudẽ cõſecutus Epi·x. ¶ Is eĩ deniq; honos videri ſolʒ qͥ ñ ꝓpter ſpeʒ futuri bñficii: ſʒ ꝓpter ma gna merita claris viris defert᷑ ⁊ dat᷑· Qua re ſit mõ aliqua reſ Sõ qua honos elu cere poſſit oibꝰ (mihi crede) ampliſſimis honoꝛibꝰ abundabis. ⁊s aũt qui vere ap pellari p̃t honos nõ ĩuitamẽtũ ad tẽpus led ꝑpetue virtutis ẽ pᷣmiũ. Quãobꝛẽ mi plãce ĩcumbe toto pectoꝛe ad laudẽ: ſub ueni patrie:opitulare college: oĩm gẽtiũ cõſenſũ ⁊ ĩcredibuẽ cõſpiratiõeʒ adiuua me tuoꝛũ cõſilioꝛum adiutoꝛẽ dignitatis fautoꝛẽ oĩbus ĩ rebꝰ tibi fideliſſimũ ami ciſſimũq; cognoſces· Cadẽ ¶ Vt pꝛimuʒ poteſtas data ẽ augende dignitatis tue: nihil pᷣ̃termiſi ĩ te omãdo. qð poſitũ eẽt: aut ĩ pᷣmio vᷣtutis:aut ĩ honoꝛe verboꝛuʒ Gpi. xni · ¶ In te ⁊ collega tuo oĩs ſpes ẽ dis apꝓbãtibꝰ: cõcoꝛdia vr̃a q̃ ſenatui declarata ẽ lĩis veſtris: mirifice ⁊ ſenatꝰ ⁊ cuncta ciuitas delectata ẽ.· Epi.xxii· ¶ SDu tibi pſuade tantã eſſe apð oĩs bo nos tui caritatẽ. vt nullũ genus ampliſ ſime dignitatil excogitari poſſit:quod ti bi non paratũ ſit· CKadem .· ¶ Nolo enim te ignoꝛare quantaʒ laudẽ cõſecutus ſis mihi crede: ꝓximam planco: idqʒ planci ipſiuſ teſtimonio pꝛeterea fama ſentẽtia q; oĩm. Gpi · xxv. Cmnes enĩ tuos ad laudẽ iĩpet? noui . Q ſi vt ſeribis ita ſẽtis nõ mag te qᷓ de te iudiciũ rep̃hẽdo meũ: oe 0 in mig ne dem ub. les tin rcü blu na a n ns 45 i mi b te adipiſcendi magiſtratus leuiſſimi di uulgatiſſimi ſi ita adipiſcare vt pleriqʒ pᷣppera feſtinatio abducet a tãtis laudi qbꝰ te oẽg ĩ celũ iure ⁊ vere ferunt. Gpi · xxvi. ¶ Bꝛutus quidẽ nr egregiã laudeʒ ẽ cõſecutꝰ.li ·xii.pi.v.¶ irtiꝰ nihil ni ſi cõſiderate vt mihi crebꝛis lñũs ſignifica bat acturꝰ videbat᷑. Cadẽ.¶ Nũc autem opto vt ab iſtis oꝛentis ꝑtibus virtutis tue lumẽ eluceat· Cadẽ. ¶ Tu veli ſic ex iſtimes tibiq; ꝑſuadeaſ omne ꝑfugiũ ĩ te ⁊ Bꝛuto eſſe poſitũ:ſiqd nolĩ) adũſi q̃d euenerit · Res cũ hec ſcribebã erat ĩ extre mũ adducta diſcrimẽ. Gpi· vi. ¶ Te qᷣdẽ magnũ hominẽ: ⁊ pñti iudicio: ⁊ reliqui tꝑis expectatione ſcito eſſe:hoc tibi ꝓpo ſito fac vt ad ſũma cõtendaſ.Nihil ẽ tan tũ qð nõ po.Ro · a te ꝑfici atq; obtineri poſſe iudicet · Cpi·viii · ¶ Tua vᷣtute ma gnitudĩe anĩ nihil eſt nobiliꝰ.taq; opta mus vt q;pꝛmũ te ĩ talia videamꝰ:nos rempub· habe arbitramur ſi vos habebi mus · Gpi · x. ¶ Gandẽ rem tibi volo bene 1 feliciter euenire: qð ita foꝛe cõſido fre tus ⁊ ĩduſtria ⁊ pꝛudẽtia tua. Epi.xix · ſt lr̃is multoꝛũ ⁊ ſermone ꝓĩm ꝑfert᷑ ad me ĩcredibilẽ tuã virtutẽ ⁊ foꝛtitudinem eẽ teq; nec anĩ nec coꝛꝑis laboꝛibꝰ defati gari. Me miſerũ te iſta vᷣtute· fide. ꝓbita te hũanitate ĩ tantas erũnas ꝓpter me ĩ cdiſſe · li · xiiii .· Epi · pꝛa · ¶ Quẽ ego diem ſi videro ⁊ ſi ĩ ṽm cõplexũ venero:acſi vos ⁊ meipᷣm recuꝑauero:ſatis magnuʒ mihi fructũ videboꝛ ꝑcepiſſe: ⁊ vr̃e pieta tis ⁊ mee· Diſonis huanitas· virtꝰ. amoꝛ ĩ oĩs vos tãtꝰ ẽ vt nihil ſupꝛa poſſit · vti nã ea res ei voluꝑtati ſit gloꝛie quidẽ vi deo foꝛe · Cadẽ EFa enĩ es is qui me ſen tentiis tuis ſepiſſime oꝛnaſti:ꝗq oꝛõe: qui pᷣdicatõe:qui ſũmis laudibꝰ ĩ naen ĩ cõ tionibus ad celũ extuliſti:cuiꝰ ego ſꝑ tan ta v̈boꝛũ põdera eſſe putaui: vt vno ver bo tuo cũ mea laude cõiũcto oĩa me aſſe qui arbitrarer . li · xv. Epi.qrta. ¶ R me aũt hec ſũt ꝑfecta: qᷓ ego ĩ beneficũi loco nõ pono:ſed ĩ veri teſumonii atʒ iudicii vt pᷣſtantiſſimas tuas virtutes nõ tacitꝰ admirarer (q̃s enĩ ĩ te id nõ facit) ſʒ ĩ om nibꝰ oꝛõibꝰ ſentẽtiis dicẽdis: cauſis agẽ dis: oĩbus ſcriptis:grecis:latĩs:oĩqʒ vari etate lrãrũ mearũ te non mõ iis quos vi A diſſemus :ſed üs de quibus audiſſemus omnibus anteferꝛem . Gadẽ. ¶ Ouante tibi cure meꝰ honoꝛ fuerit: ⁊ q; idẽ extite ris cõſul ĩ me omãdo:⁊ amplificãdo qui fueras ſꝑ cũ pñtibus tuis ⁊ cuʒ tota do mo: ſi res ipſa loquebat᷑:cognoui tñ ex meoꝛũ oĩm ſr̃is · Ttaqʒ nihil ẽ tãtũ quod ego ñ tua cauſa debeã facturuſqʒ ſim tũ ſtudioſe ac libẽter · Gpi . xi. ¶ Ego aũt ſꝑ omamẽto te mihi foꝛe duyi· fuiſii etiã p̃ſi dio triſtiſſimis meis tꝑibus .·. Rcceſſit pꝰ tuũ diſceſſuʒ familiaritas mibi cũ Bꝛuto tuo maxĩa.itaqʒ ĩ vr̃o ĩgeĩo ⁊ ĩduſtria mi hi plim ⁊ ſuauitatis ⁊ digtatis cõſtitutũ puto · Id tu vt tuo ſtudio cõfirmes te ve hementer rogo:lr̃aſq; ad me ⁊ continuo mittas: 1 cũ Romã veneris q;ſepiſſime. Gpi · xiiii · ¶ Cratos tibi optatoſq; eẽ q de me rumoꝛeſ efferunt᷑:ũ dubito mi dul ciſſime Tiro:pᷣſtaboq; ⁊ enitar: vt ĩdies magis magi qʒ hec naſcẽs de me duplice tur opĩo · Quare qdð polliceris te buccina toꝛẽ foꝛe exiſtiatõis mee firmo id p̃cõſtã tiq; aĩo facias licʒ · li.xvi. pi· xxi. Mec ex Tullio ſequunt᷑ ex Caſparino ꝛc. C idem (R Vpis ex me ſcire quid ad bñ vi uendũ ꝓpius accedat naʒ id te ignoꝛare ad me ſcribis: quã po tiſſime viã igrediaris · Ego vᷣo ita a vete ribus accepi: nihil diuĩa religione meliuſ aut qð magis libertatiquã oẽs ĩ hac vi ta volumꝰ) cõueniat · Gaſparinus ( Cũ ad te lr̃as meas dare conſiituiſſem nulla res cõparebat ĩ mediũ:q̃ tuis vl moꝛibꝰ vl ſtudiis videret᷑ mihi dignioꝛ:ac tibi fu tura gratioꝛ: q́; ſi ea qᷓ̃ ð cultu diuĩo acce piſſeʒ ab hoĩbꝰ ſapiẽtiſſimis tibi ĩpꝛimis nota facerẽ · ¶ Noli q̃ſo defatigari ĩ me dio curſu nobiliſſimarũ artiũ qᷓs dudum ĩgreſſus es:certe ſi aliqua res vllo tꝑe fu it:q cumulatiſſime potuerit hoĩ ſcſeira tẽ largiri:ea ĩpꝛimis mihi viſa ẽ q̃ optĩa rũ artiũ p̃ſidio fulta ẽ. ¶ eĩ phia res ꝓiſus digna: ⁊ admiratõne: a laude nr̃a. EIn qua nõ ſolũ rerũ humanarũ:ſed etiaʒ diuini cult? rõ mihi videt᷑ eſſe repoſita· Nam ⁊ altiſſimarũ rerũ cauſas aperit: 1 bene atz caſte cũ hoĩbus verſari ĩſtruit. Conſtitui ergo ſiue in repub. aliqd a me agendũ erit:ſiue cũ amicis negocianduzʒ: + 7„% „ 11 - „„ cõſiliũ a auxiliũ ab ea petere :nmihil tñ ẽ ꝗqð magis ĩ illa me delectat: q; ꝙ docʒ ea cõtẽnere qꝗᷓ pleriq;ʒ admirãt᷑: aĩm ab oĩ moleſua atʒ anvxietate liberat ¶ Quid eĩ ſapiẽtius de altiſſimis rebꝰ dici aut exco gitari ̃t: q́; ea q̃ cũ a platone tũ ab hiſ q deĩceps illũ ſecuti ſũt: i ſepe diſputata: 1 nõnunq; pꝛudẽtiſſime ab eis cõſcripta fuerüt ¶ un ad te alias de maioꝛibꝰ qᷓ; nüc rebꝰ ſcripſi:tãte eĩ ſunt vt nõ mõ te ad legẽdũ ĩuitare debeãt: ſʒ etiã valde excitare ¶ Satis ſpectata ẽ ĩtegritas tua nec vllo tpe putaui de tua vita dubitan dum . ſiqd aũt de te mibi narꝛatũ fuit qð ad famã tuã ꝑtineret nõ tñ mutaui iudi ciũ meũ. Amo eĩ te ꝛ foꝛte mag q; credis nõ ꝙ magna familiaritas ĩter nos fuerit ſz qꝛ nunq́; de te aliter qᷓ; de optĩo ciue iudicaui· CIð aũt ſcribã neminẽ tãta mo deſtia eẽ:aut tã frugi cuiꝰ vite nõ inuide ret᷑: i maxĩe ab his ꝗbꝰ ipſis nulla ĩ ꝑte vᷣ tuteſ eẽnt· Quid de te ſentiãt oẽs ⁊ amici 1 ciues tui ſignificari a me tibi deſideras Oiĩm vna ẽ ſnĩa:meminẽ ex ſocis eq̃libus tuis maioꝛi eẽ ĩgenio: ſʒ ſe maxie vereri: ne ulo ſatis modeſte vtariſ ¶ Qð hũaniſ ſime p̃dones tecũ egerĩt nõ tam foꝛtune attribuendũ ẽ q́; moꝛibꝰ tuis · Es eĩ oĩm hoĩm lepidiſſimꝰ: aliq̃d ſcio ꝓfuerũt tibi tue facecie: ⁊ ĩ oĩ ſermone tua ſnauitas: ¶ Maximã oĩm laudẽ hodierno die cõſe cutus ẽ exercitꝰ nr: qui foꝛtiſſima pugna eo vſq; ĩ acie cõtra hoſtes ſtetit:vt ꝑtina citer ꝓ defenſiõe patrie moꝛiẽdo clariſſi mã ĩde victoꝛiã retulerit ¶ Waximũ leti cie fructum capio quotiẽs aliqd a te:aut cogitatũ:aut pꝛudẽter factuʒ audio · pge itaq; vt cepiſti:⁊ ſi laude bonoꝛũ homĩm gloꝛiaris nõ defatigens ĩ eo genere vᷣtu tis ĩ quo magno reipublice ⁊ amicis po tes eẽ pᷣſidio · Tantũ aũt poteris quãtuʒ ceteriſ laboꝛe ĩduſtria.⁊ ſolicitudĩe p̃ſtaſ Berge vt ĩſtituiſu galle mi ſuauiſſime Incredibile enĩ ẽ quãtũ hoĩes illã tuã ſin gularẽ modeſtiã: ac mãſuetudinẽ ani tui laudãt . hoĩes tibi ex aĩo bene volũt:ꝙ ñ te p̃bes ceuiq; difficilẽ: ꝙ nemo te neq; ꝑ turbatũ aĩo:meq; ĩhũanũ:aut male rndẽ tem vidit ¶ Bene de te hoĩes opinant᷑: qd ego ĩ pꝛa laudis ꝑte arbitroꝛ nõ tan tũ vulgares atqʒ ĩdocti: ſed pꝛudẽtiſſimi. atz ſapiẽtiſſimi recte de te ſentiunt· Vide ne aliqua negliẽtia ſinas hanc talẽ ⁊ tan tã eſtimatõʒ comũpi · ¶ Quotiẽs de offi cio meo ſcribo:rẽ maxĩe ĩcongruã rebus meis facio:ſed qꝛ multa ſũt tꝑa quibꝰ id etiã a ſapiẽte ẽ neceſſario faaendũ: puto vos facuile daturos mihi veniã ſi rõnem mee dignitatis habuero: ⁊ maxĩe adſus eos qui nulla modeſuia aut humanitate pñ̃t a me vinci:quin ſepe aliquã fabellaʒ de me ĩ populo ſpargat · Spero vos om nẽ vitã meã ꝓ ſingulari pꝛudẽtia vr̃a re cognituros · ¶ Qua pietate ſp patrẽ me um excoluerĩ nemo p̃t meliꝰ q; tu iudica re.Naʒ cũ ĩ moꝛbo ⁊ ſenectute:⁊ ſibi gra uis ⁊ aliis moleſł eẽ cepiſſet:ſcis quo eũ aĩo ꝑtulerim · ſꝑ enĩ putaui oẽs laboꝛes atq; moleſtias nõ ſolũ foꝛtiter ꝓ illo ſed etiã ſuauiter ferendu · ſiquid ĩ ea re ꝑ turbatõis accepi: totũ id ſua magis cau ſa:q; mea cõtractũ erat ¶ atrẽ meã iã vltime ſenectutis oĩ officio ac pietate ꝓp ſequoꝛ: q;d meliꝰ e ſoꝛoꝛe tua feĩa pꝛuden tiſſima q́; ex me cognoſces· Nlud vo tace bo me nunq; ilã ĩ maioꝛi honoꝛe habuiſ ſe qᷓ; hoc ipſo tꝑe quo fere ab oĩbꝰ derelĩ quit᷑: ꝓpter multa ꝗᷓ llla etas habet faſti dienda: quare ſiquis aliter de me tibi di xit caue ne cuiq; aſſentiaris ¶ Quo aĩo ĩ parẽtes meoſ fuerim vel hoc vno ĩtellen ui q; poſtq; rebꝰ hũanis exceſſerũt· quo tiẽs enĩ memoniã eoꝛũ repeto:nunq; po ſtea viſus ſum vnã diẽ t leticia egiſſe: cuʒ cõſpectu ⁊ cõſiliis eoꝛũ puatꝰ ſim· Nec facile dicã vtrũ felicioꝛ ſim: ꝙ tales parẽ tes habueri: an miſerioꝛ ꝙ nũc tot ſunul oꝛamẽta atʒz adiumẽta vite: moꝛte ipſo rũ amiſerim. ¶ Nullũ vnq́; tantũ . pi culũ:vel laboꝛẽ putaui: qð ꝓ commodis amicoꝛũ fugiendũ arbitrarer neq;ʒ vlla a lia reg ẽ tãta: virtute excepta: quã amici cie p̃ferendã iudicẽ · Idem etiã te ſentire puto:facio enim de meipſo cõiecturam· ¶ Oð omẽs neceſſarios meos ex aĩo co lã facile ĩtelliges: ſi mea ſtudia ĩ ulos co gitabis · Can enim ſũt vnieuiqʒ ſui: ſed neminẽ eoꝛuʒ quos noui puto viuẽ: qᷣ ſu os maioꝛi beniuolẽtia pꝛoſequat᷑ q; ego meos ¶ Etſi de meo ĩ tuos ncc̃arios aĩo ſatis tibi ꝑſpectũ credã:nõ tñ poſſũ facè Nto s nte lz em ire me ica a ei es ed au —— = e — —* męeta quin aliquid de meo officio ad te ſeribaʒ gaudeo enĩ oĩa tibi cõmunia facè q̃ a me ſũma cũ volũtate geſta fuerũt. Wa te valde ſꝑ amauerĩ:nunq́; tñ magis opta ui:qᷓ; hoc ip̃o tꝑe officioſus ĩ re tua vide ri· ta qͥdẽ rõ tuoꝛũ negocioꝛũ poſtulat. Nam niſi pedibꝰ ⁊ manibꝰ elaboꝛaſſẽ:vt melioꝛi loco res tua eẽt: certe de tuis foꝛ tunis actũ erat: nunq; de te ſolicitꝰ eſſe deſtiti donec oĩa tua ĩ tuto locaui ( So licitudinẽ tuã ac ſtudiũ quo ĩ mea cauſa vſus fuiſti ⁊ laudo ⁊ admiroꝛiſʒ oe ma gis is ipſe aĩmꝰ quo ĩ me vteris delectat me · Nihil enĩ video qð ad hãc tuam ĩ me beniuolentiã addi poſſit · Vtinã poſſem quantas tibi habeo grãs aliqũ re ipſa re ferꝛe · Sed hoc tibi ꝑſuadeas velĩ memoꝛi aʒ ĩ me tuoꝛũ bñficioꝛũ futurã ſempiter nã (Nimis ĩ me officioſus es:nimis gra to aĩo:cũ plura magis ĩ te bñficiis attri buis q; iure mibi attribuẽda cognoſcam Nullũ ergo tẽpus noui:ĩ quo aut nõ ma ioꝛẽ grãm attuleris:q;ᷓ pꝛi a me acceꝑis: aut nõ aliquo tuo vel inſigni facto:vel e gregio dicto me ipᷣm añceſſeris· Sed hoc tua hũanitas:ac ſũma ĩ oĩbus rebꝰ mo deſtia bñficia q̃ᷓ ab aliis acceꝑis magniſi care: tua autẽ aut nulla aut ꝑexigua pu tare ¶ Hater tuꝰ hõ tũ ſuoꝛũ ciuiũ nobi liſſimꝰ:tũ in eſtimãdis rerũ cauſis pꝛudẽ tiſſimꝰ ſꝑ a nris hoĩbus iudicatꝰ ẽ.Ts cũ aliqñ grauiſſimas ĩiurias accepiſſet: nun q; tñ ſlatuit odiũ ſuũ deriuare ĩ amicos eoꝛũ aut filios a quibꝰ ipſe diſſidebat:ni ſi aliquo manifeſto conſenſu aut iudicio cõuictos haberʒ Quare niſi vis ⁊ a virtu te ſua ⁊ a laude recedere: fac omnẽ vete ris odii ac diſcoꝛdie memoꝛiã deponas ĩẽ filiis adhuc ĩfantibꝰ. ¶ Cũ ſeptifoꝛmi lã pade pulcherꝛimarũ artiũ inter ceteros ltles refulgeas: oẽs te vnũ velut ſo lẽ variis lauduʒ floꝛibꝰ exoꝛmãt: ⁊ lingua rũ p̃conia toto ĩ oꝛbe terꝛarũ diuĩs canti bus celebrãt.Hoc ex Caſparĩo ꝑgamẽſi. ¶ Ouid dicã de iuſticia q̃ ĩ te plurimũ lucet:qd de pietate ac religione: qᷣd de fi dei cõſtantia:q̃d de rerũ oim moderatõe qd de arũ ſtudiis: qbꝰ ĩ medio maxĩ bel li feruoꝛe dare operã nũq; deſtitiſti.· Ma xrima ꝓfecto ſũt hec: ⁊ eximia regis oꝛna Aracß 1 illa qᷓ iãidudũ a te poſſidẽ t᷑ Aler. hereditaria regna ſub tãtis vtutibꝰ tuis trãquille beateqʒ degũt · Leonardus re tinus. ¶ Aliud ẽ natura aliud diſciplĩa: vt ĩ Rhetoꝛica ⁊ Muſica licqʒ ĩtueri · Qui eĩ muſice ſcientiã tenz :lõge meliꝰ de illa iu dicabit ⁊ ſentiet: qᷓ; is qui vel ĩgenio pꝛo ꝛio:vel ad alteriꝰ im itatõeʒ vocẽ foꝛma bir 6 quoq; ⁊ ĩ arte Rhetoꝛica etſi eniʒ magnis pditi ĩgeniis:quidã copiã dicẽdi ſine arte aſſecuti ſũt: ars tñ dux certioꝛ ẽ q́ᷓ; natura · Niud ẽ enĩ arbitratu ſuo vᷣba facè: aliud ea ꝗᷓ dicas rõe ⁊ arte diſtigue re.Idẽ ¶ Beritia lẽ̃aruʒ ⁊ ſcĩa rerũ:hec eĩ duo ſeſe ĩuicẽ iuuãt:mutuaq; deſeruiũt. Nam ⁊ lr̃e ſine rerũ ſcia ſteriles ſunt ⁊ in anes:⁊ ſcĩa rerũ q̃ʒuis ĩgens ſi ſplendoꝛe careat lẽ̃arũ abdita qᷓdã ⁊ obſcura videt᷑ Quid eĩ ꝓdeſt multa pulcra ſcire ſi neq; loqui de his cũ dignitate:neq; mãdare li teris niſi ridicule poſſis? Atʒ ita cõiuga ta qdammõ ſũt pitia lr̃aruʒ ⁊ ſcĩa reruʒ hec duo ſimul cõiũcta veteres illos quo rũ memoꝛiã veneramur ad celebꝛitatem noĩs gloꝛiãq; ꝓuexè · Tdẽ · ¶ Animũ vĩce re. Tracundiã cohibere · ſibi ĩperare· victo riã tp̃are victis. Indulgẽ ſupplicãtibus: ui hoc fecerit nõ ẽ ſũmis viris equãdus ſe deo ſimillimꝰ iudicãdus. Ne ergo ere das iracũdie qᷓ ẽ ĩimica cõſilio · ne credas victoꝛie q̃ de natura ẽ ĩſolens ⁊ ſuꝑba: ſʒ vice teip̃m q eeteros gloꝛia vĩcis ⁊ virtu te · Jdẽ ¶ Vt eĩ affectꝰ ſũt hũani qui nos flectũt ⁊ ducũt:ita vᷣtutes adũſus hoſ ex oſite reſiſtũt · Ex quo fit vt moꝛales qᷣdẽ vᷣtutes:oẽs circa difficile arduũq; vᷣſant. difficile ẽ libidĩes quaſi freno cõpeſcere. difficile iracundiã tenere . difficile auari ciã coercere· Ad q̃ enĩ ꝓni natura ſumus aduſus illa ᷣtutes exponunt᷑· Nil agas tumide dicit vᷣtus/nil ĩtẽperãter · nil aua re·nil iracũde· nil iniq; nil abiecte: grãäde potius quiddaʒ tibi ꝓpoſituʒ ſit · Etſi ab ſint facultates magniſicentia ſplendeat · honores vero ita ꝓſequere: vt declines ambitionẽ.veritaſ vt ĩ ſermone ⁊ ĩ omni vita eluceat · p̃terea caue ne te vᷣtutis ſpe cie ðcipiat viciũ. Incõſulta audacia foꝛti tudo ñ ẽ ſʒ temeritas ⁊ veſania:tãq; ẽ in vicio qᷓ nõ timẽda foꝛmidat: qᷓ; qᷓ timẽda. omnino nõ expaueſ. cit · Idem . Virtutis eĩ laus oĩs ĩ actõe cõſiſtit Iꝗdẽ Nulle eĩ tã i. bone artes ſũt qᷓ abutẽtiũ vicio depꝛaua ri nõ poſſint Idẽ ( B ¶ Dicet e regione quiſpiã · An ñ tibi hi beati vident᷑ qui qd qd ad explẽdas valupentes expleri p̃t fa ciliter aſſecunt᷑ g quibꝰ cõuiuandi · cubã di . vagãdi · lauãdi·ludẽdi·venãdi· aucupã di: ad omnẽ nitoꝛem ac ſatietatẽ ſꝑ facul tas:quibꝰ quotquot velĩt:cõcubitꝰ femi narũ: quotquot velit arma:equi · canes: quibꝰ tot ſunt agri · tot ſerui ·tot exculta palacia.tot munite arces 1 oppida: qui tantũ poſſideãt auri · gemmarũ· veſtiuz · ſuppellectilis:quibꝰ annuãt omẽs.aſſur gãt· iclinẽt:quos populi venerent᷑ · time ant. laudẽt·qui leges dicãt · mãdẽt · exter reant· ꝓſeribant· puniãt · extollãt amicoſ vĩidicent ĩimicos trucident rebelles. Nõ ẽ tam magna vt exiſtĩies beatitudo eoꝛuʒ Nam parit certe faſtidia tãta bonoꝛũ cõ tinuatio:tãtaq; affluentia.Neq; ſapit tã tũ:que nõ aliqñ ĩtermittit᷑ voluptas· Be atos tñ aliquoſ ñ nego fuiſſe moꝛtaleſ ſʒ ꝑraros tñ:quos ꝑraros ? qui amoꝛe vtu tis ⁊ l̃aruz cõtempſerũt cetera mũdi bo na:qui ſe ĩnocuos · puros ĩtegros·caſtoſ/ ĩcoꝛruptoſq; ſeruãtes: extulerũt aĩm al tius ad guſtandã diuinã excellentiã: hũa na quaſi ſoꝛdida ⁊ abiecta relinquentes. Nam virtus ꝑ ſe tã dulcis:tamq; iocũda res ẽ:vt ĩcredibiles amatonbus ſuis affe rat voluptates· tã nobilis ⁊ pᷣſtans eiꝰ poſſeſſio: vt ſũma quadã bonoꝛuʒ vber tate ditet poſſeſſoꝛes ſuos:quã qui vere fuerit aſſecutꝰ:nihil pᷣter l̃arum ſtudia dulce:nihil pᷣter deũ habet amabile: q̃ taʒ pᷣdulcia ſibi bona · ſtabilia· ppetua ĩcoꝛru pta pᷣeligat.cuſtodiat· cõplectat᷑ · Reli vero mũdi ſup̃mo tandẽ guſtu:·amara ·i firma· momentanea· coꝛruptibilia · fuco mẽdatioꝛa· hallo ĩanioꝛa · hilla ieiunioꝛa· pappis volãtibus leuioꝛa fugit cõtẽnit abucit cõculcat: cõtentuſq; ſeipſo:hone ſtiſſimis ſuauiſſimiſq; ſtudiis ſuis:totuʒ nihili mundũ ducit:ruentẽqʒ etiã nõ foꝛ midat · In his vᷣo recreak reſocillat letaz ⁊ iocundã agit vitã. ridet tãtas hoĩm: tã qʒ ſtultas:⁊ vltro ſibi qᷓſitas anxietates: tot ĩeptias·tot caſſos laboꝛes · tot ĩanes curas.Nemĩ nocet.nemĩ moleſtus ẽ·lau dant eũ oẽs· p̃dicãt admirant᷑· beniuolẽ tia cõplectũt᷑. fauoꝛe ⁊ hõꝛibꝰ ꝓſequunt᷑· Quã vᷣo hic beatꝰ ẽ: q] cõſciẽtie ſue ĩnocen tia ⁊ ĩtegritate frui᷑ qð pꝛimũ ẽ ⁊ dulci us oĩm bonũ ſecuruſq; ſui nullo timote angit᷑ nulla anguſua toꝛquet᷑· non timet largas ꝗᷣbus caret:q̃ſq; nihilifacit diuiti as ſibi a potẽtibꝰ eripi:nõ timet a quoq; ſe ledi: qui nec quẽq; ſe leſiſſe certo ĩtelli git · Quã vere hic felix ẽ: ꝗqᷓ a tot tãtiſq; ſe motis curis ⁊ ꝑiculis:tãtarũ vacuꝰ pꝑtur bationum:ſibi ſꝑ:aliiſq; iocundꝰ letet᷑ GEt oĩbus quotquot ſũt mũdi honeſtis:⁊ hiſ etiã qᷓ̃ celitũ cõmunes ſũt voluptatibꝰ ꝑ fruat᷑:q hũanioꝛibꝰ ſanctioꝛibuſq; deditꝰ ſtudus cõtẽnat oĩa:oĩaqʒ cõtẽnens recte cũcta poſſideat · Nã poſſidẽ is oĩa videt᷑: nõ qͥ oĩbus abũdet:ſʒ cui nihili deficiat · poꝛro nihil illi deficit: ꝗᷓ nibil cõcupiſcit: cõcupiſcẽs aũt nihil:cõtẽnit oĩa:contem nenſq; ea:id aſſequit᷑ qð ðſiderat:deſide rio vᷣo ſui frui:ea demũ vera ⁊ ſola beati tudo:bonoꝛũq; oĩm pleĩtudo ẽ· Mec ba ptiſta de ſancto petro furiſutriuſq; do ctoꝛ Bononiẽſis ĩ quadã epla de aduſita tibꝰ hꝰ ſeculi q; religioſe dixit ¶ ¶ Gui qdeʒ elegãti dicto applaudat id qð legit᷑ apud frãciſcůʒz petrarchã de miſeria vite hũane ĩ hee vᷣba ¶ Quid de hac vita quã degimꝰ videat᷑ ĩterꝛogas neqʒ immerito Multe eĩ ⁊ varie de hac ipſa opĩiones ho minũ ſũt:meã bꝛeuibꝰ ackipe⸗ Videt mihi vita hec dura ꝗᷓdã arca laboruʒ paleſtra diſcriminũ.ſtella ſolacioꝛũ·laboꝛintus er roꝛũ.circulatoꝛũ ludꝰ.deſertũ hoꝛribile. limoſa palꝰ.ſenticuloſa regio·vallis hiſ pida·mons p̃ruptꝰ.caligãtes ſpelũce·hi tatio ferarũ · terꝛa ĩfelx.cãpꝰ lapidoſus apꝛicoſũ nemꝰ · pꝛatũ herbidũ plenũ ſer etibꝰ. floꝛẽs oꝛtꝰ ac ſterilis· fõs curaruzʒ fluuiꝰ lacrimarũ.mare miſeriarũ· qes an xia.laboꝛ ĩefficax·conatꝰ irꝛitꝰ .grata fre neſis · põdꝰ ĩfauſtum · dulce virꝰ·degener metꝰ icõſulta ſecuritas·vana ſpes·ficta fabula·falſa leticia· viſus doloꝛis. Riſus ĩcõditꝰ.fletꝰ ĩutilis · ĩane ſuſpiriũ.cõfuſꝰ oꝛdo.tumultuoſa cõfuſio · trepidatio tur bulẽta.ſolicitudo ꝓpetua · Inſons ĩerita fnops copia · diues iopia· mbecillis po tẽtia · tremule vires. Egra ſanitas.· Tugis moꝛbus·. gemĩa egtudo·.Mec Erãciſe pe trarcha ð miſeria vite hůane ( D a audiſſeʒ iãdudũ a plimis:qbus cũ ẽ mihi cen Ulei nore mnet ntt „ tur 66 t ihif dit⸗ ecte et: 0, ſe freqñs cõſuetudo te eẽ virů doctiſſimũ: atq; oĩ l̃aruʒ genere pᷣſtantẽ:ſtudioſiſſi mũ vero earũ ſ̃aruʒ ꝗᷓ ſpectãt ad ſtudia hũanitatis:ſumma ſtatĩ ſum cõplexꝰ be niuolẽtia · Aceſſit ad eã augendã qð qui dã mihi retulerũt:te cũ voleepente egere eplas meas:q̃ʒuis ꝑuo ſint exſſtimande. Quod aũt pꝓlunis facio q; reliqua omnia ðq; ad amoꝛẽ me etiã excitauit: multi af ſenit te ad variarũ multipliciũq; reruʒ ſcientiã adiũxiſſe etiã ſtudia ꝓbitatis ac virtutis:neq; minoꝛẽ te laudẽ ex eius cul tu:qᷓ; ex ltis repoꝛtaſſe:qua ĩ re ꝑymagnũ adeptꝰ es doctrine ac ĩgenii fructũ.Ot hi qui id ſuis ſtudiis aſſequunt᷑:vt eis vtan tur tãq́; iſtrumẽtis ad honeſtũ ⁊ decoꝛũ illud qdð laudat᷑ a philoſophis capeſcen dü:hi mihi vident᷑ egregiũ atz excellẽs p mium ex ſuis vigiliis repoꝛtare · Quibus vero multarũ rerũ ſcientia attulit irꝛita menta aut fomenta vicioꝛũ: iam pᷣſtaret illos rudes fuiſſe q́; doctos:mutos poti us q; eloquẽtes. Idcirco enĩ bone artes reꝑte fuerũt:vt illis iſtrueremur qͥd agẽ dum eſſet quid ve omittendũ:vt ꝑ earuʒ exhoꝛtationes optĩs moꝛibꝰ ĩſtrueremur HMec ẽ cauſa cur piktes velĩt poſtremã cui vacandũ ſit debere eſſe philoſophiaʒ moꝛalẽ tanq; ꝑfectioꝛes cuiuſdã vite p̃ee ta ⁊ ĩſtitutiones cõtinentẽ · Cum igit᷑ ex ris ſummã oĩm rerũ doctrinã ſis cõſecu tus: virtꝰ aũt boni viri tibi nomẽ indide rit cõmotus ſum ad te toto ex aĩo diligẽ dum . Scis enĩ virtutẽ tanti eſſe.vt nos ad eoꝛũ etiã quos nunq; vidimꝰ beniuo lentia cõpellat· Hoggiꝰ floꝛentinꝰ ¶ Hu rimũ delectatꝰ ſum tuis ad me literis mi bñdicte: ⁊ ſimul ſũ admiratꝰ ingenii tui acumen:qui cũ tantã oꝑam ĩpenderis iu ri ciuili ꝑdiſcẽdo: vt ĩter doctiſſimos eiꝰ artis viros digne ãnumerari poſſis · Tta tñ eloquẽter ita omate · ita facũde ad me ſcripſiſii:vt nõ minoꝛẽ ex eloquẽtie facul tate:q; ex legũ doctrĩa laudem mea ſnĩa merearis· Td. ¶ Nã oiĩs actio vite mee ĩ ſtituto rñũdet · Grandes ĩ me opesĩgẽteſ q; pecunie floꝛẽtiſſimaꝛũ v᷑talie ciuitatuʒ munifſicẽtiſſimoꝛũ pꝛicipũ muneribus ſunt collocate· ARt mihi quotidie ẽ tantũ dẽ: ac ſi mibil vnq́; collatũ fuerit: ⁊ cuʒ ni hil ſit: nihil tñ deeſt· tta mecũ agit᷑ diuĩa 1. quadã benigtate:vt qui ꝓpe nihil habeã videar oĩa qdammõ poſſidere· Satis me locupletẽ ſꝑ opulentẽq; foꝛe duxi :ſi cõſi lia:cogitatões oĩs ad virtutẽ:deumqʒ re ferꝛẽ · Quid enĩ deeſſe cuiq; poteſt qͥ vir tute comite vtat᷑ ad deũ? Nulla ſane vi derẽmihi neq; cenſenda virtꝰ: neq; nomi nanda qꝗᷓ ad deũ tanq́; ad fummũ ĩcõmu tabileq; bonũ nõ referat᷑ · Hãc ego potiꝰ qᷓ; quoꝛũdã ſtoicoꝛũ qui humanã glonaʒ popularis illiꝰ: ⁊ fucate honeſtatis noĩe venerabant᷑ ſententiã ſequẽs:nõ qð ſtul tis hoĩbus: ſed qð ſapiẽtibus a deoq; ꝓ batũ iri putẽita bonũ iudico:⁊ aliud ni hil ponã ĩ bonis:nec ĩanem gloꝛiã huius müdi: ſed verã illã ac celeſtez ꝓpono glo riam. Quare qd de me ſtulti vel ſentiant vel loquant᷑ nõ tã negligo qᷓ; cõtẽno:meʒ honoꝛẽ facio pluris q; ignominiã ſi ab ĩ ꝓbis conferat᷑. Nullius iſani minas:nec inſidias ꝑtimeſco.Me in oĩs ĩpꝛobos ⁊ ꝑ ditos eq; acerꝛimũ hoſtem p̃beo · Bonos aũt ⁊ honeſtatis ſtudioſos:atq; tui ſimi les vnice diligo ⁊ admiroꝛ · Frãciſeꝰ phi lelfus · ¶ Quid enĩ ĩ hominũ vita magis neceſſariũ cenſeri debet: q̃ᷓ; aut id maxĩe omniũ ſequi:qð honeſtum ſit:aut id om ni ope atq; opera aſpernari: qð afferat ſecum vllã turpitudis feditatẽ· Non enĩ ad cibũ ac potũ: nõ ad pꝛurientẽ coꝛꝑis voluptatẽ:que ipſa nobis cũ pecudibus ſunt cõmunia:ſed ad decus dignitatẽqʒ nati ſumꝰ. Idcirco nobis mens data eſt ĩ moꝛtalis ac diuĩa:vt imoꝛtalitati ſeruien tes dei ſimꝰ qᷓʒſimilimi · Et uo pacto ꝓ pius ad deũ accedimus q́; ꝑ bñficentiã ⁊ iuſticiã g Tunc deũ mayxĩe imitamur cuʒ alis bñfacimꝰ:cũ iuſti ſumꝰ . Quibꝰ rebꝰ eo ẽ magis a nobis ſtudendũ:quo nõ ſo lũ gloꝛiã huiꝰ mũdi:q̃ quãtacũq; ẽ: tota ẽ bꝛeuis: planeqʒ ĩanis: ſed multomagis celeſtẽ illiꝰ atq; ſempiternã aſſequimur Nec ille mihbi iuſtus videri ſolet q noceat nemĩ:id qð etiã cũ pleriſq; aliiſ aĩantibꝰ ẽ nobis cõmune:ſʒ qͥ vel ꝓſit cũ pᷣt vel ꝓ pulſet ĩiuriã.Nõ Polis nobis nat̃a nos genuit:̊ his oĩbꝰ quoſ ĩtelligẽtie vis:ra tioniſq; virtꝰ · ĩmoꝛtalitati quadã foꝛma inſigniuit · Atqui vt is abhoꝛret a digni tate nature qui ĩiuſtus ſit:qui nihil opis nmhil adiumenti conferat ĩ humanũ gen?ꝰ 1. — 1. ta hbic admoduzʒ p ſe fert nature bonita tẽ:qui ad cõmunem hoĩm ſalutẽ atq; oꝛ namẽtũ ſeſe natũ meminerit · Qſi hone ſtũ ẽ ob cõmunes hoĩm vtilitateſ nullos laboꝛes: nulla pꝑicula fugere: quãto hone ſuus ⁊ p̃clarius duci cõuenit id facere ũ ꝓpter hoĩes ſolũ:ſed ꝓpter deuʒ: ꝓpter Thuaros ninn pter chꝛiſtũ optimũ ma ximum: qui nullo a nobis officio ꝓuoca tus vltro ſe nrẽa cauſa moꝛti dedidit · Tdẽ Pbilelfus. Mec circa virtutes ſufficiant: nunc ad alia trãſgrediamur ¶Circa pa cem: a felicẽ reipublice ſtatũ· Ac circa reſ ſecũudas hoĩs pꝛiuati:Et vbi de his reipu M blice: nobis: aut alteri cõgratulamur. T.Qeclauſule:Tncipiũt· Ec aĩaduertenda ĩ ciuitate ſũt: que ſunt apud Hlatonem nr̃m cripta diuinitꝰ. Quales ĩ repu re eſſe ciues · Id etiã iubet idẽ ille Pato: quẽ ego vehemẽter ſequoꝛ autoꝛẽ: tantũ cõtendere ĩ republica:quantũ ꝓbare tu is ciuibus poſſis:vim neqʒ parenti:neq; patrie afferꝛe opoꝛtere · li · puo. Cpiſt · ix · Pꝛimũ tibi vt debeo gratuloꝛ:letoꝛq; tum pꝓñti:tũ ſperata etiã tua dignitate: ſerius nõ negligentia mea: ſed ignoꝛãtia rerü nmn ſiedn bis enĩ ſum locis: quo 2 ꝓpter longinquitatẽ: ⁊ Ppeer latrocinia tardiſſime omia ꝑferunt᷑ li · ſcdᷣo· Epi · ix. ¶ SDi ipſa reſpublica tibi narꝛare poſſet quo ſe abenei⸗nd faciliꝰ ex ea cognoſce re poſſes:q; ex liberto tuo phania:ita eſt homo nõ modo pꝛudẽs:verũ etiaʒ qdð vi di curioſius · Qua ꝓpter oĩa tibi ille expla nabit id enĩ mihi ⁊ ad bꝛeui tatẽ eſt aptiꝰ ⁊ ad reliq̃s res ꝓuidẽtius.li.tercio · Epi. a ECiarulatio tua etſi ẽ mihi ꝓbatiſ aa ab optĩo fit anĩo:tamẽ hoc mihi multo iocundiꝰ eſt ⁊ gratiꝰ ꝙ in ſumma paucitate amicoꝛũ · ꝓpinquoꝛũ · ac neceſ arioꝛũ: qui vere mee ſaluti fauerẽt:te cu pidiſſimũ mei ſingularẽq; beniuolentiaʒ mihi p̃ſtitiſſe cognoui.li·q̃rto · Epiſt· xi · ¶ Tibi gratuloꝛ:mihi gaudeo · te amo. tua tueoꝛ· a te amari. ⁊ quid agas · qᷣdqʒ 52 agat᷑ certioꝛ fieri volo· Vale.li·vi. Cpi · xx SDi te doloꝛ aliquis coꝛꝑis·aut infirmi tas valitudĩs tue tenuit quo minꝰ ad lu dos veneris:foꝛtũe magis tribuo q; tue blica puicipes eſſent: tales reliquos ſole ſapiẽtie · Sin hec ꝗᷓ ceteri admirant᷑ cõtẽ nen da eſſe duxiſti: cũ ꝑ valitudineʒ poſ ſes venire tamẽ noluiſu: vtrũq;ʒ letoꝛ a ſi ne doloꝛe coꝛpis te fuiſſe: anĩo valuiſſe: cũ ea que ſine cã mirant᷑ alii neglexeris: mõ vt tibi conſtiterit fructꝰ ocii tui:quo quidẽ tibi ꝑfrui mir iſice licuit: cuʒ eſſes ĩ ilta amenitate pene ſolus relictus · li·vii. Gpi·paa. ¶ Reliquias vᷣo ꝑtis diei tu cõ ſumebas his delectationibus:q̃s tibi ipſi ad arbitriũ tuũ cõparas.Cadem. Rei que ſunt venatões bine ꝑ dies quĩqʒ ma gnifice nemo negat · Sed qᷓ poteſt homĩ politico eſſe delectatio: cũ aut homo ĩbe cillis a valẽtiſſima beſtia laniat᷑:aut pᷣcla ra beſtia venabulo trãſuerberat᷑: qᷓ tamẽ ſi vidẽda ſunt ſepe vidiſti:neq; noſ ꝗᷣ hec ſpectamꝰ quidquid noui vidimꝰ. Eadem Ekac q̃ro cauſas omẽs aliqñ viuendi arbitratu meo:teq; ⁊ iſtã ratõnẽ ocii tui 1 laudo vehemẽter ꝓbo· Cadem. ¶ „* oĩ vero ĩ lepidi ſuauiſſimi doctiſſimiq; h familiaritatẽ veniſii: ñ dici poteſt q; val de gaudeã: qui fac te qʒmaxie diligat. mi hi crede nihil ex iſta ꝓuincia potes qð io cũdius ſit depoꝛtare:Epi xv. ¶ Reliquũ eſt vbi nũc ẽ reſpublica ibi ſimꝰ : potiꝰ q; dũ üllã veterez ſequamur ſimꝰ ĩ nulla.li. ix · Gpi · ix · ( oĩo patrie cãritas meo quidẽ iudicio maxĩa:ſʒ amoꝛ volũtatiſqʒ cõiunctio plus certe habʒ ſuauitatis· Ita q; cõmemoꝛatio paterne neceſſitudĩs:be niuolentieqʒ eiꝰ quã erga me a puericia erulilſe ccterarc reruʒz ꝗᷓ ad eã ſentẽ tiã ptinebant:ĩcredibilẽ mihi leticiã attu lerunt· Rurſus declaratio anĩ tui quẽ ha beres de republica:quẽqʒ habiturꝰ eſſes mihi erat iocundiſſima· eoqʒ maioꝛ erat hec leticia:ꝙ ad illa ſuperioꝛa accedebat· Ftaq; te ñ hoꝛtoꝛ ſolũ mi plance:ſed pla ne ⁊ oꝛo:qð feci his lĩñis quibꝰ tu hũaniſ ſime reſpondiſſi:vt tota mente: oĩqʒ ani ĩpetu in rẽpublicã ĩcumbas. Nihil ẽ qð tibi maioꝛs fructꝰ gloꝛieq; eẽ poſſit nec quicq; ex oĩbus rebꝰ humanis ẽ pᷣclariuſ aut pᷣſtantius q; de republica bene mere nir Gpr v-(& reipub· cauſa maxĩe gaudere debeo: tantüũ te ci pᷣſidi: tantuʒ opis attuliſſe extremis pene tꝑibꝰ:quan tũù ab aliquo memona nr̃a nõ recoꝛdat᷑: tamen ita te victoꝛẽ cõplectoꝛ republica d⸗ Sr es recuꝑata:vt magnã ꝑteʒ mihi leticie tua dignitas afferat: quã ⁊ eẽ iaʒ ⁊ futuram ãpliſſimã traliso Gpi di C Lirge igit vt agis: nomẽq; tuũ cõmẽda ĩmoꝛtalita ti: atq;ʒ bec omia que habẽt ſpem glorie collecta ĩanibꝰ ſpledoris inſignibꝰ cõtẽ ne bꝛeuia fugacia caduea exiſuma· Veruʒ decꝰ ĩ virtute poſituʒ eſt: que maxĩe illu ſtrat᷑ magnis ĩ repu· meritis· Gam facul tatẽ taliter habes maximã: quã qñ cõple xꝰ es . tene · pfice · vt ne minꝰ reſ publica tibi: q; tu reipublice debeas. Me tue di gnitatis nõ mõ fautoꝛẽ: ſed etiã ãplifica toꝛẽ cognoſces · id cũ reipu · que michi vi ta mea eſt carioꝛ:tũ noſtre neceſſitudini debere me iudico: atq;ʒ in his curis quas cõtuli ad dignitatẽ tuã cepi magnaʒ vo luptatẽ: ꝙ bñ cognitã mihi Titi minatii pꝛudẽtiaz: ⁊ fidẽ magis etiã ꝑſpexi ĩ eius incredibili erga te bnuolẽtia ⁊ diligẽtia Cadẽ, (Nuq́; me hbercule mi Cicero me penitebit marĩa picula ꝓ patria ſubire: — dũ ſiquid acciderit mihi a E hẽſione te meritatis abſim · epi· xxiii· ¶ Laterenſis . 2* . „ 1 . . S . noſtri 1 fidẽ a aĩm in rẽpub: ſingularem ſꝑ fateboꝛ.Hadẽ. ¶ PHacis inter ciues cõ ciliãde te cupidũ eſſe letoꝛ· pacẽ eam ſi a ſeruitute ſeiũgas:cõſules ⁊ reipublice: dignitati tue. Sin iſta pax ꝑditũ homĩeʒ in poſſeſſionẽ ĩpotẽtil ſimi dominat re ſtituta eſt:hoc aio ſcito omẽs ſanos: vt moꝛtẽ ſeruituti anteponũt · Ttaq; ſapien tius meo qᷣdẽ iudicio facies: ſi te ĩ iſtã pa cificatõem nõ ĩterpones: que neq; ſena tui neq; populo neq; cuiq; bono ꝓbat᷑· ſed hec audies ex aliis : aut certior fies li teriſ. Tu ꝓ tua pꝛudẽtia qͥ d oꝑptimum fa ctu ſit videbis · Epi · xxvii · ¶ Sũ cõplexꝰ totã rẽpu.egiq; acerrime :ſenat ũqʒ iam lãguẽtẽ ⁊ defeſſũ ad pᷣſtinã virtutẽ con ſuetudinẽq; reuocaui: magis ani q; ĩge nii viribꝰ hic dieſ: meaqʒ cõtẽtio atʒ actõ ſpeʒ pᷣmo populo romano attulit liber tatis recuꝑande · Nec vero ip̃e poſtea vl lũ tp̃s ĩtermiſi de repu·nõ cogitãdi ſolũ ſed etiã agẽdi: epi · xxvni · ¶ Natura aũt mea ⁊ ſtudia trahũt me ad pacis liber tatis cupiditatẽ · epi · xxxi · Echuare eum me exiſtia eẽ qͥ pᷣmũu paciſ cupidiſſimꝰ ſiʒ (oẽs enĩ ciues plane ſtudeo eſſe ſaluos) deinde qui 1 me rẽpub. vẽdicare ĩ libeꝛ tatem ꝑat? ſim . Gadez ¶ Deol homĩeſq; teſtoꝛ patres cõſcripti:qua mente: ⁊ quo aĩo ſꝑ ĩ rempub· fuerĩ:⁊ ꝙ nibil antiqus cõmuni ſalute:ac libeꝛtate iudicarim:qd vob bꝛeui ꝓbaſſeʒ: niſi mihi foꝛtuna pro priũ cõſiliũ extoꝛſiſſz epi· vltima ¶ Ma xima ſũ leticia affectꝰ cũ audiui te conſu lem eſſe factũ: eũq; honoꝛẽ tibi deos for tunaꝛe volo: atz te ꝓ tua parẽtiſqʒ tui di nitate admiſtrari · lib · xv · epi.octaua· RXNNMarcellũ tuũ cõſulẽ factũ: teqʒ ea leticia affectũ eẽ q́;maxime optaſti mi rãdũ ĩ modũ gaudeo.idqʒ cũ ipſiꝰ cauſa tũ ꝙ te oĩbus ſecũdiſſimis rebꝰ digniſſi mũ iudico:cuiꝰ eꝛga me ſingularẽ bñůuo lẽtiã:vel in labore meo vel in honoꝛe per ſpeyi· Totã deniq; domũ veſtrã: vel ſalu tis vel dignitatiſ mee ſtudioſiſſimã: cupi diſ ſimãq; cognoui · Quare gratü mmi fe ceris ſi vxori tue iunie gꝛauiſſime atz op time feĩe meis verbis eriſ gratulatꝰ Rte id quod cõſueſti peto: abſẽtẽ me diligas atqʒ defendas. Epla. ix · Et hec ex tullio Sequũtur ex Caſparino · (¶No idem. (B On de puatis cõmodis vt ſepe antea:ſed de ſalute nrõrũ ciuiuzʒ Ohas literas ad te obſignaui:ſi vn q; tp̃s fuit quo tibi ſtatꝰ reipu. cure fue rit:vide vt hodieꝛno die illi ⁊ cõſilio ⁊ au xilio tuo velis adeſſe · Gaſparinꝰ ꝑgamẽ ſis. ¶ Quis ſit noſtre ciuitatis ſtatus ex hoc poteris ĩtelligere:ꝙ nũq; melioribꝰ auſpiciis iacta fuerũt füdamenta noſtre reipub. qᷓ; hodierno die · ¶ Si de nrã re pu.liberiꝰ ad te hꝰ tꝑe ſcribo q; oliʒ fece rim: nihil eſt ꝙ admirari te opꝛteat: nun qᷓ; enĩ tẽpuſ fuit quo vehemẽtiꝰ ꝓ publi ca vtilitate ad te ſcubẽdũ fuit (¶ Quid ð publica vtilitate noſtroꝛũ ciuiũ ſentiam 1 qua ratõne ea res meliꝰ poſſit a nobis agi:⁊ omnẽ cõſiliorũ meoꝛũ ratõem tibi ĩprimis aperiã · Sed plura de bñuolẽtia ſpe ciuiũ oĩʒz ĩ te poſita ſcriberẽ: niſi tu qui oĩa noſti: ſũme patriã diligis ea te cum melius ꝓſpiceres· ¶ Ded vbi te ad iutoꝛẽ ad hãc reʒ haberẽ: ſpero facile ob tẽtu eſſe oĩa fieri: de quibꝰ ad te ſcripſi: nõ fugias ergo velut cõſido hũc laboreʒ ſuſcapieſq; tum reipub:cauſa:tũ fũma ĩ me beniuolẽtia tua: banc ꝓcuratõeʒ tibi boneſtã: ⁊ reipub.qᷓ;vtilẽ. ¶ Que adhuc ſunt a te ꝓ noſtra republica ꝑfecta maxi me cõmẽdo:vtinã oẽs qui in ea veiſãtuꝛ eo aimo in cõſeruãda atq; exaugẽda pa tria eſſent quo ſemꝑ fuiſu. ¶ Qualem ĩ gerẽdis magiſtratibꝰ me p̃buerim:volo potius ſit alioꝛũ q; meũ iudiciũ .Illud ñ dubitabo ad te ſenbere nunq; me amici ciam cuiuſq;: neq; gratiã tãti feciſſe quĩ leges ⁊ equitatẽ omni priuate cauſe p̃tu lerim:ſed illud ſcio neminez poſſe tã ſub ducta ratõne viuere:vt eiꝰ officiũ oĩbus placeat. ¶ Scias enĩ fere nihil ꝑiculoſiꝰ eſſe iudiciis: 1 oportere oĩa ſuſpecta ha bere que iure ciuili diffiniũt᷑: cũ nulla re piat᷑ lex: cui ſi hoĩes qui ꝑiti in iure dicũt igeniũ accõmodeuerĩit:non poſſit diſpu tãdo hue ⁊ illue trahi:Inſtabis ergo nec prius cõquieſces:q; ea man tencbis adhuc ſola in ſpe habemuſ ¶ Magni ho nores his diebꝰ delati ſũt ad Antonium ciuẽ noſtrũ hoĩem ceꝛte ſapiẽtiſſimũ:qui bus nemo noſtrũ eſt qui nõ ſũme letari debeat . Nõ enĩ fieri poteſt vt ſua gloria etiã noſtra nõ ſit· Eſt pꝛeterea nõ parua ſpes nobis oĩbꝰ iundta bene ſperandi de noſtra repu.⁊ poſſe aliqñ ſili bñficio vti ¶ Nulla re ſcito nos multis anniſ maio rẽ voluptatẽ cepiſſe:qᷓ; poſtq̃; denuncia tũ nobis eſt de non⸗ de latis ad anto nium ¶ Ego non expectaui vt hec res per alios ad te ferretur: ſed antece dere volui: vt qui amoꝛe ⁊ beniuolentia rioꝛ eram: citius tibi de omnibus re us a nobis geſiis congratularer · Tan ta vero leticia ⁊ exultatio oĩm fuit:vt ñ iã multoꝛũ hoĩm ſed vmiꝰ facies eadẽ:at q; idem animꝰ videret᷑ · Merito ergo vrẽ foꝛtune gratuloꝛ:que quo magis iſꝑata erat:eo mihi iocun dioꝛ fuit · ¶ Caudeo mediuſfidiꝰ: ⁊ pluſq; credi poſſʒ felicita te tua letoꝛ · ¶ Hoc habet oĩs maximarũ rerũ foꝛtuna:vt cũ ad ſũmũ ꝑuenerint: tũc ĩtelligamꝰ ꝓpe eyitũ eſſe· Mec ex Ca ſparino Pameſ. e cio verbis: aut qua oꝛatõne vti queã:ad hãc ĩmẽſaʒ aĩ mei leticiã:voluptatẽq; exprimẽdam· . Tãta enĩ eſt magnitudo gaudi:vt omĩa verba leuioꝛa: frigidioꝛaq; videant᷑. Red ditꝰ eſt mihi frater · amicꝰ.comes· famili aris· ſocius ſtudioruʒ paniter i volupta tů. Rtqʒ inde redditꝰ eſt. Vnde redditio nem eius iã pleniſſime deſperatã habui: a duriſſimo carcere · a truculentiſſima be ſtia a manibus ĩmanis tirãni:qui nocen tum ⁊ inocẽtũ cedibus ꝑiter inhiabat mi hi reddituſ eſt· Ab hoc tã crudeli:tãq; ſe uo poꝛtẽto meus dulciſſimꝰ atz ſuauilſi mꝰ panagathos ſoſpes incolumiſq; eua ſit. Abiit meroꝛ ceſſauit afflictio: receſſit anĩ aſſidua egritudo · Neq; michi enĩ po terat eſſe quicq;ᷓ dulce:dũ is amicus quẽ ego llel⸗ q; dimidiũ anĩ mei ſꝑp putaui ĩ ſqualoꝛe ⁊ carcere iniuſtiſſime tenebatuꝛ Leon. Fretinꝰ ¶ Cũ ꝓ tãto honoꝛe tam q; ample dignitatis gradu tibi peꝛ meaſ literas gratulari vellẽ.ſuꝑuenerũt liteꝛe tue que leticiã ante ſuſceptã mirũ in mo dũ accumulauere · 1dẽ̃ · Baluu te adue niſſe gaudeo: ac e piſana celi grauitate ad ſalubꝛes Rretinorũ colles incolumeʒ euaſiſſe:ĩcredibilẽ de eo ſuſcepi voluꝑta tez . Idez · ¶ (En medio tribulationũ ac moleſtiarũ: quibꝰ ꝑ hoc tẽpus omnia redundãt: letiſſimꝰ heri nobiſ ⁊ iocũdiſſi mꝰ euulſit dies:qui mẽtes nrãs depuilſis triſticie nubibꝰ mirifice ſerenarz: memo riãq; oĩm pꝛeſentiũ vel ĩpediẽtiũ calami tatù penitꝰ auferret. Tres enĩ familiariſ ſimi in vnũ cõueniẽtes:⁊ nõ bellieũ ſʒ ba chicũ cõcinẽtes:ſatis magnã ſodaliuʒ et amicoꝛũ manũ cõtraximꝰ: oĩbuſq; ad le ticiã diſpoſitiſ in villã Namani archiepi ſcopi piſani:ipᷣo alamano duce veluti ex diuturnis vinculis emiſſi:nullũ gauden di: imo ut veriꝰ dicã repuereſcẽdi genꝰ omiſimꝰ . Villa eſt media ferme inter pi ſas ⁊ luchã a dextra ripa anſerici fluui: ameniſſimo loco ſita: ⁊ mayime ad ruſii canas voluptates excogitata.Surgẽs eĩ leniter in collẽ:ſubiectãq; planiciẽ deſpi ciẽs:mõtes a tergo habet cõiunctos: ad aucupatõnes venatõneſqʒ aptiſſimos · taqʒ ſiue rapaci aue: ſiue moꝛdaci cane. ſiue plagis · ſiue venabulo · ſiue curſu · de niqʒ ſiue feris · ſiue auibꝰ. ſiue piſcibꝰ de lecteris:vicini mõtes ·cõiuncii colleſ.ſub iecta planices: pfluens amnis: affatim omne genꝰ pꝛede tibi largiter ſũmĩſtrãt Verũ nob illuc ꝓfectis nec venari apꝛos placuit:nec figere ceruos:nec rurſus ca nibus lepoꝛes agitare fugaces: nec fera ng, nu nin 16 blacteolis vngues armata ſonoris cepit auis predã · Sed traxit noſ:⁊ vẽdicauit ſi bi ĩcredibilis amenitas anſerici amnis: qui tectꝰ fronde populea. criſtallino al ueo . viridibꝰ ripis mira placiditate flue bat: qbꝰ allecti depoſitis togis ⁊ calceis acerrime piſcati ſumꝰ · In quo ita luſimꝰ vt pueri ita clamauimꝰ vt ebrii · ita con certauĩꝰ vt demẽtes: ĩſaniq; videremur derat omnibꝰ ipſe alamanꝰ. qui q̃n q; religione impediebat᷑ vna ludere: tamen ita ſpectatoꝛeʒ ſe p̃bebat: vt ea que gere bant᷑ mura feſtiuitate riſuqʒ cõpꝛobaret Egreſſis tãdeʒ e fluuio cena dubia appo nitur ex piſcibus roſtratiſqʒ auibꝰ.Expe ctaſti forlan vt dicerem nauibꝰ:ſed ũ ita eſt non eſt: ſed aderant aues multe:vina plurima · Omitto cetera que cũcta oppi pare apparata fuerũt. Poſt cenam veꝛo auide voraciterq; vt laboꝛãtibꝰin aq̃ eue nire cõſueuit aſſũpta deãbulatio fuit eqᷓ ſtris inter flauẽtes ſegeteſ: ⁊ amena vire ta ramoſqʒ fecũditate fructuũ incuruos qui lõge lateqʒ vagati: cãtantes alii: alii iocũdantes poſt multaſ variaſq; vrbani tates ad ipſũ amneʒ quẽ antea vado:tra iecerãꝰ reuſi: ⁊ ĩ arena depoſiti: luctãteſĩ ter ſe agriculas nudos ⁊ lacertoſos:qui placẽdi grã cõuenerãt quaſi in gladiato rio certamine.vſqʒ ad pꝛimã nociiſ hoꝛã letiſſime ſpectauimꝰ Qũ illi ſepe violẽtia maioris roboris ꝓſtrati:⁊ gꝛauiſſio caſu ad terrã eliſi: ſcenoqʒ ĩuoluti : vberẽ ridẽ di materiã nobiſ p̃beꝛẽt · Sed ego gna ip ſa voluptatũ nõ ſingula ac minuta(naʒ id quidẽ lõgius eſſet enarro: Scis enim tu q;multa eẽ ſoleãt ĩteꝛ familiareſ letoſ et vnanimiter ad feſtiuitatẽ ꝑatos · deni qʒ hic dies ꝓculdubio faſus aſſcribẽdus eſt:⁊ meliori lapillo numerãdꝰ: pᷣſertim cũ eo turbatõmis deuenerit res nrẽ (de curialibꝰ loquoꝛvt ſũmo ſtudio conqui rẽdũ ſit aliquid qð nos quacũq; ratõne ab illarũ amariſſima cogitatõe diuertat· Tdẽ Leonardꝰ aretinꝰ lepioe .CNX ¶ Boſteaq; receſſiſti a nobis nihil ð te ĩ tellexi p̃ter rem optatiſſimã mihi: paceʒ ſcilicz compoſitã ĩter leonardũ aretinuʒ ⁊ nicolaũ:quod factũ egregiũ cũ ſtudio ſis lrãrum oĩbus ſpero gratũ foꝛe: tum vero mihi ꝓpter meũ in vtrunq; ipſorũ ab ipa adolẽſcẽtia ſingularẽ amoꝛem ita carũ fuit:vt haud ſciã quid optatius mi bi accidere potuiſſet · Eꝛat enĩ mirũ i mo dü mibi moleſtũ hoĩes doctiſſimoſ mihi qʒ amiciſſimos: quos olim ſũma cum ne ceſſitate cõiunctos viderã tãtaʒ beniuo lẽtiã tã not am oĩbus:ĩ aptã maliuolẽtiã vertiſſe. Videbat᷑ p̃ᷣterea quedaʒ nota nõ ſolũ illoꝛũ ſed doctorũ oĩm: taʒ acre odi um lõgius vigere:q̃; equũ eꝛat ĩter excel lẽtes viros:atʒ omni laude pᷣſtantes:qð quãdo viꝛtute oꝑaq; tua ſublatũ eſt:me rito ſũmis es laudibꝰ extollẽdus Qui cũ floꝛẽtiam veniſſes nihil tibi antiquiꝰ du xiſti: q; vt ageres de eoꝛũ animis recõcili andis 1 pace firmãda. Gffeciſſti rem mihi iocũdiſſimã:atq; omni laude cumulataʒ ſanãs moꝛbũ difficilẽ adeoq; ĩueteratuʒ vt quãdoq; diffideꝛẽ poſſe curari ſʒ quo res erat difficilioꝛ:eo maioꝛẽ es honoꝛeʒ cõſecutꝰ.virtuti ꝓfecto oĩa paꝛẽt: nihilq; eſt tã aꝛduũ quo illa nõ aſcẽdat: debetuꝛ (mihi crede)triũphalis arcꝰ nõ minꝰ ob hãc pacẽ tibi:q; illis ꝑriſcis principibus ob rẽpublicã reſtitutã · Siquidẽ nõ ẽ ma ius bellũ cõficere cũ hoſtibꝰ: q; paceʒ ſta tuere inter ciues kta ⸗ mea ſetẽtia deceꝛ no tibi verbis ampliſſimis nõ ſolũ aure am ſtatuã:ſed ⁊ triũphũ ĩſignem ad glo riã huiꝰ cõpoſite pacis · Nã quo pluriſ ẽ ſapiẽtia anĩ q́; coꝛꝑis artes:eo nobilioꝛ v tus videri debet pacis cõponende · q; ho ſtiũ ſuꝑandorũ. Ergo cedãt arma togis cõcedat laurea lingue · Poggiꝰ floꝛenti nus. ( B ¶ Gũ te libertati tue:ac priſti ne digtati reſuitutũ accepiſſẽ vix dici qᷓat quãta ſum leticia gaudioq; affectuſ.Nõ enĩ potuerã nõ dolere te talẽ tãtũq; põ tificẽ cõiectũ in carcerẽ:qui bonoꝛuʒ oĩʒ ĩnocẽtiũqʒ viroꝛuʒ ⁊ ꝑfugiuʒ eſſes ⁊ por tus· Ttaq; tibi ãpliſſimo patri maioꝛeʒ ĩ modũ gratulor· mihi aũt letoꝛ ꝓlurimũ ꝙ doloꝛẽ quẽ ex ĩidigna tua captiuitate acerbiſſimũ cõceperamaudita nuꝑ iſtiꝰ mõi libatõ tua ĩ maximã miłhi voluꝑtatẽ verterit · Erãciſeus philelfuſ ¶Hic enĩ ille dies fuit iocundiſſimus:iocũdiſſi mus inq; hic fuit ille dies:vnde anno iaz ĩ girũ reuoluto tot bona· tot res ſcdas atq; fel ices · liberãqʒ viuẽdi facultatem vobis ⁊ reipublice peperiſtis · O diem 1 „ ₰ ° 5 2 * „ itaq; fauſtum atqʒ feliceʒ nulla vnqᷓ; po ſteritate:vel temꝑis diuturnitate delẽdũ O lucem optatiſſimã lõge nobis omĩbꝰ expectatã:aurea vnde bertal que diu ſe pulta latuerat oĩm cõſeruatrix: adiutrix qʒ bonorũ emiciutvnde tã excelſa · mirã daq;ʒ facĩoꝛa vrã ac res geſte ſuas modo radices· atq; alta ꝓrincipia enãciſcũtur · vnde ſẽpiternũ nobis decus: ⁊ gloria im mortalis. vnde vrĩs firma ſalus liberis: vnde demuz ppetuo vrõ ceptro ĩcolumi tas mirabiliter emanauit · Si romani ve teres lugubꝛe àniuerſariũ variorũ ludo rũ genere ſi quinquatria: qui dies nihil proꝛſus ſuauitatis habebãt honoꝛatiſſi me coluerũt: nos quãti vniuerſi hãc lucẽ accuratius:ꝑpetuo celebrãdã:ſũmaqʒ fe ſtiuitate agẽdaʒ duxerimus · que ex tene bris ad lucẽ·ex ſeruitute ad libertatẽ · ex meroꝛe ad leticiaʒ nos liberoſq; noſtros atq; caras cõiuges euocauit. Balda· Ra ſinus ¶ Nũc vero quanta ſit libertatis iocunditas:q̃ntꝰ ve fructus:q̃nta iteʒ ſu autas dicerẽ ri entiarũ: ilud niſi ſecũ 1 dis atqʒ felici mis argumẽtis hoc ãno ſ. cpins fuiſſetis exꝑti· libeꝛtas eĩ maximũ celitũ munus nemo eſt qui neſciat:nos: noſtros dulces liberos: vxores dilecuiſſi mas:cõterꝛaneos · vrbẽ. pꝛedia · colonos veſtrũ deniqʒ; vniuerſũ imꝑpiũ aptiſſime cõtutat᷑:partas opes cõſeruat: recentes ac nouas ĩſuituit.ſtudia bonaſqʒ; artes ĩ ues operam· Tdem · ſtaurat: laudẽ ⁊ gloriã parit · Tnuiſuʒ ſer uitutis moꝛtalibꝰ vniuerſũ aufert genꝰ hoſtes territat· ſecuros ſomnos prebet · omnẽ q̃ excogitari põt dulcitatẽ hic ĩter hoĩes nobis pãdit: demũ que nobiſcum nata illiꝰ ſi leges ĩuiolatas ĩmitati fueni mus: ꝑbeatos ĩter aſtra nos: celites apð ſempiterne collocat· Idẽ. ¶ Vt mecum vna aliquztu⸗ ꝑ cõgratulari queas:qui ſe cũdis rebꝰ meis ſemꝑ exhilaratꝰ es:id ti bi cõſtare velim: tãtũ acceſſiõis ac foꝛtu ne optabilis meis obtigiſſe laribꝰ: vt ni hil iam aliud bonã pᷣ̃ter eſtimatõnem ac venuſtiſſimũ nomẽ ipſe cõcupiſcam:cui nẽpe rei quã tãtoꝑe ardeo te oꝛatũ veliʒ quẽadmodũ ceteris vſq; meis egiſti rati onibꝰ ꝑdiligẽter faueas:atq; ſolertẽ na felici reipublice ſtatu: nũc ex oꝛdine de viciis erit trãſigẽduʒ. verecũdðĩ ipſi de ſeſe ſen ¶ Viſo de virtute ℳ *„ „ 9 ¶ Uirca vida ⁊ inimicias: ⁊ malos hoĩʒ mores.· Et vbi quẽ ex eis arguimꝰ M.T. Edauſiule inapiũt. Lud plane moleſte tuli:ꝙ iuſtiſ ſimũ certiſſimũ triũphum hoec ĩuidoꝛũ cõſilio eſſe tibi ereptum videbã: quod ſi tu tãtifacieſ:quãti ego ſẽ ꝑ iudicaui faciẽdũ eſſe: facies ſapienter: T ages victoꝛ ex inimicorũ dolore trium phu iuſtiſſimũ li.tercio· epi · ix. ¶ Sʒ qð te nõ fugit hec ſũt in eo S ricia: et ãt neceſſe eſt: ſiquid eſt laudãdũ: 1 p̃tereãt ſiquid ẽ re p̃hẽdũ · Nccidit etiã vt minoꝛ ſit fides: mi noꝛ autoritas · Multi deniq; rep̃hẽdant dicãt verecũdioꝛes eſſe victoribꝰ: eorũ qʒ noĩa magna voce ꝓnunciarĩt: cuz ip̃i ante ludoꝛũ miſſionẽ coꝛona donentur: aliuʒ p̃conẽ adhibeãt:ne ſua voce ipſi ſe victoꝛes eſſe p̃dicẽt· hec nos vitare cupi mus: ſi reeißis cauſaz noſtrã vitabimꝰ idqʒ vt faciaſ ro amꝰ. li · v· epi · xii. ¶ M roꝛ cur me accuſas:cum tibi facere nõ li ceat: quod ſi licebat:nõ tamen debebas. ESEgo en te in cõſolatu obſeruaraʒ: 2 ais fore vt te ceſar reſtituat. multa tu qᷣdem dicis ſed nemo tibi credit · Tribunatum Plebi⸗ dicis te mea cauſa petiiſſe: vtinaʒ ſemp eſſes tribunꝰ ĩterceſſoꝛẽ nõ q̃ᷓreres negas me audere quod ſẽtiam dicere · qi tibi cum parũ ĩpudenter me rogares: pa rũ foꝛtiteꝛ reſpõderim · hec tibi ſcripſi vt iſto ipſo in gne ĩ quo aliquid poſſe vis: te nihil eſſe cognoſceres: ꝙ ſi humaniter mecũ queſiꝰ eſſes:libẽter tibi me ⁊ facile purgaſſẽ. nõ enĩ in ſar⸗ ſũt mihi que fe ciſu: ſed que ſcripſiſii moleſta· Me aũt ꝓp pter quẽ ceteri liberi ſũt tibi liberum nõ viſũ demiroꝛ: Nam ſi falſa fuerũt que tu ad me vt ais detuliſti: qͥd ego tibi debeo ſi vera tu es optimꝰ teſtis mihi quid po pułꝰ romanꝰ debeat · libꝛo · vii · epiſtola xxviii. ¶ Memini ꝙ michi deſipere vide bare: ꝙ tu iſtic potiꝰ viueres q́; nobiſcũ Erat enĩ multo domiciliuz huius vrbis· tum quidẽ hec vrbs aptiꝰ humanitati et ſuauitati tue:qᷓ; tota peloponẽſis · epi · xxix. ¶ Dudet me tibi cõfiteri ⁊ queri de apii homĩs ingratiſſimi imuris: qui me odiſſeq;: magna mihi debebat bñſicia) cepit: ⁊ eum homo auarꝰ vt ea ſolueret ſibi ĩpare nõ poſſet · occultũ bellũ mihi ĩ dixit:ita occultũ tñ vt multi michi renũ 7 — „ = — =— ciarẽt: ⁊ ipſe faule anĩaduerteꝛẽ: male eũ de me cogitare. libꝛo octauo · epiſtola · vi ¶ (t quãdo tu hoĩem ĩeptioꝛẽ q̃; tuum gn.põ · vidiſti:qui tãtas turbas:qui tam nugax eſſet cõmouit ? queʒ aut ceſare noſtro aerioꝛẽ in rebꝰ geꝛẽdis:eodẽ in vNi ctoria tẽperatõꝛẽ aut legiſti· audiſti ·aut vidiſu · epi · ix ¶ Nũq; me hercule mi Ci cero me penitebit marima ꝑicula ꝓ pr̃ia ſubire:dum ſiquid acciderit mihi a repꝛe hbẽſione temeritatis abſim. Qõfiterer im prudẽtia me lapſuʒ ſi vnq; lepido ex aĩo eredidiſſeʒ · Credulitas eĩ erꝛoꝛ eſt magis qᷓ; eulpa. quidẽ in oꝑtimi cuiuſqʒ men tem facillime irrepit · ſed ego non hoc vi cio pene ſum deceptꝰ. lepidũ enĩ pulcre noꝛam . libꝛo · x. epi · xxiii · ¶ Nec moueaꝛe eius ſermonibꝰ: quẽ tãetſi nemo eſt qᷣ vi dere velit: tñ nequaq; ꝓinde ac dignꝰ ẽ oderũt hoĩẽs.ꝑiculuʒ nõ eſt· deo ẽ eniʒ ĩuiſus mibi:vt nihil nõ acerbũ putẽ qð cum illo cõmune ſit · epiſto · xxxi ¶ Dii ſe gulio iſti malefaciãt hoĩ nequiſſimo om niuz qui ſunt · qui fuerũt . qui futuri ſũůt Quid tu illuʒ tecum ſolũ:aut cum ceſa re qui neminẽ pᷣtermiſit: qui cum loqui potuerit:cui non eadeʒ iſta dixerit: te tñ mi bꝛute ſic amo vt debeo: ꝙ illud dqᷣd eſſet nugarũ me ſcire voluiſti magnũ amoris dediſti · libꝛo.xi · epi · xxi. EBed homo amẽs ⁊ ꝑditꝰ multoqʒ; ne quioꝛ q; illeipſe:queʒ tu neq̃ſſimũ occiſũ eſſe dixiſli:cedis initiũ querit. li·xii.epi. ſecunda. ¶ Dolabella valde vitupatur ab hoĩbus nõ ĩſulſis· epi·q̃rta. ¶Bceb affinis tui lepidi:ſũmãq; leuitatẽ ⁊ incõ ſtãtiã ex actis q̃ ad te mitti certe ſcio co gnoſcere te arbitroꝛ:epi·octaua ·. ¶ Fta qʒ eadẽ ſuꝑbia ĩ pꝛauitate vtunt᷑:quoꝛũ im ꝓbitateʒ aliquãdo retũdi: ⁊ nõ pati ĩ punitate augeri: nõ ſolũ vtile eſt reipu. noſtre:ſed etiã neceſſarium.epi.xiiii · ¶ OQue ſi ita vt tu ſcribis fato facta pu tarẽ:ferrẽ paulo faciliꝰ:ſed oĩa ſunt mea culpa cõmilſſ. a· qui ab his me amari puta bam qui ĩuidebãt: eos nõ ſequebar 4 pe tebãt. ſi noſtris cõſiliis vſi eſſemꝰ ne q; apð nos tãtũ valuiſſʒ ſermo: aut ſtul ti: ſignuz enẽ liij. torũ amicoruʒ:aut ĩpꝛoboruʒ beatiſſimi viueremus.li · xiiii· epi · i · Hec ex tullio· Nunc ſequunt᷑ ex Caſparino · NW idem Auau —. Ois aũt quot mala ſepe inuidia attuleꝛit · Nã cũ plurime ſint alie peſtes qᷓ magna plerũqʒ regna enertũt:neſcio an nila ꝑnicõſioꝛ humão generi: q; hec vna quã ſtatiʒ dixi· Caſpa rinꝰ ꝑgamẽſis · ¶ Nõ poſſum doloꝛem tuum accuſare: qui cum benefaciendo multos ad inuidiã excitaueris · nõ põt ni ſi iuſte cõceptꝰ a te videri · Eſt fateoꝛ per moleſta res ⁊ inique ferẽda odiũ pro be niuolẽtia cõſequi:⁊ quos nrõ deuĩcer̃᷑ be neficio ſperamꝰ:eoſdẽ nobis inĩcos red dere CNri eſt qð te ꝑturbare magno ꝑe debeat: ſi tuã famaʒ ſepe ĩpeti audis: ab his qui ipſi ĩ nulla ꝑte laudis ſunt eõ ſtituti · Eſt enĩ is ꝑuetꝰ mos: ⁊ iaʒ inuete rata cõſuetudo:vt nunq; eo aĩmo alienã virtutẽ hi ferãt qui maxime a virtute ab ſunt · ſed maledictis eoꝛũ occurꝛere: ⁊ ma gis vita q; verbis oẽm ĩuidoꝛũ ratõnem cõfutare:⁊ ſapiẽtis ⁊ docti homĩs eſt· Nõ põt fieri quin iſta etas multa ha beat que repᷣhendãtur a ſenibꝰ: ⁊ ſemꝑ inter equales reꝑiunt᷑ qui ꝓpter inuidiã aut cõfingũt aĩmo:aut vicia noſtra aliis maioꝛa faciunt:ſiquis vel ĩgenio:vel ſtu dio pᷣſtare illis videat᷑ · ETuadercz tibi ac plane rogarẽ: ne huiuſmõi hoĩem au dires · cuz aliqd de me male refert · niſi te optime cognoſcerẽ · cui nõ poſſunt niſi frugi hoĩes placere · habes qualis hõ hic ſit ſed quãdo ei credẽduʒ ſit:cum is taʒ ĩ pꝛobꝰ tã ꝑditus aliuʒ apud te accuſet ꝓ tua modeſtia que ſũma eſt ꝓſpicies · ¶ Tu ſiquid aliter ad te refertur quod ſit p̃ter dignitatẽ · et eã eſtimatõem q̃ de me babe᷑oĩa vt facis amice et libere ad me ſcribas: vnuʒ velim ꝓ tua humanita te ĩpetratũ iri a te:ſinas vt nihil ð me te mere credas· plures eĩ ſunt qui aut odio aliquo aut ĩumia cõmoti veniũt ad ĩpu FnduI alienã famã · qᷓ; ratõe vel cauſa oneſta ĩducti · ¶ Siquid erit in quo tu me de via errãtem videris malo tuas cõ tumelias ⁊ redargutõeſ audire . q; ab hiſ laudari qui me ĩ pꝛeſentia cõmẽdant · in abſẽtia vero non ceſſant ſuis maledictis 1 „ 7 „ 1 lacerare atq; inurere : qð iniquo aĩo per ferrẽ niſi kec vetꝰ eſſet cõſuetudo. Semꝑ enĩ fuerũt:nec in futurũ deerũt homĩes qui ſibi voluptati ducant: quoſ alicui bo no ſtudio deditos ridẽt: fama ⁊ bõa opĩ one ſpoliare:⁊ ſemꝑ aliquaʒ falſam fabu lam confingere:et ſpargere ĩ vulgo vari os rumoꝛes a quibꝰ abſiinere nõ eſt faci le· multa qdem ꝑ ſilia habẽt neqʒ vnq; re pᷣhendunt᷑: niſi poſtq̃ᷓ; nocuerint· Mec ad te ſcribo non ſine cauſa:q̃nq; enĩ ſũma ĩ me vtanis modeſtia: nec quẽq; ĩ tuis lrñis noĩes:tñ qrimũ tuas lrãs legi ſtatim ĩ tellexi quo ex fõte omĩa manarẽt. Tu ve ro ſi me caꝛum habes non plus hiſ homĩ bus credas: q; et vita mea: ⁊ ipſa dicta facta verbis eoꝛũ cõſentiant. ¶ Sed peꝛ mitte queſo te a me exoꝛari: plus mihi vni credaſ qui omnia ꝑſpecta habeo: ⁊ te ſumme diligo:q; hoĩ iſti ¶ Sed tu ꝓtua pꝛudentia nõ ſolũ cõſiderabis de quo ali d dicatur: ſed etiam a quo homĩe nec eu ius vita ĩpꝛobata ſit eiꝰ oꝛatõni fidez ha beas · ¶ Nunq; enĩ adduci potui vt ver bis eiꝰ fidẽ haberẽ:donec ſermone 2 lris multoꝛũ idẽ afferri mihi intelleri. ¶ Se uis homo ĩtollerabilis eſt: cuiꝰ temerita tẽ niſi tua virtus fꝛãgat ac penitꝰ retun dat: nullꝰ erit crede mibi) qui euʒ ꝑpferie poſſit · Tlle eĩ ſpũs qui adhue metu legũ 7 aliqua ex ꝑte ĩfringit᷑: ſi oĩa ſe ĩpune mo liri viderit: nihil ent quod nõ audeat. Siquid recte curatũ velis vt eſt apð comicũ huic mãdes quẽ neq; iuſiurãduʒ neq;ʒ reuerẽtia amicicie:neqʒ hoĩz iudicia monẽt ¶ Nõ ſatis equo aĩo poſſũ ferꝛe huũc tiberiũ qui ſp ei licere credit quidqᷣd ſibi libuit. neq; vlla vnq; fuit tãta leguʒ reuerẽtia quĩ libidini ſue crederet omĩa debere licere · ¶ Niſi honoꝛẽ tuum eq̃ ac meũ cariſſimũ hẽrẽ:certe hodie haſ ad te lrãs nõ dediſſẽ: ſed qꝛ te nimis amo non poſſũ te nõ admonẽè vt diligenter tibi tuis ꝓſpicias ab hoĩe illo qui tãtũ fami liaritatẽ tuã appetere videt᷑. ¶ Niſi aĩo ꝓuideas qua ratõe deuites aſtutiã ac ma liciã Titi:aliquã ꝓfecto inſigneʒ cõtume liã tibi afferet: ſolet em maxime ſtudeꝛe a ſe deceptos eẽ: multiſ antea beniuolen tie ſignis ꝓſequi: quo matunꝰ nihil tale ſuſpicãtes opprimat · ¶ Rudiui nuꝑ ab his qui nunc ad te veniũt ꝙ fãiliariſſime vteris Lucio: que res certe ſũmã de tuis ſtudüs ac virtutibꝰ diffidẽtiã michi attu lit · Eſt enim homo flagicioſiſſimus com munis iuuenum ꝑnicies: 1 ingenuoꝛum adoleſcentium corruptela. Bu pica tus aliquid de te ſum cuʒ intellexi Cicili um hominem flagicioſiſ ſimũ aſſũptum eẽ in amicicia ac familiaritate tua: nemo quideʒ eſt hoc homĩe pernicioſioꝛ: ⁊ eius conuerſatio pluſ qᷓ; credi poteſt eſt ꝑicu loſa.TFſta em̃ belua aut aſpectu:aut peſii fero anhelitu ſuo:vt baſiliſeꝰ bonos cor rumpit animos atʒ inficit. ¶ Fnimicus meus homo eſt qui audacia ⁊ viribꝰ valʒ propterea neq; tuã:neqʒ vlliꝰ homĩſ po tentiam ſe timere dicit. cuius fuꝛorem ni ſi retũdas timẽdum eſt nõ ſolũ ei credẽ dum eſſe in cauſa mea: ſed etiam ne tuaʒ autoritatem multo magis contemnat. ¶ WVellem res tue meliori loco eſſent: ha bes enim pꝛocuratoꝛem qui meo iudicio ad te fallendum magna arte vtitur. 6 poſſum facere quin ad te ſeribam q; paruifaciat atz contemnat dignitat tuaʒ titus inuidus meus:nec tibi amic qui adeo immoderata ſua potentia du cltur: vt neminem putat in noſtꝛa ciuita te viuere:cui quicq; in re illa a ſe defeꝛen dum arbitretur.· ¶ Caius homo locu letiſſimus eſt:quod ego certe in parte ludis eius reponerem:ſi ad neceſſarioſ vſus tantas pecunias comparaſſet: ſed cum in perniciem bonorum ciuiuʒ id ab eo factum ſit: cogita quantam apud te gratiam habere ipſum conueniat ¶ Cõ mendarem facta kuci ſi ea conſilio ma gis q; temeritate miniſtrata eſſent : ſed cum fortune ſue velit eam deberi gratiã que vix conceditur virtuti non poſſum non ſtomachari: pꝛeſertim cum ea re tan tum ſibi iuris aſſumat in res alienas. RKmicus noſter paulo elatioꝛ eſt qʒ cõ ſuetudo noſtre ciuitatis ferat: confidit nimis vt mihi videtur rebus geſtis: et gloria ſuoꝛum maiorum . Noliqʒ ex hoe pati ꝙ ab homine illo viliſſimo condem naris: fuit olim nobilitas rerum geſta rum gloria: nunc vero nichil aliud eſt qᷓ; aliene virtutis iactantia ⁊1 immodera ta quedam dicendi: faciẽdiq; oĩa libeꝛtaſ S — — — ¶ Caius homo iudicio ſuo ⁊ ĩgenioſus eſt ⁊ nõ parũ doctꝰ. Is ad te accedit quo mõ ipſũ magmificas · Ggo vero nemineʒ cognoſco cui magis comicũ illud cõueni at · Kſinꝰ. ſtipes · plũbeus · lapis · et ſiquid deterꝰ eſt ¶ Nõ poſſum nõ ſto machari quotiens mente ſubit inquinatiſſima vi ta huius tui tabellionis: qui ſi tibi ſatis notus eſſet (crede mihihũc hboĩem impᷣ mis fugeres.Gſt enĩ luxuria p̃ditus:qui diem ſomno: noctẽ vero ĩter ebrietates 1 viliſſimas mulierculas cõſumit· ¶ Ea cio rem mihi ĩſolitaʒ cuʒ apud te mores euiuſqʒ homĩs accuſo: ſed quia ſpero te ita de me ſentire:vt nibil noui a me ſine cauſa fiat:nõ dubito ea libere diceꝛe que de Lucii vita ſentiã. multos nõ egabo me cognouiſie hoĩes ĩpudicos:infruges (vt aiũt) nates cõſumere: neminẽ tũ ha beo cuiꝰ vita magis turpi luxuria deꝑdi ta ſit atq; ĩclinata: q; hoĩs de quo ſtatiʒ dixi · Nã oĩs eiꝰ vita eſt in patellis ⁊ vio. amat vnctũ ⁊ ſagimẽ: nunq; ſine ſcortis viuit · ¶ Di rem te dignã mihi gratiſſi mã cupis facere:vide ne vllã tibi eſtima tõem facias de ho ĩe qui ad te venit · Eſt eniʒ adeo toꝛpens ⁊ in oĩbus rebꝰ deſes: vt etiã in his que aliquãdo recte didicit nunq; vllã rem pficiat · tenet᷑ eniʒ tãta ſe gnicia atqʒ toꝛpoꝛe vt homĩe illo nullaʒ credã teſtudinẽ inceſſu tardioꝛẽ non eſſe ¶ Nunq; te illi tuto cõmittas quẽ ĩ ſua re ceſſare ac frigere videas: quo in vicio ſiquis eſt qui frequẽs ſit: is certe eſt qui nunc apud te maxime cõtẽdit: vt foꝛtũaſ tuas cure ſue cõmittas · ¶ Noli ergo ſi me amas:imo ſi te caruʒ habes:te cõmit rere hmõi hoĩbus:quorũ omnis oꝛõ blã da eſt facta veꝛo aut inſidiarũ plena:aut lõge ab oꝛatõe eoꝛũ diſſidẽtia · Cogoꝛ enĩ de ſalute tua ac de omnibꝰ foꝛtunis ſoli citꝰ eſſe:qd minime facereʒ niſi te maxiĩie Scio iam annũ terciũ agi poſt colerẽ · qᷓ; papiã literaꝛuʒ cã ꝓfectꝰ fuiſti:q̃d ede ris hoc tãto tꝑe.quãtũ ve ꝓfeceris nõ la tet amicos tuos · vtinã hec ſũma eſſet ia ctura que tantum ad opes attinet: illud multo deteriꝰ eſt ꝙ hoc totũ tꝑs ad digi tos fluxit: nec ĩtelliges multoſ ex equali bus tuis iaʒ egregie doctos atʒ eruditos eſſe. Si te aliqn literis meis rephendi: 1 1 quid de te ciues tui ſentiant ſcripſi: diciſ me tibi fabulas narꝛare:i eſſe nimis gra uẽ atq; moleſtũ: nec ſatig attẽdere quid etas adoleſcẽtiũ feꝛat. ¶ Alud aut viðo neminẽ fere hac noſtra etate ĩueniri: qui diuerſa ſtudia eodẽ tẽꝑe nõ ſequat᷑:non quo magis ꝓficiant:ſed vt homĩbus do ctioꝛes videãtur.mihi vero cuʒ in omĩbꝰ rebꝰ:tũ marme in diſciplinis ſẽꝑ maxĩo odio fuit ambitio · nec eorũ opinioneʒ; ꝓ bo qᷣ ſe malũt videri q; eſſe:quod viciuʒ hodierno die ita vſitatũ ⁊ frequẽs eſt:vt nemo ſit qui nõ magis ad opionem mul torũ:q; ad veritatem ſtudia ſua referat. Tu vero quoniã bene a natura inſtitutꝰ mihi videris: magis curabis quid de ſtu diis tuis ſentias: q; quid alii iudicẽt · Nã plurimũ refert an vera laus de nobis p dicet᷑: an falſa ⁊ inanis ſit gloria noſtra. Ala eni ſuas habet radices · ITſta vero po tiꝰ hominuʒ ſermone fulta eſt q; ſuis vi ribꝰ. Cogita ergo non poſſe vmꝰ homĩs famaʒ diuturnaz ete qn⸗ nulla aut vera aut honeſta cauſa conſtat. ¶¶ Siquid eſt quod ego vllo tꝑe apð te magno ſtudio cõtenderim:nũc a te hoc etiã atʒ etiaʒ exi go:vt ꝓ nrã amicicia legas animo atten tiſſimo ea de quibus hodierno die ad te ſcribo · Sepe vt ſcis te admonui:vt famã tuã nõ negligeres:ꝓſpicereſqʒ tibi in fu turũ:tu vero id negligẽtiꝰ adhuc tuliſti ſed niſi tibi aduigilaueris video non lõ ge a te abeſſe periculũ. Inqunt enim ho mines te neq; modeſto ſũptu: neq; hõe ſtis hoĩbꝰ vti ¶ SDepe ad te ſcripſi ne ve lis ĩ tua re negligẽs eſſe: aut minꝰ cautꝰ qᷓ; opoꝛtʒ: ſed verba mea neſcio quo mõ adhuc ꝓ ioco ⁊ ludo habuiſti:nmec videriſ curare quid ego aut ceteri amici tui ð te opinẽtur. has ad te lrãs vltĩas dare con ſuatui:quibꝰ ſi obſecutꝰ fueriſ tibi vni be ne conſules:ſin vero ꝑſeueraueris ꝑgere quo cepiſti cõſilium nõ eſt tua ſtulticia meipᷣm excruciare aĩo· Ego enĩ (vt aiũt) in portu nauigo:tibi (crede mibi)ludus iſte ludi/ur ( Si mihi fidẽ habueris gau debo mediuſfidiꝰ magis tua q̃; mea cau ſa:ꝙ ſi in opinione tua ꝑſtabiſ·ego meo in te officio ꝑfunctꝰ ero:tu vero lues · Nune vero ne te non admonitũ a me dicas ſcribo omnes aĩcos atzʒ neceſſariod —– E „ „% „ iij tuos ate auerſos eſſe: neqʒ vllam reruʒ gibus . ſine iudiciis · ſine iure. ſine fide re tuarũ relle deinceps curã agere: ego ad huc reſto quẽ vt uideo a tuo amoꝛe ac be niuolẽétia extrudes. ¶ Tu quid tibi cõue niat etiaz atz etiã videb Ego te amabo ſi cõfirmaueris iudicium quod de te feci.ſi minꝰ:habebis me tibi ſũmũ aduerſariuʒ qui te ꝓlurunũ ad hãc vitã ante omnes hoꝛtat fui:Mec ex Caſparino pgamenſi Habeo ſcriptoꝛeʒ rudis iĩigenu et monbꝰ ruſucani· am q̃ttuoꝛ mẽſibuſ ni chil alud ago q́; eũ docere vt diſcat ſcri bere:ſed vereoꝛ ne litus areʒ · Scribit mõ valeriũ in quo eyꝑiet᷑ ruditatẽ ſuã ſʒ ĩ di em fit ſtultioꝛ. Ttaqʒ clamo·ĩtonoiurgo ĩcrepo:ſed is habet aures picatas. plum beꝰ.cautes · ſtipes · aſinꝰ. et ſiquid ſtolidi us ĩeptiuſ. q; dici põt · dü eũ ꝑdãt · obliga tꝰ eſt mecum biennio : foꝛſan coꝛrigetur Scribis cãcellariũ depoſitũ eẽ ab officio honouſficẽtiꝰ depoſuiſſʒ poſtq̃; ſẽtiebat ſe oppugnari. Poggiꝰ floꝛẽtiꝰ ¶ Nimis diu iacuimꝰ in vicus vñ erui difficile erit nõ inqnati ſolum:ſed pene ĩfecti:erꝛaui mꝰ docti ꝑiter a ĩdocti:ſed doctoꝛũ hoĩʒ maioꝛ eſt culpa:qui eorũ doctrina tã ma le abutunt᷑:diligẽtiꝰ eniʒ loqui q; viueꝛe didicerũt . IJdẽ. Expediti circa vicia:Nunc circa res aduerſas tã reipublice q́; pua te curauimꝰ elaboꝛare· 1 circa res ad 2 63 moꝛtẽ ⁊ ſimilia· Et vbi ð his dolemꝰ:aut queʒ ſolamur M.T. C. dauſule ĩcipiunt Juẽ me hercule nõ puto eſſe qui tempꝑibꝰ his ridere poſſit: profe cto vides quãta vis ĩ republica tẽporũ ſit quãta varietas: rerũ q; ĩcerti exitꝰ:q; flexbiles hoĩm volũtates:q̃d in ſidiarù:quid vanitatis ĩ vita ſit:nõ dubi to quin cogites·li· ſecũdo·epi.ſeptima. Cgn doloꝛe me affeciſſẽt tue liter niſi iaz ⁊ ratõ ipſa depuliſſet omnes mo leſuas: ⁊ diuturna deſperatõe rerum ob duꝛuiſſet animꝰ ad doloꝛẽ nouũ.epiſto · xvi · ¶ Vtinã ſerui ſaluis rebꝰ(ſic enĩ eſt loquẽdũ)colloqui potuiſſemꝰ inter nos pꝛofecto aliquid opis occidẽti reipubli. tuliſſemus · li · qᷓrto · epi · pᷣma · ¶ Res vi des quomõ ſe habeat· oꝛbẽterrarũ impe ris diſtributũ ardere bello: vrbẽ ſine le ¶ Wuca bellũ:⁊ ꝑturbatũ reipublice ſta . ſas hois priuati:ſcʒ fitẽt᷑ ſe tenẽ medicĩe ſciaʒ:ipſi ſe curat ñ lictã direptõni ⁊ ĩcendus · Ttaq; mihi ve — mnire ĩ mẽtẽ nibil põt:nõ modo quid ſpe rem:ſed vix iam quid audeã optare· Sin autem tibi homĩ prudentiſſimo videtur vtile eſſe nos colloqui:quãq̃ʒ lõgiꝰ etiaʒ cogitabã ab vꝛbe diſcedeꝛe cuiꝰ etiam no men ĩuitus audio: tamẽ ꝓpius accedam epi· eadẽ. ¶ Tãta ꝑturbatio ⁊ confuſio rerũ eſt: ita pꝛecluſa ⁊ ꝓſtrata fediſſimo bello iacent oĩa · vt is cui locꝰ vbiqʒ iꝑſe ſit miſerrimꝰ eẽ videat Cipi Irca. C20 ſteaq; mii renũciatũ eſt de obitu tullie fllie tue ſane q; ꝓ eo ac debui moleſte tu li:cõmunẽqʒ eaʒ calamitatẽ exiſtimaui: q ſi iſtic affuiſſeʒ:neq; tibi defuiſſeʒ:coꝛam q; tibi doloꝛẽ meũ declaraſſẽ.Etſi genus hoc cõſolatõis milerũ atqʒ acerbum eſt ꝓpterea quia ꝑ quos ea fieri debẽt ꝓpin quos ac familiares: ipſi pari moleſtia af ficiũt᷑:neq; ſine lacrimis multis id cona ri aar r magis ipſi videãt᷑ alioꝛũ cõ ſolatõe ĩdigere: ʒ aliis poſſe pᷣſtare ſuũ officiũ: tñ qᷓ in ꝓñtia ĩ menteʒ mihi vene rũt decreui bꝛeui ad te ꝑſceribere · non ꝙ ea te fugere exiſumẽ:ſed ꝙ foꝛſitan dolo re impeditꝰ: minus ea ꝑſpicias · quid eſt ꝙ tãtoꝑe te cõmoueat tuus doloꝛ ĩteſii nus. epi · v. ¶ In vniꝰ muliercule animu la ſi iactura facta eſt tãtoꝑe cõmoueris: q̃ſi ñ hoc tꝑe diẽ ſuũ obiiſſʒ:paucis poſt ãaniſ tñ ei morniẽdũ fuit:qm̃ hõ nata fuat eadẽ ¶ Noli te obliuiſci ciceronẽ eẽ.⁊ eũ q aliis cõſueris p̃ciꝑe: ⁊ daꝛe cõſiliũ:neqʒ; imitare malos medicoſ: qͥ ĩ alieĩſ moꝛbᷣ ꝓ — pñt:ſʒ potiꝰ q̃ᷓ aliis tute pᷣciꝑe ſoles:tute tibi biice:atʒ apð aĩzʒ ꝓpone Nlls dolor ẽ quẽ lõgĩqᷣtas tꝑis ñ minuat ac molliat Eað ¶( Huara me ad te de hac re ſcribeꝛe Pudet:ne videar pꝛudẽtie tue diffidẽ. q̃ꝛe ſi hoc vnũ ꝓpoſuero finẽ faciã ſcnibendi Vidimꝰ aliquotiẽs ſecũdã pulcerrime te ferre foꝛtunã:magnãq; ex ea re te laudẽ adipiſci: ſac aliqñ intelligamꝰ aduerſam quoq; te eq̃ ferre poſſe:neqʒ id maiuſ q̃; debeat tibi onus videri · ne ex oĩbus vᷣtu tibꝰ tibi hec vna videat᷑ deeſſe · O ad me attinet:cũ te trãquillioꝛẽ aĩo eẽ cognoꝛo de his rebꝰ que hic geꝛũtur quẽadmodũ ꝓuincia ſe habeat certioꝛem faciam Eað pe Pe din tur i⸗ ſo mo Ne lie s din o hibuiſii· Gpi · ſexta ¶ Ego vero vellẽ ſerui vt ſcribis in meo grainſſimo caſu affuiſſes: quãtũ me pꝛe ſentia enĩ adiuuare potueris ⁊ cõſulẽdo ꝓpe eq; dolẽdo facile ex eo ĩtelligo: ꝙ lñis lectis aliquantulũ acquieui · Nã ⁊ ea ſcripſiſti qᷓ leuare luctum poſſent.⁊ ĩ me cõſolãdo nõ mediocerẽ ipſe anĩ doloꝛẽ ad ¶ Neq;ʒ monere te au deo pᷣſtanti pꝛudẽtia virũ:nec cõfirmare maximi aĩ hoĩem:virũq; foꝛtiſſimũ: cõſo lari vero nullo mõ. Na ſi ea qᷓ̃ acciderũt ita fers vt audio gratulari magiſ virtuti debeo q; cõſolari doloꝛẽ tuũ.Sin te tãta mala reipublice frangũt:nõ ita abundo igenio vt te cõſoler: cũ ipſe e me nõ poſſiz Gpi · viii . ¶ Ftaqʒ oĩbus his rebꝰ quibus oꝛbis ⁊ natura me:⁊ volũtas ⁊ conſuetu do aſſuefecerat:cũ ceteris vt quidẽ vide oꝛ:tum mihi ipſe diſpliceo· Natus enĩ ad agendũuũ ſemp aliquid dignũ viro: nũc ũ mõ agendi rõnem nullã habeo: ſed ne co gitandi quidẽ · Gpi · xii · ¶¶ Reliquũ ẽ vt cõſoler ⁊ afferã rõnes quibꝰ te a moleſti is coner abducere: It ea quidẽ facultas vel tui vel alteriꝰ cõſolandi ĩ te ſumma ẽ ſi vnq;ʒ ĩ vlo fuit · Ttaq;ʒ ꝑtem eã n⸗ ab H quadã rõe ⁊ dectrina ꝓficiſcit᷑ nõ attingã: tibi totã relinquam · Quid ſit foꝛti ⁊ ſapiẽti homĩe dignũ: qͥd grauitas quid altitudo anĩ ·quid acta tua vita. qᷣd ſtudia · quid artes:quibꝰ a puericia floꝛu iſti a te flagitẽt tu videbis · Ego qð ĩtelli gere ſẽtire(qꝛ ſuʒ Rome ⁊ qꝛ talia curo attendoq;) poſſum: id tibi affirmo te ĩ iſtis moleſuis ĩ quibus es hoc tꝑe nõ diu tius futurũ. Gadẽ. ¶ Extremũ illud ẽ vt te hoꝛtoꝛ ⁊ obſecrẽ aĩo vt maxĩo ſis: nec ea ſoluʒ memineris qꝗ̃ᷓ ab aliis magnis vi ris accepiſti:ſed illa etiã q̃ ipſe ĩgenio ſtu dioqʒ peꝑiſti:q ſi colliges ſperabis oĩa optie ⁊ qᷓ accidẽt qualiacunq; erũt ſapiẽ ter feres. Sed hoc tu melius: vel optime omniũ · Gadẽ ¶ Ego doloꝛi tuo nõ ſoluʒ ignoſco:ſed ſummã etiã laudem tribuo: meus enĩ ſenſus: quanta vis fraterni ſit amoꝛis admonet · A te peto vt tu quoqʒ te iudicẽ doloꝛi meo pꝛebeas:ſi acerbe · ſin crnudeliter · ſi ſine cauſa a tuis ſum oppu gnatus li · v.· Epi: ſcda. ¶ Habet enĩ pte riti doloꝛis ſecura recoꝛdatio delectatõʒ GEpi·xii · ¶ Circũſpice oĩa mẽbꝛa reipub. lv. que notiſſima ſũt tibi: nulluʒ repꝑies ꝓfe cto qð nõ fractũ debilitatũ ve ſit: ꝗᷓ ꝓſe querer:ſi aut meliꝰ ea viderẽ qᷓ; tu vides aut cõmemoꝛare poſſem ſine doloꝛe:quã q́; tuis monitis pᷣceptiſq; oĩs abiiciend? doloꝛ ergo ⁊ domeſtica feremꝰ vt cẽſes publica etiã paulo foꝛtius foꝛtaſſe: q; tuipſe qui pcipis:. Epi . xii · ¶ 1gnoſces mihi de meipſo aliqd p̃dicanti:quarũ enĩ tu rerũ cogitatõe nos leuare egritudine voluiſii:earũ etiã cõmemoꝛatõe lenimur Ftaq; vt mones quicuz potero me ab oĩ bus moleſtiis ⁊ angoꝛibꝰ abducã: trãſfe ramqʒ; animum ad ea quibus ſcde res oꝛ nantur: aduerſe adiuuant᷑ Cadem. ¶ Et ſi vnus ex oĩbus minime ſum ad te cõſo landũ accõmodatus: ꝙ tm̃ ex tuis mole ſuis cepi doloꝛis:vt cõſolatõe ipſe egerẽ tamẽ cũ longius a ſummi luctus acerbi tate meꝰ abeſſet doloꝛ q; tuus:ſtatui no ſtre neceſſitudĩs eſſe meeq; ĩ te beniuolẽ tie:nõ tacere ĩ tanto tuo meroꝛe tãdiu: ſed adhibere aliquã modicã cõſolationeʒ q̃ leuare tuũ doloꝛẽ poſſet:ſi minus ſana re potuiſſet. Eſt aũt cõſolatio ꝑpuulgata quidem ulla maxĩe: quã ſemper ĩ oꝛe atq; ĩ animo habere debemus:homiĩes nos vt eſſe meminerimꝰ:ea lege natos:vt omni bus telis foꝛtune ꝓpoſita ſit vita noſtra neq; eſſe recuſandũ quo minus ea q̃ nati ſumus cõdicõe viuamus:neue taʒ graui ter eos caſus feramꝰ:quos nullo cõſilio vitare poſſumus euentiſq; alioꝛũ memo ria repetẽdis: nil accidiſſe noui nobis co gitemus · Gpiſt · xvi · ¶ Quãobꝛem oĩbus officiis amicicie diligenter a me ſancteqʒ; ſeru atis: ne hoc quidẽ pᷣtermittendũ du xi:te vt hoꝛtarer rogarcqʒ vt ⁊ hominem te ⁊ virũ eſſe meminiſſes· Ideſt vt ⁊ com munẽ ĩcertũq; caſum:quẽ neq;ʒ vitare q̃ſ q; noſtrũ:neq; pᷣſtare vllo pacto potel ſapiẽter ferꝛes:⁊ do loꝛi foꝛtiter ac foꝛtũe reſiſteres:cogitareſqʒ ⁊ ĩ nĩ̃a ciuitate ⁊ ĩ ceteris qᷓ̃ rerũ potite ſunt multis foꝛtiſſi mis atz optis viris ĩiuſtis iudiciis tales caſus incidiſſe · Epiſtola.xvii · ¶ Etſi ego met qui te cõſolari cupio: conſolandus ipſe ſum: ꝓpterea ꝙ nullã rẽ grauiꝰ iam diu tuli:q; icõmodũ tuũ:tñ magnopꝑe te nõ hoꝛtoꝛ ſolũ:ſed etiã ꝓ amoꝛe nr̃o ro go atzʒ oꝛo:te vt colligas virumqʒ pᷣbeas lv. qua cõdicõe omnes homines ⁊ quibus tꝑibꝰ nati ſumꝰ cogites. ꝓlꝰ tibi tua vir tus dedit q; foꝛtuna abſtulit · Epi. xviii · ¶ Omnbbus his de cauſis debes iſtã mo leſuã q́; leuiſſime ferꝛe: meus animꝰ erit ĩ te eer ſ tu eſſe vis 1 G eſie debet. Cadẽ · ¶ Moc loco ſi videoꝛ au gere doloꝛẽ tuũ quẽ cõſolando leuare de beã:fateoꝛ me cõmunẽ maloꝛũ cõſolatio nem nullã ĩuenire pᷣter illã:q̃ eã ſi poſſis ſuſciꝑe maxĩa ẽ:quaq; ego quotidie mag vtoꝛ:cõſcientiã recte volũtatis maximaʒ eẽ cõſolationẽ rerũ incõmodarũ:nec eſſe vllüũ magnũ malũ pᷣ̃ter culpã a qua quã do tãtü abſumꝰ:vt etiã optĩe ſenſerimꝰ: euẽtuſq; magis nii cõſilii Reonſilii rep̃ hendat᷑:⁊ qñ pᷣſtitimꝰ qð de rate qð euenit feramꝰ.li·vi · Epi·quarta Etſi tali tuo tꝑe me aut cõſolãdi: aut iuuãdi tui cã ſcribẽ ad te aliq̃d ꝓ noſtra amicicia opoꝛtebat:tñ ad huc id ñ feceri, qꝛ neq; lenire videbar oꝛõne:meq; leuare poſſe doloꝛẽ tuũ: poſtea vᷣo q; magnam ſpem habere cepi foꝛe vt te bꝛeui tꝑe ĩco lumẽ hẽremus:facere nõ potui quin tibi ⁊ ſentẽtiã ⁊ volũtatẽ declararẽ meã ·pi. xiii · ¶ Nüc vo euerſis oĩbus rebꝰ cũ cõoſii lio nihil ꝑfici poſſit: vna rõ videt᷑ qdq d euenerit ferꝛe moderate: pᷣſertim cũ oĩm rerũ moꝛs ſit extremũ:⁊ mihi ſim cõſcius me quoad licuerit dignitati reipub· cõſu luiſſe:⁊ hac miſſa ſalutẽ retinẽ noluiſſe· hec ſcripſi nõ vt de me ipſe dicerẽ: ſed vwt tu q cõiũctiſſima fuiſti mecũ ⁊ ſnĩa ⁊ vo lũtate eadẽ cogitares · Magna eĩ cõſola tio ẽ:cũ ea recoꝛdare etiã ſi ſecꝰ acciderit: te tñ recte vereq; ſenſiſſe · Atq; vt liceat aliqñ aliquo reip · ſtatu nos frui:ĩcer noſ qʒ cõferꝛe ſolicitudĩes nr̃as qᷓs ꝑtulimus tñ cũ timidi putabamur q; dicebamꝰ ea futura q̃ facta ſũt · De tuis rebꝰ mhil eẽ qð timeas pᷣter vniuerſe reip·ĩteritũ tibi cõfirmo · de me aũt ſic velĩ iudices qtum ego poſſim me tibi ſaluti tue liberiſq; tu is ſũmo cũ ſtudio pᷣſto ſꝑ futurũ pi · xxi Ex oĩbus aũt his ꝗᷓ dixi incõmodis ni hbil tolerabiliꝰ exilio pᷣſertĩ ĩnocẽti vbi n· la adiuncta ẽ turpitudo.Addo etiã cũ ea vꝛbe careas:ĩ qua nihil ſit q videre poſ ſis ſine doloꝛe · li · vi . Gpi · ii · ¶ Cum deci mũ iã diẽ grauiter ex ĩteſlinijs laboꝛarem uimꝰ: mode neq; his qᷓ̃ mea oꝑa vti volebant me ꝓba rẽ nõ valere: q; febꝛim nõ haberẽ fugi in tuſculanũ: cũ quidẽ biduũ ita ieiunus fu iſſem: vt neq; aquã quidẽ guſtarẽ · Ttaq; cõfectꝰ lõgoꝛe ⁊ fame magis tuũ officiuʒ deſiderarẽ: qᷓ́; a te requiri putaui meum. Gpi · xxvii. Gſuz uo ſum grauiſſime afflictꝰ ferꝛẽ certe moderatiꝰ ſi te haberẽ Nã ⁊ oꝛõ tua pꝛudẽs:⁊ amoꝛ erga me ſin gularis multũ leuaret: ſed quomã bꝛeui tꝑe vt opinio nr̃a ẽ te ſũ viſurꝰ ita me af fectũ offendes:vt multũ a te poſſizʒ iuua ri:nõ ꝙ ita ſim fractꝰ vt aut me homĩem eſſe oblitꝰ ſim:aut foꝛtune ſuccũbenduʒ putẽ:ſed tñ illa hilaritas nr̃a ⁊ ſuauitas ꝗ te p̃ter ceteros delectabat erepta mibi oĩs ẽ:firmitatẽ tñ ⁊ cõſtãtiã ſi mõ aliqñ fuit ĩ nobis eandẽ cognoſces quã reliqui ſti. li. ix. Epi · xi. ¶ TFncidit ĩ ea ipſa mala q̃ ſũmo ſtudio vitauerat: oppᷣſſus ẽ eniʒ bello repẽtino · Gpi · xii. C pᷣt enim ſpes eſſe ĩ ea repub:ĩ qua hoĩs ĩpudẽtiſſi mi armiſ oppᷣſſa ſũt oĩa:⁊ ĩ qua nec ſena tus nec populꝰ vĩ habet vllã? nec leges vlle ſũt nec iudicia:nec oĩo ſimulacrũ ali ð: ac veſtigũ ciuitatis · li · x. Epi. pꝛima. EPao ita pugnatũ ẽ vt acriꝰ nõ poſſet ex vtraq; ꝑte pugnari.Gpi:.xxx.¶ &ρ tar dius certioꝛ fierẽ de p̃liis apud mutinaʒ factis lepidus effecit:q meos tabellarios nouẽ dies retinuit: tãetſi tantã calamita tẽ reipub. q;tardiſſime audire optanduʒ ẽ: ſcilicet illis qͥ ꝓdeſſe nibil poſſunt neqʒ mederi · Gpi · xxxiii · ¶ Naʒ neqʒ deeſſe:ne qʒ ſupeſſe reipub. volo.maxĩe tñ doleo a deo lõgo ĩifeſto itinere ad me veniri: vt die quadꝛageſimo pꝰ aut vltra etiã q̊;ʒ facta ſunt oĩa nuncient᷑· Cadẽ · ¶ Quod ad bellum boc attinet nec ſenatui nec rei publice deerimus:que poſtea egerimꝰ fa ciã te certioꝛẽ. Gpi · xxxiiii . ¶ Panſa amiſ ſo quãtũ detrimentũ reſpublica accepit nõ te pᷣterit. Nunc autoꝛitate ⁊ pꝛudẽtia tua picias oꝑtet:ne ĩimici nr̃i cõſulibꝰ ſublatis ſperẽt ſe cõualeſcere poſſe · li.xi · Gpi · ix · ¶ Sed bellũ iſtic renatũ mirant᷑ hoĩes:nihil tã pᷣter ſpem vnq̃ Epi · xiii. Nunc vero cũ ſim cuʒ tironibus egen tiſſimis valde ⁊ meã ⁊ vram vicẽ doleam neceſſe ẽ. Gpi · xix. ¶ Ego niſi valð necce fuerit ex ᷑talia nõ excedã·legiones armo —— n mne — —w — N —— —— paro · ſpero me nõ peſſimũ exereitũ habi turũ ad oĩs caſus ⁊ ĩpetus hoĩm. Gpi · xx ¶ O rem niſſerã dñm ferꝛe nõ potuimꝰ cũ ſeruo ſeruimus: ⁊ tamẽ me quidẽ fauẽ te magis q; ſperãte · li · xi · Cpi. ui · ¶ Der uii ſulpicii moꝛte magnũ pᷣſidium amiſi mus · Reliqui ꝑcim inertes: partim imꝓ bi · Gᷓpiſtolav. ¶ Sin (qd dü omẽs auer tant) oppꝛeſſus ibi erit:omnis hominuʒ curſus eſt ad nos· pꝛoinde fac animũ tan tũ hapeas rantad apparatuʒ: quantum opuſẽ ad vniuerſã rempublicã recuperã dam. Gpi. vi. ¶ Vt enim grauiꝰ egrotãt hi qui cũ leuati moꝛbo vident᷑:in eũ deĩte gro ĩciderunt:ſic vehementiꝰ nos laboꝛa mus qui ꝓfligato bello: ⁊ pene ſublato renouatuʒ bellum gerere conamur .Gpi. vltima. Non queo reliqua ſeribere:tã ta vis lacrimarũ ẽ: neqʒ te ĩ eundẽ fletuʒ adducã · li · xiiii. EGpi.pama. ¶ Ad te vero 1 ad nram tuliolã nõ queo ſine plurimis lacrimis ſcribere. Vos enim video miſer rimas:quas eß⸗ beatiſſimas ſemper eſſe volui · Gpiſto deo: nec miroꝛ ſed mereo caſum huiuſ modi:vt tantis tuis miſeriis mee miſerie ſubleuentur. Nã ad me publius valerius hõ officioſus ſeripſit:id qd ego maximo cũ fletu legi:quẽadmoð a veſta ad tabu lã valeriã ducta eſſes:hem mea lux.meuʒ deſideriũ: vnde omẽs opẽ petere ſolebãt te nũc mea terentia ſic vexari: ſic iacere ĩ lacrĩs ⁊ ſoꝛdibꝰ: idqʒ; fieri mea culpa qᷓ ce teros ſeruaui: vt nos ꝑiremus. Gadem. Necepi ab riſtocrito tris eplas: q̃s ego lacrimis ꝓpe deleui·. Conſiteoꝛ eniʒ meroꝛe mea terẽtia: nec mee me miſerie magis excruciãt qᷓ; tue veſtreq;· Ego aũt hoc miſerioꝛ ſum q; tu q̃ es miſeruma:q; ipſa calamitas cõmunis vtriuſqʒ; noſtrũ ſed culpa mea ꝓpꝛia ẽ. Gpi · iii. 6 Naʒ mi hi añ oclos dies nocteſqʒ verſat᷑ ſqualoꝛ veſter.⁊ meroꝛ:⁊ ĩfirmitas valitudĩs tue ſpes aũt ſalutiſ ꝑtenuis oſtendit᷑inimici ſunt multi:ĩuidi pene om̃s.Gadẽ ¶ Non —☛ queo iã plura ſcribere ĩpedit meroꝛ Epi quarta ¶ Omnis moleſtias ⁊ ſolicitudi nes qbus ⁊ te miſerrimã habui (id quod mihi moleſtiſſimũ ẽ) tuliolãq;ʒ q̃ nobis noſtra vita dulcioꝛ ẽ depoſui ⁊ eieci. Gpi a. ſecunda. (Rte quidẽ omnia fieri foꝛtiſſime 1 amantiſſime vi . ſtola ſeptĩa ¶ ¶Id ceteras meas mi ſeriaſ acceſſit doloꝛ de dolobelle ⁊ Tullie valitudĩe oĩo · de oĩbus rebꝰ nec quid cõ ſuii capiã nec quid faciã ſcio · Tu veliʒ tu am 2 Tullie val itudinẽ cures. Vale. Epi. ix · ¶ In maxĩg meis doloꝛibus excruciat me valitudo Tullie nr̃e: de qua nihil eſt qð ad te plura ſcribã · Tibi enĩ eque ma gne cure eſſe certe ſcio · Epi·xix. ¶ Etſio poꝛtunitatẽ oꝑe tue oĩbuſ locis deſidero tñ non tã mea q́; tua cauſa doleo te non Valere:ſed cũ in q̃rtanã cõuerſa vis moꝛ bi ẽ Cic enĩ ſcribit Curiꝰ) ſpero te diligẽ tia adhibita etiã firmioꝛẽ foꝛe: mõ fac id qð eſt hũanitatis tue:nequid aliud cureſ hoc tꝑe:niſi vt qcõmodiſſiẽ cõualeſcas on ignoꝛo quantũ ex deſiderio laboꝛes ſed erũt oĩa facillima ſi valebis.feſuinare te nolo:ne nauſee moleſtiam ſuſeipias e er pꝑicloſe hieme nauiges.li.xvi.Epi · x Quo in diſcrimine verſet᷑ ſalus mea bonoꝛũ oĩm: atq; vniuerſe reipublice ex eo ſcire potes:ꝙ domos nr̃as ⁊ patriam ipſaʒ vel deripiendã: vel iĩflãmandaʒ reli quimuſ.t᷑n eum locũ res deducta ẽ:vt ni ſi quis deꝰ vel caſus aliqͥs ſubuenerit ſal ui eſſe nequeamꝰ . Gpixi. ¶ Tncredibili ſum ſolicitudine turbatus de tua valitu dine: qua ſi me liberaris: ego te omni cu ra liberabo. pixiii · ¶ Menandꝛꝰ poſt ridie ad me venit vltra qᷓ́; expectareʒ· Tta habui noctẽ plenã timoꝛis ac miſerie · Tuis lrĩs nihilo ſũ factꝰ ẽtioꝛ quo te hẽres ſʒ tñ ſum recreatꝰ.Gpi ·xiiii. Mec ex Tullio: nũc circa ideʒ videamꝰ ex Caſpa rino ꝑgameẽi. . ktere tue tantam attulerũt mo leſtam animo meo: vt nullo tempoꝛe maioꝛi ĩ meroꝛe fuerĩ cum enim eo perducta ſit foꝛtuna noſtre reipublice vt iam nihil pꝛeſidii poſſit ab hominibus expectari:maxime timenduʒ eſt ne diuĩo ⁊ noſtro auxilio pꝛiuati ſimꝰ Gaſparinus. ¶ Epiſtolam tuam plenaʒ rerum nouarum accepi: miſeret me con dicionis ⁊ ſtatus tot magnificarum vꝛbi um:atq; populoꝛum pꝛouincie veſtre · ¶ Ouantum ſun tuis literis commotus melius ab amicis ⁊ neceſſariis tuis ĩtelli ges:nihil enĩ puto ĩ noſtra republica e? qð ſit moleſtius ferendum:qᷓ; ꝓ bñfactis noſtris malefacta referꝛi: nõ tñ odio ma loꝛũ nr̃a ĩnocẽtia ẽ deponẽda:ſed eo ſtu dioſius ĩ rẽpub· ĩcumbendũ:quo plures ĩueniunt᷑ qui vel ĩuidia:xl aliquo doloꝛe ĩ nẽ̃a ſtudia ĩuehunt᷑. ¶ ulta habeo qᷓ me vehemẽter excruciãt:ſed nibil tñ ẽ q magis angar:q; ꝙ ĩ vꝛbe nr̃a nullũ viðo loc ee h ani tati atzʒ clemẽtie ¶ Mouʒ me plurimũ ea factio quã oꝛiri video ĩ vꝛ be nr̃a:cui niſi occurꝛat᷑ ꝓfecto erũpet in aliqð magnũ malũ bonoꝛũ ciuiũ · ꝰ aũt ꝓditõis quis ſit autoꝛ ⁊ ſi putẽ nos mul tis ſignis ĩtelligere poſſe: tñ aꝑte agno ſcetis ex eo quẽ cum multis meis ad vos mãdo/¶ ¶ Narꝛarẽ hoc loco tibi quo ĩ ſta tu eſſem: niſi ⁊ doloꝛ me pᷣpediret:⁊ tu is eẽs qͥ foꝛtunã meã ſatis noſſes:plura iazʒ ad te p lacrimis ſcribẽ nõ poſſum:ſed tu officio tuo ac pietate ĩ me fũgere · ¶ Cu pis ex me ſcire quo in ſtatu res nĩr̃e ſint· Qaput ẽ ꝙ ſi omnes hoĩes ĩ excidiũ nẽm cõiuraſſent:vix deterioꝛi loco eſſe poſſe mus ¶ Niſi aliud hẽas noli mibi ſuaſoꝛ eẽ ĩ ea re q̃ mihi poſſet plura q; credis ñ ſolũ ĩcõmoda:ſed etiã vite mee ꝑicula af ferꝛe ¶ Gũ foꝛtuna olĩ abſtuliſſet: moꝛs nouiſſime oẽs mihi amicos ⁊ neceſſarioſ abſumpſit: nihil igi᷑ habeo cur diutiꝰ in vita aut manere veli aut debeã :niſi aliqᷓ mihi ſpes oꝛiat᷑. ¶ IFmiſi quidẽ vno tpe opes· amicos · dignit ates· patriã.⁊ neceſ ſarios meos: vagoꝛq; ꝑ alienas terꝛas ex ul.ĩops: mẽdicus:⁊ qð mihi duriſſimũ ẽ oĩbus ignotꝰ:mihil itaq; optatiꝰ q́; moꝛſ ¶ Et quomã hũana pᷣſidia res nras de ſtitueruũt cogimur¶qð ĩ tempeſtate ſepe nautis accidit) oĩa cõſilia nr̃a:oẽm ſpem atz cogit atõem ad deũ referꝛe: ad quã rẽ cõſequẽdã nobis eris ⁊ adiutoꝛ ⁊ ſocius: qzuis eĩ deus videat᷑ auertiſſe anĩm ⁊ au res a nrĩs pᷣcibꝰ:tñũ ſperamꝰ clementiam ſuã mutaturã eſſe ĩ meliꝰ mala quibꝰ cõ flictamur: ⁊ pene cõficimur ¶ lud velĩ ſcias paulominꝰ hac tua iactura me eſſe aĩo cõmotũ: q; ſi ĩ ꝑte foꝛtunarũ mearuzʒ dãnuzʒ factũ eet · Tta enĩ ſꝑ de te iudicaui nihil poſſe tibi accidere qð nõ mihi ꝓpꝛi um eẽt . qð ego arbitroꝛ multis olĩ te ſi gnis pſpexiſſe · Neminẽ bodierno die viuẽ puto qui me vno ĩfoꝛtunatioꝛ ſit:tã ta en me circũſtant ĩcõmoda vt nullum ego exitũ illis videã: niſi quẽ moꝛs mihi attulerit · Naʒ ita miſer ſum vt iam non babeat foꝛtuna:vbi poſſit me ferꝛe ·hoe ita vell mibi credas: vt ex oꝛaculo phitii appollinis nõ ceriꝰ edictũ putes · ¶ Tã to me doloꝛe tue le affecerũt:vt egoipᷣe mayĩe cõſolatõe egeã · Nã vt ſꝑ in rebus letis nri ſenſus cõueniebãt: Ita poſteaqʒ illa ꝑturbata atʒ abiecta ſũt:quibꝰ diu in ter ciues tuos floꝛueris:nõ minoꝛẽ aĩo ꝑ turbationẽ ſentio:acſi oĩa rebꝰ meis acci diſſent qʒqʒ quid magis p̃t meũ dici: qͥʒ qdquid tuũ ẽ.habebis ergo magis me tu arũ erũnarũ ſociũ atʒ ꝑticipẽ q; conſola toꝛem · ¶ Etſi dolẽdo meroꝛ leuat᷑: qʒuis hoc genꝰ cõſolatõis ꝑ alienũ ſit:nihil in tuo doloꝛe minuẽdo pᷣtermittã · facies er o qð ego ĩ hoc tuo doloꝛe maxĩe cupio las aĩo erecto: ꝑferẽdo vĩces foꝛtunã q̃ te pꝛiꝰ vicerat. Si hoc feceris maioꝛem certe gloꝛiã ex tua victoꝛia:q̃; ex oĩbus re bus iacturã referes ¶ Cõpatioꝛ equidez tibi: ⁊ aliqñ acerbiꝰ huiuſce tue calamita tis ĩdignitatẽ fero q; tuipſe:pferꝛẽq;ʒ mo leſtiꝰ niſi ecte virtute cognoſcerẽ ꝗᷓ tibi ſatis p̃ſidii afferꝛet ¶ NWon ſatis poſſum ad te ſeribere quãtã egꝛitudinẽ aio meo pceperĩ:de his unonbns qui falſo de te diſſipati ſũt. ¶ Nunc te vere diligere mi hi videoꝛ:cũ audio quo aĩo hũc acerbiſſi mũ caſũ tuũ feras:q; enĩ maxĩa ⁊ pluria vite omamẽta ĩter pauciſſimos dies ami ſeris foꝛtune fuit: ꝙ aũt ĩfracto ſis ⁊ ma gnanimo hoc ẽ cõſtãtie ⁊ foꝛtitudĩs tue ¶ Go res mee ꝑducte ſunt:vt iã pluribꝰ lcõmodis vite affectꝰ ſim:q; vel ipſi etiã ĩimici mei ſpare auſi ſint · Non habeo ad quẽ potiꝰ me conuertã q; ad te ipſũ:qui me valde amãdo id effeciſti:vt ſolꝰ ĩ me cõſolãdo magis apud me valeas: q; cete ri oẽs amici QWiora ſũt iã ĩcom moda mea: q; vt eis quiſq; poſſit mederi . vnũ tũ habeo in his malis remediũ: ꝙ ea non diu ſũt a me ꝑferẽda.ſpero quidem cito moꝛs me ab his abſoluet · Quid enim eſt ꝙ me iaʒ viuere delectat:aut cui ſpei me reſeruo · Si omnes homines ſimul affini tarentur vix mihi poſſent eſſe auxilio. SDed hoc in his malis meis fruoꝛ ſolatio: ꝙ ſine cuiuſq; hoĩs iniuria vixi · Nolui te lum iͤi non de⸗ hiti alſe bus uin erũnas meas ignoꝛare: qui ſiq̃d vnq; io cundi ĩ vita habui ſꝑ mili cõſocius fuiſti uãgraue mihi ſit ĩ ſenectute ꝓpter ĩopiã ſeruire: facile potes ex te ⁊ alus cõ iecturã facere:ſʒ hoc ĩter nos refert:ꝙ tu auptati aſſuetꝰ es:ego vo cum ĩ maxĩo plẽdoꝛe abũdãtia foꝛtune ſꝑ vixerĩ: nõ poſſuʒ iugũ iſtud ꝑferꝛe · Ceteris foꝛtaſſe memoꝛia rerũ ꝓſperarum moleſta ẽ:ego vero nõ ſolũ hoc malo crutioꝛ: ſʒ etiã cuʒ hmõi ĩcõmodoꝛũ nũqᷓ; exꝑtꝰ fuerĩ:eo mi nus patientiã poſſũ habeẽ· vtinã aut ĩ hac miſeria natꝰ eẽm:aut q; beate vixerĩ nun q; memiſſeʒ ¶ OQuo ĩ ſtatu fuerĩ:aut ĩ qꝰ nüuc poſitꝰ ſim nõ te puto ignoꝛare · Fllð aũt me ꝑturbat maxĩe: ꝙ neq; aĩmꝰ neqʒ cõſuiũ ẽ mihi:quo poſſim me iuuare·Nõ ſũ eĩ ſic a natura ĩſtitutꝰ:vt doloꝛẽ meuʒ — poſſim diſſimulare: neq; ſub bis p̃cepto ribus educatꝰ:vt pauꝑtatẽ meã foꝛtiter pati poſſiʒ.· Scis q; molliter fuerĩ a parẽ tibꝰ meis nutritꝰ:nũqᷓ; ſpare poterã huc ĩdignitatiſ ꝑuẽturũ iri · Si vicio meo qð multis accidẽ video ad ĩopiã redactꝰ eẽʒ aliquãto foꝛtunã meã eqᷣoꝛi aĩo ꝑpferꝛem: ſʒ cũ oĩa p̃ter mea ſtudia bñ multis faciẽ do: adũͦſa ceciderĩt: ñ ſatis poſſũ mihi ac qeſcere · ¶ Si illũ ĩopie mee finẽ: aut p̃ſi diũ futurũ ſperarẽ:nihil tã durũ poſſet ĩ bac mea foꝛtũa eẽ: qd magno ⁊ ĩcõcuſſo aĩo nõ ꝑferꝛẽ: ſʒ cũ nulla ꝓꝛſus me ſpes hẽat:qͥd ẽ ꝙ ĩ vita diutiꝰ manere cupiaʒ· Solebã amicos meos a die natali nůare vt ĩtelligerẽ quãtũ tꝑis ſedðᷣm naturã mi hi reſtaret · tũc maxĩe viuẽdi cupidꝰ eraʒ: ☛— 2 „ „ 92 .— cũ nihil erat cur vitã accuſarẽ:nũc vo ni hil mibi ꝓlixiꝰ ãnis videt ¶ OQuo me cre dis anĩo eſſe:cũ foꝛtunas meas ab oĩbus amicis deſutui ĩtelligo:qꝗ̃ res ita me ꝑtur bãt: vt mihiipſi ĩmutatꝰ eẽ videar: nõ ex pectabã vt qͥᷣ ſꝑ officio meo illos iuuiſſeʒ nũc ſumul ab his oĩbꝰ deſlitutꝰ eẽz · Tan dẽ ex magna ſolicitudĩe ac metu liberatꝰ ſũ. Spero te multoꝛũ ſermone ⁊ lñs ĩtel lexiſſe:me dũ iter etrurie ꝑagerẽ quo pe terẽ vꝛbẽ Romanã ĩ quoſdã ĩcidiſſe: qͥ aſ ſiduis latrociniis ĩfeſtabãt eã ꝓuĩciã: ⁊ fe re oẽs viarũ aditꝰ occupabãt · putabã in manꝰ carnificũ veĩſſe qᷓ me multis mõois , — 2 — ◻ excruciarẽt · Ego vo cũ aĩm pararẽ ad foꝛ titer ꝑferẽdũ oẽs penas qs illi mihi ĩfer ly re voluiſſent:neq; iã illos qᷣcq; rogare ueni apud eos maioꝛẽ pietatẽ: q; fuiſſeʒ vnq; auſus ab eis ſperare · hec ex Caſpa rino · CXNR ¶ Plures his diebꝰ a te mihi reddite fuerũt eple:oẽs ferme cõmẽdati cie: qbus ĩ rũñdẽdo tardioꝛ fui gnoſce p̃ coꝛ ñ occupatõibꝰ rerũ agendaruz qᷓ nul le ĩ hoc tꝑe ſũt:ſʒ ꝑturbatõi ⁊ egritudini quibꝰ aſſidue mirũ ĩ modũ diſcrutioꝛ Eũ ꝗppe ĩ locũ res deductas cerno:vt neceſ ſarium ſit meroꝛe cõfici: ⁊ qſi eõſter nari: amiſſiſ iã ſepe ac ĩ peiꝰ labẽtibꝰ idiẽ rebꝰ ſed his omüſis q̃ accuſari faciliꝰ q; emen dari pñt bꝛeuiter rũdebo. Leonardꝰ Are tinus ¶ Nos ſumꝰ hic cõtinẽter ĩ armis atʒ eo fit vt minꝰ attẽdere lrĩs queã · Tã ta ẽ eĩ Romani populi ĩcõſtãtia ae ꝑuer ſitas nullꝰ vt relinquat᷑ qeti locꝰ · heri añ lucẽ egreſſi vibẽ Romani cũ quibuſdam auxiliaribꝰ regis pontẽ molium occupa re tẽptarũt · Turã ſuꝑ eo põte nĩi cuſto diũt: neqs ĩuito põtiſice tranſire poſſit · vehemẽter ibi aliquot hoꝛis pugnatũ ẽ. Tandẽ nr̃is laboꝛãtibꝰ: ſubſidio iniſſi eqͥ tes Romanos ĩ fugã vtere:paucis ĩterfe ctis:frequẽtibꝰ vulneratis · Clli in vꝛbẽ re uſi ſolita temeritate ĩ capitolio cõſiſtũt: mltitudĩeʒ cõuocãt · feſtꝰ erat dies · plebs ocioſa.⁊ vĩo calẽs· cõcurſat · ſumunt᷑ rap tĩ arma· vexilla ꝓmunt᷑· ad oppugnãdas põtificis edes ire ꝑgũt. Nñ cõtra ĩſtare · ꝑare tela· cohoꝛtariĩſiſtere·expectare foꝛ ti anĩo populi ker AAñ molẽ adꝛani qᷓ male ꝑata nobiſ ẽ vallũ iacẽ· Nox deniq;ʒ certamẽ dirimit · Ca nocte vigilie ꝑ totaʒ vrbẽ facte· Neſcio quẽ finẽ res ſit habit᷑a Tu gaude: 2 ſiqd ð piſis hẽs me certioꝛẽ fac. dem ¶ B Si ſerius mi doctiſſime Rarole oꝛnatiſſimi atz amãtiſſimi quon dã mihi Laurentü nñi:debitũ virtuti mu nus p̃ſtiti: q; eiꝰ ĩ me officia poſtulabãt: nõ negligẽtie:nõ obliuioni tribuendũ ẽ ed doloꝛis magnitudĩ: queʒ ex cariſſimi deq; me optiĩe meriti viri moꝛte ſuſcepi. Tantꝰ enĩ meroꝛ: tãta vis egritudĩs mẽ tem oppꝛeſſit: vt quotiẽſcunqʒ animum ad eiꝰ memoꝛiã reuocarim: nõ ſcribendi facultatẽ: ſed lacrimarũ eopiã ipſiꝰ recoꝛ datio mihi ſuppeditarit: qdq; imbecillis ſolʒ anĩs euenire ita ceſſerit doloꝛi ratio ſenbendi: vt a tꝑe meroꝛis mitigatõ füit „— ij expetẽda. Gtenĩ quis tã durus vel potiꝰ ferꝛeus eſſet: qui fletũ ⁊ lacrĩas ĩ talis vi n atq; amici cõmemoꝛatione cõtineret 5 Multa quippe diuerſoꝛuʒ hoĩm vulnera quotidie añ oculos obuerſant᷑ vt nulliꝰ ĩ obitu tãqʒ ĩ re ĩſolita obſtupeſcere debe amuſ.ſed tñ mayĩa ꝑs hoꝛũ hi ſũt:vt ĩcer tũ ſit: vita ne illoꝛũ moꝛti potiꝰ:an moꝛs vite fuerit p̃ferẽda · Viuãt enĩ an ĩtereãt parũ ĩtereſſe moꝛtaliũ videt᷑. At vᷣo cum moꝛtẽ obiit is:cuiꝰ vita oĩbꝰ cõfert:cuiꝰ ſalꝰ multoꝛũ ſalutẽ amplectit᷑: cuiꝰ opes ac foꝛtune ſemꝑ amicis p̃ſto fuere: qui li beralitate atʒ hũanitate oẽs aũñcellit: tuʒ demũ graue ac difficile ẽ nõ cõq̃ri · Quid enĩ vita hoĩm eſſet ðrelicta bonoꝛũ tute la:ſpoliato amicicie fructu: quẽ vnuʒ ha vident᷑ ĩ vita hoĩm cõſtituti ?g Gtenim ſie bemꝰ tutiſſimũ poꝛtũ ĩ varüs caſibꝰ qui ſentio nullũ eſſe doloꝛẽ qui ad amicoꝛuʒ doloꝛẽ accedat.Nã parẽtes · pr̃es · filii tũ boni tũ mali quicũqʒ hi fuerint: natura tribuunt᷑ nob: quo fit:vt eos ꝑſepe odio hẽamus:nobiſq;ʒ eoꝛuʒ ĩteritus exoptet᷑· Kmicos vᷣo nos ipſi eligimꝰ ſpõte nr̃a qͥ ſũt nobis cariſſimi:quoꝛũ iocũditate cuʒ pꝛiuamur:nulla videt᷑ nobis vita eẽ iocũ da · & ſi cui vnq; in amici obitu dolere li cuit: mihi certeſeer maxie qui nõ ſoluʒ dulciſſimo ac ſuauiſſimo amicicie fructu ſed meipſo videoꝛ eſſe pꝛiuatꝰ. Ille enim hareuril mihi caritatẽ.amici officia · frĩs niuolentiã pᷣſtabat · Ile meas curas ſu as eſſe dicebat· Ale me opibꝰ.pecuĩa · pa trimonio ſubleuabat · deniq; ea erat ĩter nos mutua caritaſ ac beniuolẽtia:vt illo viuo nullã foꝛtunã extimeſcẽs ſecurꝰ re rũ ĩ trãquillo videlicʒ poꝛtu viderer qui eſcere · Ttaq; ſuentio meo cãm p̃buit non obliuio ſed meroꝛ grauis:qui diutius q; vellẽ tenebꝛas quaſdã ita aĩo offudit: vt nulla adhuc concedat᷑ ſcribẽdi facultas. Poggius floꝛentinꝰ ¶ ¶ Tuã ſeerlege ſiſſe ſignificet:quẽ ꝓ hoĩs ĩgenio. doctri do eplam nõ mediocris ĩiecta mihi dubi tatio ẽ: plus ne iocũditatis attulerit an acerbitatis Nã cũ lamolã meũ vita exceſ na· virtute · ac ſtudioꝛũ ſocietate : pietate vt füiũ· caritate vt fratrẽ · veneratõne vt natu maioꝛẽ amplectebar: amariſſimum aĩo vulnꝰ accepi · Rmico nanq; ⁊ intimo tus: nõ acerbe mereri nõ poſſũ: cũ familiari: meoq; diutiꝰ domeſtico pꝛiua õgio re cõſuetudine ꝑ multa annoꝛũ curꝛicula comꝑatũ amicũ: tã bꝛeuis hoꝛa ⁊ tꝑis pũ ctum ĩterceꝑit · Sed ceſſemꝰ hoĩs moꝛteʒ lamẽtis ꝓſequi cũ ſpes melioꝛis eui: fe licioꝛiſ habitaculi ð nos SAr iubeat CGuarinus veronẽſis ¶ D ¶ Longeua qᷣ dez pacis ſecuritas venenũ ẽ rerũ publi carũ: tũc eĩ ꝓ virtute ignauia · ꝓ iduſtria luxus· ꝓ triũphis ciuiu diſcoꝛdia ſenſim brepu Vnde potẽtiſſime ac floꝛẽces vꝛ bes ſepenumero euerſe fũditus ⁊ delete ſunt · vt enĩ bellũ laudabile illud quideʒ: qð aſſumit᷑ pacis ⁊ trãquillitatis cauſa: ſic ⁊ pax illa repudiãda ⁊ execrabilis que ciuitatẽ effeminet:exiciuʒ nntiiak Hoſes augeat ·victos vlciſcat᷑ · Cato vir ille oĩm pꝛudẽtiſſimꝰ nunq; aĩo ĩduci potuit: vt optaret reſpub·romanoꝛuʒ hoſte carere oꝛo:veritꝰ ne ſpᷣlato hoſtiũ metu gRoma nü illud robur atz armoꝛũ peritia ĩ ſecoꝛ diã abiret atʒ luxuriã.domi quidẽ hoſlis id ẽ· voluptas ea ſane ꝑnicioſiſſima ẽ. eo q; magis ꝑiculũ atʒ diſcrimẽ: quo famili arius bellũ. Sola igiẽ armoꝛũ exercitatio diſciplina caſtroꝛũ: vſi. uſ militie Roma nos oꝛbiſterꝛaruʒ dños fecit: ⁊ euerit ad celos.Tam quantũ exercitatio conducat reipub. videtis:tũ ad parandã gloꝛiã:tũ etiã ad cõſeruandã · Qua ex re veſtrũ hoc tam longeuũ ociũ:⁊ exoſaʒ ſꝑ maionbus nẽr̃is lentitudinẽ:nõ poſſũ nõ vebemẽter odilſe: veritꝰ iã vobis poſſe cõtĩgere qð abomĩoꝛ:ea ꝗᷓ apliorb atz potẽtioꝛibꝰ ꝑ ignauiã accidiſie ciuitatibꝰ legi. Nemo quidẽ bello aut aliqua ĩiuria laceſſere au debit:quẽ accinctũ ad obſiſtẽdũ:tũ ad vĩ dicanduũ expeditũ ꝓmptum itellexenit · Aioquĩ ĩ rebꝰ bellicis celeritas mito ma gis q; virtꝰ ⁊ foꝛtitudo pꝓdeſſe cõſueuit · Nulla res alia magis philippũ Macedo nie Regẽ victoꝛẽ:a ſepe triuphanteʒ effe cit qᷓ; celeritas ip̃a ⁊ pᷣuẽtio rerũ agenda rum · Quid eſt per immoꝛtales deos viri ianuenſes? Qur ñ putem atqʒ vaticiner vos victores atq; felices euaſuros:quos ſciam foꝛtes cõtra timidos: ſtrenuos cõ tra ignauos iuſtos cõtra iniuſtos: deni qʒ bellatores contra mercatoꝛes foꝛe di micaturos· Antonius panoꝛmita: dez ſa: ue . dim t ere ma co: s eo mli Atlo⸗ na da — — ¶Erofuit certo nobis hoſtẽ habere qᷓ cũ eſſet cõflictandũ:ne foꝛte nimio ocio atʒ ĩertia nẽ̃a iuuentus emarceſceret aut ceteroꝛũ aĩ ex maxĩa trãquillitate toꝛpen tioꝛes euaderent ·. Reoꝛ itaqʒ noſtro hoſii debere plurimũ: ꝙ ciues meos honeſtis qui artibꝰ domi operaʒ nauabãt:ab vſu armoꝛũ abborrẽtes: oĩ certamĩs genere ex frequẽtibꝰ p̃ᷣlis iã eruditos reddidit. Repetite qᷓſo memoꝛia id tꝑis cũ armoꝛũ Pofkluä fragoꝛ: vr̃a ſuꝑioꝛe anno menia circũſonaret· cũ agros nr̃os furẽs hoſtiſ atq; ſubuibia grãdi cũ ignominia atʒ de trimẽto vaſtaret:vr̃am quoq; ĩ mentem ſuburbani veniãt:coloniq; nii qui rebuſ ab hoſte exuti oĩbus ad vos cũ liberis at q; vxoꝛibꝰ cateruatizʒ ſtipẽ poſtulãtes ſe ſe cõferebãt· quoꝛũ calamitatẽ eſtiſ vtiqʒ collato ſuffragio commiſerati· Baldaſar Raſinus Te num ex cũctis quos vnqᷓʒ viderim moꝛtaliũ excipio: meas qui cum fortunas cõferꝛe magis cõcupiſcã: a ea ĩ ꝛimis ꝗᷓ erũnoſa: atʒ luctulentiſſima no o ĩ ſolo patrio recentiſſime verſari liq do concernunt᷑· Celeberꝛimoꝛũ ſane viro rũ ac doctiſſimoꝛũ:in te p̃cept᷑a inſlituta qʒ ſepiꝰ ĩterlegiſſe mihi conſtaret: his re bus calamitoſis pri afferꝛe ſolamĩs ipſe ꝑmolier. Noſtre eqᷣdẽ libertatis om nino ſũ expers: qñ id ſit in ꝓmptu nẽ̃am vꝛbẽ legum · iudicioꝛũ · iuris · fidei . oĩmq; bonarũ artiũ ꝓꝛſus expꝑtem eſſe:frequen tiq; pᷣde ac depopulationi plurĩe miruʒ ĩ modũ addictã. Te igit᷑ ꝑſuaſum velĩ tã etſi quos vnq; ſũ cõſpicatus:oĩm ſis ho minũ coꝛdatiſſimꝰ:infractũ atqʒ ĩconcuſ ſum tibi aĩm cõpares: ⁊ qdqͥd acerbi no uercãs foꝛtuna iuſſerit: ĩcaparata fronte patiaris. Idem. ¶ Minus ĩter ceteros te euris agitari opoꝛʒ: qñ has erũnas :hãc qʒ oĩm ꝓpe rerũ ĩtemperiẽ alto ex pecu liari tua ſapiẽtia ꝓuideris· his de cauſis te vebemẽter hoꝛtoꝛ iocũdã tibi vitã ĩſti tuas.phĩeq; moꝛali naues operã: qᷓ ĩ cala mitatibꝰ refocillatrix ẽ maxĩa:qñquidem arti oꝛatoꝛie: cui ſũmo ſtudio A b ĩcũ bebas:nec ĩ foꝛo neq; ĩ ſenatu quippiaʒ ſit loci relictũ.Tdẽ ¶ Triſui vbi leto tui gnati mee fuerũt aureſ ꝑulſe: medio cri haud meroꝛe fui ꝑcitus: u tui ſi fa cultas pñtis mihi oblata fuiſſet palã cer to patefeciſſeʒ· hãc nẽpe ſolãdi ꝓuinciaʒ longe difficilẽ eſſe ĩtueoꝛ: ꝓpterea 4 vul go id refocillãdi genꝰ his addici ſolet ad uerſis eoꝛũ caſibꝰ:quibꝰ vel amicicia vel neceſſitudie ſunt deuincti:qui focillamĩe etiã egere vident᷑ quo fit ſua nãme vota quãtũ cõdeceret explere qant . Et cũ ani mũ id induxiſſeʒ meũ: vt tuas ĩpñtiarũ curas aliquãtiſper meo cirographo leua rẽ:nõ potui ocellos meos a lacrimis tem perare: ꝗqᷓ aaduerſioni Rlurnio ſunt ĩpedi mẽto· Ga igit᷑ gratia qᷓ ſũ dicturus cõtra ham ĩ paucula ⁊ inelimata quidẽ · qũqui dez ſi lõ gioꝛ rebꝰ ĩ huiuſcemòi mea foꝛet oꝛatio:tue mediuſfidiꝰ ſapiẽtie diffidere viderer: quã ſp maximã ceſui.Solũ quip pe patriũ · bona· oĩaq; ſuauia:q̃ tuo cum ingenio:tũ foꝛtuna tibi cõpararas amiſi lv ſti: qua ĩ calamitate aĩo cõſtãti ⁊ ĩfracto Emalſſti. i itaq; tuis rebꝰ duris ⁊ acer is animꝰ ĩduruerit: lõge miroꝛ ꝙ gna ti tui extrema tantoꝑe deploꝛes: qñ ea ꝑ dideris ꝗᷓ tibi multo debuerũt eſſe cario ra · p̃terea neq; te clam ẽ oĩa qᷓ mari ter ra ⁊ celo naſeunt᷑ diuĩa lege ĩterire atq;ʒ pꝛudẽtes ceteri quoꝛum numero aſcribe ris· Videſ quoq; iugavꝛbes. inſulas. ᷓ que hũana ĩ dies ꝑire:ac labefactari: que labi opoꝛtere:qd equo aĩo ferie debeſ:vt ſuapte natura plꝰ nimirũ habẽt roboꝛis q́; hũana ĩbeciullitag · Que res nos admo net caſus ſimiles nobis occurꝛẽtes equo aĩo ferꝛe debeamus · Multo deniq; plura ad te ſcriberẽ:qᷓ curarů̊ leuamini cõduce rẽt: ſi his te egere ĩtelligerẽ: alioꝛũ quem hoĩm ſemꝑ ſapientiſſimũ iudicaui. dem ¶ Vt te ſolari poſſim nec me dignũ exi ſtimo qui pꝛudẽtia oĩbus añcellis. Neqʒ id eſſe opꝰ ꝑcenſeo: ꝓpterea ꝙ aĩo es foꝛ tiſſimo ⁊ cõſtantiſſimo: ꝗᷓ res cõgratula tioni magiſqᷓ; ſolamĩ multo ẽ cõoucibili oꝛ · Qui ſane plurimũ debeo:tuũ ẽ id aĩo volutare:hqis ſi rebus ĩfelicibus tibi com modo aut adiumẽto eſſe poſſim· Idem. ( (Eoꝛtunã in te tuoſq; acerumaʒ ſeui re nuꝑ:mouercariq; plim mihi recẽtiſſiẽ ĩtellectũ ẽ:qð q;tũ meroꝛiſ ac ſolicitudĩs mihi attulerit nec facile dixerĩ · Td aũt lex iubz amicicie vt q̃ calamitoſa nr̃is obtin gir amicis: nob quoqʒ adueiĩſſe certo ar itremur · Tdẽ qꝰqʒ iudiciũ ĩ res letaſ atʒ - mj ⸗ ocũdas ꝗᷓ recte ſapiũt tranſferꝛe ſ olent. Aſt tui erit munenis aĩo vt cõſtanti ⁊ in fracto qᷓ fata iubent pa tiaris: qð tue an xitudĩs ſum mũ fuenit antidotũ · Ipſe vo tua ꝓ ſapiẽtia virtuteq; ſin gulariaiuriã eoꝛũ qui tibi inſidiant᷑ audenter ꝓpulſa bis quoad poteris: quibꝰ ſi mĩme reſiſte re licuerit: ſũme tibi laudi erit aĩo haud quaq;ʒ cecidiſſe 4 Verũ ne tu exiſtſies ſoꝛ tis auſpicate ac felicis mõ veſtigia me ſe ctari: erũn oſaſq; amici rõnes: qd Pleriqʒ turpiter factitarũt deſpicari: omne meu ſtudiũ:curã · duigentiã · opeſ · coꝛpꝰ: ac de niq; aĩm quo nibil mihi ẽ cariꝰ: tuas ad calamitates leuãdas ꝓꝛſus:aut ſ. altẽ leni endal polliceoꝛ: atz libẽs offero· qð ne te mere dictũ arbitreris qſo ꝑiculũ facias: quod ſi feceris me germanice fidei (qua nulla ẽ p̃ᷣſtantioꝛ ſingulariſqʒ amicicie . petuũ emulatoꝛẽ eẽ: ac foꝛe nepe iudicab Idem Baldaſar Raſinꝰ ad Qregoꝛiũ heſʒ ler. ¶ D(SDi vitã grãm meã ſeruare vobis vultiſ nulł auferat pullũ.nec fru menta. nec ſegetẽ · nec vinũ · Non oleum nõ ſalẽ.nõ ligna: quiſqʒ ſit ſupẽdio ſuo cõtentus · De pᷣda enĩ hoſtiũ nõ de lacri mis amicoꝛũ viuere debẽt · habeãt arma ſua terſa.a lucida: ferꝛamẽta acuta · calci amẽta foꝛtiaveſtes nouas ⁊ nõ veteres · ſtipendiũ nõ ĩ ſacco ſed ĩ baltheo poꝛtẽt equũ ⁊ ſomariũ ſuum captuʒ aliis nõ vẽ dant. a medicis gratis curent᷑. alter alte ri obſequat᷑ĩ hoſpitiiſ ſe habeãt honeſte qui litẽ fecerit vapulet. Epla ẽ Kurcliani Impatoꝛis ad ſuũ exercitum ¶ E¶ Nos ꝓ tuis ĩiuriis cõtinuis aĩo ſtrenue cõmo ti ĩimicicie bellare tecũ ſtudemꝰ:ſed com munis exempli ac ſidei gratia viſum ẽ: vt te ſaluũ velimꝰ: vt eſſet quẽ armis vĩ cere poſſemꝰ. Ad nos venit Nitias fami liaris tuꝰ qᷓ ſibi a nobis pᷣcium peteret:ſi te clam ĩterfeciſſet ůd nos negauimꝰ: ne ve ex huiuſmõi re aliqd cõmodi expecta ret:ſimul viſũ ẽ vt te certioꝛẽ faceremus ne quicq; tale ſi accidiſſet: id nro conſilio ciuitates putarẽt factũ: ⁊ ꝙ nobiſ nõ pla cet p̃mio · aut pcio· aut dolis pugnare: tu niſi caues iacebis · Epiſtola ẽ C. fabꝛi cii ⁊ Gmilii cõſulũ Romanoꝛũ ad pirrhũ Regẽ. ¶ E¶ Bex ragonũ vtriuſq; Si cilie· Spectahiles ⁊ magnifici viri: deum hoieſ. q3 teſtamur quanta hactenꝰ cura diligẽtia ſp operã dederimꝰ atz ĩcubueri mus:vt vobiſcũ ĩ pace ⁊ tranquilitate vi ueremꝰ: ſed vos ſtimicis noſtris fauentes atz auxiliũ p̃ſtãtes: qð ne ageretis ⁊ lrĩs plurimis: ⁊ nuntis ſepe monuimꝰ. Nos Plecto inuitos ac laceſſitos ad ea erga vos agenda ĩpulſtis: ꝗᷓ hucuſq; quoad potuimꝰ ſꝑ effugẽ niſi ſumꝰ .· Quappter q: nõ vlteniuſ nos cõtinere poſſunꝰ:quĩ aduerſus vos ⁊ quidẽ merito bellũ gera musvos ex nunc huiuſmõi noſtris lrĩs nrõs publicos hoſtes deelaramus ſie dir fidaturi · quibus emulis ⁊ imicis lige noſtre:q̃ᷓ ad vniuerſalẽ pacẽ atʒ quietem Italie inita ⁊ cõtracta ẽ: fauẽte altiſſimo victoꝛã ſperamꝰ obtinere:datũ ĩ caſtello noue Ciuitatis noſtre neapolis die ſcða mẽſis Iunũ Nnno ꝛc· lii. Litere difſidatio nis cõtra floꝛẽtinos· ¶ Vbi rẽ aliquã ge ſtam amico ſigniſicamꝰ: aut ꝗd ab eo ex poſcmus: aut eu ad rem aliquaz peragẽ dam exboꝛtamur Marci Tullii Ciceronis dauſule Incipiuint. . OQOmpeiũ ⁊ hoꝛtari ⁊ oꝛare: ⁊ iaʒ liberius accuſare ⁊ monere: vt magnã infamiã fugiat nõ deſi ſtimus:ſed plane nec pᷣcibus noſtris:nee ammonitõibus reliquit locũ· Nam cũ in ſermone quotidiano:tũ ĩ ſenatu palã ſic ee cãm tuã:vt neqʒ eloquentia maioꝛe qq;: nec graiitate: nec ſtudio· nec cõten tione agere potuerit:cũ ſumma teſtifica tione tuoꝛũ ĩ ſe officioꝛuʒ: ⁊ amoꝛis erga ſe tui. li · pĩo. Epi· pꝛĩa Enclinata res ẽ libonis ⁊ hiipſei nõ obſcure:Nos ĩ cauſa autoꝛitatẽ eo minoꝛẽ habemus:ꝙ tibi de bemus:grãm autẽ nrãm extinguit hoĩm ſuſpitio· Cadẽ. ¶ Tdibꝰ Tanuaniis ĩ ſena tu nibil ẽ confectum: ꝓpterea ꝙ dies ma gna ex pꝑte cõſumptus ẽ altercatõe lentu li cõſulis ⁊ camini tirãni.Epi · ſcda ¶ Eiꝰ oꝛõi ab oĩbus vebementer reclamatũ eſt Grat eniʒ iniqua ⁊ noua · Conſules neqʒ cõcedebant.neq; valde repugnabãt. diẽ cõſumi nolebãt · Id quidẽ eſt factũ·ꝑſpici ebãt enĩ in hoꝛtenſu ſententiã multis ꝑti bus plures ituros. Nadem ¶ Mac cõtro uerſia vſq; ad noctẽ deducta ſenatus eſt dimiſſus: 1 ego eo die caſu apud põpeiũ cenaui: nactuſq; tꝑus magis idoneuʒ qʒ vnqᷓ; antea ꝙ poſt tuũ dexeſſum is dies honeſtiſſimꝰ nobis fueꝛat. In ſenatu ita ſum cũ illo locutuſ:vt mihi viderer aĩm hoĩs ab om̃i alia cogitatõe ad tuã digni tatẽ tuẽdam traducere. Gadẽ ¶ Hec leri pſi ad· xvi.ł. febꝛuarii añ luceʒ:eo die ſe natꝰ erat futurus · Nos in ſenatu quẽad modũ ſꝑo dignitatẽ nrãm vt põt ĩ tãta hoĩm Rdia iniquitate retinebimꝰ. Ea dẽ. ¶ Oue gerant᷑ accipies ex polione qᷣ oĩbꝰ negociis nõ ĩterfuit ſolũ ſʒ pꝛefuit Gpiſtola.v.¶ ¶ ſcire vis qua quiſqʒ in te fide ſit ⁊ volũtate difficile dictu eſt · de ſingulis vnũ illud audeo quod ãtea tibi ſepe ſigniſicaui · nũc quoqʒ; re ꝑſpecta ⁊ cognita ꝑſcribere:vehemẽter quoſdã ho mies: ⁊ eos maxime qui te: ⁊ maxime de buerũt: ⁊ plurimũ iuuare potuerũt inui diſſe dignitati tue · Quoꝛũ autoritatẽ · di gnitatẽ · volũtatẽqʒ defenderas non taʒ memoreſ eſſent virtutis tue q; laudiſ ini mici · quo qdem tꝑe vt ꝑſcripſi ad te ãtea cognoui hoꝛtenſiũ ꝑcupidũ tui ſtudioſũ lueulũ:ex HH aũt lutiũ ratiliũ fide ⁊ anĩo ſingulari · Gpi·ſexta. ¶ XFla me ratio monet:vt te ex noſris euentis cõmunibꝰ admonendũ putarẽ:vt cõſide rares in omni reliq̃ vita: quibꝰ crederes quos caueres. Eadẽ· ¶ Mic ego quantũ humano conſilio efficere potui:creũſpe ctis rebꝰ oĩbus meis ratõibꝰqʒ ſ hᷣductis ſũmã feci cogitatõnũ oĩʒ — cibi ſic breuiter exponã · epi.nona · ¶ Et qm̃ meã tuoruʒ erga me meritoꝛũ memoriaʒ vnq; nlla delebit obliuio:te rogo vt me mineris quãtecunq; tibi acceſſiones fiẽt ⁊ foꝛtune ⁊ dignitatis: eas te nõ potuiſ ſe cõſequi:niſi meis puer oliʒ fideliſſimiſ atz amãtiſſumis cõſiliis paruiſſes· Quaꝛe hoc aĩo in nos eſſe debebis: vt etas nr̃a iam ingraueſcẽſ in amoꝛe atq; adoleſcen tia tua conquieſcat · li · ſecũdo· epi. Pma. Breui tñ ſic habeto:in euʒ ſtatuʒ tem porũ tuuʒ redituʒ ĩcidere:vt his bonis qᷓ tibi natura.ſtudio· foꝛtuna data ſunt:fa cilius oĩa que ſunt in repub· ampliſſima cõſequi poſſiſ q́; muneribꝰ.quoꝛuʒ neq; facultateʒ quiſq; admirat᷑ ( Eſt enĩ copia munerũ nõ virtutis) neq; qͥſq́; eſt quin ſocietate iã defeſſus ſit· Epi· tercia ¶ Sũ mã ſcito in te expectatõneʒ eſſe:eaq; a te expectari que a ſũma virtute:ſũmo inge nio expectãda ſunt · Ad q̃ ſi es vt dẽs ꝑa tus (quod ita eſſe cõſidoꝰpluribꝰ maxis qʒ muneribꝰ nos amicos ciues tuos vniuerſos:⁊ rẽpublicã efficies· Cadem. ¶ De rebꝰ vrbanis ꝙ me certioꝛẽ feciſti cum ꝑ ſe mihi gratũ fuit: tuʒ ꝙ ſignifica ſti tibi oĩa mãdata mea cure foꝛe. n qui bus te vnum illud p̃cipue rogo:vt cuꝛes nequid michi ad hoc negocii aut oneris accedat aut temꝑis:hoꝛtẽſiũq; nr̃m colle ã ⁊ familiarẽ roges:vt ſi vnq̃; mea cau 2 gniec⸗ aut ſenſit aut fecit: de hac quo qʒ ſententia decedat: qua mihi nibil põt eſſe inimiciciꝰ.li.tercio· epi ·ſeptĩa · ¶ lud quod polliceris velim ꝓ tua ſide dili gẽtiaq;:⁊ ꝓ nrã nõ ĩſtituta:ſed iaʒ ĩuete rata aĩcicia cures.enitare vt ſupplicatio nobis q;honorificentiſſime q;eprimũ de cernat᷑ · Epi · octaua ¶ Etſi ſcio nõ iocun diſſimuʒz me nunciũ vobis allatuꝛuʒ:tam̃ quoniã caſus natura ĩ nobis dñantur viſuʒ eſt faciẽduʒ quoquo mõ reſ ſe habe ret uos certioꝛes facere · li.q̃rto · epi · xii· ¶ Ita vir clariſſimꝰ ab hoĩne teterrimo acerbiſſima moꝛte eſt affectꝰ:⁊ cui inimi ci pꝛopter dignitatẽ peꝑcerũt ĩuentꝰ eſt amicꝰ qui ei iotez alkse ret⸗Gade CS de noſtris rebꝰ ſatis vel etiã nimiuʒ en ta de tuis velim vt eo ſis aĩo quo debes eſſe · Td R nequn tibi p̃cipue timenduz putes · Si em̃ ſtatus erit ciuitatis aliquiſ qcunq;ʒ erit: te oĩʒ ꝑiculoruʒ video exꝑtẽ foꝛe · Nam alteros tibi iam placatos eſſe intelligo: alteros nũqᷓ; iratos fuiſſe · epi. xiiii · Cuare te rogo ſi opꝰ erit ad ceſa rem cauſã meã agas:neq;ʒ tibi in omnes ꝑtes defẽdẽdũ pꝓutes:hoc exiſtimãs nemi nem te tui amãtioꝛeʒ habere · li · v. epi . x. ¶ Vt potui accuꝛatiſſime te: tuãq; cãm tutatꝰ ſuʒ · Et ꝓxime recẽti aduentu meo cũ rem aliter inſtitutã offendiſſeʒ ac mi hi placuiſſet ſi affuiſſẽ: tñ nulla re ſaluti tue defui. Gpi · xvii ¶ Te hoꝛtoꝛ aĩo foꝛti magnoqʒ ſis ita enĩ natꝰ. ita educatus · ita doct es· ita cognitꝰ etiam vt tibi ita faciundiʒ ſit · deniqʒ ſpez quoqʒ habeas firmiſſimã ꝓpter eas cãs quas ſcripſi. me vero tibi liberiſq; tuis omĩa ꝑatiſſia eſſe cõfidas velim. Id em̃ et vetuſtas nr̃i amoris:⁊ mea conſuetudo: ⁊ tua multa „ lix. 1 74 * i. Me ſcito om̃ez meü laboꝛẽ.omnc ope (Deß ofſicia poſtulant . libꝛo · vi ⸗ epi . v ram.curã.ſtudiũ ĩ tua ſalute cõſumere· Nam cũ te ſemꝑ dilexi:tũ fratrũ tuoruʒ quos eqᷓ atqʒ te ſũma beniuolẽtia ſuʒ cõ Plexꝰ : ſin gularis pietas amoꝛq; fratnuſ nullum me patit᷑ officii erga te: ſtudiiq; munus aut tp̃s pᷣtermittere: ſed q̃ᷓ fauã fecerimqʒ ꝓ te ex alioꝛũ te lrĩſ q; ex meis malo cognoſcere · Quid autẽ ſperem aut cõfidam:⁊ exploꝛatũ habeã de ſalute tua id tibi a me declaꝛari rolo· Nam ſi quiſqʒ eſt timidus ĩ magnis periculoſiſqʒ rebꝰ ſẽꝑq; magis aduerſos rerũ exitꝰ metuẽs .9u(ͤ ſꝑans ſecundos is ego ſum: aſi hoc vi cium eſt eo me nõ carere cõfiteoꝛ. Epiſto la.xiiii. ¶ De reliquis vt te ſepe ꝑ lrãs hoꝛtatꝰ ſum :ita velim tibi ꝑſuadeas te ĩ hbac cauſa nibil habere quod tibi timẽdũ ſit pᷣter cõmunẽ caſum ciuitatis:qui eiſi eſt grauiſſimꝰ tam̃ ita viximꝰ: ⁊ id etatis iam ſumus: vt omnia que nõ noſtra cul pa nobis accidãt foꝛtiter ferre debeamꝰ Spiſto ·xx · ¶ Eac queſe qui ego ſũ eẽ te Eſt ne aut tui pudoris:aut noſtni pᷣmuʒ rogare de die: deinde plus annua poſtu laꝛe · Sed eſſẽt mi galle oĩa facilia:ſi et ea mercatꝰ eſſes q̃ ego deſiderabã: ⁊ ad eaʒ ſũmaʒz quã volueraʒ:attamen iſta ipſa qᷓ te emiſſe ſcribis:nõ ſolũ rata michi erũt ſed etiaz grata· plane enĩ intellige te nõ modo ſtudio :ſed etiaz amoꝛe vſu lectarit hoĩem:vt ego ſemꝑ iudicaui ĩ oĩ iudicio elegãtiſſimu: que me S puta ris coemiſſe · lib · vii · epi · xxiiü · ¶ Qanino cõſule ſcito neminẽ pꝛãdiſſe:nihil tamen mali eo cõſule factũ eſt·fuit enĩ miri fica vigilãtia:qui toto ſuo cõſulatu ſõnũ nõ viderit · hec tibi ridicula vidẽt᷑: nõ enĩ ad es:q̃ ſi videres lacrimas nõ teneres · epi· xxx · ¶ Omnia tibi exponeꝛe niſi coꝛã nõ poſſũ:idq; celeriter foꝛe ſpero.libro · viii epi. ix · ¶ Der foꝛtunas tuas Cicero: ꝑ li beros oro · obſecro nequid grauius de ſa lute ⁊ incolumitate tua conſulas.Nã de os hoĩeſq; amiciciãqʒ noſtrã teſtoꝛ me q̃ tibi p̃dixi nee temere monuiſſe· epiſto · x. ¶ Ouare ſi tibi tu. ſi fuliꝰ vnicꝰ.ſi domꝰ ſi ſpes tue reliqͥ tibi cuꝛe ſũt: ſi aliqd apð te nos . ſi vi optimꝰ gener tuꝰ valet: 7 rũ foꝛtunas nõ debes velle cõturbare:ie m:q de quere eam cauſã in cuius victoria ſalus noſtra eſt: ne aut odiſſe: aut relinquẽ co gamur: aut ĩpiam cupiditatẽ cõtra ſalu tẽ tuã habeamꝰ Cadẽ ¶ Hlus facio q; ca niniꝰ mãdauit · ꝓs eĩ ſiqd eon cirẽ roga rat quod tu neſcires · ego tibi ea narꝛo q̃ tu melius ſcis q; ipſe qui narro · faciã er go illud quod rogatus ſũ:vt eoꝛum que tẽꝑis huius ſint que tua audieꝛo nequid ignores · Epi · vi. libꝛo.ix. ¶ Et tullia nꝛã recte valet · Terẽtia minꝰ belle habuit :ſʒ certũ ſcio iaʒ cõualuiſſe eaʒ· p̃ᷣterea rectiſ ſime ſũt apud te oĩa. epi · ix · ¶ Oratiũcu lã ꝓ deiotaro quaʒ requirebas habebam mecum quod nõ putarem · taqʒ eaʒ tibi miiſtꝛquaz velim ſie legas vt cauſaz tenu em ⁊ ino pem: nec ſcriptõe magnoꝑe di gnam · Sʒ ego hoſpiti veteri ⁊ amico mu nuſculũ mittere volui leui denſo eraſſi fi lio cuiuſmõi ipſiꝰ ſolẽt eſſe munera.epi xii. ¶ Si me amas tu fac vt ſciam q;d de nobis facturuʒ ſit · habuiſti em̃ in tua po teſtate ex quo rel ex ſobrio · vel certe ex ebrio ſcire poſſes· epi · xvii. ¶ Hoc tamẽ ſcito nõ modo me q cõſiliiſ nõ interſum ſed ne ipᷣm qʒẽ prĩcipem ſcire quid futu rum ſit · nos en illi ſeruimꝰ. ip̃e temꝑibꝰ tta nec ille quid tꝑa poſtulatura ſit: nec nos quid ille cogitet ſcire poſſumꝰ.eadẽ ¶ Dupliciter delectatꝰ ſum tuis literis 1 iße riſi ⁊ ꝙ te ĩtellexi iaz poſſe ridere Me aũt a te vt ſcurrã:vel itẽ male onera tum eſſe:nõ moleſte tuli · Allud doleo in iſta loca venire me vt cõſtituerã non po tuiſſe· habuiſſes enĩ nõ hoſpitẽ ſed cõtu bernalẽ. At quẽ virũ gnõ eũ quẽ tu es ſo litꝰ ꝓmulſide cõficere · Integrã fameʒ ad ouũ affero· Ttaqʒ vſqʒ ad aſſũ vitellinuʒ oꝑa ꝑducit᷑ · Alla mea que ſolebas antea laudare.O hoĩeʒ facilẽ. O hoſpitẽ nõ gꝛa uẽ· Nã oẽm noſtrã de repu.curaʒ. cogita tõem: de dicẽda ĩ ſenatu ſnĩa:cõmẽtatio nẽ cauſarũ obiecimus · In epicuri nos ca ſtra aduerſarii nrĩ cõiecimꝰ:nec tamẽ ad hãc inſolẽtiazʒ:ſed ad illã tuã lauticiaʒ ve terẽ dico:cũ me ĩ ſũptũ habebas · Etſi nũ q; plura p̃lia habuiſti: pinde te para cuʒ hoĩe edaci tibi res eſt.Epi xx ¶ Hec igit cẽ nũc vita nrã mãe ſalutãꝰ dom bonos viros miltos q;ʒ triſtes: ⁊ hos letos victo res qui me quidem ꝑofficioſe ⁊ ꝑamãter id obſeruant. vbi ſalutatio defluxit literis me inuoluo:aut ſcribo·aut lego · veniũt etiã qui me audiũt quaſi doct homineʒ q; paulo ſũ q; ipᷣi doctioꝛ· Inde coꝛꝑi om ne tẽpꝰ dat᷑ · patriã duxi iã ⁊ grauiꝰ ⁊ diu tiꝰ:q; ila mater vnicũ fuiũ · Sed cura ſi me amas vt valeas: ne ego te iacente bo na tua comedaʒ · Statui em̃ tibi ne egro to quidẽ ꝑcere· Gadẽ. ¶ R¶Heri veni ĩ Qumanũ:cras ad te foꝛtaſſe:ſed cum cer tũ ſaã faciã te paulo ante certioꝛem· etſi M.cepariꝰ cũ michi in ſilua galinaria ob uiã veniſſz: queſiſſẽqʒ quid ageres : dixit te in lecto eſſe ꝙ ex pedibꝰ laboꝛares: tu li ſcʒ moleſte vt debui: ſed tñ cõſtitui ad te venire:vt ⁊ viderẽ te ⁊ viſerẽ ⁊ cenarẽ etiã · nõ em̃ arbitroꝛ cocũ etiã te architri cliniũ habere · expecta igit᷑ hoſpitẽ tũ mi nime edacẽ:tũ inimicũ cenis ſũptuoſis. Gpiſto · xxii · ¶ Ded me hbercule mi pete extra iocũ moneo te.quod ꝑtinere ad be ate viuẽdũ arbitroꝛ:vt cũ viris bonis ·io cũdis· amãtibꝰ tui viuas.nil ẽ aptiꝰ vite nil ad beate viuẽduʒ accõmodatiꝰ.nec id ad voluptatẽ refero:ſed ad comitateʒ vi te atqʒ victꝰ:remiſſionẽq; aĩmoꝛũ:q̃ ma xime ſeꝛmone efficit᷑ familiari:q in conui uis dulciſſimꝰ. Epi ·xxmi. ( fabioquod ſcire te arbitroꝛ mibi ſũmꝰ vſus eſt. valde eũ diligo: tuʒ ꝓpter ſum mã ꝓbitatẽ eiꝰ ac ſingularẽ modeſliam: tum ꝙ in his cõtrouerſiſ quas habeo cũ tuis cõbibonibꝰ epicuris:optima opera eiꝰ vti ſoleo · xxv. ¶ Ftaqʒ michi maxime cure eſt nõ de mea quidem vita cui ſatiſ feci.vel etate · vel factis · vel etiã ſiq̃d hãc ad rem ꝑtinet gloria:ſʒ me patria ſolici tat · li · x· epi . i. ¶ In his aũt rebꝰ q̃ nihilo minꝰ vt ego abſim cõfici poſſunt. peto a te vt ratõem habere velis ⁊ ſalutiſ ⁊ di nitatis mee · epiſto· ſecũda · ¶ Cuʒ ipßᷣm urniũ ꝑ ſe vidi libẽtiſſime: tum hoc libz tiꝰ ꝙ illũ audiẽs te videbar audire · Naz in re militari vuꝛtutẽ. ⁊ in admĩſtranda ꝓuincia iuſticiã: ⁊ ĩ oĩ gnᷣe prudẽtiaʒ tuũ expoſuit · ⁊ pᷣterea mihi nõ ignotaʒ:in cõ ſuetudine ⁊ familiaritate ſuauitatẽ tuaʒ adiũxit . pᷣterea ſũmã erga ſe liberalitatẽ que oĩa mihi iocunda fuerunt expoſuit · hoc extremũ etiã gratũ fuit · ᷓpi · tercia · C aue tempꝰ amittas · ſic moneo vt ſi ũ Marco lium:ſic faueo vt mihi:ſic hoꝛtoꝛ vt pꝛopᷣ um ⁊ amiciſſimum.Gpi ·v. ¶ Wrede igit᷑ mihi plãce omẽs quos adhuc dignitatis gradꝰ cõſecutꝰ ſis (es nürnepr ampliſ ſimos)eos honoꝛuʒ vocabula habituros nõ dignitatis inſignia: niſi te cum liber tate populi Romani: ⁊ cum ſenatꝰ auto ritate cõiunxeris· epi · vi· ¶ Beiũge te ſo aliqñ ab his cum quibꝰ te nõ tuuʒ iu dicium ſed tẽpoꝛuʒ vincula cõiunxerũt. Gadẽ ¶ Copias adduco ⁊ numero ·a ge nere · ⁊ fidelitate firmiſſimas · Epi · nona ¶ BSDedulitas mea vt ſpo ⁊ mihi ⁊ reipu blice tulit fructũ · Nãqʒ; aſſiduis ĩternun ciis cum lepido egi:vt omiſſa omni con tentõne: recõciliataq; voluntate nrã cõ muni cõſilio reipu· ſuccurrerʒ:ſe· liberoſ vꝛbemqʒ pluris q; vnũ ꝑdituʒ abiectum q; latronem putaret: obſequioq; meo ſi ita faceret ad omnis res abuteret᷑ · ꝓfeci itaq; ꝑ laterẽſeʒ ĩternunciũ:fidem michi dedit: ſe antoniũ ſi ꝓuincia ſua phibere nõ potuiſſet bel lo ꝑſecuturũ.epiſto· xx. CBam ſnĩam dixi: cui aſſenſi ſunt om nes ad vnuz:ea q̃ fuerit ex ſenatuſcõſul to cognoſces · Gpiſtola.xvi ¶ & ſi omĩa mihi ĩtegra ⁊ ipᷣe ⁊ foꝛtuna ſeruarit:reci pio me vobis celeriter negociuʒ ex ſentẽ tia cõfecturũ frẽz meũ aſſduis laboribꝰ cõcurſatõibꝰq; cõfectũ grauit᷑ ſe hũiſſe ãtea tibi ſcripſi:ſed tam̃ cũ pᷣmũ poſſe ĩ gredi cepit: nõ magis ſibi q; reipu · ſe cõ ualuiſſe exiſtimãs: ad oĩa ꝑicula prĩceps eſſe non recuſauit:ſʒ ego eũ nõ ſolũ hoꝛ tatus ſum verũetiã coegi iſto pꝛoficiſci· ſpi · xvii ¶¶ Sed mi plãce incumbe vt bel li extrema ꝑficias:in hoc enit ſũma ⁊ grã 1 Kor. Gpiſ.xix · ¶ Din vt ſcripſiſti ad collegã ita ſe res habet omni cura libera ti ſumus:nec tñ erimꝰ priuſq; ita eſſe tu nos feceris certioꝛes. Rpi·xx. ¶ Nec de pugnare ſi occaſio tulerit:mec obſideri ſi neceſſe fuerit:nec mori ſi caſus inciderit pꝓ nobis ꝑatioꝛ fuit quiſq;· Quare hoꝛtoꝛ te mi Cicero exercitũ huc traiciẽdum q̊; primum cures: ⁊ matures priꝰq; hoſtes magis coꝛroboꝛent᷑ noſtri ꝑturbentur ĩ quo ſi celeritas erit adhibita reſpublica in poſſeſſione victorie deletis ſceleratis ꝑmanebit · Ppi · xxi · ¶ In quo hãc capio voluptatẽ:ꝙ ceꝛte quo magis me petiue runt:tanto maioꝛem iis fruſtꝛatõ doloꝛẽ attulit · Tu mi Cicero quod adhuc fecſti idem p̃ſta:vt piglanre neruoſeq; nos qᷓ ſtamus ĩ acie ſuboꝛnesepiſtola·xxni· ¶ Ꝙ⁹g viuit Antonius hodie · ꝙ lepidus vna eſt · ꝙ exercitꝰ habet nõ cõtẽnendos ꝙ ſperãt · ꝙ audent: om̃e ceſari acceptuʒ referre poſſũt. Epixxmi · ¶ Quãobꝛez ſi q̃d operis tibi etiã nũc reſtat:id magno pe cẽſco ꝑſequẽdum · Epi · xxx · ¶ Sed tñů ſentẽtiã meã tibi ignotã eſſe nolebaʒ:cu ius eſt hec ſũma:vt hec omĩa te metiri di gnitate malĩ qᷓ; ambitõne: maiorẽqʒ fru ctũ ponere ĩ ꝑpetuitate laudiſ:qᷓ; ĩ celeri tate p̃ture· Cadẽ ¶ Mihi enĩ ne goeii plꝰ reliqſti vm.·q; p̃ter me omnibus.epiſto. xxvii · ¶ Ceſarẽ vero ꝙ me in tãta foꝛtu na mõ cognitũ vetuſuſſumoꝛuʒ familiaꝛi um loco habuit: dilexi ſũma cũ pietate fide · Que mea ſnĩa gerẽ mihi licuit ita fe ci · vt optiꝰ quiſq; maxĩe ꝓbaꝛet . qð iuſ ſus ſũ eo tꝑe atq; ita feci:vt appareret ĩ uito imꝑatũ eſſe · epil · xxxi. ¶ Abs te mi Cicero magnope peto ſi meaʒ vitã ⁊ ſtu diũ diligẽtiſſime ſuꝑioribꝰ tẽꝑibꝰ ĩ admĩ ſtrãda repu. qᷓ lepido digna üũt ꝑſpecta hẽs: vt ꝑia aut eo ãplioꝛa rliqꝰ tẽꝑe expe cteſ ⁊ ꝓiñ tua autoritate me tuẽdũ exiſli mes:quo cbi lura tuo merito dẽo · Hpi ſto· xxxmi · ¶ Eallere nemo nos põt niſi tu:qð certe abeſt a tua virtute ⁊ fide:ſed alius nemo facultatẽ habʒ decipiẽdi nos tibi em̃ vni credimꝰ ⁊ credituri ſumꝰ.libᷣ xi. epi.ſecũda· ¶ Vt pꝛicipiis cõſentiant exitꝰ:tuũ eſt hoc munꝰ.tue ꝑtes·a te hoc ciuitas vel om̃s potiꝰ gẽtes nõ expectãt ſolũ:ſed etiã poſtulãt:quãq; cũ exhoꝛta tõe nõ egeas:mõ vtar ea pluribꝰ verbis Gpiſtola.v.¶ Quãobꝛẽ ad oĩa ita ꝑatus ita animatꝰ debes eſſe:nõ vt nihil faciaſ niſi iuſſus:ſʒ vt ea geras que ab omibuſ ſũma cũ admiratõe laudent᷑· epi · ſeptĩa · ¶ Gõiũctio tua cũ collega:concoꝛdiaq; vrã que lrĩs cõibus declarata ẽ: ſenatui: populoq; Ro·grauiſſima accidit · Qð ſu peſt ꝑge mi brute · ⁊ iã nõ cũ aliis ſʒ tecũ ipſe certa · epi · xx. ¶ Oð ꝓ me non facio id ꝓ te facẽ amoꝛ meꝰ in te:tuaq; officia cogũt vt timeã · epi . xx. ¶ Ego niſi valde neceſſe fuerit ex italia nõ excedã · Cadem ¶ Nos hic valemꝰ recte:⁊ quo meliꝰ va leamꝰ operã damꝰ. Que tibi ſuꝑioribus lris mea manu ſcripſi: terꝛendi tui cauſa hoĩes loquũtur · epixxni· ¶ Orede mihi niſi iſta ita fiant quẽadmodũ ſcribo: ma gnũ nos oĩs adituros ꝑiculũ · Rogo te vꝛ dete quibꝰ homĩãbꝰ negociũ detis:qui ad me legiones adducãt: ⁊ fide opus eſt et celeritate · epi · xxvi · ¶ Reliqua magna ſũt ac multa ſed poſita oĩa in vobis: q̃n q́ᷓ; quid pᷣmũ explicemꝰ nõ vigeams i. xii · epi · pma. EWVelin em̃ pulcerrimi fa cti ille furioſus me principẽ dicit fuiſſe: vtinã quidẽ fuiſſẽ: moleſtꝰ nobis nõ eſſz epi · tercia · ¶ Vellẽ I dibꝰ marciis me ad cenam ĩuitaſſes: reliqarum nihil fuiſſet: Epiſto.q̃rta · ¶ Ded tu qᷣ;d ageres · quid acturus · vbi deniq; eẽs neſciebam. fam a nüciabat te iſſe in ſyriã:autoꝛ eꝛat nemo eadẽ. ¶ Hiemem credo adhuc ꝓhibuiſſe quo minus de te certũ haberemus quid ageres · maximeq; vbi eſſes · epi · v. 65 xi de te que potui tãta cõtentõe: quãtuʒ foꝛũ eſt:tanto clamore cõſenſuqʒ popu li:vt nihil vnq; ſimile viderim: quod aũt T in ſenatu pluribus verbis diſſerui ⁊ di xi in contione in eo velim fidem meam li beres · Epiſtola ſeptima· ¶ Nunc te co boꝛtatõne non puto indigere:vt nos ab ſentis rẽq; publicam quantum opus eſt defendas · Gpiſtola vndecima· Erke a te peto non ſolum reipublice que tibi ſẽ er cariſſima fuit: ſed etiam amicicie no e⸗ nomine: quam confido apud te plu rimum poſſe · Epiſtola duodecima ¶ De noſtra dignitate velim tibi vt ſẽp cure ſit: quocunq; tempoꝛe occaſionẽ babueris I in ſenatu ⁊ in ceteris rebus laudi noſtre ſuffragare· ᷓpiſtola decima quarta · ¶ Ego poꝛro non mediuſ ſidꝛ us cupiditate pꝛouincie produci mihi lõ gius ſpacium volo · Nam mihi fuit iſta ꝓp uincia plena laboris. periculi · detrimen ti · Cadem . ¶ Athenas veni ad.· xi· kalen das Tumas:atq; ibi( quod maxime opta bam)vidi fuium tuum dedituz optimis ſtudiis:ſummaqʒ; modeſtie fama·qua ex re quantam voluptatem ceperim · ſcire etiam potes me tacente · non enĩ neſcis quanti te faciã: ⁊ q; ꝓ noſtro veterrimo veriſſumoq; amoꝛe omnibus tuis etiã mi nimis cõmodis · ñ mõ tãto bono gaudeã Noli putare mi Ciceꝛo me hoc auribꝰ tu is dare: nibil adoleſcẽte tuo carius atqʒ adeo nrõnihil enĩ mihi a te eẽ ſeiũctuʒ) aut amabiliꝰ oĩbꝰ his qui athenis ſunt: aut ſtudioſiꝰ earũ artium quas tu maxĩe amas hoc eſt optimarũ · Itaqʒ tibi quod vere facere poſſuʒ libẽter quoʒ gratulor nec minꝰ etiã nobis: ꝙ eum queʒ neceſſe erat diligere qualiſcũq; eſſet talẽ habeꝛe mus: vt libẽter quoq; diligamꝰ.pi · xvi ¶ Rudiebã quedaz turbulẽta que ſcz cu pio eſſe falſa: vt aliquãdo ocioſa liberta te fruamur: qd vel minime michi adhuc cõtigit · ego tamẽ nactꝰ in nauigatõe no — ſtꝛa puſil lũ laxamẽti cõcinaui tibi munu ſeulũ ex ĩſſituto meo · eadez. ¶ Etſi pꝑini quo patiebar aĩo te a me diſgredi: tamẽ eo tpe me cõſolabar: ꝙ in ſũmuz etiã oci um te ire arbitꝛabaꝛ: ab impẽdẽtibꝰ ma gnis negociis diſcedẽ. Gpiſ. xvii. ¶ Om nẽ cõdicõneʒ ĩperii tui ſlatũq; ꝓuĩcie mi hi demõſtrauit tratorius. O multa into lerabilia locis oĩbus · Sʒ quo tua maior dignitas: eo que tibi acciderũt minus fe renda.neq; enĩ que tu ꝓpte: magnitudi nẽ anĩ ⁊ ingeni moder ate fers:a te nõ vleiſcẽda ſũt: aſi nõ ſint dolenda. Sz hec poſterius rerũ vꝛbanaruʒ acta tibi mitti certo ſcio: quod ni ita putareʒ eſſe ꝑſcri berẽ .· Gpi · xxni · 6 Atqʒ ante hec quidem ſperare ſaltẽ licebat: nunc etiã id ereptũ eſt Gquidẽ ⁊ hec ⁊ oĩa que homĩ accideꝛe poſſũt ſic fero:vt phᷣie magnã habeã gꝛa tiã: que me non modo a ſolicitudine ab ducit: ſed etiã cõtra oĩs foꝛtune impetꝰ armat:tibiq; idẽ cẽſeo faciũdũ. Nec a ꝗ culpa abſit qᷣcq; in malis numerzddͦ 8z bec tu meliꝰ. Eadeʒ · ¶ Te tñ hoꝛtor vt omni cura in rempublicam incumbas. hoc eſt animi · hoc eſt ingenii tui · hoc eſt ſpei quam habere debel ãplificãde digni tatis tue · Sed hac de re alias ad te pluri bus · Gpiſto · xxmi · ¶ OQuãq; admodũ ſu mus iaʒ defatigati : ſed nulla laſſitudo ĩ pedire officiũ ⁊ fideʒ debet · verũ hec hac tenus ab aliis te de me: qz a meip̃o malo cognoſcere. Rudiebamꝰ ea que maxime vellemꝰ de gneo munitio: queʒ tu quibꝰ dã literis ad celũ laudibꝰ extuliſti. rumo res durioꝛes erant: id quale ſit: omnĩoq; auid iſlic agat᷑ facias me velim certioreʒ epi · xxp · ¶ Velĩ ſiqua offẽſiuneula facta elt anĩ tui ꝑuerſitate aliquoꝛũcnoui eniʒ ẽtem illam)deſ te ad lenitatẽ: vel ꝓpteꝛ uümaz humanitatẽ: vel etiã honoris mei cauſa · libꝛo · xni · epi · pma ¶ Impedioꝛ re recũdia ne te pluribꝰ rogeʒ: neq; tam̃ du bito quin ſi tua nihil: aut nõ multũ ĩter ſit eo ſis aĩmo quo ego eſſem: ſi quid tu me rogares: michi certe gratiſſimuʒ fece ris · epi · ſecũda ¶ Ded hec q̃ ſupꝛaſcripta ſũt eo ſpectãt vt te hoꝛter ⁊ ſuadeã· Reli gua ſunt que ptinẽt ad rogãdum :vt nõ olũ tua cauſa tibi conſuliuʒ me dare pu tes : ſed ꝙ mihi opus ſit me a te petere rogaꝛe · gratiſſimũ igit mibi feceriſ ſi vol teranos omnib“ rebꝰ integros ĩcolumiſ qʒ eſſe volueris· epi · q̃rta ¶ Pro tuo aĩo in me ſingulari exiſtimaui me opoꝛtẽ ad te accuratiꝰ ſcribere: a ſi nõ ſũ neſeꝰ ⁊ q tẽpoꝛuʒ ratio: ⁊ que tua poteſtas ſit: tibi qʒ negocium datuʒ eſſe a Caio ceſare nõ iudiciuz pᷣclare ĩtelligo · Quare a te tãtuʒ peto quãtuʒ ⁊ te facere poſſe: libenter mea cauſa factuꝛũ eſſe arbitroꝛ· Et pᷣmuʒ velim exiſſimes (quod res eſt municipii fortunas oẽs in iſto vectigali conſiſtere · his aũt tꝑibꝰ maximis oneribꝰ preſſum ſũmis affectũ eſſe difficultatibꝰ.hoc et ſi cõmune videt᷑ eſſe cuʒ multis: tamẽ mihi crede · ſingulares huic municipio calami tates accidiſſe quas idcirco nõ cõmemo ro: ne de miſeris meoruʒ neceſſariorum cõquerẽs homĩes quos nolo videar offẽ dere. epi · octaua · Beo hoc quale ſit tu ꝓ tua prudẽtia cõſiderabis. Ego te plãe rogo: atʒ ita vt maiore ſtudio iuſtioꝛe de cauſa:magis ex aĩmo rogare nibil poſſi vt albino parcas· pꝛedia laberiana ne at tingas: magna me affeceris nõ modo le ticia: ſed etiĩẽ quodãmõ gloria · epiſto · ix. ¶ Nero me“ mirificas apud me tibi gra tias egit ꝓꝛſus ĩcredibiles: vt nullum ho noꝛẽ ſibi haberi potuiſſe diceret: qui a te p̃teꝛmiſſus eſſʒ. Magnum fructũ ex ipſo capies. Nihil eſt em̃ illo adoleſcẽte grati us. Sed me hercule michi quoq; gratiſſi mü feciſii · pluris eniʒ ex omm nobilitate neminez facio . Ttaqʒ ſi ea feceris que ille Eine tecũ agi voluit.gratiſ ſumum michi eceris · epi. lxvi · ¶ Tu qð me hoꝛtaris vt animo ſim magno: 1⁊ ſpem habeam xj. reeupãde ſalutis:id velĩ ſit eiuſmõi vt re cte ſpeꝛare poſſimus. Nunc miſer qñ iaʒ tuas lr̃as accipiã g q̃ʒ ad me ꝑferet 2O reliquũ eſt ſuſtẽta te mea Terẽtia vt po tes· honeſuſſime viximꝰ.floꝛuimꝰ: nõ vi ciũ noſtrũ ſed virtꝰ noſtra nos afflixit. peccatũ eſt nullũ niſi ꝙ nõ aĩam vna cũ oꝛamẽtis amiſ mꝰ. l:xmiepi:q̃rta. ¶ Si tu tulliola nr̃a lux valetis:ego ⁊ ſuauiſſimꝰ cicero valemꝰ. Piidie Idibꝰ octobris athenas venimꝰ:cũ ſane aduer ſis vẽtis vſi eſſemꝰ: tardeqʒ ⁊ incõmode nauigaſſemꝰ de naue exeũtibꝰ nobis aca ſtus cũ literis preſto fuit. epi · v. ¶ Bol lueẽ ſi adhuc nõ eſt ꝓfectꝰ qprimuʒ fae ext rudas.epi · ſexta · ¶ Statim ita ſi uz le uatus vt deus mihi aliquis medicinaʒ fe eiſſe videat᷑:cui quidẽ tu deo quẽadmoð ſoles pie caſte ſatiſfacias.epi. ſeptima dinẽ tuã velim cures diligẽtiſſime· Nam mihi ⁊ ſcriptũ ⁊ nũciatũ eſt te in febrim ſubito ĩcidiſſe. Q celeriter me feciſii ð ce ſaris literis certiorẽ feciſti mibi gratum Itẽ poſthac ſiquid opuſ erit: ſiquid acci derit noui facias vt ſaã · Qura vt valeas ¶ RRC(Si vales bene eſt . ego valeo. valitu epi· octaua. ¶ B ¶ Da operã vt cõuale ſcas: quod opus erit:vt res tẽpuſq; po ſtulat ꝓuideas atq;ʒ admiĩſtres: ⁊ ad me de omnibuſ rebꝰ qſepiſſime literas mit tas: epi · xxi· ¶ OQ ¶ Nos quotidie tabel larios noſtros expectamꝰ: qui ſi venerĩt foꝛtaſſe erimꝰ certioꝛes quid nobis faciẽ dũ ſit faciemuſq; ſtatiʒ te certioꝛẽ.valitu dinẽ tuã cura diligẽter · epi. xxii · ¶ Sum ma tua autoritas fecit · meũqʒ ꝑpetuum de tua ſin gulari virtute iudicium: vt ma gni mea intereſſe putarẽ: i res eas quaſ geſſiſſem tibi notas eſſe: ⁊ non ignoꝛari a te qua equitate ⁊ cõtinẽtia tuerer ſoci hulncize⸗ adminiſtrarẽ · his enim a te cognitis arbitraboꝛ facilius me tibi q̃ᷓ vellẽ ꝓbaturũ.li · xv·epi· q̃rta. ¶ Idqʒ ſi tlibꝰ ð rbꝰ grauiſſimos hoĩeſ ⁊ rogare ſolere.⁊ rogari ſcio:tñ admonẽdũ potiꝰ te a me q; rogãdũ puto Gadẽ ¶ Si mihi minꝰ tecũ eſſet q; eſt cũ tuis oibꝰ:allega rẽ ad te illos a quibꝰ ĩtelligis me pᷣcipue diligi. patris tui beneſicia in me ſũt ãpliſ unarnſe em̃ ſaluti mee neq; amoni ami tioꝛ quiſqᷓ q; dici poteſt: frater tuꝰ quanti me faciat ſẽꝑq; fecerit:eſſe hoĩeʒ q igno rat arbitroꝛ neminẽ.domꝰ tua deniqʒ to ta me ſemꝑ omnibꝰ ſũmis officii s pꝛoſe cuta eſt· Neq; veꝛo tu in me diligẽdo cui q́; cõceſſiſti tuorũ · Quare a te peto ĩ ma ioreʒ modũ · vt me ꝑ te q3omatiſſunuʒ ve lis eſſe:meamq; ⁊ in ſupꝑlicatõne decer nẽda:⁊ in ceteris rebꝰ exiſtimatõeʒ : ſatis tibi eſſe cõmẽdatã putes · Epiſto.decima Nõ audeo vehemẽter a te cõtendẽ: ne aut ipſe tue ꝑpetue cõſuetudĩs erga me oblitus eſſe videar: aut te oblitũ putem . Quare vt te velle arbitroꝛ ita faciam: atʒ ab eo quem oẽs gẽtes ſciũt de me optĩe meritũ bꝛeuiteꝛ petam· epi:xni. ¶ De fa bio faciemus ſtudioſe que rogas. Tu mił tis de cauſis velleʒ me cõueĩre potuiſſes primum vt te queʒ iamdiu plurimi facio tanto interuallo viderem · Deinde vt ti bicquod feci per literas) poſſem pꝛeſens gratulari: tum vt quibus de rebus velle mus tu tuis ego meis inteꝛ nos commu nicaremus· poſtremo vt amicicia noſtra que ſũmis officiis ab vtroq; culta eſt: ſʒ longis interua llis tempoꝛum ĩterruptã connieendine, habuit:confirmaretur ve hementius. I0 cuʒ nõ accidit vtemur bo no literarũ:et earum fere abſenteſ que ſi coram eſſemus conſequemur· Vnus ſci licet ille fructus qui in te videndo eſt ꝑ cipi literis non poteſt:alter gratulatõis eſt is quidem exilioꝛ q; ſi tibi teipſum in tuens gratularer: ſed tamen ⁊ feci antea facio nunc · Tercium eſt vt id quod de rebus noſtris coꝛam eõmunicaſſemus in ter nos conficiamus idẽ literis · Gpi · xmi Te penitus rogo· ne tam longe naui gatõni ⁊ vie ꝑ hyemẽ niſi bene firmũ cõ mittas:neue nauiges niſi exploꝛate · vix in ipſis tectis ⁊ opidis frigus ĩfirma va litudine vitatur (magne enim nobis eſt ſo licitudini ualitudo tua) ne dum ĩ mari 2⁊ uia ſit facule abeſſe ab iniuria temporiſ frigus inimiciſſimuʒ macillentis inquir euripedes:cui tu quãtum credas neſcio: ego certe ſingulos eiꝰ uerſus ſingula eiꝰ teſtimonia puto.libꝛo · xvi·epiſtola.viii ¶ Nos a te ut ſcis diſceſſimꝰ. ad. iii · No nas nouembris · leucadem uenimus ad vii · Idus No. 'i ꝓpter tẽpeſtatẽ moꝛa ti ſumꝰ. Inde ad/v. coꝛcpraʒ belliſſie ter it pi · nona · nauigauimꝰ. Tbi retenti uentis ſumus. Interea qui cupide ꝓfecti ſunt miti nau fragia fecerũt · Soluimꝰ ĩde auſtro leniſ ſimo celo ſereno; nocte illa ⁊ poſtero die in Italiã ad ydꝛuntẽ ludibũdi puenimus eodẽq; vẽto poſtridie Bꝛũduſiũ venimꝰ ſclapo medicꝰ plane con firmat ꝓpediẽ te valentẽ foꝛe · Nũc qdeʒ ego te hoꝛtoꝛ: vt om̃em diligẽtiã adhibe as ad cõualeſcẽdũ · tuã pꝛudẽtiã · tẽperan tiam· amoꝛẽ erga me noui·. Scio te oĩno facturũ vt nobiſcũ qprimũ ſis: ſed tam̃ ita velim vt ne quid ꝓperes ne ue teme re nauiges. Solẽt naute feſtinare ꝗᷓſtus ſui cauſa · Cautus ſis mi Tyro mare ma gnuz ⁊ dif ficile tibi reſtat. Si poteris cũ meſcinio · caute is ſolet nauigare: ſi mꝰꝰ cum honeſto aliquo hoĩe cuiꝰ autoritate nauicularius moueat᷑. In hoc omneʒ dii Fee ſi adhibueris:teq; nobis incolumẽ feceris omnia a te babebo · etiã atqʒ etiã noſter Tiro vale · medico ð te ſcripſi dili gẽtiſſime · GCadeʒ. ¶ AGxpecto tuaſ li teras de multis rebꝰ:teipſuʒ multomag demetriũ redde noſtrũ:⁊ alið ſiquid po teſ boni· de Anfidiano noĩne nibil te hoꝛ toꝛ: ſcio tibi cure eſſe ſed cõfice: ⁊ ſi ob eã rem moꝛaris accipio cauſaʒ· ſi id te nõ te net aduola.literas tuas valde expecto · Vale.Mec ex Tullio:nunc ad idem ex Ga ſparino vide. ” Rd idẽ . ¶ B io te rerũ nouarũ cupiduz eſſe T—accuſaſſe me ſepe ꝙ nũq; ad te ſcribo de his rebꝰ que hic fiunt · faciã hodierno die ne poſſis deinceps cri minari negligẽtiã meã tmplebo itaq; te nõ vulgaribẽ vt multi ſolent:neq; falſis rumoribꝰ:ſed magnis ⁊ de quibꝰ certos autores habemꝰ. Gaſparinꝰ. (Nihil quod libẽtiꝰ facio: q; de maximis et pul cerrimis rebꝰ que hic fiũt te certiorẽ red dere. ¶ Si te noua delectãt habeo qᷓdem vnde poſſim abunde huic tuo deſiderio ſatiſfa cere. Anrã quidẽ aut patrum me moria tante rerũ mutatões nõ fuerunt: quãte hodie inſtãt: et iam in nrĩs ꝑtibuſ fiũt. ¶ Nouiſſima res his diebꝰ nob ac cidit: de qua te certioꝛẽ facere volui:vt ĩ telicenen nullã rem fore tãtam aut tam occu tazʒ: quã nõ maxime cuperẽ impᷣmiſ leij tibi eſſe notam. ¶ Nichil aũt in hac nrã regione agitatur: quod vel ſuauitate vel magnificẽtia ſit ad te ſeribẽdũ · ſumꝰ em̃ om̃s tãto in ocio:quanto neſcio an alias fuerimus· Et vereoꝛ ne hoc foꝛte pᷣſce vir tuti ⁊ bonis artibꝰ noſtris noceat· Nam vt nimia foꝛtũe aſperitas:ita etiã immo derata ꝓſperitas ſepe glorie nocuit · ¶ 6t ſi ea de quibus ad te ſeribo non ita noua atq; inuſitata ſint: vt nunqᷓ; alus bominibus aliquid huiuſ modi obti gerit: tamen non paruam ex opinione que habebatur admirat õnem excitarunt ¶ um de rebus inuſitatis ad te ſcri bo videor mihi rem tibi ꝑgratam facere ſcio em̃ ſemꝑ te harum rerum cupidũ eẽ faciam ergo te participem facti pulcerri mi nõ multis annis ante a quoq́; noſtꝛũ auditi · ¶ Si vllo tempore de rebus ma gnis ad te ſcripſi: illud ꝓfecto eſt ſũmuʒ ac maximum oĩm: quo tanta mihi viden tur mala rebꝰ noſtris impendere:vt niſi deꝰ aliquis hecipſa a nobis auertat: faci le poſſim noſtrarũ partium deſolatõem ac ruinam diuinare · ¶ Volui hec omnia tibi nota eſſe:vt qui periculorum noſto rũ ſemper ſocius fuiſti:etiaʒ publice trã quillitatis ꝑticeps fieres:⁊ fortunis nrĩſ congratulareris ¶ Quomodo in pericu lis reipublice me geſſerim: ⁊ ſi tibi renũ ciatum eſſe non dubitem g tamen qꝰ cer tioꝛ de oĩbꝰ rebꝰ fias illud ad te ꝑſcribo. ¶ OQuid adhuc in cauſa tua iudices ege rint:ſatis arbitroꝛ ab his omibus tibi re nũciatum: qui quotidie a nobis ad te ve niunt · poſtridie autem cetera ⁊ grata vt puto ad te ꝑſeribam · ¶ Sia noſtris le gibus non abhoꝛreret de cauſa tua bene te ſperare iubeo. ¶ Siquid aliud in ce teris rebus cognoſceres quid ad me per tineat: facies vt cepiſti certiorem · ¶ Ne deſiderium tuum differã: ſtatim ſatiſfaci am tibi de eo quod maxĩe optabas a me audire. ¶ Curabis vt quancunq; fortu nam res veſtre habuerint: nihil ſit quod me per te lateat. ¶ Scio me om̃ibꝰ poſt habitis magno ſtudio perfeciſſe omnia que ad te pertinere ĩtellexi:de quibꝰ nũc ad te quo ſint a me ordine geſta perſcri bo ¶ Qum tantum habeã fidei pꝛudẽtie tue ſummeq;ʒ in me beniuolẽtie: quãtuʒ „ 7 2 „ vt. ¶ Sed vnũ a te queſo ñ obliuiſcaris te illum eſle:cui ip̃a reſpublica ſe ⁊ ſuos ciues cõmẽdat · Ded illud te rogo atz ob ſecro:vt ſiquod remedium ad hanc opoꝛ tunitatem potes ꝑ alios adhibere:nullã occaſionem p̃termittas· Sed illud a vob etiam atz etiam videndum eſt: ne aĩm ve ſtrum nimium in ſecũdis rebꝰ efferatis· Et eſt maxime ꝓuidendüũ ſicut facitis: vt victoriã vr̃aʒ referatis potius ad diuinaʒ cauſã q; ad humanã · Sumus fere om̃es in piculis noſtris animo ſũmiſſo:⁊ tune ſũme veneramur:ac excolumꝰ deum: ne ſcio qua iniquitate poſtea ingꝛati reperi mur: cum ſũmã votoꝛũ attigimus:dein de querunt᷑ homines nullã felicitateʒ eẽ perpetuã:⁊ foꝛtunã accuſant. ex ex Ca ſparino ꝑg amẽſi:nũc ex aliis accipe· 3 Romam veni ad.viii. Hł. Aprilis moxq; vt primũ licuit pontificeʒ adiens ſalutandi cauſa 2 met ipſius exhibẽdi: ab eo ꝑbenigne quidẽ ac perhumaniter receptus ſum: qᷓnq; primo ſtatim cõgreſ ſu vbi me aſperit: nullo adhuc vbo a me facto conuerſus ad eoſ qui pꝛoxrime aſta bãt. Iunioꝛ hic eſt inquit longe q́; puta ram · hec prima vox illius a me auditaẽ poſt hec ego conſueta veneratone illum affatus cum eſſem·ipſeq; perpauca que dam reſpondiſſet:reſumplit ea ipſa que primo aſpectu edixerat · Leonardus are tinus · ¶ Statueꝛam nihil ad te ſcri bere anteq; rediſſem: ſed cum laurentiꝰ QOremonenſis vir perfamiliaris ⁊ ſtudio ſus tui hodie michi occurrens: nunquidð ad te vellem rogaret nolui ipſum omni no vacuum dimittere literarum mearuʒz Scito igitur iam me multos dies viter bii commoꝛatum· Nam iter ſic infeſtum latrociniis ⁊ hoſtilibus incurſionibuſ fu it: vt tuto tranſire poſſe deſperariʒ · nũc vero quoniam inducie quedam cum ho ſuibus facte dicuntur:licebit iteꝛ arripeꝛe quod faciam hodie vti ſpero · Ex vrbe ro mana proliyius ad te ſcribamvale Tdẽ. ¶ Wegocia lupi noſtri de quibus ſigni ficari tibi iam ſepius me ꝑ tuas literas monuiſti:ſcias plane his pꝛoximis diebꝰ eſſe confecta · poſtulatio enim que michi illius nomine tradita fuerat nobis dep nemini:te etiã atz etiaʒ hoꝛtoꝛ ac moneo cantibus per pontiſicem admiſſa eſt. de quibus ad ipſum ſeribo latius. que lite re vt ei reddantur curabis.dem. (Nõ puto opꝰ eſſe multis vt verbis te cohor ter:cum tibi ⁊ de amiciſſimi viri negocio de re tibi grata leue onus impono·Tu ipſe re cognita moueri debes ſine vlla poſtulatõne aut rogatõne noſtra:Idem ¶ E Din vererer pater optime ne te auocarem a tua contemplatione et ſan ctitate: qua vteriſ hoc ieiunii tempoꝛe:eſ ſem longioꝛ in ſcribendo: ſed te diuin is rebus ita occupatum puto: vt ſtultum videatur inanibꝰverbis velle obſtrepere auribus tuis:que quotidie ſanctoꝛum vi roꝛum vocibus replentur· Sed tamen id vnum ſcribamquod te libenti animo ꝓ noſtra amicicia auditurum confido.Qõ mater tua(octauus hic eſt dies peperit mihi infantulum puchellum: Qui nomẽ indidi kohannis baptiſte · Ago deo grati as qui me hoc tanto dono: et laudabili voluptate cumulauit: qua fruar quoad libuerit ei qui ilum nobis largitus eſt. Et certe magna in me gratia dei fuit: cũ ſenectam meam tam bella pꝛole conſole tur. vtinam memoꝛem me efficiat benefi cioꝛum ſuoꝛum que qu meminit conſe quetur amplioꝛa · In hoc autem educan do non eſt opus vt me iterum moneas: quoniam ſuperioꝛes litere ita copioſe in ea re fuerunt: vt nichil videatur ad eam doctrinam amplius addi poſſe· Vale et me ama-Doggius florentinus. ¶ Ego ſatis habeo et honoris et lucri · non eu pio diuitem fieri · hoc eſt valbde opulen tum . Nam diues quidem ſum · poſui enim teꝛminum deſiderüs Qupio aliquã do quielceꝛe · Ttaq; ego tibi ceteriſq; ami cis hunc laboꝛem remitto · Regnum non eſt tantum vt ſtatum pro eo velim mu tare. Sum in loco celeberrime vrbis · fru oꝛ libertate maxima. lucroꝛ quantum ſa tis eſt ad modeſtam vitam paꝛuo cum la bore·. non curo quis aſcendat aut deſcen dat: nulla ambitõne laboꝛo conuenit mecum ſtatug meus· Quid ad hanc vi tam addi poteſt? Gxcedo creſum diui tiis: cum modum poſuerim cupiditati · Igitur vale et ſi me amas bac in re ob muteſcas oꝛo· Idem · ¶ Nunc vero te ꝓ te io u mn is ere N d 0 tit ti li 1 i e 4 nr̃a amicicia hoꝛtoꝛ moneoq;: vt has ſtu dioꝛũ tuoꝛũ pꝛimicias tales eẽ veliſ: vt ex agro ⁊ fertili ⁊ bñ culto ꝓdire videãtur. Qulłta vᷣo aĩ vᷣtus ẽ.q̃ vberũãos fructꝰ ꝑit hãc ãplectẽ · hanc exerce · Curaqʒ oĩ diligẽ tia vt ꝓpter doctrinã iuris ᷣcte quoq; vi uẽdi ſtudiũ cõſeq̃ris · Impꝛimis coꝛrupte las fuge · te q; immaculatũ a peccatis ſer ua:neq; quicq̃; agaſ quoad pᷣ̃t fieri:cuiꝰ te penitere neceſſe ſit · Inter cetera iuſlici am cole· Recte iudica· ⁊ quidqd agis deũ ſpectatoꝛẽ cogita:pᷣſtat enĩ pauꝑioꝛẽ eſſe ĩtegris moꝛibꝰ:q̃; diuitem vita ꝑdita. ⁊ð age vt iuris ſciẽtia non ſolũ afferat vite ſubſidiũ: ſed vt etiã virtutis oꝛnamentũ hbi en rectiſſime mihi vitã inſtituere vidẽ tur qui verã doctrinã cõiungunt cũ ſan ctimonia viuẽdi · Sed oĩa aſſequeris:ſi fu geris auariciã maloꝛũ oĩm irꝛitamentuʒ. Scripſi hec paucis ꝓpter amoꝛẽ ĩ te meũ q̃ tu accipiaſ ĩ bonã ꝑtem volo· Ater foꝛ taſſe te ad luerũ ⁊ q̃ſtũ cohoꝛtaret᷑ Cgo ⁊ ulud idẽ tibi ſuadeo:dũmodo nõ ſit a vir tute ſeiunctũ · Nam ĩ turpitudĩe nihbi pᷣt eſſe vtie. Sed hec tu meliꝰ vale· Idẽ Si tu ac tui valetis bñ ẽ· ego quidẽ valeo anc vel peſtẽ vel peſtis ſuſpitionẽ cum aliis de cauſis: tũ vero hbac ipſa deteſtoꝛ ⁊ maledico:ꝙ me tua iocundiſſima cõſue tudĩe pꝛiuauit · Ynuidet nobis credo foꝛ tuna:ſi tm̃ voluptatis ex mutua familia ritate ſuſcipemuſ: ſi lõge ſemota fuerĩt coꝛꝑa:pñtes erũt aĩ: cogitatio. ⁊ mutua recoꝛdatõ:ꝗqᷓ res ꝓcul eẽ nõ ſinẽt.Si ñ da bit᷑ vt coꝛã loqui: ⁊ viuos habere ſermo nes poſſumꝰ:iteruenit mutuũ łHaruʒ of ficiũ:qð abſentie nr̃e moleſtias mitigare ac tꝑare queat:fit eĩ neſcio qũo:vt mira quedã ſeribendi ſit voluptas:cũ aliqñ ab ſentibꝰ amicis ĩterꝛuꝑta ẽ oꝛatio · Cuari nus veronẽſis ¶ B ¶ Doſteaq́; a nobis abüſti de te nihbil accepimꝰ. Ttaqʒ nõ Poſ ſumus nõ vereri: neq;d tibi qd nolimꝰ ac ciderit · Nam hoſ pes ille ad quẽ aduerte ras nocte cuius ꝓximo die hinc ꝓuectus es:mediolanũ modo veniens renũciauit te cũ eſſes P ſe hoſpitatus:viſum eẽ e ſtomacho laboꝛare:⁊ de caunpone q̃ſtuz apud quẽ pꝛãdiſſes · Quare velim me faci as de te tuiſq; cõſiliis q;pꝛimũ certioꝛeʒ · Nam ſi vales quid iſtic tẽpus inaniter te 5 k ras neſcio · Sin minꝰ vales danda ẽ oꝑa D 4 „2 — 11) ne tua negligentia ſis peioꝛe condicione vale · Eranciſcus philelfus ¶ ¶ Dapiã veni vbi tã diu acturus ſum donec Medi olani peſuilentia deſierit deſeuire · Cum pumũ nunciũ idoneuʒ nactus fuero mit tam ad te pecuniolã ꝓ velluto · Interim abs te peto vt eruditiſſimuʒ michaelem parmenſem: qui iſtic adoleſcentiã docet nomie meo adeas: ⁊ ab eo certioꝛ fias: q nam ſit qui illud opꝰ de varietate metro rum habet:qð ꝑgamenſis epiſcopi fuit: Kit em̃ eius quidã diſcipulꝰ rem eſſe per egregiam. Si illud offenderis:fac excribi mea ĩpenſa:illudq; ad me dabis. Qupio epiſtolas meas huic nouellino papienſis cimbe gubernatoꝛi ad me des:eaſq; papi reis pluribus panno ve lineo ĩuolutas: quo tutiores ſint ab imbꝛibꝰ. Tacobũ me um valere plurimũ cupio · Tu me M.o hanni cõmenda ac vale cũ Bartholomeo melio · barbaries aũt reliqua male valeat Idem ¶ Niſi vebemẽter amẽ amoꝛẽ tuuʒ ĩgratus ſim. q̃ magnifici equitis aurati fohãnis tholẽtinatis ſeriba:tuo noĩe mi hi coꝛã expoſuit libẽtiſſime audiui· Quid aũt aut ſentiã aut velis: tecũ vna Cremo ne ad paucos vſqʒ dieſ cõmentaboꝛ atqʒ ſtatuã · Naʒ ad klas Naias hĩc iter capiã ad vꝛbẽ Romã negocii mei gratia: id qᷓ dez ex pꝛcipis nr̃i ſnĩia · Qaũt qᷓ̃ri viſus es: ꝙ mhil ad te ſcribã: non iure id facis· Nam ximis diebꝰ literas ad te dedi· Tu vero Endiimionis ſomnũ doꝛmis :rñdẽs omĩo nihil:ſed idcirco ignoſco tibi:ꝙ ita ranarũ Qremonenſiũ clamoꝛibuſ obtun derig: vt apud te eſſe nõ poſſis · vale · Tdẽ ¶ H¶ Laz ver ẽ ĩ limĩe: taq;ʒ a te peto: vt hieme plantas illas ficulneas ad me dare veluti peritioꝛ agr icola noluiſti: nũc tan dem dare ĩcipias · Niſi foꝛtaſſe qð no lim moleſte feraſ res vllas bonas foꝛe tibi cõ munes cũ aliis · Nam ſi pluribus rogari te cupias:mõ poſſum nõ vereri vel ĩuidie vel obtrectationis ſis accuſandus: quas quidem perturbationes indignas arbi troꝛ magnitudine animi tui·. Qupio itez plantas bꝛunoꝛum damaſenoꝛum vale. Idem. ¶ ¶ Deto abs te in maioꝛẽ mo dum . vt quod ⁊ mihi coꝛaʒ recepiſti: ex ꝓrĩs meis lñs audire pocuiſti: id apud 7 „ pPatrẽ tuũ pᷣſtãtiſſimũ ⁊ munificẽtiſſimũ pꝛincipem q;pꝛimum 2 q;optime conſi cias hac mibi re neq; gratiꝰ quicq;: neq; magis neceſſarium pꝛeſtare potes · vale Idem ¶ E¶ Detii abs te ꝓxis l̃is ſcðm qð eẽ nũc terciũ ⁊ peto:⁊ te quoq; ſi pa teris rogo: vt rẽ meã apud pꝛãcipẽ nrm muniſicentiſſimũ patrẽ tuuʒ: vbi minus cõfeceris ita cõficias:vt mihi abiẽs coꝛaʒ recepiſu. In hũc diẽ neqʒ tu rñdiſli qᷣcqᷓ; nec ex alio ſũ certioꝛ factꝰ qͥd egeris aut nõ egeris· Ttaq; aut rñde qʒpꝛimum:aut equũ mitte quo vehar ad vos · Naʒ ſi ad vos venero facile futurũ ſuſpicoꝛ: ne va cuus mediolanũ repetã: p̃ᷣſertim cũ iam iſtet natalis xp̃ianus:q̃ pꝛicipes ſolet ad bñficẽtiã exhoꝛtari · vale · Cdẽ· ¶ ¶ OQð paceps nr̃ Erãciſcus Sphoꝛtia tibi abe unti iuſſerat: ipſe vᷣbis pluribus abs te petü:ſi minꝰ in hãc diẽ cõficere potuiſti: vt cõſicias tandẽ cupio:hac eĩ vna re ne q; gratiꝰ mihi quicq; pᷣſtare q̃as:neq; eti am iocũdiuſ:Atqui bñficiũ illud quis nõ libẽter cõferat:ꝙ is ĩ quẽ cõferamꝰ maxĩ ſit facturꝰ:⁊ eo tñ vſurus nõ ſit g? Sic enĩ tũ ſumꝰ liberales cũ ex hmõi nra liberali tate neq; moleſtie neq; incõmodi quicqᷓ; accipimꝰ. Tenes qd velĩ.vale.Tdeʒ philel fus · Nũc cirea clauſulas generales extra uagãtes·autoꝛitates · ⁊ ꝓuerbia nr̃am in ſutuemꝰ doctrinã. Circa res generales ⁊ extrauagãtes: ac circa autoꝛtates · ꝓubia a exẽpla M. T. C. dauſule Incipiunt Abac rõe q;d res qᷓd cã · q̃d tꝑs ferat:tu facile optĩeqʒ ꝑſpicies q́d nobis placuiſſʒ ex me potiſ ſimũ putaui te ſcire oꝑtere · li · pꝛo · Epi· vi · ¶ taqʒ tota iã ſapientũ ciuiũ ulez me ⁊ eſſe ⁊ numerare volo·⁊ ſnĩa ⁊ volũ tas mutata eẽ debet · Id enĩ iubet Hato quẽ ego vehemẽter autoꝛẽ ſequoꝛ:tĩ cõ tendere ĩ republica: quãtũ ꝓbare tuis ci uibꝰ poſſis · vĩ neq; ꝑenti:meq; patrie af ferꝛe optere · Gpiſt · ix. Duyx nobis ſis 1 autoꝛ:opꝰ ẽ ⁊ eoꝛũ vẽtoꝛuʒ quos ꝓpoſui moderatoꝛ quidã ⁊ q̃i gubernatoꝛ:qui 2 ſi ex oĩbus viuis exoptãdus eẽt: quẽ tecũ cõferꝛe poſſemꝰ nõ hẽremꝰ .li·ſcdo. Rpi · vi Ehares ne vnqʒ accidẽ poſſe: vt mihbi vᷣba deeſſent: neq; ſolũ iſta vr̃a oꝛa toꝛia:ſed hec etiã leuia nr̃atia 5 Spiſt. xi. ¶ Vꝛbeʒz mi Ruffe cole:⁊ ĩ iſta luce viue Omnis ꝑegrinatio(qʒ ego ab adoleſcen tia iudicaui)obſcura ⁊ ſoꝛdida ẽ: his quo rũ ĩduſtria Rome p̃t illuſtris eẽ: qð cum ꝓPbe ſcirẽ vtinam ĩ ſmia ꝑmanſiſſem · Quʒ vna me hercule ambulatiuncula atʒ vno ſermone nẽo · omes ꝓuincie fructꝰ nõ cõ fero · Gpi · xi · C lec eo pluribꝰ ſenpſi: ꝙ myji ſigniſicabãt tue lĩe ſubdubitare te: qua erga illũ eẽm volũtate · Credo te au diſſe aliq;d falſũ ẽ (mihi crede) ſiqd audi ſti · Nibil eĩ feci vnq;: neq; dixi:qð cõtra illiꝰ exiſtimatõeʒ eẽ velim·. Epi ·xii. ¶ Mi ro me deſiderio vꝛbs afficit ⁊ om̃es mei: tuq; ĩpꝛimis· Cadẽ ¶ Non me iſta terꝛẽt q̃mibi ad te ad timoꝛẽ fidiſſime atzʒ amã tiſſime ꝓponunt᷑ · Epiſt· xvi. ¶ Equidẽ ꝓ eo quanti te facio rio feceris ap ꝓba bo· ſed te quoq; cõſido ea facturũ qᷓ mihi maxĩe ĩtelliges eſſe accõmodata.li· tercio Gpi · tercia Cauio nüc me fefellit ĩ ſcri bendoꝓcul enĩ aberã a reipſa ⁊ a locis) ſimul ac ꝓgredi ceꝑo: q; celerius potero q́;crebeꝛrimis lĩis: faciã vt tibi nota ſit oĩs rõ dieruůᷣ atzʒ itinerũ meoꝛũ · Oneris ti bi ĩponere nec audeo quicq; nec debeo. Epi.quarta ¶ Veruntũ plus ĩ hac ſpe: tua ſapĩa ⁊ hũanitas cõſolat᷑: q; opoꝛtu nitas tꝑis · Ttaq; quẽadmodũ expediã ex itũ hꝰ ĩſtitute oꝛõis nõ reꝑio · Epiſto · xi. ¶ Nemo ẽ hoĩm qui cũ potiꝰ mihi q; te cũ cõicandum putẽ· Nec enĩ clariſſimoꝛũ viroꝛũ quoꝛũ ſimiles eſſe debemꝰ exẽpla neqʒ doctiſſimoꝛũ quos ſꝑ coluiſti pᷣcep ta fugiunt . li . iii · Gpi · pꝛĩa ¶ Quãtũ nos fefellerit: ⁊ quẽ in locũ res deducta ſit vi des: neq; ſolũ ea ꝑſpicis q̃ gerunt᷑: queq; i geſta ſunt: ſed etiaz gqui curſus rerũ: ꝗ exitus ſit · Cpi· ſcda ¶ Quid ẽ qd nõ pꝛi qᷓ; datũ ẽ ademptũ ſit. Gpi · v. ¶ Nonne mauis ſine ꝑiculo tue domi eſſe: q; cũ pꝑi culo aliene? Gqdẽ etiã ſi appetẽda moꝛs domi atq; ĩ patria mallẽ:qᷓ; ĩ extremis at qʒ alienis locis. Epiſtola · vü · ¶ Eliſdez igit᷑ de rebus etiaʒ hotoꝛ ꝗbus ſuꝑioꝛibꝰ liis hoꝛtatus ſũ:vt in ea repub· qᷓcunq; ẽ bpuma velis eſſe · Multa videbis foꝛtaſ e que noles: non plura tamen q; audis quotidie· Nõ ẽ poꝛro tuũ vno ſenſu ſolũ ocloꝛũ moueri:cũ illð idẽ auribꝰ gꝑcipꝑias Tt lle uo je e bi cio cri 8) ero iſt - qdð etiã maius videri ſolet minꝰ laboꝛare Kt tibi ipſi dicendũ erit aliqd qð nõ ſen tias:aut faciundũ qð nõ ꝓbes·pꝛimũ tẽ poꝛ cedere · idẽ neceſſitati Pater ſp ſapi entis ẽ habitũ. Deinde nõ habet:vt nunc quidẽ ẽ id vicii res:dicere foꝛtaſſe q̃ ſenti as nõ licet: tacere plane licet · Epi. ix · Sapiẽtis ẽ carere patria:duri ñ deſidera re · Etſi repub.nõ poſſiſ frui:ſtultũ ẽ nol le pꝛiuata· Eadẽ (Depi⸗ mihi veniebat ĩ mentẽ q̃ri ꝙ ita viuerẽ: q; gaudẽ ꝙ viue rẽ. Spi · xiii· ¶ Non enĩ ignoꝛo q;ipuden ter faciã qui tibi pꝛimũ tm̃ oneris iponã pᷣt enĩ denegare occupatõ tua · li.v. Epi. xii. ¶ Oui ſemel verecũdie fines trãſierit eũ bene ⁊ gnauiter opoꝛtet eẽ ĩpudentẽ Gadẽ. Nec ita feci vt te ad meũ arbi triũ adducerẽ: ſed tribui tibi tm̃:quantũ tribuiſſe nunq; penitebit. Gpi·xx· ¶ Ti bi ꝑſuade pᷣter culpã ⁊ peecatum quo ſꝑ caruiſti 1 carebis: hoĩ accidere nihil poſ ſe: qd ſit hoꝛribile aut ꝑtimeſcendũ. Gpi⸗ vlti· ¶ Ego quãti te faciã ſemꝑq; feceriʒ quãti me a te fieri intellexerĩ ſu ipſe miłi teſtis.li. vi. ẽpi x. ¶ Eſt tue ſapiẽtie ma gnitudiſq; aĩ quid amiſeris obliuiſci qᷣd recuꝑaris cogitare · viues cuʒ tuis viues nobiſcũ · plus acqſiſti dignitatis:q̃; amiſi ſti rei familiaris · Spi ·xi · ¶ In quibꝰ ipſe HPõpeius cõfitet᷑ ſe 1 opam a oleũ ꝑdidiſ ſe · li · vi · Cpi · pꝛĩa. ¶ Vetus ẽ enĩ vbiũ ſis qui fueris nõ eſſe cur velis viiere . ſʒ tñ vacare culpa magnũ ẽ ſolaciũ · p̃ſertĩ cũ habeã duas res quibꝰ me ſuſtentẽ op timarũ artiũ ſcientiã: ⁊ maxiaruʒ rerum gloꝛiã: quarũ altera mihi viuo nunq; eri piet᷑:altera ne moꝛtuo quidẽ. piſto.iii. Quid agas ·quid cõſſitueris.⁊ vbi ſis hiematurꝰ cupio ſcire · Gpi · ix. ¶ Verũtñ rideamꝰ licet · ſũ enim a te ĩuitatꝰ.Epi. x. ¶ Ded bec iocati ſumꝰ tuo moꝛe ⁊ nõ nihil etiã nr̃o. Cpi.xiiii · ¶ In equo troꝛa no ſas eẽ ĩ extremo.ſero ſapiũt. Gpi · xvi. ¶ EGum libꝛũ tibi miſi Regio ſcriptũ qᷓ; pleniſſime res illa ſcribi potuit. Sin tibi ꝗ̃daʒ videbunt᷑ obſcurioꝛa cogitare de be bis nullã artẽ lĩis ſine ĩterp̃te: ſine aliq̃ exercitatiõe ꝑcipi poſſe· Gpi.xx. ¶ Si va lebis meaq; negocia videbis: meq; diis iuuantibꝰ añ bꝛumã expectabis · Cpi · xxi. ¶ K(¶liuſeras heri ĩter ſaphos qdð dixerã miſſie turpiſſimũ ẽ pi · xvi. moderate qdã ⁊ ĩgrate nr̃a facilitate ab cõtrouerſiã eẽ:poſſet ne heres qð furtuʒ antea factũ eẽt furti recte agere · Ttaq; ⁊ ſi domũ bñ potus ſeroq; redierã:tñ id ca put vbi hec cõtrouerſia fuit notaui: de ſeriptũ tibi miſi:vt ſcires id qð tu nemi nẽ ſenſiſſe dicebas:Sextũ Gliũ maniliuz. M.bꝛutũ ſenſiſſe · Cgo tñ ſceuole te teſte aſſentioꝛ· vale. Gpi·xxiii. ¶ Mec etiã audi tu acerba ſũt:tñ audire tolerabiliꝰ eſt qᷓ; videre · Gpi . xxxi. ¶ Ala izuis ridicula eſ ſent ſicut erãt mihi:tñ riſũ nõ mouerunt Gpi · xxxiii · ¶ Non diu ſz acriter nos tue ſupplicatões toꝛſerũt · Incideramꝰ enĩ in dilnterl nodũ · li · viü · Gpi · v.· ¶ Facillimũ erit ab eo tibi iꝑſi ĩpetrare ⁊ meas tũ p ces apud eũ nõ mĩmum autoꝛitatis habi turas puto.li ix · Spi · ix. ¶ Extremũ illð ẽ: qʒ tu neſcio an pꝛimũ putes:plures iã pauones cõfeci qᷓ; tu pullos colũbinos Tu te iſuc hateriano iure delectato: ego me bic hirtiano · Gpi · xviii · ¶ Non ẽ igno tus mihi ſẽſus tuꝰ:neqʒ ſi facultas opta bilis mibi quidẽ tui pñtis eẽt vnq́; a tuiſ cõſiuliis diſcreparẽ:nec nũc cõ mittã vt vl lũ factũ meũ iure repᷣhendere poſſis · li· x Gpi·iii · ¶ Ded nõ poſſuʒ nõ exhoꝛreſce re:ſiq̃d ĩtra cutẽ ſubeſt vulneris qð pꝛꝰ nocere pᷣt:q; ſciri curariq; poſſit · Gpiſt · zan. rantͤl auũt ĩ acie tironi ſit com mittendũ nimiũ ſepe exꝑtũ hẽmus · Epi · xxnii. ¶ Hane bñq;ʒ peculiatꝰ his rumo ribꝰ vtrũ gadis referat᷑ an Romã (ad ſin gulos · n. nütios turpiſſimũ cõſilia muta re) nõdũ ſio⸗ i.rrri ¶ Succ urꝛet foꝛ taſſe hoc loco alicui nẽ̃m: cur nouiſſimuʒ tẽpus expectamꝰ potiꝰ:qᷓ; nũc aliqd mo liamur . qꝛ vbi cõſiſtamꝰ nõ hẽmus.li.xi Gpi·pꝛia ¶ Id ſi ita ẽ oĩa facilioꝛa · ſin ali ter magnũ negociũ: cuiꝰ exitũ nõ extime ſeo.tue ꝑtes ſũt· go pluſqᷓ; feci facẽ nõ poſſũ · te tñ id q; ſpero oĩm maximuʒ clariſſimũ videre cupio.pi· xnii: ¶ Moc cũ populꝰ Romanꝰ memit meipᷣm ñ me ed im utunt᷑.verũ hec ꝓpediẽ ⁊ multa alia coꝛã l·xii · Epi·pꝛĩa. ¶ Sed hõ amẽs ⁊ ꝑditus multoq; nequioꝛ q; ille ipſe quẽ tu neqᷣſ ſimũ occiſum eſſe dixiſti cedis initiũ qrit Epiſt.ſecũda ¶ Ded hec tolerabilia: illꝭ non ferendum quidem eſt. Cadem. 7 xiiij. „ 7% % * ¶¶ SDed hbec meliꝰ ex re ⁊ ex tꝑe cõſtitues: mihi quidẽ vſqʒ cure erit quid agas: duʒ quid egeris ſclero · Epiſt · xix · 4 Hanſa 1 entit bene loquit᷑ foꝛtiter · hirtius no ſter tardiꝰ cõualeſcit · quid futurũ ſit pla ne neſcio · Spes tñ ẽ vna aliqñ populuʒ Ro·maioꝛũ ſim ilẽ foꝛe · ſpiſt · xxii. ESes ita fato neſcio quo cõtigiſſe arbitroꝛ: vt tibi ad me omandum ſemper detur fa cultas:mihi ad remuneranduʒ nihil ſup petat p̃ter volumtatẽ · oꝛnaſti cõſulatuʒ· oꝛnaſu reditũ meũ · li. xx · Epi · xii· ¶ Sed ea ſũt conſueta:vt magis mirũ ſit accide re illa potuiſſe: q; nos nõ vidiſſe ea futu ra:mec hoĩes cũ eſſemus diuinare potuiſ ſe · Cpi ·xv.¶ Nec ex Tullio ſequunt᷑ nũc ſimiliter ex Tullio ſine quotta Eplarum eo ꝙ ſub bꝛeuitate ſequentes contexunt᷑ clauſt Con ge alia cõdicõe ego ſum ac ceteri ¶ Non me hercule erit dep̃catõ nis locꝰ ¶ Vos doꝛmitis neq; hbec adhuc mihi videmini eltigere Woſri valde ðpugnare ⁊ facile algere ⁊ eſurire cõſue uerũt · ¶ Quid faciã tẽpoꝛi ſeruiendũ ẽ. Rea⸗ hec vna vox oĩm ẽ. ¶ Eſt tñ nõ alienũ a dignitate tua ¶ Sed his de rebꝰ coꝛã plura ꝓpediem vt ſpero ¶ Sedeba mꝰ enĩ in puppi Tua mediuſſidiꝰ ma gis q; mea cauſa cupio· dũ cu valentioꝛibꝰ nõ putaui. ¶ Ne ſcis me ab illo oĩa expiſcatũ . ¶ Ded quid lu dimus neſcis quo cũ imꝑatoꝛe tibi nego ciũ ſit · ¶ Non minus poſſe te q velle ex loraei mihi ẽ ¶ Siquidẽ q̃ nunciant᷑ vl a ex ꝑte ſunt vera Eersver⸗ te volo qᷓ ĩ manibꝰ ſunt video ¶ Hec oĩo nobis ſũt expedienda · Getera cuiuſmodi ſunt ex hoc iudica · ¶ Bed redeamꝰ illuc vnde diuertimus. ¶ Non put aui fieri poſſe vt mihi verba deeſſent ¶ Ded vereoꝛ ne iã mih ſupeſſe rerba putes ·q̃ᷓ defutura dixerã ſũ mam aĩo foꝛti ſitis ¶ Vt hec igit᷑ omittã q̃ mihi tãti eſtimãda ſunt:quãti vitã eſti mo ⁊ ſalutẽ meã ¶ Tu tuũ iſtud bñficiũ moꝛa ne coꝛrũpas ( Sunt ⁊ plura adiici enda qᷓ ⁊ grãdis carta nõ caꝑet ¶ Naʒz ſi ate oc ĩ filios excogitat:quid vltra re tat de oĩm furiũ ac legũ ⁊ officioꝛum ꝑ ¶ Sunt alia clariſſima argu mẽta q;plura q̃ extendi nec manu nec cea uerſione · Viribꝰ certan Nec eius quidẽ rei finẽ lamo p̃ magnitudĩe pñt · ¶ Oð meliꝰ ca deret nibil vidi (O rẽ nõ modo riſu ſed admiratõe digniſſimã ¶ Hoc aſꝑſi vt ſci res:me tñ ĩ ſtomacho ſolere e Ee nõ malus homo hoc ſuſpicabar ¶ Nec ĩ pune. Nam ſentiet quos laceſſerit ¶ Mo rum maloꝛũ oĩm culpã foꝛtuna ſuſunnet · ¶ Eratqʒ his ⁊ tua iuiſa volũtas ⁊ mea oꝛatio ¶ Muc enĩ vt venirẽ ſi nio lõgiuſ 1 qᷓ; volui fluxit oꝛatio Non licuit diuti us bñ de eo ſperare (Nulla enĩ minãtiſ autontas apud liberos ẽ ¶ Non ſi varꝛo nis theſauros habereʒ ſufficere ſumptui poſſẽ ¶ Noui timoꝛeſ retexerũt ſuꝑioꝛeſ Renouatio timoꝛis magnã moleſtiã affe rebat. ¶ Verũ vt tandẽ his verbis finẽ ĩ ponamꝰ illud ẽ qð iam claudi volumus. Mec ſimil ex Tullio· ſequunt᷑ ex aliis ⁊ ſi ne autoꝛis vocabulo: ꝓpter bꝛeuẽ clauſu larũ cõtextũ.¶ Tẽ D ĩ oꝛe loquẽtis verba peidere · (Bo; ecce ad occaſũ lux diuina flect᷑: ⁊ illa nemoꝛũ opaca cõden ſitas irꝛuẽtis noctis tenebꝛs oꝑit᷑. ¶ Di rigit enĩ pꝛudentiã ⁊ cõſiliũ p̃teritorum noticiã: extuſqʒ; ſimiliũ ceptoꝛũ. Sed hec vt notilſima trãſeamus:nõ ẽ in re aꝑ ta aut multũ laboꝛandũ aut inſudandũ. ¶ Sane qui nõ ſuccurꝛit dũ p̃t nõ cõpa ti dicit: ſed ĩaniter ac ficte cõdolere GBi quis tauro venienti ſe obiiciat p̃textu di uini auxilii temeraria ẽ hec fiducia ¶ az ĩgens mihi reſpirãdi facultas dat᷑ · t vt ad nẽm ĩſtitutũ redeã vñ me ꝓpemoduʒ eximia virtꝰ: venerãdiſſimaqʒ tãti põtiſi cis dignitas abalienarat ¶ s enĩ quem peccati penitet declarat ſe maluiſſe non eccare q; penitere ui ẽ pꝛiceps peſ imoꝛũ criminũ: inſigne fieri debet pena rũ exemplũ ¶ Ve illis quoꝛũ ĩfelicitas ce teris ẽ diſciplina ( Tota ĩ me pena ſeui at a quo tota emanauit offenſa · ¶ Tĩ ſoluit pene vt mhil remãſiſſe videtẽ offẽ ſe ¶ Diget ĩ nĩo hoſte talia cõmemoꝛare mallẽ aduerſa. ¶ Biget equidẽ tãte leui tatis: vel potꝰ imꝓbitatis reminiſei. ¶ Quid op? ẽ verbis ĩ eos inuehi quos cõtraria ⁊ iterſe repugnãtia nõ pudet ꝓ fiteri ¶ Multa dicta ſùt a vobis ſed plu ra re ſtãt dicẽda:ſi vana q̃q; ⁊ minuta cõ qrere velimꝰ. ¶ Inter bie 1 nſũ memet cõtineo Nec qᷣd a multis: ſʒ qd veriſile ui In ſſi we en s tp lu 45 et 1 diceret᷑ grauitati vr̃e credendum fuit ¶ Ouis nõ gloꝛiet᷑ re bñ geſta⸗ ¶ It vi detis q; fauſte feliciterq; ꝓceſſerit ¶ No ta quidẽ ſũt atz erũt ſempiterne ¶ Exar ſit ira iuuenis ac retũdẽ oꝛa gladio cepit ¶ Solent en graueſ viri plerũq;ʒ facere vt qua ĩ re alis maxĩe pᷣſtant:in ea ſe ꝑte nues eſſe dicãt: ⁊ cũ ꝑdiuites ſint ſuã pa lã decantẽt pauꝑiem ¶ It ita ſit eam de me quã libet opinionẽ qs faciat: dũ qð ĩ rẽ tuã fuerit:id tibi ꝑſuadere queã Mi nime te fugit verſiculꝰ ille vulgatiſſimꝰ. Polliticis diues ꝗlibet eẽ p̃t ¶ Honos ꝓ fecto (vt p̃clara ẽ illa Ciceroĩs ſentẽtia) alit artes: omneſq; ĩcendimur ad ſtudia gloꝛie: iacẽtq; ea ſꝑ q̃ apð quoſq; Pban tur. ¶ Ded qm de tanta re loqui alienũ ab ĩſſituto oꝛõis mee curſu eſſe ĩtelligo · ad te vñ egreſſus ſum honoꝛãde pᷣceptoꝛ redeã. ¶ Eoꝛtẽ enĩ ac ſapientẽ oĩ penitꝰ paſſiõe vacuũ eẽ decʒ · ibiq; patriã eſtĩare vbi bñ beateq; degere poſſit. vñ mihi in mentẽ veniũt lepidiſſimi poete nĩi verſi culi · Omne ſoluʒ foꝛti patria ẽ vt piſcibꝰ equoꝛ:Vt volucri vacuũ qdqᷣd ĩ obe ptz · abundare; ꝓfecto hmõi exẽplis niſi timeꝛẽ epiſtole modũ excedere: atq; ego apud te ſermonẽ haberẽ: qui hec mihi ꝓ tua multarũ rerũ ſcĩa atq; noticia cumu latius:⁊ magis affatim reterꝛes. ¶ Labi lis ẽ res erbi emiſſũ ·puo lat aures.non cõſiſut.nõ figit altiꝰ radices ſuas N eni ĩ verbis So rebꝰ cõſiſtit virtꝰ ¶ Tra hit ſua quẽq; voluptas:pauciſſimos(mi hi crede) publica monet vtilitas ¶ Non eĩ placat᷑ deꝰ lingua ſed affectiõe coꝛdis · ERarn qui coꝛꝑi ſeruiet · ſeruiet ĩpotẽ ti · ĩgrato· iexplebili:in qð quo plura con geſſeris:eo maioꝛa ipabit- Magna enĩ ꝑs ſanitatis ẽ: ⁊ moꝛbũ ſuũ cognoſcere: ⁊ velle curari:qᷓ̃ vbi abſũt ſalus ẽ deſpan da ¶ Süt qui neſciũt verbis extollere ſu os dños niſi depumãt alienos ¶ Sʒ hoꝛ remuſ ĩgredi cũ ꝑuo nauigio magnũ ma re ¶ Quãuis eiꝰ rei gloꝛiã pleriq; ĩ alios deriuẽt: quoꝛũ ea oꝑa fuit ꝗᷓ ſolet illoꝛum eſſe:qui fugatũ ab aliis feſſũq; ceruũ in tercipiunt ¶ Os licet de tãto lumĩe non eſſet credibile: qꝛ tñ acciderũt aliqñ peio ra:non fuit abſonũ foꝛmidare ſimilia· Fn credibiliter exultat · feſtos dies agit illud q;ʒ ſecũ ſerio = ¶ Nunqʒ enĩ huc erroꝛis ꝓlabar ¶ Deceptꝰ ẽ nõ defatiga tus bac nõ ſucceſſit alia aggrediet᷑ via ¶ Nihil ẽ qð diligẽtis hoĩs ſtudiũ nõ ꝑ ſicat vigülanti iſtanrt vgenri ꝓ voto cũ cta ſuccedũt laboꝛ impꝛobus omĩa vicit ¶ Tu ne cede malis. ſed cõtra audiẽtioꝛ ito quo difficiliꝰ eo p̃clarius ages· ¶ Ne 3enĩ inuitantis ẽ tepide agere:ſed rẽ ip ſaz ad quã ĩuitat vltro offerꝛe · ¶ Caput tamẽ ⁊ ſũma oĩm vt bene viuas· Id vVero nõ de menſa ſed de mẽte ſumiẽ ¶ Sempꝑp eĩ nẽa de fine ĩ finẽ gradit᷑ quidẽ: ꝓcedit qʒ ĩtentio · ¶ Hec ferme ẽ ni falloꝛ ſtoice diſcipline foꝛma neſcio an vera:ſed certe maſcula atz robuſta ¶ Yd que enim ꝓni natura ſumꝰ aduerſus illa virtutes expo nunt᷑ ¶ Incõſulta audacia foꝛtitudo nõ &: ſed temeritas potiꝰ veſania: tanq; ẽ ĩ vicio qui nõ timenda foꝛmidat:q; qui ti menda oĩo nõ expaueſcit · ¶ Quas vero cauſas ãbigendi habeã:ſi nõ tibi hec mea — moleſta ẽ conaboꝛ expꝛimere Sed nõ oĩa pñt hoc tãto: ⁊ tã p̃cipiti diſcurſu explicari ¶ Garũ nẽpe diſcuſſio ꝓPlixitatẽ exigit:bꝛeuitaſ aũt ſuſcepti oꝑiſ cõpẽdiũ flagitat ¶ Niſi bonꝰ ſit vir: pꝛu dentẽ neminẽ eẽ poſſe ¶ Imꝓboꝛũ ſiqui dẽ hoĩm iudicia ꝑinde ſũt vt egrotantiũ guſtus:q nulla ferme ĩ re verũ ſapoꝛẽ ag noſcũt ¶ Geterũ ne pluribꝰ vos remoꝛer exẽplis.¶ Nalo eĩ ꝑpetuo ſiẽtio vti:q; aliqd petere: qd a te ĩpetraturus nõ ſim Et hec qdẽ de me iã hĩc tãdẽ eat᷑ ĩ meſ ſem tuã · Hec ex Tullio ⁊ aliis· ſequuntur ex Caſparino · Ro I'dem. Vpio oĩa palã ad te ſlcribi ⁊ eſt (vt dici᷑ )amicoꝛũ ꝓpꝛiũ oĩa in ter ſe apta habere · Nullã enim artẽ arbitroꝛ eẽ: ꝗᷓ minꝰ gratie: ⁊ magis ĩ cõmodi afferat hoĩbus:q; eandẽ q̃ docet ꝓ alieno ðbito ĩ iudicio ſiſti ⁊ ſideiubere Et eſt notũ ꝓuerbium:qui alteriuſ cauſa dem in laꝗo mittit: ſuo tantũ ꝑiculo 1 ior exoluit: ſed hoc tarde in re mea ꝑ ſpexi · Caſparinus ¶ Siqui ſunt quibus opes ⁊ pecunie ſint: nemo tñ eſt qui nõ malit ſuas res ĩ poꝛtu cõtinẽ: qᷓ; ſe mani feſtis piculis cõmittere· ¶ Opus ẽ itaq; maturatiõe:dum res adhuc p̃t curari:ne . 1 tibi id accedat qdð ſołʒ his euenire: qͥ moꝛ tuo metico marceſcũt. ¶ Tua iam res ĩ tuto eſt:a vt aiunt iam ĩ ꝓpoꝛtu nauigas. Nihil eniʒ qdð ab amicis deſiderari poſſit defuit tibi ad victoꝛiã cauſe tue Nihil cer te natura tua meliꝰ habere poteſt:neqʒ; ĩ duſtria laudabiliꝰ:q; vt te hoĩbꝰ p̃beas: ⁊ ea velis ꝗᷓ ab oĩb us deſiderari ĩtelligis. Eſt enĩ pᷣclare a ſtoicis dictũ · oĩa ĩ terꝛis hoĩm cauſa genita ſũt: homĩes vᷣo hoĩm gratia:vt mutuo ĩterſe officio alter alte ri ſuũ ſtudiũ accẽ modet:neq; aut laboꝛ: aut ꝑiculũ ab ea re nos ðterꝛeat (Rihil enĩ meliꝰ natura pᷣt haberi: aut ĩduſtria dignius cõſequi: q; vt qui ĩ aliqua opini one virtutis poſiti ſũt: ſtudeãt maxie ſe diſſimiles eſſe his qui nõ ꝑñt equo anĩo bene de aliis audire · ¶ Mec mãadata cuʒ adhuc puer eſſem olĩ a pr̃emeo audiebã hec eadẽ nũc ad te ipᷣm quẽ loco filii hẽo libenter ꝑſeribo:qᷓ ſi ſtudio tuo ⁊ virtute ecte iudicas nullũ malum opoꝛtere magnũ videri qð bꝛeue futurũ ſit: ſiqᷣd ẽ qð aliquã anĩo acerbitatẽ afferꝛet:id pu to eſſe qð mala q̃ nobis accidũt nõ expe ctata fuerũt ¶ Oredebã aut aliquem his ad uer ſit atibꝰ finẽ eſſe:aut(qð trito ꝓuer bio dici tẽpus hoĩbus egritudineʒ adi mere:ſed vtrũq; falſũ exꝑioꝛ · Nam ⁊ ira cẽſeq̃ris: ego tuo ꝓfectu maxĩe letaboꝛ· CR foꝛtune ſꝑ crudeſcit. ⁊ quo diutiꝰ his ĩcõ modis atʒz moleſuiis cõflictoꝛ: eo ſꝑ dete rius me habeo ¶ He ſũt ciuiũ noſtroꝛuzʒ artes:cũ res nr̃e ſcðe ſũt:oĩa vltro polli ceri:certare verbis de ſũma bemuolẽtia de ſide · de cõſtantia cũ his qui nos vere amant· Si vero vẽtos mutatos eſſe vide rint rõnem foꝛtunarũ ſuarũ ac liberoꝛũ otius q́; amicoꝛũ habendã eſſe dicẽt:ni hil de antiquis officiis. nihil de bũficiis acceptis cogitãt:⁊ quos ſine ꝑiculo tueri poſient: facile patiunt᷑ a ſe deſertos eſſe hec te admonere pñt ſi pꝛudẽs es: neduʒ tue res adhuc ſũt ꝓſpere: hmõi amicos tuo cũ incõmodo tibi cõpares · Nemo te p̃t meliꝰ docere qᷣd ſit hoc tꝑe cauendum qᷓ ego:qui meo ꝑiculo pꝛudẽs factus ſũ · Ben nego D tua pñtia multũ vo luptatis mic afferꝛet:ſed neſcio qũo eue nit vt nr̃e cogitatões magis obtuſe vide ant᷑:cũ eos ipſos quoſ diligimꝰ ĩtuemur 6 du illis abſẽ tibꝰ eoꝛů de nobis ſtud ia . — jmones·⁊ cõſulia nobiſcũ ipſi cogitamꝰ2 puto hoc ideo nobis accidere ꝙ nri affe ctus habẽt aliquid maiꝰ ac nobiliꝰ:qᷓ; nñi ſenſus poſſint attingẽ · poſſident᷑ quidezʒ aĩo vbi etiã ſũt recõditi ¶ Mihi eni cum maxĩa ꝑſ vite iã exacta ſit nihil pᷣt eẽ quo diu ĩ ea vtendůũ ſit · vr̃a aũt etas q̃ melioꝛi ĩcurſu ẽ.⁊ ĩ futurũ ſpectat multa habʒ:q̃ iure ſibi poſſit ĩgerendis magiſtratibꝰ ꝓ mittere ¶ Ego vo iã magis ociũ q; nego ceiũ cõcedi ſenectuti mee deſidero· vxos qꝗᷓ ĩ ea exoꝛnanda atq; locupletãda occupati eſtis: ꝓ vr̃a ſapiẽtia conſiderabitis qᷣd rei pub. cõueniat · qdquid v de me cõſtitue ntis ego boni cõſulã ¶ Wea quidẽ ſentẽ tia fuit:⁊ itẽ oĩm ꝓhᷣoꝛum ſꝑ vnã rẽ opti me ab vno agi:neq; opoꝛtere ĩgeniũ no ſtrũ cũ vnũ ſit rebus plurnibꝰ ſimul intẽ tum eſſe ¶ Sunt q leuiter inuidiã feren dã putent ac dicãt virtutẽ cũ expectatõe inuidie hoĩbus datã eẽ:nec illũ velle ĩ lau ta ꝑte eſſe qui nõ poſſit ĩuidiam foꝛtiter Pati · vbi res arbitrio meo pene liceret bsrer hãc ſopientiã illis cõcederẽ:⁊ mal lẽ ſine ĩuidia vᷣtute vti q; cum inuidia ¶ Quid enĩ ſanctius ab vllo nr̃m pᷣt fie ri q; odia ꝗᷓ reipub· cã ſuſcepimus: eiuſdẽ reipub.cã deponere · ¶ Eſt enĩ ſꝑ oꝛõ eo rũ ſuſpecta qui ꝓmpti ſũt ad maledicen dũ de alio:cũ vel ĩuidia id faciunt vel ali quo alio dolo:etſi nõ verũ tñ ſimile veri ſit ¶ Neminẽ arbitroꝛ tã iniquo aĩo eſſe qui ĩ his rebꝰ q̃ nullo commodo ſibi aece düt nõ deponeret maliciã ſuaʒ: ⁊ mallet ſe ĩdignũ ſua foꝛtuna vidri E; vt arbi troꝛ ſepe hi q̃ diu ſceleribꝰ ſuis freti ſũt: repetũt ĩterdũ auidiꝰ honeſta ſtudia: ꝗ illi qui ſꝑ ĩter leges ⁊ iudicia viuũt cidit ergo qð ſepe ĩ magnis ĩcẽdiis vide mus:q̃ vbi neglecta fuerĩt: etiã ſi mĩma ab ipſo mitio extiterint:tñ ad ſummũ cõ ſurgũt ¶ Naʒ qð ĩ moꝛbis didi ſolet: ma lũ iſtud recrudeſcit aliqñ aſꝑius q̃; ince pit ¶ Ded ĩde piculũ factũ ẽ:vñ p̃ſidium expectabamꝰ 6 Oĩa (vt dicit) noua hoĩ bus placẽt: ⁊ maxĩe quo magiſ ad hũana ſtudia accedũt. ¶ Sic res eueĩt vbi fides illis debet᷑: quibꝰ nihil pudoꝛis ineſt aut modeſtie Werus ꝓuerbiũ ẽ creſcentibꝰ diuitiis vicia creſcere ¶ Nõ om̃e qð lucz net ſe 0 xiliares habuiſſe legit bito P te cõ (vt ĩ veteri ꝓᷣbio aurũ iudicari debet ¶ Theodoſiꝰ iure optĩo ĩter diuos ceſa res numerãdus:cũ oꝛa bella diuĩs auſpi ciis gereret:ac nomẽ vniꝰ ⁊ ĩmoꝛtalis dei ſignis ⁊ verillis inſcriptis deferꝛet:nõ ſo lũ hoĩes ⁊ arma:ſed etiaʒ ipſos vẽtos au heodoſius ĩpe ratoꝛ maledicentẽ nr̃e maieſtati pene no lumꝰ ſubiacere:quoniã ſi ex leuitate dixe rit cõtẽnendũ ẽ.ſi ab ĩſania mẽtiſ ei miſe rendũ ẽ:ſi aũt ab ĩiuria remittẽdũ ¶ Phi lippꝰ Rex macedonũ:cũ vno tꝑe tres nũ cii leti ſibi veniſſẽt· pꝛimꝰ ꝙ quadꝛigaruʒ curſu olimpia viciſſet · ſcðs ꝙ ꝑmenio eiꝰ duyx dardamoſ ſupaſlet . tereiꝰ ꝙ olimpia filiũ maſculũ edidiſſet:ſublatiſ ĩ celũ ma nibꝰ. O deꝰ ĩquit mediocrẽ his calamita tẽ repone · NHudẽs enĩ Rex nõ ignoꝛabat cꝙ maximis ſucceſſibꝰ foꝛtuna ĩuidere ſo let· hec S arino ꝑpgamẽſi 1 quibul C dã alis Ne eredas laudatoꝛibꝰ tu is: ĩmo irꝛiſoꝛibꝰ tuis aurẽ ne libenter ac cõmodes:qui cũ te adulatõibꝰ fouerĩtꝛi qdammõ nu ore mentis effecerint:ſi ſu pexeris: aut ciconiarũ poſt te colla dephẽdis curuari: aut manu au riculas agitare afini: aut eſtuantẽ canis tendi linguã. Mec ſactus Hieronimus.- Eeerte modernis tꝑibus nec pudicicia nec moꝛũ honeſtaſ mouẽt ad nuptias:ſʒ tm̃ diuitie ⁊ libido. Iðo nec ꝑſeuerat ami cicia· nec ꝓuenit ꝓles aꝑpta. Tdeʒ hieroni mus ad Ruſticũ ¶B Naturã omniuʒ ferme eã eẽ videmꝰ vt ꝓmptioꝛ ſit ac pa ratioꝛ ad culpandũ ea q̃ minus recte agi arbitramur q́; ad laudãduʒ illa qᷓ̃ vident fieri cũ virtute. Poggiꝰ floꝛẽtinus ¶ Cu pio enĩ colloqui ſec ꝑ las:licet hi calo res me reddiderũt ardiuſculũ ad ſcriben duz adeo vᷣt neceſſe ſit etiã vᷣba expiſcari cũ loqui volo:ſʒ ĩteriʒ pluet ⁊ nos bume ctabimur. Tdẽ. ¶ Vereoꝛ ne paruʒ cumu late recẽſuerĩ q̃ ĩ eiꝰ laudẽ veriſſime dici poſſe videbant᷑. Sʒ ea reliquo eloquẽtio ribꝰ:q copioſe ⁊ oꝛnate cogitatiões ſuas mãdare lris pñt · Ego mulierũ moꝛe q̃rũ ſubita cõſilia pꝛudẽtioꝛa habent᷑ qdqᷣd in mẽtẽ venit pꝛio cõceptu exp̃ᷣſſi:relinqñs aliis vberẽ voluerĩt ſcribẽdi facultateʒ Idem ¶ Satis recte videoꝛ cõſuluiſſe qᷣe ti mee futuris amicis licet quidam ex leyj amicis ridẽtes dicant:tũc me artẽ nouaʒ ĩcipe:cũ deſinendũ cſſet: ſed qð bñ ⁊ ho neſte fit id nunq́; fieri ſero putat᷑ · ⁊ quẽ admodũ boni poete extremũ actũ politi oꝛẽ ꝑfectioꝛẽqʒ efficiũt: itidẽ ego qð tꝑis ſuꝑeſt ꝑfectioꝛi vite dedicaui · Catoniſ au tẽ diuoꝛtiũ miſſuʒ faciamus · Multa fere bat illoꝛũ tempoꝛũ cõdicio qᷓ hodie imꝓp bant᷑. Seneca citiꝰ ebꝛietatẽ laudare vult ꝓpter Catonẽ:qᷓ; Catonẽ dehoneſtare ꝓp pter ebꝛietatẽ · Sic tuus Hoggiꝰ qᷣdqd ca to ⁊ phᷣus ⁊ ſtoicꝰ fecit ⁊ honeſtate ⁊ cuʒ virtute exiſtimat feciſſe · verũtamẽ vt Ci cero ſcribit Sponſam cuiqʒ ſuã placere: ſic tu tuã ego meã opionẽ ſeruabo · Tdeʒ · (¶ Quis enĩ taʒ diſſonas tanqʒ varias opiniones ĩ vnũ cõgerat æquis tã ꝓceris capitibꝰ ĩperet g quis eos domet aut re at quoſ vndiq; montiũ clauſtra ⁊ circũ Ra pelagi ambituſ nõ tã ſecuros q; ſuꝑ bos reddidere · Candidꝰ duciſ Mediolani ſecretariꝰ. ¶ Equidẽ vt apud Qurciũ be ne ac ſapiẽter fat᷑ Nexãder · Regũ ducuʒ q; clemẽetia nõ ipſoꝛũ mõ:ſed etiã ĩ illoꝛũ q parẽt ĩgeniis ſita ẽ: obſeq̃o mitigant᷑ ĩ pia · VYbi vero reuerẽtia exceſſit ex aĩs: imis ſũma cõfũdimꝰ:vi opꝰ ẽ vt vĩ repel lamus.ITdẽ · ¶ Male quidẽ res ſe habet: cũ is qͥ parere deberet ĩperare cupit:nec tm̃ cupit ſed vult ⁊ ſe dignũ ducit · Teʒ · Nunc ad maioꝛa ꝓcedamꝰ vt vᷣitas oĩ bus ĩ rebꝰ emineat:q;q; pleraq; adeo le uia ſint ⁊ cõtẽnenda:vt ipſis nulla re me lius qᷓ; taciturnitate queat rñderi. Idem Atqui ſane verũ eſt qð Publs vir ulle egregie doctꝰ ⁊ eruditꝰ ſeribit: monetqʒ; veterẽ ferendo ĩiuriã ĩuitas nouã. ITdem ¶ Et hec circa hãc Rubꝛicã ſat erũt. Nũc de clauſuliſ:qᷓ loco ꝑẽtheſis poni cõſueue runt doctrinã agemꝰ.Et qm̃ rubꝛica hec minus dotata euaderet: verſus aliquos qui ſimiliter loco parẽtheſis:aut alias cõ uenienter ĩ eplłlis locari poterunt: ſubne ctere ſtudeamꝰ:ac tandẽ quaſdã epiſtola rum ſupꝛaſenptiões circa hec abſoluere nra erit intentio· ß ¶ Circa dauſulas : ac circa quoſdaʒ ver ſus qui loco parẽtheſis:aut alias cõueni enter ĩ epiſtolis poni cõſueuerũt · Et cir ca epiſtolarũ ſuꝑꝛaſeriptõnes iuxta meri ta cuiuſq; debite ĩſtituendas re ſcio ¶ Nec vana loquoꝛ cet enĩ verũ dicere ¶ Non eniz eſſe ¶ Nec vana fides ¶ Sic enim ẽ dicẽ dum · ¶ Sic eni vere appellare poſſum. ¶ BDic em̃ placet mihi appellare illũ. ¶¶ Sic em̃ appellas (S enim accipio. ¶ Sic enĩ ſcribit Curius ¶ Quoniã hec — Id quod ignoꝛat nemo ( Vt eos com memoꝛẽ qui patrias ſuas colũt ¶ Quod melius caderet nihil vidi ¶ Neqʒ em̃ fas eſſe arbitroꝛ quicq; me rogantẽ abs te ñ ĩpetrare ¶ H — — !d 5 — „ le nõ erant ¶ Cõuenio aũt quotidie plu rimos· ¶ Nam ⁊ obuiã ꝓceſſeram milia paſſuum centũ quo maturius veniret · HLꝛiocul enĩ aberam a re ipſa ⁊ a locis. „ ¶ Scis enim ꝙ attẽte te audire ſoleam. ¶ Vtinã ceteris rebus poſſem ¶ Neſcio quo meo fato ¶ Abfuimus enĩ duobus menſibus ruſticandi cauſa ( Octauꝰ hic ͤ dies ¶ Sic enĩ arbitrabamur ¶ Quod ego ab adoleſcentia iudicaui ¶ Hꝛolixio res nanq; hoc tꝑe ad te l̃as dare ipſius nuncii frequentia pꝛohibet ( Re; alia vlla fuit cauſa ĩtermiſſionis epiſtolaruʒ: niſi ꝙ vbi eſſes plane neſciebam ¶ Et id feci parce ⁊ molliter ¶ Melius eniʒ ei ca uere volo qᷓ; ipſe aliis ſolet· ¶ Quod ita eſſe cõfido alde eĩ metuo ne frigeas in hibernis ¶ Libet enim iocani ( Verũ tamen nideamus licet ·˖ ſum em̃ a te ĩuita tus ¶ Sed iã ſatis iocati ſumus ¶ Ouis te ferꝛet pᷣter me qui omnia ferꝛe poſſuʒ ¶ ihil em̃ cumulatiꝰ fieri poteſt q; pol liceris ¶ Nihil eĩ te fugere potuit ken em̃ tu putabas. ¶ Boſſe enim te mihiꝑ ſuaſi CDuon facis pꝛofecto ¶ Wibil erm̃ mihi a te poteſt eſſe ſeiunctũ ¶ Eacile eĩ potes ⁊ ſcis amicicie obtemꝑare ¶ DHote rigs autẽ plurimis· ¶ Quomã tu ita vis. ¶ Boteſt enim denegare occupatio tua ¶ BSum em auidioꝛ etiã q̃; ſatis ẽ gloꝛie· ¶¶Eſt enĩ oĩ liberali doctrĩa politiſſimꝰ ¶ d nimis pꝛodigum eſt verbũ (Sur enim nonnulla antiqua ⁊ digna viſu Co nu eſt ⁊ dulcius omnibus G bonum ¶ Eſt em copia munerũ non vir poſſim aliter dicere ¶Eatendum ẽ enim Duto enim etiã atz etiã mihi dicendãũ erant tẽpoꝛa. ¶ Etenĩ penitus ĩſederat· Aura em̃ cõmittenda epiſto tutis ¶ Rara auis in terꝛis coꝛuoc; rari oꝛ albo ¶ Wiſera eſt illa quidem conſola tio tali pᷣſertim viro ſed tamẽ neceſſaria vta me deus ſaluuz velit ſi vere ⁊ non ficte loquoꝛ· ¶ Hec enĩ oꝛnamenta ſunt tibi etiã cum aliis cõmuma ( Non eniz iam ſatis eſt conſilio pugnare : artiſiciuʒ quoddã excogitandum ẽ· ¶ Vt pꝛeclara eſt illa Ciceronis ſentẽtia ( Magne eniʒ nobis eſt ſolicitudini valitudo tua ¶ Oð boni viri eſt. ¶ Nam ex vtraqʒ parte ſũt qui pugnare cupꝑiunt · ¶ Id qð mibi mo leſtiſſumum ẽ n id auertat Fupiter ¶ Ouod dii ꝓbibeant ¶ Nam id quidez vulgare vicium ẽ. ¶ Noui enim gentem illam ¶ Qua mundicia homines qua ele antia ( Quis enim eſſet qui illum tam urioſum arbitraretur (Etenĩ videbat᷑ eſſe commotus. ¶ Dic enĩ iam tandez te hoꝛtari libet· ¶ Leuat enim doloꝛem cõ munis quaſi legis ⁊ humane condicioniſ recoꝛdatio (m exul (vt crude liſſimo peſſimo homini conueniens erat) moꝛ tuus eſt ¶ Quod ſumme deteſtandũ eſt ta enim ab imminentibus malis res pu lica te diuuãte liberabitur ¶ Licet enim verũ dicere · Quod numina vtinam bene vertant ( Nam quin velis non du bito ¶ Quis enim in te id non faciat? ¶ Kominẽ certe non ſperandũ ( Vtoꝛ enĩ libenter verbis tuis ¶ Sic enĩ inſcri ſi Fuuat certe cum ad te ſcribo omia ui libere que ſentio ¶ Salua pace 6a bona venia tua ¶ Hec ex Tullio. Gaſparino ⁊ aliis ſufficiãt. Noteris etiaʒ clauſulas ſupꝛa ꝓxima Rubꝛica poſitas: ſub bꝛeuitate:ac vno verboꝛum ſtructu cõtextaſ loco parẽtheſis cõuenienter col locare:item ⁊ verſus quos nũc ex oꝛdine ponam: qui noſtras epiſtolarum rõnes multo vberioꝛes:elegantioꝛeſqʒ conſtitu ere certiſſime poſſunt: ⁊ quidezʒ maxime uãdo ipſos verſus ſeu carmina nr̃o epi ſlelii generi ꝑ imitationẽ aptiſſime du xerimus accõmodandos; ¶ Sequunt᷑ ex pꝑumo Eneidos Virgilü. G Vſa mihi cãſ memoꝛa · quo numi e leſo ⸗ Quid ue dolẽs regina: deũ tot voluere caſus ¶ BInſignẽ pietate virũ: tot adire laboꝛes Impulerit ? tãte ne aĩs celeſubꝰ ire⸗ Nec dũ etiã cauſe irarũ ſeuiq; dolores Exciderãt animo · (¶ DCõiugio iũgã ſtabili ꝓpriãq; dicabo Omnes vt tecũ meritis ꝓ talibꝰ annos Exigat · pulcra te faciat ꝓle ꝑentem ¶ E Extẽplo enee ſoluũtur frigoꝛe mẽbꝛa Ingeit · 1 duplices tẽdẽs ad ſida palmas Apparẽt rari nãtes in grugite vaſto. E Tãta ne vos generis tenuit fiducia vr̃is oſt mihi nõ ſimili pena cõmiſſa luetis H Maturate fugã regiq; hec dicite veſtro Nõ illi imꝑperiũ pelagi ſeuũq; rudẽtem: Sed mihi ſoꝛte datum. lla ſe iactet in aula. Ac veluti magno ĩ pplo cũ ſepe cooꝛta ẽ Seditio · ſeuitqʒ anis ignobile vulgꝰ tãzz faceſ ⁊ ſaxa volãt· furoꝛ amma mĩſlꝛat Tũ piet ate grauẽ ac meritis ſi foꝛte virũ Qõſpexẽ ſilẽt:arectiſq; auribꝰ aſtãt (quẽ Ule regit dictis aĩos ⁊ pectoꝛa mulcet. Erõte ſub aduerſa ſcoplis pẽdẽtibꝰ ãtꝛũ Intus aque dulces · ¶ Rc pᷣmũ ſilicis ſcĩtillã excutit achates Suſcepitq;ʒ ignẽ foliis:atqʒ arida circuʒ Nutrimta dedit:rapuitqʒ ĩ foĩte flamas ¶LGt dictis merẽtia pectoꝛa mulcet. O ſocii(neq; eĩ ignari ſumꝰ añ maloꝛũ) O paſſi grauiora·dabit deꝰ hiſ quoʒ finẽ Expꝑti reuocate aĩos meſtũq; timoꝛẽ Mittite · foꝛſan ⁊ hec olĩ memiſſe iuuabit Der varios caſus ꝑ tot diſcrimina reruʒ Tendimus in latium Durate:⁊ voſmet rebus ſeruate ſecũdis Talia voce refert curiſq; ingẽtibꝰ eger Spẽ vltu ſimlat:pᷣmit altũ coꝛde dolorẽ pẽq; metũq; ĩt dubii ſeu viuẽ credãt Siue extrema pati ⸗ atis cõtraria fata repẽdẽs Quẽ das ſinẽ rex magne laboꝛum⸗ HMis ego non metas rerũ nec tꝑa pono. Imperium ſine fine dedi · Cõſilia in meliꝰ referet: mecũq; fouebit Romanos. Vt primũ lux alma data eſt Dis felix noſtrũq; leues quẽcũq; laboꝛeʒ Haud equidem tali me dignoꝛ honore Sed ſũma ſequar faſuigia reru. Mlta malꝰſimulãſ vana ſpe luſit amtẽ. Sʒ vos q tãdẽ: q?* aut veniſtis ab oris⸗S Quo ve tenetis iter g q̃rẽti talibꝰ ille Suſpirãs: imoqʒ trahẽs a pectoꝛe voc O dea ſi pᷣma repetẽs ab origine pergaʒ Gt vacet:ãnales noſtroꝛũ audire laborũᷣ Ante diem clauſo cõponet veſꝑ olimpo Me dea mõſtrãte viã:data fata ſecutꝰ Derge mõ ⁊ q̃ te ducit via dirige greſſuʒ Sũt lacrime rerũ ⁊ mẽtẽ moꝛtalia tãägũt Solue metus ·feret hec aliquã tibi fama ſalutem. Sic ait · atʒ aĩm pictura paſcit inani Mlta gemẽs:largoq; hũectat fluĩe vltũ Diua ſolo fixos oculos auerſa tenebat Tũ vo ĩgẽtẽ gemitũ dat pectoꝛe ab imo. Si genꝰ hũanũ ⁊ moꝛtalia tẽnitis arm: At ſpate deoſ mẽores phãdi atʒ nephãdi Dii tibi:ſiq̃ pios reſpectãt numĩa: ſiq̃dſa Vſq́; iu ſticie eſt:⁊ mens ſibi cõſcia recti: Pr emia digna ferãt · ꝗᷓ te iã leta tulerunt Secula. q̃ tãti talẽ genuere parẽteſ. In fꝛeta dũ f luuii cunẽt dũ mõtibꝰũbꝛeb Luſtrabũt:cõuexa polꝰ dũ ſidera paſcet: Sꝑ honos nomẽ tuũ laudeſq;ʒ manebũt Einibꝰ expulſũ patriiſ noua rꝗgna petẽtẽ Quajr̃ agite o tectiſ iuueneſ ſuccedite mĩſ Nõ ignara mali miſeris ſuccurꝛẽ diſco cc Oiĩs ĩ aſcanio cari ſtat cura parẽtis · Sð d te cõfugio ⁊ ſupplłx tua nuĩna poſco ec ex ꝓprimo.Sequũtur ex.i. eneidos Scĩdit᷑ ĩcertũ ſtudia in cõtꝛania vulgus (cEc Accipe nũc danaũ ĩſidias·⁊ cmĩe ab vno Diſce omnes. uadũt vrbẽ ſõno vinoq; ſepultam. (C Cedũtur vigiles poꝛtiſqʒ; patẽtibꝰ orñſes Accipiũt ſocios atʒ agmina cõſcia iũgũt Tẽpꝰ erat quo pᷣma qes moꝛtalibꝰ egris Incipit:⁊ dono diuum gratiſſima ſerpit Iͤn ſomnis . Exorit᷑ clamoꝛqʒ virũ clãgoꝛq; tubarum Irma amẽs capio:nec ſat rõiſ in armi Sʒ glomeraie manũ ⁊ cõcurꝛẽ in arceʒ (h QCũ ſociis ardẽt anĩ ·furoꝛ ir aqʒ mentem Precipitãtplcrũqʒ mori ſuccurrit ĩ ariſ Vna ſalꝰ reis nui ſpare ſalutẽ. ¶( u Quis dadẽè illiꝰ noctis? qͥs funera fãdoc;k Explicʒ gaut poſſit lacrimis eq̃re laboꝛes⸗ Vrbs antiq̃ ruit multos dñata ꝑ annos 4 Plurima ꝑq; vias ſternũtur ĩertia paſſiʒ Coꝛꝑa:ꝑq; domos ⁊ religioſa deoꝛuʒ Liminanec ſoli penas dãt ſãguĩe teucri Quõdaʒ etiã vicuis redit ĩ p̃coꝛdia virtus Heu mihi ĩuitis fas quẽqʒ fidere diuis: (Rupui ſteeerunta come· ⁊ vox fauci uid tm̃ ĩſao iuuat ĩdlgẽ dolori (bꝰ heſit ¶ Mec ex ſecũdo.Sequũt᷑ ex tercio Mihi frigidꝰ horꝛoꝛ· ¶ in Mẽbꝛa q̃tit gelidꝰqʒ coit fodĩe ſãguiſ EQuid nõ moꝛtalia pectoꝛa cogis Ruri ſacra famesæz— S ¶ p Nox erat ⁊ terris aĩalia ſõnus habebat Tũ gelidꝰ toto manabat coꝛꝑe ſudor Coꝛripio e ſtratis coꝛpꝰ. tendoqʒ ſupĩas Ad celũ cũ voce manꝰ.⁊ munera libo Intemerata phocis· r Qedãꝰ ꝓhebo ⁊ moniti melioꝛe ſeq̃mur C ait: ⁊ cũcti dictis paremꝰ ouãtes. nuoluere diẽ nĩbi ⁊ nox hũida celuz Abſtulit · ĩgeĩnãt abruptis nubibꝰ ignes Excutimur curſu ⁊ cecis erꝛamꝰ in vndis Accipite eigo anĩs atzʒ hec mea figite deã t It ſociis ſubita gelidꝰ foꝛmidĩe ſãguis Diiguit · ceeidẽ anĩ.nec iã ãpliꝰ armis Sʒ votis pᷣcibꝰqʒ iubẽt expoſcere pacem Dii ꝓhibete minas:dii tale aùtite caſum Et placidi ſeruate pios· v Tẽdůt vela nothi fugiꝰſpumãtibꝰũdiſ HMic ĩcredibilis rerũ fama occupat aures ¶ Viriguit viſu ĩ medio calor oſſa reliquit Labitur · ⁊ lõgo vix tãdeʒ tẽꝑe fatur· ¶ V Viuo equidẽ vitãq; extꝛema ꝑ oĩa duco Deiecit vultũ:a demiſſa voce locuta eſt. Talia fũdebat lacrimãs longoſq; cebat Incaſſum fletus Et multũ lacrĩas verba int ſingula fudit Nãq; omnẽ eurſũ michi ꝓſpera dixit Religio.⁊ cũcti fuaſerũt numĩe diui ttaliã petere ⁊ terꝛas tẽptare repoſtas. Signa tibi dicã tu cõdita mente teneto ¶ Fata viã ĩueniẽt·aderitq; vocatꝰapollo Hec ſunt que nrã liceat te voce moneri · Kccipe ⁊ h manuũ tibi q̃ mõim̃ta meaꝛũ Sint puer· Sic oculos ſic ille manus ſic oꝛa ferebat. ðq Moſ eꝰ digrediẽſ lacrĩiſ affabaꝛ ab oꝛtiſ Viuite felices qbꝰ eſt foꝛtuna ꝑpacta aʒ ſua.nos alta ex aliis ĩ fata vocamur. ¶ m Incerti quo fata ferãt: vbi ſiſteꝛe det᷑. Litoꝛa tũ patrie lcrimãſ ꝓoꝛtꝰqʒ reliquo Vobis ꝑta quies · Qoꝛpoꝛa curãꝰ.feſſos ſopoꝛ irrigat artꝰ Nec dũ oꝛbẽ mediũ nox hoꝛiſ acta ſbᷣibat Tẽptamꝰq; viã ⁊ velorũ pãdimus alase Fã rubeſcebat ſtellis auroꝛa fugatis: Qũ ꝓcul obſcuros colles: hũilẽqʒ vidẽꝰ Ftaliam. Satis eſt gentem effugiſſe nefandã. Di talẽ terris auertite peſtem. Cf Hoſtqᷓ; fata iubẽt.nec iã dat᷑ vlla facltas Qõſcẽdit pirrã dixitq; nouiſſima veꝛbacg Et vitã infelix multo cũ ſãguine fudit · ¶ Nec ex ·ii · Sequunt᷑ ex iui:eneidorum. Quiſ nouꝰ h̊ nriſ ſucceſſit ſedibꝰhoſpeſab Degeneres aĩos tĩor aꝛguit · heu qbꝰillei Factatꝰ fatiſ? qᷓ bella erb uſta canebat † Si mihi nõ aĩo fixũ ĩmotũq; ſederet · Minc vni foꝛan potui ſuccubere culpe · SDed mihi vel tellꝰoptem ima dehiſcat ; K V pr̃ oĩpotẽſ adigat me fuline ad ũbꝛaſ Pallẽtes: vmbras herebi noctẽqʒ ꝓfũdã Añ pudoꝛ q; te violẽ: aut tua iuꝛa rſoluã lle meos pᷣmꝰ q me ſibi iũyxit amores bſtulit · ille hẽat ſecũ ſeruetq; ſe pulcro Sic effata ſmũ lacrimis ĩpleuit ab oꝛtis Nec dlces ratoſ. veneriſ nec pᷣmia noꝛſ Id cinerẽ aut manes credis cuꝛaĩ ſeplłtoſ His dẽis ĩcẽſũ aiʒ ĩf lamauit amore Im Spẽqʒ dedit dubie mẽti ſoluitq; pudoꝛtẽ Mabes tota quod mẽte petiſti. Krdet amãs dido traxitq; ꝑ oſſa furorez Si mõ qð memoras factũ foꝛtũa ſequat Mecũ erit iſte labor nũc q̃ rõe qð ĩſtat n QCõfieri poſſit paucis Muerte) docebo· Vbi primos craſtinus ortus Q. Ereulent titan:radiiſq; retexerit obem · Occeanũ ĩterea ſurgẽs auroꝛa reliquit klle dies primꝰ leti: primusq; malorũ (p Qauſa fuit· . Eama malũ quo nõ aliud velociuſ vllũq Mobilitate viget:vneſq; acquirit eundo t vero eneas aſpectu obmutuit amẽs(ãar rrecteqʒ hboꝛrore come ⁊ vox faucibus heſit. Nuſq; tuta ſides · Cſ. Imꝓbe ãor qͥ d ñ moꝛtalia pectoꝛa cogiſt Qur mea dẽa negat duras deiĩttè ĩ aures Extremã hãc oro veniã miſerẽ ſororis u Quã mihi cũ dedꝛiſ cumlatã moꝛte rẽittcã Mẽs ĩmota manet lacrĩe voluũt᷑ inaneſ Cõſiliũ vultu tegit ac ſpeʒ frõte ſerenat – —— = S — — E EEAKN Et bene apud mẽoꝛes veteris ſtat grã fi ¶ Nya age rũpe moꝛas · variũ ⁊ mutabile mper femina · Dulces exuuie dũ fata deuſq; ſinebãt ccipite hãc aĩaʒ:meq; his exoluite curiſ Vixi · ⁊ quem dederit curſũ fortuna ꝑegi Et nũc magna mei ſub terꝛaſ ibit imago ¶ CVnguibꝰoꝛa fedãſ ſoꝛoꝛ: ⁊ pectoꝛa pugis Her medios ruit: ac moꝛiẽtẽ noĩe clamat ¶ Hec ex q̃rto· Sequunt᷑ ex·v:eneidos ¶ HSalue ſãcte ꝑens iterũ ſaluete recepti Ne quicq; cĩeres aĩeq;ʒ vmbꝛeq; paterne Intẽti expectãt ſignũ · exultãtiaq; haurit Coꝛda pauoꝛ pulſans · (Cratioꝛ eſt pulcro veniens ĩ coꝛꝑe vᷣtus ESubiiciüt verub⸗ prins ⁊ viſceꝛa toꝛrẽt XAt nõ tardatus caſu neqʒʒ territꝰ heros · XVrcrioꝛ in pugnã redit ac vim ſuſcitat ira Tũ pudor incendit vires ⁊ conſcia vᷣtus Infelix que tanta aĩm dementia capit ¶ CInde vbi clara dedit ſonitum tuba fini bus omnes Haud mora ꝓſiluere ſuis ferit ethera cla mor Nauticus Hullati colles clamore reſultant · (¶ M(Kt pater eneas caſu cõcuſſus acerbo QG Nüc buc ĩgentes nũc illuc pectore curas M⅞⁴àutabat verſans ((mur. Nate dea qfata trahũt ĩtrabũtqʒ; ſequa Quidquid erit ſi = fortũa ferẽdo ẽ. Vnũ ꝓ multis dabitur caput · ¶ Mec ex quĩto eneidorũ · Sequũt᷑ ex · vi R Non hboc ipſa ſibi tꝑs ſpectacula poſcit Subito non vultus non color vnus Nõ cõpte manſere come: ſʒ pectꝰ anellũ Et rabie fera corda tument · ¶ ¶Tu ne cede malis ſʒ cõtra audẽtioꝛ ito. Oia percepi mecũq; animo ante peregi. Q vt te ſupplex peteꝛẽ ⁊ tua limia aduẽ Idem orans mãdata dabat · Tros anchiſeade facilis deſcẽſuſ auerni Noctes atʒ dies patet atri ianua ditis Sʒ reuocare gdũ ſuꝑaſq; euadẽ ad auꝛaſ MHoc opuſ hic labor ẽ· pauci quos equus amauit Jupiter. aut ardẽs euexit ad ethera virtꝰ OIn ſano iuuat indulgere labori. It comes ⁊ paribꝰ curis veſtigia ſigit Multa inter ſeſe vario ſermone fere bãt tʒ bec ipſe ſuo triſti cũ corde volutat · Nũc animis opꝰenea nũc pectore firmo xvüj. Diec age · nãq; mihi fallax haud añ reꝑtR Hoc vno reſpõſo aĩm deluſit apollo · En hec ꝓmiſſa fideſqʒ 5 Da dexterã miſero tecũ me tolle ꝑ vndaſ Deſine fata deũ flecti ſpare pcando GS Sʒ cape dicta memor duri ſolacia ceſus· Sic poꝛ aggredit᷑ dictis atʒ ĩcrepat vltꝛo Eare age qͥ;d veĩas? iã iſtĩc ⁊ cõpᷣme gꝛeſ Si te nulla mouʒ tãte pietatiſ imago Siſte gradũ teqʒ aſpectu ne ſbᷣtiahe nrõ Quẽ fugis gextremum fato quod te allo quor hoc eſt · Talibꝰ eneas ardentẽ ⁊ toꝛua tuẽtem Leniebat dictis aĩm lacrimaſqʒ ciebat · Ila ſolo fixos oculos auerſa tenebat Nec magiſ ĩcepto vultũ ſermone mouet᷑̃ 7 Ouã ſi dura ſilix aut ſtet marpeſia cauteſ Nec vidiſſe ſemel ſatiſ ẽ iuuat vſʒ moꝛari Vt videre virũ fulgẽtiaq; arma ꝑ ũbꝛas Ingẽti trepidare metu ꝑs vertere terga Nãq; vt ſup̃mã falſa ĩter gaudia noctẽ Egerimꝰnoſti.⁊ nimiũ memiĩſſe neceſſe Dlæciſ ⁊ alta qᷣeſ placideqʒ ſimilſa moꝛti Scilicʒ id magnũ ſpans fore munꝰ amãti Diſtulit ĩ ſeꝛa cõmiſſa piacula moꝛtẽ. Diſcite iuſticiã moniti ⁊ ñ tẽnere diuos: Nõ mihi ſi lgue cẽtũ ſint oꝛaqʒ centuʒ( S Eerrea vox · om̃s ſcelerũ cõp̃nde foꝛmas Oĩa penarũ ꝑcurrere noĩa poſſim. Largioꝛ hic os ether ⁊ luĩe veſtit (Caãa DPurpureo ·ſolẽqʒ ſuũ ſua ſidera norunt Dars ĩ gramineiſ exercẽt mẽbꝛa paleſtriſ⸗ Cõtẽdũt ludo ⁊ fulua luctãt᷑ arena · DParſ pedibꝰ plaudunt coreas ⁊ carmi(bb na dicũt · Nec non traitius lõga cum veſte ſacer (Cc dos Obloquitur numeris · Ock ſ. acerdotes caſti dũ vita manebãt Atq; huic rñſũ paucis ita ĩddidit heros Nulli certa domꝰ lucis hitamꝰ opacis d Riparumq; thoros ⁊ prata recẽtia riuis Incolimus· sq; vbi tẽdẽtẽ aduerſũ ꝑ gramĩa viditE Eneã.alacris palmas vtraſq; e di⸗ Effuſeq; genis lacrime ⁊ vox excidit oꝛe · Veniſtli tãdem tuoqʒ expectate parẽti · Vicit iter durum pietas datur ora tueri Nate tua.· Da iũgere dextrã · da genitoꝛ teq; ãplexu Ne ſubtrahe noſtro· L Dicã eqᷣdẽ nec te ſuſpẽſũ nate tenebo g 4 Suſpicit anchiſeſ atʒ oꝛdĩe ſingla pãdit Quiſq; ſuos patimur mães:exiĩde ꝑ ãplũ Mittimur eliſiũ ·⁊ paueci leta arua tenẽꝰ Fmꝑiũ terris amos equabit olimpo. t dubitãꝰ adhuc vᷣtutẽ extẽdere feis g ¶ Vĩicet amoꝛ pĩie laudũq; imẽſa cupido· KR Tu regere ĩꝑio ꝓplos romane memẽto MHMe tibi erũt artes paciq; ĩponere moꝛeʒ HParcere ſubiectis.⁊ debellare ſuꝑbos Dʒ falſa ad celũ mittũt ĩſõnia manes Anchora de ꝓra iacit᷑ ſtãt litoꝛe ꝓuppes ¶ Mec ex ſexto· Dequũt᷑ ex ſeꝑtĩo U Neptun vẽtis impleuit vela ſecundis · nm Co õtinuo ſalue fatis mihi debita tellꝰ⸗ Hic domꝰ hic patria. .— ¶ Ceꝛtatĩ ĩſtaurãt eplaſ atʒ omĩe magno Qrateras leti ſtatuũt ⁊ vina coronant Poſtera cũ ma luſtrabat lãpade terꝛas Orta dies · Martia qͥ ob pr̃iaz pugnãdo vulna paſſi C Eama eſt obſcurior annis ¶ P Tãð letꝰ ait di nrã ĩcepta ſecũdẽt ; ẽ ag ſat dubitẽ haud eqᷣð ĩploꝛaẽ qd vſ Electere ſi neꝗo ſuꝑpos: acherõta mõebo Crin erat foꝛma pᷣſtãti ⁊ coꝛnibꝰ ingẽſ aulatĩ ſeſe tollit maèa altiꝰũdaſ Erigit iec ex ſeptĩo.Sequũt᷑ ex vii. t Sol mediũ celi cõſcẽderat igneꝰ orbem Tũ mihi pᷣma gẽas veſubat flore iuuẽta . t lux cũ primũ terris ſe craſtina reddet Ruyxilio letos dimittã opibꝰq;ʒ iuuabo. ¶ Hec vbi dicta dapes iubʒ blata rpõi Hocula.gramĩeoq;ʒ viros locat ip̃e ſedili Hoſtq; exẽpta fães ⁊ amoꝛ cõpᷣſiꝰ edẽdi Rexr euãdrꝰ ait nõ hec ſolẽnia nobis · Spelũcãqʒ petit:pedibꝰtioꝛ addidit alas HFoꝛtũa omĩpotẽs ⁊ ineuitabile fatum . Faz adeo exierat portis eꝗtatus apertis . ¶ Stãt pauið ĩ muriſ mꝛſ ocdliſq; ſequũt᷑ DPuluereã nubẽ ⁊ fulgẽtes ere cateruas. d quẽ ſic roſeo theumãtiaſ oꝛe loeuta ẽ Agnoutt iuneis dupliceſqʒ ad ſira pal Suſtulit a tli fugiẽtẽ ẽ voce ſecutꝰmas G Sʒ piiſſe ſel ſatiſ ẽ:peccaẽ fuiſſʒ Eemĩeũ Ante ſatis.penitꝰ mõ nõ genꝰ oẽ exoſuʒ Interrupti ignes ater ad ſidera fumus Quecũqʒ mihi fortũa fidelqʒ ẽ( Egredit In veſtris pono gremiis· 4 tz animũ patrie ſtrĩxit pietatis imago Seo nõ augurio potuit depellere peſteʒ gnelteOB* Purpureꝰveluti cũ flos ſuccidit aratroab Lãgueſcit moriẽs:lapſove papaua collo Demiſere caput:pluuia cũ forte grauãt᷑ Tũ magis ĩcreſcũt anĩs diſcordibʒ ire ( Martiꝰa ſtabliſ rapuit luꝑꝰũdiqʒ clãoꝛ llec ex · ix· Sequũt᷑ ex · x.eneidorũ: Tũ pater oĩpotẽs rerũ cui ſũma ptãs(að Inquit eo dicẽte deũ domꝰ alta ſueſcit · Et tremefacta ſolo tellꝰ ſilet arduꝰ etheꝛ Accipite ergo anĩſ atz hec mea figite dẽa Eoꝛtunãq;ʒ ferʒ rex iupiter oĩbuſ idẽ · ¶ Re Eata viam inuenient. èòMD Secumq; volutat Guentus belli varios Rudẽtes foꝛtũa iuuat timidoſq; repellit Der prĩſ hoſpitiũ ⁊ m̃ſaſ q̃s aduẽa adiſti Tũ gẽitoꝛ natã dẽiſ affat᷑ aĩciſCe p R Stat ſua cuiq; dieſ breue ⁊ irꝛeꝑabile tꝑ Oiĩbꝰ ẽ vite :ſʒ famã extẽdẽ fẽ̃iſ Mꝰ vᷣtutiſ Neſcia mẽs hoĩʒ fati ſoꝛtiqʒ fut᷑e opꝰCg Nec ſeruaꝛe modũ rebꝰ ſublata ſecũdiſ· Oiĩpotẽs genitoꝛ tãtõ me crimĩie dignũah Duxiſti .⁊ tantas voluiſii expẽdere pẽas gnouit lõge genitũ preſaga mali mẽe⸗/ Zhebe diu rel ſiq̃ diu moꝛtlibꝰ vlla ẽ Vixiꝰ ¶ Nec ex · x. Sequũt᷑ ex vndecĩo eneidos. Haud Fnafe erã qᷓntũ noua gla ĩ arĩs. (i Et pᷣdulce decus primo certamĩe poſſet Cõſulite ĩ mediũ ⁊ rebꝰ ſueccurrite feſſis. Nulla ſalꝰ bello pacẽ te expoſcimuſ oẽſſak Turne · ſimul pacis ſolũ ĩmobile pignꝰ Sed non replenda eſt eura verbis ·½ ( l Poſcit qͥd ĩuida vᷣtus Exꝑiare licet Qur indecores in limine prinmo Deficĩꝰcur añ thbã trẽoꝛ occupat artuſ⸗ Multa dies variuſq; laboꝛ mutabiliſ eui Retulit ĩ melius:multos alterna reuiſẽſ Luſit:et in ſolio rurſus foꝛtuna locauit- Cogite cõſiliũ ⁊ pacẽ laudate ſedẽtes See ex .xi ·Sequũt᷑ ex · xii · eneidorũ Rut hẽat victoſ cedat lauiia ↄiũx (geuim Reſpice res bello variaſmiſeꝛẽ ꝑntiſ.Lõ Deiꝛge decʒ:foꝛſã miſeꝛoſ melioꝛa ſeq̃nt᷑ en Nõ hchũaĩſ opibʒ ñ ãte mõra · ꝓueniũt Diſce pueꝛ vᷣtutẽ ex me veteꝛũq; laboꝛõio Eortunã ex aliis · nũe te mea dexta bello Defẽſũ dabit:⁊ magna ĩter pᷣmia ducet. Tu facito:mox cũ mat᷑a adoleuit etas ap Sis memor · Meu q;d agat varia ne qcq́; ftuctuat iracq Diᷣſeq;ʒ vocãt aĩʒ ĩ cõtraria cure Eluctuat iraĩtꝰ rũpũt᷑ neſcia vĩci Pectoꝛa uie e E lo ☛ Si — — Vſq; adeo ne mori miſeꝛũ ẽ; vos o michi manes Eſte boni· ¶ KROQuo deꝰ 1 q dura vocat foꝛtũa ſeq̃mur Eoꝛs ⁊ virtꝰ miſcere in nluũůu 4 Hec ex libris eneido· Sequũt᷑ ex bucco· 3 Gt ꝗᷓ tãta fuit Romã tibi cauſa videndis Nũqʒ gꝛauiſ eꝛe domũ mihi dexta ĩ̃dibat (Fnte leues ergo paſcẽt᷑ in ethere cerui. Et freta deſtituẽt nudos in litoꝛe piſces: IFntec(perꝛatis ãborũ finibꝰ) exul Rut arariʒ ꝑtus bibet aut germaĩa tigriʒ Quã nrõ illiꝰlabat᷑ pectoꝛe vultꝰ. ¶ OH Mic tñ hac mecũ poteris reqeſcẽ nocte Erõde ſuꝑ viridi ſũt nobis mitia poma· Qaſtanee molles ⁊ p̃ſſi copia lactis. Gt vꝓcul iã ſũma villarũ culmĩa fumant: Maioreſq; cadũt altis de mõtibꝰ vmbre EO formole puer nimiũ ne crede colori Alba liguſtia cadũt vacinia nigra legũt᷑ Nec te peniteat calamo triuiſſe labelluʒ Hec eadẽ vt ſcierʒ:qd nõ faciebat amĩtas ETorua leena lupüũ ſe eqt᷑: lupꝰ ipᷣe capellã Eloꝛẽtẽ cithiſũ ae laſciua puella:al'ſ ca eclala.ẽ ((Lras Te coridon alexi · trahit ſua q̃nqʒ volup H Me tñ vrit amoꝛ: qͥs eĩ modꝰ aſſit amoꝛi Hiia coridon coꝛdon qᷓ te demẽtia cepit5 PDartiꝰ iſta viris tũ obiciẽda memento· Gt ſi nõ aliqua nocuiſſes moꝛtuꝰ eſſes· E Quid dũñi faciẽt audẽt cũ talia fures⸗ R Gſt mibi nãq; domi pat:ẽ ſiuſta nonca: Bis die nuant ãbo pecꝰ:alter ⁊ hedos Efficiã pꝰᷣhac ne quẽq; voce laceſſas. ¶LOñn age ſiqͥd habes ĩ me mora ñ erit vlla icite qñquideʒ ĩ molli cõſedimꝰherba Et nũc oĩs ager nũc oĩs ꝑturit arbos Niüc frõdent ſilue nũc formoſiſſimꝰ ãnꝰ Malo me galathea petit laſciua puella Et fugit ad ſalices ſe cupit ante videri (NOui legitis flores ⁊ hũi naſcẽtia fragra Frigidꝰ o pũᷣi fugite h̊ latʒ ãguis ĩ he:ꝛba Meu heu q;piĩigui mac ẽ mihi tauꝛꝰ ĩaꝛuo Dic qᷣbꝰ ĩ tris ⁊ eris mibi magnꝰ apollo Tris pateat celi ſpaciuʒ nõ ãpliꝰ vlnas ⸗ Nõ nim ĩter vos tãtas cõponeꝛe lites Olaudite iã riuoſ pueri ſat prata biber̃t R Vltima cumei venit iã caꝛminis etas Magnꝰ ab integro ſeculoꝛũ naſcit᷑ ordo: taʒ redit ⁊ virgo redeũt ſaturnia regna: Iã noua pꝛogenies celo demittitur alto Oara deũ ſoboles magnũ vouiſ ĩcrem̃tũ Iſpice cõnexo nutãtez pondere mũduz. O mihi tũ lõge maneat ꝑs vltima vite · Spinitꝰ.⁊ quãtũ ſat erit tua dicere facta ncipe praue pueꝛ riſu cognoſceꝛe mrẽʒ Lẽta ſalix quãtũ pallẽti cedit oliue· ¶ Puniceis humilis quãtũ ſaliũca roſetis: fudicio nrõ tãtum tibi cedit amintas. Vitiſ vt arboribꝰdecori eſt:vt vitibꝰvu Vt gꝛegibz tauri ſegeteſ vt pĩguibz aꝛuiſ Tu decꝰ oẽ tuis poſtq; te fata tulerunt· Grãdia ſepe quibʒ mãdauĩꝰ oꝛea ſulcis Infelix loliũ ⁊ ſteres dominãtur auene Dro molli viola pro purpureo narciſco QCarduus ⁊ ĩ ſpinis ſurgit paliurꝰ acutis Spgite humũ foliiſ ĩducite fõtibʒ ũbꝛas Tle tuũ carm̃ nob diuĩe poeta Haſtoꝛes Quale ſopoꝛ feſſis ĩ gramĩe:q̃le ꝑ eſtum Dulcis aque ſaliẽte E reſtiguere riuo·. An quicq; tali ſi nobis munere maius⸗ Dũ iuga mõtiſ aꝑ fluuioſ dũ piſciſ ama Dũqʒ thĩo paſcẽt᷑ apeſ dũ roẽ cicade(bit Sp honos nomẽ tuũ laudeſq; manebũt Que tibi que tali reddã ꝓ camine dona⸗ Ha vir go infelix que te dementia cepit. W virgo ĩfelix tu nüc in montibʒ erꝛas · Strata iacẽt paſſi ſua q̃qʒ ſe̊ atbor̃ põa Quid non ſperemus amantes z Non omnia poſſumus omnes Numero deus impare gaudz. Neſcio quid certe ẽ: ⁊ ylaſ ĩ limie latꝛat Nunc victi triſtes qm̃ foꝛs om̃ia veꝛſat ẽ Mic ver purpuꝛeũ:G̊ varioſ fluĩa eircuʒ Sð Fũdit humꝰ floꝛes:hic cãdida ppls ãtro Imminet.⁊ lẽte texunt vmbracla vites· Muc ades · ĩſani feriãt ſine litoꝛa fluctus. Oia fert etas:aim quoʒ.ego ſepe lõgoſe Qãtãdo pueruʒ memĩ me condere ſoles. Nüc oblita mihi tot cana:vox quoʒ me ã fugit ipᷣa · lupi meri vidẽ poꝛeſ. (rim Cauſando noſtros in lõgũ ducis ãores. Deſine plura puer ⁊ q;ð nũc inſtat agãꝰ. Venit ⁊ opilio· tarde venere ſubulci. Oia vincit a moꝛ:⁊ nos cedamuſ amori·. Cuius amoꝛ tãtuʒ mihi creſcit in horas(ff̃ Quãtũ vere nouo viridis ſe ſbiieit alnus Surgamus·ſolʒ eẽ grauis cãtãtibʒ ũbra tunipꝑi grauiſ übꝛa· nocẽt ⁊ frugibʒ übre Gᷓ kte domũ ſate( venit heſperꝰ ite capelle ¶ Hec ex buccoli.Sequuùt᷑ ex CGeoꝛgicis: Da facilẽ curſũ atʒ audacibʒ ãnue ceptis (h Tũc varie venẽè artes.laboꝛ oĩ a vincit èð Improbus.⁊ duris vꝛgẽs ĩ rebʒ egeſtas. Ncſuſua ſignoꝛũ obit ſpeclamur a oꝛtꝰ Ci Quippe etiã feſtis quedã exercere diebꝰ Eas ⁊ iura ſinũt.·riuoſ deduceꝛe nulla Religio vetuit · ſegeti p̃tẽdere ſepẽ. Inſidias auibus moliri:ĩcẽdere repꝛes. Balãtũqʒ gregẽ fluuio meꝛſari ſalubri. K; mpmis vereꝛar̃ deoſ:atz ãnua magne Dacra refer cereri letis oꝑatꝰ ĩ herbis Extreme ſub occaſu hiemis:iã veꝛe ſeno: Tüc agni pĩgues:a tũ molliſſima vina Tũ ſõm dulces:dẽſeq; ĩ mõtibꝰ vmbꝛe · Cuũcta tibi cererẽ pubes agreſlis adoꝛet Qui tu lacte fauos ⁊ miti dilue bacho. Teꝛq; nouas circũ felix eat hoſtia frugeſ Oiĩs quã chorꝰ a ſocii comitent᷑ ouãtes ctt cererẽ clamoꝛe vocẽt ĩ tecta · neq; ãte Palcẽ maturis qſq; ſupponat ariſtis: Quã cereri toꝛta redimitꝰ temꝑa quercu Det motꝰ ĩcõpoſitos. ⁊ carmĩa dicat. Itz hec vt certis poſſimꝰ dicere ſignis. Eſtuſq; pluuiaſqʒ ⁊ agẽteſ frigoꝛa vetoſ- . Ipſe pater ſtatuit· Seuit toto mars impius orbe · Dalue magna pens frugũ ſaturnia tellꝰ ¶ Im Sʒz dubi mars medis erꝛat in armis. Qãdida venit auis lõgis ĩuiſa colubris Tũ pater oĩpotẽs ſedis imbribus ether: Qõiugis ĩ gremiũ lete deſcẽdit.⁊ omnes Magns alit magna comie coꝛpe fetus ¶ Ergo rite ſuũ bacho dicemꝰ honorem Qarmĩbꝰ patriis lãceſqʒ ⁊ liba feremus: . Piĩguiaqʒ ĩ ferubꝰtorrebiꝰ exta colurnis EO fortunatos nimiũ ſua ſibi bõa norĩt Agricolas.qbꝰ ipſa ꝓcul diſcoꝛdibꝰ arĩs Eũdit humo facilẽ victũ iuſuiſſima tellu- Si nõ ĩgẽtẽ foribʒ domus alte ſupbis Mane ſalutãtũ totis voit edibus vndä: Kt ſecura quies ⁊ neſcia fallere vita (Pp Eelix q potuit rerũ cognoſcere cauſas Atq; metus om̃es :et inexorabile fatum Sbiecit pedibʒ.ſtꝛepitũq; acheꝛõtiſ auari Inter ſe adũſis luctãt᷑ coꝛnibꝰ edi· ꝗ Tẽptãda ria eſt qua me quoq; poſſim Tollere hũo victoꝛqʒ virũ volitare ꝑ ora Te ſñ nil altũ mẽs ĩchoat ·en age ſegnes Rumpe moras: 2S ¶ x Optima qqʒ dies miſeris mortalibꝰ eui Dria fugit · ſbeũt moꝛbi.triſuſq; ſenectꝰ Gt labor · ⁊ dure rapit ĩclemẽtia mortis · ¶ Nec nõ 1 peconi ẽ idẽ delectꝰ equino Hi motus aĩorũ atq; Tũ mõ quos ĩ ſpeʒ ſtatuiſ ſũmittẽ gẽtiſ Precipuũ iã ĩde a teneris ĩpẽde laboꝛem Qõtinuo pecoris generoſi pullꝰ ĩ aruis Atiꝰ ĩgredit᷑: ⁊ mollia crura reponit. Primꝰ ⁊ ire viã ·⁊ fluuioſ tẽptaꝛe mĩaceſ Rudet ignoto ſeſe committere ponto Nec varioſ hoꝛrʒ ſtrepituſ illi aꝛdua cuix NXFiꝛgutũq; eaput:bꝛeuiſ aluꝰ:obeſaqʒ t᷑ga Luyxuriatq; thorisaĩ moſũ pectuſ hõeſti Spadices · glauciq; color det᷑rimꝰalbis Gt giluo·tũ ſiqua ſonũ ꝓcul arma dedẽe: Staẽ loco neſcit.micat auribʒ ⁊ trẽit tꝰ QCollectũq; pᷣmẽs voluit ſub naribꝰ ignẽ Deſa iuba:a dextro iactata recũbit in aꝛ t duplyx agit᷑ ꝑ lũbos ſpĩa:cauatqʒ (mo Tellurẽ.⁊ ſolido grauiter ſonat vngula Nec tupi ignoſce ſeneete (comu(tt Erigidꝰ ĩ renerẽ ſenior:fruſtraqʒ laborẽ Ingratũ trabit · ⁊ ſi qũ ad p̃lia vetũ eſt · Nimio ne luxu obtuſior vNſus Sit genitali aruo:⁊ ſulcoſ oblimet ĩerteſ Qarpit eĩ vires paulatĩ vritq; vidẽdov Pemniinn. Om̃e adeo genuſ ĩ tris hoĩtʒq; ferarũq; ¶x 3 Et genul equoreũ · pecudelſ· picteq; volu In furias ignẽqʒ ruũt·ãor oibʒ idẽ (cres Sʒz fugit iteꝛea fugit inepabile tempuſp Cõcreſcũt ſubite currẽti ĩ fluĩe cruſte. £ 4 5b Dira ꝑ ĩcautũ ſerpẽt cõtagia vulgulſ · Dil melioꝛa piis erꝛoꝛẽq; hoſtibʒ ilum · Et vox Audit᷑ fractos ſonituſ imi tata tu Ingẽteſ aĩoſ ãguſto ĩ pectoꝛerſite baꝛü(ac dec ceꝛtamĩa tanta Pulueris exigui iactu cõpᷣſſa quieſcent Oibus vna qes operũ labor oĩbʒ vnus· Eeſſoſq; ſopoꝛ ſuus occupat artus. ¶ Maud credunt celo aduentãtibus euris t genꝰ ĩmortale mãet:miltoſqʒ ꝑ ãnoſ ae Stat fortuna domuſ: ⁊ aui nůant᷑ auoꝛù Pulcrãq; petũt ꝑ vulnera mortẽ ¶ Quis dubiutet naʒ ſepe fauos ignotus adedit Stellio Tãta mee ſi te cepeꝛũt tedia laudis. Oeſariem effuſe nitidam ꝑ candida colla Nouit nãq; oĩa vates · que ſint.q̃ fuerĩt que mox ventura trabantur. Nulla venuſ:mulliq; aĩm flexẽ neetes a Si veio ſolẽ ad rapidũ lunaſq; ſeqnteſ Ordiĩe reſpicies. nunqᷓ; te craſtina fallet Hora.neq;ʒ ĩſidiis noctis capiere ſerene· Luna reuertẽtes cũ pᷣmũ colligit ignes: us. euris inoſze auori G otns „ colla jerit neica teſca allet ene ⸗ nes: eeerrte — — err Si nigruʒ obſcuro cõpᷣndit aera coꝛnu Maximus agricolis pelagoq; pabit᷑ ĩber Kt ſi virgineũ ſuffuderit ore ruborꝗ⸗:·· Ventꝰ erit· vẽto ſemꝑ rubet aurea phebe Sin oꝛtu q̃rto(nãq; is certiſſimꝰ autor) DPura:neq; obtuſis ꝑ celũ coꝛnibꝰ ibit: Totꝰ 2 ſlle dies ⁊ qui naſcentur ab illo Exactũ ad menſẽ pluuia vẽtiſq; carebũt Sol quoqʒ exoriẽs ⁊ cũ ſe cõdet ĩ vndas Signa dabit · ſolẽ certiſſima ſigna ſeqnẽ Et que mãe refert: que ſurgẽtibꝰaſtris Ille vbi naſcẽtẽ maculis variauerit ortũ QOõditus ĩ nubẽ medioq; refugerit oꝛbe: Suſpecii tibi ſĩt ĩbres · nãqʒ vꝛgz ab alto Frboribꝰqʒ ſatiſq; nothus pecoriq; ſini Kut vbi ſub lucẽ dẽſa ĩt nubila ſeſe(ſter Diũſi rũpẽt radii:aut vbi pallida ſurgit Titani croceũ linquẽs auroꝛa cubile: Heu male tũ mites defẽdit pãpinꝰ vuas rida grando · Hoc etiam e mẽ DProfuerit memĩſſe magis· nã ſepe vidẽꝰ vpſiꝰ in vultu varios errare colores · Ceruleꝰ pluuiã denũciat· igneꝰ euros: Omĩa tũ pariteꝛ vẽto nimbiſq; videbis Eeruere Lucidꝰ orbis erit:fꝛuſtra terꝛebe nimbis Deniq; qͥd veſꝑ ſerꝰ vehat:vnde ſerenas Vẽtꝰ agat nubes:qd cogitet hũidꝰauſteꝛ Sol tibi ſigna dabit · ſolẽ quis dicere flim e e Tum multa in tectis crepitans ſalit hor ſo cũ iã decedet olimpo⸗: Sin macule ĩcipiẽt rutilo ĩmiſcerieꝛ igni It ſi cum referetqʒ diẽ condetq;ʒ relatuʒ Et claro ſiuas cernes aquilone moueri. Kudeat xlibris geoꝛgicorũ Sequi tur vid ere ex uuenail. V EGSp ego auditoꝛ tm̃ nũq; ne reponam: Vexatꝰ totiẽs ¶ Prĩcipiũ Tuuenal ſatirici lucus Martis · Bſt noſ ergo manꝰferule ſubduxiꝰ.⁊ noſ Dormiret · Vnciolã ꝓculeiꝰ hẽt ſed gillo deuncem DPartes quiſq; ſuas ad mẽſurã inguinis beres Accipiat· ¶ Ouid en ſaluis infamia numis 5 Doctus ⁊ ad calicẽ vigilãti ſtertere naſo Et multũ referẽs de mecenate ſupino. Rude aliquid breuibz gaziſ caꝛcẽ dignũ Si vis eſſe aliquid· ꝓbitas laudat᷑ ⁊ algʒ Nota magis nulli domus eſt ſua q; mihi Cõſilium dedimuſ ſille pᷣuatus vt altum ic nullꝰpᷣbiſ pudoꝛ· aut reuerẽtia m̃ſe ſpice qͥ;d faciãt cõmertia venerat obſes Mic fiunt hbomines 22? Nũuc ſacri fõtis nem us a delubꝛa locani¶ Iudeis · quorũ cophinꝰ fenũq; ſuꝑppellex · Maneãt qui nigrũ in cãdida vertüt Quis nũc diligit᷑ niſi cõſciꝰ⁊ cui feruẽsE Gſtuat occultis aĩmus ſꝑq; tacendis Nil tibi ſe debere putat:nil cõfeꝛet vnqʒ DHarticipẽ qui te ſecreti fecit honelſti Creculus eſuriẽs in celũ iuſſeris ibit · Hec eadẽ licet ⁊ nobis laudare:ſed illis Creditur· Quãtũ quiſqʒ ſua numoꝛũ ſeꝛuat ĩ arcaE Tantũ habet ꝛ fidei · M Nil habet infelix paupertas durius ĩ ſexl Ouã ꝙ ridiculos homines facit · Haud facile emeꝛgũt quoꝛũ virtutibʒ ob ſtat Res anguſta domi · = Cõmune id viciũ ẽ hic viuimꝰ ãbitioſa PHaupꝑtate omnes ·q̃ᷓd te moroꝛẽ omĩa ro me Cum precio· HS Viuẽdũ eſt illic vbi nulla incendia:nulli Nocte metus· Lectꝰeꝛat codꝛo.procla mĩoꝛ. vrceoli ſe eR Cẽtũ conuiue:ſequit᷑ ſua quẽqʒ culina Nam quid agas cũ te furioſus cogat idem Eoꝛtioꝛ· Libertas pauperis hec eſt. DPulſatus rogat ⁊ pugnis bñ ceſꝰ adoꝛat Vt liceat paucis cũ dẽtibus inde reueꝛti. Hiis aliis poterã ⁊ plures ſbᷣnectẽ cãs N Sʒ iumẽta vocãt inclinat:eũdũ eſt · Vt ꝑhibẽt qͥ de magnis maiora loquant Qonſilium laudo artificis “ Res fiſci ẽ vbicunqʒ; natat · donabit᷑ eꝛgo Ne pareat · MZV Ille igiẽ᷑ nunq; direxit bꝛachia contra(O Toꝛrentem.nec ciuis erat qͥ libera poſſʒ Verba animi ꝓferre:et vitã pẽdere vero Quãuis iurato metuã tibi credere teſti Nurima ſunt que non audent homines pertuſa dicere lana · Vilibus ancipites fũgi ponẽtur amicis (Q Boletus domino. Minꝰ quis melior ploꝛante gulaz ¶ Spes bñ cenãdi vos ðcipit · ecce dabit iã Semeſũ lepoꝛẽ atq; aliqd de cluĩbʒ apꝛi Alle ſapit qui te ſic vtitur:omnia ferre Si potes ⁊ debes pulſãdũ vertice raſo Nrebebis qñqʒ caput nec dira timebis le. . 4 Elagra pati · bis epulis ⁊ tli dignꝰ amico Quippe aliter tũc oꝛbe nouo ce loq; recẽ ti Viuebant homines · . ¶ Sntiquũ ⁊ vetꝰ ẽ alienũ poſtume lectuzʒ Eerꝛe potes dñaʒ ſaluis tot reſlibꝰvllam Qum pateãt alte ealigãteſqʒ feneſtre Qũ tibi viciũ ſe pꝛebeat emiliꝰ pons · O medici mediam pertũdite venam · Vnus ybernie vir ſufficit s ocius illud Extoꝛquebis vt hec oculo eõtẽta ſit vno An expectes vt quĩtilianus ametur g „— 7 Cõcutere · atʒ ſacri geniũ cõtẽnere fulcri . — Eoꝛtem animum preſtant rebus quas turpiter audent Si iubeat eõ iuny:durũ eſt eõſcẽde nauẽ Tic ſentina grauis: tũ ſũmus vertit᷑ aer Que mechũ Sae ſtõacho vałʒ · illa maꝛtũ Cõuomit · hec ĩter nautas ⁊ pꝛãdʒ ⁊ erꝛat Der puppẽ ·⁊ duros gaudet tractare ru dentes. ¶CCeperat · Nam ſergiolus iam radere guttur ¶ Rara auis ĩ terriſ nigroq; ſimillia cigno Quis ferat vxoꝛẽ g cin cõſtãt oĩa· ¶ Quid enĩ nõ excitat inguem 5 ox blãda ⁊ nequã digitos habet · Pacies tua computat annos · a Prĩa peregrĩos obſcena pecuĩa moꝛes Intulit. ⁊ turpi fregerũt ſecula luxu Diuitie moles· quid eĩ ve nuſ ebria curat Inguĩs ⁊ capitiſ que ſũt diſerimĩa neſcit Airãdiaqʒ mediiſ iã noctibꝰoſtrea moꝛdʒ ¶ Eb Fudio quid vetereſ olĩ moneatis amici DNone ſerã:cobibe · quis cuſtodiet ip̃os QCuſtodes ?g cauta ẽ.⁊ ab illis ĩcipit vxor Kamq; eadẽ fũmiſ ꝑiter mĩmiſq; libido E Multiſ res ãguſta domi ſʒ nulla pudoꝛẽ Pauptatiſ habʒ. nec ſe metit᷑ ad illum Quẽ dedit hec poſuitqʒ modum· tamen vtile quid ſit DProſpiciũt aliqñ viri.friguſq; famẽqʒ Ed Eormca tãdẽ quidã expauere mꝗr̃a Hrodiga nõ ſẽtit ꝑeuntem feĩa cenſum c velut exhauſta rediuiuꝰ pullulet arca Numus.·⁊ e pleno ſꝑ tollatur aceruo Nõ vnq; repetũt q̃nta ſibi gaudia cõſtẽt Ee Nil nõ ꝑmittit mulieꝛ ſibi:cpe putat nil Intolerabilius nihil eſt q́; femina diues. EErcepit blãda ĩtrãtes atʒ era popoſcit 7 Continueq;ʒ iacens cunctoruʒ obſoꝛbuit (Sg Si verũ excutias facies nõ vxoꝛ amat Tres ruge ſbeãt:⁊ ſeſe cutis arida laxet: Eiãt obſcuri dentes:oculiqʒ minores: Collige ſarcinolas dicet libertus ⁊ exi· Iam grauis es nobiſ a ſepe emũgeris en Ocius ꝓpera ſicco vemi altera naſo· Si tibi ſimplicitas vxoria deditus vni (h Eſt animꝰ: ſũmitte caput ceruice parata Eerre iugũ.nullã ĩuenies q̃ ꝑcat amanti Frdeat ipſa licʒ · tormẽtis gaudʒ amãtis Et ſpoliis ·· Nulla vnqʒ de moꝛte hominis cuntatio (i longa eſt · . O demẽs ita ſeruꝰ hõ eſt:nil fecerit eſto Hoc volo ſic iubeo ſit ꝓratõe voluntaſc;k mperat ergo viro Deſperãda tibi ſalua cõcoꝛdia ſocru · Ala docet ſpoliis nudi gaudere mariti Ala docet miſſis a coꝛruptõe tabellis Nil rude nil ſiplex reſ. ribere veapir illa OQOuſtodes·aut ere domat.tũc corꝑe ſano Aduocat aꝛchigenẽ oñoſaq; pallia iactat Kbditꝰ ĩterea latet ⁊ ſecretus adulter Fmpatiẽſq; more pauet ⁊ pᷣpucia ducit: Nulla fere cauſa eſt in qua non feia litẽ Mouerit. Semp habʒ liteſ altemaq; iurgia AR In quo nupta iaqʒ: ⁊ mĩ mũ doꝛmit᷑ ĩ illo Tüc guis illa viro:tũc oꝛba tigride peioꝛ Cũ ſimulat gemitꝰ occulti conſcia facti · Kut odit pueros · aut ficta pellice ploꝛat Vberibuſqʒ lacrimis ſꝑq; paratis In ſtatione ſua · Qlames licet ⁊ mare celo Confundas · hõ ſũ.nihil eſt audaciꝰ illis Deprenſis· irã atʒ aĩos a crimie ſumũt · Vt ſpectet ludos cõducit oculina veſtem Qõducit comites·ſellã. ceruic al amicas Imponit finẽ ſapiẽs ⁊ rebꝰ honeſtis Cnn Nãq; docta ninnſ cupit ⁊ facũda videri · t hinc miſeri fiſcãt᷑ labia marit ο d mechũ lota veniũt cute · qñ videri Vult foꝛmoſa domi gmechilſ foliata ꝑant Virgine pigmea nulliſ adiuta cotuꝛnis Pp Et leuis erecta coſurgit ad oſcla plãta Ille petit veniã quotiẽs ñ abſtĩet vxoꝛꝗq QConcubitu.ſacris obſeruandiſqʒ diebus Magnaq; debet᷑ violato pena ceaduco. Et genꝰ humanũ dãnat caligo futuri · Vos ego pupilli mõeo quibꝰ ãplioꝛẽ reſ Quſtodite aĩas:⁊ nulli credite menſe· Mlinoꝛ admiratio ſumnis = 7 = [☛ ˙ — — [= Fnte pedes·· Rara in tenui facundia panno-· ( ma ¶ 8R Ouis coloꝛ.⁊ qð ſit cãe gñs · atqʒ vbi ſũ Queſiio ·q̃ veniant diuerſa parte ſagitte Noſſe volũt hoĩes mercedẽ ſoluè nemo; ¶ Si foꝛtuna volet fies de rhetoꝛe conſul. Zi volet hec eadẽ fies de cõſule rhetoꝛ · Eeliy ille tñ coꝛuo quoqʒ rarioꝛ albo ( Tota licet veteres exoꝛnẽt vndiq; cere· Ktria. nobilitas ſola ẽ atʒ vnica virtus ¶ EHMiſerũ eſt aliene ĩcumbere fame · Sũmũ crede nephas aĩam p̃ferꝛe pudoꝛi Et ꝓpter vitam viuendi ꝑdere cauſas ¶ Pone ire frena modumqʒ Pone ⁊ auaricie miſerere inopũ ſocioꝛũ · Oſſa vides regũ vacuis exuſta medullis. eſpice quid moneãt leges · (H —„ Qurandũ ĩpꝛimis ne magna ĩiuria fiat Eoꝛtibꝰ ⁊ miſeris tollas licʒ oẽ qð vſq; ẽ Kuri atz argẽti ſcutũ gladiũqʒ reliques St iacula galeã · ſpoliatis arma ſupſũt · Q¶Q¶ Om ne aĩ viciũ tanto cõſpectius in ſe VUrimẽ habet: quãto maioꝛ qᷓ peccat hẽt᷑ · /¶ EKEata regũt hoĩes fatũ ẽ in ꝑtibus illis ¶ LOmibꝰ ĩ rebꝰ numerent᷑ deinde laboꝛes An facile ⁊ pꝛonũ ẽ agẽ ĩtra viſcera penẽ Legitimũ · atʒz illic heſterne occurꝛẽ cene Seruꝰ erit minꝰ ille miſer qͥ foderit agrũ Non dominum . ¶ã ¶ O coꝛidon coꝛidon ſecretũ diuitis vllũ Eſſe putas · ſerui vt taceãt iumẽta loqñt᷑ Gt canis poſteſ ⁊ marmoꝛa clande fene ſtras . Hr men Vela tegãt rimas·iũge hoſtia·tollito lu medio ⁊ clamẽt oẽs· ꝓpe nemo ĩcũbat OQð tamẽ ad cantũ galli facit ille ſecũdi: LPDiꝛoximus ante diem caupo ſciet · ¶ N Viuendũ recte tũ ꝓpter plurĩa: tũ his ꝛecipue cauſis vt linguas mancipioꝛuʒ Qontẽnas·nã lĩgua mali ꝑs peſſima ſʒui O Vtile cõſiliũ mò ſed cõmune dedilti Nũc mihi ꝗᷣ ſuades pꝰ dãnũ tꝑis ⁊ ſpes Deceptas · feſtinat em̃ decurꝛere velox Eloſculłꝰ.anguſte miſereq; bꝛeuiſſiã vite DPoꝛcio · dũ bibĩꝰ.dũ ſʒta.uguẽta puellas Poſcimus · obꝛepit ñ ĩtellecta ſenectus Debet᷑ mõſtris quotiẽs facit ira nocentẽ Nos tũ hꝰ agimꝰ tenuiq; ĩ puluẽ ſulcos Ducimus litus ſterili verſamuſ aratro Reſpicit hoc pꝛimũ qͥ litigat an tibi ſzui Octo · decẽ comitel · poſita ſit ſella togati 34 Rarus venit ĩ cenacula niiles · Cantabit vacuꝰ coꝛã latrone viatoꝛ (D Xd generũ cereril ſiñ cede ac vulnẽ pau Delſcẽdũt reges ⁊ ſicca moꝛte tirãni (ci Exitus ergo quis ẽ o gloꝛia Moꝛs ſola fatetur Quantula ſint hoĩm coꝛpuſcula. Da ſpaciũ vite multos da iupiter ãn os Moc rcto vultu ſolũ hoc ⁊ pallidꝰ optas Sʒ q; cõtinuis ⁊ quãtis lõga ſenectus ( Plena malis? defoꝛmẽ ⁊ tetrũ añ oĩa vul Diſſimilẽq; ſui defoꝛmẽ ꝓ cute pelleʒ ctũ DPendẽteſq; genas ⁊ tales aſpice rugag Sed tuꝰ endimion dilecte fiet adulter G Matrone · mox cũ ðderit ſeruilia numos Eiet ⁊ illiꝰ quã nõ amat · exuet omnem Ooꝛpis oꝛnatũ.qᷣd eĩ vlla negauerit vdis Inguinibusez Qñqdẽ accepto claudẽdaẽ ianua dãno E Quippe minuti L Sempꝑ ⁊ firmi ẽ aĩ exiguiq; voluptas Vltio · cõtinuo ſic collige ꝙ vindicta Nemo magis gaudet q́; femina· D Dociles imitandis Turpibus ac pꝛauis omnes ſumus. Oreſcit amoꝛ nũmi qtũ pecuĩa creſcit (¶ Terꝛa malos homĩes nũc educat atq;ʒ Ca puſilos MrUðð Ergo deꝰ quoſcũqʒ aſpexit ridet ⁊ odit · Mec Tuuenalis· Sequunt᷑ ex ꝑſio Quis eypediuit pſitaco ſuum chere⸗ ¶ bb Dicaſe 3 docuit nr̃a verba conari 5 NMlagiſier artis ingeniiqʒ largitoꝛ: Venter · negatas artifex ſequi voces O curas hoĩm o quãtũ ẽ ĩ rebꝰ ĩane · EC Quid faciã ? ſʒ ſũ petulãti ſplene cachino· Scire tuũ nihil ẽ ñ te ſcire hꝰ ſciat altendð At pulcrũ ẽ digito mõſtrari ⁊ dicier hic ẽ Rides ait · ⁊ nĩis vncis Naribꝰ ĩdulges· SE O iune a tergo quẽ nulla cicoĩa pinſit. f Nec manꝰ auriculas imitata ẽ nobil albas Nec lingue quantũ ſitiat canis apula tĩ Vos o patriti ſanguis quos viuẽ fas ẽ Occipiti ceco poſtice curꝛite ſanne· Non ſecꝰ acſi oculo rubꝛicã dirigit vno · Ruriculas aſini quis nõ habetz— GEleboꝛũ fruſtra cũ iã cutiſ egra tũebitg Hoſcẽtes videas: veniẽti occurꝛẽ moꝛbo Gt qd opꝰ cathero magnos ꝓmittẽ mõteſ Diſcite o miſeri cãs cognoſcite rerũ (do Quid ſumꝰ.ãt qdnã victuri gignimur oꝛ Quis datus:aut mete: q; mollis flexus: Vnde: (aſper Quis modꝰ argẽto:q̃d fas optare: quid Vtile numus hʒ. patrie cariqʒ ꝓpĩquis Quantum elargiri deceat · quẽ te deꝰ eſſe fJuſſit.⁊ hũana q ꝑte locatꝰ es ĩ re. (trã (b Tãge miſer venas ⁊ pone ĩ pectoꝛe dex Nil calet bic:ſũmoſqʒ pedes attĩge: ma nuſq; Non frigent. Egregium cum me vicinia dicat: Non credam. EReſpue qð ñ es:tollat ſua mũera cerdo Tecuʒ habita.⁊ noꝛis q; ſit tibi curta ſup ellex. kk Vatibꝰ hic mos ẽ cẽtũ ſibi poſcẽ voces Qentũ oꝛa·⁊ liguaſ optare ĩ carmĩe cẽtũ ¶ Eolle pꝛemis ventos nec clauſo murmu re raucus. Neſcio quid graue tecũ coꝛnicaris ĩepte Nec ſclopo tumidas ĩtẽdis rũꝑe buccas Verba toge ſeqᷓ̃ris iunctura c Hic ego cẽtenas auſim depoſcere voces Vt quantũ mihi te ſinuoſo ĩ pectoꝛe fixi Voce trahã pura totũq; hec vba ĩſignẽt Oð latet arcana nõ enarꝛabile febꝛꝛ ¶ mi Tecũ etem̃ memĩ lõgos cõſumẽ ſoles St tecũ pꝛias epulis decerpere noctes Vnũ opꝰ ⁊ rquiẽ ꝑiter diſponimꝰ ambo Atq; verecũda laxamus ſena menſa. ¶ in Nõ equidẽ hoc dubites amboꝛũ federe Cõſẽtire dies ⁊ ab vno ſidere duci (ẽcto Noſtra vel equali ſuſpẽdat tẽpoꝛa libꝛa Neſcio qʒð certe ẽ ꝙ me tibi tꝑet aſtrum. Co Mille hoĩm ſpecies ⁊ rerũ diſcoloꝛ vſꝰ Velle ſuũ cuiq;ʒ ẽ nec voto viuit᷑ vno· Mercibꝰ hic italis mutat ſub ſole recẽti Rugoſuʒ piꝑ· ⁊ pallentis grana cumini- HMic ſat᷑ iriguo mauult turgeſcere ſõno lic cãpo ĩdulget:hunce alia dcoquit · ille In venerẽ putris · ſʒ cũ lapidoſa chirogra Eregerit articulos veteris ramalia fagi Tũc craſſos trãſiſſe dies lucẽq; paluſtrẽ Gct ſibi iã ſeri vitã ĩgemuere relictam · ¶PP Detite hinc iuueneſq; ſeneſg Einem aĩo certũ.miſeriſq; viatiea canis Oras hoc fiet · idẽ eras fiet g qͥd q̃ſi ma Nẽpe diẽ dõas · ſʒ cũ lux altera veĩt gnũ Fam eras heſternũ conſumpſimꝰ . ecee aliud cras idus acri Ore teris modico pallẽtes radere moꝛes Doctus.⁊ ĩgenuo culpã defigere ludo· Cgerit hos annos.a ſꝑ pauluʒ erit vlttra (See pſi? Sequũt᷑ ex QOui.de ſine tituuluo Acrius iuitos multoq; ferocius viget Cr Quã q̃ ſeruitiũ ferꝛe fatent᷑ amoꝛ (¶ vꝛeg Tu quoq; ñ paucos(ſi te bñ nouimꝰ) C Tu quoq; pᷣteriẽs vulnera multa dabis. Non pñ̃t (licet ipſe velis) ceſſare ſagitte Feruida vicio flãma vapoꝛi nocet Verba ſuꝑciliiſ ſine voce loquẽtia dicã t Que tu ĩddiðriſ ego pꝛꝰ pocula ſumã Gt qua tu biberis hac ego ꝑte bibam Nlilta mäer meo arſen imlta Pterue E. xemꝑliq; metu toꝛqueoꝛ ipſe mei.· Vir bibat vſq; roga pᷣcibꝰ tñ oſcula dep Dũqʒ bibit furtĩ ſi potes adde merũ · ſint Si bñ cõpoſitus vino ſomnoq;ʒ iacebit Conſiuiũ nobis reſq; locuſq; dabunt. Flla verecũdis lux ẽ pᷣbenda puellis Qua timidꝰ latebꝛas ſperat habẽ pudoꝛ. Vt ſtetit añ oculos poſito velaĩe nros h In toto nuſq; coꝛpoꝛe feda fuit Quos humeros ·qles vidi tetigiq; lactos Foꝛma puellarũ q; fuit apta pꝛemi Quã caſtigato planꝰ ſub pectoꝛe vẽter · Quã ⁊ quale latꝰ qᷓ; iuuenile femur· Singula qᷣd referã: nil nõ laudabile vidi Gt nudũ pꝛeſſi coꝛpꝰ aduſq; meum Oetera qͥs neſcit:feſſi requieuimꝰ ambo- Hꝛoueniãt medü ſic mihi ſepe dies. Vꝛbibꝰ obſeſſis clauſe munimĩa poꝛte (ac Pꝛoſunt ĩ media pace quid arma times Quid facies hoſii ſi ſic excludis amantẽ⸗ Heu melioꝛ quãto ſoꝛſ tua ſoꝛte mea ẽ ð — Nox ⁊ ſãoꝛ nũq; mibi moðrabile ſuadẽtae la pudoꝛe vacat liber amoꝛq; metu · Omia cõſumpſi nec te pᷣcibuſqʒ miniſq; Mouimus: (vultu Kſtitit illa amẽs albo ⁊ ſine ſanguine (al Eranimes artus ⁊ menbꝛa tremẽtia vidi· Suſpẽſeq; diu lacrime fluyere per oꝛa Qualiter abiecta de niue manat aqua. At tu ne dubita minuit vĩdicta doloꝛẽ C Quelibet ĩfirmas adiuuat ira manus.( Tam felix eſſes q; foꝛmoſiſſima vellem (ai Ludũt foꝛmoſe caſta ẽ quã nemo rogauit t ſi ruſticitas nõ vetat ipſa rogat.· Labit᷑ occulte fallitq; volubilis etas ( Et celer amiſſis labitur annus equis. PHartiꝰ exigito pᷣcium dũ retia tendis Ne fugiãt.captos legibꝰ vre tuis Sepe ſimultates ira moꝛata facit. — — — + — lxxij RNec ſiquẽ falles tu ꝑiurare timeto C Poſtmodo de ſtipula grãdis aceruꝰ erit pre Won bene ſi tollas pᷣlia durat amoꝛ C ¶ Impia ſub dulci melle venena latent 8. ¶Di tibi dẽt nudoſq; lares ĩ opemq; ſene te Et lõgas hiemes p̃petuãq; ſiim (ctã ¶ Wilitat oĩſ amãs ⁊ hʒ ſua caſtra cupido ſtt Que bello ẽ habilis veneri quoqʒ cõueĩt W Turpe ſenex miles cpe ſenil amoꝛ (etas Quos petiere duces aĩos ĩ milite foꝛti Hos petit in ſocio bella puella viro Quis niſi vl miles vel amãs ⁊ frigoꝛa no C Et dẽſo mixtas ꝑferet ĩbꝛe niues: (ctis int Ille graues vꝛbes hic dure limẽ amice Obſiet · hic poꝛtas frãgit ac ille foꝛes Ergo deſidiã quicũqʒ vocabit amoꝛẽ Deſinat · ingenii ẽ exꝑientis amoꝛ: , Inde vides agilẽ nocturna bella gerentẽ Qui nolet fieri deſidioſus amet · ECur ſim mutatꝰ q̃ris qꝛ munera poſcis Hec te nõ patit᷑ cauſa placere mihi. Stat meretrix ẽto quouiſ mercabiliſ ere Non bene cõducti vendũt pꝑiuria teſtes MCratia ꝓ rebus merito debet iemptis Diꝛo male cõducto gratia mulla thoꝛo Omnia conductoꝛ ſoluit mercede ſoluta Nec manet officio debitoꝛ ille tuo · Darcite foꝛmoſe pꝛeciũ ꝓ nocte paciſci Nõ ba bet euẽtus ſoꝛdida pꝛeda bonos · Nec tñ indignũ eſt a diuite pꝛemia poſci Munera poſcẽti que dare poſ ſit habet · Carpite de plenis pẽdentibꝰ vitibꝰ vuas Prebeat autũni poma benignꝰ age· Officiũ pauꝑ pꝛebeat ſtudiũq; fidem Quidòᷣd habet domĩe cõferat omne ſue · Eſt quoq; carminibuſ meritas celebꝛare puellas Dos mea · quã volui nota ſit arte mea· Secindüũtur veſtes gẽme frãgũt᷑ et auruʒ Oarmina que tribuẽt fama ꝑhẽniſ erit · Nõ dare ſed pꝛeciũ poſci dedignoꝛ ⁊ odi Quod nego poſcẽti deſine velle dabo · ¶ Nic iuuat ĩ teneris dñe iacuiſſe laceꝛtiſ Oĩa ꝑppeterer ſed ſurgere mane puellas Ouis niſi cui nõ eſt vlla puella feratæz- Optaui quotiẽs ne nox mihi cedẽ vellz · L Mollierãt duras dulcia verba foꝛes. . It facies tenere laudata eſt ſepe puelle · Quẽ metuit quiſq; perire cupit. ¶ Wir doluit fame dãna puelle tulit · Grede mihi nili ſũt crimia grata marito — — S lxxij. — Viderit ipſe licet: credet tñ ille negãti · Dãnabitqʒ oculos et ſibi verba dabit· Iſpiciet domĩe lacrimas: ploꝛabit ⁊ ip̃ᷣe. N Quid pᷣcibꝰ noſtris mollius eſſe poteſt⸗ ¶N Nõ caret effectu quod voluere duo. Oentü ſüt cauſe cur ego ſẽꝑ amẽ; ¶ Oſcula cãtãti rapta dediſſe veli. H Qãdida me capiet capiet me flaua puel Eſt ⁊ in fuſco grata coloꝛe venus. ( la Nullus amoꝛ tãti eſt abeas pharetrate cupido: Vt mihi ſint totiẽs maxĩa vota mori. REelix qui quod amat defẽdẽè foꝛtit audʒ Quod decuit reges cur ego turpe puteʒ Vt tamẽ iratos in te defixit occkios Vidit te totis erubuiſſe genis· EStulte quid eſt ſomnus gelide niſi mor tis imago 5 Longa quieſcẽdi tẽpoꝛa fata dabũt. Me modo decipiãt voces fallacis amice- Sperãdo certe gaudia magna ferã ¶Eſt mõ blãdicias dicat mõ iurgia nectat Sepe fruar domĩa:ſepe repulſus eã. Eelix quẽ veneris certamĩa mutua ꝑdũt Dui faciũt leti cauſa ſit iſta mei VYVade memoꝛ noſtri vẽto redituꝛa ſcdo. ¶ Fnulo foꝛmoſe digitũ vincire puelle nuida foꝛmoſe pꝛiꝰ tangam oꝛa puelle. Verba puellarũ foliis leuioꝛa caducis Irutaqʒ vt viſũ ẽ ventus ⁊ aura ferunt. ¶ H Implicuitq; ſuos circũ mea colla lactoſ St6t que me ꝑdunt oſcula mille dedit Vincoꝛ: ⁊ ingenium ſumptis reuocat᷑ ab armis · . ¶ Qui peccare licet peccat minꝰ ip̃a ptãs Semina nequicie lãguidioꝛa facit · Deſine (crede mihi) vicia irꝛitare vetãdo Obſequio vĩces aptius ille tuo. bb Ingeniũ quondã fuerat pᷣcioſiꝰ auro. Luna pauperibus clauſa eſt dat cenſus honores. Inde grauis iudex inde ſeuerus eques. Viue piꝰ.moꝛiere pius· cole ſacra colẽtẽ. do Ruſhca nec vacuũ pectus amoꝛis habʒ Eẽ Nõ facit ad moꝛes tã bona foꝛma maloſ Eacta mouẽt odiũ facies exoꝛnat amoꝛẽ. Hlec ex ouidio Tequunt᷑ ex Statio- Nuda ptãs Armauit fratres pugna eſt de Paupe regno. gg Spes anxia mentem EGxtrahit longo cõſumit gaudia voto ————.———, — — ——— ¶ Maioꝛ ĩ exiguo regnabat coꝛꝑe virtus. Pꝛoh gnara nihil mõtalia fati· Coꝛda ſui Exulibꝰ ꝓr̃iaq; fugatis · Nõdũ leta venꝰ. Dabit᷑ mihi crede merẽtũ QOõſiliis trãq̃l Hone modũ letis (a dies Non parat populis regnũ bꝛeue⸗e-· ¶ ¶ Oceca nocẽtũ Cõſilia · o ſꝑ timidũ ſcelꝰ BEidãq; negant ſuſpecta ſiẽtia pacem. Hꝛona fides populis deꝰ oĩa credẽ ſuadʒ Dulce loqᷓ miſeris vetereſqʒ reducẽ q̃ſꝰ Duñm tẽpus agit rem Conſulite . Hꝛoh foꝛs ⁊ ceca futuri Mens hominũ Subdit amoꝛ ſumulos ⁊ rulnera ſanat. O iuuenes ſzuate aos auidũq; furoꝛẽ Sanguinis aduerſi. (tueri Bellicus ar doꝛ Cõſiliis obſtat ꝓhibetqʒ EEVtere luce tua longãq; indue famaʒ ¶ MWille modis leti miſeros moꝛs vna fati Sʒ diuũ foꝛtia qd ñ Tela qantæ? (gat H Nox fecũda operũ pulcreqʒ accõmoda fraudd. Rara comes. Inuida fata piis ⁊ foꝛs ĩigentibus auſis t pꝛolis amoꝛ crudelia pectoꝛa vincit · F Nec nõ ancipitis pugnat ſentẽtia vulgi Diſcoꝛdeſq; ſerit motus Eelix qui tantã lucem mercede reliquit. ¶ RRara dan terꝛiſqʒ ſolet cõtingere virtꝰ. Si pudoꝛ ẽ pꝛimũ miſerere tuoꝛum. Fec pietas hic verꝰ honos ibi gloꝛia tm̃ Ventoſũq; decꝰ tituliq; ĩ moꝛte latẽtes Adde moꝛãa celeri ⁊ metire qð audes ¶ Da veniã afflicto dictis ignoſce ſi upbis. Triſtes moꝛs obꝛuit iras Ite alacres tanteqʒ p̃coꝛ cõſidite cauſe· Hec ſtatius·Sequunt᷑ ex pꝛudẽtio · Oibus vna comes virtutibus aſſociat N Auxiliũq; ſuũ foꝛtis patiẽtia miſcet Nulla ãceps luctamẽ init vᷣtute ſine iſta. Virtus nã vidua ẽ quã nõ patĩa firmat. ¶ Deſine grãde loqͥ frãgit deꝰ om̃e ſuꝑbũ Magna cadũt · ĩflata crepãt· tumefacta p Diſce ſuꝑciliũ deponẽ diſce eau? (mũt Knte pedes foueà q̃ſquis ſublime miariſ NHeruulgata viget noſtri ſnĩa chꝛiſti Scãdere celſa hũiles ⁊ ad ima ĩdire foꝛa Si penitet baud nocet erꝛoꝛ. (ces Nec ꝑcit ꝓpꝛiis ãoꝛ ĩmoderatꝰ habendi Pignoꝛibuſ.ſpoliatqʒ ſuos fames ĩopia Stãt tuti rõis ope ſtãt t᷑bĩe ab oĩ. (natoſ vmmunes foꝛteſq; animi: (R Nil ifert armis cõtigat palma dolis ue „ „ Sũma qᷣes nil velle ſupꝛa q; poſtulʒ vſS Debitꝰ.vt ſimplex alimomia veſtis ⁊ vna Infirmos tegat ⁊ recreet medioẽter artꝰ Expletũq; modũ nature nõ trahat extra Ingreſſurus iter· pera ne tollito: ne ue De tunice alteriꝰ geſtamĩe ꝓuidus eſto · Nec te ſolicitat res craſtina ne cibꝰ aluo 3 Deſerit · redeunt eſce cũ ſole diurne · Wone vides nulla auiũ cras cogitet ae H Paſcendã pᷣſtã te deo ñ ãxia eredat ¶ Confidũt volueres victũ nõ defoꝛe vileſ HPDaſſeribꝰqʒ ſubeſt modico venalibꝰ aſſe Indubitata fides · dũm curare potentem Ne pereat · tu cura dei facieſq; chꝛiſti AEn dubitas ne te tuꝰ vnq; deſerat autoʒ s Ne trepidate hoĩes vite datoꝛ ẽ datoꝛ eſce Querite luciferũ celeſti dogmate Hana. Qui ſpeʒ multiplicãs alit ĩuiolabilis eui Coꝛpis imemoꝛeſ memoꝛ ẽ q̃ cõdidit illð Suppeditare cibos atʒ ĩdigna mẽbꝛa fouẽ Nã palloꝛ ĩ oꝛe Conſcꝰ audaeis facti dat ſigna reatus DPax plenũ vᷣtutis opꝰ.pax ſũma laboꝛũ Hax belli exacti pᷣciũ ẽ.pᷣciũq;ʒ ꝑicli Sidera pace vigẽt cõſiſtũt terꝛea pace Nil placitũ ſine pace deo ·ñ munꝰ ad arã Mec pꝛudentiꝰ Gequunt᷑ ex Martiali. Non eſt crede mihi ſapiẽtis dicere viuã Sera nimis ẽ vita eraſtina viue hodie· Sit mihi vᷣa ſartrix ſit ñ doctiſſiã cõiũx( ⸗ Sit nox eũ ſomno ſit ſine lite dies. Quid nõ ſeua ſibi voluit foꝛtuna licere (a Hominẽ malignũ foꝛſan tu eſſe credas Ego eſſe miſerũ eredo cui placet nemo(bb Orede mihi q́;uis ingentia dones (Cc Rutoꝛis pereũt garꝛulitate ſui: Si duri puer ĩgenii videt᷑:pᷣconẽ facies ð aut architecttum Simpllr pateat viciũ foꝛtaſſe puſillũ ẽ C Quod tegit᷑ maius credit᷑ eſſe nephas tmpius ifando miles coꝛrumpit᷑ auro (If Aceipe q;pꝛimũ bꝛeuis ẽ occaſio lueri. Inferioꝛ matrona ſua ſit pꝛiſco marito Non aliter fiũt femina virq; pares Hincipis ẽ virtus maxĩa noſſe ſuos: E8S Etſi nõ dederis ceſar ꝑmitte rogari· Offendũt nunq; thura pᷣceſq; iouez (Ph Et dñm mundi flectere vota valent Sit tandẽ pudoꝛ ⁊ modus rapinis. Quid nõ ingenio voluit nata lieee ¶q Nũc quẽ mẽſa tibi quẽ cẽa ꝑauit amicũ Eſſe putas ſide pectus amicicie.· Quis enĩ damnat ſua vota libenter⸗ ¶ K Quid ñ lõga dies.qͥd ñ cõſumitis anni. Vt captuʒ teneas capto quoq; munera Quãuis largus opũ:ſemꝑ egenꝰ ero · Deficiũt validi lõgeuo tꝑe thaunri C ãam Et quondã pulcer fit mõ turpis equus. Eracta diu validi compeſcit᷑ ira leonis BEelix q meruit trãquillã ducere vitaʒ (in De cauea fugiat ne male paſtꝰ aꝑ (mitte ¶ mm Vrẽ nec miſerũ ceſlãt ſuſ piria pectꝰ. A Et leto ſtabiles claudere ſine dies· ¶ n Darce p̃coꝛ laſſo vanoſqʒ rĩᷣmitte labo ; vam nihil ẽ totũ qð viximus: oĩa ſecũ (ao Qui tibi n ꝓſũt ⁊ mihi galle nocẽt ( res Tempus ppᷣteriẽs hoꝛaqʒ ſumma trabit ο OQaluo turpiꝰ ẽ nihil comato P Alla placet telłꝰ ĩ q̃ res ꝑua beatum Me facit· ⁊ tenues luxuriant᷑ opes qq Ardua res hec ẽ opibꝰ ũñ tradere moꝛes Er Sit pudoꝛ ⁊ tandẽ veri reſpectuſ ⁊ equi Rebꝰ ĩ anguſtis facile ẽ cõtẽnere vitam Eoꝛtiter ille facit qui miſer eſſe poteſt. t Vxoꝛ vade foꝛas aut moꝛibꝰ vtere nr̃is Nõ ſũ ego nec curiꝰ nec numa nec tatiꝰ. ¶ Si te dlectat grauitas lucretia toto Sis licet vſqʒ die: taida nocte volo. Eale meꝰ ad ſubitaſ ĩuitet amicꝰ offellaſ ec mihi quã poſſũ reddere cena placet ¶ y Nil ẽ deterius latrone nudo. Qui ſua metit᷑ põdera ferre poteſt G Quid dentez dente iuuabit· Rodere· carne opus ðẽ ſi ſatur eſſe velis ¶ b Claudẽ q̃ cenas lactuca ſolebat auoꝛũ. Miroꝛ cur nr aſ ĩchoet illa dapeſ aleriꝰ Martialis.Scex Maximiang c Heu ſenibꝰ vite poꝛtio quãta manet ¶ D Tu me ſola tibi ibᷣdis miſerãda ſenectꝰ Qui cedit quidqᷣd vĩcere cũcta poteſt. Qontinuos gemitꝰ egra ſenectus habet Stat dubiꝰ tremulꝰq; ſenex ſꝑq; maloꝛũ Oredulꝰ.⁊ ſtultus it ipᷣe timet· Laudat ſicritos Ppntes deſpicit actus· Sunt ſola foꝛtes garꝛulitate ſenes· Gxultat leuitate puer grauitate ſenectꝰ. Ce IRpſa etiã veniẽs cõſumit ſaxa vetuſtas ESt nullũ ẽ qð nõ tꝑe cadat opus Lur pe ſeni vultꝰ nitidi veſteſq; decoꝛe · , Diuerſos diuerſa iuuãt nõ oĩbus hoꝛis Omia cõueniũt res pꝛius apta nocet S Eſt homini virtus fuluo p̃cioſioꝛ auro. Cũcta trahit ſecũ vertitq; volubile tꝑs O quã dura pᷣmit miſeros cõdicio vite ¶ Non moꝛs humano ſubiacet imꝑio- Dulce moꝛi miſeriſ ſʒ moꝛſ optata rcedit Sed cũ triſtis erit p̃cipitata venit Brimẽ amare iocos crimẽ cõuiuia cãtꝰ O miſeri quoꝛũ gaudia crimẽ hñt· ¶ Quid mihi diuitie q̃ruʒ ſi dẽpſeris vſuʒ · Otꝛtꝰ cũcta ſuoſ ĩ petũt matrẽq; ĩqrũt ( ap Sic redit ad nihilũ qð nihil añ fuit Quod natura negat reddere nemo p̃ᷣt Caq Dura ſatiſ miſeriſ mẽoꝛatio pꝛiſca bonoꝛũ Obtũdunt ſiqdẽ curarũ põdera ſẽſus r Non iĩtellecti nulla ẽ curatio moꝛbi · (as Vnguibꝰ ⁊ moꝛſu teneri paſcũt᷑ amoꝛes uentꝰ varios res noua ſꝑ habet ¶ Ruſticus exptũ deflet cecidiſſe iuuẽcũ (ax Qum quo cõſueuit victoꝛ honoꝛat equũ Qaſtus amoꝛ veneris dicite quãdo fuit⸗ O quã difficile ẽ abſcõdere pectoꝛis eſtꝰ Handit᷑ ĩcluſus ſepius oꝛe furo ¶ Omnia nemo pati:ñ omẽs oĩa poſſunt · Sub qᷓ diſcubuit reqᷣeſcere diligit ũbꝛaap Thaurus ⁊ amiſſuʒ ꝗᷓrit ouile pecus G Dulcius ĩ ſolitis cãtat ꝓphłomẽa rubetis Eitq; ſuũ rapidis dulce cubile feris lec Maxumianus. SBe: ex Ruianga Nã ſtultũ nĩs ẽ cuʒ tu pꝛauiſſiã tẽptes c AIlterius cẽſoꝛ vt Bctote notes· PDauperioꝛ caueat ſeſe ſociare potenti · Nanq;ʒ fides illi cũ parili melioꝛ· Sic mos ẽ hoĩs quidòd ꝑfecerit ipſe ¶ bd Vie licet maneat:appꝛobat ipſe tamẽ Nolo velis rerũ quicq; laudare tuarũ (e — Ni ſint alterius oꝛe ꝓbata pꝛius: ðð Siqua virtute nites ne deſpice quẽq; b Ex alia quadã foꝛſitan ille nitett Hiec noſ dicta manẽt magnis obſiſtere Cg Haulatĩq; truces exuꝑare mĩias · (rebꝰ Nemo ſue laudis nimium letet᷑ hõꝛe (bb Ne vilis factus poſt ſua fata gemat Nemo niĩs cupide ſibi reſ ðᷣſiderʒ vllas (bi Ne dum plus cupiat ꝑdat id qð habet Neue cito vᷣbis cuiuſq; credito blãdiſ(b K SDed ſi ſint fidei reſpice qd moneant Qui bñ ꝓloquitur coꝛã ſʒ poſtea pꝛaue ( Mic erit inuiſus bina ꝙ oꝛa gerat: (oꝛmãt Miramurq; mag quoſ mũera mẽtiſ adem Quã qui coꝛpoꝛeis emicuere bonis ( lec ¶Kuianus. De ex Pamphlo Nam ſolet ars dñm ſepe iuuare ſuuʒ (bn . — = = ſe △ — —„ rs aĩos frangit ⁊ firmas dirimit vꝛbes Irte cadunt turꝛes arte leua᷑ onus Epes reficit dominũ fallit ⁊ ipſa ſuum: Caudia ſp amat ⁊ ludicra verbe iuuẽtꝰ Eſt cũ leticia pulerioꝛ oĩs homo: ¶ ¶Excitat ⁊ mitrit facũdia dulcis amoꝛem ¶ Wredo qꝙ ĩterdũ multis mẽdacia ꝓſunt ¶ Eincipe ſpe meliꝰ dedit ⁊ dabit omia tꝑs Nõ ſa qui fuerã vix me cognoſcẽ poſiũ. Verbula mixta iocis iurgia nulla mouẽt ESepiꝰ ĩpediũt iuſtos peccata maloꝛum. Sic nocet alterius non mea culpa mihi. QVſus ⁊ ars docuit qð ſapit omis homo Me ſubito nimiũ deus ⁊ natura beauit Nam diues redeo qui miſer ante fui· Vſu creſcit amoꝛ omĩs:decreſcit abuſu- Herpetuo ignis creſcit creſcẽtibꝰ lignis Detrahe ligna foco ꝓtinus ignis abeſt· Pꝛouidʒ ⁊ tribuit deꝰ ⁊ laboꝛ oĩa nobis. Hꝛoſicit abſq; deo nullus ĩ oꝛbe labor · ¶ ¶R Duncipiũ verbi finẽ quoq; aſpice verbi Vt melius poſſis pꝛemeditata loqui · ¶ LIrboꝛe de dulci dulcia poma cadunt Demoõſtrat ſignis ꝓlem natura freqñter Sepe ſolet ſumilis ⸗ eſſe patri· Noſtra mõ vaeuis deducimꝰ ocia verbis AEx mĩma magnꝰ ſcintilla naſcit᷑ ignis- N Nam venit a ſola ruſticitate pudoꝛ. p ĩiquoꝛũ ſcelus ĩpedit acta bonoꝛum. ¶ Wultotiẽſ hoĩm fruſtrat᷑ ſpeſqʒ laboꝛqʒ Mitte qð eſſe nequit pete qð eſſe pocaſs Stulte q;d ĩſanis cur te doloꝛ vrgʒ ĩaniſ Acquirit gemitꝰ pᷣmia nulla tuus Terge tuas lacrimas reſpice quid facias Sepius exigua doloꝛ ingens labit᷑ hoꝛa (RGſtq; ſerena dies pꝰ lõgos gratioꝛ ĩbꝛeſ Et poſt triſte malum gratioꝛ ipſa ſalus: —r rPr2 DPercipiãt anĩ dones teneantq; fideles Om̃e uacuũ pleno de pectoꝛe manat Nõ ſy Rier qdcũq; minabit᷑ arcꝰ¶ QOui Se kee (ſtris Cdẽ de Nuce · Quã miſerũ ẽ odiũ dãnis accedere no Dulcis amica veni noctis ſolatia Pſaſ ρα Inter aues etenĩ nulla tui ſimilis e Tu philomena poteſ vocũ diſcrinũa mil Mille vales varios rite referie modos Nã qᷓ;uis alie volueres modulaĩa tẽptẽt(a Nulla poteſt modulos equipare tuos Inſuꝑ eſt auium ſpaciis garꝛire diurnis Tu cantare ſimul nocte dieq; potes Sancta tñũ dño depmis munera laudis Tu valeas felix ceu longo temꝑe fenix ¶ Et foueat tellus velut te pelle vitellus. Ouidius de philomena: Tota mẽte deꝰ tota vi coꝛdis amet᷑Mo(c Quo melioꝛ cũctis deꝰ ẽ ꝑlꝰ dz meee Nõ qlis ſis tu ſʒ q̃ntꝰ q̃rit᷑ es tu ( Sapi.¶ ð Luxuriant animi rebꝰ plerunq; ſecùdis Nec facile ẽ eq̃ cõmoda mente paticui· Ce arte · Mũtas Vt pecudeſ qꝰ vult trahit ĩpetuoſa vo (E Sic hoĩes agitat luxurioſus amoꝛ (ſapi. Exemplũ nobis pꝛebet foꝛmica labons ( Qñ ſuo ſolitũ poꝛtat in oꝛe cibũ(Ohiſio. Tu quãcũq; deꝰ tibi foꝛtunauerit hoꝛã Grata ſume manu nec dulcia differt in annum Quidius in epiſtolis Omnes vicit opes ſecurã ducere ritaʒ (H Haupꝑius nihil ẽ q; miſer opũ vſi naEie. Dilige ñ alta mediũ tuʒ dilige ſꝑſaꝑi.(¶ Rara qᷣdẽ virtꝰ quã ñ foꝛtũa gubernat (E Haſſibꝰ ambiguis foꝛtũa volubilis erꝛat Ouidiꝰ de triſubus. Ludus foꝛtune variat᷑ imagine lune ic me foꝛtaſſis falſo ſolamine paſcis. reſcit decreſcit ĩ eodẽ ſiſtere neſcitſap̃. SSolius eſt ꝓpꝛium ſcire futura dei · ¶KRdño cõmiſſa tibi bona cũcta mem̃toa. Soꝛte ſub abigua ſpes ⁊ laboꝛ oĩs hẽtur & Non habet ĩ nobis iã noua plaga locum ¶ Eſt mẽs nĩa ſuis cõtraria ſe epe loquelis udiꝰ de ponto. (de remedio Nec factis ſequimur oĩa que loquimur. Hoſſe pati facile ẽ ſi ñ patĩa deſit ( Oui.( ¶ Eſt ſcelus ĩmenſum ſi diues fallit egenũ Diligitur nemo niſi cui foꝛtũa ſeda ẽ. ¶n DHallida furtiuũ facies mõſtrabit amoꝛẽ uidiꝰ de ponto · rat Sapiẽs Leta decet letis paſcere coꝛda iocis Qui leuiter ſpõdet ñ multũ ſoluere cu ¶ũyn OQonuenit vt q̃ras nr̃os quaſi neſcia caſꝰ Qui ſua dat largo ñ dat ſz fenoꝛat illi. (⸗ Qum res cõſilis facta ſit ipſa tuis SDemia pauca iacit cõmoda mita metitla.· Eructibꝰ ipſa ſuis q̃ ſit cognoſcit᷑ arboꝛ· Vt grauiter doleãt nõ ꝑtinet ad ſapiẽteſ ¶Mec ilus M Quidqᷣd p̃cipies eſto bꝛeuiſ vt cito dicta Oibꝰ vnea cibis era ſi ubeẽ putat O ui de Oredite eũt anni moꝛe fluẽtiſ aa (põ(ꝗ Nec que pᷣteriit iterũ reuocabit᷑ vnda r. 7 (. “ä / — Qui ſemel ẽ leſuſ fallaci piſciſ ab hamo / 4 7 a Nec q̃ pᷣ̃teriit hoꝛa redire p̃t. Vtendũ ẽ etate:cito pede labit᷑ etas: Nec bona taʒ ſequit᷑ q; bona pꝛima fuit· ¶ Oui · de arte · C¶b Vt flos aut amnis hic mũdus dicit᷑ eẽ Omnia p̃tereunt pᷣter amare deũ · Obſeqᷣo ſuꝑãt mẽtrix ⁊ ꝓditoꝛ ẽs ¶a ¶ Eſt vᷣtꝰ placitiſ abſtiuiſſe boĩs (Or repi rr Nõ ſatis ẽ tutũ mellitis credẽ vᷣbiseſo Quiſquis ñ fuerit patiẽs ꝑendo iubẽti (tt Impio nulli pᷣficiendus erit Capiẽs Deniqʒ nõ ꝑuas aĩo dat gloꝛia vires ( S DHatet in hbac vꝛna ꝙ nõ ſit vita diurna · Gt fecunda facit pectoꝛa laudis amoꝛ. Et quia non durat miſer eſt qui viuere ¶ Ouidius de triſtbus . EC curac Sapiens. en „Occaſuʒ ſapiẽs ſtultꝰ eõſiderat oꝛtũ ¶a. E( ECcSepe creat molles aſpa ſpina roſa Oui. Non ſpꝑ ſacras reddunt oꝛacula ſoꝛtes x uidius de pon. Q dd Eertilioꝛ ſeges ẽ alienis ſꝑ in agris· Vicin umq; pecus grandius vber habet · OQOui ·de arte · Er Fnuidius ĩuidia eõburit᷑ ĩtus ⁊ extra Fnuidioſus ego ñ ĩuidus eẽ nboEa Quem ſua facta pꝛemunt: cur aliena uat ſo Vn o coꝛrecto caſtigant᷑ quoqʒ ꝓlures. Sicqʒ fit vt multuʒ valeat coꝛrectio ſem perSapiens (aures (gg Nee retinent patule eõmiſſa fideliter Euolat emiſſũ ſemel irreuocabile verbũ Mendaces faciũt ne credã vera loquẽti· Nam multis iuſtis ꝑfidus vnus obeſt. Qui nũq; iu rat nunqᷓ; ꝑiurꝰ habet᷑ api. ¶ Omne genꝰ peſtis ſuꝑat mens diſſona lingue(Eſopus Wr plenꝰ fraude ꝑmiſcʒ mella veneno: ll Vt ſic decipiat ĩpꝛobo coꝛde nimis ſap̃ᷣ. Qualẽ cõmendas etiaʒ atʒ aſpice ne mor Incutient aliena tibi peccata pudoꝛem. Ouidius in epiſtolis nm Lauda tu parce ſi nõ vis vanꝰ haberi n Nil meliꝰ muliè bona:nil ĩq; mala peiꝰ Omnibꝰ iſta bonis pᷣſtat:⁊ illa malis · Mitioꝛ ẽ anguis linguoſe cõiugis ira Qui tenet hanc eius nõ caret angue ſinꝰ Deterioꝛ longe linguoſa ẽ femĩa ſcoꝛto · Hꝛeualet ĩ lingua qui nõ ẽ foꝛtis ĩ armis Nullus ĩ hac pugna plus meretrice põt Quem vixr amat famuluʒ miroꝛ ſi diligit vxoꝛ· SDemp ĩ ĩſidiis hũc timet eẽ ſibi (S ſbie. Eo Miroꝛ ſi mulier p̃uignũ dier vlla ſa. Vileſcit mulier ſuſpitõe eito Capiens p Scoꝛtũ vas vile medio :capra ẽ qꝛ fetet AKnguis ad extremũ: qꝛ duoꝛat oĩa demũ Idcirco digne meretrix ẽ dicta chĩera Ca· Nõ ſecreta manẽt quoꝛũ fit cõſcia tba. NDura tñ molli ſayxa cauant᷑ aq̃( Qui ð Artib' ingenis qſita ẽ gloꝛia multis (d Aam laudãs Ntultꝰ neſcit hẽre modũa· 2 7 Nüũera(crede mihi) capiũt boĩeſe 4 3 (Put oꝛans Electe genu · tunde pectus · nuda ne Mereat os terꝛe · mẽs celo ligua 1 2. Eelicẽ dicas quẽ ſua terꝛa tenet ( Quidiꝰ ſine titulo (mutatſapiẽs Sepe locuʒ mutans animuʒ cũ re quoqʒ Ballere q̃ didicit fallere ſꝑ Zmatcſoput Eximia ẽ virtꝰ pᷣſtare ſientia rebus ¶ Et cõtra grauis eſt eulpa tacenda loqui Duidiꝰ de arte u¶ui de pon. Cutta cauat lapidẽ conſumit᷑ anulus (ab Cutta cauat lapidẽ non vi ſʒ ſepe caden dollapiens Eerꝛeus aſſiduo cõſumit᷑ anulus vſu c uid mag ẽ ſaxo duru: qd molliꝰ vnda 5 ¶ Guidius de pon. . Qui ſcit laudat᷑ qui neſcit vituperaẽ ( ꝛe / ) Gx a us pa eas.ex iſus colli e grana 4 ecũdi caliceſ quẽ ñ fecẽ? Wii ep n mĩoꝛ ẽ virtꝰ q; qᷓrere parta tueri (t ¶ Ouidius de arte (cãt· ſapiens · ſpa verba mouẽt anm ſed dulcia pla) Non ẽ cõueniẽs pᷣlatos eccleſiar ( ag Kut ſãctos magna velle manẽ daoe In pcio pᷣciũ nũc ẽ dat cẽſus honoꝛes (ab Aus amucicias pauꝑ vbiq; iacz Qui: 8 fa⸗ Qui ſe peccatis gaudet feliciter vti Infelix nimis ẽ ꝓſperitate ſua Moſper Sit tibi potꝰ aq cibꝰ aridꝰ.aſꝑa veſuis ¶ Doꝛſo vᷣga· Buis ſõnꝰ.durũq; cubileſſa. Quãuis n hẽas meritoꝛũ mũera digna (ak Non ſis ꝓpterea reddẽ feſſus ea apiẽs iũ e miſeris ſocios habẽ penarũ de (am HNaãcat᷑ donis iupiter ipſe datisui.ð ar. Nõ bũ cũ ſocis regna venꝰ q; manẽt n (ui · de arte · — ,— — — —,, π eee e SA ☛☚ S — — —— ¶ XNon bñ cõueniũt nec ĩ vna ſede moꝛãt᷑ Maieſtas ⁊ amoꝛ: ſceptri grauitate reli cta Ouidi: maio: de remedio Succeſſoꝛe nouo vincit᷑ oĩs amoꝛ ui. ¶ ¶Nã mirãda canũt ſʒ ñ coẽda poete (Qa. K ¶ OQuo qſq; maioꝛ magis ẽ placabilis ire. - Et faciles motꝰ mẽs gnoſa ſapit ui. de (E Darcẽ ſbiectis neſcit iiquꝰ hõſa. (triſuj· DParcere ſubiectis ẽ vebellare ſuꝑbos Hec ẽ in ſũmis gloꝛia ſumma viris Subiectis ſp pdeſſe q; p̃eſſe me mẽto Noiĩs eſt aliter gloꝛia vana tuiſapiens EElãma recẽs ꝑua ſpſa rĩſedit aq̃ cuiepi · Vtile nõ rectũ cupiũt homĩes mõ crede Diligit᷑ cẽſus ſpernit᷑ ecce deus ¶apiens (HI Palht augurio ſpeſ bõa ſepe ſuo ( Qui· in epiſtolis; ¶ E Moi ĩſecat moꝛſ oẽ necat qð carne creat Eſt cõe moꝛi moꝛs nulli ꝑcit honoꝛiſap · ¶ R Prꝛcipio moꝛbi medicũ cõducito ſꝑ a. arua necat moiſu ſpecioſũ viꝑa taurũ Kcane ñ ſepe tenet᷑ aper Oui de [Oui male feciſti ne te cõmiſeris illi (re- Hꝛetereũte malo ꝓꝑmanet ira maili. Nunqʒ ſpernendꝰ a te tuꝰ ẽ ĩimic? api. Leuiter ex merito qᷓdqͥd patiare ferendũ ¶ NOue veit ĩdigne pẽa oleda veĩt Quidi⸗ us:eꝑiſtolarum· Impia ꝑs mũdi ꝑti ẽ ĩfeſta pioꝛũ(Moſp· Oopia vboꝛũ ẽ vbi ñ ẽ copia ſẽſus Capi · ¶ OEtas dat varios cũctis ꝑ ſecula moꝛes Nã mẽs mutat᷑ nec nõ cõplexio ſꝑ cſapi· ¶ H Alteriꝰ nõ ſit qui ſuus eſſe potelt Ditioꝛ ẽ liber mendicus diuite ſeruo. Non bene ꝓ toto libertas vendit᷑ auro Hoc celeſte bonũ pᷣterit oꝛbis opes Eſo. Hꝛe cũctis aĩ libertas eſt veneranda Seruitꝰ ẽ ſꝑ cũctis quoq; ðᷣſpiciẽda (ſa. Hꝛouida mẽs ſtabilẽ figit vbiq; gdũ (la. RNobilis atq; potẽs cõmittit peſſiã ſe Hꝛio qᷣbꝰ ſtultus grauia fert populꝰ (a : Nam tua res agit᷑ paries cuʒ ꝓximus ar det ui. epiſtolarũ · SQuid valet hic mundus: quid gloꝛia:qᷓd ve triumphus · I Pꝰ miſerũ funꝰ.ꝓuluis· ⁊ ũbꝛa ſumꝰ ¶a · Nam virtus vidua ẽ quam nõ patientia firmat Sapiens · ¶ TSiquid agas pꝛudenter agas 1 cõſpice finem Eſ opus Eerꝛe minoꝛa volo ne grauioꝛa ferã Eſo. Wuũ maioꝛe moꝛ cõtendẽ deſinat 1 ſe G z Sonia fallaci ludunt temeraria nocte EF =S= Kccepti memoꝛes nos decʒ eẽ boni ¶ſo.· Omnia nõ credas non oĩ tꝑe pꝛudẽs ſa. Sepe minus faciũt homĩes qui magna minantur · Sepe gerit nimios cã puſilla metꝰ (ſo. Ouod tibi nõ vis fieri ne feceris vlli Oue tibi fieri vis hoc quoq; fae aliis Capi· S8 cibi ñ facereſ aliis teciſſe caueto lo·. G&ſbia nolit fien n iterat vlli ioſp- Cõſulat:⁊ vires tꝑet ipſe ſuas (ſopꝰ Vale vale caue ne titubes mandataq;ʒ frãgas Quidius Gpiſtolarũ· Eoꝛtes adiuuat ipſa venus ¶ Tibullus cum ſequentibus: Gelari vult ſua furta venus· Meu male nũc arteſ miſeraſ hec ſecula (a tractant · H Fkam tener aſſueuit munera velle puer Blãdiciis vult eẽ locũ venꝰ ipſ. a. ꝗrel is (b Supplicibꝰ.miſ eris · flẽtibꝰ illa fauet Sepe ego tẽptaui curas depellere vĩio (C t doloꝛ ĩ lacrimas verteret omne merũ Nam donis vincit᷑ omnis amoꝛ (dd—— Munera nec poſcas det munera canꝰ (Ec amatcoo Vt foueat molli frigida mẽbꝛa ſin h lapis ẽ ferꝛũq; ſuaʒ qcunqʒ puellam̃ Verberat · HW furaui quotiẽſĩditurũ ad limĩa nunqʒz ff Qum bhbñ iuraui pes tamen ipſe redit · Spes fouet ⁊ ſꝑ cras foꝛe ait meliꝰ Gt pauidas mentes falſa timere iubent· h crudele genus nec fidũ femĩa nomẽ ( Wh pereat:didicit fallere ſiqua virum. Sed flecti poterit mens ẽ mutabilis illis Venit poſt multaſ vna ſerena dies (Ek Eelix qui cum doloꝛe Alterius diſces poſſe cauere tuo DHeriuria ridet amantum tupiter Nõ ego ſũ ſatis ad tãte p̃eoĩa laudis (mm pſe mihi non ſi pᷣſtabit carmĩa phebus Et tibi q poſſit magnis ſe aceingere rebꝰ Volgius:eterno pꝛopioꝛ ñ lrer pomero MHec Tibullus. Si memi fuerãt tibi q̃ttuoꝛ lilia dẽtes Cin Expulit vna duos tuſſis:⁊ vna duos: kam ſecura potes totis tuſſire diebus: Nihil iſtic quod agat tercia tuſſis habet Lirgilius in vetulam. Hev Vt tibi dẽt ãnos ſuꝑi digniſſimꝰ euo es ¶ Elermofrodita · Vxoꝛ ⁊ occulte redeũt p̃coꝛdia flamme: O ego ſiſileaʒ terq; quaterq; miſer· eis amena fur le mea facta place Ded p̃ter pᷣciũ nil mibi dulce fuit· (bãt Diruit hec eadẽ q̃ me cõſtruxerat vna. Vna mee vite cauſa neciſqʒ fuit · ¶ꝗ Quid qᷓ̃reriſy qͥd te tãto meroꝛe laigat Spes mea . blãdicie · Slicieq; mee · Crupůt 4 Quid gemis ? ⁊ totiẽs ſingultꝰ pectoꝛa Qui vite arbitriũ moꝛtis ⁊ viuis habes· Sume age · ſume aĩoſo vita dulcioꝛ:o mi Dulcis amoꝛ· vita carioꝛ ipſa mea. Hone moð lacrĩs:tãtos cõpeſce doloꝛes KFngelina rogat:qð rogat obſequere „ Er Ferꝛea ñ ego ſũ neq;ʒ ſũ ð tigride nata Nt placidus ſanguis nobile coꝛpus alit · Te clari exoꝛnãt moꝛes te viuida virt us Eſt tibi frons leta ẽ ⁊ amica virẽtibꝰ ãnis Ingenuuſqʒ tuo ſplendoꝛ ĩ oꝛe ſedet · lla gerit ſilices ⁊ clauſo ĩ pectoꝛe ferꝛũ. Que talẽ iĩpꝛudens neſcit amare virũ Te decoꝛ atzʒ alte nobilitatis honos· 1 ¶ tt Hoc vnũ ſuꝑeſt vt me miſeratꝰ amantẽ GExcipias.noſtros in tua iura ſinus. Qauſa mee vite cauſaq; moꝛts eris· Tu noſtrũ ſidus.tu gloꝛia nẽ̃a ꝑennis. Om nia tu noſtre iura ſalutis habes· ¶ Di te ꝑꝓpetuent cũcta ⁊ ꝑ ſecula letũ B eddit ſint vite ſtamina lõga tue (Ner j, Ey Rũoꝛ ð veteri faciet vẽt᷑a tioꝛi · mofro CVras poterũt fieri turpia ſicut heri Vinuit ac ĩuita q; viuit pauꝑe vita· . Tot ne putes plagis addẽ poſſe magis.· Nemo rebellat᷑ ⁊ iuno belligerat᷑· Miroꝛ ꝙ ſit ei mentio nulla mei. ¶̃ In exclamatione troye. GSi ſapiẽs viuas tibi ſolꝰ cõmodꝰ extas. Vis fatuus fieri tibi fers incõmoda ſoli. b Durioꝛ ĩmaneʒ ſuccendit ſermo furoꝛẽ. Mollificat dirã reſponſum molliꝰ iram· Cc Inſipiẽs totũ feſtinat fundere flatum. Temperat in terdũ ſapiens ĩ tꝑe motuʒ · d Demp ſolicitꝰ cruciat᷑ ſuſpicioſus. Qui ſibi nil conſcit ſecura mẽte quieſcit. Quid lacrĩs totiẽs lumĩa meſta madẽt 5 Sume aĩos lux nr̃a aĩe ꝑs altera noſtre: Tu me ardẽ facis · tu me lãguere furẽtẽ· ¶ Eoꝛma fuit teneris ſꝑ ſuſpecta puellis OQð legale voues votũ ne reddẽ tardes acS ẽdere qð nolim ꝓmittere qliter auſmm Om̃e nocʒ nimiũ mediocriter oẽ gerẽðlak Qaudit᷑ ad dãdũ vola pãdit᷑ ad capiẽduz Qum locuplete viro litẽ motare caueto. Fure ꝑoſus eriſ ſiquid ſophiſtice q̃ris Cig x ꝓuerbiis Salomonis . . vpe ſacce diẽ tibi ſũ cõuiua futurꝰ (ah Eoꝛſitan ignoꝛas:at foꝛe ne dubites. Grga para cenã:nõ qualẽ ſtoicus ambit· Sed lautã ſane moꝛe ciirenaico · Nanqʒ duas mecũ floꝛẽti etate puellas. Adducã·quarũ balſama cunnus olet Vern ula ſoia domi ſedat:quã nuꝑ hẽbaſ Si nondũ cunnus vepꝛibus hoꝛruerit · Sunt q te ĩſimulent ⁊ auari crimẽ amici Obiiciãt· facito rumoꝛ vt iſte cadat ( Ohi lelfus ad Catonem. Eker ſunt que tibi ex diuerſis dare Nu ribus autoꝛibꝰ volui carmĩa:vt ea tuis eplarum generibus loco parẽtheſis:aut alias vt meliꝰ cadere vident᷑ poſſis apꝓ pꝛiare · Nũc aũt de eplarũ ſuꝑꝛaſcriꝑtio nibꝰ vt ex Rubuca accepiſti: q;bꝛeuiter videre noſtra erit inſſitutio Anctiſſimo.Beatiſſimo. Qlemẽ tiſſimo· Piiſſimo · Reuerendiſſi mo.Religioſiſſimo · Colendiſſi mo·. Venerabili. Venerãdo. Deuotiſſimo Benifico· Cloꝛioſo· Diuo·nclito · Inclu ſo · Sereniſſimo· Sacratiſſimo· Chꝛiſſia niſſimo· Inuictiſſimo · Aluſtriſſimo. EGx cellentiſſimo.Nluſtri:· Excelſo · Magniſi co·Magno· Hotẽti.Eelici ·. Magnanimo. Strenuo·Opimo· Foꝛti · nſtätiſſi mo:Grauiſſuno· Integerꝛimo Heſtãtiſſi mo · Ampliſſimo.Spectatiſſimo · Specta bili. Clariſſimo· Ceneroſo· Inſigni · Qele berꝛimo · Eximio · Egregio· Sa pienti · hHDo batiſſimo· Circũſpecto.MHonoꝛãdo. Crã deuo.· Pima rio· Nobili. ¶ Doctiſſimo · Grudito · Meclaro· Literatiſſimo tngeni oſo · Ingenuo · Obſequioſo · Liberali ſimo · Emẽdato.Moderato· Vꝛbano · Mãa ſueto · Benigno · Eoꝛmoſo · Prudenti. Decoꝛo · Pifcreto⸗ Douido⸗ Solerei. Sin gulari · NHecipuo. Heritiſſimo · Glegan tiſſimo· Eacũdo · Oꝛnatiſſimo · Virtuoſo Officioſo · Splendido ¶ Cratioſo · Rmi co:Supꝑioꝛi · æꝛlepido.Tocũdiſſimo Sua uiſſimo · Humaniſſimo · Optatiſſimo. ll. t ebel erit. micad u tvis aut pro ler emne diſ iſ no cias EGpi·x. ¶ amiciſſimo te tribuiſſe officiũ · re ubi pre Eeſtiuo Eacetiſſimo Studioſo honeſuiſſi mo.Dilecto · Deſideratiſſimo. Rmantiſſi mo · Qariſſimo· Neceſſario · Qõiũctiſſimo Qordiali. ᷣntimo· Eamiliariſſimo.· Dome ſtico. Heramãdo· Monoꝛabili.Munifico. Eideli.Prompto.Beniuolo.Sagaci.Qõ ſtanti Diligẽtiſſimo· Vigilãtiſſimo · Dari Sincero· Dulciſſimo· Pacifico. ffabili. Et multa his ſimilia · Sʒ nüc huic finẽ ru brice ſtatuo:⁊ ad vltimã ĩ oꝛdine rubricã que de cõcluſionibꝰ erit eplarũ accedam Eirca artificioſas eplarũ cõcluſiones T.Q.clauſule incipiũt · (¶ XKW Me oĩa ſũma ĩ te ſtudia officiaq; expecta:nõ fallã opinioneʒ tuam Mlibro Bmo epi. Ca me de tu s8 rebꝰ omĩbus:⁊ de lentuli tui noſtriq; ſtudiis: exercitatõibuſqʒ tuis velim q̃ʒfa miliariſſime certioꝛẽ ⁊ q;ſepiſſime facias eſumeſqʒ nemineʒ cuiqʒ neqʒ carioꝛẽ: ne qʒ iocũdioꝛẽ vnq;ʒ fuiſſe q; te mihi: Idq; me nõ mõ vt tu ſentias.ſʒ vt om̃s gẽtes etiã vt poſteritas oĩs ĩtelligat eſſe factu rũ. epi· x. ¶ Tu velim ad me de oĩ reipu blice ſtatu q;ʒdiligẽtiſſime ꝑſcribas.Ga eĩ certiſſima putabo que ex te cognoꝛo · lib ſecũdo · epi · xi · ¶ Ego res romanaſ vebe mẽter expecto ⁊ deſideꝛo:ĩprimiſq; quid agas ſcire cupio: Nã iãdiu ꝓpter hiemiſ magnitudinẽ nichil noui ad nos affere bat᷑· epi · xv. ¶ Klec ad te ſcripſi liberi us fretꝰ cõſciẽtia officii mei. beniuolentieqʒ; quã a me ceꝛto iudicõ ſuſceptã quoad tu voles cõſi neranbo⸗litereto epiſto⸗ ſexta ¶ lHec igit᷑ tibi erũt cure quęadmodum oſtẽdis: meq; totũ ⁊ mea ⁊ meos cõmen datos habeas. epi · octaua. ¶ Exploratuʒ hbabeo qdq;d nos cõmuni ſnĩa ſtatuerĩꝰ: id om̃es hoĩes ꝓbaturos.lib.q̃rto· epi·i. ¶ Sed plura q; ſtatuerã. Redeo eꝛgo ad vnũ illud me tuũ eſſe: foꝛe cũ tuis ſi mõ erũt tui:ſi minꝰ me certe ĩ oĩbus rebꝰ ſa tis nrẽ cõiũctioni amoriq; facturũ. epi · octaua · ¶ Tuũ eſt cõſulere tꝑibꝰ ⁊ inco lumitati ⁊ vite ⁊ foꝛtunis tuis. epi· nona ¶ BPDutaui ea de re te eſſe admonẽdũ: ſed quoniã qð mihi placeret oſtẽdi· Reliqua tu ꝓ tua prudẽtia cõſiderabis. me tñ ve lim quo ad tẽpꝰ te expectemꝰ certiorẽ fa Tu vero vt ĩtelligas homĩ lxyj ſtabo · epi · xi · ¶ Sed bec tu meliꝰ vel op time oĩm · ego ꝗᷓ ꝑtinere ad te nrale ſtu dioſiſſime oĩa diligẽtiſſimeq; curabo:tu orũqʒ triſtiſſimo meo tꝑe meritoꝛũ erga me memoriã cõſeruabo·epi · xii · ¶ JTu velim 1 quid agas: ⁊ quid acturuʒ te pu tes facias me q;diligẽtiſſime certioꝛem · epi · xmi · ¶ Quapropter ſuimꝰeo aĩmo in ter nos quo ſemꝑ fuimus:qð de te ſꝑare de me p̃ſtare poſſũ· epi· vltima. ¶ Si po teris velim pᷣſtinã tuã erga me volũtatẽ cõſerues · libꝛo · v· epi · tercia. ¶ Tecumq; ero tãtũ quãtũ patiet᷑ vtriuſq; etaſ ⁊ va litudo:etſi eſſe vna minꝰ poterimꝰ q̃; vo lemus: aĩmorũ tamẽ cõiũctõne üſdemq; ſtudiis ita frue mur vt nõnunq; vna eſſe videamur · epi · xni · ¶ Tu ſiquid forte ad me ſcripſeris ꝑficiã · ne te fruſtra ſcripſiſ ſe arbitrere · epi · xvii · ¶ Ego ſi videbituꝛ recte fieri poſſe ad te veniã breui: ſiquid acciderit vt mutãdum cõſiliũ ſit te certõ rem faciã ſtatẽ · tu ita fac cupidꝰmei vidẽ di ſis vt iſtine te ne moueas tam ĩfirma valitudine:niſi ex me pryꝰ queſieriſ ꝑ lite ras quid te velim faceꝛe · Me velim vt fa cis diligas valitudiniq; tue ⁊ trãquillita ti animi ſeruias · epi · vlti · ¶ Iu veliz ſeri baſ ad me qᷣd agas ⁊ vbi futurꝰſiſ:vt aut quo ſcribã aut quo veniã ſcire poſſim.ili bro ſexto · epi ·ſecũda · ¶ Mec mihi:tu:tui tua oĩa maxĩe cure ſũt:⁊ dũ viuam eꝛunt epi· tercia.¶ Tu cura cũ firmitudine anĩ te:tũ etiã ſpe optima ſi uſtẽtes · Cpi. ſe exta Qaue dubites quin oĩa de ſalute tua ac reditu perfecta ſint · epi · xii · ¶ Mic tui omneſ valẽt:ſũmaq; pietate te deſideꝛãt T diligũt ⁊ colũt Tu ⁊ cuꝛa vt valeaſ a te iſtinc ne temere cõmoueas epi·xx.¶ Qu ra igit᷑ vt valeas ⁊ me hoc biduo aut tri duo expecta· libro ſeptĩo · epi· qrta ¶ Cu ra vt valeas ⁊ me vt amas ama · Ego tu as britonicas literas hecdo: epiſiola. ſ are oĩbus de reb fac vt qʒprimuz ciam: aut conſolando: aut cõſilio: aut re iuuero· epi · decima · ¶ Seribere aliquan do ad nos quid agas ⁊ a nobiſ quid fieri aut curari velis· Epiſtola duodecima. ¶ LTu ad me de 83 veliz q;zdiligẽtiſſime · Epiſtola· xni · ¶ Te valde amamus noſq; a te amari tum uo luumus tũ etiã cõfidimus. Gpiſtola.xmi. 7 s rebus oĩbꝰ ſeribas = ¶ Nihil te ad me poſtea ſcripſiſſe demi roꝛ pꝛeſertim tã nouis rebꝰ.epiſtola·xix eliquã ſpeʒ nullã video:quare ad p ma redeo: ſapiẽter hec reliquiſii ſi cõſilio Naã eſt hbomo nõ ingratꝰ: meq; vehementer obſeruat feliciter ſi calu · epi · xxix · d eü de te diligetiſ ſime ſcripſi:eãqʒ epi ſtolã cũ hac ep iſtola cõiũxi guã ille cum acceperit:⁊ quid tibi pollicitꝰ ſit veliʒ ad me ſeribas· Epi · xxxi. ¶ Tu veliz poſihac ſic ſtatuaſ tuas mibi lrãſ lõgiſſimas q̃ſqʒ ſtiſſĩaſ foꝛe · epi · vl· ¶ Rte peto vt meal riurias ꝓinde doleas: vt me exſtimas et dolere vlciſci tuas ſolere · lib · octauo· epi· ſexta · ¶ Tu quid ſis acturus ⁊ quid tibi placeat ꝑgꝛatũ mihi erit ſi ad me ſeri pſeris. libꝛo nono· epi· ſecunda. ¶ Eaciã ergo illud quod rogat? ſũ:vt eoꝛũ que tẽ pis huiuſ ſint que tua audiero nequid ig noꝛes· Gpi. ſexta · ¶ Ded tamẽ ſi ſciaz qd tu conſlitueris meũ cõſiliũ accõmodabo potiſſimũ ad tuũ: quare expecto tuas li teras epiſto.ſeptima· ¶ EGrit tue quoq;ʒ fidei ⁊ humanitatis curare vt is tabella riꝰ quẽ ad te miſi reuerti poſſit ad me: 2 a te mihi literas referat epiſtola nona⸗ ¶ Tu velim animo ſapiẽti foꝛtiqʒ ſiſ:vt tua moderatio grauitas aliorũ ifamet iniuriã · ᷓpiſto· xii ¶ Tu velim vt ſcribiſ cũ fabris eam ꝑſpicias: ſi em̃ nichil eſt in parietibus aut in tecto vicii ceter a michi pꝓbabuntur. Gpiſtola · xv · ¶ Tu tamẽ ꝓ tua ſapiẽtia debebis optare optima: co gitare difficillima: ferre quecũq; erunt. Spiſtola decimaſeptima ¶ Me quotidie aliud ex alio ĩpedit: ſed ſi me expediero vt in iſta loca venire poſſim: nõ cõmittã vt te ſero a me certioꝛem factum putes Spiſtola· decimanona ¶¶ Sed cura ſi me amas vt valeas: ne ego te iacente bona tua comedã· Statui enĩ tibi ne egroto qͥ dem pcere · Epiſtola.viceſima Interea que ad dignitatẽ tuã ꝑtinere arbitr abor ſiudioſe diligẽteꝛq; curabo · libio decimo epiſtola tercia· ſi ꝓinde vt ipſe me reoꝛ mihi ſucceſſerit: certe ⁊ tibi cui maxi me cupio ⁊ omibꝰ viris bonis ſatiſ faciã. Epiſtola quarta· ¶ In illã igit᷑ curã ĩcũ be mi plãce:vt ne qua ſcintilla teterrimi belli relinquat᷑: quod ſi erit factum ⁊ reʒ publicã diuino beneficio affeceriſ et ipſe eternã gloriã cõſequere· epiſtola. xmi ac valeas: meq;ʒ mutuo diligas: digni –— ð tatẽqʒ meã ſi mereoꝛ tueare ſicut adhhbuc ſingulari cũ beniuolẽtia feciſti. Epiſtola x vn. ¶ Literas tuas vebemẽter expecto quidẽ talis qualis maxime opto · Epꝛi· xxu. ¶ Tu vt inſuituiſti me diligas rogo ꝓpeqʒ tuũ eſſe ꝑſuadeas · epiſtola.xxmi. Magnã em̃ inuidiã his faciemꝰ: nil ta mẽ nõ poſtulãdũ putaui qð equũ eẽ ſta tuerem · libro vnirimo ehiſtola prima. ¶ Cũ primũ de AIntonio eyploratuʒ ha buero tfaciã te certioꝛẽ · Tu me amabiſ ita ſi hoc dem me in te facẽè ſenſeris · Epi·x·. ¶ Waliuolẽtie hoĩm in me ſi poteris oc curres:ſi non poteris hoc cõſolabere: me de ſtatu meo nullis cõtumeliis deter vim habeat te exiſtimare malo qᷓ; me aꝑ tius ſcribere·epi· duodecima ¶ q; feci facere nõ poſſũ:te tamen id quodð ſpeꝛo omniũ maximũ ⁊ elariſſimũ videre cupio · epi · decimaquarta· lura ſcri bere nõ debeo pᷣſertim ad te quo mgro breuitatis vti cogito · epi · decimaquinta · ¶ Id has literas ſtatim michi reſcribe: tuorũq; aliqueʒ mitte ſiquid recondituʒ magis erit meq; ſcire opus eſſe putaris epi · viceſima · Siquid erit occultiꝰ et rt ſcribis recõditũ meorũ aliquem nittam quo fidelius ad te litere feiantur⸗ epi · xxi · ¶ Ego tuis neq; deſũ neq; deero: ꝗ ſiue ad me referẽt ſiue nõ: mea tibi tamẽ in te beniuolẽtia ⁊ ſides pᷣſtabit᷑ · libꝛo · xii epiſtola.ſecũda · ¶ Nüc reſidet ſpes in virtute tua · de reliquo malo teipſum te cuʒ loqui q; dicta noſtra cognoſcere · epi ſtola.tercia · ¶ Seriberẽ plura ſi rem cãʒ qʒ noſſeʒ : nunc que ſcribo ſcribo ex hoĩʒ opinione atʒ fama: tuas literas auidꝰ ex Peao⸗ rineen ¶¶ Eratris em̃ loco mi rere Pachunt ept vnwecinn ¶ Moc quaz Ego plꝰ i eſt qui ex te natus E dignus eſt ˖ epi ſtola decimaquarta nas daturũ:quarto nonaſ funias ꝑge· ¶ Dibil mihi tam deeſſe ſcito: q; qui cuʒ hec familiariter docteqʒ ride aʒ:is tu eris ſi qʒprimũ veneris: quod vt facias non mea ſolum: ſed etiam tua intereſſe arbi troꝛ:epiſtola·decimaoctaua· ¶ SDed hec melius ex re ⁊ ex temꝑe cõſtitues · michi uãobrẽ opiniöe celerius cõfido ſceleratiſſimũ latronẽ pe 4 quidem vſqʒ cure erit quid agas duʒ qᷣd egeris ſcieꝛo· epiſtola·xix· ¶ Plura ſerip ſiſem niſi tui H ꝓktaq; ceniꝑpꝑo noſtro me velim excuſes · epi · xxii · 4 Da operam vt valeas hoc mibi gratiꝰ faceꝛe nibil potes · epiſtola · xxni. ¶ De reliquo velim tibi ꝑſudeas nõ eſſe mihi meam di gnitatẽ tua carioꝛẽ.epivltima. ¶ Maiꝰ mihi dare beneficiũ nullũ forent id mihi ĩtelliges eſſe gratiſſimũ · libꝛo · xni. epi · ix Mihi certe gratiſſimũ feceriſ ſi intelle xero has lrãs tãtũ quãtũ ſeribẽſ confide bã apud te põdus habuiſſe·epiſto · xviii (Mie rem mihi plãce ſi effeceris meaʒ de tua erga me beniuolẽtia ſpem confir maueris:ipſũ capitonẽ gꝛatiſſimũ.offici oſiſſimũ· optimũ virũ ad tuã neceſſitudi nẽ tuo ſũmo beneficio adi ũxeris · eꝑi.xxx ¶ Deto igit᷑ abs te vt oĩbus rebꝰ q̃ ſine moleſuia tua facere poſſis ei cõmodes ha bea in numero tuorũ: ꝑficiaſq;ʒ vt ĩtel ligat has lrãs meas magno ſibi vſui fuiſ ſe: erit id mihi maioꝛẽ in modũ gratum. Gſpi · xxxvi · ¶ Tu modo adme velim · oꝛa diligẽtiſſime ꝑſcribas etſi magis rem q; literas debeo expectare · Qura vt valeas ⁊: ita tibi ꝑſuadeas mihi te carius nihil eſ ſe nee vnqʒ fuiſſe · vale mea terẽtia quaʒ ego vidẽ videoꝛ · Ttaq; debilitoꝛ lacrinns libꝛo· xmi.epiſtola.tercia. ¶ Cura quod potes vt valeas:⁊ ſic exiſties me vehemẽ tiꝰ tua miſeria q́; mea cõ moueri · Mea te rentia fidiſſima atq; optima vxoꝛ.⁊ mea cariſſima tuliola: a ſpes reliqua nrã Cice ro valete · epi · qrta · 8 Cicero belliſſimuſ tibi ſalutẽ ꝓlurimã dicitetiaz atq; etiam vale . epi. ſeptĩa ¶ Vos mee cariſſime ani me q;ſepiſſime ad me ſcribite:et vos qᷣd agatis ⁊ quid iſtic agat᷑. Quĩtus frater 2 filiꝰ ⁊ ruffus vobis ſalutẽ dicũt.Valete. octauo halẽdas quiti les · Min turnis·epi ſtola.xmi (Sazobee tibi ſic ꝑſuadeas velim ſi mibi tua ſẽtẽtia tributus honos ex meis literis fuerit me ſic exiſtimaturũ cũ autoritate tua: tum beniuolẽtia erga me mibi quod maxime cupieꝛim cõtigiſſe li .· xv.epi ·qᷓrta·Vale ⁊ nos dilige: ⁊ ĩſticu to itinere ſeueritatẽ: diligẽtiãq; ſociig ⁊ reipublice preſta·epiſtola.quĩta: ¶ a gnope a te Fero vt operã des · efficiaſ: ne quid mihi fiat iniurie: neue quid temꝑis 8 4 ad meũ am munuſ accedat: quod ſi fece ris magnꝰ ad tua priſtĩa erga me ſtudia cumulꝰ accedet.epiſtola.xii.¶ Nobis qͥ dem qui te amamuſ erit gratù: 1 amabo te cum dabis poſthac aliqͥd demũ lrãruʒ mei meminens · ego nunq; quenq; ad te cum ſcaʒ ſine meis literis ire patiar · epi. xvii. Balo te paulo poſt valentem q́; ſtatĩ ĩbecillẽ videꝛe · Cura igit᷑ nihil aliud niſi vt tu valeas:cetera ego curabo.etiã atz etiã vale · leucade ꝓficiſcenſ. vi · Cdus Nouẽbris. ¶ Nemo nos amat qui te nõ diligat · Carꝰ omĩbꝰ expectatuſq; venies Epi.ſecunda· ¶ Ilud igit᷑ potiꝰ cura po tiſſimũ vt valeas· de tuis ĩnumerabilibꝰ in me bñficiis erit hoc mihi gratiſſimuʒ. epi.tercia ¶ Quãtũ me diligis tantũ fac vt valeas:vel quãtum te a me ſcis diligi epi·quarta · Cefkee ſi me diligis vt va leas:⁊ vt ad nos firmus ac valẽs qpᷣmũ venias · Ama nos ⁊ vale · epi octaua. ¶ NHec te ſcire volui · Tu etiã atq; etiam cura vt valeas:literaſq; ad me mittaſ qꝰ tiẽſcũqʒ habebis cui des·epi ·decima. Tu velim impᷣmis cures vt valeas:vt vna colloqui dulciter poſſimꝰ. Antherũ tibi cõm̃do·Vale· epi · xxi. ¶ Noli cõmit tere vt excuſatõe potiꝰ expleas officium ſeribẽdi:q̃;ᷓ aſſiduitate epiſtolarũ·Valde enĩ mihi ſemꝑ ⁊ vera ⁊ dulcia tuiſ epiſto lis nunciãtur:·epi·xxv · ¶ Et hec ex Tullio Nunc ex Caſparino ⁊ alis tolle l ( Dem. Liud nõ eſt pꝛemiuʒ quod maiꝰ a te ꝓ noſtra amieicia expectem: qᷓ; vt intelligã ea me poſſe facile apud te cõſequi que ſũt honeſta. ¶ Op to vt illũ exitũ veſtra cõſilia ĩueniãt quẽ foꝛtuna viſa eſt mibi p̃ᷣmo in ſucceſſu uo bis ꝓmiſiſſe · Rem ꝑgratã mihi feceris ſi mature de exitu rerũ ueſtrarũ oĩa ad me . cnibes. ( T hec ſecreta habebiſ donec efferẽdi tẽpus datum eſſe ꝑ meas literaſ ĩtelliges · Aliud nõ eſt quod ad te ſeribã niſi ꝙ me tuis literis admoneas:quotiẽſ eniʒ ipſas lego uideoꝛ mihi tecum eſſe loqui. ¶ Expecto aũt literas tuas qbus intelligam quid mihi ſit ĩter tot pertur batõneſ agendum: aut enim me conſola beris: aut ad omnia que male me habẽt magno animo ſuſtinẽda tua exhoꝛtatio Hrvi. foꝛtioꝛem facies · ¶ NMec omnia ad te bꝛeuiter perſcripſi: nam de ſingulis que a nobis nõ minus foꝛtiter q; feliciter ge ſta fuerũt doctioꝛ ab hiſ fies qui huic bel lo interfuerũt:quibus ego literas meas cum mandatis ad te cõmiſi · ¶ Veruʒz qꝛ hec ſepius a te cogitari ſao finẽ ſeribẽdi faciã:ſi prius illud tibi ꝑſuaſero neminẽ ãanis mitis ĩ noſtra ciuitate fuiſſe cui no ſtra reſpublica ſe magis debere fateatur q; tibi vni. ¶ Fac ergo vt ſepe de rebus tuis ad me ſeribas mec me ꝑmittaſ eẽ oci oſũ · tüc enim me mayime a te diligi puta bo:cũ magnũ aliquid ⁊ quod ĩ tua re ſit pſepe mihi ipoſuens. ¶ mihi peꝛgꝛa tam facies ſi quotiẽs habebis cui poſſis tuas literas cẽ mittere ſempeꝛ aliquid ad me ſcribas· totiens enim tecũ eſſe videor quotiẽs tuas literas lego.nec permittaʒ amiciciaʒ noſtrã eſſe occoſam. Siquid ae cidet in quo vel tua mihi poſſis opera ꝓ deſſe vel ego tibi mea · ¶ Scripſi bee ad te nõ ꝙ in re deſpata tuũ cõſiliũ ac pꝛeſt dium expectẽ: ſed quia leuare doloꝛeʒ mi hi vid eoꝛ cũ de meis ĩcõmodis tecum lo quor· ¶ Te autẽ videre cupio vt non ſit quod tãtũ cupiam:quod feciſſem ſi et imbꝛes ſinerẽt equorũ inopia meuʒ de ſideriũ nõ obturbaretĩterim agemus li teris:vt cũ corꝑibus preſenteſ eſſe neqa mus: oratõne procul non ſimus ( Re creaſti me clariſſimi equitis noſtri cõme moꝛatõne: bene igitur valeat quoniam ſua virtus immoꝛtalitate digniſſima eſt- Nunc cũ abſumus mutuo literarũ of ficio fallamꝰ hoc tempꝰ. Cõmenda me io hãni viro ſingulari ⁊ luis:⁊ ludouicũ me um ad ſceribend ũ incita · Reliquum eſt vt me tibi ꝓ tua virtute doctrina atq; hũa nitate deditiſſimũ eſſe ꝑſuadeas: a ĩ locu lis habeas (vt aiũt) quẽ om̃em tibi ſpon deo · dedo. ac denoueo: ⁊ vt pro tuo arbi trio vtaris: atqʒ arbitreris expoſtulo.Va le · ¶ Cabriel valens eſt letus:interdũ autẽ ſuſpnat longo non viſaʒ temꝑe ma trem · Tu filioli ꝑſonaʒ ſuſtineas interim apud elegãtiſſimà mulierem . Quraq;ʒ te mollit · Nos cõtra ñ deerimꝰ pollicitatõi noſtre · Salutabis meo ore palacioluʒ no ſtrũ puellũ ingenue indolis·bone ſpei amenitatis germ anũ. ¶ Occulta queſo has literas ne in alioruʒ perueniant ma nus · vale ⁊ parce verboſitati mee que a magna mea erga te beniuolẽtia ꝓfecta ẽ (Au mihi obuiam emitte epiſtolas te dignas . ¶ Huꝛa ſcrnibam ſi plus ocii ha buero · ¶ Reliqua tecum aget craſſus fa miliaris meus.· ¶ Tu velim vt conſueſii nos abſentis diligas atq; defendas. e quando expectemus fac vt ſciam. Tu fac teipſum vincas· ¶ Oura te ſi me amas diligẽter · ¶ Ex Seruffino ⁊ ca tone iureconſultiſ ſalue ⁊ vale.Ex papia q́;raptim · ¶ Vale ⁊ ſiquid habeſ de do mino Geoꝛgio noſtro p̃claro ⁊ bumano uiro admõe q̃ſo Vaeteru nec p̃t mit te qͥn me cõmendas preſtantiſſimo viro domino lauro quirino · ¶ Nos valemꝰ Cõradus frater valet ac ꝓficit · Vincen cie ĩIdibus februariis. SVae ſi me de fratre benemeritũ putes: benemerituʒ ſpeꝛaſ: equũ puta mei quoqʒ nũc deniq; ratõnẽ haberi · ¶ Vale ⁊ ſi me amas hac in re obmuteſcaſ oꝛo. ¶ Vale ⁊ qñ ad uarinũ ſcribis eũ ſalutato verbis meis TVale mea ſuauitas: ⁊ peritiſſimũ atq; optimũ virũ lamolã meù ſaluere iube. Wale 1Valeant qui diſſidium inter nos nolũt · ¶ Tu autem princeps illuſtriſſi me prĩcipũ decꝰ:⁊ ſpes muſarũ vale atʒ iterũ vale: ⁊ hãc primã operis noſtri ꝑtẽ alacri queſo fronte excipe:atqʒ; albertuʒ tuum ſempeꝛ tui obſequentiſſimuʒ in lo culis tui cordis recõde: ⁊ cõmẽdatiſſimũ tibi vt habes habe · Rutoritates diuerſorũ tã oratorũ q; poetarũ uiroꝛũ ſane clariſſimorũ: qͥbus omnẽ noſtrã epiſtolãdi ratõem ⁊ dicẽdi modũ comoboꝛare exoꝛnare · ⁊ maxĩe am pliſicare poſſumꝰ . Et primo circa Pmuʒ Marci T. Q. officiorum librum feliciter incipiunt · Vpe riori huius operis tra ctatu illuſtriſſime princeꝑpſ vir humaniſſime:ſatiſ ac ſa tis ⁊ quidẽ copioſiſſime in tellexiſti:qua ratõne: ⁊ quo oꝛdine omnia epiſtolarũ genera:nõ tam elegãter q̃; commode inſſituere debeas. Et quoniã autoritates diuerſorũ orato rũ ⁊ poetarũ virorũ maxĩe clariſſimorũ ad epiſtolarẽ doctrinaz manmopꝑe ſunt neen jede niq; nad neig g 0 1 — — E I= 12 —ω☛ n neceſſarie ⁊ conducibiles · Idcirco non te mere infinitas pene autoritates· exẽpla hiſtorias. fabulas· ſimilitudĩeſ. cõpatões leges moꝛes· inſtitutõnes prouerbia et dir finitões:qbꝰ om̃eʒ noſtrã epiſtolandi ratõem coꝛroboꝛare exoꝛnare: ⁊ maxime ãplificare poſſumꝰ:qᷓ;bꝛeuiter: mõ poſte mus(nõ em̃ ingens poterit camelꝰ fora men trãſire acꝰ ãguſuſſimũ ſtudebimꝰ recolligere· Et ĩprimis circa autoritates officioruʒ M. T. Q.verſari noſtra erit di ſciplina:que in hũc arca ꝓꝑrimũ eiuſdem ſequũtur modũ. ¶ RNulla eniz vite pars neq; publicis: neq; priuatis: neqʒ; forẽſibꝰ:neq; domeſticis in rebus: neq; ſi tecũ agas quid: neq; ſi cũ altero cõtra has vacare officio poteſt: In eoq; excolẽ do ſita eſt vite honeſtas oiſ:⁊ negligẽdo turpitudo. ¶ B ¶ Omnil enĩ que a rati one ſuſcipit᷑ de aliqua re inſtitutio debʒ a diffinitõe ꝓficiſci: vt ĩtelligat᷑ quid ſit iðd de quo diſputat᷑ · Cum em vtilitas ad ſe rapere: honeſtas ecõtra a ſe reuocare videt: fit vt diſtrahat᷑ in deliberãdo ani mus:afferatqʒ ancipitẽ curã cogitandi: ¶ Drincipio generi animantiũ om ni eſt a natura tributum: vt ſe: vit ã: coꝛ puſq; ſuũ tueatur: Declinetqʒ ea que no citura videant᷑ · Oĩaqʒ que ſint ad viuen dum neceſſaria ĩquirat ⁊ paret vt paſtũ Tlatibula vt alia eiuſmõi generiſ: Cõmu ne aũt omniũ amãtiũ eſt cõiunctõniſ ap petitꝰ pꝛocreãdi cauſa: ⁊ cura quedaʒ eo rum eſt que ꝓcreata ſunt · Sed iter homi nẽ ⁊ beluã hoc maxime intereſt: ꝙ hec tã tum quãtũ ſenſu mouet᷑ ad id ſe Run qss adeſt quodq; pꝛeſens eſt ſe accõmodat paululũ admodũ ſẽtiens pᷣterituʒ aut fu turũ: homo aũt q rõis eſt ꝑticeps:ꝑ quã cõſequẽtia cernit:cauſas reũ videt earũ q; ꝓgreſſus:⁊ quaſi anteceſſiones nõ ig norat: ſimilitudines cõꝑat: rebuſqʒ pᷣſen tibus adiungit: atqʒ annectit futuras. facile totius vite curſum videt ad eamq; degẽdam p̃pat res neceſſarias. ¶ H ar enĩ rebꝰ qᷓ tractãtur ĩ vita:modũ uẽëdã oꝛinẽ adhibẽteſ: honeſtatẽ ⁊ de cuſ cõſeruabimꝰ ¶ ᷓ ¶ Oẽs eĩ tꝛiabimu: 1ducimur ad cognitõnis ⁊ ſcĩe cupidita tẽi qua excellere pulcrũ putamus: labi aüt erꝛare . neſ⸗ ciꝛe · decipi ⁊ malũ ⁊ turpe ſunt nõ ꝓpulſãt iniuriã · Naʒ qui ĩiu xxvuj dicimꝰ. Qð in rebꝰ honeſtis ⁊ cognitõne dignis oꝑe cureq; ponet᷑:id iure laudabi tur. ¶ E ( Virtutis em̃ laus oĩs ĩ actio ne cõſillit:a qua tñ fit ĩteꝛmiſſio ſepe mł tiq; dãt᷑ ad ſtudiũ reditꝰ. ¶ Ois ei cogi tatõmotuſq; anĩ aut in cõſiliis capiẽdis de rebꝰ honeſtis:⁊ ꝑtinẽtibꝰ ad bene bea teq; viuẽdũ:aut ĩ ſtudiig ſcĩe cognitõniſ qʒ verſabit ¶ E ¶ Zuſticia eſt ĩ qua vir tutis ẽ ſplẽdoꝛ maximꝰ ex qua viri boni noĩantur: ⁊ huic cõiuncta beneficentia: quã eandẽ vel benignitatẽ vel liberalita tẽ appellari licet · Et iuſticie pᷣmũ munuſ eſt vt ne cui q̃ͥs noceat niſi laceſſitꝰ iniu ſuis · ¶ H ¶ Dreclare ſcriptũ ẽ a platõe nõ nobᷣ ſolũ nati ſumꝰ: ortuſq; noſtri ꝑ tẽ pr̃ia vẽdicat ꝑtẽq; amici · Itʒ vt placʒ ſtoicis· ea que in terris gignũt᷑ ad hoĩm vſũ oĩa creari.hoĩnes at hoĩm cã eſſe ꝓ creatos:vt ipſi inter ſe alii aliis pꝛodeſie poſſint · In hoc naturã debemꝰ ducẽ ſeqͥ cõmunes vtilitates afferꝛe in medium: cõmutatõne officioꝛũ dãdo·accipiendo: tum artibꝰ.tũ oꝑa·.tũ facultatibꝰ deuĩce re hoĩm ĩter hoĩes ſocietatẽ · fũdamẽtuʒ auũt oĩs iuſuicie fides · id eſt dictorũ cõuẽ toꝛũq; cõſtãtia ⁊ veritas · C ¶ Iniuſti cie duo ſũt genera·: vnũ eoꝛũ qͥ inferunt alterũ eorũ qui ab his qbus infeꝛ᷑ ſi poſ ke petũ in quẽpiã facit:aut ira: aut ꝑturba tõe aliqua ĩcitatꝰis q̃ſi manꝰ videt᷑ infer re ſocio:qui aũt nõ defẽdit nee obſiſtit ſi poteſt iniurie:tã ẽ ĩ vicio qᷓ; ſi aut paren tes: aut amicos: aut patriã deſerat· ¶ R ¶ Eypetũtur aũt diuitie:tũ ad vſuſ vite neceſſarios:tũ ad ꝑfruẽdas voluptates. ¶ ¶C¶ Delectãt etiã magnifici apparatus: viteq; cultꝰ cum elegãatia ⁊ copia:quibꝰ rebꝰ effectũ eſt vt ĩfinita pecunie cupidi tas eſſet · Nec vero rei familiaris ãplifica tio nemĩ nocẽs vituꝑanda eſt: ſed fugiẽ da ſemp iniuria eſt · ¶ M ¶ Maxiĩe autẽ adducunt᷑ pleriq;: vt eos iuſticie capiat obliuio:cũ ĩperioꝛũ · honorũ ·glorie cuꝑi ditatẽ ĩciderĩt · Qð em̃ eſt aput Ennium nlla ſãcta ſocietas nec fides regni eſt:id latius patʒ · Nã qᷣdqͥd eiu ſmõi eſt in quo nõ poſſunt plures p̈cellere · in eo fit ple rũq; tãta contentio: vt dif ficllimum ſit ria.deĩde vt cõibꝰ ꝓ cõibꝰvtat᷑: pᷣuatiſ ut maiꝰ dãnũ anpõi mĩon ſeruare ſcãʒ ſocietatẽ ¶ N In oĩ iuſticia ꝑꝓmultũ ĩteſt:vtꝛũ ꝑtbatõne aliq aĩ:q ple rũq; bꝛeuis ẽ ⁊ ad ts: an cõſulto ⁊ cogi tata fiat tiuria:leuioꝛa eĩ ſũt ea q̃ repẽtie ⁊ motu aliqꝰ accidũt :q́; ea ꝗᷓ̃ meditata ⁊ p̃pata ĩfeꝛũt᷑ Hoc ipſũ iã iuſiũ ẽ qð recte tit ſi ẽ volũtariũ. en eĩ difficilis cura rerũ aliẽarũ.Eqtaſ eĩ ꝑſe lucʒ ¶ O¶Nec ꝓmiſſa ſeꝛuãda ſũt ea qꝗ ſũt his qbꝰ ꝓmiſ ſa ſũt ĩutilia. Nec ſi plꝰ tibi ea noceãt q; illi ꝓſint cui ꝓmiſeris · cõtꝛa officiũ eĩ R (In repu. maxĩe cõſeꝛuãda ſũt iuꝛa beili Nã cũ ſint duo gua dectãdi: vnũ ꝑ diſceꝑtatõʒ · alte rũ ꝑ vi: cũq; illð ſit ꝓpũ hoĩs: hoc belua rũ:cõfugiẽdũ eſt ad poſteuꝰ ſi vti nõ licʒ ſuꝑioꝛe · Quare ſuſcipiẽda qᷣdẽ bella ſunt ob eã cãʒ vt ſũ iiuria ĩ pace viuat᷑:ꝑta au tẽ victoria cõſeruãdi ſũt hi qui nõ crude les in bello neq; ĩmanes fuerũt C Mea quidẽ ſnĩa paci que nihil habitu ra ſit ĩſidiarũ ſemꝑ cõſu ldũ putaui. 4 Et cũ his quos rvi deuiceris cõſulẽduʒ eſt:tũ hi qui armis poſitis ad ĩꝑatoriſ fi dem cõfugerĩt: qʒuis murũ aries ꝑcuſſe rit recipiẽdi ¶R Etiã ſiqu id ſingulis tẽꝑibus ſacramẽto adacti hoſti ꝓmiſerĩt in eoipſo fides ſeruãda eſt ¶ Wem ineri mꝰ aũt etiã aduerſus ĩfimos inſticiã eſſe ſeruãdaʒ · Eſt aũt ĩfima cõdicio ⁊ fortũa ſeruorũ· ¶ S¶ Cũ aũt duobꝰ mõis id eſt aut vi aut fraude fiat ĩiuria: fraus q̃. vu lpecule:vis leonis videt᷑. Vtrunq; a homiĩe alieniſſimũ · Totius aũt iniuſticie . nulla capitalioꝛ: q́; eorũ qui tũ cũ maxĩe fallũt: id agũt vt vin boni eſſe videãtur C Bchelicctia ac liberalitate nichil eſt natura homĩs accõmodatiꝰ.Sed hẽt multas cautões: vidẽdũ eſt em̃ primum ne obſit benignitas ⁊ his ⁊ ipſis quibus kenlgne viorit fieri ⁊ ceteris:deinde ne maioꝛ ſit benignitas q; facultates: tum vt ꝓ dignitate cuiq; tribuat᷑· id eſt enĩ iu ſticie f—ùůdamẽtũ ad quã referẽda ſunt oĩa Nã a ꝗ gratificãt᷑ cuipiã qð obſit illi cui ꝓdeſſe velle videãt᷑ ñ bñfici neq; libeꝛaleſ ſʒ pnicioſi ⁊ aſſẽtatoꝛes iudicãdi ſũt · Et q aliis nocẽt vt ĩ alios ſint libales ĩ eadẽ ſũt ĩiuſlicia vt ſi ĩ ſuã rẽ alienã cõ uertãt Sũt aũt multi quidẽ cupidi ſplẽdoris et glorie q̃ accipiũt aliis: qð ⁊ aliis largiãẽ᷑ biqʒ ſe arbitrãt᷑ bñficos ĩ ſuos aĩcoſ viſũ iu ſi locupletẽt eoſ q̃cũq; rõe · id ãt tm̃ ab ab officio:vt nihil magis officio poſſit eẽ cõtrariũ · Vidẽdũ ẽ igit᷑ vt ea liberalita te vtamur ꝗᷓ ꝓſit aĩcis:nemĩ noceat· ¶ Qui beĩgnioꝛes eẽ volũt q; res patiat pPmü ĩ eo Percii qꝙ iiurioſi ſũt ĩ ꝓxioſ.q̃s eĩ copias his ſuppeditari eq⁊ reliqui 1 erat:eas trãſfer̃t ad aliẽoſ T neſt aũt ĩ tlĩ. liberalitate cupiditas plerũqʒ rapiendi Tqauferẽdi ꝑ iiuriã vt ad largiẽdũ ſuppe ditẽt copie · Vidẽ em̃ licʒ pleroſqʒ ñ tã na ta libales q́ʒ qᷓdã gloria ductoſ mita facè vt bñfici videãt᷑:q̃ ꝓficiſci ab oſtentatõe magiſ q; a volũtate vidẽt᷑. ¶ Tal aũt ſila tio vanitati ẽ cõiunctioꝛ:q̃ᷓ;ᷓ aut libalitati aut hõeſtati Woreſ eiꝰ erũt ſpectã di ĩ quẽ bñficiũ cõferet᷑:vt aĩꝰ erga noſ ⁊ cõitaſ ac ſocietaſ vite ⁊ ad nrãſ vtilitateſ bũñ ficia añ collata.( Nẽo oĩo ẽ negligẽdꝰ ĩ qꝰ aliq̃ ſigficatõ vᷣtutiſ apꝑet ¶ Brimũ illð ẽ ĩ officõ vt ei plimũ dẽamꝰa qꝰ plu rimũ diligamur Sʒ bñuolẽtiã ũ adoleſcẽ tlorũ moꝛe: ardore quodã amoris: ſʒ ſta bilitate potiꝰ ⁊ cõ ſtãtia indicks. (Gtei ſi ĩeos quos ſꝑamꝰ nobᷣ ꝓfut᷑̃os ñ dubitãꝰ officia cõferꝛe: q̃es ĩ eoſ eẽ dẽmꝰq iã ꝓfu ert ¶¶ Wlii eĩ faciũt mita temeritate 3 dã ſñ iudicõ vl mõ ĩ oẽs : vl repẽtĩo quo dã q̃i vẽto ĩpetu ani ĩcit ati . qᷓ bifiaa ita eq̃ magna ñ ſũt hñda:atʒ ea q iudicõ cõſi ðꝛato cõſtãtiq; delata ſũt Sʒ ĩ collocãdo bñficio ⁊ ĩ refeꝛẽda grã ſi ceta ꝑia ſũt hoc maxĩe officii ẽ vt qͥq; maxĩe opiſ ĩdigeat ita ei potiſſimũ opitlari ·qd ↄtꝛa fit a ple riſq;ʒ: a quo eĩ plimũ ſperãt etiã ſi ille is ñ egz tñ ei potiſſimũ ĩſeruiũt · Optie aũt ſocietas hoĩz cõiũctioq; ſeruabit᷑ ſi vt q̃ qʒ erit cõiũctiſſi ita ĩ eũ beĩgnitatis pꝑli mũ cõfẽt ¶ O ¶ In gꝛecoꝛũ ꝓuᷣbio ẽ aĩcoꝛũ eẽ cõia oĩa · ¶ Sãguiĩs aũt cõtũctõ ⁊ bñ uolẽtia deuĩcit hoĩes caritate · magnuz ẽ eĩ eað hẽre maioꝛũ monum̃ta eiſð vti ſa cris:ſepulcra hẽre cõia ( aa Sʒ oiʒ ſocie tatũ nlia p̃ſtãtioꝛ ẽ.nllła firmioꝛ:q; cũ vi ri boni moribꝰ ſiles ſũt faĩliaritate cõiũ cti · Nihil eĩ amabiliꝰ nec coplatiꝰ: q; mo rũ ſi itudo bonorũ · In his ĩ qᷣbꝰ eadẽ ſtu dia ſũt: eeð volũtatesi his fit vt eqᷓ qᷣſqʒ; alto dᷣlectet᷑ ac ſeip̃o: efficit᷑q; id qð pita goꝛas vult ĩ aĩcicia:vt vnꝰfiat ex pluribꝰ ¶¶ Eſtea iocũdiſſima amicicia quã ſumili tudo moꝛũ cõiugauit ¶CNR (S officia q̃ aliis magꝗ q; alis debẽt᷑:vt vicinũ citiꝰ adiuueris in fructibꝰ ꝑcipiendis: q; aut fratrẽ aut familiarẽ: at ſi liſ in iudicio ſit ꝓpinquũ potiꝰ ⁊ amicũ 6 vicinuz defen deriſ. ¶ B ¶ Nemo qui foꝛtitudiniſ glo riã cõſecutꝰ eſt ĩſidiis aut malicia laudẽ adeptus eſt· Ctaqʒ viros foꝛteſ magnani mos eoſdẽ bonos ⁊ ſimplices: veritati s amcos: mmeq; fallaces eſſe volumꝰ ¶ ¶ Sciẽtia que eſt remota a iuſticia calliditas potiꝰ q́; ſapiẽtia eſt appellan da. ¶ Diffieile cũ pᷣſtare oĩbus concu piueris ſeruare equitatẽ que eſt iuſticie maxime ꝓpria · (BCNal enĩ tẽpus eſt quod iuſticia vacare debeat · foꝛtel igi tur magnanimi ſũt habẽdi nõ qui faci unt: ſed ᷣ ppulſat iniuriã. ¶ E EEreni qᷓ ex erꝛoꝛe iperite multitudĩs pẽdet hic ĩ magnis viris nõ eſt habẽdꝰ EVer iueni tur ꝗ laboribꝰ ſuſceptis periculiſq; adi tis nõ quaſi mercedẽ rerũ geſtarũ deſide ret gloriã · C E ¶ Decunie eſt fugienda cupiditas · Nihil em̃ eſt tã anguſti animi tãq; parui q; amare diuitias· Nihil hone ius magnificẽtiuſqz; q; pecuniã cõtem nere ſi nõ habeas · Si vero habeas ad mu nificẽtiã liberalitatẽqʒ cõferre · ¶ E ¶ Cauenda eſt etiã glorie cupiditas · eri pit em̃ libeꝛtatẽ ꝓ qua magnanimiſ viriſ omiĩs debet eſſe cõtẽtio · Nec vero ĩperia expetẽda:ac potiꝰ nõ accipiẽda interdũ aut deponẽda nõnunq;· ¶ In oĩbus ne gociis priuſ q; aggrediare adhibẽda ẽ p patio diligẽs. ¶ Harua em̃ ſunt foris ar ma niſi ſit cõſuiũ domi · AC Bellũ au tẽ ita ſuſcipiat᷑ vt nibil aliud niſi pax q̃ſi ta videatur · Eoꝛis vero aĩ ⁊ cõſtãatis eſt nõ ꝑtuꝛbari in rebꝰ aſperiſ:nec tumultu antem de gradu deici vt dicit᷑: ſed p̃ſenti anĩo vti ac cõſilio nec a ratõne diſcedere ¶ Wemere aũt in acie veiſari ⁊ manu cũ hoſte cõfligere ĩmane quiddã ⁊ beluaruʒ ſimile eſt · Sed cũ temp? neceſſitaſq; po ſtulat:decertanduʒ manu eſt: ⁊ moꝛs uituti turpitudiniq; anteponẽda. ¶ Eu iẽdũ etiã illud ne offeramuſ noſ ꝑiculiſ ſne cauſa quo nihil põt eſſe ſtultiꝰ. ¶ † ¶ In trãquillo tẽpeſtatẽ aduerſaʒ opta a re deme cabilitate atzʒ clemẽtia. ¶ N 0 tis ẽ: ſubuenire aũt tẽpeſtati qꝰ uig aĩo qᷓuis ratõne ſapiẽtis eſt · CRE ¶ Oio qui reipub.pꝛeſũt duo platonis pᷣcepta teneãt · Vnũ vt vtilitatẽ ci uiuʒ ſic tueãt᷑ vt qdquid agãt ad eã referant: ob liti cõmodoꝛũ ſuoꝛũ · Aterũ vt totuʒ cor pus reipublice curent: ne dũ ꝑtẽ aliquaʒ tueant᷑ reliquas deſerãt · Vt em̃ tutela ſie ꝓcuratio reipu · ad eoꝛũ vtilitateʒ qui cõ miſſi ſũt: nõ ad eorũ. quibꝰ cõmiſſa ẽ ge rẽda ẽ · Qui aũt ꝑtem duiũ cõſulũt ꝑtem negligũt: rem ꝑnicioſiſſimã ĩ ciuitateʒ in ducũt: ſeditõem nech diſc oꝛdiam . Cx quo euenit vt ali populareſ alii ſtudioſi opti mi cuiuſq; videant᷑:pauci vniuerſorum ·. ¶ E¶ Miſerrima oĩno ẽ ambitio hono rüq; cõtentio· ¶ M ¶ Dihil em̃ laudabi liꝰ:nibil magno ⁊ pᷣclaro Viro di niꝰ anĩaduerſio ⁊ caſtigatio cõtumelia vaca re debz: neq; ad eiꝰ qui punit aliquẽ aut verbis caſtigat : ſed ad reipublice vtilita tem referri debet ¶ O ¶ Cauẽdũ ẽ etiã ne maioꝛ pena q; culpa ſit: ⁊ ne üſdez de cauſis alii plect nk:ali ne plectant᷑ qᷣdeʒ hibenda aũt maxĩe eſt ira in puniendo Nuncs enĩ iratꝰ qui accedet ad penã me diocritatẽ illã tenebit que ẽ inter nimiuʒ parũ · ¶ H ¶ Optãdũ ẽ vt hi qui p̃ſüt reipublice legũ ſimiles ſint: que ad puni endũ nõ nꝛacundia ſed eqtate ducunt᷑· At qʒ etiã ĩ rebꝰ ꝓſperis ⁊ ad votũ noſtꝛum fluẽtibꝰ ſuꝑbiã magnope ⁊ faſtigiũ arꝛo gãtiãq; fugiamꝰ ¶ O EN vt aduerſas res ſic ſecũdas immoderate ferre leuita tis ẽ · pꝛeclaraq; ẽ ebilitas in omni vita idez ſꝑ vultus eadẽqʒ frõſ. Recte pᷣcipe re vidẽtur monẽt vt quãto ſuꝑiores ſumꝰ: tãto ſubmiſſiuſ nos geramꝰ. ¶ ¶ In ſecũdiſ ſimis rebꝰ maxĩe ẽ vtenduʒ cõſilio amicorũ·iiſqʒ maioꝛ etiã q; ante ẽ tribuẽda autoritas · his temꝑibꝰ cauẽdũ eſt ne aſſentatoribꝰ patefaciamꝰ aures: neq; adulari nos ſinamꝰ in quo falli fa cile ẽ· Tales em̃ nos eſſe putamuſ vt iure laudemur: ex quo naſcũtur innumerabi lia peccata cum homines inflati opinio nibus turpiter irritent᷑: ⁊ in maximis v ſant᷑ erroribus. ¶ Nã negligere quid ð ſe quiſq; ſentiat nõ ſolum arrogãtis ẽ: ſed etiã omĩno diſſoluti · ¶ S ¶ Omnis autem actio vacare debet temeritate et pla aũt Her A 1 ay negligentia: nec vero agere aliquid cuiꝰ nõ poſſis cauſã ꝓbabuẽ reddere · Efficiẽ dum eſt enum vt appetitus obediãt ratõ ni: eamq; neq; percurrãt: neq; per pigri ciam neqʒ per ignoꝛantiã deſerant:Sint q; trãquilli atq; omni pertuꝛbatõne ani mi careant:ex quo eluceat omnis cõſtan tia omniſqʒ moderatio · ¶ T ¶ Kppeti tus omnes contrahendi ſedandiq; ſunt excitandaq; animi aduerſio ⁊ diligentia vt ne quid temere ac foꝛtuitu inconſide rate negligenterq; agamꝰ.Neqʒ enim a natura ita generati ſumus vt ad ludum ⁊ iocum facti eſſe videamur ſed ad ſeue ritatem potius: ⁊ ad quedam ſtudia gra uioꝛa atq; maiora: ludo auteʒ ⁊ ioco vti illo quidem licet:ſed ſicut ſomno ⁊ quie tibus ceteriſ:tum cum grauibus ſeriiſ q; rebus ſatiſ fecerimus:ipſumq; genus io candi non pꝛofuſum nec immodeſtum ſed ingenuum 1 facetum eſſe debet. Vt enim pueris non omnem ludendi licen tiam damus:ſed eam que honeſtatis acti onibus non ſit aliena :ſic in ipſo ioco ali quid ꝓbi ingenü lumen eluceat · ¶ Lu dendi etiam eſt quidam modus retinen dus:vt ne nimis omnia pꝛofundamus: elatiq;ʒ voluptate in aliquam turpitudi nem dilabamur. ¶ V¶ Mominis mens diſcendo alitur: et cogitando ſempeꝛ ali quid aut inquirit aut agit: videndiq; et audiendi oblectatõne ducitur · * ¶¶ Si quis eſt paulo ad virtutem erecti or quãuis voluptate capiatur occultat diſſimulat appetitum voluptatis pro pter verecundiam · Ex quo intelligitur coꝛporis voluptatem non ſatis eſſe dig nam hominis preſtantia: eamq; contem ni ⁊ reuci opoꝛtere · Sin ſit quiſpiam qui aliquid tribuat voluptati diligenteꝛ ei te nendum eſſe eiuſ fruende modum · ktaqʒ victus cultuſqʒ corporis ad valitudineʒ referantur: et ad vires non ad volupta tem · Atq; etiam ſi conſiderare volumus que ſit in natura hominis excellentia et dignitas facile intelligimus q; ſit tur pe defluere luxuriam ⁊ delicate ac molli ter viuere:q;qʒ honeſtum ·paꝛce continẽ ter ſeuere ſobrie ¶ Vt enĩ in coꝛꝑi bus magne diſſimilitudines ſũt: alios eĩ videmꝰ velocitate ad curſuʒ:alios viribꝰ ad luctãdũ valere:idẽq; ĩ formis:aliis di gnitatẽ ineſſe:aliis venuſtatẽ: ſic in anĩs exiſtũt etiã maiores varietates · ¶ Neqʒ em̃ attinet nature repugnare: neq; qcq; ſequi quid aſſequi nõ queas· ¶ aa Ideoq;ʒ (vt aiũt) nihil decet in uita minerua obteſtãte:id eſt aduerſãte et re pugnãte natura · ¶ Ad quas igitur res aptiſſimi erimus: in his potiſſimũ elabo rabimus. Sin aliquando neceſſitas nos ad ea detruſerit que noſtri ingenii non erũt: omniſ adhibẽda erit cuꝛa · meditatõ diligẽtia: vt ea ſi nõ decore:attamẽ mini me indecore facere poſſimus· Nec tã eſt enitendũ vt bona que nobis data nõ ſũt ſequamur: q; vt vicia fugiamuſ ¶ bb CN az regna· imperia · nobilitateſ·hono res · diuitie · opes · ⁊ ea que ſunt hiſ cõtra ria in caſu ſita temꝑibꝰ egurur 1 guber nãt᷑ · Ipſi aũt gerere quã ꝑlonã velimuſ a noſtra volũtate ꝓficiſcit᷑ · Ttaq; ſe ali ad philoſophiaʒ: alii ad iuſ ciuile· alii ad elo quẽtiam applicãt:ipſarũq; virtutum in alia alius mauult excellere · Quorũ vero patres aut maiores aliqua gloria preſti terũt:hi ſtudẽt plerũqʒ eodem in geneꝛe laudis excellere · EEn p rimis autẽ cõſtituẽdum eſt quos nos ⁊ quales eſſe velimus: ⁊ ĩ quo genere vite:que delibe beratio ẽ oĩm difficillima. neute eĩ ado leſcentia:cũ ineſt maxima ĩbecillitas cõſi lii:tũ id ſibi qſqʒ genꝰ etatis degẽde con ſtituit qd mayxĩe adamauit itaqʒ añ ĩpli cat᷑ aliqꝰ certo gne curſuqʒ viuẽdi q; po tuit qð optimũ eſſz iudicare · Herũqʒ ꝑn tũ pᷣceptiſ ĩbuti ad eoꝛũ cõſuetudinẽ mo rẽqʒ deducimur · Jlii multitudĩs iudicio ferũt᷑:qq; maiori ꝑti pulcerrima vidẽtur ea maxie exoptãt · ¶ Multo em̃ firmior eſt ⁊ cõſtãtioꝛ natura q; foꝛtuna.· ¶ dd Kmieicie qᷓ minꝰ delectãt ⁊ minꝰ ꝓbãt᷑ magis decere cẽſent ſapiẽtes ſenſim dilu ere q; repẽte p̃cidere · Cõmutato aũt ge nere vite omni ratõne curãdũ eſt · vt id bono cõſilio feciſſe vidamur ¶ ee 6Eſt igit᷑ adoleſeẽtis maiores natu reuereri: ex hisq; diligẽ optĩos ⁊ ꝓbatiſſĩoſ quo qʒ cõſilio atʒ autoritate tutat᷑· Maxĩe au tẽ hec etas a libidibꝰ ẽ arcẽda:exeicẽdaqʒ ĩ laboꝛe patiẽtiaq; ⁊ anĩ ⁊ coꝛꝑis:vt eoꝛũ ĩbecillis ⁊ ciuilibꝰ officiiſ vigeat ĩduſtria — — — — — — . Atqʒ etiã cũ relaxare aĩmos: ⁊ dare ſe io cũditati volent:caueãt ĩtꝑantiam. memi nerit verecũdie:qð facilius erit ſi in eius „ modi quidẽ rebꝰ maioꝛes natu velint in teres Cd SDenibꝰ auũt laboꝛes coꝛꝑis mi nuendi: exercitatões anĩ etiã augende vi dent᷑ · danda vᷣo ẽ oꝑa:vt ⁊ amicoſ ⁊ iuuẽ tutẽ . ⁊ maxĩe rem pub.cõſilio ⁊ pꝛudẽtia q́ᷓ;plurimũ adiuuẽt · Nihil aũt cauenduzʒ magis ẽ ſenectuti:q; ne languoꝛi ſe deſi dieq; dedãt · Luxuria vero cũ oĩ etati ſit turpiſſima:tñ ſenectuti ẽ fediſſim a. Sin aũt libidinum ĩtꝑantia acceſſerit duplex malũ eſt:ꝙ ⁊ ipſa ſenectꝰ dedecꝰ cõcipit: adoleſcentiũ facit ĩpudentioꝛẽ intꝑan tiam· ¶ B ¶(Gſt igi᷑ ppꝛium munꝰ ma giſtratus ĩtelligere ſe gerere ꝑſonaʒ ciui tatis · debereq; eiꝰ dignitatẽ ⁊ decꝰ ſuſti nere · leges ſeruare · iura diſtribuere. eaq; fidei ſue cõmiſſa meminiſſe ¶ ¶ Nihil aũt ẽ qð tam deceat:q; in oĩ re gerenda —☛ / capiẽdoqʒ cõſilio ſeruare cõſtantiam Duo maxjĩe ſunt fugiẽda:ne quid effe minatũ aut molle: ⁊ nequid durum aut ruſticũ fiat ¶ D¶ Oum aũt pulcritudi nis duo genera ſint:quoꝛũ ĩ altero venu ſtas ſit ĩ altero dignitas:venuſtatẽ muli ebꝛem dieere ſolemus:dignitatẽ virilẽ.er go ⁊ a foꝛma remoueat᷑ oĩs viro ñ dignꝰ oꝛnatus:⁊ huic ſimile viciũ ĩ geſtu motu q; caueat᷑· foꝛme aũt dignitas coloꝛis bo nitate tuenda ẽ: ⁊ coloꝛ exereitationibus coꝛpoꝛis · Adhibẽda ẽ p̃terea mundicia ñ odioſa neq;ʒ exquiſita nimis:tmq; effugi at agreſtem ⁊ ĩhumanã negligentiã · Ga dez rõ eſt habẽda veſtitꝰ ĩ quo ſicut ĩ ple riſq; rebus mediocritas optĩa ẽ. ¶ ᷓ ¶ auendum ẽ aũt ne aut tarditatibus vtamur ĩ ingreſſu mollioꝛibꝰ vt pompa rũ ferculis ſimiles eſſe videamur: aut in feſtinatõibus ſuſcipiamꝰ nimias celerita tes · que cum fiũt anhelitus mouent᷑ · vul tus mutant᷑· oꝛa toꝛquent᷑:ex quibus ma na ſignificatio ſit nõ adeſſe cõſtantiam Sed multo etiã magis elaboꝛandũ ẽ: ne anĩ motus a natura recedãt:qð aſſeque mur ſi cauebimꝰ ne in ꝑturbatões atʒ ex animatões ĩcidamus:⁊ ſi attẽtoſ aĩos ad decoꝛis cõſeruationẽ tenebimꝰ ¶E(Ou randũ eſt vt cogitatiõe ad res q̃;optĩas vtamur · appetitũ rõni obedientẽ p̃bea amus. ¶ In omni vita rectiſſime pᷣcipit̃ vt ꝑturbatões fugiamꝰ:id ẽ motꝰ animi nimios rõni nõ obtꝑantes · ¶ Maxĩe cu randũ ẽ vt eos quibꝰ cũ ſermone cõferi mus: 1 vereri ⁊ diligere videamur . CGC (Ira ꝓeul abſit cũ qua nihil recte fieri: nihil conſiderate p̃t · Magna aũt ꝑte cle mẽti caſtigatõe lieet vti grauitate tñ ad iuncta:vt ſeueritas aobbeat: cõtume lia repellat᷑ ¶ Oue cũ aliqua ꝑturbatiõe fiunt:ea nec cõſtanter fieri pñt :neq; ab his qui aſſunt appbari ¶ M ¶ Defoꝛme etiã ẽ de ſeipſo p̃dicare falſa p̃ſertiz:⁊ cũ irꝛiſione audientiũ imitari militẽ gloꝛio ſum · Oꝛmanda ẽ em̃ dignitas domo:at ñ ex domo tota ꝗᷓrenda:nec domo dñs ſed dño domꝰ ẽ honeſtãda ¶ Medioeri tas ad omnẽ vſum cultũq;ʒ vita trãſferẽ da ẽ. In oĩ aũt actiõe ſuſcipiẽda tria ſunt tenẽda · pꝛimũ vt appetitꝰ rõi pareãt:qꝰ nibil ẽ ad officia cõſeruãda accõmodatiꝰ Deide vt aĩaduertat᷑ qnta illa res ſit quã efficere velimꝰ: ne ve maioꝛ minoꝛ ve cu ra ⁊ oꝑ a ſuſcipiat᷑ q; cauſa poſtulet.Ter ciũ vt caueamꝰ vt ea q̃ ꝑtinent ad libera lẽ ſpeciẽ ⁊ dignitatẽ moderata ſint · hoꝛũ triũ tũ pᷣſtãtiſſimũ ẽ appetitus obtꝑare rõi ¶Tinpe ei valbech vicioſũ ẽ in re ſeuera: cõuiuio dignũ aut delicatũ ali quẽ ĩferꝛe ſermonẽ. ¶ Decet nõ ſolũ ma nꝰ ſʒ ci oculos bſneces Pabe A Pie em̃ neſcio qũo vt magis ĩ aliis cernam qʒ ĩ nobiſipſis ſi qᷣd deinqaie ¶ (Sine verecũdia nihil rectũ eẽ pᷣt nibil honeſtũ Omniũ rerũ ex quibꝰ aliqͥd requirit᷑ · nibil ẽ agricultura meliꝰ nihil vberiꝰ . ni hil dulciꝰ.nihil libero hoĩe digniꝰ. C M ¶ Stuoiis officiiſq; ſele pponẽda ſũt officia iuſticie: Aanene ad hoĩm vtilita tẽ q̃ nihil hoĩ debʒ eẽ antiqus ( NC¶Ma gnitudo anĩ remota iuſticia hũanaq; co mitate ⁊ cõiunctõe feritas qdã fit: ⁊ ima nitas ¶ Om̃e officiũ qð ad cõiunctionẽ hoĩm ⁊ ad ſocietatẽ tuendã valet: aũpo nendü eſt illi officio qð cognitõe ⁊ ſcien tia contine᷑ ¶ O ¶ Cogitatõʒz pꝛudẽtiã qʒ ſequitur conſiderata actio · Tta fit vt agere conſiderate pluris ſit : q; cogitare pꝛudẽter · ¶ H¶ Pꝛima officia dis im moꝛtalibus · ſecunda patrie· tercia paren tibus · deinde gradatim reliqs debeant᷑ Wir. quit nunc ex ſcðdo CO ¶ Duid em̃ ẽ per deos optabilius ſapiẽtia g qᷓ;d p̃ſtantiꝰ ⸗ quid meliꝰ g quid hoĩe digniꝰ ghanc igit qui expetũt ꝓhi nominant᷑: nec quicq; a liud ẽ phia ſi ĩterpᷣtari velis pᷣter ſtudiũ ſapientie · ¶ Qui parũ ꝑſpiciunt hi ſepe verſutos hoĩes 2 callidoſ admirãtes: ma liciã ſapientiã iudicãt:quoꝛũ erꝛoꝛ eripiẽ dus ẽ: opinioq; oĩs ad eam ſpeciẽ tradu cenda:vt honeſtis cõſiliis iuſtiſqʒ factis: nõ fraude ⁊ malicia ſe ĩtelligant ea q̃ ve lint cõſequi poſſe ¶ R ¶ Deoſ placatoſ pietas efſiciet ⁊ ſãctitas. ¶ Hopꝛiũ hoe ſtatuo eſſe virtutis cõciliare anios homi nũ a ad vſus ſuos adiũgere · ¶ Decunde res.honoꝛes· ĩperia · victoꝛie: qᷓnq; foꝛtũa ſint:tñ ſine homĩm opibus ⁊ ſtudiis neu trã ĩ partẽ effici pñt. ¶ S¶ Male emm ſe res habet cũ qð virtute effici debet:id tẽptatur pecunia ¶ T¶ Itz etiã ſubüci int ſe hoĩes ĩ perio alteriꝰ ⁊ ptãti de cau ſis pluribꝰ. ducunt᷑ em̃ aut beniuo lẽtia · aut bñficioꝛum magnitudie · aut dignita tis p̃ſtãtia· aut ſpe ſibi vtile futurũ · aut metu ne vi parere cogant᷑ · aut ſpe largi tionis ꝓmiſſioniſq; capti aut poſtremo mercede cõducti · Omniũ aũt rerum nec aptius ẽ quicq; ad opes tuendas ac tenẽ das ; diligi:nec alieniꝰ qᷓ; timeri V Malus em cuſtos diuturnitatis metꝰ cõtraqʒ bñuolẽtia ſidelis vel ad ꝑpetuita tẽ ( Oð igi latiſſime patet: neq; ad ĩco lumitatẽ ſolũ ſed etiã ad opes ⁊ potenti am valzʒ plurimũ id ãplectamur: vt metꝰ abſit:caritas retineat᷑ · Tta facillime qᷓ vo lemꝰ ⁊ pꝛiuatis ĩ rebꝰ ⁊ ĩ repub· cõſequi mur . Gteĩ qui ſe metui volut a quibꝰ me tuunt᷑ eoſdẽ metuãt ipſi neceſſe ẽ ¶ ¶ Nec vero vllla vis ĩperii tãta ẽ que p mente metu poſſit eẽ diuturna (Serth. igit᷑ hoc ſit:idq; ⁊ pꝛimũ ⁊ maxĩe neceſſa riũ familiaritates habere fidas amantiũ nos amicoꝛũ ⁊ mirantiũ nr̃a· ¶ Vehemẽ ter autẽ multitudĩs amoꝛ cõmouet᷑ ipſa fama ⁊ opĩone liberalitatis· bñficẽtie · iu ſticie · fideiqʒ · oꝛ mqʒ earum virtutũ q̃ ꝑti nent ad mãſuetudinẽ moꝛũ ac facilitatẽ ¶ V¶ SEides aũt vt adhibeat᷑ duabꝰ rebus effici p̃t: ſi exiſtiabimur adepti cõiunctaʒ cũ iuſticia pꝛudentiã · Nam ⁊ his fidẽ ha ¶Et bec ex prio libio officioũ N. T. O. Se⸗ bemus quos plus ĩtelligere qᷓ; nos arbi tramur: quoſq; ⁊ futura ꝓſpicere credi mus: cũ res agat᷑ ĩ diſcrimẽq; ventũ ſit expedire rẽ: còſiliuz ex tẽpe caꝑe poſſe · Manc em̃ vtilẽ homĩ es exiſtimant verãqʒ udentiã . iuſtis aũt ⁊ fidis hoĩbus id ẽ bonis viris ita fides habet᷑:vt nulla ſit in his fraudis ĩiurieq; ſuſpitio · itaq; his ſa lutẽ noſtrã · his foꝛtunã ·his liberoſ rectiſ ſime cõmitti arbitramur · harũ igit᷑ dua rũ iuſticia ꝓlus pollet ad fidẽ faciendam Quippe cũ ea ſine pꝛudẽtia ſatis habeat autoꝛitatis:pꝛudentia ſine iuſticia nihil valet ad fidẽ faciendã · Quo em̃ quis ver ſutioꝛ ⁊ callidioꝛ:hꝰ ĩuiſioꝛ ⁊ ſuſpectioꝛ babit᷑ detracta opĩone ꝓbitatis · ¶ Ho pularibꝰ enĩ verbis ẽ agenduʒz ⁊ vſitatis cũ loquimur de opinione populari ¶C H on eĩ omẽs eos cõtẽnunt de qui male exiſumãt · Contemnunt᷑ aũt hi qui nec ſibi nec alteri vt dicit᷑ ꝓlint·ĩ quibus nullus laboꝛ: nulla iduſtria.nulla cura ẽ Kdmiratione aũt afficiunt᷑ hi: ꝗᷓ anteire ceteros virtute putant᷑:⁊ cũ omni carere dedecoꝛe:tũ vero his viciig quibꝰ alii nõ poſſunt facile obſiſtere · ¶ Nemo iuſtus eſle p̃t · qui moꝛtẽ · qui doloꝛẽ · qui exilium qui egeſtatẽ timet:aut qui ea ꝗᷓ ſunt his cõtraria equitati añponit · ¶ aa ¶ Waxi me admiramur eũ qui pecuĩa nõ mouet᷑ qʒd in quo viro ꝑſpectũ ſit hunc dignum ſpectatu arbitramur Omis rõ atqʒ in ſtitutio vite hoim adiumẽta ðſiderat· In pꝛimisq; vt habeat quibꝰ cuʒ famihares poſſit cõferꝛe ſermones · qð ẽ difficile: ni ſi ſpeciẽ p̃ te boni viri feras· ¶ (ku ſticie tãta vis ẽ:vt ne illi quidẽ qui male ficio ⁊ ſcelere paſcunt᷑ pñt ſine vlla ꝑti cula iuſticie viuere. Nã qui eoꝛũ cuipiam q vna latrocinant᷑ furat᷑ aliq;d aut eripit is ſibi ne ĩ latrocinio ꝗdẽ reliquit locum Qũ igit᷑ tanta vis iuſuicie ſit:vt ea etiã la tronũ opes firmet atqʒ augeat:quãtã ei us vĩ ĩter leges ⁊ iudicia ⁊ inſtituta foꝛe putamꝰ ? Omniũ igit᷑ rõe colẽda ⁊ reti nẽda iuſticia ẽ:tũ ipſa ꝑ ſeſe: nã aliter iu ſticia ñ eẽt: tũ ꝓpter ãplificationẽ hõꝛis 1 gloꝛie ¶ cc ¶ Heclare ſocrates hãc vi am ad gloꝛiã ꝓximã ⁊ q̃ſi cõpendiariã di cebat eẽ:ſi qs id agerʒ:vt q̃lis haberi vel let talis eſſet · &ſiqui ſimulatõe ⁊ inani — —— — — — —— — — — — — oſtentatione: ficto nõ mõ ſermone ſed etiã vultu:ſtabilẽ ſe poſſe gloꝛiã cõſequi rent᷑:vehemẽter erꝛãt Vera emn gloꝛia ra dices agit atʒ etiã ꝓpagat᷑· ficta oĩa cele riter tanq́; floſculi decidũt · ¶ & ¶ Nec ſimulatũ quicq; pᷣt eẽ diuturnũ. Qui igt tur adipiſci verã gloꝛiaʒ volet:iuſticie fũ officiiſ ¶ B (Si qs ab ĩeunte etate J abet cauſã celebꝛitatis ⁊ noĩs:aut a pr̃e aeceptã aut aliquo caſu aut foꝛtunaʒ: in hũc oculi oĩm coniiciunt᷑ atq; in eũ quid agat aut quẽadmodũ viuat iquirit᷑ tãq;ʒ in dariſſima luce verſet᷑ nullũ eiꝰ dictum aut factũ pᷣt obſcurũ eẽ · Quoꝛũ aũt etas pꝛima ꝓpter hũilitatẽ ⁊ obſcuritatẽ ĩ ho minũ ignoꝛantia verſat᷑:hi ſimul ac iuue nes eſſe ceperĩt mag na ſpectare: ⁊ ad ea rectis ſtudiis debent cõtendere: qð eo fir mioꝛe aĩo facẽt:qꝛ nõ modo nõ iuidetur illi etati:verũetiã fauet᷑ ¶ Vt reliquis in rebꝰ multo maioꝛa ſũt oꝑa anĩ q; coꝑis ſic he res quas ĩgenio ac rõe ꝓſequimur ratioꝛes ſũt q́; ile quas viribꝰ. C Eacillime aut a in optimam ꝑtem co gnoſcunt᷑ adoleſcẽtes qui ſe ad claros 1 ſapiẽtes viros bene conſulentes reipub. cõtulerũt quibꝰ cũ ſi frequẽtes fuerĩt o pinionẽ aſſerũt populo eoꝛũ foꝛe ſe ſimi les quos ſibiipſi delegerint ad imitandũ D¶ Difficile dictu ẽ quãtoꝑe cõciliet a mmos comitas affabilitaſq; ſermonis · ¶ Q ¶ Magna ẽ admiratio copioſe ſapien terq; dicẽtis quem qui audiũt ĩtelligere etiã ⁊ ſaxe plus q; ceteros arbitrant᷑· Si vo ineſt ĩ oꝛõe mixta modeſtie grauitas mhi admir abilius fieri p̃t:eoq; magis ſi ea ſũt ĩ adoleſcẽte ¶ E¶ Hoc p̃ceptum officii diligẽter tenendũ ẽ: ne vnq; inno centẽ iudicio capitis arceſſas· id em̃ ſine ſcelere nullo mõ ſieri p̃t · Nam q̃d ẽ tam ĩihũanuʒ q; eloquẽtiã a natura ad ſalutẽ hoĩm ⁊ cõſeruationẽ datã:ad hbonoꝛũ ſtẽ ꝑniciẽq; cõuertere ? Ne tñ vt hoc fu giendũ:ita ẽ habendũ religioni nocentẽ qñq; ⁊ nephariũ ĩpiumq; dðfẽdere · Vult hoc multitudo · patit᷑ cõſuetudo · fert eti am hũanitas ¶ C¶ Kudicis ẽ ſꝑ ĩ cauſis verũ ſequipatroni vᷣo nõnunq; veriſile etiã ſi minꝰ ſit verũ defẽdere Maxĩe autẽ gloꝛia parat᷑ ⁊ gr̃a defenſionibus:eoq; maioꝛ ſi qñ accidit vt ei ſubueniat᷑ qͥ ꝑo hyyj tentis alicuiꝰ opibus circũueniri vrgeri q;ʒ videat᷑ CH . Hꝛeclare ĩ epla quadaʒ Rlexandꝛũ fuliũ philippꝰ accuſat:ꝙ largi tione beniuolentiã macedonũ cõſectet᷑: qdð te malũ ĩquit rõis ĩ iſtã ſpẽ ĩduxit:vt eos tibi fideles foꝛe putares quos pecu nia coꝛrupiſſes. An tu id agis vt macedo nes nõ te regẽ ſuũ ſed miniſtruʒ ⁊ pᷣbito rem exiſii mẽt ? Quid ſoꝛidiꝰ regi: meli etiã: q; largitionem coꝛruptelã eſſe dixit fit em̃ deterioꝛ q̃ accipit: atqʒ ad idẽ ſꝑ ex pectandũ paratioꝛ Ex. Anuneß tñ ẽ lirgienoi neqʒ hoc benignitatis genus oĩo repudiandũ: ſepe ido neis ho ĩbus de re familiari ĩpendendũ ẽ ſed diligẽter moderate · Multi em̃ pr̃imonia effude runt ĩconſulte largiẽdo · Quid aũt ẽ ſtul tius q; qð libenter facias curare vt id di utius facere nõ poſſis? atq; etiã ſequũ tur largitioneʒ rapine· cũ em̃ dando ege re ceperit:alienis bonis manꝰ inferꝛe co unt᷑ · Ita cum beniuolẽtie cõꝑande cau bñfici eſſe velĩt nõ tanta aſſequũt᷑ ſtu dia eoꝛũ quibꝰ dederũt: quãta odia eoꝛũ quibꝰ adimerũt · Quãobꝛẽ nec ita claudẽ da ẽ res fa miliaris:vt eã benignitas apꝑi re nõ poſſit:nec ita reſerãda vt oĩbus pa teat.Modus adhibeat᷑ iſq; ad facultates referat᷑· oĩo memĩſſe dẽmus id qð a nr̃is hoĩbꝰ ſepiſſiẽ vſurpatũ · Tãqʒ ĩ ꝓubii cõ ſuetudĩez venit · largitõz fundũ ñ habere Vitãda tñ ſuſpitio auaricie ẽ. Qauſa igit largitõis ẽ ſi aut necce ẽ aut vtile · in his aũt ipſis mediocritatis regula optĩa ẽ. ꝓ penſioꝛ aũt benignitas eẽ debebit ĩ cala mitoſos:niſi foꝛte erũt digni calamitate ¶R ¶ Cõueniet aũt tũ ĩ dãdo munificũ eẽ tũ ĩ exigẽdo nõ acerbũ: ĩ oĩqʒ re cõtrahẽ da emedo vẽdẽdo · cõducẽdo· locãdo. ⁊ĩ ci uitatibꝰ ⁊ eõfiniis equũ facilẽ multa mul tis de ſuo iure cõcedẽtẽ · a litibꝰ vo q̃ntũ liceat:⁊ neſcio an ⁊ pauloplꝰ q; liceat ab hoꝛrẽtẽ. Eſt eĩ nõ mõ liberale paulũ non nuq; de ſuo iure cedere:ſʒ ĩterdũ etiã fru ctuoſũ · hñda aũt rõ ẽ rei familiaris: quã quidẽ dilabi ſmere flagicioſũ ẽ:ſed ita vt illibalitatis auaricieqʒ abſit ſuſpitio. ¶ L ¶ Recte a theophꝛaſto ẽ laudata hoſpita litas Eſt eĩ vt mihbi qᷣdẽ videt᷑ valð dcoꝛũ Enis domꝰ hoĩm illuſtriũ hoſpitibꝰ illu ribꝰ. Gſt eẽ vehem̃ter vtile his qᷓ hõeſte ro:Nqꝭ coꝛrupti moꝛes depꝛauatiq; lyyj poſſe multa volũt ꝑ hoſpites aꝑð extra neos populos valere opibꝰ ⁊ gratia / ¶ Nam iure cauere · conſilio iuuare atqʒ boc ſciẽtie genere ꝓdeſſe multis vehemẽ ter ⁊ ad opes augẽdas ꝑtinet ⁊ ad grati am·Itaq; tũ multa p̃clara maioꝛũ: tũ qͥ dem optie cõſututa iuris ciuilis ſummo . ĩ honoꝛe cognitio fuit atʒ ĩterpᷣtatio· ¶Qum aũt nõ poſſint oẽs ne multi quidẽ aut iuriſpiti eẽ aut diſerti: licet tñ opa ꝓdeſſe multis · bñficia petentẽ cõmẽ dare iudicibꝰ magiſtratibꝰ. vigilare ꝓ re alteriꝰ aut eos ipſos qui cõſulũt aut de fendunt rogãdo.qð qui faciũt plurimũ gratie cõſequũt᷑ latiſſimeq; eoꝛũ manat iduſtria.Tam illud nõ ſunt admonendi: Eſt em̃ ĩ ꝓmptu vt aĩaduertant cũ iuua re alios velint ne quos offendant · Sepe em̃ aut eos ledunt quos nõ debent: aut eos quos nõ expedit: ſi ĩpꝛudentes negli gentie ẽ: ſi ſciẽtes temeritatis · Vtendů ẽ etiã excuſatiõe aduerſus eos quos ĩuituſ offendas quacũqʒ poſſis:quare id qð fe ceris neceſie fuerit nec aliter facere potu eris ( N ¶ Melius apud bonos q́; apð foꝛtunatos bñſicium collocari puto · dã da tñ oĩo opa ẽ vt omni genere ſatiſface re poſſimꝰ. Sed ſi res in contentionẽ ve nerit nimiru· ( ¶ Themiſtocles ẽ au to adhibendꝰ qui cũ cõſuleret᷑. Vtrũ bo no viro pauꝑi an minus ꝓbato diuiti fi liam collocaret · Ego vero ĩquit malo vi rũ qui pecunia egeat:q; pecuniã ue vi üut ad miratione diuitiarũ: quarũ magnitudo quid ad vnũ quenqʒ nr̃m ꝑtinet:illũ foꝛ taſſe adiuuat qui habet nec id quidẽ ſꝑ · Extremũ aũt in bñficiis oꝑaq; danda ne quid cõtra equitatẽ cõtendas: ne qᷣd ꝓ iniuria · fundamentũ ẽ em̃ ꝑpetue con ſeruatõnis ⁊ fame iuſticia: ſine qua nihil p̃t eſſe laudabile.· ¶ ¶ In pꝛimis vidẽ dum erit ei qui rẽpub · adminiſtrabit vt ſuũ q̃ſq; teneat:neq; de bonig pᷣuatoꝛuʒ pbᷣlice diminutio fiat ¶ Q¶ Hanc eĩ ob cauſam maxĩe vt ſua tenerent᷑ reſpublice ciuitateſq; cõſtitute ſunt. Nam etſi duce natura hoĩes cõgregabant᷑: tñ ſpe cuſto die rerũ ſuarũ vꝛbiũ pᷣſidia qᷓrebant ¶ ¶ Danda erit oꝑa vt omẽs ĩtelligant ſi ſalui eſſe velint neceſſitati eſſe parendũ tqʒ etiã oẽs qui rempub · gubernabut cõſulere debebunt vt earũ rerũ copia ſit que ſunt neceſſarie ¶ Caput aũt ẽ in oĩ ꝓcuratiõe negocii ⁊ muneris publici: vt auaricie ꝓellat᷑ etiãẽ mĩma ſuſpitõ.Nullũ igit viciũ tetrius ẽ ( vt eo · vnde egreſſa ẽ reuertat᷑ oꝛatio) q; auaricia p̃ſertim ĩ pꝛ cipibuſ rempub · gubernãtibus · habere em̃ queſtui rempub · nõ modo turpe eſt ſed ſceleratũ ⁊ nephariũ. ¶ S¶ Nulla aũt re cõciliare faciliꝰ beniuolentiã mul titudĩs pñt hi qui reiꝑub:pᷣſunt q; abſu nentia ⁊ cõtinentia Gr Nam cui res erepta ẽ inimicꝰ ẽ cui data ẽ · At vero ille qui accipit iniuriã:⁊ memũt ⁊ p̃ ſe fert ſu um doloꝛẽ ¶ aẽ ſumma rõ ⁊ ſaxi entia boni ciuiſ:cõmoda ciuiũ nõ diuelle re: atʒ oẽs equitate eadẽ cõtinere ¶ Oui rempub· tuebunt᷑ ĩ pꝛimis operã dabüũt vt iuris ⁊ iudicioꝛũ equitate ſuũ quiiſqʒ teneat ⁊ neq; tenuioꝛes ꝓpter hũilitatẽ circũueniant᷑: neqʒ locupletibꝰ ad ſua vlłl tenẽda vel recuꝑanda obſit ĩuidia ( Res aũt familiaris queri debet his rebꝰ a qui bus abeſt turpitudo· conſeruari aũt dili gentia 1 pſunonia: eiſdẽ etiã rebus auge ri·ec ex ſco officioꝛũ: Sequunt᷑ nunc ex tercio · ¶ Dubitandu nõ ẽ quin nunq; poſſit vtilitas cũ honeſtate còten dere · ¶ O ¶ Detrabere aũt alteri ſui cõ modi cauſa: 2 ex hoĩis ĩicõmodo ſuũ com modum augere:ẽ magis cõtra naturã q; moꝛs·q; pauꝑtas.q; doloꝛ·q́; cetera cun cta que pñit aut coi accidere aut rebus externis · Nam vt ſibi quiſq; malit qð ad vſum vite ꝑtineat q́; alteri acquirere cõ ceſſũ ẽ nõ repugnante natura· Nlud qui dẽ natura nõ patit᷑: vt alioꝛũ ſpoliis no ſtras facultates copias opeſq;ʒ augeamꝰ Neq; hoc vᷣo ſolũ natura id ẽ iure gẽtiuʒ ſed etiã legibus populoꝛũ:quibꝰ ĩ ſingu lis ciuitatibꝰ reſpub· cõtinet᷑: eodem mõ cõſtitutũ ẽ: vt ñ liceat ſui cõmodi cauſa alteri nocere· hoc enĩ ſpectant legeshoc volũt ĩcolumẽ eſſe ciuiũ cõiuncuõʒ: quã q̃ dirimũt eos moꝛte exilio: vĩculis dãno coercẽt: atʒ hoc efficit multo magis ipſa nat᷑e rõ q̃ ẽ lex diuĩa ⁊ hũana:cui parere q; velit (oës aũt parebũt q ſcᷣm naturaʒ volunt viuẽ) nũqᷓ; cõmittet vt alienũ ap petat:⁊ id qð alceri craxerit ſibi aſſũat it ſt — — S= — — S. ⸗ = ⸗ = =— —. — — — — — +,— — — = — 2S= -. . lt ui — Etenĩ multomagis ẽ ſcᷣm naturã excelſi tas aĩ ⁊ magnitudo· itẽq;ʒ cõitas· iuſlicia liberalitas q; voluptas· q; auaricia. q; di uitie:qᷓ quidẽ cõtẽnere ⁊ ꝓ nihilo ducere cõꝑantẽ cũ utilitate cõi magni anĩ ẽ a ex celſi · Itẽq;ʒ magis ẽ ſcdᷣin naturã ꝓ oĩbuſ gentibus ſi fieri poſſit cõſeruãdis aut iu uandis maxĩos laboꝛes moleſuaſq; ſuſci pere: imitãtes herculẽ illuʒ quẽ hoĩm ſa ma bñficioꝛũ memoꝛ ĩ cõcilio celeſuũ col locauit q; viuere in ſolitudĩe nõ modo ſi ne Vllis moleſtiis: ſed etiã ĩ maxĩs volup tatibꝰ abundanteʒ oĩbus copus ꝛvt excel las etiã puleritudie ⁊ uiribus · Quo circa optio qſqʒ ⁊ ſplendidiſſimo ĩgenio lõge illã vicã buic añponit · Ex quo efficit᷑ ho minẽ nature obedientẽ homĩ nocere nõ poſſe ¶ OQui aut rationẽ ſuoꝛũ ciui um dicũt habendã:externoꝛũ negant:hii dirimũt cõmunẽ humani generiſ ſocieta tẽ. Qua ſublata bñficẽtia· liberalitaſ.bo nitas · iuſticia fũditus tollit᷑:qᷓ̃ qui tollũt etiã aduerſus deos ĩmoꝛtales impii iudi candi ſunt· ¶ B Juſicia em̃ vna virtꝰ oĩm ẽ domĩa ⁊ regina virtutũ. ¶ Suum cuiq; incõmodũ ferendũ ẽ potiꝰ qᷓ; de al terius cõmodis detrabendů . ¶ (¶ CNi hil vero vtile qð nõ idẽ honeſtũ.nihil ho neſtü qð nõ idem vtile· ⁊ vbi turpitudo ibi vtilitas eſſe ñ p̃t· ad honeſtatẽ em̃ na ti ſumus ¶ Satis em̃ nobis ſi mõ ĩ phia aliq;d ꝓfecimus ꝑſuaſum eẽ debet · ſi oẽs deos hoĩesq; celare poſſimꝰ . nihil tamẽ auare.nihil iiuſte.nihil libidinoſe nihil ĩ cõtinenter eſſe faciendũ. ¶ Moneſta enĩ bonis viris nõ occulta querunt᷑. ¶ Nec noſtre nobis vtilitateſ obmittẽde ſũt ali iſqʒ tradẽde cũ his ipſi egeamus: ſed ſue cuiq; vtilitati qð ſiñ alteriꝰ ſtiuria ſiat ſer uiendũ eſt. ¶ D¶ Saite em̃ Criſippus qui ſtadiũ ĩquit curꝛit eniti ⁊ cõtendere debet q; marime poſſit vt vĩcat Supplã tare eũ qui cum certet aut manu pellere nullo mõ debet · Sic ĩ vita ſibi quẽqʒ pe tere qð ꝑtineat ad vſum nõ iniquũ ẽ:ſed alteri diripe ius nõ eſt. ¶ E Decg con tra rempub.neq; cõtra iuſiurandũ ac fi dem: amici ſui cã vir bonꝰ faciet · Nam ſi oĩa facienda ſint q̃ amici velint nõ amici cie tales ſed cõiuratões putãde ſunt· Nã cũ id qʒ vtile videt᷑ in amicicia cuʒ eo qʒ 5 honeſtũ ẽ cõparat᷑:iaceat vtilitatis ſpẽs valeat honeſtas. Qum aũt ĩ amicicia que honeſta non ſunt poſtulant᷑:religio ⁊ fi des anteponat᷑ iuſticie · ¶ E ¶ Niil qd crudele vtile · ẽ enĩ hoĩm nature quã ſeqᷓ debemꝰ maxĩe inimica crudelitas. ¶ Male etiã qui pꝑegrinos vꝛbibus vti hibẽt eoſq; externmnnãt. Nam eẽ ꝓ ciue qͥ ciuis nõ ſit rectũ eſſe nõ licere· vſu vᷣo vꝛ bis ꝓbibere ꝑegrinos ſane ĩhumanũ eſt. ¶ Ex omni vita ſimulatio diſſimulatõ qʒ tollenda ẽ.· Tollendũ eſt igit᷑ ex rebus cõtrabendis omne mendaciũ ¶ Ennius ait ne quicq́; ſapiẽtẽ ſaꝑe qui ſibi ꝓdeſſe nõ querit G 6 aüt ſ. RPiztis nihil cõ tra moꝛes· leges · inſtituta facere·habere rõneʒ rei familiaris. Neq; enĩ ſolũ nobiſ diuites eſe volumꝰ:ſed liberis. ꝓpĩquis amicis· maxĩeqʒ reipub.Singuloꝛũ enim facultates ⁊ copie diuitie ſũt ciuitatis. ¶ R¶ Nec vlla ꝑnicies rite maioꝛ ĩueniri t q́; in malida ſimulatio itelligẽtie· Mi i quidẽ etiã vere hereditates ñ boneſte vident᷑:ſi ſunt malicioſis officioꝛũ blãdi tiigs nõ veritate ſed ſimulatõe queſite · at qʒ ĩ talibꝰ rebus aliud vtile ĩterdũ aliud honeſtũ videri falſo ſolet ¶ L ¶ Homo iuſtꝰ is quẽ ſentimꝰ bonũ virũ nihil cui q; qð ĩ ſe trãſeat detrahet:hoc qui admi rat᷑ is ſe quid ſit vir bonuſ neſcire fatea tur. At vero ſiquis voluerit anĩ ſui cõpli catã notionẽ euoluere:iã ſeipſum doceat eum bonũ virũ eſſe qui ꝓſit qbus poſſit noceat nem niſi laceſſitꝰ ũuria · IFtaq; talis vir ñ modo facere ſed nec cogitare quidẽ quicqᷓ; audebit qð non valeat p̃di care · Nec vero turpe ẽ phos dubitare q̃ nec ruſtici quidẽ dubitãt. Qadit igit᷑ ĩ vi rum bonũ mentiri emolumẽti ſui cauſa. crimmari:eriꝑe. fallere g nibil ꝓfecto mi nus· Eſt ergo vlla res tanti.aut cõmodũ vllü tam expetendũ: vt vin boni ⁊ ſplen doꝛẽ 1 nomen amittas · Quꝛd ẽ qð afferꝛe tulitas iſta poſſit: ſi boni viri nomẽ ari puerit ⁊ fidẽ iuſticiãq; detraxerit ? Quid entz ĩtereſt vtrü ex homiĩe cõuertat ſe qͥs in beluã:an homis figura ĩmanitateʒ ge rat belue · Qui ſi omnia recta ⁊ hon K⸗ negligunt dummodo potentiam conſe Gerror ne immanitatẽ belue gerüt⸗ M¶ Quid ſi tirãnidẽ occupare · ſi patria lxrij⸗ ꝓdere conabit᷑ ꝑr: ſiebit ne filius ? imo Lero obſecrabit patrẽ fulius ne id faciat ſi nihil ꝓficiet accuſabit: minabit᷑ etiã ad extremũ · ſi ad ꝑniciẽ patrie res ſpectabit patrie ſalutẽ ſaluti patris añponet ¶ N ¶ Pacta ⁊ ꝓmiſſa ſemꝑ ſeruãda ſunt qᷓ nec vi nec dolo malo vt pᷣtoꝛes dicere ſo lent facta ſũt · ¶ O ¶ Neqʒ ſꝑ depoſita reddenda ſũt . Si gladiũ quis ſana mẽte apud te depoſuerit: ⁊ repetat ĩſanꝰ: red — dere peccatũ:officiũ nõ reddere · Qſi is qui ap ud te pecuniã dep oſuerit bellũ in ſcrat patrie:pꝓactũ ne reddes depoſitũ g nõ credo. facies em̃ cõtra rẽpub · que de bet eẽ cariſſima · Sic multa qᷓ honeſta vi dent᷑ natura: tꝑibus ſiunt nõ honeſta · fa cere ꝓmiſſa·ſtare cõuẽtis · reddere depo ſita cõ municata vtilitate fiunt nõ hone ſta. ¶ P¶ Deruertũt homĩes ea q̃ ſunt fundamenta nature cũ vtilitatẽ ab hone ſtate ſeiungũt · Omnes em̃ expetimꝰ vti litatem ad eamq; rapimur: nec facere ali ter vllo mõ poſſiumꝰ. Naʒ quis ẽ qui vti lia fugiat g aut quis potiꝰ ẽ qui ea non ſtudioſiſſime ꝓſequat᷑g ſed qꝛ nõ poſſu mꝰ niſi laude · decoꝛe · honeſtate vtilia re perire: ꝓpterea illa pꝛima ⁊ ſũma hẽmꝰ. Vtilitatis vero nomẽ non tã ſplendiduʒz q́ᷓ; neceſſariũ putamus · vñ oĩm regula vna ẽ quã tibi cupio eſſe notiſſimã · Aut illud qd vtile eſſe videt᷑ ne turpe ſit: aut ſi turpe ne videat᷑ eſſe vtile · 0. ¶ Eſt em̃ iuſiuranduz affirmatio religioſa. qð aũt affirmãdo quaſi deo teſte ꝓmiſeris id ſeruandũ ẽ · Non em̃ falſuʒ iurare ꝑiu rare ẽ:ſed qð aĩ tui ſentẽtia iuraueris ſi cut verbis cõcipit᷑ ĩ oꝛe nr̃o:id nõ facere piurium ẽ· Nam nulluʒ vinculũ ad ſtr in gendã fidẽ iure iurãdo nr̃i maioꝛes eẽ ar tius voluerũt · Eſt aũt ius etiã bellicuʒ fi deſq; iuſiurandi ſepe cũ hoſte ſeruanda. ¶ Non debet ratũ eſſe qð actũ ẽ ꝑ vim: quaſi vero foꝛti viro vis non poſſit adhi beri · Et hec ex libꝛis officioꝛuʒ M.T.Q. Sequitw᷑ nüc de amicicia eiuſdẽ · De amicicia M:T. Q· QAutoꝛitates inci piunt. E⸗ Fiſtimare debes hoĩm oculos ĩ te eſſe cõiectoſ:vnũ te ſapientẽ appellãt ⁊ exiſtimãt: nõ ſolũ natura moꝛibꝰ:ſed etiã ſtudio ⁊ doctri na: neq;ʒʒ ſicuti vulgꝰ ſed vt eruditi ſolẽt appellat ſapientẽ· hanc eſſe ſapientiã in te exiſtimãt: ꝙ oĩa tua ĩ te poſita eſſe du cas:hũanoſq; caſus virtute ĩferioꝛes pu tes · ¶ Tu aut ꝙ mihi tãti attribui dicis quantũ ego nec agnoſco nec poſtulo fa cis amice. ¶ Nullo caſu arbitroꝛ hoc cõ ſtanti homĩ poſſe cõtingere:vt vlla ĩter miſſio fiat officii · ¶ Suis incommodis grauiter augi ñ amicũ ſʒ ſeipᷣm amãtis ẽ ¶ Os dicã de moꝛibus facillimis. de pie tate in matrẽ·liberalicate ĩ ſoꝛoꝛes · boni tate ĩ ſuos· iuſticia ĩ omnes· hec omĩa no ta ſunt nobis· Quã aũt huic ciuitati carꝰ fuit meꝛoꝛe funenſ indicatũ ẽ. Quid ergo paucoꝛũ amnoꝛuʒ acceſſio hũc iuuare po tuiſſet ?ẽ Quãobꝛẽ vita quidẽ talis fuit vł foꝛtũa vel gloꝛia vt nihil vltra poſſet ac cedere moꝛiendi aũt ſenſum celeritas ab ſtulit.¶ S¶ Ego vᷣo vos hoꝛtari tantũ poſſum:vt amiciciã oĩbus rebꝰ humaniſ aũponatis · Nihil ẽ em̃ tam nature aptuʒ tãqʒ cõuemens ad res vel ſecũdas vel ad uerſas ·ſed hoc ĩ pꝛimis cẽſeo niſi ĩter bo nos amiciciã eſſe nõ poſſe ¶ Nos aũt ea que ſunt ĩ vſu vitaq; cõmuni:nõ ea que fingunt᷑ aut optant᷑ ſpectare debemus. Kaga mꝰ igit᷑ pingui (vt aiunt) miner ua.qui ita ſe gerũt ita viuũt vt eoꝛũ ꝓbe tur fides·ĩtegritas eꝗᷓbilitas.liberalitas: nec ſit ĩ eiſ vlla cupiditaſ:libido· auaricia ſitq; magna cõſtantiahos viros bonos vt habiti ſunt:ſic etiã appellandos pute mus:qui aſſequant᷑ quantũ homĩes pũt naturã optimã bene viuẽdi ducẽ N* S Sic em ꝑſpicere videoꝛ mihi ita natoſ eſſe nos vt ĩter omẽs ſocietas quedã ſit maioꝛ aũt vt quiſq; ꝓxime accedit · itaq; ciues potioꝛes q; ꝑegrini: ꝓpinqui quaʒ alieni· cũ his enĩ natura ipſa peꝑit amici cia m: ſed ea ſatis ñ habet firmitatis · Na q; hoc pᷣſtat amicicia ꝓpĩquitati:q ex ꝓ pinquitate beniuolẽtia tolli p̃t:ex amici cia ñ poteſt ·ſublata enĩ beniuolẽtia ami cicie nomẽ tollit᷑: ꝓpinquitatis manet · Quanta aũt vis amicicie ſit ex hoc ĩtel ligi pᷣt maxĩe ꝙ ex ĩfinita ſocietate hũani generis:quã cõciliauit ipſa nata:ita con tracta res ẽ:ĩ anguſtũq; deducta: vt oĩs caritas aut ĩter duos aut paucos cõiũge ret ( Eſt eĩ amicicia nibil alis niſi om — diuinarũ humanarumqʒ rerũ cum beni uolentia ⁊ caritate conſenſio · Qua quidẽ haud ſcio an excepta ſapiẽtia quicq̃;ᷓ me lius ſit hominibus ab dis immoꝛtalibuſ datum. diuitias alu pꝛeponunt · bonam alii valitudinem: alii potentiam · alii ho noꝛes · alii quidem voluptates coꝛpoꝛis · Beluarũ hoc quidẽ extremũ ẽ · illa aũt ſu perioꝛa ⁊ eaduca ⁊ incerta ſunt: poſita ñ tam in noſtris cõſiliis q; ĩ foꝛtune teme ritate · Qui aũt in virtute ſummũ bonuʒ ponũt: illi quidem pᷣclare agunt: ſed hec ipſa virtus amiciciã ⁊ gignit ⁊ continet: qꝛ nec ſine virtute amicicia vllo pacto eẽ poteſt/ Tales igit᷑ inter viros amicicia tã tas opoꝛtunit ates habʒ quãtas vix queo dicẽ · pꝛicipio qui p̃t eẽ vita vitalis vt ait Ennius qui nõ in amici mutua beniuo lẽ tia eõquieſcat · Quid dulcius q; habere q̃ eũ omia audeas ſic loqui vt tecũ? Quis eſſet tantus fructꝰ in ꝓſperis rebus:miſi haberes qui illis eque ac tuipſe gauderz Kduerſaſ vero reſ ferꝛe difficile eſſet ſine illo qui grau etiã q; tu ferꝛet · Deniqʒ cetere res ꝗᷓ expetunt᷑ opoꝛtune ſunt ſin gule rebꝰ fere ſingulis · diuitie vt vtare · opes vt colare · honoꝛeſ vt laudere · volu ptate vt gaudeas. va htudo vt dolore ca reas ⁊ muneribꝰ fungare coꝛꝑis · Amici cia res plurimas cõtinet quocũq; te ver teris pᷣſto eſt. nullomõ.nullo loco exclu ditur · nunq; intẽpeſiiua· nunqᷓ; moleſta eſt itaqʒ nõ aqua nõ igne (vt aiunt) lo cis pluribus magis vtimur q; amicicia· Neq; ego de vulgari aut de mediocri q̃ᷓ tamẽ ⁊ ipſa delectat ⁊ ꝓdeſt: ſed de vera pfecta loquoꝛ:qualis eoꝛum qui pauci nominant᷑ fuit · Nam ⁊ ſecũdas res ſplẽ didioꝛes facit amicicia: ⁊ aduerſas ꝑtienſ cõmunicanſqʒ leuioꝛes · Cumq; plurias ⁊ maxĩas cõmoditates amicicia cõ tineat tamẽ illa nimiruũ pᷣſtat omnibꝰ: ꝙ bonaʒ ſpem p̃lucet in poſterum: nec debilita ri animos aut cadere patit᷑:verũetiã amicũ qui intuet᷑:tanq; exemplar aliqð intuet᷑ ſui. Quocirca ⁊ abſentes aſſunt · ⁊ egen tes abundant. ĩbecilles valent· ⁊ qd diß ſficilius ẽ dictu moꝛtui viuunt· Tantꝰ eoſ honos memona deſideriuʒ ꝓſequit᷑ ami coꝛũ:ex quo illoꝛũ beata moꝛs videt᷑: ho rum vita laudabilis · Qſi exemeris ex re rum natura beniuolentie cõiunctioneʒ: nee domꝰ vlla nec vꝛbs ſtare poterit nec agricultura ꝑmanebit · dD ſi minus ĩtelli gitur quãta vis amicicie concoꝛdieq; ſit ex diſſenſionibꝰ atq; diſcoꝛdiis ꝑcipi p̃t · Que em̃ domus tam ſtabilis:que tam fir ma duitas ẽ: que nõ odiis ⁊ diſſidiis fun ditus poſſit euerti gex quo uantũ boni ſit in amicicia iudicari p̃t · (Kmoꝛ em̃ ex quo amicicia noĩata ẽ: pꝛĩceps eſt ad beniuolentiã cõiungendã · Nam vtili tates quidẽ etiam ab his ꝑcipiunt᷑ ſepe: qui ſimulatione amicicie colunt 1 obſer uantur tpis cauſa (B (In amicicia au tẽ nihil fictũ ẽ nibil ſimulatũ ⁊ quidquid id veruʒ ẽ ⁊ volũtariũ · Qua ꝓpter a na tura mibi videt᷑ potiꝰ q; ab ĩdigentia oꝛ ta amicicia: applicatõe magis animi cuʒ quodã ſenſu amandi qᷓ; ogiraniane quã tũ iũlla res vtilitatiſ eſſet habitur a. Quod quidem quale ſit etiã in beſtiiſ quibuſoã aaduerti poteſt: ꝗqᷓ ex ſe natos ita amãt ad tẽpus:ab eisq; amant᷑: vt facile earuʒ ſenſus appareat: qd in homĩe eſt multo euidentiꝰ:pꝛimũ ex ea caritate que ẽ ĩt.r natos parentes q̃ dirimi niſi deteſtabi li ſcelere nõ poteſtdeĩde cõſumilis ſenſꝰ extitit amoꝛis: ſi aliquẽ nacti ſumus cuiꝰ moꝛibus ⁊ natura SKrnainnsen in eo quaſi lumen aliqð ꝓbitatis ⁊ virtutis ꝑſpicere videamur· ¶ ¶ Nihil em̃ eſt virtute amabilius: nihil qð magis allice at ad diligendũ: quippe cũ ꝓpter virtu tem ⁊ ꝓbitatem etiã eos quos nunqʒ vi dimus quodã mõ diligamꝰ · ¶ ſi tanta vis ꝓbitatis ẽ: vt eam vel eos quos nun qᷓ; vidimꝰ: vel qð magis eſt etiã in hoſte diligamuſ quid mirũ eſt ſi animi bomĩm moueant᷑ cuʒ eoꝛum quibus cum vſu cõ iuncti eſſe poſſunt virtutem ⁊ ꝓbitatez cõſpicẽ videant᷑: quãq; cõfirmat᷑ amoꝛ bñficio accepto ⁊ ſtudio perſpecto· ⁊ cõ ſuetudĩe adiũcta:qbꝰ rebꝰ ad illũ pꝛimũ motuʒ anĩ ⁊ amoꝛis adhibitis: admirabi lis quedam exardeſcit beniuolentie ma gnitudo: quã ſiqui putant ab imbecilli tate pꝛoficiſci: vt res ſit per quam aſſe Anr⸗ quod quiſqʒ; deſideret: humilem ane reliquunt 1 minime generoſum (vt ita dicam) oꝛtum amicicie quam ex in opia atq; indigentia natam volunt · hyyri ¶ D¶ Vt em benefici liberaleſqʒ ſumuſ ñ vt exigamus gratiã (neq; em̃ beneficiuʒ feneramur) ſed natura ꝓpenſi ad libera litatẽ ſumꝰ:ſic amiciciã nõò ſpe mercedis adducti:ſʒ ꝙ eius oĩs fructꝰ i ipſo amoꝛe ineſt expetendã putamꝰ. Nam ſi vtilitas amiciciã cõg lutinaret· eadem cõmutata diſſolueret · Sed qꝛ natura mutari nõ p̃t 7 idcirco vere amicicie ſempiterne ſunt ¶ Sapio nihil difficiliꝰ eſſe dicebat q; amiciceiã vſqʒ ad extremũ vite diem ꝑma⸗ nere · Mutari etiã moꝛes hoĩm ſepe dice bat: alias ex diuerſis rebꝰ: alias etate in graueſcente:atq; earũ rerũ exempluʒ ex ſimilitudine ineuntis etatis capiebat: ꝙ ſummi pueroꝛũ amoꝛes ſepe vna cũ p̃te xta vel toga deponerent᷑ · Sin aüt lõgiuſ in adoleſcentiam pꝛoduxiſſent dirimi ta⸗/ men interdum contentione vel luxurie · vel cõdicõis · vel cõmodi alicuius:qð idẽ adipiſci vterqʒ nõ poſſet · Q ſqui loge ĩ amicicia ꝓuecti eſſent tñ ſepe labefacta- ri ſi ĩ honoꝛis cõtentionem ĩcidiſſent · pe ſtem em̃ nullã maioꝛẽ eſſe in amiciciiſ q; in pleriſq; pecunie cupiditatẽ.ĩ optimis quibuſqʒ honoꝛis certamẽ ⁊ gloꝛie ex qꝰ inimicicias maxĩas ſepe ĩter amiciſſimoſ extitiſſe · magna etiam diſſid ia ⁊ plerũqʒ iuſta naſci dicebat: cum aliquid ab ami cis qð rectũ nõ eſſet poſtularet᷑:vt aut li bidĩs miniſtri aut adiutoꝛes eſſent ad in iuriã: qð qui recuſarẽt q́;uis honeſto id facerẽt:ius tñ amicicie deſerere arguerẽ tur ab his quibus obſequi nollent llos aũt qui qᷓduis ab amico auderẽt poſtula re poſtulatione ipſa ꝓfiteri oĩa amici cauſa eſſe facturos eoꝛũ qᷓrela ĩueterata nõ modo familiaritates extingi ſolere:ſʒ etiã odia gigni ſempiterna item dicebat ſcipio ˖· ( Nulla enĩ excuſatio pecca⸗ ti ſi amici cauſa peccaueris: nã cum cõci- liatrix amicicie virtutiſ opinio fuerit:dif ficile ẽ amicicias ꝑmanere ſi a virtute de flexeris · ¶ſi rectũ ſtatuerimꝰ vel cõcede re amicis quidq velĩt:vel impetrare ab his quidqᷣd velimꝰ:ꝑfecta quidẽ ſapiẽtia ſumus ſi nihil habeat res vicii · hec igit᷑ in amicicia lex ſantiat᷑: vt neq; rogemꝰ res turpes: neq; faciamꝰ rogati · Turpis em̃ excuſatio ẽ mime accipiẽda:cũ ĩ ceteris peccatis:tũ ſiquis cõtra rempub· ſe ami ( cauſa feciſſe fateat᷑· ¶ ¶ Wihi non mĩoꝛi cure ẽ qualis reſpublica poſt moꝛ tem meã futura ſit:q; qualiſ ſit hodie ¶ M ¶ FHec igit᷑ pꝛa lex ĩ amicicia ſantiat᷑ vt ab amicis honeſta petamus: ⁊ amico rũ cauſa honeſta faciamꝰ:nec expectemꝰ quidẽ dũ rogemur · ſtudiũ ſꝑ aſſit · cũcta tio abſit · cõſulium verũ dare gaudeamus libere · Hurimũ ĩ anncicia amicoꝛũ bene ſuadentiũ valet autoꝛitas:eaqʒ adhibeat᷑ ad monendũ nõ modo apte ſed etiã acri ter ſi res poſtulabit: ⁊ adhibite pareatur Solem em̃ e mũdo tollere vident᷑ qui amiciciã de vita tollũt: qua nihil a diis ĩ moꝛtalibꝰ melius hẽmus nihil iocũdius. ¶ Videas rebus ĩiuſtis iuſtos maxĩe do lere · imbecillibꝰ foꝛtes· flagicioſis mode ſtos:ergo hoc ꝓpꝛium ẽ animi bñ conſii tuti ⁊ letari bonis rebꝰ ⁊ dolere cõtrariiſ Quãobꝛẽ ſi cadit in ſapientẽ animi doloꝛ qui ꝓfecto cadit niſi ex eiꝰ anĩo extirpet᷑ bumanitatẽ arbitramur qui cauſa ẽ cur amiciciã funditus tollamus e vita:ne ali uas ꝓpter eã ſuſcipiamus moleſtias. Eè Quid em̃ tam abſurdũ ẽ qᷓ; de lectari multis rebꝰ inanibꝰ:vt honoꝛe · vt gloꝛia vt edificio · vt veſtitu cultuqʒ coꝛꝑis. aĩo aũt virtute p̃dito:atq; eo vel qui amare: vel (vt ita dicã) reamari poſſit nõ admo dũ delectari · Nihil ẽ em̃ remuneratiõe be niuolentie · nibil viciſſitudĩe ſtudioꝛ uʒ of ficioꝛũq; iocundius · qʒ ſi etiã illud addi mꝰ qð recte addi poteſt: nihil eſſe qð ad rem ſe vllã tam alliceat ⁊ tam attrabat: q́ᷓ; ad amiciciã ſimilitudo · CR ¶ Gonce dit᷑ ꝓfecto veruʒ eſſe vt bonos boni dili gant accerſentq; ſibi quaſi hinairare cõiunctos atz natura · & am quis ẽ(pꝛoh deoꝛũ atq; homĩm fidẽ) qui velit vt neq; diligat quenq;: neq; ipſe diligat ab vllo:circũfluere oĩbus copiis:atq; in omni rerũ abundãtia paupꝑrime viuere · Hec enĩ ẽ tirannoꝛũ vita: in qua nulla ſi des. nulla caritas ·. nulla ſtabilis p̃t beni uolẽtie eſſe fiducia.oĩa ſꝑ ſuſpecta atʒ ſo licita ſunt.nullus amicicie locꝰ. Quis em̃ aut eũ diligat quẽ metuat:aut euʒ a quo ſe metui putat? Colunt᷑ tñ ſimulatione düũtaxat ad tẽpus ꝙ ſi foꝛte (vt fit plerũ Moceciderint: tum Kelligunt q; fuerint iopes amicoꝛũ. ¶ Non ſolũ ipſa foꝛtũa on o t: . n s ene⸗ eat len qui igi 18: do de ſu niſ lo cun, li . ari zi ſo — 2— — —— — — — —☛e SãA ⏑ —–— ⏑☚ — — eeca eſt: ſed eos etiã plerunq; cecos effi cit quos cõplexa eſt. Ttaq; illi efferũt ur fere faſtidio ⁊ cõtumacia:nec quicq; inſ piẽte fortunato ĩtolerabiliꝰ fieri po teſt · Quid aũt ſtultius q; cũ plurimis copiis facultatibꝰ opibuſ poſſint cetera ꝑare ꝗᷓ parant᷑ pecuniaequos famulos · veſtez egregiaʒ · vaſa pcioſa · Amicos vero pare optimã ⁊ pulcerrimã vite (vt ita dicam) ſuppelleculẽ · Etenĩ cetera cũ parant cin parant᷑ neſciunt: nec cuiꝰ cauſa laboꝛant Gius em̃ eſt iſtorũ quodq; qui vicit viri bus · Rmiciciarũ ſua cuiq; ꝑmanet ſtabił et firma poſſeſ ſio:vt etiã ſi illa maneãt qᷓ ſũt qnaſi dona foꝛtune:tam̃ vita ĩcilta ⁊ deſerta ab amicis nõ poſſit eſſe iocunda CX Quãmulta enĩ que noſtri cauſa nunq; faceremꝰ amicorũ cauſa facimus p̃cari ꝓ amico ĩdigno · ſupplieare tum ĩ aliquẽ acerbiꝰ ĩuehi:inſectariq; vehbemen tiꝰ: que ĩ noſtris rebꝰ nõ ſatis honeſte: ĩ amicorũ ſunt honeſtiſſune · Multeqʒ ſũt res in ꝗbꝰ de ſuis cõmodis viri bom mi ta detrahuũt detrabiq; patiuntur : vt his amici potius q; ipſi fruant᷑ · Beniuolẽtiã ciuiũ blãdiciis ⁊ aſſẽtãdo colligere t᷑ pe ẽ vᷣtꝰ quã ſeqᷓt᷑ caritas nĩme repudiã daẽ. ¶ B¶ Suͤr igit̃᷑ firmi ⁊ ſtabiles 2 cõſtã tes eligẽdi:quos ad amiciciã idoneos iu dicamꝰ: cuius generis ẽ magna penuria 1 iudicare difficile eſt ſane niſi pus ſit ex ꝑtũ · ECxpiendũ eſt aũt ĩ ipᷣ̃a amicicia: ita pcuꝛrit amicida iudiciũ tollitq; exꝑiendi poteſtatẽ. ¶ ¶ ¶ Vbi eos ĩueniemꝰ qui honoꝛeſ. magiſtꝛatꝰ ĩꝑia·poteſtateſ.opeſ amicicie nõ añponãt xvt cũ ex altera ꝑte ꝓpolita hec ſint:ex altera viſ amicicie nõ multi illa malint gmbecilla eſt enĩ natu ra ad cõtẽnẽdũ potentiã · Vbi em̃ iſtũ in uenies qui honorẽ amici anteponat ſuo Ftaq; veꝛe amicicie difficillime reꝑiuntur CD ui omni ĩ re grauẽ cõſtantem in bis ui in honoribꝰ reipublice verſãt ſtabilẽ ſe in amicia pᷣſtiterit:hũc maxime ex raro hoĩm genere debemuſ iudicare 1 pene diuino. firmamẽtũ aũt ſtabilitatis coõſtãtieq; eius quã in amicicia querimꝰ ſides eſt. Nibil em̃ ſtabile qð infidum eſt , ‚—— — ☛ — (EGSimplieẽ pᷣterea ⁊ cõmunẽ ⁊ cõ ſentientem id eſt qui rebꝰ eiſdẽ moueat eligi par eſt: que oĩa ꝑtinẽt ad fidelitateʒ expꝛobꝛãti i quẽ collata ſũt nõ cõmẽoꝛare qᷣ cõtulit Neqʒ em̃ ſidũ t eſſe multiplex ĩgeniuʒ 1toꝛtuoſũ.¶ Neqʒ vero q̃ nõ eiſdem re bus mouet᷑ natureq; cõſẽtit aut ſtabilis aut fidus eſſe põt · Rddẽdũ eodem elt vt ne criminib“ aut ĩferẽdis delectet᷑ amicꝰ aut credat oblatis:qᷓ omnia peꝛtinent ad ea m quã dudũ tracto cõſtãtiã · ita fit ve rũ illud quod dicit᷑ amiciciã niſi inter bo nos eſſe nõ poſſe ¶E ¶ Eſt em̃ boni vi ri quẽ eũdem ſapiẽteʒ licet dicere h duo tenere ĩ amicicia · primuʒ ne quid fictum ſit ne ue ſimulatũ · Apte enim amare vel odiſſe magis ĩgenuũ eſt qᷓ; frõte occulta re ſnĩam.deide nõ ſolũ illatas ab aliquo crimĩatõnes repellere: ſed ne ipſũ qdem eſſe ſuſpitioſũ ſemꝑ aliquid exiſtimãtem ab amico fuiſſe violatũ· Accedat huc ſua uitas ꝗᷓdam ſermon ũ opoꝛtet atʒ moꝛuʒ — „ . 7 ww ,77 haud quoq́; mediocre cõdimẽtũ amicicie Triſticia qdem ⁊ in omĩ re ſeueritas hñt illa qdem grauitatẽ. ſed amicicia remiſſi oꝛ eſſe debet ⁊ liberioꝛ ⁊ dulcioꝛ.⁊ ad om nẽ comitatẽ facilitatẽqʒ ꝓcliuior.· ¶ E. ut alia ¶ẽõ em debẽt eſſe amiciciarũ ſic rũ rerũ ſocietates · Veterrima q̃q; vt vĩa que vetuſtatẽ ferunt eſſe debẽt ſuauiſſĩa Verũ illud eſt quod dicit᷑ mitos modios ſalis ſimul edẽdoſ eſſe:vt amicicie munꝰ expleat᷑· Nouitates aũt ſi ſpem offerant vt tanq; in herbis nõ fallacibꝰ fructꝰ ap pareat:nõ ſunt ille quidẽ repudiãde · ve tuſtas tamẽ ſuo loco cõſeruãda eſt. ¶ E ¶ Waxĩa em̃ vis eſt vetuſtatiſ ⁊ conſue tudiĩs: atqui ĩ ipſo equo ſi nulla res ĩpe diat nemo eſt qui non eo quo cõſueuit li bentius vtat᷑ q; ĩtacto ⁊ nouo · Nec vero in hoc quod eſt aĩal: ſed in his etiaʒ que ſũt ĩanimata cõſuetudo valet cũ lociſ ip ſis de leétemur mõtuoſis ⁊ ſuueſtribus ĩ quibus diutius cõmoꝛati ſumꝰ. Sed ma ximũ eſt in amicicia ſuꝑioꝛẽ eẽ paꝛẽ ĩferio ri. ¶ M (Eructus em̃ ĩgenii ⁊ virtutis omniſq; pᷣſtantie tũ maximꝰ capit᷑ cũ in pꝓximũ quẽq; cõfertur · Vt igit᷑ hi qui ſũt in amicicie cõiũctõniſq; neceſ ſitudine ſu piores: exequare ſe cũ ĩferioribꝰ debent: ſic ĩferioꝛes ñ dolere ſe a ſuis amicis aut . foꝛtuna · aut dignitate ſuꝑari 10 Odioſũ ſane genus hoĩm officia obꝛã tiũ que memĩſſe debʒ is potius eſſe moꝛũ ſtudioꝛũqʒ diſtãtia. re cõſiderãdũ eſt ⁊ qd poſtules ab amico ¶ R ¶ Diſpares moꝛes diſparia ſtudia ſequunt᷑ quoꝛuʒ diſſimilitudo ſeꝑat ami cicias.nec ob aliã cãm vllã boni ipꝛobis ĩpꝛobi bonis amici eſſe non poſſunt miſi ꝙ tãta eſt ĩter eos quãta maxime poteſt Cn cm̃i qᷣd patiare a te ĩpetran. ¶ L¶ Nichil eſt em̃ turpiꝰ q; cu eo bellũ gerere q̃ cuʒ fam iliariter v᷑ ixeris. Quãobꝛẽ pᷣmũ dãda eſt opera ne q̃ amicoꝛũ diſſidia fiãt · tũqʒ etiã cauẽdũ eſt:ne in graues inimicicias amicicie ſe cõuertãt:ex qᷣbꝰ iurgia:· male dicta · cõtumelieq; gignũt᷑: que tam̃ ſi to lerabiles fuerint ferẽde erũt: ⁊ is honos veteri amicicie tribuẽdus eſt: vt is in cul pa ſit qui faciat nõ is qui patiat᷑ ĩiuriam Oĩno oĩm viciorũ horũ atzʒ ĩcõmodoruʒ vna cautõ eſt atʒ vna ꝓuiſio:vt ne nimiſ cito diligere ĩcpiãt :ne ue nõ dignos di gni aũt amicicia ſũt quibꝰ in ipſis ineſt cauſa cur diligãtur. Rarũ genꝰ equidem oĩa pꝛeclara raꝛa:nec quic; diffialiuſ qᷓ; reꝑire qð ſit ex omni ꝑte in ſuo genere ꝑ fectũ· Sed pleriq; neqʒ in rebꝰ humanis quicq̃; bonũ noꝛũt niſi qð fructuoſum ẽ ⁊amicos tanqʒ pecudes eos potiſſimuʒ diligũt a quibꝰ ſperãt ſe maxĩos fructꝰ eſſe capturos Itaq; pulcerrima illa 2⁊ na turali maxĩe cearẽt amicicia ꝑ ſe ⁊ propt᷑ ſe expetẽda nec ipſi ſibi exẽplo ſũt. Verꝰ igit᷑ amicus nunq; reꝑitur. Eſt eniʒ is qͥ dam tanq; alter idez. qui n ſe ipſe diligat ⁊ alterũ acquirat cuiꝰ aĩm ita cũ ſuo mi ſceat:vt efficiat pene vnũ ex duobꝰ.Sed pleriqʒ ꝑpuerſe ne dicã impudẽter talem amicũ volũt quales ipſi eſſe nõ poſſunt queq; ipſi nõ tribuũt amicis:hec ab ipſi deſiderãt· Dar eſt aũt: ꝓrimũ ipſũ eſſe vi rũ bonum tũ alterũ ſimilẽ ſui querẽ. In talibꝰ enim ſtabilitas amicicie cõſirmari poteſt:cũ hoĩes beniuolẽtia cõiũcti pᷣmũ cupiditatibꝰ his qbus ceteri ſeruiũt ĩpe rabunt · deinde equitate iuſticiaqʒ gaude bunt · om̃iaqʒ alter ꝓ alteꝛo ſuſcipiet: nec quicq; vnq; niſi honeſtũ ⁊ rectũ alter ab altero poſtulabit: neq; ſolũ colent inter ſe ac diligent ſed etiã verebunt᷑ · Naʒ ma ximũ oꝛnamẽtuʒ amicicie tollit:qui ex ea tollit verecũdiam ·itaqʒ; pnicioſus error eſt in his qui exiſtimãt libidinuʒ peccato rũq; oĩm patere in amicicia licẽtiã · Vir tutũ amicicia adiutrix a natura data eſt nõ vicioꝛuʒ comes:vt quoniã ſolitaria ñ poſſit virtꝰ ad ea que ſũma ſunt ꝑueniꝛe cõiuncta ⁊ cõſociata cum altera ꝑpuenirz ¶ Cũ iudicaueris diligere opoꝛtet: non cuʒ dilexeris iudicare G Multi duui tias deſpiciũt: quos ꝑuo cõtẽtos tenuis victꝰ cultuſq; delectat · honores vero qꝰ rum cupiditate quidã ĩf lamant᷑ q;multi ita ↄtẽnũt vt nihil mĩꝰ nihil eẽ leuiꝰ exiſti mẽt . Ttẽq; cetera q̃ ꝗbuſdaʒ admirabilia vident᷑ ꝑmulti ſunt qui ꝓ mhilo putent De amicicia om̃s ad vnũ idez ſentiunt: 1 hi qui ad rempub.ſe cõtulerũt:⁊ hi quiĩ rerũ cognitõe doctrinaq; delectantur: 1 hbi qui ſuũ negociũ Frunr ocioſi · poſtre mo hi qͥ ſe totos voluptatibꝰ tradideꝛũt ſine amicicia vitã eſſe nullã ſetiũt: ſi mõ aliqua velĩt ex ꝑte liberaliter viuere · Ser pit enĩ neſcio quomõ ꝑ oĩm vitas amici cia: nec vllã etatis degẽde ratõem patit eſſe expertẽ ſui · quin etiaʒ ſi aſpitate ea ẽ aliquis ⁊ inbuman itate nature vt egreſ ſus hoĩm fugiat atq; odenit:tũ is pati ũñ poſſet:quin noſcet aliquẽ apud quez ſpi ritum ſue acerbitatis euomeret CWarura nibil ſolitariũ amat ¶ Eſt eĩ — 7 variꝰ ⁊ multiplex vſus amicicie:multeqʒ cauſe ſuſpitõnũ offẽſionũq; dãtur:quaſ tum euitare:tum eleuare:tum velle ferie ſapiẽtis eſt · Vna illa ſbleuãda eſt offẽſio vt et vtilitaſ in amicicia et fides retineat᷑ ¶ ¶¶ Nam ⁊ monẽdi amici ſepe ſũt ⁊ ob iurgàdi: ⁊ hec accipiẽda ſunt amice cum beniuole fiüt · C ¶¶ Sʒ neſcio quomõ verũ eſt qð in andria meus familiariſ di xit · Obſequiuʒ amicos veritas odiuʒ pit· Moleſta eſt em̃ veritas ſi quideʒ ex ea na ſcat᷑ odium qð eſt venenũ amicicie:ſʒ ob ſequiũ multo moleſtiꝰ qð peccatiſ indul gẽi p̃cipitẽ aĩm ferri ſinit· maxĩa autẽ cul pa in eo qui ⁊ veritatẽ aſpernat᷑ ⁊ ĩ frau dem obſequio impelliẽ· Oĩ igit᷑ hac in re habẽda ẽ ratõ et diligẽtia · pmũ vt moni tio ncerbitate: deĩde obiurgatõ cõtũelia careat ¶ Q¶ In obſeqᷣo aut cõitas aſſit aſſentatõ vici oruʒ adiutrix ꝓcul amoue atur: que nõ mõ amico ſed ne libero qui dem digna ẽ. Niter enĩ cum tirã no aliteꝛ cum amico viuitur · Cuius autem aures lrr veritati dlauſe ſunt:vt ab amico verũ au enim adulãtẽ nemo nõ videt niſi qui ad dire nequeãt:huiꝰ ſalus deſperanda eſt· modũ eſt excoꝛs · Qallidꝰ ule ⁊ occultus Scitũ e em̃ illud ꝓuerbiũ catonis: mul adulatoꝛ ne ſe ĩſmuet ſtudioſe cauenduzʒ to meliꝰ acerbos inimicos de quibuſdaz eſt · nec enim faciliter agnoſcit · quippe 4 mereri:q; eos amicos qui dulces videan etiã aſſentãdo ſepe aduerſet᷑ litigaꝛe ſe tur · Illos verũ ſepe dicere hos nunqᷓʒ: at ſimulãſ blãdiat᷑: atq; ad extremũ det ma qʒ illud abſurdũ eſt: ꝙ dũ monẽtur eam moleſtiaʒ quã debent capere nõ capiunt eam capiũt qua debẽt vacare Peecafe eĩi⸗ ſe nõ anguntur:obiurgari moleſte ferũt qð contra opoꝛteret · vt igi᷑ ⁊ moneꝛe et moneri ꝓpriũ eſt vere amicicie: ⁊ quideʒ alterũ libere facere nõ aſpere: alterũ pa tienter acciꝑe nõ repugnãter:ſic habẽdũ eſt nullã in amiciciis peſteʒ eſſe maioꝛem qʒ adulatõem blãdiciã i aſſentatõnem · S RR¶ Cũ autẽ oĩm rerũ ſimulatio vici ola eſt (tollit em̃ iudiciũ veri idq; adulte rat)tum amicicie repugnat maxime ( de let em̃ veritatẽ ſine qua nomẽ amicie ma nere nõ põt) Nã cũ amicicie vis ſit in eo vt vnꝰ quaſi animꝰſiat ex pluribꝰ:qui id fieri poterit ſi nõ in vnoquoq; quidem vnꝰ anĩꝰ erit idemq; ſempꝑ:ſed variuſ cõ mutabilis ⁊ multiplex· Quid em̃ põt eſſe tam flexibile tamq; deuiũ q; amimꝰ eius qui ad alteriꝰ nõ modo ſẽſum atq; volũ tatẽ:ſed etiã vultũ atq; nutũ conuertit᷑: Negat quis nego · ait ⁊ aio poſtremo im ꝑari egomet mihi oĩa aſſentari vt terẽtiꝰ ait. ¶ B ¶ Secerni autẽ blãdꝰ amicuſ a vero ⁊ internoſci tam põt adhibita dili gẽtia q; oĩa fucata ⁊ ſimulata a ſineeris atq; veris · ¶ ¶ Aſlentatio quãq; xni cioſa ſit: nocè tamẽ nemĩ poteſt niſi ei qͥ eã recipit atq; ĩ illa delectat᷑ Virtute eniʒ ipſa nõ tam multi prediti eſſe q; vden volũt:hoſ delectat aſſẽtatõ: iſ uictꝰad eo rũ volũtatẽ ſermo cũ adhibet᷑:oꝛatõeʒ i lam vanã teſtimoniũ eſſe laudũ ſuarum putãt · Nulla eſt igit᷑ hec amicicia cũ alteꝛ verum audire nõ vult alteꝛ ad mentiẽdũ paratꝰ eſt. Nec paraſitorũ nobis aſſẽta tio in cõmediis faceta cõmẽdaret᷑ niſi eſ ſent milites glorioſi · Semp em̃ auget aſ ſentatoꝛ id qð is ad cuiꝰ volũtatẽ dicituꝛ vult eſſe magnũ:Quãobꝛẽ quãq; iſta blã da vanitas apud eos valeat qui ipſi illaʒ allectãt ⁊ inuitãt:tñ etiã grauioꝛes cõſtã tioꝛeſq; admonẽdi ſũt vt aniaduertant ne callida aſſentatõe capiantur · Rperte 7 on nvn nus vĩciq; ſe patiat᷑: vt is qui illuſus ſit lꝰ viciſſe uideatur· quid auũt turpiꝰ q; i udi g quod ne accidat magis cauẽduʒ e · ¶ Virtꝰ cõciliat amiciciaſa cõſeꝛuat In ea eſt em̃ reruʒ ⁊ moꝛuʒ cõuenientia:ĩ ea eſt ſtabilitas· in ea cõſtãtia: que cum ſe extulit 1 oſtendit ſuũ lumẽ: ⁊ idẽ aſpe xit ⁊ agnouit ĩ alio:ad id ſe admouet: vi ciſſimq; accipit illud quod in altero eſt: ex quo exardeſcit ſiue amor ſiue amicicia Vtrũqʒ enĩ ab amãdo dictũ eſt. ¶ G Fmare en nihu eſt aliud niſi euipſuz diligere quẽ amas nulla indigẽtia nulla vtilitate queſita: hac nos nooleſcktes be niuolẽtia ſenes dileximus: hec etiã magiſ elucet ĩter equales. Sed qm̃ res bumane fragiles caduceq; ſũt ſẽꝑ aliqui acquiren di ſunt vere quos diligamꝰ 1 a quibꝰ di ligamur. Qaritate em̃ beniuolẽtiaq; ſub lata omnis eſt e vita ſublata iocũditas · E Omnia bꝛeuia tolerabilia eſſe de bẽt etiã ſi magna ſint. ¶ Vos auteʒ hor toꝛ vt ita uirtutẽ locetis: ſine qua amici cia eſſe nõ poteſt: ut ea excepta nibil ami ciaa pꝛeſtabiliꝰ putetis . Et hec ſufficiãt autoritates ĩcpiũt. ¶ GE Vnq; ſatiſ digne laudari philoſo phia poterit cui qui pareat om̃e . tpſ etatiſ ſue ſine moleſtia poſſit degere Qunb eni nihil eſt ĩ ipſis operis ad bene beateqʒ viuẽduʒ:his oĩs et aſ gꝛa uis eſt· ¶ M ¶ Oui aũt oĩa bona a ſeip ſis petũt: his mibil poteſt malum videri qð nature neceſſitas afferat:quo in gne ĩ pᷣmis eſt ſenectꝰ:quã ut adipiſcãt᷑ om̃s optãt: eãdem accuſãt adeptã: tãta eſt in conſtãtia ſtulticia atq; ꝑuerſitas · Obre ere quidẽ eam aiũt: ⁊ citiꝰ q̃ᷓ; putauiſſẽt are⸗ cũ paribus veteri ꝓuerbio fa cillime cõgregant᷑· ¶ Moderati enĩ 1 ñ difficileſ nec humani ſenes tolerabilem agunt ſenectutẽ· ¶ Importunitas aũt 1inhumanitaſ omni etati moleſta eſt. ¶ Dropter opes ⁊ copiã ⁊ dignitatẽ to lerabiliorẽ ſenectutẽ videri aiuũt nõnulli Neqʒ enĩ in ſũma ĩopia leuiſ eſſe ſenectꝰ poteſt: nce ſapiẽti qdem: nec ĩſipiẽti ſene ctus ĩ ſũma quoq; copia nõ grauis · p tiſſima oĩno ſunt arma ſenectutis artes ſeʒ exercitatõneſq; virtutũ q̃ in oĩ etate culte cũ diu multiũ qʒ vixeris mirificoſ ef ferũt fructꝰ: nõ ſolũ quia nunq; deſerũt ne in extremo cdez etatis tꝑe:quanq̃ʒ iꝰ quidẽ maximũ eſt.verũetiã qꝛ cõſcientia bene acte vite:multorũqʒ bñficioꝛũ ĩ̃cor datio iocũdiſſima eſt · ¶ † Nõ omnes poſſũt eſſe ſcipiones aut maximi vt vꝛbi um expugnatoꝛes:vt pedeſtres nauales ue ꝓpugas:vt bella a ſe geſta vt triũphos recoꝛdent᷑· Eſt etiã quiete ⁊ pure atqʒ ele gãter acte etatis plaeida ac ſeuis ſenectꝰ qualẽ accepimꝰ platoĩs: qui vno ⁊ octui ageſimo anno ſeribẽs mortuꝰ eſt:qualeʒ iſocratis q eũ librũ qui panathenaicus ĩ ſcribit᷑ quarto nonageſimo anno ſcrip ſiſſe dicitur:vixitqʒ quinquẽniũ poſtea: cuiꝰ magiſter leontinꝰ goꝛgias centuʒ et ſeptẽ cõpleuit ãnos:neq; vnq; in ſtudio ſuo atqʒ oꝑe œſſauit · Qui cũ ex eo quere tet᷑ cur tãdiu velit eſſe ĩ vita.nihil habeo inquit quod accuſeʒ ſenectutẽ.p̃clarũ re ſpoſũ ⁊ docto homie dignũ · Sua eĩ uicia inſipiẽtes ⁊ culpã ſuã in ſenectutẽ confe rũt. Enni iã ãnos ſeptuagĩta nactuſ ita fcrebat duo que putãtur maxima onera pauptatẽ i ſenectutẽ:vt eis pene delecta ri videret᷑. ¶ R ¶ Etem̃ cũ cõplectoꝛ aĩo quattuoꝛ cãs reperio cur ſenectꝰ miſera videat᷑: vnã ꝙ auocet a rebꝰ gerendis · al terã ꝙ coꝛpꝰ faciat ĩfirmiꝰ·teꝛciã ꝙ puet fere oibus voluptatibꝰ · quartã ꝙ haud ꝓcul abſit a moꝛte· Rrebus gerẽdis ſene ctꝰ abſtrahit:a quibꝰgan his que gerũt᷑ ĩ iuuẽtute et viribꝰg nulle ne igit᷑ reſ ſunt ſeniles? quales infirmis corꝑibꝰ ammo tũ admiĩſtrarent᷑ · Nichil igit aſſerũt qui in re gerẽda ceſſare ſenectuteʒ negant:ſi miles ſũt vt ſi qui gubernatoꝛẽ ĩ nauigã do nihil agere dicãt:eum alii malos ſean dũt · alii ꝑ foꝛes curſent:alii ſentinam ex bauriãt: ille aũt manu clauũ tenens ſede at quietꝰ in puppi · Nõ facit ea que iuue nes: at vero młto maioꝛa melioꝛa facit Nõ viribus aut velocitate aut celeritate corporũ res magne gerũt᷑: ſed cẽſilio au toritate ſẽtẽtia:quibꝰ nõ modo orbari ſʒ etiã augeri ſenectꝰ ſolʒ ¶ L¶ Nã manʒ memoria ſenibʒ mõ ꝑmaneat ſtudiũ et ĩ duſtria · Memoria em̃ minuit᷑᷑ niſi eã exer ceas. ¶ M ¶ Nemo eſt tam ſenex qui ſe anum nõ putet viuere poſſe:ſed üdez in his elaboꝛãt que ſciũt oĩno nihil ad ſe ꝑ tinere:ſeꝛunt arboꝛes que alteri ſeculo ꝓ ſunt vt ait ſtatiꝰ noſter in ſenephebis. ¶ Edepol ſenectꝰſi nihil aliud quicq̃; vi cũ appoꝛtes tecum cũ aduenis Vnum id ſatis eſt ꝙ diu viuẽdo mlta que nõ uult videt · de enim adoleſcẽtibꝰ bona ĩdo le pᷣ̃ditis ſapientes ſeneſ delectant:leuioꝛ q; ſit ſenectꝰ eorũ qui a iuuentute colũt᷑ et diligütur: ſic adoleſcẽtes ſenũ pceptil gaudẽt quibꝰ iuuenes ad virtutum ſtu dia ducunt. ¶ Solonem veꝛſibus gloriã tem vidimꝰ: qui ſe quotidie aliqu id addi ſcẽtem dicit ſenẽ fieri ¶ Nec nũc quideʒ vires (is enim erat locus alteꝛ de viciiſ ſe nectutis) pluſqʒ adoleſcens vires thauri aut helephãtis deſiderabã · quidqͥd eſt eo vti decet: quidquid agas agere ꝓ uiri bus (¶ N (Nec vlli bonarũ artiũ magi ſtri nõ beati putãdi quãuiſ conſenueꝛũt uires atq; defecerunt: 1 ſi ipſa iſta defle ctio viriũ adoleſcẽtie viciis ſepius efficit qᷓ; ſenectutis · libidinoſa etenim intem perãs adoleſcentia effetum orpus tra dit ſenectuti · ¶ O ¶ Gurſus eſt certus etatis una via nature:eaq; ſimplex: ſua qʒ piopꝛia · Quiqʒ parti tempeſtiuitas ẽ data:vt eſt infirmitas puerorũ: ⁊ feroci tas iuuenum: grauitas iam conſtantis etatis: ſic ⁊ ſenectutis maturitas natura le ſibi quidem habet quod ſuo tempore percipi debeat ¶ H ¶ Boteſt exercitatõ et temperantia etiam in ſenectute cõſer uare aliquid pꝛiſtini roboris · Nõ ſunt in ſenectute uires: nec poſtulantur quideʒ uireſ a ſenectute · Ergo legibꝰſcriptiſ inſtitutis uacat etas ſenum: 1 muneribꝰ his que poſſunt ſine viribʒ ſuſuneri.Ita qʒ nõ modo qð nõ poſſumꝰſed ne qntů poſſumus quidẽ cogimur. Itqʒ ita mul ti ſũt ĩbecilles ſenes vt nullũ officiũ om nino aut munus exequi poſſit: at id qdẽ non proprium eſt vicium ſenectutis: ſed commune inualitudĩs ſenectutis · ¶ ⅜¶Quid mirũ igitur in ſenibꝰ ſi ĩſirm ſint aliquãdo: cum id nec adoleſcentes qᷓ dez effugere poſſint · Reſiſtẽdũ ſenectuti eſt: eiuſq; vicia diligẽtia cõpenſãda ſunt pugnãdũ nanqʒ ſicut cõtra moꝛbũ ſic cõ tra ſenectutẽ. habẽda eſt ratõ valitudĩs exercitatõnibꝰ vtendũ modicis · tãtum ci bi ⁊ potionis adhibẽdũ vt reficiãt᷑ vires nõ opprimãt᷑: nec vero coꝛꝑi ſolũ ſubue —◻ 4 „Sv „ — . niẽdu eſt: ſed etiã mẽti atq; aĩmo multo magis. Naʒ hec quoq; miſi tanq́; lumini oleu iſtillariſ extĩguũtur ſenectute: ⁊ coꝛ poꝛa qᷣdeʒ defatigatõe exercitatõnũ ĩgra ueſcũt:animi aũt ſe exercẽdo leuantur. ¶ B ¶ Seniliſ iſta ſtulticia que deliratõ ap pellari ſolet ſenũ leuiũ eſt nõ oĩm. Nam quattuoꝛ filios robuſtos ⁊ quinqʒ filias tãtam domũ: ⁊ tantas cliẽtelas ARppius regebat ⁊ ſenex ⁊ cecus· Intentũ enĩ aĩm tanq; arcũ habebat:nec lãgueſcẽs ſuccũ bebat ſenectuti · Tenebat nõ ſolũ autori tatẽ ſed et imperiũ in ſuos:metuebãt ſeꝛ ui · reuerebant᷑ liberi · carũ om̃s habebãt · vigebat ĩ ea domo mos patriꝰ⁊ diſciplĩa taqʒ; ſenectꝰ honeſta eſt ſi ſeipſã defẽdit ſi iuſ ſuũ retinet · ſi ſine vicio ſi nulli man cipata eſt· ſi vſq;ʒ ad extremũ ſpũm dñat᷑ in ſuos. Vt em̃ adoleſcẽtem in quo ſenile aliquid: ſic ſenem in quo aliquio adole ſcentie ſit pꝛobo: quod qui ſequetur ſe nex eſſe coꝛpore poterit: animo nunqᷓ;ʒ erit· he ſũt exercitatões ingenii:hec men tis curricula: in his deſudãs atʒ laboꝛãs coꝛpis vireſ nõ magnope deſiderat: neq; ĩtelligit quãdo obrepat ſenectꝰ. ¶ G ¶ Denectutẽ vituꝑant qdã hbec qdem tercia obiurgatõ ſenectutis eã carere dicũt voluptatibꝰ: ſed o pᷣclarũ munus etatis ſi quidẽ id aufert nobis qð ẽ ĩ ado leſcẽtia vicioſiſſimũ · Aꝛchita em̃ tarẽtinꝰ nullã capitalioꝛẽ peſtẽ qᷓ; voluptatẽ cor ꝑis hoĩbus dicebat a natura dataʒ: cuius voluptatibꝰ auide libidines temere et ef frenate ad potiẽdũ incitarẽt · Hic patrie pꝓditões· hinc rerũ publicarũ euerſiones hic cũ hoſtibꝰ clãdeſtina colloquia naſci dicebat . Nullũ denic ſcelꝰ.nullũ maluz facinꝰ eſſe: ad quod voluptatis ĩpelleret · Stupꝛa vero 1 adl teria omne tale flagitiũ nullis aliiſ ille cebris incitari niſi voluptatibꝰ: Qũq; ho uſcipiẽdũ nõ libido lrxyj mini ſiue natura ſiue qͥs deus nibil mẽte pᷣſtabilius dediſſet:huic diuĩo muneri ac dono nihil eſſe tã inimicũ q; voluptateʒ Neq; em̃ libidĩe dominãte temꝑantie lo cũ eſſe:neqʒ omnio in voluptatis regno virtutẽ poſſe cõſiſtere· Qð quo magis ĩ telligi paſer in animo iubebat tanta ĩcitatũ aliquẽ voluptate coꝛꝑis: quantã ꝑcipi poſſet maxima: nemĩ cenſebat fore dubiũ quin tandiu dũ ita gaudeꝛet nihil agitare mente:nihil rõe · nihil cogitatõe cõſeq̃ poſſʒ · Quo cca nihil eẽ tã deteſtabi le tãqʒ; peſtifeꝛũ qᷓ; voluptatẽ·ſiq̃ ea cũ maioꝛ eſʒ atqʒ lõgioꝛ om̃e animi lumen extingueret · ĩpedit aũt cõſiliũ voluptas ratõni inimica: ac mentis( vt ita dicaz p½ ſtringit oculos: nec habet vllũ cuʒ virtu te cõmerciuʒ · Quoꝛſũ igit᷑ tam multa de voluptate:q; nõ mõ vituꝑatõ vlla:ſʒ eti am ſũma laus ſenectutis eſt: ꝙ eas volu ptates nullas magnope deſiserat ⁊ carz epłis: extructiſq; mẽſis ⁊ frequẽtibꝰ po culis · Caret ergo vinolẽtia crudelitate inſõniis. ¶ H ¶ Quãqʒ aũt ĩmoderatis caret epalis ſenectus: modicis tñ conui uiis delectari poteſt. Neqʒ ipſoꝛũ conui uiorũ delectatõem voluptatibus coꝛꝑis magis q́; cetu amicorũ ⁊ ſermonibʒ me tiri debemuſ. ¶ Si ũᷣo ſenectus habʒ ali quid tanq́; pabulũ ſtudii atq; doctrine niil eſt ocioſa ſenectute iocũdiꝰ ¶ Oue ſũt igit᷑ epularũ aut ludoꝛũ aut ſcoꝛtoꝛũ voluptates cũ his voluptatibꝰ cõpande atz hec quidẽ ſtudia doctrine: que pꝛudẽ tibꝰ a bene inſtitutis ꝑiter eum etate cre ſcũt.qua voluptate aĩ nulla certe maioꝛ elſe poteſt ( (Voluptates agricola rũ quibꝰ maxime delectoꝛ nulla impediũ tur ſenectute: a mihi ad ſapiẽtis vitaʒ ꝓp xime vident᷑ accedere · habẽt en ratõem cum terra ꝗᷓ nunq; ſine vſura reddit qð accepit · quãq̃; me qᷓdeʒ nõ fructuſ modo ſed etiã ipſiꝰ terre uis ac natura delectat Neq; veꝛo ſegetibꝰſolũ ⁊ pꝛatiſ ⁊ uinetiſ et arbuſtis res ruſtice lete ſunt:ſed ortis etiã 1 pomariis:tum pecudũ paſtu: tum Hõ ⁊ florũ oĩum varietate. Varo nanqʒ bene culto nihi poteſt nec vſu eſſe vberius mec ſpecie oꝛnatius nec natura pulcriuſ ad quẽ fruẽdũ nõ modo retardat: verũetiaʒ inuitat atq; oblectat lxen ſenectuſ. Mea quidẽ ſetẽtia haud ſcio an Vlla vita poſſit eſſe beatioꝛ· Neq; ſolum quidem officio hominũ cultura agroruʒ eſt ſalutaris: ſed delectatõe ⁊ ſaturitate copiaq; rerũ oĩm que ad vitam hoĩm ad cultũ etiã deorũ ꝑtinẽt · hac igit᷑ foꝛtuna ſenibꝰ frui licet: nec eos impedit quo mi nꝰ ⁊ ceterarũ rerũ ſtudia teneãt vſq; ad tẽpus vltimum ſenectutis · ¶ E CCu rio ad focuʒ ſedẽti magnũ auri xõduſ ſã nites cũ attuliſſẽt repudiati ſũt · Nõ em̃ aurũ habere pᷣclarũ duyit ſibi videri: ſed aurũ habẽtibꝰ ĩpare · poterat ne tantus animꝰ iocũdaʒ nõ efficere ſenectutẽ ⸗g ¶ ¶ Extrema etas hoc beatioꝛ eſt q; me dia: ꝙ autoritatig habeat plus minuſ ue laboris· ¶ H ¶ OPpex eſt aũt ſenectutis 8. autoritas· habet p̃ſertim ſenectꝰ honoꝛa ta tãta; autoritatẽ vt ea pluriſ ſit q; om nes adoleſcẽtie voluptates · Sed in omni oratõe memẽtote me eã ſen ectutẽ lauda re que fũdam̃tis adoleſcẽtie cõſututa ſit Ex quo illud efficit᷑ miſerã eſſe ſenectutẽ que ſe orõe defẽdit · Nõ cam nõ ruge re pẽte autoritatẽ eriꝑe poſſũt:ſed honeſte acta ſuꝑioꝛ etas fruct capit autoritatis ext remos hec em̃ ipſa ſũt honorabiliora que vident᷑ leuia atʒ cõmun ia ſq; ſaluta ri · appeti/decedi ·. aſſurgi·deducireduci · cõſuli:que ⁊ apuv nos ⁊ ĩ aliiſ ciuitatibꝰ vt queq; res optime moꝛata eſt :ita dili gentiſſime obſeruat᷑ · ¶ In fragili corpe odioſa oĩs offẽſio eſt. ¶ Vt em̃ non om̃e vinũ :ſie nõ oĩs etas nature vetuſtate co aceſcit. ¶ ¶ Kuaricia ſenilis quid ſibi velit nõ intelligo · Noteſt em̃ quicqᷓ eſſe abſurdiꝰ:q̃;ᷓ quo minꝰ vie reſtat: eo pluſ viatici querere· Quarta reſtat cauſa que mayxime angere:atz ſolietam habere no ſtram etateʒ videt᷑ appꝓpinquatõ mortis que a ſenectute nõ põt lõge abeſſe ¶ E O miſeꝛũ ſenẽ qᷓmoꝛtẽ cõtẽnẽdã eẽ in tã lõga etate ñ viderit:q̃ aut plane negli gẽda eſt ſi extiguit oĩno aĩm: aut etiã op tãda multo magis ſi aliquo eum deducit vbi ſit futurꝰ eternꝰ: atqui certe tereium nihil ĩueniri poteſt · Quid igitur timeam ſi aut nõ miſeꝛ poſt moꝛtẽ aut beatus eti am futurꝰ ſim. Quãq; quis eſt tã ſtultuſ tã ſui fidẽs:q;uis adoleſcẽs cui ſit explo ratũ ſe ad veſperũ eſſe victurũ:quin etiã etas illa multo plures q; noſtra mortis caſus babet.faciliꝰ in moꝛboſ ĩcidũt ado leſcẽtes · grauiꝰ egrotãt·triſtius curant᷑ Itaq; ꝑpauci vemũt ad ſenectutẽ: qd ac cideret ſi melius ⁊ prudentius viuerent. Mens em̃ ⁊ ratõ ⁊ cõſil ium in ſenibʒ eſt · Omni ĩquit ſcipio et ati moꝛtẽ eſſe cõmu nẽ. It ſperat adoleſcens diu ſe eſſe victu rũ quod ſpare idem ſenex nõ poteſt? in ſipieter ſperat · Quid em̃ ſtultius qᷓ; ĩcer ta ꝓ certis habe· falſa ꝓ veris· At ſenex ne quidẽ habet quod ſperat ? at ẽ eo me liore cõdicõne qᷓ; adoleſcẽs: cũ id qð ille ſperat ſit cõſecutus: ille vult diu viuere bic diu vixit: quãq; o dii boni quid eſt in vita homĩs diug ¶ L¶ Wihi quidẽ nee diuturnuz quicqʒ videt᷑: in quo eſt aliqð extremũ:cũ em̃ id aduenit: cũ illud quod pᷣterit effluxit:tãtũ remanet quãtũ vir tute ⁊ benefactis cõſecutꝰ ſis· More qͥᷣdẽ cedũt 1 dies ⁊ mẽſes ⁊ anni mec p̃teritũ tẽpus vnq́ʒ reuertit᷑: nec quid ſequat᷑ ſci ri poteſt· quod cuiqʒ tẽporis ad viuẽduzʒ dat᷑ eo debet eſſe cõtentus · CM Bre ue ttepus etatis ſatiſ lõgum eſt ad be ne honeſteq; viuẽdũ. Sin ꝓceſſeris lõgi us nõ magis dolẽdũ qᷓ; agricole dolent: p̃terita verni tẽpis ſuauitate:eſtatẽ autũ nũq; veniſſe: Veꝛ em̃ tanq; adoleſcẽtiam ſignificat oſtẽditq; fructus futuros. Re liqua aũt tꝑa de metẽdis fructibʒ ⁊ ꝑcipi ẽdis accõmodata ſũt. fructꝰ aũt ſenectu tis eſt ante partorũ bonorũ copia et me moria· Oĩa vero q̃ ſcdᷣm naturã fiũt ſũt hahẽda in bonis· qd eſt aũt tam ſcᷣm na turã q; ſenibuſ emori: qð idẽ cõtĩgit ado leſcẽtibus aduerſãte ac repugnãte nat᷑a Itaq; adoleſcẽtes mori mihi ſic videntuꝛ vt cũ aque multitudine flame vis oppri mit᷑ · Senes aũt ſic cũ ſua ſpõte nulla vi adhibita cõſũptus ignis extĩguit᷑· Et qᷓſi poma ex arboribʒ cruda ſi ſint ui auellũ tur: ſi matura ⁊ decocta decidũt: ſic vitaz adoleſcẽtibʒ vis aufert:ſenibʒ maturitas que iã mihi tã iocunda eſt quo ꝓpius as moꝛtẽ accedã quaſi terrã uideri uidear.2 aliquãdo in poꝛtũ ex longa nauigatõne venturus· Senectutis aũt nullus certus eſt terminus recteq; in ea viuit᷑: quoad munus officii exeq;̃ poſſis ⁊ tueri· ⁊ tuto moꝛtẽ cõtemnere · ex quo fit vt aĩmoſior etiã ſit ſenectꝰq; adoleſcẽtia ⁊ fortior ¶ Eed vinẽdi eſt finis optimꝰ: cuʒ ĩtegra mẽte certiſq; ſenſibꝰ opus ip̃ a ſu um eadẽ que cõglutinauit natura diſſol uit:vt nauẽ ⁊ edificiuʒ facillime idem de ſtruit qui cõſtruxit:ſic hoĩem eadẽ optĩe que cõpoſuit natura diſſoluit· am om̃iſ cõglutinatõ recẽs egre ĩueterata facillĩe diſſoliut᷑ . Ita fit vt facile illud bꝛeue vite reliquũ nec auide appetẽdũ ſenibus nec ſine cauſa differendũ ſit · Vetatq; pitago ras ĩ iuſſu imꝑatoris hoc eſt dei de preſi dio ⁊ ſtatõne vite diſcedere · CB CS. lonis quidẽ ſapientis eulogiũ eſt quo ſe negat velle ſuã moꝛtẽ dolere amicorũ et lamentis vacare· Sed haud ſcio an meliꝰ Enniꝰ . Nemo me lacrimis decoꝛet neq; funera fletu faxit:nõ cenſet lugẽdaz eſſe moꝛtẽ quã ĩmoꝛtaliſ cõſequat᷑· Eoe meditatũ/ab adoleſcẽtia debʒ eſſe moꝛtẽ vt negligamꝰ: ſine qua meditatõe trãqᷣl lo eſſe aꝛmo nemo poteſt· Moriẽdũ eniʒ certũ eſt incertũ an hoc ipᷣo die · Mortẽ igit᷑ horis ſingulis ĩpẽdẽteʒ metuẽs quiſ poterit aĩo ſecuro cõſiſteres (G 3 ſumꝰꝰ ĩcluſi ĩ his cõpagibꝰ coꝛꝑis muneꝛe uodã neceſ ſitatiſ ⁊ gꝛaui oꝑe ꝑfũgimur em̃ celeſtis aĩꝰ ex altiſſimo domicilio dep̃ſſus ⁊ q̃ſi demerſus ĩ terrã: obtinens diuine nature locũ eternitatiqʒ cõtrariũ Ded credo deos ĩmortales ſparſiſſe aĩos in coꝑa humana ꝛvt eſſẽt qui terras tue rẽt᷑:quiqʒ celeſtiũ oꝛdinẽ cõtẽplãtes imi tarent᷑ eũ: vite mõ atq; cõſtãtia · Nec me racio ĩpulit vt ita crederẽ ſed diſputatio etiã ⁊ autoritas veteꝛũ ⁊ nobiliũ philoſo phorũ:⁊ in pmis pitagoꝛe q ex vniuerſa mẽte diuina delibatos nos anĩos habere dem õſtrauit · ̃terea ſocratis qui ſup̃mo vite die de ĩmoꝛtalitate aĩmorũ diſſeruit Quid multa ſic ꝑpſuaſi mihi ſic ſentio cuʒ tãta celebritas aĩmorũ ſit · täta memonia pᷣteritoꝛũ · futuroꝛũq; pꝛudẽtia.tot arteſ tãte ſcientie · tot inuẽta:nõ poſſe eam na turã que res tãtas cõtineret eſſe morta lem. Hlato etiã noſter apud xenophãteʒ moriẽs hec dixit · Nolite arbitrari o mibi cariſſimi filii cũ a vobiſ diſceſſeꝛo me nuſ q́ᷓ; aut nullũ foꝛe · Nec em̃ dũ eꝛã vobiſcũ ecuũuũ videbatis aĩm qui hos artꝰ regebat: ſed eſſe eũ in hoc coꝛꝑe ex hiſ rebʒ qᷓſ geꝛe rvij baʒ ĩtelligebatis:eũdẽ igit᷑ eſſe creditote etiã ſi nullũ videbitis · Mihi quideʒ ꝑſua deri nunq; poterat aĩmos dũ in coꝛꝑi cẽnt moꝛtalibʒ viueꝛe: cũ exiſſẽt ex eiſ mo ri · Nec vero eũ aĩm eſſe ĩſipiẽteʒ cũ ex in ſipienti coꝛꝑe euaſiſſet: ſed cũ admixtiõe corꝑis liberatus purus ĩteger ne eſſe ce piſſet tunc eſſe ſa piẽteʒ :atqʒ; etiã cuʒ na tura hominis moꝛte diſſo luitur ceteraꝛũ rerum ꝑſpiciũ eſt noſſe quo queqʒ diſce dãt · Abeũt enĩ lluc omnia vnde orta ſüũt Knimus autẽ ſolus.nec cũ adeſt nec cu diſcedit apparet· iam vero videtis nichi eſſe moꝛti ſimiliꝰ q; ſõnum: atq; doꝛmiẽ . „ „ — 5 . 7 . tium animi maxime declarãt diuinitateʒ ſuaʒ: ex quo intelligitur facile quales fu turi ſint cum ſe plane vinculis coꝛporuʒ relaxauerint · Nõ enĩ multi pᷣſtantes viri quos enumerare nõ eſt neceſſe tãta eſſẽt conati que ad poſtentatis memoriaʒ peꝛ tinerent niſi iudicaſſẽt animos ĩmoꝛtles poſt defunctũ coꝛpꝰ exiſtere· Nõne meli us multo fuiſſet ocioſã etatem ⁊ quietã ſine vllo labore maximo ⁊ cõtentõne tra ducere Quod quidem niſi ita ſe haberet vt animi immoꝛtales eẽnt: nõ optimi cu iuſqʒ animꝰ maxime ad ĩmoꝛtalitatiſ glo riã niteret᷑ · Quid ꝙ ſapiẽtiſſimus qui ſq; equiſſimo animo morit᷑ ſtultiſſimus ini quiſſimo ? Nonne videtur vobis is qui plus cernit ⁊ longius videat noſſe ſe ad melioꝛa pꝛoficiſciæ lle autem cui mẽſ ſui obtuſioꝛ nõ videre · Nõ libet em̃ mihi de plorare vitaʒ quod multi indocti ſepe fe cerũt: neqʒ; me vixiſſe penitet · quoniã ita vixi:vt nõ fruſtra me natũ exiſſimem: ⁊ e vita ita diſcedo tanq; ex hoſpitio nõ tan q̃ʒ e domo :commoꝛandi enim natura di uerſorium nobis non habitandi dedit. O pꝛeclarum diem cum ad illud diuino rũ aĩoꝛũ cõciliũ cetũqʒ iei car . Et ſiq̃s deus mihi lar giat᷑ vt ex hac etate repueri ſcam: nec vero velim quaſi decurſo ſpa cio a calce iterũ reuocari· Quid em̃ habet vita cõmodi: quod nõ potiꝰ laboris · Le uis eſt ſenectꝰ.nec ſoluʒ nõ moleſta ſed etiã iocunda · ſi nõ ſumꝰ ĩmoꝛtales fu turi: tamẽ extingui homini ſuo tempore optabile eſt · Naʒ habet natura vt aliarũ omnium reruʒ ſic viuẽdi modũ· Senectꝰ autẽ etatis eſt ꝑactio tanq; fabule:cuius krj defatigatoͤem fugere debemus preſertiz adiuncta ſatietate. ¶ Et hec de ſenectute ad vtinã ꝓperueniamus: vt ea que di cta ſunt re eyꝑti ꝓbare poſſimꝰ . Sequit᷑ nunc de paradoxis eiuſdem Marci Tul lii Ciceroneis De paradoxis Marci Tullii Ciceꝛoniſ autontates incipiunt· ¶ DH Phil eſt tã incꝛedibile ucn nõ di cendo fiat probabile · Nihil tam oꝛridũ: nihil tã incultum quod nõ ſplendeſcat oꝛõe · ¶ ¶ Nunq; me hercule ego neq;ʒ pecuĩas · neq; facta ma gnifica:neq; opel · neq; imꝑia· neqʒ volu ꝓtates in bonis rebꝰ expetẽdis eſſe duxi ¶ Doteſt ne bonũ cuiq́; malo eſſe: aut poteſt quiſq̃ʒ in abundantia bonorum ipſe eẽ nõ bonuss ¶ E¶ Irrideat ſiquis vult · ꝓlus apud me vera ratio valebit q̃;ʒ vulgi opinio · Neq; ego vnq; dicam illũ bona perdidiſſe ſiquis pecus aut ſuppel lectilẽ amiſerit · Necnõ ſepe laudabo illũ ſapientem biantẽ cuius cum patriaʒ ple nam cepiſſet hoſtis ceteriq; ita fugerent vt multa de ſuis rebus ſecũ appoꝛtaꝛent cum eſſet amonitus a quodam vt ipſe idem faceret · Ego vero inquit facio· Nazʒ omnia mea mecum poꝛto · ille hec ludi bria fortune nec ſua quidem putauit ꝗᷓ nos etiam appellamus bona. ¶ Ouid eſt igitur queret aliquiſ bonũ ⸗ ſi quid recte fit ⁊ honeſte et cum virtute id ſolum opinoꝛ bonum · xllud arte qui dem tenent accurateq; defendunt:volu ptatem eſſe ſummũ bonum: que quideʒ mihi vox pecudum videtur eſſe non bo minum . Tu cuʒ tibi ſiue deus ſiue mater vt ita dicam) omnium rerum natura dederit animum quo nibil eſt pꝛeſtantiꝰ neq; diuinius: ſic te ipſe abiicies atq; ꝓ ſterneſ vt nichil inter te 1 quadrupedem putes intereſſe · Vt enim quiſqʒ maxime eſt boni particeps:ita ⁊ laudabiliſ maxĩe Neq; enim eſt vllum bonum de quo is qui id habeat honeſte non poſſit gloria n · Quid nã hoꝛum eſt in voluptate ? me liorẽ ne efficit:aut laudabiliorem virum an quiſq; in potiundis voluptatibꝰ glo riando in predicatõne ſe efferet · Rtq; ſi voluptas que plurimorum patrociniis defenditur modo in rebus bonis haben da nõ eſt: eaq; quo maioꝛ eſt: eo magis mẽteʒ ex ſua ſede ſtatu dimouet: ꝓꝛofſe cto nichil eſt aliud bene ⁊ beate viuere · niſi honeſte et recte viuere. ¶ H ¶ Ne mo poteſt non beatiſ ſimus eſſe qui eſt aptus totus ex ſeſe: quiq; in ſe vno ſua ponit omnia · cui ſpes omnis ⁊ ratio et cogitatio pendet ex foꝛtuna: huic nichil poteſt eſſe certi:nihilqʒ quod exploratũ babeat permanſurum ſibi vnum diem . ¶ E¶ Aors terribilis his quorum cuʒ vita omnia extinguũtur: non his quorũ emori laus non poteſt · Exilium autẽ his quibus quaſi circumſcriptus eſt habitan di locus: non his qui omnem orbemter rarum vnam vrbem eſſe dicunt. ¶ V peccata non rerum euentu ſed riciis ho minum metienda ſunt · ¶ Oue vis ẽ enĩ que magis arceat homĩes ab omni imp bitate q; ſi ſenſerint nullum eſſe in deli ctis diſcrimen. ¶ Modũ rerum fingere nõ poſſumus: animorum moduz tenere poſſumus. ¶ Nibil neqʒ meum eſt neqʒ cuiuſpiam quod auferri:quod eripi · qð amitti poteſt · ¶ B Quomodo igitur 1 cui tandem hic libero imperabit qui non poteſt ſuis cupiditatibus imperaꝛe Refrenet primum libidines · ſpernat vo luptates · iracundiaz teneat · coeꝛceat aua riciaʒ · ⁊ ceteraſ animi labeſ repellat · Tũc incipiet aliis imperare cum ipꝑſe impro biſſimis doniſ.dedecori ·aut tiꝛpitudini parere deſierit: dum quidem hiſ obediet non modo imperatoꝛ ſed liber omnino habendus non erit Dictum eſt ab eru ditiſſimis niſi ſapientẽ liberũ eẽ nemmẽ Quid eſt enim lbereas niſi poteſtas vi uẽdi vt velis? Quis igitur viuit vt uult niſi qui recta ſequitur· qui gaudet offici is · cui viuendi via conſiderata atqʒ pro uila eſt. qui legibus quidem non ꝓpter metum paret ſed eas ſequitur: atq; tol lit id quod ſalutare maxime iudicat eſſe · Qui nichil facit · nibil dicit: nichil cogitat deniq; niſi libenter ac libere cuius om nia conſilia res q; omnes quas gerit ab ipſo pꝛoficiſcantur · eodemq; feruntur Nec eſt vlla res que plus apud eum polleat qᷓ;ᷓ ipſius voluntas atqʒ iudici um :cui etiam que vim maximam habeꝛe dicit foꝛtuna cedit ipſa · Sicut ſapiẽs di cit poeta.ſiis quiſq;ʒ fungit᷑ moꝛibꝰ. So li igit᷑ hoc cõtingit ſapiẽti: vt nihil faciat ĩuitus: nihil dolẽs nibel coactꝰ. Vñ illud bꝛeue cõſitendũ ẽ niſi qui ita affectus ſit eſſe liberũ nennnẽ. ¶ R Serui igit᷑ ĩ p bi omẽs:nec hoc tã re ẽ q; dictu ĩopĩatuʒ atz mirabile · Non em̃ ita dicũt eos eẽ ſer uos vt mancipia qꝗᷓ ſunt dñoꝛuʒ facta ne xu aut aliquo iure ciuili: ſed ſic ſeruitꝰ ſit ſicut ẽ obedientia fracti anĩ atʒ abiecti ⁊ arbitrio carẽtis ſuo · Quis neget licet re ges:om̃es leues.omẽs cupidos·omẽs de niq; ĩpꝛobos eſſe ſeruos ? An ille mihi li ber videt᷑:cui mulier ĩpe rat · cui leges im ponit · p̃ſcribit vetat · iubet qð videt᷑:qui nihil ĩperanti negare p̃t · mihil recuſare audet:ſi poſcit dandũ ẽ.ſi vocat veniẽdũ ?. eiicit abeundũ.minat᷑ extimeſcendum· Ego vero nõ iſtũ mõ ſeruũ ſed nequiſſi mũ ſeruũ etiã ſi ĩ ampliſſima familia na tus ſit appellãdũ puto · An etiã eoꝛũ ſer uitus dubia ẽ qui peculii cupiditate nul lam condicionẽ recuſant duriſſime ſerui tutis? hereditatis ſpes qᷓ;d ĩiquitatis in ſeruiẽdo nõ ſuſcipit g quẽ nutũ locuple tis oꝛbi ſenis nõ obſeruat? loquit᷑ ad ei us voluntatẽ quidꝗd denunciatũ ſit · fa cit · aſſenſat᷑ · aſſidet · ĩuitat · Quid hoꝛũ eſt liberi g qͥd deniqʒ ſerui nõ ĩertis ? Quid iam illa cupiditas que vid et᷑ eſſe liberali oꝛ honoꝛis ⁊ ĩperii ꝓuinciarũ:q; dura eſt domina . q; impioſa. q; vehemẽs · JZudex vero quãtũ habet dñatũ: quo timoꝛe no centes afficit:an nõ ẽ oĩs metus ſeruituſ Ois anĩ debilitas:⁊ humilis ⁊ fracti timi ditas ſzuitꝰ ẽ (4 (Nihil quiſqʒ dz niſi qð ẽ turpe nõ reddere ¶ Quẽ em̃ ĩitelligi mus diuitẽ: at hoc verbu in quo hoĩe po Diue nimus gopinoꝛ ĩ eo cui tãta poſſeſſio eſt vt ad liberaliter viuendũ fadile cõtentus ſit. Qui nihil qrat · nibil appetat nibil op tet ampliꝰ.animꝰ opoꝛtet tuꝰ ſe iudicet diuitẽ: nõ hoĩm ſermomeqʒ poſſeſſiones tue:qui nihil deeſſe ſibi putet:nihil curet amplius ſatiatus ẽ: aut cõtentꝰ etiã pecu ma cõcedo diues ẽ. Sin aũt ꝓpter auidi tatẽ pecunie:nullũ queſtũ turpẽ putas: cũ iſui oꝛdini ne honeſtꝰ q̃dem polſit eſſe vllꝰ: ſi quotidie frandas · decipis· poſcia paciſceris. aufers · rapis · ſi ſocios ſpoli rvii as· erariũ expilas·ſi teſtamẽta amicoꝛuʒ expectas quidẽ atʒ te ipſe ſupponis: hec vtrũ abundãtis an egẽtis ſigna ſũt? Ani mus hoĩs diues nõ arca appellari ſolet q́;uis illa ſit plena: dum te ĩanẽ videbo: diuitẽ nõ putabo · Ctem̃ ex eo quantũ cui .„₰ , — / ₰ ◻ —7 — — q́ᷓ; ſatis ẽ metiunt᷑ hoĩes diuitiarũ modũ filiã quis habet pecuĩa opus ẽ·duas ma ioꝛe · ſi plures maioꝛe etiã · It ſi vt aunt danai quĩquagĩta ſint filie alicui: tot do tes magnã querũt pecuniã · quãtũ enim cuiqᷓ; opꝰ eſt ad id accõmodat᷑ vt añ diyi diuitiarũ modꝰ. Qui igit᷑ nõ filias plureſ ſed ĩnumerabiles cupiditateſ habet: que bꝛeui tꝑe magnas copias exhaurire poſ ſint: hunc ego qñ appellabo diuitẽ cum ipſe egere ſe ſentiat? Etem̃ diuitiarũ fru ctus ĩ copia ẽ: copiã aũt dcla rat ſatietas rerũ atʒ abundantia · Quis igit᷑? ſiquidẽ vt quiſqʒ qð plurimi ſit poſſideat:ita di tiſſimꝰ ſit habendꝰ.dubitet quĩ ĩ virtute diuitie ſint: qm̃ nulla poſſeſſio nulla vis auri ⁊ argẽti pluriſq; virtus eſtimãda ẽ · ¶ ¶ ¶ Odu ĩmoꝛtales nõ ĩtelligũt homĩes q; magnũ vectigal ſit ꝑſimonia· Vter igi tur ẽ ditioꝛ: cui deeſt an cui ſuꝑat g qui eget an qui abundat ? cui poſſeſſio quo maioꝛ ẽ eo plus requirit ad ſe tuendã an qui ſuis viribꝰ ſe ſuſtinet æ Non eſſiatio ne cenſus verũ victu atʒ cultu terminat pecunie modꝰ. Non eſſe cupidũ pecunie 7 „ . En — nõ eſſe tenacem vectigalis:cõtentũ vero ſuis eſſe rebꝰ: maxime ſunt certiſſimeq; diuitie · Eteniʒ ſi iſti callidi rerũ eſtimato res pꝛata ⁊ areas quaſdã magni eſtimãt ei generi poſſeſſionũ minime quaſi no ceri poſſit:quãti eſt eſtimãda virtus que nec eripi nec ſurripi poteſt: neq; naufra gio neq; ĩcendio amittit᷑:nec tẽpeſtatum nec tẽpoꝛũ ꝑturbatione mutat᷑: qua pꝛe diti qui ſũt ſoli ſunt diuites ·ſoli em̃ poſ ſident res ⁊ fructuoſas ⁊ ſempiternas· ſoliq; quod ẽ ꝓpꝛium diuitiarũ contenti ſunt ce ſuis ſatis eſſe putãt qð eſt · ni hil appetunt · nulla re egent:mihil ſibi de eſſe ſentiũt · nihil requirũt · Im ꝓbi aũt ⁊ auari qm̃ ĩcertas atʒ caſu poſitas poſſeſ ſiones habẽt: ⁊ plus ſꝑ appetunt:nec eo rũ quiſqᷓ; adhuc ĩuentꝰ ẽ:cui qð hʒ ſatis nõ mõ non copioſi ac diuites: ſed etiaz inopes ac pauꝑes eſtimãdi ſũt · Et hec de . padoxis ſeqᷓt nũc de q̃ſtionibꝰ tuſculaĩs Marci Tulln Ciceronis ⁊q/Ex qꝗ̃ſuionibꝰ tuſculanis Marci Tullü Ciceronis Auto nitates incipiunt. ¶ D Reile ẽ vincere nõ repugnãtes ¶ Monos alit arteſ:omẽſqʒ in cendimur ad ſtudia gloꝛia lau dis:iacẽtq; ea ſꝑ que apð quoſq; impꝛo bant᷑ ¶ Momis eſt ĩtꝑantis abutentis ⁊ otio ⁊ liis. ¶ ¶ Moꝛiendum ẽ oĩbus. ¶ OQOue en pt nobis ĩ vita eſſe iocũditaſ cũ dies ⁊ nocteſ cogitandũ ſit iamiam eẽ moꝛiendũ ¶ Intiquitas quo ꝓpius abe rat ab oꝛtu ⁊ diuina ꝓgenie hoc meliꝰ ea foꝛtaſſe qᷓ̃ erãt vera cernebat (E(Nul la gens tã fera:nemo hoĩm tam ẽ ĩmaniſ cuiꝰ mentem non ĩbuerit deoꝛũ opinio · Multi de diis ꝑpꝛaua ſentiũt: id enĩ vicio ſo moꝛe effici ſolet · Omẽs nõ eſſe vim 1 naturã diuinã arbitrant᷑: nec vero id col lutio hominũ aut cõſenſuſ efficit · nõ ĩſti tutis opinio ẽ cõfirmata nõ legibꝰ. Om ni aũt in re cõſenſu oĩm gentiũ lex natu re putãda ẽ ¶ & ¶ Que ẽ melioꝛ ĩ homi nũ genere natura qᷓ; eoꝛum qui ſe natos . — 7 — — — ad hoĩes iuuãdos · tutandos· cõſeruãdoſ arbitrant᷑ · Abiit ad deos hercules: nũq; abiſſet niſi cũ ĩter hoĩes efſet eã ſibi viaz muniuiſſet ˖ ¶ Nemo vnq́; ſine magna ſpe ĩmoꝛtalitatis ſe offerꝛet ꝓ patria ad moꝛtem ¶ Magni aũt ẽ ĩgenii reuocare mentẽ a ſenſibꝰ:a cogitationẽ cõſuetudi ne abducere · ¶ Quã quiſq;ʒ noꝛit artẽ in hac ſe exerceat · ¶ M ¶Nihil & anĩo velo cius.nulla ẽ celebꝛitas qᷓ poſſit cũ anĩ ce lebꝛitate cõtendere:qui ſi ꝑmanet ĩcoꝛmu ptus ſuiq; ſimilis: neceſſe eſt ita ferat᷑ vt penetret ⁊ diuidat om̃e celũ a quo quidẽ aĩo:phia tanq; ab oculis caliginẽ diſpu lit:vt oĩa ſupera ·ĩfera · pꝛima· media · vl tima videremus · ꝓꝛſus hec diuina mihi videt᷑ vis ꝗᷓ tot res efficiat ⁊ tãtas ¶ Nec vero de ipe qui ĩtelligit᷑ a nobis alio modo ĩtelligi pᷣt niſi mens ſoluta q̃ dam libera ſegregatõe ab omĩ cõcretio ne moꝛtali. ¶ 8 Socrates cũ pene in manu iam moꝛtiferũ illud teneret pocu lum locutꝰ ita ẽ vt nõ ad moꝛtẽ trudi:ve rum ĩ celũ viderẽt᷑ aſcendereꝛita enĩ cẽſe bat . Ttaqʒ diſſeruit duas eſſe vias dupli ceſq; curſus animarũ coꝛꝑe excedentiuʒ · Nã qui ſe hũanis flagitis atʒ viciis: ⁊ ſe totos libidĩbus dediſſent:vel ĩ repub. vi olanda fraudes ĩexpiabiles cõcepiſſent: bis demũ quoddã iter eſſe ſecluſuʒ a cõci lio deoꝛũ · Qui aũt ſe ĩtegros caſtoſq; ſer uauiſſent:quibꝰ fuiſſet mĩma cũ coꝛꝑibꝰ cõtagio:ſeſeq; ſꝑ ab his reuocaſſẽt: eẽnt qʒ ĩ coꝛꝑibus hũanis vitã imitati deoꝛũ. bis ad illos a quibꝰ eẽnt ꝓfecti reditũ fa cilem patere · LCChr aüt ſie abit e vita vt cauſa moꝛiẽdi natũ ſe eſſe gaude ret · Tota enĩ phoꝛum vita commentatio moꝛtis ẽ· Nam quid aliud agimꝰ cũ a vo luntate id ẽ a coꝛpoꝛe: cũ a re familiari q̃ eſt miniſtra ⁊ famula coꝛꝑis:cũ a repub. cũ a negocio omni reuocamꝰ animu miſi animũ ad ſe ipſũ euocamꝰ.ſecũ eſſe cogi mus · maxĩeq; a coꝛꝑe ſeducimꝰ. Secerne re aũt a coꝛpe animã: nec quicq; ẽ aliud niſi emoꝝ diſcere · Quare hec cõmẽtemur diſuungamuſq; nos a coꝛꝑibus id ẽ cõſue ſcamꝰ moꝛ · hoc ẽ dum erimꝰ ĩ terꝛis erit illi celeſti vite ſimi le: ⁊ cũ illic ex his vĩcu lis emiſſi feremur minꝰ tard abit᷑ curſus animoꝛũ · Quo cũ venerimꝰ tũ deniqʒ vi uemus. Nam bec io vita moꝛs ẽ:qu ã lamẽtari poſſes ſi caritas ẽ patrie vt eã nõ ſenſu nr̃o ſed ſa iberet ( M ¶ Tanta lute ipſius metiamur · Ttaqʒ nõ deterꝛet ſapiẽtẽ moꝛs q̃ ꝓpter ĩcertos caſus quo tidie ĩ minet: ꝓpt er bꝛeuitatẽ vite nunq̊ʒ p̃t lõge abeſſe:quo minꝰ ĩ om̃e tẽpus rei pub· ſuſqʒ cõſulat: ⁊ poſteritatẽ ipſaʒ cu ius ſenſũ habiturꝰ nõ ſit ad ſe putet ꝑti nere ¶ N¶ Natura ſic ſe habet: vt qũo initiũ nobis oĩm reruʒ oꝛtus noſter affe rat: ſic exitũ moꝛs · Et vt nihil ꝑtinuit ad nos añ oꝛtũ: ſic nibil ꝓꝰ moꝛtẽ ad nos ꝑ unebit ¶ O (Oue etas lõga ẽy aut quid oĩo hoĩ longũ? Nõne mõ pueros mõ adoleſcẽteſ ĩ curſu a tergo ſeqñs nec opinãtes aſſecuta ẽ ſenectꝰ · Sed qʒ nihil vltra habemꝰ hoc longũ ducimꝰ oĩa iſta pinde vt cuiq; data ſunt ꝓ b aut 4 vita lõga aut bꝛeui abducunt᷑ ¶ P (Si expectãdo ⁊ deſiderãdo pẽdemus anĩs ⁊ cruciamur angimur · ꝓh dii ĩmoꝛtales q; illud iter iocudũ ęẽ debʒ: quo cõfecto nulla reliqᷓ curꝗ mulla ſolicitudo ſit futa. ¶ Won miſerabiliter vir clarꝰ emoꝛit Nec em̃ cuiq; bono mali quicq; euenire — q diis ĩmoꝛtalibꝰ negligent᷑· ¶ Nos aũt teneamus vt nihil cẽſeamꝰ eſſe malũ qð ſit a natura datũ omnibꝰ: ĩtelligamus ſi moꝛs malũ ſit eſſe malũ ſempiternũ.Nã rite miſ ere moꝛs finis eſſe videt᷑ . Moꝛs ſi eſt ẽ miſera finis nullus eſſe p̃ᷣt ¶ Cuã q; ſenſus abierit tũ ſummis ⁊ ꝓpꝛis bo mis laudis ⁊ gloue q́;uig nõ ſentiãt moꝛ tui nõ carebùt ¶ Non em̃ t cumu lus bonoꝛũ iocundus eſſe pᷣt q́; moleſta diſceſſio ¶ Momĩes moꝛtẽ vel optare ĩci piant:vel timere deſiſtãt · Nam ſi ſũmus ille dies nõ extinctionẽ ſed eõmutationẽ affert loei quid optabilius:ſin aũt ꝑemit ½ pᷣt nec viuo nee moꝛtuo:nec eiꝰ res ⁊ delet oĩo quid meliꝰ q; ĩ mediis vite la boꝛibus obdoꝛmiſcere:⁊ ita cõuenienter ſõno cõſopiri ſempiterno · qð ſi fiat meli oꝛ eſt Ennii q; ſolonis oꝛatio · hic em̃ no ſter Nemo me lacrimis decoꝛet ĩquit nec funera fletu faxit · At vero ille ſapiens⸗ Moꝛs mea ne careat lacrimis: linquamꝰ amicis meroꝛẽ vt celebꝛẽt funera cum ge mitu · Nos vero ſiquid tale acciderit: vt a deo denunciatũ videat᷑: vt exeamꝰ e vi ta leti:⁊ agentes gratias ꝑamus: eripi qʒ nos e cuſtodia ⁊ leuari vinculis arbi tremur:vt aut ĩ eternã ⁊ plane ĩ noſtraʒ domũ remigremus:aut omĩ ſenſu mole ſtiaq; careamꝰ. Sin aũt nihil denunciabi tur: eo tñ ſumus aio vt illũ hoꝛribilẽ diezʒ aliis nobis fauſtũ putemꝰ:nihilq; in ma lis ducamus qð ſit vel a diis ĩmoꝛtalibꝰ vel a natura parẽte oĩm conſtitutũ .Non em̃ temere ⁊ foꝛtuite facti ⁊ creati ſumꝰ. Hoꝛtũ itaq; nobis paratũ ⁊ ꝓfugiuʒ pu cemus quo ꝓuehi liceat· Sin reflantibuſ ventis reüciemur: tñ eodem paulo tardi us referamur neceſſe ẽ: id ne miſerũ vni eſſe p̃t · ¶ Igamꝰ ea potiſſimũ que leua tionẽ habeant egritudĩs · foꝛmidinũ eu piditatũ:qui ĩ omĩ phia ẽ fructus vberꝛi mus.· Mec ex pꝛiimo ¶ B (Difficile ẽ enĩ ĩI phᷣia pauca eſſe ei nota: cui nõ ſint aut pleraq; aut oĩa · Nam nec pauca niſie mł tis elegi pnñt nec qui pauca ꝑcipiet ñ idẽ reliqua eodẽ ſtudio ꝑſequet᷑ (Eui qð vitari nõ pᷣt metuit:is viuere ao quieto nullo mõ p̃t:ſed qui non mõ qꝛ neceſſe ẽ moꝛi veruetiã qꝛ nibil habet moꝛſ qð ſit hboꝛrendũ moꝛtẽ nõ timet is ſibi p̃ſidium aũt ꝓpꝛium maxiĩe nera ſũt maxia duo ſcʒ moꝛtis doloꝛiſqʒ cõtemptio · Vtendũ ẽ igit᷑ his ſi virtutis cõpotis: vel potiꝰ ſi viri volumꝰ eſſe:qm̃ a2d beatã vitam cõparat (Qe ¶ Effectuſ dloquentie ẽ audientiũ appꝛobatio ¶ Ef ficit hoc phia ſcʒ medet᷑ anĩs· ĩanes ſolici tudines detrahit ˖ cupiditatibus liberat · pellit timoꝛes· foꝛtes enĩ nõ modo foꝛtu na adiuuat · vt ẽ in veteri ꝓuerbio:ſʒ mul to magis ratõ:qᷓ quibuſdã quaſi pᷣceptis cõfirmat vim foꝛtitudis ¶ DH ¶ Nam vt ager qʒuis fertiulis ſine cultura fructuoſ * eſle nõ p̃t:ſic ſine doctrina animꝰ. Qultu ra aũt anĩ phia ẽ:hec extrahit vicia radi citus: ⁊ pparat aĩos ad ſata ſuſcipienda: ea mũdat: ea (vt ita dicã) ſerit que adul ta fructꝰ vberꝛime ferãt· ¶ Eirmandꝰ ẽ animꝰ ad doloꝛẽ ferendum ¶ G 6 Sine pꝛudentia ne ĩtelligi quidẽ vlla virtꝰ: ne dum eſſe pt ¶ E Temperãtia nõ ſinet te quicq́; imoderate facere ( G ¶ Con: ſuetudo enĩ laboꝛũ: ꝑpeſſioneʒ doloꝛũ ef ficit facilioꝛẽ · Nam ferꝛe laboꝛẽ · cõtemne re vulnus cõſuetudo docet · Conſuetudi nis etenĩ magna vis ẽ: Qui bene ĩſtituti ſüt accipe dage malũüt qʒ turpiter vita ppellata ẽ a viro virtuſ.viri e ẽ foꝛtitudo:cuius mu a viris virtus nomẽ ẽ mutuata. ¶ Nihil babet natura p̃ᷣſtantius: nibil qð magis expetat:q́ᷓ; honeſtũ · qᷓ; laudẽ · q; dignita tẽ.· q; decus. ¶ † (Nos ſi pes cõdoluit ſi denſ. ſi tactũ doloꝛe coꝛpꝰ. ferꝛe nõ poſ ſumus:opĩo ẽ quedã effemĩata ac leuis: nec ĩ doloꝛe magis qᷓ; eadẽ ĩ voluptate · Hoc enĩ maxĩe in doloꝛe ẽ ꝓuidenduz:ne quid abiecte· ne quid timide· ne q;d igna ue: ne quid ſeruiliter muliebꝛiterq; facia muſ. Ingemiſcere nõ nun 3 viro cõceſſũ idqʒ raro:eiulatio ne mulieri quidem. Nec vero vnq; ĩgemiſcit vir foꝛtis ac ſa piens: niſi foꝛte vt ĩcendat ſe ad firmita tẽ vt in ſtadio curſoꝛes execlamãt q;maxi — ‚— . . — „ ⸗ me pñt.faciũt idem cũ exercent᷑ athlete · pugiles vero etiã cu feriũt ad uerſarium igemiſcunt nõ ꝙ doleant aĩo ne ſuccum bant:ſed quia ꝓfundẽda voce omne coꝛ pus incendit᷑ venitq; plaga vehemẽtioꝛ Qum autem nihil ĩminuat doloꝛis gemi tus: cur fruſtra turpes eſſe volumus ⸗ Quid etiã eſt fletu muliebꝛi viro turpiꝰj ¶(R(Sepe enĩ multi qui aut ꝓpter victo fert cũ accidit qð poſſe accidere diu cogi rie cupiditatẽ: aut ꝓpter gloꝛiã: aut etiã vt ius ſuũ ⁊ liberent᷑ tuerent᷑ vulnera ex ceperũt foꝛiter ⁊ tulerũt:iidẽ omiſſa cõ tentõne doloꝛẽ moꝛbi ferꝛe nõ pñt:neqʒ em̃ illũ quẽ facile tulerũt:rõne aut ſapiẽ tia tulerũt:ſed ſtudio potiꝰ ori S oĩa fugiẽde turpitudis:adipiſcẽdeq; ho neſtatis cauſa faciemꝰ:non mõ ſtimulos doloꝛis: ſed etiã fulmina foꝛtune cõtem nimꝰ. Mec ex ſecũdo: ſequunt᷑ nũc ex ter cio ( L (Sunt en ingeniis nĩis ſemĩa inata virtutũ:que ſi adoleſcere licerzʒ:ip ſa nos ad beatã vitam natura ꝑduceret · Nunc aũt ſimul atqʒ editi in lucẽ ⁊ ſuſce pti ſumus:ĩ omni cõtinuo pꝛauitate: ⁊ ĩ ſumma opinionũ ꝑuerſitate verſamur: vt pene cuũ lact e nutricis erꝛoꝛẽ ſuxiſſe vi deamur:cũ vero parẽtibꝰ redditi vel ma giſtris traditi ſumus: tũ ita vrariis imbu imun erꝛoꝛibꝰ:vt va nitati veritas: ⁊ opi nioni cõſirmitate natura ipſa cedat · (N ¶ Inimꝰ eger vt ait Ennius ſꝑ erꝛat neq; pati neq; ꝑpeti poteſt: cuꝑe nunqʒ deſinit. cuius ꝓfecto medicĩa ẽ ꝓhia. Nõ aũt oẽs un curare paſſi ſe ſunt cõtinuo etiã cõualeſcũt: ani aũt qui ſe ſanari vo uert Prepaiſ qʒ parentũ paruerint ſa piẽtũ ſine vlla dubitatõe ſanant᷑ · Et niſi ſanatus ſit animꝰ qð ſine phia fieri non p̃t finis miſeriarũ nullꝰ eſt ¶ Munꝰ ani mi ẽ rõne bene vti:⁊ ſapiẽtis animus ita ſp affectus ẽ vt rõne optĩe vtat᷑ ¶( N 6 Vident᷑ enĩ omĩa repẽtina grauioꝛa: ex Foc ⁊ illa iure laudant O Dꝛeme ditatio futuroꝛũ maloꝛũ lenit eoꝛũ aduẽ tum q̃ᷓ veniẽtia longe añ videris Kna xagoꝛã ferunt nũciata moꝛte filii dixiſſe · fſciebam me genuiſſe moꝛtalem:q̃ vox de clarat his eſſe⸗ hec acerba a quibus nõ fu ert cogitata ¶HErgo io quidẽ non dubiũ quĩ oĩa ꝗᷓ mala putant᷑ ſt ĩ puiſa grauioꝛa: Multũ itaq; pᷣt ꝓuiſio am 1 p paratio ad minuendũ doloꝛẽ.· Nihil eniʒ ẽ qʒ tam obtundat leuetq; egritudinem q; ꝑpetua ĩ ommi vita cogitatio · nihil eẽ qð nõ accidere poſſit:q̃ᷓ; meditatio cõdi cionis hũane:qᷓ; vite lex cõmẽtatioqʒ pa rendi· Neq; qui rerũ naturã · qui vite va rietatẽ · qui ĩbecillitateʒ generis humani cogitat meret cũ hoc cogitat: ſed facilius tauerit:qᷓ cogitatio vna maxĩe moleſnias omẽs extenuat ⁊ diluit· ¶ Q¶ Ouid eſt nequius aut turpiꝰ effeminato viro ¶ R (oſui repentinus aduentus magis aliqñ cõturbat q; expectatus:⁊ maris ſu bita tẽpeſtas q; ante ꝓuiſa terꝛet nauigã tes vehemẽtius ⁊ eiuſmodi ſũt pleraq;: ſic cũ diligenter nec opinatoꝛũ naturam cõſideras: nihil aliud reꝑies niſi oĩa vide ri ſubiecta maioꝛa. £ ¶ Denſim enim pedetentim ꝓgrediens extenuat᷑ doloꝛ nõ quo ip̃a res imutari ſoleat aut poſſit ſed id qð rõ debuerat vſus docet minoꝛa eſſe qᷓ ſint viſa maioꝛa ( Tolerabilius ſe ret ĩcommodũ qui cognouerit homĩ ne ceſſe eſſe tale quid accidere ¶T¶ Ea e lege nati ſumus:vt nemo in ꝑpetuũ eſſe poſſet expers mali:Nam moꝛtalis nemo ẽ quẽ ũñ attingit doloꝛ moꝛbuſe q; (Becta etaſ honeſte ac ſplẽdide tantã affert con ſolationẽ: vt eos qui ita vixerint aut nõ attingat egritudo·aut ꝑleniter pungat anĩ doloꝛ · ¶ PHueros matres ⁊ magiſtri etiã caſtigare ſoſẽt: nec verbis ſolũ ſʒ eti am vᷣberibꝰ:ſiquid ĩ do meſtico luctu hila rius ab his factũ ẽ aut dictum ploꝛare co gũt ¶ V ¶ Theofraſtus moꝛies accuſaſ ſe naturã dicit᷑ ꝙ ceruis ⁊ coꝛnicibꝰ vitaʒ diuturnã: quoꝛũ id nihil ĩtereſſet: hoĩbuſ quoꝛũ maxie ĩterfuiſſet tam exiguã vitaʒ dediſſet: quoꝛũ ſi etas eſſe potuiſſet lon ginquioꝛ futurũ fuiſſet vt oĩbus ꝑfecta artibuſ omĩqʒ doctrina hoĩm vita redde ret᷑: querebat᷑ igit᷑ ſe tũc cũ illa videre ce piſſet extĩgui. ¶ ¶ Hecdlarũ illud 1 ſi queris rectũ quoq;ʒ ⁊ verũ vt eos qqᷓ no bis cariſſimi eẽ ðbeãt eq̃ ac noſmetipſos amemus: ac vero plus fieri nullo pacto p̃t: ne optãdũ quidẽ eſt ĩ amicicia vt me ille plus q́; ſe: ⁊ ego illum plus q; me · ꝓ turbatio enĩ vite ſi ita fit atq;ʒ officioꝛuz omnium cõſequetur · ¶ V ¶ Eſtenim⸗ paum ſtulticie alioꝛum vicia cernere: o iuiſci ſuoꝛũ ¶ Hec officia ſũt cõſo lantiũ tollere egritudinẽ aut ſedare aut detrabẽ q;plurimũ aut ſuppꝛimè: nec ꝑpa (Su ti manè lõgius aut ad alia traducẽ ¶ Si mendũ tẽpus ẽ nõ minuſ ĩ animoꝛũ moꝛ bis q́; coꝛnis (aa ¶ Quid aũt pᷣclarũ ů idẽ arduũ.hſec ex terco ſequunt᷑ ex ẽrto 90 X ¶ KCVt bona natura appetimꝰ ſic a ma ceſſum ſit vituperet᷑ tũ cahinatio. Godez ſlig natura declinamꝰ. Omniũ ꝑturbatio num fontẽ eſſe dicunt intẽperantiã qᷓẽ a recta mente ⁊ a recta rõne defectio· Naʒ quẽadmodũ ſedat appetitões recta tꝑan tia:⁊ efficit vt he recte rõni pareãt: cõſu matq; cõſiderata iudicia mentis: ſic Guic mimica ĩtꝑpantia omnẽ anĩ ſtatũ ĩflãmat cõturbat ĩcitat· Itaqʒ ⁊ egritudĩes ⁊ me tus ⁊ relique ꝑturbatõnes oẽs gignunt᷑ ex ea ¶ Ommbꝰ en quibus mens abhoꝛ ret a rõne ſꝑ aliquis terꝛoꝛ ĩpendet ¶ B ¶ Homo frugi omĩa recte facit ¶ Quid en videat ei magnũ humaĩ s ĩ rebus cui eternitas oĩs totiuſq; mũdi nota ſit ma gnitudo? Naʒ quid aut ĩ ſtudiis hũanis aut ĩ tãta exigua bꝛeuitate vite magnuʒ ſapikt vidri pᷣt qᷣ ſꝑ aĩo ſic excubat: vt ei nibil ĩpꝛouiſũ accidere poſſit:nihil ĩopĩa tum.nihil oĩo nouũ: atq; idẽ acerꝛrimà in om̃es ꝑtes aciem ĩtendit: vt ſꝑ videat ſe dem ſibi ac locũ ſine moleſtia atʒ angoꝛe viuendi:vt quẽcunq; caſum foꝛtuna ĩue xerit hunc aꝑte ⁊ quiete ferat:qʒ qui faci et nõ egritudine ſolũ vacabit: ſed etiã ꝑ turbationibꝰ oĩbus reliquis:his autẽ va cans animꝰ pfecte atq; abſolute beatos efficit:idemq; cõcitatus ⁊ abſtractꝰ ab in tegra certaqʒ rõne: nõ conſtantiã ſolum amittit verũetiã ſanitatẽ ¶ Impunitas peccatoꝛũ data videt᷑ eis qui ignominiaʒ 1 infamiã ferũt ſine dolore · Moꝛderi eſt em̃ mel ex cõſcientia. ¶ ¶¶ In oibus fere rebꝰ mediocritatẽ eſſe optimã exiſii mant (D Neq; ẽ em̃ vlla Hiticudo rõnis ẽ expers · Contẽnende ſũt hũane ĩ iurie · negligẽda moꝛs ẽ· patibiles ⁊ dolo res laboꝛes putandi · hec cum cõſtituta ſint iudicio atʒ ſentẽtia: tum ẽ robuſta il la ⁊ ſtabilis foꝛtitudo ¶ Vtile ẽ eĩ vti mo tu ani qui vti rõne nõ p̃t ¶ ᷓ ¶ Non eĩ ſuſciꝑe ipſi egritudĩes ꝓpter al ios debe mus:ſed alios ſi poſſumus leuare egritu dine ¶ Adhibita rõ cernit quid optimuʒ ſit: neglecta multis ĩplicat erꝛoꝛibꝰ ( Eſt aũt vtilis ad ꝑſuadendũ ea qꝗᷓ acciderint ferri ⁊ poſſe ⁊ opoꝛtere enumeratõ eoꝛũ qui tulerunt ¶ ESint ſane iſta bona que putant᷑ honoꝛes diuitie voluptates cetera:tñ in eis ipſis potiendis exultãſ geſtienſq;ʒ leticia turpis ẽ· Vt ſi ridere cõ ſatis poſſe ad beate viuendũ em̃ vicio ẽ effuſio anĩ in leticia: quo ĩ do loꝛe cõtractio: eadẽq; leuitate cupiditas in appetẽdo:qualeticia ĩ fruendo: vt nimis afflicti moleſuia: ſic nimis elati leti cia iure iudicant᷑ leues· Et vt turpes ſũt qui ſe efferũt leticia tũc cũ fruunt̃ vene ris voluptatibꝰ:ſic flagicioſi qui eas ĩflã mato anmo cõcupiſcut · Hec ex quarto. ſequunt᷑ nũc ex quĩto ⁊ vltimo libꝛo (G Omniũ vicioꝛũ peccatoꝛũqʒ; noſtroꝛũ oĩs a phia petẽda coꝛrectio ẽ: cuiꝰ ĩ ſimuʒ cũ a pꝛimis tꝑibus etatis noſtre volũtas ſtudiũqʒ cõpuliſſet: his grauiſſimig caſi bus ĩ eundem poꝛtů quo eramus egreſſi magna iactati tẽpeſtate cõfugimuſ. O vi te phia dux. O virtutis inda gatrix exple trixq; vicioꝛũ· Quid non mõ nos ſeð oĩo vita homim ſine te eſſe potuiſſet 5 Tu Nꝛ bes peꝑiſti · tu diſſipatos homĩes ĩ ſocie tatẽ vite cõuocaſii· Tu eos ĩter ſeſe pꝛo domiciliüs: deinde cõiugiis: tũ l̃arum ⁊ vocum cõmunione iunxiſti · Tu ĩuentrix legũ. Tu magiſtra moꝛũ ⁊ diſciplĩe fuiſti d te cõfugimꝰ:a te opẽ petimꝰ.tibi noſ vt antea magna ex pꝑte: ſic nũc penitꝰ to toſq; tradimꝰ. Eſt aũt vnus dies bñ ex pᷣ ceptis tuis actus pene toti ĩmoꝛtalitati añponenduſ. Quiꝰ igit᷑ potiꝰ oꝑibus vta mur q; tuiſ: que ⁊ vite trãquilitatẽ largi ta nobis es: ⁊ terꝛoꝛem moꝛtis ſuſtuliſi· Caue em̃ ne putes vllaʒ ĩ phia vocẽ emiſ ſam clarioꝛem: nullũ ve eſſe phᷣie ꝓmiſſũ vberius aut maius q; hec vox ẽ virtuteʒ Ao tus turbulenti iactationeſq; anioꝛũ ĩcita te in impetu: incõſiderato elate rationeʒ omnium repellentes: vite beate nullã ꝑ tem relinquunt · Quis em̃ poteſt moꝛteʒ aut doloꝛẽ metuens:quoꝛũ alteruʒ ſemꝑ adeſt: alterũ ſꝑ impendet:eſſe nõ miſer Quid ſi idẽ qð plerũq; fit pauꝑtatem · ig nominiã. in famiã timet · ſi debilitatẽ ceci tatẽ ſi deniqʒ qð nõ ſingulis hoĩbus ſed potẽtibus populis ſepe cõtingit ſeruitu — tẽ: p̃t ea timens eẽ quiſq; beatus? Quid — qui nõ modo ea futura timet:verũetiam fert ſuſtinetq; pñtia · exilia:luctuſ·oꝛbita tes:qui rebꝰ his fractus egritudine etiaʒ eliditur: poteſt tandem eſſe miſerꝛimꝰ g Quid vᷣo illũ quẽ libidinibus inflãmatuʒ 42 .. . „2-rN„ . . . — * furentẽ videinꝰ:oĩa rapide appetenteʒ cũ ĩexplebili cupiditate quoq; affluentiꝰ vuluptates vrdiq; hauriat: eo grauiꝰ ar dẽtiꝰq; ſitiẽtẽ:nõne recte miſerꝛimũ dixe ris ? Quid elatꝰ ille leuit ate ĩaniqʒ leticia exultans ⁊ ten ẽ geſtiens:mõne tanto mi ſerioꝛ quãto ſibi videt᷑ beatioꝛ? Ergo vt bi miſeri ſic econtra illi beati:quos nulli metus terꝛent · nulle cgritudĩes excedũt · nulle libidĩes ĩcitant: nulle futiles leticie exultãtes languidis liquefaciũt volupta tibus · Q ſi ẽ qui vim foꝛtune: qui oĩa hu mana que cuiq; accidere pñt tolerabilia ducat:ex quo nec timoꝛ euʒ nec angoꝛ at tingat: idezq; ſi nibil cõcupiſcat: ſi nulla efferat᷑ animi ĩani voluptate: quid ẽ cur is beatus nõ ſite Et ſi hec virtute effieiũ tur quid ẽ cur virtus ipſa ꝑſe nõ efficiat beatos? ¶ T ¶ Neq; em ſinem vnq; in uenit libido ¶ E¶ Accurꝛate diſputan tis illud ẽ nõ quid quiſqʒ dicat:ſed quid cuiq; dicendũ ſit videre ¶ L¶ Omibuſ em̃ virtutibꝰ ĩſtrucios ⁊ omatos tũ ſapi entes: tum viros bonos dicimꝰ. ¶ Non ex ſingulis vocibꝰ phᷣi ſpectandi ſunt ſed ex ꝑpetuitate atʒ conſtantia ¶¶ Rem em̃ opinoꝛ ſpectari nõ verba · ¶ Nam cui vi ro ex ipſo apta ſunt oĩa que ad beate vi uendum ferant:huic optime viuendi rõ cõparata ẽ Neqʒ em̃ letabit᷑ vnqᷓ; nec me rebit nimis qui ſemꝑ ĩ ſeipſo omnẽ ſpeʒ reponet ſui M Ckhman⸗ animus de cerptus e mente diuĩa cũ alio nullo niſi cũñ ipſo deo ſi fas eſt dici cõparari p̃t · hie igit᷑ ſi ẽ excultꝰ a ſi eius acies curata ẽ vt ne cecaret᷑ erꝛoꝛibꝰ fit ꝑfecta mens id eſt abſoluta rõ:qð idem ẽ virtus · t ſi eſſe beatũ eſt cui nihil deeſt ⁊ qd in ſuo gene re expletũ atq; cumulatũ ẽ:id virt us eẽ pt· Certe omnes virtutes cõpotes beate ſunt ¶ N¶ Quid em̃ deeſt ad bene bea teq; viuendũ ei qui cõfidit ſuis bonis ⸗ aut qui diffidit beatus eſſe quis poteſt ⸗ Volumꝰ em̃ eum qui beatꝰ ſit tutũ eſſe · ĩ expugnabilem · ſeptũ · atq; munitũ: non vt paruo metu pᷣditus ſit ſed vt nullo (Non ſunt bona dicẽda nec habẽda quibus abundantẽ licet eſſe miſerꝛrimuʒ. Kn dubitats qm̃ pᷣſtans valitudĩe viribꝰ 1foꝛma acernmuſ ĩtegerrimuſq; ſenſibꝰ Adde etiã ſi libet ꝑnicitatem ⁊ velocitatẽ da diuitias · honoꝛes impia · opes. gloꝛiaz ſi fuerit is qui hec habet ĩiuſtus ĩtempe rans · timidus· ebeti ĩgenio atʒ nullo: du bit abis ne tu eũ miſerꝛimũ dicere? (H ¶ Dic pꝛinceps ille phᷣie diſſerebat:qua lis cuiuſqʒ affectꝰ eẽt talẽ eẽ homĩeʒ qlis aũt hõ ipſe eẽt talẽ eẽ eiꝰ rõeʒ · Ratõi aũt ſimilia facta: factis vita. Affectus aũt aĩ ĩ bono viro laudabil ⁊ vita igit᷑ laudabil boni viri ⁊ honeſti:ex quibus bonoꝛũ be atam vitã eſſe cõcluditur · KCe ¶ Vir t? perans ⁊ conſtans ſine metu · ſine egntu dine · ſme alacritate Vlla. ſine libidine nõ ne beatus ? ¶ Beata vita laudabilis nec quicq; ſine virtute laudabile: beata igit vita virtute conficitur. ¶ R ¶ Etem vt ſtulticia etſi adepta ẽ qð cõcupiuit nũqʒ ſe tñ ſatis cõſecuturam putat:ſic ſapien tia ſemꝑ eo cõtenta qð adeſt:neq; eã vn q; ſui penitet ¶ Se SDic ſe res babet:te tua: me delectant mea ¶ T ¶ Nunq́; na turã mos vincit:eſt em̃ ea ſemꝑ ĩuicta.· nitere poſſit facere:nihil ĩuitũ. ſplẽdide cõſtanter · grauiter· honeſte omĩa: nihil ita expectare q́; certo futurũ: nihil cũ ae ciderit admirari vt inopinatũ aut nouũ accidiſſe videat᷑: omĩa ad ſuũ arbitriũ re ferꝛe: ſuiſqʒ ſtare iudiciis:quo qͥd ſit bea tius mihi certe ĩ mentẽ venire nõ poteſt Ie mente quidẽ vti poſſumus multo cibo ⁊ potõne repleti:nec vnqʒ mihi pla euit bis in die ſaturũ fieri (Suo modo iocunda vita eſſe pᷣt a qua abſit pꝛudẽtia abſit moderatio 5 ¶ Dieſ deficiet ſi velim pauꝑtatis cauſam defendere: aper ta enĩ res eſt quotidie nos ipſa natura ammonet q; ꝑuis rebus egeat q́; ve vili bus. Num igit᷑ ignobilitaſ aut humilitaſ aut etiã popularis offenſio ſapientẽ bea tum eſſe ꝓhibebit? Vide ne plus cõmen datio in vulgus 2 hec que expetitur glo ria moleſtie Paea qᷓ; voluptatis· (Kn tibicines hi qui fidibꝰ vtunt᷑:ſuo nõ mul titudĩs arbitrio cantus modoſq; mode rant᷑ vir ſapiens multo maioꝛe autoꝛita te pꝛeditus nõ quid veniſſimum ſit: ſed quid velit vulgꝰ exquiret g. ¶ Tniurias foꝛtũe quas ferꝛe nequeas diffugiendo relin quas ¶ Et hec ſufficiant ex queſtio nibꝰ tuſeulanis . Marci Tullii Ciceronis C Sequit᷑ nũc ex veteri Rhetoꝛica ⁊c ¶( Gx peteri Rhetoꝛica Marci Tullu Ciceronis RKutoꝛitates incipiunt feliciter · G diu quidẽ cogitante rõ ipſa ĩ hanc potiſſimũ ſententiã ducit vt enſtimem ſapientiã ſine elo quẽtia parũ ꝓdeſſe ciuitatibus· Cloquen tiam vero ſine ſapiẽtia nimiũ obeſſe ple rumqʒ: ꝓdeſſe nunq; · Quaſi qui omillis rectiſſimis atʒ honeſuſſimis ſtudiis rõis officii cõſumit omnẽ oꝑaʒ ĩ exercitatõe dicẽdi:is inutilis ſibi:pnicioſus patrie:ci uis alteri. Qui vero ita ſe armat eloquen tia:vt nõ obpugnare cõmoda patrie ſed pꝓ bis pugnare poſſit: is mihi vir ⁊ ſuis 1 publicis rõibus vtiliſſimꝰ atq;ʒ amiciſſi mus ciuis foꝛe vidẽ ¶ B ¶ Euit qðdaʒ tẽpus cũ in agris hoĩes paſſim beſtiarũ moꝛe vagabant᷑: ⁊ ſibi victu ferino vitaʒ ꝓpagabant:mec rõne quicq; ſed pleraq; viribus coꝛꝑis admĩſtrabant: nõdum di uine religionis:nõ huani officii ratio co lebat᷑ · Nemo nuptias viderat legitimas: ñ certos quiſq; aſpexerat liberos· Nemo ius equabile q;d vtilitatis haberet accepe rat · Tta ꝓpter erꝛoꝛẽ atz ĩſcientiã ceca ac dñatrix cupiditas ad ſe explendã viribꝰ coꝛpoꝛeis abutebat᷑ quaſi ꝑnicioſiſſimis ſatellitibꝰ.Quo tꝑe quidã magnus vir ⁊ ſapiẽs cognouit:q̃ materia eſſet:⁊ quãta ad maxĩas res opoꝛtunitas ĩ aĩs eſſet ho minũ ſiquis poſſet eã elicere ⁊ ꝑcipiẽdo melioꝛẽ reddere · Qui diſperſos Pomines ĩ agris: ⁊ ĩ terris ſilueſtribꝰ abditoſ rõne quadã cõpulit vnum ĩ locum ⁊ cõgrega uit · Et eos ĩ vnamquãq; ꝑtem inducens vtilem atʒ honeſtam: pꝛimo ꝓpter ĩſolen tiam reclamãtes:deinde ꝓpter rationeʒ atq; oꝛationẽ ſtudioſius audientes ex fe ris ⁊ ĩmanibus mites reddidit 1 mãſue tos. At mibi quidem hoc nec tacita vide atur nec ĩops dicẽdi ſapiẽtia ꝑficere po tuiſſe:vt hoĩes a cõſuetudine ſubito con uerteret: ⁊ ad diuerſas rõnes vite tradu ceret · Xge vero vꝛbibꝰ cõſtitutis:vt fidẽ colere:⁊ iuſliciã retinere diſcerẽt: ⁊ aliis ſua volũtate parere cõſueſcerent: ac nõ modo laboꝛes excipiẽdos cõmunis com modi cauſa: ſed etiã vitã amittendã eſtĩa rent:qui tandẽ fieri potuit mſi homines ea que rõne ĩueniſſent eloquẽtia ꝑſuade re potuiſſẽt? ꝓfecto nemo niſi graui ac ſuaui motꝰ oꝛõne cum viribꝰ plurimum poſſet ad ius voluiſſet ſine vi deſcẽdere vt ĩter quos poſſet excellere cũ his pate retur ſe equari: ⁊ ſua volũtate a iocũdiſſi ma conſuetudine recederet: que p̃ᷣſertim iam nature vim obtineret ꝓpter vetuſta tem · R pꝛimo quidẽ ſic ⁊ nata 1 ꝓgreſſa lõgius eloquẽtia videt᷑:⁊ item poſtea ma ximis in rebꝰ a pacis ⁊ belli cũ ſũmis ho minũ vtilitatibꝰ eſſe verſata . Poſtq̃; ve ro cõmoditas ꝗᷓdam ꝑua virtutis ĩmita trix ſine rõe officii dicẽdi copiã cõſecuta tum ingenio freta malicia ꝑpuertere vꝛ bes ⁊ vitas hoĩm labefactare conſueuit ¶ ¶ Quo Wwißiens rẽ honeſtiſſimã ⁊ re cuſſimam violat ſtultoꝛũ ⁊ ĩpꝛoboꝛuʒ te meritas ⁊ audacia ſũmo cũ reipub · detri mento:eo ſtudioſius ⁊ illis reſiſtendũ ẽ: reipub · conſulendũ · (D ¶¶ Gloquẽtie ſtudendũ ẽ etſi ea quidã ⁊ pꝛiuatĩ ⁊ pub lice abutunt᷑ ꝑuerſe: ſʒ eo quidẽ vehemẽ tius ne mali magno cũ detrimẽto bono rum ⁊ cõmuni oĩm ꝑnicie plurimũ poſ ſint:cũ pᷣſertim hoc ſit vnum qð ad om̃s res ⁊ pnuatas ⁊ pub.maxime pertineat: hoc tuta · hoc honeſta · hoc illuſtris· hoc eodẽ vita iocũda fiat · Nam hine ad rem pub.pluri ma cõmoda veniũt:ſi modera trix oĩm rerum pᷣſto eſt ſapiẽtia · hinc ad ipſos qui eã adepti ſunt laus honos di gnitas cõfluit · hinc anicis quoq; eoꝛuz certiſſimũ tutiſſimum pᷣſidium comꝑat᷑ Ac mihi quidẽ vident᷑ hoĩes cum mnſtis rebꝰ humilioꝛes ⁊ ĩ firmioꝛes ſint: hac re maxime beſtiis pꝛeſtare ꝙ loqui poſſunt Quare pꝛeclarum mihi quidem videtur adeptus is qui qua re homines beſtiis p ſtent: ea re hominibꝰ antecellat · hec ex ꝓ hemio:ſequũt᷑ nunc ex tractatu · ¶ G Naʒ ab iratis ſi ꝑſpicue pax ⁊ beniuo lentia petit᷑tnõ modo ea non inuenit᷑ ſed auget᷑ atq; ĩf lammatur odiũ ¶ E. (Nõë minus rerum non neceſſariarũ q; verbo rum multitudĩe ſuperſedendũ ẽ· Nam ſe pe parũ ẽ res ĩtellecta: lõgitudine magiſ qᷓ; obſcuritate narꝛationis · c quoq; ver bis dulebus vtendum eſt ¶ &Q ¶ Genꝰ eſt omnium libidinum cupiditas: eius auũt generis ſine dubio ꝑs eſt auaricia x ¶ M (Sepe opoꝛtet cõmetiri negociũ cuʒ tpe ⁊ videre potuerit ne aut magnitudo negocii aut magnitudo rerũ ĩ eo trãſigi tempe ¶(† am ſi his qui ĩpꝛudenter leſerũt ignoſa cõueĩt:his qui neceſſario ꝓfuerunt haberi gratiã nõ opoꝛtet · ¶R ¶ Nemo ẽ qui ñ liberos ſuos ĩcolumes beatoſ eſſe cupiat ( ¶ Taciturnitaſ imitat᷑ cõfeſſionẽ ¶ Meliuſ accurã tur qᷓ cõſilio regunt q; que ſine conſilio adminiſtrant᷑ Eomus ea ꝗᷓ rõne regit oĩbus eſt ĩſtructioꝛ ⁊ apparatioꝛ rebꝰ q; ea ꝗᷓ temere 2 nullo cõſilio adminiſtrat᷑. Sxercitus is cui p̃poſitus ẽ ſapiẽs ⁊ calli dus impatoꝛ oĩbus ꝑtibus cõmodius re git᷑ q; is qui ſtulticia ⁊ temeritate alicu ius adminiſtrat᷑· adẽ nauigii ẽ rõ· Nam nauis optime curſũ conficit ea que ſcien tifico gubernatoꝛe vtit᷑· Nam ⁊ ſignoꝛuʒ oꝛtus ⁊ obitus diffinitꝰ quendã oꝛdineʒ ſeruãt annue cõmutationes nõ modo quadã ex neceſſitate ſemꝑ eodẽ mõ fiunt verũ ad vtilitates quoq; rerũ oĩm ſũt ac commodate: diurne nocturneq;ʒ viciſſi tudĩes nulla ĩ re vnq; mutate quicq; no cuerũt:que ſigno ſũt oĩa nõ mediocri cõ ſilio naturã mundi admĩſtrari · Conſilio igiẽ mundus adminiſtrat᷑ ( Si opoꝛtet velle ſape dare operã phᷣie cõuenit ¶ Si ſũmope ſapientia petenda ẽ ſũmopꝑe ſtul ticia vitanda ẽ. ¶ N¶ Omnes leges in dices ad cõmodũ reipub · referꝛe opoꝛtet 1 eas ex vtilitate cõmuni nõ ex ſcriptõne que ĩ lis ẽ ĩterpꝛetari · Ea em̃ virtute 2 ſapiẽtia maioꝛeſ noſtri fuerũt vt ĩ legibꝰ ſeribẽdis mihil aliud ſibi niſi ſalutẽ ⁊ vti litatẽ reipub. ꝓponerent · Neq; em̃ ipſi qð obeſſz ſeribere ſolebãt: ⁊ ſi ſcripſiſſẽt cũ eſſet intellectũ repudiatũ iri legem in telligebãt · Nemo em̃ legeſ legũ cã ſaluaſ eſſe vult ſed reipub · qꝛ ⁊ legibus omnez rempub. optime putant admiſtrari · uãobꝛem leges igit᷑ ſeruari opoꝛtet ⁊ ad eã cauſam ſcripta oĩa in terpᷣtari cõ uenit: hoc eſt qm̃ reipub.ſeruimus: ⁊ rei pub.cõmodo atʒ vtilitate interpᷣtemur. Nam vt ex medicĩa nihil opoꝛtet putare ꝓficiſci:niſi qð ad coꝛꝑis vtilitatẽ ſpectet quo niã eiꝰ cauſa ẽ inſututa: ſic a legibus nihil cõuenit arbitrari:niſi qð reipub · cõ ducat ꝓficiſci:quoniã eiꝰ cauſa ſunt com emo ẽ qui nõ pecuniã q́; ſapientiã mallit · ¶ Q 4 P 2 qui arat ergo vos quoq; iudices deſinite legis lr̃as ꝑſcrutari: ⁊ legẽ vt equũ eſt vulitatẽ reipub· cõſiderate · Nam iudiceſ qui ex lege iurati iudicatis:obtẽꝑare legi bus opoꝛtet:obtẽperare autẽ legibꝰ nõ poteſus: niſi id qð ſcriptum ẽ in lege ſe quimini. Qð em̃ certius legis ſcriptoꝛ te ſumoniũ voluntatis ſue relĩquere potu it: q; qð ipſe magna cũ cura atqʒ diligẽ tia ſcripſit · ¶ſi lre nõ extarẽt magnopꝑe eas requireremꝰ:vt ex his ſcriptis volun tas cognoſceret᷑ (60 Qui ſepenumero nos ꝑ ſidẽ fefellerũt: eoꝛũ oꝛatõi fidẽ nõ habere debemus · Siquid pfidia illoꝛũ de trimenti accepimus nemo erit p̃ᷣter nos metipſos quẽ iure accuſare poſſi muſ. At brunu auio⸗ decipi incõmodũ ẽ: iterum ulte:tercio turpe: ſumma igit᷑ amẽtia ẽ in eoꝛũ fide ſpem habere quoꝛũ ꝑfidia to tiens deceptus ſis. CP N 6 — Nemo p̃t vno aſpectu neq; pᷣteriens T amoꝛẽ incidere · ¶ R¶ Stulticia eſt im mẽſe gloꝛie cupiditas ¶ Nihil ẽ crudeliꝰ ;ʒ vꝛbes diruere ¶ Oui virtutẽ habet is uullius rei ad bñ viuendũ ĩdiget ¶ S ¶ Mulierũ genꝰ ẽ auarũ. Dala ẽ ma ximũ auaricia:multos magnis ĩcõm odiſ afficit pecunie cupiditas· ficentia ĩ quo grauitas ⁊ autoꝛitas ẽ ꝑlłꝰ ꝓſicit ad miſericoꝛdiã cõmouendã: q; hu militas ⁊ obſecratio hil citiꝰ areſcit.Mec ex pꝛimo:ſequunt᷑ ex ſecũdo. ¶( *. ¶Non en parũ cognoſle: ſed in parũ cognito ſtulte ⁊ diu pſeueraſ ſe turpe ẽᷣ. ꝓpterea ꝙ alterũ cõmuni ho minũ ifirmitati:alterũ ſingulari vnius cuiuſq; vicio ẽ attributũ in iudi ciis quio equũ ſit queri᷑ · ¶ Opinio du pliciter fallit hoĩes cũ aut res aliuſmodi ac putatũ: aut ſi nõ is euentꝰ quẽ arbi trati ſunt. ¶ S¶ Ex victu multe trahũ tur ſuſpitões:cù quẽadmodũ apð quos S educatus erudit ſit querit: quibus cũ viuat:qua rõe vite: quo mo re domeſlico viuat (aa (Nã affectõis quidẽ ꝑſpicuã ſolet p̃ ſe ſerere cõiecturã vt amoꝛ iracundia moleſua: ꝓpterea ꝙ ipſoꝛũ vis intelligit᷑: ⁊ qᷓ res harũ aliquã V¶ Lacrima ni zioitas. T Maxie bonũ ẽ amicicia:plurime em̃ delectatẽões ſunt in amicicia · ¶ Sepe virt? ex magni — „ conſe equãtur faciles cognitu ſunt · ¶ E Suſpitõnibꝰ credi nõ opoꝛtet:ecõtꝛa fuſpitõnibꝰ credi opoꝛtet · ¶ Nature dem ius eſſe videt᷑: quod nobᷣ nõ opinio ſed ĩnata qu edã vis afferat:vt religionẽ pietatẽ · gratiã · vindicatõem/obſeruãtiã veritatẽ · ¶ Gã en ex bello gloriã virtu te peperimꝰ:vt eterna inſignia poſteris noſtris relinqᷓre velimꝰ: attamẽ eternuʒ inimicuciarũ monim̃tũ ſtatuere nõ opor tet· ¶ B ¶ Nullũ factũ inutile · neq;ʒ tuꝛ pe. neq; vtile · neq; honeſtũ putari opor tet: niſi quo aĩo·quo tempe: qꝗᷓ de cauſa factũ ſit itelligat᷑· ¶ G 4 Nã bñficii ma gnitudo ex vtilitate atʒ honeſtate aut fa cti neceſ ſitudine demõſtrat᷑. ¶ D( Nõ oportet añ ſuppliciũ q; iudidũ interpo nere. ¶ Si hoc conſtitutũ ſit vt peccata hoĩes peccatis ⁊ iniurias ĩiuriis vlłciſcãt᷑ quãtũ incõmodorũ conſequet᷑ quẽqʒ officio cõſulere opoꝛtet· ¶ In om nibꝰ rebꝰ volũtatẽ ſpectari opoꝛtet· (& (Wihil idigni⸗ qᷓ; eũ qui culpa caꝛeat E ſupplicio nõ carere. ¶ Coceſſo pctõ difficile eſt ab eo qͥ pctõrũù vĩdex eẽ debz vt ignoſcat ĩpetrare · Oportebit enĩ euʒ qui ſibi vt ignoſcat᷑ poſtulabit cõmemo rare ſiqua ſua potenit beneficia : iſi pote rit oſtẽdere ea maioꝛa eſſe q; deliquerit: vel plus ab eo boni q;ᷓ mali ꝓfectũ eẽ vi deat. ¶ Cũ bñfici s onos babitꝰ ſit maleſicio penas ſnmi opoꝛtet. ¶ (Go rũ miſereri opoꝛtʒ ꝗᷓ ꝓpter foꝛtunã non ꝓpter maliciã in miſeriis ſũt ¶ Bremia virtutiſ 1 officia ſãcta ⁊ caſta eſſe opoꝛtʒ neq; ea aũt cũ improbis cõmunicar: aut ĩ mediocribꝰ hoĩbꝰ ꝓmulgari.¶ H¶Que em̃ rara ⁊ ardua ſũt:ea experiẽdo pulcra ⁊ iocũda hoĩbꝰ vident᷑ · ¶ F ( Eaculta tes augere non minuere opoꝛtet· Impu dẽs eſt q ꝓ bñficio nõ gr̃aʒ verũ meꝛcedẽ poſtulat. Cõtra aũt ð pecunia ratiocina ri ſoꝛdidũ eſt cũ de grã referẽda delibeꝛa tur (R ¶ Duabꝰ de cauſis iudicẽ dubi tare opoꝛtet: ſi aut ſcriptum ſit obſcure: aut neget aliquid aduerſariꝰ. Cũ ⁊ ſcrip tũ ſit apꝑte ⁊ aduerſariꝰ oĩa cõfiteat᷑: tůc iudicẽ legi parere nõ ĩteꝛp̃tari legẽ opoꝛ tet: Nã ſũma ĩpꝛudẽtia ẽ eũ qui cõt:a id uod ſcriptũ ſit aliqdR ꝓbare velit. ¶ L 6 N Nulla ẽ lex ꝗᷓ aliquẽ rẽ ĩutilem aut ini quã ſieri velit: oĩa ſupplicia que a legibꝰ pficiſcũt᷑:culpe aut malicie vindicãde ca cõſtitute ſunt (M Nulle res neq; le ibꝰ neqʒ ſcriptura vlla: deniq; neqʒ in Trn one quidẽ quotidiano: atʒ impeniis Domeltielgreete poſſũt admiſłꝛari:ſi vnꝰ q̃ſqʒ velit verba expectare ⁊ nõ volũtatẽ eges nobᷣ care eſſe debẽt non ꝓpter lrãs q̃ tenues ⁊ obſcure note ſũt volũta tis: ſed ꝓpter earũ rerũ q̃bꝰ deſcriptuʒ ẽ vtilitatẽ: ⁊ eoꝛũ qꝗ ſcripſerũt ſapietiã ⁊ ĩ telligẽtiã · ¶ O ¶ Judex is videt᷑ legi ob tẽpare qui ſnĩam eiꝰ nõ qui ſcripturaʒ ſe quit (PCSi leges due aut p ureſ aut quotquot erũt cõſeꝛuari nõ poſſũt quia diſcrepãt inter ſe:ea maxime cõſeruanda eiꝰ qui ea vᷣba habuerit accedere· ¶ N CL putetur que ad maximas res pertinere videtur · Et maxime conſeruanda eſt ea lex que diligetinſſima ⁊ ſancta eſt · Mul tis etiaʒ in legibus multa preterita ſunt que idcirco pᷣterita arbitrãt᷑ ꝙ ex ceteris egnb⸗ ſeriptũ eſt ĩtelligi poſſint · ¶ Nã opoꝛtet cõiectuꝛã ex eo qð ſcriptũ ẽ ad id qð nõ ſit ſẽptũ ꝑueĩre· Nẽo eĩ po teſt om̃s res ꝑ ſcripturã cõplecti:ſʒ is cõ modiſſime ſcribit qui curat vt quedã ex qbuſdã ĩtelligant᷑ · ¶ Stulti ſcriptoris ẽ 6 poſſe oĩbʒ de rebꝰ cauere qͥbꝰ velit. ( E qð ĩꝑat᷑ neceſſaꝛiũ:illud qð ꝑmit tit᷑ volũtariũ eſt · ¶ S¶ Rerũ expetẽda rũ tria ſũt genera. par aũt numexꝰ vit⸗ darũ ex cõtraria ꝑte · Nã ẽ quoddã quod ſua vi nos alliciat ad ſeſe nõ emolumẽto captãs aliquo ſed trabẽs ſua dignitate: quod genꝰ virtꝰ ſciẽtia veritas ẽ.Eſt aũt aliud nõ ꝓpter ſuã vim ⁊ naturaʒ:ſed ꝓ pter fꝛuctu atʒ vtilitatẽ petẽdaʒ qð pecu nia eſt · Eſt poro quoddã ex hoꝛũ ꝑtibuſ iunctũ:qð ex ſua vi ⁊ dignitate nos du ctos ducit ⁊ ̃ ſe quãdã gerit vtilitatem quo magiſ expetat᷑ vt amicicia bona eſti matio · Atq; ex his horũ cõtꝛaria facile ta ger. ¶ T (Süt res centibꝰ nobis iĩtelli . — . — 2 quedã ex tẽꝑe ⁊ cõſilio nõ ex ſui uatura cõſiderãde: quibʒ in oĩbʒ q̃d tꝑa petunt aut quid ꝑſonis dignũ ſit cõſiderãdũ eſt et nõ quid ſed quo qᷓdqʒ; animo: uie H uo tempe: q;diu ſit attẽdẽ dũ eſt· ¶ V Videre aut hoc in laudãdo ⁊ vitupan do opoꝛtebit nõ tam que in coꝛꝑe aut in ——— exttaneis rebz habuerit is de quo agitu⸗ q; quo pacto vſus ſit his rebus · Nam foꝛtunã quidẽ et laudare ſtulticia vitu ꝑare ſuꝑbia eſt.· Animi aũt ⁊ laus hõeſta et vituꝑatõ vehemẽs eſt. ¶ Et hec de ve teri rhetorica Marci Tullii Ciceꝛonis. Se quũtur nũc ex noua eiuſdem ¶ Ex noua rhetorica Marci Tullii Cicae itates ĩcipiut ¶ * On em in ſe parũ fructꝰ habʒ co pia dicẽdi ⁊ cõmoditas oratõis Iſi recta ĩtelligẽtia ⁊ diffinita mo deratõe animi gubernet libꝛo:ſequũtur ex ſccũdo. ¶ cm̃ inuentõis ab arte debẽt ꝓfiaſci: a ce tera facile cẽꝑabit exeꝛcitatõ ¶ Z¶ Ea cta nõ famã ſpectari opoꝛtet· ¶ Rumo ribꝰ eredi nõ opoꝛtz · ¶ Maioꝛes nĩ̃i veri ronis a Hec ex pᷣmo nitia 6 . ĩueniẽdi cã toꝛmẽtis ⁊ cruciatu volueꝛũüt queri:⁊ ſũmo dolore hoĩes cogi:vt quid qd ſciãt dicãt. ¶ aa ¶ Maioꝛeſ volueꝛũt —. certis in rebꝰ queſtiones ĩterponi:cuʒ vere diceꝛẽt᷑ ſciri ꝓoſſent aut ꝓbari:q̃ f. 4 ſo ĩ queſuone ꝓnũciarent᷑ refelli poſſẽt irdigna facinꝰ ẽ ſine teſtibꝰcõiectuꝛã ſuſpitõeʒ firmamẽti ſatis habere ¶ bb Temẽ fama naſci nõ ſolʒ qn ſubſit ali quid. ¶ Calũniatoris ẽ officiũ. Verba lrãs ſequi negligere volũtatẽ ¶ Opoꝛtu it ne in ea re peccare in qua aliꝰ ante ꝑec cauit. Cecd Nã qui ſe ꝓpter vinũ aut amoꝛẽ aut iracũdiã fugiſſe rõnez dicet: il aĩ vicio videbit᷑ neſciſſe nõ ĩpꝛudẽtia:qꝛe ĩpꝛudẽtia ſe defẽdz: ſʒ pa cõtamĩabit ꝑ ſonã . ¶ Volũtatẽ ĩ oĩbʒ rebʒ ſpectari cõ uenit que cõſulto facta nõ ſũt:ĩ eis frau dẽ eẽ nõ opoꝛtet · ¶ Difficillimuʒ ẽ inuẽ tũ epolire ⁊ expedite ꝓnũciare. ¶ Gim̃s eĩ cũ mĩma pctã aliq̃ cũ ca ſuſci piũt: tũ vero illa qᷓ multo maxĩa fũt ma eficia aliquo certo emolumẽto ĩducti ſu ſciꝑe conãt᷑ · Si multos ĩduxit ĩ peccatuʒ pecunie ſpes · ſi q;plures ſceleꝛe ſe conta minauerũt ĩperiũ cupiditate: ſi multi le ue cõpẽdiũ fraude maxĩa cõmutarũt: cui mirũ videbit᷑ a maleficio iſtũ ꝓpter acer rimã formidinẽ nõ ſe tꝑaſſe:virũ foꝛtiſſi mũ itegerrimũ · inimiciciarũ ꝑſequẽtiſſi mũ.iniuria laceſſitũ ·ira exuſcitatũ: hõ ti midꝰ.nocẽs· cõſciꝰ ſui peccati· ĩſidioſus 5 inimicũ incolumẽ eſſe noluit · Cui tandẽ hoc mirũ videbitur · Nã cum feras beſti as videmꝰ alacres eſſe erectas vadere vt alteri beſtie noceãt :ñ eſt ĩcredibile putã dum iſtiꝰ quoqʒ animũ ferũ crudeleʒ atʒ inhumanũ cupidũ ad inimici ꝑniciẽ eſſe ꝓfectum:p̃ſertim cum in beſuis nullam neqʒ bonã neqʒ ratõem malã videamus in iſto plurimas ⁊ peſſimas ratõeſ ſemꝑ fuiſſe ĩtelligamꝰ C ¶ Oẽs qui in pau ꝑtate ſũt malunt maleficio ꝑare diuitias qʒ officõ pauꝑtateʒ tueri · Id quod in ali quo paupꝑe ĩprobo eſt in om̃ſ pauꝑes fal ſo ⁊ iniuna cõfert᷑ · ¶ f ¶ Due ſunt res que om̃es hoĩes ad maleficiũ ĩpellunt lu xurieſ ⁊ auaricia· qd amoꝛ ĩquiet quiſpiã qd ãbitio ? qͥd irreligio? qᷓd metꝰ moꝛtiſ qd imperii cupiditas 5 quid deniqʒ alia multa ? ¶ gg ¶ Wres peſtes ſũt q̃ oẽs hoĩes ſolicitãt. metꝰ.cupiditaſet egritu do · Satis em̃ fuerat dixiſſe metuʒ cuꝑidi tatẽ.qm egritudinẽ cũ vtraqʒ re cõiũctã eẽ neceſſe eſt. ¶ b ¶ Oĩm maloꝛuz ſtul ticia eſt mater atʒ materies:ea parit pre ceteriſ ĩmẽſaſ cupiditateſ· Immẽſe ponꝛo cupiditates ĩfinite et ĩmoderate ſunt: he ariunt auariciã maliciã · Auaricia porꝛo keieim ad qduis male ficiũ iĩpellit. ¶ n Eortunã inſald eſſe ⁊ cecã ⁊ brutam pꝓhibẽt ꝓhiloſophi: ſaxiq; inſtar globoſi dicũt eſſe volubilẽ · ¶ Magno malo eſt homĩbʒ auaricia · idcirco ꝙ hoĩes magniſ ⁊ multis ĩcõmodis affligãt᷑ ꝓpt᷑ ĩmeſam pecunie cupidirate Crd Grlis Eſapiẽ ₰—„d tia ꝓptea ꝙ ꝗ ſapiẽtes ſũt pietatẽ colere cõſueuerũt · Iteʒ vtile ẽ amicos veros ba bere · habes eĩ q̃bꝰ cũ iocari poſſis ¶ ¶K Vicicoſũ ẽ ĩ cõꝑandis rebꝰ alterã reʒ efferre:de re altera mẽtionẽ non facere: aut neceſſe putari alterã rẽ vrituꝑari cuʒ alt erã laudes:nõ em̃ neceſſe eſt ſi alteꝛos pᷣ̃ponas:alteros vituꝑes · fieri eĩ poteſt vt cũ altos mag laudaris:aliquã alteris ꝑtẽ laud⸗ attribuas: ne eide pugſſe cõtra veritatẽ puteris · ¶ Volũtario faci nori nlla ẽ excuſatõ ĩpꝛudẽtie:⁊ iuſta de p̃catio ꝑata ¶ min ¶ Maiꝰẽ maleſiciũ ſtu pꝛare ĩgenuã: q; ſacrũ legẽ: cũ alteꝛũ ꝓp ter egeſtatẽ · alterũ pꝛopter intẽpatam ſuperbiam fiat · Nichil enim lacnima vitiꝰ areſcit · He ex ſecũdo nũc ex tercio ACiij N ¶ NHoneſta res diuidit᷑ ĩ rectũ et lauda ſi cõmoda cũ ĩcõmodis cõferemus:cuʒ al bile · Rectũ eſt quod cuʒ uirtute ⁊ officio fit · Td diuidit᷑ in pꝛudentiã.iuſticiã · foꝛti tudinẽ. modeſuã · ¶ B ¶ Drudẽtia cal liditas que ratõe quadã põt habere dele ctũ bonorũ ⁊ malorũ:dicit᷑ etiã ꝓpꝛudẽtia ſcĩa cuiuſdã artifici:⁊ appellat᷑ pꝛudẽtia multarũ rerũ memoria ⁊ vſus qʒpluriũ negociorũ. ¶ ¶ ¶ Fuſticia ẽ equitas ius vnicuiqʒ; tribuẽſ ſcdᷣm dignitatẽ cuiuſqʒ (D ¶ Eoꝛtitudo eſt magnarũ rerũ appe titio ⁊ rerũ humiliũ contẽptio ⁊ laboris cũ vtilitatis ratõe ꝑpeſſio (E¶ Mode ſtia eſt m animo cõtinẽs moderatõ cupi ditariͤ E ¶ Vlciſci malemeritos opoꝛ tet · ¶ Si fidẽ magnopꝑe cẽſebimꝰ conſeꝛ uãdaʒ ſi leges ⁊ mores ciuitatis egregie dicemꝰ opoꝛtere ſeruari: ſi ſocietates at qʒ; amicicias ſtudioſe dicemus coli conue mire: ſi quod ius ĩ pntes· deos· patriã na tura cõꝑauit:id religioſe colẽdũ demon ſtrabimus:ſi hoſpitia.cliẽtelas · cognati ones · affinitates caſte colẽdas eſſe dicẽꝰ ſi nee pᷣcio· nec grã · nec ꝑiculo · nec metu nec ſimultate a via recta oſtẽdemꝰ dedu ci opoꝛtere iſi dicemꝰ ĩ oĩbʒ equabile ius ſtatui cõuenire · CCCPis atq; buiuſ mõ ꝑtibʒ iuſticie ſi quam rem in cõtione aut in concilio faciẽdaʒ cẽſebimꝰ: iuſtam eſſe oſſẽẽdemus:cõtrariis ininſtã. Ita fiet vt eiſdẽ lociſ d ad diſſuadẽdů ſimus cõpati ¶M Reſmagnaſ a excel ſas ſeqin a appetere oportʒ·ſi fotitudĩs ꝑtibus vtennir.· kte; res humiles ⁊ indig nas viris foꝛtibʒ viros foꝛtes ꝓpteꝛea cõ tẽnere opoꝛtẽ nec idoneaſ dignitate ſua iudicare · Ctẽ ab nulla re honeſta ꝑicli aut laboris magnitudine deduci opoꝛteꝛe:an tiquiorẽ mortẽ turpitudine haberi: nul lo dolore cogi vt ab officio recedat᷑: nul lius ꝓ rei venitate metuere inimicicias: quodlibet ꝓ patria:parẽtibʒ·amicis · ho ſpitibzʒ . ⁊ his rebʒ quas iuſſicia colere co git adue piculũ ⁊ quẽlibet ſuſe NWN boꝛẽ ¶ ¶ Wodeſtie ꝑtibʒ vtemur ſi nimias libidines honoris pecunie ſimiliũqʒ; reꝛũ vitupabimuſ: ſi vnãquãqʒ reʒ ceꝛto natu re termino diffiniemꝰ: ſi quoad cuiq; ſa tis ſit oñdemuſ: i ſi nimiũ ꝓgꝛedi diſſua debimus: ⁊ modũ vnicuiq; rei ſtatuemꝰ ¶R ¶ Drudẽtie ꝑtibʒ vtemur in dicendo terũ ſeqͥ· vitare alterũ cohoꝛtemur ¶ Ne mo erit qᷣ eẽſeat a virtute recedẽdũ eſſe. ¶ Neqʒ em̃ ſolũ laudis cã rectum ſequi cõuenit:ſʒ ſi laus cõſequit᷑ duꝑlicatur re cti appetẽdi volũtas ¶ L¶ Nulla vtili oꝛ res eſt incolumitate · virtutibʒ vti nẽo ℳ õt q̃ ſuas ratões in tuto nõ collocauit. C Dii nõ ſũt auxilio his q̃ ſe inconſul to ĩ periculũ mittũt· honeſtũ nihil opor tet exiſtimari quod nõ ſalutẽ pariat · ¶ Virtus nullo tꝑe relinquẽda ẽ· dolor ſi is timeat᷑: moꝛs ſi ea foꝛmidet᷑ dedecoꝛe ĩfamia leuioꝛ eſt · ¶ Eoꝛtitudini foꝛtũa quoq; adiumẽto eſſe ſolet · ¶ Is tute vi uit qui honeſte viuit nõ qui i pᷣſẽtia ĩco lumis eſt ⁊ is qui turpiteꝛ viuit ĩppetuũ incolumis eſſe nõ poteſt CNCC ſũüt ea que natuꝛa coꝛꝑi attribuit commo oꝛpis da aut incommoda:vt uelocitalſ· uires · di gnitas:valitudo ⁊ que cõtraria ſũt· Anĩ mi ſũt ea que cõſulio ⁊ eogitatõne noſtꝛa cõſtant ·ꝓrudẽtia · iuſticia.foꝛtitudo · mo deſtia que cõtraria his ſũt · ¶ Nuper rime dictũ facile me morie cõmẽdatur· ¶ Kcuta exdamatõ faucis vocẽ vulneꝛat in ceteris rebʒ ingemi bonitas imita tur ſepe doctrinaʒ: ars porro nature cõ moda cõfirmat ⁊ auget · ¶ Nõ mag aut minus in memoria q; in ceteris artibus ſit vt ingenio doctrina p̃ceptõne natuꝛa niteſcat · Docet nos ip̃a natura qᷓd opoꝛ teat fieri:Nã ſiquas res ĩ vita uideamus puas vſitatas quotidianas eas memiĩſſe diu nõ ſolemꝰ: ꝓpterea ꝙ nila niſi noua — aut admirabili re cõmouet᷑ animus It ſi quid videmus aut audimꝰegregie tuꝛpe aut hõeſtũ:ĩuſitatũ tñ ⁊ ĩauditũ ·magnũ incredibile · piculoſum: id diu meminiſſe cõſueuimus:taq; ſiquas res ante oꝛa ui demꝰ aut audimus obliuiſcimur pleꝛũqʒ ꝗ acciderũt in puericia memĩmꝰoptiĩe ſe pe · Nec hꝰ alia de cã põt accidẽ niſi ꝙ vſi tate res facile memoria elabũt᷑. nſignes 1 noue in animo manẽt diutiꝰ. Sol exor tus curſus occaſus nemo admiratur ꝓp terea quia quotidie fiũt: at eelipſes ſolis admirãt᷑ ꝙ raro accidit:i ſol eclipſes mi rãt᷑ mag q; lũe pꝛoptea ꝙ he crebrioꝛes ſunt · docet ergo natura ſe vulgari vili ⁊ vſitata re nõ exuſcitari: nouitate ⁊ ĩſigni quodã negoeio cõmoueri· Imitet᷑ igitur ars naturã ⁊ ea que deſideꝛat inueniat: ſi quid oſtendit ſequat᷑ · Nihil em̃ eſt quod aut natura extꝛemũ inuenerit aut doctri na primũ ſed reꝛũ pꝛincipia ab inegenio ꝓfecta ſũt.⁊ exitꝰ diſcipline comꝑantur tis pceptio ſine ſĩ ma aſſivuitate exercita tõnis: tũ vero ĩ memonis minimũ valet doctrina:niſi ĩduſtria ſtudio · laboꝛe · dili gẽtia cõpꝛobet᷑ · ¶ Mec ex tercio ſequunẽ ex quarto a vltimo· ¶ ¶Hoc iꝑſum maximũ artificiũ eſt in arte ſua poſſe ali enis exẽplis vti · ¶ Nõ oĩa cõceden da ſüt antiquitati · ( Vide ne facias ĩpu dẽter qui tuo nomĩ velis ex alioꝛuʒ labo ribꝰ libare laudẽ ¶ Moc intereſt inter te ſtimoniũ ⁊ exẽplũ: exẽplo demõſtrat᷑ id quod dicimꝰ cuiuſmodi ſit: teſtimonio eẽ illud ita vt nos dicimꝰ cõfirmat᷑ ¶ Inter eſt magni eiꝰ qui diſcere vułt:vtrũ vnuʒ oĩa:an omnia neminẽ: ſed aliud aliuʒ pu tet cõſequi poſſe · Neceſſe erit eũ putare ab omnibʒ omĩa ab vno vix pauca potu R¶Brimũ oĩm qued ab ar tis ſcriptoꝛe affert᷑ exẽplũ de eiuſdẽ arti ſicio debet eſſe . Si triptolomꝰ cũ hoĩbuſ ſemen largiret᷑ ipe ab aliis id hoĩbꝰ mui tuaret᷑ · Rut ſi ꝓmotheuſ cũ moꝛtalibz ig nem diuideꝛe vellet: ip̃e a ricinis cũ teſta ambulãs carbũculos coꝛrogaret: num ii diculũ viderct᷑g Iſti magiſtri oĩm dicẽdi Fceptoꝛes num vident᷑ ſibi nidicule face re: cum id quod aliis pollicẽtur ab alis uerũt? Si qs ſe fõtes maximos peĩtuſ abſcõſos aꝑuiſſe dicat: ⁊ hic ſitiẽs q́;ma xime loquat᷑ neq; habeat quo ſitim ſedet nõ rideat᷑? Hti enĩ cũ non mõ dominos ſe fontiũ. ſed ſeipſos fõtes eſſe dicant: 1 omniũ rigare ingenia debeãt: nõ putãt foꝛe ridiculũ:ſi cũ id polliceãtur: areſcãt ipſi ſiccitate · (S Que en res apud naos nò erãt:earũ rerũ nomina non pote räãt eſſe vſitata· ¶ Na rerũ omniũ ĩperi ti qui vniuſeuiꝰqʒ rei de rebʒ ante geſuſ exẽpla petere nõ poſſũt:hi ꝑ impꝛudẽtiã facillime deducunt᷑ in fraudẽ · At hi q ſci unt quid aliiſ acciderit facile ex eoꝛũ euẽ tibꝰ ſuis poſſũt ratõibʒ ꝓuidere. ¶ ¶ Solẽt enĩ diu cogitare omneſ qui ma gna negocia volüut agere · ¶ Ex quo tꝑe cemni diſciplina ĩfirma eſt ar teſtate eſt biecta ſũt! ne dominatõi. ¶ b ( Qui fortunis ali cõcoꝛdia de ciuitate ſublata eſt: libertas ſublata eſt:ſides ſublata eſt:amicicia ſub lata eſt. ¶ Qui nihil habet in vita iocun dius vita:is cũ virtute vitã colere nõ po teſt · ¶ V ¶ Diuitias ſine diuitũ eſſe: tu vero virtutẽ p̃fer diuitiis · Naʒ ſi voles vᷣ tutẽ cũ diuitis cõꝑare:vix ſatis idonee ti bi videbunt᷑ diuitie que virtutis pediſſe que ſũt · ¶ Cur eã rem tãſtudioſe curas que tibi multas dabit curas · Amari iocũ dum eſt ſi curet᷑ nequid inſit amari.¶ Nulla faclliꝰad beneficiũ cauſa q; tur pis amoꝛ ⁊ ĩtemꝑans libido cõmouẽ põt Nã cuiꝰ mulieris animꝰ eſt conꝛuptꝰ eius coꝛpꝰ eſſe caſtũ nõ põt · Mulieres aũt ad oĩa maleficia cupiditas ducit vna · viros ad vnũquodq; malũ ſingule cupiditateſ ĩpellüt: WDua; nobis facultatem foꝛtuna dedit iniquuʒ eſt in eorũ ſuꝑpli cio cõſũmere: quos eadẽ foꝛtuna paulo ante in ãpliſſimo ſtatu collocauit · Idcir co maiores noſtri bene putauerũt vt ne minẽ regẽ quẽ armis cepiſſent vita pua rẽt cũda: eadẽ exitꝰ amariſſimoſ affert. Diffi Habʒ aſſentatio principia io cile eſt pᷣmũ virtutes reuereri qui ſꝑ ſecũ da foꝛtuna ſit vſus liber is exiſumãduſẽ qui nlli turpitudini ſeruit · Egẽs eque is eſt qui nõ ſatis habet: ⁊ is cui nihil ſatis eſſe põt · Optima viuẽti ratõ eſt eligẽda uã iocũdaz cõſuetudo reddet · ⸗ ¶Oẽs bñ viuẽdi ratões in virtute ſunt collocãde ꝓpterea ꝙ ſola virtꝰin ſua ꝑo la p̃teꝛ eã ſubiecta ſũt foꝛtu cuiꝰ inducti amiciciã eiꝰ ſecuti ſũt: hi ſil ac foꝛtuna delapſa eſt euolãt om̃es. Quʒ em̃ receſſit ea res que fuit cõſuetudĩs cã neri ¶ cc ¶ Errãt qui in ꝓſperis rebus om̃s impetꝰfoꝛtune ſe putãt fugiſſe· Sa piẽter cogitãt qui temꝑibꝰ⸗ ſecũdis caſus aduerſos refoꝛmidãt cũ ratõe: hoc pacto Qui pleſcẽtiũ peccatis ignoſci putant πι£ fallunt᷑: ꝓpterea ꝙ etas illa nõ elt impedimẽto bonis ſtuduis· At hi ſapi enter faciũt qui adoleſcẽtes maxĩe caſti gant: vt quibꝰ viꝛtutibꝰ omnẽ vitã tueri poſſint eas in etate maturiſſima velint cõꝑare · ¶ dd ¶ Oui ſuis ratõnibus ini nibhil ſupeſt uaꝛe poſſint in amicicia reti mic fuerit ſemꝑ eum quo modo alienis * l⸗, j6. . 1/ 7/. — ——— — - — — incõſiderata dolorũ ꝑpeſſione gladiato ria periculorũ ſuſceptio ( H D rebus amicũ fore ſperes ?g Quẽ in amici cia ꝑfidioſũ cog noueris:eũ quare putes inimicicias cũ fide habere poſſe? Aut qͥ priuatꝰ ĩtoleꝛabili ſuꝑbia fuerit eũ cõmo dũ ⁊ ſe cognoſcentẽ videre in poteſtate quis poterit æt qui in ſermonibꝰ ⁊ con uẽtu amicorũ verũ nõ dixerit· nunq́ʒ euʒ ſibi in cõtionibꝰ eredas a mendacio repa tum. ¶ (Ei nõ multũ põt obeſſe foꝛ tuna qui ſibi firmiꝰ in virtute q; in caſu pᷣſidiũ collocauit· Nã ſiquis ſpei nõ mul tum collocarit in caſu quid eſt qð ei ma gnope cal? oheſſe poſſit ỹ ſi ĩ eos plu rnimũu foꝛtuna poteſt qui ſuas rõnes om nes in caſu contulerũt: nõ ſũt oĩa cõmit tẽda foꝛtune:ne magnã in nos nimis ba beat dominatõem. ¶ B ( Quiꝰ oĩs ĩ pe cunia ſpes eſt a ſapiẽtia eſt animꝰ eiꝰ re mot. diligẽtia cõpat diuitias: negligen tia conũpit aim: ⁊ tñ cum ita viuit nemi nẽ p ſe ducit hoĩem · ¶ Dervitiſſima oꝛõ eſt amoꝛẽ petere: pudoꝛẽ fugeꝛe · diligeꝛe formã negligere famã. ¶ ¶ Nolo eẽ laudatoꝛ ne videar adulatoꝛ. ¶ D(Sa lus antiquioꝛ ẽ militũ qᷓ; ĩpedimẽtorum Diligẽtia eſt accurata ſeruatõ ſuoꝛũ.¶ G ¶ RKuaricia eſt iniurioſa appetitio aliẽo rum ¶ E Eoꝛtitudo ẽ cõtẽptio laboꝛũ piculi cũ ratõne vtilitatis ⁊ cõpẽſatõe incõmodoꝛũ. ¶ & ¶ Wemeritas eſt cuz — virtu tis comes ĩuidia q̃ bonos ĩſeq̃ris plerun . q; atz adeo ĩſectaris. ¶ Eoꝛme dignitas aut moꝛbo defloꝛeſcit aut vetuſtate extĩ guit ¶ Eſſe opoꝛtet vt viuas nõ viuere vt edas ˖ ¶ Si ſtult? es ea re taces: non tũ ſi taces ea re ſtultuſ es ¶ Omibus re bus ereptis ſuꝑeſt mihi ſoluʒ animus et coꝛpus ¶ Ir mis italia non poteſt vinci nec grecia diſciplinis .· ¶ F ¶ Nã cum ca nes fungunt᷑ officiis luporũ cuinã preſi dio pecuaria credemꝰs ¶ Senatul ẽ offi cium cõſilio ciuitatẽ adiuuare. xgiſtra tus eſt officiũ cũ honoꝛe ⁊ diligẽtia cõſe qui volũtatem populi · Hopuli officium eſt res optunas ⁊ hoĩnes idoneos maxĩe ſuis ſẽtẽtiis diligere ⁊ apꝓbare. Accuſa toris eſt officiũ inferie crimĩa. Defẽſoriſ ẽ diluere ꝓpulſare· Teſuſ ẽ dicere q̃ ſci at aut audierit Queſtoris eſt vnũquẽqʒ ium ꝓ republi.vita hoꝛũ in ſuo officio cõtinẽ. ¶ Quẽadmo dum in ratõe viuẽdi fugit᷑ inuidia: ſic in dicẽdo cõſilio vitat᷑ odiũ · ¶ E ¶ Due ſüt res que poſſũt om̃s hoĩes ad turpe com pẽdiũ cõmouere ĩopia atqʒ auaricia. E. CNall tm̃ eſt ꝑiculũ quod ſapiẽs ꝓ ſalute patrie vitãdũ arbitret᷑ · Cũ agetur incolumitas ꝑpetua ciuitatis qui bonis erat ratõnibꝰ preditꝰ ꝓfecto nulluʒ vite diſerimẽ ſibi ꝓ fortunis reipub· fugiẽdũ putabit · Et erit in ea ſnĩa E vt ꝓ patria ſtudioſe q;uiſ in magnã de cẽdãt vite di micatõeʒ · Nã ſapiẽs qui oĩa reipu.cauſa „. ſuſcipiẽda pericla putabit ſepe ip̃e ſecuʒ loquit᷑:nõ mihi ſoli ſʒ etiã atq; adeo mul to potiꝰ natuſ ſum patrie. Vita que fato debet᷑ ſaluti patrie potiſſimũ ꝑſoluatuꝛ · MNluit hec me tute atq; honeſte perduxit vſqʒ; ad hãc etatẽ · mumuit meas ratões bonis legibꝰ:optimis moribꝰ: honeſiiſſi mis diſciplinis · Quid ẽ quoò a me ei per ſolui poſſit ſatis vnde hec accepta ſuntz Quare hec ſapiẽs loquet᷑ ſecũ· Sepe ego in periculis reipub· nullũ ip̃e periculum fugi. Quis eſt tã tenui cogitatõe pꝛeditꝰ cuius animꝰ tãtis inuidie anguſuis cõti netur qui nõ hũc hoĩeʒ ſtudioſiſſime lau det ⁊ ſapiẽtiſſimũ iudicʒ:qui ꝓ ſalute pa trie · ꝓ ĩcolumitate ciuitatiſ.ꝓ reipublice fortunis q́;uis magnũ atq; atrox ꝑiculũ ſtudioſiſſime ſuſcipiat: ⁊ libẽter ſubeat⸗ quidẽ magis hũc hoĩeʒ cupio ſatis lau dare qᷓ; poſſim Sapiss itaq; nullũ ꝑicu it · Tdeo qð ſepe fit qui ꝓ republica perire noluerit neceſſa rio cum republica ꝑeat · Et qm̃ oĩa ſũt cõ moda a patria accepta: nullũ ĩcõmoduʒ Pꝓ patria graue putãduʒ eſtErgo ꝗ fugi unt id periculum quod ꝓ republica ſbe undũ eſt ſtulte faciũt · Nã neq; effugere ĩcõmoda poſſũt: ⁊ ingrati in ciuitatẽ re pient᷑ · It qui patrie ꝑicula ſuo peꝛiclo ex petũt hi ſapiẽteſ putãdi ſũt:cũ ⁊ eũ quẽ debẽt honorẽ reipub · reddũt:⁊ pro mul tis perire malũt q́; cũ multis · Eteniʒ ve hemẽter iniquũ eſt vitã quã a natuꝛa ac ceptã pꝛopter patriã cõſeruaris) nature cũ cogat reddere: patrie cũ roget ñ daꝛe Et cũ poſſis cuʒ ſũma virtute et honore pꝛo pria ĩterit:malle ꝑ dedecꝰ ⁊ ignauiã viuere · Et cum pꝛo amicis ⁊ parentibus = Cicn ⁊ceteris neceſſariis adire periculũ velis pꝛo repub.(in qua ⁊ hoc ſãctiſſumum no men patrie cõtinet)nolle ĩ diſcrimẽ veni re· Itaq; vti cõtẽnẽ dꝰ eſt ile qui nauigã do nauim reliq̃t qua ſe mauult ĩcolumẽ Ita vituperãdꝰ eſt qͥ ĩ reipub.diſcrimine ſue ꝓł*z ſaluti cõſulit cõmuni · Naui em̃ fracta miti ĩcolumes euaſerũt:ex naufra io patrie ſaluꝰnemo poteſt enatare-· GX. Nea equꝰ ĩidomitꝰ qʒuis bene na tura cõpoſitꝰ ſit:idoneꝰ poteſt eẽ ad eas vtilitates aptꝰ que deſiderãtur ab eqꝰ Neq; hõ indoctꝰ q́uis ſit ingenioſus ad virtutẽ põt ꝑuenire:qm nõ põt virtuſ ſi ne doctrĩa cõpari ¶ N ¶ In amicicia ge rẽda ſicut in certamĩe curꝛẽdũ:nec ita cõ uenit exerceri: vt quoad neceſſe ſit veĩre poſſis:ſed vt ꝓductꝰ ſtudio ⁊ viribus vl⸗ tra facile ꝑcurꝛas· ¶ O ¶ Vti citharedꝰ cũ ꝓdierit optime veſtitꝰ palla aurata ĩ dutꝰ cũ clamide purpurea coloribꝰvariiſ intexta:coꝛona aurea magnis fulgẽtibuſ gẽmis illuminata: citharã tenens exoꝛna tiſ ſimã auro ⁊ eboꝛe diſtinctã · Ip̃e p̃teꝛea foꝛma ⁊ ſpecie ſit ⁊ ſtatura aꝑppoĩta ad di gnitatẽ: ſi c magnã popuh cõmouerit his rebꝰ expectatõem: ⁊ repẽte ſilẽtio fa cto vocem emittat acerbiſſimã cum tur piſſimo coꝛpꝑis motuũ: quo meliꝰ oꝛnatus ſit ⁊ magis fuerit expectatus :eo mag de riſus ⁊ contemptꝰ eiicit᷑ · Cta ſiquiſ ĩ excel ſo loco:a in magnis ac locupletibꝰ copi is collocatuſ:foꝛtune muneribꝰ ⁊ nature cõmodis oĩbus abũdabit: ſi virtutiſ ⁊ ar tiũ que virtutiſ magiſtre ſũt egebit:quo magis ceteris rebus erit copioſus ⁊ illu ſtris ⁊ expectatꝰ:eo vehemẽtiꝰ deriſus et cõtẽꝑtus ex om̃i cõuẽtu bonorũ eiciet᷑ · Eea vt irũdines eſtiuo tẽpe p̃ſto ſũt frigoꝛe pulſe recedũt: ita falſi amici ſere no vite tpe pᷣſto ſũt.ſil ac hiemẽ fortune viderĩt euolãt om̃s· ¶ Non em̃ res tota toti rei neceſſe ſimilis ſit:ſed ad ip̃ᷣum ad quod cõfert᷑ ſimilitudinẽ aliquã ha bere opoꝛtet. ¶ Q¶ͥ Iſte quotidie ꝑ mediuʒ foꝛũ tanq́; draco ſerpit · dẽtibʒ aduncis · aſpectu venenato·ſpũ rapido:circunſpe ctãs huc ⁊ illuc ſiquẽ rapiat: cui aliquid tibꝰ inſ. re Aagua alnter poſſit CK e elle ¶ Eeꝛ niãſuete foꝛtunã tuã noſce t homin. ¶ Hec er quaito ⁊ vltimo libꝛo Rhetoꝛice noue M. L.Q.Sequũt᷑ nũc a toritates ex oꝛõnibus eiuſdẽ· ¶ Ex oratõmbꝰ Marda Tullii Ciceronis autoritates icipiũt: ũ— Am in ceteris rebꝰ cũ venit cala mitas tũc detrimẽtũ accipit᷑:at ĩ vectigalibʒ nõ ſolũ aduentꝰmali ſed etiã metuſ ipe affert calamitatẽ. Eteĩ ſi vectigalia neruos eſſe reipub.ſẽꝑ dixi eũ certe oꝛdinẽ qui exercet ſla firmamen tũ ceteroꝛũ oꝛdinũ recte eẽ dicemꝰ ¶ Nõ em̃ poſſũt in vna ciuitate multi rẽpubli cã ac foꝛtunas amittere: vt nõ plures ſe cũ trahãt in eãdeʒ calãitatẽ. ¶ T ¶ Ego em̃ eſtimo ĩ ſũmo imꝑatoꝛe quattuoꝛ haſ res eſſe opoꝛtere ſcʒ ſclam rei militaris· virtutẽ· autoritatẽ · felicitatẽ · Neqʒ; eĩ ille ſüt ſole virtuteſ imꝑatorie que vulgo exi ſtimãtur laboꝛ in negociis·foꝛtitud o ĩ ꝑi culis· induſtria in agẽdo· celeritas in con ſiciẽdo · cõſilium in ꝓuidẽdo· Neq; etiam bellãdi tãtũ virtꝰ in ſũmo imꝑatoꝛe q̃rẽ da eſt: ſed multe ſũt artes eximie huiꝰ ad miſtre comiteſq; virtutis · At Pᷣmũ quan ta ĩnocentia debeãt eſſe ĩꝑatoꝛes:quanta deinde omĩbus in rebꝰ tẽꝑantia: quanta fide:quãta felicitate:quãto ingenio:quã ta humanitate · Neqʒ etiã põt exercitum cõtinere is ĩꝑatoꝛ qui ſeipᷣm nõ cõtinet: neq; ſeuerꝰ eſſe in iudicãdo q̃ alios in ſe ſeueros eſſe iudices non vult ¶ V¶ Et ſi tpᷣs nullũ iure homĩs necãdi que miſta ſũt certe il lud ẽ nõ mõ iuſtũ verũetiã ne ceſſariũ cũ vi vis illata defendit᷑ · Eſt igit hec iudices nõ ſcripta ſed lata lex:quaʒ ñ didicimus · accepimus · legimꝰ. verũetiazʒ ex natura ip̃a arripimuſ·hauſimus· expᷣſi ſimꝰ:ad quã nõ docti ſed facti:nõ inſtitu ti ſed ĩbuti ſumus ·vt ſi vita nrã in aliq̃s inſidias:ſi in vim: in tela latronum aut inimicoꝛũ incidiſſet: oĩs honeſta ratõ eẽt expediẽde ſalutis Silẽt em̃ legeſ inter ar ma neVexpectari iubent cũ ei qui expe ctare velit añ iniuſta pena luẽda ſit qᷓʒ iu ſta repetẽda. Et ſic ſapiẽter quodãmodo dat ipa lex tacite poteſtatẽ defẽdẽdi:q̃ ñ mõ hoĩem occidi ſed eẽ cũ telo homĩs oc cidẽdi cã:vt cũ cauſa nõ teluʒ quereret᷑ q̃ ſui defẽdẽdi cauſa telo eſſʒ vſus:nõ hoĩ occidẽdi cauſa habuiſſe telum iudicareẽ᷑. ¶¶Vide q; ſit varia vite cõmutabiliſqʒ ratio:q́;aga volubiliſq;ʒ foꝛtuna: quan te infidelitates in amicis · quãte ad tẽpui apte ſimulatões·quãte in periculis fuge ꝓximorũ:quãte timiditates· ¶ Eoꝛtes ſapiẽtes viros non tã pᷣmia ſequi ſolere recte factorũ qᷓ; ipſa recte facta. Sʒ nibil in vita niſi pᷣclariſ ſime feciſſe. EGriliuz ibi eſſe putat vbi virtuti nõ ſit loc Mor tẽ nature finẽ eſſe nõ penã ¶ B ( Neq; eſt vllũ certiꝰ amicicie vinculũ q; conſen ſus ⁊ ſocietas cõſiliorũ ⁊ volũtatũ · ¶ ¶ Aõ em̃ cõuiciis iudicat ſẽp populus: ſed mouet᷑ plerũqʒ grã: cedit pꝛecibuſ:fa uet eos a quibꝰ eſt maxĩe ambitus · deni qʒ ſi iudicat nõ delectu aliquo aut ſapiẽ tia ducit᷑ ad iudicandũ:ſed ĩpetu nõnun q̃ʒ ⁊ quadaʒ etiã temeritate. Nõ eĩ eſt cõ ſiliũ in vulgo · nõ ratõ · nõ diſcrimẽ · nõ di ligẽtia·ſemꝑq; ſapiẽtes ea que populus feciſſet ferẽda:nõ ſẽꝑlaudanda dixerunt Eſt em̃ cõdicio libe rorũ populorũ preci pueq; huiꝰ prĩcipis populi ⁊ oĩm gẽtiũ domĩ ac victoris:poſſe ſuffragiis vel da re vel ſubtrabere quod velit cuiq; · Nt̃m eſt aũt qui in hac tẽpeſtate iactamur ac fluctibʒ ferre modice populi voluntates allicere alienas:retinere partas: placare turbatas. ¶ H ¶ Laudãda eſt em̃ vleti am amãda vicinitas retinẽs vetereʒ illuz officii moꝛem:nõ infuſcata maliuolentia nõ aſſueta mẽdaciis · nõ fuſcata: non fal lax· nõ erudita artificio ſimulationis vel ſuburbano vel etiam vrbano · ¶ Eteniʒz eſt grauiꝰ ſpoliari foꝛtunis q; nõ augeri dignitate ¶ ¶ Nã meo iudicio pietas eſt füdamẽtũ oĩm virtutũ.¶ E ¶(Eſteiĩ in virtute aſcẽſus: vt is gloria magis ex cellat qui virtute plurimũ pᷣſtet · ¶ Om nes eĩ iſtiꝰ mũdi artes in his repꝛehẽdũt᷑ qui cũ ꝓfeſſi ſũt ſatiſfacere nõ poſſunt nõ in his qui abfuiſſe in iſtis ſtudiiſ con fitent᷑ virtuſ. ꝓbitas· integritas in candi dato. nõ lingue volubilitas· nõ ars · ñ ſei entia requiri ſolet · ¶ Etenĩ iudices cuʒ oĩbus virtutibʒ me affectũ eſſe cuipiam tũ nihil eſt quod malim q; me ⁊ gratũ eẽ videri:hec eſt vna vᷣtus nõ ſõlũ maxĩa ſed etiã mater virtutũ oĩm reliquarum· Quid eſt pietas niſi volũtas grata in ꝑn tes. Qui ſũt boni ciues qui bello q̃ͥ domi XC qui de patria benemerẽtes: niſi qui pf̃ie beneficia meminerunt · Qui ſãcti qui reli gionẽ colẽtes: niſi qui meritaʒ diis ĩmor talibʒ gratiã iuſtis bonoribuſ Q memori mẽte pſoluũt· Que põt eſſe iocũditas vi te ſublatis amiciciis g que poꝛro amici cia poteſt eſſe inter ingratos? Quis eſt noſkrü liberalicer educatus:cui nõ educa tores:cui nõ magiſtri ſui atq; doctores cui ñ locꝰ ũle mutꝰ vbi ipᷣe alitꝰ atʒ doctꝰ eſt cũ grata recoꝛdatõe in mẽte verſetur Quius opes aut tãte eẽ poſſũt aut vnqᷓ; fuerũt: que ſine multoꝛũ amicoꝛum offi ciis ſtare poſſint? que certe ſublata me moria ⁊ grata nulla extaꝛe poſſunt· Gqui dem nil tam pꝛopriũ hoĩſ exiſtimo q; nõ modo beneficio:ſed etiã beniuolẽtie ſig nificatõne alligari· Nihil poꝛro taʒ inane tam ſerum q́; cõmittere vt bñficio nõ di catur indignus ſed victus eſſe videatur · (G (Ni qui ꝓ repub.vitam dederũt licet me deſipere dicatis nunq; me heꝛcu le eos moꝛtẽ potius qᷓ; imoꝛtalitatẽ aſſe cutos putaui · CM EShrnpler officium atqʒ vna eſt bonorum omnium cauſa RNeq requiem me dixeris deride re.miſi foꝛte regium tibi uidetur ita viue re ut non modo homini nemini ſed cupi ditati quidem ulli ſeruias: contemnere omnes libidines:non auri:non argeng nõ terrenaruʒ rerum indigere:in ſenatu ſentire libere:populi utilitati magiſ con ſulere q; uoluntati:nemini cedere:mltis obſiſtere:ſi hoc putas eſſe regium me re gem eſſe cõfiteoꝛ · lCEir⸗ poſteri tatis cauſa reperte ſunt que ſubſidio ob liuioni eſſe poſſent · (on his libẽtiſſi me ſoleo reſpõdere quos mihi videor fa cillime poſſe ſuꝑare ¶ ¶ Omibz in re bus iudiceſ: que grauioꝛeſ maioꝛeſq; ſũt quid quiſqʒ voluerit · cogitarit admiſerit nõ ex crimine ſed ex moribus eius qui ar guitur eſt ponderãdum. Neqʒ enim põt quiſqᷓ; noſtrum ſubito fingi: nec cuiuſq́; uita repẽte mutari:aut natura cõuer ti (M Veſtra enĩ qui cum ſumma ele gatia atq; integritate vixiſtis hoc maxĩe itereſſet nõ ex libidine aut ſimultate aut leuitate teſtium cauſas honeſtorũ hoĩm ponderare:ſed in magnis diſquiſitõibuſ repẽtiniſq; perieulis vitam uniuſcuiꝰq; XCv eſſe teſtem· ¶ N ¶ Moc natura ẽ ſſitu, vt quẽ timueriſ qui cum de vita foꝛtuni ⸗ qʒ contẽderis cuiꝰ ex ĩſidiis euaſeris:hbũůe ſempꝑ oderis ¶ tem̃ oẽs arteſ que ad humanitatẽ ꝑtinẽt habẽt quoddã cõe vinculũ: ⁊ quaſi cognatõe quadã ĩter ſe ERrwierli ad ea que babemꝰ nibil dicere: querere ea que habe re nõ ꝓpoſſumꝰ:⁊ de hoĩm memoria tacẽ⸗ literarũ memoriã flagitare· Et cũ habeaſ ãpliſſimi viri religionẽ antegerrimi mu D cõtinẽtur. nicipii iuſiurãdũ ſidẽqʒ:ea que nlło mõẽ depꝛauari poſſũt repudiare: tabunlas qᷓS idẽ dicis folere coꝛrũpi deſiderare · ¶ Nihil eẽ in vita magnoꝑe expetẽdum niſi laudẽ atq; honeſtatẽ n ea aũt pꝛoſe quẽda om̃s eruciatꝰ corꝑis: omĩa ꝑicula moꝛtis atqʒ exilii ꝑui eſſe ducẽda · ¶ R ¶ Ego multos boĩes excellẽti animo ac virtute fuiſſe ⁊ ſine doctrina:nature ipſi us habitu ꝓpe diuino ꝑ ſeip̃oſ ⁊ modeꝛia tos ⁊ graueſ extitiſſe vidi · Ctiã illud adiũ go ſeꝑiꝰ ad landẽ atq; virtutẽ naturam ſine doctrina. q; ſine natura valuiſſe do ctrinã · Atq; idẽ ego cõtẽdo cũ ad naturã eximiã atq; itluſtrẽ acceſſerit oratõ qᷓdaʒ cõfirmatioqʒ doctrĩe:tũ illud neſcio qᷣd Selrcan⸗ ſingulare ſolere exiſtere ¶ Ouid ſi nõ hic tãtus fructꝰ oſtẽdeꝛe turs6Gt ſi ex his ſtudiis delectatio ſola pa teret᷑:tñ vt opinoꝛ hãc animi aduerſionẽ Pumaniſſumã ac liberaliſſimã iudicaretiſ Nã certe neq;ʒ tẽporũ ſunt neq; etatum oĩim neqʒ locban. ee ſtudia adoleſcẽtiam agunt /ſenectutẽ oblectãt·ſecũdas reſ or nant᷑ · aduerſis ꝓfugiũ ac ſołaciũ pꝛebẽt · oblectãt domi· nõ impediũt foris · peꝛno ctant nobiſcũ :pegrinant᷑ ruſticant᷑ · Oſt ipſi hec neq; attingere neq; ſenſu noſt:io guſtare poſſemꝰ:tamẽ ea mirari deberẽꝰ etiã cũ in aluiis videremꝰ. Eteĩ ſic a ſũmis hoĩbus eruditiſſuniſq; accepĩꝰ:ceteꝛaruʒ rerũ ſtudia: a doctrina ⁊ pꝛeceptis ⁊ arte cõſtare:poetã natura ipᷣa valere ⁊ mẽtis viribʒz excitan quaſi diuino quodã ſpũ inflari:Quare ſuo iure noſter ille Enmuſ ſanctos appellat poetas: ꝙ quaſi deorũ aliquo dono atz munere cõmẽdati nobis eſſe videant᷑ · E ¶ Nõ em̃ eſt hoc diſſi mulãdũ quod obſcuꝛari nõ põt ſʒ pie no bis feredũ· Trahimur om̃s ſtudio laudis Toptimus quiſqʒ maxĩe gloria ducitur. Ipſi etiã philoſophi illis libris quos de cõtẽnẽda glia ſcribũt: nomẽ ſuũ iſcubüut In illo em̃ in quo p̃ᷣdicatõem nobilitateʒ qʒ deſpiciũt p̃dicari de ſe ae nomĩari vo lunt· Nulla eĩ ᷣtus laborũ ꝑiculorumq; mercedẽ deſwerat p̃ter hãc glorie et lau dis. ¶ V ¶ Eſt vere foꝛtunatꝰ ille cuius ex ſalute nõ minoꝛ pene ad oẽs q; ad ilũ vẽtura ſit leticia puenerit· ¶ ¶ Nũqʒ; em̃ temeritas eũ ſapiẽtia cõmiſcet᷑ n ad cõſiliũ caſus admittit᷑ · ¶ H ¶ Nulla er̃ eſt tãta vis tãta copia: q̃ nõ ferꝛo ac viri bʒz debilitari frãgiqʒ poſſit · ¶im vero vi cere · irã cohibere · victoriã tꝑare · Rdueꝛſa riũ nobilitate ⁊ ĩgenio ac virtute p̃ſtãteʒ nõ mõ extollere iacentẽ:ſed etiã aplifica re eiꝰ pᷣſſinã dignitatẽ:hec q faciat ñ ego eũ cũ ſũmis viriſ cõꝑo ſʒ ſimilimũ deo iu dico ¶ S¶ At vo cũ aliqd clemẽten mã ſuete · iuſte · moderate · ſapiẽter factũ ĩ ſꝛa cũdia pᷣſertĩ q̃ẽ inimica cõſilio: ⁊ ĩ victo ria que natura inſolẽs ⁊ ſuꝑba ẽ audimꝰ aut legĩꝰ: quo ſtudio ĩcẽdimur nõ mõ in geſtis rebus ſed etiã in fictis:vt eos ſepe uos nunq́; vidimus diligamus. ¶ aa Nihil eſt enĩ oꝑe ⁊ manu factũ quod nõ aliqñ cõficiat ⁊ cõſumat vetuſtas.· ¶¶ Qui vᷣo victoꝛ pacis autores diligit:iſ ꝓfecto declarat ſe maluiſſe nõ dimicare q; vincere · ¶ Quidqd eſt enĩ qzuis ãplũ ſit id certe eſt parũ:tũ cuʒ eſt aliqd ãpliꝰ ¶ Ingratus ẽ iniuſtuſqʒ ciuis qui aꝛamo rũ ꝑiculo liberatus aim tñũ retinet arma tum. ¶ Nemo mirari debet humana cõ ſilia diuina neceſſitate eſſe ſuꝑata. ¶ bb ¶ agna vis animi eius viri eſt quẽ de ſuſcepta cauſa ꝓpoſitaq; ſnĩa:nulla con tuthelia null vis; nullũ ꝑiclm poſſit de pellere ¶ c ¶ Nihil eſt enĩ tã populaꝛe q; bonitas · ¶ Momiĩes enim nulla re ad deos ꝓpius accedũt qᷓ;ᷓ ſalutẽ hoĩbʒ dan do. ¶ Impunius fit quod cũ ⁊ factum ẽ negari põt · ¶ Vbi enĩ id qð intus ẽ atz noſtꝛũ iĩpune euolaꝛe põt cõtꝛaqʒ noſ pu gnare: fit ĩ dñatu ſeruitꝰ:ĩ ſeruitute dna tus ¶ Quid de virtute dicã · de magnitu dine anĩ · grauitate:cõſtãtia: que oẽs do cti atq;ʒ ſapiẽtes ſũma quedã ⁊ ſola bõa eſſe dixerunt:hiſq; non modo ad bene ſʒ etiã ad beate viuẽdũ cõtẽtã eẽ virtutem RXRN¶ De inuid ia aũt ſic ĩter vos d iſcepta re debetis:vt nõ qᷓd dicat᷑ a nobis ſed qᷣd opoꝛteat dici cõſideretis ¶ B ¶ illð me nõ pꝛeterit in iudicio filii de turpitudĩe parẽtis dici vix oꝑtere ¶ Moc fere ſcitis om̃s quãtã vim hẽat ad cõiungẽdas ami cicias ſtudioꝛũ ac nature ſimilitudo ¶( ſe enientiſunn eũ eẽ dicũt qᷓ qd opus it ipſi veniat ĩ mentem: pꝛoxime accede re illum qui alteriꝰ bene inuentis obtem peret · In ſtulticia contra eſt· Minus em̃ ſtultus eſt is cui nibil in mentem venit: qᷓ; ille qui quod ſtulte alteri venit ĩẽ men tem cõpꝓbat · ¶ D ¶ Gmnes enĩ oꝛõnes cauſarũ ſunt ac tempoꝛum nõ hbomimuzʒ ipſoꝛuʒ ac patronoꝛũ · Nam ſi eauſe ipſe pꝛo ſe loqui poſſent nemo adhiberet oꝛa toꝛem · ¶ ¶ Moc enim vinculum huiꝰ dignitatis qua fruimur in repablic⸗ hoc fundamentuʒ libertatis hic ra nra ſine mente ſic ciuitas ſine legibus ſuis ꝑtibꝰ vt neruis ac ſanguĩe ⁊ mẽbꝛis vti nõ pt · vñ legũ mĩſtri mgr̃atus:legũ ĩ terpᷣtes iudices:legũ deniq; idcirco om̃s ſerui ſumꝰ vt liberi eẽ poſſimꝰ ¶ Eſt en ſapiẽtis iudicis cogitare tm̃ ſibi a popu lo Romano eẽ ꝑmiſſum:quãtũ cõmiſſuʒ ſit ⁊ creditũ . Et nõ ſolũ ſibi ptãtem datã verũetiaz fidẽ habitã eſſe memĩiſſe: poſſe quẽ oderit abſoluere:quẽ nõ oderit cõdẽ nare ⁊ ſꝑ nõ quid velit ipſe ſed quid lex religio cogat cogitare · Anĩaduertere ꝗᷓ lege reus citet᷑:de quo reo cognoſcat: qᷓ res ĩ qſtione verſet᷑ · Cum hec ſint viden da:tũ vero illud ẽ hoĩs magni iudicis ac ſapiẽtis cũ illa iudicãda cauſa tabellã ſũ plſerit:nõ ſe putare eſſe ſolũ neq; ſibi qð cunq;ʒ cupierit licere: ſed ſibi habere ĩ cõ ſilio legẽ.religionẽ · equitatẽ · fidẽ · libidi nẽ. aut odiũ ·ĩuidiã · metũ · cupiditateſqʒ omẽs ammouere:maximeqʒ eſtſiare cõſci entiã mẽtis ſue:quã a diis ĩmoꝛtalibꝰ ac cepimꝰ que a nobis diuelli nõ p̃t: que ſi optimoꝛũ conſilioꝛũ ac factoꝛũ teſtis ĩ oĩ vita nobis erit:ſine vllo metu ⁊ ſũma cũ honeſtate viuimꝰ ¶ Momiĩes ĩimicos ſu os afſici moꝛte volũt:vel qð metuũt aut qð oderũt ¶ Ouo plus ꝓpter virtutem nobilitatẽqʒ pñt:eo minus q; poſſint de ons equita tis.mens:animus:·⁊ cõſilium ⁊ ſententia ciuitatis poſita eſt in legibus: vt copo XCvf. bent oñdere ¶ Non enĩ quẽadmodũ pu — — —₰ tatis oĩa ſunt ĩ eloquentia · Eſt tũ quedã ita ꝑſpicua veritas vt eã infirmare nulla res poſſit.· ¶ E ¶ Viſerum ẽ exturbari fortunis oĩbꝰ:miſerioꝛ ẽ iniuria · Acerbũ ẽ ab aliquo circũueniri: acerbius a ꝓpin quo · Calamitoſuʒ ẽ bonis euerti: calami toſius cũ dedecoꝛe · funeſtũ ẽ a foꝛti atqʒ honeſto viro iugulari:funeſtiꝰ ab eo cuiꝰ vox ĩ p̃toꝛio queſtũ pᷣſtitit · Ixndignů eſt a pari vinci aut ſuꝑioꝛe· idignius ab iferio re atq; humilioꝛeluctuoſũ ẽ tradi alteri cũ bonis:luctuoſiꝰ ĩimico· hoꝛribile ẽ cau ſam capitis dicere: hoꝛribiliꝰ eſt ꝓpꝛio lo co dicere ¶ & ¶ HNec en rõ ac magnitu do aĩoꝛum ĩ maioꝛibꝰ nr̃is fuit:vt cum in „ . . . . H 2 „ pꝛiuatis rebꝰ:ſuiſq; ſumptibꝰ minime cõ tenti tenuiſſimo cultu viuerẽt · tᷣn imꝑio ac pub · vtilitate oĩa ad gloꝛiã ſplendoꝛẽ qʒ reuocarẽt · ¶ Non enĩ oĩa qᷓ dolemus eadẽ queri iure poſſumꝰ.¶ Sua cuiqʒ ci M¶O cõdi uitati religio ẽ nr̃a nobis ciões miſeras admĩſtrandarũ ciuitatuʒ ꝓuinciaruzʒ:ĩ quibꝰ diligẽtia plena ſimul tatũ: negligẽtia vituperationũ:vbi ſeue ritas piculoſa ẽ: liberalitaſ ĩgrata: ſermo ĩſidioſus:aſſentatio ꝑnicioſa: frons oĩim familiaris: multoꝛum animus iratus:ira cundie occulte:blandicie aꝑte: venientes pᷣtoꝛes expectant: pꝛeſentibꝰ inſeruiunt: abſentes deſerunt ( † Semp graues T ſapientes iudices ĩ rebus iudicãdis qͥᷣd vtilitas ciuitatis:quid communis ſalus: runc ; quid reipub· temꝑa poſcerent cogitaue int. ¶ O miſera vite ratio que tamdiu reſides in voluptate q; diu poſcit foꝛtũe libido· ¶ R ¶ Quid dulcius bominum generi a natura datum eſt q; ſui cuiq; li beri ¶ L¶ Eſt enim vłiſcende ĩiurie fa cilioꝛ ratio q; beneficii remunerandi:Nã qui in vlciſcedo remiſſioꝛ fuit mox aper te laudatur: at grauiſſime vituperatur qui in beneficiis remunerandis eſt tardi 1: neq; ſolum ĩgratus quod ipſum gra ue eſt: verũetiam impius appellet᷑ neccẽ̃e S¶ W¶ Alſiouꝰ vſus vni rei deditus ĩgeniũ ⁊ arteʒ ſepe vincit · ¶ N¶ Ouid ẽ igit᷑ ꝓpoſitũ his reipub · gubernatoꝛibꝰ qð ĩtueri:⁊ qꝰ curſũ ſuũ dirigẽ debeant · dẽ qð ⁊ pᷣſtantiſſimũ maxĩeq; optabile ſanis ⁊ bonis ⁊ beatis cũ dignitate ociũ — xCj. poc qui volũt omẽs optimates: qui effi ciũt ſũmi viri ⁊ cõſeruatoꝛeſ ciuitatis pu tant᷑ · Neq; eĩ rerũ gerendarũ dignitate hoĩes effera ita cõuenit vt ocio ñ ꝓſpici ant: neq; vllũ ãplexari ocũ qð abhoꝛrea tur dignitate · huiꝰ aũt ocioſe dignitatis hec fundamẽta ſüt · Religiones · auſpicia ßrees. magiſtratꝰ. Senatus· autoꝛitas · eges· mos· maioꝛũ · iudicia · iuriſoicio fi des ꝓuĩcie · Socii·ĩpii laus · res militarig. Garù barũ rerũ tot atʒ tantarũ eſſe defẽ ſoꝛem atʒ patronũ: magni anĩ ẽ.magni ĩ Berii magnec; cõſtantie ¶ O ¶ Maioꝛi us piculis oppugnat᷑ reſpub · q; defen dit᷑: ꝓpterea ꝙ audaces hoĩes 2 ꝑditi nu tu ĩpe llunt᷑: ⁊ ipſi etiã ſponte ſua contra rẽpublicã ĩcitant᷑ · Boni neſcio qũo tardi oꝛes ſunt ⁊ pꝛicipiis rerũ neglectis ad ex tremuʒ ipſa deniq; neceſſitate excitant᷑ · Ita vt nõnunq; contatione ac tarditate dũ ociũ volunt etiã ſine dignitate retine re ipſi vtrũq;ʒ amittãt · ¶ HMec ẽ vna via mihi credite ⁊ laudis ⁊ dignitatis a boĩs viris ⁊ ſapientibꝰ bene a natura cõſtitu tis laudari ⁊ diligi · ¶ Id eſſe optimũ pu temus qð erit rectiſſimũ:ſperemꝰ ꝗð vo lumꝰ:qdð acciderit feramꝰ. ¶ P (Cadu ea ſꝑ ⁊ mobilia hec eſſe dixi ñ virtutis at q; ingenii: ſed foꝛtune ⁊ tẽpoꝛũ munera quoꝛũ ego nõ tã facultatẽ vnqʒ ꝛ copiã extendendã putaui: q; ⁊ ĩ vtẽdo rõnem: 1ĩ carẽdo patientiã ¶ Q Etem̃ quis ẽ tam vecoꝛs qui aut cũ ſuſpexerit ĩ celum deos eſſe nõ ſentiat: ⁊ ea q tanta mẽte fi ant:vt vix quiſq; arte vlla oꝛdinẽ rerũ ac neceſſitatẽ ꝑſequi poſſit:caſu fieri putet aut cũ deos eſſe ĩtellexerit eoꝛũ numine hoc tm̃ ĩperiũ eſſe natũ ⁊ auctũ ⁊ eternũ ¶ R ¶ Deterioꝛes cauete quoꝛũ quidem magna natio ¶ Eacile ſùt pᷣces apð eos qui vltro nobis viã ſalutis oñdũt ¶ Nõ is ſolũ gratꝰ debet eſſe qui accipit bũfici um verumetiã is cui ptãs accipiẽdi fuit. ¶ Erx bac copia q; multos eẽ arbitroꝛ q̃ boibus potẽtibus gratioſis diſcretis cuʒ aliqd eos velle arbitrent᷑ vltro ſe offerꝛe ſoleãt: operã nauare · teſtimoniũ pollice ri ¶ Equidẽ multos ⁊ vidi ĩ hac ciuitate Iaudiui:nõ mõ qui pꝛimoꝛibꝰ labꝛis gu ſtaſſent genꝰ hoc viter extremis vt digi tis attigiſſent:ſed qui totã adoleſcentiaʒ roluptatibuſ dediſſent emerſiſſe aliqñ ſe ad frugẽ bonam vt diet᷑ recepiſſe: gra ueſq; hoĩes atqʒ illuſtres fuiſſe · dat eniʒ cõceſſu oĩm huic aliq; ludus etati:⁊ ipſa natura ꝓfundit adolel. cẽtie cupiditates: q̃ ſi ita erũpunt vt nulliꝰ vitã labefactẽt nulliꝰ domũ euertãt faciles ⁊ tolerabileſ haberi ſolẽt·. Multa enĩ nobis blãdimen ta natura ipſa genuit: quibꝰ ſopitis vir tus cõuiueret: a ĩterdũ multas vias ado leſcentie lubꝛicaſ oñdit quibꝰ illa ĩſiſtere aut ĩgredi ſine caſu aliquo aut ꝓlapſio ne vix poſſet · Et multarũ rerũ iocundiſ ſimarũ varietatẽ dedit:qua nõ mõ hec e tas ſʒ etiã iam coꝛroboꝛata caperet᷑ · Quã obꝛeʒz ſiquẽ foꝛte ĩueneritis qui aſpernet᷑ oculis pulcritudinẽ rerũ:nõ odoꝛe vllo: nõ tactu:nõ ſapoꝛe capiat᷑: excludit auri bus omnẽ ſuauitateʒ: huic homĩ ego foꝛ taſſe ⁊ pauci deos ꝓpicios:pleriq; auteʒ iratos putabũt. ¶ S ¶ Viciũ ventris 1 gutturis non modo minuit etas hoĩbus ſed etiã auget ¶ T ¶¶ O magna vis veri tatiſ qᷓ cõtra oĩm ĩgema.calliditatẽ ſoler tiam.cõtraq; factas oĩm ĩſidias facile ꝑ ſeipſam defendat. ¶ V ¶Si em̃ ĩnocen tes exiſtimari volumꝰ nõ ſolũ nos abſti nẽtes ſed etiã nros comites p̃ſtare debe mus · pꝛrimũ oĩm opa tãta danda ẽ vt eoſ nobiſcũ ducamus qui nr̃e fame capitiqʒ cõſulant.deniqʒ ſi ĩ hoĩbus eligẽdis nos ſpes amicicie felellerit vt vĩidicemus miſ ſos faciamꝰ ¶ FEuit iſta quondã in bac repub· virtꝰ: vt viri foꝛtes acrioꝛibꝰ ſuppliciis ciuẽ ꝑnicioſũ q; hoſtem acerꝛi mũ coercerẽt Hoc aĩo ſꝑ fui vt ĩ uidiã virtute partã gloꝛiã nõ inuidiã pu tarẽ ¶ Non minꝰ nobis iocũdi atq; illu ſtres ſũt dies quibꝰ cõſeruamur q; illi qꝗ bus naſcimur: ꝙ ſalutis leticia certa ẽ:na ſeẽdi ĩcerta cõdicio:⁊ qð ſine ſenſu naſci mur cũ volũtate ſeruamur Neqʒ; em̃ turpis moꝛs foꝛti viro p̃t accidẽ · Nõ em ĩtelligemus moꝛtẽ a diis ĩmoꝛtalibꝰ eſſe ſupplicii cauſa cõſtitutã · ſed aut ne ceſſitatẽ nature:aut laboꝛũ ⁊ miſeriaruʒ eſſe quietẽ. Ttaq; eã ſapiẽtes nunq; ĩuiti foꝛtes etiã ſepe libẽter appetierũt · Vin cula vᷣo a ea ſempiterna certe ad ſingula rem penã nepharii ſceleris ĩuenta ſunt. ¶ Sepe enĩ grauiꝰ vidi offendere anĩos tis oĩbu auditoꝛum eos qui aliena f lagicia aper ts dixerũt q̃; eos qui cõmiſerũt. C* arere debet oĩ vicio qui ĩ alteruʒ di cere ꝑatus ſit:demũ maledicit qui nõ p̃t uerum ab altero audire· ¶ B (Satius ẽ me meis rebꝰ geſtis floꝛere qᷓ; maioꝛuʒ opinione niti: ⁊ ita uiuere ut ſim poſte ris meis nobilit atis initiũ: ⁊ uirtutis exẽ plum:Et hec ex oꝛõibuſ Marci Tulli Cice ronis ſufficiãt: in qu ibꝰ ⁊ aliis Qiceroĩs opꝑibus ſatis pede ꝑtrãſiui celeri: ideo vt lati us in libꝛis · Oocli lactantii firmiani qui ab oĩbus ſũt habiti diuiniſſimi eo ꝙ diuinarũ inſtitutionũ fimbꝛias dilatare poſſem:Sequunt᷑ igit᷑ autoꝛitates ex pꝛi mo libꝛo lactantii diuninarũ inſututionũ in hunc modũ. ECx lactãtio Coclo firmiano diuinarũ ſututionũ aduerſus gentes autoꝛitate Agno ⁊ excellẽti ĩgenio viri cuʒ ſe doctrine penitꝰ dediſſent: qᷣd laboꝛũ poterat ĩpendi:cõtemp 3 1 pꝛiuatis ⁊ publicis actionibꝰ ad inquirende veritatis ſtudiũ cõtulerũt exiſtimãtes multo eſſe p̃larius humana rũ diuinarũq; rerũ ĩueſtigare ac ſcire rõ nem: q;ᷓ ſtruendis opibus ac cumulãdis honoꝛibꝰ ĩherere: quibꝰ rebꝰ quoniã fra giles terꝛeneq; ſũt: ⁊ ad ſolius coꝛꝑis ꝑti nent cultũ:nemo melioꝛ nemo iuſtioꝛ ef fici p̃t· Grant quidẽ illi veritatiſ cognitõ ne digniſſimi: quam ſcire tãtope cupiue rũt:atʒ ita vt cam rebꝰ oĩbus anponerẽt Nqq ⁊ abieciſſe quoſdã res familiares ſu as ⁊ renũciaſſe vniuerſis voluptatibus cõſtat:vt ſolã nudamq; virtuteʒ nudi ex peditiq; ſequerent᷑ · Tantũ apud eos vir tutis nomẽ ⁊ autoꝛitas valuit:vt in ipſa eſſe ſummi boni pᷣmiũ p̃dicarẽt · Sed ne q; adepti ſũt id qdð volebãt:⁊ operã ſimł atz induſtriã ꝑdiderũt: qꝛ veritas id ẽ ar chanum ſummi dei qui fecit oĩa ingenio ac ꝓpꝛiis ſenſibꝰ nõ pᷣt cõpꝛehendi: alio quin nibil ĩter deũ ⁊ hoĩeʒ diſtaret: ſi cõ ſilia ⁊ diſpoſitões huiꝰ maieſtatis eterne cogitatio aſſequeret᷑ hũana:qð qꝛ fieri ñ potuit vt homĩ ꝑ ſeipſum rõ diuĩa note ſceret:nõ ẽ paſſus deꝰ hoĩem lumẽ ſapiẽ tie requirentẽ diutius erꝛare:ac ſine vllo laboꝛis effectu vagari ꝑ tenebꝛas inextri 1 cabiles· ARperuit oculos eiꝰ aliqũ: ⁊ notõ nem veritatis munꝰ ſuũ fecit:⁊ vt huma nã ſa pientiam nullã eſſe mõſtraret: ⁊ er ranti ac vago viã cõſequende ĩmoꝛtalita tis oſtẽderet ¶ D ¶ Bauci vtunt᷑ celeſii beneficio ac munere:ꝙ obuoluta ĩ obſcu ro veritas latet · ¶ E ¶ Virtutibꝰ amari tudo ꝑmixta ẽ:vicia vero voluptate cõdi ta ſunt E ¶ Nec tam de rebꝰ hũanis bene meret᷑ qui ſcientiã bñdicẽdi affert: qᷓ; qui pie ⁊ ĩnocenter docet viuere.Tdcir co apud grecoſ maioꝛe ĩ gloꝛia ꝓRi q; oꝛa toꝛes fuerũt · Nli em̃ recte viuendi docto ꝛes ſũt exiſtiati qð ẽ longe pᷣſtabiliꝰ: qim̃ʒ bñdicere ad paucos ꝑtinet · bñ aũt viue re ad omnes ˖ ¶ Veritas licet poſſit ſine eloquẽtia defendi vt ẽ a multiſ ſepe defẽ ſa:tũ claritate ac ſermoĩs nitoꝛe illuſtrã da qdammõ diſſerenda ẽ:vt potentius ĩfluat ĩ aĩos:⁊ vi ſua ĩſtructa ⁊ luce oꝛõiſ oꝛnata ¶ & ¶ De religione itaq; nobis rebuſq; diuinis inſtituit᷑ diſputatio · Nã ſiquidẽ maximi oꝛatoꝛes ꝓfeſſionis ſue qᷓ ſi veterani decurſis oꝑibꝰ actionũ ſuarũ poſtremo ſe phᷣie tradiderũt: eãqʒ ſibi re quiẽ laboꝛñ iuſtiſſimã putauerũt:ſi aĩos ſuos ĩ earũ rerũ que ĩueniri nõ poterant ĩquiſitione toꝛquerẽt:vt non tà ociũ ſibi negoeiu q̃ſiuiſſe videant᷑:ꝛ quidẽ mul to moleſtiꝰ q; ĩ quo fuerãt añ uerſati:q̃n cto iuſtius ego me ad illã piam ſapientiã dedi: quaſi ad poꝛtũ aliquẽ cutiſſimũ cõ feraʒ· n quo oia dicta Piona ſüũt · auditu ſuauia ·facilia ĩtellectu ſopirẽt: quãto melius nos ⁊ rectius diui nas ĩſtitutiones lris ꝓſequemur:ĩ quibꝰ nõ de ſtillicidiis: aut de aquis arcendis: aut de manu cõſerenda: ſed de ſpe · de vi ta.de ſalute.de ĩmoꝛtalitate · de deo loqͥ mur: ut ſuꝑſtitiones moꝛtiferas: erꝛoꝛes qʒ turꝑiſſimos ſopiamꝰ · Nobis itaqʒ qui ſacramentũ religionis accepimꝰ:cum ſit veritas reuelata diuĩtus:cũ doctoꝛẽ ſapi entie ducẽq; vᷣtutis deũ ſeqᷓmur: vniuer ſos ſine ullo diſcrimĩe uel ſexꝰ uel etatis ad celeſte pabulũ cõuocemꝰ Nullꝰ eĩ ſua uioꝛ aĩo cibꝰ ẽ q́; cognitio vᷣitatis.Nõ er go pigeat ad ꝑcipiẽdã ſapiẽtie diſciplin ĩ oneſta ſuſceptu Et ſi quidã pꝛudẽtes ⁊ arbitri equitatis ĩ ſtitutiões ciuilis iuris cõpoſitas edid erc quibꝰ ciuiũ diſſidẽtiuʒ lites cõtentõeſqʒ cen audiendi vel legẽdi patientiã cõmodare (M CRon em̃ eſt religio vlla ſine ſapien tia ſuſcipienda: nec ſine vlla religione banda ſapiẽtia ¶ Stoici docuerůt necſi eri mundũ ſine diuĩa rõe potuiſſe:nec cõ ſtare niſi ſũma rõne regeret᷑ · Nemo enizʒ ẽ tam rudis tã feris moꝛibꝰ:qui non ocu los ſuos ĩ celũ tollens tãetſi neſciat euiꝰ dei ꝓuidentia regat᷑ hoc omne g cernit᷑ nõ aliquã tñ eſſe ĩtelligat ex ipſarũ rerũ magnitudĩe · motu.diſpoſitõe · cõſtantia vtilitate. pulcritudĩe.tpatione:nec poſſe fieri quin id qð mirabit rõne cõſtat:niſi cõſilio maioꝛe aliquo ſit ĩſtructuʒ· Nemo etiã ẽ qui ſapiat rõnem qui ſecũ putet:q nõ vnũ eſſe itelligat qui cõdidit omĩa: eadem q̃ cõdidit virtute moderet᷑ · Qui aũt putat hãc tantã magnitudinẽ ñ poſ le ab vno regi fallit᷑: neqʒ quanta ſit vis ac ptãs diuine maieſtatis ĩtelligit: ſi eri ſtimet ſingularẽ deũ qui facere munduʒ potuit:eundẽ regere nõ poſſe quẽ fecit. Atſi cõcipiet anio quãta ſit diuina huius oꝑis ĩmenſitas cũ antea nibil eẽt: tñ vir tute atzʒ cõſilio dei ex nibilo eſſe cõf lataz qð opus niſi ab vno ĩchoari ꝑficiq; ñ po tuit· Tam ĩtelliget multo facilius eſſe ab vno regi q; ẽ ab vno cõſtitutũ · Vniꝰ igit arbitrio regi mundũ neceſſe Eꝛniſi em̃ ſin gulaniũ pꝑtium ptãs ad vnã ꝓuidentiam referat᷑ nõ poterit ſumma ipſa cõſtare. Qua in re qm̃ a ſenſu deficimꝰ 1 verbis: qꝛ neqʒ tantã intelligẽtie lucẽ pectus hu manũ: neqʒ expoſitionũ tantarũ rerũ ca pit lingua moꝛtalis idipſũ nos ĩtelligere opoꝛtet ac dicere · Dicere aũt multoꝛũ ar bitrio regi mundũ tale ẽ: quale ſiquis af firmat ĩ vno coꝛꝑe multas eẽ mẽtes:quo niã multa ⁊ varia ſunt miſteria mendro rũ:vt ſingulos coxis ſenſus ſingule mẽ tes regere credant᷑ · Itẽ multi affectꝰ qui bus cõmoueri ſolemꝰ vel ad iram vel ad cupiditatẽ· vel ad leticiã · vel ad metũ. vel ad miſerationẽ:vt ĩ his oĩbuſ totidẽ men tes putant᷑ oꝑari (Deus qui ẽ eter na mẽg ex oĩ vtiqʒ ꝑte ꝑłecte cõſumateq; virtutis ẽ:ꝙ ſi verũ ẽ vnus ſit neceſſe ẽ. HPoteſtas enĩ vel virtus abſolute retinet ſuã ꝓpꝛiam firmitatẽ. Id autẽ ſolidũ eſti mandüũ eſt eui nihil decedere: id pfectum cui nihil poſſit accedẽ · Quis dubitat po tentiſſimũ eſſe regẽ qui totiꝰ oꝛbis habe at impium ? neq;ʒ ĩmerito cuʒ illiꝰ ſint qᷓ vbicunq; ſũt oĩa:cũ ad eum ſolũ omnes vVtiq; copie cõgerant᷑· At ſi plures parti antur oꝛbẽ minꝰ certe opum minꝰ viriũ ſinguli habebũt:cũ inter pᷣſcriptam por tionẽ ſe quiſq;ʒ cõtineat:Godem mõ etiã dii ſi plures erũt minus valebũt aliis tã tũdem ĩ ſe habentibꝰ. Virtus aũt ꝑfecta aliiſ aũt ꝑfectioꝛ natura ĩ eo p̃dt eſſe ĩ quo totũ ẽ:qᷓ; ĩ eo ĩ quo ꝑs exigua de toto ẽ. deus vero ſi ꝑfectus ẽ qꝛ ꝑfectus ẽ vt eẽ debet:mõ poteſt eſſe niſi vnuſ vt ĩ eo ſint oĩa·deoꝛũ igit᷑ virtutes ac poteſtates ĩſir mioꝛes ſint neceſſe ẽ:q; tantũ ſinguliſ de erit quantũ ĩ ceteriſ fuerit:ita quãto plu res: tãto minoꝛeſ erũt· Quid ꝙ ſumma il larum rerũ ptãs ac diuina vis ne ſemel quidẽ diuidi pᷣt. Quidq;d enĩ capit diuiſio „ — — „ — . nẽ ⁊ intcritũ capiat neceſſe ẽ · Si aũt inte ritus ꝓeul ẽ adeo q; incoꝛruptibilis ẽ ⁊ e ternꝰ:cõſeqũs ẽ vt diuidi diuĩa ptãs nõ poſſit · deꝰ ergo vnꝰ ẽꝛſi nihil aliud eẽ p̃t qð tantumdẽ capiat ptãtis · Ita fit vt ad regendũ mundũ vniꝰ ꝑfecta virtute opꝰ ſit q; ĩbecillitate multoꝛuzʒ · ſi ita eſſet vt iſti aſſertoꝛes deoꝛũ ĩtelligunt: ita ſcʒ deos peſſe ſingulis rebꝰ ac ꝑtibꝰ vt vnꝰ tũ ſit rectoꝛ eximius· Tam ergo ceteri nõ dii erũt ſed ſatellites atz miniſtri quos il le vnus maximꝰ ac potẽs omniuzʒ: bis of ficiis pᷣfecerit: ⁊ ipſi eiꝰ imꝑio ac nutibuſ ſeruiãt· Si vniuerſi pares nõ ſint: nõ igi /„ ,„ r 4 . — — 7 ☛G . tur dii omẽs ſunt · Nec enĩ p̃t hoc idẽ eẽ qð ſeruit ⁊ qdð dñatur. Nam ſi deꝰ nomẽ ẽ ſumme ptãtis ĩcoꝛruptibilis eſſe debet ꝑpfectus.ĩpaſſibilis· nulli rei ſubiectus:er go dii nõ ſunt quos parere vni maximo deo neceſſitas aliqua cogit. ¶ R (Nũc aũt diuine ptãtis vnitatẽ teſtimoniis cõ ꝓbemus · Hophete qui fuerũt admoduʒ multi vnũ deu p̃dicant vnũ loqenmeur: Quippe qui Vnius dei ſpiritu pleni ꝗᷓ fu tura eſſent:pari cõſona voce p̃dixerũt: ac enĩ veritatis expertes nõ putãt his eẽ credendũ· llas eni nõ diuinas voces: ſʒ huũanas eẽ aiũt videlicʒ qui de vno deo coniũ faciũt:aut inſani aut fallaces fue rũt. Itqui ĩ pleriſq;ʒ ĩpleta e quotloie il lorũ vaticinia videmꝰ:a ĩ vnã ſententiaʒ cõgerẽs diuĩatio docet ñ fuiſſe furioſos Quis enim mentis emote nõ modo futu ra pᷣcinere:ſed etiã coherẽtia poſſit? Nũ ergo fallaces erãt qui talia loquebant᷑ ⸗ Ouid ab his tam longe alienum q; ratio fallendi cũ ceteros ab omni fraude cohi berent · Idcirco adeo mittebant᷑ vt pᷣco nes eſſent maieſtatis eius: ⁊ coneptoꝛes Frauitaris humance · NHeterea voluntas 1 ngendi ac mẽtiendi ẽ eoꝛum qui opes appetũt qui lucra deſiderãt: que res pꝛo cul ab illis ſanctis vins fuit· ta em̃ dele gato ſibi officio functi ſũt: vt relictis oñ bus ad tutelã vite neceſſarüs nõ modo ĩ futurũ ſed ne ĩ diem quidẽ laboꝛa rẽt: cõ tenti ĩ tẽpoꝛali cibo ſ deus ſũminiſtra ret:hi nõ modo queſtũ nulluʒ habuerũt ſed etiã cruciatus atqʒ moꝛtẽ. Amara em̃ ſunt vicioſis ⁊ male viuentibꝰ p̃cepta iu ſticie · Ctaq; hi quoꝛũ peccata ⁊ arguebãt᷑ pꝓhibebantur excruciatos eos acerbiſli me necauerũt:Ergo a qͥbꝰ abfuit ſtudiuʒ lucri abfuit eẽ voetas ⁊ cã fallẽdi.Quid ꝙ aliq eoꝛũ pꝛĩcipes aut eẽ reges fuerũt ĩT quos cadere ñ poteſt ſuſpitio cupidita tis 2 fraudis: ⁊ tñ pꝛeconiũ dei ſingula ris eadẽ qua ceteri diuinatõe fecerunt. ¶XNE(SDed omittamꝰ⸗ ſane teſtimonia pꝛo phetarũ: ne minꝰ idonea ꝓbatio videat᷑ eſſe de quibus his oĩo non credit᷑. Venia mus ad autoꝛes:⁊ eos ipſos ad ꝓbatiõeʒ veri teſtes citemꝰ:quibus cõtra nos vti ſolent poetas dico ⁊ phos ex his vnum deũ ꝓbemus neceſſe ẽ: non ꝙ illi habue runt cognitã veritatem: ſed ꝙ veritatis ipſius tanta vis ẽ vt nemo poſſit eſſe taʒ cecus quin videat ingerentẽ ſe oculis di uinã daritatem· Poete em̃ q́B;uis deos oꝛ nauerũt carminibꝰ ⁊ eoꝛũ res geſtas am plificauerũt ſummis laudibꝰ: ſepiſſime tamẽ confitent᷑ ſpiritu vel mente vna cõ tineri regiq; omĩa (B ¶ Opbeus qui vetuſuiſſimꝰ poetarũ ⁊ equalis ipſoꝛuʒ deoꝛũ ſiquidẽ tradit᷑ ĩter argonautas cuʒ tindaridis a hereule nauigaſſe deũ verũ magnũ quẽ pꝛimogenitũ appellat: ꝙ añ ipſum nihil ſit genitü : ſed ab eo ſunt cuncta generata · Gundẽ etiã nominãt i luminatoꝛẽ ac parentẽ: ꝙ cũ adhuc nihil eſſet pꝛius ex ĩfinito apparuerit ⁊ extite rit:cuiꝰ oꝛiginẽ atz naturam qꝛ cõcipere aĩo nõ poterat ex aere ĩmenſo natuz eſſe „ ¶ Ouidiꝰ quoqʒ ĩ pꝛĩcipio ſui p̃clari oꝑis ſi Wv dixit · Vnde · pꝛimogenitus pheton lõge aere natꝰ. Rliud em qð ampli diceret ñ habebat· hũc ait oĩm deoꝛũ eſſe parenteʒ uoꝛũ cauſa celũ cõdiderit liberiſq; pꝛo Pererit vt haberẽt habitaculũ : ſedemq; cõmunez · Condwit ĩmoꝛtalibꝰ domũqʒ ĩcoꝛruptibilẽ · Natura igit᷑ ⁊ rõne ducẽte ĩtellexit eſſe pſtantiſſi mam ptãtem celi terꝛe cõditricẽ · Non poterat em̃ dici uem eſſe pꝛincipẽ reru qui erat ſaturno natus: nec etiã ipſum ſaturnum qui celo natꝰ ferebacẽ · Celum aũt tanq; deum pꝛi mũ cõſtituere nõ audebat ꝙ elemẽtuʒ vi debat eſſe mundi ꝙ ipſum eguerit auto re. Mec em̃ rõ ꝑduxit ad deum illũ pꝛimo genitũ: cui aſſignat ⁊ tribuit pꝛincipatũ · ¶ Momerus nihil nobis dare potuit qð ꝑtineat ad veritatẽ qui humana poti us q; diuina cõſcripſit: qui tñ bellãtes i terſe deos finxit cũ alii troiã cape vdlẽt alii repugnarẽt ¶ D ¶ Dotuit Hileſiod⸗ qui deoꝛu generationẽ libꝛi vniꝰ oꝑe cõ plexus ẽ: ſed tñ miil dedit: nõ a deo con ditoꝛe ſumenſ exoꝛdiũ:ſed a chaos qð eſt rudis ⁊oꝛdinateq; materie cõfuſa cõgeri es ¶ ᷓ ¶ Maro nõ longe fuit a veritate cuiꝰ de ſummo deo mentẽ ac ſpirituʒ no minãdo hec verba ſũt · pꝛĩcipio celum ac terꝛas cãpoſq; liquentes Lucentẽq; glo bum lune titaniaq; aſtra Spiritꝰ intus alit totaq; ĩfuſa ꝑ artꝰ.· Mens agitat mo lem ⁊ magno ſe coꝛꝑe miſcet It nequis forte ignoꝛet qui nã eſſet ille ſpiritꝰ qui tĩ haberet ptãtiſ declarauit alio loco di cens.Deum nanq; ire ꝑpomes terꝛas tra ctuſqʒ maris celũq; p undüů · hic pecudeſ 4 armẽta viros genꝰ omne ferarũ · Quẽqʒ ſibi tenuis naſcentẽ areſcere vitas ¶ E ne vlla nois diſſimulatõe a deo quẽ mũ di fabꝛicatoꝛẽ quẽ rerũ opificẽ vocat mũ dü fatet᷑ ĩſtructũ · Qſi oꝛpheꝰ vel illi nñi q̊ natura dueẽte ſenſerũt: ꝑpetuo defen diſſẽt eandẽ quã nos ſequimur doctrinã cõp̃henſa veritate tenuiſſẽt ¶ G ¶ Hec hactenꝰ de poetis ad ꝓphos veniamꝰ quo rũ grauioꝛ ẽ autoꝛitas certiꝰqʒ iudicium qꝛ ñ rebꝰ cõmenticiis: ſʒ ĩueſugãde veri tati ſtuduiſſe eredunt᷑ ¶ M ¶ Tales mu leſiꝰ qͥ vnꝰ ex ſeptẽ ſapiẽtũ numero fuit qq; pꝛimꝰ oĩm de cauſis nat̃alibꝰ tradit 2 4) 4226 xCv uij quã eſſe dixit ex qua nata ſunt omĩa: deüũ eſſe mentẽ q̃ ex aq̃ eũcta creauit ⁊ re foꝛmauit ta materiã rerũ poſuit ĩ hũo re:ꝑꝛcipiũ cauſãq; naſcẽdi cõſtituit ĩ ðdo F ¶ Eitagoꝛas ita diffiniuit ꝙ ẽ deꝰ ani mus ꝑ vniuerſas mũdi ꝑtes omnẽq; na turã cõmeans atzʒ diffuſus:ex quo oĩa qᷓ naſcunt᷑ animalia vitã capiunt (R ¶ Enaxagoꝛas deũ eſſe dicit ĩfinitã men tem q ꝑ ſeipſam moueat᷑ L¶ Entiſti nes multos quideʒ eſſe populares deos vnũ tñ naturalẽ id ẽ totiul ſumme artiſi ceʒ ¶ M ¶ Oleãtes Anaxamenes ethe ra eſſe ſummũ deuʒ · Qui opinioni poeta noſter aſſenſit · Tum pr̃ oĩpotens fecun dis imbꝛibꝰ ether QConiugis ĩgremiuʒ le te deſcendit 1 oĩs Nagnus an magno Pmixtus coꝛpe fetꝰ. ¶ N ¶ Oriſippꝰ na turalem vim diuina rõne pᷣ̃ditam ꝛinter dü diuinã neceſſitatẽ deũ nuncupat · (O ¶ Item Zenon naturalẽ diuinãqʒ le gem · hoꝛum oĩm ſentẽtia q3uis ſit ĩcerta eodẽ tñ ſpectat:vt ꝓuidentiã vnã eſſe cõ ſentiãt ſiue em̃ natura · ſiue ether · ſuie rõ ſiue mẽs.ſiue fatalis neceſſitasſiue diui na lex . ſiue quid aliud dixeris idẽ eſt qð a nobis dicit᷑ deꝰ: nec obſtat appellationũ diuerſitas:cũ ipſa ſigniſicatõe ad vnum oĩa reuoluant᷑ ( H ¶ Friſtoteles qᷓzuis ſecũ ipſe diſſidiat:ac repugnantiã ſibi dicat ⁊ ſentiat ĩ ſummũ tñ vnam mentẽ mundo peſſe teſtat᷑. ¶ Q ¶ Plato q om nium ſapiẽtiſſimus videbat᷑ monarchiã plane apteq; defendit: nec ethera:aut ra tionẽ:aut naturã ſed vt ẽ deũ nominat: ab eo mundũ hũc ꝑfectum:atz mirabileʒ eſſe fabꝛicatũ (R ¶ Ouem Gieero ſecu tus atz imitatꝰ ĩ plurimis frequenter de um cõfitet᷑ ac ſupꝛemũ vocat:iĩ his libꝛis quos de legibꝰ ſcripſit ab eo regi mũdũ argumẽtat᷑: dum cũ diſputat de natura deoꝛũ hoc mõ· Nihiłl ẽ pᷣſtantius deo: ab eo igit᷑ mundũ regi neceſſe eſt:mulli igit nature ẽ obediẽs aut ſubiectꝰ deus: om nem ergo regit ipſe naturã Quid aũt ſit deus cõſolatione diffinit · Nec vero deꝰ ipſe qui ĩtelligit᷑ a nobis alio mõ ĩtelligi nõ poteſt:niſi mens ſoluta quedã ⁊ libe ra ⁊ ſegregata ex omni cõnexione moꝛta li omĩia ſentiẽs ⁊ monẽs ¶ S ¶ Knnuẽs quoq; Seneca qui ex Romanis vel acerꝛi mus ſtoicꝰ fuit ſepe ſummũ deũ merita laude ꝓſequit᷑ · Nam cũ de ĩmatura moꝛ te diſſereret nõ ĩtelligis ĩquit autoꝛitatẽ ac maieſtatẽ iudicis tui:rectoꝛitz oꝛbiſter rarũ celiq;:dominoꝛũ ⁊ deoꝛũ oĩm deuʒ: a quo iſta numĩa que ſingula adoꝛamus ⁊ colimꝰ ſuſpenſa ſunt ¶ T ¶ MWercuriꝰ quintꝰ qui tãetſi homo fuit antiquiſſimꝰ tñ ⁊ inſtructiſſimꝰ in omĩ genere doctri ne adeo vt ei multarũ rerũ ⁊ artiuʒ ſcien tia Trimegiſto cognomẽ imponeret᷑· hic ſcripſit libꝛos ⁊ quidẽ multos ad cogni tionẽ diuinarũ rerum ꝑtinentes:ĩ quibꝰ maieſtatẽ ſummi ac ſingulariſ dei aſſerit hiſq; noĩbus appellat quibꝰ nos deũ ac patrẽ: ac nequis eiꝰ nomen requireret ſi ne noĩe eſſe dixit: eo ꝙ noĩs ꝓpꝛietate nõ egeat ob ipſam ſeʒ v nitatẽ. Ipſiꝰ hec ver ba ſunt· deus aũt vnus. vnꝰ aũt noĩs nõ eget:eſt em̃ qui ſine noĩe ẽ · Deo igit᷑ no men nõ eſt q; ſolus ẽ: nec opus ẽ ꝓpꝛio vocabulo mſi cũ diſcrimẽ exigit multitu do. Vt vnãquanq; ꝑſonaʒ ſua nota ⁊ ap pellatione deſignes · deo aüt qui ſp vnꝰ ẽ ꝓpꝛiuʒ nomẽ eſt deꝰ ¶ V (Berken de reſpõſis ſacriſq; carmbus teſtimonia ꝗᷓ ſunt multũ certioꝛa ꝓferie. Naʒ foꝛtaſſe bi cõtra quos agimꝰ nec poetis putent eſſe credẽdũ tanq; noua fingentibꝰ: nec Bis qui erꝛare potuerũt qꝛ ⁊ ipſi hoĩes fuerunt · Tdcirco teſtimonia decẽ Sibilla rum q̃ᷓ omnes vates ſunt a veteribꝰ ap pellate:quid ipſe de vno deo ſenſerunt ĩ mediũ ꝓferemus. Quarũ quidẽ noĩa hec ſunt Sibilla perſea Sibilla libica Sibilla delphica Sibilla canea Sibilla eritrea Si billa ſamia Sibilla cũana Sibilla eleſpõ tia Sibilla frigia Sibüla tiburtis · Quarũ oĩm libꝛi ſunt cõfuſi nec diſcerni pñt nec ſuũ cuiq;ʒ aſſignari niſi Eritree qᷓ nomen ſuũ veru carmini ĩſeruit ⁊ eritreaʒ ſe no nunãt ˖ Omẽs igit᷑ he Sibille vnũ deuz p dicant maxĩe eritrea qᷓ celebꝛioꝛ ĩter cete ras ac nobilioꝛ habet᷑:quarũ de vno deo hec ſũt teſtimonia · Vnꝰ deus qui ſolꝰ eſt iſq; ampliſſimꝰ a ĩcreatꝰ. hũc eſſe ſolum deum qui celũ fecerit᷑ luminibuſq; diſtĩ xerit· Ttem alia.Sed deuſ ſolus ẽ eminen tiſſimus qui fecit celũ atqʒ ſoleʒ ⁊ ſtellas MNunã frugiferam terꝛã ⁊ tumoꝛes aque ponti · Qui quomõ ſoluſſit ita edificatoꝛ — —— — — — ——— —— — — — — —- — — — NN „— — — — — ——.— — mundi ⁊ artifex rerũ rel quibus conſtat vel que in eo ſunt ſolum coli opoꝛtere te ſtatur:im hec verba. Ipſum qui ẽ ſolꝰ co lite pꝛincipẽ creatoꝛẽ mundi qui ſolus ẽ in ſeculũ atʒ a ſeculo factꝰ.Ttem alia ĩ vo ce dei ſic ait. Solus enĩ deus ſum ⁊ nõ ẽ alter ¶ A ¶Exequerer nũc teſtimoĩa ce terarũ niſi ⁊ hec ſufficerẽt · Sed cũ defen damus cauſaʒ veritatis apud eos qui ab erꝛantes a veritate falſis religionibꝰ ſer uiunt:qð genꝰ ꝓbationis aduerſus cos magis adhibere debemꝰ: q; vt eos deoꝛũ ſuoꝛũ teſtimoniis reuincamꝰ g Appollo em̃ quẽ p ceteris diuinũ exiſtimant q̃ren ti cuidam quis eſſet aut quid eſſet omĩo de us reſpõdit viginti ⁊ vno verſibꝰ quo rum pꝛincipiũ ẽ. Ex ſe oꝛtꝰ infectus ſine matre ĩexpugnabilis · cuiꝰ nomẽ nec ver bo capiendũ · igneum ſeculum hoc deꝰ modica aũt dei poꝛtio angeli nos. De ſe quidẽ ille mẽtitus ẽ qui cũ ſit e numero demonũ ãgeliſ dei ſe aggregauit. deniq;ʒ in aliis reſpõſis demonẽ ſe eſſe cõfeſſus eſt · Naʒ cum ĩterꝛogaret᷑ quomõ ſibi ſup plicandum eſſet ita reſpõdit · Omnia ſa piens omnia docte qui ꝑ multa verſaris exaudi demon · Quid ergo ſupeſt niſi vt ſua cõfeſſione verberibꝰ veri dei ac pene ſubiaceat ſempiterne · Nam ĩ alio reſpon ſo ita dixit · demones qui ꝑgunt circa ter ras ⁊ circa pontũ ĩfeſſi domant᷑ ſub ver bere dei Ee Retrabant ergo ſe homi nes ab erꝛonbꝰ ⁊ abiectis religionibꝰ pꝛa uis parentẽ ſuum deũ cognoſcant: cuiꝰ nec virtus eſtimari p̃t:nec magnitudo ꝑ ſpici: nec pꝛincipiuʒ cõpꝛehendi: cũ ad il lum hũane mẽtis ĩtentio ⁊ acumen ⁊ me moꝛia ꝑuenerit quaſi ſubductis ⁊ cõſum matis oĩbus viis ſubſiſtit · heret · deficit. nec ẽ aliquid vlterius quo ꝓgredi poſſit CG Verum qꝛ fieri nõ poteſt quin id qð ſit aliqñũ cepit eſſe:cõſequens ẽ vt quoni am nihil añ illum fuit: ipſe añ omnia ex ſeipſo ſit ꝓcreatus · Tdeoq; ab apolline ĩ creatus ĩfectus ⁊ ex ſe natꝰ Sibilla Ex ſe n o ante oĩa ꝓcreatus deus noĩat᷑ · Qð eneca homo acutꝰ in exhoꝛtatõibus vi dit · Nos ĩquit aliunde pendemꝰ:itaq; ad aliũ reſpicimꝰ: cui qð ẽ optimum nobis debeamus:alius nos edidit: alius nos in ſtruxit:deus ipſe ſe fecit CD (Ms igi tur tot ⁊ tãtis teſtibꝰ cõpꝛobat᷑ vniuſ dei poteſtate ac ꝓuidentia mundũ guberna ri: cuiꝰ vim maieſtatẽq; tantã eſſe dicit ĩ thimeo plato:vt eam neqʒ mente cõcipe re neq; verbis enarꝛare quiſq; poſſit ob vero aliqͥs an quicq; difficile aut ĩpoſſi bile ſit deo qui tãta tanqʒ mirifica oꝑa ꝓ uidẽtia excogitauit · virtute cõſtituit · rõ ne pfecit · Nunc aũt ſpiritu ſuſtentet · po teſtate moderet᷑ · icogitabilis. ĩeffabilis. ⁊ nulli alii ſatis notꝰ q; ſibi ᷓ ¶ Vnde mihi ſepiꝰ de tanta ptãte cogitãti qui de os colũt ĩterdũ videri ſolent tam ceci · tã ĩexcogitabiles· tã excoꝛdes · taʒ nõ multũ a mutis aĩalibus differẽtes: qui credunt eos qui geniti ſunt maris ac femie coitu aliquid maieſtatis: diuĩeq; virtutis habẽ potuiſſe · Cum ſibilla eritrea dicat· Non poteſt ex viri ſemine ⁊ matrice deus foꝛ matus eſſe:qdð ſi ẽ verũ ſicuti ẽ:apparet herculem:appollinẽ.liberũ.Mercurium Ffouemq; ipſum cũ ceteris homines fuiſ ſe quoniam ſunt ex duobꝰ ſexibus nati.· Quid ẽ a deo tam remotũ q; id opus qð ipſe ad ꝓpagandã ſobolẽ moꝛtalibus tni buit:⁊ qð ſine ſubſtantia coꝛꝑali nullum poteſt eſſe? Dii aũt qui ſunt ĩmortales Teterni: quid opus ẽ altero ſexu? Deo igit᷑ qui ẽ ſempiternꝰ neqʒ al terſer⸗ ne FE [Grzaue runt aũt qui ĩ deũ nomẽ trãſtulerunt qꝛ qui ſolus ẽ non ĩdiget noĩe · Non em̃ t᷑u qʒ ſucceſſio neceſſaria eſt piter potuit eſſe deus eo ꝙ huius nomĩs ꝓpꝛietas nec diuinã vim expꝛimit ſed hu manã · Nam Touẽ iunonemq; a iuuando eſſe dictos Cicero interpꝛetat᷑: ⁊ Tupiter quaſi iuuans pater dicit᷑: qd nomẽ in de um mĩme cõgruit:qꝛ iuuare hoĩs ẽ oꝑis aliquid cõferentis ĩ eum q̃ ſit alienꝰ ⁊ mi nimi beneficii · Nemo ſie deum pꝛecatur vt ſe adiuuet ſed vt ſeruet vt vitã ſalutẽ qʒ tribuat:qð multo plꝰ ac maius ẽ q; iu uare · Deus aũt verus pater ẽ ꝑ quem ſu mus ⁊ cuius toti ſumꝰ:a quo fingimur. a qꝰ aĩamur a quo illumĩamur: q nobis vitã ĩpertit᷑ · ſalutẽ tribuit · victũ multipli cem Aluniniltrat. Non ĩtelligit bñficia di uina q̃ ſe tmmõ iuuari a deo putat: ergo nõ ĩpitus mõ ſʒ etiã ĩpius ẽ qui noĩ vã- uis vir tutem ſumme ptãtis imminuit· E¶Sbeã autẽ cauſam Tupiter Satur illoꝛũ: vniuerſis gentibꝰ tradiderunt· nus ⁊ ceteri erꝛore hoĩm dii ceperunt no Qb banc vanitatẽ Sibilla eos ſic ĩcrepat minari · Nam nulli reges añ Saturnum vel vꝛanũ fuerũt ꝓpter hoĩm raritatẽ: qᷓ aggreſtẽ vitã ſine vllo rectoꝛe viuebant: nõ ergo ẽ dubiũ quĩ illis tꝑibus homĩes regem ipſum totãq; genteʒ iactare ſum mis laudibꝰ ac nouis honoꝛibꝰ ceperint vt etiã deoſ appellarẽt: ſiue ob miraculũ virtutis hoc vere putabant rudes adhuc ac ſim plices:ſiue vt fieri ſolet ĩ adulatio nez pᷣſentis potentie: ſiue ob bñficia qui bus erant ad huũanitatem cõpoſiti. de ipſi reges cũ cari fuiſſent his quoꝛum vitã cõpoſuerunt: magnũ ſui deſideriuz moꝛtui reliquc runt · Itaq; homĩes eoꝛũ ſi mulacra finxerũt:vt haberent aliquod ex imaginũ cõtem platione ſolaciũ: ꝓgreſſi qʒ longiꝰ ꝓ amoꝛem memoꝛiaz defuncto rum colere ceperũt: vt Srariam referꝛe ucceſſoꝛes eoꝛnũa benemeritis viderent᷑ allicerẽt ad bene regendi cupiditatem: (M ¶ Ouod ciccro de natura deoꝛũ docet dicens · Suſcepit aũt vita hominũ cõſue tudoqʒ cõmunis: vt bñficiis excellentes viros ĩ celũ fam a ac volũtate tollerent hinc hercules · kinc caſtoꝛ· hĩc p ollux· hĩc eſculapius · hinc liber alio loco atʒ alio ꝰ in plemiſq;ʒ cinttaube itelligi poteſt acus de Virtutis gratia quo libentiꝰ reipub. cauſa ꝑpiculum adiret optimus quiſq; vi roꝛũ foꝛtium. ¶ † ¶ iac rõne RBomani ceſares ſuos cõſecrauerunt 1 Mauri ſu os reges· Sic paulatim religioneſ eſſe ce perunt:dũ illi puimi qui eos nonerãt oo ritu ſuos liberos ac nepotes:deinde oẽs poſteros ĩbuerunt. Sic populos atqʒ hoĩes grati eſſe ĩ ſuos pꝛincipes cupiũt: 1 alios Eonoꝛes quos vita carentibus defcrãt ĩuenire nõ poſſũt.p̃terea pietas regiones varia ſacra ſuſc eoꝛum qui ſucceſſerũt plurimũ contulit ad erꝛoꝛez: qui vt diuina ſtirpe nati vide rent᷑ diuinos honoꝛes parentibꝰ detule runt deferꝛiq; zullerüt Recellerun etiaʒ oete 1cõpoſitis ad voluntatẽ carmini bus ĩ celum eos ſuſtulerũt: q malum a grecis oꝛtũ eſt quoꝛũ leuitas inſtructa di cendi facultate ⁊ copia:ĩcredibile ẽ quian tas mendacioꝛũ nebulas excitauerũt: Ita qʒ admirati eoſ: ⁊ ſuſceperũt pꝛimi ſacra oſiti. dein Grecia quid cõfidis ĩ viros pꝛcipes:quia bõa aut dona ĩania moꝛtuis acqris: imo las ſimulacris:qs tibi erꝛoꝛẽ ĩ mẽtẽ poſu it 5 (CVe dl qui deos aſſerũt vide ant quo rñdeant huic argumento qð ife remꝰ . Si duo ſũt ſexꝰ deoꝛũ ſeqt cõcubi tus: ſi coeunt ⁊ domos habeãàt neceſſe ẽ: nec em̃ carent virtute ac pudoꝛe vt boc ꝓmiſcue ⁊ in ꝓpatulo faciant ſicut mul ta facere videmꝰ alalia.Si domos habẽt cõſequens ẽ vt ⁊ vꝛbes habeant: equideʒ autoꝛe Naſone qui ait/Hlebs habitat di uerſa locis ac fronte potentes Oelicole dlariq; ſuos poſuere penates. Si habent vrbes 1 agros igit᷑ habebunt · Tam quis nõ videat que ſequent᷑: arare illos ⁊ cole re qð victꝰ cauſa ſit:ergo ⁊ moꝛtales ſũt Quod argumentũ retrouerſũ idem valʒ SDi em̃ agros nõ habent ne vꝛbes quideʒ Si vꝛbes nõne domus quidẽ.Si domibꝰ carent ergo cõcubitu.Si cõcubitus abh his abeſt ⁊ ſexus igit᷑ femineꝰ: in diis uu tem videmꝰ feminas fuiſſe ergo du nõ ſunt: diſſoluat hoc argumẽtũ ſiquis pt ita em̃ reſ rem ſequit᷑ vt hec vltima neceſ ſe ſit cõfiteri · Sed ne illð quidẽ diſſoluet aliquis: Ex duobꝰ ſexibus alter foꝛtioꝛ ẽ alter ĩfirmioꝛ.Robuſuioreſ enĩ mares:im becillioꝛes femine ſũt: imbecillitas nõ ca dit in deum ergo nec femineꝰ ſexus · huie addit᷑ ſuꝑioꝛis argu mẽti extrema illla cõ luſio:vt dii nõ ſint qm̃ in diis ⁊ femine ſunt. ¶ E¶ Non res ipſas geſtas ſinxe runt poete qð ſi facerẽt eſſent vaniſſimi ſed rebus geſtis addiderũt quendã colo rem: nõ eni obtractantes dicebãt illa⸗ ſz oꝛnare cupiẽtes· Minc hoĩes decipiuntur maxĩe ꝙ dum hec oĩa non ficta eſſe a poee tis arbitrant᷑ colunt qð ignoꝛãt Neſciũt en quis ſit poetice licẽtie modꝰ :quoſqʒ ꝓgredi fingendo liceat. (Me Cum of ficiũ poete in eo ſit · Vt ea que vere geſta ſunt ĩ alias ſpecies obliquis figuratõibꝰ cum decoꝛe S cõuerſa traducant:to tum auteʒ quod referas fingere:id eſt in eptum eſſe 1 mendacẽ bore q; poetam: ſed finxerũt iſta que fabuloſe credunt᷑ Non igit᷑ a poetil totũ fictũ eſt:ſed aliqᷣd foꝛte traductum: i obliqua figuratione VT — obſcuratũ:quo veritaſ inuoluta tegeꝛet᷑ vera ſũt ergo que loquũtur poete: ſʒ ob tẽtu aliquo ſpecieq; velata·poteſt monſ olimpus in quo fupiter maximã ꝑteʒ vi te colebat: figurã poetis dediſſe vt Touẽ dicerẽt celi regnũ eſſe ſoꝛtitũ: ꝙ olumpꝰ ambiguũ nomẽ eſt ⁊ mõtis ⁊ celi. Multa ĩ hũc modũ poete trãſferũt nõ vt ĩ deos mẽtiant᷑ quos colũt: ſed vt figuris verſi coloribꝰ venuſtatẽ atq; lepoꝛẽ carmĩbuſ ſuis addũt · Qui aũt nõ ĩtelligũt quõ aũt quare qͥdq; figuret᷑: poetas velut mẽda ces ⁊ ſacrilegos ĩſequũtur·hoc erꝛoꝛe de cepti etiã ꝓphiloſophi ꝙ ea que de oue fe runt᷑ mĩme cõuenire in deũ videbantur Mẽ daciũ em̃ poetarũ nõ in facto ſʒ ĩ no mine: metuebãt em̃ malũ ſi cõt:ꝛa publicã ꝑſuaſionẽ faterent᷑ quod erat verũ.Non igit᷑ exigo vt aliqs poetarũ fictõnibʒ cre dat: qui hoſ mẽtiri putat põtificũ ipſoꝛũ ſcripta cõſideret: ⁊ quidquid eſt l̃aꝛũ ad ſacꝛa ꝑtinẽtiũ reuoluat: pluꝛa foꝛtaſſe q̃; nos aſſerimus inueniat:ex qbʒ intelligat inania·. ĩepta · ⁊ cõmẽticia eſſe oĩa que ꝓ ſanctis habent᷑. ¶ A ¶ Siqs aũt ꝑcepta ſapiẽtia depoſueꝛit erꝛorẽ ꝓfecto ridebit ineptias hoĩm pene demẽtiũ: illos dico qui vel ĩhoneſto ſaltatu tripudiãt: vel q̃ nudi · coꝛonati · vncti · aut ꝑſonati · aut lu to obliti currũt· Quid de ſcutiſ vetuſtate iã putridis dicaʒ g que cũ poꝛtãt deos ip ſos ſe geſtare humeris ſuis arbitrantur Merito igit᷑ cũ hec a viris nõ ĩperitis ac rudibꝰ fiãt lucretiuſ exclamat· O ſtultas hoĩm mentes o pectoꝛa ceca· Quis eĩ hec ludibria ñ rideat qui habet aliqᷓd ſaĩtatis cũ videat homĩes velut mente captos ea ſerio facere que ſiquis faciat in luſu ine ptꝰeſſe videat᷑ ⁊ nimiſ laſciuꝰ ¶ B C(Ma rũ vanitatũ apud Romanos autoꝛ et cõ ſtitutoꝛ Sabinꝰ ille rex fuit: qui maxime aĩos hoĩm rudes atq; ĩperitos nouis ſu ꝑſtitionibꝰ implicauit:quod vt facerʒ ali qᷓ cũ autoritate ſilauit cuʒ dea egeria no cturnos ſe habere cõgreſſus ¶¶ Mil leſiũ aũt Cretẽſiũ regẽ primũ diis ſacriſi caſſe: ac ritus nouos ſacrorũq; põpaſin troduxiſſe didimꝰ ait·cuiꝰ filia Meliſſa a patre pᷣma ſacerdos matri magne eſt cõ ſtituta · vnde adhuc eiuſdẽ matris antiſti tes meliſſe nũcupãtur · ¶ D (Oui enz ſubiect? eſt ſẽpiterne · ti ſũt ha C. virtutis eſt expers:qui cupiditate ac libi dĩbꝰ malis vincit᷑:nõ cupidini ſed moꝛti CCui dubiũ ẽ q̃ͥn is qui alicui rei obſequit᷑ maximꝰ non ſit nam ſi ſit nõ accipiat fata ſed faciat· ¶ G ¶ Nlle ſolꝰ vir foꝛtis debet iudicari q tẽ ꝑpans moderatꝰ eſt Tiuſłꝰ. ¶ E¶ Sciãt romani capitoliũ ſuũ · id eſt· ſũmũ caput religionũ publicarũ nihil aliud eſſe q; ĩa ne monumẽtũ. ¶ Quid em̃ tã cõuemẽs deo q; iuſtũ regim̃ ac piũ ſeculũ ¶ Mor tui noĩa mõtibꝰ aut flumĩbꝰ ĩdideꝛũt:ſic maria traxiſſe noĩa necehinn eorũ qui ð ciderãt in ea · vt egeũ · ychareũ elleſpõtũ: à in latio Juentinꝰ mõti vocabulũ dedit in quo ſepultꝰ eſt. Tiberinꝰvel tibris am ni quo merſus eſt · (G ¶ Warcꝰ Tulliꝰ romane płᷣie princeps ⁊ ãpliſſimo ſacer dotio p̃ditus nõ tm̃ ꝑfectꝰ oratoꝛ ſed eti am philoſophꝰ fuit: ⁊ ſolus platonis ex titit imitatoꝛ: huic nõ eloquẽtia ſed fidu cia defuit ignoꝛãti veritatem:qð ip̃e ſim pliciter in oꝑe de natura deorũ teſtatur Rit em̃ facilꝰ ſe poſſe dicere q̃d nõ ſit q; ſit: hoc eſt falſa ĩtelligere vera neſcire M ¶ Venꝰ que oĩm libidĩbʒ ꝓſtituta non deorũ tm̃ ſed et hoĩm: pᷣma ut hiſto ria ſacra cõtinet᷑ artẽ meretriceã ĩſtituit: autoꝛq; in mulieribus in ſtupꝛo fuit · vti uulgo coꝛpe queſtũ facerẽt: quod idcuco imꝑauit ne ſola p̃ter alias mulieres ĩpu dica ⁊ uiroꝛum appetẽs uideret᷑ · ¶ E ¶ Ouis tã ſtultꝰ tãqʒ ineptus eſt ut cor pis uires diuinũ uel etiãẽ humanũ bonuzʒ iudicet: cũ ſint ⁊ maioꝛes pecudibꝰ attii bute:⁊ uno moꝛbo ſepe frãgant᷑:vel ip̃a ſenectute minuant᷑ ⁊ coꝛruant· ¶ Creci res viliſſimas ſꝑ ꝓ maxĩs habuerũt. ¶ E ¶ Virtꝰ em̃ colẽda eſt nõ imago virtu 8 tis:⁊ colẽda eſt ñ ſacrificio aliquo thure aut p̃catõne ſolẽni:ſed volũtate ſola atʒ ꝓpoſito.Nã qd eſt aliud colere virtuteʒ niſi eã cõpꝛehẽdere aĩo aut tenere · Qui eĩ ſic virtutes colũt vt umbꝛas ⁊ imagines virtutũ cõſectãt᷑: eaipſa que vera ſũt te nere nõ Holu 1. Hin potiꝰ ſcelera ẽdi qui cũ ſint libeꝛaliũ diſcipli narũ ſtudiis expoliti ab humanitate deſi ſtũt: q̃; qui rudes ⁊ ĩperiti ad mala facio ra bonorũ ignorãtia labunt᷑· ¶ Drimus ſapiẽtie graduſ eſt falſa intelligẽ · ſecũoꝰ vero vera cognoſcere:qua cognitõe veri nulla eſt hoĩm iocũdioꝛ voluptaſ ad quã cognoſcẽdã nũc ꝓpius accedamꝰ · CEe hec de primo libꝛo lactantii firmiani.Se Fürur nüc de ſecũdo eiuſdẽ · Ex ſecũdo libꝛo lactãtii firmiani auto ritates incipiunt · ¶ Quidẽ ſicut opoꝛtet ð ſumma re rũ ſepenumero cogitãs admira ri ſoleo maieſtatẽ dei ſingularis que cõtinet regitqʒ oĩa in tãtam veniſſe obliuionẽ: vt ꝗᷓ ſola debeat coli ſola po tiſſimũ negligat᷑:hoĩes aũt ip̃os ad tãtã cecitatẽ eẽ deductos · vt vero ac viuo deo moꝛtuos pᷣ̃ferant: terrenos aũt ſepultos qʒ in terꝛa ei qͥ fũdatoꝛ ipſiꝰ terre fuit. N Nã tum maxie deuſ ex memoria ho minũ elabit᷑: cũ de beneficiis eiꝰ fruẽtes honoꝛem dare diuine indulgẽtie debent At vero ſiqua neceſſitas grauis preſſerit tũc deũ recoꝛdant᷑ · Si belli terꝛoꝛ ĩfremit Si moꝛtifera moꝛboꝛũ vis incubuit. Si alimẽta frugibꝰ lõga ſiccitas denegauit ſi ſeua tẽpeſtas · ſi grando ĩgruat:ad deũ cõfugit᷑: a deo petit᷑ auxlliũ:deꝰ vt ſubue niat oratur. Siquis in mari vento ſeuien te iactatur hũc ĩuocat:ſiquis aliqua vi af flictat᷑ hunc potiꝰ ĩploꝛat · ſiquis ad extre maʒ mẽdicandi neceſſitatẽ deductꝰ victũ pᷣcibꝰ expoſcit:deũ ſoluʒ obteſtatur ꝑ eiꝰ vnicũ atzʒ dininũ nomẽ hoĩm ſibi mileri coꝛdiã querit · Nũq; igi᷑ dei meminerũt niſi cũ ĩ ꝑiculis ſũt: poſtq; metꝰ deſeruit pꝑicula receſſerũt tũ vero alacres ad de orũ tẽpla cõcurrũt · his libant · his ſacrifi cãt·hoſ coꝛonãt:deo aũt quẽ in ipᷣa neceſ ſitate ĩploꝛauerant ne verbo quidẽ grãs agant: adeo ex reruʒ ꝓſperitate luxuria: ex luxuria vero vt vicia oĩa:ſic impietas aduerſus deũ naſci᷑ · ¶ O ¶ Ceteri ani mãtes ꝓnis coꝛꝑibꝰ in humũ ſpectant qꝛ; ratõem ac ſapiẽtiaʒ nõ acceperũt :nobis aũt ſtatus rect* ſublimis vultꝰ ab artiſi ce deo datꝰ eſt · Spectare nos celũ deus voluit vtiq; nõ fruſtra. Naʒ ⁊ aues et ex mutis pene oĩa celũ vidẽt:ſed nobiſ pꝛo prie datũ eſt celũ rigidis ac ſtãtibꝰ intue ri vt religionẽ ibi queramꝰ . Vt deũ cuiꝰ illa ſedes eſt: quoniã oculis nõ poſſumꝰ 1 animo cõtẽplemur · hoĩem igit᷑ ex hũo ſubleuatũ ad cõtemplatõem ſui artificis deꝰ erexit: quod optime ĩgenioſus poeta Ouidiꝰ ſignificauit: ꝓnaqʒ ſpectẽt aĩalia cetera terꝛã. Os homĩ ſublime tedit celũ qʒ videre iuſſit· ⁊ eꝛectos ad ſideꝛa tolleꝛe vultus· hũc vtiq; antropon greci appel lauerũt ꝙ ſurſũ ſpectet · Ipſi eꝛgo ſibi re nũciãt: ſeq; hoĩm noĩe abdicant qui non ſurſuʒ aſpiciũt ſed deoꝛſũ· Eſt aũt pꝛauiſ ſimũ cũ ratio coꝛporis recta ſit qꝗð eſt tẽ pale:ipſũ vero aĩm qui ſit eternꝰ humilẽ fieri: cũ figura et ſtatꝰ nibil aliud ſignifi cãt:niſi mẽteʒ hoĩs eo ſpectare opoꝛtere quo vultũ ⁊ aĩm tam rectũ eſſe debe e qʒ coꝛpꝰ:vt id ⁊ cui do minari debet inntet verũ hoĩes ⁊ noĩs ſui ⁊ rõnis obliti: ocu los ſuos ab alt o denciũt ſoloq; deſigũt: ac timẽt opera digitorũ ſuoruʒ quaſi ue ro quicqᷓʒ eſſe poſſit artiſice ſuo maius: H¶ Naã oĩno fingẽdaꝛũ ſimilitudinũ ratio idcirco ab hoĩbus inuenta ẽ:vt poſ ſit eorũ memoria retineri qui vel moꝛte ſubtracti vel abſẽtia fuerãt ſeꝑati · ¶ imiditas ĩ ſapiẽte eẽ nõ debz · ¶ R OQuid igit᷑ ꝓfuit te vidiſſe veritatẽ quã nec defẽſurꝰ eſſes nec ſecuturꝰ · Sʒ liben ter etiã erꝛant hi qꝗ̃ erꝛare ſe ſẽtiũt:quãto magis vulgꝰidoctũ oõpiſĩanibz gau det: animiiq; puerilibʒ ſpectat oĩa : o ble ctat᷑ friuolis: ⁊ ſpecie ſimulacrorũ capit᷑ nec põderare ſecũ vnãquãq; rem poteſt vt ĩtelligat nihil colẽdũ eẽ qð oclis mor talibʒ cernit᷑: qꝛ moꝛtale ſit neceſſe ẽ ¶S Inpugnate ſũt a pꝛudẽtioubʒ falſe re ligiones q; ſẽtiebãt eẽ falſas: ſʒ nõ ẽ ĩdu cta vera: qꝛ qlis aut vbi eẽt ignoꝛabant: itaqʒ ſic habuerũt q̃ſi nulla eſſet oĩno:qꝛ veram nõ poterãt ĩuenire·⁊ eo mõ ĩcide rũt in enoꝛẽ multo maioꝛeʒ qʒ illi qꝗᷣ falſã tenebãt: ⁊ qm̃ faciliꝰ eſt iudicare de alie nis q; de ſuis:dũ alioꝛũ pᷣcipitiũ viderẽt nõ ꝓſpexerũt q; añ pedes ſuos eſſet. 4 Stultioꝛes aũt illos qui nullã qᷓ; qͥ alſaʒ religionẽ ſuſcipiũt dico: qm̃ ve nia cõcedi põt ĩpitis ⁊ ꝗ ſe ſapiẽtes eſſe non fateant᷑: his vero nõ poteſt qui ſaꝑiẽtiaʒ ꝓfeſſi ſtul ticiã potius exhibent. . Eaiſi u ĩtelligere eſt qdez ſapiẽtie ſʒ hu mane vltra gradũ hũc ab homine ꝓcedi nõ põt · Verù aũt ſeire diuine ſapiẽtie ẽ. homo aũt ꝑ ſeipᷣm ꝑuenire ad hãc ſciẽtiã nõ poteſt niſi doceatnr a deo · płi quod — — — — — — ni ſummuz fuit humãe ſapiẽtie aſſecuti ſũt vt ĩte lligerẽt quid nõ ſit:illud aſſequi ne q̃uerũt vt dicerẽt quid ſit · Nota Cicero nis vox ẽ. Vtinã tã — ĩueĩre poſ ſem q; falſa cõuĩcere · ¶ Que igi ĩſania eſt ab biſ aliquã ſꝑare tutelã que tueri ſe metip̃a nõ poſſũty ꝗqᷓ ꝑuerſitas ad eoruzʒ pᷣſidia decurreꝛe que ipᷣa cũ violãt muta ſunt. ¶ &(õ placebat ꝑſio: ꝙ aurea vaſa tẽplis ĩferant᷑:ſuꝑuacuũ putãti eſſe ĩter religiones quod nõ ſãctitatis ſʒ aua ricie ſit ĩſtrumẽtũ · Nla em̃ ſatius eſt deo quẽ recte colas inferre ꝓ munere cõpoſi tũ ius faſq; animi ſãctoſqʒ receſſus mẽ tis ⁊ incoctũ generoſo pectus honeſto. Senũ ſtultiaã Seneca deridʒ · Nõ inquit bis ꝑpueri ſumꝰ vt uulgo dicit᷑ ſed ſemꝑ·. B¶ Quãto igit᷑ reciꝰeſt omiſſis imẽ ſibilibꝰ ⁊1 vanis: oculos eo tẽdẽ vbi ſedes vbi habitatõ eſt dei veri:qui terꝛã ſtabili firmitate ſuſpẽdit: qui celũ diſtixit aſtrii fulgẽtibꝰ:qui ſoleʒ rebʒ humanis clariſſi — — 2 — „ . mũ ac ſingularẽ lumẽ ĩ argumẽtum ſue vnice maieſtatis accẽdit: terris auteʒ ma ria circũfudit:flumĩa ſẽpitemo lapſu flu ere pcepit · kuſſit et extẽdi cãpoſ ſubſide re valleſ: frõde tegi ſiuas lapidoſos ſur gene motes. Que vtiqʒ; omĩa nõ fupiter ecit qui ante ãnos mille ſeptĩgẽtos na tꝰ eſt: ſed ille opifex rerũ mũdi melioris origo qui vocat᷑ deꝰ:cuiꝰ pnᷣcipiũ quůdo nõ põt cõpꝛehẽdi ne queri quide m debz Satis eſt hbomĩ ad plenã ꝑfectãqʒ pꝛudẽ tiaʒ ſi deũ ĩtelligat: cuiꝰ ĩtelligẽtie vis et ſũma hec eſt vt ſuſpiciat ⁊ honorificʒ cõ munẽ ꝑntẽ generis hũani ⁊ rerũ mirabi liũ fabricatoꝛẽ. Vnde qdã hebetiſ obtuſi qʒ coꝛdis elemẽta que ⁊ facta ſũt ⁊ carẽt ſenſu tanq; deos adoꝛãt: nec vnq; intelli Pere querũt quãto maioꝛ quãtoqʒ mira ilioꝛ ſit qui illa fecit ex nibio: que cum videãt diuinis legibꝰ obſequentia: cmo dis atqʒ vſibʒz homĩs ꝑpetua neceſſitate famulari: tñ illa deos exiſumãt eſſe ĩgra ti aduerſus beneficia diuĩa qui deo ⁊ pa tri ĩdulgẽtiſſimo ſua ſibi oꝑa pᷣtulerunt ¶ ¶¶ Eneſt ſideribʒ ratio ad ꝑagẽdos meat? ſuos apta: ſed dei eſt eẽ illa ratõ 4 fecit ⁊ regit oĩa nõ ori ſiderum que mouent᷑ · Nã ſi ſtare ſoleʒ voluiſſet 1 ꝑpe tuꝰ vtiqʒ dies eſſet · Itẽ ſi motꝰ aſtra non J- habeꝛẽt quis dubitat ſempiternã noctez futurã fuiſſe g ſed vt diei ac noctis vices eſſent moueri illa voluit: tam uarie mo ueri vt nõ mõ lucis atzʒ tenebꝛarũ mutue viciſſitudines fierẽt: quibʒ laboris ⁊ qui etis alterna ſpacia cõſtarent: ſed etiaʒ fri goris caloris:vt diuerſorũ tẽporũ vis ac poteſtas vel generãdis vel maturãdis frugibʒ cõueniret · Quam ſolertiã diuine poteſtatis I machindis itineribus aſtro rũ:qꝛ philoſophi nõ videbãt: aĩalia eſſe ſidera putauerũt tanq; pedibʒ et ſponte nõ diuina ratõne ꝓcederẽt · Cuꝛ autẽ illa excogitauerit deꝰ quis nõ intelligit g ſeʒ ne ſolis lumine decedẽte nimiũ ceca nox tetris atq; horꝛẽdis tenebris ĩgꝛaueſcerʒ noceretqʒ viuẽtibʒ· ITtaq; ⁊ celũ ſimul mi ra varietate diſtinxit: ⁊ tenebꝛas ipᷣas mł tis minutiſq; luminibꝰ tẽꝑauit· Quanto igit᷑ naſo pꝛudẽtius q illi qui ſ apientie ſtudere ſe putãt qui ſentit a deo lumina illa vt hoꝛroꝛẽ tenebꝛarũ depellerẽt inſti tuta:in bis verſibus · Tot numero taliq; deꝰ ſimulacra figura Impoſuit celo ꝑqʒ; atras ſparſa tenebꝛas. Claꝛa pꝛuinoſe iuſ ſit dare lumĩa nocti · Oð ſi fieri nõ poteſt ut ſtelle dü ſint ergo ne ſol quidẽ ac lũa dii eſſe poſſũt: qm̃ a lumĩbʒ aſtrorũ non rõne differũt ſed magnitudĩe: ꝙ ſi hi di nõ ſunt ergo ne celũ quideʒ ĩ quo illa oia cõtinẽt᷑ · ¶ D ¶ Sp argumẽta ex flo pe tita ineptos ⁊ abſurdos exitꝰhabent. ¶ Stoici ñ tm̃ veritate ſj etiã vᷣbis ſuis reuincunt᷑· ¶ Sieut domꝰ in vſum habi tãdi facta ꝑſe nihil ſentit:dñoqʒ ſubiecta eſt q eam fecit aut ĩcolit:ita mundus ꝑ ſe nibil ſentiẽs factori deo ſi ubiacet qui euz in vſum ſuum fecit. ¶ ᷓ ¶ Tãta boĩnes imaginuʒ cupiditas tenet vt iam viliora ducãtur iulla que uera ſunt:auro ſq; et gẽ mis et eboꝛe delectant᷑. Hoꝛũ puleritudo ac nitoꝛ ꝑſtringit oculos: nec ullam reli gionẽ putant vbicunq;ʒ illa nõ fulſerint taq; ſub obtentu deorum auaricia et cupiditas colitur · ¶ Tãta ẽ auto ritas vetuſtatis ut inquireꝛe in eã ſcelus eſſe dicatur · Ttaqʒ credit᷑ ei paſſim tanqᷓ; „ . „ „ „ P „ cognite ueritati.· ¶ &Q ¶ Maioꝛes noſtri etiã nulla ratõne religionis reddita credi derũt: ⁊ eis quidem nulla ratõe reddita ratõnis eſt credere· Nam ſi credis cur —„„ — N R J. ergo ratõnem requiris ꝗᷓ poteſt efſiceꝛe ne cꝛedas . Sin rõnem requiris ⁊ queren daʒz putas ergo nõ credis . Ideo em̃ qris vt eam ſequaris cũ ĩueneris · (HM Ro mul“ vrbem cõditurꝰ paſtoꝛes ĩter quos adoleuerat cõuocauit · Cũq; is numerꝰ cõdẽde vrbi parũ idoneꝰ videret᷑ cõſtitu it aſplum: eo paſſim cõfugerũt ex finiti mis locis peſſimi quiq; ſine vllo cõdicio nis diſcrimĩe : ita cõflauit ex his omĩbus populũ:legitq; in ſenatuʒ eos qui etate oĩʒ anteibãt: ꝛ patres aꝑpellauit: quoꝛũ cõſilio oĩa gereret · De quo ſenatu Hoꝑ tiꝰ hec loquit᷑ · Buecina cogebat priſcos ad verba quirites. Centũ iũᷣli in prato ſe pe ſenatꝰ erat · Quria pᷣtexto nũc q̃ nitet alta ſenatu.Nellitoſ habuit ruſuica coꝛda patꝛeſ.Mi ſũt pꝛẽs quoruʒ decretis erudi ti ac prudẽtes viri deuotiſſime ſeruiant Tdq; verũ atq; ĩmutabile omnis poſteri tas iudicet: qð centũ pelliti ſenes eſſe ſta tutũ voluerũt:quoꝛũ autoritas tanti ha bebat᷑ a poſteris vt nemo duʒ viuerẽt ne qʒ ſũmꝰ neq; infimus illos affinitate di gnos iudicauit (X*4 Quare opoꝛtet in ea re m axime in qua vite ratõ verſat᷑ ſibi quẽq; cõfidere:ſuoqʒ iudicio ac ꝓpriiſ ſẽ adã ꝓpẽdendã verita ſibz niti ad znelſtg tem: q́;ᷓ credẽtẽ alienis erꝛoribꝰ decipi tã qʒ ipſi ũ ratõis expertẽ · Dedit oĩbꝰ deꝰ ꝓ virili poꝛtõe ſapiẽtiã:vt et ĩaudita ĩueſii gare poſſent · audita ꝑpendere · Nec qꝛ nos illi tẽporibꝰ anteceſſerũt: ſapientia quoq; anteceſſerũt:que ſi oĩbꝰ equaliter datur occupari ab antecedẽtibʒ nõ põt. Hlibabilis eſt tanq; lux ⁊ claritas ſolis: qnia vt ſol oculorũ ſic ſapiẽtia lumẽ eſt coꝛdis humani. Quaꝛe cũ ſapere id ẽ veri tatẽ querere oĩbꝰ ſit ĩnatũ: ſapiẽtiaʒ ſibi adimũit qui ſine vllo iudicio inuẽta maio rũ ꝓbãt: ⁊ ab aliis moꝛe pecudũ ducũtur Sʒz hoc fallit ꝙ maiorũ noĩe poſito ũ pu tãt fieri poſſe:vt aut ipſi plꝰ ſapiãt quia minoꝛes vocant᷑:aut ipſi deſipuerĩt quia maioꝛes nõiãt᷑· Quid ergo ĩpedit d ab ipſis ſumãꝰ exẽplũ:vt quõ illi qui falſa ĩ uenerãt poſteris tradiderũt:ſic nos qͥ ve rũ inuenimꝰ poſteris melioꝛa tradamus EK ¶ Multa pᷣterea poſſent ſimilia exem pla ꝓferri: ſed vereoꝛ ne ſi fuero ĩ ꝓpoſi tõe rerũ cõtrariarũ diutiꝰ immoꝛatꝰ:aut oblitus ppoliti eſſe e aut crimẽ lo quacitatis incurꝛã · ¶ L¶ Sicut mater ſine exẽplo genuit autoꝛẽ ſuũ: ſic ĩeffabi liter pater genuiſſe credẽdꝰeſt· Coeternꝰ de matre natus eſt qui añ iam fuit de pa tre qui aliquãdo nõ defuit · hoc fides ere dat ĩtelligẽtiã nõ requirat: ne aut nõ in uẽtum putet ĩcredibile :aut reꝑtũ nõ cre dat ſin gulare ¶ M¶ Nemo queꝛat ex qᷓ bꝰiſta mateꝛieſ tã magna tã mirifica oꝑa des fecerit · oĩa em̃ fecit ex nihilo· Nec au diẽdi ſũt poete qui aiũt chaos ĩ prĩcipio fuiſſe · id eſt cõfuſionẽ rerũ atʒ elemẽtoꝛũ poſtea vero deũ diremiſſe oẽm illã cõge riẽ: ſin guliſq; rebꝰ ex cõfuſo aceꝛuo ſeꝑa tis in oꝛdinẽq ʒ deſcriptis ĩſtruxiſſe mun dũ pariter ⁊ oꝛnaſſe:quibꝰ facile ẽ reſpõ dere poteſtatẽ dei nõ ĩtel ligẽtibꝰ quem credãt nihil efficere poſſe niſi ex materia ſubiacẽte ac ꝑata:ĩ quo erꝛoꝛe etiã phi fu erũt Et Cicero de natuꝛa deorũ diſputãſ ait. vt em̃ faber cũ quid edificaturꝰ ẽ nõ ipᷣe facit materiã ſed vtit᷑ ea que ſit ꝑata: ſic iſti pꝛiouidentie diuine materiã preſto eſſe opoꝛtuit: nõ quã ip̃e faceret ſʒ quaʒ haberet ꝑatã: ꝙ ſi materia nõ ẽ fcã a deo nec terꝛa quidẽ ⁊ aqua ⁊ aer ⁊ ignis a ðo factus ẽ. Nõ ẽ ĩquit ip̃ᷣe ꝓbabile materiã rerũ a deo factã · Sed mihi ecõtrario da rius vel maxime ꝓbabile videt᷑: nec tũñ te mere videt᷑ cogitanti plus eẽ aliqᷣd ĩ deo quẽ ꝓfecto ad ĩbecillitatẽ hoĩs redigit ci cero:cui nihil aliud qᷓ; opificiũ concedit Quo igitw᷑ ab hoĩe illa diuina vis differꝛet ſi vt homo ſie etiã deꝰ ope ĩdiget aliena⸗ Indiget aũt ſi nihil moliri poteſt niſi ab altero illa materia mĩſtret᷑: qdð ſi fit ĩper fecte vtiqʒ virtutis eſt: ⁊ erit iam poten tioꝛ iudicãdus materie inſtitutoꝛ:quo er o noĩe appellabit᷑ qui potẽtia deũ vĩcit iquideʒ maiꝰ eſt ꝓpria facere q́; aliẽa di ſponere.· Si aũt fieri nõ bot vt ſit poten tius deo qcq;:quẽ neceſſe eſt ꝑfecte eſſe virtutis· poteſtatis · ratõniſqʒ · Idẽ igituꝛ materie fi ctoꝛ ẽ: qᷓ ⁊ rerũ ex materia con ſtãtiũ: neqʒ em̃ deo nõ faciẽte ⁊ inuito eẽ aliquid aut potuit aut debuit:ſʒ ꝓbabile eſt inquit materiã rerũ ⁊ habeꝛe ⁊ hũiſſe vim et naturam ſuaʒ: quam vim potuit habere nullo dante g quam naturã nilo generante: ſi habuit vim ab aliquo eam — — — — — — — — — — A —— — —, — — — — — — — — ſumpſit:a quo autem ſumere niſi a deo ocue 5 ſi habuit naturaʒ que vtiqʒ a na ſcẽdo dicit᷑ nata ẽ:a quo aũt niſi a do po tuit ꝓcreari ?g Natura em̃ qua dicitiſ oꝛta eſſe oĩa:ſicõſiliũ nõ habet efficere nichil Hareſt n aũt generãdi ⁊ faciẽdi potẽs ẽ. habet ergo cõſiliũ et ꝓpterea deus ſit ne ceſſe eſt: nee alio noĩe appellai poteſt ea vis:in qua ĩeſt ⁊ ꝓuidẽtia excogitandi et ſolertia poteſtaſq; faciẽdi ( A¶ Meliꝰ igit᷑ ſeneca oĩm ſtoicorũ acutiſſimꝰ: q vi dit nihil aliud eſſe naturã q̃; deũ: ergo ĩ quit deũ nõ laudabimꝰ y cui naturalis ẽ virtꝰ:nec illã eſſe didicit ex ullo:iĩimo lau dabimꝰ: quis eĩ naturalis illi ſit ſibi illã dedit: qm̃ deꝰ ipſe natura eſt · Ineptiſſia eſt aùt de fabꝛo cõꝑatio. Nam deus facit ſibi ipſe materiã quia p oteſt:pꝓoſſe enim dei elt. Nã ſi nõ põt deꝰ nõ ißo mo facit ex eo quod ẽ:q; ꝑ moꝛtalitatẽ ĩbecillis ẽ: er ĩbeculitateʒ definite ac modice pote atio dens aũt facit ex eo quod non eſt: quia ꝑ eternitatẽ foꝛtis eſt:ꝑ foꝛtitudinẽ Poteſtaris ĩmẽſe:que fine ac modo caret ſicut vita factoris· Quid ergo miruʒ ſi fa cturus mũdũ deꝰ:prius materiã de q̃ fa ceret p̃ꝑauit:⁊ pᷣꝑpauit ex eo qð non erat qꝛ nephaſẽ deũ aliunde aliquid mutuari cũ ex ipſo vel in ipᷣo ſint oĩa · Materia eſt em̃ ex qua fit aliquid: om̃e aũt ex quo fit quia reopit opificis manũ deſtruit᷑ ⁊ ali ud eſſe ĩapit · Ergo qm̃ ſinẽ habuit mate ria: tñ cũ factuſ ẽ ex ea mũdꝰ⁊ initiũ quo qʒ habuit. Nã qð deſtruit᷑ edificatuʒ eſt: quod ſoluit᷑ alligatũ:qdð finit᷑ ĩceptũ. Si ergo ex cõmutatõe ac fine: materia colli git habuiſſe prĩcipiũ:a qꝰ alio fieri niſi a deo potnuit? Soluſ igit᷑ deuſẽ qui factus nõ eſt: idcirco deſtruere alia poteſt ip̃e deſtrui nõ põt · pꝑmanebit ſp ĩ eo qð fuit quia nõ ẽ aliũde generatꝰ nec oꝛtus: nec natiuitas eius ex aliq̃ re altera pẽdet q̃ il lũ mutata diſſoluat:ex ſeipᷣo ẽ ⁊ ideo tal eſt qualẽ ſe eẽ voluit · ĩpaſſibilis incõmu tabilisĩcoꝛruptus.beatꝰ.eternus· Tta qʒ diuma ꝓuidẽtia effectũ eẽ mũdũ vt tace am de trimegiſto qui hoc pᷣdicat:taceam de carmĩbus ſibillarũ q̃ idẽ nũciãt:taceã de ꝓphetis qui opus mundi opificium dei vno ſpũ ⁊ pari voce teſtant᷑: etiã ĩter vniuerſos pene pbᷣos cõuenit · Id em̃ pi tagorici · ſtoici · ꝑipatetici · qui ſů unt prici pales oĩm diſcipline · deniqʒ a Pmis illis ſeptẽ ſapiẽtibʒ a ſocꝛate vſqʒ ad platonẽ pro cõfeſſo ⁊ ĩdubitato habitũ ẽ: donee vnus multa poſt ſecula extitit delirꝰ epi curus:qui auderet negare id quod ẽ eui dentiſſimũ ſtudio ſcz inueniẽdi noua: vt noĩne ſuo cõſtitueret diſciplinã · Et quia nihil noui potuit reꝑire vt tñ diſſentire a ceteris videꝛet᷑ vetera voluit euertereĩ quo illũ circũlatrãtes philoſophi om̃es coarguerũt · Certius eſt igi᷑ mũduʒ pro uidẽtia inſtructũ qᷓ; materiã pꝛouidentia cõglobatã · Quare non opoꝛtuit putare idcirco mũdũ nõ eſſe diuina ꝓuidẽtia fa ctũ qꝛ materia eius diuina pꝛudẽtia facta nõ ſit:ſʒ qꝛ mũdus diuina ꝓuidẽtia ſit ef fectus etiã materiã eſſe factã diuinitus· Oredibiliꝰ eſt em̃ materiã potiuſ a deo fa ctã:qꝛ deus põt oĩa:q̃; mũduʒ a deo eẽ ñ factũ:qꝛ ſine mẽte · rõe · cõſilio nichil fieri põt · Ita deus fecit oĩa nec qcq; eẽ poteſt oĩno quod nõ originẽ a deo traxerit · (B Gt noluit deus hoĩem ĩducere ĩ hũc mũdũ niſi ꝑfectis oibꝰ: vt ſacte litere do cent hoĩem fuiſſe vltimũ dei opus:⁊ ſic ĩ ductũ eẽ in hũc mũdũ q̃ſi in domũ iã pꝛe ꝑatam ⁊ inſtructã · Illius em̃ cauſa facta ſũt oĩa · Idẽ etiã poete fatent᷑ · Ouidiꝰ ꝓfe cto iã mũdo ⁊ vniuerſis aĩalibʒ figuratiſ hec addidit.Sactius his anĩal mẽtiſq; ca pacius alte deeꝛat adhuc ⁊ quod domina ri in cetera poſſet natus hõ eſt a deo: ne phas exiſtimãdũ eſt ea ſcrutari que deus voluit eſſe celata. ¶ Q ¶ Quõ autez illa fecerit ne mẽte quið vident᷑ · Quia vt her mes ait moꝛtale ĩmoꝛtali tẽporale perpe tuo · coꝛruptibile incoꝛrupto ꝓpinquare nõ põt.id eſt · ꝓpius accedere ⁊ intelligẽ tia id ſubſequi: ⁊ ideo terꝛenũ adhue aĩal rerũ celeſtiũ ꝑſpectõem non capit:qꝛ coꝛ ꝑe quaſi cuſtodia ſeptũ tenet᷑: quo minꝰ ſoluto ac libero ſẽſu cernat omia · Sciat igitur q̃; inepte faciat qui res inenarra biles querit:hoc eſt em̃ modũ cõdicõnis ſue trãſgredi:nee intelligeꝛe quouſq; ho mini liceat accedere · Deniq; cũ aperiret homini veritatem deus: ea ſola ſcare noſ voluit que interfuit homĩ ſcire ad vitam cõſequẽdã. Que vᷣo ad curioſã ⁊ ꝓphanã cupiditatẽ ꝑtinebãt reticuit vt archana or⸗ Cij eſſent . Quid ergo queris que nec potes ſcire:nec ſi ſcias beatioꝛ fias ? ꝑfecta eſt in hoĩe ſapiẽtia ſi ⁊ deũ eẽ vnũ ⁊ ab iꝑſo facta eſſe vniueꝛſa cognoſcat ¶¶ o diumã mi di fabricaʒ de qua in aꝛchanis religioniſ ſãcte literiſ traditur nũc reuer tamur.Eecit igitur deus primũ celũ ⁊ in ſublime ſuſpẽdit: ꝙ eſlet ſedes ipſius dei cõditoris: deĩde terꝛã fũdauit ac ſbdidit celo: quã hõ cũ ceteris aĩaliũ generibus ĩicoleret: eam voluit hũoꝛe circùflui et ecõ tineri ¶ E ¶ Suũ vero habitaculũ diſtĩ xit claris lumibus ⁊ impleuit: ſole ſcʒ lu neqʒ oꝛbe fulgẽti:⁊ aſtrorũ micãtiũ ſplẽ dẽtibz ſignis adoꝛnauit · Tenebꝛas autez qð eſt his cõtrariũ cõſuituit ĩ terꝛa.Nihiil em̃ ꝑ ſe cõtinet lumĩs niſi accipiat a celo: in quo poſuit lucẽ ꝑhenneʒ ⁊ ſupos ⁊ vi tam ꝑpetuã: a ecõtra ĩ terra tenebꝛas 1 1 feros ⁊ moꝛtẽ · Tãtũ em̃ hec ab ilis ſupe rioribʒ diſtãt quantũ mala bonis ⁊ vicia virtutibʒ. ¶ E ¶ Ipſiꝰ quoq; terre bĩas partes cõtrarias ĩter ſeqʒ diuerſas cõſti tuit.oriẽtẽ ſeʒ occidẽtẽq;:ex ꝗbus oriẽs deo: qꝛ ipſe lumĩs fons ⁊ illuſtratoꝛ ẽ re rũ:i ꝙ oriri nos faciat ad vitã ſẽpiternã Occidẽs aũt cõturbate illi pꝛaueqʒ mẽti aſſcribit᷑ꝙ lumẽ abſcõdat: ꝙ tenebꝛaſ ſẽ per ĩducat: I ꝙ hoĩes faciat occidere atʒ iterire peccatis · Nã ſicut lux oriẽtis eſt: ĩ luce aũt vite ratio verſat᷑: ſic occidẽtis te nebꝛe ſüt: ĩ tenebris aũt moꝛs ⁊ interituſ cõtinet᷑. ¶ & ¶ Deide alteras ꝑtes eadẽ ratõe dimẽſus eſt meridiẽ ac ſeptẽtrionẽ que ptes illis duabꝰ ſocietate iunguntuꝛ Ga em̃ que eſt ſolis caloꝛe flagrãtioꝛ pro xima eſt ⁊ coherʒ oriẽti · At illa que frigo ribꝰ 1 ppetuo gelu toꝛpet: eiuſoẽ ẽ cuiuſ eyxytremꝰ occaſus. Nã ſicut cõtrarie ſũt lu mini tenebꝛenta frigꝰcalori · vt igit᷑ caloꝛ lumini ẽ pꝛoyimus ſic meridies oriẽti: vt frigꝰ tenebris ita plaga eſt ſeptẽtrionis ocæaſui· Quibꝰ ſingulis ꝑtibꝰ tẽpus ſuũ attribuit · Ver ſcʒ orienti ·eſtatẽ meridiãe u ge · occidẽtis autũnꝰ eſtſeptẽtrionis 5 bernꝰ. In his quoq; duabꝰ ꝑtibꝰ meri diana ⁊ ſeptẽtrionali figura vite ac mor tis continet᷑: qꝛ vita in caloꝛe eſt:moꝛſ in frigoꝛe Sicut aũt caloꝛ ex igne eſt ita fri gꝰex aqua:ſecũdũ haiũ paꝛtiũ dimẽſionꝰ? GS Diẽ quoʒ fecit ac no ctẽ que ſpacia oꝛbes tempoꝛim ꝑpetuos ae volubileß quos vocamꝰ annos alterna ꝑ vices ſu- ceſſione cõficiãt· dies queʒ pᷣmus oriens ſubminiſtꝛat dei ſit neceſſe eſt vt oĩa quc cũq; melioꝛa ſũt · Nox aũt quã occidens extremꝰ ĩducit eiuſ ſcʒ quẽ dei eſſe emulũ diximꝰEt q;uis ſtelle ĩnumerabiles mica re ac radiaꝛe videãt᷑:tñ qꝛ nõ plena et ſĩo lida lumĩa nec ealoris pᷣferũt quicq;: nec tenebꝛas multitudĩe ſua vincũt · Duo igi tur illa pricipalia ĩueniũtur: qᷓ diuerſã 2 cõtiariã ſibi habẽt Poteſtatẽ caloꝛ ⁊ hũoꝛ que mirabiliter deꝰ ad ſuſtẽtãda ⁊ gignẽ da oĩa excogitauit · Nã cũ virtꝰdei ſit ĩ ca loꝛe ⁊ igne:niſi ardoꝛẽ viʒ qʒ eiꝰ admixta humoris a figoris materia temperaſſet ꝛec naſci quicqᷓʒ nec coherere potuiſſet quin ſtatim cõf lagratõe ĩteriret quidq̃d eſſe cepiſſet ¶ ¶ Verũ aũt eſt ſimul ex vtroq; ꝑmixto caloꝛe ſcʒ ⁊ humoꝛe cũcta generari. Ig nis qᷣdeʒ ꝑmiſceri cum aqua nõ poteſt: qꝛ ſunt vtraq; inimica:⁊ ſi co minꝰ venerit alteꝛutrũ qð ſuꝑauerit con ſiciat alterũ neceſſe ẽ· Sʒ eoꝛũ ſbe ꝑpmiſce ri poſſũt.ſubſtãtia ignis caloꝛ ẽ:aq̃ hũõoꝛ: Becte igiẽ Ouidiꝰ. Quippe vbi tẽperiem ſũpſere humoꝛq; caloꝛq; Cõcipiũt: ⁊ ab his oriunt᷑ cũcta duobus.C ũqʒ ſit ignis aque pugnax vapoꝛ humidꝰ oĩs Res cre at ⁊ diſcoꝛs cõcoꝛdia fetibꝰ apta.Alteruʒ em̃ quaſi maſculinũ elemẽtũ eſt:alteꝛũ q̃ femĩnũ · alterũ actiuũ · alterũ patibile.Tcõ qʒ a veteribꝰ ĩſututũ ẽ vt ſacramẽto igs Taq̃ nuptiarũ federa ſãciãt᷑:ꝙ fetꝰ aĩan tium caloꝛe ⁊ hũoꝛe coꝛꝑent᷑ atʒ animent᷑ ad vitã. Qũ em̃ cõſtet oẽ aĩal ex aĩa et coꝛ ꝑe: materia corꝑis in humore eſt: aĩe ĩ ca lore · & ex auiũ fetibꝰ dat᷑ ſcire quos cꝛaſ ſi humoris plenos miſi opifex calor foue rit: nec bumor põt corꝑari nec corpꝰ aĩja ri. ¶ K (Exulibʒ quoq; ignis et aq̃ ĩteꝛ dici ſolebat:adhuc eĩ videbat᷑ nephas qʒ uis malos tñ hoĩes ſuꝑplicio capitiſ affi cere · Interdicto igi vſu earũ rerũ qbus vita hoĩs cõſtat ꝑinde habebat᷑ acſi eſſet qui eam ſententiam exceperat moꝛte m ctatus · Adeo iſta duo elementa prima ſunt habita: vt nec oꝛtum hominis nec vitam ſine his crediderint poſſe conſtaꝛꝛ horum alterum nobiſ cõmune cũ ceterii anialibus eſt: alterũ ſoli homini datum. Nos em̃ quoniã celeſte atʒ ĩ mortale ani mal ſumꝰ igne vtimur:qui nobis ĩ argu mẽtũ ĩmoꝛtalitatis eſt datꝰ: qm̃ ignis e celo eſt cuiꝰ natura qꝛ mobilis ẽ ⁊ ſurſũ nitit᷑: vite cõtinet ratõem · Cetera veꝛo aĩ malia qm tota ſũt moꝛtalia tantũmõ aq̃ᷓ vtunt᷑ quod eſt elemẽtũ coꝑale atq;ʒ ter renũ: cuiꝰ natura quia mobilis eſt ac de oꝛſũ vergẽs figurã moꝛtis oſtẽdit · Ideo pecudes neq; in celũ ſuſpiciunt neq; reli giones ſentiũt: quoniã ab his ignis vſꝰ alienꝰ eſt · Vnde aũt vel quõ deꝰ hec duo pricipalia ignẽ ⁊ aquã vel accẽderit vel a eent⸗ ſolus ſceire põt qͥ fecit · E ¶ Oõſũmato igit᷑ mũdo aĩalia varü ge neris diſſil ibus foꝛmis ⁊ magna ⁊ mĩora vt fierẽt imperauit: ⁊ facta ſũt bina · id ẽ diuerſi ſexꝰ ſingula:ex quorũ fetibꝰ ⁊ aer terꝛa ⁊ maria cõpleta ſunt · Deditqʒ his oĩbus generatĩ deus alimẽta de terꝛa vt vſui eſie homĩ poſſent · Alia nimirũ ad ci bos:alia vero ad veſtimẽtũ · que aũt ma gnarũ ſũt viriuʒ vt ĩ excolẽda terꝛa iuua rent: vnde dicta ſũt iumẽta· Ita rebꝰ om nibꝰ mirabili deſcriptõe cõpoſitiſ regnũ ſibi eternũ parare cõſtituit: ⁊ ĩnumerabi les aĩas ꝓcreare qbus ĩmoꝛtalitatẽ darʒ ¶ B ¶ Tic fecit ipe ſibi ſimulacrũ ſẽſibile atq; ſerelligeg. ẽ. ad imaginis ſue for mã: quo nihil põt eẽ ꝑfectiꝰ. hoĩem figu rauit ex limo terre · Vñ hõ nũcupatꝰ eſt ſit factꝰ ex hummo veniq; plato hũanaʒ; oꝛmã theoidẽ eſſe ait: ſibilla q̃ dicit · ho mo eſt imago mea rõnem rectam habẽs De hac hoĩs fictõe poete quoʒ q;3uis cor rupte:tñ nõ aliter tradiderũt · Nã hoĩeʒ ex luto a ꝓmetheo factũ eſſe dixerũt: res eos nõ fefellit ſed nomẽ artificiſ· Qeteꝛũ fictio veri ac viui hoĩs e limo dei eſt: qð hermes quoq;ʒ tradidit q̃ nõ tm̃ hoĩeʒ ad imaginẽ dei fictũ eſſe dixit a deo · ſzʒ etiaʒ illud explanare tentauit: qᷓ; ſubtili rõne ſingula queq; in coꝛꝑe hoĩs membꝛa foꝛ mauerit: cũ eoꝛũ nihil ſit qd nõ tãtũdem ad vſus neceſſitatẽ quãtũ ad pulcritudi nẽ valeat:deꝰ igit᷑ rer uʒ oĩm machinatoꝛ fecit hoĩeʒ:quod Cicero q̃ʒuis expers ce leſuũ lrãrũ:vidit tñ:qui libꝛo de legibuſ primo boc idẽ tradidit: qd ꝓphete · cuiuſ verba ſüt · nĩal hoc ꝓuidũ · ſagax · multi plex. acutũ · memoꝛ plenũ ratõis ⁊ conſi Ciij. lii quẽ vocamꝰ hoĩem: p̃dlara quadã con ditione gene ratũ eſſe a ſupᷣmo deo ſolũ Eſt em̃ ex tot aĩantiũ generibʒ atq; natu ris ꝑticeps ratõis ⁊ cogitatõis : cũ ceteꝛa ſint oĩa exptia· Vides ne hominẽ qʒuiſ 16 ge a veritatis noticia remotũ:tn quomia imaginẽ ſapiẽtie tuebat᷑ ĩtellexiſſe ñ niſ àa deo hoĩem potuiſſe generari · Sʒ tñ di uinis opus ẽ teſtimoniis ne minꝰ hũana ſufficiãt· ſibilla hominẽ dei opus eẽ teſta tur. Solus ẽ inq̃t deus cõditoꝛ nulliꝰ im perio ſi ubiacẽs· ipſe aũt ⁊ finẽ foꝛme ſoli dauit ⁊ ip̃e omni hoĩ naturaʒ miſcuit ge neratõis vite deus · ergo veri patris of fico functꝰ eſt. Tpᷣe coꝛpꝰeffinyit tpᷣe ani mã qua ſpiramus infudit · illuſ eſt totũ quod ſumꝰ: quõ id effecerit ſi nos opor teret ſcire docuiſſet: ſicut docuit ceteꝛa qᷓ cognitõem nobis 2 Pſtini erroris et veri lumĩs attulerũt (CWenital a nes ſolz variis ᷣmoĩbꝰ diſſipata coꝛrũpi Eactũ eẽ diluuiũ ad ꝑdẽdã tollẽdaʒq;ʒ ex oꝛbe terraq; maliciã cõſtat inter omẽ/ G ¶ Oia enĩ tribus temporibʒ conti neri neceſſe ẽ pᷣterito · p̃ſenti · ⁊ futuro: p̃ teriti eſt origo · p̃ſentis ſubſtãtia · futuri diſſolutio:que oĩa in ſingulis hoĩbus ap parent· Incipimus em̃ cù naſcimur: et ſu mus cũ viuimꝰ: ⁊ deſmimꝰ cũ interimuſ E¶ Vnde etiã tres parcas eſſe volue rũt poete · vnã que vitaʒ homĩbꝰ oꝛdinat alterã que cõtexat · terciã que rũpat ac ſi niat: que in hoc verſiculo cõtinẽtur· Olo to colũ baiolat lacheſis trahit antro poſ occat · in toto aũt geneꝛe hommũ qꝛ i tẽpus pᷣſens apparet · ex eo tñ ⁊ pᷣteritũ id eſt. origo colligit᷑ ⁊ futurũ · id ẽ· diſſo lutio· Nã qm eſt apparet aliquãdo cepiſ ſe . Eſſe em̃ nulla res ſine exoꝛdio poteſt: quia cepit apparet qñq; deſiturum · ¶ OQz faule ẽ redarguere mendacia. ¶ Cũ ergo marẽ primũ ad ſimilitudinẽ ſuã finxiſſet deus:tũ etiam feĩnam confi urauit ad ipſiꝰ hoĩs effigiẽ: vt duo ĩter e ꝑmir᷑ti ſexus ꝓpagare ſobolẽ poſſent om̃eʒ terrã multitudine opplere · kIn ip ſius aũt hoĩs fictõne illarũ duarũ mate riarũ: quas ĩter ſe diximꝰ eſſe contrarias ignis ⁊ aque cõcluſit ꝑfecitq; ratõnem· ficto em̃ coꝛꝑe ſpirauit ei animã de vitali fonte ſpũs ſui qͥ eſt ꝑenniſ vt ipſiꝰ mũdi — Cij. ex cõtrariis cõſtantis elementis ſimilitu dinẽ gereret · Cõſtat em̃ ex aĩa et coꝛꝑe· id ẽ· qñ ex celo ⁊ terra:qmq̃dẽ aĩa qua vi uimꝰ velut a celo orit᷑ a deo:coꝛpꝰ e terꝛa cuiꝰ e limo diximꝰ eſſe foꝛmatũ:· ¶ H Empedocles quattuoꝛ elemẽta conſti tit.ignẽ aerẽ aquã ⁊ terꝛã: foꝛtaſſe Tri megiſtũ ſecutꝰ qui nrã coꝛꝑa ex his quat tuoꝛ elemẽtis cõſtituta eẽ diyit a deo · ha bere nãq;ʒ ĩ ſe aliqd ignis·aliqd aerisg · ali q̃d aq· aliqd terꝛe:·⁊ neq; ignẽ neq; aeꝛeʒ eſſe neq; aquã neq; terrã· Que qᷣdẽ falſa nõ ſũt.nã terꝛe ratio in carne ẽ· hũoris ĩ in ſãguine. aeris ĩ ſpũ· ignis in calore vi tali· Sʒ neqʒ ſãguis a coꝛꝑe ſecerni poſſit ſicut hũor a terra:neqʒ caloꝛ vitalil a ſpi ritu ſicut ignis ab aere · Neo rerum oim duo ſola repiunt᷑ elementa quorũ oĩs ra tio in noſtri coꝛꝑis fictõe cõcluſa ẽ.Ex re bus ergo diüſis ac repugnãtibꝰ hõ factꝰ ẽ: ſieut ipᷣe mũdꝰ ex luce ⁊ tenebris ex vi ta ⁊ morte:que duo inter ſe pugnare in hole pᷣcepit: vt ſi anĩa ſuꝑauerit q̃ ori᷑ ex deo ſit im oꝛtalis ⁊ in ꝑpetua luce verſet Si aũt coꝛpꝰ vicerit aiaʒ dicioniq; ſue ſbᷣ iecerit ſit in tenebris ſẽpiterniſ ⁊ ĩ moꝛte cuiꝰnõ ea vis ẽ vt iniuſtas aĩas extiguat oĩnd ſʒ vt puniat ĩ eternũ . ¶ (Gã pe nã ſecũdã moꝛtẽ noĩamꝰ q̃ẽ ipᷣa ꝑpetua ſicut ⁊ ipᷣ̃a ĩmo:talitas. Drimã ſic diffini mꝰ. Mors ẽ nature aiantiũ diſſolutio· vl ita· Morſ eſt corꝑis aĩeq; ſeductio.Secũ dã vero ſic.· Moꝛs eſt eterni doloris ppeſ ſio.vel ita.Mors ẽ aĩarũ ꝓ meritis ad et na fupplicia dãnatio· He mutas pecudeſ nõ attingit:quaꝛũ aĩe nõ ex deo cõſtãtes ſed ex cõmũi aere moꝛte ſoluũtur In hac igit᷑ ſocietate celi atq; terre quorũ effigi es exp̃ſſa eſt in hoĩe ſuꝑiorẽ partẽ tenẽt ea q̃ᷓ ſũt dei aĩa ſcqʒ q̃ dmium coꝛꝑiſhabet inferiorẽ ea ꝗᷓ fũt diaboli coꝛpꝰ vtiq; qʒ qꝛ terrenũ ẽ aĩe debʒ eſſe ſubiectũ ſiẽ cra celo · Eſt em̃ terra q̃ſi vaſculũ quo tanq̃ʒ domicilio tẽꝑali ſpũs hic celeſtis vtatur · Vtriuſq; officia ſunt vt hoc qð eſt ex ce lo ⁊ deo ĩperet · lud vero quod ex terra ⁊ diabolo ſeruiat:qð qᷣdẽ nõ fugit hoĩeʒ: neqʒ Saluſtiũ qui ait: Sed noſtra omnis vis i aĩo coꝛꝑe ſita eſt·animi ĩperio:cor pis ſeruitio magis vtimur Recte ſi ita vi xiſſet vt locutꝰ eſt · Oſi aĩa ignis eſt in ce lũ debet eniti ſicut ignis:nec extĩguatur hoe eſt ad ĩmoꝛtalitatẽ que in celo eſt· nã ſicut ardere ac viuere nõ põt ignis niſi aliqᷓ pĩgui materia teneat᷑ ĩ q̃ habeat ali ñtũ:ſic aĩe materia ⁊ cibꝰ ſola eſt iuſticia qua tenet᷑ ad vitam RQ¶ Boſt hec de us hoĩem qua expoſui ratõe generatum poſuit ĩ ꝑadiſo · id ẽ · in oꝛto fecũdiſſimo ameniſſĩo:quẽ in partibʒ orientis ex oi genere ligni arboruq; cõſeruit · vt ex ea rũ variis fructibꝰ aleret᷑ experſqʒ omniũ laborũ deo patri ſũma deuotõne ſeruirʒ Tũ dedit ei mãdata qᷓ ſi obſeruaſſet ĩmoꝛ talis maneret:ſin trãſcẽdiſſet morte affi cẽt · Id aũt pᷣceptũ fuit:vt ex arboꝛe vna que fuit in medio ꝑadiſi nõ guſtaret: ĩ q poſuerat intelligẽtiã boni ⁊ mali.Tũ cri minator ille ĩuidẽs operibꝰdei om̃s falla cias ⁊ calliditates ſuaſ ad dcipiẽdũ hoĩez intẽdit vt ei adimeret ĩ moꝛtalitatẽ:et pri mo mulierẽ illexit dolo vt vetitũ cibum ſumeret: ⁊ per eã ipſi quoʒ hoĩ perſuaſit vt trãſcẽderet dei legẽ · NPercepta igitur ſcientia boni et mali ꝓꝑudere eum nudita tis ſue cepit: abſcõditq; ſe a facie dei qð antea nõ ſolebat · Tum deus ſententia ĩ Peccatores data eiecit hominem de para diſo: vt victum ſibi labore conquireret: ipſũq; paradiſum igni circumfallauit ne homo poſſet accedere donec ſummuz iu dicium faciat in terra:⁊ iuſtos viros cul tores ſuos in eundem locum reuocʒ moꝛ te ſublata: ſicut ſacre voces docent 1 Si billa eritrea cum dicit · Qui autem deum honorant verum eternam vitam heredi tabunt perpetuo ſeculo ipſi habitantes paradiſum ſimul ameniſſimum ortum · Verum hec quoniam extrema ſunt in ex trema operis eius parte tractabimus: Nunc ea que prima ſunt explicemus· Moꝛs itaqʒ ſecuta eſt hominem ſecundũ dei ſententiam: quod etiaʒ Sibilla in car mine ſuo docet dicenſ. hominem plaſma tum dei manibus: quem et iam ſeduxit ſerpens doloſe in fatum mortiſ aſcẽdeꝛe notionemq; accipere boni et mali. ¶ L ¶ Deus autẽ poſtea cum videret orbez terre malicia ⁊ ſceleribꝰ oppletũ ſtatuit bumanũ genus diluuio ꝑdere:ſed tñ ad multitudinẽ repandã delegit unũ qð coꝛ ruptis oĩbꝰ ſingulare iuſucie ſupererat exemplũ hie cũ · de · eſſet annoꝛuʒ fabꝛica uit archã ſicut pᷣceꝑat ei deuſ. In qua e cũ cõiuge ac tribuf filiis totidẽqʒ nuribꝰ reſeruatus ẽ· cũ aqua vniuerſos montes altiſſimos opꝑpuiſſet · deĩde oꝛbe ſiccato exe cratus ĩiuſticiã pꝛioꝛis ſeculi deus:ne rur ſus lõgitudo vite cauſa eſſet exco gitãdo rum maloꝛũ paulatĩ ꝑ ſingulas ꝓgenies diminuit hoĩs etatẽ atʒ in centũ ⁊ vigin ti annis metã coll ocauit quã tranſgredi ñ liceret · Nle vero cũ egreſſus eſſet ex ar cha ſicut ſancte lr̃e docent terrã ſtudioſe coluit:ac vineã ſua manu ſeruit · ¶ X ¶ Vnde arguunt᷑ qui autoꝛẽ vini liberũ putant · Clle enĩ nõ mõ liberũ: ſed etiã ſa turnuzʒ atz vꝛanũ multis añceſſit etatibꝰ Qua ex vinea cũ pꝛimũ fructũ ceꝑiſſet le tus factus bibit vſq; ad ebnetatẽ: iacuit q; nudus: qdð cũ vidiſſet vnus ex liberis cui nomẽ fuit OCham nõ teyit patris nu ditatẽ ſed egreſſus etiã fratribꝰ ĩdicauit It illi ſũpto palio ĩtrauerũt auerſis vulł tibus patrẽq; texerũt · Que facta cũ reco gnouiſſet pater abdicauit atʒ expulit fi 4 Kt ille ꝓfugus ĩ eius terre ꝑp hũ. (B te cõſedit qᷓ̃ nunc arabia noĩat᷑ · Caqʒ ter ra de eius noĩe Chanaã dicta ẽ ⁊ xoſteri eius chananei.Mec fuit pa gens qᷓ deuʒ ignoꝛauit:qm̃ pãcepſ eiꝰ ⁊ cõditoꝛ cultũ dei a patre nõ accepit maledictus ab eo. Ttaq; ignoꝛantiã diuĩtatis minoꝛbꝰ ſuiſ reliquit · Ab hac gẽte ꝓximi quiq; populi multitudiĩe ĩcreſcẽte fluxerũt. Ipſius au tẽ patris poſteri hebꝛei dici penes quoſ religio dei reſedit: ſed ab his poſtea mul tiplicato in ĩmenſum numero:cũ eos an guſue locoꝛũ ſuoꝛũ caꝑe nõ poſſent: tuʒ adoleſcẽtes vel miſſi a parẽtibus vel ſua ſpõte cũ rerũ penuria cogeret: ꝓfugi ad ꝗqᷓrendas ſibi nouas ſedes huc atʒ illuc di ſꝑſi omẽs ĩſulas ⁊ oꝛbẽ totuʒ repleuerũt T a ſtirpe ſancte radicis auulſi nouos ſi bi moꝛes atq; ĩſtituta ꝓ arbitrio cõdide runt:ſed oĩm pꝛimi qui egiptuʒ occupa uerãt celeſuia ſuſpicere atz adoꝛare cepe runt ¶ ¶ ¶ Et qꝛ domicilis nõ tegebã tur ꝓpter aeris qualitatẽ: nec vlis in ea regione nubibꝰ ſubtexit᷑ celũ:curſuſ ſide rum ⁊ defectꝰ notauerunt:dũ ea ſepe ve nerãtes curioſius ac liberiꝰ ĩtuerent᷑ · po ſtea deinde poꝛtẽtificas aĩalium figuras Cii quas colerẽt cõmentati ſũt quibuſdaʒ ꝓ digiis ĩducti · ¶ D¶ Ceteri aũt qui per terrã diſperſi fuerũt admirãtes elemẽta mundi:his ſacrificia in aꝑto celebꝛabant ſic aberꝛantes a noticia dei gentes eſſe ee perũt ¶ & ¶ Qum ergo numerus hoĩm cepiſſet ĩcreſcere ꝓuidens deꝰ ne fraudi bus ſuis diabolꝰ cui ab initio ðᷣderat ter re pt ãtẽ vel coꝛrũperet vel diſꝑderet ho mines:qð in exoꝛdio rerum fecerat:miſit angeloſ ad tutelã cultũq;ʒ generis huma ni:quoꝛũ vnũ ſolũqʒ ẽ officiũ ſeruire nu tibus dei:mec oĩo quicqᷓ; niſi iuſſa facere · Sic em̃ mundũ regi a deo dicimus vta re ctoꝛe ꝓuinciam. Quiꝰ apparitoꝛes nemo ſocios eſſe ĩ regenda ꝓuincia dixerit:qm uis il loꝛũ mĩſterio res gerant᷑ ⁊ hi tamẽ pñt aliquid p̃ter iuſſa rectoꝛis ꝑ ipſiꝰ ig noꝛantiã ꝗᷓ eſt cõdicionis hũane · Ttlle aũt pꝛeſes mũdi a rectoꝛ vuiuerſi qui ſcit om nia cuius diuis oculis nihil ſeptũ ẽ:ſoluſ habet rerũ omniũ cũ flio ptãtem: nec ẽ in angeli s quicq; niſi parẽdi neceſſitas. ftaqʒ nullum ſibi honoꝛẽ tribui volunt: quoꝛũ honoꝛ oĩs ĩ deo eſt.· ¶ E ¶ Demo nes aũt qui deſierũt a dei miſterio quia ſunt verit atis inimici ⁊ ̃uaricatoꝛes dei nomẽ ſibi ⁊ cultũ deoꝛũ vendicare conã tur:nõ quo vlluʒ honoꝛẽ deſiderẽt quis enĩ ꝑditis honoꝛ ẽ g) nec vt deo noceant cui noceri non poteſt ſed hoĩbus:quos nitunt᷑ a cultu ⁊ noticia vere maieſtatis auertere:ne immoꝛtalitatẽ poſſent adipi ſci quam ipſi ſua nequicia perdiderunt · Offundũt itaq; tenebꝛas:⁊ veritatem ca ligine obducunt:ne dominum ne patrez ſuum norint · In oꝛaculis autẽ vel maxĩe fallunt quoꝛuʒ pꝛeſtigias pꝛophani a ve ritate intelligere non poſſũt. Tdeoqʒ ab illis attribui putant inpert⸗ ⁊ victoꝛi as · ⁊ opes:⁊ euentus pꝛoſperos rerum · deniqʒ ipſorum nutu ſepe rempublicam periculis imminentibus liberãt. Que pe ricula ⁊ reſponſis denunciãt ⁊ ſacrificiis lacati auertũt.ſed omĩa iſta fallacie ſũt Ri cũ diſpoſitões dei p̃ſentiant quippe cum miſtri eiꝰ fuerũt:interponunt ſe in his rebus vt quecunq; a deo facta ſunt vel fiunt ipſi potiſſimum facere aut feciſ ſe videantur · ᷑ta ſibi apud homines qui eos neſciũt autoꝛitatẽ ac timorẽ pariũt · „ j. 8 ⸗7 „- uig E Der eos aũt inuenta ſunt Fruſpici . na auguratio ⁊ ipſa que dicunt᷑ oꝛacula ⁊ nigromãtia ⁊ ars magica: ⁊ qdqᷣd p̃ter ea maloꝛuʒ exercent hoĩes vel palam vel occulte q̃ omĩa ꝑ ſe falſa ſunt vt Sibilla eritrea teſtat᷑. Erꝛabilia ſunt omĩa quecũ qʒ inſipiẽtes hoĩes ſcrutant᷑ quotidie · hi poꝛro vagi ſpiritus vt turbent omnia erꝛoꝛes humanis pectoꝛibꝰ effundant: ſe runt ac miſcent falſa cũ veris: ⁊ hominũ crudelitatẽ mentita diuinitate deludũt: bi deniq; cõtaminati ac ꝑditi ſpiritꝰ per omnẽ terꝛã vagant᷑: ⁊ in ſolatiũ ꝑditiõis ſue ꝑdẽdis hoĩbus operant᷑· Ttaq; omĩa inſidiis · fraudibꝰ.dolis erꝛoꝛibuſqʒ com pPlent · Adherẽt em̃ ſingulis hoĩbuſ:⁊ om nes hoſtiatim domos occupꝑãt:ac ſibi ge nioꝛũ nomen aſſumůũt.· ( ¶ Qui quo niã ſpiritus ſũt tenues ⁊ incõpꝛehenſibi les ĩſinuant ſe coꝛꝑibus hoĩm: ⁊ occulte ĩ viſcenibꝰ oꝑati valitudinẽ viciant. moꝛ bos citant ſomniis aĩos terꝛent · mentes furoꝛibꝰ quatiunt:vt hoĩes his malis co gant ad eoꝛũ auxilia decurrere · Et nocẽt illi quidem: ſed bis a quibꝰ timent᷑ quos manuſ dei potẽs ⁊ excelſa nõ ꝓtegit:qui ꝓphani ſũt a ſacramẽto veritatis · Tuſtoſ aũt id ẽ cultoꝛes dei metuũt:cuiꝰ nomĩe adiurati de coꝛꝑibus excedũt: quoꝛũ ver nes eſſe ſe cõfitent᷑:ſʒ etiã noĩa ſua edũt · qꝛ nec deo ꝑ quẽ adiurant᷑ nec iuſtis quo rũ voce toꝛquent᷑ mentiri pñt · Itaq; ma ximis ſepe vlulatibꝰ editis verberari ſe bis tanq; flagris verberati nõ mõ demo ardere ꝓclamãt: tm̃ habʒ dei cognitio ac iuſticia ptãtis· Qui ergo nocere pñ̃t niſi bis quos babẽt ĩ ſua ptãte · deniq; affir mat hermes eos qui cognouerũt deũ nõ tantũ ab ĩcurſionibꝰ demonũ tutos eſſe verũetiam ne fato quidẽ teneri· Vna ĩq̃t cuſtodia pietas.piũ em̃ hominem nec de mon malus nec fatũ tenet · Nam deus li berat piũ ab omĩ malo:qð ẽ enĩ vnum ⁊ ſolum ĩ hoibus bonũ pietas· Allos ergo nequiſſimos ſpiritꝰ qei q̃s veneratꝰ fue rit ac ſecutus neq; celo neq; luce potiet que ſunt dei: ſed decidet ĩ tenebꝛas ⁊ ĩife ros ⁊ ſuppliciũ ſempiternum · Quicunq; igit᷑ ſacramentuʒ hoĩs tueri rationemq; nature ſue nitit᷑ obtinere · Ipſe ab bumo ſe ſuſcitet: ⁊ erecta mẽte oculos ſuos ten dat ĩ celũ: ſub pedibꝰ qᷓrat deũ neca ve ſtigiis ſuis eruat qð adoꝛet:ſed querat ĩ ſublimi q̃rat in ſũmo · tta enĩ res ſe habʒ vt quiſqͥs aĩam ſuã cuiꝰ oꝛigo de celo eſt ad ĩferna ⁊ ima ꝓſtrauerit eo cadet quo ſe ipſe deiecerit · Ideoqʒ opoꝛtet rõnis ac ſtatus ſui memorẽ nõ niſi ad ſuꝑna niti ſemꝑ ac tẽdere · Quod qui fecerit hic pla ne ſapiẽs hic iuſtꝰ homo hic deniqʒ celo dignus iudicabit᷑:quẽ ſuus parẽs nõ hu milez nec ad terꝛã moꝛe quadrupedis ad iectũ:ſed ſtantẽ potiꝰ ad rectũ ſicut eum fecit agnouerit · Et hec de ſecũdo ſequũ tur de tercio lactantii:ꝗqᷓ ꝑs de phᷣia erit 1 vera ſapientia. ¶ Ex tercio libꝛo lactãtii firmiani autoꝛi tates Incipiunt · cc Voniã deus hãc rei voluit eẽ na turã vt ſimplex ⁊ nuda veritaſ eſſet luculentioꝛ qꝛ ꝑ ſe oꝛnata ſatis ẽideoõq; oꝛnamẽtis extriſecus addi tis fucata eoꝛrũpit᷑: mẽdaciũ vero ſpecie placʒ aliena: qꝛ ꝑ ſe coꝛruptũ vaneſcit ac diffluit: niſi oꝛnatu aliunde ꝗ̃ſito circũli nitũ fuerit ac politũ · Etenĩ vidi maxĩos quoſqʒ oꝛatores a cauſidicis mediocribꝰ ſepe victos ꝙ tãta ẽ potẽtia veritatis vt ſeipſaʒ q;uis ĩ rebꝰ exiguis ſua claritate defẽdat: quã nemo diſputando aut cogi tando aſſequi p̃t ¶E ¶ Nam cauſas na turalium rerũ diſquirere aut ſcire velle. Solvtrũ ne tãtus quãtus videat᷑ a mul tis ꝑtibus maioꝛ ſit q; oĩs hec terra·. Ttez⸗ lũa globoſa ſit an cõcaua. Et ſtelle vtrũ ne adhereãt celo an ꝑ aerem libero curſu ferant᷑ · Celũ ipᷣm qua magnitudĩe q̃ ma teria conſtet:vtrũ quietũ ſit aut mobile an ĩcredibili celeritate voluat᷑ · Quãta ſit terꝛe craſſitudo aut quibꝰ fundamẽtis li bꝛata aut ſuſpẽſa ſiper inquã diſputan do ⁊ cõiecturis velle cõpꝛebendere tale ẽ ꝓfecto quale ſi diſſerere velimꝰ:qualẽ eẽ arbitramur cuiuſpiã remotiſſime gẽtis vꝛbẽ quã nunq; vidimꝰ cuiuſe nihn ali ud q́; nomẽ audiuimus· Si nobis ĩ ea re ſcientiã ĩdicemꝰ q̃ nõ pᷣt ſciri nõne ĩſani re videamur gqui affirmare id audemus ĩ quo reuinci poſſimꝰ:quanto magis qui naturalia qᷓ ſciri ab hoĩe nõ pñ̃t ſi ſcire ſe putãt furioſi demẽteſq; ſunt iudicandi. Recte igit᷑ ſoẽtes ⁊ eũ ſecuti achademici W — K — S 8 — - — r N — —— ſcientiã ſuſtulerũt q̃ nõ diſputãtis ſed di uinãtis ẽ · Supereſt vt opinatio ĩ ꝓhia ſo la ſit:nã vnde abeſt ſciẽtia id totuʒ poſſi det opinatio Id eni opinat᷑ quiſq; qð ne ſcit · Clli aũt q̃de rebꝰ nat᷑alibꝰ diputant opinant᷑ ita eẽ vt diſputãt · Neſciũt igict vitatẽ: qm̃ ſcĩa certi ẽ:oꝑĩatio ĩcerti Stul ti ꝗꝰ ſumꝰ ſi hoc diſputatõne qᷓramꝰ:p̃t eĩ ſuꝑuenire aliqͥs ꝗᷓ opiniones nr̃as deri deat: noſq; ꝓ ĩſanis beat q velimꝰ id qð neſcimus quale ſit opinari · At qui boc fa ciũt phᷣi quia diſputant ĩ celo quid agat ſed eo ſe id impune facere arbitrãt᷑:quia nullꝰ exiſtit qui er:ꝛoꝛes eoꝛum coarguat: ꝙ ſi exiſtimarẽt deſcenſurũ aliquẽ q eos delirare ac mẽtiri doceret nunq; quicqᷓ̊ʒ de his rebꝰ quaſ ſcire nõ pũt diſputarẽt Nec tñ ideo felicioꝛ putãda eſt eoꝛũ ĩpꝛu dentia audacia qꝛ non redarguunt᷑· Re darguit enĩ deus cui ſola veritas nota ẽ licet cõuiuere videat᷑: eamqʒ hoĩm ſapiẽ tiam ꝓ ſũma ſtulticia cõputat · Recte igi tur zeno ac ſtoici opinationeʒ repudiaue rũt. Opinari eni te ſcire qð neſcias nõ ẽ ſapiẽtis ſʒ temerarui potiꝰ ac ſtulti: ergo ſi neqʒ ſciri quicq; p̃t vt ſocrates docuit: neq; opinari oꝑtet vt zeno tota ꝓhia ſub lata · Non ſic· Sunt eĩ multa q̃ ſcire nos natura ipſa a vſus frequẽs ⁊ vite neceſſi tas cogit· taq; parendũ ẽ niſi ſcias que ad vitã ſint vtilia vt appetas:qᷓ piculoſa vt fugias ⁊ vites · Net erea milta ſũt que vſus muemt. Nam ſolis ⁊ lune varii cur ſuſ ⁊ meatꝰ ſiderũ ⁊ rõ tẽpoꝛũ veßbenſ. a natura coꝛpoꝛũ a medicis herbarũqʒ vires: i ab agricolis natura terꝛaruʒ nec nõ imbnũ futuroꝛũ ac tẽpeſtatum ſigna collecta ſut · Nulla deniq; ars ẽ ꝗᷓ nõ ſcia cõſtet· fuit igit᷑ iter ꝓhᷣos ſapiẽtia ſed ne mo vidit. An putauerũt poſſe ſciri o'a: ſapiẽtes vtiq; nõ fuerũt. Alii nihil: ne hi quidẽ ſapiẽtes fuerũt Hli qꝛ plus hoĩ de derũt:hi qꝛ minꝰ:vtriſq; in vtrãq; ꝑtem modꝰ defuit · Thi ergo ſapĩa ẽ: vt neqʒ te oĩa ſcire putes qð ẽ dei: neq; oĩa neſcire qð ẽ pecudis · Eſt eni aliqð mediũ qd ſit hoĩs.id ẽ ſcĩa cũ ignoꝛatõe cõiuncta ⁊ tẽ perata. Sciẽtia ĩ nobis ab aĩo ẽ qui oꝛt᷑ e celo. Ignoꝛatio a coꝛꝑe qð ẽ terꝛa · Vnde nobis ⁊ cũ deo ⁊ cũ aĩalibꝰ eſt aliq̃ cõmu nitas· Tta qm̃ ex his duobꝰ cõſtamus ele v. mentis quoꝛũ alterũ luce pᷣditũ ẽ alteruz tenebꝛis ꝑs nobis data ẽ ſciẽtie ꝑs igno rantie · p Punc quaſi ꝑontẽ trãſire ſine ca dendi piculo licet ¶ & ¶Quo ad alterã phᷣie ꝑtem quã ipſi moꝛalẽ vocãt: in qua totiꝰ phie rõ cõtinet᷑: in qua ſola oblecta tio ẽ atʒ vtilitas:ĩ qua nullꝰ diſſidio nul lus erꝛoꝛi locꝰ ẽ: ſed vnũ ſentire omnes opoꝛtet · Vnũ eligamꝰ ac potiſſimũ qð ẽ ſummũ ac pncipale bonũ ĩ quo totiꝰ ſa piẽtie cardo verſat᷑· Et Epicurꝰ quidẽ ſũ mum bonũ in voluptate anĩ eſſe cenſet· Friſtippꝰ ĩ voluptate coꝛꝑis · Calliophõ dino machꝰ honeſtatẽ cu voluptate iũ xerũt. Diodoꝛus ĩ pnuatõne doloꝛũ ſum mũ bonũ poſuit· Mieronimꝰ ĩ nõ dolen do. Peripatetici aũt ĩ bonis anĩ coꝛpis 2 foꝛtune. Grillus ſummũ bonũ eſſe ĩ ſcien tia Jenon cũ natura cõgruenter viuere Quoꝛũdã ſtoicoꝛũ virtutẽ ſequi· Ariſto teleſ ĩ honeſtate ac virtute ſummũ bonũ collocauit· Me fere ſũt oĩm ſetẽtie · Quid ergo ſupeſt niſi vt omiſſis litigatõnibus furioſis ac ꝑtinacibꝰ veniamꝰ ad iudicez illũ ſeʒ datoꝛẽ ſimplicis ⁊ quiete ſapiẽtie qui nõ tm̃ ifoꝛmare nos ⁊ ĩducere ĩ viaʒ poſſit:verũ etiã de cõtrouerſuſ iſtoꝛũ fer re ſententiã ¶ Venio igit᷑ nũc ad vere ſa piẽtie ſummũ bonũ cuiꝰ natura hoc mõ determinãda ẽ · pꝛimũ vt ſoliꝰ homĩs ſit nec cadat in vllũ aliud animal. deinde vt ſoliꝰ animi nec cõmunicari poſſit cũ coꝛ poꝛe · poſtremo vt nõ poſſit vnq; ſine ſci entia ⁊ virtute cõtingere · Summũ igitur hoĩs bonũ ĩ ſola religione ẽ. Nam ceter a etiã que putant᷑ eſſe homĩ ꝓpꝛia ĩ ceteris quoq; anĩalibus reꝑiunt᷑· Qum enĩ ſuas voces ꝓpꝛiis inter ſe notis diſcernũt atz dignoſcũt colloqui vident᷑· Ridendi quo qʒ rõ apparet ĩ his aliqua cum demulſis auribꝰ ⁊ oculis ĩ laſciuiã reſolutiſ aut ho mini alludũt aut ſuis quiſq; cõiugibus ac vetibꝰ ꝓpꝛiiſ. Religioni ergo ſeruiẽdũ ẽᷓ quã qͥ ñ ſuſcipit ipᷣe ſe ꝓſternit ĩ terꝛaʒ vitã pecudum ſecutꝰ hũanitate ſe abdi cat· Vn ſũmũ bonũ qð facit beatos non pᷣt eſſe niſi ĩ vera religione atʒ do ctrina cui ſpes ĩmoꝛtalitatis adiũcta ẽ. Seneca quoqʒ nullũ eſſe aliud virtutis pᷣmiũ q̃ᷓ; immoꝛtalitatẽ fatet᷑:laudãs virtutem in eo libꝛo quẽ de ĩmatura moꝛte cõſcripſit Cv. Vna inquit res ẽ virtus que noa imoꝛ talitati donare poſſit ⁊ pares diis facere Sed ⁊ ſtoici quos ſecutus eſt negãt ſine virtute effici poſſe quenq; beatum: ergo virtutis pᷣmium beata vita ẽ · Si virtus vt recte dictũ eſt beatã vitã facit. non eſt igit᷑ vt aiunt phi ꝓpter ſeipſam virtꝰ ex petenda ſed ꝓpter vitã beatã que virtu tem neceſſario ſequit᷑: qð argumentum docere eos potuit qð eſſet ſummũ bonũ Epicurus deũ beatũ ⁊ incoꝛruptũ vocat quia ſempiternꝰ ẽ. Beatitudo aũt ꝑfecta eſſe debet vt nihil ſit qᷓ eam vexare aut minuere aut immutare poſſit · Nec aliter quicq; extimani beatũ p̃t miſi fuerit incoꝛ ruptũ:Incoꝛruptũ aũt nihil eſt niſi qð ẽ ĩmoꝛtale· Sola ergo ĩmoꝛtalitas beata ẽ qꝛ coꝛrũpi ac diſſolui nõ poteſt · Qſi ca dit in hominẽ virtꝰ q;d negare nullus p̃t cadit ⁊ beatitudo· Non poteſt em̃ fieri vt ſit miſer qui virtute pꝛeditus ẽ.· Si cadit beatitudo ergo ⁊ ĩmoꝛtalitas cadit ĩ ho minẽ q̃ beataẽ· Summũ igit᷑ bonũ ſola ĩ moꝛtalitas muenit᷑: qꝛ nec aliud animal nec coꝛpꝰ attigit: nec pᷣt cuiqᷓ; ſine ſciẽtie vtute id ẽ ſiñ dei cognitõe ac iuſticia ꝑue nire: cuiꝰ appetitio q; recta q;uera ſit ip ſa vite humane cupiditas indicat q̃ licet ſit tẽpoꝛalis ⁊ laboꝛe pleniſſima expetit tñ ab oibus ⁊ optat᷑. Manc eni tam ſeneſ q́;ᷓ pueri: tam reges q; ĩfimi:tã deniq; ſa pientes qᷓ; ſtulti cupiunt · Pbiloſophi tñ qui de ĩmoꝛtalitate diſputãt ĩtelligere ð buerunt ideo ꝓpoſitam nobis eſſe virtu tẽ vt ꝓꝑdomitis libidinibꝰ rerumq; terre ſtriũ ſuꝑata cupiditate pure ac victrices aie ad deum id ẽ ad oꝛigenẽ ſuã reuertan tur· Idcirco ſoli animantiũ ad aſpectum celi erecti ſumꝰ vt ſum mũ bonum nẽ̃m ĩ ſummo eſſe credamꝰ · Ideo religionẽ ſoli capimus vt ex hoc ſciamꝰ humanũ ſpiri tum nõ eſſe moꝛtalẽ quẽ deus qui ẽ ĩmoꝛ talis ⁊ deſiderat ⁊ agnoſcit · Non cadit igit᷑ in bomĩe beatitudo illo mõ quo ph̊ᷣi putauerũt vt tũc beatꝰ ſit cũ viuit ĩ coꝛ poꝛe qð vtiq; vt diſſoluat᷑ coꝛrũpi neceſ ſe ẽ:ſed tune cũ aĩa ſocietate coꝛꝑis libe rata ĩ ſolo ſpiritu viuit · hoc vno beati eẽ in hac uita poſſumus ſi mĩme beati eſſe videamꝰ.ſi fugientes illecebꝛas volupta tũ ſoliqʒ virtuti ſeruiẽtes in oĩbus miſe rũs laboꝛibuſq; viuamus: qᷓ ſunt exẽpla coroboꝛamẽta virtutis:ſi deniq; aſpe ram illã vitã difficilẽqʒ teneamꝰ ꝗᷓ nobis ad beatitudinẽ patefacta ẽ. Summũ igi᷑ bonũ vt dixi qð facit beatos non poteſt eſſe niſi ĩ vera religione atʒ doctrina cui ſpes ĩmoꝛtalitatis adiuncta ẽ ¶ B C NS coꝛꝑis bona:id ẽ ĩcolumitas indulgentia 7 — „ — , .„ . — valitudo nõ minꝰ ſũt mutis q; homĩ ne M ceſſaria ¶ Quis em̃ ſcire cõtentus ẽ non expetẽs aliquẽ fructũ ſciẽtie · Artes ideo diſcunt᷑ ut exerceant᷑: exercent᷑ aũt uel ad ſubſidia uite uel ad uoluptatẽ uel ad glo riam. ¶ Summo laboꝛe ſummũ bonum aſſequi neceſſe ẽ ¶ Wagnũ eſſe credis vi dere celũ atʒ ſolem:cur nõ iꝑſiuſ uirtutẽ pꝛudentiã ptãtem metiris añ:cuiꝰ opera miraris? Neceſſe ẽ enim ut multo mira bilioꝛ ſit qᷓ mirabilia fecit · Naʒ ſi te quiſ piam uocaſſet ad cenã ĩ eaqʒ optĩe accep tus eſſes:num ſanuſ uidere ſi pluris face res ipſazꝭ uoluptateʒ q; autoꝛẽ. Adeo ad coꝛpus ph̊i referunt omĩa nihil ꝓꝛſus ad mentẽ nec uidẽt ampliꝰ q; ſub oculoſ ve nit: ſed nõ ideo na ſcimur ut ea que ſunt facta uideamꝰ:ſed ut ipſũ factoꝛẽ rerum oĩm cõtemplemur · ¶ ¶ ¶ Duare ſiquis hoĩem qui uere ſapiet ĩterꝛoget cuius rei gratia natꝰ ſit rñdebit ĩtrepiduſ ac para tus colẽdi ſe dei gratia natũ qui nos iðo generauit ut ei ſeruiamꝰ.Seruire autem deo nihil aliud ẽ ; bonis opibus tueri ſeruare iuſticiã · Non ergo oculis mũduſ ſed deus aĩo cõtemplandꝰ ẽ q; deꝰ ut ip ſe ẽ ĩmoꝛtalis ſic animuʒ uoluit eẽ ſempi ternũ · Dei aũt cõtemplatio ẽ uenerari 2 colere cõmunem parentẽ generis hũůani D ¶ Diuina eruditio dialeticã ĩ qua oĩs loquendi ratio cõtinet᷑ nõ deſiderat qꝛ ñ in lingua ſed ĩ coꝛde ſapiẽtia ẽ: nec inter eſt quali utare ſermone· Res em̃ non uer ba querunt᷑: ⁊ nos nõ de grãmatico aut oꝛatoꝛe quoꝛũ ſcĩa ẽ qũo loqꝗ deceat ſʒ de ſapiẽte diſſerimꝰ e doctrĩa ẽ qũo uiuere opteat · Qſi neq; phiſica illa rõ ncc̃aria eſt neq; hec logica qꝛ beatum facere non poſſunt · reſtat ut ĩ ſola ethica totius phi loſophie uis cõtineat᷑:ad quã ſe abiectis omĩbus ſocrates contuliſſe dicit᷑iin qua etiã parte qm̃ phᷣi errauerũt: q ſummuʒ bonũ cuiꝰ capiẽdi gratia grauati ſunt ñ cõpꝛehenderũt apparet falſaʒ eſſe ⁊ ĩanẽ plenis manibus largientẽ. Da timioũ do omnẽqʒ phᷣiam: q; nec ĩſtruit ad iuſticcie &ο loꝛis ac moꝛtis: iã cruces v ignes cotem munera nec officiũ hoĩs rõeſq; cõfirmat net . Da libidinoſum adulterũ gãneonez — — — — — —— — — — — — — ⏑ J — —W — 0% — — — — — —rrʒ— 1 14 e — —⏑— — — — Xrꝛ0 gans ẽ qui ſibi audet vendicare qð hũana cõdicio nõ recipit ¶ ¶ Vel lem igit᷑ Ciceronẽ pauliſper ab ĩferis ſur gere vt vir eloqñtiſſimꝰ ab homũculo ñ diſerto doceret᷑ ¶ Sicut vnꝰ ẽ huius mũ di cõſtitutoꝛ ⁊ rectoꝛ deꝰ vna verit as:ita vnã eſſe ac ſimplicẽ ſapientiã neceſſe eſt q; quidquid ẽ verũ ac bend pfectum eſſe nõ poteſt niſi fuerit ſingulare ¶ B ¶ Qui docent tm nec faciũt ipſi p̃ceptiſ ſuis de trahunt. Bonũ ẽ aũt recta ⁊ honeſta pꝛe cipere:ſed niſi ⁊ facias mendaciũ ẽ:⁊ icõ rnane atʒ ineptũ nõ in ꝑectoꝛe ſed in la ꝛis habere bonitatẽ CRi nimiũ parcꝰ ẽ diſcit aqua ⁊ polenta vitã poſſe tolera ri: qui odit vxoꝛẽ huic enumerant᷑ celiba tugbona habẽti malos liberos oꝛbitas p̃ᷣdicatur: aduerſus ĩpios parẽtes nullũ vinculũ eſſe nature Eiekre licet pauce ſint varie tñ collocate ĩinumerabilia ver ba cõficiunt ¶ Non em̃ phas ẽ aut eum qui ſceleratuſ ĩ vita feliciter effugere qð meret᷑:aut eũ qui ob iuſticiã miſerꝛimus fuerit ſua mercede fraudari ¶¶ Siq̃s nos ĩterꝛoget vtrũ ne bonũ ſit moꝛs an maluʒ: rñdebimus qualitatẽ eius ex vite rõne pendere:ſicut vita ipſa bonũ ẽ ſi cũ virtute viuat᷑:malũ ſi cum ſcelere. Sic ⁊ moꝛs ex pᷣteritis vite actibus ponderan da ẽ . kta fit vt ſi vita ĩ dei religione tranſ acta ſit moꝛs malũ nõ ſit qꝛ trãſ latio eſt ad ĩmoꝛtalitatẽ:ſi aliter: malũ ſit neceſſe ẽ:qm̃ ad eterna ſupplicia trãſmittit. (Qelebee hꝰ ꝓuerbi ũ Socrates habuit qð ſupꝛa nos ẽ nihil ad nos attinet ¶ Rt nulla vehemẽtioꝛ diſcoꝛdiarũ ẽ cauſa q; vnius femĩe a multis maribꝰ appetitio · ¶ H ¶ Ouid dicã de bis neſcio qui cum ſe mel aberꝛauerũt cõſtanter ĩ ſtulticia ꝑſe uerant ⁊ vanis vana defendũt:niſi ꝙ eoſ ĩterdum puto aut ioci cauſa philoſopha ri:aut pꝛudẽtes ⁊ ſcios mẽdacia defendẽ da ſuſcipe:quaſi vt ĩgenia ſua ĩ malis re bus exerceãt vel oſtendãt · ¶ ᷓ ¶ Da mi hi virũ qui ſit iracundꝰ maledicus effre natus· pauciſſimis dei verbis tã placdũ q; ouem reddã· Da cupidũ auarũ tenacẽ iam eũ tibi liberalẽ dabo ⁊ pecuniaʒ ſuã vt eam poſſent ĩtueri iam ſobꝛium caſtũ a continentẽ videbis· Da crudelẽ ſanguĩs appetentẽ: iam in verã clementiã furoꝛ ille mutabit᷑. Da in iuſtũ ĩſipientẽ peccatoꝛẽ cõtinuo: ⁊ equꝰ 1 pꝛudẽs ⁊ ĩnocẽs erit · Vno enĩ lauacro malicia oĩs abolebit᷑ · Tanta diuĩe ſapĩe vis ẽ vt in hoĩs pectus ĩfuſa matreʒ deli ctoꝛũ vno ſemel ĩpetu expellat: ad qð ef ficiendũ nõ mercede nõ liberis non lucu bꝛationibꝰ opus ẽ: gratis iſta fiunt · faci le · cito· pateant modo aures · Nam nos aquã nõ vendimꝰ nec ſolẽ mercede p̃ᷣſta mus: dei fons vberꝛimꝰ atʒ pleniſſimus patet cũctis:⁊ hoc celeſte lumẽ vniuerſis orit᷑ quicunq;ʒ oculos habẽt:⁊ dei pᷣcepta ſic totũ hominẽ ĩmutant ⁊ expoſito vete re nouũ reddũt vt nõ cognoſcas eundeʒ eſſe ¶ E ¶ QOuid ergo nil ne phi ſimile pᷣcipiunt imo ꝑmulta ⁊ ad verũ frequẽ ter accedũt:ſed nihil põderis habent illa pᷣcepta q; ſunt humana ⁊ autoꝛitate ma ioꝛe id ẽ diuina carẽt Nemo igit᷑ credit qͥ tam ſe hoĩem putat eẽ qui audit q; ẽ ille qui p̃cipit· p̃ᷣterea nibil apud eos certiẽ: nihil qð ad ſcientiã veniat: ſed cũ oĩa cõ iecturis agant multa etiã diuerſa ⁊ varia 4 pferant · Stultiſſimi ẽ hoĩs eepei eoꝛũ a Ve velle parere q̃ vtrũ ſint vera vel falſa du bitat᷑: ⁊ idðo nemo paret qꝛ nemo vult ad ĩcertũ laboꝛare:virtutẽ ſtoici eſſe aiũt q̃ ſola efficiat vitã beatã nihil p̃ᷣt verius di ci: ſed qͥd ſi cruciabit᷑ aut doloꝛe efficiet᷑: poterit ne q̃ſq; iter carnifices beatꝰ eẽ ʒ Immo vero illatus coꝛꝑi doloꝛ materia virtutis ẽ. taqʒ ĩ toꝛmentis quidẽ miſer ẽ · Nullus igit᷑ ex virtute fructꝰ ẽ vbi vir tus moꝛtalis ẽ ⁊ caduca CCzt 3 vm bꝛam quondã virtutis videbant ipſã vir tutem non videbãt. Defixi enĩ fuerunt ĩ terꝛam nec vultus ſuos ĩ altũ erigebant ueri ꝗᷓ ſeſe celi regiõibꝰ oſtẽtabat· Beatꝰ ẽ igit᷑ ſapiẽs ĩ toꝛmẽtis: ſed cũ toꝛquent᷑ ꝓ fide ꝓ iuſticia ꝓ deo:il la patiẽtia doloꝛis beatiſſimũ faciet. Eſt eni deꝰ qui ſolꝰ pᷣt honoꝛare virtutẽ cuiꝰ merces ĩmoꝛtalitas ſola ẽ:quã qui nõ a petũt nec religionẽ tenẽt cui eterna ſu iacʒ vita · ꝓfecto neq; vᷣtutis vĩ ſciũt cuiꝰ Cvj. pꝛemiũ ignoꝛant:nec ĩ celum ſpectãt qð ipſi ſe facere putãt:cũ res non inueſtiga biles querũt: q; ratio ĩ celum ſpectandi nulla ẽ alia niſi aut religionẽ ſuſciꝑe aut animã ſuam ĩmoꝛtaleʒ eſſe credere · Quiſ quis enĩ aut colẽdũ deũ eſſe ĩtelligit aut ĩmoꝛtalitatis ſpem ꝓpoſitam ſibi habet mens eius in celo ẽ: ⁊ licet id nõ aſpiciat oculis animi tamẽ lumen aſpicit · 6 Qui aũt religionem nõ ſuſcipiũt terꝛeni unt quia religio de celo ẽ:i qui animaʒ putant cum coꝛꝑe ĩterire eque in terꝛam pectant:qꝛ vltra coꝛpus qð ẽ terꝛa nihil amplius vident qð ſit ĩmoꝛtale. Nihil igi tur ꝓdeſt ita fact ũ eſſe hominẽ vt recto coꝛꝑe ſpectet in celũ niſi erecta mente de um cernat:⁊ cogitatio eiꝰ in ſpe vite ꝑpe tue tota verſet᷑ · Quappter nihil aliud ẽ ĩ vita quo ratio quo condicio nr̃a nitatur niſi dei qui nos genuit agnitio religi ſus ⁊ pius cultꝰ. Vnde quoniã phi aber / rant vtiqʒ nõ fuerũt:q̃ſiuerunt illi quidẽ ſapientiã ſed qm̃ non rite qᷓrebant ꝓlap Ers longiꝰ ⁊ ĩ tantos erꝛoꝛes ĩciderũt · ¶ Maximo qᷣdem erꝛoꝛe Ph;i credunt eẽ foꝛtunã quaſi deam quandã res hũanas variis calbus illudentẽ: quia neſciũt vn de ſibi bona ⁊ mala eueniãt:cuʒ hac ſe cõ poſitos ad pꝛeliandũ putãt: nec vllaʒ ta men rõnem reddũt a quo ⁊ quã ob cãm: ſed tñ cum foꝛtuna ſe digladiari momen tis oĩbus gloꝛiant᷑ Mar · Tulliꝰ in ſua cõ ſolatiõe pugnaſſe ſe ſemꝑ cõtra foꝛtunã loquit᷑ eamqʒ a ſe eſſe ſuꝑataʒ cũ foꝛtiter inimicoꝛũ ĩpetus recudiſſet nec tũ quid ſe ab ea fractũ ceum domo pulſus patria caruit · Tum aũt cũ amiſerit cariſſimaʒ fi liam victũ ſe a foꝛtuna turpiter confitet᷑ Magnam inquit etiã eſſe foꝛtune vim in vtrãq; partẽ· Nam ⁊ cũ ꝓſpero flatu eiꝰ vtimur ad exitus ꝑuenimus optatos: 1 cũ reſpirauerit vel reflauerit affligimur ſed certe foꝛtuna nihil ꝑ ſe eſt: nec ſic ha bendũ ẽ tanq; ſit in aliquo ſenſu· Nam ſi foꝛtuna deaſt cur hoĩbus ĩuideat eoſq; yditos cupiat cũ ab his religione colatẽ᷑⸗ Our equioꝛ ſit malis iniquioꝛ aũt bonis⸗ OQur ĩſidiet᷑ affligat decipiat exterminet⸗ Quis illam generi hoĩm vexatricẽ ꝑpetu am cõſtituerit? Qur deniq; tã malã ſoꝛti ta ſit ptãtem:vt res cũctas ex libidie ma gis q; ex vero celebꝛet obſcuretqʒ hec in q; pPhos inquirere opoꝛtuit potius q; te mere innocentẽ accuſare foꝛtunã:que eti am ſi ſit aliqua nihil tñ afferꝛi ab his pᷣt: cur hoĩbus tam inimica ſit q; putat᷑. Ita q; ille omnes rõnes quibus iniquitatem foꝛtune lacerãt ſe ſuasq; virtutes cõtra foꝛtunã ſuꝑbiſſime iactant:nihil ſunt ali ud q; deliramenta ĩconſiderate leuitatis Eſt aũt quidã pꝛauus ac ſubdolꝰ ſpiritꝰ qui ẽ inimicꝰ hoĩs hoſtiſq; iuſticie:hic ĩſi diat᷑ vniuerſis nõ foꝛtuna:⁊ eos qui deũ neſciunt erꝛoꝛe ĩpedit ſtulticia obꝛuit · te nebꝛiſ circũfũdit:nequis poſſit ad diuini noĩs noticiã puenire:ĩ qꝰ vno ⁊ ſapĩa cõ tinetur ⁊ vita perpetua· Gos autem qui deum ſciunt dolis ⁊ aſtu aggreditur vt cupiditate aut libidine vincat: aut pecca tis depꝛauatos impellat ad moꝛtẽ: vel ſi dolo nihil ꝓfecerit violentia deiicere co nat᷑:vulgi igit᷑ ⁊ ĩperitoꝛuʒ opinionibus credunt:qui foꝛtunã putãt eſſe qᷓ̃ tribuat hoĩbus bona ⁊ mala R¶ Turpe ẽ ho minẽ ingenioſuz id dicere qð ſi neges ꝓ bare nõ poſſit ¶ ¶ Omis ſapiẽtia ho minis ĩ hoc vno ẽ vt deũ cognoſcat ⁊ co lat:hoc nẽ̃m dogma:hec ſũma ẽ. Quanta itaq; voce poſſum teſtificoꝛ· ꝓclamo· de nuncio: hoc eſt illud qð ꝓhi omẽs ĩ tota ſua vita qſierunt nec vnq; tñ ĩueſtigare· cõp̃hẽdere · tenere valuerũt · qꝛ religionẽ aut pꝛauã retinuerũt: aut totã penitꝰ ſu ſtulerunt · faceſſant igit᷑ illi omnes qꝛ bu manã vitã nõ mſtruut ſed turbãt· Quid enĩ docẽt aut quẽ inſtruunt q ſeipſos nõ dum ĩſtruxerunt ægquẽ ſanare egroti:quẽ regere ceci poſſunt ? Qui vult igit᷑ ſapi ens ac beatus eſſe audiat dei vocẽ · diſcat iuſticiãſacramtũ natiuitatis ſue noſcat bumana cõtemnat . diuina ſuſcipiat: vt ſummũ illud bonũ ad qð natus ẽ poſſit adipiſci · Mec de tercio:ſequunt᷑ de q̃rto· Ex quarto libꝛo Lactantii autoꝛitateſ Incipiunt. GGM— Quidem ſoleo mirari ꝙ cum pi tagoꝛas ⁊ pꝰea Hato amoꝛe in dagãde bvitatis ĩcenſi ad egipti os ⁊ perſas ⁊ magos vſq; penetraſſent: vt earũ gentiũ ritꝰ ac ſacra cognoſcerẽt Suſpicabant᷑ em̃ ſapientiã in religione verſari)ad iudeos tantũ non acceſſerũt: penes quos tũc ſolos erat: ⁊ quo faciliuſ ire potuiſſent:ſed id factum eſſe arbitroꝛ diuina puidentia neſcire poſſent verita tem quia non dum fas erat alienigenis hominibus religionẽ dei veri iuſtſiciam qʒ noteſcere. Statuerat enĩ deꝰ appꝛo piĩ quante vltimo tẽpoꝛe ducẽ magnuz celi tus mittere: qui eam perſido ingratoq; populo ablatã ceteris natõibꝰ reuelaret Quaʒ quidẽ ſapientiã cũ religione ſic co herere oñdaʒ vt diuelli vtrũqʒ nõ poſſit Naʒ vbi ſapiẽtia cuʒ religione inſeꝑabili nexu coheret vtrũq; eẽ verũ neceſie ẽ:qꝛ in colendo ſaꝑe debemꝰ id ẽ ſare quid nobis ⁊ quomõ ſit colendũ:⁊ in ſapiẽdo colere id ẽ re ⁊ actu qð ſcierimuſ implere Vbi ergo ſapiẽtia cũ religione cõiũgit ⸗ ibi ſeʒ vbi deꝰ coli᷑ vnus: vbi vita ⁊ actꝰ omnis ad vnũ caput ad vnã ſummaʒ re fert᷑ deniqʒ idem ſũt doctoꝛes ſapientie qui dei ſacerdotes · Nec tũ moueat quẽ q; qꝛ ⁊ ſepe factum eſt ⁊ fieri pᷣt vt phᷣus aliquis deoꝛũ ſuſcipiat ſacerdotiũ:qð cũ fit non tũ coniungit̃ pꝓhᷣia cũ religione: ſed Phia ĩter ſacra ceſſabit: ⁊ religio qũ ph̃ᷣia tractabitur · Ala em̃ religio muta ẽ non tm̃ quia mutoꝛũ eſt: ſed q; ritus eiꝰ in manu 2 digitis ẽ · Non in coꝛde aut lin gua ſicut nr̃a que ẽ vera · Idcirco ⁊ in ſa pientia religio ĩ religione ſapiẽtia eſt: ergo ñ poteſt ſegregari: qꝛ ſape nihil ali ud ẽ nili deũ verum iuſtis ⁊ piis cultibꝰ honoꝛare· Vnus aũt colendus ẽ qui põt vere pater noĩari· Ideʒ etiã dũs ſit neceſ ſe eſt: qꝛ ſicut poteſt ĩdulgere ita etiaʒ co ercere · pater ideo appellandꝰ ẽ quia mul ta ⁊ magna largit᷑ · dñs ideo quia caſtigã di ac puniendi habet maximam ptãtem. Quibus rebꝰ apparet qm̃ inter ſe cõiun cta ſunt ſapiẽtia ⁊ religio · Sapientia ſpe ctat ad filios que exigit amoꝛem · religio ad ſeruos que exigit timoꝛem · Nam ſicut illi patrẽ diligere debẽt ⁊ honoꝛare:ſic hi dominũ colere ac vereri:deus autem qui vnus ẽ qm̃ vtrãq; ꝑſonam ſuſtinet ⁊ pa tris a dni: ⁊ amare eum debemꝰ quia fili ſumuſ:⁊ timere qꝛ ſerui · Non p̃bdt igit᷑ nec religio a ſapientia ſeꝑari: nec ſapientia a religione ſe ece i: idem deus ẽ qui ⁊ in telligi debet qð ẽ ſapiẽtie: ⁊ honoꝛari qdð religionis · Ded ſapiẽtia pᷣcedit religio Cvij ſequit᷑:quia pꝛiꝰ eſt deũ ſcire cõſequens colere· Tta ĩ duobꝰ noĩbus vna viſ ẽ quã uis diuerſa eẽ videãt᷑: alterũ eĩ poſitũ ẽ ĩ ſenſu: alterũ ĩ actu:ſed tñ ſimili⸗ ſũt du obus riuis ex vno fõte manantibꝰ · fons aũt ſapiẽtie ⁊ religionis deus ẽ:a quo bi duoꝛũ ſi aberꝛarint areſcãt neceſſe ẽ: que qui neſciüt nec ſapiẽtes eſſe pñt nec reli gioſi ¶ Nunc qm̃ docui ſapientiam 1 religionẽ nõ poſſe deduci:ſuꝑeſt vt de ipſa religiõe ⁊ ſapiẽtia diſſeramꝰ. Sẽtio qui qᷓ;difficilis ſit de rebus celeſtibus di ſputatio: ſed tũ audenduʒ ẽ vt illuſtrata veritas pateat multiqʒ ab erꝛoꝛe atʒ ĩteri tu liberent᷑: qui eam ſub velamine ſtulii cie latentẽ aſpernant᷑ ac reſpuunt · Sed pꝛiuſ. ineipi⸗ de deo ⁊ opibus eiuſ diee re pauca mihi de ꝓphetis añ dicenda ſüt uoꝛũ teſlimoniis nũc vii neceſſeẽ. ¶ B Knte oĩa qui veritatẽ ſtudet cõpꝛeh dere nõ modo ĩtelligendis ꝓphetarũ vo cibus aĩaʒ debet ĩtendere: ſed etiã temꝑa ꝑ que quiſqʒ illoꝛũ fuerit diligẽtiſſime ĩ quirere vt ſciat ⁊ que futura ppixerint: poſt quot annos pᷣ̃dicta cõpleta ſunt nec difſtrultas ĩ hbis colligendis ĩeſt vlla Et moiſes quidẽ pꝛimuſ ꝓpheta qui tro ianum bellũ noningentoſ re annos an teceſſit. Ts cũ ꝑ annos quadꝛagĩta popu lum rexiſſet: ſucceſſoꝛẽ habuit oſue qui ſepteʒ ⁊ viginti annis tenuit pꝛincipatũ Exinde ſub ducibus fuerũt ꝑ annos tre centos ſeptuaginta · Tum mutato ſtatu reges habere ceperũt: quibꝰ imperiũ te nentibus ꝑ annos quadꝛingẽtos quinqᷓ ginta vſq; ad Sedechie regnũ oppugna ti a rege babilonie: capti iudei diuturnũ ſeruitiũ ꝑtulerunt:donec ſeptuageſimo oſt anno Cirꝛus maioꝛ iudeos teras ac oibus ſuis redderet:qui ꝑ idem tẽpus ĩ ꝑſas ſuſcepit imperiuʒ quo Rome Tarqᷓ nus ſuꝑbus· Quare cũ omĩs tempoꝛũ ſe ries ⁊ ex iudaicis ⁊ grecis Romamſq; hi ſtoꝛis colligat᷑:etiã ſin.guloꝛũ ꝓphetarũ temꝑa colligi poſſunt:quoꝛum ſane vlti mus zʒacharias fuit quẽ cõſtat ſub dario rege: ſecũdo anno regm eius octauo mẽ ſe ceciniſſe · Q ſiquis collectis ꝑſpectisqʒ temꝑibus fundamentũ doctrine ſalubꝛi ter iecerit: ⁊ veritatem penitus compꝛe hẽdet:⁊ erꝛoꝛẽ cognita veritate deponet · Cvij (Deus igit̃ machinatoꝛ cõſtitutoꝛqʒ ta:deinde ne enunciari poſſe hoĩs oꝛe: ſi rerũ anteq́; ꝓclarum hoc opꝰ mundi ad oꝛiret᷑ ſanctũ ⁊ incoꝛruptibilẽ ⁊ incõpꝛe henſibilẽ ſpiritũ genuit quẽ filiũ nuncu paret: ⁊ q́;uis alios poſtea ꝑ ipſũ ĩnume rabiles creauiſſet quos angelos dicimuſ hbunc autem ſolum pꝛimogenituz diuini nominis appellatione dignatus eſt pa terna ſcilicet virtute ac maieſtate polle re ·. Eſſe aũt ſummi dei filiũ qui ſit ptãte maxĩa pᷣ̃ditus nõ tantũ cõgruẽtes i vnũ voces ꝓphetarũ ſed etiaʒ Trimegiſti pᷣdi catio ⁊ Sibillarũ vaticinia demonſtrant H¶ N hermes hbis vſus ẽ verbis. Do minus oĩm factoꝛ quẽ deũ nomĩare vide mus ſecundũ deũ fecit viſibilẽ atq; ſenſi bilẽ · Senſibilẽ aũt dico nõ qꝛ ipſe ſentit ſed 7 ad ſenſum mentẽ ſuggerat:qꝛ igit huũc feeit pꝛimũ ⁊ ſolũ ⁊ vnũ vel bonꝰ ei viſus ẽ ⁊ pleniſſimꝰ oĩm bonoꝛũ gauiſꝰ ⁊ nimis dilexit quaſi ſuum partũ.· ¶ G Sibilla eritrea ĩ carminis ſui pꝛcipio qð a ſummo deo exoꝛſa ẽ: filiũ dei duceʒ ĩperatoꝛẽ omniũ p̃dicat · Et rurſus ĩ fi ne ait · Aterum dedit deus fidelibꝰ viris honoꝛare· Et alia Sibilla p̃cipit hunc oꝑ tere cognoſci · Ipſum tuũ cognoſce deuʒ qui dei filius ẽ. U ¶ Dalomon p̃terea de Qhꝛiſto filio dei tale ꝓfert teſtimoniũ Deus cõdidit me initio viarũ ſuarum in opa ſua ante ſeculũ fundauit me · n pꝛin cipio anteq; terꝛã faceret: anteq; abiſſos cõſtitueret:pꝛiuſq; ꝓcederent fontes aqᷓ ruʒ: ante omẽs colles genuit me domin fecit regiones ⁊ fines ihabitabiles ſub ce lo · Qum pararet celos ad erã illi: ⁊ cũ ſe cerneret ſuã ſedẽ: cũ ſuꝑ ventos faceret validas nubes: ⁊ cum firmatos ponebat mõtes ſub eelo:qñ foꝛtia faciebat funda menta terꝛe erã penes illũ diſponẽs:ego eram cui ad gaudebã quotidie aut iocun dabar ante faciẽ eius cũ letaret᷑ oꝛbe ꝑfe cto ¶ &O ¶ Edcireo illũ Trimegiſtus crea toꝛẽ dei cõſiliariũ: ⁊ Sibilla Cimboiiaon appellat:ꝙ tanta ſapiẽtia ⁊ virtute ſit in ſtructus a deo patre vt cõſilio eius ⁊ ma nibus vteret᷑ in fabꝛicatione mũdi. ¶ H Woms dei filii ne angelis quidẽ notũ eſſe qui moꝛant᷑ ĩ celo:ſed ipſi ſoli ac deo patri: nec añ id publicabit᷑ vt ẽ ſanctis li teris traditũ q̃; diſpoſitio dei fuerit ĩple cut hermes docet hec dicens · Eſt em̃ fulii. ſecretus quidã ſermo ſapiẽtie de ſolo do mino oĩm: a⁊ pᷣſciente oĩa deo:quẽ dicere ſupꝛa hoĩcmẽ · Sed q3uis nomẽ eius qð ei a pꝛincipio pater ſumus ĩpoſuit nullꝰ alius p̃ᷣter ipᷣm ſciat: habet tamẽ ⁊ inter alios aliud vocabulũ: ⁊ ĩter homines ali ud · Hieſus quippe inter bomines no minat᷑· Nam Chuſtus non ꝓrꝛiuʒ nomẽ eſt: ſed nũcupatio ptãtis ⁊vregni · Sic enĩ iudei reges ſuos aꝑpellabãt:t nos eum xpᷣm nuncupamꝰ id ẽ vnctuʒ qui ebꝛaice Meſſias dicik ¶ E ¶ Nũc vero de pꝛima eiꝰ natiuitate dicamꝰ. vmpꝛimis em̃ teſti ficamur illũ bis eſſe natũ·pꝛimũ in ſpini tu poſtea ĩ carne · Vnde apud Hieremiaʒ ita dicit᷑ pꝛiuſq; te foꝛmarẽ ĩ vtero noui te: ⁊ item apud ipᷣm Beatꝰ qui erat ante qᷓ; naſceret᷑:qð nulli ali cõtingit pꝛeter xp̃m qui cum eſſet a pꝛcipio filius dei re generatus ẽ denuo ſcᷣm carnem:que du plex natiuitas eiꝰ magnum ĩtulit huma nis erꝛoꝛẽ pectoꝛibꝰ circũfudit tenebꝛas etiã his qui vere religionis ſacramẽta re tinebãt · Sed nos id plane dilucideqʒ mõ ſtrabimꝰ:vt amatoꝛeſ ſapientie facilꝰ ac diligentius inſtruant᷑:quanq́; nec ſciri a quoq; poſſunt nec narꝛari oꝑa diuina · Sed tñ ſancte litere docẽt in quibus cau tum ẽ illũ dei fllium eſſe ſermo nẽ: itẽq/ ceteros angelos dei ſpiritꝰ eſſe. Nam ſer mo ẽ ſpiritus cũ voce aliqᷣd ſignificante ꝓlatus:ſed tamẽ onia ſpiritꝰ ſermo diuerſis ꝑtibus ꝓferuntur: ſpiritus nari bus:oꝛe ſermo ꝓcedit: magna ĩter hunc dei filium ceteroſq; angelos differentia . Nli em̃ ex deo taciti ſpiritꝰ exierunt qꝛ nõ ad dei doctrinã tradendã ſed ad mini ſteriũ creabant᷑ · Ele vero cuʒ ſit ⁊ ipe ſpi ritus tñ cum voce ac ſono ex dei oꝛe pꝛo ceſſit ſicut verbũ: ea ſeʒ ratione qꝛ voce eius ad populũ fuerat vſurꝰ. Id ẽ ꝙ ille futurꝰ magiſter eſſet doctrine dei cele ſtis archani ad homĩes ꝓferendi: ꝙ ip̃ᷣm pꝛimo locutꝰ ẽ vt ꝑ euʒ ad nos loqueret᷑ 1ille vocẽ dei ac voluntatẽ nobis reuela ret· Merito igi᷑ ſermo ⁊ verbũ dei dicit᷑: quia deꝰ ꝓcedentem de oꝛe ſuo vocalem ſpiritũ quẽ nõ vtero de mente cõcepat: ĩexco gitabili quadã maieſtatis ſue vtute potentia in effigiem que pꝛoprio ſen ſu ac ſapiẽtia vigeat cõpꝛehẽdit: ⁊ alios ĩter ſpus ſuos in angelos figurauit no ſtri ſpũs diſſolubiles ſũt qꝛ moꝛtales ſu mus:dei aũt ſpũs etiã viuunt ⁊ manent T ſentiũt qꝛ ⁊ ipſe ĩmoꝛtalis eſt ⁊ ſenſus ae vite datoꝛ· Noſtꝛe voces licet aura mi ſceãtur atz vaneſcãt: tñ plerũq; ꝑmanẽt lris cõpꝛehẽſe.Quãto magis credẽdũ eſt pei vocẽ ⁊ manere in eternũ ⁊ ſenſu ac x tute comitari:quã de deo pꝛẽ tanqᷓ; riuꝰ de fõte traduxerit. ſiquis mirat᷑ ex ðdo deũ ꝓlatõe vocis ac ſpũs potuiſſe gene rari ſi ſacras voces ꝓphetaruʒ cognouit deſinet ꝓfecto mir an. ¶ & ¶Dauid au tẽ rex potẽtiſſimꝰ qui troiane vrbis exa diũ plꝰ ducẽtos anteceſſit ãnos: ꝓpheta quidẽ ⁊ diuinoꝛũ ſci ptoꝛ himnoꝛũ ſic ait Verbo dei celi ſolidati ſũt ⁊ ſpũ oris eiꝰ oĩs virtꝰ eorũ:Itẽ rurſus · Gructauit cor meũ verbũ bonũ dico ego opa mea regi: cõteſtãs videlicet nulli ali opera dei no ta eſſe niſi filio ſoli qui ẽ verbũ dei ⁊ quẽ 6 tẽ regnare ĩ ꝑpetuũ neceſſe eſt · ¶ B¶ Salomõ ipſũ verbũ dei eſſe demonſtrat cuiꝰ manibꝰ opa ipᷣa iſta mũdi fabricata ſint· Ego inquit ex oꝛe altiſſimi ꝓdu ante omnẽ creaturã:ego in celis feci vt oriret lumẽ indeficiẽs: in nebula texi om̃ʒ terrã ego ĩ altis habitaui ⁊ tronꝰ meꝰ ĩ colum nã nubis Tohãnes quoʒ ita tradidit. ¶ ¶ In pricipio erat verbuʒz a verbuz erat apud deũ deꝰ erat verbũ. hoc erat ĩ pᷣn cipio apud deũ oĩa ꝑ ip̃ʒʒ facta ſũt ⁊ ſine ipſo factũ eſt nibil · Sʒ meliꝰ greci logos dicũt q; nos verbũ ſiue ſermonẽ: logos em̃ a ſermonẽ ſignificat ⁊ ratõem: qꝛ ille eſt ⁊ vox ⁊ ſapiẽtia dei ·hũc ſermonẽ diui nu ne phᷣi qᷣdẽ ignoꝛauerũt. ¶De Diq dem Zeno rerũ nature diſpoſitoꝛẽ atq; opificẽ vniuerſitatis p̃dicat:quẽ et fatuʒ 1 neceſſitatẽ reꝛũ ⁊ deũ ⁊ aĩm iouis nũcu pat:ea ſcʒ cõſuetudine qua ſolet iouez ꝓ deo accipere:ſed nihil obſtãt verba cũ ſẽ tentia congruat veritati: eſt em̃ ſpũs dei quẽ ille aĩm iouis nũcupauit G ¶Nã trimegiſt?qui veritatẽ ꝓpene vniuerſã ne ſcio quomõ ĩueſtigauit:fatet᷑ eſſe ĩeffabi lẽ quẽdã ſanctũq; ſermonẽ cuius enarꝛa tio modũ hoĩs excedat ¶ E¶ Nũc de ſe cũda chriſti natiuitate · Imprimis igitur Cv homieſ ſcire opoꝛtet ſic a pncipio ꝓceſſi ſe diſpoſitõem ſũmi dei vt eſſz neceſſe ap propiquũte ſeculi termino dei filium de ſcẽdere ĩ terraʒ vt cõſtitueret dei tẽplum doceretq; iuſſiciã. verũtũ nõ virtute ãge li aut poteſtate celeſti: ſed ĩ figuꝛa homĩiſ in codicõne moꝛtali:⁊ cũ magiſterio fũ ctus fuiſſet: traderet᷑ in manꝰ impioꝛum moꝛtẽq; ſuſciꝑet ⁊ ꝑ virtutẽ domĩcaʒ teꝛ cio die reſurgeret · deſcẽdẽs itaqʒ de celo ſãctus ille ſpũs dei ſãctã virginẽ cuiꝰvte ro ſe ĩſmuaret elegit · At illa diuino ſpũ repleta cõcepit:⁊ ſine vllo attactu viri re ete virginalis vterꝰ intumuit.· ſi aĩa k quedaʒ vẽto ⁊ aura cõciꝑe ſolere oĩbꝰ notũ eſt:cur quiſq;ᷓ mirũ ꝓutet cui cum ſpũ dei facile eſt g ⁊ hoc qᷣdẽ futuruʒ ãte multa ſecula ꝓphete cecinerũt.· Salomõꝰ in pſalmo ita dixit. Infirmatꝰ eſt vterus virginis ⁊ accepit fetũ ⁊ grauida facta ẽ in multa miſeratõe mateꝛ virgo· Ttem ꝓ pheta Kſaias cuiꝰ hec verba ſüt · Hopte rea dabit deꝰ ip̃e ſignũ: Ecce virgo eonci piet ⁊ pariet filiũ ⁊ vocabit᷑ nomen eius emanuel/Itẽ et dauid.Veritas ð terꝛa or ta eſt: q deus ĩ quo ueritas eſt terrenuʒ coꝛpus accepit: ut terꝛenis viam ſalutis aꝑpiẽt · Idẽ Haias· Exultẽt celi deſuper et nubes induãt iuſticiã: aperiat᷑ tena ⁊ pul lulet ſaluatoꝛẽ:ego em̃ dñs deꝰ creaui te· Idem· Gcce nobis natꝰ eſt puer ⁊ datus ẽ nobis filiꝰ cuiꝰ imperiũ ſuꝑ hõeros eius ⁊ vocatũ nomen eius magni cõſilii nũeꝰ Idcirco em̃ miſſus ẽ a deo pꝛẽ ut uniuſis gẽtibꝰ que ſub celo ſunt ſingularis ⁊ ue ri dei ſãctũ miſteriũ reuelaret ablatũ Pfi do populo qui aduerſus deũ ſepe deliqᷣt Daniel quoq; ſimilia pᷣlocutus eſt·Vide bã inquit in viſu noctis:⁊ ecce in nubibꝰ celi ut filiꝰ hoĩs veniẽs ⁊ vſqʒ ad uetuſtũ dierũ ꝑuenit· Gt qui aſſiſtebãt obtuleꝛũt eũ:et datũ eſt regnũ honoꝛ et imperium ⁊ om̃s populi tribꝰ et lingue ſeruient ei et poteſtas eiꝰ eterna que nũq; tranſibit ⁊ regnũ eiꝰ quod non coꝛrũpet᷑· Sũmus igit᷑ deus ac parẽs oĩm cũ religionẽ ſuã trãſferꝛ e voluiſſet doctoꝛẽ iuſticie miſit e celo:ut nouis cultoribꝰ nouã legem ĩ eo uel ꝑ eũ daret nõ ſicut añ fecerat ꝑ hoĩeʒ ſed tñ eum naſci uoluit tanq; hominem: vt ꝑ omnia ſũmo patri ſimilis exiſteret · „ * itj . Ipᷣe em̃ deus pater ⁊ origo ⁊ principiuʒ reruz qm̃ parẽubꝰ caꝛet a Trimegiſto ue riſſime noĩatur ꝙ ex nullo ꝓcreatus· 0 circo ⁊ filiuʒ bis naſci opoꝛtuit ut ipᷣe fie ret apat rio atq; amatrio.n prima enim natiuitate ſpiritali amatrio fuit q; ſine officio matris a ſolo deo patre generatꝰ eſt. In ſecũda vero carnali apatrio fuit: qm̃ ſine prĩs officio virginali vtero pro creatꝰ eſt:vt mediã ĩter deũ et hoĩem ſbᷣ ſtãtiã gerẽs noſtrã hãc fraguẽqʒ naturã guaſi manu ad iĩmoꝛtalitatẽ poſſz educẽ Eaci eſt ⁊ dei filiꝰ ꝑ ſpũm: ⁊ homĩſ Pcarnẽ. id eſt. ⁊ deꝰ ⁊ homo :dei virtus ĩ eo ey oꝑpibus que fecit appuit: fragilitas hoĩs ex paſſione quã ꝑtulit · Vnde Gſaias Tu em deꝰ es ⁊ nos neſciebamꝰ deꝰ iſra hel ſaluatoꝛ. Ttem Hieremias. Mic ẽ deuſ noſter ⁊ nõ deputabit᷑ aliꝰ abſq; ilło. Ftẽ Dauid in pſalmo · Tronus tuus in ſecu la ſeculorũ virga equitatis virga regni tui. Dilexiſii iuſuciaʒ ⁊ odio habuiſu iniqᷓ tatẽ ꝓpterea vnyit te deꝰ deus tuus oleo exultatõnis· Deinde hoĩem fniſſe eũ ie remias docet dicẽs· Et hõ eſt ⁊ qs cogno uit eũ? Itẽ Efatas. Et mittet eis deus ho minẽ qꝗ faluabit eos · Sed ⁊ mopſes in nu meris ſic loquit᷑. Orietur ſtella ex iacob ⁊ exurget homo ex iſrhael · Pretea apud eũ dẽ Gſaiam ſic ſcriptum elt· Et erit in ilła die radix yeſſe et que exurget prĩcipari ĩ natões:in eũ gẽtes ſperabũt ⁊ erit reqes eius ĩ honoꝛe· Ge alio loco⸗yiet virga de radice yeſſe ⁊ flos de radice eiꝰ aſcendet requieſcet ſuꝑ eũ ſpũs dei ·ſpũs ſapien tie ⁊ intellectꝰ.ſpũs cõſilii et foꝛtitudĩs· ſpũs ſcĩe et pietatis:⁊ impleuit eũ ſpũs utmoris dei. (MCOuibʒ ex rebz appet ꝓpbetas oẽs denũciaſſe ð chriſto fore ali quãdo vt ey gnᷣe dauid coꝛꝑaliter natus conſtitueret eternũ tẽpluʒ deo qð appel latur eccleſia:et vniuerſas gentes ad reli gionẽ dei veraʒ conuocarʒ -hec eſt domꝰ ſidelis ·hoc ĩmoꝛtale tẽplũ ĩ quo ſiq̃s nõ ſacriſicauerit ĩmoꝛtalitatiſ pꝛemiũ nõ ha bebit· Quius tẽpli et magm et eterni qm̃ chriſtus fabricatoꝛ fuit tdem neceſſe eſt habeat in eo ſacerdotiũ ſẽpiternũ · de qꝰ dauid in pſalmo· Turauit dñs et nõ peni tebit eũ tu es ſacerdos in eternuʒ· tẽ Ba ſulion. Et ſuſcitabo mibi ſacerdotẽ fidelẽ äõs ui oĩa que ſũt in coꝛde meo faciet et edi ſteabo ei domũ fiðlẽ ⁊ trãſibit ĩ cõſpectu meo oĩbus diebʒ . Itẽ Zacharias · Et oſtẽ dit mibi dominꝰ deus hieſũ ſacerdotẽ ma gnũ ſtãteʒ ante faciẽ angeli domini:⁊ dy abolus ſtabit ad dextraʒ ipſiꝰ.vt cõtradi ceret ei · Quis nõ igit᷑ captos mẽtibus tũ fuiſſe iudeos arbitret᷑ g qui cũ hec ⁊ lege rẽt et audirẽt nefarias manꝰ deo ſuo ĩtu lerũt. ¶ ¶ Nũe a prĩcipio totius ſacꝛa menti origo narrãda eſt:Maioꝛes enĩ no ſtri qui erãt pꝛĩcipes iudeoꝛũ cũ ſterilita te atʒ ĩopia laboꝛarẽt trãſirẽt in egiptuʒ rei frumẽtarie gratia · ibiq; diutius com moꝛãtes intolerabili ſeruitutis iugo pre mebant᷑· Tuʒ miſertus eorũ deus eduxit eos ⁊ liberauit de manu regis egiptiorũ duce moyſe: pei quẽ poſtea lex illiſ a de data ẽ. In qua eductõne oſtẽdit virtuteʒ maieſtatis ſue deꝰ. Traduxit em̃ populũ medio mari rub:o lecdete angelo et ſein dẽte aquã vt populꝰ ꝑ ſiccũ gradi poſſet Qua re audita tirãnus egiptioꝛũ cuʒ ma gna ſuoꝛũ mãu ĩſecutꝰẽ mare adhuc pa tens temere ĩgreſſꝰ:coeũtibʒ aquis cum omni exercitu deletus eſt· Mebꝛei vero in greſſi ĩ ſolitudineʒ multa mirabilia ride rũt· Nãqʒ cuʒ ſitim paterent᷑ ictu virge ꝑ cuſſa petra eriliuit fons aque populũqʒ recreauit: quo rurſus eſuriẽte celeſtiſ ali mẽti pluuia deſcẽdit · quĩetiã coturnices in caſtꝛa eoꝛũ vẽtus induxit:vt nõ modo ane celeſti ſed etiã ĩſtructioribꝰ epulis kur metin ꝓ his tñ diuinis bñſiciis ho norẽ deo nõ reddiderũt: ſed depulſa iaʒ ſeruitute: iam ſiti fameqʒ depoſita in lu xuriã ꝓlapſi ad ꝓphanos egiptioꝛuʒ ritꝰ aiĩos trãſtulerũt· Poſtea vero cũ in deſer ta paꝛte es ſirie cõſediſſẽt amiſeꝛunt ue tus nom̃ hebꝛei:⁊ quoniã prĩceꝑps exami nis eoꝛuʒ iudas erat iudei appellati ſunt Tterraʒ quã ineolueꝛe iudea · Et pꝛimo qᷣ dem nõ dñio regũ ſubiecti fuerũt ſed po pulo ac legi: cuiles iudices p̃ſidebant ñ tñ in ãnũ cõſututi ſicut romani cõſ ules ſed ꝑpetua iuriſdictõe ſũmiſſi: Tũ ſubla to iudicũ noĩne poteſtas regalis ĩducta eſt · vbi tũc finitimoꝛũ belliſ vexati:poſtie mo capti abductiq; babilonẽ penas ĩpie tatis ſue graui ſeruitõ pepẽdeꝛũt: donec Qirus veniret in regnũ qui ſtatĩ iudeos reſſituit edicto. EGxinde tetrarchas habue rũt vſq; ad herodeʒ qui fuit ſub imperio tyberü ceſaris. Cuiꝰ ãno· xv · ⁊ duobꝰ ge minis cõſulibꝰ ante diem · x· kł. Aprilis iudei chriſtũ cruci affixerũt· ¶ & ¶ Quzʒ igit᷑ ſepe iudei p̃ceptis ſalutaribus repzu gnarẽt atq; a diuina lege deſiſterẽt aber rãtes ad ĩpios cultꝰ deoꝛũ.tũ deꝰ iuſtos 12 electos viroſ ſpũ ſancto ĩplebat: ꝓphe tas in media plebe cõſtituẽs ꝑ quos pec cata ĩgrati populi verbis minãtibus ĩcꝛe paret:⁊ nibilominꝰ hoꝛtaret᷑ ad penitẽti am ſceleris agẽdã:quã niſi egiſſet atʒ ab iectis vanitatibꝰ ad deũ ſuũ rediſſẽt foꝛe vt teſtamẽtũ ſuũ mutarʒ · id eſt · heredita tẽ vite ĩmoꝛtalis ad exteras cõuerterz na tõnes · aliũq; ſibi populũ fidelioꝛẽ ex ali enigenis cõgregaret · lli aũt a ꝓphetis ĩ crepati nõ mõ verba eorũ reſpueꝛũt:ſed ſibi peccata expꝛobꝛarent᷑ offeſi eoſi 8 exquiſitis cruciatibʒ necauerüt · ¶ Lcaqʒ deſut mittere ꝓphetas ad eos: ſed filium ſuũ daogernri illũ opificeʒ rerũ ⁊ cõſiliatoꝛẽ fuũ labi iuſſit e celo:vt religionẽ ſanctã dei trãſ ferꝛet ad gentes ⁊ad eos qui deũ ignoꝛabãt:doceretq; iu ſtieiã quã ꝑfidꝰ populꝰ abiecerat:qdð iaʒ pridẽ denüciauerat ſe eſſe facturuʒ: ſicut malachias ꝓpheta ĩdicat dicẽſ· Non ẽ mi hi volũtas circa vos ⁊ ſaerificia non acci piam de manibꝰ veſtris: qm̃ a ſolis oꝛtu vſq; ad occaſũ gloriabit᷑ nomẽ meũ a gẽ tibꝰ. Itẽ dauid in pſal.xvi. Cõſtitues me in caput gẽtiũ populꝰ quẽ non cognoui ſeruiuit mihi·Ergo vt ceperã dicere · Cũ ſtatuiſſet deꝰ doctoꝛem virtutis mittere ad hoĩes renaſci eum denuo in carne pᷣce pit: ⁊ qm̃ clemẽs et pi eſt erga ſuos deꝰ ad coſipſos eũ miſit quos oderat:ne illii impꝑpetuũ ſalutis viam clauderet: ſed da ret his liberã facultatẽ ſequẽdi deũ: vt ⁊ pᷣmiũ vite adipiſcerẽtur ſi ſecuti fuiſſẽt· Kpud illos igit᷑ 1 ex eoꝛũ ſemine regene rari eũ iuſſit· ne ſi fuiſſet alienigena iuſtã poſſẽt excuſatõem de lege pᷣtẽdere ꝙ euʒz nõ ſuſcepiſſẽt:ſimul ⁊ nulla oĩo gẽs eſſʒ in terra eui ſpes ĩmoꝛalitatis negaretuꝛ ¶ ¶ ¶ Hieſus cũ primũ cepit adoleſce re tinctꝰeſt a iohãne ꝓpheta in ioꝛdane flumine c um lauacro ſpiritalivt peccata nõ ſua que vtiqʒ non habebat ſed carnis quã gerebat aboleret. vt quẽ admodum iudeos ſuſcepta circũciſione : ſic etiã gen tes baptiſmo · id eſt · purifici roris ꝑfuſio ne ſaluaret · Tũc vox de celo audita ẽ Eili us meꝰes tu ego hodie genuite:que vox apud dauid ĩuenit᷑ pdicta · Et deſcẽdit ſu ꝑ eum ſpũs dei foꝛmatꝰ in ſpẽ colũbe cã dide . Cyinde cepit multas virtuteſ faceꝛe nõ pᷣ̃ſtigis magicis que nihil veri ac ſoli di cõmunicãt ſed in hac poteſtate celeſti ue iãpridẽ ꝓphetis nũciãtibꝰ canebat Oue oꝑa tãmulta ſũt vt vnꝰ liber ad cõ plẽda oĩa ſatis nõ ſit· Nã virtutes eiꝰ fue rũt quas appo llo portẽtificas nomĩa uit quacũq; iter faciebat egꝛos ac debileſ 1oĩm moorg eneꝛe laboꝛantes vno vᷣ bo vnoq; momẽto reddebat ĩcolumes: adeo vt mẽbris oĩbus capti receptis re pẽte viribʒ roboꝛati: ipſi lectulos ſuoſ re poꝛtarẽt in qͥbʒ fuerãt paulo ante delati Ula udis vero ac pedũ vicio aff lictis non modo gradiẽdi ſed etiã curꝛẽdi dabat fa cultatẽ · Tuʒ quoꝛũ ceca lumina in altiſſi mis tenebris erãt eoꝛũ oculos in pᷣſtinuʒ reſtituebat aſpectũ · Mutoꝛũ quoʒ lĩguas in eloquiũ ſermonẽqʒ ſoluebat· Ttem ſuꝛ dorũ patefactis auribꝰ ĩſinuabat auditũ Pollutos etiã aſpſos madlis repurgabat t hec omĩa nõ manibꝰ aut aliqua mede la ſed verbo ac iuſſione faciebat· Sic em̃ Sibil la pᷣ̃dixerat oĩa verbo agẽs om̃eʒ qʒ egritudinẽ curãſ. Ne mirũ vtiq; ꝙ veꝛbo faceret mirabilia cũ iße eſſet dei verbuz celeſti virtute ac poteſtate ſũmiſſuʒ. Nec ſatis fuit ꝙ vires imbecillibus redderet ꝙ debilibz ĩtegritatẽ:ꝙ egris lãguenti bus ſanitatẽ:miſi etiã moꝛtuos ſi ettant velut e ſõno ſolutos ad vitã reuocaret: que vidẽtes tũc iudei demonica potẽtia fieri arguebant:cũ oĩa ſic futura vt facta ſunt archane ulloꝛũ liteꝛe cõtinerẽt· Lege bãt quippe tũ alioꝛũ ꝓphetarũ Eſaie veꝛ ba dicẽtis · Confortami manus reſolute ⁊ genua debilia conſolidamini: qui eſtis puſuli aĩmo nolite timex nolite metueꝛe de noſter iudicium tribuet ipe veniet et ſaluos noſ faciet · Tũ aperient᷑ oeuli ceco rũ ⁊ aures ſurdoꝛũ audiẽt · Tũ ſaliet clau dus velut ceruꝰ ⁊ plana erit ᷓgua muto rũ:quia rupta eſt in deſerto aqua riuus in terꝛa ſitieti · Sʒ ſibilla eadez cecinit his C L verſibꝰ.Moꝛtuoꝛuʒ aũt reſurꝛectio erit claudoruʒ curſus velox ⁊ ſurdꝰ audiet et ceci videbunt ⁊ muti loquent᷑ ¶ D¶ De alio etiã xp̃i miraculo ſibilla cecĩerat oliʒ xps ex quĩqʒ panibꝰ ⁊ duobꝰ piſcibus quĩqʒ milia hoĩm eſſet ſatiaturꝰ. Quiꝰveꝛ ſus tales ferũtur:Ex panibʒ autẽ quinqʒ ⁊ piſcibꝰ duobʒ virorũ milia quinq; ĩ lo co deſerto ſatiabit: 1 qᷓ ſuperunt fruſta tollẽs duodecim q̃los alias cophinos im plebit in ſpe multoꝛuʒ · Quid hie potuit ars magica moliri cuiꝰ ꝑitia ad nibil alið ; ad circũſcribẽdos oculos valet? Men ttũtur foꝛtaſſe litere ſãcte docẽtes tãtam fuiſſe in eo poteſtateʒ:vt imperio ſuo co geret ventos obſequi maria ſeruire · moꝛ bos cadereĩferos obedire? Quid ꝙ eað Sibilla carmibus ſuis ante docuerit ſic dieẽs vẽtos ſtatuet verbo: ſternet auteʒ maria furentia pedibus pacis ac fidei cal catis· Et rurſus alia que dieit f luctꝰ pam· bulabit · lãguores hoĩm arcebit. viuifica bit moꝛtuos areebit dolores . multis er vno fõte ſatietas erit viroꝛũ ¶ ¶ Ear mina aũt ſibillma quidã eſſe ficta atq; a noſtriscõpoĩta aiũt:qð ꝓfecto nemo pu tabit q eieeꝛonẽ varꝛonẽqʒ legeꝛit alioſq; veteres q Grithꝛeã maxĩe ſibillã cõmemo rãt qui autoꝛes ante obierũt q; chriſłꝰ ſe cũdũ carnẽ naſceret᷑ · Verũ nõ dubito q̃ͥn Ula carmina poribꝰ tꝑibus ꝓ deliram̃to. habita ſint: cũ ea nemo ĩtelligeꝛet · Denũ ciabãt em̃ mõſtruoſa quedã miracula qꝰ rũ nee ratõ nec tp̃ᷣſ nec autoꝛ vehignabat deniq;ʒ eritrea foꝛe ait vt diceret᷑ ĩſana et mẽdax · ait em̃ dicent ſibillã ĩſanã mẽdacẽ Qum aũt facta fuerĩt oĩa memoriazꝭ mei facietis:· ⁊ nemo me tũc iã furioſaʒ dicet dei magni ꝓphetã· latuerũt igitur miłtis ſeculis:poſiea anĩaduerſa ſũt:qm̃ natiui tas chriſti ⁊ paſſio patefecit aꝛcchana Siẽ etiã voces ꝓphetarũ que cũ ꝑ annos mi le quĩgentos ⁊ eo ãpliꝰ lecte fuiſſẽt a po pulo iudeoꝛũ ntũ ĩtellecte ſũt.niſi pꝰq̃; illas chriſtꝰ 2 verbo ⁊ opibꝰ ĩterpᷣtatus ẽ lũ eĩ ꝓphete ãnũciauerũt · nee vllo mõ pot erãt qꝗᷓ illi loꝗbãt᷑ ĩtelligi niſi fuiſſent vniueꝛſa cõpleta. CE. Venio nunc ad ipᷣaʒ paſſionẽ que velu obiectari ſolet: ⁊ hoĩem ⁊ ab homĩbus inſigni ſupplicio affectũ exeruciatũ co toppꝛobꝛiũ nobiſ lamꝰ:vt doceã eãip̃am paſſionẽ ab eo eũ magna ⁊ diuina ratõe ſuſceptã : i ĩ ea ſo la ⁊ virtutẽ ⁊ veritatẽ ⁊ ſapiẽtiã cõtineri Naʒ yp̃s virtute ac iuſticia inſtructꝰ:ĩmo vero ipſe vᷣtus ipᷣe iuſuicia ẽ:venit ĩ terrã deſcẽditqʒ vt eã doceret ac hoĩnem refoꝛ maret · Quo magiſterio a dei legatõne ꝑ fũctus ob eãipᷣam vᷣtutẽ quã ſil doeuit et fecit ab omibꝰ gẽtibꝰ ⁊ meruit ⁊ potuit deus credi . ergo cũ magnꝰ populꝰ ad eũ vel ob iuſticiã quã docebat vel ob mira cula q̃ faciebat ſubinde cõflueret ⁊ prece pta eius audiret: ⁊ a deo miſſũ deiqʒ fili um crederet · Tum priores iudeorũ ac ſa cerdotes ira ſtimulati ꝙ ab eo tanqʒ pee catores ĩcrepabantur: ⁊ inuidia depraua ti ꝙ cõfluẽte ad eũ multitudine cõtemni ſe ae de ſeri videbãt:⁊ ꝙ caput ſceleris il loꝛũ fuit ſtulticia: ⁊ erꝛoꝛe cecati: ⁊ ĩmẽo res pᷣceptoꝛũ celeſliũ ac ꝓphetarũ coier̃t aduerſus eũ:ĩpiũqʒ cõſiliũ de eo tollẽdo cruciãdoqʒ; ceperũt:ꝙ ꝓphete multo añ deſcripſerãt · Nam ⁊ dauid in principio oſalmoꝛũ ſuoꝛum ꝓuidẽs ĩ ſpũ qua ntuʒ facinꝰ admiſſuri eſſent: beatũ eſſe ait qui nõ abierit ĩ cõſilio impioꝛũ Et Salomon in libꝛo ſapiẽtie his verbis vſus ẽ. Cireũ ueniamꝰ iuſtũ qm cõtrariꝰ ẽ nob: ⁊ exp brat pᷣcepta legis:ꝓmittit ſcĩaʒ dei ſe hẽ re:⁊ filiũ dei ſe noĩat.⁊ gloriat᷑ pꝛẽʒ ſe hẽ re deũ · Videamus ergo ſi ſermões illiꝰ ve ri ſint. ⁊ tẽꝑtemus qꝗᷓ euẽtura ſũt illi:con tumeliis ⁊ toꝛmẽtis interꝛogemus eum. hoc cogitauerunt ⁊ errauerunt: exceca uit enim illos ſtulticia ipſoꝛum et ne⸗ ſcierunt ſacramenta dei · Increpati ergo ſepe a chriſto iudei expꝛobꝛãte illis pcẽa ⁊ iiuſticias: ⁊ a pplo pene deſerti: cõcita ti ſũt ad eũ necadũ · Cuius rei audaciã de dit illis humilitas eiꝰ. Nã cũ legerẽt cum quanta virtute ac daritate filius ho mĩs venturus eẽt e celo: Ipſũ autẽ cernerẽt hũilẽ cetũ · ſodidum infoꝛmem. non cxe debant fülium dei eſſe: ignoꝛantes duos eius aduẽtus a ꝓphetis eẽ pꝛedictos · pri mum in humilitate carnis obſcuruʒ. Se cundum in foꝛtitudine maieſtatis mani feſtum· De primo Dauid ĩ pſalmo ſeptu ageſimoprimo ſic ait · Deſcendet ſicut pluuia in vellꝰ et orietuꝛ ĩ diebus eiuſ iu ſticia ⁊ abũdãtia pacis dõec extolla luna —. Srrut em̃ pluuia ſi deſcẽdit ĩ vellꝰ anĩad uerti nõ põt qꝛ ſtrepitũ nõ facit · Tta xp̃ʒ in terꝛã ſine cuiuſq; ſuſpitõne vẽturũ eẽ dixit:vt iuſticiã doceret ⁊ pacẽ · Et Sibil la eodẽ modo locuta eſt · vilis ignominio ſus ĩfoꝛmis ſpem vilibus dedit: ꝓpt᷑ hãc humilitatẽ deũ ſuũ nõ agnoſcentes inie rũt cõſil iũ deteſtãdũ vt priuarẽt eũ vita ui vt eos viuificaret aduenerat. ira atq; ĩuidia ſua quã in coꝛdibꝰ ſuis gerebãt itus incluſam ꝓferebant ꝙq legem dei ꝑ moyſen datã ſolueret:ꝙ ſab batũ nõ vacarz operãs ſalutẽ hoĩzʒ: ꝙ cir cũciſionẽ vacue facerzʒ: ꝙ abſtinẽtiã ſuille carnis auferꝛet· n qᷓbꝰ rebʒ iudee religi onis ſacꝛamẽta cõſiſtũt · Ob hãc itaqʒ cãz⸗ cetera ꝑs populi qᷓ nõdũ ad chriſtũ ſeceſ ſerat a ſacerdotibꝰ incitabat᷑ vt impium iudicaret eũ ꝙ legẽ dei ſolueret : cũ hec il le nõ ſuo iudicio ſed ex dei volũtate ⁊ ſe cũdũ p̃dicta faceret ꝓphetarũ · Micheas em̃ nouã legẽ iri denũciauit hoc mõ Lex de ſpon ꝓficiſcet᷑ ⁊ ſermo dñi ex hieruſa lẽ:⁊ iudicabit inter plurimos populos reuincet ⁊ rehget validas natões· Sed 2 mopyſes pdixeꝛat foꝛe vt ꝓpheta maximꝰ mitteret᷑ a deo qui ſit ſupꝛa legeʒ qui vo lũtatẽ dei ad hoines ꝑferat · Vnde in deu tronomio ita ſcriptũ reliq̃t · Et dixit dñs ad me ꝓphetã excitabo eis de fribꝰ eorũ ſicut te:⁊ dabo verbũ meũ ĩ os eius:a lo quetur ad eos ea q̃ pcepero ei:⁊ q̃ſqʒ; nõ audierit ea que loquet᷑ ꝓpheta ille in no mine meo vidicabo in eüũ · denũciauit ſcqz deus ꝑ ipᷣm legiferũ ꝙ filiũ ſuũ · id eſt · vi uã pᷣſentẽqʒ legẽ miſlurꝰeſſet · ⁊ illam ve terẽ ꝑ moyſen datã ſoluturꝰ: ⁊ denuo ꝑ eum ꝗ eſſet eternꝰ legẽ ſanciret eternam B ¶ tẽ de circũciſione ſoluẽda Gſaias ita ꝓphetauit· Renouate ĩter voſ nouita tẽ ⁊ ne ſemĩaueritis ĩ ſpinis:circũciditis vos deo veſtro circũcidite ̃pucium cor dis veſtri: ne vreat ira mea ſicut ignis et nõ ſit qui extĩguat · Qircũaoſionẽ ſecũdaʒ futurã eſſe dixit nõ carnis ſicut fuit pᷣma qua etiã nũc iudei vtunt᷑ ſed coꝛdis ⁊ ſpi rituſ.Nã illa carnis circũciſio caꝛet vtiqʒ ratõne · quia ſi deus id vellet ſic a pꝛina io foꝛmaſſet hoĩeʒ ut p̃pucũ nõ haberʒ * huiꝰ ſecũde circũaſionis figura erat ſignificãs nudãdũ eſſe pectꝰ ·id eſt· aꝑto uno eorũ traderet · ¶ D C . 1 ſimplici coꝛde opoꝛtere noſ viuere:qm̃ᷣ ꝑs illa coꝛꝑis que circũcidit᷑ habʒ quãdaʒ ſimilitudinẽ coꝛdis ⁊ eſt pudẽda:ob hãc cauſã deꝰ nudari eam iuſſit vt hoc argu mẽto nos admoneret ne iuolutũ pectus bhabeamꝰ ( ¶¶ EGodẽ ſpectat etiam car nis ſuille ĩterdictio:vt ne vitam poꝛcoꝛũ imitarent᷑ qui ad ſolã moꝛtẽ nutriuntur ne ventri ac voluptatibꝰ ſeruiẽtes ad fa ciẽdã iuſticiã ĩutiles eſſent ac moꝛte affi cerẽtur · Itẽ ne ſe fedis libidinibꝰ ĩmerge rẽt ſicut ſus que ſe ĩgurgitat ceno: vlł ne terrenis ſeruiant ſimulacris ac ſe luto in qnẽt · Sic vniuſa pᷣcepta iudaice leg ad ex hibẽdã iuſticiã ſpectãt:vt ꝑ caꝛnaliũ figu rã ſpũalia noſcerent᷑. Cũ igit᷑ ea q̃ deꝰ fie ri voluit queq; ꝑ ꝓphetas ſuos mitis ſe culis ante pꝛedixit chriſł ĩpleret:ob eam cauſam ĩcitati ⁊ diuinas literas neſcien tes coierũt vt deũ ſuũ cõdẽnarẽt. Quod cũ ſciret futuruʒ ac ſubinde diceret opoꝛ tere ſe pati atq; ĩterfici ꝓ ſalute multoꝛũ ſeceſſit tũ cum diſcipulis ſuis nõ vt uita ret qð neceſſe erat ꝑpeti ac ſuſtinere:ſed ut oſtenderet ꝙ ita fieri opoꝛteret ut ab Itaqʒ iudas p̃mio illectus tradidit filiũ dei iudeis· Ot cõpꝛehẽſũ ac põtio pilato qui tũc legatꝰ ſiriam regebat oblatũ: cruci affigi poſtu lauerũt: obiiciẽtes ei nihil aliud q; ꝙ dix erat ſe filiũ dei eſſe ĩ regẽ iudeorũ · Item qꝛ dixerat Si ſolueritis hoc tẽpluʒ quod edificatũ eſt ãnis· xlvi ego illud ĩ triduo ſine manibꝰ reſuſcitabo: ſignificãs futu rã bꝛeui paſſionẽ ſuã ⁊ ſe a iudeis inteꝛfe ctũ tercia die reſurrecturũ · vᷣpſe em̃ erat uerum dei templũ:has eiꝰ uoces tanq; in fauſtas ⁊ impias ĩſectabant ¶ G ¶ QOue cũ pilatus audiſſet: ⁊ ille ĩ defenſionẽ ſui nibil diceret: ꝓnũciauit nihil ĩ eo dãnati one dignuz uider i · At illi ĩiuſtiſſimi accu ſatoꝛes cũ po pulo quem ĩcitauerant ſuc damare ceperũt: ⁊ crucẽ eiꝰ uiolẽtibꝰ uo cibꝰ flagitare · Tum pontiꝰ 1 illoꝛuʒ clão ribꝰ:⁊ herodis tetrarche ĩſtigatõe metu ẽtis ne regno pelleꝛet᷑ uictꝰeſt. Nec tamẽ ip̃e ſẽtẽtiam ꝓtulit ſʒ tradidit euʒ iudeis ut ipſi de illo ſedðᷣm legẽ ſuam iudicarẽt · CE ¶ Duxeꝛunt igit᷑ eũ flagellis verbe ratũ priꝰq̃; cruci affigerẽt: illuſert iĩidutũ cũ coloris pũicei ueſte:ac ſpinis coꝛõatũ S. quaſi regẽ ſalutarunt:a dedeꝛunt ei cibũ felliſ:⁊ miſcuerũt aceti potõem.poſt hec cõſpuerũt in faciẽ eiꝰ et palmis cecideꝛũt QCũq; iꝑſi carmfices de veſumẽtis eiꝰ cõ tenderẽt ſoꝛtiti ſunt inter ſe de tunica et pallio: ⁊ cũ hec oĩa fierẽt nullã vocem ex oꝛe ſuo tanq; ſi mutꝰ eẽt emiſit · Tunc ſu ſpẽderũt eũ inter duos noxios medium qui ob latrocinia dãanati eꝛãt cruciqʒ affi xerüt. 4 ¶ Ouid ego hie in tãto faci noꝛe deploꝛẽ g aut qbus verbis tiñ nefas cõquerar g quid de huiꝰ crucis indignita te dicemꝰ in ꝗᷓ deꝰ a cultoribꝰ dei ſuſpen ſus ẽ atq; ſuf fixꝰ? Quis tã facũdꝰ ⁊ tãta rerũ verborneß copia ĩſtructꝰ exiſtet g qᷓ oꝛatio tãta affluẽtie vbertate decurrens vt illã crueẽ deploꝛet merito q; mũdꝰ ip̃e ⁊ tota mũdi elemẽta luxeꝛũt ec autẽ ſic futura fuiſſe ⁊ ꝓphetarũ vocibꝰ et Sibil linis carmĩbʒz denüciatũ eſt · Apud eſaiaʒ ita ſcriptũ ĩuenit᷑· Nõ ſum cõtumax nec traditoꝛ doꝛſum meũ pono ad flagella: maxillas meas ad palmasfaciẽ autẽ meã nõ aueꝛti a feditate ſputoꝛũ. Sibil la quo qʒ eadẽ futura mõſtrauit· In manꝰ iniq̃s ĩfideliũ poſtea veniet. Dabũt autem pal mas deo manibz inceſtis · et oribʒ ꝓdigio ſis expuẽt ſaliuas venenatas:dabit aut tunc in verbera ſimpliciter ĩnocẽs ſãctuʒ doꝛſuʒ. ¶ H ¶ De ſilẽtio eius eadẽ Sibil la.et eollaphos accipiẽs tacabit ne qͥs ng unoſcat qð verbũ vel vnde venit vt mor tuig loquat᷑ et coꝛona ſpinea coronetur ¶ ¶ De cibo vero ⁊ potu etiã ſibilla con cnata eſt. In eſcã vero fel ⁊ ĩ ſitim acetũ dederũt:hãc in hoſpitalitatis mõſtrabũt menſã (R¶ Et alia ſibilla iudeã t᷑rã his ĩerepat verſibꝰ. Tu em̃ ſtulta deum tuuʒ nõ intellexiſti ludẽtem mortalibʒ menti bus ſed ſpinea coꝛonaſti coꝛona hoꝛrẽdũ fel miſcuiſii · foꝛe aũt vt iudei manꝰ infeꝛ rent deo ſuo eũq; ĩterficerẽt teſumonia ꝓphetarũ hec anteceſſerũt· ¶ L ¶ Eſa as facinꝰ eoꝛũ deſignãs dicit · In humili tate iudiciũ eius ſublatũ eſt.· Natiuitatẽ eiꝰ quis enarꝛabit g qm̃ aufeꝛet᷑ a terꝛa vi ta eius.a facinoribꝰ populi mei abductꝰ eſt ad moꝛtem · ⁊ dabo malos ꝓ ſepult᷑a eius ⁊ diuites ꝓ moꝛte eiꝰ: q; facinꝰ non fecit nec inuẽtus eſt dolus in ore eius: ꝓ pterea ipe hereditabit multoſ ⁊ foꝛtium diuidet ſpolia ꝓpterea ꝙ traditus eſt ad moꝛteʒ ⁊ inter facinoroſos deputatꝰ eſt· ipᷣe peccata multoꝛũ ꝑtulit ⁊ ꝓpter fa cinoꝛa illorũ traditꝰ eſt. Dauid quoq; in pſalmo·. Qaptabãt ĩ aĩam iuſti ⁊ ſãguinẽ innocẽtẽ cõtemnabũt.⁊ factus eſt michi dominꝰ in refugiũ · Ttẽ Hieremias · Dñe ſignifica mihi et cognoſcã: tũc vidi medi tatões eorũ: Ego ſicut agnus ſine madla adductus ſuʒ ad victimã: in me cogitaue rũt cogitatões dicẽtes · Venite mittamuſ lignũ in panẽ eiuſ ⁊ nomẽ eius nõ erit in memoria amplius·lignũ aũt crucẽ ſigni ficat ⁊ paniſ coꝛpꝰeius:q; ipᷣe eſt cibuſ ac vita hoĩim · Preterea dauid ĩ pſalmo · xx · Effoderũt manus meas ⁊ pedes meos dinumerauerũt oĩa oſſa mea · Ipſi autez cõtemplati ſũt et viderũt me diuiſerunt veſtimenta mea ſibi et ſuꝑ veſtẽ meã ſor tem miſeꝛũt Que vtiqʒ ꝓpheta non de ſe locutus ẽ·fuit em̃ rex ⁊ nunq; illa ꝑpeſſꝰ eſt · ſed ſpũs dei ꝑ eũ loquebat᷑ qᷓ fuerat ii la paſſurus poſt annos mille et quĩgen tos · tot em̃ colligũtur anni a re gno Da uid vſq; ad crucẽ dñi hieſu xp̃i Quid am plius de facinoꝛe iudeoꝛuʒ dici Lateſ q; excecatos eos fuiſſe atq; inſatiabili furo re coꝛreptos.qui hec quotidie legẽteſ ne qʒ ĩtellexerũt:nec quin facerẽt cauere uo luerũt ¶ ¶ ¶ Suſpẽſus igit᷑ atq; affixꝰ exclamauit ad dominũ voce magna ⁊ ul tro ſpũʒ poſuit · Et eadẽ hoꝛa terꝛemotuſ factuſẽ· et velũ tẽpli quod ſeꝑabat duo ſciſſũ eſt in duaſ ꝑtes · ⁊ ſol repẽte ſuboun ctus eſt. Et ab hoꝛa ſexta vſq; ad hoꝛã no nã tenebꝛe fuerunt.· ¶ N EEna de re amos ꝓpheta teſtat᷑ · Et erit in illo die di cit dñũs occidet ſol meridie ⁊ tenebrabiẽ dies lucis ⁊ cõuertã dies feſtos vrõs ĩ lu ctum·et cãtica vrã in lamẽtatõem· Et Si billa.Tẽpli aũt ſcindet᷑ velũ ĩ die: medio die nox erit tenebꝛoſa nimis ĩ tribʒ horis Qum hec facta eſſent ne prodigüs qᷣdem celeſtibʒ facinus ſuũ ĩtelligere quiuerũt S = qm̃ p̃dixeꝛat ſe teꝛcia die ab ĩferis reſurrecturũ:metuentes ne a diſci pulis ſubrepto ⁊ amoto coꝛꝑe vniuerſi reſurrexiſſe eum crederent · et fieret ĩ ple be multo maioꝛ confuſio ˖ detraxerũt euʒz cruci et concluſum firmiter in monumẽ to: militari cuſtodia circundederunt · — . 2 = ¶ C(Verũ tercia die ante lucem terre motu facto repẽte patefactũ ẽ ſepulcrũ 2 cuſtodibꝰquoſ attõitos obſtupeſceꝛat pauoꝛ nihil vidẽtibꝰ: ĩtegre ex ſeplero ac viuꝰ egreſſus ĩ galileã ꝓfectꝰ eſt vt diſci pulos ſuos q̃reret · In ſepulchro vero ni hil reꝑtũ eſt niſi exuuie quibʒ ĩuolutum coꝛpꝰ ĩicluſerãt · Tllum aut apud inferos nõ remãſurũ ſʒ tercia die reſurꝛecturũ ꝓ phete cecinerũt· Dauid ĩ pſalmo · xv · Nõ derelĩques aĩaʒ meã apud ĩferos neq; ſã ctũ tuũ dabis videre ĩteritũ · Ttẽ in tercio Ego domiui ⁊ ſõnũ cepi et exurrexi qm̃ dñs auxiliatꝰ eſt mibi. Et idẽ Sibilla poſi turũ eẽ moꝛti terminũ poſt tridui ſõnuʒ Gt moꝛte moriet᷑ tribꝰ diebʒ ſomno ſuſce pto ⁊ tũc ab ĩferis egreſſus ad lucẽ veni et primus: reſurꝛectõnis principio voca tis oſtenſo. ꝓfectꝰ ergo in galileã noluit iudeis ſe oſtẽdere ne adduceret eoſ ad pe nitẽtiã atqʒ ĩpios reſanaret · Diſapulis iterũ cõ gregatis ſeripture ſancte literas id ẽ.ꝓphetarũ archana patefecit:que an teq; pateret᷑ ꝑſpici nullo mõ poterãt qꝛ ipᷣm paſſionẽq; eius indicabant·Idcirco moyſes ⁊ idem ipſi ꝓphete legẽ q̃ iudeis data eſt teſtamentũ vocauit:qꝛ niſi teſta toꝛ moꝛtuꝰ fuerit nec cõfirmari teſtamẽ tũ põt nec ſciri quid in eo ſcriptuʒ ſit qꝛ clauſũ ⁊ obſignatũ eſt:Ftaqʒ niſi chriſtuſ moꝛtẽ ſuſcepiſſet aperiri teſtamẽtũ:idẽ. reuelari ⁊ ĩtelligi miſteriũ dei ñ potuiſſz· ¶ B ¶ Verũ ſcriptura oĩs ĩ duo teſtam ta diuiſa eſt. Nlud qð aduẽtũ paſſionẽq; xp̃i añceſſit lex et ꝓphete vetus dicit᷑· Ga vero ꝗᷓ poſt reſurꝛectõem eiꝰ ſcripta ſũt nouũ teſtam̃tũ noĩant᷑ · Judei vetere vtũ tur.nos nouo: ſed diuerſa non fũt:qꝛ no uũ veteris adĩpletio eſt ⁊ in vtroqʒ idem teſtatoꝛ ẽ xpᷣ̃s qᷓ ꝓ nobis moꝛte ſuſcepta nos heredes regni eterni facit: abdicato exhereditato populo iudeoꝛũ .· Sic̃ Mic remias ꝓpheta teſtat᷑ cũ laui talia. De reliqui domũ meaʒ ⁊ dimiſi hereditatem meã in manu inimicoꝛũ eiꝰ. facta eſt heꝛe ditas mea mihi ſicut leo in ſilua · dedit ip ſa ſuꝑ me voecẽ ſuã ideo odiui eam: cum ſit hereditas eius celeſte regnuʒ nõ vtiq; ipe hereditatẽ ſe dicit odiſſe ſed heredes qui aduerſus euʒ ĩgrati ⁊ impii extiterũt facta ẽ inq̃t hereditas mea mihi ſicut leo idẽ. pꝛeda ⁊ deuoꝛatio factus ſũ hẽèdibus meis q me ĩmolauerũt ſicut pecus:dedit ſuꝑ me vocẽ ſuam · id ẽ. ſnĩam aduerſus me moꝛtis cruciſq; dixerũt. ¶ O ¶ Edez alio loco ſimiliter ait · Ecce dies venient dicit dñs ⁊ cõſũmabo domui uiirael et do mui iuda teſtamẽtũ nouũ ꝑ quod oñdit vetus illud teſtamẽtũ · qdð ꝑ moyſẽ datũ nõ fuiſſe ꝑfectũ · Id aũt quod per xpᷣm dari haberet cõſũmatũ foꝛe. Per domuʒ iuda ⁊ iſrl nõ vtiq; iudeos ſigficat quos abdicauit: ſed nos qui ab eo conuocati ex gẽtibꝰin illoꝛũ locũ adoptõne ſucceſſi mꝰ ⁊ appellamur filii iudeoꝛũ · Quod Si 1 Pr billa declarat cũ dicit· kudeoruʒ beatum diuinũ genꝰ celeſtiuz · Oð aũt futurũ eẽt id genꝰ Gſaias docet: apud quẽ pater ſũ mꝰ ad filium loquit᷑ dicens Ego dñs deꝰ vocaui te ad iuſticiã: ⁊ tenebo manũ tuã cõfirmabo te:⁊ dedi te teſtamẽtũ gene ris mei in luceʒ gentiũ apire oculos ceco rũ.ꝓducere ex vinculis Alitaton :2 8 do mo carceris ſedẽtes in tenebris · Quʒ igit nos antea tanq́; ceci ⁊ tanq́ʒ carcere ſtul ticie ĩdluſi ſederemꝰ ĩ tenebris ignoꝛãtes deũ ⁊ veritatẽ: illummati a deo ſumus qꝗͥ nos teſtam̃to ſuo adoptauit: ⁊ libeꝛatos malis vĩculis atʒ ĩ lucẽ ſapiẽtie ꝓductos ĩ hereditatẽ regni celeſtis aſciuit.· ¶ DH ¶ De vtroqʒ aũt teſtamẽto veteri ſcʒ et nouo Maro vugiliꝰ poetarũ princeps in ſuis oꝑibꝰ eneidoꝛũ geoꝛgicoꝛuʒ ⁊ bucco licoꝛũ diuine cecinit: que quideʒ ſua vati cinia Poba mulier illuſtris ſpũſancto ĩ flamata ĩ ſuo cẽtone recollegit ⁊ ad vtꝛũ teſtamẽtum ſãaãctiſſime adaptauit E¶ Et imprimis ad vetꝰ de creatõe celi ⁊terre hoc mõ.Principio celũ ac terꝛas cãpos q; liquẽtes · Lucẽtẽqʒ globũ lune E 3 laboꝛes Ip̃e pater ſtatuit.· ¶ E e⸗ de creatõe ade eue ſic · kamq; im ꝓuiſo tante pietatis imago· Procedit no ua foꝛma viri pulcerrima pᷣmum Os hu meroſq;ʒ deo ſimul mẽtẽqʒ manũq; · Ma ioꝛ agit deꝰ atqʒ oꝑa ad maioꝛa remittit. Querit᷑ hinc aliuſ ¶ E ¶ Etẽ de eo ꝙ po ſuit eos in paradiſũ ſic ait· Vinite felices interq; nitẽtia culta Eoꝛtunatoꝛũ nemo rum ſedeſq; beatas.Mec domꝰ hec pria eſt requies ⁊ certa laborumHis ego nec metas reꝛũ nec temꝑa pono · Imꝑiũ ſine dj „ fine dedi. ¶ H ¶ Item de eo ꝙ fagiune S ꝑadiſo ſic ait. aud moꝛa feſunãt iuſſi rapidiſq; ferunt᷑ Daſſibꝰ piter greſſi ꝑ opaca viarũ· Coꝛripiũt ſpaaũ mediuz lu menq; relinquũt Elentes ꝛ2 pibus curis veſtigia ſingůt. CXCKtẽ ð eo ꝙ chaim occidit abel ſic· Tũc gemini frẽs adolent dum altaria cedis Alter in alteriꝰ p̃lato ĩuidet honoꝛe ¶ EK ¶ De diluuio aũt ſic Tunc pat omnipotẽs grauiter cõmotuſ abalto Ethere ſe niittit tellurẽ infundit in vndas · Diluuiũ miſcẽs celũqʒ in tar tara ſoluit. Sternit agros ſternit ſata le ta boũqʒ laboꝛes Diluit iplent foſſe et caua flumĩa creſcũt· Et genꝰ om̃e neci pe cudũ dedit om̃e ferarũ · Et plura alia de veteri teſtamẽto cecinit maro ¶. ¶ De nouo aũt teſtamẽto ⁊ imp̃ᷣmis circa nati uitatẽ dñi ſic 1 diuiniſſime qͥᷣdẽ locutus ẽ Nũc ad te ⁊ tua magne pater cõſulta re uertoꝛ.Maiꝰ opꝰ moueo vatũ p̃dicta pri orum Aggredioꝛ q;uis anguſli termiiſ eui Accipiat tẽptãda via ẽ qua me quoq; foſuim Tollere humo ⁊ nomẽ fama tot erꝛe ꝑ annos/Oð tua ꝓgenieſcelo deſcẽ dit ab alto Attulit 1 nobis aliqũñ optãti bꝰ etas Ruxiliũ aduẽtũqʒ dei vel tui quo femina Fma Virginis os habitũq; geꝛẽſ (mirabile dictu) Nec generis noſſri pue rũ nee ſãguinis edit· Sacraq; terriſici ce cinerũt oꝛavates/ Aduẽtare virũ populiſ terriſq; ſupbů Semine ab ethereo ꝗ viri buſ occupet oꝛbẽ.Impeꝛiũũ occeano famã qui terminet aſtriſ: Tãq; aderat pꝛomiſſa dies quo tẽpoꝛe pᷣmuʒ Extulit os ſacrum diuine ſlirpis origo Miſſus ĩ iꝑiuʒ venit qʒ in coꝛꝑe virtus Maxĩa deo ſubiit cari genitoris imago ( Haud moꝛa cõ tinuo celi regione ſerena. Stella faceʒ du cẽs multa cũ luce cucurrit · Rgnouere de um ꝓceres cũctiſqʒ repẽte Muneribuſ cu mulãt ⁊ ſanctũ ſidus adoꝛãt Tũ veio ma nifeſta ſides clarũqʒ paterne Nomẽ erat virtutis ⁊ ipſi agnoſcere vultꝰ Frãgant nudent diuim ſigna decoris. ¶ N etũ Eama volat magniſq; acuit rumori bus iras. ¶ O ¶ Incendit aĩm matriqʒ allabitur aures tᷣlla dolos. dirumq; ne fas haud neſcia rerum Heſenſit motꝰqʒ cepit prima futuros Heſcia venturi fur 7 . C Protinꝰ ad regẽ magno clamoꝛe cru tim mãdarat alendũ Duz cure ambigue dũ mens exeſtuat ira. ¶ H cipitare iubet ſubiectis vrere flamis Mł ta mouẽs mittitq;ʒ viros qui certa repoꝛ tent Maud ſecus ac iuſſi faciunt rapidiſ ferunenr Haſſibus et magnis vrbem c clamoribꝰ implent · Continuo audite vo ces vagitus et ingens Infantiumqʒ ani me flentes ante oꝛa parentum. Qoꝛpora natoꝛum ſternuntur lumine primo At mater gemitu nõ fruſtra exterrita tanto Fpſa ſimul pꝛe ſe poꝛtans tuꝛbante tum tu. Infantem fugiens plena ad pꝛeſepia tendit · Hec natum anguſti ſubter faſu gia tecti Nutribat teneris immulgens vbera labris ¶ Q ¶ Item de eo hie ſus adoleſcens docebat turbas ſic ait. Ante annos animum geſtans celeſiliſ ori go · Der medias vrbes graditur populoſ qʒ propinquos· Nlluʒ omnis tectis agris qʒ effuſa iuuentus Attonitis inhiãs ani mis proſpectat euntem · Turbaqʒ mira tur matrum quis ſpiritus illi: Quis vul tus vociſqʒ ſonus vel greſſus euntis eſt ¶R ¶ tem de baptiſmo chriſii ſic. Continuo vates(nanq; is certiſſmuſ au toꝛ) Vt proeul a gelido ſecretum flumi ne vidit Tempus ait deus ecce deus cui maxima rerum Verboꝛũqʒ ſides tu non eris alter ab illo · Eoꝛtunate puer celi cui ſideꝛa parent· Sic equidem ducebam ani mo rebarqʒ; futurum Expectate venis ſpes ⁊ ſolacia noſtri·Mec vbi dieta dedit fluuio merſare ſalubri Occepit veniẽteʒ ac mollis extulit vndis · Exultãtq; vada ſubito commota columba Deuolat at q; ſuper caput aſuitit inde repente · Va dit iter liquiduz celeres neqʒ commouet alas- Muc omnis turba ad ripas effuſa ruebat Certatim largos bumens infun dere rores. ¶ S ¶ Ktem de eo ; ſter nebant veſtes in via du ſederet ſuper aſi no ſic maro locutꝰẽ.Tuũc etiã tardi coſliſ agitat᷑ aſelli Inſedit mẽbꝛo effulgẽs cui plurima circũ Mreſ atzʒ viri ⁊ pur velami na nota Subiiciũt funẽq; manu cõtĩge re gaudẽt. ¶ T ¶ Itẽ de eo xp̃s dixit vnꝰ veſtrum me tradet ſic maro cecinit· Et lux cum primũ teꝛris ſe craſſa reddet Vnus erit tm̃ in me exitiũqʒ meoꝛũ Duʒ ¶ It rex ſoli citus ſtirpẽ ⁊ genus omne futurum Pre — — w. f f fhf f 7 R medium ſe offert de coꝛpoꝛe noſtro ¶ Nãqʒ dies niſi falloꝛ adeſt ſecludite curas Mecũ erit iſtle laboꝛ nec me ſenten tia fallit.Vnũ ꝓ multis dabit᷑ caput hee ita fatuſ Conticuit ſeramqʒ dedit ꝑ men bꝛa quietẽ ¶ B ¶ Occeanũ ĩterea ſurgẽs auroꝛa reliquit Tamq; ſacerdotes late lo ca queſtibꝰ implẽt· Cum populo pr̃ibus ſeriturq; ꝑ agmina murmur · Quod genꝰ hoc hommum que re hunc tam barbara moꝛẽ Permittit patria penas cũ ſangui ne poſcũt · Vndiqʒ collecti ⁊ magno dla moꝛe ſequunt᷑ nſontẽ: ſeuitqʒ aĩs igno bile vulgus.Sol mediũ celi cõſcenderat igneus oꝛbem Qum ſubito accerſiri oẽs Porallo⸗ q; patreſq; Eypoſcunt fariqʒ iu ent quo ſanguine cretus · Quidqʒ petat quid ve ipſe ferat pᷣclara tuentis facta vi ri mixtus doloꝛ ſlupo⸗ vꝛget mẽtes ¶ Net cia mens bominũ certauitq; illu dere capto. ¶ D¶ [um vero ca Ptis cõ curꝛũt vndiq; telis. Tollit᷑ ĩ celũ clamoꝛ cunctiq; repente Qoꝛripuere ſacrã effigi em manibuſq; cruẽtis nſignem quercũ decuſſis vndiq; ramis Conſtituũt · ſpiriſ qʒ ligant ĩgentibus iũllũ. Tendebãtq; ma nus pedibuſ ꝑ mutua nexis. Triſte miſte rium ſequit᷑ quos cetera pubes· NAuſi om nes ĩmane nefas auſoq; potiti:Nle autẽ ĩpauidus quo vincula necuitis ĩquit. Tã ta ne vos omnes tenuit fiducia noſtri. DPoſt mihi non ſimili pena cõmiſſa luetiſ Tali perſtabat memoꝛans fixuſq; mane bat · ¶ ᷓ ¶ Interea magno miſceri mur mure celũ vᷣncipit ⁊ rebus nox abſtulit atra coloꝛẽ · Tmpiaqʒ eternam timuerũt ſidera noctẽ Terra tremuit fugiere fere Imoꝛtalia coꝛda Der gẽtes humiles ſtra uit pauoꝛ inde repẽte Dat tellus gemitũ celũ tonat omne fragoꝛe Extẽplo com mote herebi de ſedibꝰ imis Vmbꝛe ibant tenues tellꝰ quoq; ⁊ equoꝛa põti · Signa dabüt ſiſtunt amnes terreq; dehbiſcunt. Quin ipſe ſtupuere domꝰ atq; ĩti ma leti Tartara ⁊ vmbꝛoſe penitꝰpatuere cauer ne.¶ E¶ Sol quoqʒ exoꝛiẽs cũcti ſe ſci re fatent᷑ · Dum caput obſceura nitide fer rugine texit · ¶ E ¶ Diffugiũt comiteg nocte tegunt᷑ opaca Multaq; dura ſuo triſti cũ coꝛde volutãt · Quid faciãt herẽt ĩfixo pectoꝛe vultus · Verbaqʒ nec placi dã mẽbꝛis dat cura quietẽ. ¶ Tunc ſeni oꝛ tales referebat pectoꝛe voces · Multa utãs vbi nũc nobis deus ille magiſter.· Din ſequimur quo ve ire iubeſ vbi po nere ſedeg: Odoloꝛ atzʒ decꝰ tantarũ glo ria rerũ ¶ H¶ Fãiaʒ nulla moꝛa ẽ vt nos rape ĩ omĩa tecũ Oꝛamus teq; aſpectu ne ſubtrahe nẽo ( oo ĩter motus media ĩter talia verba. Tercia lux gelidã celo dimouerat vmbꝛã · Tamq; pedẽ refe rens ſuꝑas veniebat ad auras · ¶ R Jum ſubito añ oculos ĩgenti mole ſe pulcrũ · Coꝛpus vbi exanime poſituʒ nec clauſtra nec ipſi Cuſtodes ſufferꝛe valẽt auulſaqʒ ſaxis Saxa vidẽt laxis laterũ cõ pagibus artis· Eit ſonus ĩgenti cõcuſſa ẽ põdere tellus:Moꝛroꝛ vbiq; animi ſimul ipſa ſilentia terꝛẽt · ẽt matutim volucrũ ſub culmine cãtus. Ingredit᷑ linquẽs an trũ ſpoliiſq; ſuꝑbus· tat ouãs pulſuqʒ pedũ tremit excita tellꝰ. Vulneraqʒ ipſe gerẽs foꝛibꝰ ſe ĩtulit artis ¶L Kt hic igentẽ comitũ affluxiſſe nouoꝛũ Inueĩt admirans numerũ cũctiſqʒ repente Im ꝓuiſus ait coꝛã quẽ queritis aſſumVicit iter durũ pietas ⁊ ĩuidia virtus · Pacem oꝛate manu pacẽ laudate ſedentes · Ma nanimi paciſqʒ olĩ ĩuiolabile ꝓignꝰ (N ¶ Et ſimul his dictis faciẽ oñdit ⁊ oꝛa. Ora manuſq; ambas populatoqʒ temꝑa ferro· ᷣmmiſcetq;ʒ manũ manibꝰ gaudet q; tuẽtes · Hec vidiſſe ſimul ſatis ẽ iuuat q; vſqʒ moꝛari Et cõferꝛe gradũ ꝝ dextre cõiungere dextrã Eki⸗ demum ex actis ſpirãte domũq; vmbꝛas · Rera ꝑ te ner um celoqʒ ĩuentus aperto.Moꝛtales viſus medio in ſermone reliquit · In pri moqʒ refert ſeptus (mirabile dictu) Rtz illum ſolio ſtellatis regio cel i Iccipit:e ternum tenet per ſecula nomẽ Ee ex publio Marone virgilio inter cetera de vtroq; teſtamẽto: q̃ etſi gẽtilis fuerit vt neq; deũ neqʒ legẽ cognouerit cũ tñ plu res annos natiuitatẽ xpᷣi añceſſerit ñ mi nꝰ de eo q; de ceteris ꝓphetis credendũ Eẽyt oꝛe hec ipᷣa fuerit atteſtatꝰ ꝓphetico O¶ Wüc ipſiꝰ crucis rõ reddẽda ẽ ⁊ vis e narꝛãda:Quid ſũmus pr̃ a pacipio diſpo ſuerit: ⁊ quẽadmodũ cuncta q̃ geſta ſũt oꝛdinauerit: nõ tantũ diuinatio ꝓpheta rum q̃ in xpᷣm vera ꝓeeſſit ſed etiã ratio Gi. ipſius paſſionis docet · Qecunq; em paſ . ſhie ẽ non fuerũt ĩania ſed habuerũt figu ram ⁊ ſignificantiã magnaʒ: ſicut alia di uina opa que fecit maioꝛis ptãtis fuerũt ſignificatiua. ¶ H¶ Kceti enĩ potus ac fellis cibꝰ acerbitates ⁊ amaritudines in hac vita ſectatoꝛnbꝰ veritatis pollicebat᷑: quas tolerare ac ꝑpeti neceſſe ẽ eos den veritatẽ ſequunt᷑:quoniã veritas acerba E⁊ inuiſa oibus qui virtutis expertes vi tam ſuã moꝛtiferis voluptatibꝰ dederũt Nam coꝛona ſy pinea capiti eiꝰ ĩpoſi ta id declarabat foꝛe vt diuinã ſibi plebẽ de nocentibꝰ cõgregaret · Coꝛona aũt di citur circunſtãs ĩ oe populꝰ. Nos aũt qui añ cognitionẽ dei fuimus iniuſti · ſpi ne id ẽ mali ac nocẽtes:eramus ig noꝛan tes quid eſſet bonũ ⁊ a iuſticie notiõe atʒ operibꝰ alieni: oĩa ſcelere ac libidine pol luebamꝰ.Glecti vero ex dumis ⁊ ſentibꝰ dei Sibu cingimꝰ qꝛ cõuocati ab ipſo circũfuſi vndiq; ad euʒ magiſtro ⁊ docto re deo aſſiſtimꝰ regemqʒ illũ mũdi ⁊ om nium viuentiũ dominũ coꝛonamꝰ. ¶ B Deus aũt crucẽ maluit:vt ĩtegrũ coꝛ pus eius cõſeruaret᷑ quẽ die cercia reſur gere ab ĩferiſ opoꝛtebat:ideo etiã carnifi ces latus eius ꝑforauerũt neqʒ oſſa eius ſieut mos eoꝛũ ferebat fregerunt:vnde ĩ tegruʒ coꝛpꝰ patibulo detractũ ẽ ⁊ ſepul cro diligẽter icluſum: ne leſum ac dimi nutũ coꝛpus ad reſurgendũ ĩhabile red deretur .· Nla quoq;ʒ pᷣcipua fuit cauſa ; cruce exaltan iunr neceſſe: vt oĩbus gen tibꝰ paſſio dei noteſceret ⁊ ad eũ cogno ſcendũ pariter ⁊ colendũ cũcte nationes ex ommi orbe cõcurrerent ( S ¶ Exten dit ergo manus ſuas ĩ paſſione oꝛbemqʒ; dimenſus ẽ:vt iam tũc oſtẽderet ab oꝛtu ſolis vſqʒ ad occaſuʒ magnũ populũ ex oibus linguis ⁊ tribubꝰ congregatũu ſub alas ſuas eſſe venturũ ¶ T¶ Oꝛinata vo diſcipulis ſuiſ euãgelica ac noĩs ſui p dicatione circũdedit ſe repente nubes eũ qʒ in celuʒ ſuſtulit quadꝛageſimo pꝰ paſ Phem die ſicut Daniel foꝛe oſtẽderat di cens. Et ecce ĩ nubibꝰ celi ⁊ filiꝰ hoĩs ve mensg vſq; ad vetuſtũ dierum ꝑpuenit Ee ¶ Diſcipuli vero ꝑ ꝓuincias diſperſi fundamẽta eccleſie vbiq; poſuerũt:faciẽ tes ⁊ ipſi ĩ nomĩe magiſtri dei magna 1 pene ĩcredibilia miracula Ex quibꝰ petrꝰ 1 paulus rome pꝛedicauerũt:vbi hoc fu turum eſſe dixerũt vt poſt bꝛeue tempuſ imitteret deus regẽ qui ⁊ expugnaret iu deos ⁊ ciuitates eoꝛũ ſolo adequaret · Tp ſos aüt fame ſitiq; cõfectoſ obſideret: tũ foꝛe vt coꝛꝑibus ſuoꝛũ veſcerent᷑ ⁊ conſu merẽt ſe muicẽ · Poſtremo vt capti veni rent ĩ manuſ boſtiũ:⁊ ĩ conſpectu ſuo ve xari acerbiſſime cõiuges ſuas cernerent: viol ari ac ꝓſtitui virgines:diripi ꝓueroſ allidi paruulos:omnmia deniqʒ igni fenio qʒ vaſtari: captiuos in ꝑpetuũ terꝛis ſu is exterminari: eo ꝙ exultauerĩt ſuꝑ amã tiſſimũ ⁊ ꝓbatiſſimum dei filiũ.T᷑taq; pꝰ illoꝛũ obitũ cum eoſ Nero ĩteremiſſet iu deoꝛũ nomen ⁊ gentẽ Veſpaſianus extin it: fecitq; oĩa q̃ illi futura eſſe p̃dixerũt ¶ Ouicũq; dat pᷣcepta hoĩbuſ ad vitã moreſq; fingit alioꝛũ ſiquidẽ bona ſunt q̃ pꝛecepit ipſi eodẽ modo viuendum eſt quo docet eſſe viuenduʒ: ne ſi aliter vixe rit ipſe pᷣceptis ſuis fidẽ detrahat: leuio rẽq; doctrinam ſuã faciat ſi re ipſa reſol 7 4 D . „7— uat qð verbis nitat᷑ aſtringere · Cum igiẽ quis nõ faciat que p̃cipit:que ĩſolentia ẽ vt homĩ libero ĩponere velit leges quibꝰ ipſe nõ pareat:hoĩes enĩ malunt exẽpla — 7 ũ dicimꝰ deũ patrẽ deũ filiũ ̊ʒ verba q; loqui facile eſt p̃ſtare diffici nõ diuerſũ dicimꝰ nec vtrũqʒ ſecernimꝰ qq;q nec pater eſſe ſine filio p̃t nec fuliꝰ p̃t ſine Fre generari · Cum igit᷑ ⁊ pater fili um faciat ⁊ flius patrẽ vna vtriqʒ mens vnus ſpus vna ſubſtãtia ẽ: ſed ille quaſi exuberãs fons ẽ : bic tanq́; defluẽs ey eo riuuſ. Nle tanq; ſol: hic tanq; radiꝰ a ſole poꝛrrectus: qui quoniã ſummo patri 1 fi delis ⁊ carꝰ ẽ nõ ſeparat᷑ ſicut nec riuꝰ a fonte nec radiꝰ a ſole:qꝛ ⁊ aqua fontis ĩ riuo eſt ⁊ ſolis lumen in radio · Eqʒ nec vox ab oꝛe ſeiungi nec virtꝰ aut manuſ a coꝛpe diuelli p̃t· Cum igit᷑ a ꝓphetis ideʒ manus dei ⁊ virtus ⁊ ſermo dicat᷑ · vtiqʒ nulla diſcretio ẽ qꝛ 1 lgua ſermonis mi niſtra ẽ manꝰ in qua virtꝰ ẽ indiuidue ſũt coꝛꝑis poꝛtiones ·deniqʒ vnuʒ deũ eẽ tam patrẽ q; filiũ Iſaias oſtẽdit cũ diait · Adoꝛabũt te ⁊ in te peabunt᷑ quoniã ĩ te deus ẽ 1 nõ eſt aliꝰ deus pꝛeter te · Sed alio loco ſimili ait deus rex iſrabel ⁊ qui eruit eũ deus eternꝰ: ego pꝛimꝰ ⁊ ego no uiſſimꝰ 2 pᷣter me nõ ẽ deus·Vnus ẽ enĩ ſolus deꝰ ſummus carẽs oꝛigine q; ipſe ẽ oꝛigo rerũ ⁊ in eo ſimul ⁊ filiꝰ ⁊ omn ia cõtinent᷑ · Quaꝓpter cũ mens alterius in uoluta ĩ altero ſit vel potiꝰ vna ĩ vtroq; merito vnus deꝰ vterq; appellat᷑: quia quidqd ẽ in patre ad filiũ trãſtulit: ⁊ q̃d quid ẽ in filio a patre deſcẽdit Non põt igit᷑ ſummꝰ ille ac ſingularis deꝰ niſi ꝑ fi lium coli qui ſolũ ſe patrẽ colere putat: ſicut filiũ non colit ita ne patrẽ quidem colit qui aut filiũ ſuſcipit ⁊ nomẽ eiuſ ge rit · Is vero cum filio ſimul ⁊ patrẽ colit uoniã legatꝰ nuncius ·hic oſuu vite GBole igit᷑ catholica eccleſia ẽ que ve rum cultum retinet · hic ẽ fons veritatis· hoc domiciliũ fidei · templũ dei:quo ſiq̃s vel nõ intrauerit vel a quo ſi quis exierit a ſpe vite ac ſalutis eterne alienꝰ eſt· Ne minẽ ſibi opoꝛtet ꝑtinaci cõcertatiõe blã diri · Agit᷑ eĩ de vita ac ſalute cui niſi cau te ac diligenter cõſulatur amiſſa ⁊ extin cta erit · Sed tamẽ qꝛ ſinguli quiq; cetus hereticoꝛũ ſe potiſſimũ xpᷣianos ⁊ ſuam eſſe catholicã eccleſiã ꝓputant · Sciendum ẽ illã eſſe veram ĩ qua ẽ cõfeſſio ⁊ penitẽ tia que peccata ⁊ vulnera quibꝰ ſubiecta ẽ ĩbecillitas carnis ſalubꝛiter curat· Quo niã ſatiſ in hoc quarto libꝛo de religione vera ⁊ ſapiẽtia locuti ſumuſ· Nunc ĩ quĩ to de iuſticia diſſeramus· ¶ Ex quinto lactantii autoꝛitates. Am hec in pꝛimis cauſa eſt cur apud ſapiẽtes ⁊ doctos ⁊ pꝛĩci pes huiꝰ ſeculi ſcriptura ſancta fide careãt:q ꝓphete cõmuni ac ſimplici ſermone vt ad populũ ſunt locuti contẽ nunt᷑ . taqʒ ab his qui nihil audire vel le gere niſi exploꝛatũ ac diſertũ volunt:nec quicq; inherere anĩs eoꝛuʒ pᷣt niſi qð au res blandioꝛe ſono mulcet · tlla vero que ſoꝛdida vident᷑ anilia inepta · vulgaria exiſtimant᷑ · Ideo nihil verũ putãt niſi qð auditu ſuaue ẽ: nibil credibile niſi qð p̃t ĩcutere voluptatẽ· Nemo reʒ veritate põ derat ſed omatu · Non credũt ergo diuĩs quia fuco carent · Nam etſi hoc accidit ei Qipꝛiano ſcʒ: qui erat ĩgenio facili copio ſo· ſuaui· ⁊ que ſermonis maxĩiaẽ virtus E apto: vt a quodã homie ſane diſerto vna ĩmutata litera· Capꝛianꝰ vocaret᷑: quaſi ꝙ elegans ingeniũ 2 melioꝛibꝰ rebus ap tum ad ciuilel fabulas cõtuliſſet: quid tã dem putemꝰ accidere eis quoꝛũ ſermo ie iunus ẽ a ĩgratus: qui neq; vimꝑſuadẽ di: neq; ſubtilitatẽ argumẽtandi:neq; lam ꝓꝛſus acerbitatẽ ad reuincenduʒ ha bere potuerãt ¶ ¶ ¶ Non idcinco deum credimꝰ xpᷣm qꝛ mirabilia fecit: ſed q; oi dimꝰ ea facta eſſe omĩa que nobis annũ ciata ſunt vaticinio ꝓphetarũ · Magnuʒz utaſſemꝰ vt ⁊ iudei tunc putauerũt:ſi ñ illa ipſa facturũ chaſtuzʒ ꝓphete omnes vno ſpiritu p̃dixiſſent· Ttaq; deum credi mus nõ magis ex factis operibuſq; mirã dis q; ex illa ipſa cruce quã iudei ꝑſequũ tur: quoniã ſimul a illa pdicta eſt D qui agit cõtra hominẽ veritatis ignaruʒ dilatis pauliſꝑ diumis lectionibꝰ foꝛma re hunc a pꝛĩcipio tanq; rudem debet: ei qʒ paulatim lucis pꝛrcipia monſtrare ne toto lumine obiecto caliger. Nam ſicut ĩ fans ſolidi ac foꝛtis cibi capere vim non t ob ſtomaci teneritudineʒ · ſed liquoꝛe actis ⁊ mollitudĩe alitur: donec firmati viribus veſci foꝛtioꝛibꝰ poſſit · Tta ⁊ ei qᷓ nondũ cape . diuina: pꝛius hũana teſt monia id ẽ pho ferẽda· ¶ D¶ Nunc de iuſticia que aut ſumma virtꝰ aut fons virtutis:quã nõ modo phᷣi ueſtert ſed poete quoq; qui pꝛioꝛes multo fuerũt · hi plane ĩtel exert ab eſſe hãc a rebꝰ humanis:eãq; finxerũt offenſam viciis hoĩm ceſſiſſe e terra ĩ ce lumqʒ migraſſe:ſed ĩpꝛudenter poete eã ad ce cokagiſſe ad Fouis regnũ ceeine runt · In cõſpectu enĩ oĩm iuſiicia ẽ:ſuſci pite ſi poteſtis:eamq; ĩ domicilio veſtri ectoꝛis collocate· Eſtote equi ac boni ⁊ equet᷑ vos ſua ſpõte iuſticia quã ꝗᷓritis ·. deponite omnem malã cogitationem de coꝛibꝰ veſtris ⁊ ſtatim vobis tẽpus illð aureũ reuertet᷑ qd aliter conſequi nõ po teſtis qᷓ; ſi deũ colere ceperitis · Quiꝰ qui dem iuſticie quaſi vene ſũt pietas ⁊ equi tas:his enĩ duobꝰ fontibꝰ cõſtat tota iu ſticia. Nam ſides tẽperantia ꝓbitas ĩno centia ĩtegritas ⁊ cetera eiuſmodi vel na tura vel ĩſtitutõne parentũ poſſũt eſſe his homĩbus qui iuſticiam neſciunt · ꝛum ⁊ hiſtoꝛicoꝛũ ſunt of —„„ i ——R Geij. ¶ E (Bictas aũt mihil aliud q́; dei notio E ſt ſicut Trimegiſtꝰ reriſſime diffiniuit. Si ergo pietas ẽ cognoſcere deum:cuius cognitionis hec ſumma ẽ vt colas: igno rat vtiqʒ iuſticiã qui religionẽ dei non te net: quomõ en poteſt eam ipſam noſſe qui vnde oꝛiat᷑ ignoꝛat · plato quidẽ mul ta de vno deo locutꝰ eſt a quo ait cõſtitu tum eſſe munduʒ ſed nihil de religione: ſomniauerat enĩ deum nõ cognouerat · (EIltera ẽ iuſticie ꝑs equitas · Equita tem dico nõ vtiq; bene iudicãdi quã Ci cero equalitatezꝭ vocat · Deus enĩ qui ho mines generat ꝛ ĩſpirat omnes equos id E pares eſſe voluit:eandeʒ condicionẽ vi uendi oĩbus ĩpoſuit:omẽs ad ſapientiaʒ genuit:oĩbuſ ĩmoꝛtalitatem ſpoſpondit nemo a bñ̃ficiis eius ſegregat᷑ celeſtibus Nam ſicut oĩbus vnicũ ſuum lumẽ equa liter diuinit:emittit oĩbus fontes:victuzʒ ſũminiſtrat: quietẽ ſomni dulciſſimã tri buit:ſic omĩbus equitatẽ vir tuteʒqʒ lar gitur· Nemo apud eũ ſeruus ẽ nemo do minus:ſi en eunciis idẽ pater ẽ equo iu re omẽs liberi ſumꝰ. Nemo deo paupꝑ eſt niſi qui iuſticia ĩdiget: nemo diues niſi q̃ virtutibꝰ plenus ẽ: nemo deniqʒ egregiꝰ niſi qui bonꝰ ⁊ ĩnocens fuerit: nemo cla riſſimꝰ niſi qii oꝑa niſericoꝛdie largiter fecerit: nemo ꝑfectiſſimꝰ niſi qui omnes gradus virtutis ĩpleuerit · Quare nec ro mani nec greci iuſticiã tenere potuerũt: quia diſpares multis gradibuiſ homines habuerũt . Apauꝑibus ad diuites · ab hu milibꝰ ad potentesa pꝛiuatis deniqʒ ad Regum ſublimiſſimas ptãtes · Vbi enim nõ ſunt vniuerſi pares equitas nõ eſt:ac exeludit ĩequalitas iuſticiã ipſam: cuius vis omĩs in eo ẽ vt pares faciat eos q̃ ad huiuſ vite condicionẽ pari ſoꝛte venerũt duobꝰ igit᷑ illis iuſticie fontibꝰ ĩmutatis omnis virtꝰ oĩs veritas tollit᷑ ⁊ ipſa iu ſticia remigrat ĩ celũ · patet ergo ꝙ iuſii cia nihil aliud ẽ qᷓ; dei religioſa cultura. ¶ & ¶ Videamꝰ vtrũ ne iulucia fedus ali quod cũ ſtulticia habere poſſit vt Carne ades diſputauit: cuiꝰ vt concludã diſpu tationẽ nõ poſſe eundẽ iuſtũ eſſe ac ſtul tum eundẽ ſapientẽ ⁊ iniuſtũ:docet ipſa ratio· Qui enĩ ſtultꝰ ẽ quid ſit iuſtum ac bonũ neſcit ⁊ ideo ſemꝑ peccat · ducit᷑ eĩ quaſi captiuus a viciis nec reſiſtere vllo mõ pᷣ̃tf quia caret virtute quã neſcit · Tu ſtus aũt ab ommi peccato ſe abſtinet qð aliter facere non pᷣt q; ſi habeat recti pꝛa uiq; noticiã · Rectuʒ aũt diſcernere a pꝛa uo quis pᷣt niſi ſapiẽs ? ta fit vt nunqᷓ; poſſit iuſtus eſſe qui ſtultꝰ ẽ:neq; ſapieſ qui fuerit iniuſtꝰ H ¶¶ Stulticia igit᷑ ẽ in factis dictiſq; ꝑ ignoꝛantiã boni ac re cti erꝛatio · Ergo KKus ẽ qui ne ſibi qui dem parcit dummõ nõ noceat alteri qð malũ qð q;deʒ nobis ⁊ rõ ⁊ vitas ipſa p ſcribit · In omĩbꝰ enĩ videmꝰ aĩalibus q; ſapientia carẽt conſiliatricẽ ſui eſſe natu ram · Nocent igit᷑ aliis vt ſibi ꝓſint:neſci unt enĩ quia malũ ẽ nocere · homo vero duia ſcientiã boni ac mali habet abſtinet e a nocendo etiã cum incõ modo ſuo qð animal irration ale facere non p̃t· Et idðdo ĩter ſummas homĩs virtutes inocentia numerat᷑:quibꝰ rebus apparet ſapiẽtiſ ſimum eſſe qui mauult ꝑire q; ne noceat vt id officiũ qꝰ a mutis diſcernit᷑ ſeruet · ¶ Ouis ẽ tam excoꝛs tam qʒ cecꝰ qui ñ videat in martiribꝰ fuiſſe ſapientiã: licet eoꝛũ ꝑſecutoꝛes malicia ⁊ furoꝛe excecati ſtultos eos eẽ arbitrant᷑:qui cũ haberẽt in ſua ptãte ſupplicia vitare · cruciari tñ ⁊ moꝛi maluerũt: ſed poſſẽt ipſi ex eo iꝑ ſo puidere nõ eſſe ſeukeiei in qua tanta hominũ milia ꝑ oꝛbem totuʒ vna ⁊ pari mente cõſentiunt. Si enĩ femine ſexus in firmitate labunt᷑: viri certe ſapiũt. Si pu eri ſi adoleſcentes ĩpꝛouidi ſunt:ꝑ etatezʒ mat uri certe ac ſenes habent ſtabile iudi cium · Si vna ciuitas deſipit: cetere vtiqʒ ĩnumerabiles ſtulte eſſe nõ poſſunt · Si vna ꝓuincia vna natio pꝛudetia caret: ce teras om̃s habere ĩtelligentiã recti neceſ ſe eſt · Cum vero ab oꝛu ſolis vſqʒ ad oc caſum lex diuina ſuſcepta ſit: ⁊ oĩs ſexus oĩs etas:⁊ gens:⁊ regio.⁊ natio vnis ac paribꝰ animis deo ſeruiãt:eadẽ ſit vbiqʒ patiẽtia:idẽ cõtemptꝰ moꝛtis :ĩtelligere debuerãt aliquid ĩ ea re eſſe rõnis · qð nõ ſine cauſa vſq; ad moꝛtẽ defendat᷑:aliqᷣd fundamẽti ac ſoliditatis qd eam religio nẽ non tm̃ iniuriis ⁊ vexatõe nõ ſoluat: ſed augeat ſemꝑ ⁊ faciat firmioꝛẽ · Debu erant pᷣ̃terea exiſtimare cũ videãt dilace rari ho ĩes variis toꝛmentoꝛũ generibus: inter fatigatos carnifices ĩuictã tenere patientiã:cõſenſuʒ tam multoꝛum ⁊ ꝑſe uerantiam moientium nõ vanã eſſe:mec ipſam patientiaʒ ſine deo cruciatus tan tos poſſe ſuperare· Latrones enim robu ſti coꝛpoꝛis viri eiuſmodi lacerationes ꝑ ferꝛe non queunt · exclamant ⁊ gemitus edunt vincuntur enim doloꝛe quia deeſt illis inſpirata patientia. Noſtri autẽ (vt de viris taceam) pueri ⁊ muliercule toꝛ turas ſuas taciti vincunt: 1 expꝛimere il lis gemitũ nec ignis poteſt. Ecce ſexus ĩ firmus ⁊ fragilis etas dilacerari ſe toto coꝛꝑe vtiqʒ patit᷑ non neceſſitate qꝛ licet vitare ſi velimt: ſed volũtate qꝛ cõfidunt in deo· De hiſ aũt chꝛiſti martiribꝰ flaccꝰ in liricis ſenſiſſe videt᷑ cum ait· tuſtum ⁊ tenacẽ ꝓpoſiti virũ nõ ciuiũ ardoꝛ pꝛaua iubentiũ non vultꝰ ĩſtantis tiranni men te quatit ſolida · Quo nihil verius dici p̃t ſi hoc ad eos referat᷑ qui nullos cruciatꝰ nullã moꝛtẽ recuſant ne a ſide iuſticiaq; declinẽt: qui nõ tiranicas iuſſiones non pᷣſidum gladios fremunt quo minus ve ram ac ſolidam libertatẽ conftanti mẽte defend ant: que ĩ hoc ſeculo tuenda ſapiẽ tiaẽ ¶ A ¶ Religio cogi non p̃t verbis potius q; verberibꝰ res agenda ẽ. defen denda autẽ religio ẽ nõ occidẽdo ſed mo riendo: non ſeuicia ſed ſapiẽtia:nõ ſcele re ſed fide · Na em maloꝛum ſunt:hec bo norum neceſſe ẽ bonũ in religione ver ſari nõ malum. Nam ſi ſanguĩe ſi toemẽ tis ſi malo religionẽ defendere velis · Tazʒ nõ defendet illa ſed polluetur violabit vnde nihil ẽ tam voluntarium q́; religio in qua ſi animꝰ ſacrificantis aduerſus ẽ deo ſublats iaʒ nulla ẽ.· Recta igit᷑ ratio ẽ vt religionem patientia vel morte defen daſ. In qua fideſ cõſeruata ⁊ ipſi deo gra taẽ a religioni addit autoꝛitatem G ¶ Magna ⁊ pcipua virtus eſt patientia quã pariter ⁊ vulgi publice voces ⁊ phᷣi oꝛatoꝛes ſummis laudibꝰ celebꝛant· ¶ ſi negari nõ poteſt quin ſumma ſit virtꝰ nereſſe eſt iuſtũ ⁊ ſapientẽ virum ĩ pote ſtate eſſe homĩs iniuſti vt capiat patiẽti am ¶ ¶ Hatientia ẽ enim maloꝛũ que aut inferunt᷑ aut accidũt cũ equanimita te ꝑlatio: ergo iuſtus ac ſapiens q; virtu tem capit habet in ſe patientiã qua care Sxiiij bit omnino ſi nihil patiet᷑ aduerſi: Cõtra qui in rebus ꝓſperis agit ĩpatiens eſt 17 virtute maxima caret ipatienteʒ dico nihil patit᷑ · Innocentiam quoqʒ ſeruare nõ poteſt que ⁊ ipſa iuſto ⁊ ſapiẽti viro pꝛopꝛia virtus ẽ· Tniuſti aũt ac deũ neſci entes ⁊ diuitiis · ⁊ potentia honoꝛibus floꝛent: bec enim cuncta ĩiuſticie pꝛemia ſunt: quia ⁊ ꝑpetua eſſe nõ poſſunt ⁊ ꝑ cupiditatẽ violentiamq; querunt᷑ · Tuſ vero ac ſapiens qꝛ illa omia humana ſũt vt ẽ a lelio dictum ſua bona diuina iudi cat nec alienũ quicqᷓ; concupiſcit: ne quẽ? contra ius hũanitatis ledat omnino: nec vll am potentiã honoꝛem ve deſiderat ne cui faciat iniuriã: ſic enĩ cunctos ab eodẽ deo eadẽ conditione generatos iure fra ternitatis eſſe cõiunctos:ſed ⁊ ſuo cõten tus ⁊ paruo: quia fragilitatis ſue memo: non ampliꝰ querit q; vnde vitã ſubſten tet ⁊ ex eo ipĩio quod habuerit impertit etiam nõ habenti quia piꝰ eſt:pietas au teʒ ſumma virtus ẽ: ⁊ accedit ex eo ꝙ vo luptates cadueas vicioſasq; contemnit quarum cauſa bet appetunt᷑:quoniam continens ẽ ac libidinũ victoꝛ:quia nihil tumoꝛis atq; inſolentie gerẽs non extol lit ſe altius nec erigit ſuperbũ caput ſed placidꝰ ⁊ cõcoꝛs ⁊ cõmunis ⁊ planus eſt qꝛ condicionẽ ſuam nouit· Qum ergo ĩiu riazʒ nulli faciat nec aliena capiat nec ſua quoq; ſi vi auferant᷑ defendat: cum ſciat illataʒ iniuriã moderate ferre quia vir tute pꝛeditus eſt: neceſſe ẽ iuſtum homi nem ſubiectũ eſſe miuſto:⁊ contumeliis affici ab inſipiente ſapientem vt ille pec cet quia iniuſtus eſt· ⁊ hic in ſe virtutem habeat quia iuſtus eſt ¶ D¶ Siquis au tem volet ſcire cur malos ⁊ ſiuſtos deus potentes beatos diuites fieri ſinat: pios econtra humiles miſeros inopes eſſe pa tiatur: quia coꝛruptos ⁊ vicioſos hbomi nes non putat deus emendatione ſua di gnos: bonos autẽ quos diligit caſtigat ſepius ⁊ aſſduis laboꝛibus ad vſum vir tutis exercet: nec eos cadueis ac moꝛtali bus bonis coꝛrumpi ac depꝛauari ſinit· Vnde nemini debet mirum videri ſi pro noſtris ſepe delictis caſtigamur a deo immo vero eum veramur ac pᷣmimur: tũ maxime gratias agemus ĩdulgentiſſimo „ „% „ ° patri ꝙ coꝛruptelã noſtram nõ patitur longius ꝓcedere ſed plagis ac verberibꝰ emendat · Ex quo intelligimus nos eſſe deo cure quibus quoniam cũ peccamus iraſcit᷑ · Naʒ cũ poſiet populo ſuo ⁊ opes ⁊ regna largiri:ſicut dederat ante iudeis quoꝛum nos ſucceſſoꝛes ac poſteri ſumꝰ dcirco eum noluit ſub alia dicione atqʒ ĩperio degere ne rerũ ꝓſperaruʒ felicita te coꝛruptꝰ in luxuriã labeꝛet᷑ ac dei p̃ce ta cõtẽneret:ſicut illi maioꝛes noſtri qͥ ſepe terrenis ac fragilibꝰ his bonis ener uati aberrauerũt di ciplina legis vicu la rupe· ꝓuidit ergo quatenus cultoꝛibꝰ ſuis pᷣſtaret quietẽ ſi mãdata ſeruaſſent: ⁊ tñ eos emendaret ſi pᷣceptis nõ obtem peraſſent·Ttaq; ne tũc coꝛrũperent᷑ ocio pꝛemi eos voluit ab his ĩ quoꝛũ mambꝰ eos collocauit: vt eos ⁊ labẽtes cõfirmet ⁊coꝛruptos ad foꝛtitudineʒ reparet ⁊ fi dos experiat᷑ ⁊ tẽptet · It hec de quĩto ſe iint nüc de ſexto de vero cultu ad Cõ antinũ ĩperatoꝛem· ¶ Ey ſexto lactãtii autoꝛitates. Enio nunc ad id qð ẽ maximuʒ cio deũ coli opoꝛteat: q; in hoc ſolo ſũma rerũ ⁊ oĩs beate vite rõ conſi ſtit· Quãdoquidẽ ꝓpterea facti ⁊ inſpira ti ab eo ſumus:nõ vt celũ videremꝰ ⁊ ſo lem qð anaxagoꝛas putauit:ſed vt artiſi cẽ ſolis ⁊ celi deũ pura a ĩtegra mẽte co leremus. Nihil aũt ſancta ⁊ ſingularis il la maieſtas aliud ab hoĩe deſiderat q; ſo lam ĩnocentiã:quã ſiquis obtulenitt deo ſatis pie ſatis religioſe litauit · Non igit opimas ⁊ pingues hoſtias deo quaſi eſu rienti vt cultoꝛes deoꝛũ faciebant macte mus:mõ vina tanq; ſitiẽti ꝓfundamus:ñ lumina veluti ĩ tenebꝛiſ agẽti accendamꝰ ſed mẽte ſancta ⁊ iuſto aĩo ⁊ pectoꝛe cele ſtem maieſtatẽ placare ſtudeamus. Non enĩ religio celeſiis cõſtat ex rebꝰ coꝛrup tis ſed ex virtutibus a eo cultu qui oꝛi᷑ e celo ĩ quo mens colentis ſeipſam deo im maculatã victimã ſiſtit · Quiſquis igit᷑ p ceptis celeſtibꝰ obtꝑauerit hic cultoꝛ ẽ vi dei · Cuius ſacrificia ſunt mãſuetudo anĩ Vita ĩnocens ⁊ actus boni: que oĩa qui exhibet totiẽs ſacrificat quotiẽs bonum vt doceam quo ritu quo ſacrifᷣ aliquid ac pium fecerit· Ftaqʒ in arã dei que vere maxĩa eſt:que ĩ hominis coꝛde collocata ĩquinari nõ poteſt ſanguine iu ſticia imponit᷑· patientia.fideſ.ĩnocentia caſtitas:abſtinentia· hic ẽ veriſſimꝰ ritus bec il la lex dei vt a Cicerone dictũ eſt pꝛe clara ⁊ diuina ſemꝑ que recta ⁊ honeſta iubet:vetat pꝛaua ⁊ turpia:cui Farente⸗ certiſſime ac ſanctiſſime legi:iuſte ac legi time neceſſe ẽ viuere · Cuiꝰ legis paucae quidẽ capita ĩ ſequẽtibus ponã · Siquis aũt omĩa cõpꝛebendere volet ex fonte ip ſo petat vñ riuus iſte manauit · ¶ Nunc de lacrificio · bur ĩquit plato nõ caſtum donũ deo: quid ergo picta ſcʒ ⁊ texta pꝛe cioſa? Immo vero nõ caſtũ donum deo quidqͥd corũpi quidquid ſurꝛipi p̃t: Ve ſtes igit᷑ ⁊ gemmas ⁊ cetera qᷓ habent᷑ in pᷣcio ſiquis putat deo cara: is plane qui ſit deus neſcit cui putat voluꝑtati eẽ eaſ res: quas etiã homo ſi cõtempſerit iure laudabit᷑. Duo ſunt aũt que offerꝛi debe ant donũ ⁊ ſaerificiũ:donũ in ꝑpetuum ſacrificiũ ad tẽpus·verũ apud iſtos qui nullo mõ rationẽ diuinitatis ĩtelligunt donum ẽ quidqd auro ⁊ argento fabꝛica tur·. †tem quidqd purpura ⁊ ſerico texit. Sacrificiũ eſt victima ⁊ quecunqʒ; in ara cremant᷑:ſed vtroq; nõ vtit᷑ deus quia ⁊ ipſe ĩcoꝛruptꝰ ẽ ⁊ totũ illud coꝛruptibile Itaq; deo vtrunqʒ ĩcoꝛpoꝛale offerendũ eſt quo vtit᷑:donũ ẽ integritas animi:ſa crificiũ laus ⁊ imnus Si enĩ deus non vi detur ergo his rebꝰ coli debet quẽ nõ vi dentur. que virtute ⁊ iuſticia cõſtat · Quomõ aũt deuſ iuſuicia homĩs vtat᷑ intellectu facile eſt. Si enĩ iuſtuſ fuerit homo accepta im moꝛtalitate ineternũ ſeruiet deo: hoĩes autẽ non niſi ad iuſuciã naſci tum phᷣi ve teres tum etiã Cicero ſi uſpicak diſl⸗ enĩ de legibus:ſed omniũ inquit que in hoĩm doctoꝛũ diſputatiõe verſant᷑ nihbi eſt ꝓfecto pᷣſtabiliꝰ q́; plane ĩtelligi nos ad iuſticiã eſſe natos td ergo ſolum deo exhibere atz offerꝛe debemus: ad qð ca pi endum nos ipſe generauit · de hoc ſacri ficio Trimegiſtus hermes ſie locutus eſt Qultus autẽ dei vnus ẽ malũ non eſſe O fili adoꝛa ⁊ cole· vᷣbo enĩ ſacrificari opoꝛ tet deo · Summꝰ igit᷑ colendi dei ritꝰ ẽ ex ulla igit̃ religio alia ẽ vera niſii reng oꝛe iuſii hoĩs ad deũ directa laudatõ:que tñ ipſa vt deo ſit accepta ⁊ humilit ate timoꝛe ⁊ deuotõe maxĩa opus ẽ: nequis foꝛte ĩtegritatis atʒ inocentie fiduciã ge rens tumoꝛis ⁊ arꝛogantie crimẽ ĩcurꝛat eoq; facto gratiã virtutis amittat: ſʒ vt ſit deo caruſ omĩqʒ macula careat miſeri coꝛdiaʒ dei ſꝑ ĩploꝛet: nihilqʒ aliud pᷣcet᷑ niſi peccatis ſuis veniã licet nulla ſint:ſi quidẽ alið deſiderauerit nõ ẽ opꝰ deo ſci enti qͥd velimꝰ. Si quid ei bom euenerit ratias agat: ſi quid mali ſatiſ faciat. ⁊ id ibi ob peccata ſua eueniſſe fateat᷑: 2 ni hilo minꝰ etiam ĩ malis gr̃as agat ⁊ ĩ bo nis ſatiſ faciat vt idez ſit ſꝑ ⁊ ſtabilis ⁊ i mutabilis ⁊ ĩconcuſſus · Nec tñ hoc niſi ĩ tẽplo putet ſibi eẽ faciendũ: ſed ⁊ domi ĩT ipſo etiã cubili ſuo: ſecũ deniq; habeat deũ ſp ĩ coꝛde ſuo cõſecratum: qm̃ ipſe dei tẽplum eſt · O ſi deo patri ac dño hac aſſmuitate· hoc obſequio · hac deuotione ſeruierit oſũmata ⁊ ꝑpfecta iuſtida ẽ: quã qui tenuerit deo paruit: hie religioni atʒ officio ſuo ſatiſfecit · ¶ X¶ Due ſůt vie ꝑ quas hũanã vitã ꝓgredi neceſſe ẽ: vna q̃ in celum ferat: altera ꝗᷓ ad ĩferos depꝛi mat qs ⁊ poete carmĩbus ⁊ Phi in diſpu tatõibꝰ ſuis ĩduxerũt: ⁊ quidẽ ph̊ᷣi alterã virtutũ eẽ voluerũt:alterã vicioꝛũ · Cam qʒ que ſit aſſignata virtutibꝰ pꝛo aditu eſſe arduã ⁊ cõfragoſaʒ · In qua ſiquis dif ficultate ſuꝑata in ſummum erꝰ euaſerit habere eũ de cetero planũ iter ⁊ lucdum amenũq; campũ ⁊ omẽs laboꝛũ ſuoꝛum cape fructus vberes atq; iocũdos · Quos aũt pꝛimi aditus diffieultas deterruerit: eos ĩ üllã vicioꝛũ viam labi atʒ def lectere neceſſe ẽ: qᷓ pꝛo ingreſſu ſit quaſi amena multoqʒ tritioꝛ:deinde cũ ĩ eaʒ paulo vl terius ꝓceſſerit amenitatis illius ſpecieʒ repẽte ſubduci.Exoꝛiri aũt viã pᷣcipitem nũc ſaxis aſperã · nũc obductã ſentibus · nunc gurgitibꝰ ĩterciſam · vel toꝛrẽtibus rapidaʒ: vt laboꝛare · herere · labi · cadere ſit neceſſe · Que oĩa eo ꝓferunt᷑ vt appa reat ĩ virtutibꝰ capiẽdis laboꝛes eſſe ma xĩos: ĩ ꝑceptis ãt maxoĩs frcuſ ⁊ ſolidas atq; ĩcoꝛruptas voluptates · Deſcribam igit᷑ vtrãqʒ ⁊ earũ ꝓpꝛietates habituſq; mõſtrabo. Vna ẽ itaqʒ virtutiſ ac bonoꝛũ via qᷓ fert nõ in heliſeos cãpos vt poete loquunt᷑ ſed ad ipſã mũdi arcẽ ( BCt leua maloꝛũ exercet penas ⁊ ad ĩpia tar tara mittit · Eſt enĩ criminatoꝛis illiꝰ qui pꝛauis religionibꝰ inſtitutis autit hoĩes ab itinere celeſti ĩ viã ꝑditionis ĩducit· Qnius vie ſpẽs ⁊ figura ſic ẽ cõpoſita in aſpectu vt plana ⁊ patẽs ⁊ omm genere floꝛũ fructuũ delectabilis eẽ videat᷑· In ea en poſita ſunt oĩa qᷓ ꝓ bonis babent᷑ ĩ terra: opulentiã dico· honoꝛẽ · quietem. voluptatẽ: illecebꝛas omẽs: ſed cũ his ꝑi ter ĩiuſticiã · crudelitatẽ · ſuꝑbiam · ꝑfidiã libidinẽ.cupiditatẽ · diſcoꝛdiã · ignoꝛanti am.mẽdaciũ · ſtulticiã ceteraqʒ vicia · Exi tus aũt huius vie talis ẽ:cũ ventũ fuerit ad extremũ vñ iam regredi nõ licet cum oĩ ſua pulcritudine tã ſubito pꝛecidit᷑:xt nõ ante quis fraudẽ ꝓſpicere poſſit q; p̃ cipitatus ĩ altitudinem ꝓfundam cadat Quiſqs enĩ pᷣſentiũ bonorũ ſpecie captꝰ in his cõſequẽdis ac fruẽdis occupatꝰ: nõ pᷣuiderit ea ꝗᷓ poſt moꝛtẽ ſecutura ſũt ſeq; a deo auerterit: is vero ad ĩferos de iectus in eternã damnabit᷑ penã ¶G ¶ Via ergo illa celeſiis difficilis ꝓpoſi ta eſt: vel ſpinis hoꝛren tibus aſꝑa:vel ſa xis extãtibus ĩpedita: vt cũ ſũmo laboꝛe ac pedũ tritu: cunqʒ magna cadendi ſoli citudĩe ſit cuiq; grad iendũ · In hac poſu it iuſticiã. tꝑantiam.caſutatẽ · fidem · pati entiã . abſunentiã·cõcoꝛdiã · ſcientiã · veri tatem. ſapientiã · ceteraſq; virtut es: ſed ſimul cũ his pauꝑtatẽ· ignominiã · laboꝛẽ dolorẽ· amaritudĩes omnes Quiſquis eĩ ſpem ſuã poꝛrexit lõgiuſ melioꝛa malu erit carebit terre bonis vt expeditꝰ ac le uis difficultatẽ vie ſuꝑet · Nec enĩ pᷣ̃t qui ſe apparatu regio circũdederit aut diuiti is onerauerit anguſtias illas vel ingredi vel tenere · Vnde ĩtelligit᷑ idcirco malis ĩiuſus faciliꝰ ꝓuenire qᷓ cupiãt: qꝛ pꝛona decliuis ẽ eoꝛũ via· Bonis aũt que obti nent difficile ꝓcedere q; difficili 1 arduo itinere gradiunt᷑· Tuſtuſ ergo quomiã du rũ aſperũq; icer ĩgreſſuſ ẽ cõtemptui · de riſui · odio ſit neceſſe ẽ. Omnes em quos cupiditas aut voluptas p̃cpites trahpit 1 uidẽt ei qui virtutẽ cape potuit inique fert᷑ id habere aliquẽ qð ipſi non habent Grit itaq; pauꝑ · humilis· ignobilis:ſubie ctus ĩiurie · ⁊ tandẽ omĩa que amara ſunt 2 ⸗ R . pferẽs ⁊ ſi patientiã iugẽ ad ſummũ illũ gradũ finẽqʒ ꝑduxit dabit᷑ ei coꝛona vir tutis: ⁊ a deo ꝓ laboꝛbꝰ quos ĩ vita pꝛo Fee iuſticiã ꝑtulit ĩmoꝛtalitate donabit de ſüt vie qᷓs deus hũane vite aſſignauit In quibus ſingulis ⁊ bona oñdit ⁊ mala ſed oꝛdĩe p̃poſiero atz cõuerſo· In vna eĩ mõſtrauit temꝑalia pꝛiꝰ mala cum eter nis bonis qui eſt oꝛdo melioꝛ· In altera tempoꝛalia pꝛius bona cum eternis ma lis qui eſt oꝛdo deterioꝛ: vt quicunq; pꝛe ſentia mala cũ iuſticia delegerit maioꝛa 2 certioꝛa bona cõſequat᷑ z uerit illa que ſpꝛeuerit. Quiſqͥs aũt pñtia bona p̃poſu erit iuſticie ĩ maioꝛa ⁊ giora incidet ma la q; fuerint illaꝗ fugit · na bꝛeuia ſint neceſſe ẽ · Rclla vero ſpũalis ꝗ huic terꝛene cõtraria ẽ qm̃ ſempiterna e: idcirco ⁊ bona eius ⁊ mala ſempiterna ſũt · Ttaqʒ fit vt bonis bꝛeuibꝰ mala eter quãto ſatius ſit ppertus bonis mala bꝛie uia pẽſare q̃; ꝓ bꝛeuibꝰ ⁊ caducis bonis mala ꝑpetua ſubſtinere · Omia itaqʒ ama B ra ⁊ grauia patiẽter ferẽda ſũt:⁊ eo gi dem ꝓmptius quo nobis imꝑatoꝛ noſtri deus pᷣmia ꝓ laboꝛibus eterna cõſtituit: cũ in hac terrena militia tm̃ homĩes la boꝛis exhauriãt qᷓ pñt eodẽ mõ ꝑire quo parta ſunt:certe nobis nulluſ laboꝛ recu ſandus ẽ quibꝰ id acquirit᷑ qð nullo mõ poſſit amitti. ¶ D¶ Hꝛius q́; ſingulas virtutes exponere incipiã determinãda ipſa virtꝰ:quã nõ recte phᷣi diffinierũt quid eſſet: aut ĩ quibꝰ rebꝰ:qͥd oꝑis: aut quid habeat officui . Nomẽ itaq; ſolũ reti nuerũt:vim vero ⁊ rationẽ ⁊ effectũ ꝑdi derunt. Eſt aut virtꝰ iram cohibere:cupi dit atẽ cõpeſcere:libidinẽ refrenare · Td ẽ eni viciũ kigere hor enĩ OQꝛatiꝰ dixit: vir tus ẽ victũ fugere· Nam fere omĩa que fi unt ĩiuſte atqʒ ĩpꝛobe ab his oꝛiunt᷑ affe ctibus · Omne igit᷑ virtutis officiũ ẽ non Pecrart ¶ ¶ ¶ Quid ſit bonũ ⁊ quid ma lum neſciſſe phos certũ ẽ fons enĩ bono rũ ẽ deus. laloꝛũ vero ille criminatoꝛ di uini noĩis ſꝑ inimicꝰ . Ab his duobꝰ pꝛĩci pis bona malaq; oꝛiunt᷑: q̃ veniũt a deoo c enĩ vita tem poꝛaliſ q;bꝛeuis ẽ: idcirco ⁊ mala eiꝰ ⁊ bo na:⁊ malil bꝛeuibꝰ bona eterna ſuceedüt Ttaq; cũ ſimul ꝓpoſita ſint homĩ bona mala cõſiderare vnumquenqʒ ſecũ decet hanc habẽt rõnem v᷑t ĩmoꝛalitatẽ parẽt qð ẽ ſummũ bonum: que aũt ab illo alte ro id habẽt officiũ:vt a celeſtibꝰ auocatũ terꝛeniſq; demerſũ ad penam ĩterficiant ſempiternã qð ẽ ſummũ malũ· Non igit᷑ dubiũ eſt quin illi omẽs q;d eſſet ſummũ bonũ ⁊ malũ ig noꝛauerĩt qꝛ nee deũ nec eius aduerſariũ cognouerũt · Itaq; fineʒ bonoꝛũ ad coꝛpus ⁊ ad hanc vitã bꝛeuem retulert: quã ſcʒ ſolui ⁊ occidere neceſſe ·ſic oĩa eoꝛũ p̃cepta ⁊ omnia bona que inducũt terꝛe ĩherent ⁊ humi iacent: qm; ſimul cũ coꝛpoꝛe qð ẽ terra moꝛiunt᷑. Et ptinent non ad vitã hominum cõparan dam ſed ad qrendas vel augendas opes honoꝛes · gloꝛiam· potentiã que ſunt vm uerſa moꝛtalia tam ſcʒ ipſa q; ille qui vt ea ſibi cõtingerent laborauit: non enim in his cõparandis virtutis ratio cõſiſtit ſed in bis quas nobis nec homo vllłꝰ nec moꝛs poſſit auferre· Quiſquis igit᷑ rectũ iter tenere nitit non terꝛã debet aſpicere ſed celum: ⁊ vt aꝑtiuſ loquaꝛ nõ homin⸗ẽ ſequi debet ſed deũ nõ his terꝛeſtribus ſi mulacris ſed deo ſeruire celeſti: ñ ad coꝛ pus referꝛe omnia ſed ad mentẽ:nõ huic vite dare operã ſed eterne ¶ E C(S uſci pienda aũt lex dei ẽ que nos ad hoc iter ſummumq;ʒ bonũ dirigat· tlla ſcilicet lex ſancta illa celeſtiſ quã Marcꝰ Tulliꝰ in li bꝛo de republica tercio ꝑpene diuina voce depinxit ĩ hec verba E ¶ Eſt quidem vera lex recta.rõ ve cõgruens· diffuſa in omnes:cõſtansſempiterna: que ad offi eium iubendo.vetando a fraude deterꝛe at:qᷓ tamẽ nec pꝛobos fruſtra iubet: aut vetat nec ĩpꝛobos:huic legi nec ꝓphana ri fas eſt nec derogari aliquid licʒ nec to ta abꝛogari poteſt. Nec vero aut ꝑ ſena tũ aut ꝑ populũ ſolui hac lege poſſumꝰ nec ẽ querend eyplanatoꝛ aut interpꝛes alius. Nec erit alia lex Rome alia athenis alia nunc alia poſt hac: ſed ⁊ omnes gen tes 1 omni tẽpore vna lex ⁊ ſempiterna imutabilis cõtinebit. tndeq; erit com munis quaſi magiſter ⁊ imꝑatoꝛ omniuʒ deus· Tlle legis buiꝰ ĩuentoꝛ · diſceptatoꝛ ſatoꝛ:cui qui nõ parebit ipſe ſe fugiet ac naturã hominis aſpernet᷑: hoc ipſo luet maximas penas etiamſi cetera ſupplicia que putant᷑ aufugerint· Quis ſacramẽtũ dei tã ſigniſicanter enarꝛare legẽ dei poſ ſit q; illa homo longe a veritatis noticia remotꝰ expᷣſſit:ego vero eos qui vera im pꝛudẽtes loquũt᷑ ſic habẽdos puto tanq;ʒ diuinẽt ſpũ aliquo ĩſtructi · & ſi vt legis ſãcte vim rõemq; ꝑuiderit: ita illud quo qʒ ſciſſet aut explicaſſet ĩ qbʒ p̃ceptiſ lex iſta cõſiſteret : mõ phᷣi fũctꝰ fuiſſʒ officio ſ. pleete ge quia facere ille nõ poterat nobi illo vno magiſtro 2 iĩꝑatoꝛe oĩm deo. CCS certe oĩs doctrina ⁊ virtꝰ phᷣo . ã in e capite ẽ: qm̃ deũ neſciũt q ẽ virtu tis doctrine caput:quẽ qͥ nõ agnoſcit licet videat cecꝰ eſt:licet audiat ſurdꝰ: licet lo quac᷑ mutꝰ.Qũ vero cõditoꝛẽ rerũ ꝑnteʒ qʒ; cognouerit:tũc ⁊ videbit et audiet et loquet᷑: habeꝛe em eaur cepit in quo ſũt lingua.Nã ꝓſecto is videt q veritatẽ ĩ qᷓ deus ẽ. vel deũ in quo veritas eſt oculis ſenſus omes collati. coꝛdis aſpexerit · Is audit q diulas voces ac pᷣcepta vitalia pectori ſuo affigit. Iſlo uit᷑ qᷓ celeſtia diſſerẽs virtutem ac maie Aar⸗ dei ſingulis enarꝛat · Quare nõ ẽ du biũ quiĩ ĩpius ſit quiſquis deũ non agno uerit: omſqʒ virtutes eꝰ quas habere aut tenere ſe putat in illa moꝛtifera via repi unt᷑ que eſt tota tenebꝛa:ũ.Quapꝛopt ni bilẽ ꝙ ſibi aliqs gratulet᷑ ſi has inanes tutes adeptꝰ eſt:qꝛ nõ tm̃ miſeꝛ qui bõiſ pᷣſẽtibꝰ caret:ſj etiã ſtultꝰ ſit neceſſe eſt· ſi laboꝛes ĩ vita ſua maximos ſuſcipiat ĩ caſſũ. Nã dẽpta ſpe ĩmoꝛtalitatis quam deꝰ Pollicet᷑ iĩ ſua religione veꝛſãtibzʒ cu ꝰ aſſequẽde grã vitꝰ appetẽda ẽ: ⁊ quidqᷣd malorũ acciderit ꝑferẽdũ:maxĩa erit pro fecto vanitaſ obſequi velle virtutibʒz que fruſtra hoĩm ealamitates affeꝛũt et labo res.· Nã ſi virtus eſt egeſtatẽ exiliũ. dolo rẽ moꝛtẽq; timere: a ceteris pati foꝛtiter ac ſubire: quid tandem in ſe boni habet cur eã ꝓpter ſeipſã philoſophi dicant ex petẽdã ?g Nimirũ ſuꝑpuacuis ⁊ inanibʒ W niſ delectãtur qnibʒ licet agere trãquille ſi em̃ moꝛtales ſũt aĩe:ſi virtus diſſoluto coꝛe nichil futura eſt? Sed certũ ẽ: vir tutiſ nulla bona ſũt alia niſi ꝑpetue vite hãc aũt pᷣſtare quis põt niſi deꝰ qui vir tutẽ ipſã ꝓpoſuit· Ergo in dei agnitõne Tcultu rerũ ſũma verſat. In hoc eſt ſpeſ is faciẽdũ eſt qbʒ ipa lex tradita ẽ ab. S oĩs ac ſalus hoĩs· hinc eſt ſapiẽtie gradꝰ primꝰ:vt ſciamꝰ q ſit nobis verus pater eũq; ſolũ pietate debita pꝛoſequamur: huic pareamꝰ: huic deuotiſſinie ſeꝛuiamꝰ in eo ꝓmerẽda actꝰ oĩs ⁊ cura opꝑa col locet᷑ · ¶ B ¶ Diri q;d debeat᷑ deo:dicam nũc quid homĩi tribuẽdũ ſit · Nã pꝛimũ iu ſticie officiũ eſt cõiũgi cũ deo:ſecũdũ cuʒ hoĩe · ſed illud primũ religio dicit᷑ · hoc ſe cũdũ miſericoꝛdia ⁊ huanitas no miatur que virtꝰ ꝓpria eſt iuſtoꝛũ ⁊ cultorũ dei ꝙ ea ſola vite cõmunis in ſe cõtinet rati onẽ. Deꝰ em̃ qui ceteris aĩalibꝰ ſa piẽtiaʒ nõ dedit:naturalibꝰ ea munimẽtis ab in curſibꝰ ⁊ ꝑiculis tutioꝛa gen erauit:hoĩeʒ vero qꝛ nudũ frgilẽq; foꝛmauit vt eũ ſa piẽtia potiꝰ inſtrueret:dedit ei pᷣter cete ra hũc pietatis affectũ: vt homo hoĩem tueat᷑.diligat · foueatcõtraqʒ oĩa picula accipiat ⁊ pᷣſtet auxiliũ· (Baͤma ĩteꝛ ſe hoĩm vinculũ eſt humanitas:qð qͥ diſ rũpet nefariꝰ ⁊ parricida exiſtimãdus eſt. Nã ſi ab vno hoĩe quẽ deꝰ finxit om̃s ſumꝰ oriundi certe cõſãguinei ſumꝰ:⁊ iõ maximũ ſcelꝰ putãdũ ẽ odiſſe hoĩem vel nocẽtem: ꝓpterea deꝰ pᷣcepit inimicicias ꝑ nos nũq; faciẽdas:ſed ſemꝑ eſſe tollen das: ſcʒ vt eos qͥ ſint nobis inimici neceſ ſitudinis admonitos mitigemꝰ. ¶( DH· ¶ Etẽ ſi ab vno deo ĩſpirati om̃s ⁊ aĩati ſumꝰ quid aliud q; frẽs ſumꝰ: ⁊ quid cõ iũctioꝛes anĩs q̃; qui coꝛꝑibʒ ¶ Ttaq; nõ errat lucrecius cũ dicit deniqʒ celeſti ſũůꝰ om̃s ſemĩe oriũdi ·oĩbus ille idẽ pater ẽ. ESrgo ꝓ beluis immanibꝰ ſüt habẽdi qui hoi nocẽt:qui cõtra ius hũanitatis ⁊ fas om̃s ſpoliãt.cruciãt · occidũt· exterminãt ob hãc neceſſitudinẽ germanitatiſ docet deꝰ nũq; malũ ſed bonũ facere · C G (FJd auũt ipſũ benefacere quid ſit: idem ipᷣe pꝛeſcribit: pꝛeſtare auxiliuʒ depreſſis T laboꝛãtibꝰ:ĩꝑtiri victũ nõ habẽ tibʒ. De us enĩ qm̃ pius: animal nos voluit eẽ ſo ciale · Ttaqʒ in aliis hoĩbʒ noſipſos cogi tare debemus.nõ meremur in ꝑiclo liba ri ſi ñ ſuccurꝛꝰ nõ meremur auxiliuʒ ſi ne gamus.Nã qui ſe a pꝛeſtando auxilio re mouet etiã ab accipiedo remoueat neceſ ſe ẽ: quia nulla oꝑe ĩdigere ſe putat qui aAlteri ſuã denegat . Retinẽdum eſt igitur . — 2 — „ 2 omniĩio vinculũ ſocietatiſ humane: quia Sevj. hbomo ſine homine nullo modo poteſt rviuere. Retentio auteʒ ſocietatis eſt com munitas · id elt . auxilium pſtare ut poſſi mus accipere· Sin uero ut aliqui diſpu tant bumanitatis ipſius cauſa facta eſt bhominum congregatio: homo certe ho minem debet agno ſcere: quod ſi fecerũt illi rudes in ꝓprimeua etate nõduʒ conſti tuta loquẽdi ratõe: quid putemꝰhoĩbus expeditis ſmone oĩmq; reruʒ cõmercio ĩ ter ſe copulatis eſſe faciẽdũ:q aſſueti hoĩ bus ſolitudinẽ ferꝛe nõ poſſũt “Cõſeruã da eſt igiẽ humanit as fi hoĩnes recte dici velimus. I˙d aũt ipᷣm cõſeruare qͥd aliud eſt q; diligere hoĩem qꝛ homo ſit ⁊ idem quod nos ſumꝰ .· Diſcoꝛdia igit᷑ acdiſſen ſio nõ ſcᷣm hoĩs ratõeʒ eſt:verũqʒ illud eſt Ciceronis qð ait hoiem nature obedi entẽ homĩ noeere nõ poſſe:ergo ſi noce re homĩ cõtra naturã eſt · pꝛodeſſe igitur homini ſedᷣm naturã ſit ncec̃e eſt: quod qᷓ nõ facit hominis ſe appellatõe diſpoliat q; humanitatis officiũ ẽ neceſ ſitati hoĩs ac ꝑiculo ſubuenire · huiꝰ em̃ oꝑis ⁊ offi cii mereeſ a deo ẽ expetẽda ſolo · Nã ſi ab hoĩe expectes iam nõ humanitaſ erit illa ſz bñfiei fenoꝛat õ: nec põt videri bñ me ruiſſe qui d facit nõ alteri ſed ſibi p̃ſtet ¶ E¶ Nã ⁊ ipᷣe deꝰ hoc pᷣcipit:vt — cenã parauerimꝰ in cõuictũ eos adhibea mꝰ qui te vocare nõ poſſint ꝛ vicẽ reddẽ vt oĩs actus vite noſtre nõ careat miſeri coꝛdie munere · Recte eigo ĩquit Ciceꝛo a Theofraſto ẽ laudata hoſpitalitaſ.Eſt eĩ vt mihi quidẽ videt᷑ valde decoꝛũ patere domos hoĩm illuſtriũ boſpitalitatis · (¶ & ¶ Eaptiuoꝛũ etiã redẽptio magnũ at qʒ p̃clarũ iuſticie munꝰ cſt: qd idẽ tulliꝰ app robauit · At qui hec benignitas ĩquit etiã reip· eſt vtilis:redimi a ſeꝛuitute eap tiuos:locupletare tenuioꝛes:Hãc ego cõ ſuetudinẽ benignitatis largitõni mune rũ lõge antepono · hec eſt grauiuʒ hoĩm atz magnoꝛũ. Nropriũ igit᷑ iuſtoꝛũ ẽ opꝰ alere pauꝑes ac redimere captiuos · cum apð ĩiuſtos ſiqui hec faciãt graues ⁊ ma gni appellent᷑ · his em̃ maxĩe laudis ⁊ bñ facere quos nemo ſperauit eẽ facturos· ¶ H¶ Naʒ qui bene facit vel cõſanguineo rel ꝓximo vel amico: aut nullã aut certe nẽ magnã laudẽ meret᷑:qꝛ facere debet: ſitqʒ iy ſiꝰ ac deteſtabile niſi fecerit id qdʒ ab eo ⁊ natura ipᷣ̃a ⁊ neceſſitudo eyigit: ſi facit nõ tã glorie aſſequẽde: q; repꝛe Fẽſionis vitãde gꝛã facit Qui aũt facit ali eno ignoto: is vero dignꝰ ẽ laude:quo niã vt faceret ſola duct eſt humanitate · bi ergo iuſticia eſt:vbi ad bũfacidũ ne ceſſitatiſ vinculũ nullũ eſt ( ¶ Munꝰ deniqʒ magnuz iuſticie eſt pupillos et vi duas deſtitutos ⁊ auxilio ĩdigẽtes tueri atq; defendere: qʒ a deo vniuerſos diui na lex illa p̃ſcribit: quãdoquidẽ boni qui qʒ iudices ad officiũ ſuuʒ iudicant perti nere: vt eos naturali humanitate foueãt ac bis idem prodeſſe nitantur· ¶C B ¶ Egros quoʒ quibuſ defuerit curãdos fouẽdoſq; ſuſcipe ſũme humanitatis et magne oꝑatõnis eſt:quod qui fecerit hic viuã hoſuã deo acquuet:⁊ quod alteri de dent ad tẽpꝰ: ip̃e a deo accipiet in et᷑nuʒ L¶ Vltimũ illud 2 mayimũ pietatis officũ eſt ꝑegrinoꝛũ et pauperum ſepul tura.Nõ em̃ patiemur ſigurã ⁊ ſigmẽtũ dei feris ac volucribꝰin p̃dã iacere:ſʒ red damꝰ id terꝛe vnde oꝛtũ eſt· Nã iã hoc nõ homini pꝛeſtat᷑ q nibil ſentit: ſed deo cui cariſſimũ ſacrificiũ eſt opꝰ iuſtũ. ¶ M ¶ Igere pnĩam nihil ẽ aliud q; ꝓfiteri Taffirmare ſe vlłteriꝰ nõ peccaturum ĩg noſcit itaq; deꝰ his qui ad peccata ĩpru dẽter ĩcauteqʒ labunt᷑: veniã nõ habet qͥ ſeẽs peccat · Nec tñ ſi aliquis fuerit puri ficatus ab oĩ labe peccati: tẽꝑpandum ſibi ab opere largitõis exiſtimet: quia nõ ba/ beat peccata que deleat:immo vero tum magis iuſticiam debet operani cuʒ factuſ eſt iuſtus: vt quod ante in medelam vul nerum fecerat: poſtmodum faciet in lau dem gloriam q; virtutis · Go accedit ꝙ nemo eſſe ſine delito poteſt q̃;diu indu mento carnis oneratus eſt · cuius infir mitas triplici ſubiacet dominio peccati· factis · dictis cogitatõne. Her hos gradꝰ ad ſummum culmen iuſucia procedit · ꝛimus eſt virtutis gradus malis operi- us abſtinere: ſecũdus etiam malis ve.ꝰö tercius etiam cogitatione rerum mala⸗ rum · Qui primum gradum aſcendit ſa tis iuſtꝰ ẽ:qui ſecũdũ ꝑfecte virtutis eſt ſiquis neq; factiſ neq; ſermone deliquat q terciũ il vᷣo ſil itudinẽ dei aſſecutꝰvidet᷑ Eſt em̃ ſupꝛa humanũ modũ: ne cogitati one quideʒz admittere:quod ſit vel facto malũ vel ĩpꝛobũ dicto. Itẽ etiã iu ſti hoĩ nes qui frenare ſe poſſũt ab oĩ oꝑe iniu ſto:nõnũq; tñ ipſa fragilitate vĩcuntur. vt vel in ira malũ dicãt:vel in aſpectu re rũ delectabiliũ cogitatõe tacita nõ cõcu piſcãt:debẽt e largitõne ꝑpetua pec cata carnis aboleri: ⁊ deꝰ in cuius cõſpe ctu bonũ feceris ¶ ꝓbabit ⁊ mercedeʒz pie tatis exoluet. ¶ R ¶ Kffectꝰ quaſi vber tas eſt naturaliſ aĩoꝛũ · Nã ſicut in ſenteſ ager qui ẽ natura fecũdꝰexuberat:ſic ani mꝰ ĩcultus viciis ſua ſpõte inualeſcẽtibʒ velut ſpinis obducit᷑:ſed cũ veruſ cultoꝛ acceſſerit ſtatĩ cedẽtibʒ viciis fruges vᷣtu tis oriũtur. Deus itaq; cũ hoĩem primuzʒ fingeret mirabili ꝓuidẽtia ĩgenerauit ei * . —⏑ *☚ pᷣus animi cõmotões vt polſint capeꝛe vᷣ tuteſ ſicut terꝛa culturã:poſuitq; materi am viciorũ in affectibꝰ. virtutis in viciiſ q̃ ꝓfecto aut nulla erit aut in vſu eſſe nõ poterit:ſi deſmit ea ꝑ q̃ vis eiꝰ aut appa ret aut cõſtat · Nã ſi vᷣtus ẽ ĩ medio ue im petu:ſeipſũ cohibere ac reprimere :caret ergo virtute qͥ̃ſqʒ; ira caꝛet · Si vᷣtus ẽ libi dinẽ coꝛꝑis cõtinere:virtute careat neceſ ſe eſt qui libidinẽ quã tẽꝑet nõ habet· Si vᷣtus ẽ cupiditatẽ ab altera appetitione frenare:nullã certe virtutẽ põt habere qͥ caret eo ad qð cohibẽdũ vᷣtutiſ vſuſ adhi bet᷑ · Vbi ergo vicia nõ ſũt nec vᷣtuti qᷓdeʒ locus ẽ:ſic ut nec victorie quidẽ vbi nlłs aduerſarius ẽ · Tta fit vt bonuʒ ſine malo eẽ ĩ hac vita nõ poſſit · ¶ B ¶ Tres autẽ ſũt affectꝰ qui hoĩeſ in ola facinoꝛa pꝛeci pites agũtira.cupiditaſ.libido· ꝓpteꝛea poete tres furias eſſe dixerũt que mẽtes hominũ exagitãt · Tra vltionẽ deſiderat: cupiditas opes:libido voluptates.· Sed his omnibꝰ deus certos limites ſtatuit: quos ſi trãſcẽderĩt maioꝛeſqʒ eſſe cepent neceſſe ẽ natuiã ſuã depꝛauẽt ⁊ ĩ moꝛbos ac vicia vertãt᷑· Nã cupiditas ad ea cõpa rãda nobᷣ data ẽ qᷓ ſũt ad vitã neceſſaria: libido ad ſobolẽ ꝓpagãdã· vre affectꝰ ad coercẽda peccata eoꝛũ qui ſũt ĩ nr̃a pote ſtate.id ẽ · vt artioꝛe diſciplina mĩoꝛ etas ad ꝓbitatẽ iuſticiãqʒ foꝛmet᷑: q̃ niſi metu cohibeat᷑ licẽtiã pariat audaciãq; ad om̃e flagiciũ ⁊ facinuſ euadet · Ctaq; vt ira vti aduerſus mĩoꝛes ⁊ iuſtũ ẽ ⁊ neceſſarium ſic aduerſus pares ⁊ ꝑnicioſũ ẽ ⁊ impiuʒ Manus ergo nrãs ſupꝛa minoꝛes ſẽꝑ ha beamus:hoc ẽ vt peccãtes eos aſſiduis vᷣ beribʒ coꝛrigamꝰ:nec amoꝛe ĩutili ⁊ ĩidul gentia nimia educẽt᷑ ad maluʒ ⁊ ad vicia nutriant᷑. Sʒ rerũ ĩperiti ⁊ ratõis ignari affectus qui ſũt hoĩ ad vſus bonos dati exterminauerũt: ⁊ latius q; ratio poſtu lat euagant᷑· Inde iniuſte et ĩpie viuitur vtunt᷑ ira cõtra pares: hinc diſſidia hinc expulſiones:hĩc bella cõtra iuſticiã nata ſüt · vtũt cupiditate ad cõgerẽdas opes hĩc fraudes hinc latrocinia hinc oĩm ſce lerũ genera exoꝛta ſũt. vtunt᷑ libidine ad capiẽdas nouas voluptates:hinc ſtupra hinc adulteria binc coꝛruptele om̃es exti terũt · Quicũq; igit᷑ illos affectus intꝛa fi nes ſuos redegerit: quod ignoꝛãtes deũ facere nõ poſſũt:hic patiẽs hic foꝛtis hie iuſtus eſt (G CRekat vt nüc de ſeſuũ voluptatibus bꝛeuiter dicã:que oẽs qm̃ vicioſe ac moꝛtifere ſunt vᷣtute ſuꝑari atʒ opprimi dẽnt:uel ad rõneʒ ſuã reuocari· Cetere aĩantes pᷣter vnã voluptatẽ qᷓ ad generãdũ ptinet nullã ſentiũt · vtũtur er go ſẽſibʒ ad nature ſue neceſſitatẽ: uidẽt ut appetãt ea quibʒ opus eſt ad vitã tuẽ dã · audiũt ĩuicẽ ſeq; dignoſcũt ut poſſit cõgregari · Que utilia ad uictũ aut ex odoꝛe ĩueniũt aut ex ſapoꝛe ꝑcipiũt:inu tilia reſpuunt ac recuſãt:edẽedi ac bibẽdi officiũ ventris plenitudine metiuntur. Homĩ uero ſolertiſſimi artificis pꝛouidẽ tia dedit uoluptatẽ infinitã ⁊ i uicium ca dẽtez: ꝓpoſuitq;ʒ ei vᷣtutẽ que cũ uoluꝑta te ſemꝑ tãq; cuʒ domeſtico hoſte pugna ret Cicero in Catone maioꝛe ĩquit adul teria 1 omne flagiciũ nullis excitari aliiſ illecebris niſi uoluptatis · Qunq; homĩ ſi ue natura ſiue quis deꝰ nihil mente p̃ſta bilius dediſſet:huic diuino muneri ac do no nihil tam inimicũ qᷓ; uoluptatẽ.· Nec em̃ libidine dñante tẽꝑantie locum eſſe: nec in uoluptatis regno uiꝛtutẽ poſſe cõ ſiſtere · Sed ecõtrario deus idcirco vtutẽ dedit ut repugnaret ac uĩceret uolupta tem:eãq; egrediẽtẽ fines ſibi datos intꝛa pᷣſcriptuʒ coerceret:ne homĩeʒ ſuauitati b delinitũ atqʒ captũ dicioni ſue ſbiicẽt ac moꝛte mulctaret. ¶ DH ¶ Voluptas Grvi. oculoꝛuʒ varia eſt ⁊ multiplex:que capit ex aſpectu rerũ que ſũt in vſu hoĩm: vel natura vel opere delectabiles: hãc philo ſophi rectiſſime ſubſtulerũt:aiũt em̃ mł to eſſe p̃clariꝰ ⁊ hoĩe digniꝰ eelũ potius q́; celata ĩtueri:⁊ hoc puleerrimũ opuſĩ termicãtibʒ aſtroꝛũ lumĩbꝰ tanqʒ floribꝰ adoꝛmatũ: q; picta ⁊ fictaa gẽmis diſtĩcta mirari. Sʒ cuᷣ diſerte ad cõtẽptũ terꝛeſtri um noſexhoꝛtati ſunt ⁊ ad celi ſpectacu lũ excitauerũt:tamen ſpectacula hec pu blicanõ cõtẽnũt: itaqʒ ⁊ his delectantur ⁊ libẽter interſũt: que quoniã maxĩe ſũt irritamẽta vicioꝛũ:⁊ ad coꝛrũpẽdos aĩos potiſſimũ valẽt tollẽda ſũt nobis: qꝛ nõ mõ ad beatã vitã nihil cõferũt ſed etiam nocẽt plurimũ · Nã qui homĩeʒ qʒuis ob merita dãnatũ in cõſpectu ſuo iugulari ꝓ voluptate cõputat:cõſciẽtiã ſuã pollu it: tanqʒ ſi homicidii quod fit occulte ſpe ctatoꝛ ⁊ ꝑticepſ fiat· Vitãda etiã ſpectacu la oĩa ſũt:nõ ſolũ nequid vicioꝛũ pectoꝛi bꝰ ĩſideat que ſedata ⁊ pacifica eſſe dicũt ſed ne euiuſuis nos voluptatis cõſuetu do deliniat ima deo atz bonis operibꝰ au tat. 45 ¶ Ruriũ voluptas ex vocum cãtuũ ſuauitate ꝑcipit᷑: ſcʒ tã vicioſa eſt qᷓ; oblectatio illa oculoꝛũ · Nã carmẽ com poſitũ ⁊ oꝛatõ cũ ſuauitate decipiens ca pit mẽtes:⁊ quo voluerit impellit. Inde hoĩeſ brãti cũ ad religionẽ dei acceſſerint ab aliquo imꝑito doctoꝛe fundati minus credunt:aſſueti em̃ dulcibʒ ⁊ politis ſiue oꝛatõibʒ ſiue carmĩbꝰ diuinarũ lrãrũ ſim pliceʒ cõmunẽq; ſermonẽ ꝓ ſoꝛdido aſꝑ nant᷑:id em̃ querũt quod ſẽ ſũ demulceat pſuadet aũt qᷣdquid ſuaue eſt:⁊ aĩo peni tus dũ delectat inſidet· Nũ igit᷑ deꝰ ⁊ mẽ tis ⁊ vocis ⁊ lingue artifex dilerte loq̃ nõ põt g ĩmo vero ſũma ꝓuidẽtia carere fu co voluit ea qᷓ diuina ſũt:vt om̃ſ ĩtellige rẽt qᷓ ipſe oĩbʒ loquebat᷑ · Ergo qui veri tati ſtudet abiciat inimicas ac noxiaſ vo luptates que aĩaʒ ſibi vinciant:pᷣfeꝛat ve ra falſis:eterna bꝛeuibꝰ.vtilia iocundis. Nihil aſpectu gratũ ſit niſi qd iuſte qð pie fieri videas: nichil auditu ſuaue niſt quod aĩaz melioꝛeʒ teq; reddat maxĩeqʒ hic ſenſus nõ eſt ad viciũ retoꝛquendꝰ qͥ nobis ideo datꝰ eſt vt doctrinã dei ꝑcipe poſſimꝰ.t aqʒ ſi voluptas eſt audire car mina ⁊ cãtus:dei laudes canere ⁊ andire iocũdũ ſit:hec eſt voluptas veꝛa qᷓ̃ comeſ ſocia virtutis. hec nõ eſt caduca ⁊ bre uis ſed ꝑpetua ⁊ ſine vlla ĩtemuiſſione de lectans· ¶ E (R voluptates aũt ſapo ris ⁊ odoris qui duo ſẽſus ad ſolum cor pus pꝑtinẽt nichil eſt quod a nobis diſpu tet᷑:niſi foꝛte qͥs exigat vt dicamuſ turpe eſſe ſapiẽti ſi ventri ⁊ gule ſeruiat: ſi vn guẽtis oblinitꝰ aut floribʒ coꝛonatꝰ ince dat: ꝗqᷓ qͥ faciat vtiq; ĩſipiẽs ⁊ ineptꝰ et ni bil eſt. ¶O ¶ Venio nunc ad eã que ꝑci pit̃᷑ ex tactu voluptatẽ qui ſenſus ẽ qᷣdeʒ totius coꝛꝑis:ſꝭ ego nõ de omamẽtiſ aut veſtibꝰ ſed de ſola libidine dicẽduz michi puto:qᷓ maxĩe coercenda ẽ qꝛ maxime no cet · Cũ excogitaſſet deꝰ duoꝛũ ſexuũ rati onẽ · attribuit his vt ſeĩuicẽ appeterẽt et cõiũctõe gauderẽt:taq; ardẽtiſſim azʒ cu piditatẽ cunctorũ aantiuʒ corꝑibʒ admi ſcuit: ut in hos affectꝰ auidiſſime ruerẽt eaq; ratõne ꝓpagari ⁊ multiplicari gᷣa poſſent:ꝗqᷓ cupiditas ⁊ appetẽtia in hoĩe vehemẽtioꝛ ⁊ acrioꝛ inuenit᷑:vel qꝛ hoĩm multitudinẽ voluit eẽ maioꝛẽ vel 4 vtu tez ſoli homĩ dedit: vt eſſʒ laus ⁊ glia in coercẽdis voluptatibꝰ ⁊ abſtinentia ſui. Scit ergo aduerſariꝰ ille noſteꝛ quãta ſit vis huiꝰ cupiditatis:quã quidã neceſſita tẽ dicere maluer̃t: eãq; a recto ⁊ bono ad pꝛauũ ⁊ malũ trãſ feꝛũt · Nllicita em̃ deſide ria ĩmittit vt aliena cõtaminẽt qbꝰ hẽre ꝓpria ſine delicto licʒ · Obiicit qppe ocu lis irritabiles foꝛmas:ſuggeritq; fomen ta ⁊ viciis pabulũ ſũminiſtrat· Tũ ĩtimiſ viſceribꝰ ſtimulos om̃s cõturbat ⁊ com mouet · ⁊ naturalẽ ulũ incitat atʒ ĩflamat ardoꝛẽ: donec irretitũ hoĩem multiplica tũq;ʒ decipiat · Opoꝛtet ergo ſibi quenq; ꝓponere duoꝛũ ſexuũ cõiũctõem gignẽ di cauſa datã eſſe viuẽtibꝰ: eãqʒ legez his affecuibʒ poſi tã vᷣt ſucceſſionẽ parẽt · Si cut autẽ dedit nobis oculos deꝰ non vt ſpectemꝰ voluptatem q; capiamꝰ:ſed vt videamus ꝓpter eos et an ꝑtinent ad vite neceſſitatẽ· ta genitalẽ corbis paꝛtẽ quod nomẽ ip̃um docet nulla alia cauſa niſi effigiẽde ſobolis accepimus · huie di uine legi ſũma deuotõne parendum eſt · Sint hoĩes qui ſe diſciplos dei ꝓfitebũt ita morati et iſtituti:vt ĩpare ſibi poſſit: Nã qui voluptatibꝰ ĩdlłgẽt q̃ libidini ob ſequunt᷑ hi animã ſuaʒ coꝛꝑi mãcipãt ad moꝛtẽqʒ cẽdẽnãt:qꝛ ſe coꝛꝑi addixerũt in quo habet moꝛs poteſtatẽ·Vnuſq̃ſq; igi tur quãtũ poteſt firmet ſe ad verecũdiaʒ pudoꝛẽqʒ colat: caſuitatẽ cõſciẽtia ⁊ men te tueat᷑: nec tñ legibꝰpub.pa reat:ſed ſit ſuꝑ omes leges qci legẽ dei ſequit᷑. Mẽs eſt deniqʒ que peccat:que ĩmodeꝛate libi dinis fructũ cogitatõe cõplectit᷑ · In hac crimẽ ẽ: in hbac om̃e delictũ . Nã etſi coꝛpꝰ nulla ſit labe maculatũ:nõ cõſtat tñ pu dicicie ratio ſi aniꝰ ĩceſtꝰ eſt: nec illibata caſtitas põt videꝛi vbi cõſciẽtiam cupidi tas ĩquinauit· ¶ &(Nec tñ deficiat ali ☛ quis:aut de ſe ip̃e deſperet:ſi aut cupidi tate victꝰ aut libidine impulſꝰ . aut erꝛo re deceptꝰ: aut vi coactꝰ ad niuſticie viazʒ lapſus ẽ·põt em̃ reduci ac liberari · Si eũ peniteat actoꝛũ 1 ad meliora reuerſus ſa tiſfaciat deo·. Nam ſi liberos nrõs cũ deli ctorũ ſuoruʒ cernimꝰ penitere coꝛrectos eẽ arbitramur: Q abdicatos abiectos q;ʒ: rurſus tñ ſuſtẽtamꝰ.ſuſcipimꝰ.fouemꝰ. ãplectimur: cur deſꝑamus clemẽtiam dei patris penitẽdo Foli lacari. Ergo idezʒ dũs ac parẽs ĩdul gẽtiſſimꝰ remiſſurũ ſe penitẽtibꝰ peccata ꝓmittit: ⁊ obliturum omes iniquitates eiꝰ q iuſticiaz denuo ce perit oꝑari · Sicut em̃ nihil ꝓdeſt male vi uẽti acte ꝓbitas vite: qꝛ ſuꝑueniens neqᷓ cia iuſticie oꝑa deleuit:ita nihil officiunt peccata vetera coꝛrecto: qꝛ ſuꝑueniẽs iu ſticia labẽ vite poris aboleuit · Is em̃ quz facti ſui penitet erꝛoꝛẽ ſuũ pſtinũ intelli get : Nemo em̃ põt eẽ tã pꝛudẽs tã circũ ſpectꝰ vt nõ aliqũ labat᷑: ⁊ idcirco deꝰ ĩ becillitatẽ noſtrã ſciẽs ꝓ ſua pietate aꝑu it homĩ poꝛtũ ſalutis :vt huic neceſſitati cui fragilitas noſtra ſubiecta ẽ medicina penitẽtie ſubueniret · Ergo quicũqʒ aber rauerit referat pedẽ: ſeqʒ q;primũ recipi at ac refoꝛmet · Sʒ reuocare gradũ ſuꝑas qʒ euadere ad auras hoc opus hic laboꝛ ẽ Scit em̃ deꝰ oĩa ĩ cuius cõſpectu viuimꝰ nec ſi vniuerſos hoĩes celare poſſumus: deũ celae poſſumus:cui nihil abſcõditũ nibil põt eſſe ſecꝛetũ. Vñ Seneca exhoꝛta tõnes ſuas mirabili ſnĩa terminauit· Nla gnũ inquit neſcio qd maius quicq̃; cogi tari põt · Numẽ eſt cui viuẽdi oꝑaʒ damꝰ S huic nos apꝓbemus: nã nibil pdeſt ĩclu ſam eſſe cõſcientiã patemus deo: purge mus igit᷑ cõſciẽtiã qᷓ oculis dei ꝑuia ẽ: ſꝑ ita viuamus vt ratõeʒ reddẽdã nobis ar bitramur: ꝓutemꝰqʒ; nos mom̃tis omĩbʒ nõ in aliquo oꝛbis terre theatro ab hoi bus:ſed deſuper ſpectari ab eo qui et iu dex teſtis idẽ futurus ẽ: cuius rõnem vite repoſcẽti actus ſuos inficiari non li cebit· Ergo ſatis ẽ aut effugere cõſciẽtiaʒ aut noſipos vltro apire aĩm: i ꝑnicieʒ re ſciſſis vulneribʒ effũdere: qbʒ nemo aliꝰ mederi põt: niſi ſolus ille qͥ ⁊ greſſũ clau dis a viſũ cecis reddidit: maculata m̃bra purgauit ·. Ile ardoreʒ cupiditatis extin guet · extirpabit libidines · ĩuidiaʒ diſtra het· iram mitigabit. Ale reddet verã et ꝑ petuã ſanitateʒ· Appetẽda eſt hec omĩbʒ medicina: qm̃ maiori ꝑiculo vexat᷑ anima q̃; corpus:⁊ q;primũ latẽtibʒ moꝛbis ad hibẽda curatio eſt.· Neq; em̃ ſi vtat᷑ aliqͥs oculorũ acie clara:mẽbris oĩbʒ integris firmiſſima totius coꝛꝑis valitudine: tuʒ eũ dixerĩ ſanũ ſi efferat᷑ ira· ſuꝑbia tumi dus ĩf let᷑· libidĩ ſeruiat· cupiditatibʒz mar ceſcat:ſed eũ potius qui ad alienaʒ felici tatẽ nõ attollat oculos.opes nõ admire tur·alienaʒ mulierẽ ſãcte videat. nibil oẽ no appetat.nihil cõcupiſcat alienũ:non ĩuideat vlli.nõ faſudiat quẽq; ſit hbumi miſeꝛicoꝛs beneficusmitis.humanꝰ.pax in aĩmo eius ꝑpetua verſet᷑:ille homo ſa nus. ille iuſtus ille pfectus eſt· Quiſqͥs igit᷑ his omĩbʒ pᷣceptis celeſtibʒ obtempꝑa uerit hic cultoꝛ eſt veri dei · Cuius ſacrifi cia ſũt mãſuetudo anĩ.⁊ vita ĩnocens· et actus boni ·ꝗqᷓ oĩa qui exhibet totiẽs ſacri ficat quotiẽs bonũ aliquid ac piũ fecerit Et hec de libro ſexto. Sequit᷑ nüc vider e de · vi · In quo de beatitudine ⁊ ſũmo p mio ⁊ die nouiſſimo diſſeremus ¶ Ex ſeptĩo Lactãcii firmiani autorita tes incipiunt diſpoſitõe ſũmi dei ſie oꝛdinatuʒ ot iuſtü hoc ſe eculũ decuꝛſo tem poꝛum ſpacio teiminũ ſumat:extinctaqʒ pꝓtinus oĩ malicia: ⁊ pioꝛũ anĩs ad beata vitã reuocatiſ.quietũ ·tꝛãquillũ · pacificũ aureũ deniq; vt poete vocãt ſeculuʒ deo ipᷣo regnãte floreſcat.quod fit cum anie Vnc ignaros veritatis ĩſtruamꝰ2 „ Vn) „7„ coꝛpibus erute ĩmoꝛtalitati ſũt donate. Sed ãteq̃; ĩmoꝛt alitatẽ aĩme attigemus: totã rõem bꝛeui circũſcriptõne ſignemꝰ C(C Rcirco mũdus factus eſt vt na ſcamur·ideo naſcimur vt cognoſcamus factoꝛẽ mũdi ac noſtri dominũ et deũ:iõ agnoſcimꝰ vt colamꝰ: ideo colimꝰ vt im moꝛtalitatẽ ꝓ laboꝛũ mercede capiamus Quoniã mayrimis laboribʒ cõſtat dei cul tus: ideo pᷣmio immoꝛtalitatis afficimur vt ſimiles angelis effecii ſũmo patri ac domino ĩ ꝑpetuũ ſeruian?ꝰ: ⁊ ſimus eter num dei regnũ · hec ſũma rerũ eſt. hoc ar chanũ dei hoc miſteriũ mũdi a quo ſunt alieni qui ſequẽtes pᷣſentẽ voluptatẽ ter rems ac fragilibꝰ bonis ſe addixerunt:2 amias ad celeſua genitas ſi uauitatibꝰtanqʒ luto ceno ve demerſerũt. Quã ſũmam philoſopki nõ cõpꝛehẽderũt nec veritatẽ cõpꝛehẽdere potuerũt: qʒuis ea fere qᷓbꝰ ſũma ipᷣa cõſtat ⁊ viderit explicauerit: ſed diuerſi ae diuerſe illa oĩa ꝓtulerunt: nõ annectẽtes nec cauſas rerũ nec conſe quẽtiaſ: nec ratõeſ:vt ſũmã illaʒ que cõti net vniuerſa ⁊ cõpꝛehẽderent ⁊ cõpꝛoba rẽt · Sʒ hoc nẽo facè niſi veri pitꝰ ac ſciẽs põt: verũ aũt ſcire nõ niſi eius eſtqᷓ ſit do ctus a deo: neqʒ põt aliter repudiaꝛe que falſa ſũt: eligeꝛe ac ꝓbaꝛe que vera · TCotãa igitur veritatẽ ⁊ om̃e diuĩe religionis ar chanũ philoſophi attigerũt ſCy aliiſ reuel lẽtibz defedere id quod ĩuenerant nequi uerũt:qꝛ ſingulis ratõ nõ uadrauit: nec ea qu⸗ vera ſẽſerãt ĩ ſ ümaſ us fecimꝰ redigẽ potuerũt. ¶ D ¶ Vnũ eſt igi᷑ ſůmũ bonũ imoꝛtalitas: ad qua capiẽdã infoꝛmati a prĩcipio ⁊ nati ſumꝰ ad hãc tẽdimꝰ: hãc ſpectat humana na tura: ad hac nos puehit virtꝰ: qð bonuz „ qꝛ dep̃hẽdimꝰ:ſuꝑeſt vt etiã ipſa ĩmor talitate dicamꝰ.in qua nobis diuinatõne pt cetenis opus nõ eſt: q; veritateʒ diuini tag ip̃a patefecit. his itaq; argumentis qᷓ nec plato nec vllus aliꝰ iuenit aĩarũ eter nitas ꝓbari atq; ꝑſpici põt · Inte omnia qm̃ deus ab hoĩe videni nõ põt: ne qs tñ ex eompſo putaret deũ nõ eẽ q; moꝛtalibʒ oculis nõ videret᷑· Inter cetera inſlituto rũ ſuoꝛũ miracula fecit etiã multa quoꝛũ vis onidẽ appareret: ſbſtãtia tñ nõ vide ret᷑:ſicut ẽ vox odoꝛ ventꝰ: vt harũ reruz icut nos ſupi argumẽto: exẽplo etiã dñi licʒ ſub oculis nõ veniret: de ſua tñ vi ⁊ effectu et ope ribus cerneremꝰ. Quid voce clariusgaut vento foꝛtiusg aut odoꝛe violẽtiꝰgnec tñ cũ ꝑ aerẽ ferũtuꝛ: ad ſẽſuſqʒ nrõs veniũt 1eos potẽtia ſua ĩpellũt nõ cernũt᷑ acie lummũ:ſed aliis coꝛꝑis ptibʒ ſentiũt᷑. Si militer deꝰ nõ aſpectu nobis: ab alio ve fragili ſẽſu cõpꝛehbẽdẽdus eſt:ſed mentis oculis ĩtuẽdꝰ:cũ opera eius p̃clara et mi rãda vwdeamus. Qſi deus ẽ ⁊ incoꝛꝑalis Tĩuiſibilis ⁊ eternus:ergo nõ idcirco ĩte rire alaʒ credibile eſt qꝛ ñ videtur Foſei⸗ 6E receſſit a coꝛpe quã cõſtat eſſe aliquod tiẽs ac vigẽs qð nõ veniat ſub aſt Pectu. At em̃ difficile eſt aio cõprebẽdere quem admodũů poſſit anim? retinere ſenſu: ſñ his partibꝰ in ꝗbʒ ineſt officiũ ſe entiendi Quid de deo? nü facile eſt cõprehendere quẽadmodũ vigeat ſine coꝛꝑe · ſi deos eſſe credũt qui ſi ſint : vtiqʒ aĩe ſi ũt erxper tes coꝛporũ: neceſſe ẽ humanas amas ea dẽ ratõne ſubſiſtere: qm̃ ex ip̃a ratõne ac prudẽtia ĩtelligitur eẽ quedã in bomine ac deo ſimilitudo. deniq; illud argumtũ quod etiã Marcus Tullius vidit ſatis fir mũ ẽ: ex eo et nitatẽ aĩe poſſe dinoſci q=E nullü ſit aĩmal quod habeat noticiã dei aliquã: religioq; ſit pene ſola que hoĩez diſcernat a mutis:que cũ in hoĩem cadit ſolũ: ꝓfecto teſtatur id affectare nos · id deſiderare· id colere:qd nobis familiare. qð ꝓximũ ſit futurũ. An ſi aliquis ceteꝛa rũ aĩlantiũ naturã cõſiderauerit: quas nas coꝛꝑibus abiectas in terꝛamqʒ ꝓſtra tas ſummi dei ꝓuidẽtia effecit: vt ex hoc ĩtelligi poſſit nibil eas ratõis habere cũ celo: pot nõ ĩtelligere ſolũ ex omibus ac diuinũ aĩal eſſe hoĩeʒ · cuiꝰ coꝛpus ab hu mo excitatũ:vultus ſublimꝰ.ſtatus rectꝰ originẽ ſuã querit: ⁊ q̃ſ cõtẽpta hũilita te terre ad alta vertit᷑: qꝛ ſentit bonuʒ ſũ mü in ſümo eſſe querẽdũ memoꝛqʒ con dicõnis ſue qua deus illũ fecit eximiũ ad artificẽ ſuum ſpectat. Qũ aũt ſapiẽtia q ſoli homĩ dataẽ nihil aliud ſit q; noticia dei:appet hoĩnem nõ interire ac diſſolui ſed manere in ſẽpiternũ. qꝛ deum q ſem piternꝰ eſt ⁊ querit ⁊ diligit ip̃a natura cogẽte:ſentiens vel vnde oꝛta ſit et quo Tuectura · p̃terea ñ exiguũ ĩmoꝛtlitatis argumentũ eſt: q; homo ſolus celeſũi ele mẽto vtitur. Nã cũ rerũ natura his duo bʒ elemẽtis q̃ repugnũtia ſibi ac inimica ſuüt cõſtet · Igni ⁊ aqua: quoruʒ alterũ ce lo alterũ terꝛe aſſcribit᷑. Cetere anĩantes ꝛ terꝛene moꝛtaleſq; ſũt teneno ⁊ graui elemẽto vtũtur:homo ſolus ignẽ in uſu habet: quod ẽ elemẽtũ leue ſublime cele ſte · Ba vero que põderoſa ſũt ad moꝛtez deprimũt:⁊ que leuia ſunt ad vitã ſuble uãt · qꝛ vita in ſũmo eſt moꝛs in imo:⁊ vt lux eſſe ſine igne nõ põt:ſic vita ſine luce gnis igit᷑ elemẽtũ eſt lucis ac vite:vnde appet hoĩem qui eo vtitur ĩmoꝛtalẽ ſoꝛti tũ eſſe cõdicõneʒ:qꝛ id illi familiare ẽ qð facit vitã · Virtꝰquoqʒ ſoli bomĩ data ma gno argumẽto ẽ ĩmoꝛtales eſſe aĩas: qð nõ erit ſecũdũ naturã ſi ania extĩguitur huic em̃ pᷣſenti vite nocet:mã vita iſta teꝛ rena quã cõmunẽ cũ multis aĩalibꝰduci mus a voluptatẽ expetit: cuiꝰ fructibus variis ⁊ ſuauibʒ delectatur: ⁊ doloꝛem fu git: cuiꝰ aſperitas naturã viuẽtiũ acerbis ſen ſibz ledit: ⁊ ad moꝛtẽ ꝑducere nititur que diſſoluit aiantẽ. Si ergo virtꝰ ⁊ pro hibet his bonis hoĩem que naturalit ap petũtur:⁊ ad ſuſtinẽda mala ĩpellit ꝗqᷓ na turaliter fugiũtur: ergo malũ eſt rirtꝰ ⁊ inimica nature:ſtultũq; iudicare neceſſe eſt q̃ ea ſeqᷣtur · Nam cũ liceat nobis iocũ diſſimis frui voluptatibꝰ:nõne ſeſu carẽ videmur ſi malimꝰ in humilitate · in ege ſtate · in cõtẽptu ĩ ignominia viuere: aut ne viuere q;dẽ ſed dolore cruciari ⁊ mori ex qbʒ malis nibil ampliꝰ aſſeqᷓmur: quo poſſit voluptas oĩs pẽſari · Si aũt vitꝰ malũ nõ eſt facitq;ʒ hõeſte ꝙ uoluptates uicioſas turpesq; contẽnit: foꝛtiter ꝙ; nec doloꝛẽ nec moꝛtẽ timet ut officiuʒ ſeꝛ uet:eꝛgo aliquod meliꝰ bonũ aſſeq̃tuꝛ ne ceſſe eſt q; ſũt illa q̃ ſꝑnit:at vero moꝛte ſuſcepta quod vlteriꝰ bonũ ſpari põt ni ſi eternitas · Suꝑeſt citare teſtes quoꝛum autoritate argumẽta firmẽtur: ⁊ omiſſis teſtimoniis ꝓphetarũ: hbermes naturam hoĩs deſcribẽs vt doceret quẽadmodum eſſz a deo factꝰ hec ĩtulit. Et idẽ ex vtriuſ q; naturis ĩmoꝛtali ac moꝛtali vnã facie bat naturã hominis: eũdeʒ in aliquo qui dẽ ĩmoꝛtalẽ: in aliquo aũt moꝛtalẽ faciẽs 1iſtum ferẽs in medio diuine ĩmoꝛtalis erx q nature mortalis ac mutabilis conſa tuit:vt uniuerſa cernẽs uniuer ſa mire tur · Preterea maiꝰ requiramus teſlimo niũ Hollites q̃dẽ cõſuluit Appollinẽ mil leſiũ:vtrũ ne maneat aĩa poſt moꝛteʒ an diſſoluat᷑· et rñdit his vbis Anima quidẽ qʒdiu uinculis in coꝛꝑe tenet᷑ coꝛruptibi les paſſiones ſẽ tiẽs moꝛtalibʒ cedit dolo ribʒ · Cũ vero humanã ſolutõeʒ poſt cor ruptũ tẽpus ĩuenerit oĩs ad ethera ſem per ſenectutis expers effert᷑: 1 in eternuʒ manet ind omita: primo genita nãqʒ dei hoc diſpoſuit ꝓuidẽtia · Mato etiã de ani ma diſſerẽs ex hoc ait cognoſci poſſe ani mas eſſe ĩmoꝛtales atʒ diuinas: ꝙ in pue ris mobilia ſint ĩgenia ⁊ ad ꝑcipiẽduʒ fa cilia: ꝙ ea ꝗᷓ diſcãt ita celeriter rapiãt: vt nõ tũc illa primũ diſcere videãtur: ſed re cognoſceꝛe ⁊ reminiſci: in quo pir ſa ꝑiẽs ¶ Mro poetis nepriſine credidit · ¶ R pinquãte huius ſeculi termino hum ana rum rerũ ſtatuʒ cõmutari neceſſe eſtã deterius nequicia inualeſcẽte ꝓlabi. vt iã noſtra hec tꝑa quibus ini qtas ⁊ malicia vſq; ad ſũmum gradum creuit. in illius tam inſanabilis mali cõpatõne felicia et ꝓpe aurea poſſint iudicari·᷑ta eĩ iuſticia rareſcet · ⁊ impietas: ⁊ auaricia · ⁊ cupidi tas · ⁊ libido cꝛebreſcet: ut ſiqui foꝛte cuʒ fuerĩt boni pꝛede ſint ſceleratis · ac diue xent᷑ vndiq; ab iniuſtis· Soli auteʒ mali opulẽti ſint · boni uero in ommbus con tumeliis atz in egeſtate iactãtur· cõfun dent omne ius H leges interibũt.nibil qᷣſ qᷓ; tũc habebit niſi aut male q̃ſitũ aut ma le defeſum. Audacia ⁊ vis omnia poſſide bunt:non fides in bomĩbus:non pax. ñ hbumanitas: nõ pudoꝛ:non veritas erit· atz ita neq;ʒ ſecuritas· neq; regimẽ. neqʒ requies a malis vlla. Omnis em̃ terꝛa tu multuabitur·fremẽt vbiq; bella: omnes gẽtes in armis erũt a ſeinuiceʒ expugna bũt. Qiuitates ĩter ſe finitime pᷣliabunt᷑ et prima omniũ egiptus ſtultarũ ſuper ſtitionũ luet penas:a ſãguine velut flũi ne opietur · Tũc ꝑagrabit gladius oꝛbem mecẽs omnia tãq; meſſẽ cuncta ꝓſteꝛnẽs Quius vaſuitatis ⁊ cõfuſionis hec erit cã qꝙ romanũ nomẽ quo nũc regitur orbis (hoꝛret animꝰ dicè ſʒ dicã q f uturũ eſt) tollet᷑ e terra ⁊ ĩperium ĩ Aiã reueꝛtetur Seyr ac rurſus oriens domĩabitur atʒ occidẽs ſerinet · Nec mirũ cuiqʒ debz viden: ſi re gnũ tãta mole fũdatũ ae tãdiu ꝑ tot ⁊ ta les riros auctü tãtis deniq; opibꝰ cõfir matũ aliquãdo tũ coꝛruet· Nihn eſt eniz humanis rebzʒ aboratũ quod nõ bumãis eqʒ viribʒ deſtrui poſſit:qm̃ moꝛtalia ſũt oꝑpa mortaliuʒ:· Sed ⁊ alia priꝰ regna euʒ diutiꝰ floruilent · nihilo minꝰ tñ occide rũt.Nã et egiptios et ꝑſaſ ⁊ grecoſ ⁊ aſſi rios ꝓditum eſt regnu habuiſſe terraruzʒ qbus oĩbus deſtructis ad romanos quo qʒ rerũ ſumnma ꝑuenit:qui quãto ceteris omnibz regnis magnitudie anteſtant tã to maioꝛe decidẽt lapſu:qꝛ plus habent põderis ad ruinã re ſüt ceteris altioꝛa Et id qᷓdem futurũ bꝛeui cantiones ꝓphe tarũ denũciant ſub ambage aliorũ noim ne facile quis ĩtelligat· Sibille tñ apeꝛte in ĩteritũ eſſe romã loquũt᷑: quideʒ iudi cio dei ꝙ nomen erꝰ habuerit inuiſũ ⁊ ini mica uiſticie veritatis alumnũ populum trucidaret.Hiſtapes pades quoq; q fuit medoruʒ rex antiquiſimꝰ a quo amnis lomẽ accepit qui nũc hiſpades dicit᷑ ad mirabilis oim ſub ĩterpᷣcatõe vaticenan tis pueri ad memoriã poſteris tradidit: ſublatũ iri ex oꝛbe ĩperiũ nomẽq; Roma nũ multo ante pꝛefatꝰ eſt q; illa troiana gens cõderet . ¶ B ¶ Quõ aũt id futurũ ſit nequis ĩcredibile arbitret᷑ oſtendam· Imprimis mitip licabit᷑ regnũ ⁊ ſũma re rũ poteſtas ꝑ ꝓlurimos diſiipata ⁊ cõci ſa minuet᷑: tũc diſcoꝛdie ciuileſ imꝑpetuũ ſerẽtur. nec vlla requies bellis exicialibꝰ erit:donee reges decẽ extãt· qui o.bẽ ter renõ ad regẽdũ ſed ad cõſumẽdũ partiã tur : hi exercitibꝰ in imẽſũ aucis: 1 agro rũ culcibus deſututis: quod eſt prĩcipiãũ euerſionis ⁊ cladis:diſpdẽt oĩa ⁊ cõminu ent ⁊ voꝛabũt.Tuũ repente aduerſus eos hoſtis potẽtiſſimꝰ ab extremiſ finibʒ pla ge ſeptẽtrionalis oriet᷑: qui tibus ex eo numero deletis qni tũc aſiaʒ obtinebãt aſſumet in ſocietatẽ a ceteris:ac prĩceps oĩm cõſtituet᷑· hic inſuſtẽtabili dnatione — „ „ vexabit oꝛbẽ:diuina ⁊ bumana miſcebit: infanda dictu execrabilia moliet᷑: noua cõſilia in pectoꝛe ſuo volutabit vt ꝓpriũ ſibi eõſutuat imperiũ·leges cõmutabit · ſuas ſanciet · cõtaminabit · dirripiet· ſpoli abit· occidet · Deniq; ĩmutato noĩe atqʒ imperii ſede tꝛãſlata cõfuſio ac ꝑturbatõ kumani gniis cõſequet᷑ · Tum vero dete ſtabue atz abbominandũ tẽpꝰ eyiſtet · q nulli hoĩm ſit vita iocũda. Gruent᷑ fundi tus ciuitates atqʒ interibũt nõ modo feꝛ ro atq; igni:verũetiã terremotibꝰ aſſidu is:eluuie aquarum: ⁊ mo:bis frequẽtibꝰ fame crebꝛa. Rer enim viciabitur: 2 cor ruptus et peſulẽs fit: modo impoꝛtunis imbribꝰ.modo inutuli ſiccitate: nunc fri goribꝰ:nunc eſubus nimiis:mec terꝛa ho nini dabit fructũ: non ſeges quicqᷓ;: nõ arboꝛ non vitis feret · Sed cum in flore ſpem maximã dederint:in fiuge decipiẽt Fontes quoqʒ in fluminibus areſcẽt: vt ne potus quidem ſuppetat · Et aque ĩ ſã guinẽ aut amaritudineſ mutabũt᷑. ꝓpteꝛ hec ⁊ deficent:⁊ in terra qᷓdrupedes: 1 aere volucres ⁊ in mari piſces· Et ꝓdigia ĩ celo mẽtes hoĩiʒ maxio ᷑ roꝛe cõfũdẽt et crines cometaruʒ: et ſol tenebꝛe: a coloꝛ lune:et cadẽtiũ ſideiũ lapſus:Nec tñ hec vſitato mõ fiẽt ſʒ exiſtẽt ſłito ignota et ĩuiſa oculis aſtra·Sol ĩꝑꝑetuũ fuſcabit᷑: vt vix inter noctem diemq; diſcernatur. Luna iam non tribus deficiet horis ſed ꝓerpetuo ſanguine obfuſa: meatuſ extꝛa ordinarios peꝛaget:vt non ſit homĩ ꝓm ptum aut ſiderum curſus aut rationem tempoꝛum agnoſcere · fiet enim vl'eſtas in hieme vel hiems in eſtate · Tunc ãnus breuiabirur 1 minuetur:menſis ⁊ dies in anguſtum coartabitur·. Stelle creberri⸗ ne cadent. vt celum omne cecum ſmine vl lis luminibus appareat · Montes quoqʒ altiſſimi decident: ⁊ planis equabuntur Mare innauiga biue conſtituetur · c ne q uid mali homini ter:cqʒ deſit audietur e celo tuba: Quod hoc modo Sibula de nunciat· taq; trepidabunt omnes et ad lactuoſũ illũ ſonitũ cõtiemiſcẽt Tũ op irã dei aduſus boĩes qͥ iuſticiã ũ agnoue rũt:ſeuiet ferrũ igs:fameſ.morbꝰ.⁊ ſup oĩa metꝰ ſꝑ ĩpẽdẽs · Tũc oꝛabũt deũ et ñ exaudiet: optabit᷑ moꝛs et non veniet:ne nox qdẽ requiẽ timori dabit ne ad oclos ſõnuſ accedet: ſʒ aĩas hoĩm ſolicitudo ac vigilia macerabit· ꝓloꝛabũt ⁊ gement: 1 dẽtibꝰ ſtridẽt gratulabunt᷑ moꝛtuis.⁊ vi uos plangent· his ⁊ pluribꝰ aliis malia 7 Q ſo litudo erit ĩ terra:⁊ erit defoꝛmatꝰ oꝛð atz deſert? . Quod ĩ carmibus Sibillinis ita dicit · Tta enĩ cõficie᷑ humanũ genus vt vix decima ꝑs relinquat᷑: ut unde mil le ꝓceſſerant uix ꝓcedẽt centuʒ. de culto ribꝰ etiã dei due ꝑtes intenibũt: ⁊ tercia qᷓ fuerit ꝓbataremanebit ¶ ¶ Ded pla nius qũo id eueniet exponã · Imminente iam tẽpoꝛuʒ cõcluſione ꝓpheta magnus mittet᷑ a deo cõuertẽs hoĩes ad dei agni tionẽ: ⁊ accipiet ptãteʒ mirabilia faciẽdi ubicũq; hoĩes nõ audierint eũ claudet ce lum ⁊ abſtinebit imbꝛes:aquã cõuertet ĩ ſanguinẽ ⁊ eruciabit iullos ſiti ⁊ fame:⁊ qᷣ cunqʒ conabit᷑ eũ ledere ꝓcedet ignis ex oꝛe e ⁊ cõburet eũ·his ꝓdigiis ac virtu tihꝰ cõuertet multos ad dei cultũ ¶ B ¶ Heractiſq; tꝑibus ipſiꝰ alter rex oꝛiect ex Siria: malo ſpiritu genitꝰ: euerſoꝛ ac ꝑditoꝛ generis hũani:qui reliquias illius pꝛioꝛis mali cũ ipſo ſimul deleat hic pug nabit aduerſus ꝓphetaʒ ⁊ viĩcet ⁊ ĩterfici et eũ:⁊ ĩſepultũ iacere patiet᷑: ſʒ ꝑꝰ diem terciũ reuiuiſcet:atʒ ĩſpectantibꝰ ⁊ mirã tibuſ cũctis rapiet᷑ ĩ celũ.Rex vero ille te terrimꝰ:erit quidẽ ⁊ ipſe ſed mẽdacioꝛuʒ pheta: ⁊ ſeipᷣm cõſutuet ac vocari deuʒ eqʒ coli iubebit vt dei filium · Et dabit᷑ ei pts vt faciat ſigna ⁊ ꝓdigia: quibꝰ viſis irretiat hoĩes vt adoꝛent ipſũ tubebit ig nem deſcẽdere de celo:a ſolẽ a ſuis curſi bus ſtare: ⁊ imaginẽ loqui:⁊ fiũt hec ſub verbo eiꝰ:quidꝰ miraculis etiã ſapientiũ plu nimi allicient᷑ ab eo · Tũc eruere tem plũ dei conabit᷑ ⁊ iuſtũ populũ ꝑſequet᷑: Terit pᷣſſura ⁊ cõtentio q́lis nunq; fuit a pacipio mũdi · Quicũqʒ erediderĩt atʒ ac ceſſerint eo ſignabunt᷑ ab eo tanq̃ʒ pecu des ˖ Qui aũt recuſauerĩt voci eius aut in mõtes fugerit: aut cõp̃henſi exq̃ſitis cru ciatibꝰ necabunt᷑· Idẽ iuſtos hoĩeſ obuol uet libꝛis ꝓphetarũ: atqʒ ita cremabit: 1 dabit᷑ ei deſolare oꝛbẽ terre mẽſibꝰ. xliii. Id tẽpus citra qʒ iuſucia ꝓiiciec᷑ ⁊ ĩnocẽ tia odio erit: q mali bonos hoſuiliter p dabun?᷑. nõ lex·aut oꝛdo:aut militie diſci plina ſeruabiẽ: nõ canos qſq; reuerebiẽ: nõ officiũ pietatis agnoſcet: nõ ſexꝰ aut ĩfantie miſerebit᷑: cõfundent᷑ oĩa ⁊ miſce bunt᷑ cõtra ꝓphᷣas cõtra iura nature.Tta quaſi vno cõmuniq; latrocinio terra vni 3 uerſa vaſtabit᷑ · Cũ hec facta erũt tũ iuſii Tſectatoꝛes veritatis ſegregabũt ſe a ma xx. lis i fugiẽt ĩſolitudĩes · Quo audito ĩpiꝰ — rex inflãmatus ira veniet cũ exercitu ma gno ⁊ admotis omibꝰ copiis circũdabit montẽ ĩ quo iuſti moꝛabunt᷑ vt eos cõpᷣ hendat · lli vero vbi ſe clauſos vndiq; vi derint atz obſeſſos exclamabũt ad deum voce magna:⁊ auxiliũ celeſte ĩploꝛabũt: exaudiet eos deꝰ: ⁊ emittʒ regẽ magnũ de celo qui eos eripiat ac liberet:omeſqʒ ĩpios ferro igniqʒ diſꝑdat · C¶ G ¶ Hec ita futura eſſe:cũ ꝓphete omẽs ex dei ſpi ritu:tũ etiã vates ex ĩſtinctu demonuʒ ce cinerũt·Miſta pes enĩ deſcripta ĩiquitate ſeculi huiꝰ extremi:pios ac ſideleſ a nocẽ tibꝰ ſegregatos ait cũ fletu ⁊ gemitu ex tẽturos eſſe ad celũ manꝰ: ⁊ ĩploꝛaturos fidẽ Touis ouẽ reſpecturũ ad terrã ⁊ au diturũ voces hoĩm atʒ ĩpios extincturũ: que oĩa vera ſunt pᷣter vnũ:ꝙ dixit iouezʒ ee facturũ ꝗᷓ de faciet· Sʒ ulð non ſine demonũ fraude ſubtractũ ẽ: miſſum iri a Fe tũc filiũ dei qͥ deletiſ oĩbꝰ malis pioſ . ait · Cũ igit᷑ hec fuerit hũc ĩ modũ o aſcl pie:tũc dñs ⁊ pĩ̃ ⁊ deꝰ ⁊ pꝛimi ⁊ vniꝰ dei ereatoꝛ:ĩſpectis his qᷓ fiũt:⁊ ſuã volunta tẽ id ẽ bonũ temeritati opponẽs:ac erꝛo iberet. OQð hermes tũ ñ diſſimulauit cuz rẽ ruocãs ⁊ maliciã expugnãs:tũ q̃dẽ a6 nimia diſſoluẽſ: tũ ien rapido cremãs:ĩ ☛ 11 7 4 — „ — terdũ bellis ac peſtibꝰ ꝑcutiẽs ad pᷣſtinũ reduxit ⁊ ſuũ reſutuit mũdũ · Ftẽ ⁊ ilud teſtimoniũ · veniet etiã vꝛbẽ beatoꝛũ ĩpu gnare volens: ⁊ quidã a deo Rex miſſus ſuis oẽs ꝑdet reges magnos ⁊ viros op timos:deinde iudicabit ab immoꝛtali ho mimous Sibille non aliter quoqʒ; foꝛe oſtẽdunt: qᷓ; vt dei filius a ſummo patre mittatur: qui ⁊ iuſtos liberet de manibꝰ impioꝛum: ⁊ iniuſtos cum tirannis ſeui entib us deleat: e quibꝰ vna ſic tradidit . iu gũ nr̃e ſeruitutis ĩtolerabile ſuꝑ collo poſitũ tollet: leges ĩpias ſoluet viculaqʒ violẽta· Cõmot igit̃ deꝰ ⁊ piclo ãcipiti miſerãda cõploꝛatõne iuſtoꝛũ mittet ꝓti nꝰ liberatoꝛẽ: tũc aꝑiet celũ mediũ ĩ tẽpe ſta ⁊ tenebꝛoſa nocte vt ĩ oꝛbe toto lumz deſcẽdentis dei tãq; fulgoꝛ appareat: qð Sibilla bis verſibꝰ elocuta ẽ: ũ venerit igniſ erũc tenebꝛe ĩ media nocte obſcura bec ẽ moy que nobis ꝓpter aduentũ re gis ac dei nĩi ꝑuigil celebꝛat᷑. Cuiꝰ nociiſ duplex ẽ rõ: ꝙ ĩ ea ⁊ vitã tũ receꝑit cum paſſus ẽ: ⁊ poſtea regnũ oꝛbis terre rece pturꝰ ẽ.hic ẽ enĩ liberatoꝛ ⁊ iudex ⁊ vltoꝛ 1 rex ⁊ deꝰ quẽ nos xp m vocamꝰ:qui gꝛi uſq́ʒ deſcẽdat hoc ſignũ dabit 63 E det rᷣpẽte gladiꝰ e celo:vt ſciãt iuſti ducẽ ſãcte militie deſcẽdere: ⁊ deſcẽdet comi tantibꝰ angelis ĩ mediũ terre ⁊ añcedet eũ flãma ĩextinguibilis:⁊ virtꝰ angeloꝛũ tradet ĩ manꝰ iuſtoꝛũ multitudinẽ illã qᷓ montẽ circũſederit: ⁊ cõcidet᷑ ab hoꝛa ter cia vſqʒ ad veſperũ:a fluet ſanguis vſq; ad mare moꝛe toꝛrẽtis:deletiſqʒ oĩbus co piis ĩpiis ſolus effugiet:i ꝑibit ab eo vir tus ſua-hic ẽ aũt qui appellat᷑ antixp̃ᷣus ſed ſe ipſe xpᷣm mentiet᷑: ⁊ cõtra veruʒ di micabit ⁊ victus effugiet:⁊ bellũ ſepe re nouabit ſepe vincet᷑:donec quarto p̃lio 5 —0w cõfectis oĩbus ĩpus debellatꝰ ⁊ captꝰ: tã dem ſcelerũ ſuorũ luet penas· Sed ⁊ cete ri pꝛcipes ac tirãni qui cõtriuerũt oꝛbeʒ ſimul cũ eo vincti adducent᷑ ad regẽ: in erepabit eos coarguet a exꝓbꝛabit his facinoꝛa ipſoꝛũ ⁊ dãnabit eos:ac meritis cruciatibꝰ tradet. Sic extincta malicia ⁊ i pietate cõpꝛeſſa requieſcet oꝛbis qui per tot ſecula ſubieciꝰ erroꝛi ac ſceleri nephã dam ꝑtulit ſeruitutẽ.· Non colent᷑ vltenꝰ dii manufacti:ſed a tẽplis ⁊ puluinaribꝰ ſuis deturbata ſimulacra igni dabunt᷑: 1 cũ donis ſuis mirabilibꝰ ardebũt · Qð eti am Sibilla cũ ꝓphetis cõgruẽs futurum eſſe p̃dixit· Conterẽt aũt idola moꝛtales cũctas diuitias Gritrea quoq; idẽ ſpon det . Opera aũt eorũ manbꝰ hũanis exu rent &GPeſt bec aꝑient᷑ ĩferi reſt ur gent moꝛtui de quibꝰ iudiciũ magnũ idẽ ipſe rex ac deus faciet:cui ſũmus pater iudicãdi regnãdi dabit maximã ptãteʒ de quo iudicio ⁊ regno apud Gritreã Si billa ſie ĩueni· Qum auũt ⁊ hic dies fatalẽ finẽ acceꝑit:⁊ ad moꝛtaleſ iudiciũ ĩmoꝛta lis dei venerit:veniet ſuꝑ hoies magnuʒ iundiciũ ⁊ initiũ· Tartareũ aũt chaos tũc oñdet inbiãs terra:wenient aũt ad tribu nal dei regis omẽs· Celũ voluẽs terre la tebꝛas apenã tũc leuabo moꝛtuos: fa tũ ſoluẽs ⁊ ſſimulũ moꝛtis:poſteaqʒ ĩ iu diciũ ducã iudicans pioꝛũ ac ĩpioꝛũ vitã viuoꝛũ· Nee tamẽ vniuerſi tů a deo iudi cabunt᷑: ſed hi tantũ qui ſunt ĩ dei religi one verſati:qm̃ ſententiã de his ĩ abſolu tionẽ ferre non pᷣ̃t qui iã iudicati dãnati qʒ ſũt ſanctis l̃is cõteſtãtibus nõ reſur recturos eſſe ĩpios ĩ iudiciũ · Tudicabunt᷑ en qui deũ ſciuerũt:⁊ eoꝛũ facinoꝛa id ẽ mala oꝑa cũ boniſ collata ꝓonderabunt᷑ vt ſi ꝓplura ⁊ grauia fuerĩt bona iuſtaq; dent᷑ ad vitã beatã · Si autẽ mala ſri paue rint cõdemnent᷑ ad penã· ECE. quã q; anĩa ĩmoꝛtalis ſit: tñ patibilis inducit ac pene ſentiẽs: Nam aĩa cũ diuoꝛtiuʒ fe cit ex coꝛꝑe ẽ vt ait poeta · Dar leuibꝰ ven tis v olucriqʒ ſimillima ſomno:qꝛ ſpũs ẽ T ipſe tenuitate ĩcõpꝛehẽſibilis ſed nobis qui ſumꝰ coꝛꝑales· deo autẽ cui ſubiacet poſſe omĩa cõpꝛehẽſibilis· Tanta ẽ enim dei ptãs:vt etiã icoꝛꝑalia cõpꝛehẽdat: 1 quẽadmodũ voluerit efficiat· Nam ⁊ an ãgeli deũ metuũt:qꝛ caſtigari ab eo pñt ĩenarrabili quodã mõ: ⁊ demones refoꝛ mdãt: qꝛ toꝛquẽt᷑ ab eo ⁊ pᷣmunt᷑ · Quid ergo mirũ qui cũ ſint ĩmoꝛtales anĩe paſ ſibies tamẽ deo ſunt· Nã ci m in ſe nihbil habeãt ſolidũ ⁊ contrectabile a ſolidis 2 coꝛꝑalibus:nullã vim pati pñt · Sed qꝛ in ſolis ſpũalibus viuũt a ſolo deo tractabi les ſũt:cui virtus ⁊ ſubſtãtia ſpiritualis ẽ. Sed tamẽ docẽt nos ſancte lĩe quẽad modũ penas ĩpii ſint daturi·Nam qꝗ pec cata ĩ coꝛꝑibus cõtraxerunt rurſus carne ĩduent᷑ vt ĩ coꝛꝑibꝰ piaculũ ſoluãt:⁊ tñ ñ erit caro illa quã deꝰ hoĩ ſubiecerit huic terrene ſimilis: ſed ĩſolubilis ⁊ pꝑmanens leternũ:vt ſufficere po ſiit cruciatibus ⁊ igni ſempiterno E ¶ Cuiꝰ natura di uerſa ẽ ab hꝰ nr̃o quo ad vite neceſſaria vtimur:qui niſi alicuius materie vomite alat᷑ extinguit᷑ At ille diuinus ſeip ſum ſemꝑ viuit ac viget ſine vllis alimentis: nec admixtũ habet fumũ:ſʒ ẽ purꝰ ac liq dus ĩ aqᷓ modũ fluuidꝰ.Non enĩ i aliqꝰ ſurſũ verſus ue vrget᷑ vt nẽ quem labes terreni coꝛꝑis quo tenet᷑ 1 fumꝰ ĩtermi xtus exilire cogit: ⁊ ad celeſtẽ naturã cuʒ trepidatione mobili ſubuolare· Tdem i⸗ le diumus ignis vna eademq; vi ac po tentia ⁊ ceremabit impios ⁊ recreabit: 1 qntũ e coꝛpibus abſumet tantũ reponet ac ſibi ipſe eternũ pabulũ ſummiſtrabit CR(Sed iuſtos cũ iudicauerit deꝰ etiã igni eos examiabit· Tamẽ quoꝛũ peccata uel põdere uel numero pᷣualuerint igni ꝑſtrin gent᷑ atq; cõburent᷑. Quos aũt ple na iuſticia ⁊ maturitas virtutis ĩcoxerit: illũ ignem nõ ſentiẽt · habẽt en ĩ ſe aliqd dei quod vim flame repellat at reſ puat · tanta eſt vis innocentie vt ab ea ignis il le refugiat innoxius: quia accepit a deo hanc potentiam: ut ĩpios vrat iuſtis ob tẽperet · Nec tñ putet quiſq; anĩas poſt moꝛtẽ ꝓtinus iudicari: nã omẽs ĩ vna cõ muni cuſtodia retinent᷑ d onec tẽpus ad ueniat quo maximꝰ iudex meritoꝛuʒ faci at examẽ:tũ ꝓlata quoꝛuʒ fuit iuſticia hi p̃ᷣmium ĩmoꝛalitatis acciꝑiẽt:quoꝛũ aũt eccata ⁊ ſcelera detecta nõ reſurgẽt ſed cum ĩpiis in eaſdẽ tenebꝛas recõdent᷑ ad certa ſuꝑplicia deſtinati.veniet igit ſum mi 2 maximi dei filiꝰ vt viuos ac moꝛtu os indicet Sibilla teſtãte atz dicẽte. Naʒ totiuſ terre moꝛtaliũ tuc cõfuſio erit ipe oĩpotenſ cũ venerit ĩ tribunali viuoꝛũ ac moꝛtuorũ aĩas iudicare ⁊ mũdũ vniuſũ Et fiet tũc publica oĩm reſurꝛectio etiam ĩ qua excitabunt᷑ ĩiuſti ad cruciatꝰ ſe empi ternos: ⁊ pariter oĩs turba ĩpioꝛũ ꝓ ſuiſ facinoꝛibꝰ ĩ cõſpectu angeloꝛũ atqʒ iuſto rũ ꝑpetuo igni cremabit᷑ in eternũ. hec ẽ doctrina ſanctoꝛũ ꝓphetaruʒ quã xp̃iani ſequimur: hec vera ſapientia quã iſti qui vel fragilia colũt:vel ĩanem phiaz tuent tanq; ſtulticiã ⁊ vanitatẽ deridẽt. O ſi ñ mõ ꝓphete ſed etiã vates a poete p1 moꝛtuoꝛũ futurã eẽ reſurrectioneʒ cõſen tiunt: nemo ꝗᷓrat a nobis quẽadmodũ fi eri poſſit · Nec enĩ diuinoꝛũ operũ reddi F⸗ ratio:ſed ſi a pꝛicipio deꝰ hom inez ne cio quo ĩenarrabili mõ ĩſtituit: credamꝰ ab eodẽ reſtitui veterẽ poſſe qui nouũ fe cit ¶ B ¶ Supeſt nüc vt exboꝛtemur oẽgs cũ vera religione ad ſapientiã: cuiꝰ vig officiũ in eo vertit: vt cõtẽptis terreſtri buſ ⁊ abiectis erꝛoꝛibꝰ fragilibꝰ ſeruiẽteſ ⁊ fragilia cõeupiſeẽtes: ad eterna celeſuiſ theſauri p̃ᷣmia dirigamur. Vniuerſos igi tur opoꝛtet operã dare:vt vl'ſe q́;pꝛimũ ad rectã viã dirigãt:vel ſuſceptis oꝑatis q; virtutibꝰ huiꝰ vite laboꝛibꝰ patienter exactis cõſolatoꝛẽ habere deũ mereanc. Pater enĩ nr̃ ac dñs qui cõdidit foꝛmauit qʒ celũ:qui ſolẽ cum ceteris ſideribꝰ ĩdi xt: qui liberatã magnitudiĩe ſua terram vallauit mõtibus.mari circũdedit amni buſqʒ diſtinxit: ⁊ quidqd ẽ in hoc oꝑpe mũ di cõf lauit ⁊ ꝑfecit e nihilo:ꝑſpectis erro ribus hominũ ducẽ miſit qui nobis iuſii cie iura pãderet: hũc ſequamur omnes . hũc audiamꝰ.huic deuotiſſime pareamꝰ Quoniã ſolłꝰ vt ait lucretius veridicis ho minũ purgauit pectoꝛa dictis · Et finem ſtatuit torpedĩs atʒ timoꝛis. Expoſi uitqʒ; bonũ ſummũ quo tendimꝰ omẽs Quid foꝛet: atq; viã mõſtrauit limite ꝑuo Quo poſſemꝰ ad id recto cõtẽderę curſu Nec mõſtrauit tiñ ſed etiaʒ pᷣceffit nequis dif ficultatis gra iter vᷣtutis hoꝛreret · Et q̃n to quiſqs annis ĩ ſenectutẽ vergentibus appꝛopinquare cernit illuʒ diẽ quo ſit ei ey hac vita demigrandũ: cogitet qᷓ; purꝰ abſcedat: q́; inocens ad iudiciũ veniat: ſe — ad deü tota mẽte cõuertat:vt illũ dieʒ ſecuruſ expectet quo pᷣſes domin?ꝰ qʒ mũ di deus de ſinguloꝛũ factis ⁊ cogitatõibꝰ iudicabit · Quecunq;ʒ hbic expedunt᷑ nõ cã tum negligat ſed ⁊ fugiat: potiorẽqʒ ani mam ſuam iudicet: q̃; bona iſta fallacia quoꝛum ĩcerta ⁊ caduea poſſeſſio eſt: mi grãt enĩ quotidie ⁊ multo velociuſ exeũt q́; ĩtrauerãt: ⁊ tamẽ ſi nobis vſq; ad vlti mũ liceat iſtis frui aliis certe relinquẽda ſunt · Nihil nobiſcũ ferꝛe poſſumꝰ niſi vi tam bene atqʒ ĩnocenter actã ille ad deuz copioſus: ille opulẽtuſ adueniet: cui aſta bunt cõtinẽtia · miſe ericoꝛdia.patiẽtia.ca ritas · fides: hec ẽ be reditas nr̃a que nec e ripi cuiq́; nec trãſferꝛi ad alterũ poteſt. bi Plaboridus requiẽ · ꝓ moꝛte vitaʒ. ꝓ tenebꝛis claritatẽ. ꝓterrenis ac bꝛeuibꝰ bonis eterna ac celeſlia largient᷑. Qum q mercede acerbitates ac miſerie quas ꝑpe timur ĩ hoc mũdo faciẽteſ oꝑa iuſucie cõ ferri ⁊ coequari nullo mõ poſſunt. Quis qs igit᷑ coꝛruptelaſ terre vᷣtute ealcauerit hũc arbiter ille ſũmus verax ad vitam lucẽq; ꝑpetuã ſuſcitabit. Nemo diuitiis nemo faſtibꝰ. nemo etiã regia poteſtate cõfidat: ĩmoꝛt alẽ iſta nõ faciũt. Nam qui cunq; rationẽ homĩs abiecerit: ac pñtia ſecutuſ in humũ ſe ipſe ꝓſtrauerit tan 3 deſertoꝛ dii ⁊ ĩpatoꝛis ⁊ pr̃is ſui puniec Vbi nõ Terentiana illa:molendum eſſe „ Syj. vſq;ʒ ĩ pꝛiſtino.uapulandũ hũde cõpedeſ futura ſunt nobis: ſed his multa atrocio ra earcer cat henetoꝛmẽta patienda ſu 7 ſtinẽ di doloꝛes· moꝛs deniqʒ ipſa ⁊ ſuſci piẽda ẽ a⁊ ferẽda· Intẽdamꝰ ergo iuſticie q̃ nos ĩſeꝑabilis comes ad deũ ſola ꝑdu cet: 1 dum ſpũs hos regit artus ĩfatiga bilẽ militiã deo militemus· ſtationes: ui guiaſqʒ; celebꝛemus: cõgrediamur cũ ho ſte quẽ nouimꝰ foꝛtiter vt victoꝛeſ: ac de uicto aduerſario triüphantes pᷣmiuʒ vu tutis qð ipſe ꝓmiſit a dño cõſequamur· Et hec de ſeptimo · Sequunt᷑ de octauo de opificio ſeu hoĩs foꝛmatiõe · octauo Lactantii de Opificio hois autoꝛitates. Sdit eĩ homĩ artifex ille noſter ac parẽs deꝰ ſenſũ ⁊ rationẽ:vt ex eo appareret nos ab eo eſſe generatoſ: quia ipſe ĩtelligentia ipſe ſen ſus ac ratio ẽ.· Qeteris eĩ aniantibus qm̃ rõnalem iſtam vitã non attribuit quẽad modũ tamẽ vita eoꝛuʒ tutioꝛ eſſet añ pꝛe uidit Omnes eni ſuis ex ſe pellibꝰ tent: quo facilius poſſent vim pꝛuinarũ ac fri goꝛũ ſuſuinere· Singulis aũt generibus ad ꝓpulſandos ĩpetus externos ſua pꝛo krin munimẽta còſutuit: vt aut naturali us telis repugnẽt foꝛtioꝛibꝰ: aut qᷓ ſunt ĩbecillioꝛa ſubtrahãt ſe ꝑiculis pnicitate fugiẽdi: aut qͥ ſimul ⁊ viribꝰ ⁊ celeritate ĩdigent aſtu ſe ꝓtegãt: aut latibulil ſerpi ant. Ttaqʒ alia eoꝛũ vel plumis leuibus ĩ ſublime ſuſpenſa ſint: vel ſuffulta vngu lis:vel ĩſtructa coꝛnibꝰ · Quibuſdã in oꝛe arma ſũt dẽtes:aut ĩ pedibus adunci vn gues: nulliq; munimẽtũ ad tutelã ſui de eſt. pomĩ aũt rõe cõceſſa: ⁊ virtute ſenti endi atʒ eloquẽdi data:eoꝛuʒ que ceteris aĩantibus attributa ſüt fecit expertẽ: ſapiẽtia reddere poterat qꝗᷓ illi nature cõ dicio denegaſſet: ſtatuit nudũ ⁊ inermeʒ qꝛ ⁊ igemo poterat armari ⁊ rõne veſtiri hominẽ itaq; qm̃ eternũ animal atʒ imoꝛ tale fingebat: nõ foꝛinſecꝰ vt cetera ſed i teriꝰ armauit: nec munimentũ eiꝰ in coꝛ poꝛe ſed ĩ anĩo poſuit:qm̃ ſuꝑuacuũ fuit cũ illi qd erat maximuʒ tribuiſſet coꝛꝑali bus eü regee munimẽtis: cũ pᷣſertiz pul critudinẽ hũani coꝛꝑis ĩpedirẽt.· Nam ſi homiĩ verinos dentes aut coꝛnua· aut on gues· aut varii coloꝛis pilos addidiſſet: ñ ſentiat q; turpe aĩal eẽt futurůüz D Gt quãq́; fragilis ĩbecillusq; naſcit pomo:tũ a mutis oĩbus tutꝰ eſti ea oĩa q̃ firmioꝛa naſcunt᷑ etſi vim celi foꝛtiter patiunt᷑:ab hoĩe tñ tuta eſſe nõ pñt· Tta fit vt plus homĩ cõferat ratio q;ᷓ natura mutis: qm̃ ĩ illis neq; magnitudo virium nec firmitas coꝛꝑis efficere p̃t:quo minꝰ aut oppꝛimant᷑ a nobis:aut nr̃e ſubiecta ſint ptãti: p̃ᷣt ne igit᷑ aliqs cũ videat etiaʒ boues·equos·lupos·vaccas cuʒ ĩmaniſſi mis coꝛꝑpibus ac viribꝰ ſeruire homĩi: que ri de opifice rerũ ðo:ꝙ modicaſ vires:ꝙ paruũ coꝛꝑis acceꝑit: nec bñficia in ſe di uina ꝓ merito eſtimat:qdð ẽ ingrati: ĩmo vt verius loquar ĩſani · Hus enĩ manus p̃ᷣſiant hoĩ: q; volucri leuitas vſusqʒ pẽ narum: plus ligua q́; totiꝰ coꝛꝑis alteriꝰ animãtis foꝛtitudo· Que igit᷑ amẽtia ẽ ea ferꝛe que ſi data ſint acciꝑe detractes. Stultiſſimi etiã ſũt qui de moꝛte im matura querunt᷑:qm̃ nature condicio lo cũ illi fact: ita cõſequens erit vt moꝛbus quiſq; ſubiectꝰ ent Magna etenĩ rõne ꝓ uiſum ẽ:vt ⁊ moꝛbis vexari poſſet homo ⁊ vita ſua ſepe ĩ medio curſus ſui ſpacio reparet᷑ · Cum enĩ de aĩal qð fecerat ſua ſponte ad moꝛtẽ tranſire cognouiſſet:vt moꝛtẽ ipſam q̃ eſt diſſolutio nature caꝑe poſſet dedit ei fragilitatẽ ꝗᷓ moꝛti adituʒ a qua diſſoluendũ eſſet aĩal ĩueniret Nã ſi eiꝰ roboris fierzʒ: vt ad eũ moꝛbꝰ ⁊ egri tudo adire nõ poſſet:nec moꝛſ quidẽ pol ſet: quoniã enĩ moꝛs ſeqla moꝛvorüũ eſt. Neqʒ patit᷑ hoc natura vt abeſſe poſſit ĩ furmitaſ ab eo coꝛꝑe qʒ iocirco nõ ſolidũ firmũq; natũ ẽ vt aliqñ ſoluendũ ſit (E. en pucipio cũ des fingeret aĩalia nolu it eã rotundaʒ foꝛmare ſpeciẽ cõglobare atz colligere: vt ea moueri ad ambulãdũ 1 flectere ſe ĩ quãlibet ꝑtẽ facile poſſent ſed ex ipſa coꝛꝑis ſũma ꝓduxit caput in quo eſſet regimẽ totiꝰ aiantis:⁊ datũ ẽ i li boc nomẽ vt quidẽ varro ad Ciceronẽ ſcribit: ꝙ hinc capiãt initiũ ſenſuſ ac ner ui · Ttem ꝓduyit mẽbꝛa quedam longius que vocant᷑ pedes:vt alteriꝰ motibus ſo lo fixa ꝓducerent aĩal quo mens tuliſſet aut quo petẽdi cibi neceſſitas ꝓuocaſſet x ipᷣo aũt vaſculo coꝛꝑis quattuoꝛ fecitt exercitãtia:bina poſteriꝰ que ſũt ĩ oĩbus pedes:bina ꝗᷓ varios aĩantibꝰ vſus p̃ᷣbẽt n pecudibꝰ enĩ ⁊ feris ſũt poſterioꝛibꝰ ſimiles pedes:ĩ hoĩe aũt manus que nõ ad ambulandũ ſed tenendũ ſüt nate. Gſt ⁊ terciũ genꝰ ĩ quo pꝛioꝛa illa neq; pedeſ neq; manꝰ ſunt ſed ale:in qinbꝰ penne ꝑ oꝛdinẽ fixe volãdi exhibẽt vſum: ita vna fictio diuerſas ſpẽs ⁊ vſus habet · IFtz vt ipſam coꝛꝑis craſſitudinẽ firmiter comp̃ hẽderet maioꝛibꝰ ⁊ bꝛeuibꝰ oſſibꝰ ĩuiceʒ cõgregatis quaſi carinã cõpegit: quam nos ſpinã dicimꝰ:eãqʒ noluit ex vno per pPetuoqʒ oſſe foꝛmare: ne gradiẽdi flectẽ diq; ſe animal facultatẽ non haberet:ex neruis parte quaſi media coſtas tranſ uerſas:⁊ quaſi media oſſa poꝛreyit in di uerſum:quibꝰ clemẽter curuatis: ⁊ in ſe velut ĩ circulũ pene cõductiſ ĩterna viſce ra cõgregant᷑: vt ea q̃ molliora ⁊ minus valida fieri opus erat:illiꝰ ſolide cratis amplexu poſſent eſſe munita. Ga vero qᷓ diximꝰ de coꝛꝑe vel ambulãdi vel faciẽdi cã eſſe ꝓducta: nec nimiũ lõgis ꝓpter ce lerẽ mo bilitatẽ: nec nimiũ bꝛeuibꝰ ꝓpter firmit atẽ: ſed ⁊ paucis ⁊ magnis oſſibꝰ cõſtare voluit:que tũ nõ fecit ſolida:ne ĩ gradiẽdo pigricia ⁊ grauitas retardaret ſed cauata ⁊ ad vigoꝛẽ coꝛꝑis cõſeruãdũ medullis ĩtrinſecꝰ plena:ſũmaſ. q eoꝛuʒ ꝑtes craſſioꝛibꝰ nodis conglobauit : vt ſubſtningi neruis faciliꝰ ⁊ verti citiꝰ poſ ſent:vñ ſunt vertibula nomĩata: eos no dos firmiter ſolidatos leui quodã oꝑcu lo texit:qð dicit᷑ cartilago ſcʒ vt ſiũ attri tu ⁊ ſine ſenſu doloꝛis aliquo flecterent᷑. Deus igit᷑ ſolidamẽta coꝛꝑis q̃ oſſa dicũ tur nodata ⁊ adiũcta ĩuicẽ neruis alliga uit atq; cõſtrinxit: quibꝰ mens ſi exeurꝛe re aut reſiſtere velit tãq; retinaculis vte ret᷑: ⁊ quidẽ nullo laboꝛe nulloq;ʒ conatu vel mimo motu totius molẽ coꝛꝑis tẽpe raret aut flecteret · hec aũt viſceribꝰ ope ruit: vt quẽcunq; locuʒ decebat: vt q̃ ſoli da eẽnt cõcluſa tegerent᷑ ¶ Ftẽ viſceribꝰ ipſis venas admiſcuit qᷓſi riuos ꝑ coꝛpus omne diuiſos: ꝑ quas diſcurꝛẽs humoꝛ 1 ſanguis vmuerſa mẽbꝛa ſuccis vitalibuſ irrigaret: ⁊ ea viſcera ſuꝑiecta pelle cõte xit quã vel ſola pulcritudĩe decoꝛauit:vl ſetis adoꝑuit:vel ſquamis muniuit: vel Syx plumis ĩſignibus adoꝛnauit Illud vero cõmentũ dei mirabile ꝙ vna diſpoſitio 1 vnꝰ habitꝰ inumerabiles animantũ p̃fe rat varietates.Nam ĩ oĩbuſfere q̃ ſpirãt eadẽ ſeries ⁊ oꝛdo menbroꝛũ ẽ · pꝛimum enĩ caput ⁊ huic annexa ceruix tẽ collo pectus adiunctũ ⁊ ex eo ꝓminẽtes armi: adbherẽs pectoꝛi venter ntẽ ventri ſubne xa genitalia: vltimo loco femur pedeſqʒ Nec ſolũ menbꝛa ſuũ tenoꝛẽ ac ſitũ ĩ om nibus ſeruãt:ſed etiã pꝑtes menbꝛoꝛũ · Nã ĩ vno capite iſ. o certã ſedẽ poſſident au res· certã oculi:nares item· os quoq;ʒ · in oꝛe dẽtes ⁊ lingua: Que oĩꝛa cũ ſint eadeʒ ĩ oĩbus animãtibꝰ:tñ ĩfinita ⁊ multiplex diuerſitas figurarũ ẽ: ꝙ ea ꝗᷓ dixi aut pro uidẽtio ꝛa·aut ꝓductioꝛa:aut cõtractioꝛa lineamẽtis varie differentibꝰ cõpꝛehẽſa ſunt · Quid illud nõne diuinũ ꝙ in tanta viuentiũ multitudie unũqðq; animal in ſui genere ⁊ ſpecie pulcerꝛimũ ẽ: vt ſiq̃d viciſſim de altero ĩ alterũ trãſferat᷑ nihil ĩpeditius ad vtilitatẽ: nihil defoꝛmiꝰ ad aſpectũ uideri neceſſe ſit · In quadꝛupedi bus aũt idẽ opifex cõtextũ ſpine a ſůmo capite deductũ longiꝰ extra coꝛpꝰ dedu rit ⁊ acumĩauit ĩ caudam:ut obſcene coꝛ poꝛis ꝑtes uel ꝓpter feditatẽ tegerentur uel ꝓpter teneritudinẽ munirent᷑. ut aĩa lia quedã minuta ⁊ nocẽtia motu eiꝰ ar cerent᷑ a coꝛꝑpe:qð menbꝛuʒ ſi detrahas ĩ pfectũ fit aĩal ac delibile · Sed tñ cũ ipſa nuditas hoĩs mire ad pulcritudinẽ uale at nõ tamẽ etiã capiti cõgruebat: quãta enĩ defoꝛ mitas ĩ eo futura eẽt ex caluicõ apparet · Texit ergo illud pilo:⁊ qꝛ ĩ ſum mo futurũ erat q̃ſi ſũmũ edificii culmen oꝛmauit · Erõs ergo uallata ꝑ circũitũ: a tꝑibus effuſi ante aures capilli: ⁊ earũ ſũme ꝑtes ĩ coꝛone modũ cincte:⁊ occipi trũ omne cõtectum ſpeciem miri decoꝛis oñdit · kam barbe ratio ĩcredibile ẽ quan tũ cõferat ad cognoſcendũ coꝛpꝑxm matu ritatẽ: uel ad differentiã ſexus:uel ad de coꝛem uirilitatis ac roboꝛis:ut uideatur omĩo nõ cõſtituta fuiſſe totius oꝑis rõ: ſi quicq; aliter eſſet effectũ ¶ R ¶ Nũc rationem totius hominis oſtendam. ſin guloꝛumq; menbꝛoꝛum utilitates ⁊ habi tus explicabo. Qum igitur ſtatuiſſet deꝰ ex omnibus aĩalibuſ ſolũ hominẽ facere .„ . Sedj celeſtẽ ⁊ cetera vniuerſa terꝛena: hũc ad celi cõtẽplationẽ rigidũ erexit bipidẽqʒ cõſuituit vt eo ſpectaret vñ illi oꝛigo eſt. B ¶ Ula vero deÿſſit ad terrã: vt qꝛ nul a hiſ ĩmoꝛtalibꝰ expectatio ẽ: toto coꝛꝑe ĩ umũ ꝓiecto vẽtri pabuloq; ſeruirent · hoĩs aũt ſolũ recta rõ ⁊ ſublimis ſtatus factus deo ꝓr̃i cẽmunis ac ꝓximus:oꝛigi nẽ ſuã fictoꝛcq; teſtat᷑ eiꝰ ꝓpe diuĩa mẽs qꝛ nõ tm̃ animantiũ q̃ ſũt ĩ terra ſed etiã ſui coꝛꝑis ẽ ſoꝛtita dñatũ: ĩ ſũmo capite collocata tanqʒ ĩ arce ſublimis ſpeculat oĩa ⁊ cõtuet᷑· Mãc eiꝰ aulã deus nõ obdu ctam poꝛrectãqʒ foꝛmauit vt ĩ mutis aĩa libus:ſed oꝛbi ſimilẽ ex gladio: ꝙ oĩs ro tũditas ꝑfecte rõis ẽ ac figure:Co igitur mens ignis ille diuinꝰ tanq; celo tegit Quius cũ ſummũ faſtigiũ naturali veſte texiſſet pꝛioꝛẽ ꝑtẽ q̃ dict᷑ faces neceſſari is menbroꝛũ mũĩſteriis ⁊ inſtruut ꝑiter oꝛnauit ¶ ¶ ¶ d pꝛimũ oculoꝛũ oꝛbes cõcauis foꝛaminibꝰ cõcluſit: ⁊ eos neq; minꝰ q; duos eſſe voluit: eo ꝙ ad ſpecieʒ nullꝰ ẽ ꝑfectioꝛ numerꝰ q; duoꝛũ: quorũ ꝑfectio oculoꝛũ pᷣcipue ĩexplicabilis ẽ ac mira ſubtulitas· Quare eoꝛũ oꝛbes gẽma rũ ſimilitudineʒ pᷣferentes ab ea ꝑte qᷓ vNi dendũ fuit mẽbꝛaniſ p̃lucẽtibus texit:vt imagineſ rerũ cõtra poſitarũ tanq; ĩ ſpe culo refulgẽtes ad ſenſũ ĩtimũ penetra rent· ꝑ eas igit᷑ mẽbꝛanas ſenſus ille qui dicit᷑ mẽs ea q̃ᷓ ſũt foꝛis trãſpicit quaſi ꝑ feneſtras ꝓlucẽte vitro aut ſpeculari la pide obductas· Et idcirco mẽs ac volũtaſ ex oculis ſepe dinoſcit᷑· Itaq; ad videndũi mẽbꝛis potiꝰ ĩ oꝛbẽ cõglobatis opꝰ fuit vt viſus ĩ latũ ſpargeret᷑· Ergo ĩeffabilis diuine ꝓuidẽtie virtus fecit duos ſimilli mos oꝛbes:eoſq; ita duxit vt nõ ĩ totum cõuerti ſed moueri tñ ac fleci tmmodo oſſent. Oꝛbes autẽ ipſos hũoꝛis puri ac iquidi plenos eẽ voluit ĩ quoꝛũ media ꝑ te ſcintille luminũ tenerent᷑ q̃s vi bülas nũcupamꝰ:ĩ quibꝰ puris ac ſubtilibꝰ cer nendi ſenſus ac rõ cõtinet᷑ · ꝑ eos igit᷑ oꝛ beſ ſeipſã mẽs ĩtendat vt videat:mira; rõne in vnũ miſcet᷑ ⁊ ciungit᷑ amboꝛum luminũ vſus.¶ HD¶ Ouid ipſa ſuꝑcilio rũ faſtigia pilis ꝛeuibꝰ adoꝛata gnõne quaſi aggeribꝰ ⁊ munimẽtũ oculiſ:ne qd ſupꝑne ĩcidat:⁊ ſpeciẽ ſimul pᷣſtãt· Ex quo rũ cõfinio naſus exoꝛiens:⁊ veluti poꝛre ctus iugo:vtrãqʒ aciẽ ſimul ⁊ diſcernit 1 munit · ¶ ¶ ¶ Naſi vero ꝑs ſuꝑioꝛ vſq; ad mediũ ſolida foꝛmata ẽ:iferioꝛ aũt car tilagine adherẽte mollita: vt vſu digito rũ poſſit eẽ tractabilis. In hoc aũt quam uis ſimplici mẽbꝛo tria ſũt officia conſti tuta · vnũ ducẽdi ſpiritꝰ. Alterũ capiendi odoꝛis:terciũ vt ꝑ eiꝰ cauernas purgam̃ ta cerebꝛi defluãt. ¶ E ¶ Inferiꝰ quoq; genarũ nõ indecẽs tumoꝛ ĩ ſimilitudineʒ colliũ leuiter exurgens:ab oĩ ꝑte oculos efficit tutioꝛes. (E. ¶ Oꝛis quoq;ʒ ſpẽs rituſ ex trãſuerſo patefactꝰ q;ʒ vtilis q̃; decẽs ſit enarrari nõ p̃t:cuiꝰ vſus in duo bus cõſtat officiis:ſumẽdi victꝰ ⁊ loquẽ di (M ¶ Tingua ĩtus ĩcluſa q̃ vocẽ mo tibꝰ ſuis i verba diſcernit: ⁊ ẽ ĩterpꝛes aĩ Nec tñ ſola pᷣt ꝑ ſe loquẽdi munꝰ ĩplere niſi acumen pallato uũlliſerit: niſi adiuta vel offenſione dentiũ vel compꝛebẽſione labioꝛũ:dẽtes tñ plus cõferũt ad loquen dũ . Nam ⁊ ĩfantes nõ añ incipiũt fari ʒ dẽtes habuerĩt: ⁊ ſenes amiſſis dentibꝰ ita balbutiũt vt ad ĩfantiaʒ reuo luti eſſe denuo videant᷑ .· Sed bec ad hominẽ ſoluz ꝑtinent: ad aues ĩ quibꝰ ẽ acumiata ⁊ vi bꝛata certis motibꝰ ligua: ĩinumerabiles cãtuũ flexiones ⁊ ſonoꝛũ varios modos expꝛinit · habet p̃ᷣterea ⁊ aliud officiũ:qꝰ ſolũ ĩ mutis vtit᷑ ꝙ cõtritos ⁊ commolli tos dẽtibus cibos colligit:⁊ cõglobatos vi ſua depꝛimit ⁊ trãſmittit ad ventrem · Itaqʒ; varro a ligando cibo putat lingue nomẽ ĩpoſitũ · beſtias etiã potu adiuuat ꝓtenta em̃ cauataqʒ; hauriũt aquã: eã cõ phenſam lĩgue ſinu ne tarditate ac moꝛa effluat ad palatũ celeri mobilitate com plodũt · hec itaq; palato cõcauo tanq; te iludĩe tegit᷑: eãqʒ dentiũ ſeꝑtis deꝰ quaſi muro circũuallauit ¶ ¶ ¶ Dẽtes aũt ip ſos ne nudi ac reſtricti magis hoꝛr oꝛi q; oꝛnamẽto eſſẽt gingiuis mo llibꝰ q̃ a gig nẽdis dentibꝰ nomant᷑: ac deinde labio ruʒ tegimĩbꝰ honeſtauit · quoꝛũ duricies ſicut ĩ molari lapide maioꝛ ẽ ⁊ aſpioꝛ q; ĩ ceteris oſſibꝰ:vt ad cõterẽdos cibos pa bulũqʒ ſufficerẽt.· ¶ E ¶ Labia ipſa q̃ ſi q̃ᷓſi arma coherebãt q́; decẽter ĩterſcidit quoꝛũ ſuꝑius ſub ipſa medietate nariuʒ lacuna quadam leui quaſi valle ſignauit — — —* —— — — — — — Inkeriꝰ honeſtatis gẽa foras molliter ex plicauit · Ligua deniq; ẽ q̃ ſapoꝛes ſenti unt᷑ nec tñ tota:mã ꝑtes eiꝰ qᷓ ſũt ab vtro qʒ latere tenerioꝛes ſapoꝛẽ ſubtiliſſimis ſenſibꝰ trahũt: a cuʒ neq; ex cibo quicqᷓ; neq; ex potiõe minuatur: tñ ĩena rrabili modo penetrat ad ſenſuʒ ſapoꝛ· Cetera q;decora ſint vix expꝛimi p̃t · ¶ ¶ De ductüũ clementer a genis mentuᷣ: ita in fert᷑ cõcluſũ vt acumẽ eiꝰ extremũ ſigna re uideat᷑ lemter ĩpꝛeſſa diuiſio · Rigiduz collũ quo ſcapule uelut mollibꝰ iugis a ceruice ſunt demiſſe ualida ⁊ ſubſtri cta neruis ad foꝛtitudineʒ bꝛachia ĩſignibus thoꝛis extantiũ lacer toꝛũ uigens robur: utilig ac decẽs f lexura cubitoꝛũ. ¶ B uid dicã de manib rõis ac ſapiẽtie mi niſtris:quas ſolertiſſimꝰ artifex plane ac modice cõcauo ſinu finxit :vt ſiqᷣd tenen dü ſit apte poſſit ĩſidere: ⁊ digitis termi nauit: ĩ quibꝰ difficile ẽ expedire vtrũ ne ſpẽs an utilicas maioꝛ ſit · Nazʒ ⁊ numerꝰ xfectus ⁊ plenꝰ: ⁊ oꝛdo ac gradꝰ decẽtiſſi mꝰ ⁊ articloꝛũ pariũ curuat᷑ a flexibilis:⁊ foꝛma vnguiũ rotũda cõcauis tegimĩbꝰ digitoꝛũ faſtigia cõpᷣhendẽs atzʒ firmãs: vt neq; mollitudo carnis in tenẽdo cede ret magnũ pᷣbet oꝛnatuz. ¶ ¶ Rures etiã duas eẽ uoluit ut oculoſ:ĩ his audiẽ di tm̃ officiũ cõſtitutuʒ ẽ ſicut ĩ oculis ui dendi: quarũ foꝛamĩa noluit eẽ nuda:qð ⁊ minꝰ decoꝛũ ⁊ minꝰ vtile fuiſſet: quibꝰ inditũ nomẽ a vocibꝰ hauriedis:vñ vir giliꝰ vocẽ his auribꝰ hauſi · Noluit etiam deꝰ artifex eas mollibus pelliculis defoꝛ mare:ne puleritudinẽ demerẽt pẽdule at qʒ flectẽtes:neq; duris ac ſolidis oſſibus ne ad vſũ eſſent inhabiles ĩmobiles ac ri gẽtes: ſed eẽt hoꝛũ mediũ excogitauit vt eas cartilago mollioꝛ alligaret: ꝛ babe rẽt apeäſinnl flexibilẽ firmitatẽ · ¶ D ¶ Dedit eẽ hoĩ patens ⁊ erectũ pectꝰ:qꝛ plenũ rõis ⁊ e celo datũ hũile aut ĩdecẽs eſſe ñ debuit · In quo papille quoq; leni ter eminẽtes:⁊ fuſtioꝛbꝰ ac ꝑuis oꝛbibꝰ coꝛonate nõ nihil addũt venuſtatis:feĩs ad alẽdos fetꝰ date maribꝰ ad ſolũ decuſ ne ĩfoꝛme pectꝰ ⁊ q̃ mutilũ vidret᷑· Muic ſ[b̈dita ẽ dlanictes vẽtris: quã mediã fere vmbilicꝰ ñ ĩdecẽti nota ſignat:ad hoc fa ctus vt ꝑ eũ ⁊ fetꝰ dũ ẽ in vtero nutriat᷑ ar nccario vt de ĩternis quoq; iſceribꝰ dicere incipiã: qb ñ ẽ puleritu do qre ſũt abdita: ſʒ vtilitas ĩcredibilis attributa ẽ. Qm opꝑꝰ fuerat vt terrenum hoc coꝛpꝰ ſucco aliq de cibis ac ꝓotibuſ/ aleret᷑: ſiẽ terra ip̃a ĩbꝛibꝰ ac prumis:ꝓui dẽtiſſimꝰ artifex ĩ medio eꝰ ĩceptaculũ ci bis fecit:qͥbꝰ cõcoctis ⁊ liqfacus vitales ſuccos mẽbꝛis oĩbꝰ diſpgeret · Sed cũ hõ cõſtet ex coꝛꝑe atʒ aĩa illud qð ſupꝛa diyi receptaculũ ſoli coꝛꝑi p̃ſtat alimentum. Knie bᷣo aliã ſedẽ dedit:fecit enĩ genꝰqʒ dã viſcerũ molle atʒ rarũ qð pulmonem vocamus:ĩ qdð ſpũs reciꝓca viciſſitudine cõmearet · Ipſa enĩ viciſſitudo flãdi ⁊ ſpi randi reſpirãdiq; tractꝰ vitaʒ ſuſtẽtat in coꝛꝑe · Qm̃ ergo duo ſũt ĩ hoĩe receptacu la vnũ aeris qð alit animã ·alterũ ciboꝛũ qʒ alit coꝛpus vt f lecti ceruix ac moueri facillime poſſit:duas eẽ ꝑ colluʒ fiſtulas neceſſe ẽ cibalẽ ⁊ ſpintalẽ: quarũ ſuꝑioꝛ ab oꝛe ad ventrẽ ferat: ĩferioꝛ a naribus ad pulmonẽ· Tamẽ hec fiſtula ſpiritalis nõ tãtũ ad nares verũ ad os quoq; ĩter patet ĩ extremis palati regiombꝰ:cuius rei cã ⁊ rõ nõ obſcura ẽ·loquẽdi eĩ faciil tatẽ ñ haberemꝰ: ſicut gule iter ad os tẽ tum:ita gurgulio ad nares tantũ paterʒ nec ꝓcedẽs ex eo ſpũs efficere vocẽ ſine lingue miĩſterio poſſet · Aperuit igit᷑ viaʒ voci diuĩa ſolertia ex illa fiſtula ſpiritali vt poſſet lingua mĩſterio ſuo fungi:qui meatꝰ ſi aliquo mõ ĩterceptꝰ ſit matũ fa ciat neceſſe ?. ¶ E ¶ Grꝛat enim ꝓfecto quiſquis aliã cauſaʒ putat cur hoĩes mu ti ſũt:ñ enĩ vt vulgo credit᷑ vinctã gerũt lguã:ſed hi vocalẽ illũ ſpiritũ ꝑ nares q̃ mugiẽtes ꝓfundũt: ꝙ vocis trãſitus ad os aut nullꝰ oĩno ẽ: aut nõ ſit patens vt plenã vocẽ poſſit emittẽ: q; plerũqʒ na tura aliqñ etiã caſu accidit: vt moꝛbo ali quo hie aditus deſeptꝰ voceʒ nõ trãſmit tat ad linguã faciatq; de loquẽtibus mu tos qð cum acciderit auditumq; obſtrui neceſſe ẽ· Cibi vero in aluũ recepti ⁊ eum potꝰ humoꝛe permixti: cũ iam caloꝛe per cocti fuerint eoꝛũ ſuccus ienarrabili mõ p mẽbꝛa diffaſus irngat vniuerſũ coꝛpꝰ vegetat · vInteſtinoruʒ quoqʒ multipli ceſ ſpire ac lõgitudo ĩ ſe ↄuoluta:ex imo tñ ſubſtricta viculo qᷓ; mirificũ dei opꝰ xiij. * Nla quoqʒ rõ ſubtiliſſima ẽ ꝙ veſica cui? vſum volucres nõ habẽt cũ ſit ab inteſti nis ſeꝑata nec vlla habet fiſtulã qua ex il lis vꝛinã trahat:cõpletur tamẽ ⁊ humoꝛ diſtendit᷑: qꝛ veſica tenuis ⁊ ſubtilis hũo reʒ abſoꝛbet ⁊ colligit: vt foꝛas qua natu ra exitũ patefecit emittat ¶ ¶ De vte ri quoq;ʒ; cõceptione dici neceſſe ẽ · Nam vena in maribꝰ que ſeminũ rationẽ cõti tinet duplex ẽ paulo ĩterioꝛ qᷓ; ilud hũo ris obſceni receptaculũ· Sicut em̃ renes duo ſunt itemq; teſtes ita ⁊ vene genita les due i vna tm̃ cõpage coberẽtes: vide mus quidẽ ĩ coꝛꝑibꝰ aimaliũ cũ ĩterfecta ꝓatefiũt:ſed illa dexterioꝛ maſculinũ cõ tinet ſemen: ſmiſterioꝛ femineũ · Et ideo ẽ toto coꝛꝑe ꝑs dextra maſculĩa ẽ: ſiniſtra vero feminina · Ipſum ſemẽ putãt ex me dullis tm:quidã ex omĩ coꝛꝑe ad venam genitalem cõf luere ibiqʒ cõcreſcere: ſed qũo fiat hũůana mens nõ pᷣ̃t cõpꝛehẽdere Itẽ in femininis vterꝰ in duas ſe diuidit ptes:q̃ ĩ diuerſum diffuſe ac reflexe circũ plicant᷑ ſicut arietis coꝛua: ꝗᷓ ꝑs in dex trũ retoꝛquet᷑ maſculina ẽ: que ĩ ſiniſtrũ feminina. Conceptũ igit᷑ varꝛo ⁊ Ariſto teles ſic fieri arbitrant᷑· NRiunt enĩ nõ tm̃ marib“ in eſſe ſemẽ verumetiã feminis· Inde plerumqʒ matiibꝰ ſimiles ꝓcreari: qʒdð ſi recte cũ virili mixtuʒ ſit vtraqʒ con creta ⁊ ſiml coaglata ĩfoꝛmari t pnmũ quidẽ coꝛ homĩs effingi ꝙ ĩ eo ſit ⁊ vita oĩs ⁊ ſapiẽtia deniqʒ totũ oꝑꝰ quadꝛage ſimo die cõſumari · Ex aboꝛſione hec foꝛ taſſe collecta ſũt. n auium tñ fetibꝰ pꝛi mũ oculos fingi dubiũ nõ ẽ qð ĩ ouis ſe pe repᷣhend imꝰ.vnde fieri nõ poſſe arbi troꝛ quin fictio a capite ſu mat exodium Qũqʒ ſuſcepto fetu cũ ꝑtuſ apppĩquare iam ceꝑit:turgeſcẽtes mãme dulcibꝰ ſuc cis diſiendunt᷑: ⁊ ad nutrmẽta naſcentis fontibꝰ lacteis exuberãt.⁊ dq; ipſũ ſoler tiſſime comꝑatũ ẽ vt cadẽs ⁊ pingu is hu moꝛ tenentudinẽ noui coꝛꝑis irrogaret: donec ad foꝛtiotes capiẽdos cibos ⁊ den tibus inſtruat᷑ ⁊ viribꝰ roboꝛe · Poteram nũc ego ipſoꝛũ quoq; genitaliũ menbꝛo rũ mirificã rõnem exponere: niſi me pu doꝛ ab hmõi ſermone reuocaret · itaqʒ a nobis ĩdumẽto verecũdie qᷓ̃ ſunt pudica vel pudẽda vivent᷑ velent᷑ · Impii aũt ac ꝓphani dicunt᷑: ⁊ ſummũ nephas admit tunt qui diuinũ a admirabile dei opug ad ꝓpagandã ſucceſſionẽ inexcogitabii rõne ꝓuiſum ad effectꝰ vel turpiſſimos q̃ſtuſ:vel ad obſcene libidis pudẽda oꝑxpa cõuertũt:vt iã nibil ex re ſanctiſſima pe tant q; inanẽ ⁊ ſterilẽ voluptatẽ · Multa denq;ʒ ĩ coꝛꝑe eſſe conſtat:quoꝛũ vim rõ nemq; ꝑſpicere nemo pbt niſi qui fecit · Nam oꝛa que ad motꝰ anĩ anĩeq; ꝑtinẽt: tam obſcure alteq; rõnis eẽ arbitroꝛ: vt ſupꝛa hominẽ ſit ea liquido ꝑuidere · JD tamẽ ⁊ indubitatum eẽ debet:res tãtas tot viſcerũ genera vnũ ⁊ wẽ habere offi ciuʒ vt aĩam cõtineãt ĩ coꝛꝑe: ſed quid ꝓ pꝛie ſingulis numeris ſit ĩiunctũ quis ſci re niſi artifex p̃t:cui ſoli opus ſuũ notuʒ E: CNH Videt᷑ em mens ꝗᷓ dñatum coꝛ poꝛis tenet ĩ ſũmo capite cõſtituta tãqʒ ĩ celo deus: ſed cũ in aliqua ſit rõne:com meare ad pectꝰ ⁊ quaſi ad ſecretuʒ aliqð penerrale ſecedere:vt cõſiliuʒ tãq; ex the auro recõdito dicat ⁊ ꝓferat · Tdeoq; cũ ĩtenti ad cogitandũ ſumꝰ: ⁊ cũ mens oc cupata ĩ altũ ſe abdiderit: neqʒ audire qᷓ circũſonant: neq; videre ꝗᷓ obſtant ſole mꝰ.ITd vero ſi ita ẽ admirandũ ꝓfecto eſt quo mõ id fiat:cũ ad pectꝰ ex cerebꝛo nul lũ iter pateat :ſin aũt ita ñ ẽ nihilominꝰ tñ admirandũ ẽ ꝙ diuina neſcio qua rõe fiat:vt ita eſſe videat᷑ An pᷣt aliq̃s nõ ad mirari ꝙ ſenſus ille viuꝰ atqʒ celeſtis qui menſ vel anmꝰ nuncupat᷑ tãte mobilita tis ẽ vt vno tꝑis puncto celũ omne collu ſtret ſi velit:maria ꝑuolet:terꝛas ⁊ vꝛibes ꝑagret: oĩa deniq; libuerit qᷓuis longe la teq; ſũmota ſint ꝗᷓ ĩ conſpectu ſibi ipe cõ ſutuat.Et mirat᷑ aliqs ſi diuĩa mens dei ꝑ vniuerſas mũdi ꝑtes ĩtenta diſcurꝛit: ⁊ oĩa regit: oĩa moderat᷑ vbiq; pñs: vbi qʒ diffula:cũ tãta ſit vis ac poteſtas mẽę tis hũane ĩtra moꝛtale coꝛpꝰ ĩcluſe:vt ne ſeptis quidẽ grauis huiꝰ ac pigri coꝛꝑis cui illigata ẽ coerceri vllo pacto poſſit q minꝰ ſibi liberã vagãdi facultatẽ quietis ĩpatiens largiat᷑ · Siue igit᷑ menſĩ capite habitat ſiue in pectoꝛe: pᷣt ne aliqs cõpꝛe hẽdere ꝗᷓ vis rõnis efficiat: vt ſenſus ille incõpꝛehẽſibilis: aut ĩ medulla cerebꝛi he reat:aut ĩ illo ſanguĩe bipeiro qui ẽ ĩclu ſus ĩ coꝛde:ac nõ ex eoipſo colligat que — S . S —n 2 - — — —— — S —— — —— ——— DESupeſt de ana dictꝛe: qnq; eipie⸗ rõ ⁊ nat̃a ñ poſſit: nec iõ tñ ĩmoꝛta tãta ſit dei poteſtas.ꝙ animꝰ ſeipſuʒ nõ videt:aut qualis aut vbi ſit:nmec ſi videat tñ ꝓſpicere poſſit quo pacto rei copora li res icoꝛꝑalis adiũcta ſit: Siue etiäõ men tis locꝰ nils ẽ:ſʒ ꝑ totũ coꝛpꝰ ſꝑſa diſeur rit: quod ⁊ fieri põt ⁊ a xenocrate plato nis diſcipulo diſputatũ ẽ. Siqdeʒ ſeſus ĩ q̃libʒ ꝑte coꝛꝑis pᷣſto ẽ mec q;d ſit mẽſ aut qnal ĩtelligi ꝑõt:cũ ſit nata eiꝰ tã ſhᷣtilis ac tenuis:vt ſolidis uiſceribʒ ĩfuſa: viuo qſi ardẽti ſẽeſu mẽbris oĩbʒ miſceatur · Metiſ igit᷑ rõeʒ ĩcõphẽſibilẽ qͥs eẽ noſciat niſi qui oĩo illã nõ habʒ:cũ ipa mẽs quo loci ſit.aut cuiꝰmõi neſciat᷑ qꝛ quod eſt ſe rẽdarũ aĩarũ ratõ vni ac ſoli deo ſubiaczʒ ez eẽ aĩaʒ nõ ĩtelligamꝰ: qm̃ quidqd vigʒ mo uet᷑qʒ ꝑ ſe ſꝑ:nec videri nec tãgi põt eter nů ſit nefe e · Quid ãt ſit aĩa ñdũ ĩt phos cõueĩt nec vnq; foꝛtaſſe cõuenirʒ. Nii ſã guinẽ eẽ dixerũt· alii ignẽ· alii ventũ. vñ aĩa vel aiꝰ nomẽ accepit:ꝙ grece ventus anemos dicit᷑: nec illoꝛũ tñ quiſq; dixiſſe aliquid videt᷑ · Varꝛo itaqʒ ſic diffiniuit: Ania eſt aer cõceptꝰ ore deferuefactus ĩ pulmone·temꝑatꝰ ĩ coꝛde · diffuſus ĩ cor puns per apti ſſime falſa ſũt· Nlla ergo ex 7 q ſenſerũt:vt oĩno nihil dixerĩt. Nã et ſã guĩe ſi ⁊ caloꝛe ⁊ ſpũ viuimꝰ: ſed cũ con ſtat aĩa ĩ coꝛꝑe his omĩbʒ adunatis nõ ex pꝛeſſerũt ꝓpe qᷣd eiſʒ:qꝛ nõ tã põt expᷣmi q; videri:ſʒ eiꝰrõ ſoli deo qͥ eã hoĩ dat no ta ẽ.· Nõ em̃ a ꝑntibʒ dari aias:ſed ab nno eodẽqʒ oĩm deo pꝛẽ cõſtat·q legẽ ratõem qʒ naſcẽdi tenet ſolus ·ſiquidẽ ſolꝰ efficit Nã terꝛeni ꝑntiſ nibil alið ẽ: niſi vt hũoꝛẽ corꝑis in quo ẽ materia naſcẽdi cũ ſenſu voluptatis eĩttat vel recipiat:⁊ citra hoc opus hũoris hõ reſiſtit: nec ãplius qᷣcq; põt:iõ naſci ſibi filios optãt qꝛ nõ ipſ 6 ciũt · Cetera iã dei ſũt oꝑa ſcʒ cõceptꝰ iße ⁊corꝑis ĩfoꝛmatio ⁊ ĩſpiratõ aime ⁊ par tus ĩcolumis:quecũq; deĩceps ad hoꝛem cõſeꝛuãdũ valẽt:illiꝰ ĩmunis ẽ ꝙ ſpiramꝰ*2 terq;ʒ ꝙ ipſi — ꝓviuimꝰ. ꝙ vigemus · Nã us bñficiis incolumes ſumꝰ coꝛpꝑe:⁊ ꝙ vi ctũ nobᷣ ex variis rebʒ ſũmĩſtrat ſapiẽtiã qʒ homĩ tribuit:quã terrenus pater daꝛe nullo mõ põt. Iõqʒ ⁊ de ſapiẽtibʒ ſtulti: is vera ſnĩa ẽ: nec tñ falſos eẽ dicendũ ẽ Exxiuſ. de ſtultis ſapiẽtes ſepe naſcũt · Oð qᷣdeʒ fato ac ſideribʒ aſſignãt: ſʒ ĩepti ſũt qui hãc potẽtiã deo detrahũt i operibʒ eius attribuũt. ¶ Hec de octauo Lactãtii· Se quũt᷑ nũc de nono ⁊ vltimo ſcʒ de ira dei Ax nono libro Lactãtii de ira dei auto ntates meipiunt. BZd — niadueꝛti ſepe plurimos id exiſti mare:qð etiã nõ nulli pᷣorũ pu taueꝛũt Nõ iraſci deũ:ſʒ ſepe phi oſophi ꝑ ignorãtiã veritatis a ratõe diſ ceſſerũt:atʒ in errores iciderũt ĩextricabi les· Co em̃ ſolet iis euenire ꝙ viatori viaz neſaẽti nõ fatẽti ſe ignoꝛare vt vagetur dũ peunctari obuios erubeſcit· vnũ illud extremũ ſuꝑeſt :ĩ quo ſolo poſſit peritas ĩueniri: quod a phᷣis nec ſuſceptũ eſt vn q́;: nec aliq̃ndo defẽſũ: cõſequẽs ẽ vt ira ſcat᷑ deus qm̃ grã cõmouet᷑· hec tuẽda no bis ⁊ aſſeranda ſnĩa eſt.In ea em̃ ſumma omnis ⁊ cardo religionis pietatisq; vᷣtit Nã neq; honoꝛ vllꝰ ðberi poteſt deo ſi ni hil pᷣſtat colẽti. Nec ullus metus ſi nõ na ſcat᷑ nõ colẽti · Nã acci dentibʒ malis affli cti homines ad deũ pleꝛũq; cõfugiũt.mi tigãt: obſecrãt:credẽtes euʒ poſſe ab his iniuriis ꝓpulſare. hahet igit᷑ cãm miſerã di deꝰ: nec em̃ tã ĩmitis ẽ hoĩmqʒ contem ptoꝛ:vt auxiliũ laboꝛãtibʒ deneget · tem plurimi qbus ꝑſuaſuʒ eſt deo placẽ iuſii ciam:eũqʒ qꝛ ſit dñs ac ꝑens oĩm venera tur: ⁊ pᷣcibus aſſiduis ⁊ frequẽtibꝰ votis dona ⁊ ſacrificia offerunt: nomẽ eꝰ laudi bus ꝓſequũt᷑.ergo ẽ ꝓpter quod deus poſſit ⁊ debeat gratificari · Cõtꝛa aũt ſũt aliqui facinoroſi ⁊ nefarii q̃ oĩa libidĩbꝰ polluãt · cedibʒ vexẽt · fraudẽt. rapiãt · piu rãt .nec cõſãguĩbꝰ nec parẽtibꝰ parcant leges ⁊ ipᷣm deũ etiaʒ negligãt:habʒ igit ira ĩ deo materiã · Nõ eſt em̃ fas eũ cũ ta lia fieri videt nõ moueri:⁊ ĩſurgere ad ul tionẽ ſceleratoꝛũ · ⁊ peſtiferos nocẽ teſq; delere · ut bonis oĩbꝰ cõſulat· adeo ⁊ ĩ ipa ira nõ ineſt gratificatõ. Cratia igit᷑ ⁊ ira ⁊ miſeꝛatio habẽt in deo materiam.recte qʒ; illis vtit᷑ ſumma illa ⁊ ſingularis pote ſtas ad rerũ cõſeruatõem. Vñn apud ſi bil lã erithreã de ſũmo ⁊ cõditoꝛe reruʒ deo huiꝰmõi veiſus reꝑiunt᷑ · Incoꝛruptibilis cond tor eternus in aeꝛe habitans bonis bonũ ꝓferẽs ⁊ multo maiorẽ mercedem Syriij 1 Iniuſtis aũt malis iram furorẽ excitas Rurſus alio loco enumerãs quibꝰ maxie facinoribꝰ iĩcitet᷑ deꝰ hec intulit · fuge reli giones impias· ⁊ viuo deo ſerui. b adul terio te abſtine.⁊ maſculoꝛũ ĩdiſcreto cõ cubitu· ꝓpꝛã ſtirpẽ educa neq; oecide Nt em̃ deꝰ ĩmoꝛtalis iraſci᷑ quiſqs peccarit indignat᷑ ergo aduerſus pctõꝛes · Deide alia ſibilla celeſtiũ terꝛeſtriũq; genitoꝛeʒ diligi opoꝛtere denüciat: ne ad ꝑdendos loĩes ĩidignatio eiuſ mſurgat · in hec vᷣba Ne quãdo natꝰ deꝰ immoꝛtalis deſtruat vitã ⁊ ſtirꝑẽ impudẽtẽ: opꝰ eſt amare de um genitoꝛẽ ſapiẽtẽ qui ſꝑ eſt Nõ em̃ pu temus celeſtis iperii maieſtatẽ ſine ira metu poſſe cõſiſtere · ppollo mileſius 8 iudeoꝛũ religione cõſultꝰ reſpõſo hec in didit · Deũ vero regẽ ⁊ genitoꝛẽ ante oĩa quẽ terꝛa cõtremiſcit ⁊ celũ ac mare: tar tareeq; latebꝛe ⁊ demones hoꝛrẽt · Cõſu lat vnuſqᷣſqʒ affectꝰ ſuos:iã ĩtelliget ne minẽ poſſe ſine ira ⁊ caſtigatõe ĩperio ſbᷣ iugari · Vbi ergo ira nõ fuerit · imperiuz quoq; nõ erit · deꝰ aũt habet imperiũ er go et irã quacõſtat ĩperiũ habeat ncc̃e ẽ Que ira diuina ĩ eternũ manet aduerſus eos qui peccãt in eternũ: placat᷑ aũt non thure · nõ hoſtia nõ pᷣcioſis muneribuſ:q̃ oĩa ſũt coꝛruptibilia·ſed moꝛũ emẽdatio ne:⁊ qui peccare deſinit irã dei moꝛtalez facit. Idcirco em̃ nõ ad pꝛeſens noxiũ ali quẽ punit:vt habeat bomo reſipiſcendi ſci nõ in totũ ſui facultatẽ. C5 ¶ Deus itaq; qui ira phi ibet irã: qꝛ is affectꝰ ne ceſſario datus ẽ·ſed ꝓhibet in ira ymane re· Tra em̃ mortaliũ debet eẽ moꝛtalis:nã ſi maneat cõfirmãtur inimicicie ad ꝑnici em ſẽpiternã ·deĩde ruꝛſus hoĩnem iraſci quidẽ ſed tñ nõ peccare pᷣcipit:non vtiqʒ euellit irã radicitꝰſed tẽpauit:vt ĩ om̃i ca ſtigatõe modũ ac iuſticiã teneremꝰ. Qui ergo iraſci nos iubet: ip̃e vtiq; iraſcitur qui placari celeriꝰpᷣcipit:eſt vtiq; ipᷣe pla cabilig. ¶ H ¶ Ded quõ ? Qui peccãt ſe pe felices ſunt:a qui pie viuũt ſepe miſe ri:qꝛ et fugitiui ⁊ abdicati libere viuũt: i qui ſunt ſub diſciplia patris ⁊ dñi ſtricti us frugaliꝰq;· Virtus em̃ ꝑ mala ⁊ ꝓbat᷑ cõſtat:vicia ꝑ voluptatẽ · Nec tñ ille qͥ peccat ſpare debet ꝑpetuã ĩpunitatẽ · qꝛ nulſa 6 ppetua felicitas:ſʒ ſeʒ vleima ſ Ep expectãda dies homĩ diciq; beatus ante Mri nemo ſup̃ maq; funera debʒ: vt ait poeta: nõ inſuauis exitꝰ ẽ ꝗ arguit feliccd tateʒ: et nemo iudiciũ dei põt nec viuꝰ ef fugere nec moꝛtnꝰ ·habet em̃ poteſtatez viuos pᷣcipitaꝛe de ſũmo:⁊ moꝛtuos et nis af ficẽ cruciatibꝰ.mo ĩquit ſi iraſci de? ſtatĩ debuit vĩdicaꝛe ⁊ ꝓ merito qnẽę qʒ punire · At eĩ ſi i faceꝛet nemo ſuꝑeẽt Nlls ẽ em̃ qui nihil peccet:⁊ multa ſũt qᷓ ad peccãdũ irritẽt · etas· violẽtia:egeſtas occaſio pᷣmiũ·adeo ſubiecta ẽ peccato fia gilitas carnis q̃ induti ſumꝰ : vt niſi huic neceſſitudini deus ꝑceret:mmiũ foꝛtaſſe pauci ĩuenirent᷑ ꝓpteꝛ hãc cãm patiẽtiſſi mus ẽ·⁊ irã ſuã cõtinet · Nã qꝛ ꝑfecta ẽ in eo virtus:neceſſe ẽ patientiã quoqʒ; eius eſſe ꝓfectã: que ⁊ ipᷣa virtus ẽ · qmulti ex eccatoribꝰiuſti poſteꝛꝰ effecti ſũt.ex ma fis boni · ex ĩprobis cõtinẽtes · qʒmulti ĩ pma etate turpes ⁊ omniũ iudicio dãna ti: poſt modũ tamẽ laudabiles extiterũt: quod vtiq; non fieret ſi omne peccatum pena ſequeret᷑ In tãta igit᷑ ĩpietate hoi⸗ tãtiſq; peccatis · id aſſequit᷑ patientia dei vt ſe ip̃i hoĩes dãnatis vite poris errori bus conigãt: deniq; vt boui fiant iuſtiqʒ multi:⁊ abiectis terrenis cultibꝰ maieſta tẽ dei ſingularis agnoſcãt · Sed cũ maxvi ma ⁊ vtiliſſima ſit dei patiẽtia: tuʒ qʒuis ſero noxios punit · nec patit᷑ lõgius Pee. dere cũ eos inemẽdabiles puiderit· ¶C E ¶ EKic foꝛtaſſe querit aliq Vnð ad hoĩeʒ peccata ꝑuenerĩt.aut qᷓ prauitas diuini inſtituti regulã ad peioꝛa detoꝛſeit· vt cũ ſit ad iuſticiã genitꝰ opera tamẽ efficiat iniuſta. Nã conſtat deũ ſimul ꝓpoſuiſſe bonũ ac malũ · ⁊ bonũ diligere · et malu quod huic repugnat odiſie: ſed ideo ma lum pmiſiſſe vt ⁊ bonũ emicarʒ:quod al terũ ſine altero intelligimuſ cõſtare non poſſe Deniqʒ ipᷣm mũdũ ex duobʒ elemẽ tis repugnãtibʒ ⁊ inuiceʒ copulatis eſſe cõcretũ i gneo ⁊ humido: nec potuiſſe lu cem fieri niſi et tenebre fuiſſẽt:quare nec ſupe:ũ poteſt eſſe ſine infero:nec orienſ ſine occidente · calidum ſine frigido · nec molle ſine duro · Sic 1 nos ex duobus eq repugnãtibus compacti ſumus anima? coꝛpoꝛe.quoꝛum alteꝛuʒ aſſcribitur igni quia tenue eſt ⁊ intractabile · alterũ terꝛe quia comp̃hẽ ſibile eſtalterum ſolidũ et eternũ eſt: alterum fragile ⁊ moꝛtale. Gr go alteri bonũ adheret:alteri malũ. alte ri lux·vita.iuſuciaalteri moꝛs. tenebre iniuſticia· hinc extitit in homĩbus nature ſue deprauatio · vt eſſʒ neceſſe cõſiitui le gem qua poſſent ⁊ vicia ꝓhiberi:⁊ virtu tis officia ĩpetrari · Cũ igit᷑ ſit ĩ rebus hu manis bona ⁊ mala:neceſſe ẽ in vtrãqʒ ꝑꝓtem moueri deũ ⁊ ad gratiã cũ iuſta fie ri videt: ⁊ ad irã cum cernit iniuſta·Tdeo dedit deꝰ homini aduerſariũ nequiſſimũ ⁊ fallaciſſimũ ſpũʒ cũ quo in hac terꝛeſtri vita ſine vlla ſecuritatis requie dimicarʒ qꝛ virtus eſſe nõ potnit.niſi fuerit cõpaꝛ aliqᷓs in quo ſuꝑando vim ſuã vel exerce at vel oſtẽdat· Nã vt victoria cõſtaꝛe ſine certamine nõ põt:ſic nec virtus ipᷣa qᷣdẽ ſine hoſte · Itaqʒ qm̃ virtuteʒ dedit homĩ ſtatuit illi ex cõtrario inimicũ: ne virtus ocio toꝛpẽs naturã ſuam ꝑderet · Noluit em̃ deꝰ hoĩem ad ĩmortalẽ illã beatitudi virtutẽ dedit hoſtẽ ꝓrius:qui animis minũ cupiditates ⁊ vicia ĩmitteret:q̃ eẽt autoꝛ erroꝛũ malorũqʒ oĩm machinator vt qnũ hoĩem deus ad vitã vocat:ille con tra vt rapiat ⁊ traducat ad mortẽ. ¶ ¶ Si cõſideret aliquis vniuerſam mũdi admiſtratõem ĩtelliget ꝓfecto q̃ᷓ; veꝛaſi ſma ſtoicoꝛũ:qui aiũt noſtra cauſa mun dũ eẽ cõſtructu Oĩa em̃ qbꝰcõſtat: queq; generat ex ſe mũdꝰ ad vtilitatẽ ſoliꝰ hoiſ accõmodata ſüt · homo igne vtit᷑ ad vſuʒ calefaciẽdi: ⁊ lumĩs ⁊ molliẽdoꝛũ ciborũ ferriqʒ fabricãdi.Vtit᷑ fontibꝰ ad potum ad lauacra.fluĩbꝰ ad agros irrigãdos: terminãdaſq; regiones· Vtit᷑ terꝛa ad ꝑei piẽdũ frugũ varietatẽ . ꝓlanis ad ſegetẽ collibz ad cõſeꝛẽda vineta· mõtibz ad vſ⸗ arborũ atq; lignorũ:Vtit᷑ mari non ſolũ ad cõmercia · coꝑias ex lõgĩquis regio nibzʒ ꝑferẽdas.verũetiã ad vbertateʒ oĩs gnis piſciũ. ſi hbis elemẽtis vtit᷑ quibꝰ e ꝓximus:nõ ẽ dubiũ quin ⁊ celo: qm̃ et celeſtiũ rerũ officia ad fertilitatẽ terꝛe ex qua viuimꝰ tẽꝑata ſũt · Sol em̃ aut oriẽs diẽ ꝓmit ad laboꝛẽ: aut occidẽs nocteʒ ſu pindueit ad requiẽ: ⁊ tñ abſceſſu lõgius ad meridiez tñ acceſſu ꝓpius ad ſeptẽtri onẽ:hiemis ⁊ eſtatis viciſſitudines facit · nẽ delicato itinere ꝑueuire · daturus ige 50 xv. vt hibernis ĩbribꝰ⁊ pruinis vbertate ter ram pĩgueſcat: a eſtiuis caloribʒ herbide frugeſ maturitate durẽtur: vel q̃ ſunt in bumidis incocta a feruefacta miteſcant. Luna quoq; nocturni tꝑis gubernatrix: amiſſi ac recepti lumĩſ vicibʒ mſtrua ſpa cia moderat᷑: ⁊ cecas tenebris hoꝛrẽtibuſ noctes vulgoꝛe ſue dlaritatis illuſtrat:vt eſtiua itinera.⁊ expeditões ·⁊ oꝑa ſine la boꝛe ac moleſtia cõfici poſſint· Aſtra ⁊ ce tera vel ortu vel occaſu ſuo certis ſtatio nibz opoꝛtunitates tẽporũ ſũmiſtrant: ſed ⁊ nauigiis quoq;:ne nimis errabun do curſu ꝑ imẽſuʒ vagarẽtur regimẽ pre bẽt cum ea rite gubernatoꝛ obſeruãs ad portũ deſtinatũ litoris ꝑuehat᷑·Vẽtoruʒ ſpũ attrahunt᷑ nubes: vt ſata ĩbribʒ irri ent᷑ · ut uites fetibꝰ: arbuſta pomis exu keret. Simnliter muta iĩitelligimꝰ eodẽ mõ in vſũ hoĩs a deo facta: partim ad ci. bos:ꝑtim ad veſtitũ·ꝑtim ad operis auxi lia:vt clarũ ſit diuinà ꝓuidẽtiã:rerũ ⁊ co piarũ abũdãtia hoĩm vitã inſtruere atqʒ oꝛnare voluiſſe · Ob eãqʒ cãz ⁊ aerẽ volu eribus.⁊ mare piſcibʒ: et terꝛã quadiipe dibz ĩpleuit · Nuc ſi deus oĩa hoĩm cauſa fecit: ceur multa cõt:aria ⁊ inimica ⁊ peſii fera nobᷣ reꝑiunt᷑ taʒ in terꝛa q; in mari· Qui queſtioni bꝛeuiter reſpõderi poterit hũc in modũ ·deus cũ formaſſet hoĩeʒ ve luti ſimulacrũ ſuũ quod eꝛat diuini opiſfi cii ſũmũ ĩſpirauit ei ſapiẽtiã ſoli:vt oĩa ĩperio et dicioni ſue ſubiugaret:omĩbus q; mũdi cõmodis vteret᷑· ꝓpoſuit tam̃ ei bona ⁊ mala qꝛ ſapiẽtiaʒ dedit: cuius oĩs ratõ ĩ diſcernẽdis bonis ac malis ſita eſt Nõ põt em̃ qᷣſq; diligere melioꝛa et ſcire quid bonũ ſit: niſi ſciat ſimul reiicere ac vitare que mala ſũt. Fnuicẽ ſibi alterutꝛũ cõnexa ſũt:vt ſublato alterutro vtrunq; ſit tolli neceſſe · Propoſitis igitur bonis maliſq; tũ demũ opus ſuũ ꝑagit ſapien tia:⁊ quidem bonuʒ appetit ad vtilitatẽ malum reiicit ad ſalutẽ. Ergo ſicut bona inumerabilia data ſũt quibꝰ frui poſſet: ſic et mala que caueret · Nã ſi malũ nullũ ſit ꝑiculũ: nihil deniq; quod ledere hoĩeʒ poſſit:tollit᷑ oĩs materia ſapiẽtie:nec erit neceſſaria homini · poſitis em̃ tmmodo ĩ conſpectu bonis quid opus ẽ cogitatõe ĩtellectu.ſciẽtia· rõe: quocũq; poꝛrexerit — manũ · id nature aptũ et accõmodatũ ſit Vides ergo magis ꝓpter mala opus eſſe ſapiẽtia que niſi fuiſſẽt ꝓpoſita rõnale aĩmal nõ eſſemus · poſſet aũt deus mala tolleꝛe ſed non vult q; ſapientiã ſimul at tabuit: 1 Pluſ eſt boni iocũditatiſ in ſa piẽtiaq; in malis moleſtie · Sapiẽtia eniʒ ſacit vt etiã deum cognoſcamuſ:⁊ peꝛ eã cognitõem ĩmoꝛtalitatẽ aſſeqmur: quod eſt ſũmũ · Ttaqʒ niſi pꝛius maluʒ agnoue rimus nec bonũ poterimꝰ agnoſceꝛe. Oõ ſtat igit᷑ oĩa ꝓpter boĩem ꝓpoſita taʒ bo na q́; 1 mala · B ( Sicut deꝰ müdum Ppter hoĩem machinatꝰ eſt: ita ipᷣm ꝓppt ſe tanq; diuini tẽpli antiſtitẽ: ſpectatorẽ operũ rerũq; celeſuũ. Solus eſt eĩ qͥ ſen tiẽs capaxqʒ ratõis ĩtelligere poſſit deũ opꝑa eius admirari: virtutem poteſtatem q; ꝓſpicere · Idcirco em̃ cõſilio · mẽte · · ꝓ uidẽtia ĩſtructꝰ ẽ.ideo ſolus pᷣter ceteꝛas aiantes rectus coꝛꝑe ſtatu factus ẽ: vt ad cõtẽplatõem parẽtis ſui excitatus eſſe videat᷑ · õ ſermonem ſolus accepit ac lin guã cogitatõis ĩterp̃tem: vt enarꝛare ma ieſtatẽ dñi ſui poſſit · poſtremo idcirco ei cuncta ſubiecta ſũt: vt factori ac artifici deo eſſet ipᷣe ſubiectꝰ. Si ergo deꝰ hoĩem ſuũ voluit eſſe cultoꝛẽ:vtiq; iuſtiſſimum eũ amare hoĩeʒ qui ſit nobiſcũ diuini iuris ſocietate cõiũctus mec em̃ ẽ fas cul torẽ dei a dei cultoꝛe violare · vnde ĩitelli gimus religionis ac iuſticie cĩ hoĩem eẽ niguratũ · Cuiꝰ rei teſtis ẽ Marcꝰ Tullꝰ i libro de legibꝰ ita dicẽs · Sed oĩm qᷓĩ do ctorũ hoĩm diſputatõe verſant᷑ nihil ẽ ꝓ fecto p̃ſtabiliꝰ:q; plane ĩtelligere noſ ad iuſticiã eſſe natos· Qð ſi ẽ veriſſimũ deuſ ergo vult oẽs hoĩes eſſe iuſtos. ⁊dẽ deuz hoĩem caros habere:deuʒ ſcʒ honorare tanq; prẽm · hoĩem diligere velut fratrẽ In his em̃ duobꝰtota iuſticia cõſiſtit · qui ergo aut deũ nõ agnoſcit: aut homĩ nocʒ „ — 4 — — 4 . 2 imuſte a cõtra naturã ſuã viuit: hoc mõo rũpit inſnitutũ legẽq; diuinã (CCDe bemꝰ igit᷑ deũ oẽs ⁊ amare ꝙ pater ẽ · et vereri ꝙ dominꝰ: ponoꝛificare ꝙ bene ficus: ⁊ metuere ꝙ ſeuerꝰ. Vtraq; ꝑſona in eo venerabilis · Quis ſalua pietate nõ diligat anime ſue parentẽ ? aut quis ĩpuj ne cõtẽnat eum:qui reruʒ dominatoꝛ F beat in oẽs verã ⁊ eternã poteſtatem.Si patrẽ cẽſideret oꝛtũ ad luxcẽ nobis qᷓ frui mur ſüminiſtrat: ꝑ illũ viuimꝰ: ꝑ ilũ in hoſpitiũ mũdi hinus intrauimꝰ. Si deuʒ cogites ille nos ĩnuabilibꝰcopiis alit ille ſ uaſecat. in huiꝰ domo habitamꝰ.huiꝰ fa milia ſumꝰ:etſi minus obſequẽtes q; de cebat: minuſq; q; offenſa dñi ⁊ ꝑntis im moꝛtalia merita poſcebãt: tñ plurimũ ꝓ ficit ad veniã cõſequẽdã:ſi cultũ eius no tionẽqʒ tencamus:ſi abiectis bumilibus terreniſq; tã rebꝰq; bonis: celeſtia ⁊ diui na ſẽpiterna meditemur · Qð vt facẽ poſ ſimus deus nobis ſequẽdꝰ eſt · deus ado rãdus ⁊ diligẽdus · qm̃ in eo eſt materia rerũ ⁊ ratio virtutũ ⁊ fõs bonoꝛũ · Quid em̃ deo aut potentia maiuſ: aut rõne peꝛ fectius:aut claritate luculẽtius? Qui qm̃ nos ad ſapiẽtiã genuit · ad iuſticiã ꝓcrea uit: nõ ẽ ſs hoĩem relicto deo ſenſus ac vite datoꝛe:ter:ienis fragilibuſq; famula ri: aut querẽdis tꝑalibʒ borus ĩherẽtẽ ab ĩnocẽtia ⁊ pietate diſcedeꝛe.Nõ faciũt be atũ vicioſe ac moꝛtifere voluptates · non opulẽtia libidinũ iꝛritatrix · nõ inaniſ am bitio · nõ caduci honoꝛes: quibꝰ illaquea tus animꝰ humanus ⁊ coꝛꝑi macipatus eteꝛna moꝛte dãnat᷑ · Sed ſola ĩnocentia ſola iuſticia cuius legitĩa ⁊ digna meꝛces ĩmoꝛtalitas:quã ſtatuit ĩ pricipio deus ſãctis ⁊ ĩcoꝛruptis mẽtibʒ: que ſe a viciis ab omi labe terꝛena ĩtegras inuiolatai qʒ cõſeruãt · huius pᷣmii celeſtis ac ſẽpiteꝛ in pticipes eſſe nõ poſſũt: qui fraudibus facinoribus · rapinis · circũſcriptõnibus cõſciẽtiã ſuã polluerũt:quiqʒ iniuriiſ ho minũ. nephariis cõmuſſis indelibiles ſibi maculas cõtraxerũt · Noinde vn iuerſos opoꝛtet qui ſapiẽtes qui hoĩnes merito dici volũt fragilia cõtemnere.terꝛena cal care:humilia deſpicere:vt poſſint cũ deo beatiſſima neceſſitudine copulari · Aufe ratur ĩpietas/diſcoꝛdie. diſſenſiõeſqʒ tuꝛ bulẽte · ac peſtifere ſopiãtur: quibꝰ hũa ne ſocietates ⁊ publici federis diuĩa cõoũW ctio dirimit᷑ · diſſipat᷑.Quãtũ poſſumꝰ bo ni ac benefici eſſe meditemur · Si q́d nob opum fuerit: ſi qd ſuppeti copiaꝛuʒ vide mus:nõ voluptati vnius ſed multorum ſaluti ĩptiatuꝛ. Voluptas em̃ tã moꝛtalis eſt q; coꝛꝑus cui exhibet᷑ mĩſteriũ · Tuſti cia vero beneſficentia tam immoꝛtales q; mens ⁊ anima:que bonis enbund militudinẽ dei aſſequit᷑ Sit no ſtructibilia ſũt oĩa que manu fiũt. Mun demus hoc tẽplũ ·quod nõ fumo nõ pul uere:ſʒ malis cogitatõibꝰſoꝛdidat᷑: quod nõ cereis ardẽtibʒ ſed claritate ac luce ſa piẽtie illuminat᷑ In quo ſi ſemꝑ deuʒ cre diderimꝰ eſſe ꝓñtem:cuiꝰ diuinitati ſecꝛe ta mẽtis patẽt: ita viuemꝰ vt ꝓpiciũ ſꝑ babeamꝰ: ⁊ nunq́; vereamur iratum. ec de Lactã tio firmiano:in quo ꝓli xiori ſcribendi ſtilo fimbrias dilataui: vt eẽt de oꝑe noſtro:ex quo ⁊ theologus et phiſicus ⁊ philoſophus cõſolatõnem ac fructũ excerpere poſſit. Ex macꝛobio ſup ſomniũ ſcipioniſ au toritates icipiũt. ¶ R ſine qua nõ ſolũ reſpu · ſed nec exiguum hoĩm cetus: nec domꝰ quidẽ ꝑua conſta bit · d hũc poꝛo iuſticie affectũ pectori bus ĩcudẽdũ nihil eque patrocinatuʒ vi dit:qᷓ; ſi fructꝰ eius nõ videret᷑ cum vita hoĩs terminari: hune vero ſuꝑſtitẽ poſt hoĩeʒ durari qui nõ poterat oſtẽdi niſi p us de ĩmoꝛtalitate anĩe cõſtaret· Sole au tẽ virtutes ſũt que ĩmoꝛtaleʒ beatũq; fa ciũt: nulla q; alia quiſq;ᷓ via hoc nomen adipiſot᷑ · Vñ qui eſumãt nullis miſi phbi loſophãtibʒ ĩeſſe virtutes:mullos pꝛeteꝛ phos beatos eſſe ꝓnũciãt· Agnitõem em̃ rerũ diuinarũ ſapiẽtiã ꝓprie vocantes: eos tmmodo dicũüt eſſe ſapiẽtes qui ſup na acie mẽtis requirũt:⁊ querẽda ſagaci diligẽtia cõpꝛehedũt: ⁊ quãtũ viuẽdi peꝛ ſpicuitas pᷣſtat imitantur. Et in hoc ſolo eſſe aiũt exercitia vᷣtutũ Quarũ ſie officia diſpẽſant. pꝛudẽtie eẽ mũdũ iſtũ ⁊ oĩa in mũdo inſũt diumoꝛũ eõtẽplatõne de ſpicere:oẽmq; animi cognitõem in ſola diuina dirigeꝛe · Temꝑantie oĩa reliqueie oĩa ĩquãtũ natura patit᷑ que coꝛꝑis vNſus requirit.foꝛtitudĩs aĩam nõ terreri:a coꝛ ꝑe quodãmõ ductu phᷣie recedẽte: nec al titudine ꝑfecte ad ſuꝑna aſcẽſionis hoꝛre re· Tuſticie ad vnã ſibi huiꝰ ꝓpoſiti cõſen tire riã vniuſcuiꝰ qʒ virtutis obſequium litud t nobis de? nõ iĩ tẽ̃plis ſed in coꝛde noſtro cõſecratꝰ.de Grũ oĩm plato ⁊ actuuʒ naturaz benitꝰ inſpiciẽs aduertit ĩ omni Aermone de reipublice ĩſtitutõne cõſtituto:ĩfũdẽdũ animis iuſticie amoꝛeʒ Cyn. Ntz ita fit vt ſcdᷣm hoc tã rigidũ diffiniti onis abꝛuptũ:rerũ publicarum rectores beati eſſe nõ poſſũt.· Sed Boatinus inter ꝓhie ꝓfeſſoꝛes cũ platone princeps in li bro de virtutibzʒ· gradus earũ vera et na turali diuiſionis ratõne cõpoſitos ꝑx or dinẽ digerit ( B ¶ Quattuoꝛ ſũt inquit quateꝛmaꝛũ genera virtutũEx hiſ prime pollitice vocãt᷑ · Secũde purgatorie.· Ter cie animi iam purgati · Quarte exempla res.· Et ſũt pollitice hoĩſ quia ſociale aĩal eſt: his boni viri reipub · cõſulunt · vꝛbes tuent᷑ parẽtes venerãtur.liberos amant pꝛoximos diligũt· his ciuiũ ſalutẽ guber nãt· his ſocios circũſpecta ꝓuidẽtia pro tegũt· iuſta liberalitate deuincũt · Et po litici eſt pꝛudẽtia ad ratõnis noꝛmã:que cogitat quõ agit vniuerſa dirigere ac ni bil p̃ter rectũ velle vel facere:bumaniſqʒ actibꝰ tanq́; diuinis arbitriis prouidere Prudẽtie aũt inſũt ratio ⁊ ĩtellectus cir cũſpectio·prouidentia · docilitas· cautio. foꝛtitudinis animũ ſupꝛa ꝑiculi metum agere:nihilqʒ niſi turpia timeretolerare foꝛtiter vel aduerſa vel ꝓſpera · Eortitu do pᷣſtat magnanĩtatẽ · fiduciã.cõſtãtiaz. ſecuritatẽ· magnificẽtiã · tolerãtiã · firmi tatẽ · Tẽpantie nihil appetere: penitẽduz in nullo:legẽ ratõnis nõ excedeꝛe · ſub iu go ratõis cupiditatẽ domare · Temꝑãtiaãa ſequũt᷑ · modeſtia· verecũdia · abſtinentia.· caſtitas honeſtas.moderatio· analtas — ſobrietas· pudicicia· Tuſticieẽ ſeꝛuate vni cuiq; qð ſuũ ẽ · De iuſticia veniũt innocẽę tia amicicia cõc oꝛdia pietas religio affe ctꝰ humanitas · Mis virtutibʒ vir bonus primũ ſui ⁊ ſuorũ:deinde reipubl:rectoꝛ efficit᷑:iuſte ac ꝓuide gubeꝛnãs:humana nõ deſerẽs. 6. Secũde quas purga torias vocãt homĩs ſũt qui diuini capax eſt: ſo lũqʒ aĩm eiꝰ expediũt:qui decreutt ſe a coꝛꝑis cõtagione purgare: ⁊ quadaʒ humanoꝛũ fuga ſolis ſeſe inferꝛe diuinis He ſũt ocioſorũ qui rerũ publicarũ acti bus ſe ſequeſtrãt· haruz quid ſingule ve lint ſi iues er Peſſinut cuz de virtutibus philoſophãtiũ diximus: quas ſolas eſti mauerũt quidã eſſe virtuteſ ¶ H ¶ Ter cie ſũt purgati iaʒ defedatiqʒ animi: ⁊ ab omni mũdi huiꝰ aſꝑpgine preſſe puregq deterſi · llic prudẽtie eſt diuina nõ quant in electõne p̃ferꝛe ſed ſola ineſſe: 1 hab? tanq; nihil ſit aliud intueri. Tempantie terꝛenas ci p.ditates nõ repꝛimeꝛe ſed pe nitꝰ obliuuci · Eoꝛtitudinis paſſiones ig noꝛare nõ vincere:vt neſciat iraſci: cupi at nihil · IZuſuicie ita cũ ſuꝑna diuina mẽ te ſociari:vt ſeruet ꝑpetuũ cũ ea fedꝰimi tãdo · ¶ ᷓ ¶ Quarte ſunt q̃ in ip̃a diuia mẽte cõſiſtũt · lic pꝛidẽtiaẽ mẽs ipᷣa di uina Tẽpantia ꝙ in ſe ꝑpetua intentõne cõuerſa ẽ. Eoꝛtitudo ꝙ ſemꝑ idẽ ẽ nec ali qñ mutat᷑· ITuſticia qᷓ ꝓhẽni lege a ſẽpit᷑ni operis ſui cõtinuatõe nõ flectit᷑· Mec ſũt q̃temarũ q̃ttuoꝛ gna vuitutũ :q̃ p̃teꝛ ceta maximã in paſſionibʒ habẽt diffeꝛẽtiam ſui:paſſiones vt ſciamus vocant᷑: q ho mĩes metuũt·cupiunt · gaudẽtqʒ.dolẽt q;ʒ:has pᷣme moliũt:ſecunde auferũt:teꝛ cie obliuiſcũtur· n quartis nefas ẽ nomſa ri. Si ergo hoc eſt officiũ virtutis beare: cõſtat ⁊ politicas eẽ virtutes:igit᷑ et de politicig efficiunt᷑ beati · Ture ergo Tul euo ſẽpꝑiterno fruãtur· Ila aũt ſola iuſta eſt multitudo: cuiꝰ vniuerſitas in legum cõſentit obſequiũ ¶ E ¶ Philoſopho fa bulã nõ opoꝛtet cõfingi:qm̃ nullũ figmẽ ti genꝰ veri poſſeſſoribʒ cõuenit·Nõ enĩ in omĩ diſputatõe phĩůoſophi admittũůt fabuloſa vel illicita: ſed his vti ſolẽt: cuʒ vel de aĩma vel de etheriſ aeriſq; poteſta tibꝰ:vel de ceteris diis loquũt᷑. eteruʒ cũ ad ſũmũ deũ ⁊ prĩcipem oĩm qui apud grecos piotoſoton nũcu pat᷑ tractatꝰ ſe audet attolleꝛe:vel ad mẽ tem quã greci noyn appellãt originales rerũ ſpẽs:quã dicũt cõtinentẽ ⁊ ex ſůmo natã ⁊ ꝑfectã deo:cũ ð his inquã loquũ tur ſũmo deo ⁊ mẽte:nihil fabuloſuʒ pe nius attigunt · ſed ſiqd de his aſſignare conẽt᷑ qᷓ̃ nõ ſermonẽ tm̃mõ ſed cogitatio nẽ ſuꝑant humane nature: ad ſimlitudi nef ⁊ exẽpla ꝓueniũt · Sic plato cũ de dOo loq̃ eẽt aiatꝰ:dicere qͥd ſit nõ auſus ẽ: hꝰ ſolũ de eo ſeiẽs quod ſciri q̃le ſit ab hoĩe nõ poſſit · Solẽ vero ei ſimilimum de viſi biliʒ ſolũ repꝑit:a ꝑ eius ſilitudinẽ viã ſermoni ſuo: attollẽdo ſe ad nõ cõp̃henſi bilia patefecit· Nã deꝰ qui pᷣma cã eſtet voeat᷑:vnus oĩm queque ſũt ⁊ que vidẽ tur cſſe prĩcepſa origo ẽ:hic ſuꝑabũdan N 9 ti cãditate maicſtatis de ſe mẽtẽ creauit: Hiec mẽs qᷓ Nops vocat᷑ qua prẽʒ ĩſpiat plenã ſimilitudinẽ ſeuat autoris CqH lenitudo em̃ ꝓprie niſi diuinis rebz ſuꝑmiſq; cõuenit · Neq; em̃ copꝰ ꝓprie plenũ dicit᷑:quod cũ ſui ĩpatiẽs ſit eff luẽ do:alieni appetẽſ eſt hauriẽdo:q̃ ſi metal licis coꝛpibuſ nõ vſu veniũt:nõ tñ plena illa ſed vaſca dicũtur. ¶ ¶ Rnĩarũ ori ginẽ manaꝛe de celo inter philoſophãtes idubitate cõſtat eſſe ſnĩe · Et hec ẽ ꝑefecta ſapiẽtia vt vñ oꝛta ſit de quo fõte venerit recognoſcat.· ¶ R EEn ac vita deliqn tes ſimiles ſũt ſuꝑ equale ſolũ cadẽtibꝰ. quibꝰ denuo ſine difficultate p̃ſto ſit ſur ere · NRias vero ex hac vita cuʒ delictoꝛuz ſawibd reccdẽtes equãdas his qui in ab ruptũ ex alto p̃cipitiqʒ delaꝑſi ſũt: vnde nunq́ʒ ſit facultas recedẽdi.tdeo g vten dü eſt conceſſis vite ſpaciis: vt ſit ꝑfecte purgatõis maioꝛ facultas. ¶ L¶ Nam plato duas hoĩs aſſerit moꝛtes:quarum vnã natura:virtutes alterã p̃ſtant·hõ eĩ morit᷑ cũ aia corpus relinquit ſolutum le ge nat᷑e · Mori etiã dicimur cũ aĩa adhuc ĩcoꝛꝑe cõſtituta coꝛꝑeas illecebꝛas phia docẽte cõtẽnit: ⁊ cupiditatũ dlces ĩſidias reliq̃ſq; oẽs exuit᷑ paſſiões.hãc ergo moꝛ tẽ dicit plato ſapietibʒ appetẽdã allã vᷣo quã oĩbʒ nat᷑a cõſtituit cogi vel accerſiri vel ĩferꝛi vetat:docẽs expectãdã eẽ nacaa pari aũt cõſtãtia moꝛs nevenies ꝑ nataʒ timẽda ẽ:nec cõtra oꝛdinẽ cogẽda natuꝛe CN ¶ Hi viuũt q̃ ex coꝛporeis vinculis tanq; e carcere euolauerũt· vrã vero que dicit eẽ vita moꝛs eſt ¶ De re manifeſta faſtidiũ ꝓlixa aſſertatõe gnat᷑ · Nã lõgioꝛ facit ſermo faſtidiũ ¶ Comes ebrietatis obliuio ẽ. ¶ Opiĩonis oꝛtus ẽ memorie defectꝰ.profectũ vlteriꝰ nõ req̃rit quiad ſ ugna Puenit Mec de pᷣmo macrobii ſu Sõniũ ſcipionis· ſequũt᷑ de ſecũdo:¶ N E . ¶ Oiĩs babitus anmi cantibus gubema tur · Nam dat cantus ſomnos adimit qʒ: necnon curas et immutat a retrahit. trã ſuggerit ˖ clementiam ſuadet · co rporis quoq; moꝛbis medetur:ihinc eſt ꝙ egris Pſtãtes pᷣcinere dicũtur· Et quid mirũ ſi iter hoĩes tãta muſice dñatio ẽ: vt aues quoq; velut cigni alieve:id genuſ cantu veluti quadã diſciplina ſue artis exeꝛceãt Nõnulle vero aues vel terꝛene ſeu aqua tiles belue ĩuitãte cãtu ĩ retia ſepe decur rũt · Ture igit᷑ muſica capit᷑ om̃e qdð viuit q; celeſtis aima qua animat᷑ vniuerſitas originẽ ſũpſit ex muſica· Moꝛtuoſ quoq; ad ſepulturã ꝓſequi cũ cantu opoꝛtere plurimarũ gẽtiũ ⁊ regionũ inſtituta ſan xerũt: ꝑſuaſione bac: qua poſt coꝛpꝰ aĩe ad originẽ dulcedinis muſice · id eſt ad ce lũ redir e credũt᷑. ¶ ¶ IUla ſüt ꝑquirẽ da quibʒ verba qꝗᷓ explanãda ceperis poſ ſint liquere·q; in re naturaliter obſcura qui ĩ exponẽdo plura q; neceſſe ẽ ſuꝑin fũdit addit tenebras nõ adimit dẽſitateʒ ¶ B ¶ Virtutis fructũ ſapiẽs in ſciẽtia ponit: minus ꝑfectus in gloria · Vnð ſci pio ꝑfectõem cupiẽs ĩfundere nepoti au toꝛ eſt illi:vt contẽtus in ſcientie pꝛemio gloriã nõ requaat (¶ Wotus animi eſt bom maliqʒ diſcretio · virtutuʒ amor cupido viciorũ: ex quibꝰ effluũt oẽs ĩide naſcẽtiũ rerũ meatꝰ.Motus eius ẽ qᷓdq̃d iraſcimur: ⁊ in feruoꝛẽ mutue colliſionis ar mamum: vnde paulatĩ ꝓcedens rabeos fluctuat pᷣliorũ· Motus eiꝰ ẽ ꝙ ĩ ðᷣſideria rapiamur: ꝙ in cupiditatibʒ Agamm . Sʒ hi motus ſi ratõe gubernẽt᷑ ꝓpueniũt lueaner: ſi deſtituãt in pceps ⁊ rapiun tur ⁊ rapiũt · Et hec de ſecũdo macrobii ſuꝑ ſomniũ ſcipionis · incipiuut eiuſdem in ſaturnalibus MD ¶ Ex macrobio in ſaturnalibus autori tates incipiunt · ¶ DH . Vltas variaſq; reſ in hac vita no bis natura cõciliauit: ſʒ nlla nos magis q́; eorũ ꝗqe nobis eẽnt ꝓ creati caritate deuĩxit:eãq; noſtrã in bis educãdis atq; erudiẽdis curã eſſe voluit vt parẽtes neqʒ ſi id qð cuperẽt ex ſẽten tia cederet tm̃ vlla alia ex re voluptatis neqʒ ſi cõtra eueniret tm̃ meroris capeꝛe poſſint· ¶ E ¶ Ppeſ em̃ quodãmõ debe mus imitari que vagãtuꝛ ⁊ floꝛes carpũt deinde qdqd attulere diſponũt ac peꝛ fa uos diuidũt: ⁊ ſuccũ variũ ĩ vnuʒ ſaporẽ mixtura q̃dã ⁊ ꝓprietat e ſpũs ſui mutãt Nos quoqʒ qd qᷣ d diuerſa lectõe q̃ſiuimꝰ cõmittamꝰ ſtilo:vt ĩ oꝛdinẽ eodẽ dirigen te coaleſcat Nã ⁊ in aĩo meliꝰ diſticta ſeꝛ uãtur: ⁊ ip̃a diſtĩctio nõ ſine quodã ferm̃ to quo cõditur vniueꝛſitas in vniꝰ ſapo Cxrvij ris vſũ varia libam̃ta cõfũdit:vt etiam ſi qd apꝑuerit vnde ſũptũ ſit ꝛaliud tů eſſe q; vn ſumptũ noſcat᷑ appeat. ¶ E(Co lant te potiꝰſerui tui(mihi cꝛede) q; time ſt · vñ putas arrogãtiſſimũ illð manaſſe pꝛouerbiũ:totidẽ nobis hoſtes eſſe quot ſeruos:nõ habemꝰ illos hoſtes ſʒ facimꝰ cum in ſllos ſuꝑbiſſimi:crudeliſſimicon tumelioſiſimi ſumꝰ. Domi em̃ nob aĩos ĩduimꝰ tirãnoꝛũ:et nõ quãtũ decet ſʒ q̃n tũ licet exercere volumꝰ ĩ ſeruos. Naʒ vt cetera crudelit atis genera pᷣtereã:ſunt qᷓ dam dü ſe mẽſe copiis ⁊ auiditate diſten dũt: crcũſtãtibus ſeruis mouere labia: nec in hoc quidẽ vt loquãtur licere ꝑmit tũt:virga murmur om̃e compeſcũt: ⁊ ne foꝛtuita qᷓdẽ verberibʒ excepta ſũt:tuſſis ſternutamẽtũſingultuſ magno malo lu itur· Sic fit vt iſti de dño loquãtur: qbꝰ coꝛã dño loqui nõ licet· Tibi aũt vnde in ſeruos tãtũ ⁊ tam ĩmane faſtidiũ ? qſi ñ iiſdeʒ tibi 1 cõſtent ⁊ alant᷑ ele mẽtis:eun dem ſpũm ab eodẽ pꝛĩcipio carpãt· Non vis tu cogitare eos quos ius tuuʒ vocas iiſdem ſemĩbz oꝛtos:eodẽ frui celo:eque viuere ac mori: Serui ſũt ĩmo homines.· SDerui ſũt ĩmo cõſerui · Si cogitaũis tãtũ dem ĩ vtroſq; licere foꝛtune:tã tu videꝛe illũ liberũ potes q́; te ſeruũ· Neſcis qua etate hecuba ſeruire ceperit: qua xerxes qua darii mater:qua dyogenes:qua po ſnemo plato · Quid ita nomen ſeruitutis hoꝛremꝰę Seruꝰ eſt q̃dem ſed neceſſitate ſed foꝛtaſſe libero aimo · Seꝛuꝰ ẽ hoc illi nocebit · Si oſtẽderis quis nõ erit? NRliꝰ libidĩ ſeruit · alius auaricie.aliꝰ ambitõni om̃es ſpei · om̃s timori: ⁊ ceꝛte nulla ſeꝛui tꝰ turpioꝛ q; voluntaria · At nos iugo a foꝛtuna ĩpoſito ſubiacẽtẽ tanq; miſeruʒ vilemqʒ calcamꝰ: ꝙ vero nos noſtriſqʒ ceruicibʒ ĩſeruimꝰ nõ pati mur repᷣhendi In uenies ĩter ſeruos aliquẽ pecunia for tioꝛẽ · Inuenies dñm ſpe lucri oſcula alie noꝛum ſeruorũ manibʒ ĩfigẽtem · Non eꝛ go foꝛtuna hoĩem eſtimabo ſed moribz · SDibi q̃ſqʒ dat moꝛes:condicõnem eaſus aſſignat · Quẽadmodũ ſtultꝰ eſt qͥ ẽptuiꝰ equũ nõ ipᷣm inſpicit ſed ſtatum eius ac frenos· Ita ſtultiſſimꝰ eſt q homineʒ aut ex veſte aut ex condicõne:que nobᷣ veſtis modo circũdata eſt eſtimãdũ putat · Nõ eſt ergo qui amicũ tuũ in foꝛo ⁊ in curia queras: ſi diligent᷑ attenderis inuenies 1 domi. Tu mõ viue cũ ſeruo tuo clemẽter coĩter quoq;:⁊ ĩ ſermone illũ nõ nũquã in neceſſaniũ admitte cõſiliũ ( & ¶( Sce nola cõſultus qᷣd ferus agi liceret:Reſpõ dit quod pᷣtermiſſũ nocerʒ · Quapꝛopter ſi bos in ſpecũ decidiſſet:eũq; pateꝛfami lias adhibitis oꝑis liberaſſet: nõ eſt viſꝰ ferias polluiſſe · Nec ille qͥ trabẽ tecti fra ctã fultiẽdo ab iĩminẽti veẽdicauit ruina· vnde ⁊ maro oĩm diſciplĩarũ ꝑitus·ſciẽs lauari ouẽ aut lane purgãde:aut ſcabiei curãde grã: ꝓnũciauit tũc ouẽ ꝑ ferias li cere merſari:ſi hoc remedii cã fieꝛet · Balã tũqʒ gregẽ fluuio merſare ſalubri · Rdici endo em̃ ſalubri oñdit:auertendi moꝛbi grã tmmodo:nõ etiã ob lucruʒ purgãde lane cã fieri cõceſſũ · Vnde ſi ꝑ ſacra ſolẽ ma ſalubri fluuio merſare oues fas ⁊ iu ra ꝑmittũt: ſi riuos deducere religio nłla ꝓhibebit:cur nõ religionis honoꝛ putet᷑ dicare ſacris diebꝰ. ſacrũ ſtudiũ literarũ ¶ H¶ Opoꝛtet em̃ verſari in conuiuio ſermones vt caſtitate ĩtegꝛos:ita appeti bues venuſtate. Matutĩa vero erit robu ſtioꝛ diſputatio que viros ⁊ doctos ⁊ pꝛe clariſſimos decet · Nã ſuꝑfluũ video ĩter ſapiẽtes nota ꝓferꝛe· Sic etiã loquẽduʒ ẽ eũ homibus tanq́; dii audiẽt: ⁊ ſic loquẽ dũ cũ diis tanq;ᷓ hoĩes audiẽt · Quiꝰ ſcda pars ſentit: ne qᷣd a diis petamus: quod velle nos indecoꝛũ ſit hoĩbus confiteri. Supuenire aũt fabulis ñ euocatos haud equidẽ turpe eſt:verũ ſpõte illa ruere in eæõuiuiũ aliſ p̃paratum nec homero ſine nota vel in fratrẽ memoꝛatũ eſt · ¶ Nõ oĩno diis exoſos eſſe qui ĩ hac vi ta cũ erũnarũ varietate luctãtur:ſed eſſe archanas cauſas ad quas paucoꝛũ potu it venire curioſitas. 7 R¶ Detere veni am ſolemꝰ aut cũ ĩprudẽter erꝛauimus: aut cũ noxia ĩperio cõpellẽtis admiſimꝰ AIntiquitatẽ vobis placere iactatis:q; honeſta a ſobria ⁊ modeſta ſit: viuamus ergo moribʒ p̃teritis · verbis pᷣſentibus vtamur · e nobis quidẽ erubeſcẽduʒ puto querere: quod ꝗſitu dignũ om̃s ve teres putauerũt. ¶ Ouis em̃ obſeruatõ ni locus cũ eligẽdi facultas nõ ſuperſit. ¶ CGonceptu mẽtis cõſulia naſcũt· (V culo quodã patientie obligãdi ſũt impe tus belli · (Pboſ ophia quod vnicuz ẽ munꝰ deorũ:⁊ diſciplina diſciplinarum hoꝛrẽda eſt anteloquia ¶ Et hec de prĩo Macrobii ſaturnaliũ.Sequũt᷑ de ſecũdo eiuſoẽ · ¶ L¶ Beneficiũ dãdo accepit qꝗᷣ digno dedit. feras nõ culpes quod muta ri non põt · Cui plus licet q;ᷓ par eſt plus vult qᷓ; licet · Comes facũdus in via ꝓ ve hiculo eſt.heredis fletꝰ ſuꝑ perſona riſꝰ eſt · Euroꝛ ſit leſa ſepiꝰpatiẽtia. Impꝛobe neptunũ accuſat qui iterũ naufragiũ fa cit· Nimiũ altercãdo veritas amittit᷑ · ꝑs beneficii eſt quod petit᷑ ſi cito neges· Tta amicũ habeas poſſe vt hũc inimicuʒ fieri putas·Veterẽ ferẽdo iniuriã inuitas no uã.Nunq; periculũ ſine ꝑiculo vincitur: ¶ ¶ Egite añq; ſurgẽdum nobis ſit vino ĩdulgeamꝰ: quod decreti platonici autoritate faciemꝰ: q eſtimauit fomiteʒ eſſe ignitabulũ ĩgenii vtriuſq;: ſi mens Tcoꝛpus hoĩs vino f lagrer⸗ tũc Euſtachi us qͥd ais inquit euãgele g an platonem eſtimas hauriẽda paſſim vina ſuaſiſſe: et nõ magis ĩter minuta pocula iocũdiorẽ liber alioꝛẽq; inuitatõem que fieꝛet ſub q̃ buſdã quaſi arbitris ⁊ magiſtris cõuiui orũ ſobꝛis nõ im ꝓbaſſe · Et hoc eſt qð in primo ⁊ ſecũdo de legibʒ nõ ĩutile uiris eſſe decernit · Nã ⁊ modicis honeſuſqʒ in terbibẽdũ remiſſionibʒ reſfici ĩtegrariqʒ aĩos ad ĩſtaurãda ſobrietatis officia pla to exiſtimauit.redditoſq; ſenſus letioꝛes ad ĩtentões rurſũ capeſcẽdas fieri habili ores · Et ſimul ſiqui penitꝰ ĩ his affectio nũ cupiditatũq; erꝛoꝛes ĩeſſent· quos ce laret alioquin pudoꝛĩferensea oĩa ſine graui ꝑiculo libertate ꝑ vinũ data dete gi:⁊ ad coꝛrigẽdũ medẽdũq; fieri opoꝛtu nioꝛa · Itqʒ hoc etiã plato ibideʒ dicit:nõ diſ fugiẽdas eſſe huiuſmõi exercitatõnes aduerſus ꝓpulſãdaʒ vini moleſtiã: neq; ullũ vnq; cõtinẽtem ꝓꝛſus:aut tꝑantem ſatis fideliter viſũ eſſe · Qui uita nõ inter . a erꝛorũ ꝑicula ⁊ in mediiſ voluꝑtatũ tieqʒ; omes cõuiuioꝛũ incognite ſũt: qᷣq; ecebris exploꝛata ſit · Nã cui licẽtie gra illorũ oĩno eypers ſit:eũ forte ad ꝑcipiẽ das huiſmõi voluptates aut volũtas tu lerit· aut caſus induxerit: aut neceſſitas impulerit mox deliniri ⁊ capi:neq; mẽtẽ eiꝰ aimqʒ cõſiſtere · Cõgrediẽdũ igitur ẽ tanz in acie quadã cũ voluptaruſ rebus cunq; iſta vini licẽtia cominꝰ decernẽda vt aduerſus eas nõ fuga nec abſentia ſi mus tuti · ſʒ Agaꝛ⸗ anĩ 2 cõſtãti preſẽtia modeꝛatoqʒ vſu tẽꝑantiã cõtinentiamq; tueamur. Ct calefacto ſimul refectoq; aĩ mo ſiq in eo vel frigide triſticie: vel tor pẽtis vẽcũdie fuerit diuamꝰ ¶ R C Sʒ q; voluptatũ fecimꝰ mẽtionẽ docet Fri ſtoteles a qꝗ* voluptatibꝰ ſit cauenduz Quĩqʒ em̃ ſunt homĩs ſeſus ꝑ quoſ volu ptas aĩo aut coꝛpoꝛi queri uidet᷑· Tactuſ guſtꝰ.odoratꝰ.uiſus auditꝰ. Ex his oĩbꝰ voluptas ꝗᷓ ĩmodice capit᷑ ea turpiſ atqʒ im pba eſt Sʒ em̃ q; nimia ex guſtu atqʒ tactu eſt· ea igi᷑ gemina voluptas ſicut ſapiẽtes uiri cõſueuerũt oĩm rerũ fediſſi ma eſt eoſqʒ maxime q̃ ſeſe duabus iſtis voluptatibꝰ dediderũt: grauiſſimi vicii vocabulis nos uel incõtinẽtes dicimus uel ĩtemperatos· Iſtas auteʒ voluptates duas guſb atq; tactꝰ.id ẽ· cibi ⁊ veneris ſolas hoĩbus cões uidemꝰ eẽ cũ beluis. Et idcirco ĩ pꝑecudũ feroꝛũqʒ aĩaliũ nůo hbabẽt᷑: qſqs eſt his duabꝰ voluptatibus occupatꝰ. Cetere ex tribꝰ alus ſenſibꝰ ꝓ ficiſcẽtes hoĩm tm̃ ꝓprie ſunt· Quis igit habẽs aliqd humani pudoris voluptati bꝰ iſtis duabʒ coeũdi comedẽdi: que hoĩʒ cũ ſue atʒ aſino cõmunes ſũt gratuletur Socrates quidẽ dicebat mitos hoĩnes ꝓ terea velle viuere ut ederẽt ⁊ biberent: e bibẽ atz edere ut uiueret · Ppocrates aũt diuina vir ſcĩa de coitu venereo ita exiſtimabat:ꝑtẽ eſſe quãdã moꝛbi deterri mi: quẽ noſtri comitialẽ dixerũt. Sed vt ait poeta veronẽſis:nee voluptas nobis ut ſtoicis tãq; hoſtis repudianda eſt: nec ut epicuris ſůmũ bonũ in voluptate po nẽdũ:excogitemꝰ alacritatẽ laſciuia carẽ tem. E Vt hedera ſerpens uires ar boꝛeas necat: ita vetuſtas ãplexu ãnorũ necat . ¶ Quiſqs pñtẽ ſtatũ ciuitatis cõ mutari nõ volet ⁊ ciuis ⁊ vir bonus eſt. —„ 1 2 „ 2 rrp L 5 facile ĩ eũ ſcribere qᷓ põt pᷣſcribẽ ¶ Doteſtas nõ ſolũ ſi ĩuitet ſʒ etiam ſi ſupplicʒ cogit· ¶ Neceſſe ẽ vt mitoſ time at qm miti timẽt ¶( Nihil mag magno du ci cõuẽit q;ᷓ ꝓ oĩbʒ co gitaꝛe SBee ciſ qð veſꝑ uehat Ekke de ſcðo. ſequut᷑ mõ xv de tercio ¶ ¶ Vetuſtas qᷣdẽ nob ſp ſi ſa pimꝰ adoꝛãda ẽ.· tlla qppe ſcla ſũt qᷓ hoc imꝑiũ vl ſãguine vel ſudoꝛe peꝑerũt: qð nõ niſi tutũ facẽt vbᷣtaſ:ſʒ fatẽdũ ẽ ĩ illa vᷣtutũ abũdãtia uiciis quoʒ etas illa ñ ca ruit: e qꝗbꝰ nõnulla nrõ ſclo moꝛũ ſobrie tate coꝛrecta ſũt ¶( E¶ Iuſte nimirũ cauſe fuerunt ꝓpteꝛ qs tot nuo leges de cenis ſũptibzʒ ad pꝑli ferebant᷑:⁊ ĩꝑari cepit vt patẽtibʒ ianuis pꝛanſitaret᷑ ⁊ cenaret᷑ Sic oclis ciuiũ teſtibʒ factis luxurie mõꝰ ne fieret. prĩa aũt oĩʒz ð cenis lex ad pplʒꝭ oꝛchia ꝓueit· Sũma aũt eꝰ pᷣſcbebat nũʒ cõuiuarũ · AIt niſi peſſimil effuſiſſimiſq; moribʒ viuet᷑: ꝓfecto opꝰferẽdiſ legibz ñ fuiſſʒ · Vetꝰ vᷣbũ ẽ . eges ĩ qᷣt bone ex mal moribʒz ꝓcreãt᷑ CRA igioſi ſũt q̃ faciẽda uitãda diſe farnee C. iros triũphales. victoꝛes gẽtiũ luxuria ricit · ¶ Hec de · iii · ſequũt᷑ de quito:q; de q̃rto mibil not gnũ reppi ¶ C¶ in moribʒ ĩoleſcẽdiſ ma gnã fere ꝑtẽ nutriciſ ĩgeniũ ⁊ nata lacuſ tenet:q̃ ĩfuſa tenero:⁊ mixta ꝑntũ ſemi adhuc recẽti:ex hac gemĩa cõcretõe vnaz indolẽ cõfigur at · Neq; in kyibe id ſoluz ſʒ ĩ pecudibʒ quoʒ aĩadũſũ ẽ· Nã ſi ouiuz lacte edi aut capꝛarũ lacte agni forſitan alant᷑:cõſtat foꝛe in his lanã durioꝛẽ:in il lis capillũ gigni tenerioꝛẽ · In arbori buſ etiã ⁊ frugibʒ ĩdolẽ vel tractãdaʒ ul augẽ dã: maioꝛ plerũqʒ vis ul poteſtas ẽ aq̃rũ 1 terrarũ qᷓ alũt q; ipſiꝰ qd iacit᷑ ſeminis AIc ſepe uideas letã nitẽtẽqʒ arboꝛẽ ſi in locũ alteꝛũ tꝛãſferat᷑ ſucco tre dtcioriſ elã guiſſe.¶ Qubnatoꝛ qui exploꝛat celũ cre bꝛo ref lecte ceꝛuicẽ debet captãdo de diũ ſis celi region ibʒʒ ſecuritatẽ ſereni · Ame nitas ĩtertexta faſtidio narrationuʒ me det᷑ · ¶ Hec de. v· Sequũt᷑ de· vi. ¶ ¶ Wõſiderãdũ hũc ee fructũ legẽdi: emu lari ea q̃ ĩ aliis ꝓbes: ⁊ qᷓ maxĩe ĩter alio rũ dicta mireris ĩ aliquẽ vſũ tuũ opoꝛtu na deriuatõe cõũᷣtè: qð ⁊ nñ tã ĩter ſe q̃ᷓ; ex grecis:⁊ grecoꝛũ excellẽteſ ĩter ſe ſepe fecer̃t. ¶ † ¶ Nẽo qᷣſq; tã afflictis ẽ mori b'q̃n faciat aut dicat nnũq́; aliq̃d qð lau dari ꝗqat.Sʒ eĩ q oĩ ĩ re atq; oĩ ĩ tꝑe laudi oĩ vacat:is illaudãdꝰ ẽ:Iſq; oiʒ peſſimus deterrimuſq; ẽ· Ac ſicuti ois culpe pᷣuatõ inc patũ facit :ĩculpatꝰ aũt inſtar ẽ abſo lute vtutiſ.illaudatꝰquoʒ finiſ ẽ extꝛeme rig malicie. ¶ Nã tropheũ ferꝛe a foꝛti viro pulcrũ ẽ:ſi aũt vincaris vinci a tali nullũ ꝓbꝛũ ¶ E ¶ Nã ſi regnũ foꝛtuna atqʒ; opes eriꝑe qͥuit: ⁊ vᷣtutẽ neqbit· ¶ RAudẽ tes foꝛtuna iuuat:foꝛtibʒ ẽ foꝛtuna viris data·haud quẽqᷓ; ſꝑ foꝛtuna ſecuta ẽ ¶ L Ad rẽ agẽdã ſil adhibe ri debet indu ſtrie celeritas: ⁊ tarditas diligẽtie:ex q̃bʒ duobz cõtrariis fit maturitas. ¶ Multa ignoꝛamus qᷓ nõ laterẽt:ſi veteꝛum lectõ nob eẽt familiaris · ¶ Hec de. vi· ſequũc de · vii· vltimo · ¶ ¶ In cõuiuũs Pma eiꝰ obſeruatõ erit eſtimaꝛe cõuiualſ:deiñ vbi ſibi locũ patẽ viderit nõ de ipſis ꝓfũ ditatis ſue ĩteꝛ pocla ſecretiſ loquet᷑:nec nodoſaſ ⁊ anxiaſ ſʒ xłtiles quidẽ facileſq; ſtiões mouebit GN ſiẽ ĩter ülos qͥᷓ exercicii genꝰhñt ĩ mediiſ ſaltae cõuiuiis ſiquis vt ſe ãpliꝰ exerceat:vel ad curſũ ul ad pugillatũ ſodales laceſſiuerit: q̃ſi ine ptus relegabit᷑ ab alaeritate cõſoꝛtii: ſic apud mẽſaʒ qñ licqʒ aptiſ philoſophãdũ ẽ Nã ſicut fateri neceſſe ẽ ĩ oĩ cõuentu aut tacẽdũ ẽ aut loquẽdũ: qramus ſilẽtiũ ne cõuiuis: an ⁊ opoꝛtuniꝰſermo cõueniat Nõ em̃ minus q; dulłcedo vini hilarãt vᷣ⸗ ba eõuiuiũ . Sʒ nihil tã cognatũ ſapiẽtie q́ᷓ; locis ⁊ tꝑibʒ aptare ſe Erinones. Na⸗ ſo crateſ grecꝰoꝛatoꝛ cũ ĩ cõuiuio a ſodalibʒ oraret᷑: vt aliqd ĩ mediũ de eloquẽtie ſue fõte ꝓferitʒ: hae veniã dep̃catꝰẽ. Que pñs inqᷣt locus ⁊ tp̃s exigit ego nõ calleo:que aũt calleo nec loco pñti ſũt apta nec tꝑi Sʒ abſit vt Phia q̃ ĩ ſcolis ſuiſ ſolicite tꝛa ctat de officiis cõuiualibʒ ip̃a cõuiuia re foꝛmidet :tãq; ñ poſſit rebʒ aſſerẽ q̃ ſolʒ v̈bis docere:aut neſciat ſeruare modũ cꝰ in oĩbʒ hũane vite actibꝰtermĩos ipſa cõ ſtituit · Neq; eĩ ita ad mẽſã ĩuito phiam vt ñ ſeipſã moderet᷑:cꝰ diſciplina ẽ reruʒ oĩim moderatõeʒ docere. ¶ O ¶ CGũ aũt videas ancepſ eẽ oẽ ſeomatũ genꝰſuadðdo ĩ cõuiuiis ĩ ꝗbʒ leticie ĩſidiat᷑ ira ab hmõi dicus faceſſas: 1 mag ꝗqᷓſnões cõuiuales vl ꝓpõas vlipᷣe ſoluas · Qð gen veteres ita ludicrũ nõ putar̃t: vt ⁊ ariſtoteleſ ali quid de ipſiſ cõſcripſerit: ⁊ plutarchuſ noſter apuleius:nec cõtemnẽdũ ſit P tot philoſophãtiũ curã meruit · Nã apud la cedemomios inter cetera exacte vite inſii tuta hoc quoq; exercicii genus a liguꝛgo inſtitutũ:vt adoleſcẽtes ⁊ ſcomata ſine moꝛſu dicere: ⁊ ab alis ĩ ſe dicta ꝑpeti di ſcerẽt · At ſiquis eorũ indignatõeʒ ob tle dictũ ꝓlapſus fuiſſet: vltenꝰ ei in alteꝛũ diceꝛe nõ licebat. Scoma aũt pene dixerĩ moꝛſũ figuratũ: q; ſepe fraude vel vrba nitate tegit᷑: vt aliud ſonat aliud intelli gas:nec tñ ſꝑ ex amaritudĩe ꝑgit:ſed nõ nunqz his in quoſ iacitur dulce ẽ. Quod genus maxime vel ſapiens vel alias vꝛba nus exercet pꝛecipue inter menſas et po cula:vbi facilis eſt ad iracundiam pꝛouo catio· Nam ſicut in pꝛecipiti ſtantem vel leuis tactus impellit: ita vino vel infuſũ vel aſꝑpſũ ꝑuuſ quoq;ʒ doloꝛ ĩcitat in fuꝛo rẽ · Ergo cautiuſ in cõuiuio abſtinẽdũ ſco mate:qð tectã ĩtra ſe habet iniuriã· Tãto em̃ pᷣſſiuſ herẽt dicta talia:qᷓ; directe ledo rie qᷓ exꝑꝛobꝛatõeʒ ac directã ſonãt cõtu meliã vt hami anguloſi q́; directi mucro nes tenacius infigũt᷑ (BCSrgo ſi opoꝛ tunitas neceſſarie rep̃ᷣhẽſionis emerſerit ſic a phᷣo ꝓficiſcet᷑ vt ⁊ tecta ⁊ efficax ſit· doloꝛ eĩ ſꝑ rep̃hẽſionẽ vel iuſtã ſeqẽ ( Q Quis eĩ àbigit eũ qui diũſo vino utit ĩ repẽtinã ruere ebrietatẽ: necdũ hoc po tus copia poſtulante· Qui auteʒ fiũt cre bꝛo ebrii cito ſeneſcunt:alii ante tempuſ competentis etatis vel caluicio vel cani cie inſigniuntur: que non miſi inopia ca loris eueniunt · Fta etiam vitanda eſt ci boꝛum varietaſ:ut uaria ſolent uina uita ri · Nam pulmentorum varietas recipit varia condimenta: quibus gula vltra q̃; nature neceſſe eſt laceſcitur: ⁊ fit inde cõ geries dum pꝛuritu deſiderü amplius: vel certe de ſingulis parua libantur· Hinc ſocrates ſuadere ſolitus erat illos clbos potus ve uitandos: qui vltra ſitiʒ famemq; uitandam pꝛoducunt appeten tiam · ¶ R ¶ Oui uult amenus eſſe conſultoꝛ ea interzoger que ſunt interꝛo gato facilia reſponſu: et que i llum ſcit ſedula exercitatione didiciſſe · Caudet enim quiſq;ʒ ſi prouocatuꝛ ad doctrinam ſuam in medium pꝛoferendam: quia ne mo uult latere quod didicit: maxime ſi ſcientia quã laboꝛe queſiuit cum paucis illi familiaris et plurimis ſit incogni⸗ ta: tunc enim videtur adipiſci fructum laboris cũ cõſequit᷑ occaſionẽ publicãdi qᷓ didicerat: ſine oſtẽſionis nota qᷓ caret qui nõ ingerit ſed ĩuitat᷑ vt ꝓferat. Con tra magne amaritudĩs ẽ ſi coꝛã multis in terꝛoges aliquẽ: qð nõ opima ſciẽtia q̃ſi uit. Cogit᷑ eĩ aut negare ſe ſcire: qdð eytre mũ verecũdie damnuz putat: aut rñdere temere ⁊ foꝛtuito ſe euentui veri falſiqʒ cõmittere · Vñ naſcit᷑ ĩſcicie ꝓditio:⁊ om ne hoc ĩfoꝛtuniũ pudoꝛis ſui ĩputat cõſu lẽti · Necnõ ⁊ qui obierũt maria ⁊ terias gaudẽt cũ de ignoto multis: vel terrarũ ſer vel ſinu maris ĩterrogant᷑: libẽterqʒ reſpõdent ⁊ deſcribũt mõ verbis mõ ra diis loca:gloꝛioſiſſimuʒ putãtes ꝗᷓ ipſi vi derãt alioꝛũ oculis obucere ¶ R¶ Ouid duces 2 milites ? q;ᷓ foꝛtiter a ſe facta di cturiũt ⁊ nõ tacẽt arrogãtie metu. Nõne ſi vt hec rferãt ĩuitent᷑ mercedẽ ſibi labo ris eſtimãt ꝑſolutãg remuneratõeʒ putã tes ĩter volẽtes narrare qᷓ fecerãt ¶ B ¶ Vdeo aũt id genus narrationũ habet quendã gloꝛe ſapoꝛẽ:vt ſi ĩuidi vel emu li foꝛte pᷣſentes ſint: tales ĩterrogatões obſtrepẽdo diſcutiãt: a⁊ alias ĩſerendo fa bulas ꝓhibeãt illa narrari que ſolẽt nar rãti laudẽ creare · Pericłla quoq;ʒ p̃ᷣterita vel erũnas penitus abſolutas qui euaſit vt referat gratiſſime ꝓuocat᷑· Naʒ qui ad huc ĩ ipſis vel paululũ detinet᷑ hoꝛret ad monitionẽ ⁊ foꝛmidat relatũ Que vᷣo ma loꝛũ genera ſũt vt q̃ non vult qui ꝑtulit vel trãſacta memiĩſſe: caue ne ĩterroges: ne videariſ obicere: q; nõ minꝰ ĩterroga tus offendit᷑ q; cũ ĩ ipſis malis fuit: vt q carnifices exꝑtus ẽ ⁊ toꝛmẽta mẽbꝛoꝛuʒ: qui infauſtas ꝑtulit oꝛbitates:vel cui no ta quondã afflicta cẽſoꝛia ẽ. Illum ſepe ſi ores nd narrandũ ꝓuoca qui recitando auoꝛabiliter acceptꝰẽ: vel qui libere ⁊ fe liciter legationẽ ꝑegit vel qui ab imꝑato re fauoꝛabiliter cõiterq; ſuſceptꝰ ẽ: vel ſi quis tota pene claſſe a Heraris occupata ſeu ĩgenio ſeu viribꝰ ſolꝰ ſolutus euaſit: qꝛ vix ĩplet deſideriũ loquẽtis taliũ reruz vel lõga narratio · Tuuat ſiquẽ dicere iuſ ſeris amici ſui repentinã felicitatem: qm ſponte nõ audebat vel dicere vel tacere modo iactãtie.mõ malicie metu ¶ ¶ Quu venatibꝰ gaudet ĩterroget᷑. de ſi ue ambitu·de ambage luſtroꝛũ ð venati onis euẽtu · Religioſus ſi adeſt da illi re ferẽdi coꝑiã qͥbꝰ obſʒuatiõibꝰ meruit au xilia deoꝛũ: qᷓntꝰ illi ceremoniarũ fructuſ q; ⁊ ho gñs religionis erſtſiant numinuʒ bñficia n tacẽ · Adde qꝛ volũt ⁊ amicos ſe numinũ eſtari. ¶ D¶ Si voa ſenex P ſens ẽ habes occaſionẽ qᷓ plurimũ illi cõ tuliſſe videaris ſi eũ ĩterroges vel q̃ ad il lũ oĩo nõ ꝑtinẽt.Eſt enĩ huic etati loqua citas familiaris: hoc ſciẽs homerꝰ qndaz cõgeriẽ ſimul ĩterrogationũ Neſtoꝛi fe cit offerꝛi Tot loquẽdi ſemĩa ĩterꝛiogãdo congeſſit vt pꝛuritũ ſenectutis expleret. Et virgilianꝰ Eneas gratũ ſe ad omĩa p bẽs euandꝛo variaſilli narrãdi occaſiões mĩſtrat:neqʒ enĩ de vna re aut altera reqᷓ rit ſed ſingula letꝰ exquiritq; auditq; vi rũ monimẽta pꝛioꝛũ · It euander cõſulta tõibꝰ captꝰ ſcitis qemłta narrauerit (In omĩ vite genere pᷣcipueq;ʒ licẽtia cõuiua li om̃e qð videt᷑ abſonũ ĩ vnã cõcoꝛdiã ſo ni ſalua ĩnocẽtia redigendũ ẽ ¶ ¶ Ve lut pauce lĩe mute diſpſe ĩter multas vo cales ĩ ſocietatẽ vocis facile mãſueſcunt ita rarioꝛes ĩperiti gaudẽtes cõſoꝛtio ꝑi toꝛum aut cõſonant ſiqua pñt: aut rerũ taliũ capiunt᷑ auditu (Eie ẽ Vna de phi loſophie virtutibꝰ:qꝛ cũ oꝛatoꝛ nõ aliter niſi oꝛãdo ꝓbetur:ph̊us nõ minꝰ tacẽdo ꝓ tꝑe Ploquendo philoſophat᷑ ¶ E ¶ PHiebeia ĩgenia magis exẽplis q́; rõne capiunt᷑ ¶ Noxa cuius cauſa dep̃henſa ẽ facile vitat᷑. ¶ Scimus ſimilibus ſimilia nutriri · ſimuibus enĩ ſimilia gaudent ¶ E ¶ Gx iocis ſeria facit violentia loquen di (Conſuetudinem ſecundã naturam pꝛonunciauit vſus. ¶ Tria ſunt em que ex anime pꝛouidentia accipit coꝛpus ani malis: vt viuat:vt decoꝛe viuat: ⁊ vt im moꝛtalitas illi ſucceſſione queratur· Qui volet eligere ſequenda vſum con ſulat: ⁊ quid ſit vcilius ſanitati experien tia docebit ·. ¶ M ¶ Voluptas non mox nomine ipſo infamis eſt:ſeo fi t modo v tendi vel honeſta vel arguenda: parum eſt ſi excuſata ſit ⁊ non etiam laudetur voluptas . ¶ ¶ Hotentioꝛ mola am plioꝛa grana confringit: interea illa que ſunt minutioꝛa trãſmittit · Vento nimio abies aut quercus auellitur Qannaz nul la facile fragit ꝓcella.Mec ex ſaẽnalibus Macrobii. Incipiũt X&puleii de Magia. tes incipiunt. (R Nerates phᷣus vltro etiã ſuaſiſſe fertur dicipulis ſuis: crebꝛo vt eorũ foꝛet puleritudĩe ſibi cõplacitꝰ: ĩpẽ dio ꝓcuraret ne dignitateʒ coꝛꝑis malis monbꝰ dedcoꝛaret:qui vᷣo minꝰ cõmẽda bilẽ ſe foꝛma putaret:ſedulo oꝑam daret vt virtutis laude turpitudinẽ tergeret · Kdeo vir oĩm ſapiẽtiſſimꝰ ſpeculo etiaʒ ad diſciplinã moꝛũ vtebat᷑ · Demoſtenes vero pꝛimariũ dicẽdi artificiũ:quis ẽ qui nõ ſciat ſꝑ añ ſpeculũ q̃ſi ante magiſtrũ cauſas meditari.Fta ille ſũmuſ oꝛatoꝛ cũ a platone pho facundiã hauſiſſet: ꝓnun ciãdi cõuenientiã a ſpeculo petiuit · ¶ L Pauptas olĩ phᷣie ĩ macula ẽ frugi · ſo bꝛa ꝑuo potẽs.⁊ emula laudis·aduerſuʒ diuitias oſlella. hĩtu ſecura · cultu ſim plex · cõſilio bñſuadaũ neminẽ vnq; ſup biaʒ ĩflauit· neminẽ vnq; ĩ potẽtia depꝛa uauit · neminẽ tirannideʒ efferauit · daliet as vẽtris ⁊ inguinũ neq; vult vllas neqʒ; p̃t. Quippe hec ⁊ alia flagicia: diuitiaruʒ alũni ſolet: maxĩa quoq; ſcelera.Si ex oĩ memoꝛia hoĩm ꝑeenſeris nullũ ĩ illis: in iſtis plurima reꝑies· Si quẽcunq; in aliq̃ᷓ laude miramur eũ pauꝑtas ab incunabi lis ĩtricata ẽ· pauꝑtaſ inqᷓ; pꝛiſca apud ſe cula oĩm ciuitatũ cõditrix· oĩm artiuʒ re paratrix · oĩm peccatorũ ĩops · oĩs gloꝛie muniſfica · cũciis laudibꝰ apud omẽs na tiones ꝑcuncta · Etenĩ oĩbus ad vite mu nia vtẽdis qdquid aptã moderatiõeʒ ſub gredit᷑: oneri potiꝰ q; vſui exhibet᷑ · Tgit etiã ĩmodice diuitie velut ĩgentia ⁊ enoꝛ mia gubernacula facilius mergunt q; re gũt: qm̃ habẽt irretitã copiã:noxiã nimi etatẽ · Quin ex ipſis opulentioribꝰ ea ꝑo tiſſimuʒ video laudare qꝗ̃ᷓ nullo ſtrepitu · modico cultu diſſimulatis facultatibus agũt:a diuitias magnas admiſtrãt: ſine oſtẽtatione: ſine ſuꝑbia: ſpecie medioeri tatis pauperũ ſimiles: quin etiã diuitibꝰ aſſit argumentũ modeſſie q̃ſi imago que dã ⁊ coloꝛ pauꝑtatis Qur eiꝰ pudeat te ni mis:qui ea nõ ſimulate ſʒ vere fügimur. poſſuʒ equidẽ tibi ⁊ ipſiꝰ noĩs cõtrouer ſiaʒ facere · Neminẽ nim pauperẽ eẽ qui ſuꝑuacanea nolit: poſcit nccania·Nanq; ſemet ĩ ſpeculo cõtẽplarent᷑:vt qᷓ 4 (4 Leze, is plurimũ hẽbit qᷓ minimũ deſiderabit: hẽbit eni qᷓntũ volet mĩma: ( MCEt id circo diuitie nõ meliꝰ ĩ fundis ⁊ ĩ fenoꝛe q́ᷓ; ĩ ipſo homĩs eſtimant᷑ aĩo:qui ſi ẽ aua ricia egenꝰ:⁊ ad om̃e lucrum ĩexplebilis: nec montibꝰ auri ſatiabit᷑: ſed ſꝑ aliquid ante parta vt augeat mẽdicabit: qᷓ quidẽ vera cõfeſſio ẽ pauꝑtatis· Omĩs enĩ cuꝑi do acquirẽdi ex opinione ĩopie veĩt: nec refert q;ʒ magnuʒ ſit quod tibi minus ẽ· Non habuit tantã rẽ familiarẽ phᷣus q̃n tã le lius:nec leliꝰ qᷓntã ſcipio:nec quantã ſcipio Or aſſus diues:at eni nec Craſſus diues qntas volebat · Tta cũ oẽs ſuꝑaret a ſuamet auaricia ſuꝑatus ẽ: oĩibuſqʒ po tiꝰ diues viſus ẽ q; ſibti ¶ N¶ Ulle heliſe us totiꝰ rerũ nature cã.⁊ rõ.⁊ oꝛigo initi alis· ſũmus anĩ cognitoꝛ:eternꝰ animan tium ſoſpitatoꝛ· aſſiduꝰ mũdi ſui opifex · Sed eĩ ſine oꝑa opifex: ſine cura ſoſpita toꝛ:ſine ꝓpagatõe genitoꝛ: neqʒ loco. ne qʒ tꝑe· neq; vice vlla cõp̃hẽſus:eo ꝙ pau cis cogitabilis· nemi efrabiliſ ( Wunera deũ gloꝛioſiſſima nequaq; aſꝑnẽda: que tñ ab pſis tribui ſueta multis volẽtibus nõ obtingẽt ¶ Hato ĩ libꝛis de legibꝰ ꝓ hibet vt delubꝛa nemo audeat pꝛiuatim cõſtituere: cẽſet etenĩ ſatis eẽ ciuibꝰ ad ĩ molandas victimas tẽpla publica ( O (Ego nunq; ſtudui malefacta cuiuſq; co gnoſcere ſed ſꝑ potiꝰ duyi mea peccata tegere qᷓ; aliena ĩdagare ¶ Nihil enĩ ĩ re bus oĩbus tã ĩnoxiũ quin id poſſit ad ali qᷓ obeſſe: nec tã letũ qð non poſſit ad tri itudinẽ ĩtelligi: nec tñ idcirco oĩa ad ne quioꝛa trabunt᷑ ¶ Neq; enĩ grauiꝰ ẽ cor poꝛe q; coꝛde collabi: pede potiꝰ q;ᷓ mẽte coꝛruere:ĩ cubiculo deſpui q; ĩ ipſo ſplẽ? didiſſimo cetu deteſtari · (BBegire factũ facilis res ẽ ⁊ nullo patrono ĩdiget recte factum vel ꝑperã docere: id vᷣo mul to arduũ a difficile eſt · fruſtra igit᷑ an fa ctũ ſit querit᷑ q nullã malã cauſaʒ habu it vt fieret · Cta facti reꝰ apud bonuʒ iudi cem ſerupulo ꝗᷓſtionis liberabit᷑ ſi nulla fuit ei rõ peccãdi · ¶ ¶¶ Non enĩ vt ꝓ gnatꝰ ſz vt moꝛatꝰ qſqʒ ſit ſpectãdũ: nec qua regione ſed q̃ rõne vitam viuere ime rit cõſiderandum eſt (R Veteres qui dẽ medici eẽ carmĩa remedia vulnerũ no minãt:vt oĩs vetuſtatis certiſſimꝰ autoꝛ homerus docet: qui fecit vlixi de vulnere ſanguinẽ ꝓfluentẽ ſiſti carmĩe. Nihil em̃ 8 ſalutis ferẽde gratia fit criminoſũ ẽ. Hec de pꝛĩo: ſequunt᷑ de ſecũdo ⁊ vlti mo eiuſdẽ · ¶ AR¶ Virgo foꝛmoſa etſi ſit opido pauꝑ: tñ abunde dotata: affert quippe ad maritũ nouã anĩ indolẽ. pul chꝛitudĩs gratiã· floꝛis rudimentũ.I pſa vᷣgimtatis cõmendatio iure merito oĩbꝰ acceptiſſima ẽ maritis · Nam qðcunq; ali ud ĩ dotẽ accepis potes cũ libuerit ne ſis bñficio obſtrictuſ omne vt acceꝑas retri buere · pecuniã renumerare mãcipia reſti tu ere · domo demigrare · pdiiſ cedere. So la virginitas accepta ẽ.reddi nequit.ſola apud maritũ ex rebꝰ dotalibus remanet⸗- Vidua aũt qualis nuptiis venit: talis di uoꝛtio digredit᷑:nihil affert ĩpoſſibile: ſʒ venit iã alio p̃floꝛata· ¶ B ¶ Neqʒ facũᷣ die oſtẽtatio rudi ⁊ ĩdocto:neqʒ gloꝛie cu pido ruſtico ⁊ barbaro: neq; ĩceptio pa trocinioꝛũ ſeni cõgruit C& ¶ Buerum quis nõ oderit cũ videat velut monſtrũ qddã pꝛiꝰ robuſto ſcelere q; tꝑe:añ nocẽ tẽ qᷓ; Potẽtẽ: viridi puericia cana malicia qui cũ venia ꝑnicioſus ẽ: ⁊ nõ dũ pene iã ĩiurie ſufſicit ¶ Non oꝛa q̃ fieri ꝓoterũt ꝓ factis hñda ſunt · Rerũ vices varias e uen ire. Certũ iudicẽ euiuſq; aĩm eẽ. Qui ſp eodẽ ĩgenio ad virtutẽ vel ad maliciaʒ moꝛatꝰ:firmũ argumentũ ẽ accipiẽdi eri minis vel reſpuẽdi. ¶ H ¶ Depe audiui nõ de nihilo dici mendacẽ memoꝛẽ eẽ o tere Crauiꝰ habendũ ẽ qð ĩ iudicio E ſcribit᷑:q; qd ĩ epiſtola ſcribit᷑ ¶ NHec de Lucio Aρuleio de magia · Tncipiũt de Fſi no aureo eiuſoe. B 4 Ex Encio Apuleio de Aino aureo au tontateg. G facilia ſenties 0 E¶ Ne tu foꝛtunarum lubꝛicas ambages:a ĩſtabiles ĩcurſiones 1t recipeas viciſſitudĩes ignoꝛas ¶ &E ¶ Dam vt lacrĩe ſepiuſcule de gaudio p deunt:ita ⁊ ĩ nimio panoꝛe riſus cõtineri nõ pᷣt ¶ H¶ Quid viatoꝛi de ſũma paupie — yr. latrones auferre pñtg ¶ Quis enĩ de duo bꝰ comitũ alterũ ſine alteriꝰ noxa ꝑemp tũ crederet g ¶ Non ĩmerito medici fidi cibo ⁊ crapula diſtẽtos:ſeua ⁊ grauia ſõ niare autumãt . ¶ Ego vᷣo nihil ĩpoſſibi le arbitroꝛ:ſed vtcũqʒ facta decreuerunt ita cũcta moꝛtalibꝰ ꝓuenire:ſed ⁊ mihi tibi ⁊ cũctis hoĩbus multa vſu venire mi ra ⁊ pene ĩfecta:q̃ tñ ignaro relata ſideʒ pdant Specimen tibi gloꝛioſũ arroga ris:ſi cõtentus lare puulo pr̃is tui virtu tes emillaueris· ¶ Mec de pĩo.⁊ qꝛ de ſe cũdo nihil occurꝛit ſequunt᷑ de te rcio Imis hercule calles pꝛauiſſimis opinionibꝰ ea putare mẽdacia:qᷓ vel auditu noua vel viſu rudia· vel certe ſupꝛa captũ cogitatõnis ardua videant᷑: q ſi paulo accuratiꝰ exploꝛabis: nõ mõ cõpertu euidẽtia: verũetiaʒ factu C ¶ Die eſtus inuadit aĩm veſptine recoꝛ datõis facinoꝛis. ¶ Memineris ſere mo nitõis cũ ceꝑis ſero penitere ¶ Hꝛouidẽ tia deũ nihil ĩpunitũ nocentibꝰ ꝑmittit. ¶ Nullius dei phana cerimonieq; negli gi debẽt: ſed oĩm beniuolentia miſcdia coꝛrogari (R(Fn ignoꝛas lõge facili oꝛes ad expugnandũ domꝰ eſſe maioꝛes: quippe ꝙ licet numeroſa familia latiſ di uerſet᷑ edibus:tñ quiſqʒ magis ſue ſaluti q; dñi cõſulit opibꝰ.frugi aũt ⁊ ſolitarii hoĩes foꝛtunã ꝑuã vel certe ſatis amplazʒ diſſimulãter obtectã ꝓtegunt acriꝰ: ⁊ ſã guĩs ſui ꝑiculo muniũt ¶ Hi ſũt em̃ bea ti quoꝛũ diuitias nemo nouit ¶ L¶ Im pares eĩ nuptie ⁊ p̃terea ĩ villa ſine teſti bus ⁊ pr̃e nõ cõſentiẽte: facte legitĩe nõ pñt videri:ac ꝑ hoc ſpuriꝰ iſte naſcetur · ¶ M¶ Elamma ſeui amoꝛis puo quidem pꝛĩo vapoꝛe delectat:ſed fomẽto cõſuetu dinis exeſtuãs ĩmodicis ardoꝛibus totos adurit hoĩes · ¶ Dii bom q; facilis licʒ ñ artifici medico cuiuis tñ docto veneree cupidĩs cõp̃henſio cũ videris aliquã ſine coꝛꝑis caloꝛe flagrantẽ ¶ N¶WDe famu latõe veneris cõſuetudo ẽ. ¶ Non ad in ſtar barbarice feritatis vel tirannice ĩpo tẽtie dãnari debet aliqs ĩauditꝰ: ⁊ ĩ pace placida tã dirũ ſeculo ꝓdi nõ debet exem plũ (O ¶De puis ĩdignatõis elemẽtiſ ad exitiũ diſciplie ciuitatiſq; ſeditio ꝓce dit ¶ ¶ Wedicoꝛũ ſecte ñ cõu enit cau ſas vlli pᷣbere moꝛti nec exitio: ſed ſaluti hoĩm medicina q̃ſita ẽ ¶ In ignoꝛas eoſ qui moꝛituris auxiliũ ſalutare denegarĩt qð cõtra bonos moꝛes idipᷣ̃m fecerint ſo lere ꝑpunmri (OQ¶ Moꝛiẽs paupꝑ viaticũ dz qrè W ero doloꝛi natales vires adelſe Sxr ſolẽt. ¶ In erũna miſerꝛimũ ẽ neſcire de quo qᷓraris ¶ In curia ſequẽs pꝛioꝛis ꝓ uidẽtie bñficia coꝛrũpit Ede iniurium ẽ cuius bñſicio redieris ad hoĩes:ei totuʒ debere ꝙ viues · ¶ Spes futura bñficiis pñnñtibus pignoꝛat᷑ (Ner tu illicita affli ctare pietate · In cetu turbulẽto varie fu ere ſnie ¶ Multũ pᷣt nutꝰ eẽ magni pᷣnci pis ¶ Spes hilarioꝛ ĩ capit ale ꝓceſſit exi tiũ · In rebꝰ ſeuis affulſit foꝛtũe nutus hi larioꝛ ¶ Nam qð nemo nouit pene ñ ſit neipiunt nunc de libris floꝛidoꝛũ Luci ARpuleii. ¶ Ex lucio Apuleio de libꝛis floꝛidoꝛum autoꝛitates incipiũt · R Ocrates arbitrabat᷑ homĩes non oculoꝛũ ſed mẽtis acie ⁊ aĩ obtu tu cõſiderandoſ · Nec iſta re cum plautino milite cõgruebat q̃ ita ait: plu ris ẽ oculatus teſus vnꝰ quã auriti deceʒ ĩmo eĩ vero hũc verſũ ille cõuerterat: ad examinãdos hoĩes pluris ẽ auritꝰ teſtis vnꝰ q́; oculati decẽ. Eſt aũt qdðdã genus hoĩm pᷣſtabile quoſ Cunwoſop aſta vo cãt:hos ego mayĩe admiroꝛ ꝙ hoĩes ſint periti:nõ ꝓpagãde vitis:nec ꝓſcindendi ſoli:nõ illi noꝛũt aruũ colere · vel aurũ co lare · vel equũ domare · vel taurũ ſubige re. vel ouẽ vel capꝛaʒ tõdere vel paſcere· Quid igit᷑ ẽ g vnũ ꝓ his oĩbꝰ noꝛũt:ſapiẽ tiam ꝑcolũt tã magiſtri ſenes diſcipu li iunioꝛeſ· Nec qᷣcq; eq̃ penes illoſ laudo q; ꝙ toꝛpoꝛẽ aĩ ⁊ ocium oderũt · kgit᷑ vbi mẽla poſita pꝛiuſq; edulia apponantur omẽs adoleſcẽtes ex diuerſis locis ⁊ offi ciis ad dapes cõueniunt: ⁊ magiſtri ꝑro gãt qð factũ a lucis oꝛtu ad iſtud diei bo nũ fecerit· hic aliꝰ ſe cõmemoꝛat ĩter du os arbitrũ delectũ: ſanata ſimultate · re conciliata gra:purgata ſuſpitõe · amicos ey ĩfeſtis reddidiſſe· Ttidẽ aliꝰ ſeſe parẽti bus obediſſe · Et alius aliqd meditatione ſua reppiſſe:vel alteriꝰ demõſtratõe didi ciſſe:deniqʒ ceteri cõmemoꝛant: qui nihil habet ad offerre cur prãdeat ĩprãſus ad opꝰ extrudit᷑ ¶ Nec quicq; oĩm ẽ qd poſ ſit ĩ pꝛimoꝛdio ſui ꝑfici:ſed in oĩbꝰ ferme añ ſpei rudimentũ q; rei exximentũ (S Caae enĩ facilioꝛ res q; ligue rabies 2 vilitas moꝛũ: altera ex alioꝛù cõtẽptu: al tera ex ſui ¶ In qlibet ciuitate hꝰ quoqʒ genꝰ hoĩm ĩuenit᷑:qq melioꝛes obtrect are malint q; imitari · ¶ epꝛo ſequũt᷑ de ſecũdo. ¶ I¶ ulli me ꝓbatioꝛẽ vo lo q; quẽ ipſe añ omẽs merito ꝓbo· Enĩ natura ſic cõpꝛobatũ ẽ:vt cũ quẽ laudes ames:poꝛro quẽ ames etiam laudari te ab ülo velis W ¶ Bia me docuit non tm̃ bũficiũ amare ſed etiã maleficiuʒ: ma giſqʒ iudicio ĩꝑtiri quã cõmodo ĩſeruire . 1 cõmune expediat malle q; qð mibi ¶ Non mihi Phia id genꝰ oꝛationũ lar gita ẽ vt natura quibuſdã auibꝰ bꝛeuẽ tẽpoꝛaneũ cantũ accõmodaui:hirundini bꝰ matutinũ Qicadis meridianũ ·noctu is ſerũ · Vlulis veſpertinũ· bubombꝰ no cturnũ · gallis añ lucanũ: quippe hec aĩa lia ĩter ſe vario tꝑe ⁊ vario mõ occinunt ſed enĩ phᷣi rõ ⁊ oratio tꝑe iugis ẽ· ⁊ audi tu delectabilis· ⁊ ĩtellectu vtilis · ⁊ modo omĩcana ¶ O ¶ Ditagoꝛas puꝰ ꝓhie nũ cupatoꝛ ⁊ oditoꝛ nihil pꝛiꝰ diſcipulos do cuit q; tacere:pꝛimaq; apud eũ meditatõ ſapiẽti futura ligug omnẽ coercere: vba q̃volãtia poete appellãt ĩtra murũ cãdẽ tiũ de ntiũ pᷣmere Tocciones enĩ ferme quĩquenmũ velut ĩ exlliũ vocis pᷣmebãt᷑ poꝛro nĩ plato nihil ab hac ſecta vel pau lulũ deuiꝰ pitagoꝛiſat ĩ plurĩs ¶ NHec de ſecũdo:ſequunt cio 1 vltĩo floꝛido rũ ¶ SC¶In nõ ꝓperandũ ẽ vt ꝓ eo ho noꝛe multas gr̃as dicamꝰ: ꝓ quo nullas p̃ces dixerimꝰ . Neq; eĩ aut leui mercede emit qui pcat᷑: aut ꝑuuʒ pᷣciũ accipit qui rogat᷑ · Ideo ego arbitroꝛ pᷣcipue in hõre obſeruandũ quẽ qͥ laboꝛioſe exoꝛauerit: ſibi debet vnã grĩam quã ĩpetrarit: qͥ vo ſine moieſua ambitꝰ adeptꝰ ẽ duplã grẽaʒ pᷣbentibꝰ debet: 1 ꝙ nõ petierit: acce ꝑit ¶ Sũmũ argumẽtũ amoris ẽ frequẽ tibꝰ delectari ceſſantibꝰ obiraſci:ꝑſeuerã tẽ celebꝛare.deſimentẽ deſiderare· ¶ aa ¶ Hofecto vt gladiꝰ vſu ſplẽdeſcit.ſitu rubiginat:ita vox ĩ vagina ſilentu cõdita diutino tꝑe toꝛpoꝛe hebetat᷑· Deſuetudo en oĩbꝰ pigriciã · pigricia veternũ parit ¶ bb ¶ Verũ vbũ ẽ ꝓtecto qð aiunt. Nihil quicq; hoĩ tã ꝓſperũ diuinitꝰ datũ ẽ: qͥn ☛G 1 tñ admixtũ ſit aliqͥd difficult atis:vt eti am ĩ ãpliſſima quaqʒ leticia ſubſit ꝗᷓpiaʒ vel ꝑpua qᷓrimoma:cõiugatõe qᷓdaʒ mellis ⁊ fellis:Vbi vber ibi tuber ¶ cc Sapiẽtis viri ſuꝑ menſam celebꝛe dictũ ẽ. pꝛima ĩ quit crathera ad ſitiʒ ꝑtinet.ſeda ad hila ritatẽ· tercia ad voluptatẽ · qᷓrta ad ĩſaniã Veruʒ enĩuero muſarũ crathera vᷣſa vice q̃nto crebꝛioꝛ q̃n ES meratioꝛ: tãto ꝓpi oꝛ ad aĩ ſanitatẽ ¶ R¶ mibus bonis · rebꝰ conatꝰ ĩ laude effectꝰ ĩ caſu ẽ. Tta e cõtra ĩ maleficiis etiã cogitata ſcelera nõ⸗ ꝑfecta adhuc iudicant᷑ cruẽta mẽte · pura manu · Ergo ſicut ad penaʒ ſufficit medi tari puniẽda ſic ⁊ ad laudẽ ſatis ẽ conar i pᷣdicãda ¶ Impuiſa ꝑicula hoĩbꝰ ſubito oꝛiunt᷑ ¶ Cogitatio voluptate ĩpeditur. ¶ Doteſt aũt quis falſo gloꝛiari ( Nihil ampliꝰ ſpectari debet q; cõuenientiũ rõ dicẽtis oꝛõ. ¶ Nabet iterdũ neceſſaria feſunatio honeſtas moꝛas· vkncipiũt mõ de deo ſacratis eiuſdẽ. ꝛitates. . ieſtatiſ ĩcredibili quadã nimietate ⁊ ĩeffa bili nõ poſſe penuria ſermonis hũani qᷓ uis oꝛõne vel modice cõp̃hendi:vix ſapi? tibꝰ viris cũ ſe vigoꝛe anĩ q̃ntum licuit a coꝛꝑe mouerũt: ĩtellectũ huiꝰ dei id quo q iterdũ vel ĩ artiſſimis tenebꝛis rapidiſ ſimo choꝛuſcamĩe lumẽ candidũ intermi care ¶ Q ¶ In terra p̃cipuũ aĩal homĩes ſumꝰ: qnq; pliq; ſe ĩ curia diſcipline ita oĩbus erroꝛibꝰ ac piacularibꝰ depꝛauaue rint: ꝓpe exoſa mãſuetudĩe generis ſui ĩmane efferarint:vt poſſit videri nulluz aĩal ĩ terris hoĩe poſtremiꝰ. Igit᷑ homĩes rõne plaudẽtes.oꝛõne pollẽtes:ĩmoꝛtali bꝰ aĩs.moꝛibũdis mẽbꝛis·leuibꝰ ⁊ anxiis mẽtibꝰ. bꝛutiſ ⁊ obnoxiis coꝛꝑibꝰ diſſimil limis monbꝰ. ſimillimiſ erroꝛibꝰ.pnicaci audacia.ꝑtinaci ſpe· caſſo laboꝛe · foꝛtũa caduca·ſingulatĩ moꝛtales cũcti.tñ vniũ ſo genere ꝑpetui · viciſſim ꝓle mutabiles volucri tꝑe· tarda ſapĩa:cita moꝛte·qᷓrula vita.terras ĩcolũt ¶ D ¶ Nihil ẽ em do ₰ ſimiliꝰ gratiꝰ qᷓ; vir aio ꝓfecto bonꝰ:q hoĩbꝰ ceteris añcellit qᷓ; ip̃e a diis ĩmoꝛ talibꝰ diſtat · Quin nos potiꝰ quoq;ʒ So cratis exẽplo ⁊ cõmemoꝛatõne erigimur Et nihil eq; miroꝛ q́; cũ omẽs ⁊ cupiãt optĩe viuere: ⁊ ſciãt nõ alia re q; ai vi Ex Lucio Apuleio de deo ſacratis au Lato celeſti facũdia p̃ditus equi ꝑabilia diis diſſerẽs ĩmoꝛtalibu s freqñtiſſime p̃dicat: hũc ſolũ ma ui: nec fieri poſſe quin vt optĩe viual ani mꝰ colendꝰ ſit:tñ aĩm ſuũ nõ colãt. At ſi q velit acriter cernẽ oculi curãdi ſunt qᷣ bus cernit᷑:itidẽ ſi pugillare valide velis bꝛachia vegetãda ſũt qbꝰ pugulat᷑. Si ve lis ꝑniciter currere pedes curãdi ſũt q̃bꝰ currit᷑:ſimilr ĩ oĩibꝰ ceteris membꝛis ſua cuiq; cura ꝓ ſtudio ẽ. Qð cũ oẽs facile ꝑ ſpiciãt neqo ſatis meũ reputare: ⁊ ꝑpĩde vt res ẽ admirari: cur ñ etiã aĩm ſuũ rõöe excolãt· Que quidẽ rõ viuẽdi oĩbꝰ eq; ne ceſſariaẽ: nõ rõ pĩgendi·nec rõ pſallẽdi q quis bonꝰ vir ſine vlla aĩ vituꝑatõne ſine turpitudĩe ſine labore contẽpſerit· Neſcio vt hiſmenias tibiis canere: ſed ñ pudet me tibicinẽ nõ eẽ. Neſcio vt ppe les coloꝛibꝰ pĩgere:ſʒ nõ pudet me no eẽ ſignificũ · idẽ ĩ ceteris artibꝰ ſi oẽs ꝑſe q̃r liceat tibi neſcire nec pudeat Enĩuero dic ſodes neſcio bñ viuẽ vt ſocrates: vt plato · vt pitagoꝛas vixerũt: nec pudʒ me neſcire bñ viuẽ: nũq́; hꝰ dicè audebis.Sʒ ĩpꝛimis mirãdũ ẽ ꝙ ea qᷓ mĩime videri vo lut neſcire diſcere tũ negligũt :i eiuſdeʒ artis diſciꝑlinã ſimul ⁊ ignoꝛantiã detra ctãt ( ¶Nõ enĩ ĩ emedis eq́s falleras cõſideramꝰ:⁊ balthei polimĩa ĩſpicimꝰ:⁊ oꝛnatiſſime ceruicis diuitiaſ cõtẽplamur ſi ex auro ⁊ argẽto ⁊ gemmis monilia va rie gaʒe depẽdẽt:ſi plena artis oꝛnamẽta capiti ⁊ collo circũiacẽt:ſi frena celata: ſi epiphia fucata:ſi ſingula aurata ſint· S iſtis oĩbꝰ exuuiis amolitis:equũ ipᷣm nu dũ ⁊ ſolũ coꝛpꝰ eiꝰ ⁊ aĩm cõtẽplamur:vt ſi ad ſpẽm honeſtꝰ:ſi ad curſurã vegetuſ ⁊ ad vecturã validꝰ.Tã Honu ĩ corpe ſi ſit argutũ caput ·bꝛeuis aluꝰ.obeſaq; terga luxuriatq; thoꝛis aioſuʒ pectꝰ honeſus · ̃terea ſi duplex agit᷑ ꝑ lumbos ſpina.vo ſ. enĩ nõ mõ ꝑniciter verũetiã molliter uehat (Ee Similiter igit᷑ 1 ĩ homĩbus cõtẽplãdis noli aliena illa eſtiare:ſ⸗ 3 ipm hominẽ penitus conſidera: ipſũ vt meuʒ ſocratẽ pauperẽ ſpecta· Aliena aũt voco que parentes pepererũt: i que foꝛtuna largita eſt:quoꝛũ nihil laudibus ſocratiſ mei admiſco: nullam generoſitatem. nul laʒ ꝓſapiã· nullos lõgos natales.nullas inuidioſas diuitias · Mec enim cuncta vt dico aliena ſunt . Igitur omnia ſubtili ter aliena numeres licebit· Ceneroſus Cyyj. eſt parentes laudas: diues eſt non crevo foꝛtune· Magis iſta dinumero validus ẽ egnitudie fatigabit᷑ ꝓnix ẽ abit ĩ ſenectu te· foꝛmoſus ẽ expecta pauliſper ⁊ ñ erit Kt enĩ bonis artibꝰ doctꝰ:⁊ appꝛime elt cruditꝰ.⁊ q̃ntũ licet hoĩ ſapiẽs:tandẽ ali qñ ipſũ virũ laudas · hoc enĩ ne a pr̃e be reditariũ ẽ: nec caſu pẽdulũ:nec a ſuffra gio ammĩculũ: nec a coꝛꝑꝑe caducũ:nec ab etate mutabile · hec oĩa meꝰ ſocrates ha buit:ideo cetera habere contẽpſit · Quin igit᷑ ⁊ tu ad ſtudiũ ſapiẽtie te ĩgeris vt p ſperas:ſaltẽ vt nihil alienũ ĩ laudibꝰ tuii audias ( Nemo ſpõte capeſcit no ua niſi quẽ penituit pꝛioꝛũ.· Non pᷣt enim ſubſequi vlla mutata rõ ſine pᷣeedentiũu ĩ firmat õe · Qua ppter debet deꝰ nullã ppe ti vel opis vel amoꝛiſ tꝑalẽ ꝑfunctionẽ:⁊ idcirco nec ĩdignatõne nec miſericoꝛdia cõtingi· nullo angoꝛe cõtrahi· nulla ala critate geſtire: ſed ab oĩbꝰ aĩ paſſionibꝰ liber. nec dolere vnq̃; · nec aliqñ letari: nec alidd repentinũ velle vel nolle H Nec qᷣcq; oĩm ẽ qð habere ⁊ laudẽ di ligẽtie ſimul: ⁊ gratiã celeritatis poſſit ¶ Darit eĩ cõuerſatio cõteptũ: raritas cõciliat admirationẽ · Tncipiũt nũc Lucii Apuleii de natura deoꝛũ · celi ſuſpiciẽdi venerabilẽ curã. Memĩerit ergo hõ d ꝑtibꝰ cõueniat ſuis qᷓ̃ ſibi vtẽ de bꝰ ſibi ĩſzuiendũ ſit ĩeognoſcat · Lau des grateſq; maxĩas agẽs deo:eiꝰ imagi nem venerãs: nõ ignarꝰ etiã ſe ſedᷣm eſle imaginẽ dei · Vñ efficit᷑ qm̃ ẽ ipſè vna cõ rõe diuinꝰ ẽ:velut ex elemẽtis ſuꝑioꝛibꝰ aſcẽdere poſſe v ideat᷑ ĩ celũ·ꝑte vᷣomũda na qᷓ conſtat ex igne ⁊ aq̃ ⁊ aere moꝛtalis reſiſtat ĩ terrã · Sic enĩ huanitas ex ꝑte di uina ĩmoꝛtalis: ex alia ꝑte effecta morta lis ẽ ĩ coe cõſiſtẽs:hoc aũt ſacrilegis ſi mue eſt cũ deũ roges ceteraqʒ:thus incẽ dere · Nihil deeſt ei q ipſe ẽ oĩa aut in eo ſũt oĩa:ſed nos agẽtes gr̃as adoꝛemꝰ. he ſüũt em̃ ſũme ĩcenſioneſ dei cũ agunt᷑ gre a moꝛtalibꝰ. Gratias igit᷑ tibi ſũme ⁊ exu perãtiſſime deꝰ agimꝰ:tua em̃ gr̃a tm̃ ſu mus cognitõis tue lumẽ cõſecuti nomen ſanctũ ⁊ honoꝛandũ · Nomẽ vnũ quo ſo lus deus ẽ bñdicẽdus religione paterna · Qm oĩbus paternã pietatẽ ⁊ religionẽ amoꝛẽ ⁊ qcunq; ẽ dulcioꝛ efficacia pᷣbere dignaris:cõdonãs ſenſu.rõne ĩtelligẽtia Senſu vt te cognouerimꝰ .· Ratõne vt te ſuſpitõibꝰ ĩda gemꝰ. Cognitõne vt te co gnoſcẽtes gaudeamꝰ ꝙ te oñderis nobis Ex Eucio Apuleio de natur um totũ· CGaudeamꝰ ꝙ nos ĩ coꝑꝑibus ſitos autoꝛitates·· (((R ” eternitati fueris cõſecrare dignatꝰ . Hec Uus enĩ deꝰ ⁊ merito ſolꝰ ipſe ẽ enĩ hũana ſola gratulatio cognitio ma ĩ ſe ẽ· a ſe ẽ · ⁊ circa ſe totꝰ ẽ ple nus atz pfectus · iſq; firma ſua ſtabilitas eſt: nec alicuiꝰ ĩpulſu nec loco moueri p̃t· Sic cõtingit hoĩbus vt q̃ſi ꝓ caliginẽ q̃ ĩ celo ſũt videamꝰ quãtũ poſl ſibile ẽ ꝑ cõdicionẽ ſenſus hũani:hec a=ut ĩtentio anguſuſſima eſt ꝑuidendis tãtis nũ bonitatis tue · hoc tm̃ depꝛecamur vt boeonis. Nã oĩm mirabiliũ vĩcit admiratö nos velis ſeruare ꝑſeuerãtes ĩ amoꝛe co nem: ꝙ hõ diuinã potuit ĩuenire naturã· grnitiõis tue: ⁊ nunq; ab hoc vite genere Simplici eĩ mẽte ⁊ aĩo diuinitatẽ colere Rpat. (Euſto hoĩ in dei religione debemꝰ: eiuſqʒ facta venerari: agere etiã fũma pietate pᷣſidiũ ẽ· Deus eĩ tales ab dei volũtati gras q̃ ẽ boĩtatis ſola plenii/ oĩbus tutat᷑ malis pr en oĩm ⁊ dñs qui ieſtatiſ tue Cognouimꝰ te lume maximũ ſolo tellectu tenſibili ĩtelligimꝰ te · O vi te vera vita. O naturarũ oĩm fecũda pꝛe gnatio: cognouimꝰ te totius nature tuo cõceptu pleniſſime cognouim te eterna ꝑſeueratio · In oĩ eĩ iſta rõe adorãtes bo pago:pte qua ex aĩa ⁊ ſenſu ⁊ ſpiritu atʒ ſima · Vide hoĩʒ admiratõibꝰ.adoꝛatõibꝰ laudibꝰ.obſequiis celũ celeſteſq; delectã tur:nec ĩmerito ĩ hoĩm cetũ muſarũ cho rus ẽ a ſũma diuĩtate demiſſuſ:ſcʒ ne ter renꝰ mũduſ videret᷑ ĩcultioꝛ ſi modoꝛum dulcedĩe caruiſſet:ſʒ potiꝰ ĩuſitatis hom cãtilenis celebꝛaret᷑ laudibꝰ. Mliq aũt i q; pauciſſimi pura mẽte p̃diti:ſoꝛtiti ſũüt ſolus ẽ oĩa oĩbus ſe libẽter oñdit:nõ vbi ſit loco:nec qualis ſit qualitate · nec quã tus quãtitate: ſed hominẽ ſola iluminãſ mẽtis itelligẽtia. Qui diſcuſſis ab eo aĩ o erroꝛum tenebꝛis:⁊ venitatis claritate ꝑ cepta toto ſe ſenſu intellligentie diuine cõmiſcet· Cuius amoꝛe a ꝑte nature qua moꝛtalis ẽ liberatꝰ:ĩmoꝛtalitatis future concipit fiduciam · hoc ergo inter bonos maloſqʒ diſtabit vnuſquiſq; enim pieta te religione · pꝛudẽtia · cultu.⁊ veneratõe dei clareſcit: cſi oculis vera rõne ꝑſpecta fiducia credulitatis ſue tm̃ ĩter homĩeſ uãtũ ſol lumie cet eris aſtris anteſtat (NW ¶En deoꝛũ ab hoĩibꝰ dolenda ſeceſſio ſoli nocẽtes angeli remanẽt q̃ hũanitati cõmixti ad oĩa audacie mala miſeros ma nu ĩiecta cõpellũt ĩ bella.ĩ rapĩas ·ĩ frau des· ⁊ ĩ oĩa ꝗᷓ ſũt aĩarũ nature cõtraria B ¶ Cũ fuerit aĩe a coꝛꝑe facta diſceſſio: tũc arbitriũ examẽq; meriti eiꝰ trãſiet in ſũmi demonis ptãtem · Tſqʒ eã cũ delicto rũ illatã maculis viciiſq;ʒ viðrit:deſuꝑ ad ima deturbãs ꝓcellis turbinibuſqʒ aeris ᷣgni ⁊ aq ſepe diſcoꝛdãtibꝰ tradit:atz in ter celũ ⁊ terrã mũdanis fluctibꝰ ĩ diuer ſa ſꝑ eternis penis agitata raptat᷑: vt in hoc obſit anĩe eternitas ꝙ ſit ĩmoꝛtali ſẽ tentia eterno ſupplicio ſubiugata· Ergo ne his ĩplicemur cauendũ.verendũ timẽæ duqʒ eẽ cognoſce · Encredibiles eĩ e⸗ deli cta cogent᷑ credẽ nõ verbis ſʒ exẽx minis ſʒ ipſa paſſione penarũ C(ic mũdus qᷓ dicit᷑ ſenſibilis receptaculũ eſt oĩm ſeſibiliũ ſpecierũ ·q̃litatũ· vel coꝛꝑm q̃ oĩa ſine deo vegetare nõ pñt· Oĩa enizʒ deꝰ ⁊ a deo oĩa: ⁊ eiꝰ volũtatis oĩa:qð to tũ ẽ bonũ:decens ⁊ pꝛudẽs:ĩmutabile.⁊ ipſi ſoli ĩſenſibile · atz ĩtelligibile: ꝛ ſine bꝰ nec fuit aliq̃d nec ẽ nec erit · Oĩa eĩ ab eo 1ĩ ipſo · ⁊ ꝑ ipſũ:⁊ multifoꝛmes qlitates ⁊ magne qntitates · ⁊ oẽs mẽſurã excedẽ tes magnitudĩes· ⁊ oĩfoꝛmes ſpẽs: q̃s ſi ĩtellexeris o aſclepi gras acturꝰ es deo:ſi ĩ totũ aĩaduerteres vᷣa rõe ꝑdiſceres mũ dũ ipſũ ſenſibilẽ: ⁊ ꝗᷓ ĩ eo ſùt oĩa a ſuꝑio re illo mũdo q̃ſi ex veſtimẽto eẽ cõtecta: Nihil ẽ deniqʒ ſine oꝛdĩs diſpoſitõe · En oĩbus mũdꝰ iſte ꝑfectꝰ ẽ · Tpſe enĩ mũdꝰ oꝛdie geſtat᷑:vel totꝰ conſtat ex oꝛdĩe ¶ Euentꝰ ⁊ foꝛs ĩſunt oĩbꝰ ꝑmixta mũda ms· ¶ DPreſcire cũcta pꝛudẽtes decet. ¶ Multos enĩ ſpes timoꝛq; moꝛtis excu tiat vere rõnis ignaros· gmare platonis eiuſdem · ¶ Ex Lutio Apuleio de dogmate ꝑlato nis autoꝛitates · 5b Mnium terꝛenoꝛum nihil homĩe pꝛeſtabiliꝰ pꝛudentia dedit · Qui is: nec Incipiunt de Erxxij quidem lingue ⁊ dẽtiũ vallũ: ⁊ iꝑſiꝰ oen li venuſtas acceſſit: qd qdẽ aliis aantibꝰ ad explendã victꝰ neceſſitatẽ: ĩferẽdaſqq vẽtri copias cõꝑatũ ẽ:ſed hoĩ ꝓmptuari um potiꝰ recte rõis ⁊ ſuauiſſime oꝛõnis datũü ẽ:vt q̃ pꝛudẽtia coꝛde cõceꝑit ea ſen ſa ꝓmat oꝛatio · At enĩ hoĩem tũc eſſe ꝑfe ctũ cũ aĩa ⁊ coꝛpꝰ eq̃liter copulant᷑·⁊ ĩter ſe cõueniũt · ſibiq; rñdẽt:vt firmitas mẽ tis pᷣualentibꝰ coꝛꝑis viribꝰ nõ ſit ĩferio: Coꝛpꝰ vo tũc natiuis ĩcremẽtis auget᷑ ceů valitudĩs poꝛtio ꝓcurata ſalubꝛiter: mo dũ neceſſarii metꝰ neſcit excedere: nec va litudo obterit᷑ magnitudĩe heſternoꝛũ la boꝛũ: nec pabuli ſarcina ĩmoderatiꝰ infe cti vel vt nõ oꝑet digeſti diſtributiq;ʒ per coipꝰ. Tũc enĩ artꝰ ac mẽbꝛa vigoꝛiſ debi tũ modũ ac vires retinẽt:cũ id qð in fer ad totiꝰ coꝛꝑiſ cõſeruationẽ veluti ſigilla tim exequatũ cũctis ꝑtibꝰ diuidit᷑ ( ¶ Sapientẽ ꝑfecte eẽ nõ poſſe dicit pla to niſi ceteriſ ĩigenio pᷣſtet:⁊ artibꝰ ⁊ pꝛu dẽtie ꝑtibus ĩbutꝰ ſit· deniqʒ ſapiẽs nec ĩ ſecũdis rebꝰ effert᷑: nec cõtrahit᷑ ĩ aduer ſis:cũ ſe oꝛnamẽtis ſuis ita ĩſtructũ ſciat vt ab his nulla vi ſegreget᷑ ·hũc talẽ ñ ſo lũ ĩferꝛe ſed nec referꝛe qdẽ oꝑtet iniuriã Non em̃ cõtumeliã putat quã ĩ pbus fa ciat:ſed eã quã patiẽtia firmiter tolleret Equidẽ ſapiẽs oĩa accidẽtia ad melioꝛes reputat rões · Tdẽ ille diẽ moꝛtis ſue ꝓpi cius nec inuitꝰ expectat: ꝙ de aĩe ĩmoꝛta litate cõfidat · Nã vĩculis liberata coꝛpo reis ſapientis aĩa remigrat ad deos:⁊ ꝓ merito vite puriꝰ caſtiuſue trãſacte: hoc ipſo vſu deoꝛũ ſe cõdicioni cõciliat · un dẽ ſe nbiente optimũ ac bonũ atʒ pꝛudẽtẽ idẽ plato recte arbitrat᷑:cuiꝰ ſane cõſilia cũ factis rectiſſime cõgruũt ·⁊ cui innt pia ꝓfecta ſũt a iuſti rõne· At hũc ſapien tẽ ⁊ foiſſimũ dicit eẽ qui vigoꝛe mentis ad oĩa ꝑpetiẽda ſit ꝑatus · Nec etiã ange tur ſapiẽs cariſſimis oꝛbatꝰ affectibꝰ:vl qð decreto ⁊ lege recte rõnis interdicit᷑ · Rem deniqʒ publicã negat cõſiſtere pla to niſi is qui imperitat habeat ſapientie ſtudium: ⁊ is qui ad imperandum deligi tur inter omnes ſapientiſſimus habeat᷑ · ¶ E( Voluptas nec abſolute bona nec ſim pliciter mala:ſed eaqᷓ ſit honeſta nec pu dẽdis rebꝰ ſed gloꝛioſis actibꝰ veniat nõ Grxxij. fugiẽda.Hlã vᷣo quã aſpnat᷑ natura ipᷣa turpꝑi delectatõne qꝗᷓſitã vitari oꝑtere pla to cenſebat.Solicitudinẽ ⁊ laboꝛem ſi na turales eẽnt ⁊ ab ipſa vᷣtute deſcẽderẽt: eẽnt ꝓ aliq̃ clara admĩſtratione ſuſcepti appetibiles ducebat eẽ: ſed ſi aduerſũ na turã turpiſſimarũ rerũ cã gignerent᷑ ma las ĩteſtabileſq; eẽ ¶ & ¶ Nanq;ʒ eũ cui nõ ex natura nec ex ĩduſtria recte viuẽdi ſtudiũ cõciliari p̃t: vita eſtimat plato eẽ pellenduz: vel ſi cupido vite eum teneat opoꝛte re ſapiẽtibus tradi:quoꝛum arte quadam ad reciioꝛa flectatur · t eſt ſane melius talem regi: nec ipſum regendi alios habere ptãtem: nee dñari ſʒ ſeruire ¶ ¶ Dites ĩferioꝛes nuptias nõ recuſẽt locupletũ cõſoꝛtia ĩopes cõſequant᷑ · Et ſi vires opũ nõ cõgruũt:ĩgenia tñ diuer ſa miſcẽda eſſe:vt iracũdo trãquilla iun gat᷑: ⁊ ſedato hoĩ ĩcitatioꝛ mulier applice tur:vt talibꝰ obſʒzuationũ remediis ſobo les natura diſcrepãte cõfecta:moꝛũ ꝓuẽ tu melioꝛe coaleſcat:a ita cõpoſitaruʒ do moꝛũ opibꝰ ciuitas augear̃ ¶ T. ¶ Bonꝰ Ai q; ⁊ ĩduſtrioꝛ ĩ honounbꝰ officiis p erat᷑ peſſimi ciues luce careãt dignitatiſ⸗ ¶ Neceſſitudinũ ⁊ libꝛoꝛũ amoꝛ nature cõgruꝰ ẽ (R ¶ Malicia ꝑfecta ſeditiõez mẽtibꝰ parit:ĩpediẽs ĩcepta eiꝰ atz medi tata cõſulia: nec ꝓmittẽs qᷣcqᷓʒ eoꝛũ q̃ volʒ ¶ L ¶ Immoderatũ ĩgeniũ ĩ ꝗmcũq; ꝓrue rit:modũ nõ habet: ⁊ ideo ſꝑ ei aut deeſt alid aut redũdat i ¶Nus ſibi obeſt qui aliũ cupit ꝑditũ q; ili nocʒ aduerſũ qu? talia machimnat᷑ · Neqʒ obitꝰ cã lamẽtatio nes ſuſcipi oꝑtet· ¶ ¶ Sola virtꝰ foꝛ tunatiſſimos pᷣt facere cũ abſqʒ hac ex a cipiunt de habitudine mũdi. ¶Ex Lucio Rpuleio de habitudie mũdi aut oꝛitates· tis ĩdagatrix · expultrixq; vicio rũ: diuinarũ ꝑticeps rerũ phᷣia videbat᷑:⁊ nũc maxĩe cũ nature ĩterpᷣtatõ nẽ: a rᷣmotarũ ab oculis rerũ ĩueſtigatõʒ ſibi vẽdicet · Nã cũ ceteri magnitudie rei territi eiuſmõi laboꝛẽ arduũ ⁊ ꝓfundum exiſtiarent:ſola phia ſuũ nõ deſperit ĩge niũ: nec ĩdignã ſe exiſtĩauit cui diuinarũ hũanarũq; rerũ diſceptatio deferat᷑ (O liis ꝓſperis nõ poſſit felicitas ĩueniri· T᷑n Onſiderãti mihi ſepe alias:vᷣtu ¶ OQuid ent mũdo pᷣſiantiꝰ ꝓ lauda quã out as ſpeciẽ poꝛtio a te laudabit᷑ mũdi · dmirare quã voles tꝑantiã · oꝛdinatõeʒ figurã · hic ꝑ hoc illud qdcunq; ẽ ĩueniet᷑ eſſe laudandꝰ · Nã qd (oꝛo teHoꝛmatũ atʒ oꝛdinatũ videri p̃t:qð nõ ab ipſiꝰ exẽplo imitata ſit rõ ¶ P Vee⸗ opinio ẽ:atqʒ cogitatões oĩm hoĩm ĩſedit deũ eẽ · oꝛigi nis habere autoꝛẽ: deũqʒ ipſũ ſalutẽ eſſe 1 r euerãtiã earũ q̃s effecerit rerũ.· Neqʒ; vlla res ẽ tã pᷣſtãtibꝰ viribꝰ q̃ riduata au xilio ſui natura cõtẽta ſit. hãc opinioneʒ vates ſecuti ꝓfiteri auſi ſũt oĩa ſoue ple na eſſe · Cuiꝰ pᷣſentiã nõ iã cogitatio ſola ſed oculi ⁊ aures ⁊ ſenſibilis ſubſtãtia cõ p̃hẽdit · Rex igit᷑ oĩm ⁊ pr̃ quẽ tm̃mõ aĩe nt̃e oculi cogitatõis vidẽt:machinã iugi ter ꝑ circũitũ ſuis legibꝰ termĩatã · clarã ſideribꝰ relucentẽ ·ſpẽſqʒ ĩnumeras ab vno pꝛĩcipio agitari iubʒ ¶ Q¶ Simile iſtuc eẽ bellicis rebꝰ bĩc liceat arbitrari · Nã cũ bellũ tuba cecinit milites clãgore ĩcenſi:aliꝰ accingit᷑ gladio · aliꝰ clipeuʒ ca pit · Ale loꝛica ſe ĩduit · hic galea caput · vl crura ocreis ĩuoluit · hic tẽperat frenis e quũ ⁊ iugales ad cõcoꝛdiã copulat.Et ꝓ tinus vnuſq̃ſq; cõpetẽs capeſcit officiuʒ Velites executionẽ adoꝛnãt ·oꝛdĩes pꝛĩci ꝓes curãt · eqᷓteſ oꝛdĩbus p̃ſunt · ceteri ne gocia q̃ fati ſũt agitãt · Cũ ĩ terꝛa vniꝰ du cis ĩperio tãtus exercitꝰ paret e p̃fece rit:penes quẽ ẽ ſũma rerũ nõ aliter hũa narũ ⁊ diuinaruʒ rerũ ſtatꝰ agit᷑:qñ vno moderamie cõtẽta oĩa penſũ ſui oꝑis ag noſcũt:euraq; oĩbꝰ occulta vis nullis o culis obuia:miſi qbꝰ mẽs aciẽ ſue lucis in cẽdit · Nec hoc vel illi ad moliendũ:xł'no bis ad ĩtelligendũ obeſt · Ceterũ ea q̃ vel e celo accidẽ oculis aduertimꝰ:⁊ aerẽ fie ri ex aq̃: etiã illa a deo fieri credẽda ſunt: cuiꝰ tutela mũdi hꝰ a cura ẽ·deo aũt nec triſtis nec oneroſa ẽ ĩperii ſui cura·. Nam qʒ vt ẽ lex ciuitatis ſe emel ꝓmulgata · ppe 12 tuis obſeruationũ rõibꝰ fixa:ipᷣa qᷣdẽ im mutabilis ẽ. At eiꝰ arbitrio pentũ mẽtes agitant᷑: nutuqʒ eius ⁊ damnatione fle flectunt᷑ ¶ R ¶ Soꝛs naſcentiũ obitoꝛũ loco pullulat:⁊ occidentiũ numerꝰ naſcẽ tium locũ pãdit · Nanq; habitꝰ ſic eſt: vt manibꝰ extẽſis celũ pꝛecemur · Et hec de habitudine mũdi ſiue de Coſmographia —— — — — — ——— Lutii Rpuleii· Tncipiũt nunc Oroſii. ZEncipiunt⸗ . Im 1 magna magni pfr̃iſfe mi liaſ domo cũ ſint multa diuerſi generis anĩalia: adiumẽta fami nitã quandã obediẽtie foꝛmulã: ſola diſci plinati timoꝛis expectatione ſuſpẽdi: do nec ad pagendi licentiam nutu ſigno ve mittant᷑ · habent enĩ ꝓpꝛios appetitꝰ:qᷓn tum bꝛutis excellẽtioꝛes: tm̃ homĩbus ꝓ pinquãtes:hoc ẽ diſcernere · amare · ſerui re· Nam diſcernẽtes ĩter dños atʒ extra neos:nõ ſolũ hos quos ĩſectant᷑ ederũt: ſed hos quos amãt ʒzelant · Et amãt es do minuz domũ non quaſi ex natura apti coꝛꝑis vigilãt: ſed ex nature cõſcientia ſo liti amoꝛiſ ĩiuigilant· Vnde etiã miſtico ſa cramẽto ĩ euãgeliis ſacris: ꝙ edãt micas catelli ſub mẽſadñoꝛum: ⁊ cananea non erubuit diceren dñs nõ faſtidiuit audire Beatus etiã Thobias ducẽ angelũ nS canẽ comitem habere nõ ſpꝛeuit (Fure ab initio homĩes ꝑ bona malaq; alternãä tia exercent᷑:hũc modũ ſentit quiſ. * P ſe atʒ in ſe humanũ genus videt ¶ Ex abundãtia eĩ luxuria: ex luxuria fe de libidines adoleuere ¶ Enimuero cui placet obliuiſcit᷑:cun dolet memĩt ¶ ¶ Quiſquis nõ docet᷑ timoꝛẽ dei ꝓpala te religionis ſtudio · Tre eiꝰ vltionis ter reat᷑ exemplo ¶ Berpetuo ĩ vita ſua trã quillitatũ ⁊ delicioꝛuʒ ſereno aſſuefacti: ad omne vel modicũ obducte ſolicitudĩis ¶ Hauli Oꝛoſi de oꝛmeſta autoꝛitates liaris rei cõmoda:non ẽ tñ canũ cura po ſtrema. Quibus ſolis natura ĩſitum ẽ vo luntarie ad id qð p̃parant᷑ vrgeri:⁊ ꝑ ige nubilũ cõmouent᷑ ¶ Hec de pꝛĩo:ſequũ tur de ſcðo.¶ D¶ Neminẽ iã eſſe arbi troꝛ quẽ latere poſſit quin hominẽ ĩ boc mũdo de fecerit · Vnde etiã peccante ho mine mũdus arguit᷑: ac ꝓpt er nr̃am ĩtẽ perãtiã cõpꝛimendã terra hec ĩ qua viui mꝰ defectu ceteroꝛũ aĩalium: ⁊ ſterilitate ſuoꝛũ fructuũ caſtigat᷑· Ttaqʒ ſi creatura dei merito ⁊ diſpẽſatio dei ſumꝰ: quis eĩ magis diligit q; ille qui fecit g qs aũt oꝛ dinatiꝰ regit q; is qui fecit ⁊ diligit ? qͥs vero ſapientiꝰ ⁊ foꝛtiꝰ oꝛdinare ⁊ regere facta pᷣt q; qui ⁊ facẽda ꝓuidit · ꝓuiſa ꝑ feet? Quaꝓpter omnẽ ptãtem a deo eẽ rii omnẽqʒ oꝛdinationẽ: ⁊ q nõ legerũt ſen tiũt:i qui legũt cognoſcũt . ſi prãätes a deo ſunt quãtomagis regna:a quibus relique ptãtes ꝓgrediunt᷑ · Si aũt regna diuerſa:q̃nto equiꝰ regnũ aliqð maximũ cui reliquoꝛũ regnoꝛũ ptãſ vniuerſa ſub iicit᷑:q̃le a pꝛcipio babilonicũ: ⁊ deinde macedonicũ fuit: pꝰ etiã Affricanũ:atq;ʒ ĩ fine Romanũ:qð vſq; ad nũc manet ( ¶ Ouidqᷣ d enĩ ẽ oꝑe ⁊ manufactũ :labi ⁊ cõſumi vetuſtate capta cõfirmat:cuius vt pꝛimũ imperiũ ac potẽtiſſimũ extitit: ita ⁊ pꝛimũ ceſſit:vt veluti quodam iure ſuccedẽtis etatis ðbita poſteris traderet hereditas · Ipſis quoq; eandẽ tradẽdi foꝛ mulã ſeruaturis ¶ E¶ Quippe ocio diſ coꝛdie nutriunt᷑:aut vbi neceſſitas ĩcubu it poſtpoſitis pꝛiuatis cauſis atʒ odiis in cõ mune cõſuli ¶ ¶ Expers cõſilii fu roꝛ doloꝛẽ virtutẽ putat:q̃ntũcunq; me ditat ira tm̃ ꝓmittit audacia ¶ Sequun de tercio eiuſdem. ¶ MH ¶ PBhbilippꝰ Rex NKklacedonũ pr̃ Nlexandꝛi: qui cũ pꝛidie q; occideret᷑ ĩterrogatꝰ fuiſſet:qui finiſ hoiꝛ magis eſſet optandꝰ · Reſpõdiſſe fert᷑ eũ eſſe optimũ qui viro foꝛti poſt virtutuz ſuarũ gloꝛias ĩ pace regnãti ſine cõf licta tione coꝛꝑis ⁊ dedecore anĩ: ſubitus ⁊ ce ler ĩoꝑinato ferro potuiſſet accidere: qð ipſi mox cõtigit · Nec ab iratis dis quos ꝑuipenderat ſꝑ:quoꝛũq; aras ·tẽpla· ⁊ ſi mulacra ſubuerterat:qui electi ſſimaʒ vt ipſi videbat᷑ moꝛtẽ adipiſceret᷑ potuit im pediri · Naʒ die nuptiarũ cũ ad ludos ma nifice apparatos: ĩter duos Alexãdros uiũ generũq; cõtẽderet · ARpauſania no bili macedonũ adoleſcẽte ĩ ãguſtiis ſine cuſtodibꝰ circũuentꝰ occiſus EIEE CXXi ſolẽt hũane mutabilitati oĩa ſoꝛdere pꝛe ſẽtia · Nouitates rerũ actu audituq; pꝛu rientibꝰ:ipſa etiã vita faſtidio ẽ ¶ Quip pe gretie ciuitates dũ ĩpꝑare ſingule cupi unt:imperiũ oẽs ꝑdiderũt:oppᷣſſe demũ huitutes ſenſerũt ¶ R ¶ Hemit miſeros l ĩter iiuriarũ ſtimuloſ ſuꝑ uꝰ pauoꝛ: 2⁊ ip ſa quoq; diſſimulatõe doloꝛ creſcit ( In magna maloꝛũ multitudĩe difficillig dr cus fiᷣs ¶ Sequunt᷑ nũc de q̃rto (¶ D xiſſe Eneã virgdiꝰ refert:cũ ꝓꝰ ꝑicula ſua ſuoꝛũqʒ naufragia ĩſiduoſ egre ſocioſ ſo larec̃· Eoꝛſan ⁊ hec oli memiſſe iuuabit 7 %S xxij. hec ſentẽtia ſemel apte ficta ſꝑ vĩ ſui tri plicẽ cũ diuerſiſſimis effectibꝰ refert· Cũ ⁊ pᷣterita tãto gratioꝛa habent᷑ ĩ verbis: quãto granioꝛa referunt᷑ ĩ geſtiſ· t futu ra dũ deſiderabilia faſtidio p̃ᷣſentiuʒ fiũt ſp melioꝛa credunt᷑ · Ipſis aũt pñtibꝰ ob hoc nullã ĩ ꝑtem miſeriarũ iuſta cõꝑatio adhiberi p̃t:qꝛ multo maioꝛe moleſuia af ficiũt quãtulacũq; ſint iſta qᷓ ſũt: q; illa ] ſiue trãſacta ſiue vẽtura etſi magna di cunt᷑ ĩterim tñ oĩo nõ ſunt ¶ Fruſtra de ꝓle cura ẽ niſi rebꝰ pñtibꝰ cõſulat᷑. (N ctoꝛi Victoꝛie gloꝛiã maculãt dãna vi niſi foꝛte cũ adeo pauci cadut: vt admira tionẽ terroꝛẽqʒ virtutis augeat paucitaſ ꝑditorũ. ¶ Si gloꝛioſum ẽ duci ⁊ patrie lurimos hoſtes ĩteremiſſe: q̃nto magis etũ patrie ⁊ duci beatũ p̃t videri:ſuorũ vel nullos vel pauciſſimos ꝑdidiſſe ¶ Tri bulatõnes ⁊ plage etſi plerũq; ꝑ aereas ptãtes fiũt:tñ ſine arbitrio oĩpotẽtiſ dei oĩo nõ fiũt ¶ Iducit᷑ pñtibꝰ malis triſti oꝛ fama ¶ N¶ Diſcoꝛdia infeliciter exa gitãte:nulla vnqᷓ; E* foꝛis ꝓſpera vl ¶ OQuia maligni domi qᷣeta dicunt atq;ʒ ĩuidi vicioſo oculo vidẽt q̃ vidẽt:at q; iðo duplicia illis vident᷑ q̃ vidẽt · Et cõ fuſi caligĩe neqᷣcie ĩ io cadũt vt minus vi dẽdo plus videãt:cũ tñ id qð ẽ ita vt ẽ vi dere nõ pñt· Intm̃ enĩ eaptũ coꝛ obliq̃ti uidia: vt rectũ natura ñ videat ( E¶ Eoꝛ Sequũt᷑ de quĩto(¶ OQ ¶ Maioꝛes nñ̃i bel buta obtulerũt · Tributũ pᷣciũ pacis eſt· Nos tributa öpẽdimꝰ ne bella patiamur (RCNil ꝑdidi vbi nihil amaui: totũqʒ ba beo qñ quẽ diligo ẽ mecũ (¶ S¶ Oõſidera tionẽ fuꝛoꝛ adimit ¶ Sequũt᷑ de ſe exto (T ¶ Omẽs hoĩes cuiuſlibʒ ſecte vel vite vl prie ita ſꝑ ad ꝓſpectũ pꝛudẽtie nat᷑ali bo no erigunt᷑:vt oblectamẽto coꝛꝑis rõna le mẽtis etſi nõ actu pᷣferant iudicio tñ p ta ĩ ſcĩiam dei q̃ſi artẽ ꝓſpicit · deũ enĩ qli bet hoĩm cõtẽnere ad tpᷣs pᷣt:neſcire nõ fe ĩ totũ:qppe nã ⁊ phi dũ ĩtento mẽtis udio ꝗqᷓrũt ſcrutant᷑q; oĩa · Vnũ deũ au toꝛẽ oĩm reppierũt ad quẽ vnũ oĩa refe runt᷑ · Nã ⁊ vbi rõtinatio deficit fideſ ſub uenit:miſi cenĩ crediderimꝰ nõ ĩtelligemꝰ tis ĩ alterutrũ deſpatio in melioꝛa ꝓficit. la geſſer̃t bellis fatigati pacẽ petẽtes tri Ab ißo audias ipſiqʒ deo credaſ qð verũ velis ſcire de deo ¶ V¶ O quãta ⁊ q; iof fenſa lux vᷣitatis eẽt:ſi nõ adue rſus eã vl tro ſe offerẽtẽ ĩbedilli ĩfeliciter oculi clauu derent᷑ ¶ Sequunt᷑ de ſeptio vltĩio ( ¶ Vere igmiſ ardẽs xpᷣs:quẽ qͥ ſequit᷑ illu minat᷑:q tẽptat exurit᷑· t pſe ẽ xpᷣs xpᷣiano rũ caput · ſaluatoꝛ bonoꝛũ.maloꝛuʒ puni toꝛ · iudex oĩm:q foꝛmã ſub ſe cũctis ᷣbo ope ĩſtituẽs: quo magis doceret patiẽ teſ ĩ ꝑſecutõibꝰ ꝗqᷓſ ꝓ vita eterna acciꝑent eẽ oꝑtere · Mox vt vᷣginiſ ꝑtu ediꝰ mũdo appuit a paſſionibꝰ ĩcepit · Nãq; eũ Rex iudee herodes ſimulvt natũ cõpit necare decreuit: plurĩoſq; tũc ꝑuulos dũ vnuʒ ĩ ſectat᷑ occidit · hic malignis ĩpꝛobe ĩcurꝛẽ tibus digna punitio ẽ · hic ĩquantũ tran quille agit᷑ mũdꝰ credentiũ gra:quantũ ꝑnicioſe ĩquietat᷑ blaſphemãtiũ pena eſt Securꝰ ꝑ oĩa fidelibꝰ xpᷣianis quibꝰ aut eterne vite req̃es ĩ tuto:aut etiã huiꝰ ĩ lu cro ẽ. Qito aũt vᷣra dei ĩ miſericoꝛdiã ver tit᷑:vt cepte vltiõis maioꝛ foꝛma qᷓ; pena ĩ menſurã plenitudĩs reputet᷑ ¶ ᷓ¶ Qui deꝰ vt vnꝰ vnã fidẽ tradidit: vnã eccleſiã tota oꝛbe diffudit · hãc aſpicit · hãc diligit hãc defendit: quolibet ſe qſquis noĩe te gat: ſi huic nõ ſociat᷑ alienus:ſi hanc ĩpu gnat limicꝰ ẽ.·. Maligna autẽ ſp aduerſus deũ verũ diabolica iſectatio: ꝗᷓ ab initio müdi vſqʒ ad nũc a ſincero fidei religio niſq; tramite: effuſis erroꝛum nebulis lu bꝛica hoĩm coꝛda ꝑturbat:pꝓoſtq; xpᷣianiſ ĩpatoꝛibus ſũmã regie ptãtis in melioꝛa vertẽtibus eccleſiã xpᷣi ʒelo idolatrie pſe qui deſiſtit: aliud machinantiũ genꝰ quo ꝑ ceoſdẽ xpᷣianos ĩpatoꝛes: xpᷣi eccleſiã ve xaret ĩuenit & ( Obbe ab initio creatũ ĩſtitutũ humanũ genꝰ: vt ſub religiõe cũ pace ſine laboꝛe viuẽs fructu obedien tie eternitatẽ ꝓmeret᷑ ¶ Inter ſacra con tinua paganoꝛuʒ ĩceſſabilibꝰ cladibꝰ nul lus finis ac nulla requies fuit: niſi cũ ſal uatoꝛ mũdi xps illuxit · cuiꝰ aduentu p̃de ſtinata fuit ĩꝑii Romani pax Caom aſtoꝛis ẽ tõdere pecꝰ nõ deglutire · ¶ bb Sapies noĩandus ẽ qui ani vires tran quillis ſtudis accommodat ¶ DBublicas interdici leges nõ opoꝛtet ſine quibꝰ reſ publica non ẽ reſpublica · Incipiũt nune victurini autoꝛitates· GM ¶ Victurini de architectura autoꝛitates NR cis lacte non poteſt ali:neq; ad vite creſcẽtis gradus ꝑduci: ſic ciuitas ſine agris ⁊ eoꝛũ fructibus in me nibus affluentibus non poteſt creſcere: nec ſine abundantia cibi mefuenti habẽ opulũqʒ ſine copia tueri ¶ Hec ex ſcdo icturini: qꝛ de pꝛimo nihil occurrebat Sequũtur de tercio eiuſdem ¶ B ¶ Del hicus apollo Socratẽ omniũ ſapientiſ imũ phitie reſponſionis eſt ꝓfeſſus. Cv᷑S aũt memoꝛatur pꝛudenter doctiſſimeqʒ dixiſſe:opoꝛtuiſſe hominuʒ pectoꝛa fene ſtrata ⁊ aperta eſſe:vt non ocultos babe rent ſenſus ſed patenteſ ad conſiderãdũ Vtinam vero rerũ natura:ſententiaʒ eiꝰ ſecuta explicata et apparẽtia ea conſtitu iſſet · Si enĩ ita fuiſſet nõ ſolum laudes vicia animoꝛũ ad manum aſpicerent᷑:ſed etiã diſciplinaꝛũ ſcientie ſub oculoꝛũ con ſider atõe ſi ubiecte nõ incertis indiciis ꝓ barentur:ſed ⁊ doctis ⁊ ſcientibꝰ autoꝛi tas egregia ſtabilis adderet᷑ · Tgit᷑ quo niam hec nõ ita ſʒ vti natura rerũ voluit ſunt cõſtituta:nõ efficit᷑ vt poſſint hoĩes obſcuratis ſub pectoꝛibus: ingeniis ſci entias artificioꝛũ penitꝰ latentes quẽad modũ ſunt ĩdicare· Mec de tercio:de q̃rto 1¹ ineuihn ſe obtulit. Sequũtur de ſe xto (Q(Ga vera p̃ſidia ſunt vite: qui bus neq; foꝛtune tempeſtaſ iniqua:neqʒ publicarũ rerũ mutatio: neq; belli vaſta tio poteſt nocere · Non minus eam ſentẽ tiam augẽdo theophꝛaſtus: Hoꝛtãdo do ctos potius eſſe q; pecunie confidentes: kta ponit doctũ ex omnibus ſolũ neq; in alienis peregrinũ: neq; in amiſſis famili aribus ⁊ neceſſariis inopem amicoꝛũ:ſed in omni ciuit ate eſſe ciueʒ:difficileſq; foꝛ tune ſine tĩoꝛe poſſe deſpicere caſus· At qui nõ doctrinaruʒ ſed felicitatis p̃ſidiis putaret ſe eſſe vallatũ:labidis itineribuſ vadentem:nõ ſtabili ſed infirma cõf licta ri vita· Cpicurus vero nõ diſſimiliter ait · pauca ſapientibus foꝛtunã tribuere: que aũt maxima ⁊ neceſſaria ſunt anĩ mentis q; cogitationibꝰ gubernari· Omnia eniʒ munera foꝛtũe cũ dantur: ab ea faciliter adimunt᷑ · diſcipline vero cõiuncte cũ ani enim natus ĩfans ſine nutri Gyni. mis nullo tꝑe deficiunt:ſed ꝑmanent ſta biliter ad ſummũ exituʒ vite · ¶ Sequun tur de ſeptimo eiuſdem ¶ D ( Maioꝛes tum ſapienter tum etiã ſalubꝛiter ſic ĩſti tuerunt:per cõmen tarioꝛũ relatões cogi tata tradere poſteris vt ea nõ interirent ſed ſingulis etatibꝰ creſcentia volumini⸗ bus editis gradatim ꝑuenirent vetuſtati bus ad ſummã doctrinarũ ſubtilitatem · Ttaqʒ nõ mediocres ſed infinite ſunt his agende gratie:ꝙ nõ inuidi oꝛe ſuentes p termiſerũt:ſed omniũ generuʒ ſenſus cõ ſcriptioĩbus memoꝛie tradendos curaue runt· Nanqʒ ſi nõ ita feciſſent non potu iſſemus ſcire que res ĩ Troia fuiſſent ge ſte · Nec quid Tales· democritꝰ. anaxago ras reliqui q; phiſici ſenſiſſent de natura rerũ · Seu xerxes· NAlexander. darius· cete riq; reges quas res:aut quibus ratioĩbꝰ geſſiſſent non fuiſſent note· niſi maioꝛes pceptoꝛũ cõparationibus omniũ memo rie ad poſteritatẽ cõmẽtariis extuliſſent: C(G Eeg quẽadmodũ his gratie ſũt agende:ſic ecõtra qui eoꝛũ ſcripta furan tes ꝓ ſuis pᷣdicant ſunt vituperandi:qui qʒ nõ pꝛopꝛiis cogitationibꝰ ſcriptoꝛũ ni tuntur: ſed inuidis moꝛibꝰ aliena violan tes gloꝛiant᷑nõ modo ſunt repᷣhendẽdi: ſed etiaʒ qui impio moꝛe vixerũt pena cõ demnandi . In octauo nihil ſe obtulit· Se quuntur de nono · ¶ E ¶ QOui a teneris etatibus doctrinarũ abundantia ſatiant optimos habent ſapientie ſenſus· Inſti tuunt ciuitatibꝰ humaĩtatis moꝛes:equa iura· leges:quibꝰ abſentibꝰ nulla ciuitas poteſt eſſe incolumis· Cũ ergo tanta mu nera a ſcriptoꝛũ pꝛudẽtia pꝛiuatim publi ceqʒ fuerint hominibus pꝛeparata:nõ ſo luʒ arbitroꝛ palmas ⁊ coronas his tribui opoꝛtere: ſed etiã decerni triumphos:⁊ ĩ ter deos ſedes eoꝛũ dedicandas iudicare Ergo eoꝛum viroꝛũ cogitata nõ ſoluʒ ad moꝛes coꝛrigẽdos:ſed etiaʒ ad omniũ vti litatem perpetuo ſunt p̃parata· Athleta rum aũt nobilitates bꝛeui ſpacio cũ ſuis coꝛpoꝛius ſeneſcuntTtaqʒ neq; cuʒ ma xime ſunt floꝛẽtes:neq; poſteritate neqʒ; inſtitutis hi quẽadmoduʒ ſapientiũ cogi tata hominũ vite pꝛodeſſe poſſunt. Cum vero neqʒ moꝛibus neq; ĩſtitutis ſcripto rum pꝛeſtantibꝰ tribuant᷑ honoꝛes: ipſe Syyrig autem per ſe mentes aeris altioꝛa ꝓſpici entes: memoꝛiarũ gradibꝰ ad celuʒ elate euo ĩmoꝛtali nõ modo ſentẽtias:ſed etiã figurã: eoꝛũ poſteris cogunt eſſe notas: ⁊taq; qui literarũ iocunditatibus inſtru ctas habẽt mentes:nõ poſſunt niſi ĩ ſuis coꝛpoꝛibus delicatas habere ſicuti deoꝛũ Hec de victurino de architectura:quia in decimo libꝛo qui eſt vltimꝰ nihil repoꝛtã dum ꝑpendi.vncipiũt Quinti Qurtii Ruf fi de geſtis Nexandꝛi autontates dꝛi autoꝛitates · = NNiam naturã plerũqʒ foꝛtuna coꝛ — rumpit · ¶ Momines cum ſe E ſcere foꝛtune etiã naturã dediſcũt ¶Leterũ deſtinata ſalubꝛiter omm rõe otẽtioꝛ foꝛtuna diſcuſſit. ¶H ¶ Omaa Re ander facilius q́; moꝛã ꝑpeti poterat Diſcoꝛs exercituſ nec ad vnũ imperiũ intentus vario tumultu cuncta turbat· Quis aut in victoꝛia aut ĩ fuga copias nu merat? ¶ Vbipartes labãt ſũma turba tur · ¶ Hec de tercio: naʒ pꝛimi duo libꝛi cõmuniter non habent᷑:ſequunt᷑ de qrto ¶ Di quoqʒ ꝓ melioꝛe ſtãt cauſa. ¶ Vt opinoꝛ ĩeuitabile eſt fatũ. ¶ F ( Nulla res multitudinẽ efficacius regit q́; ſuꝑſii tio:alioquin potens·ſeua:mutabilis. vbi vana gloꝛia capta ẽ melius vatibꝰ q; du cibus ſuis paret · ¶ Quid opuſ eſt armis ĩter quos odia ſublata ſunt Semper i in paucitate iactura eſt· Temeritas vbi pꝛimũ impetũ effudit: ve lut quedã animalia emiſſo aculeo toꝛpet ¶ Ne duces quidem copiaruʒ ſua laude fraudãdi ſunt: quippe vulnera que quiſ qʒ excepit indicia virtutis ſunt · Gffugit moꝛtẽ quiſq; cõtemꝑſerit:timidiſſimum quenq; cõſequi᷑ ¶ Quippe vbi intrauit anĩos pauoꝛ:id ſolũ metuunt qð pꝛimuʒ foꝛmidare ceperũt ¶ Fragilitatis huma ne nimia in ꝓſperis obliuio eſt. ¶ LH Omnia experiri neceſſitas ſubiit:quippe cũ pꝛimas ſpes foꝛtuna deſtituit futura pᷣſentibus vident᷑ eſſe potioꝛa ¶ Nunq; diu eodẽ veſtigio ſtare foꝛtunã: ſemꝑ qʒ; homines quantãcunq; felicitatẽ habeant inuidiaʒ tñ ſentire maioꝛẽ · ¶ Nibil diffi cilius eſſe qᷓ; in illa etate tantã capere foꝛ tunã. ¶ M (Eoꝛtuna quos vm ſibi cre dere coegit: magna ex ꝑte auidos gloꝛie magiſq́; capaces facit · ¶ Nihil autẽ põt eſſe diuturnũ cui nõ ſubeſt ratio: licet fe licitas aſpirare videat᷑ tamen ad vltimuʒ temeritati ñ ſufficit · p̃terea bꝛeues ⁊ mu tabiles vices rerũ ſunt: ⁊ foꝛtuna nunq; ſumpliciter indulget · ¶ Nihil habenti ni hil defuit · ¶ Metu ⁊ ſpe occulta ꝓbãtur ¶ In rõem neceſſitas verſa eſt · DSap pe vbi exploꝛari vera nõ poſſunt: falſa ꝑ metũ augent᷑ ¶ Meæ de quarto: ſequunt de quinto. CNCN qui optime miſeri as ferũt ? qui abſcondũt· nec vlla tam fa miliaris eſt ĩfeliabus patria q̃; ſolitudo T ſtatus pꝛioꝛis obliuio · Nam qui multũ in ſuoꝛũ miſericoꝛdia ponunt ignoꝛãt q; celeriter lacrime inareſcant· Nemo fideli ter diligit quẽ faſtidit · Nam ⁊ calamitas querula eſt ⁊ ſuperba felicitas· Tta ſuam quiſqʒ foꝛtunã in cõſilio habet cũ de alie na de liberat· Et niſi mutuo miſeni eſſemꝰ olim alius alii potuiſſemus eſſe faſuidio: ¶ O (Nõ ſpecioſa dictu ſed vſu neceſ ſaria in rebus aduerſis ſequenda eſſefer ro geri bella nõ auro · viris nõ vrbium te ctis· omnia ſequi armatosSed ſi iuſta ac ia bella dii aduer ſant᷑: foꝛtibus tñ viris kecebi honeſte moꝛi · ¶ H¶ In caſſris q nullius regunt᷑ inperio varii animoꝛum motus ſunt: nec in cõmune vt ante cõſu litur · Adeo omnẽ ſenſum territis foꝛtũa penitus excuſſerat:vt nec hoſtiũ paucita tem nec multitudinẽ ſuã ſatis cernerent · ¶ ¶¶ Quod vi non põt fraude aſſe equi temptandũ eſt· ¶ Mumanis ingeniis pa rata ſimulatio eſt· ¶ Bono viro diffiaſi⸗ eſt dominari q́; decipi. ¶ JFlieno ſcelere q́ᷓ; meo moꝛi malo· ¶ Eatigatis neceſſa ria quies eſt · RCWVagna res celenita tis ẽ pꝛemiũ · ¶ S¶ Vt opinoꝛ ignauiã Ina quoq; neceſſitas acuit ⁊ ſepe deſperatio ſpei cauſa eſt · ¶ Quid miruʒ foꝛtunatos ſemꝑ parẽ querere · ¶ Verſabilis foꝛtũa eſt. ¶ Conſuetudo natura potioꝛ vicit. ¶ ¶ WVedici quoqʒ grauioꝛeſ moꝛbos aſperiſ remediis curãt: ⁊ gubernatoꝛ vbi naufragium timet: Tactura quidquid ſer uari poteſt red imit. ¶ Hec de quinto:ſe quunt᷑ de ſexto · ¶ V ¶ Sicut in coꝛpibꝰ egnis nihil qð nocituruʒ eſt medici relin quũt: ſic quidquid obſtat ĩperio recidẽdũ eſt.· Parua fepe ſcintilla contẽpta magnũ excitauit incendium. Nil tuto in hoſte de ſpici᷑:quẽ ſpꝛeueris valentioꝛẽ negligen tia facias · 4 ed qui p ſentes metuũt in abſẽtia hoſtes erũt· Suis aũt quiſq; pla cidius paret:etiã cũ is p̃eſt qui magis ti meri poteſt · ¶ ¶ Vincii bomĩs nõ ſu peruacua ſolũ ſed etiã ĩuiſa defenſio eſt: ue iudicẽ non docere videt᷑ ſed arguere B ¶ Liberioꝛ eſt inter mutuaſ ꝗrelas doloꝛ · Vera cõfeſſis ⁊ falſa dicẽtibus ideʒ doloꝛis finis oſtendit᷑. ¶ ¶ ¶ã Fram a ſu ſpitões exeitat incõſultus pauoꝛ ¶ D (orma pudoꝛ honeſtat · reri virtu tem partarũ ſecura poſſeſſio eſt ¶ Bene meritis nõ inſi diandũ eſt· ¶ Eeras beſti as captas ⁊ incdluſas q; ipſarũ natura nõ poteſt longioꝛ dies mitigat ¶ ¶ Mui ta exilia patẽt fugienti · patria ẽ vbicũq; vir foꝛtis ſedem ſibi elegerit · ¶ Suꝑbiã berber⸗ anĩ inſolen tſeguct⸗ . E (Ver a ĩnocenti reperire facile eſt:modũ ver boꝛũ miſero renene difficile · ¶ & ¶ Ea uentẽ habes iudicẽ ſiquod admitti nõ po tuit ſaltẽ negari põ Ego ipſe quotiẽs ue audierã detuli:cũ ludibuo crudelita tis repulſus ſum:ſic ⁊ cũ iudicamus ĩuiſi ⁊cũ tacemus ſuſpecii ſumus ·quid facere opoꝛtet? (Sequunt᷑ de ſeptio. ¶H os affectus impetu rapimur vitupe ramus· laudamꝰ.miſeremur. iraſeimur: vtcũq; pꝛeſens mouit affectio: Modo in diam adire ⁊ occeanũ libet:mõ cõiugũ liberoꝛũ patrie qʒ memoꝛia occurrit· ſed has locutões:has ĩter ſe colloquentiũ vo ces ſignũ tuba datũ finit: in ſuos oꝛdĩes quiſqʒ currimus: ⁊ quidqd irarũ in taber n acul cõceptũ eſt ĩ hoſtiũ effundit᷑ capi de deceptis q́; honeſte moꝛtis ſolaciuʒ ex hoſtüũ cede TEEoruna belli artem victos quoq; docet ¶ Eoꝛtunã tuã pᷣſſis manibus tene:lubꝛica ẽ nec ĩ vita teneri põt · Salubꝛe cõſiliũ ſequens qð pꝛeſens tẽpus oſẽdit · Melius ĩpone felicitati tue frenos facilius illaz regis · Noſtri ſine pe dibus dicũt eẽ foꝛtunã: que manus ⁊ xen nas tantũ habet: cũ manus poꝛrigit pen nas quoq; cõpꝛehendẽ nõ patit᷑ · Deniqʒ ſi deus es tribuere beneficia moꝛ talibus debes nõ ſua eripere:Sin autem Nibil aliud ſupeſt locoꝛũ frau xxv. homo es id qð es ſemꝑ eẽ te cogita· Stul tum eſt eoꝛũ meminiſſe ꝓpter que tui ob liuiſceris · Quibus bellũ non intuleris bo nis amicis poteris vti · Nã ⁊ firmiſſima ẽ inter pares amicicia: ⁊ vident᷑ pares qui nõ fecerint inter ſe periculũ viriũ. Quos viceris amicos tibi eſſe caue ne credaſn ter dominũ ⁊ ſeruũ nulla amicicia ẽ. Etiã in pace belli iura ſeruant᷑ · Curando gr̃am ſcithas ſectari ne credideris: colẽdo fideʒ iurãt· Grecoꝛũ iſta cautio eſt qui facta cõ ſignant ⁊ dos ĩuocant:nos religioneʒ in ipſa fide nouimusQui nõ verent᷑ hoĩes allunt deos ˖ Nec tibi amico opus eſt de cuiꝰ beniuolentia dubitas· G ¶ OQuid tu ignoꝛas arboꝛes magnas diu creſcere vna hoꝛa extirpari · Stultus ẽ qui fructuʒ earũ ſp ectat altitudinẽ nõ metit᷑:vide ne dum ad cacumẽ ꝑuenire cõtendis:cũ ip̃is ramis quos cõp̃hendis decidas. Leo quo aliqn minimarũ auium pabulüũ fit · Et PBri rubigo cõſumit · Nihil tam firmũ ẽ cui perieulũ non ſit etiã ab inualitudine CNEAE er a eoꝛũ cõdicio eſt qᷓbus foꝛ . ſitan nõ piculoſius eſt tacere 43 dicere Tneminẽ abſolui poſſe niſi q dixerit cau ſam ¶ Nullis meritis ꝑfidia mitigari po teſt ¶ O ¶ Nec aut cõmercio lingue aut ſupplicio cũ velamẽtis pꝛecibuſq; mhibe ri crudelitas põt. ¶ Culpã maioꝛũ poſte ri luere · ¶ H¶ Seruo vtilius eſt parere domino q; afferre conſiliũ:cũ qui pareãt idẽ qð ceteros maneat: qui vero ſuadeãt ꝓpꝛium ſibi periculũ · 4 Aienigenaz do minũ pati nemo vult · ¶ Nihil tã alte na tura cõſtituit quo virtus non poſſit eniti experiẽdo q̃ ceteri deſperauerũt· ¶ Oai vicia negodo diſcutienda ſunt ( Melioꝛ eſt cauſa ſuũ nõ tradentis q; poſcẽtis ali enũ ¶ ¶ ¶ Natura moꝛtaliũ hoc quoq; nomine pꝛaua ⁊ ſiniſtra dici põt:ꝙ in ſuo n - negocio hebetioꝛ eſt q; in alieno · onſilio nõ ĩpetu opus eſt ¶ R¶ Nobi lis equꝰ vmbꝛa quoqʒ virge regit᷑ nn uus ne calcari quidẽ cõcitari põt ( S ¶ Canis timidꝰ vehemẽtius latrat q; moꝛ det · Atiſſima queqʒ flumina minĩo ſono labi. ¶ Sequunt᷑ de octauo T ( Ma le humanis ingeniis natura conſuluit ꝙ plerũq; nõ futura ſʒ tranſacta ꝑpendimꝰ Srv G ¶ Regum ducũqʒ clementia nõ in ipſoꝛũ modo:ſed etiã in illoꝛuʒ qui parẽt ingeniis ſita eſt· Obſequio mitigant᷑ ĩpe ria:vbi vero reuerẽetia exceſſit animis: et ſumma imis cõfundimus. vi opus eſt vt vim repellamus. ¶ & ¶Nõ eſt diuturna Faſ eſſio in quã gladio inducimur: bene icioꝛũ gratia ſempiterna eſt Eoe⸗ ſta bile ⁊ eternũ facit ĩperiũ Iqnſatiabilis aũt auaricia eſt adhuc ĩplere velle qð iã circũ fluit Eama en bella cõſtant · 2 ſe pe etiã qð falſo credituʒ eſt veri vicẽ obti muit · (Katéen- belli neceſſitas mutauit ¶ Efficatiogin aduerſis neceſſitas q́; ra tio remediũ inuenit ¶ S ¶ Contra obſe uia foꝛtune nõ ſatis cauta moꝛtalitas ẽ · Kenus neget eximiã quoq;ʒ; gloꝛiã ſepiꝰ foꝛtune q̊ʒ virtutis eẽ enckcha g? Caa Hudoꝛẽ vt vere fit immodicus laboꝛ vin at. ¶ Vincit gratiaʒ meriti ſceleris atro atas· ¶ Uratia eſt pigricia coꝛpoꝛuʒ fati gatis:MHominẽ cõſequi᷑ aliquãdo nunq̃ʒ comitat᷑ diuinitas · E CRoeo ptin ax ſpes eſt quã humane mẽtis cõcupiſcẽtie deuoꝛauerũt ¶ Triſtius moꝛte eit in ſer uitute viuere ¶ cc ¶ Qcü ſerẽdis rumo ribus natũ eſt · ¶ Quis credat ĩter vicia curã eſſe ſapiẽ tie? Qui gloꝛie nulitat ni hil magis q; famã timet ꝑfidie · ¶ ðd ¶ Illexander dixit imnuidos boles nihi alis eſſe q; ipſoꝛũ toꝛmenta Cee ¶ APpud in dos gemme margarite q; eſtimant᷑ pur amenta eſtuantis freti · Preciũ autẽ eis ibido cõmiſcuit. ¶ Sequun?᷑ de nono. ¶ ff ¶ Kuaricia gloꝛie ⁊ inſatiabilis cu pido fame nihbil inuiũ nibil remotũ vide ri ſmit ( Ruidi milites ſunt ⁊ pecunie 7 . 6 gloꝛie ſimul ¶ ꝗg ¶ Eoꝛtuna rebꝰ famã pciumq; cõſutuit: ⁊ militie ꝓbꝛum plerũ q; vertit in glouã · ¶ Ph ¶ Orta ſedicio in diuerſa cõſilia deducit vulgũ. ¶ Sedi cionis interdũ non remedia qᷓ; pꝛincipia maioꝛa ſũt ¶ In tumultu feſuinatio quo q; tarda eſt · ¶ Vnũ eſt temeritatis ſola cium ppetua felicitas. ¶ ¶ Deſperatõ magnũ ad honeſte moꝛiendũ incitamen tum eſt ¶ Quãq; ſalutis deſperatio egri tudine afficiat:nõ tñ inuictũ animũ cure obꝛuunt · Vmcum bonũ diuturnã vitã ex iſimãtes ſepe acerba moꝛs occupat· ¶ EE ¶ Regũ eyitꝰ ſi reputaueritis plu⸗ res a ſuis qᷓ; ab hoſte interenptos nume rabitis. ¶ ¶¶ OQuippe armato G nudũ demẽtia nõ temeritaſ videt᷑ ¶ Nec luxurie quicq; crudelitas:nec crudelitas luxurie obſtat · ¶ mm ¶ Eamen deinde peſtilentia ſecuta eſt· Quippe inſalubꝛiuʒ ciboꝛũ noui ſuci:ad hoc interius laboꝛ et egritudo animi vulgauerãt moꝛbos· 6 nn Ipa ſolicitudo: natura quoqʒ im mitia efferauit ingenia CEronmü ſqʒ fructũ finito tandẽ periculo eypedit · vin cit cupido ratõʒ E Nam vbi paria ſũt periculũ ac ̃miũ: ⁊ ſecũdis rebꝰ am plioꝛ fructus eſt ⁊ aduerſis ſolaciũ maiꝰ Sequunt᷑ de decĩo ſiue vltĩo ¶ Nullã potentiã ſcelere queſitã cuiq;ʒ eſſe diuturnã · ¶ q ¶ Sqʒ res ſecunde valẽt ⁊ cõmutare naturam: ⁊ raro quiſq̃;ᷓ erga bona ſua ſatis cautus eſt · ¶ xr ¶ Luxu omĩa fluũt:⁊ nimia felicitate mergimur in voluptateſ. Imperiũ qð ſub vno ſtare oteſt dũ a pluribus ſuſtinet᷑ ruit · Nã in Pciabile eſt regnũ ¶ Sine ſuo capite di ſcoꝛdia mẽbꝛa trepidãt ¶ Eiuſdẽ iuris eẽ debent q̃ ſub eodẽ rege victuri ſunt· ¶ ¶ lud ſcire debetiſ militarẽ ſine duce turbã coꝛpus eſſe ſine ſpũ. ¶ I¶ ¶ Ex cõpatiõe regis noui deſideriũ excitat᷑ amiſſi· ( Nul lum ꝓfundũ mare:nullũ vaſtũ fretũ ⁊ ꝓ celloſum tãtos ciet fluctus:quãtos mul titudo motus habet: vtiq;ʒ ⁊ ſi noua ⁊ bꝛe ui duratura libertate luxuria. ¶ Nemo aũt ei ſatis fidus eſt quẽ metuit· ¶ tt Ingens ſua ſpõte meſticia vltime deſpe ratõis indey eſt ¶ Nunq́; aduerſus ĩmo dicas cupiditateſ terminꝰ ſtat · Dif ficile ẽ nos contentos eſſe eo qð offert occaſio: quippe ſoꝛdẽt ᷣma queq; cũ maioꝛa ſpe rant᷑· ¶ vx ¶ Diſſimulatio ire grauioꝛẽ criminãtis autoꝛitatẽ facit · ¶ Diſſimula tione cõſiliũ pᷣmendũ eſt vt oppꝛimat᷑ in cautꝰ de geſtis Aexandꝛi: Sequũ tur Tulii Celſi de geſtis Ceſaris· ¶ ulii Celſi de geſtis Qeſaris autoꝛita tes incpiuntt ¶ Virtute magi cõtendendũ eſt exemplo maioꝛũ Con ueuerũt dii ĩmoꝛtales quo grauius hoĩes ex cõmutatõe rerũ doleãt quos ꝓ ſcelere eoꝛuʒ vlciſei velint:his ſe cu ndioꝛes interdum res:⁊ diuturnioꝛem 8 q; dolo aut ĩſidiis ₰ cogunt᷑ ¶ Gia in victoꝛia poſita ſunt· ¶ E (Et ſi a foꝛtuna deſerimur:tñ omnez ſa ( G impunitatẽ cõcedere · ¶ R ¶ Sunt non nulli quoꝛuʒ autoꝛitas apud plebẽ pluri mũ valeat qͥ p̃uatim plus poiſunt q; ip̃i magiſtratꝰ:hi plerũq; ſedicioſa atq; im pꝛoba oꝛatione multitudinem deterrẽt · B ¶ ITus belli ẽ vt qͥ vicerĩt his quos vicerũt quẽadmodũ velint iperent · Idez criptũ: ſʒ ad ſuũ arbitriuʒ imꝑare cõſue uerüt. G ¶ Qui alicurꝰ iniurie ſibi cõ ſcius ẽ nõ ei cauere difficile. ¶ Sine cau ſa timendũ nõ eſt ( Damnatũ penã ſeqᷓ opoꝛtet · ¶ Sequunt᷑ de ſcðo.· ¶ D En magna reruʒ iniqtate foꝛtune quoqʒ euẽ tus varii ſequunt᷑· Eacilia ex difficillimis anĩ magnitudo facit· ¶ In ſola virtute oĩs ſpes ſalutis cõſiſtit · ¶ Sequunt᷑ de tercio. ¶ ¶ Nã vt ad bella ſuſ. apiẽda galloꝛũ alacer ⁊ ꝓmptus eſt animus: ſic mollis ac minime reſiſtens ad calamita tes ferendas mens eoꝛũ eſt. ¶ E (Gtſi ꝓpter multitudinẽ ⁊ veterẽ belli gloꝛiaʒ paucitatẽ qʒ inimicoꝛũ ſe tuto dimicatu ros aliꝗᷓ exiſtimẽt: tñ tutius arbitranduʒ eſt: obſeſſis viis:cõmeatu ĩtercluſo ſine vulnere victoꝛia potiri · ¶ Eere libenter hoies id ð volũt credunt ¶ Bequunt d B to ¶ QNeqʒ legati audiendi: neq; cõditões accipiẽde ſũt ab His: aui ꝑ dolũ atq; inſidias petita pace vltro bellũ intu lerũt · Cxpectare vero dũ hoſtiũ copie au geant᷑ ſũma demẽtia eſt · ¶ Sequunt᷑ de quinto (H ¶ Omia plerũq; cõſilia eis deficiunt i ipſo negocio cõſiliũ capẽ In diſſenſione nulla ſalus e. lutis ſpem ĩ virtute ponẽ debemus ( Grrant qui quicq; ab hig pᷣſidii ſperãt qui ſuiſ re bus diffidũt · ¶ Nõ eſt ſepius foꝛtuna tẽ ptanda · ¶ Vnũ cõmuni ſaluti auxiliũ in celeritate ꝓonendũ eſt ¶ Sequunt᷑ de ſe Fepiin Romanꝰ victis nõ ad alterius p xto. (R (Eere pleriſq; accidit vt pꝛeſi dio literarũ diligentiã in ꝑdiſcẽdo ac me moꝛiã remittant ¶ Depe temerarios ho mines atq;ʒ ĩperitos falſis rumoꝛnbuſter reri: ⁊ ad facinus ĩpelli:⁊ de ſũmis rebuſ cõſiliũ cape cognie eſt. ¶(L ¶¶ Ex pecu nie cupiditate factões diſſenſioneſqʒ na ſcunt᷑· Nã ⁊ pꝛede cuꝑpiditas multos lon gius euocat· ¶ ¶ Nemoðẽ tam foꝛtis Syrj quin rei nouitate ꝑturbet (NCMulta tum in oĩbus rebus tũ in re militari põt foꝛtũa: Sic ⁊ ad ſubeundũ periculũ: ⁊ ad vitãdũ multũ foꝛtuna valet ¶ Sequunt᷑ de ſeptĩo · Un acie pᷣſtat interfici: q; nõ veterẽ belli gloꝛiã libertatẽ q; quã a maioꝛibus accepimꝰ recuperare · Grrãt qui in bello om̃s ſecũdos rerũ ꝓuentus expectãt· ¶ Tmꝑatoꝛũ res aduerſe auto ritatẽ minuũt ¶ Nõ minus in milite mo deſtia q́; virtꝰ atq; animi magnitudo de ſideranda ẽ ¶ H ¶ Oppida icendi opoꝛ tet qᷓ nõ munitõe a loci natura ab ommni ſint ꝑiculo tuta:ne ſuis ſint að detractan duz maliciã receptacula: neu dominãtibꝰ ꝓpoſita ad cõmeatus copiã: p̃damq; tol lendã· Mec ſi grauia aut acerba videant᷑: multo iülli grauius eſtimari debere: libe ros· cõiuges ĩ ſeruitutẽ abſtrahi .ipſos in terfici:q ſit neceſſe accedẽ victis ¶ Quod nihil nobis cõſtat nõ videt᷑ ꝓ certo eẽ po nendũ ¶ Q¶ Knimiẽ iſta mollicies nõ virtutis:inopiã pauliſper ferre nõ poſſe — .* * . ¶ Oia em pleruũq; que abſunt: vehemẽ 7 tius hominũ mẽtes ꝑturbãt· ¶ Eoꝛtune credendũ eſt: ⁊ ad vtrãqʒ rem ſe illi offe rendũ . ¶ Qui ſe vltro moꝛti offerant fa cilius reperiunt᷑: q; qui doloꝛẽ patienter ferant · ¶ Magna ex diſſenſionibꝰ ĩcom moda oꝛiri ſolent · ¶ Laudis cupiditas: — timoꝛ ignominie ad vᷣtutẽ excitãt ¶ Se unt᷑ de octauo. ¶ R Cauſa peccati facillime moꝛtuis deleg at᷑· Nemo vo tan tũ pollet:vt ĩuitis pꝛincipibus.reſiſtente ſenatu · oĩbus bonis repugnãtibus.infir ma manu plebis bellũ cõcitare ⁊ gerere poſſit · ¶ Gõſpiratoꝛũ ac ſeckeraco rũ ꝛſi paucitas cõteni poſſit: tñ ꝑtinacia magna pena ẽ afficiẽda: ne malo exẽplo ceteri moueant᷑· ¶ T¶ Qõtra opinionẽ em̃ militũ famãqʒ omniũ p̃lio diffugiſſe magnũ detrimẽtũ affert · ¶ erũq; ho m inũ nimia ptinacia atq; arrogãtia aca der e ſolet vt eo recurrant: ⁊ id cupidiſſĩe etãt: qð paulo ante cõtempſerint. ¶( (Necurn pᷣlia ſunt vitanda.· Nõ minus eſt imperatoꝛis: cõſilio ſu ꝑare q; g ladio: ¶ Nullꝰ oꝛdo.nullũ ĩperiũ certũ eſt: cuʒ ſuo quiſq; vtit᷑ cõſſio · ¶ Cõgreſſu a da moꝛe maxime hoſtis cõteric 4 Dequunt᷑ de nono. (¶ Timoꝛ variis bominuʒ xxyj ſermonibus celeriter auget᷑: vnuſa uiſq; S * cm̃ opiniões fingit: a ad id qð ab alio au dierit ſui aliq̃d tioꝛis addit · hoc vbi vno autoꝛe ad plures ꝑmanauerit: atq; aliu s alii tradiderit: plures autoꝛes eius rei vi debunt᷑ · ¶ Nã que volumus ⁊ eredimus libenter: qne ſentimꝰ ipſi reliquos ſen tire ſperamꝰ. Preſtat ꝑ virtutẽ ĩ pugna belli foꝛtunã expiri: q; deſertos circũuentos a ſuis grauiſſimũ ſuꝑpliciũ Ppeti · ¶¶ Ouia fiducia ex oꝑe ⁊ natura lo ci munitiſſima caſtra expugnari poſſe cõ fidimus · ¶ O¶ Vti coꝛꝑis vulnera: ta exercitꝰ incõmova ſũt tegenda:ne ſpem aduerſariis augeane⸗C. Duilabori⸗ mi lites ſp euẽtu belli p̃mia petũt · ¶ aa Rerũ omniũ magber vſus ẽ · ¶ Officiũ gati fiduciariã operã obtinet · Ociuʒz cõ ſiliis militum maxie cõtrariuʒ ẽ. ¶ Quid dubitas vti tꝑis opoꝛtunitate? ¶ De ſu is homĩes laudibꝰ libenter p̃dicãt. ¶ Se quunt᷑ de decimo ˖ ¶ bb ¶ Nlie em̃ ſunt legati ꝑtes atqʒ iNaroaig: Arer oĩa agẽ ad pᷣſcriptũ:alter libere ad ſũmã rerũ cõ ſulere debz. ¶ cc (Srae eſt ac miſerũ xꝑpaucos ð ſũma ſalute om niũ decertare quoꝛũ ſiqui aut omnĩo aut vtute cedãt: reliqᷓs etiã eſt cauendũ qbus ꝓ ſe pugnã CM di facultas nõ fuerit · ¶ Magna plerũqʒ; autoꝛitas victoꝛiadeſt· ¶ Om̃e certamẽ in vᷣtute cõſiſtit ¶ ðd ¶ Eoꝛtũa plurimũ m bellis poteſt. ¶ Eoꝛtuna plerũqʒ eos quos plurimis beneficiis oꝛnauit ad du rioꝛẽ caſũ reſeruat: ſuꝑioꝛũ ipſoꝛum diſſi milis. ¶ Nõ eſt equa ꝑte cõtentꝰ qui oĩa habiturũ ſe csfion dlulrd eſt hoĩbus pᷣſidii in anĩ firmitudie · ¶ Herũqʒ ĩ uitate fama antecedit ¶ Ipſa ſpes ĩopiã ſuſtentat. ¶ ee ¶ Terroꝛ hoĩbus mentẽ conſiliũq; eripit ⁊ mẽbꝛa debilitat. ¶ Id em̃ ẽ integrũ qð ita ẽ vt fuit · ¶ ff.· ¶ Vir tus vincit incõmodũ nature difficultateſ q; ¶ gg ¶ Wagnũ vectigal maius creat odiũ · Mec ex ulio celſo de geſuis ceſaris. Inciꝑiunt modo ex oalerio maximo ¶ GEx valerio maximo hiſtoꝛie ⁊ autoꝛita tes incipiunt bbp Intum aũt ſtudiũ antiqs: nõ ſo lum ſeruãde ſʒ etiã amplificande “ Vreligionis fuit:vt floꝛẽtiſſima tũ opulentiſſia ciuitate:decẽ pꝛincipũ filii ſenatuſcõſulto ſingulis etrurie popul:p cipiende ſacroꝛuʒ diſcipline gratia trade rent. CETlcrdlbs vero pontifex ma ximꝰ Poſtumiũ cõſulẽ eundẽqʒ flamineʒ martialẽ: ad bellũ gerẽdũ africã petentẽ ne a ſacris diſcederet mulcta ĩdicta:vrbẽ egredi paſſuſ nõ eſt·Religioniq; ſummũ imperiũ ceſſit:quo tuto ſe poſtumiꝰ mar tio certamini cõmiſſuruſ nõ videbat᷑ ceri moniis martiis deſertis ( Rk ( It ſulpi cio ĩter ſacrificãdũ e capite apex ꝓlapſus eidẽ ſacerdotiũ abſtulit Ga nanq; pꝰ religionẽ ponẽda ſemꝑ nr̃a ciuitas duxit etiã in ꝗbꝰ ſũme m aiekatis cõſpici derus voluie Orappter nõ dubit auerũt ſacris ĩperia ſeruire:ita ſe hum anarũ rerũ futu ra regimẽ eſtimãtia:ſi diuine potẽtie bñ ac Rater fuiſſent famulata ¶ I (Kce rite quidẽ oppido inftitutũ eſt ſacra ceri monias vocari:qꝛ ceretani ea ĩ fracto rei ſtatu ꝑinde ac floꝛente ante coluer̃t Noluerũt em̃ pꝛiſci viri quicq; in hac obſeruari ciuitate: quo anĩ hominũ a de oꝛũ cultu auocarent᷑ · ¶ mi ¶ Pari vwm dicta parentũ ac deoꝛũ violatio expiãda eſt . Gmn (S iracuſis genitus dioniſius detracto ioui olimpio magni põderis au reo amiculo:quo eũ tirannꝰ hiero manu biis entagtmenſin oꝛnauerat: iectoqʒ la neo pallio dixit: eſtate graue eſſe aureuʒ amiculũ· hieme frigidũ: laneuʒ autem ad vtrũq;ʒ tꝑs anni aptiꝰ.Idẽ epidauri eſcu lapio barbã aureã demi iuſſit:ꝙ affirma⸗ ret pr̃em appollinẽ imberbẽ:ipᷣm barba tũ cõſpici · Idẽ victoꝛias aureaſ. ⁊ pateraſ ⁊ coꝛonas:q̃ ſimulacroꝛũ poꝛrectis mani bus ſuſtinebant᷑ tollebat: ⁊ eas ſe accepiſ⸗ ſe non auferre dicebat:ꝑq̃ʒſtultuʒ eſſe ar- gumentãdo: a qbus bona p̃camur ab his poꝛrigentibus nolle ſũmere· Qui tam ꝛſi debita ſupplicia nõ exoluit: dedecoꝛe tñ fili penas moꝛtuus rependit q̃s viuꝰ ef fugerat Lento em̃ gradu ad vindictã ſui diuina ꝓcedit ira: tarditatemq; ſupplicii grauitate cõpenſat · ¶ Quid attinet mo- res natiõe ꝑpendi:ĩ media barbaria oꝛtꝰ ſacrilegiũ alienũ reſcidit ¶ oõ ¶ Deiota ro vero regi oĩa fere auſpicatu gerẽti ſa lutaris aqle cõſpectus fuit:qua viſa abſti nuit ſe ab eiꝰ tecti vſu:qð nocte ĩ ſequẽti ruina ſolo equatũ ẽ. ¶ ꝓp ¶ Hetiliꝰ aũt conſul in liguria bellũ gerens: cũ montẽ cui leto eognomẽ erat oppugnaret: ĩter qʒ adhoꝛtatõeʒ militũ dixiſſet: ego vtiq; hodie letũ capiã: incõſideratius p̃liando foꝛtuitũ iactũ vocis leto ſuo cõfirmauit Ommũ etiã obſeruatio aliquo tractu re ligioni ĩnexa eſt:qm̃ nõ foꝛtuito motu ſ diuina ꝓuidentia cõſtare eredi᷑ ¶ Eque em̃ virtutis ẽ ⁊ bona patrie auxiſſe:⁊ ma la in ſe trãſferre voluiſſe ¶ (Seruio Tullio etiã tũ puerulo doꝛmiẽti circa ca put flãmã emicuiſſe domeſtici oclł'i anno tauerunt:qð ꝓdigium ancii marcii regis vyxoꝛ Tanaquil admirata:buatũ natũ in modüũ filii educauit: ⁊ ad regiuʒ faſtigiuʒ euexit · ¶ B In exercitu xerxis quẽ ad uerſus ꝓuintiã greciam cõtraxerat:eque partu lepoꝛẽ editũ cõſtat: quo genẽè mon tãti apparatꝰ euẽtus ẽ ſigficatus:Nã q mare claſſibꝰ:terrã pedeſtri cooꝑuit ex ercitu:vt fugax aĩal pauido regreſſu: re gnũ ſuũ repetẽ ẽ co actus· NWV. ellez qdẽ placidiꝰ ſʒ qð relatu vᷣm ẽ: ſic dii ſpꝛe ti excandeſcũt:ſic hũana cõſilia caſugãt᷑: vbi ſe celeſtibus p̃ferũt ¶( Inuicte leges neceſſitudis: pectus alioqᷣn ꝓcul ab amẽ tia remotũ: ꝓdigia iſta iuſta eſtimatõe ꝑ pendẽ paſſe nõ ſũt· ¶ H ¶ It cartaginẽ ſiũ dux Amilcar cũ obſidẽt ſiracuſos iter ſomnũ ſe exaudiſſe vocẽ credidit:nũcian tẽ futurũ vt ꝓximo die ĩ ea vrbe cenaret· letus igit᷑ ꝑinde ac diuĩtus ꝓmiſſa victo ria exercitũ pugne cõꝑabat · in quo inter ſiculos ⁊ penos oꝛta diſſẽſiõe:caſtris eiꝰ ſiracuſani ſubita irruptõe oppᷣſſis:ipſuʒ ĩtra menia ſua vinctũ ꝑtraxerũt · Ia ma gis ſpe q; ſõnio deceptus cenauit: ſiracu ſe caytiuꝰ:nõ vt aĩo p̃ſumpſerat victoꝛ· ¶ Acibiades quoq; miſerabilẽ exituʒ ſuũ haud fallaci nocturna imagĩe ſpecu latꝰ ẽ.· Quo em̃ pallio amice ſue doꝛmiẽs optũ ſe viderat:ĩterfectus ⁊ inſepultꝰ ia cens eõtectus ẽ · Quid ergo alið putamꝰ qᷓ; diuĩo numĩe effectũ:ne deſtinatũ iam ĩmoꝛtalitati eaput:ĩdignã celeſui ſpũ foꝛ tune vio lẽtiã ſentiret ¶ Nõ ẽ inter pr̃eʒ filiũ vllius rei cõꝑatõʒ fieri: p̃ſertim di uĩtatis faſtigio iũctos· ¶ Neceſſitas adi tũ luctui dedit · ¶ Fruſtratꝰ em̃ ſeipſe ẽ: nepotis felicitatẽ celeſtiũ iudieio deſtina t3 Füanis cõſiliis ĩpedire conãdo· ¶ E * yrvij Multa etiã ĩterdũ a vigilſtibus accideft ꝑinde ac tenebꝛarũ ſommiqʒ; nube ĩuolu ta:ꝗᷓ qꝛ vñ manauerint aut q̃ rõe cõſtite nnt dignoſcẽè arduũ eſt merito miracula vocent quoꝛũ e magno aceruo illð occu: rit ĩpꝛimis ¶ O Triennio cõtinuo vex ata peſtiulẽtia ciuitas nrᷣa:cũ finẽ tãti ⁊ tã diuturni mali: neqʒ diuĩa mĩa: neqʒ hũa no auxilio ĩponi videret · cura ſacerdotuz inſpectis ſibil limis libꝛis aĩ adutit nõ ali ter pᷣſtinã recuꝑari ſalubꝛitatẽ poſſe:q; ſi ab epidauro eſculapiꝰ eẽt accerſitus Ita qʒ eo legatis miſſiſ:vnicã fatalis remedii opem: autoꝛitate ſua qꝗᷓ iã ĩ terriſ erat am pliſſima impetraturã ſe credidit: neq; eã m opinio ekurt 3 ſtudio petitũ ac pmiſſũ eſt p̃ſidiũ. ¶ H ¶ Doſſunt ꝛ illa mir aculoꝛũ loco poni: ꝙ de vſto ſacrario ſalioꝛũ nihil in eo p̃ter litiũ:hoc ẽ baculũ romuli paſtoꝛaleʒ integrũ reꝑtũ eſſe. ſerui Tulli ſtatua inuiolata ꝑmanſit:cuʒ edes foꝛtune flagraſſet · Qq; claudie ſta tua ĩ veſiibulo tẽpli mĩis deũ bis poſita ea ede incẽdio cõſũpta:in ſua baſi flãmiſ intacta ſtetit · ¶ ¶ Ouidã athenis vir eruditiſſimus cũ ictũ lapivis capite exce piſſet:cetera oĩa tenadſſima memoꝛia re tinẽs:lr̃arũ tantũmõ qͥbus pᷣcipue inſer uierat oblitus ẽ: dirũ malignũq; vulnus in anio ꝑecuſſi q̃ſi de induſtria ꝑſcrutatis ſenſibꝰ: in eũ potiſſĩe quo maxie letabat᷑ acerbitate nocẽdi erupit: ſingularem do ctrinã hoĩs: ꝓleno inuidie funẽ efferẽdo Cui ſi talibꝰ ſtudiis ꝑfrui fas nõ erat:vti lius aliquãto fuit ad illa adituʒ nõ impe traſſe:q; iĩ ꝑcepta eoꝛũ dulcedine caruiſ ſe. ¶ R ¶ Coꝛgie quoq; epirothe foꝛtis ⁊ clari viri oꝛigo:maximi admiraculi eſt: AYin funẽ mĩis ſue vtero elapſus ĩopina to vagitu ſuo lectũ ferẽtes coegit cõſiſtẽ nouũq; ſpectaculũ patrie pꝛebuit:nõ tñ ex ipſo genitricis rogo lucẽ ſʒ ⁊ cunas aſ ſecutus · Codẽ emm̃ momẽto tꝑis:altera iaʒ fato functa: alter ante elatus q́; natus ẽ ¶ L¶ Oraculo appollinis macedonũ rex Philippus admonitus:vt a qdꝛige violẽ tia ſaluteʒ ſuã cuſtodiret: toto regno diſ iungi currus iuſſit: eũqʒ locũ qͥ in boetia q̃dꝛiga vocat᷑ ſꝑ vitauit: nec tũ denuncia tü piculi Fene effugit · Nã pauſanias in adii quo eù oecidit quadꝛigam capulog Syvij . — habuit celatã. ¶ V ¶ Remigẽ quẽ ĩ der ſe litoꝛe tirioꝛũ ſentinã bauniẽtẽ: cũ e na ui fluctꝰ abieciſſet:altero latere reꝑpcuſſũ cõtrariꝰ fluctuſ ĩ nauim retulit · Ctaqʒ mi ſeri ſil ac felicig cõploꝛatõni ꝑmixta fuit gratulatio X En tipater poeta ſido nius oĩbꝰ ãnis vno tantũmõ die quo ge nituſ erat feba ĩplicabat᷑:cũq; ad vltimã etatẽ ꝑueniſſet natali ſuo certo illo ccũi tu momhi cõſũptus ẽ. ¶ O ¶ Doliſtratꝰ ⁊ hippoclideſ ꝓhᷣi eodẽ die nati:eiuſoẽq; p̃eeptoꝛis epicuri ſectaʒ ſecuti: primoni etiã ꝓoſſidẽdi:alendeqʒ ſcole cõmunione cõiuncti:eodẽqʒ momẽto tꝑis oltima ſe nectute extinct: Lantã eq̃lẽ foꝛtũe ꝑiter atq; amicicie ſocietateʒ: qᷓs nõ ã ipſiꝰ cele ſus cõcoꝛdie ſinu genitã. nutritã atqʒ fi nitam putet ? Nõ admiratõne iſta ſᷓ me moria pꝛoſequi debemus: cum ſciamus recte a natura plurimum licentie vendi cari:penes quã infinitus cuncta gignan di laboꝛ conſiſtit · ¶ Neqʒ vi enim vlla extingui diuinitas poteſt · ¶ Sequũtur de ſecundo . ¶ Ex libꝛo ſecundo Valerii maximi hiſto rie 1 autoꝛitates. R Ve vno cõtente mr̃imoĩo fuerãt coꝛona pudicicie honoꝛabant᷑·. Cx ‚iſtimabãt em̃ eũ p̃cipue matrone ſineera fide ĩcoꝛruptũ eẽ aĩm:qͥ pꝰ depo ſite ᷣginitatis cubile ĩ publicũ egredi ne ſciret: multoꝛũ mr̃imonioꝛũ exꝑientiã q̃ſi legitĩe cuiuſdã ĩtẽꝑantie ſignũ eẽ creden tes · ¶ Q ¶ Brimꝰ aũt Spuriꝰ carbilius vxoꝛẽ ſterilitatis cã dimiſit:qᷓ quãq; tole rabili rõe motꝰ videbat᷑:rep̃hẽſiõe tũ nõ caruit:q; nec cupiditatẽ de liberoꝛuʒ cõ iugali fide p̃poni debuiſſe arbitrabant᷑: ſz quo mr̃onale decꝰ verecũdie munimẽ to tutiꝰ eẽt:ĩ ius vocãti matronã coꝛpus eiꝰ attingè nõ ꝑmiſert:vt ĩuiolata manꝰ aliene tactu ſtole relinq̃ret᷑ ¶ R¶ Vini vſus olim romanis feminis ignot? fuit: ne ſez in aliqð dedecus ꝓlaberent᷑· qꝛ ꝓn mus a libero pꝓr̃e intẽꝑantie gradꝰ ad in cõceſſã venerẽ eſſe cõſueuit ¶ S¶ Gete rũ vt nõ triſtis earũ ⁊ hoꝛrida pudidcia: ſz etiã honeſto comitatis genẽ tꝑata eſſzʒ Endulgẽtibꝰ nãq; maritis:⁊ auno abun dãti: ⁊ mita purpura vſe ſũt) quo foꝛmꝗ ſuã cõcinnioꝛẽ cõſicerẽt· ſũma cũ dili gen tia capillos cinẽ rutilarũt · Nulli em̃ tũc ſubſeſſoꝛũ alienoꝛũ mr̃imonioꝛũ odli me tuebant᷑ · ſʒ pariter ⁊ vidẽ ſancte ⁊ aſpici mutuo pudoꝛe cuſtodiebant᷑ CE C. a. nifeſtũ igit᷑ ẽ tm̃ religioĩs ſanguũ ⁊ affini tati:quãtũ ipſis dis imoꝛtalibꝰ tributũ: ꝛ ĩter iſta tã ſancta vĩeula nõ magis q; ĩ Aiquo ſancto loco nudare ſe nefas eſſe credebat᷑ ¶ ¶ Gõuiuiũ etiã ſolẽne ma ioꝛes ĩſtituerũt:idq; cariſtiã vocauerũt: cui p̃ter cognatos ⁊ affineſ nemo ĩterpo nebat᷑:vt ſiq̃ ĩter neceſſarias ꝑſonas qꝗre la eſſʒ oꝛta:apud ſacra mẽſe:⁊ ĩter hilari tatẽ aĩoꝛũ:⁊ fautoꝛibꝰ eõcoꝛdie adhibitis tollereẽ ( X eweeturl iuuẽtus ita cu mulatũ ⁊ circũſpectũ honoꝛeʒ reddebat: tanq; maioꝛes natu adoleſcẽtiũ cões pa tres eſſẽt· nuitati ad cenã diligẽter qre bãt:qui nã ei cõuiuio eſſent interfuturi: ne ſenioꝛis aduentũ diſcubitu p̃currerẽt ſublataqʒ mẽſa pᷣoꝛes cõſurgere ⁊ abire patiebant᷑· x qbus apparet ceene quoqq; ſpe 3 parco ⁊ q́; modeſto hmone his pꝛe entibꝰ ſoliti ſũt vti ¶ Maioꝛes na tu ĩ cõuiuiis ad tibias egregia ſuꝑioꝛuuam oꝑa carmĩe cõpꝛehẽſa pangebãt:quo ad ea imitãda vᷣtutẽ iuuenũ alacrioꝛeʒ redde rent. Quid hoc ſplẽdidiꝰ g qͥd etiã vtilius certamĩe g pubertas canis ſuũ decꝰ red debat: defuncta ririũ curſu etas: ingredi entes actuoſã vitã fauoꝛis nutrimẽtis ꝓ ſeq̃bat᷑. ¶ O¶¶ Nunq; em̃ taciturnitatẽ optimũ ac tutiſſimũ admĩſtrãdarũ rerũ vinculũ labefactari volebãt.· ¶ Nõ ego fili mi ſummũ ĩperiũ tuũ cõtempſi: ſʒ ex periri volui:an ſcires cõſulem agere: nec ignoꝛo qd pr̃ie veneratõi debeat᷑ · Veruʒ pub · inſtituta pᷣuata pietate potioꝛa iudi co E Ctoan mirifice cõſtantie vi ri: qui legati a ſenatu tarẽtũ ad res petẽ das miſſi: cuʒ grauiſſimas ibi iniurias ac cepiſſent:Vnus etiã vrina reſperſus eſſʒ in theatrũ vt ẽ cõſuetudo grecie introdu cti: legationeʒ quibꝰ acceperãt vᷣbis pere gerunt:de his que paſſi erant queſii nõ ſunt:nequid vltra ac mandatum eſſet lo querentur · Intuſqʒ pectoꝛibus eoꝛuʒ an tiqui moꝛis reſpectus: doloꝛe qui ex con tumelia grauiſſimus ſentitur cõuelli nõ potuit Ambigue laudis ciuis exiſtima? q debitis reipub · officiis nõ ſua ſpõte ſʒ iuſſus fungit᷑ · Quia quidqᷣd ĩperio cogit᷑ eygẽti magis q; pᷣſtanti acceptũ refert᷑ G☚ Trmeru tractãdoꝛũ meditatio a pu blio rutilio conſule Qneo mallio collega militibuſ ẽ tradita· s em̃ nulliꝰ añ ſe ĩpe ratoꝛis exẽplũ ſecutꝰ:ex ludo C. Fur alit ſcauri doctoꝛibꝰ glad iatoꝛũ accerſitis vi tãdi atqʒ ĩ ferẽdi ictus ſubtilioꝛẽ rõ em le gibꝰ ĩgenerauit: vᷣtutẽq;ʒ arti ⁊ rurſus ar tẽ vᷣtuti miſcuit:vt illa ĩpetu huiꝰ foꝛtioꝛ: hec i lꝰ ſcĩa cautioꝛ fieret ¶ B ¶¶ Velitũ vſuſ eo bello pᷣmũ reꝑtꝰ ẽ:quo capuã ful uius flacchus ĩꝑatoꝛ obſedit· Nã cũ equi tatui cãpanoꝛũ crebꝛiſq; excurſatõibꝰ eqᷓ tes nr̃i qꝛ numero pautioꝛe ſ erãt) reſiſte nõ poſſent · Q· neuius cẽturio e peditibuſ lectos expediti coꝛꝑis bꝛeuibꝰ ⁊ ĩ turmis ſepteniſ: armatoſ haſtis:puo tegmĩe mu nitos veloci ſaltu iungẽ ſe eq̃tivus: ⁊ rur ſus celeri motu dilabi ĩſtituit: quo faciliꝰ eqſtri p̃lio ſubiecti ꝓedites viros pariter atq; equos hoſtiũ telis ĩceſſerẽt: eaq; no uitas pugne vnicuʒ cãpane ꝑfidie debili tauit auxiliũ: Ideoqʒ autoꝛi eꝰ neuio ho nos adhuc ẽ habitꝰ. ¶ ¶¶ Nã gladiato riũ munꝰ pmũ rome datũ ẽ ĩ foꝛo boario appio claudio Q. qʒ fuluio cõſulibꝰ dede rut M.⁊ druſus fili bꝛuti: funebꝛi memo ria pr̃is cinereſ honoꝛãdo Athletarũ quo q; certamẽ a Nſcauri tractũ ẽ mumificẽ tia ¶ H ¶ Veneficii qᷓſtio ⁊ moꝛibus 2 le gibus romaĩs ignota:cõpluniũ matrona rũ patefacto ſcelẽ oꝛta ẽ: qᷓ cũ viros ſuos clamdeſtĩs ĩſidiis veneno ꝑimerẽt: vniuſ ancille ĩdicio ꝓtracte ꝑ ſenatũ capitali iu dicio dãnate Q.⁊. lxx· numerũ expleueĩ̃t ¶ ¶ Geterũ ſalubꝛitatẽ ſuã ĩduſtrie certiſ ſimo monimẽto ac ſideliſſ ĩo veteres tue bant᷑: boneq; valitudĩs eoꝛũ q̃ſi qdã in erat frugalitas · inimica luxurioſis epuliſ TIaliena nimie vini abũdãtie:⁊ ab ĩmode rato veneris vſu auſa· ¶ Eacilioꝛ vᷣtutis ad luxuriã: q;ᷓ luxurie ad virtutẽ trãſitꝰ ẽ. ¶ Ithemẽſes qᷣd qſq; ſuoꝛũ ageret: aut quo naʒ qᷓſtu ſuſtẽtaret᷑ diligẽtiſſĩe inqrẽ Tlebar:ot hoĩes honeſtatẽ vite rõeʒ me moꝛes reddẽdã eẽ ſeq̃rent᷑· Virtutis vber rimũ alimẽtũ ẽ honos ¶ Nec adduci poſ ſũ vt credã vꝛbi vtilẽ quẽ domui ſceleſtũ cerno ¶ E¶ Oui tres ĩ eodẽ manumiſſi ones reſcindi ꝑmittũt: ſi ter ab eodẽ dece xxvuij. ptũ dñm cognouerũt: qᷓrto erroꝛi ſubue niẽdũ ñ putãt:q̃ſi ſua iã culpa miuriã ac ceperit ꝗᷓ ei ſe iã totiẽs obiecit ¶ Spectã di cõſuetudo etiã imitãdi licẽtiam ſumit ¶ Kcõdita meſſilienſiũ vꝛbe gladiꝰ ẽ ibi quo noxii iugulant᷑:rubigĩe qdẽ exeſuſ: vix ſufficiẽs mĩſterio ſʒ ĩdex. In minimis quoq; rebꝰ oĩa antiq̃ cõ ſuetudis monim̃ ta buada · ¶ Quid attinet aut hũano dolo ri ĩdulgeri: aut diuĩũo numini ĩuidiã fieri: ꝙ ĩmoꝛtalitatẽ ſuã nobiſcũ ꝑtiri noluẽit⸗ E En maſſiliẽſiũ oppidũ ĩtrare ni li cũ cz telo licʒ: pᷣſtoq; eſt q̃ id cuſtodie gra acce ptuʒ exituro reddat:vt hoſpitia ſua quẽ admodũ veniẽtibꝰ humana ſüt: ita ipſis quoq; tuta ſint ¶ H¶ Moꝛũ menia egreſ ſis vetus ille mos galloꝛuʒ occurrit: quo memoꝛia ꝓditũ ẽ: pecuĩas mutuas q̃ his apud ĩferos redderent᷑ dare: qꝛ pſuaſum habuerint aĩas hoĩm ĩmoꝛtales eẽ · dicerẽ ſtultos ñ idẽ bꝛacati ſenſiſſẽt qð pilleatꝰ pitagoꝛas credidit. ¶ Ruara 2 fene ratoꝛia galloꝛuz phia alacris ⁊ foꝛtis cim bꝛoꝛũ · id ẽ· flandꝛenſiũ ⁊ celtiberoꝛũ:q̃ in acie gaudio exultabãt: tanq; gloſe Pei citer vita exceſſuri:.lamẽ tabant᷑ ĩ moꝛbo: ſi turpiter ⁊ miſerabiliter pituri: Celti beri etiã nephas eẽ dicebãt pᷣlio ſuꝑeſſe: cũ is occidiſſʒ ꝓ cuiꝰ ſalute ſpũm deuoue rãt. Laudãda vtroꝛũqʒ pploꝛũ anĩ pᷣſtan tia:ꝙ ⁊ patrie ĩcolumitatẽ foꝛtiter tueri: 4 fidẽ amiacie cõſtãter p̃ſtandaʒ arbitra bant R (Tratie vo illa natio merito ſibi ſapĩe laudẽ rẽdicauerit·qᷓ natales ho minuz flebiliter: exeqas cũ hilaritate cele bꝛat·Mec ſine vllis doctoꝛũ p̃ceptis verũ cõditõis nr̃e habitũ p̃uiditremoueat᷑ ita q; natal oĩm aĩaliũ dulcedo vite:q̃ᷓ mita facè ⁊ pati turpiter cogit: ſi ea moꝛtua eiꝰ aliquãto felicioꝛ ac beatioꝛ finis repe riet᷑ · Quo circa recte litii cũ bis luctus ĩci dit muliebꝛẽ veſtẽ iduũt: vt defoꝛmit ate cultus cõmoti maturiꝰ ſtultũ ꝓicere me roꝛẽ velit. ¶ LH¶ Derſarũ admodũ ꝓba bile ĩſtitutũ fuit: ꝙ liberos ſuos nõ pus aſpiciebãt q; ſeptimũ annũ ĩpleſſẽt: quo Euloi amiſſionẽ eqoꝛe aĩo ſuſtinerent ¶ ¶ ¶ Quidqᷣd em̃ ĩ excelſo faſtigio poſitũ eſt:hũili trita cõſuetudĩe(quo fit vene rabiliꝰvacuũ eẽ cõuenit· ¶ ¶ Venio nẽ ad pᷣcipuũ decꝰ ⁊ ſtabilimẽtũ romani imperii: ſalutari ꝑſeuerãtia ad hoc tẽpus ſincerũ incolume ſeruatũ: militaris di ſcipline tenaciſſimũ vinculũ:ĩ cuius ſinu ac tutela ſerenꝰ trãquilluſq; beate pacis ſtatꝰ acqᷣeſcit · diſciplina em̃ militaris acri ter retenta pꝛincipatũ italie Romano im perio peperit · ⁊ mitarũ vꝛbiũ · magnoꝛũ regũ · validiſſimarũ gentiũ regimẽ largi ta eſt: fauces põtici ſinus patefecit: alpiũ thauriqʒ mõtis cõuulſa clauſtra tradidit oꝛtũq; e ꝑua romuli caſa totius terraruz oꝛbis fecit columẽ ¶ Aſpero ⁊ abſciſo ca ſtigatõis genẽ militaris diſciplĩa ĩdiget q vires armis cõſtant q̃ vbi a recto teno re deſciuerint oppᷣſſura ſũt niſi oppꝛimã tur.:Mũane ĩbeallitatis efſicaciſſimũ du rament ũ eſt neceſſitas. ¶ Eneruos aĩos odiſſe vᷣtus ſolet · Vos bellicaruʒ re rũ ſeueriſſimi cuſtodeſ poſtumi tibur te ⁊ malli toꝛqte memoꝛia ac relatõe com plectoꝛ: q anĩaduerto foꝛe vt pondẽ lau dis quã meruiſtis obꝛutꝰ.magis ĩbecilli tatẽ ingeniü mei detegã: q̃; veſtrã vtutez ſiẽ par ẽ repᷣſentẽ Tu nãqʒ poſtumi dicta toꝛ · poſtumiũ queʒ ad gnis penetraliũ qʒ ſacroꝛũ ſucceſſionẽ ꝓpagandã genue ras: eæ ĩfantie blandimẽeta ſinu atq; oſcu lis foueras:quẽ puerũ lñis:quẽ iuuenem armis ĩſtruxeras: ſanctũ.foꝛtẽ. amãtẽ tui Pariter ac patrie: quia nõ tuo iuſſu ſj ſua ſpõte p̃ſidio ꝓgreſſus hoſtes fuderat: vi ctoꝛẽ ſecuni fenini iuſſiſu: ⁊ ad hoc ꝑpagen dũ ĩperiũ paterne vocis mĩſterio ſufſicẽ᷑ raluiſti: nam oculos tuos (certũ ſco) dla niſſima ĩ luce tenebꝛis offuſos:ĩgens anĩ opus ĩtueri nequiſſe. Tu itẽ malli toꝛq̃te latino bello cõſul: filiũ ꝙ ꝓuocatus a ge minio metio duce Gaſccaltoug ad dimi canvũ te ignaro deſcẽderat:gloꝛioſ⸗ a3 vi ctoꝛiã ſpecioſa ſpolia referenteʒ arripi aà lictoꝛe: ⁊ in modũ hoſtie mactari iuſſi ſti. Sanctiꝰ eẽ iudicans filio:qᷓ; patriã mi litari diſciplina carere · Leuiter hoc pr̃es cõſcripti fecere: ſi carthagi nenſiũ ſenatꝰ ĩ militie negociis ꝓcurãdis violẽtiã ĩtue ri velimꝰ: a quo duceſ bella pꝛauo cõſilio gerẽtes ietiã ſi ꝓſpera foꝛtuna ſubſecuta eẽt: cruci tũ ſuffigebant Osð bene geſſe rant deoꝛũ ĩmoꝛtaliũ adiutoꝛio: qd male ſuluerãt ipſoꝛũ culpe ĩputantes.· ¶ Eutiꝰ quoq; calphurnius piſo cõſul: cñ 1 titius equitũ ꝑfectus rii ſicilia bellũ aduerſus fugitiuos gereret: agitiuoid hoſtiũ multitudine circũuentus arma his tradi diſſet: his p̃fectum ignominie generibuſ affici iuſſit: Eũ toga laciniis abiciſis ami ctum: decinctaq; tunica ĩdutũ: nudis pe dibus a mane ĩ noctem vſqʒ ad pꝛincipia Eomne tꝑs militie adeſſet: ĩterdixit etiaʒ ei cõuictum hominũ vſumqʒ balneoꝛum turmaſq; equitũ qᷓbꝰ p̃fuerat ademptis uis lſnditertl alas tranſcripſit · ¶ Q e (Blearch⸗ vo lacedemanioꝛũ dux egregio dicto diſciplinã militie cõtinebat: identi dem exercitus ſui auribus inculcando. NR 44 militibus ĩperatoꝛẽ potius 3 hoſteʒ me tui debere · quo aꝑte denũciabat futurũ: vt ſpm̃ pene ĩpenderent:quẽ pugne acce ptum ferre dubitaſſent ( R¶ Ob leuia plia quidã imꝑatoꝛes triumphos ſibi de cerni deſiderabãt: quibꝰ vt occurrer et᷑ le ge cautũ eſtrneelns triumpharz niſi qui quinq;ʒ milia hoſtiũ in vna acie cecidiſſet nõ em̃ numero ſed gloꝛia triumphoꝛũ ex celſiꝰ vꝛbis nr̃e futurũ decus maioꝛes ex iſtimabant. Laureã nec ſenatus cuiq; de dit: nec quiſq; ſibi dari deſiderauit ciuita tis parte lacrimãte: ceterũ ad quercũ pꝛo ne manus poꝛrigunt᷑:obi ob ciues ſerua tos coꝛona danda ẽ en⸗ poſtes anguſte domus ſempiterna gloꝛia triũphãt. Naʒ „.- ʒuis quis pᷣcdlaras res maximeq; vtiles reipub · ciuili bello geſſiſſet: imꝑatoꝛ tam̃ eo nomine appellatus non eſt: neq; vlle ſuꝑplicatões decrete diis ſunt:neq; aut ouãs aut curru triumphauit: quia vt ne ceſlſarie iſte: ita lugubꝛes ſemꝑ exiſlimate ſunt victoꝛie: vtpote non externo ſed do meſtico parte cruoꝛe· Se oꝛis aũt eſt ab imperatoꝛe ducturo triũphum cõ ſules inuitari ad cenã: deinde rogare vt venire ſuꝑſedeant: nequis eo die quo ille eaſe aioꝛis ĩ eodẽ cõuiuio ſit ĩ T¶ Ouãuis luctaci adhuc tacueris ſeðm te litẽ do· Mirifice iudex: ꝙ ĩ maĩfe ſto negocio tꝑs teri paſſus ñ ẽ. ꝓbabiliꝰ luctati: ius ampliſſi honoꝛis cõſtãter defẽdit · Sʒ nec valeriꝰ quidẽ ĩpꝛobe:quia foꝛtis ⁊ ꝓſpẽ pugne vt ñ legitimũ ita op tãdũ p̃miũ petüit · Tãtũ em̃ ĩtereſt adiici as alidd: an ðtractũ ĩſtituas:ntũ diſlat Lñficii in:tiũ ab ĩiurie fine¶ V Caſtreſis diſcipline tenaciſſimum vinculum: 1 mi litaris rationis diligens obſeruatio ad monent me:vt ad cenſuram pacis magi tram cuſtodemq; tranſgrediar (Nam vt opes populi Ro· in tantam amplitu dinem imperatoꝛum virtutibus exceſſe runt.Ita ꝓbitas ⁊ continentia cenſoꝛio ſuꝑcilio examinata ẽ: opꝰ effẽu par belli cis laudibus · Quid em̃ ꝓdeſt foꝛis eẽ ſtre nuũ: ſi domi male viuit᷑expugnent licʒ vꝛbes · coꝛripiant᷑ gẽtes · regniſ manꝰ ini ciant᷑ · niſi foꝛo ⁊ curie officiũ ac verecun dia ſua cõ ſtiterit: partarum rerũ celo cu mulꝰ eq̃tꝰ:ſedẽ ſtabilem ñ hẽbit· Ad rem igit᷑ ꝑtinʒ noſſe: atqʒ adeo recoꝛdari acta cæſone poteſtatis GDamallu 1 po ſtumius cẽſoꝛes: era pene noĩe: eos qui ad ſenectutẽ celibes ꝑuenerãt:ĩ erarium deferre iuſſ. Ctein puniri dignos:ſi quo mõ ð tã iuſta cõſtitutõe ꝗ̃ri ſũt auſi cũ in hũc modũ increparen?᷑ TBCN tura nobᷣ quẽadmodũ naſeẽdi: ita gignẽ di legẽ ſeribit · penteſq; vos alẽdo nepo tum nutriẽdoꝛũ debito(ſiqs eſt pudor) alligauerũt· Accedit his ꝙ; etiã foꝛtũa lõ ga pᷣſtãdi huiuſcemodi muneꝛis vacatõʒ eſtis aſſecuti:cũ interĩ cõſ ũpti ſunt anm vr̃i:ꝛ mariti ⁊ pr̃is noĩe vacui · te igitur ⁊ nodoſã exoluite ſtipẽ: vtilẽ poſteritati numeroſe ¶ ¶ Geta cinna cũ a lutio metello Qn· domitio cẽſoꝛibus ſenatu motꝰ eẽt.poſtea cẽſoꝛ ẽ fcẽus.FTteʒ M.Va leriꝰ meſſala cẽſoꝛia nota ꝑlſ. Eptꝰ: cẽſoꝛia poſtmodũ ptãte ĩꝑauit: quoꝛum ig nomi nia vᷣtutẽ acuit · Ruboẽ em̃ eiꝰ exatati oĩ bus viribꝰ incubuert: vt digni ciuibuſ vi der ent᷑: qꝗbuſ dari potius q; obiici cẽſura deberz 4 Go magis notãdus ẽ qᷓ am plii ſimi honoꝛis maieſtatẽ tetro facinoẽ inq nat ¶ D Ereniſũt iniecti vosᷣ qrites nullo modo ppetiẽdi· alligati ⁊ còſtricti eſtis amaro viculo buitutis. Lex eĩ lata ẽ vos eẽ frugi iubet · Rbꝛogẽꝰ igit᷑ illud horride vetuſtatis rubigĩe obſitũ ĩperiũ Etem qd opꝰ libertate: ſi volentibꝰ luxu perire ñ lic ¶ (Ouã putẽꝰ cõſulan tis p̃ualidi illũ ĩgenii fuiſſe: q neq; tri ſii iudicioꝛũ exitu cõpelli: neq; bonoꝛ um magtudiĩe adduci potuit: quo ſe blandio rẽ admiſtratõe reipu. gerer; CE (Eſt Tüla qᷓ; puata cẽſura: maieſtas claroꝛum tates 2 biſtoie. GG Eryrr viroꝛũ ſine tribunaliũ faſligio: ſine appa ritoꝛũ mĩſterio: potẽs ĩ ſua ãplitudĩe ob tinẽda. Qrato em̃ ⁊ iocũdo ĩtroitu aĩmiſ hbhoĩm illabi᷑: admiratõis pᷣtextu velata: quã recte qͥs dixerit lõgũ ⁊ btm̃ honoꝛeʒ eẽ ſine onere ¶ & ¶ Nam qd plꝰ tribui potuit cõſuli q; ẽ datũ reo Metello q cũ cãz repetũdarũ dicerʒ: tabuleq; eꝰ ab ac cuſatoꝛe expoſtulate: ad nom̃ iſ heiedn; circa iudiciũ deferrent᷑: totũ cõſiliũ ab ea rũ cõtẽplatõne oclos aũtit: ne de aliqᷓ re qᷓ ĩ his relate erãt vider᷑ dubitaſſe. ¶ NH NS eĩ ĩ tabul ſʒ ĩ vita Q. Metelli: argu mẽta ſincẽ admĩſtrate ꝓuĩcie legẽda ſibi iudiceſ credider̃t:ĩdignũ rati integritatẽ tãti viri eigua cera ⁊ paucis lris ppẽdi ¶ Rex ãtiochꝰ bello qð cũ Ro·geꝛebat filiũ Affricani a militibꝰ ſuis interceptũ honoꝛatiſſiẽ excepit: regiiſq; muneribuſ donatü vltro ⁊ celeriter pr̃i remiſit: quã z ab eo tũ mayime finibꝰ imperi pelle bat᷑:ſʒ ⁊ rex laceſſitꝰ maieſtateʒ excellẽtiſ ſimi viri venerari: q; ſuũ doloꝛem vlciſci maluit ( R (Caius mariꝰ in ꝓfũdum miſeriarũ abiectꝰ vltimarum: ex ipo vite diſerimine beneficio maieſtatis emerſit- Miſſus em̃ ad eũ occidendũ in pᷣuata do mo minturnis clauſũ:ſeruꝰ publicus na tione cimber. ⁊ ſenẽ. ⁊ inermẽ.⁊ ſqualoẽ obſitũ:ſtrictũ gladiũ tenẽs aggredi non ſuſtinuit: ⁊ claritate viri obcecatus: abie (to ferro attonit inde ac tremens fugit ¶ E¶ Danduz eſt aliqd loc alienigenis exẽplis: vt domeſticis aſꝑſa ipᷣa varieta te delectent · Quantũ poꝛro honoꝛis athe nis xenocrati: ſapiẽtia pꝑiteꝛ ac ſanctitate claro tributũ eſt:cum teſtimoniũ dicere coactus ad aram acceſſiſſet: vt moꝛe eiuſ ciuitatis iuraret omnia ſe vere retuliſſe: vniuerſi iudices conſurꝛexerunt procla marunt qʒ ne iuſiurandum diceret: qd qqʒʒ ſibimetipſis poſtmodum ſententie di cende loco remiſſuri non erant: ſinceri tati eius concedendum exiſtimauerunt. ¶I¶Delapſa celo ſidera hominibus ſi ſe offerant venerationis amplius nõ re cipient · ¶ Mec de ſecundo: ſequuntur de tercio · ¶ Ex libꝛo tercio valerii ma ximi autoꝛi Sexy tingam quaſi cunabula qᷓdam elemẽta virtutis animiqʒ; ꝓce dẽte tempoꝛe ad ſummũ gloꝛie Nulmẽ ꝑuẽturi:certo cũ indol expimẽto dato geſtꝰ referã 6 ¶ Emnliꝰ lepidꝰ ruer etiã:tũ pꝛogreſſus in aciem hoſteʒ interemit:ciuem ſeruauit · Quius taʒ me morabilis operis index eſt in capitolio ſtatua bullata ⁊ incincta pᷣtexta ſen atus cõſulto poſita· Iniquũ em̃ putauit eũ ho loꝛi nõdũ tẽpeſtiuũ videri:q i vᷣtuti ma turus fuiſſʒ:pcurrit igit᷑ lepidꝰ etatiſ ſta bilimẽtũ foꝛtiter faciẽdi celeritate:dupli cemqʒ laudẽ e pᷣlio retulit: cuiuſ eum vix ſpectatoꝛẽ ãni eſſe patiebãt᷑ Orma em̃ in feſta.⁊ diſtricti gladii·⁊ diſcurſꝰ teloꝛuʒ: ⁊ aduẽtantis eq̃tatus fragoꝛ: ⁊ cõcurren tiũ exercituũ ĩpetꝰ: iuuembus quoqʒ ali ntũ terroꝛis ĩcutit:ĩterq; pᷣlia gẽtiſ emi lie puenicia coꝛonã mereri ſpolia rapere valuit ¶ H¶ Alcibiades ille grecꝰ: cum adhuc puer ad ꝑiclem auũculũ ſuũ veniſ ſet: eũq; ſecreto triſtẽ ſedentẽ vidiſſz: in terrogauit qͥd ita tantã ĩ vultu cõfuſioẽz gererzy It ülo dicẽte mãdato ſe ciuitatis pilea minerue qᷓ ſũt ianue arciſ edificaſ e:cõſũptaq; in id opꝰ ingẽti pecunia:ñ inueĩre quo pacto mĩſteru rõeʒ reddeꝛet atz ideo cõflictari · Ergo inq̃t qᷓre potius quẽadmoð rõeʒ nõ reddas· Ttaqʒ ãpliſſi mus vir ⁊ pꝛudẽtiſſiꝰ ſuo cõſilio defectꝰ pueri vſuſ eſt · tz id egit ut atheniẽſeſ fi nitimo ĩpliciti bello:rõibus exigẽdis nõ vacarẽt OοWagnä foꝛtitudinis exẽ plũ antitaſ offert Romani galloꝛũ exer citu pulſi:cũ ſe in capitoliũ ⁊ in arcẽ con ferrẽt: inqʒ his collibꝰ moꝛari oẽs ñ poſ ſent:neceſſariũ conſiliũ in plana ꝑte vꝛvᷣ relĩquẽdoꝛũ ſeniorũ ceper̃t: quo facilius iuuẽtus reliqas ĩperii tuereẽ· Ceterum ne illo qᷣdẽ tã miſero tã q; luctuo ſo tẽꝑe ciuitas nr̃a vᷣtutis ſue oblita ẽ.de fũcl eĩ honoꝛibꝰ aptis ianuis· in curulibus ſell- cũ inſignibꝰ mgr̃atuũ quos geſſerant ſa cerdotioꝛũqʒ ꝗᷓ eꝛãt adepti cõſeder̃t:vt ⁊ ip̃i ĩ occaſu ſuo ſplẽdoꝛẽ ⁊ oꝛnamẽta pᷣte rite vite ĩᷣtinerẽt:⁊ plebẽ ad foꝛtius ſuſſi nẽdos caſꝰ ſuos aarẽt:venerabil eoꝛũ a ſpẽus pᷣmo hoſtibꝰ fuit:⁊ nouitate rei: magficẽtia cultꝰ:a in ipᷣo audacie gůe cõ motis · Sʒ qs dubitarʒ quĩ ⁊ galli ⁊ victo res illã admiratõʒ: mox ĩ riſũ ⁊ ĩK oẽ cõti melie gẽꝰ cõuerſuri eẽnt? Nõ expectauit igit᷑ hac iniurie ĩmanitatẽ C· atiliꝰ: verũ barbã ſuã ꝑmulcẽti gallo:ſcipioneʒ vehe m̃ti ictu capiti ſuo inflixit:eiqʒ ꝓpter do loꝛẽ ad ſe occidẽð ruẽti cupidꝰ coꝛpus at tulit · Capi ergo vᷣtꝰ neſcit· patia dedecuſ ignoꝛat:toꝛtũe ſuccũbẽ omni fato triſtiꝰ ducit· noua ⁊ ſpecioſa gna ĩteritus exco git at: ſi q ſq; interieꝛit ꝗ ſic extĩguit CR ¶ Diuus ⁊uliuſ certiſſiã vere vtutiſ effi gies: cuʒ ĩnumerabili multitudĩe ⁊ feroci impetu neruioꝛũ ĩclĩari aciẽ ſuã videiʒ:ti midus pugnãti militi ſcutuʒ detraxit:eo qʒ tectus acerrĩe pᷣliari cepit: quo facto foꝛtitudinẽ ꝑ totũ exercitũ diffudit: labẽ tẽqʒ belli foꝛtunaʒ diuini aĩmi ardoẽ iſti tuit· T dẽ alio p̃lio legionis martie: aquili ferũ ineũde fuge gẽa iã cõuer ſũ:faucibꝰ comp̃hẽſũ in cõtrariã ꝑtẽ detraxit: dexte ramqʒ ad hoſtẽ tẽdens:quoꝛſũ tu inquit abis? tllic ſunt cũ qbus dimicãꝰ.⁊ mani bus quidẽ vnũ militeʒ adhoatõe vᷣo taʒ acri:oĩm legionũ trepidatõnem coꝛreyit vinciq; patas vincẽ docuit· ¶ S ¶ Etru ſcis in vibẽ põte ſublitio irrũpẽtibuſ ho ratiuſ cocles extremã eius ꝑtẽ occupauit totũq; hoſtiũ agmẽ donec poſt tergum ſuũ põs abrũꝑet᷑ infatig abili pugna ſu ſtinuit:atʒ vt patriã ꝑiculo iminenti libe rataʒ vidit: armatus ſe in tiberim miſit: cuius foꝛtitudinẽ dii ĩmoꝛtales admirati incolumitatẽ ſincerã ei pᷣſtiter̃t · Nã neq; altitudine deiectus qᷓſſatuſue:npõdẽ aꝛ moꝛuʒ pᷣſſus: nec vllo verticis circũitu a ctus: nec tel quidẽ qᷓ vndiqʒ ingerebant᷑ leſus:tutũ natãdi euẽtũ hũit· Vnꝰ vaqʒ tot ciuiũ tot hoſuiũ in ſe oculos cõuertit ſtupentes illos admiratione: hos ĩter metum leticiam heſitãteſ:vnuſq; duos acerrĩa pugna cõſoꝛtes exercitus alterũ repellẽdo alterum repugnãdo diſtr axit Deniqʒ vnus vꝛbi nr̃e tm̃ ſcuto ſuo: quã tũ tiberis alueo munimẽti attulit · Quap pter diſcedẽteſ etruſci dicẽ potuerũt.Ro manos vicimus:ab hoꝛatio victi ſumus: ¶ E¶ Bublica religiõe conſecrata virtus nulla pꝛiuata laudatione indiget ¶De foꝛme eſt vt quos digtate preſtamus ab his virtute ſuꝑari ¶ Botioꝛ eẽ debet ꝓbᷣ dignitas ſine vita: q; vita ſine dignitate ſũt eĩ ab eo lr̃arũ latĩarũ monim̃ta.adiu naſcitur quia ſic moꝛi᷑ ¶ B ¶ Bompeiꝰ qui dum legatõnis officio fungeretur a gentio rege interceptus: cum ſenatus conſilia prodere iubeꝛet᷑:ardenti lucerne admotũ digitũ ciemãdũ p̃buit · Caq; pa tiẽtia regi ſi deſꝑationẽ: toꝛm̃tis qᷣcqᷓ; ex ſe cognoſcẽdi excuſſit:i expetẽde ppli Ro·aĩcicie magnã cupiditatẽ ĩgeneꝛauit ¶ ¶ ¶ Vetuſto macedõie moꝛe regi Alexã dro nobiliſſimi pueri pꝛeſto erant ſacriſi cãti · e ꝗꝰ vnꝰ turibulo arrepto añ ipᷣm aſtitit: ĩ cꝰ bꝛachio carbo ardẽs delapſus ẽ: quo etſi ita vꝛeret᷑ ut aduſti coꝛꝑis eius odoꝛ ad cireũſtãtiũ nares ꝑuenirʒ:tam̃ ⁊ doloꝛẽ filẽtio p̃ſſit:ꝛ bꝛachiuʒ ĩmobile te nuit: ne ſacnfli alexãdꝛi aut cõcuſſo tu ribulo impedirzʒ: aut edito gemitu regiaſ aures aſper gerʒ · Rex quoq; patĩa pueri magis delectatus:hoc certius ꝑſeuerãtie exꝑimẽtũ ſumẽ voluit:cõſulto em̃ ſacrifi cauit diutius · n? hac re euʒ ꝓpoſito repu lit · Si huic miraculo dariꝰ ĩſeruiſſʒ ocloſ ſciſſz eꝰ ſtirpis milites vĩci ñ poſſe · cꝰ in firmã etatẽ tãto roboẽ p̃ditã anĩadũtiſſz ¶ D¶ Eſt 2 ulla vehem̃s ⁊ cõſtãs aĩ militia lris pollẽs venerabiliũ doctrĩe ſacroꝛuʒ atiſtes phia: qᷓ vbi pectoꝛe rcepta ẽ hoĩm ĩhoneſto atʒ ĩutili affectu diſpulſo: totũ ĩ ſolide vᷣtutiſ munim̃to cõfirmat: poten tiuſq; metu fẽit ac doloẽ ¶ ( eĩ fa ſtidioſo aditu vᷣtꝰ excitata:ĩuida ĩ geĩa ad ſe penetraẽ patit᷑ · Neq; hauſtũ ſui cũ ali ¶ ¶ Nunc enim veſter EEnes qꝰ ꝑſoãrũ diſcẽmine largũ malignũ ve p bet:ſʒ oĩbꝰ eq̃liteꝛ expoĩta:qͥd cupiditatiſ potiꝰ: q; qͥ digtatiſ attuleriſ eſtiat: inqʒ cnpe bõruʒ ſuoꝛũ tibiip̃i põdꝰ exaĩandð relĩ t: vt qntũ ſ hire aĩo ſuſlinueriſ tm̃ te cũ afferas · Quo eueiĩt vt ⁊ hũili loco nati ad ſũmã digtatẽ cõſurgãt:⁊ gnoſiſſiãruʒ ymaginũ fetꝰ ĩ aliqd reuoluti dedecꝰ ac „ ceptã a maioꝛibꝰ lucẽ ĩ tenebꝛas cõũtant ¶ E n cunabula Tulli hoſtilii agꝛeſte tu guriũ cepit:eiuſdẽ adoleſcẽtia in ꝓecore etas ĩperiuʒ Ro · rexit ⁊ duplicauit.Sene ctꝰ excellẽtiſſĩs oꝛartis dcoꝛata ĩ altiſſi mo maieſtatiſ faſtigio fulſit¶ H¶ Marci vᷣo poꝛtii catonis ĩcrem̃ta publicis votis expetẽda fuerũt:qᷓ nom̃ ſuũ tuſeuli igno bile rome nobiliſſimuʒ reddidit · Ornata in paſcẽdo fuit occupata · ¶ & ¶ Validioꝛ pli ta diſciplina militaris: aucta maieſtas ſe nat· pꝛogata fãilia:i qᷓ maximũ decꝰ po ſterioꝛ oꝛtꝰ ẽ cato ¶ F Quã mez Euri pides: aut quẽ pr̃ez dmoſtenes habuerit ip̃oꝛũ quoq; ſeclo ignotũ ẽ. Ateriuſ aũt mr̃eʒ olera:alteriꝰ pr̃eʒ cultellos vẽdicaſ ſe oĩm pene doctoꝛũ lr̃e loquũtur.Sʒ qᷣd aut illiꝰ tragica: aut hꝰ oꝛatoꝛia vi clariꝰ ¶ R¶ Ige Q. fabii maximi aliobꝛogi ciuis patoꝛis clariſſimi filius Q. Eabius ma ximꝰ q;ꝑditã luxuꝛia vitã egit CL ¶ Gu ius vt cetera flagicia obliterẽt᷑: tñ abũde illo ddecoẽ moẽs nudari pñt: ꝙ ei Q.põ peiꝰ p̃tor vꝛbã⸗ pr̃nis bõis ĩiterdirit · R q;ʒ ĩ tãta ciuitate zinl⸗ decretũ ĩp̃hẽdẽt ĩ uẽtꝰ ẽ. Holẽter eĩ hoĩeſ ferebãt pecũiaʒ qᷓ fabie gẽtis ſplẽdoꝛi buiẽ dẽbat flagiciis diſiici · Ergo quẽ nimia pr̃is ĩdulgẽtia hẽ dẽ liqrat:pub·ſeueritaſ exhẽèdauit ( M lenir fauoꝛẽ pleb Qlodius pulcer adhenſqʒ poſtea fuluiãe ſtole:pugio mi litaẽ decꝰ muliebꝛi ĩpio ſbiectũ hũit:quo rũ fuliꝰ pulcer pᷣterq; ꝙ eneruẽ ⁊ frigidã iuuẽtã egit: ꝑdito etiã amoꝛe vulgatiſſiẽ mẽtricis ĩfaĩs fuit moꝛtiſq; erubeſcendo gne cõſũptꝰ ẽ. Ruide eĩ abdomide deuo rato: fede ac ſoꝛdide intpantie ſpm̃ tradi dit ( N ¶ Inĩadůto ĩ q;piculoſũ iter ꝓ ceſſerĩ: itaqʒ me ip̃ reuocabo:ne ſi reliqᷓ eiuſdẽ gñis naufragia cõſectari ꝑſeuera uero: aliq ĩutili relatõe implicer · Referaʒ igitur pedeʒ defoꝛmeſq; vmbꝛas in imo gurgite turpitudinis ſue iacẽ patiar. Sa tius eſt enim narrare qui illuſires viri in cultu: ceteroqʒ vite ritu aliqua ex par te nouãdo ſibi ĩdulſerint CCas duellius qui pꝛimum naualeʒ triumphũ ex penis retulit: quotienſcunq; epula turus erat ad funalem cereum pꝛeeunte tibicine ⁊ fidicine a cena domini reuer ti ſo litus eſt · Enſignem bellice rei ſucceſ ſum nocturna celebꝛatione teſtando. DP Lutius autem ſilla cum imperator eſſet camidato ſibi crepidato habitu Neapolim ambulare defoꝛme non duxit ¶ Q¶ Caiꝰ vero Marius poſt iugurtinũ cĩbꝛicũqʒ ⁊ theutonicũ triumphũ: cãtaꝛo ſꝑ potauit: qm̃ liber pr̃ inclitum ex aſia ducens triũphũ:hoc vſus poculi gne fe rebat᷑: ut inter ipᷣm hauſlũ vini victorie Sl. eꝰ ſuas victoꝛial cõparet ( R ¶ Vegeta 1 ſtrenua ĩgenia quo pꝓlꝰ receſſusg ſumũt vehemtioꝛes hĩc ĩpetus edũt. ¶ S ( Li uii ſalinatoꝛis eterne meõꝛie tradendus aĩmꝰ ꝗ cũ Aſdꝛubalẽ exercitũq; penoꝛuʒ ĩ vmbꝛa deleſſz: 1 ei diceret᷑ gallos ligu res ex acie ſine ducibꝰ a ſigiis ſpeꝛſos ac balãtes parua manu oppmi poſſe· Rñt: in hoc eiſ optere parei ne boſube cite cla dis domeſtici nũci deeſſẽt ¶ Cato vo ſuꝑioꝛ ſepenumero ab inimiciſ ad cãe dictationẽ vocatꝰ nec vllo vnq; crimine cõuictꝰ: adultimũ tm̃ fiducie ĩ ſua ĩnocẽ tia poſuit:ut ab his in qᷓſtionẽ publicam deductus:tiberiũ gracchũ a quo ĩ admĩ ſtratõe reipu · ad multuʒ odiũ diſſidebat iudicẽ depoſcerzʒ:q̃ qdẽ aĩmi pᷣſtantia ꝑti naciam eoꝛum inſectãdi ſe ichibuit C( O ¶ Nctius poeta fulio ceſari ãpliſſimo ⁊ oꝛmatiſſiõ viro ĩ collegiũ poetarũ veniẽ —☛ 0 * * ti vng; aſſerir maieſtatis eiꝰ ĩme moꝛ:ſꝭ qꝛ ĩ comꝑatõe cõmuniũ ſtudiorũ aliqnto ſe ſuꝑioꝛẽ eẽ cõfiderz: qppter in ſolẽétie crimĩe caruit:q; ibi voluminũ nõ pmaginũ certamĩa exercebãt᷑ ¶ ¶ Ne euripides qᷓdẽ athenis arrogãs viſus eſt cũ poſtulãte ꝓplo:ut ex tragedia q̃ndaʒ ſerntentiã tollerʒ: ꝓgreſſus in ſcenã dixit ſe ut eũ docerʒ: nõ ut ab eo diſcerʒ fabu las cõponẽ ſolere · ¶ Oᷓ¶ Laudãdo ꝓfe cto fiducia eſt:qᷓ eſtiatõz ſui certo pondẽ examĩat:tm̃ ſibi arrogãs:q̃ntuʒ a cõtem ptu ⁊ inſolẽtia diſtaẽ ſatis ẽ. Ttaq; etiam Alceſcidi tragico poete reſpõdit ꝓba die apud quẽ eũ q̃reret᷑ ꝙ ab eo triduo rnõ uvltra tres verſus: maxio impẽſo labo re deducẽ potuiſſʒ: atqʒ; ife ſe cẽtuz ꝑfaci le ſcrip ſiſſe gliaret᷑: ſʒ in hoc inqt ĩtereſt p tui in triduũ tm̃modo: mei ĩ oẽ tẽpus ſbfficiet Flteni⸗ em̃ fecũdi curſ?ꝰ ſ. cripta intra mas meõꝛie metas coꝛruerũt. terius cõtante ſtilo elucubꝛatũ opꝰ ꝑ oẽ eui tempus: plenis glie vel efferet᷑: ¶ Nobiliter etiã vterqʒ Spartanus: 2 ĩcrepatꝰ a quodã q̃ in aciẽ claudꝰ deſcen derz pugnae: ſibi nõ fugẽ ppoſitũ eſſe re ſpõdit · Et qᷓ referẽte quodã: ſagittis ꝑſa rum ſolez obſcurari ſolẽ· bene narras in quit:ĩ vm bꝛa eĩ meliꝰ pᷣliabimur· Eiuſdẽ vir vi atz ami · hoſ piti ſup prie muros excelſoſ latoſq; oſtẽdẽti dixit· Si mulieri teri mauis crede ¶ cc bus iſtos cõpaſtis recte: ſi riris turpiter ¶ ã ¶ Lex vtilitati cedit ¶ Nõ eſt eiuſdeʒ capꝑe aliquos velle ⁊ timẽ ¶ bb EFor titer ſe gerè in aduſis rebꝰ q̃d aliud ẽ q; ſeuiente foꝛtunã in adiutoꝛiuʒ ſui pudoè victã cõtẽ ¶ Derfecta ars foꝛtũe lenoci mo defecta:iuſta fiducia nõ exuit᷑: quãq; ſe ſcit laudẽ mereri:eã etſi ab aliis nõ im petrat dõeſtico tam̃ acceptã iudicio ĩᷣfeꝛt An tu vituline carnũcule q; imꝑatoꝛi ve . (Dr ⁊ aĩioſum bõa ſiducie pectꝰ em̃ſũ:q̃ debituzʒ oꝑpꝰ ſu peſt cõſtãtie repᷣſẽtatio · Cura em̃ ſic com Paratuʒ ẽ: ut . quiſ ſe aliqᷓd oꝛdine ac re cta mente cõplexũ cõfidit:vel iã geſtum ſi obtrectet᷑ acriter tueat᷑:vl nõ editum ſi interpellet᷑: ſine vlla cõtatiõe ad effectuʒ ꝑducat ¶ Vbi dõeſuca qeſ ſeditionũ agi tata flucubuſ eſt pᷣſce cẽſuetudinis auto ritaſcõuellit᷑ pluſq; valʒ qð violentia co t: V Ei⸗ qð ſuadʒ ⁊ pcipit verecũdia ( dd t hũilitaſ plitudieʒ venerari dʒ:ita a nobilitate fouenda magiſ q; ſꝑnẽda bõe indol nouitas eſt ¶ ee euius centu rio diui auguſti: cũ Antoniano bello ſe penuo excellentes pugnas edidiſſz: im p uiſis hoſtiũ inſidiis circũuentuſ:a ad ˙n toniũ alexãdꝛiã ꝑductuſ: interrogatuſqʒ; q̃dnã ð eo ſtatui deberzʒ fugulari me in ꝗt iube:qꝛ nõ ſalutiſ beneficio:neq; moꝛ tis ſuꝑplicio adduci poſſũ:vt eſſe ceſariſ mues d ſentetia deſinã:aut tuuſ eſſe inci piã. Ceterũ quo cõſtantiꝰ vitã cõtempſit eo faciliꝰ ipetrauit· Antoniꝰ em̃ vᷣtuti eiꝰ incolumitatẽ p̃ſtitit ff (Bpotion vo cũ atheniẽſes rẽ aliter atʒ ipᷣe ſuaſerat ꝓ ſpeꝛe admiſtraſſent: adeo ꝑleuerãs ſente tie ſue ꝓpugnatoꝛ extitit: vt in cõtõne le tari q̃dẽ ſe ſucceſſu eoꝛũ ſʒ tñ cõſiliũ ſuũ aliqnto meliꝰ fuiſſe diceret· Nõ em̃ dãna uit qð recte viderat:qꝛ qð alius male cõ ſulerat bñ geſſerant:felicius illð eſtimãſ hoc ſapiẽtius: plerũq; em̃ temeritateʒ ca ſuſiuuat:⁊ vbi pꝛauo cõſilio ꝓpiuſ aſpi rat quo vehementiuſ noceat deſpatiꝰ deſt · Placidi ſane miſericoꝛdeſ ⁊ liberaleſ omniqʒ ſuauitate ee mores ꝓho tionis quos optime ꝓfecto cõſẽſus oĩm bonitatiſ cognomine decoꝛandos cẽſuit Itaq; cõſtantia que natura rigidioꝛ vide batur leuis e manſueto pectoꝛe fluxit · — ¶ ¶ Suacuſãꝰ q qꝗbuſdã monẽtibꝰ vt ad uſꝰ eraclidẽ ⁊ calippũ quoꝛũ fidei plimũ credebat tãq; ĩſidias ei nectentes cautioꝛ eẽt · Rñt vita ſe malle excedẽ q̃; metu vio lẽte moꝛtis aĩcos inimicis iuxta ponẽ. ¶ HNec ð tercio:ſequũt᷑ ð q̃rto ¶ Ex li.iui· Valerii maxĩ ¶ Hiſtorie ⁊ auto. Ranſgrediar nũc ad ſaluberrĩaʒ ꝑtẽ animi moderatõem q̃ mẽtes nr̃as impotẽtie ⁊ temeritatis in curſu trãueꝛſas fieri nõ patit᷑:quo eueĩt vt rep̃hẽſionis moꝛſu ſit vacua:⁊ laudis queſtu ſit opulentiſſima.· ¶ ¶ Multo em̃ multoq; ſeipᷣm q; hoſtẽ ſuꝑare oper ſious ẽ: nt adũſa pꝛe ꝓpera feſtĩatõe fu gientẽ:nec ſecũda effuſo gaudio app̃hẽ dentẽ ¶ Doloꝛ moderatõi cedere debet · ¶ Sumpſiſſem a te ſupplicium niſi tibi iratꝰ eſſem · Malo ĩpunituʒ te dimittẽ q; Xxpter iraʒ iuſto grauiꝰ punire· Eoꝛſitan em̃ ⁊ nos cũ ĩ gradu digtatis nr̃e eſſemꝰ aliqᷣd tale fecimꝰ:q̃ᷓ trãquillitate conſilii ipᷣe ſibi cõdicionẽ exilii placidioꝛẽ reddi dit · ¶ Ga em̃ demũ tuta eſt potẽtia q̃ᷓ vi ribus ſuis moð ĩponit · W Marcus rutiliꝰ cẽſoꝛinus iterũ cẽſoꝛ creatꝰ:ad cõ tionẽ pplin vocatuʒ q; potuit grauiſſiã oꝛõe coꝛripuit: ꝙ poteſtateʒ eam ſibi bis detuliſſet:cuiꝰ maioꝛes qꝛ nimis magna videret᷑ tẽpꝰ coartãdũ iudicaſſẽt. vterqʒ recte ⁊ cẽſoꝛinꝰ ⁊ ppls:alteꝛ em̃ ut mode rate honoꝛes crederent prece pit: alteꝛ ſe moderate credidit ˖ ¶ G Cinens ſce uola excel lẽtiſſimꝰ vir teſtis in reuʒ ꝓdu ctus:cũ id rñdiſſʒ: ꝙ ſalutẽ ꝑiclitãtis ma gnope leſurus vicbat diſcedẽs adiecit: ita ſibi credi oꝑtere ſi ⁊ alii idẽ aſſeueraſ ſent · qm̃ vniꝰ teſtimonio aliquẽ cedeꝛe eſſimi eẽt exẽpli· Et religiõi igi᷑ ſue de bee fidẽ:⁊ cõmuni vtilitati ſalubꝛe conſi liũ reddidit· ¶ E ¶ Numidicꝰ metellus populari factione patria pulſꝰ: ĩ aſiaʒ ſe ceſſit: ĩ qᷓ cũ ei foꝛte ludoſ theatralibꝰ ſpe ctanti:lr̃e reddite eẽnt qbus ſcriptũ erat maxio ſenatus ⁊ ppli cõſenſu: reditũ illi ĩ vibẽ datum:nõ e theatro pꝛius abiit q̃ᷓ; ſpectaculũ ederet᷑ · Nõ leticiã ſuã ꝓxĩe ſe dẽtibus vlla ex ꝑte patefecit · ſz ſummum gaudiũ ĩtra ſe cõtinuit· Gundẽ cõſtat pa ri vultu ⁊ exulẽ fuiſſe ⁊ reſtitutum· ARdeo moderationis bñſficio mediꝰ ſẽꝑ ĩter ſe S cũdas aduſas res animi firmitate ver ſatus ẽ. ¶ E ¶ Tpata platonis modera tio · Nã cũ adſus delictũ ſerui vehbemen tius exarſiſſʒ:veritus ne ip̃e vĩdicte moð deſpicẽ ñ poſſz: ſpeuſippo amico caſiiga tionis arbitriũ mãdauit:defoꝛme ſibi fu turũ eyiſtimãs:ſi cõmiſiſſʒ ut parẽ repᷣbẽ ſionẽ culpa ſui:⁊ anĩaduſio platonis me reret᷑. (1. ¶koẽ plato cuʒ audiſſ. 3 xeno cratẽ diſcipulũ ſuũ de ſe multa ĩpie locu tum:ſine vlla cũctatẽ e crimĩ ationem re ſpuit: cũq;ʒ ĩſtetiſſʒ toꝛuo vultu ĩdexr cãm querens:cur ſibi fides ñ adhiberet᷑. Adie cit nõ eẽ credibile ut quẽ tãtope amaret ab eo inuicẽ nõ diligeret᷑· Doſirẽo cuʒ ad iuſiurãdũ immicias aſſerẽtis malignitas cõfugiſſʒ: ne de ꝑiurio eiꝰ diſputarʒ af fir mauit: nũqᷓ; xenocratẽ illa dicturũ fuiſſe niſi ea dici expedire ſibi iudicaſſʒ. Non in coꝛꝑe moꝛtali: ſ in arce celeſti qdem ar matũ aĩm eiꝰ vite ſtatõeʒ putes pegiſſe: huũanorũ vicioꝛuʒ ĩcurſus a ſe inuicta pu gna repellẽtẽ:cũctoſq; vᷣtutis nos alti tudiĩs ſue ſinu clauſos cuſtodientẽ. ¶ F Staſippus tegeates hoꝛtãtibus aĩcis vt grauẽ ĩ admĩſtratõe reipub.emulũ: ſʒ alioqᷓn ꝓbũ ⁊ oꝛnatũ virũ:q̃libʒ rõne vel tolleret vel ſũmoueret: negauit ſe factu rũ:ne quẽ ĩ tutelã pr̃ie bonus ciuis locũ obtineret malus ⁊ ĩpbꝰ occuparet: ſe eqʒ potius vehem̃ter adſario vꝛgeri: q; pa tri R¶K piſcatoꝛibus ĩ mileſia regione re ticulũ trahẽtibuſ qᷣdã iactũ emerat:extra cta deinde magm põderis aurea delphi ca mẽſa oꝛta cõtrouſia ẽ. Ill' piſciũ captu rã vẽdidiſſe affirmãtibus.hoc foꝛtunam tractus ſe emiſſe dicẽte. Qua cõtẽtõne p pte: nouitatẽ rei ⁊ magtudinẽ pecũie ad vniſum ciuitatis eius pplin delata. pla cuit appollinẽ delphicũ cõſuli: cuinã ad iudicari mſa deberet · deus rũt illi eẽ dan dam qꝗ ſapĩa ceteros pᷣſtaret. LTũ illi mile ſio taleti mẽſã deder̃t: ille ceſſit eã bianti bias pitaco:is ꝓtinus alii:deĩcepſ. q; per oñʒz ſeptẽ ſapiẽtũ oꝛbẽ adultimũ ad ſolo nẽ puenit: ꝗ ⁊ titulũ ãpliſſiẽ pꝛudentie D emium ad ipſum appollineʒ trãſtulit. ¶ Knchiochus a lucio ſcipione vltra thaurũ montẽ imperii finibus ſũmotus — ☛ — — ⸗ — . cũ aſiã ꝓuĩciã vicen aſqʒ ei gẽteſ ademiſſz am gregio aduocato carẽ p̃optauit· EG Sl gras agere ꝓpopulo Ro. non diſſimulan ter tulit:ꝙ nimis magna ꝓcuratõne libe ratus modicis regni termĩs vteret᷑. Et ſa ne nihil eſt tã p̃clarũ aut tã magficuʒ qð nõ moderatõe tempoꝛari deſiderz C M Tranſgrediamur ad egregiũ humani aĩmi affectũ:quẽ ab odio ad gram defle xum equideʒ cũ leto ſtilo pꝛoſequamur· Naʒ ſi placidũ mare ex aſpero:celũqʒ; ex nubilo ſerenum hilari aſpectu ſentit᷑: ſic belluʒ pace mutatũ plurimum gaudii af fert · Specioſius aliquãto iniurie benefi ciis vĩcunt᷑:qᷓ; mutui odii ꝑtinacia pẽſan tur. ¶ N¶ Memiliꝰ lepidus bis cõſul ⁊ põtifex maxĩꝰ:ſplẽdoꝛiq; honoꝛum par vite grauitate: diutinas ac vehementes immicicias cũ fuluio flaccho eiuſdeʒ ãpli tudĩs viro geſſit: qu as ut ſimul cenſoꝛes creati ſũt in cãpo depoſuit:exiſtimãs nõ opoꝛtè eos pꝛiuatis inimicicis diſſidẽ ꝗᷓ pub.ſumma iũcti eſſent poteſtate· Aarũ etiaʒ ĩ affricano ſuꝑioꝛe ac tibe rio graccho depoſitarũ inimiciciaruʒ exẽ plum· Siquidem ad cuiꝰ mẽſe ſacra odio diſſidentes venerãt:ab ea ⁊ amicicia ⁊ af finitate iũcti diſceſſerunt· Non contentꝰ em̃ ſcipio autoꝛe ſenatu ĩ capitolio Touiſ epulo cũ graccho cõcoꝛdiã cõmunicaſſe: fuiã quoq; ei coꝛneliã ꝓtinus ibi deſpon dit · B agna cura pᷣcipu oqʒ gau dio referẽð eſt:q̃ntoꝑe libidĩs ⁊ auaricie furon ſimiles impetꝰ ab uluſtriũ viroꝛũ ectoꝛibꝰ cõſilio ⁊ rõe ſũmoti ſunt.Quia h demuz penates:ea ciuitas· id regnum eterno in gr adu facile ſteterit: vbi mini mum viriũ veneris pecunieq; cupido ſi bi vẽdicauerit · Naʒ quo he gnis bumani certiſſime peſtes penetrarũt: iniuria do minat ꝛinkuma flagrat: qbus relictis cõ trarios his tã diris viciis moꝛes cõmeõ ramus. ◻Tocupler eſt non multa poſſidens ſz modica deſiderans · ( Que vꝛbs voluptati plurimũ tribuit imperiũ maximuʒ amiſit: ꝗᷓ laboꝛe delectata eſt oc cupauit · Et illa libertatẽ tueri nõ valuit Hec etiaʒ donaẽ potuit ¶ R¶ De pub. miſterio nihil cuiq́; p̃ter laudeʒ bene ad miſtrati officii accedẽ debet · ¶ Non au ri ⁊ argẽti:ſʒ amplitudĩſ pondꝰ exiſtimã dum eſt · ¶ Pretoꝛi nõ ſe J manus axpe cunie lucro:ſʒ etiam oculos a libidinoſo . aſpectu cõtinẽtes eſſe debe S. (Nar. . cus curius cũ italia pirrhum regẽ exegiſ ſet:nihil oĩno ex p̃da regia q̃ exercitũ vr bẽqʒ ditauerat attigit · decretis etiaʒ a ſe natu ſeptenis iugeribꝰ agri populo:ſibi aũt quiq̃ginta: popularis aſſignationis modũ non exceſſit: parũ idoneũ reipub· ciuẽ exiſtimãs ꝗ eo qð reliquiſ tribueret᷑ cõtentꝰ nõ eſſʒ · 8 dem Samnitũ diuitias ꝑ legatos miſſas cõtempſit: vultum riſu ſoluẽſ: marrate inqᷓt ſamnitibꝰ M· Quriũ malle locupletibus imꝑare: q; ip̃m fieri locupletẽ· Atqʒ iſtud ut p̃coſuʒ ita malo hoĩm excogitatuʒ munꝰ retroferte:⁊ me mẽtote nec acie me vĩci:nec pecunia coꝛ rumpi poſſe ¶ T ¶ Sophocles etate iã ſenioꝛ cuʒ ab eo cdã qᷓrerʒ:an etiaʒ nunc rebꝰ venereis vteret᷑s Di melioꝛa ingui Libẽter em̃ iſtinc tanqʒ ex aliqᷓ furioſa p fugi dominatõe · ¶ V¶ Bbirne nobile Athenis ſcortuʒ iuxta xenocratem vino grauẽ accubuit: pignoẽ cuʒ qbuſdã iuue nibꝰ poſito an tꝑantiã eiꝰ coꝛrumꝑe poſ ſet: quã nec tactu nec ſmõe aſꝑnatꝰ quo ad voluerat ĩ ſinu ſuo moꝛataʒ ꝓpoſiti ir ritã dimiſit: factuʒ ſapĩa ĩbuti aimi abſti nens: ſz meretricule quoqʒ dẽm face tum. deridẽtibꝰ em̃ ſe adoleſcẽti detib en 2tã foꝛmoſa tãq;ʒ eligãſ:poti ſenis aĩm ilece bus pellicẽ nõ potuiſſʒ:pactũ 3 victoꝛie Seciuʒ flagitãtibꝰ:ð hoĩe ſe cuʒ his nõ de ſtatua poſuiſſe pignꝰ rũt · põt ne bec xe nocratis cõtinentia a quoq; magis vere magiſq; ꝓpe demõſtrari: q; ab ip̃a meꝛe tricula expᷣſſa ẽꝓphirne pulcritudine ſua nulla ex ꝑte cõſtãtiſſimã eiꝰ abſtinẽtiam labefecit · ¶ ¶ Gia nimiruʒ hʒ ꝗᷓ nihil coõcupiſcit: eo qᷓdẽ ceꝛtiuſ q̃; qᷓ cuncta poſ ſidʒ qꝛ dominiuʒ reruʒ collabi ſolʒ · Bõa mẽs pfert᷑ diuitiis: bõe mẽtis vſurpatio nulluʒ triſntioꝛis foꝛtune rcipit incurſum Ttaq; quoꝛſũ attinʒ:aut diuitias in pᷣma felicitatis ꝑte: aut pauꝑtatẽ ĩ vltiõ miſe riaruʒ ſtatu ponegcum ⁊ illarũ frõs hila ris multis intꝰ amaritudibꝰ ſit ĩferta: a h'* hoꝛridioꝛ aſpẽus ſolidis ⁊ certis bõis abuũdz (QOuos S reipub · impatoꝛeſ aſſerebant:ãguſtie rei familiaris (qᷓd ceſ ſo pꝛopꝛium nomen veritati reddere) bubulcos fieri cogebant· ¶ Nihil eoꝛum que virtuti debent᷑ emere pecunia licet · ¶ Ouid mẽdicã foꝛtunã q̃ſi p̃cipuum gnis hũani malũ diut᷑niſ cõuiciiſ lacerãꝰ qᷓ ut ũ abũdãtibꝰ ita fidis vberibꝰ publi co laſ· elioſ.fabꝛitioſ.curioſ·ſcipiõeſ· ſcau ros:hiſqʒ paria roboꝛa vᷣtutiſ aluit.· ( B In Cau fabꝛicii ⁊ Qemilii papii pᷣnci pũ ſeculi ſui domibꝰ argentuʒ fuiſſe cõfi tear oꝑtet · Vterq; eĩ patellã deoꝛũ ⁊ ſa linũ habuit: ſʒ eo lautiꝰ fabꝛiciꝰ ꝙ patel lam ſuam coꝛneo pediculo ſuſtinere vo luit · Papus quoq; ſatis animoſe qui cuʒ hereditatis noĩe ea accepiſſet religionis cauſa alienanda nõ putauit· e Kti lium aũt qui ad euʒ arceſſendũ a ſenatu miſſi erãt:ad imperium populi Ro · ſuſci piendũ ſemen aſpergentẽ piderunt: ſed ille ruſtico oꝑe attrite manus ſaluteʒ pu blicã ſtabilierũt ingentes hoſtiũ copias peſſundederunt· Queqʒ vero modo arã tium boum iugum rexerant: triũphalis currus habenas retinuerunt · Nec fuit is ruboꝛ eburneo ſcipione depoſito agre ſtem ſtiuã aꝛatri repetẽ poteſt pauperes conſolari Itilius: ſed multo magiſ docẽ lo cupletes:q; nõ ſit neceſſaria ſolide lau diſ cupidini anxia diuitiarũ co mpar atio Ev. erecũdia en iuſtiſſimis vinis pᷣce Hit ut pꝛiuatas facultateſ negligerẽt: pu cui ꝑinde ac celeſti numini tẽpla extꝛuan tur areq; cõſecrent᷑:qꝛ parens eſt omĩs honeſti conſilu: tutela Elenmuz officio rum·magiſtra innocẽtie· cara ꝓximis · ac cepta alieniſ oĩ loco· omĩ tꝑe fauoꝛabilẽ pꝛe ſe referens vultuʒ. ¶ E Excellẽtis pulcritudinis adoleſcẽs Spurina: cũ mi ra ſpecie cõplurium feminarũ ulluſtrium ſolicitarʒ oculos:ideoqʒ viriſ ac parenti bus earũ ſe ſuſpectum eſſe ſentiret:oꝛis decoꝛem vulneribꝰ cõfudit defoꝛmitateʒ ſancuitatis ſue fidẽ: q; foꝛmã irritamẽtũ aliene libidĩs eſſe maluit ¶ E ¶ VYbi ioẽ ⁊ mayximꝰ ⁊ honeſiiſſimꝰ amoꝛẽ aliq̃nto pᷣĩſat moꝛte iungi qᷓ; diſtrahi vita · ¶ E ¶ Tuos caſtiſſimos ignes poꝛtia M.Oa tonis filia: cũcta ſecula debita admiratio ne ꝓſequent᷑:que cũ apud philippos vi ctum ⁊ interemptũ virũ tuuʒ brutum co gnoſceres:qꝛ ferꝛũ non dabat᷑: ardentes oꝛe carboẽſ haurire ñ dubitaſti: muliebꝛi ſpiritu virilem pr̃iſ exitum imitata ¶ H N licaſ q;ampliſſimas eſſe cuperẽt: digna ¶ Hipſicratea quoq; regina Mitridatẽ coniugem ſuũ:effuſis caritatis habenis amauit: ꝓpter quẽ pꝛecipuum foꝛme ſue decoꝛem in habituʒ virilem cõuertere vo luptatis loco habuit · Tonſis en capillig equo ſe ⁊ armis aſſuefecit: quo faciliꝰ la boꝛibus ꝑiculis eius intereſſʒ:quĩ etiaʒ victũ a gneo pompeio ꝑ efferatas gẽtes fugientẽ: aĩo pariter ⁊ coꝑe infatigabili ſecuta eſt:cuius tãta fides aſperarũ atq; difficiliũ rerũ: mitridati maximũ ſolaciãũ ⁊ iocũdiſſimũ lenimentuʒ fuit:cũ domo en ⁊ penatibuſ vagari ſe credidit vrore ſimul exulãte. ¶ ¶ Cõtẽplemur nũc amicicie vinculũ potens ⁊ p̃ualidũ:neq vlla ex ꝑte ſãguinis viribꝰ inferius . hoc etiã certius ⁊ exploꝛatius: ꝙ illud naſcẽ di ſoꝛs foꝛtuitũ opꝰ:hoc vniuſcuiuſq; ſo lido iudicio ĩchoata volũtaſ tõtrahit· Cta celerius ſine rep̃hẽſione ꝓpinquũ aã ſere q́; amicũ: q; altera directio iniqᷣtatiſ altera vtiq; leuitatis crimini ſubiecta eſt Cũ en deſerta ſit futa vita hoĩs:nullius amicicie cincta p̃ſidio:tã neceſſariũ ſubſi diũ temẽ aſſumi ñ debzʒ · ſemel autẽ recte appᷣhenſũ ſꝑni ñ cõuenit · Sincẽ vero fi dei amici pcipue ĩ aduſiſ rebꝰ cognoſcũt ĩ qbuſ quicq́; p̃ſtat᷑ totũ a cõſtãti beniuo lẽtia pꝛo ficiſcit᷑· felicitatiſ eultus qꝛ maio re ex ꝑte adulatõmi qᷓ; caritati erogat᷑ ce te ſuſpectꝰ ẽ: xĩde ac plus ſꝑ petat q; im pẽdat · Accedit huc ꝙ ĩfracte foꝛtune ho mines magis aĩcoꝛũ ſtudia deſiderãt vel pᷣſidii vel ſolacii gr̃a. Nã leta qdẽ ⁊ ꝓſpe ra negocia:vtpote cũ diuĩa ſuffragatõe foueãt᷑:hũana minꝰ ĩdigẽt. Tenacꝰ igiẽ eoꝛũ noĩa poſteritatis meõꝛia app̃hẽdit: q aduſꝰ aĩcoꝛũ caſꝰ ñ ðᷣſeruert: q; qͥ ꝓſpe rũ vite curſũ comitati ſũt ¶ Quis illum ſceleratũ putaſſʒ fuiſſe ſi tacuiſſʒeqs nõ etiaʒ ſapiẽtẽ ſi pꝛo ncc̃itate tpis locutus eſſz ¶ ¶Verũ nulla tã modeſta felici tas ẽ qᷓ malignãtes dẽteſ vitaẽ poſſit · Et quo ſeceſſu quoſdã fugerisgaut qbꝰ ifu lis miſericoꝛdie ꝑmulſerisæne alieniſ ma lis ꝑĩde ac bonis ſuis letẽt᷑ ⁊ geſuãt· diui tes ſũt alioꝛũ iacturis locupleteſ calami tatibus:ĩmoꝛtales funeribus. Sʒ illi qᷓte nus alienis ĩcõmodis ſuoꝛũ adhuc exper tes ĩſultent:optĩa vĩdex ĩſolẽtie varietaſ hũane cõditõiſ viderit · ¶ Incepto nãq; — i egregio non irrito euẽtu exiſtiari debet. Dans 1 an Pirmgorie pꝛudẽ tie ſacris iniciati tam fidelẽ iter ſe amici ciam iunxerunt:vt cũ alterũ ex hiſ dyponi ſius ſiracuſanꝰ interficẽ vellet:atq; is tẽ pus ab eo quo pꝛiꝰ qᷓ; perirz domuʒ ꝓfe ctus res ſuas oꝛdinarʒ impetraſſet:alter vadẽ ſe ꝓ reditu eiꝰ taãno dare nõ dubi tauitSolutꝰ erat a ꝑiculo moꝛtis qͥ mo do gladio ceruices ſubiectas habuerat· GEidẽ caput ſuũ ſbᷣiecerat:cui ſecuꝛo viuẽ licebat:Tgit᷑ oẽs ⁊ impᷣmis dyoniſius no nue atqʒ ancipitis rei exitũ ſpeculabant᷑· ppꝛopinquãte igit᷑ definita die nec illo redeũte: vnuſquiſqʒ ſtulticie taʒ temera rium ſponſoꝛeʒ dãnabat:atq; is nihil ſe de amici conſtãtia metuẽ p̃dicabat · Lodẽ aũt momẽto ⁊ hoꝛa a dioniſio cõſtituta: eam q acceꝑat ſuꝑuenit · Admiratꝰ ambo rum animũu tirãnus ſuppliciũ fidei remi ſit: inſuꝑ q; eos rogauit:vt ſe in ſocieta tem amicicie terciuʒ ſodalicii graduʒ inti ma culturuʒ beniuolẽtia reciꝑent · Mecci ne vires amicicie mois contẽptũ igno rare:vite dulcedinẽ extĩguẽ:crudelit ateʒ manſuefacẽ: odiũ in amoꝛẽ cõuertẽ: bene ficio penaʒ pẽſare potuerũt:quibꝰ pene tantũ venerationis:qntũ deoruʒ immoꝛ talium cerimoniis deber. ca ſalus:his pꝛiuata continet᷑ ¶ M ¶Li beralitate duo ſũt maxĩe ꝓbabileſ fõteſ: verũ iudiciũ:⁊ honeſta beniuolentia.Nã cum ab his oꝛiet᷑ tum demũ ei rõ cõſtat · Dono aũt ipᷣi gẽ̃am magtudo quidẽ ſua ſʒ efficacioꝛem aliquãto opoꝛtuĩtaſ cõci liat.· ¶ Proni ſtudii certiꝰ in dicium eſt ſupꝛa vires niti:qᷓ; viribꝰ ex facili vti · A ter enĩ qð põt pꝛeſtat:alter plłꝰ etiam q; poteſt Tifabins in honoꝛẽ patrie pauꝑ tatem inopia mutauit · ¶ Omne pᷣ̈clari facti decus crebꝛa meõria in ſeipᷣo reuire ſcit. ¶ Tãta celuʒ damoꝛis alacritate cõ pienerir⸗ ut certe cõſtat aues q̃ ſuꝑuola ant attonitas pauentes qʒ decidiſſe · ¶ N¶ Igrigẽtinꝰ gillia quẽ ꝓpemodum ipſiꝰ libera itatiſ coꝛwia cõſtat habuiſſe Grat opibꝰ excellẽs:ſʒ multo etiã animo q́ᷓ; diuitiiſ locupletioꝛ: ſemꝑ qʒ in erogã da q; in conodẽda pecunia occupatus: adeo vt domꝰ eius qſi qᷓdaʒ muniſicentie officina rreveree Tine enĩ publicis vſi Illis enĩ publr miſcz bus apta monumẽta ertruebant᷑· Alline grata populi oculis ſpectacula edebant llinc epularũ magfici apparatꝰ latẽtiſ qʒ annone ſubſidia oꝛiebant᷑· Et cuʒ hec vniũᷣſis pꝛiuatĩ alimẽta inopia laboꝛanti bus:dotes virginibꝰ pauꝑtate pᷣſſis:ſub ſidia detrimentoꝛum incurſu q̃ſſatiſ ero gabant᷑: hoſpites quoq; tuʒ vꝛbanis pe natibus:tũ etiã ruſticis tectis benigniſſi me excepti variiſ muneribꝰ omati dimit tebant᷑· Quodã vero tꝑe quĩgẽtos ſimul gelentiũ equiteſ vi tẽpeſtatiſ ĩ poſſeſſio nes ſuaſ cõpulſos aluit ac veſuuit· Quid multagnõ moꝛtaleʒ aliquem: ſʒ pꝛopicie foꝛtune benignuz eſſe diceres ſmũ · Ergo qð gilliaſ poſſidebat oĩm q̃ſi cõmune pa trimoniũ erat:pꝛo cuiꝰ ſalute ⁊ incremẽ tis tũ agrigentina ciuitas:tum etiam vi cine regioneſ votis excubabant· Colloca to econtraria ꝑte arcas inexoꝛabilibus clauſtris obſeratus:nõne preſtantioreʒ aliquanto exiſtimes illam impenſam qͥʒ hanc cuſtodiã · Hec de quarto:Sequũtur autoꝛitates· beralitati qᷓs aptioꝛes comites ſq; humanitatẽ ⁊ clementiã dede . rimgquoniã idẽ genus laudis ex petũt · Quarũ pᷣma inopia:pꝛoxima oceu atione:tercia ancipiti foꝛtuna p̃ſtatur. um anitatiſ autẽ dulcedo etiam effeꝛata barbaroꝛuʒ ingenia penetrat:oꝛboſqʒ et truces hoſtiuz mollit oculos: ac victoꝛie ĩſolẽtiſſimos ſpũs flectit. Nec illi arduuʒ ard difficile eſt inter arma cõtraria:ĩter diſtrictos cominus mucrones placidum iter reperiꝛe:vincit iram:pꝛoſternit odiũ hoſtilẽ qʒ ſanguinem hoſiilibuſ lacrimis H¶ Ga demum victoꝛia apud deuz ⁊ apud hoĩes mĩme inuidie habitu ra eſt:que plurimum humanitatiſ habet Nã etſi egregiuʒ eſt hoſtẽ abiicẽ mon minus tamẽ laudabile infelici ſeire miſe reri · ¶ Eq;ʒ pulcrum eſt ⁊ vincere reges ⁊ facere.Moꝛtaliuzʒ negocia foꝛtuna ver ſat. ¶ (Philiſtratus athenienſiuz ti rannus:q cũ adoleſcẽſ quidã amore fulie eiꝰ virginiſ accẽſusi publico obuiaʒ ſibi factã oſculatus eẽt: exoꝛante vxoꝛe vt ab eo capitale ſupꝑplieiũ ſumerʒ· Reſpondit Si eos qui nos amant ĩterficiamus:quid his faciemus quibꝰ odio ſumus.Minime digna vox:cui adiiciat᷑ eam ex tiranni oꝛe de humanitate manaſſe · In hunc moduʒ filie iniuriã tulit:ſuam multo laudabili ¶ NBDirrhbus Rex audierat quoſdam in cõuiuio tarentinoꝛũ parum honoꝛatũ de ſe ſermonẽ habitũ: accerſitos qui ei ĩ terfuerunt ꝑcunctabat᷑· An ea q̃ ad aures ipſius ꝑuenerant dixiſſent · Tũ ex his vnꝰ niſi inquit vinũ nobis defeciſſet iſta que tibi relata ſunt: ꝓ his que de te locuturi eramꝰ ludus ac iocus fuiſſent · Tam vrba na crapule excuſatio:tãq; ſimplex verita tis cõfeſſio iram regis cõuertit in riſum Qua quidẽ clemẽtia ⁊ moderatiõe aſſecu tus eſt:vt ⁊ ſobꝛii ſibi tarentini gr̃as age rent: ⁊ ebꝛii bene pꝛecarent᷑· G (GSle uet aliquis p̃mia virtutis:cũ ammaduer tat foꝛteſ viros felicius ſepeliri q́; viuere ignaros · Inter armoꝛũ ſtrepitũ verba iu ris ciuilis exaudiri nõ poſſunt Satius eſt ab iniuſtiſſimis circũueniri q̃; bñmeri to gratiã nõ referre ¶ Sane ampliſſime ſpecioſiſſime diuitie ſũt feliciter eroga tis bñficiis late poſſe cenſeri· ¶ O (Ti beralis populꝰ Ro.:magnitudĩe muneris qð AIthalo Regi Aſiã dono dedit: ſʒ atha lus etiã teſtamẽti equitate gratꝰ:qui ean dez Aſiam populo Ro. leg auit· Ctaq;ʒ nec huius mumificẽtia:nec illius tam memoꝛ beneficii animꝰ tot verbis laudari poteſt ꝙ ampliſſime ciuitates pel amice donate vel pie reddite ſunt · ¶ H ¶ Quid abeſt quin publica demẽtia ſit exiſſimãda: ſum mo cõſenſu maximas vᷣtutes q̃ſi grauiſſi ma delicta punire:beneficiaq; iniuriis re pendere? Quid cũ vbiqʒ ĩtolerabile vide ri debet in q̃ urbe adũſus ingratos actio cõſtituta eſt g Et recte quia dãdi ⁊ accipi endi beneficii cõmerciũ: ſine quo vix vita hominuʒ cõſtat tollit quiſq; benemerito parẽ ĩferre gratiã negligit· Quantã ergo repꝛehenſionẽ merent᷑:qui cũ equiſſima iura ſed iniquiſſima ĩgenia haberẽt: mo ribus ſuis qᷓ; lgb vainluerit G ¶ Marcꝰ Cicero popiliũ lenantẽ picene — regioĩs rogatu M-QCelii:nõ minoꝛi cura qᷓ; elegãtia defendit: eumq; eauſa admo dum dubia fluctuantẽ: ſaluũ ad penates ſuos ĩmiſit· hic popiliꝰ poſtea nec re nec Gluj. v̈bo a Cicerone leſus vltro M. Intoniuzʒ rogauit:vt ad illũ ꝓſcriptum ꝑſequendũ ⁊ iugulãdũ mitteret᷑: Impetratiſq; dete ſtabilis miniſterii ꝑtibus gaudio exultãs gaietam cucurrit: ⁊ virũ Comitto ꝙ am pliſſime dignitatis certe ſalubꝛi ſtudio: pꝛeſtãtis offici pꝛiuatim ſibi venerãdũ) iuguluʒ pᷣbere iuſſit: ac ꝓtinus caput Ro mane eloquẽtie: et pacis clariſſimã dexte ram:ꝑ ſummũ ⁊ ſecurũ ociuʒ amputauit Ga q;ʒ ſarcina na oFunis ſpoliiſ alacer in vrbẽ reuerſus eſt · Neq;ʒ ei ſceleſtũ poꝛ tanti onus ſuccurrit: illud ſe caput ferre qð ꝓ capite eiꝰ quondã ꝑoꝛauerat · Inua lide ad hoc monſtrũ ſugillãdũ litere quo niã qui talẽ caſum Ciceronis ſatis digne Wa are queat:alius Cicero non extat. CE ¶ Cõmendabilis pietas eſt que mã ſuetis parẽtibus pꝛeſtat᷑: ſed maniliꝰ quo hoꝛridioꝛẽ patrem habuit:hoc laudabiliꝰ eius ꝑiculo ſubuenit:qui ad eũ diligẽduʒ ̃ter naturalem amoꝛẽ nullo indulgentie blandimento inuitatus fuerat.Nulla enĩ acerbitate foꝛtune nullis ſoꝛdibus pꝛeciũ care pietatis euileſcit:quin etiã eo certiꝰ quo miſerius exꝑimentũ habʒ. Cetere enĩ virtutes admiratõis tantũmõ multũ:pie tas vero etiã amoꝛis plurimuʒ meret᷑· pꝛi ma 2 ofeln⸗ rerũ natura pietatis ang Fa que nullo vocis miniſterio nullo vſu lite rarum indigens: ꝓpꝛiis ac tacitis viribus caritatẽ parentũ liberoꝛuzʒ pectoꝛibꝰ ĩfun dit ˖ Quid ergo doctrĩa ꝓficit vt politioꝛa ſq;: nõ vt melioꝛa fiant ingenia:quoniam uidẽ ſolida vᷣtus naſcit᷑ magis q́; fingit · FS Sanguĩs ingenui muliereʒ pᷣtoꝛ apud tribunal ſuum capitali crimie dam natã triũuiro necandã ĩ carcere tradidit Quã receptã is qui cuſtodie pᷣerat miſeri coꝛdia motꝰ nõ ꝓtinus ſtrangulauit: adi tum quoq; ad eꝙ; filie ſʒ diligẽter excuſſe nequid ſibi ĩferret dedit:exiſtimans futu rũ vt inedia cõſumeret᷑ · Quʒ aũt iam plu res dies ĩtercederent:ſecum ipᷣe querens quid nam eſſet ꝙ tam diu ſuſtentaret᷑:cu rioſius obſeruata filia anĩaduertit illã ex erto vbere famem matris lactis ſui ſubſi dio lenientem · Que tam admirabilis ſpe ctaculi nouitas ab ip̃o ad triuʒuirũ: a triũ viro ad pᷣtoꝛẽ: a p̃toꝛe ad cõſiliũ iudicum ꝑglata remiſſionẽ pene mulieri ĩpetrauit · Cxliij. Quid nõ penetrat aut quid * excogitat pietas⸗?que in carcè ſeruande genitricis nouam ratõeʒ ĩuenit · Quid enĩ tam inuſi tatũgquid tã inauditũ q̃; matrẽ nate vbe ribꝰ alig putauerit hoc aliquis cõtra rerũ naturã factũ:niſi diliger nature lex eſſet ¶ M ſuauitatis illa recoꝛdatio eſt ĩ eodẽ domi cilio anteq; naſcerer hahitaui:in iiſdeʒ in cunabilis infantie tẽpus per egi: eoſdem appellaui parentes: eadẽ ꝓ me vota excu buerũt:parẽ ex maioꝛũ imaginibꝰ gloꝛiã traxi · Cara eſt vxoꝛdulces liberi · iocundi amici · accepti affines:ſed poſtea cogniti/ nulla beniuolẽtia accedere debet que fra ternã exhauriat ¶ ¶ Tãtũ enĩ Tiberiꝰ pꝛinceps parenſqʒ; noſter: inſituz animo amoꝛẽ fratris dꝛuſi habuit:vt cum Ticini quo victoꝛ hoſtiũ ad cõplectendos paren tes venerat: graui illuʒ ⁊ periculoſa vali tudĩe ĩ germania fluctuare cognouiſſet: ꝓtinus inde metu attonitus erumperet: kter quoq; q́; rapidum q́; 1⁊ p̃ceps velut vno ſpiritu coꝛripuerit:eo patet ꝙ Ipes “M Rhenũqʒ trãſgreſſus:die ac nocte muta to ſubinde equo ac habitu:ducenta milia paſſuuʒ ꝑ modo deuictã barbariã naman thabagio duce ſolo comite cõtentus eua ſit · Sed eũ maximo tũc laboꝛe ⁊ periculo implicatũ:moꝛtaliũ q; frequẽtia defectũ ſanctiſſimuz pietatis numen ⁊ dii fauto res eximiarũ virtutũ:⁊ fidiſſimus Roma ni imperü cuſtos tupiter comitatus eſt · e⸗ a domo rei pub ſtatus manẽ po teſt: vrbis ruina penates omniũ ſecũ tra hat neceſſe eſt · EC i ſunt ſuperbe cartaginis alta meniazævbi maritima glo ria incliti poꝛtꝰgvbi cunctis littoꝛibꝰ ter ribilis claſſisæ vbi tot exercitꝰ g vbi tãtus equitatusvbi immẽſo affrice ſpacio nõ cõtenti ſpirituss Omnia iſta duobꝰ ſcipi onibus foꝛtuna partita eſt · Nihil eſt igiẽ excepta virtute qð moꝛtali manu ⁊ ano immoꝛt ale queri poſſi ¶ ¶ Cũ in me dia parte foꝛi Rome:vaſto ac repentino hiatu terra ſubſideret:reſponſumq;ʒ eſſ: ea re illuʒ tantũmodo cõpleri poſſe:qua populus Ro.plurimũ valeret. Qurtius ⁊ generis ⁊ anĩ nobiliſſimus adoleſcẽs: in terpꝛetatꝰ vrbem noſtrã virtute ⁊ armis pcipue excellere:milit aribus inſigniis oꝛ e parẽtes pꝛima Quãcopioſe eniz natus equũ cõſcendit:eumq; vehemẽter admotis calcaribuſ p̃cipitem in illud pio fundũ egit · Super quẽ vniuerſi ciues ho noꝛis gratia certatim fruges iniecerunt: cõtinuoq; terra pᷣſtinũ habitũ recuꝑauit agna poſtea decoꝛa ĩ foꝛo romano flu xerũt:nullũ tñ hodieqʒ piet ate Curtii er ga patriã clarius obuerſatur exemplum. CM nouerce tas ⁊ maxima verecundia:ad vltimã tabẽ coꝛpus eiꝰ redegerãt· Tacebat ipſe ĩ lectu lo moꝛibũdo ſimilis: lamẽtabant᷑ neceſſa ni pater herte pſeraens de obitu vnici fulii de qʒ ſua miſerrima oꝛbitate cogita bat:totiꝰ domus funebꝛis magiſqᷓ; regiꝰ erat vultus · Sed hanc triſticie nubẽ lepti nii mathematici vel vt quidã tradũt Ga ſiſtrati medici ꝓuidentia diſcuſſit· Tuxta enĩ anthiochum ſedens:ot eum ad introi tum ſtratoniceſ ruboꝛe ꝓfundi: ⁊ ſpiritu increbeſcere:eaqʒ egrediente pallere: et exercitatõne anel itũ ſubinde recuperare animaduertit:curioſioꝛe obſeruatõne ad ipſam veritatẽ penetrauit · Intrante eniʒ ſlearoniee ⁊ rurſus abeunte:bꝛachiũ ado leſcentis diſſimulãter appᷣhendendo mõ languidioꝛe modo veßetoꝛe pulin vena rum cõperit:cuiꝰ moꝛbi eger eſſet:ꝓtinꝰ qʒ id ſeleuco expoſuit · Qui cariſſimaʒ ſibi cõiugẽ filio cedere nõ dubitauit:ꝙ ĩ amo rem incidiſſet foꝛtune acceptũ referens: ꝙ diſſimulare eũ vſq; ad moꝛtem paratꝰ eſſet: ipſius pudoꝛi ĩputans · Subiciatur animis · ſenex · Rex · amans · iam patebit qᷓʒ vaterni affectus in dulgẽtia ſuperauit ¶ N¶ Lutius bꝛutꝰ gloꝛia par Romulo: qꝛ ille vrbẽ:hic liber multa q; qʒ difficilia tatẽ Romanã cõdidit: filios ſuos Tarqui ni dominatiõʒ a ſe expulſam reducentes: ſum mũ imperiũ obtinens cõpꝛehenſos: ligatos ſecuri ꝑecuti iuſſit · Exuit patreʒ vt cõſulem ageret:oꝛbuſq; viuere qᷓ; publi ce vindicte deeſſe maluit ( O ¶ Lutius agelius omnibꝰ honoꝛibꝰ ad cenſurã de functus:cũ grauiſſima crimĩa de filio in I (aeuaj regis filius Anthiochꝰ e ſtratonices infinito amoꝛe coꝛrre ptus · memoꝛ q; ĩpꝛobis facibus arderet · impiũ pectoꝛis vulnus pia diſſimulatiõe cõte ckar raeß diuerſi affectus üſdez vi ſceribus ac medullis incluſi:ſũma cupidi nouercam cõmiſſum ſtupꝛũ ⁊ paricidiuʒ miratus beniuolentiã accerſut eim2 qo excogitatũ pꝛopemodũ exploꝛata habẽt: ita hoc g aut quo merito ſuo hoc faceret non tñ ad vindictã ꝓcurrit cõtinuo: ſed interrogauit g Tum illa certa eſt inquit pene vniuerſo ſenatu adhibito in cõſiliũ ratio ꝓpoſiti mei: puella em̃ cum graueʒ 4 ⁊ expoſitis pꝛius ſuſpitionibuſ poſtea de tirannũ haberemus carere eo cupiebam 1 fendendi ſe adoleſcẽti poteſtatẽ fecit: in quo ĩterfecto aliquãto deterioꝛ arcem oc ſpectaqʒ diligentiſſime cauſa abſoluit eũ cupauit: eiuſqʒ finiri dominatõeʒ magni 8 tum cõſilii ſenatus:tum etiã ſentẽtia ſua eſt mabã · Tercium te ĩpoꝛtunioꝛẽ ſuperi OQſi impetu ire abſtractꝰ ſeuire feſtinaſ ounbus habere cepimus rectoꝛẽ · Ttaq; ne ſe ſet:admiſiſſet magis ſcelus q̃; vĩdicaſſet ſi tu fueris abſumptus deterioꝛ in locum et⸗ (Ke ¶ Knaxagoꝛaſ audita moꝛte filii:nibil tuũ ſi uccedat:caput meũ ꝓP tua ſalute De mihi inquit inexpectatũ aut nonũ nunci uoueo · Tam facetã audaciã punire dioni as :ego em̃ iũllũ ex me natum ſciebam eſſe ſius erubuit · ¶ Due res que hominibus moꝛtalẽ has voces vtiliſſimis pꝛeceptis amariſſime vident᷑ magnã licentiã pᷣbent be imbuta vᷣtus emittit quas ſiquis efficaci ſenectꝰ a oꝛbitas· ¶ ¶ Ratio publica n ter auribus receꝑit nõ ignoꝛabit ita libe imperii pᷣtoꝛem minus aſperum eſtimari 1 ros eſſe ꝓcreãdos:vt meminerit his a re nõ patitur · ¶ Non em̃ putauerunt ſeue ſi rum natura ⁊ accipiẽdi ſpũs:⁊ reddendi riſſimi viri in tam euidenti ſcelere longũ ti eodẽ momẽto tꝑis legem dici: atq; vt ne ublice queſtionis temꝑpꝰ expectan dum 9 minem moꝛi folere qui nõ vixerit: ita ne taq; quoꝛuʒ innocentiũ defenſoꝛes fuiſ- viuere aliquẽ quidẽ poſſe qui nõ ſit moꝛi ſent ſontiũ mature vindices extiterunt. 4 turus Ci ee deé qnto. Sequunt de ſexto· R (E ¶ Egiatus auũt metell usS Vyxoꝛẽ P vinũ ¶ Ex libꝛo ſexto valerii maximi hiſtoꝛie biberet fuſte ꝑcuſſam interemit· Idq; fa . autoꝛitates. B ctum nõ accuſatoꝛe tm̃ ſed etiam repben 4 Vx romane pudicicie lucretia: cu ſoꝛe caruit vno quoq;ʒ exiſtimante optĩo ius virilis animus maligno erro illam exemplo violate ſobꝛietatis penas re re foꝛtune muliebꝛe coꝛpus ſoꝛti pependiſſe · Et ſane quecũqʒ femina vini 8 tus ẽ.·a Toꝛquini regis ſuꝑbi filio ꝑ vim vſt um ĩmoderate appetit: ⁊ virtutibꝰ om ſtupꝛum pati co acta:cũ grauiſſimis vᷣbiſ nibus ianuam claudit delictis aperit· iniuriã ſuã in cõcilio neceſſarioꝛũ deplo G ¶ Hoꝛridum C· Sulpicii galli marita raſſet: ferro ſe qð veſte tectum attulerat e ſuperciliũ · Nam vxoꝛẽ dimiſit: ꝙ eam interemit · cauſamq; tam animoſo interi capite aperto foꝛis verſatã cognouerat. tu imperium cõſulare ꝓ regio pꝑmutandi abſciſa ſententia ſed tñ aliqua ratõe mu populo Ro· pꝛebuit · 6 Quid p. me nita · lex em̃ tibi meos tantũ pꝛefinit ocu h 4 nius: q; ſeuerũ pudicicie cuſtodem egit5 los:quibꝰ foꝛmã tuã appꝛobes bis dec o⸗ In libertum nanqʒ admodũ ſibi gratum ris inſtrumenta compara: his eſto ſpeci animaduertit: I eu tam nubilis etatis fi 3 of⸗ boꝛum te certioꝛt crede noticie: vlte lie oſculũ dediſſie cognouerat: cũ p̃ſertiʒ rioꝛ tui cõſpectus ſuperuacua irritatõne i nõ libidĩe ſed erroꝛe lapſus videri poſſz· accerſitus: in ſuſpitõe crimĩe hereat ne 4 Ceterũ amaritudine pene teneris adhuc ceſſe eſt · CM ¶Sceipio emulianus cum puelle ſenſibus caſtitatis diſciplinã inge Seruius ſulpitius galba ⁊ Aurelius con nerari magnũ eſtimauit:eiq; taʒ triſti ex ſul in ſenatu cõtenderẽt · vter aduerſus ler emplo pꝛecepit:vt nõ ſolũ virginitatem veriatũ in hiſpaniaʒ mitteret᷑:ac magna ſce illibatã: ſed etiã oſcula ad virum ſincera inter patres cõſcriptos diſſenſio eẽt: om tes⸗ pferret · ¶ H ¶ Senectutis vltime muli nibus qua nam eius ſententia ĩclin aret ſs er quedã ſiraeuſis:omnibus tiranni dio expectantibus:neutrũ inquit mihi mitti 3re rmſu exiciũ ꝓpter nimiã moꝛum acerbita placet: quia alter nibil habet: alterius ni yt tem ⁊ intolerabilia onera votis expetẽti Hi eſt ſatis· eq; malam iudicans inopiaʒ b bus: ſola quotidie matutino tꝑe deos:vt atq;ʒ auariciamquo dicto vt neuter ĩ pꝛio ius incolumis ⁊ ſibi ſuperſtes eſſet oꝛabat · uintiã mitteret᷑ obtinuit · ¶ ð ¶ Dubli⸗ dde Quod vbi is cognouit:nõ debitaʒ ſibi ad⸗ rutilius cũ amici cuiuſdã iniuſte rogatõi gin lüij. reſiſteret:atq; his per ſummã ĩdignatõz dixiſſet: quid ergo mihi opꝰ eſt amicicia tua? ſiqð rogo nõ facis · Reſpondit ĩmo ₰ quid mihi tua ? ſi aliqd inhoneſte ꝓpter aliqᷓ te facturus ſum· ¶ R ¶ Thimocares am bꝛacienſis fabꝛicõ cõſuli pollicitus eſt · ſe pirrhum veneno per filium ſuũ qui poti onibus eius p̃erat necaturũ · Ga res cum ad ſenatũ eſſet delata miſſis legatis pir rhum monuit: vt aduerſus huiuſmodi ĩ ſidias ſe cautius gereret:memoꝛ vꝛbeʒ a filio martis cõditam armis bella non ve nenis gerere debere · Thimocaris aũt no men ſuppᷣſſit:vtroq; modo equitatẽ am exus: quia nec hoſtẽ malo exemplo tol Kie ne eũ qui bene mereri paratus fue rat ꝓdere vdlui ¶ L¶ ZBalencus vꝛbe locrenſiuʒ a ſe ſaluberrimis a vtiliſſimis legibus munita: cuʒ filius eius adulterii crimine damnatus: ſcm ius ab ip̃o con ſtitutum veroq oculo carere deberet:et tota ciuitas in honoꝛẽ patris neceſſitatẽ pene adoleſcẽtulo rᷣmitteret aliq;diu re pu gnauit · ad vltimuʒ populi p̃eibus eui ctus ſuo pꝛius deinde filii oculo eruto: vſum videndi vtriq;ʒ reliquit · Tta debitũ ſuplicii modũ legi reddit: equitatis ad mirabili tẽpeꝛamento:ſe inter miſe ricoꝛ dem patrẽ: i iuſtuʒ legiſlatoꝛẽ partitus· M¶ Iffricanus ſuperioꝛ: cum onuſtam multis ⁊ illuſtriũ carthaginẽſiũ viris na uem in ſuã poteſtateʒ redegiſſet: inuiola tam dimiſit: qꝛ ſe legatos ad eum miſſos dicebant: tam iſi manifeſtum erat illos vitandi pᷣſentis periculi gratia falſum le gatiõ is nomẽ amplecti: vt romani ĩperii potiꝰ deceꝑta fides q; fruſtra imploꝛata videretẽ᷑ ( N¶ Thercia emilia ffricani pꝛioꝛis vxoꝛ mater Qoꝛnelie matris Cet T.gracchoꝛũ:tante fuit comitatis 1 pati entie:vt cum ſciret viro ſuo ancillulaʒ ex ſuis gratã eſſe diſſimulauit:ne domitoꝛẽ oꝛbis Affricanũ femina ĩpatientie reum ageret:tantũq; a vindicta mens eius ab fuit: vt poſt moꝛtẽ Affricani manumiſſã ancillam ĩ matrimoniũ liberto ſuo daret ¶ O¶ Ouid vꝛbani panapionis ſeruus q; admirabilis fidei gqui ceũ ad dominũ pꝛo ſeriptũ occidẽdũ domeſticoꝛũ iudicio cer tioꝛes factos militeſ in reatinã villam ve niſſe cog noſceret: cõmutata qʒ cũ eo re ſte:pmutato etiam annulo:illum poſtica clam emiſit: ſe aũt in cubiculũ ac lectulũ recepit: ⁊ vt panapionẽ ſe occidi paſſus eſt (aiei animis hoĩm ⁊ fiducie adiicere: ⁊ ſolicitudinis detraher e poteſt moꝛũ ac foꝛtune in claris viris recognita mutatio: ſiue noſtros ſtatꝰ ſiue ꝓximoꝛũ ĩgenia cõtemplemur. Nã cum alioꝛũ foꝛ tunas ſpectando: ⁊ ex cõdicione abiecta atqʒ cõtempta emerſiſſe claritatẽ videmꝰ Aio aberit g quin ⁊ ipſi melioꝛa ð nobis emꝑ cogitemus· Memoꝛes:ſtultũ eſſe ꝑ petue intelicitatis ſe dãnare:ſpemq; que etiã incerta recte fouet᷑:interdũ certam ĩ deſperatõem cõuertere. ¶ O ¶ Scipio Iffricanus ſuꝑioꝛ quem dii ĩmoꝛtaleſ na ſci voluerũt:vt eſſet in quo virtus ſe per om̃s numeros hoĩbus eæfficaciter oſtẽde ret: ſolutioꝛis vite pꝛimos adoleſcẽtie an nos egiſſe fert᷑:remotos quidẽ a luxurie crimine: ſed tñ punicis tropheis deuicte carthaginis ceruicibus ĩpoſito iugo tene rioꝛes. ¶ R Gelius quoq; valeriꝰ flac chus ſcdᷣi punid belli tẽpoꝛbus luxu ꝑdi tam adoleſcentiã inchoauit: ceterũ a D. lcinio pontifiee maximo flamẽ factꝰ quo facilius a viciis recederʒ: ad curã ſacroꝛũ ⁊ cerimoniarũ cõuerſo ammo:vſus duce frugalitatis religione · quantũ pꝛius fue rat exemplũ luxurie:tantũ poſtea mode ſuie ⁊ ſanctitatis ſpecimẽ euaſit · ¶ S Derdite luyxurie athenis adoleſcens pole mo:meqʒ illecebꝛis eius tantũmodo: ſed etiã ipſa infamia gaudens cum e cõuiuio non poſt occaſum ſolis ſed poſt oꝛtũ ſur rexiſſet:domũq; rediens xenocratis ꝓhi patentẽ ianuam vidiſſet:vino grauis: vn guẽtis delibutus:ſertis capite redimito ꝑlucida veſte amictus:refertaʒ turba do ctoꝛum hoĩm ſcolã eius intrauit · Nec cõ tentus tam defoꝛmi introitu cõſedit etiã vt dariſſimũ eloquiũ ⁊ pꝛudẽtiſſima pᷣce pta temulẽtie laſciuiis eluderet · Orta de inde ut par erat omniũ indignatõe:xeno crates vultũ ĩ eodẽ habitu cõòtinuit:om iſ ſaqʒ re quã diſſerebat: de modeſtia ⁊ tem perantia loqui ce pit · Cuiꝰ grauitate ſer monis coactus reſipiſcere polemo: pᷣmũ coꝛonã detractã capite ꝓiect: paulo poſt bꝛachiũ intra paliũ reduxit: ꝓcedente tꝑe oꝛis conuiualis hil aritatem depoſuit: ad — — — — — —— Srrr = —— — — — — * =– = — — — — —,— — — — — Vltimum totã luxuriam erxuit: vn ius oꝛa tiomis ſaluberrima medicina ſanatus:et ex infami ganeone maximus płůs euaſit. Eegrinatus eſt huius amimꝰ in nequicia nõ habitauit · ¶ ¶ Oaduca ni miruz et fragilia: puerilibus q; cõſentanea crepi dis: ſunt iſte que vires atq; opes humãae vocant᷑:affluũt ſubito: repẽte dilabunt᷑ nullo ĩ loco: nulla in ꝑſona ſtabilibꝰ nixa radicbus cõſiſtunt: ſed incertiſſio f latu foꝛtũe huc atq; illuc acta quos ĩ ſublime extulerũt:ĩpꝛouiſo recurſu deſtitutos in pPfundo cladiũ miſerabiliter immergũt. taqʒ neq; exiſtimari neqʒ dici debent bo na: que inf lictoꝛũ maloꝛũ amaritudĩe de ſideriuz ſui duplicant· Mec de ſexto libto valeri: Sequunt᷑ de ſeptimo. Ey libꝛo ſeptimo valerii maxrimi hiſto nie autontates. (B Tdeamus rũ QMetelluʒ a pꝛimo oꝛiginis die ad vltimũ vſq; fati tempꝰ nũ q; ceſſante indulgentia ad ſi ummbeate vite cumulũ cõſtans ac ꝓpicia foꝛtuna duxenit · Naſci eũ in vꝛbe terrarũ pꝛinciꝑẽ voluit: p arẽtes ei nobiliſſimos dedit: ad iecit ani clariſſimas dotes a coꝛpis vires vt ſufficere laboꝛibꝰ poſſet:vxoꝛẽ pudici cia ⁊ fecunditate cõſpicuã cõciliauit· cõſu latus decus.ĩpatoꝛiã maieſtatẽ. ſpecioſiſ ſimi triũphi pᷣtextam largita ẽ: fecit vt eò dem tpe tres filios eõſulares:vnũ etiam cenſoꝛiũ ⁊ tnumphalẽ: ⁊ quartũ p̃toꝛiuʒ videret: vtqʒ tres filias nuptui daret: ea rũq; ſobolẽ ſinu ſuo exciꝑet. Tot partus tot incunabula· tot viriles toge tam mul te nuptiales faces honoꝛũ·ĩperioꝛuʒ· oĩs de niq; gratulatõis ſumma abundantia: cum intenim nullũ funus. nullus gemitꝰ nulla cauſa triſtice· Celum contemplare vix tñ ibi talẽ ſtatuʒ reperies: quoniãqui dem luctus ⁊ doloꝛes deoꝛũ quoqʒ pecto nbus a maximis vatibus aſſig nari videa mus:Hlunc vite actũ eius cõſentaneus ſi nis excepit· Nanq;ʒ Q. metellũ vltime ſe nectutis ſpacio defunctuʒ: leuiq; genere 7 ſuis ꝑ vꝛbẽ latũ rogo ĩpoſuerũt· ¶ um giges regno lidie armis 1 diuitus abundãtiſſimo inflatus aĩo:appollinem ot gradibus bñficio moꝛtis ĩter oſcula ⁊ cõplexꝰ dariſſimoꝛũ Pignord extinctuʒ: fn i generi humeris Gr. rbitiũ ſciſcitatũ venilſet: an aliquis moꝛ calium ſe eſlet felicioꝛ 5 Deus ex abdito ſacraru ſpecu voce miſſa. galũ ſophidi um ei pᷣtulit: is erat archadũ pauꝑrimus ſed ecate iam fenioꝛ terminos agelli ſui nunq; exceſſerat: paruuli ruris fructibuſ voluptatibꝰ cõtentus.Verũ ꝓfecto be ate vite finẽ appollo nõ adumbꝛatũ oꝛà culi ſagacitate cõplexus eſt.· Quocirca ĩſò lenter fulgoꝛe foꝛtune ſue gloꝛiãti reſpõ dit ˖ Magis ſe ꝓbare ſecuritate ridens tu guriũ: q; triſtẽ curis ⁊ ſolicitudinibꝰ au am: paucaſqʒ glebas pauoꝛis exꝑtes: qᷓ; pinguiſſia lidie arua metu referta: vnũ aut alterũ iuguʒ boũ faalis tutele: qᷓ; ex ercitus ⁊ eqtatus arma voꝛacibus ĩpen ſis oneroſa: vſus neceſſarü hoꝛreolum nulli minꝰ appetendũ: q; theſauros om nüü inſidiis cupiditatibꝰ expoſitos. Ita giges dum aſtipulatoꝛẽ vane opinionis deü habere cõcupiſcit:vbi nam ſolida et ſincera eſſet felicitas didicit ¶ DNuc id genus felicitatis explicabo: qd totum in animi habitu cõſiſtit· nec uotiſ petitur ſed in Fecdoibus ſapiẽtia pꝛeditis vatuʒ dictis factiſq; pꝛudẽetibꝰ eniteſcit. ¶ Im menſa illa ſapiẽtia que nec in ipo quwdeʒ vite exceſſu obliuiſci ſui põt. Pantre⸗ aliquid concupiſcere ⁊ in eo pſeueranter moꝛari ericio vicina ea dulcedo ẽ. ¶ G negociũ pplo Ro:meliꝰ qᷓ; ociũ cõ mitti: no Kignorarer q; iocundus trãquillita atus eet: ſed ꝙ ziaduerteret ̃potẽ tia ĩperia agitatõe rerũ ad vtutẽ capeſcẽ dam agitari: nimia quiete indeſidiã reſol re negociũ nomĩe hoꝛridũ:ciuita tis noſtre moꝛes ĩ ſuo ſtatu cõtinuit: blã de appellatõnis quies plurimis uiciis re ſperſit. ¶ E ¶ Scipio vero Iffncamis ui. Et turpe eſſe aiebat in re militari dicere nõ „ uen⸗vialiq ⸗ exploꝛato ⁊ excuſſo cõ ilio que ferro agunt᷑ adminiſtrari opoꝛ tere arbitrabat᷑: umma quidẽ cũ ratione knemendabilis eſt em̃ erroꝛ qui violẽtie m artis cõmitti᷑. ICdem negabat aliter cũ hoſte cõfligere quẽq; debere: q; aut ſi oc caſio obueniſſet: aut neceſſ itas mmcidiſſet eque pꝛudenter. Nã ⁊ ꝓſpere gerẽde rei facultateʒ omittere maxima dementia 6 in anguſtias vtiqʒ pugnandi cõpulſu; honoꝛes cõcupiſeis: qui o abſtinere ſe p̃lio peſtifere ignauie affert exitum: eoꝛũqʒ qui iſta cõmittũt alter be neficio foꝛtune vti: alter iniurie neſcit re aſtere (C ( Socrates humane ſapien tie qᷓſi quoddã terreſtre oꝛaculuʒ nihil ul tra petendũ a diis ĩmoꝛtalibꝰ arbitrabat qᷓ; vt bona tribuerent: q; hi demũ ſcirẽt qqd vnicuiq; eẽt utile: nos aũt plerũq; id uotis anns qð nõ ĩpetraſſe meliꝰ M foret · ¶ Sten denſilſimis tenebꝛia inuoluta moꝛtaliũ mens:in q́;late patẽ tem erroꝛẽ cecas pᷣcatiões tuas ſpargis 5 diuitias appetis:que multis exico fuer̃t 6 Aures peſſun dedert · Regna tecũ Fe po uis:quoꝛũ exi tus ſepenumero miſerabiles cernuntur· S plendidis cõiugiis iniicis manꝰ: at hec vt iag uſan. n⸗ nön uns fundituſ domoſeuertũt:deſine igit᷑ ſtulta futuris maloꝛũ tuoꝛũ cauſis quaſi feliciſſimis re bus inhiare: teqʒ totũ celeſtium arbitrio committe: qꝛ qᷓ tribuere bona ex facili ſo lent etiã eligere poſſunt aptiſſime · ¶ E Idem expedita copendian ria eos ad gloꝛiã ꝑuenire dicebat:qui id agerent vt Oles videri vellẽt tales etiam eſſent: Qua quidẽ pᷣdictione monebat aꝑte:vt hoĩes ipſam potiꝰ virtutẽ haurirent q; vmbꝛaʒ eius cõſectaren· ¶( R Tdem ab adule ſeentulo quodã cõſultus vtrũ vxoꝛeʒ du ceret: an ſe omni mrimonio abſtinerz re ſpondit:vtrũ eoꝛũ feciſſet acturũ penitẽ tiã: hinc te inquit ſolitudohinc oꝛbitus. bhinc grauis interitus hinc heres alienus excipiet · Fllinc ꝓꝑpetua ſolicitudocõtextꝰ Grelarũ:dotis expꝛobatio · affiniũ graue ſupꝑciliũ· garrula ſocrus lingua · ſucceſſoꝛ alieni matrimonii· incertus liberoꝛũ euẽ tus.· Non paſſus ẽ iuuenẽ ĩ cõtextu reruʒ aſperarũ: qſi lete materie facere delectũ. ¶ ¶¶ Rex ille ſubtilis iudicii: quem ferũt tradituʒ ſibi diadema pꝛius q́; capiti ĩpo neret retentũ diu cõſideraſſe ⁊ dixiſſe · O nobilẽ magis felicẽ pannũ:quẽ ſiquis ca penitꝰ cog noſcat q; mſtis ſolicitudinibꝰ 1 pericul ⁊ miſeris ſit refertus: ne bumi quidẽ iacẽtẽ tollere vellet· ( M ¶ Quid xenocratis reſponſũ q;laudabile q cũ quoꝛundã malcdicto ſmoni intereſſz ſũ mo ſilẽtio: vno ex his q̃rente cur ſoluſ lin guã cohiberʒ: qꝛ dixiſſe me inq̃t aliqñ pe nituit: tacuiſſe nũqᷓ; ¶ N ¶ Mirifice etiã Thales. Nã ĩterrogatus. In facta hoĩm deos fallerent? nec cogitata inq̃t: vt nõ ſolũ manꝰ ſed etiã mentes puras habere vellemꝰ:cũ ſecretis cogitatioĩbꝰ noſtris celeſte numẽ ad elle crederemus· ¶ O ¶ Vnice filie p̃ Themiſtoclem cõſulebat: rũ ꝓbato co dicto ſtultũ monuit: vt generu Vtrũ eã Paußiſz oꝛnato: an locupleti pa. locaret: cui is malo ĩquit vi rũ pecuĩa:qᷓ; pecuniã viro ĩdigentẽ: quo — .R u potiuſ q̃; diuitias generi legeret · ¶ H (Friſtot⸗ les de ſemetip̃o ĩ neutrã ꝑteʒ loq̃ debere reicalat qi laudare ſe vani:vituꝑare ſtulti eſſet · ¶ Q¶ã Demaclis dictũ ꝗ; ſa Fienamolenti em̃ AIthenienſibꝰ diuĩol ponoꝛes Allexandꝛo decernere · videte in quit ne dũ celum cuſtoditis terrã amitta tis ¶ R¶ Quã poꝛro ſubtiliter Anachar ſus leges aranearũ telis cõꝑabat g nã vt . 2 —+„ * illas ĩfirmioꝛa aĩalia retinere: valentioꝛa tr anfmittẽ · kta hbis humiles 1 Paußes cõ ſtringi: diuites 2 ℳ— 5potentes non alligari aiebat · ¶ S Eſt aliud factoꝛũ dictoꝛũ qʒ genus a ſapiẽtia ꝓxĩe def lexũ ad vafre nomẽ ꝓgreſſũ:qð niſi fallacia vires aſſũ pſerit fidẽ ꝓpoſiti nõ inuenit: laudemq; occulto magis tramite qᷓ; aꝑta via petit · ¶ ¶ Ouintus fabius labeo cũ rege Anti ocho quẽ bello ſuꝑauerat ex federe inito dimidiã ꝑtẽ nauiũ acciꝑe deberʒ: mediag oẽs ſecuit vt eũ tota claſſe pꝛiuaret · ¶ V ¶ YPppollinẽ iuuenes eõſuluerũt qͥs nã ex ipſis rome regnaturꝰ videret᷑ It is pe nes eũ ſũmã vꝛbis nr̃e poteſtatẽ futuraʒ rũdit: q ante om̃s matri oſculũ dediſſet · Tum bꝛutꝰ ꝓinde atqʒ caſu ꝓlapſus: de induſtria ſe abiecit: terrãq; cõmunẽ oĩm mr̃em exiſtimãs oſculatus ẽ. Qð tã vafre telluri ĩpꝛeſſum oſculũ vꝛbi libertatẽ bꝛu romd in faſtis loeũ pᷣbuit ¶ ¶ Kmã tiſſi mus quidã filii:cũ eum ĩconceſſis ac periculoſis facibus accenſum· ab inſꝗna cupidit ate pr̃ inhibere vellet:ſalubꝛicoſi lio paternã indulgentiã temꝑauit · petiit em̃ vt pꝛiuſq; ad illaʒ quã diligebat iret: vulgari ⁊ pmiſſa venere vteret᷑:cuiꝰ p̃ci bꝰ obſecutꝰ adoleſcẽs: ĩfelicis anĩ ĩpetũ ſatietate licẽtis ocõcubitus reſolutũ:ad id qð ñ licebat tardioꝛẽ PFi qʒ afferẽs paulatĩ depoſuit ¶ ᷓ ¶ Bias ita aiebat — — —, w — —— opoꝛtere homines ĩ vſu amicicie verſari vt meminiſſent eã ad grauiſſimas inimi cicias poſſe cõ uerti:qd quidẽ pꝛeceptum pꝛima ſpecie nimis foꝛtaſſe callidũ uidea tur inimicũ qʒ ſumplicitati qua p̃eipue fa miliaritas gaudet: ſed ſi altioꝛibus anĩs cogitatio demiſſa fuenit ꝑquãutile repe riet ¶ XKla vᷣo pars callirta tis egre gia ab omi rep̃henſiõe ꝓcul remota cuiꝰ opera q; a latin a appellatiõe vix apte ex pꝛimi poſſunt greca ꝓnuntiatõne ſtrate gemata dicunt᷑ · ¶ B ¶ Gum vꝛbe capta Calli capitoliũ obſiderẽt:ſolãq; potiẽdi eius ſpem ĩ fame eoꝛũ obſeſſoꝛuũ poſitam animaduerterẽt: ꝑqʒcal lido genẽ cõſilii vnico ꝑſeuerãtie irritamẽto victoꝛes ſpo liauerũt · panes em̃ cõpluribꝰ iacere e lo eis ceperunt: quo ſpectaculo obſtupefa ctos:infinitã q; frumẽti abundãtiã niis ſupeſſe credentes:ad pactionẽ omittẽde obſidioĩs cõpulerũt · ¶ ¶ ¶ Igathocleſ ſiracuſarũ Rex audacter callidꝰ:cum em̃ vꝛbem eius maioꝛe ex ꝑte carthaginenſeſ occupaſſent: exercitũ ſuũ in affricã traie cit:vt metuʒ metu:vim vi diſcuteret:nec ſine effectu Nam repentino eius aduẽtu peni ꝑculſi libenter incolumitatẽ ſuaʒ ſa kue hoſtiũ tutati ſunt: pacti qʒ ſũt vt eo dem tpe ⁊ affrica ſiculis: ⁊ ſicilia punicis armis liberaret᷑ · ¶ D ¶ Ouid tam excel lens? quid tam opulentũ gqᷓ̊ L.Silla di uitias ĩperia largitus eſt: leges vetuſtas abꝛogauit:nouas tulit · hic quoqʒ ĩ eo cã po cuiꝰ poſtea dñs extitit repulſa p̃ture eſt ſugillatus: omĩa loca petito honoꝛis: ſiquiſ modo deoꝛũ foꝛmã ⁊ imaginẽ fut̃e eius potẽtie populo Ro · repꝛeſ entaſſet ĩ petraturus E. ¶ Oretenſes qui obſidi one metelli ad vltimã vſq; penuriã com pulſi: ſua iumentoꝛũqʒ ſuoꝛũ vꝛina ſitim toꝛſerũt:iuſtius dixerim q;ᷓ ſuſtentauer̃t qꝛ dum vinci timẽt id paſſi ſunt qð pati eos nec victoꝛ qᷓdem coegiſſet · Quoniam Plur a ad finẽ libꝛi ſeptimi:itẽ ⁊ plura de pꝛincipio octaui capitula:ſilentio duxi p tereunda:eo ꝙ nihil ĩ eis nota dignũ per penderim Igit᷑ ad capitulũ de ſtudio ⁊ in duſtria qð de libꝛo octauo decimũ ĩ oꝛdi ne eſt: calamum do · Ex libꝛo octauo v mi hbiſto re autoꝛitates alerii may terpꝛete alloqui poſſet · ¶ G vj; Vid ceſſo vires induſtrie comme moꝛare: cuiꝰ alacri ſtudio milite ſtpendia roboꝛant᷑· foꝛenſis gla accendit᷑· fido ſinu cuncta ſtudia recepta nutriunt᷑ · quidq̃d anĩo:quidquid manu: quidqd ligua admirabile eſt ad cumuluʒ laudis pducit᷑ que cũ ſit pfectiſſima vtus duramẽto ſui confirmat᷑· ¶ & ¶ Socra tem cõſtat etate iam ꝓuectũ fidibus tra ctandis ope rã dare cepiſſe:ſatius iudicã tem eius artis vſum ſeꝛo q; nunq; ꝑciꝑe quantula ſocrati acceſſio ſciẽtie futura erat:ſed ꝑuicax hoĩs induſtria: tantis do ctrine ſue diuitiis etiã muſice rat õnis vi liſſimũ elemẽtũ accedere voluit · Dum er go ad diſcẽdũ ſe pauperẽ credidit: ad do cendũ fecit locupletiſſimũ. ( ¶ Vtri uſq; induſtrie laudẽ duo inter ſe Reges partiti ſunt · Cirus omniũ militũ ſuoruʒ nomĩa:Mitridates duarũ ⁊ viginti gen tium que ſub regno eius erant linguas ediſcẽdo · Nle vt ſine monitoꝛe exercitum ſalutaret:hic vt eos quibꝰ imꝑabat ſme ĩ induſtrie ⁊ ſtudio maxime cõtrariũ videt᷑ pᷣcipue ſubnecti debʒ:nõ euaneſcit virtꝰ ſed quo recreat᷑ · Aterũ em̃ etiã inertibꝰ vitandũ:alterũ ſtrenuis quoqʒ ĩterdum appetendũ eſt · Nlis ne ꝓpꝛiam vitã ener uem exigant: his vt tẽpeſtiua laboꝛis re miſſione ad laboꝛ andũ fiant vegetioꝛes- ¶ R¶ Sceuola optĩe pila luſiſſe tradit᷑ q; pvidelicet ad hoc diuerticulũ aĩm ſuũ foꝛẽ ſibus miniſteriis fatigatũ trãſferre ſole bat· Nea quoq; ⁊ calculis ĩterdũ vacaſſe dicit᷑:cũ bene ac diu iura ciuium ⁊ cerimo nias deoꝛũ oꝛdinaſſet: vt em̃ ĩ rebꝰ ſeriis ſceuolã: ita in ſcenis luſibus homĩeʒ age bat:quẽ rerum natura patientẽ continui laboꝛis eſſe nõ ſinit ¶ L¶ Socrates cui nulla pars ſapientie obſcura fuit nõ eru buit interpoſita arundine cruribus ſuis cum paruis filiolis ludere: vnde riſus eſt ab alcibiade· ¶ W ¶ Diſiſtratus tm̃ dicẽ do valuiſſe traditus eſt:vt ei athenienſeſ regiũ imperiũ oꝛatõe capti ꝑmitterẽt · cũ pᷣſertim amantiſſimus patrie ſolon ecõ traria ꝑte niteret᷑:ſʒ alterius ſalubꝛioꝛes er ant cõtentões:alteriꝰ diſertioꝛes. Quo euenit vt alioquin pꝛudentiſſima ciuitas libertati ſeruitutẽ pfenet ( N ¶ Quũt R ſuf lvj. hoꝛtenſius plurimũ ĩ coꝛpoꝛis decoꝛo mo tu repoſitũ credens: pene plus ſtudii in eodẽ elaboꝛãdo: qᷓ; ĩ iᷣa eloq̃ntia affectã da ĩ pẽdit.· ᷑taqʒ neſcires vtrũ cupidiꝰ ad audiendũ eũ: an ad ſpectandũ occurrere turSic vbis oꝛatoꝛis aſpectus: ⁊ rurſus aſpectui ᷣba ſeruiebãt.· ¶ O ¶ Goꝛgias leontinꝰ cũ centeſimũ ⁊ ſeptimũ ageret annum nterrogatus quapꝛopter tãdiu viuere vellet: q; nihil ĩ quit habeo quo ſe nectutem meã accuſem · Quid iſto tractu etatis aut longius aut beatius? iam alte rum ſeculũ ĩgreſſus neqʒ in hoc querelã vllam inuemit: neq; in illo reliquit ¶ H Nulla eſt tanta humnlitas que dulcedine gloꝛie nõ tangit᷑: Nla vero a cdlaris viris terdũ ex humillimis rebꝰ petita ẽ. ¶ Ge terum gloꝛa ne ab his quidẽ qui contem ptum eius introducere conant᷑ negligit᷑: quoniãquidẽ ipſis vo luminibꝰ noĩa ſua ciligenter adiiciunt: vt qð pꝛofeſſione le uãt: vſurpatõe memone aſiequant ( OQ DHDulcedinẽ gloꝛioſam Allexandꝛi pectus ĩſatiabile laudis accepit:qui naxarcho comiti ſuo ex autoꝛitate democriti pꝛece ptoꝛis ĩnumerabiles mundos eſſe referẽ ti · heu me inquit miſerũ ꝙ nec vno qᷣdeʒ adhuc ſum potituſ. Anguſta homĩ poſſeſ ſio gloꝛie fuit que deoꝛum oĩm domicilio ſeir. ¶ RDitagoꝛe tãta veneratio ab autoꝛbus tributa eſt: vt ꝗᷓ ab eo acce perant in diſputatõem deducere nephas putarẽt:quin etiã interpellati ad redden dam cauſaʒ: hoc ſolũ reſpondebant ipᷣm dixiſſe ·Sequunt᷑ de non oa vltimo. Ex libꝛie nono Valerii maximi biſtoꝛie autonegtes Lamum etiã malũ luxuria uaz accuſare aliquãto facilius eit q; vitare: oꝑi noſtro inſerat᷑: nõ qui dem vt vllũ honoꝛẽ rceipiat:ſed vt ſemet ipſam recognoſcens ad penitentiã ĩpelli poſſit · Tungat᷑ illi libido:qm ex iiſdem vi cioꝛũ pꝛincipiis oꝛit᷑: neqʒ aut a repꝛehen ſione aut ab emendatõne ſeperent· ¶ ¶ Legũ victrix audacia: ꝙ ſi anĩ muliebꝛig apparatus intueri potuiſſent quibꝰ quo tidie aliquid nouitatis ſumptuoſius adie ctum eſt:ĩ ip̃o introitu ruenti luxurie ob ſtitiſſent · Quas quidẽ mulieres ⁊ imbecil litas mẽtis: ⁊ grauioꝛũ operũ negata af fectatio:omne ſtudiũ ad ſtudioſioꝛeʒ ſui cultũ hoꝛtat᷑ conferre ¶ V ¶ Upana lu xuria q;utilis noſtre cĩtatis fuit· nuictũ em̃ Anibalem armis: illecebꝛis ſuis com plexa vincendũ romano militi tradidit · Hla ducẽ vigilãtiſſimũ:illa exercitũ acer rimum:dapibus largis. abundanti vino vnguentoꝛũ fragrãtia · veneris vſu laſci uioꝛe ad ſõnũ ⁊ delicias euocauit:ac tum demum fracta ⁊ cõtuſa punica feritas eſt cũ ſe plauſia ⁊ albana caſtra eẽ ceperunt Quid his ergo viciis fedius? quid etiã dã noſius ? ꝗbus virtus atterit᷑ · victoꝛie re langueſcunt · ſopita gloꝛia ĩ infamiã con uertit᷑: anĩ q; pariter ⁊ coꝛꝑis vires expu gnant᷑:adeo vt neſcias ab hoſtibꝰ ne: an ab illis capi ꝑnicioſius habendũ ſit · ¶ Age xerxes opum regiarũ oſtentatõe exi ma eouſq; luxuria gaudens:vt edicto ei pꝛemiũ ꝓponeret qui nouuʒ voluptatis genꝰ repperiſſet· Quanta dum deliciis ni mis capit᷑ ampliſſimi ĩperii ruina euaſit. E ne etruſci quidẽ parum feroces ĩ penas excogitandas: qui viroꝛũ coꝛpoꝛa cadaueribus auerſa aduerſis alligata et conſtricta:ita vt ſingule membꝛoꝛũ ꝑtes — ſingulis eſſent accõmodate tabeſcere ſil patiebãt᷑:amari pariter vite ⁊ moꝛtis toꝛ toꝛes · Sicut ⁊ illi barbari quos ferũt ma ctatarũ pecudũ inteſtinis ⁊ viſceribꝰ ege ſtis hoĩes inſerere:ita vt capitibuſ tantũ modo emineant: quoſq; vt diutius pene ſufficiant cibo ⁊ potione infelicẽ ſpiritũ ꝛogare· Donec ĩtus putrefacti laniatui inr animalibꝰ que in tabidis coꝛponbuſ naſci ſolent· Queramur nũc cũ rerũ natu ra:ꝙ nos miltis ⁊ aſperis aduerſe valitu dinis incõmodis ob noxios eſſe voluerit: habitũ qʒ celeſtis roboꝛis humane condi cioni denegatũ moleſte feramus: cuʒ tot cruciatus ſibimet ipſa moꝛtalitas ipulſu crudelitatis excogitait ¶C Fra quo qʒ aut odiũ in pectoꝛibꝰ hũanis magnoſ fluctus excitant· ꝓcurſu celerioꝛ illa nocẽ di cupidine:hoc ꝑtinacius vterqʒ; cõſter natõis plenus affectꝰ: ac nunq; ſine toꝛ mento ſui violentus· qꝛ doloꝛẽ cũ inferre vult patit᷑:amara ſolictudine· ne nõ con tingat vltio anxius. ¶ Ois cõſulere ſci tis· cõſulẽ facere neſcitis · ¶ Maximis vi ris expꝛobꝛare vicia ſua verecundie eſt · CG Semir amis aſſirioꝛũ Regina:cuʒ ei circa cultũ capitis ſui occupate nunciatũ eſſʒ babiloniã defeciſſe: altera ꝑte cri niũ adhue ſoluta: ꝓtinus ad eã expugnandã cucurrit: nec pꝛius decoꝛẽ capilloꝛũ in oꝛ dinem: qʒ tantã vꝛbem in poteſtatẽ ſuaʒ redegit · Quo circa ſtatua eius babilonie poſita eſt illo ĩ habitu quo ad vltionẽ pe tenda pᷣcipiti celeritate tetendit· ES. Protrahat᷑ etiã auaricia latentiuʒ ĩdigna trix lucroꝛũ: maĩfeſte p̃de auidiſſima vo rago:neq; habenti fructu felix: ⁊ cupidi tate querẽdi miſerrima :· ¶ ¶ Ruaricia ante om̃s l·ſeptimuli p̃coꝛdia poſſedit:q̃ cum Srarchifamiknris fuiller caput eius abſcĩdere:⁊ ꝑ vrbem pilo firũ ferre ſuſtinuit: qꝛ opimiuſ cõſi ul⸗ auro id repen ſurũ ipſi dixerat · Sunt qui tradant liq̃to ꝓlumbo eũ cauataʒ ꝑtem eapitis quo põ deroſius eſſet expleſſe ¶ DH ¶ Verxes cu ius in nomĩe ſuꝑbia ⁊ ĩpotentia habitat ſuo iure tam ĩſolenter vſus eſt:ꝙ grecie indicturus bellũ adhibitis Aſie pꝛincipi bus:ne viderer inꝗ̃t meo tantũmõ vſus cõſiulio vos cõtraxi· Ceterũ memẽtote pa rendũ magis uobis eſſe q; ſuadendũAr roganter aſi victoꝛi ei repetere regiã con tigiſſʒ: tam defoꝛmiter victi neſcias vtrũ inſolentius dictũ an ĩpꝛudentius-¶ G ¶ Oceultũ iam ⁊ inſidioſum malũ ꝑfidia la tebꝛis ſuis eytrahat᷑:cuiꝰ ef ficaciſſime vi timus dieſ cõtinet: qꝛ plurimũ ĩtereſt qui bus auſpiciis inchoet᷑: ⁊ quo fine clauda tur · Tdeoqʒ; eũ demũ felicem exiſtimamꝰ: cui ⁊ accipere lucẽ ꝓſpere: ⁊ reddere pla cide contingit · Medii temꝑis curſus ꝓut foꝛtũa gubernaculũ rexit:modo aſpero mõ trãquillo motu peragit᷑: ſpe ſemper minoꝛe:dum ⁊ cupide votis extenditur: ⁊ fere ſine ratõe conſumit᷑:Nam ⁊ ſi arbi trari velis etiã ꝑuum ampliſſimũ efficies nunerũ annoꝛũ multitudĩe operuʒ ſupe rando: alioquin quid attinet inerti moꝛa gaudẽ:ſi magis exigiſ vitã q; appꝛobas 5 Ded ne longius euagari libeat:eoꝛũ men tionẽ faciã:qui non vulgari genẽ moꝛtis abſumpti ſunt · ¶ ¶ Tullius hoſtilius fulmine ictus cũ tota domo cõflagrauit: ſingulari fati ſoꝛte· ¶ ER ¶ Coꝛneliꝰ gal lus pᷣtoꝛiꝰ ⁊ C ateremis eques romanꝰ: inter vſuʒ puerilis veneris abſumpti ſũt quãq; quoꝛſũ attinet eoꝛuʒ cauillari fine quos nõ libido ſua: ſed fragilitatiſ huma ne ratio abſtulit · fine nanq; vite noſtre variüs ⁊ occultis cauſis expoſito:interdũ quedã immerentia ſupꝛemi fati titulũ oc cupant:cũ magis in tempus moꝛtis inci dant q; ip̃aʒ moꝛtẽ accerſant L(Nõ vulgaris etiã homeri moꝛtis cã fertur: . in inſula:qꝛ queſtionẽ a piſcatoꝛibꝰ poſi tam ſoluere nõ potuiſſet: doloꝛe abſum ptus credi᷑ ( Sed atrocius aliquã res ſunt mẽtiri ⁊ fallere: fructus ĩ aliquo to Guripedes finitꝰ eſt:ab Irhelai em̃ ce amiſſo ſcelere cõſiſtit tñ certu s:cũ credu na regis in macedonia domũ rediens bo ₰☛ — litatẽ nefariis v inculis circũdedit: tantũ ſpitalẽ: canũ moꝛſibꝰ laniatus obiit: cru incõmodi humano generi afferẽs:quãtũ ſalutis bona fioes pꝛeſtat: habeat igitur nõminus rep̃henſioĩs: quã illa laudis cõ ſequit᷑. ¶ E ( Seruius galba ſumme ꝑ fidie · Triũ em̃ luſitanie ciuitatũ eonuoca to populo tanq; de cõmodis eius acturꝰ octomilia in quibus flos iuuentutis con ſiſtebat electa ⁊ armis exuta partiʒ truei dauit: ptim vendidit: quo facinoꝛe maxi mam cladem barbaroꝛũ magnitudiĩe cri minis anteceſſit Mitridatis factũ ſceleratiſſimũ qui nõ cum fratre de pr̃no regno ſed cũ ipᷣo patre bellũ de domina tione geſſit · In quo:quis aut homĩes vl los adiutoꝛes ĩuenerit · aut deos ĩuocare auſus ſit p admiratõe ñ diffinio. ¶( M umance aũt vite cõdicõem pꝛimus ⁊ vl delitas fati ingenio tanto nõ cõueniens N¶ hilemonẽ aũt vis riſus ĩmoderati abſtulit · paratas ei ficus ⁊ poſitas in con ſpectu: aſello cõſumente: puerũ vt illum abigeret ĩclamauit: qui cũ iam cõmeſlis omnibꝰ? ſupueniſſet: qꝛ inquit tam tardiꝰ fuiſti: da nunc merũ aſello: ac ꝓtinus vꝛ banitatẽ dicti crebꝛo hanelitu cachinno rũ ꝑſecutuſ:ſenile guttur ſalubꝛi ſpiritu pꝛiuauit · ¶ O ¶ Anacreontẽ quoq;: dũ paſſe vue ſuco tenues ⁊ exiles viriuʒ reli quias fouet: vnius grani ꝑtinacioꝛ ĩ hoꝛ ridis faucibus humoꝛ aſſumpſit· ¶ B ¶ Wilo crotomates cũ iter faciens quercũ in agro cuneis adactis fiſſam vidiſſet:fre tus viribus acceſſit ad eaʒ: inſertiſq; ma nibus diuellere conatus eſt: quas arboꝛ excuſſis cuneis in ſuam naturã reuocata cõpꝛeſſit · eumq; laceranduʒ feris p̃buit·. Mec de valerio maximo: tametſi pau ca quedã ſaxerſint capitula:quibꝰ nihil ſapoꝛis ineſt᷑ncipiunt modo ex Laercio autoꝛitates de viciis ⁊ moꝛibus philoſo phoꝛum . Et impꝛimis de ſepteʒ grecie ſa pientibus ¶ Ex aercio de pita ⁊ moꝛibus phoꝛuʒ autoꝛitates Incipiunt. Mes ph̊ᷣus Aſianis Ithenis cla ruit:hic ꝑpꝛimus ſapiens appella tus eſt ſtöm quẽ ⁊ ſeptẽ ſapien tes vocati ſunt · fuit aut conſcriptꝰ ciuis S. * mileti:ideo tales mileſiꝰ dictꝰ eſt: hic F. △ politicã naturalis phie factus eſt ſpecu toꝛ: ⁊ inuẽtoꝛ fuit vrſe maioꝛis ⁊ naualig aſtrologie ( R Et pꝛimus inter phos dicit᷑ de aſtrologia tractaſſe:⁊ pꝛimꝰ ani mas ĩmoꝛtales poſuiſſe:⁊ de nat᷑a diſpu taſſe · Temꝑa quoq; anni fert᷑ inueniſſe: T in tricentos ſexaginta quinqʒ dies diui ſiſſe · Mic tales (vt tſidoꝛꝰ ſcdᷣo eth̊. dicit) *2 phiſicã apud grecos pꝛimus ꝑſcrutatus eft· Erat aũt pauꝑ:q; phie vacans ſtudiiſ aeqſitõi pecuniarũ intendere nõ valebat Comige carens: et interrogatus cur nõ duceret ꝙ Reſpondit ob filioꝛũ amoꝛem. Eertur ꝙ duʒ nocte duceret᷑ extra domũ a vetula vt aſtra cõſideraret incidit in fo ueam: eoq; lugente dixit vetula· Tu qᷣdẽ o tales que ante pedes tuos ſunt videre nequiens:que ĩ celo ſũt ꝑutas cognoſcẽ Hic fert᷑ diriſſe:hoꝛũ triuʒ eauſa gratias ago foꝛtũe · pꝛimo quidẽ ꝙ hõ factꝰ ſum T non beſuia:deinde ꝙ mas ⁊ nõ femina tercio ꝙ grecus ⁊ nõ barbarus· ¶ S Muius hec dicta ferunt᷑ vt ait laerciꝰ in li ꝛ20 ð vita ph;oꝛũ · Antiqſſimũ entiũ ẽ deꝰ ingenitũ ⁊ eternũ · Optimũ entiũ eſt mũ dus: nã opus dei:Maximũ entiũ eſt locꝰ: omĩa nanq; capit · velociſſimũ entiũ ĩtel lectus:paſſim etenĩ currit · validiſſimum entiũ neceſſitas: dominat᷑ em̃ cũctis: pꝛu dentiſſimũ entiũ tꝑs: adinuenit em̃ oĩa. T¶ Interrogauit eũ ꝗdã: ſi lateret deoſ vomo iniuſte agens ? ſʒ nec cogitatões ĩ quit · Enterrogatꝰ qᷓd difficileg ait ſeip̃ᷣm agnoſcẽ· Interrogatꝰ qᷓd dulciſſimũ g ait acquirere· Interrogatꝰ qᷓd eſt numẽ? ait qð nec ꝓuncipiũ habet nee finẽ Interro gar qualiter qᷓs iuſte viuere poſſit? ait que iubet alus ip̃e agat · Interrogatus quis felix ſit? ait qui ſanus coꝛꝑe: anima copioſus: natura docilis Obiit aũt tales anno etatis ſue ſeptuageſĩo octauo. Qla ruit vero Acham regis iude tempoꝛibus ¶ VSolon pPhᷣus vnus de ſeptẽ ſapienti bus Feecie natõe Atheniẽſis Kthenis cla ruit · hic athenienſibꝰ leges optimas edi dit: quas poſtmodũ Romani ab athemẽ ſibus acceperũt: multaqʒ beneficia eis cõ tulit: ⁊ multo tꝑe eos pꝛudentia ſua a ſer uitute ⁊ tyrannide liberauit· ⁊ tandẽ foꝛ tuna mutata ꝓfugus in egpptü ſe trãſtu lit· deĩde creſo lidoꝛũ regi adheſit:demã in cipꝛo ſenectutẽ exegit: ibiq; moꝛtuꝰẽ. Qlaruit autẽ tꝑe eʒechie regis iude · E ¶ Inter ceteras eius leges inuente ſunt he vt ait laercius· Siquis parentes indigen tes nõ alat inglonus ſit. Eilii eoꝛũ qui ꝓ republica obiere publice nutriant᷑ ⁊ doce antur · Itẽ ſtatuit tutoꝛẽ cum oꝛphanoꝛuʒ matre nõ habitare· Nec tutoꝛis officiũ ex ercere in quẽ defunctoꝛũ oꝛphanoꝛũ ſub ſtãtia ꝓueniet · Et ſi vnum oculũ habẽteʒ quis illo pꝛiuauerit viceuerſa ip̃e gemĩs careat · Et ꝙ ſi pᷣnceps ebꝛioſus fuit nece damnet᷑ · EBius * legunt᷑ fuiſſe ſentẽ tie · Saturitas ab opibus Generat. Goneu melia veroa ſaturitate · Que nõ poſuiſii ne tollas. ꝓbitatẽ iureiurando certioꝛem habe · Amicoſ ne cito poſſideas: quoſ aũt poſſederis ne repꝛobes· conſule nõ dulci oꝛa ſed optima Icntellectũ fac ducem. Ne mala loquaris. Deos honoꝛa: 1 parẽtes reuerere ¶ ¶ Neminem quã diu viuit dicas eſſe felicẽ: eo ꝙ vſq; ad vltimum vi te diem poſſit foꝛtuna mutari: felicitatis em̃ index dies vltimus eſt: rerũ initia de bentur foꝛtune.· ¶ ¶ Interrogatꝰ ſo lon qd eſt verbũg Reſpondit ymago ope — rum · Quo firmat᷑ verbũ x ſilentio · Quo firmat᷑ ſientium gtempoꝛe· Interrogatꝰ Id eſt rex ? foꝛtis poteſtas (aa ¶ Quid lex g aranee tela:quia ſi in eam inciderit quid debile retinet᷑:graue aũt pertranſit tela reſciſſa. Interrogatus qua ſpe fretꝰ tam audacter reſiſteret piſiſtrato tyran no ? ait ſenectute · Muic Soloni moꝛtunʒ filium lugenti: non eſſe flendũ ait quidã eo ꝙ flere nihil ꝓdeſſet: cui ille eo magis —E I ploꝛo ꝙ damnum meum irremediabile videro · ¶ R ¶ Oum in loeo quodã mul tis loquentibus Solon non loqueret᷑ tnterrogatus a periandꝛo vtrum pro pter verboꝛum inopiam an q; ſtultꝰ eẽt taceret qui ait nemo ſtultus tacere po teſt. Interrogatus qualis debet eſſe po puli rectoꝛ 5 Reſpondit populi rectoꝛ pꝛius ſe q; populũ rectificare debet: alio quin erit velut qui vmbꝛã curuaʒ rectifi eare conat᷑:pᷣuſq; virga curua vmbrã fa ciens recta Rar kier6 atꝰ quid acutiꝰ gladios Rñt pꝛaui hoĩs Fgra. (B Gn terrogatꝰ quis eẽt liberal?ait qᷓ ſua bõa libẽter aliis impartit᷑:i alienarũ rerũ cu ene regi poſſetæait ſi pĩceps ⁊ maioꝛeſ ßm leges vixerint · ¶ ¶ don ppᷣus lacedemonius vnus de ſeptẽ ſapiẽtibus grecie · hie vt ðꝛ in policrato libꝛo pᷣmo· iungẽde ſocietatis cauſa miſſus fuit cho rinthuʒ: vbi duces ⁊ ſenioꝛes ppli luden tes inuenit in alea: ꝓpter qð infecto ne ocio reuerſus eſt dicẽs: ſe nolle gloꝛiaʒ Ppareanoru hac maculare infamia: vt di ceretur cuʒ aleatoꝛibus cõtraxiſſe ſocieta tem .· Euit aũt chilon bꝛeuiloquus · vixit annis quinq̃gintaſex: a elaruit tẽꝑe ſede chie regis iude · 6 dñan lingue: pᷣſertim in conuiuio nõ eſſe maledicendũ ꝓximis:alioquin opor tet audire ea quibꝰ quis triſtabit᷑ · Item non eſſe min anduz cuiqᷓ;ʒ: qm̃ hoc mulie bre eſt· Citius ad calamitates amicoruʒ qᷓ̃; ad ꝓſꝑitates ire· Nuptias buĩles facẽ- Non eſſe maledicendũ moꝛtuo · Senium honoꝛaie.· ¶ E ¶ Cauere ſibiip̃i · Dãnuʒ malle qᷓ; pꝛauũ luerũ:ilð em̃ ſemel cõtri ſtabit · hoc aũt vſq; quaqʒ · Non irridere infelicẽ · Foꝛtẽ ⁊ domĩatoꝛẽ manſuetum eſſe:ut pꝛoximi magis reueꝛeantur q; ti meant · Diſcere bene p̃eſſe ꝓpꝛie domui Linguam nõ pᷣueĩre intellectũ· tre domi nari · Nõ caꝑe impoſſibilia· Non feſtiare in via · Loquentẽ non mouere ma nũ.Le gibus obedire · vti ſolicitudiĩe · In hiſ que dicunt᷑ de eo ad ꝓpꝛiam mentẽ recurrere in lapideis em̃ cotibus aurũ examĩatur: viroꝛum vero bonorũ ⁊ maloꝛuʒ intelle ctus dedit examẽ. In iudiciis inimicuʒ iu dicare hm leges: ut ſaltem lex conſeruet Hivie e carʒ nterrogatꝰ q̃liter ciuitas D¶ Docebat aũt hic Se vuüj. Kmico vero ꝑſuadere:iut vtraq; cõſeruẽ tur lex ſeʒ 1 amicus ( E (Itẽ bas duas affectiones ſcʒ amoꝛẽ ⁊ odium licet fero ciſſimas ſic dicebat coercẽdas: vt amicos diligat quis tãq; foꝛte quãdoq; odio ha bituros:⁊ inimicos oderit tanqᷓ; poſtea amaturos ¶ & ¶ MHunc vt ait· Laercius interrogauit Gſopus poeta:quid nã age ret iupiterz? Reſpõdit chilon alta huĩliat huĩlia vero exaltat· Interꝛog atuſ in quo differant docileſ ab indoctis: ait bõa ſy pe Interꝛogatus quid ẽ fortũagait ignarus medicꝰ:mitoſ em̃ excecat · C1 Hicha cus aſianꝰ mitilenꝰ phᷣus illuſtris vnus de ſeptẽ ſapiẽtibꝰ ĩ re militari ſtrenuꝰ Eert᷑ de eo vt ait laerciꝰ: ꝙ quidã opariꝰ in eius filium ſecurim ingerẽs interfecit ciuibus autem ligatum homicidam nmit tentibus ad eum: ipſum abſoluit dicens ¶ ¶ Endulgentiam eſſe ſupplicio potio rem · Mic pithacꝰ videns multum vinuʒ in inſula mitilenenſium creſcere: volens ebꝛietati hominũ pꝛecauere lege publica ſtatuit: ut peccans ebꝛius dupliciter pu niretur. Debe autem vinum bonum ⁊ malũ eſſe·malum quidẽ ex cra pula: ſed bonũ ex natura. Viiit annis ſe ptuaginta:⁊ claruit tempoꝛibus vToachĩ regis iude · ¶ L¶ Eius he legunt᷑ fuiſ ſe ſententie · Dicebat eas optimas eſſe vi ctoꝛias e ſine ſanguine ate tem di cebat infoꝛtunia non eſſe vituperanda. Item dicebat quid facturus ne predicas deficiens em̃ irrideberis · Huius pithaci fuit illa ſententia ab aliis poſtmoduʒ re citata: pꝛincipatus virum oſtendit 6 NM ¶ Bias pꝛimẽſis phᷣus aſianus vnus de ſ. ee grecie ſapiẽtibus: fuit in pꝛimẽſiuʒ vrbe pꝛĩceps · ¶ N ¶ Cũ ãt vt ait laer cius inter pꝛimẽſes ⁊ meſſanẽſes grecie inſtaret bellum: ⁊ pꝛimenſiũ milites vir gines multas mecanenſirg captiuas du nſſent: confeſtim bias his viſis doluit: 1 captiuas puellas liberans tanquam propꝛias filias cuſtodiuit · Induẽſq; eas ⁊ ſingulis dotes tribuens ſub fida cuſto dia remiſit ad ꝑentes: mimicis exhibens pietatem: ⁊ deteſtans hoc impietatis ßenere etiam crude liſſimos hoſteſ fuiſſe edẽdos · Qunq; hoc fuiſſet ĩ meſſanẽſiũ cõcione narꝛatũ:miſſi ſunt cũ muneribs „ % Slvx iij. nũcii ad biantẽ: pacẽ placatis animis po ſtulantes · Olaruit aũt tꝑe ſedechie regis iude: quo moꝛtuo primẽſes ei templum dedicauerunt G. ¶ Hui“ ferunt᷑ fuiſſe ſentẽtie.Moneſtis ⁊ ſenibus complacere ſtude ¶ H¶ Moleſtius inter duos ami cos q; inimicos iudicare: nam amicoꝛuʒ re alcen erit inimicꝰ .inmimicoꝛuʒ vero 4 ter amicus efficiet᷑. Vitam vero ſic mẽæ ſerang elſe direhar: ſi bores multo et bꝛeui tꝑe victuri ſint· Quiquid ꝓpoſueriſ firmiter ſeruãs ꝑſeuera · De diis loquẽè vt ſunt. Indignũ hoĩem ne laudes ob di uitias:ꝑſuadẽs accipe non violãs. Quid quid boni feceris ad deos trãſfer· Sapiẽ tia om̃ibus poſſeſſionibꝰ certioꝛ ẽ ⁊ ſeeu rioꝛ· ¶ Q ¶ Diu veliberatos amicos eli ge:eos q; vno affectu nõ vno habeaſ me rito· Amicos ſequere quos ñ pudeat ele giſſe · Amici vitam tuã reputa gloꝛiã · Qõ lilio maxime cõtraria ſũt feſtinãtia ⁊ ira ¶ R¶ Celeritaſ bñficiũ gratius facit ¶ S enterrogatꝰ bias quid ſit in hac vita optimũsgait mẽs ſibi bone rectitudĩs con ſaa. Interrogatꝰ ab hoĩe impio quionaʒ eẽt euſebiagtacebat:co autẽ cãz ſuentũ qᷓrente · ſleo inct qꝛ non de cõueniẽtibꝰ tibi q̃ris. Interrogatꝰ quis ſit ĩter hoĩes infoꝛtunatꝰgait qui non põt infoꝛtumia Pati · Interrogatuſ quid ſit dulce hoĩyait ꝓpriũ ¶T¶ Eleobołꝰ ꝓhᷣus vnus de ſe ptẽ ſapientibꝰ in grecia:claruit tꝑe ſede chie regis iude.Scripſit aũt de enigmati cis qſtiomibꝰ libꝛos triũmiliũ carminum Cbit vero cõpletis ãnis vite ſue feptua ginta · Quins celebꝛes ſententie apꝓbate ſüt he (Ve ¶ Rmico bufac ut amicicior fiat: Inimicũ vero amicũ facẽ ſtude · Ma gis an icoꝛũ inuidiam q́; inimicoꝛuʒ inſi dias cauere debẽꝰ:illuð em̃ aꝑtuʒ: hoc ce latũ eſt m alũ: nocendi qʒ fraus q̃ nõ ſpe ratur potẽtioꝛ eſt· Quãto plus licʒ tanto libeat minꝰ.Qunq; qͥs exierit domũ que rat primo quid ſit facturus: cũ aũt intra uerit qᷓrat iterũ quid fecerit: Conſulebat aũt eleobolus coꝛpꝑꝰ bñ exercẽ · diligẽ ma giſ audire q́; loq· diligere ſapiam ⁊ ſcien tiam. Ignoꝛantiã fugere. Qiuitati cõſulẽ dum eẽ potioꝛa:.Linguã frenataʒ babere virtutis ꝓpꝛium eõ: vicii alienuʒ · Tniuſii ciam fugere:dominari voluptati · filios erudire · Fknimiciciam p̃terire E ¶ Wu lieri non eẽ familiarẽ · Nec cõtendere cuʒ ſuis pñtibꝰ alienis:nã illud qᷓdem amen tiam: hoc vero inaniã ſignat · Seruuz ex ebꝛietate cõuiciantẽ nõ plectere · vxoꝛeʒ ex paribꝰ ducere:nã ſi ex maioribꝰ dños habebis cognatos · Non irrideas expro bꝛatos:mam fies odioſus· In ꝓſperitate ne ſuꝑbiaſ. In paupꝑtate ne deiciariſ. Mu tatões foꝛtune viriliter ſcito ferre · ¶ G Heriãder chorinthius phᷣus vnus de ſeptem ſapiẽtibus:claruit repe ſedechie regis iude · Moꝛtuus vero eſt octogena rius iam factus. ¶ De cuiꝰ ſentẽtiis cele bꝛioribus has habere potuimꝰ. Proſpe rans modeſt? eſto· in foꝛtunatꝰ vero pꝛu dens · Amicis felicibus ⁊ infelicibuſ idem ſis · Quodcũqʒ ꝓmittis obſerua.verborũ infandoꝛum enũciationem nõ faciaſ.Nõ ſolum peceantes ſed peceaturos plecte · E¶ Soꝛoaſtes philoſophus rex batria noꝛum fuit:quẽ rex aſſirioꝛum pᷣlio inter fecit· de hoc ita ſeribit Solinus in libro de mirabilibus mundi: naſcentium vor pꝛima vagitus: leticie em̃ ſenſus differt᷑ in ſexageſimũſecundum diem:ita vnum nouimus eadẽ hoꝛa riſiſſe qua erat natꝰ ſcʒ zoꝛoaſtem · hie pꝛimus magoꝛũ extitit quã multa poſt ſecula magicaʒ artem de metriꝰ ampliauit· Qlaruit aũt zoroaſtes tꝑe Tare pr̃iſ abꝛhaã ¶ aa ¶ Anaximan der mileſius philoſophus auditoꝛ taletiſ ſapientiſſimi fuit·hic de natura celoꝛum ⁊ motu ſpere celeſtis · curſu ſideruzʒ · ⁊ na tura rerũ milta cõſcripſit:ꝛ magnarũ ſbᷣ tilitatũ aſtro logie inuentoꝛ fuit. laruit tẽpe ciri regis ꝑſarũ. ¶ b ¶ Fnaxarſis pls f, regis ſcitaruʒ fuit: qᷓ iura moꝛeſ qʒ athenienſiũ ĩ ſcitas introducè conaba tur:volẽs pr̃ie ꝓfectũ affeꝛre:ob quã cãʒ ĩuidꝰ fr̃ eꝰ ĩ venatõe ſagittã ĩ eũ iaciens: letale ꝓppᷣo vulnꝰ ĩflixit · Qui moꝛiens ait ꝑ ſapĩaʒ ĩ grecia ſaluatꝰ ſũ:ſjʒ ꝓpter inui diã ĩ ꝓpꝛiis pereo: ¶ Dicebat ãt anaxar ſis vineã ferꝛe tres botros. pmũ iocundi tatis. ecũdũ ebꝛietatis · terciuz anxietatiſ Ftẽ Turpe q;d auſurus te ſine teſte time · Itẽ Meliꝰ eẽ vnũ aĩcũ hr̃e mltis dignum qᷓ; mitoſ nulliꝰ dignoſ. Interrogatꝰ quõ poſſit qſ fieri ñ amatoꝛ potꝰęait ſi p̃ ocu lis habeat inebriãtium ſe turpitudines · — õ ¶ ¶nterꝛogatꝰ q̃ nauiũ ſũt tutioẽſ ait que in terra quiete iacẽt · nam ſciens quattuoꝛ digitorũ eſſe ſpiſſitudinem na uis: tm̃ dicebat a moꝛte nauigantes diſta re· Interrogatus quid eſt in homĩbꝰ bo num malumszait lingua ¶ B ESpime nides phᷣus cretenſis ſeripſit de geneſi oꝛtu diuino libꝛos in quĩq; milibus ver ſuum:nec non ⁊ de diuerſiſ naturis rerã libros nouẽ miliũ ⁊ quingẽtoꝛũ verſuuʒ ttẽ ſcripſit ꝓſaice de victoꝛiis ⁊ ð cretẽſi politia· Eundauit autẽ apud athenas tẽ plum venerandoꝛũ deoꝛũ:⁊ Solonis ſa pientiſſimi temꝑe claruit· pixit annis cẽ tum ſeptuagintaſeptẽ · ¶ ¶ Momerꝰ poeta aſianus in grecia dlaruit tꝑe Saul regis iſrhael·Mic ab athen iẽſibus ꝓ inſa no habitꝰ eſt:eo ꝙ deos inter ſe bellige raſſe diceretHic etiã vt dicitur ĩ policra to libꝛo pꝛimo·leuem queſtionẽ a nautiſ ſibi ꝓpoſitam videlicet: quotquot cepĩꝰ non babemꝰ: quos nõ cepimus retine mus:vermes em̃ in veſtibus ſcrutabant ¶ H Homerus vero ad piſces cogitatuʒ dirigebat ſuũ: non potuit explicare· R qͥ bus cum impꝛudẽtius ⁊ ꝓcacius deridẽt vir verecundi ingenii in inſaniã ꝓlapſuſ ſeip̃m ſuſpendit · vixit autẽ annis centuʒ octo:Hic iuxta numerũ grecarũ litera rum de troie captiuitate vigĩtiquattuor libꝛos heroicis verſibus edidit:qð opus iliadem noĩ auit · Vnde ⁊ ipᷣe ut hiſtorio graphi referunt nõ ſolũ poetarũ ſʒ etiã ph̊oꝛum pꝛinceps vocari apud grecos iu re meruit · G6 ¶ Ligurgꝰ phus ac prin ceps inſignis apud lacedemones claruit ⁊ tẽpoꝛibꝰ heliſei ꝓphete· In inſula autẽ cretẽſi voluntariũ exiliũ ꝑpetuo egit:ibi qʒ moriens ꝓiici oſſa ſua in mare iuſſit: ne foꝛte lacedemoniã referrent᷑:quibꝰ ut narrat trogus põpeius iura ⁊ leges de dit: eos iureiurãdo obligauit : ut nihil de eis ĩmutarent puſqʒ reuerteret᷑:ſimulãs ſe ad oꝛaculũ delphicũ pꝛoficiſci: conſul turũ quid addendũ vel mutandũ le gibꝰ videret᷑ · (E (Leges vero eiꝰ inter ce teras ſunt he · Nã cõuinare oẽs iuſſit pu blice: ne cui diuitie vel luxune ĩ orculto eſſent · Tuuenibꝰ non amplius vna veſte vti toto ãno ꝑmiſit: nec aliquem cultius altero progredi · nec opulentius epulari Slx Fundos omniũ equaliter diuiſit: ut eq̃ta patrimonia neminẽ potentiorem altero redderent · Emi ſingula non pecunia ſed cõpen ſatione mertium iuſſit:pueros pu bereſ non ĩ forum ſed in agrum duci iuſ ſit: ut primos annos non in luxuria:ſed ĩ om̃i opere ⁊ laboꝛe agerent · Nihil eos cauſa ſomni ſubſternere:⁊ vitaʒ ſine pul mento agere:nmeq; pꝛius in bꝛibem redire q; viri facti eſſent ſtatuit · pᷣgines ſine do te nubere iuſſit · ut vxoꝛes non pecunie cauſa eligerẽtur: ſeueriuſqʒ matrimonia ſua viri coercerẽt · cum nullis frenis do tium tenerent᷑ · Maximũ honoꝛem nõ di uitum ſed ſenũ eſſe ſtatuit · nec quiſq;ʒ lo cum honoꝛatiorẽ ſenibus obtinerz ¶ &E ¶ Dictagoꝛas Ploſophus natione ſa mius:claruit temꝑe nabuchodonoſoꝛ re gis aſſirioꝛuʒ· ic ut ait boetiꝰ ĩ i : muſice Irtis muſice inuẽtoꝛ fuiſſe apð grecoſ dicit᷑ per malleoꝛũ ferientium ine qualia pondera:⁊ per coꝛdaruʒ inequali tatem vel inequalem extenſioneʒ: ac per calamoꝛũ inequaleʒ longitudinẽ · hũc pi ctagoꝛam Ruguſtinus de ciuitate dei di cit ydꝛomanticũ extitiſſe: fuit etiã nigro manticus ut ibideʒ dicit᷑: adeo ut adhibi to ſanguĩe etiam inferos ꝑhibeatur exci taſſe· hic primꝰ apud grecos ĩueĩt ĩmor tales aĩas: ſed errauit ponẽdo eas ð cor poꝛibus ad coꝛꝑa trãſire. ¶ Docuit aũt pictagoꝛas hec enigmata· Stateram ne trãſileas · id eſt · ne ꝑgrediaris iuſticiaʒ Ignem gladio ne foueas · id eſt · iratum tumidũ aĩm v̈bis maledicis ne laceſſas. Der uiam publicam ne ambules d eſt · ne multorum ſequaris erroꝛes· Crundĩeʒ in domo ne ſuſcipias · id eſt · garrulos et vboſos hoĩes ſub eodẽ tecto habitare ñ mittas. ¶ De dẽis eꝰ notalibꝰ habent᷑ Re Eusgios ſũt oĩbꝰ mõis ⁊ abſcindẽda lãguoꝛ a corꝑe· Impitia ab aĩa.⁊ luxuria a mẽte · a ciuitate ſeditio · a domo diſcoꝛ dia. 1ĩ cõe a cũcuis tᷣbꝰ ĩtꝑantia · Ricoꝛuʒ dicebat oĩa eẽ cõia: ⁊ aĩcũ ſeipʒʒ eẽ alteꝛiꝰ duoꝛũ tꝑm maxĩaʒ eẽ hñdaʒ curã dicebat mãe ⁊ ueſpi ·i.eoꝛũ q̃ acturi ſumꝰ ⁊ que geſſimꝰ. ¶ Doſt deũ dicebat vitatẽ eẽ colẽdaʒ:ꝗᷓ ſola deo hoĩes ꝓxĩos facit. Loqᷓ ignorat qᷣ tacẽ neſcit. Duo lacriarũ genera ſũt in oclis mulierũ: veri doloriſ vnum: inſidiarũ ve aliud · ¶ L¶ Ruari hoĩes pupillis bꝛeuis etatis ſiles ſũt qui bus de ſuo nihil vti licʒ · ¶ Znterꝛogauit quidã pictagoꝛã ſi cupꝑet eẽ diues g qui — ait:diuitias contemno hr̃e 4 liberalitate rdunt᷑ parcitate putreſcunt. ¶ M EVidit pictagoꝛas quendã pᷣcioſis ĩdu tum veſtibꝰ qui turpia loq̃bat᷑: ⁊ ait illi aut loquaris bᷣmones tuis veſtibus ſiles aut pãnos induas tuis eloquiis cõgruẽ tes · Cũ quidã ſtolidꝰ audiente pictagoꝛa diceret:malle ſe cũ mulieribꝰ eſſe q; cuʒ Pphis cõuerſari: ſues inqt pictagoꝛas li entiꝰ in ſceno q; in aq̃ verſant᷑. Interro atus quid ẽ in mũdo nouumz ait nihil. G Anaxagoꝛas phᷣus aſianus athenis claruit tꝑe xerſis regis·hic cũ admodum diues eſſz:poſſeſſiõibꝰ derelictis ſtudẽdi grã diutinã ꝑegrinationẽ aſſumpſit ⁊ cũ a quodã crimĩaret᷑ dicente:ñ ẽ tibi cure patriagertenſo bꝛachio ⁊ oſtenſo celo ait imo mih admoð patria cure eſt· Mic ſtu dioſiſſimus valde fuit: ⁊ multa de motu celi ⁊ curſu ſiderũ: ⁊ natura rerũ ſcripſit vixit ãnis · lxxii· In carcere e m̃ ab atheniẽ ſibus Poſite multa inedia ſqualidꝰ ve nenatꝰ eſt ab eis:qꝛ ſolẽ dicebat lapidem eẽ ignitũ quẽ illi ꝓ deo colebait, ¶. Tnter rogatꝰ aliqũ ad qd factꝰ fuiſſʒgad contẽ plationẽ inq̃t ſolis ⁊ lune ⁊ celi. Quidam ei dũ exularz ab atheĩs dicẽti pᷣuatuſ es a theniẽſibꝰ:nequaqʒ ait ſʒ illi me· Interro gãti amico dũ ſenex eẽt an añ moꝛteʒ in patriã vellet afferri ut in pr̃ia moꝛeret᷑⸗ ait nihil neceſſe ẽ:vndiq; em̃ ad inferos tantũdẽ vie eſt ¶O (ates thebanuſ ppBuſ:hic vt ait hierõꝰ epla teꝛcia magnũ pondꝰ auri ꝓiecit ĩ mare dicẽs · abite peſ ſime diuitie: ego potiꝰ vos ſubmergam: 8 ſubmergar a vobis · Non em̃ putauit ſe poſſe ſil virtutes ⁊ diuitias poſſidere. Hlic etiã vt ait Seneca li pᷣmo eplarum: adoleſcentulũ ſecreto ambulantẽ ĩterro gauit: qͥd illic faceretzſolus mecũ inquit oquoꝛ· cui crates · caue ne cũ hoĩe malo loquaris· ¶ ESDimonides poeta ma ximus: claruit tempꝑe manaſſe regis iude hic interꝛogatꝰ qd ĩter hoĩes facile cõſe .H ¶ Muius he ferunt᷑ eẽ ſentẽtie · ¶ Q ¶¶ Tutiuſeſt tacè qᷓ; loqui neminẽ em̃ tacendo: multos aũt loquen do circũuentos agnouimꝰ· Innocentem nõ debilitat cõſcia:cuʒ in adũuſis ſolaciũ eſt homĩ nõ meruiſſe que patit᷑ · fortuna innocentẽ deſerit ſepe:bona ſpes nũqᷓ; · R ¶ Gopus adelphis poetaclaruit tꝑe iri regis perſarũ: hic confinxit fabulas elegãtes:q̃s Romulꝰ quidã de greco trã ſtuſi in latinũ:ĩ quibꝰ docʒ quid obbua re debeant hoĩes:⁊ vt vitam hoĩm oſten dat ⁊ moꝛeſ: inducit aues arboꝛes beſtiaſ qʒ loquentes · hic ãno prĩo Ciri regis fer tur fuiſſe ꝑemptꝰ GS£ ¶ Zeno enthigẽ ſis Phäoſo hus:ſtoice ſecte inuentoꝛ ac magiſter Socratis ãnis centũ ⁊ ſeptem vixit ⁊ nunqʒ a ſtudio ceſſauit · de hoc ait ſeneca ĩ libꝛo de tranquillitate animi: ꝙ nũciatũ quãdoqʒ fuit illi naufragio oĩa ſua fuiſſe ſũmerſa:at ille ait iubʒ me for tuna expeditiꝰ philoſophari ¶ T¶ Hic viro ⁊ vxoꝛi garrulis dixit:cum duo ſoli eſtis quõ capit vos vna domꝰ loquaces· Muiꝰ ſunt iſte ſententie · Sepultuſ ſit apud te ᷣmo queʒ tu ſolus audieris. Ma lum hoĩem blãde loquentẽ agnoſce tuũ laqueum eſſe· Cuidã loquaci ait.Si meil te auribꝰ audires tacereſ. ¶ V¶ Tſocra tes philoſophꝰ d aruit ĩ grecia tꝑe aſſue ri regis · Scripſit aũt librũ exhoꝛtandum ad dimoniũ:de quo notabilia qᷓdaʒ ſunt hec.Talis fias ꝑentibus quales erga te fieri natos optas· Que nephas eſt agere eadẽ neq; bonũ fari exiſtimes· Nunquaʒ vllũ ꝑpetrãs facinus latere credas:Nam etſi ceteros hoc lateat tu tibi cõſcius es · In veſtibꝰ neqʒ magficus ſis neq; curio ſus · Odi blãdientes tanq; decipiẽtes: nã vterq; equaliter miuriat᷑· Neq; riſuʒ pᷣci pitẽ diigas:n? verbũ cũ acrimonia acce ptes:illud eĩ amẽs:hoc vero furioſumẽ· SDerua magiſ vᷣboꝛũ q; rerũ ðpoſita ¶ ¶ Veminẽ aicũ cõcilies pᷣuſq; peũctaris qD pacto ſe geſſerit erga pꝛiſcos aĩcos: cre das eũ etiam erga te hmõi futuruʒ cuiuſ mõi erga illos fuit· Lẽte fias amicꝰ:fẽ̃us aũt pſeuerare nitaris: eq; eĩ malũ ẽ nul lũ hre ⁊ alternare multos: Quoſcũq; vel tibi aĩcos facẽ de his aliq;dR boni ꝓfer· Au rũ in igne pꝛobamus:amicos autem in aduer ar bus diſeer ninum. Kinicoraam abſentium velut pᷣſentium memoꝛ eſto: ne cenſeri valeas abſentes nõ diligere · ES ¶ Benefacito boĩs:aderit eĩ tibi debi ta grã: benefaciẽs aũt malis ſiliſ eris alẽ tibus alienos canes· lli nãq; ĩ imꝑendẽ tes panẽ vt ĩ quoſlibet latrãt:pꝛaui quo qʒ iuuãtes ſe vt nocẽtes ledũt Conſiliaẽ diutius:effice vero deliberata velociter · Qui ꝑpeꝛã agit in ꝓpꝛiis: nunq; cõmode cõſiliabit᷑ ĩ aliẽis ornale 8 philo ſofus atheniẽſis pꝛimꝰ ethice ĩ uẽtoꝛ fuit vltĩas terre regioneſ ad acquirẽdã ſapiẽ tiam ꝑluſtrauit vſqʒ ad ſenectutẽ: ⁊ licet eſſet ſapiẽtiſſimꝰ ſe nihil ſciꝛꝛe reputabat Vñ id ſepe dicebat hoc vnũ ſcio ꝙ neſcio De eo tulliꝰ in tuſculanis dicit: q phiaʒ euocauit de celo ⁊ in vrbibus collocauit Euit aũt mirabil caſtitate · iuſticia· tpan tia · aliiſ qʒ vᷣtutibꝰ:ita vt ꝓpter virtutuzʒ her oicarũ eminẽtiã:eũ vltra hoĩem etiaʒ philoſophi ꝓnũciaꝛent · Aliquãdo( vt ait ageliꝰ libꝛo ſecũdo)reꝑtꝰ eſt ſtare a ſum mo lucis oꝛtu vſqʒ ad ſolẽ alterũ oꝛientẽ ĩmobil · iiſdẽ veſtigiis ⁊ ore atqʒ ocul di rectis cogitabũdus tanqᷓʒ ĩ exceſſu mẽtis ¶ ¶ ¶ Datiẽtia vero mira ili ditus inui ctus fuit in oĩbꝰ tribulatõibus ſuſtinen dis · Semel em̃ ictu calcis a quodã ꝑcuſſꝰ eſt: ⁊ dũ quidã eiꝰ tolerantiaʒ miraretur ait: ſi aſinꝰ me calce ꝑcuſſiſſʒ nũquid euʒ in iudiciũ cõuenirẽæcur igit᷑ non ſic eq̃ni miter ſuſtineã ictꝰ hoĩm ſiẽ percuſſuras ferrẽ irrationabiliũ beſtiarũ · TCtẽ cuidam dicenti ſibi tal maledici t tibi: ait ideo ma ledicit qꝛ bene loqui ñ didicit · Itẽ quodã tꝑe a xaneipe vxoꝛe cũ in finita cõuicia in eũ dixiſſet:aq̃ ꝑfuſus immũda:mil ãpliuſ rñt q; eapite dep̃ſſo ſciebã imquit ꝙ illa tonitrua imber cler Ci ſocrateſ quoſ daz hoſpites ſuos ſatis tenui cena ſuſci Paret:ait ſi boni ſũt eq̃nimiter ferunt i mali ñ ẽ curanduʒ · Socrates (vt in po licrato li · viii.ðꝛ)in ſenectute ſua didicit muſicã credẽs ſi ei muſica defoꝛet ſibi cu mulũ ſapĩe defuturũ · Cum aũt ei diceꝛret᷑ nunquid nõ verecundaris in ſenectute ſtudere? Rit maioꝛ veꝛecũdia eſt in ſene . ctute ignoꝛãteʒ eẽ: q; in ſenectute ſtudẽ Moꝛtuus eſt veneni poculo tẽꝑe aſſueri regis aſſirioꝛũ· Anno vᷣo etatis ſue · xciiüi · 3 Iino librũ nobiliſſimum cõpoſue rat ¶ De dictis Socratis nobilibꝰ ſiue ꝓ uerbiis habent᷑ hec · Oriente ſole cõſiliuʒ . occidẽte cõuiuiũ cogitandũ · Age ſic alie num ut tuũ nõ obliuiſcaris negociũ.Qõ traria ſunt cõſilio ira feſtinatio:velox cõ ſuliũ ſequit᷑ penitẽtia · pꝛincipiuʒ amicicie eſt bene loqui · maledicere ẽ inimicici arũ exoꝛdiũ · Amicus raro acquirit᷑ cito amit titur. Cũ amicis bꝛeues oꝛatões: longas amicicias habere oportet: aluʒ alienuʒ tuũ ne feceris gaudiũ. Melius eſt cauere q́; pauere: vtiliꝰ eſt erubeſcẽ q; paueſcè· Od habes ita vtere vt alieno non egeas Grauioꝛ ẽ laboꝛ vbi nullꝰ effẽus ẽ. Tratꝰ filio ipſe te coerce · Eilio modeſto nunqᷓ; raue ẽ qð pr̃ iubʒ ñ ſit impoſſibile· Pꝛe Vneslaudate abſentis famã ledere mi nime decz · Penã a quo merueriſ fruſtra petis preſidiũ· Oculos ⁊ aures vulgi pu ta malos teſtes eſſe · Ede ⁊ bibas vt bene viuas:non viuas vt tantũ edas ⁊ bibas. Eelicitas ſemper ſubiecta eſt ĩuidie:ſola ergo miſeria inuidia caꝛet · Nihil amittit qui nihil habet: ⁊ parum eget qui paruʒ cupit.· ¶ ¶ Nulla tam bona vxor eſt qua ñ ĩueniaſ ꝙ cõq̃raſ· Sicut nihil ſupe rius benigna coniuge: ita nihil infeſta muliere crudelius · Eſt igitur vxoꝛ aut tu tum refugium: aut penale toꝛmentum. Mulier ſpecioſa ⁊ pulcra templũ eſt ſi up doacam edificatũ. ¶ E (n terrogatuſ ſocrates a quodam inope quid agè debz pauca habẽs ⁊ multis indigẽsgait ſi res tua tibi ñ ſufficit:tu ꝑce viuẽdo fac vt ꝛei tue ip̃e ſufficias· Cũ garrulus qdaʒ deri dẽdo lterrogarʒ ſocratẽ:vt eũ doceret ſa piẽtie p̃cepta · duo inqt ſapientie p̃cepta tibi neceſſaria ſũt: vnum vt taceas:aliud vt loqui diſcas· Interꝛogatꝰ in quo quis famã acqrere poſſitęait ſi geſſerit optĩa ⁊D locutus fuerit pauca · Interrogatus a quodam ut ait Tullius in tuſculanis de qua patria eſſetęzait mundanus ſum to tius eĩ mũdi ſe incolã ⁊ ciuẽ arbitrabat᷑ nullam ſibi appꝛopꝛiãs pr̃iaʒ ¶ & ¶ Kri ſuppꝰ phᷣus tireneꝰ atheĩs claruit: qut ait laerciꝰ ad dioniſiũ tirãnũ ĩ ſiracuſam pfectꝰ eſt: adeo ãt p̃ſtãtiſſimi coꝛdis exti tit: ut tẽꝑi loco ⁊ ꝑſone ſemꝑ conuen ire 1 ſe coaptare poſſet · vnde quodã temꝑe dyponiſio in eum ſputante patientiſſime ptulit: ⁊ cõdolẽti amico diyit: pi ſcatores ſuſtinent a mari madefieri vt venentur Q. cobiũ: ego aũt nõ ſuſtinebo vino lĩpha to aſꝑgi vt blennũ accipiamæ Eſt aut co bius piſciculus ꝑuus: blẽnus vero gran dis pPiſcis eſt · Niunt huc qnqʒ iuſſiſſe ꝑdi cem quĩquagĩta dꝛagmis emi : culpante vero quodã ait · tu nec obulo eã emiſſes: Ingreſſus eſt qñq; Ariſtippus ignoꝛan ter domũ meretricis: ⁊ viſo ſcoꝛto confe ſtim exiuit:quodã vo pueroꝛũ erubeſcen te:q cũ eo erant ait Ariſtippuſ: intrare il luc malum non eſt ſz nequire exire ¶(M Demoſtenes oꝛatoꝛ athenis claruit: de eo ait yſidoꝛus pᷣmo eth. Qũ philippꝰ rex macedonũ athenas obſediſſet ⁊ aba thenienſibus poſtularet:vt ſibi decẽ oꝛa toꝛes darent᷑: ⁊ ſic diſcederet ab obſidio ne:emoſtenes in cõſulio athenienſium hãc fabulã cõfinyit. lupi ſuaſerũt aliqũ paſtonbꝰ ut in amicicia cõuenirẽt: cunq paſtoꝛibus placuiſſet: petierũt lupi vt p ma vice ſecuritatis traderent᷑ eis canea in quibꝰ videbat᷑ eſſe occaſio iurgiorum amnuerũt paſtoꝛes:tũc lupi adempta foꝛ midĩe oẽm gregẽ non ſolu ꝓ ſatietate ſʒ etiam ꝓ libidĩe laceraueꝛũt · Sic igiẽ phi lippus ſublatis oꝛatoꝛibus in pplo athe nienſi facturꝰ eſt · Q audientes atheniẽ ſes demoſtenis cõſilio acquieuerũt: ⁊ ſie ciuitas a ꝑiculo libeꝛata ẽ tem demoſte nes ſtomachũ laidis nobiliſſime meꝛetri cis iocãdo ſuꝑpalpitans ⁊ queritãs: hoc qntũgilla diceret mille denariis. Reſpon dit ˖ Ego peĩtere tãti nõ emo ECkpo cras medicꝰ inſignis artaxerſis regis tẽ poꝛe claruit apud athenas: hic volupta tes multum deteſtabat᷑: vt ait agelius: Euit aũt yppocras ꝑui coꝛꝑis· pulcre for me · grãdis capitis: tardi motus·mute co gitationis·tarde locutioms:⁊ fuit modi cibi. viyit aũt annis nonagintaquinq; Sceripſit libros circiter: xxxi · elegãtes.de eo yſidoꝛus · qᷓrto · ethi·ita ſcribit. ¶ E ¶ WVedicĩe artis autoꝛ lpro apð gre coſ ꝓhibet᷑ Rppollo:hãc filius eiꝰ Eſcula ius laude ⁊ ope ampliauit: ſed poſtq;ʒ lmĩs ictu interiit:interdicta fert᷑ medẽ di cura.⁊ ars ſimul cuʒ autoꝛe defecit: la tuitq; ꝑ ãnos fere quĩgentos vſq; ad tẽ pus artaxerſis regis ꝑſarũ.tune eaʒ re uocauit in lucẽ:curam rationabiliteꝛ peꝛ ſcrutatuſ infirmitatum ppocras aſlepio ¶ N¶ Itẽ cũ quidã lentul tatur. Aliꝰ ſur d patre genitus:ip̃e em̃ diſcuſſis etatuʒ re gionũ ⁊ egritudinum qualitatibus · cau las rõnabiliter perſcrutatus eſt infirmi tatum (¶ L (Cunqpides poeta adeo r chelao regi perſarũ carus extitit ⁊ dilẽuſ vt ſummã ei conſilioꝛũ ſuoꝛũ cõmitteret . qui cum a cena regis domũ rediret a ca nibus dilacerat eſt· Mic vt ait boetiꝰ: ca rentẽ liberis infoꝛtunio dicebat eſſe feli cem .· ¶ ¶ Diogenes philoſophꝰ cini cus antiſtenis diſcipulꝰ fuit: qui moꝛiẽs ex febꝛe vt ait Tullius libꝛo pꝛimo in tuſ culanis: uſſit inbumatũ coꝛpus ſuũ relĩ qui: ⁊ cũ amici dicerẽt ꝙ a feris deuora? tur: ait mĩme:ſed iuxta me baculuʒ quo feras abigã ponite:ait quidaʒ quid pote ris nõ ſentiens?Quid ergo ait feraruʒ la niatꝰ mili nõ ſentienti oberunt: ob hoc cõcludens illi nihil obeſſe carentiã ſepul ture · Qlaruit aũt diogeneſ tẽpibus alexã dꝛ. ¶ Mic quodã tẽpe in vſu potãdi cali cem ligneũ habẽs: vidit uerum cõcaua manu bibentẽ:vñ eliſit ulũ ad terram di cens meſciebã ꝙ natura xo culũ habebat verbis plimis dehoneſtaſſz diogenẽ: ⁊ illo nõ ĩſpõden te interꝛogaſſent quidã:cur maledicenti nõ daret reſpõſumgait nolo cõtendẽ cuʒ hoĩe ſup re in qᷓ qu obtinet vilioꝛ repu ehoneſtauit eũ verbiſ cõ tumelioſis nec rñt: ⁊ cũ diceret᷑ ei quare nõ reſpõdessgait non poſſũ ego illi tãtã dehoneſtationẽ inferꝛe: q̃ntam ipe ſie lo quendo intulit ſibup̃ᷣi · Nius rurſũ debo neſtauit eũ verb cõtumelie nec ĩdignatꝰ e: ⁊ cũ ei diceret᷑ cur nõ indignaris ? Rñt hic dehõeſtatoꝛ meus aut ẽ veridicuſ aut mẽdax · ſi veridicꝰ ꝓpter veritatẽ nõ iraſ car:ſi mẽdax deeſt indignatõis cauſa: ex quo nõ nouerit q;d direrit · Cum quidã ei referrz ꝙ quidã amicꝰ eiꝰ contra euʒ ma ledixiſſet: ait an amicus meus ita dixerit dubiũ ẽ: de te ãt ꝙ ita dixeris mihi mãife ſtũ eſt · Itẽ cũ qᷣdã ei nũciaſſet:cũcti vitu perãt te · optet inquit ſapiam ab inuipi⸗ tibus iĩpugnari:eſſe eĩ meloꝛẽ iudicat lin ua mala quẽ carpit· Quadã vice duz ꝑre Ken te diogene veriſificatoꝛ qᷓdam multis laudibus extolleret NRlexandꝛum preſen tẽ: aſſumens diogenes panem cepit co medere: cunq; diceretur quid agisg ait te⸗ ——- — vtilius eſt ſic agere q; audire mendacia. Qum qdam foꝛme turpis diogeni domũ oſtendiſſet ſuã:omĩbus ĩ ea lociſ auro ni tentibus:ĩ faciẽ illiꝰ ſpuit: inqens nichil adeo vile ĩ ea domo ſe vidiſſe · MMic cuʒ vi diſſet iuuenẽ bonoꝛum moꝛũ:facie tamẽ turpi:ait aĩe illius bonitas dat multum pulcritudĩs faciei · dem cuʒ vidiſſet quẽ dam decoꝛa facie ⁊ moꝛibus ĩhoneſtum: ait O q; bona domus ⁊ malꝰ hoſpes· Itẽ vidit quendã idiotam ſedentẽ ſuꝑ lapidẽ T ait lapis ſuper lapidẽ· Infirmatꝰ ẽ qua doq; dio gones: ⁊ cum eum confoꝛtarẽt amici dicẽtes: non timeas q; hoc a deo ẽ ait ꝓpterea magis timeo. Gan quidam letanter diceret diogeni ſe de nouo vxo rem duxiſſe:ait illi ꝑuum ſolacium ⁊ ma gnã ſolicitudinẽ es lucratus . Vidit dio genes ſenẽ quendã tegentẽ capillos:cui ait qꝛ canos occultag non ꝓpterea ſene ctutem abſcõdis · ¶ ¶ Qum quidam garrulꝰ ſophiſta diceret diogeni: Quod ego ſum.tu nõ es:ego ſum homo:ergo tu nõ es homo· Nit diogenes:hoc quod concludis falſũ eſt· qꝛ a te leepiſti: ſed ſi vis veruʒ id fieri a me incipe ⁊ ĩ te cõclu de ¶ Ex celebribꝰ eiꝰ ſenten tiis reperte ſunt iſte · kudex bonuſ nemo erit niſi qui de ſe alterũ iudicare cognoꝛit · Qui inno cente; damnat:ſeipᷣm vulnerat: qm̃ ſua ſententia ſemꝑ reus ſeip̃m punit cõſcien tia. ¶ B Nulle ſunt occultioꝛes ĩſidie qᷓ; he ꝗᷓ latent in ſunulatione officii aut ĩ aliquo neceſſitudis nomĩe: nam euʒ qui palam eſt aduerſarius facile cauẽdo vita re Hyr:r troianos equus idcirco fefellit: qꝛ formã minerue mentitus eſt. Si bõꝰ vVis fieri a te expelle qð in alio deſpicis· (G ¶ Weliꝰ eſt medicũ adire q; accerſire querè igit᷑ medelã donec ſanꝰ fueris me lius eſt:q; tunc medicũ requirere cuʒ na turaʒ exuꝑauit egritudo · Cäneenogn⸗ diogeneſ cur taz magnã nutruet barbã⸗ ait vt eã citius vidẽs ⁊ tangẽs virũ ſe eẽ meminerit · Interꝛogatꝰ que hoꝛa eſſʒ co meſtioni cõgruazait habẽti qd comedat hoꝛa ẽ cõgrua cũ fameſcit · nõ habẽti vᷣo qñ habere poteſt·tᷣnterꝛogatꝰ a quodaʒ in quo turbari facere poſſʒ inimicũ ſuuʒ ait ſi tu es valde bonꝰ.nt errogatꝰ quid ẽ triſticiazait carcer aĩ me· (P ato Y. philoſophꝰ atheniẽh tẽpe darii regis ꝑDla rum natꝰ eſt. hic vt ĩ policrato ðꝛ Leſte a puleio pꝛiꝰ Ariſtoteles dictꝰ eſt:ſʒ demũ a latitudie pectoꝛis plato. ¶ ¶ Hic in phedꝛone ſuo quẽ tranſtulit Cicero vali diſſinis argumẽtis aĩe immoꝛtalitatem aſſeruit · Et põt o m̃is ratiocinatio ĩ vniꝰ ſilogiſſimi cõpendiuʒ ita redigi aĩa:ex ſe mouet᷑:qð ex ſe mouet᷑ pꝛincipiũ motus eſt:qð aũt pꝛincipiũ motus eſt natuʒ nõ eſt: ⁊ quod natuʒ non ẽ ĩmoꝛtale eſt: aĩa igit᷑ immoꝛtalis ẽ · Moꝛtuꝰ eſt autẽ plato tꝑe philippi regi macedonũ vt ait Sene ca in eplis anno octuageſiõ p̃mo natal ſui die ſine vlla deductõe · (E ¶ Dlato — nis vero elegãtia quedam dicta ſunt hec Qui ſuaʒ aĩam q̃ vna eſt gubernare non põt: quomodo multoꝛũ hoĩm guberna toꝛ eritæ tem dicebat debere hoꝛeʒ ĩ ſpe culo ſepius ſuã faciem intueri: qm ſi vi derit eam decoꝛã indigne feꝛet agere tuꝛ pe opꝰ. Si vᷣo turpẽ cẽſuerit verebit᷑ ſiml duo turpia aggregare· ktẽ dixit eſcã ma loꝛũ eẽ voluptatẽ: eo ſeʒ ꝙ ea capiuntur hoĩes ſiẽ hamo piſces Item ſi ſapĩe for ma oclis videri poſſit ad amoꝛem ſui oẽſ maxĩe exctaret · Ttẽ non põt comp̃hendi foꝛma iuſticie niſi pꝛius iniuſuicie ſeries diſcutiat᷑ · Moꝛs philoſophãtibꝰ appetẽ da ẽ: ipᷣ̃a q; ꝓhia eſt meditatio monendi: totiuſ philoſophie robur patĩa eſt. ¶ E ¶ Interrogatꝰ plato in quo qs ſapiam adipiſci poß itg ait in non expectãdo que eueĩre nõ pñt nec de p̃teritis recoꝛdari. Interrogatꝰ ꝑ quid cognoſcit᷑ ſapiens⸗ ait ſapiens cũ vituperat᷑ non iraſcit᷑:et ñ extollitur cũ laudat᷑· Interrogatus ꝑ qͥd hoĩes cognoſcũt᷑gait hoĩes ⁊ vaſa teſtea ſii modo ꝓbamus·illa quideʒ in ſono: bos in ſmõe cognoſcimꝰ. Interrogatus quãto cenſu deßeat homo eſſe contentꝰ ait tm̃ acquirat qͥs ꝙ defectũ nõ habeat ĩ eo qð ei neceſſe eſt:⁊ ꝙ nõ expediat ei homibus adulari· Interꝛogatus quis eſt inter hoĩes foꝛtioꝛg Reſpõdit qui ppeiqʒ põt iracundiã vincere: v᷑nterrogatꝰ quis eſt inter homĩes debilioꝛgait qui ſuũ nõ poteſt celare ſecretũ· Interꝛiogatus quiſ eſt inter homĩes potentioꝛgait qͥ ſuã ſcit abſcõdẽ pauꝑtatẽ· Interꝛogatꝰ qs ẽ ĩter hoĩes tꝑantioꝛgait cui ſufficit id qð habʒ Qj. Interꝛogatus quis eſt homo bonoꝛũ mo rumzait qui maloꝛũ moꝛuʒz hominẽ pati poteſt· Interꝛogatus qualium locoꝛum vel vꝛbiũ habitatio ſit vitandagait nõ ha bites terrã in qua ſũptꝰ lucra exuperãt: in qua mali pᷣualent bonis: ⁊ vbi pluri mum dñi mentiunt᷑ · ¶H¶ Interꝛoga tus in quo quis poſſit pꝛincipũ gratiam obtinẽegait ſi inſipientis: ipſius ſequere voluntatẽ · ſi vero ſapientis que ad rem non pertinẽt vel contra rationem ſunt oſtẽdere non obmittas · ¶ ¶ Friſtote les phᷣus eximius gente macedo: patria ſtragoꝛitanus platonis fuit diſcipulus: hic adhuc iuuenis eloqntie nauauit ope ram factus aũt annoꝛũ decem 1 ſeptem mittit᷑ athenas vbi heſit Socrati tribus anmis: quo moꝛtuo heſit platomi ãnis vi gintiocto · Trãſcendit aũt Ariſtoteles in pbiloſophia hũanã menſurã: ita vt com mune nomẽ philoſophoꝛũ anthonoma ſice ſibi ꝓpꝛium eſſe meruerit · Euit enim facundꝰ eloquio · ſed vberioꝛ ſenſibꝰ: agi litatẽ coꝛꝑis ⁊ perſpicaciã ingenii habẽs vixit annis ſexagintaduobꝰ in optĩio mẽ tis vigoẽ/ numero cõpoſuit (vt ait laer cius) ubꝛos circiter trecẽtos · Nibi tñ le git̃ ꝙ in vniuerſo cõpoſuit tractatus nu mero mille ¶ R¶ Kriſtotelis aũt elegã tia dicta ſunt hec· De ſemetipᷣo in neutꝛã partẽ loquendũ eſt:qm̃ qui ſe laudat va nus ẽ: qui ſe vituꝑat ſtultus ẽ· tẽ nunq; verecũdioꝛes eſſe debẽꝰ q; cũ de diis agi tur. Tniuria iniuſte irrog ata eiuſ eſt inſ mia qui facit · ktẽ dicebat de duobꝰ hoim generibus vehemẽter admiroꝛ · ſcʒ ð illo in quo bona nõ ſunt:⁊ tñ ſi de ipᷣo dican tur acceptat ⁊ gaudet: de illo de qꝰ ma la ꝓferunt᷑ que in eo non ſunt ⁊ inde tur batur · Ttẽ dicebat radices diſcipline eſſe amaras:fructus vero dulces · teʒ tribus indiget diſciplina natura documento et ſolicitudĩe · Ttẽ dicebat ex parentibus ho noꝛabilioꝛeſ eſſe eos qui inſtruũt:q; qui generãt:qm̃ hi quidẽ dant viuere:illi vᷣo bene viuere · ¶ L¶ Interrogatꝰ Friſto teles quid eſt qʒ cito ſeneſcitæ Reſpõdit gaudiũ · Interrogatꝰ quid ẽ ſpes:Reſpõ dit iuge ſomniũ · Interꝛogatꝰ quid ẽ ami cusgait vna aĩa ĩ duobꝰ corpibuſ cohabi tãs Interꝛogatꝰ qd aĩcis ofſern debẽ?ꝰ 5 9 , minoꝛes moꝛte damnabant · patibulũ ſubriſit dicens:ꝙ magni fures ait ea qᷓ nobis offerꝛe optamus · Tnterro gatus quid ſiqi ex phia acqſiſſet? ait non coacte facere que aliq ob timoꝛẽ legis fa ciũt · Rep̃henſus ẽ ariſtoteles: qꝛ iniquo homĩ elemoſinã dedeꝛat: qui reſpõdit na ture nõ malicie ſum miſertꝰ. Quidam ia ctanti ſe ꝙ eſſʒ de ciuitate magna: ait nõ eſt cõſiderandũ ex qua patria qᷣs oꝛtꝰ ſit: ſed quali patria dignus ſit leius affer philoſophꝰ platonicꝰ atheni dlaruit ⁊ ĩ greca ⁊ latĩa ligua doctiſſimꝰ hic platom ſucceſſit ⁊ libꝛos plures ſcri pſit: ⁊ ĩter alios libꝛum ſcripſit quem aſi num aureũ ĩititulauit · vbi refert ſibi acci diſſe ꝙ accepto veneno ſibi a muliere da to humano animo pmanente: viſum illi fuit ꝙ in aſinũ fuiſſet mutatꝰ:a q̃ illuſio ne poſtmodũ eſt curatꝰ ¶ Huius he ſũt ſetentie · Nihil eſt deo ſimilius qᷓ; vin aĩo ꝑfecte bonus · Irtes alie ſiue ſciẽtie pñt ignoꝛari ſine erubeſcẽtia:ſicut ratio pin endi pſallendi ſiue eantandi: quas vir nus põt ſine animi vituꝑatione contẽ nere: ſed neſcire bene viuere nuſqᷓʒ aude bis dicere ſine pudoꝛe · Multa alia eiuſ di cta vide ſupꝛa vbi ⁊ libꝛis ſuiſ ¶ ¶ Xe nocrates philoſophꝰ maximuſ platonis diſcipulꝰ fuit · hic cuidam loquaci fertur dixiſſe:udi multũ:loqueꝛe pauca:os eĩ vnum ⁊ aures duas a natura accepimus Quodã illi maledicente ſurgens diſceſſit ⁊ maledicẽti ait:vt tu lingue tue:ita ego auriũ mearum dũs ſum · Cdem cum eſlet cum qᷣbuſdã detractoꝛibus taceret:que rente vno cur ſoluſ taceretæ?qꝛ dixiſſe me inqt aliquando penituit: tacuiſſe nunqʒ hic cum vidiſſʒ quendã latroneʒ duci ad ¶ De mas athenienſ philoſopuſ alexãdꝛi tẽꝑe daruithic athenienſibꝰ nolẽtibus alexã dꝛo diuinos honoꝛes exhibere ait· videte ne dum celũ cuſtoditis teꝛrram amittatis huius etiaʒ dictũ illud egregiũ fuit:Rmi co mutuã me rogante pecuniam: ip̃m et pecuĩaʒ ꝑdo. ¶H Gpicur? atheniẽnb Buäuiſ ut ait hierõꝰ l̃as ñ didicerit: ⁊ ar tẽ diſputãdi teſte boetio ignoꝛauerit: tñ multa egregia reperiunt᷑ eiꝰ dicta· Et dla ruit temꝑe Ciri regis PerſP arũ · de hoc ſili ter hieronimꝰ refert ĩ hec verba· Gpicurꝰ Qij. h n voluptatis aſſertoꝛ qð valde mirandũẽ pienti inire aliquãdo matrimoniũ ſtatiʒ omes libꝛos ſuos repleuit oleribus po intulit · hec aũt raro in nuptis vniuerſa mis:vilibuſq; cibis dicẽs eẽ vtẽdũ:qꝛ car cõcoꝛdãt:nõ eſt igitur vxoꝛ ducẽda ſapiẽ n neſ exqſite epule:ĩgenti cura ⁊ ſolicitu ti · pꝛimo qꝛ ipediunt᷑ ſtudia philoſophie i dine miſera p̃parate: maioꝛẽ penã habẽt nec poteſt quiſq; libꝛis ⁊ vxoꝛi pariter in 65 in inquirendo: q́; voluptatẽ ĩ abutendo ſeruire· Multa ſunt que matronarũ ſunt it Sapientie quoq; operã dare nos nõ poſ vſibus neceſſaria: pᷣcioſe veſtes· aurum· p ſe dicebat:ſt mẽſe abundantiã cogitemꝰ: gemme · ſumptꝰ. ancille · 1 ſ. upelle varia. que laboꝛe nimio ⁊ cura indiget · Grrauit deinde ꝑ totas noctes garru ueſtioe aũt in multis Epicurus plus q́; om̃s phᷣi UNla oꝛnatioꝛ ꝓcedit in publicũ: hec hono nam putauit deũ res humanas ũñ curare ratur ab omnibꝰ: ego in cõuentu femina 1 ſed ocioſũ eſſe ⁊ nihil agere · dixitqʒ volu rũ miſella deſpitioꝛ. Qur aſpiaebae vici 4 ptatem ſummũ bonü eſſe: ⁊ anĩas cũ co. nam ? quid cũ ancilla loquebaris y de fo d poꝛibus ĩterire. 1 Seneca de egre ro veniens quid attuliſti gnõ amicũ non giis Epicuri dictis hec ſcripſit.· Moneſta ſodalẽ habere poſſumꝰ· alterius em amo 1 res eſt leta pauꝑtas: illa vero nõ eſt pau⸗ rem ſuũ odium ſuſpicat᷑. Si totã ei cõmi 3 pertas ſi leta eſt· Si cui ſua nõ videntur ſeris domü ſeruiendũ eſt illi. ſi aliqo tuo 6 am liſſima licet totius müdi ſit dñs tam̃ arbitrio reſeruaueris: fideʒ ſibi adhiberi miſer eſt · Niquis vir bonus 6enona nõ putat: ideo in odiũ vertit᷑: ⁊ iurgia . nobis: ac ſemꝑ ante oculos habendꝰ: vt concitat: ⁊ niſi ciro cõſuleris parat vene F tanq; illo vidẽte faciamus· Si ad naturä cile contemnit · difficile eſt aũt cuſtodire vixeris nunqʒ eris pauꝑ: exiguuʒ natura quod plures amant: moleſtũ ẽ poſſidere deſider at: opinio ĩmenſuʒ · Ante circũſpi quod nullłꝰ vel amare vel habere dignat᷑ . ciendum eſt cum quibus edas a bibas: minoꝛe tñ miſeria defoꝛmis habet᷑ q; foꝛ . q̊; quid edas et bibaſ · Tnitium ſalutis moſa ſeruet᷑· Nihil em̃ tutũ eſt in quo to eſt noticia peccati: ⁊ meditari moꝛteʒ· Tra tius populi vota ſuſpirant· Nreterea qᷣd . immoderata inſaniam gignit . deſt diligẽs cuſtodia:cũ vxoꝛ impudica ¶ Nõ comeſatões · nõ potatiões · nõ copule ſeruari nõ poſſit:pudica nõ debeat · Fnfi feminarũ.nõ copia piſciũ ⁊ alioꝛũ huiuſ da em̃ cuſtos caſtitatis ẽ neceſſitas· Nul modi que ſplendido vſui parant᷑ cõuiuii la eſt igit᷑ vxoꝛis electio:ſʒ qualiſcũqʒ ve ſuauem vitã faciũt:ſed ſobꝛia diſputatio nerit eſt habenva:ſi iracunda:ſi fatua. ſi multe em̃ ex deliciarũ epulis moleſtie ge defoꝛmis · ſi ſuꝑba · ſi fetida: quid: quecũ nerant᷑ (¶ Theofraſtus philoſ. opß⸗ ee⸗n HA D & poſt nuptias diſcimus: quus· aſinꝰ ariſtotelis diſcipulꝰ ⁊ ſucceſſoꝛ fuit · Sceri bos · canis· ⁊ viliſſima mancipia pꝛius ꝓ pſit Theo-libꝛũ de amicicia in quo amici bant᷑ q́; emunt᷑:ſola vxoꝛ nõ oſtendit᷑:ne ciam omniũ caritati p̃fert: ⁊ raram in re ante deſpiciat᷑ q; ducat᷑ ¶ Muius Theo 6 bus bumanis cõteſtat᷑ eſſe. ¶ D¶ Hic fraſii he le gunt᷑ fuiſſe ſentẽtie · potiuſ eſt accuſaſſe naturã dicit᷑: ꝙ eeruis ⁊ coꝛnici doctũ eſſe q; pecunie cõfidentẽ: doctꝰ em̃ he bus vitã diuturnã: quoꝛũ id nihil ĩtereſt: ſolus ex oĩbus nec in alienis peregrinus homĩbus quoꝛuʒ maxime intereſſet tam neqʒ amiſſis familiaribus 2 heceſt ariis ĩ exiguã vien dedieruion ſi etas eſſe poſſz ops ẽ amicoꝛũ:ſed ĩ omni ciuitate ciuis ẽ 13 longioꝛ: omĩbuſ ꝑfecte artibus eoꝛũ vita (Ckee; expedit tã amicos ꝓbatos ama n erudiret᷑ · querebat᷑ ergo tunc ſe cum illa re:q́; amaturos ꝓbare · Amicicias em̃ im 4 videre cepiſſet extingui. Scripſit etiã Au Toeſen eſſe opoꝛtet · Cũ amicis oꝛatõeſ 5 reolus theofraſtus libꝛũ de diuitiis· Iteʒ bꝛeues: amicicias longas eẽ opoꝛtet. Ami . libꝛũ de nuptiis (vt ait hieronimus cõtra cũ blandũ caue cuiꝰ verbũ ẽ dulce Semꝑ Fouinianũ) ĩ quo querit ¶ ẽ ¶ In ſit ſa bonꝰ amie grauiuſ iraſcit᷑ · Rmicũ ledere 4 pienti vxoꝛ ducenda · Et eum diffiniſſet ſi nec ioco quidẽ opoꝛtet Pro amico oceidi pulcra eẽt · ſi bene moꝛigerata:ſi boneſtiſ plꝰ? expedit q́; cũ inimico viuere ¶ E 5 pentibus nata· ſi ipſe ſanꝰ ⁊ diues ſit: ſa (Bepo omeꝰ ꝓhiladelphꝰ. Egipti rex fuit Cg ſtudioſiſſimꝰ v libꝛoꝛũ cupidꝰ:demetriuʒ bibliotece ſue p̃fecit:cũ ab eo queſiſſet ð numero libꝛoꝛũ:viginti milia adeſſe Re ſpondit: ſed paluo poſt tꝑe vſq; ad quin q̃ginta milia poſſe ꝑnenire putabat. Hic ptholomeus canones aſtroꝛũ cõpoſuit: hic fecit deſeriptõem oꝛbis terre: 1 ꝑ era ſehotenẽ ꝓhᷣm qui adiutus a menſoꝛibus ptholomei ĩuenit numerũ ſtadioꝛũ terre in arculo terre mira ſubtilitate ĩgenio fuit em̃ ĩ quadꝛuuialibꝰ valde doctiſſimꝰ ¶ MH ¶ Zenon ſtopcus ꝓus tpe ptolomei floꝛuit: huiꝰ fuit illa ſentẽtia Sapientis eſt nõ poſſe turbari: ſeʒ vt ratio eius pꝛa uis cedat affectibus Qui hac etiã oꝛatiõe vſus ẽ vt ait Seneca. Nullũ malũ eſt glo rioſum: moas eſt gloꝛioſa:moꝛs ergo ma lum nõ eſt· Vnde ip̃e zenon manus ſibi intulit vt poſt moꝛte riueret feliciꝰ. ¶ E Statius cecilius poeta ſocius 2 eõtẽpoꝛa neus Ennii poete natõe gallꝰ elaruit Ro⸗ me · mediol ani autẽ obut:Muius hec fuit ſententia vt ait agelius. Tnimici peſſimi ſunt frõte Hilari:coꝛde vero triſli · bic du os filios habuit poetaſ metricoſ ſcʒ archi menidẽ a thebaidẽ. ¶ R¶ Titus liuius biſtoꝛiographus ⁊ tr agediarũ ſcriptoꝛ il luſtris:rome claruit ante iuliũ ceſarẽ no- uem annis·fuit natõe patauinus:id pa⸗ duanus: vbi moꝛtuꝰ eſt anno qrto ĩperü Tiberü ceſaris:vixit auteʒ amns circiter octuaginta· Scripſit vero egregie de pꝛe liis romanoꝛũ cũ ambale ĩ icis centum L¶ Scipio romanoꝛũ eõſul ab euentu victoꝛie affricane dictꝰ eſt affricanus: qꝛ affricã ſua ꝓbitate deuicit· De quo victo narũ mag narũ miri ⁊ laudabiles actus legunt᷑ i hiſtoꝛis romanoniʒ. Sed quia phus ⁊ pbiloſophi auditoꝛ fuit ꝓuta pa netii: quedã pꝛudẽtiſſima eiꝰ di cta acta cõmendabilia hic ĩſerenda ſunt.Hic opti mis moꝛbus adeo oꝛmatꝰ fuit: vt pius in matrẽ· liberalis ĩ ſoꝛoꝛes· bonus in ſuos 1iuſtus in om̃s fuiſſe legat᷑ Mic ſeipio vt nit auguſtinꝰ libꝛio pꝛimo de ciuitate dei pon nter nag us: ⁊ iudicõ totius ſenatꝰ vir optimus:nolebat emulã romano im perio cartagineʒ:ab ipſo eaptam ⁊ deui ctam dirimi: a ĩ hoc cõtradicebat catoni timens qð poſtea euenit: ſallie; ne roma ni cum ſine terroꝛe belli eſſent laſciuirẽt ¶ H¶ Muiꝰ aũt Tu Tiinter ſe bellarent. ¶ M ¶ Dicebat ſa pio nihil eſſe diffioliꝰ q; amiciciã vſqʒ in extremũ diẽ vite permanere · knterdũ em̃ dimittit᷑ cõtentõe luxurie vel alterius cõ mo di: qʒ ideʒ adipiſci vterqʒ nõ põt. DPe ſtem quoqʒ maioꝛẽ nullã eſſe in pleriſq; amiciciis q; gloꝛie cupiditatẽ: ex qua o certamẽ honoꝛis ⁊ gloꝛie inimiacias ma ximas ſepe ĩter amiciſſimos extitiſſe vide mus· TPẽ etiã de ſe dicere ſolebat: nunqᷓ; ſe minus ocioſum eſſe q; cũ ocioſus eſſʒ: nec minus ſolũ q; cũ ſe lis eſſet N Tulliꝰ cogno mẽto Marcus ⁊ Cicero ro manus nobiliſſimꝰ: ĩter cõſules romano rũ iulii ceſaris tꝑe claruit: qui phᷣus maxi mus fuit ⁊ ſtudioſiſſimus: de quo ſcribit decimo libꝛo codicis: ꝙ ros ⁊ tuba roma m eloquii. ¶ O ¶ Scripſit aũt Tullius egregios libꝛos ſub titulis infraſcriptis· de amicicia libꝛũ vnũ.De ſenectute libꝛũ vnũ · Philippicarũ libꝛũ vnũ.Tuſculana rũ queſtionũ libꝛos quinq;. Tnuectiuarũ libꝛos ſex · De diuinatõe libꝛos duos. De creatõe mũdi libꝛũ vnum· Dialogoꝛũ ad hoꝛtenſiũ libꝛũ vnũ· De partitõe oꝛatõis libꝛũ vnum·De agricultura libꝛũ vnum. De iuſticia ⁊ iure naturali libꝛũ vnũ:Ver remarũ · id eſt · geſtoꝛũ cõtra verrem libꝛũ vnum.ꝓnuectiuarũ cõtra ſaluſuũ libꝛum vnũ·nuectiuarũ cõtra catilinã ⁊ ſũt oꝛa tões q́ttuoꝛ. De rebus militaribus libꝛuʒ vnũ· De officiis libꝛos tres· de oꝛatoꝛe li bꝛos tres· de paradoxis libꝛũ vnũ.Rheto ricorũ libꝛũ vnũ· Orationuʒ libꝛios duos de legibꝰ libꝛos tres· de fato libꝛos tres- de natura deoꝛũ libꝛos tres· de repub. li bꝛos ſex.de achademicis libꝛũ vnuʒ. Tho picoꝛũ libꝛũ vnuʒde cõſiliis libios duos de ſinonimis libꝛũ vnũ · de gloꝛia hũana libꝛũ vnũ · de laude catonis libꝛũ vnũ · de pCᷣnoſticatõibus libꝛos duosde conſola tõe libꝛũ unũ · de reſponſis auruſpicuʒ li bꝛum unũ · ttem epiſtolas ſcripſit mltas li di cta elegãtia: quia plura ſupꝛa in libꝛis ſuis poſui: bꝛeuiter aliqua ſunt hec. Virtutis omĩs lauſ ĩ acti one conſiſtit. Omnium ſocieta tum nulla pꝛeſtãtioꝛ: nulla firmioꝛ q; cũ boni uiri moꝛibus ſimiles faĩliaritate cõ iuncti ſunt. Nihil enim amabilius eſt nec copulatius qᷓ; moꝛũ ſimilitudo bonoꝛuʒ.· ana ariͦ De⸗ 1R tois um. * i ho⸗ nos zmn de ſol 4 61 S=SA = — – — ec In quibus em̃ ſunt eadem ſtudia: eedem volutates in his fit vt altero alter eq; de lectet᷑ vt ſeipſo:⁊ ſic vnus fiat ex pluribꝰ neceſſe eſt · Nihil eſt laudabiliꝰ vl magno p̃claro q; viro digniꝰ placabilitate ⁊ cle mentia. ¶ A¶ Omĩs animaduerſio ca ſtigatio a cõtumelia vacare debet:nec ad eius qui punit vel caſuigat aliquẽ: ſed ad reipub.vtilitatẽ deferri · Cauendũ etiaʒ ẽ ne maioꝛ ſit pena q; culpa · Et ꝓhibenda eſt ira in puniẽdo maxime · nunq; em̃ ira tus qui ad puniendũ accedit mediocrita tez iülã tenebit que ĩter parũ eſt ⁊ nimiũ Qui igitur reipub/pᷣſunt legũ ſimileſ ſint que ad puniendũ nõ iracũdia ſed eq̃tate ducunt ¶ B ¶ Luxuria cũ omĩ etati tur pis ſit: ſenibus maxĩe fediſſima eſtHloĩs incõmodo ſuũ agere cõmodũ magis eſt cõtra naturã q; moꝛſ ( (Tlla unfſ ſeruanda nõ ſunt qͥ bis ipſis inutilia ſũt quibus illa ꝓmittis· ec lex ĩ amicicia ſer uet᷑ vt neq; rogemuſ res turpes:neq; ro ati faciamꝰ. Ben mihi minous cure eſt qlis reſpub· poſt moꝛtẽ meam futura ſit q qualis hodie ſit. Conſiliũ veruʒ libere dare gaudeamꝰ. Omĩa bꝛeuia tolerabilia eſſe debent etiã ſi magna ſint· Tteʒ ĩ libꝛo de ſenectute· Tantus cibus adhibendꝰ ẽ vt vires reficiant᷑ ⁊ nõ oppꝛimant᷑· ttẽ in libꝛo philipicarũ Hoſterioꝛes cogitatõeſ (vt aiunt) ſolent eẽ ſapientioꝛes: Omne malũ naſcẽs faciliter oppꝛimi᷑: inuetera tum plurimũ robuſtius fit (D ¶ Oato marcus poꝛtiꝰ ꝓhᷣus ⁊ poeta latinus cla ruit Rome virgilii tẽꝑe: hic vir tante con ſtantie fuit: vt gloꝛie eius nullꝰ vnq; lau dando ꝓfuerit: nec vituperãdo nocuerit Hic licet gentilis humanã tñ gloꝛiam fu giebat: ſed rt de illo ſcnibit Saluſtius) quo minꝰ appetebat gloꝛiã eo magis illũ gloꝛia ſequebat᷑· hic aias ꝓpetuas eſſe ex iſtimans: tandẽ tedio duplcis quartane ſeipſum occidit: vt melioꝛẽ vitã muenirʒ hbic docuit rempubvirtutibꝰ magiſq́; ar mis eẽ tuendã · hic vt ait auguſtinuſ libꝛo quĩto de ciuitate dei dixit bonũ ciuitatis eſſe erariũ opulẽtũ: ⁊ tenues res puatis Item cũ quidã obſeruãs auguria catonẽ cõſuluiſſet: eo ꝙ mures caligas eiꝰ coꝛro ſiſſent: deridens ait:nõ eſt mirũ ſi mureſ caligas coꝛroſerũt:ſed hoc fuiſſʒ mali fu Clij. turi magnũ indiciũ:ſi mures a caligis fu iſſent coꝛroſi · Scripſit autẽ cato libꝛũ de moꝛibꝰ ꝑtim ꝓſaico ſermone ꝑtim metri co:qui a pueris ĩ ſcolis frequetat᷑: q mul tas notabiles cõtinet ſentẽtias · ¶ G ¶Daluſu⸗ phᷣus ⁊ poeta elaruit tꝑe Tulli cuius emulus extitithic ſcripſit de bello catilinario libꝛũ vnũ· tem de iugurtino libꝛũ vnũ. ¶ E ¶ Hancus numaceius ci ceronis diſcipulꝰ oꝛatoꝛ ĩſignis rome cla ruit · hic cũ galliã comataʒ regeret lugdu num cõdidit ˖ huius illa legit᷑ fuiſſe ſnia · (G ¶ Natura ſuꝑbi eſt mmoꝛeſ deſpicere maioꝛibus ĩuidere ab eq́libus diſſentire· ¶ M ¶ Hautꝰ poeta conucꝰ Tullii diſcipu lus rome claruit: fuit aũt eloquẽtiſſimus ¶ De ſententiis eiꝰ infra vbi de ip̃o age mus ĩ libꝛis ſuis dicemus: ſ̊ ꝓnũc accipe paueas: Hecunia rerũ ac ſolicitudinũ eau ſa eſt caput · Sibimet eſſe ſufficiẽtez pꝛi mũ bonũ eſt vis iure honoꝛẽ tibi deferri inter miſeros viuito· In amiciciã a fidem ſtultũ ne receperis· Inſipiẽtiũ ⁊ reꝓboꝛũ faciliꝰ ſuſtinet᷑ odiũ q; collegiũ.· Nemini te nimis ſodalẽ feceris. ¶ Z ¶ Virgilius int er om̃s poetas optimꝰ: natõe mantu anus:cremone ſtudus eruditus ẽ:deinde ſumpta toga magiſterii Mediolanũ iuit: poſt bꝛeue aũt tꝑs Romã ꝓfectus eſt· hic vt ait auguſtinus libio pꝛimo de ciuitate dei inter ceteros poetas magnus omniũ q; pᷣelariſſimus ⁊ optimꝰ:moꝛe tũ poeta⸗ rũ mentitus ẽ· hie ideo virgilius eſt voca⸗ tus qſi a virga:qꝛ mater eius ſomniauit ſe pariturã virgã onnps que vſqʒ ad ce lũ ꝑtingeret:qð nihil aliud fuit niſi quia +△— erat paritura virgiliũ qᷓ loquẽdo de altis celum tangeret · Hic(vt ait vgo) nã phia pꝛeditus ⁊ nigromanticus Ru 2 mira quedaʒ arte illa feeiſſe narrat᷑· In oꝛta neapolis campanie dicit᷑ feciſſe mu/ ain eneã: que oẽs muſcas ab vꝛbe expel/ lebat · Ttẽ in eadẽ vꝛbe macellũ ſic cõſtru xiſſe fertur:vt nulla ibi caro putreſceret Iteʒ eadẽ vꝛbs cũ letali peſte ſanguiſuga rum vexaret᷑: liberata eſt ab eo cũ ſãgui ſuga aurea piecta in puteum· de eo enim narrat Nexander neqm: ꝙ ip̃e oꝛtũ ſuuʒ aere ĩmobili vicem muri obtinẽte muni uit ⁊ ambiuit · Et po ntẽ aereũ conſtruxit cuius bñficio ad loca deſtata ꝓ arbitrio voluntatis ſue adire cõſueuit · Cãpanile quoddã ſic dicit᷑ cõſtruxiſſe:vt turris ip̃ᷣa lapidea eodeʒ modo moueret᷑:quo cãpa ne dum pulſabant᷑ · Ortum quendã ſic di citur feciſſe:vt in eũ non plueret · De vir gllio etiam legit᷑ ꝙ quedã dña traxit eum vſqʒ ad mediũ turris euiuſdaʒ: ⁊ ibi fecit eũ ſtare:vt om̃s de ciuitate cõſpicerẽt eũ qui poſtea depoſituſ arte ſua fecit:vt nõ niſi in natura ſua igniſ ĩueniri ⁊ incendi poſſit · Ipſe virgiliꝰ ĩ vita ſua tres libꝛos inter alios cõpoſuit:vnuʒ in quo docuit artem paſcendi pecoꝛa: qui vocat᷑ buco lica· Aliũ in quo artẽ colendi agros: qui vocat᷑ geoꝛgica · Et terciũ ĩ quo docuit ar tem bellandi:qui vocat᷑ eneida · Moꝛtuꝰ elt bꝛu nduſii quinqgeſimo pumo etatis ſue anno:oſſa vero eius tranſlata ſũt ne apolim · Cuʒ virgilio ab imperitis obiice retur: ꝙ alienos verſus ſuo operi inſere bat: Reſpõdit magnoꝛũ viroꝛũ eſt clauaʒ extoꝛquere ð manu herculis · Claruit aũt tꝑe pompei · ¶ L¶ Julius celſus hiſtoꝛi ographus ſcripſit diligen ter libꝛũ de bel lo ceſaris:in quo multa doctrinalia ⁊ mo ralia continent᷑: vt ſupꝛa in libꝛig ipſius poteris cõpꝛehendere.· ¶ ¶ Terenciꝰ publius poeta cartaginẽſis rome claruit tñ ſtudia intermittant᷑ ne omittant᷑· Ne ſcire quid eſt pauꝑtas optimus ẽ ad ſum mas diuitias ꝓgreſſus. Nõ eſt miler niſi q̃ ſe eẽ credit · Nulla iactura grauioꝛ ẽ ſeiẽ ti q; temꝑis · multi laudẽ anuttũt quã ip̃i eam de ſe p̃dicant · ¶ H ¶ Oratius flac chus poeta illuſtris rome claruit tempo ribꝰ ceſaris auguſti· hic ſcripſit libꝛũ ſer monũ·⁊ epiſtolarũ·⁊ carminũ.libꝛũ oda rum · Ttem poetriã · ⁊ de remediis · moꝛtuꝰ rome anno etatis ſue.lvii. ¶ Q ¶ Hu ius he ſunt ſententie · Om̃e tulit punctũ qui miſcuit vtile dulci· Hoc placuit ſemel decies repetita placebũt · Quo ſemel ẽ im buta recẽs ſeruabit odoꝛem teſta diu· Ne mo adeo ferus eſt ꝙ nõ miteſcere poſſit · Dimidiũ facti qͥ bene cepit habet · Eſt mo dus in rebꝰ ſunt certi deniq; fines:Quoſ Vltra citraq; nequit cõſiſtere rectũ. ¶ R vFiſtus pitagoꝛicus philoſophꝰ q̃ claruit tempe octauiani imꝑatoꝛis ſcripſit libꝛũ ſentẽtiarũ moꝛaliũ queʒ rufinus pᷣſ biter de greco tranſtulit ĩ latinũ:de quo libꝛo Leatus Ruguſtinꝰ mentionẽ facit in ſe8o retractationuʒ · de hoc infraſcripta nota bilia exerpta ſunt · Gtiã in minimis caute age · opta tibi euenire nõ qð vis ſʒ quod expedit · In omni eo qð bene agis actoꝛẽ tꝑe octauiani auguſii· Scripſit aũt come diarũ libꝛũ elegantẽ:ĩ quo moꝛes multo rum ad p̃cauenda pericula annotauit: hꝰ ſententie ad plenũ infra in ipſius cõme dis certe patebũt · ¶ N¶ Varro marcꝰ eſſe deputa deũ. Intolerabilis fit malicia cum laudat᷑· Melius eſt lapidẽ fruſtra ia cere qᷓ; verbũ. Tunc loquere qñ tacere ñ expedit · Melius eſt vinci a vero dicẽte q́; vincere mentiẽtem · Cum pᷣ̃es hominibuſ rome claruit octauiani imꝑatoꝛis temꝑe qui nonagiĩta vixit annis: vir doctiſſimꝰ acuti ingenii:⁊ in omĩ ſeculari eruditiõe eritꝰ. hic apud latinos ĩnumerabiles li ꝛos ſcripſit · Cuius qᷣdẽ varronis ſenten tie ſunt he · Contra om̃s ſapere deſipere eſt. COCFicte referas gratias inuite danti · Vi datũ ne reputes beneficiuz ſed ꝑꝛedã. Semel dedit qui rogatus:bis qui nõ:extoꝛquere eſt pluſq; ſemel rogare · pulcerrimũ eſt data cuʒ fenoꝛe reddere· Ex animo dantis cenſet᷑ munus magnuʒ Amici diuitũ palee ſunt circa grana.Vis exp eriri amicũ calamitoſus fi as· Non re fert quis ſed quid dicat · Non tam lauda bile eſt meminiſſe qᷓ; ĩueniſſe:hoc alienũ eſt:illud ꝓpꝛii muneris ẽ Excellentiſſimũ eſt docẽdi genus exemploꝛũ ſubditio · Co 8 memẽto q tibi p̃eſt deus · Et iudicãs ho mĩes ſcito qꝛ ⁊ ip̃e iudicaberis a deo· ma gis periculũ eſt iudicantis q; eius qui iu dicat᷑· Oge magna non magna pollicens Tunc eris ſapiens cũ te nõ putaueris ſa pientem · multitudinẽ fideliũ nõ ĩuenies Rarum em̃ eſt om̃e quod bonũ eſt· Excru cient te liberi male viuentes magis q; moꝛentes:viuere quidẽ nõ eſt in nobis: recte aũt viuere ĩ nobis eſt · magnã ſcito ſapientiã ꝑ quã ferre potes in eruditoꝛũ ipientin Oirue in bonis actibus lauda ri vis: ita ĩ delictis patienter accipe ſi cul peris · Coꝛpꝰ tuũ anime putato eſſe veſii mentũ: mundũ igit᷑ ſerua illud· Animam moꝛs nõ perdit ſʒ vita mala· Nures tuas non omnibus côͤmittas . Sapiens ſequi tur deum: a deus ſequit᷑ animã ſapiẽtis· —. — — (— —,, — — S 81 nies on ¶ R¶ Ouidius naſo poeta floꝛuit tẽpe Ti berii ceſariſ ⁊ moꝛtuus ẽ in exilio·hic ſcri pſit libꝛos poeticos metrico s· Idem oui diꝰ ꝗ fuit ante chꝛiſtũ ⁊ cuʒ chꝛiſto ĩ libꝛo de mutatõne vite ſue:qui intitulat᷑ de ve tula libꝛo tercio ĩquit trinitatẽ:ꝛ incarna nonẽ: ⁊ multa p̃dlara ⁊ ſecreta fidei nẽe· B ( Valerius maximꝰ octauiani anguſti tempe claruit · hic libꝛũ edidit de factis et dictis antiquoꝛũ moꝛalibus:qui apud gẽ tiles romanos ⁊ grecos babeb ſi ⁊ illuſtres:addens ex ꝓpꝛiis quedã ad virtutũ cõmendatõem ⁊ vicioꝛũ deteſtati onem ꝑtinentia luculento ſermone:vt ſu pꝛa in libꝛo ipſiꝰ dictũ fuit · ¶ ¶ ¶ Dene ca coꝛdubenſis phᷣus vir doctiſſimꝰ cato nis ſopel diſcipulꝰ:lucani poete patruꝰ rome claruit:⁊ neronis impatoꝛis duʒ iu nioꝛ eſſʒ pᷣceptoꝛ fuit· Muius tꝑe gloꝛioſi apoſtoli petrus ⁊ paulꝰ pᷣdicabant. cum aũt ſeneca ⁊ miti de domo ceſariſ ad pau lum cõf luerent:fuit ſeneca beato paulo adeo familiaris:videns in eo diuinã ſciẽ tiam:vt ſe ab eius colloquio vix temꝑare ſſet.· Et qñ eum oꝛe ad os alloqui non valebat:frequẽtibus datis ⁊ acceptis epi ſtolis:eius colloquio amicabili ac cõſilio fruebat᷑ · Scripta quoqʒ pauli coꝛã ceſare legit:⁊ in cunctis eum admirabilẽ reddi dit · Sen atus aũt de paulo alta ſentiebat ¶ D ¶ Hic ſeneca de admirãda tenacitate ſue memoꝛie ita ſeribit ĩ pᷣmo libꝛo decla matõnũ·memoꝛiã ĩ me floꝛuiſſe aliqñ:vt nõ tm̃ ad vſum ſufficeret:ſed ĩ miraculũ vſq; ꝓcederet nõ nego:nam ⁊ duo milia nommũ recitata quo erant oꝛdine dicta reddebã · Et ab ipſis qui ad audiendũ pꝛe ceptoꝛẽ noſtrũ conuenerãt:ſingulos ver ſus a ſingulis dictos plures q; ducentos ab vltimo incipiens vſq; ad pꝛimũ recita bam . Nec ad cõplendũ tantũ que vellem . „ . —+ „ ☛☚ velox mihbi erat memoꝛia ſed ad cõtinẽda que acceperat:Hic ſeneca cõtinentiſſime vite fuit:quẽ beatus hieronimꝰ annume rat ſanctoꝛũ catalogo:illiſ epiſtolis ꝓuo catus que legunt᷑ pauli ad eum ⁊ ipſiꝰ ad paulum · HMic ſeneca plures ſcripſit libꝛos eleganteſ: ⁊ maxime decem tragediarũ li bꝛog.hunc ſenecã cũ quadã die reſpicerʒ nero: ⁊ verbera que ſibi in puericia intu ler at ad memoꝛiaʒ reduceret: ac infremu ant famo iſz: p̃cepit ei vt qdð vellet moꝛtis genꝰ eli geret · TPe aũt quaſi ſuaue genus moꝛtis arbitrans in balneo moꝛi inciſione vene vtriuſq; bꝛachii elegit · Vnde ⁊ quodã pꝛe ſagio recte vocatũ eſt nomẽ eius ſeneca. id eſt. ſe necans ¶ E ¶ QOuintilianus po eta qui tꝑe galbe imꝑatoꝛis elaruit abbi ſpania romam venit: bublicaib: ſcolã tenuit · ¶ Mic ſcripſit libꝛos de oiatoꝛia inſtitutiõe octo:ex quibꝰ hec exerpta ſũt moꝛalia · Vtinã libeꝛoꝛũ noſtroꝛuʒ moꝛes nõ ĩi ꝑderemus · Infantiã ſtatim deliciiſ ſoluimus · Mollis educatio quã indulgẽ tiam vocamus neruos mẽtis ⁊ coꝛpons frangit · OConſuetudo eſt certiſſima ſoquẽ di magiſtra. vtendũq; plane ſermone mi nimo cui publica foꝛma eſt:vſitatis enim tutius vtimur · Non eſtimandũ eſt cuius quiſq; etatis ſit:ſed quantũ ĩ ſtudio iam ꝓfecerit· carendũ nõ ſolum vicio turpitu dinis ſed etiã ſuſpitiõe· ¶ E ¶ In genia pueroꝛũ nimia eruditiõis ſeueritate deſi ciunt · Nam ⁊ deſperãt ⁊ dolent:⁊ nouiſſi me oderũt qð maxime nocet · dum oĩa ti ment nihil conant᷑. Ne temptes qð effiei nõ poſſit· ¶ EQ ¶ Drinceps qui vult oĩia ſcire neceſſe habʒ multa ignoſcere · ¶ ¶ Tam deeſt auaro qð habet q; quod non habet · Aff lante foꝛtuna pene omĩa decẽt Dulcerrimi operis ſtudio vacare mens ñ niſi omnibꝰ viciis libera poteſt·meliꝰ cer te pſuadebit alis qui pꝛius Paſ uaſit ſibi ſolum faſtidiũ ſed plerũqʒ Rdu vnq; tanta eſt loquendi facultas que nõ titubet ⁊ hereat quotiens ab animo vba diſſentiunt · Non habet cauſam loquẽdi cui nõ poteſt credi: ablata eſt ab eo oĩm verboꝛuʒ fides ⁊ omnis ſermonis autoꝛi tas. ¶ L¶ NWotius hoĩs libertas eſt ocu los ꝑdidiſſe· oculi ſunt ꝑ quoſ pauꝑtates ferre non poſſumus.Oeuli tota nr̃a luvu ria ſunt:hi nos in oĩa quotidie vicia pꝛe cipitant mirant᷑ adamant concupiſcunt. W¶ Dlutarchus phᷣus inſtitutoꝛ traiani impꝑatoꝛis: vt dicit᷑ in policrato libꝛo qn to fidelis in ſententiiis:ĩ verbis luculen tus: in ſacrario moꝛum tantus arbiter fuit: vt facile traiani imperatoꝛis poſſit agnoſci p̃ceptoꝛ·hic in pꝛincipibꝰ qttuoꝛ „ ‧°°%* v debere vigere dixit: ſcʒ reuer ẽtiã dei atqʒ ipſius cultũ:ſui diſciplinaʒ: officialiũ po teſtatem affectũ i ꝓtectionẽ ſubditoꝛuʒ. N (Blinius ſcdᷣus veronenſis oꝛatoꝛ 1 hiſtoꝛiographus inſignis buius plurima extant oꝑa multi ingenii· Scripſit em̃ bel la omnia que vnq; cũ romanis geſta ſũt que in · xxxviii · voluminibus cõpꝛehendit Itẽ ſeripſit natural hiſtoꝛie libꝛoſ· xxxvii · quos imperatoꝛi veſpaſiano dixerit. fuit auũt plinuis in equeſtri militia induſtrio ſus Quius hec legit᷑ fuiſſe ſententia/ Ani mi magnitudo mhil ad oſtentatõem oĩa vero ad cõſciẽtiã refert:recti q; facti mer cedem nõ ex populi ſermone ſed ex facto petit · Idem dieit ꝙ ho mo exiſtens in pu teo ꝓfundo ſtellas videbit in die ſicut in nocte · ¶ O ¶ Htholomeus phᷣus tempe adꝛiani impatoꝛis claruit: in geometria 2 aſtrologia p̃clariſſnnus fuit · Ipſe em̃ ꝑlꝰ ĩ aſtrologia addidit q; eſſet totũ qd ance ſe ſcriptũ inuenit. Hic compoſuit libꝛos multos mayime libꝛũ de perſpectiua Nõ fuit vnus ex regibus egypti qui ptholo mei vocati ſũt:ſed habitauit ĩ alexamdꝛia 1in rhodo · vixit aũt annis· lxxxvii · ¶ E rouerbia eiꝰ moꝛalia ſunt hec· Inſipiẽs eſt qui ſui ipſius quantitatẽ ignoꝛat: In boms que nobis a deo conferunt᷑ bonita tem largitoꝛifcõſidera· In malis aũt pur gatõnis aut remuneratõis bonitatem at tende · Quanto magis fini appꝛopinq̃ue ris tanto bonũ cuʒ augmẽto oꝑare. Hau per nõ ẽ qui ſuo ĩtellectui domina· Qui inter ſapienteſ humilioꝛ eſt ſaꝑientioꝛ ex iſtit · Non diſſeras niſi cum eo qui verita tẽ cõcedit: nec reſpõdeas niſt a te qrenti conſiliũ ⁊ cupide recipiẽti · Tuum cõſiliũ non eõmittas ei qui ſecretũ ꝓpꝛium non celauit · Qui in dignitate ſua non extollit parũ in eius amiſſione turbat᷑. Qui i mẽæ dacio cõfidit cito deficiet · ¶ Q ¶ Scdus phᷣus athenis claruit temꝑe adꝛiani impe ratoꝛis: qui phᷣatus eſt omni tẽpoꝛe ſilen tiũ ſeruans. Qauſa aũt taciturnitatis ſue hee fuit:nam adhuc paruulus audiuit in ſeolis aliqũ: omnis mulier foꝛnicatrix ſit ⁊ impudiea· vnde poſt multos anno ʒ in ꝓhia perfectus in patriaꝭ remeauit: cõ munẽ gerens ꝑegrinandi cõſuetudinem baculuʒ ⁊ peram eireũferens: coma capi tis ⁊ barba ꝓlixa. hoſpitatus eſt aũt ĩ do mo ꝓpꝛia nemĩe domeſticoꝛũ ipᷣm agno ſcente:nec etiã ꝓpꝛia matre·volenſ ergo ꝓbare:ſi foꝛte verũ eſſet quod de mulieri bus audier at:cuidã ancille decem ꝓmiſit aureos:ſi matri ꝑſuaderet cõdoꝛmire ſibi at mater cõſentiens ancille:veſpere illũ ad ſe introduci fecit · Nlle velut ꝓpꝛiã mi trem amplectens ĩter illius vbera obdo: miuit . Mane vt egredi vellet: illa appꝛe hendẽs eũ ait:vt qd me tẽptaſti? Qui di xit nequaq́; mi domina mater: neq; eniʒ dignũ eſt illud me vas maculare vñ exiui lla ſciſcitante quiſnaʒ eſſet g Reſpondit ego ſum ſecundꝰ filius tuuſ. lla vero qᷓ; pꝛimũ exanimata eſt· vnde ſciens ſeðs ꝙ ꝓpter loquelã ſuaʒ moꝛs matni cõtigiſſʒ: hanc a ſe exegit penaʒ ne amplius loque retur: ⁊ ſic vſq; ad moꝛtẽ taciturnitatem ſeruauit: atq; adeo: vt adꝛianus imꝑatoꝛ ſub pena etiã capitis: quã ſibi ſcds immi nere vidit: illũ ad loquendũ cõſtringere nequiuit · ¶ E ¶ Tunc adꝛianꝰ admirãs pꝓhiloſophi conſtantiã: ſumẽſq; tabulam diyxit illi: Scribe: ⁊ ſaltẽ manu tua loquẽ: 1 ad quedaʒ ꝓbleumata mibi reſponde: uid ẽ deus MNle ſcriptis reſpondit ſuis:deus ẽ ĩmoꝛ talis mens· incontẽplabilis celſitudo.foꝛ ma multifoꝛmis · multiplex ſpũs · ĩcogita bilis inquiſitio · inſopitus oculus· om nia cõtinens· lux hominũ. ¶ I ¶ Quid ẽ ce lum ? ſpera volubilis · tectũ immenſum · ¶ V i eſt ſol? oculus diei:noctis cõ uoꝛũ pꝛimum erit · ¶SCQC certatio · celi ⁊ nat᷑e pulcritudo · caloꝛis circũitus · ſplendoꝛ ſine occaſu· indeficiẽs q; f lãma celeſtis viatoꝛ· hoꝛarũ diſtribu toꝛ. ¶ «¶ Quid eſt luna celi purpura ſolis emula malefactoꝛũ inimica· ſolamæ itinerantiũ· directio nauigantiũ·ſignum ſolennitatuʒ. recirculatio menſiũ· oculus noctis · largif lua roꝛs · pᷣſaga tẽpeſtatuʒ. 6à Quid eſt homo ymens incarnata.la boꝛioſa aĩa· parui tꝑis habitaculum. ſi F. a ritus receptaculũ· fantaſma tꝑis · ſpecu toꝛ vite · lucis deſertio· vite conſumptio · 7 eternus motus · tranſiens viatoꝛ:loci ho ſpes · mancipiũ moꝛtis· ☚◻0 mulier? homĩs confuſio·inſatiablis be ſtia.cõtinua ſolicitudo· indeſimnẽs pugna uid eſt quetidianũ damnũ · ſolitudĩs ĩpedimẽtũ Clv. aſſentiens curare nõ nititur ĩimo blandi endo nocere C rogus pompeiugs atheniẽſis hiſtoꝛiographus natõe hyſpa nus claruit tempoꝛe antonii pii imꝑato nis bic totiꝰ oꝛbis hiſtonias a rempe mini. regis aſſirioꝛũ vſq; ad monarchiam ceſa ris latino pᷣmone cõpoſuit ꝑ libꝛos.xliii · quoꝛũ abbꝛeuiationꝶ iuſuinus eius diſci Phus athenienſiſ claruit tempe goꝛdiani impatoꝛis· hic pꝛofitetur ſe inueſtigaſſe multa phoꝛũ ſcripta: ⁊ mitas ſectas ipſo rum de anima: ⁊ dicit ſe non ĩueniſſe ali quã vniuerſalem viã anime liberande·id eſt · per quã pꝛobaretur anima ĩm oꝛtalis hic etiã vt ait Ruguſtinꝰ libꝛo quarto de ciuitate dei philoſophus antiquꝰ poſuit deum patrẽ ⁊ fuium ab eo genitum ꝛcĩ Tiri iconti nẽtis naufragiũ:adulterii vas pernicioſum pᷣlium· aĩmal peſſimũ. pon dus grauiſſimũ· aſpis inſanabilis: huma num mancipiũ ¶ Ouid eſt amicicia equalicas animoꝛũ ¶ B ¶ Ouid ẽ fides⸗ . . incognite rei certitudo miranda · ¶ ¶ Ouid eſt vita g beatoꝛũ leticia: miſero ꝛũ meſticia: expectatõ moꝛtis ¶ H ¶ Quid eſt moꝛs g eternus ſomnꝰ.diſſolutio coꝛ poꝛum · diuitũ pauoꝛ · pauperũ deſideriũ. meuitabilis euẽtus· icerta peregrinatio latro hominis ſommi pater · fuga vite · vn uoꝛũ diſceſſio:reſolutio omniũ. CG ¶ OQuid eſt ſenectus? optatuʒ malũ: moꝛs viuentium: veneris expers: moꝛtis meta incolumis languoꝛ (E¶ Quid eſt ſpes refrigeriũ laboꝛis: dubius euentus AE& Quid eſt nauis g marina operatio· domꝰ . ſine fundamẽto:auis lignea:ſalus ĩcerta luo videt᷑ ſenſiſſe trinitatis miſterium· ¶ H¶ Quid eſt litera æ cuſtos hiſtoꝛie:con ¶¶Claudianus peeta claruit rome tꝑe ſeruatoꝛ memoꝛie (XOuid ſũt diuitie 7 Diuνανν theodoſii ſenioꝛis hic ſcripſit libꝛoſ duoſ =⸗ nO — — — auari ꝓondꝰ:curarũ miniſter: delectatio verenda: inſanabilis inuidia: deſiderium inexplebile: res deſiderata: os excelſum: inuiſa cõcupiſcentia · ¶ R ¶ Ouid ẽ pau pertas g odibile bonum . ſanit atis mater curarũ remotio·ſapiẽ tie repertrix · nego ciuʒ ſine damno· poſſeſſio ſine calummia indetractabilis ſubſtantia:incerta foꝛtu na: ſine ſolicitudine felicitas ( L ¶ Ca lienus inſignis medicꝰ toto oꝛbe celebꝛi/ natus eſt apud pergamum aſie: hic po cratis interp̃s fuit· ⁊ daruit athenis alex andꝛie rome tpe antonii pii imꝑatoꝛis: in quibꝰ locis plurimũ in ꝓhia ⁊ ſcientia medicĩe ꝓfecit· vixit annis octuagint aſe ptem in quibus cõſcriptioni libꝛoꝛuʒ me dicinaliũ inſudauit · ¶ Muius he legunt᷑ eſſe ſentẽtie · Scientia ĩſenſato nõ ꝓdeſt: nec ei qui nõ vtitur ꝓdeſt ſenſus: Potẽs eſt hen o ſuos dirigere cuʒ agnouerit ſe metipſum: nam excellentis eſt ſapientie homĩeʒ ſuüpſius habere noticiã: ne ex di lectione quã habet in ſeipᷣo fallatur ⁊ bo num reputet ſe cum nõ ſit· Olim conſue uerũt haberi medici pꝛecipientiũ loco:et vice ſubiectoꝛũ infirmi eoꝛum non pꝛeua ricando mandata: ⁊ ex hoc cõſequebãtur ſuum medicine ꝓfectum:munc vero infi mus pꝛecipit ⁊ medicus velut ſubiectus applaudit: ⁊ infirmoꝛum oblectamentis metricos ſcʒ claudianũ maioꝛem daudi anum minoꝛẽ:ĩ quibusg multa pꝛouerbia Tvtilia continent᷑· ¶ P Symacus pa triciꝰ claruit rome temꝑe anaſtaſu impe ratoꝛis:⁊ ſua pꝛudentia rempub:illuſtra uit. Bic ſcripſit libꝛũ epiſtolarum: de quo pauca hic ſubiecta ſunt notabilia. ¶ Omnis oſtentatio non caret ſuſpitione mendacii: quia quidquid aſſumit᷑ ꝓpꝛiu- non putatur.Semp natura gaudet equa libus· ⁊ familiare ſibi eſt om̃e quod ſumi le eſt · ¶ R¶ Natura rerũ eſt vt qui bal butiunt plus loquant᷑:affectant enim co piam ſermonis pudoꝛe defectus. DPro op timis viris quiſquis interuenit ñ magis videtur illoꝛum iuuare cõmodum q; ſuũ cõmendare iudicium. Minus eſt alienam ſententiam ſpernere: q; a piopꝛia diſere pare · Ella veſtis decenter induitur qᷓ nec puluerem trahit: nec ĩ humũ demiſſa cal catur · In re apta piget eſſe pꝛolixvum· xn arduis aũt rebus multum valet longioꝛ diligentia · Omnis affectõ impatiens eſt etiam iuſte ⁊ legittime tarditatis· Datriã defectu alimentoꝛũ laboꝛantẽ ꝑnicioſuʒ eſt habitare:crudele ⁊ impium deſerere· Et hec de vita ⁊ moꝛibus philoſophoꝛuʒ Teaertio ſatis ſint dicta· (Ountan vi⸗— dimus ex oꝛdĩe apud philoſophos ⁊ ma ioꝛes noſtroſ initia multarũ rerumitem Qv T ſupꝛa ĩ libꝛo ſecundo valerii maximi de ĩſututi s antiquis:vnde nam res plures ſuum ſumpſerunt exoꝛdium: quare nunc de ſimilibus bꝛeui agemꝰ ſermone: 1 im pꝛimis qui nam ſanctoꝛũ oꝛdinum ⁊ quo tempoꝛe legantur fuiſſe inuentoꝛes (Ess pꝛima ab adam pꝛimo homine: a quo vſq; ad Seth anni interfluxerunt ccxxx: Itẽ ab adam ad enos anni · ccccxxxv Ad diluuium · MMccxlii. ⁊ tunc fuit etas ſecunda. Ttem abꝛ aam.NIMIVclxxx· etas tercia · Moyſes. MNMWoclxxxix · Dauid NMNINcxxiiii etas quarta· helias.MM NMccc· Troia.MNNMI. Roma. MM MMcceclxxxiii. etas quinta. Tranſlatio babilonis.MNMdcxix· pꝛima monar chia· Cirrus · MNINdexxxiiii · fregit ba biloniam ſecunda monarchia perſarum. Kriſtoteles. MNMdeccxxxvi. Nexan der deuicit aſiam.NNMWVdcccxlviii . Se ptuaginta interpᷣtes· Mcccxiii· Octauianus auguſtus·:MVIMcliii; Monarchia romanoꝛum quarta. Naſcit chꝛiſtus.· INNMWcxcix · etas ſexta: vñ ante hieſũ duo.cc minus vno milia qᷣͥnq; ¶ Sanctus dyoniſius mittitur ad galli am anno a natiuitate domini xciiii. Nero pPoſt chꝛiſtum.lviii · perſecutio pꝛima chii ſtianoꝛum: monare da quinta· Silueſter papa . cccxxxi · Tulianus apoſtata ccclxv. Heremite de quibus in vita patrum flo ruerunt ·. ceclxxxviii · Auguſtinus bapti atur quadꝛingenteſimo triceſimoſexto. Maria egpptiaca ducenteſimo nonageſi moſecundo · Septem doꝛmientes ducen teſimoquinquageſimofecũdo.Bichimiꝰ. tricenteſimo octuageſim ooctauo. Tuſtia nus leguʒ compilatoꝛ· quingenteſimo ui eeſimoqnto.Baſilius pꝛi mus regule clau ſtri ĩſtitutoꝛ tricenteſimo nonageſimo ſe cundo · Cregoꝛius quingenteſimo nona geſimoſecundo. Vndecim milia virginũ quadꝛingenteſiõ quĩqgeſiõſexto · Egidiꝰ. ccecclix · Et tũc ꝑ Narolet magnü trãſfert imperium a grecis. Beda·dxxi .· Benedictꝰ dxx · Regula canonicoꝛum ĩſiituitur· decc xvi. Ordo cluniacenſium incepit · ccccxii · Ordo ſancti benedicii · cccclxxv. Ordo pꝛe monſtratenſium⸗ Myvyx.alias.Mcxxvi. Or do cartuſienſium M lxxxix· alias·xxviii Ordo aſtercienſium. xcvui· Ordo ſan cte trinitatis · Mcxlviii · Ordo fratrum mi noꝛuʒ · Mcvi· Franciſeus vidit ſeraphin Mcecxxvi · Ordo pꝛedicatoꝛum · Nccxxv · Sanctus dominicus · Mec · Ordo templa rioꝛum confirmat᷑ · Mcelxxviii · Ordo theu tunicoꝛum incepit · Mecv.Sancta clara ĩ cepit · Mecxii · Secta machometi incepit. deccxiii · Anglia conuertitur.dxcii · Mali er papa. decclix · Sanctꝰ conradus· deccc xli· Callus · dxcix. Sanctus rupertus oꝛ dinis ciſtercienſis· Mexii.Sanctus hiero nimus· cccl. Origenes. ccxxiiii · Magiſter libꝛi ſententiaruʒ · Mcxlii. CGratianus fra ter eius autoꝛ decreti · Mcl. Cregoꝛiꝰ no nus compoſuit decretales · Mecxxii · Bo nifacius octauus papa in oꝛdine cxcvin · edidit Sertum. Alchev Olemens papa ſextus edidit · Cemẽtinas· Mcccxii.Moy ſes dicitur pꝛimus hebꝛeoꝛum literas in ueniſſe · Abꝛaham caldeoꝛum ⁊ ſiroꝛum. po ynachi filia ⁊ aſiris vxoꝛ egyptioꝛum Phenix agenoꝛ filius grecoꝛum: quas cadinus edoctus a fratre phenice pꝛimꝰ in boetiam detulit: quem pꝛimum auto rem grecarum literarum crediderunt. Qarmentis mater Euandꝛi que et Nico ſtrata dicta eſt fertur pꝛimas latinas lite ras inueniſſe.Hec de iia. Ferpiund mo do apophthegmata plutarchi per Eran ciſcum Philelphum e greco in latinum tranſlata· ARpophthegmata plutarchi Chero nenſis per philelphum tranſlata in Vm apud traianum imperatoꝛẽ coniunciiſſime plutarchus viue ret: munus illi ⁊ parẽtele ceteris ſe factùrum exiſtimauit: ſi que magna cu ra et induſtria collegiſſet apophthegma ta eiuſ nomini dedicaſſet · Pophthegma ta vero ipſa ſunt bꝛeues oꝛationes graui oꝛem ſenſum aliquem argutioꝛemq; con tinentes · Que quidem apophthegmata mirabilem quandam liberam ac variaʒ grauitatem ſententiarum: ad omneʒ oꝛa tionem augendam atq; exomandamad hec enim totus noſtri operis pꝛogreſſus intendit) adhibere poꝛrigereq; videntur Non tamen omnia ſed aliqua magis no ta digna atqʒ iocunda: vt in ſuperioꝛibꝰ a me actum eſt: ne opus noſtrum nimiuʒ pꝛotendatur in longum duxi ꝑcenſenda Quoꝛum primum ex oꝛdine ſit hoc.· ¶ Darius rex perſarum xerxis pater: cum de ſuis laudibuſ predicaret: aiebat et in preliis ſeſe ⁊ periculoſis aduerſiſqʒ in rebus pꝛudentioꝛem fieri.· ¶ Idem cum tributa ſubditis imperaſſet: pꝛouin tiaruʒ prefectos accerſiuit:i an tributa grauia eſſent interrogauit g quibuſ re ſpondentibus: ea mediocriter ſe habere iuſſit dimidium quiſqʒ ſolueret · ¶ B Semiramis regina · quod ſibi ſepul crum conſtruxerat inſcripſit · Quicun q; pecuniis rex indiguerit: patefacto monumento quot voluerit: accipito · Itaq; dariuſ ſublato lapide pecuniarum nihil inuenit:ſed alias repperit literaſ: que hec dicerent · Ni malus vir eſſet ac nũmis inſatiabilis: cadauerum loculoſ non moueres · ¶ ¶ ¶ Verxes darii fi lius · quos in caſtris ſpeculatoꝛes gre cos deprehendiſſet nulio affecit ſup plicio:quin vbi iuſſiſſet vt audacter in tuerentur exercitum:liberoſ dimiſit·. ¶ D Ertaxerxes xerxis filius Satibar rane cubiculario iniuſti quiddam ab co petente: vbi non obſcure didiciſſet tri intamilibus daricis ab illo id fieri: que Rori imper auit totidẽ daricos ad ſe por taret: quos illi tradens: accipe inquit ſa tibarranes · hos em̃ cum tibi dedero pau perior certe factus non ſum: at ſi qð pe tieras fecero:iniuſtioꝛ · ¶ E ¶ Orontes regis artaxerxis gener:cum ob iram in ignominiam excidiſſet: conde mnatui eẽt inquit:quẽ admodum computatoꝛum di giti nũc decieſmillenarios numeros:nũc vnarios queunt ponere · eodem quoq; modo regum amicos poſſe:quãdoq;ʒ to tum: quãdoq; minimũ ¶E (¶Scilurus cum relictis maribus filis octuagita diẽ eſſet obiturus: haſtaruʒ faſcem cuiq; ob tendens: ut illum confrĩgeret ſubebat. 1d aũt ſingulis ſe poſſe neganeibus ipſe ſingilatim eductas haſtas facile om̃is cõ fregit:ita docẽs illos vbi vna eſſe ꝑſeue rarent firmos ac potentes foꝛe · imbeal les aũt ſi ſeparentur ac diſſiderent (E ¶ liero tirannus: eoꝛum neminem qui liberius eum licentiuſq; adirent: intẽpe ſtiuum dicebat eſſe:qui aũt ſecretum veꝛ bum occultumqʒʒ efferient: iniuria affi: cere etiam illos exiſtimabat ad quos ef ferretur · Obiurgatus autem a quodam: ſibi os feteret:ſue id vxoꝛi crimini da at: vtpote que nibil vnquam hac de re dixiſſet:at ũlla ait exiſtimabam emm viros omnis ita olere· ¶ M ¶( Dyoni ſius tirannus poſteaq; in tirannidis initio obſideretur: inſurgentibus aduer ſus ſe ciuibus amici conſulebant: ni vel⸗ let ſuperatus captuſqʒ moꝛtem dare: magiſtratum imperiumq; deponeret · Kt e bouem a coquo iugulatum confe ſtim ꝓlapſum intuens:deinde non inio cundum ac triſte eſt inq̃t: nos met u moꝛ tis que adeo breuis eſt: tantũ ac tale ĩpe rium deſerere ¶ Matri vero que duʒ eta te confecta eſſet:velletq; tum nubere ait ciuitatis legibus vim poſſe auferri:natu re autem haud poſſe. CRe cum accepiſ⸗ ſet duos adoleſcentes mlta de ſe:de ſhe qʒ tirannide: petulãter maledice qʒ locu tos interpotandum: vtrunq; ad cenam inuitauit: quoꝛum cum alterum ebꝛioſe multa contumelioſe qʒ delirantem: alte rum raro moderate aſſeruanterq; biben tem intueretur:illuʒ quidem dimiſit: ut pote qui natura eſſet contumelioſus: et ob ebnetatem maledixiſſet: hunc autem e medio ſuſtulit:quippe qui dedita oꝑe ra ut ⁊ maliuolus ⁊ hoſtis idẽ perpetraſ ſet ¶ ARecuſantibus vero quibuſdam bo minem a ſe honoꝛari ⁊ ad dignitatem ꝓ uehi:qui et impꝛobus foꝛet ⁊ moleſtus ciuibus: at volo inquit eum eſſe: quem magis q; me oderint · ¶ It iumor dyo niſius dicebat multos alere ſophiſtas: non ꝙ illoſ admiraretur: ſed quoniam per iſet admirationi eſſe vellet · ¶ Gie ctus autem ex tirannide cum interroga retur: quid tibi plato aut philoſophia ꝓ fuit. reſpondit vt equo animo faale q; ferꝛem huiuſmodi foꝛtune mutabilitatẽ ¶ ¶¶ Abathocles figuli fuit filiꝰ:q tuʒ vr bẽ obſideret: ⁊ quidã e menibus per con uicium dicerent · O figule quo pacto mi litibus ſſipendium ſolueſ g manſuete is atq; ſurridenſ ait: cum hanc cepero- Qum auteʒ vꝛbem in ſuã egiſſet dicionz captiuoſ venũdabat inquienſ: ſi cõ uicio me rurſuſ affeceritiſ qᷓrar apð dñoſ vr̃oſ Qvj. KKCDion qui dyoniſuiʒ exegit ex tirãn i de. cũ calippum cui oĩm vni ⁊ hoſpitũ amicoꝛũ maxiĩie fideret:inſidias ſibi tẽdẽ accepiſſet: eũ arguere paſſus nõ eſt: mo ri inquiẽs longe pᷣſtare q; v iuere:vbi nõ hoſtes ſolum: ſed etiã amicos cauẽ opor tuerit ¶ L¶ Archelaꝰ cũ a loquaciore tonſoꝛe interrogaret᷑ quonã modo te tõ deo tacens inquit · G cũ quidã eum aqua uiſꝑſiſſet:cõmotus aduerſus hoĩeʒ ab amicis:me non inſpſit inquit: ſed illů quẽ eſſe exiſſumauit ¶ ¶ Philippum alexãdꝛi ꝓr̃em theofraſtus tradit non ſo lum genere ⁊ digtate regia:ſed etiam et foꝛtuna ⁊ moꝛibus maioꝛẽ ceteris regibꝰ moderatioꝛẽ qʒ extitiſſe.Oui cũ miłte res ex ſẽtentia dariſſimeq; geſte vno die nũ ciarent᷑. O foꝛtuna inquit paruʒ aliquid mihi mali ꝓ tãtis talibuſqʒ bonis facito: ¶ Am icis philippi iubentibꝰ:ut maledi cum ⁊ cõuiciatorẽ quendam e ciuitate ex pelleret: id facturuʒ ſe negauit: ne inter luris circũiens malediceret · ¶ Oum ei bellari clauicula fracta eſſʒ:⁊ medicuſ qꝗᷣ euʒ curabat:quotidie pꝛoꝛſus aliqᷓd pete ret: ſume inqᷣt quot volueris iaʒ clauem habes.¶ Cunoʒ duos imꝓbos flagicio ſoſq; iudicaret ſententiã tulit: ut alter e macedonia fugeret:alter ut illũ inſeq̃re tur ¶ Et cum in bono agro caſtra foꝛet poſiturꝰ: audiretqʒ illic pabulum iumen tis nõ eſſe:cuiuſmodi inqᷣt nr̃a eſt vita:ſi ad aſmoꝛũ cẽmodũ nobis viuendum eſt ¶ Itqʒ cũ munitiſſimũ caſtellũ qdðdam ca xe vellet:v bi exploꝛatoꝛes retuliſſent q́ difficilimũ eſſe: ⁊ nullo mõ capi poſ ſe:rogauit an ita eẽt difficile quo ne aſi nug quidẽ auro onuſtꝰ quiret accedere. Conſulebat ꝓhilipꝓꝰ ut qᷣ in ciuit ati bus viribꝰ pꝛeſtaret:⁊ bonos viros ami cos ſiLi cẽꝑaret ⁊ malos: deinde alteris vteret᷑: alteris abuteret᷑ · ¶ Hreterea cuʒ ab hoſpite quodã ad cenã inuitatꝰ: mul tos quos obuios habuiſſet adduceret:vi deretqʒ hoſpitẽ turbatũ(non eĩ ſufficie bant ꝗᷓ Parata erãt) ſingulis amicis ami ce cẽmonefaciis: ut placente locũ relinqᷓ rent iubebat: hi vo ita eẽ putantes expe ctanteſqʒ cõmedebant haud multũ: atqʒ omnibꝰ hoc pacto ſatis fuit · ¶ Rurſus cũ accepiſſet alexandꝛuʒ queri ac ei crimĩ dare:ꝙ filios ex pluribus ſuſciperet mu lieribus: ꝓinde inqᷣt qñquidẽ multos ha bes regm emulos dato operã: ut ⁊ hone ſtus ⁊ ꝓbus fias:quo nõ mea ſʒ tua gẽa regnum adipiſcare · ¶ Item cũ barpalus rogaret:vt familiarẽ ſuum qui eſſet iniu riarum accuſatꝰ iudicio liberaret:ne ĩ cõ uitio foꝛet: ac nihilo tamẽ minꝰ mulctaʒ ſolueret:melius eſt inquit hunc ipᷣm: q; nos in infamia eſſe · K cũ pluſculum tꝑis militie ſomno indulſiſſz: deinde vbi ſurrexit:tuto inqᷓt doꝛmiebã: Antipater em̃ vigilabat · Ead us cuz interdiu is doꝛmiret:⁊ greci qui ad foꝛes cõuenerãt grauiter id ferrent:atq; incuſarent: par menio ne admiremĩ ait ſi nüc philippus doꝛmit: naz cũ voſ doꝛmiretis hic vigila bat · ¶ Cũ vo pſaltẽ quendã vellet inter cenandũ emẽdare:ac de pulſãdis coꝛdis diſſerere: ait pſaltes: ſuperi id abs te ma li rex auertãt:vt hec q; ego meliꝰ ipſe te neas · ¶ Inus v paupꝑcula:cuʒ rogaret vt ſuam cauſã iudicaret eẽtqʒ ſepe ĩpor tunioꝛ: philippꝰ ait ocioſuʒ ſe nõ eẽ. Tuũc anus vociferãs ait: at regem te noli: ille aũt verbũ admiratus non illã modo ſed alios quoq; cõtinuo audiuit (N (Fle xãder adhuc puer:cũ ⁊ leuitate corpis ⁊ pedũ velocitate plurimnm valeret: hoꝛta tus a pr̃e vt in olimpiacis ludis ſtadium currerʒ: ait facerẽ id qᷓdem:ſi cũ regibus mihi certamẽ futurũ eẽt. n multam vero noctẽ cum ad eum puella quo vna quieſceret adducta foꝛet:interrgauit: qd tã ſero æ illa aũt reſpõdẽte expectaui em̃ quoad vir cubaret:grauiter ĩ ſeruos anĩ aduertit:qm̃ quantũ in illis fuerat adul terium fere ꝑpetraſſʒ ¶ Itẽ cum granici pꝛelium pugnaturꝰ eſſet macedonas hoꝛ tabatur:affatim cenarẽt:ac omia in me diũ ferrẽt:pinde vt ex boſtium rebus po ſtridie cenaturi · ¶ Inſup cum ex amico rũ nũo ꝑillus qdã dotẽ filiaruʒ gr̃a pete ret:talẽta vt quinq̃gĩta acciperet iuſſit · Go aũt dicẽte decẽ ſatis eẽ. Tibi dixit acia pere qᷣdẽ ſatis ẽ:at mihi dare nequaquã ſatis · Queſtoꝛi ãt cũ iuſſiſſet: vt Anaxar cho H q̃ntũ peterzʒ darʒ . ꝗᷓſtoꝛ q;ʒ dixiſ ſz talẽta cẽtũ eũ pete · pulere inquit facit Noſcit eĩ ⁊ amicũ ſe habere ⁊ eum quidẽ amicuʒ qui talia elargiri: poſſit ⁊ velit —⏑ à — — — — — = = — 4 Atq;ʒ eum a dario ſibi talenta pmulta milia darent᷑: ⁊ ut aſiam ex equo ſecũ di⸗ uideret: diceretq; parmenio: equidẽ acci perem ſi alexander eſſ ez · Et ego quoq; ꝑ touem inquit ſi parmenio eſſem · dario aũt rſpõdit neqʒ terrã duos ſoles: neq; aſiã reges duos tolerare. ¶ Et cuz ad ar belas aduerſus decies centena hoĩm mi- lia de ſũma rerũ acie dimicaturus foret: eum amici adiere qᷓ milites accuſarẽt: ꝙ; intra tabernacula ſermoneſ haberent ac paciſcerent᷑: ut nihil oĩno ſpolioꝛuʒ in re giam relaturi foꝛent: ſed ſibiip̃is compa raturi:At ille ſurridẽs bona inq̃t nuncia tis omia: audio em̃ iis viris vincendi nõ fugiendi conſulationes eẽ ¶ Qui aũt in ter ĩdos optĩe arcu vti videret᷑: diceretu: qʒ ꝑ anulũ ſagittã emittere:eum cum ha eret captiuu ut id oſtenderet iuſſit: q cũ ille nollet: iratus alexãder hoĩem ĩpe rauit interimi:tᷣlle vero cum ageret᷑: vbi ad eos a quibꝰ agebat᷑ cõuerſus diceret: multos ſe dies ei rei non ſtuduiſſe: ꝓpte reaq; ne aberraret timuiſſe· dD poſteaqᷓ; alexãder audiſſet: ⁊ miratuʒ eſſe: 1 mune ribus donatũ hoĩem liberaſſe: qi occiſũ iri ſe: q; indignũ gloria videri maluiſſet· ¶ Mexander quoſdã ex amicis: quos in alearũ ludo haud vti loco didicerat mul tauit ¶ Venocrati phᷣo quinq̃ginta talẽ tacum miſiſſet: atq; is ea non recepiſſet ꝙ ſi iiſce opꝰ nõ eſſe diceret: rogauit an ne amicũ quidẽ xenocrates haberet· Naʒ mihi inquit vix darii diuitie ĩ amicos ſuf ficerent ¶ AIt cũ poꝛꝰ ab eo poſt pugnã interrogatꝰ:quo te pacto vtaꝛs regie re pondilſlet · Interrogatuſqʒ; iteruʒ nunqᷓd pꝛeterea aliudg oĩa in ipᷣo regie ineſſe di xiſſet: ad miratus alexãder eius viri: tum grauitatẽ: tum etiaʒ pꝛobitatẽ:plus ſoli ad id qð antea habuiſſet addidit· ¶ Qer tioꝛ aũt factꝰ ſe a quodã conuicuis affici Regiũ inquit eſſe euʒ qui beneficꝰ eſt vi tuꝑari · E⸗ Kntigonus mirãtibꝰ cun ctis:q poſteaq; ſenectutẽ attigiſſet:hũa ne atq; mãſuete rebus vteret᷑ Antea em̃ inquit potẽtia mihi oꝑꝰ erat: ſed nũc et gloꝛia beniuolẽtia ¶ Philippo autem lio multis pñtibus percunctanti:qũñ ca ſtra mouebimꝰ ? quid inquit times ? nũ quid ne ſolus tubam audias? ¶ Atqʒ poſteaq̃; longã egrotationẽ euaſiſſet:cõ ualeſceretq;:nihil ait deterius acadat: hec em̃ aduerſa valitudo nos monuit:ve hemẽtiuſ nobis efferẽdũ nõ eſſe:quoniã moꝛtales ſimus · ¶ Dicẽte aũt quodam omma regibus ⁊ honeſta ⁊ iuſta eſſe:ita per iouẽ inquit barbaroꝛũ regibꝰ: nobis aũt ea dũtaxat honeſta ſunt ꝗᷓ honeſta: ea ſolum iuſta que iuſta ſũt · ¶ Mar ſie veꝛo fri cũ aliqñ eſſet controuerſia: roga retqʒ ut eiuſce rei iudiciũ domi fieret: at fiet inquit in foꝛo:vel cunctis audiẽtibꝰ ſi nihil per iniuſticiã agimꝰ ¶ Iem cum Friſtodemus amicus quidã qui patre co quo natus eẽt ei cõſuleret: ut ⁊ ſumptꝰ Tlargi tiones tolleret: verba tua Ariſto deme reſpõdit ius olent · ¶ Thraſillo ůAt cinico minimũ ab eo petẽte:at hboc inqt dare regis nõ eſt · ſubdẽte autẽ illo:ergo da mihi talentuʒ: at non eſt inquit cinici hoc acciꝑe · ¶ B ( Antipater du parme nionẽ ab alexãdꝛo enecatũ accepiſſz ait: ſiquidẽ parmenio alexãdꝛo tetendit inſi dias cui fidendæſin mĩꝰ tetẽdit quid agẽ dũ ỹ CGC ¶ Antiochꝰ terciꝰ diane ſacer dotem ꝗᷓ miranð in modũ foima pᷣſtare videbat᷑:cũ eſſzʒ intuitus cõtinuo deceſſit epheſo: veritꝰ neqd p̃ter aĩ ſententiã qð nefas eẽt agere cogeret᷑ · ¶ H ¶ Themi ſtocles interꝛogatꝰ vtruʒ achilles mallet an homerꝰ eẽ? Tu aũt ip̃ᷣe inquit vtrum victoꝛ ĩ olipia eẽ malles an victorũ p̃co Ad ſimonidẽ vero q̃ iudiciũ qdðᷣdaz in iuſtum ab eo cõtenderʒ dixit: neqʒ illum bonũ poetã eſſe poſſe:ſi pᷣter modulu m numerũ q; cõcinnerʒ:neq;ʒ ſe bonũ pꝛin cipẽ:ſi pᷣter legẽ iudicarʒ· At cũ duo filiaʒ eꝰ ꝓcarẽt᷑.pᷣtuliſſetq; frugi ac ꝓbũ locu pleti alteri:ait ſe malle virũ qᷓ pecuniis: qᷓ; pecunias q̃ viro ĩdigerẽt· ¶ ᷓ ¶ Alci biadeſ adhuc puer cũ eo captu ĩ paleſtra cõp̃hẽſꝰ eẽt:queʒ nequiret euadẽ moꝛde bat luctãtis manũ:atqʒ illo dicente: mor deſ ut feĩe: mĩme ĩquit ſʒ ut leoneſ ¶ Ca nẽ quoc; cũ optimũ hr̃et quẽ numum ſe ptẽ milibꝰ emerat:ei caudã abſcidit: hoc iõ feci inqens: qꝰ athen iẽſes hac de re lo intis de me aliud nihil curioſiꝰ qᷓritent· Qum ad periclis floꝛes veniſſet: au diſſetqʒ non eẽ ocioſum: qm̃ quo pacto athenier ſibꝰ rõem redderet cõſideraret · nome melius ẽ inquit goiae qui non reddas ¶ Atq; accerſitꝰ a inquiens q; ſtultum eſſe qui cũ habet cõ trouerſiã non querit effugere:dum licet fugere · ¶ E ¶ Lamachus manipulareʒ pᷣfectum quendaʒ cum rep̃ᷣhenderet qm̃ deliquiſſet: is q; diceret nunquaʒ foꝛe vt id amplius faceret: belle inquit bis erra re non licet · ¶ &Q ¶ IPpbicrates qiñ̃ cer donis eſſet fuliꝰ.ad harmodium qui ſibi ignobilitatẽ expꝛobrauit: meum inquit genus a meipo initium ſumit: tuum au tem in te finit. Chnabnas dicere conſueuit foꝛmidabiliꝰ eẽ ceruoꝛũ agmẽ ductu leonis: q; leonum ceruo duce ( F½ Photion atheniẽſis neq; ridere neq; lacrimare ab vllo vnquã eſt viſus· At in contione cũ quis dixiſſe t: cogitabundus videris o photion:recte cõiectas inquit cogito em̃ ſiqua valeo in iis bꝛeuitate uti que apud atheniẽſes dicturus ſum ¶ Rt qʒ cũ aliquãdo apud populũ ſententiaz dicens auditoꝛibꝰ gratus eſſet: intueret᷑ — „ ☛ . — „ qʒ om̃es:qui cõmuni eodẽq; cõſenſu qð dixiſſet admitterent:ad amicos cõuerſꝰ ait · Num foꝛtaſſe mali quippiaʒ locutus ſum neſcius? ¶ Tdem cum ab antipatre rogaret᷑:ut iniuſti quoddã faceret · Non potes inquit antipater ⁊ amico ⁊ aſſẽta toꝛe photione vti ¶ R¶ Diſiſtrat? athe nienſiũ tirannꝰ cum traſibolus eiuſ ama ret fiam: obuiãqʒ factus ſuauiaſſet: pꝛo ptereaqʒ in illũ ab vxoꝛe exaſperaẽt᷑ ait ſiqui nos amãt oderimus:quid iis falie mus qui oderũt:vxoꝛẽ traſibolo virgiez dedit · ¶ L¶ Demetriꝰ phaleriuſ mone bat ꝓptholomeũ regem: ut de regno ĩpe rio q; libꝛos ſibi comꝑaret atq; ꝑlegeret que em̃ amici non audent monere reges hec in libꝛis ſe cripta ſunt. ¶ M ¶ Eucur guſ lacedemoniꝰ aſſuefecit ciueſ nutrire comã: inqens foꝛmoſos coma venuſtio res effici:defonnis vero foꝛmidabilioẽs. dem expeditiones aduerſus eoſdem hoſtes ſepius educere ꝓhibuit: ne ii belli coſioꝛes redderent᷑ · ¶ harilaus rex rogatus: cur leges adeo paucas licuꝛ gus tuliſſet? Reſpondit qͥ verboꝛũ pauci tate vterentur:legibus haud multis ĩdi gere ¶ Id illum vero qui interrogaret: atheniẽſibuſ ex ſicilia ad capitis cauſã:ſeipᷣm abſcõdit q̃d nutrirent comãæ Reſpondit · qm̃ ex oĩ omatu hic q́;minimi ſumptus eſt· CO Theopompus cum qᷓdam in vꝛbe mu rum ſibi qᷓdam oſtẽderet: ⁊ an ſibi pulcer altuſqʒ videret᷑ in terrogaretęminime ſi mulierũ eſt inquit · Se Braſidas cuz in caricis murẽ compᷣbendiſſet: morſus eum dimiſit. deinde ad aſtãtes ait : nichil eſt ita paruũ:qðd ſi auſit inuadentibus re pugnare:non ſe incolume ſeruet · ¶ Mens rex ad mantineã cuʒ hoſtes qm̃ plures eẽnt expugnare nequiuiſſet ait: qᷓ multis vellet dominari opus eẽ ut cuʒ multis quoqʒ pugnaret· ¶ Cũ vero eli laudarent᷑: ꝙ olimpiacos ludos pᷣd are a erent: at q;d inquit admir atõe dignum Puneſi quattuoꝛ annoꝛũ curꝛiculo diẽz vnũ iuſticia vtunt᷑ · ¶ Ounqʒ laudibꝰ ĩſi ſterent:ait:qᷓd mirandũ ſi pulcra in re iu ſuicia vtũt᷑ pulcre ¶ R¶ Liiſãder amictꝰ quos dy oniſiuſ tirannuſ ad eius filias p cioſiſſimos miſiſſʒ:nequaq; accepit:vere ri inqens ne iiſce defoꝛmioꝛes videntur · Locedemonioſ vᷣo cũ ad expugnãdoſ coꝛinthioꝛũ muros timidioꝛes aſpiceret: vt lepoꝛẽ vidit exilienteʒ e foſſa:himnõi in quit hoſtes metuetis:ĩtra quoꝛũ muros pᷣ inertia lepoẽſ doꝛmitãt e cũ mega renſis vir qᷓdaʒ in publico cetu audacter ad eũ ac licentiꝰ loqᷓretuꝛ: tua inq̃t verba cluitatis egent · (BCRgeſilaus cuz de foꝛtitudĩe iuſticiaq;ʒ rogaret᷑: vtra eſſet melioꝛgnihil ait foꝛtitudie indigemus:ſi iuſti oẽs ſimꝰ. ¶ Etẽ cum noctu repẽte ex hoſtili ſolo caſtra moturꝰ forz: ⁊ eum cuiꝰ amoꝛe teneret᷑ ob infirmitatẽ relin atq; lacrĩare ĩtueret᷑:duruʒ eſt inqᷣt miſe reſle ſiml ar ſape · ( T¶ Cleomenes cũ q̃s ſe gallos ei daturum polliceret᷑ qᷓ pu gnãdo interirẽt:iſtos mihi des inqᷓt noli illos potiꝰ qᷓ pugnãdo interimãt ( Hedaretꝰ ñ elẽus in numeruʒ trecẽto rum:qͥ qᷓdeʒ in vrbe ceteris digtate p̃ᷣſta bat hilaris ſurridẽſ q; abibat:gaudẽ ſei quiẽs:ſiqᷓdẽ trecẽtos vꝛbs hr̃et ceues ſeſe melioꝛes ¶& ¶ Damonidas ĩ vltimum choꝛi oꝛdinẽ locatꝰ a choꝛi mgr̃o · pulecre qᷓdẽ inueĩſti inꝗt:q etiã ipᷣe honorabilis fias W atalcidaſ cũ ſophiſta qui dam herculiſ laudationem lẽurꝰ eſſz:ait: quiſ eĩ eũ vituꝑat⸗ Epaminõdaſ – =-⸗ an en ren um „ die iſe iu 5 e⸗/ . do⸗ n 1 carnoſioꝛibus ſe infeſtum prebebat: ac talem quendam amouit exercitu: inqui ens vix tribus quattuoꝛ ve clipeis tegi eius ventrem:cuius ventris magtudine ſuam ipſius mentulam :ne videre qui dem poſſet. ¶ Ounqʒ alio temꝑpore vn gentato coꝛpoꝛe ac hilari facie apparere conſueſſet: poſtridie ſqualidꝰ ac demiſ ſa fronte proceſſit in medium: percon tantibuſ q; amiciſ an egri quicquam ſibi accidiſſet g nihil accidiſſe reſpondit: ve rum ſentiebam me elatioꝛe animo bheri fuiſſe q; par eſſet: itaq; immoderatam leticiam hodie plecto· ¶ Item cum didi ciſſet armigerum per multas ab homĩe captiuo pecunias rerehiſſennin ait di peum redde tibi vero faciundo queſtui tabernam cõmitto· Non enim amplius eque diſcrimen ſubire velis:qui vnus e diuitibus beatiſq; factus ſis ¶ Interr o gatus quoq; vtrum ſeſe melioꝛem im peratoꝛem duceret: an Chabꝛiaʒ an Iphi cratem? difficillumum eſt inquit iudica tu quoad viuimus · ¶ A¶Belopidas epammode collega in pᷣtura cum ad pu am egrederet᷑:vxoꝛe eum p̃cante vt ſe ſaluum faceret:hoc alios ait monendos eſſe: ac pꝛinciꝑẽ ⁊ pꝛetoꝛem ut ciues face ret ſaluos ¶ ttem cũ quidam dixiſſet in hoſtes incidimus:quid in illos nos ma e⸗ inquit inedim?: q; in nos illisæ ( B Cuʒ ſamnites poſt aduerſuʒ cõf lictũ ad marcũ curium ꝓfecti aurum darent: rapas elixabat in fictilibus. Samnitibus aüt reſpondit mĩme ſe auro indigere: qᷓ tali cena vteret᷑: atq; malle bhabentibus impare q́; habere aurũ. ¶ ¶ ¶ Eabritio conſuli pirrhi medicus epiſtolã miſit: 4 polliceret᷑ ſi is iuberet: ſe pirrhũ veneni interfecturũ: at fabꝛitius eam eplam ad pirrhũ dedit: ſanioꝛe ut mente vteretur monens:qm̃ ⁊ amicoꝛum ⁊ hoſtiuʒ peſſi mus iudex eſſet ( H ¶ Gum miles luca nus apud fabium maximũ eſſet accuſatꝰ ꝙ mulieriſ amoꝛe noctu ſepe a caſtris va garetur: ceterũ mirabili armoꝛũ virtute vir eſſe narraretur: mulierem comp̃hen di iuſſit ⁊ ad ſe duci: ut autẽ adducta eſt accerſito homine ꝙ pꝛeter legem inquit pernoctares haud nos latuit: at ne pus quidem latuerat ꝙ pꝛobitati ſtu deres:qᷓ re foꝛtiter tuis ac recte factis errata con donentur: reliquum nobiſcum eris: ha beo enim ſponſoꝛem: 1 adductam mu⸗ lierculam ei commendauit ac tradidit Kec cum iam ſenioꝛ eſſet:ac fi lius cõ ſul de rebus gerendis in publico loque⸗- retur : pꝛeſentibus Runbus aſcendit e quum atqʒ pꝛocedabat · cunq; lictorem iuuenis miſiſſet iuſſiſſetqʒ equo deſcen deret: aliis ſeſe auertentibus fabius ipſe equo exiliens pꝛeter etatem accurrit · na tumqʒ complexus belle inquit ſapis o fi li qui plane intellgas quibus imperas: cuiuſmodi imperü magnitudinem ſu ſceperis · ¶ H ¶ Scipio maioꝛ cum a re militari atq; vrbana ſtudium ad literas conuerteret: dicebat cum ocioſus eſſet plura tunc negocia a ſe geri ¶ Idem vbi carthaginem in deditionem ut accepiſtz ac milites quidam cepiſſent captiuam preſtanti foꝛma ac virginem adueheꝛent atqʒ illi darent:libenter inquit accipere ſi pꝛiuatus non imperatoꝛ eſſem. ¶ At q; in ſicilia cum quis percontaretur eu ius rei fiducia ad carthaginem claſſẽ fᷣo ret traiecturus: oſtenſis ei armatis exer citatis qʒ viris trecentis:⁊ alta turri que e mari eminebat · Nemo eſt hoꝛum inqᷣt qui vbi ſuper hanc turrim aſcenderit: non ſi iuſſero pꝛecipitem iaciat · Prete rea cum pecunie ſibi a ſenatu ex erario decrete eſſent: neqʒ eo die queſtioꝛes era rium vellent aperire: ſe aperturum ait: etem̃ per ſe dauſum eſſe:qui tam ingen ti pecunia illud impleſſet· ¶ E ¶ Daulꝰ emilius cum multam in caſtris audaciaz garrulitatemq; offendiſſet:quã impera toꝛes ac mĩme rerum neceſſariarum ſtu dioſi induxiſ ſent vt ⁊ quieſceꝛẽt: ac ſoluʒ gladios acuerent iuſſit: ſibi eniʒ reliqua cure foꝛe ¶ & ¶ Cato ſenioꝛ aiebat mal lo pꝛo collato beneficio gratiam non re cipeꝛe:qᷓ; pro illata iniuria ſuppliciuʒ nõ ſubire: üs ſemper omnibus qui deling rent pꝛeterq; ſibi veniam dare ¶ It cuʒ magiſtratus ad delinquentis plectẽdos hoꝛtaretur · dicebat qᷣ ⁊ poſſent:⁊ ñ ꝓpul ſarent iniuriã: eos lapidibꝰ eẽ obruẽdoſ ¶ NRurſus ii ſe iuuenibꝰ magis dicebat delẽari: qᷓ rubeſcerẽt q; qui palleſcerẽt ¶ Dicebat etiam eum ſibi militem odio viij . elle:q ĩbulãdo manꝰ:pugnũdo t pedes mouerz: ac ſterterʒ magil 3 inclamitarz ¶ Itq; peſſimum eum aiebat unperato rem: qui ſibiipſi impeꝛare ñ poſſet ¶ It hec maxime opoꝛtere exiſtimabat: vt qᷣſ qʒ ſuiipſius pudore teneꝛetur: neminem enim vnquam ab ſeſe abelſe . G orn bus ignoſcẽdi poteſtas eẽt:ut illi igno ſrerem hortabat᷑:qua ſemꝑ poteſtate li ceret vti · ¶ Et qui vᷣtuti honoꝛẽ auferꝛẽt eos dicebat iuuentuti virtutem auferre · ¶ Idem neqʒ ꝓ iuſtis rebuſ magiſtratũ aut iudicẽ oꝛanduʒ eſſe dicebat:neqʒ pꝛo rebꝰ iniuſtis exoꝛandum ¶ It ſenectuti mlita cuʒ aſſint turpia:ne vicii turpitudo adderet᷑ hoꝛtabat᷑· ¶ Atq; iratum ab ĩſa no arbitrabat᷑ tꝑe differre · ¶ Item illis mĩme inuideri:qui fortuna mãſuete mo deſteqʒ vterent. Non em̃ nobis: ſed que nobis bona ſunt inuidẽt. ¶ Preterea qᷓ eſſent in ridiculis ſtudioſi:aiebat ĩ ſeriis . ridendos foꝛe · ¶ Goꝛripiebat aũt ciues ui eoſdẽ ſemꝑ ad magiſtratuʒ deſignaſ ent · Videbimi eĩ dicebat exiſtimare: aut non multi magiſtratum faciundum: aut non multos dignos eẽ qui magiſtratuʒ gerant · ¶ eẽ cum iuuentutẽ docerʒ au denter pugnãdũ eẽ dicebat 1 verbo ma giſqʒ enſe:⁊ voce magiſq; manu plerun . (H q; verti conſternari hoſteſ ¶ H ¶ Sci pio iunioꝛ polibii pꝛeceptum obſeruans ſtudebat nõ pꝛius e foꝛo abire· q; aliquẽ ex adeuntibꝰ familiarẽ atqʒ amicuʒ quo uis pacto effeciſſet· ¶ Et cuʒ iuuenis ad huc eſſet:tantã ⁊ foꝛtitudinis ⁊ pꝛudẽtie eypectationẽ de ſe p̃ſtitit: ut cato ſenior de is interꝛogatus qui ad carthaginem miitarent: inter quos erat etiã ſcipio di ceret · ¶ Solus is quidez ſapit ac viget · ad hunc aũt vmbꝛe cõcedũt ¶ Scipio cũ cliciniuʒ pꝛetereuntẽ intueret᷑: ſcio hunc ait virum peieraſſe: at nequeo nemine accuſãte:⁊ accuſatoꝛ eẽ ⁊ iudex ( ?F. Oe cilliuſ metellꝰ cum munitũ caſtelluʒ ado riri vellet: dixiſſetq; centurio ſi modo de cẽ viros amiſerit: foꝛe ut caſtellũ caperʒ rogauit eũ metellus:an vellet vnuſ e de cem eẽz ¶ Rurſum cum iunioꝛ quidam tribunus militũ queret: quið facturꝰ fo rets Si hanc rñdit tunicam exiſtim arem mentis mee cõſciam eſſe:eam exu tus in ignem mitterẽ (R ¶ Caius marius cũ vtroqʒ in crure varices pateretur: ſo lu tus: crus medico excecandũ p̃buit: neqʒ vllo emiſſo ſuſpirio: nec contractis ſuꝑci liis ſectionẽ ꝑtulit:at cũ medicꝰ trãſitũ faceret ad alterum crus:moluit:inquiẽs curatõʒ eo doloꝛe dignam nõ eẽ ecq; cum aduerſum teutonas in pꝛoyimo ca ſtra poſuiſſʒ:eo in loco qui ꝓarum habe ret aque:dicerentqʒ milites ſiti ſe affici: mönſtrato illis flumĩe qð iuxta hoſtiuzʒ vallum deflueret:illine nobis potus eſt inquit emẽdus ſanguĩe · i aũt duci ſe ro gabant donec ſanguini ineſſʒ humoꝛ: ac nondũ pꝛe ſiti conſtringeretur t cuʒz in bello ciuili foſſa rtudatus ⁊ obſeſſꝰ: occaſionẽ ac tempus operiret᷑: diyiſſe cq; pompeius ſilo.O mari ſi magnus impe ratoꝛ es deſcende in acieʒ: ꝓinde tu inqᷣt ſi magnus es imꝑatoꝛ:coge me vel inui tum in aciem deſcendeꝛe ¶ Splla cogno mento felix: inter maximas ſuas felicita tes duas exiſtimabat:pii metelli amiciciã et ꝙ vꝛbem athenaruʒ non equaſſet ſolo ſed ſeruaſſet potius. S btius. um metel lus nepos ad ciceronẽ dixiſſet: pluris te ſtimonio tuo occidiſti q;ᷓ; patrocinio ſer: uaſii · Etem̃ plus mihi eſt inquit fidei q́; eloquẽtie · ¶ Interrogante etiã metello quis ei pater eẽtgæhanc inquit reſponſio nem dif fialioꝛẽ effecit mater tua:Eueꝛat er̃ metelli mater impudica: at metellus ipe et leuis erat ⁊ inconſtãs ⁊ libidinibꝰ deditus . ¶ Vaſtü autem popillium: qui ſe iuris peritũ haberi vellet: cum ⁊ rudiſ tum a obtuſus eẽt:vbi ad controuerſiaʒ quandã aduocaſſz teſtem · atqʒ ille dixiſſz mhil ſcire: putas em̃ ait de iure te foꝛtaſ ſis interrogari. ¶ Et cum vnconiũ cum tribus filiabuſ defoꝛmiſſima facie obuiũ habuiſſet:ſũmiſſa voce ad amicos dixit · Phebo haud oꝛiente genuit hic pignoꝛa. t cũ quidam ad pompeium a ceſare trãſſfugiſſʒ:diceretq; pꝛe celeritate equũ reliquiſſe: melius inquit acero fuiſſet:ſi de equo conſuluiſſet ( M ¶ Caiꝰ ceſar cum rome pontificatum peteret · habe retq; eius rei emulum atq; competitoꝛẽ Qatulum:qui romanis reliquis dignita te pꝛeſtabat:a matre ad foꝛes deductus hodie inquit mater vel pontificem filiuʒ — iug vel exulem habebis · ¶ Dreterea cum ale xander res geſtas legeret collacrimauit: dixitq; ad amicos· s cum hac eſſet etate darium vicit mihi vero in banc vſqʒ dieʒ eſtum eſt nibil . ¶ Et cum in alpibus rile inops qʒ oppidulum pꝛeteriret: amicis querentibus an etiam hic ſeditio nes alique contentioneſqʒ de pꝛĩcipatu eſſent: ſubdubius cogitabundꝰ qʒ : malĩ inquit hic pꝛimus eſſe q; rome ſecundus ¶ Rurſum cum a uchuftoann hoꝛtaret᷑ vt antoniũ atq; dolobellam de quibus male opinabant᷑ ſibi caueret · Reſpondit non hos ſibi rubicundos ⁊ pinguis tĩo ri eſſe: ſed macilentos illos ac palidos- Bruto Caſſioq; oſtenfis · ¶ Et cum ĩter cenam dum ortus eſſet de moꝛte fermo quenã foꝛet optima: inopinata reſpon dit. (CErſr Ruguftus qui pꝛtimus eſt Juguſtuſ cognonnnatꝰ:cum de adul teris legem tuliſſet: qua ſanxeꝛat quo pa cto rei iudicandi ac compꝛebendendi: pu niendi eſſent: deĩde ira lapſus adoleſcen tem qui de iulia eius filia eẽt infimulatꝰ ereuteret manibꝰ: cunq; ille reclamarzʒ gem tuliſti O ceſar ta penitẽtia ductꝰ eſt: ut diem illum cenã omiſerit ¶ It cũ piſo edes a fundamentis ad totũ vſq; te ctum accuratiſſime edificaret: bono me ani mo letoqʒ inquit facis: qui ita edifi cas:tanquã perpetua roma futura ſit. Et hec quantum ad plutarchi Cheronen õ ſufficiant. Liber Auguſtalis imperatoꝛum fran ris curauerunt. Vomam in ſuperioꝛibus de phi loſophis·regibus . conſulibus. 1 alus p̃elartſſimis viris:qui añ chꝛiſti ſaluatoꝛis noſtri aduentũ ĩ carne claruerũt diſſeruimus: nũc de iis qᷓ poſt cheiſti natiuitatẽ romani ĩperatores exti terunt paucis agemꝰ. Qð neq; cõmodiꝰ aut breuius a nobis fieri poteſt.qᷓ; ſi euʒ libꝛũ: quẽ auguſtalem dicimus:continen tem ſub cõpẽdio bꝛeueʒ oĩm auguſtoꝛũ deſcriptionẽ: per laureatum poetam do minũ franciſcũ petrarchaʒ de lanciſa f lo rentinũ:editum.huic noſtro oꝑi duxerĩꝰ inſerendũ. Quius quidẽ petrarche verba ſie exoꝛdientis ſunt hec · Quia non modi cum confert cõmoditatis ad agnitioneʒ ciſci petrarche incipit. B geſtoꝛũ: p̃ſeꝛtim Bolcs venit tempꝰ gra tie: quo rex ⁊ vꝛbem ⁊ oꝛbem totum ad vnã voluit redigi monarchiam:noſſe an nos:quibus quiſq; pꝛincipum impauit: 4 non per modũ narr antis: ſe d potius nu merantis ſinguloꝛum tempora: bꝛeuiter ĩmo tranſcurrenter perſtringam:lucido cum ſermone · Eſt autem huĩliter p̃ſcien dum: ꝙ omnes hiſtoꝛiarum deſcriptoꝛes atholiei ſie in obſequium fidei: ſiue ob alienaz cauſam (ſicut oꝛoſius in oꝛmeſlo mundi: ⁊ ali plures) incipiũt deſcriptio nes a ceſare auguſto: quia ſub eo xp̃us naſci dignatuſ eſt: a quo incipit pꝛimitĩa eccleſia· vel quia diutius imperauit: 1 ſa lubꝛius rempublicã gubernauit · Vnð vi detur velle: ꝙ ceſar fuerit potius quidaʒ pꝛecurſoꝛ imperii: ſicut baptiſta fuit pre curſoꝛ domini · Omnes vero gentules bhi ſtoꝛiaci incipiunt a iulio ceſare:ſicut ſue tonius ⁊ alii:quos magis ſequi intendo quia non aliud q; veritatẽ tradere poſte 6. ¶ Eꝛimug igitur ᷣ romanum arripuit imperiũ fuit iulius ceſar lucii filius:valentiſſimus oĩm pꝛin cipum · qui in vigoꝛe animi ñ habuit pa rem:nec ante ſe nec poſt ſe· Mic vixit ãniſ lvi· Imperauit aũt poſt finẽ belloꝛũ ſuo rum annis tribꝰ: ⁊ ſeptẽ mẽſibus . Inter fectꝰ eſt in medio ſenatuſ vigintitribus vulneribꝰ ¶ D ¶ Geſar auguſtus dẽus octauianus a natiuitate: ꝓnepos ceſaris filius adoptiuꝰ: ſucceſſit illi in imperio HMic fuit feliciſſimꝰ omniũ pꝛincipũ pꝛio rum ⁊ poſterioꝛũ· Nã alta pꝛudentia ſua imꝑauit pꝛudẽter laudabiliter tot ãniſ quot ceſar vixerat· ſ. lvi · de qb⸗ regnauit xii· cuʒ antonio ⁊ lepido· reliquum tẽꝑis ſolus: ⁊ cũ magna pace ⁊ tranquillitate oꝛ · Et vixit ãnis.lxxvi.mĩꝰ.xxxv.diebus. Moꝛtu⸗ eſt feliciter apud nolã ciuitate⸗ cãpanie· ¶ ¶ ¶ Tiberiꝰ pꝛiuignuſ augu ſti ex leuia: adoꝑtatꝰ ab eo: fuit heres im ori HMic ut ait plinius fuit triſliſſimꝰ oĩ ſenex. fediſſiꝰ oĩ turpitudĩe luxuria rum ⁊ ebꝛietatũ. fuit tñ ſtrenu victoꝛ in iuuẽtute · de quo diẽ oꝛoſiꝰ:q ex manſue tiſſiõ pᷣncipe cõũſꝰẽ ĩ ſeuiſſiãʒ beſuã.Qũ vᷣo ĩpetraſſʒ in ſenatu: ꝙ ip̃e ꝓ deo hr̃eẽ moꝛtuꝰ ẽ gui moꝛbo vł venẽo· vixit ãnigs lxxviii· Imperauit annis vigintitribu s (E(Caiuſ Calligula ꝓnepos Tiberii: natus ex germaĩco filio dꝛuſy: ꝗᷓ fuit fr ipſiꝰ tiberii· Mic fuit vir iuuenis peſſimꝰ oĩm:excepto nerone:oĩ ſcelere cõtamina tus · vixit annis vigintinouẽ· Imꝑauit an nis tribus:mẽſibꝰ decem:diebꝰ octo· In terfectꝰ cõiuratione ſuoꝛũ · ¶ ¶ Glau dius nepos tiberii:natꝰ ex dꝛuſio:patruꝰ gaii calligule: indifferens ⁊ varius młtũ qui a pꝛimeua etate fuit ſemꝑ ifirmꝰ.vil T: triſtis · Vñ cũ debuit ſuccedere tiberio gaius fuit ſibi p̃latus· fuit tñ ſatis vtil: ſed infoꝛtunatus in vxoꝛibus:de quaruʒ vna meſſalina:ſcribit coꝛneliꝰ tacitus:et iuuenalis dicit · Et laſſata quãuis nondũ ſatiata rceſſit · Atera veꝛo agrippina ma ter Neronis:ipᷣm claudiũ venenauit in fungis (M Bero de genere domitia · pꝛiuignus claudi: ⁊ gener eius adopta tꝰ fraude agrippine· hic fuit nequiſſimꝰ oĩm:hoſtis humani generis: ideo iudica tus eſt hoſtis a ſenatu · ĩterfecit ſe pugio ne quattuoꝛ miliaribus longe ab vꝛbe: cũ imperaſſet paulo minꝰ anniſ q̃ttuor decim · vixit annis trigintaduobusg. Et fa milia ceſarũ nerone defecit · ¶ ¶ Cal ba ſenex de nobili ſtirpe ſulpitioꝛũ ſepti mus:poſt neronẽ vir vicio ſuſ:cõmiſit ſe totum regendũ vicioſiſſimis ſeruis. Vñ occiſus in foro a militibꝰ:cũ imperaſ ſet menſibus ſex · vixit aũt annis ſeptua gĩtaquattuoꝛ ECEro octauus im peratoꝛ fuit:nobilis homo natuſ ex eq̃te romano:non poterat eſſe bonus nec ca rus bonis:qꝛ B homo familiariſſimus neroni‚fuit tamẽ dilectiſſimus militibꝰ: qui victꝰ a vitellio ſe occidit pugione cũ imper alſſet · xcv· diebus: anno etatis ſue lvin. ¶ L¶ Vitellius nobilis de gente vitellioꝛũ:vir pꝛofunde gule ⁊ crudelis: qui a puericia fuit educatꝰ inter meretri ces tiberii · Vituꝑatiſſime occiſus in furo re populi inteꝛ oĩa ludibna ⁊ toꝛneamen ta· Regnauit mẽſibꝰ.viii · vixit ãnis · lvii Et nota ꝙ oꝛoſius ottonẽ ⁊ vitelliũ abie cit de num ero pꝛincipũ romanoꝛũ ( M Veſpaſianus nobilis de gente flauia ſucceſſit decimus in imꝑio vitellio: cum eẽt dux belli iudaici ꝓ nerone · hic fuit ſa fiene enex· ⁊ vtilis reipu · qui vixit ãnis ix: mẽſibus tribꝰ:diebus·vii · Imperauit (O ¶ Domicianꝰ ãnis x · mẽſibꝰ.viii. diebꝰ decẽ · moꝛtuꝰ ẽ fluxu ventris · ¶ N ¶ Titus veſpaſiani fuius: clariſſimus om̃i virtute: glorioſiſ ſumum triumphũ duxit de iudeis. ſuimul cum patre:qꝛ ambo ſimul impeꝛauerunt Vt dicit plinius optimꝰ teſtis:⁊ hic amo re oĩm tenuit imperiũ ſolꝰ annis duobꝰ diebus vigiti · vixit annis· xli · ⁊ moꝛtuus eſt febꝛe cum magno planctu ommum-. veſpaſiani frateꝛ ti ti: poſus vtutum:ꝑſecutoꝛ chriſtianoꝛuʒ eiud eoꝛũ:qui vixit ãnis · xlx · Imperauit xv.occiſꝰ ẽ a ſuis in camera ¶ P ¶ Ner ua ſenex ſatis:nobilis:honeſtus:⁊ mode ſtus:contrarius domici ano:factꝰ eſt ĩꝑa toꝛ opera occiſoꝛum eius qui adoptauit traianũ in filiũ ꝓpter egregiam vtutem Vixit annis· lxxii:ᷣmperauit anno vno: et moꝛtuꝰ ẽ moꝛte naturali ¶ Q ¶ Tra ianus oꝛtꝰ rome:cuiꝰ antiqui fuerunt hi ſpani. optimꝰ fuit oĩm auguſtoꝛũ: ſũme iuſticie · clementie · ⁊ ciuilitatis: qui uir di uinꝰ mirabili vᷣtute ⁊ felicitate romanuʒ imperiũ ſatiſ infirmatũ magnifice ãplia uit · hic uixit annis. lxiii · menſibꝰ nouem 1 diebus quattuoꝛ: Imꝑauit anniſ decem ⁊ octo:menſibꝰ ſexi moꝛtuus eſt ex flu xu uentris.· ¶ R ¶ Rorianus ut ſenpſit Sparcianus natus ex ſobrino traiam: fi lus adoptiuus eiꝰ.cuius maioꝛes fuerũt in italia tempoꝛibꝰ Scipionũ:magne cõ ſcientie: magne eloquẽtie: nunc crudelis nunc clemẽs · qui plus pꝑcurrit ꝓuintias romani imperii: q; aliꝰ ĩpatoꝛ · Odnanꝰ uite tedio afflictuſ ꝓetebat occidi:⁊ mor tuus eſt anno etatis ſue·lxxii.mẽſe quin to:cum imꝑaſſet ãnis· xxi: (S ¶ Into nius piuſ gener I.driani: 1 fuius adopti uus: vir foꝛma pulcer:inſignis ingenio eęloquio:magne literature moderatiſſi mus: benigniflimꝰ: q romanũ imperiuʒ plus ſtuduit conſeruare q́; ampliare: ba benſ in oꝛe illud uerbũ Scipionis· Malo vnum ciuez ſeruare: q; mille hoſteſ appᷣ hendeꝛe uel occidere · Antoniuſ periit an no.lyxx. impauit anniſ uigintitribuſ·Moꝛ tuus eſt ex febꝛe ⁊ quaſi doꝛmienſ. ¶ T ¶ Entoniuſueruſ pii gener ſucceſſit ei in imperio: cũ lutio fratre ſuo · Tſti duo fratreſ primi uocati ſũt quguſii· Iſte ue ruſ ſapientiſſime celauit ⁊ ſupportauit ti uß uit Ner dde ie nuit 1o: Ira thi N u to pi eni ſ Ni el vicia fratris: qui reqnauit ſecuʒ xi. anmis fuit em̃ magnus philoſophus:ſancttate vite omĩbus p̃ponendus: nunq̃; mutãs vultum: qui vir tante virtutis poterat di ci felix:ſi vxoꝛem fauſtinã:⁊ fůuium cõmo dum nõ habuiſſet: imperauit annis decẽ octo · vixit annis ſexagintauno. moꝛtuus eſt ex moꝛbo· ¶ ¶ Entonius cõmodꝰ ſupꝛadicti antonii veni filius: paternaruʒ virtutuʒ hoſtis: crudelis · luxurioſus: qui a pu ericia fuit toto coꝛꝑe omĩ turpitudi ne fedatus:Trecentas meretrices: ⁊ toti dem pulcros pueros in pallatio babens infamatoꝛ omniũ: ab omĩbus infamatꝰ: foꝛtis ſolũ in pugnis beſtiarũ:cõmodus omibus incõmodiſ. Qum imperaſſet an nis tredecim ſtrangulatꝰ fuit cũ magno cõmodo omniũ. ¶ B ¶ Bertinax factus imperatoꝛ mandato ſenatus:fuit genere ignobilis ex patre libertino:ſed moꝛibuſ nobilis · ſenex · venerabilis · temperãſ. con trarius comodo:reputatus eſt auarus:di lectus populo:militibꝰ odioſus:vnde oc ciſus eſt a militibus ĩ domo ſua.vixit an nis lx · Ct imꝑerauit mẽſibus ſex: diebꝰ xxv. E ¶ ulianꝰ didius po ſt ꝑtinaceʒ aſſumpſit ĩperiuʒ: qui fuit nepos ꝛuliani magm ii conſulti: qdð magis nobilita uit eum· Cuius antiqui fuerut de medio lanoTulianus fuit peſſimꝰ hoĩm. miſer rime viuenſ:vnde odioſus populo:deſer tus ab omĩbus:pꝛiuatus eſt impio: auto ritate ſenatus in palacio occiſus:vixit an nis xlri:· ⁊ menſibus uii.· Imperauit men ſibus ii · ¶ D¶ Deuerus s in nume⸗ ro pꝛincipũ fuit ex affrica: vir foꝛtis:ma⸗ na bella geſſit: terribilis ſenatui pꝑlo Re militibus amabilis: qui maius ſupen⸗ dium dedit q; aliuſ imꝑatoꝛ.hic tm̃ anno⸗ ne reliquit: ꝙ ſuf ficere poterat vꝛbi · vii · annos dando modios lxx. mille in die: de quo dixit ſenatꝰ ꝙ nunq́ʒ debuiſſet naſci. vixit annis lxxxix· moꝛtuus eſt in batania cum imperaſſet annis xviii · ¶ E ¶ Baſſi anus filius ſeueri: dictus antonius cara tallꝰ:ſucceſſit patri in imꝑio: aſperioꝛ eo luxurioſus nimis:q̃ papinianũ magnuʒ iuriſconſultũ trucidari fecit:qꝛ repꝛehen debat eum ꝙ duxerat iuliã nouereã ſuaz in vxoꝛem · hic ĩperauit annis quaſi ſex:et occiſus eſt apud carras inſidiis macrini Cx. pꝛefecii:ãno etatis ſue xliiii · ¶ E C Ma crinus occiſo Biſſiano arripuit imperiũ: homo omniũ vicioꝛũ:viliſime natus: et viliſſimus ſeruꝰ ſub cõmodo:fuit erudel ſanguinarius· iuuentoꝛ nouarũ moꝛtium ſed pꝰ annũ ſui imperi fuit ociſus apð antiochiã ab heliogabalo. ¶ &Q ¶ Vanꝰ heliogabalus filius ſupꝛaſcripti baſſiani ex ſemirama algaſſt ima meretrice: ad cuius voluntatẽ fecit omĩa turpia:impu rioꝛ omni beſtia· occiſus eſt cõiuratõe mi litum: ⁊ deiectus in cloacam ſtercoꝛiariã: ⁊ mater cũ eo:digniſſima tali ſilio luxuri oſo · pꝛodigo· ſcenoſo:qui nõ eſt nominã dus homo: ſed vppuꝑa fediſſima impe rauit annis tribus Allexander ſi lius varii:cõſobꝛinus heliogabali natꝰ ex mãminea chꝛiſtianiſſima muliere· accepit imperiũ ad remediuʒ generis humani: iuuenis virtuoſiſſimus:purgatis ſoꝛdibꝰ heliogabali rempub ſ. alabeger guberna uit: conſil io vlpiani i fuit legalis ſcien tie pꝛinceps· habuit alexan der oẽs dotes nature· ⁊ vitas bonoꝛũ pꝛincipũ metrice ſcripſit · vixit annis xxxix. menſibus tribꝰ diebus feptẽ · imperauit annis xiii·occi ſus eſt in gallia a militibus opa maximia ni· quod ĩdignatiſſimũ viſuʒ eſt. Nam bo ni pꝛincipes vt plurimũ bene moꝛtui ſũt 1 mali male · ¶ ¶ Maximianus natus de regione tracie:ey patre ⁊ matre barba rus:ſine autoꝛitate ſenatus a miulitibꝰ ap pellatus eſt auguſtus: q̃ fuit nnagne et gigas foꝛtiſſimuſ.ferus ⁊ aſper/ſuꝑbus. nullũ anĩal crudelius fuit ĩ terris.· Vnde milites in affrica fecerũt ĩperatoꝛeʒ goꝛ dianũ ſenem grauiſſimũ:ſed maximianꝰ occiſo gordiano ⁊ filio cius iuuene: veni ebat cõtra romã fulminãs:ſenatus terri tus fuit: fecit tres ĩperatoꝛes contra euʒ: ſq; pupienũ albinũ ⁊ goꝛianũ paruuluʒ nepotẽ goꝛdiani ſenis· Maximianꝰ apud aquileiam occiſus ẽ a militibꝰ:cũ ĩperaſſʒ qui fuerat appellatꝰ auguſtus a ſenatu: cuʒ pupieno ⁊ albino: occiſis illis fraude militum:q̃ ĩperauerat duobus annis:ſo lus tenuit ĩperiũ valde puer:cui nihil de ficiebat niſi etas: amabil'⁊ gratioſus· bic cum bella feliciter gereret ĩ oꝛiẽte: cõſilii manſichei ſoceri ſui viri pꝛudentiſſimi: Cr. interfectus fuit a militib filippi arabis dicentis ꝙ puer neſciebat regere ĩperiũ⸗ Imperauit annis ſex · ¶ L EEnigp- de arabia poſt goꝛdianũ factus eſt ĩperatoꝛ filippũ filium participem regni fecit:qui de vili genere natꝰ:ſuꝑbe imꝑaint annis ſeptem: ⁊ mihil laudabile fecit niſi ꝙ fuit ꝛimus ĩperatoꝛ chuſtianus: ⁊ ambo ĩter Eeiiſ unt tumultu militari effectu detii: pater verone:filius rome Et hic nota ꝙᷓ omnis auguſtꝰ eſt ceſar ⁊ non ecõuerſo: nam ceſar eſt electus a pꝛincipe vel exer citu: auguſtꝰ vero cõfirmatus a ſenatu: M ¶ Detius de pannonia natus:vir ĩdu ria militari ſtre nuus: occiſis filippis in uaſit imperiũ:qð tenuit annis tribus:et ipſe cũ ſ⸗ uẽ fecerat ceſarem occiſus eſt in mevio Varbaroꝛiircin belld araret contra emilianũ:qui in meſſia rebellaue nat: Qrude lis fuit cõtra ehꝛiſlianos- ( N ¶ Callus hoſulianꝰ poſt moꝛtẽ detii ſucceſ ſit in ĩperio cum voluſiano ſuo:quod vix tenuit duobus anms: quo tꝑe fecerunt ꝑſecutionẽ ĩ chꝛiſſianos:⁊ peſtig peſſima generaliter fuit vbiq; (6. ¶ Valerianꝰ ab exercitu appellatus eſt auguſtꝰ:nolẽ te populo ⁊ gaudente ſenatu: q;ꝛ fuit vir nobals ſanguine:ſcientia eloquẽtia cla rus:ſed infeliciſſimꝰ omniũ: Nam captꝰ eſt a rege perſarũ in miſera ſeruitute:ſu ſtinens ſemp in tergo een cũ aſcende ret equũ · hic vixit amnis ſeꝑtuaginta: im perauit annis ſex ¶E¶ Calien? filius valeriani qui iam ceſar erat:factuſ eſt au guſtus a ſenatu loco patris:qui luxurio ſus: marcens ocio dadit ſe totuʒ volupta tibus: neglecto patre ⁊ ĩperio· ¶ Vnde triginta tyranni inuaſerut imperiũ · fuit tamẽ poeta darus:vnde cũ eelebꝛaret ſe mel nuptias: tenens Panlun 1 ſponſaz per manus dixit mirabiles verſus · Ite ſil pneri pariter ſudate medullis Omĩbus: inter vos nõ murmura veſtra columbe Brachia nõ hedere nõ vineãt oſeula con che ( Q ¶ Gaudius ſc&ᷣs ĩperatoꝛ factꝰ de Voluntate ſenatus:dicit᷑ m ſe habuiſſe bona omniũ pꝛincipum:ſicut virtutem traiani:pietatẽ antonini: ꝓuidentiaʒ au guſii· hic Nictis feliciter gothis:moꝛtuus eſt ex familiari ĩfirmitate:virtutibus ſuiſ celum peciit:euʒ imperaſſet quaſi annis duobꝰ. Quo moꝛtuo quintilius frater eiꝰ vir optimus: tenuit imperiũ diebus · xvii Toccſus eſt. ¶ R ¶ Rurelianus natꝰ ex paruis parentibus barbaris: fuit vir foꝛ tiſſimus in omni genere armoꝛũ exercita tus a puericia: qui magna bella geſſit in oꝛiẽte:i muros vꝛbis plus ampliauit · q; aliquis alius ante vel poſt: ſed clementiã ns aburt que eſt pꝛima virtus pꝛincepũ triumphus eius fuit gloꝛioſiſſimus· Naʒ zenobiam magnanimã mulierẽ: que ma gnifice vendicauerat ſibi ſiriã duyit ante currũ triumphalẽ ligatã multis cathenis aureis· Inperauit ãnis quinq;: menſibꝰ ſex · Occiſus frauð notarii ſui apud biſan tium ¶ S Tacitus vir cõ ſularis ſenex ⁊ grauis factꝰ eſt ĩperatoꝛ:cũ ſumma cõ coꝛdia ⁊ longa deliberatõe militũ:ſe natꝰ ⁊ populi ſpacio ſex menſiũ· temperatus· ſ beine lectione libꝛoꝛũ delectatus mõ fe cit magnifica ꝓpter tꝑis bꝛeuitatẽ:qꝛ tm̃ E. menſibꝰ ĩperauit: moꝛbo periit · ¶ Pr. robus de pannonia oꝛiundus de ciuita te ſyrmien nobilioꝛe matre:qui vere pꝛo bus iudicio omniũ bonoꝛũ: factus ĩpera toꝛ rempub· quietiſſimã ⁊ ſecuriſſimam reddidit: nobiliſſimiſ virtutibꝰ elarꝰ:ſub magnis ducibus valeriano aureliano et cdaudio multa bella geſſit feliciter ⁊ ꝓbi ter:terroꝛ barbaroꝛũ · Tdeo finaliter occi ſus eſt apud ſyrmiũ:q; nimis eos graua bat pꝛeliis ⁊ laboꝛibus anno imperü ſui qnto. ¶ V ¶ Carus ro manꝰ vel medio lanenſis:viſus eſt militibus dignus ĩpe rio poſt moꝛtẽ ꝓbi: ⁊ tamẽ medius fuit ĩ ter pꝛincipes bonoſ ⁊ malos · hic capta ci uitate cararũ in perſia: longius ꝓcedẽdo cũ exercitu fulminatus eſt cũ imperaſſet annis duobus· Qarus habuit duos filios ceſares: quoꝛuʒ minoꝛ numerianus: ma gnꝰ oꝛatoꝛ poeta qʒ fuit:⁊ occiſus ẽ ꝓdi tione apꝛi ſoceri ſui: qui volebat occupa re imperiũ · Maioꝛ aũt nomine carinꝰ om nium cõtaminatiſſimꝰ victus ⁊ occiſus a dpocleciano· ¶ *. ¶ Dioclecianus cuʒ onus pꝛinceps quereret᷑ occiſo numeri ano conſenſu ommũ appellatus ẽ augu ſtus: ⁊ magnanimus· pꝛudens· alti conſi lii. Qum aũt ſolus libere ĩperaret: ſubito oꝛtis ma gnis bellis⸗ioclenan⸗ fecit au guſlũ maximianũ: quẽ a ꝑꝛĩcipio fecerat ſus a; en l ſ oſarem elegit conſtantium patreʒ ma gni conſtantimi ⁊ galleriuʒ ·poſt multas belloꝛum victoꝛiaſ diocl eci anus ſenex:re duxit ſe pꝛimũ ad vitam pꝛiuatã apud ſo lanas ciuitatẽ dalmatie patriã ſuam: et maximianus coactuſ ab eo idẽ fecit apud mediolanũ · Et diocletianus ĩ oꝛiente:et maximianꝰ in occidẽte crudelius ꝑſecuti ſunt chꝛiſtianos: qᷓ; aurelianꝰ.val erianꝰ. detius ⁊ ceteri. Dioclecianꝰ venenũ bibit Anno etatis · Avii · cũ ĩperaſſet annis de cem · ¶ A ¶ Conſtantius ⁊ galerius ce ſares facti auguſti diuiſerunt ĩperium in ter ſe · Nam cõſtantius cõtentus gallia byſpania:ceteras ꝓuincias college cõceſ ſit· Oonſtantiꝰ ex patre eutropio nobili romano fuit vir optime cõſtantie ⁊ ciuili tatis · omĩbꝰ amabilis ⁊ venerabilisQui moꝛtuus eſt in bꝛitania: anno pꝛincipatꝰ ſui · xiii · relicto filio Cõſtantino ex helena (B ¶ Callerius cũ impr aſſet tllirico:mili⸗ tes p̃ᷣtoꝛiani rome fecer̃t imꝑatoꝛẽ maxen tium filiũ maximiani: cõtra quẽ galleriꝰ miſit quendã ſeuerũ: qui cum incredibili multitudĩe obſedit romã:⁊ tamẽ ꝓditio- ne ſuoꝛum a maxentio fugiens ocaſus ẽ ⁊ maxentius cõfirmatus in ĩperio factus eſt ſeuiſſimus eprame⸗ Cakerius vero poſt multa mala qꝗ̃ fecerat in chꝛiſtianos dum putaret venire ĩ ytaliã:moꝛbo faſti diendo putrefractus cũ vermes inceſſa biliter emitteret de coiꝑe cruciatus impa tiens manu ſua ſe interfecit anno ĩperi/ ſui · x. CConſtruinms magnus cö⸗ ſtantii filius omni virtute refulgens:op/ timis pꝛincipibus cõparandus: rogatus a ſenatu ⁊ poplo romano:vt ciues ſuos liberaret a ſeruitute crudeliſſime beſtie maxentii:cõuocato licinio qui ĩperabat ĩ byſpaĩa cũ magno apparatu belli:venit cõtra maxentiũ quẽ magno pᷣ̃ᷣlio vicit: et maxentius fugiẽs ſuffocatus eſt ĩ tiberi: Conſtantinus cũ magna gloꝛia intrautt vꝛbem: poſtea liciniũ ſibi rebelleʒ ſepe vi ctum tandẽ occidi fecit · conſtantinꝰ oĩm victoꝛ eccleſiã romanã refoꝛmauit: fidem chꝛſtianã cõfirmauit: ſedem imperii tra ſtulit in greciã obi fecit ſecundã romam conſtantinꝰ cũ magna virtute ⁊ foꝛtuna ꝓſperrima imꝑauit annis· xxx. menſibus decẽ diebus xi · vixit annis · lvi: ⁊ moꝛtuus Che eſt feliciter · ¶ D ¶ Gonſtans 71 conſtan . tius filii conſtãtini: occiſo fratre eoꝛũ cõ ſtantino tenuerũt ambo ĩperiũ · Cõſtans pꝛimus arrianus pſecutꝰ eſt catholicos: ſed poſt multa pꝛelia geſta contra ꝑſas: factus oĩbus ĩtolerabilis occiſus ẽ anno imperii · xviii · etatis vero annoꝛũxxx·¶ E ¶ Conſtantius poſt fratrẽ ſolus tenuit im periũ annis ſex: tẽperãs 1 placidus quis arrianus · hic iulianũ conſanguineũ ſuuʒ fecit ceſarẽ ⁊ ſoꝛonũ ſuum:⁊ miſit ĩ galli as: qui elatus victoꝛia inuaſit impe riũ in ytalia conſtantio occupato bellis parto rum.Qonſtantius rediens cõtra eũ moꝛ tuus ẽ in via anno etatis · xlv · CE Fu lianus ſucceſſit ſolus in ĩperio vir libera lis.literatus· eloquẽs · memoꝛioſus. cupi dus gloꝛie · fuit tũ ingratus cõtra conſtã tium:⁊ ꝑfidus cõtra fidem.vnde vocatꝰ ẽ apoſtata·qui ſolus poſt conſtantiuʒ re ceſſit a fide chꝛiſtiana ⁊ xpᷣianos odio ba buit:quibus interdixit officia ⁊ ſtudia ſci entiarum. Tulianus vixit annis·xxxii.· ᷑m rauit anno vno: mẽſibus viii · tranſ fixꝰ telo ĩdeſerto parthie ab vno milite iggo to · ¶ C ¶ TKouinianus de pannonia on undus:electus ẽ imꝑatoꝛ ab exercitu iuli ani: qui coꝛꝑe pulłcer: letus amnino: exer citũ quẽ iulianus fecerat paganum fecit chꝛiſnianũ: ⁊ reduxit ſaluuʒ ex ꝑiculo ma gno·Moꝛtuus octauo menſe imperii:eta tis eius· xxxii · ¶ H ¶ Valentimanus de pannonia: qᷓ receſſerat a iuliano:qꝛ verꝰ xp̃ianus erat: factus ẽ imꝑatoꝛ a nmnlitibꝰ no le ns:vir pulcer · pꝛudens· ꝓbus·ſimil adꝛiano ⁊ aureliano: qꝛ fratrẽ ſuum valẽ tem:⁊ gratianũ filiuʒ fecit auguſtos. hic vir ꝑfectus poſt multa bella moꝛtuus ẽ ſubita ſanguinis effuſiõe:anno imperii xi · etatis vero· lv · quo moꝛtuo valens te nuit imperiũ in oꝛiente:⁊ gratianus ĩ oc cidente · ¶ T ¶ Valens imꝑatoꝛ in oꝛiẽte tanq; arꝛianus ꝑſecutus ẽ catholicos xpi anos · Vnde pᷣcepit vt monachi mulitarẽt ſed infeliciſſime bellũ gerens cũ gothis: ꝑdito exercitu ipᷣe vulneratus ſagitta:fu giens in vilem caſam viuus crematus ẽ igne:cũ imperaſſet q̃ſi annisiiii· Gratia nus poſt moꝛtẽ patrui ĩperauit ãnis ſex qui iuuenis · gratus· catholicus.ĩ fidelis contra almanos feliciter pugnauit: ſub quo tota ytalia receſſit a ꝑfidia arriano rum Cratianus videns multas gentes ĩ feſtas romano ĩperio: elegit in ĩperatoꝛẽ ientis theodoſiũ nobiliſſimũ byſpanũ qvir.xxxiii:annoꝛũ tartaros terribiliter debellauit: ⁊ ceteris hoſubus conciliatis gloꝛioſus fuit apud conſtãtinopolim. (CV alentinianus ſeðs frater gratiani inpauit in occidente: theodoſius ĩ oꝛiẽte Iſte vir bonꝰ expulſus de gallia a maxĩo tyranno: Theodoſius tyrannũ potentẽ cum paruo apparatu feliciter vicit apud aquilegiã: ⁊ captũ decapitauit · Valẽtinia nus reſtitutus ĩ regno occidentis cũ ĩ pa ce regnaret:ſtrangulatꝰ eſt apud viennã fraude arboguſtri comitis ſui: cum impe raſſet annis vii· ¶ L¶ Theodoſuis ma gnus:cũ iam imꝑaſſet annis · xii:cũ grati ano ⁊ valentiniano fratribꝰ: ſolꝰ remãſit in ĩperio annis tribuſ in oꝛiente occidẽ te· ſte fuit optimꝰ imꝑatoꝛ chꝛiſtianoꝛũ: ſimilis traiano a quo oꝛiginem traxit: de quo mirabiles laudes fecit ambꝛoſius:cu ius auxilio expulit arrianoſ ò mediolano Theodoſiꝰ cõtra eugeniũ qui vſurpabat imperiũ ĩ gallis:cõſidens virtute ceiſti. illius aurito ĩuocato ĩ alpibus ruit ĩ pꝛe lium: ⁊ ſubito oꝛta vi ventoꝛũ cũ crudeli tẽpeſtate:cõtra hoſtes theodoſius victoꝛ cũ parua cede ſuoꝛum eugeniũ captuz in terfecit · de qua re memoꝛiã facit claudia nus poeta floꝛẽtinꝰ paganꝰ:vt refert au guſtinus de ciutate dei Theodoſiꝰ anno etatis l.feliciter eſt moꝛtuus apud medi olanũ: relictis auguſlis duobꝰ fuus ſuis archadio honoꝛio. ¶( M Frehadius ſueceſſit patri tbeodoſio in imꝑio oꝛiẽtis honoꝛius in ĩperio occidentis: ambo viri boni: nõ degenerantes a patre · anno im perii x· Radaguſius rex gothoꝛũ cũ infini ta multitudine barbaroꝛũ: miſerabiliter victꝰ a romaĩs: fame ⁊ frigoꝛe occiſuſ:ro me cũ ſuis moꝛe pecudũ venditus- Archa dius anno ĩperii·xii· moꝛtuus ẽ apud cõ ſtãtinopolim: relicto filio ſuo theodoſio in impio oꝛientis ¶ N¶ Monoꝛius qui iam xiii:annis ĩperauerat cuʒ fratre ſuo: poſtea imꝑauit cuʒ theodoſio minoꝛe an nis quindecim: ſub quoꝛũ ĩperio alaricuſ rex gothoꝛũ cepit romaʒ cũ furoꝛe ⁊ ſpo liauit: parcens fugientibꝰ ad templakin ctoꝛum: ſub iſto honoꝛio mlta bella ciui lia ⁊ externa terminata ſunt in occidente cũ modico ſanguine· Ipſe vero occiſuſro me ſine filiis ¶ O ¶h· Theodoſius minoꝛ filius archadii moꝛtuo honoꝛio regnauit in oꝛiente vigintiſeptẽ annis · hic valenti nianũ cõſobꝛinũ ſuũ fecit auguſtuʒ · TCꝑe huius theodoſii carthago crudeliꝰ capta a genſerico rege rvandaloꝛũ: q; roma ab alarico: quia genſericus nõ pepꝑcit ec cleſiis. Moꝛtuus eſt apud conſtantinopo lim ⁊ ſepultus cũ pr̃e ſuo archadio· Valentinianꝰ tercius ĩ oꝛiente tenuit im periũ annis quinq; poſt moꝛtẽ theodoſii cum quo ĩperauerat annis · xxv. Et marti anus ſucceſſit theodoſio tꝑe iſto quo atti la iſte potens ⁊ terribilis:cũ multis regi bus ⁊ gentibus barbariſ de pannonia ve niens i ytaliã: crudeliter aff lixit ꝓuintiã venetam ⁊ lombardiã · quilegia pꝛimo euerſa:a tũc facta ẽ ciuitas venetiarum a fugientibꝰ ſeuicia attile · Valentinianꝰ ti moꝛe vel inuidia occidit eccium duceʒz bel licoſiſſimũ romani exercitus ĩ gallia: qui ſolus fuit vi ctoꝛ attile · Cuius moꝛte ruit imperiũ ⁊ ſalus occidẽtis· Et ipſe valenti nianus anno ſequẽti occiſus eſt rome ab vno milite eccy:cũ annis iam · xxx · rexiſſet imperiũ · Ge ¶ Martianus qui iã qnq; amis impꝑauerat cuʒ valentimano: poſi moꝛteʒ eius imꝑauit annis duobus:quo tꝑe genſericus rex rvandaloꝛũ veniẽs ex affrica cũ mauris cepit romã: ⁊ eam rapa citer expoliauit: ſimiliter capnam cũ cam panea· Martianus anno .vii·imperii occi ſus eſt cõiuratõe ſuoꝛũ apud cõſtantino polim (K¶ Leo in cõſtantinopoli ĩua ſit imperiũ:qui leonẽ filium ſuuʒ fecit cõ ſoꝛtem regni oꝛientaliſ: quo tꝑe imperniũ occidẽtis a multis laceratũ eſt. Nam qui dam maioꝛanus inuaſit ĩperium apud ra uennã: ⁊ ita alii miti · Rauenna em̃ potẽs erat tꝑe gothoꝛũ · Leo moꝛtuus eſt anno ĩpenii ſui· xvii· in oꝛiente. ¶ S¶ Zeno iᷣ peratoꝛ leonis gener ſucceſſit illi in ĩpe rio: quo tꝑe odonater veniens cũ foꝛti ex ercitu de vltimis finibus pannonie obti nuit regnũ rome cũ tota ptalia: quod cũ obtinuiſſet annis · xiiii · Theodoꝛicus rex gothoꝛũ veniens de grecia cũ autoꝛitate zenonis vir ſtrenuiſſimꝰ:victo odonatre g n falſo accuſatus: odio ⁊ timoꝛe auguſte:q̃ minabat᷑ eũ reducere ĩter mulieres: fecit venire longobardos de pannonia qui in obtinuit ro mam cum tota ytalia· zeno in grecia cum impaſſet annis.xvi· moꝛtuus eſt: ſimilis papiro curſoꝛi infelicitate pe dum · Knaſtaſius poſt zenonem adeptus ẽ imperiũ: qui factus hereticus ꝑtinax: cũ non poſſet reuocari ad ſanctaʒ ſidem: iuſto dei iudicio ꝑcuſſus fulmine pPeriit:anno ĩperii ſui ·xvi. quo tꝑe theo doꝛicus regnauit in ptalia-¶ B ¶ Juſii mnus maioꝛ ſucceſſit anaſtaſio: ꝗᷓ vir c atho licus ⁊ pius in partibꝰ oꝛientis omni ſtu dio nomẽ arrianoꝛũ querebat extĩguere: ſed theodoꝛic?ꝰ minatus eſt ſibi: niſi re ſutueret arrianos ip̃e ĩ ptalia om̃s popu los necaret · Tuſtinus ex cõpaſſione om̃s arrianos in pace dimiſit · Et ipſe cũ impe raſſet annis · xvi.in pace quieuit ĩ c õſtan tinopoli. (6. fuſtinianꝰ iuſtini ſoꝛo ris filius ſucceſſit illi ĩ imꝑio:qui iuſtiſſi mus pnceps romanoꝛũ imperiũ armis legibuſ reparauit · Nam ꝑ belliſariũ virũ bellicoſiſſimũ debellauit ꝑſas qui inuaſe rant fines romanoꝛũ:affricã liber auit de manibus wandaloꝛũ: ⁊ ytaliam de mani bus gothoꝛũ: vbi neapolim receptanteʒ gothos crudeliſſie exterminãs:nulli par cens· poſtea narſeꝰ eunuchꝰ iterũ romaʒ liberauit de manibꝰ totile regis gothoꝛũᷣ quẽ interfecit iuſtinianꝰ· Leges romanaſ mirabili bꝛeuitate ĩĩ foꝛmauit:qui moꝛtuꝰ eſt cũ imꝑaſſet annis· xxxvii· ¶ D¶ Zu ſtinꝰ minoꝛ nepos iuſuiniani ſucceſſit ei in imꝑio:qui iniuſtiſſimus pᷣnceps fuit: homo auarꝰ.rapaxĩpius.⁊ hereticus: P ☛ Peer- qð narſeus qᷓ ꝑ infidiam fuerat illi ytalia ceperũt mediolanũ papiaʒ ⁊ quaſi totã ptaliã ⁊ lombardiã. FTuſtinus cũ im peraſſet annis·xi·alienatus mẽte moꝛtuꝰ eſt relicto tiberio ceſare. CEGCE iberiꝰ ſcðs ſucceſſit iuſtino ĩ imꝑio:qui fuit re cte contrarius illi:vir largus in pauꝑes· chꝛiſtianus ꝑfectus · ſapiens · iuſtuf: q the ſauros iuſtini male acquiſitos:bene pau Paribus erogauit: ⁊ de ꝑſis magnã pꝛedã babuit · Tiberius moꝛiẽs reliquit heredeʒ imperü⸗Mauritiũ data ſibi füia in vxoꝛẽ cũ imperaſſzʒ annis · vii · ( EB ¶ Mauritiꝰ gener tiberii pꝛimus ex grecis habuit im H cũ filio ſuo tiberio. perium:wir vtilis romano populo:cuius tpꝑpe magnum diluuiũ fuit in ytalia apud vꝛbem ⁊ veronã.Mauritius anno.vii.im keri occiſus fuit cũ duobus filiis. ¶ CE Eocas occiſoꝛ mauricii ⁊ filioꝛũ obtinuit imperiuʒ: qui pꝛimꝰ obtinuit ꝙ romana eccleſia caput eſſet eccleſiarũ:cũ pꝛius cõ ſtantinopolitana ſe nomaret: Eocas cũ iĩperaſſet annis · v· pꝛiuatꝰ ẽ vita inbio ab eraclio qui regebat affricam. ¶ Gracliꝰ ſucceſſit foce cũ filiis ſuis: ⁊ con ſtantĩo ſcᷣo ex illa familia:quo tempoꝛe macho metus peſtilentiſſimꝰ dꝛaco ĩ ara bia feeit ſectam ſuã ab oꝛiente in oceidẽtẽ ſuum venenũ deſeminãs cuʒ peſſima de ſolatõe fidei xpiane · Graclius factꝰ ydꝛo picus moꝛtuꝰ eſt anno ĩperii ſui:xxxi E ¶ Conſtantinuſ cũ fratre iura ſuſcepit imperii: ꝗᷓ crudelis raptoꝛ veniens in ita liam ſpoliauit romã omnibus oꝛnamẽtis ſuis · deinde in ſicilia inauditas crudelita tes ⁊ rapinas fecit ꝑ ſex annoſ. bi tandẽ occiſus ẽ a ſuis in balneo:cũ imperaſſet annis. xix. R¶Gonſtantin⸗ qrtus fi lius ſupꝑioꝛis ſucceſſit illi ĩ ĩperio:qui vir bonus ⁊ catholicus multuʒ cõfirmauit fi dẽ chꝛiſtianã cõtra hereticos· Et moꝛtuus eſt in pace cũ regnaſſet annis xxvi: ¶ L. ¶ Fuſtimanꝰ ſecũdus filius cõſtantini q̃rti de domo ⁊ familia eraclioꝛũ ſu cceſſit ei: qui liberauit affricã de manu ſarraceno rum fuit tñ ſciſmaticus ⁊ infeſtus poꝑlo romano.imperauit annis decẽ. Et hic no ta ꝙ om̃s pꝛincipes vſq; ad kar olum ma gnũ fuerũt de ſtirpe eius poſt moꝛtẽ era ci. ¶ MCeo ſecundꝰ expulit iuſtinia nů pꝛedictũ de regno: quem relegauit in ponto:⁊ imꝑauit tribus annis:⁊ regnuʒ pdidit : vt ſtatim ĩfra dicet᷑. ¶ N ¶ Tibe rius tercius ĩſurgẽs cõtra leonẽ arripuit regnũ ei: quẽ tenuit in cuſtodia toto tpe qui imꝑauit ãnis · vi · ¶ O ¶ Zuſtinianꝰ ſecunduſ ꝗ relegatus fuit a leone recupe rauit regnũ .1 cõtinuo iugul ari fecit ĩ pu blico leonẽ qui expulerat eum: v tiberiuʒ qui ĩuaſerat imperiũ leonis: ⁊ multa ma grnifice fecit:ſed cõtra eũ quidã philippi cus r elegatus creatus e ana ab exera tu apud conſtantinopolim vicit ⁊ occidit ipᷣm iuſtinianũ:cũ eraſſlet annis. vi⸗ P ¶ Bhilippicus dictus bardanus ſuccedens iuſtiniano a ſe occiſo:pꝛiuatus eſt regno ⁊ oculis ab anaſtaſio cũ regnaſſet anno ⁊ menſibus ſex:q̃ fautoꝛ fuit hereticoꝛũ · ¶ Q¶Fna ſtaſius ſcdᷣs athenis: pꝛiuato vita philip pico tenuit uanpenül:ſo exercitꝰ eius ele git theodoſiũ ĩ ĩperatoꝛẽ licʒ ĩuitũ anno tercio ĩperii eius:cũ eſſet fautoꝛ catholi coꝛũ · EE C Theodoſius tercius factus imꝑatoꝛ a militibus anaſtaſiũ graui pꝛe lio vicit:quẽ captum fecit fieri ſacerdotẽ p̃e vero catholicoꝛũ amicus ĩperauit an no vno · ¶ S ¶ eo teraus ſucceſſit in imperio:qui conſtantinũ filiũ fecit cõſoꝛ tem regni: quo tꝑe cõſtantinopolis fuit lõga obſidione mibabiliter afflicta a ſar racenis · hic leo pꝛauꝰ fuit: qui imagines ſancte marie in publico fecit igne crema ri: 1 tamẽ ĩperauit annis vigintiquinqʒ. T¶ Gonſtantinus quintꝰ leonis p̃dicti flius peioꝛ patre: dictꝰ eſt ꝑſecutoꝛ eccle ſie · qui multos monachos ⁊ vere eatholi cos occidit:vacans ĩpie magicis artibus: tamẽ regnauit annis · xxv · quo tꝑe pipi nus vicit in ytalia aſtulphuʒ regẽ longo bardoꝛũ. (VCEeo quartꝰ Qõſtantini quinti filiꝰ imꝑauit in oꝛiente poſt eũ an nis qninq;:dignus pr̃e ſuo ſuccedens in viais ( 2 0 Conſtantinꝰ ſextus leonis filius inpauit cuʒ matre hirene:qᷓ matre pꝛiuata poſtea imꝑio regnauit ſolꝰ anis quinq; · Mater vero cecauit filiũ ⁊ ſola re gnaiut annis v · Tunc romanũ imperiuʒ qð fuerat ĩ oꝛiente a ᷣmo cõſtantio vſqʒ ad iſtũ vltimũ terminatũ eſt· Nam facta eſt diuiſio imperii:vt iĩperium occidẽtale diceret᷑ romanoꝛũ:⁊ oꝛientale grecoꝛũ: imperium romanũ trãſiuit ad francos. PKarolꝰ magnꝰ pipini filꝰ: vito de ſiderio rege longobardoꝛũ apud papiã: veniens romã electus eſt ĩperatoꝛ a ſena tu ⁊ pplo romano:a cõfirmatus a ſũmo rontſice: qꝛ adiutoꝛ erat eccleſie · hic fuit optimus pꝛinceps xp̃ianoꝛũ:qui te rram ſanctam occupatã a ſarracenis:⁊ imꝑiuʒ in oꝛiente ⁊ occidente recuꝑauit: vbi tũc femĩa pꝛaua hirena ĩperabat in oꝛiẽte:to tam kyſpaniã liberauit:maximꝰ fidei xp̃i ane ⁊ eccleſie romane ꝓtectoꝛ · vixit ãnis lyxxi.⁊ moꝛtuꝰ ẽ felidter: eũ regnaſſet ſu francos ãnis · xlvii:i ĩperaſſet · xiii· (2£ ¶ Lodouicus pius karoli magni filius ſuc ceſler Pati in imꝑio ſuꝑatis duobus fra tribꝰ.hic fuit vir iuſtus:ſʒ plus demens 1 ſeerarue vltra oẽs patiẽs:nullis vin cibi geſſit: deuotiſſimꝰ xp̃ᷣianus nõ diſſimilis ri · vixit annis · lxiii · Impauit annis · xxv ¶ aa ¶ Lotharius lodouici pii fuiuſ ĩperiũ arripuit:nõ faciens regni ꝑtem fratribꝰ ſuis ſedm oꝛdinatã diuiſionẽ pr̃is· Vnde cõtractis viribꝰ cũ ĩaudita ſtrage franco rum pace fracta lothariꝰ imꝑauit ĩ italia hic anno ĩperii ſui · xv · diuiſo fůiis regno factus ẽ monachus ⁊ moꝛtuꝰ ẽ feliciter 4 fuerat violẽtus ĩ vita ¶ bb ¶ Lodouic ſecundus lotharii ĩperatoꝛis monachi fi lius. Imꝑauit annis·xxi · ꝗᷓ ſiue triſtis ſiue infelix bellũ habuit cũ fr̃e ſuo crudeliter regnãte ſuꝑ francos:⁊ turpiter victus ẽ 1 nihil magnificũ gerẽs moꝛtuꝰ ẽ ĩ italia videt᷑ ſepu ieus mediolani:a dicit᷑ ſapiẽ ter pacifice rexiſſe ytaliã · ¶ cc ¶ Raro lus ſecũdus dictus caluus filius lodouici fun patruꝰ lodouici ſcdðᷣi ſupꝛaſcripti:et 1 frater lotharii ſucceſſit lodouico ſecũdo in ĩperio:vir lepoꝛe timidioꝛ: fugè qᷓ; fu gare paratioꝛ:dictus eſt gr oſſus vel ſim plex.qᷓ multa monaſteria fabꝛicari fecit dot auit veneno extinctꝰ eſt cũ imꝑaſſet anno vno: mẽſibus · ix. (SCEarol⸗ minoꝛ noĩe terciꝰ lodouici germanoꝛũ re gis filius: a nepos eiuſdẽ karoli calui ĩpe riũ italie obtinuit:galliã ⁊ germaniã poſ ſedit pacifice. Robertũ ducẽ noꝛmãdie vi ctũ de ſacro fõte leuauit: ⁊ filiã ſuã dedit ſibi ĩ vxoꝛẽ · hic ãno ĩperii · rii · de ficiẽs aĩ 1 coꝛpe repugnatꝰ ẽ a magnatibꝰ regni: arnulpho facto imꝑatoꝛe: a ipſe karolus moꝛtuꝰ ẽ anno ſequẽti (ee (¶ Irnulphꝰ ex karoloꝛũ ꝓgenie·Mic noꝛmãdos nura bili cede deleuit:romã cepit:tandeʒ lõga egritudine diſſolutꝰ a Pedirani roſus ẽ: ſic felix p̃lio ĩfelix moꝛb perii ſui.xi · ¶ ff ¶ Lodouicus terciꝰ ar nulphi filiꝰ ſucceſſit patri ĩ imꝑio: quod tenuit ãnis x · ñ felicioꝛ pr̃e · Nã ſub eo de fecit ĩperiũ ð ꝓgenie karoloꝛũ: cũ ñ iuua ret ecclaz moꝛe maioꝛũ cõtra lõgobardoſ ifeſtãtes eccleſiã · ⁊ tũc diuiſũ ẽ ĩperiũ:qꝛ aliqͥ ĩpauerãt ĩ italia ſiẽ̃ q̃ttuoꝛ berẽgarii o periit: anno im is malis: qᷓ viuẽte patre cũ regnaret ⁊ poſt moꝛtẽ cũ imꝑaret młta magniſice neo glia no i ifi iue ter 8 lin di o ici et do io n us n 00 1 66 Rliqui in alamania ſicut conradus henri eus vſq; ad ottoneʒ pꝛimũ qui vtrobiq; imꝑauit· Lodouicus ꝑſecutus eſt berẽga nium in ptalia: captus apud veronã: ceca tus dicit᷑ cũ imperaſſet annis decẽ (¶ R Berengariꝰ pumꝰ ĩperante lodouico ter cio imꝑauit ĩ ytalia tm̃ annis · iiii · hic fuit vir pꝛudens ⁊ ſtrenuus in armis: qui bel lum cum romams geſſit. ¶ B ¶ Conra dus alamanus ſucceſſit lodouico tercio ĩ imperio:ſed nec ipᷣe ꝑuenit ad benedicti onẽ in ptalia· Tdeo nõ ponit᷑ inter pꝛinci pes · vir tñ ſapiens·foꝛtis ⁊ victoꝛ·hic im perauit annis · vii· ⁊ moꝛiens coꝛaʒ pꝛinci pibus regni deſignauit regem henricuʒ ſiliũ ottonis ducis ſaxonũ. Berengarius ſeðs imꝑauit annis · ix · in ytalia. G Henricus poſt conradũ imꝑauit ĩ alam a nia annis · xviii · vir bonus fimplex qᷓ ot tonem pꝛimũ genuit · Et henricus non cõ putatur inter iĩperatoꝛes:qꝛ nõ regnauit in ytalia: nec coꝛonatus a papa: qꝛ vir pa cificus nullã operam dedit vt ptaliaʒ de manibus tyrãnoꝛũ liberaret. (DCBe rengarius tercius tꝑe pꝛefati henrici ĩpe rauit ytalicis annis vii·ſub quo magnũ ſciſma fuit in italia · Nam vgo rex longo bardoꝛũ ĩmo boꝛgondioꝛuʒ inuitatus ab italicis pugnauit cũ berengario: ⁊ victoꝛ regnũ italie tenuit tribus anniſ:⁊ relicto lothario filio rediuit in galliam. C¶ G ¶ Cotharius vgonis boꝛgondienſis filius iperauit in italia annis duobꝰ ¶ E ¶ Be rẽgarius quartꝰ poſt lothariũ regnauit annis duodecim:cũ alberto ſilio ſuo apð mediolanũ · Tſte vir ferox nimiũ tyranni ce pꝛemebat italiã: ſed finaliter victus ab ottone pꝛrimo: moꝛtuus eſt ĩ exilio in ala mama:⁊ filius in coꝛſica · Et nota ꝙ om̃s a berengario pꝛimo vſq; ad iſtuʒ vlti mũ non vident᷑ poſſe dici vere nee ꝓpꝛie ĩpe ratoꝛes· ¶ E ¶ Otto pꝛimꝰ henriei filiꝰ ex germanoꝛũ gente:⁊ ex alta domo ſaxo num: pꝛimꝰ ex theutonicis ſolus obtinu it imperiũ oceidentis:⁊ poſt eũ ſoli theu tonici imp erauerũt vſq; in pꝛeſens tꝑs· hic vir ꝓbus ⁊ potẽs feliciter refoꝛmauit italiam ſpiritualiter ⁊ tꝑaliter: liberãdo eccleſiaʒ Qa manibꝰ pape iohannis · xii · quẽ turpiter tractabat: ⁊ italiã traxit de tyrã mde berengarii quarti:qui ĩpie pᷣmebat (HM Qonradus pꝛimus nobilis duy ex gente eam · Otto ĩperauit ãnis · xxxvi · ſcðm ſigii bertũ: ſcòm alios annisxii· 1 moꝛtuus ẽ ſenex valde relicto filio eiuſdẽ nominis. M ¶ Otto ſecũdus pꝛimi filius ſucceſſit illi ĩ imꝑio ⁊ virtute: qui vir acer ĩ armi s ingenio ſagax ĩperium feliciter cõfirma bat · Nam romanos ꝓceres ſepe rebelles vocatos ad cõuiuium cinxit armatis: et nocentes ſecuri ꝑeuſſit: reliquos epulari iuſſit: ⁊ imꝑauit annis nouẽ ¶ T ¶ Otto tercius filius ſecũdi fuceeſſit ei in impꝑio: de quo dictũ eſt Otto poſt otto regnauit tercius otto.hic fuit vir iuſtus ⁊ cõſtans qui creſcentiũ potentẽ romanũ:in caſtel lo ſancti angeli obſeſſum: tñ poſt multa fecit decollari antipapã introductũ ꝑ euʒ ludibꝛioſe tractauit · Ipſe etiã vxoꝛem ſuã fecit igne cremari:qꝛ falſo accuſauerat ĩ nocentẽ · Imperauit annis · xix. ⁊ moꝛtuuſ eſt ſine liberis· Et ĩperatoꝛes poſtea non . .. ſucceſſionẽ ſed ꝑ electionẽ facti ſunt R¶ Henricus pꝛimus accepit imperiuʒ poſt ottonẽ terciũ bauarie dux: filiꝰ hen rici ducis:qui fuit natul ex henrico fratre pꝛimi ottonis · hic vir honeſtiſſi mus mul ta ꝓſpere geſſit in italia ⁊ germania:con tra ardonũ q electus erat rex a longobar dis: 1 ſtephanũ regem vngarie fecit xpᷣia num cü gente ſua: opera ſoꝛoꝛis ſue: quã dedit illi ĩ vxoꝛẽ: impauit annis.xxii. licet alii dicantxii. Alii etiã vocant iſtũ henri cum ſcm: q; habent reſpectũ ad henricũ ſuperioꝛẽ · hic finem ſuũ ſancte fecit ¶ L franconũ vir:mepos ſuꝑioꝛis henrici ꝑue nit ad imperiũ autoꝛit ate ipſius henrici: opera electoꝛuʒ: qui vir ſtrenuus veni ens ĩ italiam: coꝛonatꝰ eſt apud mediola nũ ⁊ romã: ⁊ ſiluit terra in cõſpectu eius ſed tñ ĩdignatus ẽ contra archiepiſcopũ dum ĩpugnaret mediolanũ: moꝛtuus eſt anno · xv· imperii ſui:alii tamẽ dieunt q; imperauit annis · xx · CM ¶ Henrie⸗ ſ cundus gener conradi pdicti filius adop tiuus ab eo: fuit heres patrimonii 1 ĩpe rii potiꝰ fato q; ex pꝛopoſito: hic fuit vir aptus ĩperio · iocũdus.letus.bellatoꝛ qui voandalos ſubegit cõtermĩos ſueuis · vn garos vicit· pandulphũ pꝛincipeʒ capita num cepit:milta dabat pauperibꝰ: expul ſis ioculatoꝛibus a curia ſua:qui carus Cheiij omiĩbus cũ floꝛeret imꝑio: migrauit a ſe culo anno. xvii· ĩperii: relicto fuio puulo ſui noĩs· C N Menricꝰ terciꝰ ſedi filiꝰ ſucceſſit pri in imꝑio vir ĩpius:q̃ imꝑauit annis. · imnidꝰ gle ꝓboꝛũ viroꝛũ: eccleſie hoſtiſ: ⁊ ꝓpter multa mala geſta eiꝰ:fuit electus rodulphus dux ſaxonũ cõtra eũ: quẽ tñ henricꝰ atrociſſimo p̃lio vicit · ſed infelicẽ finẽ habuit: nã filius eiꝰ aſſũpta coꝛona ĩperii:ĩſurgẽs cõtra eũ ĩuaſit ipᷣʒ bello:⁊ ꝑr̃ leodii latẽs:⁊ ꝓauꝑ moꝛtuus ẽ excõicatus· ¶ O ¶ Henncus qrtꝰ tercii fuliꝰ:arripuit ꝓri imꝑiũ ſub coloꝛe ſuccur rendi ecclłe ⁊ impio:cõtra iura nature et hoĩem:⁊ tñ fuit hoſtis excleſie licet recõ ciliatus: quo tꝑe claruit inclita comitiſſa matildis ĩ lõbardia:⁊ robertus gwiſcar dus ĩ ſicilia· hic henricus moꝛtuus ẽ ſine liberis cũ regnaſſet ãnis xv · ¶ H ¶ Lo tharius qᷓrtus ꝗ luctaniꝰ dictus ẽ cũ ma gno cõſenſu cõſilio electus ẽ imꝑatoꝛ: hic dux ſaxonũ ſapiẽs ⁊ ĩduſtris:fuit an tiquus · deuotꝰ ecclłe · pollens diuitiis vi . ctoꝛig magnis· Imꝑauit feliciter ãnis · · Cõradus ſcðs nepos henriei q̃rti: q impiũ affectauerat ãte lothariũ ſucceſſit illi ĩ impio · hic vir optimuſ paſſagiũ fecit collecta magna multitudine cr uciſigna toꝛũ: ⁊ pꝰ aliqᷓ ꝓſpere geſta vᷣtute magna tñ cõſulte: p̃ſſus iopia victualiũ mita mi lia ſuoꝛũ amiſit: ⁊ reſus in regnũ obiit: cũ imꝑaſſʒ ãnis xv. ¶ R ¶ Eniderieꝰ Pei mus nepos cõradi ſedi: defũcto pr̃e ſu romanũ ſuſcepit imꝑiũ:q̃ de nobiliſſima domo ſueuie vocatus ẽ barbaruſſa · G̊ vir ſtrenuiſſimꝰ mediolanã ciuitatẽ floꝛẽtiſſi mã:cũ auxilio papienſiũ: ꝛ multoꝛũ lom Bepe fut ĩfeſtus eccle: et bardoꝛũ eũtit · alexãdꝛũ papã ꝑſecutus ẽ apud venetias victus paeẽ fecit:tñ cũ iuiſſet in ſubſidiũ terre ſancte ſuffocatꝰ ẽ in quodã flumĩe Empauit magnifice ãnis · xxxvi · ¶ S ¶ Henncus qntus filius barbaruſſe ĩpauit patrẽ: ꝗᷓ fuit maritus cõſtantie magne llie gryilhelmi optimi regis ſicilie: ſub cums titulo inſulã ceꝑit: fuit ſtrenuus et aſper moꝛe pr̃is: ⁊ aliqñ infeſtus eccleſie Moꝛtuus ẽ ĩ ſicilia ⁊ ſepultꝰ apud ꝑeno: mium: relicto friderico filio infantulo:i- philippo fr̃e ſuo ad gubernatõeʒ S ℳM „ ⸗ . cũ in ꝑaſſet ãnis vii:⁊ mẽſibus· v· ¶ Otto q̃rtus dux ſaxonie:defũcto henrico electus ⁊ coꝛonatꝰ ẽ imꝑatoꝛ:cũ magno fauoꝛe lombardoꝛũ: ſʒ cõtinuo contra iu ramẽta iura eed'e occupauit: cõtra quem electus ẽ Eridericus ſcòs iuuenis cũ auxi lio philippi tercii regis francoꝛuʒ: a u⸗ ere cũ imꝑaſſʒ ãms ·i · ¶ V ¶ Eridericꝰ ſcds * tandẽ debellatus moꝛtuus ẽ otto mi natus ex henrico q̃nto: ⁊ cõſtantia mona cha vetula: fuit potẽtiſſunus ĩperatoꝛ ita lie ſicilie ſardinie · hieruſalẽ ⁊ ſueuie:quo nullus magnificẽtioꝛ tenuit romanũ ipe riũ a karolo magno citra· fuit armoꝛum ſtrenuus· linguarũ ꝑituſrigoꝛoſus·luxu rioſus · epicurus.nibil curans vel credẽs niſi alere multis põtificibus romane eccleſie bellũ habuit:p̃cipue cũ gregoꝛio nono · Tandẽ vᷣtute ĩnocẽtii q̃rti ianuẽſis excõmicatꝰ victus ẽ: fugatus de lombar dia: nec ſibi ꝓficẽ potuit potẽtia · vixit an nis · lvii · Imꝑauit ãnis·xxx. Male moꝛtuꝰ eſt ĩ regno apulee ĩ opido floꝛẽtino:p̃ſen te ſolo manfredo ex ſiliis ſuis:pꝰ cꝰ moꝛ tẽ vacauit ĩperiũ circa ãnos· xxiiii · ¶ X ¶ Gõr adus filius friderici ſecũdꝰ electꝰ ad huc viuẽte pre:poſt moꝛtẽ eius regnauit annis q̃ſi duobus:ſʒ manfredus fr eiꝰ na turalis venenato cõrado tenuit regnũ ſi eilie mag nifice ãnis.xiii· ⁊ karolus ſenioꝛ victoꝛ mãfredi ⁊ conradini nepotis eius regnauit ãnis · xvi · hic cõradus caruit ĩpe riali bñdictõe.iõ nõ dict᷑ imꝑatoꝛ· 6 ¶ Kodulphus comeſ de auenſperg genere germ anus:poſt longã vacationẽ ĩperii electus ẽ rex romanoꝛũ:⁊ cõfirmatus ẽ a yegoi decimo in fauoꝛẽ terre ſancte:h uit vir pꝛudẽs in agẽdiſĩ armis ſtrenuꝰ iuſtus · deũ timens · ciuilis· ⁊ parcus:⁊ tñ licet regnauerat · xx · ãnis nunq; viſitauit italiã vt minabat᷑:implicitus multis agẽ dis ĩ regno alamanie · Nã regẽ bobemie diuitẽ . ⁊ potentẽ dedignãtẽ obedire ſibi duriſſimo p̃lio vicit · Quo occiſo dedit ſi lio pacẽ ⁊ filiã ſuã in vxoꝛ ¶ Z¶ Kdul phus comes de naſſavue gene germanꝰ in romanoꝛũ regẽ electus eſt:ſj nõ bene dictionẽ nec coꝛonatõeʒ recepit in italia H fuit vir magnanimꝰ:cõtra quẽ albertꝰ rodulphi p̃dicti fuiꝰ inſurgẽs ipᷣm bello vicit · Nã adulphꝰ magis viribꝰ qᷓ; cõſilio vtẽs oceiſus ẽ· cũ regnaſſz ãnis · iiii · ¶ aa — — — —.— —, —— — — — —— — — — — =P᷑6+ = ¶ Wbert“ dux auſtrie rodulphi fuiꝰ vi cto ⁊ occiſo adulpho:electus ẽ ĩ romano rũ regẽ ab electoribꝰ Et a boĩfaco papa famoſo petiit veĩre ad bñdictõeʒ ⁊ coꝛo nationẽ· Qui bonifadus magnanimꝰ ti rannus ſacerdotum reſpondit: ipſum in dignuʒ imperio: quia occiderat pꝛoditio ne dñũm ſuum adulphum in prelio: ⁊ te nens coꝛonam in capite ⁊ ſpataʒ ad latꝰ dixit Ego ſuʒ ceſar: tamẽ poſtea oꝛta gra uiſſima diſcoꝛdia inter philippum regeʒ francie ⁊ ſe: conſirmauit albertum ⁊ vo cauerat eum· hc albertus eũ repugnaſ ſet annis decem interfectꝰ ẽ ab vno ſuo nepote filio fratis.· ¶ X¶ Menricus ſe xtus g enere germanus paruus . comes de luczenburgo:factus eſt imperatoꝛ: et veniens in italiam coꝛonatꝰ eſt rome cũ difficultate: ⁊ obſiſtẽte ſibi ſapiẽtiſſimo rege robertohic vir prudens ·iuſtus.ho neſtus:catholicus:dilectus omibus.omi bus ſedatis ſolicite diſcoꝛdiis alamanie- Ato animo diſpo nebat refoꝛmare potẽ tem italiam: ut ſie abilius redimeret ter ram fanctam: ſi fata permiſiſſent· Et ſpe rabatur dominus oĩm in bꝛeui:cum ma no fauoꝛe lombardoꝛum ⁊ tuſcoꝛum:ſʒ bononia 2 floꝛentia cum quibuſdaʒ aluſ obuiauerunt ſibi: vnde opera floꝛentino rum ut infamia fuit venenatus apð bon cõuentum caſtellum ſenarum optimus imꝑatoꝛ cum imperaſſet amiſ quattuoꝛ menſibus octoꝛ diebus decẽ et octo nũ quã elatus pꝛoſperitate:nunq; deiectus aduer ſitate · AInno dñi .M.cii· moꝛtuꝰ eſt. ¶ B ¶ Rarolus quartꝰ de lucʒẽbur go nepos ſupꝛaſcripti magni henrici ex iohanne bohemie rege factus imperatoꝛ eoꝛonatus eſt rome ſine reſiſtentia . Mic fuit vir peritus l̃arum.⁊ multarum lin guarum · aſtutus· ſagax · qui regnum bo bemie optime refoꝛmauit . ſed ĩi italia vi ctrices arpias p̃ ſe ferens loco aquilaruʒ bacho ĩmolans:mihbil memoꝛiale geſſit · Nam cũ magno potentatu vemens:ope ra ⁊ fauoꝛe vꝛbani ·v·terribilis omnibus pꝛo apparuit:ſed cito cũ maꝗᷓ pecuĩa: ſʒ maioꝛe infamia reuerſus eſt ad patriam humilis impatoꝛ moꝛtuus eſt ſenex: cum in paſſet ant · xx. Venezen⸗ laus ſa fili praſcripti Raroli filiꝰ:viuente aphuc pa Qxiij. tre electuſ eſt imꝑatoꝛ: adhuc regnat · hic iuuenis · robuſtus· venatoꝛ: quid facturꝰ ſit ignoꝛo:tamen minatur ſe venturum ad italiã: ſed non venias p̃camur te: ſi nõ vincis laude patrem tuuʒ: quãquã aliud in te ſpeꝛamus:cum pꝛeſentia pꝛimi ceſa ris vix ſufficeret ad cõpeſcẽda mala: qui bus miſera laceſſitur italia tempoꝛibus tuis · Sic imperium oꝛbis celũ verſat · ut illud quondã potens: veneratum genti bus ⁊ regibus romanum iePerin Pfigu ratum in tibiis ferreis: cui nibil olun de fuit niſi modicũ oꝛientis: nunc pꝛochdo loꝛ nihil poſſideat niſi modicũ occidẽtiſ HMec de imperatoꝛibus romanis vſq; ad tempus franciſci petrarche: cui pꝛeſens auguſtalis appꝛopriat᷑ libellus. Nunc ex oꝛdine nomĩa deoꝛum quos romani cete riqʒ gẽtiles coluerũt videãꝰ ¶ Noĩa deo rũ quos romani ⁊ gẽtiles colueft. ¶ Voniã ſupꝛa nomĩa reguʒ · Con ſulum poetarum.a romanoruʒ imꝑatorum dedimus: nunc hoc cõuenienter loco: nomĩa deoꝛum: quos romani: ceteriqʒ gentiles coluerunt: ut de om̃ibus hoc noſtrũ o pus e ich reſplendeat:dare noſtra eſt intẽtio.·¶ ¶ S aturnus pater deoꝛũ ſcz iouis. Ne ptuni ⁊ plutonis.dicit᷑ etiã deus temꝑis triſticie · ⁊ frigoꝛis. cui kr ſigno attri buit᷑ · qꝛ prĩo docuit italicoſ coloꝛe agroſ 1 plãtare vineas· Qui ⁊ celiꝰ a pr̃e celio diat . ¶ E (Iupiter filiꝰ ſaturni deus deoꝛũ dicit᷑ · Stiaʒ ðꝛ his noĩbus pater oĩ potẽs.igneꝰ.tonans · altitonãs · ſaturnꝰ dieſpiter · i· diei pater · fulmĩfer. Mamon i: iupiter. aren arius. creticus a loco quia natus in candia (G ¶ Sol filius iouis ex latona filia ciei gigãtis: qͥ fuit de gůe titanoꝛũ · i · gigãtũ· Etiã ðꝛ phebꝰ a phioſ qð ẽ lumẽ vitale·cinthiꝰ a mõte: delos: vbi natus eſt:delꝑhicuſ ab inſula.vel del phos · id eſt· apertus: quia aperta peten tibꝰ dederat reſpõſa. Appollo. i.pdẽs ſi ue extermĩans· Qrinitꝰ a capill'qꝛ ĩtõſus erat · Titã a factõe titanica·Hean .i. liricẽ variꝰ cãtꝰ laudis·latõiꝰ a mr̃e .Meliconeꝰ a fonte vel loco muſarum.· Frcitenens q; deꝰ ſagitationis. Litius a litio phano apud delon. Phitius · id eſt· fidem aufe rens (Bachus filiꝰ iouis ex ſemele filia ð Ceiiij. Cadini deus vini eſt Vocat᷑ etiam liber quia liberat hominem a curis Bromius id ẽ. cõſũptoꝛ Lieuſ a loco Tgnigena geĩ tꝰ ex igne Niſeꝰ a eiuitate niſa Indetõſꝰ id eſt· non rafus Liniꝰ q linit · Noctileus qꝛ eius ſacra fiebant in nocte Hiacus ab aperitione venarũ Euchius · i.bonꝰ filiꝰ M. A¶ Mercuriꝰ filius iouis ex maia filia athlãtis ⁊ pleiie:natus apud archadiã in mõte cilleno: qꝛ hec regio ſpẽaliter ſtudʒ eloquẽtie · Eſt eĩ deꝰ eloquẽtie · ⁊ ðꝛ mer⸗ curiꝰ.i.mereatoꝛũ deus· Eſt etiã deꝰ furũ Vocat᷑ etiam maiades a matre.Qileniꝰ a mõöte · ſtülans · ſerpẽtiger · agnifer· caduci fer · athlãtides · preco deoꝛũ interpꝛes ſu perũ:nunciꝰ iouis ( ¶ Mars fi lius io uis deꝰ bellonꝑʒ · frater palladis· vocatur etiã mauors · bellicuſ.bellatoꝛ· victriꝰ·.ſa Hõ ige gradati itur ad bel um · Tratiꝰ qꝛ potiſſimũ colit᷑ in tratia· ¶ R¶Vulean? vnicꝰ filius wouis cuʒ iuno Ppetates.· Delia ab ĩſula· Delp 7 ne deꝰ igni⸗ Tfaber vouis dꝛ: cꝰ cicoples dieunt᷑ lerui fabꝛica re fulmia· vo cac᷑ etiã mulciber· Lemiꝰ ab inſula · iunonis igni tus ¶ L¶ Ven“ꝰ filia iouis: ẽ dea amoꝛiſ ⁊ voluptatis.q̃ vocat᷑ etiã citharea a mõ te citheron frodiſſa a ſpuma · idalia. acci dalia.cipꝛia a locis vbi colebat᷑· Ericina a mste ſicilienſi. Daphia a mõte cipꝛi ( M Diana filia iouis ex latonia: et ſoror phebi. ð diſiſ noĩbꝰ ſᷣm diuerſas ꝓpꝛie tates· luna ĩ celo· ꝓſerpina ĩ infernis: q̃ſi P terrã ſerpentem. Dyana ĩ ſiluis:q; dea 2 „RD „ „ . venatõis eſt: eo ꝙ omiſ venatio in nocte paſcit᷑ · cinthia a mõte· Triuia Fter tres ica a pha no. Latonia a mre. phebe q; ſoꝛoꝛ phebi „ phebꝰ? eĩ i. nouꝰ. Eſt ãt dea vᷣgitatiſ· vena tionis hũiditatis ¶ N ¶ Neptunꝰ ſatur ni füiꝰ: frater iouiſ: deꝰ aq̃rũ: ⁊ dici᷑ a nã do· vocat᷑ etiã his noĩbꝰ. amphitritõ· poſ ſidoniꝰ. buccinatoꝛ. ſaturniꝰ.rex aq̃ticus tridẽtifer ¶ O (Sůt etiã alin dii maris Tanc; ꝓ ipᷣo neptuno ponũt᷑ſcʒ nereuſ nereo aũt ⁊ doꝛis cõiuge eiꝰ nate ſunt nernides dee maris · Cgeus pr̃ theſei: q cũ paupitarʒ ſe a turri ĩ mare deificatꝰ dedit nomẽ mari egeo · Et occeanꝰ q ꝓ ip̃o ma ri onit᷑ habʒ ãt cange thetidem ¶ EP ¶ Pluto fur ſaturni: frater iouis 1 ne ptuni ex ſorte poſſedit inferna. His noĩ bus etiã ðꝛ demõ q̃ſi ſciẽs · Goꝛgon qꝛ in terris-Diſ ditiſ ex mltitudĩe ad ſua rĩgna cõfluẽte · Saturnꝰ a pr̃e · Proſerpinus a coniuge · Stigius a palude · Orceus · i · ter rens. Rex herebi ·i. ꝓfũdi. Rex inferoꝛum (Q¶ Manes ãt ſũt aĩe infernales · dicũt etiam ſpũs · demones · penates atri · ⁊ dii auerni · KR¶Kuno in ſaturni vnica ſoꝛor ⁊ cõiunx iouis ðꝛ variis nomĩbus ſcʒ monetaria cui moneta cõſecrata eſt · Keria eſt em̃ aer ĩferioꝛ·Hopulana quia pploſ multiplicʒ · Satuꝛnia a pr̃e · Samia ab ĩſula ſamos · regina deũ · alũna neptũ Vmia qꝛ nubẽtes variiſ vngebãt᷑ vnguẽ tis odoriferis· ꝓnuba:qꝛ pᷣeſt nubẽtibus Lucina ·.i· dea ꝑtus.Eſt etiaʒ iuno regno rum dea a diuitiarũ ( S ¶ Pallas mayi ma filia iouis ðꝛ nata ex eꝰ cerebꝛo: hec ẽ dea armoꝛũ ⁊ belloꝛũ: dea ſapĩe ⁊ artiuʒ q̃re attribuunt᷑ ei diũſa noĩa· Virgo belli ca Virago · i · viriliter agẽs Bellona Belli gera Irmigera · tritoma a palude tratie ciclopia a fůdatore athenaruʒ. Minerua qi minuẽs neruos ſtudẽtiũ 6 (Nim pha ẽ gnᷣale nomen oĩm virginũ:dicunt etiã naides dee fontiũ Nimphe dee etiaz ſtãgnoꝛuʒ ſiue aliarũ aq̃rum · Potanides dee fluuioꝛũ· Driades dee ſiluaruʒ Nam dꝛia ẽ dea arboꝛis · Amadꝛiades dee arbo rum. Hoꝛeades dee mõtiuʒ Minnides dee pꝛatoꝛũ Napee dee f lorum.Eloꝛa opis a gapte dee florum ⁊ gaudii · Dodona dea gladiuʒ· Dales dea ceſpitũ pabuloꝛũ ſeu paleſtre· Eenilia dea fem ⁊ ruſticoꝛũ. Ce res dea bladoꝛũ· Lauerna dea furuʒ ⁊ la tronũ. Lucina dea ꝑtus Iuuẽta dea iuuẽ tutis · Senecta dea ſenectutis · Matrita dea auꝛoẽ Agenoꝛa dea ſalutiſ Aſcea dea iuſticie Thenꝰ dea vaticinii Echo dea vo . ſiue reflexiõis vocis tris dea pluuie. V ¶ Sut etiã tres ſoꝛoẽſ fatales ꝗᷓ ꝑce di cunt᷑ Clato dea creatõis Lacheſis dea vi te: ⁊ antropos dea moꝛtis · ¶ Sut etiam tres filie phoꝛci:q̃ dicũt᷑ goꝛgonel · ſcalicʒ Meduſa qᷓ obliuio mẽtis · ⁊ dicit᷑ dea ſtu oꝛis: nã qdq;d videbat vertebat in ſaxuʒ Stenio debilitatio mẽtis: ⁊ eureliale flu ctuatio mẽtis ¶ * ¶ Sũt etiã tres furie ifernaleſ nate ex achirõte ⁊ vecte · ſeʒ Ale cto · i. ſine rede Theſipho ne · i. imittẽs ne cẽ Magera media lõga · i· mala cogitatio — — — — —— ᷓCü—— — —, m 4 ter ie di ien dus el. uin mu pti . ano⸗ nai ece ti⸗ xlli elli ttie ua Vim uunt ni des die⸗ ted eayi nam ali 1ſtu ing flu nrie Re⸗ ne tti⸗ q̃ etiĩ noĩbus cõibus dicũt᷑ Gumenideſ a bono deficiẽte Statenocte ⁊ furie ĩferna les ¶ R¶ Breterea nouẽ ſũt muſe poe tice:q qꝛ diuſimode ĩtellectui deſeruiunt hũano variis nücũpant᷑ nomibus Olio pma.i· fama.Eama eĩ ĩducti ſciẽtiã q̃riꝰ T¶ inteꝛpᷣtat᷑ clio · i. qrẽde ſciẽtie cognitio GEuterpe · i · bñ delectãs· Caliope ĩterpᷣtat pulcra vox vlł pulcra facies · Melpomene id ẽ · meditatio Thalio · id eſt. capacitas· Holihimnia · i · multũ memoꝛiã faciens Erato · id ẽ: inueniens ſile Terpſichoꝛe · i· delectans inſtructionẽ vel diſcretionem Vrania · id eſt · electio:dicũtur etiã cõmu niter his nomĩbus Ronides a thebis ci uitate Caſtalides a fonte Hierides a pie ro rege hñte nouẽ filias:q̃s mutauejĩr̃t in picas Melicõides a loco Begaſiades a pe gaſo eqꝰ Meonides a ꝓuĩtia Meõꝛiales Hhebiades a phebo q ẽ deꝰ ſciẽtie:⁊ peſt choꝛo muſaꝛũ Camene qᷓi canẽteſ amene B ¶ Eortuna ẽ dea ĩdifferẽs ⁊ cõis:dãs bonũ ⁊ malũ: ꝓſꝑa ⁊ adũſa Et ðꝛ ꝛamiſia a loco vbi potiſſimũ colebat᷑:ðꝛ etiã foꝛs Bifoꝛmis tnſtabi ¶ Dee facinoꝛuʒ ſiue odii ſũt Inuidia liuo 2⁊ Colubꝛea Aua ra Eatuaẽ dea ſtulticie Copia dea abũdã tie Eameſ dea cõſũptõiſ ſiue ĩedie Eam a dea opinionũ ⁊ rumoꝛũ Virtꝰ dea virtu tis Salꝰ dea ſalutis:⁊ ſic de pluribꝰ aliis ſimilibus · Cibeles aũt dicitur mater deo rum ¶ D¶ Cupido deus amoꝛis dicit᷑: filius veneris:que ſimiliter dea eſt amo ris: qᷓ tres habuit filias amoꝛis Prima fuit paſiphea·id eſt.attrahbẽs vel alliciẽs amoꝛẽ Altera aglaie · id eſt · demulcens Tercia eufroſine · id eſt · retinens: que ge nerali noĩe dicunt᷑ catites ſeu caiſtone Depingit᷑ autem cupido in foꝛma pueri nudi: cecati: hñtis alas:arcuʒ ⁊ pharetrã cum ſagittis duarũ naturarũ. Soluit eĩ facit amoꝛẽ cum illiſ Telum quod facit amoꝛẽ hʒ cuſpidẽ aureã hamataʒ. Qð ſol uit habet plůbũ ſub arundine: 1 ẽ obtu ſum: qdð mĩme inheret · Dicit᷑ etiã cecatuſ Krcitenẽs Aiger Cipꝛius Erodiſſios Gri cineus (eEen himene? ſᷣm aliquos dicitur fůlius veneris ⁊ bac hi:⁊ eſt deus nuptiarũ · Alii dicũt fuiſſe uuuenem athe nienſẽ tãte pulcritudĩs ꝙ feĩa mentiret᷑: dicit᷑ etiĩ Fmen ꝓpꝛie mẽbꝛanula in qua Chr zye us CECaw nepos noe dicitur fuiſſe: q tãte pꝛudẽtie erat ꝙ pingit᷑ duo bus vuleibo. ante ⁊ retro: quare eti am dicit᷑ bifrõs:hic dici᷑ deꝰ prudẽtie anni · Inde ianuariꝰ dicit᷑ ab eo pᷣmus menſis anni ¶ G ¶ Briapꝰ cuſtos oꝛtoꝛũ:deus mẽbi virilis dicit᷑:quẽ mulieres ſteniles adoꝛauerũt pꝛo fecunditate eis cõceden da Dicit᷑ etiaz Inguineus.a membro MẽzE bꝛoſius Lamſacus a loco Saligmeus:qꝛ eius ymago extructio ſalicis erat HBan vero dicit᷑ deus nature:etiã deuſ paſtoꝛum Similiter geniꝰ deus nature· Somnus rex ſomnoꝛũ ⁊ deuſ quietis Cõ ſcius deus conſilioꝛum Fauni ⁊ lemures dei campoꝛum Satiri ⁊ ſiluani dei ſuua rum teſpitum arboꝛum Monticuli dei montium: qui ⁊ numina ruſtica dicũtur ¶ ¶ Eolus filius Ipotis dicit᷑ deus ſiue rex ventoꝛuʒ: ⁊ habitare in eolia ⁊ ibi im erare ventis · Vnde etiam dicitur eoliuſ Pirnilirer potades a patre · Sunt autezʒ quattuoꝛ venti pꝛincipales Aace qui libet habet duos collateraleſia ſic efficiũ tur duodecĩ · Orientales vẽti ſunt ſubſo lanuseurus · vulturnus · Occidentales ſũt fauoniꝰ zephirꝰ cirtiꝰ. Meridionales ſũt auſter nothꝰ affricꝰ. Septẽtrionales ſũt boreas aqlo choꝛꝰ.Mec de noĩbꝰ deo rũ ¶ Nomĩa officia romanoꝛum. actiſ noĩbꝰ deoꝛũ:nunc nola et officia ro · quoꝛũ aliq̃ hodie ĩ vſu ſũt apð noſ:nõnulla etiã ĩ deſue tudĩeʒ abiere abſoluẽꝰ ¶ R ¶ Eꝛimo eĩ fuer̃t regeſ:quoꝛũ pᷣmꝰ fuit romulus:qð officiũ ſiue digtaſ durauit vſq; ad oſuleſ Senatus ãt vocabat᷑ ſocietas ſenato rũ q erãt.c·oꝛdĩati ꝑ romulũ.Exactis ĩᷣgi bꝰ ⁊ cõſulibꝰ erectis ſenatuſ creauit.cc·ꝗ vocati fuer̃t pr̃es cõſẽpti:⁊ gubernabãt romã veluti pr̃es filios.quoꝛũ digtas e L¶ Cõſulũ ãt officiũ digtaſ ãno dura . tua erat: ⁊ eoꝛũ nati patricii vocabant᷑ at: ⁊ ĩ capite ãm cõuocato pploĩ cõm tio deponebãt cõſulatũ: ⁊ duo alii ex oĩʒ cõcoꝛdia creabãt᷑ ¶ M ¶ Officiũ vᷣo cõſu lũ erat executõi mãdaẽ determĩ ata ⁊ pᷣce pta ſenatꝰ:⁊ hẽbãt autoꝛitatẽ cõdẽnandi abſoluẽdi · ⁊ vnuſq̃ſqʒ cõſulũ hẽbat ſe⸗ ptẽ ſexcẽtos:qꝗ lictoꝛes vocabant᷑ · Dicta toꝛ erat qᷓ ſup̃ alioſ officialeſ plꝰ digtatiſ hebat:a honoꝛis atq; potentie:eo ꝙ a ſẽ pulo non intelligebant̃ ſenatores neqʒ tentia ſua nemo ſe poterat appellare ne patricii · (Wlebe vocatur a pꝛinci q; eõtradieere· Qui dictatoꝛ tm̃ in rebus pio tm̃ ppluſ minutꝰ:cuiꝰ tribuni erant arduis eligebat᷑:cuiꝰ digtas ſex mẽſes cõ defenſoꝛes 2 ¶ Datricii erãt defenſo muniter durabat: i poterant eẽ plures reſ ſenatoꝛũ ſeu patrũ cõſcriptorũ ¶ bb eodẽ tꝑe· hẽbat etiã dictatoꝛ quendã offi cialem:q magiſtermilitũ vocabat᷑· ¶ N ¶ Impatoꝛ vocabat᷑ guerre capitaneus creatꝰ ex cõi cõcoꝛdia ppli Ro:vel a ſolo dictatoꝛe vel cõſule:aut alio quocũq; of ficiali ibi p̃ſidẽte:q imꝑatoꝛ in exercitu ſuo duos hẽbat offficiales·ſ.legatos:qui poſt eũ maioꝛes ceteris in exercitu erant G. Tribuni erãt officiales ⁊ defeſores Ro·plebis: ⁊ erant exẽpti ⁊ liberi in vꝛbe 1 extraꝑ vnũ miliare:⁊ eoꝛũ officium du rabat ad tẽpꝰ deternũ atũ:hẽbant ſub ſe ſexcẽtos ꝗᷓ vocabãt᷑ viatoꝛes ( H¶ Dre ¶ Wagiſtratus dicebat᷑ gnaliter quodli bet officiũ: ⁊ quelibet digtas rome · Pri uati erãt ciues:q ſine officio in aliqua ci uitate degebant: quoꝛum contꝛarũ voca bat᷑ publici · i · cmunes ¶ cc ¶( Colonia erat certa ciuitas ciuiũ non diuitũ miſſo rum a ſenatu in terꝛas de nouo acqſitas ꝓ cuſtodia· Comitia vocabãtur electõeſ of ficialiũ: ⁊a locꝰ ⁊ tẽpus eiuſdẽ electõnis ¶ Dd ¶ Legio eꝛat numerꝰ gentiũ armato rum nõ determinatꝰ:ſm ꝙ electi erant 1 ſcripti ꝑ eoꝛum imꝑatoꝛeʒ ſiue cõmenda toꝛem · Sed tñ dicit vegetiꝰ de re militari toꝛ erat official ꝗᷓ pplo Ro. reddebat ia· legio ẽ ſexmiliũ ſexĩgentoꝛũ ſexaginta ſticiam vt poteſtas· Et inuẽtuʒ fuit illud ſex pliatoꝛuʒ: de qbꝰ ſe erngitaſer eꝛant olf officiũ ꝓpter impedimentũ: qð cõſules iciales Cohoꝛs vo cõtinebat quĩgentos hẽbant tpe guerre ¶ Q¶ã Brefectꝰ erat offficial ad ꝓuidendũ cũcuis neceſſitatibꝰ tur ppli Ro · in victua libus:ac etiã ad reſtau Decuriones decẽ eqtum. Turma vel ala randũ oẽz defectũ ĩminentẽ ¶ R (̃pi eꝛat ſocietaſxxx· armatoꝛuʒ· Milites erãt ſcopi erãt pᷣncipes ſacerdotũ ſacrificioꝛũ q digtate militari decoꝛabant᷑.· Eq̃tes ge 1t augurioꝛũ · Inter quos ep̃os erat vnus ner aliter oẽs illi qᷓ ibãt ĩ exercitu ¶ Tnũ vocatus rex ſacrificioꝛũ · Et eoꝛum digni phꝰ erat ſummꝰ honoꝛ:quẽ obtinebant hoĩes armatoꝛum · Qiliarce erãt milites mille eqtuʒ · Cẽturiones cẽtum equitum tas ad tẽpus durabat determiatũ. ¶ S Bcies o p̃liabant᷑ egregie 2 vince ¶ Cenſoꝛes erãt officiales ſup extimis ãt. Quatio erat honoꝛ ſiue gaudia: que .⸗ ſiue cẽſu:⁊ viis atʒ oꝛamtis totiꝰ ciuita fiebãt illis qͥᷣ pᷣliabant᷑ egregie ⁊ ꝑuam vi tis:⁊ ad reſtringẽdũ malas expẽſas cõis ciuiũ · ⁊ erãt magne autoꝛitatiſ ⁊ pꝛudẽ tie viri:quorũ officium a pᷣncipio dura bat ꝑ quinquẽniũ · ſʒ poſtea reductiʒ eſt ad . xviii· mẽſes Dueſtotes erãt in ueſtigatoꝛes rationũ cõis rome: ⁊ erant ſupꝑ tributis ⁊ redditibꝰ ciuitatis:ac etiaʒ diffinitores ꝓuiſoꝛes queſtuũ: ⁊ litiuzʒ romanorũ duiũ ¶ V¶ Interroges erãt oꝛũ · Et hec de his romãoꝛuʒ officiis ſuffi officiales: liberũ arbitriũ ad eligendũ of ciãt· ꝗᷓ tibi ad magnã nr̃i oꝑis ꝑtẽ cõducè ſficiales: ꝗᷣ p diſcoꝛdiã in comitiis eligi nõ pñt Incipiũt mòõ de adũᷣſa ⁊ ꝓſꝑa foꝛtũa poterant hñtes. ¶ « (GSdiles erãt offi Hiciſei petrache autoꝛitates ⁊ remedia · ciales qͥ curã gerebãt de tẽplis menſuris Erãciſci petrarche de aduſa fotüa re põderibꝰ:ꝛ tenebãt totã ciuitatem libe Vncnũc p̃dicti frãciſcei ( media ram 2 purã: ac etiã multarũ rerũ curam petraꝛche: oꝛatoꝛis ſane ⁊ poete gerebãt:q̃ ediles reſidebant ĩ ſedibꝰ:red ctoꝛiã deportabãt· Coꝛnua ſunt extreĩta tes acieruʒ p̃liãtiũ ⁊ exercituũ· Leges a pellabãt᷑ cõſtitutões pplłi· Senatuſcõſul ta erãt ſtatuta a ſenatounbꝰ fẽa · Mebiſci ta a tribunis ð cõſẽſu pleb. Decreta erãt pᷣcepta ſeu edẽa ĩpatoꝛũ ⁊ hẽbãt vĩ legis 1 obbuabãt᷑ ut lex huiuſcemõi pᷣcepta 3 fectoꝛũ· p̃toꝛũ: cẽſorũq̃ſtoꝛũ · ediliũ ⁊ ali dentes Vnicuiq; ius ⁊ iuſticiã vſurarum 1 curã ſpẽaliter hẽbant de locis cõibus rebus publicis ¶ ᷓ ¶ Dopulꝰ appella bantur oẽs ciues Ro: dicũt aliq ꝙ ĩ po alriſſimi de adůſ. a 1 ꝓſpa foꝛtuã et ĩ pꝛimis de adũſa: autoꝛitates noſtro operi inſereꝛe tẽptabo · Cui quidẽ petrar che talis ꝓcedendi in his ẽ conſuetudo: vt ſi de re quapiam doleas:remediũ tibi 46 1R ſo Ad c nia iſlo itis töef önis hato r enda itai inta tol tog ites tum Ide erit gge Ini bint e ne udo: reſpondendo aftfert: doloꝛe ne nimio cõ ficiaris · Siquidẽ gaudeas: ut infra de ꝓ ſpere fortune remediiſ:item leticia ne ni mia extollaris · Et pꝛima in ordine:aduer ſe foꝛtune ð defoꝛmitate coꝛpis ſe offert Rubꝛica hoc modo ¶ Egiſſe mecuʒ ninns illiberabiliter naturã ꝗroꝛ: ꝗᷓ me deformeʒz genuit · ¶ Reſpondeo. Quot faces extinxitg quot occurrit incendiis 5 Nam ſi defoꝛmẽ helenã genuiſſet: vel ut veriuſ loquar ſi defoꝛmè paridem: foꝛtaſ ſis plion adhuc ſtaret · Et ſi non dedit na tura qð delectet: foꝛte qdð pꝛoſit dedit · Raro etem̃ forma inſignis: ho neſtaſq; ſub vno lare babieant Hene tibi accidit ſi ioꝛe excluſa: hoſpes melioꝛ tecum eſt. Pana nãq; fugax: ⁊ fragile natuꝛe donũ paucis ad vtilitatẽ:multis ad perniciem nulli ad ſalutẽ veramq; gloꝛiam data ẽ Ideo aũt defoꝛmẽ te genuit natuꝛa: ut te oꝛnares ac foꝛmoſum faceres: ea forma ue tecum eſſet in aĩmo·in grabatulo .ĩ Arecren ſepulcro: eſſetqʒ tua: non na ture aut parentũ: pulerius eſt pulcrum fieri q; naſci:illud em̃ caſus:hoc ſtudii ẽ Diſce igit᷑ amare atq; optare melioꝛa: ñ vt foꝛmoſus eſſes: ſtultũ eſt amare peri culum ſuũ: ſtultum optare qð nullo ſtu dio acquiri põt. Nam ſi contra naturam foꝛmoſus fieri ſtudeaſmil vltra pꝛoficiaſ q; ut defoꝛmioꝛ videare · ¶ B Natura me genuit imbecillem doleo ¶ Reſpon deo · Vt in putrida vagina enſis ferreus: ſic in fragiki coꝛꝑe foꝛtis ſepe animꝰ latʒ· Animi eĩ robur optabile eſt:qð nec dies minuit nec foꝛtuna. Qui em̃ ĩgenio fragi les: coꝛꝑe pꝛeualent: hi beluis ꝓxime acce dunt: 2 ſepe qð miſerum eſt aliis ſeruiũt Sepe vero quod miſerrimũ:atq; vbi hu mane miſerie ſũma eſt: animũ ipſi ſuum ſeruire coꝛpi ſuo cogũt ſeruitute fe diſſiã (nualida valitudo eſt doleo · Re ſpondeo· At ẽ valida: artatrixq; libidinũ 1 magiſtra modeſtie.· Nã ſi valitudo a bõa ẽ: pone ſolicitudinem:quidqᷣd coꝛꝑi euenerit ſaluꝰ es. Multis etiaʒ ad ſalutẽ aĩme ꝓfuit coꝛꝑis egritudo.lle vir altꝰ ex humili 1 ex aquis vectꝰ ad ſidera: celi qʒ clauiger effectus:cuiuſq; vmbꝛa ſola moꝛbos coꝛꝑis moleſtiaſqʒ pellebat· ĩter rogatus aliquãdo:cur filiaʒ ſuam graui Ary moꝛbo pꝛeſſam ipe ſineret? reſpondit: ſic expedit ei:tu qd ſcis an tibi expediat Si igitur valido coꝛꝑis extrema ⁊ ſine re medio eſt tibi: ſie ⁊1 gaude ruinoſo carcè vinctum te egredier faciliꝰ ⁊ citius. C D ¶ Doleo. qꝛ febre vror ĩpoꝛtuna ¶ Re ſpondeo. Diu eſſe ſimul nõ poteſtis: ne mo diu ardet. aut te illa deſeret: aut tu il lam. ¶ ¶ Dolore torqueor yliaco· ¶ Reſpõdeo · Spes eſt fateoꝛ acerba ſo⸗ Ucriul arerbin pati poſſe. ¶ E ¶ Di gra coerceor podogra doleo ¶ Reſpon deo · Vaga mens homĩs freno eget:hunc paupertas ilu tenet carcer: aut grauioꝛ mobus: ludens te pedibus alligat fortu na: non podogra ſed pedice ſunt:iam di ſce conſiſtere · ¶ ¶ Doleo. dentibus eger ſum. ¶ Reſpondeo· Inualidũ atqʒ caducum animalẽ: cui etiam que pꝛeua lida videbant᷑ infirma ſunt G Kmi ſi oculos doleo ¶ Reſpondeo Erontis foꝛtaſſe non pectoꝛis: hi ſi ſuperint bene habet: ſalua res eſt. Nam ſi oculos pdidi ſti duces malos qui in pꝛecipitiũ te duce bant perdidiſti: mirũ dictu. Sepe quidez lucidiſſima pars coꝛꝑis: totam ammam in tenebꝛas trahit· TCam vocantem ad me lioꝛa ſpiritum ſequi incipe. ⁊ veritati pꝛe be aurem clamãti: nolite querere que vi dentur: ſed que non vident᷑ eterna. C Doleo· Auditum ꝑdidi. ¶ Reſ põdeo Rdulantiũ iam ſuſurros:atqʒ obtrectan tium iurgia euaſiſti: diuerſimode ſed par malum: niſi ꝙ aliquanto viriliꝰ ẽ iurglis q; blandiciis adbibere aures:tᷣllis nanqʒ medicamentũ aliquãdo: his venenũ ĩeſt ſemper · kllud ergo ſemper moꝛdendo ſa nat: hoc mulcẽdo inquinat: atʒ ita peior eſt falſus amoꝛ vero odio CK Nimiꝰ doloꝛ ne furorẽ pariat metuo ¶ Reſpõ deo · Obſta illi cogitatõibꝰ boĩs ac placi dis: qdã furoꝛi viã paſſiõibꝰ faciũt:ex mi tis aſfectibe ſanis:vera tandẽ pdit in ſania: ſiẽ ex cõtrariis vera vᷣtꝰ:freq̃ntatiſ acuba ꝗᷓri hĩtũ philoſophicũ dogma eit. ¶ L¶ Venenũ timeo. Rũñdeo potu ab ſtie ciboq;ʒ ꝑmiſcuo:expertoꝛũ fides ami coꝛũ excubʒ· ſuſpectos limen arceat. vina turbida: fuſca exulent pulmẽta: dapũq; ꝑmixtio cautio aſſit ⁊ ſobꝛietaſ ⁊ tarditaſ pᷣcipitatio aũt abſit: qᷓ ⁊ aliis· et preſertĩ — genere hoc mortis multoſ perdidit · Sit ad menſaʒ lenta manuſ· oculuſ celer: ani mus rigil:memoꝛq;ʒ diſcriminis: nec tuiſ tiñ ſed tuoꝛũ oculis atq; animis obnixiꝰ inuigila: magnis ꝑiculis magna obſtat intentio 4 M¶ Doleo doꝛmire nõ poſ ſum: ¶ Reſpondeo . vigila ⁊ gaude: vite tibi tẽpus auctuʒ · inter obdoꝛmire enim atqʒ emori quid intereſt: niſi ꝙ alteꝛ tem poralis:ꝑpetuꝰ alter eſt ſopoꝛ · Ctaq; ne ſcio an non ſatis ꝓpꝛie ſomnus bꝛeuis moꝛs:⁊ moꝛs ſomnꝰ longuſ ſiue eternus dici poſſit · Non autẽ vi ſo blandiciis re petẽdus eſt ſomnuſ: ſi incũbas ꝑdis ope ram:cogi nequit: age aliud:facile animiſ vagis ⁊ coꝛpoꝛibus feſſis EK. CN C R Somniis inquietoꝛ doleo ¶ Reſpon deo · Si verum eſt qð ſapiens quidẽ ait: multaſ curas ſequunt᷑ ſomnia · qd noſtri quoq; appꝛobant autoꝛes:radicem mali amputa:curaſ pelle:ſomnia queq; pepu leris C Holeo.Craui duroq; ſum ingenio ¶ Reſpondeo· Crauedo mole ſtioꝛ:ſed hec quoq; minuit᷑ ſi diligenter intẽderis · Et ſi literis ñ potes:at virtuti ſtude: nemo non ad illã ſatis ingenioſꝰ vbi nõ acumẽ queritur ſed voluntas: ad quã quidã literas non ꝓdeſſe: aliquãdo etiam obeſſe opinati ſunt · Ideoq; deſer tis ſtudiis in ſolitudĩem abiere:⁊ eximie illis ſciẽtie locꝰ fuit ignoꝛãtia literarum. Maius tutiuſq; ẽ virtute qᷓ; literis clarũ fieri¶ P¶ Doleo · Memoꝛia fluxa eſt · ¶¶ Reſpõdeo Diligẽtia ⁊ artificio ilam ſtringe: cũctis memoꝛie ingeniiſqʒ defe ctibus occurrit induſtria:nil patit᷑ perire nil minui. Hec eſt qᷓ phᷣos ⁊ poetas ſeneſ vVirentiſſimo ingenio ac ſtilo · Hec ẽ que decrepitos oꝛatoꝛes:voce ſolida validiſ qʒ lateribꝰ:ac tenaci meõꝛia ſeruare põt Vnde ſi tibi inuida meõꝛia eſt:noli illi fi dere: ſepe calculũ ſecũ pone:quidqd cre dideris ſtatim exige:⁊ qd cras facturus fueris nunc facito:mon eſt tuta dilatio · QDoleo Gloquentie nihil eſt. (Re ſpondeo · Cura ut ſapiẽtie ſit aliqd: ut in nocentie: vt vᷣtutis · Illa em̃ paucoꝛuʒ: he ſunt oĩm· Multi ꝓpter eloquentiã perie re.Sunt quibꝰ obſcurũ nomen ꝓpugna culum eſt ſalutis · diſertis nunq̃; deſunt lab oꝛes:tanteq; vigilie vltro ſuſcipiant᷑: flatus volatilis ſic exercet animũ:ſolida quaſi virtꝰ in verbis ſit · rebꝰ intẽde aĩm in verbis em̃ flatꝰ ⁊ laboꝛ ⁊ eloquium in rebus quies virtꝰ ⁊ felicitaſ· Vnde ſi tibi eloquiũ deeſt: maxio querendi odii ĩſtru mento cares ¶( R Boleo Lingue vſũ perdidi . ¶ Reſ fendeo.Et mentiẽdi con 1 ſuetudĩem: ⁊ fallendi artes: ⁊ inimicicia rum querẽdeqʒ infamie inſtrumentum· Plures em̃ lingua ſunt qᷓ; facto infames Nulla ꝑs coꝛpis ad nocẽduʒ ꝓmptioꝛ:ad frenandũ difficilioꝛ. Merito ergo qſi ma gnum aliquid ⁊ rarum ꝓtulit qui dixit · QOuſtodiam vias meaſ ut non delĩquã in lingua mea. ¶ S¶ Doleo · Crauis ſum coꝛꝑe ¶ Reſpõdeo · Queri poſſes ſi ut vo lucris ad volatũ:mon vt vir ad virtutes natꝰ eſſes. Nam et ſi mole coꝛpoꝛea labo ras: aliꝰ alio:aliꝰ cõtrario laboꝛat:nulliꝰ ſine laboꝛe vita agitur:ſed quiſq; ſuũ no uit: alienũ nõ deſpicit vel ignoꝛat · ¶ ¶ Doleo · Cito ſenui ¶ Reſ pondeo · Vi uere optabas:⁊ viyiſſe te peĩtet: an quid aliud eſt rei? In neſcias: 7 vite curſus nunc bꝛeuis mũc breuiſſimꝰ: longꝰ nũqʒ durꝰ ſemp aſperqʒ ambigu⸗ huiꝰ vlti ma pars ſenectꝰ:fims autẽ eſt mors: q̃d hic habes querimonie ? genuiſti: peregi ſti iam vite munꝰ debeſ:veniſti ad exitiũ quieſce · mens viatoꝛ eſt qui laboꝛe vie exhauſtꝰ: ad initium remeare cupit:nihil feſſis gratiꝰ hoſpitio ¶ V ¶ Doleo Tri ſuis ſum. Reſp ondeo · Refert qua ex cauſa triſtis eſ aut letꝰ:triſticia nanqʒ de peccato vtilis eſt: ne deſperatio ſub rĩApẽᷣʒ ti danculum manũ det · Ic gaudium de vᷣtute de q; memona bonoꝛum operũ ho neſtum: modo ne ingerenti ſe ſuꝑbie fo res pandeant · Doleo Ignobilis patrie ciuis ſum · ¶ Reſi aͦdes Eſto tu nobilis:nam nil vetat · Nihil eis pfie no bilitate tua nobilitas mixtum habʒ ¶ Doleo . Obſe curis parentibꝰ natꝰ ſum ¶ Reſpondeo · Non ẽ foꝛſan ut tu reris odioſa cõdicio neſcio an ⁊ optabile igno bilem naſci:vtrãuis uite uiam ſpectes: Nam ſi uoluptatibus obſequi: uulgiq; ueſtigiis tutum iter ſequi ſtatuis excuſa bilior fies· Sin vᷣtutis ſemitam raro pe de ſignatã eligis: co darioꝛ fieſ:qꝰ maio ribꝰ tenebſ pꝛeſſꝰ ac crcũuẽtꝰ emerſeras cig nes nad it. fiin ſum tpo utes lbo llis WVi ſun n o tes⸗ vofe e ſeras Tota claritas tua erit rerum particeps tuarũ:quidqᷣd bene geſſeris: ſolus inde famã metes:ſolus inde laudaberis: ſolꝰ autoꝛ fundatoꝛq; voeaberis:qð non fie⸗ ret ſi nobil natꝰ eſſes · Vides ne ergo q̃n te tibi noue laudis accõmodata eſt: nobi lem per te fieri:⁊ nobilitatẽ dare non ac cipeꝛe dabis hoc poſteris tuiſ:ꝙ nobileſ naſcant᷑:qð parẽtes tibi nõ dederũt. Et quid oꝛo nocuit ventidio ad felicitatẽ et ad ſummũ decus⸗ꝙ hũiliter natꝰ eſſet: uima etate foꝛtuna hũili vſus ⁊ miſera Pire R ¶Doleo. Origo nõ tm̃ humil ſed obſcena eſt · ¶ Reſpõdeo· Vera ⁊ ſũ ma obſcenitas vna eſt animi: ilã mihi ſi dẽpſeris pulcra ſũt oĩa.Bene igit᷑ viue: bene moꝛere. Nã qui bene viuit bene na ſciẽ᷑ bene moꝛit᷑ At qui male viuit:bñ na tus eẽ non poteſt.quid em̃ refert q́;dful ido tramite cecus inceſſerit g aut q̃d re r vnde veneris:ſi in culpã ⁊ ĩ miſeriã venis ? Nil etiã tu contra leges: ſed ꝑen tes tui egerũt:tu ſᷣm leges age omĩa · ⁊n hoe quidẽ nullum penitꝰ tuũ crimẽ fuit de oꝛtu tuo:ali de ſuiſ:tu de moꝛibꝰ tuiſ rationẽ reddesVñ moꝛũ candoꝛ: a dari tas vite:nõ maculas modo:ſfed ⁊ meõꝛiã cẽm fede oꝛiginis delebũt:hoc remediuʒ dũ licet arripe:aliud mihi crede nulluʒ ẽ ¶ B ¶ Doleo· Suꝑbo dño ſeꝛuio Kel põ⸗ deo· Quid ſciſ ã ip̃e ſuꝑbiori dũo ſeruiat ſoꝛſan vxoꝛi: forſtr his ip̃is quibus imperat: poſtremo gou n meretricule: foꝛſan =. — riſſima eſt oĩm ſeruitꝰ:foꝛſan ⁊ ipᷣe ſibi: hoc eſt viciis ⁊ paſſionibꝰ:ac violctis af fectibꝰ ſuis ſeruit. Quid vis dicã g pauci in veritate ſunt libeni: ⁊ ſiqui ſunt: eo la boꝛioſioꝛ ẽ vita:quo altioꝛ: Multo enim citius · multoqʒ enis fidelis ſerui:q; re giſ implent᷑ officia· Vnð diocleciani iam pꝛiuati:⁊ de pᷣterito iudicantis:et exꝑien tia edocti dictũ meõꝛiale eſt. Nihil diffici liꝰ q; bene imꝑare.¶ ¶ Doleo .· Dau erioꝛ ſum in vita. ¶ Reſpondeo · Gris etioꝛ ĩ moꝛte: Nemo em̃ tam pauper vi . t: ut moꝛiens nollet vixiſſe pauperior. (D ¶ Domo · familia. neceſſariis atq; or namẽtis omnibꝰ ſpoliatus:quid agam ⸗ quo me vertam g ¶ Reſpondeo· d eas opeſ quibꝰ ſpoliari nequealſ · que te vndi qʒ comitatũ · diuitẽ ⁊ ornatum pꝛeſtent · Qrvij (G ¶ Doleo Tenuis victꝰ eſt mihi. (Re ſpondeo · Et tenuis voluptas:⁊ mũda ſo bꝛietas:an tu gule ſtudio contrario mal lesg5 Mec em̃ tenuitas podagram pellet tuis e finibꝰ:doloꝛem capitis aufert: ceꝛe bꝛiqʒ vertiginẽ:vomitũqʒ: ⁊ ructum: et nauſeam: ⁊ ſudoꝛẽ:tediumq;:⁊ faſtidiuʒ tuupſius:palloꝛem alternũ ac ruboꝛem: odoꝛẽ quoqʒ ⁊ oꝛis ⁊ coꝛpis tibi atʒ aliis impoꝛtunũ ſiſtet · preterea pedes inſtabi les: manꝰ tremulas: nutãs caput:quod qʒ eſt optimũ: animũ ipᷣm moderabitur frenabitq; · ¶ E¶ Doleo. In pauperta te etiam natus ſum ¶ Reſpondeo. Quiſ non nudus de vtero matris egreditur g nihil hic pꝛecipuũ habent reges. Lactan tiꝰ firmianꝰ vir doctrine multiplicis pau per natus eſt·Elacchus inops vixit: 1 ſic de multis aliis poetis ⁊ philo ſophis. Si in his quaſi exẽplis humilibꝰ ⁊ terreſtri bus non moueris:ipſe celi dñs hic pauꝑ fuit: vt exemplo doceret hanc inopie viã qua tamẽ ad veras diuitias per geretur. pſe inq; per queʒ reges enarn⸗ pauꝑ natus: pauꝑ vixit:n ud us obiit:cui cũcta interim obſequebant᷑ elem̃ta. Tu bomũ cio domini tui ſoꝛtem fers moleſte:nec ĩ epte pudet inſolentie (G ¶ Holeo.· De cuniam amiſi dulce vite pꝛeſidium ¶ Re ſpondeo ˖ Quid ſcis an animarũ potiꝰ ex adium g plures multo ꝓpter opes q̃ʒ ꝓ pter inopiaʒ periere. Nã etſi pecunias a miſiſti· ⁊ cũ illa curas wultalpenculscß perpetuuʒ: ⁊ laboꝛem cuſtodie: ꝑdendi metum· Sic ꝑdendo pecuniã bona duo: vnũquodq; pᷣſtantius amiſſo:ſecuritatẽ requiẽ inueniſu· ¶ M ¶Tem ig amiſ ſionem fleo ¶ Reſpõdeo · Eſſet ec eo iu ſtioꝛ q; ſuꝑioꝛ querela: quo leuior eſt pe cunie iactura q́; temꝑis: ꝙ nec neceſſaria ad bñ viuenduz eſt pecunia. ⁊ amiſſa re ſtaurari barrtepus neceſſariũ ⁊ ꝓrſus irrecuꝑabile eſt:niſi ꝙ nolenti pecunia: volenti aũt tempus eripit᷑:quã cauſã ne o vbi q̃ patit᷑ volẽs patitur · ¶ ? ¶ Ho Eo Rermnn pꝛomiſſa non complentur· ¶¶ Reſpõdeo. Quid de hoc ſingulariter ꝗ̃reris · qð omibꝰ ẽ cõe. Nulla qdẽ res et munus magis inqnat: q; dura frõſ ac lẽ ta dilatio· Sʒ hic ẽ moſ.cito vultiſ acciꝑe carde ãt dare · ad illð alacreſ ad hec meſſi 4 — . Chvij. ad illud pcipites ad hoc ſegnes · Ingrati tudinis duplex radix: duplex materia qᷓ rularum: du ⁊ loſ moꝛa: cele ritas hoſ contriſtat.· ¶ R ¶ Doleo pꝛo altero fidẽ obſtruxi mennc. Pe⸗ pondeo · ꝓ teipſo illam ſolues: ⁊ mi de bere· ac ſine compe dibus agere q̃; iocundũ ſit· tuo diſces in cõmodo · Vnde ſi vadem ꝓ amico te dedi ſti: da poſt hoc amicis egentibus aurum argentũ vinum.oleuʒ· frumentũ·domos veſtes pꝛedia oo ilich l olatium · Cũ amm⸗ cis denuo om̃ia partire: vnam tibi habe: nulligz vnquã tuam dederis libertatem L¶ Doleo. Domus igne ſubito confla grauit mea ¶ Rñndeo. t templũ diane olim arſit epheſi:quo nil ſecula illa foꝛ⸗ ioſiuſ viderunt· Irſit ⁊ templũ hieroſo lim is celi deo ſacrum: arſere vrbes. Car thaginẽ ſemel: ⁊ troiam biſ flama cõbuſ ſit · Si tu euaſiſti viuus:cinerẽ cur fles ex tinctum· ¶ M ¶ Doleo. Terribile nau fragium viy euaſi Ckeeſpondeo Neſcio quid terribiliꝰ adeo ſit in aquis moꝛi q́; in terris qñq̃dẽ in alterutro morienduʒ eſt · Seu d optabilius: vermiũ cibum eẽ ʒ piſciũ: poſtq; tamen enataſti:cura ne iterũ fracto vitaʒ remo:aut lacere credas tabelle: diſcee terꝛenũ animal terram pati celũ potiꝰ abire qᷓ; pelagꝰ.¶ N ¶ Do leo·Me fureſ infeſtant Een põdeo. Qõ tra hoc malũ nil querelis agitur: ſuppli cis oꝑꝰ eſt. Interim cuſtodia ꝓficit vigi lanti· Sunt qͥ nihil cuſtodiũt ⁊ accuſant fures:cum vetꝰ ſit verbũ: ꝙ occaſio furẽ facit ¶ O ¶ DHoleo. DPredonibus ſ polia tus ſum. ¶ Reſpondeo· Quãuis ciuili le ge niſi falloꝛ ſcriptũ ſit: ꝙ nullus fur im ꝛobioꝛ q; qᷓ vi rapit. ſũt tñ damdeſtini ires me iudice vilioꝛeſ. Illi fraude agũt hi aũt vi· Et ideo iuſta ſentẽtia ciceronis li vulꝑecul:hi leonibuſ ſimilant᷑. Rdde ꝙ fures rebꝰ ſpoliãt ſgera ſuſpitiones ac pꝛedonibus pᷣdaſſe fere ſatis eſt:ſuſpi tionibus nõ relmquũt locũ.¶ P ¶ Do leo. Ager melioꝛa pollicitus me fefellit. ¶ Reſpondeo. Non te ager fallit: ſz im pꝛc bitas cupiditaſq; animi.Q uncta vobᷣ ad nutum ſucceſſura ꝓmit titis vobᷣ inſo lentes · Tuus ager moꝛem ſuum tenet: tu tuũ tenes. Terre em̃ vbertas ⁊ ſterili tas alterna: ſed cupiditas tua ꝑpet ua eſt Vos qʒ iniquiſſimi oĩm interpꝛeteſicum illam grate ac ſobꝛie: hanc patiẽter ⁊ for titer ferꝛe debueritis: illaʒ condemnitis: hanc def letis· Illa tumidos facit: hec qᷓru los · Terram bobus ⁊ raſtris celuʒ votis ac p̃cibꝰ fatigatis · ventoꝛũ ſpiritꝰ.opor tunitas imbꝛiũ: germini decoꝛ · agri ſpẽſ puluis ybernus· lutum uernuʒ. eſuiui ſo les. maturitas autũnalis: om̃ia cupidos in ſpem trahũt. ut arentẽ ſtuppaʒ flama om̃is incendit: ut inanem puluerẽ f latus om̃is impellit · Sic auarum animũ: lucrũ om̃e ſuſpendit atqʒ erigit · Sed frenate miſ eri motus incõditos: infinitam cõcu iſcentiam coercete: ⁊ ſpem credulẽ mil P. tandem deluſam ſucceſſibꝰ caſtigate. Quid nunc celũ terramqʒ reſpicitis:non aliunde ſterilitas q́; a deo eſt: cllum moꝛ tales agere ſinite: ⁊ videte qð agit᷑ ⁊ lau date · Sinite opificẽ operari: Et vnius ar tificii perito hom exhibendã reuerentiã non negetis deo: pudeat terrea vaſcula celeſtem vigulũ arguere: Sed in om ibꝰ illi: voce atq; animo gr̃as agite:q neceſſi tatum conſcius vr̃arũ: neq; cupiditatuʒ neſcius: ill is ſuccurrit:iſtis occurrit vtro biqʒ miſericoꝛs vtrobiqʒ terribilis in cõ ſilüis ſuꝑ filios hoĩm: ut de illo ſcriptum eſt · Sperate iam tandẽ non in agris vñis ſed in domĩo: ⁊ facite bonitatẽ: ⁊ inhabi tate terrã. ⁊ paſcemũ ĩ diuitiis eius: iacta te ſuper dñũm eiꝛam vr̃am ⁊ ipe vos enu triet · Qui celeſti manu editi: non niſi ter ram cogitatis: terrãq; diligitis. Nolite ĩ terrã ſpem habere:ſed ĩ illo qui reſpicit terram 2 facit eã tremere · Qui te deniq; ab agello tuo paſſꝰ ẽ falli:vt in illo ſpeʒ poneres qui nõ fallit ¶ Q ¶ Doleo Ar ta domus eſt mihi ¶ Beſpondeo. Domꝰ lutea celeſtem animuʒ non anguſtat· Se pe parua domꝰ magne gloꝛie capax fuit · vis ut domus omnis tibi ampliſſima vi deat᷑: ſepulerũ cogita ¶ R ¶ DHoleo. Car cere claudoꝛ ĩdigne ¶ Reſpõ deo. Meliꝰ eſt indignus carcer q́; libertas indigna: multoqʒ ſatius immeritũ pꝛo iuſticia ma la pati:q;ᷓ peꝛ ſcelus bonis affluere:quã uis nec mala illa dici debeãt: neq; hec bo na:ſʒ loquor vt vulgus:qð doloꝛẽ malũ in en wolupegee ſũmum bonũ iudicat S¶Rimis crebꝛis exagitoꝛ laboꝛibus. G N t⸗ i G t . ¶ Reſpõdeo· Nimiũ ⁊ parũ ꝓ varietate ſapientiũ accipit᷑ignauo laboꝛ omũs eſt nimus: nulluſ ĩduſtris· honoꝛatũ te ĩgra te accipis: neſcis vt nocte media: dum di cate deo virgines ſtratis ſurgũt: algent. vigilãt· ⁊ diuinis officiis exercent᷑· Adul ter interim ſuis ꝑfruitur illecebꝛis: dum pꝛo defendenda patria miles in caſtris · pꝛo augenda dux in tabernaculo:pꝛo oꝛ nanda ſtudioſus inter libꝛos excubat: le no infamis inter ſuaſ acies:inqʒ ſuis ten toꝛiis cõquieſcit:quibus vero ſit melius· diffinire nemo cui vel modicũ ingenium ſit pudoꝛis heſitet· Vnde dura virtus du rus laboꝛ:mollis voluptas mollis ĩertia ſimilia bene cohabitant: inter aduerſa di uoꝛtiũ eſt. deniqʒ quiſqʒ naſcit᷑:ad l aboꝛẽ naſcit᷑: nee regũ filios excipio: laboꝛ ⁊ vir tus nĩe artes ſũt:nõ ociuʒ ⁊ voluptas: qᷓ bus qui applicãt ammũ:hi demũ a natu ra hominũ degenerãt: atq; in pecudũ ſe tranſfoꝛmant. ¶ K¶ Doleo. Longum atq; durũ iter pedibus melt? ago . &Be ſpondeo Qalceatus foꝛſan· Sanci auteʒ Pes munis pedibus deſerta luſtrabant · Nuncii dei omĩpotentis apoſtoli:mundi climata circũibant: hic ad oꝛientẽ: ille ad occidentẽ: hie ad arthon: ille ad meridiẽ: nauigans ĩterdũ: raro id quidẽ: neqʒ ali ter q; cogente locoꝛũ ſitu. Sed quẽ Feoꝛ equitẽ legis:p̃ter ex omnibus vnũ iohan nem ? neqʒ id amplius q; ſemel:idqʒ per eriguo vie ſpacio:dum quod cdlemẽs ſcri pſit: a eccleſiaſuca habʒ hyſtoꝛia: ad recu perandũ ꝑditi adoleſcentis animũ: pium illũ feſtinatio ꝑurgeret·. Quomõ aũt equi tarẽt quoꝛũ domimus ibat ?æ vix aſellũ ſe mel quidẽ ille:mox in crucem aſcenſurus aſcendit. Quid igit᷑ ire niſi eques doles g5 In in hunc mundũ ĩtraſti eques g an exi bis 50 pꝛincipiũ humile o finis bumilioꝛ ;ʒſuꝑba inter vtrũq; ſunt media: 2 ĩ bꝛe ui curſu: quãta pꝛoꝛſus obliuio termino ruʒ: nec vnde certe: aut quo ꝑgitis memi niſtis ¶ B ¶Doleo . Gxilio pelloꝛ iniuſto ¶ Reſpondeo· Quid tu ergo iuſto pelli malles exilio: nempe qð ad iniurie cumu lum in diuerſuz trahit᷑: habes em̃ iniuſti eyllii comitem iuſticiã: que iniuſtoſ ciues deſlituens te ſecuta tecũ exulat· Nam et ſi falſo iudicio exularis: eſt qui te vindicʒ Qxvi i . is qui facit iudiciũ iniuriã patientibus: q qʒ ait · Mea eſt vltio ⁊ ego retribuã eis in tempoꝛe · Eſt ⁊ obi nõ cogitas ipſos iudi cans: aut teſtis ĩ pectoꝛe:mag ni ibi habi tant vltoꝛes:nulliꝰ belue moꝛſus ẽ acrioꝛ q; cõſcientie · ¶ Q¶ ¶ Beſtem latiſſime ſe uientẽ hoꝛreo · ¶ Beſpondeo · Et hie quo qʒ nil amplius q; moꝛtis eſt metus: quo depoſito plena ſecuritas ꝑata erit · Enim uero his magnis animis: non depoſitus modo ſed ne admiſſus quidẽ eſſe debet Nam quid minꝰ viri eſt q; hoꝛrere cõmu nia ¶ D Doleo Craues inimicide mi bi ſunt vndiq;· ¶ Reſ põdeo NMagne ini micicie plerũq;ʒ magnarũ amiciciarũ fue re pꝛincipiũ· Et nunq; darioꝛ ſanctioꝛq; fuit populus romanuſ: q; dum multis ac rauibꝰ occupabat᷑ bellis:pax initiũ ma i fuit: ſecuʒ nãq; ſubiit libido blanda ho ſtis ac peſſilẽs · Si igit᷑ inimicicias habes fac vt iuſlicie ſis amicus:mullũ certius p ſidium:vera virtus foꝛtune minas caleat ac deſpicit ¶ G ¶ Doleo Videbar vleiſci malũ agere potentia mayima ẽ: nempe qᷓ omnipotẽti eſt ꝓpꝛia. Nã ſi pulcerrimuʒ vindicte genus elt nolle vlciſci: pulcerri ma neceſſitas nõ ſini:vltro virtutem am plecti optimũ: ꝓximũ eſt compelli· Si igi tur vindicta tibi excidit · Colubꝛũ e manu excidiſſe credito: videto ne it erum ſubꝛe pat.· Nihil homĩ tam cõtrariũ q; inbuma nitas: per hanc em̃ homo deſinit: idqʒ ſic poſſe nec potui · ¶ Reſpõdeo. Nõ poſſe eſſe ipſum nomẽ iudicio eſt:· Nullus moꝛ bus tam cõtrariꝰ ne moꝛs quidẽ · la em̃ Kaunr- . aturã decmir ic dutem cõtra. euire in boiĩiem inbumanũ eſt quis me ritus· ¶E (DoleoDelloꝛ e pabrle⸗ Reſpondeo Dulſum te peſſimis: opti mis te mſere:neq; te patria:ſed patriam te indignã rebus ꝓba: ſentiat illa quid ꝑ didit: tu nihil te ꝑdidiſſe ſentiaſ· Neq; cũ illis eſſe cupias:qui te cupiunt abeſſe: ne q; demũ quod a te fieri debuit:ab alio fa cium egreferas: debuiſti cedere ciuium inuidie: vtq; ulam fugeres vltro in exili um ire · Cupiendo igitur quod cogeres: efficias ne cogaris · Omne violentũ patiẽ tia vincitur: ⁊ deſinit eſſe violentum qð volẽti fit ¶ &Q ¶ Doleo. euerſa ẽ pria ¶ Reſpõdeo · Carthagineʒ atq; numãatiã 292 Chrvij ffricanus minoꝛ: hieroſolimam titus: aliaſq; alii:romam nullus in totũ diruit ſed ſenectus attriuit ciuium · Quid tu igi tur tuam patriaʒ reris exemptã imperio foꝛtune:cui vꝛbes mayime: atq;ʒ imperia ſuberunt Celum ruet ac terra: montes maria mouebunt᷑ ⁊ creata de nihilo in ni hilum redigent᷑ · Tu ruiſſe tuam patriam aut mireris aut quereris: ſunt eniʒ vt ho mmibus ſic vꝛbibus moꝛtes ſue. ¶ Doleo. Ambiguus ſtatus eſt mibi. ¶ Ke ſpondeo.It non ambiguus deo:id ſatis eſt: ili teipſum fidens crede:a dic in ma nibus tuis ſoꝛtes mee · Id cum pie feceris pone metũ·pone ambiguitatẽ· pone ſoli citudinẽ· Nlle ſcit quid de te acturꝰ ſit nul lius ra dubius· parua quidẽ ſed firma in nauicula magnuʒ ſulcas mare:fidus tue 3 ſalutis amantiſſimus gubernatoꝛ eſt. uid refert an viaʒ vectoꝛ ignoꝛet:ſi ma giſtro nauigii nota ẽ. ¶ E Doleo. Kni mi diſcoꝛdia laboꝛo. Reſpondeo. Nul lum hoc bello peiꝰ nec ciuile quidẽ· Illud er ciuibus inter ſe:hoc homĩ ſecum eſt · Ellud inter ꝑtes populi in plateis vꝛbiũ: hoc intus in aĩa: interq;ʒ ipſas ꝑtes aĩme gerit᷑· Cbi nõ pater cõtra filiũ: nec frater aduerſus fratrẽ: ſed hõ ipſe contra ſe liti gat: quo durãte litigio nulla quies anĩo: nulla poteſt eẽ ſerenitas. Quare ſi diſcoꝛ dat animus: ⁊ diuerſis ſecũ pugnat affe ctibus diuerſitatẽ illã abiice: vnũ velle in cipe:tunc cõpoſita erit ⁊ ĩmota pax am: cũ diſcoꝛdes affectus quaſi ſedicioſi ciueſ in vnã cõuemunt volũtatẽ. Alioquin vt cõtrarũi coꝛrupti hum oꝛes febꝛẽ coꝛpo rum: ſic cõtrarii affectus febꝛẽ pariũt ani moꝛũ:que tanto ẽ ꝑiculoſioꝛ:quãto ⁊ ani mꝰ coꝛꝑe nobilioꝛ: ⁊ eterna mors terribi lioꝛ tẽꝑoꝛali:vtrobiq; tñ adhibitũ tꝑamẽ tum: 1 equalitas quedã ad ſalutẽ via eſt. R¶ Unſtantis pugne caſũ timeo. (Re pondeo.· Vix bene gerit᷑ qð pauide gerit Timoꝛ modeſtꝰ cautionẽ: vehemẽs vero deſperatõem parit: quarũ altera nil ĩ bel lo melius:alt era peius nil in rebus oĩbꝰ Si tñ bel lo vinci metuis: pacem quere· ¶ Doleo. Eſt mihi collega pꝛeceps 2 in conſtans· ¶ Reſpondeo· Eſto tu conſlãſ modeſtus: ac foꝛtiter atq; induſtrie mi niſteriũ tuũ age: ⁊ inter tui college erro res tua virtus emineat: nuſqᷓ; em̃ virtus clarioꝛ eminet q; ſuo admota contrario. Qur nõ potiusiillũ regas.q; te ille pcipi cet. (C Loleo Nnuz ſum bello. Reſpondeo· Bello victus libertatẽ re tinet ac vitaʒ: vicio aũt victꝰ vtrãq; amit tit · Quiſquis igit᷑ illi ſuccumbit vere vin citur. ¶ M (Boleo Tranſuerſo vulnẽ facies diſtoꝛta eſt ¶ Reſpondeo · Nõ vul nus ſed cauſã vulneris attende· Juſto ci catrix bello parta:miris modis honeſtat faciem viri ſhrtiform oſum ꝓ iuſticia ſu ſceptũ vulnꝰ:multoqʒ ſpecioſioꝛ ẽ moꝛs: ¶ N ¶Doleo · Proditus ſum ab his quibꝰ fidebam ¶ Reſpondeo · Vix fallit᷑ qui nõ fidit · Enimuero quo maioꝛ quiſq;:eo mi nus poteſt tuto ſidere: eoq; plus fidere ac pluribus eſt neceſſe · Vnde fit vt cõmu ne regũ ſit ꝓdi:neq; omnino vllũ genus tam noxiũ huic malo ¶ O ¶ Tyrannidẽ depoſui · ¶Reſ pondeo · Sepe ſe nocẽtiſ ſimi innocẽtes putant · Sunt tamẽ ⁊ alie nõ minoꝛes cauſe pᷣcipitate tyrannidis: q alienis vxoꝛibus iniurioſum nõ eſſe: ĩ olentia ſcilicet · auaricia· crudelitas: ⁊ ſu perbia.⁊ ĩuidia.Et ad ſummã: ⁊ reges et tyranni om̃s: ⁊ quicũqʒ in potentatu ali quo ſunt:debẽt ſi regnare diu volũt acri ter excutere: memoꝛiterq; dictuʒ illud ca thonis apud liuiũ Ruaricia ⁊ luxuria om ma magna ĩperia ſubuerterunt. ¶( H ¶ Doleo · Supbia extolloꝛ. ¶ Reſpondeo. Qur queſo? An nõ te moꝛtalem: an non aſſidue fatiſcentẽ: an nõ peccatoꝛẽ: an ñ mille caſibus expoſitũ:an nõ moꝛti incer te obnoxiũ: an nõ deniq; tu te miſerum meminiſti? Scire velim quid te hoꝛum otiſſime ad ſuꝑbiam coartat. In fragi itas membꝛoꝛũ:exercituſqʒ moꝛboꝛũ:an vite bꝛeuitas: an cecitas animi inter ſpẽs viliſſimas metuſqʒ ꝑpetuos fluctuantis an pꝛeteꝛitoꝛũ obliuio: an ignoꝛantia fu turoꝛũ ⁊ pᷣſentiuʒ: an hoſtium inſidie:an moꝛtes amicoꝛũ: an aduerſitas pſeuerãs an fugitiua ꝓſperitas? e nõ alie ſunt nobis ad ſuperbiam ſcale:his aſcenditis ad ruinã · Atqui cetera hominũ penicula: Iſi iniuſtam aliquã tamẽ excuſationẽ: ſu perbia ⁊ inuidia nullã habent · Quid deni qʒ ſuperbis terra a cinis. Nihil ẽ odioſiꝰ deo q; ſuperbia ·.ꝑ hanc ille pulcerrimus . nib⸗ ins dere n nus nde tiſ llie 18: ei et ali — — — 2 — ¶ B ¶ Doleo · Eſtu quatioꝛ libidinũ · creatus raptim coꝛruit:per quã tu pecca toꝛ vis aſcendere · Si ſic üli ob hoc vnum accidit: quid ꝑ hoc alis culpis adiuncts tibi euenturù arbitraris· Maluʒ ſarcinis tuis cumulũ ſuꝑpoſuiſti · ¶ R WDoleo . Multa querendi vꝛgeoꝛ appetitu. ¶ Re ſpondeo · Nec aduertis qꝛ inter querẽdũ tempus ⁊ vita:cui illa querebant᷑ elabit᷑· Sic mira ꝑplexitas ĩcidit:dum vita abun dare videmini diuitiis indigetis: dumq; indigentia illa pꝛeteriit: ſuꝑuenit altera: diuitiis abundantes vita indigetis·Nõ hoc ignoꝛabat ille ſapiens qui diit· Qui aceruat iniuſte alis cõgregat: ⁊ in boniſ illius alius luxuriabit᷑· O terribile dictuʒ ſed cõmune: quotidieq; ſe oculis ingerẽſ nec idcirco ꝓficiens in animis auaroꝛuʒ: ſpõde o. Atqui libidinẽ toꝛpoꝛ gignit: gu la aũt ulã parit: quid mirũ igitur filiã pꝰ parentes ſe zui. Canam certe ⁊ luxuriam cõmunes vobis eſſe cũ beluis:maximeq; beſtialẽ vitaʒ veſtrã foꝛe ſapientibꝰ viſuʒ eſt · Ttaq; cũ ſint alia grauioꝛa nullũ viliꝰ Vnde ĩquit ſeneca:blandiſſime dñe nos cõplectuntur vt ſtrangulent · Non aliter ergo q; latrunculi viatoꝛibus ĩſwiantes eol q;ʒ ſubducentes declinãde ſunt· ¶ ¶ Fra eſtuo · ¶ Reſpõdeo· Euris ergo· Tra furoꝛ bꝛeuis eſt inquit flacchus·vix autẽ iracũdus vnqᷓ; adeo quiſq; fuit: vt nulla re laceſſitus raſceret᷑ miſi foꝛ te celius:q clienti ſuo ſibi in oĩbus cõſentienti: atq; omĩa confitenti iraſcens exclamauit · dic aliquid cõtra vt ſimus duo · duruʒ caput qualiter tuliſſet iniurias: qui obſequium nõ ferebat · deus ip̃e quotidie verbis ⁊ re bus offendit nec ſenm iraſci᷑: vos omne verbũ caſu elapſum ad iniuriã caꝑitalem trahitis: ĩpatiens genus:· ¶ D ¶Doleo Gula ſolicitoꝛ· (Seſ pondeo · Prope id quidẽ nulla res tam vilis: tam ſ olicitos vos habet· Terrarũ tractꝰ: celiq; ⁊ maris abdita penetratis: meditati eſtis retia et bamos ⁊ viſcũ ⁊ laqueos: ⁊ rapaces ĩpe rio parere ⁊ p̃dari vobis docuiſtiſ: ad mil aliud niſi vt gule ſatis fiat:quã nõ modo explendo ſed onerãdo fatigatis:⁊ angu ſtuʒ ventrẽ varia arte laxatis: ac punitis obſequendo: cui aliquanto vtilioꝛ fames elſet: vtiliſſia vero ſobꝛietas · CG ¶ In te tam tu aliquãdo aliquem fefelleris:Eſus enizʒ fere om̃s ad fallendũ pꝛoni · feres aũt fa uidia crucioꝛ· ¶ Reſpõdeo· Simul 1pec cas plecteris:expedita iuſticia.· Sed an non ſatis eſt veſtris ꝓpꝛis malis angi: que tam mita ſũt: miſi ⁊ aliena bona vos crucient: vndiq; miſ eri ⁊ inſani· Eſt autẽ inuidia lippa: longinqua nõ videt: vicini tas atq; ꝓſperit as inuidie ſunt parẽtes· ¶ E ¶ Doleo .· Tnuidet᷑ mihi a multis (Re ſpõdeo · Linque honoꝛes ⁊ officia pu li ca: deſine ĩceſſu elato:⁊ ſuꝑbo comitatu ꝑ oꝛa ciuiũ volitare: nec vultu: nec verbo nec habitu digito te notãdũ pꝛebias· vul gus ⁊ liuoꝛ ĩ plateis habitant:ſicut ⁊ ma la ferme omĩa· Quidã hoſtes nullo meliꝰ modo q; fuga vincunt᷑ ac latebꝛis· Tolle mali materiã: malũ omne ſuſtuleris-Ni mis opibus modũ pone:quidqᷓd eximia ſpye inf lamare animos poteſt vel abiice vel abſconde · Si quid ẽ quo carerę nolis aut nequeas modeſte vtere· Tnuidiã quã inſolentia exaſperat: humilitas lenit · ¶ & ¶ Fnimi aggrauoꝛ toꝛpoꝛe· ¶ Reſpõ deo · Toꝛpoꝛ ex imꝑfecta volũtate oꝛitur: mox ut bonũ bñ uelle ceperis: ardoꝛ erit atqʒ impetꝰ:qui cũ ad multa ſit ꝑeſſimꝰ: optimus eſt ad uututem. ¶ H Voleo Malo vnde non timui crcũuentus ſum. C Reſp; deo · Si timuiſſes deceptus foꝛ acile nõ fuiſſes- Et nũc cogita an ciliꝰ ab altero tibi fieri: alteri qð feceris · Sed uos ⁊ que facitis aliis nõ ſentitis: et que ab aliis uobis fiunt pati nõ poteſtis rerũ omnium iniquiſſimi iudices:· ¶ ¶ Holeo · Infamia pꝛemoꝛ graui· ¶ B eſpoõ deo. Si iuſta ñ infamiã ſʒ ifamie cauſam defle. Sin iniuſta: erroꝛes hominuʒ alto animo ꝓculcare: tua te cõſcientia ſolare. Vnde ſi flagiciis collecta: grauis fateoꝛ. ſi caſu:facilis· ſi honeſti ſtudio: gloꝛioſa· ſi quideʒ bonis actibus queſita infamia: laus eſi · Inſultent fatui: tu exulta lucro nobili · pauciſſimis em̃ accidit: omni ſemꝑ infamia caruiſſe · delicatiſſima res eſt fa ma hominis: ⁊ que ſepe rubiginẽ leuibꝰ contrabit ex cauſis: ꝛ ad ſummã vt nil cla riꝰ fama eſt:ſic nil obſcurari ꝓniꝰ: nilqʒ peregrinarũ ut ſic dixerim capacius im peieſſionũ ¶ R ¶ Doleo.lieno ime infamoꝛ · ¶ Reſpondeo · AMieni te crimis Chy. voloꝛ attingere poteſt non infamia. Vñ ſi alieno crrimine meſtus es:eſto tua letꝰ innocentia (L¶ Indignũ laudaſſe pu det ae enieere Reſpeo. Duvox 1pe nitentia doloꝛ: ſcale ſunt ⁊ gradus ꝗdã ad reſipiſcẽtiã ⁊ ſalutẽ· pauci ſune qui ad rectum iter: mſi ꝑ deuia multa ceſpitan do ꝑuemant. Si quidẽ indignum ſciens laudaſti: repꝛehẽſibilis· at ſi ignoꝛans: ex cuſabilisg: Minus eſt malũ falli qᷓ; fallere falli em̃ alienuʒ: fallere aũt pꝛopꝛium fal lentis eſt crimen. Vnde indignũ laudare malũ: vituperare tũ immeritũ multo eſt peius ( N ¶ Doleo. ſpernoꝛ. ¶ Reſpõ deo · Circa hoc verbũ vnum: quattuoꝛ bo na dixere eſſe aliqui · Vnde verſus. S er nere mũdũ ſpernere nullũ ſpernere r e Spernere ſe ſperni: quattuoꝛ iſta beant. hoc tibi vltimum opus eſt. ¶ N ¶ Non poſſum equo anio repulſam pati· ¶ Re ſpondeo · Cur petendi tibi arrogas licen tlam: ac negandi aliis eripis libertateʒ 5 Quid yſepe indigna petitio:dignam re pulſe pᷣbuit materiã?g Quid ꝙ ſepe etiam petẽti repulſa vtilis fuit: cui qð petierat impetraſſe damnoſum erat· Mulu ſe ma gna mernitos putant:vnde penitꝰ nil me rent᷑: hinc repulſe doloꝛ. hinc querele iſte quibus oꝛbis terre: omĩs vita hominuʒ plena ẽ. ¶ O Lotentis domini graui pꝛemimur iugo · ¶ Reſ Fond⸗ Raro eqᷓ dem tyrannus abſq; culpa ciuiũ ſurrerit in populo · vetus eſt aũt verbũ ede quod H ſi omĩs poteſtas a deo eſt: ſeu ad bonoꝛũ exerciciu ſeu ad maloꝛũ pe nam: par eſt vt diuĩo imꝑio te ſummitti ſentias nõ humano Cuius ſi miniſter im mitioꝛ videt᷑: patiẽtia foꝛtaſſis efficiat vt miteſcat . vix eſt ollum tam ferox in geniũ vt non obedientia ⁊ obſequio len iat᷑: uel ferendũ deniq;ʒ: vel ponendũ eſſe qð pꝛe mit · Nempe nihil eſt tetrius pꝛeter impa tientiã: que moleſtiã nõ minuit ſed acer uat · vnde ſi peſſimus eſt vobis dñs: non erit diu: ſi bene ꝓhᷣis viſum eſt: violentuʒ niſ il eſt diuturnũ · deniqʒ vnũ vos om̃es habetis hoſtem notũ:vnꝰ multos ille ha bet incognitos: ꝑiculoſio: ſtatus.¶ DH Doleo·. Serui fugiere ¶ Reſpõdeo.Spõ te igitur fecere qd cogendi erant gratiã habeto depellendi immanes beſtias:tibi dempt eſt laboꝛ:qui niſi fugiſſent tu fu gere debuiſſes· Nunc tu liber: nunc tu ſe curus: nunc domus tue dñs remãſiſii · fu gitiuos vindicandi ius eſt domĩo: tu te dominuʒ diſſimula: nec hoc iure vtere:ſi boni eſſent nõ fugiſſent: malos amiſiſſe non iactura ſed queſtus eſt. C OQ ¶ Do leo · QGraues vicinos ꝑfero. ¶ Reſi põdeo Multũ cunctis in rebus valet opmio: le ues finge anĩo leues erunt · Multi etiam ſuam culpã ꝓximis imputant:acutius ali ena cernunt᷑: diſcutiunt᷑ exactius: ſeueriꝰ iudicant᷑:ſuarũ rerum nemo ⁊ mitiſ arbi ter pius ẽ iudex. vnde ſi penitus ab hac peſte vis abſolui ĩ ſolitudinẽ te reconde Sic em̃ res ſe habet:vt vbi eſt maioꝛ loco rum vicinitas: ibi maioꝛẽ videas diſtãtiãᷓ animoꝛũ · Rara ſine iurgiis ⁊ rancoꝛe pici nia ẽ. Nemo veſtrũ nin falloꝛ arabũ aut indoꝛũ regibus muidet · lippus eſt liuor longinqua non aſpicit. EE oleo· Villicus eſt mihi nequiſſimus. ¶¶ Reſpõ deo · Aut villici nequiciaʒ tolerare condi ſce: aut famẽ perpetii · Mutare em̃ villicũ nõ ꝓderit:ad vnuʒ modũ ferme facti ſũt niſi ꝙ ſemꝑ peioꝛ eſt vltimus. Sunt emz ita furtis addicti: vt eis aliqndo ſit cultiꝰ id modicũ qð furant᷑: qᷓ; quidqd ex omni iuſto laboꝛe ꝑcipiunt: ⁊ hoc ip̃m tñ feren dũ eſt · nec quen vnus debet qd; omnibꝰ eſt cõmune · ¶ S¶ Doleo. I iſapulum habeo indocilẽ ¶ Reſpõdeo· Derdis ope ram:littus aras: ſemĩa ꝓiicis: natura nõ vincit᷑. ¶ T ¶ Doleo· Amicos experioꝛ ĩ f.deles · ¶ Reſpõdeo. Impoſſibilẽ rẽ nar ras:ne foꝛte aũt amicos credideris ꝗᷓ nã erant · Nempe id nõ modo poſſibile ſz cõ mune eſt · In amicicia cõſilio vtere catho nis: qui amicicias que nõ placent ſenſim diſſuendas eſſe ſinit: nõ ſubito diſcinden das: ne geminũ graue dãnũ:ſimul a ami q perditi videantur: ⁊ queſiti hoſtes:niſi foꝛte acrioꝛ caſus ac moꝛe impatiens ma turo cõſilio vti vetet ¶ V¶ Doleo. Mul ti mihi ſunt ingrati · ¶ Reſpõdeo· An tu idẽ multis fueris recoꝛdare.vna em̃ ĩigra titudo aliã punit:ſiẽ ĩ rebꝰ vnũ ſepe pec catũ alteriꝰ pena ẽ. Graue crim̃ ĩigratitu do: eã vituꝑare ſuꝑuacuũ:oĩm nẽpe moꝛ talium hanc ſermo cõdemnat· Nulla vir tus tã laudata ẽ qᷓn vituꝑatoꝛes ĩueniac. —— —,— ,— — — — ti = = = S Gratitudinẽ nulla barbaries gentiũ:nul la moꝛum ĩmanitas non laudabit· Nemo vſq; non uituperabit ingratitudinẽ.· Sit fur .· ſit ſiccariꝰ · ſit pꝛoditoꝛ · ſit ingratus: vicium ſuũ excuſare non audebit ſ̊5 nega re. Que q;uis ita ſint nihilominus tamẽ innumerabiles ſunt ingrati Nec eſt vere vicium aliud:quod tam multis verbo dã natum:tam multi rebus ip̃is amplectan tur ac teneant· Quid cõcludã ?g damnãdũ vtiqʒ non ſolũ verbo ſed animo maxi me atq; iudicio: ⁊ in ſe cuiq; bono fugiendũ in altero tollerandũ XPolso. lo leſtiſſuimã habeo vxoꝛem . ¶(Reſtſ pondeo ; MHabes vnde patiẽtie laudem queras:vñ diſcas requiẽ optare · Vnde peregrinari ames:reditumqʒ odeꝛis· vnde vocẽ exer ceas ac vacillum. ¶ B Doleo. Impudi ca eſt mihi vxoꝛ ¶ RBeſpondeo · Dudicicia inſignis ĩperioſas fadt matronas. Nihil metuit que ſibi nihil eſt conſcia: huic ma lo hoc ſaltem boni ineſt:etiã moleſta mi nus incipiet: minuſq; inſolens· Sepe em̃ obſequentioꝛ in reliquis viro eſt:que ſe meminit ĩpudicã · de niq;ʒ ſi cõiugalis tibi ſides frangit᷑ · vide ne tu hãc alus nõ ma ritis tantũ: ſed uxoꝛi tue fregerns · Nam ſunt qui ab vxoꝛe exigunt qd nõ pꝛeſtãt: ui laſciuiã ſuam titulo vrbanitatiſ exeu ant:alienã vt grauiſſimũ ſcelus ſeueriſ ſime punientes:qui cũcta cum ſibi ꝑmiſe runt:cuncta aliis negent:niquiſſimi iu = de pudicicia iudicent impudici · ¶ Q ¶ Doleo. Vxoꝛ ſterilis eſt mihi. ¶Re ſpondeo · Vnũ coniugalis ĩcomodi reme dium ſterilitaſ: obſequioſas facit atq; hu miues · Que plurimos parit iam nõ uxoꝛ credit eſſe ſed dña:ſterilis aũt f let ⁊ tacʒ. annã helcane meminiſti · Vnde puerperã emulantẽ · nutrices litigantes· ĩ fantulos vagientes audire:ſterilitas omma tedia hec ſummouet ( De ¶ Doleo· Rapta elt mihi vxoꝛ · ¶ Reſpondeo · Si incomoduz coꝛꝑis curanti p̃miuʒ debet᷑: quid non le uanti animi angoꝛes ⁊ moleſtias debeat Si quis tibi medicus tercianã febꝛem ab ſtuliſſet: ⁊ gratiã illi haberes ⁊ pᷣcium da res: quid nũc facias continuã auferenti. Neſcis quid raptoꝛi debeas ? Naʒ ⁊ ſi co acta iuit vxoꝛ ignoſcito:at ſi volens:vno actu duplex tibi querit᷑ vindicta:nam et adultera ſuũ ad toꝛtoꝛẽ adiit:⁊ ille tuum virus ſuam tranſtulit in domũ. Qualem em̃ mechus ſperet que talis fuit marito: ¶ & ¶ Doleo · Vxoꝛeʒ bonã ac decoꝛã ꝑdidi. Reſpondeo · Stulti eſt cõpedes ſuas qᷓ;uis aureas amare nunq; foꝛtaſſis opi mioꝛẽ queſtũ lux attulit vna:quãtis com pedibus elapſus es: q̃ᷓnto naufragio ena taſti · Lam ſine aduerſario tui rerũ q; tua rum dũs eſſe incipis: Ante lucem lectulo matutinus domo egredi:veſpertinus re gredi:ſolus aut cũ . voles totos di es agere ꝑmitteris ¶ E ¶ Doleo. Tuder me pꝛiuauit ſponſa ( Reſpondeo. Iduil ter aut raptoꝛ foꝛſitan te pꝛiuaſſet · leuiꝰ eſt ſponſam amiſiſſe q; cõiugẽ:in illa em̃ ſpes perditur: in hac res: leuioꝛ autẽ ſpei iactura q; rei eſt· deniqʒ ſi in iudicio ſue cubuiſii:dignus es viciſſe · Nam duobus de vna muliere certantibꝰ:qui mulierem habet is ꝑdidit: qui vicit hic eſt victus:q vincit᷑ hic ẽ victoꝛ ⁊ liber. ¶ G ¶ Doleo Eilia laſciuire incipit · ¶ Reſpondeo⸗Oec curre pꝛincipiis: dura ferro: tenera digi tis cõuellunt᷑ · Qui ſibi vel alteri habitum querit a teneris annis ĩcipiat:facile ⁊ tra ctant᷑ mollia ⁊ flectunt᷑. Vnde lautas da es ⁊ ueſtes illi molles ac fulgidas· anu lſ; ⁊ armillos detrahe: ⁊ quidqᷣd ẽ alis uo ⁊ ipᷣa ſibi placet: ⁊ aliis placè ſtudet Obiice illi domeſticas curas· penſa.acus ⁊colos:⁊ ſiquid eſt oꝑis quod ſuaues ac molles manus in callũ donet · Seduc eaz a ſpectaculis: a cõcurſu popli:feſtis etiã diebus illã domi contine · Nullũ vagis ac diſcolis cogitatibꝰ tempus linque· Occu patio ⁊ laboꝛ ⁊ incultioꝛ habitus ⁊ uictꝰ aſperioꝛ ⁊ ſeceſſꝰ:inqʒ vnũ aliquid iugis intentio · Ad hec teſtis carus ⁊ uerendus frequẽs admonitio: dulces mine:⁊ ſi qñ res exigat aſpere he ſunt caſtitatis aduer ſus ĩpudiciciam ſere ac uectes:qui ⁊ ĩſul tantes ocioſas anĩo paſſiones arceant: ingreſſas eiiciant · ¶ H ¶ Doleo· Nume roſa pꝛole pꝛegrauatus ſum· ¶ Reſpon deo · Sic dicis qſi felicitate ðpꝛimaris tua ⁊ uota pꝛima moꝛtalium tibi cumulatius obueniſſe fers grauiter: mirũ genus im patientie · Nam is eos paſcet:qui te a iu uentute tua paſcit in ſenium:qui non ſo lum homines:ſed piſces ⁊ quadꝛupedes —= paſcit ⁊ volucres. ¶ T ¶ Doleo. Nouer ca ſuperbiſſima eſt mibi · ¶ Reſpondeo. Et femine ꝓpꝛium ſuperbia eſt:⁊ nouer ce eſt: ſi gemine cauſe vnuʒ pariunt effe ctum non eſt quod ſtupeas:eſt qð feras te q; ⁊ pꝛeuignum ⁊ filiũ bonum pꝛobes Nulla aũt re q; humilitate melius vincit ſuperbia. Vnde ſi impia atq; ĩpoꝛtuna ẽ tibi nouerca: ſis ili pius 1 patiens: pieta tem patri debes:patientiaʒ femine: reue rentiam nouerce · Nam ſi tibi iniurioſa eſt: iniurias cõtemne· Muliebꝛes em̃ iniu rie cõtemptu magis melius q; q; vltõne plectunt᷑· ¶ RB¶ Doleo · Durum patioꝛ parentem. ¶ Reſpondeo · Duricies pr̃is ſepe filio ſalubꝛis: ſemper damnoſa mol licies:non lingue tantum: ſed nec virge parcendũ docti cõſuluere · Nam que tibi duriſſima: illi foꝛſan vtilia vident᷑: cui et certius iudiciũ: incrrepito eſt affectꝰ. adoleſcentia nõ niſi que ſub oculis ſunt metitur: etas maturioꝛ omma circumſpi cit:deniq; ſi durum habes patreʒ: habes vbi amoꝛem·vbi pudoꝛẽ · vbi patientiam tuã pꝛobes · Nullũ imperium in terris iu ſtius qᷓ; patris · Nulla honeſtioꝛ ſeruitus q́ fili · Nil tam ſuũ cuiq; eſt q; fiius pa tri· nibil cuiqʒ indignius eripit᷑· Doleo.Mabeo filium cõtumacem. ¶ Re ſpondeo. Dum aliquid vel minimuʒ ſpei eſt ſemꝑ ad miſericoꝛdiã inclina:memen to qʒ te patrẽ non eſſe iudicem· Neq; hic tibi terentianũ illud excidat:pꝛo peccato magno paululum ſuplicii ſatis eſt patri · Magis autẽ animum pꝛemit: pungit q; acrius ſuperbi filu verbum vnũ irreuerẽ tius ꝓlatum:q; ſeueri patris quecũq; du ricies · Clle em̃ iniuriam facit:hic iure ſuo vtitur·. ¶ V ¶ Doleo· Eilius qui meus dicebat᷑ alienum audio· ¶ Reſpondeo. Qur hoc aliis potius q; vxoꝛi credis: qua boc vnũ ſaltem nemo certius nouit.lla certe tibi filium dedit:quẽ nũc alii nitun tur eripere · Audiſti credo in patrum me moꝛia:vir illuſtris fuit:cui foꝛma ⁊ genẽ par vxoꝛ obuenerat: ſed fama pudicicie ambigua . Ex hac vnicus infans pulcerri mus natus erat · Quẽ die quadã ĩ gremio habens mater:grauẽ curis ⁊ ſuſpirãtem rirum aduertiſſet: queſiuit que nã tanti cauſa ſuſpirii eſſʒ? Rurſus ille ſuſpirãs: ¶ Doleo · Amici abſentia me affligit cellem inquit dominii mei dimidiã partẽ paciſci:vt mihi ita conſtaret hunc puerũ meũ:ſicut cõſtat eẽ tuũ· d hoc illa nihil fronte mota vel animo Enimuero inquit nequaq; tãti pꝛecii eſt opus:da mihi cen tuʒ pꝛati iugera:vbi greges meos paſcã: 1 de hoc ipᷣo certũ ego te faciam. Cunq; ille impoſſibile pꝛoꝛſus id dic eret:conuo catis qui ꝓpe erant pꝛoceribus:⁊ ſponſi one interpoſita:nmatuʒ illa vlnis extulit · Eſt ne inquit meus vere inquit:cum vir ãnuiſſet · Nla bꝛachiis teme illi pueruz poꝛrexit: ⁊ accipe ait dono eum tibi. Tam haud dubio tuus eſtRiſu aſtantiũ aboꝛ to ꝓ vxoꝛe diffinitũ: ⁊ vir om nũ ſenten tiis cõdenmatus eſt ¶ N ¶ Doleo Filiũ amiſi · ¶ Reſpondeo· Si pium nihil ẽ qð iam illi timeas in tuto eſt:at ſi impiũ nu meratoꝛẽ annoꝛum:tue ſtimulũ knectu tis amiſiſti. ¶ OQ ¶ Doleo. Hatreʒ aman tiſſimũ amiſi · ¶ Reſpondeo: Incipe iam de alis curare:qui te curet amplius non erit · Neq; ſcis quid ſit patrẽ perdere niſi fuũ habuiſti ¶ H¶ Doleo · Mater obiit mitiſſima. ¶ Reſpõdeo· NMater ſubſiſlit duriſſia: que te ⁊ matrẽ quã requiris vno gremio ſeruabit: cuius ĩ Deere ſunſti. illa huius in vtero tecũ erit:te ⁊ illam vt cre dimus die vltĩo pariturã. ¶ Q ¶ Doleo Rmiſi atre. C teſponven. oꝛtaſſis vi te tue emulũ ⁊ gloꝛie obicem:fratris im erio nullus hoſiis infeſtioꝛ. ¶ R CDo eo. Eſt mihi diſcoꝛs domi frater · ¶ Re ſpondeo· An ⁊ hoc miraris eſſe magna ĩ domo: qð ĩ ipſis materni vteri fuit angu ſtiis:vbi olim ꝛſi maioꝛiſ miſterii velamẽ tum eſſet: certe non diſcoꝛdes fratres le gimus ſed bellantes · ſt ne igitur nouu ſi faciunt armati qð nõ nati ſolent. ſpondeo . Gſt id fateoꝛ cõmune mulierũ: atqʒ ommũ muliebꝛiter amantiũ:quoꝛuʒ delectatõ omnis ĩ ſenſibus eſt Nihil omi nus de his ipſis poeta loquebat᷑ ubi ait · Abſentem abſens auditq; uidetq; · Inter dum aũt non cognoſcitur amicus niſi ab eſſe ceperit · Sicut cunctis in rebus:ſic in amicis copia ingẽs guſtum ebetat:penu ria acuit· & ſi magiſter amoꝛis ĩtermiſſi onẽ amantibus utilẽ dicit:quibus omni bus in pᷣſentia eſt uoluptas:cur nõ eadẽ nte i bil lut cen ſei⸗ q bor iten Pli icß uUum echn man iam non niſi dbiit ſſſt no⸗ ilti te bleo pi n de ad m reͤle voun (8 (De len: gort N Are ſic Nicin venn miſti omni eẽ vtilis ſit amicis:quoꝛũ ĩ uirtute iocundi tas tota eſt: que abſentie nullum ſentit ĩ cõmoduʒ:cũ ubiqʒ pꝛeſens ſit· Noli ergo deſiderio ſuccumbere:ſed amicuz mente amplectere:quẽ tibi nec diſceſſus eripiat nec moꝛs ipᷣa· ¶ A ¶ Doleo. Fnnumera biles uſqʒ ad tediuʒ me honoꝛant· ¶ Re ſpondeo · Tu uero dei munus agnoſcito. Cle te honoꝛat ut te illum ⁊ honoꝛare de lectet:⁊ inhonoꝛaſſe peniteat. Omnis ho noꝛ ⁊ quodcũq; homini ab homĩe bonuʒ fit a deo eſt· Quãuis aũt non ſit optanda celebꝛitas ꝑ ſeipſum:ferenda eſt tamen: ⁊ amande cauſe ipſius virtus ⁊ ĩduſtria: neq; vnqʒ vt illa careas deſerẽde.Multo eſt gloꝛioſus: laboꝛ optabilioꝛ q; ignaua requies · ¶ Item malos moꝛes ho minuʒ egrefero:ſi caritate motꝰ laudo: ſi ira vel indignatõe non laudo · Quid a te em̃ qui bus moꝛibꝰ ſint alii:dummõ tu ſis bonꝰ Kn nunc pꝛimũ intelligis vulgi moꝛes g An tibi negocium paruũ ſentis:vitã tuã cõponere ? non inuigiles aliene: ⁊ id ag grediare:qdð nec ars vſqᷓ; efficere valuit nec natura · Vnde nihil vnqʒ ſperes: niſi tedia ⁊ laboꝛes fuerint · he tn ⁊ phis cure quoꝛũ alter ĩ publicuʒ egrediens ſemper f lebat:alter contra moꝛes hoĩm ridebat. neuter ſine cauſa:ſʒ iſtud pietati:hoc ſu perbie ꝓpinquabat · ¶ Item enoꝛmes ac ſubitos hos habitꝰ ferre nõ poſſum.Ma le ꝑ vim dehoneſtari ferres ſi neceſſe eſſʒ qui ſponte tua alios defoꝛmatos pati ne queas· Sine illos indui vt libet: tu vt licʒ atq; libet ĩduere:atq; ita te vlciſcere.nõ minus laſciuos oculos honeſti habitꝰ of fendunt:q̃ᷓ; modeſtos in honeſti · Quid qᷓ reris feditas aliena tuo adiacet decoꝛi · ktem tot fraudes:tot artes auaricie: tot ſpecies libidinũ:quis ferat Que tibi merito diſplicent declina: ⁊ que in aliis dãnes ne in te damnẽt alii caueto · ¶ tẽ quis hoc gule regnũ g Maxime iter ebꝛi os ſpacioſa ſobꝛietas:vbi eque boni oẽs nullus excellit · ¶ ITtem quis tam multa mendacia:ſi mendacio of fenderis verita ti ſtude · ¶ Item quis tot ferat inſolenti as g humilitas eo acceꝑptioꝛ quo pluribuſ eſt obſeſſa ſuꝑbiis. Etenn vulgi cõten tionibus feſſus ſum:vulgo aures dũ pꝛe bueris nõ quieſces · ¶ tem vulgi ſtrepi Chexj. tu fatigoꝛ. vulgi vᷣba deſpicito:pene eniʒ quidqᷣd vulgus loquit᷑:aut nihil aut fal ſum elt: idq; non aliter q́; mugitus boũ: aut balatus pecudũ:aut vꝛſoꝛũ murmur quid em̃ tibi beluarũ voces ſunt uel iner tium vel ferarũ · ¶ Item latratibꝰ can uz vexoꝛ · Qui vulgi latratꝰ fer re didicit:ꝛnul los horꝛebit canes · ¶ Etẽ pulicibus ĩqui etoꝛ · Sanis cogitatõibus cõquieſce. Cogi ta nihil mali pᷣter peccatũ homini contin gere · Multis nõ hec modo facilia:ſed que vident᷑ grauiſſima ꝓfuerũt Quid ſcis an ſi pulices abirent:ſopoꝛ nimiuſ aut male libidines ſubirẽt · Crede bene in omĩbus tecũ agi: bene erit · Si igi᷑ nocturno pu licum pᷣlio victus es: quid ſuꝑbis igitur vmbꝛa ⁊ cinis? qᷣd erigeris iners lutuʒ a pulicibus victꝰ:cõtra deum calcitrans:iu mentũ indomituʒ ac ſtolidum. ¶ Item mures thalamũ ĩfeſtãt · Quid ſcis an ip̃i in thalamo exoꝛti:quẽ tu foꝛſan ꝑegrinꝰ inhabitas: de te iuſtiꝰ queri poſſint:qᷓ na tale illis aduena ſolũ eripis· Sed omiſſis iocis hoꝛum ommũ ratio vna eſt.Tocireo equidẽ his infeſtis vitã agitis:vt diſcatis alterã optare:atq; illuc animũ habeatis vbi nec mures nec fures: nec aranee nec tinee: nec dãna nec tedia ula ſunt. ¶ Ftẽ magno toꝛqueoꝛ caloꝛe. Cxpecta hyems tediũ hoc pulſare feſtinet · ¶ Ktẽ. Meſto ac turbido atterroꝛ litigio · Dro re aptis ppotecis vſus es:vbi em̃ lig ibi nec gau dium nec trãqullitas eſſe ꝓõt:tu ſi litibꝰ vis carere litiuʒ contẽne materiã. Nuari cia lites parit: 1 partas alit.· ¶ B C Do leo· Moꝛtẽ timeo · ¶ Beſpõdeo.Et naſci timuiſſes ⁊ viuere:vite limen initiũ moꝛ tis eſt · Nam quidqᷓd eſt natũ moꝛitur:qᷓd quid moꝛit᷑ natũ erat· Quãmulti egre no men illud audiũt: quod ſemꝑ internã au rem pulſare debuerat: nempe ſine quo ñ eſt qᷓ ſeipſum coꝛrigere poſſit. Recuſatis ecce moꝛtẽ cogitare quã confeſtim ⁊ cogi tare opoꝛtebit ⁊ pati: cuiꝰ paſſio faciliter ſequeret᷑ ſi cogitatio p̃ceſſiſſet:nũc ſimul in anguſtiis altera alterã exaſperat · Om ne em̃ inopinũ ⁊ ſul itum animã quatit Eque ſtultum eſt vel appetere id fruſtra vel vitare velle qð nequeas · Atqʒ nil dã noſius ĩ humanis malis:q; dei ſuiqʒ ipᷣiꝰ ⁊ moꝛtis obliuio: que tria ſic cõnera ſunt chej vt vix valeant diſſolui. It vos veſtri me moꝛes videri vultis.⁊ pꝛincipii ⁊ finis im memoꝛes · Vna eſt moꝛiendi neceſſitas: tametſi multa ſint moꝛtis genera ut vite hanc tu cupis excutere: quam nec patreſ tui:mec vlli vnq; reges gentium excuſſe runt: nec excutient quidem · Optate ergo bene moꝛi quod ipſum niſi bene vixeris fruſtra eſt · Optate inquam ⁊ enitimini ⁊ quod in vobis eſt facite · Reliquum illi committite qui vos in hanc vitam vltro vocauit:⁊ non rogatus manũ dabit: nõ moꝛi auteʒ nolite optare:non modo em̃ impudens arroganſq;:ſed inef ficax etiã inane votum eſt Aſſueſcite o moꝛtales nature legibus: ⁊ ineuit abili iugo colla ſummittere: ⁊ ſi voſipſos amatis ꝙ nati eſtis amate non ꝙ nati eſſe velletis · neqʒ enim natura nobis: ſed illi obſequi par eſt ¶ ¶ ¶ Moꝛtem mihi conſcire pꝛopo ſitum ẽ ¶ Reſpondeo· Rem vnam nunc metuere nunc optare hec tota veſtra cõ ſtantia eſt · Nunc tu moꝛtem muliebꝛiter foꝛmidabas: nunc eandem inhumane ap petis. Rogo que nam ſubita mutãdi cau ſa eſt? Si tedio vite: familiare hoc viciuʒ ſtultoꝛũ omniuʒ· Sapientibus em̃ omĩs vita iocũda eſt:letã libenter: triſtẽ ferũt pPatienter · Et ſi rebus ipſi nequeũt patiẽ tia delectant᷑· Nihil in rebus letius: nihbil dulcius ẽ vᷣtute · lla ẽ qᷓ moleſta lenit: ob liqᷓ dirigit: dura mollit: ac mitigat ardua atq; aſpera queq; cõplanat:ceſſant que rimonie:ceſſant pᷣcipitia · Et ad ſummam ſapientis vita nil ſerenius: nilqʒ trãquil lius: hi aũt animoꝛũ f latus atq; angoꝛes he nubes 1 ꝓcelle: que ĩ ſcopulos fragilẽ vite tumbã tradũt:e ſola triſticia oꝛiunt᷑ Sin aũt moꝛbi ĩpatientia moꝛi eligiſ:ſtul te qᷓdẽ eligis ac ſuꝑbe · Sine dñm de ſuo coꝛꝑe quod ip̃e fecit ſtatuere · An qð tibi in tuo edificio vis licere: in quo non lapi des tu feciſti: in quo deniqʒ p̃ter ſtructu ram nihil eſt tuũ · Td ĩ ſuo licitũ dño oĩm nõ vis ? qui non in illo tm̃ carneʒ ⁊ oſſa I ſanguinẽ ⁊ ſpiritũ:ſed celũ ⁊ terras et maria: ⁊ omia que ĩ his ſunt creauit ex ni hiuio · Nec dicas apud temetipſum: coꝛpuſ nm eũ graui doloꝛe angit᷑:nõ tu dominiuʒ ſed vſum coꝛꝑis accepiſli bꝛeue ad tẽpus lutee te do minũ dom uscrevdistqualins es: qui fecit omnia is eſt omniũ dominꝰ. Igitur vitam equanimiter ꝑferendã: moꝛ tem foꝛtiter ſpectandam · hec noſtri reme diü ſumma eſt · ¶ D¶ Holeo · Moꝛioꝛ· Reſpõdeo· Omnes hi qui modo lectu lum tuum ambiunt:omnes pᷣterea quos vidiſti vnq̃ʒ: om̃s de quibus audiſti aliqᷣd aut legiſti: iter hoc egerũt acturi qʒ ſunt· Immo dum moꝛeris:carnis tributuʒ: na ture debitũ ꝑſoluis: fac libens qð vel no lens faceres · deniqʒ nõ moꝛeris ſʒ obdoꝛ mis:viteqʒ feſſus ut arbitroꝛ requieſcis. Vadis in eternã requiem:vbi nũc pꝛimũ viuere incipis: bona moꝛs initiũ eſt vite. ¶ E ¶ Doleo· Moꝛioꝛ ante diem: ⁊ dum be ne agere cogitabam. ¶ Reſpõdeo· Inte diem nemo moꝛitur · ſed non oĩbus dies idem:ĩmo vt eximius vates ait · Stat ſua cuiq; dies:ad quã quiſqʒ duʒ venerit me tam attigit Et quid ꝙ bene agere cogita bas: nec agebass ſic foꝛtaſſis in ꝑpetuũ cogitaſſes · Sunt qui bene agere cogitãt nunq; tamen incipiunt · O ſi bene agere ceperas ne dubita: quãuis boni opꝑis finẽ moꝛs peruertat:apud ceca hominum iu dicia foꝛtaſſe aliud ſed ſpernenduʒ apud infallibilem rerũ eſtimatoꝛeʒ nil tibi ſub trahitur: integra merces tua eſt: nõ actu um modo ſed votoꝛuʒ · Quid ſi plus vixiſ ſes 5 nunquid ideo nõ vixiſſes modicuz Quid plus inquã habet qui diutius vixit niſi foꝛte curas· laboꝛes · doloꝛes· ⁊ tedia· ⁊ foꝛte peccata · Eſt in expectatõne fateoꝛ pluſculum aliquid: at cum ſpacum vtrũ q; tranſierit (mihi crede nichil inuenies quo plus viyriſſe facilius ſit.· ¶ E ¶ Do leo· Moꝛte pereo violenta· ¶ Reſpõdeo Si nolens moꝛeris violenta moꝛs omniſ eſt: at ſi uolens nulla: perſuaſum autem multis ſcio in mari miſeruʒ moꝛi:ꝙ ethe reus atʒ ardens ſpiritus ſuo cõtrario vi detur oppꝛimi · Sʒ de hac re naute neſcio cuius reſponſionem pꝛobo:quem cũ qui dam interrogaſſet: vbi nam pater eius obiiſſet g in mari inquit: cunq; idem ille de auo ⁊ pꝛoauo atq; attauo nominatim ex oꝛdine queſiuiſſet: reſponſum q; idem de ſingulis accepiſſet: intulit:⁊ nunquid tu inquit mare ingredi non times? Re ſpondit nauta diſſimul ans. Et vbinam tuus pater obiit g ſuo ait in lectulo: ubi eo en te gi us le / auus inquitg a is ait ⁊ proauus et maio res mei om̃es ſuis in lectul obiere · Tum nauta:nunquid tu tuum in lectulum nõ times aſcendere ?g Eleganter quidem ali quanto q; pluſq; nautice · de morte igi tur natura viderit que moꝛtales fecit:at de geneꝛe moꝛtis · de loco ⁊ tempe viderit foꝛtuna · Vnð non vbi:ſʒ q̃liter moriaris ad rem ptinʒz vbiqʒ bene moñ licet: vb iqʒ male nõ· Nõ in loco ſed in animo eſt qð felicem morteʒ facit aut miſerã · Et quid refert coꝛpus terrenum:terre reddas an pelago. ¶ X ¶ Doleo · Ignominioſe mo rioꝛ · ¶ Reſpõdeo· Nemo bonꝰ male mo ritur nemo malꝰ bene: honeſtã moꝛtem non funeralia · non mĩſteria· non purpu re faciunt eximie:non inuerſi clipei atq; enſes: a flens dñũm faĩlia: ⁊ vulgi clamor ac lamẽta: ſed virtus ⁊ clarũ meritis viri nomẽ:dura moꝛs foꝛtaſſe videbit᷑ igno⸗ mimoſa:certe non fuerit:ĩmo vero non . — - „ 7 nũquã eo cl arioꝛ quo durioꝛ· Et ad ſum mam:om̃e genus moꝛtis honeſtare põt virtꝰ:virtutẽ nulla moꝛs inquinat ¶ B O ſi domi moꝛerei ¶ Reſpõdeo.Mul ta ibi foꝛſitan videres ꝗᷓ moꝛtẽ tibi effice rent grauioꝛẽ. Vñ ideo te ſũmotũ crede: vt erectis curis om̃ibus deũ ſolũ cogita res . ¶ ¶ ¶ Quid de liberis q;d de patri monio ſperẽ neſcio.¶ Reſpõdeo· Et pa trimonium dnos inueniet: ⁊ liberis ſua ſoꝛs erit · nã a terreno pr̃e deſertos:ĩ ſuã curam celeſuiſ pater accipiet:non relictu rus ut tu:neq; orphanos facturus · Ille eos nutriet ⁊ docebit a iuuentute eoꝛum modo dociles ſe p̃ᷣbeant:⁊ vſq; ĩ ſenectã ſenium:vſq; ad moꝛtẽ ⁊ ſepulcrum nõ deſtituet · Spes naſcẽtiſ homĩs deꝰ nõ ge nitor: quãuis diues quãuiſ ille rex:non ẽ edificandũ in arena ſʒ in petra· Oĩs ſpes de homĩe bꝛeuis ⁊ caduca ẽ.filii igit᷑ tua ſpe deluſi: ponãt in deo ſpem ſuã: ⁊ can tent cum dauid· Dater meꝰ et mater mea dereliquerunt me:dũñs aũt aſſumpſit me Multoꝛũ indolẽ filioꝛũ:⁊ virtutum ſemẽ mẽtibus inſitũ parentũ blandicie extĩxe runt: ſicut ex adueꝛſo molliciẽ ſepe excuſ ſit oꝛbitas ac paupertas. ¶ D ¶ Quid a gat vxoꝛ amantiſſima poſt me neſcio · Reſpondeo · Tuo iugo abſoluta vel bibit aliud: vel libera ceruice vagabit: en E (G ma eſi · ¶ Reſpondeo · Eragili miteris qd ad te? Quid cũ te euaſerit actura ſit cogitas y cum tibi ſubiecta quid egerit neſcias .Magna pars moꝛtaliuʒ quid do mui ſue fiat neſcia: quid i n celis agitur: quid ve in terris agendũ ſit querit · Sine quid deinceps agat vxoꝛ ipſa: ead em vel maritus alter viderit: ad te ampliuſ cura illa non ptinet · ¶ ¶ Ouid de me poſt fata dicent hoĩes· ¶ Reſpondeo.Intem peſtiua ſolicitudo: hoc a iuuẽtute proui ſum eſſe debuit:qualis fere vita hominũ talis eſt fama· Sic habeto: qualis quiſq; dign ſit fama poſt moꝛtem: nulla re me lius q́; moꝛte cenſeri · Quippe cum mitoſ per oẽz vitam inglorioſ ⁊ obſcuros ſola (dictu mirabile) moꝛs illuſtret · ¶ E ¶ Doleo · Nati quos optabam ſperabã q; ſuꝑſtites pꝛeceſſerunt. ¶ Reſpõdeo· Mabes ad quos ire cupias:non a quibuſ doleas abire · non exiguũ ſolamen · dubi tari aũt nequit:quõ multi felicius obitu ri fuerint: ſi ſine filiis obiiſſent· ¶ E ¶ Holeo. Inſepultꝰ ero turpis aſpectu. ¶ Reſpõdeo· DHarum ne oro negocii tui hẽs:ni ſuſcipias alienuʒ: ꝓuideãt quos res tangit ·hanc tu em̃ turpitudinẽ non videbis · Et hec ð remediis aduerſe foꝛtu ne. ſequunt᷑ ꝓſpe eiuſdem · Eranciſci petrarche de ꝓſpera fortu na remedia M Audeo · Etas floꝛida ẽ:⁊ multuʒ ſuꝑeſt vite. ¶ Reſpõdeo.En pꝛi ma moꝛtaliũ ſpes:ꝗqᷓ multa hoim milia 1 fefellit ⁊ fallʒ. t᷑ nane gaudium 1 H iſte dum loquimur areſcit audeo · Eoꝛma corporis elegãtiſſi fundamento· Coꝛpꝰ ipſum vmbre ĩ mo rem preterit: ⁊ tumomentaneum coꝛpo ris accidens tibi manſurũ ſpondes · Rue re querũt accidentia ſtante ſubiecto: ne quiunt illo ruente non ruere· Tuum igi tur bꝛeue caducumqʒ donum ĩane gau dium ſine inuidia tibi habeto · habes tu foꝛmoſe hoſtem tuum domi quodqʒ eſt peius delectabilem ac blandum . habes raptoꝛem quietis ⁊ temporis: perpetuũ q; tortorem · habes et materiam laboris berrimam hbabes velum oculis: la⸗ queum pedibus: alis viſcum · haud fa cule ſeu vera diſcernere: ſeu veritatem Cxij ſequi poteris ſeu in altum euolare aĩmo Multos enĩ ad hõeſia ꝑgenteſ foꝛ ma de tinuit.detorſitqʒ contrariã in ꝑtẽ. habeſ poſtrẽo diſcriminũ cauſã:fomenta libidi num:nec minoꝛeʒ qᷓrendi odii q̃́; amoriſ aditum · fieſ muliercul'foꝛſan amabiliſ: odioſuſ uiriſ: aut foꝛte ſuſpectꝰ:qm̃ nul la re magiſ qᷓ; foꝛma coꝛporea: coniugal ʒelꝰ accendit᷑ · Nulla aute reſ ardentiꝰ ap petit᷑ q; foꝛma:nulla aĩm mouere ꝓoten tioꝛ: atz ideo nulla ſuſpectioꝛ · O quot de lectabiliꝰ abſtinẽt foꝛmoſi iuueneſ:quot ſuſcipiunt laboꝛeſ :q̃nta ſibi ĩferunt ſup plicia: ut foꝛmoſioꝛes nõ ſint quidẽ ſed appareãt · quãti ſit foꝛma viui hoĩs moꝛl oſtẽdit: nec moꝛs ſola ſʒ ſenectꝰ:⁊ pauco rum ſpaciũ annoꝛũ:ĩmo vłl vniꝰ lucis re pentina febricula. Hoſtremo ut nihil ex⸗ tremũ incidat: ꝑ ſe ſepe ſtãdo durãdoqʒ cõſumit᷑:⁊ ĩ nibilũ coir ne⸗⸗ tm̃ gaudi veniẽs tulit: q̃ntũ fugiens fert doloꝛis · Veris ergo ac mãſuris boĩs delectari cõ⸗ ueĩt: nõ falſis ac labẽtibꝰ. Si id efficis: ut virtꝰ aĩ: coꝛꝑis foꝛme iũcta ſit:tũ demum vndiqʒ foꝛtunatꝰ eris: foꝛmaqʒ clarioꝛ vNi — * „ . „ „ . „ debit᷑: ⁊ vᷣtus gratioꝛ· Quare nõ mibi vi⸗ ſus ẽ errare virgiliuſ qͥ ait· Gratioꝛ ẽ pul cro veĩens e coꝛꝑe vᷣtꝰ. ¶ R ¶ Caudeo. Valitudo coꝛꝑis bona ẽ.· ¶ Reſpondeo· Bñ vtere:alioquĩ leue bonũ· Multiſ peri culoſa ⁊ peſtilẽs ſaĩtas fuit qᷓ tutiꝰ egro taſſent · ¶ L¶ Caudeo · Incipiti egritu dine abſolutꝰ ſum. ¶ Reſpõdeo. Oredi toꝛeʒ habes infallibile: dilata ſolutionis dies ẽ: ſʒ nõ caſſa· habes egrotari iterum 1 moꝛi:⁊ ſomnꝰ ⁊ vigilia: ⁊ laboꝛ ⁊ reqes moꝛbꝰ ⁊a ſanitas:eꝗᷓ ſũt graduſ ad mor tem. ¶ M ¶ Caudeo Vaſtũ ⁊ p̃ualiduʒ ooꝛpꝰ eſt ¶ Rñdeo· Nemo milone robu ſtior: clarioꝛes multi. Thaurina ẽ glia. p ſtãtiſſima reruʒ vᷣtus mole coꝛpoꝛea non egz: in animis habitans· Et certe vide ne q̃d aggrediare viriũ ſiducia quo imbecilł appareas. ¶ N ¶ Caudeo Incredibilis mihi pnicitas mõ eſt. ¶ Rũdeo Quʒ oẽs hoĩes exceſſeris:lepuſculũ nõ eqbiſ 4 ¶ Laudeo . Ingeniũ magnũ ẽ 1 Reſpõ 4 deo · Bonũ cupio 1modeſic macritndo ſola ſuſpecta ẽ: Sepe magnũ ingenium magnoꝛũ initiũ maloꝛũ fuit· Raro eĩẽ ma gni erroẽs niſiex magnis ĩgeniis ꝓdiẽ ¶(Candeo Meoria ypta eſt · ¶ Re pondeo· Mallẽ volũtas ꝓna:caſtũq; de ſideriũ:⁊ honeſta cõſilia:⁊ actꝰ innocui:. ⁊ vita ꝓbri neſcia · Nam ſi tibi memoria multarũ rerum ẽ:mltis in rebꝰ pauca de lectãt:pꝓlurĩa cruciãt: ⁊ ſepe delectabiliũ meſta rcoꝛdatio ẽ.Et ſi apud te tenax eſt meõria ſatis erit ſi celeſtũ p̃ceptoꝛum q̃ tam pauca ſũt numero:ſi dei vnius ſi tui met apud te recoꝛdatio habeatur· QCQ— ¶ Vaudeo. Sapiẽs ſũ ¶ Rñdeo · Crede aut nunqʒ ſi verꝰ eẽs hoc dicereſ. Sapiẽſ em̃ q̃ntuʒ eſt qð ſibi deſit intelligit: non gloriat᷑ itaq;:ſʒ ſuſꝑirat· Credẽ ſe ſapien 72 tem pᷣmꝰ ad ſtulticiã gradꝰ eſt: ꝓximꝰ cõ fiteri · Nec mouearis.ſi vulgo ſapiens di caris vulgus em̃ inſanos ſaꝑiẽtes dici:· ⁊ ſapientes inſanos iure ſuo didicit: qd ẽ ut falſa ꝓ veris:⁊ vera ꝓ falſis habeat· dihil ẽ a veritate ĩᷣmotiꝰ q; vulgaris opi nio ¶ R¶ De vera religiõe mihi placeo Rũñdeo· Hacẽè ſibi ſuꝑbie ẽ · Hec ãt va religio ẽ:q̃ te deo ⁊ deũ tibi religat:hũili tatẽ piis mẽtibꝰ inſerit:ĩſolẽtiã extirpat SDit tibi gꝰ gaudẽ ꝑmiſſũ:ut q̃nto letior: qntoqʒ; religioſioꝛ:tãto ſis huĩlioꝛ:et opi bus boĩs aff luẽtioꝛ· Illi grqʒ agenſ qᷣ tibi ex hac moꝛtalitate rectũ iter ont ad eter nam vitaz · ¶ S ¶ Gaudeo. Quiſ⸗ js ego ſim opinio hoĩm ð me bõaẽ.¶ Rñdeo. Opinio rẽ nõ mutat · Opinio nomẽ ẽ re ſabigue:certiſſiã res eſt vᷣtꝰ.Si bonum te cõis hʒ opinio:qͥd ſi malꝰ tu g nunquid opinio falſa ẽæ ſcientẽ certe falſo gaudẽ demẽtia ẽ Nõ refert qᷣd ð te ali ſentiant ſzʒ qd tu · Eſt ĩtꝰ ĩ aĩa teſtis cõſcĩa tua.hãc ĩterroga:illi crede · Nã ⁊ ſi vir bõꝰ tibi vi dearis:ergo es malꝰ.boĩ eĩ ſibi diſplicẽt ſeq; accuſãt · Si deniq; totũ vulgus vna te voce laudat: Nulla ꝓnioꝛ ad errorem atz ad pcipitiũ via ẽ: q; ꝑ vulgi veſtigia: quidꝗd eĩ vulgꝰ laudat: pene vitupio di gnũ ẽ · quidqᷓd p̃dicat vleẽ cogitat uanũ ·quidq;d loquit᷑ falſuʒ ẽ. quidqͥd ĩ pbat bonuʒ ẽ · quuidquid appbat malum eſt. quidquid agit ſtultum eſt· Igitur n unc ĩ ſanioꝛum ſermunculis glonare. ¶ T ¶ Caudeo. Liber ſum · ¶ Reſpondeo. Hane ſi pꝛudens es · ſi iuſtus · ſi fortis. ſi modeſtus· ſi innocens · ſi pius · HMoꝛum ſi quid affuit pro ea te parte ſeruum ſcito- — —— — —— 2 —— — ò — . — —,ᷓ “ „ er. N nin it 1 . Sed idcirco te ut reoꝛ liberum dicis:ꝙ eẽ tibi dñm nõ vides. Sunt eĩ vobis ĩuiſibi les animoꝛũ dñi · Eſt ĩ ipſa oꝛigine hoĩm latens peſtis · eſt naſcẽdi genꝰ obno xiuʒ peccato:q̃ nulla grauioꝛ ſeruitꝰ fingi po teſt: ſũt occulti hoſtes: ⁊ bella clãdeſtina ſunt q̃ miſeras aĩas nundinent᷑ volu pta tes fediſſime: ꝗᷓ vos inenodabili laqueo vĩctos tenẽt· te nẽ ⁊ libertate gloꝛiamĩ SDed vos ceci nihil niſi coꝛpoꝛeuʒ videtis: vñ eũ qui vni moꝛtali dño ſubeſt ſeruuʒ dicitis:eũ veꝛo qᷓ mille immoꝛtalibꝰ oppᷣ itur tirãnis liberũ iudicatis: eleganter vt reliq̃· ꝓfecto aũt liberuʒ non facit for tuna ſed virtꝰ. CN Cudeo.⸗Datnin mihi felix ac nobilis eſt· Rei pondeo Bene ꝑ oĩa ſi virtutum hoſpes:vicioꝛum hoſtis:foꝛtune em̃ illud:hoc aũt tuũ eſt· Gſuimatione vera egregie atqʒ ſũme pa⸗ trie lauſ:ſola virtus ẽ ciuiũ ¶ B ( Cau deo · Magna ẽ nobilitas antiquoꝛũ meo⸗: rum · ¶ Reſpõdeo · Mallẽ ꝑ te alii: q;ᷓ tu ꝑ alios noſcereris: verum age aliqd ⁊ tu vnde ſis nobil.Nã ⁊ illi niſi aliqd egiſſẽt laude dignũ:nunq; nobiles fuiſſẽt · verꝰ nobilis nõ naſcit᷑ ſed fit:⁊ ne foꝛte videa tur heredit ariũ bonũ virtus(non libens dico: ſʒ res ip̃a cellẽtis vi ri filiꝰ excelleſ fuit ¶ O ¶ Caudeo. Nul to ⁊ magno ĩ ſtatu natꝰ ſum · ¶ Rñũdeo Iaʒ pꝛĩo ex alto grauis lapſus:⁊ magno ĩ pelago rara qes in imo aũt pᷣcipitium nõ metuas: nec naufragium ĩ ſicco· ¶ D ¶ Caudeo· Lautis ⁊ multiplicibuſ vtor cibis · ¶ Rñndeo· Propter crapulã multi perierũt·qᷓ aũt abſunẽs ẽ adiiciet vitam pᷣe demuʒ ꝓfeſſoꝛ voluptatis epicurus tenuẽ victũ qᷓi vnicũ auxiliuʒ ſue ꝓfeſſio nis laudauit ⁊ coluit · Cibꝰ eĩ tenuis ac modicus · ſiccos · validos· ⁊ aſpectu placi dos:ac odoꝛe coꝛpis nec ſibi nec aliis mo leſtos fẽit· Victꝰ autẽ crapule·madidos · eſtuãtes tremulos:⁊ olẽtes:⁊ ut Cicero nis vtar bis ſudãtes 1 ructantes facit: ut aſpẽu videat᷑ qd interſit inter frugali tatem ⁊ crapulã C6. ¶ Conuiuiis glior Reſpõdeo.Lautꝰ victuſ ⁊ volaprarie cõuiuia:qͥd aliud ſũt niſi põpaticꝰ furoꝛ⸗ Nõne furoꝛ ẽ multos diuites a negociis fortaſſis honeſtioribꝰ abſtrahe: ⁊ honoꝛi ſico tedio vnũ in locũ congerẽ:⁊ multos vetres aut vacuos meli? manki uros: aut ſaltẽ ſuo gratius implẽdos arbitrio: exqᷣ ſitis ⁊ nociuis cibis infarcire: vbi ut vni moꝛẽ geſſeris palato: multis tedio fueriſ ac faſtidio · Sʒ ⁊ raro inter cõuiuas con ſenſus conueĩt:verũq; dep̃hendit᷑ qð ait ille · Treſ mibi cõuiue ꝓpe diſſẽtire vidẽt DPoſcẽtes vario miltũ diuerſa palato · Si tres diſcoꝛdẽt · qd centũ facient aut mille vix ſine tacitis abeũt lamẽtis ĩter ſe mur murãdo:hoc male ſapuit:illð male oluit ulud pᷣferendũ fuit: ulud elidũ: illud in tẽpeſtiuũ crudũ illð:hoc lacerũ.vſte faũ lus ſegnis · hic pꝛeceps· hic ſurdaſter · bic cõtumax · bic clamoꝛe offẽdit · hic ſuentio ille illotis vaſis aquã tepidã · hic vinum molle porrexit · his qᷓrelis non tã aule qᷓ; uici reſonãt ⁊ platee · Si igit᷑ qᷓrelis ac 6 ſtidio cõuiuarũ uis abſtiere cõuiuiis ab ſune . Qui ãt hoc ipᷣm arguit ꝙ conuiuio nõ interſit: nõ iã il le cõuiua eſt:ſʒ impu dẽtiſſimꝰ ꝑaſitꝰ: cuiꝰ ligua non plus eſti manda ẽ6z gula eſt (8. ¶ Caudeo Egre gie exqſitiſſiẽ iduoꝛ. ¶ Reſpõdeo· Que pura ſũt:muda uideri amant: mos ẽ feda coloribꝰ abdere · pudebit aũt cultus exte rioꝛ: quotiẽs qͥd eo tegit᷑ cogitab· Inſana emz ambitio ẽ fimũ tege purpura · ¶ CQ Candeo Optima qꝗete ꝑꝓfruoꝛ·. ¶ Re ſpõdeo· Que deꝰ uel nat᷑a uel ars aliquã do nob ad obſequiũ deditĩ ueſtrũ dede cꝰ dãnũqʒ cõuᷣtitis:potũ cibũq; ad ebꝛie tatẽ ad crapulã: ociũ ⁊ quietẽ ad ſõnolẽ tiã: ualitudieʒ ⁊ robur ad iniurias. Inge niũ ad fraudes:ſciam ad ſuꝑbiã: eloquẽ tiã ad diſcrimẽ:domiciliũ ac ueſtitum ad pompã inanẽ q; iactantiã: opes ad auari ciã ⁊ luxũ plenũ:cõiugiũ ad metuʒ ⁊ ſoli citudinẽ ĩmoꝛtalẽ· te nũc ⁊ ſtupete ⁊ q̃ᷓ rimĩ.ð foꝛtuna ⁊ mal'ueſtris ĩigemiſcitis ð boĩs mala facitis:deq; celeſtibꝰ bo nis cõpedes uobᷣ ac uĩcula aĩe cõflatis.Som no ãt ſi delẽaris. Qudiẽdꝰ ẽ hieronimus ad euſtochiũ ſcribẽs. Nocti bus bis terqʒ ſurgẽdũ inq̃t: reuoluẽdo de ſcriꝑturis qᷓ medꝛiter ĩtinẽꝰ:deniq; his ſtudiis fatiga ti ocdli alterno ſopoẽ recreãdi: ⁊ bꝛeui qe te cꝛeati alterno exeꝛcitio fatigãdi ert ne totiſ noctibꝰ doꝛmiẽ̃do ⁊ clłcitre ĩcũbẽdo ſeplta cadauera uideamĩ motu creb atʒ õcſto uoſ ⁊ uiuoſ vᷣtuti ðditoſ opꝑbate 2 2 i Criij (M (Ponis odoꝛibus illicioꝛ ⁊ delectoꝛ. ¶ Reſpondeo. Fieri non poteſt: quan doq; delectabilia ſunt natura ⁊ alliciant dum pꝛeſentia ſunt delectent . Sed au guſuini reſpice ſententiam: de illecebꝛa odoꝛum inquit non ſatago nimis: cum abſunt nõ reqro:cũ aſſũt non reſpuo:pa CO tus eis etiã ſemꝑ carere · ¶ ¶ Cantibꝰ ſonis q; ꝑmulceoꝛ · ¶ Reſpõdeo · D refeꝛt ⁊ haud dubie in aninis hoĩm gene roſis maxĩe pontẽtiſſima muſica g ſed ef fectus ſupꝛa fidem varii:hos ad leticiam inanẽ: hos aũt ad ſãctũ ac deuotum gau dium: pias q; nonnũq; lacrimas mouet Que varietas in diuſas ſentẽtias magna traxit ingenia· Nempe anaſtaſiꝰ vamta⸗ tes oẽs fugiens canẽdi vſũ in eccleſus in troduxit · Ambꝛoſiꝰ aũt pietatis exereitiũ appetẽs ut caneꝛet᷑ inſtituit ¶ R ¶ C reis gaudeo. ¶ Reſpõdeo.Miror nichil em̃ vnq; ex choꝛeis niſi libidinoſũ ⁊ ina ne ſpectaculũ. honeſus inuiſũ oculis: vi ro indignũ. Corpus aĩm tegit ac detegit manui iactura· pes mobilis: oculꝰ vagꝰ ac petulans·tale alih⸗ arguũt ĩ aĩmo eẽ qð non cernit᷑ · Occulti eĩ affectꝰ ⁊ pecto ris latebꝛe ſepe ꝑuis indiciis pateſcunt. Seſſio · accubitꝰ.geſtus.riſus·inceſſꝰ.ſer mo .· ſigna ſüt animi · Cauendum eſt ergo valð modeſtie cultoꝛibꝰ: neqd effemina tum agãt aut loquant᷑. Quid obſecro eſt choꝛea niſi veneris p̃ludiũ:libere volant voces.Eſt aũt ſepiꝰ hoſtis pudicicie: ⁊ a mica ſcelerũ vox ip̃ᷣa · E*ρ n delectat pile ludꝰ. ¶ Reſpõdeo. Siquidẽ motus oĩs pehemẽtioꝛ: p̃ſertĩ ſi clamoꝛe pmixtꝰ fuerit: honeſtũ dedecet ingemum. NM ¶ Vlee ludꝰ placet. ,¶ Reſpõdeo⸗Dam noſus qᷣdẽ ſi aduertis. Nec obſtat ꝙ NRu guſtinꝰ eo vſus fuit:q diutiſſime atʒ op time rexit:id ꝓ diuerticulo laboꝛis elegit Sunt em̃ dociis ⁊ magnis viriſ appetitꝰ quidã ꝑegrini ·quos ſi indocti imitari vo luerint facile labi pñt. ¶ N ¶ Caudeo. Luſi ⁊ vic · (K⸗sderni ners iteruz 1 des · Quod viciſu aũt hinc atqʒ illĩc mil ſ. diripiẽt · qd perdideris nemo reſtituet t qʒ lucratꝰ fueris non fit tuũ: at qð ꝑ dis ſi non fuerit alterius.tuũ tñ eſſe deſi net:mon ergo gloꝛiare ꝙ viceris.Ludus turpisdãnoſa victoꝛia:bꝛeue gaudium: Teſſe gaudiũ de ſuo malo ſtultuʒ eſt. Sʒ ⁊ q;d ꝓuerbialiter vulgatũ ſit hoc ludo memiſti 5 ⁊ veꝛũ iugi exꝑiencia dephẽdi᷑ Om̃es ſcʒ iſtiꝰ ludi mgros nudos eẽ: atʒ ĩopes ⁊ egenos ¶ O ¶ Caudeo.Hiſtrio nes doctos habeo ⁊ ad riſũ me mouẽtes ¶ Reſpõdeo · Mabes de qbuſ rideas qui qʒ te irrideãt atʒ rodant:peſtis diuitum peruetuſta · ¶ Baleſtris ludis dele ctoꝛ ¶ Reſpõdeo. Si ſis ſpectator: vanꝰ SDi aũt luctatoꝛ:inſanꝰ ¶ Spectacu lis delectoꝛ. ¶ Reſpõdeo. Spectacul pu diciciam ſepe ſtratà:ſemꝑ impulſã vidĩꝰ T ut ſileam viros quibꝰ poꝛũ ſceleruʒ fu roꝛ eſt: ut pene iã adulterio gloꝛient᷑: mł tarũ ibi fama perit pudoꝛq;. Multe dein de domũ pudice: plures ambigue redire. ¶ R (Equo libẽs circũuectoꝛ ¶ Reſpon deo. Nõ multo eſt peiꝰ man turbido:qᷓ́ fremẽti equo rapi: nullũ aĩal inſolentiuſ důo ſuo ẽ. . ¶ Ex cambus gaudeo. ¶ Reſpõdeo· Audi flacchũ dicentẽ Eꝗqᷣs canibuſqʒ gaudeſ. Et ſequit᷑. In viciũ ſle cteris monitoꝛibꝰ aſper · Vtilium tardus ꝓuiſoꝛ oig⸗ eri s.Subl mata relinꝗre ꝑnix ¶ T ¶ Caudeo. Ser ui multi mihi ſũt ¶ Rñdeo. Multi ſerui mite lites:multeqʒ diſcoꝛdie:multa dem qq bella domeſtica · quoꝛuʒ vel ſpectatoꝛ fedꝰ:vel laboꝛioſꝰ cõpoſitoꝛ ſis opoꝛtet: interq; reos ⁊ accuſatoꝛes mediꝰ ſeruis tuis ſeruias: iudex factꝰ ex dño. Melius enim pauci ſeruiunt qᷓ; multi.vbi multi ſerui ſunt alter alteriꝰ manus aſpiciens quieſcit laboꝛemq; fugit At quidem vbi multi ſerui: ibi multus eſt ſtrepitꝰ: pau ca ſeruitia: ſecretum nulluʒ · Quot ſeruo rum lingue:tot pꝛeconum tube· quot ſeꝛ uoꝛum aures atq; oculi:tot domoꝛum ri mule:quibus etiam ꝗ̃ in fundo ſunt faci le dilabuntur: pertuſum vas ac futile ſer uilis animus: nihil diu continet: quidq d infuderis mox effluet · Summa eſè:curio ſiſſimum animal ſeruus ad inquirendũ negligentiſſimum ad obſequendum. qᷣd cogites:aut quid agas noſſe vult:ſed qͥd iubeas ignoꝛare · WW audeo ˖ Cra uiſſime edes ſunt michi · Eeſ pondeo. Quid hinc tumes architecti laus eſt non tua·vna eſt autem vꝛbium ⁊ domoꝛum lex·ñ idcirco melius habitant qui latiꝰ imis cupidꝰ? 1 a neqʒ enĩ qᷓᷓ late hĩteſ:ſʒ qᷓ; lete reqrit᷑ ad onã vitã · Sepe vl ĩ palaciis regũ: laboꝛ doloꝛq;ʒ hĩtãt: vel ĩ tuguriis inopũ q̃es gaudiũ · ¶ Q¶ Caudeo. Mlta mibi va ni gůiſ ſuppellex domi ẽ ¶Rñ deo · kuge bellũ ñ cũ furibꝰ mõ:ſʒ cũ murnbꝰ tineiſ · Et aranee ⁊ rubigo fumꝰ q;ʒ puluiſ ⁊ ĩber ĩ noſ dimicãt · O diuiteſ delicati: bꝰ armis hoſtes hos aꝛcebitiæ ( B ¶ Cem maruʒ fulgoꝛ ⁊ ſpẽſ delectat. ¶ Rñdeo Rerũ fateoꝛ terreſtriũ ⁊ moꝛtaliũ: vaĩta tiſ ꝑs ñ vltĩa ẽ hec · Nũqd vaĩtaſ maxĩa qᷓ ſo ẽz exiguo ĩ lapillo patrimonia mag ꝓfundere: cuius pꝛeciũ inſtabile meri⸗ tum variũ e ſola mercantium fama.⁊ di⸗ uitum inſanoꝛum credulitate dependeat Factũ deniq; legimꝰ:ut gemme diu ſpre te maximis pᷣciis attolluntur · ⁊ gemme famoſiſſime ſubita premuntur infamia: ¶ ¶ ¶ Caudeo . Libris affluo · Reſ pon deo · MWallem ingenio ⁊ eloquentia ⁊ do⸗ ctrina: multoqʒ maxime innocẽtia ⁊ vir tute: ſed ⁊ hec venalia non habentur ut libꝛi:⁊ ſi haberentur neſcio an emptoꝛes totidem:quot libꝛi reperirẽt᷑. clli erñ mu ros veſtiunt: hec animos.qui qm̃ oculis non vident᷑ ab omnibus negligunt᷑. Rc pꝛofecto ſi libꝛoꝛum copia doctos facerʒ aut bonos: doctiſſimi oĩm atʒ optimi eẽ poſſent qui ditiſſim: cuius contrarium ſepe videmꝰ. ¶ D¶ Senbo (¶ Reſpon deo· Si ut ingeniũ exerceas: ſcribendoq; aliis te doceas cõmendo. Si autem obli toꝛum: pꝛeteritiq; memomoꝛiã:ac pᷣſens tediuʒ effugias excuſo. Sed ſi ſcribendi morbo miſerioꝛ tibi: ſi tibi nudum nomẽ queſiturus: nihil vanius· qm̃ pꝛeceſſerũt vini in ſcribendo clarioꝛes:omnẽ ſeriben di copiam ſuo laboꝛe trãſcendẽtes· Quis eĩ cceronis libꝛos quos ſcripſit: aut var — ronis emumeret ? Et certe grecoꝛũ vnus ſex milia libꝛoꝛum edidiſſe tradit᷑ᷣ. C G audeo · Magiſterio inſignitus ſum ¶ NReſpondeo · Malim fateoꝛ diſe iplina. gro em̃ indiſciplinato ⁊ rudi:nihil eſt turpiꝰ ¶ E¶ Caudeo. Diuine atqʒ hũa ne ſcientie titulũ cõſecutꝰ ſum ¶ Reſpõ deo · Sapientia titulis non eget · per ſeip ſam clara eſt · Quis vnq; queſo lucernaʒ ſoli vt videꝛet᷑ adhibuit ? Multi etem̃ hiſ titulis obſcuri clariſſimi euaſere · Sepe malis moꝛibꝰ clarum ſignũ fuit: bonis nullũ · Nam ſi medicĩe iuriũq; ꝓfeſſoꝛ es ad hoc egri tui ⁊ clienteſ reſpondeãt: qd illis vnq; ad ſalutem coꝛꝑis wvictoꝛiamqʒ; cauſarũ titulus iſte ꝓfuerit:tibi quidem ad lucrũ ſepe ꝓfuit· t᷑n his magna pars reoꝛ opinionibus agitur · At virtuti dedi tos titulis gloꝛiari alienum ꝓrſus atqʒ abſonum:ĩmo vere nec poſſibile quidez reoꝛ· ¶ Q ¶ Caudeo·. Negocioꝛũ regis cia gerere laboꝛioſum eſt: qᷓd putas alie na pꝛecipueq; potentũ y quib pPlacuiſſe ꝑpetua ſeruitus: diſplicuiſſe diſerimẽ: ſu perciliũ graue:paratũq; ꝓ leui etiam of lenſ a ſuppliciũ · Si pꝛocuratoꝛ regis es: ergo hoſtis es populi. Si fiſci: ergo rei publice inimicꝰ.· Si iudex es: ſic iudica q̃ſi mox ab alio iudicandꝰ.vnus ẽ oĩm iudex tribunal incoꝛruptuʒ habens: ante illud ſtabitis o moꝛtales: vbi nec pecunie· nec geſtoꝛ ſuʒ · ¶ Reſpondeo · Bropꝛia nego gẽa. nec falſi teſtes.nec ĩdigne p̃ces. nec manes mine · nec diſerti ꝓderũt patroni ¶ H ¶ Caudeo. ilitari cingu lo exoꝛnatꝰ ſum. eſpõdeo.DHauca tibi vite mala viſa erãt: ñ etiã militiã addidiſſeſ·q ĩqje tus ſꝑ ⁊ ꝑiculo reꝑoſitꝰ vl ĩgloꝛꝰ cõtẽp tui ſiſ oꝑtʒ ¶ ¶ Caudeo. Queſiui mihi regũ aĩcicias.¶ Rñdeo.Moĩm vera ami cicia rara ẽ:tu tibi aĩcicias regum fingis. quos foꝛtũe ſplẽdoꝛ tumoꝛqʒ aĩ oĩm ipa riũ cõtẽptoꝛes fẽit · Si regibꝰ carꝰ es vil ergo tibi eſt aĩa· virtꝰ.fama.qes · ocium. ſecuritas · Notꝰ eĩ eſt mos reguʒ: vix dili git niſi his omĩbꝰ abiectis ⁊ neglectis: ſe ſeuicie illoꝛũ: ac libid ĩs ſeruuʒ fecerit. Si ge carꝰ es ĩgibꝰ. ñ ẽ qð de te ãpliꝰ q̃ram vil'es tibi · Nãa ⁊ ĩgibꝰ boĩ qᷓ; mali ſuſe ctioẽs ſũt· his aliena ſꝑ vᷣtꝰ foꝛmiduloſ ẽ· Meliꝰ itaqʒ ſi eẽs ĩcognitꝰ regi: meliug foꝛtaſſis ſi odioſꝰ.fugeres eĩ qdð nũc ſecd⸗ ris diſcrimẽ peioꝛ ẽ auibꝰ inuitãtis aucu pis blãda modulatio:qᷓ; vi llici ſo nitꝰ de⸗ terrẽtis · mira res bonũ ĩgẽs ſpnit᷑.⁊ h ꝑiculũ p̃grãde ſepe mags ꝑicuł emit᷑· ſic vſꝰ hoĩm. O q̃nto citiꝰ: q̃ntoqʒ facilius ĩgis oĩʒ aĩciciaʒ meruiſſes. RK Cau⸗ deo · Amicos ni falloꝛ fidos hẽo.ꝗ¶ Rn- deo · Multum eſt: mibil amico carius:ni hil rarius· vide autem ne fallarſne ve ex⸗ Periri cupias· Nam ſep e cuius rei fuerit. dulcis opinio:amarum fuit expimentuʒ· ¶ L¶ Gaudeo Fama ab extremo terre at tulit mibi amicũ. ¶ Reſpõdeo. Eama cõ traria ullũ tibi auferʒ eoq; faciliꝰ quo pa tentioꝛes malis q́; bonis relatibꝰ aures ſũt · Nã qbus vis fiunt creſcũtq; oĩa.eiſ dDdem facile reſoluunt᷑ · Et natura vult: ut cCito aucta cito deſinãt · Vñ aũt ſcis q; bo nas ſit amicꝰ quẽ nõ videris Rogo ? cuʒ nec ſcias q̃les hi ſint quoſ quotidie videſ tanto tꝑe alloqriſ.· Nimiũ fidei fame at tribuis mendaci · Speras enĩ aĩm videre cuiꝰ nunqʒ frontem videris:cum tñ ſint etiã inter notiſſimos quoq; tot pectorũ diuerſoꝛia tot latebꝛe · Difficille eſt amicũ niſi in magna adüuüͤſitate cognoſce . Ope⸗ roſiuſ eſt illũ noſcere q; qᷓrere · vna ſepe hora paucis verbis q̃rit᷑: q vix multis an nis atz expimentis agnoſcit᷑ · Voco nunc amicũ ut vulgꝰ verũ em̃ nõ ante q̃ritur q;ᷓ ꝓbet᷑ · Nec amicum ꝓbãt alioꝛũ verba — kener Ppria:ſʒ expeꝛta caritas fideſq; audeo · Scio certitudinaliter me amicũ multis ac magnis exꝑtuʒ caſibus certiſſimũ hr̃e ¶ Reſpõdeo·Habes ergo rem dulciſſimaʒ ſãctiſſimãqʒ:q̃ vna poſt vtutẽ ſolam: hoĩ nibil meliꝰ in hac vita: nikilqʒ dulciꝰ fateoꝛ · dulces ſũt ꝑentes: dulces fun: dulces fr̃es:poſſũt tñ amare ſcere:nmec ꝑentes ideo eſſe deſinũt: nec fi lii:nec fr̃es cũ dulces eẽ deſierint:at ami⸗‚⸗ cus ſolꝰ dũ ſit verꝰ:dulcis ⁊ carꝰ eẽ non deſinit · ¶ N ¶ Caudeo. Diuitiis plenꝰ ſum. ¶ Reſpõdeo · Qaue ne te rumpant Om is em̃ plenitudo q̃rit exitum: Multis mortẽ diuitie attulere:requiẽ fere oĩbu s abſtulere · Mallẽ igit᷑ te potiꝰ virtutibus qqʒ diuitiis abũdare: Si eĩ opes habes mł tas: habeſ ⁊ rem qſitu difficilẽ:cuſtoditu anxiã. amiſſu flebilẽ · Si aũt ſeruate non te diuitẽ ſz occupatũ:nõ te dominũ ſʒ cu ſtodẽ faciũt · Vix diuitẽ inueĩes:q̃ non ſi⸗ biſ meliꝰ fuiſſe in mediocritate vel hone⸗ ſta pauptate fateat᷑ · Si accreuerunt diui tie. tũc ſecuritas:gaudiũ.trãquillitas de creueruntAnceps igit᷑ ⁊ oneroſa felici tas: ꝗᷓ plus inuidie ſit habitura q; gau dii (. O ¶ Caudeo Jurifodinã inueni · ¶ Reſpondeo. Laboꝛ certꝰ euentus am biguus . vetꝰ aüt eſt verbũ · Sepe vnus le poꝛem mouet: alter capit · Tnueĩſti pdam tu foꝛte ille vnꝰ nõ eris ¶ H Inſaꝰ in theſaurũ incidi· ¶ Reſpondeo ſomniantiſ vinetis · quã plurimi cõcupiſcunt:vnꝰ rapiet: et Aaudeo Tutiꝰ foꝛſan in colubꝛũ incidiſſes:cuʒ eĩ Pppꝛium ſit oĩbus diuitiis: ut virtutuʒ in opiam afferãt:tamẽ p̃cipue id cõueĩt re pẽtinis:qð alie ſenſun nocẽt:he ſubito ĩ pꝛouiſo deniq; mẽtes turbãt:Vnde ſi ti bi theſaurꝰ inſperatꝰ obtigit repente:et repẽte deſimʒ · Quecunqʒ fere cito creſcũt cito excidunt · Subite eĩ opes q̃ſi felicitaſ ¶ OQ ¶ Caudeo. Colui vineã exquiſite ¶ Reſpondeo · Letam foꝛte cũ illa vindemiã es pactus:ſed ſi etiam cum ꝛuina: aut cũ grãdine pepegiſtu videto · Nam et ſi ſolito largius aruum ſeruiſii: plures paſces rure grues: plures domi mures ¶ R ¶ Caudeo · Decoris ſpacior eſpondeo · Delectabilia lo ca ſepe inſwiis optima ſunt:dum licẽtiꝰ ibiq; laxius degitur ⁊ minus circumſpe S CCaudeo ctione pericula cauent᷑· ¶ S Simea delectabilis eſt mihi · ¶ RBeſpon deo · Eeduʒ animal: aſpectu triſte:de quo quid aliud q; tediũ ſperes quidquid do i reperiet aut corrumpet aut ſparget . mi ¶ T¶ Caudeo · Pauones multos habeo. Ce pondeo · Habes fateoꝛ in hoc qð viſup ulcrum ẽ:ſed hec roluptas oculo rũ multo auriũ tedio eſt penſãda:que ſe e eoꝛũ tartaree vocis hoꝛrore fatigant᷑ Bi pullos nutris:ĩpedimẽtum nutriſ do mui:eſcã vulpibꝰ:aree ſuffoſſoꝛes·⁊ quo ruʒ labore nunq; ſuꝑficies eq̃ manet· Si apibꝰ abundas:nõ moꝛtalis modo:ſed volatil ⁊ fugitiua felicitas tua ẽ.· Si colũ baria tibi ſũt plena:ſunt q litigẽt ⁊ q̃ͥ ge mãt:q diebꝰ domũ fedent: ⁊ nocubus ſõ num frangãt· En magni gaudi materia. Si gregibꝰ ⁊ armẽtis gaudes: bꝛutinum ẽ gaudiũ.Si piſces cõcluſos ĩ piſcina ha bes: qᷣd ẽ aliud piſces concluſos habere: niſi oĩbus velle impare. vt libidini ſeruia tis · Neq; tibi nũc vſum piſciũ: ſʒ potius magnã tam ignobilis rei curã interdico Si canoꝛam luſcinio lam nactus es: me lius multo(crede mihi) in ramis caneret q̃ᷓ; veſtris in caueis.Sed veſtra heu cupi ditaſ nihil eſtĩat niſi qð ſibi ꝓpꝛiũ fecerit qĩ natura facit cõia · Sic vltra ſuos fines atq; vltra ſuum nomen tendit auaricia · — Aõ 3 „ Nu 860 in⸗ un le re in 60 ſe et ri i es ¶“CGauveo. (õiuge gratã duxi. ¶ Re põdeo · Grras tᷣlla te duxit diu nimiũ fue raſ tuꝰ: acceſſit ſponſo dña · carnifex p̃ui gnis· emula ſocrui·faĩlie iuguʒ.coq̃ne la boꝛ · onꝰ penui · ſũptꝰ arcule · diurnů ſpe⸗ ctaculuʒ feneſtre· lis nocturna cubiculo. grauis ſarcina · dure cõpedes liberos hu meros atʒ olĩ liberos pede s pᷣmẽtes · du rũ dẽu: atʒ duriꝰ cogitatu:ſʒ duriſſimũ ꝑ peſſu:ñ vniꝰ luciſ ſʒ totiꝰ vite:quã ñ eua des ĩ pudii ſpe ſpᷣlata:miſi moꝛs excludat Cõtraxiſti itaq; cũ cõiuge nuptias: ſʒ cũ pace diuoꝛtiũ: cũ ſõno ꝑpetu exiliuʒ·tn maritali lecto raꝛꝰ ac tenuiſ ſopoꝛ: hiĩc vo luptaſ:hĩc iurgia:qeſ nũq;. Vñ ſi claꝛo cõ iugio felix es: caſto eẽs ſeſicton äfeliciſſiꝰ celibatu · ¶ B ¶ Caudeo.Eoꝛma coniu gis magna ẽ. ¶ Reſpõdeo· Et magna ſu perbia: vix eſt aliqd qð eque aĩm tume faciat ⁊ extollat· Vana ãt ⁊ bꝛeuis delecta tio · Nã nihiĩ foꝛma fugacius ⁊ pᷣſertim feminea · qui vxoꝛeʒ ꝓpter foꝛmã diligit: cito illã oderit · Solet deniqʒ foꝛma cor poꝛiſ ut multa: aut paritate gaudere:im paritatẽ ac diſſimilitudinẽ aſpernari. Si ergo pari tibi foꝛma eſt exerceberis: alio quin cõtemneris: vtrunq; laboꝛioſum. Vnde difficilẽ ꝓuintiã nactus es. vigila iam durũ eſt ⁊ difficile cuſtodire: quod a multis appeti᷑ ¶ ¶ ¶ Gaudeo.Eecũda eſt mihi vxoꝛ· ¶ Reſpondeo. Multas ti bi curas multos pariet laboꝛes. Vxoꝛ ſte rilis vnica tm̃ eſt· fecũda autẽ ſarcina do mꝰ ẽ multiplex: huic nati ⁊ nutrices ade rũt. ¶ D ¶ Caudeo.Eacũda vxoꝛ mihi eſt. ¶ Reſpondeo.Hinc verba non dee runt:habes cũ qua diſputes ac declameſ cõiugẽ qrebas: magiſtrã inueĩſti· Eſt ĩteꝛ mũdi tedia nullũ impoꝛtuniꝰ ꝓcaci feĩa T tacere neſcia.¶ G ¶ Caudeo. Cõiugiſ dos immẽſa · ¶ Reſpõdeo. Conſequens eſt vt elatio ami ſit immẽſa: timoꝛ auteʒ viri nullus. Nõ audebis vicia rephendẽ cũ reſpicies dotẽ:non pᷣſumeſ humiliare illaʒ: ꝑ quã te memineris ſuꝑbie faſuidia attigiſſe: non ſoluʒ tedia ſed ⁊ ꝓbꝛa ⁊ in iuriaſ tollerabiſ.Nã vxoꝛe multũ dotata nihil impoꝛtuntꝰ: mihil ĩtractabiliꝰ: nil ſi bi non licitũ arbitrat᷑:qᷓ ſuaſ opeſ maniti compat egeſtati · Que virũ paſcit dñaʒ ſe putat non ſociã · ¶ E¶ Caudeo· Fmor chn haud dubie ˖ ¶ Reſpõdeo· Derſuaſit mu lier tua ut video:ſʒ non eſt magnũ ꝑſua dere volẽtibꝰ.oĩs amãſ cecꝰ.Gſt eĩ amor latẽs ignis · gratũ vulnus.ſapidum vene nuʒ · dulcis amaritudo·delectabil moꝛbꝰ. iocundũ ſuppliciũ · blãda moꝛs. Sed o in ſane nihil vnq́; impudicicie p̃ſeꝛtĩ credaſ feĩe:ſexꝰ.ardoꝛ·leuitas.cõſuetudo mẽtiẽ di · fallẽdi ſtudium · fructuſqʒ fallacie: hec ſingula: multoq; maxĩe hec oĩa. quidqͥd ꝓdierit ſuſpectum faciunt· ¶ & ¶ Gau deo.Eilii mibi ſũt ¶ Reſpõdeo. Si boni iugis timoꝛ: ſi mali ſempiternꝰ doloꝛ:ĩte rim ſolamen ambiguum: ſed certa cura·. ¶ MH Caudeo · Eſt mihi nata pulcerrima Reſpondeo · Qircũſpice inſidias: vim caueto: non vnuſ tm̃ ſed mille ſũt qui eã habere querunt · Tibi ergo eſt ſol idctudo laboꝛ atq; metꝰ:quẽ nõ niſi morte aut ipſius ſenectute effugies. Si nuptüs eaʒ dederis: metum ipſum alteriꝰ in domum trãſ feres non aũt extingues ¶ ¶ Gau deo · Caſta mihi eſt filia. ¶ Reſpondeo Zocunditas magna ſed ſolidta. Quanto em ĩ ea caſtitas maioꝛ: tanto in ea vigilã tioꝛ libido. Nil tam ardenter inuaditur: q; qd caſtis excubiis:⁊ femineo pudore eſt velatuʒ. Mu ltum cupite rei difficilis ſolet eẽ cuſtodia. Si tibi caſtitas filie no ta eſt: opta vt ꝑpetua ſit. Nam apud poe taʒ legis: variũ ⁊ mutabile ſemꝑ femina. Quot adoleſcẽtulas pudicas pꝛimũ poſt laſciuas anus vidimꝰ:quo nullũ in ſexu atq; etate ludibꝛiuʒ maius.Eſt ergo tibi qð timeas · Qum em ſit in omnibus rara cõſtãtia: tamen in femmis nulla eſt CR ¶ Laudeo· Foꝛtiſſimus mihi eſt filius. ¶ Reſpondeo. Quanto ille foꝛtioꝛ: tãto tu timidioꝛ ſis opoꝛtet · Reuolue tẽpus pᷣteritũ ⁊ fortiſſimos fere om̃es vicſera moꝛte cõſũptoſ reꝑies· Vñ verum eſt qʒ 8ðꝛ · Omibꝰ mors vicina: ſʒ viris foꝛtibus cõtigua ẽ. ¶ L AIdoptaui mihi filium Rñdeo.Sepe melioẽs adoptãt᷑ qᷓ; gĩ gnũt᷑ . nec mirũ · cũ id exꝑiẽtia ⁊ conſilio muniat᷑ · hꝰ ãt neutro hoꝛũ · Sepe etiã ecõ tra:nõ tm̃ peioès ſʒ peſſimi adoptãt᷑. Ra rꝰ ꝗt pᷣuignꝰ bonꝰ:rarior vitricus. ¶ ChucEo- Nati mihi ſũt nepoteſ ¶ Re ſpondeo · Mi iam minus ad te pertinent hoc gaudium ⁊ hanc pr̃ibus curã lĩque. . Che ¶ N ¶ Caudeo· Eiliaʒ vuo dedi (Reſpõ deo Noli nimiũ hinc gaudere: nuptie mł tis anxietatibus pꝛincipiũ fuerunt: durũ negocium cõiunx: ſi fecunda eſt naſcent᷑ filu: ſcaturietq;ʒ domi fons curarum · Si ſteriliſ:moleſta odioſaqʒ erit:ac pꝛoinde mãſiſſe tecum optabit pietatẽq; hãc tuã odiet · C O Caudeo ; Optimus gener eſt mihi: C eſhonvec⸗ Deber is eſſe vl flilio carioꝛ: ſiquidem filium caſus affert generum aüt affert electio ( H¶ Secũ das nuptias celebꝛabo Keſ pondeo ˖ Qui e pꝛimo coniugio ꝓlem uercam ſuꝑinducit: ſuis manibus ſuã in vomü mittit incendium Naʒ etſi noſſes ad liquidum quid eſt femĩa:q̃d ve de illa ſcribunt magni viri:nec primas qᷣdẽ nu uas celebꝛaſſes ¶ Q¶ ¶ Caudeo⸗ Natrẽ habeo optimũ⸗ (Reſpõdeo. Rut ille lu cQcum tibi pariet. aut tu ſibi: ſi oo ſerua tur magni fletus: hereditas teeum manʒ ꝙ ſi ꝑuertitur ſecũ erit · Et ſi patrẽ habeſ decrepituʒ: nouiſſuna tunc pietatis offi cia in illum cõ gere dum licet: ſiquiꝰ nũc omiſeris dolebis ſemꝑ· ¶ R¶ Caudeo Kmãtiſſima mihi eſt mater ¶ Reſpõdeo ESe illi ingẽs pauoꝛ dᷣſideriũq; ꝑpetuũ S¶ Caudeo Cquos pioſqʒ fratres ha beo Re pondeo⸗Rarum: nã parẽtes vere ſemꝑ amãt:fratres ſemꝑ inuident 1 ſepe deſpiciunt· Naſonis ergo veritas Raram eſſe fratrum grãm clamat· Vnde ſerua illos pietate mutua ac equitate:de licatiſſima res eſt amoꝛ:difficile querituꝛ facile ꝑditur· ¶ T¶ Caudeo. Hulcerri me mihi ſunt ſoꝛoꝛes¶ Reſpondeo. Qu ſtos es rei labilis:vigilantibus oculis do los caue· Si difficilis eſt vnius feĩe cuſto dia: q;d multarũ rerum. Sane virgineam caſtitatẽ nulla arte melius q́; maturo cõ ſilio pᷣſeruabis. ¶ V¶ Excellẽti p̃cepto re glorioꝛ· ¶ Reſxondeo-Flieno nõduʒ deſiniſ gloriari · Quid ad te excellẽtia p̃ce ptoris tui? Crede mihi qð ſepe repeto itra te ſit opoꝛtet:qð te faciat glorioſum de te qlis tu diſcipulus ſis videto· In ne ſcis multos ſtultos ac ebetes:fuiſſe ĩ ſco lis ſocratiſ aut platoniſ ¶Æ. (Caudeo Dueri nobiliſ mihi cuꝛa cõmiſſa eſt ¶ Re — ſpõdeo· Suſpecta eſt etas ⁊ ſuſpecta no bilitas·aſta ſpondet immemoꝛẽ:hec ſuꝑ abens no⸗ ſtes fuerant iam fili ſunt · ¶ cc bum. CTaudeo⸗Bonu; mihi 1 pa trie dũm ſoꝛs dedit · ¶ Incõponibilia pe nituſqʒ contr aria:nã ſi bonus non dũs: ſi dũs non bonusdominũ bonum dici: blãduʒ mendaciũ atq; adulatio nota eſt Sit licet affabilis:ſit blãdiloquus:ſit po ſtremo munificus:in paucoſ de multoꝛũ ſpolis· Me em̃ ſunt artes tirãnoꝛũ: quoſ vulgus dominos voeat:carnifices tamẽ exꝑitur · ¶ O¶ Caudeo · Hotentia ma gna mihi eſt ⁊ multa ¶ Reſpõdeo.Eꝛgo inuidia magna picula multa: ⁊ laboꝛes infiniti: a ĩexetricabiles cure · Neſcis etiaʒ ꝙ res hoĩm non ſtant · Qui volubili ĩ ro ta ſedet altioꝛ:is ꝓximus eſt ruine · ¶ aa Caudeo. Inueni magnam gloꝛiam · Repõdeo. Magna in exiguo qualiter explicentur non intelligo · Si tẽpoꝛum ſi locoꝛũ anguſtias metiare: magnam hic gloꝛiam nõ poſſe eſſe fateberis. Nam ⁊li quido cernit᷑:quenã ſit hec moꝛtalis atqʒ terrene glorie wagniendo⸗i tamẽ p̃ful gens ⁊ digna ſit tibi gloria: gaude nõ ꝙ abeas: ſeð ꝙ meraiin⸗(. Caudeo Sceptrũ ⁊ dyadema ſoꝛtitus ſum. ¶ Re ſpondeo · Fulgidas compedes claramq; miſeriã: que ſi plene omnibus nota eſſet crede mibi:mon vno totiẽſ de ſolio litiga rent duo: ſed plura eſſent regna q; ĩ̃ges Nõ potes nunc huiꝰ a illiꝰ hoſtis eſſe:ex quo pater oĩm eſſe meruiſti · id pꝛincipi iuris eſt in ciues:qð patri in filios. iuſtꝰ princeps patrie pater eſt: tibi e ¶ Cau deo ˖ Summi pontificatꝰ ſolium aſcendi · ¶ Reſpõdeo quo mare altiꝰ. ⁊ vẽti plu res: ⁊ ꝑiculoſioꝛ tempeſtas · tẽpeſtate in poꝛtũ fugi ſolet: tu e poꝛtu in tem ſtatem ſponte fugiſ tui miruſ nauta. Ha rum ne difficilis parum ne grauis vniꝰ anime cura tibi videbit᷑: niſi oĩm curaſ in te vnum tranſtuliſſes. ¶ do ¶ Caudeo Sum felix · ¶ Reſpondeo· Siqdeʒ hic es felix: es quod nemo vnq; fuit: nemo erit vt augurioꝛ· Nam quis queſo hoĩm felix in mileriis 5 Nemo ergo felix priuſq; ex bac miſeroꝛum valle migrauerit · ¶ ee ¶ Caudeo. Dopulus me amat meq; ho noꝛat · ¶ Reſpondeo· Subſiſte paululuʒ mox odentt · labiis te crede honorat ꝛ cor auüut ip̃oꝛum longe eſt a te. Non eſt enim ſn 1es ent lit e 2 ſug nim tibi fidelioꝛ q; deo · Raro ex aĩmo quicq; facit vulgus:niſi tumultuare furere ⁊ ſe uire · ¶ AR¶ Caudeo · Multi meis benefſi cis ſunt obſtricti · ¶ Reſpondeo · Quidã ſe relaxabũt obliuione:alu foꝛſan ĩiuriis beneficia penſabunt:vt ceſſent ĩliurie nõ ceſſabũt querimonie · O qmulti de bene factoꝛibus conquerunt᷑ ſuis:iniquũ fate oꝛ ſed cõmune adeo:vt nõ tam crebꝛe de hoſtibꝰ ſint querele· Siquidẽ durũ dictu ſed dicendũ tamẽ · Animal ĩgratius hoĩe nullũ eſt · Omnis aũt ĩgratitudĩs triplex niſi falloꝛ cauſa eſt · nuidia ſcʒ que dum aliis ĩpenſa beneficia: ſuas dicit iniurias in ſe collata nõ aſpicit · Suꝑbia que vl ſe maioꝛibus dignam cenſet: vel Plerre ſibi aliquẽ indignat᷑ · Cupiditas que muneri bus nõ leni᷑ ſed accendit᷑tvt dnm querẽ dis inhiat: queſita nõ meminit · Si igitur multis beneficia cõtuliſti: multos ingra tos eyperiens dolebis ¶ B¶ Epypecto ſe nis hereditatẽ · ¶ Rñdeo · Neſcis q;d iſte foiſ an expectat · Eſt ea quidẽ inter hoĩes vulgaris inſania: vt fere om̃s nõ coeuis tantũ:ſed minoꝛibus quoq;ʒ diutiuſ ſe vi cturos ſperent · Inuiti ſua de moꝛte cogi tant moꝛtales:de aliena aũt libenter: cu tamẽ contrariũ agere eſſet vtilius · ¶ Q ¶ Caudeo Magna mihi ꝓmittit alchimiſta ¶ Reſpondeo · Dic vt ea ſibi pꝛeſtet que ꝓmittit aliis:pꝛimũqʒ ſuã Peſat inopiaʒ Eſt em̃ fere mendicũ genꝰ hominũ: cũq; paupꝑes ſe fateant᷑ ditare alios volũt: qſi aliẽa illis q; ꝓpꝛia moleſtioꝛ ſit pauꝑtas Solent impudenter ⁊ ignotis etiã inter duz magna ꝓmittere · O turꝑis ꝓmiſſio 1ſtulta credulitas · Nam ⁊ hic qui tibi au rum ſpõdet:cũ tuo foꝛte auro ĩpꝛouiſus effugiet · Noui nibil narro: mos ẽ publi cus:⁊ tu deluſus ĩᷣmanebis:di gitoq; mõ ſtraberis auarus ⁊ ſtolidus (BCR deo · Multa mihi ꝓmittunt mathematici ¶¶ Reſpondeo · Nil ꝓmptius qᷓ; ꝓmiſſis affluere his qui careãt pudoꝛe:quos mẽ tiri aũt pudet ad ꝓmittendum tardi ſũt: Miri eni hoĩes qui ſola futura nouerint pꝛeteritoꝛũ ac p̃ſentium ignari · Et que ĩ celo fiunt ita ꝓnunciant: quaſi cõſilio ce leſuum interfuerint: recentiq; nunc ĩde veniant memoꝛia cum tamen ĩterim qᷣd ĩ terris:quid in patria:quid ĩ domo · qð yrvj in thalamo ſuo fiat neſciant· Sic penituſ verum eſt ꝗqð apud tulliũ legitur · Quod eſt ante pedes nemo ſpectat:celi ſcrutan tur plagas · Bene ⁊ cato ille rigidus mira ri ſe dixit:ꝙ nõ rideret ⁊ auruſpex auru ſpicem cũ videret· Idq; ad omnes eq̃ ſoꝛ tilegol· auruſpiceſ· augures · ac totã quã dixi mathicen trahi poteſt deniq; tam ĩ certũ eſt: an üloꝛũ fraus turpioꝛ: an ridi culoſioꝛ veſtra demẽtia ¶ ¶ Caudeo Multi letos nunciãt rumoꝛes:¶ Rũdeo Sepe tutius vni credit᷑ q; mltis·Mos fa me vulgaris notus eſt:veris falſa miſcè paucis veris multa mendacia cõdiuntur omnia mẽtienti nihil credit᷑ Noli igit᷑ fa me credere q̃ mendax eſt· ¶ E¶Spero pꝛincipẽ venturum ¶ Reſpondeo · Et ſe cum illos motus rerũ: varias mutatões vꝛbium nouitatẽ · famẽ · peſt em · bella. di ſcoꝛdas · hec vel vniuerſa vel ſingula: mo dernis cũ pꝛincipibus venire ſunt ſolita. Si hec placẽt pꝛincipẽ ſpera:vt nil hoꝛũ foꝛmidabile ſit · Quzʒ em̃ pꝛeſentẽ videris pꝛincipẽ: ſcito ⁊ infauſtũ felicis reipubli ce ſidus aſpicere:vel memoꝛiã ipſe tuam vel ꝑentes interroga auos ꝓauos id eſſe reperies vt dico · Idq; tu fis tuis ⁊ ne potibus tuis annuncia: ne ipſi quoq; ad uentũ pꝛincipis ſtulti ſperẽt · dic em̃ q̃ſo qñ vnqʒ leonis aduentũ fere minute:vel affuturã aquilã auicule ſp rauert · liceat verũ loqui · Stultiſſimũ ⁊ mali ſui ſemꝑ au diſſimũ aĩal ẽ hõ:In ceteris capiendis aĩalibus eſca opns eſt:komo aũt ſolis fa me ſibilis capi · ¶ & ¶ Spero amicum reuidere · eſonoecrem pᷣdulcẽ ſpe ras:ſed fallacẽ· foꝛſitan quẽ expectas iaʒ nunc t veniendi ĩpedimentoꝛũ mille ſunt genera:ſed vnũ cõe oĩbus moꝛs·Si vero vxoꝛis aduentũ ſperas · quid iã me tuas ignoꝛo? Sunt ſcʒ tñ ꝗ eyſp ectãt cõ iugẽ I qui febꝛẽ· CH Eerd tꝑa me lioꝛa ¶ Rũdeo · Omĩa vere tꝑa eq; bona ſunt:qꝛ creatoꝛ tꝑm eq; bonus eſt ſemꝑ · ſed vos tꝑibus bonis male vtimmi/Inqʒ hoc vt in aliis culpas vr̃as rebuſ aſſcribi tis: fac vt hoĩes boni ſint ⁊ tꝑa bõa erũt Vna autẽ ẽ ad hec via:vt animũ tibi faci as letioꝛẽ: qd ſine vᷣtute ſieri nequit: vbi boc feceris leta erũt omnia triſte mhil- ¶ ¶ Caudeo Serenꝰ trãquillus ẽ aer · ¶ Reſpondeo · Mallẽ ꝙ a ſerenus ⁊ trã qu.llus eſſet animꝰ tuus:vtilis vtiqʒ eẽt ilta ſerenitas:ſtabiliſq; trãquillitas quã nec nubes occupẽt nec quatient venti. ¶ R ¶ Caudeo Trãquillũ mihi ſe p̃bet ma re · ¶ Reſpõdeo · IInſidioſa trãquillitas (vtq; ita dixerim) eſca ẽ naufragii · Si ſꝑ turbidũ eſſet mare:nullꝰ hoĩm nauigarʒ Quid ſi ꝓſpere deniq; nauigaſlg Nam ⁊ ſacrilegi ꝓſpere nauigãt ⁊ viri ſanctiſſi mi naufragant᷑· ¶ L Caude o⸗Caſſeʒ cũ magna victoꝛia ſum ingreſſus· ¶ Re ſpondeo.· De egreſſu cogitaĩgredi nepe facile eſt: ſolet equoꝛ ĩtrantibus planũ eſſe: ſed ꝓgredientibuſ ſepe mõtuoſũ ac difficlle · Oceci:vite quã maxime diligitii ꝓdigi: moꝛtẽ vndiqʒ quã ſuꝑ omnia time tis accerſitis ¶ M ¶ Caudeo. Multe mi hi ſũt ⁊ valide legiões· ¶ Reſpõdeo. Ha rum tedia atqʒ moleſtias ĩſolentiaſqʒ ne mo facile dinumeret · Sed tu oĩa expenẽz do cõdiſces: 2⁊ quãto ſit ſatius ſolũ viuè q́ᷓ; cũ multis legionibꝰ.ꝓfecto nulle iniu rie: nulla ꝑfidia: nulla crudelitas caſtren ſiũ moꝛibus cõparande ſũt:vt veriſſime iĩtelligas hũc verſũ · Nulla fides Pioral. q; viris qui caſtra ſequunt᷑ · Tutiꝰ rectoꝛ exercitus· Mãſuefieri coꝛda ferarũ poſſunt:ſed quoꝛundã hoĩm nõ poſſunt minant᷑ anteq; feriant fere:odia hoimm ĩpꝛouiſa ꝓdeunt ⁊ erũpunt ¶ N (Bali ſus affluo ¶ Reſpõdeo. Meliꝰ belli odio ⁊ ſtudio pacis aff lueres · Cũ cetera quidẽ arma ĩquieti aĩmi:hec ⁊ degeneris ſigna ſunt: nec pacificis quidẽ grata:⁊ beltato ribus ĩuiſa magnanimis Qui baliſtã pꝛi mus ĩuenit: aut pauiduſ fuit: aut ꝓditoꝛ aut nocendi auidꝰ:⁊ metuens hoſtis.foꝛ tis añt bellatoꝛ cõgreſſũ hoſtis adoptat: quẽ ſagittarius vitat. ¶ O ¶ Gaudeo. Magno theſauro ſubnixuſ ſum ĩ bellum ¶Reſpõdeo Solet theſaurꝰ iſte poſſeſ ſoꝛi ſuo Podi metũ afferre:hoſuibꝰ lueri ſpem:i bellandi ſil audaciã. Quis nõ ala cer ĩ id hellũ eat:quo qᷓrere multũ poſſit nik il amitterey Et ꝓfecto ſi ad clariſſuma rerũ exẽꝑla reflecteris videbis romanos pauꝑes omniũ gẽtiũ fuiſſe victoꝛes: ſed tũc vinci cepiſſe dũ diuiteſ facti ſunt. Ita ad aduentũ diuitiarũ diſceſſere victoꝛie oꝛtaſſis paſtoꝛ trigidũ eſſes atqʒ vrſoꝛũ:q; dñs ⁊ ac virtutes:ſimulq; opũ comites delicie ac libidĩes ſubiere S audeo . Vlci ſci poſſũ:nil dulciꝰ vĩdicta ¶ Reſpõdeo tra nihil amarius: quã cur quidã dulceʒ dixerint mirari ſoleo? ſi omnino vin dicte nomẽ dulce ẽ: oſtendã tibi quo mul ta cũ gloꝛia vti poſſis· Nobiuiſſimũ vĩdi cte genꝰ ẽ parcere · nã iſi vlciſcaris: plus te ipᷣm q; hoſtẽ leſeris · Tlli coꝛpꝰ foꝛſitan aut opes:tibi animã famãqʒ coꝛruperis· Multos aũt clemẽtia honeſtauit: nullũ vltio · Nil tam neceſſariũ inter moꝛtales nihil tam cõmune q; venia · Nemo ẽ enĩ qui nõ peccet: nemo cui nõ miſericoꝛdia opus ſit: fac hoĩ tu qð tibi ab hoĩe ſieri velles · EImpꝛudenter a dño veniã petit qᷓ conſeruo ſuo illã negat · eccleſiaſticus do ctoꝛ clamat · Indignãs homo hoĩ ſeruat irã ⁊ a deo qᷓrit medelã: ĩ hoĩem ſibi ſumi lem nõ habet miſericoꝛdiã: ⁊ de peccatis ſuis depꝛec ro · ¶ Reſpondeo · Dacẽ haberes vtilius Melioꝛ tutioꝛqʒ pax certa q; ſperata vi ctoꝛia · Qũ fallax vbilibet: tñ in bello fal ſiſſima ſpes eſt:in quo nihil fere de pᷣme ditato agit᷑:in opinione erũt omĩa.· ¶ B ¶ Caudeo · It vici · ¶ Reſpõdeo· Caue ne vincat ira:ſuꝑbia· crudelitas· furoꝛ· rabi es · hi ſunt em̃ victoꝛie comites:⁊ victoꝛũ hoſtes ĩuiſibileſ ⁊ hoꝛrendi:a quibꝰ ſepe clariſſimi victoꝛes turpiſſime victi ſunt.· (S¶ Caudeo de moꝛte inimici ¶ Reſpp deo ſi qñ veſtre cõdicõnis memonã habe retis: nunq; homo de moꝛte homĩs gau deret · Quando em̃ queſo duoꝛum qui ad ſuppliciũ duce rent᷑: alter de alteriꝰ moꝛ te gaudiũ cepit: ſciens idẽ ſi upplici genꝰ ſibi inſtare:⁊ nõ potius illi cogitãs ĩgemuit · ¶ T ¶ Caudeo· de car cere letus erupi ¶ Reſpõdeo · TCbis ꝑ pla teas vꝛbiũ litibus plenas: per tumultus qʒ negocioꝛũ ⁊ tempeſtatũ: libertatẽ pu tans gratulaberis: qdᷣqʒ clauis vrna con cluſerat: mille ſtringẽt laquei · Cũq; leti omnes e ꝓcellis poꝛtũ petãt:vnꝰ tu nau ta mirabilis e poꝛtu letus ĩ ꝓ ¶ V ¶ Caudeo· DPacẽ habeo ¶ Rñdeo· Bo nũ igsẽs ſi ſincerũ eẽt ꝑpetuũq;: neutrũ ꝛecat᷑· ¶ Q¶ Bello victoꝛiã ſj pe moꝛte ſuaz cellas rediſ ſane ẽ: mã neq; nouũ ĩmo eõe ſatiſ:nimiſ q; quotidiauũ ẽ: vt ſh̊ ũbꝛa pacis bellũ la tcat Neqʒ pacẽ q;uiſ ꝓurã diutur nã ſinit — — — — — —— — — anĩoꝛũ inſtabilitas:ſecũ aſſidue nõ minꝰ q́; cũ hoſte pugnãtiũ · Si aũt inducias fe ciſti:hoſti ſpaciũ dediſti ad colligẽdas vi res qbꝰ foꝛtiꝰ te ferirʒ ¶ Spero pa cem requiẽ q; animi· ¶ Reſpõdeo· S rare paceʒ bellantis ẽ quis ao tuo bellũ infert niſi vnꝰ tu: qdð dum ipᷣe tibi abſtu leris ĩpudẽter ab altero poſtules aut ſpe res · pone arma cupidinũ atʒ irarũ plenã ro multas:graueʒ ſarcinã ex lapidibus ⁊ tri bulis ſperas · Si honeſtas filii filie q; nu ptias ſperas: nulla ferme res tam crebꝛo fallit:⁊ tã grauiter. Si vetule vxoꝛis obi tũ ⁊ cõiugẽ iunioꝛẽ ſperas:attrito laq̃o diſſolui ſperas:vt nouo ac valido vinda ris · Si gloꝛiã ⁊ famã poſt moꝛtẽ:leueſ au ras poſt naufragium ſperas.· Nam ⁊ hoc quotidianũ ⁊ vulgare eſt:vt multi ĩ vita famoſi chari:polt in cunctos vꝛbanitas:hec ⁊ his ſimilia vi uentibus famã querunt Ga vero mox ut hinc abierint non durant: miſi foꝛſitan q́; diu ſuꝑſunt hi qui ilos nouerãt: qdð etiã qᷓ; bꝛeue ſit cõſpicis. ¶ H ¶ Spero vi tam eternã. ¶ Reſpondeo. Nulla maioꝛ nulla pulchecrioꝛ nec ſanctioꝛ ſpes:modo nõ pᷣceps ceca ve ſit· Sũt em̃ qui ſʒ male agendo bonũ ſperent:quo nihil ẽ ſtultiꝰ Eſt quedã virtutũ cõſanguinitas atq; cõ nexio:vt a phs diſ lararn eſt intantuů ut bet: oẽs habere virtu neceſſe ſit ꝗ vnã ha tes · Qui illud eſt cõſequens vna carè:cun ctis carere vᷣtutibus: qð ſi de moꝛalibus verũ eſt:quid de theologicis opinemur g animi pacẽ queſiuiſti· ¶ B ¶Baceʒ ſpe ¶ Reſpõdeo. Spes pacis multos ꝑdi dit: ſperate q; paci ſuccedẽs inſperata ca lamitas incautos obꝛuit: ſopitoſq; quos exꝑrectos ĩueniẽs nõ leſiſſet (OBpe ro multa (Reſ põdeo Et multa metuas opoꝛtet: ſine metu em̃ ſpes non habitat. Inqʒ multa ſpe multa eſt vanitas: multꝰ q alendi aditus foꝛtune.Si vitã longã ſperas:diuturnũ carcerẽ ſperas:⁊ mitas feras inuidias· Si foꝛmã coꝛpis elegantẽ voluptatuʒ ſtimulos ſperas: Si diuitias 4 aurcas,ſis in volumimbꝰ maxĩe ſũt imitati · Ne aũt res ſit quepiam:quã vicõ obitũ ſint incogniti 1 obſcuri.iraris g cauſa rei huius in ꝓm ptu ẽ· Affabilitas qdẽ: ſermo comptꝰ ac lepidus:blandũ ſuꝑciliũ:clara frons: be nigna ſalutatõ: beneficia ĩ vicinos: pꝛote ctio in clientes: hoſpitalitas in externos Cexui. ftaq; ſi ſpeʒ habeas:caritatẽ ſimul habe as opoꝛtet ⁊ fidẽ ſiqua harũ deſit:nõ iaʒ ſpes illa:ſed ⁊ pᷣſumptio inconſulta.lec de aduerſa proſpera foꝛtuna petrache· Nunc ad terentiũ comicũ accedamꝰ7. ¶ Ex comediis Terentii poete clariſſimi elegantie: autoꝛitates 2 familiares elocu tiones.2 pumo ex Indꝛia. CG Ccedat nuncnũc Terentiꝰ ille comicus: genere affer: poeta p̃clarus:elegãtiaruʒ pꝛinceps uẽ pꝛiſtianus grãmaticꝰ:alii in hoc noſtro oꝑe dare poſſitis: qꝛ ſcilicet nihil elegantiarũ: quotidiane:familiaris peculiaris elocutõis dederim: hunc ego terentiũ optimũ maxime:plautũa⁊ quoſ⸗ dã alios: ad comedias circiter triginta:ñ tam eoꝛũ in autoꝛitatibus:q; famnliaribꝰ ⁊ peculiaribus elocutõibꝰ:imitandos itẽ arbitroꝛ:vt ne intelligẽdo faciatis:vt ni hil intelligatis· fauete igitur: adeſte equo aĩo:⁊ rem cognoſcite:Et has nũc vobis elegãtias intro afferemꝰ. ¶ Terenti igit᷑ adeſdũ paucis te volo:nempe fac vt eu rent᷑ recte hec ¶ Quid tibi mea ars efficẽ? poſſit nõ habeo¶ Nihil iſtac opus ẽ ar te tua ad hãc rem quã paro:ſed his q̃s ſp ĩtellexi in te ſitas:fide ⁊ taciturnitate (E- Expecto quid velis· CEgo poſtam emi te a ꝑuulo:ut ſemꝑ tibi apð me iuſta Tclemens fuerit ſeruitus ſcis:feci ex ſuo vt eſſes libertus: mihi ꝓpterea ꝙ ſeruie bas liberaliter: qd habui ſummũ p̃cium perſolui tibi. ¶ & ¶ In memoꝛia habeo Haud muto factũ. ¶ Caudeo ſiqd ti bi feci aut facio:qð placz ſimo ⁊ id gratũ fuiſſe aduerſuʒ te: habeo gratiaʒ · ſed hoc mibhi moleſtũ ẽ. nã iſtec comemoꝛatio qſi expꝛobꝛatio ẽ ĩmemoꝛis bñficii.¶ Qumnm tu vno v̈bo dic qd eſt: qd me velis ¶ Hoc pꝛimũ in hac re pᷣdico tibi ¶ Rem omnẽ pꝛincipio audies· ¶ H ¶ s poſtq; exceſ ſit ex ephebis libenꝰ fuit viuẽdi poteſtas nam antea q ſcire poſſes:aut ingeniũ no eunm etas:metꝰ magiſtri ꝓhibe bãt F Dleriqʒ oẽs adoleſ. centuli animũ ad aliquod ſtudiũ adiungũt ¶ Fecit hec oĩa mediocriter ¶ Id arbitroꝛ appꝛime ĩ vik eſſe vtile: nequid nimis ¶ Eacile omnes Cryi 2 rferebat ac patiebat᷑ cum quibꝰ erat. R¶ Sapienter vitã inſtituit ¶ Moc tꝑe obſequiũ amicos:vitas odiũ parit. ¶ Mu lier egregia foꝛma: atʒ etate ĩtegra ¶ Hei vereoꝛ neq̃d andꝛia appoꝛtet mali· ¶ Du dice vitã ꝑce ac duriter agebat:lana ac te la victũ qritãs · ¶ Vnus ⁊ itẽ alter. ¶ L ¶ Ingenũ eſt oĩm hoĩm a laboꝛe ꝓcliue ad libioinẽ. ¶ Oerte captꝰ ẽ:habet. ¶ Die ſodes · ¶ Oð ſimbolũ dedit? ¶Cõperie bã nihil ad eũ quicqᷓ; attinẽ. ¶ M ¶ Em uero ſpectatuũ ſatis putabã: 1 magnũ ex emplũ cõtinentie · Nã qᷣ cũ ingeniis cõfli ctatur huiuſmõi:neq; cõmouet᷑ animꝰ in ea re:tũ ſcias poſſe habẽ iaʒ ipᷣm ſue vite modũ · ¶ Vno oꝛe om̃s oĩa bona dicebãt laudabãt foꝛtunas meas: q gnatũ hẽ̃eʒ tali ĩgenio p̃ditũ. Quid ni vᷣbis opus eſtg Beaſti me· ¶ Hic pꝑue cõſuetudĩs cauſa huiꝰ moꝛtẽ tam fert familiariter· ¶ Ego hec putabã eſſe oĩa hũ ani ĩgeni mãaſueti qʒ anĩ officia. ¶ Quid multis moꝛoꝛ ? Ni hil ſuſpicãs mali: ¶ Bona foꝛtaſſe. ¶ N — t vultu adeo modeſto: adeo venuſto vt nihil ſupꝛa ¶( Dercuſſit illico aĩm. ¶ Ouã tũ timeo quoꝛſũ euadas ꝑditũ g (Reiecit ſe in eũ flens q; famili ariter ¶Redeo inde iratꝰ atq; egreferẽs ¶ Moneſta ratio ẽ ¶ O ¶ SDi ulũ obiur ges vite qᷓ auxiliũ attulit: quid facies illi qui dederit damnũ aut maln Nec bec uidẽ ſatis vehemẽs cauſa ad obiurgãdũ Tute bis rebꝰ finẽ pᷣſcripſiſu · G ¶ Prope tꝑs eſt cũ alieno moꝛe viuenduʒ ẽ mihi: ſine nüc me meo viuẽ ĩterea moꝛe. uis igit᷑ relictus ẽ obiurgãdi locus⸗ ¶ EGa pꝛimũ ab illo anĩaduertẽda ĩiuria eſt. 6 uẽ ego credo manibꝰ pedibuſqʒ obnixe oĩa facturũ. ¶ Mala mens: malꝰ animus: quẽ quideʒ ſi ſen ſero. ¶ Ducoꝛ falſo gaudio. ¶ Nec fuit nobis ſpacium HH ¶ Meũ gnatũ rumoꝛ ẽ amare. ◻ ppls curat ſcʒ. ¶ Dũ tꝑs ad eam rẽ tulit: ſini animũ vt expleret ſuũ. Nũc h dies aliã vitã affert: alios moꝛes poſtu at ¶ Boſtulo ⁊ ſi equũ eſt oꝛo vt redeas iam in viã. ¶ R (Brnes ui amant ſibi grauiter vxoꝛẽ dari fer̃t · ¶ Siqs magẽm ceperit ad eã reʒ ſpolunpin aĩm egrotũ ad deterioꝛẽ ꝑtẽ plerũq; applicat.· ¶ S 0 G ſi fit pereo fundit. ene diſſimu latũ amoꝛẽ a celatũ indicat. ¶ Gur te is velis qð poſſis ¶ Dauus ſum nõ edipus· ¶ Nẽpe apte vis q̃ reſtant me loꝗ·. ¶ Ita aꝑte mõ ipſã reʒ locutꝰ:nihil circũitõe vſus es · ¶ Vbi vis aſſus faciliꝰ ſim: q; ĩ hac re me deludier EBona vᷣba qᷓſo.¶ Frrides:nihil me fall ¶ We infenſus buat ¶ Ad hec mala hoc mihi accidit · ¶ Enceptio ẽ amentiũ haud amantiũ. ¶ ¶ Eingunt quandã nunc ĩter ſe fal laciã (Is obiit moꝛtẽ ¶ Ne de hac re ĩpꝛudẽtẽ oppꝛimat· ¶ V¶ Temu lenta ẽ mulier ⁊ temeraria ¶ Zmpoꝛtuni tatẽ ſpectate anicule obſecro 15 facultatẽ obſecro huic pariũdi. ¶ Quidnã pamphilũ exanĩatuʒ video? vereoꝛ quid ſit. COpertar vt ſcaã nũc ¶ Nõne opoꝛ tuit me pᷣſciſſe? (Nõne pᷣus cõmunicatũ oꝛtuit? ¶ Miſerũ me:qð vᷣbuʒ audio. (eo ne decz eſſe ĩuenuſtũ aut in fcureh ego ſum Eacta trãſacta oĩa ¶ S iqd mon ſtri alunt. ¶ Ea qm nemini obtrudi põt itur ad me Gratio hec me miſerũ exammat metu · ¶ Tantã ne in rem tam negligẽter agere decuit · ¶ Abicito 1 ſu ſpende te · r eſt qᷣd agã . (Sʒ hoc nüc popus ẽ. ¶ dum indubio ẽ animus paulo momento huc vel iluc impellit᷑ · o ne illud co nari queã · ¶ Adeõ me ignauũ putaſ:adeõ ingratũ:poꝛro aut ĩhumanũ aut ferũ:vt neq; me cõſuetudo: neqʒ amoꝛ:neq; pu doꝛ cõmoueat:neqʒ cõmoueat vt ſeruẽ fi dẽ ( Vnũ ſcio hoc ¶ aa Huiꝰ foꝛmã eta tẽ vides:nec clam te ẽ q; uli nunc vtreq; res inuti les: ⁊ ad pudiciciã: ⁊ ad rẽ tutan dã ſint ¶ bb ¶ Te in germani ffs dilexi loco:te ſolũ ſꝑ maximũ feci: tibi moꝛige rus fui ĩ rebꝰ oĩbꝰ. ¶ cc ¶ Niſi moꝛs adi met mibi hanc nemo ¶ do ¶ Verbü vnũ caue. ¶ VWe miſero mihi:vt aĩꝰ in ſpe atq; tim oꝛe uſqʒ ante hac attẽtꝰ fuit. Eben pta ſpes ẽ· ¶ Oñ nofot id fieri qð vis: id ee ¶ Satius ẽ te ad id dare operã: ꝗ iſtũ amoꝛẽ ex anĩo expellas tuo:q; id loq quo masꝗ libido fruſta incẽ dat᷑ tua. Eacile oẽs cũ valemꝰ re cta cõſilia egrotis damꝰ:tu ſi hic ſis aliter ſẽtias.¶ Oia experiri certũ ẽ pᷣuſqᷓ; pereã 66 AKvbi hinc ĩ malã rẽ cũ ſuſpitõe iſtac celus. Ad te venio ſpem · ſalu tẽ . auxiliuz · ii date ot me ĩpediunt cure: que aĩm meũ diuſe trahũt ¶ Mei mihi ĩcertũ — — — — — — -æ· — — - — — Axxvij pãc nũc facio¶ Hoſtremo nũc mihi id da negocii· ¶ Abi intro: ibi me operire: q ato ẽ opꝰ para ¶ Haud mihi ẽ id dubiũ Optatꝰ aduenis ¶ Faſculta pauas¶ E ¶ Der ego deos te oꝛo:a noſtram amiciciã conſiliũ expetens e pol cõſiliũ hẽo neqʒ; auxili copiã ¶ Hodie poſtre mũ me vides ¶ Haud mecũ ſenttt · ¶ Nunc teꝑ amicici: ⁊ ꝑ amoꝛẽ obſecro · ¶ Ege neuti qʒ officiũ liberi eſſe hboĩis puto ¶ Reddidi — — — — aĩm. Nüc ſiq;d potes aut tu aut ;̊ bi creme: que ĩcepta a Eeis cũ etate accreuit B ria: facite fingite ĩuemite efficite. ¶( N ſcꝛvt me aviuues ĩ ac re (F ne me ob . Metũ ĩ quo nunc es adimaz: atʒ expleam ſecra: qſi hꝰ te oꝛãdo a me ĩpetrare opoꝛ m gaudio · ¶ Ceſſas alloqui·. Ambos teat: aliũ cenſes eẽ nũc me at olim⸗/¶Te opoꝛtũe vos volo. (Nea quidẽ in dubio oꝛo in cõe vt cõſulas. CG Kmantiuz ẽ vita ¶ Obſecro te q;pꝛimũ hoc me miſe ire reĩtegratio amoꝛis ẽQ Eacile ex illis rũ libero metu. Etẽ alia multa ꝗq nüc nõ ſeſe emerſurũů malis (Eieri in filia piclin narrãdi locꝰ ¶ Uerta res ẽ· ¶ Liberatꝰ graue ¶ Incomoditas venicg huc omĩs ſũ hodie tua oꝑa· ¶ B¶ Ridiculũ caput redit ¶ Werito te ſꝑ maximũ eci. ¶(apſe ¶ JPtbo tãetſi ſepe mea ſpes hec fruſtrata mihi ꝗ intimus eſt eoꝛũ cõſiliis dixit· ¶ 33 . ¶ Ibi tũ oẽm culpã trãſferʒ ĩ te ¶ Hoc adueſ craſcir ¶Propemodu habeo tibi i haud dubiũ ẽ. ¶ Vxoꝛẽ bis monbꝰ dabit fidẽ EWV. ab cõſiliũ callidum ( Recta ꝓfici nemo ¶ Vide quo me ĩdicas Gurabit · ſcar via ( Nihil loci pᷣeibꝰ relictũ· CMN e ¶¶ Reuiſo qᷣ d agãt aut quid caꝑtẽt cõſilii · ¶ Hec cõfiteoꝛ mihi iure obtigiſſe:qñ q̃deʒ 6 ¶ Lu fac apud te vt ſis ¶ Quaſi de ĩ Ppuiſo tã iners:tam nullꝰ cõſuii ſum:vt homini 9. aſpice Na nỹe timeo ꝑti qᷓd rñdeat foꝛtunas meas cõmiſerim taʒ futili:ergo 4 WEBec iſtic neqʒ alibi tibi vſq; erit in pciu · ob ſtulticiã fero. ¶ Muic malo aliq; me moꝛa. ¶ Eads vt decet eũ iſtue qð vo ꝓducã moꝛã · ¶ Sine paululũ ad me vt re m lo ĩpetro cũ gr̃a.Merꝰ quãtũ audio vxo deã ¶ NHei mihi cur nõ habeo ſpaciũ:vt ð re excidit· ( Verũ illud vᷣbũ ẽ vulgo qð di te ſumam ſuppliciũ vt volo. ¶ † ¶ Moc ai ſolet:o m̃s ſibi eẽ meliꝰ malle q; alteri · ic nũc me credit aliq; ſibi fallaciã poꝛ tare: ⁊ ea me hic reſtitiſſe gratia ( Breter ſpeʒz euenit · ¶ †pe ſecũ eã vẽ recta reputa uit via ¶ DH ¶ Hü licitũ ẽ ei dũ etaſq; tu lit amauit: tũ id clam cauit: ne vnq; infa mie ea res ſibi eẽt: vt virũ foꝛtẽ decqʒ: nũc vxoꝛe opꝰ ẽ aim ad vxoꝛẽ appulit· ¶ Sub triſtis viſus ẽ aliquãtulũ mihi. ¶ Nimiuz ꝑparce facit ſum tũ . ¶ Quid hic vult ve teratoꝛ ſibi⸗ Eidelẽ baud ferme mulieri ſus es id ee en cine credibile aut memoꝛiabile :tãta ve coꝛdia innata cuiq; vt ſit:vt malis gaude at: atq; ex incomodis alteriꝰ ſua vt cõpa ret cõmoda · ¶ I18 ẽ genꝰ hoĩm peſſimum- ¶ PHroximus ſum egomet mihi · ¶ Ingerã mala multa ( Et me ⁊ te ĩpꝛudens ꝑdidi ¶ Stiã nũc me ſeducè iſiis dictis poſtulas ¶ Cõplacitaẽ tibi. ¶ R ¶ Meu me miſe ruʒ q tuũ aĩm ex aĩo ſpectaui meo⸗¶ Eal ¶ Veſcis ĩ q̃ntiſ mal uãtas hic ſuis cõ verſer miſer. ¶ L H ĩuenias virũ ¶ Vtinã aut hic ſurdus: aut ſilis mihi cõfecit ſo icitudĩes. ¶ Mirum ẽ ei hec ſit muta facta· ¶ Vera pdicat Bonũ de te ſi exẽplum capit Tu ceoact⸗ tua vo g⸗ ĩigeniũ narras adoleſcẽtis. Oð remediü luntate es ¶ Qur me enecas? ( Dii tibi di nuũc huic malo inueniã ?Vix tanvẽ ſtoli gnũ factis exitiũ dent · ¶ Hac nõ ſucceſſit . dus ſe enſi (Serua me obſeero. ¶ Mui tam alia ag grediemur via ¶M CEgo pam . cito ¶ Ego ĩ poꝛtu nauigo. dhue aſ Phile ti i hoc † ſe eruitõ debeo: conari ma en ſolent az opoꝛtet Seer ad ſalutẽ: oĩa nibꝰ pedibuſ⸗ q; : nocteſ 31 dies: eapitis puic eſſe video ( ¶Seitus puer ẽ natꝰ piculuʒ adire dũ ꝓſim tibi: tuũ eſt/ ſiquid e pãphilo:deos q̃ſo vt ſit ſupſtes · ¶ Mec qs ñ credat ꝗᷓ te noꝛit abs te eẽ oꝛta · ¶ In terminatꝰ ſũ ne facereſ.¶ Nõne ſatis me ꝑnoſũli qlis ſim ſimo· ¶ Diqd tibi narrare aeepi: cõtinuo tibi dare verba cenſes · ¶ Hroꝛſus a me opinionẽ hãc tuã eẽ amo tã volo· ¶ Wulta occurrũt ſił qᷓ cõiecturã pter ſpem euenit mihi ignoſcẽ. ¶ Reſti tue in quẽ me accepiſti locũ· ¶ Tu mõ aĩe mi noli te macerare Optime te mibi of fers. ¶ Moc malũ integreſcit· ¶ Fge ſi pic non inſanit ſatis ſua ſponte inſtiga⸗ ¶ Der om̃s tibi adiuro deos nunq; eam me deſerturũ: mõ ſi capiendos mihi cciaz eni 122„ eſſe inimicos om̃s hoĩes: hanc mihi expe tiui· cõtigit cõöueniunt moꝛes:valeant qꝗᷓ inter nos diſſidiũ nolunt: ¶ Non appen lims magis verũ atq; boc reſponſum ẽ· ¶ Wiſer eq̃ es atq; ego ¶ Dies mihi vt bic nõ ſatis ſit vereoꝛ ad agendũ· ¶ Etiã narratõis incipis mihi in itiũ· ¶ Huc fac ad me vt venias. ¶ Nũc opus ẽ tua mihi ad hãc rẽ ex ꝓmpta malicia atz aſtu tia. ¶ Q¶ Noua nüũc religio ĩ te iſtec in ceſſit · ¶ Siqd ẽ: quo mea oꝑa opꝰ ſit vo bis:aut tu ꝓłꝰ vides manebo: neqᷓ̃d vrẽm remoꝛer cõmodũ /¶ Ouid turbe ẽ apud fo rũ (Deliras ¶ Adeon videmur vob eſſe ydonei: in ꝗbus ſic illudatis. ¶ Caue quo q́; ex iſto exceſſis loco · ¶ Di te eradicẽt ita me miſerã territasg:· ¶ Mitte id quod ſcio:dic qd rogo · ¶ O facinꝰ animaduer tendũ · 6 SEallacta alia aliã trudit · In malũ inſcẽs pene incidi· ¶ Der tꝑs aduems: auſculta. ¶ Nõ te credas dauũ ludere. ¶ Ne me attingas lceleſte ¶ IEn epta neſcis qᷣd ſit .d Rlio pacto haud poterat fieri· ¶ Daululũ ĩtereſſe cenſes ex aĩo oĩa vt fert natura ſi facias: an de ĩ duſtria · ( Vt qmus:qũñ vt volumꝰ nõ licʒ HMaud auſpiato huc me cõtuli (Q dam ſi id ſciſſem nunq; detuliſſẽ huc pe de. (Qui io mibiſie acdle arqg vedle i oꝛũ exempla cõmonent · RC atis iã ſatis ſimo ſpectata ẽga te amicicia ẽ mea ſatis ꝑiculis incepi adire: oꝛãdi iã fineʒ fa * . „ ce dũ ſtudeo obſequi tibi (S ¶ Nũc q3 maxiĩe abs te poſtulo atq; oꝛo creme: ut bũfeiũ vbis initũ dudũ muc ſeõpeobes ¶¶ BDer ego deog te oꝛo vt ne illis aĩm in ducas credẽ. ¶ Neſcio q;d tibi ſũ oblitus hodie ac volui dicere CFnio nüc iã ocio ſo eẽ ĩpero. ¶ Ego cõmodioꝛẽ hoĩem ad uentũ ad tꝑs nõ vidi. ¶ Ois res iã eſt in vado ¶ Geſſo alloqᷓ (O ſalue bone vir ¶ Ouid iſtic tibi negoci ẽ ¶ ¶ Cũ fa ciẽ ceiꝰ videris videt᷑ eẽ quanti vis pᷣcii: tri ſiis:ſeueritas ineſt ĩ vultu: atq; ĩ vbis fi des ˖ Sublimẽ hunc ĩtus rape q̃ntũ po tes.· ¶ V ¶ Siquicq́; ĩuenies mentitum occidito e ſeui tan miſeret mei ? tm̃ laboꝛẽ capè ob talẽ filiũ h ne ſeui tantope ˖ ¶ Nõ te Prẽ potiꝰ ip̃aʒz dic: ac mitte male loqᷓ. O ingentẽ cõfidentiã .· ¶ NHãc babere ſtudet cũ ſümo ꝓbꝛo · ¶ Ita aĩm ĩduxiſti tuũ. ¶ ¶ Sʒz qd ego me: aut cur excru cio g aut cur me macero ?g cur meaʒ ſene ctutẽ huiꝰ ſolicito amẽtia g an vt ꝓ huiuſ pctis ego ſuppliciũ ſufferãgimo habeat valeat:viuat cũ illa ( Ego me amare fa teoꝛ hanc: ſi id peccare ẽ “ id quoq;· Tibi pr̃ me dedo: quid vis oneris ĩ poneipera ¶ Pro pctõ magno paululũ ſupplicii ſatis ẽ patri ¶ Mitte oꝛare:vna oꝛũ qᷓuis cã me ut faciã monet ¶ Ita ne huc ꝑatꝰ adueĩs ? Tu ne hoĩes adoleſcẽ tulos ĩperitoſ rerũ:eductos libẽ ĩ fraudẽ illicis: ſolicitãdo ⁊ pollicitãdo eoꝛũ amas lactas ¶ Si mihi pget que vu dicẽ: ea ꝗᷣ nõ vult audiet · EFrigen es pã phi le ¶ Vy ſũ apud me:ita animꝰ cõmo tus ẽ metu .ſpe · gaudio: mirando hoc tã to: ac tam repẽtino bono ¶ It mihi vnꝰ⸗ ſcrupulꝰ etiã nũc reſtat· qui male me ha bet · ¶ Dignꝰ es cũ tua religione odio oduʒ in ſcirpo q̃ris · ¶ Hilũ in ouo q̃ris ¶ In hac egomet re poſſũ medicari mihi. ¶ Zaʒ millies audiui. ¶ Ita me dii ament ¶ Zã dudũ res reduxit ipᷣa ĩ grati am tuã ¶ O fauſtũ ⁊ felicẽ hũc diẽ · 6 aa eſſe Ego deoꝛũ vitã ꝓpterea ſempiternã arbitroꝛ: ꝙ voluptates eoꝛũ ꝓpꝛie ſũt: iã mihi ĩmoꝛtalicas parta ẽ: ſi nulla egritu do huic gaudio ĩterceſſerit:ſed queʒ mihi potiſſimũ exoptẽ:cui hoc nũc narrẽ dari ¶ Ouid mihi obtigerit ſcio ¶bb ¶ Mo re hoĩm euenit: ut qð ſim nactꝰ mali:pᷣuſ reſciſſeres tu:qᷓ; ego illud qð euenit tibi boni · ¶ O factũ bene er amicus ſũmus nobis· ¶ Nũ ille ſomniat ea q̃ vi voluit? Solꝰ es quẽ diligüt du · Adibo ⁊ colloqr ¶ In tpe ip̃o mihbi ad uenis ¶ cc ¶ Me in tuis ſecũdis reſpice Tuus ẽ nũc Cremes: facturũ q̃ voles ſcio eſſe oĩa. ¶ Abi domuz ꝓpere · (Ne expectetis duʒ exeant huc:intus deſpõde bit᷑:intꝰ trãſiget᷑ ſiqᷣd ẽ qð reſtat. CVes valete ⁊ plaudite Caliopiꝰ recenſui · ¶ Ex eunucho Terentii elegãtie ⁊ auto ritates ſequunt᷑. ¶ do quiſq; ẽ qui placere ſtudeat bo nis ſe qzplurimis:etiã minĩe mul 7 „ ℳ tos ledere:in hiſ poeta hic nomẽ ꝓfitetur ſuũ ¶ Is ne erret moneo ⁊ deſi nat laceſſere: habeo alia multa q̃ nũc con donabunt᷑: qᷓ ꝓferent᷑ poſt ſi ꝑget ledere 11ð e es e. hul me eſi on re⸗ ita vt facere inſutuit· ¶ Herfecit: ſibi vt in ſpiciẽdi eſſet P ESyelamant furẽ elle nõ poetã · ¶ Peccatũ impꝛudentia ẽ ¶ RRNullu iam dictũ: qð nõ di ctum ſit Nam „ . pꝛius. ¶ In ita me cõparẽ nõ ꝑpeti mere tricũ cõtumelias· ¶ Si qᷣdẽ hercle poſſis nihil pꝛiꝰ neqʒ foꝛtiꝰ. ¶ B ¶ Eludet vbi te victũ ſenſerit · ¶ Proinde tu dum tꝑs ẽ etiã atqʒ etiã cogita · ¶ Que res ſcʒ amoꝛ ĩ ſe neqʒ cõſiliũ neq; modũ habet vllũ:hãc cõſilio regere nõ potes. In amoꝛe hec oĩa inſunt vicia · iniu rie · ſuſpitões · inimicicie inducie · bellũ · pax rurſum· Tncerta hec ſi poſtlas ratõe certa facẽ: nibilo plꝰ agas q ſi des oꝑpam. vt cũ ratõe ĩſanias. &6 ec vᷣba vna falſa lacrimula: quã oculos terẽdo miſere vix vi exp̃ſſerit reſtringet te vltro excuſabit: ⁊ dabis ei vltro ſup C6 indignũ facinꝰ. ¶ D ¶ Te redimas captũ quãti qᷓas minimo:ſi neq̃ᷓ as paululo at quãti qas: ⁊ ne te aff lictes Eeca ipᷣa egredit᷑ nñ fundi calamitas ¶ E ¶ Vereoꝛ ne illud grauiꝰ tulerit:ne u e alioꝛſum atʒ ego feci acceꝑit · ¶ Tot? tre mo hoꝛreoq; poſtqᷓ; aſpexi hanc ¶ Bono anĩo ſis:accede ad igneʒz hunc iã caleſces plꝰ ſatis ¶ Quid bic ſtabas ycur nõ recta introibas? ¶ De excluſione verbů nulluz ¶ He mihi patent foꝛes· ¶ Sũ apud te pꝛi mus ˖ ¶ Vtinã eſſet mibi ꝑs equa amoꝛis tecũ · ¶ Re crucia te obſecro anĩe mi· ¶ kta vt res erat faciũdũ fuit¶ Huc qua gẽra te accerſi iuſſi auſculta ¶ Hac lege tibi meaʒ aſtringo fiẽ· ¶ Henus rimaruʒ ſum hac atqʒ e fluo · ¶ Sine me puenire quo volo (ETur⸗ ſcis q;intimũ habeo te ⁊ mea cõſilia vt tibi eredam oĩa.( Impꝛu dens harũ rerum ignarus q; oĩm. ¶ ẽgo — quãtũ ſuſpicoꝛ ad virginẽ animũ adiecit (Sola ſũ: hẽo h̊ nemineʒ neq; amicũ neq; cognatũ:q;obꝛẽ cupio aliquoſ ꝑare amicos beneficio meo: id amabo adiuta me quo fiat faciliꝰ ¶ Tandẽ ꝑdoluit ¶( Nẽ pe oia hec verba nũc huc redeunt · Num vbi meã benignitatez ſenſiſli in te ner Conu Bten imicum habeaz faciã vt iuſſeris/¶ Vtinã iſta vᷣba ex anio ac vere dicer es ? Si iſtue crederẽ ſincere dici: quiduis poſſẽ ꝑꝑeti¶ Labaſcit vno vict v̈bo q; cito. ¶ Sine te exoꝛẽ· ¶ Moꝛi ꝗð nos capẽ opoꝛtʒ:hec interci pit Q◻O chan erandũ eſt ¶ Inhoc biduũ vale. ¶ Gelo wies nocteſq; me ames · me deſide res · me ſomnies· me expectes · de me cogi tes · me ſperes· me te oblectes mecũ tota ſis meus fac ſis poſtremo animꝰ:qñ ego ſum tuꝰ ¶ Hic mihi foꝛſitan paruã habet fidẽ: atq; ex alioꝛũ animis nũc me iudicat Ne iſtuc tam iniquo patiare aĩio ( R unus nĩm omato vᷣbis quoad poteris Giciunda hercle hec eſt mollicies animi Nihi indulgeo nimis· ¶ Stat ſententia · ¶ Di boni qͥd moꝛbi eſt: adeon om̃s ĩmu tarier ex amoꝛe:vt nõ cognoſcas eundeʒ eſſe · ¶ Dii ĩmoꝛtales homĩ hõ qͥ d pᷣſtat ⸗ ſtulto intelligẽs q̃d intereſt· Snueni hodie hoĩem:ſentũ ſqualidũ:egrũ pãnis anniſq; obſitũ ( M ¶ Ouo redactus ſũ om̃s noti me atq; amici deſerũt ¶ Simul cõſiliũ cũ re amiſiſti.· ¶ Omĩa habeo:nec quicq; habeo:nihil cũ eſt: nihil deſit mihi tñ (Moc nouũ eſt aucupiũ· ¶ N ¶ Eſt genus hoĩm qni ſe pmos eſſe oĩm reruʒ volũt nec ſũt: hos cõſectoꝛ:ſimul quidqͥd dicãt laudo:rurſũ ſi negãt laudo id quo q;: negat q̃s nego ait aio: poſtremo ipe raui egomet mihi oĩa aſſentari:is quelłꝰ nüc eſt multo vberrimꝰ ¶ Seitum bhercle hoĩem ¶ Mic hoĩes pꝛoꝛſus ex ſtultis ĩſa nos facit. ¶ O ¶ Oeiuʒ cibus qᷣd facit alienꝰ ; Hic hoĩes frigent ¶ Nebulonẽ hüc certũ eſt eludẽ rrime ſalute per Vro hoĩem. ¶ Vt falſus anio es. ¶D Omnüũ rerũ viciſſitudo ẽ ¶ Sine biduuʒz boc pᷣtereat ¶ Mihi nũc vno digitulo fo reſ aperis foꝛtunatꝰ:ne tu iſtaſ faxo calci bus ſepe ĩſultabis fruſtra. ¶ Neſcio quid rolan ſummũ ſuuʒz impertit gnato. Ofaciẽ pulcrã deleo oẽs dehinc mu ieres ex anĩo:tedet me quotidianarũ ha irc . kllã e cõſpectu emiſi meo. 2 rum foꝛmarũ. ¶ Neſcio hercle ego: neq; vnde eã g neq; quoꝛſũ eam ? ita pꝛoꝛſus ſũ oblitꝰ mei · ¶ Vtilitatẽ ĩ ea re eg faciã vt cognoſcaſ meã ( Digna res eſi:vbi tu neruos ĩtendas tuos. ¶ R ¶ Maud ſilis eſt virgo vᷣginũ noſtrarũù ( Noua figura onꝛs: coloꝛ verus:coꝛpꝰ ſolidũ ⁊ ſucci ꝑle nũ: anni ſedecim: ac flos ip̃e ¶ S ¶( Me cũ ſtomachabar mõ: neq; quẽq́; hoĩeʒ ar bitroꝛ eẽ eui magis bone felicitates om̃s Syyr. aduerſe ſint ¶ Momo incuruus tremulꝰ. labus dimiſſusgemens· ¶ Conclamatũ eſt · ¶ Duras ꝑtes fratris pꝛedicas. ¶ Ea ciã ſedulo:ac dabo operã · ¶ Aderit vna in vnis edibus:cibũ nõ nunq́; capiet cuʒ ea· ¶ Dixti pulere nunq; vidi melius cõſi lium dari · ¶ Carris · Tnelligo (No eſt ꝓfecto· ¶ Iſtec in me cudetur faba Eas itidem fallam vt ab eis fallimur· erũ vide: ne poſt cõferas ĩ me culpã Dii voꝛtant bene ¶ Derio triumphat . nõ tam ipſo quidẽ dono q; abs te datum eſt · ¶ T ¶ Laboꝛe alieno magnã partã gloꝛiam: verbis ſepe in ſe tranſmouet: q Pabet ſa ES te eſt · ¶ Regẽ elegãteʒ narras/¶ Momo eſt ꝑpaucoꝛũ hominũ Lepus tute es ⁊ pulpamentũ queris acete · lepide · laute · vt nibil ſupꝛa. Effert᷑ impꝛimis hoc ꝓuerbiũ:Har pa ri referto rabi quod eã moꝛdeat ¶( Vihi iſtuc in mentẽ non venerat ¶ Qð pꝛinci piũ oꝛatõi dedit adueniẽs · ¶ Perpulcra credo dona haud noſtris ſimilia. CRes indicabit. ¶ Eac ꝑiculũ in literis: fae in paleſtris: in muſicis:q̃ liberũ ſcire equuʒ eſt: adoleſcẽtẽ ſolertẽ dabo · ¶ V (Bus ego eſſe infra hoĩes puto infimos om̃s- E Won conue nit vna ire cũ amica impe ratoꝛem in via · ¶ Quid tibi ego multa dicam: domini ſimilig es · ¶ Abi p̃curre vt ſint domi ꝑata. a me euellere. ¶ O capitulũ lepidiſſimũ Aus eo. ¶ Malam in rem hinc abi · Nunc mibi hoc negociũ ceteri dedere vt ilum querã: ibo ad eum viſaʒ ſi domi eſt ¶ Nequeo ſatis mirari: neq; cõiieere Lubet pꝛius d ſit ſeiſcitari· ¶ Quio geſtio g aut quid letus ſum. ¶ O feſtus dies hominis. ¶ Nemo ẽ omnium quez ego nüc magis cuperẽ videre qᷓ; te. ¶ No. ſcis 6 elegans ſpectatoꝛ foꝛmarum ſim. uid ex ea re tandẽ caperes cõmodi⸗ Num parua cauſa ẽ?s aut parua ratõ⸗ Conſimilẽ luſerat iam olim ille ludũ. Dum hbec mecũ reputo: templa celi ſumma ſonitu cõcutit · ¶ Os tuũ ipudẽſ rvidere nimiuʒ vellem: qs eſſet ſtatus: fla bellũ tenere te aſinum tantũ .· ¶ Derſtre punt(ita vt ſit) domĩ vbi abſunt· ¶ Som nus virginẽ oppꝛimit ¶ In ego mihi oc caſionem oſtentatã: tam bꝛeuem: tã opta tam: tam inſperatã amitterẽ5 ¶ IJd faci d eam rem ebat retinendi illius cauſa tꝑs nõ erat· ¶ H Sibi putabat adductũ ante oculos emulũ ¶ Nendebat inde ad iurgiũ ¶ Vt pꝛimũ potnuentt ſe illine ſub ducet ſcio CG Enn rus eo:cepi ego met mecum ĩter vias:ita vt fit:vbi quid in anĩo eſt moleſtie:aliam rem ex alia re cogitare: ⁊ omnia in peioꝛẽ ꝑtem. ¶ Nũc ſi detur mihi:vt ego vnguibus facile in oculos inuoluẽ veneſico ¶ Neſcio quid ꝓfecto abſente me turbatũ ẽ domi. ¶ aa ¶ Abi hinc quo dignꝰ es cũ donis tuis tam ülepidis · ¶ Q nam ſic ſint qui male mihi volunt · ¶ bb bſecro tam nefandũ facinus tu ne au diſti quidem g ¶ Eyi foꝛas ſceleſte.· ¶ O ¶ llud vide os vt ſibi diſtoꝛſit carnifex. ¶ ecc ¶ Varia veſte exomatus fuit:nũc tibi videtur fedus q; illam nõ habet · ¶ do Eſt vetus ·vietus·veternoſus.ſenexcolo re muſtelino. ¶ Mem que bec eſt fabula eo redigiſ me: vt is egerim egomet ne ſciam · ¶ O ſceleſtum atq; audacẽ homi nem ·˖ ¶ ee ¶ ſtiam nuc credis indignis nos eſſe irriſas modis· ¶ Boſſum ne ego hodie ex te exculpere veruʒ. (ff (Lar menonis tam ſcio eſſe hanc tegnã:q̃;ᷓ me viuere · ¶ Tu pol ſi ſapis:quod ſcias ne ſcis. ¶ Mac re ⁊ te omni turba euolues. ülli gratũ feceris. ¶ Data mihi hercle verba ſi ess . icit me vinũ quod ego bibi · ¶ Neqʒ pes neqʒ mẽs ſatis ſuũ officium facit · FE ¶ Dine cerere et li bero friget venus. ¶ i ¶ Kamduduz eta te lites facte ſunt ĩter nos maximę. M roꝛ vbi ego huic anteuerterim · ¶ Qredo equidem illum iam affaturum eſſe ( Si illam digito attigerit uno: illico oculi ef fodientur. (kk ( Vſe q; adeo ego illius ferre poſſum ineptias:⁊ magnifica vᷣba5 uerba dum ſint:uerum enim dum ſi ad rẽ conferentur uapulabit᷑ · ¶ Id te attinet hec omnis res · ¶ Educta eſt ita ut te q; illa qʒ dignum eſt· ¶ Nec expecto ꝓ illa abs te quicqᷓ; pꝛecii · ¶ ¶ Nemo eſt ho minum qui metuat minus:atq;ʒ ita opuſ eſt· ¶ Moc cogitato qui cum res tibi eſt ¶ Eſi mmus potens q; tu:minus notꝰ. minꝰ amicoꝛũ hic habẽs ¶ mm ¶ Tu qð cauẽ poſſis ſtultũ ẽ admittẽ. ¶ nin ¶ Opꝰ uid iſtuc eſt rei 5¶Vti 6— — –☚, —— — — - — -- — — eſt ꝑat rono quem defenſorem paro · Carci ne ego vt contumeliã tam inſi gnem in me accipiam gnato: moꝛi me ſatius eſt · ¶ Dequimini me pꝛimum edes expugnabo:virginem eripiam: ma le mulctabo ipſam · Vbi centurio eſt g manipulus furum · ¶ Ego ne impera toꝛis virtutem noueram: ⁊ vim militum ſine ſanguine hoc non poſſe fieri ¶ Ego hie ero poſt pꝛincpia: inde ommbus ſignũ dabo Clae elt ſape: vt hoſce in ſtruxit:ipſus ſibi loco cauit:tũ vt pirrhꝰ factitauit · ¶ Quãmox irruamꝰ. GX Or mia conſi H expiri q̃; armis ſæpiẽ tem decet · Nunq; accedo quin abs te abeã doctioꝛ(¶ B Eaciã vt hꝰ loci dieiq;ʒ mei ſemꝑ memineris · ¶ Miſeret tui me ui hunc tm̃ hoĩem facias inimicum tibi Dirnimua ego caput tuum hodie: niſi abis. ¶ Os durũ EG I mulierũ: molũt vbi tu velis: vbi tu nolis cupiunt vltro· ¶ Num tu iſtuc apꝑte di⸗ cturus es quidqᷣd eſt? ¶ Ouẽ lupo cõ miſiſti. ba · ¶ Oredin te impune abiturũz ¶ D ¶ Vnam hãc noxã omitte:ſi aliam admi ſero vnq; occidito ¶ Non meã ſeuiciem veritꝰ es · ¶ Vix me cõtineo:quin inuol uem in capillũ. ¶ Wiſſa hec faciamus. ¶ ¶ ¶ Nam ſi ego dignus ſũ bhac contume lia maxĩe:at tu indignꝰ qui faceres miłi E¶ Neqʒ qᷣd nunc conſilii capiam ſcio Nüc dehinc ſpero eternam inter nos graʒ foꝛe · Sepe ex huiuſmodi re quapiã ⁊ ex malo pꝛincipio mag familiar ta cõ flata eſt ¶ Ego in eã ꝑtẽ accpio ¶ Vnü hoc ſcito:cõtumelie non me feciſſe cauſa ſed amoꝛiſ ¶ & ¶ Non adeo inbumano ingenio ſũ: neqʒ tam imperitꝰ: vt quid amoꝛ valeat neſci am · ¶ M ( Wbiſto che rea tibi cauendũ intelligo· ¶ Nunc ego te ĩ hac re mihi oro vt adiutor ſis ¶ Ego me cõmẽdo tue ⁊ committo ſidei:et mihi patronũ te cupio ¶ Vis ne interea dum is venit domi operiamur: potiꝰ qʒ hbic ante hoſtiũg ¶ Quã tu rem acturus obſecro es g ¶ Urede de hoc mee fidei · ¶ Moue te ocꝰ ¶ Nichil ꝓmoues. Spe ro me habere qui hunc meo excruciẽ mo do. ¶ Reuiſo quid nam cherea hic reruz gerit. ¶ Quantã ⁊ q; veram laudem ca Noui ingeniuz iſpudet ſic mihi data eẽ ver piet parmeno ¶ R CCa cõfeci ſine mo leſtia vt potiret᷑:ſine ſũptu:ſine diſpẽdio ¶ Moc ego mihi reputo palmarium me reꝑiſſe:quomodo adoleſcẽtulus meretri cum ingenia: ⁊ moꝛes poſſet noſcere ma ture:⁊ cũ cognouerit ꝑpetuo meretrices oderit:que dum foris ſunt videtur nihil mundðiꝰ: nec magis cõpoſitũ quicq;: nec magis elegans:que cũ amatoꝛe ſuo cum cenãt liguriunt · harũ videre ingluuiem. ſoꝛdes · inopiã: q; ihoneſte ſole ſint domi atz auide cibi: quo pacto ex iure externo panẽ atrum voꝛẽt: noſce om̃ia hec: ſalus eſt adoleſcẽtul ¶ Ego pol · te ꝓ iſtis fts ⁊ dẽis vlciſcar ſcełꝰ.vt ne ĩpune in nos il luſeris geut pꝛimo eũ miſeris nodis · ¶ An nõ tibi hoc maximum eſt g ¶ Dicã etſi mihi magnũ malũ ſco para tum. ¶ Weceſſe ẽ huic vt ſubuemã. ¶ L ¶ ITu iſu narrato oꝛdine:om̃e vt factuʒ eſt. ¶ Ex meo ꝓpĩquo rure hoc capio cõ modi: neqʒ agri neq; vrbis odiuʒ me vn q; ꝑcipit · vbi ſatietas cepit fieri cõmuto locũ. ¶ SDaluũ te adueiſſe here gaudeo- ¶ Ouẽ pᷣſtolare 5 ¶ M (Cin ua heret metu ¶ Quid tu trepidas ? ¶ N ( Hoc ꝛimũ arbitrari id qð res eſt velis: ¶dqᷣd kui⸗ eſt factum: culpa nõ factuʒ eſt mea· poꝛtuit rem p̃ᷣnarraſſe meę. Wenit aliud ex alio malum ¶ Ne me ſpe ctes:me impulſoꝛe hoc nõ facit ¶ Omit te de te dicere · ¶ Niud dquid eſt Pmũ expedi · ¶ Kudaciam meretricum ſpecta ¶ Nunquid eſt aliud mali damni ue qð non diſſeris reliquum g ¶ Non dubium eſt quin michi magnum maluʒ ex hac re ſit · ¶ H ¶ Nunq; pol · hominem ſtultio rem vidi: nec videbo · ¶ Non poteſt nar rari quos ludos pꝛebuerit mtus ( Q Qallidum ⁊ diſ ertum credidi hominẽ Quid illi credis animi tum fuiſſes ¶ Ita ne lepidum tibi viſum eſt ſcelus nos irridere? ( Nullus ſum · ¶ Oua ſpe: quo conſilio huc imus 2 ( Thaidi me dedam:a faciam quod iubeat.· ¶ B ¶ Opopulares: a quis me viuit hodie foꝛtunacior ? Nemo hercle quiſq̃ʒ· Nã in me plane dii poteſtatem oẽm ſuam oſtẽ dere:cui tã ſubito tot cõtigert cõmoda · ¶ Oparmeno mi:o mearũ vo luptatuʒ oĩm inuẽtor ·ꝑfectoꝛ · inceptoꝛ:ſcis ne m boc eẽ atticã e oquentiam. ex eunucho Cho quibus ſim gaudiisæ ¶ S¶ FEratri meo gaudeo eſſe amoꝛem oẽm in tranquillo. ¶ Quid cõmemoꝛẽ pꝛimuʒ: aut laudem marie ? illũ qͥ dedit mihi conſiliũ ut face rem:an me qui auſus ſum inciꝑe: an for tunam collaudez q̃ gubernatrix fuit: ꝗᷓ tot res:tantas:opoꝛtune in vnũ cõcluſit diez · an mei prñ̃is feſtiuitatẽ ⁊ facilitatẽ⸗ O iupiter ſerua obſecro hec bona nobis ¶ Dii voſtrã fidẽ: ĩcredibilia ſũt parme no mõ q̃ narrauit ¶ Quãto minꝰ ſpei eſt tanto magis amo ¶ Berfice hoc pᷣcibus precipio:ut heream in ꝑte aliqua tandeʒ apð thaidẽ:ſiquidẽ ſi ebi collibuit eſt fa⸗ l ¶ T Moc ſi effeceniſ qðuis donũ a me ⁊ pᷣmium optato:id optatum feres Si efficio:hoc poſtulo:ut mibi tua do T ut ſit locu s ſemꝑ ¶ Do fidẽ ita futurũ Qur in his ego te cõſpicio regionibꝰ⸗ mus te ñ te 1 abſente ateat inuocato: ¶ V¶ Edico tibi:ſi te n oren offendero hac pꝰ vnq́; periſti. ¶ Nõ cognoſco gẽ⸗ vpeſtru tam ſupbum ¶ Brius audite me aucis:qð cũ diyero ſi iaeuen facitote . Eatuus eſt. inſulſus.tardus· ſtertit noctes qʒ dies ¶ Vnũ etiam vos oꝛo:ut me in veſtruʒ gregẽ recipiatis · ¶ Satis diu iam hoc ſaxũ voluo.¶ F ſtite ignoꝛa bant · ſed poſtqᷓ; eis oſtendi moꝛes tuos collaudaui:ſim facta a vntuteſ tuas im petraui (Benefeciſii. gr̃am babeo maxi mam ¶ Nunq́ʒ etiã fui vſq̃; quin me oẽs amarint plurimũ ¶ Dixin ego vobis in Nibil pᷣter os valete 2 plaudite &er Ex heutontumerumenon Terentii elegantie ⁊ autoꝛitates Gcui vrm ſit mirũ · cur ptes ſeni Imiſhi poeta dederit q̃ ſunt adole miſſũ eſt · ¶ eelne prim dicã: deĩde d ve une Pele⸗ has ꝑptes didi ni eloquar· cerim paucis dabo: ¶ Id eẽ factũ hic nõ negat· ¶ P ¶ Irbitriũ vr̃m: vr̃a eſtĩa tio valebit ¶ Cauſã hanc iuſtã eſſe: aĩm inducite vrm: ut aliq̃ ꝑs laboꝛis minuat᷑ mihi. ¶ S¶ Eypimini in vtrãqʒ ꝑtẽ: in genũ qd poſſit meũ · ¶ Exẽplũ ſtatuite ĩi me ¶ aa ¶ Vitꝰ tua me inducit:vicini taſqʒ:quã ego in ꝓxĩa ꝑte amicicie puto facit: ut te audacter moneaʒ: 1 conſulem familianiter · ¶ Bb ¶ Knnos ſa exaginta 4 . R „ uabo te · facẽè: tibi qdð ex vſu ſit. nactꝰ es:aut plꝰ eo ut cõiicio:⁊ tñ nullũ remittis tẽpus laboꝛis: neq; te reſpicis. ¶ Tantũ ne ab re tua eſt ocii tibi:aliena vt cures: eaq;ʒ que nihil ad te attinent⸗ Momo ſũ: hũani nihil a me alienũ pu to ¶ cc Sic eſt mihi vſus:tibi ut opuſ eſt facto face · ¶ In cuiq; eſt vſus homĩ vt ſe cuciet ¶ Quid de te tm̃ meruiſti ð ¶ Ne lacrima: atqʒ iſtuc quidqd ẽ fac me ut ſciã: ne retice: ne vero:crede inquã mihi aut conſolãdo: aut cõſilio: aut re iu Sine me: vacuũ tẽpus ne qð dem mihi laboris ¶ ;A₰ equum nõ facis Die meritũ ẽ meũ Ce clã me omĩa fecit ¶ ee ¶ Vbi rẽ ſciui cepi ñ hũaniter neq; ut aĩm decuit egrotuʒ adoleſcẽtuli tractare:⁊ via ꝑuulgata prĩr̃m quotidie ac cuſabã ¶ Erras ſi id credis: ⁊ me ignoras ¶ Ego te meũ tãtiſꝑ dici eẽ volo:duʒ qð te dignũ ẽ facies:ſʒ ſiid nõ facis:ego qð me ĩ te dignum ſit facẽ ĩuenero· res ad id rediit ¶ Clã me ẽ pfectꝰ: mẽſes tres abeſt ¶ Imbo accuſãdi ¶ ff ¶ Riẽ pudẽtis ſignũ: ⁊ ñ ĩſtrenui ¶ DPro ſe qſe ſedule faciebat: ut illaʒ mihi lenirẽt mi riã (SgS (Alla e ad hec vten da ydonea ẽ ¶ Inſcripſi illico edes ( bh ¶Wec fas ẽ vlla me vo uptate H̊ frui ( Fn enio te eẽ ĩ liberos leni puto:⁊ illuʒ ob Ranes ¶ Verũ neq;ʒ tu illũ ſatis noueraſ neqʒ ille te ero illũ tibi ſaluũ eẽ af futurũ ꝓpediẽ ¶ i ¶ Cõmodũ ſiẽ dyo niſia h̊ ſut hodie: apð me ſis volo (SDae ſo tãdẽ aliq̃ntulũ tibi ꝑce ¶ T0 abſẽs fa cere te hꝰ vult filiꝰ (FR (Lacrĩaſ excuſ ſit mihi: miſeretqʒ me eiꝰ ¶ Quid crepue rũt foës? qſnã egredit᷑s ¶ I ¶ Solicitu iĩeʒ iſtã falſa:q̃ te excꝛuciat mittaſ ¶ mm ¶ Odueientẽ: e naui egꝛediẽtẽ il lico adduxi ad cenã: nã mihi maꝗ cũ eo iã indeuſq; a puericia fuit faĩliaritas ¶ Voluptatẽ ma gnã nũcias. ¶ m ¶ Nãc leticiã nec opi nãti: pᷣmꝰ obiiciã ei:atqʒ et̃ nẽ tꝑs ẽ (oo Quid rliqẽ quĩ hẽat:qᷓ ꝗdẽ eẽ ĩ hoĩe dicũ tur bõa:ꝑentes· patriã ĩcolumẽ. amicos gẽꝰ.cognatos · diuitias:atʒ h ꝓĩde ſunt ₰ vt illiꝰ aiꝰ ẽ q ea ko tinni vti ſcit ei bõa ſut:ei qñ ſcte vtit᷑ mala In metu eẽ hũe illiẽ vtle ¶ Quẽ ferret ſi patrez nñᷣ feret ſuũ g ¶ Moc ſcitum eſt 1 ericulũ ex aliiſ ¶ Quã iniqᷣ — „* is. ein +☛ — +—– — — — —=S,. ☛ — — ſunt patres in omẽs adoleſcẽtes iudices qui equuʒ eſſe cẽſent: nos iam a pueris illico naſei ſenes:neqʒ illaruʒ eſſe affineſ rerum:quas fert adoleſcentia:ex ſua libi dine moderantur nos:nunc que eſt:mon que olĩ fuit:mihi vnq; ſi filius erit:nõne ille facillime me vtetur patre? Nam et cognoſcendi ⁊ ignoſcendi dabit᷑ peccatiſ locus · RCEhu ſcit quã mibi nunc ſurdo narrat fabulã . ¶ Is ſuarũ rerum ſatagit ¶ Nihil eſſe mihi religio eſt dice re. ¶ B (Si mihi ſecũde res de amore leo eẽnt: iamdudũ ſcio veniſſent inter⸗ nuncii ¶ Cõcurrũt multe opiniones: qᷓ mihi aĩm exaugeant:occaſio· locus·etas · i nihil iam p̃ter precium eſt dulce · ¶ Q ¶ Neſcio uid ꝓfecto mihi aĩꝰ pᷣſagit mali .·¶ D ¶ Noſiin moꝛes mulierũ: dũ moliunt᷑:dum conant᷑ annꝰ eſt ¶ Abi tu illis obuiã ꝓpera:q̃d ſtas æg ¶ Ve miſero mihi: qnta de ſpe decidi ¶ Que res te ſo litatæ ¶ Nũc demũ intelligo ¶ Edeſno ſtre vix capiẽt ſcio:qᷓd comedẽt g quid bi bent? ¶ O iupiter: vbinam eſt fides g Ego ꝓpter te errans mea patria careo demens · ¶ Nemo ẽ miſerioꝛ me. ¶ ic de nĩis verbis errat · C(G Ra ⁊ vita ẽ eadẽ: ⁊ amꝰ erga te idem ac fuit ¶ E ¶ Ouotidiane vite cõſuetudo:cuiuſq; ĩ geniũ vt eſt declarat maxĩe · C(GC Ob ſecro ne me in leticiã fruſtra coniicias · ¶ Vagnũ eſt hoc ſignũ dñam eſſe extra noxam:cũ eiꝰ tam negligunt᷑ internũcii. Cauene falſam gram ſtudeas mire ¶ Quid ait vbi me nomĩas ¶ H ¶ Dre gaudeo (ita me dii amẽt) vbi ſum neſcio ¶ Non fit ſine ꝑpꝑiculo facinꝰmagnum meõꝛabile ¶ † ¶Mitte iſta atq; ad rem redi · ¶ Vis amari:vis potiri: tuum eſſe in potiẽdo periculũ non vis:haud ſtulte ſapis:ſi quidẽ id ſapere eſt:velle te id qð non põt contingere · aut hec cuʒ illis ſũt habenda: aut illa cũ his ſunt amittenda; ¶ Orando iam ſi urdas aures reddidiſti mihi. ¶ Longũ eſt ſi tibi narreʒ quão b rem id faciam · ¶ R (Nihil ſatis firmi video: quãobꝛem accipe hunc michi expe diat metum. ¶ Rdemptum tibi iam fa xo omnẽ metum in aurem vtrãuiſ ocioſe vt doꝛmias ; ¶ Fruare dum licet:nam ne ſcias eius ſit poteſtas poſt hac· ¶ L Chej. ¶ Et me meum amoꝛẽ ⁊ famam pꝑmit to tibi.· ¶ M ¶ Tu eſ iudex:nequid accu ſandus ſis vide · ¶ Ridiculũ eſt te ſtuc admonere: quaſi iſtic minoꝛ res mea aga tur q; tua: hic ſiquid nobiſ aduerſi euene rit:tibi erunt parata verba:mihi verbeꝛa quappter hec res neutiq̃ʒ neglectui eſt mihi . ¶ In eum iam res reduiit locum. In tempꝑe veni: quod rerum oĩm ẽ pri mum·. ¶ Derdocta eſt pꝛobe ¶ Vide ne quid impꝛudẽs ruas· Cten, nouiſti ad has res q; ſit ꝑſpicax ¶ Quãcito ſunt conſecute mulieres. ¶ RKbeas ſi ſapis. N (Fe laudo: tefoꝛtunatuz iudico: id cũ ſtuduiſti iſti forme ut mores conſi miles foꝛẽt · ¶ Niſi ꝓſpectum alid inte rea nobis eſt: deſerte viuimꝰ. ¶ Hoc bñ ficio vtriqʒ ab vtriſqʒ deuincimĩ: ut nun q vlla amoꝛi vrĩo incidẽ poſſit calamitas EWe ſcio ſemꝑ quidem feciſſe ſedulo: vt ex illius cẽõmodo: meũ comparẽ cõmo dum ¶ Tu me ſola reducẽ in patriam fa cis. ¶ We miſerum non licere meo mõ et ingenio frui· ¶ O mi expectate clinia ſalue · ¶ Saluum adueniſſe te gaudeo. ¶ Vos dudum expectat ſenex. ¶ Luceſ ſit · ¶ Our ceſſo pulſare hoſtiũ Oelẽ tam inſperatum gaudiuʒz⸗ 86 Nam qntũ ꝓotero adiuuabo ſenẽ. Noſenim ſe * eſt equum ſembus obſequi ¶ H D iem adimere egntudinem hoĩbus con ſiat · ¶ Nunciũ apporto tibi:cuiꝰ maxĩe te fieri ꝑparticipẽ cupis · ¶ Valet atqʒ vi C uit · ¶ ITimet ne duricia tua illa antiqua etiã adaucta ſit · ¶ Deſſime in te cõſulis ſi te tam leni animo atqʒ victo eſſe oſten deris · ¶ Satis iam ſatis durus pa ter fui. ¶ : vehemens in vtram q;ʒ pPar teʒ es nimis:aut largitate nimia:aut par ſimonia in eandem fraudẽ ex hac re atqʒ ex illa incides. ¶ Ditiſſando modo mibi quid vini abſumpſit · ¶ It me tuarum miſertum eſt miſerarum foꝛtunarum- R (Eaciat quod lubʒ:ſumatconſumat dat decretum eſtpati dum illum modo kapeam mecum . ERlud permagni ifer re arbitroꝛ. ¶ Conferunt conſilia adole ſcentes · ¶ Mui quã feneſtram ad nequi ciã patefeceris GS. ¶ Deterioꝛes cẽs ſu mus ¶ Videris verũ a tz ita ut res ẽ dicẽ Somnum ego hac nocte oculis non Ch. vidi meiſ ¶ Cedo manũ dexterã ¶ Dein quid nunc te facere volo · Sirus elt appꝛebendendus atq; adhoꝛtandus mi chi. ¶ Daululũ hoc negocii mihi obſtat · ¶ E¶ Dii noſtram fidẽ. itan comꝑatã eſſe hominũ naturã omniũ:aliena vt melius videãt iudicẽt q; ſua?g an eo fit:qꝛ ĩ re nẽa aut gaudio ſumꝰ p̃pediti nimio: aut egritudine? hic mibi nũc quantoplus ſa pit q; egomet mihi opam vt tibi darem ¶ Intẽdenda ẽ in ſe nem fallacia ¶ V ¶ Ille ſeruꝰ tardiuſcu lus eſt:ideirco huic nro tradita eſt ꝓuin tia ¶ Viſa eſt in te(qð dici ſolet) aquile ſenectꝰ. ¶ Mulier cõmoda 2 faceta eſt: ⁊ quidẽ foꝛma lucułẽta: ¶ Nabet patre quendã auidũ:miſerũ · atʒ arrivũ · ¶ Ti⸗ bi timui male ¶ Magnarũ ſepe id reme diũ egritudinũ eſt ¶ Jocon an ſerio illa dicat neſcio ¶ ).+ ſenem aliquã fabꝛicam fingit ¶ Eacile equidẽ facẽ poſſum ſi iu⸗ a ere quo paèto id fieri ſoleat ealleo ¶Nõ eſt mẽtiri meũ · ſpero ¶ Nunq; cõmodiꝰ nũc q; herũ au diui loᷓ (Quiſnã a nob egredit᷑ foꝛaſg uis iſſic mos ẽ g ita ne fieri opoꝛtet · ¶ Icta hec res ẽ ¶C ¶ Eacis adeo ĩdi⸗ gne iniuriã illi qᷓ nñ abſtineas manũ (Nã iſtec q;dẽ cõtumelia ẽ: hoĩeʒ amicũ reciꝑẽ ad te: atʒz eꝰ amicã ſubagitare ⸗ CPe ri ĩ cõuiuio q; imodeſtus fuiſti : Noui ego amantiũ aĩm:adutũt grauiter qᷓnõ cẽſeas · ¶ S¶ Wihbi fides apud hunc ẽ · ¶ Wulta fert libido:ea face ꝓhibet tua pñtia (Ego de me facio cõiecturã. ¶ aa ¶ Nemo ẽ meoꝛũ amicoꝛuʒ hodie apud uẽ exꝓmẽ oĩa mea occulta audeã: apud aliũ ꝓhibet digtas: apud aliũ ipᷣiꝰ fi pi⸗ get: ne ineptus: ne ꝓteruꝰ videar GB cipio tibi hoĩs frugi ⁊ tẽperãtis fũ garis officio ¶ Neq;ʒ id iniunia quĩ mihi mole ſtũ ẽ ¶ Vin tu hoĩ ſtulto mibi auſcultaèg ¶ VRbi deãbulatuz. (¶ bb ¶ Di te eradi cent ſire: ꝗᷓ me iſtinc extrudis ¶ Mibi mi nus minuſh obtẽpat ¶ Ex alio aliud ĩci dit ¶ Opta loquẽ ¶ Niſ me ai? fallit: H pfecto ẽ anulłꝰ quẽ ego ſuſpicoꝛ ¶ Quid vult ſibi he oꝛatio ? ¶Hic ego te ĩterea opiboꝛ · ( Deſ. cio qd triſtis eſt:nõ temeꝛe Ei:metuo òd ſit. ¶ cc ¶ De iſte magno iã do conatu: magnas nugas dixerit peccaui mi creme feci inſciẽs. iſſolui me ociuſ 6 vſus veiat re ius ſũmũ ſepe ſũma malicia ẽ ¶ Al cet: tibi ñ licʒ· ¶ oo (Nulla ẽ tã facil res quin dif ficilis ſit:quam inuitam facias · ¶ Vis me iſtuc tibi: etſi ĩcredibile ẽ credere credo 5 ¶ Neſcio qͥ;d pcci poꝛtat hec pur gatio? ¶ Vihi maximope es ĩterminat? ¶ Tantã ne eẽ ĩ aĩo inſciciaʒ decʒ⸗ (Si ¶ Tot pec cata ĩ hac re oñdis · ¶ Quã bñ vero abs te ꝓſpectũ eſt ¶¶ Satis eſt duz viuat mõ· ee (BDui cuʒ iſtis agas ? q neqʒ ius: ne qʒ bonũ:aut equũ ſciunt: meliuſ: peiꝰ:qp ſit ne: an obſit emi vidẽt niſi quod lubet ( ff ¶ Deccaui fateoꝛ nũc te obſecro: quã to tuus ẽ amus grauioꝛ natu:tanto ſit ignoſcentior vt mee ſtulticie iuſticia tua ſit alid p̃ſivi · Cgg C(Hlusſ ei video q; volo ¶ Vt p̃ter ſpem eueĩt ¶ Qua ti mui male me nüũc aĩo eſſes duro. ¶ Non licet hoĩem eſſe ſepe ita ut vult:ſi res nõ ſinit ¶ b ¶ Niſi me aĩꝰ fallit: haud mul tum a me aberit infoꝛtuniũ: ita in angu ſtum oppido nunc mee coguntur copie rucioꝛ tm̃ bolũ mihi eſſe ereptũ taz ſubito e faucbꝰ meis ¶ Quid agam aut q̃d cõminiſcar: ratio de integro ineunda eſt mibi. ¶ (Nihil tam difficile ẽ quĩ queꝛẽdo ĩueſtigari poſſit ¶ Nud tibi ex ſentẽtia tua obtigiſſe leto: ¶ Gui eqʒ au diſti cõmodiꝰ qᷣcq; eueĩſſez ¶ Ek ( Ego nũc non tã meapte cã letoꝛ:q; illiꝰ e ſcio honoꝛe quouis dignũ GB te mihi viciſſim ¶ Amici quoq; res eſt videnda: in tuto ut collocet᷑ · ¶ Eere deorũ vitam adepti ſumꝰ ¶ Fruſtra opam opinoꝛ ſu mo hanc ¶ Ouo oꝛe appellabo patrem⸗ ¶ Ouid dicã? quã cauſaʒ e ke cta via rem narrat ordine oẽm · ¶ Tu qͥ dem illũ pdis plane. ¶U ¶ Nuic eqᷣdeʒ cõſilio palmã do ¶ Tu fortaſſe ð me qᷣd fiat ꝑuicuras:dũ illi conſulas ¶ Quid ſi nüc celũ ruat ¶ Tergo penaſ pẽdz ¶ mi ¶ Satis ſcite ꝓmittit tibi ¶ rgẽtũ cu do qð tibi dem CDignũ me putas: quẽ illudaſ? ¶ Ne ulle haud ſcit: hoc paululũ lucri qᷓntũ ei dãni apportet ¶ Tu neſcis id qð ſas: ſi ſapies ?⁵: Cn ¶ Rea me dii amẽt:vt nũc menedemi vice miſeret me tm̃ adueniſſe ad eũ mali CTe mihi ip̃m iamdudũ optabã dari · ¶ Woriare eueĩſ 4 ſe ex ſentẽtia ¶ Verum eſt illð qð dicüt: 0 N iis ſi li — — — ᷑ — — — — =SD = — — — ¶ Etu hic quo dignꝰ es:qꝛ pene tua me ꝓdidit ꝓteruitas· ¶ Bono aĩo ſis. ¶ Lu dis foꝛtaſſe me · ¶ ꝓTPpſa re experibere · ¶ Quid ſtas lapis? ¶ (u mlta in iuſta ac pꝛaua fiũt monbꝰ ¶ B ¶ Multo oĩm nunc me foꝛtunatiſſimũ factũ puto eſſe gnate:cũ te intelligo eſpileliger ua( qð in te eſt) flium· ⁊ me·⁊ familiam ¶ Queſo quid hoĩs esg ( In ne oblitus es inter nos qᷣd ſit dictũ ¶ Quãta de ſpe decidi g ¶ Vah fruſtra igitur ſũ gauiſus miſer ¶ Ne tu ꝓpediemvt iſtaz rem vi deo) iſtiꝰ obſat᷑abere ? ¶Ego domieero ſi quid me voles.¶ Te ſciẽte faciã quidq̃d egero g (Ego me nõ tam aſtutum neq; ita ꝑſpicacẽ eſſe id certe ſcio ¶ Cau dex · ſupes · aſinꝰ. plũbeus ¶ Exuperat eꝰ aſtutia oĩa.· ¶ Jam deſine deos cõgratu⸗ lando obtũdere · ¶ Nihil credis intelligẽ niſi idẽ dictũ ſit centies · ¶ Vultꝰ quoqʒ hoĩm fingit ſcelus ¶ Magis ſi magis no Ce mitorſi ris putas rem ita eẽ. ¶ Te miroꝛ qui alia tã Plane ſcias:⁊ iſta ignoꝛas ¶ In dubiũ id tibi eſt quenq; aĩo tã comi eẽ ⁊ leui u tas: ꝗᷓ ſe vidẽte amicã patiat᷑ coꝛrũpi ſuã ¶ H¶ Dre iracũdia non ſũ apud me· ¶ E õne hoc flagiciũ eſt:te aliis cõſiliuzʒ dare:foris ſaꝑe:tibi ñ poſſe te auxiliarier ¶ Eac ut audeat tibi credẽ: oĩa abs te pe tere ⁊ poſcẽ ¶ E ¶ Quot incõmoda tibi ĩ hac re capies:niſi caues Cra dictuopꝰ eſt:ſi me vis ſaluũ eſſe.¶ Id emirari te ſi mulato· ¶ HMic ita ut liberos ẽ equũ dẽis cõfutabit᷑ · ¶ C ¶ Ego ſi viuo adeo exoꝛ natũ dabo:adeo depexũ: vſq; dũ viuat meminerit ſp:q ſibi me ꝓ ridiculo: ac de lectamẽto putʒ ¶ Non(ita me dii amẽt) auderz facere vni vidue mulieri · ꝗᷓ in me fecit ¶ H ¶ Tta ne tandẽ q̃ſo ẽ mene deme:ut pr̃ tã in bꝛeui ſpatio: oẽʒ de me eiecerit aim pr̃is g qð nã ob facinꝰ: quid ego tm̃ ſceleris admiſi miſer:vulgo hꝰ fa dut adoleſcẽtes ¶ E ¶ Scio tibi eſſe hoc grauius multo ac duriꝰ cui fit: verũ ego aud minꝰ egie patioꝛ id:q neſcio nec ra tionẽ capio:niſi ꝙ tibi ex aimo bene volo ¶ OQuidqd hꝰ feci:tibi Pſhert ⁊ ſtulticie tue:vbi te vidi eẽ aĩo omiſlo: neqʒ cõſulẽ ĩlõgitudinẽ · ¶ R ¶ Duãtas turbas cõ ciui ĩſciẽs? ¶ Emori cupio· ¶ PHrius q̃ſo diſce qᷣ;d ſit viuẽ:vbi ſcies:ſi diſ plicebit vi nire :ea ſatiꝰ eẽ i Chyj ta:tũ iſtoc vtitoꝛ ¶ L¶ Nec tu aram ti bi:neq; pᷣcatoꝛẽ paras · ¶ ꝓFrrides me i re tant a:neq; me quicq; conſilio adiuuas. ¶ Non aberit longiꝰ. ¶ Ego dicaʒ guid mihi ĩ mẽte ẽ:tu diiudica · ¶ M ¶ An tu ob pcẽm hoc eẽ illũ iratũ putas g¶ Ma tres oẽs fůüs in peccato adiutrices: auxi lio in paterna iniuria ſolẽt eſſe · ¶ Rem ꝓfer palam·. ¶ Sat recte hoc mihi in mẽ tem venit · ¶ Rdoleſcen s qͥ in mima ſpe ſitus erat tam facillime pr̃is pacẽ ĩ leges conficiat ſuaſ ¶ Seni nio fidei nil babes ¶ Profecto niſi caues: aliqd gnato cõſi ciet mali· ¶ Quomodo tam ineptũ quic q tibi venire in mentẽ mi vir potueritg Ob iniqnus es qͥ me tacẽz de re tanta eies. N ¶ Iſtuc nĩis inimicis ſit · ¶ Tui ſi is eſt ꝓbe · Si vnq;ʒ vllũ fuit tẽpus:cuʒ ego voluptati tibi fuerĩ: obſe cro eiꝰ vt memineris· ¶ Inopis nunc te miſereſcat mei · ¶ Obſecro te ne iſtuc in aĩm inducas tuũ · ¶ O ¶ Caue poſt hac ſi me amas: nũq́; iſtuc verbũ ex te audiaʒ Si me metuis: moꝛes caue ĩ te eẽ iſtos ¶ Nẽõ ſut hec parẽtis dẽa ( Non patiar flagiciis tuis me infamẽ fieni H¶ DBu det dicẽ hac pñte vᷣbũ c pe ¶ QOuã ego nẽ totꝰ diſpliceo mihi:pudet: neqʒ qð pꝛĩci piũ incipiã ad placandũ ſcio Aniene cremes nimis grauiter cruciat adoleſcen tuluz: nimiſqʒ inbumane · ¶ Q ¶ Da ve niã cremes: ſine te exoꝛẽ ¶ Hec dũ ĩcipias eni ſunt:dũq; ignoꝛes:vbi cognoris a cilia ¶Ruffã ne ilãvᷣginẽ dabis: ceſiaʒ CR ſ ooꝛe · adũco naſo:nõ poſſũ ꝑr Siro ignoſcas volo:ꝗqᷓ mea cã fecit.hbc ex heutontumeromenõ:ſequunt᷑ ex adel phe ¶ Ex adelꝑhe terẽtii elegãtie ſequũt᷑ Profecto hoc vere dicũt ho mĩes.Si abſis vſpiã:aut ſi vbi ceſſes:eue ꝗᷓ ĩ te vxoꝛ diẽ: ⁊ q̃ ĩ aĩmo cogitat irata:qᷓ; illa qᷓ̃ ꝑenteſ ꝓpicii:vxor ſi ceſſas:aut te amaẽ cogitat:aut te ama ri: aut potaẽ: aut aĩo obſeqᷣ: tibi bñ eſſe — ſoli:cũ ſibi ſit male · Ego qꝛ ñ redit filiꝰ cogito g ⁊ qbꝰ nẽ ſolicitoꝛ ĩᷣbꝰ g ne aut 4 le alſerit: vſpiã ceciderit ã ꝑfregerit ali qͥd ¶ ¶¶ Vab quẽq́; ne decʒ hoĩeʒ iſtituẽ ĩ aĩo aut ꝑare:qdð ſi carius q; ipſe eſt ſibi Vod illi maledictũ vebemẽs eſſe exiſtimãt eã laudẽ ;̊ ducit maxĩaʒ Cexaj⸗ ¶ Ego iam inde ab adoleſcẽtia hanc cle mentẽ vitam vrbanã · atʒ ociũ ſectatꝰ ſũ: 1qð iſti foꝛtunatuʒ putant vxroꝛẽ nunq; babu. (VCNa qui mẽtiri aut fallerẽ inſuerit patrẽ: aut audebit: tantomagis audebit ceteros ¶ ¶ Dudoꝛe a liberta te liberos retinẽ ſatius eẽ credo q́; metu Hec fratri mecũ non cõueniunt: neq; placẽt.· ¶ V¶ Nimiũ ipſe durꝰ eſt p̃ter equũ ⁊ bonum ¶ Crat qᷣdem longe mea ſentẽtia: qui imperiũ credat graui eſſe: aut ſtabilius:vi qʒð fit: q; illud qdð amici⸗ cia adiungit᷑. ¶ Moc ernn elt potius cõſuefacere filiũ: ſua ſponte recte facere neſcire imꝑare liberis quicqᷓʒ · nec metuit en q́;neq; legẽ pu tat ſe tenere vllã. ¶ In oꝛe eſt oĩ populo ¶¶ Deniqʒ ſi conferẽdũ exẽplũ Tu illũ coꝛrumpi ſinis. Cbie impe ₰ niſi qð rito nunq; irch iniuſtius eſt: ip ſe facit: nihil rectũ putat. nõ ſinit egeſtas facẽ nos · ¶ Tu nũc tibi id laudi dicis:qʒ; tu feciſti inopia? iniu riũ ẽ. ¶ bb ¶ Eac dũ pietatẽ licet ¶ Tu homo rediges me ad inſaniam ¶ Nõ eſt f gcis facere hoc adoleſcẽtulum ( ÆA£b auſculta ne me obtũdas de hac re ſepius ¶ Diis gratia. ¶ Dater eẽ diſce ab his qvere ſciũt ¶ Natura tu illi pater es:cõ ſiliis ego· Quremꝰ equã vterq; pꝑtẽ ¶ Si tibi iſtuc placet· ꝓfũdat ꝑdat. pereat: ni bil ad me attinet. ¶ Sperabã iam deſe ruiſſe adoleſcẽtiã gaudebã ¶ cc ¶ Volo hoĩeʒ cõueĩre:ſi apud foꝛũ ẽ. ¶ Obſecro pulares: ferte miſero atʒ ĩnocẽti auxi ium: ſubuẽite inopi. ¶ Ocioſe clamas. do Ne te ignarũ fuiſſe dicas meoꝛum moꝛũ · leno ego ſũ ¶ Orede hoc: meũ ius N ꝓſequar deqß tu ᷣbis ſolues vnquaʒ qð mihi ĩ re malefeceris ¶ ee ¶ JTuſiurã tibi rei mecũ eſt g di. ¶ gg ( Leno ſũ fateoꝛ: ⁊ ꝑnicies c munig adoleſcentiũ: ꝑituris ſum peſiis (pb ¶Alluc ꝗſo:redi quo cepiſii. Mini mæ miroꝛ qͥ inſanire occipiut ex iniuria. . 7 . „ 27 ₰☛r ¶ Cogito id qð res eſt ¶ i ¶ Nunquã q̃ᷓ; alieno metu: hoc qͥ nequit: fateatur ſe ¶¶ Ouẽ neq; pudʒ aa (Hec dum dabit:te eſſe indignum iniuria hac 5 — „ „ „ 7 Aſtuce volo ip̃m ego expiri. ¶ Ouid G ¶¶ Si moleſtꝰ ꝑgis eſſe iã intro arripiere: atz vbi vſq; ad necem opiere loꝛis ¶j Omute iſta atqʒ ad reʒ re vidi iniquius certationẽ cõꝑatam:q; hec qᷓ hodie iter nos fuit:ego vapulãdo: ille verberãdo: vſqʒ ãbo deſeſſiſtumn⸗ (CkR Adoleſcẽti moꝛem geſtũ oꝑtuit · pecu niam ĩ loco negligẽ: maximũ interdũ eſt lucrũ ¶ Hoĩm hò ſtultiſſime ¶ Ego ſpẽ p̃cio ñ emo ¶ Nũq; rẽ facies: vbi neſcis inbeſcare hbomĩes· ¶ Knimꝰ tibi pendet ¶ Fnieci ſcrupulũ boĩ ¶ Scio te non eẽ vſum añ hac amicicia mea · ¶ Sedulo fa ciam. ¶ Abs quiuis hoĩe cũ eſt opus bñ ficium accipe gaudeas. ¶ U ¶ Quid ego nunc te lau deʒ ſatis certe ſcio:nunqʒ ita magnifice quicq;ʒ dicam: id virtꝰ quĩ exu peret tua ¶ Ofeſtũ caput: qui omĩa ſibi poſłponenda putauit eẽ ꝓ meo cõmodo maledicta.famã.meũ amoꝛeʒ: peccatuʒ in ſe tranſtulit · ¶ In tuto eſt om̃is res: omitte vᷣo tiiſticiã tuã ¶ Vereoꝛ in os te laudare corã: ne id aſſentãti magis gra: q́; ꝙ gratũ habeaʒ facè exiſtimes ¶ Ige E qi ñ norimꝰ nos iter nos (mm tulticia ẽ iſtee nõ pudoꝛ:taʒ ob ꝑuu lam rẽ pene ex patria ſceſſiſſe. ¶ Ego ãt iam trãſacta re cõuertam me domũ cum obſonio. ¶ in ¶ Queſo qñ bene ſuc ceſſit: hilarẽ nunc ſumamꝰ diẽ ( Nunqʒ vnũ ĩtermittit diẽ quĩ ſemꝑ veĩat ¶ So lus mearũ miſeriarum eſ remediũ (oo ¶ Ve miſero mihi:tot res repente cirreca uallãt: vñ emergi non poſſũ:vis: egeſtaſ iniuſticia · ſolitudo. infamia ¶ Quẽ neqʒ fides · neq; iuſiuraduʒ. neqʒ miſenicoꝛdia vlla ĩ preſſit:neq; reflexit · ¶ Nem me miſerũ vix ſũ compos aimi: ita ardeo iracũdia: nihil ẽ quod malĩ q; illã totã fa miliã mihi dari obuiã: ut ego iram hbãcin oẽs eos euomã om rẽ:dũ egtudo hec eſi recẽs:ſatis id mihi habeã ſupplicii:dũ d los vlciſcar mõ.¶ Sʒ ceſſo herũ hoc ma lo ĩptiri ꝓpere ¶ Vi geta:aiʒ fcipe ¶ qq ¶ Aliẽꝰ a nr̃a failia· acrĩaſ omitte c doet⸗ qð ad hãc rẽ opꝰ ẽ poꝛro cõſule. ãa pᷣmũ illũ alieno aĩmo a nobᷣ eẽ:res ip̃a ĩdicat ¶ rr ¶ Beioè res loco nõ põt eẽ q ĩ q' nic ſita ẽ ¶ Hic de grege illo ẽ i me ſẽſerit eũ qᷓritaè: nũq; dicit car nifex:ñ oñdã id me velle ¶ ¶ ¶ Oẽm ræ mõ tibi qꝰ Fde hr̃et enarraui oꝛdĩe:nil vidi quicq; letius ¶ Huic mãdes:ſi q;d re cte curatuʒ reł ¶ et ( Eſt hercle inepta — — f,— — —. —– — —- m „ rr- — — – du b (ne dica dolo)atz abſurda ( Iſtuc eſt ſa pere: non qð añ pedes mõ eſt videre:ſed etiã illa q̃ fut̃a ſut ꝓſpicẽ · ¶ Fnepta leni tas pĩis: ⁊ facilitas pꝛaua · ¶ Eratris me quidẽ pudet ꝑigetq; 6 qꝛ ades pñs dico hoc · ¶ Elt uůlle futilis vt ſomnium- ¶ Dex totis menſibus pꝛi⸗ efer rl t q̃ſ ¶ RK¶Vigilantiã tuã mihi narras qʒ ſuũ fuliũ vult eſſe ita eſt ¶ Adoꝛrus ẽ iurgio fr̃em ¶ Elagicia facere te:⁊ hec te admittẽ deqz ĩdigna generi tuo pe ro eſt ſiſis maioꝛũ ſuoꝛũ . ¶ B ¶ Inſpicẽ tanq; in ſpeculo vitas hoĩm iubeo: atqʒ ex alus ſumere exemplũ ſibi ( ¶ Hoc laudi eſt:hoc vicio dat᷑· ¶ Non ociuz eſt nũc mihi auſcultãdi · ¶ Eiſces ex ſenten tia nactꝰ ſũ.hi mihi ne coꝛrũpant᷑ cautio eſt · ¶ Vt hõ eſt ita moꝛẽ geras · ¶ Quid agas hic:vbi ſiqd bñ p̃cipias:nemo obtẽ peret ¶ H Fmicus nobis iam inde a puero eſt:homo antiqua fide ac virtute ¶Bacinꝰ indignũ qd narras ¶ Niñ fa cient ꝗᷓ ilos equum eſt: haud ſi auferent ¶ ¶ In te ſpes oĩs nobis ſita eſt · te ſolũ hbabemus:tu es patronꝰ:tu es pater :ille tibi moꝛiẽs nos cõmẽdauit:ſi deſeris noſ tũ perimus· ¶ Neq; boni neq; liberalis functꝰ officiũ eſt viri ¶ E¶ Nã hoc qui dẽ ferendũ aliquo mõ eſt:ꝑſuaſit nox · a⸗ moꝛ:vinũ·adoleſcẽtia·humanũ ẽ: vbi ſie factũ.¶ Deferoꝛ doloꝛibꝰ ¶ Num nam illa pturit qᷓſo ¶ G ¶ Eidẽ nunc veſtrã ĩploꝛat: qð vos ius cogit:vt id volũtate eeret . Vna a pueris ꝑuuli ſumꝰ edu cati · vna ſꝑ militie ⁊1 domi fuimꝰ:pauꝑta tem vna ꝑtulimꝰ grauẽ ( H CRracez cõueniã:is qð mihi dederit de hac re cõſi liũ:id ego ſeq̃r · ¶ Tecũ hoc aĩo cogites Quã eſtis maxĩe potẽtes · diuites · foꝛ tunati · nobiles:tã maxĩe nos equo anĩo eꝗᷓ noſe cẽ optz:ſi vos vultis ꝑhiberi ppos E ient ꝗᷓ fieri equũ ẽ oĩa ¶ T ( Nimia illec licẽtia ꝓfecto euadet ĩ aliqd magnũ malũ · ¶ Ebo ⁊ requirã freʒ:vt ĩ eũ hoc euomã · ¶ Bono aĩo fac ſis:⁊ iſta qʒ potes fac cõſolare ¶ L¶ Vt res geſta ẽ narr abo oꝛdine ¶ Vtinã quidẽ quod cũ ſalute eiꝰ fiat) ita ſe defatigarit velim: vt triduo hoc Prtn⸗ ꝓꝛſus e lecto neqᷓat ſurgẽ [Mũc diẽ nimiſ cupio vt ce pi ꝑpetuũ in leticia degè · ¶ Ego uliꝰ ſen Chen ſum pulere calleo ¶ Cũ feruet maxĩe tã placidũ q; ouẽ reddo ¶ Hoĩ illico lacrĩe cadũt q̃ puero p̃ gaudio. ¶ N ¶ Lupꝰ Kriffa (OF neqᷓo ſatis diſcernẽ niſi me credo huic eẽ natũ rei:ferẽdis miſeriis: pᷣmꝰ ſentio ma la nr̃a:pᷣmꝰ reſciſco oĩa:pᷣmꝰ poꝛto: enũ cio:egre ſolꝰ ſiqᷣd fit ſero. C ke ſolus ne ſcit oꝛla ( Nõ puduit ſe verberare hoĩeʒ ſenẽ:quẽ ego nõ puerũ tantilulũ ĩ mani bꝰ meis geſtaui:¶ Laudo patriſſas:abi virũ te iudico. ¶ Ille cõtinebit poſt hac ſi ſapiet manus ¶ Toẽ ſenſit te eſſe huic rei caput · (D ſane. ego te exercebo hodie vt dignꝰ es · ¶ Q ESnod quidez erit belliſſimũ carꝑã: ⁊ ciatos ſoꝛbillans paulatim hũc ꝓducam diẽ · ¶ Ego ĩ bac re nibil reꝑio: q;3obꝛem lauder tantope· Te nunq;; aliter atqʒ es in animuʒ in duxi meum · ¶ Si ita equum eſſe cenſes aut ſi ita opus eſt facto eamus: ¶ Dolo re ac miſeria tabeſceit · ¶ R ¶ Omnes qꝗᷓ bus res ſunt minus ſecunde · magis ſũt · (neſcio quomodo) ſuſpicioſi:ad cõtume liam omia accipiũt: magis pꝛopter ſuam impotẽtiã ſe ſꝑ credũt negligi ¶ Teipᷣm purgare ipſis coꝛã placabiliꝰ ẽ. ¶ Dicru tioꝛ ao:hoccine de ĩ ꝓpuiſo mali mihi obii ci tm̃:vt neq; d ð me faciã:nmeq; qͥ;d agã certũ ſit:mẽbꝛa metu debilia ſũt: aĩimꝰ ti moꝛe obſtupuit: pectoꝛe nihil cõſili qᷣuit Vãah qũo me ex hac tba expediaʒ:tãta nẽ ſuſpido de me incidit: neqʒ ea immerito ES vſq; adhuc ẽ:nẽ poꝛro exꝑergiſcere ¶ E Quid h̊ negocii huic ẽ g CEacha a vob du rit᷑ ĩmiſericoꝛdit᷑ ; atʒ ec ſi ẽ dicẽd mag apte) i liberalit᷑ · ¶ An ſedẽ oꝑtuit domi vginẽ tã grãdẽ ¶ V¶ O mi pr rt me hꝰ ðilictũ admiſiſſe ĩ me:id m̃ vehem̃t dolet me tui pudʒ(¶ Nã ĩgeniũ nou tuũ libe rale (Orodidiſii te ⁊ ulã:qd qᷣdẽ ĩ te fuit ¶ Abi domũ · ac deos cõp̃caẽ ¶ ¶ Dii amo meosDefeſſus ſũ de tot ãbulãdo me pr cẽs oderĩt:ni ma te q; oclos nẽ (D vt ſire te cũ tua demõſtratõne falſa: ma nꝰ pdat iupiter preptaui vſʒ oẽ opidũ Noua capitalia (Si ñ ipa re iſtuc dolet tibi · ſimulare certe ẽ homĩs u tare nunc cum nequeo equo animo fero Hoc malũ ĩfelicitatis atis diu dediſti ba nob: ſatis ad uc tua nos fruſtrata ẽ fides ¶ Ceſſatũ „ 2 n) Qorg 9% ¶ ta vita eſt hoĩm:q̃ſi cum ludas teſ ſeris: ſi ilud qð marme opꝰ eſt iactu nõ cadit · illud qd cecidit foꝛte · id arte vt coꝛ rigas ¶ Meretrix ⁊ mĩ̃famil ias erit vna in domo ¶ Vt video tuam eſſe ineptiaʒ: facturum credo vt habeas qui cuʒ canti⸗ tes · (aa ¶ Omitte tuam iſtanc iracun diam: atq; ita vti decet hilarem ac luben tem facte in nuptiis · ¶ Ego hos conue niam :poſt huc redeo. CvS ¶ Vrxoꝛ ſine dote vemet intus · pſaltria eſt:domꝰ ſum ptuoſa: adoleſcens luxu eſt ꝑditus · ſenex delirans:ipᷣa ſi cupiat ſalus: ſeruare pꝛoꝛ ſus hanc familiã non poterit · ¶ Edepol ſyriſce te curaſii molliter · laute q; munꝰ admĩſtraſti tuũ. h ſapientia. Exemplũ omĩbus cu rarem vt eſſes ¶ Sane nollẽ hunc exitũ ¶¶ An tibi mauis diſpergi cerebꝛum hic. dd ¶ Tandem repꝛime iracundiam atqʒ ad te redi · ¶ Rem ip̃am putemꝰ. ¶ ee Nam vetꝰ verbũ hec quidẽ eſt · cõmu nia amicoꝛũ eſſe ĩter ſe om̃ia · ¶ Oĩa hec ſi vo les in animo vere cogitare:a tibi et mihi ⁊ illis depꝛeſſeris moleſtiã. ¶ ff ¶ Wulta in hoĩe ſigna inſunt:e quibus cõiectura facile fit:duo cum idem faciũt ſepe vt poſſis dicere:hoc licet facere ĩpu ne huic:illi nõ licet:non ꝙ diſſimilis res ſit ſed ꝙ is qui facit eſt diſſimilis:· ¶ gg ſoluz ¶ d oĩa alia etate ſapimꝰ reciꝰ: vnum hoc viciũ ſenectus affert honãbꝰ attentioꝛes ſumꝰ ad rẽ omẽs q;ᷓ ſat ẽ:qð illos ſat etas acuet · ¶ Da te hodie mihi expoꝛrige frontem · ¶ Fta tẽpus fert: fa ciundũ eſt ¶ Oras cum pꝛima luce hinc ibo . ¶ Modie bilarẽ te modo fac Cbb +7 ¶ NGilarem hunc ſumamꝰ diẽ ¶ Nunqʒ ita quiſq; bene ſubducta ratõne ad vitã fuit:quĩ resetas · vſus ſemꝑ aliquid ap 3 ꝛtet noui · aliqd moneat:vt illa que te cire credas· neſcias: ⁊ qᷓ tibi putaris pꝛi ma in experiundo repudies· ¶ Re ipſa repperi: facilitate nihil eſſe homĩ melius neq; clementia · ¶ ¶ Ego ule agreſtis ſeuus triſtis.parcus.truculentꝰ. ten ax: duxi vxoꝛẽ · cõtriui in querendo vitã atqʒ etatem meã. ¶ Ali credunt conſilia oĩa- Ego oc a meiſ me amari:⁊ magni pedi poſilo· hoc verũ ẽ.⁊ ipᷣa re experire ꝓpemodũ · ¶ Maximi pcii eſſe te hoĩem Tu iam verba fũdis iudicaui animo meo. ¶ Rk ( Zs mibi ꝓ fecto eſt ſeruꝰ ſpectatꝰ ſatis:cui dominꝰ eure eſt. ¶ Meditoꝛ eſſe affabuis. ¶ Te amo pluſqᷓ; hoſce oculos ¶ I ¶ Cur nõ vxoꝛem q̃ſo accerſiss ¶ Dii tibi bñ faxĩt cum te video noſtre familie tam ex anio bene factum velle · ¶ Ego vero iubeo et hac re: ⁊ aliis omnibus q́; maxie vnaʒ fa cere nos familiã: colere· adiuuare adiũgẽ ¶ Natu ſum grandioꝛ ¶ Quid tu aſine Ego nouꝰ ma auſcultas huic · ¶ mm ritꝰ anno demũ quĩto ⁊ ſexageſimo ſiam atq; anũ decrepitum ducã ¶ Quaſi hoc non ſit maximũ · ¶ Et ſi hoc mihi pꝛauũ ineptũ. abſurdũ atq; alienum a vita nr̃a videtur: ſi vos tantoꝑe iſtec vultis fiat · ¶ nn 4 Hegio eſt cognatꝰ ꝓximus . affinis 18· paup:bene nos facere ip̃i aliquid decet · ¶ Agelli eſt hic ſub vrbe paululũ qð loctas foꝛis · huic demus qui fruatur 1 ¶ Bene ſapienter dixti dudũ:viciuz cõnune oĩm eſt:ꝙ nimiũ ad rem in ſene cta attenti ſumus: hanc maculã nos decʒ efſugere.¶ Suo gladio hunc iugulabo CG go quidẽ hodie mea ſentẽtia iudico ſyrum fieri eſſe equũ liberũ. ¶ Quodnã ob factũ⸗ p (Es iſtos vſqʒ a pue ris curaui ambo bene pᷣ̃cepi ſemꝑ que potui oĩa. ¶ O le idum caput · Cönab⸗ gram ha ko. ſeoꝛſum p̃terea tibi. ¶ Rme argẽ tum quãti eſt ſumito · ¶ Düi tibi oꝛo oẽs ſemper omnia optata offerant · ¶ rr ¶ Droceſſiſti hodie pulcre · ¶ Que res tam repente moꝛes mutauit tuos g qðᷣ ꝓ luuiuui? que eſt iſta ſubita largitas g ¶ Ete iſu facilem ⁊ feſtiuum putant:id non fieri ex rera vita:neq; adeo ex equo bono:ſed ex aſſentando · indulgendo· largiendo · ¶ ¶ Si id vultis que vos potiꝰ pꝛo pter adoleſcentiam minꝰ vide tis: magis impenſa cupitis:cõſulitis pa⸗ rum:hec repꝛehendere ⁊ coꝛrigere me:et obſecundare in loco:ecce me habetis:qð id faciam vobiſ· Sequunt᷑ nũc ex hechira Ex hechira terentii elegantie 1 auton — tates ſequuntur ¶ tt Oio dubiam ſoꝛtunã eſſe · ſcenicã ſpe incerta. ¶ Qertum laboꝛem mihi ſuſtuli · ¶ Nunc turba nul la eſt:ocium ⁊ ſilentiũ eſt:agendi tempꝰ 89:ſedu lo docui: monui: aui gund lulu dtur au ene de 8 dico dni pie i: nune mihi datũ eſt (R. ¶ Eacite vt vra autoꝛitas: mee autoꝛiati fautrix adiutrix q; ſit · ¶ Fs in tutelã meã ſtudiũ ſuum:⁊ ſe in veſtram cõmiſit fideʒ · ¶ B ¶ Wea cauſa cauſã hanc accipite ¶ Ego te ſedu lo bachis· ⁊ moneo a hoꝛtoꝛ:ne cuiuſq̃m te miſeret:quin ſpolies:mutiles · laceres quẽqʒ nacta ſis ¶ ¶ Fniuriũ eſt vlciſe aduerlſarios g aut qua via te captent illi eodẽ ipᷣos caꝑi ? ¶ Biemiũ perpetuũ mi ſera ulũ tuli ¶ Gõmode finẽ ſtatuiſti oꝛa tõi tue · ¶ Haud ꝓpterea te rogo vt hoc ꝓferã:ſed vt tacitus mecũ gaudeã (Nun q; tam dices cõmode:vt tergũ meũ:tuaʒ in ſidem cõmittam In quod me cõieci malũ g ¶ Vt ad pauca redeã ¶ Diebus ſane pauculis poſt me ſolũ ſeducit foꝛas ¶¶ Dolo ludibꝛio hbaberi. ¶ Maligna mul to:⁊ magis pꝛocax illico facta eſt C¶ Ali co it viſere eam ¶ D ¶ Droh deũ ſidem atq; hoĩm:qð hoc genus eſt gque cõuma tio hec g vt om̃s mulieres eadẽ eqʒ ſtude ant:neqʒ declinatã quicqᷓ; ab alienarũ in genio vllã repias: atq; adeo vno animo om̃s ſocrus oderunt nurus:vnis eſſe ad uerſas:eq; ſtudiũ eſtſumilis ꝑtinacia eſt: in eodem oẽs mibi vident᷑ ludo docte ad maliciam: ⁊ ei ſi vllus eſt ludo: magiſtraʒ hanc certe ſio (E ¶ We abs te imeri eſſe æcuſatũ poſtmoduʒ reſciſces We vos mihi domi entis:pꝛoinde ego ero fa ma foꝛis. ¶ Tam pꝛidẽ quidem audiui:ce piſſe tui odiũ philomenã CE Ce 63 imerito egnitudo hec out᷑ mihi- (Ego vos lolii cuns exteris ( Tuos eſſe il moꝛes moꝛbũ magis q; vllam aliaʒ rẽ arbitroꝛ CMN ¶ Ego KKiorm eũ ius eẽ vt cogem te que nace⸗⸗ facere:ego tamẽ patrio anĩo victus faciã vt tibi concedã: neq; tue libidini aduſaboꝛ ¶ T ¶ Neq; adeo me dam eſt:q̃; eſſe eũ grauiter latu rum. ¶ Et benignitatẽ dilgentig vraʒ noui:quã exhibetis erga filiã:⁊ que diciſ eſſe oĩa vt dicis am ĩduco:⁊ te hoc mihi cupio credere ¶ Iliud foꝛtaſſe aliis vicii eſt:ego ſum amo leni natus:nõ poſſum aduerſani meis ¶ E. ¶(Ne nos ſumꝰ mu lieres eq; om̃s inuile viris: ꝓpter paucaſ que om̃s faciunt:digne vt videamur ma lo ¶ Ka me dü ament: quod me accuſat nüc vir ſum extra noxam· ¶ Nõ facile ẽ ¶ O foꝛtũa vt nunq; es ꝑpetuo bona. Gli Chexxiiz. SH ¶ Iaa animũ induxerũt. ¶ Au nq; ſecus habui illã. ac ſi ex me eẽt na ta. (Wes om̃s ſumus eiuſmodi: quibꝰ eſt alicunde aliqᷓs obiectus labos: omne qð intra tꝑs ẽ pꝛiuſq; id reſcitũ ſit:lucro eſt· ¶ M ¶ Nunc aduentũ tuuʒ omnes ſcio reuerituros : ¶ Leuia ſunt que tuꝑ grauia in am induxti tuũ· ¶ Ouio c5 Ee me:an quiſq; gentiũ eſt eqʒ miſer. Matris ferre iniurias me pietas iu bet · ¶ Dueri inter ſeſe q; ꝓ leuibꝰ noxis iras gerũt:qꝛ qui eos gubernat ani mus: eum mifirmũ gerãt · itidẽ ille mulieres ſũt ferme vt pueri leui ſentẽtia: foꝛtaſſe vnũ aliquod ver bũ inter eas iram cõcinerit. Eepivart ſentio curſari rurſũ.¶ Ne ſcio qð magnũ malum ꝓfecto me celant Inuiſos nos om̃es iſtis ſentio ¶ O Nam qui am at cui odio ipſius eſt:bis fa cere ſtulte dico:laboꝛẽ inanẽ ip̃ius capit: illi moleſtiã affert ¶ H ¶ Dis gratias habeo:iſtoc verbo animꝰ mihi rediit ⁊ cu ra ex coꝛde exceſſit: ¶ Weliuſcula eſt. ¶ Nequeo mearũ rerũ imtiũ vllum in uenire pdoneũ:vnde exoꝛdiar narra re:q̃ nec opinanti accidunt · ¶ Intro me coꝛri pui timidꝰ ¶ Extẽplo eius moꝛbũ cogno ui · ¶ am neqʒ vt celari poſſet: tempꝰ ſpacium vllũ dabat ¶ B E. enua ac cidit lacrimãs miſera ¶ Moc ꝓfecto ſic ẽ vt puto omnibꝰ:vt res ſeſe dant:ita ma gni atq;ʒ bumiles ſumꝰ ¶ S ¶( CGũoꝛata eius reminiſcoꝛ: nequeo quin cõlacrimeʒ miſer · ¶ Que foꝛs vel foꝛtuna nobis te hodie obtulit⸗ (Si vnq; erga te:animo me eſſe amico ſenſiſti:rogo id facias: qð in rem ſit meã .· ¶ E ¶ Dollicitus ſum: ſeruare in eo certũ eſt quã dixi fidẽ. ( uo mõ mihi eſt hinc ablegandus · ¶ in tu tibi hoc incõmodũ eueniſſe iter⸗ — on verbis dici poteſt tm̃:q; re ip̃a naui gare incõmodũ eſt · ¶ CBorturate neſcis quid mali pᷣterieris: qui nunq; in greſſus es mare· Nam alias vt omittam miſerias:vnã hãc vide:dies triginta: aut plus eo in naui fui: tum ĩterea ſemꝑ moꝛ tem expectabã miſer: ita vſq; aduoꝛſa tẽ peſtate vſi ſumus: ¶ In arcẽ tranſcurſo opus eſt · ¶ UWadaueroſa facies. ¶ Nam me parenti potius q;ᷓ amoꝛi obſeqͥ oꝑtet piij. Penefactuʒ: te adueniſſe adeo quod ctam iniuriã ſe expurget:parũ mihi pꝛo ¶ Momo voluptati obſequẽs fuit dũ vixit: . qui ſic ſunt haud multũ heredes iuuãt: ſibi vero hanc laudẽ relinquũt:vixit dum bene vixit ¶ Tum igit᷑ nihil attuliſti huc plꝰ Vna ſentẽtia Epane optare iſtuc licet · ¶ Omnẽ rem ſcio vt ſit geſta adue niens audiui omnia mõ⸗ ehuidos dii pdant: qui hec libenter nunciãt. ¶ Ego me ſcio cauiſſe:ne vlla merito CSmelia ſieri a nobis poſſet. ¶ bb ¶ Si memoꝛa re hic velim q́; fideli ⁊ benigno animo in illam: ⁊ clemẽti fui:vere poſſum:in te ex — re id magis velim reſciſcere · ¶ cc Haud ĩuito ad aures ſermo mihi acceſſit tuus:cũ te poſt putaſſe om̃s res ꝓ paren⸗ te ineeige dd ¶ Vwe ne ĩpulſus ira pꝛaue ĩſiſtas pampbile. ¶ Quibꝰ iris im pulſus nũe in illã iniquus ſim:que nũq̃ᷓ; quicq; erga me emeritaẽ:nã fuiſſe erga me miro ingemo expertus ſum. ¶ ee ¶ Quia paululũ vobis acceſſit xecunie ſub lati anĩ ſunt ¶ Rudiuiſſe voceʒ pueri vi ſus eſt vagientis· ¶ Vxoꝛ ſe duyit foꝛas. ¶ Wredo:neqʒ adeo arbitrari patris eſt aliter ¶ ff ¶ Amicã habere:id viciũ nun q; eſſe ego adoleſcẽtie:nam id omnibus 7 innat u eſt. ¶ Id nüc res iudiciũ bec facit ¶ Diſſimulare humanũ ẽ ¶ gg ¶ Nũc tibi me certũ eſt cõtra gratiaʒ referre · vt apud me pꝛemiũ eſſe poſitũ pietati ſcias CEb Rihu pol i iſtec res mibi volupta tis ferunt:dum etas tꝑs tulit ꝓfuncta ſa tis ſum: ſatietas iã me tenet ſtudioꝛum iſtoꝛũ:hec nunc cura eſt mihi maxima: ut ne cuimee longinq̃tas etatis obſtet: moꝛ tem ne exoptet meã. ¶ ii ¶ Mec res nõ minus habet me male q; te ¶ Eſtuc ẽ ſa pere:qui vbicũq; opus ſit aĩm poſſis fle ctere:qð faciundũ ſit ¶ am nos fabule ulla tibi hic iã cõſultatio eſt ¶E ¶ Genſen te poſſe repire vllã mulierẽ que careat culpa gan ſumus: ſenex atq; anus quia nõ delnquũt riri ?g ¶ Que hec amẽ tia eſt ? ¶ Enimu ero pꝛoꝛſus iam tacere nequeo· ¶ In eandẽ pitam reuolutuʒ te denuo video elſſe · ¶ Hane hic diuinat. ¶ Dabo iuſiurãdũ nibil eſſe iſtoꝛũ.¶ Nõ hoc de nihilo eſt · ¶ Zam ea etate ſum: ut n ißi ignoſci equũ ſit ¶ Il ¶ Qui poſt fa deſt Cmm (Eacilẽ beniuolũ lĩigua tua iã me tibi reddidit. ¶ Noſtra poꝛro vte re amicicia ut voles · ¶ Repꝛi maʒ me ne egre ex me quicq; audias· ¶ nn ¶ HNoc te moneo vnũ qualis ſim amicus: aut qᷓd ſſim potius q; inimicꝰ periculũ facias Nihil me apud tibi defier. patiar:quin qð opus ſit benigne pꝛebeat᷑ · ¶ Gum tu ſatura atqʒ ebꝛia eris:puer vt ſatur ſit fa cito ( ¶ Noſtras mlieres ſuſpectas fuiſſe:falſo nobᷣ re inuenimꝰ (¶ Mo do exple animũ · ¶ Scio meü conſpectũ his foꝛe inuiſum hodie · ¶ ꝓp ( Nupta teretrici hoſtis ẽ a viro vbi ſegregataẽ ¶ (Ne meã eſſe herus operaʒ rar pui pꝛecii. ¶ †: bi totũ deſedi diẽ. ¶ Tua quod mhil refert ꝑcontari deſimas ·˖ ¶rr Modie quieſcendi poteſtas haud data eſt mihi:ita curſitando atqʒ ambulãdo:totũ hunc cõtriui diem· ¶ Nam memini (ab hinc menſes decẽ fere)ad me nocte pᷣma cõfugere anelãtẽ domũ:ſine comite:vini plenu. ¶ ¶ ¶ Mec tot ppter me gaudia illi cõtigiſſe leor al tt Nunq; animũ ueſti gratia ad malas adducam artes- dum illi licitum eſt vſa ſum be nigno lepido ⁊ comi · ¶vv ¶ WIta ex quo fuerint cõmoda:eiꝰ incõmoda equũ eſt ferre ¶ Vide vt mihi hec certa ⁊ dara attuleris: ne me in bꝛeue hoc cõicias tps audio hoc falſo frui. ¶ xx ¶ Quis meẽ Petnnat⸗onvetrulbati⸗ qʒ adeo ꝓplemoꝛ g ego ne tibi ꝓ hoc nuncio quid donem ne ſcio? ¶ ꝓp ¶ Egon qui te ab oꝛcho moꝛ tuuʒ me reducere relucẽ feceris: ſinã ſine munere a me abire ? ab nimiũ me ingra tum putas · ¶ O mea bachis ſerua trix mea:antiq; tuam adeo venuſtatẽ ob tines:vt voluptati: obitꝰ.ſermo ·aduen tug tuus quocũq; adueneris ſemper ſit · AIc tu ecaſtoꝛ moꝛẽ antiquũ atq; ingeni um obtines:vt hominũ vnuſ homo te vi uat nuſqᷓ; quiſq; blandioꝛ. ¶ Nunq; an te hane diem meis oculis: eam ꝙ noſſe ri deram: perliberalis viſa eſt · Bene fa ctum ⁊ volupe eſt ¶ Hi quos par fuerat reſciſcere ſciunt: quos non autẽ ſcire eſt ero hanc rẽ eſſe euẽturã nobis ex ſen tentia. ¶ Hlus boni feci ĩpꝛudẽs q; ſciẽs aunene reſciſcent neq; ſcient · ¶ ab — SaSaa — 1 ante hũc diẽ vnq; · Sequũt᷑ ex phoꝛmiõe. hoꝛmione Terentü elegãtie et au toꝛitates: (N medio omnibuſ palmã eſſe po ſitam: qui artem muſicã tractãt· — Maledictis ſi non certaſ et audiſſet bene· quod ab ipſo allatũ eſt ſibi id eſſe relatũ putet. Ebe üllo iam fi nem faciã mihi dicendi: peccandi de ſe cũ ipſe finem nõ facit · ¶ Nunc quid velim animũ aduertite · ¶ Amicus meꝰ ſũmus ⁊ poplaris geta heri ad me venit (erat ei de ratiũcula iam pꝛidẽ apud me reliquuʒ auſuulũ numoꝛũ) id vt conficerem:con ki. ¶ ¶ ¶ Quã iniq; comꝑatũ eſt:hi qͥ minus habent vt ſemꝑ aliquid addãt di uitioꝛibꝰ ¶ D ¶ Ouod ille vnciatim vix de dimenſo ſuo: ſuũ defraudãs genium cõparſit miſer: id illa vniuerſũ arripiet: haud eſtimans quãto laboꝛe partum· ¶ Mem lectũ eſt argentũ. ¶ Kmo te:et non neglexiſſe habeo gratiã ¶ Nũůc ſũt moꝛes: adeo ad hoc res rediit: ſiquis red dit magna bhabenda ẽ grẽ̃a. ¶ G ¶ Vbiſis inſciens:cuius tu fidẽ in pecunia ꝓſpexe ris verere ei verba credere:vbi quid lucri eſt mihi te fallere (E Cs ſenem ꝑ epi ſtolas pellexit modo:nõ mõtes auri pol licens·ſed plurima alia:cui tãta erat res: ¶ O regem me eſſe oꝑoꝛtuit ¶ Prouin ciam cepiſti duram · ¶ Seni fidelis dum ſum ſcapulas ꝑdidi· ¶ Namqʒ inſcicia ẽ aduerſus ſtimulũ calces· ¶ Cepi his oĩa facere· obſequi que vellent. C Beiſti vti foꝛo. ¶ & Nanc amare cepit perdite: 1 aliud nihil niſi oculos paſcebat. ¶ H aupertas mihi onꝰ viſum eſt: 1 miſerũ graue · ¶ ¶ Virgo pulcra:⁊ quo ma gis diceres: nibil aderat adiumẽti ad pul critudinẽ:capillꝰ paſſus:nudus pes:ipᷣa hoꝛrida: lacrime: veſtitꝰ turpis:vt ni vis boni in a eſſet foꝛma:hec foꝛmã exting uerent · ¶ R ¶ Vnũ hoc ſcio:quod foꝛs feret feremus equo animo EIn me oĩs ſpes mihi e Chnd rei gerit - ¶ Quã mox veniat: qui hanc mibi adimat cõſue tudinẽ ¶ Gerte vita hec expetenda optã da q; eſt ¶ Ita pleriq; ingenio ſumꝰ om nes:noſtri noſmet penitet. ¶ L ( Subi to tanta te ĩpendent mala: que neq;ʒ vti deuitem ſcio: nec qũo me inde extrabam ctum ad hanc rem eſt (M¶ Non oteſt celari diutius nr̃a iam audacia · ¶ HMec ſi nõ ꝓuidentur aſtu:me aut herũ peſſundabũt. ¶ Ouidnã ille cõ motus aduenit g ¶ Tempoꝛis mihi pun (Buio illud mali eſtz ( N ¶¶ Oð eius remediũ inueniam iracundie g loquar ne ? incendã · taceaz5 inſtigem · purgẽ me · laterẽ lauem ¶ Meu me miſerũ tum mihi paueo: tuʒ antipho me cruciat anĩo:me eius miſeret:ei nunc timeo· ¶ Minc me cõiiciam ꝓtinus in pe des ˖ ¶ Vbi nam euʒ reperiam? aut qua q̃rere inſiſtam via⸗ ¶ Neſcio quod magnũ hoc nuncio expecto maii e tis ꝓ ĩperio quiſqͥs es locutꝰ es · ¶ Vno id ſi potes verbo E(Boꝛtes foꝛtuna adiuuat. on ſum apud me. ¶ QSi ſenſerit te timiduz e eſſe: ar bitrabit᷑ cõmeruiſſe culpam ¶ Qum bhoc non poſſum illud minus poſſem ¶ Ouid cõterimus oꝑam fruſtra? ¶ Iſtuc ſerua verbũ verbo par pari vt reſpondeas ¶ Junc pꝛoꝛ adito tu:ego in inſidiis hic ero ſuccenturiatus ſi quid deficies. ¶ B ¶ Ia ne tandẽ vxoꝛẽ duxit ĩ iuſſu meo:nec meũ ĩperiũ age mitto ĩperiũ ñ ſimultatẽ meã vereri:.ſaltẽ ñ pudẽ debuit? o facinꝰ audax· ¶ Scientẽ ⁊ tacitũ cauſam aduer ſariis tradere:etiã ne id lex coegit· ¶ S vncertũ eſt id agam:quia pꝛeter ſpem atq; ĩcredibile mihi hoc obtigitita ſum irritatus: animũ vt nequeã ad cogitan dum iſtituere · Quãobꝛem om̃s cum ſcðe ſunt res:tuʒ maxime meditari ſecũ opoꝛ tet: quo pacto aduerſam erumnã ferant: pericula· exilia · dãna · pegre rediens ſemꝑ cogitas:aut filii pctm: aut vxoꝛis moꝛteʒ aut moꝛbũ filie:cõmunia hec fieri poſſe · vt nequid ſit aĩmo nouũ: quidquid p̃ter ſpem eueniat: id om̃e deputare eſſe in lu cro (Satis oĩa ex ſententia ˖ (Sua vt ſciat culpa lenem patreʒ illum factum me eſſe acerrimũ. (K. ſuccenſeas · ¶ Omnia ſimilia cõgruunt · Ntqui nihil fecit qð Vnum cũ noꝛis om̃es noꝛis.¶ V ¶ Hrobe hoꝛum facta iĩpꝛudens depinxit ſe nex · ¶ Judices ſepe ꝓpter inuidiam adi munt diuiti:aut ꝓpter miſericoꝛdiam ad dunt pauperi · ¶ Di noſſem cauſam cre derẽ hunc vera loqui ¶ An quiſqᷓ; iudex ẽ qui poſſit noſcere tua iuſta:vbi tute vᷣbũ Cr non reſpondeas ? ita vt ille fecit ¶ Eun ctus eſt adoleſcentuli officium liberalis: Foſtq; ad iudiceſ ventũ eſt:nõ potuit eo gitata ꝓloqui:ita eum timidũ obſtupefe cit pudoꝛ. ¶ & ¶ Salue columẽ noſtre „ familie:cui cõmendaui filiuʒ binc abiens meum. ¶ Y ¶ Deruũ hominẽ cauſas le geſ oꝛare nõ ſinũt:neq; teſtimonii dictio eſt · ( Nil ẽ dictu facilius. ¶ Sͤ ¶ Hoc pe riculũ tibi omne eſt exedendũ: accingere In me omnẽ iram deriuẽ paens CVe reoꝛ ne hec foꝛtitudo in neruuʒ erumpat deniqz. (E pedũ viſa eſt via · ¶ Quot me cenſes hoĩes iaʒ deuerberaſſe vſqʒ ad necezʒ? ¶ aa ¶ Nõ rethe accipitri tendit neq; miluo qui malefaciũt nobis: illis q̃ mhil faciunt tendit᷑:quia em̃ in illis ẽ fru ctus:in iſtis oꝑa ludit᷑: aliis alicunde ẽ pe riculum:vnð aliquid abꝛadi poteſt:mihi ſciunt nihil eſſe Rere nolunt hominẽ edacẽ:⁊ ſapiunt quidẽ mea ſententia: pꝛo maleficio ſi beneficiũ ſummũ nolunt red dere · ¶ bb ¶ Nõ poteſt ſatis ꝓ merito tibi referri gratia ab illo. ¶ c ¶ An pa rum ſit te ad ſimbolũ venire vnctũs⸗ atq; lautum e balneis: ocioſum ab anĩo:cum paterfamilias ⁊ cura ⁊ ſumptu aſſumit᷑: duz tibi ſit quod placeat: ille vrget᷑: tu ri des: pꝛioꝛ as Poꝛ decũbaſ:cena dubia apponit᷑:vbi tu quid dubitas ſumas po tiſſimũ:hec cũ ratõe ineas q; ſint ſuauia 1 63 cara ſint ei qui p̃beat· Num tu habe as bunc plene pꝛeſentẽ deũ: vnde nemo ſatis ꝓ merito regi grat refert · ¶ Hri la ma coitio eſt acerrima ¶ Egens relicta ẽ miſera:ignoꝛat᷑ parens: neg egligit ipſa. Vide quid auaricia faciat· ¶ dd ¶ Ts ẽ bonoꝛũ extoꝛtoꝛ:legũ toꝛtoꝛ:tibi abſenti te indignas: ſeqʒ dignas cõtumelias nun z ceęſſauit dicere hodie ¶ Primũ abs te hoc bona venia expeto:mihi vt reſpõde as. ¶ ee ¶ Expiſcare quaſi non noſces. Redige in memori. Wenporiter ꝓPge niem veſtrã vſq; ab auo atqʒ attauo ꝓfe rẽs. ¶ Dilucide expediui quibꝰ me opoꝛ tuit iudicibus · CRns nõ poteſt de Ka ticia dici vt iuſtũ eſt. ¶ Maud deſinaʒ do nec ꝑſecero hoc· ¶ Quod eſt ferendũ fe ras. ¶ Satis iã verboꝛũ ẽ. ¶ ff ¶ Guot homĩes tot ſententie: ſuus cuiq; mos eſt miłi non videt᷑ quod ſit factum legibus reſcindi poſſe. ¶ gg ¶ Encertioꝛ ſũ mul to q́dudũ:pꝑcõtatù ibo ad poꝛtũ quoad ſe recipiat ¶ Nios credidiſui tuã rem ma gis q; te anĩaduſuros ¶ hb ¶ Spes opeſ q; ſunt in te vno om̃s ſte.( hil fecit noui · ¶ QConfutauit verbis admodũ ira tum patrẽ · Cn ¶ Die habent ſeſe dt dico:adhuc trãquilla res ẽ· ¶ Rie bat de eiuſ cõſilio ſe velle facere quod ad hanc rem attinet · ¶ kk ¶ Stenĩ tedet au dire iam te: eadẽ millies ¶ MWirabar ſi tu quicq; mibi afferres noui. ¶ Kriolare: ſ tibi credo · ¶ Eeneratũ iſtuc beneficium pulcre tibi dices· (Eabule.¶ Logi· ( Oan tilenã eandẽ canis ¶ ¶ Vdeon ĩigenio te eſſe duro decet: atʒ inexoꝛabili:vt neq; miſericoꝛdia: neq; pᷣcibꝰ moliri queas ⸗ alleratis dictis ſeducas me ¶ mm ¶ Nuribus teneo lupũ:nam neq;ʒ quomõ a me amittam ĩuenio:neqʒ vti retineã ſao ¶ Idẽ hoc tibi qd bene ꝓmeritus fueris cõduplicabit. GBi tibi om̃es id quod ẽ dignum diunt . ¶ Da locũ melioꝛibus. Se ſum:ſi placet vtere me ( Siccine hunc decipis · ¶ nn Na ne hunc patie mur fieri miſerũ:qui me dudũ adiuuerit comiter: quin cũ opus eſt: beneficiũ rur ſum ei experiamur reddere · ¶ Scio equi dem hoc eſſe equũ · ¶ Ex vnde id inueniã edoce · ¶ oo CBrctum ſapienti ſat eſt 5 uid ego vobis alienus ſum. ¶ Nul lus locus relinquit᷑ pᷣci¶ Quoquo hinc aſpoꝛtabit᷑ terrarũ:certũ ẽ pꝛoſequi aut perire ¶ Pp ¶ Dii bene vertant. ¶Noli metuere:vna tecũ bona mala ve tolerabi mus · ¶ qq ¶ DBreſto eſt: audaciſſime d uis oneris ĩpone ⁊ feret:ſoluſ eſt hõ ami co amicus Rib eſt eqʒ qð faciã lubẽs Vr ¶ Te mihi fidelẽ eſſe eq;:atqʒ egomet um mihi ſciebã ¶(Bluſq́; opus eſt ſcito ſciet · ¶ Neqʒ defeciſcar vnq; ego experi ner: donec tibi id qð pollicitus ſum effe cero · ¶ Ego callidioꝛẽ hoĩem vidi nemi nem q; te · ¶ Vix dum dimidiũ dixerã in tellexerat · ¶ Qõmodius eſſe opinoꝛ du plici ſpe vtier. ¶ ¶ Mei mihi q́; timeo aduentũ huius.quo ĩpellat patre · ¶ tt ¶ Venire ſaluũ voluptas eſt · ¶ Viſum eſt mihi:vt eius pertẽptarẽ ſententiã: inter vos hec potius: cũ bona vt cõponantur gratia:q; cũ mala:herus liberalis eſt:et — —DU n fugitãs litium· ¶ Eya ſudabis ſatis ſi cũ ilio inceptas hoĩe: ea eloquẽtia eſt . ¶ X Nam ſat ſcio:ſi tu aliquã parteʒ equi bo niqʒ dixeris:vt eſt ille bonus vir: tria nõ cõmutabitis verba ĩter voſ. ¶ Nõ potuit melius ꝑuenirier eo:qð nos volumus. B ¶ Vt ad pauca redeã: ⁊ mittem illiꝰ in eptias:hec deniqʒ fuit eius poſtrema oꝛa tio. ¶ Nam mihi veniebat in mentez eiꝰ incõmodũ ¶ Vihi opus eſt: vt aꝑte nũc tibi fabuler ¶ Nullã mihi dari q; iſtanc malim vxoꝛẽ ¶ ¶ Vtrũ ſtultitia facere ego hunc:an malicia dicam: ſcienteʒ an ĩ fauoente incertꝰ ſum. ¶ D¶ Huſcula upellectile opuſ ẽ: opꝰ ẽ ſũptu ad nupti as . ¶ Emunzyi argento ſenes ¶ Xliud mihi reſpondes ac rogo· ¶ ¶ ¶ Quid er go narrẽ: opera tua ad reſtim mihi quidẽ res rediit ꝓplaniſſime ¶ Vt te quidẽ om̃s dii deeq;: ſuperi ⁊ inferi malis exemplis dwant. 1 ĩquid velis huic mandes: qd quidẽ recte curatũ velis:qui te ad ſcopu lum e tranquillo afferat · E CNoſtra cau ſa ſcilicet in neruũ potius ibit. ¶ Ni hil eſt quin male narrando poſſit depꝛa uarier · ¶ & ¶ Introit in edes alienus canis ater: anguis ꝑ impluuiũ decidit de tegulis: gallina cecinit: interdiyit arioluſ auruſpex vetuit ãte bꝛumã quid noui ne gocii icipere. ¶ H ¶ Vt captus ẽ vbi nõ eſt opus. ¶ Nõ ſat eſt tuũ officium te fe ciſſe:ſi non id fama appꝛobat ¶ Mulier mlieri magis cõgruit · ¶ T ¶ Ouid agã 5 quẽ mihi amicũ miſer inueniaz ? aut cui hec cõſilia referã? aut vnde auxiliũ mihi petam. ¶ Gerte niſi animꝰ me fallit: aut Ran reſpiciũt oculi gnatũ video. ¶ B 6 is es obſecro quẽ ſꝑ te eſſe dictitaſti. ¶ Watrẽ ipᷣaʒ ex egritudie miſerã moꝛs cõſecuta eſt ¶ Quãſepe temere foꝛte eue niunt que nõ audeas optare ¶E ¶ No ſtrapte culpa facimꝰ:vt malos expediat eſſe:dum mimiũ dici nos bonos ſtudemꝰ 1 benignos · ¶ M ¶ Mis nũc pꝛemü eſt qui recta pꝛaua faciunt Vt ſtultiſſime quidẽ rem geſſimus· ¶ Haud ſcio hercle vt homo eit:an mutet animũ. ¶ bi pꝛe nũcia banc venturã ¶ PHage creſcũt niſi ꝓſpicis (N ¶ Hariter nüc opa adiuuaſ ac dudũ re opitulatus es· ¶ Eactũ volo at pol minꝰ queo viri culpa q; me dignũ S Chexxvj eſt ¶ Mei patris bene parta indiligẽter tutat᷑ ¶ Vir viro quid pᷣſtatæ ¶ Vde ne te adoleſcẽs mulier deſatiget · ¶ V terqʒ vtriqʒ eſt coꝛdi · ¶ Nõ temere dico: redi mecũ in memoꝛiã ( O (Ita ne paruaz mihi fidẽ eſſe apud te decet ¶ Non ſatis tutus eſt ad narrandũ locus hic ( H nt: fratri ¶ Letus ſum vtut mee res ſe habe obtigiſſe qð vult · C QG ¶ Quãſcitum eſt eiuſmodi parare in anĩo cupiditates: q̃s cũ ſi res aduᷣſe ſint:paulo mederi poſſis· eq; me domũ nũc recipereʒ:ni mibi eſſet ſpes oſtenſa huiſce babende · CVIi ciſſim ꝑtes tuas acturus ẽ. CR ¶ O fo:ꝛ tuna:o foꝛſ foꝛtuna quãtis cõmoditatibꝰ qᷓ; ſubito hero meo:ope veſtra hunc one raſtis diem. CNaos quoc amicos eiꝰ ex oneraſtis metu· ¶ Non mirũ aut nouuʒ eſt reuocari curſum cũ inſtitueriſ· ( Nun qᷓ; odio tuo tu vinces me ¶ Qurialis ver nula eſt qui me vocat. ¶ S ¶ Omnium (quãtũ eſt qui viuãt) hoĩm homo hono rantiſſime:mam ſine cõtrouerſia a diis ſo lus diligere ¶ T ¶ Satin eſt ſi te delibu tum gaudio reddo: ¶ Omitto ꝓloqui: nã nihil ad hanc rem eſt. ¶ Mec vbi ego au diui ad foꝛes ſuſpenſo gradu placide ire 4 7 R☛R 1 — — . / perrexi · acceſſi · aſtiti · animũ cõpꝛeſſi aurẽ admoui:ita animũ cepi attẽdere: hoc mõ ſermonẽ captans:hic pulcerrimuʒ facinꝰ audiui: atq; pene excamaui pꝛe gaudio⸗ V¶ Benecita me dii ament) factuʒ: gau deo tantã foꝛtunã eſſe his de ĩpꝛouiſo da tam. ¶ *ιο. ¶Süma eludendi occaſio eſt nunc mihi ſenex· ¶ Moc qui oee re ip̃a repperi· ¶ H¶RNic geſtus mihi vultuſ qʒ eſt capiundꝰ nouus ¶ S¶ Dis meri to magnas gratias habeo atqʒ ago: quãà do venere hec nobis frater ꝓſpere ( aa ¶ In verebamini me nõ id facere:quod re cepiſſeʒ ſe mel ? heus heus:quãta mea hec pauꝑtaſ eſt:tñ adhuc curaui vnũ hoc quidẽ: vt eſſet mihi fides. ¶ Nam om̃es poſt habui mihi res:ita vti par fuit:poſt ic adhoꝛtatꝰ eſt me:ne illã tibi darẽ Satin ſuꝑbe illuditis me ¶ Quo redi bo oꝛe ad eam quã contẽpſerim · C Nõẽ equũ me ꝓpter vos deifi Tbinc ĩ ma lam rem: cũ iſtac magnificentia fugitiue · ¶ In ius ambula. ¶ Vt ludos facit· tantoꝑe id vos velle am aduerteram = O Cyej ¶ b ¶ Fudio quid vos (malũ)erga me ſie ludificamini inepti:veſtra puerili ſenten tia: nolo ·volo.volo.nolo:rurſũ cedo ca pe: quod dictũ indictum ẽ:q modo erat ratũ id irritũ eſt. ¶ Quo pacto g aut vñ hee bic reſciuit ?g Tnieci ſerupulũ. ¶ ec Animo vinili p̃ſentiq; vt ſis para· ¶ Hi gladiatoꝛio anio ad me affectant viam. ¶Ego redigã vos in gratiaʒ· ¶ Venias nũc mihi pᷣcibus lautũ peccatũ tuũ ¶ dd Canta ne decet affectũ quẽq; eſſe hoꝛem audacia · ¶ In id redactꝰ ſum loci:vt q̃d agam neſcio pꝛoꝛſus · ¶ Vna iniuria eſt tecum. Ee opus eſt C Os oppꝛime Impurũ os vide quãtũ valet ¶ Bagnos in ventrẽ igere. Geula eclude · ¶ Eſt vbi vos vlciſcar locus ¶ Tange eũ:ſi nõ totus friget me eneca ¶ Delirat miſer ti moꝛe · (Dos opus eſt dicto· ¶ W homo diui melius diunt. ¶ Brob diüi ĩmoꝛtales facinus indignũ ⁊ malũ:de hoc actũ eſt. In quicq; hodie eſt factũ indigniꝰ q̃ʒ mihi⸗ 6 Te apello. ¶ Ego eſſe ĩ hac re cułpam meritã nõ nego: ſed ea que ſit ignoſcẽda· ¶ Verba fit moꝛtuo· ¶ neqʒ negligentia tua: neq; odio id fecit· ¶ KEere ab hinc ãnos qndecim:ea moꝛ tem obiit · ¶ Emedio abiit qui fuit in re hac ſcrupulꝰ ¶ Oro vt alia facta ſũt tua equo an ĩo hec feras· ¶ Oupio ĩ hac re iã defungier. ¶ Dane iam ſupplicii ſatis ẽ mihi. A abether eigdð dum viuat vſqʒ ad aurẽ obganiat ¶ Quid ego nũc ea cõ memoꝛẽ ſigillatim qualis i Wunn hunce fu erim? (gg (Tam qñ accuſando fieri ĩ fectum nõ poteſt:ignoſce.oꝛat · cõfitetur purgat: quid uis ampliꝰ? (Ouo illũ oꝛe obiurgabiſreſponde mibi?5 ¶Eius iudi cio ꝑmitto oĩa. ¶ Pulcre diſcedo ⁊ ꝓbe p̃ter ſpem ¶ Ego ecaſtoꝛ pꝰ hac tibi qð potero: a que voles faciã ⁊ dicam. Et ha ctenꝰ pꝛinceps ulluſtriſſime: ⁊ pater reue rendiſſime ſpero feci:fen inqʒ maxime rẽ uibi ſeio gratiſſimã:quãdoquidẽ terentiũ tuũ comicũ:cuiꝰ tu totum volumẽ in vẽ tre tuo habes:cũ ex oꝛe tuo ſedulo ſermo redolet terentianus: ſic tibi ꝑ ſuas elegã tias: ⁊ peculiares ſermões dederim abſo lutũ:non quidem meo ex ingenio: ſed ex tua magis induſtria ⁊ arte: quã mihi dũ ſimul ageremus: pꝛo tua immenſa huma nitate atqʒ clementia oſtendiſti · Nũc igi tur ex oꝛdine plautinas quãbꝛeuiter acci pe dicendi cõmoditates. Hauti comici elegantie autoꝛitates Gt pꝛmo ex amphitnone · Eſtat nunc pꝛinceps illuſtriſſime pater reuerendiſſume:q;ᷓ bꝛeuiſ ſime plautinas videre elocutões autoꝛitates dico:non familiares ⁊ quoti dianos ſermones:vt ſupꝛa ĩ terentio egi mus:quandoquidẽ in longum noſtra ni miuzʒ flueret diſpoſitio· ⁊ pꝛimo ex cõme dus apud nos vſitatis:⁊ quidẽ ex ampbi trione in hunec modum incipiunt autoꝛi tates ¶ ¶ uſta ab iniuſtis impetrare non decet:iuſta autem ab iniuſtis petere inſipientia eſt:quippe illi iniqui iuſ igno rant neq;ʒ tenent · Bune iam nunc ani mum ad ea que loquoꝛ aduertite · ¶kk irtute dixit victoꝛes iupiter viuere:non ambitione neq; perſidia:qui minus eadẽ hiſtrioni ſit lex que ſummo viro · virtute ambire opoꝛtet non fauitoꝛibus ¶ U ¶ Sat habet fauitoꝛum ſemper qui recte fa cit: ſi ilis fides eſt quibus eſt ea res ĩ ma nu. ¶ Opulento homini ſeruitus dura eſt · ¶ Eacit ille quod vulgo haud ſolent vt quid ſe dignũ ſit ſciat· ¶ mim ¶ Olet quidem homo malo ſuo · ¶ VObi ſummuſ imperatoꝛ non adeſt ad exercitum :citius quod nõ facto eſt vſus fit:q; qð facto eſt opus ·¶ Nimis ſcitus hic eſt ſicophanta· ¶ Viſerrima iſtec miſeria ẽ ſeruo bo no:apud herum qui verba loquit᷑:ſi id vi verum vincit · (a diis eſt placidũ: vo luptati vt meroꝛ comes cõſequat᷑ · ¶ oo GVi rtus pꝛemiuʒ eſt optimum: virtus om nibus rebus ante it: ꝓfecto libertas · ſałꝰ vita · res. ⁊ parẽtes ·patria.⁊ pꝛo gnati tu tantur ſeruantur: virtus omnia ĩ ſeſe ha bet: omĩa aſſunt bona quẽ penes eſt vir tus ¶ Haud equũ facit: qui qð didicit id dediſcit · ¶ Oue non deliquit decʒ audacem eſſe: cõſidenter ꝓ ſe ⁊ pꝛoterue loqui · ¶ qq ¶ Nõ ego mihi illam dotez duco eſſe:que dos dicit᷑: ſed pudiciciã: et pudoꝛẽ. ⁊ ſedatum cupidinẽ· deũ · metuʒ. parentem amoꝛem. ⁊ cognatum cõcoꝛdi am. tibi moꝛigera:· ¶ rr ¶ Siquid dictuʒ eſt ꝑ iocũ: non equũ ẽ id te ſerio p̃uoꝛtier ¶ ¶ ¶ Nam in hoĩm etate multa eueniunt ☛ e il es gi ni 1e di re huiuſmodi capiunt voluptates: capiunt rurſum miſerias:ire interueniũt: redeũt rurſum ĩ gratiã:verũ ire ſi que foꝛte eue niunt huiuſmõi:inter quos rurſum ſi re uentũ in gratia eſt:bis tanto amici ſunt inter ſe q; pꝛius ¶ X cta ſeruũ par vi detur frugi ſeſe inſlituere: ꝓinde vt heri ſit ipſe:item ſi vultu ⁊ vultuʒ cõparet:tri ſuis ſit triſtes ſi fuerĩt: hilares ſi gaudeãt ¶ Kmat · ſapit · recte facit ão quãdo ob ſequit᷑ ſuo · Sequunt᷑ de aſinaria. C aſinaria plauti elegãtie ⁊ autoꝛita tes: Agis percipim us lingua dici: qʒ factis foꝛe. ¶ Nam neq; fictum ematis: vbi lena bene agat cũ quiq; amã te qui frugi eſſe vult· Nõ tu ſcis:que amã ti parcet:eadẽ ſibi parcet parũ: quaſi pi ſcis itidem eſt amatoꝛ lene: nequã eſt miſi recens:is habet ſuccum:is ſuauitatẽ: cuzʒ quouis pacto cõdias · ¶G (Nõô tu ſcis: lenarũ queſtus aucupii ſimillimus ẽ.· Au ceps qñ cõcenauit areã:effundit cibum: aueſ aſſueſcũt (neceſſe eſt facere ſumptũ qui querit lucrũ) Sepe edũt:ſemel ſi ſũt cap te:rẽ ſoluũt aucupi · Ttideʒ hoc apud lenas· Edes area eſt:auceps lena:eſca eſt meretrix:lectus illex eſt:amatoꝛes aues: bene ſalutãdo cõſueſcũt:cõpellando blã ditur · oſculando · oꝛatõe · vinul a. venuſtu la:ſi papillã ꝑtractabit haud eſt ab re au cupis· Suauiũ ſi ſumpſerit ſumẽ eũ licet ſine retibus ¶ D ¶ Eadẽ nos diſciplina vtimur: ſemꝑ oculate ſunt manꝰ noſtre: credũt qð vident ¶ E ¶ Boꝛtitoꝛũ ſimil lime ſunt ianue lenonie:ſi affers tum pa tent: ſi nõ eſt q des nõ patent· C Bro monſtro eſt qñ qui ſudat tremit· ¶ E ¶ Hem iſta virtꝰ eſt:qñ vſu eſt qui malum fert foꝛtiter: foꝛtiter malũ qui patit᷑: ideʒ Poſt patiẽ bonũ ¶ & ¶ Wõ decet ſupbůũ oĩem eſſe ſeruũ ( M ¶Lupus ẽ homo homĩ nõ hõ: cũ qualis ſit nõ nouit. ¶ Sa tis dicacula ẽ amatrix. ¶ Lingua poſcit: coꝛpꝰ querit: animꝰ oꝛat:res monet · ¶ Vt miſer eſt hõ qui amat:ĩmo vero qᷓ̃ p-ꝰ det multo eſt miſereoꝛ· ¶ Cireũſtamus heruʒ: alter hinc: hinc alter · ¶ Diite ſer uaſſint ſemꝑ:cuſtos herilis:decus popli theſaurus copiarũ: ſalus ĩterioꝛis coꝛꝑis vſ. ener pictũ: neq; ſcriptũ ĩ po . amoꝛis q; ĩperatoꝛ. ¶ Vt cõſuere hoĩes ſalus fruſtratur a foꝛtuna. ¶ R ¶ Decʒ verecũdũ eſſe adoleſcẽtẽ· Mec ex aſmaria Sequunt᷑ ex comedia de duobꝰ captiuis· CUrduobus captiuis plauti elegãtie 1 autoꝛitates · (L Aber captiuus animꝰ fere cõſimi lis eſt · ſemel fugiendi ſi data ẽ oc caſio·ſatis eſt nũqᷓ; poſt illa poſ ſis pꝛendere: om̃s ꝓfecto liberi lubentiꝰ ſumus q; ſeruimus. ¶ Deſe om̃s amant ¶ ¶ Tum deniqʒ homines nẽa intelligi mus bona:cũ que in poteſtate habuimꝰ ea amiſimꝰ. ¶ Laudo malũ:cũ amici tui dicis malũ· ¶ N ¶ Vt ſepe ſũma ĩgenia in occulto latent ¶ O ¶ Di ĩmoꝛtales id voluere vos:hanc erũnam exequi: decet id pati equo animo:ſi id facietis leuioꝛ la bos erit: domi fuiſtiſ credo liberi: nũc ſer uitus ſi euenit:ei moꝛigerari mos ẽ bonꝰ eamq;ʒ ⁊ herili ĩperio ĩgeniis veſtris leuz reddere ¶ E C Indigna digna babenda C re mala aio ſi bono vtare adiuuat· ¶ Doli non doli ſunt:in aſtu colaſ:ſed malũ maximũ ſiid ſunt herus ꝗᷓ facit palam ꝓuenit RCkm fere maxima ars moꝛẽ hunc hoĩes habent:qð ſibi vo — unt dum id ĩpetrant boni ſunt: ſz id vbi iam penes ſeſe habent:ex bonig peſſimi fraudulentiſſimi füt ¶S Qui cauet ne decipiat᷑ vix cauet:cũ etiã cauet:etiam cũ cauiſſe ratus ẽ: ſepe is cautoꝛ captꝰ ẽ. ¶ ¶ Ded viden. foꝛtuna humana frãgit artatq; vt lubet:me qꝗ̃ libet fuerã ſeruuʒ fecit:ex ſũmo infimũ:qui imꝑare ĩſueue — 7 ram: nũc alterius ĩperio obſequoꝛ· ¶ V ¶ Eſt ꝓfecto deus:qui que nos enne au dit vwdetq;:is vti tu me bic hahueris:pꝛo inde illu illic curauerit bene merẽti bene Faerir male merenti par erit ¶ Quã tu lliũ tuuz: tam me pater meus deſiderat · Non ego omnio lucrũ om̃e eſſe vti le homini exiſtimo:ẽ etiã vbi ꝓfecto dam num pſtet facere q; lucrũ · Odi ego aurũ multa multis ſepe ꝑſuaſit ꝑperaʒ · ¶ Nũc buc animaduerte:vt ea que ſẽtio pariter ſcias ¶ Eac fidelis ſis fideli:caue fi dem fluxam geras. ¶ Dater ſcio faciet: que illi facere opoꝛtet omia C S (M. ſer homo eſt:qui ipſe ſibi quod edit ꝗᷓrit: id egre ĩuenit: ſed ille miſerioꝛ:qui et Cxrri⸗ egre querit:⁊ nihil ĩuemt · Clle miſerrimꝰ qui cũ eẽ cupit: qd edat nõ habet · ¶ Naʒ hercle huic ego diei ſi liceat ocłlos effodiã lubens:ita malignat᷑ oĩs moꝛtalis mihi. ¶ Quid eſt ſuauiꝰ q; bene rem gerere bo no publico: ſicut ego feci ¶ Eſt miſeroꝛũ vt male volẽtes ſint: atqʒ inuideãt vt bo nis: aa ¶ Decet ĩnocentẽ ſeruũ apud innoxiũ conſidentẽ eſſe:ſuũ apud heruʒ potiſſimũ ¶ Qui ꝑ virtutẽ peritat nõ in terit · ¶ Satur homo habet ꝓfecto ĩ ven tre cõfidentiã. ¶ Mos eſt oUnuſet homi nibus:neqʒ; nouiſſle cuiꝰ nihil ſit facũdia grata .· ¶ Qui pudicicie eſſe vultis pᷣmiũ auſum date · Sequit᷑ comedia curculio Ex curculione plauti elegãtie ⁊ auto ritateg. ¶bb Ta tuũ cõferto amare ſempꝑ ſi ſa piſ:ne id qð ames populi ſi ſciãt tibi ſit ꝓbꝛo. ¶ cc ¶ Sẽꝑ curato ne ſis inteſtabilis:qð amas ama teſtibus pꝛeſentibꝰ ¶ Magnũ inceptas:ſi id expe ctas qð nuſqʒ cn⸗ 5s CWere Pabet nec vetat:quin qð palam eſt venale:ſi ar gentũ eſt emas · Nemo ire quẽqᷓ; publica ꝓhibet via: dum ne ꝑ fundũ ſeptũ facias ſemitam: dũ tete abſtineas nupta · vidua Virgine · iuuentute. ⁊ pueris liberis: ama quod lubet Ee (Dem tu ſcito f lãma fumo eſt ꝓxima:fumo cõburi nihil põt: flãma poteſtQui e nuce nucleũ eſſe vult frangit nucẽ:qui vult cubare pandit ſal tem ſamum. Er (Edepol ui amat: ſi eget:miſera affieit᷑ erumna:¶ I[pſus ſe ex cruciat: qui homo quod amat videt: nec potit᷑ dum licʒ · ¶ Bonũ eſt pauſillũ ama re ſane:inſane nõ bonũ eſt:verũ totũ ĩſa num amare · ¶ Male merere de ĩmerẽte inſicia eſt· Nullũ eſt homĩ ꝑpetuũ bonũ; Noli amabo verberare lapidẽ: ne per des man gg ¶ Eacile eſt miſerũ ir ridere. ¶ Oui homo mature queſiuit pe cuniã:niſi eaʒ mature parſit: mature eſu rit · ¶ Oui monet quaſi adiuuat Chb vtem genus eſt lenonũ inter hoĩes: meo quidẽ anĩo vt muſce culices ? pedeſq; pu lices qʒ: odio ⁊ malo: ⁊ moleſtie bono: vſui eſtis nulli:nec vohiſcũ quiſqᷓ; ĩ foꝛo frugi conſiſtere audet.qui cõſiſtit eulpãt eum: conſpuit᷑ vituperat᷑:eum rem ſideʒ q; ꝑdere tametſi mihil fecit aiunt: edepol lenones meo aĩo nouiſii lepide · ¶ Indig nis ſi male ð: maledictũ id eẽ dico: verũ ſi dignis dicit᷑ bene dictũ eſt meo quidem animo · ¶ ¶ Oui homini dii ꝓpicii ſũt lucrum ei pꝛofecto obiiciunt. d⸗ rei diuine operam dabo:certum ſit bene me curare · ¶ Antiquum poetam audiui ſcri pſiſſe in tragedia: muliereg duas peioꝛes eſſe q; vnam:res ita eſt (Non male cre ditur: rit.· ¶ Sequunt ex eaſſina. Ex caſſma plauti . Vi vtuntur vino vetere ſapiẽtes puto: ⁊ qui libenter veteres ſpe ctant fabulas: antiqua opera et rerba cũ nobis placent:equũ eſt placere ante veteres fabulas: nam huc noue que ꝛodeũt comedie multo ſunt nequioꝛes· Beruli pꝛobaʒ nihbil habere addecet clam viro:tum ⁊ que habʒ partũ ei haud cõmodi eſt:quin viro aut ſubtrahat: aut ſtupꝛo ĩuenerit: hoc viri cenſeo om̃e eſſe Gnni tuũ eſt. ¶ mm (Neqʒ ſalſum neq; ſuaue eẽ poteſt quicq̃;:vbi amoꝛ nõ admiſcet᷑: nam vbi amoꝛ condimentũ ĩge rit: cuiuis placiturũ credo:fel quod ama rum eſt id mel faciet: id homineʒ ex triſti lepidum ⁊ lenem ¶ m ¶ Hroh frugi ho minem iam pꝛidem te eſſe arbitrox ¶ oo Stulticia eſt ei te eſſe triſtem:cuius pote ſtas plus valet:ſed nihil eſt me cupere fa ctum: niſi tu factis adiuuas. ¶ Non ma tronarum par eſt officium: ſed meretri cum:viris enie ſubblandiri · Nec pol ego olimpie:neqʒ vſqʒ lados t feſtinos fieri credo: qᷓ; hic intus fiunt lu di ludificabiles: omnes feſtinãt intus to tis edibus:ſenex in culma clamat: hoꝛtat᷑ coquus quin agitis hodie: quin datis: ſi quid datis pꝛoperate:cenam iam eſſe co ctam opto:villicus hic auteʒ cum coꝛona candide veſtitus lauteqʒ exo matuſq; am bulat:ille autem in cubiculum armigerũ oꝛnant:quem dant pꝛo caſſina nuptum. qq Age tibicen: dum illã educunt huc nouam nuptam foꝛas:ſuaui cantu conce lebꝛa omnẽ hanc plateam· ¶ Ouid nunc tam diu ĩtus remoꝛat᷑ ? ¶ Dii me capiũt ſeruatũ:crepuit hoſtiũ:exit᷑ foꝛas. CE Eeẽſim ſup attolle lim̃ pedes nouanupta ui nunq; reddunt᷑: ſed pꝛoꝛſuʒ pe — — — — — — — — ſoſpes iter incipe hoc:ut viro tuo ſemꝑ ſis ſuꝑſtes: vt vincas virum: nutrixq; ſis ſuperet tuũ imperium:vir te neſciat: tu viruʒ diſpolies: diu ut viro ſubdola ſis obſecro memento . ¶ Neq; quo fugiã⸗ neqʒ vbi lateame neq; hoc deducas quo celem ſcio g ita nũc pudeo:atʒ ita nũc pa ueo:atq; ita ixriduluʒ ſumꝰ amabo ( Rmabo cur mea vxoꝛcula? cur viruz tuum ſic me ſpnis· ¶ Eepidioꝛẽ vxoꝛem nemo quiſq; q; ego habeo · Sequunt᷑ ex comedia ciſtellaria ( Gx ciſtellaria plau⸗ ti elegantie autoꝛitates- mus:guſtu dat dulce: amarũ ad ſatietatem vſq; aggerit · ¶ G ¶ Matrone magiſ cõdubile eſt iſtud: vnũ amare:⁊ cum eo etatẽ exigere cui nupta ſemel eſt:verũ em̃ meretrix foꝛtunati eſł oppidi ſimilima:non põt ſuam rem ob tinere ſine multis viris · ¶ Iᷣmmũdas foꝛ tunas equũ eſt ſqualoꝛẽ ſequi · ¶ Nichił eſt ꝑpetuũ datum · ¶ D¶ Kures obtun do tuas ¶ Libera vti lingua collibietum eſt mihi (Tacere ne ueo:qð tacito vſꝰ eſt ( Multiloqua eſt hec anus ¶ Memi niſſe 88 hane rẽ vos volo:ego abeo do⸗ mũ ¶ Decimo poſt mẽſe exacto pexerit ¶ Educauit eã ſibi ꝓ flulia bene ac pudi⸗ ce· ¶ E ¶ Hlico huc cõmigrauit · B5 valete: ⁊ vincite virtute vera que feciſuis ante hac:ſeruate vr̃os ſocios veteres et nouas. ¶ E Oui oẽs homĩes ſuꝑo atʒ aneo cruciabilitatibꝰ aĩ actoꝛ. crucior. agitoꝛſamuloꝛ·verſoꝛ in amoꝛiſ rota mi ſer. exaoꝛ· feroꝛ · differoꝛ · diſtrahoꝛ . diri Pioꝛ:ita nullam mentẽ animi habeo:vbi ſum ibi non ſũ:vbi non ſũ ibi eſt animꝰ: ita mihi om̃ia ingenia:qð lubʒ non lulʒ iam id continuo:ita me amoꝛlapſum aĩ ludificat · fugat · agit · appetit · raptat . reti net · iactat · largitur · qd dat ñ dat · deludit modo · qdð ſuaſit diſſuaſit. qd diſſuaſit id oſtentat · Eſt ne hoc miſerum memoꝛatu ¶ & (Neqʒ nos factione tanta: quãta tu ſumꝰ:neq; opes nr̃e taʒ ſũt valide q̃; tue Quodcunqʒ optes tibi velim contĩgẽ H ¶ Quod dedi datũ non vellẽ: quod re liquũ eſt nõ dabo · ¶ Scis iam dudũ oẽz meam ſententiã: ſatin iſtuc tibi in coꝛde eſt certũ ¶ ¶ Quis hic eſt qui recta pla Moꝛ ⁊ melle ⁊ felle eſt fecundiſſi eſt. Cexxvij. tea curſum huc oſtẽdit ſuũ g (Coꝛ ſalit. ¶ Rudire expetit ut res geſta ſie ( Ser uate dii me obſecro· ¶ Meum elocutum eſt nomẽ interii ¶ R ¶ Nam occupatus ſum ampliter ( Animũ meũ inducã: ut illud qð tuam in rem bene cõducat cõſu lam ¶ Accipe me ad te moꝛs amicũ ⁊ be niuolum. Geudite edes peſſulis· ¶ Tbo ſi poſſum tranquillũ facere ex ira to mihi. ¶ Volo reʒ ꝑalam eẽ · ¶ Jnibo gram cũ illis ¶ E (Dunn dedita opera ĩ tꝑe ipᷣo ſpes mihi fancta ſubueĩt. M Niſi quid mihi opis dii dant diſperii. ã ⁊ intꝰ paueo:⁊ foꝛis foꝛmido: ita nũc vtrobiqʒ metꝰ me agitat ¶ Id terꝛã aſpice: ⁊ deſpice oculiſ:inueſtig es aſtute Sociũ te mihi adopto ad meã ſaluteʒ Queſo ambages mitte: atqʒ rem eloq; re ¶ Quid hoc negocii ẽ:qð oẽs homĩes fabulant᷑ ꝑ uias Eemo exibit: oẽſ intꝰ cõficiũt negociũ · Sequunt᷑ ex comedia qᷓ epidicus dꝛ · Ex epidico plauti ele gantie ⁊ autoꝛi tates · Lus ſcire ſatius eſt q; loqᷣ:buum homĩem:ea ſapientia eſt Tam iſtoc pꝛobioꝛ eſ meo quidẽ aĩmo cum in amore tepes. CKN Nihil agit qui diffidentẽ verbis ſolatur ſuis · =s eſt amicꝰ qui in re dubia iuuat: vbi re opus (B ¶ Nam quid te igit᷑ retulit oꝛa tione beneſicum eſſe:ſi ad rem auxilium emoꝛtuũ eſt ¶ H Bleriq; hoĩes quos cũ nibil refert pudẽt.vbi pudendum eſt: ibi eos deſerit pudoꝛ cum vſus eſt ut pu deat ¶ Q ¶ Monoꝛis cauſa modo hoĩes equum fuit ſibi habere ſpeculum:vbi os contẽplarẽt ſuum:ſibi id qui perſpicere poſſent coꝛ ſapientie: igit᷑ perſpicere ut poſſint coꝛdis copiaʒ:vbi id inſpexiſſent cogitarent poſtea vitam: ut vixiſſent oli in adoleſcentia. R ¶ Drofecto delira mus interdum ſenes · ¶ Non nimis po teſt pudiciciam quiſqᷓ; ſue ſeruare filie· ichil homini: amico eſt oportuno amicicius · SCNam ſtrenuioꝛi dete rioꝛ ſi pꝛedicat ſuas pugnas:de illius ille ſunt oꝛe ſoꝛdide. e Multa michi in vnum locum conf luunt: que meum pe ctꝰ pulſãt ſil:mitiplex erũnã exercitaʒ hʒ paupꝑtas·pauoꝛ tritat mẽtẽ aĩ: neqʒ vbi xviij „ 7% ° mens collocem ſpes baheo. ¶ Lõga dieſ aim incertat · ¶ M guttula pectꝰ meuz ardenſ aſꝑſiſii. ¶ V CSaluꝰ ſum quia te ſaluuʒ eſſe ſentio· ¶ Mabe bonũ aĩm leuem ⁊ tranquilluʒ · ¶ Ideaſ:venienti des ſalutem atqʒ oſculũ. ¶ ¶ Yliter catuli longe olent:aliter ſues · ¶ Abi ha beto bonum aĩim C Libertas in mundo ſita ẽ· ¶ Contẽpla vſq; ab vngula ad ca pillum ſummũ. ¶ Non habeo vllã occa ſionem: ut apud te falſa fabuler ¶ (Sed memẽto ſiqd ſeuiüt ſeneſ ſuppetiaſ mihi ferre · ¶ Remeabo intro: ut accurẽ tuꝛ adueniẽteſ hoſpiteſ. (SCIle qui dem vulcani iratꝰ ẽ filiꝰ: quaqᷓ tangit oẽ cõburit: ſi ꝓpiꝰ aſſtes eſtu calefacit ( Ne ſcio quã fabncaʒ facit ? ¶ Quomodo me Vt a pro benefactis cũ malis meſſeʒ metas uo libeꝛto opꝰ ẽ qð pappet ¶ bb te epidice: mibi ut ignoſcas:ſiquid ĩpru⸗ ludo feciſti ⸗ C31 ¶ Vt acerbuz eſt dens culpa peccaui mea · ¶ Inuitꝰ do ti bihanc veniam: niſi neceſſitate cogar· cc ¶ Mic is homo eſt q libertateʒ malicia inuenit ſua · ¶ Hlaudite · valete · lumbos exurgite atz excolite · Sequunt᷑ autoꝛita⸗ tes de comedia aulularia plauti · ¶¶ Erx aulularia plauti elegantie 2 auto tate . (dd tute deum ⁊ maioꝛũ meoꝛũ diu ſum ſatis. ¶ Dol ſi eſt aĩimꝰ⸗ ub ſa⸗ tis habes:q bene vitã colas · ¶ Nunc pe tit cum pollicet᷑:inhiat aurũ ut deuoret: altera manu fert lapidẽ: panem oſtentat altera · Nemini credo qᷓ blãde largꝰ eſt di ues paupi:vbi manuʒ iniicit benigne :ibi onerat aliquã zãmiaʒ: ego iſtos noui po lipos:quin ibi quidqᷣd tetigerĩt tenent erDe mihi operam ꝑpaucis:eſt qdð te volo de cõmuni re appellare:mea ⁊ tua:. ¶ Saluũ eſt ſiqᷓd non deperit · ¶ Maud decoꝛũ facinꝰ tuis factis facis · ¶ Nã de te neq; re neq; vᷣbis merui: vti facẽs qð facis Neq; edepol te deriſũ veĩo: neq; derideo:neqʒ dignũ arbitroꝛ C Ni ni me moꝛdicitꝰ ſcindut:me boues incur ſant coꝛnibꝰ ¶ gg ¶ Dum moꝛata reéte veniat: dotata eſt ſatis. ¶ Me ſunt atqʒ alie multe in dotibꝰ magnis incõmodita On temerariũ eſt: ut diues blan de appellat pauperẽ · ¶ Ego viꝛ tes:ſũptuſqʒ intolerabiles.Nã que indo tata ẽ:ea ĩ poteſtate ẽ viri:dotate mactãt ⁊ malo ⁊ dãno viros ¶ Video ego te me arbitꝛari hodie idoneũ:q̃ ſenecta etate lſlu do facias: haud merito meo ¶b (Da⸗ ctum non pactũ ẽ:non pactũ pactum eſt qð vobis lubet:nulla controueꝛſia michi tecũ erit · ¶ Volui aĩm tãdem confirmaẽ hbodie meum. ¶ ii ¶ We miſerũ fuſuibꝰ male concuderũt ¶ Momo nullꝰ ẽ te ſce lerioꝛ:qui viuat hodie ¶ Veni huc auſpi cio malo. ¶ Laudant ſapienter factũ.et cõſilio bono: opulẽtiores: pauperũ filiaſ vt ĩdotatas ducãt ¶ Neq; pol megadore mihi: neq; cuiq; pauꝑi opinione:res me lius ſtructa eſt domi· CE ¶¶ Ego te bo die reddam madiduz ſi viuo ꝓbe:tibi cui decretum ẽ bibere aquã · C [Nonme tuo: ne aurũ inueĩat: ita ꝓbe ĩ latebꝛis ſi tum ẽ · ¶ Excute dũ paliũ · ¶ Moꝛtuum ego me mauelim leto malo:q; nõ ego illi dem hodie ĩſidias ſeni. CDditiflimus . ego ſũ oĩm in terra· ¶ Quinaʒ hõ hic añ edes nras eiulans cõquerit᷑⸗ ¶( mm Id adeo te exoꝛatũ aduenio: ut ao equo ignoſcas mibi· ¶ Eactũ fieri infectũ nõ põt · ¶ Deos credo voluiſſe: nã ni vellẽt ñ fieret ſeio ¶ n ¶ Si iſtud iuſ ẽ: ut tu iſtuc excuſaẽ poſſis:luce clara diripiamꝰ aurũ matronis palã:poſt id ſi pᷣhenſi ſu mus:eycuſemꝰ ebrios nos feciſſe amoꝛis cã:nimis vile ẽ vinum atqʒ amoꝛ:ſi ebꝛio atz amãti ĩpune facẽ qð lubeat liceat. ¶o ¶ Om tibi vltro ſupplicatum venio ob ſiulticiã meã:ñ mihi hoĩes Daet⸗ qui qũ male fecert purgitãt. ¶ Mas res eſt quã ego tecũ ocioſe:ſi ociũ ẽ:cupio loqui ¶ Oui hõ culpã admiſit in ſe: nullus tã parui p̃ci quin pudeat:quin purgz ſeſe · ¶ q; ¶ Heu mihi qð facinꝰ ego ex te audio ¶ Herii oppido: ita mibi ad ma lum male res plurie ſe agglutinãt Spaciũ ei dabo exqrẽdi meũ fẽm · ¶ ES ii immoꝛtales qbꝰ ⁊ q̃ntis me donatis gaudiis? qͥs me eſt diuitioꝛ ? qs me atbe nis nũc magis quiſqᷓ;ẽ hõ cui dii ſũt ꝓpi cii ¶ Reppꝑi ñ qð pueri clamitãt in faba ſe reppiſſe ¶ tã ne ut ſoles deludis here mane eloqᷓr: iã auſculta· Auſculta inquaz Pnceps illuſtriſſiẽ ceteras:q̃ nůo ſũt.xii plautinas comedias:ĩuſitatas ⁊ nouiter reptas:⁊ impmis muſtelariã accipe co⸗ mediã . ¶ Ex comediis plauti inuſitatis 1 nouiter reꝑtis elegãtie: ⁊ fãiliares elo cutiones. Et pꝛimo e Aaria ( On om̃eſ poſſunt olere vnguẽta xotica. ¶ Vnũ hoc ſcito nimio ccelerius ve nire qð moleſte: q; il lud quod cupide petas· ¶ B ¶ Ignauia verecundiã: ⁊ vrtutis modũ deturbauit texit ( ¶ VYbi amoꝛ adueiĩt in coꝛ hoĩs Tis vſq; in pectꝰ ꝑmanauit: ⁊ coꝛ ꝑmade ſcit:ſimi res· fides/famavirtus·decuſqʒ deſerũt:homo fit nimio nequioꝛ · ¶ D Quin tute exornas moꝛibus lepidis cum lepida tute es:mon veſtẽ amatoꝛes amãt mulieris:ſed veſtis ꝑtum · ¶ E ¶ Inſpa ta accidũt magis ſepe:qᷓ; qᷓ ſperes ¶ Ego ſi bonã famã mihi ſeruaſſo:ſat ero diues ¶ E¶ Mulier que ſuã etatẽ ſpnit ſpeculo eluſa eſt ( & ¶ Mulier recte olet vbi ni hil olet: mã iſte veteres que vnguẽtis vn cttant:vetule edentule qꝗᷓ vicia coꝛꝑis fu eo occultant:vbi ſeſe ſudoꝛ cũ vnguenti⸗ cõ ſociauit:illico itidẽ olẽt:quaſi vna cuʒ multa iura confüdit oοσ. neſcias miſi id vnũ nil male olere intelli⸗ gas- (¶ M¶ Kmatoꝛ meretricis mores 9 libi emit auro 2 purpura⸗¶ † Burpu ra etate occultãda eſt:auruʒ turpi mulie ri:pulcra mulier nuda erit:q̃;ᷓ purpurata pulerioꝛ.poſtea ne quicq; exoꝛnata ẽ bñ: ſi moꝛata eſt male:pulcrũ oꝛnatũ:urpeſ mores:peiuſ ſceno concinunt: nam ne ſi pulcra eſt: nimis omata ẽ· CR Edes plenas conuiuarũ ⁊ mulierũ miſeruʒ eſt opus ¶ L¶ Nihu 6 miſerius: q́; animꝰ bomiĩs conſaus· ¶ Sibi quiſq; iure me tuit. ¶ M ¶ Serui ꝗᷓ cum culpa carent: tum maluz metuũt:hi ſolẽt eſſe heris vti biles:mã illi qui nihil metuũt:poſtq̃ʒ ſũt malum meriti: ſtulta ſibi expetũt cõſulia exercent ſeſe ad curſurã: fugiunt· ¶ Nꝗ ve ſerui volũt eſſe heruzʒ:ita ſolent: des ſeruanda eſt: ne ire inficias poſtules N ¶Oui homo timidꝰ.erit in rebus du ug: is nauta non erit · ¶ Meticuloſa res eſt ire ad iudicem · ¶ O¶ Sape iſta etate opoꝛtet cum q̃s eſt capite candida Tgrter autoꝛitates de perſa plau 8 ti. ¶ Ex perſa plauti elegantie et autoꝛꝝ uid oleas xxxuy Vi amãs egẽs ingreſſus eſt prin ceps in amoꝛis vias: ſupauit erũ nis ſuis erumnas herculis: nam cũ leone ⁊ cum ydꝛa:icum ceruo:cũ apro: cum auibus ſtimphaliciſ:deluctari maue lim q; cũ amoꝛe· ¶ Miſer eſt q amat: cer te is quidẽ nihil eſt: qui nibil amat ( Ni chil amas cum ingratũ amas ¶ OQ ¶ Im micdi famaʒ non ita ut nata eſt ferunt· COum aliquo malicia ceꝛtare miſeria ẽ R¶ Omes ſũt lene leui fide: neq;ʒ ſtipu eleuius pondꝰ eſt: q́; fides lenonia· (S¶ Quanq; nobis ſint res paupercule modice: ⁊ modeſte: melius eſt ita viuere: nam ad pauptateʒ ſi adnigrat᷑ fama: gra uioꝛ pauꝑtas fit ¶ T Pim immoꝛta lis eſt in famia:etiã cum viuit:cũ eſſe cre das moꝛtuã . ¶ V¶ Oogita hoc vᷣbũ: he rus ſi minatꝰ eſt malũ ſeruo ſuo:tametſi id futurũ non eſt:vbi captũ eſt flagrum dũ tunicas depoĩt: qᷓnta afficit᷑ miſeria⸗ ¶¶ Virgo atz mulier nulla erit quĩ ſit ma la:qᷓ recitet:ſiq̃d ꝑuerſe fieri videt ¶ Siquã rẽ accures ſobꝛie ac frugaliter: ſo let ila recte ſõ manꝰ ſuccedẽ atq; edepol ferme:ut q̃ſq; rẽ accurat ſuam.ſic ei ꝓce dit ¶ Cũ hoĩ dui ꝓpicii ſũt:aliqᷣd obuciũt lucri ¶ O ¶ Maud põt etiã ĩ pᷣmo verbo ꝓſpici ſapĩa· (SES ĩcole bñ ſũt mo rati: pulcre opidũ munitum arbitroꝛ:pfi dia ⁊ peculatꝰ ex vrbe ⁊ auaricia ſi exulãt qrta inuidia:quĩta ambitio: ſexta obtre ctatio:ſeptĩa ꝑiuriũ :octaua indiligẽtia: nona iniuria:decimũ qð peſſimũ aggreſ ſu ſcelꝰ:hec vñ aber̃t cẽtuplex murꝰ rebꝰ buãdis parũ ſit. ¶ aa Eeneri lenonio nũq; vllꝰ deꝰ tã benignꝰ fuit: q fůit ꝓpi cius ¶ bb ¶ Quãtũ ẽ adhibẽ aĩcũ hoiem vbi qᷣd geras· ¶ Operã tibi ixẽ das:vbi tu tuũ aĩcũ adiuuas ¶ ec ¶ Optata eue niũt:opam addito ¶ Homo miſer ẽ:cum ipſus ꝓpe ꝑditꝰ ẽ:⁊ beniuolentes ꝑdidit ¶ NWibil mihi tã pui ẽ quin me id pigeat pdere ¶ do ¶ Rã ĩ pbus ẽ hõ:q bnficiuʒ ſcit ſumẽ: ꝛ reddẽ neſcit ¶ ee Gn ps li bertinoꝛũ ẽ.ſᷣ pr̃ono qͥ aduſatus eſt᷑. nec ſatis liber videt᷑ nec fatis frugi nee ſatis honeſtus.ni id efficit. ni ⁊ maledixit · ni ingratus ingrato repertuſ eſt· Sequunt ex rudente comedia. ¶ Ex rudẽte plauti elegãtie 2 auto· ( EEC Oneo vos ego hoc qui eſtis bo⸗ ni · quiq; etatẽ agitis:cũ pietate u ſide reti nete · poꝛro poſt fatum tem hoĩem addecet:moleſtũ vltro adueĩ re ad alienam domum:cui debeatur nihil loc qð eſt·id neceſſarium eſt peꝛpeti (Pb CO mibꝰ modis ꝗ paupes ſũt hoĩes miſeri viuunt:pᷣſertim qbus nec queſtuſ eſt: nec didicere artẽ vllaz: neceſſitate qd uid eſt doni: id ſat eſt habendum . ¶ ü TFar facile quẽ obſeruat videt:cuſtos qui fur ſit neſcit ¶ Facinꝰ impudicũ eſt quã liberã eſſe opoꝛteat: ſerune poſtula? ( ¶ Wulta p̃ter ſpem ſcio multis bona eueniſſe:at ego etiã q ſperauerunt ſpem decepiſſe multos: ergo aĩmꝰ F mum ẽ erũne condimentum ¶ ¶ Qui homo ſeſe miſerũ ⁊ mendicuʒ volet: nep tuno credat ſeſe: atʒ etatẽ ſuuam Imm ¶ Quis eſt homo tãta cõſidẽtia: ꝗᷓ ſacerdo tem violare audeat· ¶ nn ¶ Nimis bõö mhil eſt q piger eſt: nimiſq; ido genuſ odi ego male · ¶ ¶ Vigilare decet hoĩem ᷓ vult ſua tẽꝑi conficere officia:non em̃ illum expectare opoꝛtʒ diem: herꝰ ſe ad ſuũ ſuſcitet officiũ:nam q doꝛmiunt libẽ ter:ſine lucro.⁊ cũ malo quieſcũt · ¶ Bo nis qð bene fit haud perit ¶ ꝓp ¶ Taci ta mulier eſt bona ſemꝑ q́; loquẽs ¶ In etate hoĩm ꝓlurime fiũt traſene · vbi deci piũtur dolis: atq; edepol in eas plerũqʒ eſca imponit᷑:quã ſiq̃s auidꝰ poſcit eſcã: auariter decipit᷑: in traſena auaricia ſua: ille q conſulte· docte.aſtute cauet diuitie vti bene licet · ¶ q ¶ Miſerũ iſtuc ver bum eſt ⁊ peſſimũ:habuiſſe ⁊ nil habere ddecet bñ merenti: bene ferre gẽam Sequunt᷑ autoꝛitates de ſticho plauti CEr ſucho plauti elegantie ⁊ autoꝛita Oſtrum officium (tes (rr nos facere equũ eſt. Nã omẽes ſa pientes ſuum officiuʒ eſt colere facere· ¶ Eaciendum ẽ id nobis quod arẽtes imperãt. ¶ Queramꝰ nobis d covſ⸗ us ſit. ſ ¶ Qui manet ut mo neatur ſemꝑſeruus hbomo:ofſicium ſuũ ne voluntate id facere meminit · ſeruus is habitu haud pꝛobus eſt:vos memĩſiiſ quidẽ alendis petere demenſum cibum qᷓ minus memĩſiis qð opus ſit facto face vt letem · ¶ gg ¶ Impudicũ ⁊ impudẽ re in edibus ¶ tt ¶ Si obfirmabit pater aduerſum nos:pati nos oportʒ quod illi faciat:cuiꝰ poteſtas plꝰ poteſt.¶ Nũq; em̃ nimis curare poſſunt ſuum patrem filie · ¶ uu ¶ Bonas mulieres equuʒ eſt facere: ut abſentes viros ꝑinde habeant quaſi preſentes ſint · Pvicicia eſt eos magnificare:q nos ſocias ſumpſerunt ſi bi · ¶ Eacillime plectatur mulier que in genio eſt bono: cui malefaciũdi eſt pote ſtas:q̃ ne faciat id temperat. ¶ malis multis:malum qð mimmuz eſt:id mini mum eſt malũ: qui poteſt mulieres vita re vitet:ut quotidie pꝛidie caueat:ne fa ciat qd pigeat poſtridie· ¶ Mulier vide tur multo ſapientiſſima:qᷓ tum cũ res ſe cunde ſint ſe poterit noſcere: illa que e quo animo patiebat᷑ ſibi eſſe peiꝰ q; fuit ¶x(Stulticia eſt venatũ ducere inuitoſ canes: hoſtis ẽ vxoꝛ inuita: que ad viruʒ nuptui datur. yHaras facit ri diculus foꝛẽ:nam illa omes artes ꝑdocet vbi quẽ attigit · ¶ 3 ¶ Gurioſus nemo eſt qui non ſit maliuołꝰ. ¶ Secũdas foꝛ tunas decent ſuꝑbie · ¶ ab ¶( Hoc tu fa cito cogites: ut cuiq; homĩ res parata ẽ. firmi amici ſunt:ſi res laſſe labant: itideʒ amici collabaſcunt:res amicos inuenit. ¶ Deruo hoĩ modeſte melius eſt facere ſumptuʒ q; ampliter:ſuũ quenqʒ decet: cui diuitie dom ſunt ¶ c ¶ kta eſt ĩge nium mulierũ:bene cũ lauata eſt.· terſa. oataficta eſt: infecta ẽ tamẽ: nimioq; ſibi mulier meretrix reperit odiuʒ ocius ſua immũdicia:q̃;ᷓ in perpetuum placeat mũdicia ſua.Sequuntur de trinumio. Ex trinumio plauti elegantie ⁊ auto ritates· Q 28 bene viuitur: diu viuitur ¶ Si immutare vis ingeniũ moꝛibus aut ſi demutãt ingeniũ tuuz mo res:nmeq; eos antiquos ſeruas:aſt caꝑtaſ nouoſ ( ae ¶ Oẽs bonos bonaſq; aceu rare addeczʒ: ſuſpitionẽ ⁊ culpam ut ab ſe ſe egregẽt Caf SDi tu ex aĩcis certis mi . chi es certiſſimꝰ:ſiq̃d me ſcis feciſſe ĩſcite aut ĩ ꝓbe ſi id me ñ accuſas:tute ipᷣe ob iurgadꝰ es ¶ ag ¶ Quid ſetiꝰ ẽ g aut qͥᷣd ĩtereſt g dare te in manus argentum a manti hoĩ adoleſcenti an gladiũ ꝗſe occi deret (ab ( Nihil eſt pꝛofecto ſtultius — — — — —“ ta neqʒ ſtolidius: neqʒ mendaciloquius: neq; argutum magis:neqʒ confidentilo quius · neq; periurius:q̃;ᷓ vrbani aſſidui ciues:quos ſcurraſ vocant · qꝛ omnia ſeſe ſimulant ſcire: nec quicq; ſiaunt · ¶ Oui eget parui eſt pᷣcii · (Re ¶ Nunq́; amor quenq; niſi cupidum hominem poſtulat moꝛ amara dat tibi ſatis · Nam qui in a moꝛe p̃cipit auit: peius perit q; ſi ſaxo ſa⸗ liat:apageſis amoꝛ tuas res tibi habe. a moꝛ mihi amicus ne fias vnq;; ſunt tamẽ quos miſeros male q; habeas:quos tibi obnoxios feciſti · ¶ kta eſt amoꝛ:ut bali ſta iacit:nihil ſic celer ẽ neqʒ volat · Inſa⸗ num eſt ⁊ malum in hoſpitiũ diuerti ad cupidinem · ¶ B Boni hec expetunt. rem. fidem. honoꝛem glonam.⁊ gratiaʒ · hoc pꝛobis pꝛecium eſt:eo mihi magis lu/ bet cũ pꝛobis potius q̃; cũ impꝛobis vi⸗ uere vanicidis · ¶ Noui ego hoc ſ- eculuʒz moꝛibus quibꝰ ſit:malus bonum malum eſſe nõ vult: ut ſit ſublimis ¶ ¶ ¶ Oui homo cũ aĩmo inde ab ineunte etate de⸗ pugnat ſuo:vtrum id ita ne eſſe mauelit vt animus equũ cenſeat.at ita Farias ut parenteſ eum eſſe ⁊ cognati velint:ſi ani mus hoĩem pepulit:actum:ſi animo ſer uiuit nõ ſibi:ſi ipſe animuʒ pepulit: dum piuit victoꝛ victoꝛũ eluet:tu ſi ammũ vi⸗ ciſti:potius q̃; animꝰ te:eſt qð gaudeas: Nimo ſatius tui opꝰ eſt:te ita eſſe:q̃ᷓ ut a mo lubet:qui animũ vincunt:q̃; quos animus ſemꝑ pꝛobioꝛes eluent. e mendico male meretur:qͥ ei dat quod edat aut bibat:nam ⁊ illud qdð dat perdit ⁊ illi producit vitam ad miſeriaʒ.· ¶ DBre monſtro tibi:ut te aliorũ miſereat: caue tui alius miſereat· ¶ ð ¶ Deſerere ami⸗ cum ⁊ non iuuare in rebus aduerſis pu det: pol pudere q́; pigere pꝛeſtat · CE ſi amicis feceris: ne pigeat feciſſe: at po tius pudeat ſi non feceris:de magnis di uitiis ſiquid demas:ꝓlus fit ab amicis ¶ Gantari ſolet:qð habes non bhabeas: illud qʒ nunc nõ habes habeas ¶( Ma lum eſt quãdoquidẽ nec tibi bene potes pati nec alteri · E (Kdoleſcentulus nõ etate:verũ ingenio adipiſcitur ſapiẽ tiam (Stulte facere: ſtulre fabularier vtrũq; in etate haud bonum eſt ¶ E ¶ Verecundari neminẽ apud menſam decʒ eſt · ¶ Nunc leno num ⁊ ſcortoru m pluſ En . ¶ Demper tu hoc facito: cogites id opti mũ eſſe ut ſis optimuſ. ¶ H (Nimium difficile eſt reꝑire amicum:cui tuam rem ſi credideris: ſine om̃i cura dormis ¶ ¶ Nullum beneficiũ eſſe duco: id quod cui facias non placet · ¶ Oapeſcis virtu tem animo: coꝛde expellas deſiviã tuo· ¶ Nunq́ʒ; erit alienis grauis: qui ſe ſuis concinnat leuem · ¶ Eieri iſtuc ſolet: qd in manu teneas: atz oculis videas: id de ſideres · ( R ¶ Nunc moꝛes nibil faciũt quod licet niſi qð lubet · ¶ Ambitio iam moꝛe ſancta eſt libera ⁊ a legibꝰ. Detru culento (Ex truculento plauti elegãti B amatoꝛe poſcere atq; auferre mos eſt mulierum: nam omnes id faciunt:cũ ſe amari intelligũt omnis etas ad perdiſcendũ ſat eſt fere q́; muſcaruʒ cum caletur. ¶ Hoc nobis viciũ maximũ eſt: cum amamꝰ tũc perimus ¶ M ¶ Wererricẽ condecet ar ridere quiſquis adueniat: blandeqʒ allo qui:male coꝛde conſultari: bene loqui lin gua: meretricẽ eſſe ſimilẽ ſentis condecʒ quenqʒ hoĩem attigerit:proſecto aut ma lum: aut damnũ infert · ¶ N ¶ Nunqʒ quiſq̃; ꝓrobꝰ erit amatoꝛ:niſi qui rei ini micus eſt ſue:nuge ſunt niſi cũ dederit: dare iam iubeat denuo· Is amat᷑ apð me retrices:dũ amatoꝛhabeat cum amet vbi nihil habeat:aliis qui habent det locum: ꝓbus eſt amatoꝛ qui relictis rebus ꝑdit ſuam· ¶ Gcaſtoꝛ nunq́; ſatis dedit ſue quiſq; amice amatoꝛ:neq; pol ſatis acce bie meq; ulli ſatis popoſcit · ¶ O ¶ Va e qdð mulier facẽ icepit: niſi illud ꝑficere petrat:id illi moꝛbo id illi ſenio ẽ · ſi bñ acerę incepit: eius cito odium percipit. ¶ H¶ Nõ laudãdũ ẽ:cũ pꝑlꝰ credit qͥ audit q́; q vidʒ · Nõ placʒ cũ illi plꝰ laudãt q au diũt. q; ꝗᷓ vident:pluris ẽ oculatus teſtis vnꝰ: q̃;ᷓ auriti decẽ:q audiũt auditas res dicũt: q vidẽt plane ſciũt ¶ Eacile ſibi fa cũditatẽ vᷣtꝰ arguta ĩueĩt ¶ IEma id quod decz ¶ Diu taceto ¶ OQ ¶ Stultꝰ ẽ qᷓ fẽaĩ fecta facẽ vbis poſtulʒ ¶ Hlꝰ põt qͥ plus valʒ ¶ Oẽs hoĩes ad ſuũ q̃ſtũ callẽt (R Fnuidẽ alii bñ eẽ: tibi male eẽ miſeria eſt ſiq inuidẽt egent illis quibus inu idetur. ¶ S¶Si alia membra vino madeant: cor ſit ſaltem ſobꝛium · De milite gloꝛioſo ſe quuntur ¶ Ox milite gloꝛioſo plauti au toritates (T e ſiquid agis vigilia ve ſomno ſtude · ¶ Quid muliere peiꝰ atz audacius · Naʒ neq; eques neqʒ pedes p̃fectus quiſq; eſt tanta audacia: q eᷓ faciat confidenter: q́; mulieres fa⸗ ciunt ¶ Siqᷣd faciendum eſt mulieri ma⸗ le atʒ malicioſe:⁊ ſibi immoꝛtalis memo ria eſt memĩſſe ⁊ ſempiterna. Sin bene quid aut fideliter faciundũ ſit:euenit ob liuioſe extẽplo ut fiãt:memĩiſſe nequeũt ¶ Mulier profecto nata eſt ex ip̃a moꝛa nam qᷓuis alia que moꝛa eſt eq; moꝛa: ea minoꝛ videtur: q; qᷓ propter mulierem ẽ ¶ V¶ In mala vxore atq; inimico ſiq̃d ſu matur ſumptus eſt:in bono hoſpite atʒ amico oſe uinis rebus ſumas ſapienti lucro ẽ. ¶ Si fapis muſitabis:plus opoꝛtet ſcire ſeruũ qᷓ; loqui. oꝛationemqʒ ¶ Tu hercle ſi te dii ament linguã compꝛimas:poſt hac etiaʒ illð qʒð ſcies neſciueris:ne videris quod videris ¶ Loqᷓre lepide ⁊ comode CNe mo ſolus ſatis ſapit ¶ Eacile eſt ĩperiũ in nobis EEProchrare liberos lepi dum eſt:hercle vero liberũ eſſe:id multo eſt lepidius · ¶aa ¶ Hoſpes nullꝰ: tam amici hoſpitium diuerti poteſt:quin vbi triduũ continuũ fuerit:iam odioſus ſit: verũ vbi dies decem continuos pſtiterit tametſi dñs nõ inuitꝰ patitur:ſerui mur murãt ( bb pro lectario:ſermone nũc qᷣdem hoſpes vtere · Nam hi ſolẽt qñ accubuere:vbi ce na appoſita eſt dicere: qᷓd oꝑꝰ fuit hoc ſũ ptu tanto nr̃a gra:inſaniuiſti hercle:naʒ idem boc homibꝰ ſat erat decẽ: qd eoruʒ cauſa obſonatũ eſt culpant ⁊ comedunt tamẽ. Sed hi hoĩes nunq; dicũt quãquã appoſitũ ẽ ãpliter: iube illud demi: tolle hãc patinã:remoue ꝑnam:nihil morare aufer illã offã poꝛcinaʒ remoue:ibi aufeꝛ neminẽ eoꝛum hec aſſeuerare audias:ſed peedunt: ſed pꝛocũbunt: dimidiatim ap petũt:paleſtrio bonꝰ.bene ut malos de us eſt qdð ſumitur: ⁊ qð in di Momini ſeruo bonos domitos habeꝛe opoꝛtet oculoſia manuſ uid tu iſtanc oꝛationez hinc veterẽ atʒ antiquaz ammoues? naʒ ſcripſit moꝛes ¶ c ¶ Non tu ſcis cuʒ ex alto puteo:ſurſum ad ſummũ aſcẽderis maximũ periculũ inde etiam abſũmo:ne rurſum cadas 4 dd ¶ Modico diſce mo derare aĩmo:ne ſis cupidꝰ. Mec de milite glorioſo.Sequunt᷑ ex comedia de merca tore · ¶ Ex mercatore plauti elegantie 2 autoritates; ee Moꝛem hec cũcta vicia ſectari ſo lent · cura egritudo · nimiaqʒ ele antia:hec non modo illum qui quiſq; ſine grandi malo pꝛeter q; res pa tlitur ſtudet elegãtie · Sed amori accedũt etiaʒ inſomniaerumna.erroꝛ ⁊ terroꝛ· fu ga ineptia ſtulticiaqʒ adeo ⁊ temeritas ĩ cogitantia:immodeſtia:petulantia· cupi ditas · 1 maliuolentia. Inheret etiazʒ auidi tas.miuria:deſidia·inopia· contumelia· diſpendium · multiloquiũ:pauciloquiũ hoc ideo fit:quia que mil attingunt ad rem nec ſumptus:videt tamẽ amator ꝓ ferri ſepe aduerſo tempore:hoc paucilo quium rurſum idcirco predico: quia nul lus vnq3 amatoꝛ adeo callidꝰ: facunduſ qʒ in rem fit ſuam: ut poſſit loq . ¶ In a moꝛe hoc malum inueni:vbi voluptatez egritudo vincat · ¶ In pectoꝛe atz in cor de facit amoꝛ incendium. adde:et in pedi bus curſum · ¶ Qui amat quod amat ſi habet id habet pꝛo cbo: videre amplecti oſculari alloqᷓ · ¶ff ¶ Denex cum exem plo eſt iam nec ſentit nec ſapit: aiunt ſo ere eum rurſum reſpiraſcere · ¶ Senilẽ ſe etatem habere equius eſt: adoleſcens cum ſis:tum cum eſt ſanguis integer: rei tue querende conuenit operam dare demum igitur cuz ſis ſenex:tunc in ociuʒ te colloces dum potes ¶ Ltidem vt tem pus etatem aliam: aliud factum conueĩt nam ſi iſtuc iuuiſſʒ ſenecta etate ſcrutari ſenes:vbi loci res foret publica · 6 gg ¶ Dic mihi:an boni quid vſq; eſt᷑: quo quis vti poteſt ſine malo omni:aut ne la boꝛem capias:cum illo vti voles? ¶ Wi ris mòis dii ludos faciũt hoĩbus:miriſqʒ; exẽplisĩ ſõnis donãt. ¶ Pb ¶ Eecẽè tale añ alii ſpectati vnꝛi hůanũ amaẽ ẽ · hũaniꝰ autẽ ignoſcẽ · ¶ Wultum mali ineſt pꝛo pter vicinũ malum ( Nulla mulier amat:ſed quẽcunqʒ attigit · magno atz ſo lito mulcet infoꝛtunio. Nec pol pꝛofecto 110 m ſee ſte le gui to pe düt fu gi upi nd ia niũ p clo N ens ger dare dein Ctenn huei un 8 n hel⸗ NI ni⸗ HD lier bona ẽ. ¶ Ecaſtoꝛ lege dura viuunt mu lieres:mu nam ſi vir ſcoꝛtum duxit dlam vxoꝛe ſua. id ſi rſciuit vxoꝛ impune eſt viro:vxor vi ro ſi dam domo egreſſa eſt foꝛas:fit cau ſa exigitur matrimonio:vtinã lex eſſet ea dem ꝗ vxoꝛieſt viro:nmam vxoꝛ contenta eſt q̃ bona ẽ vno viro:qui minꝰ vir vna vxoꝛe contẽtus ſit ecaſtoꝛ faxim · Si itideʒ plectãt᷑ viri: ſiquis clã vxoꝛe duxerit ſcor⸗ tum ſuã:ut ille exigunt᷑:que in ſe culpaʒ cõmerent.ꝓlures viri ſunt vwui q; nũc mulieres. CXKCV bi moꝛes deteriores increbꝛeſcũt indies:vbiq; amici qui infi⸗ deles ſint nequeas ꝑnoſcere:vbi quid eri piatur aĩmo tuo qð placeat maxiĩe:ibi q dem ſi regnum det᷑ nõ eſt cupita ciuitas Sequuntur de pſeudulo. ¶ Expſeu⸗ dulo plauti elegãtie ⁊H autoꝛitates ¶ On eſt vtilis quiſq;ʒ amatoꝛ:niſi qui ꝑpetuat data:detq; vſq; qñ nihil ei ſit amare deſmat · ¶ Ni⸗ mio id ꝗð pudet facilius fert᷑: q; id quod piget CEEiomies qui geſtãt:quiq; auſcultãt crimia:ſi meo arbitratu liceat: om̃es pẽdeant geſtoꝛes linguis: audito ribus auribꝰ. ¶ Vt nũc eſt maxĩe:q̃d mi rum fecit? qꝗᷓd nouum adoleſcẽſ homo ſi amat g CP ¶ Brobũ eſſe patrẽ opoꝛtʒ qᷓgnatum ſuũ eſſe ꝓbioꝛem q; ipſus eſt oſtulat . ¶ I1 ne tu miraris fi patriſſat klis g ¶ Fam iſtec inſipiẽtia eſteſt irã ꝓm ptu geras:q̃nto ſatius eſt adire blandis veꝛbis:q; exqrere ſi illa nec ne ſint:q̃ tibi renunciant᷑.Bonus aĩmꝰ in mala re dimi dium eſt mali. ¶ Gauenduz eſt ab boſte irato · ¶ ¶ ¶ Num q in ſcenã ꝓuenit no uo modo: nouuʒ aliqd inuentum afferre addecet:ſi id facere nequeat:det locũ illi q̃ queat · ¶ E a ſtulticia eſt: facinus magnũ:timido coꝛdi eredere · ¶ Naʒ oẽſ res ꝑpinde ſũt ut agas: ut eas magnificaſ ¶ Non ſoles reſpicere te cuʒ dicas iniu ſte alteri ( G Brofecto hoc ſic erit:cẽ tum doctum hoĩmconſilia: hec deuincit dea foꝛtuna:atzʒ hoc verum eſt ꝓinde ut ſq; foꝛtuna vtitur ita p̃cellet:atʒ exinde ſapere oẽs dicimus: bñ vbi quid diſcimꝰ conſuiũ accidiſſe:hoĩem cautũ eum eẽ de claramus:ſtultũ aũt illum cui vertit ma le. Stulti aũt ſumus fruſtraqʒ ſcimus:ut ltoqʒ; iniquioꝛes miſere qᷓ; viri. qd in rem ſit poſſimꝰ noſcere:certa mitti mus dum incerta petimꝰ:atq; hoc venit in laboꝛe atz in do loꝛe: ut moꝛs obꝛepat ĩ terim. CN Gui ſeruituteʒ du dant le noniam puero atʒz eideʒ ſi addunt turpi tudinem:ve illi qᷓntum ego nũc corde cõ ſpicio meo: malam rę:magnã: multaſq; erũnas dant E An tu inueĩre poſtu las quenq̃; cocum:miſi miluinis atʒ aqui linis vngulis ? Ballio· An tu coquinatũ ire quoquaʒ poſtulas:quin ibi cõſtrictis vngulis cenam coquas · ¶ RCMWalus ⁊ nequã eſt homo:q̃ mhil imperium beri ſui ſeruus facit: nibil eſt aũt ſuum qᷣ offi ciuʒ facere ĩmemoꝛ eſt:mſi adeo monitꝰ: nam q liberos eſſe illico ſe arbitrant᷑: ex conſpectu heri ſi ſui ſe abdiderunt: luxu riant᷑· luſtrant᷑ · cmodunt: qð habent no men diu ſeruitutis ferunt:nec boni inge nii quicqᷓ; ĩ his ineſt: niſi ut impꝛobis ſe artibus teneant. ¶ L ¶ Memorẽ imme moꝛem facit:q̃ monet qð memoꝛ memĩt ¶ HDauci iſtuc faciunt homies:nam ĩ fo ro vix decumus quiſquis eſt: qͥ ipſius ſe nouerit ¶ M ¶ De impꝛobiſ viris aufeꝛ ri pꝛemiũ decet ¶ Magnũ hoc vicium in eſt vino:pedes caꝑtat patrũ:luctatoꝛ do loſuſ eſt·Mec ex pſeudulo·Sequuntur ex Henulo co media lepidiſſima · Ex Penulo ꝑplauti elegãtie ⁊ autoꝛi. Voniam penulus comedia eſt le idiſſima: ideo in ea ampliꝰ fim Ria dilatabo: qð item in bachi de: 1 in Menechinis agam: quin quidem has tres comedias admodũ iocundiſſiãs in ſcolis audieram · Alariſſimo oꝛatoꝛum pꝛincipe domino baldaſare raſmo legẽte ⁊ docente · Cui honoꝛ ſit ⁊ magnificentia ſempiterna · Et ſequũtur in hunc moduʒ ¶ N (Sieete ⁊ tacete:atq; animũ aduerti te: audire iubet vos imperatoꝛ hiſtrieas: bonoqʒ ut animo ſedeant in ſubſelliis:⸗ qui eſurientes ⁊ ſaturi venerunt:qui edi ſtis multo feciſtis ſ- Plentias. qui non ediſtis ſaturi ſite fabulis: nam cuiuis pa ratum eſt qð edat noſtra gratia:n imia ẽ ſtulticia ſeſſum impꝛãſum incedere ¶ O ¶ Nic quaſi edi obuagiant ¶ [Ppſe abiit ad acherontẽ ſine viatico. ¶ I E& hö licꝰ q̃ntũ hoĩm terꝛa ſuſtinʒ ſacerriꝰ: ⁊ is oĩs lĩguas ſcit:ſʒ diſſimulat ſciẽs ſe ſeixe 80 (OCe ¶ Depe res multas ego tibi mandaui frodiſia hodie. ¶ bb ¶ Rmicas relque 1 milphio:dubias:egenas · mopioſas con ſallicarias. miſeras· ceno delibutas: ſerui 1 ſuii:quas tu ſapienter·docte a coꝛdate: lico las·ſordidas:que tibi oleant ſtabulũ E cate mihi reddidiſti opiperas opera tua: ſtratũqʒ ſellũ: a ſilibolũ meruʒ:q̃s adeo quibꝰ ꝓ benefactis fateoꝛ deberi tibi et haud quiſq; nunqᷓʒ liber tetigit:neq; du ””” libertatẽ: ⁊ multas grates grãs ¶ Scitũ xit domũ:ſeruuloꝛũ ſoꝛdiduloꝛuʒ ſcorta WZMVZ eſt ꝑtempus· ¶ R ¶ Tue blãdicie mibi duobolaria · ¶ cc ¶ Sat ẽ iſtuc alios di . ſüt ¶qð dici ſolet) gerre germane: edepol cere nobis ne noſmęt noſtra etiam vicia . lire lire nunc mihi blanditꝰ es · ¶ Quod loquamur · ¶ dd Non em̃ poteſt que feci:ign oſcere id te mihi equũ eſt. ¶ Di ſtus iam conſiſtere:ſi eum ſũptꝰ ſuperat ſpeno cupidine (SCLenone lico non eho illud ſatius ſi ſatis qð ſatis eſt CN lutũ eſt lutulentiꝰ ¶ Oculos volo meos illa mulier lapideʒ ſilicem ſubigere:ut ſe 0 delectare mũdiciis meretriciis ?g ( T amet poteſt ¶ ee ¶ Nam tu es lapide ſi Ineſt amoꝛis macula huic homĩ in pecto lice ſtultioꝛ · ¶ Vbi exempla conferũtur re: ſine dãno magno que elui neutiq; po meretricũ aliarum: ibi tibi erit cordoliuz teſt:cui iam infoꝛtunii intẽta baliſta eſt ſiquã omatã magis foꝛte aſpereꝛis CR . ꝓbe g V ¶ Negociũ ſibi qui volet cõ⸗ uidia nunqʒ in me nata eſt:neq; malicia parare: nauem ⁊ mulierẽ hec duo comꝑpa mala:bono ingenio me eſſe oꝛnatã:qᷓ; au to:nam nulle magis res due plus nego⸗ ro multo mauo lo:aurũ in fortuna inueĩ cii habent:foꝛte ſi occeperis exoꝛnare: ne tur natura ingeniũ bonum: bonam ego qʒ vnq; ſatis hee due reſ omant᷑:neq; eiſ q; beatã me eſſe nimio dici mauolo · Me Vlla oꝛnãdi ſatis ſatietas eſt:atq; bec ut retricem pudoꝛem gerere magilſ decet q̃; loquoꝛ nũc nũ docta dico g nã nos vſq; purpuraʒ:magis quidẽ:meretricẽ pudo ab auroꝛa ad hoc qð diei eſt: poſtq; auro rem qᷓ; aurũ gerere cõdecet· pulcrũ oꝛna ra illuxit: nunq; ceſſauimus ex induſtria tum turpes moꝛes peius ceno collimunt. ambe lauari:aut fricari · aut tergi: aut or lepidi moꝛes turpẽ omatuʒ: facile factis nari ·poliri expoliri · pĩgi.fingi · ⁊ vna bi cõꝓbant· ¶ ff ¶ Obſecro hercle ut mul ne ſinguliſq; date nobiſ ãcille:cauſa noſ ſa loquit᷑mo nihil niſi laterculos. ſeſu lauando eluendo operã dederunt: ad ge mam· papauerẽq;· triticũ. frictas nuceſ rundãq; aquã ſunt viri duo defeſſi. Apa Lucrũ amare nullũ amatorẽ addecet geſis negocii quantũ in muliere vna eſltt.· ¶ gg ¶ Ego ⁊ oleuʒ ⁊ operã ꝑdidi. ¶ Quo Si vero due(ſat ſcio maxĩo vni populo te agis 5 ¶ Whtam ſeuiter ARpud edẽ cui lubet:plus ſatis dare potis ſunt: que veneris hodie eſt mercatꝰ meretriciuſ: eo noctes dieſqʒ in om̃i etate ſemꝑ oꝛmãtur cõueniũt mercatoꝛes ¶ Inuendibili mer . lauant᷑ tergent᷑ poliunt᷑ · poſtremo mo ci opoꝛtet vltro emptoꝛẽ adducere: ꝓba . dus muliebꝛis nullꝰ eſt:neq; vnq; lauan merx facile emptorẽ repperit:tametſi in do ⁊ fricando ſcimꝰ facere:nam qꝗᷓ lauata abſtruſo ſita eit ¶ h ¶ Tunc tibi copu I eſt niſi perculta eſt:meo quidẽ ao quaſi laboꝛ:quo die oꝛcꝰ ab acherõte moꝛtuos iniuſta ẽ ¶ E ¶ Matrone tacite ſpectẽt · emiſerit ¶ Ige ſuſtolle hunc amiculum K tacite rideant: panoꝛa hic voce ſcaturire ¶ Eene ꝓmittis multa:ex multis oĩa in . tẽperent· domũ ſermoneſ fabulandi con caſſum cadunt. C i CO mea voluptas n ferant:ne ⁊ hic viris ſint ⁊ domi moleſte mee delicie · mea vita · mea amenitas. meꝰ “ Nam cũ ſedulo munditer n os habẽꝰ: oculus: meum labellum· mea ſalus· meũ 1 vix egreq; amatorculos inuenimꝰ. ¶ V ſanium.meum mel.meum coꝛ:mea collu . ( vnum tamẽ cogitato:modꝰ om̃i ſtra:meus molliculꝰ caſeꝰ. ¶ kk ( Qui HMM bus rebus optimꝰ eſt habitu. Nimia oĩa bene volunt: bene viſitẽt · ¶ Si ante qui 1 nimiũ exhibent negocium homibuſ ex ſe dẽ mentitus ſit: nunc iam dehinc erit ve 14 ¶ ¶ Vulieres ſunt inſulſe asmodũ: atʒ rax tibi. ¶ I ¶ Non ego homo trioboli 6 muenuſte ſine mundicia 1 ſumptu ſum:miſi ego illi maſtigia exturbo oclos . ¶ O diem pulcrũ celebrem ⁊ venuſta atq; dentes · ¶ Quaſi oſtratum tergum ””” tis ꝓlenũ dignum veneri:pol cui ſunt af vlceribus geſtito ꝓpter amorẽ veſtrum: rrng ſe rui li deo du rtn 8di icin gue et N tſ. eſ itnr lu S lci n lei 9o na nt. ns nul ¶ Fliquid huic reſpõde amabo cõmode ne incòômodus nobis ſit ¶ ¶Etiam ve neri dicito multam meis verbis ſalutem-. (B ( Haucis verbis rem diuinam facito- SDuperſede iſtis verbis magis officiũ q; tuum. ¶ Obe quantuʒ acheronte eſt moꝛtuoꝛũ. ¶ Nam ilu qui dem hercle oꝛationi edippo opus eſt con Meũ ẽ iſtuc credere · ¶ Kã tuus ſum mercenariꝰ me dii ament: tardo amico nihil eſt qcqᷓ; iniquiꝰ p̃ſertim homini amãti:qui quid iectoꝛe · ¶ Q¶ Uredo vt mihi eſt equuʒ . . Fta quid agit ꝓperat omĩa. ¶ Moiĩes ſpiſſi . Pradiſſimi ac tardioꝛes q́; coꝛbite ſunt · ¶ ¶¶ Liberos hoĩes ꝑ vrbem modico ma gis par eſt gradu ire:ſeruile eſſe duco fe tinantẽ currẽ: pꝛeſertim in re populi pla cida: atq; ĩterfectis hoſtibus nõ decet tu multuari ¶ E ¶ It ſi ad pꝛãdiũ me ĩ edẽ voſ dixiſſem ducere:vinceretis ceruũ cur ſu: vel glabatoꝛem gradu: nũc vos quia mihi aduocatos dixi teſtes ducere: po = viciſtis cocleã tarditudie E Nimis iracundi eſtis equidẽ. hec vo bis dixi ꝑ iocum Der iocũ itidem dictũ habeto:que nos tibi reſpondimus· ¶ E bſecro herdle oꝑam celocem banc mihi non coꝛbitam date: at trepidate ſaltem· ¶ Scitis rẽ: narraui vobis: quod veſtra oꝑa mihi opus ſit.· ¶ Meminiſtis memo riter ¶ Vix quidẽ rem teneo:ita pauſilla eſt digitulis pꝛimoꝛibꝰ. ¶ Moc cito ⁊ cur ſim eſt agendũ: ꝓperate iam quantũ po teſt. ¶ H ¶ Non tutũ quidem ẽ amicis per iocum iniuſte loqui. ¶ Baſilice oma tus incedit: ⁊ fabꝛe ad fallaciam. ¶ Modie doctioꝛes nõ ſunt qui liteſ creant (S6 ſunt qui ſi nibil eſt litiũ lites ſerant R Hiic eſt theſaurus ſtultis in lingua ſitus: vt queſtui habeant maleloqui meli oꝛibus:viam qui neſcit qua deueniat ad mare:eum opoꝛtet amnẽ querere comitẽ ſibi ¶(L¶ Malo benefacere tm̃ eſt peri culum: quantũ bono malefacere: malo ſi qᷓd benefacias:bñſiciũ interit:bono ſiq̃d malefacias etateʒ expetit · ¶ Agere tuaz rem occaſio eſt. ¶ Tuã rem ages ſi ſapis Biliande boĩem compellabo. ¶ M Hoſpes oſeltaenim te adue „ nire gaudeo agis me benigne nunc ſalutas: q́; ante hac. ¶ N ¶ Tranquilli Sc. — tas euenit qᷓſi naui in mari: vtcunq;ʒ ven tus eyt velum vorit᷑. ¶ Fta mihi renun ciatum ſamd credo ſatis ¶ Cõpoſita fallacia · ¶ Nugas agũt ¶ Lupo agnũ eripere poſtulant. Roſro ſeruire ſibi nos cenſet cibo ¶ O ¶ Verũ ita ſunt iſti noſtri diuites · ſiqd benefacias leuioꝛ plu ma eſt gratia: ſiquid peccatũ eſt plũbeas iras gerunt. ¶ E Seruire amanti mi ſeria eſt: pꝛeſ. ertim qui quod amat caret· domi. ¶ Verba facit emoꝛtuo. C roin de habet oꝛationẽ q̃ſi ipſe ſit kug C Haud amice facis: cui cũ onere offers mo ram · ¶ Apage neſcio quid viri ſis ¶ Ea ☛G ciam E ociuz eſt · ¶ Lepide elo Memoꝛanvũ eſſe aliter decet. quere · Cl We partũ male diſperit. ¶ R ¶ Si ne pennis volare haud facile eſt. ¶ Ope ram perdis qui doctũ doces · ¶ Hoc tu te cum tacitũ habeto ¶ Loquere:occaſio qzʒ locus eſt libere:hic ſoli ſumus. ¶ Nimiũ lepidum memoꝛas factum· ¶ S¶ Vale as: beneq;ʒ vt tibi ſit opto. ¶ Vale:⁊ hec cura clanculũ vt ſint dicta · ¶ Non dictũ eſt: vale. ¶ Ego illũ excruciandũ totum carnifici dabo. ¶ T Heus tu ſiquid ꝑ iocum dix i: nolito in ſerium conuertere. ncipere multo eſt qʒ ĩpetrare facilius. V¶ Multa ſunt mulierũ vicia: ſed hoc e multis maximũ eſt: cuʒ ſibi nimis placẽt nimiſq; operam dant vt placeant viris· Decipit᷑ nemo quideʒ mea ſententia: uiſqs amicis narrat recte res ſuas. ¶ * Sequere intro patrue mi: vt hunc feſtuʒ diem habeamꝰ hilarẽ: huius malo: ⁊ nro bono. Ouid me hac re facè deceat: ego met mecum cogito. ¶ ᷓ¶ Ego tibi me purgatũ volo:ſiqd dixi iratus aduoꝛſum animi tui ſentẽtiã: id vt ignoſcas queſo. Bequunt᷑ nunc ex bachide. EEr bachide plauti elegantie et autoꝛi ¶ Kta vinarioꝛũ habemus noſtre delectũ tates: WBi me effugiet memoꝛia:ibi tu fa cias vt ſubueĩas ſoꝛoꝛ· ¶ Dol ma Agis metuo mihi ĩmouendo ne de fuerit oꝛatio· ¶ Hol ego quoqʒ metuo lu ſciniole ne defuerit cautio „CDai in cõ ſilio cõſuluiſtis g¶ Wiſeriꝰ mihil ẽ q;ᷓ mu lier. ¶ Habeo aurũ quod illi renumerẽ. ¶ Sedens hic operibere. ¶ aa (Viſ c merꝰ meretricũ eſt blandicia · ¶ Due vnũ expetitis palumbẽ:pꝓarua byrundo alas verberat bb¶ Non ego iſtuc facinus mihi cõducibile eſſe arbitroꝛ · ¶ Quia ba chis baccas metuo: ⁊ bachanal tuũ.¶ Wa g illectũ tuũ: q; lectum metuo. ¶ ec tuuenili etati nõ conducit mulier: nec la tebꝛoſus locus· ( It iſtec lepida ſunt me moꝛatu: eadem in vſu:atq; vbi periculuʒ facias aculeata ſũt: animũ fodicãt: bona turem: vbiq; imponat in manũ aliuſ pꝛo diſtimulãt facta ⁊ famam ſauciant ¶ . mmiü ferꝰ es · ¶ Walaciſandꝰ es · ¶ do Quid ego metuaʒ rogitas g homo adole cens penetrare meretricũ in paleſtraʒ: vbi dams deſudaſcit᷑:vbi ꝓ diſco damnũ capiã: ꝓ curſura dedecꝰ: ꝓ machera tur ceſtu cantarũ: ꝓ galea ſcaphiũ: ꝓ inſigni ſit coꝛola plectilis: ꝓ haſta talus: pꝛo loꝛi ca malacũ capiam paliũ:vbi mihi ꝓ equo lectus det᷑: ſcoꝛtũᷣ ꝛo ſcuto accubet: apa ge a me apage ¶ Oh nimiuʒ pꝛecio ſa es . 2 t lepidꝰ cũ lepida accubat operaria · dide cu lep ee (Si rapidus fluuiꝰ eſt: nõ hac temẽę nſiri tr⸗ poteſt. ¶ ff. ¶ Eſtoc illecebꝛoſi us fieri nibil poteſt: nox: mulier. vinum bomini adoleſcentulo ¶ Bol nihilifacio iſi cauſa tua (S88 C Sum ne aüt nihili q nequeã ingemo moderari meo ? (Nũc ego me tibi emancupo. ¶ Tu facito ſit nobis obſonatum opulentũ obſonium. Cgo obſonabo · ¶ flagiciũ meü ſit · Bene me accipis aduenienteʒ mi ſoꝛoꝛ: b¶ Diſcatus meo quidẽ animo hic tibi hodie euenit bonus.¶ Sequere me ĩtro in lectũ vt ſedes laſſitudinẽ. ( Ligurgꝰ mihi quidẽ videt᷑ poſſe hic ad neqnnann adducier. ¶ Quo nũc capeſcis te hinc ad uerſa via:cũ tanta pompaz ¶ i ¶ In do mo meretricea habitat amoꝛ, voluptas. venusvenuſtas. gaudiũ:iocus.ludꝰ. ſer mo ſuauis· ſauiatio ¶ Kk ¶ Ouid tibi cõ mereii eſt cuʒ diis dãnoſiſſimis ? (Mali ſunt hoĩes qui bonis dicũt male:tu diis nec recte dicig· ¶ H¶ O lide es barbarꝰ lem:is ſtultioꝛ es barbaro potitio:qui tã tus natu deoꝛũ neſcis nomina. ¶ mm quẽ ego ſapere nimio cenſui pluſq; thal — Si decem babeã linguas: mutũ eſſe adde cet· ¶ Non oĩs etas ludo cõuenit. ¶ Odi oſus mihi es · ¶ Non par videtur · ¶ n Sperat quidẽ animꝰ.quo eueniet diis in manu eſt · ¶ O mitte lide ⁊ caue malo. . ¶ Zam exceſſit mihi etas ex magiſtratu tuo.¶ oo ¶ Obaratrũ vbi nunc es: vt ego te vſurpẽ lubẽs:video nimio iã mul to plus q; voluerã vixiſſe:nimio ſatius ẽ a Pinere⸗ ¶ Datis byſtoꝛiarum eſt M. aud etati optabile feciſti: cũ iſtãc nactus es imꝑudentiã giſter te iſtec docuit nõ ego:nimio es tu ad iſtas res diſcipulus docilioꝛ: 8 ad illa tſtactenus que docui vbi operã ꝑdidi E tibi libertas data eſt oꝛatõis:ſatis ẽ ¶ xr ¶ Kerilis patria ſalue: quã ego biẽnio poſt q; hbinc in epheſum abi coſpicio. ¶ Me vadatũ amoꝛe vinctũq; attines· ¶ Com endio verba multo iam faciã tibi ( Sa utem tibi ab ſodali ſolidã muncio: roga bis me vbi ſitz viuit: recteq; valet Ckitiie volebam ego ex te pcontarier · ¶ ¶ Moſpitiũ ⁊ cenaʒ polliceri cõuenit ꝑegre aduenienti · ¶ Minus valet: moꝛibundꝰ . ¶ tt (Knima eſt amica amanti. R minet . ¶ Num inuitus rem bene geſtaz audis ? Non metuo nec cuiq; ſupplico: dum quideʒ hoc valebit pectus perfidia· ¶ vvx ¶ Negociũ hoc ad me attinet aurari um ¶ Ego hodie aliquã machinaboꝛ ma chinam:vnde aurũ efficiã amanti herili fi lio. ¶ Eons concrepuit noſtra:qui nunc exit foꝛas · ¶ Extexam ego illũ pulcre iã: ſi dii volũt. ¶ Maud doꝛmitandũ eſt: opꝰ eſt chꝛiſo chꝛiſa lo ¶ Odibo hunc quẽ qui dez ego hodie faciã hic arietẽ phꝛiſi:i taqʒ tondebo auro vſq; ad viuã cutem. mum ſalutẽ redis q́; dedi (xx (Valuit pancratice atq; athletice ¶ Huax aſperſi ſti aquã ¶ Meu coꝛ meũ ⁊ cerebꝛũ findit᷑: iſtius homĩs vbi fit quaq;ʒ mẽtio: vulcanus ·ſol· luna · dies · dei quattuoꝛ: ſce leſtioꝛẽ nullũ illuxere alterũ · ¶ Quid fecit quid ñ fecit ? ¶ nficias ire cepit. ¶ Dre toꝛ recuperatoꝛes dedit· ¶ Runilego ho ſpiti aurũ credidi Egenin auidi haud ernoꝛam hoſpitis ˖ ¶ Lenibus ille mibi levi latus C poꝛtu noſtra nauis ſolui tur. ¶ Reuerſionẽ ad terrã faciũt veſpi. ¶ Subducunt lembũ capitibꝰ q̃ſſantibꝰ ¶ qq ¶ Beioꝛ ma egiões colere mauellẽ achermiticas ¶ Immo vnice vnũ plurimi pendit:non tantulũ vnq; intermittit tꝑs:quin eũ no — ————— Exciij. in ¶ Brofecto 8 auro nihil ſcio niſi neſe cio (R.nnocens ſuſpitionez hanc ſuſtinet ¶ Qur ita faſlidit g Tantas diuitiags cauſa mea Et nüc pꝛiuſqʒ ſeptuennis habz neſcit quid faciat auro. CXN ¶ Gen eſt puer:ſi dedenſte eũ manu: extemplo ſe ebaz me effugiſſe a vita maritima ne na pedagogo tabula diſrumpit caput: cum uigarem tandẽ hoc etatis ſenex Deos patrẽ adeas poſtulatum pueros:ſic dicit atqʒ; amic os · it ſalutatũ ad foꝛum · . pater: noſter eſto duz te neens defenſa de klle eſt oneratus recte: a plus iuſto vehit re iniuria ¶ Reris poſtulatio hec ẽ.¶ Mi en Hic noſtra aget᷑ etas ĩ malacũ modũ. rum eſt ni eũ pugnis cõtuderit. ¶ Haud ll nex reſeiuerit: cũ ſe excucurriſſe illuc fru nari accubat. ¶ L ER ſodalis iã puer ns ſtra ſciuerit? (Si ülli ſir unt virge ruri: at puero fuit: triduũ iam ĩtereſt vter maioꝛ G mihi tergũ domi eſt ¶ Dandite atq; ape ſit: verũ ingeniũ ꝑlus triginta annis ma N rite pPꝛopere ianuam hanc oꝛchi obſecro· ius eſt qʒ alteri · Eernper ce in ülũ dieẽ M (Ge Apage iſtam a me: que hominuʒ ſoꝛ iniuſte Wuin ecg un peribat vidi: nõ A bet ſanguinẽ (D ¶ Omnigs ad ꝑniciem ex audito arguo Acerrime viros ea ab G inſtructa domus meretricea optime atq; ſoꝛbet:vbi quẽqʒ; attigit. ¶ M ¶ ta ne P opipare · ¶ Que vt aſpexi me cõtinuo cõ opoꝛtet rem mandatã gerere amici: ſedu . D tuli ptinus in pedes Neq; mei neq; te lo ⁊ ipſiꝰ in gremio oſculantẽ mulierem tui intus puditũ ẽ factis que facis De teneat ſedens:nullon pacto res mãdata egr me hanc culpã demo. (8 ¶ Multis mo poteſt agi:niſi identideʒ manus ferat ad nde dis meditatuſ egomet mecũ ſum: ita eẽ papillas: labꝛa a labꝛis nuſq; auferat: naz Rtit. arbitroꝛ:homimi amico qui eſt amicꝰ: ita alia memoꝛare: que illũ facere vidi diſ pu cas vti nomen poſſidet:niſi deos ei nihil pꝛe det: cum manũ ſub veſtimenta ad coꝛpꝰ non ſtare: id opera exꝑtus ſum eſſe ita ¶ Hoc detulit bachidi: me pꝛeſẽte: neq; pudere no⸗ factũ eſt ferme ab hinc bienniũ. Nam L be iquid verbis opꝰ ẽ:nuhi diſcipulꝰ ſ pol quidẽ meo anĩo: ingrato homine nil tibi ſodalis periit: huic fü ius:nã ego illũ ⸗ nimio pꝛeſtat ĩpendioſum te:q̃; ingratũ pPeriſſe dico: cui quidem periit pudoꝛ. 1 dicier lllum laudabũt boni hoc etiam ip̃i (NSain vt quẽ tu habeas fidelłẽ tibi: culpabunt mali ¶ Minc auſcultabo quã aut cui credas neſcias?⸗ CO CIn te er rem agant. ¶ E ¶Nunc experiar ſit ne go hoc onus omne ĩpono· ¶ P ¶ Cura . aeetũ tibi coꝛ acre in pectoꝛe ¶ Eeniter 4 cõcaſtiga hominẽ pꝛobe:qui dedecoꝛat ſeuiunt ſapiunt magis:minus miranduz te · me· amicos· atqʒ alios: f lagiciis ſuis. eſt illec etas ſiquod illoꝛũ facit q; ſi nõ fa ¶ ¶¶Veniaʒ mihi ; grauate pater dedit gat: feci ego iſtuc itidem in adoleſcentia· de chꝛiſalo: verum poſtremo ĩpetraui vt F G Mei mihi iſtec illũ⸗ didit aſſentatio nequid ei ſt uccenſeat. ſt ne hic hoſtis nam abſe qʒ te eſſet:ego illũ haberez recte quẽ aſpicio meus?⸗ Odibo contra 2 tol . ingeniũ bonuz: nuc ppter te tuam lam gradum. CERC Non plas cen mi lu (E factus eſt fiduciã ſtoclerꝰ. ( NH hi que bilem mouet · CS- Rduenienti i Hauliſper lide eſt libido omini: ſi uo aĩo egritudo obiecta eſt · ¶ Multi moꝛe iſto obſe equi:iam aderit tempus cũ ſe eſe etiaʒ atqʒ exemplo viuunt: quos cum cenſeas ipſe oderit: moꝛẽ geras dum caue at᷑ p̃ter tibi amicos: reperiunt᷑ falſis falſimoniis equũ: nequid delinquat: ſine ( (Nõ lingua factioſi: inertes opera: ſubueſta nſe ſino: nequidẽ illuʒ me viuo coꝛrùpi ſinã. fide: nullus eſt qui non inuidiat: rem ſe ſent ¶ ¶ Iu qui ꝓ tam coꝛrupto: dicis cauſam cundam obtingere: ſibi ne muideatur ip̃i e filio: eadẽ ne hec erat diſciplĩa: cũ tu ado ignaui recte cauent (Tu ulloꝛum moꝛes leſcẽs eras g nego tibi hoc annis viginti perq́;mediate tenes · ¶ T ¶ Di non fe ud fuiſſet pꝛimis copie digitũ longe a peda cero ei male aliquo pacto me eſſe dicito hi gogo pedem ne efferres ex edibꝰ: in ſella ignauiſſimũ · Nequã hominis ego parui du apud magiſtrũ aſſideres:tum libꝛũ lege pendo gratiaʒ · ¶ V ¶ Vt pulſat pꝛopu res: ſi vnã peccauiſſes ſillabam: fieret co dium. comeſſe panem tris pedes latũ po b rium taz maculoſũ:qᷓ; eſt nutricis palliũ tes: foꝛes pultare neſcis. Euetemale — SCiij. crux agitat qui ad iſtunc modum alieno iuris tui extẽtes hoſuio foꝛis pene effre giſu · ¶ I ¶ Ne tibi haud lõge eſt os ab infoꝛtunio: ita dentifrangibula hec meis manibus geſtiunt · ¶ Mihi cautio eſt: cũ ego buiuſ verba interpꝛetoꝛ: ne nucifran gibula excuſſerit ex malis meis. ¶ llius jum ĩ tegumentũ coꝛpoꝛis ¶ Y ¶ Ineũ nunc reuenit bec res locum: vt qᷣd cõſilii dem neſciam. ES ¶ PBetulans · ꝓteruo iracundo anĩo indomito.incogitato · ſine modo ⁊ modeſtia ſum·ſine bono iure atʒ honoe · incredibilis · impos qʒ animi· ina mabilis· inlepidus viuo:maleuolẽte ĩge nio natus poſtremo· ¶ Conſolandꝰ hic mihi eſt · ¶ aa ¶ Modo deus ſecond re ſpiciet nos aliquis. Munc hoĩeʒ decet au ro expendi: huic decet ſtatuã ſtatui ex au ro. ¶ bb ¶ Merũ maioꝛẽ meũ vt ego ho die luſi: lepide vt ludificatꝰ ẽ ¶ c ¶C Ma li hoĩes ex ingenio malo malũ inueniunt ſuo:nulli amici ſunt: inimicos ip̃i in ſeſe oĩs habẽt:atqʒ hi ſe cũ fruſtrant᷑: fruſtra ri alios ſtolidi exiſtimãt ¶ dd ¶¶ Nequiꝰ nihil eſt qᷓ; egẽs conſilii ſeruus: niſi habʒ multipotens pectus:vbicũq; vſus ſit pe ctoꝛe expꝛomat:nullꝰ frugi poteſt eẽ hõ: niſi qui ⁊ ben? ⁊ male facere tenet: ĩpꝛo bis cũ ipꝛobus ſit: arpaga furibus furet᷑ quod queat: verſipellem frugi conuenit eſſe ho mineʒ: pectus cui ſapit: bonus ſit bonis: malus ſit malis: vtrũq; res ſit ita animũ habeat · ¶ Quẽ quero optume ec ce obuiã mihi eſt ¶ ee ¶ Num qui numi exciderũt here tibi: ꝙ ſic terraʒ obtuere g ff uid vos meſtos tam triſteſq; eſſe cõſpicoꝛ g nõ placet:nec temere ẽ. ¶ Oc caſio ad ean rem fuit mea virtute parta. ¶ gg ¶ Duã nuncnũc me accuſes magis:ſi mag is rem noueris. ¶ Oeccidi · animꝰ iaz iſtoc dicto plus pꝛeſagit᷑ mali · . mne aurũ cũ ramento reddidi (Mem iſtoc dicto dediſti hodie me incruciatum. ¶ Egre ĩpetraui:ne tibi ſuccẽſeat pater ¶ Denẽ hodie doctũ docte fallas·¶ Quã lubz me poſcitote aurũ ego dabo ¶ Emũ gan hercle hoĩeʒ ꝓbe hodie ¶ u ¶ Quid mii refert chꝛiſalo eſſe nomẽ:niſi factis pꝛobo. ¶ ̈h placido volo vnũqdq; aga mus. ¶ Intenã baliſtã in ſenem. (Rk Apud te eſt anim? noſter · ¶ Vax nimis bellus:atq; vt eſſe maxime optabã locus Si potius moꝛbũ moꝛteʒ ſcribat q; ſa utem:id erit rectius ¶ I ¶ Oelerẽ opoꝛ tet eſſe amatoꝛis manũ · ¶ Mea fiducia opus conduxi:⁊ meo periculo rem gero. 76 imperatoꝛẽ ꝓbum: iam bis bibiſſe opoꝛtuit · ¶ Vos veſtrũ curate ofſicium ego efficiam meũ ¶ Tam frictũ ego illũ reddam:q; frictũ eſt cicer · ¶ Nunc ẽ mi bi adeundi ad hominẽ tempus. ¶ Omia reſciui ſcelera ex lio tua. ¶ Nihil iã me opoꝛtet ſcire: oblitus ſum omnia: neſeio etiã id quod ſcio. ¶ mim Nunc ab tra ſena hic turdus lumbꝛicũ petit:pendebit hodie ricre ir intendi tenũ ¶ Cõſtrin ge tu illi actutũ manus. ¶ Belloʒophon tem iã tuꝰ me fecit filiꝰ:egomet tabellas detuli vt vincirer · ¶ nn ¶ O ſtulte ſtul te neſcis nũc vendi te:atʒ ĩ eo ipᷣo aſſtas lapide:vbi pꝛeco pᷣdicat · ¶ oo ¶ Duẽ di ligunt dii adoleſcens moꝛi᷑: dum valet: ſentit · ſapit: hunc ſi vllus deus amaret: plus annis decẽ: ꝑlꝰ iam viginti moꝛtuũ eſſe opoꝛtuit · ¶ Terre odiũ ambulat ia nihil ſapit:nec ſentit tanti eſt quanti ſt fungus putidus· ¶ Ex me quidem hodie nunqʒ fies certioꝛ · ¶ Nõ me arbi tr at᷑ militem ſed mulierẽ: qui me meoſq; non queã defendẽ: nã neq; bellona mibi vnqʒ neq; mars creduat:ni illũ exaĩmalẽ faxo ſi cõuenero:ni ve exheredẽ fecero vi te ſue:nihil eſt lucri qd me hodie facere mauelim:q; illũ cubantẽ cuʒ illa oppꝛimẽ ambos vt necẽ: tum illã que coꝛpꝰ publi cat vulgo ſuũ faxo:ſe haud dicat nactam quẽ derideat Haciſci cũ illo pau la pecunia potes ¶ Zam illoꝛũ ego anĩa amboꝛũ exo ꝛbabo oppido · C tibi ſ machera:⁊ nobis vꝛbina ẽ domi:qᷓ quidẽ te faciã ſi tu me irritaueris cõfeſſioꝛeʒ ſoꝛ ricinia venia. ¶ rr Satin ẽ ſi plura bo die ex me audiet mala:q; audiuit vnq; cli nia ex demetrio ¶ Equũ ẽ tabell cõſigna tis credẽ ¶ Drobe ita res ſucceſſit · meliuſ qʒ adhuc ſuccedet · ¶ Vrbes v̈âis inermis capit. ¶ Vt ſit mulſum qui triumphent milites ¶ ſ. ¶ Optimꝰ ſum oꝛatoꝛ:ad la crimas coegi hoĩem caſtigãdo:maleq; di- ctis:qᷓ qdẽ quiui cominuiſti ¶ VYerbũ nul lũ feẽ:lacrimãſ tacitꝰ auſcultabat qᷓd ego loqbar ( tt Tabellaſ obſignataſ m dedit a—r —r=r2C-r — 5R— —— — — EC = ere⸗ Nol tibi me iuſſit dare: ſed metuo ne ideʒ can tent q uod pꝛioꝛes· ¶ Juſtum eſt tu⸗ cibi ſeruus tuo arbitratu ſeruiat. ¶ Recita: aurium operã tibi dabo. CXNGO pater ducẽtos philippos queſo da:ſi eſſe ſaluũ vis me:aut vitalem tibi · ¶ Ende a pꝛinci io iam impudens epiſtola eſt · CB Seulte feciſſe fateoꝛ:ſed queſo pater ne me in ſtulticia ſi deliqui deſeras:ego aĩo cupido atq; oculis indomitis fui: pſuaſũ ẽ facẽ:cuiꝰ me nẽ facti pudet ¶ ¶ ¶ Driꝰ te cauiſſe q; pudere equũ fuit · ¶ Gadem iſtec verba dudum illi dixi omnia. ¶ Ba ter me obiurgauit plurimis verbis mal: me melioꝛeʒ fecit merepris ſuis:vt ei ba bere gratiam equum ſit bonam. ¶ H ¶ Dui deliquit ſupplex eſt vltro omnibug ¶ Ego iuſiur andũ ver bis cõceptis dedi ¶ Nihil ego tibi hodie conſilii quicq; da bo:nmeq; haud cõmittaʒ vt ſiquid peccatũ fiet: feciſſe dicas de me mea ſententia (Nolo inq; aurũ cõ credi mihi. ¶ Eui ego illa etate: ⁊ feci illa oĩ a ſed moꝛe mo deſto: neq; placitant moꝛes:quibꝰ video vulgo gnatis eẽ parẽtes:duxi·habui ſcoꝛ tumpotaui · dedi· donaui· enim id raro⸗ Sic vt eum cõuenit ſcio feciſſe: eo eſt ĩ genio natus. ¶ E ¶ Ouicũq; vbi ſunt: qui fuerũt:quiqʒ futuri ſũt poſthac:ſtul ti · ſtolidi · fatui · fungi· bardi.blenii· bucco nes: ſolus ego omnes longe ante eo ſtul ticia ⁊ moꝛibus indoctis. ¶ Magis q; id reputo:tã magis vxoꝛ .· ¶ & ¶ Gmiĩa vt quodq; actũ eſt memoꝛauit· ¶ Hoc hoc eſt qdð peracceſſit: hoc eſt demum quod ꝑ crucioꝛ:me hoc etatis ludificari: ĩmo ede pol ſic ludos factos cano capite: atz alba barba. Cil ¶ Ego ſi alibi plus pdideriz mimus egre habeam: minuſqʒ id mihi dã no ducam ari foꝛtuna etate vt ſumꝰ vtimur. ¶ ½ ¶ Actutum aperi foꝛes: niſi maius foꝛes ⁊ poſtes cõminui ſecuribus ¶ He oues eunt a pecu balitantes. ¶ It ol nitent: haud ſoꝛdide videntur ambe. Eiaw ſcio quid eo opus ſit:qui nec la ctem nec lanã habet vllam (R (Exolu ere qnanti fuere: õnis fructus iam illis decidit · ¶ L condono: tibi habe: nunq; abs te petam Qiappter nob malũ minitamini. ¶ Meũ penſũ ego lepide aceurabo. ¶ Quãodio iquã rem malã debeſ te S ſum eſt moꝛtẽ amplexari ( M ¶ Tactus ſum vehementer viſco:coꝛ ſſimulo fodit bin hine: nõ homo tu quideʒ; es qui iſtoc pacto tam lepidaʒ illepide appelles ¶ Vt blandiloqua eſt. (E EDbe ego nequã hominẽ: verum te neminẽ deterio rem. ¶ O ¶ Duod dü dãt bonucauce cul ¶ Caput pꝛurit· ¶ H a tua amiſeris ¶ Dum viuas tibi benefacias:iam pol id 4 dem eſſe haud per longinquũ:neq; ſi ho die amiſeris: poſtea ĩ moꝛte id euenturuʒ eſſe vnq;ʒ ¶( ITna ſum opera ꝛopter te impꝛobioꝛ ¶ Q ¶ QOuod ſemel dixi haud mutabo ¶ Denes niſi fuiſſent nihili iam inde ab adoleſcentia:non flagicium face rent canis capitibus · ¶ Veſper hitc eſt: ſequimini ¶ Spectatoꝛes vos valere vo lumus: clare applaudere. ¶ Mec ex ba chide ·˖ Sequunt᷑ ex menechinis etiã come dia lepidiſſima · Ex menechinis ARlutem pꝛimũ iam a pꝛincipio ꝓ piciam mihi atqʒ vobis ſpectato res nuncio: appoꝛto vobis plau ſum lingua nõ manu:queſo vt benignis accipiatis auribus: nunc argumentũ acci pite atq; animuʒ aduertite: q́; potero in verba conferã pauciſſima: atq; adeo hoc argumentũ greciʒat tamẽ non atticiſſat: hoc vobis demenſũ dabo:non modio ne q; trimodio: verũ ipſo hoꝛeo. ¶ S¶ Kni mum deſpondit aquis. ¶ Manc rem vo bis examuſim diſputo ¶ T ¶ Siquis qᷣd veſtrum epidanum curari ſibi velit: auda cter imperet ⁊ dicat:ſed ita vt det vnde curari id poſſit ſibi: nam niſi qui nunc ar entůũ dederit: nugas egerit Verum il uc redeo vnde abii. V. Nam rus vt ibat: foꝛte vt multuʒ pluuerat ingreſſus fluuiũ rapiduʒ ab vrbe haud longule: ra pide raptoꝛi ſubduxit fides: abſiraxit Tarnine in maximã malam crucem. G Fuuentus nomẽ fecit peniculon mihi qꝛ menſam quando edo detergo: homines captiuos qui a cathenis vinciũt: ⁊ qui fu gitiuis ſeruis ĩdunt cõpedes: nimis ſtul te faciũt mea quidẽ ſententia. Nã homĩ miſero ſi ad malum accedit malũ: maioꝛ libido eſt fugere facere nequiter: nam ſe ex cathenis eximunt aliquo modo: tuʒ ‚—rT ii cido ; xCiij. compediti ianuam lima pꝛetereunt: aut lapide excuciunt clauũ:muge ſunt he:quẽ tu aſſeruare recte ne aufugiat voles:eſca atq; potione vinciri debet: apud menſaz plenam homini roſtrum deliges:dum tu uli quod edat ⁊ quod potet pꝛebeas:ſuo arbitratu affatim quotidie: nũq; edepol te fugiet: iaʒ ꝛſi capital fecerit facile aſſer uabis: dum eo vinclo vincies:ita iſtec ni mis lecta vincla ſunt eſtaria: q; maßzs ex tendas: tanto aſtringant artius· ¶Nam ego ad menechinum nunc eo cui iã dilui ſum iudicatuſ:vltro eo vt me vinciat Nam illic homo homines non alit:weruʒ educat recte: atq; nullus melius medici⸗ nam facit: ita eſt adoleſcens ipſus maxĩe eſce cerealis cenas datnta menſã extruit tantas ſtruices concinat patinarias: ſtan dum eſt in lecto ſiquid de ſummo petas. ed mihi interualluʒ iam hos dies multos fuit · ¶ Hoꝛtitoꝛem domum duyxi non vxoꝛem. ¶ Teneo dextera genium meum· ¶ Non potuiſti magis per tẽpꝰ mihi aduenire q́; aduenis (aa ¶Como ditatis omnis articulos ſcio ¶ Vni tu fa cinus luculentũ inſpicere g ¶ Moc mihi abs te caueo cautius:clam vxoꝛem vbi ſe pulerum habeamus: atq; hunc combura mus diem:atqʒ ſane q; mox incendamuſ rogum:mam dies ipſe iam ad vmbilicuʒ eſt dimidiatus moꝛtuus ¶ Oculum effo dito per ſolum pꝛoiice · ¶ Concede huc a ſorbeg. E ¶ Ige dudum adoꝛare opoꝛtet veſtimentum muliebꝛemam ex iſtoc loco ſpurcatur a ſummo odoꝛe ĩ lu ¶ cc ¶ Wihi tibi atqʒ ulli iubebo iã apparari pꝛandium:inde vſq; ad diurnã ſtellam craſtinam potabimus. ( dd ¶ Weretrix tantiſper blanditur: dum illud quod rapiat videt · ¶ Si eam amabas iaʒ EErete⸗ naſum abꝛeptum moꝛdicus· Cape tibi hanc veſtem: quãdo vna vi uis meis moꝛigera moꝛbus: ee⸗ ¶ Da raſitus octo hominum munus facile fun gitur (ff ( Nulla eſt voluptas nauitis maioꝛ meo animo:q;ᷓ cum exalto pꝛocul terram conſpiciunt: maioꝛ(non dico do lo)qᷓ; ſi adueniens terram videas que fu erit tua ¶ gg ¶ Mic annus ſextus ẽ poſt s rei huic operã damus. ¶ Pb ( Si acũ credo quereres acum inueniſſes ſi appa reret:tam diu hominem inter viuos que ritamus moꝛtuũ: nam inueniſſemus iam diu ſi viueret · ¶ Ego illum ſcio q; coꝛdi ſit carus meo · ¶ In ſcirpo noduz queris Quin nos hinc domum redimus: niſi ſ byſtoꝛiam ſcripturi ſumus. ¶Ci ¶ Nõ potuit paucis plura plane pꝛoloqui · ¶ Verum tamen nequeo cõtinere quin loquar: audi cũ inſpicio marſi uiuz viaci acati hercle asmodum eſuiue ſumus· (kk ¶V. luprani atq; potatoꝛes maximi tum ſincophãte atq; palpatoꝛes plurimi in vrbe hac habitãt: tum meretrices mu lieres nuſq; perhibentur blandioꝛes gen tium:pꝛopterea huic vrbi nomẽ epidam no recte inditũ eſt: quia nemo ferme huc ſine damno diuoꝛtitur I ¶ Bene abſo naui:atq; ex mea ſententia bonum ante ponam pꝛandium pꝛanſoꝛibus. ¶ Quin illi homini diminuam caput. ¶ Tum de mum ſciam recte monuiſſe:ſi tu recte ca ueris · ¶ mi (Sternite lectos: incendi te odoꝛes:mundicia:. illecebꝛa animo elt amantuʒ: amanti amenitas malo: ſed no bis lucro eſt· ¶ nn ¶ Animule mei mihi miruʒ videtur te hic ſtare foꝛis: foꝛes cui pateant magis q; domus tua:domus cũ “D tua ſit:pꝛandiuʒ vt iuſſiſti hic curatũ eſt: vbi lubet ire licet aceubitum · ¶ oo ¶ Eolia nunc cadunt:nunc ſi triduum hoc hic erimus: tum arboꝛes in te cadent: naʒ iſte ſunt hic meretrices omnes illecebꝛe: argentarie. ¶ Muc in hanc vrbem pedeʒ nin hodie nunq; ĩtro detuli. CrCEd nauis lignea · ſepe trita · ſepe fixa · ſepe ex cuſſa maleo:qſi ſuppellex celionis: palus palo pꝛonmus eſt · ¶ Dallam ad frigio nẽ deferas vt reconanet᷑ · ¶ Abduc iſtos in tabernam actutum diuerſoꝛiã ¶ Lu facito ante ſolis occaſum venias ad uerſum mihi · ¶ Mihi dolebit non tibi: ſi qd ſtulte ego fecero. ¶ rr Vulier hec ſtulta atq; inſcita eſt quantum perſpexi modo. ¶ Ducit lembum directum nauiſ GSn ¶ V eniam aduerſum tẽpoꝛi W¶¶ BDius trigĩta annis natus ſũ: quom ĩterea loci nunq; quicq; facimus feci pe ius neqʒ ſceleſtius:q; hodie:cum in conti onem mediam me immerſi miſer · ¶ tt oh dii immoꝛtales:cui homini vnquã vno die boni dediſtis plus: qui minus ſperauerit: pꝛandi:potaui: ſcoꝛtuʒ accu bui quid multis verbis:minoꝛe nuſquã bene fui diſpendio · ¶ Quis hie eſt qui aduer ſum ſit nuhi 5 KOuid vis homo leuioꝛ q; pluma peſſiĩe ⁊ nequiſſi me: flagicium hominis:ſubdole:ac mi nimi precii? quid de te merui? qua me cauſa pꝛoderes 5 ¶ B ¶ Eeciſti funus meo abſenti pꝛandio · ¶ ¶ ¶ Adole ſcens queſo quid tibi mecum eſt rei:qͥ mihi maledicas ignoto inſciens? an ti bi malam rem vis pꝛo maledictis dari⸗ GEtiam derides quaſi nomẽ non no ueris · ¶ Non edepol ego te quid ſci am vnq; ante hunc diem vidi neq; no ui:verum hoꝛtoꝛ quiſquis es ſi equum facias: mihi odioſus ne ſis. ¶ Non ſa num eſſe tibi adoleſcens ſinciput intel ligo · ¶ Et iſtud ⁊ aliud ſiquid curari voles me curaturum dicito ¶ DH ¶ Ob trudit foꝛes · ¶ SDed quid ceſſo dum datur vecaſio:tempuſq; abire ab his lo cis lenoniis:pꝛopera igitur menechine: fer pedem:confer graduʒ. ¶ ¶ ¶ Vti quiq; ſunt optimi maximi moꝛeʒ babẽt bunc. Chentis ſibi omnes volunt eſſe multos: boni ne an mali ſint:id haud queritant· Res magis queritur:q; clien tum fides huiuſmodi oluat:ſi eſt pau per atq; haud malꝰ nequã habetur:ſin diues malus eſt:is cliens frugi habetur qui neq; leges neq; equum bonũ vſq; colunt:ſolicitos patronos habent: da tum denegant quod datum eſt: litium pPleni · rapaces · viri fraudulenti: qui aut fenoꝛe aut periuriis habent rem para tam: mens eſt in querelis: iuris vbi di citur dies ſimul patroms dicitur: qui pe qui pꝛo illis loquantur qui male 4 cerint:aut ad populum:aut ĩ iure:aut ad iudicem res A. ¶ E ( Diiilluz om nes perdant:ita mihi hunc hodie coꝛru it diem . ¶ Diem coꝛrupi optimum EFafer hinc palꝑationes. CPalla al loꝛem ĩcutit · Nutar ne loquar CRi hil hoc confidentiug: qui quid videt ea perneget · ¶ Q ¶ Wec rem commemi nit ſuam · ¶ Rufer manũ · ¶ Neqʒ ego geaneie hodie huc intro detuli pe dem ˖ ¶ Quin vt dudum diuoꝛti abs te ego ſum excluſiſſimus. culpam paucis: nõ lõgos logos: ſum ab his regio ua rabioſa femĩa obſeruat canis ¶ Ve ExCv. redeo nunc demum domum. ¶ Omĩa 31. edictaui. ¶ Bactum nequiter ¶ M ¶ Vin adferri noctuam: que tu tu vſq; dicat tibi:iam nos defeſſi ſumꝰ xoꝛ reſciuit rem omnem vt factuʒ eſt oꝛdine · ¶ E ¶ Tu buc poſt bunc di em:pedem intro non feres ¶ Tu bene merenteʒ tibi habes deſpicatui ( Nũc ¶ Ebo ⁊ conſu lam hanc rem amicos:quid faciundum cenſeant ¶ Immerſit gliquo ſeſe credo inganeum ¶ Quid tandez admiſi in te vt loqui non audeam· ¶ Hariter hoc atz alias res ſoles ¶ R¶ Vt etas mea eſt: atq; vt hic vſus facto eſt: gradum pꝛoferam: pꝛogredi pꝛoperabo:ſed id eſt q; facile ſit michi aut haud ſum fal ſus: nam pernicitas deſerit: conſitus ſum ſenectute:onuſtuʒ gero coꝛpus:vi res reliquere:vt etas mala eſt:merx ma la ergo eſt:naʒ res plurimas peſſimas quom aduenit adfert:quas ſi autumeʒ omnis: nimis longus ſermo eſt ¶ Hec res mihi in pectoꝛe et coꝛde dura eſt· eſcio quid vos velitati eſtis inter vos duos . ¶ Loquere vter n L dibꝛio habeoꝛ · ¶ Male facis qui inſon tem inſimulas. Si ego intra edis hu ius vnquã vbi habitat penetraui · omni um hominum exopto vt fiam miſeroꝛũ miſerrimus · ¶ kam vero ſatis iocatꝰ: nüuc ad rem age redi · CM ¶ V iden tu illi oculos vrere:vt viridis exoꝛitur co loꝛ ex tempoꝛibus atq;ʒ fronte:vt oculi ſcintillant vide · GNRI ¶ Won abire poſ nibu s8:ita illa me able capiti tuo Flli oculos exuram lampa dibus ardentibꝰ ¶ Enimuero illud pꝛe cauendum eſt:atq; ad curandum mihi. umbi ſedendo:oculi expectãdo do lent. ¶ O ¶ Moue foꝛmicinum gradũ ¶ Edepol ne bic dies uert us atz ad uoꝛſus mihi obtigit ¶ Munc ego homi nem ſiquideʒ viuo vita ſoluam ſua. G Condigne autem hec meretrix fe cit: vt mos eſt meretriciꝰ ¶ Hei ne ego homo viuo miſer C Q ¶ Vbi ſatur ſuʒ inteſtina non crepitant: quando eſurio tunc crepitant · ¶ R Eacilin tu do:ꝛ mis curans-. rdomiſ⸗ co ſi reſolui argentũ cui debeo· ¶ Modeſtioꝛ nunc uidem eſt de verbis pꝛout duduʒ fuit S¶ Et ob eam rem in carcerem te cõ pactum eſſe ſcio: et Poſtq; es emiſſus ceſum virgis ſub furca ¶ Obſecro pꝛo ere quidquid ſis facturus fac· ¶ T (Srechemen bonos ſeruos is eſt:qui rẽ erlem pꝛoeurat · videt · collocat. cogi tatq;:vt abſente hero rem heri diligen ter tutetur: q; ſi ipſe adſit: aut rectius tergum q́; gulam: crura qᷓ; ventrẽ opoꝛ tet potioꝛa eſſe: cui coꝛ modeſte ſitũ eſt receꝛdetur id· Qui nihili ſunt:quid is p cii det ob ſuis heris: ignauis impꝛobis viris:verbera.compedes mole magna laſſitudo.fames·frigus duruʒ: hec pꝛe da ſunt ignauie · Eerui qui culpa ca rent metuunt:ſolent eſſe heria vtibi les:nam illi qui nibili metuunt: poſtqʒ malum pꝛomeritum eſt metuunt . G. ¶ Wecum haud multuʒ pꝛope eſt:quã do ceruſo faciam pꝛecium exoluet . ¶ Her ego vobis deos atqʒ homĩes dico vt imperium meum ſapienter habeatiſ atqʒ imparaui: atq; impero: facite illic homo iam in medicinam ablatus ſubli men ſit · ¶ V¶ Fam ſublimen raptuz opoꝛtuit · ¶ Ecquis ſuppecias mihi au det ferre g nunc obſecro te quiſquis es operam mihi vt des: non ſinaſ in me in ſignite fieri tantam iniuriam Fmmo operam dabo ⁊ defendam ſubueni bo ſedulo: nunqᷓ; te patiar perire ¶ NHi ſce ego iam ſimentem in oꝛe faciaʒ: pu gnos atq; obſeram· ¶ Nam abſqʒ te ſi eſſem: hodie nunquã ad ſolis occaſum viuerem. ¶ S¶ Zubeo ſiquid imperii eſt in te mibi ¶ Tua eſt ymago:tam cõ ſimilis eſt q; poteſt · ¶ Rſ loqu ere mihi tuum nomen niſi piget · ¶ Nõ me edepol ita pꝛomeruiſti de me vt pigeat que velis · ¶ Oueſo ignoſcas ſiqd ſtul te dixi aut impꝛudens tibi. ¶ Delirare mihi videre CNeq occupare neq; pꝛe ripere tuum poſtulo· ¶ aa ¶ Dii imo: tales ſpem inſperatam date mibi quaʒ ſuſpicoꝛ (Ego hominem hom ini ſimi loꝛcm nunquã vidi alterum. ¶ Quin MM tu me admonuiſti recte: ⁊ habeo gratiã ¶ Promeruiſti vt neqᷣd oꝛes quod ve lig:quin impetres ¶ vo ¶ Tanquã me cmieris argẽto liber ſeruibo tibi · ¶ M ra memoꝛes:vtinam efficere quod pol licitꝰ es poſſis · Wrame vſqʒ; ad huc conueniunt ſigna ˖ uod longiſſime meminiſti dic mihi in patria tua g quot eras annos gnatus: cum te pater a pa tria vehit? Nam tunc dentes cadebant premulum · ¶ Di interpellas loquentẽ ego tacebo · ¶ Continere quin comple ctar nõ queo · ¶ O ſalue inſperate mul tis annis poſtq; conſpicoꝛ N. ¶ Die ſeytimi auctio ſiet: venibunt ſerui: ſup pellex· fundi · edes: omnia venibunt: qui qui licebunt pꝛeſenti pecunia: vembit vxoꝛ quoq; etiazʒ ſiquis emptoꝛ venerit do Caadbec, edepol ſiquid ꝓpter me tibi euenit boni:nam illa cum te ad ſe vocabat me eſſe credidit · Et ego nunc quoqʒ non tã gaudeo qz leteꝛ ꝓunceps illuſtriſſime ⁊ pater reuerendiſſie quan doquidem Terẽtianus ⁊ MHautinas co medias tibi dederim abſolutas:nũc ve ro aliquas extra oꝛdinarias item come dias: ⁊ quidem numero tres:pꝛoſequen das ex oꝛdine duxi · Ct ĩ pꝛimis philodo xios:que ẽ caroli aretini: ſeſe offert co⸗ media admodum iocundiſſima· ¶ Ex philodoxios comedia caꝛoli areti ni autoꝛitates: ¶e— bi: ⁊ neſcio an abunde nimis:ſʒ barbare:mũc auſcultate:a viuo iudiciũ date. ¶ ff ¶ Exoꝛatũ capi venio:hanc vnã ſingularez pꝛecibus a vobis vt im petrem gratiam: non ad uituperium in oſtrennſ dari: ſi pꝛeter voſtram de no bis expectionem in negociũ me ad ſcri bundas fabulas miſerim ¶ gg ¶ Nũc ſumite id voſtra ex animi humaniſſimi tate: mibi q;:etati qʒ me precibꝰ apud vos meis concedite:ſinite vt exoꝛem:da tis ne admodum hoc gratie? ⁊ datis vi deo. ¶h (Eſt mihi fide optuma: et ſingulari amicicia coniunctus frontiſis qui cum omne conſilioꝛum congero · ¶ ¶ Et merito ſuperis gratias ha⸗ On diu Kaeiuit tẽꝑis poſtq; ebi rit vobᷣ iudicio:ſi apð voſ loq̃r marum viſu fieret doctioꝛ (Eſt ne bo ra ut edamus: mecum eris in cena · Demper ſum tecum animo et æo a lias coꝛpoꝛe ut iuſſeris· ¶ V ¶ Eſt foꝛ beo:q̃ me hoc etatis:tã libẽ:tãq; ut vo loſinũᷣt degẽ:qð q̃dẽ libertatis ẽ. ¶ Naʒ his miltis afflictat᷑ curis:q̃s forte R aſſolʒnunc aĩmo denumerat ſuo. CDrofecto grauiter eiꝰ cauſa aĩo af ficioꝛ:video enim qʒperdite amet: q; timeat:qᷓ; affectet:q; expectet: que oꝛĩa mala animum trudunt:a ſcindunt: 2 agitaut ſuum. Quraui maxime hoc tan tum furoꝛis ab ſe ut extirparem: non quiui:malum enim hoc iam radices de dit nimias. ¶ Studeo cunciis: ⁊pᷣſertim vobis me in beniuolentiam ſubdere · ¶ D¶ WVe ne contingas ne me comp̃bendas:erit hoc michi pꝛo in iuria ⁊ dolo · ¶ Elem quid manus inue his g o populareſopem opẽ afferte . lĩ gna·particas.fuſtes · accurrite · ſuccur rite. (Ge ¶ Mico me tibi optumo affe ceum foꝛe animo: non ſecus: q́; qui te ament . ¶ E¶ Neminem habeo ĩ quẽ tuto conſidam · ¶ Ego dum tua ꝓ gra tia liceat:volo tibi eſſe ⁊ hbonoꝛi à com modo q;eplurimo · ¶ C¶ Non enim licet timere omnia que dubites: nec du bitare ſiqua ſepiuſ incidunt: neq; enim Anag perſepius fiunt ſemꝑ fiũt. (Me dem velim noſtre amicide firmum ac perpetuum foꝛe vinculum ¶ Ditonuſ ſum amicoꝛum amicis amiciſſimus ¶ X ¶ Brebe operaʒ obſecro:beniuole te paucis ut alloquar · Audiui ſemper amicos ⁊ viros optumos:qui moꝛibus ⁊ ingenio polleant:ſimplici ⁊ aperta a micicia adeundũ foꝛe:aperto igitur lo quar: eo qꝛ te fidum ⁊ prꝛiobum ſemꝑ audierim . ¶ Vellem lares tuos michi foꝛe familiares. ¶ E ¶ Ego me omnẽ tibi dedo ⁊ dedic o:ut tuo pro iure tibi moꝛigerꝰ ſim. ¶ Mabemꝰ en ſuperũ gratia:noſtroq; ex laboꝛe amicos· beniĩ uolos· familiareſqʒ nonnullos: quos re pꝛoſpera ⁊ aduerſa nobis optimos: Vti deceat experti ſumꝰ:qui ꝓ nobis negq; rebꝰmeqʒ vite parcant ſue· ¶ L. Erit (mihi crede hoc tuum beneficium viro non ĩdigno:⁊tibi amiciſſimo per gratum ¶ Receſſit huc ut rerum pluri põd eo ego tibi hac dextera fi dẽ: diis teſtibus: ⁊ tua virtute:qua qui ma quidem et moꝛbus:ut nichil addi: nichil optari ãplius poſſit:adeo ut aut formoſioꝛem:aut ſunillimam veneri di iudicem:decoꝛum caput:venuſta facies aſpectus hilaris: modeſtꝰ inceſſꝰ: habi tudo motus:omnia ut matronam:et romanam ciuem conuenit (n is ex animo cupio hanc videre · ¶ Ad id ope ram iam nunc paro. ¶ Mas pꝛopinqᷓs vt videſ ſuꝑbaſ edes ea inbabitat ¶ N ¶ Wature ⁊ attemperate omĩa ut fiãt opus eſt. pꝛebe te ut videat virum: nec impudicum·nec immundum. nec laſci uum pꝛemo:tum te ut cognoſcat:et ge ſtus ⁊ mores tuos:teq; pꝛimo cum lu bens tum expectato ut videat. demum loquere enarra · ¶ O ¶ Stat ſententia nolo aſſiduo exarare has poꝛticus:⁊ ob tundere oculis ⁊ ſuſpirio · foꝛeſ qʒ. fene ſtraſqʒ· foꝛamina q;:⁊ omnia· omnẽqʒ conuicinam: nolo me inperio nolo he ritudini:nolo annutui mulierum ſu bi gere nolo mihi animo id tantum miſe rie obfirmare quod efficere pleꝛoſq; vi deo:aut effectuʒ me quicq; pluſq; ſim metip̃i mihi: p̃ter viꝛi officiũ eſt mulieri bus:⁊ tã certatĩ affici:quibꝰ tandiu ſia mꝰ in grẽaʒ:qʒdiu vl bacho aut volupta te ⁊ ioco:ad ſuꝑf luum vſq; explete ſint vel dũ vi munerũ tandẽ extrudũt᷑. ut ĩ terdũ oculoſ ĩ nos dimoueãt ſuos:idq; ꝑparce:peſſimũ gẽꝰ aĩantiuʒ ¶ Verba dotatĩ cõmutas ut lubʒ. ingre diar iã cũ foës patẽt · ¶ Dõeſticꝰ ſũ mi atẽt foꝛes:ĩgredioꝛ:ſaluete lares biſi ¶ OQ ¶ Mec cõmeatio mihi ꝓ triũpho eſt hꝰ totũ iter meũ:p̃ gaudio ñ poſſũ me metipʒʒ cõtinẽ:qdqᷣd video iubeo ſaluẽ: ac ſi velĩ oĩa hoc meo gaudio imptirer · R (Saluete etſi mihi ſatiſ ĩiuſui foꝛte ſitis ¶ S Tibi ĩgẽtes gras ⁊ vtinam dignas exoptaſq; ꝓtuo hoc tm̃ fadno re referãſoũ ꝓoterĩ · huc accedẽ poſt an gulũ à colũnã: ne noſ videãt auſculta biꝰqd conſilioꝛũ cõgerãt· ¶ Mei michi qᷓ; male nr̃is rebꝰ timeo¶ T¶ Sie volẽ amicos mutuo inter ſe conuenire:vt li berali animo ⁊ conſulerent ſe ſibi·et o peras referrent. ¶ V¶ Te dudum a ſpicio: nunc tua bec voxe memoria in mentem reducit: te ut agnoſcam · Kn recolis cum ſolebam te in ſinu e domo patris geſtare ad noſtram 7 q; eras fraudicolus:ſemper in barbam? capillos duriter coniiciebas manum ¶ Nunquaʒ ego antea ex ſtudio hanc conſpexeraʒ conuicinam ¶ Volo (cri men ſi crimen aꝑud vos eſt) incuſare meum. ctis ut dignus es:⁊ dignuſ eſſet cloacã aliquam tuis dictis reſponſum ut de⸗ deret: cui nichil pꝛopꝛium eſt:niſi lin⸗ ue in de gua iſtec tua fetida peſſima: terius indies conualeſcit · aurem conferunt C lus amplius ſperandi locus nobis reli ctus eſi· ¶ Tritum hoc pꝛouerbium eſt: integra cum fide tuta ſpes cohabi Tace in tat:poſtq; fides diſrupꝑta eſt: ſpes inte Et tritum hoc reat neceſſe eſt eſt prouerbium: quod tritum nimiſ eſt haud ſapoꝛeʒ habet ¶ Tace · bone fac ſis animo.· vnumquodq; iter ſuum ba bet exitum. aſtutiam. G riꝰ debachatꝰ eſt: n on ſe ſulunet · uid nunc ani mo fabꝛcat ſuo?g ¶ Mabeo animam inter dentes 1 labia · ¶ Cc ¶ In fo ro legati ex af frica:be pa nunc cum tranſirẽt:ſeduxi me ut vi derem ſpectaculum inuiſum · inauditũ incognitum · immeditatum · triumphũ dicens triumphiſſimuʒ.· tibicines citha riſte · curricula aurata ·equi rotati · can didi · maximi Meones Pan there · ſcinne · a quileſtruciones: bubones· mõſtꝛa:reſ mire ⁊ innumerabiles: quas videre lõ ge opereprecium eſt · Interea acceſſit putus qui caballum effrenum magnũ inſedet: hunc concutit calcibus: neſcio rem vt duyerit: hoc exinde adpoꝛto no uicrus michi ſemifractum eſſe. ¶ Ma ioꝛi etiam ĩ re libere: animo ſatis obſe quaꝛ tuo. ¶ do ¶ Quod nobis iter tenenduz eſt⸗ hic in tõſtrina Cli marchus medicuſ: boum:⁊ quadꝛu pe Erofecto verba bla Herii nuil Mabeo argutã ne re geſta ců ppõ dum omnium et hominum etiam:ſuo ꝓ officio ſingularis (ee ¶ Won ſine ingenio·perſidia:⁊ animo:fit magnuʒ facinus: mirabar quid ineptiarum age ret frontiſis: cum defoꝛmarit luto ⁊ ge ſto ſeipſum ¶ Volo illi hac parua in re exigua morigerꝰ eſſe. Ef ¶ Noſti ꝙ te iam diu amarim:ſed foꝛte non ut res ſe habet ita apud te notuʒ eſt: q;ſo licito:et q;firmo animo tibi affectus ſẽ per fuerim:nã ut recte id videre potui ſti nimis honon inſmuabam tuo.t ni falloꝛ eã ob rem foꝛte perſepe:hoc tan tuʒ gratie abs te commeritus ſum.ver balenlicet michi miſero amanti dono ut dederes: quibus vitã hanc: que om nis inteꝛ ſuſpiria et lacrimas diffuſa eſ ſet reficeres: et fugitiuũ coꝛ quod qui dem cura aduſtum ſit vite reſſtueres que quidem omnia iam olim tuam in diclonem conceſſerunt:nec enim cum non licuerit: tum non libuerit facere non eſt qð percunter: verum ut gra tias agam tanto pꝛo hoc beneficio tã toqʒ tuo pro merito: abſ teqʒ vt exoreʒ dum pro mea honeſuſſima affectione ĩ te michi aliquid vnq; debeat:vt huiꝰ tui miſeꝛeat vite: et poſtq̃; meo fato ſic inſtitutum eſt:tuus ut ſun:maliſ me vi uum:cum forte emolumento quãtulũ vobis eſſe poſſim qᷓ; interemptum tua (vt ita dixerim) crudelitate: qð quidẽ neq; laudi:meq; in partem commodo rum tibi eſſe poſſit · At nolim hec di ziſle: ſi dixiſſe tibi egre ſit. ſed ſi licet ꝓP tua liberalitate abs te vt exoꝛem:hoc p coꝛ videndi te ut ſepius comm odum ſit et poteſtas.Neq; obpeto id nimis: neqʒ etiam id ſatis voſtro ſine commo do volim:neqʒ dum rem factu difficilẽ etſi michi amplam ⁊ gratiſſimam e vo —, bis petii:neq; amplius quicq;ᷓ dari op to: mſi vt meam hanc voluptatem et conſuetionem:neqʒ duro neq; graui feratis animo· Sinite deambulẽ ſinite vt videam hoc michi ad voluptatem: hꝰ michi ad vitã ẽ:hoc michi foꝛe aĩ vol ui vob dicier ¶ gg me ameſ et vi di ⁊ cognoſco:idq; accipio aĩo neq; in grato: ſʒ neſcio ego.quo pacto hꝰ vob innatũ ſit amantibus ut nunqʒ ſat ſit qʒ nimis ſit · 1 pꝛofecto dixti pulcre:ſʒ ages nob rẽ gtã te iſtĩc ſi abducẽs ¶( ¶Solz aliis amoꝛ uoluptas eſſe: michi non qð amo:ſed ꝙ te amo: ⁊ uoluptas⁊ felicitas eſt: ſed quia me in tanta egritudine ob amoꝛem coſtitutum uideo: ut mee inter dum miſere miereat uite · uolui hoc e ꝛobis gratie exoꝛaſſe · Nam nox et dies ſuũ peruerſe in me officium ꝑagũt. ſẽꝑ quidem meos inter oculos·ſꝑaĩ· ſꝑ ĩſita in me es · multa mea cauſa uelim · multo plura nolim: tue ne male afficiam hone ltati · Non ſum meus:tuus ſum tam totꝰ q; grandis ſum:a tuus volo eſſe: me q;ʒ vt rapias precoꝛ:velimq; et me inuito: hoc velim tibi foꝛe pꝛo ſtatua lucernaria dum in ſero ſtas natura naturaliter bel⸗ lula:abſq; lege ⁊ fictione in palliis ⁊ cri mbus. tandem ut tibi eſſem aut cõmodo aut voluptati:michiq; dum te vel viderẽ vel audirem: eſſe vite mee vinculum · O dii aut eſſem cithara: quia dum peꝛtracta res pꝛorumperem in voces amenas :ca⸗ noꝛas: ſuaues: ꝙ armoniam ſaltem adꝛi dereres: mterdum ſaltem contingeres: pꝛoh deumq; eſſem felix. ¶ B ¶(qui⸗ dez non inexperte hoc ip̃m dici ſolet · In amicoꝛum cauſa ſolent qui amant perpe ti ⁊ p̃termittere:que ſua in re non fſier ẽt Et mei et ᷣboꝛũ peĩtꝰ oblitꝰ fui miſer ¶ ¶ Quid nunc rerum agenduz eſt 5 ob negundumociumeſt ¶ Volo meum omnibꝰ pꝛeterpoſitis rebꝰ fabꝛicatoꝛem fraudum conuenire:⁊ enarrabo omnia: vt re·conſilio.⁊ opera omni omia confi ciat. ¶ Quid hi muſant ? nolo hĩc furtĩ auſcultae · ¶ D¶ Ego ſic cenſeo ꝓ hac pꝛouintia:te dignum foꝛe legatum: nam eius moꝛes longam ob conſuetudineʒ ti bi explano patere:ut ſiquid incuſauerint reculauerint ne:confauta omnia· ¶ G ¶ Ego ſecꝰ cenſeo:tibi pꝛouintiam iure delegatam foꝛe: cum ⁊ facundia ampliuſ valeas:⁊ quia conuicinis ſis tutiꝰ id poſ ſis · CE- Quid exordiaris g fabulas et muliebꝛia:aut de anſere ⁊ de gallo quere aut pro cucurbitis ſemen exquire: vel ſi quid tale ¶ & ¶ editabar: pꝛiuſ q; veꝛ ba pꝛoferrem quicqʒ obſonarier: nam di gmoꝛa ⁊ multo pinguioꝛa ſe eferant:etſi neſcias plꝰ centies hanc hodiernam iĩter rupi cenam: non poſſum mei compos eẽ nam ieiunꝰ ſum:quid peius q; ieiune et incompoſito ventre loqui.· ¶ H ¶ Non ne ſum verepardus: vereplumbeus: qui hoc viderim · cogitarĩ · ⁊ pᷣſcierĩ diu:hoſte res omniſ meaſ quaſi ad ꝛuinam ſeduceꝛe improcliui: neq; quicq;ᷓ obpoſuiſſe ſub tenaculi. ¶ Ruſculta paucis: condicam rem ut res ẽ · ¶ Tllico ſuſpectare incipio oculis:non minꝰ ⁊ animo · ¶ Dic cenſeo uia cenſent noſ cenſere:ꝙ male cenſeãt E Hrofecto in hominum vita mibil ap prũne ab diis optimum video: ut qʒ nos ſic ſuccedant bona:tum vt ſiquid velis: at teipᷣo exquiras · Sum deus cum nichil deſit:habeo omnia cũ diis cõmunia p̃ter vitam: habeo voluptatem ⁊ voluntateʒ vt lubz: ſuz etate ad vires apta: ⁊ venu ſta bellitudine inter primos non poſtre mus:ſubpeditant pecunia · beniuolentie honores ⁊ om̃ia oĩa:ſunt ve q;plurimi qͥ me efferant laudibus: quibus ⁊ bñ poſ ſum facere: qui ve ſemper ſtudẽt q̃; mul ta meam in vtilitatem ⁊ voluptatem ac cumulare:ſiquidem perpetua vita ſit ap pollo ſim · S ¶ Oineptiſſime:q; inſa nis capite:q̃; blactis · Scin quid volim: hunc fore cloacam: ut interdum illiuſ nates labiis attractaret: et interdum de glutiret quicqᷓ· ¶ E¶ Quis hbic arridet ſum vobis an ludus ? bene vertam in lu ctum ſi cepero ¶ Habeo grandius aliqᷣd agere ¶ Obiuit longe fugam animus pꝛe timore ¶ Di hꝰ crediderim: quẽpiaʒ amare qð minime viderit: aut ea in re af fectum eſſe quã potiſſimuʒ neſciat ¶ ¶ It audiſtis tantos tumultꝰ domeſti cos· ut noluiſtiſ oꝑem afferre:ut ſtetiſtiſ ſpectatoꝛes (NCR.e cio quid dicam non ſum mei recte compos: neq; valeo loqui:dic tu: narra ut geſta hec ſunt:que rectis videris omnia peſſima. ¶ O Saluere nos omnes iubet: reddimus vi ces · ¶ H ¶ Cum pꝛimum nos reſpectat adiungit ſe in pedes:accurrit ad nos. Q¶Soleo ſemper cum vos video: ani mo fronte ve libeꝛali ⁊ amplo memetipᷣʒ leticia in immenſum afficeꝛe ¶ Foꝛtuniꝰ vir quidem optimꝰ ⁊ facetꝰ.cum hoĩe ſti pulatur cenã pinguẽ ⁊ lautã: ſtat pignꝰ 4 ſtant teſtes ⁊ arbitri. ¶ R ¶Ts narrat altos parentes· profũdas diuitias· ingẽ tes clientelaſ/multa.immenſa:⁊ magna grandia: bellitudinem hominis: pꝛobita tem. moꝛes · ingeniũ vſe Een deſit niſi cõſimilis coniunx ES Vale meqʒ me moꝛie cõmendatum habe.¶ T ¶ Proh dii que hoĩm petulãtia.qui furoꝛ·ꝗqᷓ laſci⸗ uies · que iniuria? vellẽ aliqua in re huic foꝛe pꝛo meritis vt mere᷑. ¶ V¶ NMeu mihi ſic datur fatis:ſic recipi par eſt: dii ſic mandant: ſie nos velle opus ẽ. ¶ Mei verſo q́zmulta meam inter meõ⸗ riam:q̃ ꝑtim nolim: ꝑtim malim optez. Nam E hoĩm condicio hec:velle ralle hoc velle ⁊ hoc nolle ſuapte in tempe p⸗ pe ſapientum eſt:molle qᷓ vel opoꝛteant: aut velle que poſſis mĩme: eoꝛuʒ ẽ qͥᷣ ſibi ſolis ccdant ⁊ cupiant. ¶ H¶ Olent ſceleſti ſemꝑ ſuo ſcelere: ſeq; palã ſcelus trahit: parem ut ꝑturiat penam ¶ QOuid e egiſti vite tibi ad exercitium hac in vrbey ¶ Dic ſodes: quid tibi nomĩs⸗ Tu omi in re ⁊ durioꝛ ⁊ difficilior mi⸗ hi videri ſolitus es:q;ᷓ nunc videare facil Ha mi vir:nunc te nunc pꝛimũ cogno ui: cuʒ in adem tendi viſum: 1 q́; es non ſimiliſ ſolito:q; defoꝛmis:q̃; cognitu difſ ficilis · En (Xaen ſier ſacrificiũ diis tã to ꝓ debito ˖ ¶ Equidẽ mihi cum illo eſt opt ia aperta beniuolẽtia:ampla ⁊ con tinua familiaritas:firma ⁊ ſimplex amici cia. ¶ bb ¶ Gurabimus rectius oĩa:⁊ ut oppinor poſſum bonã tibi expectatõem polliceꝛi:conabimur ꝑſuaſione ⁊ precbꝰ rem ducere ut velitis. ¶ ce ¶ Droh diiĩ moꝛtales: quãtum habet virũ deſuetudo ̃; eſt efficax ad ſcindẽdas oĩs ⁊ ſi firmas amicicias. ¶ Rudiui. auſcultaui: habeo omia: mee nunc erũt ptis facere qd in re agendum viſero. ERarrarcſen portas nunci · ¶ Comecerã me in pedes: cũ pꝛi mum videꝛam te accurrẽtẽ: quia timide ti mebam. ¶ Vbioffendiſti tam extemplo bunc. ¶ dd ¶ Me hercle nunq; vidi ho minem tardioꝛem: confectus ètate iam ẽ 1 annoꝛum plenus: tam ſe dimouet:qᷓ; ſi habeat calculos om̃is ad vnuʒ vſq; dinu merare · ¶ ee ¶ Ecquid hocẽ boni g nar ra:me ut impertias tua leticia. Opior foꝛte non vano: hunc fuiſſe hac ĩ cauſa autoꝛitates iocunde. pꝛimariũ magiſtrum. ¶ ff ¶ Tam ñ ero potis quicqᷓ; ut inſtitueram: voꝛtendum conſilium eſt ¶ gg ¶ Neq; enim habeo cauſaʒ omnino imquã: neq; ĩuſitata ſũt hec:neqʒ ſunt indigna adol eſcẽtulo.Nõ enim ea ſunt grauiter habenda:que etaſ oĩs ſuo quaſi iure exigat ⁊ expoſcit: oĩm in etate multa ſunt pᷣtermittenda:multa tolleranda ſunt · ¶ Saluus ſis chronos quid operis hic eſt tibi. ¶ Pb (Eecero hodie: meritas penas fenore ut luat ¶ ¶ Lenſeo non ab tua iuſticia alienum:ſi pPartim pietati in nos:partim ⁊ humani tati tue concedas: redde te dignuʒz ſolita etiam manſueta humanitate tuaiſine: te xt exoꝛeʒ ¶(kk ¶ Velim mihi hoc ut fiat gratie.q;ᷓ ſi feceris:feceris rem equaz: pa riter ⁊ his om̃ibus gratam ¶I. Eron tiſis ſi ob meã in te ſingularẽ obſeruan tiam cõmeritus vnq; ſum ate ut poſſim quicq;: nunc pꝛecor:id omne non quod debes ſed quod poſſis: in amiciſſimi cau ſa ut ſemp ſoles erbeas gometim me me oẽm tue dedico:tue relinquo fidei. ¶ Quid colloquimini tã ſeducte ¶ mm redo noſua ꝑſuaſione perfeci:ut hu ius expectatõi ⁊ deſiderio ſatiſfiat ¶ Rd mirabamur pꝛudentiã ⁊ humaniſſimam fadlitatẽ tuam: pꝛo eo quod apud te his in rebus que optime ſint: non precibus neq; dum ampla pſuaſione opus ſit:qui ävt omni ex ꝑte tibi ſimus honori ⁊ cõmo do: ppetuã ⁊ curam ⁊ diligentiã capimꝰ. Scio vos ea virtute pᷣditos: ut poſ ſim tuto vobis:⁊ credula ⁊ moꝛigera eẽ: ſed vos id videte: quo me in ludo conſti tuatis · ¶ Viden quo in periculo res no ſtre ſint æſubiice adminiculi quicq; ut cõ uĩcamus. ¶ oo ¶ Neceſſe ẽ has fieri nu ptias:da manũ: hic tibi ſit vir. hec tibi ſit vxoꝛ:volus? ¶ Dii immoꝛtales:quis vn q; meditato hec dixerit g ſum admodo beatus·plaudite hoc meo bono:plaudite Sequuntur modo ex Comedia mercurii ronʒii vercellẽſis:ð falſo ipocrita ⁊ triſii ¶ Ex Comedia ronziu de falſo ere⸗ Vid anxius queritas indo leſcens bones eſt ne foꝛte quod labe lautuʒ ire te velis:adeſt: quem tãta is ado u hominũ frequentia ſtipatum cernis: vir religioſiſſimꝰ:qui te abluat: ⁊ crimina ꝓ cul pellat: potes interea te huc introdaẽ. mecuʒ ut pauliſper conſedeas: ⁊ exaudie ris ſtatim · ¶ R¶ Dluribus deambula⸗ tionibꝰ hac die longe defeſſus ſũ ¶MNec ipſa maxĩe auarum atʒ pluitationum tẽ por a:valẽt amplecti compto quoq; tho B ro virginem · ¶ B¶ Non ea tibi vt cer no vis eſt:vt plurimuʒ hac diſciplina va leas: bachico quideʒ ſuaui liquoꝛe: iamiã puto moueris:plꝰ ſatis q;ᷓ luxuria: iſtec amodo te pꝛecoꝛ aliena facito: tuum tin tinandi officium ſit: idq; perpetuo ſerua ¶ ¶ ¶ Quartus denus annꝰ me quindenus imp̃ſentiarũ nutrit · ¶ Di te perdãt impoꝛtune: non es veritꝰ deuz tue pꝛofeſſionis pꝛorſus oblite · ¶ D ¶ Oum pumũ huc aduentaſſeʒ: didici para ſitos opoꝛtere heripedes eſſe: aſſellorũ aures habere ⁊ doꝛſa· CG ¶ Mitto pus iram fluere:werum timeo ne poſtea res implacabilis fiat: ſi nõ adeo modo: ſane introibo. ¶ E¶ Vnde iam furcifers die vnde profectꝰ ſies g credo te vilioꝛẽ e vi li futuruʒ quo plus viues:neſcio qui me contineam ? quid ita longe diu abſẽs de ſuſu copiam tui facere ? cedo fide tua:in ₰—⏑ tenti vos ſocii deniqʒ pᷣcoꝛ eſte:quas ab ſentie ſue miſer cauſas enarret · ¶ ¶ GEo profectus ſum ad ipᷣa deoꝛum immoꝛ talium templa:ut accuſarem meme · illic innu mere om̃i facinorum genere matro ne graues defatigantes ſacros lõgis au ſcultationibus viros:defatigãtes inquã ſacros ambagibus viros: he quidẽ nichil effeaſſe putant:ni pinguius euomãt cũ cta:ab ouo tindaride ſermones ſuos paſ ſim reſumentes:itaqʒ mihi tẽpus furatũ eſt: vt tibi detentus ſiem diutiu s:q̃ʒfoꝛte cuperes:ignoſcendum eſt igitur ſi equũ exiſtimas·perge modice ceruicis: qui nec verbum vllum perpeti potes CMH (Si ne plura verba michi dare · ¶ Hunc re creandoꝛum ſpirituum cauſa conueni. biſpidus ipſa macieſ E¶ Sinite ope ram hanc mihi: meum volo ſit: ut penãs commiſſi dedam tempeſtiue nimium cre do ſapiet:arte ſua quid linius poſſit · ¶ Eſt homo annoſi in laſſꝰ (E¶ Vbi ſceleſtum hunc inueniemus Cvüj. quis eum nobis dabit? quo demum que rendus loco ? ¶ Queſo dic: quo propꝛio eum nomine vulgus appellet? vbi reſi deat inquam: vt ſe inueniam y ¶ Hac ꝑ gito cum lapideas ſcalas compereriſ pci itato te in templum:de hinc in manuʒ keuam te ſtatim voꝛtas ¶ Soſpes pergi to vias tuas. ¶ Hec circũ clauſtra deam bula quoad redeam. ? fac eſto diligẽs ut ſoles ¶ ¶ Vereoꝛ modo ne lõge diu tenet:at operiboꝛ: ⁊ ſi me adueſper ari o poꝛteat: reʒ ſpero perficiet: ꝙ ita detine tur diu: verum nimius in verbis nunc eſt · ¶ N ¶ Mem eccum hilarem video: ergo ad eum ut rideam · ¶ Quin vno e queſo explices verbo · taui peſſulo clauſa· (0 Ingredere: nunc ſolus pꝛandia prope carpſi: tu q; bucellum mecum ſumes · ¶ P ¶ Haud quaq; qð abs te michi oblatum eſt inqᷓ; renuere cenſui: nam in ineunda homi⸗ num familiaritate: ipſa potiſſime confa bulandi:aut huiuſcemodi bucellandi co hbabitatio valuit · Epa igitur iſtuc loci ac ceſſi:ut tua potiar conſuetudine: ⁊ amo ris tui particeps fiam: tum ipſe nil quip - pe gratius mihi dictũ puta: q; ut in tua ego quoq;ʒ reſideã gra· ¶ Q ¶ Fudilun vnq;: ꝙ in pꝛeſentia ſoꝛdeſcant laudes B reʒ pꝛopero: ut huiuſcemodi ad uentus inquam cauſas intelligas · ⁊ que mibi animi paſſio ſit aduoꝛtas. ¶ S e ſingulariſſimum quem omnes famãt delegi taciturnitatis patrem · ¶ Quid oxus fuit ut tibi alienaſſes nomen 5 We plus ſatis amabat q́z ſe:vel ſaltez totus ? quis ſibi tune geſtus fuerit te p coꝛ dice · ¶ Stant federa · ¶ Orede non eſt hominum te felicioꝛ quiſqꝗ;· ¶ ¶ Eortuna quideʒ ſeſe offerens ſtatim am plectenda eſt ſiquis ſapiat:eos dii ꝑdant qui poſſunt frui bono negligunt deli gentes malum · ¶ IRpſa potius conſilia mittito ad alteram ſcolam · ¶ Na ha be parum ſiſte:ſine michi pꝛius ſpirituʒ red di: perge modo ¶ Si me ames te p̃cor iſtec deſine verba facere ¶ V ¶ Derge ad eũ:ne dedignet᷑ foꝛtaſſis vbi mẽtiri te viderit:cernẽs vacua polliatatõis loca· kſtec inquam malo:congr uẽtioꝛi tꝑe Num ad boc commoueri debuit Cviij . ſeruemꝰ ut cõmodius fiant ( X ( Red dent te nempe fommoſioꝛem pili·. ¶ P ¶ Sine me pꝛius parũ quieſcere: qui ſũ adhuc tanto cachino ꝑlenꝰ: ut vllos vix artus regam. SErß in templũ:hac atqʒ paſſim illue fluas quoad veniam; ¶ Nu mihi compateris g ꝙ tam longe diu hic loci te operioꝛ crude? ¶ aa ¶ Ne minem credo qͥ tibi compar ſiet: ita ꝓfe⸗ cto facilem te cunctis pᷣbes:nullum tam arduũ puto:qð tibi keue non fiat. ¶ Nõ hic fabulis agenduʒ eſt · ¶ Ad tua mala nimiũ pꝛoperas vir bone · ¶ Te Pſilias intro. (Wole quidẽ reſupinꝰ ut iaceas (Non expedit te vereri mecum · ¶ Tu modo ip̃m querita. ¶ Drecaue ne cachi no mouearis · ¶ Continebo me puto: te potiꝰ contineas. E (Nos inuicez tecum infamas:has ob res ꝑſuaſum ẽ no bis:ne acciperemuſ te comit em. ¶ cc ¶ Lues ſi me fata ſinent:nec impᷣſentiaruz euades crede. 4 do ¶ Proh deum :miſe remini pᷣcoꝛ miſeꝛemini: ſinite me pꝛecoꝛ vt abeam: nunq́; rediturꝰ ꝗppe Sn hi ne religionis moꝛe sæ ¶ Ma pꝛobi viri me ſinite:miſerationibꝰ cõmiſſum me ve ſtris queſo ſuſcipite:ſaltẽ oꝛo deoꝛum feſſionis mee vos moueat religio (ee ¶ Di boni nunc maxime mihi fautoꝛes maxĩe nunc adiutoꝛes eſte:vllibi ſi vnq;ʒ veſtra mihi ꝓfuit gratia: ha boni dii: ipᷣa tantum nũc veſtra mihi opus eſt maxĩa gratia · ¶ F¶ In amplioꝛẽ ſaltem que Fe locũ includite:ne iſtoc anguſto taʒ carcere: atq; tenebꝛoſo ſiſtam ¶ Ju mõ fac pꝛeſidi denũcies: quo de ſe ſuppliciũ ſumat: tu interea vir neq;ᷓ vtere tacitur nitate:ſi non vis redeã: ⁊ ad feeiſ emiſſio nem te calcibus cedã · ¶ gg ¶ Id te nüc Pero qui me vocitas · ¶ Deliberemus Pii qua pena plecti vir ipſuſ debeat: ne impunis eat: quid cenſes lini g tu dehĩc Iqd ronzi? (bb¶Ggo ne pꝛiꝰ dicam 5 cui indiciũ minimũ aut verius nullũ eſt: nunq; equos nec pꝛeire ſolet quadriga: tu pꝛedice: nec plura ¶ Drinꝰ poſtq; lu⸗/ bet meo iudicio: tanto ſcelere ſtatuã con⸗ dignaſ penas hklardes ſane melioꝛibꝰ vbiq; iudiciis veſirig: hoꝛtor ut qua ꝑte deliquit luat . ¶ i ¶ Iu crudꝰ es nimũ nam quiſquis ĩ hoſce:quoꝛũ vltoꝛes fũ t facit nec excogitari: ceterum rectꝰ longe qᷓ; ĩ ſtitutũ foꝛet:diis opitulantibꝰ ſcelus de tectum credo: ideo ꝙ ipocriſim nimium moleſtã ferunt. C mm falſus ſis:modicũ te faciaſ triſtem:haud quicq; eſt qð tibi tantũ vel plus fidei p ſtet: q́; ſi cõ peſceꝛe lacrimulã eum ſingul tibus queas: at aliter ſi nequeas: irriges fac ſaltem tibi lumina paululum ſputo: aut certe reminiſcere tc ĩfortunii cuiuſ philogenia Comedia Vgolini parmẽſis: ¶ Vgolini parmenſis ex philogeni⸗ media autontates AKAAH dii manus iniicit: pꝛofecto conſilio caret ¶ K (Si ad ea ſolu in ſpieeremuſ que me Titus es· nõ euaderes quĩ te in maluʒ da remus vſq; ad necem: verum ipᷣa optimi dei noſtri miſeratio: cuiꝰ ſpe cuncti fata les degimꝰ: indulgentia te dignũ potiuſ 8 ¶ Widiſuin vnqᷓʒ meliꝰ ſuccedẽ piã ·qð nonnunq́ʒ ꝑpeſſus ſies:ita ſoleo dum triſtis videri cupio · ¶ nn ¶ Vis li m rectum conſiliũ tibi dedaʒquod nũq̃ᷓ; 1. eyx aĩmo excidat tuo? ¶ Dlus id ſatis ſer uo: pꝛecipuũ teneo· ¶ oo Nulli pu to citra necem infelicioꝛ vnq; fuerit dies q́; heſterna mihi ut exinde nec cibis nec potu nec ſomnis valeaz. Cf ¶ Hura q;ᷓ auri pondo ducẽta e facultatibꝰ meis damna patior: ſi non ꝓuideam. ruboꝛez tũ (et ſie dü me iuuent) atz meroꝛẽ tuum pPlus triſtoꝛ q́; dãna· ¶ Te aĩme mi ſup plex oꝛo:ſine ſe in malũ quieſcere:nec ex per giſci velis a ſõnis eanes. C(a CSi L tito his mala dicere:q̃ nec bona ſci ip̃i quidẽ mali ſemipaſcunt᷑ maledicendi cõſuetudĩe ¶ Me quoqʒ dãnarũt:ſunbo lü ut pſoluerẽ Sa cape· ¶ Acta pereant: leti fiamus malo. a LCirent: uod tuũ ẽ tutus Eac me deĩceps ſepiꝰ viſites ¶ Id te mnmulla ꝓfecto dies pᷣteribit quin veniaz ſi poſſim ¶ Tu quoqʒ ꝑlꝰ ſatis vale:valete 2plaudite ſocii · Sequũt᷑ modo floꝛes ex re hꝰ poſſũ dicẽ ĩ amoꝛe me ꝑdi tũ ⁊ miſerũ:atʒ oẽ z etateʒz meam contriuiſſe:dũ amoꝛi opam dedi vtqʒ vnovᷣbo expediã: amaui fruſtra:dii boi tãta ne duricia affectũ quẽq;:ut amo ſnñ ñ ĩſpõdeat ¶ tt ¶ Exploꝛatiſſimũ illð ẽ quẽ alteri debẽ ñ ſuppuduerit · oĩbꝰ ĩ re bꝰ boĩ viri ſꝑ offiicũ reliq̃re ¶ võ ¶ AUð . tibi coſilii do:ꝛ ut animum imperit um ex pedias:et calamitates iſtas·ſolitudines · cruciatus:quos amoꝛ ſecum affert reii cias:et te tibi vendices non enim decet᷑ omni tempore eundem eſſe: ſemel dum etas · locus· ⁊ res poſtulant: non mltum vicio datur indulgere laſciuiis: velle au tem eo in ludo vitam vniuerſam dege re: turpiſſimum quidem eſt ⁊ flagicio ſiſimum: quare heus expergiſcere luxu: ⁊ ex ocio excedas impigre · Ratione viris viuendum eſt: non autem pariter ut belue appetitu duci debent: hoc vir 1 belua intereſt· ea enim ad quodcunq; delectabile ſeſe accõmodat · nos autem qui cum diis animos communes habe muſ vti ratione decet: ⁊ huiuſmodi mo tus:ab honeſto et ſimili et vtili decinan tes: penitus ſub condicione noſtra reti nere:vida cohibere:virtutes foꝛtiter am plecti ¶ ¶ Drobe dicis: ſi modo ut dici:ita fieri facile poſſit: nunq; ita ſolu tum aĩm: ⁊ taʒ recte compoſitum habitu rus ſum:dũ iuuẽtutis annos degam: ut iſta grauia ſtoicoꝛũ dicta mihi ꝑſuadere poſſint:eſſe fac facilia:ea auteʒ pꝛedicare pulcrum eſt: ⁊ ſapientie ſingularis indi⸗ ciũ:agendũ eſt pingui minerua ut aiunt extreme ꝓfecto ſubtilitates franguntur equabilia nature ⁊ ingenio quiſqʒ preci piat:ſi pareri ſibi poſtulat · 4 B TSre⸗ derunt hec mihi meõꝛia: vel ut rectiꝰ lo⸗ quar:mihil potui dediſcẽ:cuʒ nil vnq; di dicerim. (GE tibi aliũ queras qui tue ſententie ſit equabilioꝛ ¶( An hoc pa cto emoꝛi opoꝛtet: ⁊ anihilari pedetẽtim ¶ D ¶ Foꝛibus foꝛuna ſemꝑ fauet (Ba liſtarii ſolent ab arcu plerumq; ſagittas centũ emittere pꝛiuſq; ſignũ attigerint · foꝛte foꝛtuna euolabit vna:q̃ ſtatim ĩ me tam ſtatuet᷑ ( ¶ Sic mulieres ſe capi ſinunt:deniq; volũt rogari · item exoꝛari centies: ut mercature ſue cõmeritiũ ven dant: ⁊ ut aliqᷓndo irate amatoꝛi ſuo poſ ſint obiicere.nunq; te dep̃eata ſũ: nec te queſitũ veni · Sed llaqueant᷑ multis tan dem modis 2 p̃cibꝰ:⁊ momẽto magis q; mẽſibus · tñ hoc intelligo:nullum aut feꝛ me paucos muliere potiri poſſe: niſi fue rit impoꝛtunuſ aut inſidiatoꝛ continuuſ ¶ E ¶ Moneſtate ſi virgo caret:ẽ abſq; do οα*½ te: ⁊ extrema turpitudinis habet᷑: 1 a mu lieribus pudicis ſepoſita. ¶ & ¶ Ego iam vigeſimũ nacta ſum annum:ego car ne 7 oiſibus nata ſum ut cerereniſin pte rea eſt coꝑis habitudo ad venerem aptiſ ſima:quare non poſſuʒ non cõmouerni li bidine:atqui hoc peccatũ quo nos ad id natura ꝓpenſioꝛes fecit: eo magis igno ſcendum eſt:nam hunc amo: ut michi ex caro fiat carioꝛ:qð hac re tandẽ compro bare poſſuzʒ:ſi mei copiã ſibi fecero (NR& Lapilli iactus aut ſcreatus:aduentus huc ſui ſigna ſunt ¶ ÿ ¶ Suauioꝛ fit fru ctus ⁊ ſapidioꝛ:quẽ laboꝛe maximo acqᷣſi ueris Ek ¶¶ Saluete parietes atʒ foꝛes vite mee futuri ſepulerũ: niſi quid oꝑis quiſpiaʒ deus attulerit hic manebo: ſtat ſcio ad auroꝛam vſq; rubeſcentẽ: hec eſt mihi lex antiqua:ve mihi miſero quo re dactuſ ſuzę mea quidẽ vita(xt dici ſolʒ in aliarum ludo poſita eſt:ſed qͥd audio⸗ hem adeſt aĩ mei moꝛbus ꝑpetuus· O ſal ue anime mi: ſolamẽ vnicũ: meum coꝛcu lum:⁊ mea ſuauitas:tibi in manu ẽ viuã aut pereã · ¶ E¶ BPratris loco te dilexi ſemꝑ:ex aduerſa putabã te ſincera fide a mare me abſqʒ turpitudine vlla:ſed eſtis hmõi fere omnes mon amatis virgines: niſi ut libidinẽ veſtram expleatis: ratõeʒ voluptatis veſtre magis q́; decus earuʒ amatis ( M ¶ Non recte iudicas: bona venia negari hoc audeo ¶ Tu circumdu ds me verbis acutis a callidis · ¶ Ne ex alioꝛum ingenio me iudices 5¶ Turpe eſt quidem te vnum ab alioꝛum cetu diſ ſonare · ¶ Daltem abſolue quod pollici tus es · ¶ N¶ Num pietati. humanita ti · miſericordie ve apud te locus erit⸗ O n pius nequeo pati:neq; hbos la oꝛes · dolores · ⁊ eruciatus tolerare poſ ſum: video me paulatim reſolui: vt nix ſole liqueſcit: fer opem his rebus obſe cro Non deuoꝛat amãs delicias ( Nõ tibi verbis mens conſona · ¶ Fd tam fie ri poteſt:q; celum ruere · ¶ Caue iſtud verbum nunq; ex te audiam: miſſa hec· ¶ Quam mulierem pꝛidie in templo ſpe ctabas ita anxius ? que viſaẽ facie ſplen didioꝛ · ¶ Tue tantum parti conſulis et pertinax:rẽ aũt nr̃aʒ facis ꝑui ⁊ floccipẽ dis ¶ Ne me obtundas de hac re ſepius. or GCI Rem iſtam ꝓfecto tam caute taʒ ac curate agemꝰ: ut ſoli dii quos nil latere poteſt:id neſcituri ſnt· ¶ Q¶ Barẽtes em̃ hmõi fere om̃es ſunt: interminant᷑ fi liis:nequid ſceleris:flagicii· inhoneſti ne cõmittant:ꝛ eos obſuant:quantũ ĩ ipᷣis eſt:qm̃ ſciunt non ſolũ preceptis ·ſʒ etiaʒ cuſtodia magis: a diligenti obſeruantia filios cohiberi.· ¶ R ¶ Oum iuuẽtꝰ oĩs ad libidinẽ: ⁊ ad animi oblectationes: et ad ceteras voluꝑtates quodã modo pꝛo cliuia ſit: quo ſit ut adoleſcẽtes veniã me reant᷑: non aũt veſani ſenes: quos his vo luptatibꝰ abſiinere:etas merito illa coe⸗ git 1 imperat ¶ Sed ut ad rem noſtram pedem referamꝰ . ¶ S ¶ Nunqʒ (crede mibi) culpabis hoc conſiliũ .· ¶ Eſtis oẽg blandiloqui moꝛibꝰ:⁊ verbis conſmiles tantã em̃ vim habet in ſe veſtra eloquen tia: ut nõ modo virginen reue as 1 igna ras reruʒ alliciatis: ſed etiam lapides(ut aiunt)ex parietibꝰ poſſitis euellere ¶ T ¶¶ Eredin tu tot vigilias potuiſſe ferꝛe⸗ tot ꝑnoctationes in via. tot eſtus · tot fri goꝛa · tot nubes:tot pluuias. tot niues. tot labores · tot deniqʒ timoꝛes · ⁊ ꝑicula moꝛiẽdi adire potuiſſe:ſi te amatẽ tepide et vulgariter ¶ Redigis me ad ĩſamã: 1 ad merorẽ maximũ E Pacriaf mihi miſere excuſſiſti:cohibeãꝰ lacrĩas:ne vſ⸗ q̊ʒ exaudire poſſumꝰ. ¶ Ne ſis in necem meã tam ꝑtinax ¶ Tecum melius actum poſt dices:q̃ᷓ optaẽ vnq; auſꝰ es ¶ Ele⸗ xit is me tandẽ lacrimis · ¶ Vnũ diem ſi ne te victurũ me nõ poſſe certuʒ habeas Non ſum apud me: ita obſcuraſti mi chi mentẽ ⁊ rationẽ. ¶ RBes om̃is erit in vado ¶ Eacile ẽ qð fit libenti aimo ¶ Nolo ob dementiã ⁊ effrenataʒ libidi nem:atʒ petulantiã filie:vitaʒ vlla ſolici tudine aut angoꝛe:mihi bꝛeuioꝛẽ efficere Nõ poſſum nõ grauiter commoueri. ¶ Res ſcia(ut fit) pꝓ meliori diis recipiẽ da eſt · ¶ V¶ Vitam hilarẽ queramꝰ no bis:⁊ reliquũ hoc pauculuʒ noſtre vite a C gamꝰ ꝑpetua in leticia ¶ auſpiciis bo nis · ¶ Doleo quidem amici cauſa Ou pio hodie his in rebꝰ abs te fieri doctior ¶ Wulieri ſi obuiaʒ factꝰ fueris lumina toꝛqueas: eã videre nolle oſtendas: ſit ti bi contẽptui · ¶ Z ¶ Siquid me vis: reli ctiſ rebꝰ om̃ibꝰ:ecce me tibi ¶ Jdero hic continuo (aa ¶ Mei mih poſtq̃ʒ res in publicum ꝑducta eſt:⁊ peccatũ meuʒ ela tum foꝛas: negaie nõ audeo: ſed quid fa cturꝰ ſũ cõſule amabo ac mature ¶ non eſt narrãdi locꝰ:ſic opus eſt. ¶ bb ¶ Abeunti mihi domo: meng futuni ma li pᷣſaga pꝛedixit hoc· ¶ Cc ¶ u aliud ẽ nobis q̃rendũ deinceps: quẽadmoduʒ le ti viuamꝰ: quare dum dat᷑:fruare riſu et gaudio.Gſt eĩ ſolicitudo ⁊ animi triſticia potiſſimum ſalutis inimica · ¶ dd ¶ Me miſeꝛũ q́; ſubito oppꝛeſſit nos calamitas ha foꝛtuna ſaltẽ ſiniſſes nos triduuʒ hoc perpetuũ degere in leticia:quot incõmo da moꝛtalibꝰ affert hec tua varietas: vel lem ꝓotius te nunqʒ facilem nobis pre ae nre⸗ exitꝰ: retro fedatũ punci pium. ¶ ee ¶ AInte oculos om̃ia mihi fu tura video: luctum ⁊ infamiã cruciatum. deniq; moꝛtem: vtinaʒ hec me pꝛeripiat Exaudiri haud decet inhoneſta rogã tes· ec amicicie lex pꝛima tradi᷑ · ¶ ff ¶ ¶ulier ſi foꝛte pꝛolixa ſit in pꝛĩcipiis anteq; amatoꝛi obſequat᷑: attamẽ vbi de creuit amare: flagrãtiꝰ ⁊ ſtabilius q; vir amat:⁊ in amoꝛe euʒ ſuperat. vir em̃ vbi potitus eſt muliere: ꝓpter quã ſe duduʒz deperire oſtẽderat:ſecuʒ ſic cogitat: hbec meo arbitratu: ⁊ iuſſu ſemꝑ erit:ad aliaʒ aucupemur.⁊ ſic ꝓ munè ſibi palmario ducit: ſi plures (vt aiunt) in codice deſcri pſerit · Mulier aũt cũ intelligat nihil ſibi eſſe deteriꝰ: atqʒ fame honoꝛi ve ſuo ma gis aduerſum: qm amoꝛẽ ſuũ plurimis ĩ pertiri ei quẽ a ſe amari dignuʒ iudicaue rit: cuiuſq; volũtati ſemel dedicauit ſuũ amoꝛem iibatum incoꝛruꝑtũq; conſer uat:hem poꝛro mulieri ſuo ꝓ merito. h a viro refert᷑ gra expletus eſt: ⁊ viſcera ſi bi om̃i voluptate complacita refarcuit: eã aſpernatur ⁊ deſerit: ha fallaces viri: mulieribꝰ ſi ſapiãt abbhoꝛrendi · ¶ Quot effrenatoſ ⁊ oblitos ſui amoꝛ fecitæquot dedit pꝛecipites? quot cecauit ratione g⸗ quot deniqʒ crudeliter interemit? Quaʒ ſepe euenit in re quapiã tute tecuʒ: libꝛa tis ratiunculis tuis:deterioꝛeʒ ꝑtem ſciẽs accipias · ¶ ꝗg ¶ Hei mihi: video me ad extreme turpitudinis termĩos: ⁊ miſerie redactũ eſſe nam nil pᷣter motẽ expecto ¶ R¶ Wulieribus aduerſis in rebus:flere eſt remedium: ⁊ ſꝑ recurſus ad lacrimas ¶ B ¶Reintegrari res nequit ampliꝰ: nea vlla ex ꝑte reſlitui:de futuris habenda ẽ deliberatio vt vulgo traditũ eſt· Aqua q̃ lis fluit excipiat᷑. n re deſperata foꝛſan deus quiſpiã ĩſpirabit auxiliũ:qð em̃ ab hoĩe nequit imꝑetrari: ſolet a dus imploꝛari: ſuccurrite igit᷑ du: opeʒ ferte: ſiquid vos humana mouent:date veniã: T ſi id neq; meritus ſum: attamẽ vos mi ſericoꝛdia ſmite flecti: ad verillum veſtre clementie cõfugio:obſecro mihi ſitis pꝛe ſidio: hinc vobis fauentibꝰ ⁊ quãtũ eniti potero:finẽ peccandi faciã · Sar ẽ ver bora (D Quoquo foꝛtũa trahit:eun dum eſt .· Res niſi tractet᷑ aſtu in irritum euadet ˖ ¶ Dine me cõmode oꝛatõi mee ſi nem facẽ ¶ 1 legiſlatoꝛis autoꝛitate cõ pꝛobatũ eſt:vt quibus ĩ laribꝰ quiſq; na tus ſit: ab hiſdẽ cognomen accipiat. Ego ne aduͦſus ammi tur litid inẽ nil vn q́; auſus eſſem gnec conari poſſem:ſi hoc in rem noſtrã eſſe ꝓputas:ecce me:facturꝰ ſum qð voles:tibi rurſus dico quidquid iuſſeris facã: ⁊ ſi minuſ mihi gratũ impe raueris. ¶ E (Nil vnq́; p̃ter bonum equũ tibi p̃cipiam· ¶ Goncinite quicq̃m donec hoc agã negocii Are Vale: ⁊ di mitte ſolicitudinẽ omnẽ:⁊ deos dep̃care vt nobis hane rem ſecundẽt felicitentq; · foꝛtunatus ⁊ validus · ¶ Reditũ ad nos mature habeas memoꝛie ¶ Ne cogi tes qᷓ nunꝗʒ poſſint cõtingẽ ¶ M (Gi vere diligit ⁊ ſincero coꝛde: is nunqꝗʒ po teſt deſiſtere: amoꝛ ſi nobilitate deriuet᷑ ſtabilis manet ꝑpetuo:a nunq̃m ex amo excidit ¶ Cetera miſſa facio: ne nimiꝰ in verbis ſim. ¶ Vt mihi maximã ꝑtem ca lamitatũ mearũ ſuſtuleris ¶ F ¶ Dii bo ni quantũ ad felicitatẽ mibi adiectũ eſſe putabo:ſi quẽadmoduʒ cupio:res iſta ſe cundabit ·˖ ¶ Quid tibi ẽ in his regiomibꝰ negocii ¶ Heambulãdi cauſa vrbẽ egreſ ſus ſum ¶ R ¶ Quattuoꝛ ĩ muliere que vult nubere querẽda ſunt:pꝛimũ q; ſapi at: q; honeſta ⁊ pudica ſit: poꝛro q; foꝛ moſa:tercio eñ oꝛiginẽ habet? ⁊ que af finitas g poſtremo eris quãtũ ferat ſecũ tu a nouiſſimis occepiſti caude frena po nere · ¶ Tu foꝛtaſſis iſtud etatis itidẽ fa habeo: ⁊ cũ dabis referã.i CC ciebas · ¶ L ¶ Hoc eſt adoleſcentibuſ cõ mune viciũ:vt cũ mulieribus pꝛius ad rẽ q;ʒ ad verba ſe cõferre velint: ⁊ om̃es mo ras ferũt grauiter ¶ M ¶ Knio mihi ni hil triſticie inſidere põt · ¶ Vix eris apud te cũ videris ipſã:crede mihi:ẽ facie egre gia: venuſta: boniſq; moꝛata moꝛibus: bella.lepidula·faceta· ⁊ lactinea:atqʒ taʒ tenella:vt eã cũ vngue ſcinderes · es liberalis es nimiũ ¶ N ( Ego tibi gras Bonis auſpi ciis omĩa cõficient᷑ ( O (Nox iſta mihi etas videbit᷑. ¶ Adhuc ante menſem ita vxoꝛe ſaturabere:vt quocũq; aſpicies vx oꝛes tibi plurime videbuntur occurrere · ¶ Iam adueſperaſcit:tꝑs monetivt me in vrbem recipiã ¶ PH ¶ Brofecto res il la vt opinoꝛ:diis fauẽtibꝰ in poꝛtũ tradu cetur. ¶ Q ¶ Guũ veneris poteris diſcũ bere ⁊ ſoꝛbillare · ¶ Meus pueri tendite menſam ⁊ ꝑate omĩa.¶ Tutüũ eſt ſermo ne ꝓuerbiũ:fidei ſcriptũ nõ appenditur. ECEä aurũ ceperimꝰ tunc gratias habe amus. ¶ Sine paululũ ad me ſpiritũ re uocare:poſt narrabo qͥd a vobis velim: relictis pambulis: que vulgariter ab ipe trare volẽtibꝰ p̃mitti ſolent · res itaq;ʒ ad vos me venire cõpulit:quaʒ vobis bꝛeui explicabo. ¶ Biam ⁊ ſanctã rem aggreſ ſurus es ·˖ ¶ Tu tibi carpe qd vis ſolacii. ¶ R¶ Intermiſſione nulla:ſi mala ſemper agas quis deus hoc ſufferre poterit⸗ Sempꝑ dii fuere bonis pᷣſidio: ⁊ iuſte depꝛecantibꝰ. ¶ S(Kud eſt ſ. apere: ſi que pᷣter ſpem ⁊ equũ euenerĩit feras foꝛ titer: ⁊ vbi qñ opus ſit tuũ animũ ſine de orũ ſuffragio flexeris · Eya nõ ſemꝑ decʒ auxiliũ ĩploꝛari:cũ nobis ratõeʒ cũ virtu te dedere: atqʒ nobis infundè aĩos:q poſ ſunt omnẽ foꝛtũe motũ: ⁊ tẽpeſtatẽ eua Nar e cohibere:⁊ ſenſibꝰ domi nari · ¶ Tu cõſules:ego obſeq̃r. ¶ T ¶ Tecũ repete memoꝛia qᷓdqͥ̃d peccaueris: id ne vereare pontifici ꝓpalare:ſic opus eſt vbi animã peceatis laueriſ: leuiꝰ coꝛpꝰ ctficies: ⁊ ola bonis auſpiciis ſecũdabũt · GCBDi quoꝛũ ſub ĩperio ſũt oĩa: quiq; benigne moꝛtales reſpicitis: obſecro mi hi melioꝛẽ mentẽ date:qua poſſim ſꝑ ma ie ſtatẽ veſtrã:cultu vero:caſte ⁊ incoꝛru pte cõtẽplari ¶ Is rectus modꝰ viuẽdi ẽ . velle ſe dis expurgare.· ¶ F ¶ Omnis actio vt virtuoſa uel vicioſa dici poſſit: voluntaria ſit opoꝛtet · quãobꝛem ſi mini me ad id turpitudinis te uolũtas: ſed ne ceſſitas impulit: te inocẽtem eſſe dico· ¶ Nam homines ira cecat ratione. [Amare uiles q́; delicatas epulas: id quidem ĩſulſum eſt. Malo ego oua q́; fa bas:amigdalas q; ciceras: edum q́; ſuc culum: item pullum q; irundinem. perdi cem q́ß anſerem: damnantur dumtarat qui ingluuiunt· deuoꝛant.⁊ ſoꝛbiliunt: plus q́; eoꝛum caloꝛ naturalis queat di gerere:⁊ qui plus im penſe faciunt in cõ nenſationibus q; redditus eoꝛum poſ⸗ ſint ſuppetẽ:hoꝛũ ebꝛietateſ craple cõpo tatões:elixatões tm̃ culpant᷑ mõ eoꝛuʒ cõ uiuia ĩuitatões:q̃ ex malis bona ferda diligunt. a ex groſſis tenuia:cũ vtraq; ⁊ appo ſita babeãt ⁊ pari ſũptu ¶ u:di crimẽ ẽ peſſimũ:⁊ ĩnate cõplexionis alteratio: ⁊ hũidi radicalis ſenſim cõſum tio.nulla cũ uolũtate · ſʒ cũ triſticia ⁊ do oꝛe ꝑpetuo·q̃re cauendũ eſt oĩbꝰ ne afſi ciant iuidia Caa (In Pa deoꝛũ te re ſutuo:ea poteſtate qᷓ̃ mihi a pᷣmario põti fice tributa ẽ · abi· ⁊ hic peccandi finẽ faci as· abi cũ diis optimis. ¶ bb Certe ia nõ eſt ĩ bis młtus· ſʒ bꝛeuiſſimus.tñ ad rem ea qᷓ ꝑinent nõ pᷣtermittit· ¶ Onꝰ maximũ te abieciſſe exiſtimo Benigne tecũ actũ eſſe potes dicere· ¶ Milarẽ fac eypoꝛrige frõtẽ ¶ cc ¶ Virgĩes vehemẽ tius amãt q́; reliꝗ: qꝛ ſũt ĩ amoꝛe nouitie molles:vt ſicut facile imaginẽ mollibꝰ ceris potes ĩpꝛimere:ita eas ĩ amoꝛe tuo bꝰ volueris ĩſtitutis:tibi licebit effingẽ vidue aũt nupte q3uiſ rẽ aſtu maioꝛi per tractare ſcirẽt: attamẽ mihi nunq; digne riſe ſunt:in q̃s amoꝛẽ meũ tenderẽ:tum qꝛ plerũqʒ nos alliciũt ĩ alio amoꝛe occu pate:tũ ꝙ ad noſtrã conſuetudinẽ eas re ferre velle:moꝛbꝰ alienis aſſuetas:ñ niſi magno ingenio: a ſingulari cura põt ĩpe trari · In amoꝛe aũt pꝛimũ eẽ opoꝛtet mo rum cõſuetudinẽ: que ad idem velle ⁊ ad idẽ nolle nos annectit· Cgo itaq; in puel las teneras etate:ſincẽ mẽtis:incoꝛrupte fidei:ſuauis ingenii ſemꝑ amoꝛẽ meũ cõ tuli ¶ Tu adeo deinceps eris apud te: vt tibi pendulã palii nullus audeat attinge In ðð Iu mihi certe frugaliſſimus iudica tus es:ĩtellexi te cõtinentẽ ruri eſſe · par gum.⁊ ſobꝛiũ:atq; laboꝛi nõ parcere:ſed abſq; inertia querendis opibus inbhiare: vt res tua domeſtica ſe ſutferre queat:et ſumptus quotidianos ⁊ emergẽtes tole rare:hem hec eſt viri virtus ſùmis cũ lau dibus offerenda · ¶ ee ¶ Tibi omnibus in rebus ero moꝛigerus ⁊ obſequẽs:que mandabis curabo diligẽter: nec vlla erit in me moꝛa. ¶ fẽ ¶ Tenuit vetus cõſue tudo:atqʒ moderna cuſtodit: digitoſ anu lis oꝛnari ( gg ¶ Bonis auſpiciis a ſum mo ioue capere initiũ ſtatuo:a quo ratio omnis:mos gẽtibus:⁊ ipᷣa natura quod ammodo exoꝛdiẽdũ eſſe pſuaſit: bone iu piee iuec; hymenee fauete obſecro:vt elix 1 foꝛtunatũ ſit cõiugium nuptias ve ſtro iuſſu ⁊ ĩperio celebꝛamus:vt ſoboliſ legitime fiat ꝓcreatio:⁊ foꝛnicãdi·ſtuꝑꝛã di : mechandi. inceſtãdi dempta ſit occa ſio. ¶ Pb (Nuptias ꝓfecto qui ſancte?ẽ coꝛrupte q; ſeruauerĩt:diis erũt accepti? ſimi: quod vt iſti facturi ſint nos ſuppli ces exoꝛamꝰ. ¶ ¶ Is agreſtis · meſtigia T nebulo:ea potiat᷑ vt lubet:quanqʒ ſi ve lis rationem verã exequi:non ſit dignus eius pedẽ erngere en venuſta eſt belli tudine:gracili habitudĩe:atq; ĩ vniuerſũ foꝛmoſiſſima:tũ ⁊ lepida:atq; in omĩ ge nere virtutis oꝛnata:vt mea ſententia ſe cile omẽs mulieres vulgi anteeat:ſʒ hoc quodammodo facile dici poteſt: vt omĩa iniqua ſoꝛte componantur:hec enim pul cerrima: ⁊ mulier perdocta: turpiſſimo 2 rudi coniuncta eſt. Sed certe credo: nil hoc ſibi fuꝛtunatius euenire potuiſſet:is eſt enim ſibi maritus iners.babilo· ſom⸗ niculoſus: ⁊ (vt dicamyhominis quoddã ſimulacrum:quare tutius ⁊ ſine ericdo magis adhuc hec nobiſcũ victitabit: quo uis enim ſuaui verbo capiet: explebit eũ offa ⁊ iure quotidiano: poſt euʒ ad labo res extendit:vbi ſe defatigarit vſq; ad fri goꝛa:bibet vſ q; ad lacrimas: demum de feſſus ſomnis oppꝛimetur: nec excitabi tur a crepuſculo vſqʒ ad meridiem · ¶ Is enim commenſatoꝛ ⁊ ſoꝛbillatoꝛ ẽ maximus. ¶ Tempus eſt eundi: iam ad ueſperaſcit · ¶Si pur eundi nobis ſtat ſnia:molo mei cauſa vos ĩ moꝛa diutiꝰ eẽ — — — — —— —— — — — ESya ſpiritũ reuoca ptũ ꝓferre diẽ tuna domꝰ: alte virtus animoſa cadit . Kbi ſoſpes: me uidebis ꝓpediem. ¶ Q ¶ Coꝛeis gaude te:pſallite· cõcinite:⁊ quoad uobiſ datur iocundi ſitis: de futuris dubiꝰ eſt euentꝰ neq; ĩ iocũditate uite ſitis auaris cõſimi les:qui ſemꝑ ingeniũ ſuũ fr audãt: ⁊ nu mis parcunt: ut in futuris necceſſitatibꝰ ſibi opitulari queant:quos tñ plus moꝛs oppꝛimit: q;ᷓ aduenerit ſuo tm̃ iudicio ne ceſſitas:hoc uobig dico: uiuite leti duʒ fa ta ſmũt · ¶ B Tu igit᷑ ſaline mitte ſpi ritũ in fiſtulã: ⁊ hi coꝛeas agẽt: ut feſtiui uideamur: fruſtra neq; bhuc adueniſſe: qᷣd moꝛare fiſtulã ĩſuf lare · Or fiet: Trur lu ru lur lu. Trar la ra lar la · (¶ Comedus exactis: que quidẽ ducatũ ad om̃s famili ares ⁊ domeſiicas elocutões pᷣbent · nũc tragediarum ſenece f loꝛes ⁊ autoꝛitates exoꝛiamur · ¶ Tragediaruʒ ſenece floꝛes ⁊ autoꝛita tes incipiunt . Kxime phᷣie libꝛũ tragediarũ Se nece: ⁊ quidẽ moꝛaliſſimuʒ: vltĩo inter autoꝛitates loco Hluſtriſſi Ame pꝛincepſ ⁊ pr̃ reuerendiſſie ponẽ con ſtitui: vt cõdecẽs nro operi ĩmineat finis quas nũc autoꝛitates 1 floꝛes: in hunc ac cipe q̃ ſequi᷑ moduʒ· ¶ ¶ Nouit pau cos ſecura quies:q̃ velocis memoꝛes eui: tpa nunq́; reditura tenẽt · ¶ D(Duũ fa ta ſinunt viuite leti:ꝓperat curſu vita ci tato: volueriqʒ die rota pᷣcipitis vertitur anni (It gens hominũ fert᷑ rapidis ob uia fatis:certa ſui:ſtigias vltro qᷓrimus vndas· ¶ ¶ O magne olimpi rectoꝛ 1 müdi arbiter: iã ſtatue tãdẽ grauibꝰ erũ nis modũ:finẽqʒ cladi: nulla lux vnq; mi pi ſecura fulſit: finis alteriꝰ mali gradus eſt futuri (FEluctuq; magis mobile vul gus. ¶ Nulli iuſſo ceſſare licet:nulli ſeri E Soꝛdida parue foꝛ ¶ Hroſperũ ac felix ſcelus virtꝰ vocat᷑: ſontibus parẽt boni: ius ẽ ĩ armis: oppꝛi mit leges timoꝛ οOs nimis mileri volũt hoc facile credũt:imo qd metuunt nimis: nunq́; amoueri poſſe nec tolli ꝑu na CH tant: ꝓna ẽ timoꝛiſꝑ in peius fides · ¶ kniqua raro maximis vᷣtutibꝰ foꝛtũa par cit: nemo ſe tuto diu ꝑicnlis offerre tam crebꝛo põt: quẽ ſepe trãſit caſus aliqñ in 1 GW. uenit · ¶ Qui genus iactat ſuũ aliena lau dat · ¶ Ois in ferro ẽ ſalus. ¶ Flie no ĩ loco haud ſtabile regnũẽ ¶ R¶ Irs pma regni ẽ poſſe ad inuidiã pati · ¶ SDi eterna ſꝑ odia moꝛtales agẽt:mec ceptus vnq; cedat ex anĩs furoꝛ:ſ̊ arma felix te neat: ĩfelix paret: nihil relinquẽt bella:tũ vaſtis ager ſqualebit aruis: ſbᷣdita tectis face: altus ſepultas obꝛuet gentes cinis: pacẽ reduci velle victoꝛi expetit:victo ne ceſſe ẽ. ¶ Dominare tumidꝰ:ſpũs altos ere: ſequit᷑ ſuꝑbos victoꝛ atergo deus · (L ¶ Irma nõ ſeruãt domũ: nec tꝑari fa cile: nec repꝛimi põt ſtricti enſis ira:bella de lectat cruoꝛ ¶ Querit᷑ belli exitus non cauſa · ¶ Qũ victoꝛ arma poſuit: ⁊ victuʒ moꝛi. erit 5 nus iubet:neſcit tyrannꝰ eſſe: diuerſa irroga — miſerũ veta perire:felicẽ iube ¶ N ¶C O decet deponẽ odia · ¶ Oogi ꝗᷓ põt neſcit Imperia dura tolle: quid virtus Moꝛtale celo nõ poteſt iungi ge MV¶SDoſt multa vᷣtus opꝑa laxari ſolet· ¶ Qui moꝛte cũctos luere fuppliaũ foꝛtuna viris ĩuida foꝛtibus: q;ᷓ nõ equa bonis pᷣmia diuidis nec patit moꝛas ¶ Odit verus amoꝛ noꝛas (Votũ ſecundet qᷓ põt nẽm deꝰ: rebuſq;ʒ laſſis aſſit· ¶ Que fuit durũ pati meminiſſe dulce ẽ ¶ Nec ire la boꝛ eſt p̃a deducit via. pſa q; moꝛte peioꝛ ẽ moꝛtis locus · ¶ Oð qſqʒ fecit pa titur· autoꝛẽ ſcelus repetit:ſuo ꝗq; punit᷑ exẽplo nocens · ¶ O ¶ Quiſqs ẽ placide potens:dñs q; vite ſeruat ĩnocuas manꝰ ⁊ incruentũ mitis ĩperiũ regit:aĩeqʒ par cit longa ꝑmenſus diu felicis eui ſpacia: vel celũ petit:vel leta felix nemoꝛis eliſii C loca.· ¶ H¶ kudex futurus ſanguine hu mano abſtiĩe qcũq; ſcelera taxan — ◻— tur mõ maioꝛe nr̃a- ſero venit vñ nunq; cũ ſemel venit potu Nemo ad id it reuerti: q́d iuuat durũ ꝓperare fatuʒ⸗ Feree vẽturis tibi moꝛs paramur: ſis licz ſegnis ꝓperamus ipſi: pma ꝗᷓ vitã dedit hoꝛa carpſit ( R ratioꝛ nullꝰ liquoꝛ tinxiſſet aras:victima haud vlla amplioꝛ rex iniquus: põt: magiſq; opima mactari ioui: quam Oð ſubitũ hoc malũ eſt⸗ uperi rectã ĩ melius flectite mentẽ Solus te iã pᷣſtare põt furoꝛ ĩſontẽ n eee ſoꝛs eſt maĩbus neſci ◻ re nephas· ¶ Dectoꝛa tãtis obſeſſa mal W☛◻ non ſunt ictu ferienda leui . Neſcio qd animus grãde . ſagit malũ · ¶ Sepe vmn dicta obfuit · cum⸗- potes me facẽè:felicẽ potes · ¶ Sic ſtatue quidq d ſtatuis: vt cauſam tuã famãqʒ in arto ſtare ⁊ ancipiti ſcias ¶ Mec de pma tragedia ſcʒ hercule:ſequit᷑ ſecunda Tan tulꝰ· ¶ VCScelera nõ vlſceris niſi vin as: ¶ ⅞ ¶ Maximũ hoe regni bonũ eſt. ꝙ facta dñi cogit᷑ populꝰ ſui:qᷓ; ferre taʒ laudare ¶ Yᷓ ¶ Laus vera a humili ſepe cõtingit viro:nõ niſi potenti falſa. ☚ Vbi nõ eſt pudoꝛ: nec cura viris:ſãctitas yietas fides: inſtabile regnuʒ eſt. ¶ Ne Ebas nocere vel malo fratri puta:fas eſt in illo quidq;d in fratre nephas ẽ. ¶ Ore dula eſt ſxes ĩpꝛoba. ¶ Iam tps illi feeit erũnas leues · Cn ſus accreſcit die:leue ẽ miſeris ferre: per ferre graue. ¶ Deioꝛa iuuenes facile pꝛe cepta audiunt:in patre facient quidqᷣd ĩ Patruo doces ¶ bb ( SDepe in magiſe uũ ſeelera rediert fua .t nemo doceat frau dis ⁊ ſceleris vias· Regnũ docebit ne ma li ſiant times g Naſcunt᷑ Tſtud qð vocas ſeuũ aſperũ:agiqʒ dure credis:⁊ nimiuʒ im pie taſl illuc agit᷑ ( ce ¶ Tacita tam rudibꝰ fides:mõ eſt ĩ annis: detegẽt foꝛſan dolos · Tacere multis diſcitur vite malis. ¶ Multa ſed trepidus ſo let dete gere vultuſ:magna nolentẽ quoq; conſi lia ꝓdunt. ¶ do ¶ Quis nos exagitat fu roꝛ g alterius dare ſanguinẽ: ⁊ ſceptrum ſeelere aggredi? Neſcitis cupidi artũ re gnũ quo iaceat loco ?g Reges nõ faeiunt opes: nõ veſtis tirie coloꝛ:non frontis nota regie: non auro nitide trabes· Rex eſt ꝗ Poſuit metus:⁊ diri mala pectoꝛis: quẽ non ambitio ĩpotens:⁊ nunq; ſtabil fauoꝛ:vulgi p̃epitis mouet:quẽ non lan cea militis: nõ ſtrictꝰ domuit calibs. Qui tuto ꝓoſitus loeo:infra ſe vipet omĩa:oc curritqʒ ſuo hibens fato: nec querit᷑ moꝛi reges cõueniant licet ¶ Rex eſt qͥ metuit nibil: hoc regnũ ſibi quiſqʒ dat · Cee ⸗ culmine Stet quicũqʒ volet potens:aule lubꝛico me dulcis ſaturet quies: obſcuro Maioꝛa quiſquis timuit. ¶ E(Sepe erroꝛ ĩgẽs ſeeleris obtinuit lo Bemo polluto queat anĩo mede ri:moꝛte ſanandũ eſt ſcelus ¶ Veniã da bit ſibi ipſe qui nulli dedit:Miſerũ hauꝰ Grras:maloꝛũ ſen poſitꝰ loco:leni ꝑfruar ocio:nullis notꝰ quiritibus:etas ꝑ tacitũ f luat:ſic cũ tran ſierĩt mei:nullo cũ ſtrepitu dies :plebeiꝰ moꝛiar ſenex· ¶ Nulli moꝛs grauis incu bat:qui notus nimis omnibꝰ:ignotꝰ mo ritur ſibi · ¶ Eulgoꝛe non eſt qui oculos falſo auferat:cũ quo dat᷑ ſpectabis ⁊ tan dẽ aſpice · ¶ Nõ capit regnũ duos· ¶ ff Miſer eſſe mauult eſſe qui felix poteſt. ¶ gg ¶ Mii crede falſi magna nominibꝰ placent:fruſtra timent᷑ dura: dum excel ſus ſteti nunq́; pauoꝛe deſtiti: atq; ip̃m mei ferrũ timere lateris:O quantũ bonũ eſt obſtare nulli:capẽ ſecuras dapes hu mi iacentẽ:ſcelera nõ intrant caſas: tutꝰ qʒ menſa capit᷑ anguſta cibus.venenũ in auro bibit᷑: exꝑtus loquoꝛ:Nam rebꝰ par uis alta pꝛeſtat᷑ qes · ¶ Ph ¶ Nec abimẽ dum eſt ſi dat imperiũ deus: nec appetẽ dum: frater vt regnes oſae Redire pietas vñ ſummota eſt ſolet · Reparatqʒ vires iuſtꝰ amiſſas amoꝛ. ¶ Cum ſperat ira ſanguinẽ neſait tegi ¶ Habere regnũ caſus eſt: virtus dare ¶ Ouis influentis dona foꝛtune abimit ? Expertꝰ eſt quicũ qʒ q́; facile effluant ¶ ũ ¶ Nulla vis ma ioꝛ pietate vera ẽ iurgia externis inimica durant · Quos amoꝛ veruſ tenuit:tenebit ira cũ magnis agitata cauſis (KRE C D ioꝛ eſt bello timoꝛ ipᷣe belli ¶ l ¶ Nulla ſoꝛs longa eſt:doloꝛ atq; voluptaſ inuicẽ cedũt:bꝛeuioꝛ voluptas.Ima pmutat bꝛe uis hoꝛa ſummis· ¶ mi (Vos quibus rectoꝛ maris atq; terre:ius dedit magnũ necis atz vite: ponite inf latos tumidoſq; vultus:quidꝗd a vobis minoꝛ extimeſcit maioꝛ hoc vobis dñs minat᷑ · Om̃e ſub re gno grauioꝛe regnũ eſt:quẽ dieſ vidit ve niens ſuperbũ:hunc dies vidit fugiens iacentem · Nemo cõfidat nimiũ ſecundis nemo deſperet melioꝛa lapſis: miſcet hec illis ꝓhibetq; doto ſtare foꝛtunaʒ: rotat omne fatũ:nemo tam diuos habuit fauẽ tes:craſtinũ vt poſſet ſibi polliceri. Res deus noſtras celeri citatas: turbine vᷣſat Vite eſt auiduſ quiſqᷓs ũ vult mũdo ſecũ pereunte moꝛi · ¶ nn ( DBectoꝛa longis ebetata malis · iam ſolicitas ponite curaf⸗ fugiat meroꝛ: fugiatq; pauoꝛ: fugiat tre pidi comes exili: triſtis egeſtas: rebuſq; grauis pudoꝛ afflictis:magis vnd cadas — — — à — — q́ᷓ; quo refert: magnum:ex alto culmine lapium: ſtahilẽ in plano figere greſſum: magnũ ingenti ſtrage maloꝛũ pꝛeſſum. fracti põdera regni:nõ inflexa ceruice pa ti: nec degenerẽ victũꝗʒ malis:rectũ ĩpo ſitas ferre ruinas· ¶ A ¶ DBropꝛium hoc miſeros ſequit᷑ malũ· nunqᷓ; rebus eredẽ letis·redeat felix foꝛtuna licet·tamẽ affli ctoſ gaudere piget ¶ B¶ Inter ſubitoſ ſtetit hoꝛroꝛes . Imber vultu nolẽte cadit venit in mediaſ voces genitꝰ: meroꝛ lacri mas amat aſſuetas:fledi miſeris dira cu pido eſt (¶ WVittit luctus ſigna futu ri: mens ante ſui pꝛeſaga mali · ¶ Inſtat nautis fera tẽꝑeſtas:cu ſine vẽto trãquil la tument. dus:ſceleri modus debet᷑: vbi facias ſcelꝰ D(Sceleris eſt aliqs mo non vbi reponalſ.lec ex ſecũda tragedia ſequunt᷑ ex tercia ((Sed flecte men tem: pectuſ antiquũ aduoca: victaſqʒ ma gno pectoꝛe erumnas doma. Beſiſte: tan tis in malis vinci malũ eſt- ¶ E (Quio iſta tandẽ cura ꝓſiciet tua:vbiq; moꝛs ẽ: optime hoc cauit deꝰ. Eripere vitã nemo nõ homini põt: at nemo moꝛtẽ: mille ad hanc aditꝰ patẽt (& ¶ Mileros magis foꝛtuna cõciliat ſuis Nibil iam iura na ture valent: poſt iſta fratruʒ exempla:ne CO matri quidẽ fides habenda eſt⸗ uali bet gaude moꝛa · ¶ Quotiens neceſſe eſt fallere aut falli a ſuis: patiare potiꝰ ipſe ʒ facias ſcelus. ¶ M (Eraudis aliene dabo penes:at ille pꝛemiũ ſcelerũ feret · n ſeruitutẽ cadere de regno graue ẽ. ¶ E¶¶ Regna cũ ſcelere omnibꝰ ſunt eliis grauioꝛa nũc belli mala ꝓpone: dubiaſqʒ; martis incerti vices:licet om̃e tecũ regie robur trahas: licet arma longe miles ac late explicet:foꝛtuna belli ſemꝑ ancipiti ĩi loco eſt:quodcũqʒ mars decernit: exeq̃t duos: licet ĩpares ſint gladiꝰ ſpes ⁊ me tus. ſoꝛs ceca verſat:pꝛemiũ ĩcertũ petit certũ ſcelus ¶ R Begnare nõ vult: eẽ qui inuiſus timet · Simul iſta mundi con ditoꝛ poſuit deus:odiũ atq; regnũ:regiſ eſt magni reoꝛ odia iſta p̃mere: multa do minantẽ vetat amoꝛ ſuoꝛũ: plus in iratoſ licet · Qui vult amari lãguida regnat ma nu.·niqua nũqʒ imꝑia retinent᷑ diu: pꝛe cepta melius ĩperii reges dabũt:exilia tu diſpone ꝓ regno velim patriã· penates· ribus ſemp fides ( obſtitit: pepulitq; amoꝛẽ: tutus ac victoꝛ fuit · ¶ O ¶ Quod ratio poſcit:vincit ac regnat furoꝛ:potenſq; tota mente domi coniugẽ flãmis dare:imperia pᷣcio quoli bet conſtant bene ec ex tercia tragedia ſequunt᷑ ex quarta ( L Qui blandien do dulce nutriuit malũ:ſero cuſat ferre quod ſubiit iugũ⸗¶ Nec me fugit q; du rus ⁊ veri inſolens:ad recta flecti regius nolit tumoꝛ: ¶ M¶ Ouemcũq; dederit exituʒ caſus ferã · foꝛteʒ facit vicina liber tas ſenẽ. ¶ Dudoꝛ eſt ſecundꝰ noſſe pec candi modũ ¶ Nam monſtra fato: moꝛi bus ſcelera ĩputes:negata magnis ſcele *½1 „ „* N ¶ Quiſqs in pᷣmo natur deꝰ:hic volucer omni regnat ĩ ter ra potens:volitatqʒ celo pariter et terriſ grauis. (PC Quiſqᷓs ſecundis rebus exultat nimis: fluitq; luxu: ſemꝑ inſolita mes: ſubit libido · ¶ Oð non poteſt vult D poſſe qui nimiũ Pote ¶ Brecibus aut vinci poteſt: amoꝛe didicimus vinci feros appetens:tũc illa Er⸗ dira foꝛtune co ars ſanitatis velle ſanari fuit. Oui regi nõ vult amoꝛ vincat᷑. ¶ De creta moꝛs eſt. querit᷑ fati genus: laqueo ne vitã fineã? an ferro ĩcubem g ¶ Pro hibere nulla ratio periturum poteſt:vbi . auis moꝛi cõſtituit:⁊ debet moꝛi. ¶ R ontemne famã: fama vix vero fauet· ¶ Vendicat omnes natura ſibi. Nihil im mune eſt: odiũqʒ perit. Cum iuſſit amoꝛ veteres cedũt ignibꝰ ire ¶ S ¶ Quãuis tegat᷑ ꝓditur vultu furoꝛ. ¶ Non leuat miſeros doloꝛ:¶ Maud eſt facile manda tum ſcelus audire ¶ T¶ OQuid te ipe pe nis grauibꝰ ĩfeſtus grauas g quẽ fata co une hic quidẽ viuat miſer:at ſiq̃s vltro e malis offert volens.ſeqʒ ip̃e toꝛquet: ꝑdere eſt dignus bona qui neſcit vti· Eta tate fruere: mobili curſu fugit nunc faci le pectus:nũc grata iuuem venꝰ: exultet animꝰ cur thoꝛo viduo iaces ? triſtem iu uentaʒ ſolue:nũc luxus rape:effunde ha benas:optimos vite dies effluere ꝓhibe ¶ V¶ Hropꝛia diſcribit deꝰ officia:⁊ euũ ꝑ ſuos duyit gradus. leticia iuuenẽ:frõs decet triſtis ſenẽ· Quid te coerces ga1 ne cas rectã indolẽ? Seges illa magnũ fenꝰ agricole dabit: quecũqʒ letis tenera luxu riat ſatis:arboꝛq; celſo vᷣtice euĩcit nemꝰ * quã non maligna cedit:aut reſecat manꝰ Ingenia meliꝰ recta ĩ laudes ſe fer̃t: ſi no bilẽ aĩm vegeta libtas alit . Et ſeua bel la marte ſanguineo gerãt rouidit il le/maximꝰ mudi parens. ¶ ¶Nõ alia Pagie eſt libera ⁊ vicio carẽs:rituſq;ʒ me lius:vita que pꝛiſcos colat:q; que relictiſ menibꝰ ſlraſtaner⸗ ¶ Solicito bibunt auro ſuꝑbi:q;ᷓ iuuat nuda manu captaſſe fontem · ¶ ¶ Secura duro mẽbꝛa ver ſantur thoꝛ · ¶ Rupere fedꝰ impiuſ lu cri furoꝛ:⁊ ira pceꝑs:queq; ſuccẽſas agit libido menteſ. ¶ Inuenit arteſ bellicus mauoꝛs nouas:⁊ mille foꝛmas moꝛtis· ¶ S¶ Sed dux maloꝛũ femina: ⁊ ſceleruʒ artifex obſedit anĩos:cuiꝰ inceſte ſtupꝛis fumant tot vrbes:bella tot gẽtes gerũt ⁊ verſa ab imo regna tot populoſ pᷣmũt Sileant᷑ alie:ſola cõiunx egei medea: red det femas dirũ genꝰ. Qur omniũ fit cul pa paucarũ ſcelꝰ.deteſtoꝛ omnes·hoꝛreo fugio · execroꝛ ·ſcit ratio·ſcit natura. ſcit dirus furoꝛ: odiſſe placuit. ¶ Depe obſti natis induit frenos amoꝛ: a odia mutat. ¶ aa ¶ Intrepida cõſtent verba:qui timide rogat:docet negare ¶ Qure leues loquũ tur: ingentes ſtupent · ¶ Te ĩperia regẽ me decet iuſſa exequi · Mens im udicã facere nõ caſus ſolet· ¶ Anceps oꝛma bonũ moꝛtalibꝰ:exigui donũ:bꝛe⸗ 7 ue tꝑis. ¶ Vt velox ſceleri pede laberis · ¶ KHes eſt foꝛma fugax:quis ſapiens bono cõſidat fragili ? dũ licet vtere:tempus ſi tacitũ ſubꝛuet: hoꝛa q; ſemꝑ pꝛeterita de terioꝛ ſubit · ¶ Inſtruit᷑ onmis fraude fe minea dolus ¶ cc ¶ Miüũ ſiere quod vo les pꝛimus ſile · ¶ Moꝛ volẽti deeſſe nũ 7 q́; moꝛs põt· Moꝛs optima ẽ perire lacri mando ſuis. ¶ do ¶ Eere quoqʒ ipſe ve neris euitant nephas: aniſ⸗ leges in ſcius ſeruat pudoꝛ (¶ OOVita fallax abdi tos ſenſus geris: animiſqʒ pulcram turbi dis faciem induis · ¶ Dudoꝛ ipudentẽ ce /. oꝛdine nullo foꝛtuna regit: ſpargitꝗʒ ma nu munera ceca:peioꝛa ſouẽs. Vncit ſanctos dira libido· ¶ EFraus ſublimi re gnat in aula. ¶ Tradere turpi faſces po pulus gaudet:eoſdẽ colit· Non capit vnq́; magnos motus hũilis teciui plebeia domueis Mec ex quarta tragedia:ſequunt᷑ lat: audacẽ quies (ee ¶ Res humanas ¶ Ob inquieto ſepe ſimulat᷑ qᷣes nimiũ timet regnare neſcit. patienter feras. ex quinta. ¶ ff ¶ Quiſq; ne regno gau det 5 O fallax bonũ:quantũ maloꝛũ fron ce q; blanda tegis· ¶ Nulla pars immu nis exicio vacat:ſed omĩs etas pariter et ſexus ruit · ¶ Regiũ hoc ipᷣm reoꝛ aduer ſa pati. ¶ Maud ẽ virili terga foꝛtune da re · ¶ Dubiam ſalutẽ qui dat aff lictis ne at · ¶ Querit pemptum nemo quẽ inco ſums timet ¶ Viſu carẽti magna ꝑs veri latet. ¶ Solent extrema ſecuros facere mala ¶ Eari iubes tacere que ſuadet me Iners maloꝛũ remediũ ignoꝛãtia eſt · ¶ Vbi turpis eſt medicina ſanari pi get · ¶ Odere reges dicta ꝗᷓ dici iubent · Vlli ne pena vocis exp̃ſſe fuit Dubia Odia qui Regna cu ſtodit metus. ¶ DPreſtare tacitã regibus ſoleo fidẽ. ¶ Dubitat anceps memoꝛia. ¶ Veritas odit moꝛas · ¶ Quidqd exceſ ꝓ certis ſolẽt timere reges · ſit modũ pendet inſtabili loco. ¶ Qð ſe pe fieri nõ poteſt fiat diu. ¶ h ¶ Eatis agimur: credite fatis · ¶ Quidquid pati mur moꝛtale genuſ:quidqd facimꝰ venit ex alto:ſeruatqʒ ſua decreta colꝰ. Nemo fit fato nocens· Mec ex quinta: Sequunt modo ex ſexta tragedia (ii (Eelix quiſ q̃s bello moꝛiens:omĩa ſecũ conſũpta vi det ˖ ¶ Kuuenile viciũ eſt regere nõ poſſe impetũ (kk ¶ QOuo plura poſſis: ꝓlura UVolenta nemo ĩ peria cõtinuit diu: moderata durãt: quo qʒ foꝛtuna altius euexit: ac leuauit huma nas opeſ:hoc ſe magis ſuppꝛimere felicẽ decet: varioſq; caſus tremere · ¶ Ded re gi frenis nequit: ⁊ ira ardens · hoſtis· ⁊ vi ctoꝛia cõmiſſa nocti:quidqd indignũ aut ferũ cuiq; videri potuit:hoc fecit doloꝛ: tenebꝛeq; ꝑ quas ſe irritat furoꝛ· ¶ mm Qui nõ vetat peccare cum poſſit: iubet · ¶ Eſt regis alti ſpiritũ regi dare ¶ Bre ferre patriã liberis regẽ decet ¶ Lex nul la capto parcit: aut penã ĩpedit · ¶ n ¶ Oð nõ vetat lex: hoc vetat fieri pudoꝛ· ¶ Quodcũqʒ libet facere victoꝛi licet. Ni miũ debet libere: cui multũ licet · ¶ Tem pus nos auidũ deuoꝛat: chaos:moꝛs in diuidua ẽ: ⁊ noxia coꝛꝑi:nec parcẽs anĩe · ¶ oo ¶ Victoꝛ feroces impetꝰ pᷣmos habet ¶ ꝓp ¶ Cedendũ eſt malis fata ſi miſeros So —° — — — ⸗ — –+XN = iuuant habes ſalutẽ: fata ſi vitam negãt babes ſepulcrũ ¶ Leuius ſolet timere qᷓ ꝓppius timet · ¶ Sed ſi glacet referamus hinc alio pedẽ ¶ XAEſt quivẽ iniuſtꝰ“ doloꝛ reru eſtimatoꝛ ¶ B ¶(Simulata re moue verba: nõ facile ẽ tibi decpꝑẽ vlixẽ· Coacta dices:ſponte qdð fari abimis· Magnifica verba moꝛs ꝓpe admota excutit: ¶ Neceſſitas plꝰ poſſe q́; pietas ſolet. ¶ Stulta eſt fides celare qð ꝑdas ſtatim. ¶ Veritas nunqʒ laret. W ſew ſcit animꝰ ſero qdð didicit diu (¶Nec turpe puta quidqᷣd miſeros foꝛtũa iubet ¶ HEletus erũnas leuat. ¶ Vagnus ſibi ipſi nõ facit finẽ doloꝛ · modus . ¶ Od autoꝛes redit ſ. celeris coa ti culpa .¶ DProfuit multis capi ¶ Der dere eſt patriã graue: grauius timere · DEerre ſoꝛtẽ patiunt᷑ oẽs nemo recuſat· ( Nemo ſe credit miſerũ licʒ ſit ¶ Equoꝛ caſũ tulit . ꝓcellas mille ꝗͥ põ to pariter carinas obꝛui vidit: tabulaſq; littus naufraga ſpargi ( (Ruvax vi rago nõ tulit retro gradu- equunt nuc ex ſeptima: ¶(E (Raraẽ ĩ domos iuſta licentia. Crauia quiſqs vulnera patiente ⁊ equo motus aio ꝑptulit. ¶ Tra que tegit nocet: ¶ Drofeſſa ꝑdunt odia vindicte locũ ¶ Leuis eſt doloꝛ ꝗ cpere conſiliũ põt ¶ Vix te tacita defendit qes (Eoꝛtũa foꝛtes metuit: ignauos pꝛe mit . ¶ Nunq; põt nõ eſſe virtuti locus. (H ¶Spes nulla mõſtrat rebus aff lictis viã.· Qui nihil põt ſperare deſperat nichil ¶ Rex eſt timendꝰ. ¶ Si iudicas cogno ſce:ſi regnas iube · ¶ Equũ atqʒ iniquuzʒ regis imperiũ feras· Fniqua nuũq; reßn ppetuo manent ¶ C 8 ui ſtatuit aliqd aud equus fuit (Rapida foꝛtuna: ac le uis: Pcepſq;: ĩgno eripuit: 1 exilio dedit Pee inaudita altera: equuʒ licet ſtatuerit R¶ Moc reges babẽt magnificũ 1 ĩgẽs nulla qs rapit dies: pdeſſe miſ. eris: ſup⸗ plices fido lare ꝓte gere. Que fraus ti meri tpe exiguo põtx ¶ Nullũ ad nocen duũ tps anguſtũ eſt malis. ¶ L¶ Nudax — nimiũ qui freta pmus: rate tn fragili ꝑfi da rupit: terraſq; ſuas poſt terga videns animã leuibus credidit auris dubioqʒ ſe cans equoꝛa curſu: potuit tenui fidere li „ . . . „ „ — gno: inter vite moꝛtiſq; vias: nimiũ gra ullus ẽ f lẽdi CCiij. cüli limite ducto· ¶ Nataleſe olũ non no rant opes: ¶ Amoꝛ timere neminẽ verꝰ poteſt· ¶ Nemo potẽtes aggredi tutus põt· ¶ ¶ Nõ timoꝛ vincit virũ: ſz tre ida pietas. ¶ Crauis ira regum eſt ſp. ibi innocẽs ſit quiſqᷓs eſt ꝓte nocẽs ¶ ¶ Ingrata vita eſt cuiꝰ accepte pudet retinenda nõ ẽ cuiꝰ accepte pudet Mi ſerias lenit quies. ¶ Hec ex ſeptima: ſe quũt᷑ ex tragedia octaua: ¶OCRegno rum mag nis fallax foꝛtuna bonis: in pci cipiti dubioq; nimis excelſa loco: nunqʒ placida ſceptra quietẽ: alia ex alus cura fatigat: vexatq; anĩos noua tẽpeſtas: vt pcipites regũ caſus foꝛtuna rotat:metui cupiũt: metuiqʒ timẽt:ñ nox illis alma re ceſlus bet tutos:nõ curarũ ſ. omnus do mitoꝛ pectoꝛa ſoluit. ¶ CGoꝛpoꝛa moꝛbis maioꝛa patent· Quidd in altũ fortũa tulit: ruitura leuat· ¶ Modicis rebꝰ lon gius euũ eſt · ¶ P¶ Beriere moꝛes · ius decus. pietas fides · ¶ Quidꝗd eſt da ſpa ciuʒ ac tꝑs tibiiqð ratio nequit ſepe ſana uit moꝛa. Miyxtꝰ doloꝛi ſubdidit ſtimu los timoꝛ· ¶ Quocũq;ʒ me ira· quo doloꝛ quo ſpes feret:huc ire pergã ¶ Qeca eſt temeritas que petit caſum ducẽ. ¶Res eſt ꝓfecto ſtulta neqcie modus· ¶ Capi enda rebus ĩ malis pceps via ẽ. ¶ Moꝛs miſera nõ ẽ cõmoꝛi cũ quo velig. ¶ Amoꝛ iugalis vĩcit ac flectit retro ¶ Remeemꝰ* Ulluc vnde nõ decuit pꝛius abire · (O am ſera nunq; eſt ad bonos moꝛes via quẽ penitet peccaſſe pene eſt innocens. Nec regna ſocium ferre:mec tede ſciunt · ¶ Quid honeſta pꝓdelt vita flagicio carẽs B (on intrat vnq; regium limẽ fides recio parata vincit᷑ pcio fides· ¶( Du [S COmniſqz bia plus toꝛquẽt mala· — nimiũ longa peranti moꝛa eſt ¶ Nil ra tio 1 vſus audet in magnis malis: tenet poꝛroꝛ artus. ¶ O qz miſerũ eſt neſare moꝛi (T Lacrimas lacrimis miſcere iuuat· Wagis exurunt quos ſecrete lace rãt cure: iuuat ĩ mediũ deflere ſuos V Epectate miſeri fata ſe vertunt retro . O ſecunda poſcũt: aduerſa exigunt. ¶ . . . . „ — ¶ Rudis eſt tyrannus: moꝛte qui penã exi git · ¶ Mortem aliquid vltra eſt ? vita: ſi cupias moꝛi clec ex octaua: ſequuntur ex nulla longi tempoꝛis felicitas: ¶ Eidem nona tragedia: que octauia nominatur. ¶ Nec regi mentis poteſt generoſus ardoꝛ ¶ Dabit afflicte melioꝛa deus tem poꝛa mitis:tu modo blando vince obſe quio placata virum · ¶ S¶ Knimi reti ne verba furentis:temere emiſſam cõpꝛi me vocẽ · ¶ Vince obſequẽdo potius im mitem virũ. ¶ aa (Vis magna populi eſt: pꝛincipis maioꝛ tamẽ (Bienilig ar doꝛ impetu pꝛimo furit ¶ Inertis eſt ne ſcire quid liceat ſibi: id facere laus eſt qð decet: non quod licet· ¶ Calcat iacenteʒ vulgus: inuiſum oppꝛimit: ferrum: tuet᷑ pꝛincipem melius ſides. ¶ Decet timeri ceſarem:at plus diligi ¶ Quidquid excel ſum eſt cadat ( bb ¶ Pulcrum eminere eſt inter illuſtres viros: conſulere patrie parcere afflictis:fera cede abſunere: tem pus atq; ire dare: oꝛbi quieteʒ: ſeculo pa cem ſuo: hec eſt ſumma virtus: petit᷑ hac celum via. ¶ Tu pacis autoꝛ: generis bu mani arbiter electus: oꝛbem ſpecie ſacra geris: patrie parens: quod nomen vt ſer ues petit · ſuoſqʒ ciues roma commẽdat tibi ( cc ¶ Seruare viros pꝛincipi 1 pa trie graues: claro tumentes genere: que dementia eſt: cum liceat viua voce ſuſpe ctos ſibi: moꝛi iubere ( Inceſta genitrix detrahit generi fidem. ¶ Teneris in an nis haud ſatis clara ẽ fides. ¶ dd ( Dro bitas. fides q; cõiugis. moꝛes·pudoꝛ· pla ceant marito:ſola perpetuo manent:ſub iecta nulli: mentis atq; animi bona: flo rem decoꝛs ſinguli carpunt dies · ( Om nes in vnam contulit laudes deus: taleʒ qʒ naſci fata voluerunt mibi ¶ee ¶ Vo lucrem eſſe amoꝛem fingit immitem deũ moꝛtalis erroꝛ:armat telis manus: artꝰ qʒ ſacros inſtruit ſeua face: genitũq; cre dit venere: vulcano ſatuʒ. vis magna mẽ tis:blandus atqʒ animi caloꝛ amoꝛ eſt:iu uenta gignitur luxu· ocio: nutritur inter leta foꝛtũe bona:quẽ ſi fouere atq; alere deſiſtas: cadit: bꝛeuiqʒ vires perdit extin ctus ſuas: hanc eſſe vite maximam cauſã reoꝛ: per quam voluꝑtas oꝛitur: introitu caret: cum pꝛocreetur ſemper humanum genus amoꝛe grato: qui truces mulcet fe ras: ¶ Male neum regit vul⸗ gus duces. ¶ ff (Tandem quietem ma gnus excuſſit timoꝛ: quatit oꝛa et artus foꝛtuna domus. moꝛtale genus: nec ſibi quiſquã ſponde OColit hic reg horidus noſtros tremoꝛ: pulſat pe ctus: continet vocem timoꝛ · ¶ gg ne paupertas humili tecto contenta latʒ quatiunt altas ſepe pꝛocelle:aut euertit re ¶ Regitur fatis re poteſt firmum ⁊ ſtabile: per qʒ caſus voluitur varios ſemper nobiſ metuenda dietz animum firment exempla tuum: iaʒ multa:domus qʒ veſtra tulit: quid ſeuioꝛ eſt foꝛtuna tibi? ¶ Mec ex nona: ſ equun tur ex decima que eſt tragedia vltima. u ¶ Nunquã eſt ille miſer cui facile ẽ moꝛ· ¶ Oq́; cruentus feminas ſtimulat doloꝛ.felix iacet quicunq; quos odit pꝛe mit. ¶ Merere amantes poſt vagos ig- nes ſolent. ¶ EE ¶ Quidquid doloꝛem paſcit:id nimium puta.¶ CGrede ſed ma Pu⸗ doloꝛ iratug amoꝛ eſt. ¶ Vicit et ſuperos amoꝛ. ¶ Nam rara ſides vbi iaz melioꝛ foꝛtuna ruit. ¶ I ¶ Tu quicunqʒ es qui ſceptra tenes:licet omne tua vul gus in aula: centum pariter limina pul ſet:cum tot populis ſupatus eas:m tot populis vix vna fides: pauci reges non regna colunt: plures fulgoꝛ conuocat niſfeupit hic regi pꝛoximus ipſi: clarus qqʒ latas ire per vrbes:vrit miſerum glo na pectus: eupit hic gaʒis implere fameʒ es: calcet vt omnes: perdat q aliquos: nullum qʒ leuet: tantum ut noceat cupit eſſe potens · ¶ mm ¶( Ce ſpes tirio mollioꝛ oſtro.ſolet im pauidos ducere ſomnos: aurea rumpũt tecta qui ctem: vigiles q; trahit purpura noctes. O ſi pateant pectoꝛa ditum: quantos in tas ſublinns agit foꝛtuna metus: bꝛutia choꝛo pulſante fretum· mitioꝛ vnda eſt· ectoꝛa pauper ſecura gerit · tenet epatu pocula fago.ſed nõ trepida tenet ipſa manu · Qapit faciles viles qʒ cibos. ſed dum ſtrictos reſpicit enſes: aurea miſcet pocula ſanguis. dec ſibi felix pauper:ni ſi felices cecidiſſe videt· ¶ nn Euf quis medium defugit iter: ſtabili nunqᷓ; tramite curret. CSn eranda refer: licet ipſa neges: vultus loquitur quodeunq; negas · ¶Decus illud oꝛbis: atq; pꝛeſi dium vnicum: quem fata terris in locum dederunt iouis. ¶ Miſerias pꝛoperant ſuas audire miſeri · ¶ FEare quo poſita in ſtatu iam noſtradomꝰ eſt ?g ¶ Nemo nocens ſibi ipſe penas irrogat. ¶ R Ded locum virtus habet inter aſtra⸗ ¶ B (Ente naſcetur ſeges in pꝛofun do:vel fretum dulci reſonabit vnda: an te diſcedet glacialis vrſe ſidus: ⁊ ponto vetito fruetur: q; tuas laudes poꝑlĩ qui eſcant. ¶ O (Won duces ſeuos miſe randa tellus habeat. (D ¶ Nunquam ſtigias vertar ad vmbꝛas inclita virtus. vinite foꝛtes: nec letheos ſeua per am⸗ nes: vos fata trahent: ſed cum ſummas exiget hoꝛas:conſumpta dies:iter ad ſu peros gloꝛia pandet · Ad quos nos ſupe ros perducat: qui viuit regnat ꝑ infini ta ſecula benedictus Amen. .H ¶ Orationes cõmendationes diuerſa rũ reruʒ pꝛeclariſſime:⁊ pꝛimo ð diuinii ſimo euchariſue ſacramẽto laudatio· Voniam illuſtriſſime pꝛin poſt exactos multoꝛuʒ cla riſſimoꝛũ autoꝛum floꝛes: autoꝛitates:paruʒ aut pe ne nichil: meo quidẽ iudicio videreꝛ egiſ ſemiſi cuʒ tu mõ fila ut ſic loq̃r) habeas apta: telam tibi textam:⁊ exintegro com poſitã datem:quã tamen nemo meliꝰ:ne no perfectius: nemo deniqʒ elegantius: qᷓ; tute:cum oĩm ſcientiarum diſciplina et impumis earuʒ que ſunt humanitatis artiũ: refulgeas dare poſſet.Idcirco nũc nũc pꝛo laudabili noſtri operis comple mento: nõnullas inſignes 1 predlaraſ: re bus in diuerſis:accipe cõmendationes · 6G6t ĩ pꝛimiſ de diuiniſſimo euchariſtie ſa cramẽto oratio ſiue cõmendatio in hunc incpit modum · ¶ Quom id meã venit in mentem lectiſſimi patres:ſummos in ommi genere dicẽdi oꝛatores:pꝛiuſq; me dium orationis curſum attigiſſẽt his ſu⸗ pPer rebꝰ:quas fluxas:varias: im becilleſ qʒ palam concernimus: ſepenumero in frequenti ſapientiſſimoꝛum viroꝛum co rona: quales hic aſtare intueor labentes atq; pꝛopemodum elingues euaſiſſe: non poſſum non animo commoueri ꝙ ipſe omnium ferme diſciplinarum ig narus: ⁊ expers: huie loci:tot vbi viros conſpicoꝛ:qui non modo genere · opibuſ ſed ſapienta:morum grauitate · pꝛuden ceps:⁊ pateꝛ reuerẽdiſſime CCiiij. tia. copia diſciplinarum: omniq; laude gloꝛia illuſtrantur: venerim ad oꝛandum et de his pꝛeſertim rebus que vniuerſaʒ ingenii humani pꝛeſtantiam:ab omnibꝰ tranſcendere iudicantur· Neq; id velim cuipiam ſupercillio aut inſolentie: a qua ſemper abhorrui:vel demum inaniſ glo rie cuꝑiditati aſſcribatis:ſed meoꝛum iuſ ſis ſuperioꝛum: quoꝛum tanta in me eſt autoꝛitas:ut maluerim meas vobis inep tias. q; vllum ab ipſis reſiſtendi genus: neas in rationes accuſari· Verum veſtrã cum facilitatem: begnitatemq; maximaʒ qui ante hac huiuſcemodi de rebus ver ba fecerunt: cunctis fueritis impertiti: vos quoad a me fieri poteſt oꝛatos velĩ eadem quoqʒ impꝛeſentiarum:me redda tis accumulatiſſimum · dicendum michi eſt itaqʒ viri clariſſimi iamiam: ne verbis vos teneam pluribus ſuſpenſos · de inef fabili euchariſtie ſacramento: inauditam cuius altitudinem admirabileq; numẽ: nemo vnq; tam excellenti fuit ingenio pꝛeditus:tanta qʒ diſciplinaꝛum copia qᷣ pꝛo incredibili rei magnitudĩe ſatis poſ ſet explicare · At pꝛiuſq; exoꝛdiar: quàdo mĩmis etiam rebus diumũ imploraꝛe p̃ſi ium conſuenimus:pꝛius clementiſſimã chuſui omipocentis genitricem virgineʒ mariam: ut ſuum apud vnigenitũ poten tiſſimum fautrix ſit perpetua mihi vene ranter his verſibus inuocandũ duxi: Sal ue ſancta parens iterum regina poloꝛ uʒ Salue ſtella maris meſtoꝛum poꝛtus et auꝛa · Ad te confugio depoſco ſuꝑplico ⁊ oro· Caſta miłi faue ceptis his annue meis:Qued diuiniſſimũeuchariſue ſacra mentuz:teſtimonio neule iui ꝛac Veriſſi ma hiſioꝛia nris a maioꝛibus proditum eſt. Mieſus omnipotenſ cuʒ bec inferioꝛa deſerere: celũqʒ conſcendere ſtatuiſſʒ:hꝰ de quo agimꝰ mirabile ſacramẽtũ die io uis poſtrema cena: ſuis omibꝰ aſtãtibus diſcipuliſ mſtituit:ꝑpetuũ ſue paſſionis veroſĩter xſticolas monimẽtũ·qꝰ figure vetereſ abſoluerẽt᷑ ĩpꝛimiſ refocillarẽt ſuarũ q curarũ atqʒ; ſolicitudinũ ꝑpetui comites extitiſſent · PHanem quippe ac vinummirabile dictu) veriſſimã ĩ carnẽ ſuã:ac ſãguinẽ ceꝛtiſſimũ ea tẽpeſtate cõ mutauit: qd ſane ſẽpiternũ miſterium ſu = CCiiij . is primũ apoſtolis ſumẽdũ pꝛopꝛiis ma nibus obtulit qð ea ratione ſic inuentuʒ ⁊a ſũmo deo conſtitutum autumant:ut quẽ admodũ humana imbecillitas dulci arboꝛis letifere fructu cecideꝛat: ſic hoc li bamine ſuauiſſimo freta exurgeret:ſub⸗ limeſq; ſedes:vnð ſcaturierat:multo ſcã deret faciliꝰ:quãdo id priſcum edulii ge nus:pꝛimi quo noſtri ſunt cõfuncti parẽ tes ꝑnicioſum ac letale·hoc veꝛo ſalutife rum atʒ ꝑneceſſarium cũctis mortalibuſ affuerit · verum enimuero oĩm qᷓ viſa vel audita ſunt:ideirco mirificentiſſimũ cer nitur: ꝙ aceidẽtia ſuo ſine ſubiecto cõſi- ſtant:qð phiſici nature termĩos ꝑmetiẽ tes vix auderent ꝓfiteri · Ceterũ hec hũa nis ſenſibus mime percipi poſſunt:quã doquidem vniuerſam ꝑſpicacitatẽ: atq; excogitatõem humanã admodũ excellere videantẽ᷑· fidei aũt ĩtegerrime que nobis meritum affert accumulatiſſim ũ:operaʒ enauemꝰ opoꝛtet · ut que cereriſ ac bachi ſpeciẽ complecti ſuis ꝓ accidentibꝰ vidẽ tur: in veriſſimã ſũmi ſaluatoris carnem ſãguinemq; puriſſimũ verbis ſacratiſſi mis trãſfuſa:ac ſubſtãtialiter cõmutata: ex aĩmo arbitremur:ut altitonantẽ: celi ac terre creatoꝛeʒ maximũ ſub aliena ſpe cie deliteſcentẽ · qua in re ip̃a fides verſa tur flagrãtiſſime: aſtare certo cõfidamꝰ. Neqʒ illud minꝰ admiratione dignũ exti terit:ꝙ tametſi hoc ſanctiſſimũ noſtri re dẽptoꝛist coꝛpꝰ:ꝑtes in varias fuerit con ſectum.illud tamẽ quauis ꝑticula ĩteger rime continet᷑:nec vllam ea ſectione m tilationẽ: aut leſionem:qð ceteris in cor poꝛibus neutiq; lex nature patit᷑ poteſt accipere · Sumit vnus :ſumũt mille: nec tamẽ ille conſumit᷑ qlunc nempe diem memoꝛabileʒ admodũ: omi etate celebꝛã dum cenſuerim: quo tã venerandiſſimuʒ nobiſq; ſaluberrimũ moꝛtalibꝰ obſoniũ diuina clementia eſt conſtitutũ: quem ſa croſancta vniuerſalis eccleſia. ſolennita te atz varia celebꝛitate diebus a cõtiguis ſeiunctuʒ eſſe voluit· Nam quom diue ce remonie ꝓximis dieculis lugubꝛi ac me ſto ritu ꝑacte ſint·h tamẽ lux expectatiſ ſima:earũ nobis maioꝛem multo feſtiui tatem:atz in celebꝛãdis officiis iocundi tatẽ:viſa eſt aceruatim contuliſſe:vt hu iuſcemodi obſeruatione amnua · bilarem tante inſtitutionis magnitudineʒ comp baret · planiſſime nobis aperiẽs hac rõe ſupceleſtes atʒ perbeatas ſedes haud du bie comꝑatum iri · Proſpicite queſo viri ſpectatiſſimi: queſo nunc pꝛoſpicite:quã ta nobis om̃ibus pꝛepotẽtiſſimi ſatoꝛis noſtri facilitas emicuerit: inauditaqʒ be nignitas · Nam cũ maioꝛes noſtri vario circumducti erroꝛe: diuerſa animantiuʒ genera: pꝛofanis penatibꝰ ſimulacriſqʒ; ĩanibus ſuis in auſpiciis: ac bene ſpera tis rebus:ſepenumero litarent illiſq; in ter ſacra abuterentur · hic clemẽti ſſimus totius oꝛbis opifex:refulgentiſſimũ cor us ſuum in odoꝛiferam alimoniam: no korumqzieuamen ſcelerũ:nobis vlltro cõparauit · NHiſca em̃ gentilitaſ Saturnũ fouem:Mercurium · Neptunum· Huto nem·. Bachum · Appollinem· Halladeʒ · Tu nonem. Oererem · vario ſupplicationis ac venerationis genere: rationibus poſt habitis omibus:ſummo ſtudio coluit: qᷓ bus pꝛecioſa puluinaria: ſtatuas ingẽtes Delubragz Si tuit eleboratiſſima quos ſane diuos nihil ſẽſus habuiſſe: luce phe bea multo eſt limpidius. Quo genere lar gitatiſ a ſummo deo vberiſq; munificen tie donati ſumus: queſo animũ aliquan tiſper aduertite · hic hic autẽ hieſus op timus non hircina nobis · non vitulina: aut alioꝛũ animãtiuʒ viſcera: ut moſ apð pꝛiſcum hoĩm genus fuit: noſtras inter dapes: aut epulas pꝛopinauit: veꝛum ſe ipſum omnẽ hoc pacto liberalitateʒ exu perans: in ſempiternã ſalutem humano ſumendũ generi · offerre nimirum eſt cõ dignatꝰ. Qui beneficio immortali:qui re ferre queat:data quoq; opera ſcio nemi nem · quãdo illuʒ qui ex nihilo cũcta crea uit: cuius in manu vita: moꝛſq; ſedet: et viſere: ⁊ ꝑtractare lceat: ſuperioꝛibꝰ qð neutiqᷓ; noſtris maioribus huũc ante dieʒ conceſſum fuit · Quid igitur hoc munifi centius ?̈ quid largius ? quid beneficen tius ĩueniri aut excogitari põtg vl deni q; ſalubꝛius ? hoc enim diuino munere reatus omnes diluuntur: locupletioꝛem ipſe virtutes aceruuʒ coꝛrogant: robur corpoꝛiscõcupitaq; viuacitas inſtaurat᷑ tartareas ſedes effugimꝰ.diuinam ĩ nos grãm illico contrabimuſ. humanal felici tates · reſqʒ ſecundas faciliꝰ enãciſcimur ac demuz lempiternã ad gloriã celeri ala rum remigio conuolamꝰ Vellem viri do ctiſſimi quempiaʒ mihi offerꝛi qui ſua ex plicaret pꝛudentia: quiſnam cibꝰ hoc ſa pidioꝛ? quis dulcioꝛ ?g fructuoſioꝛ eẽ põt An manna quod deus omnipotens ma ximuſq; ſuũ ad populum e celo trãſmi ſit · omniſ alimonie ſapoꝛem · veriſſimum qʒ guſtum redolens · ſtupendiſſimo hoc munere fuit ſuauius ? Qui recte ſapit · id certo dixerit.nec mĩma ex ꝑte huic ſacra tiſſimo miſterio illud comparanduʒ. qð ſane hanc pꝛofuſam laꝛgitatem foꝛe · ſi ꝓ phetis credimus:multis ante ſeculis po ſteritati pꝛefigurarat · Noſtrarum quip pe dapum copia quibꝰ ſplendide indies fũgimur · nos ſepiuſcule moꝛbis afficiũt quibus extrema ad fata miſere contrudi mur ·hoc autẽ cibo nitidiſſimo reficimur ones· atq; cura leuamur · quo vniuerſa labes: oriſqʒ macula pꝛoiſus aboletur: amme quoq; ac coꝛpis incolumitas fit (nec vana loquoꝛ)mlto vegetioꝛ · Mirifi cẽtiſſimã itaqʒ hanc largitõeʒ dixerĩ:ver⸗ biſq; ad celum efferendaʒ : vbi elargitor ſuum in munus apte cõf latur. ⁊ datum idem ſuo cũ datoꝛe conſiſtit · Cuius ſane rei nec mediocris admiratio ut paucis vos cõmonitos ĩdderẽ:me coegit plłlimũ tãetſi integritatem veſtrã om̃is virtutis ſertim huiuſce ſacramẽti ſtudioſiſſimã intellexiſſem. Vos igit᷑ impꝛimis viri reli gioſiſſimi: quibꝰ flaminii dignitate ac ex cellentia datũ eſt:hoc diuinũ pabuluʒ ef ficere:cauẽdũ vobis cenſeo:ne id agatis cum ſcelere:veſtris volutãdo animis: ve ſtros inter digitulos oĩm rerum pꝛĩcipẽ verſari ſempiternũ:qui cũcta regit:atq; ſtabili ſceptro gubernat. Tdezʒ quoq; his quibꝰ p̃fecti eſtis agendũ cõſulite: neqð alimẽto debet eẽ ꝑpetuo: perennẽ pariat ꝑniciem atzʒ calamitatẽ truculentiſſimam Vos ſubinde ſcolaſtlici:non mõ ſemel ſin gulos in ãnos quo oẽs obſtrĩgimur · ve rumetiã ſepiꝰ tm̃ munuſ reuerenter aſſu mite: ſi maxĩe cupitis oĩs doctrine erudi tionẽ aſſequi · vos poſtremo viri bamber genſes: tãte vrbis aſſidui accole: qᷓ omni amenitate eſt cõfertiſſima:quibꝰ tot tan Cv. taq; bona ꝑta ſũt · huiꝰ diue largitatis ſo viuite meõres: atz ſeruetis oꝛo: qᷓ pñti die chꝛiſtꝰ p̃potens ac clemẽtiſſimꝰ: ſuis imitatoꝛibꝰ cuſtodienda mãdauit · que et ſi a nobis o m̃ibꝰ diligẽter obſeruata fue rint· hic ĩter moꝛtales gram:ſempiternã qʒ apud celiteſ gliaʒ enanciſcemĩ ad quã nos ꝑducat qui viuit ⁊ regnat ꝑ infinita ſecula benedictus Amen. ¶ In ſacratiſſi mũ xpiane eccleſie doctoreʒ beatũ hiero nimũ laudatiũcula feliciter incipit. Nimaduerto:nõ mediocre ac pe ne ethna mõte( vt dici ſolet) me grauiꝰ onus hodierna die ſubire atz ſuſinere: pᷣſtantiſſinm ſimulq;ʒ deuo⸗ tiſſimi viri:poſtq; factum ſit:nõ tam ſpõ/ te mea:q; maioꝛum meorũ quibus refra/ gari aut quicq; denegare: ne fas eẽ ducã imperio. ut ĩ hac ãnua beati hieronimi ce lebꝛitate: de taʒ diuino ſacratiſſimoq; do/ ctoꝛe:in tot pꝛeſtantiſſimoꝛũ virorum cõ/ ſpectu: aliq;d ꝓferre non vererer: ſed ma gis auderem: maxime ne huiꝰ tam eximii alioꝛũ p̃conis: pclariſſima oĩa ſulentio in uoluerent᷑ pconiapotiſſimum: cũ quod copioſiſſime ipᷣe aliis laudãdi officiũ ſẽꝑ exhibuit: p̃ſtititqʒ· Is quaſi optimo iure ſuo ab alis repoſcere debere videat᷑· ꝑfe cta vero ⁊ vndiqʒ ſanctiſſimoꝛũ vuoꝛum accumulata laude nichil ſane maius: pꝛe dariꝰ.aut diuiniꝰ mihi videri ſolet:quan⸗ doqdẽ ad eam expꝛimẽdã explicãdamq; is demũ ydoneꝰ eẽ atʒ aſpirare poſſe vi⸗/ deat᷑ · cuiꝰ ingeniũ fulgẽtiſſimo ſapientie pradiat fonte: aut mirãdis vita pponde rat vᷣtutibꝰ.Scitũ eſt em̃ ilð grauiſſimo/ rum autorũ:euʒ optime poſſe alioꝛũ lau⸗ des ꝓlſeqᷓ:q oĩm laudatiſſimus ſit: quiqʒ qᷓd deceat: qᷓd nõ: quo vᷣtus: quo ferat erroꝛ ut flacchus inqᷓt non tantũ verbo p̃dicet:qᷓntuʒ vite ⁊ exẽplo cõpꝛobet · quo qᷣdẽ gradu:quãq; me lõge abeſſe ſẽ tiã · tñ ĩmortal dei fretꝰ fauoẽ· ⁊ maiorũ meoꝛũ ut paulo añ dixi pene coactus vo lütate · rẽ ñ minꝰ difficilẽ q; officioſã.nõ „ 9 . — bi — 9 „ 1=— minꝰ arduã q; debitã ñ mĩꝰ admirabilẽ q́; piis oĩbus ꝑgratã futurã aggreſſꝰ ſũ ve ſi minꝰ oĩa q́; diuini penit eẽt ĩgenii ſaltem aliqua pꝛo ingenioli mei parui tate · de venerabiliſ ſimi patris hbieroni/ mi laudibus nobis in medium afferam. Mihi ueꝛo de tam eximio ſacratiſſimoq; doctoꝛe. ſepe multũq; cogitantiillud in pꝛimis in mentẽ uenue ſolet · ꝙ tam pre⸗ ſtantiſſimus vir fuerit.ut ſiue eiꝰ excellæö tiã qᷓdam cum aliis contentione cõferaſ. ſiue eamipſam ꝑſe ponderes· vix tãto ui⸗ ro parem: aut non multo maioꝛẽ in oĩm ſactoꝛum decalogo inueĩre queaſ.beatiſ ſimuſ itaq; hieronimꝰ ſtridone dalmacie oppido oꝛunduſ fuit · cunq; ea genſ baꝛ bara a imperitiſſima. uixq; a bꝛutorũ ui ta:vlla in parte diſtans a differens eſſet ex ea tũ (ut aiũt) veluti de ſpinis roſa flo⸗ ruit: et adeo floꝛuit: ut cum alii laudem- gloꝛiã 2 ſplendoꝛeʒ a patria ſua aſſequi ſoleãt.hic miris floꝛibus ſuis.id eſtſciẽ⸗ tia ⁊ virtutibus: famoſam patriã ⁊ ꝓuin⸗ tiam ſuã reddiderit· Cum em̃ illud intel⸗ ligeret pꝛudentiſſimꝰ adoleſcens: ꝙ ea: ad qꝗ capeſcenda miro quodã ardoꝛe ane⸗ labat: ſibi a patria ſua mime pꝛeſtari poſ⸗ ſent: eã deſeruit: ſeq; tum romam: illa q⸗ dem tempeſtate ut rerum dominã: ita 1 omibus optimis artibus ⁊ diſciplinis re fertiſſimã: tum 2 ad alias pꝛouĩtias con⸗ tulit: a ad eas p̃ᷣſertĩ ex quibuſ vti merca⸗ toꝛes pꝛecioſa quedã aduehere ſolent: ſie 2 ipſe ſibi pꝛecioſas virtutes ⁊ diſ. ciplĩas vendicare poſſet· Qua in re tã diligens. tam aſſiduꝰ.tã accuratꝰ fuit:ut id nulla ligua humana facile explicari poſſit. Nã vt frequentia eiꝰ ieiunia: crebꝛas carnis macerationes: iuges oꝛationes ⁊ pſalmo dias omittã: que ĩ illo iocus luduſq; (ut dici ſolet) fuerũt · cum eis tanq; remiſſſio- ne: ⁊ recreatione qᷓdam vteret᷑:poſt vebe mentiſſimã ſuoꝛũ ſtudioꝛum intentõem vt ea inquã omittã: operep̃cium eſt eius circa diſciplinas intelligere diligentiam Qum nullũ doctoꝛẽ in aliqᷓ ſibi congruen⸗ te facultate excellentẽ ꝑſenſerit: quando illũ liq; longiſſimo regionũ tractu diſtã tem adire: 1 ꝑiter audire: oẽmq; illiꝰ eru/ ditõem: tanq; ſitibundꝰ abbibere atz ar⸗- ripere voluerit. Tam vᷣo aſſiduus extitit vt nullũ tẽpus ſiue diurnum ſiue noctur num füit: qd tuʒ vigiliis: tũ lugubratöi⸗ bus ignauũu: aut feriatuʒ ſibi p̃terire paſ⸗ ſius ſit:ſibi vel cibuũ ſomnum: reliquaqʒ; coꝛpi neceſſaria ſubtrabẽs: hꝰ eſt geniuz ſuũ ut comicꝰ inquit defraudãs. Tã accu⸗ ratus demũ apparuit: ut infinita pene li broꝛum volumia euoluerit: euoluta ĩtel lexerit: intellecta ꝓfüde meõꝛie mãdarit. Qui qdem magni aſſidui · clariqʒ laboꝛes id peꝑerunt: ut noua boni intellect mũ do lux daret᷑.que tãta in hieronimo fuit- vt dad is nõ tenerʒ aliꝰ facile ignoꝛarʒ. HMinc vᷣo tot parta ſunt claritatis luce ra diantia volumina. hinc tot ardue ſolute enodateq; q̃ſtioneſ: veram chꝛiſtinam re ligionẽ concernentes· hĩc deo coopante conſtitute cõſirmateq; ſentẽtie.hinc ſoli⸗ da xp̃ᷣianoꝛuʒ: a occidẽtalis eccleſie iacta: coꝛroboꝛata. ſtabilitaq;ʒ fundamẽta.hinc demũ ꝑcopioſus: omibuſq; vitã celeſteʒ cupientibꝰ parẽtibꝰ emanauit cibꝰ. Qua Ppter dies me ꝓfecto deficeret: ſi ſingu⸗ los enumerare velim fructꝰ: quos diuĩa hieronimi ſ. apientia:tũ in vita ediderit: tũ poſt moꝛtem poſteris reliqᷓrit: ut non iniuria: tot ſibi excellẽtes dignitates: pꝛi- mariaſq; dotes tributas legamus: quot vix vniuerſe reliquoꝛũ ſãctoꝛuʒ turbe aſ⸗ ſeribere valeamus.Qunqʒ ſingulis alis Pecuſati⸗ data ſint:ea omnia pariter in ieronimo locum · ſedem · atqʒ domiciliũ ꝓpꝛiũ habuerint.Ex qꝰ factum eſt: ut ne dum pizelatores illiꝰ: verumetiã inuidi pariter emuli:id ipſi hieronimo tribue rint:qð paucis aut nullis potius contri buãt. vt diuiniſſimus hieronimꝰ:non ſo⸗ lum angelos ⁊ archangelos:caritatis in deũ ardoꝛe: ſed etiã priarchas autoꝛitate Pphetas pꝛeſciẽtia: apoſtolos varüs lin guarũ doctrinis:euãgeliſtas veridica ſe rioſaqʒ; ſcripturarũ luce:martires fide ⁊ laboꝛum perferentia· confeſſoꝛes inno centia·ſacerdoteſ miniſterioꝛum diligen⸗ tia: monachos ⁊ heꝛemitas ſolitaria me ditatione: leuitas ſacroꝛum miniſterio. vir gines humili puritate aut ſuperarit. aut certe equarit · Et ne ſingula eius do na percurram · omnem ſpiritumſãctum ſibi domino infundente vendicauerit: qy in eo cooperante ea inteꝛ moꝛtales docu/ menta edidenit: meritaq; ſibi adeptꝰ fůit ut facillĩa ſibi rõe ꝓxĩaʒ excelſo ⁊ ĩmoꝛta li deo ĩ cel ſedẽ ꝑauerit · Quã intercedẽti⸗ bus eius pꝛecipuis meritis: nobis poſt debitam corpoꝛis obedientiam. a carnis iugum. omnimodamqʒ animi deuotõem . Ule tribuere ac collargiri dignetur: qẽ trinꝰ ⁊ unꝰ in ſecula ſeculorũ Amen. ui pꝑli doctoꝛ hieronime ſcẽ̃e vocariſ Nos tibi deuotos iã qᷓſumꝰ vt tueariſ. De omnium artium ⁊ ſcientiaruʒ lau dibus oꝛatio oꝛnatiſſima Vm de ſũmis ⁊ mayxĩs rebꝰ:a me hodierno die dicendũ ſit vini inſi gnes 7 pr̃es optimi: neq; ea ĩ me extet virtus:atʒ exercitatio dicẽdi: ut ea: oꝛatione mea poſſim attingere:q̃ ad dig tatem huiuſce rei ꝑtinerent:tñ cũ me vel ad humanitatẽ: vel ad ſũmã ĩ me beniuo lentiã veſtrã refero:mihil eſt qd in hac re ip̃a vel de ſapientia vr̃a:aut de ingenio meo diffidam:cũ pᷣſertim has omatiſſiãſ ſedes atq; ſubſellia:tot doctiſſimis viris referta eſſe conſpiciã: q ut in hoc ipſo p claro dicendi genere:ita in cetenis rebus principes mea ſententia non iniuria dici poſſũt · Qum em ex hoc loco añ me q;plu res ꝓ ſingulari modeſtia veſtra:nõ nibil laudati diſceſſerint:ut hi non ſolũ in di cendo acerrimi graues:veruʒ ⁊ iam or natiſſimi atʒ copioſi a vobis oĩbus iudi cati ſint:nmihil eſt qð vobis ⁊ audientibꝰ ⁊ iudicantibꝰ non bene ſperẽ · ⁊ ſi forte ð me a vobis tale iudiciũ mĩme expectem: qð ſi me vel ad rei amplitudinem:vel ad dignitatẽ veſtrã:vel deniqʒ ad eam ipᷣaʒ immẽſam ⁊ ſummã dicendi materiaʒ: de ua apud vos oꝛatio mea habenda eſt: re ero:non puto laudi mee detractũ iri:di cendũ quidẽ a me eſt pᷣdariſſimi patres ⁊ doctoꝛeſ egregii:de hiſ artibꝰ ⁊ diſcipli nis: q́s liberales ⁊ mathematicas appel lãt Quiꝰ rei etſi tanta ſit amplitudo: atʒ laus ſiue gloꝛia: ut in taʒ leta ⁊ ſingulari materia:ne mini vel mediocriter ĩſtructo deeſſe poſſit oꝛatio:qua ſatis eiꝰ rei digꝗ tatẽ · vl extollere vel laudaẽ poſſit· nullũ tamẽ in hac re pᷣtermittam officiũ:quod ad enarrãdas eius rei laudes pertineat · RW¶Erãmatica igit᷑ pꝛimũ ſit:ceteraruʒ ſcientiarũ regula oꝛdo ⁊ fundamentum ⁊ adeo fundamentũ.ut quicũqʒ ĩ ea clau dicarit ſibi ad reteras vllnpi inas iter ĩdu bitato clauſerit ¶ B ¶ ogicã vero ſiue dpaleticam quicũq;ʒ tenuerit · quid veruʒ quid falſũ.qd añcedens · q̃d conſequenſ. qd conſentaneũ · qᷓd repugnanſ quacũq; ACvj. T re ſit facile nouerit: ut nullo fallaciaruʒ laqueo implicari · nullo erroꝛe labi:nulla falſitate arripi poſſit· ¶ ¶ Sed quibꝰ honoꝛibus ? qua ue dignitate rhetoꝛicaʒ id eſt· eam quã bene diſſerendi rationem appellãt: ꝓſequar e cũ huic vni iaʒ dudũ voſipſi bonam ⁊ magnã laudis ꝑtem at tribueritis · q̃ntuʒ em̃ apudceteras artes valeat · etſi vobis om̃ibꝰ viri inſignes no tum eẽ arbitroꝛ:illud tamẽ aliarum ſciẽ tiarum pace dicã· ꝙ om̃es fere alie artes ac diſe ephnelene bac vna ieiune: ⁊ non ſa tis oꝛnate habeant᷑: efficit quoqʒ: ut de vna quaqʒ ſcientiarum copioſe ⁊ ſubtili ter diſſeramus · Tantũ vero noſtris tem poꝛibus apud nos lumen ⁊ dignitatẽ at tulit: ut non ſatis docti habeantur:qui ĩ hac vna ſaltem mediocre eruditi nõ ſint: non nihil etiam ad animoꝛũ vim rationẽ qʒ attinet: quod facile uidemꝰ ſi ueterum exempla cõmemoꝛare voluerimus. (DH In ea cognouimꝰ q́plures omne ſtu diuz adhibuiſſe: ut in aliqua eius ꝑte flo rerent· Rudiuimus llonipi oſ pꝛiſcos oꝛa toꝛes · cathones atʒ gracchos:quoꝛuʒ elo qqjuentia actum eſt: ut ea re: ſũmis honoꝛi bus dignitatibus adaucti fuerunt ¶( E ¶ NRudiuimus alios: quoꝛuʒ eloquentia imperio romano pꝛofuit · ciceronem ĩ pꝛi mis craſſumq; antonium et alios q;plu res· quibꝰ tantũ hodierno die debemus. quantum his qui noſtriſ tempoꝛibꝰ ſum mam laudẽ ⁊ oꝛnamentum attulerunt · Sed quid hunc vlterius locum oꝛatione mea ĩ dicendo proſequor g quaſi hec uo bis incognita aut noua eẽ puteʒ? Satiꝰ ergo ducam:ſi aliqua de aſtroꝛum nume rorum.menſurarumac omnis melodie ſcientiiſ pꝛopoꝛtionibꝰ dixero:que cum ſemper in maximo hominum ſplendore fuerint.ita digniſſime cognitu extiterũt que ex quattuoꝛ reliquis· Atronomia ui delicʒ ⁊ Arithmetica CQeo metria ⁊ Muſi ca conſtant· ¶ E ¶ Tanto pꝛofecto in his ſit artibus utilitas · ut ſine his ducibꝰ ⁊ magiſtriſ.nichil diuinum ſiue humanũ nichil inferius ſiue ſuperius nibil puum ſiue magnum.nichil ſuaue ſiue abſonuʒ. pcipi · cognoſci · ã ĩtelligi pene qᷓat · Quo fit ut optĩo ſane iure a maioꝛibꝰ nĩ̃is li berales uocitate ſint artes:ſiue ꝙ ab oĩ ignorãtie nubilo:ſtudioſoꝛũ mteſ libeia rent ſiue ꝙ eaſ vtpote digniſſimas · ac ni hil buile in ſe hñtes:nulli licebat ediſceꝛe niſi libero liber aliterqʒ educato homini ¶ ¶ Fam veio barũ omniũ artiũ matreʒ ⁊ ꝓcuratricẽ quandã:ac omniũ reginam pꝓhiam·quis ſatis ꝓ digtate laudare ? q̃ ve eiꝰ dignitatẽ ⁊ munꝰ recenſeꝛe valeat quãdo ipᷣa donũ deoꝛũ dieat᷑ · qᷓndo ipſa uite gubernatrix · q̃ndo ipᷣa cauſarũ oĩm ratio ⁊ explicatio:una oĩm uoce atq; ſen tentia pᷣdicet᷑ aſſerat᷑· atz comprobet᷑: ut nõ immerito poeta latinꝰ in eiꝰ laudem lud ꝓtulerit · ¶ M (Eelix qͥ potuit re rum cognoſcere cãs. Atq; metꝰ om̃es et inexoꝛabile fatũ· Subiecit pedibuſ ſtrepi tũqʒ acherõtiſ auerni. DPer eã nãqʒ phiaʒ oim vegetalium · ſenſibiliũ · rationalium ſuperrationaliũq; coꝛpoꝛũ nob( vt dici ſe lea vnguẽ cauſe:ratõneſ a effectus expꝛimunt᷑ atz deſeribunt᷑ ¶ ð ¶ Der eã oĩm moꝛtaliũ vita:ſalutiferis ac diuinis pceptis excolit᷑. Her eam ciuitates popu li nationes ſanctiſſiõ inter ſe iure ſociate regunt᷑· ꝓtegunt᷑· ⁊ amplificãtur. Eiꝰ ve ro ſtudio q̃ allecti atʒ incenſi ſunt philo ſophi noĩan᷑· id ẽ· ſapiẽtie amatoẽs:qua Pfeſſione nulla certe dignioꝛ·p̃ſtabilioꝛ· aut admirabilioꝛ hac in vita bumana cen ſeri debeat. ¶ R¶ Demuz philoſophie effectũ: id ẽ: medicinaʒ ip̃am mire vtilita tis eſſe quis ãbigat g quãdoquideʒ ea ſit ars qua vas animi · id eſt· coꝛpꝰ humanuz ſanet᷑: ĩcolume pᷣſeruetur · quẽadmodũ em̃ philoſophia ip̃a animoꝛũ quos ſanet motbos tollat: ita ⁊ hec coꝛpoꝛibꝰ ipſis: quoꝛum curatõnũ pꝛofitet᷑ medeat᷑ Qua duplici vtilitate nihil ſane ad ſalutẽ vitã r ius nãq; medicine dignitaſ a exiſtĩa tio:vel pꝛiſcis illis tpibus tãti fuit: ut nõ moꝛtali ſz deo:ipſiꝰ artis attributa ſit in uentio: Qui aũt deo? quẽ vite · queʒ veri H ſapiẽtie · quẽ diuinationis p ſidem ſemper celebrauit antiquitas. Vel ipᷣo de ſe hunc in modũ teſuficãte Tnuen tum medicina meũ eſt opiferqʒ; ꝑ oꝛbem dicoꝛ: ⁊ berbarũ ſubiecta potẽtia nobis. ¶ W¶ Nec minꝰ eſt ꝙ eiꝰ filio: a vate illo dicit᷑ Eſculapio:Totiqʒ ſalutifer oꝛbi cre ſce puer:tibi ſe moꝛtalia ſepe coꝛꝑa debe FEim pꝛeſtãtius inuenin poſſet. ¶L iubet bunt: aias tibi reddeꝛe ademptal fas erit N ¶ Homerꝰ quoq; q;magnifice de me dico ſenſerit paucis explicauit: cuiꝰ teſti moniũ:vel ideo libens hie repetere non dubitauerim: ꝓpter teſtis ſummã autori tatem ⁊ gloꝛiã:vir medieus multis aliis ẽ dignioꝛ vnus · Quãobꝛem g quia nõ vna non alter a:ſed eunctarũ pene conſortio doctrinarũ: etiã innumerabiliuz pene re rum noticia:ars ipᷣa conſũmataſit:Et ꝓ fecto ſi conditoꝛ oĩm deus:quos creauit ſaluari vult: nulli dubiũ eſt medicũ ipᷣm dei mĩſtrum eẽ. ut quos deus creauit:hic arte diuina:diuinituſqʒ exhibita cõſeꝛuet icolumes:lapſos curet:⁊ pene a moꝛtuiſ mottales ſepe ad vitam reducat · Quo ex merito:a priſci illi medici ob eoꝛuʒ admi randã vtilitatẽ:ĩ deoꝛum numerum: vno oĩm cõſenſu collocati ſunt ¶( O ¶ Inde vtraqʒ ſeſe leguʒ maieſtas ofſert:⁊ ut de ila Octauianꝰ dixit auguſtus· legũ vene rãda poteſtas:iuſti atʒ iniuſti: pᷣmioꝛum atz penaruʒ mõſtratrix · cuiꝰ tãta ſemꝑ ẽ habita ſãctitas:ut earũ poſſeſſores meri to ſacerdotes appellent᷑· t certe ſi vellẽ cũcta complecti:qᷓ de pontificii ⁊ imꝑato rii iuris laudibꝰ.excellẽtia:ac digtate me rito dici poſſent ac deberẽt:hoc pꝛofecto nec ingenii mei parua vis:nec huius tẽ poris anguſtia paterentur. Que nam in genii magnitudo concipere gque elegan tia lingue explicare? que quantumlibet compoſita aut longa oꝛatio maximas ca nonum ac legum laudes:nedum comple cti ſed vix attingere queat ? Huius igit ſacratiſſimi iuris omia pꝛecepta atqʒ ĩſti uta: oĩ ſua ex ꝑte recta ⁊ ſacta exiſtũt. uid em̃ rectiuſ ſãctiuſ ve dici poteſt: q; Yhlites ac iurgia depellit:cõcoꝛdiã parat reformat pacẽ: hominum ineffrenatam cupiditatem cohibet ac depꝛimit: malos deſoꝛmatoſq; moꝛes coꝛrigit ac emẽdat · Temperantiam · ꝓꝛudentiã · pudiciciã · ce teraſqʒ virtutes plenius edocet:iuſticiaʒ berT demonſtrat: obſeruariq; H¶ Summũ quippe in rebus bonum eſt iuſticiã colere:qua remota ut ZFuguſtinus ait: nihbil aliud ſũt regna ni ſi latiocima· ¶ Q ¶ Tantaqʒ ut apud ci ceronẽ legimus eius ẽ virtuſ: ut nec illi qᷣ ſcelere vel maleficio paſcuntur ſine vlla un let niſ eius ꝑticula viuere poſſũt. ¶ A&¶ Quio illa ſuꝑ creata omnia:ſuꝑ celoſ:ſuꝑ diſci plias:ſuꝑ vᷣtutes excelſa:dei: quantum fas eſt hoĩ reuelata cognitio ipſa:nõ hu manis ſed angelicis pꝛedicãda vocibus: quã noſtri theologiaʒ vocants de cuius laudibꝰ ⁊ pꝛeconus nũc omittendũ cen ſeo:me ſi rẽ adeo grandẽ:a ſupꝛa vireſ at tẽptare velim in ipſo conatu ſuccumbã B ¶ Crãdis em̃ materias ut bieronimꝰ ait ĩgen ia ꝑua nõ ſufferunt. ¶ ¶ Hla bent igit᷑ hee diuĩe artes nõ ſolũ miram in ſe ut diximꝰ vtilitatẽ:verum ⁊ immen ſam q̃ndã voluptatẽ:ut de illis iure dici poſſit qð flacchus i ait. CD ¶ Omne tulit pctũ qͥ miſcuit vtile dulci · Que em̃ p deũ immoꝛtalẽ maioꝛ voluptas aut de kaaario eſſe põt: q; duʒ cuiuſqʒ rei rõem aut notionẽ nobiſcũ conſideramus: aut cũ alis cõmunicamus g Nã cum mentis hũane cibus ſit rõ ip̃a:quo frequẽtiuſ eo cibo vtat᷑ animus:eo maioꝛi fruat᷑ uolu ptate· Quo fit:ut omniũ cũ muſis cõmer cium habentiũ: uoluptuoſã uitam ducãꝰ atz dicamus. Quid em̃ voluptuoſiꝰ fieri poſſit:qᷓ; ex ipᷣo ſapiẽtie fonte · vl ip̃e po tari.vel alios potare ? Quid dulciꝰ q̃; q; ſtudio iſe tuo inueneris id alteri imꝑti⸗ ri atʒ cõmunicare ?g d quã quidẽ rem a natura ip̃a ꝓcreati ⁊ inſututi videamur: vt qð omibꝰ fructuoſũ eſſet:id ĩ mediuʒ ſũma cum amoꝛũ alacritate ꝓfunderẽꝰ. (¶ Inde eſt ꝙ ſolon vnꝰ ex ſeptem illis grecie ſapientibꝰ vno v̈ſiculo glłiari ſole bat:ſe videlicʒ addiſcẽdo ſenẽ fieri Qua quidẽ animi voluꝑtate nulla certe maioꝛ eẽ põt. ¶ E ¶ Ouantum vero omamẽti afferant he artes ſeip̃as colẽtibꝰ:vel hĩc 1 atz ꝙ oẽs earũ ſtudioſos aut ex ignobi bꝰ daros:aut ex dlaris clariſſiõs ⁊ cele bꝛatiſſiõs viros reddãt:ut nõ minꝰ oꝛna mẽti poſſeſſoꝛibꝰ earũ addãt:q̃; ab earuʒ poſſeſſoꝛibꝰ ip̃e accipiãt · Gxquo innume rabiles artiũ ſcriptoeſ ĩcẽſeri poſſint:qꝰ ꝛum nomẽ om̃e vna cũ coꝛꝑibus deleſſet vetuſtas:miſi ilos artes ip̃e ĩmoꝛtalit ati tradidiſſent ( & (Klexãdeꝛ ille magn? omẽti non minꝰ ponebat in bonarum artiũ cognitione:q̃; in tãto eius imperio quo maximã oꝛbiſterraruʒ ꝑtem occupa rat.Vñ ⁊ ſuarũ expeditionuʒ comites et cõmilitones ſemꝑ habuit:tum preclaros ꝓhos· tum etiam pᷣclariſſimoru autoꝛum codices: quibꝰ om̃e ab armis ocioſum tẽ pus impẽderʒ· Dies me ꝓfecto deficiet: banc ipᷣaʒ rẽ exẽplis aſſerere voluero: ve ruʒ cũ ĩ re mime dubia teſtibꝰ.id ẽ. exem plis nõ egeamꝰ.cũq; ad exitum iam feſti net oꝛatio: illud ꝓ cõfeſſo relinqmus:qð iam vel tritũ ſit bßmõe ꝓuerbiũ · Nihil eſt inter moꝛtales qð adeo repente exoꝛnet · nobilitet: ⁊ demũ viros claros ac ĩimoꝛta les reddat:q; he ipſe diſaplĩe:de quibuſ iam lõgioꝛẽ ᷣmonẽ habuimus:Quare do ctiſſimi viri:cũ tantã vtilitatẽ · voluptatẽ atʒ oꝛna mentũ his pꝛediuiniſ artibꝰ ĩeſſe ĩtelligatis:quis nõ admirari ? qͥs non in cendig s nõ inflamari ad illas ꝓ ſua vi rili capeſcẽdas debeat g qbus aſſiduiſ co ntibus ⁊ tanꝗ; ducibus: nobis honoꝛes emolumẽta.gr̃am ⁊ obſemantiã vẽdicaz poſſimus: qbus ꝓ rebus maxĩa ĩter mor tales certamĩa:cõtentõnes naſci ſoleãt · Omia vero hec pulere aſſe mur:ſi oĩ cu ra· ſtudio.diligetia:atʒ vigilantia in bas optĩas artes icũbemus: taleſq; eẽ ſtude bimus: quales ⁊ haberi velimus ( M ¶ Nobiſqʒ añ oculos ponemus tuʒ pitha goꝛã.ꝓlatonẽcõplureſqʒ alios: q ſumis ſdonbus atz ſudoꝛibus preexcellẽtes 2 glioſi euaſere. ¶ E ¶ Tu ⁊ cleantẽ illũ ꝗᷓ cũ ĩbibẽde phie ſiti arderet:nec ſibi vnð ad victũ ſupeditarʒ eẽt: noctu ad exhau riẽdã aq;ʒ oꝑam locabat ſuã:ut interdiu chꝛiſippi preceptis ĩbibẽdis vacare poſſz Quos qᷣdẽ ſi diligẽti imitatõne ſeqmur (eſt enim hoc certamen non deliciarum: ſed ſudoꝛis) eas profecto aſſequemur fa cultates: que nos facile humo tollere: ꝗqᷓ nobis cõmoda:que noſtris leticiam: que Pettie noſtre gloꝛiam 1 omamentum af erre poſſint ¶ RReliquum illud eſt viri doctiſſimi:longeq; mihi dif ficil limũ vt pꝛo tanto videlicet honoꝛe mihi colla to:tamqʒ benigna mihi a vobis exhibita attentione: vobis gratias agam:quas 1 vtinam referre poſſem: maximas tamen vobis impꝛeſentiarum ago:quas ⁊ ſem peꝛ habebo: me ad omniũ mandata be neplacita quiſquis ſim offerens · domĩo ſemper gratias Tobannes lamola ij ¶ Id ſanctiſſimũ dñũm noſtrũ Nicolaũ kram quintũpſereniſſimũ vominum aoilaum vngarie regem ꝛc̃ oratio· Vm anĩaduerto beatiſſime maxi⸗ me pontifex: me apud inclitos pedes ſanctitatis tue conſtitutũ: que inter moꝛtales dei om̃ipotentis vicẽ gerit: coꝛam hoc ſacratiſſimo ſenatu: ad quem illuſtriſſima totiꝰ mũdi ſidera: atʒ hoĩes doctrina ⁊ ſanctitate lectiſſimi cõ uenerunt: non iniuria equidem in tanta rei magnitudine ſubſiſtẽs:vnde initium oꝛationis ſumã: quibꝰ verbis te vnieuzʒ chꝛiſtianoꝛũ pꝛincipẽ: te regum regẽ: atʒ in terris deum adoꝛem: non facile conſti tuere poſſum · hec em̃ tanti numiniſ pꝛe ſentia:hic tam celſus audientiũ cetꝰ eru⸗ ditiſſimũ quoddã:eleganſqʒ dicendi gẽꝰ exquirit: cui me ⁊ ingenio et eloquentia longe in parẽ eſſe cognoſco:Quare tacẽ⸗ dum exiſtimarẽ: ne tantam ꝓuintiam ag redererIn qua ip̃iꝰ etiã ciceronis: aut ſorten ſu robur exſudaret:niſi admirabi lis tue ſanctitatis clemẽtia collapſas ĩge nii vires: ⁊ ſuccũbentes humeros ſuble uaret:que cum omibꝰ ad ſe integra men te cõuerſis incredibili benignitate patẽ nõ deſinat · mihi quoqʒ ut cõfido conſue te mãſuetudinis aditũ non pᷣcludet . Te nanqʒ be atiſſime pater non ſine ratione beatiſſimũ aꝑpellamꝰ:quẽ admianda ꝓ bitatis: oĩmq; virtutum merita: incoꝛru pta vite integritas ad hãc eminẽtiſſimaʒ ſedeʒz iure optĩo extulerũt · Quis enim di gmus in ea potuit collocari: q; ille queʒ a pꝛimis ãnis celeſtẽ in terris vitam ſẽꝑ egiſſe conſtat:qui ꝓ chuſuana religione ꝑ innumeros caſus · ꝑ vaꝛia itinera · ꝑ diũ ſas mundi ꝓuintias: oẽm etatem ĩ maxĩs laboribꝰ:in oni rerum difficultate cõtri uit· In cuiꝰ pectoꝛe om̃es liberales artes om̃eſ ſcientie:⁊ pᷣſtantiſſima in pꝛimis ſa crarum literarũ doctrina:patrios ( ut ita dixerim) penateſ ſibi a tenera eiꝰ etate cõ ſecrarunt. Tu inquã digniſſime: militan tis excleſie es caput:que noꝝ ſine ratõne ad triũphantis exemplar dicit᷑ oꝛdinata · Nam ut in ülla vnꝰ deus creatoꝛ oĩm ſce ptrum ten et:ita ⁊ in hac tibi vni tantuʒ dei vicario totius oꝛbis im periuʒ d elega tum eſſe cõſtat· Vt em̃ ſancta fatet᷑ eccle ſia: conſtituit dñs pontificem ſuꝑ gẽtes et regna: ut euellet · diſſipet . plantet · Quanq́; igitur nõ ignoꝛẽ: complures hꝰ in dubiũ reuocare: diſſerẽtes ſolam ſpiri tualium rerũ curã ſũmo pontifici dataʒ eſſe · terꝛeſtre aũt imperiũ Romano datů imꝑatoꝛi affirmanteſ· Quid em̃ aliud cre dendũ eſt chriſtum ſignificare voluiſſe: dum ad ſe petrum ſolũ ſupra mare voca uit: dum ei ſupremã ligandi atq; ſoluen di facultatẽ cõceſſit · du ſibi caniſſimi gre gis curam demãdauit · vxnũ certe in terriſ principem conſtituere voluit.qͥ ſũmi dei vice ac poteſtate inter hoĩes fungeretur a quo vna vera ſapiẽtia.vera fides ad re liquum genꝰ humanum pueniret · Conſi ſuit em̃ in hoc vno xpᷣiane fidei ſacramen tũ · cui · ſ. dñs dixit · Cgo ãt rogaui pꝛo te vt non deficiat fides tua:⁊ tu aliquando cõuerſus confirma fratres tuos. Tuam igit᷑ ſanctitatem tanq; dñi noſtri locum tenentẽ in terris: ac magiſtrã ⁊ ducẽ vni uerſalis eccleſie recognoſcimꝰ om̃es. Te certũ ⁊ indubitatũ beati petri ſucceſſorẽ te paſtoꝛem dnici gregis:te ſanctoꝛũ euã gelioꝛũ verũ interpᷣtem:te doctoꝛeʒ ſalu taris vite · te deniqʒ clauigerũ regni cele ſtis ꝓfitemur· Quo fit beatiſſime pater: vt mihi quidẽ letiſſimã oĩm hodieꝛnã diẽ illuyiſſe ſentio: in qua dininitꝰ datum eſt ⁊ tantũ ⁊ tam pꝛeſens numẽ intueri:colẽ ⁊ ſalteʒ integra mente: ac vera fide vene rari · Cum em̃ ſanctitatẽ tuã inter hos ſe liciſſimos:⁊ celeſubꝰ ꝑſimiles aſtantium oꝛdĩesiĩ hac ſublimi ſede apoſtolica col locatã ſuſpicio: nihil aliud ꝓfecto q; ſuꝑ nam illã in terris maieſtatẽ videoꝛ admi rari Maioꝛeſ etiã mei:qui vel vngarie bo hemie vel auſtrie pꝛefuerũt· huiꝰ diuiniſ ſime ſedis p̃cipui ſemꝑ amatoꝛes ⁊ culto res fueruntGoꝛundẽ ꝓgenitoꝛuʒ meoꝛuʒ veſtigiis inherẽdo te eterne vite clauige rum ſũma quoad vixero reuerẽtia proſe quar. Et cũ om̃es ſacre litere deum colẽ dum clamitent huic me pꝛimũ dabo com mẽdaboq;hic meꝰ eſt autoꝛ meus dũs. buic omia debeo · Cunqʒ om̃es homines deo referre gr̃as debeant:ego illi maxĩe regratiari ⁊ ſeruire teneoꝛ:cuiꝰ munere factũ eſt:ut ego rex naſcerer: poterã ego vnd ex plebe · aut vnꝰ ex rure naſci . ſed ‚; — — —— — ◻ — — ——— — — — — — — — – — — — — —2 2 T — 0 1 i; je ſe Ne D re tie re o inſcrutabile dei iudicium me collocauit ĩ ſublimi ſolio:nõ efferri debeo: nõ tume ſcere:nõ ſuꝑbire:quod mihi datũ ẽ alteri dare potuit:quãto maioꝛ ſum natus:tan to me debeo hũilius gerere:ſubiücere col lum religioni:ĩtereſſe diumis offficiis.nã cui diuinus cultus eſt coꝛdi reliqua facile famulant᷑: pꝛimũ querite regnuʒ dei ſcri ptura dicit: poſt hec oĩa addicient᷑ vob Romani quãuis gentiles erãt:oĩa tamen 27 — . , , Pe poſt raitone duxerunt · in quibꝰ etiã ſũ me maieſtatis decꝰ cõſpici voluerũt:nmec dubitauerunt ſacris ĩperia ſeruire. ta ſe humanarũ rerũ futura regimẽ exiſtiman tia: ſi diuine potẽtie bene ac cõſtanter fu iſſent famulata:Quid nos veri dei notici am habentes facere decebit · Cauebo igit᷑ ne mibi religionẽ putem eſſe ſubiectam: quãuis magni pꝛincipis nomine gaudeã non dñs ſed fllius eccleſie ſacerdotis im (R in his que dei ſunt ſubiectus ſum- ¶ Theodoſius ceſar quis potẽtiſſinꝰ eſſet. ⁊ romanũ gubernaret imperiũ m bꝛoſio tñ mediolanenſis eccleſie p̃ſulatũ tenenti collũ ſubiecit: ĩperatãqʒ peniten tiam ꝑegit bumiliter · ¶ Oonſtanti nus aũt maximã ſacerdotio reuerentiam pbuit: nec iudiciũ ſuꝑ epiſcopis in conci k niceno ferre voluit: aſſeuerans deos ab hominibꝰ non eſſe iudicãdos. Coꝛũdẽ chꝛiſtianiſſimoꝛũ pꝛincipũ veſugiis inhe rendo: ſacerdotiũ ſumma reuerentia pꝛo ſequi nõ poſtponã. Ad quod ⁊ natura et ipſe deus oĩpotens:greſſus meos ab ine unte etate direxit:ad quod om̃s conatus oĩa deſideria:om̃s cogitatões animi mei ſemp ꝓſpexerunt · Cgo tandẽ meipſũ:do minia ⁊ regna que mihi hereditario iure debent᷑:tue clementie:tue fidei:tueqʒ ꝓp tectioni cõmendo:ꝓ cuius tue ſanctitatiſ feliciſſimo ſtatu:mihil vnq; arduũ: nullũ periculi:nullũ laboꝛis: aut difficultatis enus recuſabo · Oratio in laudibus ſapientiſſimi viri dñi kohannis caſtellonei reuerendiſſimi papie epiſcopi:ac cardialis ⁊ doctoꝛis di gniſſim per Rugleriũ de comite medio⸗ lani facta · . RD Tſi vereoꝛ pater reuerendiſſime: nequa foꝛtaſſiſ de me animũ tuũ ſubeat admiratio: meq; nõ ſoluʒ CCviij . inſolẽtie verũ etiã temeritatis vicio accu ſes: quom ipᷣe adeo tenui exiliq; ingenio 1 in tam tenera etate his de rebus verba facere audeã: que ꝓ rerum magnitudine grauiſſimũ eloquẽtiſſimũ oꝛatoꝛeʒ:aut magnũ quendã poetam efflagitant: Tñ ſingularis humanitas tua: qua ĩter moꝛ tales excellens: humili etiã genere beies equo anĩo ſemꝑ audire cõſueuiſti:me hoꝛ tata ẽ plurimũ:vt ea ſcribere nõ vererer que cũ ad dignitatis ſplendoꝛeʒ: tũ ad ex cellentiſſime laudis tue gloꝛiã ꝑtinere ex iſtimant᷑ Primũ itaq; mihi videt᷑ de ſum mis laudibꝰ tuis.deinde de ſingulari exi miaqʒ dignitate :tũ de clara ac veteri ca ſtellonee domꝰ nobilitate bꝛeuiter eẽ di cendũ: Gtenim hac ieiuna oꝛatõe nõ tam copiam:qᷓ; modũ in dicendo mihi querẽ dum eſſe video · Nam ſi latiſſimos dicen di campos habeo:⁊ eà mibi materies ob lata eſt:ĩ qua nemini deeſſe poſſit oꝛatio quo tamẽ aut verboꝛũ oꝛnatu gaut ſentẽ tiarũ grauitate id aſſequi poſſim nõ ĩue nio 5 Quis em̃ ꝑ deum imoꝛtalem niſi ſin gulari ingenio: excellentiq; doctrina tu as poſſet ĩ omni etate laudes nõ dicã elo quentia decoꝛare:ſed enumeratõe cõple cti g Tanta eſt em̃ ĩnumerabiliũ virtutuz tu arũ multitudo:vt in eis recẽſendis nõ minus negocii ſit:q̃; ĩ enumerandis celi ſideribus elaboꝛare · Quantũ em̃ pꝛudẽtia ⁊ grauitate valeas:quantũ maximarum pulcerrimarũqʒ rerù ſcia polleas: qᷓntuʒ deniqʒ ĩ alio quouis laudis titulo pᷣſtes: qͥs nõ admiret᷑? Cetere aũt vᷣtutes: ⁊ he humanitas pꝛudentia: ⁊ diſcipline ſtudiũ tanto in te maioꝛes ſunt: quãto ceteros dignitate p̃cellis · Propoſuiſti tu quideʒ pater ſapientiſſime nil melius:nil qʒ feli cius agere poſſe:q; pclara ſcientia poꝛna ri. ¶ OG . lludq; ariſtotelis ante oclos coꝛam q; ſemꝑ habuiſti ſummã felicitatẽ daris ſpeculationibꝰ acqri opoꝛtere· his accedit tua illa admirabilis omibus ĩ re bus animi magnitudo:ſingularis mode ſtia:ſũma benignitas:pᷣcipua quedã vite ac moꝛũ obſeruantia:quibus aut ceteris virtutibꝰ regiis adeo p̃ditus atq; oꝛnatꝰ es:vt nemo ad te accedat:qui non iam ſe moꝛtalẽ hominẽ: ſʒ felicẽ ac pene diuinũ ertim: qᷓ in pꝛincipibꝰ maxĩe eſſe debẽt 4 Sun. CCviij . intueri arbitret᷑ · Que vero fuit in aliquo ſapiente khomine:aut pꝛudentia ĩ reſpon dendo:aut in tacendo: audiẽdoqʒ mode ſtia:quin illa multis ſignis pꝛiꝰ in te fue rit a pꝛimis (vt ita dicã) in cunabiliſ tuis ꝑſpecta g Nũc vero qͥs ſingularẽ ĩ te pꝛin cipandi ſcientiã: in deliberãdo grauitatẽ in cõficiendo celeritatẽ:in agendo guber nandoqʒ iuſticiã vel ſatis admirari:vl' cõ digne laudare poterit g Nota hec ſũt om nibꝰ pater reuerẽdiſſie:nec vlla vnqᷓ; lau des tuas ex anis hoĩm delebit obliuio: nulla cõticeſcet etas. Quare nimirũ vide ri debet · ſi pontifex maximꝰ:te hoc tali tã qʒ pᷣclaro dignitatis munere decoꝛatũ iri voluerit· hec eſt ꝓfecto ſciẽtie ac virtutis tue mer ces: hec ſunt p̃mia: que ĩcredibil ingenii tui magnitudo:pulcerrima opti moꝛũ artiũ ſtudia: ſũma totius ſacre the ologie cognito:elegans dicendi copia: p̃ cipua religio:regiꝰ deniqʒ ſplendoꝛ atqʒ magnificentia pepererũt. Omittã hoc lo co ſummã vite ſãctimoniã:dei ĩmoꝛtalis cultũ:quibꝰ quidẽ ĩ rebus eoꝛũ:quos no ſtra fert etashaud quaq; nemim cedis · Taceo beniuolentiã ĩ amicos:pietateʒ er ga parẽtesin om̃s vero humanitatẽ atz clementiã· Taceo pᷣterea rerũ gerendar ũᷣ peritiã ĩ te ſingularẽ que qualis ac quãta fuerit ꝑſpicue declarauit idem pontifex maximus:qui te ſemꝑ ĩ magnis difficilli miſq; rebus: ⁊ in maxima doctiſſimoꝛum viroꝛũ copia vno omnium vti cõſueuit. Quid em̃ memoꝛẽ ĩnumerabueſ fere lega tiones: ampliſſimos magiſtratꝰ atq; al pꝓmulta ⁊ difficillima muneraque nõ foꝛ tunate minus:q́; conſtanter: ac grauiter obiiſti · Pretereo quãto cũ ſtudio. laboꝛe diligentia ĩſudaueris: vt talem ⁊ tantã ĩ ſideliſſimi populi multitudinẽ: ad ſanctã fidẽ: ac verũ ĩmoꝛtal dei cultũ reuocares Ad quã ꝓfecto rem ꝑficiendã: niſi ĩmẽſe ſapientie tue: ſũma quoqʒ acceſſiſſet elo quentia: haud exiſtimo feros ac ꝑtinaces illoꝛũ anios te molliri potuiſſe. ¶ D Neqʒ em̃ mirandũ eſt ſi ſuue mõteſqʒ: oꝛ Pbei vatis lirã ſepe ſeq̃rent᷑: ſuauiq; ſua modulatõe feras mites ac faciles ille red diderit: quom tu ĩpꝛeſentiarũ hac tua in credibili dicendi copia: grauitate: ⁊ ſapĩa infideles illos: 1 a nris omnino legibꝰ ab hoꝛrentes:ad colendũ chꝛiſtianoꝛũ fidem Tĩmoꝛtalis dei cultũ allexeris· hic mirifi cam animi tui ꝓbitatẽ recognoſce:⁊ quã tas eloquẽtia vires habeat aimũaduerte · ¶ Doſſẽ hoc loco grauiſſimos laboꝛes maximas vigilias: ⁊ alia ꝑmulta vite peri cula: que ingenti ac excelſo animo pertu liſti:cum ꝓ multoꝛũ ſalute:tũ vel maxĩe ꝓ cõmuni chꝛiſtianoꝛũ fide cõſeruãda re cenſere:que oĩa ſi a me peſ entiarũ ꝑcur renda eſſent: nõ minus longũ: q; ꝑdiffi clle videret᷑ · Reſtat q;bꝛeuiſſime de ſũma dignitatis gloꝛia pauca recenſeã. Quom itaq; ſingularẽ virtutis tue pꝛeſtantiã co gnitã: atq; ꝑſpectã haberet pontifex pꝛu dentiſſimus: ⁊ illud iuxta ſe cũ ĩtelligerẽt om̃s: tui neqʒ; vita ꝓbabilius ⁊ ſanctius: neq;ʒ iuſtitia rectius ⁊ ĩnocentiꝰ:neq; au tontate clarius ⁊ amabiliꝰ ĩuenire poſſe in te nõ ſolũ ſapientes:verũ etiã gratiſſi mi ⁊ beneficentiſſimi animi documẽta ex hibuit · Quippe qui hoĩm ſuis iam pꝛideʒ benemeritis oĩno deuotũ:cuius fidẽ inte ritatẽ· ꝑſeuerantiã.ſtabilitatẽ:⁊ inuicti ſane aneini magnitudinẽ mille laboꝛibꝰ: mille terra mariqʒ diſcriminibus pericli tataʒ ac ꝓbatã haberet: ampliſſimis tan dem muneribus affecit:haud quaq̃ʒ paſ ſus hominis diuinã pene virtutẽ indona tam relinqui· Ttaq; cõſiderans non ſatis eſſe factũ vel vᷣtuti tue:vel cõcepte hoĩm opinioni teipſũ vno omniũ cõſenſu car dinalẽ ꝓnunciauit · Non em̃ poſtulãtibꝰ amicis:mõ patria querẽti:nõ ymaginibꝰ maioꝛũ:nõ opibus tributoꝛũ:non diuiti arum exuberãtia: nõ populari gratia.ſed virtute ⁊ ſapientia: quibus romana eccle ſia ĩdigere maxime videbat᷑: es decus illð honoꝛũ: talẽ tam q; ĩſignem dig nitateʒ cõſetutus · p̃cipua quidẽ laus acceſſit põ tifici ſapientiſſimo: quom cognoſcerent om̃s in virũ benemeritũ collatã eſſe am pliſſimã dignitatẽ: ⁊ vᷣtutẽ ab eo grope re exoꝛnari decoꝛariqʒ ſolere: qui nõ inhi antibus dignitati · nõ ambitionibꝰ ſʒ bñ ꝓmerentibus illam cõtulerit. ¶ EIn hoc quoq; romanoꝛũ pꝛudentiã imitatꝰ qui ſcipionẽ quoniã cõſulatũ haud petie rat vnq;.· bis cõſuleʒ effecere · ¶ E ¶ Ve ruʒ id tibi accidiſſe puto·quod antea M. catoni cõtigiſſe traditur:qui quo minus N — — —A — —— — loꝛiam petebat eo magis illam aſſeque keeue Selent teren hi ſublim honoꝛes Texcelſa dignitatũ culmĩa inflare hoĩes. eoſdẽq; ſuiſplendoꝛis lumie adeo effer re: vt ne dum alios · ſed ne ipᷣos quideʒ ſa tis cognoſcant · pꝛioꝛũ fa rantenta obli uiſcunt᷑ · ñ qꝗ ip̃i ſint ſʒ qd poſſint reſpiciẽ tes · Cx pompa em̃ ⁊ faſtu extimari volũt adeo pꝛioꝛes exuunt moꝛes · vt letheo ĩ flumĩe merito oĩa merſiſſe videant᷑.Tibi vero quẽ optimarũ artiũ·⁊ ſacrarũ litera rũ ſtudia · humana omĩa deſpicienda do nauere:longe ſecus euenit · Nulla elatio nullꝰ faſtꝰ: nulla verba el atioꝛa dep̃hen dunt᷑:ſed quãto ſublimiuſ teipᷣm euexiſti tanto te geris ſum miſſius· humanitateʒ vero atqʒ clemẽtiã: quã ꝑ i tempus age bas nõ ſolũ conſeruaſu:verũ etiã miruʒ ĩ modũ auxiſu · ura me de hac re dicere cogitantẽ: domus ipſa de ſui dignitate gloꝛia:lõgius ſermone differre nõ patit· SDed vnde potiſſimũ iniciũ ſumaʒ in tan tis familie tue excellẽtiſſimis bonis ? Si em̃ vetuſtatẽ qᷓrimus:hec vna eſt que pꝛi ſcarũ domuũ aãtiquitate ſua memoꝛiã ſu perat· Si generis nobilitatẽ nihbil danus Si literatiſſimoꝛũ hoĩm copiam nihil fre quentius· Si maximarũ pulcerrimarũq; rerũ ſcientiã nihil p̃ſtantius.Si vero cla riſſimoꝛũ viroꝛũ inſignia:ſi ampliſſimos magiſtratus: ſi magnificentiſſimos titu los:ſi excelſas digmitates requirimuſ:qd nã aliud hominũ genus cõperiemus hoc vno pᷣſtantius 7 Nam vt eeteros(temꝑi obſequẽs) conticeſcã:quid memoꝛẽ reue rendiſſimũ illum atq; ſapientiſſimuz do minũ bꝛandam cardinalłẽ: virum:du boni quãta grauitate: quãta ſapientia: quãta deniq; virtute pꝛeſtantẽ? Cuiꝰ res geſte benefacta q;eplurima huiuſcemodi ſũt vt nulla ſit etas laudes eius obſcuratura Hoſſem innumerabiles eiꝰ fere legatões ampliſſima munera: excellentiſſimas do mos:ſacratiſſima tẽpła:pꝑ vniuerſũ terra rum oꝛbẽ lõge lateqʒ diſperſa recenſere · Poſſem digniſſimũ hoc papienſis ſtudii collegiũ: adeo pie: adeo ſancte ab eo ĩſti tutũ obſeruatũqʒ referre:quod pꝛofecto quantũ nomini ſuo laudis ⁊ omamenti: quãtũ vtilitatis ⁊ emolumẽti: cũ ceteris tum vl impꝛimis vuiuerſe familie tue cõö Ccix tulerit:nemo eſt qui nõ ſentit ⁊ admireẽ Quibus rebus ſucceſſoꝛ ⁊ heres digniſſie Iſi nobilitas tua ſatis apud om̃s inſigm ta ſit:nunq; hoc tamẽ maioꝛũ tuoꝛũ ſplẽ doꝛe ſatis oꝛatũ te iudicaſti: niſi aliqua tua induſtria ⁊ virtute laudẽ ꝓpꝛiaʒ tibi paranes felix ⁊ foꝛtunata domus ca ſtulonea que in tam ꝑuo temꝑis curricu lo:hos tales ac tanta dignitate viros ĩ lu ceʒ ꝓdiderit· Quoꝛũ ꝓfecto laudes nulla hominũ facundia: nulla ſapientũ viroꝛũ ĩgenia: nulla momẽta literarũ cõticeſcãt hac de re plura dicẽ: niſi illud ſane explo ratũ bhaberẽ:nmulliꝰ eſſe tantũ flumen in genii: qui poſſet nõ dicam oꝛnare verbiſ ſed nec tuas quideʒ in omm vita laudes enarrare· Permittes igit᷑ oꝛationi mee ſi nem facere:ſi llud vnum adiecero:vt me haud quaq; ea de cã ad dicendũ venille exiſtimes: vt vellem aut poſſem tibi ꝑſua dere me vnuz eẽ qui p̃clara vᷣtutis tue fa cinoꝛa poſſem ꝓ magnitudine memoꝛiie cõmendare · Sed vt aliqua ex parte ĩtelli geres:quantũ laudis gloꝛie tue percu idus exiſterem · Itaq; pater reuerendiſ ime hec mea dicta:que ex vero ⁊ ſimplici animo pꝛolapſa ſunt: ꝓ tua ſingulari hu manitate atq; clementia equo animo pa tiare.⁊ me ſi mereoꝛ aliquãdo dommati oni tue cõmendatũ habe dir. ¶ Od epiſcopi: vel alterius pꝛelati electi onem ꝑſuaſio opꝑtim. Goꝛ viri religioſiſſimi:vos omẽsʒ longe demirari: ꝙ ipſe omniũ di ſciplinarũ: ⁊ pꝛeſertim artis oꝛa toꝛie ignarus hanc dicendi ꝓuintiã ĩpꝛe ſentiarũ aſſũpſerim:verũ ne foꝛte cuiuſ q́ᷓ; arrogantie me accuſetis:vel ſuꝑbie:di cam impꝛimis q́ʒobꝛem hunc locũ aſcen derim: quod quom audieritis: ſiquid ſfeꝛ te in dicẽdo a me pꝛetermiſſũ fuerit: aut minus accurate dictũ:q; dignitati veſtre cõuenire videat᷑:ꝓlene cõfido vberẽ vos mihi vniuerſos veniã ĩpertituros · Goꝛũ qui ſummũ i in me ĩperiuʒz habent tre menda iuſſa: do rationibus allegarũt:quibꝰ reſiſtere nephas eẽ exiſtimabã. Malui etem̃ a voꝰ ridiuſculũ uniuerſis:q; inobſequentẽ iu dicari:quãdoquidẽ id in religionẽ quam ꝓfitemur uidet᷑ eſſe maximũ:ut patribus c dicendi onus meis mo CCix· atqʒ ſuperioꝛibus noſtris haud cõtanter pareamus · Siquid igit᷑ a me in pꝛeſentia dictũ erit: aliqua qð ex ꝑte accuſationem pꝛomereat᷑:id queſo venia dignuʒ ueſtra pꝓ facilitate iudicetis. Et ne diutiꝰ ſuſpen ſo uos animo teneã: oꝛãdum mihi eſt de electione ꝓuincialis: qͥ ea vita ſit: his mo ribus eaq; doctrina ut nos om̃es rite: re cteq; ⁊ regè: ⁊ gubernare poſſit· Quibus aũt rebus talem hoĩeʒ redimituʒ eẽ opoꝛ teat ſcitis om̃es:quod ſatis me ꝑſuaſum facit:ut bꝛeuioꝛibꝰ uerbis hec oꝛatõ a me ſit habenda· ¶ ¶ Nam veſtrũ quis ig noꝛet: pumũ hũc hominẽ qui nobis pꝛe eſſe debet iuſticia decoꝛari opoꝛtere: qua ſine nihil eſt qð bene:lauteq; regi:aut ĩ ſuitui poſſit: ſiue id coꝛpus:ſiue animã in ſpiciat poſſem quippe ĩ mediũ multa ex empla: variaſq; hyſtoꝛias afferre. quibuſ ꝓbarẽ ex magiſtratibuſ iniuſtis:atq; pꝛe latis iniquis maximã ꝑniciem:⁊ detrimẽ ta innumera moꝛtalibꝰ obtigiſſe:que cõ pluſcula ex ꝑte cõnumerarẽ· Niſi hec aĩo ſedere veſtro arbitrarer (B ( DBruden tem deinde hunc virũ eſſe cõdecet: vt is ſua pꝛudẽtia ine e ratões atq; foꝛ tunas cõtutari. foꝛtitudĩe dixero:ea ſane tam neceſſaria eſt ei:qui nos gubernaturus eſt:q̃ᷓ;ᷓ vniũ ſis titan moꝛtalibꝰ:cuius certo carentia onmibꝰ inferis animãtibus cladẽ cõpara ret extremã. Deligamꝰ itaqʒ eũ: animo qᷓ ſit infracto atq; inconcuſſo:om̃s infoꝛtu nas que nobis obtigerint:vt is ĩtrepide rebel e relitoni⸗ q; noſtre inimicos ob tundat: atqʒ lõge repellat · ¶ HDNeq; id vos lateße oeber ſapientilf imi patres: eũ qui nobis p̃fectus ſit q̃;ᷓ modeſtiſſimũ eſſe opoꝛtere: vt iam om̃s pꝛauas cupidi tates: imoderatoſq; animi affectus ab ſe ſe longe abiecerit · Nam quo pa cto quis vnqʒ: aut qua lege alioꝛũ cupiditates fre nabit: qui ſuas cohibere nõ poteſt g Ne minẽ pᷣterea adhuc legimuſ aut vidimus qui recte illũ oꝛdinẽ: aut hominũ ſocieta tem rexerit:vbi ſeipᷣm emẽdare nequerit ſuã q; vitã melioꝛẽ in ꝑtem redigere·hec em̃ illa virtus eſt:hoĩes que ꝑbeatos effi ct:quãdoquidẽ voluptates om̃s aufert vanaqʒ oblectamẽta ſegregat: ⁊ quidaqᷣd ratio cupit: illa libẽs cõplecat᷑ ¶ (Er ¶ Ouid ſubinde de — — cilitas pꝛeterea atqʒ optata comitas: illi haud quaq́; debet eſſe aliena: vt vnũquẽ ᷓ ex grege ſuo cui pᷣfuerit: patiẽti equo q; a mo audiat:ſuãq; honeſliſſime foue at cauſã: qua em̃ quiſ autoꝛitate· dignita te· magiſtratu · ſapĩa ceteris fuerit pᷣſtan tioꝛ:eo maioꝛi:atqʒ locupletioꝛi illũ beni (Eniare conuenuſtari opoꝛtebit· ¶ E frit item ille nobis ꝓuincialis deſignan dus: nii qui oꝛdinis atqʒ totius reglonis cultoꝛ ſit maximus: ⁊ gregẽ ſuũ:i que di uinũ ad cultũ attinere videbunt᷑: animo flagrantioꝛi · atq; maioꝛi ſtudio ꝑtractet: ac iugiter ſua mẽte reuoluat . ¶ d uertendũ quoqʒ erit ꝙ is literarũ copia redundat: ne vlla animi cecitas: aut igno rantia oꝛdini nro vllã poſſit labem: aut ĩ cõmodum afferre· Aſſunt ſepe bonaruʒ artiũ.religionis · bonoꝛũ moꝛũ oꝛdiniſqʒ; nr̃i oppugnatoꝛes:q ſcia falſis ĩ argumẽ tationibꝰ abutunt᷑:quos niſi qui nobis p ſũt cõtrariis argumẽtis: ⁊ ſũma ſapiẽtia repꝛobauerint:eternã notã: atq; eternũ dedecus illabimur · Quãobꝛẽ id curandũ eſt diligentiſſime: vt eo regamur:qui nõ modo virtutibꝰ ſuꝑioꝛibus:ſed doctrina quoq; valeat plurimũ: quo poſſit onmßes qui nobis literatura obeſſe voluerint ad modũ refellere · Quid plura dicam g illuz deniq; in ꝓuincialẽ noſtrũ deſignandũ: laudo ⁊ ꝓbo:cui ea oĩa inſint:qui tãto regimini: ⁊ taʒ ample dicioni cõuenire vi deatur: vt om̃s intelligant atq; ſentiant huic electioni ſũmo ſtudio . cura · diligẽtia ꝓmptitudine· vigilantia: nos vniuerſos operã enauaſſe. Neqʒ ſi in magiſtratibuſ ſecularibꝰ ꝓcreandis ſũma accuratio ad hibenda eſt:quãto lucubꝛatioꝛ ac vigilan tioꝛ cura ſeruãda fuerit:in his qui ad reli gionẽ decernant᷑ ꝓcurandã: atq; contu tandã · d modo reſtat ſapientiſſimi pr̃es quãqᷓ nõ opus eſſe arbitroꝛ:vt cõmone faciaʒ:neqʒ quiſqᷓ; veſtrũ vllo animi affe ctu hanc in electõeʒ cõtrahbat᷑: ſed animo ſincero atʒ ĩmadlato: qð foꝛe reoꝛ:is vni foꝛmiter a uobis eligat᷑:vtutibꝰ qͥ ſuꝑioꝛi bus ſit inſignitꝰ: at longe oꝛn atꝰ. Quod ſi a uob factũ erit:hic inter moꝛtales gra tiã: ⁊ religionis nr̃e ſummũ oꝛnamentũ: atq; apud diuos celites eternã gloꝛiã cõ ſequamur: ad quã nos ꝑducat qui viuit T regnat ꝑ infinita ſecula benedictꝰ amẽ· Exboꝛtatio in clerũ ſaluberrima.In qᷓ clericoꝛũ vicia detelt. ipſli ad btutes muitant᷑ Incipi t (NW 2 Ellem patres reuerendiſſimi: tm̃ virtutis atq; animi roboꝛis ĩ me eſſet: vt que nũe vᷣbis ſũ enuncia turus:poſſẽ ipſis:atq; exẽplo rite oẽbus cõpꝛobare· Ga demũ pfecti eſt hoĩs:ac ſa pientis viri pꝛudẽtia: parẽ verbis p̃ſtare ꝓbitatẽ: i cũ qͥd recte dixeris ad alioꝛum cohoꝛtatõem:teipᷣm ꝓbare faciendo:Nec em̃ ꝓdeſt plurimũ vite moꝛtaliũ:quoꝛum cõmodis ſedᷣm inſtitutõem xveſtrã cõſi ule debetis: nõ tm̃ viciis peceãtiũ:atq; ĩ illis coarguẽdis vos aeres p̃ᷣbere:ſed bene vi uendi officiis: ac rectiſſime vite eurſu co hoꝛtari ad vᷣtutis vr̃e imitationẽ · pꝑmultũ quidẽ in anĩs inberet: ꝗqᷓ ipſis oculis vide mus: magiſq; cõmouemur ad rectã viuẽ? di ratõem: ꝓbitates hoĩm inſpiciendo: 1 vite integriratẽ: q; audiendo vda ampu loſa:⁊ magniſicas ſentẽtias:pᷣſertim a di centis vita diſcrepãtes· AIt ille qui bene viuẽdi foꝛmulã docet exemplo ſi ui: al ioꝛũ vero vicia nõ ſolũ verbis: ſʒ rectis oꝑibꝰ repꝛehẽdit: hic extollendꝰ eſtĩter ceteros hic doctoꝛ bonus: ⁊ vite magiſter haberi debet: fragiles nos ac ꝓnos natura cõſſli tuit ad peccandũ:ſenſuũ dedit blandimẽ ta: multas quibꝰ alliceremur palã poſuit voluptates: cupiditatũ illecebꝛas qð am modo ĩſinitas explicauit ¶ B ¶ Virtutẽ vero tanq; omniũ rerũ dommatricẽ ĩ ar duo quodã loco: atqʒ ĩ excelſa arce collo cauit: ad quã nõ licet niſi fũmis laboꝛibꝰ puenire: vt poeta nobilis inqt eſiodus: deos ſudoꝛẽ poſuiſſe: q; dif ficilis eis cõſe guende v̈tutis facultas eſſet oſtendens· ¶ Etaqʒ ſi velim deteſtari auariciam: ſi luxuria: ſi ſuꝑbiã: ſi ambitionẽ: ſi reliquas itẽ anĩ p̃ſtes:ampliſſie id copioſiſſimeqʒ bolem facè 7g ¶ D¶ Incipiẽs ab illa ma oꝛũ oĩm parẽte atʒ effectrice:magna vo ce dicerẽ· Nllã pecuĩe ſtudiũ habẽ: quã ne mo vnquã ſapiens cõcupiuit:nñis ĩbutã malis: coꝛpus aĩm q; virileʒ effeminare. nullã dare anĩo qᷣetẽ: mõ huc modo illuc agere illũ ⁊ rapere:turbinis mõ ⁊ ꝓcelle NMultis exẽplu ꝓbarẽ: plurimoꝛũ maloꝛũ . mitiũ cauſa moꝛtalib extitiſſe: nihil ſa CC ctum babere: nil equũ:nmil iuſtũ:nił caruʒ p̃ter pecunii: nõ ſeruare religionq; erga dum: mõ pietatẽ in parẽtes: nõ caritatẽ ĩ ꝓximos: nõ in ceteros dilectonẽ: ſe tur batis humane ſocietatis officiis: omia ad queſtũ:oĩa ad cõmodũ ſuũ refernre· Etem̃ nullã ſeruare iuſtieiã: nullã colere pieta tẽ: nulla eqtatis iura tueri: qui ardet aua ricia: qui habet rebꝰ oĩbus pecuniã cari oꝛẽ.hec ẽ em̃ illa q̃ nos reddit ſimillimos beluis:vt in fabulis accep imꝰ Vlixis ſo cios in varia ferarũ mõſtra vertiſſe: que ab omni rõe ſenſuqʒ auocat· Cui ne ſapi entes quidẽ ꝗ ſunt habiti reſiſtere value 74 rũt ¶ ¶ Nam od de ſymonia dicã H de ea qſi ſůt ꝑmulti:eſt id quidẽ dignũ 4 rela. Iniquiſſimũ eſt em̃:cũ qð virtute e fici debet:id temꝑtat᷑ pecunia· Sed tñ nõ magis mihi põtificũ culpa videt᷑ q; eoꝛuʒ q iſta querũt᷑ · nunq; em̃ vẽditoꝛes extitiſ ſẽt rerũ ſacrarũ.miſi vos fuiſſetis empto res: In quo tamẽ nõ video quid pontifici bus poſſitis expbrare niſi ꝙ in magnis ipſi peccãt vos i paruis? Sùt quidẽ mul ti qui ex beneficiolis qᷓ cõferũt nõ exigũt pecuniã · ſed extoꝛquẽt · id iure ſuo ⁊ con ſuetudine ſe facè aſſerẽtes · nõ enĩ illam ꝓtoꝛẽ illũ.fſurẽ.pꝛedonẽ nvocamus · ipi ni Fii aliud doleamꝰ niſi ꝙ pꝛedã in quã in hiabamus eripuit: ⁊ ne nos fures eſſemꝰ effecit · tẽ noſtrũ ꝓumariũ· bentarita krieali e· ſocietates ſancuſſimas diremiſſe · multa bella ĩter hoĩes excitaſſe.ĩfimtas domos euertiſſe· ⁊ vrbes q;plurimas· deniqʒ et fuiſſe ⁊ eſſe qſi peſurferũ quoddã calami tatũ noſtrarũ ſemen. Qð cõe viciũ andbi tio.nõne ea nullũ terminũ habenspluri mos moꝛtaliũ ita eſt cõplexavt coegerit deſiſtere a recto tramite ratõis? Nõ eſt ꝙ eſtimetis· puas vires huiuſ eẽ ad puerten dum ſtatus noſtri quietẽ· verſat pectoꝛa noſtra· nec ſinit nos rebus mediocribus eſſe cõtentos:hec pꝛima inter gentes do minia · hec imperia excitauit· hec reſpubli cas peruertit · hec vaſtauit pꝛouĩcias/hec oliʒ ſciſmata ⁊ ꝓcreauit fouit: Ipocriſiʒ quãtũ illa nob pꝛeberet tꝑis ad dicẽoũ g Lrimũ nanq; ſcimꝰ eã celo eieciſſe paren c. nos induxit:duz quiſqʒ videri vult di gnus honoꝛe:q mur ppocriſim cõtemplemur:immanem beſuã:ſeuiſſimũ monſtrum:fraudis eſcã pabulum iniquitatis: que ſola intenta ẽ ad fallendũ Reliqua animãtia cum noce re uolunt:nullis inſidiis id agunt: nulla ſimulatõis ſpecie:ſed palam huiꝰ vicii ex pertia· at ypoeriſis eũ maxime nocere ſtu det: ſimulat ſe ꝓfuturam: ut pꝛiꝰ coꝛpoꝛi noſtro vulnꝰ infigat:q; quis illiꝰ tela po tuerit cõſpexiſſe · Ex omni nanq; genere hoĩmquos uarüũs viciis.ingenioſa 1 ad malũ pꝛona coĩquinat impꝛobitaſ.nullũ neqʒ pꝛon ptioſiꝰ:neq; odibiliꝰ eſſe reoꝛ. ſeuerion cenſura animaduerſione qʒ ple ctendũ: q; eos qui cum ꝑuerſe mẽtis:ani miqʒ mnek zoamis ſint: tamẽ fingẽdo id callide conant᷑ agũt:vt ſancti ⁊ integer nmi homĩes: ommq; carẽtes vicio habe antur: hi ſunt quos videmꝰ non tam ve ſutos pannis:q́; inuolutos veſtibuſ quo rum ſunt illa ꝑgrandia pendentiũ capi tum tegmina:monſtra hominũ areen ta: tunicis tanqʒ culleis inſuti:quibus ſi eſſet aliquid ſinceritatiſ:nunqm tantope ſtuderẽt hanc eoꝛũ pannariã ſancutatem oculis noſtris obiicere: ſed integrit atem animi ſub cõmuni ⁊ vſitato habitu lat? paterent᷑ · Studerentq; potiuſ vt homĩes neſcirẽt eoꝛum bona: q; vt ſcirent:qðdð iſti minime faciũt:ſed inculcãt ea oculis no ſtris ⁊ ꝓpalam oſtendunt:per que ſe ſan ctos ⁊ integerrimos cupiunt exiſtimari. hbhuic ſoꝛdide defoꝛmatõi habitus:triſlicia vultus: ⁊ deictio frontis adiungit᷑: que ipᷣa oſtentandi ⁊ decipiendi inſtrumenta ſunt maxima: vt et cognomẽ veſtrũ inde ſit tractum.ypocrite triſtes:motꝰ oculo rũ grauis · obtoꝛtꝰ crinis:ſputus frequẽſ 90 non tam a- abſtinẽtia ciboꝛũ: q́; anelati one ꝓuenie ns. Nam hoc habet ypocrita rum ſtudium: faciem exterminat.coꝛpus in pinguat: que ſub veſtes latent ad oꝑa voluptatis:que ſuꝑeminent ad fictioneʒ fanciitatis exercet · Sed quid ego de vbis eoꝛum loquar yin quibꝰ nihil eſt ſimplex nil verũ: nil ſincerũ: oe idigniſſumũ eſt: peccata in aliis acerbiſſime caſtigãt: quibꝰ ipſi pᷣcipue obnoxii ſunt · JAlioꝛũ de uem poſtulat. ¶ GEtr quomã cepimꝰ:diligentius de qua loqui merita redarguũt:ſuoꝛũ penitus ignari: T cũ in ceteroꝛũ oculis paleam diligẽter inſpexerint:ip̃i trabẽ non ſentiunt ĩ ſuis uãmultus eis ſermo de cõſcientia:quã multus de integritate:de iuſticia:de con tinentia:de humilitate: hinc aduerſus im pꝛobos inuehunt · vociferãt· inſaniunt:ſʒ dez ip̃i vbi obmiſſis verbiſ ad res ꝑuene rint: quaſi alii quidẽ hoĩes: ⁊ ꝓpꝛioꝛum p ceptoꝛũ obliti: ꝑ fas ⁊ nefas cũcta facere ꝓperant:que pꝛius in aliis deteſtabãt᷑ ut cũ eoꝛũ vita mirum in modũ pugnet ora tio· Et quidẽ ommiũ ypocritarũ vna ẽ re gula:vnũ deniqʒ inſututũ:nt verba eoꝛũ optima ſint:facta aũt peſſima· Non igit᷑ veſtis biſpida: ⁊ talos aduſqʒ ꝓf luxa to ga:nõ pꝛegrãde capitis tegmẽ:nõ triſtis ſeuera alus peccatis caſtigãdis:ſuis is noſcẽdis cunoſitas:nõ ĩpoꝛtuna tẽploꝛũ frequẽtatio:nõ admurmuratõ picturarũ bonũ virũ efficiũt:vera ſinceritas animi iſtuc pꝛeſtet opoꝛtet:nõ impꝛoba a capti oſa oſtentatio ſui · Nõne dic ypocrita:bo nus ⁊ integer vir omĩa cörratacere repe rietur: q;ᷓ tu facias ? Et recte quideʒ: tibi ꝓpoſitũ eſt vt bonꝰ videare. Ali vt ſit bo nus· Tu faciẽ exterminas vt appareas ho minibꝰ ieiunãs: ille lauat ⁊ vngit ne ieiu nus appareat· Tu veſtes ĩduis que oclos hoĩm ĩ admiratõʒ hũilitatis ⁊ honeſtatis tue cõuertãt:ille ne cõuertant᷑ ĩ admirati onẽ ocli:cõi veſtitu calceamtoqʒ; vtit᷑. Tu tẽpla infeſtas:ille modeſte adit · Tu figu ras attrectas: ille ſecũ ip̃e tacitus deũ ꝑo rat · Tu ploꝛas ĩter ſaera: ille letat᷑· Tu tri ſticiã vultꝰ p̃ te fers:ille hi aritatẽ · Quid ad hec rñdes pꝓpocrita:nõne bonꝰ ⁊ ſince rus vir hec facit oĩa: quoꝛũ tu cõtraria fa ciss Quid igit᷑ miſer hãc ſãctitatẽ tuã ocu lis nris ĩculcas?q̃d vᷣba iactas qͥ;d te oſtẽ tas ? q;d ĩtumeſcis qd ĩ aliis repꝛehẽdis ⸗ te bonũ falſo ſimulans. Nõne om̃s inte gritatẽ ⁊ ſeueritatẽ fingẽ poſſemꝰ? nũc ip̃e cõſcius eſſes ĩiuriarũ tuarũ. Nec ego ſolũ de religioſis:verũ ⁊ de ſecularibꝰ lo quoꝛĩ vtroqʒ genẽ hec infanda reꝑit᷑ pe ſus · Apud hos caue qᷓſo pecuniã depõas caue qcq; credas · caue tutelã liberoꝛũ cõ mittaſ.caue ad pudiciciã filiarũ filioꝛũ ve tuoꝛũ aſpiraẽ Pa ĩt · pſuade tibi nã ꝑſua dẽ tuto poteſyhꝰ eẽ nocẽtiſſimũ gẽꝰ hoĩʒ cunctis flagiciis ſceleribus q; cooꝑtũ: calamitatẽ euerſionem q; ꝓꝑꝛopinquoꝛuʒ querẽtes· ſpoliatoꝛes viouarum pupiullo rũqʒ:omniũ deniq; qui aliqua ĩ re eoꝛuʒꝰ fidei ſe cõmiſerint eùſoꝛes:bos fuge·hos uita · eum his nihil rei unq; tibi ſit· ſi qetẽ amas· Nihil eſt enĩ quod ypocritis tuto credi poſſit: cum omia eoꝛũ ſimulata ſint atqʒ ficta· Nec ego ſalutares monitiões: ac exhoꝛtatões diuinarũ rerũ repꝛehẽdo: ſed fictões deteſtoꝛ: ⁊ ab his qui ſanctita tẽ ⁊ caſtitatẽ ꝓfitent᷑: conſentaneã pꝛofeſ ſioni ſue vitã requiro Vultũ aũt i geſtũ 1 inceſſum ⁊ verba:ad ſpem integritatis ſanctitatiſqʒ foꝛmare:ĩtus vero turpiſſi ma vicia retinè: aliena peccata ſeuere di ſcutere:ſua faciliter ignoſcere:⁊ bonꝰ vi deri cũ non ſis: idqʒ ad deceptionẽ boĩim face re:tetrũ ⁊ flagicioſũ ac deteſtanduʒ dico:hoc eſt qð in te ppocrita repꝛehẽdo: hoc ẽ qð carpo atʒ deteſtoꝛ · Gt quid ẽ qʒ deus in ſermonib? ſuis acrius deteſtatur ̊; ypocritarũ ꝑuerſitatẽ? quid qð tã ere bꝛius repetat 5 cui vehemẽtius ac terribi luius cõminat᷑? q;d maioꝛi odio magiſter ille ſupꝛemꝰ eſſe ſibi oſtendat g hec foꝛmi da igit o ppocrita dum tẽpus eſt ⁊ ante iudiciũ:cũ illo cõminatoꝛe quẽ falli non heet redi in gratiã: omitte has fictiones: quibꝰ fallẽdi gratia hactenꝰ ſtuduiſti: ve ris magis vᷣtutibus qᷓ; ſimulatis iĩhereas vultu ⁊ veſtitu cõmuni vtere:nee tibi tã ta cura ſit:vt homĩes de tuis bonis ſciãt q̃ʒ vt neſciãt.In vicia aũt aliena nõ curi oſus ſis: ſed in tua· ( N¶ Micto mune ſtudiũ gule: que coꝛꝑis noſt Hmancipia — 7 nos reddit: dũ ventri ſeruire ſtude mus: varia querẽtes pallatis oblectamẽta:mit to iram in uidiã · luxuriã: mitto etiã reliqᷓ dies em̃ me deficeret: ſi px omniuz genera pvicioꝛũ diſcurrẽs:quanta incõmoda moꝛ calibus attulerũt ꝑcenſerem Quis enim nõ fadliter abundeq; iülla tractaret 5 vel mutꝰ 2 elinguis eloquẽs eſſe poſſet ĩ taʒ lata materia 1 tam ampla ?g vicioꝛũ qᷣdeʒ referta ſunt omnia: que vndiq;ʒ agmine facto irruunt: in nos circũſtant: pꝛemũt quotidie: anime tẽpeſtatibus iactant᷑: vt difficile ſit in poꝛtuʒ ſe ab his vendicare. Magna eſt p̃terea impꝛoboꝛũ licentia:ca teruatim redundantium: ſummi. infimi: mediocres ꝓlabuntur . Et quid eſt(vt cõ munia enumerẽ vicia ꝙ longe clientum ac familiarũ agmine ſtipatus ĩcedis? qd ꝙ nil comedis: mil bibis niſi pꝛeguſtatuzg nullũ audis niſi f lexis Benubus zinſtar ſi mulacri iouis ac martii gQuo moꝛe gquo exemplo tu humuncio ex ceno ⁊ luto cõ poſitus tam inſolens euaſiti? In euan geliũ chꝛiſti apoſtoloꝛũ doctrina te illa facere docuerũt Quid ꝙ tibi ſumptuoſa ſunt cõuiuia g epule magnificentiſſune⸗ varia ferculoꝛuʒ genera: pocula exqſita⸗ veſtium crebꝛa mutatio Quid ꝙ equoꝛũ tibi maioꝛ cura ẽ multo:q; pauperũ chꝛi ſti g an talia ſanctoꝛũ patrum fuerunt in ſtituta? an talem viuendi noꝛmã ceteris pꝛebuerũt ỹ ꝓfecto minime · Ote miſerũ o infelicem:vel ꝙ ſciens tam fraudulẽter peccagn ꝙ neſciens ignoꝛantia tua de ectaris· Nõò ꝓſpicis: non conſideras: ad quoꝛũ vtilitatem: ad quẽ finẽ hec ampla eccleſiarũ patrimonia ſint conſuituta:nõ vti raptoꝛi tibi cõmiſſa ſunt:ſed vt cuſto di et diſpenſatoꝛi: nõ tua ſunt ſed paupe rum. t ideo decim as: atq; pꝛimicias fru gum: pꝛimogenita: vel ſacrificia pꝛo pec cato:vel uota:que ſibi deus iuſſit offerri ſacerdotibus aut miniſtris mĩſtrantibus neceſſitatem patientibꝰ: diſtribui debere cõſtituit:vt deuotiſſimo populo neceſſa ria vite miniſtrãte: ipſi creatoꝛi ac paſto ri ſuo liberis mentibus miniſtraret:atq; in eius cultu ſine ulla ſolicitudine coꝛpali poficerent: ne enens,ecupe konus iplicati: of ficio ſuo dignas excubias ſtre nue curare qui roſſent. Quapꝛopter poſ ſeſſiones quas oblatas a poplis accipiũt ſacerdotes: vel mĩſtri pauperũ: iam non ſunt res mundi credende: ſed dei . Et que dei ſunt carnaliter aut ꝑ pompam müdi non debent diſpenſari: 1 eis nõ ut ſecuh deo cõſecratis: aut cõtinentie dedicatis: ſolũmodo ad neceſſaria pauperuz vti de bent ſacerdotes · Sed refoꝛment᷑ ĩ nobis nũc hec uicia: abiiciamus opera tenebꝛa rũ a induaĩ'nur arma lucis-¶ B ( Opꝰ eſt enim ſanctũ.laudabile. honeſtũ. Mul te coꝛruptele:multi abuſus ſunt tolledi ex ſanctuario dei: purgandus aer: ⁊ fon tes amputandi: ut cõiectum ſemẽ fructũ G m ultipliceʒ nobis reddat. deponite ergo opes· faſtũ·ſupbiam· auaniciã/libidineʒ: Tceteras animi peſtes· Amate pauꝑtateʒ paruo ſitis cõtenti:non appetatis digni tates: intuemini ſaluatoꝛẽ noſtrũ: quem verbis tm̃ ſequimur: opꝑibus vero ꝑpſequi mur . It ille ĩquit:diſcite a me quia humi lis ſum ⁊ mitis coꝛde: exemplũ em̃ do vo bis. Diſcãt a vobis homĩes: humiliemini vſq; ad moꝛtẽ ſi opus ſit· Nõ ſequamini religionẽ diuinã ꝓpter queſtum:vt pleri q; oẽs facimꝰ:ſed ꝓpter ſalutẽ animarũ: uid tandem dicã 5nõ eſt vita veſtra bᷣm diuina euangelii p̃cepta:nõ ſᷣm apoſtolo rũ: ⁊ alioꝛũ ſanctoꝛũ patruʒ veſtigia:quo rum in hereditatẽ intraſtis inſtituta· tᷣlli em̃ ſanguine ſuo hãc vobis eccleſiã pepe rerunt· vos alioꝛũ ſanguinẽ abſoꝛbetis. Hli coꝛpoꝛũ toꝛmẽta ſuſtinuerũt ob fibdein coꝛroboꝛationẽ:vos ad ipſius deſolatõeʒ toꝛmenta pluribꝰ hoĩbus infertis.lli ſe quebant᷑ ĩopiam:vos opes queritis: gau debant illi pauꝑtate:vos diuitiis· Flli po tentiaz mundanã aſpernabant᷑ bumilita tem ſequẽtes:vos dominia ⁊ elatio dele ctant. tlli diligi ⁊ amari ſtudebant:vos metui vultis:neſcientes ꝙ nunq̃; timo: cũ dilectione ⁊ caritate miſcet᷑:deniq; aꝰ ſalutẽ illi noſtrã ꝓficiebãt:vos videmini ad ꝑniciem cõſututi· Quidergo mirandũ eſt: in tanta vita ac moꝛũ diſſimilitudie: tanta nequicia: tanta ꝑuerſitate: ꝑſonas eccleſiaſticas iã eſſe odio hoĩbus cepiſſe⸗ cum quiſq; bene loquat᷑:male viuat:non in emendationẽ ſuã ſit diligens: ſed ĩ ali oꝛum repꝛehẽſionẽ: cũ ſacra ꝓphanet:cũ vendet eccleſiaſtica ſacramẽta:cũ qui vir tutis exempla eſſe debent:ſint ſimulacra vicioꝛũ·. In tanta igit᷑ reruʒ: tanta vicioꝛũ puerſitate:nihil ẽ qdð noſtris meritis: no ſtris operibꝰnos putem cõſecutuꝛos:om nipotentis dei auxilium eſt imploꝛandũ: poꝛrigende pces: vt noſtris calamitatibꝰ ſuccurrat. Exaudiet vota nra ſi nos dig nos fecerimꝰ qui exaudiamur: digni aũt erimꝰ ſi abiectis viciis cũ virtute viuemꝰ ſi moꝛes mutabimus:ſi cõcoꝛdat vita cuʒ moubus·. Non em̃ placat᷑ deus lingua ſʒ affecuone coꝛdis · Nimis diu iacuimus ĩ viciis: vnde erui difficile erit: nõ inquina ti ſolũ ſed pene infecti errauimꝰ docti pa riter ⁊ ĩdocti:ſed doctoꝛũ hominũ maioꝛ eſt culpa:qui eoꝛũ doctrina tam male ab utunt᷑ · diligentius em̃ loqui qᷓ; viuere di dicerunt · Quare patres reuerẽdiſſimm ex citemus nos aliquando: a diuturno ſom no expergiſcamur:demus operam virtu ti: qᷓ aus attigerit adducit in ſumlitu dinem ſui:pareamus rationi:que cum ſit pars diu initatis qui parebit illi deo obtẽ perabit · Omnẽ ſoꝛdem: omnem labem ex animo depellamus: honoꝛes · dignitates · pompam ꝑuipendamus: pecuniã cõdem nemus:non inbiemus his rebus:in qui bus habet foꝛtuna poteſtatẽ:quarũ poſ ſefſio inſtabil is eſt ⁊ incerta:quantuʒ ſat eſt coꝛpoꝛi ĩpendamus: illius obſiſtamuſ cupiditatibus. Nam qui coꝛpoꝛi ſeruiet: ſeruiet impotenti· ingrato· inexplebili:ĩ quod quo plura cõgeſſeris: eo maioꝛa im perabit· Qui em̃ coꝛpoꝛis ſui nimiam cu ram habet:is mibi videt᷑ eſſe omnino ob litus ſalutis ſue · Nõ ergo aut coꝛpꝰ:aut hec que vulgo appellant᷑ bona diligamꝰ infirma.caduca· ad paruũ tempus dura tura· Eterna ſunt illa ĩ quoꝛũ hereditateʒ vocati ſumus:que debemus appetere:ad que bꝛeuiſſĩa via eſt per cõtemptũ reruʒ externarũ: quas ſiquis auidius cõcuꝑie rit:amplũ iter anime ſue cõſtruit ad rui nam. Equidẽ mecũ cogitans:noſtrarũ ca lamitatũ maximã ꝑcẽ eſſe reoꝛ ꝙ ſtulcicie nr̃e acquieſcentes ſapientiã non amamꝰ nullo in pꝛecio illã habemus:floccipendi mus eam:que ſola nos poteſt efficere be atos · nos reddere pares deo.Nam qᷣd eſt aliud ſapientia· niſi diuinarũ huma narũ qʒ rerum cognitio · qui aũt diuina cogno uit ad eoꝛũ noꝛmã viuat neceſſe eſt. ſimil limum ſe ũulllis ef ficiens:cuius doctrinam imiatur. Nla em̃ inſtruet vitam noſtram flla nobis monſtrabit qu?admodum ma licia depellenda ſit:bonitas appetenda · lla nos docebit eccleſias noſtras regere hec admonebit rationem pauperum eſſe babendam .. bonis viris ⁊ iuſticie fauẽdũ· ſanctoꝛum geſta patrum ad memoꝛiam reuocabit. Tlloꝛũ tum dicta.tum facta an te oculos ponet · incendet nos ad illoꝛuʒ ymaginem:⁊ ad ſimilitudinem ſui perdu cet. Gt quã uolumus aliam ſapientiam q́; ſaluatoꝛem noſtrum dominum bieſuʒ õ chꝛiſtum: ſuis humeris crucem ferentem nos exemplis.nos verbis ſuis ad eterna pꝛemia inuitãtem · Cllum ut verum ſapiẽ tie fontem ſequamur: om̃ia hic bona forꝰ tune tanq; nulliꝰ momẽtia nobis ſegre ganda eẽ: ſi regnum dei querere volumꝰ pcipientem: ad bona illa etema tam ſalu tifere cohoꝛtantẽ ⁊ mandantẽ ut ea relin quamus:q̃ corpus ⁊ amas poſſunt per dere:que nos tñ mẽte(neſcio qua) ꝑuer ſa querimus · appetimuſ.abutimur ſpon te noſtra · tanq; ad volũtarium meritum ꝓperantesO cecas mẽtes: o peruerſas noſtras cupiditates · habemꝰ ſapientiaʒ in aperto poſitã:cuiꝰ plurimi ſe doctoeſ inſulſiſſime pꝛofitent᷑· habemꝰ ſaluatoꝛẽ mundi om̃is ſapientie fundamẽtũ ·habe⸗ mus huius ſapientie tam multos egre⸗ gios mõſtratoꝛes: ⁊ tñ nihil his cõmoue mur:ducimur a viciis: rapimur: neq; vil lum auxi ium imploꝛamꝰ. Tamiam ſarci nole colligẽde ſunt noſtroꝛũ operũ non cõponende:reuocemus nũc pedem non talecico ſed in ſolido cõſiſtamꝰ: aduer ſus agmina vicioꝛum belligerãtes. Aſſu mamus ſcutũ foꝛtitudinis: ⁊ nos ab inſi diis ſathane tueamur · Td agamꝰ ut cum ratio reddenda ent villicationis noſtre: coꝛam iudice eterno:cuiꝰ cẽſura magno pere timenda eſt: intrepide illã ⁊ ment e firmius reddere valeamꝰ· Requiret᷑ eniʒ a nobis non qᷣd edificauerimus in terris ſed d a nobis theſauriſatũ fuerit ĩ celo · non ſolum factoꝛum:ſed dictoꝛũ quoqʒ 1cogitationũ ratio poſcetur. nõ licebit tunc mentiri · non ſimulare· non diſſimu lare.Non oceurrẽt auxilio mĩſtri: nõ ade runt aduocati · tibi ꝓte cauſa dicẽda erit · patebunt ſcelera non tm̃ cõmiſſ a: ſed ex cogitata. Non erit penitẽdi locus pꝛo cõ milſis · cuiq; reddetur ſcdᷣm opera ſua· O diem illum infelicez multis 1 calami toſum: ex his qui nunc ꝑbeati foꝛe viden tur: quantũ ille ab huius ſeculi ſplendoz? diſtabit g Que pene ?qui cruciatus male meritis parabuntur ? Reuocate queſo diem extremũ ulum animis veſtris: i an teq; veniat mente pꝛeoccupate: vos ad extremũ terminum preꝑate · Neſcitiſ em̃ qua hoꝛa venturus ſit: ne cũ venerit voſ mucnerit doꝛmiẽtes · Moꝛs quidem nos circũſtat: vrget · inſequitur.danda ẽ opa ne incautos nos oppꝛimat.nihil eniz eſt certius moꝛte: hoꝛa moꝛtis mhil incertiꝰ. moꝛimur aũt quotidie · ⁊ quilibet actus dies moꝛti aceedit · Qua m re licet ſtulti ciam noſtꝛã fateri: qui ſpes infinitas in rebus humanis nobis ꝓponimus:in lõ gum noſtras protrahimus cogitatõnes Quis em̃ eſt tam firmo corpoꝛe· tam cer tus ſui:ut ſibi polliceri poſſit ſe in Polle rum diem victurum y Quid ergo gloꝛiaz in hac fragili vita ⁊ moꝛtali:qᷓ; verius in teritũ nomĩare poſſumus quid in ea ſi gimus ſpem noſtrã? quã incolimus tan q; aduene: quã ſicut peregrini peitranſi mus: ad incertũ tẽpus vſum illiꝰ adepꝑti: ad maioꝛa quedam geniti ſumus: ad v᷑tu tem.ad laboꝛemad celeſtiũ rerum contẽ plationẽ · It iniqᷓtates a mẽtibꝰ noſtris repellantur · Amemus pacẽ ·caritatem 2 concoꝛdiam diligẽtes· ſtudeamꝰ deo ꝓpla cere ⁊ non mũdo:queʒ qui ſequit᷑ ſaluus eſſe nõ poteſt· ⁊ qui vero deo adherebit hic vit ¶ Dro ſereniſſimi romanorũ regis d friderici iocunda receptione:ex parte mumtatis bononiẽſis Oratio peroti ite eterne pᷣmia cõſequet᷑finit· qua fides veri pᷣferri maxime ce far Tẽpoꝛibꝰ poſſunt ſecula nul la tuis Quãdo magis tuos licuit ſpectare triũphos Quãdo palatim plus meruere dei Pulcrioꝛ melioꝛ qꝰ ſbᷣ du ce patria tota Sub quo libertas pꝛĩcipe tanta fuit · Libuit em̃ mibi in tanta oim expectatione: in hoc clariſſimoꝛũ viroꝛuʒ cõuentu: in hac tanta celebꝛitate: lepidiſ ſimi poete verbis affari te ĩuictiſſime im peratoꝛ · Nã quẽ me vnum ex om̃ibꝰ: ad tantam rem obeundam minime ydoneũ dementiſſimi pꝛincipis noſtri ſingulariſ bumanitas dignum fecerit · qui et maie ſtatem ſacri nominis tui:in ingreſſu bu ius noſtre vꝛbis pro moꝛe conſuetudine q; laudareʒ· ei pro immortali eius gꝗlo ria gratularer: non vidi equideʒ quibaſ verbis exoꝛdiri melius poſſem:q; iis que vno tempore: 1 incredibilem noſtram leticiam: ex aduentu tuo ſuſceptaʒ oſten derent: et ſingularem noſtram erga tuã maieſtatem obſeruantiam demonſtra⸗ rent: ⁊ tui ſacri nominis immortaltem extollerent: et auidiſſimam omnium de te expectatõem declararent Iſpice qᷓ ſo ceſar ſapientiſſimũ virum pᷣncipẽ no⸗ ſtrum. Aſpice clariſſimã hanc noſtre vrbᷣ nobilitate:quẽqʒ ſuo ordine cerne ⁊ con templare: mares·femĩas· adoleſcẽtes·iu⸗ ueneſ. viros · Quis eſt qᷓ non ſingularem ac pene incredibilem vultu ipſo:ac facie leticiam p ſe ferat? Arridẽt mediuſfidiꝰ parietes ipſi: tecta ip̃a leticia geſtiũt: to taq; vrbs tm̃ viſura triũphum circũful ſa ruit · Verte quoq; verſus: tuoſ ſacratiſ ſimos oculos ceſar: nihil ꝓfecto videbis: ob hunc exꝑectatiſſimũ aduentũ tuuʒ: et iamdiu ab om̃ibꝰ deſideratũ non plenuʒ gaudii: non plenü leticie:non ꝑlenũ hila ritatiſ: vident em̃ vmuerſi: atz aĩmo ſuo contẽplant᷑ eiuſmodi ſibi hodiẽ illuyiſſe: quo vel gratioꝛem: vel iocundioꝛem: vel magis eoꝛum noĩ glorioſum ne optare dem potuiſſent.· Nã ꝓꝑer ĩmoꝛtalẽ deum ꝗᷓ accideꝛe poteſt aut homĩ maioꝛ laus: aut ciuitati gloꝛia: aut patrie claritas:q̃ eiꝰ viri p̃ſentia illuſtꝛari:extolli.decoꝛari quo(ſit ſanctiſſimꝰ romanꝰ pontifex ſeꝑ exceptꝰ neminẽ per vniuerſuʒ terrarum oꝛbem ſol viderit vel potẽtia parem: vel digtate maioꝛem:vel nobilitate generis vtutum preſtãtia: ⁊ reruʒ geſtarum glĩa clarioꝛeʒ ? Vtinã mihi a dus immoꝛtalibꝰ datũ eſſet:ut duiinis laudibus tuis ſacra tiſſime imꝑatoꝛ ſi nõ omnino: ſaltez aliqᷓ ex ꝑte parem eloquentiã p̃ſtare poſſem·. SDed vereoꝛ ne ſi de his aliquid dicere ĩci piam in medio ſermõe mihi deſit oꝛatio. Quod em̃ tm̃ flumen ingenü gque dicen di tanta vis: tanta copia que non dicam exomare. ſed enarrare vel potiuſ attingẽ ceſar res tuas poſſit 5s Nã ut imꝑatoriam maieſtatẽ p̃teream: cuiꝰ excellẽtia · digni tas: atz ĩplitudo tãta eſt: ut modeſtiꝰ ſit de ea ſilere: q; tenuiter loqui. Qum diuĩa potiꝰ ꝗᷓdã res:q̃ᷓᷓ humana videat᷑: ut tue “ Rrmilie nobilitae omittaʒ: que tot iã ſe tulis inter tot nobiliſſimas atiquiſſimaſ q; totius germanie domos qſi ſol quidã illuxit · Ex qua iã quattuoꝛ romanoꝛuʒ re ges fuere:quos tu friderice impatoꝛ nũc quĩtꝰ ſequeris· Et q̃ q3ʒplurimos habuit clariſſimos viros: atʒ om̃i lauduʒ genere oꝛmatiſſimos· Qui diuerſa etiã regna Bo hemie · Vngarie · Dolonie vlł ſingulari vꝛ tute cõpararunt:vel ab aliiſ relicta incre dibili ſapia gubernarunt · Vt item res a maioribꝰ tuis diuerſis tꝑibus pᷣclariſſiẽ geſtas: quas cõnumerare ĩfinitum eſſet pꝛetermittã: quis adeo omĩ geneꝛe dicen di cumulat oꝛator reperiri:vel ut quod ſentio dicã excogitari poterit:q diumas vtutes tuas:qͥ res a te preclariſſiẽ geſtas aĩmo:me dicã oꝛõne cõpleti poſſit? Quã ta quãq; admirabilis ſit ſapia tua ceſar· tum om̃is tua anteacta vita declarauit· tũ vel maxime ꝙ nuper poſt romani no ſtri pontificis ĩ apoſtolicũ tribunal aſſũ ptionem:te autoꝛe · te duce:diuiſio et exe crãdum ab om̃ibus ſciſma m eccleſia dei e medio ſublatum:ac pꝛoꝛſus extinctum fuit · O diuinã diuini pꝛincipis vᷣtuteʒ.O admirabilem religionẽ·O ſingularem ſa Pientiã: inueteratũ iã tot annis erroꝛem tu ceſar ſi ubtuliſti· tniectã neſ. cio quo fa to) tot pꝛincipũ claniſſimoꝛũqʒ viroꝛum caliginem illuſtraſti· Exoataʒ in eccleſia dei: ⁊ iã om̃ia peſtifero anelitu maculãtẽ viperam conhibuiſti:diſſidẽtes fratres: et iã aduerſus ſe inuicẽ gladios ſtringen teſĩ cõcoꝛdiã reuocaſti· diuiſiones· diſcoꝛ dialſ · bella tot pꝛincipũ · populoꝛũ.poten tiſſimarũqʒ nationũ·in quietẽ · pacẽ.trã qjuillitatẽqʒ cõuᷣtiſti · Quod ceſar adeo p Aerum facinꝰ huic tuo comꝑari poterit. HVoſſem hoc loco infinitas pene res abs te domi militieqʒ pᷣdlariſſime geſtaſ com meõꝛare · Neqʒ em̃ me latet q̃nta cuʒ glo 7 ria bella adſus vngaros geſſeris:quot AIleſqʒ triũphos merueriſ: quot oppida qquot ciuitateſ expugnaueris:atʒ in pote ſtatẽ tuã redegeris:tenueriſqʒ ⁊ tenes in hodiernũ diem 5 Neqʒ me latʒ inuictiſſiẽ imperatoꝛ quãta ſemper fides· religio· ĩ ‚ tegnias maꝛqui ſemper ſaoſanctam romanã eccleſiam: a clerum oẽm religio ſiſſime coluiſti: qui ſanctam tellurem: et ſacratiſſimum chriſti ſepulerum viſitare voluiſu: qui inſtauratoꝛ temploꝛum:reli ionis amator: ⁊ iuſticie cultoꝛ ſemꝑ fui ⸗Quius humanitas clementia · benigni tas.foꝛtitudo·temperantia tanta eſt: ut merito te omnes veluti diuinum quendã bominem:wel potiuf mundanum quẽdã deum diligãt · obſeruent · colãt· adoꝛent · veneꝛent᷑ · Quibuſ ex rebus factum eſt: xt et coꝛonã iamdiu in germania ſũma cuʒ laude ſuſceperis ⁊ paucoſ poſt dies aliã rome a ſãctiſſimo romano pontifice cuʒ immoꝛtali gloꝛia ſiſ ſuſcepturꝰ.Sed hec om̃ia quãq; per ſe maxĩa:atʒ pᷣclariſſima ſint:tñ ſi ei laudi cõpaꝛent᷑:quã ex eccleſie cõcoꝛdia atʒ vnione vẽdicaſti exigua que dam puſiulaq; videbunt᷑· Quãobꝛem lon ße quidẽ p̃ſtaꝛe arbitroꝛ: vt diuimſ laudi uſ tuis ſũmiſq; honoꝛiſ· foꝛtune. virtu tiſ. in gemi reꝛũ geſtarum oꝛnamẽtis hoc loco poſthabitis que longe latioꝛẽ dicẽdi campũ expoſtularent · d gratulatõem tãtũmodo:gr̃aſq; cõuertam: quanʒ hꝰ queqʒ ſuꝑuacuũ video foꝛe ſacratiſſime imꝑatoꝛ· quãdoquidẽ tãta leticia ꝑfruic᷑ vmũſi ciues noſtn:tãtis gaudiis exultãt tanta in voluptate verſant᷑ vt etiam me tacente eoꝛũ vultus· facieſ.oculi: maieſta ti tue ⁊ ꝓ immoꝛtali eiꝰ digtate ac gloꝛia gratulari: pro ſingulari decoꝛe atqʒ or namẽto: qð ſibi: ſueqʒ ciuitati: tue ſacra tiſſime maieſtatis p̃ſentia hodierna die allatũ cernũt gratis agere videãt᷑: ut tuʒ qð officii mei eſt aliqñ ꝑſoluã· Clemẽtil⸗ ſim e in ꝑatoꝛ:tibi ⁊ ſapiẽtiſſimi pꝛiapis neſtri: ⁊ totius ſue ciuitatis noĩe:tui ſa- cri noĩs immeꝛtalitati congratuloꝛ:et ꝓ oma mẽto:qð huic ampliſſiẽ ciuitati ho⸗ die Pꝛeſtitiſti: qᷓs poſſum gr̃as ago· Res. bona·foꝛtunas coꝛũ m aieftati tue · ꝓ cuiꝰ cõmodo digtate ſalutem vitã ip̃aʒ liopꝰ eſſet ꝓfundere nõ dubitarẽt: offerre im⸗ ſentiarũ turpe putant. Nam cum is ſit ſancuſſimi romani põtificis erga tuaʒ ſa cratiſſimã maieſtatem aĩmꝰ ut ſua om̃ia tue celſitudini cõmunia fecerit:q̃s dubi⸗ tat hanc quoq; eiuitateʒ que ſancti tatis eiꝰ eſt: ad om̃e ſacre tue maieſtatis impe rium eẽ ꝓmptiſſimam:teq;ʒ; nõ ſecꝰ roma ni pontificis ſubditis vti poſſe:q̃; ꝓpꝛiiſ Vtinã vtinã eoꝛum animi tam facile ocu lis cerni poſſent:qᷓ; cogitatõe compᷣhẽdi Neminem pꝛofecto in tanto nobiliſſimo rum hoĩm cetu videres ceſar:qui non li⸗ benti aĩmo ſi ita res ferret ꝓ tua ſalute: ꝓ gloꝛia ſanctiſſimi nomĩs tui: res ſuas omnes foꝛtunas:vxoꝛes· liberos· vitã de niq; ip̃am ꝓfũdere paratiſſimꝰ foꝛet· Re liquum eſt ꝙ te cũ omni qua poſſumus obſeruantia pꝛecamur ⁊ obſecramur cle mentiſſime imꝑatoꝛ: per manſuetudine;ʒ benignitatẽ · iuſticiam · moderatõnem· ſa pientiam tuam: per eam mentẽ que tibi diuinitus data eſt:vt nocere nemini: ꝓ⸗ deſſe om̃ibus velis:per gloꝛioſiſſimã vi⸗ tam tuaʒ: que vigebit memoꝛia ſeculorũ oĩm: q; poſteritas alte:quã eternitas ſep tuebitur: ut cuʒ vna cũ ſanctiſſimo roma no pontifice fueris:cum de rebus italie rel potius chꝛiſtiane religionis: ⁊ totius terrarum oꝛbis: cuiꝰ cura atq; admĩſtra tio vos duos precipue ſpectat vna cõſul tabis: huius qʒ vrbis noſtre memineris eam reſpicias:ad eam tuos ſacratiſſimoſ oculos parũꝑ cõuertas:eius dignitatem atz amplitudinem cõmendatam habeas· Ita dii tibi ꝓpicii ſint· Ita habeant pꝛofe ctioneʒ tuã ſecundare:felicẽqʒ ⁊ foꝛtuna tam faciant · Ita tibi omnia pꝛo deſiderio animi tui ꝓſpera gloꝛioſaqʒ ſuccedant · Ego vero aliquãdo dicendi finẽ faciaʒ in perſonaʒ huius noſtre ampliſſime ciuita tis:eiuſdem poete verſibꝰ cõcludazʒ: cuiꝰ verſibus exoꝛſus fui. Dii tibi dent et tu ceſar quecũq; mereris. Dii mihbi dent et tu que volo ſi mereoꝛ· ¶ Verſus nicolai peroti cũ poſt orõnem pᷣſcriptam imꝑa toꝛ eũ laurea coꝛonaſſʒ · Cinxiſti viridi ce ſar mea tꝑa lauro:Ecce meas ornat ſacra coꝛona comas· Nõ mea me virtꝰ tali nüc munere dignũ: Sed dulce effecit pucipiſ ingeniuz. Dii deeq; p̃coꝛ ꝓ me mitiſſime ceſar Perſoluãt meritiſ pᷣmiadigna tuiſ Aſt ego quo tanto tibi ſim pro munere ratꝰ: Cantabo laudes dũ mihi vita tuaſ regẽ aragonũ anthonii panommi te oratio: ⁊ ſuiꝑpſius comendattio. Andem rex ſereniſſime: quod a ſuperis ĩmoꝛtalibꝰ ſp voti a pa bus optaui: illa mihi dies illuxit qᷓ̃ poſt maxios ſtudioꝛũ meoruʒ labores ¹ ſoſpes ad te redii · Agitur quidẽ rex opti me annus quindecimꝰ poſtq;; ex hoc feli ciſſimo regno tuo pene puer cum hoc a lio fratre meo exceſſi · Cum enim tua extarent plurĩa ac maxĩa ĩ ffes meos·atʒ ĩ meip̃ᷣm bñficia: qd aliud erat qd ego: x itẽ is fr meꝰ hõ nũc ĩ iureciuili eruditiſſiꝰ poſſemus tue maieſtati regie digniꝰ aut grati referre:q; ſi honeſtiſſimis artibꝰ „ *° 2% i . CCxii. optimiſq; diſciplinis imbuti: id cõſe⸗ cuti eſſemꝰ:ut vel in tua ſalute cõſeruan da:vel in hoc ip̃o regno tuo honeſtando atʒ augendo vtroqʒ noſtrũ qᷓ;aptiſſime poſſes vti: Tua rex inclite memona quo tiens aliquid a nobis agendũ aut dicẽdũ erat ſemꝑ ante oculos noſtros verſabat Tua expectatio nos adhoꝛtabat᷑ oẽs ſolicitudines:omnes moleſtias maßno animo eſſe a nobis perferendas:ut aliq̃n do digni a te iudicaremur: quos inter fi deles regni tui numerareſ· Tibi ergo rex elemẽtiſſime omnia ſtudia noſtra: om̃es curas atqʒ vigilias non iniuria dedicaui mus:luſ’rauimꝰ terras ac maria: ut tibi pꝓgratiſſimi eſſe poſſemꝰ.Nulla fuit ĩ to to latio ciuitas:que ſtudioꝛum fama inſi gnis haberetur: in qua nõ ſemꝑeos qui optimarũ artium facile omniũ huius no ſtre etatis principes iudicarentur impi mis ſecuti fuerimꝰ. Napia enim placẽtia bononia patauium vrbes literiſ ac fama inſignes:nos ternis luſtris his artibꝰ di ſcipliniſq; deditoſ viderũt:quas aut tue regie maieſtati:aut tecno tuo magis cõ uenire conducereq; arbitrabamur. NIul ta erant que ut ita faceremuſ optimis ra tionibus nos adhoꝛtabantur .· Amici ſcz quibꝰ pꝛo ꝑpetuis eoꝛum in nos bñficiis aliqᷓndo a nobis ſatiſfaciendũ erat .· Pria pro qua ſepe viri ſapientiſſimi multa pe ricula:multos laboreſ libẽter impigreq; ſuſceperunt· Mouebat nos pᷣterea nõm chil ipſa gloꝛia:que ſi meritis aut vᷣtute parta extitit ſemꝑ eſt a ſummis viris ma gno ſtudio queſita.⁊ a ſapientibꝰ hoĩbꝰ maxĩe laudata.Sed nulla certa alia res erat pꝛinceps humaniſſime:que nos ma gis ad hec noſtra ſtudia excitaret: qᷓ;ᷓ ut tue maieſtati celſitudiniq; cõplaceremꝰ. Incredibile em̃ ẽ quantꝰ amoꝛ ſapien tie:quãtũ deſideriũ nos haberet:quotiẽſ ad tuas ꝓpe diuinas ⁊ immoꝛtales virtu tes aĩm noſtrũ conuertebamꝰ · Quis em̃ te cementior q̃s fꝛtior g quis deniqʒ iuſtioꝛ aut melioꝛ inter regeſ huiuſce no ſtre etatis reꝑiri põt g Nam ſi ꝑcenſere ores impꝑpatoꝛes ac principes voluero: 2 ſuas virtutes cum tuis comꝑare:meminẽ reperiã quẽ cum tua excellenti ⁊ natura ⁊ tirtute ſatis digne poſſim conferre· Fn te quidẽ ſũma eqͥtaſ· In te modeſtia · libe ralitas:magnificentia · n te om̃es regie pirtutes · In te plurime arteſ nobiles atʒ egregie · Tu regnũ tuum hoc ip̃ᷣo tempe quo totus fere oꝛbiſterrarum bellis atq; odiis ardet:ſolus in ꝑpetua pace · atqʒ ĩ ſũmo ocio tua virtute ac ſapientia conti nes · Te regnante nulla ab externis hoſtii bus ſenſimus nobis ex aliqua ꝑte inferri bella · Tu pater patrie · Tu clemẽtiſſimuſ tutoꝛ ac ꝓtectoꝛ ciuium tuoꝛũ ſẽꝑ fuiſti Zure itaqʒ beatã ac felieem inſulam nr̃azʒ noſq; oĩm foꝛe foꝛtunatiſſimos om̃es p dicant · Quibuste rege fotiſſimo:te pꝛin cipe ſapientiſſimo naſci contigit · Quãado em̃ hoc tuum regnuʒ:hec nobiliſſima in ſula ſepe illuſtriũ poetarum carminibus atz oꝛatione celebꝛata ſatis grata in te eẽ poterit g que niſi tua diuina ꝓuidentia: niſi conſilio tuo coleret᷑tiam omnino de ſerta ac vacua Peorl us eẽt Quis em̃ aliꝰ cum ꝓpter crebras huiuſmodi aeris ĩfe ctiones:hec noſtra inſula pene eẽt culto ribus exhauſta:nouos incolas in eãdẽ in troduxit 9 Quis alius eam temꝑibꝰ diffi cillimis: non ſolum ab externis bellis de rendit:ſed etiaʒ auyxit at exomauit? Tuũ ergo eſt ꝙ ipᷣa hodie incolituꝛ:ꝙ noſ qui hic ſumꝰ nunc in floꝛentiſſimo ac pulcer rimo regno habit amus· Tuum eſt ut ali quando concludam: ꝙ egoipſe: ꝙ is op timus frater meus egregiis maioꝛũ nr̃o rum diſciplinis atzʒ artibus oꝛnati hodieꝛ no die ad te acceſſimus· habemꝰ itaq; ti bivni ĩmoꝛtales gẽaſ ac maxĩe tepᷣm nõ tm̃ ꝑpetuis in nos oẽs ꝓ meritis:łʒ etiaʒ ꝓ tot regiis vᷣtutibꝰ tuis diligimus ⁊ ad miramur: obſecramuſqʒ te rex clariſſime vt qua caritate ac beniuolentia ſemꝑ hoc regnũ tuum excoluiſti:eadeʒ vtrũq; no ſtrũ diligas: ⁊ dignos gratia tua iudices. Nos erñ rex mitiſſime qð poſſumus hoc hoc tibi auidiſſime pollicemur: nunquaʒ tuorũ ĩ nos bñficioꝛũ ĩmemoꝛes futuroſ ſDcoĩ cura.ſtudio · ac diligẽtia ſemꝑ ea fa cturos:qᷓ vel ad cõſeruatõem tui ſtatus vl'ad diuẽmitatẽ nõis tui ꝑtinebũt ¶ dũñʒ mãtuanũ uluſtrẽ marchionẽ Oratio Vnm tuam dignitatem atqʒ ãpli tudĩeʒ ſũmã eẽ exiſtiãrẽ illuſtriſ ſime marchio ac pᷣncepſ magfice — alienũqʒ a me eẽ dicerẽ: ne ſi taʒ ad verẽ dum conſpectum tuũ accedere mihi fas eẽt:nonnulla tibi pꝛo ingenioli mei ꝑui tate narrarem · Etſi nullo aut exercita to in dicẽdo ingenio:nulla deniqʒ orõis autoritate pꝛeditus ſimq̃ in te ornando atq; extollẽdo inſudare poſſem · Subide qʒ verebar ſi quicq̃; dicendũ aggrederer ad impꝛobandũ potiꝰ q; laude dignũ mi chi vendicarem; Tua tamen clementia: ac ſingularis humanitaſ om̃ibuſ nationibꝰ mihiq; iãdudũ cognita atʒ ꝑſpecta id ef⸗ fecit:vt te principẽ cementiſſimũ: genẽ nobilem · foꝛma ĩſignem· etate f loꝛenteʒ· iuſticia fulgentẽ·pꝛobitate refertuʒ · hũa nitate ſplẽdidiſſimũ eſſe viderem · Te do minum.te mihi patronum · te mihi pꝛici⸗ pem.te mihi ꝓtectoꝛeʒ eſſe conſtitui:dũ modo ĩperio tuo libitũ eẽ ſentirẽ · Quis em̃ eſt tam rudis · tam crudus· tam feruſ monbus:qui tuam non admiretuꝛ mode ſliam gtuã non laudet fidem gtuũ nõ cõ templetur ingenium? Tantũqʒ conſilio poteſ:tãtumq; dicendi grauitate copia vales: ut in teip̃ᷣo quedam imꝑatoꝛia dig tas eſſe videatur · Nolo hoc in loco prin ceps ĩtegerrime tuas virtutes ꝑtractare Id facere non puto hominis mediocris: ieq; parum eruditi eſſe cenſeo: ſed eius oꝛatoꝛis qui oꝛatoꝛiam facultatem optĩe noꝛit: multarũq; rerum ſcientia ceteros an tecellit · ſolum dicere auſim pꝛinceps clemẽtiſſime: cum de ſanctiſſiã vite tue frugalitate: in fideq; catholica deuotiſſima religione: ardentiſſima mo rum venuſtate:mirifica quedaʒ ac pꝛope diuma ad me fama perueniſſet:id quoti dianis votis maximum ac im moꝛtalem deum depꝛecatus ſum: ut quãdoqʒ hũa nitatẽ: quã tibi celitus miſſam om̃es ad muant᷑ · letãtur populi.congratulãtur ci uitates· exultãt municipia mihi cupidiſſi mo clientulo tuo pᷣſtare digneris· ¶ B ¶ Ouare ille Cirrhus perſarum rex mi chi in mentẽ venit: quem aiunt dictitare ſolitum: nullum tã puri pꝛincipis munꝰ: 8 humanitatẽ homibꝰ pꝛeſtare ¶ MVeminiſti ceſarem auguſtum clementiſ ſimũ imprimis viruʒ adepto imperio glo riantem: ꝙ illum iam gradũ aſcendiſſet: vnde vniuerſis benefaciẽdi facultas p̃ſta C iiij retur · hoꝛũ dignitatẽ pꝛinceps humaniſ ſime in me eligendo ꝓſequeris: numero qʒ; tuoꝛum domeſticoꝛũ adiungere nõ du bites · Te vnũ om̃i fide:om̃i beniuolentia honoꝛe cõplectar · Siquid erit qð tue dig tati fieri poſſit:aut vllo ingenio: vllo of ficio· vlla opera id agere co ntendaʒ · Oĩa ro te ſi opus erit pericula:omnes curaſ lborem. udoꝛem angoꝛẽ · frigus fideliſ ſimo animo ſuſcipere:equidẽ quantũ cũ labore.vigiliis · ſiudio.ĩduſtria eniti: atzʒ efficeꝛe potero nil p̃termittam: quod ad autontatem ſalutem tuã pertinere ar bitraboꝛ· Tu vero pꝛo illa tua imꝑatoꝛia manſuetudine ſeruulum tuuʒ deuotum accipere non recuſabis. nam ſi illiterati apud te viuunt: quanto maioꝛi ſtudio co nari debes: ut qui aliquo literarum gene re prediti ſunt:apud te vitaʒ ducere poſ ſint· Quare pꝛiceps f loꝛentiſſime ne plu ra dicendo morer:qua fide me genitorẽ qʒ meũ: liberoſqʒ ſuos · omia deniq; tue fidei poteſtatiq; cõmittimus:eadem noſ bumanitate ⁊ beniuolentia ꝓſequaris. ¶ Domini biſſarionis cardinalis tuſcu lani bononienſis legati pꝛo exboꝛtatõne noui pꝛetoris Oratio. D ſi nihil eſt: qdð ſumme virtuti dignuũ pꝛemiũ ſit ariſtotele teſte honoꝛe tamẽ eam: ⁊ illos qui ex ea denoĩantur:tanq; ſũmo premio meri to decoꝛamus ¶ E ¶ Nam cũ bonoꝛum alia aĩe· alia coꝛꝑis:alia exterioꝛa ſint: cũ ctis exterioꝛibꝰ maiꝰ bonuʒ eſt honoꝛ:qð facile patʒ cõſiderãtibꝰ: nec diuitias: nec digtates. nec mgr̃atus quoſcũqʒ magni hoĩes exiſtiari:mſi ꝓpter honorẽ· Quare cũ deo immortali.nil aliud dignuʒ attri buere habeamꝰ:honore ſolo erga debitũ noſtrũ eũ abſoluimꝰ.hũc oẽs excellentis ingenü appetũt · hic bene geſtarũ rerum pmiũ ⁊ brauiũ eſt· Qui tal' exiſtẽs nihilo minꝰ auget᷑ 1 diminuit᷑ honoꝛãtis condi cione · quãto em̃ magis virtutibꝰ pollẽt qui quenqz honoꝛãt: tãto maioꝛis ille bo noꝛ exiſtindꝰ ẽ ⁊ ecõuſo. ¶ E¶ Ouare plato qdẽ cũ a quodã hoĩe pꝛauo laudaẽ tur dubitaẽ ĩq̃t: neqd a ſe neqᷣter factum fuiſſet · Gius vero diſcipulꝰ ariſtoteleſ. Tõ magis ĩqᷣt oblectamur bonoꝛũ viroꝛũ ho noè: qꝛ ᷣtutis teſtimoniũ eum putamus — CCxiüij. Que cum ita ſe habeãt:nos quoqʒ ⁊ hec ĩ dita vꝛbs elegãtiſſime vir Rmodee: pꝛo rebus bene ate geſtis: honoꝛe tanq; pꝛe⸗ mio maioꝛe om̃ibꝰ que habemꝰ:te ⁊ tuazʒ virtutem decoꝛamꝰ. u nanq; in omibus actionibuſ tuis non ſolum in tentionẽ: finemqʒ rectum ꝓpoſuiſii · ve rũetiam media que ad talem finẽ te duce rent facile inueniſti · que duo beatum ho min em faciũt: ꝓut in politicis ariſtote⸗ lis patet · Cum alteruʒ eoꝛum abſq;ʒ alte ro ad bene beateq; viuendũ non cõferat Nã ſiue finis ⁊ intentio recta ſitĩ meduſ vero eligendis:qbus ad talem finem du ceremur erret᷑· Siue media quideʒ oꝑtĩa reperiamus.finem aũt prauum pꝛopoſi tuʒ habeamꝰ.nihil omnino laude dignuz egimꝰ:ſed ut hoc fiat· ambo concurrere neceſſe eſt· Que cum in te etiã cõeurrerĩit et laude 2 honoꝛe dignum te effecerunt. kta ut ab alis omibꝰ:⁊ nunc a nobis ho nore dign exiſtimeris· hunc aũt noſtruʒ honorem . tum ꝓpter rem in ſe · tum pꝛo ter ciuitatis ⁊ cuium condicionẽ qui fe Peirate⸗ magtudine · ſapientia. ſcientia: et utute oꝛnati te honoꝛãt· magni ĩmo ma rimi exiſtimare non dubitamus. Caudẽſ itaq; a nobis bꝛauium accipe ſummum honoꝛem:virtutis ⁊ victorie ſignum · ad gloriam dei:tuũ honoꝛem: ⁊ bonã famã ꝑpetuam. Homini Boncambii de Boncambiis cum floꝛentie pꝛeture aſſumeꝛet officiuʒ Reſgontſo. Vanta ſingulari prudẽtia:quãta q; modeſſia verba fecerit ſpecta bil oꝛatoꝛ: excelſi domi: voſqʒ cla riſſimi aſtãtes: ut nos om̃es ad bene agẽ duʒz hortaretur audiſtis. Ego em̃ dico qðᷣ ſentio: nihil qcqᷓ;ᷓ acceptius auribꝰ meis eſſe potuiſſet· fuerũt em̃ veꝛba:⁊ grauiſ ſime atq; honeſuiſlime ſe ententie: fuerunt et precepta ⁊ documenta fũmoꝛum viro rum:a ꝓbatiſſimis autoribꝰ:⁊ a philoſo phia magiſtra vite depꝛõpta ⁊ aſſũpta. Quare ut hanc coꝛis mei obiationeʒ: q; talia audiendo pꝛecepta vobis aperiam: nõnulla verba impꝛeſentiarũ faciaʒ: que nõ niſi in bonã ꝑtem accipiatis oꝛo. Moꝛ ta mur em ad iuſticiam· ad equitateʒ · ad honeſtatem· adlaudem a decus vite. hor tamur ad ea que pꝛeteriri ſine fũmo ſcele re non poſſunt · d em̃ ꝓmiſimus·id iura imus· id agere honeſtate ſuadente tene mur · Accẽdamꝰ ergo lumen noſtre mẽtiſ et ĩ admĩſtratione noſtri muneris: om̃ia pꝛudẽter matureq; agamꝰ.Ac ita delibe remꝰ omia: ut bona eligamus: cum ea ꝑ te animi: in qᷓ eſt ratio atqʒ conſiliũ. Nec ad conſultatõnem rerum noſtrarũ · cupi ditatem · libidinẽ · metũ · egritudinem · vo luptatem admiſceamus. Sit q; precipue opera noſtra:ut iuris iudicioꝛum equi tate ſuum qniſq; teneat· ¶ HM ¶ Simus diligentes ſtrenui ſo llertes· Memoreg ſententie ſenioꝛis Cathonis ſepiuſ dicen tis:qui poſſent ⁊ non pꝛopulſarent iniu riam lapidibus eſle obꝛuendos: a veꝛe ¶ Nã ſi poteſtatem tuam negligis: in re neglectus eſſe debes· Nec eſi putandũ omiĩa nobis licere:niſi honeſta:niſi recta niſi iuſta ſint. ¶ K¶ Vt rex antigonus cuidã reſpondiſſe dicitur · Barbaroꝛuʒ re gibus omia licere: nobis dumtaxat que honeſta ⁊ que iuſta ſunt.O ſapiẽtiſſimo rum hominũ voees· O libẽter audiende O vere imitande ſentẽtie · Quid honeſuꝰ quid laudabilius æquid glorioſiꝰ eſſe po telt gqz munꝰ ſuu m iuſte riteq; exercere Non em̃ a natura geniti ſumꝰ ad ludum 1 ad iocuʒ: ſed ad quedã ſiudia maioꝛa et grauioꝛa:que maxime in admĩſtratione iuſticie excellentius ⁊ ſplendidius conti nentur. Vt aũt ſinem aliquãdo faciã: qd aliud eſt concludendum niſi noſ omi ſtu dio · diligentia · medit atione · viglãtia. fi de integritate obſeruãtia noſtra:ea age mus que glorioſiſſime floꝛentie ciuitati: et inuictiſſimo populo floꝛentino bone ſtiſſima 1 cõmodiſſima erunt:freti conſi lio ⁊ fauoꝛibꝰ excelſe dominationis ⁊ op timoꝛũ ciuiũ · Ad laudem ſũmi dei Rmen lluſtris comitis galeacii ducis me ani fun ad venetos ꝓ atio. Vm vellem id mihi vel natura vlł arte conceſſum eſſet dux illuſtriſ ſime· Clariſſimiq; pꝛicepeſ vt q̃n ta veſtrã viſendi celſitudinem auiditate huc loci me receperim impꝛeſentiarum qui rem exarare · Oſtenderem mediuſfi dius nullü vnq; hoſpitẽ quẽpiã pꝑlin vlł pncipẽ:ã deniqʒ ſingularẽ aĩcũ adiuiſſe: — — ea qui beniuolẽtia. vł pietate potiꝰ:quã erga vos omes gero:meas vllo pacto ra tiones anteiret · Granciſcus Sfoꝛtia vice. comes dux ligurum potentiſſimus · cui maioꝛ natu ſum fuliꝰ.veſtrã me ad maie⸗ ſtatem ire iuſſit: ut palam vnuſquiſq; in telligeret:quanta caritate:integraqʒ ani mi ſinceritate· hoc latum floꝛenſq; impe rium ſit obnixe complexus: ac vniuer ſo terrarũ oꝛbi pleniſſime aperiret·inita inter vos ⁊ eum pacis federa:nulla etate dum genus eb ſuum quauis ratõne peritura ¶ X&Eſtem̃ pax ip̃a non mo do dulcis · ſed etiam ipſius nomẽ blandũ ac ſuaue· tum res ipᷣa(vt ait Cicero nr) ſalutaris · hac em̃ a gri · ac vrbes·hac res prꝛiuate · hac publice · hac deniq; regna cõ ſtituunt᷑ ⁊ conſeruant᷑ · Que quidẽ pax cũ vnicuiqʒ ciuitati amabilis ⁊ iocunda eſſe debeat · veſtre tamẽ q3maxĩe:ut quam a maioꝛibus veſtris dignitatẽ accepiſtis · ac vos ip̃a veſtra egregia virtute peperi ſtis:ppetuo tueri ac conſeruare poſſitis Oeteros quoq; confratres meos:ea gr̃ᷣa buc mecũ ablegaſſet: infãtia niſi tenella qʒ etas ip̃os domi continuiſſet · Neq; di ctu eſt faale magnificẽtiſſimi pꝛincipes quãto gaudio · quãto ue plauſu: vniùſa exultʒz liguria:cũ liquido ꝓſpexerit bina imperia. veſtrum ſcʒ ac paternum:tã ſin gulari amicicia: indiſſolubiliq; nodo cõ iungi: ⁊ ita coniungi · ut nulle ĩſidie: nul la inimicoꝛum fraus· nulł* liuoꝛ: nullaqʒ; vis armoꝛũ · aut alia queuis ratio hanc ĩ credibilem animoꝛũ coniũctionẽ vllo vn q; temꝑe poſſit interſecare· Et ne veſtrã diutius expectatõem remoꝛer ·ea quippe mei eſt fixa parẽtis inuictiſſimi pꝛcipis mens atq; ſententia ut om̃e ſuuz ſtudiũ diligentiã · officiũ · operam ad amplitudi — — — nem veſtrã non modo cõſeruandã. verũ etiã ad augendã ꝑpetuo trãſferat. quaʒ quidẽ in canſã vniuerſas vꝛbes ſuas· po pulos · exercitũ · libeꝛos om̃es· fratres· ce teraq; ſui imperii oꝛnamẽta.ac ſuum po ſtremo coꝛpꝰ ⁊ animũ · quibꝰ nihil habet pᷣſtantiꝰ ⁊ carius libens offert: atqʒ ple niſſime pollicet᷑ diri· Kntonii panoꝛmite poete ⁊ oꝛatoꝛis optimi:ianuenſiuʒz contra venetoſin bel lum exhoꝛtatio. Ccyv. 8 quis veſtrũ foꝛtaſſe admiretur o viri ianuẽſes: ꝙ ego vir ſicilien ſis: ⁊ a veſtra longe repub· remo tus hodierno die ꝓſiluerim ad voſ cohoꝛ tãdum claſſeʒ ſtruere ac bellum exercere Is velim arbitret᷑ me hoc ꝓ veſtra digni tate ⁊ gloꝛia: ac vniuerſe ſimul italie Kl te ⁊ libertate adductuʒ potiꝰ:q; ꝑ impu dentiam aliquã ſeaſle. Nanmn cum fuerim ſemper ac ſim veſtre laudis apprime ſtu dioſus: ac reruz a vobis gloꝛioſiſſime ge ſtarum ⁊ admiratoꝛ ⁊ p̃dicatoꝛ. Etiaʒ ad me pertinere viſum eſt: ſiquid in rem vxe ſtraʒ foꝛe intelligerem: id vltro apð vos ac libere pꝛo merẽ nec diſſimularem ¶ B ¶ Ouenam ciuitas vnq; fuit: aut ſcien tia rei militariſ peritioꝛgaut virtute auda cior gaut bello pᷣſtantior g aut victoꝛiis felicioꝛ g aut dicione amplioꝛ gaut deniqʒ vlla ex parte comparanda cum ciuitate Romana?It poſt pꝛimum punicuʒ bel lum: aliquot annorũ pax ita romanos vbiq; uictores:ocio ⁊ armoꝛum deſuetu dine eneruauit . infirmioreſq; reddidit: ut ſecũdo punico bello anibali pares eẽ nõ poſſent Q ¶ Tum demuz nec Pus paßiveneur ad uictoꝛiã rediiſſe: q; cuʒp tot conſulum. ducumegionũ· exercituuũ ammiſſionẽ ad uſum: ac uetꝰ illud exerci tium militare reuerti ꝓotuerunt· Longe ua quidem pacis ſecuritas: uenenũ eſt re rum publicarum · Tunc em̃ ꝓ v᷑ᷣtute igna uia · ꝓ induſtria luxꝰ.ꝓ triũphis ciuiũ diſ coꝛdia ſẽſim obꝛepit · vñ potẽtiſſiẽ ac flo rẽtes urbes ſepenumero eùſe fũditus et delete ſũt· ut ei bellũ laudabile illud qᷣdẽ qð aſſumit᷑ pacis ⁊ trãquillitatis cã:ſic 2 pax illa repudianda ⁊ execrabilis: que ci uitatem effeminet · exicium nutriat. ho ſtes augeat uictos ulciſcatur · ¶( H·. Qato uir ille omnium prudentiſſimus nunq; animo induci potuit: ut optaret reſpub· Romanoꝛum hoſte carere omni no · ueritus ne ſublato hoſtium metu. Romanum illud robur: atq; armoꝛum peritia in ſecoꝛdiam abieret atqʒ luxuriã domi quidem hoſtis·id eſt· uoluptas ea ſane ꝑnicioſiſſima eſt:eoqʒ maiꝰ pꝑiculuʒ atq; diſcrimẽ: quo familiariꝰ bellũ. Age vo romanos conſideremꝰ o uiri ianuẽleſ qbꝰ dũ eoꝛum reſpub.floꝛebatſẽper ⁊ ĩ — . om̃i foꝛtuna ſocii extitiſtis ⁊ amici · Age iquã cõſideremꝰ romanos veſtros. Que nam res ea eẽ potuit potiſſimũ · que vni uerſũ his oꝛbem terrarũ ſi ubegerit? Nũ militũ multitudo gat galloꝛuʒ exercitus conſtat copioſioꝛeſ multo fuiſſe · Nuʒ coꝛ poꝛũ vires ? at hiſpanoꝛũ coꝛpoꝛa longe robuſtioꝛa· Num doli. opes · diuitie g at hiſce rebus facile ſemꝑ cõceſſere Cartha ginenſibus. Num deniqʒ ars vlla · vl elo⸗ quentia· vel pꝛudentia:⁊ his grecos pᷣſti tiſſe palam eſt. Solũ igitur armoꝛuʒ exer citatio:diſciplina caſtroꝛũ vſuſqʒ militie romanos oꝛbis terrarum dños fecit: et euexit ad celos· Nemo quidem bello aut aliqua iniuria eũ laceſſere audebit: queʒ adcinctũ ad obſiſtendũ. tũ ad vindicãdũ expedituʒ ⁊ pꝛomptũ intellexerit · Niq̃n do in rebus bellicis celeritas multoma gis:qᷓ; virtus ⁊ foꝛitudo pꝛodeſſe cõſue uit · ¶ ᷓ ¶ Nulla res alia magis phbilip pũ macedonie regẽ victoꝛem: ⁊ ſepe triũ phantem effecit:q; celeritas ip̃a ⁊ p̃uen tio rerũ agendarũ. Tam vero o vii ianuẽ ſes quantũ exercitatio: qᷓntũ ue celeritas conducat reipublice videtis · tũ ad paran dam gloꝛiã · tum etiã ad conſeruandam. Qua ex re veſtrũ hoc tam longeuũ ociuʒ eyoſam ſemꝑ maioꝛibꝰ noſtris lentitu dinem:non poſſũ non vehbemẽter odiſſe: veritus iam vobis poſſe cõtĩgere quod abominoꝛ: ea qᷓ ⁊ amplioꝛibꝰ atʒ potẽtio ribus ꝑ ignauiã accidiſſe ciuitatibus legi Honite iã reuiuiſcat aliquis ex illis incli tis belli maritimi imꝑatoꝛibus veſtris: ac reuiſat poꝛtũ · armamẽtaria.caſteriam ac reliqua id genus loca · EGxuſcitate igit veſtrũ hoc vere pecularie munꝰ:ac bellã di decus:⁊ dig mitatẽ illã reipub.quam a maioribꝰ ampliſſimã clariſſimãqʒ accepi ſtis· Curate ne ꝑ inertiã ⁊ diurnã quietẽ langueſcat:ac contabeſcat· Quid eſt per immoꝛtales deos viri ianuẽſes ? Cur nõ putem atʒ vaticiner vos contra venetos victoꝛes:atʒ felices euaſuros g quos ſciã foꝛteſ cõtra timidoſ.ſtrenuſ cõtra igna uos·iuſtos cõtra imuſtoſ.deniqʒ bellato res cõtra mercatoꝛes foꝛe dimicaturos Cerunt quidẽ rem ſemꝑ ut videtis alie no milite: ac mercede conducto: vos cõ tra vnanimes om̃es:ac conterranei non ꝓ ſtipendiis:aut pecunia decertatis: ſed P nnkeerto p glotia libertate · ꝓ ſocis et amicis. Tantũqʒ abeſt: ut eos nunqm ſuꝑaturos:ut exteris om̃ibꝰ:ut diiſ ĩmoꝛ talibꝰ:ut ſuis etiã iure ac merito exoſos eſſe · pſpectum cognitũqʒ habeam · Sʒ iã finem dicendi facio:tantum id velim vo bis perſuaſum iri · oẽm venetoꝛuʒ ampli tudinem atz incrementũ:veſtrã fore im minutionem atq; iacturam. ¶̃ in laurentium vallã poetaʒ Doggii floꝛentini oꝛatoꝛs clariſſimi muectiua. homĩs eſſe debet: ut cotumeliã depellat: in quibus honoꝛis et exiſtimationis laus aut ingenüũ fama a maliuolis in diſcrimẽ adduci videat᷑· Conſcium em̃ eoꝛũ q̃ obii ciunt᷑ ſe facere exiſtimat᷑:qui taciturnita te vtit᷑ pꝛo defenſione · qm̃ cenſet᷑ quaſi conſcientia ductꝰ non eſſe auſꝰ impꝛobo rum maledicentie reſpõdere · ¶ E ¶ & ſi diſſoluti eſſe homĩs Cicero ĩquit:ſper nere quid de ſe quiſqʒ ſentiat ⁊ loquatur multo diſſolutioꝛiſ videri põt:ea contem nere que in ſuam ignominiaʒ ⁊ contume liam ſint deſcripta. Dicet foꝛtaſſe aliquiſ honeſtioꝛis officii fuiſſe futurũ: ꝓ nihbilo ducere ſtulti palamqʒ inſani hoĩs verba qui dementis ac furioſi moꝛe· in omnes viros doctos baculo neſcio quo ſtulticie ꝓteꝛuaq; iactantia temere incurſat: Non me eſſe maioꝛiſ doctrine: non autoꝛitatiſ q́ᷓ; fuerĩt Griſtoteles·. Varro. Marcꝰ. Ci cero· Saluſtiꝰ. Lactantiꝰ. Boeciꝰ.ceteriq; pᷣſtantiſſimi doctrina ⁊ eloquentia viri· quos amẽs ille dente ſuo canino: in ra biem verſo petulanter nimiũ lacerat ac rep̃hendit:pᷣtereundos eſſe equo vultu publice inſanos:⁊ eoꝛũ incurſꝰ leuiter ꝑ ferendos· faterer ſatiꝰ eẽ quãdoqʒ tacere aduerſꝰ animo ⁊ mẽte captos· niſi ſcðᷣm Saluſtii ſententiam malꝰ fieret im ꝓbioꝛ vbi negligas: ⁊ ſatis comꝑtum eẽt ſepiꝰ ex reticentia aĩmos il adiici ad contume liam inferendã. Ttaq; exiſtimãs ꝑſepe ne ceſſarium eẽ caſtigare inſanos:quo cete ri ſint ad iniuriam tardioꝛes · Sequar vul gi opinionem qui iuſtum putant laceſſi tum iniura parem gratiam referre · Eſt quibꝰ in rebꝰ honeſiumẽ: con ſenſuq; oĩmqʒ; permiſſũ iniuriaʒ pꝛopulſare· in his maxĩe pudẽtiſ — — = pꝛeterea in ſermone quotidiano vulgata ridendi cauſa ſententia· tres eſſe ſpecies foꝛtitudinis deſuetas:vnam ſi mulierem maledicã ac cõtumelioſaʒ:ſi ſenem detra ctoꝛem cõuiciatoꝛẽq;ʒ:terciã ſi dementem atq; inſanũ caſtiges·hi em̃ hoĩies partim ſexus:ꝑtim etatis:ꝑtim ſtulticie licẽtia cõ fiſi:mlta dicũt:aguntqʒ nõ ferẽda:quos fuſte repꝛimere aliquãdo inſueta virtus exiſtimat᷑· hac ego fretus opinione iniqſ ſimi detractoꝛis inſaniã: qui liuoꝛe ⁊ inui dia cõmotus ſolita demẽtia in me ꝓſiluit ſaltẽ verbis:neceſſario mihi cẽſui referẽ daz .· Nripſi olim poſtq; redii ex bꝛitonis plures variis de rebus epiſtolas: qᷓs poſt modum multoꝛũ ſuaſione: eas legere cu pientiũ in quoddã volumẽ redegi:qð cũ in manus leuiſſimi: ac petulantiſſimi ho minis laurentu valle: quẽ ig nominie cau ſa nomino incidiſſet: multis in locis illas carpens ꝓ earũ viciis ſuam ignoꝛantiam exp̃ſſit:que qualia ſint pauca diſcutiemꝰ Rit em̃ in puma epiſtola mei voluminis male a me ſcriptũ. Niqua ex parte gras referaʒ : qm̃ gratiã dicere deberemus: fal ſa quidẽ ac digne coꝛrectoꝛis vl coꝛrupto ris nri potius ſententia: qui id vicio dat quod in vſu eſt omniũ qui latine ſcripſẽ· Agere gratias dicimus:cur nõ etiã refer re optime dicetur gquãq; ciceronis auto ritas illius belue inſulſaz dementiã com peſcit · Nit em̃ in epiſtola quadaʒ ad vati niuz · Non em̃ tu modo habuiſti mihi gra tias · ſʒ etiã accumulatiſſime retuliſti· No lo inſiſtere in pluriũ teſtiũ ꝓductione: qᷓ multi ſunt:ſed vnus pꝛo omnibꝰ eſt cice ro:quoniã ad alia feſtinat oꝛatio · Id ſane conſtat ⁊ agere ⁊ referre gr̃as reciiſſime dici poſſe. Coꝛam pontifſice cũ ſcripſiſſeʒ ſoleociſſinũ eẽ ait:⁊ apu d ſcribi debuiſſ⸗ hec belua ꝓfecto agrum ſtulticie depaſta nihi intelligit in latinis · Neſcit quid dif ferãt coꝛã ⁊ apud:legat liuiũ qui ait: ma S apud quos q; coꝛã quibus loqueret Bed hec belua fanatico ſpiritu ducta: cui ſola detrabẽdi facultas eſt nota: impetu quodã veſano fert᷑ in pᷣcepſ:⁊ pꝛe libidĩe detrahendi labit᷑:vbi etiã pueri cõſiſtere ſolent · Seripſi: nunq; venit in menteʒ re ceſſus tui · At valla ſoleociſſinum dicit · aſi nariꝰ ſtulticie plenus: quo em̃ oꝛe qua temeritate redarguit:id qð ſepiſſie a tul lio vſurpat᷑e qui ĩ epiſtola ad mariũ ait: Solet venire in mentẽ illiꝰ tꝑis:quo ꝓxi me fuimꝰ vna · vbi ego Feriſlime ſcripſi · Ule potiſſimũ poſuit:v lle q; maxime: aſſerẽs ꝑ nuq; ſuꝑlatiuo cõiungi · Nõ legit fanatica beſtia ſecundã ciceronis oꝛatõeʒ de lege agraria.n qua ſcribit ad animi mei fructũ atq; leticiam duco eſſe ꝑmaximũ· Vbi eſtimaui: lle ex iſtimaui · Multa q;ʒ pᷣterea inepta garru litate grauis ignoꝛantie pᷣceptoꝛ culpat: tanq; grãm atici inſulſuinepti:moleſti: cõtentioſi ſolent ĩ verboꝛũ interpꝛetati onibꝰ heret· hec:⁊ ſexcentas alias ĩeꝑtias ridiculas in me cõfert ille barbarus:iĩber bis:quibus nũc barbariſmi crimine: nũc male cõiunctõis:nẽ male ſonoꝛitatis me arguit: hõ incõditus abſonus abſurdus incõcinnꝰ:q nullũ niſi cãpanarũ nouerit aut timpanoꝛũ ſonituʒ: Quius inſanie re ſpondẽ ad ſingula q̃ ſint incõcinioꝛa pꝛi oꝛibus ſtultiſſimũ videret᷑. Sed ñ miroꝛ allutinatoꝛẽ quẽdam fanaticũ ac demen tem in me inſaniã ſuã euomuiſſe: qui pꝛo oter innatam mẽtis ĩbecillitatẽ: ꝓpter in kiam coꝛdis veſaniã: ꝓpter inſitaz animi ꝑuerſitatẽ:om̃s pꝛiſceos illos doctiſſimos viros:quoꝛũ memoꝛia omibus ſeculis ſũ me laudis veneratõe celebꝛata eſt: fera qᷓ dam ĩmaniq; ꝓteruitate cõtemnit cõpꝛe hendit · culpat· aſ pernat᷑: ⁊ tanq; foꝛtune rotam ĩ manu tenens:ſurſũ: deoꝛſuʒ vol uit: ⁊ verſat oĩa:⁊ ad ſuũ arbitriũ trahit. Vt vero a grãmaticis incipiaʒ: pꝛiſtianũ ĩpꝛimis · donatũ:ſeruiũ.pompeiũ feſtuʒ. nonium marcellũ. Ipſum deniqʒ marcuʒ —+⏑ ° — —„ „ „ varronẽ in grãmaticis arguit· In dialeti cis ac phia ariſtotelẽ ⁊ boetiũ multis ĩ lo cis affirmat erraſſe· Ciceronẽ vt eloquen tie pꝛincipẽ: ⁊ pꝛeceptoꝛẽ artiſ dicendi in ſcium p̃dicat Titum liuiũ · ſaluſtiũ · lactã tiuʒ: ceteroſq; egregios latine lingue au toꝛes neq; elegantes fuiſſe: ⁊ plurimis ĩ locis ſenſa verboꝛũ ñ recte poſuiſſe te ſta tur. Priſcos iuriſcõſultos plurimum ver boꝛum ſignificatõem ignoꝛaſſe affirmat Om̃is damnat pᷣter vnum quintilianum: quẽ doctiſſimũ omniũ qui vnq; fuerunt 1 ipſi ciceroni eloquentia ⁊ dicendi arte pꝛefert: homo fanaticus aſſeuerat· Non i ego permaxĩe: CExv. legit non quintilianũ:ſed ciceronem a be ato hieronimo aureũ flumẽ Aoquetie ap pellari:quãq̃; ⁊ hieronimuʒ ĩpꝛobat: aſſe rens multa ab eo ꝑperam ĩ ſacra ſcriptu ra eſſe in latinũ traducta· Et beatũ augu ſtinum (tanta eſt hoĩs vel belue potius ſtulticia) de fato · de trinitate: ⁊ diuina ꝓ uidentia nõ recte ſenſiſſe fatet᷑. Omẽs q; tam gẽtiles:q̃;ᷓ chnſtianos viros: ⁊ ĩ oĩm doctrinarũ genere pᷣſtãtes ſub vna eadẽ q; inſcicie nebula cõpꝛehendit · Coꝛũ aũt qui nr̃a etate fuere:tres pᷣſtantiſſimos vi ros eẽ dicebat. Leonardũ aretinũ: Quari num veronenſe: ſe terciũ ytalie lumẽ: cũ tamẽ pꝛimũ locũ meret᷑: niſi illis paulum hüũanitatis gra cõcedere vellet. ¶ R Sʒz quid mirũ ſi duobꝰ illis ſe p̃ferat: cuʒ ſeipᷣm maioꝛis eſſe doctrine:q; M.varro fuerit pal pꝛedicet: ſeqʒ nulla in faculta te uli cedere: quẽ cicero ⁊ beatus auguſii nus oĩbug latinis p̃ferunt ſapiẽtia ⁊ do ctrina (B ¶ Ded neſcit hõ inſulſus q̃n ta eum doctoꝛũ viroꝛũ deriſio ⁊ ſubſãna tio ob eius tam ĩeptã iactantiã ſubſequa tur. Nimis ꝓfecto magna vis dementie ẽ que mentẽ aufert: diſcrimẽ rerũ tollit:ra tionẽ obducit: animũ debilitat: furoꝛeʒ ĩ gerit: deniqʒ; reddit homĩes beluis ꝑſimi les:que ſeniu tm̃ ⁊ appetitu mouent᷑ oĩs ratõis exꝑtes. Nroh du ĩmoꝛtales hoc ne tam nefandũ monſtrũ: tam ĩmanis fera tam deteſtandũ poꝛtentũ:tam diu ĩpum ta ſtulticia gaudebit ? Nõne om̃s quibus pꝛiſcoꝛũ memoꝛia cara eſt: qui rerũ natu ram indagant: qui artibus liberalibꝰ ĩſu dant: qui iuriſciuilis ſtudio indulgent: q bus deniqʒ nĩa ſides eſt cowi: inſurgere deberẽt ad hunc doctoꝛũ oĩm hoſteʒ: ad hanc peſtem adoleſcentuʒ· labem ſeculi: ignominiã nomiĩs ptali:lapidibus obꝛu endam? Sed vt ſapiẽtes volũt nulla ma ioꝛ pena:nullũ grauius toꝛmẽtum demẽ tia reperit᷑· taq; inſanis ⁊ mente captis rvita moꝛte deterioꝛ habenda eſt. Inferne furie illos pᷣcipites agũt: mentẽ exagitãt neqʒ ſinunt cõſiſtere: ingerutq; ſempꝑ vt ea ſentiant · loquant᷑ ſcribãt que ſũt eoꝛũ nomini dedecus: ⁊ infamiã allatura. Abi in malam crucẽ ꝓteruum anĩal:cimbalũ reſonans ſine ſenſu: vir inſulſiſſime: qui milla facultate · nulla autoꝛitate: nulla do ctrina es p̃ditus: ſed oĩm qui viuãt amẽ tiſſimus: a ſapientes ſtultus: doctos ĩdo ctus peritiſſimos ignauiſſim us:elegãteſ abſurdus: latinos barbarus depꝛehendẽ audes ¶ Q ¶ O monſtrũ imfoꝛme igens cui mentis lumen adẽptũ eſt .O volatile cerebellũ · O caput lardo ⁊ fumo refectũ: O craſſa ceruix ·O veſanã leuitatem.O te meritatem non ferendã · O impudentiaz manifeſtã: qui furibundꝰ.demens· ĩſanꝰ indoctus: peculans audes ciceronis elo quentiã: tua inſulſa dicacitate coꝛrigere⸗ ns adeo bono eſt ſtomacho:nõ vt nau ſeat cũ audierit eſſe rabulã quẽdã dicaceʒ ex maledicoꝛũ foꝛo abreptũ · Qui ciceroĩs autoꝛitati ſuã pꝛeferat vanitatem Quis hoc equo animo toleret:abiectum neſcio quẽ:ĩmundũ:ac ſtupidũ poꝛcellũ:in ara ignoꝛantie:in temeritatis domicilio enu tritũ:in pꝛincipẽ latini eloquii vomere a mentiã ſuã: neq; pudere eũ repꝛehẽdere: quẽ oẽs illi doctſſimi viri: maxĩeq; quin tilianus:vt deũ eloquẽtie pꝛedicarunt ac coluerunt g Quis hũc bipedalẽ nõ rideat aſellũ: qui etiã lactantiũ inter eos quos velut ignaros latine lingue caſuigat niti tur emendare gvnde huic ſtulto tanta do ctrina: tam noua dicendi ars:tam exq̃ſita facultas ĩnata eſt:vt nouũ dicendi moꝛẽ aliis incognitũ ĩtroducat gneſciuit lactã ciꝰ latinã linguã:vt ei laurẽtio valla opꝰ fuerit emẽdatoꝛe? Hiniũ macrobiũ var ronem · agelliũ.pꝛiſtianũ · donatũ · ſeruiũ nonium marcellũ Pompeiũ feſtũ: ſub ea dem ignoꝛantie latine lingue nota cõpie hendit · ariſtotelẽ ĩ phia ſolus valla nebu lo repꝛobat · Vnde nã tãtã doctrinã valla inſulſa pecus exhauſiſti:vt tibi om̃es pꝛi ſcos viros tua loquacitate vt ĩſcios repꝛe hendis · Nimiũ ꝓfecto dei patientia quan doqʒ in ſceleſtibꝰ viris obdoꝛmit: cũ eos tamdiu ſinit eſſe ĩpunitos · Sed dabit ſu peris diis ĩferiſ valla penas ſatis ãplas cũ beati auguſtini doctrinã reſpuit cum eius dicta cõtemnit:cũ ceteros ſãctiſſios 1 doctiſſimos viros damnat. Qum cõtra beatũ hieronimũ libꝛos pphanos de eiꝰ vt ait erroꝛibus edidit.Quiꝰ nomẽ mille amplius annos purum immaculatũſan ctuʒ ab hoc nouello tanq; ex terre putre dine nato fungo violatur. Quidnam eſt ——— hoc poꝛtenti dii boni. Impiꝰ ſanctũ: ſtul tus ſapientẽ:doctiſſimũ ignoꝛantiſſimꝰ: caſtum ĩpurus:religioſũ ꝓphanus:fidei noſtre ꝓpugnaculũ hereticus valla ĩpu frae Jug uſtinũ huic addit:quẽ veluti in cium: ⁊ male de diuina ꝓuidẽtia 1 de fa to ſentientẽ damnat.Gt beatũ thomã vt verboſuʒ ſeriptoꝛẽ inſequit᷑ · Quã maioꝛẽ expec᷑tamꝰ a ſceleſto poꝛtẽto penã:q; vt moꝛe inſanientis herculis furiis agitati: ſeipᷣm ꝓiiciat in flãmas ardẽtis ethne · ¶t certe altiſſimus puniet maledicentiã tuã nõ ſolũ inſania ⁊ dementia:quibꝰ nil de teriꝰ homini põt accidere:ſed etiã coꝛꝑis toꝛmẽtis: que haud longe abſunt:quãdo id dñi iuſticia tquiret · Krubeſce erubeſce inquã aliquãdo:a ſi non pꝛudẽtis aut bo ni: at ſaltem paulũ verecũdi hominis fa ciem ſume:nõ ſolita ſemꝑ vtaris inſania non ſempꝑ officiũ tibi aſſumas hominis ſi cofante · Recognoſce paulũ ſtulticiã tuaʒ ꝓteruiaʒ caſtiga:iactantiã inanem remit te:nõ ſis ſemꝑ mendax · impꝛobus. detra ctoꝛ:cõuiciatoꝛ· Non in oĩbus tuis dictis factis cogitationibꝰ teipᷣm ſolus laudes: ſinas alus hunc locũ quẽ honeſuꝰ ceteri tractabũt. Coꝛrũpe ſaltẽ pecunia aliquẽ: qui te vel paulũ laudet ſcriptis ſuiſ:Qur ſolus teipᷣm extollis æ An ignoꝛas laudeſ in ꝓpꝛio oꝛe ſoꝛdeſcere g Nunqʒ cicero tã aperte ſuã eloquẽtiam iactauit: qᷓ; tu ſtul ticiaʒ tuã.Nunq; ariſtoteles laudauit ea que in dyaleticis ſcripſit: at tu nõ ſolum te laudas:cũ dicas nõ eſſe dpaleticã p̃ter laurentianã:ſed ariſtotelẽ repꝛehendis . Nullus vnqʒ ppᷣs non inn e plato dixit ſe eſſe inter ꝓhos:qualis hercules inter ho mines extitiſſet:qd tu ſepius de te ꝓtuli ſti.· Nullus Prezzeni ſit ſua verba eſſe au rea:ſicut tu de te aſelle demẽtiſſime. Nũ q́; quis ſe tanti eſtimauit:vt diceret ſe cũ viris doctiſſimis comꝑandũ.Nullũ vnqʒ legimus adulatoꝛẽ tam ĩpꝛobuʒ: vt ea al teri tribueret: que tu met de teipᷣo impu dentiſſime ꝓfers· Riice queſo deinceps hec omĩa:Noli amplius teip̃m fallere: fa tere aliquãdo te eẽ qð es · Redi ad pꝛiſcos moꝛes: pꝛioꝛẽ vitã aſſume · Suſcipe boni hoĩs cogitationes· Redi in gratiã cũ deo Kmplectere hoĩm beuiuolentiã. Qui ſi iu diciuũ hoĩm cõtemnis:ſi deſpicis infamã ſi gentiũ opinionẽ ſpernis: ſaltẽ moue⸗ ris timoꝛe dei:qui nullũ facinus ſinit eſſe Ad laudẽ cõmendationẽ bamberge ciuitatis Oratioo mberga ciuitaſregia atq; floꝛẽ Rtilſſima: intra clariſſime ⁊ opulen tiſſime patrie franconie:qᷓ plerũ qʒ francia oꝛientalis dicit᷑: ⁊ inter germa mie natiões non minima: fines dicit᷑ eſſe cõſtituta· hec ꝓfecto ciuitas: ⁊ ſitus opoꝛ tunitate.a⁊ aliarũ maximarũ rerũ admira tione digniſſima:inter alias tanqʒ ſol in ter ſidera micat atqʒ pꝛeradiat: Cteniʒ ea eſt cuitas:que de omni genẽ laudis atqʒ virtutis:cũ quauis nõ modo earũ q̃ hac tempeſtate p̃clare ac celebꝛeſ habent᷑: ſed etiã cũ ommi poſſit antiquitatiſ memoꝛia cõtendere · Et ĩpꝛimis adeo benigne a na tura parente:bam berge letus ac fertilis tributꝰ eſt ager:vt nõ modo indigenarũ inquilinoꝛũ. ⁊ adi enarũ alimonias: fru gum q; copiã abunde ſuppeditet: veruz etiã finitimis vbertatẽ elargiti qat. Quo circa bamberge terras:ĩpꝛimis alme cere ris delectas: cultas qʒ nõ iniuria dixerim bamberga hec famoſa eſt multitudine vi netoꝛũ:⁊ bacho vt videt᷑ in pumis ſaer a: Quid diuerſa pomoꝛũ genera:ſiluas ⁊ re liqua arbuſta loquar gea nõ ſolum ad vi ctum vtiliſſima: ſed etiã que infructuoſa vident᷑:infinitas vſibus hoĩm cõmodita tes appoꝛtant · Pratoꝛũ viriditas latiſſĩa a pabuli copia:cũ amenũ quendã viſenti bus aſpectũ: tum vero gregibꝰ 1⁊ armen tis: ſins quibꝰ agri colendi modus haberi nõ poteſt:ingentes quaſdã vtilitates af ferunt· Ortoꝛũ pulcrit udo ſpacioſa iocũ ditas · Quaſi nutrix ſedula quotianoſ pꝛo uentus ita large ſũminiſtrat: vt herbarũ floꝛũ vbertas:dulcia quedã vite condi menta largiat᷑. Bamberga inſuꝑ flumine ſiue amne nõ indecoꝛe abluit᷑: qui tectus frõde populea:criſtallino alueo:viridibꝰ ripis mira placiditate fluit. Surgit autẽ bamberga leniter in collẽ: ſubiectãq; pla niciem deſpicit: montes a tergo habet cõ iunctos: ad aucupatões venatões qʒ ap tiſſimos· Ttaq; ſiue rapaci aue:ſiue moꝛ daci cane: ſiue plagis:ſiue venabulo:ſiue curſu deniqʒ ſiue feris:ſiue auibus: ſiue CCxvij piſcibꝰ delecteris:vicini mõtes: cõiuncti colles:ſubiecta planicies. pꝛef luẽs ãnis afftim õe genꝰ pꝛede tibi kauirer ſuümi⸗ niſtrãt · Eſt deniq; bãberge pꝛo aſſumẽda deambulatõe locus quidã ameniſſimus· bi ĩter flauentes ſegetes.⁊ amena vire ta:ramoſq; fecunditate fructuum incur uos· ad ipᷣm amneʒ alii cãtãt · iocãtur alii alii obſoniũ eõferunt · deniq;ʒ alii inter ſe luctãtur lacertoſi·q̃ſi ĩ gladiatoꝛio certa mine · qui deambulãdi ⁊ placendi gr̃a cõ ueniunt ⁊ qui violentia maioꝛis roboꝛis pꝛoſternunt᷑: ⁊ grauiſſimo caſu ad terraʒ deiiciunt᷑: vberem ridendi materiã aliis pbent · Supꝛa bãbergã ad verticeʒ mõtis arx ẽ munitiſſima: ſicut tota franconia caſtellis ẽ referta:que a nobilibꝰ tenent᷑ vt igit᷑ viateꝛes paulo plures numero cõ ſpicant᷑:cũ iam illi caſtellis ſubſunt:repã te ex arcibus comua ſonãt.⁊ q́; maxima fieri poteſt multitudo hominum ex meni bus et pꝛopugnaculis clamoꝛem extollit hoſtilem:vt dicitur. t rauco cerepuerunt coꝛnua cantu· Quem illi valere putãt ad cuſtodiam rerum ſuarum: magis q; ab iniuria temperaturos homines:ſi iam aſ pecti a declamati ſe obſeruari exiſtimẽt. Hoc etiam ad eumulum laudis additur ꝙ tot copioſiſſimarũ vrbiũ vicina bãber ga eſt:vt ſiq̃ᷓd noſtros ad vſus dedit:non ſabonioſe vedicari poſſit:qᷓ; in ꝓm ptu ſit ̊̃̊z ꝓleno(vt dici᷑)coꝛnu·Mec nature ſere dona ſunt. la vero artis nõ exigua ſane Occurrũt nãqʒ cũ alta tẽpla multa:domi foꝛiſq; diuine veneratõni: ⁊ chnſtiane re ligioni dedicata: tũ vero ip̃a epiłcopalis ſedes Bamberge eiuitatis pleno iure do mina: cuiꝰ decoꝛ ⁊ magnitudo cuiuſlibet etiã nobiliſſime ciuitatis oꝛnamento eſſe poſſit · Surgũt p̃terea quoquote vᷣteris tot tanteq; domus:edes regie:quarũ nu merus magmnificentia ſpectabilẽ vrbeʒ admirandã efficiant · Omĩa quippe ſũt ad vrbis ſufficientiã: pꝛeterqᷓ; menibꝰ et muro caret: in maxime libertatis ſignuʒ. Non dicã nunc reuerendiſſimi antiſtitis domini antonii ex nobili rotenbã fami lia fidem ⁊ ſanctimoniaʒ. Non cleri deuo tionem ⁊ pꝛeſtantiam · Non diuini cultuſ inſuitutionẽ obſeruantiam. N on ciuiuʒ bumanitatem beniuolentiaʒ · Non ado leſcentuloꝛũ grauitatem ⁊ continentiam Non matronarũ claritatem ⁊ pudiciciaʒ. Non deniq; temploꝛũ omatum ⁊ totiuʒ vrbis admirandã pulcritudineʒ: que me hercle cõſpicua ſunt:⁊ egregia decoꝛata lauticia: que ſi omĩa pꝛo dignitate lauda re vellem: Ante diem clauſo cõponet ve ſper olimpo· Manc igit᷑ feliciſſimam bam bergenſem ciuitatẽ:ſapientiſſimã quoq; appellare licet Quippe que quod ab etru ſaius inuentũ: ⁊ a romanis vſurpatuʒ opti mum regendi temperamentũ legerit: i- ſibi vendicare ſtuduerit · Quemadmoduʒ enim ad cõmunem tuendam libertatem optimum factũ iudicarũt romani conſu lares tribunoſplebis addẽ poteſtati:hoe eſt plures creare magiſtratus:vt qð pau ci non valerent:id plures ſuſtinerẽt: vti q;ʒ quod in paueis pꝛeſidẽtibus periculo ſum foꝛet:id a pluribus tutũ redderetur vt demum in quo pauci aberrare poſſẽt: id plures coꝛrigerent atq; emendarent. Sic apud eos vnus per reuerendiſſimuʒ dominum antiſtitem: quem ſcultetuʒ vo cant deputatur: apud quẽ ſumma pote⸗ ſtas cum imperio eſt· hic nõ publicis edi bus:ſed in pꝛiuata domo ſua ⁊ conſueta habitat · hic ĩ caput vniuſcuiuſq; animad uertendi poteſtatem habet · Si de homici dio: ſi de furto:de rapinis:de veneficio: de adulterio · ac ceteris criminibus agatc᷑: aſtant in conſilio eius: quos ipſa ciuitaſ deputat viros conſulares · Rei ipſi in vin culis adducuntur · Tbi 2 accuſatoꝛibus defenſoꝛibus dicendi contra reũ:⁊ pꝛo reo facultas datur· Auditis omnibus in ſententiam itur · Godẽ oꝛdine de ciuilibꝰ cauſis cognoſcitur apud hunc magiſtra tum eius conſiium: quia liberam iudi candi habent poteſtatem · Veſtruʒ igitur eſt reuerẽdiſſime pꝛeſul Magnifice ſeul tete: ⁊ ſapientiſſimi conſules:tam glo⸗ rioſe patrie:ciuitati:⁊ reipublice conſule re: iuſticiaʒ conſeruare · Nihil enim pul crius: nihil dignius:nihil antiquius duci tis: q; dies ac noctes pꝛo taʒ alma patria 1 republica vigilare: vigilando defende re:defendendo cuʒ laude ⁊ gloꝛia guber nare · Quam quidem facultatem ille vo bis tribuat et concedat: qui cum bea⸗ tiſſima eius genitrice: ac diuis kemrico kunegunde:quibus bamb erga gaudet patronis:in excelſis viuit ⁊ regnat per ĩ finita ſecula ſeculoꝛũ benedictꝰ Amen. ¶ I lausẽ 1 cõmendationeʒ clariſſima rum feminarũ Oratio exquiſita:. CNKN 8 Kxima a ampliſſima me gloꝛia di e: ſi ꝑpetuis a exq̃ſitiſſimiſ vos audibus ſatis ꝓ dignitate extollere poſ ſem:qð nullo ꝓfecto pacto cõſequi valeo Qum dicẽdi ars a me aliena ſit:⁊ hec res in ſe tantũ dignitatis ac excellentie cõti neat:vt nõ infimũ aut mediocrem viruʒ defatigaret:ſed ſummũ ac ꝓpe diuinum oꝛatoꝛẽ illud aggredi phoꝛreſcere q;plu rimũ faceret:tñ de laudibuſ ⁊ excellentia veſtra:honeſtiſſime femĩe verba facturꝰ (emꝑ cũ bona vr̃a venia) ¶ B ¶ Budi cicia:que vobis eſt ꝓpꝛia:pꝛioꝛeſ ſibi niti tur vendicare ꝑtes · Nam quãta ea ſit vir tus:mulli pꝛofecto obſcurũ eſſe arbitroꝛ vel ea inductus ratõe: ꝙ ipᷣe deus ĩmoꝛta „ — lis:⁊ dñs noſter humanã naturã induere volens:mõ niſi ex pudiciſſima virgine cõ cipi:naſci:ac ꝓcreari voluerit: qñ ve in ꝑ petua eius humanitate pudiciſſimus ip̃e fuit:quãdo ⁊ apud illũ nullus gradꝰ ma ioꝛ:acceptioꝛ:aut pꝛoximioꝛ ⁊ ĩ terris fu erit: ⁊ celeſti vita ſit:q; ꝓpudicarũ ⁊ pudi coꝛũ· Primũ igit᷑ omniũ ſtatuer̃t romani pudiciciã(quo quidã titulo nulluſ maioꝛ cuiq̃; exhiberi poſſit) ꝓ dea:⁊ numie celi: templis:ſacriſiciisqʒ rit e honoꝛari Nec ĩmerito:quã videlicet vir oꝛum pariter ac mulierũ pꝛecipuũ fundamentũ:quã pue rilis etatis inſigne pᷣſidium:quã muuente ⁊ virginei floꝛis:ſimul ⁊ ſanctitatis ma tronalis alias matrimonialis cuſtodẽ: et oꝛnamentũ eſſe animaduertebãt.x quo quidẽ illud apud eos laudatiſſimuʒ ema nauit ĩſtitutũ:vt q̃ femine vno matrimo nio cõtente fuiſſent: coꝛona pudicicie ho norarent᷑ · Quã quidẽ pudiciciã quo facili us inuiolatã ſeruarẽt:vini vſum romaĩs feminis ⁊ inhibuerũt· ⁊ ignotũ eſſe volu erunt: ne videlicet ĩ aliquod dedecus ꝑꝛo labarent᷑:qm̃ pꝛoximꝰ a libero patre intẽ perantie gradus: ad incõceſſam venerez eſſe cõſueuit · Cunqʒ ſine libero ⁊ cerere frigeat venus · Quid em̃ de minerua qua . ... Ü‚7 i „„ „ dam: ⁊ eius pudicicia dicãy que ob virgi — gnũ arbitrarer: matrõe pudiciſſi nitatẽ tuta ndã patreʒ dicit᷑ interemiſſe. pluris em̃ integritatẽ:q́; parẽtis pietatẽ? eſtimauut. Quid de calſidꝛa:ᷓ nec appol lini quid cõſentire voluit? Quid de hbyp pone greca: ⁊ bꝛctona cretenſe? quaruʒ pꝛima cũ hoſtiũ dlaſſe eſſet excepta in ma re(vt moꝛte pudiciciã ſeruaret) ſe abücẽ? nõ eſt verita · Atera vero quã minos cre tenſiũ rex cũ inſequeret᷑ aufugiens: eadẽ ratione in mare ſe pᷣcipitem dedit · Quid de veſta ſaturnia? que ob eius p̃cipuaʒ nelope ⁊ didone:q̃s vno viro legimus fu plurimis:q̃s ſi enumerare voluero: dies potius q́; copia deficiet ¶ C Ded cõſi deremus hanc tantã rem parũ diligentiꝰ Quid em̃ eſt aliud maritis fldeʒ ſeruare: aut illos admirabili caricate ꝓſequi: niſi honeſtatis iura tenẽ milia ſuperioꝛi af fricano.Thuria· Q· lucrecio nõne fidiſſ ĩe fuere ? Sulpicia lẽtulo cõuige pꝛoſeripto vt fides ĩcoꝛrupta remaneret.ſeipſazʒ pꝛo ſcribere nõ dubitauit· Euande virũ ſuum capaneũ adeo dilexit: vt dum illius cada uer fulminatũ: ac ſemiuſtum in rogũ po neret᷑:pꝛe ingenti animi doloꝛe:ſe flãmis iniecerit:vt ita ſimul cũ illo exuſta in mi xtis cineribus in eadẽ vrna deponeretur fulia quoq; cũ e foꝛo pompei cõiugis ve ſtem cruentam domũ relatã cerneret: ſu ſpicans quid mali marito accidiſſe:graui doloꝛe ⁊ cõceptũ:qð adhuc in vtero erat eiicere: ⁊ qð acerbiuſ fuit expirare coacta eſt· Nec hipſicrateã reginã tacebo: qᷓ ton ſis capillis:⁊ ſingulare eius foꝛme decus in habitũ virilem cõuertens: quo faciliꝰ virum ſuũ mithꝛidatẽ comitari valeret:il lum a pompeio victũ: ⁊ mente ⁊ coꝛꝑe in fatigabili:ꝑ diuerſas gentes fugientẽ ſe cuta eſt · Ouãta vero pꝛudentia: aut potiuſ diuinitate hic muliebꝛis ſexus floꝛuerit · Cyri filia.dyoniſii mr̃.calphur nea:tanaquil:⁊ ſibille om̃s pariter ip̃e te ſtant᷑ · Quid em̃ eſt aliud ex ſomniis futu ra pꝛeuidere:aut ex pꝛodigiis · niſi pꝛudẽ tia ⁊ quidẽ ſingulari · ac diuinitate pꝛodi tum eſſe? Quid pꝛudẽtiꝰ aut diuinius qᷓ; vᷣginis cõceptum.omĩpotentis dei aduẽ tum·paſſionẽ· moꝛtẽ:ac reſurrectionem. In quo maxime ſides noſtra conſiſtit· ab cmnibus ſibillis diuinari:pꝛedici:⁊ pluri bus verbis aperiri ? ¶ ( Tanta mulie bꝛs generis ac ſexꝰ eſt foꝛtitudo:vt hac vna maxime mulieres cõtinue quiſqʒ ad miratus ſit: Arpalicẽ thꝛaci am audiuimꝰ ligurgü patrem ſenem a gethis captuʒ: collecta ſtatim multitudine:celeriꝰ q̃ᷓ; de femina ſperare licuerit:armis: ⁊ ſuo pꝛo pꝛio roboꝛe li beraſſe. Taceo ſemiramim aſſprioꝛũ reginam:que poſt ſui coniugis moꝛtẽ: ⁊ arma ferre:⁊ militare ſepius p regni defenſione cõſueuit. Cloelia vero cũ aliis poꝛſenne etruſcoꝛũ regi obſeſ da ta: nocturno tꝑe deceptis cuſtodiis: cele ri fluminis traiectu patriã liberauit. Poꝛ tia autẽ cum apud philippos macedonie campos bꝛutũ maritum moꝛtuuʒ intelle xiſſet quia fet᷑rũ non dabat᷑)oꝛe ardẽtes carbones hauſit. ¶ E (Si conſtantiazʒ querimus ſempꝛonia gracchoꝛũ ſoꝛoꝛ et ſcipionis e miliani vxoꝛ:cũ a tribuno ple bis ad populũ in foꝛo ꝓduceret᷑: inſtaret qʒ cõtra eam multis minis tribunicia po teſtas:necnõ ĩcerta vulgi multitudĩe ob ſtrepente·quitũ execrabili audacia: fal ſo alienã volentem vſurpare ꝓpinquita tem cõſtantiſſime repulit. IBn bertatẽ:qͥd hoc femineo ſexu liberalius⸗ faniũ:marium a ſenatu romanoꝛũ hoſtẽ indicatũ in ſnã domũ deduxit Rpulie re gionis quedã femina buſa noĩe ditiſſima nõ nullos ciues romanos canenſis pꝛelii reliquias:domi ſue benigniſſime ſuſten tauit · (MHSi pietatẽ:alias pr̃es inue niemus: alias mr̃es ĩ carcere per multos dies ſuo lacte ſeruaſſe.Antigona edippi Flia patri ceco:⁊ ĩ exilium pulſo cõtinue ducatũ miſeranda pᷣſtitit· Claudia veſtal virgo inter patrẽ ſuũ triumphantẽ: ⁊ tri buůnum plebis violẽta manu illũ e curru trahentẽ ſe interpoſuit: ⁊ a parente ſola vim tribunitiã ðpulit ( E deſüũt mihi clariſſimarũ mulierũ exempla: qᷓ et lris ⁊ ſtudis ⁊ eloquẽtia floꝛuerũt. Quid em̃ ĩpꝛimis literis maius: aut excellentiꝰ humano generi dari potuit: his nãqʒ re cta.honeſta·ſancta · ac religioſa ſectari in ſtruimur:his: que ad rem pꝛiuataʒ ac pu blicam: his: que ad ſacre reli gionis ritus ac cerimonias ſpectant doceri abundan tiſſime poſſumꝰmo illud auſim dicere: vir ſapiens vllo pacto quis eſſe nõ põt: qui ſit omniũ penitus literarũ ignarus 1 epers:labet᷑ is in paruis minimiſq; re bus · errabit · decipiet᷑: quo ſapienti nihil magis põt eſſe cõtrariũ.harũ igitur tãte vtilitatis ⁊ pᷣſtantie literarũ:quis moꝛta libus vſum aperuit g quis earũ autoꝛ ex titit? mulieres ꝓfecto · Cſidem ferũt: ſiue illã ꝓmethei:ſiue aliã machi:nõ ſoluʒ ter re cultũ: lini vfum:ſedqð pꝛeſtantius eſt)apud egyptios literas ĩueuiſſe:quas poſtmodũ nobis latinis Nichoſtrata o mi archidum regis filia: aut eadẽ Qarmæ tis euandꝛia non ſolũ dedit ſed etiã earũ coniunctões:ac ſonos edocuit· Sed quio de ceteris artibꝰ dicemꝰ g Minerua apud argiuos phoꝛaneo:ſiue apud atheniẽſes Ogigio regnante:⁊ lamificiũ:⁊ texturaʒ: ⁊ numeros:⁊ eoꝛundẽ figuras ĩgenio ad inuenit acutiſſimo ·hanc etiã aiunt: ſiue aliamnã plures mineruas legimus) oli uarumquadꝛigarũ ·⁊ belloꝛũ autoꝛẽ exti tiſſe ac pꝛincipẽ · Quid ceres? que moꝛta libus ex duris glandibus pecoꝛũ moꝛe vi uentibꝰ terras colere:ac fruges colligere monſtrauit · Ita vt ꝓpterea nec ĩmerito apud gentiles dee: hoc ẽ diuine mulieres appellent᷑ · Extat coꝛnelia ſcipionis affri cani filia:cuiꝰ ꝑmulta ſecula eius moꝛteʒ extabant eple elegãtiſſimo ſtilo per ſeri pte · Et Saphos poetiſſe libꝛi:ſũmo in ho noꝛe apud grecos:ꝓpter ſingularẽ facun d iã ſcribendi artẽ habiti ſunt:a qua ſa phicum carmen dicũt denominatũ· Aſpa ſia quoqʒ ꝑ ſocratis tꝑa fuit doctiſſima q̃ dem mulier: ⁊ eloquẽtia ⁊ literis p̃cellẽs a qua Socratẽ ph̊m tãtuʒ ſe didiciſſe que dam nõ pudeat confiteri · Extat Centona quã diuinã dicereʒ:cũ ex marone tot ver ſus ad dei noſtri intellectũ traxerit:ni ali ter a nobis ſenſiſſet hieronimus:ſed(qð repꝛehendi nõ poterit) doctiſſimã appel labo. Quid de ameſia: quã eo ꝙ ſub femi nea foꝛma virilẽ aĩm gereret Andꝛogenẽ vocauere · Ga apud p̃toꝛes maximo pplĩ concurſu: ⁊ cauſam egit: ⁊ pꝛima actione a cunctis pene iudicis liberata eſt. Caia quoq;ʒ a frãnia lutii ſenatoꝛis vxoꝛ:ita li tibus a cauſis apta fuit: vt apud plures magiſtratus ſepiſſime oꝛaſſe dicatur · et qð omniũ eſt maximũ:humanum genus alioquin bꝛeui periturũ foꝛet:ni eſſet hic muliebꝛis ſexus· Mulieres itaqʒ ſunt que familias:que res puplicas:q̃ totam deni qʒ conditionẽ reſtaurant:⁊ qdð maius eſt ĩmoꝛtalẽ reddũt· hoc romane vrbis cõdi toꝛ intelligẽs qñ feminis careret:cuʒ Sa binis bellũ graue inire nõ dubitauit · Oo gnoſcebat em̃:huiuſmõi imperiũ:ſi muli eres nõ adfuiſſent pauciſſimis eſſe dura turũ diebus · Poſſem magnanimitatem. ulcritudinẽ. ⁊ alias mulierũ dotes ſimi liter exemplis ꝓſequi:niſi nũc moduʒ nr excederet ſermo:vel verius:ne ego tã in ſcius ſum:vt mulierũ vᷣtutes ac pſtantiã memoꝛare me poſſe crediderim æſi em̃ re cte penſabimus:in omni vᷣtutis genẽ (da te veniam viri vera loquoꝛ) inueniemus eas:ſi ñ ſuperaſſe viros:ad ſaltẽ equaſſe R(n tot igit᷑ ⁊ tantarũ virtutum teſti monia: qᷓbus muliebꝛis ſexus abundãtiſ ſume fuit inſignitꝰ Conſtat vſqʒ; ad etatẽ M.appii ⁊ ſe omaſſe mulieres:⁊ auro ab undanti: ac purpura vſas:nõ ſolũ vt ma ritoꝛũ autoꝛitatẽ ſeruarẽt: ſed etiã vt foꝛ moſioꝛes ſeſe redderẽt· Tũc lata ẽ appia lex:ne qua mulier plꝰ ſemiuntia auni hba beret: aut veſtimentũ verſicoloꝛis: q̃ndo reſpublica ĩ maxio diſcrimĩe erat: quom KKnibalẽ romanã ad vꝛbem caſtra poſitu rũ timerent:quom ſocii:milites · claſſes cõmeatus· pecunie deeſſent q̃ᷓ ola huius legis condende cauſa fuere: tamdiu du rature:q̃;diu populuſ romanꝰ ab ea cala mitate liber eſſet floꝛente poſtmoduʒ re publica hanc legem abꝛogando grauiſſi mus:ac ſereniſſumns vir i cõſul M. Cato poꝛtius matronis oꝛnamẽta reſtituit:qð ab eo tꝑe vſq; ad hãc diem ĩuiolatũ iure ꝑmãſit· Aurũ itaqʒ:⁊ huiuſmodi inſignia ac oꝛnatus:quẽ latet vᷣtutis teſtimonia: 1 bene inſtitute mentis eſſe p̃coniaz ¶ B Nõ em̃ decoꝛaſſent mulieres maioꝛes nri tãto oꝛnatu: aut ꝑmiſiſſent niſi aliqua vir tute meruiſſẽt · Sic mulieres pꝛimarie ab ignobilibus differebant: ᷣta ferũt antiqᷣ tus ꝑſarũ reges varios ſibi: ⁊ inuſitatos vulgo habitꝰ multo auro:multiſqʒ gem mis ſe indulſiſſe:vt a pnuatis ⁊ ſubiectis diſcernerẽt᷑: ⁊ amplioꝛis apud ſuos eſſẽt veneratõis· Et ĩpꝛimis mulieribꝰ:quaruʒ viri auro vtunt᷑ hec inſignia cõuenire: et eas maritoꝛũ autoꝛitatẽ imitari (nã viro rum genere nobilitant᷑: ⁊ illoꝛũ tantum gloꝛia illuſtran)nemo dubitat gknde ll pianꝰ iuriſcõſultus nõ ĩmerito eas vult femin as clariſſimas appellari:qꝛ clariſſi mis ſunt cõiuncte ꝑſonis:⁊ tãdiu clariſſi me habent᷑: q́;diu cum clariſſimis viriss matrimonio ꝑmãſerint:aut ab illis ſepes rate aliis inferioꝛis gradꝰ nõ nupſerint· hoc ius antiquũ:hoc nouũ:a vt iuriſcon ſultoꝛũ verbis vtar: hoc ius nouiſſimum aptiſſimis notat legibus. hac cauſa cum ſuaſu Mardochei heſter nõ vocata Artax erxem ꝑſarũ regem eius viruʒ adiſſet: ot ipᷣm ꝓ cõmuni iudeoꝛũ ꝑiculo depꝛecare tur:eoq; ꝙ ĩuitata nõ fuerat timoꝛ ſuos artus oecupauiſſet Qex em̃ erat:vt ſiquis ad regẽ nõ vocatus intraret capite puni retur niſi ei quẽ ſaluũ eẽ voluiſſʒ cõtinuo aurea virga poꝛrigeret᷑ Rex cõiugeʒ gre mio collegit: fouit:⁊ oſculatꝰ eſt: ꝑſuaſit q; ne ex lata lege quid mali metueret: ad ducens leg es ſubiectis dici:nõ aũt vxoꝛi bus:que ⁊ ꝑiter cũ maritis regnare: et ei= dem debent habere poteſtatẽ· vt autẽ ali quãdo cõcludã· Ad illarũ quas ſupꝛa dixi feminarũ pꝛeſtantiã queſo matrone bo neſtiſſime mentes erigite veſtras atq; ex tollite · Quod quidẽ ſi a vobis factum fue rit · It ſanctiſſima ꝓudicicia. cetereq; vᷣtu tes ſuũ apud vos locũ obtinuerint:ſũma apud deum ĩmoꝛtalẽ:apud quẽ nullũ bo num eſt irremunerandũ merita. ſingula remq; amoꝛẽ · fauoꝛemreuerentiaʒ ⁊ ob ſeruantiam cõſequimini apud om̃s:⁊ de niq; laudẽ vobis cõparabitis ꝑpetuã. ¶ In deſponſatõe dñůe Richarde: ⁊ incli ti Marchionis Gſtenſis ſponſalitia Ora tio oꝛnatiſſima. ”MM Vam maximũ:q; ve ampliſſimꝛuʒ munus hodierno die ĩfirmis bu meris meil deſüpſiſſe intelligam illuſtres heroes: vos q; magnifici viri: q fauſtũ hunc nuptiarũ diẽ celebꝛaturi tan to ſtudio:tantaq; ĩuſitata frequẽtia con ueniſtis:clariſſimo ⁊ floꝛentiſſio cõcurſu veſtro abunde in documẽto eſtis· Ga qui dẽ altiſſia res: que ꝓ ſua digĩtate tracta ta ad lõgũ vſq; volumẽ excreſceret: ⁊ no bile qdᷣlibet onoꝛaret ĩgeniũ:pfecto ma gno erat alicui delegenda oꝛatoꝛi:qᷓ hoc in menſo dicendoꝛũ aceruo:ingenii vim autoꝛitatẽ ⁊ eloquentiã pareʒ: mariti ac marite dignitati: ⁊1 magnitudini reruʒ ſũ mimiſtraret · MHec ego quãta eſſent: quãtũ qʒ ſuo pondere vires meas oppꝛimerẽt: cum mecũ ipᷣe cogitarẽ:cepi verecundus ſubdubitare nuhi vicõ verti poſſe:ſi quo tid ianis votis expetitã laudatõis occaſio nẽ:non officioſe ſatis ⁊ accumulate ꝑſol uero:dũ pꝛincipis mei memoꝛalibꝰ meri lis exiguã dicẽdo:atq; ieiunã operã ĩper tirer · Sed qꝛ excellẽtes pᷣncipes:qͥ me offi cio ⁊ amoꝛe ꝓſecuti ſunt colẽdos eẽ: ipſo rũqʒ ĩperatui parendũ ſꝑ exiſſimaui: con ſtitui anĩo delatũ fidei mee oꝛatõnis hoc genꝰ nulliꝰ loci exceptõe:nmulla ve cauſa rcuſare: malo em̃ ĩbecillitatẽ q́; aĩim accu ſari · Dũ igitardua hec: meiſq; maioꝛa vi ribus molliri aggredioꝛ: diuinã opem im ploꝛabo: vt quo adire mea ignoꝛatio nõ poſſit: celeſti fauoꝛe adductꝰ aſpirẽ · verũ nũc ip̃e locus:ipſaqʒ cõſuetudo illuſtres ꝓceres nos admonet: ſũma queq; carpẽ do ptranſire paucis: de ipſiꝰ matrimonii ac ſponſoꝛũ laudibꝰ attingere decreuimꝰ Qſi pꝓ earũ rerũ di gĩtate:veſtriſq; expe ctationibꝰ minime dixiſſe videar· Mãc mi hi a vobis veniã cõcedi opoꝛtet· Ita tamẽ vt nõ rem ĩgemo.ſed ĩgeniũ rei defeeſſe arbitremini · Quiſ em̃ cõmode aut omate ſatis tanti ſacramẽti laudes explicare po tuerit ? In quo nõ ſoluʒ honeſtas ⁊ vtili tas: ſed ⁊ laus ſũma cũ iocũditate verſat᷑ Cũ em̃ multa diuinitus:ĩmo omĩa nobis tradita ſint: quibꝰ iucundiſſie vitaʒ duca mus: nihil ſane eſt ſi recta animaduerſio ne meditari voluerimꝰ: qdð huic cõiugali conſoꝛtio poſſit anteferri g Idmirande ꝓfecto ⁊ ĩnumere ſunt laudes ſingulariſ ſime:digĩtateſq;ʒ ſacratiſſimi matrimonii ratõe multiplici ſũmopere venerãdi. Pri mũ qꝗppe autoꝛis rõe. Deus em̃ veri pr̃is functꝰ officio ne genꝰ deficeret humanuʒ marẽ pꝛmo ad ipſius dei ſimilitudinẽ ef ſinxit: deinde feminã ad ipſiꝰ viri cõfigu rauit effigiẽ: vt duo inter ſe pm̃ixti ſexuſ ꝓpagare ſobolẽ poſſent:⁊ cõmunẽ terrã multitudine adimplere:vt quidẽ hieſus chꝛiſtus · pius · verus · optimꝰ deus: nõ in cõſulto dixit geneſiſ pᷣmo.Oreſcite ⁊ mul tiplicamini ⁊ replete terrã. Loci inſuper ratione digniſſimũ eſt matrimoniũ ſacra mentum:quia in deliciarũ paradiſo initi atum · Status pᷣterea:nam temꝑe innocẽ tie: ⁊ ante peccatũ ĩſtitutũ fuit. Nihil ita q; in rebus humanis ſalubꝛius atq; pꝛe ſtantius cõiugio eſt· Conſpicimus em̃ hu mani generis conſeruationẽ: hominũ ſa luteʒ · vrbes · domicilia.foꝛtunas:⁊ quecũ qʒ que ad bonum ſtatũ hominis attinẽt: ſine iſtac copula nullo pacto duratura. Quid mund ipſe eſſet? quid ciuitates: parentele magnificũ cernerẽt:ſi nõ ma trimomi cõtinuus vſus:⁊ cõſuetudo fre quentaretur? per hoc pꝛelia etiam acer rima: ac inimicicias ſũmas ſedari:in ami ciciam conuertiq; videmus· Interq; con iuges amoꝛem indiſſolubilem: earitatem qʒ perpetuam mirum in modum genera n.· Nam nihil iocundius: nihil carius op tari poteſt: q́; pudicam ⁊ honeſtam mu⸗ lierem petere: que ĩ ſecundis ⁊ aduerſis rebus ſocia · cõiunx. ⁊ amica ſit: que te in ado leſcentia comitaturi ſenectute non deſerit: tecum pernoctatur: peregrina: tur: ruſticatur: laboꝛes non aſꝑnatur pe ricula nõ metuit: moꝛtem nõ ꝑhoꝛreſcit: cui deniq; cogitatões coꝛdis tui oẽs ſecu re reſeras: de qᷓ Cicero ad atticũ loquens ſie dixit: qᷓd dulciꝰ q; h̃e qͥ cũ oĩa videas loqui vt tecũp̃terea maximus pꝛinceps deus geneſis pꝛimo ait· Nõ ẽ bonũ hoĩeʒ eẽ ſolũ faciamꝰ ei adiutoꝛiũ ſimile ſibi . de quo etiã matrimonio Cicero cogitans in ſomnio ſcipio nis ſic ait · Nihil eſt em̃ p̃n cipi illi deo: qui omnẽ hunc mundũ regit quod quidẽ in terris fiat acceptius q; cõ cilia cetuſq; hominũ iure ſociati Nam cũ moꝛtales eſſemꝰ effecit nos generis per petuitate immoꝛtales· hinc dulce viri et vxoꝛis nomen exoꝛtũ eſt · hinc pꝛopꝛii cui qʒ libeni comparati ſũt·hinc immenſa va gandi libertas extincta eſt· hinc inſueta qᷓ dam. infinita · inſatiabilis · inexcogitata: ipſis pꝛopemodum amantibus ĩcogni ta dulcedo: atq; ſuauitaſ data eſt: que ma ritum coniugi: coniugem marito: vtriſ qʒ liberis liberos vtriuſq; demiceat· Qua re non ſine cauſa iure ſtatutum eſt: ſine vtriuſq; conſenſu matrimonium confici minime poſſe: vt amoꝛ inter cõiuges per retuo inuiolatꝰ permaneret: ⁊ ne vllum pꝛoꝛſus futurum caritati atq; beniuolẽ tie obiici poſſʒ obſtaculum · Ovehemẽs amoris magtudo·O matrimonii vis ine. ſtimabilis:qs te dignis vnq; laudibꝰ ꝓ⸗ ſequet᷑ gdebitaq; veneratione cõmenda bit g aut meritis tuis parẽ gr̃am referꝛe poteritSi quis eſt: quis inquã eſt per deuz immoꝛtalẽ qui tanta: totq; magni⸗ fica de cõiugali laudatione dicere poſſit: quin multo plura: multoqʒ magnificen tioꝛa dicenda ſint ꝗᷓ ſi enumerare volue ro:diem nocti coniungere opoꝛteret · Sʒ omittamus iã quidẽ verba de ipſa faceꝛe ⁊ ad id qð ſecundo loco polliciti ſumus. ſcʒ ad mariti mariteqʒ laudes tranſeamꝰ Qua q̃dem in re cum videam maius ſoli to mibi onus incũbere:mon queqʒʒ ſigilla tim: ſed ſuccincte tractare ꝓpoſui:preſeꝛ tim cum adeo clara.aꝑta:⁊ maĩfeſta ſint vtriuſqʒ virtutũ ſuarũ p̃conia:vt nulliꝰ laude creſcant·. nulliuſqʒ vituperatione minuãtur· Et impꝛimis letoꝛ humaniſſi mi dñi:qð apð hos dico quoꝛũ plimi cuʒ in ip̃is pꝛincipis mei geſiis·tum rebuſet periculis quotidie verſati. diumum aĩm pꝛudenſq; ingenium eius: magiſtra ex perientia cognouerunt · Nulla equidem illud rerum ſublimitas ſuperat: nulla confundit varietas· nulla oberie magni tudo · Ciuſq; celebritas tanta eſt: tanta in rebus perſpiciendis facilitas: ꝙ in preclaris facinoribus: ⁊ implicita oĩm magnarum rerum copia: ſublime alio rum acumen adeo ſemper excelluit: vt neſciam ad quẽ primũ ingenii vſum pꝛ cipem ipſũ natura parens genueriti ip ſa virtus exercuerit · Quibꝰ in rebus ſem piternas oĩm laudes · in quibuſ ut cecero memit difficiliꝰ eſt exitũ q; principium ĩ uenire: volenti cõpoſito ⁊ florido oꝛatio nis ſtilo contexere:tã copioſa materia:tã ta oꝛnamẽtoꝛũ vbertas aboritur: ꝙ dies noxq; om̃is media ipſa in oꝛatõne defice ret:cum nullo ſplendoꝛe facundie:nulla dicẽdi aut ſcribẽdi autoritate ſatis orna ri:cumulateq; ſatis cõmemorari poſſint Sed dicendi modus eſt adhibendꝰ: ⁊ vir⸗ tutes belloꝛuʒ: ꝗᷓ ille noſter Anibal ſtre nue. victorioſiſſimeqʒ geſſit: ac cetere taʒ animi q; coꝛꝑꝑis ipſiꝰ dotes ⁊ foꝛtune con ſulto p̃tereũde:hoc tm̃ ĩcẽſebo ꝙ hic nĩ x. heros ut faciliꝰ ſublimi ſpeculatõne ſua ad oĩm rerũ noticiam penetrarzʒ: varios moꝛtaliũ moꝛes: diuerſarũ gentiũ multi farias nat᷑as·ſitũ diffuſi oꝛbis:⁊ mundi remotiſſimas regiones ꝑ ingẽtia maris ac terre ꝑicula late peregrinatuſ:ſtuduit oculorũ iudicio ⁊ cognitione callere · Qui poſteaq; a viſitatione ſacrarũ ediuʒ Sal uatoriſ ⁊ iacobi:ad regnum ⁊ ad patriaʒ remeauit: poſt moderatũ exercitiũ ſaluti coꝛꝑis indulgendũ: om̃e eius vacuũ tẽpꝰ diſtribuit: ut vel cura ſua grãdis imperii vl ſtudio ſacrarũ lẽarũ.aut legẽdis pſal mis a oꝛatõibus traducat᷑ · Tta ꝙ; Roltent ad quos tãtarũ virtutũ fama defluxerit nomẽ ipſiꝰ in eternũ colebũt:celebratuʒ qʒ facient: nos quoqʒ fuiſſe beatiſſimos qui hoc diuino principe frui:eumq; nr̃iſ oculis tueri potuimꝰ. Quãta aũt ſincero in pꝛincipe coꝛdis fuerit integritas 5g1 ad immoꝛtalẽ deum quãta reuerentia g quã ta religio ? quantꝰ timoꝛ?g qui apud ſuã celſitudineʒ quotidie religioſi patres ob ſeruant᷑: tam confirmate mẽtis reperire pauciſſimo confitent᷑ gvnde mirifica me rita ſua nulliꝰ obſcure diuturnitatiſ obli uio vnq; obliteꝛabit: ſe dũ viuet chꝛiſtia num nomen de boc fulgentiſſimo ſidere oẽs loquent᷑ pꝛedicabunt·⁊ teſtabuntur 1 celo demiſſũ fuiſſe pꝛincipẽ talem com memoꝛabunt · Quo neſciãt· an quiſnam eoꝛum quos aliquando aut viderint aut legerĩt glorioſius ſuis impetarit ? Qua igit᷑ p̃dicatõe fulmẽ illud acumĩs extolle mus g? quod ĩ poteſtate ⁊ licẽtia tãta nũ quã niſi ad benigtatẽ · ad officium · ad vir tutem accõmodandam eſſe exiſtimauit. ſSius quippe miſericoꝛdie extant in aliis exempla ſatis rara.cum inopes homĩes ip̃oꝛũ egeſtate ĩtellecta nüũq; a ſe dimiſe rit neceſſariis deſtitutoſ:ſinguliſqʒ a me niſſimã eiꝰ pñtiã adire ſolitis:paterna ca ritate · feſtiua hilaritate: ſuauiſſiõqʒ ſue maieſtatis applauſu oẽm meroꝛem ade merit · omnez ſemper ſolititudĩeʒ mitiga rit · Tta ut ad mirandam eius ſapien tiam pietatem: modeſtiam · vti numen aliqð nos qui ſue maieſtati ſeruimꝰ.amemꝰ:et veneremur atz ita colãꝰ ꝙ ſine ſatellite · ſ ne milite ſine armis tãta młtitudo pplo rũ ⁊ moꝛtaliũ moderat᷑ tractat᷑ ⁊ regitur —— Sed nune intelligo pudiciſſime ſponſei „ 5 . :. . 272 . . —. ℳ. . iuriam facere:eius mentionẽ tãdiu pre⸗ termittens·quanq; illa qᷓdem mea ieiu⸗ na: 2 agreſti laudatione non indigeat que ſibi ſua pꝛudentia:moꝛuʒ grauitate: vite dexteritate latam: vberemq; ad eteꝛ: nitatẽ feneſtrã patefecerit. Omitto ð pas tria · de parentibꝰ.de nobilitate · de diuts tiis. ⁊ de ceteris foꝛtune bonis verba fa⸗ cere· pꝛeterea corꝑis valitudinẽ ⁊ fome condecentiã ſuꝑpuacuum exiſtimo in lon⸗ gioꝛem ſermonẽ ꝓtelare· hec enim hmoi vt habentibꝰ quidẽ laudabilia ſint: verũ eis facile ſine ignominia careas:que tñ ĩ honeſtiſſima ponn ſatis ip̃am oſtẽdüüt cõmendant: a laudant. ANlud vnũ oĩbus omiſſis ſilentio p̃terire nõ potui caſtio⸗ reʒ fe aut continentiorẽ me vidiſſe nemi⸗ nem: maiori modeſtia:ſobrietate maioꝛe neminẽ· O felices thedas:⁊ beatum virũ tali coniuge decoꝛatũ.· Nullam em inuei diu mecũ aĩmo reuoluens:quã ſibi equi parare valeã.· Nil habent relique (pace ſua dixerim) ed m huius virtutibuſ conferant:de illa ſublimis:ſi cũ huius vᷣtute conferan tur · In hac em̃ ſuas omnes vies natura exiuiſſe videtur. ura de ſponſi 2 ſpoõſe laudibus non dicã:me longius ab inſtitu to mea euaget᷑ oꝛatio:ſʒ ea inclita vt riu- qʒ generis iſignia libet hoc tꝑe preterire quia in repetendis illis multoꝛũ annoꝛũ lugubꝛatio ſtudioſa conſumeretur. Vos igit᷑ clariſſimi viri italice nobilitatis luci diſſima ſidera:qᷓ haud ſecuſq́; ſtelle celuʒ hunc celebꝛẽ conſeſſũ atq; locũ oꝛnatiſſi ma veſtra pꝛeſentia illuſtratis: ĩ hac tan ta apliſſimoꝛũ hoĩm abũdãtiſſimaruʒ qʒ laudũ mititudĩe pene obꝛuti mihbi cogita tiones veſtras accõmodate: ut ea que ꝓ magnitudĩe rerum in hat tempꝑis angu⸗ ſtia explicari a me cumulate nequeunt: tacita vos ipſi cogitatione recenſeatis· Tandem ut finem aliquãdo dicẽdi faciã pꝛo mutua noſtra deuotione veſtlꝛe felici ĩprumis ſponſe ⁊ heros magfice: ꝙ virgi nem talẽ pudiciſſimã dñam richardam: rant: deleo iam ex aio ceterarũ lau des: nil ſecuʒ habet cõmune lucretia. nil hoꝛtenſia.nil bꝛutiinil regis mitridatis coniunx. Soꝛdeſcit em iam eoꝛum gloria —„ honeſtate a elegantia oꝛnatiſſimam: tibi in coniugẽ elegeris: ut duo nõ ſolũ vona in carne pꝛo diuino pꝛecepto · ſed etiam vna in mente futuri ſitis · Tibi etiã ſpoſa 1 dña elegantiſſima non minꝰ congratu lamur: que principẽ atqʒ virũtam clari/ ſimũ es ſortita:⁊ iubilantes oꝛemus: ut vir et vxoꝛ beate ac feliciter multos ſibi exigant cõcoꝛditer annos:claroq; fiãt de Pꝛole Parentde. Hog gii floꝛẽtini ad Rarolũ Laurẽtiꝭ de medicis laudatio funebris ĩcipit ¶( A natiſſimi atqʒ amãtiſſim quõda mihi laurentuũ noſtri: debitũ vᷣtu ti munꝰ pꝛeſtiti:q; eiuſ ĩ me officia poſtu labant· non negligẽtie. nõ obliuioni tri⸗ buẽdũ:ſed doloris magtudini:quẽ ex ca riſſimi:deq; me optime meriti viri moꝛte ſuſcepi. Tantꝰ em̃ meroꝛ:tanta vis egri tudiniſ mentẽ oppꝛeſſit: ut quotienſeun q; aĩm ad eius meõriam reuocarim:ꝛ non ſcribendi facultatẽ:ſed lacrimarũ copiã ipſius recoꝛdatio mihi ſuppeditarit: qd q; imbecillis ſolet animis eueĩre: ita cſ ſerit dolori ratio ſcribẽdi ut a tempore meroris mitigatio fũit expetẽda. Gtenim quis tam durus:vel potius ferꝛeus eſſet qui fletum ⁊ lacrimas in talis viri atqʒ a mici commemoꝛatione contineret g Mul ta quippe diuerſoꝛum hominum vulne ra quotidie ante oculos obuerſantur: ut nullius in obitu tanq; in re ĩſolita obſtu peſcere debeamus:ſed tum maxĩa pars hoꝛum ſi ſunt: ut incertum ſit vita ne i loꝛum moꝛti potius.an mors vite fuerit preferenda gviuant em̃ an intereant pa rum ĩtereſſe moꝛtaliũ videtur? At vero cum moꝛtem obiit is· c uius vita omnibꝰ confert · cuius ſalus multoꝛũ ſalutẽ ãple ctitur: cuius opes ac foꝛune ſemper a micis pꝛeſto fuere qui liberalitate atʒ hu manite om nes antecellit. tum demum graue ac difficile eſt non conqueri· Quid em̃ vita hominũ eſſet derelicta bonoꝛuʒ tutela⸗ ſpoltaen amieicie fructu g quem vnum habemus tutiſſimum poꝛtum in variis caſibus qui videntur in vita homi num conſtitutt. ¶ B (Etenim ſic doloꝛem accedat· Nam parentes: patres filiitum boni.tuʒ mali quicunq; hi fue rint natura tribuuntur nobiſ:quo fit: ut eos perſepe odio habeamus: nobis eoꝛũ mteritus exoptetur · Amicos vero noſip ſi eligimus ſponte noſtra:qui ſũt nobis cariſſimi·quoꝛum iocunditate euʒ pꝛiua⸗ mur nulla videtur nobis vita eſſe iocun da . ſi cui vnq; in amici ohitu dolere li cuit:mihi certe licet:maxĩe qͥ non ſolum dulciſſimo ac ſuauiſſimo amicicie fructu ſed meipᷣo videoꝛ eſſe pꝛiuatꝰ.lle em̃ pa rentum mihi caritatẽ · amici officia · fris beniuolentiã pꝛeſtabat. Ille meas curas ſuas eẽ dicebat · le me opibꝰ. pecunia · patrimonio ſubleuabat · Deniq; ea erat inter nos mutua caritas ac beniuolentia vt illo viuo nullam foꝛtunã extimeſcens ſecurꝰ rerum in tranquillo videlicet por tu viderer quieſcere · Ttaq; ſuentio meo cauſã pꝛebuit non obliuio:ſʒ meroꝛ gra⸗ uis:q diutius q; vellem tenebꝛaſ quaſoã ita aimo offudit: ut nulla adhuc conceda tur ſcribẽdi facultas· ¶ ¶ Verum ne nunc qdem parem eiꝰ virtutibꝰ elegãtiã repᷣſ entare poſſuʒ:dicã tamẽ ut facultas ſe dabit: que credã ad eius laudeſ ꝑtin eꝛe de qᷓbꝰ anteqᷓ; dicere aggrediar: imbe cil⸗ litas noſtra ⁊ cõis vite condicio·tum foꝛ tune iniquitas paulũ mihi deploꝛãda eſt Nam quãuis optĩe cum laurentio actuʒ putem:q ſũma felicitate ĩ fris amantiſſi mi: caſtiſſime vxoris: oĩm ſuoꝛum cõple xu:ſũma hoĩm beniuolẽtia · patria def lẽ te vita functus eſt· tamẽ durũ eſt atqʒ ar duum foꝛtune arbitrio magis: q́; rationi nobis eẽ parendũ.Grãt ignobileſ. ĩutileſ nefarii ꝑmulti:quoꝛuʒ interitus magno emolumento:cõmuni paci:⁊ quieti eſſʒ futurus.In eos libido foꝛtune graſſari poterat: ſũmo oĩm plauſu ⁊ cõmẽdatio ne . At eum ſibi delegit: ĩ quo ſe maxime nobis obeſſe exiſtimauit: 1 vexare q;ᷓplu rimos· verſat em̃ ſingula ut libet: ⁊ cum nibil firmũ.nihil ſtabile · nihil exploꝛatuʒ nihil certũ eſſe ꝑmittat:ĩ reruʒ continuo labentiũ mutatione: cumiemo colloca mur.vxoꝛes·fili. patres · res domeſtice omes.⁊ quidquid in humanis carũ habe mus:illiꝰ arbitrio obtẽperẽt neceſſe eſt: vt ne ĩ horaz qdez hmõi rerum certi eſſe poſſumꝰ.nfirmitates quoq; ac debilita Eyy. tes coꝛꝑis:moꝛs noſtroꝛũ repentina: ĩcer ti obitus · varii caſus ante oculos aduer ſant᷑:ut non ſolũ laurentii moꝛſ:ſed mea quoq;:ceteroꝛũq; q̃ mihi ſunt cariſſum: dubia foꝛtuna:metu.ac ſolicitudine men tem conturbat· Maud inſulſe xerxes rex ille potentiſſimꝰ: cum tm̃ exercituʒ cõpa raſſet: quantuʒ nunq́ʒ antea hiſtorie tra diderunt: fleuiſſe dici condicionẽ: imbe cillitatẽqʒ condicionis humane:ꝙ nemo ex tot hominum milibꝰ infra centeſimuʒ annũ vnus eſſet futurꝰ. Cenus itaq; bu manũ ⁊ caducum eſſe ⁊ moꝛtale:ac ea le ge natum vt pereat neminẽ latet. CB ¶ Sic thebanꝰ pindarꝰ hoĩeʒ ſcribit vm bꝛam eſſe ⁊ quoddã ſomniũ. theocritꝰ ĩ duobus paſtoribus exp̃ᷣſſit di cens:paſtoꝛẽ quendã cũ iuuẽtos fugare voluiſſet: paulo ĩconſideratius ꝑ quẽdaʒ excurriſſe collẽ:paruaqʒ ſpina ĩ talo fixa doloꝛe ꝑterritum:ſociũ cui cridon nomẽ erat acclamaſſe ut ſibi ſpinaʒ euellerz · Tl lumqʒ cũ intentis oculis vix eam ridiſiz ac ſũmis vnguibus elicuiſſet. tandez his verbis cuʒ admiratione ſuſtuliſſe:qᷓ; par ua quidẽ F tam robuſtum virum do mat ¶ D¶ Qua cauſa ſapiẽter homer⸗ nihil homine imbecillius terra m nutrire aſſeuerabat. ¶ &ᷓ ¶ Qð etiam eleganter apud maronẽ iupiter declarauit duʒ her culẽ pro futura palladis moꝛte conſulat Tum genitoꝛ natum dictis affat᷑ amicis· Stat ſua cuiq; dies bꝛeue ⁊ irreꝑabile tẽ pus· Omibꝰ eſt vite:ſedfamã extendere factis:hoe virtutis opꝰ. Nihil aliud pru dentẽ oetam ſenſiſſe credenduz eſt: niſi cõmunẽ humani generis cõdicionẽ oſtẽ dere · ¶ Idem oꝛatius:pallida moꝛs equo pulſat pede: paupeꝛum tabernas: regũq; turres Nulli igi᷑ diem pꝛoferre licet · agimur enim fatis:atq; fatũ ineui tabile eſt · Sed ne foꝛte quid erroris ĩ veꝛ bo capiatur · non hic fatum ſcᷣm ſtoico rum moꝛem accipitur: ſed per fatum dei voluntatem intelligo:fato ergo hoc eſt diuina voluntate omnes morimur: ⁊ hu manum quidquid eſt ut labatur neceſſe eſt· Nec ſua cuiquã manet ſpecies:⁊ aliis alias reparat natura figuras · Nec tan tum homines deficiunt:ſed omne quod natum eſt. ¶ Q ¶ Zuxta illud Criſpi · — Omia oꝛta occidũt:a aucta ſeneſcũt· Nõ manet babilon menibusoꝛtis penſibꝰ. tẽplo.arceq; mirabilis-Non tiros oſtro ſuperba atqʒ purpura. Non choꝛinthus ere nobilis · Non athene omniũ bonaruʒ artiũ inuentrices· Non creta centũ cele beꝛrima vꝛbibꝰ. Non carthago romani imperii emula· Omnia pꝛoſtꝛaca ac diru ta iacent· Et alioꝛum parue reliquie: alio rum nullum veſtigium apparet · Et licet coꝛnix nouem ſeculis viuat:eamq; ceruꝰ quadruplo vite temꝑe ſupeꝛet: vterqʒ tũ ſuam moꝛtem nouit:fingunt ideo poete ſaturnum celii filiũ:ſuos natos deuoꝛaẽ vt ſub hac fictione om̃ia tempoꝛe conſu⸗ mi maniſeſte demonſtrent M (Tem pus em̃cut eſt apud virgiliuz edax rerũ inuidioſa vvetuſtas om̃ia deſtruunt:vi⸗ ciataq; dentibus eui.paulatim nigra cõ ſumunt om̃ia moꝛte · ¶ ¶ Sapiẽter ita qʒ anaxagoꝛas audita moꝛte filii:miil in quit mihi inexpertũ:aut nouum nũcias: ego em̃ illum natum ex me ſciebam eſſe mortalẽ. ¶ K¶ Solon etiã philoſophꝰ athenienſis vemens ad moꝛtem· et dum multi amici ⁊ attinentes ad eum conflue rent:pᷣcepit eis ut nullus ipſoꝛũ eum la⸗ crimis honoꝛaret: nec pꝛo eo exequias fa cerent:aſſignãs huiꝰ rei rationem· om̃ia que ſcdᷣm naturã fiunt habenda ſunt in bonis.quid eſt autẽ tam ſcedðᷣm naturã q; mors ſenibuſ.vulgaris etem̃ illa demen tia eſt cenſenda: du parentibus · aut libe ris · ꝓximis cognatis aut agnatis.notis vel amicis oꝛbamur.lugemus animiſqʒ contriſtamur· ꝓilos euellimus. palmas. genaſqʒ percutimus. magnoqʒ replemꝰ vllulatu domũ:⁊ deum quaſi errantẽ ac cuſamus:qui tam acerbe abſtuliſſe vide⸗ tur:qð foꝛte diu putabamus manſurum hoc facit aĩoꝛum ignauia:mentiũ hebeta tio:atz ſtulticia q;oberrãſ. Nec eſt modꝰ iſte: niſi quidã amoꝛ impatiẽs:ut que de ſieratiſẽꝑ inueniſſe credat. Ignoꝛat qᷣp pe recte iudiciũ:ratione multotiens carʒ modũqʒ neſcit. neq; aliud poteſt cogita re q; qð diligit·hic amoꝛ non accipit de impoſſibilitate ſolatiũ:neqʒ ð difficulta te remediũ. ¶ L¶ Etem̃ qd attinet: ut ait valerius: huano iĩdulgere dolori: aut diuino numini iniuriã fieri:ꝙ ĩmoꝛtalita tẽ ſuam nobis cõpertiri noluerit? quaſi dicat:non eſt aliud lamẽtari de moꝛte ali euius:miſi inuidere deo:qꝛ ipſũ ĩmoꝛtalẽ non fecit ſicut ſeipſũ . quoniã bec ita ſunt cõſtituta:vt neqʒ flecti: neqʒ mutari queant:cõparemus nos ad eam que acciderũt forti animo ferẽda: imite mur q; ĩ hoc breuiſſimo vite curſu:⁊ lau rentiũ:a reliquos qui cũ laude et gloria vixerunt · †pſe em̃ is extitit:vt ab eo per omnèẽ᷑ vitaʒ peti poſſint honeſtatis exem Pla. Nã vt ad euʒ iã reuertar: cuiꝰ gratia ker habet᷑ oratio:plena virtutiſ ac doctri ne ülius per oẽm etatem moꝛuʒ iſtitutio de quo ita loquoꝛ:vt primũ etas ſanctiſ ſime per oĩm officioꝛum gradus exacta. tum qᷓ; moderate q; modeſte fortune bo nis:in qbꝰ modũ ſeruare difficillimũ ha bet᷑ vſus fuit. deĩde vᷣtutes eiꝰ a me pau cis referant᷑ (N ¶ Vt eĩ ab adoleſcẽtia oꝛdiamur: educatꝰ eſt a parentibꝰ optĩs atz oĩ laude digniſ ſimis i caſta ac religio ſa domo:ita ut nulli vnqᷓʒ ð ſe maledico locũ pᷣberet· Mabuit em̃ ip̃e parẽtes tum ꝑhũanos:atzʒ honeſtate ⁊ vᷣtute pᷣſtantes tũ vo deũ timenteſ:a quibꝰ nihil niſi lau dabile · piũ · caſtumqʒ ꝑceperit· Ipſe aũt a natura optie inſtitutꝰ:ĩduſtria ac diligẽ tia auxit pr̃nas traditões ·ſtudiis l̃arum deditꝰ: eam doctrinã ſecutꝰ eſt:quam hu manitatis ſtudia appellamꝰ. Ab hiſ opti me eruditꝰ: adoleſcentiam qᷓ multis volu ptatũ illecebꝛis ſtudia ferre ſolʒ:ĩ vᷣtutis atʒ honeſtatis cõtẽtione collocauit· Grat ſpecimen atʒ ĩgeniũ magni futuri cuiuſ dã viri:quẽ pr̃nas dotes nõ equaturũ:ſqʒ ⁊ ſuperaturuʒ ſperabãt. ⁊n medio ferme adoleſcẽtie curſu:q̃ etas ĩfeſta libidine a gitari ſolʒ: ut ſe caſtũ a vicdis:que mitos peſſundãt ſuaret · lectiſſimã adoleſcentu lam vxorẽ duxit · vt ſacro cõiugio oẽm la bez libidini ꝓpulſarz · Quid vero ð mori b adoleſcẽtie dicã g Nulla eiꝰ petulantia nulla laſciuia.nulli luxꝰ.nulla ꝓteruitas nulle cõtumelie · nulle iniurie cões illiuſ cogitationes p̃ferri poſſunt· nullos effu ſos ſũptꝰ vidiꝰ.nullũ flagiciũ · nullũ ſce lus:nullas cõmẽſatõnes:nullos cetꝰ no cturnos:ſʒ ĩtegrã vitã.purã: modeſtam· tꝑpatãq; nouĩꝰ oĩm vicioꝛũ culpa ⁊ labe vacãtẽ· Mirabãt᷑ omnes eam adoleſcẽtis grauitatem: q̃ nec in ſenibꝰ qᷓdem maior eſſet poſtulanda:maiores natu ſũma di ligentia ꝑſequebat᷑· pudoꝛ a continenti diuerſoꝛnũ quoddaʒ in eo feciſſe videbãt᷑ O adoleſcentia om̃i cõmendatione ⁊ be⸗ muolentia cõmendanda:q̃ntum nonnul loꝛuʒ moꝛes ab eiuſmodi inſtitutõe diffe runt:qui ſi hũc noſtꝛũ imitari voluiſſent melius ꝓfecto ⁊ fame ⁊ honoꝛi cõſuluiſ⸗ ſent ; (R. ¶ It vero poſteaq; in virum euaſit: nũqͥd paulum ab ĩſtitute vite cur⸗ ſu deflexit gnunqͥd ſe a virtute pꝛiſtina ĩ mutauit? mime quidẽ: ſed pꝛeteritũ tẽ⸗ pus maioꝛi laude ⁊ pꝛeſtantia cumulauit Nam primũ patrie: tum vero amicis: at familianibꝰ maxĩe conſulebat·habebat eĩ in oꝛe diuinã illam platonis ſententiam pꝛimũ deo: tũ patrie · demuʒ amicis nos eſſe pꝛocreatoſ. Ttaqʒ quãta religiõe fue rit: qua pietateqm̃ id pluribus exẽpliſ patet) nequaq; opus narratione · Sed eo rum ego me pcipue teſtem ꝓfiteoꝛ: quo⸗ rum ille ſecretioꝛa cõmunicabat vnã vir⸗ tutem· Ga eſt caritas virtutũ oĩm parens gquam colebat mayxime· Cgenoꝛum domi cilium erat: ulle viduas: ille pupillos: ille virgines ſuis facultatibꝰ ſuſtẽtabat.d erat pᷣſio calamitoſis: patrociniũ eiꝰ nõ rogari ſe patiebat᷑:ſed admoneꝛe eũ ſatiſ erat.· Poſſem multos referre quoꝛuʒ ille mopie ſuis copiis ſubueĩt · Neq; em̃ que bomo optimꝰ occulta eẽ volebat ſunt a me ꝓpalãda · fugiebat em̃ hominũ plau⸗ ſus: ne id quod ei virtus ſuadebat: ad Foinp inanem gloꝛiã fiere videret᷑ · Re ferre poſſẽ pluria templa·tũ inſtaurata· tũ a fũdam̃tis cõſtructa: variaqʒ eccleſia rum oꝛn amẽta:q̃ ſũt ei cũ fr̃e pᷣſtantiſſiõ viro:atʒ optĩo ciue cõia:niſi ea ita oĩbus nota eſſent: ut ad ea referẽda oꝛatio ſuꝑ⸗ uacua videret᷑· Veruʒ ita excelluit in his ediſicãdis · oꝛdinandiſq; eoꝛũ deuotio ac magficentia: ut nulli nre etatis viri cum illis valeãt comꝑari · B (Eam bo qlis in patriã fuerit ꝑſpicuũ eſt om̃eſ ſuas cu ras· ſtudia · cogitationes ad illiꝰ auctionẽ confirmationẽqʒ conferebat: nihil publi ci cõmodi in pꝛiuatã vtilitatẽ deriuabat · lola prie ſalꝰ añ oculos verſabat᷑:tanqʒ e ſpecula quadã ꝓſpectãs · ad illiꝰ cõmoda ꝑſpiciebat · Ctaq; eiꝰ ꝑiculis ꝓpulſandis erat ſolertiſſimus: deniqʒ eã vigil antiaʒ ac ſolicitudinẽ in reipublice cura pᷣbebat vt nemo amãtioꝛ patrie videretur. Neqʒ em̃ ut plures conſueuerũt ex publicis ca lamitatibus ditabat᷑: ſed ut virum decet bonum:et pr̃ie caritas requirit: publica damna ſua eſſe dicebat · Ca conſulens: ea ſuadens que ad pacem ⁊ quietẽ publicaʒ pertinebãat. Nulluʒ deniqʒ preteribat bo ni viri cuiuſqʒ patrie amãtiſſimi officiuʒ pꝛeferebat pꝛiuatis commodis cõmuneʒ vtilitatem. Is erat ei queſtus vberrimus dignitatem atq; ãplitudinem reipublice augere Anc ipſius difficillimis tempo⸗ ribus ſuas foꝛtunas effundere ꝓ illiꝰ cõ⸗ ſeruatione (CKam vero qͥs ignoꝛat qua obſeruantia g quo officio g quo ſtu dio fuerit in amicos? hoc mihi videoꝛ ve riſſimum eſſe dicturus:mulluʒ noſtre vr bis ciuem plures habuiſſe amicos: nullũ obſeruaſſe diligentius: nullum ſanctius coluiſſe .Quod eoꝛuʒ meſticia declarauit fletus:qui m funere affuerunt · dolent certe maximis incõmodis ob eius interi tum ſe affectos:deflentq; ipᷣm ſibi prere ꝓptum eſſe vnum: cuni nemo etatis noſtre erat: neqʒ officio erga benuolos: neq; a moꝛe comparandus· Grat natura ad ami ciciam pꝛopenſa: erat iocunda eius con ſuetudo:erat humanitas facetiis coniũ cta.erat ſuauitas loquẽdi:ac ſale quodã reſperſa vꝛbanitas: ut que ex eius oꝛe ꝓ dirent: a riſu condita: ⁊ ſerio prolata vi derentur · let abatur cuʒ quempiã aut or nare dignitate poterat: aut iuuare opi bus: aut augere honore · aut ab iniuria tueri · ꝗpꝛopter plurimi iüllius amoꝛe te nebantur ⁊ beniuolẽtia · Egregie id qdẽ virtutis indicium. Quid vero beneficia eius ĩ aĩcos referã:que tot tãtaq; ſũt: ut dies potiꝰ mihi ĩ his cõmeõꝛãdis · q; vᷣba deeſſẽt · Id maxĩe pᷣclarũ. ꝙ in conceden do beneficio amicoꝛum deſiderio occur rebat· In referẽdo quoqʒ q; accipiẽdo ꝓ pẽſioꝛ:qðᷣq; rarũ habet᷑ null penes eum ad ĩpetrãva bene ficia pᷣcibus opus erat · Grat pᷣſto qᷓrentibus auxilium · inuitabat etiam ſepe ut ſua liberalitate vti vellent Sine cuiuſq; ĩuidia aut maliuolẽtia ſua T me officia exponerẽ:miſi ad oſtentatõeʒ ea dici viderentur ·. ſz ſcio multotiens in eius virtute huic vr CCh me beneficium extitiſſe non requiſitum: vltroq; multis in rebus ſuas copias: atʒ opera obtuliſſe:quibꝰ ⁊ me vſuʒ ꝓfiteor eum ei res a me gratiſſima videretur fie ri ſi beneficium recepiſſem.O virũ egre⸗ gium.O vitam omni laude cumulatam: vereoꝛ ne cum ſedare meroꝛẽ cuipiam in eius laudibus cõmemoꝛandis recrudeſ⸗ cat multoꝛũ iam obductum vulnus: qui eo magis doloꝛeʒz eſſe cenſentquo maio re vite ſubſidio nudari videant᷑· Sed fan di neceſſitas equa mente ferenda eſt: ne⸗ qʒ pꝛopterea vir ſanctiſſimuſ merita lau de pꝛiuandus:ut ⁊ honoꝛ debitus eiꝰ vir tuti tribuat᷑: ⁊ ceteri ſuo exemplo ad glo rie curricula inuitentuꝛ ¶ D ¶ Elura ãt in eũ foꝛtuna larga manu cõtulit:ea oĩa vidimus abeo effecta melioꝛa: atq; illu⸗ ſtrioꝛa fuiſſe:neq; ad foꝛtune nutum: ſʒ ad virtutis noꝛnam miniſtrata. Nam ut ab foꝛtune meritis incipiam natus eſt in magniſicentiſſima atʒ omatiſſima totiꝰ italie ciuitateillã tum publicis: tum pꝛiĩ uatis edificiis anguſtioꝛem reddidit atqʒ; omatios. (6 CGa bus · ea continentia fuit ut plurimum ex uic vrbi dignitatis acceſſe⸗ rit atqʒ oꝛnamenti· ¶ E (Grat ex nobi li familia medicoꝛum:ac pꝛimaria ciuita⸗ tis: in centeſimũ ferme annum ampliſſi mis eius muneribus functa: In qua mul ti equeſtris oꝛdinis:plures om̃i laude in ſignes viri:ſummis copiis ac ho noꝛibus claruerunt· ¶ EQ ¶ Hatrem bhabuit eum quo neq; iuſtioꝛvir: neq; humanioꝛ: ne⸗ q; melioꝛ quiſq;:neq; carior patrie ciuiſ fuit · At nulla in re filius inferioꝛ extitit virtute paterna:ſed id egit ꝑ omne vite tempus:ut eam ſua induſtria cdlarioꝛem efficeret atqʒ vberioꝛem (M¶Opes diuitias nacius eſt tãtas quãte ĩ ciue op timo a liberaliſſimo: a ciuitatis pꝛincipe requirunt᷑. Miſ nitidioꝛ: clarioꝛita mode ſte ad amplitudinẽ· ad magnificẽtiã: atzʒ egenorum ſubſidia vſus eſt: ut nullazʒ ex eis obtrectationem:nullam iſuidiã. nul lum maledictũ: ſed laudem cõmendatõeʒ beniuolentiã oĩm conſequeretur:opta rentqʒ homies eas ſibi perpetuas fore. NMagna quidẽ virtus ac pꝛeclara non ef⸗ ferni diuitiis· nõ labi vltra quã rõ poſtu Ga vero vita. his moꝛi lat · non inſoleſcere.· non ſuperbire · non eſſe iniurioſũ.Sapienter em̃ ſcripſit vir ſapientiſſimus ypocrateſ:diuitias vicio rum magiſq́; ᷣtutum eſſe adminiſtras. At id effecit noſter laurentius:ut his tã q́; aſſeclis ᷣtutum atqʒ opificibus vtere tur: nullum eius inſolens dictũ: nullum factuʒ impꝛudentius· nulle miurie· nulle contumelie narrari queũt· Ad honeſti ei pꝛeſcriptũ fruebatur diuitiis:que orribꝰ pꝛodeſſent:nocerent nemini PGor poꝛis dotes exoptatiſſimas nata tribuit firmũ coꝛpus:valitudinem integraʒ: ſta turam pꝛocerũ faciem liberalem · que oĩa iudicio rationis parebant · ¶ R ( Sum mum in republica locũ tenuit in pꝛimio res ciuitatis:quẽ cum foꝛtuna aliquãdo labefactare voluit:virtuſ poſtea foꝛtune impetuʒ ſuꝑauit. R deo dignitate atʒ ho noribus inſtitutus atzʒ ampliatꝰ ut exiſti mari poſſit illius iniuriaʒ in beneficium fuiſſe cõuerſam.hac pꝛeſtãtia moderate ſemꝑ vſus eſt:ad ſalutem patrie ⁊ ciuiũ columitatẽ. nihil aliud cogitanſ: niſi quo modo poſſet pꝛodeſſe qplurimis · ¶ I⸗ Dinx de his qᷓ foꝛtuita exiſtimantur at vᷣo vᷣtutes animi quales in eo fuerĩt:vita eius ⁊ quotidianus uſus oſtendit. Erant em̃ in conſpectu oĩm poſite:ita ut nulla pars uite eſſʒ occulta:ſj cũ ſingule uirtu tes mayime hoĩes exoꝛnant ⁊ pelaros ef ficiunt:tum vᷣo ille pꝛecipue que nos in ter nos caritate ⁊ beniuolentia deuĩcũt: que eo moꝛtalibꝰ ſunt acceptioꝛes: quo maioꝛ ex eis utilitas: maioꝛa cõmoda ꝑci piũt᷑ · EGtem̃ pꝛudẽtia.tꝑantia frugalitas cõtinẽtia· rerũ ſcientia illis tãtum uidet᷑ ꝓdeſſe in qᷓbus conſiſtũt:parũ quideʒ ad alios declinantes At vo iuſucia · liberali tas.humanitas:comitas. munificentia. cõmuni reipublice conſeruationi: ac pre ſidio accõmodantur: iuuantq; q;plurĩoſ (M¶Nam iuſticia ea eſt vᷣtus que om̃es reliquas complectitur· Nulla em̃ ciuitas nulli hoĩm cetus· nulla ſocietas abſqʒ iu ſticia põt cõſtare diutiꝰ · Emolumentum quidem rerumpublicarum eſt: ⁊ humani diuiniq; iuris cõſeruatrix · huic pꝛoximo accedunt:que bemuolentiã pariũt. ſocie tates cõtrahũt:aĩcicias cõbuãt:⁊ taqᷓʒ au xiliũ egeno ſũt ⁊ calaĩtoſis ( N¶Nihil X eſt pꝛofecto nec; acceptiꝰ.neq; quod ma gis conferat nobiſ qᷓ; vir beneficꝰ ⁊ libe raliſ· Ttaqʒ inter ceteras virtuteſ liberali tas obtinet pꝛincipatum· Nã manũ por rigit feſſis · egenoſ ſuſtẽtat.erigit lapſos omibus opitulat᷑.Sed eſt mirum ꝙ raro reperiuntur huius virtutis cultoꝛeſ:ſibi em quiſqʒ timenſ:ac foꝛtune varietatem expaueſcens proſpicit rebꝰ ſuis:⁊ q̃ mul tiſ accidunt conſierans manũ cõtrabit eſt qʒ in lrgieno remiſſus: ſed quo ra rioꝛ: eo pꝛeclarioꝛ habendꝰ eſt huiꝰ virtu tis aſſectator Verũtamẽ ⁊ ſupenorũ vᷣtu tum in lau rentio ſplendoꝛ emicuit:⁊ his maxĩe claruit. Nam multarũ rerũ doctri nam tantã in eo perſpeximꝰ:quantaʒ ue bi percipiunt: qui ſtudiis literarũ ſe to tos penitꝰ tradiderunt. ¶ ¶ Bruden tia quoq; fuit ac tẽperantia ſingulari:ni bil agẽs quod iure poſſe impꝛobari vide retur · nã continentie vita om̃iſ attulit te ſumoniũ:ſed he virtutes verſantur tãtũ inter domeſticos parietes · Relique veꝛo in aciem ac certamẽ publicuʒ pꝛodeunt. Impꝛimis iuſticia ſuſtentaculum vite cõ munis fuit in eo admirabilis · Non enim ſolum ut ſua cuiqʒ tribuerentur:ſed ſua etiaʒ aliis cõdonabat: cur abatq; ut boni pꝛemio: mali debita pena afficerẽtur · Sʒ omnibus in rebus equitatis rationẽ ma xlme cenſuit habendã. Id ius optimum exiſtimans: quod procul ab omni ſuſpi⸗ tione iniurie videretur. Liberalitas qᷓ vn tus grata eſt homĩbus:ꝑꝛe ceteris ſibi p claꝛa ac domeſtica fuit: ut nemim dubiuʒ ſit: quin omes noſtre ciuitatis viros ma: xime anteceſſerit beneficẽtia ⁊ liberalita te:qui non ſolũ admonitus miſeroꝛum fortune ſubueniebat:ſed vltro offerebat que multi petere verebanẽ· Nemo illum fruſtra rogauit:nemo em̃ qui rogaſſet ĩ anis abiit:larga manu opitulabat᷑ egẽti bus: multa coꝛã ſed plura ſecreto eroga bat·⁊ qᷓ ſepius palã rogabat ad euitãdaʒ oſtentatõeʒ occulte largiebat᷑· fuit ſemꝑ domꝰ ſua officina qᷓdã beneficioꝛuʒ: cala mitoſoꝛũ diuerſoꝛiũ: pauperũ domiciliũ vta tũ largiens que petebant᷑:ut nullam gĩram hoĩm vellet inire · ¶ B ¶ kam vo fadilitas eiꝰ atzʒ hũanitas iure ab om̃ibus laudanc· Nã cũ multis digtate atʒ hono⸗ α ribꝰ anteiret tñ ſe parem p̃bebat infeꝛio ribus· Nõ diuitie.non opes· nõ clientele nõ digtates vel paulo elatioꝛẽ huncegre giũ reddiderũt· EGrat aſpectu gratus· faĩ⸗ liaritate benignꝰ·iocundꝰ conſuetudine non aſpernabatur infimos· neminem cõ demnabat · facile aditus ad eum erãt.co⸗ m is precipue ac facetus· Nemo ad eum acceſſit:quin placatus beniuoluſq; abirʒ ¶ ¶¶ Zam munificentie opera recenſẽda non ſu on ſunt: cum ante oculos hoim verſen tur · templa. eccleſie · edifi in pluribus in locis conſtructa:varia omamẽta diuerſiſ ecc leſis ad vſum religtonis condonata . q̃ idcirco enaꝛrare nolui:ne videaꝛ que di uini cultus cauſa facta fuere: ad hominũ gram velle referre · his vite oꝛnamentis ac virtutibus p̃ditꝰ:non ſolum pꝛiuato⸗ rum hoĩm: ſed multoꝛũ etiam pꝛincipuʒ beniuolentiã contraxit· ugenio autẽ ſũ mo pontifici ita carus fuit: ut eiꝰ mortẽ egerrĩe ferrʒ: ⁊ qð extremũ potuit funꝰ eius ſingulari pompa dehoneſtauit. Nã 1 ſuis ecdeſieqʒ ĩſig nibꝰ decoꝛauit funꝰ: nepotes ad ꝓſequendũ defũcti coꝛpus niſit: neq; ſecus eã moꝛtem tulit: acſi qᷓſ piam ſui generis ſibi cariſſimus obiiſſet O virum inſignẽO def lẽdã moꝛtẽ. Quid eĩ huic deeratęquod optimo homini: ac frugaliſſimo dignũ eſſʒ?gSũma pruden tia. ſüma religio.ſũma pietas ac conanẽ tia:hunc oẽſ uluſtrabãt · vita integra:mo res incoꝛruptiſincera virtus·ratio.exop tãda cõſuetudo Qui ita vixit: ut ne curio ſis qdez oculis daret᷑ occaſio detrabendi huũc veluti ex quodã virtutũ ſacrario: no bis dat ſubtrayit mors ĩmatura: atzʒ in exoꝛabil ſoꝛs fatoꝛũ.O foꝛtũe iniquã ⁊ ĩ hũanã ſorteʒ:qᷓ optĩos quoſq; viros de cerpere:⁊ ð medio auferre cõtẽdat. Quiꝗ eĩ vir melior nrẽo laurẽtio g q hũanioꝛ⸗ s liberalioꝛ gqs vita ſãctioꝛ gqs vtilior ciuiſ gqs amãtioꝛ patrie fuit ?t ipſũ im petꝰ foꝛtũe ĩ optĩo vite curſu abſtulit:et cũ eiꝰ oꝑa oĩbꝰ fructuoſa amicis magno uſui · ciuitati neceſſaꝛia · pr̃ie vtil eẽt. priaʒ opꝑtĩo defẽſore:vrbẽ ciue pᷣſtãtiſſiõ.nos aiĩco optĩo.ĩliquos optato p̃ſidio ſpolia uit · Grãt viles ꝑmilti ĩ qꝰ foꝛtũe viſ poſſʒ ĩpetũ facẽ at ea ſꝑ elegit nobilioẽs ac me lioẽſ: neq; qᷣd vite moꝛtaliũ oducat:ſʒ qᷣd „72 uij eiꝰ libido appetat pro impeꝛio aduertit. Sed omittamus foꝛtune temeritatem: a laurẽtii virtutũ meõres: nomen eius cuz omi beniuolẽtia pꝛoſequamur · Et cũ ni chil ſit virtute pꝛeclarius: nibil amabiliꝰ nichil qð magis conſulat rebus noſtris: demus illi nos toto(vt aiunt) aio: ⁊ ĩ ea excolenda etatem noſtrã:⁊ vite om̃e tem pus collocemus· Cius em̃ ſplendoꝛe illu ſtrati · pꝛimũ ex ipſius pꝛeceptis vitã aga mus·tum mortis metũ foꝛmidineʒz de pellamus·. Id aſſequemur facilius: ſi lau rentii exemplũ ante oculos poſuerimus Tibi aũt Rarole mi met debitũ conſolã⸗ di ꝑſolue:ac anĩ aduerte: ut bonus deus: omia que bonus facit bona ſint neceſſe conuenit: nec arbitreriſ id durum: quod quẽq;: aut quibuſcunqʒ faciendũ eſt. d hoc em̃ nec nati ſumꝰ ut maneamus eter ni: ⁊ quippe cũ citius accidit: hoc arbitre ris melius. N natura nibil hoĩbus bre⸗ uitate vite iocundiꝰ p̃ſiitit · Quis enĩ in⸗ ter anxietatẽ vagientis ſeculi: erũnaſq; moꝛboꝛum ledentiũ: non magis moꝛtem feſtinã deſiderare deberet:q; longã ſatiſ Tlanguidã vitam· Nã dum in mundo ſu mus ꝓbamur quotidie in acie: ⁊ immeõ rabiles ire · auaricie · libidines · alioꝛumq; varioꝛũ incentiua vicioꝛũ nos pertingũᷣt d ruinã:que demũ moꝛte finẽ ſuſcipiũt D ¶ En qua (ut ait cicero in tuſculanis) aut ſummũ bonum: aut nullum malũ eẽ cognouimus. ¶ E Won igitur dolere debemenmer inuidere · ut Ennius vir pru dentiſſimꝰ. Nemo me laerimiſ decoꝛet in quit: nec funera fletu faxit· Nos igitur ſi quid tale acciderit: ut velut certẽ denun⸗ ciatum:videamꝰ vt exeamus e vita leti: agentes gratias pareamꝰ. Naʒ nulla her cle tanta cõmoditas: quã ex vita alicuiuſ vel expectare:vel conſequi valeamuſ quĩ pluris facere debeamꝰ ipʒʒ eſſe ex tot ma is: ac periculis vite exemptũ· Nec tã cu⸗ mulus bonoꝛum iocundus eſſe potelt: nec vllũ tam cõmodum expectandum q; beata diſceſſio. Si em̃ ſummus ille dies vt ait Cicero: ⁊ catholica bene ſanxit au⸗ toꝛias non extinctionẽ: ſed cõmutatõeʒ affert loci:quid optabilius moꝛte gSi ãt perimit ac delet omnino ut quibuſdam ſtoicis placet:qð abſurdum eſt ac ratõe caret· quid melius q; in mediiſ vite labo ribus Pomire:s tono ſuaui ſopiri ſe⸗ piterno · Heriqʒ etiam philoſophi vite oppꝛobꝛium attendentes: nibil aliud eæ? inferos voluerunt: aut hũana corꝑpa: qʒ veluti carceres tenebroſoshoꝛridos.ſoꝛ didos: ⁊ cruoꝛe fetidos:quibus aĩe ſunt incluſe· Corpus em̃ ſuo pondere aggra⸗ uat aĩiam· Ideo ſolum mali quoꝛũ aĩmas in ſe pꝛonas fecit coꝛpoꝛis vſus: ad ſolu tionẽ coꝛpoꝛis perhoꝛreſcunt:⁊ cum illꝰ fieri neceſſe eſt: cum gemitu et dolore ex bac vita recedunt· Boni autẽ cum cordis dulcedine deſiderant ad illu locũ aſcende re:vbi beatitudine ſempiterna fruantur vbi illa ſublimia angeloꝛuʒ agmina San ctus dominꝰ deus ſabaoth clamare non ceſſant· vbi lucis iocũditas perpetua dif funditur · vbi excuſſa omni palea granuz purũ in coꝛdis hoꝛreo collocatur: vbiſol ille minq; in occaſum tẽdens · beatoꝛum mentes in amoꝛem diuinitatis accendit · E ¶ Oue conſiderãs pꝛopheta dauid ad uc per ſpeculum in enigmate:illius bo ni carpebatur amoꝛe:ut vitam iſtam pꝛo tedio habens diceret· Heu mihi quia ĩico latus meus pꝛolongatus eſt nimis Sen ſerat em̃ q; dilecta nobis eſſe debeãt illa taberfurſſia domini virtutum:vbi om̃es amicti ſunt ſtolis albiſ: ⁊ palme in mani buſ eorum:⁊ ſequũtur agnum quocũqʒ ierit. (&CNon ergo mi Rarole ð ma gnifici 1 tam dilecti: ? merito diligendi fratris tui moꝛte mens t ua turbetur · ſed ex intimiſ coꝛdiſ expꝛimat cum beato iob Dominꝰ dedit dominꝰ abſtulit: ſicut do mino placuit: ita factum eſt: ſit nomẽ do mini benedictum · Neq; doleas ꝙ talem amilſeriſ: ſed gaudeas ꝙ talem habueris dieſqʒ ille qui ab ignoꝛantibꝰ reputatur extremꝰ:per pꝛudentiam tuam eternita tis natalis eſtimetur· Quius animus tan tarum virtutum preſidio munitus: de pᷣ ſenti pelago ad litꝰ quietis:de exilio ad patriam · de carcere ad palatium: et ſan ctioꝛem regionem · vitãqʒ beatã felici ra dio euolauit.dixi · ¶ Orationes ſcolaſtice· Et pꝛimo in cõ mendationem rectoꝛiſ vniuerſitatis do eitnidi 8 lapide laudatiũcula nidi 8 la 4 E EEõõ säs —. — , On mediocri admiratõne pleroſ Agga motos exiſtimo magnifici et Apectabiles domiĩ · ceteriq; doctiſ ſimi ac Pumaniſſimi viri Qur inteꝛ tot ſi mos viros: ad quos hoc munꝰ ſpectare videbat᷑· ego ⁊ ĩdoctioꝛ:⁊ iunioꝛ: ⁊ pene literatoꝛũ numero minimus: qui parum autoꝛitate: minꝰ dicẽdi exercitatõe valeo in hoc oꝛatiſſumo loco: tãtaq; p̃ᷣſtãtiſſi moꝛũ hoĩm frequẽtia:cũctiſq; ſilẽtibꝰ q̃i temeritate quadã hoc oꝛãdi pripueũ offi ciũ.verũ iſi admiratio eoꝛũ nõ miuſta ſit meã tamẽ excuſatõem quiſqʒ non minꝰ equã velit acciꝑe · diutiſſime ⁊ vſq; q va lui recuſaui hoc onꝰ meis humeris:⁊ viri bus ſane impar: ſed quo magis renuebã eo magis ĩſtatũ eſt a pꝛeclariſſimo domi no:viro ĩter ceteros pᷣmario: qui ĩp̃ſenti arũ adeſt rectoꝛe noſlio digniſſimo:huie qdquid poſſũ debeo: huic moꝛẽ me geꝛẽ iuſtũ puto · Malui idcirco de mea ſẽtẽtia deiici q; amicicie nrẽ iacturã in me fieni cũ alter ab altero ꝓ iure noſtro quiduis po ſſimꝰ impetrare: Spontanea itaqʒ vi victꝰ.celeberrimi domini de ampliſſima hũanitate: a incredibili pietate veſtra cõ fidens:auſus ſũ verbũ arriꝑe: quo hunc noſtrũ rectoꝛẽ:hunc noſtre vniuerſitatis prĩcipẽ hertnidũ virũ optimũ: ac nobᷣ ſẽ per obſequẽtiſſimũ ꝑſuadeʒ · Quiꝰ m ode ſtiſſimã in omni etate vitam:ſãctiſſimos actorũ dierũ moꝛes nedũ late cõmemora ri.ſed ne admirari ſatis poſſuʒ:veruʒ ſpe ctabiles circũaſſidẽtes viri: aĩmo cũ iſta mecũ repeto:videoꝛ muũ in modũ mecũ ipſe plaudere: ⁊ ipſiꝰ virtutibꝰ eõg ratu lari:quibꝰ ſuã cũ exe phebiſ creſcerzʒ adoꝛ nauit vitã: inſtituit moꝛes: regebat actꝰ vt nibil bono vio uel dignũ:vel vtile qð eſſz omitteret · ¶ & (Recẽſere ĩpreſen tiarũ nõ libuit oĩa illa quibus a fottuna dotatus eſt bonis:vt puta nobiliſſimuʒ ⁊ vetuſuſſimũ equeſtris oꝛdinis genꝰ de lapide cognoĩatũ · Clanſſimã ⁊ opulẽtiſ/ ſimã patriã frãconiã: que plerũq; frãti a oriẽtalis dici᷑: ⁊ inter germanie natões nõ minima Abũdatiſ ſimas opes:neceſſa rios ⁊ amicos fidiſſimos:foꝛmam coꝛpis pꝛeſtãtem. uuẽtutẽ floridã · ſanitatẽ op tatã: Que oĩa foꝛtune dona uat ad fe licitatẽ eõferũt neminẽ preterit · Maiora tñ longe exiſtimo diuina animi ſui orna mẽta: que ſua natura· ſua virtute · ſua in duſtria ſibi cõꝑauit · Idoleſcẽtiã nãq; ſuã literis omare · iuſtica munire: innocen tia obſeruare ab ineũte vſq; etate conſti tuit: atqʒ bis potiſſimũ laboꝛare ſtudiis: earũ artiũ vacare p̃ceptis · quibus res fa miliares · quibꝰ ciuilia negocia regere: di ſponere · gubernare poſſit valeat · Qui bus ad vtrãq; foꝛtunã coꝛꝑaret arma:ut nec fractus caderet: nec elatus ĩtumeſẽt quibʒ grauia in agẽdis captaret con ſuia omnẽq; inimicã vitaret temeritatem :vt nequid molliter· neqo effeminate: neqo ĩdigne ꝑ eum ageret᷑ · Nõ iniuria ob hoe huic noſtre vniuerſitati pꝛe poſitꝰ eſt pñ ceps: ĩmo iure optimo electus ẽ digniſſi me ad officiũ rectoꝛatuſ· Qud quia non uulgari grã nec alia qu adã aĩcallidit ate vel aſtutia ut plerũqʒ aſſolet cõſecutuſ ẽ bis mihi nũc eũ libuit affari carminibus laus tua·nõ tua fraus· virtus. nõ copia ſerũ . Scãdere te fecit hoc decꝰ eximium Pollicẽtur etiaʒ idcirco mibi numina: et fauẽtia ſidera celi. eũ tali modeſtia · inte gritate·⁊ ſapientia vniuerſitati noſtre p futurũ.vt poſteris pꝛefectis rectoribus integritatis quoddã ſpeculũ cõſtituat ⁊ exemplar. Stringẽdã in hac ꝑte de bhuius ſũmi viri laudibꝰ duxi oꝛatõem.⁊ tãdem in ꝑſona digniſſimi rectoris noſtri · totiꝰ q; vniũſitatis te reuerẽdiſſimũ dominuʒ ⁊ prĩcipẽ noſtrũ apoſtolice ſedis le gatũ voſq; ſũmos uiros ⁊ magiſtratꝰ obſecꝛo atq; obteſtoꝛ:vt quibʒ ſemꝑ in om̃es hu manitate.clemẽtia auxilio cõſilio·⁊ fauo re fũcti eſuſ hiſ a noſtrũ rectoꝛẽ veſtri ſꝑ obſeruãtiſſimũ: vniuerſitatẽqʒ ſuaʒ uob ſp fideliſſimã ꝓſequi velitis· quod ꝓ eõſ ſuna clemẽtia · ⁊ admirabili uirtute urã uos facturos cꝛedimus.ſperamus atz cò fid imus · hoc itaqʒ veſtro ĩmoꝛtali erga nos beneficio mirum in modum opinio nem noſtram ueſtra de integritate cõfir mabitis: adeoq; ueſtre nos facietis clari tati coniun ctos · vt reliquũ mil ſit G abs · uoðᷣ ãplius poſtulemus dixi ¶( Cot fridus lange · ¶ In acceptatõne dignitatis rectoꝛatuſ „½ % *% in N Votiẽs egoipſe mecũ repeto:q̃n to curarũ aceruo: ĩexplicabiliqʒ laboꝛum mole:autoritas me vrã humeros ſũmittere ccegit prẽs oꝑtimi: nõ eſt q mẽs ſtupoꝛe ſtupeat om̃iſq; va cillet ĩ coꝛꝑe vᷣtus: maxiĩe cũ mihi cõſcius ĩgeniũ:vireſqʒ meas ad tã pᷣclatã magni ficãqʒ dignitatẽ:veſtra michi autoritate ĩpoſitaʒ mĩme cõp̃hẽdo ſufficere · Nemo qpꝑe ſane mẽtis ignoꝛat:maxĩo ad eã in genio opus eẽ: vbi tot ĩter p̃claros huiꝰ oꝛdinis viros:quoꝛũ ſapiẽtiã · pꝛudẽtiam ſciẽtiã totꝰſtupet oꝛbis:admiraturqʒ veꝛ ſari opoꝛtebit · Nec ſane ĩdignum qͥd me reoꝛ admiſiſſe ſi mox vt deuit vrẽ me obe diẽtẽ autoritati nõ cõſtitui.Neminẽ eniʒ fugit ꝑneceſſariũ eẽ huic vniũᷣſitati ſãcti ſime hoĩeʒ myribʒ · ĩgenio · etateq; pᷣſtan tẽ · olqʒ hũano in ſtudio nõ mediocriter exercitatũ p̃poſitũ iri:que a me nõ modi cũ aliena:mea ſetẽtia iudicãs manũ nõ ĩ iuria parũper mihi videoꝛ detraxiſſe · ZS tãdẽ vrõ ĩcredibili allectꝰ amoꝛe:ꝑſuaſuʒ mihi habui:hoc loco vr̃iſ me obtẽꝑaſſe ſẽ tẽtus · Spero nanq; vrãs ĩ hac re menteſ declaraſſe:vobis aim nõ deficere: quo ſa tius ꝑ eũ quẽ cõpulſũ ad hãc reʒ habueri tis:huic vrẽ vniueꝛſitati: cõſultũ ſit adiu trices manꝰ ĩꝑtiri:meaq; in ꝑſona ipſaz ĩdefenſaʒ nõ relĩquere · Niꝰ enĩ tãta fama tãta gloria nõ apud noſ ſolũ:ſed et apð exteros populos ẽ: imprimiſq; effert᷑: ot laudis eius terminꝰ nõ oꝛbis ãbitu clau dat᷑t ſed celos trãſcẽdere ⁊ vltra videtur q̃m verb ſi ꝓſequi vellẽ:neſcio vbi initiũ taceo finẽ ſumeret oꝛõ· Sed ne rei lucide vmbꝛã obiiciã: neve apud ſolis ſpſẽdorẽ facibʒ vtar:modeſtiꝰ iudicaui de eiuſ lau dibꝰ ſilere: q; tenuiter loqui ¶ B ¶ Suꝑ ẽ igit᷑ pᷣſtantiſſimi pꝛẽs:pᷣclariſſimi ciues voſq; ſcolares acutiſſimi: de honoꝛe ho dierno mihi die in actu pñti ĩpenſo grãi agere:in quo mihi videoꝛ ꝑmaxĩe deficè. Nõ eĩ ſi mihi ligue cẽtũ:oraq; cẽtũ eſſẽt ſuppeterẽt aĩ erga vos mei nimiã volun tatẽ enarrare · Tãta em̃ vrã ſũs erga me beneficia.vt nec quãtas volo poſſim:nmec quãtas debeo grãas referꝛe:dũ tñ hos ſpi ritꝰ fouet artus · oĩa mea bona· foꝛtunas vitã deniq; ipſaz pro quolibet veſtrum effundere p̃ſto eꝛio:voſq; opto ĩcolumeſ cõſeruet · diuitias augeat· honores agge ret deꝰ altiſſimus:qui viuit trinꝰ ⁊ vnus ꝑ ĩfinita ſecula bñdictus amen· In repetitõne aut ſimili actu ſcolaſii co pꝛefatio · Nimo mecũ ſepenumero conſpi ciens reuerẽdiſſimi prẽs: ſpecta bilis rectoꝛ· generolſi milites · fão iſſimi doctoꝛes.ceteriq; uiri oꝛnatiſſimi grãde mihi onꝰ hodierna die iniunctum anĩaduerto: cum rerũ agitãdarũ magni tudini: ac vtriuſq; iuriſ diſceptatõe om̃e meũ ingeniũ ĩpar eẽ cõfitear · Nec michi ſuadere potuerĩ:vbi ſublimiꝰ ac diffici kus mea potuiſſet diſceptatõ verſari: q̃ʒ in tãto reuerẽdiſſimorũ patrũ: ac doctiſ ſimorũ viroꝛũ cetu me iuris põtificii nu dü pꝛeſẽtare · Quenã em̃ tã affluẽs: ac ꝓ fũda memoria · tã elegãs ingeniũ: ac ſub lime in tãte rei diſceptatõe corã tot p̃ſtã tiſſimis p̃ſentiis ſatis digne ſufficiet g qᷓ cum michi difficili nedũ: ſed difficillimo quodãmodo oneri aſſeripſiſſẽ:ea ſepenu mero ductus ſũ opinione:vt hoc etſi lau dabile ⁊ honeſtiſſimũ ſit munus recuſaꝛe conſueuerim alias cenſuerim· Cum atta men ab his mihi delatum ĩtelligã: quibꝰ beniuol entia et autoritate afficioꝛ:eoꝛuʒ iudiciũ meo pꝛeferẽdum arbitratus ſuʒ Quo in loco cuʒ nec ingenium · nec ſcire deniq; meum ſufficere poſſe cõfidaʒ · oẽʒ ſpem meã in vos patres reuerẽdiſſimoſ collocaui:ꝗᷓ ꝓ ĩnata vobis mãſuetudine. clemẽtia ⁊ benignitate ſoletiſ hu maniſſi mas aures incredibili quadam attentio ne accõmodare · Licet em̃ ſuꝑiori tẽꝑe ſi milẽ locũ diſceptandi gratia ꝑſepe cõſcẽ deriʒ adeo quidẽ vt hec ſit decima publi ca diſceptatio · et in lectura annis octo verſatus ſim·quotiens tamen anĩo repe to · quot · quales· ⁊ quãtos inde cõcernaʒ aſtã tes riros doctiſſimos· ⁊ pꝛeceptoꝛes celeberrimos · ntvideã qͥd tãto cõſpectui dignum . aut elegantia dicendi · aut ſentẽ tiarum autoritate a me poſſit afferri. ſa tis ipſe mihi contremiſco · verebar ĩſuꝑ ſatis ne mibi paruʒ in hac re conſuluiſſe iuvicetis · Iterũ cum animo repet erẽ ſin gularem audientium grauitatem · benig nam omnium humanitatẽ ingenio meo vires aſſumpſi· conſtituiq; ſanctiꝰ eẽ reʒ — õ õ == hane mihidifficilẽ in medio tãtoꝛũ eduei vt doctioꝛ factus quo verũ:⁊ quo ſe uer tat erꝛoꝛ ĩtelligere valeã· ᷑n hoc quidem ꝓlixioꝛ mea redderet᷑ oꝛatio: ſed qꝛ diſceꝰ tatõni:mõ oꝛatõi locꝰ eſt ad glorioſũ p liũ cõdeſcẽdo. ¶ ¶ Doleo vehemẽter pꝛẽs reuerẽdiſſimi:voſq; viri ĩtegerrini ꝙ ex tãta largitõe vrã neqaʒ dignas voõᷣ referꝛe grãs: quod libenter facerẽ: vlla ſi occaſio:vel facilitas faculis ꝑmitteret: ve rũ ne me ĩgratũ: ac ĩmemoꝛẽ huiꝰ veſtre liberalitatis foꝛe exiſumetis: quas poſſũ vobis oĩbꝰ ago ⁊ habeo grãs · dixi ¶ In ĩtroitu examinis pro recitatõe pũ ctorũ prefatio · ¶ B FXrnc diez celeberrimi pꝛẽs: cuiqʒ etiaʒ eruditiſſimo àbiguaʒ· pauẽ am.atʒ tremẽdaʒ foꝛe ſepenůo ipſe mecũ tractaui ac dixi· Ra em̃ elt: que libꝛandos:ae pẽdẽdos ancipitis libꝛe noſ gemina lance ſuſpendit: a que ſi male et inepte garrrein ominiã de decꝰ: ſi bñ apte. laudeʒ· gloriaʒ ⁊ honoꝛẽ affene ſo let. t᷑ᷣn hũc quoq;ʒ locũ ĩtra tãtorũ patrũ cõſeſſũ nõ paſſim quo⸗ q;: ſed ĩ genioſos dũtaxat atq; doctiſſimos admitti ſolere exploꝛatũ habeo:eos ppe ſoloſ doctoꝛa lis gradꝰ celſitudinẽ cõſcendere dignos meritoſq; iudicare ⁊ apꝓbaꝛe cõſueuiſtiſ Quo fit vt ego qui nõ ſatis doctꝰ: nõ ſa tis idoneꝰ:nõ ſatis tandẽ meritus·hꝰ tꝛe mẽdũ examẽ ĩtraui: niſi a ſũmo oĩm pr̃ luminũ:a quociuxta canonicã iacobi)oẽ datũ optimũ ⁊ om̃e donũ pfectũ deſcen dit adiutus:veſtrarũqʒ humaniſſimaruʒ paternitatũ ſuffragiis ſi uffult?:Hinc cuz laude ⁊ honoꝛe euadere nõ poſſe me cen ſeaʒ. In tam igit᷑ arduo: tamq; ambiguo examĩe cõſtitutus: tot coꝛam clariſſimis viris 1 patribꝰ. Alliꝰ a quocvt ait apoſto lus)oĩs noſtra ſufficiẽtia ẽ: qui ⁊ potẽs eſt omeʒ gratiã abũdare facere in nobis: fauoꝛẽ· gratiã ⁊ benedictõneʒ petam: ve ſtros piter paternitates exoꝛando: vt ſiñ taz apte: nõ taz omatemõ tazʒ deniq; ido nee bec puncta recitauero: q; ⁊ ſacratiſſi marũ legũ excellentia:⁊ tãtoꝛũ patrũ di⸗ gnitas expoſceret: veniã ꝓ ueſtra ſolita humanitate tribuatis: 2 imꝑpfectuʒ meuʒ veſtra ꝓfundiſſĩa ſciẽtia ꝑficiatis · ¶ Bũ cta igit᷑ mibi hoc ſũmo veſperi ꝑ pateꝛni yr tates uĩ as aſſignata recitaturꝰ: hũc ifra dicẽdis oꝛdinẽ obſeruatũ me iri cõſtitui · Primũ nanq; ff· veteris pũcti exoꝛdium faciẽs · Rubricã ipſã ſub qſituata ẽ lex mi hi in pũctis aſſignata: ad precedẽtes cõ⸗ tinuabo rubricaſ.⁊ ſuꝑ ea:que a ſũmato re aʒone recitant᷑ referã · Dehĩc ꝓpius ad le. me cõuertẽs: illã diuidam ſùmabo fi gurato caſu in terminis lrãʒ legaʒ· nota bilia colligãdehic querẽdo· notando · et opponẽdo ꝓut ſe cõmodi offerẽt expe diam. Quo puncto a me ſic abſoluto: ad puũctum Codicis me cõuertẽs rillud ſimi li abſoluã oꝛine · his a me ſic explicitis: vrõ me limatiſſimo: ac tremendo examĩ ſubiiciam: pace itaqʒ vr̃a ad ea qᷓ inſutui videlicet ad pũcta recitanda progrediar que qᷣdeʒ vtinã mihi:⁊ om̃ibuſ qui me au dituri ſũt bene ſuecedãt. Veſio itaqʒ ad ipſã le.ĩperiũ.ſituatã ſub titulo ff.· de in ris o · vidi . ꝓ cuiꝰ expeditõe capio glo · ru brice · ꝗquidẽ diuidit᷑ ꝛc· Et cõtinuatuꝛ ſic ad pcedẽtes hec rubrica ꝓut in ea ſuper hac rubrica:et circa hanc materiã aʒo de pluribꝰ qrit· Primo ꝛc· ¶ In licentia concedenda doctorandi cõmendatio. K Fea laus religioſiſſime antiſtes: magnifiei preſides · vtriuſq; vni uerſitatis rectores digniſſimi. iſi gnes equiteſ. voſqʒ viri celebeꝛrimi· huic Mexãdro noſtro tribuẽda eẽt · quã vᷣtus ſua doctrinaqʒ meretur · cedẽduz mihi ꝗᷣ dez eſſet · ⁊ ab oratione om̃ino ſuperſedẽ dum. Nẽpe cũ virtus ſua mirificis pꝛeco nis lauduʒ digniſſima ſit· ego autem is ſum qui nec ingenio· nec facultate dicen di.nec vllo oꝛatorio mun ere tante ſue ce lebritati ſatiſfacere poſſim· Si veꝛo ſum mum meü in ipſum ſtudiũ.caritas· atqʒ obſeruantia conſideret᷑ · nullus adeo ini quus rerum extimatoꝛ erit · qui me non diiudicet maxime teneri · vt quantum in me ſit ipſius laudes efferam · nomenq; ſuum ad ſidera tollaz . Nam ſi laudare te nemur clariſſimos viros quos nunqʒ vi dimus. ſed quos vel audiendo intellexiꝰ vel legendo cognouimus . quanto forti us illos extollemus · qui quotidie nobi⸗ ſcum obuerſantur.qui nobiſ aſſuntqui nos ſũmo honoꝛe complectũtur· quoſqʒ; Eyxv. nos mutuo reueremur facit igitur p̃ſtã tiſſimi vini magna huius hoĩs rirtus:vt plura que de ipſo dicenda eſſent neceſſa rio pꝛetermittantur.Ecõtra autẽ magna amiicia ac familiaritas que mihi ſecu eſt me compellit: vt quedã ſalteʒ diſſeram: que ad ſuã laudem decuſq; ꝑtineant.Nã ſi plene ipſuʒ laudare cupiã: laudandum mihi ſuü genus nobiliſ ſimũ eſſet: quod vel antiquitate: uel nobilitate nulli vin cẽtino generi cedit· ſiue paterna: ſiue ma terna familia requiratur. Cõmemorãdũ eſſet qð viris pᷣſtantibus abũdauerit ne nia: triſcineaqʒ ꝓſapia: nõ modo ſplen doꝛ. ſed etiã vetuſtas vtriuſq; penitus ꝑ tractãda:afferendum eſſet quonã paren te natus ſit ꝓhiloſopho claniſſumo: viro ; pariter ſapientiſſimo:qui ⁊ ppocratiſ pceꝑtis: Kriſtotelis diſcipl inis vir pꝛe ſtantiſſimus habeatur· Sed ⁊ vis ingenü mei tota ſuecumberet: ⁊ ipſiꝰ tẽporis fa cultas minime pateretur. Adeſt eni ma ius: inſigniuſqʒ huius noſtri tironis pꝛe conium: in quo mngemum ſuuz:virtuſqʒ cõpꝛerẽditur.⁊ ſiquidem id longe lateqʒ difſiniã dif ficillimũ erit · Ilud aũt ſtudii ſui decus ampliſſimũ: quod ſatis omibꝰ patet recẽſere cogoꝛ:Ipſũ eum ſeptẽnio ciuili iuri ogerã dediſſet: vnoq;ʒ itẽ anno iura pontiſicia ſuſcepiſſet: ab hac ãpliſſi ma v᷑niuerſitate dignũ iudicatũ eſſe: qui decretoꝛũ codices explicaret: publiceqʒ ĩ terp̃taret᷑ · ẽt cum indies pꝛeclariꝰin hac ſe exeꝛcitatõne gereret: optimaq; apud viros doctiſſimos opinio de ipſo cõcipe retur:curſus ſequẽti anno ſine vllius diſ ſenſu confirmatꝰ eſt: i a venetis pꝛcipa libʒ ea mercede exoꝛnatus: qua exoꝛnari cõſueuerãt: qui eiuſmõi interpꝛetatõneſ ſuꝑiori tꝑe ꝑtractauerãt.· Magna quideʒ ſunt hec diſcipline ſue teſtimonia:hoc ve ro multo maius quod hodierno die om nü ad vnü cõſenſu de te exbibitum eſt. Quapꝛopter clariſſime vir cũ bonũ ceꝛta men certaueris:curſũ conſuůmaueris: in eũq; euaſeris virũ:vt alios iã docere:taʒ etſi anten docuiſti audẽtius poſſis:auto ritate a ſacratiſſimo pontifiee patauino de Randulfo de daalo michi tradita: do ctoꝛalia in iure ciuili inſignia tibi peꝛmit to: quecũqʒ de his ſtudiis benemeritiſ cõ coli: ⁊ ius ſuũ cuiq; tribui iu cedi ſolent: dans tibi poteſtatẽ in iureci uili magiſtraleʒ cathedrã aſcendẽdi· legẽ di · gloſandi interpꝛetãdi · ceteroſq; actꝰ doctoꝛales exercendi hic ⁊ vbiq; locoꝛum Ad laudem dei noſtri oĩpotẽtis men ¶ Id petendum inſignia in iureciuili oꝛatio · ¶ H H G ſacrarum legum laudibus· ex cellentia · ac dignitate dicere am pliſſimi patres nunc omittẽduʒ cenſeo · Nam nec ingenii mei paꝛua vis nec ipſa temporis bꝛeuitas. taʒ grandia nunc recenſere facile tribuerent. Ad hoc enim explicandum et maioꝛe ĩgenio: am plioꝛe dicendi facundia:prolixioreqʒ ſpa cio temporis opus pꝛofecto foꝛet· Que nam ingenii magnitudo concipereg que elegãtia lingue explicare gque quantum libʒ compoſita:aut lõga oꝛatio maximas legum laudes nedum cõplecti: ſed vix at tingere queat? Quis id quod omni lau dum genere pꝛeſtãtius eſt ſatis laudare poſſit? Quis rem que omnẽ pꝛecellit or natum verbis ualeat exoꝛnare g Nulluʒ p fecto laudatoꝛẽ: nullã ve laudem ad id eis efficienduʒ ſufficere ꝑoſſe exiſtimo QCuncta vero tranſcẽdit ꝙ leges iuſticiaʒ enĩ in rebus bonũ eſt iuſticiã coleꝛe:et iu ra ſua cuiq; ſeruare.xii.qii:cum deuotiſ ſimã · Tuſticia nanqʒ omniũ virtutum do mina eſta magiſtra: ⁊ maioꝛ inteꝛ ceteꝛas eſt virtutes · in autentico vt omnes obe diant iudici in principio · Et eunctas vir tutes ipſa ſecum ſola trahit: ab aliis enĩ virtutibus augeri: ⁊ ad maius apparere deſiderat: in autentico de referẽda in · ¶ ꝓ ea · R me igiẽ Futiarn hec ſunt ſilẽtio pꝛetereunda: ne ſi rem adeo grandem: ſupꝛa vires attẽptare velim: in ip̃o cona tu ſuccumbam. Crandes enim materias (vt hieronimus ait ingenia parua non ſufferunt · verum ad id dũtaxat veniam quod ſum poſtrẽo dicturus:ad ꝑetitõnẽ ſcilicet inignium ſapientie ciuilis. Quiꝰ cum ego ſkubna 2 diuina aduerterem inſtituta: me ſibi totum dedicare :i om̃e ſtudiũ meum ac tempus in ea capeſcẽda conſumere ſemper optaui. Quod meum deſiderium licet iam aliqua ex parte ſit expletum:tamen hoc mibi quoq; reſtat: vt eius ĩſigniar omamentis: quod ⁊ ma ioribus noſtris in alio etiam genere reꝛũ factitatum legimus · Naʒ ſiquem oꝛdineʒ quiſqʒ pꝛofiteri voluiſſet: eius ſibi trade bantur inſignia· Sic poete lauro: ſic mili tari ſtigmate milites: ſic victoꝛes trium pꝓhali bus infulis: ſic ſerui dei in apocali plſi ſignati in frontibus: ſic tandem om̃s Ulius artis: cui ſe dedicauere ĩſignibus decoꝛari ſolent · Sic igitur et ego Iuriſci uilis:cui deditus eſſe volo ĩſignia· ab hꝰ almo iuriſconſultoꝛum collegio mihi tri buibumiliter petam · Abs te igitur iunſ ciuilis interpꝛete clariſſimo domino Qa tone Sacco:tuo imprimis nomine: dein de alioꝛũ meoꝛũ pꝛomotoruʒ: quos hic aſtare concernis: me comitiandum ſup plex expoſtulo · Ad laudem omnipoten tis dei omĩa qui reg nat per ſecula amen dixi · In tradẽdis ĩſignibꝰ oꝛatõ. ¶ Fxime optarem pꝛeſtantiſſimi patres:vt ea mihi dicẽdi vis:idq; dariſſimi pꝛeclara merita oꝛnatiſſimos mores :cumulatiſſimaſqʒ virtutes et fa eile: commodũ in medium afferre poſſez Si em̃ hoc mihi daretur:vt eam oꝛatiõeʒ que magnitudini reꝛũ atqʒ ſplendori cõ ueniret adhibere poſſem: ſentiretis pro fecto doctiſſimi vii ex ipſa oꝛatione quã q; longa nullum tedium: nulluʒ ve falii dium (quod oꝛatio nis longitudo geneꝛa re ſolet) imo magis ſuauitateʒ quandaʒ ſumamq; animi oblectationem mẽtibus veſtris illabi · Nam huius nobili ſim vi ri ea ſunt geſta:hi mores: ea merita: ea ſcientia ac pꝛobitas: vt de his audire cui qʒ iocundum eſſe debeat ⁊ ſuaue verum cuʒ longiori oꝛationi temporis bꝛeuitas locum vllum non relinquat: paupertaſ qʒ ingenii mei: et exigue vires: celeberri mi iſtius viri laudes mnumeras: 1 facta pꝛeclara: ſui: maioꝛumq; ſuoꝛũ nobiliſſ mam ſtirpem: ⁊ ſuſceptas in adoleſcẽtia ampliſſimas dignitates complecti nõ ſa tis ſufficiant: boc vnum tantum:quãtuʒ videlicet ad legalez ſapientiam adipiſcẽ dam ĩſudauerit: bꝛeuius vt facllius pote ro conaboꝛ abſoluere· Is itaq; omne ſuũ ſtudiũ:om̃eʒ operaʒ:ſolicitudinẽ atq; eu tempus adeſſet: quo viri huius ery ram quo ſacratiſ ſimarum legum doctri nas perquireret · perſequeretur ·et diſce ret ita adhibuit: vt in eoꝛum numero poſ ſit facile computari: quos in veteribus hiſtoriis legimus luſtraſſe pꝛouintiaſ no uos adüſſe populos· maria trãſiſſe: gus eis aliquid ſapientie munus perciꝑe lice ret · Sicut Plato egiptum: Pitagoꝛas memphiticos vates: ⁊ architan tarẽtinũ: eamq;ʒ oraʒ italie:que quondam magna gretia dicebatur laborioſiſſime ꝑagraſſe dicuntur · Appolloniũ quoqʒ ſiue ſlum magnü vt vulgus loquitur: ſiue philoſo phum vt pitagorici tradunt in traſſe peꝛ ſas:pertranſiſſe caucaſũ:albanos·ſcitos maſlagetas: opulentiſſima indie regna penetraſſe · et ad extremuʒ latiſſimo phi ſon amne trãſmiſſo ꝑueniſſę ad blagma nas: vt byareã ĩ thꝛono ſedẽteʒ aureo au diret docẽtem: memorie traditur · Ts po ſtꝛemo inueniſſe dicit᷑ vbiqʒ quod diſcerʒ 1ſemper ꝓſiciens ſe ſen ꝑ melioꝛ fieret· Quis vero colendiſſimi viri hunc mmus pis:vt legalem ſapientiã ſequeret᷑ feciſſe negabit5 quis hunc pari ſtudio omnia ꝓ ſaẽtia. ꝓqʒ virtute temptaſſe non affi met? Hlis nẽpe qui tot ꝓ ſcientia ſuſce pere laboꝛes non imparẽ merito dixeriz bic nanq;ʒ ab ipſis teneris annis incredi bili quodaʒ diſcendi ductus ardoꝛe · patri am parentes fratres · cognatos · natos · amicos· conciues · et agroſet cuncta que aut iocunditati · aut voluꝑtati homĩ eſſe poſſunt ſua ſponte relinquens ͤab extre mis migrare finibus ad ea ſeſe contulit loca · ubi literis incumbere poſſet · deniqʒ punc nõ a patrio domicilio abſẽtia · non interiacens longitudo terrarũ · nõ viaꝛũ diſcrimina.nõ maris fluctus.atq; pcelle ſpumãtes· nõ latronũ ĩſidie · nõ tadeʒz yl l ꝑpicula.quĩ om̃ia vt hãc legalẽ ſapiẽtiã capeſceret aggrederetur terreꝛe potue⸗ rũt: quinimo nihil horum que maximis incõmodis ceteros afficere ſolent veritꝰ immenſo quodam amoꝛe ſciẽtie ductus. ſua ſponte factus peregrinꝰ et exul · ſe oĩ bus periculis vt ſciẽtiã adipiſceretur ex poſuit · Et tãta demum virtutis oꝑinio valuit. vt nulli labori· nullis vigiliiſ. nlli ĩcommodo · nlli parceret ſudori ·et ſuas ad extremũ ꝓ hac ipſa ſapiẽtia exinanirʒ –G — xvj. opes · Quas ob res quantum pꝛofecerit. quantamqʒ ſcientie vbertateʒ retulerit: hodierna die latiſſime patuit . quoniam ab om̃ibus iſtis patnribus et dominis ne mine diſcrepante fuit merito laudabi liter apꝓbatꝰ. Quare dilectiſſime frater cũ iaʒ tpᷣs:quo bonoꝛũ laboꝛũ quos pro ſcientia ſuſcepiſu glorioſoſ ac dulces caꝛ pas fructꝰ aduenerit:ego te meo: ac pro motoꝛũ tuoꝛũ nomĩe legũ doctoꝛem con ſtituo · declaro atqʒ decerno: ⁊ que effla gitaſti in iureciuili doctrĩalia ĩſignia tibi trado· Libꝛũ ſcilicet clauſũ ⁊ apertũ: bir retum capiti tuo·ãnuluʒ digito: ac pacis oſculũ . Clle autem te benedicat qui ſemꝑ eſt benedictus · in cuiꝰ te noĩne benedico ĩ nolĩe pr̃is ⁊ fuu ⁊ ſpũſſãcti Imẽ. Cum quis ĩ collegiũ recipitur docto rũ pꝛefatio· ¶ B JèMU Vã maxima eꝛga me ſit beniuolẽ tia vrã p̃ſtãtiſſimi prẽs:q̃ʒ ſiz vo is cariſſimus: ⁊ q́; ꝓnus in me ſit ammus veſter: ⁊ propterea quãtum omĩbus vobis debeã ampliſſimũ munꝰ quod mihi hodierna die contuliſtis indi cat · Quod quideʒ eo masis ac magis eſti mãdũ: ac magnipẽ dẽdũ puto:quo me p latũ eſſe voluiſtis om̃ibus aliis: qui eth nobilitate · ĩtegritate moꝛũ · grauitate · in genio. ⁊ legum ſcientia pꝛeſtent:me tam vnũ delegiſtis ex om̃ibus · Et reliquis di miſſis ac ſpꝛetis almo collegio veſtro me aggregaſiis: ac in eum vocaſtis ĩtrodu xiſuiſ locũ:qᷓ q;magnꝰ q;pꝛecõſꝰ:qᷓ;cipu us:q̃ᷓ; deniqʒ pmariꝰſit:q; nec ĩgeniũ:n?⁊ tẽpꝰ ſuppetũt · ⁊ id pᷣterea notiſſimũ eſt nũc nõ explico · Cetera quoq; taceo· que glorie · ſplendori · laudũq; veſtrarum cu mulo accedere poſſũt · ¶ ¶ ¶ Et ne in gratitudinis vicium maximũ icurꝛaʒ ad grãrũ venio actiones: quas quidẽ ſi pro beneficii magnitudine: vobis a me ſatis referri poſſe puteʒ nõ ſapiã· Eas autem quas poſſuʒ dominatõnibꝰ veſtris grãs ago: ⁊ illuʒ depꝛecoꝛ ⁊ exoꝛo qui in euan gelio ait · Beati miſericoꝛdes:quoniã mi ſericoꝛdiã cõſequent᷑:vt quẽadmodũ me cũ miſericoꝛditer egiſtis:ita ⁊ vobiſcum agat ip̃e deꝰ om̃ipotẽs poſtiemo ne quã de me habuiſus in vllo fallatur opinio. p · v. polliceoꝛ me ꝓ viribꝰ conaturum: optimũ ⁊ om̃e donũ ꝑfectũ eſt.· ¶ M ¶ Vñ elegãter NRug · in. li. de ciui · dei ait vt is ſim qui ⁊ honoꝛẽ collegio ⁊ vob om nibꝰ grata ꝓcurẽ · dixi. 1 ¶ In priincipio alicuius libri legendi Pefatio · ¶ DH Diĩterpᷣtatõem iuris pᷣfatõne ali qua nõ fcã ꝓcedẽdum nõ foꝛe ad monuit iuriſcõſultꝰ in . l. i. ff. de origi · iu· cuiꝰ autoritatẽ ſecutꝰ bar · in ru brica · ff· de acq/ heredi · ait doctoꝛeʒ nõ de bere ſine vlla p̃fatõe libꝛũ vel lecturã ĩci pe · Que vero pᷣſtãtes viri dignioꝛ pᷣfatio quod ve aptius exoꝛdium pᷣmitti poteſt q; vt pᷣmũ quidẽ diuinũ poſcamꝰ auxiliũ quod ⁊ apud veteres factitatũ legimus: Nã ſi quippiam operis facturi fuiſſent: ate omĩa celeſtem fauoꝛem pꝛecãtes deũ inuocabãt ( G G apud pſiũ de hoc ĩ ſtituto legit᷑ · Vatibꝰ hic mos ẽ centũ ſibi poſcere voces: Cẽtũ ora:a linguas ĩ car mine cẽtũ· ¶ E¶ Hinc ouidiꝰ ait Dii ce ptis aſpirate meis · ¶ ¶ In minimis quoq;ʒ rebꝰ diuinũ auxiliũ ĩploꝛari debẽ placuit in Thimeo platoni (H (QOuiꝰ autoritatẽ eueſtigio boetiꝰ tercio cõſola tõis imitãs inq̃t ĩuocãdũ rerũ oĩm pꝛẽm quo pᷣ̃termiſſo nullũ rite füdat᷑ exoꝛdiuʒ CQꝛegoriꝰ etiã de cõſe · di · i · ĩs xpᷣianꝰ.Ad deũ priꝰ cõfugiẽdũ: qui noſtre poſſit cu rare anime paſſiones: ⁊ ãte oĩa diuini fa uoriſ grãm poſtulãdũ monet ac pꝛecipit ¶ ¶ Hinc ĩpatoꝛ in li · i. C. de offi · pre fec p̃to affri· Ad oĩa cõſilia oẽſqʒ actꝰ in nõie dñi nrĩ hieſu xpᷣi ꝓgãdimur · Tdeirco cupiens ego lectionũ mearũ initiũ· ad in uocatõem.honoꝛẽ et laudẽ nomĩs hieſu pp̃i fieri:qð qñ ĩᷣcolo flectẽ debeo genua ſaltẽ coꝛdis· c· decet· ð ĩmunita eccle¶ E ¶ Eplũq; dñʒ hieſũ harũ lectõnũ meaꝛũ (vt v̈bis boetii vtar) pricipiũ vectoꝛem. ducẽ ſemitã · ⁊ terminũ foꝛe · Ab eo exoꝛdi um peto ·qui ait · Sine me nihil poteſtis facere· ¶ L ¶ R quociuxta canonicã Ta cobiet habet᷑ · q· i · quã pio) Om̃e datuʒ T habet᷑ · xxvi · qii· qui ſine ſaluatoꝛe ſalu tem habere:⁊ ſine vera ſapientia eſtimat ſe pꝛudentẽ fieri poſſe:nõ ſanꝰ: ſed eger eſt. nõ prudens:ſed ſtultus: ĩ egritudĩe aſſidua laboꝛabit: ⁊ in cecitate ſtultus et demens pmanebit · ( N (Fpoſtolus — —— — –6,q — — — —— quoq; acobꝰ dixit · Siquis indiget ſapi entia poſtulet a deo: qui dat omnibuſ af fluenter: et non impperat ¶ ¶ Gmis em̃ ſapiẽtia a dño deo eſt: ⁊ cũ eo fuit ſ. Ep. deſuꝑ bona cũcta ꝓcedãt ad illũ me:atqʒ meũ vertã ſermonẽ: qui dixit petite ⁊ acd cipietis:pulſate ⁊ aperiet᷑ vobis. ¶C G Er in quo(vt dixit apoſtolus ſunt om̃s theſauri ſapiẽtie ⁊ ſcientie · In cuiuſqʒ no miĩe cũcta facere debemꝰ. quod ideʒ apo ſtolus pꝛecepit dicẽs: ⁊ habet᷑xxvi.q· v.· nõ licet · Oĩa quecũq; facitis ſiue ĩ veebo ſiue in opere:ommia in nomine dom no ſtri hieſu chriſti facite · ¶ D¶ Et dicam cũ ſalomone.Da mibi domie ſediũ tuaũ aſſiſtricem ſapiẽtiã: mitte illã de ſede ma gnitudinis tue: vt mecũ ſit ⁊ mecuʒ labo ret · ¶ ᷓ ¶ Et cum fudith· Da domine ſermonẽ bene ſonantẽ in os meũ: Et nõ ponderatis humanis demeritis: tua ſola clemẽtia in me tui celeſtis irrigui gratiã influas ſciẽtie ⁊ eloquẽtie:ſupplendo de fectũ:augeẽdo ĩgenii modulũ: ⁊ memorie ſentis:quẽ legẽdũ ſuſcepi veritatẽ pãde⸗ re:erꝛores fugare nodos ſoluere · o bſcu ra dilucidare:⁊ dubia quẽadmodũ ad do ctoris officiũ perti net declarare. c.i.ð re li · et vene · ſanc . vt ſic cõſeruek ꝛ augmen tetur ſcientia: virtus ⁊ gratia in meipſo. ¶ EGt iuxta verbũ pſalmiſucũ.De vᷣ tute abulẽ in virtutẽ · de peni · di · i . · dño qui vt dicit innocẽtius ĩ prĩcipio ſui ope niã etſi men te quidẽ ĩtellectũ re cipiant . in coꝛdis tamẽ deſideria nõ ponũ t Sim leſ illi: qui vt hieremias ait: veneꝛũt hau rire aquã. ⁊ vaſa ſua vacua repoꝛtaueꝛũt ideo cõfuſi ſũt:ꝑiter ⁊ afflicti. ¶C Nos ergo ne cõfũdamur: pariter ⁊ af fligamur· nnocen: precepta ſeruemus: ⁊ has ſcriptuas ⁊ cõſtitões ſacras legen tes :earũ intellectũ ſanuʒ in vẽtre mẽtis noſtre ꝑcipiamus:coquamus:⁊ frequen ti meditatõe digeramꝰ: ac mentis deſide rio ſeruãda condamꝰ (H (Gt ſic ĩplea tur in nobis quod egregie legit᷑ ab ange lo dictum:vẽter tuus comedet:⁊ viſcera tua ĩplebũtur volumĩe iſto quod ego do tibi · hoc ẽ: vt quod deo autoꝛe legimus: mẽte retineamus: ⁊ deſideriũ ⁊ intentio nrã haruʒ conſtitutõnum nimio ſapoꝛe re valeam: quas ſi non ſatis ample vt oneri meo incumbit expꝛeſſero: nõ mibi quidẽ:ſed bñficioruʒ magnitudini aſſcri bere velitis queſo · Primo itaq; regrati oꝛ omnipotẽti deo:eiuſq; genitꝛici marie quorum pietate hunc in vſqʒ; dieʒ:ſũmis cum felicitate ⁊ leticia perductus ſũ · vo bis dehĩc reuerẽdiſſimi cardinales quas bi p̃cipuo reuerendiſſimo patri domino Lodouico tituli ſãcti laurẽtii in domaſo cardinali digniſſimo: ⁊ aquilegienſis ec⸗ cleſie patriarche meritiſſimo patri dño bñ factori colẽdiſſimo:quẽ patres opti mi me ⁊ amare ⁊ colere ⁊ venerari decz: dũ ſpũs hos regit artꝰ. Oĩbꝰ ĩſuꝑ pᷣlatis epiſcopis · ꝓthonotariũs · archiepiſcopis abbatibꝰ. ⁊ pꝛioribꝰ cuiuſcũq; gradꝰ.Et magnifſico viro dño petro quirino ĩcliti dñii venetoꝛũ legato meritiſſimo. Cene roſis militibꝰ:a vniuũſis ſacroſãcte rõane eccĩe officialibꝰ: cariſſimis doctoribus. om̃ibus ciuibus.⁊ ſcolaribus grãs ingẽ tes ago· In quibʒ perorãdis ꝓlixioꝛ mea redderet᷑ oꝛatio· Sʒ vereoꝛ plurimum:ne dũ rei tã ãple ſatiſfacẽ intẽdo:tenui mea oꝛõe potiꝰ detractũ iri ĩtelligã · Cũ itaq; ope ſatiſſacẽ nequeã: aĩm certe meũ amã tiſlimũ. deditũ · oblat uů. 1 obligatiſſimuz ſuſcipiatis · dixi · No libri 5 lemẽtu et eiꝰ miſſionem Vm anĩaduerto patꝛes reueꝛẽdiſ ſimi vrãs ſingulares clemẽtias · humanitates quibus me preſẽti aliter neduʒ venerari:ſed extollere digna ti eſtis: neſcio michi ꝑſuadere quo dicen di genere: qua elegãtia:qua deniqʒ facũ dia condignas gratiaruʒ actõnes pꝛome rãrũ actões: quas deniq; oblatõnes re Rers mihi ꝓfecto uadere nequiui· Infi nitas tñ ⁊ imoꝛtales oĩbʒ grãs ago:queſ prudẽtia. excellẽtia: ⁊ moꝛuʒ ĩtegtate · ne dũ cardĩ alatꝰ apice: verũetiã ſũmo ſacer dotio iã digniſſimos om̃s ꝓfitẽtur · Et ti CCxrvi Fc nüuc ille dies mihi iucũdiſlimꝰ fuit reueꝛẽdiſſime pr ac pnᷣcepſ il uſtꝛiſſie · Lucũdiſſiꝰĩquã mihi hic fuit ille dieſ:quo ꝑactũ ẽ maieſtate celeſti ſuggerẽte ⁊ eiꝰ diuina pietate opitulãte Qui ĩmoꝛtales agere:⁊ habeꝛe debemuſ grãs:quãdoquidẽ referre nulla ſit nobiſ relicta poteſtas)tã magnũ tam difficile tam dulce·tam amenũ · tã inſperatũ· tam diuinũ tã deniq; ĩmoꝛtale ſuſceptũ opꝰ Exultemꝰ igit᷑:ac ſerio nobiſcuʒ triũph mus:g loriemurq; re taʒ bene: tã fauſte: tã feliciter geſta: ⁊ multos ouãter nunc feſtos ducemꝰdieſ.Nã.venit poſt mitos vna ſerena dies ¶ L( Sũt aũt egregia in hoc elegantiſſimo libꝛo religioſiſſime antiſteſ oꝑa multa.Oratoria · hiſtorica.⁊ poetica theòlogica deiqʒ ⁊ phiſica: vt eo pacto varietas ꝓſit ⁊ delectet quibꝰ ſi au res ⁊ ſtudiũ noſtrũ adhibuerimus: haud dubiũ erit: qui ex eis nõ mediocrẽ volup tatẽ: ⁊ plurimũ fructꝰ cõſeeuturi ſimus Et quoniã maioꝛes noſtri ſẽꝑ artes illas Pociſ imum:plurimũqʒ coluerũt: que ad Pumanitatẽ cõſeruãdã · tuẽdaʒ· omãdãqʒ rẽpubli· ſũme tłtiles eſſẽt: aut neceſſarie de qbꝰ totꝰ hic liber ẽ refertiſſimꝰ: nõ ab ſonũ foꝛe duxi·de laudibʒ · excellẽtia ac di gnitate rethorice artis ĩ mediũ depmere pauca· Que qᷣdẽ ſi ars friuola res eſſet · vt eã milti ⁊ foꝛtaſſe hac in ꝑte nõ ꝓbãdi faci unt: non tãtoꝑe apud maiores nrõs gre cos ⁊ latinos: culta.celebꝛata. ⁊ in ſũmo honoꝛe habita eſſj. Sed quibuſnã verbis quibʒ honoribʒ.qua ve dignitateeã pro ſequar nõ facile occurrit · Nõ eĩ ſuʒ ſatis ad tante pᷣconia laudis. Et ĩprimis tãetſi ſimplex: ⁊ nuda veritas:qua nullꝰẽ ſua uioꝛ aĩo cibꝰ.pt ẽ de ĩmoꝛtali deo.de trini tate · de fide. de diuinis opibʒ diſlerè: per ſe clara:oꝛnata · excelſa atz magnifica vi deatur: adeo vt poſſit ſine eloquentia de fendi vt a multis ſepenumero ceſt defen ſa:tamen adhibito oꝛatõnis floꝛe ⁊ oꝛna mento quodammodo magis ac magis eluceſceꝛe: 1 in lectoris animum poten tius ĩfluere: ac firmius ꝑmanere videtur ꝗ ipᷣa tñ ſi dicendi ſuauitate pᷣuaret᷑ ꝓpe cõcideret · atq; iaceret· Quĩ etiã ipᷣa diui noꝛũ officioꝛũ ac miſſarũ ſolennia: qᷓnqᷓ; om̃i ſtudio ꝑpolita ſint:tñ cũ agũtur ĩ tẽ os illis reſparſit · ¶ O dum ſcaturit verſibus⸗ plis. dormitare nõnũqᷓ; animꝰ nr: oſcita req; videret᷑. At em̃ ſi inter iſta choꝛꝰ po eeica illa decãtaret carmina · iſte cõfeſſoꝛ dñi · vel · vt queãt laxis reſonare fibris:eu ius vſqʒ adeo meni humi dep̃ſſa eſt: vt ñ eleuet᷑ animus: ⁊ quaſi ſuſciteẽ᷑? Ex quo fit vt natura magis ad poeticã:qᷓ; ad aliã lrãrum artem duci videamur: cinus q ex pers ẽ: mime liberaliter eruditus ẽ nccẽe eſt ¶ ¶ ¶ Wõne de oꝛpheo muſeo 1 am phione: mira qdã pꝛedicat ãtiquitas? d ici ſuauiſſimũ cantũ.ſaxa ⁊ mõteſ ire umĩa ſtare poete decantãt. Nil aliud ſi gniſicare volẽtes.q; tunc moꝛtales ſans duꝛioꝛes:flumĩbuſ iſtabiloꝛes:dulciſſima illoꝛũ oꝛatõe munitos:fractoſ.⁊ ad rectã viuẽdi viã fuiſſe ĩductos.hi nãqʒ homĩes primũ palãteset beluaꝛũ moꝛe viuentes ſoli appetitui obſequẽtes: ĩ vnũ cogere ac cõgregare· tecta ⁊ domos edificat· op pida cõdere ſuig ameniſſimis cãtibus po tuerũt · ¶ N ¶ Ouid Cicero gan pa rum inſtructꝰ poetarũ cognitõe videbatur ⸗ qui non contentus ennio pacunio. actio ceteriſq; noſtris: grecoꝛum inſi uper poe mata in latinũ couertittotoſqʒ libꝛos ſu Quid Sene ca durus pꝛofecto vir ac ſeuerus? Non ne ipſe poemata ſcripſit · et totus inter⸗ (B (Ouid Homero deeſt· quo minus in omni ſapiẽ tia ſapientiſſimus eſtimari poſſit? eius pꝛoiſum totam eſſe doctrinam viuendi quidam oſtendunt in belli tempoꝛa. pa ciſqʒ diuiſaz (G ¶ Waronis deniqʒ no ſtri ſapientia qʒmultifacienda eſt. cum quaſi deo plenus inter ceteꝛa vaticinatur parum ante Saluatoris aduentum di⸗ cens· Tam noua pꝛogenies celo demitti tur alto · ¶ R Oentona vero muli er (vd non deſmt nobis clariſimarum mulierum exempla· que ⁊ literis · et ſtu diis et eloquentia floꝛuerunt) quot ver ſus ad dei noſtri intellectum ex marone traxitæ (S C Extat Coꝛnelia Scipio nis affricani filia cuiuſ per multa ſeciila poſt eiuſ moꝛtem extabant epiſtole elegã tiſſimo ſtiilo perſcripte · ¶ T (GEt Sa phos poetiſſe libri ſummo in honore apud grecos propter ſingularem facũ diam · et ſcribendi artem habiti ſunt f — — 3 4 ( ¶ Aſpaſia quoqʒ; ꝑ Socratis tẽꝑa fuit doctiſſima quidẽ mulier: ⁊ eloquẽtia.⁊ li teris p̃eellens · a qua Socratem phᷣm em̃ ſe didiciſſe quedã nõ pudeat cõfiteri ( B ¶ Legimꝰ hieronimũ ⁊ lactantiũ viros ſanctiſſimos: ⁊ oĩm xpᷣianoꝛum ꝓculdu bio eloquẽtiſſimos Qiceronis ⁊ gentiliũ eloquentiã longe fuiſſe imitatos: ⁊ hi tũñ ſapientia.vite ſanctimonia· atqʒ ĩtegrita te floꝛuerũt · ¶ Q¶ ¶ Vnus ĩſuꝑ p̃cipuus ac clarus extitit Cipꝛianꝰ:qui ⁊ magnã ſi bi gloꝛiã ex artis oꝛatoꝛie ꝓfeſſione q̃ſie rat: ⁊ admodũ multa cõſcripſit ĩ ſuo ge nere mirãda · Crat enim ĩgenio facili. co pioſo·ſuaui:⁊ q̃ ſermonis maxĩa ẽ virtuſ aperto:vt diſcernere nõ queas: vtrũ ne oꝛnatioꝛ ĩ eloquẽdo:an facilioꝛ ĩ explican do. an potẽtioꝛ in ꝓꝑſuadendo fuerit 7 hic tñ ab homie ſane diſerto deriſus ẽ: qui eum ĩmutata vna lĩ̃a Capꝛianũ vocauit: quaſi ꝙ elegãs inenit⸗⸗ melioꝛibꝰ rebꝰ aptũ ad ciuiles fabulas cõtuliſſet. Qð ſi accidit hoe ei:cuiꝰ eloquẽtia nõ ĩſuauis ẽ quid tandẽ putemꝰ accidere · quoꝛum ſer mo ieiunꝰ ẽ ⁊ ĩgratus ·qui neq; vim ꝑſua dẽdi: neqʒ ſubtilitatẽ argumẽtandi · neqʒ vllã ꝓꝛſus acerbitatẽ ad reuincẽdũ habe re potuerũt? Cum hac aũt lr̃arum peri tia: adhibendũ eſſe rerũ ſcientiã conſtat· Nam ⁊ ĩe ſine rerũ ſciẽtia ſteriles ſũt ⁊ ĩ anes· ⁊ ſciẽtia rerũ quis ingens. ſi ſplen doꝛe careat literarũ abdita qdammodo obſcura videt᷑ · Quid enĩ ꝓdeſt multa pulera ſcire: ſi neq; loqui de his cũ digni tate · neqʒ mãdare lr̃is niſi ridicule poſſis ¶ D ¶ Hec duo ſimul coniuncta veteres il los:quoꝛũ mẽoꝛiaʒ veneramur ad celebꝛ tatẽ noĩs · gloꝛiã q; ꝓuexere Hatonẽ De mocritũ Rriſtotelẽ Theofraſtũ Varronẽ Qiceronẽ Senecã Auguſtinũ Hierõimuʒ Lactãtiũ · In qᷓbꝰ oĩbꝰ diſcerni vix pᷣt:ma ioꝛ ne ſciẽtia rerũ· an peritia fuerit litera rum·. Hures etiã alii p̃ſtantibus ĩgemis viri: in vita humana hec ſtudia coluerũt · Go fit:vt ſapientia ⁊ veritaſ idoneis p̃co mbus ĩdigeant ¶ G i cipes buiꝰ ſeculi ſcriptura ſancta fide ca reat · ꝙ ꝓphete cõmuni: ac ſimplici ſer mone xt ad populũ ſũt locuti cõtẽnunt᷑· Ttaq; ab his: qui nihil audire vel legere: Nam bec ĩpꝛimis cauſa ẽ: cur apð ſapiẽtes:⁊ doctos:⁊ pꝛĩ niſi exploꝛatũ ac diſertũ volunt:mec quic q́; inherere ais eoꝛũ p̃t.niſi qð aures 1 dioꝛe ſono demulcet · AUla vero qᷓ ſoꝛdida vident᷑: ĩepta ⁊ vulgaria exiſtimant· T80 nihil veruz putãt: niſi qd auditu ſuaue ẽ nihil credibile: niſi qð pᷣt incutere volup tatẽ. Nemo rem veritate põderat: ſed oꝛ natu ¶ Neq; verũ ẽ:vt pleriq; q poetas inſectant᷑ aiunt: ꝙ amoꝛeſ ⁊ flagicia ĩ ülliſ düũtaxat reperiant᷑ · In nullis enĩ ſcripto ribus tãte pudicicic: tãte vxoꝛie diſciplĩe: bonarũqʒ rerũ exempla.quãta in poetis Rode reꝑiri cõſtat · ¶ etſi qñ amoꝛes de cribũt.quiſ vſq; adeo ebes ẽ· vt nõ ſciat eas res.⁊ aliud ꝓ alio ſignificãtes intelli gat 5 ¶ E ¶ Nonne hec ipſa:vel etiã de terioꝛa ĩ ſacris reperiunt᷑ libꝛis? an non ibi Sãſonis ĩ dalidã amoꝛès pene ĩſani⸗ Tcrobuſtiſſimi viri caput gremio mulier cule ĩpoſitum g foꝛtitudĩs detõſus cri nis? In nõ hec poetica g an nõ flagitio ſa 5 ¶ E C(Taceo filioꝛum Loth ſcelus infandũ: ſodomitarũ exterminandam obſcenitatẽ (M ¶ It enim Dauid amo rẽ ĩ Berſabee:⁊ ſcelꝰ ĩ vriam ¶ ẽ ¶ Salo moniſqʒ fratricidiũ ⁊ tam numeroſuʒ cõ cubĩarũ gregẽ: quoꝛſũ ſpectare dicemꝰs an q; hec mala ſunt.a flagitioſa.⁊ obſee na: ꝓpterea negabimꝰ ſacros libꝛos eẽ leg ẽdos 5F neqquã. Nec poete igit᷑ reſpu endi ſüt: q ĩ illis ĩterdum aliq̃ ad delecta tionẽ hoĩm ſcripta reꝑiant᷑ dẽ ſi qñ didonis: eneeqʒ amoꝛes apð vir guiũ legimꝰ: ingeniũ poete admirari ſo lemꝰ.rẽ aũt ipſã q;ꝛ fabuloſaʒ. auPe N lio ſignificantẽ nequaq; attẽdimꝰ (Ne q; ieo oꝛatoꝛia ẽ ars vilipẽdenda: ꝙ ſe penumero legimꝰ eloqñtes viros:hoĩbꝰ ciuitatibꝰ maximã cladẽ: atʒ ꝑniciẽ ĩtu liſſe. hꝰ ñ artis vicio: ſʒ eoꝛũ ꝗ ea abutt᷑ vſu veiĩt· Nulle eĩ tã bone artes ſi ũt: qᷓ ab utẽtiũ Vicio depꝛauari nõ poſſint.Nõne ſo medicĩe · Turiſciuilis: ⁊ reliquarũ bo narũ artiũ ſcia:hũano generi multuz ne ceſſaria ẽg nobiſ tñ nocẽ p̃t: ſiqs illis ĩbu tus ꝑperã vti velit · Neceſſaria igit᷑ videri ſolʒ Oꝛatoꝛũ ⁊ poetarũ cogtio:tũ ꝓpter vtilitatẽ:variãqʒ mitarũ rerũ cognitiõeʒ tum ob ſermonis excellẽtiſſimũ mtoꝛem QOonſtat aũt nihil ex omnibꝰ ſtudüs eſſe qð minꝰ nobᷣ̊ tꝑis auferat: q;benedicẽdi — ſcientia Nam ⁊ addiſcit᷑ in puericia:cum aliis fere vacare nõ poſſumus: ⁊ inheret memoꝛie ob rotundã cõcinnitatẽ:ruſtica tur ⁊ ꝑegrinat᷑ vna nobiſcũ·⁊ ſine libꝛis vltro recurſat · vt vel aliud agẽs:hoc etiã agere videare · ¶ L¶ Hactenꝰ de laudi bus Rhethoꝛice diſcipline:qua totus hic liber vt ſplẽdoꝛ refulget firmamẽti. Nuc de ſectione libꝛi ⁊ rerũ in ipſo cõpꝛehen ſarũ enumeratione videamꝰ.Et quidem totũ hoc pene opꝰ:in duas non ꝑperam pꝛcipales digeſſimus ꝑtes · Hima nãqʒ ꝑs eit p̃ceꝑtoꝛũ:a clauſularũ· Secũda au toꝛitatũ ·⁊ oꝛationũ. Quibꝰ adiumentis omne tuũ dicendi genꝰ:vel bꝛeuiter .· vel mediocriter· vel ꝓlixe arbitratu quidem tuo poteris cõtractare ( M¶ Dars ete nim que p̃ceptoꝛũ ẽ: quinquaginta Rhe torice artiſ pꝛe ſe fert documẽta limatiſſi ma:que ex clariſſimoꝛũ oꝛatoꝛũ Caſpani ni barſizi pergamenſis:⁊ Stephani fliſci Soncinẽſis libꝛis recepimꝰ accõmodata· In quibꝰ demonſtrat᷑ qua rõne l̃as:qua ſillabas:qua etiã dictiões in oꝛõne obſer uare deheamꝰ qua deniq; rõe neglige re moneamur :quo itẽ oꝛdine oꝛnatã · cõ cinnã.ſplendidã·ac reſonantẽ cõtexere: neceſſariis amplificatõnibus exaggera tã oꝛationẽ efſicere valeamus. Quas ꝓfe cto adoꝛnãdi ſtili rõnes:ac multiplicãde oꝛõnis ĩuentiones:ꝑ omẽs octo gramati ce oꝛõnis ꝑtes:atq; ꝑ ipſarum genera: 1 ſpecies ꝑticulariter ꝑtractauimꝰ:⁊ ĩſcrip ſimus diligenter· Dars aũt que clauſula rũ eſt:in bina ꝓtendimuſ menbꝛa.pꝛimũ quidẽ menbꝛũ ex p̃dictoꝛuʒ Caſparini ⁊ fliſci clauſulis deſũpſimus: a iuxta Rhe thoꝛice oꝛõis ꝑtes: que ſũt Gxoꝛdiũ. Nar ratio · diuiſio· cõfirmatio · cõfutatio · con cluſio oꝛdinauimꝰ congruenter CN ¶ Reliquũ vero clauſularuʒ menbꝛũ.ex dariſſimorũ Marci Tulli Ciceronis eiuſ dez Caſparini Leonardi aretini Poggii flornetini Guarini veronẽſis Baldaſaris Raſini Franciſci Philelfi Rntanu panoꝛ mite Nicolai ꝑoti: ⁊ alioꝛũ nr̃a etate oꝛa torũ eplarũ libris accomodauimus · Et ꝑ Rubꝛicas:ſiue titulos quatuoꝛdecĩ:noua quadam:a laboꝛioſa adsmodũ terminaui mus ĩuentione · Vbi ſub rubꝛica de parẽ tkeſi:quã minꝰ dotatã dedimꝰ . nonnul la nonnullorũ poetarũ carmina Virgili Juuẽalis: Nerſi · Ouidii. Statii. Nrudẽtii Valerii Marcialis. Maxĩiani.Ruiani.Pã phili · Tibulli. Eſopi· alioꝛũ que nõnun q́; parentheſis occupãt locũ intermedia uimus ́; rectiſſime · Et his pꝛimam no ſtri inſututi abſoluimꝰ ꝑtẽ. ¶ O ¶ Nũc nũc ſecundã noſtri codicis partẽ: que ex autoꝛitatibꝰ conſtat:⁊ oꝛõnibus ĩ mediũ vocare neceſſe ẽ · Et quidẽ ꝑs autoritatũ que vnuʒ ⁊ viginti autoꝛes p̃ ſe fert cele berrimos hꝰ modo ĩ noſtrã ꝓꝛumpit pa leſtrã ¶ Nam ĩpꝛimis ſunt Marci Tullii QCiceronis ex libꝛis officiorũ autoꝛitates Giuſdeʒ de amicicia· De ſenectute · De ꝑa doxis· De qᷓſtionibꝰ tuſeulanis · De vete ri rhethoꝛica · Et de noua · Et de libꝛis oꝛa tionum eiuſdẽ ¶ Deinde autoꝛitates La ctantii firmiani ex nouẽ libris diuinaruʒ iſtitutionũ· In quibus plus ſolito:⁊ ꝓfe cto pᷣter ſpem fimbꝛias dilataui: vt eſſet ĩ quo hic liber ⁊ theologis:⁊ phᷣis ſuppe ditare poſſet ¶ Inſupꝑ Macrobii ſi uꝑ ſom niũ ſcipionis:⁊ de libꝛis ſaturnaliuʒ eiuſ dem Eke Lucii Apulei · de Magia·de/ Aſi no aureo. De libꝛis floꝛidoꝛũ · De deo ſa cratis. De natura deorum· De dogmate Platonis · Et de habitudĩe mũdi Cter Pauli Oꝛoſi de oꝛmeſta.¶ Victurini de Frchitectura · ¶ Quinti Gurtii Ruffi de geſtis alexãdꝛi Tulii Oelſi de geſiis ceſa rig ¶ Itẽ valerii mayimi hiſtoriographi ¶ Laertii ð vitis ⁊ moribꝰ ꝓhᷣorũ Vpo thegmata Plutarchi (Liber auguſtalis petrarche ¶ Noĩa deoꝛũ quos Romani 1 gẽtiles coluerũt· ¶ Noĩa ⁊ offfieia Ro manorũ ¶ Liber remediorũ eiuſdem pe trarche:aduerſe ⁊ ꝓſpere foꝛtune. ke ex Terentii affri Comediis:q̃ ſũt Andꝛia Eunuchus Heutontumeru menos.Adel phis Mechira· ⁊ Phoꝛmio familiares elo cutiones. ¶ Item ex Hauti Aſinii come diis vſitatis:que ſunt Amphitrio · Aſima ria Duo captiui· Curculio Caſſina Ciſtel laria Epidicꝰ ⁊ Aulularia ſingulares dicẽ di cõmoditates (GSt ex eiuſdẽ Hlauti co mediis ĩuſitatis:⁊ nouiter reꝑtis · q̃ ſunt Muſtellaria Perſa Rudẽs Stichꝰ Trinu miꝰ Trucilentꝰ Miles gloꝛioſus Merca toꝛ Pſeudulꝰ Penulꝰ Bachis Menechinꝰ ſermones lepidiſſimi. ¶ Item ex tribus 4 comediis extraoꝛdinariis:q̃ ſũt Philodo xios· Ealſus ipocrita Philogenia cõfabu lationes riſu digniſſime Ee poſtremo Senece tragici flores:qui hanc autoꝛita tũ partẽ aptiſſime terminãt: atʒ claudũt ¶Quibus itaq; pꝛeceptis· clauſulis. 2 autountatibus abſolutis:quoniã ex eis ĩte tegras dicẽdi poſſumus cõficere oꝛatõe s nõ abſonũ exiſtimaui ad calcẽ noſtri ope ris tractatũ ſũmittere oꝛationũ ·que qui dem oꝛatio nes terdeno cõplectuntur nu mero· ⁊ ex oꝛdine ſũt tales. ¶ Impꝛimis ad diuiniſſimũ euchariſtie ſacramentum oꝛatio pꝛeclara. Ad ſacratiſſimuʒ chꝛiſti a ne eccleſie doctoꝛẽ beatũ Hieronimũ lau datio · Ad omes artes ⁊ ſcientias cõmen datio · Ad ſanctiſſimũ dominuʒ papã hu miliatio. Id cardinalẽ ſuarũ virtutũ pꝛe dicatio · Ad pꝛelati electioneʒ exhoꝛtatio. OAleri ad virtutes ĩuitatio · Itẽ ad ſereniſ ſimũ dominũ Imperatoꝛeʒ iucundiſſima ſuſceptio · Ad regẽ perſone alicuius com mendatio.Ad Marchionẽ perſuaſio. No ui pꝛetonſ ad officiũ excitatio · Ciuſdẽ pꝛe toꝛis oblatio · Ho pace inductio. NHo bel lo cõfoꝛtatio.tẽ in hominẽ ſceleratũ in uectio · Ciuitatis inſignis magnificatio. Qlariſſimarũ feminaruʒ ex rebus geſtis dig niſſima recoꝛdatio · In Sponſaliciis gratulatio In funere lamẽtatio. Iteʒ Re ctoꝛis gimnaſi laus atq; gloꝛia · Ciuſdem Rectoꝛis ſũmiſſio· In actu ſcolaſtico pꝛo teſtatio· In examine ante punctoꝛuʒ reci tationẽ Arẽga·Licẽtie cõceſſio· nfularũ doctrinaliũ petitio · Carundẽ collatio.do ctoꝛis ĩ collegiũ receptio.t᷑n pꝛincipio li bꝛi legẽdi pꝛefatio · Beneficii accepti gra tiarũ relatio·Et poſtremo operis noſtri dedicatio ˖ ¶ Habes itaqʒ gloꝛioſiſſime pꝛinceps iden us margaritis ſpecioſiſſi miſ hoc noſtrũ margaritarũ relucet opꝰ B (Eabulas autẽ ⁊ fictiones: que ad rẽ nõ attinẽt quoniã nullum figmenti ge nus veri pꝛofeſſoꝛibꝰ cõuenit) admoduʒ dedimus paucas: aut veriꝰ cõſulto duxi mus pꝛetereundas · Cas etem̃ dedimus: per quas ſacrarũ rerum notio · ſub pio fi gmentoꝛũ velamine honeſiis tecta ratio nuwus: 1 veſuta nominibus enunciatur · ECas vero poſt habuimꝰ: que ſolas auriuʒ delicias pꝛofitentur·quas e ſacrario ſuo xi. nutricũ cunas ſapientie tractatus elimi nat · Piloſophi nanqʒ cũ de ſummo deo mente diuina locuti ſunt:mihil penituſ fabuloſũ attigerũt:ſed ſiquid de his aſſe rere conabant᷑· que nõ ſermonem tmm̃mo do:ſed cogitationẽ quoq; ſuperabãt hu manam: ad ſimilitudines ⁊ exempla. cõ fugierunt ¶ Q ¶ Olibrũ elegan tiſſimũ O codicẽ copioſiſſimũ. O opus perfectiſ ſimũ.O rem deniq; diuinã tH ĩmoꝛtalem: quot ſuauiſſimos ſales · quot fulgentiſſi mas margaritas · quot floꝛes ameniſſi mos · quot etiã res delicatiſſimas te ferẽ 5 ,1☛ „ tem a mirabilẽ quandã · ⁊ liberã · ac variã ſententiarũ grauitatẽ ad omnẽ oꝛationẽ agendam atz exoꝛnandam habentez con ſpicimus y nihil pꝛofecto eſt (vt ita dixe rim) bhumanis in actionibꝰ varie· elegan ter · callide. pudice· cõtinenter · generoſe. benigne. liberaliter · ĩnocenter · integre. amice. nihil deniqʒ magnifice · nihil ſapiẽ ter.nihil cum virtute.⁊ laude dictum. fa ctum ue quod nõ a te opꝰ exquiſitiſſimũ L 4 exemplũ venari queat· Quantum enim decoꝛis: ⁊ dignitatis ad omnem ⁊ oꝛatio nem · ⁊ vite cultũ afferre ſoleas liber dul ciſſime · nõ ẽ dicendi locus· pꝛeſertim cuʒ Peo id quidẽ.⁊ in ꝓmptu eſt intuenti. H¶ In te nanqʒ qemulta ſunt literis tra dita: que ad beate vite ſtatũ ſpectant.n te omnis phᷣie partes moralis ſcilicet:qᷓ elimatam moꝛum ꝑfectionem docet. Na turalis: que de diuinis coꝛpoꝛibꝰ diſpu tat · Et rationalis: que de mncoꝛpoꝛeis re bus eſt)liquido cõplectuntur.In te non doctrina ſolum admirabilis ac pꝛecipua verum etiã incredibilis quedaʒ reſtiget amenitas: tum ꝓpter determinationes pulcerrimarũ queſtionuʒ:tum ꝓpter ex plicationes innumerabiliũ pene rerũ:cð gnitu digniſſimarum: tum deniq; ꝓpter veterũ regũ: ⁊ potentiſſimarũ ciuitatuʒ. 12 ſapientiũ phoꝛum.ac legumlatoꝛũ nar rationes. vt vel hiſtoꝛie gratia operepꝛe cium ſit illa cognoſcere an te blanda etiã vicia: que accuſare aliquãto facilius ẽ.q̃; vitare inſerta ſunt:nõ quidem vt vllum honoꝛẽ recipiant:ſed cuʒ ſeipſa recogno uerint: tandem ad penitentiã impellant In tuo itaq; ſinu dlicatiſſime liber ſic de lciarum copꝑia exuberat: vt ibi ſit quod Syn ꝑfectus comedat · abundet 1 qð paruulꝰ lugatItbi eſt ſimul ⁊ læcteus potus:quo tenera nutriatur infantia: ſolius cibꝰ quo robuſta perſectoꝛũ iuuentuſ omniũ virtutũ accipiat incrementa Abi nec oui bus pabula: nec paſloꝛbuſ deſunt alimẽ ta. a bi eſt quod om ni ctati congruit · Thi quod c mmi pꝛofeſſioni conuenit · Et qᷣ;d tandẽ y 1bi pꝛoꝛſus ad ſalutẽ:bene beate q; viuendũ conſulitur vniuerſis·. Omniſ enĩ ſapientia homĩs in hoc vno eſt:vt de um cognoſcat ⁊ colat:hꝰ noſtrũ dogma eſt. hec ſũn a eſt · Tota igitur pulcra es ſpecioſa:⁊ ſuauis in deliciis tins Marga rica poetica. Tota inquã pulcra es Mar garita poetica: ⁊ macula non eſt in te. fa uus diſullansg labia tua· mel a lac ſub lin gua tua odoꝛ vnguentoꝛũ tuoꝛuʒ ſuper omia aꝛomata·laudarẽ ampliꝰ hanc tibi Margaritã digniſſime pꝛelul niſi putarẽ ĩconcinne fieri · vt quod iudicio tuo pꝛo baturus es.⁊ quidẽ graui · id alieno pꝛo bares· Et apud ſapientem dicatur:lauda tu parce ſi non vis vanus haberi · Nam laudans ſlultus neſcit habere modůũ. ¶ ¶ Vade nuncnunc liber optime: vade inquã ⁊ peregrinare · quo te ſoꝛs tulentt · Et ipꝛimis rade IAο Reuerendiſſimũ pa trem dominũ Tobannẽ Epiſcopũ Mona ſterienſeʒ Comitẽ palatinũ Rheni:ac Ba uarie ducẽ Muſtriſimü:qui te longe me lius. multoq; oꝛnatius abſoluere potuiſ ſet· ĩgenio quidẽ ſuo nobili ⁊ acutiſſimo multarũ rerũ ſcientia atqʒ noticia cumu latiſſ ime referto· ſed altioꝛ contẽplatiõi vacans.⁊ infimis ſublimia pꝛeferẽs hoc onus ſuſcipere haud curauit. (E C(Si nunc tui cmendationem Religioſiſſime antiſtes pꝛoſecutus non fuero:veniã mi hi pꝛo tua innata clementia dabis · cum oc verbis conſequi poſſe non ſatis con ſidaz · Nam ſi alioꝛuʒ virtutes cũ tuis vo luero conꝑare:meminẽ ſane reperio.quẽ cũ tua excellenti ⁊ natura. ⁊ virtute ſatis digne poſſim conferre · in te quidẽ eſt ex imia in deum veneratio: ardentiſſima in amicos beniuolentia: perfectiſſima ĩ om nes fides · In vita integritas· pudoꝛ · caſti tas.modeſiia. liberalitas magnificentia 1 cetere virtuteſ. In te deniq; plurime ar tes nobiles atq; egregie: tandẽ mens ſi bi conſcia recti. Ita cũ omni antiquitate de vninerſis virtutibus contendis: vt ni hit ad decus tibi.nihil ad gloꝛiã deſit · ta viges Ita excellis. ta moꝛtales reliquoſ longiſſime anteis: vt quidquid agis con tinuo om ni ex ꝑte perfecte agis · Et quid tandem? Te clari exomant moꝛes: te vi uida virtus. Te decoꝛ: atqʒ alte nobitita tis onus. Tu noſtrũ ſidus: tu gloꝛia nfa perennis · Om nia tu noſtre iura ſalutis kabes ¶ Iccipe igitur accipe inquã Par ceps muniſicentillime hoc munuſculum quantillũ eſt: tue lauditueqʒ gloꝛie obla tum · atqʒ dedicatũ · quoddã mei tuam in amplitudinẽ amoꝛis eciu pertenue monin entũ:quod tanti eſt.quanti tu fe ceris · Hoc tibi uoweeſ eſt deuouet au toꝛ opus. Et quotiens illius inſpectandi tibi facultas: vel occaſio affuer it· totiens mei queſo vt memoꝛ euadas:Cum hoc ſi mul quidquid eſt munuſeuli omnia que in mea manu ſunt: operã · ſtudiuz · diligẽ tiam · conſiliũ · induſtriã · fidẽ ſincerã · coꝛ pus· ac deniqʒ ipſum animuz tue lbens amplitudim offero: atq; vltro polliceoꝛ quod vnũ habeo me vnũ tili dono · totũ do. ac dedo · Siquid aliud mihi aut maiuſ aut illuſtrius extitiſſet · id tue amplitudi ni q; libentiſſime.· multo alacriuſ obtu liſſem · (CSed vt artaxerxes pꝛeſtã tiſſimus Rex perſaruʒ dicere ſolitus tra ditur. Non regale minꝰ:atq; bumanuʒẽ in ipſo ĩperatoꝛe ⁊ Rege accipere parua munuſcula: q́; ingentia munera elargi ri. non ſum neſcius ea te eſſe altitudine animi:vt longe maioꝛa ſis ſolitꝰ referꝛe: q́; acceperis. Nam qui ſua dat largo nõ dat ſed fenerat illi. Semĩa pauca iacit cõ moda multa metet · Nolim aũut argenti mihi: nolim auri quicq́; referas · ſed maiꝰ quiddã mediuſ ſidius.multoq; pꝛeclariꝰ 1 ea que ſunt pulłcerꝛima dona que maxi me delectant accipientẽ · pꝛo mea erga te fide a me poſcitur · vt equo anĩo feras te ipſũ amem te colã · te amirer · ⁊ me qui te vnice reneroꝛ qemaxĩe cõmendatũ ha beas velim · Quãuis nõ habeas meritoꝛũ munera digna . Non ſis Pꝛoßteren red dere feſſus ea · Id ſi feceris nibil pꝛoꝛſus mea quidẽ ſententia: ad ſplendwiſſime tue in me munificẽtie cumulũ acceſſent · 4 ————— — — Et accepti memoꝛeſ nos decet eſſe boni Hoſt debitas nunc ſummi:optimiq; dei: ac reliquoꝛũ celitũ gratias: tibi impꝛinii gratias agãt: ⁊ ſi poterũt referãt omnes tuũ tollant ad ſidera nomen: quãdoqdẽ tui admonitione · impulſu. ⁊ pcepto fa ctũ ẽ:vt hꝰ opꝰ ſaluberimũ ad te: q̃mqʒ rudibus pene verbis pꝛo ut ingemi mei mediocritas tulit ꝑſcripſerĩ.vbi ſatis me feciſſe arbitꝛoꝛ:⁊ officiuũ hominis impleſ ſe liberalis:ſi laboꝛ meuſ aliquos ab erꝛo ribuſ ſciẽtiarũ ⁊ vite liberatos ad cog nitionẽ ſapientie: ⁊ ad celeſtem quãquã nimis pꝛodigum ſit hoc verbum) direxe rit aulam dicant igitur cuncti: pclament vniuerſi · Tu valeas felix ceu lõgo temꝑe fenix · Et foueat tellus velut te pelle vitel lus. Dii te ꝑpetuent cuncta ⁊ ꝑ ſecula le tũ Reddant .ſint vite ſtamina longa tue Kccipe qð ꝓ te lgua animoq; pꝛecer:vt tibi dent annos ſuperi digniſimus euo es · Vade deinde liber elegantiſſime Rd reuerendiſſimũ .· Reuerẽdoſq; patres do minũ Tobanneʒ Archiepiſcopũ Treuerẽ ſem Sacri Romani Imperii Glectoꝛeʒ: ac cãcellarium Callie: dominũ Ceoꝛgium Spiſcopũ metenſem · Ct dominũ Marcũ fratres germanos:lluſtres Marchioneſ Badenſes. Quibus ꝓ immortalibꝰ eoꝛuzʒ in me beneficiis nõ minus animi ſimpli citatẽ: ſinceritatẽq; debeo:q́; reliqua ſiq̃ ſint mei officia · Omni enĩ cura.ſtudio ac diligentia ſempꝑ ea faciã: que vel ad eoꝛuʒ ſtatus conſeruationẽ: vel ad laudẽ. ⁊ glo riam · ac diuturnitatẽ nomĩs ꝑtinebunt · ¶ Vade inſuꝑ opus dulciſſimuʒ Id Re uerendiſſimũ Reuerendosq; patres do minũ Rupertum Epiſcopũ Ratiſponen ſem· dñũm Ilbertum. ⁊ dominũ Fkobannẽ fratres item germanos. Comiteſ Palati nos Rheni: ac Bauarie duces lluſtriſſi mos · A quibꝰ ſi vnicũ beneficiũ accepiſ ſem:agerem nunc gratias multis ver biſ ſed ſunt tot: ⁊ tã ampla · que ĩ me cõtule runt · vt ſi verbis ſatiſfacere velim ſtulti ſimus ſim exiſtimandꝰ . Ttaq;ʒ non agam eis gratias:ſed ſemꝑ habebo:referã veꝛo libenti animo: ſiquãdo facultas dabitur. Quidquid enim erit qð deſiderent: iube bunt.· ⁊ id ſummo ſtudio exequar:omnia a me poſtulent· ⁊ expectent · vincã meis er officiis cogitationes eoꝛũ/quãdoquideʒ ob ſingularia eoꝛũ erga me merita·ſicuti molliſſimã ceram ad omne me arbitriuz tractare flectere poſſunt ¶ Vade etiaʒ liber grauiſſime ad Reuerendiſſimos pa tres dominũ Intoniuz Rotenban Bam bergenſem.t dominũ Tobannẽ de Epch furiſutriuſq; doctoꝛẽ Eyſtetenſem Epi ſcopoſ digniſſimos· A ad veneranda eo rum capitula.mihi Concanonicos ⁊ con fratres vniuerſos · maioꝛes ſemꝑ obſer uandos · vt meum ip ſi ſtudiü · meuz labo rem.meã deniqʒ aliquando intelligãt lu cubꝛationẽ· Qui omni meo ĩgenio:omni doctrina · atʒ induſtria·optimo iure qua ſi re quadã eis debita vti ꝓpoſſunt· Omĩa enim que eos vele ceq; ad eos · eoꝛüqʒ eccleſias ꝑtinere arbitraboꝰ ſtudioſe dili genterq; curabo·que cũ fecero beniuolẽ tiam eoꝛum IF me imitaboꝛ.merita nõ aſſequar (. ¶Vade pꝛeterea opus mi rabile ad reuerendiſſimũ patrem ſingu laris doctrine virum · dominũ Prothaſiũ ex Baronibus de Schernabo Epiſcopuʒ Olmuncẽſem· Ad magnificos . ⁊ genero ſos:ac nobiles viros.dominũ Menricum Comitem de vuerdenberg · dominũ Oꝛt lib Baronem de Bꝛandiſo ·dominũ Otto nem Truchſeſʒ de vualtpurg Sacri Ro ⸗ mani mperii dapiferũ·Et dominũ henri cuʒ Truchſeſʒ de Bomerſ ſelden kmperi alis Bam teenſe⸗ eccleſie dapiferum:ac ceteros quoſcunq; Fernanteran aliarũ nationum viros ſcolaſticos. Quibus om nibus tantũ debeo:quantũ poſſum: om niaqʒ eis bono animo faciaʒ · que vſui eoꝛum eſſe ĩtellexero ¶ Vade:a merito ĩ quã vade liber deſideratiſſime A*.“ ſpecta bilem decretoꝛũ licentiatũ dominum Io hannẽ de Eyb Onoldſpacenſem: ⁊ Spal tenſem p̃poſitum: ac Bambergenſis Mer bipolenſis ⁊ Eiſtetenſis eccleſiarũ Cano nicum: mihi patruũ.⁊ p̃ceptoꝛem cariſſi mum: cui tantũ me debere exiſtimo: quã tum me ꝑſoluere difficle ẽ:ſed vtinaʒ da retur mihidecaſio · qua ꝓ meo deſiderio poſſim gratiaſ referꝛe· ac ſuo in me bene ficio reſpondere · accumulatiſſime enim ei ſatiſfacerem: ſed ad pꝛeſens nullaz me ritoꝛũ partẽ:non mõ in referenda:ſed ne cogitãda quidẽ gratia conſequi poſſum eyr. ¶ Vade deniqʒ opus oĩm docuſſimoꝛu; virorũ iudicio ſũmittẽdũ · Id clariſſimũ oꝛatoꝛie artis pꝛincipẽ: dominũ Baldaſa rem Raſinũ mibi pᷣceptoꝛẽ optimuʒ: qui me ꝑ artẽ:vt pater generauit ꝑ naturam vt te videat: te examinet: te trutinet: te deniq; ruminet: quidquid ei viſum fue rit ĩ tui cõmendationẽ dicat · Quiꝰ de me amoꝛ: ⁊ iudiciuʒ de te: vtrũ plus mihi di gnitatis ĩ ꝑpetuuʒ: an voluptatis quoti die ſit allaturꝰ nõ facile dixerĩ ¶ . hos omẽs vade liber triũphantiſſime: gaude lecare:quãdoquidẽ omnesccerto ſcio) magno te gaudio: maioꝛi plauſu: ⁊ maxi ma denieg eticke⸗ ac feſtiuitate excipient 2 ab omni canino: ac rabido ꝑuerſoꝛum hominũ moiſu defenſabũt · ꝓtegẽt · foue bunt · Quod cum factũ fuerit:nõ medio eris me letitudo demulcebit: ⁊ nihil ꝓfe cto erit:qd iocundiꝰ meis poſſit auribus inſtillari . Gos etiã omnes ad te liber ſalu berꝛime: tanq; ad vberꝛimum:ac pleniſſi mum omiĩs doctrine fontẽ mitto: vt tui hauſtu atz potu ſuſceptã viſceribꝰ ſitim ſedare:ardorẽq; reſtringere poſſint:fiãt q; eis omĩa: facilia· ꝓna: ⁊ manifeſta:mo do ne pigeat ad ꝑcipiendam ſapientie di ſciplinã audiendi:vel legẽdi patientiã ac cõmodare. ¶ B ( Vade pollemo liber patiẽtiſſime: eo qdẽ pacto vt multas ma loꝛum hominũ obtrectationes ſuſtineas Multoꝛũ enim hominũ in manꝰ incides: qui nimia arrogantia cõflati alios laceſ ſunt:⁊ exardeſcẽti ĩuidia ſtimulatioĩbus turpiter detrahũt: ac animũ ad ĩpugnan dũ quecunq; vehemẽter cõuertunt · Qui ſi te vt rem pꝛiꝰ apud alios ſcriptã repꝛe hẽdere: ⁊ dẽte ſuo canino: ⁊ ĩ rabiem ver ſo petulanter nimiũ lacerare tẽptauerĩt hBos equo vultu vt publice ĩſanoſ: ⁊ eoꝛũ icurſus leuiter ꝑferas neceſſe ẽ anennie neq; nouũ:neq;ʒ inſolitũ eſt vt plures re periant᷑:qui dementis ac furioſi moꝛe in omnes baculo neſcio quo ſtulticie: ꝓter uaq; iactãtia temere ĩcurſant: qui nimis rigidi cẽſoꝛes: aut acres eſtimatoꝛes rerũ bhominũ exiſtẽtes:dum aliena carpunt ꝓ eoꝛuʒʒ vidis: eoꝛũ ignoꝛantiã expꝛimũt Ter ne hoc opus limatiſſimũ vicio dent ne ve in peioꝛẽ rapiãt partẽ obſecro atʒ cꝛ: ac moneo vt deſinãt maledicere: ma ledicta ne noſcãt ſua:faueãt:aſſint equo animo ⁊ rem cognoſcãt: neq; me furtuʒ feciſſe arbitrent᷑: tanq; alioꝛuʒ volumina cõpꝛehenderim: alienas pᷣceptiones dede rim nõ meas:a ab aliis exẽpla deſumpſe rim q;plurima · Nam ſi hoc a me factuʒ ſir: nin tñ temere: nihil ĩpudenter egi: cũ meo haud quaq; nomini ex alioꝛuʒ la boꝛibꝰ libauerim laudem:vt hi facere ſo lent: qui fugatũ ab aliis feſſumq; ceruũ ĩtercipiunt · Vnde non furtũ admiſi: quo niã ĩuito domĩo haud quicq; cõtractaui cũ cuiq; ſuũ dederim bo lum: ⁊ ſub ꝓpꝛii cõmemoꝛatione noĩs: ſuas cuiq; ĩſcrip ſerim diſciplinas: adeo vt hi qᷓ earuʒ rerũ de quibꝰ in no ſtro oꝑe ĩuentoꝛes fuerũt cum venuſtate iam ſatis omĩbus pꝛolati ſint atʒ cõmendati · Ego aũt hoc ſummũ eſſe artificiũ ſemꝑ cẽſui:res varias: ⁊ diſ pares ĩ tot poemat ibꝰ ⁊ oꝛationibꝰ ſpar ſas ⁊ vage diſiectas ĩ vnum deligere poſ ſe:qm̃ qui idonea queqʒ eligit:eius rei ſũ mus artifex ſit neceſſe eᷣ · Et artificiũ ma ximum eſſe cõſtat: in arte ſua alienis poſ * ſe vti exemplis. Nam nullũ iam eſt dictũ qð non dictũ ſit pꝛius· Nihil enim ſub ſo le nouum: quare equũ eſt cognoſcere at qʒ ignoſcere: que veteres factit arũt ſi fa ciunt noui · de me igi᷑ quiuis quamlibet opinionem faciat:qm̃ que ſcripſi: ad leua tionẽ animi: ⁊ ad ĩgenii exerciciũ: ac mul toꝛum cõplacentiaʒ ſcripſi · Et apud Qui dium de ponto dicit · DSepe creat molles aſpera ſpina roſas · Tgit᷑ et aliis paleas: exſuis collige grana. ¶ ¶¶ Sed ne diu tius deuotiſſime pꝛeſul: ⁊ pĩceps buma niſſime auribꝰ tuis ꝑſtrepam· Tam finem poſcit oꝛatio: atq; hoc opus excellentiſſi mã in quo quidẽ ꝓlixioꝛem me fuiſſe ĩtel ligo: qᷓ; ab initio conſtituerã: verũ vbi incepi:ita multa ⁊ varia occurrerũt ſcri ptu digniſſima: vt difficilius fuit reücere 8 yltro ſe obtulit:q̃ʒ de nouo repire · t illud ẽ quod iam claudi volumus: vt vim dicendi: qua ceteris animantibus maxime pᷣſtamꝰ: de qua ĩ hoc oꝑe admo dum copioſe vehementer ſectemur: 1 co lamus plurimũ viros pꝛudẽtia:⁊ oꝛatiõe ĩſignes:ac debitis ꝓſequamur honoꝛibꝰ: atqʒ familiaritate nobis conſuetudineq; deuincamus:cũ ⁊ quod uirtutis ẽ pᷣmiũ: „ Seg. Toptimoꝛum pꝛincipũ nomen ꝑ eloquẽ tiſſimos viros ſempiternũ fiat · Et ſapiẽ ter etiã: ac ſumma cũ ratione ꝓuideamꝰ vt honeſtos moꝛes: virtutes a teneris ĩ bibamus annis· Nam cuʒ reliqua momẽ tanea: ⁊ fugacia bona:⁊ foꝛtune ludibꝛia ſint · virtutis ꝓfecto conſtans· ⁊ eterna. ac certa ẽ poſſeſſio · Non enĩm ad cibum ac potum:nõ ad pꝛurientẽ coꝛꝑis volup tatẽ: que ipſa nobis cũ pecudibus ſunt cõmunia · ſed ad decus· dignitatẽqʒ nati ſumꝰ.dcirco nobis mens data ẽ ĩmoꝛta lis ac diuĩa:vt ĩmoꝛtalitati ſeruiẽtes dei ſimꝰ qſimillimi: ⁊ quo pacto pꝛopius ad deum accedimus q́; ꝑ virtutes? Nam ſi bene: ⁊ virtuoſe viuendi cura nobis eẽt vt viuẽdi:ĩfinitos pene laboꝛes· quibus ſtulticia eſtuat humana tanqᷓ; ſuꝑfluos: inſanos fugiendos longe: omittendos q; putaremus· nunc aũt omnis erroꝛ no ſter ab eo manat · ꝙ ſine ꝓpoſito · ſine fi ne viuimuſ. ⁊ non tam ꝑ callem aliquem ꝓſpectum ⁊ certũ . qᷓ; pꝑer oblataʒ nobis ſemitaʒ foꝛtuito ambulamꝰ. vt ſepe quo noſtri foꝛent greſſus:n ec ipſi quidem ſci amus edicere · ⁊ tanq; tenebꝛis obducu ꝑ deuia aberramus . Sed aduerſus banc humani generis cecitatẽ ⁊ tenebꝛas: opẽ a philoſophia· hoc ẽ a pꝛeſenti nr̃o opere ſe ziuberimo q fere totũ vera refulget ſophia petẽdã eſſe cenſeo · que ſi foꝛte di gnata lumen ſuum admouerit· hanc om nem que nos turbat caliginẽ diſſipabit. veramq; viuendi viã a fallaci diſcernet · Si ergo beati eſſe volumꝰ operam de mus:vt boni ſimꝰ.virtuteſqʒ exerceamꝰ. celeſtia ſpectemꝰ.humana cõtemnamus non ſermonibꝰ vul gi nos demus. nec in pꝛemiis humaniſ ſpem ponamꝰ rerũ no ſtrarum · ⁊ ſine illecebꝛis opoꝛtet ipſa vir tus ad verũ nos trahat decus: 2 gorian ſempiternam · Ad quã nos ꝑducat quivi uit ⁊ regnat trinus ⁊ vnus ꝑ infinita ſe cula· Rmen · ¶ Summa Alberti de Lyb vtriuſq; iuris doctoꝛis eximũ: que Margarita poetica dicit᷑: feliciter finit · — 5 * B ““l —õ —.— eplis ĩteruenire poterũt: ⁊ pꝛĩio Virgilii Maronis Eneidoꝛũ.fo.lxvii.. QCarmĩia vᷣgilii· Buccolicoꝛũ:fo·lxix:B. Oarmiĩa vᷣgilii Ceoꝛgicoꝛũ ·fo.lxix. hh.· Carmĩa uuenalis ſatiri · fo· hxx XA. Carmĩa Perſii ſatiri · fo· lxxi · vb. ¶ xxi.rr Carmĩa Ouidii Naſonis de ſine titulo · f· Carmin a Stacii thebaidoꝛũ · fo.lxxii · ff · Carmina Hꝛudentü · fo· lxxiii.M. Carmina Valerii Martialis · fo · lxxiii · V· Carmina Maximiani ·fo:lxxiii · ac · Carmina Ruiani · fo · lxxiii · be · QCarmĩa Pãphili · fo · lxxiii · bn · (· lxxiii· V QCarmiĩa extraoꝛdĩaria diuerſoꝛũ poetarũ Supaaſctirroe: eplarũ · ſo · lxxv · ai · Circa artificioſas eplarũ cõcluſiones.M T.OQ.dauſule ·fo · lxxvi ·N..· Et bec quãtũ ad pꝛimã ꝑtẽ huiꝰ opꝑis· Vtoꝛitates diuerſoꝛũ oꝛatoꝛũ ⁊ poe tarũ qͥbꝰ omnẽ nr̃am eplandi rõem 1dicẽdi moð coꝛroboꝛare exoꝛnare ⁊ am officioꝛũ libꝛos · fo · kxvii · De amicicia .M.T.CQ.auto ·fo·lxxxii.R. De ſenectute·M· T. Q·autofo· lxxxvx · C· De ꝑadoxis · M· T· Qautofo·lxxxvii·D· Ex queſtionibꝰ tuſculanis M.L. ¶ · auto · folio · lxxxviu · D. HMMUU Ex veteri rhetoꝛica·M.T.Q.auto·f·xci.R Ex noua rhetoꝛica .M.T.Q.·auto ·f.xcii· Ex oꝛõibus.M.T·U¶·anuto:fo·xciii ·D. Ex Lactantio firmiano diuinarũ ĩſtitutõ num . auto. fo.xcvii · ¶¶ fo· cxxvi· R. Ex Macrobio ſuꝑ ſomniũ ſcipiõis auto · Ex Lucio Apulegio de Magia·autoꝛi·fo- cxxix · R· (fo.cxxx. E Ex Lucio Apuleio de aſino aureo auto · Ex Eucio ARpuleio de libꝛis floꝛidoꝛũ au⸗ toꝛita.fo:cxxx · R. (fo· cxxxi. B· Ex Lucio Apuleio de deo Socratis auto · Ex Lucio Apuleio de nata deoꝛũ · autoꝛi · fo · cxxxi . R · (auto.fo:cxxxii.D Ex Lucio Rpileio de dogmate platonis Ex Lucio Apuleio de hitudine mũdi au⸗ toꝛitates · fo.cxxxii· N. ””MD DHauli Oꝛoſii de oꝛmeſta auto ·f.cxxxiii ·R Victurini de architect᷑a auto·f·cxxxiiii · R Quinti Qurtii Ruffi de geſtis Nlexandri · auto · fo · cxxxiiii · C· (v. xx Tulii Celſi de geſtis Ceſaris auto · ſo · cxxx Ex valerio maximo hiſtoꝛie ⁊ autoꝛitates olio cxxxvi·hbhbp· Ex laercio de vita ⁊ mor pnm fo · cxlvii · A av.R poſt mediũ · Rutoꝛes a ĩuentoꝛes plurimarũ rerũ · ſo · popthegmata plutarchi cheronenſis· fo · clv · SDS. Liber auguſtalis imꝑatoꝛũ romanoꝛum franciſci petrache · ſo · clix · B· Noĩa deoꝛũ quos romani ⁊ gẽtileſ colue runt · ſfo · clxiii · D. Nomia ⁊ officia romanoꝛum .fo·clxv ·.·· Eranciſci petrache de adũůſa foꝛtũa reme dia · fo · clxv. (dia · fo· clxxii·M. Erãciſci petrache de ꝓſpera foꝛtũa reme Terentii comici elegantie auto:⁊ familia res elocusões · Cuiꝰ comedie ſunt he· An⸗ dꝛia Gunuchꝰ Meutõtumerumenos Idel phis Hechira ⁊ Phoꝛmio ſo · clxxvii · · Nauti comici elegantie ⁊ auto. Quiuſ co medie vſitate ſunt he · Amphitrio Aina⸗ ria Duo captiui Qurculiocaſſma QCaſtel laria Epidicus:⁊ aulularia ·. clxxxvi· hh. Ex comediis plauti.inuſitatis ⁊ nouiter reꝑtis elegãtie ⁊ familiares eloquutiões Que q̃dẽ comedie ſũt he · Muſtellaria ꝑſa Rudens:Stichus· Trinumiꝰ . Truculẽtꝰ Miles gloſus.Marcatoꝛ· Pſeudolus.He nulus· bachis ⁊ menechinꝰ.fo·clxxxix· R. Ex philodoxios Comedia karoli aretini auto · fo · cxcv · ee · Fo · cxcvii · pp · Ex comedia ronʒii· ð falſo prott⸗ auto · Ex philogenia comedia vgo ſis· autoꝛitates · ſo · cxcviii · ſſ. Tragediarũ ſenece floꝛes ⁊ auto ·fo. cci · Ratões ſiue cõmendatões diũſaruz rerũ p̃clariſſie ⁊ pᷣmo de diuiniſſio euchariſtie ſacramẽto laudatio·fo.cciiii · In ſacratiſſimũ xp̃iane eccleſie doctoꝛem hieronimũ laudatiũcula · fo · ce. (ccevi De oĩm artiũ ⁊ ſcĩarũ laudibꝰ oratõ · fo· Ad ſanctiſſimũ dñm nicolaũ papã v · oꝛa tio · fo · ccwii · In laudibꝰ reuerẽdiſſimi dñi Tohãnis Qa ſtellonei cardinalis pap̃· fo · cc vii · Ad ep̃i vel alteriꝰ p̃lati electionẽ ꝑſuaſio fo.ccix· . Exhoꝛtatio ĩ clerũ ſaluberrima · fo·ccx·R Hro ſereniſſio romanoꝛuʒ rege iocunda receptio · fo · ccxii. Rd legam arroganũ ꝑſone oꝛãtis cõmẽ datio · fo · ecxiii · ini parmen s N IETI. S T 0 V R O Balance Q Focus N 1. J H G F E D VierFarbSelector Standard*-Euroskala Offset . 5 S = 8