Cd958_fol Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Copulata super tres libros De anima Aristotelis Lambertus, de Monte Domini ä S“ „ „ W „ M Kr N12511997895 021 IIIINIIIIIIINII .— U8 Tübingen „ . — . * . 7 pr. — — — = — 2 S — . — ⸗ 2 = = . an — 5 S 2 2 = . . — — — . ð . . — . . . 4 * . S .„ , = 2 . .⸗ . ⸗ 3 5„ “ π SJ 25 —„ . . . „ . — * . 8 X . 5 7 .* * * . 5 * . 2* S . * . . 7 . * . .„₰ . . 4 . . „ E⸗ . . * 2 . 1 . M . *„ * . * . . . .* „ 5 . . 5 — — . f legetatfir hʒ tres oñs 7 ilibet habet pꝛo obiecto cõi alimẽtũ ſʒ dueſimelle ſc Benera po tentiarum Bẽuitiuñ diuidit᷑ ĩ ſenſus ꝑtitm̃ cſũt duo genera n Motiuũ pᷣm locum. Et hʒ tres ponas nõ tñ differẽtes ſpecie.ſed oꝛganis.ſcilicet Intellectiuũ Et diuidit᷑ in —— . Nuttiuã ⁊ hʒ qᷓttuoꝛ vires ſeu poñs ſibi ſubßuietes. ſ. Et iſtius obiectumeſt ali/ mẽtuʒ ſᷣm ꝙ ponña aimatũ. mẽtuʒ qtũ ad bñ eè indiui dui. ⁊ eius obiectũ ẽ alimẽ tuʒ ſᷣm ꝙ pona aĩat qtuz Generatinã q̃ ſpicit nutri mẽtuʒ q;tuʒ ad ↄſeruatõeʒ c? ſꝑi. ⁊ e obiectũ ẽ alimẽ Añ; Pgeneratm̃ ſilis ĩ ſpẽ Erterioꝛes. ſunt qnq; ſcʒ L mniioꝛes. Et ſñt q̃ttuo: ſcz ntellectmm vt volũtas ĩ ꝗ ubiectat᷑ vᷣt moꝛalł iuſticia Saten diclki duul poñs Ambulatiuã. Natatiuã. Uolatiuã. Intellectũ poſſibilẽ obie ctũ ẽ qditas rei materialis vt cognoſcibil.q ẽ ſubiectũ hituñ itellẽualin ꝗ ſt. vij. trimti anqᷓ; ſupſiuũ expellat᷑ Augmtatiuã q̃ reſpicit ali Opinio. Digeſtiuaz qᷓ hʒ quattuoꝛ . Stöachñũ ĩq̊ ẽ bma digeſtio. ſedes.i.inſtrumenta ſcilicz ge p 9 2— — — Retẽtiuã q ẽ ĩ vltis tribꝰin er maiia ex q̃ fit nuſtio totiꝰaialłſʒ ei ſtrum̃ti qꝛ ibi ſp ẽ ĩtẽtõ nn nen ſʒ ĩ oꝛe ẽ ſolũ cibi maſticatõ Expulſiuã ⁊ ẽ ĩ ibꝰ ꝑtibꝰqͥbꝰ fit expulſio q̃ ſũt ia vaſa ſcʒ Tala ſeminalia. In qu Attractiuã ⁊ ẽ ĩ ibꝰ ſſtoma lẽ digeſtionis qð ſemẽ dꝛ ꝑ qð fi cho epate ⁊ mẽbꝛis nutrien dis. ꝙ ſit ĩ ſtomacho ⁊ epa/ te pʒ ex ſiti ⁊ ſame ⁊ ĩi mebn qꝛ illa ĩcarnãt nutrimtũ.i. faciñt carnẽ cꝰ ſũt due vene per qᷓs ducit᷑ alimentum ſcʒ Niſus cuiꝰ obiectũ ẽ coloꝛ Augit cuiꝰ obiectũ ẽ ſon. Olkfactꝰ cuiꝰ obiectũ ẽ odoꝛ Buſt cuiꝰobiectuz ẽ ſapoꝛ Tactus cuins obiectum eſt calidũ. frigidum. humidum ſiccum Dẽlocõis ⁊ poĩt ſupᷣ dextꝝ oclʒ cobiectũ ? ſyle ſcſatũ vt 5 gfeible Virtꝰimagĩatia ſup ſiniſtrũ oclʒ eᷓobiectũ ẽ ſle lẽſatũ re uable Cogitatia ſiue eſti.⁊ poĩt᷑ ĩ cacũie capitꝭ c obiectũ ẽ ſpᷣle ↄgͤſciblẽ — — Mẽoꝛatia coꝛganũ ẽ ĩ poſtioꝛi ꝑte capitꝭ ⁊ eẽob.ẽ ſple rebuable Iraſcibilẽ cuius qͥnq; ſunt paſſiones ſcʒ timoꝛ. audacia. ſpes re/ ſpectu boni · .ira ⁊ deſperatio reſpectu mali. Et in tali apꝑtitu iraſci bili ſunt iſte virtutes moꝛales ſcilicet Concupiſcibilem cuius yt amo: ceſideriũ delectatio. Et tres reſpectu mali ſcilicet odium fuga. triſticia. Et in ipo ſi unt iſte virtutes moꝛales ſcilicet. Sapientia. Intellectus. Pꝛugentia. Scientia. Ars. Quibus non contingit aſſentire ſalſo. Et ergo dicuntur virtutes intellectuales. ijo. Quibus contingit aſſentire fallo. Suſpiciũ. Intellectũ agentẽ cuiꝰ obiectum eſt qditas rci maliał vt ſactibił ⁊ fit ab epate vᷣſus coꝛ.ĩ via illiꝰmotꝰfit ſcia di ſex ſunt paſſiones ſed tres reſpectu boui Os ĩ q̃ fit maſticaꝰ nuim̃ti ⁊ ſolñũ pᷣꝑat ad nuĩtõʒ ⁊ ad digeſtiõʒ epatõg ſlit — iꝰalim̃ti a bᷣtili Epar ĩ qͥ fit reſolutio nuimti ĩ ꝗᷓ ttuoꝛ hũoꝛes. Et nutrit᷑ alimtũ 7 geſtio ⁊ pux rebnatũ ẽ pticla mittit᷑ ad vaſa ſemialia Erxtremitates venarum in quibus fit acceptio uutrumenti. Vent᷑ cñ ſuis inteſtinis nã ĩ vẽtrẽ veĩt alimtũ digeſtũ ĩ ſtõacho UVeſica. In qua recipitur humidũ vꝛinale quod ſtillat ab epate. ſeminalia. In quibus ſumitur ſuꝑfluũ — Arte aut pꝛope ter/ t generatio.Et ðꝛ ſuꝑflun ĩ qn/ titate non autẽ in qualitate quia ꝑer hoc generat᷑ ſibi ſimile. Vena reſpectu humoꝝ quia humoꝛes tranſiunt ꝑer venas. Arterea reſpectu ſpirituum naturaluum. ⁊ qualitates ↄſequentes. Foꝛtitudo. Magnanimitas Magnifkicentia Manſuetudo. Et dñir habi Tpantia. tꝰ moꝛales. L.iberalitas Affabilitas. VUrcritas. Eutropolia Philothomia De Anima 82P1 = 1 t12 2 311121 S1ie ran i—ntn 20menb Se E — Eise 1areci 2 1n E 1 11e D21 11 21 110 2 unrsgtttis Eenee 3213 ℳ 1t11 Bacreince „ AA . tztti 1 1 1 12 — 22 121 èòèð Ann = E—2ee- QW— ð 21 1 — — S1 CI S JeR ðð 2 t ι11Ü11 PE S22011 IIU S SO RW i 2 *ninnenn 2BNQ. PρE XNVZ i π — EE um Irca initiuz libꝛi de aninꝛa. Que ritur Pꝛimo Vtrũ de aĩa ſit ſcientia. J7 — illo eſt tia qð habet paſſiones ꝑ pꝛincipia de ipᷣo demõ ſtrabiles.ſed ſic eſt de aia. ergo de aia eſt ſciẽtia. Maioꝛ patet quia eadem requirunt̃ ad demõ ſtrationẽ ⁊ ſciam.quia demonſtratio eſt ſyllogi/ ſmus faciens ſcire.ſed iſta ſufficint ⁊ requirunt ad demonſtrationẽ ſicut pʒ in pꝛincipio pꝛimi poſterioꝝ. Minoꝛ oñditur quia pꝛinepia aie ſunt illa ꝗq ponñtnr in diffinitione aĩe.⁊ hoc eſt intentione Areſtotelis.ij.poſterioꝝ q ponit ad hoc duas cauſas. Pꝛima eſt ꝙ idẽ ſũt quid ⁊ pꝛopter quid Et idem ſunt diffinitio que eſt cã diffiniti. ⁊ diffmitõ que eſt medin demõſtra tionis. Secunda eſt qꝛ dic ꝙ diffinitio ẽ medi um demoõſtrationis potiſſime. Paſſiones autẽ ſunt potentie aĩe. Poteſt enim aĩa dupł capi. Vno mõ vt genꝰ vᷣm ꝗ ſe extẽdit ad aiam vege tatiuã ſenſitiuã ⁊ intellectiuã.⁊ ſic aĩe potentia eſt viuificare ſiue vitã dare. Alio mõ accipitur DũW unn aia m duerſas eius ſpẽs ⁊ ſicaĩe potentie ſunt eiꝰ paſſiones. Poteſt ergo ſic fieri demonſtratõ Ois actus pꝛimus ſubſtãtialis coꝛꝑis phiſi ci oꝛganici eſt viuiſicans. Sed aĩa eſt act pꝛi/ mus cc. ergo aĩa ẽ viuificans. Et hocẽ qð alij ſic demonſtrant. Ois actꝰ pꝛimꝰ ſubſtantialis ⁊c̃.eſt pꝛincipiũ oꝑationũ vitalium. Ded aĩia eſt hmõi ergo vc7c. H Arguitur. Ois paſſio realiter dʒ diſtingui a ſuo ſubiecto.ſed viuificare non diſtinguit᷑ ab aia. ergo nõ eſt eius paſſio Minoꝛ pʒ qꝛ vita et anima idem ſunt vt dicit Areſto. in pꝛimo elenchoꝝ circa fallaciam ſᷣm nõ cauſa Dicẽ/ dum ꝙ viuificare capitur dupliciter. Uno mõ ſim ꝙ eſt pꝛimam vitam facere id eſt dare eẽ vi tale.et ſic non diſtinguitur viuificare ab anima NQuod ſic ꝓbatur. quia nullus effectus cauſe foꝛ malis realiter diſtinguitur a ſua cauſa.ſicut albere nõ diſtinguitur ab albedie ſed albefacere quua albefacere fiuit ab albedine in genere cauſe efficiẽtis ſed albere in genere cauſe ſoꝛmalis.ſic etiam animare non diſtinguit᷑ ab anima. ⁊ hoc modo dicitur in ſecundo hui ꝙ viuere in viuẽ tibus eſt eſſe. Alio modo accipitur vificare vt eſt vitam ſecundã facere.i.oꝑatõnes vitales Dare.⁊ ſic videre eſt viuere.audire eſt viuere. et ſic de alijs opationibus.⁊ ſie viuificare diſtin/ guitur realiter ab anima. Si ergo querat᷑ quõ debet hic capi viuificare. Dicendum ꝙ poteſt h capi vtroq; modo. Et ad argumentnm ꝓpoſi/ tum dicendum ꝙ non opoꝛtet ſemper qualibet paſſiõem diſtingui realiter a ſuo ſubiecto. imo unt multe paſſiones tam in realibus qᷓ; in en/ tibus rationis que non poſſunt realiter diſtin/ gui a ſuo ſubiecto. In realibus patet.quia deꝰ abet paſſiones que de ipſo non diſtinguuntur Et etiam ſubſtantia eſt res realis ⁊ tñ eius vlti ma ꝓpꝛietas ſcilicet eſſe ſuſceptibilem contra/ rioꝛum non diſtinguitur ab ipſa realiter. nam ſi eſſe ſuſceptibile contrarioꝛum ect accñs ſub/ ſtantie ⁊ non ipſa ſubſtantia.tunc eſſet pꝛoceſ⸗ ſus in infinitum in accidentibus.quia illa ſu/ ſceptibilitas pꝛeſupponeret aliam ſuſceꝑtibili tatem et illa terum aliam ⁊ lic in mfiuitũ. In entibꝰ rõnis pʒ de vniuerſali ⁊ pdicabili. Arguitur. Tidetur ꝙ potentie anime non poſſint dici paſſiones anime.pꝛobat᷑.quia om nis paſſio fluit ah illo quod eſt completuʒ ſnb iectum. ſed ſunt multe potentie que non ſut in anima tin ſed in coꝛpoꝛe ⁊ in anima.ſicut ſunt potentie vegetatiue ⁊ ſenſitiue.ergo tales potẽ tie non poſſunt dici paſſiones anime. Dicẽ dum ꝙ duplices ſunt potentie ipſius anime. Quedam ſunt intellectiue que ſunt in anima tm. vt intellectus agens.poſſibilis ⁊ voluntas Et de illis potentijs non eſt dubium quin ſint perfecte pꝛopꝛietates anime.quia fluunt ab ani ma tanq; a completo ſubiecto.Alie ſunt poten tie que fluunt ab anima et corpoꝛe ſimul. ſicut ſunt potentie vegetatiue ⁊ ſenſitiue.Et de illis eſt dicendum.ꝙ q;uis tales potentie non fluãt ab anima ſicut a completo ſubiecto.fluũt tamẽ ab anuma ſicut ex completo pꝛincipio ⁊ ſicut ex tſubiecto pꝛincipali. quia q;uis ille potentie ſint ĩ aia ⁊ coꝛꝑe ſunt tn pᷣncipaliꝰin aĩa qᷓ; coꝛ⸗ poꝛe.et ideo demõſtrantur de anima ſicut de ſub lecto pꝛicipali q;uis non totali. Et per hoc ſol uitur illud argumentum quo argui lolz. Quic quid non habet eẽ perſe non habet paſſiones ꝑ ſe. Sed anima ẽ hmõi. Maioꝛ pꝓbatur. quia act? ſecundns pᷣſupponit actum pꝛimũ. Di cendum ꝙ loquendo de aĩa rõnali. tunc anima hʒz eſſe ꝑ ſe ̃m aptitudinem.et ſic in ipſa poſſũt eſſe ↄplete paſſiones et pfecte. oquendo autẽ de ala in mum. Dicendu eſt ꝙ illud qð hʒ paſ ſiones ſicut ↄpletum ſubieceum paſſionn hoc a ij hz eſſe ꝑ ſe. ſed anime ſenſitiua ⁊ vegetatiua nõ ſnt ↄpletum ſubiectũ paſſionũ.ſed ſunt ↄple/ tũ cñ coꝛꝑe.⁊ ſic nõ oꝑtʒ ꝙ ille aĩe habeãt eſſe ꝑ ſe. Et ſic hõ qui ẽ ſubiectu riſibilis ꝑ ſe ſubſiſtit 2 hõ eſt cõpletũ ſubiectũ riſibilis. Et pt dari lede aſſionibꝰ q pꝛincipaliter fluũt a coꝛꝑe q;uis ſint ꝑ ſe toti inexiſtentes.ſicut eẽ coꝛrupti bile. q q;uis ſit paſſio toti coꝛpis mixti.tñn pn/ cipaliꝰ fluit ex materia q eſt oꝛigo coꝛruptibili/ tatis Sic etiã eſt dicendũ de iſtis potentijs.qꝛ q;uis potentie ſint in toto ↄpoſito.tñ pncipali us fluunt ab anima qᷓ; cope Arguitur. Omnis ccientia eſt habit? intel/ lectualis.Tunc ſic.de illo nõ eſt ſcientia quod nõ pt ꝑ intellectũ appꝛehendi.ſed aia nõ pᷣtꝑ intellectũ appꝛehendi ergo ⁊c. Minoꝛ patʒ qꝛ hoc nõ pᷣt appꝛehẽdi ꝑ intellectũ qð nõ poteſt cadere ſub ſeſu.ſj aĩa nõ pᷣt cadere ſub ſeſu.ergo ⁊c̃. Minoꝛ ꝓbat᷑.qꝛ nihil eſt in intellectu quĩ pꝛius fuit in ſenſu. Dicendũ ꝙ duplr aliqd cadit ſub ſenſu. Uno mõ ſᷣm ſe ⁊ ꝑ ſe.⁊ ſic nõ ſo lum anima ſed nulla ſuba cadit ſub ſenſu quia oĩs ſubſtantia eſt ſenſibile ꝑ accidens Alio mõ aliquid cadit ſub ſenſu ſᷣm aliqð accñs eius et ſic ſubſtantie ſenſibiles cadũt ſub ſenſu. ſic pʒ de hoie curꝰ ſubſtatia nõ videt᷑ ſed coloꝛ.ſic etiã dicendũ eſt de aĩa.qꝛ aĩia cadit ſub ſenſu ſᷣm ef/ fectꝰ eius.vt eſt viuere qꝛ ex ſenſu cognoſcimus aliquẽ viuere.⁊ ſic infra dicetur ꝙ aia eſt qdam mõ difficilis cognitionis ſcʒ ad quid ẽ ⁊ faci lis cognitõnis quo ad qꝛ eſt.ſufficit ergo ad co gnitionem intellectiuã ꝙ aliquid aliquo modo cadat ſub ſenſu. . Arguitur. De infinitis non eſt ſcientia. ſed aĩe ſunt infinite. ergo de aĩa nõ eſt ſcia. Minoꝛ pʒ qꝛ tot ſunt aie qͥt ſunt coꝛꝑa aĩata.ſed talia ſunt infinita qꝛ nõ tot quin plura. ergo de ania nõ eſt ſcientin. Dicendũ ꝙ aĩe capiũtur du/ pliciter. Uno mõ ad numeru ⁊ ſic ſunt infinite i.indeterminate.qꝛ ſic nõ eſt numerus eaꝝ det᷑⸗ miatus.nec quo ad nos nec q̊ ad naturã.Alio mõ accipiunt᷑ aĩie ᷣm ſpꝑeccies ſᷣm ꝙ cadunt ſub arte ⁊ ſic nõ ſunt infinite quo ad naturaʒ.quia natura determinauit eis certñ numerũ.ſed ſunt infinite quo ad nos.Et ſi dicat᷑.ergo nos non habemus ſcientiam de aima. Dicendũ ꝙ de aia dupliciter poteſt eſſe ſcientia Uno mõ qntum ad earũ numerũ ⁊ ſic vᷣm eſt ꝙ nos nõ habemꝰ d animabus ſciam.qꝛ numerũ ſpẽꝝ animarũ ſcire nõ poſſumꝰ. Alio mõ accipintur aĩe ſcðᷣm ꝙ referunt᷑ ad ſuas potentias.⁊ ſic aĩa non ha⸗ bet infinitatẽ. qꝛ nõ hʒ potẽtias ĩfinitas ſed fi/ nitas ⁊ ſic de aia eſt ſctentia Arguitur. Anima nõ ſxcies. ergo de ea nõ eſt ſcietia Añs pʒ.qꝛ nõ ẽ vniuerſale cũ ð rõne wiuerſal ſit eẽ vnn tonñ Dicendũ ꝙ ad hoc H de aliquo ſit ſcientia ſufficit ꝙ habeat modñũ ſpeciei. in hoc ſcʒ ꝙ habeat diffinitiones ⁊ paſſi ones que fluũt ex pꝛincipijs ſꝑæciei.Et iõ de in⸗ diuiduis nõ eſt ſcia qꝛ nõ hñt diffinitõnes nec paſſiones de ipſis temonſtrabiles. Uñ etiã eo mõ ens pht dici ſpẽs.qꝛ hzʒ aliquid loco diffiniti onis ⁊ paſſionis.⁊ omne quod non eſt indiui/ duum p̃t dici ſpecies. AQueritur. Vtrũ ſcientia de anuna ſit vna. Dicendũ ꝙ ſic. Cuv ratio eſt.qꝛ illa ſcientia eſt vna que hʒ vnũ ſubiectũ ſᷣm vnã foꝛmalẽ rõezʒ ↄſiderãdi.qꝛ ex foꝛli rõne ↄſiderãdi ſuit dra ſcie vt pʒ pᷣmo poſter. Sʒ iſta ſcia hʒ vnn ſubiectũ ſᷣm vnã formalẽ rationẽ conſiderandi. ergo eſt vna ſcientia ſimpliciter. Minoꝛ patebit inferi us in aſſignatione ſubiecti Alirguitur. Ala que ſunt diuerſoꝝ generum nõ cadunt ſub aliqua ſcientia vna.ſed aie ſciliʒ vegetatiua ſenſitiua ⁊ intellectiua ſunt diuerſo rũ generũ.ergo de ipſis nõ eſt ſcia vna. Dicẽ dum ꝙ genus capit tripliciter.ſcʒ ꝓ genere loy⸗ co. phiſico.⁊ ꝓ genere ſcibili. Genus loycũ eſt qð ſᷣm aptitudinẽ pꝛedicatur de plurib ſpecie bus. Benus phiſicũ qð hʒ aptitudinẽ ad plu/ res foꝛmas ſiue ſubſtantiales ſiue accidentales Benus ſclbile eſt quod hʒ oꝛdinez ad multas paſſiones. Per hoc ergo dicendum eſt. illa qᷓ ſunt diuerloꝝ generũ ſcibilium nõ cadunt ſub vna ſcentia quia in eis diuerſiſicatur foꝛmalis ratio ↄſiderandi Sed illa que ſunt diuerſoꝛũ generũ loycalin vel phiſicaliũ pñt eſſe ſub vna ſcientia Sicut patet de ſubiecto et paſſione qꝛ pñt habere vnam foꝛmalẽ roez ↄſideradi. Iſte aut aĩe ſunt dꝛuerſoꝝ generñ phiſicaliuz qꝛ ha/ bent alia ꝓpꝛia ſubiecta.Eſt em alia d iſpoſitio materie in qua eſt anima rõnalis.⁊ alia in qua „ . 1 eſt aĩa ſenſitiua. ⁊ ſic de ali. Queritur. UVtꝝ ſcientia de aĩa ſit phiſical. Dicendũ ꝙ ſic. Cuiꝰ ratio poteſt eſle duplex Pꝛima.Illa ſcientia eſt phiſicalis que determi nat de ente mobili vel de aliqua eius ꝑte. Sʒz ſic eſt de iſta ſcientia.ergo eſt phiſicalis Quam uis em aĩa nõ ſit ꝑs ſnbiectiua entis mobil.eſt eñ ꝑs integralis alicui entis mobilis ſcz coꝛ/ poꝛis aĩati.qꝛ coꝛpus aĩatũ conſtituit᷑ ex aĩa et coꝛpe ſicut ex ꝑtibꝰ Scda ratio.Illa ſciẽtia eſt Pbutenen ↄſiderat de ſoꝛma que neceſſario abet eſſe in materia. vel fieri. ſed ſic eſt de aĩa qꝛ neceſſario habet eſſe in materia.loquẽdo de ala vegetatiua et ſenſitiua. Amima autem in —,——6B —— — — – — — Pꝛohẽium tellectiua neceſſario habet ſieri in materia.ergo de ill eſt ſcientia phiſicalis. Arguitur. Anima eſt methaphiſice conſide rationis.ergo nõ phiſice.Conſeqntia tʒ.qꝛ di/⸗ uerſaꝝ ſciaꝝ diuerſe ſunt conſiderationes. Dicendu ꝙ aĩa capitur dupliciter Uno mõ generalitet ꝓut extendit ſe ad animã vegetati/ nam ſenſitiuã ⁊ intellectiuã.⁊ hoc mõ Areſto. in hoc libꝛo accipit aiam.⁊ ſic aĩa eſt ſolũ phiſi ce ↄſiderationis.qꝛ ſic aĩa ẽ foꝛma q̃ neceſſario hʒ eſſe in materia. Alio mõ accipit᷑ aia ꝓ aĩa rõ nali tm.Et ſic aĩa capitur duplicittr Thno mõ quo ad fieri. Alio mõ quo ad eſſe. Si ſuma quo ad fieri tunc iterũ e phiſice conſideratõis quia neceſſario hʒ fieri in materia.quia ſi extra materiã crearet᷑ nõ eſſet aĩa ſed ſubſtantia ſepa ta. Sed ſi ſumatur qᷓntũ ad eſſe. hoc eſt dupli citer. Uno mõ ſub ratione aime ſᷣm ꝙ animat coꝛpus ⁊ ſic iterum eſt phiſice conſiderationis Et ideo anima ſepata non eſt ꝓpꝛie anima ab animando dicta. Alio mõ accipit᷑ anima ſᷣm ꝙ eſt ſepata a coꝛpe. ⁊ ſic dicitur anima quia fuit ſq; anima. Et ſic poteſt anima rõnalis eẽ me thaphiſice ↄſideratonis.⁊ hoc eſt aa alij dicũt ꝙ tertins liber de amma continuat᷑ libꝛo metha phiſice. qnia ibi incipit Areſtoteles tractare de leꝑatis.et hoc poſtea ↄtinuat in methaphiſica Arguitur. Illud qð nõ mouet᷑ nõ ẽ phiſice ↄſiderationis ſed amima non mouetur.ergo nõ eſt phiſice conſiderationis. Maioꝛ pʒ.q phi ſicus conſiderat de ente mobili.⁊ ſic nõ cõſide rat niſi illa que hñt oꝛdinẽ ad mobilitatem Dicendũ ꝙ q;uis anima ꝓpꝛie nõ mouet. eſt tñ ꝑs cuiuſdã entis mobilis.ſcʒ coꝛꝑis anima ti. hoc ſufficit qꝛ ᷣm Areſto.quarto methap hi ſice. ſcientia nõ eſt illo?ꝝ que ſũt vnũ imo eoꝛu etiã ꝗᷓ ſunt ad vnum. Illa ergo cadunt ſub vna ſciẽtia qᷓ quocũq; mõ oꝛdinẽ hñt ad ſubiectuz ſufficit ergo ꝙ anima habeat oꝛdinem ad ens mobue ſicut ꝑs eius Arguitur. Scientia moꝛalis de anima der/ minat. ergo no ſcientia phiſicalis. Añs ꝓbat᷑. quia vᷣtutes de quibus determinatur in moꝛa/ li philoſophia ſunt anime accidẽtia. mõ ad eã/ dem ſciẽtiam ſpectat determinare de paſſionibꝰ 2 de ſubiecto. Dicendũ ꝙ phia moꝛalis non tractat de aĩa in cõmuni.ſed ſolũ de aĩa rõnali. quia illa ſolũ poteſt virtutibꝰ infoꝛmaꝛi.Et ſi dicatur. ergo admin coincidũt phꝛia moꝛalis 2 philicalis quo ad anima rõnalẽ.Diceudum ꝙ ſub alia foꝛmali ratione conſiderandi deter/ minatur de anima rõnali in phia moꝛali ⁊ phi ſicali.q; in phiſica eterminat᷑ de aia jm ꝙẽꝑs De Anima cuiuſdã entis mobilis.ſ.coꝛꝑis aĩati. Sed in phia moꝛali determinatur de aia ſᷣm ꝙe infoꝛ mabil vᷣtntibus intellectualibꝰ ⁊ moꝛalibꝰ.Et ſic Areſto. dicit in. iij. Ethicoꝝ ꝙ tria ſũt i aia ſcʒ potentie.paſſiones.⁊ habitus. Potetie emm ſunt infoꝛmabiles virtutibꝰ. Paſſiones autenmn mogerãtur ꝑer virtutes. habitus vero refrenat potentias. AQAueritur. Cui parti phie ſuboꝛdinat᷑ iſta ſcia. Dicengũ ꝙ phie naturali. Juxta qð no tandũ ꝙ vnã ſciãm ex ꝑte phie ſuboꝛdinari eſt eã contine ri ſub aliq ꝑte phie.ſieut ꝑs contine tur ſub toto.pꝑ hoc dicendu eſt ꝙ iſta ſcietia ſub oꝛdinat᷑ phie natali ⁊ illi ꝑti qͥ ðꝛ phiſica qꝛ ſi phica ẽ de ente mobili m ſe ⁊ ̃m ptes ei. ita lcietia libꝛi de aĩa ẽ de ꝑte entis mobilł.ſ.de aĩa q̃ eſt ꝑs coꝛꝑis aiaitit. Quenitur. Quẽ oꝛdinẽ hʒ iſte liber inter li⸗/ bꝛos phiſicales Dicendũ ꝙ eſt ſextus in o⸗ dine. Et hoc pʒ ꝑ ſufficientiã libꝛoꝝ phiſicaliũ Mam phiſica eſt de ente mobili. Et hoc eſt du pliciter. qꝛ aut incontracte vel contracte.Si pᷣ mũ ſic eſt liber phoꝝ.in quo agitur de cõomuni bus paſſionibus entis mobilis. Si ſcðm hoc eſt duplr. vel contrahit᷑ ens mobile ad pꝛimaʒ ſpẽm motus ſcʒ localis.et ſic eſt liber de celo ⁊ mundo. in quo determinat᷑ de ꝑtibus vniuerſi ſcom ꝙ hñt oꝛdinem ⁊ ſitñ in vniuerſo.tal aut ſitus ⁊ oꝛdo acquirit᷑ ꝑ motũ localẽ. Uel cõtra/⸗ hitur ad foꝛma ſimplicis elementi ⁊ ſic ẽ liber de generatiõe in q̊ determinatur de motibꝰ ad foꝛmã in cõi.⁊ hoc in pꝛio.⁊de generatõe ipoꝝ elementoꝝ in ſcðo. Ul fit contractio ad foꝛma mirxti ⁊ hoc ẽ dnpli. qꝛ vel cõtrahit᷑ ens mobile ad foꝛmã mixti imꝑfecti.⁊ ſic eſt liber metheo/⸗ roꝝ.in q determinatur de impꝛeſſionib q nõ hñnt mixtionẽ qtuoꝛ elemetoꝝ.ſed mixtionem qualitatũ quattuoꝛ elemẽtoꝝ.vel contrahitur ens mobile ad foꝛmã mixti ꝑfecti.⁊ hoc eſt du/⸗ pliciter. Vel inaĩati.et ſic eſt liber de minerali/ bꝰ in quo determinatur de mineralibꝰ. ſic ſunt aurñ argeutũ plũbum ⁊c. Uel animati ⁊ hoc ẽ Duplr. qꝛ vel determinatur de pꝛincipio aĩato rũ ⁊ ſiceſt liber de aĩa.vel de ipſis aniatis.hoc eſt duplr. qꝛ vel in generali.⁊ ſic eſt liber puoꝝ naturaliũ Clel in ſpeciali ⁊ ſic ẽ liber de aialibꝰ vegetabilibꝰ ⁊ platis. Sic ergo eſt oꝛdo libꝛo rum phie naturalis.qꝛ phiſicoꝝ eſt pꝛimꝰ. de celo et mundo ſcòus.de generatione ⁊ coꝛ.terti us. Metheoꝛoꝝ quartꝰ.de mineralibꝰ quintꝰ de anima ſextꝰ.paruoꝛñ naturalium ſeptimus. de animalibus vegetabilibus 2 plantis octa/ 4 Pꝛohemium Arguitur. Liber de mineralibus non ẽ trãſ/ latus. ergo liber de aia erit quint.⁊ exiã nõ debʒ ↄputari inter libꝛos naturales Areſtotelis. Dicendũ ꝙ q;uis n ſit trãſlat.tñ alij inuenert ſcientiam de mineralibus.ſicut Albertus q col legit ex diuerſis libꝛis vnũ tractatũ de minera/ libus Scvo eſt dicendu ꝓ iſti libꝛi pñt duplr oꝛdinari. Ino mõ ſᷣm ꝙ ſut tranſlati.⁊ ſic liber de anima eſt quintus.qꝛ non habemus libꝝ de mineralibus tranſlatũ de greco in latinn. Alio mõ oꝛdinantur libꝛi naturales m modũ ↄtra ctionis ſubiecti.⁊ ſic liber de aĩa eſt ſextus ⁊ hoc eſt eſſentiale in oꝛdine. Pꝛimũ aũut eſt accidẽta le ⁊ ideo abſolute dicendũ eſt ꝙ liber de anima eſt ſextus ueritur. Quid ſit ſubiectũ libꝛoꝝ de aĩa Dicendũ ꝙy eſt aia conſiderata ſᷣm ſu ſubſtan/ tiã ⁊ ᷣm ſuas pꝑtes.Et rõ eſt.qꝛ in pꝛimo libꝛo ⁊ in vna pte ſcoi determinat᷑ de ſubſtantia aie.⁊ in alia ꝑte ſcðᷣi de ꝑtibꝰ ſubiectiuis ⁊ ptatiuis. Vñ q;uis aima no habeat ꝑtes integrales qnti tatiuas.hʒᷣ tñ ꝑtes ſbiectiuas ⁊ ꝓtãtiuas.ꝑtes ſubiectiue ſũt anima ſenſitiua.aia vegetatiua 1 aia intellectiua.ſed ꝑtes ptatiue ſunt potẽtie anime. ſcʒ intellectus.voluntas.viſus.auditꝰ. Tlſic de aljs .—.= Arguitur. Anima eſt ſubiectũ cuiſlibet ſcĩe. ergo no eſt tm ſubiectu iſtius ſceie Dicenduz q; duplex eſt ſubiectu ſceʒ inheſionis cui inheret aliq ſcientia.ſicut dicimꝰ ꝙ paries eſt ſubiectũ inheſionis albedinis.qꝛ albedo inheret parieti ⁊ ſic eſt verũ ꝙ aĩa eſt ſubiectũ cuiullibet ſcien/ tie.qꝛ ſᷣm Areſtotelẽ in antepdicametis.ſcien/ tia eſt in aĩa ſicut coloꝛ in coꝛꝑe.Alio mõ acci/ pit᷑ ſubiectũ ꝓ ſubiecto attnibutionis.⁊ ſic illᷣ ↄꝛx ſubiectũ attributionis cui attribuunt᷑ paſſi ſicut dictũ e ſupꝛa. Arguitur. Simpler foꝛma ſubiectũ eẽ non pt. ſed aĩa eſt foꝛma ſimplex.ergo ſubiectũ eſſe nõ poteſt. Dicendũ ad maioꝛẽ ꝗm foꝛma dici tur qᷣdrupliciter ſunplex. TlIno mo ſimpliciter quia ſcʒ nullã hʒ in ſe ↄpoſiõtnẽ.⁊ ſic ſolꝰ deus eſt foꝛma ſimplex. Et tuc vᷣm eſt ꝙ talis foꝛma ſimplex nõ poteſt eſſe ſubiectũ accidentis cum in deo nullũ ſit accidens.pt tũ adhuc eſſe ſubie ctũ ꝓpoſitionis. vt deus eſt bonus.⁊ ſic de deo eſt ſcientia ergo oꝑtet ꝙ ſibi aliqua attribuant᷑ ꝑ modũ paſſionn. Alio mõ foꝛma ſimplex di/ citur qꝛ non eſt ↄpoſita ex materia ⁊ foꝛma. ſic ſube ſepate ſũt foꝛẽ ſimplices ⁊ tal foꝛ ſimplex pᷣt eẽ ſubiectũ accidentis.ſiẽ eſt in angelo intel lectus ⁊ voluntas que ſunt foꝛme de ſcdᷣa ſꝑcie ones in aliq ſcia.et ſic aĩa eſt ſubiectũ hui ſcie qualitatis. Tertio dicit aliquid ſimplex. quia nõ eſt mixtũ ex qttuoꝛ elementis.⁊ ſic celuʒ ðꝛ ſimplex. et qð ſic eſt ſimplex pᷣt eſſe ſubiectum accidẽtis matialłſic pʒ de elemetꝭ Quarto dicit aliquid ſimplex.quia nõ includit in ſe multi / tudinẽ ſuppoſitoꝝ ſᷣm ꝙ hmõi.⁊ lic ſpẽs ſpecia liſſima ðꝛ eſſe ſimplex.⁊ tale ſimplex eſt ſubie/ ctũ foꝛmarũ q conſequũtur coꝛpꝰ mixtũ.ꝑ hoc ergo dicendũ eſt ꝙ aia nõ eſt pure ſimplex ſiue bmo mõ.ſed ſcdðo mõ qꝛ nõ ẽ compoſita ex ma teria ⁊ foꝛma.⁊ ſic pᷣt eſſe ſubiectũ accidentis. Arguit᷑. Loꝛpus animatũ eſt ſubiectũ hui libꝛi ergo nõ aĩa.ꝓbatur qꝛ iſte potentie de qui bus hic loquit᷑ Areſto.ſunt potentie aĩe vege/ tatiue ⁊ ſenſitiue.⁊ fluunt a coꝛꝑibus animatꝭ ergo coꝛpus aĩatum eſt ſubiectum. Dicendum q; coꝛpus aĩatũ nõ poteſt eſſe ſubiectum ꝓpter duas cauſas. Pꝛima eſt quia nõ eſt ſatis com/ mune. q;uis em in iſta ſcia ↄſideret᷑ de potẽtijs conuenientibꝰ toti aĩato. tñ etiã in eodẽ libꝛo fit mentio de aliquibꝰ paſſionibꝰ q̃ tm aĩe con ueniunt ⁊ nõ coꝛꝑi animato. ſic ſũt intellectus agens intellectus poſſibilis ⁊ volũtas. ſed aĩa eſt ſubiectũ ſatis cõe qꝛ etiã pone ſenſitiue ⁊ ve getatiue fluũt ab aĩa tanq; ex pncipio ⁊ pᷣncipa li ſubiecto ſic in pᷣma q̃ſtioe dictũ ẽ. Scða rõ ẽ qꝛ h ↄſi derat᷑ de iſtis potentis ſᷣm ꝙ pᷣncipalr flunt ab aĩa. ⁊ hoc fit ad dꝛãz libn de ſenlu ⁊ ſẽ ſato. in q̊ libꝛo tractat᷑ de potentijs ſenſitiuis ſm ꝙ oncipalr fluũt ab aia ⁊ coꝛꝑe.⁊ iõ aĩa eſt h; ſubiectũ ibi añt coꝛpus aiatum. Arguit᷑. De ſubiecto dz pᷣſupponi qꝛ ẽ ⁊ qᷣd eſt. ſed H inueſtigat᷑ deſt aie vt pʒ ſcðᷣo hui.er go nõ erit ſubiectiꝗ. Ddm ꝙ ſubiectũ alicui ſcie accipit᷑ dupłr. Uno mõ ᷣm ꝙ ponit in de/ mõſtratione.⁊ eo mõ oꝑtzʒ pᷣncipia pᷣſuppom q̃ ſũt diffinitio ſubiecti.qꝛ ex pᷣ ſuppoe neceſſaria pncipioꝝ accipit᷑ nccitas ↄcluſionis. Alio mõ accipit᷑ ſubiectũ abſolute añ vlł poſt actualẽ de monſtrationẽ.et ſic pᷣt etiã qͥdeſt iueſtigan. In ſignũ cuiꝰ pmo poſtenioꝝ qd eſt ponitur pᷣco/ gnitio.⁊ in.ij.poſterioꝝ ponitur qſtio vᷣe ſcibił Dcdo pſt dici ꝓꝙ in ſcia nõ dz inquiri diffinitõ ſubiecti ex bncipijs illiꝰ ſcie. ſed Areſtoteles H inquinit diffinitionẽ aĩe ex actu ⁊ potentia que ſunt pꝛincipia methaphiſicalia. Alrguitur. Anima eſt foꝛma. ergo nõ poteſt eſſe ſubiectũ.quia ſubiectũ eſt materia. Di/ cendũ ꝙ fſoꝛma non pt eſſe materia ex qua.ſedð bñ poteſt eſſe materia in qua vel circa quã Eſt ergo ania materia in qᷓ.quia in ſe hʒ paſſiones ⁊ potentias.et ẽ materia circa qua.qꝛ circa ani⸗/ mam verſatur intentio autoꝛis. —„ — — —— — —N — ,— ò — — — NSS—S 10 de 0/ i to 1 4 / 0 . m/ 2* Aiber Arlrguitur. De nullo coꝛruptibili eſt ſciẽtia. ſed anima eſt coꝛruptibilis. ergo de anima no eſt ſcientia ꝓbat᷑ qꝛ aĩa vegetatiua ⁊ ſen ſitiua coꝛrumpuntur ad coꝛruptionẽ ſi ubiecti. Dice/ dum ꝙ coꝛruptibile accipit᷑ duplr. Uno mõ/p pꝛie ꝓut ſignificat aptitudinẽ ad coꝛruptionẽ actualẽ. et ſic de coꝛruptibili poteſt eſſe ſcia ſic de ſubiecto. quia de coꝛruptibili pt cognoſci x/ ipſum eſt coꝛruptibile. Alio mõ accipitur coꝛ/ ruptibile impꝛopꝛie ꝓput ſignificat actualeʒ coꝛ ruptionẽ et ſic de coꝛruptibili nõ eſt ſclentia vt & ſubiecto.Currõ c.qꝛ hoc qð ſᷣm le c coꝛrupti bile nõ pᷣt habere paſſionẽ que dicat᷑ incoꝛrupti biliter de ſi ubiecto. ſufficit ergo ꝙ de aĩa pñt dici aliq paſſiones incoꝛruptibiles q pnt demoöſtra ri ꝑ ppꝛia pꝛincipia de ipſa Arguitur. Si coꝛpus aĩatum nõ eſſʒ ſubie ctũ iſtius libꝛi.tunc iſta ſcia nõ eſſet ſuboꝛdia/⸗ ta phiie naturali.qꝛ ſic aĩa nõ contrahit ens mo bile ſicut fac coꝛpus aiatũ Dicẽdũ ꝙ duplex eſt ↄtractio generalis ſubiecti. Vna eſt ad ptez ſubiectiuã. ⁊ ſic coꝛpus aĩatũ cõtrahit ens mo/ bile et nõ anima. Alia eſt cõtractio ad ꝑtẽ inte gralẽ. ⁊ ſic etiam anima contrahit ens mobile. qꝛ aĩa eſt ꝑs integralis eiuſdẽ entis mobilis.ſ. coꝛpis animati. Onoꝛum bo b Quenittur quõ diuidit᷑ iſte liber pꝛima ſui diuiſione. Dicendũ ẽ . ꝓ diuidit in phemiũ ⁊ tractatñ Et ratio illius diuiſiõis ẽ. qꝛ ſcia opponit᷑ igno rantie.ſᷣm ergo duplicẽ ſpẽm ignoꝛantie optet ponere duplicẽ ꝑtẽ in ſcia. Quedã em ẽ ignoꝛã tia negationis. Et eſt qñ qͥs nihil cognoſcit de ſubiecto. ⁊ tal ignoꝛãtia remouet᷑ ꝑ ꝓhemium qꝛ in ꝓhemio fit quedã generalis determinatio e his ꝗ in libꝛo tractantur. ⁊ iõ ex ꝓhemio ha/ betur general cognitio ipſi ſubiecti. Et ſᷣm hoc pheminñ ſic deſcribit Pꝛohemiñ ẽ ßmo pambu ſ elucidãs animũ remouẽs ignoꝛãtiã negatio nis Sʒ tractatꝰ ſiue ſcia remouet ignoꝛatiam cõtrarie diſpõis.qꝛ ſi aliqs ſit pᷣue diſpoſitꝰ cir ca ſubiectũ alicui ſcie tũc talis pꝛaua diſpoſi⸗/ tio remouetur ꝑ tractatũ. Et iſtud pßt ĩtelligi de ignoꝛantia pᷣue diſpõnis quocñq; mõ accepta Dicit em in ſcia aliqᷣs pᷣue diſpoſit dupliciter Vno mõ ↄtrarie qꝛ 3 habitũ ↄtrariũ ſcientie. Erxẽpligrã Si aliqͥs crederet ꝙ anima no hꝛẽt potetias ille hꝛẽt habitũ ↄtrariũ huic ſcientie ibꝛi de aĩa. Dicitur etiã aliqs pᷣue diſpoſit⸗ e uatiue. qꝛ ſc; adhuc nõdũ acqſiuit habitũ ſcie & ſubiecto. ⁊ tal ignoꝛãtia etiã remouet ꝑtracta De Anima tñ De pma ignoꝛãtia loqtur Areſto.i. poſten. vbi dicit ꝗꝙ ignoꝛantia pᷣue diſpoſitionis gene ratur in aliq̃ ꝑ ſyllogiſmũ falſigraphãũ Item pꝓhemin diniditur in tres ꝑtes. Cui ratio eſt. qꝛ ꝓhemiñ nihil aliud eſt q; diſpoſitio recipiæ/ tis illã ſciam. Sed diſpõni oppoõitur indiſpo ſitio ꝗᷓ qñq; attenditur ex ꝑte ſciẽtis. Qñq; ex pte rei ſcite. Et hoc dupl'r Uno modo qꝛ res co gnita ꝓponitur ſine aliqᷓ oꝛdine ⁊ illa remouet Pr cdðam ptẽ ꝓhemij. Alio mõ qñ res ſcita non 3 difficultatẽ. ⁊ ſic diſcipulꝰ nõ moueturad attedẽdũ ⁊ illa remouetur ꝑ tertiã ꝑtẽ ꝓhemij. Ded bpma indiſpoſitio ſcʒ ex ꝑte ſcietis remo/⸗ uetur ꝑ pᷣmã ptẽ. Uñ in pma ꝑte reddit audito res beniuolos.i.bone volũtatis ad audienduʒz libꝝ. In ſcdᷣa reddit eos dociles.i.bene diſpoſi/ tos ad recipiẽdũ doctrinã. In tertia reddit eos attẽtos.i.intẽtos ad audiẽdn. Pꝛimũ facit oñdendo vtilitatẽ ⁊ dignitatẽ iſtꝰ ſcie Scõm facit oñdendo oꝛdinẽ ꝓcedendi.qꝛ faciliter ali/ quis hoc̈t ſciẽtifice cape qð ꝓponitur ſibi pxr oꝛdinẽ. . ertiũ oñdendo difficultatẽ ſcie qꝛ in difficilibꝰ optet facere aduertentiã vel attentio nẽ. Incipit ergo ſic liber d amma. Bonoꝛũ ho noꝛabiliñ noticiã opinantes. Et intendit in il la pte ondere dignitatẽ illiꝰ ſcientie.⁊ hoc facit duphr. Pꝛimo in generali. Scdo ĩ ſpeciali. In generali. qꝛ oñdit iſtã ſcientiã eſſe de numero bo noꝝ honoꝛabiliũ Et hoc nõ eſt ſpeãle iſti ſcien „7 tie. ſeð cõe omnib ſcientijs ſpeculatiuis.Et in/ tendit iſtã rõnem ex ꝓpoſitione Oꝛ bonñ hono rabile inter oĩa bona eſt digniſſimũ. ſed ſcia lib de aĩa eſt bonũ honoꝛabile ergo ßm ſe ẽ digniſſi ma Minoꝛẽ ꝓbat ꝑ ꝓpoſitonẽ text qꝛ ois no ticia.i.ſcia ſæculatiua eſt de numero bonoꝛñ ho noꝛabiliu Et dʒ ſic tertꝰ oꝛdinan Nos ſcʒ phi ſumꝰ opinantes noticiã.i.ſciam ſpeculatiuam eſſe bonoꝝ honoꝛabilin.i.de numero bonoꝛuz honoꝛabilium Quenitur. Utxꝝ oĩs ſcia ſpeculatiua ſit boã ⁊ honoꝛabilis. Dicendũ ꝙſic. O autẽ eſt bona pꝛobat᷑ dupkr. Pꝛimo ſic. Oĩs pfectio ẽ aliqð bonũ ſui pfectibil.ſed ſcia eſt pfectõ ipᷣ intellectꝰ.ergo eſt bona. Minoꝛ pʒ.qꝛ bonñn et ens ↄuertuntur.ſed qlibet ꝑfectio adducit aliq; entitatẽ ergo adducit aliquã bõitatẽ. Minoꝛ ꝓbatur ex öᷣma pꝛopoſitõne methaphiſice. oẽs hoiĩes natura ſcire deſiderant ſicut tendẽtes ad intellectus pfectionẽ. Natural ãt ap petitꝰ ẽ ad bonũ. Etiã intellectꝰ noſter ẽ in potẽtia ſm ſe⁊ plicitur ⁊ fit in actu ꝑ ſcias. Secunda rõ eſt.qꝛ hoc eſt bonũ cuicũq; rei quo vnitur ſuo pꝛinci pio. quia in hoc conſiſtit ꝑſectio rei.ſed p ſcĩam a iij Pꝛohemium ſpeculatiuã aliquis vnit᷑ mo pꝛincipio ſcʒ deo ergoſcia ſpeculatiua eſt bonũ ipſius intellectꝰ inoꝛ ptzʒ. quia nõ eſt acceſſus ad deñ niſi ꝑ cognitionẽ et amoꝛẽ Q honoꝛabilis ſit ptz H hoc eſt bonũ honoꝛabile qð ꝓpt᷑ ſe appetit ſed ois ſcia ſpeculatiua ppt᷑ ſe appetit᷑. ergo eſt ho/ noꝛabilis. Maioꝛ ptʒ ex ratione honeſti. Mi noꝛ ptʒz. qꝛ ſcia ſęculatiua nõ oꝛdiat ad alterũ ſicut ſcia pꝛactica oꝛdinatur ad opus. Quernitur. Quotuplex eſt bonn. Dicẽdu triplex ſcʒ bonn honeſtũ. bonũ delectabile. et bonn vtile. Et differũt ſic. Quia bonũ honeſtũ eſt qð ꝓpter ſe appetit᷑.ſicut eſt beatitudo.ſcia ⁊ virtus.hʒ em̃ tale bonũ in ſe vñ quietat apeti/ tñ. Sed bonũ delectabile ᷣm ſenſum. ſicut dul cis potus.vł pulcer coloꝛ.qꝛ delectat viſũ. Sʒ bonn vtile eſt qð appetit᷑ ꝓpter alterũ. ſicut pe cunia qꝛ appetitur ꝓpter neceſſitatẽ victualiñ. Et pßt ſic dari ſufficientia.qꝛ bonũ ſᷣm ꝙ hic ca pitur terminat appetitũ ſᷣm ꝙ dicit Areſto. in pꝛimo ethicoꝝ. Bonñ eſt qdð omnia appetunt vel ergo hoc bonũ terminat appetitũ ᷣm quid et ſic eſt bonũ vtile qð eſt terminꝰ appetitꝰ ſᷣm oꝛdinẽ ad aliquod alterũ.qꝛ habet᷑ ppter alte VUVel eſt terminus appetitꝰ ſimpliciter. hoce Dupliciter Uhoc bonũ ſpectat ad ſenſũ ⁊ ſic ẽ bonũ delectabile. Uel ſpectat ad intellectũ ⁊ ſic eſt bonñ honorabile Arguitur Bonñ honeſtũ ⁊ bonñ delectabi/ le ide ſunt ꝓbatur ꝑ Areſto.x. Ethico.que diẽ ꝓꝙ phia hʒ mirabues delectationes annexas. Dicendũ ꝙ delectabile capitur dupliciter. Vno mõ generali ſʒ ehoecẽ delectabile qð ſeſũ Delectat łitellectu.⁊ ſic coĩcidũt bonñ honeſtũ ⁊delectabile.qꝛ ſunt multa bona que delectant intellectũ. Alio mõ capitur delectabile ſᷣm ꝙ intellectum. Arguitur. Bonñ delectabile ⁊ vtile coinci/⸗ Dunt. ꝓbatur qa potio medicinalis dulcis eſt vtilis ⁊ delectabilis. Dicendũ ꝙ iſta tria bo na pñ̃t capi dupliciter. Uno mõ cñ pꝛeciſione ſic ſcʒ ꝙ pᷣciſe in aliquo inuenitur honeſtũ. ⁊ p/ ciſe in alio inuenitur vtile. Uel pᷣciſe in aliquo delectabile.⁊ ſic realiter abinuicẽ diſtinguntur qꝛ⁊ aliquid reꝑitur qð eſt ſolũ honeſtũ ſicut bea titudo ⁊ ſcientia ſpeculatiua Et eſt repꝑiri aliqð qð pᷣciſe eſt vtile. qð tñ nõ eſt delectabile neq; honeſtũ ſicut potio medicinal amara que ẽ vti tis ⁊ nõ delectabilis.Et aliquid eſt delectabile gutoꝛis quod nec eſt vtile nec honeſtũ ſicut abundans potio vini. Alio mõ accipiñtur iſta tria bona ſine pꝛeciſione.et tunc diſtinguũtur foꝛmaliter q;uis in eodem concurrunt materialiter.quia ẽ glia ratio vtilis ⁊ delectabilis ſicut dictum eſt de dulci potione que abſolute accepta eſt dele ctabilis. ſed relata ad ſanitatem vtilis ẽ Ex pꝛedictis pʒ ꝙ illa diuiſio eſt diuiſio analogi ĩ ſua analogata.qꝛ dicit᷑ pᷣmo bonũ de bono ho/ neſto. quod eſt fixum et ſimpliciter bonuz Se cundo de bono delectabili quod terminat ap/ petitum ſumpliciter. Tertio de bono vtili qd terminat appetitum ſcᷣm quid Unde ſecũdũ hoc triplex eſt amicicia. Pꝛima eſt que fundat in bono honeſto ⁊ illa eſt pxrmanens Secũda eſt que fundatur in bono delectabili et illa cto perit. ſicut delectabile cito vertitur in amarum Tertia que fundatur in bono vtili. et illa ſtatiz habet finem quia ceſſante tali bono ceſſat ami/ cicaas Arguntur. Areſtoteles pꝛimo ethicoꝛum di uidit bonuʒ in decem pꝛedicamẽta.ergo nõ eſt tim̃ triplex bonum. Dicendum ꝙ bonum ca pitur dupliciter. Uno modo tranſcendenter ꝓ ut conuertitur cum ente et ſic diuiditur in decẽ pꝛedicamenta.Alio modo capitur bonum pꝛo ut eſt terminus appetitꝰ.et ſic diuiditur in iſta tria bona.quia iſtis tribus modis appetitꝰ ter minatur vt dictum eſfft Arguitur. Eſt etiam aliquod bonum lauda bile terminãs app etitum. ergo iſta diuiſio eſt inſufficiens Dicendum ꝙ bonum laudabile reducitur ad bonuʒz honeſtum. Juxta quod ſci endum ꝙ laudabile capitur dupliciter. Uno moco vt illud dicitur laudabile quod habz in ſe rationem honeſti foꝛmaliter. qꝛ ꝓpter ſe ap/ aliquid delectat ſenſuʒ. et ſic delectabile diſtin petitur ⁊ ſic laudamus virtutes. et iſto modo guitur contra honeſtu. qaꝛ nunq; pt hoc eſſe ho / manikfeſtum eſt ꝙ comcidat cum honeſto. Dif⸗/ neſtñ qð delectat ſenſum. Per hoc ergo d icẽdũ eſt delectatio que eſt in phia ẽ delectatio ſcom ferunt enim honoꝛ et laus ſolum ſcᷣm rationẽ quia honoꝛ debetur bono honeſto ſecundum ſe accepto.ſed laus debetur bono honeſto per comꝑpationem ad finem.et ſic patʒ ꝙ bona l dabilia ſunt honeſta ꝓpter finem. Alio modo accipit᷑ laudabile ĩpꝛopꝛie ſcðõᷣm ꝙ laudamꝰ ali qᷓ nat᷑alia oꝛdiata ad vᷣtutẽ.et ſic laudabile poſ ſit ↄtineri ſub bono vtili.ſed ſic ĩpꝛopꝛie accipi tur. Dic eĩ Areſto.iij. ethicoꝝ.ꝙ in his q̃ nobis a nat᷑a inſunt neq; laudamur neq; vitupamur Arguit. Quedã honorãtur ppt᷑ dimitias er tñ diuitie ſũt bonũ vtile. ergo coincidũt bonũn vtile et bonũ honeſtũ. Dom ꝙ duplices ſi di uinie Quedaã ſt diuitie ĩtellectuales ſic ſũt ſcĩe et vtutes. ſic notat apłs dicẽs. ꝙ de eſt diucs 4 l mi/ di ſt dece bio iſu l nda cſt le ſ no in p/ diß/ on um e au odo Pali hoſ api bis nur get onü ſ s in omnibꝰ et ppter tales aliqui ſunt honoꝛan/ di. quia alique diuitie ſunt bonũ honeſtũ. A/ lie ſunt diuitie bonoꝝ tꝑaliũ exterioꝝ.et ꝓpter illas diuitias nudi ſunt honoꝛandi. Illi enim qui honoꝛant diuites ꝓpter diuitias tꝑales er rant non diiudicando bonũ honeſtũ et bonuʒ vtile Et ſi dicat᷑ ꝙ diuites honoꝛant᷑ nec ſci/ entes nec virtuoſi. Dicendũ ꝙ diuites ſunt in duplici differentia. Quidã enĩ ſunt diuites et alioꝝ rectoꝛes.ſicut ſunt ſuꝑioꝛes cõmunita tum. ⁊ tales diuites debẽt etiã honoꝛari q;uis non ſint ſcientifici nec virtuoſi.qꝛ in eis hono/ ratur tota ciuilitas et cõmunitas.in qua cõmu nitate multi reperiunt᷑ ſcientifici et virtuoſi. Et ſic magiſterciuiũ inſciẽs et inuirtuoſus ho noꝛan poteſt. Alu ſunt diuites non tamen alio rum rectoꝛes.⁊ illi nullo modo ſunt honoꝛãdi ſi tamen aliqñ contingat hoc coutigit ex erroꝛe boimn plus diligentiñ bona vtilia q; bona ho/ Queritur. Vtꝝ omnis noticia ſit de nume ro bonoꝝ honoꝛabilin. Dicẽdum ꝙ ſic. qa ꝓpter ſe appetitur ſicut dictũ eſt Sed argui tur ꝙ non.qꝛ ſcientia pꝛactica nõ eſt de numero bonoxꝝ honoꝛabiliñ.ergo non ois ſciĩa eſt de nu mero bonoꝝ honoꝛabiliũ. Dicendũ ꝙ veruz eſt ꝙ nõ oĩs ſcia eſt de numero bonoꝝ honoꝛa/ biliũ.ſed oĩs ſcientia ſpeculatiua.et hoc deno/ tatur in texru cũ dicit᷑ noticiã.quia ꝑ noticiam intelligit ſcientiã ſpeculatiuã.Luiꝰ rõ eſt qꝛ ſi/ cut finis ſcientie pꝛactice eſt oꝑari.ita finis ſciẽ tie ſpeculatiue eſt cognoſcere.cũ ergo vnũqðqʒ denoiatur a ſuo fine.ſic optime ꝑ noticiã deſig/ tur ſcia ſpeculatiuo. Airguitur Medicina eſt ſcia pꝛactica ⁊ eſt honoꝛabilis.ergo aliqua ſcia pꝛactica ẽ hono/ rabilis. Añs ꝓbatur in eccleſiaſtico vbi dicit Honoꝛa medicũ ꝓpter neceſſitatẽ creauit eni eum dñs. Ddð Poubler eſt pars medicine. Eſt enĩ vna pars ſp eculatiua ſiue theoꝛica.⁊ a lia pars eſt pꝛactica ꝙ patz ex libꝛo Amphoꝛiſ moꝝ Galieni qui ſic incipit. Medicina. alia eſt ſpeculatiua.alia Ezncticn. npiende ergo me dicinam quãtũ ad illã ꝑtem que eſt de pꝛinci/ pijs infirmitatũ et complexionibus.ſic eſt ſim pliciter ſpeculatiua.et hoc mõ eſt honoꝛabilis qquia ſicut dicit Areſto.ĩ pꝛincipio paruoꝝ na turaliũ. Ubi phiſicus deſinit:ibi medicus inci pit. Capiendo añt medicinã q;dtum ad illam ꝑptem que eſt pꝛactica ſᷣm quã docet applicare iſta pꝛincipia generalia ad ꝑticulares infirmi/ tates.ſic non eſt honoꝛa bilis quã ꝓpꝛie habẽt empenci.et ſic illi non ſunt honoꝛa biles.qꝛ; nõ Anima hñt cauſas et pꝛincipia ex quibꝰ iſta cõſurgũt Alrrguit᷑ Multe ſcie ſpeculatiue appetutur ꝓpter alias ſcias.ergo ille non ſunt honoꝛabi/ les. Añs ꝓbat᷑ de loyca que eſt ſcia ſpeculatiua et tñ oꝛdinat᷑ ad oẽs alias ſcias.ergo eſt bonuz vtile.et non honoꝛabile. Dicendũ ꝙ dupli/ citer aliqua ſcia eſt honoꝛabilis. VUno mõ foꝛ⸗ maliter et finaliter ſimul.et tũc illa ſcia eſt ho/ noꝛabilis que ꝓpter ſe appetitur ⁊ non oꝛdina tur ad aliquã altioꝛẽ ſciam.et ſic ſcia metaphi ſicalis eſt honoꝛabilis in lumine nature.qꝛ in lumine nature nõ oꝛdinat᷑ ad aliã ſciam. Et in lumie gratie theologia ẽ honoꝛabilis. et in lu/ mine glie ſcia beatoꝝ ẽ honoꝛabilis.Alio mõ aliq ſcia eſt honoꝛabilis foꝛmaliteꝛ tm.qꝛ in ſe hʒ ſoꝛmã honeſti ſcʒ vñ appetit᷑ ſᷣm ſe.⁊ ſic alie ſcie ſpeculatiueſunt honoꝛabiles.qꝛ hñt in ſe vñ appetant᷑ q;uis nihilommiꝰ oꝛdinãtur ad a lias ſcias.et ſic loyca etiã eſt honoꝛabilis. Si/ militer pᷣt dici de virtutibꝰ. qꝛ ſunt alique virtu tes non oꝛdinate ad alias ſicut ſapientia inter virtutes intellectuales.et pꝛudentia inter vir/ tutes moꝛales. Alie ſũt vᷣtutes qᷓ oꝛdinant᷑ ad alias. ſicut alie virtutes moꝛales et etiã virtu/ tes ĩtellectualcs alie a ſapia oꝛdinant᷑ ad alias ſicut ad ſapiam.ſicut virtutes moꝛales ad pʒꝛu dntioaiaanm. —.“ Arguit᷑. Aliqᷓ ſcie ſũt ꝓhibite etiã ſpeculatie. ergo nõ ſunt oẽs honoꝛabiles. Añs ꝓbat᷑.q̃a ſcie magice.ſ.nigromãtia.piromãtia.aſtrolo/ gia qᷓ ſũt ꝓhibite oĩbꝰ. Medicina ⁊ leges q ꝓ/ ßibent ſacerdotibꝰ. Dð ꝙ triplicit aliqꝗ ſcia ꝓ hibet. Uno mõ ex ꝑte ſciaꝝ.qꝛ ſunt ſcie ſolũ vo ce.⁊ ſic nigromãtia ⁊ piromatia ſunt ꝓhibite. ales eni ſcie cõſurgut ex pacto inito cũ demo ne.⁊ ſi qũq; aliq cõtingãt nõ tñ fiũt ſicut ex ali/ qua certa ſcia.ſed ex ꝑte oꝑs demoms.q qũq; Aliqͥd facit ſimplicit.et qñq; apparet aliqͥd face re qð tñ nõ facit.ſicut in pᷣſtigijs.et tales ſcien/⸗ tie ſunt ꝓphibite oĩbꝰ hoĩbꝰ. nõ eni licet aliquẽ hĩe pactũ cñ demone qð fit in his ſciẽtijs. Se cũdo mõ q̃dã ſcie ſunt ꝓhibite ꝓpter vſum.qꝛ timet de malo vſu ipaxꝝ quis in ſe ſint bone ſic ars ↄficiẽdi venenn.cñ eni oẽs hoĩes vt in plu rimũ ſunt mali timetur ð ꝑiculo abuſionis il/ laꝝ ſciaꝝ.⁊ ſic ꝓhibẽtur.Tercio ꝓhibẽtur aliqᷓ ſcie ꝑ ↄꝑatõem ⁊ in oꝛdie ad diſcetẽ:qᷓ;uis eni tales ſcie ſũt ĩ ſe vere ſcie ⁊ honoꝛabiles tñ ꝓhi bentur aliqͥbꝰ qͥ ſunt deputati ad ſtudiñ altio/ ris ſcie.⁊ ſic ꝓhibetur pibiteris ne ſtudeãt ſciaz⸗ legũ ⁊ medicinaꝝ.qꝛ tales ſũt deputati ad ſtu/ diñ theologie.⁊ iuris canonici qᷓ ſunt altioꝛes ſcie. Per illa dom ad argum̃tũ ꝙnulla ſcia ĩ ſe Liber eſt phibita. qꝛ nigromãtia et piromantia non ſunt ſcie ſiłter et ars conficiendi venenũ.Et ſic ſcia medicinalis non ꝓhibetur abſolute.ſed de terminate in oꝛdine ad diſcentem. / Magis autẽ alterã Pic ↄñter Areſto.ondit dignitatẽ huius ſcie in ſpeciali.onñdendo eã eſſe dignioꝛẽ alijs ſcien tijs ſpeculatiuis. Et pꝛio ponit duos modos quibꝰ vna ſcia ſpeculatiua ẽ dignioꝛ alia. De cũdo applicat illos ad ꝓpoſitũ ſcʒ ad iſtã ſcie// tiã de ala. Dicit ergo pꝛio ꝙ vna ſcia ẽ dignioꝛ alia ꝓpt duo. Pꝛĩo ex ꝑte ſubiecti.⁊ ſic illa ſcia Sẽ dignioꝛ.q ẽ de nobilioꝛi ſubiecto.⁊ ſic metha philica ẽ dignioꝛ qᷓ; alie ſcie.qꝛ ipᷣa ẽ de deo. et alie ſcie ſunt de creaturis. Scdo aliqꝗᷓ ſcia eſt di gnioꝛ ex certioꝛi mõ ꝓcedẽdi ⁊ demõſtrãdi.ſicut ſcie mathematicales. Deinde applicando ad iſtam ſciam dicit ꝙ ex vtraq; cã hiſtoꝛia vlł ſcia æ aia eſt pponenda alijs ſcientijs qð eſtverum in ſcientis naturalibus. Et hoc declarat in tex tu. Pꝛimo quo ad pꝛimũ ſcʒ ex parte ſubiecti quia iſta ſcientia ẽ melioꝝ et mirabilioꝝ.Me lioꝝ quia anima eſt melioꝛ omnibus ſfoꝛmis coꝛpalibꝰ.Et mirabilioꝝ quia anima hʒ mul tos effectus.de quibus merito miramur.Et ſic iſta ſcientia dignioꝛ eſt ex dignitate ſubiecti Scvdo iſta ſcientia eſt certioꝛ.qꝛ eſt his que in nobis experimur.quilibet eni in ſeipſo ſcit ꝙ hʒ intellectum voluntatem. viſum. auditum. et ſic de alijs. Percipit enĩ in ſeipſo ꝙ hʒ mltas potentias quia vna rebelliſat cõtra aliam. Queritur. Utxꝝ in artibus poſſint inueni/ ri iſte due conditiones ſicut in ſcientiiss Di/ cendũ ꝙ ſic.qꝛ ſicut vna ſcia ẽ dignioꝛ alia iſtꝭ duobꝰ? modis.ſicetiã vna ars eſt dignioꝛ alia iſtis duobꝰ modis. Pꝛimo eni illa ars ẽ digni oꝛq̃ hʒ dignius obiectũ.ſicut ars faciẽdi aliqͥd circa aurũ.vt ars aurifabꝛi ẽ dignioꝛ arte ſuto/⸗ rie.qꝛ aurũ eſt dignius coꝛeo.Alio modo ars ẽ Ddignioꝛ ex certitudine oꝑationis et ideo aurifa ber ille eſt dignioꝛ qui plectius et certius facit fiolã quã ille qͥ minꝰ pfecte facit.ſicut ille qͥ pᷣm certitudinẽ facit fiolã hʒ ꝑfectius artẽ qᷓ; inex/ pertus Queritur. Quis iſtoꝝ modoꝝ ẽ dignioꝛ a/ lio Dicẽdũ ꝙ ſimpliciter debet attendi digni tas ex ꝑte obiecti.Et hoc ꝓbat᷑ autoꝛitate ⁊ rõe Autoꝛitate Areſto.in li.de aĩalibꝰ vbi ſic dicit ꝙ meliꝰ et dignius ẽ ſcire modicũ et imꝑfecte ð rebus ꝑfectis quales ſunt ſubſtãtie ſeꝑate.qᷓ; co gnoſcere multũ de iſtis inferioꝛibꝰ imperfectis ꝑfecte.Et hoc ideo.qꝛ magnũñ intelligibile ma Pꝛimus gis pficit intellectũ. Rõe ſic qꝛ ab illo habzʒ res aliquã dignitatẽ a quo habet ſuã ſpeciẽ.qꝛ di/⸗ gnitas eſſentialis ſumit᷑ ex ſpecie et natura rei. Ded ſcientia habet entitatem a ſubiecto.ergo etiã ſimpliciter dignitatẽ habet ex ſuo ſubiecto quia habet vnitate a ſubiecto.vt dicit᷑ pꝛio po/ ſterioꝝ. Illa ergo dignitas que eſt ex certitudi ne non eſt ita eſſentialis ſicut iſta. Queritur. Quare Areſto.vocat iſtã ſciam de aia hiſtoꝛiã. Dicẽdũ ꝙm hoc cõtingit ppter ſimilitudinẽ quã habet ad hiſtoꝛiã.que ſimili/ tudo ex tribus pᷣt attendi. Pꝛimo qꝛ ſicut ĩ hi/ ſtoꝛijs tradunt᷑ et narrãtur quedã generalia et pꝛincipalia geſta nõ añt paꝛticularia.qꝛ ſic fie ret nimis magna. ſic etiã in iſto libꝛo de aĩa tra dutur generalia quedã et pꝛincipalia de amima et in libꝛis poſterioꝛibꝰ deſcẽditur ꝑticularius de ſingulis aialibus determinando. vt in libꝛo de vegetabilibꝰ ⁊ plantis et de animalibꝰ. Se cunda ſimilitudo ẽ qꝛ in hiſtoꝛijs ſepe pꝛius fa cta poſterius narrãtur ⁊ econtra.ita etiã in hoc libꝛo ꝓceditur de potentis ⁊ opationibus aĩe ad eius eſſentiam. Lercia ſimilitudo eſt.qꝛ ſi/ cut in hiſtoꝛis tradũtur aliqua ſpꝑecialia queĩ nobis experimur.ita ſcĩa de aia eſt de his que in nobis ita eſſe naturaliter experimur.ſicut ſunt opationes et potentie anime. Queritur.VItrũ hiſtoꝛia.i.ſcia de aĩa ſit in pꝛimis ponenda.Et videt᷑ ꝙ non.qꝛ liber phi ſicoꝝ eſt pꝛioꝛ illo. Dicẽdum ꝙ iſtud aduer biũ pꝛimñ pᷣt dupliciter accipi. VUno modo vt dicit oꝛdinẽ.et fit ſic cõꝑatio iſtius ſcientie nõ ad oẽs libꝛos phiſicales.ſed ad illos in quibꝰ determinat᷑ te aĩalibꝰ et aĩatis. Et ſic iſta eſt ve ra ꝙ ſcia de aĩa eſt pꝛimo ponenda. Comꝑan/ do aũt iſtũ libꝛñ ad oẽs libꝛos phiſicales.ſicli bꝛi phiſicoꝝ de generatiõe.metheoꝛoꝝ et de mi neralibus pꝛecedunt iſtũ. Alio modo capitur pꝛimũ ꝓut dicit dignitatem. ⁊ſic iſta ꝓpoſitis textus eſt vera compando etiam iſtũ libꝛum de anima ad omnes libꝛos phiſicales. non tamẽ compꝑando ad metaphiſicam que eſt ſimplicit pꝛuma et digna. Et rõ eſt quia dignitas alicuiꝰ ſcientie pꝛincipaliter ſumitur ex ſubiecto. Sed liber de anima habet nobilius obiectum q; alij libꝛi naturalis phie.quia animã que eſt digni oꝛ aliqua re naturali. Arguitur. Scientia que eſt de toto eſt digni oꝛ qᷓ; ſcientia que eſt de parte.ſed in libꝛo de ſen ſu et ſenſato determinatur de toto ſcz de coꝛpoꝛe animato. et hic determinatur de parte tm̃ ſczʒ ð anima que eſt pars coꝛpoꝛis aĩati.ergo ſciẽtia libꝛi de ſen ſu et ſenſato eſt dignioꝛ. Dicẽduz ð,õð .d¾ẽ⁵d 3 dupliciter in aliqua ſcientia poteſt detemina re de toto. Uno modo determinando de toto.⁊ delcendendo ad ſingulas partes.: et ſic ſcientia determinans de toto eſt dignioꝛ ſcientia de par te. Cuius ratio eſt.quia ſic ſcientia d toto etiã includit ſcientiam de parte et cum hoc plus.⁊ ſic libꝛi de ſenſu et ſenſato. et de animalibꝰ nõ determinant de toto animato. Alio modo in ali qua ſcientia pt fieri determinatio de toto ſub rõ ne totalitatis.⁊ ſᷣm ꝓpꝛietates magis conueni entes toti qᷓ parti.et ſic ſcientia de parte pᷣt eſſe Dignioꝛ q; cientia de toto.qꝛ contingit ꝙ ꝑtes habent nobilioꝛes et dignioꝛes paſſiones qʒ totum. Et ſic dicendũ eſt de amima.quia aia ha bet nobilioꝛes paſſiones abſolute qᷓ; coꝛpꝰ aĩa tum. paſſiones enĩ anime ſunt intellectus ⁊ vo luntas que non conueniunt coꝛꝑi animato.et hoc ad minus eſt veꝝ de anima rõnali. Arguitur. Sciẽtia de genere eſt dignioꝛ ſci entia de ſpecie.ſed liber philoſophoꝝ determiat Te toto ente mobili. hic ant ſolum determinat ð anima. ergo Dicendũ dupliciter. Pꝛimo ꝙ; dDupliciter in aliqua ſcientia determinat de ge/ nere. Uno modo abſolute pꝛeueniendo ſpecies et ſic non eſt verũ ꝙ ſcientia. de genere eſt digni oꝛ ſcientia de ſpecie.ĩmo ſpecies eſt dignioꝛ ge⸗ n ere. quia ſpecies eſt magis actualis.ideo etiã habet paſſiones dignioꝛes.Alio modo aliqua ſcientia ſimul tractat de genere et ſpeciebus. et de ꝓpꝛietatibus ſpecieꝝ.et ſic ſcientia de genere claudit in ſe ſciam de ſpecie.⁊ ſic dignioꝛ eſt ſciẽ tia de genere qᷓ; ſcientia de ſpecie.ꝑ hoc ergo di/ cendũ eſt ꝙ liber hbor tractat de ente mobili ſm generales paſſiones. ⁊ non ſm ſpecificas. quia de illis tractat᷑ in poſterioꝛibus libꝛis. Secundo poteſt dici ꝙ anima none ſpecies aut ꝑs ſubiectiua. ſed eſt pars integralis cuiuſ dã entis mobib ſcz coꝛꝑis aĩati.et ſic cõtingit ꝑtẽ entis mobilis integralẽ eſſe dignioꝛe toto. Arguitur. Scientia libꝛi de celo et mundo eſt dignioꝛ qᷓ; ſcia de anima.ergo adminus in/ ter ſcientias naturales aliqua eſt ſcientia digni oꝛ ſcientia de aia. Añs ꝓbat᷑.quia ibi tractatur e toto vniuerſo.modo totũ vniuerſum eſt di/ gmius q; aliqua eius pars. Dicẽdum ꝙ vni uerſum capitur dupliciter. Uno modo ꝓ ag/ gregatione oĩm entiũ creatoꝝ.et ſic aie nobi/ bues et ſubſtantie ſepate compꝛehenduntur in vniuerſo. et illo modo capiendo vniuerſuʒ ve/⸗ rum eſt ꝙ vniuerſum eſt dignius anima. ſed ſic in libꝛo de celo et mundo non determinatur 8 vniuerſo. Alio modo accipitur vniuerlum toto vniuerſo coꝛpoꝛeo.et hoc vniuerſum bha/ bet quinq; partes ſcilicet quattuoꝛ elementa ⁊ celum. et lo modo capit Areſtoteles vn iner/ ſum in libꝛo de celo. Quod ſic patet.quia ibi determiatur de vnierſo ſᷣm ꝙ partes vniucr ſi accipiunt ſitum in vniuerſo per motum loca lem.ſed motus localis conuenit ſolum coꝛpo/⸗ ribus.ſic ergo accipiendo vniuerſum animaeẽ dignioꝛ vniuerſo.quia ex toto genere viuentia ſunt perfectioꝛa non viuentibus.cum ergo ani mata ſint viuentia per animam. ſic anima eſt perectioꝛ non viuentibus. Vnge patet ꝙ in gradu nature anima foꝛmice eſt dignioꝛ celo. quia habet altioꝛem gradum eſſendi q; clum Arguitur Lelum eſt incoꝛruptibile.ſed ani ma eſt coꝛruptibilis ſm genus. ergo falſumẽ aia ẽ dignioꝛ celo. Dð ꝙ in reb; pᷣt inue niri duplex perfectio. Quedã eni ẽ pfectõ eſſen tialis m eſſentialem gradum eſſendi.et ſic ani mata quecunq; unpertecta ſunt di gnioꝛa ina/ nimatis. et ſicanima foꝛmice eſt dignioꝛ celo. Alio modo attenditur perfectio aliqua in ali/ qũuo ex pante durationis.et ſic non eſt inconue niens ꝗ aliqua que ſunt eſſentialiter magis ꝑ/ fecta ſint minus perfecta quo ad durationem Et hoc contingit ex eo.quia perfectiones rerũ ſunt diſtribute in reb'. ſic ꝙ quandoq; res mi/ nus perfecta habet aliquod accidens quod nõ habet res magis perfecta. Sicut homo eſſen/ tialiter ẽ dignioꝛ equo.tamen in poꝛtando pon dus equus eſt dignioꝛ homie. per hoc ergo di/⸗ cendum ꝙ celum eſt dignius animatis quibul dam quo ad durationẽ. non ant qͥ ad eſſentiã. Arguitur. In octauo phiſicoꝝ determiatux de pꝛimo motoꝛe.ſʒ pꝛimꝰ motoꝛ ẽ dignioꝛ q; aia ſimplicit. ergo octau liber phicoꝝ ẽ adhuc pferẽd?. Dicedũ ꝙ pꝛim motoꝛ et aia alic⸗ aĩati pñt cõꝑari duplr. Uno mõ qtñ ad eoꝛũ eſſentiã et ſubſtãtiã.⁊ ſic pꝛimꝰ motoꝛ ẽ digni/ oꝛ ania.⁊ ſic determiĩat᷑ ð pꝛĩio motoꝛe in libꝛig metaphiſicalibꝰ.⁊ nõ in libꝛo phicoꝝ.⁊ ſic bũ ſetur ꝙ libꝛi metaphiſicales ſunt dignioꝛes ſcia de aia · Alio mõ cõꝑant᷑ pꝛimꝰ motoꝛ ⁊ aĩa alicꝰ aiati qtũ ad eoꝝ oꝑatoem qͥ ẽ mot.⁊ ſic aĩa alicurꝰ aĩati ẽ nobilioꝛ ſm ſubſtãtiã q; aia nobil q;tũ ad opatõem. Per hoc ergo diceduz eſt ad argumẽtũ ꝙ ĩ hoc libꝛo determiat ð ſba aĩe. ſz in octauo phicoꝝ determiat ſolũ de aia nobili ſeu pꝛio motoꝛe in oꝛdine ad motũ. Queni. Oño ſe ht ad dignitatẽ certitu dinẽ metaphiſica. mathematica ⁊ phiſica Di ccð ꝙ ſi iſte ſcie ↄpꝑent᷑ ĩ digtate tũc metaphili Tiber ca eſt ſimpliciter dignio⸗ ex ꝑte obiecti. qꝛ obie ctũ ſuũ ẽ a materia ſeꝑpatñ ſᷣʒ qd hmõi.Deinde ſeqͥt phiſica ſᷣm dignitatẽ ſubiecti.⁊ vltio ma/⸗ thematica.quia phiſice res ſit dignioꝛes ma/ thematicis. Sed de certitudine ſic ẽ dicẽedum ꝓ metaphiſica eſt certioꝛ ſᷣm naturam rei.quia habet efficaciſſimũ modñn demonſtrandi ex pꝛi mis pꝛicipijs. Sʒ quo ad nos ẽ maioꝛ certitu do ĩ mathematica.qꝛ mathematicalia ſũt mul tũ bñ intellectui noſtro ꝓpoꝛcionata.⁊ ſic faci/ liter intelligibilia.Eſt tn veꝝ ꝙ etiã phiſica eſt notioꝛ quo ad nos q; mathematica.qꝛ mathe matica nõ ẽde his que experimur ĩ nobis ſicut phiſica.Et ſi querat᷑ vtꝝ aliquo mõ poſſet di/ ci ꝙ ſcia libꝛi de aĩa ſit pponenda oĩbus alijs Dicendũ ꝙ ſic.nõ tamẽ abſolute.ſed ſolũ ſi ca/⸗ piat᷑ pᷣciſe certitudo quo ad nos.⁊ tũc cõiũgat᷑ certitudo dignitati.tunc pᷣt dici ꝙ iſta ſcia eſt dignioꝛ et certioꝛ ommbꝰ alijs.eſt eni de his qᷓ experimur in nobis.q;uis ergo metaphiſica ex cedat quo ad dignitatẽ obiecti.nõ tñ ſimul cũ certitudine quo ad nos Arguitur. Areſtoteles pꝛimo poſterioꝛũ põ nit tres modos certitudis ſciaꝝ.ergo male po/ nit hic ti duos. Dicedñ duplicit. pꝛimo ꝙ Areſto.pᷣmo poſterio.ponit modos certitudi/ nis qͥbꝰ vna ſcia ẽ certioꝛ alia.ſed hic ponit mo dos dignitatis qbꝰ vna ſcia eſt dignioꝛ alia et honoꝛabilioꝛ.qꝛ tñ modi certitudinis etiã ſpe/ ctant ad dignitatẽ ſciaꝝ ideo. Scdo pt dici ꝙ tres modi poſiti in pꝛimo poſterio.cõpꝛehen/ dunt᷑ ſub iſtis duobꝰ. qꝛ pꝛimꝰ modꝰ certitu dinis ẽ ꝙ ula ſcia ẽ certioꝛ q cõſiderat qꝛ ⁊ ꝓpt quid ſił. Secũdus modꝰ ẽ ꝙ illa ſcia ẽ ceꝛtioꝛ queẽ de nõ ſubiecto. Lercius modꝰ ẽ ꝙ illa ſcia eſt certioꝛ qᷓ paucioꝛa pſupponit.Cõpꝛehendũ tur ergo pꝛimꝰ et tercius ſub ſcdðo mõ hic poſi to ſcʒ ꝙ illa ſcia ẽ certioꝛ q̃ hʒ certioꝛẽ modum ꝓcedendi.et ergo cõtingit in illis ſcietijs q̃ cõ/ ſiderant qꝛ et ꝓpter quid ſimul.et que paucio/ ra pᷣſupponũt et ſecũdus modus coincidit cuʒ pꝛimo mõ.qꝛ ſcia qͥ ẽ de nõ ſubiecto.i.de re mi/ nus cõtracta ad materiã hʒ dignius ſubietũ. Widetur autem et Hic cõſequent᷑ reddit auditoꝛes beniuolos o/ ſtẽdendo vtilitatẽ huiꝰ ſcie.poſtq; hoc fecerat er dignitatc hꝰ ſcie. Et dicit ꝙ illa ſcia ẽ valde vtilis.qꝛ ẽ vtilis ad oẽs ſcias.et tũ pᷣcipue pꝛĩ cipaliter et maxie ad cognoſcendũ ſcias q ſunt de aĩatis et aĩalibꝰ quoꝝ pꝛincipiũ foꝛmale eſt aĩa.cũ ergo vnũqðq; cognoſcat᷑ ſ̃ᷣm ſuñ pꝛinci piũ foꝛmale.ſic etiã aiata cognoſcunt᷑ ꝑ aiazʒ et Fꝛimus ſic valet iſta ſcia ad ſciam de animatis. Arguitur. Ultrũ ſcientia libꝛi de anima va/ leat ad omnem ſcientiã. Dicendum ꝙ ſic.Et hoc pᷣt declarari dupliciter. Uno modo in gene rali ſic.qꝛ ẽ q̃litas ipius aĩe.cũ ergo accñs habʒ cognoſci ꝑ ſubiectũ.ſic omĩs ſcia hʒ aliqualiter cognoſci ex natura aĩe.qꝛ ẽ vna cõditio imma/ terialitatis vtriuſq;. Ite ſcᷣo.Aia ẽ quodamõ oĩa ſicut ðꝛ tercio hui.et ſic oĩia pñt cognoſci cognita aĩia.Alio mõ accipiunt᷑ ſcie ꝑticularit᷑ et ſic valet ſcia de aia ad omnẽ ſciam ꝑticularẽ Pꝛimo eni valet cognitio de aĩa ad ſciaʒ phie ronalis que ſũt grãmatica.loyca.rhetoꝛica.qꝛ ule ſcie ſunt de entibꝰ rõnis.ſed entia rõnis nõ cognoſcũt᷑ niſi in oꝛdine ad rõnẽ. ſed rõ ẽ que/ dam potentia anime.ergo pꝛincipiũ rõnis eſt ipſa aia ſicut ſubiectũ accidentis. Scðo valz ad cognoſcendñ ſcias metaphiſicales.quia ex cognitõne aie rõnalis nos aſſurgimꝰ ad cogno ſcendũ immateriales ſubſtãtias. Deſeruit etiã ad mathematicã.qꝛ mathematica conſiderat foꝛmas abſtractas a materia ᷣm rõnem.Unð opoꝛtet etiã cognoſcere qd ſit ratio.et q̊mõ ab/ ſtrahit. ſi debeamꝰ intelligere mathematicalia. Etiã vʒ ad cognoſcẽdũ phiſicalia.qꝛ ſicut di/ cit Areſto.in textu.ꝙ magna ꝑs phie ẽ de aĩatꝭ et aialibꝰ.⁊ etiã de alus viuetibus.⁊ illoꝛum a nimatoꝝ pꝛicipiũ foꝛmale ẽ aia. Tercio valet ad phiam moꝛalẽ.qꝛ in phia moꝛali determia tur de virtutibꝰ diuerſis.ſcʒ de virtutibꝰ moꝛa libꝰ et intellectualibus. Tirtutes aũt intelle/ ctuales ſubiectant᷑ in ꝑte intellectiua aie. Sed moꝛales ſunt ĩ ꝑte appetitiua.ſic iuſticia hʒ eẽ in volũtate.pꝛudęetia i rõne.⁊ ſoꝛtitudo in ira/ ſcibili.qͥ ergo nõ cognoſcit potẽtias aĩe nõ põt dbite diſtinguere illas virtutes abinuicẽ. tẽ virtutes cõſiſtũt in medio ſicut determiat ro.ſi ergo nõ cognoſcat᷑ rõ vel intellectꝰ nõ pᷣt cogno ſci virtꝰ moꝛalis. Uñ neceſſariũ ẽ ad cognoſcẽ nñ virtutes moꝛales cognoſcere ſciam de ania naturam animeet eius potentias. Arguitur. Ex iſto ſequeretur ꝙ ſcientia libꝛi de anima eſſet de numero bonoꝝ vtilium. quia oꝛdinatur ad habenduʒ alias ſcientias modo illud ðꝛ vtile qð oꝛdinatur in alterum. Di/ cendũ ꝙ duptlr aliqᷓ ſcia ðꝛ honoꝛabilis. Vno mõ foꝛmaliter et finaliter ſił.et ſic ſcia honoꝛa/ bilis nõ oꝛdinat᷑ ad alias ſcias.et hoc mõ ſoluz metaphiſica ĩ lumie naturali ẽ honoꝛabilis.qꝛ eſt pᷣcipue ſcia nõ oꝛdinata ad aliã. Alio modo aliqua ſcia ðꝛ honoꝛabilis ſoꝛmaliter tm.q̃a ſcʒ habz in ſe foꝛma honeſti ex eo ꝙ ppter ſe ap petit᷑.licet in aliam ſciam oꝛdinet᷑.⁊ ſic iſta ſcia 2* nt td/ in uma len r⸗ e⸗ ze a/ ſi ſoſt o ſoſe ni⸗ lhi u 4 . . — ,— etiã eſt honoꝛabilis.quia habet intra ſe vñ ap petitur. etiam ſi non oꝛdinetur ad alias ſcienti/ as. Similiter pꝛius dictum fuit in loyca. Inquirimusauteʒ Poſtq; poſuit pꝛimã ꝑtẽ ꝓhemij in qua reddi Dit auditoꝛes beniuolos. Hic cõſequenter po nit ſecũdã partẽ ꝓhemij in qua reddit audito res dociles. Dicntur eni auditoꝛes dociles. qa ſunt apti ad capiendũ doctrinã.Auditoꝛ enim faciliter capit doctrinã qͥ ſibi ꝓponit᷑.oñdit er/ go oꝛdinẽ ꝓcedẽdi in iſta ſcia.Et dicit ꝙ vult iſtũ oꝛdine ſeruare ꝙ pꝛimo vult determiare de aĩa q;tũ ad eiꝰ eſſentiã et ſubſtãtiã.et hoc ĩ pꝛi mo libꝛo facit ᷣm opinionẽ antiquoꝝ et in pᷣn cipio ſecũdi ſᷣm veritatẽ et opinionẽ ꝓpꝛiã.De inde dicit ꝙ velit inquirere ꝗᷓ accidunt circa a⸗/ numã qles ſunt potentie ⁊ paſſiones aĩe.ꝗ paſ/ ſiones ſunt in duplici differẽtia.qꝛ queda ſunt cõmunes aĩe et coꝛꝑi ſicut ſunt potentie aĩe ve getatiue et ſenſitiue.q̃dã ſunt ꝓpꝛie ipi aĩe que ſunt potentie intellectiue quales ſunt intellectꝰ et voluntas. Determinat ergo pꝛimo de üllis qᷓ cõueniũt aĩe et coꝛpi ſimul.ſicut ille q ſunt cõ/ munes homini et alijs aialibus.et que ſunt cõ munioꝛes ideo pꝛius determinat de eis. Arguit᷑. In laenrifs eſt ꝓcedendũ a nobis notioꝛibus.ſed taliaſ gentis⸗ us determinare deberet de accidentibus ani/ me añqᷓ; determinat de ſubſtatia aie. Dicẽqũ duplex eſt pceſſus.nã quadã eſt quo ad nos qui non eſt ſcientialis.et ſic pᷣt ꝓcedi ab effecti bus ad cauſas.qꝛ effectus ſunt nobis notioꝛes cauſis. Alius eſt ꝓceſſus quo ad naturã et ſciẽ tialis.et ſic ſubſtatia eſt an accidens.qꝛ ſubſtã tia eſt cauſa accidentis.ſcientiſice ergo ꝓcedit᷑ a cauſa ad effectũ.qꝛ demonſtratio ꝓpter qͥd q ge nerat ſcientiã ꝓcedit a cauſa ad effectñ.vt patet pꝛimo poſterio.per hoc ergo dicẽdũ eſt ad argu mentũ ꝙ cũ in iſto libꝛo tradit᷑ ſcia de aĩa ꝓce/ dendũ ea ſubſtãtia aĩe ad eius accidentia Arguitur. In iſto textu dicit Areſto. ꝙ vult determinare de natura et ſubſtãtia aĩe.ſed ſub/ ſtantia et natura ſunt idem.ergo hic eſt ſuper/ fluitas. Dicẽdũ ꝙ natura et ſubſtantia ſunt idem ſᷣm rem.qꝛ natura eſt idẽ ꝙ ſpecies rei ſᷣm dicit Boe. ꝙ natura ẽ infoꝛmans vnãquãq; rem ſpecifica differẽtia.et ſic ſubſtantia eſt etiã natura. differunt tñ ſ̃m rõnem.qꝛ dicit᷑ ſubſtã tia abſolute.natura vero relatiue.qꝛ eſſentia rei abſolute accepta dicit ſubſtãtia.ſed talis eſſen tia ad opationes cõpata vocat᷑ natura.ſic etiaʒ eſt de aĩa. q; aĩa ðꝛ ſubſtantia inq;tum dat eſſe unt accidentia.ergo pꝛi/ Anima abſolute coꝛꝑi. Sed dicit᷑ natura ſm ꝙ ẽ pꝛin cipiũ oꝑationũ vitaliũ.et hoc eſt qð dicit. j. phicoꝝ.ꝙ natura ẽ pꝛicipiũ mouẽdi et q eſcẽdi Omnino autem ?. Pic ponitur tercia pars ꝓhemij in qua reddit auditoꝛes attentos.et hoc facit oñdendo diffi cultatem hui ſcientie qꝛ opoꝛtet in re difficili maioꝛẽ facere attentõnẽ.Et pꝛimo ꝓponu hoc dicens ꝙ acciꝑe aliquã fidem.i.aliquã certitu/ dinẽ de ipſa aia eſt omnino.i.pfecte et penitus difficilimoꝝ id eſt valde difficile.Deinde ĩ ſꝑ ciali ponit difficultatẽ. Pꝛimo q;tum ad co/ gnitionem ſubſtãtie. Scoo quãtũ ad cognitio nem accidentiñ et paſſionum aie ibi.Dubita⸗/ tionem añt habent. Lirca pꝛimũ pꝛimo ponit difficultatem quãtum ad modum diffiniendi Scdo q;tum ad ea que ingrediuntur diffini/ tionem ibi. Pꝛimũ añt foꝛtaſſis. Circa pꝛimũ dicit ꝙ difficile ẽ cognoſcere quõ debet inueſti/⸗ gari diffinitio aĩie.et circa hoc pꝛimo ẽ dubiuʒ Vtrũ ſit vna via inueſtigandi qͥditatẽ aĩe cum via inueſtigandi diffinitiones ⁊ qͥditates alia rũ reꝝ.Et arguit ad hoc Areſto.ꝙ ſic.Et ponit duas rõnes.quaꝝ pꝛima c.De quibus eſt vna queſtio de illis erit vna inueſtigatio.ſed de qͥdi tate aĩe et aliaꝝ reꝝ eſt vna queſtio.qꝛ vndiq; querit᷑ quid eſt.ergo erit vnꝰ modꝰ inueſtigan/ Ddi omnes diffinitiones. Scðda rõ eſt. qꝛ ſicut ẽ vna via cognoſcendi oim ꝓpꝛioꝝ accidentium ſcʒ demonſtratio.ſic etiã videt᷑ ꝙ oĩm ſubſtan/ tiaruz ſit vna via cognoſcendi qͥditates earum paſſiones eni indifferenter inueſtigantur ꝑ de/ monſtrationem. ergo etiã qlibet qͥditas debet ĩ ueſtigari ꝑ vnã via. Dicit auũt Areſto.in textu. ꝙ foꝛtaſſis ẽ vna via.qꝛ licet diffinitio aie inue ſtigat᷑ via diuiſionis.vt docet᷑ in ſcðo hui. ſiẽ etiã diffinitiones aliaꝝ ſubſtantiaꝝ debẽt in / ueſtigari.tñ partes poſite in diffinitõne ſubſtã tiaꝝ loquẽedo de toto aĩato inſunt intrinſece dif finito.tamen differenter.quia per matenam et foꝛmam phiſice.loyce per genus et differentiaʒ ſed partes poſite in diffinitione anime. nõ ha bent ſe intrinſece ad diffinitum. ſed habent ſe ſicut additamentum.quia anima diffiniturꝑ coꝛpus.et coꝛpus eſt extra intellectum anime. Bi autem eſt vna Hic remouet Areſto.aliaʒ dubitationẽ. Et di cit.ſi ſit vna via ad inueſtigandum diffinitõnẽ aie et aliarũ ſubſtantiaꝝ tunc eſt magna diffi/ cultas que ſit illa via mnueſtigandi ꝑ quam ille diffinitoes iueſtigant᷑. an illa ſit via demõſtra liber tionis.ſicut dicit Ipocras an ſit via diuiſiõis ſicut dixit Plato.vl ſit aliqua alia videlicʒ cõ/ poſitõis quã ponit Areſto.ij.poſterio.vbi dici tur ꝙ diffinitões ſubſtatiaꝝ inueſtigãtur ꝑ viã diuiſionis nõ ſyllogiſticã et compoſitionis.de/ bet tñ noĩarn a termino.et ergo non noĩatur via Diuiſionis et compoſitionis ́RNdN Queritur. Quare ponit hic Areſto.tin du os modos inueſtigandi ipm qð qͥd eſt cum ta men plures ſint Dicendum ꝙ ideo.quia iſte due opiniones fuerunt tꝑe Areſtotelis magis famole quaꝝ vna fuit ab Ipocrate poſita quã etiam tangit Areſto.ij.poſterio. mpꝛobando eam. Alia fuit opinio Platonis.q dixit ꝙ qui ditates eſſent inueſtigande ꝑ viam diuiſionis ſyllogiſtice. Sed Areſto.etisa ponit ꝙ diffinitõ per viꝗ diuiſionis inueſtigani debet ſed nõ ſyllo giſtice ſicut dixit Plato.et illa via diuiſionis coincidit cũ via compoſitionis.qꝛ in pꝛincipio genera diuidũt᷑ vt in fine componãtur in difft nitione illꝰ diffiniti. eui diffinitio inquirebat᷑ Arguitur. Scientia de aia ẽ certiſſima. ergo aĩa eſt facilis cognitionis.qꝛ difficilima ſũt in certa. Dicẽdum ꝙ aĩa accipitur dupliciter. Vno mõ q;tum ad qa eſt.et q;tum ad oꝑatio/ nes et potentias que ſunt pꝛincipia talium op rationũ.et ſic cognitio de ania ẽ certiſſima.ĩmo ſcia de aĩa eſt de his que expenmur in nobis.qꝛ aliquis faciliter cognoſcit in ſe habere viſũ au ditum vel tactũ. Alio mõ accipit᷑ aia q;tum ad quid eſt. et ſic cognitio de aĩa eſt difficilima.Et hoc pᷣt faciliter patere ex ſigno.qꝛ antiqui phᷣi habebãt multas opiniones de natura aie.quia non potuerunt in eius cognitionẽ venire. Segd tunc querit᷑ quare cognitio & aĩa quo ad quid eſt. eſt ita difficilis.irca iſtã queſtio/ nem ſcias ꝙ ex duab cauſis cõtingit aliqͥd dif ficilis eſſe cognitionis. Pꝛimo ex ꝑte rei cogno ſcibilis que eſt ᷣm ſe imꝑfecta et depꝛeſſe natu/ re non potens mouere intellectũ.neq; ſenſum. ⁊ ſic materia pꝛima.motus.relationes.et ſex vlti ma pꝛedicamenta ſunt difficilis cognitionis. Alio modo aliquid eſt difficilis cognitõnis ex parte ipiꝰ intellectus.qꝛ ſcʒ intellectus ẽ imper tectus nõ potens tendere in cognitionẽ alicui perſecti cognoſcibilis.Et eo modo de et ſubſtã tie ſeꝑate ſunt difficilis cognitionis q̃ſi excedẽ/ tes ꝓpoꝛtionẽ noſtri intellectus. Et ſile ẽ de vi ſu. qꝛ aliq̃d ðꝛ difficulter viſibile ex ꝑte viſibi/ lis ſicut tenebꝛoſum ⁊ obſcurũ.Alio mõ aliqᷣd Dicitur difficulter viſibile. ex ꝑte videntis ⁊ ſic lumen ſolis eſt difficulter viſibile. Intendebat ergo queſtio querere an difficultas ipius anie ÜR Pꝛimus ꝓueniat ex natura ipᷣius aĩe.vł ex natura ipᷣius intellectus. Tunc rndetur ꝙ aĩa capitur dupli citer. Uno mõ ꝓ ania vegetatiua ⁊ ſenſitiua.et ſic aĩa eſt difficilis cognitionis ex paꝛte anime qꝛ ille aie ſunt nimiũ immerſe materie. et ideo q;tum eſt ex ꝑte aiaꝝ difficulter cognoſcuntur eæt ideo in arboꝛe poꝛphiriana inſenſibile ẽ dif ferentia aĩe vegetatiue.qꝛ non poterat imponi differentia affirmatiua per ſe cognoſcibilis. A/ lio mõ accipit᷑ anima ꝓ aĩa rõnali.et ſic adhuc capitur dupliciter. Uno modo vt eſt pars toti us hoiĩs. et ex illa ꝑte habet aliquid imꝑfectio/ mnis. et tunc eſt difficilis cognitionis etiam ᷣm ſe ꝓpter ſuã imꝑfectionem. Alio mõ vt eſt actꝰ ſeꝑabilis a coꝛꝑe.⁊ ſic eſt difficulter cognoſcibi lis ex parte intellectus noſtri.habet eni vt ſic ꝓ poꝛtionẽ cum ſubſtantijs ſeꝑatis.ſicut enĩ ſub ſtantie ſepate ſunt difficulter cognoſcibiles ex co ꝙ excedũt noſtrũ intellectũ.ſic etiã aia rõnab Arguitur. Hoc cognoſcitur maxime ab aliq̃ᷓ potentia qð eſt pñs illi potentie.ſed aĩa noſtra eſt pñs intellectui.ergo intellectus maxime co gnoſcit aiam.⁊ ꝑ cõſequens aĩa eſt maxime co/ Zalcib ie. Dicẽdũ ꝙ dupliciter aliqͥd ẽ pᷣ᷑/ ens intellectui. Uno mõ ſᷣm eſſe nature et rea/ le.et hoc contingit tripliciter. Uno mõ quia eſt ſubiectũ intellectus.⁊ ſic aia rõnalis eſt maxie pñs intellectui.qꝛ ipᷣa eſt ſubiectum ipſius in/ tellectus.et intellectus eſt potẽtia anime.Alio modo aliquid eſt pꝛeſens intellectui.qꝛ eſt ha/ bitus intellectus.et ſic ſcrentia eſt maxime pñs intellectui.qꝛ ſcientia eſt in intellectu. Lercio aliquid dicit᷑ pñs intellectui.qꝛ eſt oꝑatio et actus eius. et ſic intelligere eſt maxime pns in⸗ tellectui. Sed dicendn eſt ꝙ hoc qð iſtis mo/ dis eſt pñs alicui potentie non eſt maxime co/ gnoſcibile ab ea. Alio modo aliquid dicit᷑ pnñs ſm eſſe ꝓpoꝛtionabilitatis et obiectaliter.⁊ ſic obiectum eſt pñs ipᷣi potentie.Et qð ſic ẽ pñs ipi potentie maxime cognoſcit᷑ a tali potentia. icañt quiditas rei materialis eſt maxime pñs ipi intellectui.qꝛ eſt eius obiectum. Et ſimileẽ de viſu. qꝛ id qð eſt maxime realiter pñs viſui non eſt maxime cognoſcibilea viſu. ſicut eſt pu pilla oculi.ſed qð e maxime pñs obiectiue hoc maxime cognoſcitur a viſu ſicut coloꝛ. Adhuc aute habet Poſtq; Areſto.mouit difficultatem de modo ĩ quirendi diffinitionem anime. Hic pꝛimo mo uet dubitationem circa diffinitionem in ſe. ⁊ ſe cundo q́;tum ad ea que ingredintur diffinitio/ — ne. Eirca pꝛimũ dicit ꝙꝓhʒ młtas dubitatões tea guoc tan. tin cin Deen 88 pll me leo⸗ dur. dil dni A, duc oti 1o/ c bt icp ſub B nut li in 0 / ſib⸗ na/ uch narie n/ Ao tha/ gñs no oe in/ 1/ / ſe pis in. pis d lui Kon cho doi omo aſe niti/ ntoes querere de pꝛĩcipijs aĩe.cñ enĩ ſciademonſtra t paſſiones de ſubiecto ꝑ pꝛincipia. neceſſe eſti tali ſcia cognoſcere pᷣncipia ſubiecti. cuz ̊ aĩa eſt h ſubiectuz neceſſe eſt inqrere de pꝛincipijs eius.nec põt dici ꝙ oĩm ſint cadẽ pꝛicipia.qꝛ ſunt alia pncipia numeroꝝ ⁊ alia planoꝝ. qꝛ pꝛincipiuz numeroꝝ eſt vnitas.⁊ pꝛincipium planoꝝ eſt punctus I Arrguit᷑. Eſt vnñ pꝛincipiuz oĩm reruʒ ſcʒ deus. Dicendũ ꝙ deus ẽ pꝛincipiuz effecti/ uum oim reꝝ.⁊ hoc ẽ veꝝ. Areſto.aute hic lo/⸗ quitur de pꝛincipijs foꝛmalibus ⁊ intrinſecis et illa ſunt diuerſa in diuerſis.quia ab ullis pᷣn cipijs res habent diſtinctõnem ſpecificam. ſed manifeſtum eſt ꝙ multe res abinuicem diſtin/ Sꝛimum autez foꝛ Hic cõſequenter mouet dubitatõem de aĩa q; tñ ad ea que ingredintur diffinitõez .⁊ pꝛimo qñtuz ad genus. Scdo qᷓ;tuʒ ad dꝛñaʒ. Et di cit ꝙ difficile eſt cognoſcere ĩ quo genere ſit aĩa ſcʒ pꝛincipali. Sunt autẽ genera pꝛincipalia ſubſtãtia.quantitas ⁊c.⁊ ideo iſta difficultas reſpicit animã ſᷣm ꝙ eſt totũ diffinibile qꝛ dil finitõ eꝰ dat᷑ ꝑ genus⁊ dꝛñas. NQuerit᷑ In quo genere eſt anima. Dicẽ dum ꝙ dupliciter aliqͥd eſt ĩ genere. Uno mõ directeꝛ ꝑ ſe.qꝛ eſt genus vel ſpecies alicuiꝰ ge neris pꝛincipalis.⁊ ſic aĩa non eſt in aliquo ge nere.neceſſe eſt enĩ genus vel ſpeciem eſſe vni/ 9 uerſale.ſed de rõe vlis eſt eſſe quoddã totũ.mõ aĩa non eſt totuʒ ſed eſt pars.ergo non eſt genꝰ vel ſpecies. Alio modo aliquid eſt in genere re Ductiue.quia reducit᷑ ad genus illud. ⁊ ſic aĩa eſt in pꝛedicamento ſubſtãtie. quia reducit᷑ ad idẽ genus cñ toto.ſ.cñ coꝛꝑe aĩato.Et ad hoc xnotanduʒ Areſto.dicit ĩ tex. Et foꝛtaſſis au tẽ neceſſariñ eſt ⁊c.ſcʒ aĩa non eſt directe ⁊ ꝑ ſe in aliquo pdicamẽto. Adhuc autem vtx Hic mouet dubitationem circa dꝛñaʒ ipſius anime. ſuppoſito eniʒ ꝙꝙ etiam ſit de genere ſub ſtantie adhuc eſt difficultas an pertineat ad ge nus actus.vłl ad genus potentie.Diuiditur eĩ quodlibet genus pꝛincipale pꝑer actum et potẽ/ tiam. Poteſt ergo ſuppoſito ꝙ anima ſit de ge⸗ nere ſubſtantie dubitari an ſit actus vel poten tia. Et addit Areſto.ꝙ dicere animã in actu eẽ et in potentia non parum differt. quia actus ⁊ potentia non parum differunt. Iſtam autem dubitatõez ſoluit Areſto. in ſcho huiꝰ pbãdo aĩa ſit actꝰcoꝛꝑis ⁊ coꝛpꝰẽ in pona ad aĩam Dlis ei foꝛma eſt act?materie.Et ẽ manifeſtuz ꝓ aĩa eſt foꝛma coꝛꝑis.ergo aia eſt actꝰ eius Queritur. Utꝝ actus ⁊ potentia multum differant. Dicendũ ꝙ ſic. cuius ratõ eſt qꝛ illa multũ differunt que habent oppoſitas ra/ tiones. ſed actus ⁊ potentia ſunt huiuſmodi ergo. ⁊c. Minoꝛ patet quia ratio potentie eſt recipere eſſe Sed ratõ act eſt dare eſſe.modo dare eſſe ⁊ recipere eſſe ſunt oppoſita ergo mul ti differunt. Arguitur. Actus ⁊ potentia nõ differũt. er/ HM go nõ multum differnt. Ans pꝛobat᷑. quia illa Differunt que habent diuerſam ratõnem ſpecifi cã videlʒ que cõtinent᷑ ſub eodẽ genere ſed actꝰ 2 potentia non dãint ſpꝑecifice.ſed generice. Dicendũ ꝙ differre capitur duplicit Uno mõ ꝓpꝛie. ⁊ ſic differre eſt ab alio diſtingui dẽna aliqua ⁊ qꝛ dĩna ſolũ ↄtinet᷑ ſub aliquo genere ideo ſolũ illa differunt q ſub eodẽ genere ſunt. Et ſic ſole ſpẽs differũt. Alio mõ capit᷑ differre impꝛopꝛie ⁊ generaliter/ ꝓut idẽ eſt ꝙ diuerſũ eſſe. ⁊ ſic dicimꝰbñ ꝙ illa differut q in nullo cõ ueniñt ſq vniuoce.⁊ ſic dic pᷣdicamta dint ab muicẽ.i.diuerſitatẽ hñt.nõ ꝙ includãat ditf/ ferẽtias aliqs. Silr eſt intelligedũ ꝙact' po tentia dꝛnt. i. diſtinctõz vel diuerſitatẽ habent LCirca qð ſciẽð ꝙ iſti qttuoꝛ termĩ diſtictõ.di uerſitas. dzna.⁊ ↄꝛietas.hñt ſe ſicut magis cõe ⁊ minꝰcõe.Et hoc ſi ꝓpꝛie capiant᷑.qꝛ diſtinc⸗ tio dicit q;cunq; nõ ydemptitatẽ aliquoꝝ ſiue ſit realis ſine rõis.⁊ ſic dicimꝰ ꝙ ſupiꝰ⁊ inferi ſunt diſtincta vt aĩal ⁊ hõ.qꝛ ſunt alia ſᷣm rõʒ Diuerſitas autẽ realeʒ dicit diſtinctõem. ⁊ ſic licet homo ⁊ aial ſint diſtincta tũ nullo modo pñt dici diuerſa Sed pᷣdicamta dicũtur pꝛia diuerſa qꝛ ſunt realiter abiuicẽ diſtinctaDẽna ãt ſignificat diuerſitatẽ duaꝝ ſpẽꝝ ſubvno ge nere. ⁊ ſic addit dꝛna ſuꝑ diuerſitatẽ diſtictõʒ Preiſſe⸗ Ergo ꝓpꝛie loqndo pᷣdicamta nõ dik erũt. ſed ſunt diuerſa. Lõtrarietas autẽ ſigni/ ficat dꝛnam duaꝝ ſpꝑcieꝝ repugnantiuz. ⁊ ſic cõtrarietas addit ſupꝛa dꝛnam repugnãtiam ⁊ ideo nõ oẽs ſpẽs ſunt contranie.ſed ſolũ ſpẽs repugnantes UVñ patet ꝙ vbicunq; eſt ↄtrarie tas.ibi eſt dꝛna diuerſitas ⁊ diſtinctõ.ſed nõ ecõtra.qꝛ alibi eſt diſtinctio vbi nõ eſt diuerſi tas ſic ptz in ſuꝑioꝛi ⁊ inferioꝛi. Alibi ẽ diuer ſitas abſqʒ dꝛẽna ſic pʒ ĩ pdicamtis Alibi ẽ dik½ ferẽtia abſq; cõtrarietate ſic in ſpeciebꝰ pᷣdicam ti ſubſtãtie.Alibi ſunt oĩa iſta ſimul ſicut ptʒ in foꝛmis de ſcia ſꝑcie q̃litatis.vt albũ nigri Pꝛobemiuum Arguitur. Qualitcũq; accipiat᷑ differre ac/ tus ⁊ ponanõ differũt ꝓbatur qꝛ actns ⁊ po/ tentia in multis coincidũt qꝛ aima ẽ in actu ⁊ in poñna. In actu ſcʒ ad coꝛpus.qꝛ eſt actꝰ coꝛ⸗ poꝛis.⁊ elt in pona ad ſciãs. Silr ſupficies eſt in actu ad parietè ⁊ eſt in pona ad coloꝛes. Dðm ꝗPactus ⁊ pona capintur dupliciter. Vno mõ ſumplłxr ⁊ abſolute ⁊ cũ pᷣciſione.ſic ꝙ inueniatur actus ſine pona ⁊ pona ſine actu.⁊ ſic valde młtũ dint.⁊ diuerſa ſunt.qꝛ tũc actꝰ eſt eẽntia diuina in qᷓ nulla eſt poña.vt deus qͥ eſt ens pfectiſſimũ hñs in ſe om̃eʒz plenitudiẽʒ ꝑfectiõis.Et eſt pona in q̃ nullus eſt actus.ſic materia pma ſm ſe accepta qᷓ eſt ens impfectiſ/ ſimũ.Alio mõ capiuntur actꝰ⁊ pona ſᷣm qͥd ⁊ ſic inueniuntur in alijs creaturis.qꝛ in omibꝰ alijs creaturis reꝑitur aliqͥd de actu ⁊ aliqͥd de pona.Et ſic act ⁊ pona adhuc pñt capi duplłr Vno mõ ſᷣm ꝙ reeruntur ad ideʒ ſᷣm idem ⁊ ſic iteꝝ multũ diftert. qꝛ nihil ideʒ eſt ĩ actu ⁊ in pona reſpectu eiuſde.ſʒ ſoluz reſpectu diuer ſoꝝ. Et ſic eſt de argumto tacto.qꝛ ſi aĩa refera tur ad coꝛpꝰtunc eſt actus. Si aãt reſeratur ad ſpecieʒz intelligibilẽ ⁊ ad ſua accidentia tunc ẽ in pona.Alio mõ referuntur ad idẽ ſᷣm diuer/ ſa.⁊ ſic bñ pñt coincidere qꝛ bñ põt idẽ eſſe in actu reſpectu vniꝰ⁊ in pona reſpectu alteriꝰ.E H eſt qð alij dicũt ꝙ actꝰ⁊ poña bñ cõueniunt materialit᷑ in eodẽ ſed non foꝛmaliter. Arguitur Contra Illa que nõ differũt ſunt idem.iſʒ de ⁊ materia pᷣma nõ differũt.ergo ſũt idez. Sed deus eſt purus actus ⁊ materia pꝛi ma eſt pura potentia. ergo actus ⁊ potentia nõ differunt. Maioꝛ patet pꝑer locum ab oppoſi/ tis. Minoꝛ pꝛobatur. quia non habent ali verum eſt ꝙ quecunq;ʒ non differunt ſunt idem capiendo difterre pꝛopᷣe.quia idem ⁊ differẽs non opponuntur. ſed idem ⁊ diuerſum. vnde bene ſequitur ꝙ ſi aliqna non ſunt diuerſa. ergo ſunt idem.per locum ab oppoſitis negatiue et ſic arguendo minoꝛ eſt falſa.quia deus ⁊ mate/ ria pꝛima ſunt multuʒ diuerlſa licet pꝛopꝛie nõ Differant. Ar guitur. Quecunqʒ habent eandem pꝛo/ Aetatem illa ſunt eadem. ſed deus ⁊ materia pᷣma hñt eandẽ pꝛopetatẽ. ergo ſunt idẽ. Mi/ noꝛ ptz. qꝛ ſimplicitas cõuenit deo ⁊ etiiĩ mate- rie bme. Dicendũ ꝙ duplex ẽ ſimplicitas. NQuedã q ẽ ꝑ negacõeʒ cõpoſicõis.⁊ illa ẽ q cõ/ uenit deo. qꝛ q;uis in deo ſunt om̃s perfectiöes rem̃. tam in deo tales ꝑerfectiones non faciunt ſi foꝛſan ꝑ accñs in aĩalibꝰi in ꝑtes ſubiectiuas ſcʒ ĩ ſpẽs Diuidit᷑ eĩ ſic ani Alreſtotelis compoſitionem ſicut in alijs. quia omnia que dicuntur de deo ſunt eadem cum deo. quia ſunt eſſentialia ipſius dei.vt dens eſt iuſtus. bonus etẽ. Alio modo aliquid dicitur ſimꝑlex ex op poſito ſcʒ ꝑ negationem pfectionis. ſcilicet qð eſt ſine onmi ꝑ fectione.quia ipſuzʒ ſm ſe accep tum nullaz habet in ſe ꝑfectõnez. ⁊ ſic materia pꝛima dicit᷑ ſunplex. Ptz igitur ꝙ ſimplicitas non eſt vna que conuenit deo ⁊ materie pꝛime. ymmo eſt ꝑfecta equiuocatõ ſᷣm ꝙ cõuenit deo et materie pꝛime. Arguitur. Ex illis que maxime differũt nõ poteſt ſien vnum. Sed ex actu ⁊ potentia fit vnum ſimpliciter. g̊ non multum differunt.qꝛ ex materia ⁊ foꝛma componitur totum compo ſituz vt homo ex anima ⁊ coꝛꝑʒ. Dðdðm ad maioꝛẽ ꝙ duplicit ex aliquibus põt fieri vnuʒ Vno mõõ ſic ꝙ vnñũ tranſeat in naturã alterius et ſic eſt ꝙ illa que differũt multũ non poſſunt fieri vnum.quia kolch ſunt facta vnum.tunc non differunt. Alio duobus fit vnum tercium diſtinctum ab vtro q;.⁊ ſic maioꝛ eſt falſa.⁊ ſic ex materia ⁊ foꝛma fit vnuʒ.qꝛ aliqð terciũ compon itur ex eis nõ ſic ꝙ vnũ mutet᷑ in aliud.⁊ ſic adhuc manet di ſtinctõ actus ⁊ potentie.quia actus non ſit po tentia nec econtra. Exempli gratia. Exanima que eſt actus ⁊ ex coꝛꝑe qð eſt potẽtia fit homo nõ tamen anima fit coꝛpus.nec coꝛpus aĩma ⁊ ſic inter ſe multũ dẽnt anima⁊ coꝛpus qᷓuis ex eis fiat vnũ terciũ.Et ſic patet ꝙ compando actum ⁊ potentiã inter ſe tunc multũ dꝛnt. ſed compando ea ad terciũ qð ex eis componit᷑ nõ multũ differunt. ́‚8— quam differentiim. Dicendum ꝙ conſean Tonſiderand naute tia eſt neganda.quia maioꝛ eſt falſa.non enim Hic mouet dubitatõem de anima ᷣm eſt to tum potẽtiale Et dicit ꝙ dub ium eſt de anima an ſit ꝑtibilis localiter ⁊ ſubiectaliter diuiſibi lis ſicut dicit Plato. qꝛ Plato poſuit in vno hoĩe q̃ttuoꝛ aĩaſ differetes loco ⁊ ſubico.ſ.ani mã rõnalẽ quã ponebat in cerebꝛo. Cõc upiſci bilez quã ponebat in coꝛde. Nuitiuazʒ quã po nebat in epate. Et generatiuã quã ponebat in genitalibꝰ. Et qꝛ iſte aĩe eſſent in diuerſis ſub lectis ⁊ loc ſic diſtinguerẽt᷑ loco ⁊ ſub iecto Eſt tñ dicendũ ꝙ aĩa nõ ſit diuerſa in diuerſis ſub iectis ſi ſit in eodẽ hoĩe.Et iſta eſt intentõ Are ſtotelis vt ꝓbat multiplicit ꝙ eſt tm vna ĩvno coꝛpoꝛe hñs tamen diuerſas potentias. Et ſic aĩa eſt diuiſibilis non in partes q;titatiuas ni unpfectis. Sʒ p ſe⸗/ ,ð modo poteſt intelligi ꝙ ex une naſanr lnus crop lceted ſeecce mateng Pliats lepime. genito ferütn tentu i fennt. moomp Dömad fienwnz jaltenus npoſunt um. tune lligigee nab vtro 11 mma rcg eish cmanerd nonſitpo Erumm uſthono Pus im pus guis tompando⸗ ſc⸗ onitn ti gche⸗ anin 1diuiſbi tinwo⸗ bid e ,Cierhl tuuzdoup henchumn diuenisſn ſhienokſt dunesſub ntentö Ale irnaivno ma in vegetatiuã ſenſitiuã et intellectiuã. Etiĩ ptes ptãtiuas ſcʒ in diuerſas potẽtias.de qbꝰ ꝓſeqͥtur Areſto.in ſcðo et tertio hui * 2 LDH. W.. DYI.,7 VBtrum ſit ſimilis Pic ponit dubitationem de aia ſcðᷣm ꝙẽ totũ vle. Et Ddubitatio ſtat in hoc. Utrũ ois aĩia ſit eiuſdẽ ſpẽi. cũ oĩ aia vel nõ Si no ſit oĩs anĩa eiuſdẽ ſpeciei.eſt q̃ſtio. An aĩe dꝛant genere vel ſpecie. Et addit Areſto. iſta qſtio non hẽbat locũ apud ãtiquos qꝛ ipſi ſoln loqbant᷑ de aia ronali. Dicebant em opa in alijs aĩatis fieria natura. Et ſi loqmur de illa tunc manifeſtu eſt ꝙ oĩs aĩa eſt eiuſdẽ ſp eciei. Dicebant em̃ oꝑatõ nes in alijs viuentibus ꝓcederea natura ⁊ nõ ab aĩa qð Areſto. ſatis repꝛobat in ſcdo hur⸗ ꝓbãdo ꝙ opa aĩe vegetatiue ſunt ab aaua. Nueritur UItxꝝ ois ania ſit eiuſdẽ ſpeciei cñ qlibet aia. Dðm ꝙ ſpẽs capit᷑ dupl. Uno mõ ꝓpꝛie.⁊ ſic ſpecies eſt qdðdã vle⁊ totũ.⁊ ſic aĩa nõ eſt ſpecies qꝛ eſt ꝑs ⁊ nulla ꝑs eſt ſ pẽs Alio mõ accipit᷑ ſpẽs ↄmuniter ſᷣm ꝙ illud ðꝛ ſpe/ cies qð eſt ſub alio ſpecialiter ↄtentũ.⁊ ſic ĩ ꝑti bus ſubſtantiarũ tam eſſentialibꝰ qᷓ; integrali/ bus repitur ſpẽs. Et ſic diſtinguẽdin eſt de aĩa „ qꝛ vel anima accipiturꝓ aĩa humana tin. ⁊ ſic oẽs aĩe ſunt eiuſdẽ ſpeciei. Uel accipit᷑ ↄmunit pPYut ſe extendit ad aiam vegetatiua ⁊ ſenſitiuã ⁊ ſic omnes aĩe ſunt eiuſdẽ ſpeciei ſubalterne.et nõ eiuſdẽ ſeciei ſpecialiſſime. Quod ſic ꝓbat᷑. qꝛ omnis ſpecies ſumit᷑ a foꝛma rei. ſi ergo oĩs aĩa in oĩbus aĩatis eſſet eiuſdẽ ſpẽi. ſeqretur ꝙ omnia animata eſſent eiuſdẽ ſpeciei qð eſt ma/ nifeſte falſum. ergo illud ex quo ſeqtur Ex eodẽ etiã pbatur ꝙ aĩe rõnales ſunt eiuiſdẽ ſpẽi.cum hõ ſit ſpecies ſpecialiſſima Foꝛmitandũ autẽ. Pic conſequẽter mouet vnam dubitationem circa vnitatẽ diffinitionis anime.Ex quo eniʒ Arreſtoteles in textu pᷣcedenti dixit ꝙ ſunt mul te aĩc ⁊ nõ vni ſpeciei. ſic incidit talis dubita tio. Vtrũ ſit danda vna ↄmunis diffinitio aie ꝗᷓ ſeʒ ↄueniat ydee aĩe. ſicut ſᷣm platonẽ eſt dãda vna cõis diffinitio aĩalis qᷓ ↄueniat ydee aĩalis Aut ſunt dande diuerſe diffinitiones ꝓ diuer ſis aiabus.ſicut etiã in aĩali eſt alia ratio canis alia ratio hoĩs.et alia rõ dei.i.celi qð dicebant antiqui aĩatum. Quia rõ aĩalis ſᷣm vnñqðq; animal eſt altera ⁊ altera. Et arguit Areſtote/ les contra pᷣmã ꝑtem ſcʒ ꝙ non eſt dabilis vna . 7 „ 2 cõis diffinitio ꝗᷓ cõueniat yce aĩe.qꝛ al vlłe ni/ hil ẽ aut poſteriꝰ ſuis ſingularibꝰ.⁊ ñ ſolñũ hoc Anima eſt vᷣm de aĩali ſed de qcunq; alio vi.: Queritur. Quare Arelto. mouet iſtã dubi tationẽ circa vnitatẽ diffinitionis aie. Dicẽ dDü brend rerſ as opiniones de diffinitioni us. Aliqui em opinati ſunt ꝙ Diffinitiones rerũ dantur de ydeis ſeꝑatis.⁊ illa ſuit opinio Platonicoꝝ qͥ ponebant vniuerſalia ſepata ꝑ ſe ſubſiſtentia extra oẽm intellectũ.⁊ ꝙ diffini⸗/ tiones rerũ darent᷑ de talibꝰ ydeis.Exempligrã Vn diffinitur hõ. hõ eſt animal rõnale. tũc ta lis diffinitio ↄuenit ydee ſepate ⁊ non homini bm ꝙ eſt in ſingularibꝰ. Et m iſta opinionem eſt danda vna ↄmunis diffinitio aie ↄueniens ee⸗ aĩe ⁊ nõ ſingularibus. Fuerũt etiã aliqui ſites oppoſitã opinionẽ ſcʒ pictagoꝛici qͥ dice bãtur naturales et dixerunt ꝙ nõ eſſent ſubſta tie vlłes.ſed ſolũ pꝑticulares.⁊ ſic ſᷣm illos nõ ẽ dã da vna cõis diffinitio aĩe.ſed cuiuſlibet alia ⁊ alia. Areſto.aũt tenet mediñ ſcʒ eſt danda vna communis diffinitio de aĩa nõ ꝙ illa ↄue/⸗ niat ydee anime ſicut poſiut plato.ſed ꝙ etiam illa diffinitio conueniat ſingulis animalib ſi bus. cut patet in.ij. huius.q; illa diffinitio anĩe con uenit ſic anime in cõmuni yetiã eſt vera de ꝑti⸗ culatibus animabꝰ. SI Arguitur Areſto. ponit vnã cõmunẽ diffini tionẽ amme. ergo male dicit ꝙ nõ eſt dãda vna cõis diffintio aie. Dicendũ ꝙ dupler de aliq; p̃t dari diffinitio in cõi. Uno mõ ſic ꝙ conueni at ſoli tali cõt ⁊ ſic nõ eſt dãda vna cõis diffini tio de aliqꝗᷓ re. quo mõ voluit plato dare diffini/ tionẽ cõem. Alio mõ ſic ꝙ talis diffinitio non ſolũ ↄueniat illi cõti ſed etiã ſingulis contentis ſub ipſo ⁊ ſic Areſtoteles dat communem diffi nitionem de anima. Queritur. Quõ eſt ſoluenda queſtio An. in textu.an fit danda cõis diffinitio aie an non Doðm nec ſic nec ſic. qꝛ nõ eſt danda cõis Diffinitio qᷓ conueniat ydee tin.necẽ danda dit finitio ꝗᷓ conueniat ſinguł animabꝰ tmñ Sedẽ danda vna cõis diffinitio anime qꝗᷓ cõuenit ſin gulis animabus. ⁊ etiã anime in cõi. Et ſic diſ finitio anime data ab Areſtotele dicitur de aia in cõi et cum hoc conuenit ſingulis anmmabus Simile ẽ de diffinitione hoĩs qꝛ iſta diffinitio animal rõnale conuenit hõi in cõi. ⁊ ſingul ho⸗/ minibꝰ pticularibꝰ. ⁊ ad hoc oſtendendu ꝙ nõ pt dar vna cõis diffinitio anime q conueniat ydee tm̃. Areſto.ponit iſtã autoꝛitatẽ. An mal vle nihil ẽ aut poſterꝰ ſuis ſingulanibꝰ.qꝛ qd mihil ẽ nõ pt diffinui. Arguitur. UVle aliquid eſt. ergo male ðꝛ qꝙ vbe nihil eſt Añs pʒ. q; de mihilo nõ ſientu. Liber Seod de vli eſt ſcientia. ergo ⁊c. Etiã vle habet diffinitionẽ et eſſentiã ergo aliquid eſt. Di⸗/ cendũ ꝙ iſta ppoſitio poſita ab Areſto.in textu eſt diſiunctiua ad cuiꝰ veritatẽ ſufficit vnã ptẽ eſſe verã. TUult ergo Areſtote.in iſta autoꝛitate ab vle nihil eſt 'm mẽtẽ platonis qui poſuit vlia eſſe ydeas ſepatas a ſingularibus Aut ſᷣm veritate ⁊ gripatericos vle aliquid eſt.ſed po/ ſteriꝰ ſuis ſingularibꝰ.qꝛ vle abſtrahit᷑ a ſingu laribus.iõ neceſſe ẽ ꝙ ſit poſteriꝰ illis a quibus abſtrahit᷑. ⁊ ſic ſcdᷣa ꝑs eſt va. Queritur. Ex quot motiuis fuit plato mo/ tus ad ponẽdum ydeas ſeꝑpatas. Dom ex duobus. Pꝛimũ fuit ꝓpter generationẽ rerum naturalin.Et pᷣt ſic ſumi ratio.Opꝑtet genera/ tiones reſolui in vnã cauſaʒ ꝑpꝑetuã ſedꝑticula ria nõ ſunt ꝑꝑetua.ergo optet hieri reſolutioneʒ in aliꝗ cãm ꝗ ſit ꝑpetua.⁊ qꝛ cã eſt ſi ilis effectui ſuo.iõ oꝑtz ꝙꝙ ula cãq ſit ydea vel ꝓpꝛia ſilitudo rerũ generataꝝ.et ſic neceſſe erit ponere ydeas ſepatas Scom motiuũ fuit ad ſaluandũ ſciaʒ ce rebus naturalibꝰ. Et pᷣt ſic foꝛmani rõ. Sciẽ tia eſt vliñ. ſed illa que ſunt a ꝑte rei materie cõ iñcta ſunt ſingularia.ergo oʒ extra ſingularia ponere vlia.de quibꝰ vlibꝰ dant᷑ paſſiones ᷣm neceſſitatẽ. ⁊ ſicoꝑtet ponere ydeas vlłes extra ſingularia. Et ad iſta argumenta eſt dicenduʒ. Et pꝛimo ad pꝛimũ dicendũ ꝙ dꝛñt cã vniuer ſalis ⁊ ꝑticularis Cã em vniuerſalis nõ ẽ ſilis ßm ſpem ſuo effectui. Nõ ergo opꝑtz ponere yde as in cauſis vniuerſalibꝰ q̃ ſũt ſpeciſice ſimili/ tudines rerũ ſicut plato poſuit. hñt tñ iſte res generare aliquã cãm ꝑpetuã.ſed illa cã non eſt ydea rerũ generatarũ ſed eſt motus celi. ⁊ ania nobil q aia nobilis hʒ in ſe ſilitudinẽ rerũ ge/ nerataꝝ quã nõ oʒ eſſe ſimilẽ rebꝰ ſ̃m ſpeciem. ſed ſᷣm ꝓpoꝛtionẽ. eo mõ quo potentia cogno/ ſcens ſuñ obiectũ ẽ ſilis obiecto. Et q;uis om/ nia iſta inferioꝛa habeant ydeas exiſtetes in mẽ te diuina ⁊ aĩa nobili.ñ tñ fiñt iſte res ꝑ ydeas ꝑ ſe exiſtentes ſicut dixit plato que ſunt rerum naturaliñ ſpecifice ſiłlitudines de quibꝰ daren tur diffinitiones. qꝛ ydee in mente diuina ſunt ipſemet deus ⁊ ydee in animabꝰ no bilibꝰ ſunt accidentia.ſed nõ hñt ſpecificam ſiłitudinẽ ad ſingularia. Ad ſcoᷣm motiuñ eſt dicendũ ſci/ entia que eſt de vlibus nõ ẽ de vlibus ꝑ ſe extra ſingularia ſubſiſtentibus ſed de vlibus bm ꝙ, etia ſunt in rebus ipſis.qꝛ tales paſſiones rea/ les nõ ↄueniunt niſi vlibus bᷣm ꝙ ſunt in ſin gularibus ſic tñ ꝓeſſentialiter ↄueniunt vlibꝰ ⁊ ex ↄſequenti ꝑticulanbus Sicut patet de niſi bili qð licet ↄueniat homini nõ tñ ↄnenit hoi Pꝛimus ſepato extra ſingularia. ſzhon:ini qui eſt in ſin/ gularibus Nec eſt verum ꝙ oʒ omnẽ vłitatem eſſe ꝑ ſeꝑationẽ a materia qꝛ materia poteſt etiã capi vniuerlſaliter. vt ðꝛ.vij. methapbiſice Arguitur Llidet᷑ ꝙ nullũ ſit vniuerlale. ergo vltima ꝑs ꝓpoſitionis eſt falſa. Ans ꝓ bat᷑. qa oẽ qð eſt.eſt ſingulare ⁊ vnũ numero. Dom ꝙ ſingulare ⁊ vnn numero pᷣt capi duplr Uno mõ accipit᷑ ſingulare ꝓ ſingulari ꝑ ſe.Et ðꝛ ſin gulare ꝑ ſe qð ex ſua ꝓpꝛia rõne aut ſignificatõ ne indludit ſingularitatẽ ſicut Soꝛtes vel ma teria Soꝛtis. Alio mõ ðꝛ aliquid ſingulare ꝑ altern. qꝛ ſcʒ eſt ſingulare ꝑ h̊ ꝙ eſt in alio. Et ẽ qð ex ſua ppꝛia roõne vel ſigniſicatione nõ iĩclu⸗/ dit ſiugularitatẽ Lunc dicendũ ꝗꝙ ſi ſingulare capiat᷑ pᷣmo mõ tũc añs ẽ falſũ.ſcq; ꝙ omne qð eſt a ꝑte rei eſt ſingulare.qꝛ nõ oĩa ſunt ſingula ria ꝑ ſe.ſed queda ꝑ altern. Si aũt capit ſingu lare ſcdᷣo mõ ꝓut le extendit ad ſingulare ꝑ ſe et ꝑ alterñ.tũc ans eſt vᷣm.qꝛ omne qð eſta parte rei vel eſt ſingulare ꝑ ſe vel ꝑ altern. Juxta qð ſciendũ ꝙ in aliquo indiuiduo ſubſtatiali pnt multa ↄſiderari.Exẽpligrã.vt in Soꝛte ᷣmo ↄſideratur materia Soꝛtis.deiñ Soꝛtes Ter tio anima Soꝛtis. Quarto humanitas Soꝛ tis Quinto albedo Soꝛtis. Iſta ſic ſe habent duo ex eis ſunt ſingularia ꝑ ſe ſcilicʒ materia Sotꝛtis ⁊ Soꝛtes.qꝛ in ſua natura indudũt ſingularitate intrinſecam Soꝛtes em includit hanc materiã ꝑ quã eſt ſingulare. Sed tria vl/ tima ſcʒ anima Soꝛtis. humanitas Soꝛtis. — ⁊ albedo Soꝛtis.ſunt ſingularia ꝑ alterũ qua p Soꝛte vnoper. Arrguitur. Ergo adhuc nõ ẽ aliqð vlea ꝑte rei. quia omne qð eſt. eſt ſingulare ꝑ ſe vel ꝑ al/ terun. Dicendũ ꝙ res eabit dup Vno mõ P reↄcepꝑta.et ſic vlłe ꝓpꝛijſſime repit᷑ in rebus. Alio mo accipit᷑ p re adextra.⁊ ſic eſt diſtinguẽ dum de vmuerlali. qꝛ vel vle accipit ꝓ vniuer / ſali impfecto quale eſt vle in re Sic em dicik vniuerſale qð nõ eſt de ſe ſingulare. ⁊ ſic vle ſim pliciter eſt a ꝑte rei qꝛ a pte rei eſt res q de ſe nõ eſt ſngttaris⸗vlaecttnt vniuerſale ꝓvli pfecto 1 l. vli poſt rem ⁊ ſic eſt vᷣm ꝙ vle nõ eſta pte rei. Sic em dicit Auicenna. ꝙ intellectꝰ ẽ qui facit vniuerſalitatẽ in rebꝰ Cuiꝰ rõ ẽ qꝛ vniuer ſalitas ꝑfecta ĩcludit in ſe duas relatões qs ſu/ paddit nat᷑e. Una ẽ relatio nat᷑e ad intellectuʒ pm quꝗ natura dicitur vna Alia relatio ẽ habt tudo ſiue aptitudo ad plura inferioꝛa ſᷣm quã natura dicitur eſſe in multis aptitudinaliter. Et uſlas relationes nunq;pt hꝛc natura niſi qñ eſt ꝑ intellectũ appꝛehenſa.·quia natura accp . — — — — —¶— „„—— — — — — – ☛ .. ka ꝑ intellectũ eſt vna obiectiue apud ĩtellectã̃ et pluriſicabilis eſt ger multa inferioꝛa Ex quo manifeſte elicit᷑ ꝙ vniuerſalitas eſt accidens ra tionis ⁊ nõ eſt in pdicamẽto qꝛ eſt ens rationis factũ ꝑ rationẽ ſpeculatiuã. Juxta illð notadñ duplicit aliqd dicit ens rationis. Uno mõ qꝛ eſt cõceptũ ꝑ rationẽ ·et ſic res realis pᷣt dici ens rõnis. Alio mõ aliquid dicit᷑ ens rationis qꝛ eſt factũ ꝑ rõnem.Et eſt diſtinguẽdũ de rati one.aut fit ꝑ rationẽ pꝛacticã ſicut domus. et hoc iterũ pᷣt eſſe reale. Aut fit ꝑ rationẽ ſpecu/⸗ latiuã.⁊ ſic ens rõis nõ pßt eſſe ens reale. Et per hoc p⸗t intelligi qð ↄmuniter dicit᷑ intellectus eſt faciens vłitatem in rebus.qꝛ intellectus ob iectiue accipiens aliquã naturã fundat in tali natura iſta accidentia rõnis.Et ex hoc aliquidð Dicitur vle qð habet iu ſe acerdentia iſta. Ex qᷓ vlteriꝰ elicitur ꝙ ſicut albũ eſt accides rei adex/⸗ tra ſiue vlis in re.ita vłitas eſt accidens rõnis ipſius vniuerſalis poſt rẽ. Ex iã dictis etiã ſeqʒ tur ꝙ idẽ eſt pᷣdicatũ dictũ de multis inferioꝛi/⸗ vt Soꝛtes ẽ hõ. platoẽ hõ.⁊ ſic de alijs.qꝛ ibi pdicatur vt vlłe ſed vle eſt vnũ.ergo ibi pᷣdica vt vnn Silrt ſi dicatur hõ eſt anumal. aʒin eſt aĩal. ibi pdicatur vnũ pᷣdicatũ qð eſt idẽ gene/ re ad hoĩem ⁊ ad aʒzinũn. Arguitur Contra. ſi hic pᷣdicaretur idẽ pᷣdi catũ Soꝛtes eſt hõ. plato eſt hõ. ſequeretur ꝙ; idẽ eſſet hõ neq; et bonus. Itẽ idem ſaluaretur ⁊ damnaret᷑. lã pᷣt ſtare ꝙ Soꝛtes eſt nequaʒ ⁊ plato bonus.⁊ tñ ſunt idẽ in hoĩc. ſic ideʒ hõ dãnaretur ⁊ ſaluaretur. Dicendñ ꝙ hõ acci⸗/ pitur dupliciter. Uno mõ ꝓut eſt aliquid vnñ 5„ apud intellectu. ⁊ ſic nec hõ ſaluatur nec dãna tur nec eſt bonus nec malus.nec albꝰ nec niger. Alio mõ accipitur hõ vᷣm qð ẽ ĩ ſingulanbꝰ. et ſic eſt malus bonꝰ Dãnabilis ſaluabilis. Et i0 nõ ſequit᷑. Si eſt vnñ pᷣdicatũ Soꝛtes eſt hõ. plato eſt hõ. ꝙ idẽ hõ ſaluetur et danetur. quia talia accidentia nõ ↄueniunt hoĩ niſi m qð ẽ inſingulanduous— Alrguitur Singulare nunqᷓ; pᷣt fieri vniuer ſale. ſed omnia a pte rei ſunt ſingulana.&̊ nũq; pñt fieri vniuerſalia ⁊ ꝑ ↄſeq̃ns intellect nũq; pt facere vle. Ddðm ꝙ ſingulare capitur du/ liciter. Uno mõ ꝓ ſingulari ꝑ ſe.i.pꝛo illo qð 3in rõne aut ſigniſicatione ſua ſingularitate. ⁊ ſic maioꝛ eſt vera ⁊ minoꝛ falſa. Quia tũc eſt verũ ꝙ ſingulare nunq; pßt fieri vle ꝑ quãcunq intellectꝰ abſtractionẽ. qꝛ qð eſt de rone alicuiꝰ uõ pt ꝑ quãcunq; abſtractionẽ ſeu appꝛehẽſio nẽ ab eo lepari.ſed ſingulanitas eſt de ratione I lius quod eſt ꝑ ſe ſingulare. ergo ⁊c. Alio mõ ac cipitur ſingulare pꝛo ſingulari ꝑ alterũ quod.ſ non hʒ ſingularitatẽ ex ſua ppꝛia rõne.ſed per aliud cui adiungit᷑. ſicut humanitas Soꝛtis eſt ſingularis qꝛ ↄiungitur Soꝛti Tunc ẽ di cendũ ꝙ ſie capiendo vniuerſale maioꝛ eſt falſa minoꝛ vera.qꝛ tunc ſingulare pᷣt fieni vniuerſa le ꝑ abſtractionẽ intellectus. Pꝛo cuiꝰ intelle-/ ctu datur talis regula. Qncunq; aliq̃ duo ſic ſe hñt ꝙ vnũ nõ eſt de intellectu alterius. tunc contingit vnũ intelligere alio nõ cointellecto. Exempligrã.q;uis hõ ⁊ riſibile ſemꝑ ↄiungun tur realiter.tñ qꝛ riſibile nõ eſt de diffinitione hominis ptingit intelligere hoĩem nõ cointelli gendo riſibile Ex quo ſequitur ꝙ nõ contingit intelligere hominẽ nõ intelligendo aĩal roõnale qꝛ animal rõnale eſt de diffinitione hominis. Per hoc dicitur ad ꝓpoſitũ ꝙ qꝛ ſingularitas ꝑ ſe nõ eſt e rõne ſingularis ſingulariſati ſiue ſingularis ꝑ alterũ Ideo pᷣt ſingulare ſingula⸗/ riſatũ ſiue ꝑ alterũ intelligi nõ cointelligendo ſingularitatẽ illius in quo ſingulariſatur ꝑ ſe. q;uis tñ in ipſa re ſemꝑ ↄiungantur.Et hoc eſt qð dici ſolet ꝙ vniuerlale fit per abſtractione⸗ noſtri intellectꝰ.i.vlłe fit per h̊ͥ ꝙ aliqͥ d abſtrahi tur a ſingulari per ſe. Exempligra. Põ ⁊ Soꝛ/ tes ↄiungunt᷑ in re ⁊ tñ Soꝛtes nõ eſt de roõne hoĩs.qꝛ ſi ſic tũc nõ inueniretur hõ extra Soꝛ tẽ. poteſt ergo hõ intelligi non cointelligendo SDoꝛtẽ.⁊ ſic habetur vłe. Similiterẽ dõm de genere ⁊ ſpẽ.q;uis ſpẽs nunq; poſſʒ fieri genus per abſtractionẽ qꝛ in ſua ratione includit vlti mã dꝛãm. tñ ſpeciſicatũ pt fieri genꝰ vt hõ nun qᷓ; pᷣt fieri gen n? ſed aial in hoie p̈t fieri genꝰ per abſtractionẽ a dꝛña ſpecifica hoĩs que non eſt de rõne animalis 7 Arguitur TUidetur ꝙ vniuerf⸗ ale in rebꝰ ſit. ꝓbatur qꝛ Poꝛ.loqns de vniuerſalibus vocat ipſa res.dicẽdo iſtaꝝ rerñ ſpeculatione. Di/ cendũ ꝙ vniuerſale perfectũ qð eſt vle poſt rez F in reb fundamentaliter ⁊ nõ ſᷣm ill ↄditio/ nẽ ᷣm quã vocatur vniuerſale.Capiẽdo auteʒ vniuerſale ꝓ vniuerſali in re?ſic eſt actualit: in rebꝰ.qꝛ h̊ ↄiungitur ſingulari ſᷣm ꝙ hmõi.Cir ca qð ſciẽdũ ꝙ natura vel eſſentia deſignata per modũ totius.vt hõ pᷣt triplicit᷑ ↄſiderari Uno mõ ſm ei ꝓpꝛiã rõnem.⁊ ſic ↄueniñt natureqᷓ cadũt in eiꝰ pꝛopa diffinitione ⁊ paſſiones ex/ oꝛte ex pꝛincipijs eſſentialibus.⁊ nõ ↄueniunt vt ſic nature aliqᷓ pꝛedicata accidentalia realia nec rõnis. Ideo qn queritur an natura ſic ↄfide/⸗ rata ſit vniuerſalis. Dðm ; nõ.qꝛ de rõne vni/ uerſalis ẽ vnitas cũ multiplicitate aptitudina li quaꝝ quelibʒ ↄditõ ſuperaddit vin accidẽs Liber rõnis. Suꝑaddit em vnitas relationẽ rõnis ipſius nature ad intellectũ. quia vt ſic natura dꝛ vna qñ eſt obiectiue apud intellectũ Mul/ tiplicitas addit etiã vnaz relationẽ rõnis ipſiꝰ nature ad ſua ſingularia.Exempligratia. Si dicat᷑. hõ eſt ſpẽs.ibi ſpẽs ſupaddit hũane na/⸗ ture duas relationes rõnis. ¶Unã ad intellectũ ſcoᷣm quã relationẽ dicitur vna apud intellem Alia relationẽ ſuperaddit nature ad ſingularia ſcom quã dicitur multiplicabilis ꝑ multa nu/ mero dꝛa ſicut genus dicit multiplicitatem ꝑ multa ſpecie dꝛa.qꝛ ergo vlitas addit acciden/ tia rõnis pʒ ꝙ nõ pt ↄuenue nature ſcom ſe ac/ cepte.qꝛ dictn eſt ꝙ tunc ſolũ ↄueniunt nature que ſunt de eius diffinitione.⁊ natura ſic ace/ pta vocatur vłe añ rem. Alio modo accipit᷑ na tura vt in re.i.in ſuppoſito ⁊ ſic iterũ naturen aↄuenit vlitas.qꝛ ſic deficit nature vnitas vli/ tatis que eſt ſolu in natura ſcoõm ꝙ eſt obiecti/⸗ ue apud intellectũ.deficit etiã ſibi cõicabilitas aptitudinalis.qꝛ ſcm ꝙ eſt in aliquo vno ſup poſito.ſic non eſt ↄmunicabilis.Lertio modo accipitur natura ſcõm ꝙ eſt accepta ꝑ itellectũ 1 ſic conuenit ſibi vłitas.ſic em dicitur vle p rem.i.vniuerſale a ſingularibus abſtractũ.tũc em conuenit nature ipſa vnitas vlitatis.qꝛ eſt obiectiue apud intellectũ. Lonuenit etiaz ſibi plurificabilitas quia poteſt inrican mlta e indiuidua ⁊ qꝛ accidit nature eſt ꝑ intellectum accepta.ſic etiꝗ accidit nature ꝙ eſt vlis.vñ pʒ ꝙ ſicut albũ eſt accidens reale hoĩs ita vniuer/ ſalitas ẽ accides rõnis ipſius nature.i.ↄuenit nature appꝛehenſe ꝑ intellectũ Oueritur. Quõ poſſumꝰ venire in cognitõ nem ſiue noticiã iſtoꝝ vlii Dom ꝙiſtas ac ceptiones poſſumꝰ cognoſcere ex ipſis pᷣdicatꝭ ipſi nature attributis. Qnq; em nature attri/ buñtur pᷣdicata realia eſſentialia.vt hõ eſt aial hõ eſt ronalis.⁊ tunc accipitur natura vt ẽ vle an rẽ.i. accipit᷑ vt nõ eſt in ſingularibꝰ neq; apð itellectũ Alio mõ attribnũtur nature pᷣdicata realia accidentalia.⁊ ſic accipit᷑ vłe m ꝙ eſt in re.qꝛ illa pdicata ↄueniũt ſibi ſᷣm ꝙ eſt in ſin/ gularibus. vt hõ ẽ albus. Tertio mõ attribuñ tur nature pᷣdicata accidentalia rõnis.⁊ tũc ac/ cipit᷑ natura.vt vlłe poſt rẽ.qꝛ talia pdicata non ↄueniunt nature niſi ꝓut eſt apprehenſa ꝑ ĩtel/ lectuũ.Ex quibꝰ pʒ ꝙ ꝓpꝛie nulla ſcientia eſt e vli in re.Luiꝰ ro eſt qꝛ vlłi in re ̃m ꝙ hmõt cõ/ ueniũt ſolũ pᷣdicata realia accidentalia que de ſuis ſubiectis nõ ſunt ſceibilia. Seo vlis poſt rem ſᷣm ꝙhmõöi ht eſſe ſcientia. qꝛ etiã illa acci i dentia ſunt ſcibilia ſᷣm ꝙ̈hmõi de ipſa natura. Fodꝛimus ſicut fit in libꝛo dicabiliũ ⁊ pdicamẽtoꝝ Alie ſcientie reales ſunt de vli añ re.vt phiſica ⁊ hu/⸗ iuſmodi Duerit᷑. Utn iſta ſcĩa vlia diſtinguant᷑ rea lit᷑ vel acaif. Donn dꝛnt ſolũ ßm moduz accipiedi naturã. qꝛ eadẽ natura pßt tripliciter derang intellectũ nr̃m. Eſt em eade natura qᷓ qñq; ẽ ſcᷣm ſe accepta.⁊ qñq; vt eſt in ſingu/⸗ laribꝰ ſumpta.⁊ qnq; accepta ad pᷣdicata ſcdᷣe inteẽtionis. Si tñ ſpecies intelligibilis eſſʒ vle poſt rem ſicut quidam dicebant qð eſt falſum tunc eſſet realis diſtinctio inter vle in re an rẽ et poſtren. . OQuerit᷑. Utu vle ſit generabue. Dðm ꝙ vniuerſale capitur dupliciter. Uno mõ vt ẽ ac ceptum in ſingularibus.⁊ ſic vniuerſale eſt ge/⸗ nerabile qꝛ etiã generat᷑ ad generationẽ ſingu/ laris. Alio modo accipit᷑ vniuerſale vt añ rem ⁊ poſt rẽ.⁊ ſic generabile ⁊ coꝛruptibile accipiũ tur dupłr Uno mõ in ppꝛia ſignificatõe ſcõm ꝙ dicũt aptitudinẽ ad generationẽ ⁊ coꝛruptõ nem ⁊ ſic vlibus quibuſdã ↄuenit eẽ generabi/ le ⁊ coꝛruptibile.qꝛ coꝛpis mixti ꝓpꝛietas ẽ eẽ generabile ⁊ coꝛruptibile.ſicut dicitur latiꝰ cix ca ſubiectũ libꝛi phoꝝ Alio mõ accipit᷑ genera bile impꝛopꝛie ſcdᷣm ꝙ dicit actualẽ generatio nẽ.⁊ coꝛruptibile ſcðʒ ꝙ dicit actualẽ coꝛrupti onẽ.⁊ ſic vniuerſale ante rẽ ⁊ poſt rẽ nõ ſũt gene rabilia nec coꝛruptibilia.qꝛ aliq d ſic eſt genera bile ꝑ generatis actionẽ. Uniuerſalia aũt ſcõm hmoi nõ hñt oꝛdinẽ ad actionẽ.qꝛ nõ ſũt ter mini actionũ.quia actiones ſunt ſin gulariñ pᷣ/ mo methaphuiſiſice Alrguituar. Unierſale eſt brn ſuis ſingu/ laribue. ergo male dicitur ꝙ ſit poſterius illis. Antecedens pꝛobatur.quia dat eis eſſe. Item illud eſt pꝛius a quo non conuertitur ſubſiſten di conſequẽtia.vt bene ſequitur. Soꝛtes eſt. g homo eſt. ſed nõ econtra Dicendũ ꝙ vleac/ ciinn duplicncr Cnd mõ ſcdᷣm ꝑfectã rõem vlitatis.⁊ ſic ſemper vle poſt rẽ eſt poſter ſuis ſingularibus. qꝛ ſic abſtrahitur a ſingularibꝰ ⁊ illòᷣqð abſtrahit᷑ ab aliqͥ eſt poſteriꝰ illo a quo abſtrahit. Alio mõ accipit᷑ vle ſcᷣm ꝙ ẽ an rẽ vel in re. et ſic eſt pꝛius ſingularibꝰ.qͥꝛ dat eis eſſe nomẽ ⁊ rõem.mõ ratio ſiue diffinitio ẽ pꝛi oꝛ diffinito. ⁊ ab illo nõ ↄuertit᷑ ſubſiſtendi cõ/ ſequentia. Eſt añt circa pᷣdicta ↄſiderandum ꝙ res accipit᷑ p ſingulari.qñ diſtinguit᷑ vle ante rem in re ⁊ poſt rem. Senſus em̃ eſt ꝙ eſt aliq ð vle añ rem.i.añ ſingularia acceptũ.Et aliqð ẽ vniuerſale in re.i.in ſingulari. Et aliquod pꝰ rem.i.abſtractũ a ſingularibꝰ.Et ratio iſtius ẽ 2 — 0 f ——U — — 1 „ ĩ to bi/ e to Ni ne nn car/ ſtis Wa ae auſe tes lics/ ng ante lgs * op iuse De qꝛ nos imponimus rebus noĩa ſm ꝙ nos eas cognoſcimꝰ. pꝛiꝰ em cognoſcimꝰ ſingularia q; vniuerſalia. Ideo h̊ nomẽ res qð ſignificat tã vniuer ſale q; ſingulare imponit᷑ a nobis ad ſi gniſicandũ ſingulare. ß Queritur. Utrũ rõ animalis ſᷣm vnũqð/ q; anunal eſt altera ⁊ alter Dom ꝙ Areſto. inducit illã autoꝛitatẽ per modũ dubitatois. qꝛ dicit ꝙ querẽdũ eſt an ſit vna diffinitio aĩe Danda.vel de qualibet aĩa debet dani vna ſpecia lis diffinitio ſicut ratio aialis ſᷣm vnũquodq; animal eſt altera Tunc dicendũ eſt ad queſtio nẽ ꝙ nõ eſt dubiũñ qͥn rõ aĩalis pᷣm vuũ quod/ qʒ aial eſt altera ⁊ altera.ſi accipiat᷑ animal ſᷣm ſuas ſpecies tunc em neceſſe eſt ꝙ animal habe at alia diffinitionẽ in vna ſpecie q; in alia. Jõ q;uis diffinitio animalis in cõi poſſit eſſe vna nõ tñ diffinitio aĩalis pᷣm vnñũ quodq; aĩal Arguit᷑. Ail diffinit᷑ ſic. Animal ẽ coꝛpꝰ aĩa tum ſen ſibile ergo aĩal hʒ vnã diffinitionẽ. Ddðm ꝙ aial capit᷑ duplr. Uno mõ loyce ſᷣm ꝓ ſignificat ↄceptũ vnũ pᷣuenientẽ ſuas ſpecies ⁊ ſicanĩal hʒ vnã diffinitionẽ ſic ꝓbat argumẽ tũ Alio mõ accipit anial phiſice ſᷣm ꝙ repit in diuerſis ſpẽbus eius.⁊ ſie eſt alia ⁊ alia diffini tio aĩalis.Et eſt ratio illiꝰ diuerſitatis.qꝛ vnñ qðq; diffinit᷑ ſm ꝙeſt aliqð vnn.ſed aĩal loyce acceptũ hʒ vnitatẽ ↄceptus ⁊ nõ hʒ vnitatem phiſicam.qꝛ nõ eſt vnũ aliqð ſᷣm rẽ.Et ſic ſᷣm Areſto. vij.phiſicoꝝ.in genere multe eqͥuocati ones latent. Et ſi dicat᷑.genus etiã diffinit phi ſice.vt dicendo. Animal eſt quid ↄpoſitum ex coꝛꝑe ſenſitiuo ⁊ aĩa ſenſitiua. Ddðm ꝗ iſta diſ finitõ nõ ↄuenit ↄceptui aĩalis ſᷣm quẽ ↄceptũ aial eſt vnũ.ſed ↄuenit aĩali ſᷣm ꝙ inuenitur in ſuis ſpꝑciebus.Et eſt dꝛña inter phiſicũ ⁊ loy/ cũ iſta. Quia phiſicꝰ diffinit ↄmuniter ᷣm cõ/ munẽ rõnem quã hʒ in ſuis inferioꝛibꝰ. Loy/ cus vᷣo diffinit ſm ↄmunẽ rõem tm. Aliter tñ eſt de ſpẽbꝰ.qꝛ ſpẽs etiã ſignificãt vnitatẽ realẽ vt pzʒ.vij.phiſicoꝝ. Amplius autẽ etſi. Poſtq; Areſto.mouit dubitationes de anima hm ꝙ eſt totũ potentiale.⁊ ſᷣm ꝙ ẽ totum vle. Hic iam ↄſeqnter ↄtinuat dubitationẽ de aĩa ſm ꝙ eſt totũ potentiale.dicẽs ꝙ nõ ſint multe aĩe in vno coꝛpꝑe.ſicut dicebant platonici.qͥ po nebãt qᷓttuoꝛ aias in vno coꝛꝑe.ſed ſunt multe ptes aĩe.i.potentie.Lunc eſt qſtio. An pꝛimo optet inquirere totã animã vel de ptibus eius. Itẽ ſecũdo eſt difficile ſi ſint multe potẽtie aie quo abinuicẽ diſtinguñtur qꝛ ſᷣm theomixtiũ Anima difficile eſt cognoſcere mani feſtã dꝛaz inter po tẽtias.ſcʒ iuter potetiã nutritiuã augmẽtatiuã ⁊ generatiuã.ſʒ ẽ manifeſta dꝛa int᷑ vegetatiuã ſenſitiuã ⁊ intellectiuã.Uel ſᷣm Cõmetatoꝛem Difficile eſt cognoſcere dꝛam inter potẽtiã intel lectiuã ⁊ imaginatiuã.Aliqui em ponebãt in/ tellectũ eſſe de ſenſibus interioꝛibꝰ. Et ſi oꝑtet determinare de potẽtijs itern incidit queſtio an pꝛius oʒ inquirere & potetijs vel de oꝑationi/ bus. Et an pꝛius de oꝑationibꝰ vel obiectis po tẽtiaꝝ oꝑtet determinare.Et qꝛ iſte queſtiones ſoluntur in ſecundo huius ideo non eſt neceſſe eas h̊ ſoluere HS Arguitur. Potentie ſunt nobis notioꝛes qᷓ; eſſentia. Ideo pꝛius determmandũ eſt de pote/ tijs qᷓ; de eſſentia ipſius aie. Dom ꝙ verum ẽ pᷣm ordinẽ nature ſed nõ ſᷣm oꝛdinẽ qͥ ad nos Sed ꝓ oꝛdine eſſentie.potentie ⁊ oꝑationis ẽ ↄſiderandũ ꝙ in aĩia inuenintur quinꝙ.ſcilicet elſſentia. potentia. habitus.obiectũ et operatio Et hñt ſe aliqliter vt magis cõe ⁊ minus cõe. nõ ſᷣm pꝛedicationẽ ſed ſᷣm cãlitatem.qꝛ eſſen/ tia ẽ cã ⁊ oꝛigo multaꝝ potẽtiaꝝ.⁊ vna potẽtia eſt cauſa multoꝝ habituñ ſic ĩ intellectu ſt mul te ſcie ⁊ multi habitus.et vnus habitꝰ hʒ mul/ ta ꝑtialia obiecta que tñ in vnũ reducuntur ?⁊ circa vnũ obiectũ ſunt multe oꝑationes.⁊ hu/⸗ ius pꝛecipue in intellectu noſtro.q; nõ intelli/ git ſimplici intnii. Arguitur Anima nõ eſt totũ ergo nõ habet ptes.et ꝑ ↄſeq̃ns nõ optet ponere difficultateʒ iſtã de pꝑtibus anime.quia eſt ſimplex foꝛma Dðdm ꝙ licet aĩa nõ ſit totũ integrale ⁊ qtitati uñ.quia nõ hʒ ptes integrales ⁊ qᷓntitatiuas. Eſt tñ totũ diffinitiuũ quia hʒ ꝑtes diffinietes Eſt etian: totũ potentiale.quia hʒ ꝑtes poten tiales ſcʒ potentias. Eſt etiam totũ vniuerſale quia hzʒ ꝑtes ſubiectiuas ſc; aiam vegetatiuaʒ ſenſitiua ⁊ intellectiuã. In hoc aũt textu loqui tur Ar.de aĩa ſᷣm ꝙ eſt totũ ptãtiuum. Widetur autẽ non Hic ↄtinuat ↄſeqnter Areſto. difficultateʒ de aia ſcðm ꝙ eſt totu diffinibile. Et tangit diffi/⸗ cultates qntñ ad ea que iuuant ad diffinitõez de aĩa Et ponit circa hoc duas ↄcluſiões Qua — rum pꝛima eſt ꝙ ipſũ ꝙquid eſt. i. diffinitio nõ ſolũ e vtile cognoſcere accidẽtia. Alia ↄcluſio. ſed etiã accideẽtia magnã ꝑtẽ ↄferũt ad cogno⸗ ſendũ quod quid ẽ. Pꝛim ꝑtem pꝛimo ꝓbat exemplariter. quia in mathematicꝭ cognoſcere quid curuũ.quid linea.q;d planũ ⁊ ſic dealiſs. valet multũ ad cognoſcendũ Ptriangul ; DSoꝛohemium tres angnlos eles duobꝰ rect; Deiñ ꝓbat vtrã q; ptem rõe Primo ſcdam.ſcʒ q accidentia ma/ gIna ptem conferũt ad cognoſcendn qð quid eſt Et hᷣ ſic.qꝛ qñ habem imaginationem vel fan taſiam de accidẽtibus cõibus et ꝓpꝛijs alicuiꝰ rei.tũc facilit᷑ de veimꝰ in cognitionẽ ſubiecti il/ lius accidẽtis. Cuiꝰ cauſa eſt qꝛ noſtra cognicõ oꝛit᷑ a ſenſu qui ſenſus cognoſcit accidẽtia.vbi ergo habem certã cognitõnẽ de accidẽtibꝰ. etiã poſſumꝰ facilit᷑ cognoſcere diffinitõz. Deinde pꝛobat bmaz ptem.et hoc ſic.qꝛ ipᷣm qð qͥd eſt eſt pncipiũ demõſtratõis.ſed ꝑ demõſtratoõem cognoſcit᷑ paſſio de ſubiecto. ergo ipᷣm qð quid eſt eſt pncipiũ cognoſcẽdi accidẽtia. Ex quibꝰ infert Areſto.cõcluſiue ꝙ quedãa diffinitões ſcʒ que ſũt dyalectice ſũt caſſe et vene.qꝛ dictũ ẽ ꝙ apm qð quid eſt ſiue diffimitõ:eſt mediũ demõ/ ſtradi paſſionẽ de ſbiecto et hoc habet p fine. qᷓ illa diffimitio eſt vna que nõ poteſt demõſtrare paſſionẽ de ſubiecto.qꝛ vann ðꝛ quod nõ attin git finẽ ad quẽ oꝛdinatur.Et eſt ↄſiderandum ꝙ diffinitiones de quibꝰ Areſto. hic intẽdit ſũt Diffinitiones paſſionũ aſſignate abſq; ſubiectꝭ ⁊ date ꝑ genus ⁊ dꝛam. Sicut ſi dicatur ira eſt appetitus vindicte ꝑ ula diffinitionem nõ pñt cognoſci paſſiones irati quare ſcʒ iratꝰ pallefit i facie Hoc aũt p:t ſieri ꝑ iſtã diffinitionẽ Ira ẽ ebulitio ſanguinis circa coꝛ. Et vocantur tłes Diffinitiones dyalectice qꝛ dant᷑ ꝑ genus ⁊ dif ferentiã.qᷓliter dyalecticꝰ ſolet diffinne. Queritur Utrũ accidentia magna ꝑtẽ con ferant ad cognoſcendũ quod q d eſt Dicẽdũ ꝙ ſic.Cuiꝰ ratio eſt qꝛ noſtra cognitio oꝛitur ex ſenſibus interioꝛibus ⁊ exterioꝛibus.ſed accidẽ tia cognoſcñtur ſenſibus exterioꝛibus ⁊ interi/ oꝛibus.ergo ꝑ accidentia poſſumꝰ deuemre in cognitione iplius quod qͥ; d eſt ſubiecti. Alrrguitur. Albũ ⁊ nigrũ ſunt accidẽtia ⁊ tũ nõ ducñt nos in cognitionẽ ſubſtantie ſiue ipᷣi us quod qᷣd eſt. ODðm ꝙ duplicia ſunt acci dentia. Quedã em ſunt accidentia ꝓpꝛia q̃ flu/ unt ex pꝛincipijs ſpeciei ⁊ maxime de talibꝰ in/ telligitur textus.qꝛ illa nos ducunt in cogniti/ onẽ ipſius quiditatis.Cuiꝰ rõ eſt qꝛ talia acci dentia inducñt ad cognitionẽ pꝛincipioꝛũ ſpe ciei.qꝛ ſunt adequati effectꝰ ipſius qditatꝭ ſiue pꝛincipioꝝ ſpeciei. Et hoc eſt quod dici ſolet ꝓ ꝓpꝛiñ fluit ex pꝛincipijs ſpẽi.pꝛincipia añt ſpe ciei ſunt ipſuũ quod quid eſt.⁊ ſic pñt talia acci dentia ducere in cognitionẽ ipſius quod quid eſt. Alia ſunt accidentia ↄmunia ⁊ illa accipiũ tur dupliciter. Uno mõ ſm ſe ⁊ ſic ſolum indu cunt in cognitionẽ indiuidi ex cuiꝰ pꝛincipijs fluunt. q; vnñquodq; facit cognoſcere ſuñ pꝛin . cipin. Alio mõ accipiunt᷑ qͥ ad nos. et ſic pnt talia accidentia etiã ducere in cognitionẽ ipſi qð quid eſt.qꝛ qnq; ꝑ multa accidentia indiui dualia circnloquimur vnã ꝓpꝛia dꝛam. ſic pꝑer Faſbn bipes circuũloquimur dr̃am⁊ paſſioex 6is. ⁊ tñ manifeſtũ eſt ꝙ tam greſſib n lle q;; bi/ pes ſunt accidentia ↄmunia. o e Alrguitur Areſto. dicit. i. topicoꝝ ꝙ ppꝛiuzʒ nõ indicat quid eſt eſſe rei.ergo male dicit᷑ ꝙ ac cidentia magnã ꝑtẽ ↄferunt ⁊c. Dðm ꝙ dif ferentia eſt inter indicare ⁊ ↄferre.qꝛ indicare F? a pꝛioꝛi oñdere. Sed ↄferre ẽ q̃litercunq; du/ cere ad cognitionẽ alterius. Quãauis igit᷑ acci / dentia nõ indicant quid eſt eſſe rei. tñ ↄferunt ad cognoſcẽdũ qð quid eſt.qꝛ a pꝛioꝛi nõ oſtẽ Dunt led a poſterioꝛi manuducunt Arguitur Si accidentia ꝓpꝛia ↄferunt ad cognitionẽ ſubſtantiaꝝ materialiũ.tũc ſequit ꝙ ſubſtantie materiales ducũt nos in cognitio nem ſubſtantiaꝝ ĩmaterialiñũ.ſed hoc eſt falſuʒ ergo illud ex quo ſequitur. Seqla ꝓbatur qꝛ ẽ maioꝛ ↄuenientia ſubſtãtiaꝝ imaterialiũ ⁊ ma terialin qᷓ; ſubſtantie ⁊ accidẽtis qꝛ ſunt diuer ſoꝝ pdicamẽtoꝝ. Dom ꝙ eſt duplex ↄuniẽ tia ſiue ſiſitudo Una eſt ineſſe nature.⁊ ſic ſub ſtantie materiales ⁊ imateriales hñt bñ maio/ ren: ↄuenientiã q; ſubſtantia ⁊ accidens.quia ſunt eiuſdẽ pᷣdicamenti ⁊ ideo hñt eandẽ natu ram ↄmune ſcʒ ſubſtantialẽ. Sed ſubſtantia ⁊ accidens nõ hñt aliquã naturam ↄmunẽ ſed ſolũ ↄueniunt in ente quod eſt analogũ. Alia eſt ſimilitudo ſᷣm eſſe ꝓpoꝛtionis ⁊ cognitõöis q̃ ad nos ſᷣm ꝙ vnũ eſt ꝓpoꝛtõnatũ alti.⁊ vnũ cognoſcitur ex alio.⁊ ſic ẽ maioꝛ ſimilitudo int᷑ ſubſtantiã ⁊ accidẽs qᷓ; inter ſubſtantias mate riales ⁊ imateriales.qꝛ cñ accidens fit naturał effectus ipſiꝰ ſubſtantie. ſic pᷣt ducere in noticiã ſubſtãtie. Subſtantie aũt materiales nõ ſunt naturales effectꝰſubſtantiaꝝ imaterialiũ q;uis bñ ſunt effectus voluntarij qꝛ iſta inferioꝛa de pendent ab aĩa nobili que eſt ſubſtantia ĩimate nialis ſicut ab agente voluntanio Sicut domꝰ eſt effect? volũtarꝰ domificatoꝛis. ergo ex illo effectu bñ cognoſcimus artem eius ſed nõ ſub ſtantiã. Sic ex cognitiõe iſtoꝝ inferioꝝ cogno ſcimꝰ artẽ ſubſtantiaꝝ imaterialin et nõ ſuba, eaꝝ.Et ſiłr pᷣt rnderi cñ querit᷑. Utꝝ plus ↄue/ niant hõ ⁊ azinꝰ. vel hõ et riſiblle Arguitur Si ipſu quod qd eſt valeret ad cognoſcendũ accidentia et econtra. ſequeretur ꝙ, eſſet circulatio in cognitionibus que eſt ꝓhi bita. pꝛimo poſterioꝝ Dicendu ꝙ duplices —.— —— = — — — = £ — ſub nio/ nna iſd Biu tos Gn omt nate ral nci ſunt Gus a mae cllo ſoſb . ſla; o 1 4 faur rbi hss ſunt res Quedã ſunt res reſpectiue ⁊ in taliuʒ vnñ cognoſcitur ꝑ alterñ et econtra. Ded de his nõ eſt ad ꝓpoſitñ cñ ſubſtantia et accidens ſint entia abſoluta et non reſpectiua. Alie ſunt res abſolute. Et in taliũ cognitionibus fit cir/ culatio ᷣm diuerſos modos cognitionis. Sic em̃ aliquid pᷣt eſſe pꝛincipiũ cognoſcendi alteꝝ ſᷣm naturam et econtra.alterũ pt eſſe pꝛincipin cognoſcendi quo ad nos.ſic añt eſt h.qꝛ quod quid eſt et ꝓpter quid pñt eſſe pꝛincipia cogno ſcendi accidentia ᷣm naturã a pꝛioꝛi et demõ/ ſtratione ꝓpter quid.ſed accidentia ſunt pꝛin/ cipia cognoſcendi ſubam quo ad nos et xmon ſtratione quia. circulatio ant ꝓhibita ẽ in abſo lutis ſᷣm eundẽ modũ cognitionis. Arguitur Omnis cognitio ſit p cauſam ſed — nccidentia nõ ſunt cauſe ubſtantie. g2. Di cendñ ꝙ maioꝛ eſt ſolum vera de cognitionea pꝛioꝛi et non de cognitione a poſterioꝛi et quo Arguitur Eadem ſunt pꝛincipia eſſendi et cognoſcendi.ſed accidentia nõ ſũt pꝛincipia eſ ſendi.ergo nec cognoſcendi e argnmento ↄmittit᷑ fallacia ↄſequẽtis q; vᷣtua liter ſic arguit Si aliq ſt pncipia eẽndi illa ſũt bncipia cognoſced.g ſi ſint pꝛicipia ↄgnoſe cẽdi etiã ſunt pꝛincipia eſſendi.qð argumẽtum nõ valet. quia ibi arguitur a poũtione conſeqntis ad poſitionẽ antecedentis.eſſe em pꝛincipium cognoſcendi eſt in plus q eſſe pꝛincipiñ eẽndi ſũt em̃ accidentia pᷣncipia cognoſcendi ſubam nõ tñ ſunt nerhin eſſendi ſube Arguitur 1 ſtanti nihil eſt in intellectu quin pꝛi — ꝑ intellectũ ⁊ pↄſeqns nõ teognoſci q;uis nõ appꝛehendat᷑ ꝑ aliquẽ ſenſũ exterioꝛẽ appᷣhenditur tñ ꝑ ſenſum interioꝛẽ ſcʒ ꝑ vᷣtuteʒ cogitatiuã que vᷣtus cogitatiua ex redndantia rationis facit collationem ⁊ ↄʒꝑationem rerum krianann erge oʒ ꝙ cognoſcat res ſubſtantia/ 8 et ꝑticulares. Arguitur Tlirtus eſtimatiua in bꝛutis non cognolcit ſubſtantiam pticularẽ.ergo nec yut* cogitatiua in hoĩbus Lonſequentia ꝓbat᷑. qa ſunt eiuſdẽ ſpẽi.cũ hẽant eandẽ oꝑationem Dicendũñ duplr. pumo ꝙ dupkr cognoſcit ſub ſtantia pticularis. Uno mõ abſolute. ⁊ ſic co/ oſcitur a vᷣtute cogitatiua in homie. ⁊ non a virtute eſtimatiua in bꝛutis. Alio mo cogno/⸗ ſcitur ſubſtantia pticularis in oꝛdine ad actio/⸗ nẽ vel paſſionẽ ⁊ ſic etiã cognoſcita virtute eſti 7 cognitionibus opꝑtet circulationẽ ↄmitti quia Dicendũ ĩ iſto ulla ſubſtantia zr rogroſe 35 it in ſenſu. ſlʒ ſubſtantia nõ pᷣt appꝛehendi ꝑ ſenſũ. ags ger m Alnima matiua in bꝛutis. qꝛ onis lupñ pticularem co/ gnoſcit ᷣm ꝙ eſt ncipiñ paſſionis aut leſiõis que ẽ inimicitia. Uñ pᷣt aliter dici ꝙ duplex ẽ opatio vᷣtutis cogitatiue. Una eſt que ſibi ↄue nit ſᷣm ꝓpꝛiã ſuã naturã. ⁊ illa ẽ eadẽ tã ĩ bꝛutꝭ q; in hoĩe.Alia eſt ↄueniens ei ex reůundantia ronis.⁊ ſic habet alterã opationẽ qᷓ; m ſuã na / turam ꝓpꝛiam. Et ſile eſt de igne ſiue de caloꝛe ignis qꝛ caloꝛ ſᷣm ſe incinerat ⁊ coꝛrumpit.ſed ſm ꝙẽ inſtrumẽtũ aie vegetatiue lic carnificat Sic etiã vᷣtꝰ cogitatiua hʒ alterã oꝑationẽ ſᷣm oiñgit᷑ intellectui qᷓ; alias hieet OQueritur Utrũ accides neceſſario diffinia tur ꝑ ſuũ ſubiectũã. Dicendũ ꝙ accidẽs capik dupkr. Uno mõ ſub rõne generis ⁊ ſꝑcciei.⁊ ſic pᷣt diffiniri abſq; ſubiecto.qꝛ tunc eſt in aliquo genere pᷣdicamentali ſub quo hʒ dꝛam vera vł circñlocutiuã Alio mõ accipit᷑ accidens ſub ra tione accidentis.Et tunt eſt dicẽdũ ꝙ duplex eſt diffinitio Queda eſt diffinitio totaliter cõ/ pleta.i.ↄpleta tam eſſentialiter qᷓ; ſubſiſtentia/ iter. ⁊ ſic accidens nõ poteſt diffiniri abſq; ſub iecto.qꝛ ↄpletio accidentis ſubſiſtentialis eſt a ſubiecto qꝛ nõ hʒ ſubſiſtentiam niſi a ſubiecto Alia eſt diffinitio ſolũ ↄpleta eẽntialiter. et ſic ppᷣt ↄpleta diffinitio ipſius dari abſq; ſubiecto. Dð ſic ꝓbatur. qꝛ ſi nõ poſſet diffinitio eſſenti aliter completa ipſius accidẽtis dari abſq; ſub iecto. tunc impoſſibile eſſet accidens eſſe ſine ſubiecto.qꝛ ĩpoſſibileẽ aliqd ſepari ab ilo qð eſt de eẽntia ipſius. Si ergo ſubiectũ eẽt &ᷣ eẽn tia accidentis. tunc impoſſibile erit accidẽs eẽ extra ſubiectũ cuiꝰ tñ oppoſitũ videmꝰ ĩ ſacra/ mẽto altaris.Et hoc idẽ pʒ ex ſigno.nã accidẽs diffinitur ꝑ ſubiectũ ſicut ꝑ additamẽtũ.qꝛ.ſ. ſubiectũ additur nature vel eſſentie accidentis ⁊æ nõ eſt de natura eius.cũ eſſentie pᷣdicamẽtoꝛũ ſint impmixte.vnde eſt alia natura parietis et albedinis eius Arguitur Materia eſt cauſa intrinſeca cuꝰ eſt materia.ſed ſubiectũ eſt materia accidentis ergo eſt ꝑs intrinſeca accidẽtis. Dom ꝙ ma ioꝛ eſt vera de materia ex qua et non de materia in qua cuiuſmodi eſt ſubiectum reſpectu acci/ Queritur UVtꝝ diffinitõnes dyalectice ſint caſſe ⁊ vane. Dðm ꝓꝙ ſic. qꝛ ſicut circa textuʒ dictũ eſt. diffinitiones dyalectice dicunt diffi⸗ nitiones paſſionũ que dantur abſq; ſubiecto. paſſiones aũt dicuntur vt doloꝛ.timoꝛ.amoꝛ. gaudium ſpes. ⁊c. Si ergo diffinitiones taliu—z paſſionũ dantur abſq; ſubiecto tunc ſunt diffi nitiones vane.quia vanũ eſt quod attingit uij 4 DSꝛohemium ſinem in quem oꝛdinatur. cum ergo diffinitio ex ſui natura oꝛdinatur ad demõſtrandũu paſſio nes de ſubiecto. ſic ille diffinitiones qᷓ tale finez nõ hnt dicuntur vane. Sic ant eſt de diffinitõ nibus paſſionũ datis abſq; ſubiecto. Exempli grꝗq. Paſſiones ire in oꝛdine ad ſubiectum ſunt palloꝛ faciei.tremoꝛ manun ⁊c.Caule vᷣo iſtaꝝ paſſionum nõ pñt dari ex foꝛmali diffintione ipius ire. ſed ex materiali que datur ꝑ ſubiectũ Formaliter ant ſic diffinitur ira. Ira eſt appeti/ tus vindicte. Sed diffinitio data ꝑ ſubiectuz eſt iſta. Ira eſt ebulitio ſanguinis circa coꝛ. et ſtatim cognoſcitur quare irati palleſcũt in facie qꝛ ſanguis tedit ĩmediate ad coꝛ. ⁊ ſic derelinqᷣt mẽebꝛa extioꝛa.iſ.faciẽ ⁊ manꝰ.ille aũt cẽ nõ pnt ſumi ex alia diffinitienr. Arguitur. Tidetur ꝙ iſta autoꝛitas non ſit ad ꝓpoſitñ.qꝛ aia no eſt aliq̃ paſſio. Dðm ꝙ G;uis aia nõ ſit paſſio hʒ tñ ſe px modũ paſſiois ad ſuã diffinitionẽ. qꝛ diffinitõnes paſſionũ ris.Et ideo ſicut diffinitiones paſſionuʒ date abſq; fubiecto ſunt vane. ſic et ia eſt de diffinitõ ne aie data abſq; coꝛpꝑe Et ſic valet ad oſtendẽ dum ꝙ diffinito aĩe eſt danda ꝑ additamentñ Arguit᷑ Diffinitiones date ꝑ genus ⁊ dꝛaz lunt diffinitiones phiſicales.ergo nõ ſunt dya lectice. Dom ꝙ genus et dꝛa pñt tripliciter ↄſiderari. Uno mõ ſᷣm ꝙ genus hʒ roõnem po/ tentie.⁊ dꝛa rõem actus.⁊ ſic diffinitio data diꝛam ⁊ gen eſt methaphiſical. In ſignũ cui etia ſepata a materia qualia ſunt ſubſtantie ſe/ ꝑate ſic diffiniunt. Alio mõ accipiunt᷑ genꝰ et Dꝛã.inqntũ genus hʒ rationẽ materie et dDꝛ na rõem ſoꝛme.⁊ ſic diffinitio data ꝑ genꝰ⁊ dꝛam E phiſicalis. Tertio mõ capiunt᷑ genus ⁊ dꝛã hßm roem generis ⁊ dꝛẽ. ſin ꝙ gen ſignificat cõ ceptu ↄtrahibilẽ ⁊ dꝛã ↄceptu ↄtrahentẽ Et h; eſt qð dicit ſanctus thomas in de ente ⁊ eẽntia ex duob? ↄceptibſcz ex genere ⁊ dꝛã ↄſtituit᷑ tertius ↄceptus ſcʒ ſpes Et ſic diffinitio data ꝑ genꝰ ⁊ dꝛam eſt loycalis. Pꝛo quo ſciendũ ẽ duplices ſunt diffinitiones ſcz ſubſtantiarũ ⁊ ille date ꝑ genus ⁊ dꝛãm ſunt bone foꝛmalr ⁊ finaliter qꝛ ſunt ſufficientes cauſe ad dmon/ ſtrandũ paſſiones de diffinito. ⁊ ſic nõ ſunt va/⸗ ne. Alie ſunt diffinitiones accidentin ⁊ pcipue tacn ionũ.que ſi dant᷑ ꝑ genꝰ ⁊ dꝛam ſunt qͥdeʒ tionẽ.ſed ſunt vane quia nõ attingunt finem ad quem oꝛdinantur.quia nõ ſunt ſufficientes caule ad demonſtrandu paſſiones. de ſubiecto. ſia fit cũ oꝛgano coꝛpaii ne qꝛ dant᷑ ꝑ ea que ſufficiunt ad bonã dffini Patet ꝙ illa queſtio non habet locum de ſpecie bus ſubſtantiaz. Dubitationẽ autẽ. Poſtq; Areſto. poſuit difficultates ex ꝑte ſub/ ſtantie anime.⁊ qð quid eſt ipſi aie.h ↄnr mo uet difficultates de aia que fiunt ex ꝑte acciden tiũ ⁊ paſſionũ ipſi aie Pꝛimo mouet dubita/ tionẽ Scdo eã ſoluit. Lertio er ſolutione in/ fert ꝙ cognitio de aĩia ptinet ad phiſicu. Pꝛimo mouet difficultatem. Becundo oſtendit ulius Difficultatis neceſſitatem. Eſt ergo iſta dubita tio. Utrum paſſiones id eſt potetie anime ſint —2 communes anime ⁊ coꝛpꝑi.vel eſt aliqua paſſio pꝛia ſᷣm quaʒ anima nõ ↄmunicet coꝛꝑi.Ad * dicit Areſtoteles ꝙ iſtam dubitationẽ dei/ minare nõ eſt leue. id eſt nõ eſt fſaclle Sunt em alique ꝓpꝛietates de quibus manifeſtum eſt ꝙ nõ ſunt ſiue coꝛpe.vt ſũt iraſci ⁊ ſentire.et ideo on 8 paſſionn in ülis manifeſtů eſt ꝙ ſũt paſſiones in anima Dant᷑ ꝑ additamẽtũ qð eſt alterius generis.ſic nia diffinitur ꝑ additamẽtũ qð eſt eiuſdẽ gene ⁊ iu coꝛꝑe ſil.⁊ hoc infer ꝓbat. Si añt ſit ali⸗ qua paſſio.i.ppꝛia potentia ipſiꝰ aĩe illa pona erit intellectiua. hoc tñ eſt vern niſi dicat᷑ ꝙ in/ telligere ſit quedam fantaſia.ſic em dicebant antiqui nõ ponentes dꝛam inter ſenſum ⁊ intel lectũ.⁊ ſi ſic.potẽtia intellectiua nõ erit ꝓpꝛia aie Si añt intelligere nõ eſt ſine fantaſia tunc iteꝝ nõ ↄtingit intelligere abſq; coꝛꝑe.qꝛ fanta Bi quidem igitur Hic conſequenter aſſignat cauſam neceſſitatis xeterminationis huiꝰ qſtionis.qꝛ ex determina tione huiꝰ q̃ſtionis cognoſcit᷑ aliqᷣd qð omes homines naturaliter ſcire xſiderant ſcʒ an aia ſit ſeꝑabilis a coꝛ ꝑe aut nõ.Et hoc eſt io.qͥa ſi aia hzʒ in ſe aliqua potentiaz ⁊ opationẽ in q nõ ↄmunicat coꝛpi tunc eſt ſeꝑabilis a coꝛpe ⁊ ſi nõ habeat aliqua tunc nõ erit ſepabilis Et pa tent iſte conditionales quarum pꝛima eſtſi hzʒ aia opationẽ ⁊ potentiã quã nõ ↄmunicat coꝛ/ poꝛi ipſa eſt ſepabilis.quia operatio ꝓpꝛia rei coꝛrñdet eẽ rei.qꝛ oꝑatio nõ pt eẽ ꝑfectioꝛ q; eẽ. SDi ergo opatio eſt ſepabilis a coꝛpe ergo etiaz⸗ ipſũ eſſe eſt ſepabile a coꝛꝑe. Scda ↄditional ſic pʒ ſcʒ ꝙ ſi aia nõ habeat aliquã oꝑationem in qua ↄmunicat coꝛpi ipſa nõ eſt ſepabilis.qꝛ ſiaia ſepararetur abſq; opatione a coꝛpoꝛe.tũc eſſet ocioſa ⁊ fruſtraret᷑ ſuo fine quod eſt incon/ ueniens ⁊ non contingit alicui rei naturali. Et Areſto. addit in textu exemplũ qð eſt tale.quia linee recte ↄuenit tangere eneã ſperam ᷣm pun / ctum.⁊ non põt libi competere niſi ̃m ꝙ eſtin — ma tali⸗ ofi iin/ ant innd n mn ſenrt I uns mna hmes m in oe in Npe? Ln klß t, Mun g. oc Atonal nonen bils: ꝛetuc incon, ul. Et lequrn pun⸗ cht coꝛpoꝛe quia tactus eſt ipſius coꝛpis.ſic etiaʒ vigdetur aliquibus ꝙ intelligere non conuenit anime niſi ßᷣm ꝙeſt in coꝛpoꝛe ſicut tact' nũcq; poteſt fieri ſine coꝛpoꝛee. Alirguitur Areſto. in textu cõmittit fallaciaʒ conſequentis.quia arguit a tota conditionali cum deſtructione antecedentis ad deſtructio/ nem conſequentis. Dicendum ꝙ duplici ter contingit arguere in conditionalibꝰ. Uno modo in terminis conuertibilibus.et ſic indiſ ferenter poteſt argui a poſitione vel deſtructio ne antecedentis vel conſequentis.quia incon/ uertibilibus poſito vno ponitur et reliquũ.et deſtructo vno deſtruatur et reliquũ.et ſic argui tur hic. quia aiam habere potentiam et opera/ tionem ꝓpꝛiam et eſſe ſeꝑabilem a coꝛꝑe con⸗ uertuntur. et ideo licet arguere a dſtructione antecedentis ad deſtructionem conſequentis. Alio modo arguitur in terminis non conuer/ tibilibus. et ſic eſt neceſſe arguere a poſitiõe an tecedentis ad poſitionẽ cõſequẽtis.vel a deſtru ctõne ↄſeqᷓntis ad deſtructionẽ antecedentis Arguitur Uidetur ꝙ exemplum textus ſit inconueniens.quia ſi coꝛpus ſpericum tange/ ret lineã rectam ſᷣm puncta indiuiſi bud tunc linea eſſet ex indiuiſibilibus. Pꝛo intellectu ar gumenti eſt ſciendum. ꝙ ſi enea ſpera moueat ſuper aliquã ſuperficiẽ durã tunc neceſſe erit ta lem ſuperficiem tangeree eneã ſperã ſᷣm pũcta quia ſi tangeret ſᷣm aliquã paruã q;titate tune enea ſpera non eſſet perfecta ſpera.quia habe/ ret aliquã ſuperficiem ſᷣm qna tangeret rẽ du⸗/ ram et hoc repugnat ſpere. Secũdo ſciendnimn ꝙ quia inter duo coꝛpꝑa dura eſt aliquod medi um. ergo opoꝛtet ymaginari ꝙ enea ſpera pona tur ſuꝑ ſuperſiciem aque.⁊ q aqua non cedat. Iſtis conſideratis ad argumentũ dicendũ q duplex eſt tactus.ſcʒ methaphoꝛicꝰ.ſiue ma thematicus et phiſicus. Dicedũ ergo mathe/ matice loquendo.ꝙ enea ſpera tangeret ſuper/ ficiẽ ſm minias ſupficies ⁊ nõ ſᷣm pncta.nec ſe Atur ſi tãgeret ſᷣm puncta ꝙ continuũ conpo⸗ neretur ex indiuiſibilibus. quia illa puncta qᷓ tangit coꝛpus ſpericũ non ſunt in actu ſed i po tentia.ergo ex eis non componit᷑ linea.qꝛ ſoluʒ cõponit᷑ ex his que ſunt in actu.Et ad argume tum dicẽdũ ꝙ minima vel inconſiderabilis re ctitudo in coꝛꝑe ſperico non impedit ſperitatẽ et ideo q;uis in coꝛꝑe ſint inconſiderabiles ſuꝑ ficies ex hoc tamen non impeditur eius ſperi/ tas ſiue figura ſperica. Queritur. Utx aia ſit ſe epabilis a coꝛpoꝛe Dom ꝙcapiendo aiam ꝓ anuma vegetati/ ua et ſenſitiua.ſic ille aie qa ſunt immerſe ma/ Anima terie non pñt a coꝛpoꝛe ſeꝑari. Sed capiendo aiam pꝛo anima ronali.tunc eſt ſeꝑabilis a coꝛ poꝛe.quia eſt foꝛma potens ꝑ ſe ſubſiſtere.ſicut patet tercio hurꝰ. vbi dicit ꝙ anima eſt id qð vere ell. Alirguit᷑ Aia dxpẽdet a coꝛꝑe.g nõ ẽ a coꝛꝑe ſepabilis. Dom ꝙ aia rõnalis capit᷑ dupir Uno mõ quo ad fieri.et ſic dependet a coꝛpoꝛe qꝛ nõ pgt fieri niſi in coꝛpe.qꝛ ſi fieret extꝛa coꝛ⸗ pus tũc eſſet ſubſtãtia ſepata et nõ aia.⁊ qᷓ;uis aia ſit in coꝛꝑe tñ pᷣt ſeꝑari a coꝛꝑe retinendo illã indiuiduatõem q; recepit a coꝛpoꝛe. Alio accipit᷑ aia ronalis quo ad eſſe iptꝰ.et ſic dupłr aliqd dependet a coꝛꝑe. Uno mõ ſubiectiue.et ſic potentie ſenſitiue dependent a coꝛꝑe et non potentie aie rõnalis.qꝛ intellectꝰ nõ ſubiectat in aliquo oꝛgano coꝛꝑali.ſed eſt immaterialis ſicut ptz tercio huiꝰ.Alio mõ aliqd dependet a coꝛꝑe obiectiue qꝛ coꝛpus eſt obiectũ eiꝰ.⁊ ſic etia aia dependet a coꝛpoꝛe etiã q;tum ad inteł lectu.qꝛ intellectus ꝓ ſtatu hui vite nõ pt in/ telligere immateriale ſicut obiectũ. ergo intelle ctus obiectiue dependet a rebus materialibus et hoc nõ impedit eius ſepabilitatem.qꝛ intel/ lectus etiã actu a coꝛpoꝛe ſeꝑatus. ſicut intelle ctus angelicus pᷣt intelligere coꝛpus non ob/ ſtante eius ſeparationee. Wigetur autem et Pic maifeſtat Areſto.qð pᷣus pᷣſuppoſuit ſcʒ ꝙ qdãa ſit paſſiones cõmunes aie ⁊ coꝛꝑi.O ꝓpbat tripłr. Pꝛia rõ ſtat ĩ hoc.qꝛ ille paſſiones ſut cões aie ⁊ coꝛꝑi.qͥbꝰ coꝛpꝰ aliqͥd patit᷑.qꝛ ſi coꝛpꝰ aliqd patiat᷑.g etiã ſnt in coꝛꝑe.ſʒ multe ſũt paſſiões aĩe ꝗᷣb coꝛpꝰ aliqͥd patit᷑.ſicut ſũt ira. gaudin.maſuetudo.timoꝛ ⁊c.qꝛ ĩ ira fit e᷑⸗ bulitio ſanguis circa coꝛ.ergo ille paſſiones ſũt cões aĩe et coꝛpoꝛi. Scða ro.ille paſſiones ſũt cõmunes aie ⁊ coꝛpoꝛi q diuerſificãt᷑ ex diſpoſi tõne coꝛpoꝛis ſᷣm diuena tꝑa. Sʒ qnq; cotin git ꝙ magnis paſſionibꝰ occurretibꝰ hõ nõ ira ſcit᷑.cõtingit eti ex alio tꝑe ꝙ minoꝛe paſſione occurrẽte hõ płꝰ perturbat᷑.facit ergo ad hoc di ſpoſitõ aeris ꝙ qnq; hõ ꝓlꝰ ł minꝰ iraſcit᷑ qꝛ di cit Areſto. pᷣmo metheoꝛoꝝ.ꝙ qñ cometa re/⸗ gnat tũc ſunt multa bella inter pꝛicipes. Ter/ cia rõ ſtat in hoc ille paſſiones ſnt coes anie et coꝛpoꝛi que variãtur ſᷣm diueſas cõplexiones . qꝛ cõplexio reſpicit coꝛpꝰ.ſed iſte paſſiones ſuüt diuerſimode i hoibꝰ ſjᷣm diuerſas complexio/⸗ nes.qꝛ ſt aliqᷓ ita ↄplexiõati ꝙ ꝑuis fribulib?ꝰ vl nłlis iminetibꝰ młtn timẽt ſic melãcolic ex ſola fataſia ꝑicłoꝝ timẽt Allij ſũt ita ↄplixiõati ſic ꝙ magnis troꝛibꝰ iminẽtibꝰoĩio nihil timet DSDSoꝛohemium ſicut ſunt colerici. Cũñ ergo timoꝛ eſt paſſio aie manitfeſtum eſt ꝙ alique ſunt paſſiones cõmu/ nes coꝛpoꝛi et anime ſiul. Bi autem ſic ſe ha. Hic infert cõcluſionẽ pꝛincipaliter intentã coꝛ relarie ſcʒ iſtã. qꝛ ſcʒ dictũ ẽ ꝙ ſi paſſiones ſunt cõmunes aie et coꝛpꝑi.ergo etiã debent diffinini per aiam et coꝛpus.qꝛ vnũqðq; habet diffini/ ri ſicut hʒ eſle. qꝛ ergo iſte paſſiones hñt eſſe in coꝛpe.ergo hñt diffiniri ꝑ coꝛpus.Uñn Areſto. Diffiniendo urã ſic dicit. Ira e qdã motus coꝛ/ poꝛis aut ꝑtis. aut potentie ab hoc ⁊ gratia hu iuſmodi. Et hʒ iſta diffinitio quattuoꝛ cauſas In hoc enĩ ꝙ ðdꝛ motus. tangit᷑ cã foꝛmalis.qꝛ oiĩs paſſio appetit eſt motus ſᷣm ꝙ motus ac/ cipit᷑ p exitu potentie ad actu. Diffinit eniĩ Eu ſtachius ſic paſſionẽ tercio ethicoꝝ. Paſſio eſt motus appetitus ſub fantaſia boni vel mali. Vñ mot in diffinitõe ire nõ pᷣt ſignificare foꝛ/ mã fluentẽ.ſed actũ appetitꝰ.ſicut etiã in alijs diffinitõibꝰ paſſionũ.qꝛ foꝛmaliter loquendo paſſio eſt act ſiue oꝑatio ipius appetitus ſenſi tiui factꝰ cñ alteratone coꝛꝑali.Et qꝛ fit cũ alte ratõne coꝛpali ideo vocat᷑ paſſio.imponimus enĩ noĩa a notioꝛibꝰ nob.qꝛ g tal motꝰ ſiue al teratio eſt nobis notioꝛ:ideo imponimꝰ noĩa a tali paſſione. Ponit᷑ vlterius in diffinitõne ire coꝛpis aut ꝑtꝭ.vbi tãgit᷑ cã materialis quia iſte motus.ſiue iſta oꝑatio fit ꝑ materiã que eſt coꝛpus.Deinde ponitur aut potetie in quo tã/ gitur pꝛincipiñ efficiens.qꝛ potentia aſcibił eſt pꝛincipin iſtius motus ſiue paſſionis.Ad/ ditur gratia hmõi.vbi tangit᷑ cauſa finalis.qꝛ ꝓpter appetitum vindicte. Pic concludit ex dictis.qꝛ iam dictũ eſt aliq̃s eſſe paſſiones cõmunes aie et coꝛꝑi.ꝙ ad phiſi cũ ſpectat determinare de aĩa ſcʒ in oꝛdine ad ta les paſſiones.vel de omni aia.vel adminus de aĩa hñte tales paſſiones.Et rõ c.qꝛ ſicut patet ſcðᷣo phicoꝝ.phiſicus hʒ determinare foꝛmas ſim ꝙ ſunt in materia. Sed aia adminus ſm iſtas paſſiones pᷣdictas ẽ foꝛma ĩ materia.g ⁊c Differenter autem VHic ponit differentiã inter dyalecticũ et phiſi cñ q;tñ ad diffinitõem. Et diſtinguit triplicẽ diffinitõem.qꝛ qdã ẽ q dat᷑ ꝑ materiꝗ tm.qdã per foꝛmã tm.q̃dã ꝑ foꝛmã et materiã ſil.Exẽ/⸗ pla dant in textu de ira et de domo. De ira diffi nitio data ꝑ materiã eſt· Ira ẽ ebulitio ſangui/ Et pꝛopter hoc er. nis circa coꝛ. Data ꝑ formã eſt. Ira eſt appeti/ tus vindicte.Data ꝑ foꝛmã et materiã eſt. Ira eſt ebulitio ſanguinis circa coꝛ ꝓpter appetitu vindicte. Similiter domus hʒz tres diffinitio nes. Pꝛima foꝛmalis ẽ iſta. Domꝰ ẽ cooperi / mentũ ꝓhibens nos a ventis ymbꝛibus ⁊ cau matibꝰ. i. caloꝛibꝰ. Materialis ẽ iſta. Domꝰ ẽ qͥd cõpoſitũ ex lignis et lapidibꝰ. Alia ẽ cõple ctens vtrãqʒ. Ouenit᷑ In quop̃dicamẽto ſit ra Dom ꝙ ira pt multiplicit᷑ capi. Uno ꝓut ſignificat pꝛincipiñ a quo ꝓcedit.et ſic qꝛ ꝓcedit a poten tia appetitiua qᷓ inclinat᷑ ad rem appetitã. eſt in pᷣdicamento q̃litatis in ſcdᷣa ſpecie.ſed ſic acoi/⸗ pit᷑ ippꝛie.qꝛ manifeſtũ ẽ ꝙ potentia appetiti/ ua nõ ẽ paſſio cñ in vna potẽtia ſint multe paſ ſiones. ⁊ ideo qñ ſic diffinit᷑ ira.eſt appetitꝰ vin dicte.ibi appetitus nõ aranike potentia ap/ petitiua.ſed ꝓ actu appetendi.Accipit᷑ ergo ira alio ꝓpꝛie.et ſic eſt pᷣdicamẽto actionis.ſic enĩ ira nihil aliud ẽ q;ᷓ actus potentie iraſcibi/ lis factus cñ alteratione coꝛꝑali ſcʒ cum motu ſanguinis ad coꝛ/CTercio mõ accipit᷑ ira q;tuzʒ ad motũ ſactñ in coꝛꝑe.et tunc iterũ accipitur ĩppꝛię.et ſic ira ẽ de pdicamẽto vbi. qꝛ fit ĩ ira motꝰ localſãguĩs ab exterioꝛibꝰ mẽbi ad coꝛ. OQue igit᷑ naturalis Hic oñdit q illla ſen E vult ꝙ illa que darp materiã epbi ica ſed imꝑfecta. Sʒ data per foꝛmã et materiã ſił ẽ phiſica.et pfecta. Sʒ data ꝑ foꝛmã tm ẽ loyca.Et rõ ẽ qꝛ phiſicus cõ ſiderat ſoꝛmas ſᷣm ꝙ ſunt in maternia.quia ſic conueniñt rebus mobilibus. cñ ergo vnñqogʒ habet diffiniri ſicut habet eſſe.ideo oꝑtet oĩa phiſicalia diffiniri ꝑ materiã. Qł: ãt diffinitio data tin ꝑ materiã ſit imꝑfecta. Patet qꝛ co/ gnitio ꝓpꝛie nõ pᷣt ſumi ꝑ materiã niſi ei adiñ/⸗ gat᷑ foꝛma illi rei tũc eni pᷣt res ꝓpꝛie cognoſci Sʒz quia loycꝰ abſtrahit a materia ⁊ a motu. ideo diffinit per ſolam foꝛmã. Arguit᷑ Materia nõ pᷣt de ſe notificare.ergo nõ eſt aliq̃ diffinitio ti data p materiã.qꝛ ma teria ẽ ens in pura potẽtia.ſed vnũqðq; cogno ſci᷑ ſᷣm ꝙẽ in actu. Dðm ꝓꝙ duplex ẽ mate/ ria.ſcʒ matenia pꝛĩa qᷓ ẽ ſubiectũ foꝛme ſubſtã/ tialis.⁊ ex tali materia ſᷣm ꝙ hmõi nõ pt fieri cognitio rei niſi capiat᷑cñũ foꝛma vel ſub foꝛma Alia ẽ materia ſcða.q̃ ẽ ſubiectũ foꝛme accñta lis.et ſic panes eſt materia albedinis.⁊ ex tali materia pᷣt res accidentalirer cognoſci.qꝛ mate ria pꝛĩio mõ accepta eſt ens in pura potentia. ſed materia ſiðᷣo modo accepta eſt ens in actu N — —. — — i1 ſi i/ 5 N ton itio lo/ ii/ i n⸗ D um nono un, Ni/ ma cita tali nate t⸗ ſubſtãtiali qð eſt ſubiectũ accidẽtis.et ſic patet wareſto. loq tur ð diffinitõibꝰ accidẽtiũ.qꝛ exex plificat hic de domo et ira que ſũt accidẽtia to/) tius cõpoſiti. H D Aut non eſt aliquis Pic oſtẽdit dꝛñnam inter manualẽ.mathema/ ticũ et.metaphiſicum. Et differ̃t ſic.qꝛ meta/ phiſicꝰ cõſiderat de foꝛmis ſᷣm ꝙ ſut ſepabiles mathematicꝰ manuabet phiſicꝰ delminãt de foꝛ ma ſᷣm ꝙ eſt in materia. ſed differẽt. qꝛ mathe maticꝰ cõſiderat de foꝛmis ſᷣm ꝙ diſfiniũnturp matheriã imaginabilẽ. Sʒ phiſic' et manual ſm ꝙ ꝑ materiã ſenſibilẽ.ſed dꝛñt. qꝛ phiſicꝰ cõſiderat foꝛmas quaꝝ pᷣncipiñ eſt natura.ſed manualis cõſiderat foꝛmas qrũ pᷣncipiũ ẽ ars. Pedeundum ẽ aũt Hic Areſto. reuertit᷑ ad ppoſitũ.qꝛ fecit diſ/⸗ greſſiõez a ꝓpoſito Et dic redendũ ẽ adotinuã dñ pꝛius dicta.qꝛ dictũ ẽ ꝙ paſſiones qles ſũt furoꝛ.timoꝛ. deſideriñ ⁊c non ſunt ſepabiles a materia phiſica aĩalin ſᷣm ꝙ aĩalia ſunt.Et nõ hñt ſe es foꝛme ſic linea.vel planñ q̃ habent intelligi ſine materia ſenſibili. Deinde cõtinu/ at dicta dicendis. Et vult ꝙ etig iſte paſſiones pᷣdicte cõueniãt aĩe.ſic ergo in illo libꝛo deter/ minãdũ ẽ de aĩa.Et ſi debeamꝰ de aĩa determia re tũc iſte modꝰ obſeruãdꝰ ẽ ſcʒ ꝙ pꝛio ꝑtracteẽt opiniones de aĩa. Et hoc ideo.qᷣa ſi in aliq bñ dixerũt.hoc acceptãdũ ẽ tãq; veꝝ ĩ nra doctria ſi vero aliqd non bene dixerñt id ipᷣm vitemꝰ. Pincipium at queſtionis. Polte Areſto Pmiſit hemiñ iſtius libꝛi. Hic ↄñter ponit tractatũ.Et tractat in hoc libꝛo de aia ᷣ᷑ᷣm opi / nionẽ ãtiquoꝝ. In ſcdo ponit veritatẽ.Et pꝛio oñdit qũo phi habuerũt viã inueſtigãdi natu rã aĩe.Et dicit ꝙ ex quo aĩatũ differt ab inaĩa/ to ꝑ motũ et ſenſuʒ. Ideo quidã phi iuqᷣrebãt naturã aĩe ex motu.quidã ex ſenſu. Uñ phi qͥ inquirebant naturã aĩe ex motu dixerũt ignez eſſe aiam.qꝛ ignis maxime mouet.aliq caloꝛeʒ aliqui igneos athamos. Illi añt q inqrebant aĩam ex ſenſu ſiue cognitione.dicebant aĩaʒ eẽ cõpoſitã ex oĩbꝰ rebꝰ.et oĩa cognoſceret Plato tñ ſpecialiter dixit aĩam eſſe cõpoſitam ex nu/ mero. ſcʒ ex vnitate.et hoc quo ad intellectum ex binario quo ad ſciam.ex ternario quo ad o/ pinionẽ.Ex quaternario quo ad ſenſum.Et rõ Anima iſtius z. attribuebat enĩ intellectũ ydee vnitatꝭ ex quo uirelleetuss haburus pꝛincipioꝝ. Sed attribuebat ſciaʒꝝ dualitati.qꝛ ſcia ꝓcedit ex pᷣn cipijs ad cõdluſionẽ q̃ ſunt duo.⁊ ideo ſcia eſt dualitas ſcʒ pꝛincipia et cõcluſio. Sed attri/ buebat opinioneʒ ternario.qꝛ opinio q;uis ſit ex pꝛincipijs ad cõcluſionẽ nõ tñ ex pꝛincipis cõfoꝛmibus ſicute ſcia.qꝛ in ſcia ambo pꝛinci pin ſune nereſſaa led in Jinione veeclirn ex materia. et ieo diffinit abſq; oĩ materia. SSh vna opinata. alia foꝛmidata. Deinde attri/ amateria. et o oumiur abich S3 buebat quaternario ſenſum.qꝛ ſenſus ẽ virtus coꝛꝑalis.ſed pꝛima figura coꝛpꝑalis ẽ quadran/ gularis ſicut pꝛima figura ſuꝑficialis eſt trian/ gularis. Aliqui aũt ꝓcedebant in noticiã anie ex motu et ſenſu ſimul.et uli dicebãt aiam eſſe numerũ mouentẽ ſeipᷣm. i. cognitõem mouentẽ ſeipam.pꝑ numerñ eni intelligebãt cognitoͤnem qꝛ ſola cognoſcẽtia ĩtellectualia pnñt numerare. Ouoniam auteʒ et Hic mouet diuerſitatem ipoꝝ phoꝝ loquenti um de anima quo ad pꝛincipia anime. Aliqur enim ponebant pꝛincipia anime eſſe coꝛpoꝛa/ lia.Et aliqui ſpiritualia. Et differebant circa multitudinem.quia quidam ponebant vnum pꝛincipium et quidam multa. Illi qui pone/ bant aiam habere pꝛincipium coꝛpoꝛale ſunt diuerſiſicatil.quia quidam ponebant ignem. qui eſt ſubtiliſſimus.Et quicquid eſſet nobile haberet in ſe animam quia ſᷣm eos pꝛincipium mouens eſt ania.Et dixerunt tales ꝙq magnes haberet animam quia moueret ferrum. Aliqur enim dixerũt aerem ſicut dyogenes.Aliqui vaz Hpaen Aliaui dicebant auima eſſe aliqð nobi iſſimũ et continue moueri in coꝛpoꝛe vt moue tur coꝛpus.et in hoc aſſimilari coꝛpoꝛibus ce/ leſtibus. ⁊ iſta fuit opinio Anthifontis. Alich at magis rudes ponebant aquã eſſe pꝛincipi/ um.cuiꝰ opinionis fuit Ippus. Aliqui enim dicebant ſanguinem eſſe animã.quia non po/ teſt anima eſſe ſine ſanguine.et iſtius opinio/ nis fuit Eira phus.quia maxime in ſangui ne apparet ſenſus. Patet ergo ꝙ tales phi inq/ rebant naturam anime ex tribus.ſcz ex motu vel cognitione.ſiue ex motu et ſenſu et ex cogni tione. Nullus aũt poſuit terram eſſe pꝛincipin anime ppter eins groſſiciem. LConſideranduʒ at Hic repꝛobat opiniones iſtoꝝ phᷣoꝝ.Et pᷣmo illoꝝ qͥ inqrebãt naturã aie ex motu.qꝛ ſic di/ centes nõ poterãt ſaluare oem motũ ipiꝰ ſuſſũ et dooꝛſum.qꝛ q ponebant aĩam cõponi ex igne Liber habebant dicere ꝙ moueret ſurſum ⁊ ergo tol⸗ leret᷑ motus deoꝛſum. Specialiter tñ tollit oê/⸗ pinio Democriti ꝗᷣ dixit ꝙ coꝛpꝰ moueret ad mo tũ aie. Sʒ addit Areſto.ſile ſic dicit mgr com ediaꝝ noĩe qͥdẽ Dedalꝰ qͥ fec ſtatuã ligne am minerue.i xee ſapie qᷓ fuit poſita ſupᷣ argen tum viun.mouebat ergo ſtatua etiã ſᷣm motũ argentiuiui qð ſuppoſitũ fuit tali ſtatue. Sic etia dixit Democritus ꝙ aia moueret ex arho⸗ mis. et ex illis atomis etiã moueret᷑ coꝛpꝰ ſi/ cut anima. ””” Eodem autem mo. Pic Areſto.repꝛobat opiniones Platonis de cem rõnibꝰ q dixit aĩaz intellectiua eſſe magni tudinẽ ciculare. Inter qᷓs ponit᷑ vna ratio ꝙ circulatio ẽ mot et aſſiłlatur motui. Sʒ intel lectꝰ aſſiłatur quieti.g nõ pᷣt ania intellectiua eſſe circulatio.Et alia rõ quã addit ẽ.qꝛ beati/ tudo conſiſtit in oꝑatione intellectiua.ſʒ beati tudo nõ pᷣt conſiſtere in aliquo motu.qꝛ beati/ tudo eſt facilitas.id eſt faciiis poteſtas. Et ĩ de cima rõne ðꝛ ꝙ dicere aiam poſſe exire coꝛpus et intrare aliud coꝛpus.ſicut nauta in naui.eſt fabula pithagoꝛica.et hoc ꝓuenit ex eo quia eſt debita ꝓpoꝛcio inter aĩam et coꝛpus. Pic mouet tres queſtiones ↄtra Empedoclẽ 4 dicebat ꝙ aĩa eſſet armonia cõplexiõis. SDi eni ſic tũc in vno coꝛpe eſſent plures aĩe.qꝛ ibi ſũt plures cpicienes. qʒ eſt alia ꝓpoꝛcio cõmix/ tionũ in oculo q; in ꝑede.et qꝛ ſic aia ßᷣimn Empꝑ doclem cõſiſtit in ꝓpoꝛtione cõmixtõis elemen toꝝ.ideo etiã mouet᷑ aia qñ ẽ in coꝛꝑe ⁊ opatio nes aie ſunt mot qͥda. Rndet Areſto. ad poſi/ tionẽ ipꝰ Empedoclis.ꝙ aĩa inq;tũ aia nõ mo uet᷑ ſed ᷣm ꝙtotũ coꝛpꝰ mouet᷑.et ideo motus accidit pꝛincipaliter ex ꝑte coꝛpis.qꝛ q dic ani mã iraſci dicit eã texere aut edificare.nec etiam aĩa ꝓpꝛie intelligit.ſed homo intelligit ꝑ aiam NQus autoꝛitatẽ ſolebant aliqui male allegare dicẽtes. qui dicit aiam intelligere dicit eã texe/ re aut edificare qð nõ eſt ꝓpꝛie veꝝ.quia nõ oʒ ꝙ intelligere fiat ꝑ oꝛganũ coꝛꝑale ſicut iraſci. Deinde ꝙ iſte paſſiones ſint paſſiones coꝛpis ꝓbat rõnibus antiquoꝝ.q multi antiquoꝛuʒ dixert ꝙ oĩs aĩa eſſet incoꝛruptibilis.ergo nul/ la paſſio poſſet pꝛouenire rõne ipᷣius aie quod qᷓ;uis ſit veꝝ de aia rõnali nõ tñ veꝝ eſt de alijs aiabus.⁊ ideo loquẽdo de hoĩe hñte aĩam rõ/ nalem oẽs paſſiones et effectus ꝓueniũt ex par te oꝛganoꝝ et nõ ex ꝑte aĩe.et ideo ſi ſenex acci⸗/ piat oculũ iuuems videbit vtiq; vt iuuenis. Pꝛimus Ex quo ptʒ ꝙ actꝰ vidẽdi nõ puenit ex ꝑte anie ed ex ꝑte oꝛgani viſus in ſene. Ex quo Areſto. elicit ꝙ intellectꝰ ideo impedit᷑ ꝑ accidens ĩ ſta/ tu hui vite ꝑ coꝛpꝰ.qꝛ ſcʒ neceſſe hʒ opari per oꝛgana coꝛꝑalia et pᷣcipue ꝑ ſenſus interioꝛes. Ex quo elicit᷑ iſta autoꝛitas ꝙ intellectꝰ coꝛrñ/ pitur quodã interioꝛi coꝛrupto.qꝛ actus intel ligẽdi coꝛrumpit᷑ qñ ſenſus interioꝛes coꝛrum punt᷑.⁊ ideo debiles in capite nõ pñt bñ intelli gere. Addit Areſto.ꝙ ſimplr intellectꝰ ẽ aliqð diuinius coꝛꝑe.et ſeꝑabilis a coꝛꝑe. Tribus aũt modis VPit diſputat contra eos qui dicebãt aĩam eſſe ex oĩbꝰ vt oĩa cognoſceret.que fuit opinio pꝛin cipaliter Empedoclis.Et cõtra illã inducit de cem rõnes. Quaꝝ ſexta ſtat in hoc.qꝛ ſi ania ideo cognoſceret oĩa.qꝛ cõpoſita ẽ ex oĩbꝰ rebꝰ tũc ſequeret ꝙ de eſſet inſipientiſſimũ aĩaliñ. qꝛ de eſt omnino ſimplex.ſed cognoſcẽs cogno ſcit aliqd ſᷣm ꝙ eſt cõpoſitũ ex aliquo. Uoca/ bant enĩ de eſſe celũ. et qꝛ nõ eſt cõpoſitus ex lite ſic nõ cognoſceret litẽ. Decima ro ſtat ĩ hoc Ad hoc ꝙ aia cognoſcat oĩa.non opoꝛtet ꝙ ſit cõpoſita ex oibꝰ.qꝛ aliqua cognoſcunt᷑ ꝑr alia Nã pꝛiuatio cognoſcit᷑ ꝑ habitũ.Et rectũ ẽ ca non.i.regula ſui ⁊ obliqͥ.cognoſcit᷑ enĩ malũ ꝑ bonum. OQuoniam autem. In fine text?ꝰ mouet Areſto.duas dubitatões Quaꝛꝝ pꝛia ẽ. Utꝝ oꝑatõnes aĩe cõueniãt cui libet pti aĩe vel qlibet oꝑatio habeat determĩa tã ꝑtẽ aie. Scda ẽ vtꝝ viuere cõueniat alicui ꝑtin vel toti.Et ponit circa hoc opinionẽ anti quoꝝ qͥ dicebãt aiam diuiſibilłẽ eſſe ĩ ꝑtes quã titatiuas.et ꝙ eſſent diuerſe aie in vno coꝛpe. Coõtra qð Areſto.inſtat tribꝰ rõnibꝰ. Quaruz pꝛĩa ſtat in hoc. Si plures ſint aĩe ſił in eodeʒ coꝛꝑe tũc non videt᷑ vñ poſſet ſumi cã q̃re tam multe aĩe manerẽt in vno coꝛꝑe nõ enĩ poſſunt ille aĩe ſe mutuo cõtinere ex quo ſunt diuerſaꝝ naturaxꝝ.nec etiã pñt ↄtineri a coꝛꝑe.qꝛ aĩa ↄti net coꝛpꝰ et nõ coꝛp animã.Qð ꝓbat a ſigno qꝛ egrediẽte aĩa a coꝛꝑe coꝛpꝰ marceſcit ⁊ coꝛrũ pit᷑.et ſic coꝛpus decidit in nihilũ.ſicut partes coꝛpis manent ſił virtute aĩe. Ad iſtas qſtio/ nes pßt ſic mñden.Ad pꝛimã dðm ẽ ꝙ oꝑatõnes aĩe nõ cõueniñt cuilibet pꝑti. ſic ꝙqlibet ꝑs hʒ omnẽ oꝑatõnẽ aĩe. Un ſunt duplices oꝑatões Queda ſunt vni ſpeciei circa vnũ obiectũ exi ſtentes. ſicut ſunt due opatõnes videndi.et ta⸗ les ſiunt ab vna potentia. Alie ſunt diuerſax ſpecieꝝ vt ſunt videre et audire que fluũt a di⸗ ea li. 1 töes itcui mia liai an gna pe⸗ war; cod jteun poſint iuatu⸗ 1490 iſn c us gones hsh Mocs tance ats/ ſeti⸗ itad/ te Ne. uerſis potentijs. Ad ſcdam dicendũ ꝙ viuere capit᷑ dupliciter. Uno modo ꝓ viuere eſſentia liter. et ſic viuere ẽ ab aĩa non at ab aliqꝗᷓ ꝑte aie Alioꝰ capit᷑ viuere pꝛo actu potentie aie et tũc generalit eſt ab oĩibus potentijs.quia non ſolũ videre eſt viuere.ſed etiam audire appetere et intelligere.et ſic de alijs. Itẽ cõſiderãduʒ eſt ꝙ ex textu in quo Areſto.tractat de erroꝛibꝰ pnt ſpecialit notari nouẽ autoꝛitates.Quaꝝ pꝛia eſt. Animal differt a non aniali motu et ſenſu. Secuda. Hectoꝛ iacet aliud ſapiens. Tercia intelligere aſſiłatur quieti. Quarta q dicit aiaʒ iraſci dicit eã texere ⁊ edificare.Quinta ſi ſenex accipiat oculũ vt iuuenis videbit vtiq; vt iu/⸗ uenis. Sexta intellectꝰ coꝛrũ pit᷑ quodã inte⸗ rioꝛi coꝛrupto. Septia.ſi aĩa eſſet cõpoſita ex oĩbꝰ rebꝰ vt oĩa cognoſceret tũc de eſſet inſipi/⸗ entiſſimũ aialiñ. Octaua.rectñ eſt canon ſui ⁊ obliqui.Nona.aĩa cõtinet coꝛpꝰ et nõ econtra Nuaꝝ pꝛima ſic introducit᷑. Nã cõuenienter antiqui inquirũt aiam ex motu et ex ſenſu. qa aĩata dꝛñt ab in aiatis motu et ſenſu.ſed mani feſtũ eſt ꝙ aĩata ⁊ inaiata dꝛñt ꝑ aiam.ideo cõ uenient ex motu et ſenſu inqᷣrit᷑ aia. Scda auto ritas introducit᷑ ſic.qꝛ Areſto ponit dꝛnaʒ int opinionẽ Anaxagoꝛe et Democriti.Quia De mocritꝰ dixit ſimplicit ſenſum eſſe intellectum et ideo ipᷣe recõmendat Homerũ q poſuit iſtã autoꝛitatẽ Hectoꝛ iacet aliud ſapiens.et ẽ in/ tellectꝰ autoꝛitatis. Hectoꝛ.i.ille vir iacet ſapi ens.i.intelligẽs aliud.i.ſaꝑe in Hectoꝛe muta tur ſᷣm diuerla tꝑa.Ex q̃ autoꝛitate ſumit᷑ qi/ tellectꝰ dependet ex tꝑe.quicq̃d aũt dependet ex tpe hocẽ coꝛꝑale.hoc ãt qð e coꝛꝑaleẽ ſenſus ergo intellect eè ſenſus. SBz Anaxagoꝛas di/ ſtinguit inter ſenſum et intellectũ.poſuit enim ipe intellectũ ſepatũ ſegregantẽ oia ex cahos cõfuſo.vtʒ tercio huiꝰ.Lercia autoꝛitas ſic in/ troducit᷑. Ex quo Plato dixit aĩiam intellecti/ uã eſſe in magnitudie circulari.Dicit Areſto. ꝙ hoc nõ cõgruit aĩe intellectiue.qꝛ intelligen/⸗ tia aſſilat᷑ quieti.⁊ ideo nõ pᷣt ania intellectiua eſſe motꝰ circularis. Quarta autoꝛitas ſic in/ troducit᷑.qꝛ aliq dicebãt ꝙ aia moueret᷑. Uult ergo Areſto. dicere. ꝙ mot qͥ cõuenit aĩe nõ cõ uenit ſibi ex pte ſui. ſed ex pte coꝛpoꝛis. JIraſci enĩ ẽ motꝰ.ſed aĩa nõ:iraſcit᷑. Quia ſicut non poſſumꝰ dicere ꝙ aĩa edificet vel faciat aliques actũ exterioꝛẽ ſicut ẽ opꝰ texendi.ita nõ poſſu/⸗ mus dicere aĩiam iraſci.ſed hõ iraſcit᷑. Uñ pa/ tet ꝙ aliqᷓ male allegabãt iſta autoꝛitatẽ dicen/ 8 dic aĩaz ĩtelligere dic eã texere vl edifica ddit tamẽ Areilto. ꝙ ꝓpꝛie non dicit᷑ aiaz Anima intelligere huis hoc poſſet dici. ſed potius di/ cendum eſt ꝙ homo intelligat ꝑ aiam ſiue per intellectum. Quinta autoꝛitas ſic introducit᷑ qꝛ vult Areſto.in textu ꝙ defectus qui accidũt in vita animalis.ſicut videndi audiendi ⁊ oꝑ rãdi nõ ꝓueniũt ex ꝑte anime ſed ex indiſpoſi/ tione oꝛganoꝝ coꝛꝑaliũ.Et ideo ſi ſenex accipi at oꝛganũ videndi vt iuuenis videbit vt iuue nis.Et qꝛ poſſet aliqͥs dicere ꝙ intellectꝰ qnq;ʒ impediat᷑ per coꝛpꝰ.ergo etiã intellectꝰ erit coꝛ/ poꝛalis. Ideo ponit᷑ ſexta autoꝛitas.ꝗᷓ dicit.ꝙ intellectus coꝛrumpit᷑ quodã intenoꝛi coꝛru/⸗ pto ſcʒ ſenſu internioꝛi.nõ tñ vnq; coꝛrumpit᷑eſ lentia intellectiua.ſed actꝰ ſiue vſus intellect Septima autoꝛitas ſic introducit᷑.qꝛ Empe/ docles dixit aiaz eſſe cõpoſitã ex oibꝰ vt oĩa co gnoſcerz. ergo de q eſt ſumme ſimplex nihil co gnoſceret. Octaua autoꝛitas ſic introducit᷑ qa nõ opoꝛtet in aĩa eſſe compoſitionẽ ex oibus re bus.qꝛ ad minus nõ opoꝛtet aiam cõponi ex pꝛiuatione.qꝛ pꝛiuatio cognoſcit᷑ per habitũ. qꝛ omne certu ẽ canon.i.regula cognoſcẽdi ſu/⸗ um obliquũ.i.pꝛiuatõem. Poteſt etia iſta ꝓpo ſitio moꝛalit᷑ exponi.et tũc exponit᷑ ſic.rectũ.i. bonũ et iuſtũ ẽ canon.i.regula viuendi ſui.id ẽ ipᷣius.⁊ obliqui.i.mali ſiue iiuſti. Sicut eĩi di cit Areſto.v. polliticoꝝ.virtuoſi ſunt optimi re ctoꝛes cõmunitatj.qꝛ virtuoſi pnt ſe regere et alios. Vltima autoꝛitas introducitur ſic.quia dicebãt aliqui ꝙ i vno coꝛpoꝛe eẽnt multe aĩe. Et dic Areſto.ꝙ hoc nõ ẽ veꝝ.qꝛ nõ pᷣt dari rõ „ tineat animã.ſed anima coꝛpus. Alrguit᷑ Uidetur ꝙ inaĩata etiã moueãtur. ergo nõ dꝛñt aiata ab inaiat motu et ſenſu. g⸗/ eſt ↄtra pꝛimã autoꝛitat. Doðm ꝙ duplicit aliqd mouet᷑. CIno aliqd mouetur ſcʒ ab aliᷓ ſeꝑato ab illo.⁊ ſic etiãõ mouẽt᷑ inaĩata.ſic lapis mouet a generãte ſiue remouẽte ꝓhibens vt ðꝛ octauo phicoꝝ. Alioꝰ aliquid mouetur ab ali/ quo ſibi cõiũcto.⁊ ſic motꝰ cõuenit aĩiatis.qa aĩata mouẽtur ab aĩia eis cõincta. Uel pᷣt dici ꝙẽ aliqs motꝰ qͥ nõ cõuenit niſi aĩatis ſic mo tus augmẽtatõis.ſʒ in maĩatis ẽ magis ꝓpꝛie additio materie ad materiã qᷓ; ꝓpꝛie dicta au/ gmentatio ſicut patet in pꝛimo de generatione nõ enĩ fit cõuerſio in inaiatis alicuiꝰ additi in pꝛioꝛẽ ſubſtantiã ſicut in aĩatis.ſed generatur noua res.Exempli gratia.ſi ignis augmẽtetur ꝓpter appoſitionem lignoꝝ tunc ille ignis qui pfuit nõ cõuertit ligna in ſui naturã ſic alimẽ/ tũ appoſitũ aĩali còuertitur in naturã aliti.ſed generatur nouus ignis ex lignis appolitis. qre tales aĩe ſũt in vno coꝛpꝑe.cũ coꝛpꝰ non con LNiber Airguit᷑ Argẽtñ viuñ ꝑ ſe mouetur et tñ nõ habet aiam. Dicẽdñ ꝙ argẽtñ viun nõ mo uet᷑ motu augmetationis ꝑ ſe ſicut mouetur aia lia que mouet᷑ motu augmetatõnis. Et ſi dica tur de motu locali. Dicẽdum ꝙ talis motus lo calis nõ cõuenit ſibi ex natura aĩe led ex natura mixtionis.qꝛ in argento viuo eſt cõmixtio ſicci et humidi.et ꝓpter humiditatẽ cõmixtã natu ralit᷑ argentũ viuũ fluit.ſed ꝓpter ſiccitate ma net in numerali loco. et ſic eſt quedã pugna int humign et ſiccñ ꝓpter quã cõtingit argentum viuũñ ſic ſemꝑ moueri. Eſt etiã coſideradum ꝙ differre nõ debet capi put dicit differẽtiã eẽntia lem. qꝛ ſic aiata dꝛñt ab inaĩatis pꝑ intriſecam dꝛãm ſed dz capi hic ꝓ qᷓcunq; accidetali dꝛna vel diuerſitate. Iſta enĩ dꝛña fuit data ab an⸗ tiquis que fuerũt ſenſibiles non cognoſcentes rerum differentiis VM Alrrguitur Loꝛpꝰ continet aĩaz. ergo illa eſt ſimpliciter falſa.ꝙ aĩa continet coꝛpus.et non econtra. quia illud continet aliud in quo alte/ rum eſt. ſed aĩa eſt in coꝛpe.ergo cõtinet᷑ a coꝛpo re. Dom ꝙ cõtinentia eſt duplex. quedã eſt materialis ſiue indiuidualis ſᷣm quã cõtines indiuiduat contentum. et ſic coꝛpus continet aĩam.quia anima fit indiuidualis ex hoc ꝙ eſt in coꝛpoꝛe. Alia cſt continentia foꝛmalis ſiue ſpecifica.et ſicanima continet coꝛpus.qꝛ ania dat ſpeciem coꝛpoꝛi et toti compoſito.Et ideo Areſto.bñ loqͥtur in textu ꝙ nõ pñt eſſe plutes aĩe in vno coꝛpe.qꝛ tunc coꝛpus non haberet vnã ſpeciẽ.ſed quattuoꝛ qð eſt impoſſibile.Et ſi loquamur de continentia q;titatiua tuc quo/ dãmogo ptt intelligi ꝙ ania cõtinet coꝛpus.qa dieit Areſto.in textu ꝙ ꝑtes quantitatiue coꝛ⸗ poꝛis non ſi imul manent remota aia a coꝛpoꝛe Et tantñ de pꝛimo libꝛo Nota verſus in ſe continentes opinioues antiquoꝝ d anima. Sic ſunt ponentes animam pꝛimi ſapientes Ignẽ democrit athamos Leu. Pithagoꝛaſq; Ponit Anaxogoꝛas intellectũ.elementa E pedocles. lato poſuit numeros et ydeas Et Thales animã memoꝛabitur eſſe motiuã. Aera Dyogenes. Eraclitus eſſe vapoꝛem. Comparat Almeon hãc immoꝛtalibꝰ. Ippus Dixit aquã. Lrixias aĩam dedit eſſe cruoꝛem Summus Areſtoteles hãc dicit coꝛꝑis actũ. E Becundus minauit de aĩa m opinio nẽ antiquoꝝ. Hic in ſe/ cundo determiat de aia m opinionẽ ꝓpꝛiã.Et pꝛio determĩat de aĩa q;tuʒ ad e quiditatem. Secundo de eis potentijs. ibi Potentiarum autem anime. Arguit᷑ Queſtio an eſt pᷣſupponit᷑a queſtio ne qd eſt. ergo videt᷑ ꝙ pꝛius debeat q̃n an aĩa ſit anq; diffinitio aie ponat. Dom ꝙ aiam eſſe ptʒ ad ſenſum.ſed ars et virtꝰ ſũt circa dif/ ficilia ⁊ circa ea q̃ ñ ſũt de ſe nota.Sic gᷣ Are ſto. dicit pꝛimo topicoꝝ ꝙ nõ ẽ qrendũ de ullis in aliq̃ ſcia qᷓ cadũt ſub ſenſu.Ex hoc enĩ ꝙ ali/ uis Hal oꝑationẽ vitalem q cadit ſub ſenſu ic etia ſtati cognoſcit aiam eſſe. Sile iſtiꝰ poĩt Areſto.ij.phiſi.vbi ſic inqͥt ꝙ ridiculoſum fuit ſiue ridiculũ ẽ naturã demõſtrare eẽ qꝛ caditſſᷣ ſenſu. In pꝛimis ergo ↄtinuat Areſto.dicta di cædis. Et dicit ꝙ illa ꝗᷓ dicta ſunt de aĩia ſũt tra dita a pꝛioꝛibꝰ.i.antiqs pꝓhis qͥ ſolebãt hr̃e di uerſas opiniões de aĩa.Et ideo nũc a pꝛicipio dicẽdũ ẽ de anĩa qͥd ſit aĩia ⁊ q̃ ſit cõmuniſſima rõ ipᷣiꝰ aĩe. In quo tria cõſiderant᷑. Pꝛimũ ẽ ꝙ de nouo tractandũ ẽ de aia ac ſi nihil dictũ eſſz d ea.qꝛ oĩa dicta pꝛius de aĩia paꝝ vel nihil ha bent veritatis. ergo ſi debem de aĩa veritatẽ di/⸗ cere.tũc opoꝛtet a nouo inciꝑe. Scðm cõſide/ randũ ẽ ꝙ in textu ðꝛ temptates.in quo tangit᷑ difficltas determinãdi de aĩa.qꝛ q;uis aĩa quo ad qꝛ eſt ſit facilis cognitõis.tñ cognitio ipᷣius quo ad qͥd eſt ẽ difficilis. Lerciũ qð notat᷑ẽ ꝙ Areſto. vult determiare de aia ßᷣm cõmuniſſi/ mã eiꝰ rõnẽ̃.OQð dicẽ Areſto.ad excludẽdũ du as opiniões.ãtiqꝝ.Quoꝝ aliqͥ locuti ſũt ſolũ de aĩa vegetatĩa et ſenſitiua nõ diſtinguẽtes in tellectũ a ſenſu. Alij añt ſic Plato ſolũ locuti ſunt de aĩa rõnali⁊ nõ de alijs anĩabꝰ.⁊ ideo ad excludendũ vtrãq; opinionẽ dicit ꝙ vult dare cõmunẽ rõnem q̃ cõuenit oĩbus aiabus. Dicimus eni vtiqʒ Pic pſequit᷑ intẽtũ ſuñ ſcʒ ponendo duas diſ finitones aĩe. Et pꝛimo inueſtigat Aque ſic cõcluſio demonſtratõis. Scdo illã qͥ ẽ fic demõ ſtratõis pꝛincipiñ ibi.qm ãt ex incertis.Circa pꝛimũ duo facit.qꝛ pꝛio inueſtigat diffinitõeʒ Scdo pꝓbat eã ibi. vlr ergo. Circa pꝛimũ iteꝝ duo facit.qꝛ pꝛio poĩt diuiſiões ad iueſtigan/ dñ diffinitões de aia.et illũ modũ mueſtigan/ = —ĩ,C+ —0 — — = — di diffinitionem ponit. ij. poſteriox. Scdo ex illis diuiſionibus cõcludit diffinitõem anime Circa pꝛimũ pᷣmittit ſex diuiſiones.Quarum pꝛima eſt entis in decẽ pdicamenta.et illã inſi/ nuat paucis verbis in textu cũñ ſic dicit. Nos phi dicimus vnũ genus entis eſſe ſubſtantiaʒ per qð intelligitur ꝙ ens etiã habet alias par/ tes ſcʒ alia pꝛedicamenta Huiuſmodi auteʒ: Pic ponit aliã diuiſionẽ.Et ẽ iſta.ꝙ ſubſtan/ tia diuidit᷑ in materiã foꝛmãa et totn compoſitũ Et differũt ꝑtes iſtius diuiſionis ſic.qꝛ mate/ ria ꝑ ſe non ẽ hoc aliqd.i.cõpletũ ens in actu ſed eſt in potẽtia tm.ſed foꝛma ẽ act ⁊ ſpẽs ſᷣm quã aliqd ðꝛ eſſe ĩ actu et hoc aliquid. Lotum cõpoſitũ ẽ aliqͥd cõſtitutũ ex materia et foꝛma Arguit᷑. Subſtãtia diuiditur in coꝛpoꝛej. et ĩ ĩcoꝛpoꝛeã.ergo male ðꝛ ꝙ ĩ materiã foꝛmãa et totũ cõpoſitũ. Ddm ꝙ ſubſtãtia capit᷑ du pliciter. no mõ generaliter ꝓut omne ſubie/ ctũ accidẽtis vocat᷑ ſubſtantia.et ſic diuiditur in coꝛpoꝛeã et ĩ icoꝛpoꝛeã.qꝛ ſubſtãtia incoꝛpo rea ſcʒ ſepata eſt ſubiectũ accidentiũ ſpnalium ſicut ſubſtãtia coꝛpoꝛea ẽ ſubiectũ accidentiuʒ materialiũ. Alio mõ capit᷑ ſubſtãtia ꝓ ſubſtan tia phiſica ſiue naturali.et ſic diuidit᷑ hic ſub/ ſtantia in materiã foꝛmã et totũ compoſitum Vñ. Areſto. ſicut hic ẽ phiſicus ita loquit᷑ de ſnbſtãtia phiſica.et ideo ſub iſta diuiſione nõ cõtinent᷑ ſubſtãtie ſeꝑpate ſicut ſub pꝛima.Et ſi diceret aliqᷣs ꝙ ſubſtantie ſeꝑate ſunt ſoꝛme.er go cõtinent᷑ ſub foꝛma. Dicedũ ꝙ nõ ſunt foꝛ/ me ſicut foꝛma diffinit᷑ hic.qꝛ foꝛma ẽ ſᷣm quã res eſt hoc aliquid.qð ẽ falſuʒ de ſubſtãtijs le/ paratis.qꝛ ſubſtantie ſepate non dãt eſſe mate riale.qꝛ nõ hñt materiã ꝑ quã in phiſicis res ẽ hoc aliquid. Arguitur Materia ẽ aliquid in actu.ergo nõ eſt in potẽtia.qꝛ ferrum eſt materia cultelli et tñ eſt ens in actu. Dom ꝙ duplex eſt ma/ teria.qdã ẽ ſimplicit᷑ pꝛima que ẽ ſubiectũ foꝛ/ me ſubſtãtialis.et ſic matenia ẽ ſimpliciter ens in potẽtia.qꝛ ſm ſe accepta nõ includit aliquẽ actũ ſiue foꝛmã.Alia ẽ materia ſecũda que eſt ſubiectũ foꝛme accidentalis ſiue naturalis ſi/ ue artificialis.et talis materia licet ſit in actu ſimpliciter. eſt tñ in potentia ſᷣm quid.quia eſt in potentia ad foꝛmã accidentalan. Queritur. Sub quo mẽbꝛo ſubſtantie cõ/ tinetur aia. Dðm ꝙ cõtinet᷑ ſub foꝛma. Ar/ guiturtñ ꝙ nõ.qꝛ aia eſt hoc aliquid.ergo nõ eſt foꝛma. Añs ꝓbat᷑ qꝛpt ꝑſe ſubſiſter. ergo eſt hoc aliquig. Dicendũ e dupliciter accipit hoc aliqd. Uno mõ aliqua res ðꝛ hoc aliquid qꝛ ꝑ ſe ſubſiſtit ex ſua ꝓpꝛia natura.et ſic ſub ſtantia matertalis opoſita ex materia et foꝛma vel etiã ſubſtantie ſeꝑate dicuntur hoc aliquid vnde anima nõ eſt tunc hoc aliquid. Alio mõ accipit᷑ haliqͥd ꝓ oĩ illo qdð pt ꝑ ſe ſubſiſtere q; uis naturaliter ſit pars alterius.et ſic etiãõ ania dicitur hoc aliquid.et pᷣcipue aĩa rõnalis q pt per ſe ſubſiſtere. Et ſile eſt e ꝑtibus ſubſtantia mum quas Areſto.nõ vocat ſubſtatias ſed ꝑtes ſubſtatiaꝝ.et tñ pñt ꝑ ſe ſubſiſtere. Per hoc er ge diceẽdũ ẽ ꝙillud qð ðꝛ pꝛio mõ hoc aliqͥd S totũ cõpoſitn.ſed nõ qð ſcðᷣo mõ ẽ hoc aliquich qʒ tunc etiã partes ſubſtãtie ſiue eſſentiales ſi,/ ue integrales poſſunt dici hoc aliquid. Arguitur Zia nec eſt pꝛima ſubſtantia nec ſca.et ꝑ ↄñs aĩa nõ ẽ ſubſtãtia. Dðʒ ꝙ ſub ſtatia copleta diuidit᷑ tali diuiſione. ſed ania nõ ẽ ſubſtatia cõpleta ſed ꝑs ſubſtãtie.Eſt ergo reducibilis ad talẽ diuiſionẽ.ſic ꝑs ad totũ qda in vli accepta ẽ ꝑs ſcde ſbe. Sʒ aia ſingulans eſt ꝑs pꝛie ſubſtatie.Et ideo nõ opoꝛtet ꝙ aia cõſtituat vnũ gradũ nouũ ĩ entibꝰ.qꝛ nõ ẽres cõpleta ĩ ſua natura.ſic ſunt ſubſtãtie ſepate. et ieo tales ſpᷣe faciũt nouñ gradũ ĩ entib creatꝭ Arguit᷑ Hia ẽ ĩ alio.ergo ẽ accñs.et ꝑ ↄns ñ eſt ſubſtatia Ddm ꝓ licet ẽ ĩ alio nõ tñ ſicut accñns ĩ ſubiecto.iſʒ ſicut ps ĩ toto ⁊ nõ ſic ꝑs in. tegralis.ſʒ ſic ꝑs eſſentialis.ipᷣa enĩ cñ coꝛpeeſ ſentialitↄſtituit totũ ↄpoſitũ ſcʒ coꝛpꝰ aiatum Et hoc quideʒ du. Pic ponit terciã diuiſionẽ q eſt ꝙ actꝰ ſiue foꝛ ma diuidit᷑ in actũ pꝛimũ et ĩ actũ ſcðm. Actꝰ pꝛimꝰ ẽ ſic ſcia. Actꝰ ſecũdꝰ ẽ cõſiderare.opoꝛ/ tet enĩ pꝛio ſciaʒ ineſſe alicui añqᷓ; poſſet ↄſide rare vł operari ſᷣm illã ſciaʒ. Rõ diuiſionis eſt qꝛ actꝰ diuidit᷑ ĩ oꝛdie ad potẽtiã ⁊ ecõtra pᷣm ergo duplicẽ potentiã erit duplex actꝰ.Eſt eni vna potentia eſſentialis ꝗ eſt ad foꝛmã eſſentia lłæè q̃ eſt actꝰ pꝛimꝰ. Alia ẽ potentia ad operatio nẽ cõſequentẽ ipam foꝛmã ⁊ tali potentie coꝛ/ reſpondet actꝰ ſcᷣus.pꝛime vero actꝰ pꝛimus. Arlrrguit᷑ Sciẽtia ẽ accñs.ergo ẽ actus ſcdus Dðm ꝓꝙ ſcia pᷣt ad duo cõpari. Unoꝰad foꝛ mã ſubſtãtiale ſciẽtis ⁊ ad ſcietẽ.et ſic ẽ actꝰꝰꝰ qꝛ foꝛma ſubſtatialis eſt pꝛioꝛ ipa ſcia qꝗ eſt illa foꝛma.Alio mõ cõꝑat᷑ ad ſpeculatõem ſiue ↄſi ceratõem. ⁊ ſic ſcia è actꝰ Reund⸗ neceſſario p 1 ſupponit᷑ ĩ aliquo anq; poſſet ↄſiderare ſʒ illã ſciam. Ex quo ptʒ ꝙ nõ ẽ incoueniẽs aliqð ide cõꝑatũ ad diuerſa eẽ actũ pꝛimũ ⁊ ſcoõm.Exq̊ Liber ſumitur ꝙ oĩs foꝛma pt eſſe ac pꝛimꝰ ſiue ſit ſubſtãtialis ſiue accidentalis ſi comꝑetur ado peratõeʒ ſequentẽ tale foꝛmã.ſicut caloꝛ c act⸗ pꝛimꝰ ĩ oꝛdine ad calefacere. ſcia ad ↄſiderare Alrrguit᷑ Tlidetur ꝙ cõſiderare pᷣcedat ſciam ꝓbatur qꝛ ex multꝭ actib et cõſiderationibꝰ ge neratur habitus et ſcientia. Rñdetur triplicit Pꝛimo ꝙ ſcientia accipit᷑ dupliciter. Uno mõ ſm ſe ſᷣm ꝙ eſt habitus cauſatus ex actibus.et ſic eſt ven ꝙ cõſiderare pᷣcedat ſciam. Alio mõ accipitur ſᷣm ꝙ eſt in ſuis pꝛincipijs ex quibus caulatur ſcietia que pꝛincipia effectiue ſũt ipa potentia intellectiua. et ipe habitus aſſenſiuꝰ pꝛimoꝝ pꝛincipioꝝ.et ſic ſcientia pᷣcedit conſi derationem. ſed iſtud non eſt incõueniens.dqa ſcientia accepta in ſuis pꝛincipijs eſt ſcietia ac cepta analoyce. quia ſcientia in pꝛincipus effe ctiuis eſt ſolum virtualiter et non actualiter et ꝓpꝛie.Et ideo ſic dicunt ꝙ ſcientia et conſide/ ratio accipintur dupliciter. Uno mõ ſᷣm ꝙſũt in eodem. Et ſic conſideratio eſt ante ſcientiaʒ Alio mõ ſᷣm ꝙ reperintur in diuerſis. et ſic ſcie tia eſt ante conſiderationẽ.qꝛ opoꝛtet ali uid pꝓcedere de potentia ad actũ per illud qð eſt in actu. qꝛ ergo conſiderans eſt in potentia ad re/ cipiendũ ſciam.opoꝛtet pᷣſupponere illã ſcien/ tiã in alio ſcʒ in doctoꝛe. Sed quia actus pꝛi/ mus et actus ſecundꝰ referuũtur ad idez ſubie ctum. Ideo poteſt tercio dici et melius ꝙ du/ fieret conſiderare ſcʒ; ꝑfectũ qð pꝛocedit ex ha itu et hoc neceſſario ſeqͥ tur ipaz ſciam. Aliud eſt conſiderare imꝑfectũ.et hoc pcedit ſciam.et eſt cauſa acquiſitionis ſcientie. Anteqʒ enĩ ali/ quis habet ſcientiã grãmatice ꝑ multas conſi/ crationes imꝑfectas circa obiectum grãmati/ ce.acquirit gramaticã. Silr etiã eſt de virtuti⸗/ bus. qꝛ actus impfecti generant aliquã v irtu/ tem et actus perfecti qui ſunt ex delectatione cõ ſequuntur ipam virtutem. Poſtq; Areſto. poſi uit tres diuiſiones tenẽtes ſe ex Parte aĩe. Jam ponit tres diuiſiones tenẽ/ tes ſe ex ꝑte coꝛpis. Pꝛima eſt iſta. Subſtan/ tiaꝝ alia coꝛpoꝛea alia incoꝛpoꝛea. Et iſtã di/ uiſionẽ tangit Areſto. dicendo ꝙ coꝛꝑa vident eſſe maxime ſubſtatie qð intelligit non ßᷣm ve ritatem.qꝛ cum ſubſtantia dicatur ab eſſendo ille ſunt magis ſubſtantie que habent magis eſſe. Sed ſubſtantie immaterialis habent ma gis eſſe quia ſunt foꝛme tm. et conditio foꝛmeẽ elſe. ſed ſubſtantie materiales hñt minus d eẽ cũ ſint coꝛruptibiles. Et ideo cõiter intelligit᷑ Bubſtantie autem Becundus iſte textus ſm opinionẽ vulgariũ ⁊ antiquoꝝ phoꝝ qͥ non ponebant aliquas ſubſtãtias im/ materiales.pᷣt tamen diſtingui.qꝛ vel ſubſtan tia ðꝛ a ſubſtando accidentibus.et tunc coꝛpo ra ſunt magis ſubſtantie.qꝛ in coꝛꝑibus ſunt plura accidentia qᷓ; in immatenialibus ſi ubſta/ tijs. Uel ðꝛ ſubſtantia ab eſſendo tunc imma/ teriales ſubſtantie ſunt magis ſubſtantie. Duerit᷑ Quare ponũtur hic diuiſiones qᷓ ſe tenent ex ꝑte coꝛꝑis cũ tamẽ aĩa non ſit coꝛ/ pus. Dðm ꝙ qzuis non ſit coꝛpus tñ etiam habet diffiniri ꝑ coꝛpus ſibiꝓpoꝛcionatuʒ.vt ergo deueniamus in noticiã coꝛꝑis qð pꝛopoꝛ cionatur aĩe.neceſſe eſt ponere iſtas diuiſiones qjue ſe tenent ex parte coꝛꝑis.ꝙ añt neceſſe ſit a nimã diffiniri ꝑ coꝛpus ptʒz.qꝛ vnnqðq; diffi nitur ſicut baier eſſe Plech aĩa non hʒz eſſe niſi in coꝛpe ergo habet diffiniriꝑ coꝛpus.Different tamen diffiniñturꝑ materiã foꝛma totius.foꝛ ma ptis et foꝛma accidentalis. Quia en to tius diffin it᷑ ꝑ materiã intrinſece.qꝛ materia ẽ intrinſeca pars illius foꝛme. Sicut homo diſ finitur intrinſece ꝑ coꝛpus humanũ. Sʒ foꝛ/ ma pꝑtis diffinitur ꝑ materiã ſicut ꝑ additamẽ tum et extrinſece.qꝛ matena non eſt intrinſeca foꝛme ꝑtis.vt pʒ de aĩa.Et ĩ hoc etiq iam cõue nit foꝛma accidentalis cñ foꝛma ꝑtis.qꝛ mate ria in eius diffinitione Ponitur ſicut additamẽ tum. Sed in hoc eſt differentia.qꝛ foꝛma ſub/ ſtantialis diffinitur ꝑ additamentũ qð eſt ſui generis qꝛ ſubſtãtie. Sed foꝛma accidentalis Diffinitur ꝑ additamentũ altenus generis.ꝗᷓa foꝛma accidentalis eſt de aliquo pᷣdicamentoꝝ accidentiñ ⁊ eius materia de pꝛeditamẽto ſub/ ſtantie. Et boxꝝ phiſica bec Pic ponit ſcdðᷣam diuiſionẽ tenentem ſe ex ꝑte coꝛpis ſcz ſubſtantiaꝝ coꝛꝑaliũ quedã ſunt na turales quedã ſunt artificiales. Et ꝓbat ꝙ phi ſicalia id eſt naturalia coꝛꝑa ſunt plus coꝛpoꝛa Farafiaalle hoc ſic.quia coꝛꝑa phiſicalia unt pꝛincipia materialia coꝛpoꝛu arti ficialiũ ergo ipᷣa ſunt plus coꝛpa.non eniĩ artificialia di cerentur coꝛpoꝛa niſi haberent in ſe aliqð coꝛ/ nus naturale. Exempli gratia. domus ðꝛ coꝛ/ pus qꝛ habet in ſe lapides et ligna que ſunt en/⸗ tia naturalia. Sicut dixit Areſto.ij.phicoꝝ. ꝙ ſicut coꝛpoꝛa dicũtur naturalia ꝑ foꝛmã na/⸗ turalẽ.ita coꝛꝑa dicũtur artificialia ꝑ foꝛmã ar tiſicialẽ. Et ideo quecñq; fiunt ꝑ agens natu/ rale ſm ꝙ hmoõi dicũtur naturalia. quecũq; qt fiunt ꝑ intellectũ noſtrũ dicũtur artificiala — ner in, bſtn ter ſunt bſt/ nna . e 1, tum N n liones ſeſta Pdich muͤn caent nsi em enai nodil B/ arm minle mare ee nne maſub/ 5 cii tanils s nanor lb⸗ ſccepe⸗ iſunn batgh gcam higl⸗ nfali oalud⸗ ce, sRc, eünten/ ghicor⸗ nmins ſni nsnind,/ euñ jaau hiſicoꝛum autẽ Hec eſt tertia diuiſi o.Et ſtat in hoc.Coꝛpoꝛa liũ quedã habent vitã ſicut coꝛpꝰ hũanũ.que/ dã nõ habet uitã ſicut elemeta.ignis.aer.terra et aqua Deinde areſto. diffinit illa que habẽt vitam. Et dicit illa habere vitã que ſumũt ali/ mẽtũ et habẽt augmẽtñ et decremetũ. et hoc ꝑ ſe.i.a cauſa extrinſeca.Ex quo cõcludit Areſto. ꝙ coꝛpus naturale.i.phiſicũ habẽs vitam eſt lubſtatia ↄpoſita.qᷓ;uis enĩ aĩa ſit vita tũ hñs ᷓ aĩam eſt totũ compoſiin. Arguit᷑ Multa habẽt vitã que non ſumũt alimẽtũ ſicut deꝰ et ſubſtãtie ſeate Dom ꝙ vita capit᷑ duplicit᷑ Uno mõ generaliter ꝓut etiã vita intellectualis que eſt metaphiſica ðꝛ vita.et ſic nõ loquitur phs naturalis de vita.⁊ tunc eſt vera ꝙ multa viuunt que nõ ſumuut alimentũ. Alio mõ capitur vita ꝓ vita phiſica de qua loquit᷑ naturalis ph̊s.⁊ ſic ſolũ viuẽtia ſũt que ſumũt alimentum. ſicut ꝓbat᷑ Areſto. in fine tertij huũ. Et quia loqndu eſt ſm mate riã ſubiectã ſic.Areſto.diffinit illã vitã.Uel pᷣt aliter dici vt dicit ſanctus Lhomas. qꝛ illud dictũ de vita nõ ponit᷑ ꝑ modn diffinitionis ſʒ ꝑ modũ exempli. Sed de natura exempli eſt ꝙ ebet pcedere ex notioꝛibꝰ nobis.cũ ergo vita phiſica de qua hic loquit᷑ Areſto. eſt nobis ma gis nota. ergo Areſtoteles exemplificat de vita Arguitur Aĩma nõ eſt coꝛpus. ergo nõ dñt poni alique diffinitiones ex ꝑte coꝛpis. Di/ cendũ ꝙ qᷓ;uis anima nõ ſit coꝛpus tñ non põt aĩa diffiniri ſine coꝛꝑe. Circa qð ſciendũ ꝙ eſt duplex diffinitio. Quedã dat᷑ ꝑ pᷣncipia intrin ſeca.⁊ ſic diffinitur ſpẽs rei naturalis ꝑ materi am ⁊ ſoꝛmã.Et hõ diffinitur ꝑ aĩiam rõnalem ⁊ coꝛpus humanũ.⁊ ſunt ille ꝑtes pure intrin/⸗ ſece diffinito. Alia eſt diffinitio data ꝑ addita mentũ.i.ꝑ intrinſecũ additũ diffinito qð nõ ẽ de natura diffiniti. Et hoc duplicit᷑. VUno mõ ꝑ additamentũ qð eſt eiuſdẽ generis cñ diffini to. ⁊ ſic diffinitur foꝛma ꝑtis. ſicut aĩa diffinit᷑ que eſt ꝑs coꝛꝑis aĩati.et tñ coꝛpus eſt eiuſdem generis cñ aĩa ſcʒ ſubſtantie.Alio mõ per addi tamentũ qð eſt alterius generis pᷣd icamẽtalis. ⁊ ſic diffiniũtur foꝛme accidentales ꝑ ſubiecta ſiẽ ſymitas eſt naſi curuitas Naſus em ẽ in pᷣdi camento ſubſtantie. curuitas eſt in pᷣdicamẽto qualitatis.Et quia materia ⁊ foꝛma debent ꝓ/⸗ poꝛcionari oʒ etiã in diffinitione aie ponere ali quas ↄditiones ꝑ quas fit ꝓpoꝛtio materie ad foꝛma Et ideo additur in diſtinitione ꝙ anima quia nõ ſunt relatiua. Anima eſt actus coꝛpoꝛis phiſici que eſt conditio ma/ Arguitur Materia eſt cognoſcibilis per foꝛ mã.ergo nõ poteſt foꝛma cognoſci ꝑ materiam Dðm ꝓin abſolutis vnũñ pᷣt cognoſci ꝑ alterum et econtra q hoc fit ſm diuerſa genera cognitionũ.qꝛ ſᷣm naturam rei materia cognoſcit᷑ ꝑ foꝛmã.quia foꝛma ᷣm ꝙ hmõi eſt aliquid in actu.ſed potentia natura liter cognoſcitur ex actu.⁊ nõ econtra.ſed tamẽ quo ad nos pᷣt foꝛma cognoſci per materiam qꝛ ex diſpoſitione materie ſepe deuenim in cogni tionẽ foꝛme ſicut cognoſcimꝰ aliã foꝛmã eſſe in homine ⁊ in aſino ꝓpter aliã diſpoſitionẽ ma/ terie.Et ſiłr eſt de ꝓpꝛia paſſione ⁊ ſuo ſubiecto qꝛ q̃ ad nos paſſio ducit in noticiã ſubiecti.ſed qͥ ad naturã rei ecõtra ſfit. J Arguitur Materia nõ eſt aliquo mõ bnci/ piũ cognitionis.ergo nõ pᷣt ducere in cognitio nẽ foꝛme.Añs ꝓbatur.qꝛ eſt ens in pura pona Ddm ꝙ materia pᷣt dupłr capi. Vno modo ſim ꝙ nuda eſt.⁊ ſic nõ ducit in cognitionẽ ſoꝛẽ etiã quo ad nos qͥa tũc nõ poſſumꝰ cognoſcere mat eriã ꝑ ſenſum ex quo eſt noſtra cognitõ im ciatiue Alio mõ accipitur materia vt eſt diſpo ſita.⁊ ſic pᷣt ducere in noticiã ſoꝛc̃.⁊ ſic ponit in diſfinitione aie qꝛ addit᷑ phiſicũ ⁊ oꝛganicũ Poſtq; Areſto.poſuit diuiſiones ad inueſtigã Dñ diffinitionẽ aĩe. ↄſequẽter ex diuiſionibus habitis inueſtigat ea. Et pᷣmo inueſtigat ꝑtes Scdo eã ponit ibi ſi ant aliqd Et tertõ ſoluit dubitationem Pꝛimo inueſtigat ꝑticulas q̃ te nẽt ſe ex ꝑte aĩe. Scðdo que tenet ſe ex ꝑte coꝛpo ris. Ibi.et hoc Pꝛimo inueſtigat ꝙ aia eſt actꝰ Secũdo ꝙ eſt pᷣmꝰ.Oꝛ eſt act ſic ꝓbat.qꝛ aĩa eſt ſuba vel geſt materia vel foꝛma vel totñ cõ poſitũ. Sed nõ pt dici ꝙ eſt coꝛpus vel matia qꝛ coꝛpus nõ ineſt alteri. Sed alterũ eſt in ipᷣo ſed aĩa ineſt coꝛꝑi ergo nõ eſt coꝛpus. Itẽ ſi aĩia eſſe ah erg⸗ oẽ coꝛpꝰ hꝛẽt vita.qꝛ aia inquã tũ aĩa eſt pncipiñ vite. Si g aĩa eẽt coꝛpꝰ tunc omne coꝛpꝰ viueret.Nec pᷣt dici ꝓ aĩa ſit totu,ʒ ↄpoſitũ.qꝛ aĩa naturalr eſt ꝑs.qa dicimus ꝙ coꝛpus hʒ vitã ab aĩa.⁊ iõ in viuẽtibꝰ ſignifica tur aĩa ⁊ coꝛpus. g aĩa nõ eſt totũ ſed eſt pars. Cõcludit᷑ ergo ꝙ eſt acus . Arguitur. Videtur ꝙ aĩa ſit coꝛpꝰ qꝛ nihil mouet alteꝝ niſi moueat᷑.viij.phiſicoꝝ.mõ oẽ qð mouetur ẽ coꝛpꝰ. Dðm ꝙ duple aliquid mouetur Uno mõ mouetur per ſe ⁊ B eſt ꝓpuʒ coꝛpoꝛi ſiẽ pʒ.vi.phiſicoꝝ.Alio mõ aliqͥd mo c i uet᷑ ꝑ aliud.⁊ ſic nõ coꝛꝑa pñt moueri.vt aĩa in Imntu ſcʒ eſt in coꝛꝑe ꝑ infoꝛmationẽ. q̃a motis nobis monentur oꝛa ꝗ ſunt in nobis ꝑ ifoꝛma tionẽ Et ſi dicat᷑.coꝛpꝰꝑ ſe mouet᷑ ab aia.ꝗ aĩa mouetr ſe. qa nihil dat alten qð nõ hʒ. Dom negando ↄnam ⁊ rõ eſt. qᷣa in agẽtibꝰ equocis nõ oʒ ꝙ aliqᷓ foꝛma ſit ſilłr in cã ⁊ effectu.ſic non requirit᷑ ſi ſuba ſeꝑata ſcʒ aia nobilis moueat mouet coꝛpꝰ ꝙ aia ſit actus ⁊ coꝛpus in poten/ tia. qa vnũqðq; quod eſt in pona ducitur in actũ ꝑ illud qð eſt in acu Airrguit᷑ Aia mouet realiter coꝛpus.g̊ᷓ mouet philice. Dom qð aliqͥd mouet alterñ phiſi⸗/ ce duplr Uno mõ ꝑ qualitates phiſieas. ſicut ☛ ignis mouet aquã cn eãdẽ calefacit.⁊ ſic aĩia nõ phiſice. ſed ſolũ in toto ↄpoſito Alio mõ aliqᷣd mouz alten phiſice qꝛ mouet ihmre liter⁊ effe ctiua motiõe.ſicẽ etia aĩa nobil mouet celũ⁊ ſic aĩa mouet coꝛpꝰ phiſice Illð añt qð mouet al/ terũ phiſice pᷣmo remouet᷑ ab eo qð mouebat. Arrguitur Aia intelligit coꝛpꝰ gẽ coꝛpꝰ. qꝛ ois cognitio fit grã ſilitudinis. Dom ꝙ illa pꝓpoſitio oĩs cognitio fit grã ſilitudinis pᷣt du / pliciter intelligi. Uno mõ de ſilitudine natali ? ſic eſt falſa.qꝛ nõ oʒ ꝙ intellectꝰ ⁊ intellectũ ſint eiuſdẽ nature realis. Sic tñ credebât ãtiqui ꝙ; cognitio fieret grã illiꝰ ſilitudinis. Alio mõ pᷣt intelligi de ſilitudine ſᷣm ſpẽm intelligibilẽ q ẽ ſilitudo ꝓpoꝛtionis.⁊ ſic e verũ ꝙ oĩs cognitõ fit grã ſilitudinis.qꝛ intellectꝰ intelligẽs lapi/ dem hz intra ſe ſpẽm ⁊ ſilłitudinẽ lapidis ñ ſᷣm naturã ſed ᷣm ſpẽm intelligibilẽ lapidis.⁊ ſic ẽ ſiłitudo ꝓpoꝛtionis Arguitur. Quicquid tangit alterũ ẽ coꝛpꝰ ſed aia tangit coꝛpus.ergo eſt coꝛpus. Minoꝛ pʒ.qꝛ moues ⁊ motũ ſunt ſiłl ꝑ ↄtactũ. Dicẽ Dñ ꝙ duplex eſt ↄtactus.ſcʒ phiſicus q̃ eſt pᷣm vltima qlitatis.⁊ talis nõ eſt niſi in coꝛꝑibꝰ ſic ⁊ ꝗntitas.Aliꝰ eſt ↄtactꝰ methaphoꝛic et vᷣtu alis ꝗᷓ fit ſ̃m vltima vᷣtutis.⁊ ſic nõ oʒ tangens altern eſſe coꝛpꝰ.qꝛ etiã nõ coꝛpꝰ hʒ virtutẽ mo uendi coꝛpus.⁊ ſic pᷣt tangere coꝛpus ſᷣm virtu tẽ.qꝛ &̊ aĩa tãgit coꝛpꝰ ſcðᷣo mõ ſcʒ ſᷣm vᷣtutẽ nõ oʒ aiam eſſe coꝛpus Arguitur. Anima eſt totñ ↄpoſitũ.ergo illa pticula eſt male poſita ꝙ aĩa nõ ẽ totũ ↄpoſitũ Anñns ꝓbat᷑ qꝛ ẽ ſubiectu g eſt totũ⸗ↄ rn. Dom ꝙ duplex eſt ſubiectũ. Aliqð 8 ſubiectũ accidentis coꝛꝑalis.⁊ ſic qdð ſic eſt ſubiectũ ẽ to tũ ↄpoſitñ.qꝛ neceſſe eſt accidens coꝛpale eẽ in coꝛpe.ſed nõ pt eſſe iu ſolo coꝛꝑe.i.in ſola ma/ mouet phiſice coꝛpꝰ cũ in aĩa nõ ſint qᷓlitates in materia.quia ſola ſubalem. Alio mõ accip reciꝑe eſt ↄditio potentie ⁊ in ꝑotetia quia intra ſe recipit.l nalu habit et ſpea intelli⸗ etia imaterialia q̃lia ſunt Becundus tena. g eſt ſi fin materia ⁊ foꝛma. ⁊ oñ̃s eſt in toto ↄpoſito.Aliud eſt accidens incoꝛpꝑale et ĩ/ materiale. vt intellect ſcia ſpẽs intelligibilis.⁊ talia accidẽtia pñt eſſe in foꝛma tm ſi foꝛma ſit ĩmaterialis ſicut eſt aĩa rationał Ex q̊ ſequitur ꝙ albũ ⁊ nigrũ q̃ ſut accidẽtia coꝛꝑalia nõ pnñt eſſe in aiatm.ſed accidẽtia ſpnalia pñt eẽ in aia ir⸗ ſcz aia nobilis mou ti nõ obſtãte ꝙ aĩa ſit foꝛma tĩ. celn ꝙ etiã monet᷑. Sufficit ergo ad h̊ ꝙ aima .—R Arguit Quicquid ẽin poña hʒ aliquid de materia Sed aia ẽ hmõi. ergo hʒ in ſe materiã ⁊ ꝑ ↄns eſt totũ ↄpoſitũ.Añs ꝓbat᷑.qꝛ poñali tas ſigt matenã. Dom ꝙ maioꝛ eſt falſa. Et ad ꝓbationẽ qñ dicit᷑ poña ſiꝗt matenã Dm ateria pᷣt ſuſcipe ſoꝛmaʒ it Rofn generalr ꝓut n dr cdiae — . bitꝰ t unt ſubſtantie ſepate. ſut illo mõ in potẽtia et tñ nõ hñt materiã. quia re cipiũt in ſe ſpẽs intelligibiles.et nouas cogni/ tiones quas pꝛius non habuerunt. vt eſt illũi⸗/ natio angeloꝝ. Arguitur. Omnis actualitas eſt ꝑer partici pationem pꝛimi actus ſalicet dei. ergo omnis potentialitas eſt a ꝑticipatione pꝛime potentie et illa eſt materia pꝛima. ergo omne quod eſt in poiẽtia habet aliquid de materia pꝛima. Di cendum ꝙ non eſt ſimile de actu et potentia.qꝛ actualitas aduenit alicui rei ex participatione alicuius ſcilicet pꝛimi actus.ſed potentialitas nõ aduenit alicui rei ex ꝑticipatione alicuius potentie.ſed ex receſſu a pꝛimo actu.⁊ ideo hoc eſt magis in potentia quod magis recedit a pꝛi mo actu ſcilicet a deo. Et nõ dicitur h̊ eſſe in po tentia quod participat pꝛimam potentiam Hoc autez dicitur. Hic inueſtigat aliam particulam diſſinitio/ nis anime. Et dicit ꝙ eſt duplex actus ſcilicet pꝛumus et ſecundus. Et anima eſt actus pꝛi/ mus. Quod ſic pꝛobat. Sicut ſe habet ſciẽtia ad conſiderare.ct ſomnus ad vigiliam.ita ſe hʒ aĩa ad ſuas operationes. Sed ſcientia eſt actꝰ pꝛimus ipſius conſiderare ⁊ ſomnus in ordine ad vigiliã.ergo anima eſt actus pꝛimus in oꝛ/ dine ad ſuas operationes Maioꝛ patet.quia ſicut aĩa pßt eſſe in actu abſq; ↄſiderare et tamẽ habere ſcientiã. Ita etiã aĩa pt eẽ in coꝛꝑe ⁊ nõ 6 + ☛ ––☛ —, -–— .— — — — — — — tin ai⸗ 883 aſt inr pit ais nib/ Ala⸗ pe 1 ſehz act aine mo qui lume endo operari. Ex quibus ↄcludit diffinitionẽ anime Dicẽs. Q⁊ aia ẽ actꝰ pmꝰ coꝛporis phiſici vitã habentis in poñna.Et ſubintelligitur illa parti/ cula ſubſtãtialis Quia in h g ðꝛ pꝛimꝰ actus ic coꝛpoꝛis etiã implicite ſignificatur ꝙ dz eẽ ſub ſtãcial actꝰ Cõpleta g̊ diffinitiõe ſic diffinitur aia. Aia ẽ achm⸗ ſubalis coꝛpoꝛis phiſici oꝛ ganici vitã hñtis in pona.Et ſumitur iſta diffi nitio ſᷣm ſex particulas ex ſex diuiſionibꝰ pꝛiꝰ poſitis.qͥa ex ſcda diuiſione ſũitur ꝙ ſit foꝛma ſiue actꝰ. Ex tertia ꝙ ſit ömꝰ. Ex oma ꝙ ſit ſuba lis.Ex q̃rta ꝙ ſit actꝰ coꝛpoꝛis.Ex qͥnta ꝙ actꝰ coꝛpor phiſici.Ex ſexta ꝙ ſit actꝰ coꝛpoꝛis oꝛ/ Tale ãt quodcũqʒ Pic Areſto inueſtigat vnã pᷣncipalẽ particulã tenentẽ ſe ex parte coꝛpoꝛis.ſ.q aia eſt actꝰ coꝛ/ poꝛis oꝛganici. Et h iõ.qͥa oñſa illa particula oẽs alie tenẽtes ſe ex parte corpoꝛis oñdũtur. quia ſi aĩa eſt in coꝛpoꝛe oꝛganico.ꝗ ⁊ in phiſi co.quia organicñ pᷣiupponit phiſicũ.Et ꝓpo/ nit mo ꝙ corpus cui aia eſt actus ſit organt cũ.Circa qð ſciendũ ꝙ corpꝰ dicitur organicu qð hz diuerſas partes ſitu et figura diſtinctas oꝛdiatas ad diuerſas oꝑatões.vt coꝛpꝰᷣhnanũ ðꝛ oꝛganicũ qͥa in coꝛꝑe humano ſunt diuerſe ꝑtes ſcʒ caput.manꝰ.pedes.⁊c.que ſunt diſtin/ cte ſitu.qa caput ponit᷑ ſurſũ.manꝰ a lateribus pedes ceoꝛſuz. Etiã figura qͥa ẽ alia figura capi/ tis q; manuñ ⁊ pedũ Et oꝛdinant᷑ ad diuerſas opatões qͥa alia eſt opatio capitis.alia manuñ ⁊ pedũ qꝛ in capite vigent ſenſus viſus auditꝰ ⁊c̃. Sed in manu ſenſus tactꝰ. Et ꝑ h̊ pʒ ꝙ ſũt aliqᷓ coꝛꝑa naturalia nõ oꝛganica vt elementa ⁊ q̃daʒ mixta vt lapides.qͥa talia coꝛꝑa nõ hñt diuerſas opationes in diuerſis ꝑtibꝰ. Pꝛobat g̊ Areſto.qð ꝓpoſuit ſcʒ ꝙ illud coꝛpꝰ cuiꝰ aia eſt actꝰ eſt oꝛganicũ.Et hoc ꝓbat ſic Quia ſi il lnd qð minꝰ videt᷑ ineſſe ineſt ⁊ illud qð magꝭ Sed minꝰ? videt᷑ ꝙ in aĩatꝭ aia vegetatiua coꝛ/ pus ſit oꝛgauicñ.⁊ tñ ibi eſt oꝛganicñ. ᷓ ſiłiter in oĩbus alijs aĩatis coꝛpꝰ erit oꝛganicn. Da ioꝛ ꝓ bat᷑.qͥa q̊ ad duas ptes in illis aĩatis aĩa vegetatiua eſt minoꝛ diſtinctio coꝛꝑis qᷓ; in ali is aĩatis.vt in equo ⁊ hoĩe. Minoꝛ pʒ qͥa ibi ſunt diuerle ꝑtes coꝛꝑis diſtincte ſitu ⁊ figura oꝛdinate in diuerſas oꝑationes. qͥa radices in plãtis hñt modñ oꝛis in aĩalibꝰ.quia ſic ꝑ os accipit᷑ nutrimentũ in aĩalibꝰ.ita ꝑ radices in arboꝛibꝰ. ſuꝑfluanutrimeti emittunt᷑ vſus ra mos.⁊ ideo in ramis eſt alia opatio qᷓ; in fſoljs 2in folijs eſt alia oꝑatõ qᷓ; in ramis ⁊ radicibꝰ Anima quia folia coopiunt fructus arboꝛñũ. Arguitur Si radices ſint oꝛi ſiles.ᷓ radix erit ſupmũ in arboꝛibꝰ ſicut os in aĩalibꝰ. Di cendñ ꝙ ptes arboꝝ pñt dupłr ↄſiderari Uno mõ ad totũ vniuerſn. ⁊ tunc radix ẽ deoꝛſum ⁊ rami ſunt ſurſum. qꝛ ſitꝰ qui eſt circa terrã ẽ de⸗/ oꝛſũ in vniuerſo.⁊ ſitꝰ qui ẽ vᷣſus celũ eſt ſurſñ quia celũ eſt ſurſñ. Alio mõ accipitur ꝑtes ar boꝛñ ſᷣm naturã arboꝝ.⁊ ſic radices ſunt ſuriũ ⁊ rami oꝛſum.Et h̊ pʒ.quia illud ẽ ſurſuʒ in q̊libet aiato vbi aĩiatn accipit nutrimentũ.et h; eſt deoꝛſum vbi emittunt᷑ ſuꝑflua nutrimenti. quia g& in radice arboꝛis arboꝛes ſumũñt nutri/ mentũ. ergo radix eſt ſurſũ in arboꝛibus. Exq pʒ pmo ꝙ nõ bñ depingitur arboꝛ poꝛphiriana qñ ſuba ponitur circa ramos arboꝛis.quia ſba dʒ poni in radice arboꝛis qᷓ eſt pncipiũ rameꝝ ⁊nõ ecõtra.Et ideo talis pictura arboꝛis pᷣt ꝑo tiꝰ vocari hõ poꝛphirianus q; arboꝛ Scðo pʒ y ſi hõ cadat de arboꝛe vᷣſus terrã tũc tal hõ nõ cadit ſurſum ſed deoꝛſum.quia nõ cadit ᷣm na turã arboꝛis ſed ſm natura q;tum eſt ꝑs toti NQNueritur UlItꝝ diffinitio aĩe ſit bñ aſſigna ta. ſcʒ aĩa eſt actus mus ſubalis coꝛꝑis oꝛga/ nici phiſii Dum ꝙ ſic. Et rõ eſt. quia aĩa eſt foꝛma materie certo mõ diſpoſite.Et iõ oʒ po/ nere aliquid ex ꝑte illi.⁊ aliquid ex ꝑte mat᷑ie in qᷓ eſt illa aĩia. Ponunt᷑ g̊ tres ꝑticule pᷣmo ex ꝑte ipſi aĩe.Quaꝝ pꝛima dicit ꝙ aĩa eſt actꝰ.i foꝛma.⁊ quia multiplices ſunt foꝛme ideo fuit neceſſanũ addere pꝛimꝰ.ad ſciendũ ꝙ coꝛpus nõ pᷣt hꝛẽ poꝛẽ actũ qᷓ; aiam. Et quia qñq; actꝰ pꝛimꝰ eſt accidentalis ſicut ſcia. Itdeo addit᷑ ſub ſtantial. Tres añt alie tenent ſe ex ꝑte materie. quia materia in qua eſt aĩa dʒ eſſe certo mõ di⸗ poſita iõ dicitur g dʒ eſſe coꝛpis phiſici actꝰ. quia in artificialibꝰ nõ pᷣt eſſe.⁊ quia nõ omne coꝛpꝰ phiſicũ eſt diſpoſitũ ꝓ aĩa.additur oꝛga nicn.Et rõ eſt quia materia ⁊ foꝛma ꝓpoꝛtio/ nãtur ꝗnto ergo foꝛma eſt pfectioꝛ.tanto habet materia ꝑfectioꝛẽ.quia ergo coꝛpꝰ oꝛganicũ eſt pfectiſſimũ inter coꝛꝑa. erit ꝓpoꝛtionatũ aĩe q eſt ꝑfectiſſima foꝛma rguitur. Anima eſt actus materie puime. ergo nõ eſt actus coꝛꝑis organici phiſici. Di/ cendũ negã do ↄnam.quia corpus capitur h ꝓ matenia prima.⁊ hoc ſie patet quia impoſſibi/ le eſt anumã vniii toti compoſito.opꝑtet ergo di cere ꝙ vniatur materie prime. ꝓbatur. quia ſi anima vniretur toti compoſito tunc multe for me ſubſtantiales eſſent in eadem materia q ẽ impoſſibile.Añs patet.quia hoc totũ cni adue e 1 niret aĩa haberet eſſe ſubſtãtiale ꝑ aliquã foꝛ/ . mã ſubſtaãtialẽ. Si ergo adueniret anima que etiã eſt ſoꝛima ſubſtarialis illi ↄpoſito.ergo ani ma et pꝛioꝛ foꝛmaſbalis in eadem ſũt materia ſed hoc eſt incouenies. qꝛ tuc illð vnñ haberet duas foꝛmas ſubſtatiales et per cõſequẽs eſſz vnũ et non vnũ quod implicar ↄtradictõnem Scdo qꝛ tũc generatio aiati eſſet generatõ ſᷣm quid et nõ generatio ſimpiicit.quia oĩs foꝛma pma ſbalis aduenies materie dat eſſe ſimplici ter. ergo qcuqᷓ; foꝛma alia adueĩens materie da bit eſſe ᷣm qͥd. Cũñ ergo aĩa adueiret poſt bmã foꝛmã exiſtẽtem in materia. ergo ipa daret eſſe ſᷣm quid Sed arguit᷑ ꝙ nõ.q;ꝛ embꝛio pᷣmo viuit vita plante.et ſic habet aiaz vegetatiuam Sco viuit vita aĩalis.⁊ ſic habʒ aiaʒ ſeſitiuã Et vltio viuit vita intellectiua.ergo ſut ibi plu res foꝛme. Dom ꝙ q;uis in embꝛtone ſucce/ dãt multe foꝛme. vltia tñ foꝛma adueiente de/ ſinit eſſe inferioꝛ foꝛma pſᷣm ꝓ pꝛiã ſubſtãtiã qᷓ; uis adhuc maneat ᷣm ſbalem vᷣtutem. et hoc in altioꝛi foꝛmaEt ſile ponit areſto.poſtea ĩ tex tu de figuris.qꝛ figura maioꝛ includit in ſe mi noꝛẽ.ſed nõ ſᷣm actũ ꝓpꝛiñ ſʒ ſᷣm eſſentialẽ vᷣtu tẽ.ſicut in qdꝛangulo nõ eſt foꝛmalis et actua lis triangulus ſed eſt ibi triangulꝰ Sᷣtuat.ſic eti am in aia ſenſitiua eſt vᷣtualit᷑ ſubſtatialiter ip ſa aĩa vegetatiua et ĩ ĩtellectiua ẽ virtualit᷑ ſenſi tiua.Et ſic patet ꝙ nõ ſũt foꝛme multe ſubſtan tiales in eo,ldem. Arguitur Si pꝛioꝛ foꝛma deſinit eẽ g coꝛrũ pitur. modo quicquid coꝛrũpitur a ſuo ↄtrario coꝛrumpitur. ſi ergo vna foꝛma coꝛrumpit᷑ ab alia hoc videtur eſſe inconueniẽs quia vna nõ eſt alteri ↄtraria. Dom ꝙ dupliciter aliquid deſinit eſſe. Uno mõ ex actione ↄtrarij agentis. ſicut frigiditas in aqua deſinit eſſe ꝑ actionem ignis calefacientis.vt ſic inferioꝛ aĩa nõ deſinit eſſe adueniente ſuꝑioꝛi cũ nõ ſint ↄtrarie Alio mõ aliquid deſinit eſſe ꝓpter diſpoſitionẽ ma/ terie in qua talis foꝛma ſubiectat᷑ ſicut nũc aia rationalis a coꝛꝑe indiſpoſito ſeꝑatur.⁊ ſic in/ ferioꝛ foꝛma deſinit eſſe ſuꝑioꝛi adueniente.qa inferioꝛ foꝛma nõ pᷣt eſſe in ſubiecto diſpoſito ad altioꝛẽ ſoꝛmã.ex quo quelibet foꝛma reqᷣrit materiã ſuo mõ diſpoſita Arguitur Adminus foꝛma mixtional nia net. ergo manet foꝛma ſubſtantialis in embꝛio ne. Dðm ꝙ q;uis manet foꝛma mixtionalis ſm ſpẽm in quibuſdã generatis ⁊ coꝛꝛuptꝭ nõ tñ manet aliquo mõ ſᷣm numern. CLirca qð ſciendum ꝙ in vna materia phiſica eſt ſolñ vna foꝛma ſubſtantiał vt dictñ eſt. Cũ ergo foꝛma mixti ſit ſubſtãtialis foꝛma neceſſe ẽ dicere ꝙ de ſinẽte qᷓcunq; foꝛma in aĩato deſinit eſſe ſoꝛma mixti. Ex quo pʒ ꝙ nulla accidẽtia manent in generatis ⁊ coꝛruptis Et hoc ꝓbatur. qꝛ omia accidentia deꝑndẽt a toto ↄpoſito cñ ergo totũ ↄpoſitñ nõ manet idẽ.ergo nec accidentia ma/ nent eadẽ. O⸗: ↄpoſitũ nõ manct idẽ pʒ.quia foꝛma ſubſtantialis deſinit eſſe.⁊ deſinente on cipali parte alicui compoſiti.tunc neceſſe eſt to tum ↄpoſitũ nõ manere.Ex quo pʒ ꝙ qñ anĩa vnitur matenie pꝛime deſinũt eſſe ⁊ ceſſant oẽs foꝛme ſubſtantiales pꝛioꝛes ⁊ omnia acciden/ tia ⁊ remanet ex ꝑte coꝛrupti ſola materia ma Arguitur Tidetur ꝙ plures foꝛme pñt eſſe in eodẽ viuente qꝛ oꝑatio arguit foꝛmam. ſed in eodẽ ſunt plures pationes.ergo⁊ plures foꝛ/ me Dom duplices ſunt opationes. Aliq̃ᷓ ſunt eiuſdẽ ſpeciei vt due viſiones aut due au/ Ditiones.⁊ tales oꝑpationes nõ arguũt diuerſi/ tatẽ neq; foꝛme ꝓxime neq; foꝛmarñ pꝛimarũ. 4 oꝛma ꝓxima eſt potentia a qua ꝓcedit opatõ le d foꝛma pꝛima eſt foꝛma ſubſtantialis.quia ergo ꝓcedũt ab vna potentia tales actiones.er/ go nõ arguñt diuerſitatẽ ſpecificã ꝓximaꝝ foꝛ/ maꝝ ⁊ potentiaꝝ.Alie ſunt oꝑationes in aiatꝭ diuerſaꝝ ſpecieꝝ ſicut ſunt viſio auditio intel/ lectio.Et tales oꝑationes arguñt diuerſitatem ſpecificã formaꝝ ꝓximax ſcʒ potẽtiaꝝ. ſed nõ arguñt diuerſitatẽ ſpecificã pꝛime ſoꝛme ſubal quia ab vna foꝛma ſubſtãtiali habente plures potentias pñt ꝓcedere oꝑpationes diuerſarum ſpecieꝝ. Unde patet ꝙ no optet ponere plurali tatem foꝛmaꝝ Arguitur De homine dicunk multa pdica/ ta ſubſtantialia. ſed pᷣdicatñ ſubſtantiale ſigni ficat foꝛmã ſubſtantialẽ.ergo in homie ſũt mul te foꝛme ſubſtantiales. Maioꝛ pʒ quia de hoe pᷣdicatur ſuba.coꝛpus ⁊c. Dom ꝙdiuerl itas pᷣdicatoꝝ ſubſtantialiiũ arguit diuerſitatẽ ſubſtantialin foꝛmaxꝝ.ſed de hoꝛe nõ pᷣdicant᷑ diuerſa pᷣdicata ſubſtantialia. qꝛ diuerſitas diẽ realẽ diſtinctionẽ.ſed pᷣdiea⸗/ ta ſubſtantialia ꝗᷓ de homine dicunt᷑ nõ diſtin/ guunt realiter. ⁊ ſic nõ ſunt diuerſa. Sz con tra hoc arguit᷑.illa pᷣdicata ſunt adminꝰ diſtin cta.ergo in hoĩe erũt plures foꝛme diſticte Di/ cendn ꝙ ſicut pᷣdicata ſubſtantialia iã dicta de homine ſunt diſtincta ſᷣm rõnem rei ratõnalis ita in homine eſt vna ſoꝛma hũs diſtinctionez ſ̃m gradus pfectionis.vnde alius ſignificatur in genere generaliſſimo ⁊ aliꝰ in ſpeciebꝰ ſubalt᷑ nis. Et ſic dicimꝰ ꝙ aĩa ronalis ↄtinet oẽs foꝛ/ mas ſupioꝛes vᷣtute. quicquid autẽ ↄtinet alte eg mn ntin ommi toti⸗ gun Nn tchr nania ntois zzm nche 1 noſn Ai neu/ neſi man. ogat i ncsc/ ſr naig doint 6 6 eſrba guns nm ſ umal hei mal. did Nn GeN Poikn ade id ndls cons ffatu ſabe ces ſon⸗ matke rũ ad minus habet aliquã diſtinctionem ab eo vt pʒ de homme. q;uis em in eo ſit vna anima ſcʒ rõnalis.ↄtinet tñ ꝑſ. ectione omẽs alias foꝛ/ mas inferioꝛes ſcʒ coꝛꝑeitatis coꝛꝑis mixti coꝛ poꝛis aĩati ⁊ aial. Et cñ idẽ nõ ↄtineat ſeipſuʒ oʒ aiam ronalẽ eſſe diſtinctã a foꝛma ſubſtãtia li coꝛpeitatis coꝛpis mixti.⁊ ſic de alis.ſed nOH oz ꝙ ſint diueer. Queritur UVtꝝ diſtinctio que eſt in vna aia rationali m multos gradus pꝑfectionis ſit rea Ddm ꝙ dupkr aliq dꝛ diſtinctio real. Uno mõ qꝛ eſt diuerſaꝝ rerũ ⁊ ſic inter hoĩiem ⁊ ali⸗ nũ elt diſtinctio realis. ⁊ ſic nõ pᷣt eſſe diſtinctõ realis in vna foꝛma nnero qualis eſt aia. AFllia eſt diſtinctio realis qꝛ eſt fundata in re reali. et ſic iſta diſtinctio graduñ pᷣt dici realis qꝛ c in re reali ſcʒ in aĩa que eſt res hñs naturaliter in in ſe plures gradus ꝑfectionis ⁊ iõ talis diſtin ctio eſt fundata in reill Arguitur ia nõ eſt actꝰ pꝛimꝰ.qꝛ in coꝛꝑe pꝛius fuerũt alie foꝛme. Dom ꝙ adueniẽtibꝰ pfectioꝛibꝰ foꝛmis deſinũt eẽ inferioꝛes foꝛme cñ ſuis diſpoſitiomibꝰ qs habebant in materia ⁊ eedem diſpoſitiones ſequunt᷑ foꝛmã de nouo introductam. è Arguitur. Ille diſpoſitiones fruſtra ſunt in materia. qꝛ aĩa vnit᷑ materie nude. nõ ẽ nẽce illas diſpoſitiones pſfuiſſe. Dom ꝙꝓ hoc diei tur fruſtra qdð nõ attingit finẽ in quẽ oꝛdinat᷑. ſed iſte diſpoſitiones attingunt finẽ in quẽ oꝛ/ dinant ergo nõ ſunt fruſtra qꝛ iſte diſpoſitiões oꝛdinãtur ad introductionem altioꝛis foꝛme ⁊ etiam nõ deſinũt eẽ niſi ſit talis foꝛma introdu cta. Si ergo quereret᷑ an pꝛius intelligant᷑ di/ ſpoſitiones expelli a materia vel altioꝛ foꝛmai/ troduci. Ddm ꝙ eſt multipiex oꝛdo quia aliqs eſt oꝛdo ſᷣm genus cauſe foꝛmalis vel efficietis ⁊ tunc pꝛius intelligitur foꝛma in materia ante q; ceſſant diſpoſitioões Cui rõ eſt qꝛ cũ foꝛma ⁊ finis coincidãt.efficiens intendit finẽ.qui eſt foꝛma et ꝓpter defectũ foꝛme poꝛis deficint diſ poſitiones. Alius eſt oꝛdo ſm genus cauſe ma terialis. ſic pᷣus intelligũt᷑ diſpoſitiones ĩferio/ ris foꝛme q; altioꝛ foꝛma ĩtroduc at᷑ qꝛ tñ fiunt in eodẽ ĩſtati ſic nõ eſt int ea oꝛdo ttis Arguit Quod nõ ẽ nõ diſponit ſed iſte diſ poſitiones foꝛme ĩſerioꝛis nõ ſut adueĩente foꝛ ma ſupioꝛ. ergoꝛẽ. Dðm ꝙ maioꝛ concedi/ tur ſilr et cõduſio.qꝛ ſcʒ adueiente altioꝛi foꝛ/ ma iſte dipoſitões inferioꝛis ſoꝛme nec ſũt nec diſponut. qꝛ iſte diſpolitões ſũt d iſpoſitõnes foꝛme introducẽde et nõ foꝛme introducte.qn ergo foꝛma introducta eſt tũc nõ eſt neceſſe eſſe Anima tales diſpoſitõnes. ſed tũc tales diſpoſitẽes ie quũt᷑ foꝛma de nouo introductam. H Arguit᷑ ia vnit᷑ coꝛꝑi oꝛganico.ergo vni tur toti ↄpoſito. Ans ꝓbat᷑.qꝛ eſt act coꝛpis oꝛganici. Dðm ꝙ coꝛp oꝛganicũ capit᷑ du/⸗ plicit UVno mõ ſᷣm ꝙ habet in ſe diuerlas dil poſitões oꝛganicas. et ſic aia nõ vnit᷑ coꝛꝑi oꝛ ganico Alio mõ accipit coꝛp/ oꝛganicũ m ꝓ in ipſo eſt materia habens in ſe tales diſpoſiti ones ⁊ ſic aiavnit᷑ coꝛꝑi oꝛganico. Ptʒ ergo / aia nõ vnit᷑ coꝛꝑi oꝛganico vł diſpoſito ſic ꝓu te diſpoſitões ſint medin vnionis. ſed aia vni tur materie pᷣme que tñ hʒ in ſe diſpoſitiones ſed v. nitio nõ eſt ad diſpoſitiones ſed ad mate riam Sicut in ſili potentia tactiua ꝑ ſe et ime diatetangit durũ diſpoſitñ qntitate.ſic ꝙ non tangat pᷣmo qntitatẽ.⁊ tñ ſine qntitate in duro impoſſibile eit fieri tactũ. Sic aĩa tangit nudã materiã tactu ſubſtantiali ⁊ tñ illa nõ tangeret niſi eſſet diſpoſita ßm ꝓpoꝛtionẽ ad foꝛmam Arguitur Anĩia mouet coꝛpus. ſed materia bma no eſt mobilis. ergo coꝛpus nõ poteſt capi ꝓ materia pꝛima. Dom ꝙ aia vnitur coꝛꝑi dupliciter. Uno mõ in rõne foꝛme ſubſtantiał ⁊ ſic vnitur coꝛꝑi.i.materie ĩmediate.Alio mõ in rõe motricis.⁊ ſic aia vnitur coꝛꝑiꝑ diſpoſi tiones accidentales. qa ꝑ potentias ⁊ virtutes Nuia q;uis aia imediate informat corpꝰ.id ẽ materiã primã.nõ tñ mouet materi pmã abſʒ diſpoſitionibus accidetalibꝰ?ꝰ. Arguitur Si aĩia vniatur materie prime.ꝭ ſeqretur ꝙ eſſet imꝑfectiſſima forma Seqla/⸗ batur quia actus et potentia xebent adinuicem ꝓportionarni. Sed matena bma eſt impfectiſſi ma. g aia. Dom ꝙ aia accipitur dupliciter Vno mõ ſᷣm in fimn eiꝰ gradu eſſendi.i.ſᷣm ꝙ; eſt forma ſubſtantialis dans eſſe ſubſtantiale ipſi materie.⁊ ſic eſt imꝑfectiſſima iter formas ſubſtãtiales quia tunc in aĩa nõ ↄſiderat᷑ aliq fectio plus q́; in alia quacũꝙ ſorma ſubſtatia i. Alio mõ ſumitur anima m ſuos gradus ꝓp/ prios anime.qͥ ſunt anima vegetatiua. anima ſenſitiua ⁊ intellectiua. etſic anima eſt perſe/ fectiſſima inter formas ſubſtantiales. Per hoc ergo dicendũ eſt ad argumentũ ꝙ anima acce/ pta bmo mõ ſcʒ ſᷣm pmũ gradũ vnitur materie bᷣme ⁊ nõ accepta ſᷣm vltimũ modñ.quia tunc vnitur materie pme diſpoſite ⁊ organiſate ꝑ cer ta organa.Et quia cũ anima ſemꝑ ẽ forma ſub ſtantialis. ideo ſemp neceſſe eſt es vniri materie bme. Et rõ iſti eſt. quia ſicut dictũ eſt in argu⸗ mento. materia et ſorma dñt ꝓportionari.q;to ergo foꝛma pfectioꝛ eſt tanto requinit materiã GG S iber ꝑſectius diſpoſitã. ⁊ is materia elemẽtoꝝ habet paucioꝛes diſpoſitiones qꝛ foꝛme ſũt minꝰ ꝑfe cte ↄpando eas ad foꝛmas aliaꝝ rerũ Arguitur foꝛme elemetoꝝ ſunt actus pmi. ergo nõ aia Ans ꝓbatur.qꝛ aia eſt foꝛma mixti ſed ſoꝛma elemetoꝝ eſt foꝛma coꝛꝑis ſimplicis ſed foꝛma ſimplex eſt pꝛioꝛ foꝛma mixti. Di cendũ ꝙ aia accipitur dupliciter. Uno mõ pꝛo ut ↄꝑatur ad foꝛmas elementoꝝ.⁊ ſic nõ ẽ poꝛ foꝛma nec actus pᷣmus.Alio mõ accipit᷑ vt cõ/ patur ad ſuas oꝑationes.vel etiã ad materiam quam infoꝛmat.⁊ ſic dicitur eẽ actus pꝛimus coꝛpois Bnde nopoꝛtʒzque Hic oñdit circa diffinitionẽ ſolutionẽ vnꝰ du bitationis que poſſet mouen circa textů. Po⸗ teſt em aliquis qrere quõ ſiat aliqð vnũ ex coꝛ pe ⁊ aia. Rñdet Areſto.ꝙ nõ optet qrere qu? ex coꝛꝑe ⁊ aĩa fit vnũ ſic nec oꝑtet querere qu? ex figura ſigilli ⁊ cera fit vnum qꝛ actus vnit ſe ipſu potentie.⁊ nõ requirit᷑ mediũ vniens. Et hoc ꝓbat ſic.qͥa eodẽ mõ aliqͥ d eſt ens ⁊ vnum qa ens ⁊ vnũ ↄuertunt᷑ſed ſoꝛma dat eſſe ma terie.ergo facit materiã eſſe ens.⁊ ergo facit etiã materia eſſe vnũ ens Cirea qð ſciẽdn ꝙ duplex eſt actus.quidã eſt actus ſubſtantialis.⁊ talis actus facit vnũ cũ ſua materia ſubſtantialiter ⁊ eſſentialiter.quia talis foꝛma dat ſue materie eſſe ſubſtantiale. Alius eſt actꝰ accidentalis ? ex tali actu ⁊ ſubiecto fit vnñ accidentaliter.qa ergo aĩa eſt foꝛma ſubſtantialis ſic ex ipſa ⁊ ſus materia fit vnũ ſimpliciter. ODeritur Quare Areſto. poſuit iſtã dubita tionẽ. Dðom ꝙ iõ. quia aliq̃ dicebant ꝙ ncce eſſet animã vniri ipſi coꝛꝑi ꝑ aliqdð intrinſecuʒ Et ſimile dicebant in alijs vbi iungerent᷑ actꝰ ⁊ potentia. Sed vult Areſto. ꝙ nõ optet qrere tale mediñ intriſecũ.Ex quo etiã pʒ ꝙ vnio aie ad coꝛpꝰ eſt vnio naturał quia eſt vnio cũ ppa Arguitur. Actus ⁊ potentia vniuntur vni tertio.ergo nõ vniũtur abſq; medio.Añs ꝓba tur quia oꝑtet actũ vniri potentie ꝑ aliquã cq, eſticientẽ diſponentẽ ipſam matenq. DOöm ꝙ ẽ duplex mediũ vnionis actꝰ ⁊ potẽtie. vnũ aliquid mediare inter vnionẽ aĩe ⁊ cꝛpis 4 Queritur Utxꝝ aĩa vmatnr coꝛpoꝛi mediã/ te ſpũ Dom ꝙnõ. Et ratio ẽ.qꝛ quelibet foꝛ ſubſtantialis vnitur ſue materie imediate abſ,-ʒ aliquo medio ſed aia eſt foꝛma ſubſtantialis.g̊ vnit᷑ ipſi coꝛpi abſq; aliquo medio aioꝛ pʒ quia foꝛma ſubſtantialis eſt imediatꝰ ¶ ꝓpꝛiꝰ eſt intnnſecũ ⁊ qi foꝛmaliter vniens matenam foꝛme.⁊ tale mediñ nõ erit aliud a ſoꝛma ĩ vni/ one actus ⁊potẽtie Aliud eſt mediũ ertrinſecũ qð eſt cã efficiens diſponẽs materiã ad foꝛmã. et tale mediũ tenʒ ſe ex ꝑte materie.ſed nõ voca tur ꝓpꝛie mediñ.quia mediñ debet vnire extre/ ma. ſed cauſa efficiens non eſt vnitiua actus ct Becundus potentie. Querit᷑. Vtꝝ aĩa vniat᷑ coꝛꝑi abſq; media diſpoſitione. Dðm ꝙ ſic. Et ro eſt.qꝛ anima nõ ↄiungitur coꝛꝑi tin ſicut motnix coꝛꝑis vt dixit plato.qꝛ ſic nihil ꝓhiberet ꝗꝙ inter vnionẽ aie et coꝛꝑis mediaret aliqð extrinſecũ qꝛ in ta li vnione optet eſſe potentiã motiuã ex ꝑte anie que eſt diſpoſitio in anima.ſed ex ꝑte coꝛꝑis oʒ eſſe abilitatẽ in coꝛꝑe ad motũ.ſic ꝙ ſemꝑ mo/ uens vnit᷑ mobili ꝑ aliquã diſpoſitionẽ ꝗ ſe te net tam ex ꝑte mouctis qᷓ; mobilis.qꝛ ergo aĩa vnit᷑ coꝛpi ſicut foꝛma ſubſtantialis.ſic nõ poõt eſſe diſpoſitio media.Cuiꝰ rõ ẽ qͥa materia pꝛi/ ma eſt in pura potentia ad oẽs actus. ergo oʒ pꝛius in ipſa intelligere actũ ſubſtantialem qᷓ actũ accidẽtalẽ.ſed diſpoſitio eſt foꝛma accide/ talis.ergo oꝑtet añ di Pe itionẽ pintelligere et in materia. nõ ergo pt pꝛiꝰ materia vniri diſpoſitioni qᷓ; foꝛme ſubali pᷣeſſe ſotmã ſubſtantia Arguitur. Optet materiã pꝛius eſſe diſpoſi tam anqᷓ; poſſet foꝛma introduci.ꝗᷓ ante foꝛmã ſubſtantialẽ ſunt alique diſpõnes in matenia. Ddðm ꝙ dupkr põt aliquid eſſe mediũ vnien di. Uno mõ qꝛ ꝑ ipſũ ſit vnio ſicut bitume eſt mediñ vniendi duo ligna.⁊ ſic diſpõnes nullo mõ ſunt medin viuendi qꝛ ipſa aĩa ↄtactu ſub/ ſtantiali tangit ipſa mateni iĩmediate ⁊ nõ per medias diſpõnes. Alio mõ aliquid ðꝛ mediũn in vnione.qꝛ diſponit ad hoc ꝙ vnũ vniat᷑ al/ teri q̃ tĩ ummediate vniunt᷑⁊ ſic diſpoſitiones materie ſunt mediñ vnionis qꝛ diſponũt mate riã vt ſit apta ad ſuſciꝑe foꝛmãa. Silr dicendũ eſt de dimenſionibus qntitatis qᷓ requirunt᷑ in materia anteq; ſoꝛma debet vniri materie nõ tũ ſũt mediũ quo foꝛma vnitur matenie qꝛ foꝛma vnit᷑ materie abſq; medio Arguitur. Suba ſpñalis vt eſt aia nobilis 7 nõ zcungienrcozhi niſi ꝑ mediũ. ergo etiã aia nõ vnitcur coꝛꝑi niſi ꝑ diſpoſitionẽ mediã.ↄña pꝓbatur ꝑ ſie. Dom ꝙ nõ eſt ſile de ſubſtatia ſpnᷣali ⁊ ipſa aĩa quia ſubſtantia ſpiritualis nõ vnitur coꝛꝑi vt foꝛma.ſed vt motoꝛ.ſed pꝛius dictũ eſt ꝙ mouẽs nõ põt vniri mobili niſi ꝑxr vᷣtutem mediã.⁊ ideo ſubſtantia ſpiritual non vnitur coꝛꝑi niſi ꝑ virtutẽ mediã.ſed aĩa vni coꝛꝑi ſicut foꝛma ſubſtantialis ergo nõ opoꝛtʒ — — — —— — = — — , cdi 38 N ione mn anie 186 ſer⸗ gai pit pel, c; n cade e oßt a ſhon nmä m. mmen mech nulo müͤb, nöhe mnati uia/ nones tmare i mntn nöm ſena oblss miti ii, bi ulsni Dpis ingt ulnen W 6 nalüi/ te 1os ulss⸗5 nor 1ppr⸗ De actus materie. Sed nõ eſt mediñ inter actñ et potentiã ſicut dictũ eſt in textu Arguitur. Illud eſt medin vnionis quo a ſtracto abſtrahit᷑ vuio.ſed ſubſtracto ſpn ſub/ trahitur vnio inter aiam ⁊ coꝛpꝰ & ⁊c. Dðm ꝙ duplir ſubtrahit᷑ vnio aliquoꝝ vnibilium. Vno mõ ꝑ ſubtractionẽ medij viuẽtis. ſic ab ſtrahit᷑ vnio duoꝝ lignoꝝ ſubtracto clauo vni nte. ⁊ ſic nõ ſubtrahitur vnio aĩe ⁊ coꝛꝑis ſub tracto ſpũ. Alio mõ vnio aliquoꝝ tollit᷑ ꝑ di/ ſpoſitionẽ vnibilin.quia ſcʒ vnibilia nõ ſut di ſpoſita ad vnionẽ. ⁊ ſic ſubtracto ſpñ tollitur vnio. quia nõ exiſtente ſpñ in coꝛde coꝛpꝰ non eſt aptu inſtrumẽtn aĩe. ⁊ ſic eſt indiſpoſitũ ꝓ ſuſceptione eius. Pꝛo quo ſciendũ ꝙ ſpũs vi/ talis eſt qðdã coꝛpꝰ ſubtile ↄtentũ in vẽtre coꝛ dis ꝑ quẽ ſpm̃ coꝛ viuificat cetera mẽbꝛa inſliu endo motũ ⁊ caloꝛẽ. Cuiꝰ ſignũ ẽ ꝙ qñ iſte ſpᷣs leditur vel infiꝛmat᷑ tũc oĩa alia mẽbꝛa reddũt᷑ cebilia ⁊ inepta ad motũ ſicut pʒ in febꝛicitan/ tibꝰ. H̊ em iõↄtingit qꝛ oĩa mẽbꝛa recipiũt ab ᷣ lo ſpuũ motũ pʒ ꝗ̊ ꝙ coꝛpus nõ eſt aptũ ad oꝑã dũ oꝑa aĩe ſubtracto ſpñ. Scdo pt dici ꝙ ſpi⸗ ritus vitalis eſt bñ medin in mouendo ſed nõ in vnione. Jam añt dictũ fuit ꝙꝙ nõ eſt incõue / niẽs ꝙ in vnione aĩe ⁊ coꝛꝑis ſit mediñ qn vni unt᷑ ſicut motoꝛ ⁊ mobile. M Arguit᷑ Que plurimũ diſtant nõ pñ̃t vnini niſiꝑ medin.ſed aĩa ⁊ coꝛpꝰ plurimũ diſtant g̊ nõ pnt vniii niſi ꝑ medii. Dom ꝙ coꝛp et aĩa pñt dupł capi. Uno mõ ſᷣm ꝓpꝛias ſuas naturas.⁊ ſic manifeſtũ eſt ꝙ multũ dꝛñt.quia natura coꝛꝑis nõ pßt eſſe natura aĩe nec econtra Alio mõ accipiũtnr ſᷣm ꝓ ex eis ↄſtituit᷑ totuʒ ↄpoſitũ qð eſt vnñ ſimpliciter. ⁊ ſic aĩa ⁊ coꝛpꝰ nihi diſtant in oꝛdine ad hoc tertiñũ. qꝛ ex eis intrinſece h̊ tertiñ ↄſtituit᷑et iõ nõ pᷣt eſſe aliqð mediñ inter ea qᷓ ſi ſic tũc nõ eſſet intrinſeca cõ/ ſtitutio alicuiꝰ tertij ex aĩa ⁊ coꝛꝑʒe Queritur UVty in diffinitione aĩe phiſicũ debeat pcedere oꝛganicũ vel econtra. Dom ; philicũ debet pᷣcedere oꝛganicũ qꝛ ẽ ↄmuniꝰ. Eſt em omne coꝛpus oꝛganicñ phiſicũ ſed nõ econtra.cũ ergo determinatio debet ſeqͥ ſuũ deter minabile. ergo oʒ e oꝛganicũ ſeq̃tur phiſicũ. Arguitur Sunt aliqᷓ coꝛꝑa oꝛganica q̃ tn ñn ſũt phiſica vt ſtatua eſt coꝛpus oꝛganicũ ⁊ nõ phiſicũ. Dom ꝙilla coꝛpa artificialia nõ ſũt oꝛganica quis habeant ſilitudinẽ cũ coꝛꝑibus oꝛganicis qꝛ coꝛpus ðꝛ oꝛganicũ qð hʒ diuer/⸗ ſas ptes oꝛdinatas ad diuerſas opationes. ſeð iſte ptes ĩ ſtatua nõ oꝛdinãtur ad diuerſas oꝑa tiones. Alnima Queritur Cltas eebeat adi vitz batent: in potentig. Doðm ꝙilla pticula vitã habentis in poñna ſignificat idẽ ſᷣm reʒ cñ illa ꝑticula oꝛ ganicũ qꝛ coꝛpus oꝛganicũ eſt hñs vitã in po/ tentia. nã coꝛpus hñs oꝛgana pt ꝑ diuerſa oꝛ/ gana exercere diuerſas opationes vitales. Ex quo pʒ ꝙ ſufficit vna illaꝝ ꝑticulaꝝ ponere in diffinitone aĩe. ⁊ ideo Areſto.ponit bis diffini tionẽ aĩe.⁊ in pma addit vita hñntis in potẽtia Sed in ſcda nõ addit illã ꝑticulã oꝛganici.ad denotandn ꝙ vna ex eis ſufficit. Põt etiaz dici ꝙ ula ꝑticula vitã hñtis in pona pᷣt capi du/ pliciter Uno mõ ſ̃m eius ꝓpꝛia ſignincationẽ ⁊ ſic nõ oʒ addi in diffinitione Alio mõ accipit expoſitiue.put illã ꝑticulã oꝛganici exponit. et tuc bñ pt poni in diffinitione aie. H Wniuerſaliter ergo Poſt Areſto. poſuit diffinitionẽ aĩe manife/⸗ tando aliqs eius ꝑticulas. iã manifeſtat totaz diffinitionẽ aĩe. Et pmo maniteſtat eã cũ ſilitu dine ad artificialia. Scdo manikeſtat eã de pti bus aĩaliñ. Et pꝛima ſtat in hoc. Sicut ſe hz foꝛma artificialis ad ſubiectu ſi eſſet ſubſtatia lis. Ita ſe hʒ aĩa ad coꝛpus.ſed foꝛma artificia lis eſſet actus pᷣmus coꝛpis ſi eſſet ſubſtantial ergo nunc aĩa eſt actus pꝛimus ſubſtantialis coꝛꝑis. Et ponit exemplũ de dolabra q ſi eſſet coꝛpus philicũ ſicut eſt artificiale.tunc foꝛma eius eſſet foꝛma ſubſtantialis ⁊ ſeꝑata foꝛma dolabꝛe a dola bꝛa nõ maneret dolabꝛa mii e/ uoce Nunc aũt dolabꝛa eſt ens artiſiciale.ergo ſeꝑata foꝛma dolabꝛea dolabꝛa adhuc maner artificiale vniuoce. Ex quo ſic pᷣt argui. hoc eſt actus ſubſtantial alicui quo ſublato ipſũ non manet niſi equiuoce. ſed ſeꝑata aia a coꝛꝑe non manet coꝛpus niſi equiuoce. ergo aĩia eſt e? foꝛ ma ſubſtantialis. Daioꝛ pʒ. qꝛ de rõne foꝛme ſubſtantialis eſt ꝙ dat eſſe rei ⁊ ſpẽm. qñ g tal foꝛma ſeꝑat᷑ a materia tunc eſt alia ſubſtantia QOueritur Quare eſt ꝙ ſeꝑpata forma ſubſtã —— tiali alicuiꝰ rei res nõ manet niſi edquoce. Di cendũ ꝙ iõ qꝛ foꝛma ſubſtantialis dat eſſe ſpe/ cificũ materie ad min oꝛiginaliter quis nõ cõ plete. ⁊ qꝛ ſpẽs ſigt rõex ⁊ diffinitõʒ rei Jõ ſepa rata foꝛma ſubſtantiali a materia fit noua ſpes ⁊ qꝛ illa uatura equiuocoꝝ eſt ꝙ ſit vnu nomẽ et alia rõ.ᷓ ibi fit equiuocatio x q̊ etiã cogno ſcitur ꝙ ſi ab aliqᷓ re ſeparet᷑ ſoꝛma accidentalis adhuc talis res manet res ſicut Eis vmnoce qꝛ tenet eandẽ foꝛm ſubſtannale t i qratur quare in artificiaubꝰ manifeſtat Areſto. ſnam diffinitionẽ Ddðm ꝙ ideo q; artificala ſut no Niber bis notioꝛa eo ꝙ ſunt effectus intellectꝰ nri pꝛa ctici. Ideo ſunt nobis notioꝛes alijs effectibus qui ſunt ipſi dei. onſiderare auteʒ DHic notiſicat diffinitionẽ aĩe ex ꝑte ꝑtiũ aĩaliũ Et łk̊ ſic.qꝛ ſicut ſe hʒ ꝑs ad pꝑte.ita totũ ad to/ ti.ſed aliq ꝑtes aie ſunt actus aliqrũ ꝑtiũ coꝛ pPoꝛis.ergo tota aĩa eſt actus pꝛimꝰ totius coꝛ/ poꝛis. Maioꝛ eſt nota. Minoꝛ oñditur.quia viſus eſt foꝛma ⁊ rõ oculi ⁊ remoto viſu ab ocu lo nõ manet oculus niſi eqͥuoce ⁊ hoc ſi viſus elſet foꝛma ſubalis oculi.ergo etiã ſepata aĩa a —— coꝛꝑe nõ manet illa res qᷓ fuit coꝛpꝰ aĩatũ niſi equiuoce.⁊ ſic eͥuocat᷑ coꝛpꝰ.Ex quo elicit᷑tal regula.Oꝛ vnnqðq; dicitur tale cu pᷣt in ſuam ꝓpꝛiã oꝑationẽ.⁊ qñn in illã nõ pᷣt tunc manet talis res equoce.Ex quo textu pʒ ꝙ non manet eadẽ foꝛma in generato ⁊ coꝛrupto qꝛ ſi mane/ ret eadẽ foꝛma in generato ⁊ coꝛrupto tunc ma neret vna res vniuoce qð eſt ↄtra textũ qꝛ ma/ neret vna foꝛma ſubalis. Eſt añt ñ abütiens Hic aↄñr Areſto.exponit vltimã ꝑticulã ſcʒ aĩa eſt actus coꝛꝑis hñtis vitã in ponña. Quia aliquis poſſet dicere ꝙ aĩa eſt actus coꝛꝑis ha/ bentis vitã in actu.qꝛ aĩa eſt actꝰ coꝛꝑis oꝛga/⸗ nici Sed coꝛpus oꝛganicũ ðꝛ qð hʒ ꝑtes oꝛdi natas ad diuerſas opationes ⁊ tales oꝑatiões ſunt ab aĩa.ergo oʒ aia ineſſe actũ coꝛꝑis hñtis vitã in actu. Hoc ſoluit Areſto.dicens. ꝙ du/ pliciter aliquid eſt in pona ad alterũ. Uno mõ in poña abijciente actñ.i.in potẽtia ad aliquã foꝛmã qua nõdũ hʒ ſicut cares albedine ðꝛ eſſe in poñna ad albedinẽ. Alio mõ aliquid ẽ in po/ tentia nõ a bijciente actũ.i.in poña ad foꝛmaʒ quã actu hʒ.ſic aliqͥs hñs albedinẽ adhuc dici tur in poña ad albedinẽ.qꝛ albedo exiſtẽs in al/ w eſt actus accidentalis albi.et albñ eſt in po/ tentia Dðm eſt ergo ꝙ aia hʒ vitã in potentia. nõ abijciente actũ.i.aĩa eſt actꝰ coꝛꝑis actu ha bentis vitã ⁊ tñ ↄꝑatur coꝛpus ad aĩam ſicut potentia ad actũ Queritur Quare nõ ponit᷑ in diffinitione die ꝙ aia eſt actus coꝛꝑis hñtis vitã in actu. Ddm ꝓꝙtüc idẽ diſfiniret᷑ ꝑ ſeipſũ.qꝛ hñs vitã in actu eſt ꝓpꝛie totũ ↄpoſitn.ſed in toto ↄpoſi to inducit᷑ aia.Ad ſignificãdũ igit᷑ ꝙ coꝛpꝰ cõ/ atur ad aĩam.ſicut poña ad actũ etiã in ↄiun ctione coꝛpis ⁊ aĩe ſic in diffinitione ðꝛ vitam hñtis in poña Et eſt ſilis locutio.ſi diceret̃.lu/⸗ men eſt actus lucidi hñtis lumẽ in pona.mani Becundus ſeſtũ eſt em ꝙ lucidũ includit lumẽ in actu. qͥa tñ ad ſignificandũ ꝙ lucidñ eſt materia lumis iõ pt ↄuenienter addi in pnůa. Alrguitur Anima eſt actus coꝛpis vitã ha/ bentis in potentia abijciente actum. ꝓbat᷑.qa coꝛpus oꝛganicũ eſt multociens ſine oꝑationi bus vitalibus. ꝗ̊ caret vita in actu. Dðm ꝙ vita capit᷑ dupłr Uno mõ ꝓ vita pꝛima Et ſic ðꝛ in h libꝛo. viuere in viuentib? eſt eſſe. Et dꝛ in pꝛimo elencoꝝ.qꝙ aĩa ⁊ vita idẽ ſunt.tũc em nihil aliud eſt vita q;; diffuſio ſiue infoꝛmatio aĩie ſupra coꝛpus. Alio mõ accipit᷑ vta ꝓ vita ſcdᷣa.i. ꝓ oꝑatione vitali ſᷣm ꝙ ſentire. appetere ⁊ ſic de alus dicunt᷑ vita. ꝑ hoc g dicendũ eſt q; ſi vita accipit᷑ pꝛimo mõ tũc neceſſe eſt oẽ coꝛpꝰ oꝛganicũ hꝛẽ̃ vita etiã in actu.⁊ ꝑ ↄñs ẽ in po⸗/ tentia ad vitã nõ abijciente actũ ſic ant loquit Areſto.in textu. Sed accipiendo vitã ſcðo mõ tũc pᷣt coꝛpꝰ oꝛganicũ etia hꝛẽ vitã in potentia abijciente actum.i.pᷣt nõ hꝛẽ oꝑatõnes vitales hʒ em ſe coꝛpus ſubiectiue ⁊ receptiue ad vitã pꝛumo mõ acceptã ⁊ etiã ſe hʒ ad vitã ſcðo mõ acceptã coeffectiue.quia multe oꝑationes vita/ les nõ pñt exerceri niſi ꝑ coꝛpus.Ex quo iã pʒ ↄnᷣir quõ different᷑ alimentũ ẽ in potentia hns vitam et coꝛpus oꝛganicñ. Quia alimentũ et ſemen aĩalis ſunt in potentia ad habere vitam abijciẽte actũ.qꝛ iã actu nõ hñt vitã Sʒ coꝛpꝰ oꝛganicũ ẽ hñs vitã in poñna nõ abijcieẽte actũ. Altr. Uidet᷑ ꝙ ſemẽ hẽat vitã in actu. ꝓbat᷑. qꝛ facit vitã in actu.mõ oẽ qð fit a ſili ſuo fit. Doom duplerx eſt agens. ſch agẽs pꝛincipa⸗/ le vniuocu ⁊ tale debet eſſe ſile ſuo effectui. ⁊ ſic pater eſt agens pꝛincipale ⁊ vniuocũ in genera tione filij Aliud eſt agens inſtrumẽtale vel eqͥ/ uocñ ⁊ nõ oʒ tale ageus ſile eſſe ſuo effectui Si cut ſol eſt cꝗ equoca qͥa ſol ⁊ hõ generant hoĩez ſic etiã ſemẽ eſt agens inſtrumẽtale habẽs in ſe qndam vᷣtutẽ impꝛeſſã a pꝛincipali agente gra cuiꝰ etiã abſente pncipali agente agit ad intro/ ducẽdũ foꝛmã pᷣncipal agents. Af̃.Actꝰ ⁊ poña nõ paꝝ diſtant.qᷓ ideʒ non p̃bt habere vitã in actu ⁊ pomjna Dodmꝙ ſ̈ eſt diuerſimode qͥa coꝛpus capit᷑ dupliciter. Vno moõ ßm ſe. ⁊ ſic habet vitã in potentia. Alio mõ vt eſt infoꝛmatũ aĩa.⁊ ſic hʒ vitã in actu nõ qͥ/ dẽ a ſe ſed ab aia. Sile eſt de albo. albñ em eſt in potentia ad albedinem. q̃a albũ nõ hʒ albe/ dinẽ a ſe. ſed ab albedine Quod quidem igit Hic Areſto.ex dictis infert aĩa nõ eſt ſepabi/ lis a coꝛpe adminꝰ ſᷣm omnes eius poñas. qͥa —— — ms 8 oni tſie td⸗ en rio ta nge ſ⸗ ne/ gut no um iuls dwi don ß 1bis mia nun cp mi. dbii oſt. nan 1.1ſe nan i hoſg Ginſ egi inm, Chi 8.0 tionẽ ꝑ ſcdam in ꝗᷓ ſunt effectꝰ.ſic bñ ule potentie qᷓ requirũt certã partẽ coꝛpis qᷓ ſes ſunt in terminato oꝛgano nõ ſunt ſeꝑabiles a coꝛꝑe q;uis tñ aĩa ſᷣm aliqᷓs potentias ſceʒ ſᷣm intellectu et volũtatẽ ſit ſepabilis a coꝛꝑe.Cu/⸗ ꝛus rõ ẽ.qꝛ ille potentie nõ diſtinguũt᷑ ſᷣm cer/ ta oꝛgana in ſubiecto. Scom qð ſubiungit ẽ y q;uis nõ ſit va adhuc determinatũ. vtruz aĩa ſit in coꝛꝑe ſicut nauta in naui ſicut dixit Plato. tñ pᷣt dici ex dictis ꝙ nõ. Dicẽdũ ẽ enĩ ꝙ aĩa eſt in coꝛpe ſicut actꝰ coꝛpis.i.foꝛma ſub ſtantialis.ſic aut nõ ẽ nauta in naui.Dicit in fine ꝙ figuraliter id ẽ cõiter dictũ eſt de ania.po ſtea vero ſpecialiter deſcendet ad ſingulas aĩas Quoniã autem ex. Poſtq; aſſignauit diffinitionem anie que ẽ ſi/ cut cõcluſio demonſtratõnis.hic intendit inue ſtigare aliã diffinitõem aĩe q ẽ ſicut pꝛincipiuz demon ſtrationis. Et intẽdit demonſtrare pꝛi/ mã ꝑ ſcdam. Pꝛimo ponit intentñ. Secundo exequit᷑ hoc ibi Dicamꝰ igit᷑ ⁊c. Pꝛimo oſten dit modũ ꝓcedẽdi. Et dicit ꝙ qꝛ ſic ẽ ꝙ ex incer tis ſᷣm naturã et tñ ex notioꝛib aliqð certius qð certum ẽ ſᷣm naturã.⁊ ſm ſeæ 8 quo ad nos fit notius Ideo ſic ẽ aggrediẽdũ ad demonſtrãdũ vnã diffinitionẽ ꝑ aliã. Lirca qð ſciendñ ꝙ ois demonſtratio dʒ fieri ex notioꝛibꝰ. Sʒ hoc cõtingit dupłr. Quia q̃dã ẽ ex notioribꝰ ſʒ na turã ſic demonſtratio ꝓpter qͥd qᷓ ꝓcedit ꝑ cau/ ſlam. Quedã ex notioꝛibꝰ q̊ ad nos ſic demon/ ſtratio ꝓcedens ꝑ effectus. In qbuſdã añt ſcʒ mathematicis eadẽ ſunt nobis nota et nature. In philſicis añt cauſe ſunt ſimpłr ⁊ ᷣm naturã notioꝛes. Effectus añt notioꝛes quo ad nos.et ideo a certioꝛibꝰ q̃ ad nos.incertioꝛa q̊ ad natu rã pcedendũ ẽ. Quia aũt Areſto. intendit hic vti demonſtratõe.qꝛ demõſtrãdo pꝛimã diffini q̃ ponũt᷑ viuere ſentire ⁊c.que §. in textu a certioꝛibꝰ qͥ ad nos ad certioꝛa quo ad naturã. Si eni loqui/ mur de demonſtratoõe ꝗᷓ tenet ꝑ cauſaʒ tũc pma xemonſtrat ſecũdã. Luc ↄñt᷑ oñdit quo differẽ ter dant᷑ demõſtratões. Et dicit ꝙ aliqᷓ demon/ ſtratõnes dant᷑ ꝑ diffinitõnes q̃ nõ dicũt cau⸗ ſam. Alie ſunt ꝗ Ddant᷑ ꝑ diffinitõnes qᷓ dicunt cãm. Et ponit exẽplũ mathematicale de tetra/⸗ goniſmo. Tetragoniſmus hʒ duas diffinitio/ nes. Pꝛĩa ẽ e oꝛthogoniũ equiulaterale.Et il/⸗ la dat pꝑ effectꝰ. Alia e data ꝑ cãm. vt tetrago/ niſmꝰ ẽ medie linee inuẽtio.Et ponit᷑ hic iſtud exẽplũ.qꝛ ſic vna diffinitio tetragoniſini demõ ſtrat aliꝗ. ita vna Diffinitio aĩe demõſtrat aliã ODuerit᷑ Qño ſcdᷣa diffinitio tetragoniſmi dicit cãm pꝛĩe qu ðꝛ tetragoniſmꝰẽ oꝛthogoni Pic ĩtẽdit Anima um equilaterale.i.hñs q̃ttuoꝛ latera equalia. vel eqlis longitudis.et eſt oꝛthogoniũ idẽ qð qdratũ. Pꝛo quo ſciẽdũ ꝙ duplex ẽ quadratũ equilaterale.vnũ ẽ vbi oĩa latera ſunt equalia. Alia ẽ q̃dratũ altera ꝑte longius vbi ſcʒ duo la tero ſunt longioꝛa.⁊ alia duo minoꝛa.ſicut ptʒ de meſa. Poteſt ergo oñdi ꝙ qdratũ equilatera le ẽ eq̃le ad quadratũ qð ẽ altera ꝑte logius ꝑ vnũ mediũ ſcʒ ꝑ cãm.vt inueniẽdo mediã line am inuenimꝰ ꝙ ſupficies illaꝝ figuraꝝ ſũt eqᷓ/ les.qꝛ tetragoniſmi erunt ſex pedn ſᷣm menſu/ rã.et latera qdrati altera ꝑte longioꝛis ſic ſe ha bebũt ꝙ linee longioꝛes erũt nouẽ pedũ ⁊ bꝛe/ nioꝛes erũt q̃ttuoꝛ peduzʒ.dʒ enĩ media linea ĩ/ ueniri inter nouẽ ⁊ q̃ttuoꝛ.Et notũ eſt ꝙ illud mediñ ẽ ſex.qꝛ ſicut ſe hñt nouẽ ad ſex.ita q̃ttu oꝛ ad ſex ſᷣm ꝓpoꝛtõem ſeſqalterã.⁊ ſᷣm illa p/ oꝛtionẽ ẽ eqlitas nõ aũt ſᷣm exceſſum.qꝛ ſi il/ i numeri in ſe ducant᷑ fit eq̃litas in numero ac cepto ꝑ młtiplicatõem.vt ſexies ſex ⁊ q̃ter nouz Alrrguit᷑ Dictũ eſt ꝙ ſcða diffinitio anĩe de/ monſtrat pꝛimã a poſterioꝛi. Sʒ ſcða diffini⸗ tio tetragoniſmi demonſtrat pꝛimã a pꝛioꝛi.gꝰ iſtud exemplũ nõ ẽ couenies. Ddðm ꝙ non opoꝛtet in exemplis eſſe omnimodã ſimilitudi nem. Et ideo ſufficit ſicut vna diffinitio tetra/ goniſmi demonſtrat aliã.ita vna diffinitio aĩe demonſtrat aliã. Sʒ in modo demonſtraãdi eſt Differẽtia.qꝛ ſcðᷣa diffinitio tetragoniſmmi demõ ſtrat pꝛimã a pꝛioꝛ. Sed ſcðᷣa diffinitio aĩe de — monſtrat pꝛimã a poſteriooii. —22 ℳ₰— —R— Dicamus igit᷑ pꝛi. Poſtq; ph̊s poſuit intẽtionẽ ſuã.hic iã ꝓſeqͥt eã.Et intendit ponere demonſtratõnem ꝑ quã ſcða diffinitõ demõſtrat pꝛimã ꝑ ſequẽtia duo capitula.Et intendit talẽ monſtrationẽ. Id qð ẽ pꝛicipiñ viuedi eſt actꝰ coꝛpoꝝ viuentiũ Sed aia eſt pꝛincipiũ viuendi.ergo ẽ actꝰ coꝛ/ poꝛũ viuentiũ.Et in iſta rõne ſic ꝓcedit.qꝛ pꝛi mo determinat minoꝛẽ. Scðdo maioꝛeẽ.ibi qm añt. Deinde oñdit ↄcluſionẽ ſeqͥ ex pᷣmiſſis in textu ſequenti. dici onere mioꝛẽ ponẽdo pᷣmo gdꝰ vi/ uẽtiũ. Scðdo oñdit ꝙ aĩa ẽ pꝛicipiũ viuẽdi ſᷣʒ „ oẽs gdꝰ viuẽtiũ.⁊ ſic mioꝛ ẽ va. Poĩt gꝰ qᷓttu/ oꝛ gdꝰ viuẽtiũ.ſ.vegetatiuũ.ſenſitiuũ.ſᷣm locũ motiuñn.⁊ itellectiuũ.Et dicut᷑ ideo gdꝰ vinẽti um qꝛ ſt pꝛicipia viuẽdi diſticta a ſeinuicẽ ſic ſcʒ ꝙ poꝛ ⁊ pfectioꝛ gdꝰ iuenit᷑ ſine poſterioꝛi ⁊ ꝑfectioꝛi.ſed non poſterioꝛ et ꝑfectioꝛ ſine pꝛio I.Eſt ergo triplex ſilitudo ad gradꝰ in realibꝰ Liber qꝛ ſicut in gradu reali fieri pᷣt aſcenſus ab inferi ꝛi gradu ad ſuꝑioꝛc.et pᷣt etiã fieri ſtatus. Ita etiã in gradibus vite. qꝛ pᷣt inferioꝛ inueniri ſi/ ne gradibꝰ alijs.et ſic fit ſtatꝰ.etiaʒ pᷣt inueniri cñ alijs vt vegetatiuũ cũ ſenſitiuo. Secũda ſi militudo eſt.quia ſicut in gradibus realibꝰ nõ pᷣbt fieri aſcenſus ad ſupᷣmũ gradũ ſine medio. ita etiã in iſtis gradibus vite.quia nõ inuenit vegetatiuũ ⁊ ſᷣm locñ motiuũ ſine ſenſitiuo qð eſt mediñn. Tercia ſilſitudo pᷣt addi.qꝛ ſicut in gradibus realibus ſupioꝛ includit virtualiter inferioꝛc.ſic eſt etiã in iſtis gradibꝰ qꝛ inuenit᷑ vegetatiuũ ſine ſenſitiuo vt in plantis.et vege tatiuũ et ſenſitiuũ ſimul.vt ĩ aialibꝰ petris af᷑/⸗ fixis ſicut in conchis. Aliqñ inuenintur ſil ve getatiuũ et ſenſitiuũ.⁊ ſᷣm locũ motiuũ vtĩa/ nimalib ꝑfectis.Aliqñ inuenit᷑ cũ his intelle ctiuũ vt in hoibus.Et ille gradus virtualiter includit oẽs alios gdꝰ. Ex iſtis pᷣt ſciri q̃re a/ petitiuũ nõ ẽ gdꝰ vite qꝛ ad hoc ꝙ aliqͥd ſit gra dus vite reqͥrit᷑ ꝙ ſit pꝛicipiũ viuedi alijs con/ diſtinctũ. hocẽ ꝙ poſſet diſtincte ⁊ ꝑ ſe inueni ri in aliquo aiato ſine alijs.ſic aũt nõ eſt deap/ petitiuo.qꝛ nõ pᷣt ꝑſe inueniri ſine ſenſitiuo.et ergo nõ ẽ gradꝰ vite q;uis ſit pᷣncipiũ viuendi. Arguit᷑ Intellectiuũ ẽ qd pfectioꝛ.gꝰ debe⸗/ ret pponi Dom ꝙ duplr pnt oꝛdinari gdus vite. VUnoꝰſ̃m ꝙ ſunt pᷣncipia viuendi.⁊ ſᷣm viã pfectõis. et ſic intellectiuũ ẽ pᷣmꝰ gdꝰ.et ſic ꝓcedit argumẽtũ. Alio pñt oꝛdinari ſᷣm ꝙ ſũt gdꝰ vite et ᷣm viã generatõnis.⁊ ſic vegetati/ uñ eſt pꝛimꝰ gdus qꝛ ille gradꝰ pᷣt inueniri ſi/ ne alijs. Sʒ alij Frad⸗ nõ pñt inueniri ſine eo et ſic vegetatiuũ ſub rõne gdꝰ ẽ m gradus Wnge et vegetabi. Hic declarat iſtã minoꝛẽ in ſpeciali in ſingulis gᷣdibꝰvite.Et pꝛio quo ad aiam vegetatiuam Scdo quo ad aĩam ſenſitiuã. Et finalit᷑ cõclu dit de oĩbꝰ. Pꝛobat ergo ꝙ aĩa ẽ pꝛicipiũ viuẽ di ĩ plãtis ĩ q bus ẽ ſolũ aĩa vegetatiua.Et hoc ſic. qꝛ opatõnes q̃ fiñt in platis fiũt ab aliquo pꝛincipio ſed nõ a natura.ꝗꝰ fiũt ab aia.Mi/⸗ noꝛ oñdit᷑.qꝛ natura nõ mouet ad cõtraria ſed etermiata ẽ ad vnñn. Sʒ alimẽtũ ĩ vegetabili bus mouetf ad cõtraria loca.qꝛ nõ ſolũ nutriñ/ tur plante verſus ſurſum ſed etiã verſus deoꝛ/ ſum.ergo talia oꝑa nutritionis non fiunt a na tura.ↄna tenet.qꝛ aĩa ⁊ nata ↄtra ſe diſtiguũt᷑. Arguit᷑ In elemẽtis fit motus ad diuerſas differentias poſitionũ.tñ ibi non eſt aĩa.ergo etiã natura pᷣt mouere ad oppoſita loca. Añs ꝓbatur.quia ignis naturaliter mouetur ſurſuʒ et terra wcoꝛſum. Doðm Yin eodem elemen/ Becundus to nõ pᷣt eſſe motus naturalis ad cõtraria loca q;uis hoc poſſet eſſe in diuerſis elementis. In vno aiato añt eſt motus alimenti ſurſum ⁊ de/⸗ oꝛſum.qꝛ nutrit᷑ aiatũ ſᷣmn omnẽ dꝛñam poſi/ tionis.Et ſi replicet᷑ celo.celũ eſt vnũ coꝛꝑus et mouet᷑ ſ̃m omnẽ dꝛnam politionis ſcz ſur/ ſum et deoꝛſum ante et retro ⁊c. Dicendũ ꝙ ce/ lum etiã ẽ coꝛpus aĩatũ et viuũ ſᷣm Areſto.qꝛ q;uis nõ habet aĩam ſibi coniunctã ꝑ inſoꝛma tionẽ.habet tñ aĩiam ſibi cõiunctã ꝑ aſſiſtentiã Igeo pt in celo eſſe motus ſicut in alijs aĩatis Ex quibꝰ ptʒ ꝙ iſta rõ manet in ſuo vigoꝛe.qꝛ ſolũ vienteg poſitionis.ſic tñ ꝙ ille mot reꝑit᷑ ĩ vno ⁊ eodẽ Beparari autẽ hoc Hitc ↄñter oñdit ꝙ iſtud pꝛincipiñ vite ſeʒ veè/ getatiuñ ſit gradꝰ vite. Et hoc ſic. Alud pꝛinci piñũ viuendiẽ gradꝰ vite qð ẽ ſeꝑabile ab alijs pꝛincipijs viuẽedi.ſed vegetatiuũ ẽ ſeꝑpabile in moꝛtalibus ab alüs binaphe viuẽdi.ſed alia ſ. oc ꝓbat exemplari ter in plãtis quibꝰ nulla alia virtus ineſt q; ve nõ ſunt ſeꝑabilia ab eo.Et getatiuũ · Ubicũqʒ enĩ ẽ intellectiuũ ibi erit ſen ſitiuũ ⁊ vegetatiuũ.Et addit᷑ in moꝛtalibꝰ p/ pter ſubſtatias ſepatas in quibꝰ eſt intellectus ſine ſenſitiuo ⁊ vegetatiuo.Et ideo cõcludit in textu ꝙ ꝑ hoc pꝛincipiñ ſcʒ vegetatiuũ oibus moꝛtalibus viuentibus ineſt viuere. Arguit᷑ Pꝛopter intellectiuũ etiã ineſt ali/ cui viuere.gnõ ſolũ ꝓpter vegetatiuũ.Añns ꝓ batur de deo ⁊ ſubſtãtus ſepatis q viuũt abſq;ʒ vegetatiuo. Dom ꝙ viuere capitur dupkr. Vnoꝰ ſᷣm pᷣciſionẽ alioꝝ graduũ.i.in illis in q bus repitur vegetatiuũ abſq; ſenſitiuo ⁊ intelle ctiuo.et ſic viuere eſt ꝓpter aiam vegetatiuam Alioꝰ accipit᷑ viuere ᷣm ꝙ alij gradꝰ vite ipſi viuere cõiungũt ſcz ſentire ⁊ intelligere.⁊ ſic vi uere eſt ab altioꝛi aĩa.qꝛ ſenſitiuũ eſt ab aĩa ſen ſitiua.et intelligere ab aia intellectiua. Anunal autem pꝛo Hic ꝓbat ꝙ ſenſitiuũ ẽ pꝛincipiũ vite.Et hoc ſic. qꝛ aĩalia hñt vitã ſed nõ hnt vit ꝓpi aĩaʒ vegetatiuã tm̃ ſicut plante.gꝗꝰ hũñt vita ꝓpter aĩam ſenſitiuã. Plante vero dicunt᷑ viuere ſo/ lũ.i.vitã habere abſq; ſenſu. Deinde oñdit ꝙ ſenſitiuñ eſt ſeꝑabile ab alijs.⁊ pↄñs ẽ gradus vite. Et hoc ſic ꝓbat.qꝛ multa ſut aĩalia q ſũt manãtia ĩ vno loco ſic ꝙ nõ mouẽt᷑ ſᷣm locũ ſic ſunt aĩalia affixa petris et tũ manifeſtũ eſt ꝙ il lis ineſt ſenſus. ergo ſequit᷑ ꝙ ſenſitiuñ pᷣt ſepa ran a motiuo.Et qꝛ poſſet aliquis dubitare de abent motũ ad omnẽ dꝛnam “ w 4 4 . “ 7 —— — — — — — — ſi ſol ſut ſo Aba 8, niX‚ ſpol, dps Glun/, igee/ cto orma ſtentij dians N. g Niam dpin abals Aoblen 1 H u b bintien ulb/ ntcllns dtin incſteli,/ Ais jtabſ; daper. lisin inell nam in 1ſe hauſ h She rtlo/ it udrs iſin ocuſie chgi ſrſcx⸗ iuns illo ſenſu quẽ hñt illa aĩalia ſenſitiug immobi/ lia. ideo Areſto. addit qͥs ſit ille ſenſus. Et di/ cit ꝙ ſit ſenſus tactus.qꝛ ſicut vegetatiuũ pᷣt ſe parari ab oibns alus potentijs ſenſitiuis.ſic etiã tactus pᷣt ſepari ab oibus alijs ſenſibꝰ.Ex quibus elicit Areſto.tres gradus vite.ſcʒ vege tatiuñ ſenſitiuũ et ſᷣm locũ motiuũ.Et qꝛ ma niſeſtum eſt etiam intellectiuũ inueniri i aliqͥ/ bus aĩalibus.et iteꝝ maniteſtũ ẽ ꝙ motiuũ ſᷣm locñ ſepat᷑ ab intellectiuo. Sic Areſto. in fine cõcludit eſie quattuoꝛ gradꝰ vite.et ꝙ aĩa ẽ de/ termiĩiata et diſtincta his pꝛincipus viuendi.ſ. vegetatiu o.ſenſitiuo.motiuo.et intellectiuo. Arguit᷑ Senſus tactꝰ nõ ſeꝑat᷑ ab alijs ſen/ ſibus ꝓbatur.qꝛ omne aial habet in ſe ſenſum tactus et guſtus.ergo nõ ſeꝑat᷑ ab alis. Di/ cendũ ꝙ guſtus capit᷑ dupliciter. Unoꝰ ſᷣm ꝙ E diſcretiuꝰ alimẽti ſᷣm ꝙ alimẽtũ eſt calidũ.fri gidum.humidũ.et ſiccu.et ſic ſimpliciter eo in cipit cũ tactu. qꝛ idẽ ẽ obiectum guſtus et ta/ ctus foꝛmaliter. Ille enĩ qlitates ſunt etiã obie ctum tactus.Et iſto modo accipiendo guſtum ſic guſtus ineſt omnibus aĩalibꝰ ſicut et tactꝰ Alloꝰ accipit᷑ guſtus ſᷣm ꝓ eſt diſcretiunus ali⸗/ menti inq;tum eſt ſapoꝛoſum.id eſt dulce vel amaꝝ.et ſic guſtus realiter eſt diſtinctus a ta/ ctu et foꝛmaliter.quia habet aliud obiectum ⁊ eo modo guſtus nõ eſt in aialibus imꝑfectis. Et hoc ſic ptz.qꝛ talia aĩalia plus elignt humi dũ cũ ſalſedine et amaritudine qᷓ; cũ dulcedie ſicut patet in conchis marinis. Wtrum auteʒ vnũ. Pic Areſto.circa pᷣdicta mouet duas dubita/ tiones.Ex quo dictuʒ eſt ꝙ quattuoꝛ ſunt pꝛin cipia viuendi q̃ pꝛincipia etiã vocant᷑ gradus ſic mouet᷑ queſtio. An quodlibet pꝛincipioꝝ lam dictoꝝ ſit anima.et ſic in eodẽ coꝛꝑe eent multe aĩe.qꝛ in ania rõnali inueniunt᷑ oĩa iſta pꝛincipia viuendi.et qa hoc non apparet verãũ ern in vna materia eſſent multe foꝛme ſub⸗ tãtiales. Ideo mouet aliã dubitationẽ ſcʒ iſtã Si iſta pꝛincipia dicta ſunt ꝑtes aĩe.tunceſt queſtio an iſte ꝑtes ſint ſepabiles abinuicẽ rõe ſolum.i.diffinitione et eſſentia.aut etiã loco ? ſubiecto.ſicut dixit Plato ꝙ in diuerſis parti / bus coꝛpis eſſent diuerſe aie.poſuit enĩ aiam rõnalem in cerebꝛo et cõcupiſcibilem in coꝛde. nutritiuã in epate. generatiuã in genitalibus. e quibuſda hoꝝ Pic Areſto. ſoluit iſtas duas dubitatões.Et pꝛimo ſoluit ſcdam que eſt difficilioꝛ.Et quia icða habet duas ꝑtes. ideo pꝛimo ſoluit eam AIlnima quo ad vltimã partẽ ſcz an ꝑtes aĩe diſtinguã/ tur loco et ſubiecto. Scðo ſoluit pꝛima ſeʒ an diſtinguant᷑ rõne. Quo ad primũ dicit ꝗ diſſi cile eſt videre ſcʒ ꝙ pꝑtes.i.potentie diſtinguan tur abiuicẽ loco et ſubiecto in tribus. P†mo ſcʒ in plãtis. Scdo in aĩalibns entonijs.i.faci liter diuiſibilibꝰ. ſicut ſunt anguille ſerpentes. et ſic de alijs. Lercio in intellectu et ſenſu ſi ab/ inuicem non diſtign untur ſicut dicebant anti qui. Quo ad pꝛimũ dicit ꝙ in plantis cmnes partes.i.potentie anie vident᷑ in qualibet ꝑte etiã diuile a toto. Quo ad pꝛimũ dic qi plan/ tis oẽs ꝑtes.i.potẽtie aie vident᷑ ĩ qlibet parte etiã diuiſe a toto. Uñ nõ pᷣt dici ꝙ i eis diſtin / guãt᷑ potetie loco et ſubiecto q̃ſi ſit in vna ꝑte plãte vna potẽtia.et ĩ alia ꝑte ꝓlãte alia poten tia.Exẽpli gra.vt ĩ tota arboꝛe ſũt tres potẽtie ſcʒ nutritia.aug mẽtatiua.⁊ generatiua.Et ma mnifeſtũ ẽ ꝙ ſi aliq̃ ꝑs arboꝛis vt ſurcułl diuida tur a tota arboꝛe.tũc etiã iĩ tali ſũt oẽs tres po/ tentie.qꝛ ſi illa ꝑs plãtet᷑ ad terrã tũc in ipa ſũt nutritiua.augmentatiua et generatiua illa/ rũ potentiaꝝ oꝑatõnes apparent in eo.Exquo ſequit᷑ ꝙ in tota plãta ẽ vna aĩia in actu.ſed ſũt plures aĩe in potentia.quia ſi planta diuidat in multas partes ſm certã q;titatem tunc in q̃ᷓ libet parte manet aĩa cũ oibus ſuis poteutijs. Ex quo elici ſolet ꝙ aĩa eſt in toto tota.et in ꝗ/ libet parte eius tota. Scdo pꝛincipaliter pꝛ'o bat idem in aĩalibus entonijs xciſis a ſeinui/ cem ſicut anguille et ſerpẽtes.et de illis maĩfeſ tũ eſt ꝙ in qualibet ꝑte ſut młte potẽtie. Quocd ſic ꝓbat Areſto.qꝛ in qualibʒ pte eſt ſenſus.er go in qualibʒ ꝑte ẽ triſtitia et leticia qꝛ ↄiñctio diſcõueientis cauſat triſtitiã.ſed vbicñꝙ eſt tri citia et letitia ibi eſt appetitꝰ.quia appetit ẽ i/ clinatio ad bonũñ ex cui cõſecutiõe cauſat᷑ leti / cia. Deinde ꝓbat de tertia ꝑte ꝙ difficile eſt vi / dere an itellectꝰ ⁊ ſenſꝰ differãt loco et ſubtecto Et hoc ſi dicatur ſenſꝰ coincidere cũ intellectu ſicut dixert antiqui.qꝛ tũc in eodẽ ſubiecto et loco ſũt ĩtellectꝰ ⁊ ſenſus. Sʒ addit Areſto.qꝙ intellectꝰ videt᷑ totalit᷑ diſtingui a ſenſu tanq; aliud genꝰ potẽtie. Quia cõtingit intellectũ ſe parari a ſenſu ſic ppetuñ a coꝛruptibili. quis ergo in iſtis difficile fit videre ꝙ diſtinguat lo⸗ co ⁊ ſubiecto. In qbuſdã tũ mamfeſtũ e ꝙ ſepa rent᷑ loco ⁊ ſubiecto ſic de ꝑfectꝭ aĩalibꝰ.Quia ĩ illis diuerſe potẽtie ſũt ĩ alijs locis ⁊ ĩ alis ſub iectis.ſic ĩ hoĩe pʒ.qꝛ viſus hzʒ aliũ locñ ⁊ alið ſubiectñ qᷓ; hʒ auditꝰ. Uñ pᷣt dici ad vltimaʒ ptrẽ q̃ſtionis ꝙ in quibuſdã anialibꝰ ſcs pfectis qgã potẽtie diſtinguũt᷑ loco et ſubiecte.ſʒ non 60. J hoie enĩ appetitꝰ ⁊ ſenſꝰ ñ diſtinguut ſitas oꝛganoꝝ.et tanto aĩial eſt per TLiber loco ⁊ ſubiecto ſicut infra patebit ĩ tercio libꝛo In quibuſdam aut vt in impfectis aialibus .„ et plantis nõ diſtinguuntur loco ⁊ ſubiecto. qꝛ pfectioꝛa aialia hñt coꝛpus ꝑfectius oꝛganiʒa tum. Ideo in d iuerſis oꝛganis ſubiectant᷑ di/ uerſe potentie. ſic aũt non eſt in imperfectis aia libus. Ideo non poſſunt ibi diſtingui loco et ſubiecto. èèGlG Arguit᷑ Aĩalia entonia ſunt impꝑfectioꝛa a⸗ lijs aialibꝰ. ergo deciſa non viuũt ꝓbat. qꝛ ꝑs . hoĩis deciſa non viuit. ergo et ipa non viuunt Dom ꝓꝙ talia anialia ſunt impfectioꝛa alis aĩalibus. et ex hoc ꝙ deſciſa vinunt manifeſtat eoꝝ imꝑfectio.quia illa aĩalia ſunt perfectioꝛa que habent perfectioꝛes et plures operationes ſed ad diuerſitatem operationũ re uint diuer habz maioꝛem diuerſitatẽ operationũ.ad quã requiritur diuerſitas oꝛ ganoꝝ. Et ideo homo eſt perfectiſſimũ aĩaliũ.qꝛ habet diuerſitatem maioꝛẽ in partibus coꝛꝑis.qꝛ ergo talia aialia deſciſa hñt paruã diuerſitatẽ.ideo ſunt multũ imperfectioꝛa alijs aĩalibus.Et etiã ex alio ꝓ/ bani pt.quia illa aĩalia deſciſa habent maximã ſimilitudinẽ cũ plantis .nam etiã in qualibet parte plante reperiunt᷑ omnes potentie.cũ ergo plante ſunt aialibꝰ impfectioꝛes ſequit᷑ ꝙ iſta aĩalia deſciſa ſunt imꝑfecta. . Querit᷑ Utꝝ pars deſciſa ab aĩali ſit aĩal vł non. Ddöm ꝙin aialib? entonijs ẽ conſidera re ꝑtes añ diuiſionẽ aialis et tũc ẽ vnũ anial. Alioꝰ pᷣt conſiderari aĩal poſt diuiſionẽ ꝑtium et tunc in illis eſt vna aĩa ſm ſpeciem.et ꝑ con ſequens eſt aial vnũ ſᷣm ſpẽm. Sed in diuer/ ſis ptibus eſt alia aĩa ſm numerũ.et ideo etiaʒ eſt aliud aĩal m numerũ Ex quo patet ſolutõ cũ q̃rit᷑. An ptes anguille deſciſe a tota anguil/ la ſint anguilla.Doðm ẽ ꝙ ſũt anguilla impfe/ cte.et eius impfectionẽ teſtat᷑ facilis coꝛruptio s anguille et nõ pᷣt diu faciliter eni ainuth os angui! u viuere.qꝛ illa ania hʒ ſilitudinẽ cnm plantis: ergo eodẽ mõ iudicãdũ ẽ de iſtis ſic de plãtisſi cut ergo planta ẽ vna añ diuiſionẽ ſpecie et nu mero.ſic etiã aial entonin.ſʒ pꝰ diuiſionem plã te lher ps ẽ diſticta ab alia numero. Et ſi q̃/ rat᷑ vñ cõtingit iſta diuerſitas vel diſtinctõ nu meralis ĩ platis ⁊ entonijs.Dðm ꝙ ex diuiſio/ ne cõtinui.qꝛ ex tali diuiſione reſultat diuerſi/ tas numerais Alrguit᷑ In diuerſis ptibꝰ aĩalis deſciſis nõ pᷣt eſſe fantaſia.qꝛ fantaſia ẽpteriti q̃ nõ ẽ ĩ par tibus aĩalis deſciſis. Dom ꝙ duplex ẽ fanta ſia. Quedã ẽ fantaſia determinata q ẽ ꝑñtis ⁊ pteriti.et talis fantaſia ſigniſicat actũ ſenſuuzʒ ectius q;to BGecundus interioꝝ que etiã ſunt reſpectu pᷣteriti.et ſic ſan taſia nõ reperit᷑ in aialibꝰ unperfectis. Alia eſt fantaſia indeterminata qͥ ẽ tin reſpectu pꝛelen tis.et talis coniũgit᷑ ſenſui exterioꝛi ꝗᷓ eſt reſpe/ ctu pntis.Et ſier dicẽdũ ẽ & appetitu.qꝛ appe titus in talibus nõ eſt determinatus neq;ʒ perfe ctus ſed in talibus eſt appetitus imperſectus. Patione autem ꝗ. Pic ſoluit pꝛimã partẽ ſcðe queſtionis ſcʒ an potetie aie diſtinguãtur abinuicẽ rõne.Et di⸗/ cit ſimpłr ꝙ ſic. Et hoc ꝓbat.qꝛ eodẽ mõ diſtin guũtur abinuicẽ potẽtie.quo mõ abinuicẽ di/ ſtiguũt᷑ actus.qꝛ potẽtie diſtinguũt᷑ per actus ſed manifeſtũ ẽ ꝙ actus oĩm potentiaꝝ diſtin guant᷑ abinuicẽ rõne.ergo etiã quelibet poten/ tia ab alia.Ex quo ſumit᷑ ꝙ potetie diſtinguñ tur per operatõnes ſiue actus. Vñ ptʒ ꝙ licet diuerſe potentie qñq; habeãt idẽ ſubiectũ ſiue oꝛganũ. tñ adhuc diſtinguũtur abinuice ſpẽ. et realiter.qꝛ ſcʒ hñt diuerſas oꝑatões ⁊ actus Arguit᷑ Potẽtie aĩe diſtingunt realit. g;nõ tm̃ rõᷣe Dðm ꝙ duplrxr ali dicunt diſtingui rõne. Vnoꝰ ex diuerſa cõparatõne rõis vl cõſi deratõe. et ſic gen et ſpẽs dicũtur diſtingui rõe quia in genere denotat᷑ alia compatio ad inferi oꝛa qᷓ; in ſpecie et ecõtra.Alioꝰ aliqͥ dicunt᷑ di/ ſtingui rõe.i. eſſentiali diffinitione. vt homo et aſinus diſtinguunt᷑ rõne. Per hoc ergo dicen/ dũ ẽ ꝙ potentie aĩe diſtinguunt᷑ nõ ſolũ pꝛimo modo ſʒ etiã ſcðᷣo mõ.⁊ ſic nõ valet argumẽtũ Illa diſtinguunt roe. ergo nõ realiter. imo ſeqᷓ tur oppoſitũ.qꝛ etiã qcũq; diſtinguũt᷑ rõe ſecũ do moõ diſtinguũt᷑ realii.i. eſſentialit q;uis ab/ iuicẽ realit᷑ ñ ſeparẽt.quã ſepatõeʒ moderni di cunt diſtinctionẽ realẽ.qᷓ diſtinctio potius eſt laycoꝝ q; philoſophoꝝ. . Querit᷑ Utꝝ ania ſit in toto tota ⁊ ĩ q̃libet eiꝰ parte tota Ddm ꝑ diſtinctõem. Quia vł ꝗſtio intelligit᷑ de aiabꝰ anialiũ perfectoꝝ ſicut hoim ⁊ bꝛutoꝝ. Et ſic aĩa ẽ ĩ toto tota ⁊ i q̃libʒ parte tota ſᷣm eſſentiã ſed nõ ſᷣm totã virtutem VUel intelligit᷑de aĩialibus imꝑfectis.vt ð a atꝭ aĩa vegetatiua.et ſic eſt dicẽdũ ꝙ aĩa eſt in to/ to coꝛpoꝛe tota.⁊ in ꝗlibet eiꝰ parte tota ſᷣm eſ/⸗ ſentiã. et ſimiliter eſt in qᷓlibet parte ſᷣm virtu/ tẽ loqndo de parte ſᷣm certã diuiſionẽ. QOð no/ tant᷑ ðꝛ.qꝛ poſſet tã parua ꝑs aialis imperfecti accipi ꝙ nec maneret ibi aia ſᷣm ſbaʒ nec ſ̃m eſ ſentiã. Rõ pᷣmiẽ.qꝛ aia ẽ foꝛma ſbalis coꝛporꝭ ſed quelibet foꝛma ſubſtãtialis eſt in tota ma/ teria.qꝛ ſi nõ ſit in tota materia et in qualbet pte.tũc illa pars q h aniam non eſt pars coꝛ/ poꝛis aĩati ſed eſt alterꝰ ſpei a coꝛpoꝛe aiato vt — — — — — — ++ſ ☛ — ⸗, r - cſan lack Neen ans. . ſen Ldi, diſt nid/ dacs 1 dn acin/ iſungri gglie anſie tacs diſtngei is lciſ dinſei nid wunen ino ſe⸗ hͤeſcci isab/ demidi otusch niqibe⸗ Ouu zor ſar aſet efnd en ote ma/ gidN ſi quis habet aridã manũ.tunc manus non eſt ps ipiꝰaĩalis ſed eſt qd dã mixtũ ſꝑæciſice diſti/ ctuʒ a qualibet ꝑte eiuſdex aĩalis. cdðo ꝓbari põt qꝛ quelibet ꝑs habet oꝑationes. ergo in qli bet pte eſt aia. Ans ptʒz.qꝛ quis in qualibet pte aĩalis nõ ſit quelibet oꝑatio aĩalis. tn in quali/ bet parte ẽ aliqua oꝑeratio eius Circa qð ſcien/ dũ ꝗe tnplex totũ.ſc qᷓtitatiuñ. eſſe entialeꝛ po tentiale. Lotũ q;titatiuũ ꝓpꝛie nõ cõuenit foꝛ mis. Sed er cõditio ẽ ꝙ no eſt in aliqᷓ ꝑte nec ſm eſſentiã. nec ſm virtutẽ. Sicut dom eſt to tum quantitatiuñ et non ẽ in fundamento nec bm eſſentiam: nec ſᷣm virtutem. Totum eſſen ciale eſt in qualibet ꝑte ſᷣm eſſentiꝗ.ſicut genus eſt in qualibet ſpecie ſed non ẽ in qualibet ꝑte ſm virtutẽ totam. Similiter dicẽdñ ẽ de toto poteſtatiuo qð eſt etiã in qualibet parte ſᷣm eſ/ lentiã ſed non ſm virtutem niſi in aĩalibus im erfectis. Scda pars ſcʒ ꝙ aĩa in perfectis aia/ ibus non elt in qualibet parte ᷣm omnes e- operationes. ſic pbatur quia operationes ĩ aĩa libus ꝑfectis requirunt magna oꝛganizationẽ in coꝛpe. ex quo ſunt pꝑerfecte operationes. ſ. ed ta lis oꝛganizatio non poteſt eſſe in qualibet par te coꝛpoꝛis.ergo nec poteſt eſſe m qualibet par/ re coꝛpoꝛis talis virtus ad operandũ.ſed ope/ rationes in aĩalibus impfectis ſunt imperfecte ideo talia oꝑanõ requmunt tants oꝛganiſatio/ nem in coꝛpe. ⁊ ſic in ſingulis ꝑtibus coꝛpoꝛig pt nuenin virtus anie. Exempli gratia. irt? aĩe rõnalis operatiue conſiſtit in videndo.ĩ au diendo.in olfaciendo.et talia opera requirunt determinata oꝛgana. quia viſio requirit oꝛga/ num qð eſt oculus.⁊ auditio requirit aures.ſʒ manifeſtum eſt ꝙ oculi non mueniun tur in qli bet parte coꝛpoꝛis nec aures Arguitur Ex illo ſequeret᷑ q eodem mõ aia aĩalis impfecti eſſet in aiali ſicut albedo in pa/ riete. Añs patz. qꝛ diuidunt᷑ eodẽ modo ſcʒ ad diuiſionẽ ſubiecti. ergo ⁊7. Dðm ꝙ ppteri / perſectionem aĩe in aialibus imperfectis tales aĩe hñt ſilitudinẽ ad foꝛmã accntalẽ ec diſſili tudinẽ. Silitudo ſtat ĩ hoc.qꝛ ſicut albedo di uiditur ad diuiſionẽ parietis in quo eſt ita aia aĩaliñ impfectoꝝ diuidit᷑ ad diuiſionẽ aialis. Sed diſſimilitudo ſtat in multis. Pꝛimo qꝛ Na aĩialis impfecti dat eſſe ſubſtantiale aniali Sed albedo aut alia foꝛma accidentalis dat eſſe accidentale. Scdo ẽ differentia quo acd di uiſibilitatem. quia non omnino eodem modo diuidunt᷑ qꝛ albedo parietis manet etiã in mi nima pte m eſſentiã.quis foꝛſan nõ ſᷣm mo/ dum immutandi.ſed in minima parte coꝛpo/ õ RKZ Anima ris entonij aĩalis imperfecti non manet anima ſᷣm eſſentiam. Cuiꝰ rõ eſt.quia albedo eſt coex/ tenſa qtitati ipius parietis.ſed aĩa non eſtpè// pꝛie extenſa in eoꝛpoꝛe ſm eſſentiam. Etiq aia requirit coꝛpꝰ oꝛganicñ ꝓ ſua materia.ſed mi/ nima pars non poteſt eſſe oꝛganiſata.ergo non poteſt ibi eſſe anima ſm eſſentiam. . Arguit᷑ Aia ẽ actꝰ coꝛꝑis oꝛganici.ſʒ nõ qli bet ꝑs ẽ oꝛganica.ꝗ in qualibet ꝑte nõ eſt aia Doöm g upenter poteſt aia comparari ad aliqð coꝛpus.Uno modo ad coꝛpus ſibi deter minate ꝓpoꝛcionatũ. et ſic eſt verũ.ꝙ aĩa tm̃ ẽ in coꝛpoꝛe oꝛganico.quia hoc coꝛpus eſt ꝓpꝛi/ um plectibile ipius aie. Alio modo aĩia reſpicit coꝛpus aliqð ex cõſequenti et ſic non opoꝛteta numnã eſſe in coꝛpe ꝓpoꝛcionato vel oꝛganiſato ſic enĩ eſt in qualibet parte coꝛpoꝛis.nã pꝛimo et pꝛincipaliter eſt in toto.ſecundario et ex con ſequenti eſt in partthus. Arguit᷑ Areſto. in pꝛio ð aĩalibꝰ dicit ꝙ aĩa . pꝛicipaliter ẽ in coꝛde.g nõ ẽ in toto pꝛrima . Dom ꝗgaia compat᷑ ad coꝛpus dupliciter. Vnoꝰ ſᷣm genus cauſe efficientis.i.mouentis ſq; ſᷣm ꝙ aia eſt motrix coꝛpis.et ſic pꝛincipalit᷑ eſt in coꝛde.q;ꝛ aia mouet coꝛpus ꝑ ſpinitũ vita lem qͥ ſpns eſt in ventre coꝛdis.Alioꝰ comꝑpat᷑ aĩa ad coꝛpꝰ ſᷣm ꝙ eſt foꝛmalſubſtantialis coꝛ/ poꝛis. et ſic aĩa eſt pꝛincipaliter in toto coꝛpoꝛe Dans el eſſe ſubſtantiale.⁊ ſic Areſto.hic loqt v aia cñ dicit ꝙ eſt actꝰ coꝛpis.i.foꝛma ſbalis. Alrrguit᷑ Clidet᷑ ꝙ aĩa rõnalis nõ ſit in q̃libet parte ſᷣm ANentii pbor Fanc cõpoſitũ ex coꝛꝑe ⁊ aĩa rõnali ẽ hõ.ſed qlibet ꝑs homĩs eſt compoſita ex coꝛꝑe humano ⁊ aĩa rõnali.g quelibet ꝑs hoĩs eſt homo. Dðm ꝙ duplici ter aliquid eſt compoſitũ ex coꝛꝑe hñano ⁊ aĩia rõnali.Uno mõ ex coꝛꝑe ꝓpoꝛtionato ipi anĩe et ſic maioꝛ eſt vera.et minoꝛ falſa.qꝛ non qli/ bet ꝑs hoĩs eſt compoſita ex coꝛꝑe ꝓpoꝛtiona/⸗ to ipi aie. Alio aliquid componit᷑ exaĩa ⁊ coꝛ/ poꝛe non ꝓpoꝛcionato ipᷣi aĩe in quo ſcʒ eſt ani ma ꝑ accns.⁊ ex cõſequẽti ⁊ tunc maioꝛ eſt falſa et minoꝛ vera. Arrguit᷑ Si aĩa rõnalis eſſet in digito tunc amputato digito remoueret᷑ aia rõnalis Di cẽdu ꝙ in ꝑpfectꝭ aĩalibꝰ aia nõ ẽ diuiſibilis ad diuiſionẽ coꝛꝑis aĩalis ꝑfecti etiã ſᷣm ꝑtes pꝛi/ cipales.qꝛ diuiſo ꝑfecto aĩali ſm pꝛincipales ptes deſinit aĩa vtraq; ptẽ infoꝛ mare.vt qñ ca/ put amputat᷑ in aliquo ꝑfecto aĩali.Et rõẽ q; nulla ps manet tũc determinatũ ſubiectñ/ꝓ aĩa rer kin oꝛganiſationis vtnuſq; partis. Sic tñ eſt in ammalibus imperfectis. Liber Arguitur Si aĩa eſt in qualibet pteßm eſ/ ſentia. ergo ſᷣm virtutem etiã in aĩali bus ꝑfe/ ctis. qꝛ potẽtia ſeqtur ſp eẽntij. Dom 5 el/ ſentia aie pᷣt duplicit᷑ capi. Uno ſᷣm ꝓ reſpicit coꝛpus ſibi ꝓpoꝛcionatũ.⁊ tũc ẽ veꝝ ꝙ poten/ tia aĩe ſeqtnr eẽntiã. Alio accipit᷑ eſſentia aĩe ꝓut ↄpatur ad partes coꝛꝑis ⁊ nõ ad totũ coꝛ/ pus ſibi ꝓpoꝛcionatũ.et tuc nõ eſt veꝝ ꝙ potẽ tia ſequat᷑ eſſentiã.Et hocẽ ꝙ alij ſic dicut. U/ bicũq; ẽ tota eſſentia ibi ẽ tota potentia in ra/ dice et non in acua/ —]——.G Arguit᷑ Si aia ẽ ĩ q̃libet ꝑte coꝛꝑis tũc ſeq̃ ret᷑ ꝙ idẽ eſſet mouens ⁊ motu ſimul.et idẽ mo ueret᷑ et quieſceret.vt vna manus moueri pᷣt.et alia qeſcere.et aia eadẽ moueret᷑ ſurſum et coꝛ ſum.et idẽ moueret᷑ cõtrarijs motibꝰ qð ẽ incõ ueniẽs. Dom ẽ duplr. Pꝛimo ꝙ non ppꝛie mouet᷑ aĩa qᷓdã ꝑte coꝛpis mota.qꝛ quis ania moueret᷑ moto toto coꝛꝑe nõ tñ mouet᷑ ad mo tionẽ ꝑtis.qꝛ aĩa nõ ẽ ꝓpꝛie ĩ ꝑte. Secñdo.cõ ceſſo ꝙ aia moueat᷑ ad motionẽ ꝑtis.ũc dicẽ dũ ꝙnõ ẽ incõueniẽs vnñ et idẽ ꝑ accñs moue rni et qeſcere ⁊ etiĩ moueri cõtrarijs motibus et hocſi motũ nõ ẽ ꝑfecte vnũ et cotinuñ. Exem plũ extra ꝓpoſitñ.vt aliquẽ cõtingit exiſtenteʒ in naui quieſcere ſm ſe et tñ moueri ſᷣm motuʒ nauis. Itẽ cõtingit aliquẽ exiſtentẽ in naui mo ueri cõtrarijs motibꝰ.qꝛ pᷣt cñ naui deſcendere et ꝑ motũ ꝓpꝛiũ aſcendere cõtra motñ nauis. Dile dom ẽ de aia exiſtente in ꝑte coꝛpis exq̊ ꝑtes aĩalis nõ ſunt ꝑfecte cõtinue ſic vna pars pt moueri alia quieſcẽte.et vna pars poteſt mo nen ſurſum. alia vero deoꝛſum. Arguit᷑ Nia rõnalis ẽ diuiſibilis vel indi/ uiſibilis.qꝛ vel ẽ i coꝛꝑe extenſiue vel nõ exten ſiue.ſi ẽ ĩ coꝛꝑe extenſiue ſic ẽ diuiſibilis.ſi non extenſiue ſic ẽ indunſibllis. Doðm ꝓ eſt du/ lex extenſio.q̃dã ẽ extenſio qtitatiua ſicut al/ bedo extendit᷑ in pariete.et ſic ania nõ ẽ extenſa in coꝛpe.qꝛ tũc diuideret᷑ ad diuiſionẽ coꝛpis Alia ẽ extenſio eſſentialis.et ſic aĩa eſt extenſa ĩ coꝛpe.qꝛ eſſentialiter infoꝛmat quãlibet partẽ coꝛpis.et non opoꝛtet ꝙ ſic extenſum diuidat᷑ ad diuiſionem coꝛpoꝛis diuſii. Quod autẽ quibꝰ. Pic ↄñter ſoluit pꝛimã qõnẽ pꝛius motam qᷓ fuit. An vegetatiuñ.ſenſitiuũ.et intellectiuuʒ ſint ptes aie diuerſe vel vna ania. Dom ꝙ iſta iã dicta ſcʒ vegetatiuñ.ſenſitiuñ. intellecti uñ et motiuñ capint᷑ dupłr. Uno ꝓut iueniũ tur ĩ aĩalibꝰ ſegregatim. et ſic ſut diuerſe anime OQð ſic pꝛobat Areſto.q; qñ inuenintur in di Becundͤus uerſis tũc penes iſtas aĩas ſumit᷑ dꝛña aĩaliũ ſed dꝛñe ſumñtur ex foꝛma ſubſtãtiali.g in di uerſis ſignificãt ſoꝛmas ſbales. Alio accipiũt ſm ꝙ inueniñt ĩ vno ⁊ eodẽ.⁊ ſic nõ ſignificãt diuerſas aĩas.qꝛ tũc poſſibile eſſet diuerſas a nimas eẽ ĩ eodẽ.ſed ſignificãt diuerſas potẽti/ as. Vñ pʒ ꝙ ĩ hoĩe nõ ſüt diuerſe aĩe. q;uis tñ in vno hoie ſint vegetatiuũ.ſenſitiuũ intelle/ ctiuum et motiuum. Querit᷑ Utꝝ aĩia vegetatiua.ſenſitiua.⁊ in teellectiua ſit vna aĩa vel plures aie. Doðm ꝙ iſta tria in vno numero ſunt vna aĩia numero ſicut in hoĩe. Et hoc ptʒ tribꝰ rõnibꝰ ducẽtibꝰ ad impofſſibile ⁊ vna roõne oñſiua. Pꝛima ratõ ſtat in hoc. Si plures ſoꝛme ſubſtãtiales eẽnt in vno ſubien id ẽ maren:iret ꝙ vnũ ens in numero eſſet plura entia ſubſtatialit. Sʒ ſe ꝗla ẽ impoſſibilis.qꝛ implicat cõtradictionem Eil tñ ptʒ.qꝛ a ſoꝛma ſubſtãtiali aliqͥd ðꝛ cit ens cñ ipᷣa dat ſimplicit eſſe. Sʒ aĩa eſt foꝛma ſubſtãtialis.gꝰ ſi ſut plures anime in i vno hoĩe ſunt plura entia ſubſtãtialia. Scda rõ ſumit᷑ ex mõ pꝛedicandi.Et ſtat in hoc. Si aĩa ſenſitiua et intellectiua dꝛiuerſe ſint aĩe tũc iſta pꝛopoſitio hõ ẽ aĩal vel eſſet falſa vel ꝑ ac/ cidens.quoꝝ vtrñq; ẽ ↄtra intentõem Areſto. ſcdᷣo poſterio. Seqla pʒ.qꝛ oĩs paieario q̃ ſu/ mit᷑ ex diuerſis foꝛmis.vel ẽ falſa ſi foꝛme non ſunt ſuboꝛdinate.vt albñ ẽ dulce. ibi pᷣdicãtur diuerſe foꝛme nõ ſuboꝛdinate.vł ſi ſoꝛme ſunt ſuboꝛdinate ẽ pᷣdicatio ꝑ accñs.vt ſupꝑficies eſt coloꝛata.ſuꝑficies enĩ ſuboꝛdinat᷑ coloꝛi.qꝛ co loꝛ ẽ in ſuꝑſicie.ſicut in ſubiecto ꝓximo. Si er iſta ꝓpõ hõ ẽ aĩal ſumit᷑ ex diuerſis foꝛmis q; a foꝛma rõnali et ſenſitiua nõ pᷣt eſſe in pꝛi/ mo mõ ꝑſe. Tercia rõ ſtat in hoc.qꝛ ſi aĩa vege tatiua.ſenſitiua.⁊ intellectiua eſſent diuerſe aie in vno hoie ſeqret᷑ ꝙ barben facte ab vna aĩa nõ ĩpedirẽt oꝑatõnes factas ab alia aĩa.ſʒ hoc eſt falſum. ergo ſũt vna aia. Maioꝛ ptʒ.quia qcũq; ſunt ſimpłr diuerſa vnũ nõ ĩpedit alteꝝ Minoꝛ pʒ.qꝛ ſi oꝑatio vniꝰ aĩe ſit multũ intẽ ſa tũc ĩpedit᷑ opatio alterius aĩe.Cõtingit enĩ ex multũ intenſa imaginatõe ĩpediri virtutem intellectiuã. cõtingit etiã ex intellectõe ĩpediri opatões ſenſitiuas. Rõ onſiua ſtat in hoc.ſiẽ ſe hʒ numer altioꝛ ⁊ ſupioꝛ ad numerũ ĩferio/ re. ita ſe hʒ aia dignioꝛ ad minus dignã.ſed ſu perioꝛ numerꝰ includit inferioꝛẽ.gꝰ ſupioꝛ aĩa includit inferioꝛẽ.ſic intellectiua imncludit ſenſi tiuã. et ſenſitiua vegetatiuã. Daioꝛ patet.qᷣa ſpẽs reꝝ ſumũt᷑ ex aiabꝰ. ſicut ergo Re⸗ rerũ ſe hñt vt numer t ita et aĩe. Et hocẽ qð dicit infra cl lg UH etſ⸗ dbi Uu Nie ü ſtn Ah cat ili End kigiii nc̃ is onen/ ani ng uma gard min lain müns e en 1te Gu nmen N .S tiii NWh/ nAte⸗ noiſi/ mewn tinn mmeſun asch grc Gia ſmis npei/ iu ege gaſcait VWadi ſaßhe * rälr. ulin. engton im aN jin/ iin ii luſni t. 84 ſeiſe Gtinfi Arirreſto. ꝙ ſicut triganũ eſt in tetragano.i.figu⸗ ra triangularis in figura quadrangulari.ita ve getatiun in ſenſitiuo. Minoꝛ pʒ exemplarit ꝙ qternarius includit ternariñ virtute ſic etiam intellectiuum includit ſenſitiuux ſicut infra pa bit manifeſtius. Arguit Coꝛruptibile et incoꝛruptibile nõ ſunt vnn numero.ſʒ aia ſenſitiua ⁊ intellectiua ſũt ſicut coꝛruptibile ⁊ incoꝛruptibile.g non ſunt idẽ nnero. Dom ꝓꝙ ſi aia ſenſitiua ca/ piat᷑ ſᷣm ſe ⁊ ſʒ ꝙ ſeꝑat᷑ ab aia rõnali vt ĩ bꝛuto ſic eſt veꝝ ꝙ nõ lunt idẽ numero.ſed difſferunt ſicut coꝛruptibile et incoꝛruptibile.ſed ſi capia tur ania ſenſitiua ſᷣm ꝙ cõiungit᷑ aĩe rõnali ſic ſunt idẽ numero.⁊ ſic aia ſenſitiua eſt incoꝛru/ ptibilis. In hoie eni non eſt ania ſenſitiua ſᷣm naturã ꝓpꝛiã ſicut in bꝛuto.ſed ſolñn ſᷣm ſubſtã tialẽ virtutẽ.Et ꝑ hoc ſoluit᷑ argumentnũ. Si dicat᷑ coꝛruptibile et incoꝛruptibile plus diſfe — runt q; genere. Ueꝝ eſt de genere phiſico ⁊ ideo illa autoꝛitas non habet venitatẽ de animab? quia anime non habent materiã ſᷣm ſe. Alrrguit In hoie ſumit᷑ gene ab ala intelle/⸗ ctiua. Jã idẽ nõ pᷣſupponit ſeipᷣm.ſʒ aĩa intelle ctiua pᷣſupponit ſenſitiuã.g nõ ſunt vna ania Dom ꝓidẽ capit᷑ dupłr. Uno ſm idem ⁊ ſim eũdẽ gradũ eſſendi.et ſic idẽ nõ pᷣſupponit ſeipᷣm. Alioꝰ accipit᷑idẽ ſᷣm diuerſos gradus ꝑfectõnũ.⁊ ſic idẽ bñ pᷣſupponit ſeipᷣm.qꝛ idẽ acceptũ ſᷣm vnũ gradu pſupponit ſeipᷣm acce/ ptũ pᷣm alin gradũ.ſic aia ronalis ſᷣm ꝙ hʒ ĩ ſe gradũ ſenſitiuũ pᷣſupponit᷑ ab aia ſm ꝙhz in le gradũ rõnalẽ. Sumitur ergo gen? in hoie ⁊ dꝛna ab eodẽ.qꝛ ab aĩa rõnali ſm tñ ꝙ habet in ſe alias aĩas.Et ſilłr dicẽdũ eſt de alijs generi bus ſubaltern is.qꝛ etiã oĩa alia genera pdica/ menti ſubſtãtie ſumunt᷑ in hoĩe ab vna aĩa ac cepta ᷣm diuerſos gradus. Arguit᷑ Pꝛedicata ſubſtãtialia ſumũt a foꝛ mis ſubſtãtialibꝰ.ſʒ in hoĩe ſũt plura pᷣdicata ſubſtãtialia.gꝰin hoie ſunt plures foꝛme ſub/ ſtãtiales Dðm ꝓꝙ iſta minoꝛ pᷣt duplr intel⸗ ligi ſcʒ ꝙ de hoĩe pᷣdicant᷑ plures foꝛme ſbales. Uno ꝙ pluralitas ſignificet pluralitatẽ realẽ et ſic ẽ falſa.qꝛ pᷣdicata ſbalia nõ dꝛñt realiter abinuicẽ. Alio ꝙ talis pluralitas ſigniſicet pluralitatẽ rõnis.et ſic ẽ vera. Et ꝑ hoc dicen/ dDju eſt ꝙ ſicut in pᷣdicatis eſt diſtinctio rõnis ⁊ nõ realis.ita etiã in foꝛmis ſubſtantialibꝰ ẽ di/ ſtinctio ſm multos gradus. Unde eodẽ modo cbet argui in pdicatis ſicut in foꝛmis.Et ſi di catur. de Soꝛte dicutur diuerſe foꝛme ſbales. ergo in Soꝛte ſüt diuerſe foꝛme ſbᷣales. Dðʒ materia non denoĩant materiam. Anima negãdo ↄnam.qꝛ diuerſitas impoꝛtat diuerſi tatem realem que nõ eſt in Soꝛte ſᷣm foꝛmas ſubſtantiales. Sorte ↄcedeẽdũ ẽ. ꝗꝰ ĩ Soꝛte ſñt diſticte ſoꝛme ſbales.etiã ↄcedeqũ ẽ qꝛ illeaĩe ſunt di/⸗ ſtincte ꝑ młtos gdꝰ q tũ gradꝰ nõ hñt talẽ di/ 2o Diſticta pᷣdicata ſubſtãtialia pᷣdicã uerſitatẽ ſed ſolñ diſtinctoem rõnis rei rõnabi lis. Et nõ diſtingunt᷑ ſm diſtinctionem phili⸗ cam ſed loycam. Queritur Utr ĩ generatõe hois ſint mlte foꝛme ſubſtãtiales ſibunnicẽ ſuccedẽtes Di cẽdñ ꝙ ſic.⁊ hoc pʒ autoꝛitate Areſto.in libꝛo de aĩalibꝰ q dic ꝙ embꝛio.i.fetꝰ cõcept in vte/ ro materno pꝛio viuit vita plante.i.vita vege/ tatiua.deinde vita aĩalis.i.ſenſitiua.deinde vi/ ta intellectiua. Sʒ vita vegetatiua ẽ ab aia ve getatiua. ſenſitiua ab anĩa ſenſitiua.⁊ intelle/ ctinua ab aia intellectiua. g i hoĩe ſũt plures anie ſibunuicẽ ſuccedentes. et ſicut dictũ ẽ ac ueniente altioꝛifoꝛma inferioꝛ deſinit eſſe. Arguit᷑ Ois foꝛma ſbalis dat ſpẽm. ſi ergo foꝛme ples ſuccedũt in generatione hoĩs.ergo embꝛio e diuerſaꝝ ſpeʒy. Ddm ꝙ qñcuuq; i motu cõtinuo acqrit᷑ aliq foꝛma ꝑ multas me dias foꝛmas.tũc denoĩatio illiꝰ mobilis nõ fit a medijs ſoꝛmis ſed ab vltia.Curꝰ rõ ẽ qꝛ me/ die foꝛme nõ ſũt ꝓpꝛie termini mot ſʒ ſüt defe retia ſubiectũ ad pꝛincipalẽ foꝛmã.Et ſᷣm hoc dicit cõmẽtatoꝛ ꝙ generatõ hois ẽ tranſlatio a pꝛima foꝛma ad vltimã. Per hoc g' domack maioꝛẽ ꝙ duplex ẽ foꝛma ſbalis. Quedã eſt qᷓ ꝓpꝛie ẽ terminꝰ mot ſiue mutatõis.⁊ talis fſoꝛ ma ſbalis dat ſpẽm. Alia eſt foꝛma ſbalis q eſt — via ad pꝛĩcipalè terminũ mot.et talis foꝛma nõ dat ſpẽm.ideo dicat femĩa non baiulare plantam ſʒ hoĩem. quia ille ſoꝛme pcedentes ĩ Quoniaʒ ergoquo. Poſtq; Areſto. declarauit mioꝛẽ pꝛicipalis rõ nis. ſ. ꝙ anĩa ẽ id q̊ viuimus ſᷣm oem gdũ vue Pic ↄnter ponit pricipalẽ demõſtratõeʒ Ou, declarat᷑ maioꝛ. Et ſtat ĩ hoc demõſtratõ.Duo/⸗ rũ ; vtroq; dicimur eẽ vł opari id q p mo di cimur eẽ hopꝑari hz ſe vt actꝰ vł ſoꝛma.⁊ id q ſe cũdario dicimur opꝑari hʒ ſe vt materia. ſʒ dici mur viuere aĩa pꝛimo ⁊ ex ↄnti coꝛpe aĩiato.g aia ẽ actꝰ ⁊ foꝛma coꝛpꝑis aiati. Maioꝛẽ ꝓbat ꝑ duplicẽ foꝛmã ſcʒ ð ſcia ⁊ ſanitate.q; nos di cimur ſciẽtes ſcia.⁊ ec dicimur ſciẽtes aĩa ſciẽte Silt dicimur ſani ſanitate ⁊ coꝛpe ſao ſʒ po di cimur ſani ſaitate ⁊ ex ↄnti coꝛpe ſão. Et ſilr pᷣꝰ Liber dicimur ſcientes ſtientia. ergo ſcientia ẽ foꝛma et actus ſcientis.eſt eni ſcientia actus ſcientifi/ ci et nõ cuiuſcñq;. ⁊ ſanitas eſt actꝰ coꝛpis ſana bilis et non cuiuſcunq;.Et hoc ideo qꝛ actus actiuoꝝ ſunt in patiente diſpoſito.i.ſoꝛme ſũt in ſuis ppꝛijs materijs. Ex quibus concludit diffinitionez anime que eſt minoꝛ pꝛincipalis cemonſtrationis ſcʒ Aia eſt id quo viuimꝰ ſen timus mouemun et intelligimꝰ pꝛimũ. Et ex hoc ſequit᷑ ꝙ aĩa eſt ſicut foꝛma et actus et coꝛ/⸗ pus ſicut ſubiectum. . Arguitur Non dicimur ſani ſolũ coꝛpoꝛe. quia tunc hoĩes infirmi eſſent ſani. Nec dici/ mur ſcientes anĩa.qͥa tunc omnes pueni eſſent ſciẽtes quia habent animã. Dom ꝙ coꝛp⸗ accipitur dupliciter. Pꝛimo ſ̃m ſe.⁊ ſic nõ di/ cimur ſani ſᷣm coꝛpus.Et ſiliter non dicimur ſcientes aĩa abſolute accepta. Alio modo capit᷑ coꝛpꝰ ꝓ coꝛꝑe ſano.et ſic tunc dicimur ſani coꝛ poꝛe ſano. Similiter dicendũ eſt de anima.qꝛ dicimur ſcientes aĩa ſciente.ſic etiam dicimur viuere aĩa et coꝛpoꝛe non abſolute ſed coꝛpoꝛe aĩato.et ideo pꝛima denoĩatio vite eſt ab ania quare eſt actus coꝛpoꝛis. Tripliciter enĩ dic. Pic conſequenter oſtendit ↄcluſionem pꝛius dictam ſequi ex pᷣmiſſis.fuit enim pꝛius ſic de monſtratn. Si anuma eſt id quo pꝛimo dici/ mur viuere.ergo aĩa eſt actus. ꝓbat ergo illam concluſionem ſic.quia vel ania eſt materia vel foꝛma vel totũ ↄpoſitũ. Sed aĩa non eſt mate ria vel totũ ↄpoſitum.ergo eſt foꝛma et actus. Maioꝛ patet ex ſufficienti diuiſione. Minoꝛ ꝓbatur.qꝛ tam coꝛpus qᷓ; coꝛpus aiatum ſunt ea quibus ſecundario viuimus. Anima aũtẽ id quo pꝛimo viuimus. et ꝓpter hoc inducit Duo coꝛrelaria. Quoꝝ pꝛimũ eſt ꝙ antiqui be ne dixerunt aĩam non eſſe ſine coꝛpe. ſic tamen ꝙ non eſſet Srhe ſed actus alicui oꝛganici. Sc Por ſed in coꝛꝑe oꝛganico et diſpoſito.Et in oc ſunt aliqui antiqui repꝛehẽdẽdi qꝛ q;uis dicebant aniam non eſſe ſine coꝛꝑe non tamen aptabant aĩiam ad coꝛpus.qꝛ non dixerunt in quali coꝛpe haberet aĩa eſſe. Ideo ſunt vere re/ phenſibiles. et hoc patet ſenſu et rõne.qꝛ vide/ mus ꝙ quelibet aĩa non eſt in quocunq; coꝛpo re ſed in determinato coꝛpe.Et rõne ſic.qꝛ actꝰ vniuſcuiuſqʒ natus eſt fieri in ꝓpꝛia materia. Et deinde recapitulat ꝙ aia eſt actus coꝛpoꝛis habentis vitam in potentia. Arguitur Anima rõnalis eſt ꝓpꝛius actus coꝛpoꝛis ſcJʒ m ꝙ aia non eſt in quolibet co2ꝛꝛ Gecundus coꝛpoꝛis humani et non manet in materia. gꝰ ꝓpꝛius actus non eſt ſemꝑ natus eſſe in mate/ ria. Dicendũ ꝙ Areſto. in iſta autoꝛitate nõ Dicit eſſe ſed fieri ſic ꝙ ſit ſenſus. Actus ꝓpꝛius ſemper natus eſt fieri in ſua ꝓpꝛia materia.Et tunc non habet exceptionem in aĩia rõn ali.qa ipᷣa nullo modo poteſt fieri extra materiã. Si eni fieret extra materiã non eſſet aĩa ſed ſubſtã tia ſepata. Scðdo dicendũ ꝙ ſi ponat᷑ in auto/ ritate eſſe ſic ꝙ ſenſus ſit ꝙ ꝓpꝛius actus natꝰ eſt eſſe in ſua materia.Lunc eſt verũ qᷓ;diu ma teria eſt ꝓpꝛia potentia aĩe qð contingit qñ pᷣt aĩa exercere ſuas oꝑationes vitales per coꝛpus et ſic ſtat autoꝛitas iſta.ꝙ actus ſemper manet in ꝓpꝛia matei. Queritur Utꝝ aĩa rõnalis debeat eſſe ĩ coꝛ poꝛe coꝛruptibili ſicut in ꝓpꝛia materia Di cendum ꝙ ſic.et rõ eſt.quia aĩa debet eſſe in illo coꝛpoꝛe ꝑ qð poteſt reciꝑe ſuas perfectõnes ſcʒ ſcientias et virtutes.ſed hoc non poteſt facere per coꝛpus incoꝛruptibile ergo. aioꝛ patet quia deterioꝛa ſunt gratia melioꝝ.cñ ergo ania eſt melioꝛ coꝛꝑe opoꝛtuit coꝛpus eſſe tale ꝙ ſer uiret ad ſuas ꝑfectiones. Minoꝛ patet.qꝛ ſci/ entie acquirunt᷑ in nobis per Porsnrin lenſiti uas ſed fundamentũ oĩm ſen uñ eſt ſenſus ta/ ctus.ergo opoꝛtet in coꝛpꝑe aĩe rõnalis eſſe ſen/ ſum tactus. Sed vbi ſenſus tactus ibi eſt coꝛruptibilitas.qnia ſicut patebit inferius ſen ſus tactus fit ex quadam medietate quattuoꝛ qualitatũ.ſed vbicunq; eſt talis medietas ibi eſt coꝛruptibilitas. Arguitur Ex hoc ſequeret᷑ ꝙ ſubſtantie ſe/ arate etiam vnirẽntur coꝛꝑibus coꝛruptibili us. Sequela patet qꝛ neceſſe eſt illas habere ſcientias. Dicendñ eſt ꝙ q;uis neceſſe ſit il / las habere ſcientias et cognitiones reꝝ nõ ta/⸗ men eſt neceſſe ꝙ ppter hoc vniantur coꝛꝑi.qᷣa tales ſubſtantie hñt cognitionem reꝝ ꝑ ſpecies a vo infulas ⁊ nõ ꝑ ſpꝑecies acquiſitas.ſicut aia rõnalis. Arguitur Inter fſoꝛmã et materiã tebet eſſe ꝓpoꝛtio.quia actus actiuoꝝ ſunt in patiente pdiſpoſito.ſed aĩa rõnalis eſt incoꝛruptibilis ergo debet vniri coꝛꝑi incoꝛruptibili.Etiã dici tur in textu.actus ꝓpꝛius ẽ im determinata ma teria. Dicendñ ꝓꝙ eſt duplex diſpoſitio ĩi ma teria. Vna eſt ſ̃m quã matena eſt apta ipᷣi foꝛ me. Alia eſt que cõſequitur ex neceſſitate mate rie in qua eſt talis diſpoſitio ſicut patet exem/ plariter d ſerra in qua pᷣt inueniri diſpoſitio duplex. Quedã eſt neceſſaria ſerre vt attingat ſuñ finẽ ſicut ꝙ ſerra ſit ferea.quia opoꝛtet ꝙ ug mnmetd nn Ppeus m ,G1 gbci nutd/ is ut um Rann ranpns AN tchien m di Kah⸗ esſ ulee mt wpen wae gl us win ſis/ scheſe⸗ ns bic wusſen mn luusbi unneſe/ abdi ghabale Keliti/ r/ rngid 1gſes 1. irhat. n. ia 14 ſcoima aiiin urmat ucgen/ ſpoſr⸗ tamnat NNo diuidat ligna. Alia eſt diſpoſitio que ſequit᷑ ad hoc ꝙ ſerra ſit ferrea et eſt ꝙ cõtrahit rubiginẽ ⁊ hoc ẽ pᷣter intẽtionẽ illiꝰ qui itroducit foꝛmã ſer re. Sic in ꝓpoſito duplex eſt diſpoſitõ in mate ria aie rõnalis. Una eſtq neceſſario eſt in coꝛ poꝛe cui debʒ aĩa vniri. et illa diſpoſitio eſt ꝙ; coꝛpꝰ habeat ſenſ ſic ꝓbatũ eſt. Alia eſt ĩ ma teria diſpoſitõ q̃ ↄſequit᷑ ex neceſſitate ill ma terie. et ſic opoꝛtʒ illa materiã eſſe coꝛꝛuptibilẽ qꝛ in coꝛꝑe incoꝛꝛuptibili nõ pᷣt füdari ſenſus Et qꝛ coꝛruptibilitas ñ ẽ pᷣncipalit᷑ intenta ab illo qui diſponit materiã ꝓ aĩa rõali.ſʒ coꝛꝛup tibilitas cõſequit᷑ illã diipoſitõem q̃ eſt pncipa lit intẽta ab agẽte. Tũcrñdet᷑ ad argumẽtũ ꝙ foꝛma et materia debẽt ꝓpoꝛtõnari qᷓ;tũ ad illã diſpoſitõnem quã pᷣncipalit᷑ intendit agens in materia. et illa nõ eſt coꝛꝛuptibilitas ſed eſt ꝙ coꝛpꝰ habeat in ſe ſenſꝰ ⁊ ᷣm hoc ꝓpoꝛtõnatur aĩe. Si ergo ſenſ? poſſẽt eſſe in coꝛꝑe iucoiꝛup tibili tũc tali coꝛꝑi deberet aĩa rationalis vniri Scdo pt dici ꝙ aĩa ronalis nõ eſt tm rõnalis ſed etiã ſenſitia.q;nis ergo ſᷣm ꝙ eſt rõnalis nõ requirat coꝛpꝰ coꝛruptibile tñ ſᷣm ꝙ eſt ſeſitiua qꝛ neceſſario habʒ fudamẽtũ in coꝛꝑe coꝛꝛupti Arguit᷑. Aia rõnalis inter oẽs foꝛ-.bili mas naturales eſt maxie immaterialis ergo de⸗/ bet vniri coꝛꝑi celeſti? Dom ꝙ aia rõnal ca/ pit᷑ dupliciꝭ Uno mõ ſᷣm potẽtias ĩtellectias et ſic eſt maxĩe ĩmaterialis qꝛ oꝑa taliũ potẽti/ arñ fiũt ſine coꝛpe. Alio mõ acapit᷑ ſm ꝙẽ ſenſitia et vegetatiua. et ſic habet eãdem cõditi onẽ cñ alijs aĩabꝰ.ſicut ergo alie aie vegetatiua ſcʒ ⁊ ſenſitiua ſũt ĩ coꝛꝛuptibili coꝛꝑe ſic etiam aĩa rõnalis.Et ita hoc argumẽtñ ꝓcedit de ani ma que eſt tm̃ intellectiua ſic eſt aia nobilis Arguitur. Anima eſt ſimplex. ergo dz vniri coꝛpi ſimplici.⁊ ꝑ ↄñs vniret᷑ vni elementoꝛũ vł celo cñ nõ ſint plura coꝛꝑa ſimplicia Dðm q q;uis ſit ſimplex in eſſentia nõ hñs ↄpoſitio nẽ in materia ⁊ foꝛma tñ eſt multiplex in vᷣtute opatiua ⁊ ꝑ talem vᷣtutẽ multiplicè etiã coꝛrñ/⸗ det ei coꝛpus multiplex in ꝑtibus. Cui ratio eſt qꝛ oʒ illas diuerſas vᷣtutes aĩe exercere ꝑ di/ uerſa oꝛgana.qꝛ alia eſt ꝑs ꝑ quã actus vidẽdi exercetur q; audiendi . Alirguitur. Anima rõnalis eſt pfectioꝛ alijs aĩabus.ergo deberet vniri coꝛꝑi habenti auxilia natnꝛalia ꝑ que poſſet deſcendere ſeipſam. Di cendñ ꝙ hõ accipitur duplr Uno mõ ſᷣm eius pꝛimã inſtitutionẽ ſcʒ in ſtatu innocentie ⁊ ſic bomo non indiguiſſʒ auxilijs ad reſiſtẽdũ ſuis ↄtrarijs.quia nihil fuiſſet ↄtrarium homini q; diu ſeruaret rectitudinẽ illius ſtatus Alio mõ Anima accipitur hõ ſm ſtatũ prccati ⁊ tũc etiã ſatis p/ uidetur de auxilijs ꝑ hͥ ꝙ ſibi ↄfertur rõ ꝑ quaʒ pᷣt ſeipſum munire ↄtra impugnationẽ Et qᷣa animalia bꝛuta nõ hñt rõnem qua ſe ſic defen/⸗ dant. ideo neceſſe fuit ꝓ deus ꝓuideret illis aia libꝰ de auxilus naturalibus. MVMV Airrguitur Si coꝛpus humanñ eſt ꝓppꝛium ſubiectũ anime rõnalis.ergo amima rõnalis nũ q́ᷓ; ſeꝑatur a coꝛꝑe. Sequela ꝓbat᷑ qa ꝓpꝛius actꝰ nõ ſeꝑatur ab eo cuiꝰ eſt actus. SBom coꝛpus humanũ accipitur dupłr. Uno mõ ſᷣm elt debite ppoꝛtõnatũ ipſi anime rõnali.⁊ ſic aĩa rõnalis nunq; ſepatur a coꝛꝑe.Alio mõ ac/ cipitur coꝛpꝰ ſᷣm ꝙ fit impꝛopoꝛtionatum ad animã rõnalẽ.⁊ ſic anima pᷣt ſeꝑari a coꝛꝑe. qͥa tunc coꝛpus nõ eſt ꝓpꝛia pona ipſius anime. Vñ pʒ ꝙ maioꝛ ſimpliciter eſt vera ꝙ ꝓpꝛius actus nõ ſepatur a ppꝛia pona ſᷣm ꝙ hmõi.id eſt q;diu manet pꝛopꝛia poña tabactus. Queritnr que ſit ſcða d iffinitio aie. Dðm iſta Anma eſt id quo pꝛimo viumſentimꝰ mouemur ⁊ intelligimꝰ Et eſt bñ aſſignata.q̃a deſcriptio alicuiꝰ rei ignote pᷣt optime dari per pꝛopꝛias paſſiones vel oꝑationes ꝗbus duci/ mur in noticiã ipſaꝝ rerũ.cñ ergo iſte ꝑticule.ſ. viuimꝰ ſentimꝰ ⁊c̃.ſint ꝓpꝛie oꝑationes aĩe.ꝗ diffinitio eſt bene data de aĩa „ . Alrguitur Iſta diffinitio 2uenit potentijs anime. ergo nõ eſt bona diffinitio anime. pꝛo/ batur. q̃a pona vegetatiua viuimus.⁊ potẽtia ſeuſitiua ſentimꝰ.⁊ potentia motiuna mouemur ⁊ poña intellectiua intelligim. Dom ꝓiſta pticula pꝛimo capit᷑ dupłr Uno mõ vt tĩ va/⸗ let ſicut pꝛoximũ ⁊ ſic eſt verũ ꝙ potẽtijs pᷣmo viuimꝰ ſentimꝰ mouemur ⁊ inrelligimus Alnno mõ pᷣmũ tantũ valet ſicut pꝛincipale.⁊ ſic ↄue nit anime qͥa eſt id q̊ͥ pncipalr viuim ſq; ꝑ ani mã vegetatiuã.ſentimꝰ ꝑ animã ſenſitiuã.⁊ ſic capitur pꝛimo in diffinitione iſta.q;uis em po tẽtia eſt pꝛoximũ pꝛincipiũ viuẽdi.i.oꝑationũ vitaliũ nõ tñ epneipiũ Pncipale Arguitur. Etiazx ſic capiedo pꝛimo tũc iſta diffinitio ↄuenit anime ronali tm.qᷣa illa eſt q̃ viuim ſentimꝰ mouemunr et intelligin? Di cendũ ꝙ iſte ꝑticule diffimitionis pñt capidu/ pliciter Uno mõ ↄiunctim ⁊ ſic ſoln ↄueniunt anime rõnali. qa ülla ↄiñctim eſt pᷣncipiñ viuẽ/ Di ſentiendi mouendi ⁊ intelligendi. Alio mõ accipꝛuntur iſte ꝑti iſim ſs reddendo ſingula ſingulis. ⁊ ſic iſta diffinitio ↄuenit om nibus animabꝰ. qa ſub pꝛima pticula ſcʒ viui mus intelligitur anima vegetatiua ſub ſecũda ſcz ſentim intelligitur animaſe eulttin.l ub ter Liber ſcʒ intelligimꝰ intelligit᷑ aĩa intellectiua. Queritur Quõ ita ſcða diffinitio cemon/ ſtret mã. Dðm hoc mõ.qͥa id qð ẽ pnci/ pin quo pꝛimo viuimꝰ ſentim/ mouemur ⁊ in telligim eſt actus pᷣmus ſubſtantialis coꝛpis phiũici oꝛganici. Ded aia eſt hmõi g ⁊c.Eſt ãt iſta demonſtratio qa. Cuiꝰ rõ eſt qa in ipſa ꝓce dit ab effectu ad cauſam. talis ant demonſtra/ tio eſt qa ſicut pʒ pꝛimo poſterioꝝ Sunt eniz moueri ſentire intelligere effectus aĩe. NQueritur Que iſtaꝝ diffinitionũ ſit mate rialis ⁊ que foꝛmalis Dom ꝙ ſcda e foꝛmal ⁊ pꝛima materialis.qͥa in pꝛima diffinitione ponit aliqᷣd qð ſe hʒ ex ꝑte materie ſcʒ coꝛpꝰ.ſʒ in ſcda ponit᷑ aliquid quod ſe hʒ ex ꝑte foꝛme ⁊ nihil ponit᷑ qð ſpectat ad coꝛpi ↄuenienter.ꝭ pma diffinitio dicitur material. qͥa dat᷑ ꝑ ma/ teriã. ⁊ ſcda dicit᷑ foꝛmalis qͥa dat᷑ ꝑ oꝑationẽ Topatio eſt fommmmms. Arguitur. Diffinitio foꝛmalis demonſtrat materialẽ a pꝛioꝛi.⁊ demõſtratione ꝓpter quid ergo ſcda diffinitio aie dʒ demõſtrare pmama a pꝛioꝛi cũ ſit fſomalis Dom ad pꝛimã ptẽ aſſumpti ꝙ Dduplex eſt diffinitio foꝛmal. Una ꝗ eſt data ꝑ foꝛmã ⁊ illa hʒ demonſtrare mate/ rialẽ a pꝛioꝛi ſicut ↄtingit in duabꝰ diffinitio/ nib“ motus tertõ philicoꝝ. quaꝝ pꝛima demõ ſtrat cdam a pꝛioꝛi.Alia eſt diffinitio foꝛmalł q datur ꝑ effectu foꝛme. ⁊ ſic diffinitio foꝛmal demonſtrat materialẽ a poſterioꝛi.⁊ talis eſt ſe/ cunda diffinitio aĩe.quia ulla que ponunt᷑ in ſe cunda diffinitione aie ſunt effectus foꝛmarum qa viuere eſt effectus anie vegetatiue.⁊ ſentire eſt effectus anime ſenſitiue mouen eſt effectus aie motiue. ⁊ intelligere eſt effectus aĩe intelle/ ctiue.Eſt tñ ↄſiderandũ ꝙ aliqui volentes con coꝛdare duas opiniones adinuicẽ ſcʒ an pꝛima Diffinitio demonſtret ſcdðᷣam a pꝛioꝛi vel ecõtra ponnt iſtã diſtinctionẽ. Quia iſte pticule in ſe cunda diffiuitione ſcʒ vinimꝰ ſentimꝰ ⁊c̃. pñt Duplr capi. Uno mõ ꝓut dicũt eſſentiam vita lem. ſic ꝙ iſte dictiones ſignificent effect? cauſe foꝛmalis ſicut dicit Areſto. poſtea ꝙ viuere in viuentibus eſt eſſe. ⁊ ſic ſcda diffinitio a pᷣoꝛi demõſtrat pꝛimã.Alio mõ accipiunt᷑ iſte dictõ nes vt ſignifica nt effectus aiaꝝ ſic ꝙ ſit ſenſus Anima eſtid quo exercemus oꝑa vinendi opa ſentiendi ⁊c̃.et tu nc pꝛima demonſtrat ſecundã a pꝛioꝛi.et ſcða pꝛimã a poſterioꝛi. Ded iſta cõ coꝛdia multipliciter deſficit reſpiciendo oẽs ꝑti/⸗ culas Pꝛimo qꝛ nõ pñt ille ꝑticule capi ſᷣm ꝙ ſignificant eſſentias aiax.qͥa quis inuenit᷑ vi Becundus uere qñq; accipi ꝓ eſſentia vite ſiue ꝓ an ima. tñ nõ pñt ſic alie ꝑticule capi.ſcʒ ꝙ ſentire ſigm ficet eſſentiã ſenſitiuã. et intelligere eſſentiã in/ tellectiuã. Ocdo qͥa ſi admittat᷑ ꝙ ille ꝑticule ſic capiant᷑ adhuc pꝛima demonſirat ſcam a pꝛioꝛi.Circa qð ſciendũ ꝙ aia adueniẽs coꝛꝑi intelligitnr pꝛimo infoꝛmare coꝛpꝰ. ⁊ ꝑ info ꝛ⸗ mationẽ dare eſſe vitale coꝛꝑi. pᷣintelligitur ei wpaia ſit in coꝛpe anteq; intelligat᷑ aiam dare eẽ vitale.qͥa ergo pꝛima diffinitio dat᷑ de aia ßm abſolute melt coꝛꝑi. ſecunda ſᷣm ꝙ dat eſſe 7 vitale coꝛpi iicitur adhuc pꝛima diffinitio ſigt cãm ſcðe diffinitionis ſᷣm naturã Potentiarũ autem Poſtq; Areſto.determinauit de ſubſtantia aie ponendo duas diffinitões euis. Hic iaz deter minat d potentijs anime ſiue de ꝑtibꝰ anime. CLuius oꝛdinis ratio eſt qͥa ſubſtantia natura liter pcedit accñs.ſed potentie anime ſunt acci dẽtia aĩe.ergo aia pꝛecedit ſuas ponas Pꝛio gK determinat de pot entijs aĩe in generali. Scdo in ſpeciali deſcendit᷑ ad ſingulas ꝑtes anie Ibi quare de alimento pꝛimo Lirca pꝛimũ enume rat potentias anume in genere Et circa h pᷣmo oſtendit quõ differenter ſe hñt ad diuerſa aia/ ta. Secundo oſtendit quõ ulle potentie ſe hñt Et dicit ꝙ quedã potentie anime inſunt q buſ dam anumnatis ſicut bꝛutis inſunt vegetatiuũ ſanſitiuũ appetitiuũ ⁊ motiuũ ſᷣm locũ Qui/ buſdam autem anumatis inſunt omnes iſte po tentie ſicut homibus. Quibuſdam vero ineſt ſolũ vna ꝑs anime ſcʒ vegetatiuum que eſt in plantis tm Et ↄnr enumerat genera potentia rum dicens ꝙ potentie anime ſunt vegetatiuũ ſenſitiuum appetitiuum motiuũ ſᷣm locum. et – Ex quo pꝛius dictũñ eſt ꝙ tm q̃ttuoꝛ ſũt gradꝰ vite.ſ.vegetatiuũ.ſᷣſitiun.ſᷣm locũ motiun ⁊ Kñ⸗fa tellectiun:et H̊ Ar.addidit appetitiuũ Tultg Ari.h ꝙ q;uis appetitiun ſit genus potẽtie nõ tñ ẽ gradꝰ vite.Et h̊ oñt qꝛ nõ ſeꝑant᷑ abinuicẽ Fſſitiuũ et appetitiuũ.Dictũ aũt ẽ ſupᷣ ꝙ gradꝰ vite ẽ pncipiũ viuẽdi ab alijs ſepabile.cñ g ſẽ ſitiuñ ⁊ appetitiuñũ nõ ſũt ſeꝑabilia ſic faciunt vnñũ gradu.Dicit g̊ Arj.quo differet iſta gene ra inſunt diuerſis aĩatis. Dicit em ꝙ in plãtis eſt vegetatiun. Animalibꝰ añt pfectis inẽ etiã ſẽſitiun.Cuiꝰ ro eſt qͥa ſpẽs rern hñt ſe ſicut nu meri ſed in numeris pcedit᷑ ab imꝑfectioꝛibus numeris ad ꝑfectioꝛes.ergo etiã oʒ ſic ꝓcedere „n ſede lſt⸗ lim, eſign nale⸗ dumg crl nto:, mrei eet afm uche oſi n man mne. ſez 00 M, mni Qu, llepo wuncht ecſtin nenti mntiun G.a ige aun1 Ntineſ⸗ muic ſiaunt lagene glins meena ſicttu norbes intellectui . . —— „ in ſpecciebus rerũ. Quibꝰ añt in eſt ſenſitiuñ in eſt etiã apꝑetitiuñ.Et diuiditur apꝑetit in deſi xeriñ.i.in appetitñ ↄcupiſcibilẽ. et in iram id ẽ in appetitum iraſcibilẽ. ⁊ in voluntatem id eſt in appetitñ intellectiuñ quoꝝ appetituñn duo ſunt ſenſitiui ſcʒ iraſcibilis ⁊ ↄ”cupiſabił Se/ cundus vero appetitus eſt itellectual ↄinctus Lui autẽ ſenſus eſt Pic ꝓbat pᷣncipale intentũ ſcʒ q nõ ſeꝑant᷑ ab inuicẽ ſenſitiuũ ⁊ appetitiuũ.Et ad hoc ponit duas rões. Quarñ pꝛima ſtat in hoc. Quibul cunq; ineſt ſenſus illis ineſt ⁊ appetit.g nõ ſe⸗/ ꝑantur abinuicẽ. ña eſt nota. ⁊ añs ꝓbat᷑. qa qui buſcũq; ineſt ſenſus illis ineſt delectatio et triſticia:qͥa ↄiunctio ↄuenientis ſenſibilis fac leticiã. ⁊ ↄiunctio diſcõuenientis ſacit triſticiã Sed quibuſcũq; inſunt leticia ⁊ triſticia illis ineſt ↄcupiſcentia. Quia nihil alind eſt ↄcupi ſcentia qᷓ; inclinatio in delectabile ̃m ſenſum. Adbuc aut alimẽ. Pic ponit aliã rõnẽ ad hoc ꝙ appetitiuñ ⁊ ſen ſitiun nõ ſepant᷑. Et ſtat rõ in h. Ubicũq; ẽ ſen ſus alimẽti ibi eſt appetit? ſed in aĩalib eſt ſen ſus alimẽeti. ergo etiã appetit/ Maioꝛ pʒ. quia vbicñq; eſt ſenſus alimenti ibi eſt eſuries ⁊ ſitꝭ ſed eſuries ⁊ ſitis ſunt appetitus Quia eſuries eſt appetitus calidi ⁊ ſicci.⁊ ſitis eſt apptitus frigici ⁊ humidi.⁊ ideo tact eſtſenſus alimẽti qa ipſe ꝑcipit calidũ frigiqũ humidũ ⁊ ſiccum Senſibilia añt alioꝝ ſenſuñ nõ ↄferñt ad ali/⸗ mentũ niſi ſoꝛſan ſm accidẽs qͥa eis accidit ca/ lidñ ⁊ frigidũ. Sapoꝛ añt nõ ↄfertad alimẽtñ ſed eſt celectatio alimẽti. Minoꝛ ꝓbat᷑.qa om ne al neceſſario nutritur. qͥa niſi ſic al nõ poſſet ↄſiſtere neq;pmanere ergs aĩali ineſt ſenſus ali alias nõ poſſet al diſtiguere Oueniẽs nutrimẽtũ a diſconuenienti Ex quo ↄcluditur q oĩbus aialibꝰ qbus ineſt tactus etiã meſt ap etitus. De fantaſia añt ĩmanifeſtũ eſt quõ ſe babeat ad alias ſpecies potentiaꝝ de qua poſte menti. qꝛ rius intendendũ eſt Quibuſdã ineſt moriuuʒ ſm locũ Alijs añt ineſt intellectiuũ ſicut hõibꝰ Et ſi ſit aliqua natura honoꝛabilioꝛ hũana illi etiã intellectꝰ ineſt ſiẽ ſũt ſube ſeꝛtte. Arguitur Aliqui appetũt potũ alcleng⸗ nõ eſt appetitus momt ⁊ frigidi Dðm dupkr pᷣt potus dici calidus. Uno mõ abſo/ tute. ⁊ ſic nõ eſt vᷣm ꝙ aliqua aĩalia appetãt po tũ calidu. Alio ant mõ dicit᷑ pot calidus vel frigidus ĩ oꝛdine ad ↄmixtionẽ aialis.⁊ ſicois potus eſt frigidus. Cuiꝰ rõ eſt. qͥa oʒ animata eſſe mixta ex qttuoꝛ elemẽtis.ſcʒ calido frigido humido ſicco.⁊ iõ oʒ vtant᷑ calido frigido ſic co ⁊ humido.ſed manifeſtñ ꝙ in cibo nõ appe/ tunt frigidũ.g̊ in puau. Queritur Quot ſunt aie ⁊ ̊t gradus vite ? uot genera potentiaꝝ. Dom ꝙ ſüt tres anie ſcz vegetatina ſenſitiua ⁊ intellectiua. Ded ſñt qᷣttuoꝛ gradꝰ vite.ſcʒ vegetatiuñ ſenſitiuũ mo/⸗ tiuũ ſᷣm locñ ⁊ intellectiun.Et ſunt qnq; gene/ ra potentiaꝝ ſcʒ vegetatiuũ ſenſitiun appetiti/ uñ motiuñ ſᷣm locu ⁊ intellectiuũ Ratio iſtius diuerſitatis eſt. qa diſtinctio aimax.diſtinctio graduũñ vite ⁊ diſtinctio generũ potẽtiaꝝ ſumũ tur ex diuerſis.⁊ ergo neceſſe eſt variare nume-ꝝ illoꝝ. Diſtingunt em aie ßᷣm ꝙ differenter exee⸗ Dunt naturã liue foꝛmas naturales Sicut em ꝛius ꝓbatũ eſt Aia vegetatiua excedit naturã qa mouet ad ↄtrarias dꝛãs poſitionis. Uel g̊ talis aĩa vtitur qᷓlitatibus in ſua oꝑatione vel nõ Si nõ vtit᷑ qlitatibꝰ ſic eſt aia intellectiua qᷓ inquãtũ intellectiua nõ agit ꝑ aliqs qualita/ tes Uel aĩa vtitur qᷓlitatibꝰ. Et hoc duplr. qa vel vtitur qlitatibus diſpoſitiue tm ⁊ nõ eſſe/ ctiue ⁊ ſic eſt anima ſenſitiua qꝛ talis aĩia oꝑat ꝑ oꝛgana coꝛꝑalia que neceſſe eſt diſponi ꝑ ali/ quas qlitates Exempli grã. aĩa ſenſitiua opat viſionẽ ꝑ oculos neceſſe ẽ ant oculos eſſe diſpo ſitos aliquibus qualitatibus. Vel aĩa vtit ta⸗/ libus qlitatibus in ſua opꝑatione diſpoſitiue ⁊ effectiue ſil. et ſicẽ anima vegetatiua qa illa hʒ aliqua oꝛgana ꝑ que oꝑatur ſuas oꝑationes ſi cut eſt ſtomachus epar coꝛ ⁊c.Et etiã ĩ ſua oꝑa tione agit in obiectn ꝑ tales q̃litates qꝛ oʒ ꝑ ca loꝛẽ alimentũ decoqui. Vnde pʒ ꝙ nõ ſolñ oꝛ/ gana aĩe vegetatiue diſponutur ꝑ qlitates ſic in ſenſibus. ſed etiã opationes fint ꝑ medium ipſaꝝ q̃litatũ.hoc aũt nõ fit in ſenſibus Nam —— viſus nõ recipit ſuũ obiectũ qͥa calidũ aut fri/ gidum Uel poſſunt anime abinuicẽ diſtingui bm dant differenter eſſe. Anima em vel dat eſſe pure ſpnale et ſic eſt intellectiua.vel dat eſſe pure materiale et ſic eſt aia vegetatiua. vel dat eſſe ꝑtim materiale et partim ſpñaleet ſic ẽ aia ſenſitiua. Dat em anima ſenſitiua eſſe partim materiale. quia vtitur qlitatibus diſponẽtibꝰ oꝛgana. Et dat eſſe ꝑtim ſpnalequia keipn foꝛ mã ſpnalem qͥa ſenſibile recipitur in ſenſũ abſz materia ſicnt infra patebit. Sed gradus vite diſtinguũtur abinuicez ſᷣm ꝙ ſunt differenter ſepabiles in diuerſis alatis ſʒ hoc cõtiugit tin quattuoꝛ modis ſ- cq du vegetatiuũ ſepara tur a ſenſitiuo ſicut in plãtis.⁊ ſenſitiuũ 3 motio nõ eſt gradus vite qꝛ nõ ſepatura ſenſitiuo ſic in tertu pbatũ eſt. Sed in intellectiuo oĩa ila mueniunt. Sed genera potentiaꝝ diſtingunt Penes ↄpationẽ ad obiectũ. vel ergo obiectum potentie eſt alqð coꝛpusↄiunctũ aie ſᷣm locuzʒ ⁊ ꝓpimmquitate.⁊ ſic eſt pꝛimũ genꝰ potentiarũ ſcʒ vegetatiun. qᷣa neceſſe eſt alimentũ qð ẽ ob⸗ iectũ potentiaꝝ vegetatiuaꝝ eſſe ↄiunctũ aie ?⁊ alito. Uel obiectũ eſt ſepatũ ſᷣm locn.⁊ hoc co/ tingit duplr. qa aia dupłr ſe hʒ ad obiectũ. qnʒ em ꝑ opationẽ aie res tendunt in aiam. ⁊ qniq; aia tendit in res. Exempli grã. ꝑ ſenſatione ten Dit ſenſibile in ſenſum. qa viſio fit ꝑ h̊ ꝙ viſibi le recipit᷑ in viſum ꝑ ſuam ſpẽm.vel ergo accipi tur hoc obiectũ ſᷣm ꝙ res tendit in aiam. Et h̊ Dduplr. qa vel talis res eſt ſenſibilis.⁊ ſic eſt ge/ nus ſenſitiuñ.vel talis res eſt vniuerſalis ⁊ in/ tellectualis.⁊ ſic eſt intellectiuũ.vł tale obiectũ accipit᷑ m ꝙ aia tendit in res ſicut in finẽ.⁊ ſic eſt appꝑetitiun. vel aia tendit in finẽ oꝑis. ſic eſt motiuñn.qa appætitus eſt reſpectu boni ⁊ bonuʒ et finis coincidunt.ſed ꝑ potentiã motiuã ten dDit aĩa in aliqð ſicut in terminũ oꝑis.qͥa ꝑ illã deuenit᷑ ad aliqð qð ẽ terminꝰ appetitus Nueritur. Quare vocãtur genera potẽtiaz Dom wideo dicunt genera quia ↄtinent ſbᷣ ſe multas ſpes vatenrieſan genꝰ vegetatiuũ tinet ſub ſe tres ſpẽs. S Duas Appetitiuũ aut ↄtinet tres ſpẽs Airguit᷑ Ergo motiuũñ nõ eſt gen? quia nõ cõ tinet ſub ſe plures ſpecies ꝓbat᷑. ã ideo dicit aliqd gen? qͥa hʒ ſub ſe plures ſpecies. Ddðm ꝓmotiua potentia eſt duplex. Quedãa eſt moti ua impatiua que ſcʒ impꝑat motũ.⁊ talis ponña eſt diuiſa in multas ſpecies.quia ↄtinet ſub ſe intellectũ voluntatẽ appetit ſenſitiuos et ſen/ ſus interioꝛes ſicut infra patebit. Alia eſt po/ tentia motiua localis executiua.⁊ tunc eſt dom wſpẽs accipit᷑ duplłr. Uno mò ꝓ reali natura ſpecifica. ⁊ ſic nõ eſt diſtinctio ſpecifica in ula potentia. quia ſicut diat Areſto. iij. huiꝰ. ꝙ di / uerſa oꝛgana nõ diuerſificant ſpẽ ipſam ponazʒ motiuã.Alio mõ accipit᷑ ſpecies ꝓ ſpeciali mõö ⁊ ſic potentia localiter motiua executiua eſt di uerſaꝝ ſpecieꝝ in diuerſis aĩalibus qͥa aliqua aĩalia mouent᷑ localiter reptando ſicut ſunt ſer — pPentes ⁊ vermes. et aliq̃ mouentur volãdo ſiẽ᷑ aues. et aliq ambulando ſicut hoies. . Querit᷑ Que ſit ratio oꝛdinis iſtoꝝ geney potentiaz Dom ꝗ genera potentiaxꝝ poſſut Duplr oꝛdinari. Uno mõ pᷣm viã generationis vm quã ꝓceditur ab imꝑlłectis ad ꝑtecta. et ſic le tres ſpẽs. Genſitiuum vᷣo ↄtinet ſub ſe nouẽ ſpecies. Intellectiuñ ↄtinet ſub ſe Becundus vegetatiuñ eſt pꝛimũ. deinde ſenſitiuñ tũc appe titiun. Deinde motiun pᷣm locũ. et vltimo itel lectiuũ. Alio mõ pnt oꝛdinari ſᷣm oꝛdinẽ ꝑfe/ ctionis ⁊ ſic eſt oppoſitus oꝛdo Iſtud ant põt elſſe manifeſtũ ↄpando iſta genera potentiaruz ad aiata.qͥa vegetatiuũ iuuenit᷑ in imꝑfectioꝛi bus q; ſenſitiun.deinde appetiuuũ.deinde mo tiuũñ ſᷣm locũ ⁊ tic intellectiun Arguitur Appetitiuñ etiã reꝑitur in nõ ani matis. ergo nõ eſt potẽetia aĩe. Ans ꝓbat᷑. quia materia appetit foꝛmã.pꝛio phiſicoꝝꝛH. Dom wꝓeſt duplex appetitus ſcʒ naturalis qui nihil aliud eſt q; inclinatio nature ad finẽ vel oꝑatio nsẽ et talis appetitus etiã eſt in nõ aninatis nec vt ſic eſt potentia aĩe. Alius eſt appetitꝰ aiĩalis qui ſeqtur cognitionem alicuiꝰ appetibilis et talis ſolũ inuenit᷑ in aĩalibus.et de tali appeti/ tu hic loquit᷑ Areſto. Appetitus em ſenſitiuꝰ ſequit᷑ cognitionẽ ſenſitiua.⁊ intellectiuꝰ cogni tionẽ intellectiuã. — Queritur UItñ plures ſint potentie in aĩa. Dom wꝙſic. Et pꝛecipue in aĩa rõnali. Cuiꝰ rõ duplex eſt Pꝛima. aia pcipue rõnalis eſt ꝑfe ctiſſima inter inferioꝛes creaturas. ergo dʒ hꝛ? pfectiſſimas et plures oꝑationes qͥa opatio eſt finis rei.et ꝑfectioꝛ res hʒ ꝑfectioꝛẽ fine.ſed nõ põt habere multas oꝑationes ꝑfectas ꝑ vnam potentiaʒ. qa diuerſaꝝ opationũ ſunt diuerſa pncipia. ergo oʒ ꝙ illas pfectas opationes ha/ beat ꝑ plures potentias.Cuiꝰ rõ eſt quia illa q fiunt in ſuꝑioꝛibꝰ ꝑ pauca media.fiunt in infe rioꝛibꝰ ꝑ plura Ho em eſt oꝛdinabilis ad eun/ xem finẽ cñ ſubſtantijs ſeꝑatis.ſed illũ finẽ ha bent ſubſtatie ſepate = nõ ꝑ multa me/ dia ſed inferioꝛa ſicut hõ hñt illũ ſinẽ ꝑ multa media. Secunda ranio ſtat in hoc quia homo eſt ↄpoſitus ex duplici natura ſcʒ ex coꝛꝑali qͥ ad coꝛpus 2 ſpirituali quo ad animã ergo etis habebit duplicẽ potentiã coꝛreſpondentem illi Duyplici nature ſeʒ ſpiritualem ſicut eſt intelle⸗/ ctus agens.poſſibilis ⁊ voluntas.Et alias po tentias coꝛꝑales ſicut ſunt vegetatiue et ſenſiti ue. Et h ideo quia naturaliter potentia ſequit naturam. ſed in omni natura tna inueniunt. ſ⸗ eſſe poſſe et opaiuia· ” rguitur Anima rõnalis plus accedit ad dei ſilitudinẽ qᷓ; alie foꝛme.ſed in deo nõ eſt po/ tentia.ergo etiam ipſa aia rõnalis nõ habebit aliquã potentiã ergo 7 Dom ꝙ in aia roali duo inueniunt᷑ ⁊ '̃m hoc duplicit᷑ ſumit᷑. Uno mõ quo ad ꝑfectione opationn.Et quo ad hoc aia ronalis magis accedit ad diuinã ſimilitu/ dinẽ.qꝛ ſiẽ deus ꝑfecte oꝑatur ita etiazx perſecte icn mont e pſe⸗ ntpot nnung Rcnori ndemo nhöni It. qung Don mhel lohati⸗ nmsne npils abilse⸗ ahe, tin Wa nschge d chanock ri grun nt diuaſt onts hi, ului nem nt 1eun/ ifneha mlamc nmiun zahond ngal jagoen atmdl tinrdle ilus eala ã un. uultn⸗ ſckſo, hthhit zalodli it Uns 10 1 hoe ſimnit⸗ 6 ſentiã poõ ſunt operationes aĩe rationalis. Alio mõ acci pit᷑ ania rõnalis quo ad numeꝝ potentiaꝝ. et tunc nõ habet ſilitudinẽ cũ deo qͥa in deo nõ eſt multitudo potentiaꝝ ſicut in anima ronali ea em que fiũt per pauca in ſuperioꝛibꝰ fiñt in in/ ferioꝛibꝰ per multa H Alrguit᷑ Anima eſt ſimplex in eſſentia. ergo etiã erit ſimplex in potentia ⁊ ſic nõ erũt mnle eius potentie ↄna ꝓbat᷑ quia eſſentia et poten/⸗ tia debent ꝓpoꝛtionari. Dom ꝙ duplexẽ ſim plicitas.quedã eſt ſimplicitas per negationem perlectiomis. ⁊ ſic materia pꝛima dicit ſimplex qᷣa ipſa nõ hʒ in ſe aliquãꝗ perfectionẽ ⁊ talẽ ſim plicitatẽ nõ hʒ anima. Alia eſt ſimplicitas per negationem ↄpoſitionis.qͥa ſcʒ res in ſe nõ eſt cõpoſita.⁊ ſic ſolus deus eſt ſimplex.qꝛ cũ ſum ma ſua perfectione nullã habet ↄpoſitionẽ.⁊ ſic etiã aliquo mõ anima rõnalis quo ad eius eſ/ öt dici ſimplex qꝛ ſe; non eſt ↄpoſita ex materia et foꝛma.eſt tñ multiplex in vᷣtute ope randi. ⁊ ideo requini᷑ ad tales operatõnes mul titudo potentiaꝝ. J Querit᷑ Quot ſint potentie aĩe rõnalis cõ/⸗ iuncte coꝛpoꝛi. Dðm ꝙ decẽ ⁊ octo quarum pot entiaꝝ ipſa anima eſt pꝛincipiũ q;uis non pletñ ſcʒ tres pone anime vegetatiue videlic nutritiua augmẽtatiua ⁊ generatiua. ⁊ qͥnʒ la tẽtie ſenſitiue exterioꝛes.ſcʒ viſus auditus olfa ctus guſtus ⁊ tactus.Et ſunt q̃ttuoꝛ ſenſus in terioꝛes ſcʒ ſenſus ↄmunis q locat᷑ ſup dextrum oculũ. Et vᷣtus imaginatiua q locat᷑ ſupꝛa ſini ſtrũ oculũ.Et virtꝰ cogitatiua qᷓ locat᷑ in ſupio ri pte capitis ſcʒ in cacumine Et memoꝛatiua que locat᷑ ĩ poſtenioꝛi ꝑte capitis Et ſunt duo appetitus ſenſitiui ſcʒ iraſcibilis ⁊ ↄ cu piſcibi lis Concupiſoibil eſt qͥ ↄiungit᷑ ſenſui ↄmuni. Et iraſcibilis qͥ ↄiungit᷑ virtuti cogitatiue ſiẽ 33. üj. hur Itẽ in pfectis aĩalibꝰ eſt vna pona localiter motiua ꝑ quẽ a? exequit᷑ motũ ⁊ illa eſt oꝛiginaliter in coꝛde ſᷣm ꝙp ei diun gunt alia mẽbꝛa. Inqntũ aũt aĩa eſt intellectiua hʒ tres poñas ſcʒz intellectũ agentẽ poſſibilẽ ⁊ volũta tẽ. Et ſepata aĩa a coꝛꝑe iſte potẽtie nõ manent actuałr.qꝛ ſũt in aĩa ⁊ in coꝛꝑe ſil. ODuerit᷑. Utuꝝ potentie aie diſtinguant᷑ ab aĩa. Dðdm ꝙ ſic. Et ꝓbat triplici rone. Pꝛĩa ſtat ĩ hoc. Illa diſtinguunt realiter qᷓ diſtiguũ tur pꝛedicamentaliter cũ diſtinctio pᷣdicamen talis ſit realis. Sed aĩa ⁊ ſue potentie diſtin⸗ guunt᷑ pᷣdicamẽtaliter. Eſt em requctiue in pꝛe dicamento ſube. Sed poñe aie ſunt in ſecnda ſpecie qᷓlitatis. Circa maioꝛẽ ſciendũ ꝗ dupkr ↄtingit loqͥ de diſtinctione reali Uno mõ ſic.q Anima illa qᷓ diſtinguunt᷑ loco ⁊ ſubiecto qͥa ſcʒ pnt ab inuicẽ ſepari diſtinguntur realiter Et ſic layci loq uũtur de diſtinctione reali ⁊ cñ eis ↄcoꝛdãt aliqᷓ modermi. Et ſic eſt verñ ꝙ pꝛedicamenta nõ diſtin guunk realiter. qꝛ nõ ſi unt foꝛme reali/ ter abinuicẽ diuerſe cũ neceſſario accidens ſit iu ſubiecto.Alio mõ accipit᷑ diſtinctio real ſᷣm ꝙ eſſentia rei ðꝛ res. Et ſic illa diſtinctio dici᷑ realis que eſt eſſentialis Illa ergo q hůt diuer/ ſas eſſentias etiã ſi nõ pnñt abinuicè ſeꝑari diſti guũtur realiter. ⁊ ſic phi loqunnt᷑ de diſtinctõe reali cũ dicuũt ꝙ pᷣdicamẽta diſtinguntur realit Secũda ratio ſtat in h. Actꝰ et pona dundũt qðlibet genus entis ſᷣm Areſto.ix. methaphiſi ce. et accipit Areſto.ibi genꝰ ſᷣm ꝙ genus ſube diſtinguit᷑ cõtra genus accidentis vt ſit ſenlus actus et pona ſunt eiuſdem genenis.i.ſi actꝰ ali cui potentie ſit de genere ſube tunc etiã illa po/ tentia erit de genere ſube. vt pʒ de materia et foꝛ ma. qͥa foꝛma eſt in pdicameto ſube etiam mate ria eſt in pᷣdicamẽto ſubſtantie.q eſt pona eius Ex quo ſic arguit᷑ Oꝑatio potentie eſt de pᷣdi/ camento actionis ſicut videre et audire.cum ꝗ̊ actus et potentie ſunt de eodẽ genere. oʒ etiã ꝙ poñna ſit de aliquo genere accidentis. Et ſic ne/ ceſſe ẽ dicere ꝙ pona ſit de genere qlitatꝗ. 16 G pbt dici ꝙ ſit de genere ſubſtantie ſic ꝗꝙ aĩa ſit ſua potentia. Lertia ratio ſtat in h.ſi aia ſit ſua po tentia ſequeret᷑ ꝙ aĩa ſemꝑ eſſet in exercitio ſue opꝑatõis Seqla ẽ falſa.qꝛ aia nõ ſꝑvidet nec ſꝑ audit/ ꝓbat tn ſic.qͥa ſi aĩa eſſet ſua poña tẽ cẽt iImediatũ pᷣncipiũ ſue opationis ſicut nunc eſt imediatũ pᷣncipiñ dandi eſſe vitale.ſicut ergo aĩa ſemp dat eſſe vitale.ita ſi aĩa eſſet ſua pona ſemꝑ daret opationẽ vitalẽ.⁊ ſic ſemꝑ eſſet in exercitio opandi JU Airguit᷑ Aug'. dicit ꝙ mens noticia ⁊ amoꝛ ſunt ſubſtantialr in aĩa.ſed iſta ſignificãt potẽ tias. ergo videt᷑ ꝙ aĩa ſit ſua pomſa. Dom ꝙ iſta locutio pᷣt d uplłr intelligi Uno mõ ꝙ ſit lo cutio eſſentialis ſic ꝙ ſignificetur ꝙ mens noti/ cia et amoꝛ ſint ſubſtantialiter ipſa aĩa.⁊ ſic lo cutio eſt falſa. Alio mõ pᷣt intelligi hec locutio vt ſit obiectiua. vt ſit ſenſus.mens noticia et amoꝛ hñt ſubam aĩe ꝓ obiecto ⁊ ſic lo Augg quia vult ꝑ iſtam locutionẽ ꝙ in anima nr̃a eſt imago trinitatis. qͥa ſicnt vna anima ↄgnolſcit pꝑ tres vires ſicvna eſſentia eſt in tribus pſonis Vult ergo ꝙᷣ ipſa mens ſiue anima ꝑ memoꝛiã tʒz aĩam.noticia cognoſcit anima. amoꝛe amat animã. ſic ꝙ vna ſubſtantia memoꝛit᷑ tenet᷑ quo ad mentẽ Noſcit᷑ quo ad noticiꝗ. amat᷑ quo ad amoꝛẽ. Secũdo pt dici ꝗæ iſta pdicatio c totiꝰ poteſtatiui in ſuis partibus Circa quod ſcien dum totum vniuerlale meſt cuilibet ſue pti⸗ Hõ̃m eſſentiã ⁊ ptãtem ſicut ał hoi.et iõ pt h totũ ſimpliciter pᷣdicari de ſius ꝑtibꝰ diuiſim ſũpt Aliud eſt totñ integrale ſicut dom et hoc nec ineſt ꝑtibus ſm eſſentiã nec ᷣm ptãtem. et ideo tale totũ nullo mõ pt pdicari de ſius ꝑtibꝰ ſum ptis diuiſim. Iſta em eſt mala pdicatio lapis eſt dom . lignñ eſt dom. Sed totũ ptaͤtiun in eeſt cuilibet ꝑti ſᷣm eſſentiã ⁊ nõ ſᷣm ptãtem.⁊ iõ hHh̊ pᷣt pdicari de ſuis ꝑtibꝰↄiunctim acceptis vt ſicut põt dici calidũ leue lucidũ ſunt vn ignis Dic etiã pᷣt dici ꝙ mens noticia et amoꝛ ſunt ſubſtantialiter anima. Et tñ ſicut caliduzʒ leue lucidũ diſtinguunt᷑ ab igne realiter.ſic etiã iſte poñe diſtinguunt᷑ realłr ab anima. Airguit᷑ Matena pᷣma eſt ſua potentia ⁊ ta lis nõ diſtinguit᷑ realit᷑ a materia. ergo anima eſt ſua pona ↄña tenet ꝑ ſiie Ddðm ꝗñẽ ſile quia non eſt inconueniens ꝙ aliqua res ſit ſua potetia paſſiua cã paſſio põt fieri ꝑ eſſentiã rei ⁊ nõ ꝑ poñam ſuꝑadditã Sed nõ põt aliquid eſſe ſua pona actiua ꝗᷓles ſũt potẽtie aĩe qᷓ ſunt admin actiue poſtq; receperũt ſpẽs ſicut viſus poſtq; fecchir. pẽs viſibiles tũc videt. Ratio iſtiꝰ diuerſitatis eſt qa ſicut dictũ eſt ꝙ actus ⁊ poñna ſunt eiuſdẽ generis. cũ ergo foꝛma ſubal geſt actꝰ materie pꝛime ſit de genere ſubſtantie neceſſe eſt dicere ꝙ pona illiꝰ actꝰ ſcʒ materie p/ me etiam ſit de pdicamento ſube.et ſic nihil ad dit poña materie ſupᷣ materiã realiter ſic pona aie ſupanilidd “ Aft. Foꝛma accidẽtał agit ꝑ eẽntiã ſuã q̊ etiã foꝛma ſubſtãtial. Ans pʒ de caloꝛe ꝗq imediate agit in aquã qa niſi ſic eſſet ꝓceſſus in infinitũ Dom ꝓᷣiſta ppoſitio non eſt vera ꝙ foꝛma accidẽtalis agit ꝑ ſuã eẽntiã.qͥa talia accidẽtia nõ ſüt ea q̃ agut ſed quibꝰ aliq agũt.⁊ ſic ignis agit in aquãa ꝑ caloꝛe ſicut ꝑ pximũ pncipium nõ tñ caloꝛ agit Cui ratio eſt qa cñ opari ſeqͥ/ tur eſſe eo mo ↄuenit alicui oꝑari quo mõ ↄue/ nit ſibi eſſe Sed iſte foꝛme accidẽtales ꝑ ſe nõ hñt eſſe. ⁊ ſic nõ ↄceditur ꝙ foꝛme accidẽtales agãt ꝑ ſuã eſſentia.Et ſi tunc replicetur.ſi deus crearet caloꝛẽ extra ſubſtãtiã tũc talis caloꝛ age ret ꝑ ſuã eſſentiã. Rñdet᷑ dupłr. Uno mõ ſup/ pPoſito ꝙ deus crearet talẽ caloꝛẽ pᷣter ſubiectum tic daret ſibi talẽ actionẽ pꝛeter ſubiectũ.Se cundo pßt dici ꝙ nõ eſt poſſibile talẽ foꝛmã crea ri extra ſubſtantiã.qͥa creatio terminat᷑ ad eſſe ſubſiſtẽs. Sed caloꝛ cꝛeatꝰ extra ſubſtantiam nõ eſſet ſubſiſtes. g nõ eſſet creabilis. qͥa eẽ ſi ub/ ſiſtentie caloꝛis eſt eſſe in ſubiecto. cũ g nõ hꝛet Becundus ſubiectũ tũc eẽt ſubſiſtens.⁊ nõ ſubſiſtens qð implicat Nec eſt ſiłe & accidente ſine ſubiecto ſubſiſtete. poſtq; ꝑ nataz ꝓductũ ẽ qꝛ pᷣt ↄſerua ri ſine pncipali ſubiecto.ſʒ tñ tal qlitas nõ eet natalr abſq; qᷓntitate qᷓ ſupplet ibi vicẽ ſbiecti Afr. Aug.. dicit ꝙ pone aie nõ ſũt in aĩa ſic accñs g ſic ſuba in eo cui eſt ſubſtatia. Dom wW Duplerx eſt accidẽs ſcʒ cõe ⁊ ꝓpꝛiũ Jã vᷣm eſt ꝓꝙ pone aie nõ ſunt in aĩa ſicut accidẽs cõe.ſed ſicut accidẽs ꝓpꝛiñ qa ipᷣe pone fluũt ex eẽntia libꝰ pᷣncipijs aie qdð eſt ppꝛin accidẽtibꝰ ꝓpis Accna ãt cõia flunt ex ucſpi⸗ indmidualibꝰ. Alrtr.Accñs nõ extendit ſe vltra ſuũ ſubiectũ ſed poñe aĩe extẽdut ſe vltra ſuũ ſubiectũ ergo nõ ſunt accidentia. Dicendũ eſtad maioꝛem ꝙ accidens nõ extendi vltra ſuũ ſubiectñ pᷣt in telligi dupłr. Uno mõ ſubiectiue et ſic eſt verũ ꝙ accñs nõ põt eẽ ſubiectiue niſi in ſuo ꝓpꝛio ſubiecto Alio mõ põt intelligi effectiue vl obie ctiue.⁊ ſic eſt falſũ qͥa accñs extendit ſe effectiune vltra ſuũ ſubiectũ. ſicut caloꝛ ignis agit vltra ſuũ ſubiectum ſcʒ in aquam.ſic etiam obiecti ue poteſt accñs vltra ſuum ſubiectum agere qꝛ viſus poteſt obiectiue tendere in coloꝛeʒ extra ſe exiſtentem ʒ ”MD Arguitur. Foꝛma ſimplex ſubiectum eſſe non poteſt. ſed anima eſt foꝛma ſimplerx ergo non eſt ſubiectum accidentium. Dicendum ꝙ maioꝛ eſt vera de foꝛma ſimpliciter ſimplici que nullam admittit compoſitionẽ ſicut eſt eſ/ ſentia diuina. ſed aia ñ ẽ foꝛma ſimpłr ſimplex ſed eſt ſimpler qa non eſt compoſita ex materia et foꝛma iõ põt haberi in ſe accña etiam ab ipſa realiter diſtinccaaz, Arirguitur. Senſibile et rationale ſunt dif ferentie anime.ergo ſignificant ſubſtantiaʒ ani me ſed ſenſibue ſumitur ex ſenſu. ergo ſenſus ẽ ſubſtantia anime ⁊ ꝑ ↄñs nõ eſt potentia. Di cendũ ꝙ ſenſibile capit dupłr. Vno mõ ſᷣm eiꝰ ꝓpꝛiã ſignificationẽ. ⁊ ſic ſenſibie ſignificat ali qð ↄpoſitũ ex coꝛꝑe ſenſitino ⁊ aima ſenſitiua. ⁊ illo mõ ſenſibile eſt dꝛña ↄſtitutiã animalet ſic ſignificat idẽ realiter cũ aĩali. Alio mõ capi tur ſenſibile pꝛout ſenſibile ſignificat habere ſenſum. et ſic ſenſibile eſt accidens et non diffe/ rentia.quia ſenſus eſt qualitas extra eſſentiam animais.ẽ NQNueritur Utruʒ potentie anime ſint in anima ut in ſubiecto. Dicendum ꝙ quedaʒ potentie anime ſicut intellectiue ſunt in anima ſicut in ſubiecto. Sed alie potentie ſunt in ani ma ⁊ coꝛpe ſimul Cuiꝰ rõ naturalit᷑ pt ſic ſumi qa ſemꝑ einſdẽ eſt potentia cuiꝰ eſt oꝑatio. ſiẽ 8 — — — — —— — ——— — —— nse bins Nnn möͤeit ſien niſi Dn nck eſ rene pos mulby, uc nicnen cken ro entcbie wrg H ſnpee emut wipſt intdit ruzani ſcnſusi ria. Di nöfnc nicatal ſcniiu. nimle ono At in nrinam icſum atio⸗Ke . . 1. . D „„ . * „ * — . patz ꝑ Areſto. in libꝛo de ſomno ⁊ vigilia. IJl/ le enĩ potẽtie ſunt potẽtie aĩe tm q̃ꝝ oꝑatõnes tĩ fint ꝑ aĩam.ſʒ ille potẽtie ſunt aĩe et coꝛꝑis quaꝝ opationes fiñt ꝑ aiam et coꝛpꝰ ſil.ſʒ ma nifeſtũ ẽ ꝙ ooꝑationes intellectiue fint ꝑ aiam tin oꝑatõnes añt ſenſitiue ⁊ vegetatiue fiũt ꝑer aiam et coꝛpꝰ ſil.ergo etiã potetie vegetatiue ⁊ ſenſitiue ſunt in anima et coꝛpꝑe ſimul. Arrguit᷑ Tlidetur ꝙ ſint aliqᷓ potẽtie coꝛꝑis tm̃ ꝓbat᷑.qꝛ ſic aia ẽ tm ſubiectũ potẽtiaꝝ ſpi/ ritualiũ.ita coꝛpꝰerit tm ſubiectũ potẽtiaꝝ coꝛ poꝛaliũ.ↄna tenet a ſiſi. Dðm ꝙ nõ eſt ſile. qꝛ nõ eqliter ſe hʒ coꝛpꝰ ad potẽtias ſic aĩa.qꝛ aia ẽ pꝛincipiũ oĩm potentiaꝝ etiã coꝛꝑalium q́;uis nõ cõpletũ ſubiectũ.ſʒ coꝛpꝰ nõ ẽ pꝛinci/⸗ piñ oĩm potentiaꝝ.⁊ ſic nõ ẽ aliq̃ potẽtia ĩ coꝛ poꝛe tm. Cuiꝰ rõ ẽ.qꝛ potẽtie qᷓ ponũt ĩ aiaſũt potẽtie actiue.ſed actio eſt a ſoꝛma.ergo etiam a foꝛma fluñt potentie potius qᷓ; a materia.Et ideo nulla ẽ potentia qᷓ tm coꝛꝑi conuenit. Arguit᷑ Aug.dicit ꝙaĩa quedã ſentit ſine coꝛpe.gy aĩa hʒ aliquẽ ſenſuzʒ ſine coꝛpe. Dðʒ ꝙ aiam ſentire ſinc coꝛꝑe pᷣt duplicit᷑ intelligi. VUno obiectiue.⁊ ſicẽ veꝝ ꝙ aia quedã ſentit que nõ ſunt in coꝛꝑe ipᷣius aĩiati.ſicut qñ ouis ſentit inimiciciã lupi.qᷓdã tñ ſentit cũ coꝛꝑe ſic ſentit aliquis vulnus.vel doloꝛẽ in coꝛꝑe pꝛo/ pꝛio. Alio intelligit᷑ ꝙ aĩa ſentit ſine coꝛpe ſub ſum oꝛganũ et ſenſitiuã opationẽ ſemp eſſe in coꝛpꝑe ſicut in ſubiecto. ð Arguit᷑ Accidẽtia dñt eſſe ppoꝛcionata ſuo ſnbiecto. ſed potẽtie aie nõ ſũt ꝓpoꝛcionate aĩe ergo nõ ſunt accña ipᷣius aĩe. Minoꝛ pbat. qꝛ in aĩa rõnali qñq; ẽ potẽtia auditiua ſicut ĩ ſur do. Etiã in ceco nõ ẽ potentia viſiuua. Dðm ꝙ potentie aĩe capiũt᷑ duplicit᷑. Unoꝰ generalit et ſic cõuertunt᷑ cñ aĩa et ſunt ꝓpꝛie paſſiones aĩe in generali. Alioꝰ acepiũt᷑ ꝑticulatim.⁊ ſic non opoꝛtet ꝙ adequent᷑ aiabus.Exempli gra Alie vegetatiue ꝓpoꝛcionant᷑ potentia nutriti/⸗ ua. augmentatiua. et generatiua. ⁊ ille potentie ꝓpoꝛcionant᷑ aie vegetatiue ᷣm ꝙ hmõi. Silr ſenſus in cõi ꝓpoꝛcionant᷑ aĩe ſenſitiue ⁊ nõ il/ le ſenſus vel iſte et ideo oẽs ſenſus ſunt in ania ſenſitiua ꝑfecti aĩalis ſi nõ ſit defect ex ꝑte coꝛ poꝛis.ꝙ añt ꝑfectũ aĩal qñq; nõ hʒ viſum non ꝓuenit ex defectu aie ſʒ ex defectu oꝛgani coꝛpał. Querit᷑ Utrũ potentie aĩe fluant ab ipa a/ nima. Dðm qoẽs potentie aie fluüt ab ipa aĩa ſicut a pꝛincipio effectiuo.ſicut inferius pa tebit. ſed intellectiue potentie fluũt ab ipᷣa aĩa rõnali ſicut a completo ſubiecto.et vegetatiue ectiue. ſic eſt ſimplicit falſum. qꝛ opoꝛtet ſen Alnima et ſenſitiue fluunt ab anima ſicut a pꝛincipali ſubiecto. Cui ratio eſt.quia pꝛincipin in vno quoq; genere eſt cauſa ulloꝝ que ſub tali genere cõtinent᷑. Sed aĩa ẽ pꝛioꝛ ᷣm naturã ſuis po/ tentijs.qꝛ omne ſubiectũ foꝛme accidentalis ẽ peius naturaliter in actu ꝑ foꝛmã ſubſtantialẽ anq; ſibi pᷣt ineſſe accñs.ᷣm ̊ ꝙ tale ſubiectũ eſt in actu ſubſtantiali.ſic eſt pꝛincipium ꝓdu ctiuũ accidentis ſi ipᷣm accñs ſit intrinſecum ſubiccto id eſt oꝛtum ex natura ſubiecti. Si at accñs ſit ab extrinſeco inductũ tunc ſubiectũ ẽ ſuſceptiuũ talis accidentis ſed nõ ꝓductiuũ.⁊ ſic eſt pꝛincipin ſubiectiuũ ſed nõ effectiuum.⸗ Arguit᷑ Ab vno non pft fluere plura.ſʒ aia eſt vnn qddam ergo non hʒ plures potentias. Dom dupliciter eſt aliquid vnn. Ino ſubſtantia et virtute ſimul ⁊ ab illo nõ ꝓcedũt plura. Alio mõ aliqͥd ẽ vnñ in ſubſtãtia multi plex tñ in virtute et ab illo poſſunt plura pce/⸗ dere ſᷣm aliquẽ oꝛdinẽ.ſic aut eſt de ipa ania.qͥa aĩa eſt multiplex in virtute et ideo ꝓcedunt ab ipa multe potentie m quendam oꝛdinem. Arguit Aia eſt ſubiectũ potentiaꝝ ergo nõ eſt pꝛincipiñ neq; cauſa efficiẽs.qꝛ materia et efficiens nõ coincidunt Ddðm ꝙ materia ex qua nõ coincidit cũ efficiente ſed bene materia in qua.Etrõ ẽ qꝛ materia ex qua ſᷣm ꝙ hmõiẽ pura potẽtia.efficiens aũt ſcðᷣm ꝙ hmõi eſt in actu ſed implicat aliqͥd eſſe in potẽtia etĩ actu. ſed materia in qꝗᷓ ẽ etia in actu.ergo illa pᷣt eſſeſi mul efficiẽs et materia.ſic añt eſt de aĩa.qꝛ aĩa eſt materia in qua id eſt ſubiectum potentia/ rum.ex quo ptʒ ꝙ aĩa eſt pꝛincipiũ potentiarũ in triplici genere cãe ſcʒ efficiẽs materialis et fi nalis.qꝛ anĩa ꝑficit᷑ ꝑ potentias.et ſic ꝑfectio q̃ eſt ĩ potentis oꝛdinat᷑ ad aiam ſicut ad finem Eſt tñ ↄſiderãdũ ꝙ efficiẽtia ꝗᷓ aia efficit potẽ tias nõ ẽ ꝑ traſmutatõem ſʒ ꝑ ſimplicẽ emana Manifeſtum auteʒ Poſtq; Areſto.poſuit diffinitões aĩe enumerã do ptes aĩe.i.potentias in generali. hic ↄñter oñdit qno ſe habeat cõis diffinitio aĩe aſſigna ta ad ꝑtes aĩe in ſpeciali. Et dicit ꝙ q;uis ſũt multe ptes aĩe ſicut dictũ eſt.tñ manifeſtũ erit ex infra dicendis ꝙ vna erit diffinitio aĩe ſicut et figure.qꝛ ſicut figura nõ eſt pᷣter illã et illam figurã.ita etiã nec erit vna cõis diffinitio aie ꝗᷓ nõ conueniat ſingulis aiabus. Lirca qð ſciẽ dũ ꝙ Plato poſuit ydeas vles in ſingulis rebꝰ non ſe hñtibꝰ ↄñter.⁊ in illis rebꝰ quaꝝ vltia coõſtituit᷑ ex pꝛioꝛi ſicut ſũt numeri et figure.cõ Liber po nit en poſterioꝛ numerꝰ ex pꝛioꝛi numero⁊ poſterioꝛ figura ex pꝛioꝛi figura.in illi s ergo ꝗᷓ le hñt ↄnter nõ poſuit Plato ydeas.Cui rõ ẽ qꝛ ydee ad hoc ponũt᷑ ꝙ ſint cae illaꝝ reꝝ que fi unt de nouo.ſed in illis que ſe habent ↄniter pꝛi mũ ẽ cauſa poſterioꝛis.ſicut binarius ẽ cauſa ternarij et ternarius ẽ cauſa quaternarij.et io non opoꝛtet ibi ponere cõem ydeam ad cauſan Dũ ſpẽm ſiẽ in alijs. Uult g̊ Areſto.in textu ꝙ; ſicut ſᷣm Platonẽ nõ ẽ dabilis aliqua diffini/⸗ tio figure qᷓ cõueniat ydee cñ ydea nõ ſit in illis ita no ẽ danda aliqͥ diffinitõ cõis aĩe que con/ ueniat ydee aĩe ⁊ nõ pꝑticularibus aiabus.Eſt tñ veꝝ ꝙ ſicut in diffinuõibꝰ figurarũ pꝛimo datur vna cõis diffinitio que conuenit ſingul figuris. Ita etiã ẽ dãda vna cõis diffinitõ aĩe que cõuenit ſingulis aiabus. Scðo ſicut pꝛe/⸗ ter cõem diffinitõem figure dant᷑ ſingule diffi nitiones de ſingulis figuris. Ita etiã ſunt dan de ſingule diffinitões de ſingulis aĩabꝰ. Et ſile eſt in oibus illis que hũt ſe ↄñter.ꝙ añt partes aiaꝝ et figuraꝝ ſe habeãt ↄñter. ſic ꝓbat qꝛ il/ la ſe hñt ↄñter quoꝝ poſteriꝰ ẽ in pꝛioꝛ ſed ſicẽ de ſingulis aiabus. ¶ Daioꝛ patet ex rõne uliꝰ qð eſt ↄnter. 2 DHinoꝛẽ ꝓbat ſic.quia illud qð eſt in potentia includitur in eo 9 eſt in actn. ſʒ poſterioꝛ ⁊ ꝑfectioꝛ aĩa ſiue figura ſe habet.vt aliquid in actu.ergo indudit in ſe pꝛioꝛẽ q̃ hʒ ſe vt aliqͥd in potentia. Ex quo cõcludit Are/ ſtoteles.ꝙ ſicut triga nũ eſt in tretragano.i.triã gulus in quadrãgulo.ita vegetatiuũ ĩ ſenſitĩio Airguit᷑ Si vegetatiuũ ẽ ĩ ſenſitiuo. gꝰ plu/⸗ res aĩe erũt in vno coꝛꝑe qð ẽ incõueniens. Dodm qin vno cõpoſito nõ ſũt plueres aĩe actuales ſʒ ẽ vna actualis ⁊ alie virtuales vt ĩ hoĩe ẽ tm̃ anĩa rõnalis actualiter.ſed in eo ſunt etii vegetatiua ⁊ ſenſitiua virtualiter. Sed cõ tra hoc arguit᷑.hõ denoĩat᷑ ſubſtantialiter ab a nima vegetatiua et ſenſitiua.ge aia vegetatiua et ſenſitiua ſunt in hoie ſi ubſietialiter Dom Dupliciter aliqͥd eſt ſubſtãtialit᷑ in alio. Unoꝰ ſubſtãtialiter actualiter.i.pᷣm ꝓpꝛiũ actũ.⁊ ſic aiĩa vegetatiua ⁊ ſenſitiua nõ ſunt ĩ hoĩe.qꝛ ſũt ibi ſub actu anie rõnalis. Alioꝰ aliqͥd ẽ in alio ſubſtãtialiter virtualit᷑.⁊ ſic etiã aia vegetatiua et ſenſitiua ſunt ſubſtãtialit᷑ in hoĩe. Sũt añt ille aĩe in hoĩe nõ ſub ꝓpꝛijs ſubſtãtijs ſed ſub ſubſtãtia aĩe rõnalis.Et ido dicũt᷑ eẽ ſubſtãtia liter virtualiter in aia rõnali. Simile eſt in fi/ guris.qꝛ in ſuꝑioꝛi figura ⁊ ꝑfectioꝛi eſt inferi/ ꝛ 2 impfectioꝛ figura nõ actualit.qꝛ tunc vna ſfigura eſſet diuerſaꝝ ſpecieꝝ ſed ſubſtantialit᷑ virtualiter ⁊ nõ ſolũ virtualit᷑ accidẽtalit ſic di libro de aialibus et plantis. Becundus cimus ꝙ ignis ꝑ caloꝛẽ eſt in aqua virtualiter. nõ virtualit ſubſtatialiter.ſʒ virtualit acciden/ NOuerit᷑ Utꝝ adueniente aĩa rõnali aĩa ſen ſitiua coꝛrũpat᷑. Dðm ꝙ nõ ppꝛie coꝛrũpit UVidet᷑ tũ ꝙ ſic. Illud coꝛrunpit᷑ ꝙ nõ manet.ſʒ ₰ adueniẽte aĩa rõnali aĩa ſenſitiua nõ manet.g ⁊c̃. Dðm ꝙ hoc ꝓpꝛie coꝛrũpit᷑ qð non manet ſubſtatialiter.q;uis ergo aia ſenſitiua non ma net ſubſtãrialit actualit᷑.tñ manet ſubſtatialit virtualiter.ergo nõ dʒ dici coꝛrũpi.Et ſile eſt ð elemetis in mixto.de quibꝰ dicit Areſto.in pꝛi mo de generatõe.ꝙ nõ manẽt neq; coꝛrũpũtur ſed ſaluat᷑ virtus eoꝝ ſcʒ ſubſtantialis. Quare et ſecunduʒ Hic qꝛ Areſto.dixit ꝙ pꝛeter cõem diffinitio/ nẽ aie etiã oʒ dare ꝑticulares diffinitões de ſin gulis aĩabꝰ. Jõ hocipᷣm cõdludit coꝛrelarie di/⸗ cens ꝙ oʒ qrere qᷓ ſit vniuſcuiuſq; rei aĩa.ſ.aia plante hoĩs et beſtie Lirca qð ſciedũ ꝙ du/ licit᷑ cõtingit deſcendere teterminãdo de ſingu lis aiabus. Unoꝰ manendo in genere vegetati uo.ſenſitiuo.motiuo.et intellectiuo.Et ſic de⸗ ſcendit Areſto.in hoc libꝛo de aĩa ad tractãduʒ de ſingulis aiabus. Alioꝰ contingit deſcendere etiã ad ꝑticulares ſpecies animatoꝝ ſᷣm aiam vegetatiuã.ſenſitiuã.et intellectiuã.et ſic de aia bus determinat in libꝛo de aialibꝰ vegetabili/ libus ⁊ plãtis.Et ꝑ hoc intelligit᷑ pñs textus. Quia Areſto.in hoc libꝛo nõ vult inquirere que ſit aĩa hoĩs plante et beſtie.ſed hoc facit in ℳ. Pꝛopter quaʒ aũt. . DHic oñdit qͥd reſtat determinãdũ.Et dicit / 9 — — — / decclarãdũ ẽ q̃re ſenſitiuũ nõ ẽ ſine vegetatiuo et tñ ecõtra vt ĩ plãtis. Deinde qrẽdũ ẽ quare aĩal nõ pᷣt eẽ ſine tactu.et tñ tact pᷣt eſſe ſine a/ lijs ſenſiſibꝰ.ſũt eni aĩalia młta q̃ neq; hñt vi/ ſum.neq; auditũ ſic aĩalia affixa petris ⁊ etiaʒ alia qᷓ mouent᷑ ſ̃ᷣm locñ. In pfectiſſimis igit a / nimalibꝰ ẽ vltimũ ⁊ minimu qð ẽ rõcinatiun ſicut in hoĩe vel in alijs coꝛꝑalibꝰ etiã ẽ rõci/ natio.ſic ĩ coꝛꝑalibꝰ celeſtibꝰ.nõ tñ ĩ oĩbus aia libus ẽ rõcinatio.qꝛ quedã aĩalia viuñt ſolum imaginatõe.i.fantaſia. opoꝛtet igit᷑ inquiri de vnoquoq; ſpecialiter. Et hoc iõ.qꝛ ſi indiſticte de iſtis determĩaret᷑ tũc eẽt doctrina ↄfuſa. Illa enim poſſunt faciliter teneri que diſtincte et ꝑ oꝛdinem traduntur. Querit᷑ Quare in quibuſdã aĩatis reperit vegetatiuũ abſq; ſenſituuo. Dom ꝓ ideo qꝛ Gaen/ iſen mmigt unaß g nmne honma it lleck unn ar d nne, ori unede lulai Brda/ aaden 2 19 isns. mhuier hatin ℳ△ t. ndictg eunin nignule cſeſine⸗ msß mielhit/ ſann ai iſia/ jibuñ nittn wun A niſie N ncea *KH gua⸗ natura ꝓcedit ab imꝑfecto ad ꝑfectũ.cum ergo vegetatiuũ ſit imꝑfectius ſenſitiuo dʒ in qui/ buſda inueniri vegetatiuũ abſq; ſenſitino. et ſenſitiuũ abſq; motiuo.qꝛ que ſᷣm naturã ſunt oꝛdinata ſunt.ſicut ðꝛ.viij.phiſi.gꝰ oʒ in natu ralibꝰ ꝓcedere oꝛdinate ab imꝑfectis ad ꝑfecta . Querit᷑ Quare tact nutrimentũ qð eſſet coꝛruptiuũ anialis.ideo aial nõ poſſet cõſiſtere ſine tactu. Alij ant ſen/ ſus nõ ſunt neceſſarij aiali p̃m ꝙ aial.ſed de be ne eſſe. Sunt eniĩ anialia qdãa q neceſſario hnt querere nutrimentũ in diſtãtia.qꝛ ſcʒ non hHñt nutrimentũ cõiunctũ.⁊ talia etia hñt alios ſen ſus qͥbꝰ ꝑcipint nutrimẽtũ in aliqua diſtãtia Querit᷑ Quare intellectiun vocat᷑ vltimũ et minimũ in textu. Dom ẽ ꝙ ðꝛ vltimũ ᷣʒ viã generatõnis.et ideo ẽ ꝑfectiſſimũ.qꝛ via ꝑ fectionis includit oĩia alia. Sed voca t᷑ mini⸗/ mũ ex tribus. Pꝛimo qꝛ eſt imateriale.et ergo hʒ min de cõpoſitione. Scðdo vocat᷑ minimu. qꝛ nõ dinidit᷑ in tot potentias ſicut ſenſitiuñ. Sũt enĩ in aĩa inte llectiua tin tres potentie ſʒ in ſenſitiua aĩalis ꝑfecti ſũt nouẽ ſenſus et duo appetitus.Tercio ðꝛ minimũ ꝑ comꝑatõeʒ ad ſubiectũ.qꝛ intellectiuũ inuenit᷑ in paucioꝛib?ꝰ ſubiectis q; ſenſitiuũ vel vegetatiun. Inuenit eni ſolũ in hoĩbus loquẽdo dæ intellectiuo qðᷣ eſt rõcinatiuũ.qᷓ;uis enĩ Areſto.loquat᷑ cõditõ naliter ĩ textu.qꝛ rõcinatiuũ ineſt hoĩbꝰ.⁊ etiã ſi eſt aliqð coꝛpaliũ cui ineſt rõcinatõ.ſicut co poꝛibꝰ celeſtibꝰ.ſᷣm veritatẽ tñ aia coꝛꝑis cele/ ſtis ſcʒ aia nobilis nõ ẽ rõcinatiua ſed intelle/ ctiua per ſimplicem intuitunm. Meceſſarium ẽ aut Poſtq; Areſto. dixit ꝙ de ꝑtibꝰ aĩe ſit determi/ nãdũ ſic ꝙ non ſit danda vna cõis diffinitio de aĩia. Jam ↄñnter oñdit quo oꝛdine determinan/ dum ſit de ꝑtibus ſiue potentus aĩe dicens ꝙ ille qui vult ſacere ꝑſcrutatõem:i.pfecta inqui/ fitionẽ de his ꝑtibꝰ.debet pꝛimo cognoſcere qͥd ſit vnaqueq; ꝑs.⁊ poſt hoc dz determiare ð ha bitis.i.de illis que cõſequũtur ipas ꝑtes.ſicut ſunt accidentia potentiaꝝ ſiue parcin.Et ſup⸗ poſito ꝙ pꝛimo debeat determinare de potẽtijs quo ad quid ẽ.tunc ante quiditate opoꝛtet ad huc pᷣdeterminare de aliquibus ſcʒ de actibus. Cur rõnẽ ponit.qꝛ actus et oꝑationes poten/ tiarũ ſunt pꝛioꝛes ipᷣis potentijs ſᷣm roõnem.i. ſm diffinitiuam cognitionem.quia ſcʒ poten/ * inuenit᷑ ĩ oĩ aiali ⁊ nõ alu ſenſus. Dom ꝙ ideo.qꝛ ſine tactu aniat nõ poſſet diu ꝑmanere in eſſe qð ſic ptʒ.qꝛ ꝑta ctũ cognoſcit᷑ dꝛna in nutrimęeto.niſi ergo ani mal haberet tactũ ſtatim cõingeret᷑ aiali alidd Anima tie diffiniuntk per actus. cum ergo partes diffi nitionis cognoſcant᷑ pꝛius ipᷣo diffinito.ergo etiam opoꝛtet pꝛius æterminare de operationi bus q; de potentijs. Et ſi de opationibus ẽ de/ terminandũ pꝛius qᷓ; de quiditate potentiarũ tunc opoꝛtebit adhuc de aliquo pꝛius determi nare q; de operationibus. quia de obiectis que ſunt adhuc pꝛioꝛa ipis operationibus cñ obie cta etiã diffiniant operationes. Arguendo er / go de pꝛimo ad vltimũ iſte eſt oꝛdo qterminan Di d partibus aie. pꝛius eni bet determmare de obiectis.quia obiecta diffiniunt actus.De/ in de de operotionibus.quia operationes diffi niunt potentias. Deinde de potentijs. et vltio & accidentibus potentiaꝝ.Ex quo infert Are ſto. coꝛrelanie ꝙ opoꝛtebit pꝛimo determinare 8 alimento qð eſt obiectũ partis vegetatiue De inde d ſenſibili qð eſt obiectum ꝑtis ſenſiiue. Deinge de intelligibili quod eſt obiectum par/ tis intellectiue. NQNuerit᷑ Utrũ potentie aĩe diſtin guant᷑ perr actus et obiecta. Dicendũ ꝙ potentie imme diate diſtinguunt᷑ ꝑ actus.et actus vlterius ꝑ obiecta ſicut dictum eſt. OðS ꝓbatur autoꝛita/ te et rõne. Autoꝛitate Areſto.in hoc libꝛo qͥ ſu pꝛa dixit ꝙ quia ſentire et opinari ſunt diuerſa etiam ſeniitiuñ et opinatiuũ ſunt diuerſa.Ex quo datur intelligi manifeſte ꝙ potentia ſenſi /½ tiua et intellectiua diſtinguunt᷑ per actus. RNa tione aũñt pᷣt ſic declarari. Pꝛimo ꝙ diſtinguan tur potentie per actus.qꝛ vnũqðq; diſtingui/ tur per hoc per qð habet diffinin. quia diffini tio eſt pꝛincipin diſtinguendi a quolibet alio Sed potentie diffiniunt᷑ per actus.ergo diſtin guunt᷑ per actꝰ. Mimoꝛ patet.quia vnnqðq; Diffinit᷑ ſᷣm ꝙ eſt in actu. ſed potetia eſt in actu per operationes. ergo habet diffiniri per ope/ rationes. Ratio ſecundi eſt ſc ꝙ actus diſtin/ guunt p obiecta. quia omnis actio habet ſuaz diſtinctionẽ a pꝛincipio aut a termino. ſic enĩ Dꝛñt domificatio ⁊ albeſactio.qꝛ domificatõ e a domikicante ſicut a pꝛincipio ad domũ ſicut ad terminn. Sʒ albefactio ẽ ab albifaciẽte ad albũ. Sʒ obiecta ſũt vel termini vł pꝛincipia potẽtiaꝝ. ergo actus diſtingunt᷑ ꝑ obiecta Cix ca minoꝛẽ ſciẽdũ eſt ꝙ ſunt duplices potentie aĩe. Quedã ſunt potetie actiue ſic ſunt potẽtie aie vegetatiue. Et dicũt᷑ actiue qꝛ agũt ĩ obie/ cta ſic potẽtia nutritiua agit in alimẽtũ tranſ mutãdo ipᷣm. Alie ſunt potẽtie paſſiue ſunt receptiue qꝛ ſcz ĩſe recipiũt obiectñ.ſic potẽtia viſiua recipit ĩ ſe coloꝛẽ ſᷣm ſilitudinẽ. Eſt g· iſta dꝛna ĩ iſtꝭ potẽtijs.qꝛ obiectũ potẽtie paſ ſinc ẽ ncipin actõis.ſic coloꝛ ẽ pncipin viſio/ Tiber nis.Ex hoc enĩ fit viſio ꝙ coloꝛ mouet vilũ.ſed in potentüs actiuis obiectũ eſt terminus actõ/ nis ſiue finis.vt obiectũ potẽtie nutritiue ẽ ali mentũ ſᷣm ꝙ eſt potentia aiatũ.ſed ipᷣa poten/ tia nutritiua ad hoc oꝑat᷑ vt obtineat nutrimẽ tum aĩatum. Luc eni ceſſat nutritio qñ alimẽ tum eſt aggeneratũ alito. Ex quo pʒ ꝙ obiectũ non eſt pꝛincipiñ potentie ſᷣm naturã ſed ſᷣm ꝙ in potentia ẽ aliqua operatõ.Exempli gra Co loꝛ nõ ẽ pꝛincipin potentie viſiue ſm ꝙ hmõi ſed ẽ pᷣncipiũ potentie viſiue ſᷣm ꝙiipᷣa poten tia eſt viſio.et ideo q;uis potentia videndi po/ q quo ad int un. Arguit᷑ Illud nõ diſtinguit alterũ qð ẽ po / teſt eſſe abſq; obiecto nõ tñ oꝑatio viſus. Arguit᷑ Unũ hʒ tin vnã diſtinctionẽ. ergo potentie nõ debent diſtingui per actus et obie/ cta. Dom ꝙ immediata diſtinctio alicui rei ẽ ti ꝑ vnũ.ſed mediata diſtinctio pᷣt eſſe ꝑ plura. ſic ergo ĩmediate diſtin guunt᷑ potentie per actus et mediantibꝰ actibus diſtinguũtur Vlterius ꝑ obiecta.ſicut homo diſtinguitur ab aſino ĩmediate per rõnale.ſed mediate ꝑ nſibi/ le diſtinguit ab ibo Alrguik Si diſtinguerent potentie ꝑ obie / cta et actꝰ ſequeret᷑ ꝙ ſenſus viſus eſſet duo ſen ſus. Seq̃la ꝓbat᷑.qꝛ hʒ duo obiecta.qꝛ ſenſus viſus eſt albi et nigi. Dom ꝙ duplex eſt ob iectũ alicuiꝰ potentie ſcʒ ꝑ ſe ⁊ ꝑ accñs. Obie/⸗ ctũ ꝑ ſe alicuiꝰ potentie ẽ qd adequate ſe habet ad potentiã. ſic ꝙ nec excedit nec excedit᷑ a potẽ tia.ꝑ oppoſitũ dꝛ obiectum ꝑ accns qð excedit vel excedit᷑ a potẽtia. Exẽplũ pꝛimi.vt coloꝛ p ſe eſt obiectũ viſus.extẽdendo coloꝛẽ ad lumę qꝛ tũc omne qð videt᷑ ẽ coloꝛ.et oĩs coloꝛ ẽ viſi bilis. Albus enĩ coloꝛ nõ ẽ adequatũ obiectuʒ viſus.qꝛ qñq; viſus ꝑcipit coloꝛẽ nigrũ. Per hoc ergo dðm ẽ qlibet barenn⸗ habet tim v / lecto ꝑ ſe ſpecificatur nñ obiectũ ꝑ ſe ⁊ a tali o 1 tur potentia q;uis habeat multa obiecta ꝑ accñs. ab illis eni nõ ſumit᷑ ſpecies potentie.qꝛ obie/ cta hñt ſe in potentijs ſilłr ſicut differẽtie ĩ ſub/ ſtantijs ſed nõ eſt incõueniens vnã ſubſtantiã habere vnã dꝛñam ꝑ ſe ſicut aĩal ſenſibile.ſed hre młtas ꝑ accñs ſcʒ albũñ nigrũ ſanuʒ ⁊ egrũ. Arguit᷑ Cõtraria maxime diſtãt.ergo illoꝝ nõ erit vna potentia.et ꝑ cõſequẽs nõ pñt ca/ dere ſub vna potentia. Dðm ꝙpotentia nõ reſpicit ꝑ ſe vnã ꝑtem cõtrarioꝝ.qꝛ ſi ſic tũc al terñ cõtrarioꝝ ſpectaret ad aliã potẽtiã ſed po tentia reſpicit duo contraria ſub aliqua cõomu/ ni rõne ſicut viſus reſpicit album ⁊ nigrũ ſub rõne coloꝛis.ꝑ hoc ergo dicendũ ẽ ad argumen tñ ꝙ q́;uis cõtraria maxime diſtant in oꝛdine ad ſubiectum in quo ſunt.qꝛ nõ poſſunt eſſe in vno ſubiecto.nõ tñ maxime diſtant quo ad po Becundus tentiã cognitiuã. qꝛ pñt ꝑ vnã potentiã cogno ſci.accipiendo enĩ duo cotraria ꝓut referuntur ad ſenſum ſic non hñt cõtrarietatem ſicut ſpea// cies albi et nigri nõ ſunt cõtrarie.qꝛ pñt ſimul eſſe i vno medio ⁊ i vno oꝛgano.ſed nõ in vno ſubiecto.Et ſi accipiant᷑ cõtraria quo ad poten tiã intellectiuã tũc non ſolũ non ſunt cõtraria ſed vnũñ ẽ pꝛĩcipiũ cognitionis alterius.qꝛ di/ cit Areſto.vi.topicoꝝ.tũc diffinitio vni con/ trarij eſt bene poſita qñ ex illa diffinitiõe pᷣt al terũ cognoſci.et ideo ptʒ ꝙ nõ maxime diſtant uo ad ſenſum.aut quo ad intellectum. ſtenius eo.ſed obiecta ⁊ actus ſunt poſterioꝛes potentijs.ergo nõ diſtinguũt potentias Di cẽdũ ꝙ actus capiunt᷑ dupliciter. Unoꝰ ſᷣm ꝙ ſunt in executõne oꝑis.⁊ ſic actus ſunt poſterio res ipᷣis potentijs.qꝛ vt ſic potentia ẽ pꝛincipi um actꝰ.⁊ ideo actus cõſequit᷑ potentiã.Alioꝰ accipiñtur actus ſᷣm ꝙ ſunt in intentione agẽ/ tis.et ſic ſunt pꝛioꝛes potentijs.ſicut finis eſt pꝛioꝛ agente ſᷣm intentionẽ. Et ſic ðꝛ in textu ꝙ actus ⁊ oꝑationes ſunt pꝛioꝛes potentuis ſʒ rõnem et diffinitionẽ. De obiectis ſiłr dicẽéduʒ eſt ꝙ ea que ſunt ad finẽ ꝓpoꝛtionant᷑ fini.ideo opoꝛtet etiã obiecta ꝓpoꝛcionari actibꝰ. Inde ptʒz iſta diſtinctio potentiaꝝ ꝑ actus eſt a pꝛio 12 tferenimnſecn. Primapare pʒ.qꝛ cauſa fina lis eſt pꝛioꝛ illo qð eſt ad finẽ.cũ ergo actus et obiecta ſunt fines potentiarũ. ideo diſtinctio a fine eſt diſtinctio a pꝛioꝛi. Scðda ꝑs ptʒ.qͥa ẽ Diſtinctio per cauſam extrinſecã.⁊ id eo eſt extri ſeca ſicut diſtinctio per cauſam intrinſecã ẽ in/ trinſeca Arguit Diſtinctio debet fieri ꝑ intrinſecam dꝛñam. ergo male dat᷑ iſta ꝑ extrinſeaa Dðʒ eſt duplex diſtinctio. Quedã ẽ diſtinctio el entialis ꝑ intrinſeca. ⁊ illa dʒ fieri perppꝛiam dꝛñam loyce.⁊ per intrinſeca pꝛincipia phiſice et illa diſtinctione nõ diſtinguũt᷑ potentie per actus et obiecta. Alia eſt diſtinctio circũlocuti ua que ſcʒ crcũloquitur dꝛñam nobis ignotã et talis diſtinctio pᷣt fieri per extrinſeca.Exem pli gra.rugibile diſtinguit aſinũ ab hoie et tñ manikfeſtn eſt ꝙ rugibüe eſt extrinſecũ aſino cũ ſit de alio pdicamento. Sic etiã ad ꝓpoſitum dicẽdñ ẽ ꝙ iſta diſtinctio potentiaꝝ ẽ circũlo/ cutiua ⁊ nõ intrinſeca qꝛ ꝑ actus circũloqmur dꝛñam potẽtiaꝝ.hñt eni potentie ꝓpꝛias dif ferentias in ꝓpꝛijs generibꝰ accidentin.ſed qꝛ tales differentie ſunt nobis ignote.ideo opoꝛtʒ eas circũloqͥ per oꝛdinẽ ad actũ ⁊ obiectũ.INec valet qð alij dicũt ꝙ relatio ad obiecta ſit extri ſeca ipis potentijs.qꝛ tunc potentie eſſent de p Oen trin tin ge ipn⸗ in cl⸗ tue lng ſoenm. li leſib ghor dpo adap goſte fatap ctertu An wbigz ceco R dqun ticule W citce Nall ctide ſbe ſenſui ſutgea ſacag fian ſt. ſung aute dibi igel Eth Wn ſete⸗ poten eadeo diſtice Vſſus A Apri kumal ſpecie Que⸗ ian Wunn natſc/ ſeſmul in Apen oN 1: d/ mͦn, nüeßtel edltant 1. in 1s s di 'fng nnien igenapt ni A nonetgi/ nimsck Eumte mngf; Ardicidu, ntfin. de nbeCnee sdtape zuſsfn Hee ditnan⸗ hle vckamn aitn/ vicamento relationis. qꝛ ſemper differentia in tia intrinſeca ſed maniteſtũ eſt ꝙ potentie ſunt „* . * trinſeca e de eodẽ genere cñ illo cuiꝰ eſt differen ipas relationes ſed connorant. genere qualitatis.nõ eni ſignificant potetie Arguit᷑ Idem eſt obiectu diuerſaꝝ poten ⸗— tiaꝝ.ergo potentie non diſtinguũtur per obie/ cta. Ans ptzʒ.qꝛ idem ẽ obiectu potentie cogni tiue ⁊ appetitiue. Dom ꝙ potentie non di/ ſting untur per obiecta materialiter accepta.ſʒ oꝛmaliter. ꝑ hoc g dom ẽꝙ q;uis ẽ idem ob/ iectũ materia lit᷑ potẽtie cognitiue ⁊ appetiti/ ue ſibi cõiuncte.nõ tñ ẽ idẽ obiectũ foꝛmaliter qꝛ hoc obiectũ ſub rõne cognoſcibilis reſertur ad potentiã cognitiuã.et ſub rõe boni refertur ad appetitiuã potẽtiã.qꝛ omia bonũ appetũůt. qð ſi ẽ bonũ delectabile ſᷣm ſenſum tũc in ipᷣm fert᷑ appetitus ſenſitiuus. Si eſt donũ ſimpli citer tunc in ipᷣm fert᷑ appetitus intellectiuus. Alrguit᷑ Si obiecta diſtinguũt potetias. g vbiq; diſtinguẽt ipas et ſꝑ. Sed hoc nõ quia idẽe ẽ obiectũ ſenſuũ exterioꝝ ⁊ ſenſus cõois. Dom ꝙobiecta nõ q̃litercũq; accepta ſʒ a/ dequata diſtingut potetias.ſed qꝛ obiecta ꝑ/ ticularit accepta adequant᷑ ſenſibꝰ exterioꝛibꝰ. ideo diſtinguũt ſenſus exterioꝛes abinuicẽ ſi/ cut coloꝛ adequat᷑ viſui.⁊ ſonus auditui.⁊ ſic d& alijs. Iſta tn ſil accepta adequant᷑ ſenſui cõi et ideo diſtiguüt ſenſuz cõem ab oĩib alijs ſen ſibꝰ. VUñ pʒ ꝙ ſenbilia ꝑ ſe ſunt dꝛñter obiecta ſenſuũ exterioꝝ ⁊ ſenſus cõis.qꝛ ſi accipiantur ſinglariter tũc ſũt obiecta ſenſuũ exterioꝝ. Sʒ ſi accipiãt᷑ ſił cõiter tũc ſunt obiecta ſenſ cõis. QAuerit᷑ Utꝝ potentie ſenſitiue in diuerſis aĩalibꝰ diuerſaꝝ ſpẽꝝ ſint vniꝰ ſpẽi vel diuer⸗ ſaꝝ. Döom ꝓꝙ ſunt eiuſdẽ ſpẽi vt potẽtia vi/⸗ ſiua in homĩe ⁊ ĩ aſino vni ſpẽi.Qð pᷣt ꝓbari autoꝛitate ⁊ rõe.Autoꝛitate Areſto.qꝛ pꝰea di cit ĩ capitulo de odoꝛe.ꝙ olfactꝰ ẽ eiuſdẽ ſpẽi in oĩbus olfaciẽtibꝰꝑ cooꝑculũ ⁊ ſine cooꝑculo. id eſt in reſpirantibus et in non reſpirantibus Et hoc pꝛobat ibi.quia ex diuerſitate oꝛgano/ ꝛum non ſumitur dꝛñtia ſpecifica ſenſuum. ſed ex dꝛña obiectoꝝ. Rõe ſic.qꝛ ſic dictũ eſt potentie diſtinguũt᷑ ꝑ actus et obiecta.ſed ſũt eadẽ obiecta potẽtiaꝝ in oĩbꝰ aĩialibꝰ ſpecifice Diſtictis.gꝰ etiã ſunt eedẽ potẽtie ſᷣm ſpẽm vt viſus in hoiĩe ꝑcipit coloꝛẽ ſicut viſus in aſino Arguit᷑ Accidẽtia ꝓpꝛia hñt diſtinctioneʒ ex pꝛincipijs.ſed ſunt alia pꝛicipia ĩ diuerſis a nimalibus. ergo etiam potentie ſunt diuerſaꝝ ſpecieꝝ. Dom ꝙ duplices ſunt paſſiones. Quedã ſunt paſſiones ꝓpꝛie alicui ſpeciei ⁊· tales ſuunt ex pꝛincipus ſpeciei.⁊ ꝑ conſeqns Airguit᷑ Ex hoc ſequeret᷑ ꝙ eſſet vna po tia ſenſitiua ſᷣm genus in homine ⁊ in bꝛuto. Dom ꝙnon elt inconueniens ab aliquo pn cipio generis fluere aliquò foꝛmã ſpeciticã.ſic patz de dyaphaneitate et albedine· dyaphanei tas eni fluit ex pꝛincipijs aeris.⁊ aque ſᷣm ali/ qð cõe innominatũ.lſicut dicit Areſto.in capi tulo de viſu. ⁊ tñ manifeſtum eſt ꝙ dyphanei / tas ẽ foꝛma ſpecifica. Itẽ albedo eſt foꝛma ſpęè/ ciſica. ⁊ tñ eſt in diuerſis ſpecifice diſtinctis.ſic . . 4 . . 5 „ diſtinguuntur ſm pꝛincipia ſpeciei. ſicut riſi/ bile dutiguit᷑ a rugibili per pꝛincipia vtriuiq; Alia eſt paſſio q nuit ex pꝛincipijs alicuiꝰ co/ munis. ⁊ non ex pꝛincipus ſpeciei et tales pal/ ſiones poſſunt eſſe vni ſpeciei in diuerſis ſpe ciebus. ſic eſt de potentia ſenſitiua in homine ?⁊ in bꝛuto. quia tales potentie ſiuunt ex pꝛinci/ pijs anime ſenſitiue ᷣm ꝙ hmöuol. — eciei. tamẽ ex ea fluit vna foꝛma ſpeciſica ſcʒ potentia viſiua. R Arguit Omnis diſtinctio fit ꝑ pꝛincipia ergo male dicit᷑ ꝙ nõ debet ſumi diſtinctio per pꝛincipia. Ddm ꝙ duplicia ſunt pꝛicipia.ſ. foꝛmalia.⁊ penes talia dnt res ſpecifice diſtin —— — gui. ſic diſtigunt᷑ pone ꝑ ꝓpas dras qs draa — 7 qa ñ cogᷓſcim circũloqmur ꝑ ↄpatõeʒ ad actꝰ et obiecta.Alia ſũt pncipia materialia.⁊ pꝑnes talia pꝛincipia acceidentia non diſtinguũtur ni ſi materialiter.et ſic potentie nõ diſtinguunt᷑ pe nes pᷣncipia ſubiectoꝝ.ſʒ penes pncipia ꝓpꝛia Arxr· Nihil fluit phiſice ab aliqᷓ cõi.ge nõ pᷣt aliqʒ — — cõi ⁊ nõ phiſicꝰ.Alioꝰ accipit᷑ cõe ſᷣm ꝙ etiã in uenit᷑ ĩ ſuis inferioꝛibus.⁊ ſic a cõi aliqͥd fluit phiſice.ᷣm ge ꝓpꝛie dictã locutõnẽ poſſz ſic di ci ꝙ phiſice fluit aliqͥd a pncipijs cõtractis.ſed nõ ᷣm cõem rõnẽ. Exempli gra. Tliſus ĩ hoie fluit ex pꝛicipijs hoĩs. Uliſus in aſino a pꝛinet pijs aſmi.ſy nõ ſm illa roem ſᷣm quã ſunt pꝛin cipia hoĩs ⁊ aſini.ſed ſm aliã generalioꝛẽ rõem ſcʒ ſᷣm ꝙ ula pꝛicipia ſunt pꝛincipia aialis.ſed manifeſtũ ẽ ꝙ aial eſt res phiſii. Ouare pꝛio de ali. Poſtq; Areſto.dixit ð potẽtijs aĩe ĩ cõi q̊ oꝛdi ne ð eis ſit determinãdn. Hic determiat ſingu⸗ lati ð potẽtijſ aie.Et pꝛio ð potẽtijs vegetatis Scdo ð ſenſitis ibi. determĩat at Lercõ ð itel lectia. ⁊ hꝰ i.iij.li.ibt. de ꝑte ãt. Quarto ð potẽ tia motiua ſm locn et hoc ibide mouente aut * * K . dici ꝙ iſte potẽtie ſił fluãt ab aĩa ſenſitiua q eſt 8 cõe ĩ hoĩie ⁊ĩ aſino Dom ꝙ cõe capit duplr. Uno ſᷣm intẽtionẽ cõitatis.⁊ ſic ẽ veꝝ. ꝙ a cõi nihil fluit phiſice.qꝛ tũc loyc tractat de Liber Arrgint Clidet ꝙ iſta determinatio no ſit cõ ueniens. qꝛ pᷣtermittit potentiã appetitiuam. Dom eſt duplicit. Pꝛimo ꝙ Areſto. pꝛincc paliter determinat hic de iſtis ꝑtibꝰ ſm ꝙcoſti tuũt gꝛadus vite ſed appetitiuũ nõ conſtituit gradn vite ſicut dictũ eſt. Scdo ptt dici ꝙ de/ terminatio de appetitiuo ſimul fit cũ determia/ tione de motiuo.qꝛ appetitiuũ eſt pꝛincipium motiui ſicut infra dicet᷑ Areſto.ergo determiat in tercio huiꝰ diuerſos eſſe appetitus quibus differenter poſſunt aĩalia moueri.Determinã/ do ergo de potentijs aie · Pꝛimo determinat de vegetatiuo ꝓpter duas cauſas poſitas ĩ textu Quaꝝ pꝛima eſt. Illa aia eſt pꝛioꝛ que ẽ fun/ damentũ aliaꝝ aĩaꝝ. Sed aia vegetatiua eſt hmõi.g c. Maioꝛ ptʒ qꝛ fundamentũ pce/ dit fundatũ. Minoꝛ ptʒ qꝛ oꝛgana ſenſuum fundant᷑ in ꝑribus viuentibus aĩia vegetatiua Scda rõ ſtat in hoc. Illa aia eſt pꝛioꝛ que eſt cõmunioꝛ ſcʒ au in pluribꝰ inuenit᷑.ſed ania vegetatiua in pluribus inuenit᷑. Minoꝛ patet e inuenit᷑ in ſentientibus et non ſentientibus Et deinde Areſto.in textu adiungit diffinitio/ nem aie vegetatiue. Et dicit ꝙ aĩa vegetatiua eſt ſᷣm qua rebus ineſt viuere. Et hoc ideo qa pꝛincipiñ ⁊ pꝛincipale pꝛincipiũ viuendi ẽ aia vegetatiua. Deinde enumerat opa iſtius anie ſcʒ generare et vti alimento.Et eſt cõſiderãduʒ ꝙ ſub iſta pticula vti alimento comphendunt nis. Sicut ergo ſunt tres potentie aĩe vegeta/ tiue.ita etiã ſunt tria oꝑa aie vegetatiue ſcʒ ge/⸗ nerare.nutrire augmentare. Arguit᷑ Aia intellectiua eſt pꝛioꝛ.qꝛ eſt ꝑfe ctioꝛ alijs aĩabꝰ.ergo aĩa vegetatiua nõ eſt pꝛi/ oꝛ. Dom ꝓꝙ aia intellectiua ẽ pꝛioꝛ ſᷣm viaʒ ckonis. ſed nõ ſᷣm viã generatõnis.ĩmo vt icaĩa vegetatiua eſt pꝛioꝛ vt pbatũ eſt. Naturaliſſumũ eniĩ Quia nũc dictũ eſt ꝙ generare et alimento vti ſunt oꝑa aĩe vegetatiue.ↄñter ꝓbat pꝛimã par tem ſcʒ de generare ⁊ non fuit neceſſe ꝓbare aliã ptem.qꝛ Areſto.circa pꝛimã diffinitõnẽ aĩe qñ Ddiffiniuit vitã habere poſuit duo opa ſcz nutri tionem et augmentationẽ.fuit ergo nũc neceſſe hic ꝓbare aliud opus videlicet generare. Uel pᷣ·t etiã dici ꝙ in textu ſequẽti ſcʒ Eſt añt ania Areſto. pbat generaliter. ꝙ aĩa vegetatiua ẽ pꝛĩ cipiũ viuendi quo ad oĩa oꝑa. Pꝛobat gyſic de generare. Illa oꝑatio que ꝑtinet ad omes viuẽ tes eſt opꝑatio aie vegetatiue. Sed generare eſt opus qð ſpectat ad oẽs viuentes tanq; natura liſſimum niſi talia viuentia ſint imꝑfecta ſicut duo e ſcʒ opus nutritionis ⁊ augmentatio/ BGecundus pueri qui ſ; nondũ venerunt ad pfectñ ſtatuz viuendi.vt aĩalia nouiter genita.vel oꝛbata.i. pꝛuuata pꝛincipijs generationis.vel genitalibꝰ ſiue hoc contingat ex natiuitate ſiue ex impedi mento ſuꝑueniente vt caſtratione.vel niſi ha⸗ beant ſpontaneã generationẽ.i.que vident᷑ p/ pꝛie et ſponte generari. Dicit ſpontanee ꝑ ſimi litudinẽ.qꝛ vident᷑ ex ꝓpꝛia volũtate generari et non agens ꝑticulare extrinſecũ adiunctũ.ge/ nerant᷑ enĩ talia ꝑ ſolã influentiã coꝛpoꝝ cele/ ſtiũ ex materia ad hoc diſpoſita. Maioꝛ ꝓbat qꝛ aĩe vegetatiue ẽ vitã dare. Illud ergo qð cõ uenit oĩbus viuentibꝰ hocẽ ab aia vegetatiua q facit vitã. Minoꝛẽ ꝓbat Areſto.qꝛ vnum/ qðq; ens creatũ appetit aſſiliari diuino eẽ.ſed talis aſſimilatio fit ꝑ generatõem.gꝰẽ natura/ le viuentibꝰ appetere generatõem. Maioꝛ ptʒ qꝛ oĩa q̃ agũt ꝑ naturã agñt ꝓpter talẽ aſſimi/ lationẽ.Cuiꝰ rõ cẽ.qꝛ⁊ oẽ ens creatũ ẽ imꝑfectuʒ in oꝛdie ad diuinũ eẽ cũ gꝰ.oẽ ĩꝑfectũ appetit pfici aliqᷓ ꝑfectõe quã nõ hʒ.cñ ergo oẽs ꝑpfectio nes ſint in deo ſic appetit aſſimilari diuino eſſe Circa qð tñ Areſto.diſtinguit ꝙ duplex eſt ſi/ nis rei ſcʒ finis quo et gra c. Intẽdit gꝰ Are/ ſto. ꝙ res viuẽtes appetũt generatõem ſicut fi⸗ nẽ qͥ qͥ ẽ foꝛma acqſita pꝑ generatõem.ſed appe/ tũt diuinã ſiłitudinẽ ſic finẽ gra cuv et vltima tũ. Minoꝛ pʒ qꝛ duplex ẽ ↄditio diuini eſſe. Vna ẽ ꝙ diuinñ eſſe ẽ ꝑpetuũ. Scdaẽ ꝙ diui nũ eẽ ẽ ca oĩm alioꝝ. In his gꝰ duobꝰ viuẽtia ſũt ſilia deo ꝑ generatõem. Pꝛĩo quo ad ꝑpetui tatẽ eſſendi.qꝛ viuẽtia nõ pñt manere eadẽ nu mero cũñ ſint coꝛruptibilia.gꝰ oʒ ꝙ ꝑpetuitas ĩ eis ſumat᷑ penes ſpẽm.qꝛ g ꝑ generatõeʒ ſpes diffudit᷑.g ꝑ generatõem aliqd acqͥrit ꝑpætui tatẽ q̃ ẽ cditio dei. Itẽ ꝑ generatõem aliqꝰ ſt cã geniti.Et iõ ſic̃ deꝰ ẽ c oĩm reꝝ.ita generãs eſt cã geniti. Ex q̊ ↄdudit Areſto.ꝙ ꝑ generatõ⸗ nẽ aliq res manet quodãmõ perpetua vel fit ꝑ petua nõ ſᷣm idẽ ĩ numero.ſʒ ſᷣm idẽ in ſpecie. Querit᷑ Utrũ naturaliſſimũ oꝑuʒ ĩ viuẽti bus ſit generare ſibi ſile. Dom ꝙ ſic. Et hoc ꝓbat tribꝰ rõnibꝰ ſᷣm ꝙ tres ſũt modi nature. Pꝛio capit᷑ natura vt ẽ pꝛincipiñũ mouẽdi ⁊c. Scæꝰo capit᷑ p ſpecie.”Tercio capit᷑ vt olar tur huic qð ẽ violẽtũ. Eſt gꝰ oma rõ. Illud eſt naturaliſſimũ qð cõuenit viuẽtibꝰ ⁊ etiã alijs rebꝰ naturalibꝰ. Sed generare etiam cõuenit alijs rebus naturalibꝰ. ergo eſt naturaliſſimũ. Minoꝛ ptʒ.qͥa ignis generat ignẽ.aqua aqm gne lũt pure naturalia. Scða rõ. Illud opus naturaliſſimũ ꝑ qð acquirit᷑ natura. Gʒ ꝑ opus gen eratõis acquirit᷑ natura ſiue ſpecieser e go eſt naturaliſſimn. ꝑ nutritonem enĩ ↄſeruat dug ip np nen lee tetl inc lect fuſ cuilt vime pteil giali⸗a genen ftgen an ii tanſn chllie ſenn nmg dbeni⸗ Wmitelc⸗ mpcii Unlha, enip, pſini gnari r cde, mpba⸗ ocdo teutin PWn/ maſ Bimmn, end N, imiari⸗ nate ctn diun ch Gigdui ch'nnenn uei Gradenn wen no⸗ “ ug zocam muwt inſot inn eAhr ndm. ineniti uncörennt galiſimi. Agunann ſudchs nn. Ge ai indiuiduũ.ꝑ augmẽtatõnẽ acquirit᷑pfecta qᷓti tas indiuidui.cuʒ g̊ indiuidun nõ ſit natura. ſic illa oꝑa nõ vocant᷑ naturaliſſima ex ꝑte ter minoꝝ.qꝛ nõ terminant᷑ ad ſpeciẽ. Tercia rõ ẽ Hoc eſt naturaliſſimũ ad qð natura magis in clinat. Sed ad opus generationmis natura ma gis inclinat.g̊ eſt opus naturaliſſimũ.qꝛ qnq; natura in detrimentũ ſiue coꝛuptõeʒ indiuidui nitit᷑ cõſeruare ſpẽm.ſic Ariſto.dicit de lõgitu / dine ⁊ bꝛeuitate vite ꝙ aialia multi coitus ſũt bꝛenis vite vt paſſeres.Et ſic opꝰgenerationis dicit᷑ naturaliſſimũ tripłr. Pꝛuno ex ꝑte mate rie ſiue ſubiecti.qꝛ in rebus pure naturalibꝰ in cio ex ꝑte finis qꝛ ad eã natura inclinat vt ad finem ſicut dicit tercia ratio Alrguitur Si generatio repꝑit᷑ in rebꝰ pu/⸗ re naturalibꝰ.ergo nõ eſt opus aie vegetatiue. Dom ꝙ generatõ accipit᷑ dupłr. Uno mõ generalit ⁊ ſic nõ ſolũ repit᷑ ĩ rebꝰ viuetibꝰſʒ et in nõ viuetibꝰ. ⁊ ſic nõ ðꝛ generari eſſe opꝰ aie vegetatiue.Alio mõ accipit᷑ generatio ſpecialit pßz Aſtanoinio intrinſeco ⁊ ſic eſt opꝰaĩevege tatiue. Lriplicit᷑ ᷓ differt generare qð inuenit inviuentib ab illo generare qð e in pure natu ralibꝰ Pꝛimo qꝛ generatõ in viuentibꝰ eſt a ᷣn cipio intrinſeco.qꝛ ſemen xciſñ ab aĩali eſt in prima potẽtia ad h̊ͥ ꝙ ſit ꝑs ipſiꝰ viuẽtꝭ ⁊ ideo libi dꝛ itriſecũ nõ ſᷣʒʒ actũ ſed ſᷣʒ potẽtiã pximã qꝛ qð paꝝ deſt nihil ceeſſe videt. Lirca qð ſcie u ꝙ in hoiĩe l in aĩali pfecto ẽ triplex digeſtio. UVlrna eſt digeſtio que eſt i ſtomacho ⁊ ibi ſepa rat᷑ puꝝ ab impuro·⁊ impurũ mittit᷑ ad inteſti na. pux ãt mittit᷑ vleepar. in epate g fit ſcda di geſtio ⁊ iteꝝ ſepat᷑ puxꝝ ab ipuro⁊ a tli ipuro ge nerãt᷑ crines ⁊ vngues in aĩali.h̊ aũt puꝝ ſic re lictũ mittit in via vᷣſ/ coꝛ.⁊ tũc vᷣ coꝛdis ⁊ pp tẽtia nutritia vł vᷣeꝰ diſtributiua ᷣm medicos in coꝛde exñsdiſtribuit illð nutrimentũ ſic col lectũ ſᷣm ꝙ cõgruit ſigul membꝛis Iſta g mate ria ſic collecta ẽ ĩ ꝓxima potẽtia ad hͥ ꝙ vniatur cuilibet membꝛo aialis. Quia igit᷑ natura ma xime intendit ↄſeruationẽ ſpꝑecier ſic mittit vns ptẽ illiꝰ materie qᷓ debuit aggenerari cuilibet ꝑti aialis vl viuent ad vaſa ſeminaliavt ex ea fiat generatõ. Dicit & illa materia ſeminalis a qug it generatio intrinſeca ipi generãti nõ ſᷣm actũ qꝛ nũq; fuit ꝑs generantꝭ ſed ſm ꝓximã poten tiã. qꝛ illa materia eſt ſic diſpoſita ꝙ niſi fuiſſet tranimiſſa ad vaſa ſeminalia ipſa fuiſſet vnita cuilibet pti viuentꝭ Et iſta eſt cauſa.qꝛ iſta vᷣtꝰ ſeminalis põt ꝓducere hoĩem ſimilẽ generan tute alic?ſeis decili uentis ſũt duo pncipia ſeʒ paſſiun qð eſt mãa. ex qua fit generacõ. ⁊ h in viuẽtibus amminiſ trat᷑ a matre vł ab illo qð habet cõditionẽ ma/ tris ex tli pncipio fit ſubſtàtia geniti ⁊ tũc ẽ ve rũ ꝙ fit reſolutõo in tali embꝛione vſq; ad mate bata neq; illa que hñt ſpõtaneazʒ generatõez. actus nutritõis dʒ eſſe naturalioꝛ. Dom ꝙ aiiqua oꝑatõ põt dici naturalioꝛ dupłr. Vno anima tih ei ſit ꝑ virtuteʒ in tali ſeminc eriſtentem. Airguit᷑ In oĩ generatõne fit reſolutio vſqʒ ad materiꝗ pꝛimã.qᷓ iſta vtus foꝛmatiua in ſe/⸗ mine coꝛrũpit᷑ ⁊ ꝑ ↄns nõ põt fieri generatõ vᷣ/ Dðm ꝙ in generatõe vi riã pꝛimã.Alia ẽ ꝑs effectiue cõcurrẽs ad gene ratoez ⁊ ammiſtrat᷑ a pꝛe.⁊ illa materia ſic am/ us lib? in miſtrata nõ intrat ſubaz geniti ſʒ ſolũ agit ad uenit᷑. Scdo ex pte termini.qꝛ natura ſiue ſp⸗ cies acquirit᷑ ꝑ generatõeʒ ſic dicit ſcoa rõ Ter hoc ꝙ foꝛma introducat᷑ ĩ materiꝗ ſi fit ſꝛma introducibilis ꝑ agẽs naturale ſic ſunt aia ve/ getatiua ⁊ ſenſitiua.vel diſponit materiã ad h̊ pꝑ agẽs ſuꝑioꝛ foꝛma introducat᷑ſic cõtingit in generatõe hoĩs. Exẽpluʒ ad iſta ẽ.vt in ouo pullꝰ generat᷑ ex vitello oui ſic ex materia.⁊ al/ bumẽ oui ẽ nutrimẽtnʒ pulli. Uutꝰ at foꝛma// tiua cõiungit᷑ vitello ⁊ tal vᷣtus cõſiſtit in qdã huĩdo qð humidũ ꝓducto pullo euaneſcit et expirat.Ex h pñt aliq coꝛrelaria elici. Pꝛunũ E ꝙ ſicut ĩ nullo effectu intrat cã efficiẽs ſᷣm ſbᷣ ſtatiaz. ita nec etiꝗ in generatõe aialiuz vᷣtꝰ foꝛ matiua intrat ſubaz geniti. Scdo poõt elici q̃re ꝓles plus ſequit᷑ q;titatẽ mris qᷓ; patris.qꝛ mr agdmiſtrat matena ex qᷓ tʒ ſe q;titas. Scðda dꝛa pncipalis qꝛ generatio ĩ viuetibus fit ꝑ deciſi onẽ ſemis.ſicut plaãte generatur ex ſemie plãäte poꝛis.ſic at non ẽ in generatõe pure naturaliũ ſed i ulis generatio fit ꝑ cõuerſionẽ vni ĩ alte/ rũ.vt ignis generat ignẽ in lignis ꝑ cõuerſioẽz lignoxꝝ ĩ igne. Lercia dꝛa eſt. qꝛ vᷣtus ꝑ quã fit generatio ĩ viuẽtibus manet pꝰ coꝛruptoeʒ pᷣn cipal agẽtis.⁊ iõ hʒ eundẽ effectũ que haberet ſi bncipale agẽs nõ eſſet coꝛruptũ. Sicut ãätũñ eſt in inaĩatis.qꝛ ceſſante pncipali agẽte nõ pᷣt fieri generatõ.qꝛ talis vᷣtus generãtis nõ pᷣt eẽ ſeparata a generãte ſic in viuẽtibus. Altguit᷑. Hoc qð ẽ naturale oibus viuenti bus couenit oibus viuetibus. ſed generarenõ cõuenit oibus viuẽtibus ſed nutrire.qꝛ vt ðꝛ in textu.impfecta viuẽtia nõ generãt.neq; oꝛ⸗ ◻ mõ extenſiue qꝛ extendit᷑ ad plura in quibꝰ in uenitur. ⁊ ſic oꝑatõ nutntõnis ẽ naturalioꝛ q; generatio.qꝛ eſt coĩoꝛ.Alio mõ ðꝛ aliqua oꝑa tõ naturalioꝛ intẽſiue.qꝛ.ſ.natura magis incli nat ad talẽ oꝑationẽ.⁊ ſic generatio ẽ naturali oꝛ. In quibus eni omia iſta oꝑa ſimul inueni C 1 * .2 „ . 7 2 “” Liber unt᷑ ibi generatio eſt opus ꝑfecty. tñ a genera tõe tria excipinñtur ſq; impfecta oꝛbata ⁊ habẽ tia ſpontancã generationem. Arguit᷑. Opatio intellectiua eſt naturalioꝛ qᷓ; generatiua.qꝛ hõ eſt maxime ſuus intellcũs geit ſibi magis naturalis. Dom ꝙ genera/ re nõ dʒ cõparari ad opatões cuiuſcunq; pone ſed ad opatõnes ponaꝝ anime vegetatie vt lit ſenſus generare ſibi ſile eſt naturaliſtimuʒ ope/ ruʒz inter iſta oꝑa.ſ.nutrire. augmentaſe ⁊ gene rare.⁊ ſic cõcedit᷑ argumentuʒ qꝛ nõ eſt ꝓpo⸗ Arguit᷑· Nutritio eſt naturalio: ſituz gqꝛẽ magis neceſſaria cñ aĩal ſine nutritõe eſſe nõ põt. ied bene ſine generatõe.g̊ natura eſt ma gis ſollicita crca nutritionẽ q; generatoeʒ. Dðm ꝙ natura duplicit ẽ ſollicita circa aliqð Vno mõ abſolute.⁊ ſic eſt magis ſollicita ar/ ca generatõz. qꝛ qnq; ꝑ defectũ nutritõis diſpo nit natura materiã ꝓ generatõe. Alio mõ natu ra eſt ſollicita circa aliqð ex ſuppone.⁊ ſic eſt mag ſollicita circa nutntõz qꝛ nutrito ſubſer uit ad generatõeʒ. ⁊ ideo natura e ſollicita pꝛo nutritoe vt poſſet fien generatõ. Et hoc eſt qð ſub alijs vᷣbis duik ꝙ nutritio capit᷑ upliat UVno mõ abſolute ⁊ ſic natura nõ eſt ſollicita ꝓ nutritõe.Alio mo accißp it ſm ꝙp ſubſeruit ge neratõi. ⁊ ſic natura eſt ſo licita ꝓ nutritõe.Et per hoc ſoluit rehlicaan arguit. natura p gene ratõeʒ totalit᷑ coꝛrũpit᷑. vtz in multis. g̊ natu/ ra nõ erit ſollicita ꝓ generatõeſed ꝓ nutritõne Dom ꝗnatura accipit᷑ duplicit. Uno mõ Fpm ꝙyeſt in indiuiduo.⁊ eo mõ coꝛrnpitur per ſe. ſic ẽ veꝝ ꝙ qnq; generatio tendit ĩ coꝛrup tionẽ nature ſm ꝙ eſt in indiuiduo. Alio mo/ do accipit᷑ put ſignificat en ſic natura nun qᷓ; deſtruit᷑ ꝑ generationẽ ſed ↄſeruatur ꝑ eam. Arguitur. Magis naturale eſt ꝙ aliquid conſeruat ſeipm qᷓ alterum. ſed ꝑ nutritionem aliquid conſeruat ſeipſum ⁊ ꝑ generationeʒ al terum. Dicendum aliquid conſeruat ſe/ ipſum dupliciter. Uno modo in numero. B fit ꝑ nutritioneʒ. Alio modo conſeruat ſeipᷣm in ſpecie. ⁊ hoc fit ꝑ generationem. Tunc dicẽ dum eſt ꝙ magis naturale eſt in omnibus vi/ nentibus ꝙ aliquid conſeruat ſeipᷣm in ſpꝑecie. qꝛ impoſſibile eſt ſeipᷣm conſeruare in numero et ergo inclinatio naturalis eſt ad hoc ꝙ aliqᷣd conſeruet ſeipſum in ſpecie. quia tũc poteſt res in ſpecie ꝑꝑtuari.qð nullo mõ poteſt fieri in in diuiduo coꝛruptibili. Et nota ꝙ omia iſta ar⸗ gumenta pcedut cõtra terciã rationẽ poſitã ad 2 oc ꝙ naturaliſſimũ o mĩ viuẽtibus 7. Queritur. Quis ſit oꝛdo iſtoꝝ actuũ. Et bue eſt ratõ oꝛdims. Dicẽduʒ ꝗin iſtis oꝑ ratõnibus poteſt aſſignari duplex oꝛdo.ſ.gene ratõnis ſᷣm quẽ pꝛocedit᷑ ab imꝑerfectis ad per fecta.⁊ ſic actus nutritõnis pᷣcedit actum aug // mentatõnis.⁊ actus augmentatõnis pꝛecedit actum generationis. Sed ſᷣm oꝛdinem pfecti onis eſt ecõtra.Et ratio oꝛdinis ſumitur ex tni bus rõnibus. Pꝛima eſt qꝛ actus nutritionis oꝛdinatur ad conſeruandu indiuiduuʒ. actus augmentatõnis oꝛdinatur ad ꝑficiendus inci uiduñ ſᷣm determinatã quantitatẽ. Actus ge/⸗ nerationis oꝛdinat᷑ ad conſeruandũ rem in ſ cie.ſicut ̊ ſccies ẽ dignioꝛ ⁊ pꝛioꝛ indiuiduo ſm viam ꝑfectõnis. Ita etiax generatio qᷓis generatio pſupponat nutritõem ⁊ augmentati onem. Secunda ratio qꝛ nutritio eſt pꝛimus actus m viam generatonis ex pꝛeſupponit a generatõe ⁊ augmẽtationc.ꝭ generato eſt vl/ tima opatio ᷣm viam ꝑfectionis ⁊ non ecõtra rcia ratio ſtat in hoc qꝛ ꝑ actionẽ generati uã ipſa anima vegetatiua habet cõuenientiam cum aĩa ſenſitiua.quia ſicut anima ſenſitiua ꝑ ſuas potẽtias ſe extendit extra ſuuʒ ſubiectum qꝛ agit in coloꝛem ꝑ poñaʒ viſiuã que eſt extra ſubiectn. ſic etiã ꝑ potent iã generatiuã ipᷣm vi uens ſe extendit vltra ſuũ ſubiectũ ꝓducendo genitũ qð eſt extta ſubſtantiã generatis. Eſt autẽ anima coꝛ Poſtq; Areſto.oſtendit ꝙ opꝑeratio vegetatia eſt ab anima vegetatiua. Jã conſequenter oſtẽ dit hoc de omnibus operation ibus anime ve/ getatiue. Dicebant eni antiqui ꝙ iſte opꝑeratio/ nes ſcʒ nutritiua ⁊ augmentatiua non ꝓueni/ rentlex anima.ſed ex natura.Et hoc ſicꝓbabãt qꝛ ſicut natura vtit᷑ in ſuis opationibus qual tatibus actuus⁊ paſſimis.ſicut ignis calefacit caloꝛe.ita etiã aĩa vegetatiua facit ſuas oꝑatõ nes ꝑ qualitates naturales. Pꝛobat ꝗᷣ Areſto ti. ꝙ aĩa eſt pꝛincipium coꝛꝑis viuentis in tri/ plici genere cauſeſcʒ foꝛmalis. finalis. ⁊ effici? tis. Pꝛimũ Raoh dunbun rõnibus quarum pꝛima eſt. Illud qdð dat eẽ coꝛꝑi eſt foꝛma coꝛ poꝛis. ſed ma dat eſſe coꝛꝑi. glaia eſt foꝛ ma coꝛ pon. Maioꝛ pʒ ex diffinitõc foꝛme. qꝛ foꝛma eſt que dat eſſe rei. Minoꝛeʒz pbat ĩtex. qꝛ aia dat viuere. ſed vꝛuere ĩ viuentib eſt eſſe. Pꝛi ma ps patet qꝛ ſepata aĩa a coꝛpe coꝛpꝰ nõ vi/ uit. Scda rõ eſt. Illud 45 eſt actꝰ coꝛꝑis ẽ foꝛ ma coꝛꝑis.ſed aĩa eſt actꝰ coꝛꝑis. aĩa eſt cau⸗ ſa foꝛmalis coꝛpis. Maioꝛ ptʒ qꝛ oĩis foꝛma eſt actus. Minoꝛ pʒ ex diffinitõne aĩe in qua dicit᷑ aĩa eſt actus coꝛpis ẽ7c. Arguit᷑. Tliuere ĩ viuetibꝰ ẽ oꝑari. ů̊ ñ ẽ eẽ. int fci int e. E mug Ncdt npcn mam ntonis as u ud se minie auidro Gnantan amimns wril möck non cint n Micntum münng neckanm lins, C nrtt w/ mpuc eptabit slcit — R bi 4 no W icten/ ris in uiemqn mizii⸗ Dðm ꝙ viuere accipit᷑ dupłe. VUno mõ ꝓ vĩ uere vita pma.et ſic ſigt effectũ foꝛmalẽ ipius aie.⁊ nihil aliud ẽ tunc viuere qᷓ; eſſe aiazʒ ĩ coꝛ poꝛe et infoꝛmare coꝛpꝰ. Vnñ dicit Areſto.pmo elẽechoꝝ. ꝙ aia et vita ide ſut ⁊ ſic viuere ĩ viuẽ tibus ẽ eſſe. Alio mõ accipit᷑ viuere ꝓ oꝑatõe vitali cõſequente aĩaʒ exiſtenteʒ in coꝛpe. ⁊ ſic viuere eſt oꝑari vitalit.⁊ ſic videre ẽ viuere.au due eſt viuere ⁊ ſic de alis. Maifeſtum autem Conſequẽter ꝓbat ſcdam partẽ ſcʒ ꝙ aĩa eſt cã finalis ipius coꝛpis.⁊ Hꝓbat. Sicut ſe habet intellectus pꝛacticꝰ in diſponẽdo materiã arti ficialẽ.ita ſe hʒ natura ad materiã naturaleʒ.ſʒ intellectus pᷣcticus diſponit materiã artificia/ lẽ ꝓpter foꝛmã artificialẽ.ꝗ̊ natura diſpoit ma teriã naturale ppter foꝛmà naturalezʒ. Sed h̊ qð eſt ꝓpter alterũ eſt finis eꝰ.gᷓ aĩa eſt finis di ſpoſitõis materie.Et addit Areſto.ꝙ nõ ſoluʒ aia eſt finis coꝛꝑis ſʒ etiã oim naturaliũ.Et h̊ ſic ꝓbat᷑.qꝛ ſꝑ pꝛicipale eſt finis inſtrumẽtoꝝ Ded oĩa naturalia oꝛdinãtur in aĩam ſic que dã inſtrumta quibꝰ viuãt aĩata.&ᷓ aia eſt finis oĩm naturalin. Minoꝛ pʒ.qꝛ plante nutriũt ex mixtis.⁊ ̊ mixta oꝛdinãtur in plãtas.⁊ aĩa lia nutrintur platis.ſic plãte oꝛdinãtur in aĩa lia.⁊ homo nutrit᷑ ex niahbe ſic aialia oꝛdinãt in hominẽ.⁊ ſic ptʒ ꝙ homo ẽ finis oĩm natu/ raliũ. Sʒ addit Areſto.ꝙ duplex eſt finis.ſ.q et gra cuiꝰ. Per quã diſtinctõem intẽdit ꝙ aĩa nõ eſt finis ſimpłr vltimat ipõꝝ naturaliñ ſi cut finis gra cuiꝰ.ſed ẽ finis ͥ mediate natura lia tendat in de ſicut ĩ finez gra cuiꝰ. Vñn dꝛ ĩ ecciaſtico. Omia ppt ſeipᷣm creauit dñs.⁊ ſic ipẽ eſt ſimpłr finis oĩm naturaliũ qꝛ omnium rerum creataruzãz. Querit᷑ Utrũ hõ poſſit dici finis oĩm re/ rũůũ.· Doðm ꝙ ſic. qꝛ quodãmodo om̃s res cre ate ſunt ꝓpter hoĩczʒ. Sunt ei in rebus quedga res artificiales.q̃daʒ naturales.qᷓdaz ſuꝑnatu rales ſiue ſpnales. Sʒ om̃es iſte res ſunt ppt hoĩcz. g hõ eſt finis oim reꝝ creatarũ. De ſeb⸗ artificialibus dicit Areſto.ij.phoꝝ.ꝙ hõ eſt fi nis oĩm artificialin.Et rõ illius ẽ. qꝛ artificia lia ſunt ab intellectu huãno.⁊ iõ fiunt in iuua mentũ naturalin.ꝗ̊ vbi naturalia deficiũt arti/ ficialia iuuãt.Et iõ ſi fiũt aliqua ꝑ artẽ quibꝰ hoies nõ iuuant᷑.vel q;tuz ad ſubaʒ artif icia/⸗ lin.vel q;uʒ ad modn faciendi artificial ianõ debent dici artes ſed abuſiones. Et iõ ars faciẽ Di taxillas ẽ ꝓhibita qꝛ illis hoĩes vt in pluni mũ abutütur. In hoc ſcdðo Areſto. dicit ꝓ ho Anima mo eſt finis oĩm naturaliũ.qꝛ hõ ex omnibus naturalibus iuuat᷑ Juuat᷑ ei ex celo ⁊ terra ⁊ cx alijs elemetis ⁊ oibus mixtis. Sʒ ꝙ hõ eſt fi nis ſubaꝝ ſpnaliuʒ nullubi poitur ab Areſto. Ded ſcũs Thomas hoc ideʒ ꝓbat ſic in ſcðo ſcpto.qꝛ ſube ſpnales vel ſunt bone ⁊ in bono ↄfirmate.⁊ ſic admiſtrant hoibus⁊ ſic ſunt ꝓp ter homines ſicut miſtri. Et hoc eſt qð dicit apłs ꝙ ille ſube adminiſtratoꝛij ſpũs ſunt ꝓp ter eos qͥ hereditatẽ capiunt ſalutis. Aut ſube ſunt in malo obſtinate.⁊ tunc tales ſube ꝓſũt homini ꝑ accñs ad exercitia qꝛ ꝑ hoc ꝙ homo reſiſtit tem ptatõibus ⁊ malicijs talin ſpũuum ſic acqrit bonũ victoꝛie ⁊ meriti Atuero et vñ pꝛin Hic conſequent᷑ Areſto. pꝓbat terciã ꝑteʒ ſcʒ ꝙ anima eſt pᷣncipiñ ⁊ cã efficiẽs coꝛꝑis. Et hoc ſic ꝓbat.Omnis foꝛma coꝛpis naturał eſt pᷣn cipiũ coꝛpis. Sʒ anima eſt foꝛma natural.ꝗ̊ eſt pncipium coꝛꝑis ſᷣm ꝙ in coꝛpeeſt motus. Maioꝛ pʒ exemplarit:᷑.qꝛ foꝛma ignis eſt pnci piũ motus ignis. Sʒ minoꝛ eſt manifeſta. Ded poſſet aliqͥs dicere ꝙ motꝰ qͥ ſunt in coꝛ poꝛe animato ſiunt a natura. Sic addit Are/ ſto.ꝙ iſti motus ſunt ſolnin viuentibus ⁊ ha bẽtibꝰ animã. Ex q̊ ſic arguit᷑. Illi motus ſũt ab anima qͥ ſolñ inuenintur in hñtibꝰ animã ſed iſti motus ſolũ inueniunt᷑ in hñtibꝰ aĩiam ſcʒ motꝰ local ꝓgreſſiuus ⁊ mot ſᷣm augmen tũ ⁊ decrementn qꝛ nihil ſentit niſi qð hʒ aiaz⸗ neq; aliqͥd auget᷑ ⁊ decreſcit niſi quod alit᷑. ni hil alit qð nõ coĩcet vita. de pᷣmo ad vltimũ hoc alit ſoluʒ qð habet animã. H Querit᷑ Ultrũ anima ſit cã ⁊ pꝛincipium coꝛꝑis in triplici genere cäᷣe. Ddm ꝓſic vt patz in textu.ſcʒ in genere cãe efficientis foꝛ/ malis ⁊ finalis. M Arguit. Foꝛma⁊ efficiens nunq; comcidũt in vnn numero. g̊ ſi anima eſt foꝛma coꝛpꝑis non põt eſſe cã efficiẽs eius. Dðm ꝙ foꝛma et finis nõ coincidũt in ideʒ numero in oꝛdie ad eundeʒ cffectũ ſed bene in oꝛdine ad diuer/ ſos effectus ſicut eſt hic. Et hoc ſic ptʒ.qꝛ coꝛ pus accipit᷑ dupłr. VUno mõ ſᷣm ꝙ eſt abſolu⸗/ te animatũ.⁊ ſic anima eſt eꝰ cã foꝛmalis.qꝛ h̊ eſſe aĩatuzʒ eſt ab anima.Alio mõ accipit᷑ q;tuʒ ad eius oꝛganiſatões augmentũ ⁊ ꝑfectões ſe/⸗ cñdas q̃ etiã ſunt in coꝛpꝑe ⁊ ſic eſt cã efficiens Et hoc eſt qdð alij dicũt. ꝙ anima eſt cauſa foꝛ malis coꝛpis q;tuʒ ad actuʒ paumu; ſed eſt cã efficiens in oꝛdine ad actuʒz ſcom. Arguit᷑.Anima nõ eſt cauſa efficiens pfec· c n“ tionũ ſcdᷣarum in coꝛꝑe.qꝛ tunc eſſet aia cauſa ſuarũ potẽtiaꝝ qð eſt impoſſibile.qꝛ nihil agit P ſuã eſſentiã effeetiue pꝛc( pꝛimũ pꝛincipinm Dom duplex ẽ cauſa efficiẽs creata. Que dã eſt pꝛincipalit efficiẽs Alia autem eſt min pꝛincipaliter efficiens ſiue ſubeffectiua. ¶o quẽdo ꝗ̊ de pncipali cã efficiẽte.ſic nulla cã ef/ ficiẽs creata põt agere ꝑ ſuã eſſentiã ſʒ bene ſub effectiua cã.i.ſcdarie effectiua ſicut eſt de aia qꝛ poſe aie fluũt ab aĩa nõ ſicut a cꝗ pꝛincipali actiua.ſicenĩ deus ẽ cã potẽciaꝝ aĩe rõnalis ſie etiam eſt cã aie Juxta regulã ↄmetatoꝛis.viij. phoꝝ.dans foꝛmãa dat ↄna foꝛmã.cuʒ g̊ deus Dat aiam ſcʒ rõnaleʒ ſił cõcreat illa que natu/ raliter ſequũtnr aĩaz rõnalem qualia ſunt po/ tentie aĩe.Dicit᷑ ãt aliqua cã effectiua q̃ pꝛinci paliter ⁊ ppꝛie agit effectũ.Et ðꝛ cã ſubeffecti/⸗ ua ꝑ cup mediuʒ effectus ꝓducit᷑ſic ̊ deus nõ Panett ponas niſi ꝑ aiam. põt anima dici cã ubeffectiua. Uel aliter dᷣm ꝙ dupler aliqͥd p/ cedit ab alio. Uno mõ ꝑ realẽ tranſmutatõem et ſic non põt ab aliqͥ ente creato aliquid ꝓcede re niſi ꝑ ponaʒ mediaʒ. Alio mõ aliqᷣd ab alio ꝓcedit ꝑ ſimplice emanatõeʒ. ⁊ ſic põt etiã ab aliqͥ ente creato aliqͥd effectiue ꝓcedere ſicut po tentie aĩe fluũt ab aia. . Arguit᷑. (auſa efficiẽs pᷣſupponitur ſuo ef fectui.ſed aĩa nõ pſupponit᷑ coꝛꝑi.̊ nõ eſt cau ſa efficiẽs coꝛꝑis ꝓbat᷑ qꝛ materia eſt ante foꝛ/ mã. Dõðom ꝙ coꝛpus accipit᷑ duplicit. Vno mõłſm ſuaʒ ſubaʒ ⁊ ſic coꝛpus pᷣſupponit᷑ aie. qꝛ aĩa vnitur coꝛꝑi diſpoſito aliquibus dupo ſitõibus que diſpõnes nõ ſunt niſi in materia foꝛme pᷣſuppoſita.Alio mõ accipit᷑ coꝛpus q; tũ ad debitũ augmentũ. ⁊ ſic aia pꝛeſupponit coꝛpi.qꝛ aia eſt anñ ↄpletã qtitatẽ coꝛpis. Arguit᷑. Anuma eſt intriſeca foꝛma coꝛpis ̊ non eſt cauſa fiuał coꝛpis. Dðm ꝙ aĩa ad cipitur duplicit. Uuo mõ ſm eius eſſentiã. et ſic aĩa ẽ extriſeca coꝛꝑi.qꝛ eſſentia ⁊ natura aĩe multũ diſtant a natura coꝛꝑis. ſicut ſupᷣdicit Areſtote.ꝙ actus ⁊ pona non paꝝ dꝛñt. Alio moõ accipit᷑ aia ſᷣm ꝙ infoꝛmat coꝛpꝰ. ⁊ ſic aia eſt cã foꝛmalis coꝛꝑis ⁊ intrinſeca. Pꝛio autẽ mõ eſt cã finalis ⁊ extrinſeca coꝛꝑis. Empedocles enim Poſtq; Areſto.poſuit veritatẽ ſcʒ aĩa eſt pꝛi 5 X et ſiniſtruʒ.ſed hoc non eſt in ſtatua. Alio mõ cipiñ effectiuũ oꝑationuʒ vitaliũ.i.illaruʒ ope rationũ que fiũt in coꝛꝑe viuente.Cõſequẽter excludit duos erroꝛes qꝗ ſunt orij ad taleʒ veri tatẽ ſcʒ ipſius Empedoclis ⁊ democniti. Dixit eni Empedocles ꝙ opatões nutnitõis non fie Becundus rent ab aĩa ſed a natura ignis ⁊ terre.Democri tus autem dixit oꝑationes aiĩe eſſe a naturaig nis tm. Fuit g̊ opinio Empdoclis ꝙ augmẽ tatio ⁊ nutritio fierent in plantis ex hoc ꝙ in plantis eſſet quedã terreſtris natura ꝑ quã na turãa terreſtrẽ nutrirent᷑ radices.⁊ illa que ſunt inferius ĩ arboꝛe.⁊ nutrirẽtur plante ſurſuʒ ꝓp ter ignẽ qui naturalit᷑ aliqͥd mouet ſurſuʒ.q eĩ Empidocles dixit effectus puenire ĩ rebus ex neceſſitate materie.iõ dixit ꝙ nutrimentũ ne ceſſitate materie moueret᷑ ſurſũ ⁊ doꝛſus. LCũc repꝛobat iſtà opinionẽ duabus roõibus quarũ bma eſt. Quia Empedocles male accepit ſur ſuz ⁊ deoꝛſuz in plãtis.qꝛ hoc qð dixit eſſe ſur ſuz h̊ eſt coꝛſuz. qꝛ nõ codẽ modo ſumitur ſur ſuʒ ⁊ dcoꝛſuʒ in plantis ſicut ĩ toto vniuerſo. qꝛ⁊ in toto vniuerſo hoc ẽ ſurſuʒ qð eſt verſas celuʒ.ſed in viuẽtibus hoc ẽ ſurſuʒ vbi viuẽs ſumit nutrimẽtuzʒ.qꝛ ̊ ꝑ radices plate ſumũt nutrimẽtuʒ maniteſtũ eſt ꝙ radices ſunt ſurſũ in plantis.Et hoc ẽ qð dicit Areſto. ꝙ ſicut ſe habet caput in aĩalibus.ita radices in plãtis. Et hoc iõ.qꝛ illa inſtrumenta hñt ſe eodẽ mõo q bus fit eadẽ oꝑa.ſʒ eadẽ opa fint ꝑ radices ĩ arboꝛibꝰ⁊ ꝑ caput ĩ aiĩalibꝰ.ſ.acceptõ nutrimẽ Quent. Utxꝝ in omnibꝰ eodẽ mõ ti ſumãtur ſurſuz ⁊ doꝛſuzʒ. Ddðm ꝙ nõ.qꝛ in quibuſdã rebus ſumũtur differẽtie poſitionũ quo ad nos.in qbuſdaʒ ãt ſᷣm naturã rei.⁊ in vtriſq; eſt dꝛna. Uñ quo ad nos ſumũt᷑ dꝛñe poſitionũ triplicit.ſcʒ ꝑ iuxtapoſitõeʒ.⁊ ꝑ con trapoſitionẽ.⁊ ꝑ ſimilẽ poſitõeʒ. Per iuxtapo ſitionẽ hoc dicit᷑ dexty qð ponit iuxta dextruz noſtrũ.Et hoc ſiniſtrũ qð ponit᷑ iuxta ſiniſtru noſtrũ. Per ppoſitõneʒ ſicut in imagine reſul tãte in ſpeculo.qꝛ in imagine hoc ðꝛ dextrũ qð cõtraponit᷑ dextro noſtro.Et hoc ſiniſtrũ qð õ ponit᷑ ſiniſtro noſtro. Et hoc iõ eſt.qꝛ imago in ſpeculo ↄrio mõ reſultat ĩ ſpeculo q; in ima/ ginato. Per ſimilẽ poſitõneʒ ſicut in imagini bus ſiue ſtatuis illa manus ðꝛ dextra qꝗᷓ habet ſiłitudinẽ cũ dextra noſtra. Dicuntur at ſumi dꝛñe poſitõnuʒ qͥ ad nos qñ ꝑtes rei in quibꝰ ſunt tales dꝛñe non diſtinguuntur ſᷣm diuer/⸗ ſas vᷣtutes. Qñ ãt ptes ſumunt᷑ ᷣm diuerſas vᷣtutes. tunc ſumunt dꝛñe poſitionuz ᷣm na⸗ turã rei in tali re.ſicut ptz in hoĩe.qꝛ alia ẽ vir tus in hoĩe ſᷣm ſurſuʒ deoꝛſus ante retro dextꝝ inueniunt᷑ dꝛñe poſitionuʒ ſᷣm naturam rei.⁊ tunc different inueniunt dꝛñe poſitionum in celo in vniuerſo coꝛruptibili ſcʒ in elemẽtis et in aĩatis. In celo inueniunt ſex dꝛñe poſitio⸗ Nende mrz D Pugn docgi Narin tgneſnt d hs iTie quari t neſeſar morſur muaſ. miws 1 is mno wumpe nſintſtri ſtncd⸗ grimag⸗ chminn in immgn mähir mmririm ſanqnd Efndi nduns 2 MWer . A⸗ nno nmntc nmumin iis 4 oltmn De nuz ᷣm ꝙ ptes hñt aliã ⁊ aliã influentiam ad influentiam aie nobilis.⁊ ideo ĩ celo ſumu‚tur ille dꝛne que ſunt ᷣm diuerſas vᷣtutes i diuer⸗ ſis ptibus. Eſt eni alia vᷣtus in polo artico et antartico ſᷣm quas ſumit᷑ ſurſuʒ ⁊ qoꝛſuʒ. Itẽ eſt alia vᷣtus in oꝛiente ⁊ occidente ſᷣm quas ſu mũtur dextru ⁊ ſiniſtruʒ. Itẽ alia eſt vᷣtus i me ridie et ſeptẽtrione ſᷣm q̃s ſumũtur an ⁊ retro. ſicut ptʒ ſcðo celi. Sed ĩ vniuerſo coꝛruptibi li ſicut in elemẽtis ſumit᷑ ſurſuʒ ⁊ deoꝛſum ſᷣm motũ localẽ grauiũ ⁊ leuiuz. Ded in aĩatis ſu müt iſte dꝛne poſitionũ ſᷣm oꝑa vitalia.ſumũ tur eni ſurſuʒ ⁊ doꝛſuʒ ſᷣm motuʒ alimenti.qꝛ hoc ẽ ſurſuz vbi atuz recipit nutrimetuz. et et augmẽti. Eſt ꝗ̊ᷓ tal certitudo ſiue determiatõ hoc eſt deoꝛſuʒz vbi mittũtur ſupflua.Sed añ et retro ſumũtur ſᷣm motũ ſenſatõis.qꝛ hoc ẽ ante vbi vigẽt ſenſus.⁊ hoc ẽ retro vbi non vi gent ſenſus. Sed vextꝝ ⁊ ſiniſtꝝ ſumũtur ᷣm motũ localẽ in aĩali.qꝛ hoc eſt dextꝝ vbi natu taliter incipit motus.Et hoc ſiniſtꝝ vbi natu raliter deſinit motus.Ex qbus pʒ in quibꝰ in ueniũtur iſte dꝛñe poſitionũ.qꝛ in oibus hñti bus nutritõez mueniñtur ſurſuz ⁊ deoꝛſuz. ⁊ ĩ oibus hñtibus ſenſuz ante ⁊ retro.⁊ in oibus habentibꝰ motũ localẽ dextꝝ ⁊ ſiniſtꝝ. In qui bus ãt ſil inueniñtur ſicut ĩ ꝑfectis aialibus ibi etiã inueniũtur oms dꝛne poſitionũ. SGe cũda rõ eſt.ſi in aliqͥ viuẽte ſunt ſił ignis ⁊ ter ra.tunc ſeqtur ꝙ hoc viuẽs nõ poſſit ꝑmanere in ſua ↄſiſtẽtia. Qð ſic ꝓbat᷑.qꝛ ignis ⁊ terra ſunt oria.⁊ naturaliter mouẽtur ad contraria loca niſi aliqͥd cõtineat ea.opʒ g̊ aliquid pone re in viuẽte qð ↄtinet illa gria ſicut aiaʒ.g aia Dz dici cã augmentatõis nõ ignis ⁊ tera. Alirguit᷑. Nutrumẽta moueètur coꝛſus. ſal/ tẽ grolſtozar ſubtilioꝛa ſurſuz ůᷣſe t ex natu ra terre ⁊ ignis fiat nutitõ. Dom ꝙ diſpo/ ſitio nutrimẽti ſᷣm calidũ⁊ frigiduʒ ſubſernit bene nutritõni.qꝛ oʒ groſſioꝛa ꝑ groſſioꝛa nu/ trimẽta nutriꝛi.tñ nutritõis ca non eſt diſpoſi tio nutrimẽti ſed aia que mittit nutrimẽta ad di uerſa loca. Wigetur autez qui HPic ponit᷑ ſcðs erroꝛ circa aiaʒ vegetatiaʒ qui eſt Democriti q dixit ꝙ nutritõ ⁊ augmẽtatio fiñũt a natura ignis ⁊ ñ ꝑ aiazʒ vegetatiuã.Diſ fert g hec opinio ab opinione Empedoclis qꝛ ipẽ dixit nutritõeʒ fieri ab igne ⁊ terra ſił. Sʒ Democritus dixit nutritõeʒ fieri ſolũ ab igne Et hoc ſic ꝓbat.qꝛ nutritõ ⁊ augmẽtatio fiũt ꝑ caloꝛẽ naturalẽ.opoꝛtʒ eĩ alimetum decoqui anteq; vniat᷑ ſubſtãtie aliti.ſed caloꝛ ẽ ab igne ignis creſcere in infinitn. — — — Anima Hignis eſt cã nutntõis ⁊ augmẽtatõis.· ic gutem concaou HPHie Areſto.repꝛobat iſtũ erroꝛẽ Democriti.⁊ dicit ꝙ ignis ſiue caloꝛ ignis ẽ bene cõcauſa.i. inſtrumetalis cã nutritõis.qꝛ ſicut dictũ ẽ. ne ceſſe eſt cõcurere caloꝛẽ ad nuitnitõeʒ. ſed non põt diciꝙ ignis ſiue caloꝛ ſit pncipał cã nutri tõis ⁊ augmẽtatõis.qꝛ tũc viuẽs naturaliter accipet qucumq; indetermiataʒ q;titatez per nutrimentn.qꝛ ignis creſcit ĩ infinitũ appoſi to ↄbuſtibili. lʒ h eſt impoſſibile. OQꝛ oim na tura cõſtantiuzʒ certus ẽ iminꝰ magnitudinis q;titatis nõ ab igne.qꝛ ignis ſᷣm ſe non hʒ cer tu terminũ eſt g̊ ab aia. determinare g̊ rem non ſpectat ad materia que eſt de ſe incerta ſed ſpec/ tat ad foꝛmã que eſt de ſe determiata ⁊ ꝑfecta Arguit᷑. Entia naturalia ſunt determinata ad minunũ ⁊ maximũ.pmo Ror. g̊ non põt Doom qignis ca/ pit᷑ tripliciter. Uno mõ ex ꝑte ſue materie.⁊ ſic ignis nõ põt creſcere in infinitũ.qꝛ eſt determi nata materia i vniuerſo qꝗᷓ eſt ignibilis qꝛ ma/ teria que põt fieri ignis eſt materia elemẽtoꝛũ et mixtoꝝ.⁊ ſuppoſito ꝙ illa eſſent ↄuerſa ĩ ig⸗ nẽ adhuc ignis eẽt finitus. Alio mõ capit᷑ ig/⸗ nis ſᷣm ꝙ eſt ꝑs totius vniuerſi.⁊ ſiciteꝝ non põt eſſe infuntus.Et hoc iõ qꝛ ſi ignis eſſet in finitus tũc deſtrueret totum vniuerſuzʒ.qꝛ con uerteret oms ꝑtes vniuerſi in ſuã naturaz. Et qꝛ vniuerſuz ↄſiſtit in oꝛdine partiũ diuerſaꝝ ſic ceſſaret vniuerluz ⁊ ſoluz elſet ignis. Lertõ mõ capit ignis ex ꝑte ſue foꝛme ⁊ ſic ignis nõ habet determiationẽ ad certã q;titatezs.⁊ ſic loqͥ tur hic Areſto.ſic autẽ hʒ omne aĩatuʒ materi am determĩate q;titatis.qꝛ in aiatis non pot eẽæ materia indetermiate q;ta qꝛ ſi ect indetermia te qᷓ;ta tic aia nõ infoꝛmaret illa materniãa. Ex empli gra. Repugnaret hoi er pte aie huãne ſuuʒ coꝛpus eẽt indetermiĩate q;titatis.qꝛ ñ haberet oꝑationes ſuas.ſed h̊ͥ non repugnat ig ni. qꝛ iguis ex pte ſue foꝛme nõ reſtringitura certã materiã ſeu ad ccrtã q;ᷓtitatẽ materie. In tellectus ꝗ textus ẽ.q ignis creſcit ĩ inſintum ex pte ſue foꝛme.qꝛ non repugnat lſſue foꝛme ꝙ ſit in mat eria indetermiate q;ta.ſed aiata reqͥ/ runt certã materiã ex pte foꝛme. Etiaʒ doᷣm ꝙ iſta ꝓpõ eſt cõditionalis eꝰ ambe ptes ſunt fal / ſe. ⁊ tn tota ↄditionalis eſt vᷣa ſicut illa.ſi aſinꝰ volaret ⁊c̃.cuiꝰ ambe ptes ſunt falſe.⁊ tñ tota ditionalis eſt xa. Diliter etia ſi igni appone/ ret᷑ ↄbuſtibile ifinitũ ignis creſceret i infinitů iber Querit᷑. Utx caloꝛ qui elt cã nutritõis ſit ꝛe ign Dom veſt igẽ caloꝛ ſpẽ ⁊ numero qͥ ſacit nutritõez inſtrumẽ einſdeʒ ſpẽi cuʒ caloꝛe ignis. taliter vt caloꝛ ignis in ipõ aĩato.Et h pbatur qꝛ ome mixtũ ꝑfectuz q̃le eſt mixtuʒ aiatuʒ hʒ in ſe caloꝛẽ ignis.ſi g̊ pꝛet᷑ talẽ caloꝛẽ ignis eſ ſet alius caloꝛ tunc duo accña tin numero dif ferẽtia eſſent ĩ eodẽ ſubiecto.nõ eĩ põt caloꝛ fa ciẽs nutritõeʒ eẽ alteriꝰ ſpꝑẽi.qꝛ ſicut pᷣus dem eſt aĩa vegetatia vtit᷑ naturalibꝰ q̃litatibus eti am effectiue.vtit᷑ g caloꝛc ignis ad efficienduʒ nutritõneʒ.⁊ iõ caloꝛ qui nutrit inſtrumẽtalit eſt caloꝛ ignis. Arguit᷑/ Nos diſtinguim res penes actõ nes ⁊ ꝓpꝛietates.ſʒ eſt alia actio caloꝛis ignis et aĩe.qꝛ caloꝛ ignis incinerat.caloꝛ ãt aie car nificat. Dðm ꝙcaloꝛ ignis põt duplr capi Vno mõ abſolute ⁊ ſᷣm ſe.⁊ ſic caloꝛ ignis in cinerat ⁊ cõburit. Alio mõ capit᷑ m ꝙeſt iſtru mẽtuz alic altioꝛis agẽtis ſcʒ aĩe.⁊ ſic põt ha bere altioꝛẽ oꝑationẽ q;ᷓ ſi ꝑ ſe ageret ⁊ ſic habzʒ carnificare. Lũcemↄiũgit᷑ aie vegetatiue q̃ ẽ foꝛma pſectioꝛ foꝛma naturali.Et ſile eſt in ar tificialibꝰ.qꝛ ſecuris ſᷣm ſe accepta nõ facit do mñ ſed ſi ↄiungat᷑ artifici tũc põt facere domũ OQuoniam auteʒz ea Poſtq; Areſto.pᷣmiſit quedã neceſſania ꝗᷓ exi/ gutur ad intelligendn cterminatõeʒ de aia ve getatiua. Dic ↄnr ꝓſequit᷑ eterminatõeʒ de ꝑ te vegetatiua.Et pꝛimo termiat de obiecto. Scdo de oꝑationibꝰ. Tertio de potentijs. Et hoc facituxta oꝛdinẽ pᷣus ꝓmiſſuzʒ. Dicit g̊ pᷣ mo ꝙ potẽtie vegetatie dꝛnt ab alijs potẽtijs qꝛ circa alimentu ſunt.iõ pꝛio determinãduʒ ẽ de alimẽto.quo ad h̊ em ſcʒ circa alimẽtuʒ eſſe cõueniũt oms potẽtie aie vegetatiue.Et dicit Areſto.in textu ꝙ ſunt eedem poñe aĩe nutriti eſt veruz m genus. qꝛ hñt ne generatiue qð eſt veruz ß idẽ obiectuʒ ſᷣm gen ſicut infra patebit. Hitc Areſto.pſequit᷑ etermĩationẽ de alimen to.Et poit tria que alunẽto ↄueniũt. Unuʒ ẽ ꝙ alimentũ eſt ↄriuʒ alito.Et hoc ideo qꝛ ali/ mentũ cõuertit᷑ in ſubaz aliti Sʒ oĩs mutatõ fit e ↄrio in ↄtrarin.Scðda ↄditio ẽ ꝙ alimẽę tũ eſt ex hijs Zrijs que ht generatõneʒ er ſein uicẽ. Sunt ei aliq̃ ↄria q̊ꝝ vnuʒz nõ generat᷑ ex glio.ſic ſanuʒ nõ generat᷑ ex laboꝛãtc.dñt g̊ nu/ trimta eẽ talia ꝙ pñt generari ex ſuo ↄrio.Ter cia coditio ẽ alimẽtuz dz ſacere augmẽtatio nẽ in alito. qꝛ augmẽtu ſp ſequit᷑ nutritiones Becundus capiendo augmentuʒ cõiter. Addit Areſto. ꝙꝙ aliq ſunt que hũt ex ſeinuicẽ nutritionẽ ſic ꝓ vnñ nutrit alterñ ⁊ ecõtra.⁊ ſic põt eſſe ideʒ ali mentuñ ⁊ alitñ reſpectu diuerſoꝝ ſicut in aĩali bus homo pot eſſe alimẽtuz lupi ⁊ eo. ſed in qᷣ⸗ buſdaz hoc nõ ↄtingit.qꝛ aqua alit ignẽ ſʒ ig ic nis nõ alit aquãꝗ. Et h eſt in ſimplicibus a apparet ꝙ alterñ eſt alimẽtuz ⁊ qd alitur. Arguit. Aqua extinguit ignẽ gͤ nõ nutrit ignẽ Doðm ꝙ aqua accipit᷑ duplr. Uno mõ vt eſt ſimpler coꝛpꝰ ⁊ ſic aq extinguit ignez ⁊ n nutrit. Alio mõ accipit᷑aqua ſᷣm qð eſt aliqð mixtuz hñs plus de elemẽto aque ; de alio ele — mẽto vt olen.⁊ ſic aq̃ nutrit igneʒ.manifeſtect apparet ꝙ oleñ ⁊ piguedo nutriũt ignem. Alirgumf. Si ignis nutrit᷑ ů hz potẽtiaʒ nu tritiuã.⁊ ſic pona nutritiua erit ĩ inaĩatis. Dðm ꝙ vutritõ capit᷑ dupłr. Uno mõ ᷣm ꝙ hoc ðꝛ nutrin qð cõſeruat᷑ ꝑ nutrimẽtuʒ idem in numero.⁊ ſic inaĩata nõ nutriunt᷑. ⁊ in qbꝰ ſic inuenit᷑ nutritõ ĩ illis etiã reꝑit᷑ potẽtia nu/ tritiua.Exempli gra. Idẽ homo ꝑ nutritõnez ſeipᷣm cõſeruat. Alio mõ capit᷑ nutritõ unpꝛe pꝛie ſm ꝙ ꝑ nutritõeʒz nõ conſeruat᷑ eadẽ res ĩ numero ſ in ſpẽ. ⁊ ſic etiã in inaĩatis inuenit᷑ nutritio.⁊ talez nutritõnez nõ oʒ fieri p ppnaʒ nutritinam. Sic em̃ dꝛ nutriri ignis qũ ſibi apponñtur ligna noua. tũc eĩ manifeſtuʒ ẽ qũ noua ligna apponũtur ꝙ nõ manet igez ignis in nnerd ſed ẽ alius ignis ĩ alijs lignis. Si mili c mentatõ tał eſt in nõ viuentibus. fit eĩ alil ge neratõ in viuẽtibꝰ ⁊ ĩ non viuẽtibꝰ ſic dem̃ eſt Dubitationẽ auteʒ Poſtq; Areſto.poſuit cõditões alimenti. cõſe uent mouet vnã dubitatõeʒz de alimẽto. Et ẽ hec. An ſile alat ꝑ ſile.i.an alimẽtuʒ ſit ſimile alito vel diſſile. Et obijcit Areſto.ad vtrãq; p tẽ. Scdo ſoluit. Pꝛio arguit ꝙ ſic. Et ſtat rõ i hoc. Sile auget᷑ per ſile. g ſile alit p ſile. Ans ꝓbat.qꝛ augmetatio fit ꝑ hoc ꝙ aliqͥd aggene rat᷑ illi augmentat. ſed qð alicui aggeneraß 1 eſt ſile illi cui aggenerat᷑.ↄna tʒ.qꝛ ad oem nu 0 ta eſt. eſt maioꝛ q; pus fuu. tritõez ſeͥtur augmentatio qꝛ poſtq; res nutri Aliis auteʒ ſicut di Vic arguit ad oppoſitã ꝑtem duabus rõnibꝰ AQuarn pꝛima . Omis mutatõ ẽ de cõtrario põt dici de augmẽtatione. qꝛ qncunq; eſt in aliqᷓ augmẽtatio ſicꝙ ipᷣm augmẽtet᷑ in nu/ mero in qᷣ ðꝛ eẽ augmetatio iů eſt ꝑ ponaʒ aug mẽtatiuã.ſʒ qñ ꝑ appõeʒ alic nouc ſpe fit aug⸗ iſcon ſtitigt 1alitn grop glior⸗ gano nonp turan loch caſfia ſeitus honp B Pieſo terllla⸗ enialt cipioc cſtcot opoꝛte glimen Ppnar tumnet ltares. A Alttün tiecap ſitite Aon ſunt.4 Aet grqt A. d oc 90 gier Hutr tatin eſgo o⸗ acti tenti tenj. üen Meci llas⸗ hiecr Plge nate inpo⸗ elnins in contrarium ſz iᷣm alimentũ mutat᷑ in ſub actuz. rio tale eſt obiectuz in actu qlis ẽ virt · 1 ergalirt ergoeſt vontanterag intalumetum inbonta remblu ,a Cliſus Rtalis pona d . zalitum. .Iaio: ps v ppox Minan pbann lis eſt colo: inacauauaua. qꝛ opoꝛtet alimtum dceq ꝑ culoꝛẽ ſtomachi⁊ E e e l 1 alioꝝ mebꝛoꝝ. Scðda is paſſio – H lt gutemn 9 terum . traro. qꝛ ſic py p Areſto. mo de generatoe. ſile Hic Areſto. ont quõ alimẽtuʒ ẽ obiectuʒ peñſe non patitura ſili ſ a ↄtrario.ſʒ alimẽtum pati augmẽtatiue Et vult ꝗg alimtuz 'm ꝓeſt aima nt tur ab eo qð alitur. alimẽtuz ẽ contraruz ali tuz htuʒ ẽobiectu pone augmtatie Oð ſic pʒ ni to.hʒ ſe ergo alimẽtus ad alituʒ ſi ic materia ad qꝛ alimtuʒ ẽ alteꝝ ſᷣm ꝙin le hʒ ſubſtatiã ⁊ b3 ri edificatoꝛc.qꝛ ſic matenia patitur ab edificato / ꝗ in ſehʒ aliquã q;titatẽ. Scdz eĩ ꝙ ĩ ſe hʒ ali re ita alimentum ab alito.ſed ꝓpꝛie edificatoꝛ quã ſubſtãtiã ſicẽ obiectũ poñe nuitiue q mu non patitur ſed ducit᷑ ocio ad actum. lt m n lublin: alcSeu eg lalmn N NAIP& RPZ5& alt ⁊ to eſt aliqᷓ qntitas ſic ꝑtinet alumtuʒ ad ponazʒ Wtruʒz gauteéeʒz glimẽ ananamn ſ cerobiecrus gaſi auannta ipm n Pic ſoluit queſtionẽ pꝛiꝰmotã. Et vult ꝙ qli alituz v io nutnintum no ſp ſe hʒ ad alituz vt bet illay opniond Pznliqz vertrattvern Ptan obiertu; poſſe augnentariue. c opoꝛtet ſpꝑ v n enĩ linntran dupk: in- mõ quãdo in pꝛin uens rutriri.ſed nõ ſemꝑ augmentan. n cipio cõtugit alito añ decoctione. vtucalimtu E atiencee nch eſt cõtrarin alito qꝛ hʒᷣ in ſe aliqs qᷓlitates qs t Le neratioms un⸗ opoꝛtet expelli añq; vniat᷑ alito Alio mõ capit Hicↄñnr ont quõ alimentuz eſt obiectuz pone in alimẽtũ ſᷣm ꝙ iã dcoctũ eſt ꝑ caloꝛẽ naturalẽx gencratiue Et vult ꝙ alimtuʒ ſᷣm ꝓ eſt factiuñn e pparatũ confoꝛmit ad diſpoes aliti.⁊ ſic alimm ſilis in ſpecie eſt obiectum pone generatiue Et wi tum eſt ſimile alito. qa tunc habet cõfoꝛmes q/ hoc iõ qꝛ ꝑ generatõnem no pßt aliqd ſeipm ge mi litates. l nerare ſicut aliqͥd alit ſeiᷣm ⁊ augmtat ſeibßm. win Arguitur. Subſtatie nihil eſt contrariñ. 3 Ded opoꝛtet ꝙ ꝑ ponam genelatiug generetk ii alttũ nõ eſt cõtrarin alimẽto Dom ꝙÿ ſubſta aliq̃ alia ſubſtatia. qꝛ nihil generat ſeipm ſed i tie capiut᷑ dupłr. Uno mo ßim ſun eẽ pciſe ſub ſalunt ge dunn aliqͥd eſt.nõ generatur. ed tunc s ſtãtiale. ⁊ ſic ſubſtatie nõ eſt aliqd cõtranum. generat᷑ qñ nõ eſt ergo opoꝛect dicere ꝙ alimen 0 Alio mõ capiñt᷑ ſubſtãtie ſm q̃litates q in eis tum ſm ꝙeſt factiuũ ſimil in ſpetie ſit obiectũ e ſunt. v ſic ſubſtatie eſt aliqd otianiu. ſic eni di Potentie denerane atinu limil in ſpecie n Areſt. ſcðo de generatõe ꝙ elemta ſunt ↄtraria Arguit. Hoc qð eſt factiuũ ſimil in ſpecie Dũü qꝛ ꝗlitates que in eis ſunt/ſunt cõtrarie. no enn erge ſur — le Quomam gutem mni ſnialie eſt ſeckinn ſ inulis in ſpẽ accift ſck Poſte; Areſto. determĩauit in generali de alim̃ wrntz genlla n 83 ent van dierf, eſtin. 1½ to cõſeqnter determĩat de alimeto in ſpẽali ſᷣm entn. qꝛ üla matena n ſb⸗ dichneſti na. 6 g lz zueliromerlls Poteriſs ⁊ oꝑatõnibip pti anialis.qꝛ eſt materia tercie digeſtionis ⁊ aĩe vegetatiue Et pmo qũo eſt obicctuz pone 8 em medicos chilus. Alio Fellio 5S nutritiue. Scdo quõ eſt obiectũ poñe augmẽ vocat m mee lcos chi us. bomo acopit ! Ei o yrc Soße generatine. Intendit ſemẽ ex oꝛdinatõe nature ⁊ tũc ðꝛ ſupflun ali / 1. tatiue.Lercio quõ poñe generatiue. Intendit mẽti. qꝛ nat᷑a ſegregat illã materiã ab alia ma/ fint ergo ꝙ obiectũ pone nutritiue eſt alimẽtũ ſm ana ane ſt Kuger! ßm re ſic pus dictũ eſt gka eumden. Er pocbarſc ilpreriſ tena que eſt nurimetn ſm ſelic pus vicerd ex i actiuis tale cſt obiectu in pona q̃lis eſt ipᷣa po/ QO H ſt d .— s tentia actiua in actu. dnn viuks baͤs o, waore ⸗ nimi moe . une tẽtiã nutritiuã eſt actu aiatn.ergo etiã ei obie/⸗ Poſtq; determĩauit de obiecto ponaꝝ vegetati mmn ctũ erit alimetũ ſᷣm ꝙ pona aiatum. Circa ma / uax. Hic ↄnᷣr determinat de iplis Pon 8. Er G 1i002* cõſideranduʒ ẽ ꝙ eſt dẽna inter ponas ac/ diffinit ponam nutritiug. q; ex illa diffinitöe nmn tiuas ⁊ paſſiuas qꝛ potetie actiue ducunt ißm facilii pt haberi diffimtio augmẽtatiue ⁊ eria,z ‚ obiectũ ad hoc ꝙ obicctuz ſiat file pone. Exem generatiue. Potẽtia nutritiua eſt potentia po/ pli gra pona nutrinua q eſt actiua facit nutr/ tens ſ⸗ aluare ſunm ſubiectũ ßm ꝙ huiuſmoõi. ſi zai in potetijs paſſiuis obiectum ducit poñ actus poñe nutritiue ſit cõſeruare indunanu3 d pon 9 kaͤlſiuis obieck m ducit pona; ad igdeo poña nutritiua ſic bene diffinit. Et ex illa diffinitione pñt etiã dari diffinitões poñe au / gmentatiue ⁊ generatiue. Quia pona augmẽ tatiua eſt potẽtia ꝓducẽs ſuũ ſubiectũ ad debi tã qᷓ;titate. Sed boe⸗ tia generatiua eſt poten tia generans ſibi ſile ſm ꝙ hmoõi. Alimentum autem Hic qꝛ poſſʒ aliq obijcere ꝙ alimẽtuʒ ſaluat ipm alitũ ⁊ nõ potẽtia nutritiua. Soluit taci tů dubiñ ⁊ dic ꝙ q;uis alimẽtũ ↄferat ad ſalu tẽviuetis tanq; pparans opꝰvl opatõeʒz nutri tõis. ideo abſq; alimto nutritõ eſſe nõ põt nõ tñ alimẽtũ eſt pꝛicipalis cauſa nutritois ſed ipſa aia ⁊ poña nutritiua Circa hoc ponit tria que cõcurrũt ad nutritõʒ Inũ eſt qð alitur.ſ. coꝛpꝰ aĩatũ. Scom eſt q aliqd alitur.ſ.alimẽ tũ. Terciuʒ eſt alens.1. aia vegetatiua vl potẽ tia vegetatiua. Quoniam autem a Poſtq; Areſto.diffinimit potẽtias vegetatias DHic ↄnr diffinit ipam aĩiaʒ vegetatiuã Etvult ꝓaima vegetatiuaeſt q̃ eſt generatiua ſimilis quale eſt ipm generãs.Et illa diffinitõez ſic ꝓ bat.qꝛ oia a fine appellari iuſtũ eſt.ſed finis ſi ue finalis pfeccio ipſiꝰ aĩe vegetatiue eſt gene/ ratio ſibi ſimilis ergo põt talis aĩa vegetatiua a tali ꝑfectõe diffinitiue dnoiai. Arguit᷑. Iſta diffinitio ↄuenit poñe genera tiue qꝛ illa eſ generarun ſibi ini qle eſt iöᷣm generas Dom iꝙ generare ſile qle eſt ipm ge nerãs pðt intelligi dupłr. Uno mõ appꝛopate ſic ꝙ non ouenit alicui plus qᷓ; illa opatõ.⁊ ſic generare ſibi ſile eſt opatio pone generatiue qꝛ ei nõ ↄuenit plus q; ila oꝑatio. Alio mõ acci/ pit generate ſibi ſile put pſupponit alias oꝑa/ aĩe vegetatiue. tiões ſcʒ nutrituã ⁊ augmẽtatiuã.⁊ ſic ↄuenit Arguit᷑. Ex hoc ſeqret᷑ qaĩa deberz diffiniri ꝑalias oꝑatoes ſcʒ ꝑ nutritiuã ⁊ augmtatiuã qꝛ ania vegetatiua eſt ec pꝛicipiũ illaꝝ opatio nu. Ddm ꝙ q;uis aia vegetatiua ſit pꝛicipi um nutritõis ⁊ augmẽtatois.diffinitiue tñ de/ noĩiat᷑ a generatõc.qꝛ ꝑ generatõʒ etiã includuũ tur qdã modo alie oꝑatoes.ſicnt poſteriꝰ indiu dit in ſe poꝛa.⁊ iõ ſi aia vegetatiua ẽ pꝛicipiũ generatõis etiã pᷣſupponit᷑ ꝙ ſit pꝛicipinũ aug/ metationis ⁊ nutritois.⁊ ideo diffinit᷑ aia ve/ getatiua ꝑ heheratez nõ ꝑ alias oꝑatões. Quert᷑. UItꝝ oĩa a fine appellani iuſtũ ſit. Ddðm ꝙ ſic qꝛ finis hic in tertu ſignificat fi nalẽ pfectoeʒ ſʒ a finali ꝑfectõe ſumit᷑ dꝛna ali cuiꝰrei.a dẽna aũt aliqͥd denoĩat diffinitiueq;ꝛ Becundus dꝛna cõplet diffinitões rei. vt hõ nõ dz denoi⸗ ri ab aĩalitate ꝗᷓ ẽ ꝑfectio generica ⁊ nõ final.ſʒ debet denoĩari a dẽna finali.ſ.a rõnali. Arguitur. Finis hominis eſt coꝛruptio eiꝰ. ſed homo nõ debet denoĩari a coꝛꝛuptionc.ergo nec a fine Dicendũ ꝙ duplexeſt finis ſcʒ cõ ſumptõis qũñ res finaliterↄſumit᷑ ⁊ a tali ſine nõ debet res denoĩari.qꝛ ex cõſumptõe res teẽdit in nõ eſſe ſed a nõ eſſe nihil denoiat᷑. Aliꝰeſt fi nis cõſummatõis ſᷣm quẽ res eſt conſummata 1.in ſe ꝑſecta ꝑ vltimã dẽnam ⁊ a tali fine iuſte res denoĩat᷑ talis ãt finis in aia vegetatiua eſt opatio generatiua. qꝛ nihil generat miſi ſit ꝑſe ctu ⁊ in ſe cõſummatũ. Eſt autẽ quo alitur PHic Areſto. exponit hoc qð pᷣus dictũ eſt. ſi caloꝛ eſt id quo aliquid alit᷑ ⁊ etiã alimẽtũ. Di cẽs ꝙ' quo aliqͥd alit eſt duplex. Qꝛ.ſ.aliquid eſt mouens a motũ ſił ⁊ eſt caloꝛ. Aliqd e mo/ tũ tm ⁊ eſt iᷣm alunentũ. Ipſa ãt aia vegetat ua eſt ſolu mouens. Qð ſic pbat.quia opoꝛtʒ alimentũ pꝛius decoqui ꝑ caloꝛc.⁊ ideomouet᷑ caloꝛ ab ania vegetatiua ⁊ mouet nutrimetum alterando iyßm LQiucca qð ſciendũ ꝙ ad nutii tionẽ quattuoꝛ cõcurrũt ſcʒ aiavegetatiua que eſt pmũ ⁊ pncipale pncipiũ nutntõis. Deidx cõcunrit poña vegetatiua que mouet᷑ ab aiaxx getatiua Deide poña vegetatiua mouet caloꝛẽ naturalẽ.⁊ caloꝛ naturalis mouet nutrimẽtuzꝭ Vnñ patʒ aĩa vegetatiua eſt mouẽs tm.⁊ nu trimẽtũ motum tm.a pona vegetatiua ⁊ caloꝛ ſunt mouens ⁊ motũ ſimul. Queritur Utrum tin tres ſint potentie ani me vegetatiue. Dicendũ ꝙ ſic. Etrõcſt du⸗ plex. Pꝛima eſt. tot ſunt potentie aĩe vegetati/ ue quot modis cõtingit obiectũ variari ipſaꝝ potentiaꝝ anime vegetatiue. Scd hoc cotin⸗/ git tm tribꝰ modis ergo.⁊c. ¶ Daioꝛ eſt nota. qꝛ pone villenguur actus ⁊ obiecta Minoꝛ ꝓbat᷑qꝛ alimetũ qd eſt obiectũ aĩe vegetatiue accipit tripłr. Uno mõ vt potentia aiatũ. ⁊ ſic eſt obiectu poñe nutritiue.Alio mõ vt eſt potẽ tia aiatum q;tuz. ⁊ ſic eſt obiectũ pone augmẽæ tatiue. Lercio modo accipit᷑ ̃m qð eſt factiuũ ſimilis ĩ ſpẽꝛ ſic eſt obiectũ potẽtie generatiue Dca rõ qꝛ aĩa vegetatiua eſt aĩa coꝛpisviuẽ tis.tot ergo neceſſe eſt eſſc ponas in aia vegeta tiua quot contigit eſſe oꝑationes coꝛꝑis viuẽ tis.qꝛ ꝓpter oꝑationes ponunt᷑ potẽtie in ali/ qua aia. Secd eſt triplex oꝑatio. Pꝛuna eſt ꝑ quã acqͥrit eſſe ⁊ illa ſctat ad potẽtiã genera/ tiuã.Scða eſt ꝑ quã conſeruat ſe in eſſe.⁊ ulla Anima H uß fœctat ad potentiã nutritiuã.Tercia eſt ꝑquã ¶⁊ illa ſolũ eſt in viuẽtibꝰ vbi plus cõuertitur ĩ mad ducitur ad eſſe perſectum ⁊ hoc fit ꝑ potentiaz ſubſtãtiã aliti q; amiſſuʒ fuit.⁊ ſic accipitur hᷣ Nren augmentatinu. augmtatio. Alio mõ accipitur ipꝛope m ꝙh iaſih Arguitur Iſte poñe ſunt naturales ergo nõ ð⁊ augmtari qð eſt maiꝰ q; immediate an hoc c. funt pone anime que eſt ſupꝛa naturã. Dicẽ fuit.⁊ ſic eſt veruʒ ꝙ ad oẽm nutritõneʒ ſeqdtuꝝx lm dum ꝙ duplicit aliqua pona dicitur natural. augmentatio. qꝛ ba cibũ acceptũ aĩal ẽ mai⸗ h Vno modo quia oꝛitur ex re pure naturali. et ¶qᷓ; ummediate an hoc fiit.⁊ illo mõ augmetatõ Micti ſic poña calefaciendi in igne dicitur naturalis nõ eſt actus poñe augmentatiue. Patet ergo mmmm Et ſic eſt verũ ꝙ nulla pona aĩe dicit᷑ natural. augmentatio ꝓpꝛie dicta ⁊ nutrito inſeparabi fneinſte Alio modo dicit᷑ aliqua pona naturalis ꝑ ſili liter ſe nõ cõſequũtur. Si tñ cõſequãtur adin miuck tudinẽ quia eſt in animatis ⁊ tamè habet ſimi/ uicẽ adhuc nõ tenet argumẽtn.qꝛ ulla oꝑa q in ſiſtos litudinè cũ potẽtijs pure naturalibus. ⁊ ſic pp nutnitõe inuenintur reſpecũt obicctũ ßᷣmvnã tetievegetatiue pnt dici naturales.qꝛ iſte pone rõeʒ.reſpicint eni obiectũ ſᷣm ꝙ pona aiatũ.ſ,53 habent effectus ſimiles cũ effectibꝰ naturalibꝰ augmentatõ ⁊ nutritio non reſpiciũt eodẽ mõ dur in tribus. Pꝛimo iſte poñe hñt effectus ſiſes alimtuʒ qꝛ nutritõ reſpicit alimentũ hſm ꝙ po icht cñ effectibus naturalibꝰ qꝛ ſicut natura dat eẽ tentia aiatum. Sed augmentatõ reſpicit ali niid q;titatem ⁊ cõſeruatõem ſic etii anima vegeta mentuʒ bim ꝙ pona alatuz q;tů. ſe ed qꝛ q;titas ſ tiua ꝑtres ponas ſicut dictũ eſt. Ueꝝ eſt tu diſtinguitural ubſtatia ergo nutritõ ⁊ augsne “ ille opatõnes ſi unt altioꝛi modo in aĩatis q; in tatio diſtinguunur. ſten pure naturalibꝰ Scda ſimilitudo eſt quia iſe Quentur. Utrum ad omnẽ nutntõem ſeqd n poñne aie in ſuis oꝑationibꝰ vtunt᷑ qualitatib? tur augmentatio. Dicendum ꝙ capiendo c, naturalibꝰſicut pona nutritiua vtit caloꝛe ad augmentationẽ impꝛopꝛie tunc ad omnem nu Gruu dirigẽdũ cibũ in ſtomacho Tercõ dicũt᷑ ponñc tritionẽ ſequitur augmẽtatio vt pꝛius patnit. Mnd naturales qꝛ nõ obedint rõni ſic alie pone ſen/⸗ Queritur. Quot ſunt in nutritõne ⁊ quid A ſitiue que adminus nate ſunt ad obedire rõni. ſignificat nutritio. Dicendum quattuoꝛ ma Põt eni homo videre ⁊ audire ſi velit.nõ aut ſunt in nutritione ex parte alimenti ſiue obiec 1s Doc nutriri ſi velit. ti. Pꝛimum eſt alteratio nutrimẽti que fit per hack Arguitur. Plures ſunt Kotatie anime vege / caloꝛem naturalem ipſius animati.⁊ fit in ali/ echi tatiue q;ᷓ tres. ꝓbatur qꝛ eſt aliqua potẽtia retẽ quo determinato tpe. Scdo in fine alteratiois mney tiua attractia digeſtiua ⁊ expulſiua.ꝓbatur qꝛ eſt expulſio ſoꝛme alimenti qꝛ alreratio? calo Bm1ne vbicũq; ſunt diuerſi actus ibi ſunt diuerſe pp rem diſponit alimentuʒ ad coꝛruptõeʒ Lercio uta tetie ſed hic ſunt diuerfi actus ergo.⁊ c Dicẽ eſt introductio foꝛme aliti Quarto eſt vnio ip- dum ꝙ dnplices ſunt actus Quidã ſunt oino ſiꝰ nuimẽti ad foꝛmã aliti. Et iſta tria vltima mmrti diſparati ⁊ diuerſi ſicut ſunt videre ⁊ audire ⁊? fiunt in inſtati tꝑis q;uis vnuz pcedat alteruz fͤch du⸗ ſic de alijs. ⁊ ſic eſt veruʒ ꝙꝙ tales diuerſi actus fpᷣm oꝛdinẽ nature. Dðm eſt ergo ad qſitum ꝓ R—KZ ſpectant ad diuerſas potentias. Alij ſunt act nutritio ſignificat vltimuʒ puta vnionẽ nutri mipſu adinuicẽ ſuboꝛdinati ꝙ ſił reducuntur ad vnuz mẽti ad nutrituz. Et hoc eſt qð dici ſolet ᷓqnu occoti⸗ actuʒ pfectũ ⁊ tales nõ diuerſificãt potẽtias vt trito eſt quedã partialis generatõ.q ſic p 1Sene . tnon recipe ſpẽm ſenfibilem⁊ diiudicare ꝑ eã ſpctat ratõʒ acqritur tota ſba ita ꝑ nutritõʒ ꝑs ſbe. W ad vnã ponam ſczviſ iuã. Per hoc ergo dom ? Airguitur In inaiatis eadẽ vᷣtute datur ſub . ſtantia ⁊ q;titas ergo in aiatis ꝑ eãdeʒ ponDam datur virtus generatiua ⁊ etiã nutritiua. ona tenz a ſimili. Dicendum ꝙ non eſt ſimile qꝛ J viſti actus ſił reducntur ad nutritõnẽ. neceſſe iritſt eſt eĩ ꝙ ſi aĩal debeat nutriri ꝙ retincat cibuz in loco digeſtiõis Scðdo reqritur ꝙ digerat cibñ n Tercio requiritur ꝙ cibꝰ digeſt/ trahatur ad ꝑ generatio in animatis eſt a pꝛincipio intrinſe irni tes aliti. Quatro reqrit expulſioſt uꝑfluoꝝ. qꝛ co. ſa ſemine qð in pꝛoxima poña fuit ad hoc mr ergo oẽs iſti act ſuboꝛdinati cõcurrũt ad nuri ꝙ vniretur coꝛꝑi.opoꝛtet ergo eſſe vng potetiã nti tionẽ ſic no diuerſificãt ponam nutritiua. in animatis ꝑ quã hoc emen pparat᷑.. ponam⸗ DWü Arguitur. Ex iſto ſequeretur ꝙ potẽtia aug generatiuã Ded ſicnõ eſt in inanimatis qa in M mentatiua ⁊ nutritiua eſſent vna potentia.qꝛ animata nõ genert ꝑ deciſionẽ ſeminis ſed ꝓ 1 4 actus illaꝝ ſemꝑ adinuicem cõſequũtur. hoc ꝙ conuertũt alten in ſuam naturam. ⁊ i50 nn Dicendũ ꝙ augmentatio capitur dupliciter. non opoꝛtet ibi pexiſtere aliquꝗ potentiam ge· . Vno modo ppꝛie ſic hoc dicitur augnẽtar neratiuã.⁊ ſic ꝑ vnam potentia dantur ſubſtã ſ qð recipit maioꝛẽ qtitatẽ q; vnq; pꝛius hut nia v ;dtias.— Liber Queritur. Quẽ oꝛdinẽ habẽt iſte poõñme. Dðm ꝙ ßm viã generatõis nutritiua eſt oma. Scda eſt augmetatiua. ⁊ Tercia generatiua. Ded ſᷣm via pfectõis ecõtra eſt. Arguitur. Potetia nutritiua hʒ digniob/ iectũ q; augmetatiua qꝛ potentie nutritiue ob iectũ ẽ ſubſtãtia ⁊ augmtatiue qtitas ergo ⁊c. Dðm ꝙ potẽtia augmẽtatiua nõ h 3 nudã qti tatẽ ꝓ obiecto ſed ſubſtãtiax qᷓtã quis ergo ſb/⸗ ſtan tia ſit dignioꝛ quãtitate tñ ſubſtantia qᷓn/ ta eſt digmioꝛ ipſa ſu bſtantia qꝛ ꝗntitas addit aliquã ꝑfectõem ipſi ſubſtantie. Dnerint⸗ Utrũ iſte potẽtie vegetatiue ĩ di uerſis aĩatis ſint vniꝰſpẽi vel diuerſaꝝ ſpẽruz vt in hoie ⁊ in aſino. Doðm ꝙ ſunt diuerſa ſpẽꝝ q̃ potetie diſtinguũt᷑ ꝑ obiecta. ſed ẽ alið obiectu potetie nutritiue in hoiĩe ⁊ in aſino et in alijs aiatis qꝛ in hoĩe obiectũ poñe nutriti/ ue eſt alumẽtũ ſᷣm ꝙ eſt in pona aĩatũ aĩa rõna li. Sed in aſino obiectũ poñe nurritiue eſt ali mentũ pona aiatum ania rudibili ⁊ ſic de alijs aiĩatis. Potentia aũt nutritiua in arboꝛeẽ hñs obiectũ qð ẽ alumentũ ſᷣm ꝙ pona aĩatũ ßᷣmſp ci illius arboꝛis. Silr eſt dom de pona augm tatiua ⁊ generatiua.Eſt enĩ manifeſtũ de pona generatiua qꝛ in hoie eſt poña generatiua hoĩs ⁊ in aſino eſt poña generatiua aſini. Arguitur Potentie augmentatiue in diuer ſis hũt idẽ obiectũ ergo nõ diſtinguñt ſpẽ pꝛo bat᷑.qꝛ qntitas eſt eiuſdem ſpẽi in diuerſis aĩa tis Dom ꝙ nuda q;titas nõ eſt obiectũ potẽtie augmtatiue ſʒ coꝛpꝰaĩatũ qᷓntũ. Jã maniteſtũ eſt ꝙ eſt aliqðᷣ coꝛpꝰaiatũ in aĩatẽ diuerſaꝝ ſpe cie?. Scðdo põt dici ꝙ quãtitas accipitur du/ plicit᷑. Uno mõ ſm ſe ⁊ abſolute ⁊ ſic quãtitas nõ reſpicit ponñam angmentatiuã ſic eni pᷣteſſe vniᷣſpeciei in diuerſis aĩatis Alio mõ qtitas accipitur ſ̃m ꝙ habet oꝛdinẽ ad diuerſas figu/ ras reſultãtes ex qᷓntitatibꝰin diuerſis anĩatis ⁊q ſic qntitas in diuerſis aĩatis eſt diuerſaꝝ ſp- cieꝝ d qᷓntitas hʒ aliã ſigurã in hoĩe q; in aſi/ no vel in leone. Et ſic pona augmentatiua reſ⸗ picit quantitatem. Arguitur. Potentia localit᷑ motiua in aĩali bus diuerſaxꝝ ſpecieꝝeſt eiuſdeʒ ſ ecrei. ergo iſte poñe vegetatiuie ↄa tenet a ſii· Dom ꝙ nõ eſt ſile.qꝛ poñe localit motiue hñt idem pmuʒ pꝛincipinz ꝗð eſt coꝛ vel aliqð ppoꝛtionabile coꝛdi.ſed nõ hñt eadeʒ inſtrumta qꝛ ꝑ alia in/ ſtrumẽta fit am bulatõ ⁊ ꝑ alia natatio ⁊ vola/ tio. Sed in potentijs vegetatiuis pꝛicipiũ di ſtinctiuũ eſt obiectũ ⁊ hoc nõ eſt eiuſdeʒ rõnis in aiatis differẽtibſpecie. ſicut dictũ eſt. bene dirxert ꝙ in oĩ cognitõe ſi noſcatur. Dicendum dupler eſt ſilitudo. Becundus Determinatis autẽ Poſtq; Areſto.determinauit de aĩa vegetatiua ⁊ de potentijs eius. Hicↄñr vult determiare e potentus ſenſitiuis. Et diuidit᷑ in duas ptes qꝛ pꝛimo determinat de ſenſu ⁊ ſenſibili in cõi. Scdo d ſenſibilibus in ſpãli.Et hoc ibi.Cu⸗ ius ſenſus viſus. Circa pꝛimũ pmo cõtinuat dicta dicendis.Et dic ꝙ deiminatis his. i. dic to de potẽtijs vegetatiuis. dom eſt de oĩ ſenſu. Benſus antem in PHic pnr Areſto.ponit cõem cõditõeʒ ↄueniẽ⸗ tem oi ſenſui. Et dicit ꝙ ſenſus eſt virt? paſſiua qꝛ ſenſatio videt᷑ eſſe quedã alteratio ſed altera tio eſt cũ quadã paſſione.ergo ſenſus eſt virtꝰ paſſiua.Et circa hocAreſto. ponit alioꝝ phen erroꝛes qͥ dicebant ſimile ꝑ ſile ſentiri.⁊ ꝑↄñs ſenſus haberet actu in ſe ſenſibile añq ſentiet. Quã quidem opinioneʒ repꝛobatAreſto.dua bus rõnib p quarũ intellectu eſt ſciendn.d antiq dicebant ꝙ res ſenſibiles exiſterent ĩ ſen ſibus ſm eſſe naturale.Exempli gra Uliſus eẽt realiter compoſitex oĩbꝰcoloꝛibꝰ ſic ꝙ actu ha beret albedineʒ nigredineʒ⁊ ſic de alijs coloꝛibꝰ Et ſi ſic tũc ſenſus nõ eſſet virt paſſiua qꝛ non opoꝛteret ſenſum ſuſciꝑe ſimilitudineʒ a ſenſi/ bili. Areſto. ergo ꝓcedit duabꝰrõibꝰ ↄtra iſtaʒ opinionez;. Quaxꝝ pᷣma eſt. Si ſenſibilia actu ſunt in ſenſu. tũc ipoꝝ ſenſuñ enit ſenſus.i.ſen/ ſus ſᷣm ſe accepti deberent ſentiri ſicut viſus de beret ſentire ſeipm. qꝛ tũc ſcnſus ſentit qñ hʒ ſu um obiectũ pñs Dʒ ᷣm antiqjs ſenſibile ſp eſt pñns ſenſui ergo.⁊c. Scda rõ eſt ſi ſenſibilta ac tu eſſent in ſenſibꝰ tüc fieret ſenſatio ſine ſenſi/ bilib?exterioꝛibꝰ. Sed hoc patʒ eſſe manikfeſte falſi um. qꝛ viſus nõ videt ſine exterioꝛi coloꝛe. Repꝛobata iſta opinione ↄcludit veritateʒ. ſ. ſenſibilia nõ ſunt actu ĩ ſenſu ſy tĩ in poña Et hocbat p ſimile. qꝛ ſicut cõbuſtibile non cõburit᷑ a ſeipo ſine cõbuſtiuo qʒ ſi ſictũc non poꝛteret igneʒ applicari ad cõbuſtibile. ſic ec ſenſus nõ ſentit ſeipſum abſq; erterioꝛi ſenſibi li. opoꝛtz ergo ꝗ ſenſus ſit virt paſſiua ⁊ mone atur ad actum ꝑ extenius ſenſibile. ſicut viſus ꝑ coloꝛem. ⁊c. Arguitur. Simiule ꝑ ſile cehhnoſei kaꝗantiqᷣ ea ſuo ſili cog/ Qucdã eſt in naturaſ pecifica ſic ignis eſt ſiłlis igni. ꝛ ſic eſt ſalſum , aliqd cognoſcitur ꝑfuñ ſimile ⁊ iõ intellectũ iſtũ repꝛobat Areſto. qꝛñ tv ſet. col nali ſca an ſchti lter civ dor ſenſit dtte diar⸗ apit nur⸗ 1 tlis! ſots zant nnpe ackun aep⸗ Tlu plie ſus dine ctu diut nin — ti Kurn nin 1 es imci. tnu 18.. d Ncni kaſin len ihan Dnsc l; * ntsiſ/ rnis ſrtck nſbiuc nuniicke nerichlor. nrel ien ſiſcticnn Kbil icu mriolht ſiutroue rniis ioſcticog/ eſiend. sckſiki⸗ mn pfi Ucſtol ☛R „ . . iſt veruz ꝙ realis ⁊ naturalis coloꝛ fit in viſu. ymmo ſi pupilla coloꝛaret᷑ coloꝛe reali nõ vide ret. Qnia int exiſtes phibz exter vt ðꝛ in ter cio he Alia eſt ilitndo 'm ppoꝛtoz ſiue intẽtõ nalis m quã ſpẽs ſenſibilis dꝛ ſilis ſenſui. et ſic cognitio bñ fit ꝑ ſile qꝛ nõ pᷣt coloꝛ cognoſ ½ ci niſt eius ſilitudo pꝛius ſit in oculo. Queritur. Vtxꝝ ſenſus ſit virtus paſſiua. Dðm ꝙſenſus capit᷑ tripłr Uno mõ ꝓ actu ſentiendi. ⁊ ſic dicimꝰ ꝙ doꝛmiens ñ hʒ ſenſus exterioꝛes qð eſt veꝝ de actu ſʒ nõ de poña. Se cã do mõ accipit᷑ ſenſus ꝓ oꝛgano ſentiẽdi. Et dꝛ oꝛgann ſentiẽdi qð ẽ ꝓpꝛiuz ſubiectũ poñe ſenſitiue.ſic oculẽ oꝛganũ viſus ⁊ miringa au dit. ⁊ viſus ꝓxie nõ eſt in hoĩe ſʒ in oculEt ſic dicit Areſto. pꝛio qe generatõe.ꝙ ſenſus ſunt de natura q̃ttuoꝛ elemtoꝝ ⁊ iſtiſ duobꝰmodis nõ capit᷑ hic ſenſus.qꝛ iſtis duob modis ſenſus E virt?actiua. Lercio mõ accipit᷑ ſenſus ꝓ ponña cæ ſcdᷣa ſpẽ q̃litatis.⁊ ſic ſenſus ẽ xłᷣ paſſiua.i. talis pona hʒ ſe paſſiue ad ſuñ obiectũ ſic.ſ. ꝓ ſenſus nõ agut in obiecta ſic poñc vegetatiue. H qꝛ recipint ſpẽs ab obiectis ſic obiectñ agit in ponñam ⁊ facit eã eſſe in actu. Et poñe dient actiue qꝛ agunt in obiecta. ⁊ dicuntur paſſiue qꝛ patintur ab obiecteis. Arguitur. Sẽſus ẽ virt' actiua qꝛ iudicat indicare ẽ agere. Dom ꝙ ſenſus capit᷑ du⸗ plicit᷑ Iuo mõ ſᷣm ſe ⁊ im ſuã naturã.⁊ ſic ſen ſus eſt receptiuꝰ paſſui.qꝛ in ſe recipit ſilitu dinẽ obiecti. Alio mõ accipit᷑ ſenſus ſᷣm ꝙ eſt actuat ꝑ ſpẽʒ ſenſibilẽ. ⁊ ſic ſenſus ẽ actims B diu iudicat e ſenſibili. Et ſi dicat᷑ qre nõ deno miat᷑ a diiudicatõe ſicut a receptõe Doᷣm ꝙ iõ qꝛ denoĩatio erit ab illo qð ↄuenit alicui ſᷣmſe 2⁊ nõ m alterũ ſʒ ſenſui ↄuenit hm ſe ꝙ ſit vᷣtꝰ paſſiua iõ ab illo denoĩari dz nõ ab aliquo ex trinſeco ſicut eſt diiudicare qð cõuenit ſenſui ꝓpter ſpẽm ab extrinſeco acceptã. Et hocẽ qð alij dicht ꝙ ſenſus habz ſe actiue in oꝛdine ad actũ.ſed no in oꝛdine ad obiectũ. Sʒ dictũ ẽ q illaẽ poña paſſiua ꝗ patit᷑ ab obiecto. Ula actiua ꝗᷓ agit in obiectn.Ex hoc nũc ſeqt᷑ ꝙ vi⸗ dere eſt de Pᷣdicamto actõis.qa videre nõ ſigni/ ficat receptionẽ ſœciei qꝛ ſi ſic tũcſpeculũ vide ret qꝛ recipit ĩſe ymaginarie ſpẽs ſenſibüle. le/ pus doꝛmiẽs videret qꝛ recipit in ſe ſpẽm ſen/⸗ ſibilẽ ſed qꝛ nõ diiudicat d re ideo no videt. Arguitur. In quibuſdã aĩalibꝰviſus ẽ vᷣt actiua pbat᷑ qʒ; in muliere mẽſtruoſa ⁊ in ocuł cattoꝝ vel baſiliſci qꝛ ip a inficiũt viſu. g agũt viſu Dðz ꝙviſus qnq; capi p oꝛgano.qnʒ p poña. ſi capiat᷑ p oꝛgano tũc viſus agit quia ganima tũc eſt de pᷣdicam̃to ſubſtãtie⁊ ps aĩalis.x hoc mõ ꝓcedut argumta qꝛ oculus baſiliſci infiecit aere ⁊ aer ↄnr hoĩem.qꝛ ab oculis ei emittun venenoſi huimoꝛes qui inficit hoies. Dic ec oculi cattoꝝ emittũt lumẽ cũ ocłi eoꝝ ſint mł tũ poꝛoſi ſed tał emiſſio lũis nõ eſtviſio ſʒ pꝰᷣ qy lumen eſt emiſſuz ⁊ mediñ illniatu tũc recipit coloꝛ in petentiã viſiuã. ⁊ iudiciũ de tali coloxx vocatur viſio. Arguitur. Si ſenſus eſt paſſinꝰ ergo opoꝛ⸗· tet ponere ſenſux aetiuũ.Ona ꝓbatur. q; ſic po nitur intellectus paſſiuus ⁊ actiuus ita etiam ponet ſenſus actuus. Dom nõ eſt ſimile xe intellectu paſſiuo ⁊ ſenſu paſſino qꝛ ſi ponit intellectus poſſibilis etiã opoꝛtet ponere intel / lectum agentez qꝛ intelligibilia non ſunt actu intelligibilia a ꝑte rei.⁊ ideo opoꝛtet ꝙ fiant ac tu intelligibilia ꝑ aliqð agens.⁊ ſic opoꝛtet po nere intellectũ agentẽ qui facit actu intelligibi le.ſed illa que mouent ſenſus ſunt actualiter a pte rei ⁊ ideo nõ opoꝛtet ponere aliquẽ ſenlum qui faciat talia ſenſibilia actu ſenſibilia. Arguitur. Loloꝛ nõ eſt eodẽ mõ in ſubiecto ſicut in ſenſu. ergo opoꝛtet ponere ſenſum ſpiri tualiſantẽ coloꝛ Dom ꝙ ſpiritualiſatio nõ fit ꝑ ſenſum ſed ꝑ mediñ quia ſenſi ibue poſitũ ſupꝛa ſenſum nõ facit ſenſatõem. Sed de intel lectu opoꝛtet alu dici qʒ intelligibile ẽ totalit Alterius nature q; res ad extra ideo nece eſt po/ nere intellectũ agetẽ q facit intelli gibilia ĩ actu Arguitur. Ex iſto ſequeret᷑ ꝙ poñe vegetati ue eſſent digmoꝛes potentijs enſitiuis. Seq/ la pbatur qꝛ agens eſt dignius paſſo ſed potẽ/ tie vegetatiue ſunt actiue ergo. ⁊c. Dicen⸗/ dum ꝙ ſi accipiant᷑ agens ⁊ paſſum in eodẽ oꝛ 7 dine. tũc ſemp agens eſt digni⸗ paſſo ſic ignis agens eſt dignioꝛ aqua paſia. Ded nõ eſt incõ ueniens ꝙpatiens alicumus oꝛdinis ſit digni⸗ agente alterius oꝛdinis.qꝛ pone ſenſitiue. pati unt paſſione pfectiua que paſſio eſt pfectio rei Sed poñnevegetatiue agũt actõne coꝛruptiu⸗ qꝛ realiter coꝛruũpunt ipʒ nutrimtũ. qꝛ in eodẽ oꝛdine nutrimẽtũ patit᷑ ⁊ pona vegetatia agit ſcʒ coꝛruptuie. “́ßM Arrguitur. Sentire eſt agere ergo ſe enſus eſt actiuꝰ.ↄna tenet p locum a cõiugatis. Di / cendũ ꝙ ſenſus nõ eſt abſtractũ de ſentue ſʒ ſen ſatio. Et ergo ſic debet argui. ſentire eſt agere er/ go ſenſatio eſt actio qꝛ ſenſatio impoꝛtat iudi/ ciñ qð fit poſt receptoem ſpeciei in ſenfu. ⁊ hoc iudiciũ eſt agere. l Quoniam autẽ ſen Liber Poſtq; Areſto. ꝓbauit ꝙ ſenſus eſt virtꝰ paſſi ua ↄni vult oñdere qno reducit᷑ de potentia ad actũ.⁊ hoc de duplici pona. Oñdit eni inferi us qũo pona ſenſitiua reducit᷑ ad actũ de poña remota ⁊ ppinqᷓ.⁊ qꝛ pona cognoſcit᷑ ex actu. 35 diſtinguit ꝙ dupkr aliqd ẽ in actu Uult g̊ q̊ ad pmũ ꝙ dupli ðꝛ aliqͥd ſentire. Uno mo hʒz ponam ſenſitiuã ſic auditiuãvł viſiuã ec i aial ᷣm illas ponas nõ oparet᷑ ſicut doꝛmiẽs ðꝛ videre audire.⁊c. Alio mõ ðꝛ aliquid ſenti/⸗ re qꝛ actu ſentit ꝑ ſenſum vt ille ðꝛ videre qui actu oꝑaturꝑ ponam viſiuã diiudicãdo de co/ loꝛe.⁊ qꝛ ſentire pᷣmo mõ hʒ ponam ad ſentire ſcðᷣo modo.ideo ſentire pꝛimo modo põt etiã dici in potentia. P 4 „ ☛ 7 * Pꝛimum quidẽ igi Pic Areſto.remouet vnã tacitã q̃ſtionẽ qꝛ poſ ſet aliquis dicere ꝙ ſenſatio ẽ qñ lẽſus actu pa titur.nũc ãt dictũ ẽ ꝙ ſẽſatio fit q ſeſus ẽ ĩ ac⸗ tu. Rñdet areſto.ꝙ lẽſus etꝭ fit i actu ꝑ aliquã paſſionẽ.Et h̊ ꝓbat.qꝛ in phiſicis eadẽ eſt foꝛ/ ma ſᷣm quã ages agit ⁊ patiẽs patit᷑.qꝛ ergo ob iectũ agit ĩ ponaʒ ſenſitiuã iõ eſt eadẽ foꝛma q̃ agit ab obiecto ĩſenſũ ⁊ m quã ipᷣe ſeſ patitur Hic ex pᷣdictis oñdit qũo poſitio antiquoꝝ pᷣt eẽ vera ſcʒ ꝙ ſile patit᷑ a ſuo ſili. Et intẽdit ꝙ; ſenſus ⁊ ſenſibile habẽt ſimilitudinẽ in fineſʒ nõ in pncipio. Et rõ illẽ qꝛ patiens in pnci/ pio eſt diſſimile agenti in fine ãt eſt ei ſimile ſi cut patet de aqna poſtq; calefacta eſt ſimilis eſt igni. ſed in pᷣncipio eſt frigida. ⁊ tũc ẽ diſſi milts ei.⁊ ſic etiã eſt de ſenſu qꝛ anqᷓ; obiectum veniat ad ſenſũ ẽ diſſimile ſenſui.vt poña viſi ua nõ eſt ſimilis coloꝛi ꝑ ſpeciẽ añq; coloꝛ im/ mutat viſum.Et rõ ẽ qꝛ quicq̃d trãſmutatur ĩ aliquid nõ hʒ in pncipio h̊ ad qð traſmutat᷑ quia tũc traſmutatio eſſet fruſtra.⁊ tñ qꝛ ome agens agit ſibi ſimile opoꝛtet ꝙ ꝑ tranſmuta/ tionẽ agens ſiat ſimile patienti. Ailiiguitur. Iſta inferioꝛa ſũt effectꝰdei ⁊ aĩe nobib. ⁊ tñ nõ ſũt ſimiſia deo nec aĩe nobili.gꝗᷓ nõ om̃e patiẽs ẽ ſimile agẽti in fine. Dom ꝙ duplexẽ ſilitudo.quedãa ẽ pꝛope dicta q̃ ẽ in eſſe nature ſiue in eſſe ſpeciſico.⁊ ſic agens vni/ uocñ eſt ſile patienti ⁊ ecõtra. ſicut hõ generãs ẽſimilis homini genito.Alia eſt ſimilitudo in cauſis equiuocis ad effectus.ſicut ſunt deus et anima nobilis ⁊ in illis non eſt ſimilitudo q̃ ẽ in eſſe nature.ſed eſt ſimilitudo ſᷣm pꝛopoꝛtio nem ydealem.qꝛ talis cauſa habet in ſe ydeam Becundus ꝑ quã aſſimilatur ipᷣi effectui ⁊ ſic illo mõ dici mus ꝙ domꝰ eſt ſilis edificatoꝛi nõ codẽ modo ſic fili pꝛi.q; filiꝰẽ ſilis pꝛi in natura ſꝑciſica. Domat ẽ ſilis edificatoꝛi ſ̃m ꝓpoꝛtõzʒ ydealẽ Arguitur. Celum nullo modo ẽſt ens ſimi/ le iſtis inferioꝛibus qꝛ nec habet ydeam nec na turam iſtis ſimilem. Dicendũ ꝙ celum non eſt cauſa pꝛincipalis iſtoꝝ inferioꝝ ſed inſtru/ mentalis.quia anima nobilis agit in celũ.mõ in cauſa inſtrumęetali non erit aliqua ſimilitu/ do. Similit ſecuris nulla habet ſimilitudinez cum ſcamno qð facit domiſicatoꝛ qꝛ ſecuris ſo lum eſt agens inſtrumentale. . Diuidendum autẽ Poſtq; Areſt.oſtẽdit ꝙ ſenſus ẽ in potẽtia ↄñr intẽdit dicere qno ducitur de pona ad actñ.Et pmo diſtiguit multipliceʒ ponaʒ circa intellẽʒ oſtẽdens quno dꝛñr ducitur intellcs d illis po tentijs ad actum. Scðdo applicat hoc ad ſenſu Circa pꝛimũ vult ꝙ intellectꝰ eſt in triplici di ſpoſitone.qñq; eſt ſimplicit᷑ in actu ſic qñ actu conſiderat vt cñ cõſiderat illã lraʒ a Scðo mõ intellectꝰ eſt in ppna ⁊ ille modꝰ ſubdiuidit᷑ in duos ⁊ ſiũt tres modi. Qñq; enĩ eſt in potẽtia remota ſic aliquis ðꝛ ſciens qꝛ põt ſcire.⁊ ſic homo ydeota ðꝛ ſciẽs qꝛ eſt de numero habeti/ uʒ ſciꝗʒ Alio modo aliquid eſt in potẽtia ꝓpĩ qua ſic aliquid ðꝛ ſciens qꝛ iã hʒ ſcientiã ſʒ nõ coñſiderat ꝑ eã ſicut philoſophus doꝛmiẽs ðꝛ ſciens qꝛ habet habitũ.ſed nõ cõſiderat ꝑ illũ habuñ. Et ponitur dĩna in textu inter iſtas po tentias.qꝛ qui eſt in potẽtia remota nõ põt exi re in actu quãdo vult. ſed neceſſe eſt ipſum pꝛi mo mutan in habitũ.⁊ tunc ex habitu pcede/ re in attn.Et iõ dicitur ſe habere ſicut materia pꝛima Sed qui eſt in potẽtia ꝓpinqua poteſt cõſiderare quando vult niſi cõtingat aliqð im pedimentũ exterius.iſ.doloꝛ vel ebꝛietas.⁊c̃ Arguitur. Bubſtantie ſepate ſunt de genere habentiñ ſcientiaz. ergo nõ homo ſolũ habz ſci entiã. Dðm ꝓſcientia capit᷑ duplicit Uno modo ſᷣm ꝓeſt habitus ↄcluſionis ꝑ demon/ ſtratõem acquiſitus.ſᷣm ꝙ ſcire ðꝛ rẽ ꝑ cauſam cognoſcere pᷣmo poſterioꝝ ⁊ ſic ſolus Homo hz potẽtiam ſcientie.quia ſolus homo vtitur diſ⸗/ curſu demonſtratiuo.nõ ant ſubſtantie ſepate. Alio mõ accipitur ſcĩ pꝛo certa noticia alicꝰ ſiue illa ſit accepta ꝑ demonſtratõneʒ ſiue nõ. ⁊ tunc in deo ⁊ ſubſtantijs ſepatis eſt ſcia. Pꝛĩo modo aceipiẽdo ſciazʒ tunc ſcia ſignificat quan daz ĩpfectõʒ ꝗ in deo nõ ponit᷑ nec in ſubſtãtijs ſeꝑatꝭ.qꝛ vt ſic ſignificat aliquid acquiſituʒ de — ꝰꝑ — — — —.— —— — — — — — ———UN idi Enm Kaſi. la nneem unnen Ginſtu, i n imlinu, dine unsſo ts nyit aci ineli, rlsp⸗ Gcri ſae 1 miuphi wnisd rpi gilup ſiirai wunpe npetde umu gupolct iigem magr lähthzid wlctn ann ſigoum dih nilont — zſiueno. ſu Pei⸗ monſtratiue. ſed deus intelligit ſimplici intui/ tu ⁊ etia ſubſtantie ſeꝑate. Quenitur. Utrũ ebꝛietas impediat ſciam. Doðm ꝙ ſic. Arguit᷑ tñ ꝙ nõ. qꝛ intellectꝰẽ im/ materialis.ebꝛietas ant nõ reſpicit aliqð im/ materiale ſed coꝛꝑale.ergo.⁊c. Doðm ꝙ ſcia q;ntũ ad habitũ ſcie qͥ ẽ acqͥ ſitus ex multis ac tibus nõ impꝑditur ꝑ ebꝛietatem qꝛ in ebꝛio manet habitus ſcie ſi pfuit in eo. Sed qñ ca/ pitur qͥ ad vſum hoc cõtingit dupłr. Uno mõ ꝑ ſe.⁊ ſic itern motus coꝛꝑales nõ pñt agere in ſciam. Alio mõ ꝑ accns ſqʒ; qñ impediñtur ſen ſus interioꝛes ⁊ ꝑtur bãtur.⁊ ſic ex tali ꝑturba tione ſiue indiſpoſitõe tales paſſiones coꝛpa/ les ſciam bñ impedint.Cuiꝰ rõ ẽ.qꝛ intellectꝰ nr in ſua oꝑatõe vtit᷑ ſenſibus ĩterioꝛibus.qꝛ ſic dꝛ tercio huiꝰ oʒ quẽcunq; intelligentẽ fan / taſmata ſpeculari.cũ igit᷑ ꝑ ebꝛietatẽ indiſpo/ nũtur ſenſus interioꝛes ideo impedit᷑ vſus ſci entie. Per hoc ergo rñdet᷑. ꝙ q;uis intellectus ſit immaterialis ſᷣm eiꝰeſſentiã vtit᷑ tũ oꝛgais coꝛpalibus q;dtum ad eius operationes quibꝰ oꝛganis impeditis impeditur eius opus HicAreſto.oſtendit qũo fit reductio de dupli ci pona ad actũ.Et vult ꝙ aliqͥd reducit᷑ de po/ tentia ad actũ qũ ducit᷑ ex alteratõe ꝑ doctrinãẽ ad actñ ⁊ multotiens a cõtrario.ſicut puer nõ hñs ſciaʒ ducit᷑ ꝑ alteratõez ad ſciam.⁊ ̊ qnq; cotingit ex ignoꝛãtia cõtrarie diſpoſitõis qͥ cõ trariatur ſcie. Sʒ ille qͥ ẽ in ppna pꝛopinq du cit᷑ ad actũ ꝑ h̊ ꝙ ꝓcedit de ocio in actu.ł de nõ agere ĩ agere. ⁊ ſic ſibi nõ ↄuemiũt bme due cõ ditiones. MM Ouerit᷑. Utrũ ſcia acqͥrat᷑ ꝑ motñ aut ꝑ alte ration.. Dðm ꝙ duplxr aliqͥd acqrit᷑ ꝑ mo/ tñ. Uno mõ ꝑ ſe qꝛ ẽ iminꝰmotus.⁊ ſic ſciẽtia nullo mõ acqritur ꝑ motũ.qꝛ mot? phiſicns ſolũ ẽ in re naturali ſed res naturalis ẽ materi alis cñ g intellectus ſit immaterial non reſpi⸗/ cit alteratõʒ. Alio mõ acqritur aliqͥd ꝑ motuʒ ex ↄñti.qꝛ ſeqͥtur motũ factuʒ in alio.⁊ ſic ſcia acqͥritur ꝑ motũ factñ in ſenſibus interioꝛ ibꝰ qꝛ ĩ acqͥſitõe ſcie oʒ fantaſmata aliter diſponi. Vñ doctoꝛ generãs ſciam in diſcipulo diſpo/ nit ſibi oꝛdiate fantaſmata qbus diſpoſitꝭ in/ tellectus recipit ſciam. Ex quo pʒ quo ſcia ali qñ in aliq̃ coꝛrũpitur qn ſcʒ fantaſmata oꝛdi nãtur cõtrario mõ ad aliquã ſciam.tñc enĩ eli citur habitus cõtrarius ſecee. Arguit᷑. Quicqͥd mutat᷑ de cõtrario ĩ cõtra riñ huy alteratur.ſed intellectus accipit ſceiaʒ Anima ex cõtrario erroꝛe.̊ alteraß. Ddðm ꝙ dupkxr mutatur aliqͥd de cõtrario in cõtrarium. Uno mõ ꝑ ſeqꝛ ſcʒ ſꝑ mutatur de cõtrario in cõtra/⸗ rin.⁊ ſic intellectus nõ mutatur qꝛ qñq; fit im mutatio ex ignoꝛatia diſpoſitõis. Qnq; vero fit mutatio ex ignoꝛãtia negatõis q ẽ cotraria ſcie.Etiã alteratio nõ reſpicit intellectũ ſʒ fan taſmata. Alio mõ aliqͥd mutatur de cõtrario ĩ ↄtrariñ ꝑ accñs qꝛ ſcʒ nõ ſꝑ mutat᷑ de ↄtrario ⁊ 7 coõtrarin.ſic qnq; intellectus mutatur ex igno rantia diſpoſitõis q ẽ cõtraria ſcie. Alteratio eĩ pꝛope dicta ꝑ ſe fit de cõtrario in cõtrarium Et hoc eſt qð dicit Areſto.in textu ꝙ multo ens fit mutatio ſcientie ex contrario in contra tiũ quia non ſemper acqritur ſcientia ex erro/ re contrario ſcientie.ſed qñqʒ acqͥritur ex igno rantia negatiua. M D5 eſt autez ſimili Ex quo Areſto.pꝛius dixit ꝙ pcedens de pptẽ tia remota ad actũ in ſe habet quandã altera/ tionẽ ⁊ alteratio eſt paſſio.ideo reqͥnt Areſto. vlterius. VUtrum reductio de potentia ad actũ fiat ſᷣm paſſionẽ pꝛopᷣe dictã.Et intendit dice re ꝙ non. Diſtinguit eni duplicẽ paſſionez.qꝛ quedã ẽ paſſio coꝛruptina que fit a contrario agente ⁊ fit ꝑ remotionẽ foꝛme cõnaturalis ſi cut aqua dzẽ calefieri qn frigus rcedit. Alio mõ accipitur paſſio pꝛo paſſiõe ꝑfectiua ſᷣm ꝙ ali quid ducitur de potentia ad actum ⁊ talis nõ eſt paſſio pꝛopꝛie dicta.ſed potius quedam perfectio qua paſſione tũc dicitur aliquid pa/ ti qñ ducitur de poteutia remota ad actũ quia talis alteratio.exempli gra.vt ſcia non fit ꝑ ſe ad remotõeʒ alicuiꝰ foꝛme cõnaturalis q;uis qñq;ʒ ex ignoꝛantia diſpoſitionis. N₰ rguitut. Pati nõ eſt coꝛruptio p ſe qꝛ coꝛ ruptio fit ꝑ pꝛogreſſũ de eſſe ad non eſſe ſʒ paſ ſio fit per qualitatt. Dðm eꝙ duplex eſt coꝛ/ ruptio ſicut duplex eſt actio.Eſt eni coꝛruptio ſumplr dicta que remouʒz eſſe ſimpliciter diccin Alia eſt coꝛruptio ſᷣm quid que remouet eſſe ſm quid. Quãuis ergo in pꝛopꝛie dicta alte/ ratione non fit coꝛruptio pꝛopꝛie dicta. fit mrñn coꝛruptio ſᷣm quid qꝛ foꝛme accñtalis.Et ſic dicit Areſto. in textu.ꝙ aliud eſt pati quod eſt coꝛruptio qᷓdam ſicut eſt paſſio coꝛruptiua. Bpeculãs enim fit Hic Areſto.oſtedit an reductio de potentia ꝑ/ inqua ad actũ fiat ᷣm alteratõz. Scðdo facit Ror idẽ de potentia remota. Quo ad pmuzʒ öt. Si aliqͥd ꝓcedit de potẽtia pꝛopinqᷓ ad actuʒ £ „Te Liber tic nõ alteratur. Oð ſic pꝛobatur. qꝛ quicqͥd pꝛocedit de pona ad actũ accipiẽdo ſuã ꝑfecti onẽ hoc nõ alteratur. Sed qð mutat᷑ de habi/ tu ſcie in vſum ſcie hoc ꝓcedit d pona ad actũ ⁊ accipit ſuã ꝑfectõzʒ ergo ⁊c. Maioꝛ pʒ ex V dictis. qꝛ pꝛocedere de poñna ad actũ nõ ẽ alte/ rari. qꝛ hoc ꝑficitur qð ĩ actu ſuo recipit᷑. Tũc oñdit idẽ de pona remota.⁊ q;uis ꝓceſſus ð po tẽtia rmota ad ha bitũ fiat a didaſcalo.i.ab ex trinſeco nõ tñ intellectus alteratur qñ recipit nouã ſciam. Et qꝛ Areſto. dixit ꝙ ꝓcedens de pona remota ad actũ eſt alteratus. Ideo H di/ ſtinguit duas alteratiões.qꝛ aliqᷓ eſt alteratio pfectiua ſcʒ ſᷣm acqͥſitõʒ ⁊ tali alteratõe intelle ctus alterat᷑ q recipit ſciam. Alia eſt alteratio pꝛope dicta que fit ſᷣm cõtrarias diſpoſitiões 8 mõ intellectus accipiẽdo ſciam nõ alteratur Quia alterare eſt pꝛopᷣe rem alterã facere.ergo — illa res fit glrera temnouckul a ſuo naturali ꝑ/ ſectione ̊ qñ in aliqua res pficit nõ alteratur Vñ ptʒ qñ dðꝛ ille eſt bonus ⁊ tu es alter nõ de/ bet exponi.i.melioꝛ.qꝛ alterari ẽ remoueria ꝑ ſectoe ⁊ nõ ꝑfici.q̊ dʒ exponi alter.i.peioꝛ Arguitur. Mõ ſp opoꝛtet ſapiam capi a di/ daſcalo.qꝛ aliqͥs pᷣt ꝑ ſe inuenire ſciam. vt ðt Areſto. pᷣmo netaphiſicece ſenſus viſus plu res rern dꝛnas nobis ondit. Dom ꝓin ac/ Alſitõe ſcie aliqͥd cõcurrit ꝑ ſe ſicut habi aſſẽ/ ſiuus pncipioꝝ ⁊ iutellectus agens.Et hoc iõ qꝛ ꝑ intellectũ agẽtẽ abſtrahunt᷑ ſpecies a fan⸗ taſmatibus ⁊ habitũ aſſenſiuũ pᷣncipioꝛuʒ aſſentimus pncipijs ex qbus fit deductio con/ cluſionũ qᷓrum ẽ ſcia. Alind eſt qð cõcurrit in acquiſitiõe ſcie ꝑ accñs.ſicut doctoꝛ qꝛ non ſꝑ cõcurrit in acqſitõe ſcie. Per hoc dðm ẽ ad ar gumentñ in qlibet acqͥ ſitõe ſcie oʒ cõcurrere/ interioꝛẽ didaſcalũ ſiue magrm ſcz intellectũ agentẽ ⁊ habitñ aſſenſiuũ pncipioꝝ quis nõ * ſemꝑ opoꝛteat cõcurrere exterioꝛẽ didaſcalñ ſi cut pʒ in ulo qͥ ꝑ pꝛopꝛiã inuentõʒ accipit ſci entiã. Et rõ illius eſt.qꝛ nihil ꝓcedit in actuz niſi ab illo qð eſt in actu. Sʒz cñ intellectèno⸗ ſter ſit in pona ad ſciam anteq; habet illã. ergo opoꝛtz ponere apð intellectũ aliqd qð agit ad ſciam acqͥrendã. Et poĩt ſcũs Thomas ſile ĩ medicinis.qꝛ opoꝛtet ſemper infirmũ duci ad ſanitatẽ ꝑ aliqð actu ſanñ ſibi coniunctũ.⁊ ſit nõ ẽ neceſſe concurrere medicũñ exterioꝛẽ quis tiñ ule poſſet inuare inſtrumẽtaliter ad acqren Duñ ſanitatẽ. Sic etiã ẽ in acqͥſitõe ſcie qꝛ do/ ccoꝛ ſiue didaſcalus pt inſtrumentaliter ager E ut co; ſuue dichleilgs t inſtiuin ntalitei aget. Alns no iek icolozebm reſt ii coioz aꝛ tie Becundus ad ſciam ſe ſoꝛmando fantaſmata in diſcipu/ lo opoꝛtet tũ diſcipulñ pᷣncipaliter ⁊ pꝛopꝛie abſtrahere ſpecies a fantaſmatibus a doctoꝛe foꝛmatis. Bẽſitiui autẽ quia Poſtq; Areſto.poſuit duplicẽ poñaʒ circa in/ tellectu ſcʒ remotam ⁊ pꝛopinquã. Et dixit ꝙ dinñter intellectus ducit᷑ de duplici poña ad ac tñ.ↄñter applicat ad ſenſũ.Et vult ꝙ etiã cir/ ca ſenſum e duplex poña ſcʒ remota qñ aliqͥs nõ hʒ ſenſnm.⁊ pꝛopinqᷣ qñn aliqͥs hʒ ſenſum. ſʒz actu nõ ſentit ſiẽ doꝛmies.Et tũc poit ſiłitu dinẽ reductõis intellectus de poña ad actũ ⁊ ſenſus. Et vult ꝙ circa intellectũ aliqͥs ducit᷑ — . ad ſciam de pona remota ab alio ⁊ alteratõʒ ſic etiã aliqs ducit᷑ de poñna ſentiendi remota ab alio ⁊ ꝑ generatõeʒs ad actũ.qꝛ aliquid gene rans facit aiaz ſenſitiuã in alio ⁊ ꝑ ↄns etiã fa cit ſenſum. Et ſicut aliqͥs de poña pꝛopinq in telligendi ꝓcedit ad actũ ſine alteratiõe cõiter dicta.ſʒz p nudũ pꝛoceſſum de ocio ad actũ. ſic ſikiter fit circa ſenſũ qꝛ hñs ſenſũ incipit ꝑ ſe ſentire abſq; altatõe ſz pcedit de ocio ad actũ. Differt autemquia Poſtq; Areſto.poſuit ↄuenientiã reductõnis ad actu intellect ſenſns.iaʒ ↄñter ondit diſ ferentiã reductõis vtriuſq; ad actũ.Et vult ꝗ illud qð ducit ſenſum de pona ad actũlſentit᷑. id eſt extra ipm ſenſum ſicut viſibile audibile ſiłia.Et rõem addit ſenſus vᷣm actũ ẽ ſin gulariñ ſed ſingularia ſunt a ꝑte rei adextra er go etiã ſenſibilia. Sʒ obiecta facientia intel/ ectũ in actu ſunt in aia. Cuiꝰ rõ eſt qꝛ ſcia ⁊ in tellectus ſunt vniuerſaliñ ſed vłia ſunt qdã mõ in aĩa ergo obiecta intellectus ſũt ꝗ dimõ in aĩa. Ex qͥ vlterius areſto. elicit aliã dinam ſcz ꝙ intellectus pᷣt intelligere qñ velit. ſed ſen ſus nõ pt lentire qñ velit. Ex q̊ enĩ intellectus hʒ ſuñ obiectũ pꝛope ſe ſic dictũ ẽ. ſeqᷣtur ꝙ in tellectus p̈t intelligere qñ vult ſʒ ſenſus nõ pt ſentire niſi pñs ſit exterius ſenſibile. er Arguit. Seſus ẽ vlium. giſta autoꝛitas ẽ fła. An s ꝓbat᷑qꝛ auditꝰ n ẽiſtiꝰ ſoni ſʒ ſoni iĩ cõi MNec viſus ẽ iſtius colon ſʒ coloꝛis in cõi. qñ alia mẽbꝛa ſunt infirma ⁊ coꝛ ſanũ poſſunt Doi ꝙ ſenſus accipit᷑ dupłr. Uno mõ ᷣm mẽbꝛa infirma p coꝛ ſanũ ad ſanitatẽ reduci ꝙ cõpat᷑ ad ſuñ actũ ⁊ ſic ſpꝑ ẽ ſingulariñ ſicut videre iſtiꝰ coloꝛis. Alio mõ accipit᷑ ſenſus ſm ꝙ cõpat᷑ ad ſuũ obiectũ abſolute.ꝛ ſic etiã ſenſus ẽ vłium.qꝛ nõ fert ĩ ſuũ obiectum ſub ꝑticulari rõe talis obiecti.ſed ſub cõi rõe ſicus / / — — — — — — ——,– h de 9 nin⸗ tg de icct, lis un. in 1 di wii nen ug ciſ inqſin tCölter ni.ſie ditoſe Aui. on Krin diardi Enng ziſant, udbie iiſi a intel/ uum ntödi zcnd dinan nſaſen zmgn tau umiu ſn 75 5 Al. gnin. rüſaut ſaſis ſiecia munſub ſbeſicus cmn De nõ videret alin coloꝛẽ. ſed intellectus vtroqʒ mõ eſt vniuerſaliũ qꝛ etiã actus intelligẽdi eſt circa vniuerſale. Et iõ hic ðt Areſto.notanter PYſſenſus ſᷣm actũ ſunt ſingulariñ. Querit᷑. Utrũ vłia ſint in aima. ; duper ðꝛ aliqͥd eſſe in aia. Uno mõ ſubiecti ue ſiẽ accñs eſt in ſubiecto.⁊ ſic ſpẽs intelligi/ biles ⁊ ſcie ſunt in aia.Alio mõ aliqͥd ẽ in aia obiectiue qꝛ ſcʒ obijcit᷑ intellectui. Et ſic vni/ nerſale accipit᷑ młtis mõis. Vno mõ ꝓ vli ꝑ/ fecto ſcʒ pꝛo natura ꝓut ſubſtat intẽtioni vlita tis.⁊ ſic vłe ẽ ſimpłr in aĩa obiectiue.Alio mõ accipit᷑ natura ſm ſe ⁊ nõ ſᷣm ꝑfectã rõeʒ vłita tis. ⁊ tũc etiã ẽ a parte.rei. Si at accipit᷑ vle ꝓ ſcda intẽtione ſic ſignificat relatões rõnis que ſunt in ipᷣa natura ſicut in ſubiecto ⁊ nõ in in/ tellectu niſi exↄnti. Põt eĩ intellectus nr̃ ea ab inuicẽ ſeꝑpare quoꝝ vnũ nõ eſt de racõe alterius qꝛ ergo ſingulare nõ eſt de rõe vlis.pt intellectꝰ noſter cõcipe vlc. nõ intelligẽdo ſingłare ſicut dictum eſt in pꝛohemio. — „ — Arguitur. Lõtingit etiã ſentire abſq; ſenſi/ bili ergo põt aliqͥs ſentire qñ vult.ꝓbatqꝛ per memoꝛiã ſentimus in abſentia ſenſibilin. Ddm ꝙ duplerx eſt ſenſus ſcz interioꝛ ⁊ exteri/⸗ oꝛ. Loqtur ergo Areſt. hic de ſenſibus exterio/ bus qui nõ tenẽt ſpecies ſenſibilin ſic facuunt ſenſus interioꝛes que tenẽt ſenſibilia ꝑ memo niã ſenſitiuaz Et ideo exemplificat de audibili ⁊ viſibili que etiã ſunt obiecta ſenſuũ exterioꝝ Nunc autem tantũ Hic recapitulat ea que pᷣus dicta ſunt. Et ðt c nüc dictũ eſt ꝙ eſſe in pona non dꝛ vno mo do ſed multipłr. Et exemplificat de pona mili/ tandi qꝛ aliqs põt militare ᷣm ponazʒ remotã ſicut puer. Et aliqͥ põt militare in pona pꝛo pinqua ſicut exiſtens in etate.Eſt em militare cxercere oꝑa milicie.Et q;uis iſta dꝛna inueni/ atur etiã in ſenſibꝰ ſᷣm duplicẽ ponaz vt aliqᷣs ðꝛ ſentiẽs ſᷣm ponazʒ pꝛopinquã ⁊ remotã tam nõ ſunt pꝛopᷣa noĩa impoſita iſtis potẽtijs ⁊ er go vtimur iſtis noĩbus circũloquutiuis dicẽ/ tes ꝙ aliqͥd eſt in pona ad actũ pᷣmũ ⁊ aliqͥd ẽ in pona ad actũ ſcᷣm ⁊ qꝛ ꝑ hoc ſenſus eſt in actu qꝛ ſenſibile mouet ipᷣm ſenſum. Idco po/ nitur iſta autoꝛitas in textu ꝙ ſenſitiuũ.i.ſen/⸗ ſus eſt talis in pona quale eſt ſenſibili in actu Et ro iſtius pᷣus dictaẽ ſcʒ de obiecto poñe ve⸗ etatiue qð eſt alimtũ.qꝛ om̃e agens agit ſi/ i ſile ⁊ ome agens eſt tale in actu quale e paſ/⸗ ſum inpona.ũ ergo ſenſibile agat in ſenſum manikeſtum elt ꝙ lenſibilc eſt tale in actu qua Döm Ainima lis eſt ſenſus in potentin. Arguitur. Si ſenſus recipet foꝛmã ſenſibi lis tunc ſequeret᷑ ꝙ viſus poſſet dici coloꝛatꝰ. qꝛ recipit ĩ ſe foꝛmã coloꝛis. Dðm ꝙ q;uis viſus recipiat in ſe coloꝛẽ ſᷣm ſubſtantiã colo/ ris ⁊ ꝑ hoc viſus eſt ſimilis coloꝛi ſicut hic ðꝛ nõ tñ recipit in ſe foꝛmã coloꝛis ſᷣm ꝑfectu mo dũ ⁊ ideo nõ põt viſus ꝑ coloꝛẽ denoĩari.quia ad hoc ꝙ accñs denoĩet ſubiectũ requirit᷑ ꝙ ta/ le accñs inſit ſatis intenſe.i.ſatis ꝑfecte quod nõ ↄtingit de coloꝛe Et hoc eſt qð alij ſic dicũt ꝙ triplex eſt actio alicu foꝛme.Quedã ẽ pure vniuoca tam ſᷣm foꝛmã qᷓ; jm modum foꝛme⁊ ſic agit ignis in aquã qꝛ agiti n aquã ſuã foꝛ/ mã ⁊ etia ſuã ꝑfectionẽ.⁊ talis foꝛma pᷣt denoia re ſun ſubiectuz. Alia eſt attio pure equiuoca. vbi agens nec cõmunicat foꝛmã nec modũ foꝛ me⁊ ſic ſol dicitur generare iſta inferioꝛa.quia nec generat ſuã foꝛmã eſſentialẽ nec modũ ei Alia eſt actio partim vniuoca ⁊ partim equi/ uoca qñ ſcʒ agens coĩcat foꝛmã ⁊ nõ modũ foꝛ me.⁊ ſic ſenſibile agit in ſenſum qꝛ coloꝛ mouzʒ viſum. ſic eſſentialiter coloꝛ eſt in viſu.ſed tam habet unpfectioꝛẽ modũ in viſu qᷓ; in ſubie/ cto quare viſum non enominat. icenduʒ eſt aute Poſtq; Areſto.determinauit de ſenſu in cõmn ni ſcʒ qno ſe habeat ſenſus ad ſenſibilia. Hic incipit determinare de vnoquoq; ſenſu.Et cir/ ca hoc pmo diſtinguit ſenſibilia Et hoc idðo qꝛ ſenſus diſtinguntur nõ penes quecñq; ſenſibi lia.ſed peues ſenſibilia pꝛopa. Pꝛio ergo poĩt diuiſionẽ. Scðdo expoit mẽbꝛa diuiſiois.Di iſio ſtat in hoc ꝙ tripler eſt ſen ſibile qᷣr duo ſit ꝑ ſe ⁊ vnũ ẽ ſenſibile ꝑ accñs.Eſt ̊ tplexſẽ ſibile ſcʒ ꝑ ſe pꝛopꝛiñ.ꝑ ſe cõe ⁊ ſeſibile ꝑ accñs Querit᷑. Quare Areſ.pus delmiat de ſenſi⸗ bilibꝰq; e ſenſibꝰ*. Dðm ꝗ iõ qꝛ pone diſti/ guunt ꝑ obiecta.ſed obiecta ſunt pᷣoꝛa ſenſibꝰ bᷣm rõ em.cũu ergo pncipia diſtinguẽdi pꝛiꝰno — ſcunt᷑ q; diſtinctũ ideo pꝛius opoꝛtet dicere de ſenſibilibns qᷓ; de ſenſibus. Dico autẽ pꝛopriũ Pic declarat mẽbꝛa pᷣdicte diuiſionis Et pꝛi mo dicit qᷣd ſit ſenſibile ppꝛium Et ponit hic duas ↄditões ſenſibilis ꝓpꝛij ⁊ poſtea ponit vnã aliã. Pꝛĩa cõditio.ſenſibile ꝑ ſe ppꝛiñ eſt qð nõ contingit ſentiri altero ſenſu q; ab illo a quo ſentit᷑ ſicut coloꝛ ẽ obiectũ pꝛopꝛiũ viſus qꝛ nõ põt ſentiri ab alijs ſenſibꝰ Scðda cõdicõ eſt ſenſibile ꝑ ſe pꝛopꝛiñ eſt circa D nõ cõtigit ſenſum errare. ſicut coloꝛ eſt obiectũ viſus ſo / nus auditus ⁊ hnoꝛes guſtus.ſʒ tactus habʒ multa obiecta ſcʒ calidn frigidn humidũ ⁊ ſic cñ. Et iſti ſenſus nõ decipiũtnr circa obiecta ſy- circa loca obiectoꝝ vlł circa ſubiecta obiectoꝝ Exẽpli gra.vt auditus ꝑ ſe pcipit ſonuʒ ſᷣm q; ſonus fit ⁊ non ecipitur circa ſonum. ſed qᷣd ſit ſonoꝛans ⁊ vbi ſit ſanoꝛans circa hoc deci pi põt qꝛ talia nõ ſunt ſenſibilia pꝛopᷣa. p rguit Loloꝛ ſentit aplunb enf ibꝰ. g nõ tm a viſu. Añs ꝓbat᷑.qꝛ ſentit᷑ a viſu ⁊ a ſenſu Soõmuni. Dðʒ g ma coditio intelligit de ſen ſu ertioꝛi ſic ꝙ ſit ſenſus ꝙ hoc eſt ſenſibile per ſe pꝛopꝛiñ ſenſus exterioꝛis qð ſolũ a ſenſu ex⸗ terioꝛi ꝑcipit᷑ ſcʒ ab vno ſicꝙ nõ ab alio ſenſu exterioꝛi.Et ſic exemplificat Areſto.in textu.ñ eĩi dubiñ ẽ qn ſenſibilia pꝛopa pcipiqtura ſen ſibꝰexterioribꝰ etꝭ interioꝛibꝰ.Et ſiłr poſſʒ ar gui de ſenſibilibus alioꝝ ſenſuum. errat circa pꝛopꝛiñ obiectũ.qꝛ viſus iudicat ce lIũ eſſe rubeũ ꝙ eſt falſum. ⁊ auditꝰ iudicat cã/ panã ſonare aliter qᷓ; ſonat.⁊ febꝛicitans iudi/⸗ cans dulce amarũ decipit. Dom ꝙ ſenſus nunq; xcipit᷑ circa pꝛopꝛiũ obiectũ licet ſepe ecipiat᷑ circa aliqͥd ſibi circũſtãs vł circa cõoe obiectũ ſcz circa ſenſibile cõe l ꝑ aceñs. Dom eſt g ad argumentũ ꝙ viſus iudicat celuz eſſe iectñ rubedinis qð ẽ ſenſibile ꝑ accñs.qꝛ iudi cat talẽ rubedinẽ eſſe in celo que ẽ in nube roꝛi/ da.i. aquoſa Silr audit non xcipit᷑ circa ſo/ nñ ſʒ circa coꝛpꝰſonãs qð iteꝝ ẽ ſenſibile ꝑ ac/ cidẽs. Silr febꝛicitãs indicãs dulce amarum ecipit᷑ circa ſenſibile ꝑ accñs.qꝛ indicat illam amaritudinẽ eſſe in cibo que ẽ in ſaliua lingue hʒ ei illã amaritudinẽ ĩ hnoꝛe lingue ſue.Gi/⸗ milit᷑ tactꝰ iudicãs vnã fabam eſſe duas digi/ tis cãcellatis nõ decipit᷑ circa pꝛopꝛiñ obiectũ qꝛ nõ decipit᷑ circa duriciẽ fabe qͥ eſt pꝛopꝛium obiectũ ſʒ circa nueꝝ fabaꝝ quiẽ ſenſibile cõe. Sic etiã viſus iudicãs arboꝛes moueri in lit toꝛe exñs in naui nõ decipit᷑ circa pꝛopꝛiũ ob⸗ iectũ ſcʒ coloꝛẽ ſʒ decipit᷑ circa motu. Ponit tñ Theomirxtius tres ↄdicões qͥbꝰobſeruatis nũ q; ſenſus decipit᷑. Quaꝝ pᷣma ẽ bona diſoſit̃ oꝛgani ſcʒ ꝙ nõ ſit defectus in oꝛgano.Et ꝓpt᷑ hoc deficit febꝛicitãs indicãs de ſapoꝛe. Scda E ꝙ mediñ ſit bñ diſpo ſitũ.⁊ iõ nõ pᷣt qͥs bñ iudicare de coloꝛibꝰ in tenebꝛis qꝛ mediu nõ ẽ illumiatũ. Silr ſi aliquis videret hominem rubeñ vitrũ diceret hoĩez eẽ rubeñ qͥ tũ pᷣt ee Abus. Lercia ↄditio ẽ e nõ ſit nimia diſtatia Becundus inter ſenſuʒ ⁊ ſenſibile pꝛopt hoc nõ iudicat bñ viſus de cõditionibꝰ ſtellarũ. qꝛ ot ſolẽ eſſe bipedalis q;titatꝭ ꝓpter nimiã diſtantiaʒ qui tñ maioꝛ eſt tota terꝛa.Et ſiłiter iudicat colo/ rez eſſe in celo qͥ eſt in nubibus Coöͤmunia autẽ qui HPHic ↄñnr declarat aliq ꝑtẽ diuiſioĩs ſcʒ ꝙqnqĩ ſũt ſenſibilia comunia. Scdo ponit caãm qre dicñt ſenſibilia cõmunia. Dicit gꝙſut qnq; ſcʒ motꝰ.qͥes.magnitudo.nũerꝰ ⁊ figura Et di cunt᷑ comnnia p hpolien ad ſenſibilia ppꝛia. PpP Dic em aliq̃ dicũt᷑ ꝓpꝛia qꝛ nata ſũt ꝑcipi ab vno ſenſu. Ita dicut aliqua ſenſibilia cõmuni a qꝛ nata ſut ꝑcipi ab oĩbus ſenſibꝰ ſic motus nũerꝰ⁊ quies.Aut a mult ſic magnitudo ⁊ fi gura. qꝛ magnitudo⁊ figura ꝑcipiũt᷑ a tactu et viſu nõ ab alijs ſenſibus.Ex quo ptʒ ꝙ non Arguik Lotia ſcvam poeraté Seſus ſe dicuũt᷑ illa ſenſibilia cõmunia.qꝛ ſenſu cõi ꝑci/ piñt᷑ ſʒ qꝛ a pluribꝰſenſibus extioꝛibꝰꝑcpint᷑. Quenitur. Que ſit rõ ꝙ viſus ⁊ tact pci/ piũt iſta duo ſenſibilia ſcʒ magnitudinẽ: figu nõ alij ſen· Dom ꝙ iceo qꝛ viſ; eſt oͤn cipaliſſim ſenſus in hoĩe.ideo ex dignitate eᷣ cotingit ꝙ ꝑcipiat aliqua ſenſiblia ꝗ alij ſen/ ſus nõ ꝑcipipinta tactus ẽ pncipiñ oim alioꝝ rã ⁊ nõ alij ſenſ/ ſenſuũ. ⁊ inuenit᷑ ſił cũ oꝛganis cuiuſlibet alte riꝰ ſenſus ꝓpt᷑ quã cõmunitatẽ tactus ꝑcipita liqua ſenſibilia que alijs ſenſus nõ ꝑcipiunt. Airguitur. Auditus etiã ꝑcipit magnitu/ dinẽ g̊ nõ ſoluʒ viſus ⁊ tactus. Dðm ꝙ du plex eſt magnitudo ſcʒ molis ſiue ertenſionis Hpᷣʒ qᷓntitate.ſic aliqͥd ðꝛ lõgũ ł latũ⁊ ſic magni tudo eſt ſenſibile cõe hoc mõ auditus nõ pci pit magnitudinẽ. Alia eſt magnitudo vᷣtut q coſiſtit in virtute alteratiua ipius coꝛpoꝛis ſo nãtis.⁊ talẽ magnitudinẽ ꝑcipit auditus non qt pᷣmã.Cui rõ eſt qꝛ ſonus nõ pꝛopoꝛcionat magnitudini coꝛpis ſonãtis.⁊ ergo ſonus pot eſſe magnus in paruo coꝛpe ſonãte ⁊ ecõtra Beũdum accidens Hic ↄñr vclarat tertiũ mẽbꝝ pᷣdicte diuiſio/ nis ſcʒ ſenſibile ꝑ accñs.Et ponit tres aditi/ ones ſenſibilis ꝑ accñs. Pꝛia eſt ꝙ ſenſibile accñs cõiungit᷑ ſenſibili ꝑ ſe vt Dyarri fuliꝰ d ſe nſibile ꝑ accñs.qꝛ cõiungit᷑ albo qð ẽ ſenſibi leꝑ ſe. Scda eſt ꝙ ſenſibile ꝑ accñs hʒ ſe extri/ ſece ad illud qð ſentit᷑ ꝑ ſe.ſic ſubſtãtia ꝑticu/ laris cõiñgit᷑ albo homi extrinſece. Lercia cõo/ ditio ẽ ꝙ ſenſus nihil patit᷑ a ſenſibili ꝑ accñs nec qͥ ad immutationẽ ſicut patit᷑a ſenſibili ꝑ ſe pꝛopo.lec quo ad modu immutãdi.ſic pa — — - — —— 2 — — — — ien Neke ri ving n qr tqng; Ed Mu. ahiab cömmi nons mort 1mc Gn cne,/ l/ ilſi Wan rnt gui ointer irir sahi Apun. ngn ngdu ninis mag gnöpa⸗ Kut6 wrsſ muns non Won ſonnsot t̃n urdiniſ⸗ “ nn ſiſaſbi ſſeam uhricn/ gaac/ oacens l die titnr a ſenſibili a ſe cõmuni. Pꝛo cuiꝰ intelle/ ctu eſt ſciendũ.ꝙ ſenſibile ꝑ ſe pꝛopꝛiũ ꝑ pꝛo⸗/ pꝛiã ſpẽʒ immutat ſenſum ſic ꝙ eius pꝛopꝛia ſimilitudo eſt in ſenſu vt ſimilitudo coloꝛis ẽ in viſu ſed non pꝛopa ſimilitudo ſue figure qa talis ſiłitudo ẽ alterius ſpeciei nõ ãt (or bae tñ ſenſibile cõe ad modũ immutandi.qꝛ aliter immutat coꝛpus habens vnã figurã q; coꝛpꝰ habens aliã figurã.Et ſi coꝛpus nõ habeat ma gnitudinẽ non immutat ſenſum ſʒ ſubſtantia pticularꝭ nihil facit ad vtrũq;.qꝛ ſiue hoc qð ſentitur ſit lignũ vł lapis nihil refert. Benſuũ enim ſecũ Pic ↄñr ponit diffinitõez ſenſibilis ⁊ H iõ qꝛ p hoc ſenſibile poſtea diſtinguimus om̃s ſen/⸗ ſus.Et iõ de nouo aliqͥd ðᷣt de ipo.Uł põt dici ; h ponatterciã pꝛopetatẽ ſenſibił pꝛopꝛij.ðꝛ ergo ſenſibile ꝑ ſe pꝛopꝛiuz ad qð vnuſquiſqʒ ſenſus habet eſſentiale habitudinẽ ⁊ qꝛ vnn/⸗ quodq; diſtinguit᷑ per ſuã eſſentialẽ dꝛnam. er ſinguli ſenſus diſtinguñtur penes eius ſen ibilia pꝛopꝛia. H Queritur Que ſit rõ ꝙ triplex eſt ſenſibile. Dm ꝗ iſta qꝛ tot ſunt ſenſibilia t mõis con tingit ſenſum alterari. Sed h̊ cõtingit tribus mõis.quia vł ſenſus alterat᷑ ꝑ pꝛopꝛiã ſpꝑecicʒ ⁊ lic eſt ſenſibile ꝑ ſe pꝛopꝛiñ.vel hoc ſenſibile facit ad modn immutandi ⁊ nõ ad ſpꝑeeʒ im/ mutatõnis. ⁊ ſic eſt ſenſibile pꝑ ſe cõe. vl deficit vtraq; cõditio ⁊ ſic eſt ſenſibile ꝑ accñs.Ex q̊ ptz ꝙ iſta ẽ diuiſio analogi in ſna analogata. qꝛ pmo dꝛ de ſenſibili ꝑ ſe pꝛopᷣo. Sũt g qua ltares de kcia ſpecie ſenſibilia ꝑ ſe pꝛoba Quã titates et que ex eis dependẽt ſenſibilia cõmu/ nia. Et ſubſtatie ꝑticulares ⁊ que ab eis depẽ/ dent ſenſibilia ꝑ accñs. OQOð ãt q̃ntitates funt ſenſibilia cõmunia ondit᷑.qꝛ ſunt pꝛoxĩa ſub/⸗ iecta ad talia ſenſibilia pꝛopa.iõ pꝛoxĩe cñ ta libus q̃litatibꝰ ſentiũtur. Et ergo dicñtur ſen ſibilia ꝑ ſe cõmunia. Aliter pᷣt etiã capi diſtin ctio ſᷣm Egidiñ de roma.qꝛ om̃e ſenſibile im/ mutat ſenſum ⁊ H̊ eſt vł ſᷣm ꝙ hmõi.⁊ ſic ẽ ſen ſibile ꝑ ſe pꝛopꝛiuʒ vł ſᷣm aliqð cõe in ſenſibꝰ repertum.⁊ ſic eſt ſenſibile ꝑ ſe cõmune. Exem/⸗ pli gra. viſus ⁊ tactus ꝑcipiunt magnitudinẽ nõ ſᷣm ꝙ viſus aut tact qꝛ viſus ſᷣm ꝙ viſus pcipit coloꝛẽ.ſed ſᷣm ꝙ in eis eſt aliqͥd cõmũe innoĩatñ. vel illud ſenſibile hʒ ſe oĩno accũta liter ad ſenſatõeʒ ⁊ ſic ẽ ſenſibile ꝑ accñs. Siy⸗ mile p̈t mnueniri in illibet ſpecie rei naturalis ꝗ̃ põt ab alia diſtingui tripłr ſcʒ ꝑ dꝛnaʒ pꝛo/ pꝛiã ſicut diſtinguit hõ ab aſino ronale. vel Anima p dꝛam cõmunẽ. ſicut hõ diſtinguitura plan⸗ ta ꝑ ſenſibile. Aut ꝑ oꝛaz p accns. vt hõ diſtin guitur ab alijs per albũ vel nigrũ. Arguitur. Hoc nõ eſt ſenſibile qð non im/ mutat ſenſum ſed qualitates ſenſibiles ſũt hu iuſmõiergo c Dom ꝙ duple aliqͥd dẽ age re ſiue immutare. Uno mõ qꝛ eſt tota rõ actio nis ſiue immutationis ⁊ ſic qlitas nõ immu/ tat ſenſum ſed ſubiectũ acceptũ cuʒ q̃litate ſiẽ coloꝛ nõ immutat ſed coloꝛatũ. Alio mõ dici tur aliqͥd immutare qꝛ ẽ pncipalis rõ immu/ tandi. ⁊ ſic qualitas ðꝛ immutare.qꝛ eſt pnci/ palis rõ immutãdi.Et ſile eſt in foꝛmis reruʒ J—‚½B222= naturaliũ.qꝛ dicimus ꝙ foꝛma eſt pᷣncipiũ ac tionis non qꝛ agit.qꝛ nõ pᷣt ꝑ ſe ſubſiſtere.ſed quia eſt pꝛincipalis rõ q̃re res naturalis agit. DSic ergo coloꝛ ðꝛ ſenſibile per ſe pꝛopꝛiũ.qꝛ ſq; eſt pᷣncipalis rõ immutãdi viſum. Sʒ co/ loꝛatum eſt totalis cauſa immutatõis. Arguit᷑. O me ꝑ accñs reducit᷑ ad ꝑ ſe.ſi er go eſt aliqð ſenſibile ꝑ accñs.ᷓ reducitur ad ſenſibile per ſe. Maioꝛ ptʒ qꝛ ſicut malũ fun datur in bono ita ꝑ accñs non ſubſiſtit niſi in illo qð ẽ ꝑ ſe. Sicut iſta.homo eſt albus fun/ datur in iſta homo eſt rõnalis. Dom ꝙ per accñs non reducitur ad ꝑ ſe.vt fiat idẽ cn ipo ad qð reducitur ſʒ ꝑ cõinctionẽ.⁊ ſic intelligit maioꝛ.qꝛ ꝑ accñs cõiungitur ꝑ ſe ſicut ſubſtã tia ꝑticularis cõiũcta albedini vocatur ſenſi/ bile ꝑ accñs.qꝛ coniũgitur albedini que ẽ ſen/ ſibile per/ſe. ü Arguitur. Ome ſenſibile ẽ per accidẽs.qꝛ qᷣcqͥd eſt ſenſibile ẽ ſenſibile per qlitate.ſẽ q̃li/ tas ẽ accñs iõ ome ſenſiblłe erit ſenſibile perac cidens. Dom negãdo minoꝛẽ ꝙ ome ſenſi⸗ bile ſit ſenſibile per qlitatẽ.qꝛ qlitas ſenſibi/ lis nõ ẽ ſenſibil per qlitatẽ.qꝛ ſic eſſʒ ꝓceſſus in infinitũ. Scdo pt dici ꝙ ſenſibilis qᷓlitas accipitur dupłr. Uno mõ ꝑ cõꝑatõʒ ad ſenſũ. ⁊ ſic ſimpłr ẽ ꝑ ſe ſenſibilis.qꝛ qlitas pᷣmo ⁊ ꝓ Peie immutat ſenſum. Alio mõ ꝗlitas ſenſibi is cõparatur ad ſun ſubiectũ ⁊ ſic ſubiectũ ñ ſenſibile niſi ꝑ qᷓlitatẽ iõ ſu biectũ accũtꝭ vo catur ſenſibiule per accñs. Et iõ qᷓuis ſenſibi/⸗ le per ſe ſit accñs non tñ ẽ ſenſibile per accñs. Arguitur. Quicqᷣd hʒ in ſe cãm ſenſatiois ke ſenſibile per ſe. Sʒz ſubiectũ habẽs in ſe q̃ 1 litatẽ ſenſibilẽ hʒ cãm ſue ſenſatioĩs. ̊ ẽ ſenſi bile per ſe. Maioꝛ pꝛobatur.qꝛ qlitas ẽ cau/ ſa q̃re aliqͥd ẽ per ſe ſenſibile.ſic homo habet ĩ ſe albedinem ⁊ albedo ſignificat cãm ſue ſen/⸗ ſationis. Dom ꝙ q;uis ſubiectuʒ qlitatis hẽat in ſe cãm ſenſationis gra tationon iñ ”” Liber gratia ſui. Et per hoc dicitur ad minoꝛem ꝓ ſubicctũ accñtis ſenſibilis accipit᷑ dnpliciter vno modo ſm ſe.⁊ ſic nullo modo habet in ſe cauſam ſenſationis. Alio mõ gratia qᷓlitatis. ⁊ ſic habet cauſam ſue ſenſatõis. Sẽſibilitas enĩ attribuitur qualitati ⁊ non ſubiecto. ⁊ ſic qualitas eſt ſenſibilis per ſe qꝛ habet in ſe cau ſam ſue ſenſationis. Arguitur. Lempus eſt ſenſibile cõmune 2 tamen non enumeratur hic. ergo plura ſut ſen⸗/ ; Ddm ꝙ tempus ẽ ſenſibile cõmune ⁊ cõpꝛehenditur ſub motu. ſibilia cõmunia q; qͥnq;. quia ſᷣm phim quarto phoꝝ pcipiendo tẽpus percipimus motũ ⁊ econtra. Sicut ptʒ de doꝛ mientibus qͥ nõ ꝑcipint motũ g̊ nec tempus. Cuius quidẽ viſus Poſtq; Areſto.dterminauit de ſenſu in cõmu ni et lenſibilibꝰin cõi. Hic ↄnñter determinat de ſenſibꝰ⁊ ſẽſibilibꝰ i ſpeciali Et pmo de ſenſi/ bili viſus. Scdo de ſenſibili auditus.Tercio de ſenſibili olfactus. Quarto de ſenſibili guſt erciñ ibi. de odoꝛe ⁊ olſactu. Quartum ibi. De guſtabili autẽ. Quintũ ibi. De tangibili autẽ. Circa pꝛimũ oſtendit quid ſit viſibile. Scdo qño viſibile videatur ibi.nüũc aũt ite/ Quint de ſenſ ibili tact Scom ibi. nũc añt rum manikfeſtũ eſt. Circa pꝛimũ dicit generali ter quid ſit viſibile. Scðo diſtinguit viſibi/ lia abinuicem. Et tercio determinat de vtroqʒ Dicit ergo ꝙ viſibile eſt cuius ẽ ſenſus viſus In ila eni diffinitione diffinitur obiectñ per potentiã quia viſus eſt poña ⁊ viſibile eſt ob/ iectum eius. Arguitur. Areſtote. pꝛius dixit ꝙ potẽtie diſtinguantur penes obiecta ergo male dit/ finit hic obiectn per potentiã. ipᷣm obiectũ diffinitur per potentiã. Illa añt diffinitio qua pona diffinitur per obiectũ eſt Diffinitio a pꝛioꝛi.quia obiectu eſt pᷣus poña ſᷣm roõem ⁊ ᷣm gen cãe finalis vt dictũ ẽ pus. Queritur. Utrũ in potentijs aĩe ſit oꝛdo. Dom ꝙ ſic. quia vbicunqʒ multa pꝛocedunt ab aliquo vno.neceſſe eſt ꝙ pꝛocedant ab illo vno quodam oꝛdine. Sed ab vna aĩia fluunt plures potentie ergo opoꝛtet ꝙ pꝛocedant ab ipa quodã oꝛdine. Ad ſciendũ q̃s oꝛdo in/⸗ ueniatur in potentijs aie eſt conſiderandum ꝙ triplex reꝑitur oꝛdo in potentijs aĩe. Unus ẽ ſᷣm dependentiã vniꝰpoñe ab alia ſᷣm oꝛdinẽ nature.⁊ ſic poñe intellectiue ſunt pᷣoꝛes alijs potentijs ſenſitiuis q; ſunt ꝑſectioxes cñ diri hic obiectt ntij. Dom ꝙ iſta diffinitio eſt deſcriptiua ſiue a poſterioꝛi quia Becundus gant potentias ſenſitiuas ⁊ eis impant. Uel pt ſumi in eis oꝛdo generatõis ⁊ ſic ecõtra po tentie ſenſitiue ſunt poꝛes intellectiuis ⁊ ante eas ſunt vegetatiue qꝛ ſunt fundamẽtũ ſenſir tiuarũ ⁊ ſenſitiue intellectiuaꝝ. Tercio pᷣt ſu/⸗ mi oꝛdo in eis penes oꝛdinẽ obiectoꝝ⁊ ſᷣm ta lem modũ oꝛdinãtur pone ſenſitiue adinuicẽ. qꝛ viſibile ẽ digni audibili.Ex qͥ ſoluit᷑ alia qſtio in q̃ qrit᷑ de oꝛdine ſenſuũ. Et ðꝛ ꝙ ex tri plici cã vnus ſenſus pᷣcedit alim. Pria cauſa ẽ pꝛopt᷑ dignitatẽ obiecti.⁊ ſic viſibile ẽ digni. qꝛ in dignioꝛibꝰcoꝛꝑibus reꝑit᷑ ſc; ĩ celeſtibꝰ 1 nõ obiecta alioꝝ ſenſuñ ⁊ io ẽ etiã cõmuniꝰ Scðdo ſumit᷑ rõ oꝛdinis ex mõ immutãdi.qͥa eĩ viſus hʒ dignioꝛẽ modũimmutãdi q; au⸗/ ditꝰ. ⁊ auditꝰ q; alij ſẽſus. Qð pꝑʒ qꝛ viſus im mutat᷑ ſine oĩ motu ⁊ ĩ inſtati. Sʒ audit im/ mutat ꝑ motũ localẽ qͥ ẽ pᷣmus mot dignioꝛ oĩbus motibꝰ. Alij ãt ſenſus immutãt᷑ ꝑ mo/ tũ alteratõis qᷓ̃ motus ſeqtur motũ localẽ ⁊ ẽ minus dignus. Lercio ſumit᷑oꝛdo ex ſituati one oꝛganoꝝ.qꝛ ille ſenſus e ppoꝛ ⁊ dignioꝛ in aĩali.cuiꝰoꝛganũ ẽ dignius ſituatũ. Sʒ oꝛga nũ viſus ſituat dignius qꝛ altiꝰ in aĩali.dein auditus ⁊ ſic de alis.qꝛ oculi modicũ ponun tur ſupᷣ aures ⁊ miringa ⁊ aures ſupꝛa nares. ⁊ nares ſupᷣ linguã.⁊ linguã ſupꝛa alias pꝑptes coꝛꝑis in qbus ẽ tactus. Sũt ei oculi oꝛganũ viſus cum neruo optico.⁊ aures cum miringaz ſunt oꝛganũ auditus. Arguit᷑. Pne aie ſũt vni generis ſʒ ſpecies ſũt coeque ſub ſuo genere.g̊ int᷑ ponas non eſt C, oꝛdo Dðm ꝙ ſpẽs alicui hñt pone aie. Uñ multe ſpẽs ſub vno genere ſunt diſpate et tũ hñt illũ oꝛdinẽ oꝛdinantur ergo pone aĩe q;ntũ ad hoc ꝙ alique reſpiciũt cõmunius obiectũ ſic pona viſiua reſpicit co loxc qui eſt cmunioꝛ q; alia ſenſibiliiis. 2 generis pñt dupkr cõꝑari. Uno mõ in oꝛdie ad genꝰ qð dinidũt ⁊ ſic nõ hñt oꝛdinẽ.Alio mõ cõpant᷑ adinuicẽ ⁊ tũc int᷑ ſpẽs eiuſdẽ generis pᷣt eſſe oꝛdo.Cui⸗ rõ eſt qꝛ tic cõꝑant᷑ gra dꝛnaꝝ ſʒ dꝛna ↄſtitu⸗/ ens vnã ſpẽz pᷣt eẽ dignioꝛ dꝛna ↄſtituete aliã ſpẽm.⁊ ſic hõ ẽ dignioꝛ aſino qꝛ hʒ dignioꝛ dꝛnam. Et ſilłiterẽ doᷣm de potẽtijs aĩe qᷓ ſi in ter ſe cõꝑpentur.tunc vna eſt dignioꝛ alia. Arirguitur. In diſpatis nõ eſt oꝛdo qꝛ nul- la diſpata hñt oꝛdinẽ. Dʒ pone aie ſunt diſ⸗ pate g nõ hñt oꝛdinẽ. Dðom ad maioꝛeʒ ꝓ duplex ẽ oꝛdo.ſcʒ ſᷣm genꝰ ⁊ ſpem ⁊ tũc maioꝛ eſt vera qꝛ talis oꝛdo nõ ẽ inter diſpata.Aliꝰẽ oꝛdo ſᷣm minns pꝑfectũ ⁊ magis pfectũ.⁊ talis oꝛdo bũ pht eſſe inter diſpata et talẽ oꝛdinem die ſtoꝛ Aio tß reo ar, cded erali hunt c⸗ 2 Ouerit Lltruz vna potetia aĩe oꝛiat᷑ et aa mediãte alia Dom ꝙ ſic. Et rõ eſt qꝛ q̃cũq; m naturalẽ oꝛdinem ꝓcedũt ab aliq̃ vno ibi ſempꝑ pmũñ eſt cã poſterioꝝ. Sʒ iã dictũ eſt in pcedenti q̃ſtiõe ꝙ potẽtie aĩe ꝓcedũt ab aĩa per quẽdã oꝛdinẽ.ergo ille potẽtie qᷓ pꝛius fluunt ab aia ſunt cãe q̃re poſterioꝛes fiuunt ab aĩa et ſic poſterioꝛes oꝛiunt᷑ ab aĩa ꝑ potẽtias poꝛes et ꝑ ↄñs vna potẽtia oꝛit᷑ ab aia mediãte alia Ad ſcienduʒ tñ que potẽtie fluãt pᷣus ab aia ẽ ſciendũ ꝙ duplex eſt oꝛdo in potentijs ſe gbſe ci ctõis q oꝛdo accipit ſᷣm genꝰ cãe final ⁊ e ent. ⁊ ſic potẽtie itellectie ſunt boꝛes ⁊ ꝑ ↄñs ſunt cã aliaꝝ potẽtiaꝝ qꝛ ſenſus ẽ queda ꝑtici patio intellens.qꝛ cognitio ſuꝑioꝛ virtualit᷑ eſt in iferioꝛi.Alio modo pñt oꝛdinani poten tie ᷣm viã generacõis ⁊ ſᷣm genꝰ cãe materiał et ſic potentie vegetatiue ſunt pᷣoꝛes ⁊ fluunt ab aĩa alie potẽtie ſcz ſenſitiue ⁊ intellectie me Diantibus vegetatiuis. Arguit᷑.quecũq; ſunt ſił vnũ nõ oꝛit᷑ ab al tero. ſed potentie aie ſunt ſił ergo vna nõ oꝛit᷑ ab alia Dom ad maioꝛẽ ꝙ dupkr aliq ſunt ſił.ſeʒ tꝑe natura.q̃cunq; ant ſic ſunt ſit vnn nõ oꝛit᷑ ꝑ alteꝝ.ſed potẽtie aĩe ſic nõ ſunt ſił. qꝛ vna potẽtia naturalit᷑ pcedit aliã. Alio mõ aliqᷓ ſunt ſił tꝑe ſed nõ natura ⁊ in ilł põt eſſe oꝛdo natural q;uis ſit ſiłtas tꝑis.Et ſic eſt de potẽtijs aie qꝛ q;uis ſimul fluũt tꝑe ab aĩa nõ tñ in tꝑe ſed in iſtanti qꝛ potẽtie aienõ fluunt ab aĩa ꝑ aliquã traſmutacõem realẽ que ncco habet eſſe in tpe⸗ ⁊ in motu ſed ꝑ naturalẽ ema nacõem que fit in inſtanti tempoꝛis. Arguit᷑ Una potẽtia nõ põt eſſe ſubiectu,ʒ alter.ergo vna nõ fluit ab aia mediante alia Dðom ꝙ vna potetia nõ põt eſſe ſubiectũ pꝛi cipale ſiue qð aliaꝝ potẽtiaꝝ ſʒ bñ põt eẽ ſub/ iectũ minꝰ pncipale ſiue q̊.qꝛ ſᷣm oꝛdinẽ intel igẽdi ⁊ cãe material potentie vegetatiue ſunt li ſubiectũ quo potentiaꝝ ſenſitiuarum Arguit᷑ Nulla oppoſita oꝛiunt᷑ a ſeinuicẽ. ſed potentie ſunt oppoſite g nõ oꝛiunt᷑ a ſein ctoꝛioꝛũ ⁊ ſic minoꝛ eſt falſa ⁊ maioꝛ eſt vera. Alio mõ accipit᷑ oppoſitio 6 oppoſicõne que P eſt ſᷣm pfectũ ⁊ ĩꝑfectũ ⁊ ſic ſpẽs ſub vno gene re onũt ſcʒ oppoſicõe diſpata ⁊ ſic maioꝛ eſt falſa.qꝛ ſic oppoſita pñt ex ſeinuicẽ oꝛiri ſi cut ptʒ de ſpebꝰ numeroꝝ q opponunt᷑ oppoſi/ cõe diſpata ſub vno genere ⁊ tñ vyna ſpẽs oꝛii ex alia. Silit eſt dom de potencijs aĩe qᷓ oppo nunt᷑ oppoſicõe ꝑerfecti? imꝑſecti que dicitur oppoſitio diſparata Wiſibile autem eſt Dom ꝙ dupler eſt oppoſitio. Quẽ Dã eſt ꝑſecta oppoſitio ſcʒ ↄtrarioꝝ vł ↄtradi Anima Auia Areſto. dixit ꝙ viſus eſt ipi viſibilis. CConſeqnter diſtinguit viſibile qꝛ vult devtro q; determiare dicẽs ꝙ viſibile eſt duplex. Oð dã eſt maifeſte viſibile ſicut coloꝛ qͥ eſt mani/ feſte viſibił ex ꝓpꝛia rõe.Aliud eſt viſibile in noĩatũ qð ſcʒ no habet vnũ cõe nomẽ ipoſitũ ſicut putredines quercuũ ſquame piſcium ⁊c. vident᷑ em iſta nõ ſub rõe coloꝛis ſed ſub rõne alicꝰ inoĩati nec ĩ die vident᷑ lucẽtia ſʒ ĩ nocte. Querit. Quidg ſit obiectuz viſus. Dom ꝙ coloꝛ. iectũ viſus eſt coloꝛ vel aliqdð innoĩatũ viſibi le. ergo coloꝛ tm non eſt obiectũ viſus. Dðm ꝙ coloꝛnccipit᷑ duplicit. Uno mõ generaliter ut extendit ſe ad lumẽ ſicut dicit Areſtolł.in pncipio de ſenſu ⁊ ſenſato. ꝙ oĩa coꝛꝑa coloꝛe ꝑticipant. coloꝛe.i.lumine vel coloꝛe ꝓpꝛie di cto als nõ eſſet verũ de coꝛpoꝛibus celeſtibꝰ q nõ habẽt coloꝛẽ ꝓpꝛie dictũ Et ꝙ coloꝛ ſicac ceptus ſit adequatu obiectũ viſus. pꝛobat᷑ ſic quia h̊ eſt obiectũ alicuiꝰ potentie qð ſe habʒ adequate ad illã potentiã ſic ꝙ nec excedit po tentiam nec excedit᷑. Sed ſic ſe habet coloꝛ ad viſum.qꝛ omne viſibile eſt coloꝛ ⁊ oĩs coloꝛ ẽ viſibilis ergo ⁊c̃. Alio mõ accipit᷑ coloꝛ ꝓpꝛie ßm ꝙ eſt q̃litas caulata ex lumie ignis ⁊ dya/ phaneitate acris ⁊ aque ⁊ ex opaco terre et ſic coloꝛ eſt ſolũ in coꝛpoꝛ ibꝰ mixtis.⁊ tñc veruʒ eſt ꝙ coloꝛ non eſt obiectũ viſus.etiſic accipit Areſto. coloꝛem in textu cũ dicit ꝙ eſt duplex viſibile ſcʒ coloꝛ ⁊ aliquod innoiatum. Arguit᷑. Tiſibile eſt obiectñ viſus ergo nõ coloꝛ. Añs ꝓbatnr quia viſibile mouet viſuz Sed illud eſt obiectuʒ qð mouet potentiam. Dicendũ ꝙ triplicit põt aſſignari obiectũ alicui potentie. Uno mõ ſᷣm coĩtatem pᷣdica cõnis.⁊ ſic illud dicit᷑ obiectum alicu potẽ tie ꝙ pꝛedicatur de oibus que cognoſcũturꝑ talem potentiã ⁊ ſic ens põt dici obiectum in tellectus ⁊ viſibile obiectum viſus.qꝛ quecũã q; per viſum cognoſcunt᷑ ↄ pꝛehendunt᷑ ſub vi ſibili. Alio mõ põt capiſᷣm foꝛmalitatẽ rõnis obiectalis.qꝛ ſcʒ obiectũ mouet potentiã ſub aliqua foꝛmali rõne.⁊ ſic verũ eſt obiectũ nri intellectus.quia intellectus mouet᷑ ab aliquo ſub rõne veri. ⁊ ſic etiã lumen eſt obiectum vi ſus. Sed iſtis duobus modis non accipitur obiectum alicuius potẽtie ꝓpꝛie.qꝛ h̊ debʒ eẽ obiectu alicꝰ potẽtie ꝓpꝛie qð ꝑr ꝓpꝛiã ſpẽm immutat potentiã qð nõ fit in pdictꝭ modis. Arguit᷑ ꝙ nõ.qꝛ in textu dicit᷑ ꝙ ob Liber quia ſub viſibili includit᷑ viſibile ꝑ accñs qð nõ hz ſpẽm in viſu. Sumit ̊ tercio mõ obiec tñ alicꝰ potẽcie ſᷣm pncipalitatẽ appꝛopᷣacõis qꝛ ſcʒ obiectũ tale eſt appꝛopatũ ⁊ adeqtũ po/ tencie.Et ſic ðꝛ illð obiectũ alic potencie cui ſpẽs eſt in potẽcia.⁊ ſic coloꝛ eſt obiectñ viſus et quiditas rei material eſt obiectũ intellcũs. quia coloꝛ mouet viſum ꝑ ꝓpꝛiã ſiłitudinẽ et etiã nõ extẽdit ſe viſus vltra coloꝛẽ nec ecõtra coloꝛ vltra viſu m Airguit᷑ Hoc eſt obiectũ alicuiꝰ potẽcie qð ĩmutat potẽciã ſʒ coloꝛotũ immutat viſum ꝗ̊ nõ coloꝛ.qꝛ accna nõ agũt ſine ſubiecto Di cendũ ꝙ duplicit᷑ aliqͥd imutat potẽciazʒ. Uno mõ qꝛ eſt tota cauſa imutãdi potenciam. ⁊ ſic ſubiectũ acceptũ cũ qualitate ſenſibili imutat potenciã ſicut coloꝛatũ viſuʒ. Alio mõ ðꝛ ali quid imutare qꝛ eſt pᷣncipalis rõ ĩmutandi al tern ⁊ ſic obiecta ĩmutant potẽcias.⁊ ſic coloꝛ eſt obiectñ viſus qꝛ eſt pncipalis rõ immutã/ di viſum Arguit᷑ Nec iſte coloꝛ nec iſte coloꝛ eſt o biec⸗ tũ viſus.q̊ nec coloꝛ erit obiectũ viſus.qꝛ ni/⸗ hil eſt ĩ genere q̃n ſit in aliqᷓ ſpẽꝝ. Vlel ſic Nul lus coloꝛ eſt obiectuz viſus &̊ nec coloꝛ.qꝛ ibi arguit᷑ ab vlłi negatia ad ſuã indiffinitã Di⸗/ cendũ ꝙ hicẽ fallacia figure dictõis arguẽdo a ſuppone pꝑſonali ad ſimplicezs. vel a diſcreta ad ſimplicẽ. OQꝛ ſi dicat᷑ nullꝰ coloꝛ eſt obiec/ tũ viſus.coloꝛ ſuppdit ꝑſonalit᷑ cõfuſe.⁊ h co lo: eſt obiectũ viſus ſupponit ſimplicit᷑. Et ſi Dicat᷑ arguit᷑ ab vłi ad indiffinitã Negãdum eſt ꝙ iſta ppoſitõ coloꝛ ẽ obiectũ viſus ſit ĩdiſ finita ſed ẽ ſingłaris ſingłaritate nature ſicut iſta homo eſt digniſſuma creaturaꝝ Arguit᷑ In obiecto viſus inueniunt᷑ plures ↄtrarietates.ſed vniꝰ ſenſus ẽ tm̃ vna ↄtrarie tas. ⁊ ꝑ ↄns viſus nõ eſt vnꝰ ſenſus. ꝓbat᷑ Oꝛ ĩueniunt᷑ albũ ⁊ nigrũ.tenebꝛoſum ⁊ lumino ſuz. Dðẽm pmo ꝙ tenebꝛe nõ cõpꝛehẽdunt᷑ ſub obiecto viſus qꝛ illð nõ cõtinet᷑ ſub potẽ/ cia qð nõ immutat potẽciã neq; mouet poten ciã.ſed ienebꝛe nõ mouẽt viſuʒ ſicut ſilenciuʒ nõ comphendit᷑ ſub obiecto auditꝰ Scðo di cit᷑ ꝙ iſte cõtratietates ſunt adinuicẽ redutibi les qꝛ lumẽ redueit᷑ ad coloꝛẽ albũ.qꝛ in albo eſt multñ de lumie. Et tenebꝛe reducunt᷑ ad co loꝛem nigꝝ qꝛ tenebꝛe ſunt pᷣuatio luminis. Wiſibile ei ẽ coloꝛ Poſtq; Areſto. diſtinxit du lexviſibile. Pic cõſeq̃nt᷑ emĩat de vtroq;. ⁊ pᷣmo de manifeſto viſibili. . coloꝛe. Scdo de imaifeſto Etk ibi Non añt oĩa.Circa pᷣmũ intẽdit iſtã cocluſio/ nẽ ꝙ coloꝛ ſᷣm ſe ſit viſibilis ⁊ tñ non videt᷑ ſi ne lumie exterioꝛi. Pꝛoponit g̊ pᷣmã ꝑtẽ ⁊ di cit ꝙ coloꝛ ẽ viſibilis ꝑ ſe non i pꝛio mõ pꝑſei tatis ſic ꝙ viſibile ſit de roẽ coloꝛis.ſʒ coloꝛ ẽ viſibilis ꝑ ſe in qᷓrto mõ ꝑſeitatis. Eſt eĩ q̃rtꝰ mod qñ ſubiecſñ hʒz in ſe cam q̃re pᷣdicatũ ſi briĩeſt ſʒzſic ẽ de coloꝛe qꝛ coloꝛ hʒ ĩ ſe cãm qre E viſibilis.Et h̊ ꝓbat ĩ textu qꝛ aliqͥd ẽ viſibi le ᷣm ꝙeſt motiun dyaphani ᷣm actũ ſʒ coloꝛ ſm ſeẽ motiuꝰ dyaphani ſᷣm actũ.̊ ẽ xe ſe vi ſibilis. —Maioꝛ ptʒ qꝛ coloꝛ ex H̊ vit᷑ qꝛ mo uet dyaphanũ illuiatu et dyaphanũ illuiatũ mouet viſum. Minoꝛ ptʒ qꝛ medio lũiato diffundũt᷑ coloꝛes.Ex qͥ textu pʒ ꝙ ſicut ſe hʒ riſibile ad hoĩem qð eſt ꝓpꝛia baſtio hoĩs ita viſibile ad coloꝛẽ qð eſt ꝓpꝛia paſſio coloꝛis Addit tñ Areſto iu textu ꝙ q;uis coloꝛ ſᷣm ſe ſit viſibilis tñ nõ videt᷑ ſine lumĩe ⁊ qꝛ lumen recipit᷑ in dyaphão. ido de lumie ⁊ de dyapha no dicendũ eſt. Ex qͥ textu accipit ꝙ in eode⸗ non ẽ potẽcia ⁊ actꝰ ex eodẽ pᷣncipio.qꝛ poten cia ſiue ꝓpꝛietas oꝛit᷑ ex pncipijs rei⁊ couenit ſibi ꝑ ſe. Sʒ actꝰ pᷣt oꝛiri ab aliqͥ extriſeco.ſic eſt de riſibili ⁊ de ridere qꝛ riſibile oꝛitur et pn/ cipijs intriſecẽ hoĩis. Sʒ ridere er amiracione Et ſike eſt de mobilitate ⁊ de motu actuali.qꝛ moblitas oueit enti naturali ſe ⁊ iõ de illo bᷣm ꝙ hmõi eſt ſciẽcia ſed nõ de actuali motu. Querit᷑ vtꝝ lumẽ reqͥratur ad vidẽdũ ꝓpt coloꝛes aut ꝓpt medin. Dom ꝙ q;uis coloꝛ hm ſe ſit viſibilis ſine lumine non tamẽ videt actualit᷑ ſine lumine quia opoꝛtet mediuʒ eſſe illumĩatũ anteq; coloꝛes poſſunt ſe diffunde re ad medin. Mouetur g talis queſtio.an lu men tale reqͥratur ad videndũ ꝓpter ipſos co loꝛes ſic ſcʒ ꝙÿ coloꝛes de ſe non ſint viſibiles niſi apponatur lumẽ ł reqͥratur ꝓpt᷑ mediũ ſic ſcʒ ꝙ ſi mediñ non ſit illumĩatn coloꝛes non Diffundãt ſe ad medin. Eſt g& rndendñ ꝙ ẽ du plex lumẽ in coloꝛibꝰ. Unũ eſt intriſecuzʒ qð ẽ de ſubſtatia coloꝛis. Circa qð ſciendũ ꝙ co loꝛ eſt qlitas ſcðᷣa cauſata a lumiofo ignis et ex pꝑſpicuo aeris ⁊ aque ⁊ ex opaco terre. QOð nõ eſt ſic intelligendũ ꝙ iſte qlitates ꝑ ſe veni ant ad ↄpoſitionẽ ſine ſubiectꝭ. Sed ꝑ hoc ꝙ elemẽta adinuicẽ miſcètur etiã miſcẽtur q̃lita tes qͥ ſunt in elemẽtꝭ.Exempli grã quãdo miſ cetur ignis aque ⁊ aeri tũc luminoſitas ignis etiã miſcetur ꝑſpicuo aeris ⁊ aq et opaco tre. Duñi ei eſt multn de lumie in aliqua mixtione tũc eſt colaꝛ albꝰ.et qñ multum de opaco tene tñc eſt coloꝛ niger ſic tamẽ ꝙ iſte qlitates non Kin dii i E ln aiſ mnie wibi clo rkxi gemo iiati lüigto uſeh; doisin coloꝛis oehnd zlumen ph ncode ſewren (ucnit ſſccoſi madn nmaone ori we. ii gcolo: in e difunde ioan ioſs bis malüſe les igin ſnſ lig r⸗ . NE hotg mliu ihnt 8 igns c e⸗ 1 nurnon ð 4 ₰ Hmanẽt ſm ſubſtantiã ſz m vᷣtutẽ. Reqit᷑rgo hHoc lumẽ intrinſecũ pꝛopt᷑ coloꝛes qꝛ cõſtitu/ it coloꝛes foꝛmaliter ſicut aĩa rõnalis reͥnitur pꝛopter hoĩeʒ qꝛ eſt ꝑs conſtitutiua hominis. Aliud eſt lumẽ extrinſecũ ſiue/diffuſuʒ ab aliqᷓ coꝛpꝑe illuminãte ſicut ẽ lumẽ ſolis ⁊ de tali q̃ri tur.Et ðꝛ ꝙ tale lumẽ ſimpliciter reqͥrit ppter mediñ ⁊ nõ pꝛopter coloꝛes.Oð ꝓbat᷑ dupkr. Primo autoꝛitate Arceſto. in textu vbi dicit. wdoloꝛ ꝑ ſeẽ viſibilis.i.viſibilitas ↄuenit co loꝛi ſᷣm ſe ⁊ ñ ab extriſeco. Si eĩ coloꝛ eſſʒ viſi bilis ꝑ lumẽ.tñc viſibilitas adueniret ꝑ aliqð accñs extrinſecũ. Scdo ꝓbatur qꝛ vnaqueqʒ foꝛma reqͥritur ad diſponẽdũ ſuũ pꝛopuz ſub/⸗ iectũ.ſ̊ lumẽ extraneũ eſt in dyaphano ſicut in pꝛopo ſubiecto ergo reqritur lumẽ extraneũ p/ pter mediũ.Et ſic pʒ ꝙ coloꝛ ex ſua natura põt ſe diffundere. ſʒ ꝙ qnq; ſe nõ diffundit h̊ͥ ẽ pꝛo pter indiſpoſitionẽ medij qð nõ eſt illumiatũ. medio ergo illumĩato ſtatim diffundũtur co/ loꝛes.Et ſic pʒ ꝙ lumẽ reqͥritur pꝛopt᷑ mediuʒ. Aluij tñ dicũt ꝙꝙ lumẽ reqͥrat᷑ pꝛopt coloꝛes.⁊ ideo qꝛ dicunt ꝙ coloꝛ exiſtens in aliquo ſub/ ꝛecto de ſe nõ poſſet mouere dyaphanñũ niſi exci taret᷑ a lumine exterioꝛi.exterius ergo lumẽ reqͥ ritur ex parte coloꝛũ vt coloꝛes ſint viſibiles. Et ſimile ponũt de intellectu ⁊ fantaſmatibus quia ſicut lumen intellectus agentis reqͥritur aoht fantaſmata ita etiã reqͥritur lumẽ coꝛꝑa pꝛopt᷑ coloꝛes. Sed iſtud ẽ manitfeſte contra Areſto.qui ðt ꝙ coloꝛ eſt ꝑ ſe viſibilis.qꝛ iu ſe hʒ cãʒ vnde videat᷑. Et ſic ꝙ coloꝛ ſe qñq; dif/ fundit ⁊ qnq; ſe nõ diffundit hoc eſt pꝛopt᷑ me diñ qð nõ recipit coloꝛem niſi ſit illuminatuʒ Fuernt tn aliqui volentes cõcoꝛdare iſtas opi niones dicebãt ꝗ; dupler eẽt eſſe coloꝛis ſcilic, eſſe ðᷣmñ ⁊ ſubſtatiale ⁊ ſic manifeſtũ eſt ꝙ lu⸗ men extrinſecnm nõ reqͥrit᷑ pꝛopter coloꝛes . coloꝛes habent h̊ eſſe in tenebꝛis qꝛ niſi ſic ali quis adducens lumẽ extrinſecũ de nouo face/ ret coloꝛes qð eſt falſuʒ.Aliud ẽ eſſe ſcðᷣʒ colo ris ſᷣm ꝙ eſt diffuſus ad viſum. ⁊ ſic lumen ex trinſecñ reqͥrit᷑ pꝛopt᷑ coloꝛes. Sʒ iſta cocoꝛ/ dia nõ valet qꝛ etia capiẽdo coloꝛes q̊ ad eſſe ſcm.ſic lumẽ extrinſecuzʒ nõ reqͥrit᷑ pꝛopt᷑ co/ loꝛes qꝛ ctiã coloꝛes ex ſua natura ſꝑ poſſunt ſe diffundere ad mediũñ niſi eſſet deſectus ex ꝑ⸗/ te medij.ergo opoꝛtet ꝙ mediũ ſit illuminatũ añq; diffundant ſe coloꝛes. Arguit᷑. Coloꝛ ꝑ ſe ẽ viſibił g̊ ñ oʒ ad viſibili tatẽ cõiungere lumẽ extrinſee7. Dðm ꝙ vi ſibile capit᷑ dupłr. Vno mõ ſᷣm pꝛopꝛiã eꝰ ſig niſicatõeʒ ſcz ſᷣm q ſigfi cat aptitudieʒ ad viſi mẽ inte rũ Et ſi dicat᷑ſtãs ĩ tenebꝛis ñvidebit illuʒ in Anima bilitatem. ſic coloꝛ m ſe acceptus eſt viſibik ſine lumine extrinſeco Alio mõ accipit᷑viſibile impꝛopꝛie ſᷣm ꝙ impoꝛtat actuʒ viſionis ⁊ ſic coloꝛ nõ eſt viſibił ſine lumine defectus em̃ eſt ex ꝑte medij quo illuminato etiam coloꝛes ditſ ſundũt ſe ⁊ actu vident᷑. Et ſimile põt dari in alijs paſſionibus qꝛ multa ſunt entia habetia s ſed nõ hñt actum illaruzʒ niſi ꝑ aliqð extrinſecñ. vt riſibile cõuenit hö⸗ ex ſua natura ⁊ tamẽ actus nidendi cõuenit ho mini ꝑ aliqð extrinſecũ ſc ꝑ admiratõeʒs q ad/ miratio ↄſurgit ex aliq̊ extrinſeco. Simile eſt d coꝛuptibili quia quis coꝛpusmixuñ ſit pxr le coꝛruptibile nõ tñ coꝛrumpit᷑ niſi ꝑ extrin/ ecam qualitatem. Sic etiaʒ q;uis coloꝛ ſʒ ſe viſibilis ſit nõ tñ videt᷑ niſi ꝑ lumẽ extinſecuzʒ Arguitur. Sicut ſe habet lumẽ intellectꝰ paſſiones natural ad fantaſmata. ita ſe habet lumẽ extunſecuʒ ad coloꝛes.ſed lumẽ intellectus agentis requirit᷑ ad intelligendũ ꝓpt fantaſmata.ergo lumẽ ex/ trinſecũ requirit ꝓpt coloꝛcs. Dðm ꝙ in h E ſiłe.qꝛ ſic lumẽ intellectuale requirit᷑ ad inteł lendn ita lumẽ coꝛpale reqrit᷑ ad videndum 53 alio eſt diſſile qꝛ lumẽ cortzale requirit᷑ pbe mediũ.ſed lumen intellectuale reqᷣri᷑ ppt fantaſmata que cũ ſint ſꝑs reruzʒ ꝑicularin nõ ñt mouere intellectũ miſi pᷣus depurẽt᷑.· tales puratõ fit ꝑ lumẽ ĩtellectꝰ agẽtꝭ. Sicaur nõ ẽ de coloꝛe qꝛ coloꝛ etiã acceptus ſᷣm ſuã na turã adſq; depuratõe põt mouere ſenſn.⁊ ſic nõ opoꝛtet honei⸗ lumẽ coꝛꝑale ppt᷑ coloꝛes vt lu lectualeppter fantaimata Cũ em ſan taſmata ſint de tercia ſpecie qualitatis nõ pñt de ſe difundere immaterialẽ ymaginem de ma ſpxcie qualitatis qualł eſt ſpecies intelligibilis opoꝛtet ergo ꝙ ꝑ intellectum agentẽ pmo xpu rent᷑. Sed obiectũ viſus ⁊ ſpecies viſibil ſunt vna ſpecie qualitatis qᷓ;uis ſint alteriꝰmodi Arguitur. Stas ĩ tenebꝛis põt videre il/ lũ qͥ ſtat ĩ luce ⁊ nõ econtra.q̊ lumẽ reqrit᷑ ppt coloꝛes. Dðʒ negãdo ↄnaʒ ꝓbat᷑ tn qꝛ nõ videt᷑ alia cã niſi ꝙ coloꝛes illius qui ſtat ĩ te/ nebꝛis nõ excitãt᷑ ſed coloꝛes illius qui ſtat in luce excitäf Dðz ꝙ coloꝛes illi q ſtat ĩ tene bꝛis nõ diffũdũtur.h̊ ant non eſt ex parte colo ris ſed ex parte illiꝰin quo immediate coloꝛ re cipit᷑ ſq; ex parte medij.exquo em medin circaa illuz q ſtat in tenebꝛis nõ eſt illuminatũ iðo coloꝛes nõ diffũdũt ſe ad tale mediũ ſed colo res illius qui ſtat in luce diffũdunt ſe.⁊ ſic vi dẽtur qꝛ mediñ ẽ diſpoſitũ ꝓ diffuſione colo/ luce qꝛ mediuʒz circa eum nõ eſt illuminatum Ddm ꝙ ſtans in tenebꝛis videt ſtantez in luce ⁊ nõ ecõtra.qꝛ nõ eſt ſimile in pꝛima diffu ſieone coloꝝ ⁊ in cõtinuatõe diffuſi coloꝛis ad viſuz.qꝛ ad diffuſionẽ requirit᷑ lumẽ magnuʒ ſed ad cõtinuatõʒ nõ reqrit᷑ magnũ lumẽ poſt ̃ coloꝛ diffuſns eſt ſed ſufficit ꝑuus. Arrguit᷑. In vnoq̊q; genere pmum ẽ cã om niñ ſequẽtiuʒ. Sed lumẽ eſt pꝛimũ oĩm viſi/⸗ biliũ. g lumen ẽ cauſa coloꝛꝝ. Dom ẽ du plex umen ſcʒz imbib itum ſiue intrinſecum co loꝛibus qð eſt ncipiuz foꝛmale coloꝝ ⁊ h̊ lu/ men eſt cauſa oim coloꝝ.qꝛ eſt pncipin pꝛinci pale cõſtitutiuũ. Aliud eſt lumen extrinſccũ et illud lumẽ nõ reqritur ꝓpter coloꝛes ſed ꝓpt megdiũ. uius ca põt eſſe qꝛ eſt duplex agens Aliqð eſt qð inducit foꝛmã cuʒ pꝛeuia diſpo/ ſitõe ſicut ignis introducit in ligna ſiccitatem et foꝛmãa ignis.Aliud eſt agens qð introducit foꝛmã ⁊ tn pꝛereqͥrit᷑ diſpoſitõ ĩ ſubiecto ⁊ ſic coloꝛ ðꝛ agere ĩ viſuʒ. qꝛ pſupponit ipᷣm lumæ in aere anteq; ſe diffundat ad aerem. Arguit᷑. Dyaphanũ recipit ſonũ ſine lumi ne. g recipit coloꝛeʒ ſine lumine. Lenet conſe / quentia a ſimili. Dicendũ ꝙ non eſt ſimile coloꝛc ⁊ alijs qualitatibus.qꝛ alie qualita/ tes pꝛeter coloꝛem non ſunt in dyaphano ſub rõne dyaphaneitatis ſicut coloꝛ.ſʒ ſᷣm aliquã aliam rationẽ.qꝛ ſonus eſt in aere ſᷣm ꝙ aer eſt faciliter mobilis. Odoꝛ auteʒ eſt ĩ eo vt ẽ faci liter alterabilis. Cum ꝗg coloꝛ reſpicit dyapha nũ ſᷣm ꝙ hmöi ideo eſt i eo vt dyaphann. Co/ loꝛ enĩ nõ diffunditur niſi ꝑ dyaphanũ illui/ natũ. Nõ autẽ ſic dicendũ eſt de ſono qꝛ diffũ dit ſonus m ꝓꝙ aer eſt faciliter mobilis. Alrirguit᷑. Odoꝛ nõ diffundit ſe niſi coꝛpꝰ odgoꝛiferũ excitetur.ꝗ̊ ſic erit de coloꝛe ꝙ ſit coꝛ pus coloꝛatum excitatum ad diffundendum Dom ꝓꝙ non eſt ſimile de coloꝛe? odoꝛe.quia odoꝛ immutat pximum aerem rea coloꝛes. liter. ⁊ ideo opoꝛtet realem mutationem fieri ĩ coꝛpoꝛe odoꝛifero anteq; odoꝛ diffundat᷑. Sʒ coloꝛes immutant pꝛoximum aerem ſpnalit. ideo non opoꝛtet in illis fieri aliquã alteratio nem antcq; ſe diffundant ⁊ ſic non opoꝛtet ꝙ co loꝛes excitentur. 8=ð terioꝛi.etiã videtur ſine lumine exterioꝛi. Dicendu ad maioꝛem ꝙ licet eiuſdem ſint ap titudo ⁊ actus.tamẽ aptitudo⁊ actus nõ ſunt eiuſdem ſᷣm idem.qꝛ qnq; aliquid plus requi ritur in codem ſubiecto ꝓ actu c p aptitudie. Buis tñ eiuſdez ſubiecti ſint act Arirgiutur. Eiuſdem eſt aptitudo cuius eſt actus. g ſi coloꝛ ꝑ ſe eſt viſibulis ſine lumie ex 7 aptitudo. Becundus Exemplũ extra ꝓpoſitũñ vt eiuſdem eſt riſibili/⸗ tas cuiꝰeſt ridere ſcʒ hominis tamẽ riſibileæn dere ↄueniũt homini ᷣm diuerſa.Et eni homo riſibilis ſm ſuã natura. Sʒz nidere ↄuenit hoĩ ex ãmiratõe que ↄſurgit ex extriſeco effectu cui cauſa ignoꝛat᷑ Similiter eſt hic dicẽdũ ꝓviſi bile eẽ cõuẽit coloꝛi ſʒ ſua ĩtriſeca pꝛicipia⁊ tn videri ſᷣm actũ cõuenit ſibi ꝑ lumẽ extrinſecũ. Silr põt dici de coꝛruptibili ⁊ coꝛrũpi.qꝛ coꝛ ruptibile eẽ cõueit coꝛꝑi mixto ſʒ ſua pꝛicipia intrinſeca. Sʒ coꝛrũpiſᷣm actũ couenit ſibi ex qualitatibus ſuis. Eſt igitur aliquid. Quia Areſto. dixit ſe imĩaturũ de luĩe ⁊ ſub iectñũ luis eſt dyaphanũ.ergo pꝛĩo determiat & dyaphano ⁊ poſtea de luie dicẽs.Qð dyapha nu eſt qð eſt ſuſceptiuuʒ coloꝛis extranei.i.qð ſuſcipit in ſe coloꝛẽ ſpnaliter ⁊ nõ ꝑmanenter. Exẽpli gra:aer illũiat'recipit in ſe coloꝛes ꝓpĩ uos tali aere.Et iõ dyaphanũ nõ eſt ſᷣm ſe vi ibile. ſed ẽviſibile ꝓpt᷑ coloꝛẽ extraneũ.Deĩde addit q coꝛꝑa ſunt dyaphana.Et dicit ꝙ aer ⁊ aq ⁊ multa alia ſic viꝝ.⁊ criſtallꝰ Deĩde addit quno iſta ꝓpꝛietas ↄuenit iſtis coꝛꝑibꝰ dicẽs ꝙ dyaphaneitas nõ ↄuenit iſtis coꝛꝑibꝰſᷣm ꝓpᷣa naturã qꝛ ſi ſic tunc dyaphaneitas eſſet alteriꝰ ſpei in diuerß coꝛpibꝰ qð ẽ falſum ſʒ ↄuenit eis ſm aliquã cõem naturã quã hñt cũ coꝛꝑe cele⸗ ſti ⁊ ideo dyaphaneitas in ullis coꝛpoꝛibus eſt einſdem ſpeiEx quibus põt elici ꝙ poñe aĩe in aĩalibus diuerſaꝝ ſpecieꝝ poſſunt eſſe vni ſpe⸗ ciei qꝛ tales poñe fluunt ab ipis animalibꝰ ſᷣm aliqð cõmune reꝑtum in illis. . Arguit᷑. Coꝛpa celeſtia ſunt dyaphana tñ ſunt viſibilia ſm ſe. ergo dyaphanũ ẽßm ſe vi/ ſibile Dðz ꝙ dyaphann accipit᷑ dupłr Uno mõ abſolute ᷣm roeʒ dyaphani ⁊ ſic nõ eſt viſi bile ſic aer in tenebꝛis no videt᷑ nec etiã coꝛpa celeſtia Alio mõ accipit᷑ dyaphanũ ſᷣm eẽ illu minatũ ⁊ ſicẽ duplex dyaphanũ. QOddãͤ ẽ qð eſt in coꝛꝑe aliqͥ denſo ſiue firmo ſicut ſunt coꝛ/ poꝛa celeſtia ⁊ aqua.⁊ tunc etiaz dyaphanũ eſt viſibile. Eſt enĩ manifeſtũ ꝙ aqua ẽ viſibilis⁊ coꝛpꝑa celeſtia in quibus nõ eſt coloꝛ.ſed ꝓpter denſitatẽ taliũ coꝛpoꝝ ſunt viſibilia. Aliud eſt dyaphanũñ actuatũ in coꝛꝑe ſubtilioꝛi ſic in ae re ⁊ ſic dyaphanũ nullo modo eſt viſible mii ꝑ extriſecũñ coloꝛẽ.Et ideo nõ diffinit dyaphann alitercna; acceptũ ſed dyaphann actuatũ ⁊ illummatn quia diffinit dyap hanũ qð fac ad viſionẽ. hoc autẽ eſt dyaphanũ illuminatum cñ hoc ſit mediũ videni. ſonts „ coel Ert⸗ dup eſten aß at⸗ no lom 166G tunki ecn etdſe helun cpele cpill gdiſt ſeigꝛe Ct dch an⸗ totn betd tüqn ſnpe ſiocc itum Mun⸗ hüͤte M ſupe Ar lin plus or nen genen lun ſelof ſhtſi Gſeyn AN ſhli, Ulern honno nithol mans igi pinti nnſc. e Nicpu rſbig i. nic ſub mmit du el. d nemter. sppi fmſevt dee ge ectudt dsg bnpi cu R anpeai, wisck nicuiein n i nut zifnſenn dundi hͤckti ranicng ngill Ni ſore/ ibls Gopter ſeinae lemſip phann cmatn? öſeeul ninuuun Arrguit᷑ Cõtra diffinicõem. Ex iſta diffini / coe ſeqretur ꝙ lignũ vel murus eẽt dyaphanũ qꝛ recipiũt in ſe coloꝛes extraneos. Dodm ꝙ duplr dicit᷑ aliqͥd alteri extraneñ Uno mõ ꝗqꝛ eſt extra naturã illiꝰ cui ineſt. ⁊ ſic oĩs coloꝛ ðꝛ extraneꝰ ſubiecto.⁊ ſił iter ome accñs.ſʒ ſic nõ accipit᷑ hic extraneñ. Alio mõ ðꝛ extraneuʒ qð ſt facilit᷑ ab eo ſepabile cui ineſt. ⁊ ſic coloꝛ ðꝛ extraneꝰ dyaphano. qꝛ coloꝛes ſunt ĩ dyapha no qn dyaphanñ eſt illumiatũ. recedente ergo lumine recedit ⁊ coloꝛ. M — Querit᷑ In quo pᷣdicamẽto ſit dyaphanei/ tas Dodm elt in ſecu ga ſpẽ qlitatꝭ ⁊ eſt na turał potẽtia recipiedi lumẽ. Sicut em riſibi le eſt naturalis potẽtia ad actũ ridxendi.ita etiꝗ et dyaphaneitas eſt naturał potẽtia p recepcõ ne lumis. ⁊ idðo coꝛꝑa nõ dyaphana nõ pñt re ciꝑe lumẽ ſicut ſunt coꝛꝑa opaca ſiue imiata. Duerit᷑ vtrũ iſta dyaphaneitas ĩ diuerſis coꝛꝑibus ſit vni ſpẽi. „ dyaphaneitas in diuerſis coꝛpib diſtinguit ex ꝑte ſubiectoꝝ. Aliq̃ em ſunt coꝛpa dyapha na p totn. In qbus tñ eſt dꝛña.qꝛ aliq̃ ſunt ꝑ totũ lumiĩoſa ſie ꝙ de ſe diffund at lumẽ ⁊ alia illuminãt. ⁊ ſic planete in coꝛꝑibꝰ celeſtibꝰ ha , j hana ꝑ to/ tñ que hñt luminoſitatẽ ⁊ tñ nõ illniant ſicut bẽt dyaphaneitatẽ. Alia ſunt dya . . ignis elemetaris.qꝛ ſi talis ignis illũiarʒ tũc ſempꝑ eẽt lumẽ circa terrã qꝛ ſem aliqua ꝑs ig nis eſt ſup nos.Alia ſunt dyaphana ꝑ totum ꝗ tamẽ nõ illumĩiant qͥ ad pᷣmũ nec habẽt ĩ ſe naturalẽ luminoſitatẽ qᷓ ad ſcðm. ſed ſolũ reci pinñt ab extrinſeco lumẽ ſicut ſunt aer ⁊ aqua. Alia ſunt dyaphana q recipiũt lumẽ ſoluʒ in ſupſicie ſicut ſunt coꝛꝑa coloꝛata.Et iõ dicit Areſto. ꝙ coloꝛ ẽ extremitas ꝑſpicui.i.dyapha ni in coꝛ poꝛe terminato. Arguit. Coꝛruptibile : ĩcoꝛtuptibile dꝛñt plus q; genere vt ðꝛ.x.metaphiſice.q̊ iſta coꝛ/ poꝛa ĩſerioꝛa ⁊ coꝛpa celeſtia nõ pñt in ſe habe re vnã foꝛmã. Dðm ꝙ ibi gen accipit pꝛo genere phiſico. i. materia. pnñt tamẽ coꝛpa ea ſunt in coꝛꝑibus cõuenire genere loyco ymo ſpẽ loyca ⁊ ſic coꝛpa inferioꝛa ⁊ coꝛpa celeſtia — ſunt ſimul in ſaconet⸗ ſube ⁊ accna eoꝝ pnt elſe vniꝰ ſpeĩ ſi Argintur Grauitas ⁊ leuitas aeris ⁊ aque dꝛñt ſpẽ. ̊ etiã dyaphaneitas aeris ⁊ a dꝛnt ſpẽ. Alið exem lñ. riſibile rudibile oꝛnt ſpe cut dem eſt de dyaphaneitate. * Ago ctii albn in hoie razino. Dom enon Dðdm ꝙſic. Et rõ eſt qꝛ diſtictio alic ex ꝑte ſubiecti nõ variat ſpẽʒ rei qꝛ ex ſubiecto ſumit᷑ diſtinctio mmeral a⸗ cident ⁊ etiã diſtinctio ſ̃m mag ⁊ minus.ſed iſte qualitates dupliciter a eſt ſimile qꝛ guitas⁊ leuitas in elemẽtis fluũt ab ipſis elementis ᷣm ipſoꝝ ꝓpꝛias naturas Sed dyaphaneitas ſic nõ fluit ab eis ſed ni aliqð ↄmune reꝑtum in ipſis.⁊ ixo põt talis foꝛma ſic fluens eſſe vnius ſpeĩ. Similiter ri/ ſibile et rudibile ſunt diuer ſarũ ſꝑcierñ quia fluunt ex ppꝛujs natuns homis et azini. Dʒ albedo in homine et aʒino ſiuit ab eis ſm ali/ quod ↄmune.quia ſcʒ ſᷣm ꝙ ſunt coꝛpoꝛa mix/⸗ ta et ergo ſunt eiuſdem ſpeciei. „ Nueritur Utrum lumen ⁊ coloꝛ differant ſpecie. Doðm ꝙ ſic. Cui duplerx eſt rõ. Pria eſt quia ſimplex et mixtuʒ nunq; ſunt eiuſdem ſpeciei vt aer et lapis quia aer eſt coꝛpus ſim/ lex et lapis eſt coꝛpus mirtum. Sic in ꝓpo ſito lumen eſt qlitas ſim lex ſed coloꝛ eſt qua litas ſecunda cauſata ex uminoſo ignis. pſpi cuo aeris et aque et ex opaco terre ⁊ fit mixtio coloꝛis er ꝑmixtione elementoꝛum adinuicez vt dictum eſt. Secũda racõ eſt.quia Ula ſunt diſtincta ſpecie a habent diuerſa ſibi oppoſita quia ↄtrarietas eſt dꝛñm ſ̃m ſpẽm. ergo opoꝛ tet ꝙ qnecunq; habẽt eadẽ oppoſita ſint vni⸗ et eiuſdẽ ſpeciei. et ꝑ oppoſitum quecunq; ha/ bent diuerſla oppoſita nõ ſunt vniſpeciei. Sʒ a bent diuerſa oppoſita qꝛ op⸗ oſitũ lumĩs ẽ tenebꝛe que nõ opponũtur co/ oꝛi quoꝝ oppoſitio eſt albũ et nigrum. Arguitur . Si coloꝛ eſt qualitas ↄpoſita ex q̃tuoꝛ elemẽtis.ergo nõ eſt ſimplex Domgg bene ſequeret᷑ ſiille qualitates manerẽt actua/ liter foꝛmalit ſed hoc nõ eſt verũ q; tin manẽt virtualit. Et ixo eſt dicendñ eodẽ mõ de iſtis qualitatibꝰ quo ad coloꝛes.⁊ de elemẽtis quo ad mixtũi Uñ patʒ ꝙ coloꝛ eſt qlitas ſimplex m naturã habens tn virtutem aliaꝝ qualita tum et non ſubſtantam. Argnit᷑ Calidũ humidum frigidũ et ſiccñ ſunt qualitates ᷣme ergo nõ lumen. Anñs ptʒz quia ille ſunt qlitates pᷣmoꝝ coꝛpoægx Dom ique qualitates dicuntur pme Uno modo compando eas ad qualitates tan gibiles. et ſic calidum et frigidum humtdu et ſiccum ſunt qualitates pᷣme. Alio mõ dicunt qualitates pᷣme in oꝛdine ad qualitates viſi- —– diles et ic lumen opaci et pſpicuum ſunt li tates me. Et pᷣncipaliter iumen eſt ualitas prima pꝛopter duas cauſas. Pꝛima cauſa eſt Ouia eſt qualitas pꝛimi coꝛpoꝛis ſe cilicet celi Secñda cauſa eſt. quia cñ alij s8 qualitatibus elementoꝛum conſtituit alias qualitates viſi biles vt nd coloꝛes. coloz cõ es. Bra cui' ſaenduz ꝙ ituit extribus qlitatibus ſcz ex lumt Liber uoſo ignis.ex dyaphano aeris ⁊ aq̃ ⁊ ex opaco terre. In qua cõſtitucõe lumẽ habet ſe vt pꝛin/⸗ cipin foꝛmale.⁊ alia vt pᷣncipia materialia Et ſi arguut᷑ qlitates nõ poſſunt venire ad mixti/ onẽ tn qlitates cñ ſuis ſubiectis ↄcurrunt ad mixtionẽ ſicut ĩ generacõe mixtoꝝ vᷣbi g ↄcur rit multũ de luie fit mixtũ albn.⁊ vbi multuʒ de tera fit mixtũ nigru. Un qũ elemẽta vnin turvniunt᷑ qlitates tãgibiles ex qrumvnione reſultat foꝛma mixtionalis.Etia vniũtur qli rates viſibiles ex qrũ vniõe reſultat coloꝛ etiã in eodẽ.⁊ ſicut ĩ mixto ſequit᷑ foꝛma mixtionał gra qlitatñ tãgibiliũ ſiceti ſequit᷑ coloꝛ ſic ꝙꝓ ome mixtũ eſt coloꝛatn grã q̃litatũ viſibilin. Arguit᷑ Lumẽ eſt ſuba ⁊ tota ypoſtaſis co/ loꝝ.ꝗ nõ eſt alterꝰ ſpei a coloꝛe Doðm ꝙ du plicit aliqͥd dicit᷑ ſuba alteriꝰ. Vno mõ qꝛ in/ trinſece ipm ↄſtituit.⁊ ſic genꝰ⁊ dia ſunt ſuba ſpei.⁊ ſicxeꝝ eſt ꝙ ſuba nõ eſt alteriꝰ ſpeĩ qᷓ illð cui eſt ſed tic lumẽ nõ eſt ſuba colotis. Alio mõ quia eſt pncipaliſſimũ in cõſtitucõe rei.et ſic lumẽ dicit᷑ ſuba coloꝛis quia eſt pᷣncipaliſſi mũ in cõſtitucõne coloꝛis.Alie em qlitates a lumie ſcʒ opacũ ⁊ ꝑſpicuũ ↄcurrũt vt pncipia materialia ⁊ lumẽ vt pncipiñ foꝛmale.Foꝛma le aũt eſt digniꝰ ipᷣo materiali.Ex his põt itel ligi diffinitio coloꝛis data in libꝛo de ſenſu et ſenſato ſcʒ coloꝛ eſt extremitas ꝑſpicui ĩ coꝛꝑe termiato.i.denſo. Põt em ſic intelligi. Coloꝛ ẽ extremitas nõ quãtitatiua ſed q̃lificatia quia coloꝛ ſeqᷣtur ipᷣm pꝑſpicuũ qð eſt naturał poten cia.Et io addit᷑ ꝑſpicui.Debʒ tñ hoc ꝑſpicuũ nõ eſſe totalit᷑ ꝑſpicuũ.qꝛ nõ ſᷣm ꝓfundũ ⁊ iõ adcdit᷑ in coꝛꝑe termiato.i.denſo. Itẽ lux lumẽ radius ⁊ ſplendoꝛ dꝛñt abinuicẽ ſᷣm rõem lcz ſint idẽ ᷣm rem.qꝛ lux eſt q̃litas ſᷣm ꝙ eſt ĩ ln/ cido Et dicit᷑ lumẽ ſᷣm ꝙ ꝑticipat᷑ a dyaphano Et dicit᷑ ſplẽdoꝛ ſᷣm ꝙ redit a coꝛꝑe illniato.. Hic Areſto.diffinit aliã qualitatẽ ↄcurrẽtem ad viſionẽ ſcʒ lumẽ. Et pᷣmo ponit veritatẽ de lumie. Scdo excludit erroꝛes. Primo g̊ dicit ꝙ lumẽ eſt act dyaphani ᷣm ꝙ dyaphanum. Et hoc ꝓbat ſic.qꝛ ↄtraria ſunt apta nata ſieri circa ide. Sʒ lumẽ ⁊ tenebꝛe ↄtrariant᷑ exten/ dendo ↄtrarietatẽ ad puatiuã oppoſicõeʒ ergo — tenebꝛan eſt dyaphann g etiam dyaphann ſubiectu lumis. ⁊ ſic lumẽ eſt actꝰ.i.foꝛma d yja phani.Et addit Areſto. ꝙ lumẽ eſt ſicut coloz hñt fieri circa idẽ ſubiectũ. Sʒ ſubiectu ibar⸗ 1. Becundus dyaphani.i.actns eiꝰ.⁊ iſtud lumen cauſat᷑ in oyyaphano ab igne ſcz m ponentes coꝛpa cele ſtia eſſe ignea vel ab igne.i. ab aliq illñiante ig rguut qutates no tollunt venire ad mixtiA neo ſicut eſt cãdela vel ignis mixt vel cauſat onẽ. ergo nõ põt mixtio fieri ex qlitatibꝰ. Dicẽ dũ ꝙ q;ʒuis ꝗlitates ſᷣm ſe nõ ↄcurrãt ad mixti lumen a coꝛpoꝛe ſuꝑioꝛi.i.celeſti Arguit᷑ Dyaphanũ eſt aceñs ergo lumẽ nõ eſt in dyaphano ſicnt ĩ ſubiecto. Doðm “ꝙ dul plex eſt ſubiectũ ipiꝰ lnminis.ſ.qͥ mediante lu mẽ eſt in aliq̊ ſubiecto ⁊ ſic dyaphanũ eſt ſub⸗ iectũ lumis qꝛ ꝑ dyaphaneitatẽ lumẽ recipit᷑ in aliqͥ coꝛpe.Aliud eſt ſubiectũ qdð.⁊ tale ſub iectũ nõ pot eſſe accñs.⁊ ſic ſubiectũ luminis eſt coꝛpus dyaphanũ.ſicut em quãtitas ẽ ſub iectũ quo q̃litatũ coꝛꝑalin.ſic etiãvna q̃litas põt eſſe ſubiectũ quo alterius qualitatis.⁊ ſic dyaphanum eſt ſubiectum luminis. Arguit᷑ Dictũ eſt pᷣus ꝙ dyaphanñ eſt ſub iectũ coloꝛis.ᷓ nõ eſt ſubiectu lumis. Dðm v dyaphanũ accipit᷑ dupłꝛ. Uno mõ ſᷣm dya phanũn.i.abſolute abſq; aliqͥ addito.⁊ ſic lumẽ eſt actus dyaphani.qꝛ lumẽ eſt pma ⁊ ꝓxima foꝛma actuãs ipʒ dyaphanũ.Alio mõ accipit᷑ dyaphanñ ᷣm ꝙ eſt actuatũ ꝑ lumẽ ⁊ tũc dya Pp anñ ſuſcipit in ſe coloꝛes.⁊ ſic eſt ſubiectuʒ coloꝛis.et io bñ dicit Areſto. hic ꝙ lumẽ ſit actus dyaphani m ꝙ dyaphann. Unde ptzʒ ꝙ lumẽ eſt actus lucidi ſicut cã foꝛmalis ⁊ eſt actus dyaphani ſicut foꝛma ꝓxima⁊ eſt actus coꝛꝑis ſicut foꝛma remota.qꝛ coꝛpus ẽ ſubiec tñũ remotũ lumis. Primñ patzʒ qꝛ lumẽ ⁊ luci dñ dꝛñt ſicut abſtractũ ⁊ concretum Arguit᷑ Coloꝛ eſt actus termĩati coꝛpis vt dicit᷑ in de ſenſu ⁊ ſenſato. ergo male dicit H ꝙ ſit actus dyaphani illuminati Dom ꝙ co⸗ loꝛ dupliciter accipit. Uno mõ ſm eſſe reale ⁊ ſic coloꝛ eſt actus coꝛꝑis termiĩati.i.coꝛpis dẽ ſi qð nõ põt viſu neitarl Et ſic loquit Are/ ſto. diffiniendo co Alio mõ accipit᷑ coloꝛ ſᷣm eẽ intẽcõale ⁊ ſpna le. ⁊ ſic coloꝛ eſt actus dypbam illũiati. quia coloꝛ ſm eẽ ſpñale recipᷣit᷑ in medio qð medin eſt abbani illuminatum. Ar iguit Si lumẽ eſt actꝰ dyapham bm hmõt. àlumẽ ſp eſt iĩ dyaphano d eſt ſim. Di cendñ ꝙ hͥ argumẽtũ veꝝ ↄcludit.qñcunq; ei eſt lumẽ tũcẽ in dyaphano. eſt ei coꝛpus dya/ bpari hñs ĩ ſe lume q;uis nõ hẽat naturalit᷑ umẽ eſt tñ dyaphanñ. g lum eſt ſp i daphão Quod quidem dia Poſteq; Areſto. poſuit diffinicõez lumis Hhic nñter ex illa diffinicõe excludit flim opinione oloꝛem in de ſenſu ⁊ ſenſato/q coloꝛ eſt extremitas ꝑſpicui in coꝛꝑe termiato in ti ik⸗ no dl nen iſc, ihit leſub nmis iſa⸗ U ſaſ jckii Nr ndn ſclun prim Lapit icdſa diccni, meſt ugs Asack dtaas 1 iſupie itlucd poͤrt ebg g0/ le t N minog nun lerſzit riqnu Snai unfſ nhie d is ie Ninen * De Er quo eĩ dictuz eſt ꝙ lumẽ eſt act? dyaphani ſic ſatis pʒ ꝙ lumẽ non eſt coꝛpus.Coꝛpus ei nõ eſt actus.i.foꝛma alicꝰ. Dicebãt eĩ antiqui. ꝙ lumẽ eſſet ignis ponẽtes triplicẽ ignẽ ſ; ig⸗ nem carbonẽ.ignẽ flammaʒ.⁊ ignẽ lucẽ. Aliqᷓ bo ſicut Democritus dicebant ꝙ lumẽ eẽt flu xus coꝛꝑis ⁊ ſi ſic tunc etiað lumẽ eẽt coꝛpus. Dicebat ei Democritus ꝙ lumẽ eſſet defluxus q̊ꝛundaz coꝛpoꝝ athomaliũ i dyaphano. ⁊ ſic lumẽ eſſet eſluxꝰ coꝛpoꝝ.i.lumen eſſet coꝛꝑa athomalia defluentia a coꝛpe illuĩato in dya/ phano. Et qn ↄ eos arguebat᷑ ſol ſꝑ illuminat terrã. ⁊ ſi ſic emittit illa coꝛꝑa athomalia tũc ſol iã eſſet valde ꝑuus. Rñdet ipꝑẽ ꝙ ſol vlteri nutriret᷑ ꝑ vapoꝛes.ſed h̊ eſt magis inconueni ens qꝛ qͥcquid ſic nutrit᷑ eſt coꝛruptibile. Neqʒ enun poſſibi Pic Areſto. repꝛobat iſtã opinioneʒz. Et vult ꝙ impoſſibile ẽ lumẽ eſſe coꝛpus.Et hoc ſic qꝛ ſi lumẽ eſſet Seß, tũc multa coꝛpa eſſent ſil in eodẽ loco. Sʒ h̊ eſt impoſſibile. g illud ex q̊ ſe quit᷑. Maioꝛ pʒ.qꝛ aer ẽ coꝛpus ⁊ lumẽ ẽ cuʒ aere ſił.g̊ duo coꝛpa eſſent ſil.ꝙ ãt lumẽ ſit in aere ꝓbat Areſto.qꝛ tenebꝛe ſunt in aere.ſed te nebꝛe ⁊ lumẽ ſunt vↄria que hñt fieri circa ides ſubiectũ.qᷓ etiã lumẽ eſt in aere. Maioꝛ ptʒ ex rto phoꝝ.qꝛ ſi duo coꝛpa eſſent i eodeʒ loco tũc eſſet pnetratõ dimenſionũ.Eſt ãt ↄſiderã duz ꝙ Zrietas capit᷑ hic generalit᷑ ꝓut ſe exten dit ad pꝛiuatiuã oppõem.ſic em̃ lumẽ ⁊ tene/⸗ bꝛe cõtrariãtur.i.puatiue opponntur.Et per h nõ ipedit᷑ argumtuʒ tex.qꝛ non ſolũ oria ꝓpꝛie dia hñt fieri circa idẽ ſed etiam pᷣuatiue op/ Et non recte empe Pic repꝛobat Areſto.quãdaʒ ſolutões ipᷣius Empædoclis.qꝛ aliqui volẽtes ꝓbare ꝙ lumẽ nõ eſſet coꝛpꝰ ſic arguebãt. Si lumẽ eſſet coꝛ/⸗ pus tũc illuĩatio nõ fieret in inſtãti.qꝛ nullũ coꝛpus mouet᷑ i inſtanti.vtʒ.vi.phoꝝ. Rñde bat Empedocles ꝙ etiã illuiatio nõ fieret ĩ in/⸗ ſtanti ſed fieret ſucceſſiue ⁊ tñ illa ſucceſſio la/⸗ teret nos. Iſtã ſolutõez repꝛobat Areſtote.di. ꝙ dicere lumẽ moueri ſucceſſiue ⁊ illã ſuceeſſi onẽ nos latere eſt ratõez ⁊ 3 ſenſuz. Pꝛimuz patz. qꝛ licet tal ſucceſſio poſſet nos latere ĩ pꝑ⸗ uo ſpacio.tñ in magno ſpacõ quale eſt ab oꝛiẽ te in occidẽs nõ poſſet nos latere ſucceſſio mo tus. Scðm pʒ.qꝛ videmꝰ ad ſenſuzʒ qñ ſol ve nit ad ptes oꝛientalẽ ſuꝑ noſtꝝ emiſperiũ tũc etiam illuminat occidens. ceſſiue. Uno mõ ꝑ ſe qꝛ anuma Alrguit᷑. Lumẽ ſucceſſiue mouet᷑ ab oꝛiẽte in occidẽs vt maiſeſte pʒ.gꝗ̊ male repbat᷑ Eẽm pedocles. Dom ꝙ duptr aliqͥd mouet᷑ ſu/ qʒ in ipᷣo mobili eſtna raliter talis ſucceſſio.⁊ ſic lumẽ non mouet᷑ ſʒ coꝛpus illuminãs. ⁊ ſic ſᷣm talẽ intellectũ ex/⸗ cludit᷑ opinio Empedoclis. Alio mõ aliquid mouet ſucceſſiue ꝑ accñs.i.ꝑ aliud qꝛ ſcʒ ipᷣm de ſe habet mutatõeʒ inſtantaneã. ſʒ ↄingit᷑ illi qð mouet᷑ſucceſſiue.⁊ ſic etiã lumẽ mouet᷑ ſuc cefſfiue.qꝛ non põt eſſe lumẽ in dyaphano niſi ꝑ aduen tũ coꝛꝑis illuminatis.⁊ io ilumiatõ eſt mutatõ ſimpłr inſtantanca ↄſequẽs tñ ſuc/ ceſſiun motũ. Gue eſt de aliq̊ poꝛtate cande/ lã ꝑ aliquã plateã val ſtratã ciuitatis ibi mai feſtuʒ ẽ ꝙ appoꝛtatõ candele eſt ſucceſſiua.ſed poſtq; candela eſt appoꝛtata in inſtati p aerez fit diffuſio lumis in loc vbi cãdela ſucceſſiue Querit᷑ Utꝝ lumẽ ſit coꝛpus. depoꝛtat Pꝛo intellectu qſtionis ẽ ſciendũ.ꝙ de natuna luĩs fuerũt v. opiones Pꝛĩa ẽ ꝙ lumẽ eẽt coꝛpꝰ et mouebãtur ex hoc.qcqnid hʒ in ſe paſſioees coꝛpis ẽ coꝛpꝰ ſed lumẽ hʒ ĩ ſe paſſioẽs coꝛꝑis & eſt coꝛpꝰ. Maioꝛ pʒ.qꝛ paſſio nõ derelinqͥt ſuũ ſubiectn. · DHioꝛ pʒ qꝛ redire reflecti ⁊ ver berari ſunt paſſiones coꝛꝑis.qꝛ fiũt ꝑ motũ lo calẽ qui motꝰ ſoluʒ cõuenit coꝛꝑibus vtz ſex/ to phoꝝ. Sed iſtã opinioneʒ repbat Areſto. in textu.Etiã nõ apparet vñ poſſʒ lumẽ coꝛri pi ĩ aerc ſi eſſet coꝛpꝰ.qꝛ ꝑ abſentiã coꝛꝑis illu minãtis nõ põt coꝛpꝰcoꝛrũpi qᷓ;uis bene accns coꝛrũpat᷑. Alia fuit opinio ꝙ lumẽ eſſet foꝛma ſpñalis qð ſic ꝓbabãat. qꝛ illa eſt foꝛma ſ pnak q̃ vtimur in ſpnalibus ⁊ ĩ immaterialibꝰ.ſed ĩ immaterialibꝰ vtimur luine.Dicimꝰ em̃ ꝙ eſt aliqð lumẽ intellectꝰ agẽtis.⁊ tũ manifeſtum eſt ꝙ intellectꝰ agẽs eſt aliq ð immateriale.ſikr dicim de intellectu angelico. Sʒz iſta opinio nõ valet.qꝛ nulla foꝛma imaterial ꝑfecti factt effectũ materialẽ.ſed lumẽ facit effectu mater alẽ ⁊ realẽ.̊ nõ eſt qlitas iĩmaterialis.Et licet aĩa rõnalis faciat efectũ materialẽ ⁊ realẽ.nõ tñ ꝑ ſe ſed ꝑ medin.ſꝑ coꝛpus ſuuʒ ⁊ aĩia nobi lis ꝑ coꝛpꝰ celeſte. Lercia opinio fuit. ꝙ lumẽ eſſet euidẽtia coloꝛs.qꝛ h̊ eſt euidẽtia coloꝛis ſine qᷣ coloꝛ nõ eſt euidens. ſʒ ſine lumine co/ loꝛ nõ eſt euidẽs g̊ lumẽ eſt euidẽtia colorꝭ A ſub roõe coloꝛis.ſicut ĩi nocte. Quarta opinio ẽ ꝙ lumen eẽt foꝛma ſubalis qꝛ pducit foꝛmã ſo ſtantialẽ. qꝛ ꝓducit multa mixta ⁊ mineralia. ſicut pʒ de luine celi. ſʒ ſile a ſuo ſi⸗ ur panen W al ꝑcipit ta opinio nõ vz. qꝛ nulla foꝛma ſu ta opinio nõ valet. qꝛ qñq; videt᷑ lumioſuꝛ mn ſenſu qꝛ tunc eſſet in tercia ſꝑẽ qualitatis.⁊ ſic eſſet foꝛma accidẽtalis qð eſt impoſſibile.ſʒ lu men ꝑcipit᷑ ſenſu g̊ ⁊c. Auira opinio fuit ⁊ di cit ꝙ lumẽ in aere habeat eſſe intẽtionale ĩ coꝛ poꝛe vᷣo luinoſo habeat eẽ reale. Pꝛobatõ ẽ qꝛ ois foꝛma realis dʒ habere ꝑmanẽtiam in ſuo ſubiecto.ſʒ lume nõ hʒ ꝑmanentiã in aere ſʒ pe rit lumẽ ꝑ receſſuʒ ſolis. Sʒ iſta opinio repꝛo bat᷑.qꝛ nulla foꝛma intẽtionalis denoĩat ſenz ſubiectũ.qꝛ oĩs foꝛma intẽtionalis eſt impfe/ cte i ſuo ſubiecto.ſʒ lumẽ denoĩat aerẽ realiter. qꝛ ðꝛ aer luioſus qñ hʒ in ſe lumẽ ⁊ iõ coloꝛ i aere nõ denoĩat aerẽ.ꝛ? hʒ ibi eſſe intẽtionale tm. Pꝛo vᷣitate eſt ſcienduʒ ꝙ lumẽ eſt q̃litas de tercia ſꝑẽ qualitatꝭ c ꝓpꝛin ſubiectũ ẽ dya phanñ ſine ꝑpſpicuũ. Et hoc pʒ. qꝛ qualitates que ſentiñtur ſenſu exterioꝛi ſunt de tercia ſpꝑẽ Alitatis.ſed lumẽ ſentit᷑ ſenſu viſus.q̊ lumen ẽ de tercia ſpꝑẽ qualitatis. Reſtat ̊ ſoluere qͥnʒ argumẽta ꝓbantia qͥnq; opiniones pᷣdictas. Ad pmuʒ g̊ dicendu dupli alieui cõueniũt paſſiones coꝛꝑis.Ulino mõ ꝓpꝛie ⁊ tunc eſt ve rũ ꝙ hoc cui cõueniñt paſſiones coꝛpis ẽ coꝛ/ pus.qꝛ paſſio nunq; derelinqͥt ſuus ſubiectuʒ ſed ſic nõ cõucniũt lumini paſſiones coꝛꝑis. Alio mõ alicui cõueniñt paſſiones coꝛpꝑis ſi/ militudinarie.⁊ ſic lumĩ cõueniunt paſſiones coꝛpoꝛis.⁊ hoc nõ opoꝛtʒ eſſe coꝛpus. Et ſic qð multiplicat᷑ circa obiectũ ſibi oppoſitũ qð E puꝝ ⁊ politũ ðꝛ reuerberari ⁊ redire put redi re valet tm̃ ſicut ſeipᷣm multiplicare.qꝛ lumẽ muliplint circa coꝛpꝰ politn ſic ſi ponat᷑ can xela ad ꝑluim lumẽ eiꝰ ðꝛ reuerberari ⁊ redire AFelut. Ad ſcðm ðꝛ ꝙ lumen accipit᷑ duplicit UVno mõ ꝓut ẽ pncipiuz maifeſtandi alteruʒ ſiue tał res ſit ſpnalis ſiue coꝛpalis.⁊ ſic lumẽęæ etiã inuenit᷑ in ſpnalibus.qꝛ ĩ ſpnalibus etiã inuenit᷑ pncipin qð vocat᷑ lumẽ ⁊ ſic dicimꝰin hoie eſſe lumẽ intellectꝰ agẽtis.⁊ ſic lumẽ rep Eyßzi in ſpnalibus ⁊ methaphoꝛice in coꝛ poꝛalibus.Alio mõ accipit᷑ lumẽ ſᷣm ꝙ eſt pᷣn/⸗ cipiñ manifſeſtãdi coloꝛes coꝛpales ⁊ ſic lumẽ eſt qlitas maternialis ⁊ in materia exñs. ⁊ iſto mõ nunc loqmur de luie.⁊ ſic eſt actꝰ dyaphai illuĩati.⁊ ſic ꝓpꝛie inuenit᷑ in materialibus ⁊ metaphoꝛice i ſpnalibus.Ad terciũ dicendũ ỹ qu is coloꝛ nõ videatur ſine luie non tñ lu mẽ eſt euidẽtia coloꝛis qꝛ ĩ quibuſdã eſt euidẽ tia abſq; coloꝛe ſicut lumẽ eſt abſʒ euidẽtia co loꝛis ſicut ĩ coꝛpibus celeſtibꝰ. ſed ꝗ ſunt ides non pññt ab inuicẽ ſepari. Et licʒ aliq ſy coun e adin nicẽ non tn ſeqͥtur ꝙ ſint ideʒ.ſicut bõ ⁊ nlibile. Ad quanũ dicendñ ꝗ duplex ẽ bene loqtur di. ꝙoĩs qua rin. Alia eſt qualitas ſenſibilis ꝗᷓ inuenit᷑ ĩce lo qð omnino eſt incoꝛruptibile.⁊ tales quali Becũdus cã alic ſube.quedã eſt pncipalis ⁊ vniuoca.⁊ ſic effectꝰ eſt ſiłis cãe ſᷣm naturã.vel etiã pᷣm ꝓ poꝛtionẽ ſicut filiꝰ eſt ſilis patri.vł domus eſt ſiis ydee q̃ eſt ĩ mente artificis. Alia eſt cã in ſtrumẽtalis alicꝰ effectus.⁊ taleʒ cãʒ nõ oʒ eẽ ſileʒ effectui ſicut ſemen ẽ cã inſtrumẽtalis ge niti ex ſemĩe.mõ lumen ẽ cã inſtrumtalis ſ be qꝛ eo mediãte aĩa nobil ꝓducit inferioꝛa ⁊ me Diãte celo ſicut ꝓxio inſtrumto.Ad qͥntũ dicẽ dũ ꝙ nõ oz foꝛmã eſſe intẽtionalez q non ſp ẽ in ſubiecto qꝛ duplex ẽ foꝛma realis.quedaʒ ẽ que oꝛit᷑ ex pᷣncipijs eſſentialibꝰ ſubiecti vt ri/ ſibile ex hoie.vł ex cõmixtionalibꝰ. vt albedo ex hoie.⁊ tal foꝛma eſt ſꝑ ꝑmanẽs in ſubiecto ßFm diſpõeʒz quã hʒ. Alia ẽ foꝛma reał q̃ oꝛitur ab extriſeco ⁊ etiã cõſeruat᷑ ab extrinſeco ſic ca loꝛ in aqua q accipit᷑ ab extriſeco ſcʒ ab igne et cõſeruat᷑ ab extriſeco.ſic eſt dm de luine qꝛ ad uenit dyaphano ꝑ pñtiam coꝛpis illuiantis. Et iõ lumẽ differeter eſt in coꝛꝑe lucido vt in ſole ⁊ in aere aut dyaphano q;uis ei vtrobiq; ſit realiter tñ non vtrobiq; ꝑmanẽter.Cuiꝰ cã eſt qꝛ lumẽ in coꝛꝑe lucido fluit ex pᷣncipijs il lius coꝛpꝑis. uon at fluit a pᷣncipijs illins coꝛ/ poꝛis in qͥ eſt realiter trãſeunter. Arguit᷑. Lumen ẽ qualitas fluẽs a coꝛpe geſt defluxus coꝛꝑis.⁊ ſi ſic tũc eſt coꝛpꝰ. Dðm ꝙiſta ppõ lumen eſt defluxus coꝛpis in telligit᷑ duplicit. Uno mõ ꝙ lumen ſit ꝑpue pti cule coꝛpoꝝ defluẽtes a coꝛꝑe.ac ſi diceretur lu men in aere nihil aliud eſt q; multa ꝑua coꝛꝑa athomalia reſoluta a coꝛꝑe ſolis.⁊ ſic Areſto. repbat iſtã ꝓpõeʒ.Alio mõ põt ꝓpõ intelligi. ꝙ lumẽ ſit deſluxus coꝛꝑis.i.qualitas defluẽs a coꝛꝑe.⁊ ſic ꝓpõ eſt vᷣa.qꝛ lumẽ eſt qᷓlitas na/⸗ turalis ipᷣius coꝛꝑis luĩoſi nã ab ipõ coꝛꝑe lu minoſo naturaliter fluit. òMB Arguit. Ois qualitas ſenſibilis hʒ Zrinʒ ſed lumẽ non hʒ ↄriuz.ꝗ̊ nõ eſt qualitas ſenſi bilis. Dom ꝓ duplex eſt qualitas ſenſibił. quedã eſt que reꝑitur ĩ ipſis elemẽtis ⁊ elemẽ tatis ſicut ſunt calidũ tigian ⁊c.⁊ ſic Areſto. itas ſenſibilis hʒ 2 tatẽ non oʒ hẽe qualitatem oriã niſi extendat Zrietas ad Petii obe ⁊ ſic tenebꝛe ſunt Zrie lumi. Uel bꝛemnt ðdꝛ ꝙ oĩs qualitas ſenſi/ bilis ſenſu tactus hʒ ↄriuʒz.ſed hoc nõ opoꝛtʒ de qualitatibus ſenſibilibꝰ alioꝝ ſenſuuzʒ. Arguit᷑ Lumẽ eſt coꝛpꝰ.qꝛ Areſto.diſting uit tres ſpꝑẽs ignis in ſcdo topicoꝝ q ſunt ig/⸗ nis carbo. ignis flama. ⁊ ignis lux. ſed ignis —., — — — — — —. — — — —, — ES — –☛ꝑ = =☛ E 4 in z K ſe l i N we tbicn crir dſa ignee ul iants. owtin wbig pisi 180 4R J. oi en Z mang Acke. nlg. futs nsn/ nele Hzin 4 ſani ſanbt. t A, lis nantie mmdal nlnt sſanl⸗ o . diſting fantig⸗ igi coꝛpus. g etiã lux ſine lumẽ erit coꝛpus. Di cendñ ꝙ Ateſto. loqtur ibi exẽplariter ̃m opi nionẽ antiq̊ꝝ qui diſtinxerunt triplicẽ igneʒ. Exẽpla em debet ꝓcedere ex notioꝛibus.cum ꝗ ſm antiq̃s fuit notũ ⁊ pſuppoſitũ ꝙ tres eẽnt ſpẽs ignis ſic etiã exẽplificat ibi Arcſto. Querit᷑. Utꝝ lumen equaliter reꝑeriat in oĩbus. Dom ſicut pus dictũ eſt de dyapha neitate. Aliqᷓ em ſunt dyaphana ꝑ totu. v ula recipiunt lumẽ ꝑ totũ.Alia vo ſunt dyapha/ na ſᷣm ſuꝑficiez.⁊ illa recipint lumen ſᷣm vlti mã eoꝝ ſuꝑficieʒ. Curꝰ rõ eſt.qꝛ ꝓpꝛiuzʒ ſubie ctñ ipius lumimis eſt dyaphanuz. illa ̊ que ſunt dyaphana ꝑ totũ ſunt ſuſceptiua luis ꝑ totũ.⁊ illa que ſunt dyaphana ſᷣm ſupficiem ſunt ſuſceptiua luis ſᷣm ſuꝑficieʒ. In pmis ẽ tñ iſta dꝛna qꝛ aliq hñt de ſe lumen ſic eſt coꝛ ger ⁊ aqua. lece Eſt autem coloꝛis Poſtq; Areſto. ondit quõ ſe habeat coloꝛ ad videnci qui nõ videt᷑ ſine luie. Hic diẽ quõ ſe habet dyaphanũ ad videndũ. ⁊ pᷣmo quõ ſe habet ad coloꝛẽ. Et poit ſiłe de ſono di. ꝙ ſi cut ſc hʒ aer ad ſonuʒ. ita dyaphanuʒ ad co loꝛẽ.⁊ qꝛ dyaphanuʒ eſt ſine coloꝛe ſic eſt ſuſ ceptiuus coloꝛis.ſic etiã qꝛ aer eſt ſine ſono g eſt ſuſceptiuꝰ ſoni.⁊ rõ iſtius ẽ.qꝛ ome ſuſcipi ens dz eſſe denudatũ a natura ſuſcepti ałs nõ capet ipᷣm.cuz g̊ dyaphanũ recipit ĩ ſe coloꝛẽ oʒ ꝙ ſit denudatũ a coloꝛe ⁊ ſilłr aera ſono.Et ꝓ boc ſoluit᷑ argumentuʒ q̊ arguit᷑ ꝙ dyapha/ nũ eſt ſine coloꝛe ⁊ tñ ſuſcipit coloꝛẽ.qꝛ in pn aris dyaphanuz eſt ſine coloꝛe. ſed in viſione e cũ coloꝛe.qꝛ ſuſcipit in ſe coloꝛẽ.⁊ ſic etiaʒ ger eſt ſine ſono ⁊ nõ ſuſcipit in ſe ſonũ anteqᷓ; immutet᷑ anditus. Deinge dicit u dyapha nñ mdekiep vſin ↄgnoſcit. ⁊ vult ꝙ dyapha nũ ↄgnoſcit ſicut tenebꝛoſuz. Ex ̊ͥ em ↄgnoſ/ cimus aliqͥd eẽ pus lucidum ⁊ poſtea tenebꝛo ſuz pcipim ꝙ eſt dyaphanũ qꝛ ẽ eadeʒ natura ex pte ſubiecti qᷓ ſic qnʒ in ſe h tenebꝛas ⁊ qũ G q; lumẽſt icut maifeſte pʒ ꝑ ſenſuʒ. Poſtq; Areſto.determiauit de manikeſtis viſi bilibus qᷓ vident᷑ ꝑ lumẽ extrinſecũ. Hicↄñr determiat de viſibilibz innoiatis di. ꝙ nõ oĩa ſunt viſibilia ꝑ lumẽ exterius. ſed ſoli illa q/ m eſt ꝓpꝛius coloꝛ. ſunt em aliq que ĩ luie ex/ terioꝛi n ſunt viſibilia ſub rõe luis. ſicut ſunt lncentia de nocte.ſed iſta ſunt viſibilia ĩ tene/ Non autem omnia Anima bꝛis. iſta at nõ ſunt noĩata vno noĩe coĩ ſicut ſunt putredines quercuũ. capita piſcin.ſqua me piſciũ.oculi cattoꝝ. ⁊ oculi lupoꝝ. Rõ qt quare iſta vident᷑ ĩ nocte ⁊ nõ in die ſtat in h. qꝛ ſunt duplicia coꝛꝑa qdaʒ ſunt q hit ꝑfecte lumẽ ↄpᷣheſuʒ ab opaco⁊ tłia coꝛpa pñt ſoluzʒ videri ꝑ lumè exterius ſicut ſunt coꝛpa coloꝛa ta. in coloꝛatis em coꝛꝑibus lumẽ eſt ꝑfecteꝰ phenſuz ab opaco. Alia ſunt coꝛꝑa qᷓ nõ ſunt ſe termiata vbi ſcʒ lumẽ ñn eſt ꝑfecte co ni H hen uz ab opaco. ⁊ talia coꝛpa pnt etiaz videri ſine luie exterioꝛi.qꝛ ꝑ ꝓpꝛiuʒ lumẽ pnt aliqq; parte medij illuiare.iſta tñ nõ vidẽt lumioſa in luie exterioꝛi. qꝛ hoc lumẽ exterius obfuſ/ cat minꝰ lumen & in die nõ vident talia luio/ ſa ſicut in nocte, Pao utellect oĩm iſtoꝝ eſt ſciendũ.ꝙ eſt triplex ãdus viſibiliuz. quedazʒ ſunt q vidẽtur ſub luie alieno ⁊ coloꝛe ꝓpꝛio. et iſta viſibilia ſoluz vidẽetur ĩ die ⁊ nõ in no cte.alia ſunt q vidẽtur ſub lumine ꝓpꝛio ⁊ co loꝛe alieno.⁊ iſta eq̃liter vident᷑ in die ⁊ in no cte ſicut ignis.alia ſunt q ſe hñt medio mõ.qꝛ vident᷑ in die ſub luie alieno ⁊ coloꝛe ꝓpꝛio.⁊ in nocte ſub lumie ꝓpꝛio ⁊ coloꝛe alieno. ſicut ſunt oculi cattoꝝ.putredines quercuñ ⁊ ſitia que vidẽtur ĩ die alba ⁊ ̊ videtur ſub coloꝛe ꝓpꝛio ⁊ ſub luie ſolis.ſed ĩ nocte videtur ſub ꝓpo luĩe ⁊ nõ vidẽt᷑ talia coꝛꝑa alba ſʒ luioſa unc autẽ intãtuʒ Quia Areſto.dixit de duplici viſibili Hic oſ tẽdit quõ vtrũq; videat ⁊ pñt ſumi due ↄclu/ ſiones. Pꝛĩa eſt de coloꝛe ⁊ eſt iſta. Coloꝛ e vi⸗ ſibilis qꝛ mouet dyaphanũ pᷣus illuiatuz ſed innoĩata ſunt viſibilia qꝛ mouèt dyaphanuz ——— .i. ipᷣm actuando ꝑ lumẽ ⁊ iõ in eis lumẽ non pſi nboni ſicut in pmis viſibilibus. Dicit Areſto.ꝙ iã dem ẽ ꝙ coloꝛ ñ videtſine luie.lu mẽ ãt eſt in dyaphano. mouz coloꝛ dyapha nũ actu iluiatuz qð vlterius monet oꝛganũ ſibi aliqualit᷑ coõtinuatũ.qð ꝓbat rõe ⁊ ſigno. PRõe ſic.de rõc coloꝛis eſt mouere dyaphanuʒ ſm actuz.i. actu illuiatuz. g co loꝛ pus mouer dyaphanũ illuĩatuz anteq; viſus moueat᷑ a co loꝛe. Signũ ſtat ĩ hoc qꝛ ſi aliqs hñs in ſe co loꝛẽ.i.coloꝛatuzʒ ponat ſupᷣ viſum tunctal res nõ videt᷑.⁊ iõ oʒ ꝗꝙ ſn mediñ inter oculuʒ ⁊ vi ſibile qð medium pᷣus moueat᷑ anteq; mouet DOuerit᷑ Quare coloꝛ bus mo/ (vilus. uet mediñ q; ſenſuz viſus. Dom ꝙ iõ. quia ſenſus quis ſit materal tñ etiaʒ eſt vitalis po tẽs recipe foꝛmas ab extriſeco. qꝛ òͥ non põt ta les foꝛmas reciꝑc ſ̃m illam materialiratẽ fm.· quã ſunt ĩ ſubiecto.iõ oʒ ꝗᷣ taleſenſibile Ee⸗ Tiber tualiſet in medio vt ſic poſſet recipi in ſenſuz Gᷓ oʒ ꝙꝑ mediñ diffundat᷑ ad ſenſuz vt in ipõ mecdio lpiritualiſet᷑. mutat mediuʒ ⁊ poſtea ſenſum. Dom ꝙ q;⸗ uis viſio fiat i inſtanti tpis tñ in viſione ↄcur runt plura q̃ hñt oꝛdinẽ nature.qꝛ vnum ẽ cã alterius.in vno em inſtanti coloꝛ imutat me Dinuz oꝛganuʒ tñ ſᷣm naturã coloꝛ pus iĩmu tat mediuʒ ⁊ mediuz vltenꝰ imutat oꝛganuz. Pñt em in vno inſtanti tpis plura eẽ inſtan tia nature. Areſto. g intelligit ꝙ coloꝛ bus im mutat mediuʒ ſᷣm naturã q; iᷣm oꝛganuʒ nõ It m temuus. Arguit᷑. Si coloꝛ eet in aere ſeqret᷑ ꝙ aer eẽt coloꝛatus ⁊ ſiliter oculus qð ẽ falſuz. Se quela pbat᷑.qꝛ vbicunq; ẽ foꝛma ibi ẽ etiã de⸗ noiatio foꝛme. Dom ad hoc ꝙ aliqᷓ foꝛ/ ma noĩet ſubiectuʒ nõ ſufficit inſit ſubie cto ymmo reqͥrit᷑ ꝙ inſit ſubiecto ſatis ꝓfecte et ſatis intſie. ⁊ ꝓpter hoc caloꝛ ĩ aqua tepi da nõ denoĩat aqua calidã.coloꝛ ãt ñ eſt ĩ me/ dio ⁊ in oꝛgano ᷣm eſſe ꝑfectũ.ꝗ etiã nõ deno/ minat mediũ neq; oꝛgan. Querit᷑ Utꝝ coloꝛ ſit vnius ſpꝑi ſᷣm ꝙẽ in obieco medio ⁊ oꝛgano. Dom ꝓ ſic. Et ponit᷑ rõ in comẽto doctoꝛis circa libꝝ de fen/ ſ ⁊ ſenſato.qꝛ diuerſitas ſubicctoꝝ nõ ſacit ĩ foꝛmis diuerſitatẽ ſpecificã ſed ſolu numera/⸗ lẽ.ſed iſta dinerſitas ꝗ̃ eſt ĩ coloꝛe ſᷣm ꝙ eſt in ſubiecto medio t oꝛgano ſumit᷑ ſolñ ſᷣm dꝛãʒ dyaphaneitatis qᷓ eſt ſubiectũ ꝓximũ coloꝛis qꝛ coloꝛ exñs in ſubiecto eſt in dyaphano ter minato.coloꝛ ĩ medio eſt ĩ dyaphano ſimplr indetermiato.ſc coloꝛ in oꝛgano ẽ ĩ dyapha no ꝑtim termiato ⁊ ptiz indetermiato. Et rõ eſt qꝛ oculus ẽ de natura aque vt ðꝛ in de ſenſu et ſenſato. ſed aqua qͥdamodo termiat ꝓpter ſpiſſ itudinẽ ſuã ſpẽs coloꝛis ⁊ iõ ſpẽs reꝝ viſi biliñ apparẽt in aqua. Arguit᷑ Coloꝛ ĩ aere nõ denoĩat. ſed coloꝛ ĩ pariete denoĩat.gnõ ſunt vnius ſpei.cõſequẽ/⸗ tia tʒ q eade foꝛma hʒ ennde modũ cenoĩian di. Dom ꝓ foꝛma vniſpei nõ ſp equaliter denoĩat diuerſa ſubiecta ſi inſit talibus ſubie ctis ſᷣm diuerſuʒ modũ.Exẽepli gra.liczʒ in ig ne ⁊ aqua tepida caloꝛ ſit vuius ſpẽi tñ ille ca loꝛ nõ denoĩat aquã tepidã calidã ſicut igneʒ. ſic ſiliter eſt ad ꝓpoſitn q;uis em coloꝛ ſit vni us ſpei in ſubiecto ⁊ ĩ medio nõ tñ hʒ eundeʒ modũ ineſſendi.⁊ iõ nõ equaliter denoĩat. AIrguit. oloꝛ hz etiã in medio eſle reale ꝗ Airguit᷑. iſio fit ĩ inſtãti ſicut pbat Are ſto. in ſine de ſenſu ⁊ ſenſato.q̊ nõ pmo coloꝛ ĩ Becudus Oelet denoĩare mediũ. Ans ꝓbat᷑qꝛ hʒ eẽ ſp/ cificu g hʒ eſſe reale. Itẽ coloꝛ exns in medio in pdicamẽto de tercia ſꝑẽ qualitatis.ꝗ̊ hʒ eẽ realc in medio. Ddm ꝙ duplr dꝛ habere ali quid eſſe reale. Uno mõ qꝛ hʒ eſſe ſyecificũ.⁊ ſic vtiq; coloꝛ hʒ eſſe reale in medio.qꝛ ẽ m ee &ʒ pdicamẽto ſicut coloꝛ ĩ ſubiecto.Alio mõ ðꝛ aliqͥd habere eſſe reale ⁊ reali mõ. i.pfecte. et ſic coloꝛ ſolũ hʒ eſſe reale in ſubiecto ⁊ nõ ĩme dio neq; in oꝛ gano.Et hᷣ eſt qd dici ſolet ꝙee loꝛ in medio hʒ cſſe intẽtionale.nõ tñ accipiẽ do intentõez ꝓ intentõe loyca. qꝛ talis mten / tio nõ eſt ſen ibilis ſeg dꝛ habere eſſe intentie nale.i. unpfectũ qð eſſe eſt ſepatũ a materia.i. acõditionibus materie phiſice vt infra dicet et iõ in medio ppt eſſe coloꝛes q̃ in ſubiecto eſ — ſeut Zrij. qꝛ ſᷣm hoc eſſe qð habet in medio nõ ↄtranitur. In iſtis cõſonat cõe dictũ ꝙ coloꝛ hʒ triplet eſſe ſcz in ſubiecto in qᷓ hʒ eſſe phiſi cũñ ⁊ reale.⁊ in aere eſt ſicut ĩ deferente. ⁊ in oꝛ gano tanq; in pncipio cognitös. 7 Non enim bñ dicit Hic Areſto. excludit erroꝛẽ Democriti circa pꝛedicta qui dicebat ꝙ ſi totũ mediuʒ a terra vſq; ad celũ eſſet vacun.i.ſine coꝛpe.tunc ſᷣm maximã certitudinẽ videremus ea qᷓ ſunt cir/ ca cclũ etiã ſi foꝛmica eſſet circa celuʒ qꝛ nibil obſtaret int reʒ videntẽ ⁊ rẽ viſaʒ. ſed dic Are ſto. ꝙ hoc eſt ĩpoſſibile. qꝛ ſi nõ eſſet mediũ int re uidentẽ ⁊ rem viſas tunc mhil oĩno videre tur. Oð ꝓbat Areſto. ex dictis. qꝛ dictũ eſt obiectũ pmo mouet mediñ.⁊ mediũ motũ vl terius mouet ſenſuz. ſi ̊ non ẽ mediuʒ ipᷣm ñ põt moneri.⁊ ſi mediũ non mouct᷑ etiã ſenſus nõ mouet᷑ a medio. Ignis autẽ in vtriſ Mic ponit aliã ꝑtem ſcʒ de mõ videndi coꝛpa lucida ſiue inno ĩata viſibilia diccns. ꝓ ignis t alia innoĩata viſibilia vidẽtur nõ in lumie ed in tenebꝛis.⁊ iõ ſicut coloꝛ eſt viſibilis qꝛ mouet dyaphanñ pus illuĩatuz, ita innoĩata viſibilia ſunt viſibili a. qꝛ mouẽt dyaphanuz ipm actuãdo ꝑ lumẽ. ⁊ hoc iõ.qꝛ talia lucẽtia in nocte q dicntur viſibilia innoĩata hñt in/ na ſe lumẽ ibibitñ qͥ luie pñt etiã dyaphanũ in ꝑte illuiare ⁊ hoc cõtingit ĩ eis ꝓpter cõmix tione nature ignis a qͥ igne eſt luciditas vel lu men i mixtis. Alia eĩ elemẽta nõ ſunt de ſe lu/ Arguit᷑. Si iſta innoĩata viſibilia cida cenp lucẽtia ꝓpt᷑ ignẽ ſeq̃ret g etiã cent calida — — — — — — — Nnd —- — –— — — 2 l Ucg ⸗ gloni hisg: mi mir tlu/ ada ic pꝓpter ignẽ. Dom ꝙ hoc nõ oʒ. Cuius rõ ẽ qꝛ qncunq; due foꝛme ſunt in aliq̃ qu aꝝ vna naturalit᷑ eſt boꝛ alia.tunc põt talis res mane/⸗ re in aliq̃ͥ pᷣm pᷣmã foꝛmã ⁊ nõ ſᷣm vltimã ſʒ ñ cõ.cñ g̊ luciditas ſit pᷣoꝛ foꝛma q; caliditas.g̊ põt ignis reperiri ĩ aliq̊ ſᷣm luinoſitatẽ ⁊ non vᷣm caliditatẽ.ꝙ ãat luioſitas ſit pᷣoꝛ foꝛma ptʒ qꝛ ignis coĩcat lumẽ cuzʒ coꝛꝑibus celeſtibus que ſunt pma coꝛpa. Eagdem auteʒ ratio 6 Hic Areſto.redit ad materiã de qua pᷣus fiit locutus ſcʒ ꝙ coloꝛ poſitus ſupᷣ ſenſuʒ nõ fac ſenſationẽ di. ꝙ hoc nõ ſoluz veꝝ eſt coloꝛe ſed etiã in alijs ſeuſibilibus.qꝛ etiã alia ſenſi⸗ bilia poita ſupᷣ ſenſuʒ nõ faciut ſenſationẽ. Et pᷣmo declarat bee ĩ his in q bus eſt manifeſtuʒ ſcʒ ĩ quibꝰ repitur mediũ exrtaneuʒ ſicut ſunt auditus ⁊ olfactus.qꝛ ĩ illis oʒ pꝛius media moueri anteq; moueatur ſen ſus ſicut ſonus pᷣ us ummutat aerẽ antcq; imutat auditũ ⁊ odoꝛ pus diffundit ſe ꝑ aerez anteq; immutat odo ratũ.⁊ qᷓ;uis h non ap pareat de guſtu ⁊ tactu. qꝛ vident᷑ abſq; medio ummutan tñ eſt ibi eti am ſike ſicut infra dicet᷑.q;uis em guſtus ⁊ ta⸗ ctus nõ hnt mediũ extriſecũ tñ habẽt mediuzʒ intrĩſecũ· Deinde oñdit quid ſit mediñ in ſen ſibus. Dz autẽ mediuz ꝑ qð ſenſibile defert ad ſenſuz. Et vult ꝙ medin in ſenſu viſus audit/ et olofactus ſunt aer? aqua. ⁊ hoc ꝓbat ſpẽalit de odoꝛe.qꝛ ibi videbat᷑ eẽ miꝰ maifeſtuʒ. ꝙ ei odoꝛ ꝑcipiat᷑ ꝑ aerẽ maniteſtũ eſt in reſpirati/ bus ꝗ nõ odoꝛant niſi ꝑ reſpiratõeʒ in aere. ꝙ etiã fiat reſpiratõ in aqua pʒ.q; aĩalia aquati ca ſicut ſunt piſces hñt vtiq; ſenſuz odoꝛis.⁊ ſic ĩ eis defert odoꝛ ꝑ aqua. Arguit. ri. 5 ſi eſt idẽ mediuz ĩ ill tribus ſenſibus nõö Dðm ꝙ q;uis ſit ideʒ qð ſenſi⸗ eſt aliud foꝛ/ erũt ſenſus diſtincti. mediñ materiablr in ipᷣis ſenſibu bilia deferutur ad ipõs ſenſus tn eſtali maliter. Pñt eĩ aer ⁊ aqua capi triplicit. Uno mõ ſm trãſparentiam ⁊ dyaphaneitatez. ⁊ ſic ſunt mediñ in viſu.qꝛ ſic coloꝛ defert᷑ ꝑ aereʒ ⁊ aquã. Alio mõ accipintur ſᷣm ꝙ ſunt coꝛpa fa ciliter mobilia ᷣm locn.⁊ ſic ſunt mediũ in au ditu.qꝛ ſonꝰ cauſat᷑ ꝑ motũ localeʒ aeris ⁊ aq Tercõ mõ accipintur ſm ꝙ ſunt facilit᷑ altera bilia. ⁊ ſic ſunt mediñ in olfactu ⁊ guſtu.quia odoꝛ altcrat aerẽ anteq; veniat ad odoꝛatuʒ ⁊ ilr alterat aquj. QMMVMU . Ouerit᷑. tu ſenſibile poſitũ ſup ſenſuz fa * — ciat ſenſationẽ?. Dom ꝙ nõ v10 eſt. q; opoʒ Meqdin c ſenſus dñt ꝓpoꝛtiona / IAnima tet obiectũ eſſe ſpnaliſatuz anteq; poſſit moue re ſenſuz. ſi em ſufficeret qlitercunq; pñtia foꝛ me ad cognitõeʒ tũc etiã res naturales ↄgnoſ cerẽt illas foꝛmas q̃s in ſe habent. reqͥrit᷑ ꝗ ad cognitõeʒ alic' foꝛme ꝙ talis foꝛma ſit ſpnali ſata.ſed ſpnaliſatio nõ põt fien niſi ꝑ mediun,z oʒ obiectũ ꝑ mediũ diffundi. ¶ Maioꝛ pʒ ex oꝛdine entiuzʒ.qꝛ ſi aliqᷓ res in ſe hʒ foꝛmã ma gis ſpualez tunc talis res mag ↄgnoſcit.ſunt em quedã entia q habet foꝛmas materiales vt ſunt entia pure materialia ſicut paries hʒ ĩ ſe coloꝛ. ued vo ſunt entia q hñt ĩ ſe foꝛmas materiales cuʒ qdaʒ ſpunalitate.h̊ᷣ at ↄtigit du plicit. Uno mõ qꝛ recipiũt tales foꝛmas abſ qʒ materia ⁊ tñ cũ ↄditionibꝰ materie mathe/⸗ matice qualia ſunt ſentiẽtia ⁊ talia ↄgnoſcũt ſingularia. Alia at ſunt q recipiũt ĩ ſe ſoꝛmas abiq;ʒ materia ⁊ etiã abſq; ↄditõibus cuiuſcũ qʒ materie.⁊ talia cognoſcunt res nõ ſoluʒ ſin gulares ſʒ etiã vłes.ex qͥbus ptʒ ꝙ cã cognitõ nis eſt ex h̊ ꝙ aliqͥd recipit foꝛmã abſq; mate/ rialitate ⁊ cn ſpnalitate. Circa qð ſciendu,z ꝙ tripłr põt impediri ſenſus a ſua ſenſatione Pꝛio ex pñtia maioꝛis ſenſibilis.⁊ ſic impedi tur viſus nr̃ a viſione ſtellaꝝ in die ꝓpter ma ius lumẽ ſuꝑueniẽs ſcʒ lumẽ ſolis. Scðo im pedit᷑ ſenſus ꝓpi indiſpõeʒ oꝛgani. ſſicut ligua febꝛicitantis infecta amaro huõꝛe iudicat oĩa amara.⁊ iſti mõi nõ ſunt ad/ ꝓpoſituʒ. Sʒ ter cio impedit᷑ ex ſuꝑpõe ſenſibilis ſupᷣ ſenſuz. et illuz modũ ꝓſeq tur hic Areſto. Arguit᷑. Senſibile nõ pᷣt poni ſup ſenſum G̊ textꝰ ẽ falſus.Añs ꝓbat᷑qꝛ poſitõ eſt ſolum coꝛpoꝝ.ſʒ ſenſibile nõ eſt coꝛpus ſʒ qdaʒ qua litas. ̊ Dom q;tum nũc ſnfficit ꝙ ſenſibile accipit᷑ dupłr ſilłr ⁊ ſenſus. Pꝛio accipit᷑ ſenſi bile bᷣm ꝙ ẽ pncipalis rõ immutãdiſea enſuz. et ſic ſenſibile ẽ accns. Alio mõ accipit᷑ ſenſibile ꝓ illo qð eſt tota rõ immutadi ſenſuʒ.⁊ ſic ac/⸗ cidẽs acceptũ cñ ſubiecto vocat᷑ ſenſibile.⁊ eo mõ gccibil ſenſibile. ⁊ tũc ſenſibile eſt coꝛpꝰ et ponit᷑ ſup ſenſuz. Siliter igit ſenſus accipi tur dupłr. Uno mõ ꝓ poña ſenſitiua.⁊ ſic ſen ſibile nõ ponit᷑ ſup ſenſuʒ. Alio mõ accipit᷑ ꝓp oꝛgano in qᷣ eſt ſenſus. ⁊ tũc ſenſus eſt coꝛpus ſicſenſus viſus ſunt oculi cuʒ neruo optico.⁊ eo mõ ſenſibile ðꝛ poni ſupᷣ ſenſuʒ. Un in po⸗ ri tertu Areſto.notant᷑ dixit ſi aliqs ponat ha bes coloꝛẽ.i.coꝛpꝰ coloꝛatũ ſupᷣ viſuʒ.i.ſupᷣ oꝛ ganũ nõ facit ſenſationẽ. . Ar. O me mouẽs dʒ eſſe immediate cñ mo to ſeptio phoꝝ.ſʒ ſenſibile mouet ſenſuz. g dz eſſe ſil cũ ſenlu. Dom ꝙp duplexẽ moues. . M . M² ⁰ . . „ . * . . = pncipale ⁊ pꝛimũ. Aliud ẽ mouẽs ꝓximus ꝑ hoc g̊dðom eſt ꝙ obiectũ bm ꝙ eſt i ſubiecto ꝓ pꝛio ſic nõ eſt ſił cuʒ moto.ſ.ſenſu.qꝛ ſic ẽ mo / uẽs pmuz. ſed obiectuz m ꝙ in medio ẽ mo uẽs ꝓximuʒ ⁊ H̊ mõ ẽ ſił cñ ſenſu.⁊ ſic etiã ſen ſibile agit ĩ ſenſuz ꝑ cõtactũ vᷣtut lʒ ñ q;titatꝭ I Arguit᷑ Clidet᷑ ꝙ tagibile poſitũ ſup tactũ aciat tactũ.q̊ iſta autoꝛitas nõ eſt vniuerſałr Sa. Añns ꝓbat.qꝛ ſi alicui inferat᷑ vulnꝰ tunc ĩ loco vulnerꝭ ẽ tactꝰ⁊ tñ ibi al ſentit g̊ ſenſibüle poſitũ ſupᷣſenſuz facit ſenſationẽ. Dom ꝙ in illo caſu etiã nõ fit tactus ĩ illo loco in qͥ po nit᷑ tãgibile ſupᷣ tactũ realit.ſed i loc ꝓpinqs vbi ẽ tactus integer circa poſitõeʒ ſenſibił ſu/⸗ pꝛa tactũ.qꝛ ĩ illis locis nõ eſt tactus leſus ⁊ iõ in illis põt fieri ſenſatiio. . NHunc auteʒ pꝛimũ Poſtq; Areſto.determiauit de obiecto viſus. Hic ↄnr vult determinare de obiecto ſcðũſen/ ſus. qͥd ſcʒ ſit obiectuz auditꝰ. ꝙ ãt viſus pᷣus ſit auditu bᷣus ꝓbatũ eſt tribꝰ roib de viſibili Arguit᷑. Auditus ẽ ꝑfectioꝛ viſu ̊ dʒ pᷣce⸗ txre. Ans ꝓbat᷑.qꝛ plus valet audit ad ſciaʒ qᷓ; viſus.nã plus addiſcimus audiendo qᷓ; vi dendo. In ſignũ cꝰ dicit Areſto. in pncipio ꝑ/ uoꝝ naturaliũ.ꝙ ccci a natiuitate ſunt pꝛudẽ tioꝛes ſurdis ⁊ mutis. Dðm ꝓꝙ viſus ⁊ au Ditus pñt dupłr adinuicẽ compari Uno mõ q;tuʒ ad ea q̃ eis ꝑ ſe cõoueniũt.⁊ ſic viſus ẽ di gnioꝛ auditu.qꝛ pꝑ ſe cõparãtur ad obiecta. ſʒ obiectũ viſus ẽ digniꝰ obiecto auditus.Alio mõ cõparant᷑ adinuicẽ q;tum ad aliqð accñs qð eis cõuenit ſcʒ q;tuʒ ad receptõeʒ diſcipli/ ne.⁊ ſic auditus ẽ dignioꝛ viſu.qꝛ plura ad/ diſcimꝰ audiẽdo ab alijs qᷓ; inueniẽdo ꝑ nos qð fit ꝑ viſuʒ. ſed h̊ nõ arguit dignitatẽ audi tus ſimpłr ſʒ ſᷣm qd. Sile eſt de hoĩe ⁊ equo qꝛ homo eſt ſimpłr dignioꝛ equo. ſed ſᷣm qͥd ſcʒ in curſu vel ad poꝛtandũ onera equus eſt dignioꝛ hoĩe.poſſit etiã dici ꝙ q;uis plura ad Diſcamus audiẽdo qᷓ; videndo tñ ẽ maioꝛ cer titndo in viſu qᷓ; in auditu.⁊ iõ ſcia accepta ꝑ vilſuzʒ eſt certioꝛ ea qᷓ accipit᷑ ꝑ auditũ. Inte dens g Areſto.d ſono determinare Pꝛio deter minat de ſono in cõt. Scdo de q̃dam ſpẽ ſoni ſcʒ de voce.iqi Uox ãt eſt ſonus. Circa pᷣmum pmo determiat de generatõꝛ ſoni. Scdo de im mutatõe ſoni· Circa pᷣmũ pᷣmo determiat de ge neratõe ſoni directi. Scdo reflexi ibi Echon Duerit᷑. Quare Areſto. deteimiat autẽ hic de generatõe ſoni ⁊ tñ pᷣus nõ determĩauit æ generatõe color nec pꝰea determiat de gene Becundus ratõe obiectoꝝ alioꝝ ſenſuũ. Dom ꝗ ideo. qꝛ obiecta ſenſuũ exterioꝝ ↄſiderãtur duplici ter. Uno mõ vᷣm ꝙ generatur ĩ ſuis ſpebus. et ſic de eis determiatur ĩ libꝛo puoꝝ naturaliuʒ ibi em determiatur de generatone coloꝛis quõ ſcʒ geueratur ex luine ⁊ ex opaco ⁊ dyaphanei tate. Silr detetmiatur ibi de generatõe odoꝝ et ſapoꝝ. Alio mõ ↄſiderãtur obiecta ſm ꝙi mutãt ipõs ſenſus.⁊ ſic in h̊ͥ libꝛo xterminat de eis. Per hoc ̊ ðꝛ ad qſitum ꝙ illa duo ſcJʒ exñtia ſpecifica ſoni ⁊ imutatõ ſenſus ꝑ ſonuz nõ diſtant ĩ ſono.qꝛ qn ſonꝰ exiſtit in ſua ſꝑẽ. tũc immntat ſenſuʒ ⁊ eõ.⁊ iõ non fuit alia det minatõ habeda de generatõe ſoni ⁊ e immuta tõe.ſed alia determinatõ habet de alijs obiec/ tis q;tuʒ ad generatõeʒ ⁊ q;tuʒ ad immutatõ/ neʒ. qꝛ tales ꝗqlitates ſunt ꝑmanẽtes ſᷣm natu rã.⁊ iõ pñt eſie ⁊ nõ immutare.nõ ãt eſt ſic de ſono. Intendit g& Areſto. pmo determiare de generatõe ſoni. ⁊ pᷣmo diſtiguit quõ aliq̃d ſe hʒ ad ſonũ.⁊ vult ꝙ tripłr aliqͥd ſe hʒ ad ſo nũ. Uno mõ pꝛiuatiue.qꝛ neq; hʒ ſonũ iu ac/⸗ tu neq; in pona.vt ſpõgea vel lana.qꝛ nõ pñt facere ſonn.⁊ iõ non habet ſonũ in pona.Alio mõ aliqͥd ſe hʒ ad ſonũ poſitiue.⁊ hoc ↄtigit dupbr. qꝛ vel hʒ ſonũ in poña ſicut ſunt es cã pana.⁊ quecñq; ſunt plana ⁊ lenia qꝛ habet ĩ ſe potẽtiaz faciedi ſonn. Alia dicuntur hꝛe ſo nũ in actu ſicut ipᷣm mediũ in qͥ eſt ſonus rea liter ᷣm aliquã ꝑteʒ.i.circa coꝛpus ſonans.⁊ auditus in q̊ͥ eſt ſonus intẽtionalr. Circa hũc textũ eſt ↄſiderãduz. ꝙ ſonus differt ab alijs ſenſibus qꝛ ſonus nõ eſt ĩ actu niſi ĩ medio qꝛ in coꝛpe ſonãte nõ eſt ſonus niſi effectiue ⁊ nõ foꝛmaliter nec ſubiectiue. ſed alia ſenſibilia ñ ſunt tm ĩ medio actualit᷑ ⁊ foꝛmaliter ſʒ etiaz ſunt in alio ſubiecto actualiter. ⁊ hoc intẽdit Areſto. in hoc textu di. ꝙ ĩ medio eſt ſolum ſo nus ſᷣm actũ. Arguit᷑. Mediñ ſicut aer etiã habet ſonuz in pona.q̊ nõ bene ðꝛ ꝙ coꝛpus ſonans habet ſonñ in pona ⁊ mediñn in actu. Dom ꝙ du/ plex eſt potẽtia ſcʒ effectiua qñ ſcʒ aliqͥd põt fa cere alteꝝ de ſe ſicut edificatoꝛ ðꝛ eſſe in pna ad domũ.ſ.effectiue ⁊ eodẽ mõ coꝛpus ſonãs eſt in potẽtia ad ſonũ.qꝛ põt de ſe facere ſonus ſcz in aere. Alio mõ aliqᷣd eſt ĩ potẽtia ſubiec/⸗ tiue.⁊ ſic etii mediñ eſt in pona ad ſonñ.quia mediñ eſt ſubiectux ĩ quo recipit᷑ ſonꝰ.hʒ g̊ me diñ qnq; ſonũ in actu qñ ſcʒ ꝑcutit᷑ coꝛpus ſo nãs ⁊ qnq; hʒ ſonñ in potẽtia ſcʒ anteq; ꝑcuti tur coꝛpꝰ ſonãs vł poſtq; ipᷣm ẽ ꝑcuſſuʒ Alr. Sic ꝑ coloꝛẽ diciꝰ nos vidcre coloꝛatũ. ſep ler⸗ ſect no fül in⸗ col ſabe le ue bil jen on li na ſect no⸗ geri ſen cim ſile⸗ a llter Re int li d ⸗ igit Ga i dieſ⸗ sſe . s 1og: ihi lan ci ldt m ſonu; har⸗ gdu/ ott npn ſons ſon i l0 ana⸗ uw. efficienti ergo. ⁊c. ſic ꝑ auditũ dicim nos ꝑcipe ſonñ ergo ſiẽ co⸗/ loꝛ eſt ſubiectiue in coloꝛato ſic ec ſon erit ſub/⸗ iectiue in coꝛꝑe ſonãte. Dom ꝙ tles locutões nõ ſunt eq̃lit᷑ intelligẽde in ſono⁊ obiectis alio rũ ſenſun.qꝛ tales pdicatõnes ſunt ſubiectiue in alijs ſenfibꝰ. Exepli grã.vt ſi dicamꝰ video coloꝛatũ ſenſus ẽ video coꝛpꝰ hũs in ſe coloꝛẽ ſubiectiue.ſʒ iſte pdicatões ſono ſunt effecti⸗ ue.vt ſi dicatur audio cãpanã ſenſus ẽ ꝙ cã pa na effectiue facit de ſe ſonn.⁊ ſic cã panaẽ ſenſi bile ꝑ accñs ſicut ⁊ coꝛpns coloꝛatu. Querit᷑ tũc Cũ in aere ſit ſonꝰſubiectiue.qᷓ re nõ dicim audio aer. Dom ꝙ rõ eſt qꝛ ſo nenõ hʒ eẽ ꝑmanes aere ſic alia ſenſibuia hũt eẽ ꝑmanẽs in ſuis ſubiectis.ſʒ ſᷣm laycos foꝛ/⸗ ma ꝗqᷓ trãſeũ: eſt in ſubiecto nõ denoĩat ipʒ ſub iectũ ſic ptz de rubedine cauſata ex verecudia qᷓ nõ denoĩat ſuũ ſubiectũ ſic etiã ſonꝰnõ denoĩat aerẽ.Tũc querit᷑ qᷓre cauſa efficiẽs coloꝛis nõ denoĩat᷑ a coloꝛe ſic cãꝗ efficiẽs ſoni a ſono.vt q̃ renõ dicimꝰ video pictoꝛẽ qͥ facit coloꝛẽ ſic di/ cimꝰaudio cãpanã q facit ſonũ.Dðm ꝙ nõ eſt ſile qꝛ ſonꝰqñ eſt tũc ſꝑ cõiũgit᷑ actuali ſue cãe efficiẽti qꝛ nõ eſt ſonꝰ niſi qñ coꝛpꝰſonãs actua liter facit ſonñ ſed nõ ſemꝑ cõiungit᷑ coloꝛ cãe Arguitur. Eiuſdẽ eſt pona cuiꝰẽ act⁊ econ tra ſed nunq; eſt ſon actu in ſonãte ergo necin poña. Dodm ꝙ actꝰ accipit᷑ duplr. Uno mõ ꝓut ſignificat oꝑationẽ.⁊ ſic eiuſdẽ eſt potẽtia opatiua cuiꝰẽ actꝰ.i.oꝑatio.⁊ ſic ſoneſt inłcoꝛ pe ſonãte tã in pona qᷓ; in actu. Alio mõ actus ſignificat foꝛmã ⁊ tũc eiuſdẽ eſt act cuiꝰeſt po/⸗ tentia paſſiua ſiue ſubiectiua.⁊ ſic coꝛpꝰ ſonãs nec eſt in pona ad ſonũ nec hʒ actu ſonũ ſic ei ſonꝰ actu eſt in medio ⁊ etiã in pona qꝛ in me/⸗ dio eſt vt in pona ſubiectiua ⁊ etiã quandoq; actualiter. Arguit᷑. Si aer eẽt mediñ ſe eret q idẽ eſſet medin ⁊ ſubiecti. Dðm ꝙ duplex ẽ ꝑs aer circa coꝛpꝰſonãs.q̃dã eſt ppinq̃ ⁊ in illa ẽ ſon⸗ ſubiectiue ſicut accñs in ſubiecto.⁊ ibi ẽ ſonꝰ realiter.Alia eſt e geris diſtas a coꝛꝑe ſonan te ⁊ in ulo aere eſt ſonꝰ intẽtionaliter ſic etiã in oꝛgano ſiue in potentia HDM Fit autem qui ſecũ Quia Areſto.dixit ꝙ ſonꝰ qnq; eſt in actu qnʒ vero in pona. Hic ↄnir oñnt quo fit ſon in actu Et pꝛio oñt q req̃runt᷑ ad hoc ꝙ ſonfiat ĩ actu OSco oñt ꝗlia dñt illa eẽ. ibi. ſic ãt diximus. Uult ergo ꝙ tria reqͥrut᷑ ad ſonn.ſ.ꝑcutiẽs per uſſuʒ ⁊ mediũ.⁊ hoc ꝓbat qꝛ ꝑcuſſio alicuius Alnima ad aliqͥd eſt cã ſom ſic ptz in ſono cãpane vbi baptillus ꝑcutit ad cãpanã.ſʒ in ꝑcuſſiõe tria reqrutur.łaliqͥd qð ꝑcutit᷑ ⁊ aliqᷣd qð ꝑcutit ꝰ qꝛ nõ fit ꝑcuſſio ſine motu locali ⁊ mot locab nõ ſit ſine medio.ergo opoꝛtet aliqd eẽ mediũ ⁊ in tali medio fit ſoſnus. HZW Alrguit. Qnq; fit ſonꝰvbi nõ ſunt pꝑcutiẽs pcuſſuzʒ ⁊ mediñ.pʒ in tribꝰ. Pꝛio in virga ꝑcu tiẽte aerẽ. Scdo in fenſa cuz qᷓ auriga dirigit equñn Et in panno rupto Dom ꝓin iſtis ca ſibꝰaer hʒ roez medij ⁊ etiã ꝑcuſſi.⁊ hoc iðo qꝛ qn aliqᷓ virga velociter mouet 3 aerẽ tũc ex tali veloci motu vnit᷑ aer ⁊ ↄdenſat᷑.⁊ tal acr con/ denſat? pcutit᷑ ꝑ ipam virgã ſiue ꝑ ipam fenſaʒ aurige. vñ pcuties eſt fenſa ſiue virga pcuſſum vero eſt aer ↄdenſatus ⁊ mediũ eſt aer ſubtilis circa aerẽ ↄdenſatũ De panno rupto dicẽdũ ꝗꝓ due ptes aer extranee ſe mutuo ↄcutiẽtes ſũt cã illꝰſoni qꝛ ꝑ rupturã illiꝰpãni opoꝛtet ſubi to intrare aerẽ ad replenduʒ locũ in q; pꝛiꝰ erat pann'er motu ptes aenis adinuice collidũt᷑ ⁊ generat᷑ ſonus. LTũ cAreſto. oñt qlia dnt eẽ que requirũt᷑ ad ſonn.i.ꝑcutiẽs ⁊ ꝑcuſſuʒ. Se cndo qle erit mediũ Circa pᷣmũ ont ꝙ ꝑcuties ⁊ ꝑcuſſuʒ in ſono dũt eẽ coꝛꝑa dura.⁊ hoc iðo qꝛ ſonfit ꝑ violẽtã motionẽ aeris ſ 5 mollia ce dunt pcutienti ⁊ nõ fit ſon ꝑ coꝛpꝰ molle qꝛ ñ fit dunſio aeris Scdo reqritur ꝙ ſint lenia qa? ſi acus pcutiatur acui nõ fit ſonꝰ qꝛ nõ fit diui ſio aeris. Et ad hoc ꝙ ſit magn⁊ ꝑfect ſouꝰre/ quirit᷑ ꝙ coꝛpa ſint ↄtaua qꝛ coꝛꝑa caua pnt ↄtinere multũ aeris ⁊ ex illa ↄtinẽtia multi ae 6* ris fit magnſonꝰ qꝛ fit violẽtia magna aer in duſi in tali ↄcauitate.⁊ iſta ẽ cã qre ſi ꝑcutiã manus adinuicè fit magnus ſonus. Querit᷑. Utꝝ ſonꝰ pueniat ad auditũ ꝑ mo tũ localẽ Dðm ꝙ ſon⸗ in icip neceſſario hʒ fieri per motñ localẽ qꝛ cauſat ex motu loca li aeriſ ʒ in pgreſſu nõ eſt neceſſe ſonũ fieri per motũ localẽ. ⁊ ſic nõ multiplicat᷑ ſonꝰ vſq; ad auditũ per motñ localẽ. Pꝛima pars ſic pʒ qꝛ dicit Areſt. ĩ ſcðo metheoꝛoꝝ ꝙ viſus aticipat augditũ in tonitruo ⁊ in choꝛuſcatione qð ſicĩ relligit᷑ quia q;uis ſiml tepoꝛe fiãt tonitruu ⁊ choꝛuſcatio ti videm pꝛius choꝛuſ. cationẽ añ q; audimtonitrun qð eſſe nõ poſſet niſi ex hoc 3 — ꝙ; ſonꝰdefert per motu localem ⁊ viſio fit in in/ ſtanti. Scda rõ eſt qꝛ auditio impꝑeditur pervẽ tum nõ autẽ viſio ſiergo multiplicatio ſoni ꝑ mediñ impeditur per motn localẽ ergo fit per motũ localẽ. Scda pars patʒ trib?ꝰ roõnibus. Pꝛima eſt quia dic Areſt. in hocſcðo. ꝙ ſenſi⸗ bile poſituz ſup ſenſum noõ facit lenſatonem. RH – Liber ergo ꝑ realem motũ ſenſibile veniret ad ſenſuʒ tũc no faceret ſenſatõeʒ. Itẽ ſonꝰfactus in aere audit᷑ in aqᷓ ſicut patet de piſcibꝰ qui mouẽtur ꝑ ſonũ illi qͥ ſtat in littoꝛe ſʒ nõ pᷣt dici ꝙ reał motꝰfiat ſub aq̃. Et in hoc caſu in ac ſe oluz fit intentionalit᷑ ſouꝰ Tercio ſi real mot fieret ſp cũ ſono tũc aer reali᷑ moueret᷑ contrarijs moti berealibꝰ. qꝛ ↄtingit ſonũ fieri a duob ſtãtibꝰ in oppoſitis locis q; vnuſquiſq; audit alterũ ſi ergo mediũ moueret᷑ realr tũc ille aer moue/ ret᷑ oppoſitis motibus Ueꝝ ergo eſt ꝙ in pꝛĩci pio circa coꝛpꝰſonãs eſt realis motꝰ.ſʒ in aliq̃ᷓ Diſtãtia circa auditũ nõ opoꝛtet eẽ motũ realẽ. ſced ſolũ ſpẽm ſiue intẽtõem ſoni. Arguit᷑. In oĩ ſenſatõe ſufficit pñtia ſenſi/⸗ bil. ergo nõ opoꝛtet auditõʒ fieri ꝑ motũ locale Dom ꝙ dupler aliqͥd faut ad ſenſatõʒ Uno mõ qꝛ immutat ſenſum.⁊ ſic ſenſibile facit ad ſenſatõʒ. qꝛ imutat ſenſuz Alio mõ aliqͥd facit ad ſenſatoez pꝛeabularit᷑.ſ.ſine q̊ nõ fieret ſen/ ſibile pnñs ſenſui Pꝛio mõ coloꝛ reqͥrit᷑ ad vidẽ Dñ qꝛ ꝓpꝛie iĩmutat viſũ.ſʒ ſcðo mõ lumẽ reqͥ rit᷑ ad vidẽdũ ſicut illð ſiue qͥ nõ eſt coloꝛ pñs viſui.ſic ad ꝓpoſituʒ dðm ꝙ ſonꝰ reqrit᷑ ad au Diedñ ſicut qð imutat auditũ.ſed mot local cocurrit ſicut ſine q̊ nõ pñtat᷑ ſonus auditui. Amplius autemau Poſtq; Areſto.determĩauit de pcutiẽte ⁊ ꝑcuſſo qꝗ reqͥrunt᷑ ad ſonũ ↄnᷣir determĩat de medio⁊ di cit ꝙ mediñũ ſoni eſt aer ⁊ aqᷓ.tñ aer eſt ꝑfectius mediñ q; aq.Cuiꝰrõ eſt qꝛ ſonꝰ cauſat᷑ ex diuiſi one violenta medij.ſed aer ẽ mediñ faciliꝰdiui ſibile qᷓ; aqᷓ ergo in aere magis ſit ſonꝰ qᷓ; in aq̃ᷓ. Addit tñ Areſto.ꝙ neq; aer neq; aq̃ hñt in ſepꝓ pꝛiñ ſonũ qð ſic intelligit᷑ qꝛ ſunt mediũ ſonã di. ſed mediñ dʒ eſſe denudatu a foꝛma obiecti ſicut pꝛius dictñ ẽ.req̃rit᷑ etiã ꝙ mediũ ꝑcutia tur ad alterũ qꝛ ſi aer maneat nõ pcuſſus tunc nõ fit ſonꝰ. Ite ſi aer foꝛtiter ꝑcutiat᷑ tũc eſt foꝛ tis ſonꝰ⁊ pfectꝰ⁊ hoc ẽ iõ qꝛ in veloci motu ae ris cauſat᷑ ſonꝰ.ſi ergo aer tarde mouet᷑ tũc non foꝛtiter diuidit᷑ ⁊ ergo fit paru ſonuus. Querit᷑ Lltꝝ ſonꝰſit fſoꝛma naturab. Di cendũ ꝙ ſic et hoc ꝓbat᷑ dupłr. Pꝛio ſic.omĩs foꝛma q eſt phiſice cõſideratõis eſt naturał.ſʒ ſonꝰ eſt foꝛma q̃ eſt phiſice cõſideratõis ergo ẽ foꝛma naturał. Scdo ſic illa ẽ ſoꝛma natural q̃ ꝑficit naturalẽ potentiã ſed ſonꝰ eſt huiuſmo di quia ꝑfitit audituʒ. Maioꝛ patet qꝛ inter obiectum ⁊ potẽtiã debet eſſe pꝛopoꝛtio ſᷣm na turam. AÄrguitur Sonus habet cãm violentã qꝛ vi Becundus olenta fractura aeris eſt caufa ſoni.ergo nõ eſt foꝛma naturalis. Dðm ꝙ duplex eſt cã ſoni ſczʒ intrinſeca qᷓ eſt materiavtvox.⁊ foꝛma q eſt ſenſibilis qᷓlitas. Alia eſt cã extrinſeca ſcʒ co.,1 pꝰſonãs ⁊ ꝑcutiẽs q;uis ergo cã extrinſeca ſoni ſcʒ cã cfficies ſoni ſit violenta tñ cã intrinſeca eſt naturalis. nec ſꝑ reqritur ad hocꝙ aliquic ſit naturale ꝙ efficiẽs ſit naturale.ſed ſuffic ꝙ aptitudo materie ad foꝛmã ſit naturalis.⁊ hoc eſt qð dicit Areſto.tercio Ethicoꝝ.ꝙ violetuz eſt qð eſt extrinſecũ ſed hoc no ſufficit ſed addi tur cui paſſum nõ cõfertvim.ſufficit ergo ꝙ aer eſt ſubiectũ ſoni habeat in ſe aptitudine na⸗/ turalẽ ad talẽ motñũ. Itẽ qñq; cõtingit aliqua,z ſubſtantiã naturalẽ generari ex motuvioleto ſi cut iguis generat᷑ ex motu lapidis ad ferrũ ſiue calibem. — Echo autẽ fit quz Poſtq; Areſt. deimĩauit æ ſono pꝛĩcipali. hic ↄñr detmiat de qͥdã ſono ſcdᷣario qͥ ðꝛ echo Et pᷣ mo deimiĩat de e generatõe. Scdo ve ei? Diuerſi tate.q̊ ad pᷣmũ vult ꝙ Echo generat᷑ qñ ab aere moto ꝑ pncipalẽ ſonñ fit ſon ſcdðᷣariꝰ ex hoc ſcz ꝙ tał aer mot inuenit aliqð coꝛpꝰobſtãs⁊ a ta li coꝛꝑe obſtãte aer iteꝝ redit ad ſun pꝛicipiuʒ ſon?ergo fact in tali reditõe vocat᷑ echo Etexe lificat Ard. de ſpera ſiue de pila. qꝛ pila piecta a aliqð obſtãs reſilit iteꝝ ad pijcietẽ. Põt ec dari exẽplũ extra textuz de aq̃ mota.qꝛ ſi aliqͥs ꝓijciat lapidẽ ad aqua ſtãgnalẽ tũc tal motus facit circulatões ꝗᷓ durãt donec veniãt ad littꝰ Et iteꝝ a litto reſit noue circulatões 8ꝛie cir culatõibꝰ poꝛibꝰ.ĩ illa g̊ reditõe fit ſon echon. Wigetur autẽ ſem Pic ponit diuerſitatẽ ⁊ dꝛẽnaz in ſono echõ. ⁊ vult ꝙ duplex ẽ ſon? echo.ſ.manifeſt ⁊ certus⁊ talis ſolũ fit qñ mouet᷑ aer ad 2nid coꝛpꝰ ↄca/ uñ ⁊ a tli coꝛpꝑe ↄcauo repcutitAliꝰẽ ſonꝰecho iĩmanifeſt ⁊ talis fit in q̃libʒ ſono pꝛĩcipali qð ſic oñt Areſt.qꝛ aĩalia facientia ſonũ ſunt circa terrã.qꝛ ergo dictũ eſt ꝙ in factõe ſoni aer mo/⸗ uet circulant ſic opoꝛtet ad min aerẽ a tena re pꝑcuti. Et ponit ſile de luie qꝛ ſp fit reꝑcuſſio lu minis qꝛ niſi ſic tũc ſolũ ibi eſſet lumẽ vbi di / recte mittũt᷑ radij ſed nõ eſt ſꝑ tał repcuſſio no bis mauifeſta. in illo añt loco eſt nobis mani/ feſta vbi directe mittũtur radij ad aliqð coꝛpꝰ N. Utꝝ ſonecho ſit ſonꝰ. Dðz ꝙ ſic. Ar guit᷑ tũ ꝙ nõ qꝛ ibi nõ ſunt ꝑcutiẽs ꝑcuſſum ⁊ medin. Dom ꝙ ſon echo accipit᷑ dupłr Ina Wma jnc ſnoe hin cuti mea ile gudi ties⸗ 144 auſu des litte ctſen Guf cüſon ſiſon A ſunt nne Pprinci tuneſt giptm ſtti tnece dägt directe vene⸗ inapit niech Prlcpa Lin ſchene Nelino naͤſor ücſec⸗ dhee⸗ uden Velin reulit bii dition Multñ loteni⸗ liꝛtie irr ſeu l⸗ Cnſatib ngepi nſi — pᷣht talis ſon eſt neceſſe interuenire qetẽ.ergo ẽ ſic ymaginan Dñ ꝓᷣin acceſſu aeris ad aliqð obſtaculũ.aer ñ directe redit ꝑ eãdẽ viã ꝑ quã exiuit.ſʒ qũ aer modo ſm ꝙ includit pꝛĩcipalẽ ſonux ⁊ ſic acci pitur ipꝛope.⁊ tunc pᷣt dici ꝙ aer pᷣcedẽs ẽ per cutiẽs.obſtaculuʒ c pcuſſuzʒ ⁊ aer circunſtãs eſt medium Alio mõ accipit᷑ pciſe ꝓ ſono redinte ⁊Tille ẽ ſon echo ꝓpꝛie qꝛ ppꝛie ſcdᷣario ĩmutat audituzʒ. Tunc ẽ dðʒ ꝙ ꝑs aeris reſiliẽs ẽ pcu⸗ tiẽs ⁊ aer qͥ nitebat ꝓcedere ad coꝛpꝰẽ ꝑcuſſum 2 aer ſi ubti ie cuſſuz ⁊ mediuʒ. Simileẽ de aq̃ qꝛ qũq; aqᷓ tẽ dẽs ad littus mouet aquã etiã volete tẽdere ad littꝰ⁊ in illa motione cauſatur ec qdã ſonꝰ qui ioꝛ eſt mediuz.a ſic aerẽ ꝑcutiẽs ꝑ/ eſt ſimilis ſono echon ille aut ſon cõcuſſione partiũ aque adinuicc. OQuecritur. Utu ſonns echon ſit idẽ ſonus cũ Kna pꝛiaval Doöm ꝙſic. Et hoc ẽ veꝝ ſi ſonꝰechon realit᷑ cauſetur ex reali motu acris Arguitur. Motꝰ directꝰ⁊ motꝰ reflexꝰ non ſunt vn? mot nũ ero vt ðꝛ. viij . Phor. nec ſo/ nꝰpᷣnapalis ⁊ ſonꝰechon eſt vn?ſonꝰ.qꝛ ſonus pꝛincipalis ſit in motu rectoꝛ ſonꝰechon ĩ mo tn reflexo. Dom ꝙ nõ opoꝛtet ſonũ echon fi eri ꝑ motũ reſlerñ.qꝛ tũc ꝓcederet argumtñ.ſʒ ofieri p motũ circularẽ ⁊ in tali nõ venit ad obſtaculũ tũñc in alio circulo ſiue ſitu incipit redire. Sʒ pᷣt alit᷑ dici ꝙ nõ opoꝛtet ſo/⸗ nñũ echon fieri reałr ꝑ realẽ motũ aerꝭ.ſed ſpẽs pꝛĩcipalis ſoni redentis pᷣt dici ſonus echon. Circa ꝙ ſciẽdũ ꝙ qñq; in ſono pꝛicipaluſit vehemẽs motꝰ aeris ⁊ tũc ſonꝰechon cauſat᷑ ex reali motu aeris redeñtis a coꝛꝑe obſtateAlio mõ ſonꝰ pꝛĩcipalis nõ mouet᷑ ita vchemẽter et tũc ſon echon nõ cauſat᷑ ꝑ realẽ motũ aeris.ſʒ ꝑ hoc ꝙ ſpẽs pꝛincipalis ſoni iterum redit ad uchim.. Querit᷑. Utꝝ ſonꝰechon ſiat in aere realit vel intẽtionalr. Dðm Ganq; pᷣt eẽ in aere realit᷑ ⁊ qñq intẽtõnalr ⁊ hoc ſub iſta dꝛna qꝛ n coꝛpobſtans paꝝ diſtat a pꝛĩcipali coꝛꝑe onãte tũc pᷣt etiã fieri realis motio aeris in re ditione ſiue reflexione aeris.ſʒ ſi coꝛpꝰobſtans multũñ diſtat a pꝛĩcipali coꝛꝑe ſonãte tũc reflex io aeris nõ fit ſᷣm motũ reale ſed ſolũ intẽtõna lẽ.⁊ tũc ſonꝰ echo eſt ſolũ intẽtõnal. Et ponũt doctoꝛes ſile qꝛ nõ eſt incõueniẽs ꝙ aliq̃ yma⸗/ go faciat nouã ymaginẽ.vt ſi qͥs videat in ſpe/ culo ymaginẽ alicui ymaginiſ quis ergo pꝛia ymago cauſata ſit a coꝛꝑe nõ tamẽ ſcðᷣa qꝛ illa cauſat᷑ ab ymagine. ſic etiã ↄtingit in ſono ech on qꝛ pꝛĩcipalis fonꝰſy cauſat᷑ex motu reali ae ris ſed ymago illiꝰſoni poteſt d nouo ꝓducere quod eſt cõtra textum. anima Wacuum enim rec Poſtq; Areſto. determinauit de duplici ſono. hic cõſequenter determinat de immutatõne au ditus ab ipſo medio ⁊ poſtea de immutatõne oꝛgani a ſono.⁊ pꝛimo determinat de ipſo me/ Ddio ꝑ quod fit immutatio. Secundo determi nat de oꝛgano quod immutaf. Quãtum ad p/ cauſaturer mn dicit ꝙ ppꝛium mediũ audiendi recte di / citur vacun.antiqui enĩ dixerunt ꝗyibi eſſz va cuumvbi eſt aer. ⁊ dicebant cõfoꝛmiter ad opi nionẽ laycoꝛũ D opinionẽ repꝛobat Areſto. quarto phoꝝ.Qð autẽ aer ſit mediũ ſic pbat quia illud eſt mediũ in ſono quod aptũ eſt frã/ gi ꝑ motum localem.ſed aer maxime eſt frangi bilis. ergo aer eſt mediñ in ſono. Maioꝛ patz qꝛ ex fractura aens moti cauſat᷑ ſonus ſicut di ctum eſt ⁊ ſonus defert᷑ ad auditũ ꝑ aerem con tinuatũ.q;uis eni in acre circa coꝛpus ſonans fit realis motus.non tamẽ opoꝛtet talẽ motuz coõtinuari vſq; ad auditũ vt dietũ eſt. Arguitur. Sonus facit audure ergo nõ aer Dicendũ ꝙ duplicit᷑ aliquid facit audire. Uno modo quia cſt pꝛin/ cipalis ratio mouendi potentiã auditiuà ⁊ ſic obiectu vnuſcuiuſq; potetie mouet ipam potẽ tiã ⁊ ſic eſt veꝝ q ſonus facit audire ⁊ nõ medi um. Alio modo aliquid mouet potentiã quia eſt mediũ ꝑ qð fit motio potẽtie ab obiecto⁊ ſic aer facit audire. Loqͥ tur ergo Areſto.de illo mõ quo mediũ facit audire. ä Airguitur. Uidet᷑ ꝙ nõ.quia ſonus nõ facit audire ſicut obiectũ ꝓbatur.quia cirea ſonum decipimur ſed circa obiectum non decipimur. HMaioꝛ patet.quia quãdoq; indicamꝰ ſonñ re miſſum qui tamẽ eſt intenſus ⁊ ecoõtta Dðm ꝙ hoc iudiciñũ quo aliquis iudicat ſonũ inten ſum vel remiſſum nõ accidit ex ꝑte ſoni ſed ꝑte coꝛpis ſonantis.ſed illa que accidũt ex ꝑte ſub iecti nõ ſunt ſenſi bilia ꝑ ſe ꝓpꝛia ⁊ ideo nõ eſt incõueniẽs ſenſum circa talia decipi Uel pᷣt ali ter dici ⁊ melius ꝙ talis &ceptio accidit ex di/ ſtãtia ipſiuacoꝛꝑis ſonantis ab auditu. Silr ſicut accidit in viſu quia viſus iudicat aliquę coloꝛem ꝑuñ qui eſt magnus pꝓpter diſtantiã viſibilis. Eſt ergo intenſio ſom. i. magnitudo ſoni potius ſenſibile cõe q; ſenſibile per ſe ppꝛi um quia ſicut ſchʒz magnitudo mol ad viſibłe ita ſe hʒ intenſio ⁊ remiſſio ad ſonũ. nerſox. Ar. UVtu ſit idẽ ſonꝰqͥ ꝑcipit᷑ in auribꝰ di Tiber audientiuũ. Dðm ꝙ ſonaccipit᷑ dupłr Uno mõ ſᷣm ꝙ fit in aere circa coꝛpꝰſonãas.⁊ ſic ſonꝰ eſt vnꝰnũ ero qꝛ vna ꝑs aerꝭ cõtinua recipit in ſe ſonũ vt fit a coꝛꝑc ſonãte.Alio mõ accipit᷑ ſo nßʒ ꝙg imutat diuerſaſ poñas nuero diuerſoꝝꝛ audietiuzʒ. ⁊ ſicẽ alins⁊ aliꝰſonꝰnũero.qꝛ ſonꝰ eſt in aere ſic p Dictuz ẽ. ſʒ ẽ alia ꝑs aer in auri bꝰdinerſoꝝ audiẽtiuʒ. ̊ c ec alꝰ ſonꝰnũero Si milr pᷣt rñderi ð vnitate manꝰ.qꝛ manꝰpt du// P płr capi. Uno mõ ex ea ꝑte ꝗᷓ cõiungit᷑ bꝛachio ⁊ ſic evna nũ ero Alio mo accipit ſ̃m illas ꝑtes a bꝛachio diſtãtes ⁊ ſic diuidit᷑ ĩ qᷣnq; digitos ⁊ ſic man nõ eſt vna nũero ſed multa numero Auditus autem eſt Poſtq; Areſto.dixit de imutatõe ſenſus audi/ tus q́;tũ ad mediu.ↄnr detmĩat de imutatõe eiꝰ q;tũ ad oꝛganũ.⁊vult ꝙ oꝛganũ ipiꝰ auditeſt aliqd cõnaturale aeri.hoc at ðꝛ oꝛganũ auditꝰ in qͥ imediate ſubiectat᷑ audit ꝓbat g̊ Areſto. ſuã intẽtõeʒ.qꝛ ſic ſe hʒ humiduũ pupille ĩviſu nua ſe hʒ aer ↄnaturał in auditu.ſʒ humidũ pu pülle e oꝛganũ viſus.ꝗ̊ᷓ aer cõnaturalẽ oꝛganũ auditꝰ. DPaioꝛ ꝓbat᷑.qꝛ vbi ẽ humidũ pupil/ le ibi ẽ viſio.⁊ vbi ẽ aer cõnaturalis ibi ẽ audi tio ⁊ iõ nõ vbiq; ⁊ vbicũq; audit anial.i.nõ in oi ꝑte ſʒ ſoln in illa ꝑte vbi aer exterioꝛ mouet gerem cõnaturalẽ hoc at ẽ in auribꝰ.qꝛ ibi eſt qdã pellicula interioꝛ ꝗͥ vocat᷑ minnga q ↄtinʒ in ſe aerẽ ↄnaturalẽ tal gaercũ miringa ẽ oꝛga i.ſubiectat᷑ imediate ponña auditiua. Per ſe ergo quideʒ PHic ↄñ̃r oñt q̃lis dʒ eẽ iſte aerꝗͥ appꝛopat᷑ au ditui. ⁊ ponit duas cõditões iſtuis acr. Pꝛĩa eſt ꝙ tal aer cõplãtatus auribus dʒ eẽ cõnatu/ rał ſic ꝙ nõ poſſit faciłr remoueri ab ippanribꝰ T hoc ðꝛ ad dẽnam aerꝭ exterioꝛis qꝛ talẽ facili ter remouibilis. Scða cõditõ ẽ ꝙ talis aer dʒ cẽ imobilis.i.inſonabilis ⁊ hoc pʒ ex ꝓbatiõe adiũcta qꝛ dicAreſto.ꝙ iſte aer dʒ eẽ imobilis vt ſentiat oẽs dꝛnas motꝰ.i.ſoni.nõ ei anditꝰ pcipit dꝛnas motuñ niſi accipit᷑ mot ꝓ ſono nec ẽ tał expoſitio abuſiua qꝛ ſonꝰ ſp fit cũ mo/ tiui ſcʒ locali Ex qbus vlteri Areſt. cõcludit du plex ipdimtũ ipſi audit qꝛ eĩ dixit ꝙ duplex cõditõ reqͥrit᷑ ad oꝛgann auditus ſic nũc coclu dit y ex defectu vtriuſq; cõditõis ixdit᷑ auditꝰ DPꝛio g ipit᷑ auditus p hoc ꝙ acr conatura/ lls coꝛrupik iſta E ca qre non audimus in aq eriſteteſ in aq recipiut ad ſeaqu ꝑ qu cos num audit. qꝛ in ipᷣo aere cuz miringa fundat᷑ ſine naturalis Becundus rñpit᷑ aer cõnaturalis.ẽ tñ verꝝ ꝙ nõ facilit᷑ in trat aq̃ ad ipᷣm aerẽ ↄnaturalẽ ⁊ hoc ꝓpt reſtexi onẽ.i.toꝛtuoſitatẽ carniũ in aunibus. ⁊ iõ ſile accidit ſi miringa laboꝛz.i.inſirmet᷑ qͥ ad audi tũ ſic ſi pupilla oculi laboꝛet.i.infumet᷑ in viſu ſiue in oculo Scðdo ĩpditur auditus ex h̊ ꝙ aer cõnaturabł hʒ in ſe ſonũ /⁊ iõ ſi aures ſonãat ſic coꝛnu tũc nõ bñ audimus.⁊ hocẽ ꝙ hñt oms ſenſus ſiłe cñ auditu qꝛ nullus ſenſus pᷣt in ſe hꝛe ꝗlitates ſui obiecti ſᷣm rẽ ⁊ phiſice. ſi ̊ au/ ditus hʒ in ſe ſonũ realẽ tũc no pᷣt audire. Si viſus deſtruttur Arguitur. Aer ẽ mobilis ad motũ hoĩs.g̊ mile ẽ de buvil oculiqꝛ ſi hʒ in ſe maculã tũc ger edificat in auribꝰ nõ eſt ſimplicii imobilis Dom imobile pᷣt duplr accipi. Uno mõ accipitur ꝓpᷣe ⁊ ꝑ ſe ⁊ ſic aer talis eſt imobilis ꝑ ſe ſic pʒ ex pꝛia cõditõe qꝛ aer talis ẽ naturali . ter cõplatat auribꝰqͥcqͥd at ꝑ ſe mouet᷑ accipit nouũ locũ ⁊ iõ nõ naturalii cõplãtaret auribꝰ ſi eẽt ꝑ ſe mobilis.pᷣt tñ ꝑ accñs eẽ locałr mobi lis ad motũ hoĩis. Alio mõ accipitur imobile put idẽ eſt ꝙ iſonabile ⁊ ſic accipitur ĩmobile in textu.q̊ ad ſcdᷣazʒ cõditionẽ qꝛ aer dʒ eẽ ino ilis in db⸗.einſonabilis Ki eat aliquã dẽnam ſoni qꝛ ſi ſic tunc ĩpediretur a ꝑceptione alioꝝ ſonoꝝ ſicut iã dictu eſt. Wtrum autẽ ſonat Hic mouʒ circa pᷣdicta qᷓnda dubitatõʒ q̃ ſtat in hoc.vtꝝavᷣberãs.i.pcutiẽs faciat ſonñvelver beratů velvtꝝq;.⁊ vult ꝓ ſolutõe ꝙ cã ſoni ẽ ſił vberãs ⁊ ipᷣm vᷣberatũ ſʒ dinr qꝛ vᷣberãs cauſat ſonuʒ qꝛ mouet aerẽ ad aliquod.verberatum⸗ tientis ⁊ ex tali reſiſtentia diuiditur aer mediꝰ in quo fit talis ſonus. Ex quo manifeſtũ eſt ꝙ ſi haberetur ſolũ verberans ⁊ nõ verberatuz vel ecotra nõ cauſaretur ſonꝰ. Addit tamẽ Areſto. non omeverberãs ⁊ verberatn cauſant ſonuʒ qꝛ li acus acui obijciatur nõ fit ſonꝰ ſed opoꝛ/⸗ tet illud qð ꝑcutitur eſſe regularei.planñ ⁊ la/ tum. quia ſic aer diuiditur ⁊ illo motu violen to aeris cauſatur ſonꝰvt dictuz eeet. Arguitur. Si ad ſonum cõcurrerent verte/ rans actine verberatum paſſiue.tunc ſeqretur g ſonus eſſet in pcuſſo t no in aere medio qd alunn enci patet. quia actio phiſica ſiue naturalis eſt in coꝛpoꝛe paſſo.tercio phiſi coꝛum Dicendum duplr. Pꝛio ꝙ; ꝑcuſſuʒ nõ coõcumit ad ſonuʒ ſolñ paſſiue ſʒ etia actiue. qt ic ꝙ in ſe nõ ha⸗ g inchen ex aere reſiliẽte a coꝛꝑe obſtãte generat᷑ onus minatõis ẽ qꝛ genꝰ eſt de diffinitõe ſpẽi ⁊ ið p le ſed ad talẽ motionẽ aeris eti concurnit iß̃m ꝑ ponit᷑ tractat de genere ⁊ poſtea ſubiũgit᷑ trac/ dadi cuſſum effectiue qꝛ ꝑcuſſuʒ etiã facit talẽ reſili/ tatꝰ de ſpẽ ꝓbat ergo qð ꝓpoſitũ eſt.ſ.ꝙ vox eſft kinviin tõem aut diuiſionẽ aeris Scdo pᷣt dici ↄceſſo ſonꝰaiati.⁊ hoc ſic qꝛ ad vocẽ tria cõcurrũt ſcʒ rbgae Pocnſat ꝑcuſſuz paſſiue.tũcẽ dõm ꝙ duplex extẽſio.i.cõtinuitas.melos.i.melodia ſine con ſnarſi eſt effect; agetis. vn ẽ qͥ cauſat᷑ ſoluʒ ab agẽte. ⁊ ſonãtia ſm diſtinctõeʒ grauis ⁊ acuti.tercõ re/ itcins ille ẽ ſolñũ in paſſo ſubiectiue ſic caloꝛ ꝓcedes qnt᷑ locutio.i.diſcretio.lʒ iſta tria nõ inueniũt rin ab igne in aquã eſt ſolũ in aq ⁊ nõ in igne. Ali in ſonis inaniatoꝝ niſi ꝑ ſilitudinẽ ſic ⁊ tuba rſin ns e effect' agetis q fit ſi ab agẽte ⁊ patiẽte et vel lyꝛa ðꝛ vocarei.voceʒ facere. crgo etiã vox in Gi illuz nõ opoꝛtet eẽ in patiẽte ſed pßt eſſe in aliq ibi inuenit᷑ ſolum ſᷣm ſimilitudinem. aliti tercio.⁊ ſi icẽ de ſono q⸗ cauſa ſom ſił ẽ pcutiss Queritur Que fit rõ ꝙ iſta tria reqrunt᷑ ad ⁊ ꝑcuſſuʒ ⁊lideo ſonꝰnõ eſt in ꝑcuſſo uiſi effeti vocẽ. Dðm ꝙ rõ eſt qꝛ vox ðꝛ a vocãdo ⁊ iõ beies ne ſed eſt in aere foꝛmaliter. vocẽ HH tis ſer noßter⸗ neht, 1 bmi niſi ꝑ ſonũ hñtẽ in ſe iſta tria qꝛ ſi nõ fiat En Differentie gutem cõtinuatio in voce tunc nõ abmk afecte. Si fincbes Poſtqᷓ; Areſto.determĩauit de ſono qᷓ;tũ ad ĩ/ militer qꝛ ſunt diuerl iĩ affect in aialib⸗ opoꝛty enunmtl mutatõeʒ tã ex ꝑte medij q; ex ꝑte oꝛgani. Hic ad expmendũ diuerſos affect dinr ꝓferant kaht deiminat de diſterẽtijs ſonoꝝ. Et pꝛio dic qu? voces ⁊ loaritur me lodia ⁊ ec locutio in diuer Rr oñdũt᷑.i.ꝑcipiunt᷑ dꝛne ſonoꝝ ⁊ vult ꝙ nõ ꝑci ſis vocib⸗ 1 ergo iſta tria reqͥruntur ad vocem. Glenche iunt᷑ dꝛne ſoni in reb ſonatiuis qñ ſonꝰ ẽ ſo⸗ Architz ſtn eia etiã repiuntur in inſtris rinobe⸗ uz in pona in reb ſonatiuis. ſʒ qñ fit ſon? hm mu icalib⸗ llagi, ſonio gunt veden⸗ q di incbee actũ.ſilr eſt de coloꝛibqͥ nõ manifeſtãt᷑ ſine lu cit text rie. 0 3 ingialit nr⸗, ſo 55H½ H mine ſm actñ. pᷣt tñ ibi e ſilitudo ⁊ diſſikitu / is in n “ icalib Sõ 1¹ neee — do qꝛ etiã coloꝛes ſunt ĩ actu oᷣmo abſaz luie ſy dicta pſimili nn ibi Sunenr ſeuatt igtien ſoni nõ ſunt in coꝛꝑibꝰſonatiuis.eti ſᷣm acta in voce qꝛ voces lignificat affect. lzʒ talia non pᷣmũñ capiẽdo ſonũ. Deiñ ðt qũo ſumũt᷑ noĩa in differẽtijs ſonoꝝ. ⁊ vult ꝙ ſumũt᷑ hm ſilitu/ dinẽ ad q̃litates tãgibiles. Cuirõ eſt qꝛ tactꝰ repiuntur ĩ inſtris muenlib expᷣſſione affec tus. Et rõ illiꝰ eſt.qꝛ talis diſtinctio nõ fit per inſtrumenta naturalia qꝛ inſtrumeta natunag onot eſt nobis notioꝛ ⁊ ſiłr qlitates tagibiles Dicũ lia ſunt nata expmere affectũñ illius cuius ſunt· tur ergo aliqͥ ſoni graues ⁊ aliqͥ acuti. Dicit᷑ ci inſttumena. trhzi ſt acutũ quod iu pauco tpe mouet multn. Et di Quentur. Quot modis differant ſonusꝰ ninche cit graue qð in multo tpe mouet parñ. ⁊ hoc ſi vox. Dicendum ꝙ tnbus modis. Pꝛimo ex ibeniſ milr fit in tactu ⁊ in auditu qꝛ acutũ multum barte cauſe efficientis.ſecundo ex parte materie ris ult mouet ſenſuz tactꝰꝛ ſilr ſenſuz auditꝰ ⁊ hoc eſt¶⁊ tercio ex parte finis.Ex parte efficdentis quia nnum! ſonus caulatur ꝑ illa que nõ habent in ſe pꝛin waoniße ꝙ acutũ eſt equocũ ad acutũ qð eſt in ſtilo qd pia ſuoꝝ motuum. quia ſonus cauſatur exvi Nuntet pñgit tactũ ⁊ ad acutñ qð eſt in voce qd mouʒ olenta fractura aenis.ſed pꝛinapia vocis ſunt nichich auditũ ⁊ ad acutũ qð eſt in vino qð pñgit gu/ ab aĩa que naturaliter mouet coꝛp zue mené tmmn ſtñ. nec tũ velox motꝰ eſt acutꝰ q;uis ſon acut bꝛa quibus generatur vox. Secndo differunt nne AMitn cauſat᷑ ex velocitate motꝰ⁊ hoc eſt veꝝ qũ ſonꝰ eæx ꝑte matenie qiua opoꝛtet in voce eſſe Rtaai ntanog. cauſat᷑ ab vno motu ſʒ qñ aliqͥs ſonꝰ cauſat er onẽ nenis. ideo in nõ reſpirantib zan tvox diuerſis motib tñc velocitas mot/ nõ cauſat xt infra patebit hoc autẽ non ſemꝑf in 1sſ. acutuʒ ſʒ freq̃ntia.i.cõtinuitas motſic patʒ in Tercio dĩnt ex parte finis auna vor ſigniſicrrt n coꝛda multum extenſa ꝗᷓ qnto plus eſt cxtenſa affectõem aĩe nõ autẽ ſonus.Et nõ dint Ppaie tanto freq̃ntius mouet᷑ ſi nõ frangatur. xr parte foꝛme quia habent ſe ſicut ſuꝑr ⁊ in mmetete/ . W 0 gut em onu 8 ferius ⁊ illoꝝ eit vna foꝛma. H edloc Poſtaᷓ Arelto wetnunauit r ipſo ſono in cõi. Multa gutẽ anuimma philic 4 ¶ðdyrjñlr vult eiminare de voce q eſt ſpecies ſoni. et Aarenn en ſa . N err ngophi vult ꝙ vor eſt ſoln ſonꝰaĩati Ex ſtatiĩ cogno / NQuia nunc dietn ſit ꝙ dad e n almdel-bie cnltnzi cit᷑ c vox eſt ſpẽs ſoni ſoneni eſt cõioꝛ voce q Areſto. remouet quãdã dubitatoem da iquis ictte querere poſſet. An oĩa alata habet vocem. Et qð diat Areſto. vij bnse⸗ ⁊ ſiłr pᷣmo topicoꝝ n a mnuenit tã in iaiatis qᷓ in aiatꝭ.Et rõ iſti deter Liber vult Areſto.ꝙ nõ qꝛ animalia nõ hñtia ſangui nẽ nõ faciũtvocẽ ſicut cancri oſtree ⁊ teſtudies Nec oĩa aĩalia hñtia ſanguinẽ faciũt vocẽ ſed ſolñ illa que habet calidũ ſanguinẽ Et rõ huiꝰ eſt qͥa vox generat᷑ in aere ꝑ attractõʒ ⁊ reſpira/ tõem aeris.ſed aĩalia nõ hñtia calidũ ſangui/ nẽ nõ attrahũt neq;ʒ reſpirãt aerẽ ergo nõ faciũt vocẽ.Et qᷓ;uis qͥda puces videãt᷑ facere ſonũ ſi cut ſunt piſces in achileo.i.tali fluuio qͥ bꝛan/ chijs.i.ſuis faucibꝰ expellũt aquã ⁊ attrahunt iteꝝ aquã ſed nõ faciũt ſonũ vocẽ in tali attrac Lione in voce reqͥrit᷑ locutio.i.diſcretio vt Ddictũ eſt ſʒ nõ ſunt inſtr̃a in piſcibꝰqͥbꝰtalis di ſcretio fiat ⁊ ideo nõ faciũt ſonũ vocc. Ouerit᷑. Quare ſolũ aĩalia hñtia calidum ſanguinẽ ſaciãt ſonũ vocẽ Dom rõ eſt qꝛ vox cauſat᷑ exaere imſpirato.ſed aĩalia nõ habe tia calidn ſanguinẽ ñ reſpirãt ergo.⁊c ¶ Pinoꝛ ptʒ qꝛ reſpiratio aerꝭ valz ad feinht vt infra dicet᷑.ſz aialia que nõ hñt calidũ ſan/ guinẽ nõ indigẽt tali refrigerio ergo etiã nõ re ſpirãt. Pꝛo declaratione maioꝛis eſt ſciẽduʒ ꝙ; vox eſt ſonꝰ dicretus ⁊ ſᷣm certã diſcretõʒ fac/ tus. Illud ergo qð reqͥrit᷑ ex ꝑte ſoni etiã reqͥri tur ex parte foꝛmate vocis ⁊ cñ hoc aliqͥd plus Ad ſonũ autẽ tria requirũt᷑ ſq; ꝑcutiẽs ꝑcuſſũ ⁊ mediũ.ergo etiã iſta tria requirũt᷑ ad vocem In aere igit᷑ inſpirato lingua aĩalis eſt ꝑcuti/⸗ ens.pallatũ ꝑcuſſum.⁊ aer inſpiratꝰeſt mediũ. qꝛ⁊ tñ ex ꝑte vocis etiã reqͥritur certa diſcretio. ideo opoꝛtet ꝙ cõiungãt᷑ aliqᷓ inſtrumẽta natu ralia quibꝰvox certo mõ diſtinguat᷑. Et ſic ad hoc ꝙ erit vox requirit᷑ ꝙ fiat in aere inſpirato ⁊ ꝙ cõiungat᷑ inſtrumtis naturalibꝰdiſtinguẽ tibꝰtalẽ vocẽ.⁊ ad hoc valẽt labia ⁊ dentes.qꝛ dentes iuuãt ad hoc vt aer nõ ſił exꝑellatur per expiratõem qꝛ ſi ſimł expelleretur tuc nõ fieret dDiſtinctio in aere que requiritur ad vocẽ. Argnitur. Tuſſis fit ꝑ inſtrumta naturalia ⁊ in aiali ⁊ tñ nõ eſt vor. Dðm ꝙ in tuſſi ñ eſt diſcretio ſoni ꝑ inſtra naturalia ⁊ ergo ꝑ h̊ excluditur a diffinitõe vocis qð ðꝛ ꝓlat quia platio fit ꝑ diſcretionẽ B—B Arguitur. Ex hoc ſeq̃retur ꝙ alia aĩalia ab homine nõ facerẽt vocẽ qꝛ ibi nõ eſt diſcretio. Dð m ꝙ duplex eſt diſcretio in voce. Una ẽ ſimpłr ꝑfecta ꝗ ita pfecta eſt ꝙ põt ſcribi litte/⸗ ns. ⁊ talis vocatur vox l̃ata⁊ talis vox ſolum reꝑitur in hoĩbꝰ. Alia eſt diſcretio que eſt ĩpfe cta in oꝛdine ad pᷣdictã diſcretionẽ.eſt tñ talis diſtinctõ invoce que ſufficit ad exᷣmendũ affe ctñ aĩe.⁊ talis eſt etiã in vocibꝰ bꝛutoꝝ aialin qꝛvoces aĩalium etiã ſignificãt effect aialuum igerin coꝛdis Becũdus vt qñ canis latrat ſignificatur affectus eius Woz autem ſonus Quia Areſto. nñc oñdit in qbꝰ reꝑit᷑ vox hic vult ondere qͥd ſit oꝛganuʒ ipſiꝰvoc ⁊ inſtrin ꝑ qð vox immediate generat᷑ Et pꝛio dic qidẽ eſt oꝛganuʒz vocꝭ ⁊ reſpiratõis ⁊ hoc ſic pꝛobat Quna q;uis vox ſit ſionꝰ aĩalis nõ tñ in ᷣlibet ꝑte aĩal facit ſonũ vocem ſʒ ſoluz in illa ꝑte in qua animalia recpiunt aerẽ inſ piratuʒ. Exꝗͥ ſic arguitur. hoc ẽ oꝛganñ voc vbi aĩalia reſpi rat aerẽ.ſed vbi aĩalia reſpirãt aerẽ hoc eſt oꝛ⸗ ganuz reſpiratõis.ergo ẽ idẽ oꝛganuʒ reſpirati onis ⁊ vocis.fit enĩ vox in aere reſpirato ſieut dictuz eſt. Et qꝛ poſſet aliqs arguere ꝙ aer in/ ſpiratus valeat alalibꝰad refrigenuʒ calorꝭ coꝛ dis.⁊ ſic videtur ꝙ nõ valeat ad faciẽdũ vocẽ. Rñdet Areſto.ꝙ natura vtitur inſpirato nere ad duo ſcz ad eſſe aĩalis qꝛ aĩal nõ põt eſſe ſine tali aere inſpiratoꝛ ſic aer inſpirat valet ad re frigeriũ caloꝛis coꝛdis.⁊iõ aialia nõ reſpiran⸗/ tia q nata ſunt reſpirare nõ pñt viuere abſq;ʒ ꝛ ſpiratoe. Scðdo vtitur natura reſpiratione ad facienduzʒ vocẽ.⁊ ſic vtitur aere inſpirato qad bñ ee. Et ponit Areſto.ſilłe de lingua in aniato. Quia natura vno mõ vtitur lingua ad guſtu⸗ vt diſcernat int ↄueniẽs ⁊ diſcõueniẽs nuimẽ tum. Scðdo vtitur lingua ad locutionẽ.qꝛ lin⸗ gua ẽ q ſacit diſtinctõʒ aeris inſpirati.⁊ tal di ſtinctio eſt de ratione vocis. Arguitur. Natura ẽ tmiata advnuʒ ̊ nꝰ⸗ vtitur natura lingua ad duo Ddʒ p hoc ſie intelligitur ꝙ natura eſt deiminata ad vnuʒ ſie ꝙ nõ ad oppoſita ꝑ ſe.Et hoc ꝓbatur duplici qꝛ niſi ſic ignis no eſſet ens naturale qꝛ ignis calefacit naturalit᷑ ⁊ etiã exiccat ⁊ eleuat ⁊ leue facit. Segane idẽ qꝛ iſta pꝓpõ ponit᷑ aſſigtõe dꝛne int natalia ⁊ voltaria qꝛ volũtaria ñ ſut detmiata ad vnuʒ ſed bñt oꝛdinẽ ad oppoſita. ſicut homo pᷣt aliqͥd Pari vl oppoſituz. ſʒ na⸗ tura eſt terminata a poſi ta. pᷣt etiã iſta dꝛna aſſignan vt ſupᷣ patuit de anima vegetatiua. Per hoc g dicitur ꝙ iſta duo non opponuntur. Pꝛganum autẽ reſ Hiæ xclarat quid ſit oꝛganuʒ reſpirationis qꝛ ex hoc ſatuꝛ qͥd ẽ oꝛganuʒ vod.Et vult q oꝛga nuʒ reſpirationis ẽ vocalis arterea. Et hoc ſic oñditur.qꝛ hoc ẽ oꝛganuʒ reſpiratõis in qͥ aia lia recipiunt aerẽ inſpiratuz. ſed hoc eſt voca arterea Maiox eſt manifeſta Minoꝛ pʒ qꝛvo vnuz qꝛ nõ ad oppoſi/ gnani int naturã ⁊ aiam — — — — –e ☛n à —☛ — – –ef — — — . , — ☛— – –☛ –m — 1— — — — — — — rhe gen S ch Nton Hinari dſar i; lon wt. aſeſine Rae Plimn/ bare neal win mimd. Aoi um niln nun mon loeſr muj ſt duplici ſeignis rtlar iaſſchii oppolee niz hu Ac deh, isq tgen thoch nniͤan AW p De calis arterea oꝛdinat᷑ circa pulmonẽ in aĩali.⁊ ane cõiungit᷑ coꝛdi.qꝛ & aia lia reſpirantia abẽt magnũñ caloꝛẽ in coꝛde ⁊ ſic indigent in ſpiratõe ꝑ vocalẽ artereã vt ſic aer inſpiratus cõiungat᷑ coꝛdi. traſeunt cibus ⁊ pdtus q vena eit ſine coopcu lo ⁊ ↄtinuat᷑ ſtomacho.Alia ẽ vena ĩ collo ha bens cooꝑculũ qð deponit᷑ cũ inſpiratõe.⁊ iſta eſt magis arta q; pꝛia.⁊ iõ vocat᷑ arterea qᷣi ar ta vena ad dꝛnaʒ alterius. Iſta ei vocalis ar/ terea claudit᷑ ne cibus illã artereaʒ iutret.qꝛ ſi cibus intraret tũc impediret reſpiratõʒ ⁊ aial ſuffocaret ꝓpter caloꝛẽ coꝛdis.⁊ iõ ꝑiculoſuzʒ eſt tpe ſumptõnis cibi illã venã artaʒ aperire. Sie g fit vox qñ aer inſpiratus ẽ in pulmoe tunc em ꝑ vocalẽ artereã vel reſpiratõeʒ expel/ lit᷑ iteꝝ vſq; ad palatũ. 1 in oꝛe eſt quedaʒ cõcauitas.⁊ iõ talis aer ibi colligit᷑ ⁊ reieruat᷑. qñ igit᷑ ꝑ linguã talis aer certo mõ diuidit᷑ fit vox. Ex q̊ͥ patet ꝙ vox eſt ĩ aere reſpirato ſicut 7* in ſubiecto. , Quare repercuſſio Pic cõcludit ex pᷣdictis diffinitõneʒs vocis ⁊ vult ꝙ vox ẽ reꝑcuſſio aer inſpuati ab aĩa ad vocalẽ artereã facta cũ imagine ſignificãdi. et uis illã ꝑticulã nõ ponat Areſto.in diffini nitõe tñ addit eã poſtca ĩ tex.di.ꝙ nõ oĩs ſe onꝰ? aĩalis ẽ vox qꝛ tuſſientes faciũt ſonus lingna. vtz ⁊ tñ tuſſis ñ eſt vox.qꝛ nõ fit ab aiato ſᷣm qaĩatuz eſt. qꝛ fit ꝑ menbꝛa deſeruiẽtia aie ve getatiue ⁊ nõ ſenſitiue. illa em que fiũt p aiaʒ ſenſitinã ſubij ciñtur rõi. tuſſis ãt nõ ſubijcit rõi.nec etiã fit cũ imagine aliqua.i.cñ imagi// ne ſignificãdi. Bignuʒ autẽ eſt nõ Hic dñr declarat aliaz ꝑtem diffinitõis ſcʒ reꝑcuſſio ꝑ quã fit ſonus ſit in aere inſpirato. Et ad hoc poĩt duo ſigna. Pꝛimũ eſt ꝙ ſiali qͥs detinet aerẽ ⁊ nõ reſpirat nõ facit vocẽ. De cñduʒ ſignũ.piſces ſunt ſine voce q; nõ reſpi rãt aerẽ.⁊ qͥ dicũt piſces reſpirare pecccat ym intellectũ.i.falſuʒ dicũt.Et dic Areſto.ꝙ po/⸗ nere ꝓpter quã cãz piſces non reſpirat ſꝑcctat ad libꝝ de aiallus. ⸗ Arguit᷑ Aliqui piſces reſpirãt.̊ nõ bene dicit ꝙ piſces non reſpirãt. ꝓbat᷑ qꝛ Chama leon viuit ĩ aere ̊ reſpirat. Dom ꝙ nulluz aial vꝛuit ex puro elemẽto ſicut ptʒ ꝑ Areſto. ſcðo de generatõe q ſic dicit.ex eiſdez ſumus⁊ ̈ coꝛdi. Lirca qð ſciendũ ꝙ in col lo pfecti aĩalis eſt duplex vena.q̃dã eſt ꝑ quã ctio ſe nutrimur. cuz ůͦnullu aial poſſit conſiſtere er puro elemẽto & nulluʒ aĩal põt viuere ex puro elemeuto. Dom gad metriſtam qͥ ſic dici Sunt tria que puris vitam ducũt elemẽtis. Allec vnda fonet Chamaleon aere viuit ⁊c. Sciendũ eſt ꝙ aliqð nutrimẽtuʒ põt dici aer vel aqua vel terra duplłr. Uno mõ qꝛ non hʒ mixtionẽ alioꝝ elemetoꝝ.a ſic nulln aial nu / trit᷑ puro elemeto. Alio mõ ðꝛ aliqð nutrim tũ aer vel aqua.qꝛ aer excedit alia elemẽta in tali nutrimeto.⁊ ſic põt dici ꝙ Chamaleõ vi/ uat ex aere.i.viuit de illo nutrimẽeto qð ꝑ com poſitõeʒz ad nutrimẽta alioꝝ aialium hʒ plus cõpoſitõe aeris qᷓ; de alijs elemetis.⁊ ſic aqd fouet allec qꝛ Hͥ nutrimẽtuz hʒ plus de aqua qe8ꝑn & alijs elemẽetis. Arguit᷑ Aqua cõgelata piſces ſuffocãtur x moꝛiñntur niſi glacies aperiat᷑ q̊ videt᷑ piſceſ reſpirẽét. D n piſces nõ moꝛint᷑ in aq ↄ gelata ex defectulinſpiratõis aeris. ſqʒ ex frigidi tate aque.qꝛ ſi aq̃ ſit degelata ſiue qᷓlitercunq; apta ita ꝙ radij ſolares pñt tpare frigus aque tunc etiã tpat᷑ frigus in coꝛpibus piſciuʒ. In ſignũ c⸗ piſces in hyeme manẽt circa funduz aque vbi ẽ maioꝛ caloꝛ ꝑ anthipariſteſim.ma nifeſtuʒ eſt em ꝙ aqua ẽ grauioꝛ aere.g aer nõ põt eſſe ĩ aqua. ſi piſces indigerẽt inſpirate tunc opoꝛteret piſces ſꝑ eſſe ſuꝑ aquã.Etiã pᷣt ℳ aque piſces moꝛintur. Querit᷑. Vtꝝ iſta diffinitõ vocis ſit bene dici ꝙaqᷓ ſtagnalis putrefit. ⁊ ex putrefactone lis ꝓpꝛie diffinit᷑ ꝑ ſuas cãs vtʒ.ij.phoꝝ.ſedi hac diffinitõe ponutur ꝗqᷓttuoꝛ cãe vocis g̊ dif finitõ eſt bene aſſignata. In hoc em dꝛ reper cuſſio tãgit cã foꝛmalis.ᷣ pcuſſio em ꝓpꝛie foꝛ/ mat vocẽ. In h̊ em ꝙ ðꝛ aeris inſpirati tangi tur cã materiał.i.ſubiectũ vocis.qꝛ ſubiectu, vocis eſt aer inſpiratus. In h ãt ꝙ dꝛ facta ab aĩa ad vocalẽ artereazʒ tãgunt᷑ cã efficiens pꝛi / ma ⁊ etiã pxima. Pꝛĩa em cuʒ ðꝛ ab aia ⁊ eti⸗/ am ꝓxima cuz ðꝛ ad vocalẽ artereaz. Deinde tangit᷑ cauſa final cu dðꝛ cuʒ imagine ſiꝗndi qꝛ Arguit᷑. Repcuſſio eſt actio.ſʒ vox nõ eſta äͤliras. nõ eſt reꝑcuſſio.Et iteꝝ actõ nõ eſt cauſa ſoꝛmal ipins vocis.g male ðꝛ ꝙ repcuſſio ſit cã foꝛmal voc Dom ꝙ repcuſ ſio capit᷑ triplłr. Uno mõ paſſiue ⁊ ſic nõ e ad ꝓpoſitũ.Alio mõ actiue ſᷣm ꝙ ſigt actũ repcu tiendi.⁊ ſic iſta diffinitõ ẽ cauſal ⁊ nõ ydemp tica.qꝛ vox cauſat᷑ ex repcuſſione aeris ꝑ natu ralia inſtrumeta.Lerco mõ ſumit nericntſed HM neutrali put ſigniſicat motũ ſiue aliqͥd cauſa tum ex actiua ꝑcuſſione ſicutcalefactio ſignifi cãs motñ impoꝛtat aliqͥd cauſatũ ex actiua ca lefactiõe et ſic ſignificat caloꝛẽ. Diliter etiã ꝑ cuſſio pᷣt ſigniſicare ſonũ cauſatũ ex ꝑcuſſiõe et tũc eſt pdicatio ſimplicit᷑ ydẽptica.qꝛ pᷣdicat᷑ genus de ſua ſpecie. repcuſſio enĩ vt ſic ſignifi cat ſonũ qui eſt genꝰ ad vocẽ.Et ꝑ hoc ſoluit argumẽtn quo arguit᷑. ꝙ actio nõ eſt cauſa foꝛ malis qualitatis. ergo ꝑcuſſio nõ pᷣt eſſe cauſa ſoꝛmal vocis. Dom ꝙ accipiẽdo foꝛmã ꝓ ut dicit a foꝛmãdo tũc ꝑcuſſio actiue accepta pt bene eſſe foꝛma.qꝛ foꝛmat.i.efficit vocem Si aũt foꝛma dicat᷑ ab infoꝛmãdo tũc ꝑcuſ/ ſio neutralit accepta eſt foꝛma quia idem ſigni ficat qð ſonus. Arguit. Si diffinitõ eſſet bona ſequeret ꝙ omis vox eẽt ſigtiua qð ẽ falſuʒ. ꝓbat᷑.qꝛ dic diffinitõ cñ imagine ſijndi. Dom ꝙ ſigre capit᷑ dupłr. Uno mõ ſᷣm illud qð ẽ aliq̃d ali ud a ſe pntare.⁊ ſic nõ oĩs vox ẽ ſigtiua qꝛ ali que voces uihil repñtant. Alio mõ accipit᷑ ſi gnificare generalłr ꝓut ẽ quocũq; mõ aliqͥd p/ ſentare ⁊ ſic oĩis voxẽ ſigniſicatia.qꝛ adminꝰ pntat ſeipam pᷣus imaginatã.⁊ iſto mõ hic lo quit᷑ Areſto.⁊ iõ ꝑtinent dicit.cñ imagine ſig nificãdi ⁊ nõ cuzʒ ſigniſitatõe.qꝛ oĩs vox ſigt aliqð imaginatũ pꝛius ſʒ nõ ſp ſigt rem. Poſtqᷓ; Areſto.determiauit de obiecto auditꝰ ſcʒ de ſono. hic ↄñir vult determĩare de obiecto olfactus ſcʒ de odoꝛe.Et rõ oꝛdinis qre pꝛius Tetarmiĩat odoꝛe qᷓ; de ſapoꝛe ſumit᷑ ex tribꝰ. Pꝛio ex ſituatõe oꝛgani.qꝛ oꝛganũ olfactꝰ eſt ſituatñ ſupᷣ oꝛganũ guſtus infra oꝛganũ audi tus. Scda rõ ſumit᷑ ex ꝑte obiecti.qꝛ obiectũ olfactus ſpnalius diffundit᷑ q; obiectuʒ guſtꝰ qꝛ ꝑ mediũ extraneũ ⁊ tñ minus ſpnałr q; ob iectũ auditus.qꝛ ſonus diffundit᷑ ꝑ motn lo/ calẽ ⁊ odoꝛ ꝑ motũ a lteratõis.ſed motus loca lis eſt ſpũalioꝛ motu alteratõis vt maniſeſtuʒ eſt. Lercia rõ ponit᷑ ab Areſto.in libꝛo & ſen/ ſu ⁊ ſenſato.qꝛ olfactus hʒ ↄueniẽtiazs cuʒ vi/ ſu ⁊ auditu.qꝛ diffundit᷑ ꝑ mediũ extranen.eti am hʒ ↄueniẽtiaʒ cũ guſtu ⁊ tactu.qꝛ ẽ ſenſus alimẽti ſicut guſtus ⁊ tactus.Determinando g̊ de odoꝛe pmo determĩat qͥd ẽ odoꝛabile. Se cũdo determiat de ipõ qð immutat ſenſum ſcz olfactuũ ibi. videt᷑ em. Pꝛĩo ꝓbat difficultateʒ Determĩationis de odoꝛe. Scðdo ðt quõ acci pit᷑ cognitõ deodoꝛe. Quo ad pᷣmuʒ dicit ꝙ nõ põt aliqs taz faciliter ⁊ bene detemiare de Becũdus odoꝛe ſicut pᷣus determinatuz eſt de coloꝛe et ſono.⁊ hoc ideo.qꝛ odoꝛes nõ ſunt nob mani feſti ſicut ſoni ⁊ coloꝛes.qð ſic ꝓbat.qꝛ illð ob iectũ unpfectiſſime ꝑcipim ꝑ aliquẽ ſenſum vbi cõditio obiecti ⁊ ſenſus hñt repugnãtiaʒ. ſed ſic eſt in hoĩe q;tuʒ ad eius olfactu.ↄditõ em obiecti ẽ habere caliditatẽ ⁊ ſiccitatẽ. quia odoꝛ ẽ ſiccus ⁊ calidus.ſed oꝛganũ ipᷣius ol/ factus in hoĩe eſt humidũ ⁊ frigidñ.qꝛ em̃ ol factus ↄingit᷑ cerebꝛo qð eſt huiduʒ ⁊ frigidũ ſic Zhit naturã ex natura cerebꝛi.⁊ hoc eſt qð dicit Areſto. ꝙ hũc ſenſuʒ habemꝰ peioꝛẽ mul tis aialibus.vnde hõ ſoluzʒ ꝑcipit excellentes odoꝛes ⁊ nõ odoꝛat ſine leticia aut triſticia.⁊ ſile eſt q̊ ad viſuziin qbuſdaʒ aialibus.qᷓdam em̃ hñt foꝛtes oculos ſicut piſces qͥ non habet cooꝑcula ſuꝑ oculos.⁊ ĩ illis nõ ſunt coloꝛes pmanifeſti. i. pfecte cogniti qꝛ nõ ꝑcipiñt niſi excellẽtes coloꝛes ex qͥbus terrẽtur.Ex qͥbꝰ ſu/ mit᷑ vna generalis regula ſcz iſta. ꝙ qñcunq; ĩi aliqͥ aiali oꝛganũ ſenſus ẽ male diſpoſituz tuůc umpfecte cognoſcit ſenſibilia illꝰ ſenſus. Querit᷑ Que ſit cauſa ꝙ hõ hʒ pꝛauuz ol/ factuz. Doðm ꝙ iſta qꝛ ad hoc ꝙ ſenſus biᷣ pcipiat ſuuz obiectũ requirit᷑ ꝙ ſit ꝓpoꝛcõ ſen ſus ad obiẽctũ.qꝛ ex obiecto ⁊ ſenſu fit aliqð vnñ. ſed illa q̃ debet vniri adinuicẽ de bẽt eẽ p poꝛcõnata. ſed oꝛganũ olfactus hʒ ↄditõnes omnino zgrias obiecto ſui ſenſus.qꝛ obiectus eſt calidũ ⁊ ſiccũ.⁊ olfactus ẽ huĩdus ⁊ ingi⸗ dus ꝓpter ꝓpinqtateʒ ad cerebꝝ.ſed hõ habʒ magnu cerebꝝ gᷓ maln habet olſact. Arguik. Areſto. dicit ĩ libꝛo de ſenſu ⁊ ſen ſato ꝙ oꝛganũ olfactus ẽ ignee nature. g̊ nõ ẽ humidnz. Dom olfactus accipit duplicꝛ ter. Uno mõ ſᷣm ꝓ hz in ſe actualiter ſuuz ob lectũ.⁊ ſic ẽ de natura ignis ꝓpter obiectuʒ.⁊ ſic loqtur Areſto.in de ſenſu ⁊ ſenſato.qꝛ non dicit ibi ꝙ olfactus ſit de natura ignis ſʒ odo ratũ.odoꝛatus ãt ſigt actũ eꝰ.Alio mõ accipi tur olfactus ſm ſe ⁊ ſic eſt de natura aq̃ ꝓpter 7 ei cõiungitur. “ . Arguit᷑ Lunc ſeq̃ret᷑ ꝙ oẽ aĩal haberet pa uñ olfactuz. qꝛ in oĩ aĩali olfactus ẽ ſituatꝰ cir ca cerebꝝ. Dðm ꝓ q;uis ĩ aĩalibus bꝛutis etiã impediat᷑ odoꝛ ex ꝓpinqͥ tate olfactus ad . cerebꝝ nõ tñ ſicut in hoie.qꝛ in hoĩe eſt maxi/ mũ cerebꝝ ſᷣm q;titatẽ ſui coꝛꝑis ⁊ iõ impedit olfactus plus ĩ hoĩe q; in alijs aialibus. Querit᷑ Que ſit cã ꝙ hõ hʒ maius cerebꝝ qᷓ; alia aialia. Dom ꝙ rõ eſt duplex. Pꝛia qꝛ hõ hʒ calidiſſimuʒ coꝛ int oĩa aĩalia. qᷓ bʒ ꝓpinqtates ad cerebꝝ cuiꝰ naturaz öhit quia 6s zob ſum naz. cto guis 8 , emol gidi⸗ ſtg mul cntts u. dam aha ors iütnii bſi⸗ fangzi nytic 8. unzol⸗ ſusbi Möſen ſriicd eletti Ntönes cbicanj 4 „ 8 marximũ cerebꝝ.ↄña pʒ.qꝛ caloꝛ coꝛdis miti at ꝑ frigiditatem cerebꝛi.vbi g̊ maioꝛ eſt ca loꝛ ibi reqͥrit᷑ maioꝛ mitigatio caloꝛis coꝛdis eiuſdeʒ. ⁊ illa fit ꝑ maius cerebꝝ. Scda rõ eſt qꝛ hõ hʒ ꝑſectõꝛes ſenſus interioꝛes q; aliqð aliud aĩial.qꝛ ſenſus interioꝛes ĩ hoĩe ſubſerui unt iutellectui.ꝗ̊ opoꝛtʒ eẽ maioꝛẽ diſtantiaʒ ſenſuuʒ interioꝝ adinuicẽ q diſtantia nõ põt elſe abſq; magnitudine cercbꝛi. Querit᷑ Quare hõ hz calidiſſimuʒ coꝛ int cetera aialia. Dom ꝙ ppter duas cas. Pꝛi ma eſt ppter directã ſtatura. qꝛ hõ inter cetera aialia directius ãbulat habedo caput verſus celũ. alia ãt aĩalia hũt ſtaturã obliquã vl late ralẽ.in ſignũ cꝰ deficiente caloꝛe deficit recta ſtatura. ⁊ iõ recta ſtatura deficit i ſenibꝰ. Se/⸗ cũda rõ qꝛ in hoiĩe ſunt plures opatões vita/⸗ les q; in alijs aĩalibus.ſed opatões vitales ex ercẽtur ꝑ caloꝛc.vbi g̊ ſunt plures opatões vi tales ibi reqͥritur maioꝛ calulo. Arguit᷑. Si ppter huiditateʒ cerebꝛi olfac tus impediret᷑ tunc debuiſſet natura ipᷣm oꝛ/ dinaſſe ĩ alio loco. Ddm ꝙ ꝓpter duas cãs neceſſe eſt olfactuʒ poni iuxta cerebꝝ. Pꝛia eſt ꝓpter ipᷣm ſenſuzʒ qꝛ ncce eſt omeʒ ſenſuʒ kmi/ nari ad cerebꝝ in qͥ eſt ſenſus cois.in ſenſu eĩ cõi eſt terminus ſenſuũ exterioꝝ ⁊ iõ oʒ oms ſenſus eẽ cõiunctos ĩ cerebꝛo vt vult Areſto. iufra. Scda rõ eſt ꝓpter cerebꝝ qð ſᷣm ſe ẽ mł tũ frigidũ.ſed illa frigiditas tꝑatur ꝑ odoꝛeʒs et iõ dicit Areſto. in de ſenſu ⁊ lenſato. ꝙ odo// res nõ nutrimẽtales cõferunt ad ſanitatẽ cere bꝛi.ꝑ accñs tñ põt ledere cerebꝝ. Arguit᷑. Homo ꝑcipit odoꝛes tã nutrimẽ tales q; nõ nutrimẽtales.g hʒ melioꝛc odoꝛc et certioꝛẽ olfactũ qᷓ; alia aialia.ↄnña tʒ. qꝛ alia aĩalia ſoluʒ ꝑcipint odoꝛes nutrimẽtales. CLirca argumentũ eſt ſciendũ ꝙ odoꝛes dicũt 1*. „ nutrimẽtales qbus ꝑcipit᷑ nutrimẽtuʒ. vel qͥ; ſunt ĩ nutrimẽto ſicut odoꝛes carniñ bulitaꝝ ſed odoꝛes dicũtur uõ uutrimẽtales quibꝰ n pcipiũtur nutrimẽta ſicut ſunt odoꝛes floꝛuʒ ex qbꝰ aĩal nõ nutrit᷑aĩalia g̊ bꝛuta vt canes ſoln ꝑcipiñt odoꝛes nutrimetales ⁊ etiã non nutrumctales ſʒ nõ ꝑcipiñt tales cũ delectatõ ne aut triſticia. Dom ẽg ad argumẽtuʒ ꝙ hõ pcipit plures odoꝛes exteſiue q; alia aĩalia tñ alia aĩalia magis cognoſcũt intẽſiue vt pʒꝰ de canibꝰ qui ꝓpter colericũ cerebꝛũ qð eſt in tẽſius ſiccũ ꝑfectius pcipiũt odoꝛes. Uel di/ cendũ ꝙ etiã alia aĩalia ꝑcipiũt odoꝛes nõ nu trimẽtales ſicut⁊ hõ ſed nõ cuʒ lectatõe aut triſticia ſicut hõ.qꝛ cerebꝝ nõ ↄfoꝛtat᷑ in aiali — . Anima bus bꝛutis ex odoꝛibus ſicut in hoĩe niſi foꝛ⸗ ſan odoꝛ coꝛrũpat aĩal ſicut eſt odoꝛ ſuſppu/ rins vel carkooon Wigetur enĩ et ana Quia dictũ eſt ꝙ odoꝛes ſᷣm ſe ſunt nobis ig noti. Hic ondit ꝑ quẽ moduʒ accipiat᷑ cogni tio odoꝝ Et vult ꝙ dꝛñe odoꝝ innoteſcũt no bis ꝑ cõparatõeʒ ad dꝛnaʒ ſapoꝝ. Ocdo oñt quõ adinuicẽ coꝛreſpoõdeãt ibi.⁊ apd. Pꝛimũ ̊ ſic ꝓbat. Ignota notificãtur ꝑ nota.ſed ſpẽs ſapoꝝ ſunt nob note ſᷣm ſe⁊ ſæs odoꝝ ignote gꝗipꝑes odoꝝ notificãtur ꝑ ſꝑẽs ſapoꝝ. Maioꝛ manikeſta. qꝛ oĩs ↄgnitò fit ꝑ aliqð manife/⸗ ſtius. Minoꝛẽ pbat phs.qꝛ obiecta ill ſen/ ſus ſunt nobᷣ notioꝛa qꝝ ſenſuʒ habemꝰcertio rẽ.qꝛ ꝑ ſenſuʒ ↄgnoſcũtur obiecta.ſed ſenſum guſtus habem certioꝛẽ. ꝗ etiã certius cognoſ/ cimus obiecta guſtus. Minoꝛ iteꝝ pbat᷑qꝛ guſtus ẽ quidã tactus ⁊ tactũ habem certioꝛẽ et certiſſunũ.qð ſic ꝓbat᷑.qꝛ ĩ illo aĩali eſt cer/⸗ tioꝛ tactus qd ẽ magis ingen ioſum ⁊ pꝛuden tiſſuimuʒ.ſʒ hõ eſt pꝛudentiſſimũ aialiuʒ ⁊ ma gis ingenioſuz. hʒ pfectiſſimũ tactũ. Miõꝛ eſt maifeſta. ¶ Daioꝛ ꝓbat᷑.qꝛ ꝑ tactũ aliqͥ di/ cunt᷑ ingemioſi ⁊ non ingenioſi.qꝛ molles car ne. i. habetes bonñ tactu ſunt apti mente ⁊ foꝛ tes carne.i.habetes groſſum tactuz ſunt inepti mente. OAuerit᷑ Quare hoĩes iudicãtur potius in genioſi penes tactũ qᷓ; penes alios ſenſus. Dðm ꝙ 1õ qꝛ tactus ↄſtituit᷑ ex mixtione q̃t/ tuoꝛ qualitatũ pmax ſicut ĩ capitulo de tactu patebit. Mixtio ãt quattuoꝛ elcementoꝝ facit cõmirxtioneʒ ĩ aĩali.vbicũq; g eſt melioꝛ tact ibi ẽ melioꝛ cõmixtio.⁊ ad bonitatẽ ↄmixtois ſeqtur boĩtas oim oꝛganoꝝ ipõꝝ ſenſuũ.vbi/ cũq; ̊ eſt bonus tactus ibi naturałr omẽs ſen ſus ſunt bene diſpoſiti ⁊ pcipue ſenſus interio res.qꝛ & ſenſus interioꝛes ſubſeruiunt intelle ctui. vbicũq; ̊ ſunt boni ſenſus interioꝛes ibi intellectus põt exercere ſuas opationes debite et ex h̊ dicũtur aliqui ingenioſi qui hñt bonã diſpõeʒ ſenſuũ interioꝝ. q;uis em aĩa rõnalis ſm eſſentiã ſit eq̃liter ĩ q̊̃libet hoĩe non tñ ſᷣm opationẽ.qꝛ ſᷣm phm aie ſequunt᷑ coꝛꝑa in / bus ſunt.qð ẽ veꝝ qᷓ;tuʒ ad opatõeʒ. Alirguit᷑. Pꝛio methaphiſice dicit Areſto. viſus ẽ certiſſimꝰ ſenſus.̊ male hic ðꝛ ꝙ ta etus ſit certiſſimus. Et iteꝝ auditus ẽ ſeuſus diſcipline g̊ penes ſenſuʒ viſus vel auditus de bet aliqͥs iudicari ingenioſus. Dom dupli Vlno mõ ꝙex boitate ſenſus Viſn u ſumit Liber bonitas intellectus ſicut ex bonitate tactꝰ.qꝛ ſenſus viſus nõ immediate ſnbſeruit intellcc tui ſicut ſenſus interioꝛes.cũ ̊ ex bonitate ta / ctus iudicãtur ſenſus interioꝛes ⁊ io nõ ex bo nitate viſus ſed ex boitate tactus aliqͥs ðꝛ in genioſus vel bone mẽtis. ⁊ ex bonitate viſus iudicat᷑ intellectus bonus ſᷣm qͥd. ſed ex boni tate tactus ſimpłr. qꝛ ad bonitatẽ tactus ſeqͥt᷑ bonitas oĩim ſenſuũ ſʒ nõ eð. Scdo põt dici ꝙ hic nõ fit cõꝑatio tactus ad alios ſenſus in hoie.qꝛ viſus ẽ certioꝛ tactu.qꝛ qñq; coꝛrigit tactũ ſicut pʒ ĩ digitis cãcellatis.nã digiti cã/ cellati iudicãt vna fabã eſſe duas.viſus ãt coꝛ rigit iudiciñ tactus.ſed h̊ fit cõparatio tactus in hoĩe ad tactũ alioꝝ aĩaliuzʒ. qꝛ tactus ĩ ho/ mine eſt certiſſimus. “ Arguit᷑. Aranea ercellit hoĩeʒ in tactu.q̊ᷓ ta ctus no eſt certioꝛ in hoĩe q; in alijs aĩalibus Añs ptʒ in iſtis metris.los aper auditu p/ cellit aranea tactu. Uultur odoꝛatu. linx viſu ſymea guſtu. Dðm ꝙ tactus capit᷑ duplicik Uno mõ q;tuʒ ad ꝑceptõneʒ tangibilis.⁊ ſic aranea excellit tactu hoĩeʒ.qꝛ qñcunq; tãgitur rethe vel tela aranee.tũc aranea ſtatim ꝑcipit talẽ motũ ꝓ pter ↄtinuatõeʒ tele ad coꝛpꝰ ara nee ſicut hõ ſtatiz ꝑciperet ſi traheret᷑ ꝑ crines Alio mõ accipit᷑ tactus qᷓ;tuʒ ad iudiciuʒ tan gibilis. ⁊ ſic hõ certius iudicat de ſenſibili ta ctus qᷓ; aranea vł aliqð aliud aĩal. Argut. Erx h̊ ſeq̃ret᷑ ꝙ mulieres eſſent apti oꝛes ad ſtudiuʒ qᷓ; viri qꝛ ſunt magis molles carne ipſis viris. Dom ꝙ dupler eſt molli cies.q̃daʒ ẽ aq tica ſiue flegmatica.⁊ illa molli cies nõ facit bonuʒ ingeniuʒ. ⁊ illa mollicies abungdat ĩ mulieribus ⁊ etiã in pueris qii nõ — ſunt apti ad ſtudiuzʒ. Alia ẽ mollicies aerea qᷓ eſt bene receptiua ⁊ cñ h iudicatiua.⁊ tałl mo licies arguit bonitatẽ tactus.⁊ iõ nõ repit᷑ ni / ſi in bene diſpoſitis. ⁊ pᷣt vocari mollicies ſan guinea. * Arguit̃ Suplatiu⸗ pſupponit poſitin B um ⁊ↄpꝑatiuũ.ſed alia aialia ab hoĩe nõ ſunt pꝛudęẽtia.ꝗ̊ homo nõ eſt pꝛudẽtiſſimũ aĩaliũ. Dðm ꝓꝙ pꝛudęetia accipit᷑ dupłr. VUno mõ ꝓpꝛie ꝓ habitu intellectuali ſᷣm ꝙ eſt recta rõ rexꝝ agibiliuz. ⁊ ſic nõ põt repiri in bꝛutis cuz ibi nõ ſit recta rõ re agibilin. Alio mõ acci/⸗ pit᷑ p quadã naturali induſtria ad aliqd opꝰ faciendñ.⁊ ſic etiã aĩalia bꝛuta hñt pꝛudẽtiã qꝛ hñt naturalẽ induſtriã ad opanduz.qꝛ ſᷣm Areſto. pᷣmo methaphiſice quedã aialia ſunt diſciplinabilia ſicut q habet audituz vt canis Vcetur coꝛiſare. Becudus Querit᷑. Quare magis ſumũtur dꝛñe odo ru pꝑenes dꝛnaʒ ſapoꝝ q; penes q̃litates tangi biles cñ ille ſint nob notiſſime. Ddm ꝙ iõ qꝛ qualitates tãgibiles ſunt ſimplices cũ ſint ſumpliciũ coꝛpoꝝ.ſed ſapoꝛes ſunt mixti qꝛ ſo lũ ſunt ĩ coꝛpibus mixtis. Et iõ dicit Areſto te. in libꝛo de ſenſu ⁊ ſenſato ꝙ tã odoꝛ q; ſapoꝛ cauſant᷑ ex huĩdo calido ⁊ ſicco.ſub iſta tamẽ dꝛña. qꝛ ſapoꝛ eſt paſſio facta in huĩdo ↄcur/ rẽtibus calido ⁊ ſicco.ſʒ odoꝛ ẽ paſſio facta in ſicco cõcurrẽtibus calido ⁊ humido. Eſt autem ſicut hu Quia nũc dictuz eſt ꝙ ſpẽs odoꝝ debent ſumi penes ſpẽs ſapoꝝ. Hic dic quõ coꝛrndent ad ĩ uicẽ di. ꝙ coꝛrũdent tã in extremis ſpebus q; in medijs.qꝛ ſicut extremi ſapoꝛes ſunt dul/ ce ⁊ amarũ.ſic etiã extremi odoꝛes ſunt dulce et amarũ.Etiã coꝛrñdent ĩ medijs qꝛ ſicut eſt ſapoꝛ acer auſterus acutus ⁊ pinguis. ita etiã ſunt tales odoꝛes. Ex qͥ patʒz y" coꝛrñdent quo ad noĩa.ſʒ addit Areſto.ꝙ no coꝛrñdent q̊̃ ad ſubiecta.qꝛ ẽ aliqð ſubiectũ in q̊ iuuenit᷑ bonꝰ ſapoꝛ ⁊ malus odoꝛ.⁊ eõ. Et rõ iſtius eſt extra textũ.qꝛ ſicut ſtati dictũ eſt.ſapoꝛ ẽ paſſio fac ta in huido.⁊ odoꝛ ẽ paſſio facta ĩ ſicco.vbi gᷓ eſt humidũ temperatn ⁊ debite digeſtũ ꝑ calo/⸗ rẽ eſt bonus ſapoꝛ. ⁊ vbi ẽ ſiccũ bene digeſtum p calidũ in humido ibi eſt bonas odoꝛ. ⁊ ivðo que ſunt multũ exſiccata hñt bonũ odoꝛẽ.ſed nõ bonuz ſceni⸗ Arguit. Spes ſapoꝝ immutãt ſuaz poñaz abſq; medio.ſʒ ſpꝑẽs odoꝝ ummutãt ſuaz potẽ tiã cuʒ medio.ꝗ nõ eſt ſititudo. Ddðm ꝙ ſpe cies ſapoꝝ ⁊ odoꝝ non hñt ſilitudineʒ q;tum ad modũ immutãdi nec etiã qᷓtuʒ ad ſubiec/ ta ſicut ð in textu. ſed ſoluʒ q;tuʒ ad ſilez no minatõez. hi intẽdit Areſto.in teraenn. Adhuc auteʒ ſicut Conſequẽter oñt Areſto.que ꝑci iñũtur ꝑ olfa ctũ.⁊ intẽdit ꝙ ſicut alij ſenſus ſh rñ vt viſns ẽ viſibilis ⁊ nõ viſibilis.auditus audibilis ⁊ nõ audibilis.ſic olfactus ẽ odo/ rabilis ⁊ nõ odoꝛabilis.Et qꝛ poſſet aliqͥs di cere ꝙ obiectũ debet ppoꝛcõnari ſue pone. ol/ facten ẽ ipſiꝰodoꝛabił ⁊ ñ odoꝛabil.iõ areſto. diſtiguit de nõ odoꝛabili dicẽs.ꝙ nõ odoꝛabi le duplr accipit᷑. VUno mõ negatiue. qꝛ nullo mõ natũ eſt hꝛe odoꝛẽjſicut lapis.⁊ illo mõ ol factus nõ eſt ipius ñ odoꝛabilqꝛ ſic nõ odo/ rabile nõ atinet᷑ ſub obiecto qð ẽ odoꝛ. Alio mõ accipit᷑ nõ odoꝛabile pᷣuatiue p illo qð hʒ nt oppoſito — — —+ — — gere ture ciga füſe ſeap ton⸗ io in lo che w: mi ur/ un ſumi nui s6 rck uci ntquo niad niw cenn obe nh; iga / Een 14 S naſe zchum ſcbic/ Uilen 4 mndl . ulms iad/ lisdi 6o geſeo. bꝛabt pullo mo⸗ l 6 och/ Ao De paruũ odoꝛẽ ſicut coꝛpus odoꝛabile pue quã titatis et ſic olfactꝰ eſt ipſius non odoꝛabilis Dicit᷑ etiã tercio mõ inodoꝛabile cõtrarie.qꝛ corꝛũpit olfactũ.et tale inodoꝛabile etiã cõti netur ſub olfacuu. M Arguit᷑. O doꝛare etiã ↄuenit inaĩatis. er go non ſolũ cõuenit aiatis.qꝛ dicit᷑ pomũ be ne odoꝛat Dom ꝙ odoꝛare accipit᷑ duplici ter. Uuo mõ ſ̃m qð eſt odoꝛẽ facere. et ſic po mũ dicit᷑ odoꝛare. qꝛ de ſe facit.i.odoꝛẽ̃ emit tit Alio mõ odoꝛare idẽ ẽ ꝙ odoꝛẽ ꝑeciꝑe ſiue ð odoꝛe iudicare⁊ ſic odoꝛare ñ cõuenit inaiatis ſed ſolũ poñe olfactine vel alicui alteri pone ſi ue ſenſui iterioꝛi.ſilłr qñ aer recipit in ſe odor nõ dicit᷑ odoꝛare id eſt odoꝛẽ ꝑcipere. Eſt autez olfactus Hic determĩat de immutacõe odoꝛatꝰ ab ipſo odoꝛabili.Et pᷣmo q;tuʒ ad mediũ. Scdo q; tiũ ad oꝛgann. In fine autẽ obiecto. q;tum ad mediũ intedit ꝙ mediũ ipiꝰ olfactꝰ ẽ aq ⁊ ger. Et hoc ꝓbat d aqua.qꝛ aialia viuẽtia in qaquis ſentiut odoꝛẽ̃.qꝛ ꝑ odoꝛẽ mouentur ad alimẽtuʒ diſtans. odoꝛ ibi diffundit᷑ ꝑ me/ dium aque ⁊ g̊ ibi aqᷓ eſt mediũ. Siłr ꝓbat ꝓ aer ẽ mediũ qꝛ aliqua aĩalia hñtia ſanguinem ſicut volucres. ⁊ aliqᷓ alia aĩalia ſine ſanguine vt aꝑes ꝑcipiũt odoꝛeʒ ĩ aere.qꝛ q̃daʒ aues cõo currũt ad alimẽtuzʒ alonge ꝓpter qð mouẽtur ab od oꝛe diffuſo in are. Querit᷑ Utꝝ odoꝛes ſint in aere realiter ł intẽtionaliter. Dom ꝙ odoꝛ hʒ dupler eſſe ſcʒ ĩ aere ꝓpinq circa coꝛpꝰ odoꝛiferũ.⁊ ibi hʒ eſſe reale ⁊ ſic ſaluat᷑ opinio Auicẽne qͥ dixit ꝙ odoꝛ eẽt realiter ĩ aere.Aliud ẽ eſſe ipᷣius odo ns in diſtãtia a coꝛꝑe odoꝛabili ⁊ ibi eſt odoꝛ hm eſſe ſpuale. Pꝛia ps ꝓbat qnqʒ rõibus ſi ⸗ ue ſignis. Pꝛia ſtat i hoc.odoꝛ ↄfoꝛtat realit cerebꝝ alterãdo ipᷣm ad oppoſita qualitatẽ.ſʒ foꝛma iutẽtionalis nõ agit realit᷑ ꝗᷓ oʒ odoꝛeʒ eſſe realiter ĩ aere. Scda eſt qꝛ odoꝛ qñs inter ficit aialia vt odoꝛ carbonũ ⁊ ſulphuris qd n cõtingeret ſi nõ eſſet odoꝛ realiter ĩ aere. Ler / cia ẽ qꝛ frigus ipedit odoꝛes⁊ nõ impedit colo res.qꝛ coloꝛes diffundũtur ſolũ ſpualit ꝑ me diñ. Itẽ odoꝛ unbealty⸗ aerez vel ꝑ ventuz. ꝗ ſignũ eſt ꝙ odoꝛ mouet᷑ cuʒ aere ⁊ g ẽ realiteri aere et ñ ſpñałr Itẽ coꝛpoꝛa odoꝛiſera minuũ tur ex h ꝙ emittut odoꝛes ⁊ fint rugoſa. Se cũda ꝑs ꝓbat᷑ qꝛ oĩs ſanſus ẽ ſuſceptiuus ſpẽ/ nm ſine materia.g̊ oʒ ꝙ odoꝛ qͥ eſt circa ſenſum recipiat ĩ ſenſuz abſe q; ↄditoibꝰ materie.i.inte tionalr. Et hoc pʒ ex ſigno qꝛ legit᷑ de bello to yano ꝗ; vultures venerũt circũquaq; a qngen tis miliaribns vt hẽtur ĩ hiſtoꝛia.ſʒ umpoſſ / bile fuit ꝙ odoꝛ de illis coꝛpibꝰ fuiſſet clatus tanta diſtantia realit.qꝛ ſi coꝛꝑa fuiſſent re ſoluta ĩ fumos adhuc no potuiſſent fumi ext- di ad tantã diſtantiam. Arguit᷑ Odoꝛ hʒ eſſe ĩ ſicco ↄphẽſo ab hu mido.ſʒ ĩ aere ⁊ aqua nõ eſt ſiccũ.g̊ ibi nõ pot· eſſe odoꝛ. Dom ꝙ ſicut nũc dictũ ẽ ꝙ odoꝛ hʒ dupler eẽ. ſcz eſſe ſpnale ⁊ ſic nihil impeit· odoꝛẽ eſſe in huido abſq; ſicco.qꝛ ſic põt eſſei puro aere in qͥ tñ nullũ eſt ſiccũ.Alio mõ acci pit᷑ odoꝛ ſᷣm eſſe reale ⁊ ſic impoſſibile c odoꝛẽ eſſe abſqʒ ſicco ſicut ꝓbat argumẽtuzʒ. Et iõ in illo aere ꝗᷣ eſt circa coꝛpꝰ odoꝛiferũ in q̊ ẽ odoꝛ realit᷑ eſt qdaʒ fumalis euapoꝛatõ ꝗ euapoꝛat fumal eſt calida ⁊ ſicca naturalra ĩ tali ẽ odoꝛ ſicut ĩ ꝓximo ſubiecto.Et iõ poma fiũnt mnio noꝛa poſtq; emiſernt odoꝛes Silr ex iſtis pot ſumi cã qre aliqͥs locus odoꝛat etiã ſubtractꝭ odoꝛiferis coꝛꝑibus. qꝛ ĩ tali aere in qͥ fuert coꝛꝑa odoꝛifera manẽt fumales euapoꝛatões in dbus etiã realirer ↄtinet᷑ odoꝛ.Et ſi arguat᷑ accñs nõ migrat de ſubiecto ĩ ſubiectũ.gꝗ̊ odoꝛ nõ põt eſſe ĩ fumali euapoꝛatõe qͥ pꝛius fuit in coꝛꝑe odoꝛifero. Dðm ꝙ iſte odoꝛ ñ eſt idẽ numero q eſt i coꝛpꝑe odoꝛifero ⁊ i fumali aua/ poꝛatõe.ſed iſte odoꝛ q eſt i ſumali euapoꝛatõ ne ẽ cauſatus ab odoꝛe exñte in coꝛꝑe odoꝛiſe ro. ſed idẽ nõ cauſat ſeipᷣm. Ex qͥbus põt ſoluu·⸗ alia queſtio qᷓ quen põt vtꝝ odoꝛ ſit ſumalis euapoꝛatõ. Dðm ꝙ nõ qð ſic pʒ.q⁊ fumak euapoꝛatõ ẽ coꝛpus reſolutũ a coꝛpe odoꝛife, ro ad modũ fumi qͥ eſt e pdicamto ſube erĩrs immediatũ ſubiectũ ipᷣius odoꝛis.ſʒ odoꝛ eſf qlitas de tercia ſpꝑẽ qlitatis ⁊ ĩ tali fumali eus oꝛatõe ſubiectat. Et ſi arguat᷑ odoꝛ⁊ fumalis euapoꝛatõ ſꝑ adinuicẽ ↄingunt᷑.g̊ ſunt idem. Doöm oꝙeſt duplex ydemptitas numeral ſcz elſſentialis ⁊ accntalis.mõ licz ſint ideʒ nume ro accñtali nõ tũ eſſentiali.ymmo diſtinguũt p̃dicamẽtaliter vt dem eſt. Etſile eſt æ hoie ⁊ . riſibili q licet ſint idem numero accñtali non tameu eſſentiali. S VWnge et dubiũ vi Hic cõſequẽter Areſ.circa pᷣdicta mouet ynnan dubitatõez que ſtat ĩ hoc. Utꝝ oĩa odoꝛãtia ſilr odoꝛẽt ſic ſc; ꝙ habeãt vnũ ſenſuʒ odoꝛis Fßm ſpẽʒ. Et pmo arguit ꝙ nõ ſit vnus olfact i oibus odoꝛãtibus.⁊ H̊ ſic qꝛ aliq̃ aialia odo rãt ꝑ reſpiratõeʒ ſicut aialia hñtia calidũ ſan guinẽ vt hõ.qꝛ illa nõ odoꝛãt niſi alonge. q Liber ſi odoꝛabile ponat᷑ ſupᷣ olfactũ ñ odoꝛãt.Alia ſunt aialia nõ habetia calidũ ſanguinẽ vt aĩa lia aqᷓtica ⁊ illa nõ odoꝛãt ꝑ reſpiratõeʒ ſʒ abſ qʒ reſpiratõne.ꝗ̊ videt᷑ ꝙ no ſit vnus olfactus in oibus animalibus . „ „ 6 Bed impoſſibile ẽ Hic ꝓbat duabꝰ rõibus ꝙ olfact ſit vn ſen ſus ſᷣm ſpẽʒ in oibus aĩalibꝰ. Quaꝝ vᷣma ſtat 11 B. ſenſus diſtiguntur penes obiecta.ſʒ ẽ idẽ obiectũ in reſpiratibꝰ n reſpirãtibꝰ.qꝛ odoꝛ ab vtriſʒ pcipit᷑ ̊ c eadẽ poña ſᷣm ſꝑẽʒ. Scda rõ ſtat i8 qꝛ ule pone ſunt vnv ſpẽi q̃ hnt ea deʒz coꝛruptia.ſʒ olfactus tã in reſpirãtibꝰ qᷓ; ñ reſpirãtibꝰ hʒ eadẽ coꝛruptia qꝛ vtrobiq; coꝛ rũpit᷑ olfactꝰa ſoꝛtibus odoꝛibꝰ ſic ẽ odoꝛ ſul phureꝰ qͥ coꝛrũpit oꝛganũ tã in reſpirãtibus q; in nõ reſpiratibus. Maioꝛ ptʒ qꝛ diuerſe res hut diuerſa Zria ſiẽ g̊ᷓ ideʒ oriuz olſactuũ reſpirãtina ñ reſpirãtin & etꝭ ſ cẽ idẽ ſᷣm ſpẽʒ Wigetur autem in Pic ſoluit qᷓoeʒ bpᷣus motã di.ꝙ olfactꝰẽ vni ſpẽi taz in eeibus aĩalibus q; in nõ reſpi rãtibus. ⁊ H ꝓbat ſic.qꝛ ſicut ſe hʒ viſus ĩ ha/ betibus duros oculos ⁊ molles. ita ſe hʒ olfac tus in aialibus reſpirãtibus ⁊ nõ reſpirãtib⸗ H viſus ĩ habetibus duros oculos ⁊ molles ẽ vnius ſpẽig etiã olfact in aĩalibus reſpirãti bus⁊ no reſpirãtibus. Maioꝛ pʒ.q ſicut aia lia hñtia molles oclos hñt palpebꝛas ſuꝑ ocu los qbus nõ remoris nõ ſit viſio ſicut ĩ hoĩe in alijs aĩalibus Pertol etiã aĩalia q̃ olfaci unt ꝑ reſpiratõz hñt cooꝑculuʒ ſup oꝛgann re ſpiratõis q̊ non remoto non fit reſpiratio nec actus olfaciendi.ſed illa qᷓ nõ habent coopcu/ lũ ſupᷣ oꝛganũ reſpiratõis etiaʒ reſpirãt abſqʒ remotionce cooꝑculi.⁊ ꝑ ↄñs etiã olfaciũt. ſic g hñs fortes oculos ſtati videt ea q̃ ſunt ĩ lu⸗/ cido abſq; ablatõe coopꝑculi. ſic ſiłr aĩalia coo perculũ nõ habetia ſuꝑ oꝛganũ olfactus ſtatiʒ odoꝛant pñte odoꝛabili. Arguit᷑. Diuerſa conditio foꝛme ar it di gerſitatẽ ſpẽi in foꝛma.ſʒ ẽ alia ↄditõ olfactus in reſpirãtibꝰ ⁊ in nõ reſpirãtibus. etiã in il lis olſactus erit diuerſaruzs ſpʒ. Dðm ad maioꝛẽ yduplex ẽ ↄditõ foꝛme.quedã eſt que oꝛit᷑ ex ipa foꝛma ſm ſe accepta ⁊ talis ſi eſt di uerſa arguit diſtinctõez in foꝛma.Alia ẽ cõdi tio foꝛme oꝛta ex ꝑte ſubiecti.⁊ illa non argu/ it diuerſitatẽ foꝛme.qꝛ ſi ſic tũc albedo in ho/ mine pfecte albo ⁊ nõ ꝑfecte albo eſſent diuerſa mʒ ſpꝝꝑ hoc g̊ ðʒ· r iſta diuerlitas ĩ olfactu Becundus tenet ſe ex ꝑte oꝛgani qð eſt ꝓximũ ſubiectum poñe.ſpẽs at potetie ſumit᷑ ꝑ cõꝑationẽ ad ipʒ obiectn. ſʒ materiał ſiue modalis diſtinctõ ſu mit᷑ ex ꝑte ſubiecti.Ex q bus põt ſumi ꝙ mani feſte Arelſ.hic intẽdit omẽs poñas in diuerſis aĩalibus eſſe eiuſdexs ſpꝑẽi.vt viſus ĩ hoĩe⁊ ĩ pi ſcibus q hñt duros oculos. Siłr auditus ol factus guſtus ⁊ tactus ĩ diuerſis aialibꝰ ſunt eiuſdeʒ ſpẽ ſicut pꝛius dictũ eſt. Eſt auteʒ odoꝛ ſicci Hic determĩat de inſtrumẽto ſiue de oꝛgand ol factus.Et vult ꝙ oꝛganuʒ debet eẽ ſiccu ⁊ ; p bat ſic. In potẽtijs paſſiuis oꝛganũ dʒ eſſe ta le in pona quale ẽ obiectũ in actu.qꝛ obiectuʒ agit ĩ ponaʒ.⁊ g̊ poña ſit ſilis obiecto.ſʒ odoꝛ cu generet᷑ ex dam fumo ĩ actu calido ⁊ ſicco g̊etiã oꝛganñ dʒ eſſe tale in poña.ſ.caliduʒ ⁊ ſiccũ quale ẽ ipᷣm obiectũ in actu.Eſt tñ circa textuzʒ ↄſiderandũ ſicut dictũ eſt ꝙ oꝛganũ ol factus ꝓpter ꝓpinqͥtatẽ ad cerebꝝ eſt actu hu midũ ⁊ tn iu potẽtia ſiccũ ⁊ ſit ĩ actu ſiccũ ꝑer hoc ꝙ odoꝛ actu immutat ipm. ℳ- Guſtabile àt quod Poſtq; Areſ.determiauit de viſibili.audibili. et olfactibili.ↄñr vult determiare de guſtabili Et rõ oꝛdinis q̃re guſtus pᷣccdit tactn eſt du/⸗ plex. Pꝛiĩa eſt qꝛ guſtus ꝓpꝛie dictus inuenit᷑ in pfectõꝛibus aialibus q; tactus. hzʒ ei om̃e aĩal tactũ. ſʒ eion aĩala ſolũ hñt guſtum ppꝛie dem. S n materiał qᷓ; ſenſus tactꝰ.qꝛ tãgibibile imu/ tat tactum q̊dammodo ſicut ẽ in ipõ ſubiecto tãgibili nõ ãt guſtns ĩmutat᷑ ſic a guſtabili. Pꝛĩo g̊ determiat de guſtabili in cõi ſiue de ſa⸗ poꝛe. Gcdo de ſpebus eꝰ ibi. ſpẽs ãt. Circa pꝛi mũ duo facit.pmo inqrit an guſtabile ꝑcipia tur ꝑ mediũ.ſcdðo oñt qͥd ꝑcipit᷑ ꝑ guſtuʒ ⁊ de oꝛgano e. Circa pᷣmũ intendit dicere ꝙ guſta bile.ſ. ſapoꝛ nõ ꝑcipit᷑ ꝑ mediñ extranen ſicut alia ſenſibilia de qbus dem eſt quis bñ ꝑ me diũ intraneñ Lirca qð ſciẽduʒ ꝙ mediũ ex tranen c qð ẽ ſeꝑpatuʒ ab aiali ⁊ ñ ẽ ꝑs aial ſic aer vł aq̃.Et ꝑ tle medin diffũdũtur coloꝛ ſo noet odoꝛ Sʒ mediñ intraneñ ẽ qð ẽ ↄictuʒ animali.⁊eſt pars animalis ſicut ſuꝑioꝛ caro ipſius lingue vocatur medium intraneũ.qꝛ ẽ coniunctum oꝛgano guſtus ſcʒ inſerioꝛi carne ipſius lingue que eſt oꝛganũ guſtus. Pꝛobat ergo Areſtote.quod dictum eſt ſcʒ ꝙᷣ guſtabili non percipitur ꝑ medium extraneum.Et hʒ ſic quiia guſtus ẽ quidã tactus ſed tactus nõ ꝑci cda rõ eſt qꝛ guſtꝰ ẽ ſenſus mi/ =S–☛☚ ---— +— –☛ tulen (ſpid 1en gu nüd uba ügr ibil ſubl tdr . ſun gni/ cco bii. aN h an lat bign ilk od ih ℳ. iſe e bet iibli ihſi ſo pit ſuũ obiectũ ꝑ mediũ extraneũ.̊ nec guſtꝰ. Minoꝛ eſt maifeſta Maioꝛ ꝓbat᷑.qꝛ guſtabi le ẽ ddã tãgibile g̊ guſtꝰ⁊ qͥda tactꝰ.Ona tenz. qꝛ diſtictõ ponaꝝ ſumit᷑ ex obiectis IZlñs ꝓbat᷑ in textu. qꝛ ſic humidũ ẽ tagibile cñ ſit vna de q̃ttuoꝛ qᷓ litatibꝰ pᷣmis ſic ec hũidũ ẽ guſtabile Wnde et ſi in aqua Pic exdludit tacitã q̃ſtionẽ q̃ poſſʒ fieri circa p dicta qꝛ poſſz aliqᷣs dicere ꝙ piſces in aqꝗᷓ exi/ tẽtes ꝑcipiñt ſapoꝛẽ ꝑ aquã ſʒ aqᷓ eſt medin ex tranen gᷓ ſapoꝛ ec ꝑ medin extraneũ ꝑcipit᷑ Rñ det Areſt. ꝙ tal receptio ſapoꝛis nõ fit p aquaʒ ſicẽ ꝑ medin.ſʒ ↄtingit ꝙ ſapoꝛ realr miſcet᷑ cei aq̃ ſic nũc in potu ↄtingit.vñ ſic ſapidꝰ potus realr ↄiungit᷑ lingue ⁊ pt ꝑcipi.ſic ec ↄtigit qũ aliqͥd ↄiñgit᷑ aq qd piſces ꝑcipiñt ſic at nõ eſt de viſu ⁊ de alijs ſenſibqͥa viſus nõ ↄiñgit᷑ rea liter medio ſed ſolũ ſpũalitter. Arguitur. BSuſt? tact ſunt ſenſus ſpecif ce diſtincti.g̊ vnꝰnõ pᷣt de alio pᷣdicari. Aus ꝓba tur.q̃a als nõ eẽnt qͥnq; ſenſus exteriores. Di cẽduʒ ꝙ guſt accipit᷑ duplr. Uno mõ ᷣm ꝙ eſt ſenſus diſcretiuꝰ alimẽti ſcoõm ꝙ alimẽtum eſt calidũ frigidũ humidũ vł ſiccn. ⁊ ſic guſt ẽ re aliter tact?qꝛ ſic hũt eadẽ obiecta. Et ſic dicit Areſto. in fine htercij ⁊ in pꝛĩcipio d ſenſu et ſenſato ꝙ oĩ aĩiali ineſt guſtꝰſic ⁊ tactꝰ Alio mõ accipit᷑ guſt; ppꝛie ſᷣm ꝙeſt diſcretin alimenti hm ꝙ tale alumẽtñ eſt ſapoꝛoſum. Et ſic guſtꝰ pᷣt capi tripłr ſcʒ rõe oꝛgani.rõe medij.⁊ rõne obiecti. Si ãt capiat᷑ ᷣmo mõ tũc iteꝝ guſtẽ q̃dã tactꝰ.qꝛ tact ẽ expãſus ꝑ totũ coꝛpꝰ ⁊ gul⸗ tus eſt ſolũ in lingua.hzʒ g guſtꝰ qnda ꝑtẽ tac/⸗ tus rõe oꝛgam. Di ãt capiat᷑ rõe medij ĩimutã di tũc iteꝝ guſtẽ qdã tactꝰ qꝛ vterq; ſenſus hʒ mediũñ intraneũn. Sʒ ſi accipiat᷑ rõe obiecti eſt diſtinguẽdñ qꝛ vel accipit᷑ ſapoꝛ rõe ſui funda mẽti ⁊ lic iteꝝ guſt'ẽ tactꝰqꝛ guſtabile ẽ tãgibi le. fundat᷑ eni ſapoꝛ in humido qð ẽ qlitas ta/⸗ gibilis. ⁊ ſic loqt AUreſto.in textu. Alio mõ ac/ cipit᷑ obiectũ ſᷣm ſuã ꝓpꝛiã ſpẽm.⁊ ſic ſimpłr ẽ alið guſtabile ⁊ tãgibile qꝛ tagibilia ſunt qttu oꝛ qlitates pme ⁊ alie qutates tãgibiles ex ipb caulate.de q̃bꝰ ðꝛ in ſcdo de generatõe.Er qꝛ gu ſtab ile ẽ ſapoꝛ qᷓ manifeſte diſtinguit᷑ a qlitati/ zabilbe ic ſeqᷣt᷑ ſunt diuerſi ſenſus. rguit. Sẽſib ile poſitũ ſup ſeuſum nõ fac △D ſenſatòez. g nõ pᷣt ſapoꝛ ꝑcipi niſi ꝑ mediũ. Dom ꝙ eſt duplex medin.ſi.extraneũ.⁊ per tale medin ſapoꝛ nõ ꝑcipit᷑ qꝛ neceſſe eſt coꝛp ſapidũ ↄigi lingue.Alið eſt mediũ intranen 1 tale mediñ eti fit ſenſatio in guſtu. Circa dio defert coloꝛ in viſum. qðů ſciendũ ꝙ in lingua ẽ duplex pꝑs Vna ſuꝑi oꝛ ꝗ eſt poꝛoſa hns in ſe humidũ qðdã ſaliua/ le Alia ẽ ꝑs infra ſuꝑioꝛe ꝑtẽ.⁊ illa ꝑs eſt oꝛga nñ in q ſubiectat᷑ pona guſtatiua.ſic erpimẽtũ haben in lingua bouis bullita. qꝛ ſuꝑpioꝛ ꝑs cpo nit᷑ſ.pellis.iſta ergo ꝑs ſuꝑioꝛ ẽ medin in tranen.ſapoꝛ ergo ĩmutat pᷣmo tale medin.⁊ H mediñ vlter imutat ipſaʒ ponaz. ⁊ ſicñ ponit᷑ ſenſibile realr ſup ſenſum ſed ſup mediin. Arguit᷑ Mediñ dʒ eẽ ſeꝑatũ a pona.ſʒ iſtd mediñ nõ eſt ſeꝑatũ ab oꝛgano ſiue pona ̊ nõ eſt mellin. Dom ꝙ duplex eſt ſepatio. qdas eſt ꝑ localem diſtãtiam.⁊ ſic medin in viſu ol/ factu ⁊ auditu eſt ſeparatũ ab oꝛgano nõ autez in guſtu ⁊ tactu. Alia cſt ſeparatio per realem Ddiſtinctionẽ⁊ ſic mediũ in guſtu etia eſt ſepara tum ab oꝛgano quia vna pars realiter eſt di / ſticta ab alia ſicut illa pars qᷓ eſt mediñ eſt alia ab üla pte ꝗᷓ eſt oꝛganum ⁊ ſic ibi eſt realis di / Arguit᷑ Cidet᷑ ꝙ collũ ſit oꝛganũ guſt?g̊ nõ lingua. Añs ꝓbat autoꝛitate Epicuroꝝ qͥ ap petebant colla ſicut grues. Dom ꝙ in collo nullo mõ ꝑcipit᷑ guſtus alicui alimenti ſed ſo lum in lingua. eſt enĩ in collo qͥdaʒ delectabi tactus cauſatus ex ↄiunctione nutrimẽti delec tabilis ad ꝑtes que ſunt in collo. Et ſic etimm dicit Areſto. tercio Ethicoꝝ ꝙ tpantia eſt cir / ca guſtũ:accipitur eni tũc guſtus vt eſt qdam tactus vt dietn eſt. ”M Nihil autem facit. Poſtq; Areſto. determiauit de aditione ipſius poñe guſt Hic ↄñr ont quid requirat᷑ ex parte obiecti.ſ.guſtabilis.⁊ vult ꝙ ex ꝑte obiecti reqͥ ritur ad hoc ꝙ ſe diffundat in ponam ꝙ guſta⸗/ bile ſit humidũ actu ulł poña.Et hoc ſic ꝓbat. qꝛ ſicut ſe hʒ lumen ad vidẽdũ ita humiqũ ad guſtandñ ſed lumen reqritur ad vidẽdũ g̊ reqͥ ritur humidũ ad guſtanduũ Cuirõ eſt qꝛ ꝑiñKu midñ qð eſt ĩ guſtabili ipe ſapoꝛ ↄiñgitur hu⸗/ mido ſaliuali qð eſt in medioꝛ ſic ꝑ humdũ ſaliuale defertur ſapoꝛ ad guſtũ ſic ꝑ lumẽ i me „ Conſeqnter Areſto.oñt quid ꝑcipiatur pꝑ ipᷣm guſtũ Et intendit dicere ꝙ ſicut viſus eſt ipſi viſibilis ⁊ iuiſibilis ita guſtꝰẽ ipſi guſtabilis 2 inguſtabił. Inuiſibile cĩ capitur dupłr Uno mõ aliqͥd ðʒ iuiſibile ꝑ exceſſuʒ qꝛ excedit pꝛo/ Luiber poꝛtionem oꝛgani viſus. Alio mõ dꝛ aliqᷣd in uiſibile ꝑ defectũ viſibuitatis ſic tnebꝛe dicũt᷑ inuiſibiles qꝛ nõ pñt mouere viſum. Silr ãt eſt de audibili ⁊ nõ audibili qꝛ aliqͥd eſt nõ au Dibile qꝛ coꝛrũpit auditũ ſicut magnꝰ ſonus. Alið eſt nõ audibile qꝛ ficit a mouẽdo audi tũ ſic paruꝰſonꝰ⁊ iſtis duobꝰ modis inuiſibłe capit᷑ puatiue Põt etiã inuiſibile capi negatie ⁊ ſic ðꝛ muiſibile qð nullo mõ pᷣtvideri ſic deꝰ ⁊ ſubſtãtie ſepate. Silr dꝛ ingreſſibile VUno mõ qð nullo mõ pᷣt ambulare. Alio mõ ðꝛ p/ ut idẽ eſt qð difficulter potẽs ambulare Et per hoc applicãdo ad ꝓpoſitũ dic Areſt. ꝙ guſtus eſt guſtabil ⁊ inguſtabilis. Et ðꝛ inguſtabile. Vno mõ ↄtrarie. Alio mõ pᷣuatiue. Cõtrarie ðꝛ inguſtabile duplr. ſ. qð hʒ pun guſtũ vl qð eſt coꝛruptiuñ guſtꝰ. Pꝛiuatiue dðꝛ inguſtabile qð hʒ parun guſtũ. Arguit᷑· Nulla pona extẽdit ſe vltra ſuũ ob iectũ.ſed guſtabile eſt ꝓpꝛin obiectũ guſtus.qᷓ guſt; nõ extẽdit ſe ad nõ guſtabile. Dom ꝙ inguſtabile capit᷑ dupłr. Uno mõ negatiue et ſicðꝛ inguſtabile qð nullo mõ pᷣt guſtari ⁊ ſic inguſtabile nõ otinet᷑ ſub obiecto guſt. neq;ʒ ecẽ ꝑ guſtũ cognolcit ⁊ ſic lapis pt dici inguſtabil Alio mõ ðꝛ inguſtabile puatiue vl otrarie q2 ſcz hʒ pᷣuñ b ꝑuñ guſtũ ⁊ ſic ec iguſtabile ↄtine tur ſub obiecto ipſi guſt cognoſcit ꝑ guſtu. Sinmnuiliter dicendũ eſt c inuiſibili inaudibi/ h ⁊ inodoꝛabili. Paltay Areſto vtenniauit dehoña ꝛ obiecto guſt. Hic ↄñr detrmiat de oꝛgano guſtus. Et vult ꝙ oꝛganũ guſt n dz eẽ humicn ⁊ ſapoꝛo ſuz in actu nec etiã dz eẽ di ganũ actualit humidũ humiditate ſapoꝛoſa. tũc ille ſapoꝛ intus eriſtẽs phiberz extraneũ ⁊ ſic nõ poſſʒ recipi aliqͥ ali ſapoꝛ in guſtũ Rõ ſcdi eſt qꝛ ſenſus ẽ virt paſſt iua. opoꝛtʒ g̊ ſenſu eẽé talẽ in poña q̃le eſt obiectũ in actu. cñ g ob/ iectũ ſit actu ſapoꝛoſuʒ opoꝛtet oꝛganñ eẽ tale in pona.Et hoc manikeſtat Areſto. p ſignũ q nõ otingit illũ bene guſtare q hʒ linguã nimis ſiccã qꝛ illa no eſt faciliter humectabil ſapoꝛe. neq; ↄtingit illu bene ſape qͥ hʒ linguaz nimis humidãa ⁊ iõ laboꝛãtibꝰ i.infirmaãtibꝰoĩa appa ret amara.qꝛ hñnt linguã plenaʒ tali hniditate. l. ſapoꝛoſa.i.humiditate amara. Arguit Lingua ẽ ſp actualr huida g ſeqͥtur oꝛganü guſt erit ſp actualr humida Dðzʒ ꝓ eſt duplex huiditas.ſ.nõ ſapoꝛoſa ⁊ tali hũi vult ꝙ actu nece ee diſpoſitũ ita ꝙ ĩpoſſi / bie ſit ipᷣm humectari. Cur rõ eſt qꝛ ſi eſſet oꝛ Becundus ditate lingua eſt ſemꝑ humida qꝛ opoꝛtet hu⸗ miditatẽ ſapoꝛoſazʒ cõiungi tali humidovt ſi fiat ſenſatio ſapoꝝ ⁊ ſic ſaliua ſupꝛa linguã eſt ſemꝑ humida in guſtu bene diſpoſito. Alid eſt humidũ ſapoꝛoſuʒ.⁊ tali humoꝛe nõ dʒ eẽ oꝛ/ ganũ humidũ niſi in guſtu male diſpoſito ſiẽ in guſtu laboꝛantiũ.i.infirmantiñn. Bpecies autem hu Conſeqnt᷑ de᷑mĩat Areſto.de ſpẽbus ſapoꝝ.Et per ſapoꝛis dñt ſumi ſic ſpẽs coloꝛis . ſic extremi coloꝛes ſunt cõtrarij ⁊ ſimplices ic ꝙ ñ cauſant᷑ ex medijs coloꝛibꝰ ſʒ ecõtra me dij ex ipſis. ſicetiã eſt de ſapoꝛibꝰqꝛ erxtremi ſa poꝛes ſunt ↄtrarij ⁊ etiã ſimplices ſic ꝙ ñ cau⸗/ ſant᷑ ex medijs ſʒ medij ex ipſis. Sunt gextre miſapoꝛes dulce ⁊ amarñ medij at ſunt ſapoꝛ pinguis. ſalſus.acer auſter põtic⁊ acutꝰ.⁊ ↄti net ſtiptic'ſub põtico. ſunt ſeptẽ ſpẽs ſapon. Et hnt iſtũ oꝛdinẽ dulciſ ſapoꝛ qͥ cauſatur ex humido bñ digeſto eſt bm'. deinde eſt pinguis q cauſat᷑ ex humido nõ bñ digeſto. Deinde eſt acetoſus.ſed ſapoꝛ acutꝰẽ megt, hz tres ee dẽtes ⁊ tres ſeqntes.Deinde ſeqͥt᷑ poticꝰ⁊ ticus. Deinde ſalſus.⁊ vltimo amarꝰ.Et diecia tur extremi ſunplices nõ ex eo qꝛ nõ cauſant᷑ ex mixtione aliq̃ ymmo cauſant᷑ ex mixtõe calidi ⁊ frigidi.ſed dicũt᷑ ſimplices qꝛ nõ cauſant᷑er alijs ſapoꝛibꝰ.hoc tñ ↄuenit medijs ſapoꝛibꝰ q̃ cauſant᷑ ex extremis nõ ſᷣm ſe ſed ᷣm eoꝝ cãs. cꝗ enĩ ſapoꝛis dulcis eſt humidũ ⁊ cĩ amari ſa poꝛis eſt ſiccũ.medij ̊ ſapoꝛes cauſant᷑ ex hũi do et ſicco. ⁊ dicunt᷑ cauſani ex ertremis qꝛ ſunt ex cauſis extremoꝝ ſapoꝝ Cõcludit ; Areſt.in fine ꝙ oꝛganñ guſt ẽtale in poña qle eſt ipſuʒ obiectũ in actu. . De tangibili autẽ Poſtq; Areſt. determiauit de qᷓ̃ttuoꝛ ſenſibus exterioꝛibꝰ⁊ eoꝝ ſenſibilibꝰ. Hic ↄñr deimiat de tactu ⁊ tãgibili. Et rõ oꝛdis ẽ qꝛ tactꝰ eſt mi mꝰſpnalis inter oẽs alios ſenſus qꝛ dãmodo recipit ſuũ obiectũ eoqẽ mõ quo eſt in materia Itsẽ tact eſt in oib ꝑtibꝰanĩalis.alij ãt ſenſus ſunt pꝛincipalius in cerebꝛo ſicut ergo cerebꝝ 54 eſt dignus alijs partibus animalis ita etiam alij ſenſus ſunt dignioꝛes tattu. Arguit᷑. Tactꝰ ẽ fundamtũ oĩm ſenſuũ ſed fundamtũ eſt pꝛiꝰfundato g̊. v?· Dodm ꝙ du pliciter ſumit᷑ oꝛdo in alibus Uno mõ ſᷣm vi am generatõnis ⁊ ſic imꝑfectioꝛa ſunt pꝛioꝛa. ſic nüc ͤcſ iwſe 1 loris lcss nme min ſa⸗ zane tiae arn . ſng ncs nmi labi pſunt ſckin i t ſobes init ccn iis ncun üͤſcd ngdu fmN Mionn ⁊ ſiłr fundamẽtum pᷣcedit ſuũ ſundatũ et illo moõ tact pcedit alios ſenſus.ſic ꝓbat argumen tñ. Alio modo ſumit᷑ oꝛdo aliqͥꝝ ſᷣm viã ꝑfec/ tõnis ⁊ ſic alij ſenſus ſunt pꝛioꝛes.qꝛ viſus eſt pfectioꝛ auditu ⁊ auditꝰ olfactu.⁊c. Arguitur. Tactꝰeſt in nobis certiſſunꝰ⁊ p/ fectiſſimꝰ. g erit poꝛ alijs ſenſibꝰ Ans ꝓbat᷑ in capitulo de odoꝛe. Dom ꝙ tactꝰ in hoie põt duplr cõꝑari. Uno mõ ad tactũ in alus aiali be ſic tactꝰ in hoie eſt certiſſimꝰqꝛ hõ hʒ meli oꝛẽ ↄplexionẽ qᷓ; aliqð aliud aial ſʒ in bnitate ↄplexionis fundat᷑ bonitas tactꝰſic pꝛiꝰdictuʒ eſt Alio mõ ↄpꝑat᷑ tactꝰ in homine ad alios ſen ſus ⁊ ſic eſt falſum qꝛ viſus eſt ꝑfectioꝛ cũ coꝛ rigat tactũ. Areſto.ergo delmiat de tactu et tãgibili.⁊ qꝛ poſſet aliqͥs arguere ꝙ pꝛiꝰ erit de terminaãdu de tãgibili q; de tactu.iõ Areſt.pꝛe/ mittit ꝙ q;tum ad illa de qͥbꝰẽ inqͥrendũ nõ re fert an determiet᷑ pꝛiꝰde tãgibili qᷓ; de tactu qꝛ ſi tãgibilia ſunt plura neceſſe ẽ plures tactꝰ eẽ et ecotra ſi ſunt plures tactꝰ etiã neceſſe eſt plura tãgibilia eſſe. * Hic remouet duas dubitatõnes q̃ꝝ pꝛĩa eſt. Vttꝝ tactus ſitvnꝰſenſus vel płes. Scda eſt. vtꝝ oꝛganũ ipſiꝰtactꝰſit caro exterioꝛ vł aligdð ꝓpoꝛtionabile carni ſic eſt in nõ hñtibꝰcarnẽ. aut oꝛganũ tactꝰſit aliqð poſitũ infra ſuꝑioꝛeʒ carnẽ. Pꝛio ergo ꝓcedit ad pmã dubitatõem. Et arguit pꝛĩio ꝙ tactꝰnõ fit vnꝰ ſenſus ſʒ plłes Et hoc ſic ꝓbat qꝛ oĩs ſenſus eſt vniꝰ cõtrarie/⸗ tatis q̊ ad ſuñ ſenſibile.ſic viſus ẽ albi ⁊ nigri audit grauis ⁊ acuti.⁊ guſt amari⁊ dulcis ſʒ in tangibili ſunt multe ↄtrarietates.ſ.caliduʒ frigidn.humidũ.ſiccũ.duꝝ⁊ molle.⁊ alie ↄtra rietates q ponũtur in ſcdᷣo de generatõe vbi po nũtur ſeptẽ ↄtrarietates. Habet autem ſolu. Pic ponit ſolutionẽ ad pᷣcedens argumẽtum quã ſolutõeʒ poſtea repꝛobat.⁊ iõ eſt ſolutõ ap parens.Et ꝓpter hoc dicit᷑ in textu ꝙ iſta pᷣdi/ cta ratõ habet quandã.i.apparentẽ ſolutioneʒ Et ſtat ſolutio in hoc.alij ſenſus q veraciter et ſimpliciter ſunt vn ſenſus tm ec hñt multas cõtrarietates in ſuis obiectis ⁊ tñ ex hoc nõ ĩ/ pedit᷑ vnitas ſenſus ergo nec multe cõtrarieta/ tes in obiecto tactꝰ impediñt vnitatẽ ſenſus ta ct Añs pʒ in viſuvbi ſunt albñ nigꝝ pulchꝛũ turpe. tenebꝛe ⁊ lumen ⁊ ſic d alijs. Et de ſono vbi ſunt acutñ graue puñ magnu aſpex ⁊ lene anima S . Hic excludit ſolutõz nũc datã.Et vult qlñ eſt ſile de ſenſu tactꝰ de alijs ſenſi ibꝰ. qꝛ q;uis ĩ ob iectis alioꝝ ſenſuũ ↄtineãt᷑ multe ↄꝛietates tũ ſunt reducibiles advnũ cõe ſubiectũ.i.genꝰqð ↄtinet tm ſub ſevnã pꝛicipalẽ ↄꝛietatẽ ad quã alie ↄꝛietates reducũt᷑.Exẽpli grã.in viſu ↄti/⸗ nẽtur albũ ⁊ nigꝝ.tenebꝛe ⁊ lumẽ.⁊ lumevide tur ſub roe albi ⁊ tenebꝛe ſub rõe nigri. Etiã ẽ vnũ cõe genꝰ ſ. coloꝛ ſub q̊ oĩa alia ↄtinẽt᷑.⁊ ad qð oĩia alia reducũt᷑ſed ſic nõ ẽ de tactu qꝛ ob/ iecta tactꝰnõ ſunt reducibilia ad vnũ cõe genꝰ qð ſub ſe ↄtineat tm vnã pꝛicipalẽ ↄꝛietate qꝛ iſte ↄꝛietates calidũ ⁊ humidũu frigidũ ſiccuʒ⸗ nõ ſunt adinuicẽ reducibiles ⁊ ideo ſenſus tac tus eſt duo ſenſiusq. Arguit Senſibilia oĩm ſenſuũ pñt eẽ̃ivno ſubiecto g̊ male dicit ꝙ qñq; pñt eẽ in vno ſub iecto ⁊ qq; nõ.qꝛ oẽs q̃litates ſenſibiles pñt eẽ in hole. Ddm ꝙ ſubiectũ pᷣt capij dupkr. Uno mõ ꝓ ſubiecto inheſionis qð ẽ ſubſtatia AUAſic oĩz ſenſibiliũ pᷣt eẽvnũ ſubiectũ. Alio mõ accipit᷑ ſubiectũ ꝓ genere loyco ꝓpter ſiłitudi/ nẽ quã hʒ ſubiectũ cũ genere loyco in hoc.ſ.q?ꝛ ſic gen?loycũ eſt in pona ad multas dꝛnas ita ſub iectũ inheſiõis eſt in ppna ad multa accña ⁊ iõ ſubiectũ pᷣt etiã capi ꝓ genere loyco vt dẽeʒ eſt ⁊ ſic accipitf hlh»iicc. Querit᷑. Utuꝝ tactꝰſit vnꝰſenſus vel ples. Dðm ꝙ tactꝰpt capi dupłr. Uno mõ mate/ riałr. ſ.m oꝛgann in q̊ fundat᷑ ⁊ ſic tactꝰẽ vnꝰ ſenſus. Cuiꝰrõ eſt qꝛ oꝛganũ tactꝰ ẽ ↄpoſitũex medietate qᷓlitatũ tãgibiliũ ſic infra patebit q medietas ↄſurgit ex mixtõe q̃ttuoꝛ elemtoꝝ.cñũ ergo qlibet ns aiabl hʒ in ſe mixtõʒ q̃ttuoꝛ ele/ mẽtoꝝ ̊ qlibet ꝑs hʒ in ſe tactũ oim qᷓlitatum tãgibilin vt manifeſte pʒ.⁊ ſic nõ eſt in vna ꝑte aialis tactꝰfrigidi ⁊ calidi ⁊ in alia humidiet ſicci. ⁊ ſic pʒ ꝙ nõ diſtinguũt᷑ ſm oꝛgana.i.ma teriałrAlio mõ accipit᷑ tactꝰfoꝛmalłr ⁊ ſᷣm ſuã ꝓpꝛiã dẽnam q̃ ſumit᷑ ꝑ ↄpatõeʒ ad obiecta et ſic ſunt duo ſenſus tactꝰ. VUnꝰ calidi ⁊ frigidi. alius humidi ⁊ ſicci. uiꝰratio eſt qqncunqʒ ſunt obiecta alicuiuſ ſenſus nõ reducidilia ad vnñ genus qð hz ſub ſe vna pꝛicipalẽ ↄꝛietatẽ tũc nõ eſt vnus ſenſus ſed płes.ſʒ obiecta ĩſtac tu nõ ſunt reducibilia ad vnũ genus qð habzʒ ſub ſe tm̃ vnã pꝛieipaleʒ ↄꝛietatẽ qꝛ in obiecto tactꝰↄtinẽtur due ↄꝛietates nullo mõ adinui/ cẽ reducibiles.ſ.calidũ frigidn humidũ⁊ ſccũ ⁊ ideo ponũtur foꝛmaliter duo tactus.ſ.vnus calidi ⁊ frigidi.alius humidi ⁊ ſicci. Liber Arguit᷑. Oms ↄtrarietates exiſtẽtes in ob lecto tactꝰreducũtur ad vnũ genꝰ.ſ.tãgibile. g̊ ſenſus tact erit vnꝰſenſus foꝛmalłr ſic alij ſen⸗ ſus Dðm ꝙ advnitatẽ ſenſus reqrit᷑ ꝙ oms 2trarietates ſub obiectoↄtẽte reducãt᷑ advnũ cõe gen qð eſt ꝑ ſe o biectũ illi ſic ꝙ adeq̃te re ſpiciat illũ ſenſuʒ ſic eſt de coloꝛe ⁊viſu de ſono ⁊ auditu ſʒ ſic nõ eſt de tãgibili ⁊ tactu qꝛ tãgi büle etiã ſe extendit ad tãgibile cõe ⁊ per accũs c quibꝰ manifeſtũ eſt ꝙ nõ continẽtur ꝑ ſe pꝛo pꝛie ſub obiecto tactus. = Arguit᷑. Tũc adminꝰ reducũt᷑ obiecta ſen/⸗ ſus tactꝰad hoc genꝰ qð ẽ tãgibile ꝑ ſe.qꝛ hoc eſt adequatũ obiectũ ipſiꝰſenſus tactꝰ ſitũ ad qð pñt reduci oĩa ta gibilia ſic in alijs ſenſibꝰeſt vnuz nomẽ genericũ impoſitũ ſub q̊ ↄtinẽtur oĩa reſpiciẽtia talẽ ponaʒ ꝑ ſe.Scðo eſt dicẽdũ ⁊ meli? ꝙ etiã ſi haberet vnũ nomen enenich ↄpꝛehendẽs ſub ſe oĩa ꝓpꝛia tãgibi/ ia adhuc nõ pt tacteſſe vn ſenſus.qꝛ nõ ſolũ reqͥrit vnitas noĩis ſᷣm genꝰ.ſed pᷣter hoc reqͥrit Hꝙ tale gen ↄtineat ſub ſe ſolũ vnã ↄtrarietatẽ pꝛicipalẽ ad quã alie ↄtrarietates ſunt redua/⸗ biles ⁊ hoc ppter oꝛdinẽ ponaꝝ qꝛ q̃dazʒ pone vt poñe naturales ſunt vniꝰ ꝑtis ↄtrarietatis vtputa ignis ẽ calidꝰ.Alie ſint poñe qᷓ ſunt to ticõtrarietatis ſed nõ ſunt plurin ptrarietatũ vt poñe ſenſitiue exterioꝛcs.alie ſunt que ſunt pluriñ cõtrarietatn vt ſunt ſenſus interioꝛes. Allie autẽ ſunt qᷓ ſunt oim ↄtrarietatũ vt in tellectꝰ. ſed tãgibile ꝑ ſe ↄtinet ſub ſe duas cõ/⸗ trarietates eq pꝛicipales ⁊ adinuicẽ nullo mõ reducibileſ.q;uis enĩ oẽs qᷓlitates tãgibiles re ducãt᷑ ad calidũ ⁊ frigidu; humidũ ⁊ ſiccũ.vt ðꝛ in ſcðo ð generatoe tñ iſte due ↄtrarietates nõ pñit adinuicẽ reduci. Argmt Dumidur ſiccũ reducũt᷑ ad calidũ ⁊ frigidũ.q̊ iſte ↄtrarietates reducũt᷑ adinuicẽ Ans ꝓbat᷑.qꝛvnũ eſt cã alteriꝰqꝛ frigida ſunt humida ⁊ ſicca ſunt calida. Dðm ꝓꝙiſte q̃ttu oꝛ ꝗᷓlitates pñt dupłr capi. Uno moõ qͥ ad eſſe cauſalitatis⁊ hoc dupłr. Uno mõ pſᷣm ꝙ reꝑpiũ tur in pᷣmis coꝛpibꝰ ſcʒ elemẽtis ⁊ ſic nõ cant ſeinuicéè ſic eni dicit Areſto. ſcdo & generatõe wꝙ iſte qᷓttuoꝛ q̃litates ſunt pꝛicipia clemtoꝝ ſi cut g̊ vnñ elementũ nõ cauſat᷑ ab alio ſic qlita tes vniꝰelemti nõ cauſant᷑ ex qlitatibꝰalterius nec foꝛma vni elemti cauſat᷑ cex ſoꝛma alterius Alio mõ accipiũt᷑ ſᷣm ꝙ repiũt᷑ in qbuſdã mix tis.⁊ ſic calidũ ⁊ frigidu pnt eẽ cã ſicei ⁊ humi di qꝛ calidũ cauſat ccu ⁊ frigidum cauſat hu midñ.ſʒ iſtis modis nõ loqͥmur nũc de iſtis qᷓ/ Ddðz eſt duplr. Pꝛĩio ꝙ nõ eſt aliqð vnũ nomẽ ipo/ Becundus litatibꝰ Alio mõ accipiũt᷑ ᷣm eẽ ĩmutatõis ſ̃ʒ ꝙ immutãt tactũ ⁊ ſic nullo mõ vnũ cauſat᷑ ex alio.ſic ant nõ ↄtingit in obiectis alioꝝ ſenſu/ um qꝛ lumẽ ⁊ tenebꝛe viſu ꝑcipiunt᷑ ſub roe al bi ⁊ nigri. ⁊ ſic nõ pt dici d tactu ꝙ humidn et ſiccũ ꝑcipiãtur ſub rõe calidi ⁊ frigidi.Ex qͥbꝰ oĩbꝰcocludit᷑ ꝙ duplex e tact foꝛmalr ſumpt. Vnꝰeſt calidi ⁊ frigidi.Aliꝰeſt humidi⁊ ſicci. Alrguit᷑. Ex hoc ſeqret᷑ ꝙ eent ſex ſenſus exte rioꝛes.qꝛ ſunt duo ſenſus tact Dðom ꝙ ſen ſus tact accept ſᷣm oꝛganũ eſtvnus ſenſus.qꝛ vbicũq; ẽ vnꝰ tactꝰibi etiã eſt aliꝰvt dem ẽ ſed penes obiectũ ſunt duo Qma gᷓ oꝛganũ eſt no bis notiꝰiõ pꝑenes oꝛganũ noiamꝰ ſenſus eẽ di uerſos ⁊ nõ penes obiecta. Et ſiłr facit Areſt.ĩ/ ferꝰ diſtinguẽs quiq; ſenſus exterioꝛes diſtin/ guit eos ᷣm oꝛgana. Arguit᷑ Ex hoc ſeqretur ꝙ eẽnt tãtũ qttuoꝛ ſenſus qꝛ guſtꝰ tact ſunt in vno oꝛgano Di cendũ ꝙ q;uis in eodẽ oꝛgano ſint guſtꝰ⁊ tactꝰ tiñ nõ ↄuertitur ꝙ vbicũq; ẽ tact ibi ſit guſ/⸗ tꝰ. ſic at eſt de duobꝰtactibex ꝑte oꝛgani.qꝛvbi cũq; eſt tact frigidi ⁊ calidi ibi eria eſt tactꝰ:hu midi ⁊ ſicci. Wtrũ autem ſenſi. Hic Areſto. determĩiat aliã queſtionẽ pꝛiꝰ mo/ tã.Et vult ꝙ caro exterioꝛ nõ eſt oꝛganñ tactꝰ. qꝛ tũc ſenſibile poſitũ ſupᷣ ſenſuz facerz ſenſatõ nẽ. ſed aliqua alia caro intenoꝛ Et hoc pꝛobat Areſt. ſoluendo alioꝝ argumẽta. arguebãt enĩ alij ſic. hoc eſt oꝛgann alicꝰſenſus ad cimuta/ tõeʒ fit ſenſatio.ſicut oculi ſunt oꝛganũ viſus qꝛ qn oculi imutãtur coloꝛe tũc fit viſio ſic qꝛ bm imutatõeʒ carnis exterioꝛis fit tactio ̊ ca/ argumẽtnm ꝙ nõ valet. qꝛ ſile dia poſſet. ſi ali quis ꝑ manũ circnponeret quandã pelliculam tunc ſtatim ad immutatõem pellicule fieret ta/ ctio.ſed tamen manifeſtum eſt ꝙ pellicula non eſſet oꝛganum taccdcus. ro exterioꝛ ẽ oꝛganũ tactꝰ. Rndet Areſt.ad iſtð Pꝛopter quid tales Hic Areſto.ponit duo ad manikeſtatõeʒ ſolu/ . tõis pꝛime queſtiõis vbi dictũ fuit ꝙ tactꝰ eſt vnd ſenſus matenialit ſed ſunt duo foꝛmaliter Pumũ eſt qꝛ ſi aer qui eſt circa nos ficret no/ bis cõnaturalis tnc idem eſſet oꝛganñ ſenſus viſus auditus⁊ olſact materialit.qꝛ aer eſt me diñ in üllis ſenſibꝰ tamẽ apparet eſſe oꝛganuz 1tales ſenſus ſentirẽt ꝑ medin ĩtranen.ſicut ᷓ wsß uultt bſorl maie N fſunpt. irſen⸗ nlsan ngſen anſis. Ameſed mücſtno nusddi ar cki odeſtn iim. Cnno di lttc lbiſtgan⸗ nngewt 4 enſ. nige no/ Clllt pvhet Wit ei Ginuna/ miviſns io ſeg cat pſaſti u Afon Alautn s tigſolu/ W malrten ctet no/ ſenſus crcſtne torgen ci ſus tñc dicerem? e eſſet vn ſenſus viſus auditꝰ et obłfactus ꝓpter vnitatẽ oꝛgani.ita ec eſt nũc di cendũ ꝙ duo tact ſunt vn ſenſus materialiter Addit tñ Areſto. ꝙ purꝰ aer ⁊ pura aq̃ nõ pñt eſſe in nobis. qa impoſſibile eſt ꝙ ex puro aere ⁊ cx pura aq exiſteret coꝛpꝰaiatñ cñ coꝛpꝰ ania tum debeat eẽ fixũ ⁊ firmũ qð nõ fit ſine terra. pᷣt tñ ille text referri ad ſolutoeʒz ſcde qſtionis ⁊ tũc ſic exponit᷑qꝛ ſi aer fieret ↄnaturalis nob tũc appareret nobis ꝙ aer eſſet oꝛganũ in viſu ⁊ auditu ⁊ tñ eſt naturałr mediñ. ergo ſic ẽ in ſuꝑioꝛi carne qᷓ apparet eſſe oꝛganuʒ tactꝰ ⁊ ta⸗ men eſt mecſun. Demonſtrat auteʒ Hic ponit᷑ ſcoᷣm qð valet ad maiĩfeſtatõʒ ſolu tionis pꝛie qſtionis. Et dicit qð guſt ⁊ tactꝰ videt᷑ eevnꝰſenſus qꝛ hñtvnn oꝛganũ.ſ.liguã qꝛ nõ tñn hñt ſe ꝑ oĩa ↄuertibiłr ſit nũc diſtin/⸗ guimꝰ? guſtñũ a tactu etiã penes oꝛganũ ſʒ ſi ſim pliciter ↄcurrerẽt in oĩ oꝛgano tũc etiã nõ eſſet Diſtinctio inter guſtũ ⁊ tactũ ſic nñc nõ ponit diſtinctio inter duos ſenſus tactus. Dubitaret autẽ ali Poſtq; Areſto.dixit de vnitate tactꝰ⁊ oꝛgani. Hic ↄñnñ̃ir inqͥ rit an in tactu etiã reqrat᷑ mediuʒ extraneũ Et arguit ꝙ ſic qꝛ neceſſe ẽ duo coꝛpo ra dura ſe tãgere ꝑ mediũ.ſed qnq; fit tact coꝛ poꝝ diuerſoꝝ duroꝝ ergo oportz ibi eẽ medin extraneñ.ſicut eĩ eſtjin aq̃ ita dʒ eẽ in aere quia aer eſt humidioꝛ aqᷓ Suis eĩ hoc lateat nos plłꝰ de gere q; & aq manitfeſtũ eĩ eſt ſi aliqs tangat aliquid ꝑ aquã tũc aq̃ eſt medin inter tangẽs ⁊ tactũ.ergo hoc ideʒ erit in aere ſed in aere nõ eſt nobis ita maifeſtũ ꝓpter duas cauſas Pꝛi ma eſt nos ſumꝰcontinue in aere ⁊ ideo non ꝑcipim qũñ tãgimꝰaliq; re ꝑ aerem. Scða cã qꝛ aer eſt ſubtilioꝛ aq̃ ⁊ ergo eſt minꝰ ꝑceptibi / .„. le ꝙ aer mediat q; aqua. l NAuerit᷑. Utꝝ aer ſit humidioꝛ ad Doðm ſic.⁊ hoc pʒ ex diffinitõe humidi data in ſe/⸗ cñdo de generatõe qᷓ eſt. Humidũ eſt qð eſt faci liter termiabile termino alieno ⁊ male termio ꝓpꝛio.ſiccñ eſt qð eſt bene terminabile termio eeis ſed nõ alieno.⁊ capit᷑ hic terminare ꝓut e figurare qᷓ;titatẽ humidi qð capit figura q; titatiuã ex vaſe vel ex coꝛpe alieno.⁊ ido humi da nõ figurãt ex ſe ſed ex illo in q̃ repiũt.ſʒ ſic⸗ ca hñt figurã ex ſe ⁊ nõ ex alio.ſicut labis non hʒ ſigura ex aliq vaſe in qͥ ponit᷑.q;uis ãt tã aer P aq termmant termino alieno.·ſ, ad figur al migioꝛ adq D coditio humidi ⁊ nõ eſſentialis ideo nõ eſt in/ anima teriꝰ pᷣt tñ aq̃ termĩari termis ppꝛij cut qua Mi pt tn ad termian termis ꝓpꝛijs ſicut quã a dqua eſt congelata ſed hoc nõ contingit in Arguitur. Humectare eſt ꝓpꝛiũ humidiſʒ aer nõ Pagueckarp lus qᷓ; aq. ergo aer nõ eſt hu m ꝙ humectare ẽ accidẽtalis cõueniẽs ꝙ aq ꝓpter groſſiciẽ materie plus hu mectet q; aer. aer enĩ nõ humectat niſi ↄuertat in aquã humectare eni eſt cõditio illiꝰ humidi qð alteri adherʒ ſic añt nõ eſt de aere ꝓpter ſub tilitatẽ materie. Quenitur. Utꝝ inter duo coꝛpa ſe tangẽtia neceſſe ſit eẽ medinũ. Dom q int᷑ duo coꝛpa dura ſe tãgẽtia neceſſe eſt eſſe medin. ſʒ hoc nõ eſt neceſſe ſi ambo coꝛꝑa ſint mollia vel ſi vnñn duxr ⁊ alteꝝ molle quia tũc coꝛpꝰ molle ſtatim coiungit᷑ ſuꝑficiei coꝛꝑis duri.ſic ptʒ de ligno poſito in aq qꝛ aq̃ imediate tangit ſupficiẽ lig ni. Rõ pꝛimi ẽ qꝛ ſi duo coꝛꝑa dura imediate ſe tãgeret vel ꝑmitteretur vacuñ vel mot loca lis fieret ſubito ſed vtꝝq; iſtoꝝ eſt incõueniẽs ergo ilð ex q ſeqtur Seqla pʒ qꝛ cõtingit due coꝛꝑa dura iuxta ſeinuicẽ poni ꝑ cõtactũ ſicut pt aſſer diungi aſſeri ſi ergo aſſer diuidat᷑ pmo tñ localẽ ab aſſere tũc no pᷣt aer intrare ita ſu/ bito ſicut diuidit᷑ aſſer ab aſſere. ergo fuit aer ibi mediꝰvel ꝑmitteret᷑ vacuuz qꝛ aliqͥ tpe erit locꝰſine coꝛpe. Signuz ẽ iſtiꝰqꝛ ſi ponat᷑ aſſer latus in aq̃ ⁊ aliqͥs conetur aſſereʒ leuare eq̃ltiẽ᷑ ſᷣm oẽs partes tũc ſeqtur aq̃ ad motũ aſſeris. ⁊ hoc venit ex eo qꝛ nõ pᷣt ita ſubito intrare aer ſic ſeqͥtur aqᷓ donec poſſit aer ĩtrare. ſiłr ↄtingit in aere ⁊ ↄtingeret viſibiliter ſi aer eſſet viſibik Arrguit᷑. Di int duo coꝛꝑa dura eẽt coꝛꝛpus mediñ ſ.aer.tũc ſeqretur ꝙ aer ſeulperet lapid qð eſt ipoſſibile. Seqla ꝓbat᷑ qꝛ aer imediatte tãgit lapide. Dom ꝙ duplex ẽ mediñ. Aliqð eſt mediñ cauſale qdð cauſat effectũ ĩ illo coꝛpe in qͥ̊ mediat ſic aer calefactꝰ calefac manuʒ Ali ud eſt mediñ inter duo ſolũ ſituale qꝛ.ſ.inipo/ nitur inter aliqᷓ duo coꝛpa quis nihil cauſet. Et illo mõ aer ẽ mediñ in ſculptura lapidis. ?ꝰ ideo aer nõ eſt cauſa ſe culpture lapidis ſic fer-. vel acuties fern. Arrguit. Cõtingit lapidẽ deſcẽdere ⁊ diuide re terrã. cñ &̊ in fra nõ ſit aer iõ ibi nõ ẽ mediuzʒ int lapidẽ ⁊ terr Dðm ꝙin deſcẽſu lapidis lapis ſecũ aliquã pꝑtẽ aerꝭ ducit ⁊ tal aer ec ↄti net ſub terra en terra ẽ diuiſa ⁊ iõ int illũ lapi / dẽ ⁊ terrã eſt aer mediꝰ nõ ꝙ aer ibi pᷣus fuit ſ,- de nouo aer cñ lapide deſcẽdit ad talẽ locum Gimle eẽt ſi lapis deſcẽderet per aqug.· Liber Arguitur. Idẽ nõ eſt mediũ ⁊ obiectuʒ. ſeld iſta coꝛpa.ſ.aer ⁊ aꝗᷓ ſunt obiecta ergo nõ ſunt media. Dðʒ ꝙaer ⁊ aq capintur dupłr Uno mõ ſᷣm ꝙ faciłr mobilia ⁊ hũtia humiditateʒ ⁊ ſic ſunt mediñ ĩ tactu coꝛꝑn duroꝝ Alio mõ accipiñt Put in ſe hñt qlitates tangibiles que ſunt calidũ frigidu humiduʒ ⁊ ſiccn ⁊ ſic ſunt obiecta. i. hñt in ſe qlitates qͥ ſunt obiectũ tac tus. Arguitur. Ome mediñ dʒ eẽ denudatũ a q litatibꝰ ſui o biecti.ſed aer⁊ aq nõ ſunt denuda ta a qlitate obiecti ergo n ſunt medin. Dðʒ he qlitates tagibiles ſᷣm eẽ tꝑatũ ⁊ remiſſuz ⁊ ſic ſunt medin in tactu qꝛ ſic nõ ꝑcipintura tactuvt qũñ aer eſt tꝑatꝰ.iſ.tꝑate calidꝰ⁊ frigid tuũc nõ ꝑcipit᷑ Alio mõ accipiũt᷑ aer⁊ aq̃ ſᷣn: ꝙ hut iſtas qlitates ſm eẽ inteſuʒ.⁊ ſic ſunt obie cta tactꝰ imutat tactũ ꝑ qlitates. Per h dðʒ eſt ꝙ mediñ in tactu eſt denudatũ a qlitatibus obiecti acceptis ſm excellẽtiã ⁊ hoc ſufficit ĩ ta ctu. qꝛ mediñ dʒ eẽ denudatũ a qlitatibꝰ obiec tipm illũ modũ ſᷣm quẽ obiecta ꝑcipiũt᷑ ab ip ſis ſenſibꝰ. Lirca qð eſt ſciẽdũ ꝙ cõmẽtatoꝛ Auerroiſ dixit ꝙ mediũ in tactu deberzʒ eẽ oino denudatũ a qlitatibꝰtãgibilibꝰ⁊ iõ dixit ꝓilla coꝛpa ꝗᷓ locãt᷑ in aere nõ ſentiñt q̃litates aeris ⁊ illa aialia q naturalr locant᷑ in aqᷓ nõ ſentiũt q̃litates aq̃. Et ergo ſi qñq; coꝛrũpantvł alte/ rant hoc accidit pꝓpter admixtionè aliaꝝ qlita tñ exterioꝝ Exqͥ ſe’quũt᷑ duo incõueniẽtia Pꝛi 6 patiãt᷑ in ſuis locis qð ẽ cõ/ mũ eſt ꝙ coꝛpꝑa nõ in ſuis locis qð tra Areſto.in qrto phoꝝ Scðʒz incõueniẽs eſt . . . ꝙ aer ⁊ aq̃ nõ alterãtur adinuicẽ niſi ꝑadmix/ tioneʒ alicuiꝰextranei qð eſt cõtra phᷣm ſcdᷣo de generatõe qᷣ dicit ꝙ etia elemẽta alterat ſe ſi ac cipiãt᷑ ſᷣm ꝓppꝛiã ſi pẽm. Pꝛobauit autẽ cõmen / tatoꝛ opinionẽ ſuã ſic.qꝛ locꝰ nõ eſt cõtrariꝰlo/ cato ſed ẽ locati cõſeruatiuꝰ g locꝰ nõ pᷣt altera/ accipit᷑ dupłr Uno mõ ſm qlitates actiuas ꝗᷓ ſunt in loco.⁊ ſic loc?bñ pᷣt eſſe cõtrari locato. ſicut ptʒz de aere qᷓ aer locãs aquã eſt calidꝰ⁊ aq eſt frigida. Alio mõ accipitur loc ſm ſuã virtu tẽ locatiuã quã recipit a coꝛꝑibus celeſtibus ſic loc'eſt cõſeruatiu locati qꝛ ᷣm illũ modum locus eſt ꝓpoꝛtionatus locato Aritur mediñ extraneu. ↄñter ponit differẽtiaz inter alios ſenſus ſentiẽtes ꝑ mediũ extraneuzʒ ⁊ inter guſtũ ⁊ tactũ.Et pᷣmo excludit dinam aer ⁊ aq̃ accipint᷑ dupłr. Uno mõ ſᷣm ꝙYin ſe ſit⸗ igitur om. Quia nũc Areſt. dixit qnq; etiã in tactu re ¶ vlterius elicix eodẽ mõ ſicut in alijs ſenſib Becudus eſtimatã ab alijs. Et fuit iſta ꝙ alij tres ſenſus ſcʒ viſus audit olfactꝰſentiũt ꝑ medin multũ viſtãs ab ipo ſenſibili.ſed guſt ⁊ tact/ ſentiunt ꝑ mediñ extraneum tõiunctũ ipſi ſenſui Dicit Areſt. ꝙ hec dꝛna ñ valet.qꝛ etiã mediũ ĩ alijs ſenſibꝰſtati cõiñgitur ipſi ſenſui qꝛ ẽ aliqͥs aer circa oculũ in q̊ eſt ſpẽs viſibilis ſᷣm eẽ ſpñale ⁊ ille aer ꝓxime ĩmutat viſuʒ Sile ẽ in auditu Bed differt tangibi Pic ponit verã dẽnaʒ int᷑ viſibilia ſonatiua ⁊ tãgibilia Et colligũtur due dince int᷑ tactũ⁊ ali os ſenſus ſentiẽtes ꝑ mediũ extraneñ.qꝛ tactꝰ hʒ mediũ extranen ſituale ⁊ nõ cauſale ſicut in alijs qdð ſic intelligitur qꝛ mediñ in ſentiẽtibꝰ ꝑ mediñ extraneũ eſt c immutatõis ſenſuũ ꝛ adminꝰ ſᷣm naturã pꝛio ĩmutatur mediũ ⁊ me diñ cauſat ĩmutatõeʒ in ſenſibꝰ. ſicut aer hñs i ſe coloꝛẽ ſonũvel odoꝛẽ canſat ſenſatõʒ in viſu augditu ⁊ olfactu.ſed aer nõ cauſat ſenſatõʒ tac/⸗ tus qꝛ ſił ſᷣm naturã mediũ ĩmutat᷑ tact Se cñda dẽna ẽ qꝛ mediũ in ſenſu tactꝰ ſolũ cõcur rit ꝑ accñs ad ĩmutatõeʒ qꝛ nõ ſꝑ cõcurrit me din extrinſecũ ſʒ ſolũ in tactu duroꝝ coꝛpũ ſʒ medin in alijs ſenſibꝰcõcurnt ꝑ ſc quia ſemꝑr concurrit. Arguitur. In viſu ſiml immutat medium ⁊ ſenſus.ergo nõ eſt mediũ cauſa immutatõis ſenſus. Añs pꝛobat᷑.quia viſio fit in inſtanti. Dicẽdum ꝙ ſimł capitur dupliciter. Uno mõ pꝛo ſimultate temꝑis ⁊ ſic eſt veꝝ ꝙ ſiml imu tantur mediñ ⁊ ſenſus viſus. Alio mõ accipit᷑ pꝓ ſimultate nature ⁊ ſic eſt falſum ⁊ illo mõ loqtur hic Areſto.qꝛ ſic immutatio medij cau/ ſat immutationẽ in ſenſu ⁊ pᷣcedit immutatio/ nẽ ſenſus ſᷣm naturam In alijs tamẽ ſenſibus immutatio medij pꝛecedit immutatõeʒ ſenſus ſm tps.Et ideo bene dicit Areſto.ꝙ mediũ in re locatũ. Ad qð argumẽtũ ſic rndetur locus viſu eſt etiam caula quia cauſat immutationẽ in ſenuu. „ Langibilia vero nõ Poſtq; Areſto. determinauit de vnitate ſenſus tactus⁊ d locatione oꝛgani. Hic ↄñntermi-/ nat de ipſo ſenſu tactus quoad mediuʒ oꝛganũ obiectuz Et vult ꝙ ſicut ſe hñt aer ⁊ aqua ad viſum auditum⁊ olfactũ qᷓ;tuz ad h̊ qð eſt eſſe medium ita ſe hz cawo ertenor ad ſenſum tact- quia eſt mediñ q;uis ſit medin intraneũ.Ex ſenſibile poſitũ ſupꝛa ſenſum nõ facit ſenſatõʒ ita ſimiliter accidit in tactu qnia tãgibile poſi „ „ — — ðð —— —. — —— — — —.— =ð —— —— — — ——— — — ſoſs n mui Eſenun ſui dict üitlis lis aͤſhiil enadin ſonatinn knanta ngc⸗ ſatin inſarünh disſni rnaditn janaghis nſrizimii tſanariztie untaO ſücian Lamen maih ule minim irninn, n Finlim bniahil nlend onedi an zimmmm mniſaſttu bgmün tum ſupꝛa tactum non facit tactum quia ergo tangibile poſitũ ſupꝛa carnẽ facit tactuz ergo caro non eſt oꝛganu. Tangibiles quideʒ Hic oñdit qle ſit oꝛganñ ipᷣi tactus.Et pᷣmo pmittit ꝙ qttaoꝛ ſũt q̃litates elemtoꝝ de qui bus tractat᷑ ĩ ſco generatõe.vult g̊ Areſto. ꝓP tactus ẽ cõpoſit ex mixtõe ꝗᷓttuoꝛ qlitatuzʒ Ppmarũ ſcʒ calidi frigidi humidi ⁊ ſicci.⁊ h ſic ꝓbat. qꝛ tale dʒ eẽ oꝛgann iĩ pona qle ẽ im ob/ iectũ ĩ actu qꝛ ipᷣm oꝛganñn ẽ cõinctũ pone paſ ſiue iõ patiẽs ẽ tale ĩ pona qle ẽ agẽs in actu. cñ ̊ obiecta tactus ſunt calidũ frigidn humi/ dũ ⁊ ſiccũ.ſic tactus erit ĩ pona calidus ⁊ frigi dus humigus ⁊ ſiccus.ſʒ medietas illaꝝ q̃lita tũ e ĩ pona ad extremitatẽ taliũ q̃litatũ g̊ tac/ tus dz ee cõpoſitꝰ ex medietate illaꝝ q̃litatũ.i. ex illis qlitatibus acceptis ſᷣm eẽ remiſſuʒ.Et iſta ẽ cã ꝗqre neceſſe ẽ oẽ aial eẽ cõpoſituʒ ex q̃t/ tuoꝛ elemtis qꝛ ome aial neceſſario hʒ in ſe ta ctũ.⁊ p h diſtinguit᷑ aĩal a nõ aĩali vt ðꝛ ĩpn/ cipio de ſenſu ⁊ ſenſato.cũ g̊ tactus cõponatur ex medietate elemtoꝝ ſic h ðꝛ.iõ neceſſe ẽ ome aĩal eẽ cõpoſitũ ex q̃ttuoꝛ elemtis. ex q̊ ſeqͥtur “y calodemones ⁊ cacodemones nõ ſunt aĩalia qꝛ habet coꝛpus ſimplex compoſitũ ex aere qð non põt in ſe habere tactũ. Et opoꝛtet ſicut de PHic determinat de obiecto tactꝰ.Et vult ꝙ ſic alij ſenſus ſũt ↄtrarioꝝ ſic viſus ẽ viſibilis ꝰ inuiſibilis.ita tactus ẽ tãgibilis ⁊ intangibił Et nõ dʒ capi intãgible ↄtradictoꝛie ſᷣm ꝙ in tangibile ðꝛ nullo mõ tãgibile.qꝛ h̊ nõ ↄtinet ſub obiecto tactus.ſʒ capr̃ intãgibile bᷣuatiue vl cõtrane.ðꝛ eĩ pᷣuatiue intãgibile qð hʒ puũ tactũ ſiẽ aer qͥ vix tãgit᷑.vł ðꝛ intãgibile cõtra rie qꝛ coꝛrũpit tactũ.Cõcludit in fine ꝙ dictũ ẽ de vnoq̃q; ſenſu figuralr.i.cõmuniter. Pportet autem ani olte Areſto. delmĩiauit de ſenſibilibus ⁊ ſen ibus ĩ ꝑticulari. Hic determinat de ſenſibus in generali.⁊ pᷣmo facir h de ſenſibus.ſcdo ð oꝛ ganis. Poĩt g̊ pmo vnãa cõditõʒ cõuenientem oĩbus ſenſibus q cõditio pᷣt eẽ deſcriptio ipſi ſenſus.Et ẽ iſta ꝙ ſenſus ẽ q̃dã pona oꝛganica ſuſceptina ſpẽꝝ ſine materia.⁊ h̊ ẽ qð ðᷣt textꝰ ſenſus ẽ ſuſceptiuus ſpẽꝝ ſine materia.⁊ po nit Areſto. ſile de figura ligilli ꝗ figura Kteidit in cera abſq; cõditionibus materie ipᷣi ſigilli. qꝛ ſiue ſigilln ſit aux ſiue argentũ ſiue cupꝛu. equaliter recipit᷑ figura in cera.q;uis ei matia auri ſit rubea ⁊ materia argenti alba cñ illis tñ cõditõibus nõ recipitur figura ſigilli. ſic etiaʒ coloꝛ ſuſcipit᷑ in viſu nõ cu cõditoibus qᷓs co/⸗ loꝛ hʒ ĩ ſubiecto qꝛ ibi ẽ cuʒ duricie grauitate ſiue n caloꝛe ⁊ frigoꝛe ⁊ tñ ſic ñ recipit᷑ coloꝛ in viſin. Arguit᷑. O mis cõditio dʒ eẽ pꝛopa illi cni cõuenit ſʒ ſuſciꝑe foꝛmã ſine materia ẽ cõe om nibꝰ rebus naturalibꝰ.qᷓ nõ ẽ pꝛopꝛiñ ſenſibꝰ. Dðom ꝙin rebus cõicãtibꝰ ſuas ſoꝛmas in uenit triplex oꝛdo.qdã eni res cõicant ſuas foꝛ mas cũu aliqᷓ ꝑte matie ſic agẽtia ꝗᷓ generãt ꝑ de ſciſionẽ ſeminis qꝛ oʒ partè materie ipiꝰgene/⸗ ratis ingredi ipᷣm genitũ. Alia ſũt agẽtia ꝗᷓ cõ municãàt ſuas foꝛmas abſq; aliqᷓ pte materie. qꝛ ſcʒ foꝛma q̃ cõicat᷑ ab agete eodẽ mõ hʒ eſſe in patiẽte vt ĩ agẽte q;uis tñ nulla ꝑs materie cõicat᷑ ſiue ꝑticiꝑet᷑ ⁊ ̊ cõtingit de agẽtibꝰ na/ turalibꝰ.qꝛ agetia naturalia eodem mõ agunt foꝛmã in paſſn ſic hʒ eẽ in pꝛoba materia.Ex⸗ empli gra. Ignis generãs ignẽ in ligna gene/ rat ignẽ in lignu cu caloꝛe cn leuitate ⁊ coſimi libus cõditoibꝰqs hʒ ignis. Rõ huiꝰ ẽ.qꝛ qũ cũq; agẽs ⁊ patiẽs hñt eandẽ diſpoſ itõʒ ad re cipiendũ aliquã foꝛmã eqliter recipit᷑ in agẽte ⁊ in patiẽte ipa foꝛma.Lercio mõ aliq̃ res cõ municat ſuꝗ foꝛmã nec dãdo ꝑtẽ materie.nec ſic ꝙ foꝛma hz ſileʒz diſpoſitõʒ in agẽte ⁊ in pa tiente. ſʒ foꝛma cõicat᷑ abſq; cõditõibꝰ materie ſcʒ phiſice ⁊ hocẽ pꝛopꝛin ſenſibilibꝰ ꝙ agũt in ſenſus abſq; matena.Exempli gra. coloꝛ eſt in pariete cũ denſitate cũñ frigiditate ł calidita te ſʒ ſic nõ impmit ſe in ſenſn. qꝛ ſᷣm ꝙagit in ſenſũ nõ hʒ grauitate vł leuitatẽ caliditatẽ vł frigiditatẽ. Et iõ cõpat Areſto.immutatõʒ ſen ſun ad impᷣſſionẽ ſigilli in cera qꝛ cera recipit ſigillũ cũ cõditõibꝰmathematicis q ſũt figu/ ra ſitus et ſic & alijs.q dicntur cõditiões ma/ thematice qꝛ ſequũtur qntitatẽ ſʒ nõ cñ cõdi/ tõibꝰmaterie phiſice q̃ ſũt q liſicatie diſpoſiti ones quia nõ recipit᷑ figura ſigilli ĩ cera cũ co/ loꝛe ſigilli.pt tñ eẽ iſta dꝛña qꝛ figura ſigilli ſo lũ ẽ ĩ cera ᷣm ſuꝑficiẽ.ſʒ immutatõ ſenſtzo ctis ſit ſᷣm pꝛofunditatẽ. MMl Arguit᷑. Pꝛopꝛiñ ẽ intellectui foꝛmã ſuſci pere ſine materia g̊ nõ ↄneit ſenſui. Dom ꝙ ſuſciꝑe foꝛmã ſine materia põt dupkr itelligi. Vno mõ abſolute et ſimpłr.qꝛ ſq; recipit foꝛ/ mã oĩno ĩmaterialẽ et h̊ ſolũ coueit intellectui qꝛ ſpẽs ĩtelligibił ẽ oino ĩmateriał. Alio mõ itelligit᷑ ꝙ aliqͥd ſuſcipit ſoꝛmã ſine materia.i. TLib er „ fine cõditõibus materie phiſice ſed cñ cõditõ nibus materie mathematice. Dicñtur eĩ cõdi tões materiec mathematice qᷓ ſequũtur materi am ex pte quãtitatꝭ.ſicut ſunt ſiaur⸗ ⁊ ſitus et illas cõditões hʒ etiã ſpẽs ſenſibilis in ſenſu. Et ꝑ hoc ſoluit᷑ iſtð argumtn.pꝛopetas nõ de relinqͥt ſun ſubiectũ ergo ſi ſenſus recipit ſuũ ſenſibile cũ cõditõibꝰmaterie ꝗ̊ etiã cũ mate/ ria. Dom ꝙ pꝛopetas nõ derelinqt ſuũ pꝛo pꝛiñ ſubiectñ.⁊ iõ ſiẽ ſenſibile recipit᷑ in ſenſũ cũ cõditõib materie mathematice ita etiã reci pitur cñ materia mathematica.i.cum materia bite qntitatẽ. Recipiñt᷑ eĩ ſpẽs ſenſibiles in mnateriale oꝛganũ qð in ſe hʒ ſitum ⁊ figurã ⁊ alia ꝗᷓ req̃rũtur ad materiã mathematicã ⁊ cõ ſimiles cõditões hʒ ſpes ſenſibilis in oꝛganũ Arguit᷑. Sẽſns ẽ material g& ſuſcipiet obie ctũ materiale qꝛ int obiectũ ⁊ ſenſum debʒ eẽ pꝛopoꝛtio. Dom ꝙ oꝛganñ ſenſus accipit dupbr. VUno mõ ſᷣm ꝙ ẽ materiale.i.hñs ma/⸗ teriã ⁊ ſic recipit ſuũ obiectũ cũ cõditõibꝰ ma terie mathematice. Alio mõ accipit᷑ vt ẽ vita le.i. ᷣm ꝙ ẽ pncipiũ oꝑationũ vitaliũ.⁊ ſic re cipit ſuã foꝛmã ſupꝛa modũ entiũ pure natu ralt ñ qꝛ ̊ pure naturalia reeipiũt foꝛmazʒ cuʒ materia.i.cũ cõditõibꝰmaterie phiſice.ſic ſen/⸗ ſus dz recipe ſuã foꝛmã ſine cõditõibꝰmaterie phiſice. Arguik. Nihil agit vltra ſuã ſi 16, ſʒ ſenſibi le ẽ materialiter in ſubiecto.& no pᷣt agere ſuaʒ ſpẽm ſpũalẽ in ſenſum. Dom ꝙ ſenſibile hʒ eandẽ ſpẽm in ſubiecto ⁊ ſenſu ſʒ hʒ imꝑfectio rem modũ in ſenſu qᷓ; in ſubiecto.⁊ iõ ſenſible agẽs ſuã ſpẽm in ſenſum nõ agit vltra ſuã ſpe⸗ ciẽ ſʒ poti infra ipam qꝛ agit ſoꝛmã hñtẽ imꝑ fectius eẽ qᷓ; habuit in ſubiecto.ſic añt nõ ẽ de ſpecie intelligibili qꝛ ſpẽs intelligibilis eſt ꝑ/ fectioꝛ fantaſmate a q̊ diffundit᷑ ⁊ ergo nõ pt fantaſma diffundi niſi ꝑ intellectũ agentẽ.ſiẽ dicitur tercio huius. Alrguitur. O me agẽs aſſimilat ſibi paſſuz. ſz materia ſenſibilis cñ foꝛma ſenſitiua agit ĩ ſenſum. ergo dz fieri ſilitudo tam ex ꝑte mate/ rie qᷓ; er ꝑte foꝛme. Minoꝛ patz.qꝛ coloꝛ non agit in viſum ſʒ coloꝛatũ vt pᷣus dictũ eſt Dðdðm ꝓꝙ agens nõ aſſimilat übt paſſum bᷣm ſu um totñ eſſe.ſed ſᷣm foꝛmã ſᷣm quã agit ſic pʒ in calefactione aque.qꝛ ignis calidus agit in aquã ⁊ tñ nõ agit ignẽ in aquã ſed caloꝛem.ſic etiã eſt in actõe ſenſibilis in ſenſum.qꝛ quis materia ſenſibilis cũ foꝛma ſenſibili agat ĩ ſen uin.nõ tñ fit aſſimilatio niſi reſpectu foꝛme ⁊ Becundus nõ reſpectu materie. Arguit᷑. Suſcipe foꝛ mã ſine materia etiaz cõuenit medio.ꝗ̊ nõ eſt pꝛopꝛiñ ipᷣius ſenſus. Ans ꝓbat᷑.qꝛ etiã ĩ medio nõ ẽ cõditio mate rie phiſice. Dom ꝙ mediñ non pꝛope ſuſci/ pit foꝛ mã ſenſibilis qꝛ in medio nõ terminat᷑ ſuſceptio talis foꝛme.ſʒ fit delacõ ad ſenſuʒ ꝑ medin. Sile ẽ ſi pꝛfamilias dat famulo dena riũñ ad deferendũ paupi tũc famulus nõ pꝛope ðꝛ ſuſcipe denariũ ſʒ pauꝑ.Et q;uis contraria ßm eẽ reale nõ poſſint eſſe in eodẽ tñ bñ ſm eẽ intentionale.ſic eni ſunt in medio ⁊ ĩ oꝛgano. ſʒ ſi cõtraria ſimul referãtur ad intellectũ tũc vnñ eſt nſi⸗ intelligendi relidqaun. Poſtq; Areſto.poſuit cõditionẽ ſenſus in cõi⸗ Hic ↄnter dðt qͥd ſit oꝛganũ ſenſus in cõi.⁊ h iõ qꝛ recipe ſpẽm abſq; materia videt᷑ cẽ cõdi⸗ tio intellectus ⁊ ſic videret᷑ ꝙ ſenſus eſſet ĩtel/ lectus ſicantiqui opinabant᷑ ⁊ iõ aſſignat oꝛ/ gann ipi ſenſui ꝑ qð expᷣſſe diſtinguit ab ipſo intellectu. Dicit ergo pᷣmo ꝙ oꝛganũ ſenſus ẽ in q̊ öᷣmũ ẽ poñna ſenſitiua q̃ ſq; ẽ ſuſuſceptiua ſpẽꝝ ſine materia. ⁊ iõ ſenſus ⁊ oꝛganũ nõ di/ ſtinguñtur ſubiecto ſʒ rõe.i.eſſentia pᷣdicamta li. qꝛ oꝛganũ ẽ in pᷣdicam̃to ſubſtãtie ⁊ ſenſus in pdicamẽto qᷓlitatis. In deſcriptõne oꝛgani notãter dicebat᷑. Pꝛio qꝛ ſi oꝛganũ eſſet illud in q̊ ẽ pona ſenſitiua abſolute tũc ſeqret᷑ ꝙ to/ tũ aial enſ 3 oꝛganũ ſenſus qꝛ ſenſus ẽ in aĩali ſicut in ſubiecto ſʒ nõ eſt pᷣmo in aiali.i.ſic in ꝓximo ſubiecto licet ſit pmo in aĩali ſiẽ ĩ n⸗/ cipali ſubiecto. Quenitur. Quare ſenſus ſit vᷣtus in oꝛga/ no. Dom ꝙ pꝛopt tres cauſas. Pꝛia ſumit᷑ eſt pte ſpẽi ſenſibilis qꝛ niſi ſpẽs ſenſibilis re ciperet᷑ in aliq̊ͥ oꝛgano materiali ſeqret᷑ ꝙ repſẽ tatet vle ⁊ ꝑ ſenſum cognoſceremꝰ vle qð ẽ ſim pliciter falſum. Seqla pʒ qꝛ foꝛma immatenri alis repñtat vle ſic pʒ de ſpẽ intelligibili q̃ q; uis ſit ſingularis apð intellectũ pꝛopi ſingu/ lanitẽ aĩe eſt tũ immaterialis ⁊ iõ repntat vlłe. Scda cã cẽ.qñcũqʒ actꝰ oꝛit᷑ ex diſpoſitõc coꝛ pali t ncce ẽ actũ eẽ coꝛꝑalẽ ⁊ matialẽ.ſʒ actꝰ ipoꝝ ſenſuñ fit ꝑ diſpoſitõz ipoꝝ oꝛganoꝝ er go neceſſe ẽ illũ actñ eẽ coꝛpalẽ ⁊ materialem. Et tũc ex iſto ſic arguit᷑qñcũq; ẽ act coꝛpalis tũc oʒ ſpẽm a ꝗᷓ talis actꝰ eſt etiã eẽ coꝛꝑalem. SDʒz iã ꝓbatũ ẽ act ſenſatõis ẽ coꝛꝑalis er/ go oz ſpem eẽ coꝛꝑalẽ. Tercia cꝗ ſumit᷑ er ꝑte immutatõis qꝛ agẽs ⁊ patiẽs dñnt pꝛopoꝛcio/ nari.ſʒ obiecta ſũt coꝛpꝑalia ſic albedo q recipit — ——2 —, — — —— — in ſenſu cũ ſitu.ergo oʒ etiã ponas eẽ coꝛpales ſed pone coꝛꝑales ſuſcipiunt ſpẽm coꝛpalẽ.er/ go oz ſenſum eſſe vᷣtutẽ in oꝛgano. Arguit. Sicut ſe hz ſenſus ad ſenſibile ita intellectus ad intelligibile.ſʒ intellectꝰ ẽ xᷣtus incoꝛpalis ergo etiã ſenſus ẽ vᷣtus incoꝛpalis. Dom ꝙẽ duplex cõpatio. Queda ẽ in foꝛꝛ ma vniuoca ⁊ ſicnon cõpꝑant᷑ adinuicẽ ſenſus T intellectus qꝛ ſenſus ẽ materialis ⁊ intellec/ tus immaterialis. Alia ẽ cõꝑatio aliq̊ꝝ ſᷣm cõ uenientiã pꝛopoꝛtõis ſᷣm ꝙ illa cõpant᷑ adin/ uicẽ qᷓ ſunt diuerſoꝝ generu ſicut foꝛma ſub/ ſtãtialis ⁊ accidẽtalis ⁊ ſic cõpant᷑ adinuicem intellectus ⁊ ſenſus qꝛ cõpant᷑ adinuicẽ ſᷣm ꝓ poꝛtionẽ agẽtis ⁊ patiẽtꝭ. ſicut eĩ ſe hʒ ſenſus paſſiue ad ſenſibilia ſic intellectus ſe hʒ paſſi⸗/ ue ad intelligibilia nõ aũt ↄueniũt q̃ͥ ad natu rã qꝛ tũc in eis eſſʒ cõꝑatõ vmuoca ſᷣm foꝛmaã vnius ſpeciei. SJJJMUpᷣ Argurt. Intelligibile agit in intellectum ⁊ actio ẽ ꝑ cõtactũ.ſʒ cõtactꝰ ſolũ ↄuenit coꝛꝑi/ bus. g intellectꝰ eſt ꝑtus coꝛpalis. Dom ꝙ duplex ẽ cõtactus.ſcʒ phiſicus ⁊ ille ẽ coꝛpo/ rn.Aliꝰ ẽ cõtactꝰ vᷣtualł ⁊ methaphoꝛic. ⁊ ſic etiã tangũt ſe qᷓ nõ ſũt coꝛꝑa.ſic eiĩ dicimus q; aĩa rõnalis tãgit coꝛpus ⁊ tñ maifeſtũ ẽ ꝙ ipᷣa aĩa nõ eſt coꝛpus.ſicut etiã aia nobtlis tangit 4 . celũ q nõ eſt coꝛpus. Manifeſtumautem Erx iam dictis concludit Areſto. duas ſolutio nes duarũ dubitationũ Et pᷣma ſolutio ſumi tur ex hoc ꝙ ſenſus eſt ᷣtus ĩ oꝛgano. ⁊ ſcða ex hoc ꝙ ſeuſus recipit ſpẽs ſine matenia. Quaxꝝ dubitationũ pᷣma c.q ſit cã 9 ſenſus coꝛrupi tin ex excellentibꝰ ſenſibilib?. ⁊ ðt ꝙ h exeo ẽ. qꝛ ſenſus ↄſiſtit ſubiectiue ĩ oꝛgano coꝛpoꝛeo qð oꝛgann hʒ certã armoniã cõplexionis q̃ ar monia coꝛrupta coꝛrumpit᷑ ſenſus qͥ ẽ in tali oꝛgano ſic excellens viſibile coꝛrupit viſũ.Et Zt Areſto.ꝙ ſile ẽ in inſtrumtis muſicalibꝰqꝛ bonitas ſoni impꝑedit᷑ ex foꝛti tractiõe coꝛdaꝝ Arguit᷑. Seſibile ꝑficit ſenſuz. ̊ nõ coꝛrũ⸗ pit ſennum. Dðm ꝙ idẽ eodẽ mo ſumptum nõ pficit ⁊ coꝛrũpit ſʒ bñ idẽ diuerſimode ſũ/ ptũ pficit ⁊ coꝛrnpit.ſic ẽ de ſenſibili nã ſenſi / bile m eẽ reale ⁊ excellens coꝛrupit ſenſum.ſʒ vm e ſpnale ⁊ pꝛopoꝛtionatũ ꝑfi cibus debite ⁊ pꝛopoꝛcionate acceptus ↄſᷣuat aĩal. ſʒ cibus in abũdantia acceptus deſtrutt g ⁊ coꝛrũpit aĩal. Et propter quid cit ſenſus ſic Anima Hic ſoluit aliã dubitatõʒ ſcʒ q̃re plãte nõ ſen tiñt.Et poit talẽ rõem.qꝛ oĩs ſenſus ſuſcipit ſpẽs ſine materia.ſʒ nõ pñt plate ſuſciꝑe ſpẽs ſine materia & nõ hñt ſenſus. Dinoꝛ ptʒ. qͥʒ plãte recipiũt qlitates in ſe eodẽ mõ ſic hñt eẽ in ſubiecto ⁊ ĩ agẽte.⁊ iõ recipiũt foꝛmas cum materia.i.cũ cõditõibꝰmaterie phiſice.⁊ G̊ con tingit ex eo qꝛ plãte ſũt res pure naturales q;; tũ ad receptoes aliaꝝ foꝛmaꝝ q̃s nõdum hnt hñtia aĩam ſenſitiuã ⁊ iõ nõ recipiũt foꝛmas altioꝛi mõ qᷓ; alie res naturales. NQuia iã Areſto. dixit ꝙ etiã plãte recipiũt in ſe qlitates tangibiles ⁊ tamen non habent in ſe ſenſum tactꝰ iõ mouet aliã dubitatõʒ. Utꝝ· ſcʒz nõ hñs ſenſum tact poſſit etiã pati ab alijs ſenſibilibꝰq; a tãgibilibꝰ ſc plãte patiũt᷑ a ca loꝛe ⁊ frigoꝛe.vtrũ etiã poſſint pati ab odoꝛe. Et arguit Areſto ꝓ ꝑte negatia duabꝰ rõibus. qꝝ pᷣma ſtat ĩ H̊.O me olfactibile facit olfactũ gnõ hñs olfactũ nõ pcipit olfactibile i.odo/ rẽ. Scda rõ ſtat ĩ q̃dã exꝑimto.qꝛ videmꝰ ꝙ; lumẽ ⁊ ſonꝰnõ agnt i coꝛpꝑa nõ hntia ſenſũ vi ſus ⁊ auditꝰ niſi foꝛſan ꝑ accñs ſic qñ tonitui um diuidit lignũ qð ũñ accidit a ſono ſʒ ab ar/ re moto. Pꝛo ſolutõe intẽdit Areſt.ꝙ oĩa alia ſenſibilia a ſenſibilibꝰ tactꝰ agũt ĩ q̃ſdã res in aĩatas ſi tales res ſint faciliter alterabiles ſic ager ⁊ aqua.q patiũt᷑ ab odoꝛe ⁊ ſono ſʒ tãgibi/⸗ lia pñt idiffereter agere ĩ qcũqʒ coꝛpꝑa ſiue ſint B5 ſaciliter alterabilia ſiue nõ. ⁊ h ↄtingit pꝛopt᷑ pͤmitatẽ enealizate illaꝝ qlitatum pmaꝝ. nec tñ ſeqt᷑ q illa coꝛ pa inaiata ſentiãt.qꝛ tles qlitates nõ agũt ĩ ula coꝛꝑa appᷣhẽſiue ĩmu/ tãdo ipa ſic tn apphẽſiue imutaãt ſenſũ ſʒ reci piñt᷑ in coꝛꝑa ſᷣm phiſicã alteratõeʒ.⁊ iõ licet aer patiat᷑ ab odoꝛe ñ tñ ſentit odoꝛẽ.qꝛ odoꝛ nõ appᷣhẽſiue immutat aerẽ ſic apphẽſiue im/ mutat olfactũ ſʒ ſolũmõ alterat aerr Quog autem no ſit Poſtq; Areſto.determiauit pticulariter de ſen⸗ ſibꝰexterioꝛibꝰ⁊ poſuit vnã comunẽ cõditõeʒ cõuenientẽ oĩbꝰ ſenſibꝰ.iã ↄñter vult determi/⸗ nare de ſenſibꝰ interioꝛibꝰ. Intẽdit g̊ Areſto. iſtazʒ ↄcluſionẽ ꝙ pᷣter qnq; ſenſus exterioꝛes. neceſſe ẽ ponere aliquẽ ſenſum interioꝛẽ.⁊ idðo BGBreci h incipiũt terciñ libꝛũ de aia. Et hoc iõ qꝛ ſᷣm om̃s diſtinguẽtes libꝛos de aia. tercius liber incipit vbi Areſto.incipit determinare de intellectu.ſj ſm antiqᷣs intellectus ẽ ſenſus in i. ij. iber terioꝛ ergo ᷣm antiq̊s hic incipit tercius liber Et iõ ſᷣm dñm Albertum terciliber icipit vbi Areſto.ponit dꝛnam inter ſenſnm ⁊ intellectũ ibi. qm ant. Sʒ ſctũs Thomas incipit terciũ libꝛu vbi Areſto. incipit determiare de intelle ctu bᷣm ſe. Et h̊ ibi.de ꝑte ant aime. Quia ergo Areſto.in ↄcluſione pdicta vnn pᷣſupponit ſeʒ ꝙ qnq; ſunt ſen ſus exterioꝛes.iõ Areſto.nunc hoc pᷣmo ꝓbat. et hoc ſic. Lot ſunt ſenſus cx⸗ terioꝛes.i.ſenſus ꝑceptiui ſenſibiliñ exterioꝛũ qt ſunt oꝛgana qbus apta nata ſunt ſenſibilia cognoſci.ſy in aĩalib pſectis ſunt tin qͥnq; o⸗/ gana ⁊ tñ pfectũ aĩal hʒ oĩa oꝛgana ſic manife ſte ptʒ. ¶ Daioꝛ ptz roe ⁊ inductõe.Rõe ſic. qꝛ qlibt ſenſus ẽ p ſe ꝑceptiuoĩm ꝗᷓ nata ſut ꝑ ta le oꝛgann cognoſci.⁊ ergo ẽ eqᷣlis multiplica/ tio ſenſuñ ⁊ oꝛganoꝝ.Alns ꝓbat᷑.qꝛ ſenſus et mediñ dñt pꝛopoꝛcionari p qð mediñ fit ſen/ ſatio.ſʒ qlibet ſenſus pc apt⸗ pñt cognoſci ſm illã roõem ſᷣm qu ẽ medium Exẽpli gra. Tliſus cognoſcit oĩa illa que nata ſunt cognoſci ꝑ aerẽ hm ꝙ ẽ dyaphanus. et au Ditus cognoſcit oĩa q nata ſunt cognoſcrp ae rem bm ꝙ ẽ mobllis localiter Inductiue ꝓbat qꝛ tactus ẽ ꝑceptiuus oim adbus oꝛganũ na/ tñ ẽ immutari. Silr ẽ de alijs ſenſibus. Nuerit᷑. Que ſit rõ iſtius ꝙ ſenſus pũt di / ſtingui 3 oꝛgana. Dom ꝓiſta qꝛ accidẽtia numerãt᷑ ad numeꝝ ſuoꝝ ſubiectoꝝ ſʒ ſenſus ſunt accña oꝛganoꝝ ergo ⁊c. Airguit᷑. Accna hũt numerũ a ſubiecto. ſed Areſto. loqt᷑ hic ſꝑccifica diſtinctõe ſenſuũ. ergo male hic inqrit ꝑ oꝛgana ꝙ quinq; ſint ſenſus. Dom ꝙ licet accũtia cõmunia ſolũ habeãt dꝛnam numeralẽ a ſuis ſubiectis tam accña pꝛopꝛia cuiuſmodi ſunt ſenſus reſpec/ tu oꝛganoꝝ hut etiã ſpeciẽ a ſubtect circũlo/⸗ cutiue.qꝛ poſſumus ꝑ ſubiecta circũloqui di/ ſtinctione ſꝑecificã talin accidentiñ. Et rõleſt. qʒꝝ talia accna ſunt ſpecifice diuerſa ĩ diuerſis drganig ge oꝛiñt ex pncipijs oꝛganoꝝ vt riſi/ bile in hoie ⁊ rudibile in aſino diſtinguñt ſpẽ Arguit᷑. Dictũ ẽ ꝙ diſtinctio ponaꝝ ſumit᷑ penes obiecta ergo male hy ðꝛ ꝙ ſumat penes oꝛgana. Dom ꝙ pone diſtinguuntur penes obiecta a poꝛi ſic pus dictũ eſt. ſʒ ad nos ⁊ a poſterioꝛi diſtinguũtur penes oꝛgana in qb⸗ ſunt. Ex q̊ ptz diſtinctio penes oꝛgana ẽ ma terialis ⁊ materia ẽ nobis notioꝛ ſʒ diſtinctio penes obiecta eſt foꝛmalis. Uñ no ponũt hie ſex ſenſus exterioꝛes q;uis Areſto.pus dixit. ꝙ tactus ſit duo ſenſus ſoꝛmalr qꝛ diſtinguẽdo ſenſu penes oꝛgana ſſus tacx vn nõ duo⸗ libet ſenſus ꝑcipit ola q p tale mediñn BGecundus Alrguit. Aliq aĩmalia hñt oꝛgana ſenſus 2 tñ nõ pcipiũt oia ſenſibilia ulo ſenſus. vt ſůt piſces hñtes duros oculos qͥ ſolũ pcipint ex cLellẽtes coloꝛes. Dom ꝙ duplicia ſunt aia ſia. quedã hñt pfecta oꝛgana ſenſitiua. Et ta/ lia pñt ꝑciꝑe oia ſenſibilia q̃ nata ſũt ꝑcipi a tali oꝛgano. Alia ſunt aĩalia hñtia oꝛgana in pfecta ⁊ talia nõ pñne cognoſcere oĩa ſenſibilia. ſz h nõ ↄueit eis ᷣm ſe ſʒ ex impfectõe oꝛgani. ponebat. Et ẽ q aĩalia pfecta hñt omia oꝛga/⸗ na qᷣbus nata ſunt ſenſibilia cognoſci. pbatur qʒ aĩalia ſunt cõpoſita ex qttuoꝛ elemtis ſed oĩa oꝛgana etiã coponũtur ex qᷣttuoꝛ elemẽtis — ⁊ pcipue ex aere ⁊ aqua. ergo aĩalia ꝑfecta ha/⸗ bet oĩa oꝛgana. Circa minoꝛẽ oñdit cuiꝰnatu re ſint oꝛgana.Et vult ꝙ ſint de natura aeris ⁊ aque Curꝰ rõ eſt. qꝛ oꝛgana ſut de natnra qttu oꝛ elemtoꝝ.ſz nõ pñt eſſe de natura ire ⁊ ignis ergo ſunt de natura aeris ⁊ aque. Minoꝛ ptʒ qꝛ ſenſus dz cẽ paſſin⸗ et receptinus.ſʒ terrañ ẽ receptiua pꝛopt᷑ eius groſſiciẽ.⁊ ignis nõ eſt paſſiuus ſz actiuus. Addit tñ Areſto.ꝙ ignis E cõis oibus ſenſibus.i.oꝛganis ſenſun.⁊ hoc ſic ꝓbari pᷣt.qꝛ nihil ẽ ſenſitiuũ ſine caloꝛe.ſʒ caloꝛ ẽ ex igne g aliqͥd ẽ ſenſitiuñ ex igne. ſʒ ter ra marxie miſcet᷑ in tactu. Ex qbus cõcludit ꝙ oes ſenſus ſunt in aialibus ꝑfectis ⁊ nõ oꝛba tis.qꝛ talpa videt᷑ ſub pelle hꝛe oculos. Arguitur. Iſte textus ẽ cõtrarius textui de ſenſu ⁊ ſenſato. vbi ðꝛ ꝙ odoꝛatus ẽ de natura ignis.⁊ guſtus ⁊ tactus ſunt de natura terre Dom oꝛganũ olfactꝰ accipit᷑ dupliciter. VUno mõ vᷣm ſe et ſicẽ de natura aque pꝛopter pꝛopinquitate ad cerebꝛũ ſic pᷣus dictum eſt. Alio mo accipit᷑ oꝛganũ olfactus ſᷣm ꝙ factũñ eſt in actu ꝑ odoꝛẽ̃.⁊ ſic ẽ de natura ignis pꝛo/ pter naturã odoꝛis ꝗẽ de natura ignis. cauſat eni odoꝛ a fumo igneo. Et iõ Areſto.nõ ðt in A ſenſu et ſenſato ꝙ olfact ſit de natnra ignis ſʒ odoꝛatũ.i.oꝛganũ odoꝛandi factũ in actuẽ æ natura ignis. De guſtu et tactu domẽ guſtus et tactus accipiuntur dupłr. Uno mõ hbm ſe et ſic ſunt de natura aeris et aque a domi nio. qꝛ niſi ſic nõ reciꝑent in ſe ſpẽs ſenſibiles Alio mõ accipiuntur per cõparatõnẽ ad oꝛga na alioꝝ ſenſun.⁊ ſic ſunt de natura terre quia — plus hñt de mimionekenecg oꝛgana alioꝛum reſt. in textu. ꝙ in ſenſuũ. Et hoc ẽ qð dicit tactu maxime miſcetur terra. Argiut. Ilihil facit deus fruſtra ſed ſi talba⸗ implicium autez; Pic manifeſtat ſcdam ꝓpõneʒx quã pᷣus ſup/ m. -0 — -—- — —. — —,— habet oculos ſub pelle ergo pt videre Dom qꝙꝓpoũa aie ex duplici cauſa cſt in aia. Vna eſt ad ſignificandũ ꝑfectionẽ aie. Alia ẽ ad oꝑan dũu ꝑ talẽ ponaʒ. q;uis ꝗᷓ talpa nõ hʒ ponaz vi ſiua ſᷣm ſcdam cauſam hʒ tñ ſᷣm pᷣma.qꝛ pona viſiua in talpa ſignificat ꝑfectõʒ aĩe ſenſitiue. Dileẽ de potẽtijs vegetatiuis poſt vltimã re/ ſurrectõʒ moꝛtuoꝝ.qꝛ tũc tales pone nõ erũt in actu ſcðᷣo.ſjj ſigniſicabunt ꝑfectionẽ nature bumane. Atuero neqʒ cõmu Hitc Areſto.rñdet vni tacite q̃ſtioni in q̃ qͥs poſſʒ obijcere ꝙ qᷓ;uis nõ ſint niſi qᷣnq; ſenſus exterioꝛes ꝑcipientes ſenſibilia ꝑ ſe pꝛopꝛia. tñ adhuc poſſʒ eſſe aliqͥs ſenſus exterioꝛ ꝑcipi ens ſenſibilia cõmunia.ad hoc ergo excluden/ dũ ꝓbat.ꝙ nõ eſt exterioꝛ ſenſus cu obiectũ ſit ſenſibile ꝑ ſe cõmune. Et h̊ ſic.qͥcqͥd ſentimꝰ ab aliq́ᷓ ſenſu exterioꝛi pꝛope h̊ ſentimus pꝑ ali os ſenſus exterioꝛes ꝑ accñs ſicut coloꝛ ꝑcipit᷑ p accñs ab auditu.ſonꝰ ꝑ accñs a viſu.ſi g ſen ſibilia ꝑ ſe cõmunia ſentirẽt᷑ ab aliqͥ ſenſu exte rioꝛi ſic pꝛopꝛin obiectn ei g̊ ab alijs ſenſibꝰ ſentirẽtur ꝑ accũs qð ẽ falſu. Et ðꝛ notãter de ſenſu exterioꝛi qꝛ ſenſibile ꝑ ſe pꝛopꝛiũ alicu/⸗ ius ſenſus exterioꝛis pᷣt etia ꝑcipiꝑ ſe a ſenſu interioꝛi ſed nõ ab alio ſenſu exterioꝛi. 6 7 Hic oſtẽdit qð ſuppoſuit ſcʒ ꝙ ſenſibilia coia ꝑcipiũtur ꝑ ſea ſenſbus exterioꝛibus ⁊ ſtat rõ in hoc. Illud ſenſibile ꝑ ſe ſentit᷑ qð facit per ſe ad immutarõʒ ſʒ ſenſi bilia cõmnnia ꝑ ſe faci/ unt ad immutatõʒ ergo ꝑ ſe ſẽtiũtur Maioꝛ pʒ.qꝛ de rõe ſenſibilis e immutare ſenſu? Mi noꝛ ondit᷑ pcipue de magnitudie.qꝛ q̃litates nõ agunt ſine ſubiectis.ſʒ magnitudo eſt pꝛo/ ximn ſubiectũ qlitatis ſenſibilis.ergo nõ agit ſine magntudine. Inquiret auteʒ ali Hic Areſto. inqͥ rit pluralitatẽ ſenſuñ exterio/⸗ rum.Et ðᷣt ꝙ pluralitas ſenſun exterioꝝ ẽ vti lis.ad hoe vt ſciam diſtinctionẽ inter ſenſibi lia ꝑ ſe cõmunia ⁊ ꝑſe pꝛoba.ſi em eſſʒ tm vnꝰ ſenſus puta viſus tũc nõ cognoſceret᷑ dꝛña in ter coloꝛẽ ⁊ magnitudinẽ.qꝛ ſꝑ vno ſenſu ſen tirent᷑ ſʒ nũc apparet nobis manifeſta dꝛna.qꝛ coloꝛ ſolũ percipit᷑ a viſu.ſʒ magnitudo etiam pcipit᷑ a tactu.ex quo ſtatim cognoſcit᷑ ⁊ argui tur diſtinctio inter coloꝛẽ ⁊ magnitudinẽ.Ex quo etiã arguit᷑ diſtinctio pᷣdicamentoꝝ.ſi tin coloꝛ ⁊ magnitudo hñnt diuerſitates q;tum ad cognitõz ſenſitiuã ſenſun exterioꝝ.ergo etiã ex cognitõe ſenſitina ſeqᷓtur cõtra modernos ꝙ pᷣ dicamẽta realiter diſtinguntur. Querit᷑. Utrũ ſint qͥnq; ſenſus exterioꝛes. Dicendũ ꝙ ſic. Et ſufficiẽtia pᷣt ſic ſumi.qꝛ poñe diſtinguũtur ꝑ obiecta.vl ergo obiectuʒ immutat ponaʒ ꝑ mediũ cõiunctũ ł ſepatũ.ſi ꝑ mediñ cõiunctn h̊ eſt dupłr.qꝛ vl ſenſus iu dicat ⁊ cognoſcit illas q̃litates ex q bus ↄſiſtit aĩal ⁊ ſicẽ tact.qꝛ al cõſiſtit ex ꝗttuoꝛ qlitati bus.vł iudicat cõuenientiã alimẽti ex quo ał ↄſeruat᷑.⁊ ſic ẽ ſenſus guſtus. Si at obiectum immutat ꝑ mediñ extraneñ hoc eſt dupkr. qͥa ł immutat cñ motu vl ſine motu.ſi ſine motu ? ſic eſt ſenſus viſus.qꝛ coloꝛ in inſtauti diffun dit ad viſum. Si cñ motu.hoc ẽ duplr. qꝛ vł cñ motu locali ⁊ ſic ẽ auditus.vł cũ motu al/ teratõis ⁊ ſic ẽ olſactus.qꝛ olfactus alterat me diũ per fumalẽ euapoꝛatõʒ ꝓcedentẽ a coꝛpo/ re odoꝛifero. Arguitur. Nullus eſt ſenſus exterioꝛ.qꝛ ſen ſus ſunt intra coꝛpus ſic viſus eſt intra ocm nõ extra oculũ. Dðoðm ꝓeſſe aliquẽ ſenſum extcrioꝛe põt duplłr intelligi. Uno mõ qꝛ ẽ in exterioꝛi parte coꝛpoꝛis ⁊ ſic nullus ſenſns eſt exterioꝛ.qꝛ⁊ ſenſatio pᷣncipaliter attenditur pꝑ/ nes iudiciũ ſenſus ſed hoc iudiciñ fit infra ex/ terioꝛẽ partẽ aĩalis.vt iudiciũ de viſibili non fit in exterioꝛi parte oculoꝝ ſʒ fit in qdã neruo cõiungente duos oculos int carnẽ qͥ nem dici tur opticus.i.iudicij. Sile ẽ de alus ſenſibus Alio mõ ðꝛ ſenſus exterioꝛ qꝛ immediate co/ gnoſcit ſenſibilia exterioꝛa ſine media cogniti/ one. ⁊ ſic dicimus aliqͥs ſenſus extenioꝛes eſſe ad dꝛnam ſenſun interioꝛũ.qꝛ ſenſus interio/⸗ res nõ cognoſcñt ſenſibilia niſi media cognitõ ne ſenſuũ exterioo. H Arguit᷑. Ois dꝛña ꝑ ſe põt diſtinguere ſpe ciẽ.ſʒ ſenſibilia cõmuuia ſunt per ſe ſenſibilia. D ꝑ ſeſibilia coia pnt diſtigui ſẽſus. Dðm ꝙ eſt duplex dꝛña per ſe. Quedã eſt generica ⁊ illa npt diſtiguere ſpeciẽ ſ pecialiſſima ſic ſßle non diſtiguit ſpẽm ſʒ gen. Alia ẽ dꝛña per ſe pꝛopa ⁊ talis ↄſtituit ⁊ diſtinguit ſpẽm cuiuſ modi nõ ſunt ſenſibilia cõmunia.qꝛ talia hñt ſe ſic dꝛñe generice. ſʒ ſenſibilia per ſe pꝛopa ſic dꝛñe ſpecifice. Arguit᷑. Senſus eſt reſpectu accidentiñ ſʒ ſunt plura genera accidentiũ qᷓ; qnqʒ ergo ſũt plures ſenſus q; qnq;Y. Dom ꝙ ſenſus non diſtinguũtur penes quecũq; accna.ſed penes L.iber Becundus um que ſenſibiltn ſ e tercia ſpec ie qlitatis Hab et gutez O ub 1 Euſes penee alia accid entia no diſtinguñtur Hic Areſto obijcit in ↄtrariũ vnica roͤe. ſtat ſnns ali naſenſbniin 8 ecnn 8 ula nmedn cet coloꝛẽ qꝛ videre ẽ ſentire coloꝛẽ.ſi ergo vi⸗ ci ad aliquẽ ſenſum a quo per ſe cog noſcntur. ſus viget ſe videre ergo videt in ſe coloꝛẽ. ſʒ h Doðm ꝙ ẽ duplex reductio alicui ad alterũ quedã eſt reductio ꝑ ydẽptitatẽ.⁊ ſic nõ redu/⸗ citur ꝑ accũs ad ꝑ ſe qſi feret idẽ cũꝑ ſe. Alia eſt reductio ꝑ cõ iunctionẽ.qͥa ꝑ accñs ↄinngit —— illi qð ẽ ꝑ ſe ⁊ ; ẽ veꝝ & ſenſibili ꝑ accũs.qꝛ ñ dꝛ ſenſibile ꝑ accñs niſi ↄiungat᷑ ſenſibili ꝑ ſe. Arguik. Sut duo oculi in hoĩe. g ſüt duo viſus. ↄna pbat᷑.qꝛ pone diſtinguunt᷑ ꝑ oꝛga/⸗ na..ſʒ duo ſunt oꝛgana viſus. ergo ſunt duo vi ſus. Dðom oculi accipintur dupłr. Uno mõò ſᷣm ꝙ apparẽt in exterioꝛi parte coꝛpis. et ſic ſunt duo ⁊ nõ ſunt oꝛgana viſus. Alio mõ accipiñt᷑ vt cõiũgũtur ĩ vno neruo optico.et ſic ſüt oꝛganũ viſus ⁊ ſunt aliqð vnn. Dile ẽ cv auditu.qꝛ due aures cõiungũtur in aliquo tercio in quo hñt vnitat. 1 Hic Areſto. ꝓſeq tur aliã ꝑtẽ ↄcluſi vvnnis pus poſite dicẽs. ꝙ pter ſenſus exterioꝛ es ſunt aliqui ſenſus interioꝛes ⁊ hoc pbat ex duabus opatõibus ſenſuñ qᷓ nõ pñt attribui ſenſibus exterioꝛibus ⁊ ſic neceſſe eſt y BR dicãtur actus ſenſuũ interioꝝ. Pꝛia opatõ E? cognoſcere actus ſenſuũ exterioꝝ.Et pꝛimo mouet Areſto.qſtiõzʒ vtrũ cognoſcere actꝰ ſen⸗ ſuum exterioꝛum ptineat ad ſenſuʒ exterioꝛem vel ad aliquem ſenſum interiorem.Et argu it pꝛimo dnabus rationibus ad vnam partem ſcilicz ꝙ viſus videat ſe videre.Et ſtat pꝛima rõ in hoc. manifeſtũ ẽ ꝙ hõ ſentit ſe videre ſed hoc nõ pt alio ſenſu eſle q;; ſenſu viſus. g h fit ſenſu viſus.Minoꝛẽ ꝓbat.qꝛ ſi aliſenſus ſẽ/ tit ſe videre.ꝭ̊ duo ſenſus hũt vnn obiectũ qꝛ q̃cunq; ſentit ſe videre ꝑcipit coloꝛẽ.qꝛ vide/ re eſt coloꝛẽ ſentire. &̊ ille ſenſus aliꝰ cognoſcit Woniam autẽ coloꝛẽ ſiẽ viſi us exterioꝛ. Amplius autẽ et ſi Hic poit ſcdᷣam rõem. ⁊ ſtat in hoc. Di viſus nsõ videt ſe videre ſʒ alius ſenſus.tñc eſſʒ ꝓceſ ſus in infinitñ. qꝛ ſꝑ ſupioꝛ ſenſus cognoſce⸗ ret actũ inferioꝛis.ſʒ talis ꝓceſſus ẽ impoſſi/ bilis g erit aliqͥs ſenſus qͥ cognoſcit ſuñ actũ. eſt falſum. ergo illud ex quo ſetur. MWanfeſtuũ elt igik PHic ponit duas ſolutões qᷓſtionis ppoſite.q/ rum pma cẽ.ꝙ viſus accipit᷑ dupłr. Uno mo/ do bᷣm immutatõeʒ oꝛgani ab exterioꝛi ſenſibi li ⁊ ſic nihil ꝑcipit᷑ a viſu niſi coloꝛ. Alio mõ aceipit᷑ viſus poſt ummutationẽ factã a viſibi li. ⁊ ſic etiã viſus ſentit ſe videre.qꝛ poſtq; im mutatõ ẽ facta a ſenſibili tc pᷣt cognoſcere actu qͥ actus ẽ ex cognitõe ſenſibilis ad ſenſum. Amplius autem et Hic ponit ſcdᷣam ſolutõʒ ⁊ dicit ꝗꝙ etiã ochus vides ẽ qdãmõ coloꝛatus.⁊ H̊ ſic ꝓbat.qꝛ ĩ ab ſentia ſenſibiliñ aĩalia iudicãt de ſenſibilibus ſy nõ fit iudiciuz de ſenſibilibꝰ niſi ſenſibile ſit pñs ſenſui. ergo neceſſe eſt ꝙ ſenſibile maneat pñs ſenſui in abſentia ſenſibilis. Ex q ſe equit᷑. ꝙ.idẽ ẽ actus ſenſus ſenſibilis m rem dꝛñs m rõem. qꝛ eſt vna foꝛma ꝗ diffundit᷑ a ſenſi/ bili ⁊ accipit᷑ in ſenſum q;uis alia rõne. qꝛ eſt alio mõ in ſubiecto ⁊ in pona.Et h̊ͥ ↄnt᷑ ꝓbat Areſto. in textu ⁊ h ſic. Unꝰ ẽ actꝰ mouẽtis et mobilis tercio phoꝝ. ſz ſenſibile mouet ⁊ ſen/ ſus moucet. ergo ẽ vn act ⁊ iõ ẽ vna foꝛmaqᷓ diſfundit᷑ a ſenſibili ⁊ in ſenſum recipitur. Quoniã antẽ vnus PHic Areſto. ex pdictis ſoluit duas qſtiões.q/ rum bma ẽ. Utrũ ſenſus ⁊ ſenſibilia ſimul coꝛ rumpant᷑ ⁊ vult pꝛo ſolutõe ꝙ ſi ſenſus ⁊ ſenſi bile accipiãtur pꝛout ſunt ſimul in actu. et ſic ſimul coꝛrũpunt᷑ ⁊ ſaluãtur.vł ſi accipiãtur ſi mul in poñna tũc etiã ſil ſunt ⁊ nõ ſunt. ſi autẽ vnñ eox accipiatur vt ẽ in actu alterñ vo vt ĩ pona ſic nõ ſimul coꝛrũpunt᷑ ⁊ ſaluantur.quia tunc ſenſibile põt eſſe abſq; ſenſu ⁊ ſic Areſto.ĩ libꝛo pᷣdicametoꝝ ꝓbat duab rõib ꝙ ſenſibi le pot eſſe ſenſu non exiſtente. ⁊ etiaz poõt eſſe ſi ſenſus ſit coꝛruptus.⁊ ex hoc põt ſolui queſtio quã mouet Areſto. tra illã pꝛopetatẽ relati/ noꝝ. Relatiua ſñt ſi natura q; ſi ſenſus ⁊ ſen ℳ. K. m.. n1 —— £ — — —. —.— —------- —,. — — „ — —. hwi , 65 ſibile accipiãtur vnifoꝛmiter ſceʒ ſił in actu vł ſil in pona.tũc dicũtur relatiue ⁊ mutuo ſe po nñt ⁊ pempta ſe ꝑimũt. Sed ſi capiatvnũ in actu ⁊ aliud in pona.tunc nõ ſunt ſil ſic Areſt. ibi ꝓbat. Ex hoc elicit Areſto.ꝙ antiqui dicẽ/ tes nihil eſſe albũ vel nigrũ niſi dũ videretur quodãmõ recte dicebãt et quodãamõ nõ/Non dicebãt recte loquedo de ſenſu ⁊ ſenſibili ĩ po/ tentia.qꝛ ſic albu eſt ⁊ iam ſi nõ ſentire᷑. Sed loquẽdo de ſenſu ⁊ ſenſibili in actu tũe nõ eſt coloꝛ niſi ſentiatur. Bicut in ſunplici Pic Areſto.ponit aliã queſtionẽ et ẽ iſta.q̃re quedã ſenſibilia delectãt ſenſum ⁊ quedax coꝛ⸗ rumpunt ipᷣm. Ad h̊ rñdet.qꝛ oꝛganũ ſenſus ↄſiſtit in quadã pꝛopoꝛcione ⁊ armonia.ſʒ ex⸗ cellẽs ſenſibile coꝛrũpit talẽ armonia.ꝗᷓ excel/ lens ſenſibile coꝛrũpit ſenſuʒ.ſʒ ſenſibile pꝛo poꝛcionatũ delectat ſenſuzʒ. Et ſile eſt in eupho nijs in oꝛdine ad auditũ.qꝛ coꝛde in inſtrum to muſicali ſupꝛopoꝛcionate oꝛdinãtur tũc faci unt armoniã ⁊ lectãt auditũ.ſʒ ſi excellenter tãgant᷑ impediũt armoniã ⁊ cõtriſtãt auditũ. Ad iſtũ tertũ in fine tercij addit Areſto.ꝙ ali u ſuut ſenſibilia que nõ ſolũ coꝛrũpunt ſen um ſʒ etiã totũ aĩal ſic ſenſibilia tactus. Pñt ergo in ſumma hꝛe triplicia ſenſibilia Aliqua ſunt ſenſibilia qᷓ coꝛrumpũt ſenſum et non al. ſic ſonꝰ factꝰ in coꝛnu pᷣt coꝛrũꝑe auditũ non tũ totñ al.Aliqᷓ ſunt qͥ ↄtriſtãt ſenſum ⁊ non coꝛrũpunt ipᷣm ſiclumẽ ſolis.Alia ſunt ſenſi/ bilia excellentia qᷓ nõ ſolũ coꝛrumpũt ſenſum ſʒ etiã totũ ał ſic ſenſibilia tactꝰ.caloꝛ eĩ excel/ lẽs nõ ſolũ coꝛrũpit oꝛganũ tactꝰ ſʒ totũ aĩal Querit᷑ circa textũ pᷣhabitũ. VUtrum viſus videat ſe videre. Ddm ꝙ viſus accipit᷑ du/ pliciter. Uno mõ ſᷣm ꝙ ſignificat quendã pꝑti/ cularẽ ſenſum reſpectu coloꝛis.⁊ ſic nõ pᷣt dici viſus videat ſe videre.Cuius rõ ẽ.qꝛ nulla poña coꝛꝑalł pt ſe flectẽ ſupᷣ ſeipᷣaʒ qꝛ hfierʒ mõ coꝛpꝑali ⁊ ſi mõ coꝛꝑali tẽ vna ꝑs penetrarʒ aliã ⁊ eſſʒ penetratio dimenſionũ.Ct iõ aliter ẽ di cendũ de pona immateriali q̃lis ẽ poña iutelle ctiua.nã talis ꝑ ſe põt ſe reflectere ſupꝛa ſeipaʒ Alio mõ accipit᷑ viſus pꝛo ſuo termĩo ad quẽ termiat᷑ ſic alij ſenſus exterioꝛes ⁊ tũc viſus ac cipit᷑ ꝓ ſenſu cõi.qꝛ in ſenſum cõem terminã/ tur oms ſenſus exterioꝛes.⁊ ſic viſus videt ſe videre.qꝛ ſenſus cõis qͥ ſuꝑioꝛ eſt ad alios ſen ſus exterioꝛes põt cognoſcere actus ſenſuñ ex/ tenioꝝ. Per h̊ põt dici ad duo argumta q tac/ ta ſunt in textu q̊ꝝ pᷣmũ fuit Si alius ſenſus Anima pᷣter viſum videat ſe videre.tunc vnũ erit ob⸗ iectũ diuerſaꝝ poñaꝝ.qꝛ quicũq; ſenſus perci pit ſe videre.etiam percipit coloꝛem. Dicendum.nõ eſt incõueniẽs ꝙ due poñe ſuboꝛdinate ꝑcipiãt idẽ obiectũ dũmõ tñ il ludobiectũ ñ fit adequatũ ⁊ pꝛopꝛiũ vnicui q; ſenſui ſic coloꝛ ꝑcipit᷑ a viſu ⁊ a ſenſu cõomu ni.qꝛ ẽ ſuꝑioꝛ pona.iſʒ coloꝛ nõ ẽ obiectũ pꝛo / pꝛin ſenſus cõis ſic ẽ pꝛopꝛiũ obiectũ ſenſus viſus.ſʒ obiectũ pꝛopꝛiñ ſenſus cõis ẽ ſenſibi le ꝑ ſe ſenſatũ qð ↄphendu ſub ſe coloꝛẽ ⁊ alia ſenſibilia ꝑ ſe pꝛopa oim exterioꝝ ſẽſuũn Ad ſcom q̊ arguebat᷑ ꝙ ſi alius ſenſus a viſu vide at ſe videre tũc eſſʒ pceſſus in infinitus.Dðm ẽ ſtatꝰ in ĩtellectu. Et ſi dicat᷑ q pona cogno ſcit actũ intellectꝰ. Ddm ꝙ ißemet intellectꝰ. qꝛ ñ ẽ incõueniens ꝙ pona imaterialis cogno ſcat ſuũ pꝛopꝛrũ actũ. 6 Wnuſquiſqʒ auteʒ Poſtq; Areſto. pbauit aliquẽ ſenſũ eẽ interio rẽ ex h qð ẽ cognoſcere actũ ſenſus exterioꝛis. Pic ↄñt inqͥrit aliquẽ ſenſũ eẽ intioꝛẽ ex ̊ qð ? diſcerncre int ſenſibilia diuerſoꝛñ ſenſun.Et circa h̊ ᷣmo oñdit ad q;tũ ſe extẽdat cognitio ſenſus exterioꝛis ⁊ h̊ fac iõ vt oñderet ad q nõö pt ſe extẽdere.Et vult ꝙ ſeſus exiioꝛ pᷣt diſcer/ nere int dꝛñas ſui pꝛopꝛij ſenſibilis.ſic vſus pr diſcernere int albu ⁊ nigrum.⁊ guſtus intet dulce ⁊ amarũ. Quoniam autez al Hic oñdit ad quã ponaʒ ꝑtinet diſcernere int diuerſa ſenſibilia diuerſoꝝ ſenſuũ. Et pmo p/ bat ꝙꝙ hᷣ ſpectat ad ſenſũu. Scdo ꝙ ad vnũ ſen/ ſuʒ. Pꝛimũ ſic ꝓbat.qꝛ oꝑatõ circa ſenſibilia ſpectat ad ſenſũ.ſʒ ponere dꝛñam ini ſenſibilia diuerſoꝝ ſenſuũ e oꝑari circa ſenſibilia.ergo h̊ ſpectat ad ſenſũ.nõ eĩ pᷣt ꝑtinere ad intellectũ. qꝛ intellectus eſt vniuerſaliũ.⁊ ponit dꝛñnam inter vniuerſalia ⁊ nõ ꝑticularia. Neqʒ vtiqʒ in ſepa Pic oñdit ſcðm ſcʒ ꝙ diſcernere int᷑ ſenſibilia diuerſoꝝ ſenſuũ ſpectat ad vnũ ſenſũ.poſſʒ eĩ ſic aliqͥs dicere ꝙ ponere dꝛñam int ſenſibilia diuerſoꝝ ſenſuñ etiã ſpectat ad ſenſũ exterioꝛẽ qꝛ diſcernere ini coloꝛẽ ⁊ ſapoꝛem ſpectat ad viſũ ⁊ guſtu. Dom eſt igit᷑ ꝙ neceſſe ẽ vnñ ſen ſũ eẽ qͥ ̊ fac.⁊ h̊ ſic ꝓbat Areſto.qꝛ ñ pᷣt aliqͥd int qcũq; duo diſcernere niſi ↄgnoſcat vtruq; cũ ̊ nullꝰ ſeſus exiioꝛ poſſʒ cognoſcere vtruq; i. ilij. Liber ſcʒ ſẽſibilia diuerſoꝝ ſẽſuũ.ergo ncce eſt pꝛopt tale actum ponere vnñn ſenſum interioꝛẽ qui diſcernit inter ſenſibilia diuerſoꝝ enſuũ. VPic Areſto.oñdit ꝙ iudiciũ de ſenſibus diuer ſoꝝ ſenſuñ nõ fit in tꝑe diuiſibili ab vna potẽ tia ſzʒ in indiuiſibili qꝛ ſi fieret in tꝑe diuiſibi/ li tũc fier et relatõ ad diuerſas ponas.ſʒ qꝛ pxr vnã ponaʒ iſta fiũt iõ fiũt in indiuiſibili tꝑe. Atuero impoſſibile Pic obijcit in cõtrariũ ſcʒ ꝙ pꝑ eandẽ ponaʒ ñ põt fieri iudiciñ de ſenſibilibꝰ diuerſoꝝ ſenſu⸗ um ⁊ ſtat rõ in hoc. Unũ ⁊ idẽ nõ põt moneri diuerſis ⁊ oppoſitis motibꝰ.ergo nõ põt dici ꝙ vna poña iudicet inter ſenſibilia diuerſoꝛũ ſenſuũ Areſto.ſoluẽdo ðt ꝙ qᷓ;uis talis pona ſit vna ſubiecto.ẽ tñ alia ⁊ alia rõe ⁊ ſic qͥdam/ mõ eſt plures. Quã ſolutõʒ ſic repꝛobat. Illð qð eſt idẽ ſubiecto ⁊ plura rõe põt in ſe ſuſciꝑe Diuerſa ⁊ cõtraria ſᷣm poñaʒ ⁊ nõ ſᷣm actũ.ſed iſta pona hʒ in ſe cõtraria ſᷣm actũ ergo non ẽ vna ſubiecto. Bed ſicut quod vo Hic poĩt Areſto.verã ſoltuõeʒ.⁊ vult ꝙ ſenſi/ bilia diuerſoꝝ ſenſuũ qᷓ;uis habeãt oppoſitõz ⁊ dinerſitatẽ ⁊ diſp atõʒz bᷣm ꝙ ſunt in diuerſis ſubicctis. nõ tñ hnt illã diſpataz oppoſitõem hſm ꝙ ſunt in poñna cognitiua.Et iõ ðt Areſto. q iſte ſenſus interioꝛ hʒ ſe ſic punctũ in q̊ cõ/⸗ ꝛungũtur diuerſe linee.qꝛ qᷓ;uis tale punctum ſit diuerſum in oꝛdine ad lineas ad punctum ꝓ cedentes tũ om̃s linee in puncto ↄiungunt᷑ ⁊ ſunt vnũ in illo. ſic etiã diuerſa ſenſibilia ha bent vnitatẽ in oꝛdine ad ſenſum cõmunX. Querit᷑. Utrũ neceſſe ſit ponere aliq̊s ſẽſus interioꝛes. Dðm ꝓꝙ ſic. ⁊ h pꝛopt᷑ duas cãs Pſitas in textu. Pꝛĩa c.qꝛ nullus ſenſus exte rioꝛ pßt ſe reflectere ſupᷣ ſun actũ cognoſcẽdo ip ſum ſʒ cognitio ipᷣius ſenſus exterioꝛis cuz ſit aliqð ſingulare oʒ ꝙ etiã cognoſcat᷑ ꝑ ſenſum aliquẽ ⁊ qꝛ nõ ꝑ ſenſũ exterioꝛẽ pᷣt cognoſci ̊ cognoſcit᷑ ꝑ ſenſn interioꝛẽ. Scda rõ poſita in textn ẽ.qꝛ ponere dꝛñaʒ int᷑ ſenſibilia diuerſo rum ſenſuũn ſpectat ad ſenſũ cũ iudiciñ ſenſibi liñ diuerſoꝝ ſenſuũ ſpectet ad ſenſum. ſʒ hͥ nõ pßt fieri ꝑ ſenſus exterioꝛes.qꝛ nullus talis co/ gnoſcit ſenſibilia diuerſoꝝ ſenſuñ oʒ h̊ fieri ꝑ ſenſũ intcrioꝛẽ. Tercia rõ pᷣt adingi quã et Areſto. tãgit licʒ nõ ſub mõ rõis ⁊ cẽ iſta.quia Becundus ſenſibilia pcipiũtur in eoꝝ abſẽtia. ᷓos ma neãt ſilitudines ſenſibilin ĩ ſenſu ꝑ qs fit ta cognitio. ſʒ ille ſiłitudies ñ maneãt ĩ ſenſibus Quod autem neqʒ exterioꝛibꝰ.g in ſenſibus interioꝛibus. Arguitur cõtra ſcðam rõem ſic. Sẽſus ex/⸗ terioꝛes pñt cognoſcere ſua obiecta.ergo non oz ponere ſenſu interioꝛẽ. Dom ꝓꝙ licz ſen / ſus exterioꝛ cognoſcat ſuũ obiectũ nõ tñ cog / noſcit ſenſibilia diuerſoꝝ ſenſuuzʒ. Lirca ſciendũ ꝙ q;uis ſenſus ponat dꝛnam int᷑ ſenſi buia ſui obiecti tñ h̊ nõ fit niſi ꝑ cõtactuʒ ad ſenſũ cõez. pt eĩ ſenſus exterioꝛ etiã ſᷣm ſe ꝑfec te iudicare de ſuis ſenſibilibꝰ ſʒ ponere dꝛnaz cõuenit ſibi ꝑ ↄtactũ ad ſenſum cõem. Arguit᷑. Ponere dꝛñam int res ↄuenit ĩitel / lectin g nõ ↄuenit ſenſui. Dðm ꝓꝙ ponere dꝛñam int aliq vłr h̊ ſpectat ad intellectuzʒ.ſed ponere dꝛñam ini ſenſibilia ſpectat ad ſenſum q;uis em̃ intellectꝰ cognoſcat qñq; ſingularia hec tñ cogtõ ñ ẽ directa ſʒ reflexa vt pʒ tcio hꝰ Arguitur cõtra pmã rõem. Seẽſus exterioꝛ pᷣt ꝑciꝑe ſuũ obiectũ ergo etiã ſuũ actuʒ.ↄña ꝓbat᷑qꝛ actꝰ ẽ mediũ int᷑ poñam ⁊ obiectũ.ꝗ ſi cognoſcat obiectũ etiã cognoſcit ſuũ actu,ʒ Dðʒz ꝙ obiectũ alicuü ſenſus capit᷑ duplr Vno mõ ſᷣm eẽ materiale qð hʒ in ſuo ſbiecto ⁊ ſic plus diſtat obiectuzʒ a pona qᷓ; actꝰ.qꝛ ſic actus ẽ in poña ⁊ ẽ mediñ cognoſcẽdi obiectũ Rkahay A mõ accipit᷑ obiectũ ſᷣm eẽ ſpna bᷣm qð unmutat ſenſum.⁊ ſic obiectũ ẽ pꝛo/⸗ pinqui poñe qᷓ; actus.qꝛ opoꝛtet obiectñ pꝛi us recipi in ponaz. aſq; fiat actus.Exepli gr̃a opoꝛtet pᷣus ſpẽm viſibilẽ recipi in viſum an/ q́ᷓ; fiat viſio.⁊ illa ſpẽs viſibilis ẽ obiectũ ac/ ceptum ſᷣm eſſe ſpirituale. Ouerit᷑. Utrũ ncce ſit ponere plures ſen/ ſus interioꝛes.vł vtrũ ſit tn vnꝰ ſenſus interi oꝛ. Ddðm ꝙ nõ ſufficit vnꝰ ſenſus interioꝛ. 1 ſʒ reqͥrunt᷑ q̃ttuoꝛ ſenſus interioꝛes. Cuiꝰ rõ c qꝛ oĩs opatio ẽ ab aliqᷓ poña cum nihil circa Pmũ agat pꝑ ſuã eſſentia.qũcũq; ergo ſũt ples oꝑatões ad idẽ Sneipin opatiuñ poñnaz non reducibi oz ponere aliñ ſenſum ſcz ſenſum cõem qᷣ Pbe it hendat ſenſibilia abſentia.Et qꝛ in matia — —, – —– – 9 iue ad eãädẽ 89.tñc opoꝛtz ponere plu res ponas ſiue plura pᷣncipia illaꝛn operatio/ nũ.ſed in aĩalibus ꝑfectis inueniunt᷑ plures oꝑatões ad idẽ pᷣncipiũ nõ reducibiles. Pꝛio ei inuenit᷑ oꝑatio in aĩali qua cognoſcit ſenſi// bilia ſenſata ꝑ ſenſus exterioꝛes ĩ abſentia ſen ſibiliũ ergo opoꝛtet ponere vnã ponaʒ qᷓ app/ hendit ſenſibile abſens. In ſenſibus aũt exte/ rioꝛibus ſoluz cõpᷣhendit᷑ ſenſibile pñs.ergo eadem poña nõ eſt bene receptiua ſpẽruzt retẽ tiua qꝛ humida ſũt bene receptiua ⁊ ſicca ſunt bene retentiua. ergo opoꝛtet pꝛeter ſenſum appᷣ henſiuũ qui eſt receptiuꝰ ſpꝑ ponere ponaʒ re ſeruatiuam ſpẽꝝ ⁊ talis eſt tns ymaginatiua que reſeruat has ſpꝑẽs ꝑ quas coguoſcit ſenſus cõmunis. Et qꝛ in aĩalibꝰ ꝑfectis inuenitvna alia oꝑatio ſcʒ elicere intentões nõ ſenſatas ex rebus ſenſatis que oꝑatõ nõ pᷣt reduci ad ſen/ ſus nũc dictos.ergo oʒ adhuc ponere ſenſum altioꝛem Pꝛuma ps aſſumpti pʒ exemplariter quia ouis ex ſpeccie lupi cognita ⁊ viſa elicit hᷣ al eſſe inimicũ ſue nature que inimicicia ñ po tuit eſſe ſenſata per ſenſus exterioꝛes Patʒ qꝛ nõ eſt obiectñ alicuiꝰſenſus exterioꝛis ⁊ qꝛ ni hil percipitur per cõem ſenſũ niſi ſenſibile ſen ſatum ꝑ ſe vlł cõiter ꝓpter immediatã cõiũctõ nem ſenſuñ exterioꝝ ad ſenſum cõem.ideo nõ põt tali ini micicia eſſe cognita ꝑ ſenſuʒ cõem ideo opoꝛtet ponere ſenſum ſuꝑioꝛem.⁊ ille ſen ſus in bꝛutis vocat᷑ vᷣt eſtimatiua ⁊ in hoĩbꝰ vᷣtus cogitatiua que eſt vni ſpẽi in homie ⁊ in bꝛutis ſʒ habet diuerſa noĩa qꝛ homo habz al tioꝛem oꝑatõem ꝑ illã ponam q; bꝛuta⁊ quia opoꝛtet iſti pone appᷣhenſiue cõiungerevnã po tenitã reſeuratiuã ſpẽꝝ ideo Aarta poña adiñũ git ſc; memoꝛia que cõſuat illas ymagines ꝑp qs vᷣtus cogitatiua cognoſcit Queritur. Vñ pt haberi ex Areſto. ſint q̃t tuoꝛ ſenſus interioꝛes Dðm ꝙde ſenſu cõi manifeſtũ ẽ cñ Areſto. ponat duos act eiꝰ vt dictũ eſt Etiam fundamentũ virtutis ymagi natiue põt haberi ex iſto textu qꝛ dicit⸗ reſto ꝙ abeuntibus ſenſibilibꝰ adhuc manet ſenſus Ex quo arguit᷑ ꝙ ſenſibilia manẽt in ſenſib in eoꝝ abſentia.ſed ñ manẽt niſi in vᷣtute ymagi natiua ergo ⁊c Quo ad alios ſenſus pot dici q; Areſto. de eis loqͥt᷑ in fine caplłi ſeqntꝭ circa diffinitõez fãtaſie vbi Areſto. ðt ꝙ aialia mł/⸗ tum oꝑant᷑ m fantaſis. fantaſia añt determi/ nata pncipaliter eſt actꝰ ᷣtutis cogitatiue ſeu eſtimatiue ⁊ quia opoꝛtet circa quecũq; ſenſũ cognitiuñ etiã adingere ponaʒ reſuatiuã ergo opoꝛtz adhuc ponere alin ſeniñ qͥ reuat tales ſenſus ꝑ quas fit talis fantaſia⁊ ideo q;uis in hoc texiu Areſto.ſolũ ponat fundamentũ duo rum ſenſuñ ſcʒ ſenſus cõmunis ⁊ vᷣtutis yma cogitatiuã ⁊ memoꝛiam Dueritur. Quid ſit obiectũ ſenſus cõis Dðm qto aliqua pona eſt altioꝛ tãto bʒ cõmuniꝰ ⁊ altiꝰ obiectn.cu g̊ ſenſus iniioꝛes ſnt altioꝛes exterioꝛibꝰ etiaz hñt cmunioꝛa ginatiue tñ ĩ ſequẽtibus ponit eſtimatiuã ſeu obiecta. Obiectũ añt ſenſus erlioris ẽ ſe enſibl/ le ꝑ ſe ꝓbñ gᷓ obiectũ ſenſus cõis erit ſenſibi / le ꝑ ſe ſenſatn.⁊ addit᷑ ꝑ ſe ꝓpi ſubſtãtiã ꝑticu larem que eſt ſen ſibile ꝑ accũs qꝛ talis nõcog noſcit᷑ ꝑ ſenſuz cõem ſ̊ ꝑ vᷣtutem cogitatiuã Cuiꝰ obiectũ eſt ſenſibule in cõi qð euia ↄtinet ſub ſe ſenſibile ꝑ accñs.quia talis poña cogno ſcit ſẽſibile ꝑ accñ s.O biectũ vᷣo intellect hu mant ẽ qditas rei material O biectñ itellect⸗ ãgelici eſt ens creatũ. Obiectũ aũt intellectꝰ diuini ẽ ens inq;tñ ens Sʒ ſi querat᷑ de ob iecto vᷣtutis ymaginatiue.⁊ de obiecto vᷣtutis memoꝛatiue.Dom ꝙ virtus ymaginatia⁊ ſen ſus cõmunis hñt idẽ obiectũ ſub diuerſa rõe quia ꝑ ſe ſenſibile ꝑ ſe ſenſatũ vt eſt appᷣhẽſibi le. i. cognoſcibile eſt obiectũ ſenſus cõis.ſedvt reuabile ẽ obiectũ vᷣtutis ymaginatiue Sic etiam idem eſt obiectũ vᷣtutis memoꝛatie⁊ co gitatiue ſub diueꝛſa tñ rõe vt dictñ eſt ð ſenſu cõmuni ⁊ de vᷣtute ymaginatiua Et rõ iſti/ eſt u illa que cognoſcit ſenſus cõmunis ill are uat vᷣtus ymaginatiua ⁊ q̃ cognoſcit virtus cogitatiua illa reuat vtus memoꝛatiua ⁊ ſic habent idem o biectum. OQueritur. Qui ſint actꝰ iſtoꝝ ſenſuñũ.Et pꝛĩo qͥs ſit actꝰ ſenſus cõis Dðm. ꝙ hz tres actꝰ Pꝛim⸗ ẽ cognoſcere actꝰſenſuũ erteriorũ Scoõs eſt ponere differẽtiã inter ſenſibilia di nerſoꝝ ſenſuñ. Lerci ẽ cogno ſcere ſenſibilia ꝑ ſe cõmunia ⁊ ideo magnitudo.motus ⁊ nu/⸗ merus ꝑ ſe cognoſcunt᷑ ꝑ ſenſũ interioꝛẽ⁊ etiã ppe.p ſẽſñ ãt extioꝛẽ cognoſcũt᷑ ꝑ ſe ſʒ nõ ꝓpe actꝰem vᷣtutꝭ ymaginatie ẽ reuare illas ſꝑẽs ſi ue ymagines qbus cognoſcit ſenſus cõis. E eĩ illa ꝑs mag ſicca in q ẽ btꝰ ymaginatia q; illa ĩqꝗ̃ ẽ ſẽſus cõis ⁊ ido ẽ aptioꝛ ꝓ rebuatõe ſpłꝝ Querit᷑. Quot ſint actꝰ ᷣtutis cogitatiue Dðʒz ꝙ qttuoꝛ q̊ꝝ bmꝰẽ cognoſcere oĩa illa qᷓ ꝑ ſenſũ cõem aliqᷓ mõ cognoſci pñt qꝛ ꝗcqͥd põt vᷣtus inferioꝛ h pᷣt ᷣtus ſupioꝛ ⁊ cñ h pl? Scos actꝰ ẽ elicere.ex ſpẽbus ſenſat intẽtões nõ ſenſatas. Tertiꝰ actꝰ ẽ cognoſcere ſbas pti/ culares Et iõ illius ẽ qꝛ ꝓpt᷑ ſupioꝛitateʒ vᷣtu 0 tis cogitatie ſꝑẽs ſenſibiles ꝑ qᷓ; ſenſus cog ſcit ſenſibilia ppᷣa ⁊ communia delata ad ponaz ẽ pncipin cognoſcendi ſbãm pꝑticulares Ouartꝰ act eſt qͥ ouenit vᷣtuti cogitatiueß ʒ ꝙ eſt cogitatia id ẽ Fʒ g ẽ in holb ognoſcere ſc,ʒ natura ĩdiuiduatã ſiue ſingłariſatã ſic hoiem in ſoꝛte. Iſta etiamvᷣtus cogitatiua ex rednda tia rõis etiã cõponit ſpẽm cn intentione vł ſ tiem cñ ſpẽ ⁊ intentõeʒ cñ ſpẽ⁊ elicit exxno ꝑ ticulari alterñ. ex quo actu vocat᷑ ꝑticula/⸗ ris ſicut ptzʒ in actu reminiſcentie TWsõ ſ Liber Ouerit᷑ Quid ſit ſpẽs ⁊qᷣd intẽtio Di cendũñ ꝙ ſpẽs ſenſibilis de q hic loqmur eſt ſi . militudo rei ſenſate relicta in ſenſibꝰ exterioꝛi bus. ſicut em pꝛiꝰ dictũ eſt ꝙ res viſibilis ex/ terioꝛ facit ſua ſimilitudinẽ in viſu q̃ ſiłitudo vlterius facit nouã nneralẽ ſiłitudine ĩ ſenſu cõi.⁊ ab illa ſił itudie diffundit᷑ alia ſiłitudo ad virtutẽ ymaginitiuã illa g ſi pẽs ſic exiſtẽs in ſenſibus interioꝛibus vocat᷑ ſpẽs ſenſe ata qꝛ eſt ſpẽs rei ſenſate ⁊ ꝑ ſenſuʒ pᷣſentate. Elicere ̊ ſpẽm nõ ſenſatã ex ſpẽbꝰ ſenſat eſt elicere ali qð intus tentũ in ſpẽbꝰ qð ꝓpter ſpñalitateʒ et efficaciã ſenſus ſuꝑioꝛis ↄgnoſcit᷑ a ſenſu ſu ꝑioꝛi ⁊ nõ ab inferioꝛi. Exepli grã. Illa ſpẽs q fuit pᷣus reſeruata in virtute ymaginitia ditſ fundit aliã nñeralẽ advirtutẽ cogitatiuã ⁊ ibi exñs repᷣſentat aliqð altiꝰ qᷓ; pus repᷣſe entabat in ſenſu cõi.vt ouis hñs ſpeʒ Inpi ĩ ſnſeu cõi ꝑ talem ſpẽm repᷣſentatur ſigura lupi ⁊ coloꝛ. ſed illa ſpẽs exiſtes ĩ virtute eſtimatiua ouis repntat inimicitiã. ⁊ inumicitia ðꝛ intẽtio qꝛ elicit᷑ ex ſpẽ ſenſata ꝑ ſenſum inferioꝛẽ. Exqui bus pᷣt etiã intelligi vltima opatio virtutis cogitatie qᷓ ſ& eſt ↄponere ſpẽm cũ intẽtõe aut intencõem cñ ſpe.qꝛ ↄponere intẽtiõem cũ ſpẽ eſt ↄponere aliqð intus tentũ in ſpẽ nõ repñta tum ꝑ ſpẽm cũ illo quod eſt repntatũ ꝑ ſpẽm ſicut per ſpeciem lupi repꝛeſentatur figura ⁊ magnitudo lupi ſi g illa magnitndo ↄponatur cũ inimicitia ꝗ inimicitia eſt intẽtio ⁊ figura dicit᷑ ſpẽs qꝛ eſt aliqʒ repñtatũ ꝑ ſpẽm ⁊ tunc ↄponitur intentio cñ ſpecltie. Arguit᷑ Uirtus eſtimatia nõ ↄgnoſcit ſub ſtantiã ꝑticularẽ.̊ tercia opatio nõ eſt bñ po ſita Dom ꝙ ſuba pticularis dupkr ↄgnoſcit᷑ Vno mõ ab ſolute ⁊ ᷣm ſe.⁊ ſic ↄgnoſcit᷑ ſoluʒ ꝑ virtutẽ cogitatiuã in hoĩbns.Alio mõ acci pit᷑ ſuba ꝑticnlaris in oꝛdie ad actionẽ ł paſſi onẽ.⁊ ſic etiã bꝛutũ ↄgnoſcit ſubam ꝑticularẽ virtutẽ eſtimatiuã.ſic em ouis ↄgnoſcit lu/ pñ nõ ſm ſe ⁊ abſolute ſed ſᷣm qð conat᷑ infer/⸗ re incõmodum oui.⁊ iõ etiã qrta actio ↄuenit virtuti cogitatiue in hoiĩe ⁊ nõ virtuti eſtima tiue in bꝛutꝭ. Et ſi arguat᷑ virtꝰ eſtimatiua in bꝛutis ⁊ cogitatiua ĩ hoĩbus ſunt vni ſpẽi. F habebũt eandẽ oꝑacõem. Dom ꝙ nõ eſt incõ/⸗ ueniẽs aliquã foꝛmã eiuſdẽ ſxeĩ habere altioꝛ? opacõem ſᷣm ꝙ ↄiñgit᷑ diuerſis pncipijs agẽ/ tibus ſicut caloꝛ ĩ igne ⁊ caloꝛ in viuente ſunt vni ſpei ⁊ tñ caloꝛ in igne hʒ incinerare ſʒ ca⸗ loꝛ in vinẽte hʒ carn ificare. Per h̊ ðꝛ ad ꝓppo/ ſitñ ꝓᷣ virtus eſtiatinain hoie q vocat᷑ cogita Becundus tiua ↄiungit᷑ ipi intellectui ⁊ ex tali piñctõne hʒ altioꝛẽ oꝑacõem q; ſi ᷣm ſe acciperetur Argnitur Nuhil agit vltra ſuaz ſpẽm ergo ſpẽs ſenſibił qᷓ ẽ accñs ñ põt repñtareſbᷣſtãtiã Dom ꝙ repñntare ꝓpe nõ ſignificat agere ſʒ potiꝰ ẽ diſponere ad agere ſcʒ ad cognitoeʒ.vñ q;uis coloꝛ nõ agat in ſbaʒ pducẽdo ipazʒ põt tamẽ ſbãm repñntare.⁊ hoc ideo quia ſpes colo ris recipit᷑ in ſenſuʒ etiã eñ figura rei coloꝛate ſed figura eſt ꝓpꝛia cõditio ſubſtãtic.⁊ pᷣt ſta/ tim ſoãm repntare.ergo etiam tal ſpẽs pᷣtſub ſtantiã repntare. Simile eſt de ymagine regis q̃ ymago ſi eſt cũ figura põt repntare ſubſtan/ tiam regis.ſed ſi ymago eſſet ibi ſolũ ex parte — coloꝛis tũc non repñntaret ſubſtantiam regis Queritur. Ubi ſint oꝛgana iſtoꝝ ſenſuum Doðm oꝛganñ ſenſus cõis ẽ in anterioꝛi pte capit ſup dextrũ oculũ. Et oꝛganñ vᷣtutis ymaginatie ẽ in ãterioꝛi ꝑte capit ſup ſiniſty· oculu Oꝛganũ añt vᷣtut cogitatie ẽ in ſupio⸗/ ri pte capit ſqʒ; ĩ cacumiĩe.Et oꝛganũ meoꝛa⸗/ tiue ẽ ĩ poſterioꝛi ꝑte capitꝭ ſcʒ in ſincipite.Et rõ iſtiꝰẽ qꝛ ſᷣm Areſto.in textu ſenſus cõis eſt ſic cõmune centrũ ad qð terminãt᷑ oeẽs ſenſus exterioꝛes.⁊ ergo opoꝛtet ſuũñ oꝛganũ ponivbi omnes ſenſus exterioꝛes habent aliqualeʒ ter/ minationẽ ⁊ hoc eſt in anterioꝛi parte capitis Ratio ſcði eſt quia pona ymaginatiua eſt rev uatiua iullarũ ſpexꝝ qbꝰ cognoſcit ſenſus mu nis.ergo opoꝛtet ꝙ leuſui cõmuni cõiũgat᷑ ſua fon reſeruatiua qꝛ opoꝛtet qnq; ſpẽs ſenſibi/ e 8 diffudi ab ymaginatiua ad ſenſũ cõmunẽ. cũ ergo ſenſus ↄmunis ponat᷑ in anterioꝛi pte capitis ex vna pte.ſimilit᷑ tus ymaginatiua bonitur in anteꝛioꝛi parte capitis ex alia ꝑte Ratio tercij ſcʒ quare oꝛganñ vᷣtut co gitatie eſt in ſupioꝛi ꝑte capitis.qꝛ q;to aliquis ſen/ ſus eſt altioꝛ tanto habet oꝛganũ altius ſitua tnm in aiali vt oculi ſupꝛa aures. aures ſupꝛa nares ⁊ ſic de alijs.cñ ergo vᷣtus cogitatiua ſit alti nſu ſenuit habeat altius oꝛganñ g altiſſimñ in aĩali eſt oꝛganñ vᷣtutis cogitatie Et licet intellectus ſit altioꝛ tũ nõ eſt vtus oꝛ ganiea de qua hic intelligit᷑ Rõ qrti eſt qꝛ vᷣtꝰ memoꝛatiua eſt quedã pona reſeruatiua illa. ſpẽꝝ qbꝰ cognoſcit vᷣt cogitatĩa.ergo neceſſe eſt tale oꝛganñ coniungi oꝛgano vᷣtutis cogi tiue ergo locatur in poſterioꝛi parte capitits Arguit᷑. Oẽs ſẽſus ſũt ĩ coꝛde ſic ĩ oꝛgano noõ ĩ capite. Añs ꝓbat᷑ dupłr. Pꝛĩo qꝛ oẽs act⸗ ipᷣoꝝ ſeſuñ veniñt ex caloꝛe ſʒ pncipiũ ca loꝛ ẽ co; Scda qꝛ coꝛ ẽ nobiliſſimñ in aiali. — ſn 4 ſ ii; 7 —△⏑ £ S Doo3 qꝙ ſenſus capint᷑ dupłr Uno mõ qᷓtũ ad oꝛganũ ⁊ q;tum ad ipam opꝑatõnem ſm ſe acceptaʒ. et ſic ſenſns ſũt in capite quia bi ha bent ſua oꝛgana et opatões. Alio mõ accipiũt᷑ q;tuz ad efficaciam opꝑandli et ſic pᷣncipiũ ope/⸗ ratõnis ẽ ex coꝛde q; efficacia opandi ẽ ex ſpũ vitali exiſtẽte ĩ coꝛde.et ixo coꝛrupto ſeu leſo ſpñ vitali ceſſat oꝑatio in aĩali.ideo ois oꝑpa/ tio eſt in coꝛde ſicut in pnciꝑio nõ at ſic in oꝛ/ gano. Ad aliud doᷣm ꝙ in aiali ſunt duo cõſi cer anda ſcʒ vitalis opatõ ⁊ cognitio q;tuʒ ad vitalem oꝑatõem coꝛ eſt nobiliſſima pars.ſed — . Iñtum ad cognitõem caput eſt nobilioꝛ ꝑs qꝛ cognitio plus eſt in capite qᷓ; in coꝛde. Arguitur. Cerebrũ ex toto eſt humidñ g̊nõ poteſt eſſe oꝛganum potentie reſeruatiue. con/ ſequentia tenet quia humida ſũt male retẽtia ſed bene receptiuna Dðom q;uis cerebꝛum ſit humiduz a dominio tamen eſt diſtinctõ in ptib cerebꝛi quo ad humoꝛes.q; maioꝛ ſicci᷑ tas eſt in vna pte q; in alia. ergo iĩ pte ſiccioꝛi ſunt poñe reſeruatiue.⁊ ĩ parte humidioꝛi ſũt poñne ↄtinue. ꝓ hoc ſolui argumẽtũ q;uis em nõ ſit diſticto cerebꝛi ꝑ oſſa. eſt tñ diſ inctõ ce rebri penes humoꝛes⁊ neruos.⁊ in illis diuer ſis humoꝛibꝰ eſt diſtinctõ local ipoxꝝ ſenſuuʒ Arguitur. Cõmune nõ diſtinguit ppꝛin vt aial nõ diſtinguit᷑ Z hoĩem. ergo ſenlus cõ/ munis nõ diſtinguik cotra pticulares ſenſus Dðdz ꝙ duplexe cõmune. aliqð eſt cõmune —— loycñ ⁊ ꝑ pdicatõeʒ.ſic gen?ꝰ ðꝛ cõmune in oꝛ/⸗ die ad ſuas ſpẽs. ⁊ ſic cõmune ñ diſtin guit rea llt᷑ ppꝛ ina ſic nõ ẽ aliqs ſenſus cõmunis qꝛ ille nõ põt pᷣdicari & alijs ſenſ ibꝰ Aliud eſt cõ — mune p cauialitatẽ ſiue p influentiq cauſalem ſicut de dicit᷑ cõis ĩ oꝛdie ad iſta ĩſerioꝛa.⁊ ſic aliqs ſenſus eſt comunis in oꝛdine ad ſenſus exterioꝛes qꝛ oĩbus eis influit Arguitur. Denſus cõis cognoſcit oĩa ſen ſibil ia extioꝛa. ᷓ alij ſenſus ſũt ſupflui Ddz ꝙ q;uis ſeuſus cõmuniscognolſ. cat oĩa ſenſibi lia exterioꝝ ſenſuñ h tñ nullo mõ fieret niſi ꝑ ſenſus exterioꝛes qꝛ illi immutati vlterẽ im/ mutant ſenſus ĩterioꝛes. ⁊ iðo obiectũ ſenſus cõmunis eſt ſenſibile ꝑ ſe ſenſatũ.ñ ant pᷣt ſen ſibile eſſe ſenſatũ niſi ger ſenſus exterioꝛes. Et do aptius eſſet arguẽdũ.ſi ſenſus ↄmunis de bet ↄgnoſcere ſẽſibilia ſẽſuñ extenoꝝ tũc opoꝛ tet ponere ſenſus exterioꝛes quib? deferant᷑ ſen ſibilia ad ſenſum comunen Arguitur. Omnes ſeſus debẽt ſentire. ſed duo ſenſus ñ ſentiñt ſʒ tin reſeruãt. videt ꝙ ſint tm̃ duo ſenſus iĩtetioꝛes Dðʒ ꝙ ñ oz. ſẽſus dicat᷑ a ſentire aut cognoſcere ſenſibilia ſed illa po na ſenſitiua dicit᷑ ſenſus quę aliqᷣd facit ad ſe nſatõez ⁊ ſic cñ iſti duo ſenſus reb/ uãt ſpẽs ſenſibiles quibꝰ alij ſenſus ĩterioꝛes cognoſcunt res ſenſibiles zueniẽter etꝭ dieut ſenſus Et ſimile eſt de intellectu qꝛ nõ ſempꝑer dicit᷑ hoc intellectꝰ qð intelligit qꝛ tũc nõ eẽt aliquis intellect' agens ſed etiazs ðꝛ intellect· quia facit ſpccies quibus intellectus poſſibił intelligit — Arguit᷑. Memoꝛia intellectiua nõ differt ab itellectu ergo uec meõꝛia ſenſitiua differa ſeuſu Doðm ꝙ nõ ẽ ſile ĩ potẽtüjs materiali/ bꝰ ⁊ ĩmaterialibꝰ qꝛ in materialibꝰ vna poñna nõ põt eẽ cognitiua ⁊ reſeruatiua qꝛ cognitia dz eẽ receptina ymaginũ ſʒ reſeruatia dʒ illas reſeruare. Sed ĩ immaterialibꝰ ideʒ põt facii ter recipe ⁊ retinere.ſic memoꝛia que ẽ reſerna tiua nõ diſfert ab intellectu qᷓ ẽ poña ↄguitĩa Arguitnr. Si memoꝛia ẽ ſꝑcial ſenſus g̊ et reminiſcẽtia⁊ ſic nõ erũt tm q̃ttuor ſenſus interioꝛes. Dom ꝙ meõꝛia accipit᷑ dupkr. Vlno mõ ꝓactu memoꝛãdi.⁊ ſic diffinitur ab Alreſto.ĩ libꝛo de meõꝛia ⁊ remiĩſcẽtia ſic¶ De/⸗ moꝛia ẽ habitꝰ vl paſſio pᷣmi ſenſitiui cñ fcem̃ fuerit tps.i.memoꝛia ẽ actꝰ ſenſus cõmunis qᷓ eſt pmñ ſenſitiuñ ·i. pmus ſenſus interioꝛ. ⁊ ſic memoꝛia nõ eſt pona ſed actꝰ ponaꝝ ſenſitiua rũ interioꝝ. ⁊ ſic in eodẽ libꝛo diffinit Areſto. reminiſcẽtiã dicẽs. Reminiſcẽtia eſt reſũptõ alicuiꝰ iapſi a memoꝛia ꝑ aliqð tentũ in meõ ꝛia. maniteſtũ eſt ant ꝙ reſnptio nõ dicit potẽ tiaz ſʒ opatõez ⁊ ideo reminiſcẽtia nõ eſt po tẽtiaſʒ opatõ vᷣtut cogitatiue Alio mõ accipi tur meõꝛia ſm ꝙẽ pona rebuatiua ſt cierñ per quas cognoſcit vᷣtus ES ic ẽ ſpẽalis poña habẽs ſpẽalẽ actũ ſcʒ reſuare tales ſpẽs ⁊ pæẽale oꝛganñ quia eſt ĩ poſterioꝛi pte capitis Sed reminiſcẽtia nõ capit᷑ ſic duplꝛ ſicnt me moꝛia. ſed ſolũ ꝓ actu ⁊ ideo numq; ſignificat potentiam ſicut memotia Nueritur. TItruʒ fantaſia ſit vna potentia ab alijs diſtincta Dicendum ꝗqnon. Arguitur OQð ſic qꝛ Areſto. poſtea deimiat de fataſia gdz poni ſ al ſenſus Dðz ꝙgAre ſtoteles poit fantaſia vt eſt actus ſenſun inte rioꝝ qꝛ ðt ꝙ eſt motus factus a ſenſu bm actũ Alrrguit. Eſt vna opatõ ĩ aĩialibꝰ q nõ ↄueit alicui pdictoꝝ ſenſuñ ſcʒ ↄponere ſpẽʒ cñ ſe⸗ an/ intetõem cñ ſpẽ g ent vna noua pona ſczʒ taſia. Dom ꝗilla opatio reducit᷑ ad vᷣtutẽ cogitatiuã ⁊ hoc ſic ptʒ.qꝛ tales opatões nõ fi unt in oibꝰ aialibꝰ.ſed ſolũ in hoibus.ſi em̃ fi erent in oibus alijs aĩalibꝰ cũ fãtaſia ſit pnci piñ mot ſequeret᷑ꝙ aĩalia indeterminate mo/⸗ nerent᷑. nõ em pñt h̊ iudicare eſſe fantaſina ſic cõtingit in homibus.⁊ ideo ſᷣm oẽm fantaſiã mouerent᷑ ⁊ pↄñns indeterminate. Fiñt q̊ᷓ iſte opatões per vᷣtutẽ cogitatiuã inq;tũ cogitati/ ua.qð ðꝛ notãter qꝛ ſic ĩ ea eſt redũdatia rõis 1 ꝓpi talez redundantiã habet altioꝛem opxꝑra tionem q; eſtimatiua in bꝛutis. Queritur Utrñ ſenſus interioꝛes ſint ꝑ ſectioꝛes exterioꝛibus vł econtra. Dom ꝙ; interioꝛes ſ ũt ꝑfectioꝛes.qꝛ tãto aliqua ppñna eſt ꝑfectioꝛ q;to habet cõmuniꝰ obiectũ. quia onmnis poñna fert in oĩa illa q continent᷑ ſub eiꝰ obiecto g ſi obiectũ eſt cõmuniꝰ in plura fert ſenſus. Sed ſenſus interioꝛes habent dignio ra obiecta⁊ communioꝛa vt dictum eſt pꝛius ergo tales potentie ſunt dignioꝛes extioꝛes agũt ĩ intioꝛes gexioꝛesſũt dignioꝛes ſinſib interioꝛib? Dom ꝙ dupkralqͥd agit in alteꝝ. Uno mõ actione phiſica ⁊ reali quo mõ ignis agit in aquã⁊ ſic agẽs ẽ ſꝑ digniꝰ pa tiẽte. Alio modo aliqͥd agit i alteꝝ actoe intẽ tionali ſicut ſenſibilia agnt ĩ ſenſus.⁊ ſicnõ o/ Poꝛ tet agẽs digni ee patiẽte. Et rõ illius eſt qꝛ tũc patiẽs recipit foꝛmã digniꝰ qᷓ;ẽ in agẽ te ⁊ ſic ſenſus exterioꝛes ſũt oncipia immutã di ſenſus interioꝛes ſᷣm ſpẽm intentionaleʒ ⁊ ideo ſpꝑẽs ſenſibi dignioꝛi mõ ẽ in ſenſu ſupio ri qᷓ; iĩ ſenſu inferioꝛi. Et ſile iſtiꝰ põt ſumi de ſenſibili ⁊ ſenſu qꝛ manifeſtũ ẽ ꝙ ſenſibile agit in ſenſu ⁊ tñ ſenſus eſt iĩperfectioꝛ ſenſibili ribus Hic int endit ondere drnaʒ inter ſenſũ 2⁊ intellectũ ⁊ hoc ꝓpter ãtiquos qui dicebãt ſenſum ⁊ intellectum eſſe idẽ Pꝛimo q̊ᷓ ponit opiniones ãtiquoꝝ Scðdo ponit ppꝛiã ſentt tiã ibi.de ꝑte aut anime Pꝛimo ponit opinio nez.ſcðo repꝛobat eam.⁊ ex eius repꝛobatione inquirit quid ſit fantaſia. Fuit g opinio anti/ quoꝝ ꝙ intellectus eſſet ſenſus Et pᷣmo ꝓbat ꝑ opinionẽ oĩm ãtiquoꝝ Scðo adducit au toꝛitates aliquoꝝ antiquoꝝ in ſpeciali.Circa Sßmñ ponit rõeʒz oim ãtiquoꝝ.qꝛ ſicẽ ꝙ aĩata T inanimata drñt motu ⁊ ſenſu.arguebant an tiqui ꝙ intelligere eſſet ſentire. Et hoc ſicqꝛ in tellectus iudicat ⁊ cognoſcit ⁊ etiam ſenius er Arguitur. Agẽs ẽ digni paſſo. ſʒ ſenſus Becundus . go intellectus eſt ſenſus. quia potentie diſtin/ guuntur ⁊ ydemptificantur ꝑenes actus Arguit Contra ſuppoſitũ Suũt młta aĩa lia qᷓ nõ hñt ſenſu g ſuppoſitũ ẽ falſu ſcʒ ꝙ ani mata drnt ab maiatis motu ⁊ ſenſnu Dom Areſto.h̊ loquit᷑ de ꝑfectꝭ aiatis qualia ſut animalia quia oia animalia habent ſenſum.de motu ſpłaliter eſt doᷣm quia etiam aĩalia oĩa hũt in ſe motũ⁊ licet nõ habeãt motũ pꝓgreſſi/ uñ ⁊ localẽ habent tũ motum alimenti⁊ nutri menti ad omnem drnam poſitionis Queritur. Utrũ argumẽtũ ãtiquoꝛũ qð om ꝙ nõ. qꝛ arguit ponit᷑ in tertu valeat ex purꝭ affirmatis ĩ ſcdᷣa figura ⁊ iõ eſt fallacia accidẽt .nõ em oʒ ꝙ ſi aliqua duo qlitercũq; 2ↄueniãt ĩ vno tercio ꝙ illa duo ↄueniãt ini le E em magna diña ini cognitionẽ intellectiaʒ⁊ ſenſitiaʒ. qꝛ nõ omne iudiciũ ſpectat ad ſenſũ ſed iudicii de ſenſibilibus.⁊ nõ omne iudiciũ ſpæctat ad iĩtellectũ ſʒ iudiciũ de ĩtelligibilibꝰ Et ꝑ h̊ ſoluit᷑ argumẽtũ qñ ſic arguit᷑ ¶bicũ qʒ eſt vnꝰ actus ibi eſt vna pona.ſʒ ſenſus ⁊ in tellectus habent vnuz actu. g ſuut vna pona. Dom ad maioꝛẽ ꝙ quecũq; hñt vnũ actũ ꝓpᷣ uz illa ſũt vna potentia. ſed iudiciũ eſt act cõ munis ipſi ſenſus qꝛ etiã cõuenit intellectui iudicare autẽ d ſenſibilibꝰ eſt ꝓpꝛius actꝰ ſen ſus ſic dictũ eſt. ſi em diſtingueret pone ꝑ actꝰ cõmunes tunc viſus ⁊ auditus eſient vna po tetia quia ambo iudicant qd tñ eſt falſuʒ.qꝛ viſus iudicat de coloꝛe ⁊ auditus de ſono Et ãtiqui ſapere et Hic oñdit ſpecialiter de quibuſdã ãtiqͥs quo dicebant ſenſũ ⁊ intellectũ eſſe idẽ et adducit duos ſcʒ Empedoclẽ ⁊ Homerũ.Dicebat em Huoniam autẽ dua Emhecoeles ꝓꝓvolũtas augeret᷑in hominibꝰ in alijs ſc; bꝛutis ad pñs Et tẽpꝰ pſtat altera ſapere.i.voluntas ⁊ intellectus hñt aliã ⁊ aliã opatõem ꝓpt influxuz copoꝛuz celeſtin Deiñ allegat dictů Homenri qͥ dixit ꝙ tal eſt intelle ctus i terrenis homibus qualẽ inducit indie paterviroꝝ orũq; ſcʒ ſol.i.tał eſt intellectus in hoibus qᷓlem inducit vᷣtus coꝛpoꝝ celeſtiũ que vᷣtus hic intelligit᷑ ꝑ ſolẽ. ſol em ðꝛ pater viroꝛum. quia ſol ⁊ homo generãt hominez. etiaz deo ruz. i. planetaruz qui planete dicebäatf dij apud antiquos. Et iſtis autoꝛitatibꝰ vole bst ſic arguere. Illud ẽ in oꝛgano coꝛpoꝛeo qð ſubdit᷑ iflurui coꝛpoꝝ celeſtin. qꝛ coꝛpoꝛa cele ſtia nõ pñt agere niſi in coꝛpa.ſed ſᷣm iſtas an toꝛitates intellect ⁊ volũtas ſubdunt᷑ coꝛꝑi/ bus celeſtibꝰ qꝛ immutã tur alio et alio inkiu⸗ E — – ᷑– rTT——£C£4 ð;— — — — — — ſſiin i ani Dn uſit un ludi geſi 1nui nigs ugutt falca müg, umiſe lanint aſcn iudiai gbilib⸗ bii ſus in awn. i p ſtu“ rw . et is cio Aduet chaten mini zualn iͦ da kmm Ot Me u ni aba pvole o nacce us an Corp id⸗ Dodm volũtas po xu. ergo intellect volũtas ſũt in oꝛgano coꝛ pali. illð añt qð eſt ĩ oꝛgano coꝛpoꝛali eſt ſen ſus ergo intellectus eſt ſenſus Dueritur Cltrũ volũtas augeat᷑ ĩ hoĩb⸗ t dupłr capi. Uno mõ ꝓ habitu ⁊ ſic auget᷑ ꝑ cõpatõem ad obiectuʒ qꝛ qnq; volñtas vult plura qᷓ; pus habuit et illo modo intellectus etiaz poteſt augeri Ali o mõ accipit᷑ volũtas ꝓ pona.⁊ ſic volũtas ꝓpᷣe nõ auget᷑. Uñ autoꝛitas Empedoclis nõ ẽ vera que voluit ꝙ voluntas augeatur inſn c coꝛpoꝛum celeſtium que autoꝛitas ſic intel ta eſt omnino falſa ſicut infra patebit Nuerit᷑ Quis dicat᷑ pater viroꝝ ⁊ deoꝝ Dðm ꝙ ãtiqui intellexerũt ꝑ patrẽ viroꝝ⁊ deoꝝ ipm ſolẽ. Et rõ ẽ quia ſol ðꝛ pater viroꝝ i. hoĩm ſicut ptz ſcðo Phbon vbi dicit. ſol ⁊ hõ generãt hoĩez. Eſt tñ ven ꝙ ꝑ ſolẽ nõ ĩitelligit᷑ coꝛpꝰſolare.ſʒ influxus oim coꝛpoꝝ celeſtin ꝗᷓ põt ↄuenieni ſignificari ꝑſ olẽ. Ex duab? caub Pria eſt. qꝛ influxus fit pᷣncipalit x planetas. ⁊ ſol eſt pncipin plancrgr ge illummat õnes Alios planetas ⁊ lum fit ĩ iſta inferioꝛa. Scða qꝛ inffuxus ſol eſt nobis uxio ſiue actõ in notiot qᷓ influxus alioꝝ planetaꝝ. Clidemus em ꝙÿꝑ motñ ⁊ ĩfluxñ ſol iſta inferioꝛa alterãt᷑ ceſſũ decreſcũt ſed a no tioꝛibꝰnob alia enoĩa/ qꝛ p eius acceſſñ creſcũt terrenaſcentia ⁊ ꝑ re/ mus. Scdo ðꝛ ſol eſſe pater deoꝝ.i. alioꝝ pla netaꝝ qᷓs planetas antiqui dixeint. eſſe deos qꝛ habent cauſalitatẽ iſtoꝝ inferioꝛũ ſpbt pti cipatõem actõnis diuine. qꝛ planete ſñt pꝑti/ culares cauſe aliquoꝝ cffectuũ ſic de ẽ cʒ vlis oĩm reꝝ Itẽ qꝛ credebãt coꝛꝑa vniuerſi eẽ ani mata p infoꝛmatõem deoꝛn. Eſt ̊ ſʒ veritatẽ ſol pater deoꝝ.i.planetaxꝝ nõ ſᷣm lbaãm qꝛ alij planete nõ cauſãt᷑ a ſole ßm ſubſtatiã ſʒ hᷣm ali quod accs ſcy lumẽ.q; omnes planete reci/ piñt luma ſole. 4“ NDuerit᷑ (ltrũ coꝛpoꝛa celeſtia poſſint age re in noſtrũ intellectn. Ddðz ꝙ Dupkr aliqd — diciẽt agere in alterñ. no mõ directe ⁊ per ſe 1 ſic coꝛpoꝛa celeſtia nõ pñt agere in noſtru in tellectũ.qꝛ h̊ dici᷑ duecte ⁊ ꝑſe agere in alte/ rũ cuiꝰ ꝓpꝛia actio directe recipi in paſſum Exẽpli grã.nos dicim? ꝙ ignis agit directe i aqua qꝛ aqua recipit foꝛmam ignis directe. ſcz caloꝛẽ/ ꝙ añt coꝛpa celeſtia nõ pñt ſic agere in noſtrũ intell ectu ptz. qꝛ foꝛme⁊ accña coꝛ poꝝ celeſtin ſũt coꝛ poꝛales ſ 5 tales foꝛme nõ pñt eẽ in itellectu ꝗͥ ẽ incoꝛpoꝛalł.⁊ ideo nul foꝛma coꝛpoꝛis celeſt pt ꝑ influxñ eius du cii intellectu Itẽ ex alio/ ome agens debet elſs Anima dignü paſſo. ſed ex tota natura intellectus eſt dignioꝛ coꝛpoꝛibus celeſtibꝰ qꝛ immaterialia ⁊ ĩcoꝛꝑalia ſt dignioꝛa coꝛꝑalibꝰ⁊ maiialibꝰ Alio pt aliqͥd agere ĩ alteꝝ idirecte ⁊ ꝑ accus. 2 B ↄtigit qn aliqͥd agit ĩ alteꝝ ꝑ ſe cni cõingi tur aliqd qd vtit᷑ actòe eiꝰ ĩ qð alterũ ꝑ ſe agit ⁊ ſic coꝛpꝑa celeſtia agũt ĩ noſtrũ intellectũ ĩq;/ tũ ſcz coꝛ ꝑa celeſtia agũt iĩ vtutes ſenſitiuas qᷓ . bus cõiungit᷑ intellectus ⁊ eiſdẽ vtitur in mi/ niſterinñ Uñ actõ Ttellectiua põt ĩpediri ex tur batõe ſenſuũ interioꝝ· ſicut ptʒ in eo qui abu lat miniſterio baculi in ̊ pt impediri ambula . tio ſine eo ꝙ, opatio fiat circa en ſed ſolñ p ab ſtractõʒ baculi põt impediri ambulatio eius. Eſt tam ſciẽdũ ꝙ dĩnter agũt coꝛꝑa celeſtia ĩ intellectũ ⁊ volntatẽ quis indirecte.qꝛ intel lectꝰ põt omnino impediri a ſua operatõe ꝓpt unpedimẽtũ viriũ ſĩ enſitiuarũ. q impdimtũ qꝛ põt fieri a coꝛpoꝛibceleſtibꝰ.iðo coꝛpoꝛalce leſtia pñt ꝑ accñs impedire omnino oꝑatõeʒ ĩ tellectiuaz. ſic ant nõ eſt de volũtate qꝛ q;uis volũtas poſſit aliqliter inclinari ex vꝑtutibus ſenſitiuis nõ tñ põt õnino impedirEt rõ iſti?* 7 eſt qꝛ intellectus ꝓximi vtit᷑ ſenſib q; volun tas. Neceſſe eſt em quẽcñq; intelligeẽtẽ ftaſ/ mata ſpeculari. ſed no opoꝛtet ĩ actu volñtat⸗ fieri conuerſionẽ ad fãtaſmata Ex quo ſequit dꝛñter ab aliquo mouet voluntas intellect fantaſia ⁊ coꝛpus qꝛ voluntas efficaciter mo uetura ſolo deo ⁊ hoc ideo quia ex quo ſołꝰ de eſt ſummñ bonñ ſic põt efficaciter volũtatẽ in clinare. ſed intellectꝰ mouet᷑ a bono ãgelo ſed nõ volũtas ſaltẽ efficaciter. Fãtaſiia aut mo/ uet᷑ a malo angelo ſed nõ intellect nec volun tas ſed coꝛpus immediate mouet᷑ a celo ctiã ab alijs pcedentibꝰ ſc a do ⁊ a bono ãgelo ⁊ amalo angeo 2““ Arguitur Omne multifoꝛme habet redu ci ad vnifoꝛme ſʒ operatõnes huane ſüt młti/ ſoꝛ mes g̊ hnt reduci ad actõneʒ vniſoꝛme ſcx coꝛpoꝝ celeſtiñ. Dom ꝙ in iſtz inferioꝛibꝰ ſũt duplices actões Quedãa ſut naturales⁊ ta les actõs rducũt᷑ advnifoꝛmẽ motũ celi q mo t celi ẽ cã oĩm taliñ actionũ. Alie ſunt actio/ nes ſpñales. ⁊ tłes ducunt᷑ ad aliqð immate riale ⁊ ĩcoꝛ poꝛale ſic eſt intellectꝰ diuinꝰ Per hoc ergodicit ad argumẽtũ ꝙomne multifoꝛ⸗ me reducit᷑ ad vnifoꝛme ſibi ꝓpoꝛcionatũ ſic młtifoꝛme ſpnale reducit᷑ ad vnifoꝛme ſpñale. Arguit᷑ Tidet᷑ ꝙ coꝛpa celeltia et; pñt ifluere T aliqð ſpnale qꝛ coꝛpa celcſtia mouẽt ab itel ligentijs imaterialibꝰ. grã taliuz ſubſtantia ra iĩmaterialiñ pñt inſluere ĩ aliqðᷣ imaterialc Dom ꝓſubſtãtia ſpnal põt agere ĩ aliqð Dupkr. Uno mõ abſqʒ inſtrumẽto medio coꝛ/ pali. ⁊ ſic vtiq; ſuba ſpnalis põt agere i imma teriale.ſic em dictũ ẽ ꝙ intellectꝰ moucat᷑ a bo no ãgelo. Alio mõ ſõſtãtia ſpnalis agit ĩ alte. rũñ ꝑ mediñ coꝛpale quo vtit᷑ ſicut mſtrumto et ſic ſolũ ſubſtatia ſpũalł põt agere in coꝛꝑale qꝛ tũc effectꝰ nõ ſequit᷑ naturã pᷣncipał agẽtʒ ſed naturã ipᷣi inſtrumti.ſic ptʒ in ſiłi quis artifer per intellectuʒ practicũ faciat domũ tñ in tali oꝑatõe vtit᷑ inſtrumto materiali ſic facit aliqð materiale ſcʒ domũn.cũ igit intelli/ getia opet ꝑ mediñ coꝛpale qð ẽ celn.ſic per ta * ifluẽciã nõ põt influere niſi ĩ aliq ð coꝛpale Arirguit᷑. Aſtrologi iudicãt de intelleęctibꝰ humanis ex coꝛpib celeſti bus. gᷓ actꝰ Hani ſubdũt᷑ coꝛpibus celeſtib? Doz e dupler iudiciũ.aliqð eſt indiciñ certũ qð ſumit᷑a cta cꝗ ⁊vera.⁊ tale iudiciũ de actibꝰhñanis nõ pᷣt ſumi ex coꝛpibus celeſtibꝰ qꝛ coꝛpoꝛa celeſtia nõ ſut cã hnanaꝝactionũ ſic dictũ eſt. Aliud iudiciñ cõtecturale qð ẽ multũ incertũ.⁊ ſic ppjt aſtrologi er coꝛpoꝛibus celeſtibꝰ cõiectura re de opibus hnanis. Cuius rõ ẽ qꝛ hoiĩes ple riq; ↄſequũt᷑ inclinatões cauſatas ex paſſioĩ/ be ſenſitiuis ſic hoĩes irati naturalit apꝑtũt bella? lites qꝛ ergo coꝛpa celeſtia pñt agere ĩ oꝛ gana ſenſitiua.ideo pñt incliare hoĩem ad ali/ quã paſſionẽ.⁊ qꝛ hoĩes ſequũt᷑ paſſiones vt dictn ẽ.gꝗ pñt cõiecturalit᷑ pᷣdicere illð qð na/ turalit ↄſequit tales paſſiones· Iſta tñ natura lis inclinatõ nõ neceſſitat hoĩes ad agedũ ſic nec hõ neceſſario ſequit᷑ paſſiões qꝛ iratus nõ ſt litigat. Et ſic t Ptholomeus in centilo/ gio.ſapiẽs dñabit᷑ aſtris.i.incliationi cauſate ex aſtris Ex quo põt elici ꝙ duplices ſũt opa/ tõcs ĩ rebus Quedã ſnt pure naturales ⁊ ſupᷣ tales opatoões coꝛp celeſte hʒ plenn dominiñ ⁊ ido pot aſtrologus indicare ð ilb opatõibus ſic de futura pluuia. Alie ſũt operatoes qᷓ eꝑ᷑/ dẽt ab intellectu ⁊ volñtateꝛ de ill ſolñ põt iu Intelligere aũt con Hic pbat duabus rõnibꝰ ꝙ differantſetire intelligere Quarũ pma ſtat in hoc. quia cõtin Dicare cõiecturaliter ⁊ ideo vanum ⁊ ſuperſtici oſũ eſt iudicare de actionibus voluntanjs. VHmnes eni hi intel Hic ↄñter Ariſto.oñdit cãʒx poſitionis ãtiqᷓꝝʒ qre ſcʒ dixerũt intellectũ eſſe coꝛpoꝛalẽ⁊ in oꝛ gano coꝛpoꝛeo. Fuit em̃ rõ eoꝝ iſta. Omne ſi/ mile cognoſcit᷑ ꝑ ſiłe. Sed intellectus cognoſ cit res coꝛpoꝛales g̊ habet naturalẽ ſimilitudi nẽ ad res coꝛpoꝛales.Exempli gꝛã.vt intellec tus cognoſcẽs aſinũ habet in ſe naturalem ſi militudinẽ aſini Sed dom q duplex eſt ſli / Becundus tudo Quedã ẽ ſimilitudo aliq̊ꝝ in natura ſic filius ẽ ſił is rati ⁊ ſic intelligebãt antiq iſtã ꝓpõem q mõ ẽſimpłr fła Alia eſt ſilitudo ꝓpoꝛtõnis que ẽ bm ſpem illius qð cognoſcit᷑ ⁊ ſicẽ ven ꝙ ſile a ſiliognoſcit᷑.qꝛ intellect eognoſcẽs hoĩez ha bet in ſe ſpẽm intelligibilẽ ⁊ immataterialẽ ip/ ſius hois ⁊ ſic intellectꝰ ẽſi is hoĩ ᷣm ppoꝛ/ tõnem quia ſᷣm ſpꝑẽm intelligibilem. Et tamen opoꝛtuit Hic ĩpbat opinioneʒ ãtiquoꝝ Pꝛĩo qᷓ‚tũ ad cãm poſitionis. Scðdo q;tũ ad ipaz poſitionẽ Et bmo q;tũ ad cãam dicẽs.ꝙ atiqͥ aſſignãtes cãm cognitõnis eſſe ſilitudiez cognoſcentꝭ ad cagtuitn inſerficict ocutt ſũt.qꝛ etiaʒ debebant aſſignaſſe cãm deceptõnis. ⁊ B̊ ixo qꝛ ignora/ tia vł deceptio eſt mag ꝓpᷣa hoibus q; cogni tio. Pꝛio qꝛ hõ naſcit᷑ in ignoꝛantia ideo ma ioꝛi tꝑe ineſt hoibus. Itẽ ignoꝛantiã hʒ hõ a ſe. ſciam aũt ab alio.qᷓ̊ mag ꝓpꝛiñ ẽ hoĩ habe re ignoꝛatiam q ſciam ec pot dici ꝙ cõtac/ tus rei ſimilis ſit ſcientia et contactus diſſimi lis ſit dceptio qꝛ eadẽ eſt ſcia rioꝝ ⁊ ſic erit ide mediñ de ſcia ⁊ ignoꝛãtia ſiue de cceptõne Ouod quidẽ igitur Hic Ariſto. impbat apinionẽ ãtiquoꝝ ſᷣm ſe poſtq; eã ipbanit ſʒ ſnã cãʒ. Et h facit Areſto ex tribus Pꝛio ꝓbãdo ꝙ ſapere nõ ẽ ſentire. g intellectus nõ eſt ſenſus.q;ꝛ ſape ſpectat ad in tellectum et ſentire ad ſenſũ Ve undo ſenti re ⁊ intelligere differunt. gᷓ ſenſus ⁊ intellect⸗ Tertio.qꝛ ea que ſequunt᷑ ĩtellectum dint ab his que ſequnt᷑ ſenſu. ergo etiã dꝛñt ſenſus ⁊ intellectꝰ Pꝛumũñ ergo ſic ꝓbat qꝛ ſentire in eſt omnibus animalibus. ſapere autem ineſt paucis aialibus.i.homnibus. Vel etiã ineſt alijs aialibus per ſimilitudinẽ. põt em dici ꝙ aialibus diſciplinabilibus inſit ſaprre git intelligere recte ⁊ nõ recte.i.vere ⁊ falſe.qꝛ uidã ſñt habitus quibus nõ ↄatigit aſſentire alſo ſicut ſũt pꝛudentia ⁊ ſcia Aliqui ſunt ba bitus quibus contingit aſſentire falfo ſiẽ opi nio ⁊ ſuſpiciñ qbꝰ cõtingit mtelligere nõ recte id eſt falle. ſʒ ſenſus ois verns 4 ui eſt circa pꝛopꝛium ſenſibile. Alrguitur. Iſta pꝛobatio non differt 3 pʒioꝛi quia ſapere ⁊ intelligere idem ſunt. atri. ⁊ omne genitñ eſt ſile gene Grüa ſaon igäns anu i/ iNo m by ho olhanr Cotae diſli 1ſcen mpei r Aſ ie5 tadin olent lec n dint tſenſus chuitein n nct mi inc endaß gint Aan q ſnle nrda ſcopt na Kana ſen Domꝙ ſapere intelligere zueniñt in hoc ꝙ ſunt actus itellectus ſed tñ in alio dꝛñt.qꝛ ſapere ſignificat iudiciũ de ipo intclligibili.ſʒ intelligere ſignificat apphenſionẽ ipſr? intelli gibil. ideo aliquis habitualit itelligit aliqͥd — quod tamen non ſapit. —— Arguitur. Contra bmã pteʒ rõis Intellec/ tꝰ ẽ ſp verꝰ g male dicit᷑ ꝙ intellect? aliqñ ſit verꝰ ⁊ aliqñ ſalſus Dodm ꝓꝙmtellectꝰ accipi tur dupłr. Uno mõ vt ſignificat habitũ intet lectualẽ ⁊ ſic intellectꝰ eſtvnꝰ habitex his ha bitibꝰ quibꝰ nõ contingit aſſentire falſo.Alio mõ accipit᷑ iutellectꝰ ꝓ poñna intellectiua Et ſic intellectꝰ põt tripłr capi quo ad triplicẽ eꝰ opatõem Capiendo g intellectus quo ad pᷣ/ mã e opatõnem Dom eſt ꝙ intellect' in p/⸗ ma opatõe ꝑ ſe ſemꝑ eſtverꝰ.i.ſᷣm ꝙ fert᷑ in ꝓpᷣ uʒ ſun obiectñ qð coͤuenit ſibi p fer ſic circa q Ditatẽ rei material nõ ccipit᷑ intellectus Alio mõ capit᷑ ĩtellectꝰ in pᷣma opatõne ꝑ accñs in Stũ ſcz miſcet᷑ intellectui aliqᷓ cõpoſitõ qð ac cidit intellectui in pᷣma opatone intellect et tũc etiã ĩtellectꝰ põt eſſe falſus iu pᷣma opatõe PHoc añt cõtingit dupłr. Uno mõ qñ difſini tio vniꝰ rei attribuit᷑ alteri ſicut ſi diffinitõ a ſini attribuat᷑ hoĩ. hoc aũt fieri non põt abſq; cõpoſitõe. Alio mõ cõtingit falſitas in pᷣma o patõe q ꝑtes diffinitõnis inepte adinuiceʒ cõponut᷑ ſic ſi aliquis ꝓ diffinitõe hoĩs cõpo nat alł rudibile. Si vᷣo loq̃mur de ſcdᷣa opatõ ne intellectꝰ tũc eſt di ſtinguendũ qꝛ vl tal ſe cũda oꝑatõ ĩtellectꝰverſat᷑ circa pᷣncipiavł cir ca cõcluſiones. Si circa cõcluſiones tũc põt eſle falſitas in intellectu ſicut ptzi in cõcluſio/ nibꝰſyllogiſmi dyalecticivł ſophiſtici Ul tak opatõ verſat᷑ circa pᷣncipia.hoc iterum cõtin/ git dupkr. quia vł ſũt talia pꝛincipia ꝓpria.i. ſpealia vł cõmunia id ẽ ex coibterminis cõpo ſita. Pꝛĩo cõtigit ceptõʒ fieri circa pꝛĩcipia qꝛ vt dicit Areſto.pꝛio poſterioꝝ. Nõ ẽ neceſ ſe quẽlibz docedñ pcognoſcere ſuppões.i.pri/ cipia ſpẽalia.ſed neceſſe ẽ eũ pᷣ cognoſcere dig⸗ nitates. i. pꝛĩcipia cõmunia Alio mõ verſat ĩ tellectꝰ noſter circa pꝛicipia cõmunia in eius opatõe ſcda ⁊ ſic ſ eſt ver qʒ aſſentit abſq; er roꝛe pꝛĩcipijs ſpeculabilin ꝑ habitũ innatũ ĩ tellectui ſpeculatĩo ꝗᷓ dicit᷑ intellectꝰ.⁊ aſſentit certitudinalit᷑ pricipijs pꝛacticis ꝑ habitum ĩnatũ intellectui pꝛactico qͥ ðʒ ſindereſ. Siĩ telligat᷑ de intellectu ſm tertiã opationẽ.tũc ẽ ãdruplex diſcurſus ſcʒæmõſtratiu dialecticꝰ ſofiſtic. falſigraphus.lõ ̊ ðꝛ intellect ci/ pi in tertia opatõe in diſcurſu demõſtratis ſʒ lene vecipit ĩalijs ⁊ ſep in ſoſphiſtico ⁊ ſalſi pho⁊ qnq; in d yalectico.Ex qͥ ſumit᷑ ĩtellect⸗ — tertꝰ ꝙ loquẽdo de opatõe ſcða ipi intellect⸗ tnc itellectꝰ quodãmodo cõtrariat᷑ ſẽſui ĩ mõ cognoſcẽdi.qꝛ ĩtel lectꝰmłtociẽs decipit᷑ cirraa ꝓpꝛiñ ſuñ obi e ctñ.qꝛ circa ppꝛia pᷣncipia et cocluſiones.ſj ſenſus nõ xæcipit᷑ circa ꝓpꝛiñ obiectũ licet circa ſenſibilevmune. Scda rõ ſtat in H̊ qꝛ ſentire in eſt oibꝰ aĩalib. ſʒ itel ligere ineſt ſolñ aialibus qbꝰ ineſt rõ. i. aiali/ bus rõnalibus. a ſic ineſt ſolis bomibus Ex quo poteſt ſumi tale argumẽtũ qꝛ illa no ſut eadẽ que abĩuicẽ ſeꝑpant᷑ ⁊ in diuerſis repint᷑ ſed intelligere ⁊ ſentire abinuices ſeꝑant᷑ ⁊ in diueſis reperiũtur.ergo non ſunt idem Fantaſia autẽ alte Hic ↄſequẽter ꝓbat ſcõm ſcʒ ſenſũ nõ eẽ ĩtel lectũ ꝑ ea que ſequũt᷑ ſenſũ⁊ intellectũ.Et põt ſic ſumi rõ. illa ſüt diuerſa rn ꝓpꝛietates ſũt diuerle ſʒz alia ẽ ꝓppꝛietas ↄſequẽs ĩtellectũ ſe⸗ opinio ⁊ alia ẽ ꝓpꝛietas ↄñs ſenſũ ſcʒ fãtaſia gitellectꝰ ſenſus nõ ſũt idẽ.ꝙ aũt fataſia nõ ſit opinio ꝓbat duabus rõnibus. Pꝛia eſt. fã taſiã habemꝰ cñ volumus.ſʒ opinionẽ nõ ha bemus cñ volumꝰ ·g fãtaſia ñ ẽ opinio. Rõ ẽ qꝛ fãtaſia. vt infra dicetur ẽ oꝑatõ ſenſuũ in terioꝝ ⁊ pᷣcipue vᷣtutꝭ cogitatiue. ſʒ vᷣtus cogi tatiua põt coponere ſpꝑẽs reꝝ ſenſibiliuz ad in/ uicẽ. ⁊ ſic põt fãtaſiari qn vult.ſʒ opinio ĩ ali quo generat᷑ꝑ aliquã roeʒ vł autoꝛitatẽ.ſʒ ta rõ no habet᷑ ad placitũ ergo nõ poſſumus opt nari quando volumiug Argurtur Opinio nõ ſepat᷑ a fataſia ſũt idẽ Dðom ꝙↄna nõ vʒz ꝓpt duo.qꝛ q;uis o „ pinio nõ poſſet ſeꝑari a fantaſia cñ opatio in tellectiua depẽdeat a ſenſitiua tñ ſãtaſia pot ſe parari ab opinione ſicut in bꝛutꝭ Scdðo ẽ di cendũ ꝙ; quis etiã nũq; ſeparẽt᷑ adhuc nõ ſe quit᷑ ꝙ ſint idẽ. ſic ptʒ ĩ ſimili xe hoĩe ⁊ riſibili Amplius aũt tamẽ Pic ponitur ſcðᷣa rõ q̃re fantaſia nõ ẽ opinio ⁊ ſtat in hoc. Illa ſũt diuerſa que habẽt diuer ſas ↄditões.ſʒ opinio ⁊ fantaſia habẽt diuer ſas conditões qꝛ ad opinionẽ ſequit᷑ paſſio ĩ appetitu.qꝛ ſi aliqs opinet᷑ aliqd terribile vł ſperabile tuc ſtati ſperamus vl timem ſic añt non ẽ de fantaſia quia ſi fantaſiemur aliquod terribile tũc nõ timem ſʒ ↄſideramilla qꝗ ſint ſim fataſiã ac ſi appareret nobis in picturis In picturis añt tribili nõ terremur Dem enumerat Ariſto. illa que ſpectãt ad oꝑatõe,z — ALiber intellectualẽ. Et ponit tria ſcq; ſcam. opiniõez et pꝛudẽtiã Rõ dꝛe poſita in ſcda rõe pᷣmiſ ſa iter opiuiõem ⁊ fantaſiã eſt iſta.qꝛ appetitꝰ nõ mouet᷑ ad ſimplicẽ apphẽſiõez rei qlẽ ſigni ficat fantaſia.ſed ſi apꝑetitꝰ debeat moueri opʒ wvaliqͥd appᷣhendat᷑ ſub rõe boni vel mali.hoc añt facit opinio ſcʒ ↄponẽdo aliqð fantaſiatũ eſle terribile vel ſperabile. ⁊ H ido eſt qꝛ ꝑ opi/ nionẽ nos iudicamꝰ aliqͥd ita eẽ ſicut opinat᷑ ſed ꝑ fantaſiã nõ iudicamita eẽ ſicut fantaſia mur g fantaſia non mouet appetitñ. Lirca qð tñ ſciendũ eſt ꝙ in bꝛut ex fantaſia ſequit᷑ paſ ſio ĩ appetitũ. ⁊ h eſt iõ qꝛvirt eſtimatia opat in eis ſicut opinio in hoibus.⁊iõ qñ fantaſiã tur bꝛuta tũc nõ ↄgnoſcũt talẽ fantaſiã eẽ fan taſiaʒ. BᷓB aũt fit in hoibus in qbus rõ iudicat fantaſiam ſenſibilem eſſe fantaſiam Arguit idet ꝙ in hoie fantaſia ſeq̃tur ap pꝑetitũ ſicut in melãacolic.tales em hñt fanta/ ſiã te rebus quã ſequñt᷑ ⁊ ſᷣm quã oꝑant᷑. Di cẽdũ ꝙ fantaſia accipit᷑ dupłr. Uno mõ ꝓut apphendit fantaſma ſub rõe fantaſmatj. et ſic nunq; ad fantaſma ſub rõe fantaſmatis ſeqͥtur paſſio Alio mõ accipit᷑ put apphendit fantaſ ma ſub rõe veri boni aut mali.⁊ ſic melãcolici apphẽdũt fantaſma qꝛ eoꝝ oꝛgana ſunt mul/ tu ſicca qꝛ ſunt de natura terre ex dominio.i ſic cis ant oꝛganis ſpẽs multũ firmãtur ido iudi cãt de ſpẽbus ſicut de rebus appᷣhenſis.gᷓ fanta ſia in eis accepta illo mõ põt hꝛe apꝑetitũ con foꝛmẽ ad tale fantaſma. Querit᷑ Quare Arcſto.ſolũ enumerat tria pᷣneipia ↄgnoſcendi. Dom qꝛ oncipia cog noſcẽdi pnt multipłr capi. Uno mõ ſᷣm gene/ ralẽ rõem iuentã in pncipijs cognoſcẽdi.⁊ ſic ſunt ſolũ tria.qꝛ oĩs ↄgnitio eſt de re certa vel re dubia. Di de re dubia ſic ẽ opi nio ſub qᷓ ↄphẽditur ſuſpiciũ. Si eſt de re certa ł ẽ circa pnci pia vl circa ↄcluſiões. Si circa pꝛĩcipia ſic eſt itellcũs ſub q̊ᷓ ↄphendutur ſingereſis et ſapia. Si ẽ circa pᷣncipiata.i.ↄcluſiões ſic eſt ſtia ſub qᷓ ↄphẽditur pꝛudẽtia ⁊ ctl ars. Alio mõ pñnt capi pᷣncipia ↄgnoſcẽdi ſᷣm relacõem ad oꝛiginẽ.i.in oꝛdie ad illa ex qbus oꝛiñtur. et ſic ſᷣm platonẽ ſũt q̃ttuoꝛ pᷣncipia ↄgnoſcẽ di. qꝛ plato attribuebat ĩtellcem ydee vnitatis licut pᷣncipio. ⁊ attnbnebat ſciam dualitati et obimionẽ trinitati ⁊ ſenſum attribuebat q̃ter/ nario. Tertio ⁊ vere pñt bncipia ↄgnoſcendi oꝛdinari ꝑ ↄꝑacõem ad obiecta ⁊ ſic ſunt ſep⸗ tem.qꝛ ſunt qnq; qbus nõ dringie aſſentire fal ſo.i.qͥꝝ obiecta nõ decipiũt in falſitate. ⁊ ſunt intellectus. ſapia.ſcia. pꝛudẽtia. ars. qꝛ circa Becundus obiecta ſcie nõ ecipimur. ſi em̃ aliqᷣd ſciaꝰ tũc circa h̊ decipi nõ poſſum Süut ant duo quibꝰ ↄtingit afſentire falſo ſicut opinio ⁊ ſuſpiciuz. Et ſufficientia illoꝝ ſic ſuĩtur. Oĩis habitus intellectuał aut ſic inſoꝛmat intellectũ ꝙ circa eius obiecta nõ ↄtingit aſſentire falſo vł ↄtin git aſſentire falſo. Si ſcm = eſt dupkr. qꝛ vł intellcũs tenet obiectũ talis habitꝰ cũ foꝛmi/ dine debili de oppoſito ⁊ ſic eſt opinio.vł cum foꝛmidie de oppoſito⁊ ſic ẽ ſuſpiciũ. Si pmũ eſt dupkr vel eſt circa pᷣncipia vl circa cõclu/ ſiones Si pmũ. vl eſt circa pncipia eendi ⁊ ſic eſt ſapiẽtia.qꝛ ſapia eſt de ᷣmis cauſis eſſendi rerũ ſicut ſunt deus ⁊ intelligentie vl eſt circa pncipia ↄgnoſcendi ⁊ ſic eſt intellcũs ſub quo ↄpᷣhenditur ſindereſis.qꝛ ſicut intellcũs ẽ ha/ bitus ↄcreatus circa pᷣncipia ſeculabiliñ exi/ ſtens in intellectu pꝛactico in oꝛdine ad pꝛin/ cipia pꝛactica ſiue rerũ oꝑabilium.vł eſt circa ↄduſiones ⁊ h̊ eſt duplłr.qꝛ vel tales ↄcluſio/ nes ſunt neceſſarie vel ↄtigẽtes.ſi ſunt neceſſa rie ſic eſt ſciẽtia.ſi ſunt ↄtingẽtes h̊ eſt duplici ter.qꝛ vł circa agibilia aut circa factibilia Si circa agibilia ſic eſt pꝛudẽtia que ẽ circa illa q fint ꝑ oꝑationẽ immanẽtem. Si aũñt eſt circa factibtlia et circa illa que fiñt per oꝑationẽ trã ſeuntem ſic eſt ars. Arguitur. Intellect eſt potẽtia ergo nõ eſt habitus. Dom ꝙ intellcus ſumit᷑ qnq; mo dis. Pꝛimo mõ ꝓ tota ſubſtãtia anime intel/ lectiue ⁊ ſic dicimꝰ ꝙ intellcũs eſt ſepa bilis a coꝛpꝑe.i.tota ſubſtãtia aĩe ĩtellectiue eſt ſepabi lis a coꝛꝑeAllio mõ accipit᷑ pꝛo potentia intel lectiua ⁊ ſic dicimus ꝙ dupler eſt intellectus tio mõ ſumit᷑intellectus ꝓ habitu ĩtellcũali qͥ eſt in tali potentia. ⁊ ſic dicimꝰ ꝙ ſunt qnq; ha in anima rationali ccʒ agens ⁊ poſſibilis Ter bitus intellectuales.i.qnq; ſunt habitus qui ſunt in intellectu. Et hoc dicit᷑ ad dꝛãm habi tun moꝛalium quia virtutes moꝛales nõ ſunt in intellectu ſed in appetitu. Quarto modo ac cipitur intellectus pꝛo actu intelligendi⁊ ſic dicimꝰ petrũ habere bonũ intellectua.i.bonuʒ actũ intelligendi. Quinto mõ aceipitur intel lectus pꝛo re intellecta.⁊ ſic dicim Johes et petrus habent vnum intellectum id eſt vnũ obiectũ intellectus. vel vnã rem intellectam. et ſic Areſto. tertio huiꝰ dicit ꝙ ſecũda oꝑpatio intellectus eſt compoſitio intellectuñ id eſt re rum intellectarum. Per hoc ergo dicẽdñ eſt intellectus qñq; ſignificat potetiã qñq; habi tñ. Cui rõ eſt qꝛ qncunq; aliqᷓ potẽtia fert in aliq dã oꝛdine tnc illð pncipin latõ is poñe N — — — —= lſabn⸗ Monc⸗ ſſptaz. dchnn ungan aNan lrcel 9, ° Cüfnmn/ ſo Kan Gizni macöch cendirſie ſs cſanti Ackan asſbeno mübllüic, inenlet nuckan les xlſo, unnanſ⸗ Hckdupl bluSi tianilui initckae ooriaini minenttl Cotblis Lckſepbi mmtuinte intclecns ſbllis Le itclcänl pwins zninbini Als niſor monep lanuice mi piwu es Gckyvnu gopatio zidckte düche⸗ ſchhebi nuſcti pone qꝛ ergo intellectꝰ pꝛiꝰ fe in ↄcluſiones iæo habitꝰ quo fert᷑ in pꝛincipia in pꝛimũ in qð fertur talis pona vocat᷑ nomie 6 pꝛiꝰ fert in pꝛincipia qᷓ vocatur noie poñe. Sile eſt de volũtate qꝛ ille actus quo voluntas fert᷑ in finẽ vocatur volun tas ſed ille actus ſiue illa actio qua voluntas fert᷑ in media vocatur electio Arguit᷑ Intellectus noſter vnica relatõe fertk in pꝛincipia ⁊ ↄcluſiones. nõ oʒ ponere plu / res habitns Dðm ꝙ intellectus ni pt ferri in pꝛincipia dupłr ſᷣm ꝙ pꝛicipia capiunt᷑ dupłr Uno mõòõ abſolute ⁊ ſic nõ fert᷑ ſil in pꝛincipia ⁊ ↄcluſiones ſed in pꝛincipia tiñ Alio mõ acci piunt᷑ öncipia cũ applicatione ad ↄcluſionẽ.?ꝰt ſic fert intellectꝰ ſil in pᷣnapia ⁊ 2 duſiones.p/ mũ fit ꝑ habitũ intellectꝰ.icom fit ꝑ habitñ ſci entie quia aliqͥs ꝑ intellcctũ aſſentit pᷣncpijs ⁊ ꝑ ſciam ſił cognoſcit principia ⁊ ↄcluſiones — qͥa cognoſcit tota demonſtratione HD Quernit᷑ Quare nõ eſt aliqͥs habit in volũ tate inclinãs ad bonũ ſicut ẽ habitus intellect indlinans ad vern’. Dom ꝙ voltas de ſe ſi⸗ gnificat inclinationẽ ad bonũ vlłe ⁊ ideo nõ oʒ ꝙ ſibi ↄiñgat̃ habit' inclinans ad bonũ. ſed in tellectus nõ ſignificat inclinationẽ ad verum ⁊iõ oʒ ꝙ ſibi ↄiungatur habitus inclinans ad verñ.ſi igitur hoc verũ eſt ſpeculatiuñ. tunc eſt ipſe intellectus.ſi ant hoc verũ eſt pꝛacticũ tic eſt habit qͥ vocat᷑ ſinderiſis. De eo aut q intel. Poſtq;ᷓ Areſto. determinauit ꝙ fantaſia nõ ſit opinio. ↄnr incipit determinare quid ſit fanta ſia Et dicit ꝙ cũ fantaſia ſit vtus ſᷣm quam in nobis fantaſma dicim fieri. ergo fantaſia erit habitus aut potentia quibꝰ diſcernim vm a falſo cuiuſmõi ſũt q̃ttuoꝛ ſᷣm Platonẽ.ſ.ſᷣſus intellectus. ſcentia ⁊ opinio. Intellectũ vᷣo ati buebat ydee vnitatis.qꝛ intellectꝰ eſt circa pᷣnci pia tm Scientiã attribuebat d ualitati.qꝛ ꝓce dit ex pꝛincipijs ad ↄcluſionẽ Opinionẽ attri buebat trinitati quia opinio ꝓcedit ex vna ſci/ ta ⁊ alia opinata. Sed ſenſuz attribuebat qter nario quia inter figuras coꝛpales quadrãgul⸗ eſt pꝛima figura. ꝑ h̊ ſoluit᷑ argumentũ ſi dica pſint plura pꝛincipia q; qttuoꝛ Dicendum ꝙ; Mreſtoteles ponit tantum h̊ pꝛincipia cogno/ ſcendi ſᷣm platonẽ. „ Quod quidem non Quia Areſto.dixit ꝙ fantaſia ↄtineat ſub aliqᷓ genere ponaꝝ ſiue habituũ. honr intendit in quirere ſub quo genere ↄtineat. Et ꝓbat ſub nullo iam dicto Pꝛimo ꝙnõ ↄtinet᷑ ſub ſenſu. Secundo ꝙ; nõ ſub ſcia vel intellectu. Tertio 4 nõ ſub opimone Quo ad pꝛimũ oñt ꝙ fan/ a nõ ſit ſenſus neq; ſᷣm actn neq; ſᷣm ponam Non pꝛimũ qꝛ doꝛmienti apparent multa ſᷣm fantaſiam. ſed in doꝛmiente non eſt ſenſus ᷣm actũ.⁊ hoc eſt verũ de ſenſu exterioꝛi qͥa ſomnꝰ eſt ligatio ſenſuũ exterioꝛn. Deinde oñdit ꝙ nõ eſt ſenſus ſᷣm ponam qa ſic ſemꝑ adeſt ſenſus qͥa aĩal ſemꝑ hʒ ſenſum.i.ponam ſenſitiuã.ſed fantaſia nõ ſꝑ adeſt aialib ergo fantaſia nõ eſt ſenſus m pojaam. Bi vero ei idẽ non Hic ꝓbat q̃ttuoꝛ rõnibus ꝙ fantaſia nõ ẽ ſen / ſus Pꝛima ſtat in hoc Sentire ↄuenit omni/ bus aĩialibus iat ſenſum aĩal differt a non aĩali. ſed fantaſia no ineſt omnibus animalibꝰ quia nõ ↄuenit foꝛmice api nec vermi g fanta/ ſia nõ eſt ſennus B Aranik Areſto. dixit in pncipio hur ſcði fantaſia oĩbꝰ aĩalibꝰ inſit. g male diẽ H ꝙ aliad bus nõ inſit Dom ꝙ fantaſia capit᷑ Duplicil ¶Vno mõ ꝓ fantaſia determinata tm ⁊ ſic ſolũ ꝑpfectis animalibꝰ ineſt fantaſia ⁊ ſic nõ imꝑfe/ ctis Eſt em fantaſia determinata que fit in ab/ ſentia ſenſibilis ſicut ↄtigit in homimibꝰ.quia qũ ſenſibilia ſunt abſentia adhuc hõ ſi vult hʒ de ipſis fantaſiam. Alio mõ accipit᷑ fantaſia ge neraliter ꝓut ſe extendit tã ad fantaſiam deter/ minatã q; indeterminatã.⁊ ſic omnibꝰ aĩalibus ineſt. tũc em nihil aliud eſt fantaſia q; appꝛehe ſio ſenſibilis in eius ptig. ſcimpbctis aĩali bus ineſt fantai. Arguitur. Uidet᷑ ꝙ apꝑes ⁊ foꝛmice habeãt de terminatã fantaſiã.q̃a in abſentia ſenſibiliñ re xcũt ad locñũ vñ exiuerũt. Dðm qꝙ apes nõ re/ deũt ad loen a quibus exiuerunt ꝓpter cognitõ nẽ loci quã ſeruãt in memoꝛia.ſed ꝑ oꝛdinatio nẽ autoꝛis nature qui oꝛdinat talia aimalia in ſuos fines. etiã abſq; cognitione.hñt em oꝛdi/ nẽ ad talẽ finẽ ex naturali inclin atõne q ↄuenit eis ex inſtinctu nature. Dile eſt de aranea faciẽ te telã ꝙ eĩ ꝑ talẽ telà capiat muſcas nõ intẽdit ſed facit tela ex natali indlinatõe ⁊ tũc abſq; oèꝛ cognitione tal tela oꝛdinat᷑ in ſuñ finẽ Poſtea hi quidem Pic ponit ſcðdam rõem ⁊ ſtat in h. Senſus ſt ſp veri circa ppꝛia ſenſibilia.ſed multe fantaſie Enr falſe. ̊ ſenſus nõ eſt fantaſia.ꝙ añt fanta⸗ ſie ſint falſe pʒ.qꝛ res nõ ſꝑ coꝛrñdẽt imaginati oni nr̃e in qᷓ fundat᷑ fantaſian S Amplius aũt non · RKr “ 7 Tiber . Pic ponit tertiã rõnem. Et ſtat in hoc qͥa qñ maniteſte fantaſiamur tũc nõ dicimus hoc eſt ſed hoc apparet nobis. ſeo qñ maniteſte ſenti/ mus tunc dicimus hoc eſt ⁊ nõ dicim apparz nobis. g fantaſia nõ eſt ſenſus Et dicebat᷑ no/⸗ tanter qn manifeſte fantaſiamur qꝛ qnq; in no bis eſt fantaſia que nõ apparet nobᷣ fantaſia vt in ſomnotunc em iudicam deſpeciebus ſicut te rebus. ſed in vigilia intellectus cognoſcit H eſſe fantaſia. et iõ nullo mõ admittit intellect vt vᷣm qð ꝑ fantaſiã appet nobis Et quod quide di. Hic ponitur qᷓrta ro ⁊ eſt iſta. Qnq; in aliquo eſt fantaſia ⁊ tn nõ ſenſus ergo nõ ſunt idẽ. ſi pzʒ in doꝛmientib. qꝛ in ipſis eſt fantaſia ⁊ tñ m eis nõ eſt ſenſus exteritioz Hic ꝓbat aliã ꝑtẽ ſcz ꝙ fantaſia nõ ẽ intellectꝰ vel ſcia vnica rone. ⁊ ſtat in hoc Intellectus et ſcia ſunt ſemꝑ veroꝛũ.ſed ſantaſia qñq; ẽ falſa. ergo nõ ſunt ilenn. Pic inquintt de tertio mẽbꝛo an fantaſia ſit opi mnio. Et ꝓbat᷑ ꝙ nõ duabꝰ rõnibꝰ quarũ pmac. Ad opinionẽ ſequit᷑ fides cũ vnuſquiſq; credit qð opinat᷑.ſed ĩ multis aĩalibus ẽ fantaſia qui bus nõ ineſt fides credulitas vel aſſenſus. Se cunda rõ.ad opinionẽ ſequit᷑ fides ⁊ ad fidem ſequit᷑ perſuaſio ad pſuaſionẽ ſequit᷑ rõ. ergo de pᷣmo ad vltimũ in quib“ eſt opinio in illis eſt ratio Sed multa ſunt aĩalia in quibꝰ eſt fanta ſia ſine ratione.& ht fantaſi ſine opinione. Arguit. Fides nõ ſemꝑ ſequit᷑ opinionẽ qͥa fides eſt circa aliqð certũ. opinio vero eſt ſine certitudine. Dom ꝙ ſides capit᷑ duplr. Uno mõ ꝓ quacunq; adheſione intellect' ad aliqð cognitũ ſiue ſit neceſſarin ſiue ꝓbabile.Et ſic ðz in qnto tractatu petri hiſpan ; argumentũ elſt ratio rei dubie faciens fidẽ.i.aſſenſum ꝓba/ biiẽ Alio mõ accipit᷑ fides ꝓ adheſione firmo alicui.⁊ ſic fides dicit᷑ adheſio articuloꝝ fidei. et ſic nõ capit᷑ h. Per hoc dicitur ad argumẽtũ pfides debet h capi bmo mõ Eſt tñ ↄſideradũ ꝙy in adheſione articuloꝝ fidei eſt aliq ↄuenien tia cñ opinione ⁊ aliqua cñ ſcientia In hoc em ꝙ fides eſt firmitas adheſionis ſic ↄuenit pꝛin apaliter cum ſcientia. in hoc añt ꝙ nõ eſt eui/ vrntia pfecta in his quibus aſſentimus ꝑ fidẽ conuenit cũ opinienrr. 2 22 Atuero neqʒ ſeper BGecundus Mamteſtuz igitur Pic ponit duas rõnes ad ꝓbangũ ꝙ fantaſia nõ ſit aliquid compoſitũ ex opinione et ſenſu. Pꝛima eſt ſi fantalia ↄponerct ex ſenſu et opi⸗ nione ſeqretur ꝙ; eadem opinio ſil in eodẽ eſſet vera ⁊ falſa.ſed hoc eſt impoſſibile cum ↄtraria nõ pñt ſimul eſſe in eodẽ Sequela tñ pʒ quia ↄtingit ꝙ aliquis de eadem re habet iudicium ſecũdum ſenſum quod eſt falſum et iudicium ßm opinionẽ qð eſt verũ vt ſolem eſſe maioꝛez tota terra teneturp opinione q;tũ ad intellectũ ⁊ ſolẽ eſſe bipedalis qntitatis tenet᷑ cognitiue ꝑ ſenſum. ergo nõ pᷣt fantaſia ↄponi er opiniõe ⁊ ſenſu Scha mtio ſtat in hoc. Di fantaſia cõ poneret᷑ ex opinione ⁊ ſenſu ſeqretur ꝙ aliquis amitteret verã opinionẽ nõ oblitus. ſaluata re neq; diſcredens. quia ſenſus iudicat oppoſitnzʒ qð tenet᷑ pꝛo opiniõe ideo ex indicio ſenſus va tiaret vera opinio manente re. Exempligratia. Iſta opinio ſolẽ eſſe maioꝛc tota terra pot mu/ tantex iudicio ſſus. ſicut h̊ ꝙ mutet ſollſine H ꝗ obliuiſcat opiniõez. ⁊ etiã abſ h dilcredat Bʒ quoniã moto Poſtq; Areſto.dixit quid nõ ſit fantaſia qꝛ.nõ eſt ſenſus nec ſcientia nec opinio nec aliquid cõ poſitũñ ex ſenſn ⁊ opinione. onter vult oſtẽdere qÿuid ſit fantaſia ponẽdo eius diffinitionẽ. Et anteq; H̊ facit mittit aliquas ſuppões quarũ ſunt quinq; Pꝛima eſt ꝙ ↄtingit aliquid moue re alterũ qð eſt pꝛiꝰmotu ab alio.⁊ eſt.ſuppoſi cio reſpicit motũ ſenſuñ exterioꝝ ⁊ interioꝛum quia ſi ſenſus extenoꝛ ſit pꝛimo mot a ſenſibi li tunc põt alteri?ꝰ mouere ſenſum interioꝛẽ qa Pcctes ſenſibilis accepta ꝑ ſenſum exterioꝛem cit nouam ſpciem in ſenſu interion Secuũda ſuppoſitio eſt. fantaſia videt᷑ eſſe quida motus 2 Reſt verũ capiendo fantaſi ꝓ actu fantaſian di. Tertia. fantaſia ẽ ſolũ ĩ habentibus ſenſum Duarta eſt ꝙ ↄtingit fien aliquẽ motũ in ſen/ ſu facto in actu qñ ſcʒ ſenſus eſt pᷣmo motusæa ſenſibili tũc etiã in abſentia ſenſibilis põt eſſc in ſenſu aliquis motꝰ ⁊ hoc in ſenſu interioꝛi. Quinta ſuppõ eſt. motus in quo ſenſus exteri oꝛ mouet interioꝛẽ eſt ſiłis illi motui bſm quem ſenſibile exteri?ꝰ mouet ſenſum exterioꝛẽ.⁊ hoc ideo quig eſt vna ſpecies ſenſibilis 'm eſſentiaz que pꝛiꝰ eſt in ſenii exterioꝛi ⁊ poſtea in ſenſu Et multa autez e ⸗ N. — — — — — — — —,— — taſ mi. tobl, che m gnu ian aun nore; ninne inioe hö Ans uaran noſti ſus ve Gtu. otmo/ ineh loccet imd Ponit duas ppꝛietates fantaſie- Pꝛima eſt ꝙ alalia multũ opant᷑ ſᷣm fantaſiã Scðdaẽ ꝙ fan/⸗ taſia qñq; ẽ vera ⁊ qñq; falſa Et in iſtis ꝓpꝛie/ tatibus ſic pcedit.pꝛimo ꝓ bat ſcdᷣam pꝛopꝛie/ tatem interponẽdo diffinitionẽ fantaſie.⁊ poſt diffinitione pꝛobat pꝛimam. Pꝛobat g ſcam pꝛe Peieare ſic.qꝛ fantaſia eſt motus factus a ſenſu.ſed ſenſus qñʒ decipit᷑ circa ſuũ ſenſibile ⁊ qñʒ nõ dcipit᷑.qꝛ circa ſenſibilia pꝛopꝛia ſen ſus nõ decipit᷑ iõ circa talia eſt ſꝑ vera fantaſia. ſed ſenſus ſeꝑ decipit᷑ circa ſenſibilia cõia ⁊ per accñs iõ fanta ſia ꝗ ẽ circa talia ſenſibilia pᷣt eẽ falſa. Itẽ ſenſus decipit᷑ etiã pꝛopter magnã di ſtantiã a ſenſibili iõ fantaſia q̃ eſt de rebꝰ abſen tib pt eſſe qñq; fala..· Bi quidem igitur Pic ↄcdludit diffinitionẽ fantaſie ⁊ dicit Si il la q dicta ſũt in ſuppoſitionibꝰ ſũt vera ſcʒ ꝙᷓ fantaſia eſt ſolñ in habentibꝰ ſenſum in actu et ꝙ exterioꝛ ſenſus mouet ĩterioꝛẽ. Tũc fantaſia eſt motꝰ factꝰ et ſenſu ſᷣm actñ. Quoniã autẽ vune⸗ Hic Areſto.aſſignat rõnem vocis quare fanta ſia dicit᷑ hoc noĩe fantaſia.Et diẽ ꝙ fantaſia dꝛ a phos grece qð eſt lumẽ latine.lumẽ añt ẽ pn/ cipiũ ſentiendi in ſenſu viſus.cuʒ ergo ſenſus viſus ſit pꝛincipaliſſimus ſenſus inter ſenſus exterioꝛes ideo fantaſia bene denominat᷑ a lumi ne ⁊ a ſenſu viſus quia a pꝛincipalioꝛi debet ſie ri denominatio. Et quoniã imanent Pic ponit rõem pꝑme ꝓpꝛietatis ſcʒ q̃re aĩalia multa agunt ⁊ patiunt᷑ ᷣm fantaſiã Et eſt iſta. Sxcies ſenſibiles manent in ſenſibꝰ interioꝛi bus in abſentia ſenſibiliũ Ex quo ſic arguitur Dictut ſenſus ſᷣm actum mouet appetitũ in p ſentia ſenſibilis qͥa ex hoc ꝙ aliqͥs cognoſcit ali q d ſtatim appetit ullud.ita fantaſia mouet ap/ petitũ in abſentia ſenſibilis.ſed ex motione ap/ petitus aĩalia agũt ⁊ patiunt᷑ergo oꝛiginaliter pm fantaſiam agũt ⁊ patiunt᷑. Uñ pʒ ꝙ aialia agũt ſᷣm fantaſiã ⁊ ſequutur fantaſiã.⁊ ſiłr ho mines habẽtes intellectũ velatñ id eſt impedi tñ paſſione infirmitate vel ſomno.ſed homies vtetes racione agunt et patiunt᷑ ꝑ iudiciũ rõis ſiue intellectns . Queritur UVtꝝ ex iſto textu poſſet elici ꝙ ſit aliquis ſenſus altioꝛ ſenſu ↄmuni. Dom ) r ita! erce eſiet fantaſia qꝛ eſt motus ſactus a ſſu ſᷣm ſie qꝛ Areſtoteles in textu capituli pcedentꝭ ſo lũ efficaciter ꝓbauit ꝙ ſit aliqs ſenſus interioꝛ opatio eſſe nõ pᷣt.⁊ ſic impedit᷑ intellect Anima habens illos duos act' de quibus dictum eſt. ⁊ ideo nihil ibi ꝓbauit de vᷣtute cogitiua ⁊ eſti/ matiua.ſed in iſto textu dicit Areſto.ꝙ anialia multũ opant᷑ ſᷣm fantaſiam ⁊ qũq; hñt oꝑatio nẽ circa illa ͥ nõ pu‚ᷣt cognoſci ꝑ ſenſum ↄmune 16 elicit᷑ ꝙ fit ſenſus altioꝛ ſenſu ↄmuni vt eſt virtus cogitatina HMU Querit᷑ Utꝝ intellect poſſet velari ꝑ infir/ mitatẽ paſſionẽ a ſõnũ. Dðm qꝙ ſic.qꝛ ĩitellectũ velari eſt ipſum impediri in ſuo iudicio.ſic hõ dꝛ velari oculis qñ impedu iudiciũ vilus de vi ſibtlibus. qꝛ ergo ↄtingit iutellectũ impediri er paſſione infirmitate vel ſomno ideo intelle/ ct ctꝰ dicit᷑ ex eis velar. Arguit Materiale nõ põt agere in ĩmateriale ſed egritudo ſiue paſſio aliq reſpicit aliqð coꝛ/ pale. g nõ pᷣt impedire intellectũ qui eſt imate/ nialis. Dom ꝙ aliquid dðꝛ inpegiꝛi duplicitf Uno mõ ꝑ ſe qᷣa ſcʒ impedimentũ intrinſecetã git illaã rem qͥ impecdlit᷑.⁊ ſic intellectꝰ nõ poteſt impediri ꝑ aliqð materiale vt ꝓbat argumẽti Alio mõ aliq; d unpedit᷑ ꝑ accñs qᷣa.ſ.fit impe dimentũ in ülo qð alteri ↄiungit᷑ ſine quo ei 4, ex um/ pedimẽto ſenſus.qͥa neceſſe eſt intellectũ opari vᷣtutes ſenſitiuas.ſenſus aũt impediunt᷑ ꝑ ſe ex paſſione infirmitate ⁊ ſomno. Et hoc eſt qð ſolet dici ꝙ amoꝛ et odiũ pueĩtũt iudiciũ.qͥa ta les paſſiones trahũt ad ſe iudiciũ rõnis. Duerit᷑ ¶lt diffinitio fantaſie ſit bñ aſſi/ gnata. Dom ꝙ ſic. Arguit ꝙ nõ. Fantaſ ia eſt quedã cognitio ſenſitiua interioꝛ.ergo nõ ẽ mo tus. Dom ꝙ motus capit᷑ triplicit. Uno mõ ꝓ pꝛie ſᷣm ꝙ diuidit᷑ ꝑ ſuas ſpẽs.⁊ ſic nõ eſt hͥ ad ꝓpoſitũ quia nec eſt motus augmentionis nec generationis ⁊ ſic de alijs. Alio mõ accipit᷑ mo tus ꝓ diffuſione ſpeciei ſenſibilis ex vna pona ſcʒ reſeruatiua in ponam cognitiuã.⁊ ſic e pdi/ catio cãlis.qa fantaſia cauſat᷑ ex tali diffuſiõc ſpecieꝝ. Tertio modo accipit᷑ motꝰ ꝓ actione quã hʒ ſenſus poſt diffuſionẽ ſpeciei ad poñaʒ cognitiuã.⁊ ſic eſt pdicatio ydemptica qͥa hᷣ eſt ydemptice fantaſia Lirca qð ſciendũ ꝙ fanta ſia ſigniſicat cognitionẽ ſenſuñ interioꝝ ⁊ pꝛe/ cipue vᷣtut cogitatiue eſtiatie.tal ãt cognitio ſe qͥt᷑ motũ ſpeciei ſenſibilis a pona reſeruatiua ad cognitiuã. ↄcurrunt em̃ omes ſenſus ad fa taſiam quia oʒ q; ſpecies ſenſibilis deferat᷑ a po tentia reſeruatiua ad cognitiuã quia tñ cogni/⸗ tio eſt pꝛin cipalius ſignificatũ ꝑ fantaſiã ideo ſenſus cognitun pncipalius ↄcurfrit Aranitur Ex iſta diffinitione ſequeret ꝙ vi l i actů. Ddðm ꝙ nõ omnis motus ⁊ cognitio facta a ſenſu ⁊ fantaſia.ſed motus factus a ſen/ ſu interioꝛi.Et hoc ꝓbatur ex textu Areſto. qa dicit ꝙ aialia multu opant᷑ ſᷣm fantaſiam qð ẽ verũ de cognitione ſenſun interioꝝ . qꝛ paſſio/ nes appetituũ ↄiungunt᷑ ſenſibus interioꝛibꝰ ſieut ⁊ ipſe appetitus r lirguitur yantaſia eſt poña.ergo nõ eſt oꝑa tio qꝛ eſt pona media inter vᷣtutẽ cogitatiuam in memoꝛatiuã Dom duplxr Pꝛuno ꝓꝙ non eſt aliqua potẽtia media inter potẽtiã cogniti/ uã et memoꝛatiuã ſicut pᷣus ꝓbatum eſt. quia opꝑpatio que ſm aliquos attribuit᷑ fantaſie ſᷣm veritatatẽ cõuenit vᷣtuti cognitiue. Secũdo Dom ꝙ poſito ꝙ ſit vna potẽtia media adhuc nõ accipit᷑ hic fataſia ꝓ tali potẽtia.ſed accipit hic ꝓ actu fantaſiandi Sile eſt de memoꝛia. qꝛ q;uis ſignificat vnã ponam ab alijs diſtinctaʒ tn Areſto. diffiniendo memoꝛiã in libꝛo de me moꝛia ⁊ reminiſcentia nõ accipit memoꝛiaʒ ꝓ potentia ſed pꝛo actu. Et tantu de ſco libꝛo. Incipiñt copulata tertij libꝛi de aia Eparte ãt Thomã in quo poſtq; Areſto. determinauit de eſt qa ex quo in iſta ꝑte incipit pꝓpꝛie determia/ re de intellectu ᷣm elꝰ naturã Ex hoc ſic arguit ↄmunioꝛa ſunt pꝛioꝛa vt habet᷑.i.phiſicoꝝ.ſed poñe ſenſitiue ſũt ↄmunioꝛes intellectiuis qͥa reꝑiunt᷑ in plurib.ergo determinatio ponaruzʒ ſenſitiuaꝝ pcedit determinationẽ potentie intel lectiue. Secunda rõ.qꝛ poñe ſenſitiue ſubſer/⸗ uiunt poñe intellectiue.g oʒ pcognoſcere oꝑati cognoſcatu· Querit᷑ qᷓ ſit rõ onẽ poñaꝝ ſenſitiuaꝝ anteq; oꝑatio intellectus — nos ⁊ quo ad naturã anime. Iſte eſt tertius li ber de anima ſ̃ᷣm ſanctũ potentijs ſenſitiuis ⁊ de S —. eceoxp obiectis. Conſeqn ter determinat de ipſa potentia intellectiua ſiue intellectu ſᷣm ſubſtãtiam eius. Ratio oꝛdinis ſit rõ oꝛdinis ꝙ potẽtie intellecti ue pcedũt ponam ſᷣm locũ motiuã.cñ tñ pona motiua fit generalioꝛ.⁊ ſᷣm naturã ↄmunioꝛa ſũt pꝛioꝛa Dom ꝙ duplex eſt oꝛdo ſcʒ quo ad ꝛdine quo ad nos illa ſunt pꝛioꝛa que ſunt nobis notioꝛa.⁊ ſic pona motiua pcedit intellectiuã tanq; nobis notioꝛ Oꝛdo aut nature eſt duplex ſcʒ generationis. ſm que oꝛdinem imꝑfectioꝛa ſunt pꝛioꝛa.⁊ ſie Tercius iteꝝ poña motiua ẽ pꝛioꝛ intellectiua Et hoc ex duobus quia ↄmunioꝛa ſunt pꝛioꝛa.ſed po tentia motiua eſt munioꝛ Secũdo qꝛ poten tia motiua eſt materialioꝛ pona intellectiua. ſed materialia a toto genere ſunt imꝑfectioꝛa ĩmaterialibus.Alius eſt oꝛdo nature ꝑ fectõis 2 ſic ꝑfectioꝛa ſunt pꝛioꝛa ⁊ ſic pona intellectia pᷣcedit ponam motiuã tanqᷓ; ꝑfectioꝛ Et hoc pʒ ex duob qa potentia intellectiua eſt imaterial vt dictũ eſt. ergo eſt ꝑfectioꝛ. Scdo qꝛ potetia localiter motiua pꝛincipiat᷑ ab intellectu. ſed ſm naturã pꝛincipiũ pᷣcedit pꝛincipiatũ.̊ ⁊c. Etia ↄſideraudũ eſt ꝙ oꝛdine doctrine potẽtia untellectiua debet pᷣcedere motiuã.Et hoc ppter duas cauſas. Pꝛima eſt qͥa debet ĩimediate po/ ĩ apud potentiã ſenſitiuã cũ potentia ſenſitiua ſit etiã cognitiua ſicut intellectiua ſed motiua executiua nõ eſt cognitiua Secunda eſt qꝛ po/ tentie ſenſitiue ſubſeruiũt intellectui.gꝗ ĩmedia te poſt determinatõnẽ de ſenſu debet fien determi natio de intellectu. Areſto.ergo.q̃ͥa nunc ↄſide randũ eſt de ꝑte aĩe qua cognoſcit et ſapit anĩa. mouet talẽ queſtionẽ. Utrũ talis ꝑs anime ſit ſeꝑabilis ab alijs ꝑtibus ſiue ſᷣm magnitudi/ ne.i.loco ⁊ ſubiecto ſicut Plato qui poſuit ani mã intellectiuã eſſe in capite.vel iſta ꝑs ſit ſeꝑa bilis ab alijs ꝑtibus ſᷣm rõnem. Et iteꝝ ↄſide randũ eſt quã dꝛñam hʒ illa ꝑs ab alijs Et ite rũ quõ fuat ⁊ quid ſit intelligere.i.quis ſit actꝰ intellectus ⁊ quõ ↄpleat OQuerit᷑ De q̊ determinat in iſto tertio libꝛo Ddm ꝗ bmo de pte intellectiua. ſcðo de ꝑte motiua. ⁊ in fine huiꝰ tertij ↄpant᷑ ꝑtes aie ad uuicẽ. Scda ꝑs ibi.de mouẽte aũt Tertia ꝑs An. de pte aie. Dðm ibi Tegetabile quidẽ. Querit᷑ Quare diẽ Ar⸗ ꝙ dicit ↄtra opiniouẽ antiquoꝛum.⁊ pꝛecipue uerrois ⁊ Auicenne qui dixerũt ꝙ intellectꝰ eſſet ſubſtãtia ſeꝑata ⁊ ↄtinuaret᷑ ipſi aĩe ꝑ fan taſmata ⁊ ꝑ talẽ ↄtinuationẽ aĩma intelligeret. Contra qð dicit Areſtoteles ꝙ eſt ꝑs ⁊ nò tota ſubſtantia. . Arguit᷑ Aia ẽ ſimplex foꝛma g nõ hʒ ptes ĩ tegrales. Dom q;uis aĩa nõ habeat ptes inte⸗/ grales ⁊ qtitatiuas ſicut habẽt res materiales neq; hʒ ꝑtes eſſentiales phiſicas quia nõ ↄpo/ nit᷑ ex materia ⁊ foꝛma qᷓ;uis bene habeat ꝑtes eſ ſentiales diffinitinas hʒ tñ ꝑtes poteſtatiuas ⁊ ſubiectiuas.qꝛ hʒ potentias que ſunt ꝑtes pp teſtatiue et ꝑtes eius ſubiectiue ſunt aia vege tatiua ſenſitiua ⁊ intellectiua Arguitur Ille particule cognoſcere et ſapere idem ſunt. ergo in h loco ponunt᷑ ſupflue. Di 2 ꝗòꝗMẽ ?õ dho Nten in. non nos ain Me tmnl Ren .ſed gu. Nten ppter mpo/ nütu⸗ mora iro⸗ inedu Mami Ncali tania. nmeſit nimnd⸗ unmi ſuſcn e⸗ ſe volbio dege niend nas döm wahue lea tpſen liger⸗ noͤtoen gsi Bnn nis / nas 0% ege her. di cendũ ꝙ q;uis ſape ⁊ cognoſcerc ſint idem ſub / lecto quia ſpectant ad intellectum differunt tñ rõe. Et h dupliciter qꝛ aia ðꝛ cognoſcere q;tũ ad appꝛehenſionẽ ſimpliec.⁊ ðꝛ ſapeꝛe q;tum ad iudiciũ.vel dicitur cognoſcere qᷓ;dtũ ad intel lectũ pꝛacticũ.⁊ dicit᷑ ſapꝑe q;;tum ad intellectũ ſpeculatiuñũ cur pꝛincipalis habitus eſt ſapia NDuerit᷑ Quare Areſto. mouet iſtã queſtio/ nẽ ⁊ nõ ſoluit eã ⁊ quõ debeat ſolu Doðm q in tellectus capit᷑ dupłr. Uno mõ ꝓ tota eſſentia aĩe intellectiue ⁊ ſic Areſto.pꝛius ſoluit iſtã q/ ſtionẽ in ſcðo hui vbi dixit. ſepatur añt h̊ a hoc ſicut ꝑpetuũ a coꝛruptibili.Alio mõ acci/ pit intellectus ꝓut ſiguincat potentiam et tñc ipſũ intellectũ eſſe ſeꝑatũ vel ſepabilẽ a coꝛꝑe eſt ipſũ nõ vti oꝛgano coꝛpꝑeo.⁊ ſic Areſto.po/ ſtea ꝓbat intellectũ eſſe ſepatũ. Queritur Ultrũ intellectus ſit ſepabilis ab alijs potetijs magnitudine.i.loco vel ſubiecto velratione Dodm wintellectꝰ differt ab alijs potentijs aĩe ratione.i.eſſentiali diffinitione ſed pꝛopꝛie nõ differt ab eis ſubiecto id eſt ma teria. quia intellectus non ẽ in aliquo ſubiecto ſicut in materia. Bi igitur eſt intelli Pic ſoluit qſtionem vltimo motã ſcʒ quõ fiat ipſũ intelligere.Et vult ꝙ intelligere fit ſic ſen tire. ſiẽ em̃ ſentire fit ꝑ ſ ſeſibile mouet ſᷣſum ⁊ ſenſus arirn a ſenſibili ſic intelligere fit per h ꝙ intelligibile mouet intellectũ ⁊ intellectꝰ patitur ab intelligibili Diſtinguit tñ Areſto. aſſionẽ in textu. Et vult ꝙ ipſa paſſio q̃ intel/ ker pani ab intelligibili nõ eſt paſſio ꝓpꝛie di cta que fit ꝑ abiectionẽ alicuiꝰ ꝑfectionis a pa/ tiente. Loquendo ergo de paſſione ꝓpꝛie dicta tũc intellectus habet Fron itã ↄditionẽ ſcʒ ꝙ ẽ impaſſibilis.quia paſſio ꝓpꝛie dicta eſt pꝛinci pin coꝛruptibilitatis.ſed intellectus eſt incoꝛ/ ruptibilis ergo nõ põt pati paſſione ꝓpꝛie di/ cta licet bene impꝛopꝛie dicta que nihil aliud eſt qᷓ; reductio de pona ad actũ.⁊ ideo intellectꝰ eſt in poña ad intelligibilia ſicut ſenſus ad ſen ſibilia.Ex quo ↄcludit Areſto.iſtã ↄcluſionem Sicut ſe hz ſenſitiuũ ad ſenſibilia ita intelle/⸗ ctiuñ ad intelligibili. Arguitut. Iſte ditiones ſunt oppoſite ſcʒ ꝙ mtellectus ſit paſſibilis ⁊ impaſſibilis.ergo nõ pñt vni ↄuenire. RomKpeio capiat᷑ eode modo tũc nõ põt aliquid eſſe ⁊ impaſſibile.h̊ aut capit Areſto.paſſioneʒ di/ uerſimode.dicit em̃ intellectũ eẽ paſſibilẽ paſ⸗/ ſione impꝛopꝛie dicta que eſt paſſio ꝑfectiua. ? ſil paſſibile AIſnima dicit intellectum eſe e unpaſſibilẽ ſed tuncloqᷣ/ tur de paſſione coꝛruptiua que ſolũ ↄtingit in habentibus materiam Curca qð ſciedũ ꝙ pati tapit᷑ tripliciter Uno mõ ſᷣm ꝙ fit cũ abiectiõe foꝛme naturalis ⁊ ſic dicimꝰ ꝙ aqua patit᷑ ab igne qñ abijcit᷑ frigiditas. Alio mõ dicit pati In abijcit᷑ foꝛma ab aliquo ſubiecto ſiue talis foꝛma ſit naturalis ſiue nõ naturalis.ſic abie/ ctio caloꝛis in aqua calida dicitur paſſio quia abijcitur caloꝛ qui non eſt foꝛma naturalis aqᷓ Terno mõ ois reductio de potentia ad actum de paſſio.⁊ illa dicit᷑ paſſio ꝑfectiua cñ actio ſit pfectio pone.Et iſtã tertia paſſionẽ habet tam intellectus qᷓ; ſenſus Neceſſe ẽ itaqʒquo Hic Areſto.ex pᷣdicta ↄditione intellectꝰ ſcʒ q eſt paſſibilis paſſione ꝑfectiua ↄcludit naturã intellectꝰ ſcʒ ꝙꝙ intellectus eſt immixtus ex re/ bus coꝛ palibus id eſt nõ compoſitus ex natu/ ris rerũ coꝛꝑalium ſicut dicebant antiqui Ar / guebant em ſic. neceſſe eẽ intellectũ eẽ compo/ itũ ex ommbus rebꝰ vt omnia cognoſceret. qͥa ſimile a ſili cognoſcit᷑. Sʒ Areſto. arguit pᷣciſe oppolitũ ſic. Si intellectus dʒ cognoſcere oẽs res ſicut cognoſcit g eſt neceſſe ꝙ nõ habeat cõ ibet extranen.i. ſi intellect habe poſitionẽ ex aliquibꝰ rebus intelligibilibꝰ tũc be ſitionẽ in ſe aliaꝝ rerũ.quia intꝰexiſtens pꝛo impediret᷑ ne poſſet alia intelligere.⁊ ſile eſt de ſenſu quia ſi ſenſus eẽt compoſitus ex rebꝰ ſen / ſibilibus tunc inpediretura cognitione ſenſi/ biliñ ſiẽ ſi pupilla oculi eẽt coloꝛata aliq̃ colo/ re tñc nõ videret alios caloꝛes.⁊ iõ vult Ar.q in tellectus nõ põt eẽ alicuius determinate na/ ture materialis.nec etiaʒ põt eẽ compoſitus ex omnibus rebus quia ex vtroq; impediret᷑ ab i/ telligibilitate aliaꝝ rerũ.Et in h̊ etiam concoꝛ dabat Anaxagoꝛas qui poſuit intellectum eſſe immixtum.dixit eim Anaxagoꝛas ꝙ intellectꝰ eẽt immixtus ex omnibus rebus coꝛꝑalibꝰ vt ipſis imperaret.i.ſuo imꝑio omes res coꝛꝑales moueret. Lirca qð notandũ ꝙ Anaxagoꝛas poſuit ꝓ pꝛĩcipio totiꝰ entis vnũ cahos ↄfuſũ in quo ſil 3 in vniurſo.ad hoc aũt ꝙ ex ulis rebꝰ oſtitueret ↄtinerent᷑ ↄfuſe.i.ſine eꝛdine oĩa q̃ ſũt vnierſum requirebat᷑ ꝙ haberent oꝛdinẽ adinui cem ſicut iam hñt elementa admixta. iſtũ autẽ oꝛdinẽ acquirebãt ab vno intellectu ſegregãte talia coꝛpa ex cahos ↄfuſo.Ex quo pʒ ꝙ iſte in/ tellectus habuit imꝑium ſupꝛa omes alias res coꝛpales.ſi em iſte intellectus eſſet coꝛpalis tc nõ haberet imꝑiũ ſupꝛa res coꝛꝑales quia par 2 E i haberet in ſe com/ 5* A . Tiber in parem non hʒ i mperiũ vt dicit regula iuris Nueritur Utruʒ poſitio Anaxogoꝛe poſſet aliqualr eẽ vera. Dom ꝙ poſitio Anaxogoꝛe nõ põt eẽ vera de intellectu humano de q̃ Ar. loq̃tur hic.iquia ille nõ pᷣt oibus rebus natura libus unperare cñ nõ ſit ſupꝛa res naturales vł coꝛpꝑales ſed naturaliter ↄiunctꝰ coꝛꝑi. Poteſt tñ ula opinio eẽ vera de inteilectu diuino quia intellectus diuinꝰ hʒ imperiñ ſupꝛa oĩa coꝛpa ⁊ etiã in pꝛincipio res fuerũt ꝓducte abſq; illa diſtinctione quã iam hñt ⁊ poſtea fuerũt tribꝰ diebꝰ diſtincte. vel põt dici loqndo de intelle/ ctu diumo ꝙ res fuerunt in cahos ↄfuſo. id eſt in nihilo ante ꝓductionẽ reꝝ ⁊ ex tali cahos.i. nihilo res ſunt ꝑ talẽ intellectn ꝓducte.Deficit ergo Anaxagoꝛas in hoc “ỹYdixit in cahos ↄfu/ ſo res periſtere ßm ſubaz ꝙ eſt falſũ quia ſunt a deo ex nihilo ꝓducte. MM Dico at intellectuʒ Hie Areſto. exponit de q̊ intellectu intelligat Dictũ ſuñ. Et dicit ꝙ ſuñ dictů debeat intelligi Ce intellectu quo aĩa opinat᷑.i.cognoſcit ↄtingẽ tia que ſubduntur opinioni. ⁊ intelligit qͥ ad neceſſaria que cadũt ſub ſcientia vel ſub intelle ctu. ⁊ hoc dicit ad excludendũ intellectũ diui nũ de quo loquitur Anaxagoꝛas Deinde ↄclu/ dit contra antiquos ꝙ aĩa eſt nihil actu eoꝝ qᷓ ſunt ante intelligere.i. ꝓ aĩa nõ eſt in actu ali/ qð intelligibilin anteq; intelligit qͥa qñ intelli git tunc intelligibilia ſuut in aia ſᷣm ſuas ſpẽs ⁊ ideo poſtq; intelligit tunc ſunt res in aĩa ſed nõ ante intelligere. in hoc em differt intellect? noſter ab intellectu diuino qͥa intellectus diui nus etiã anteq; intelligit eſt in actu.qͥa nõ in/ telligit ꝑ ſpẽs acceptas a reb ſed intelligit oĩa p ſua eentiã in qua oĩa vident᷑ Arguit᷑. Intellectus eſt alicuiꝰ determinate nature. g nullas als res pᷣt intelligere Doðm ꝙ natura accipit᷑ dupłr. Uno mõ ꝓ natura coꝛ pali.⁊ ſic eſt verũ ꝙ ſi intellect haberet aliquã determinatã naturã coꝛꝑalẽ tũc nõ poſſet oia ĩ telligere. Alia eſt natura ſpiritual ⁊ illa nõ ipe/ Dit intellectionẽ. Et rõ eſt quia q;to aliqͥd eſt plus ſegregatũ a materia tanto eſt plꝰ capax ali aꝝ foꝛmax. qꝛ ergo intellectus eſt imaterialis gpt in ſe recipe ſoꝛmas ⁊ ſpẽs ĩtelligibiles om niu reꝝ coꝛpaliu JUGMUW Arguitur Intelleckus eſt aliquid intelligi/ biliñ ante intelligere ergo Areſto. incõueniẽter ponit iſtã ꝓpoſitionẽ ꝓbatur qꝛ intellectus pᷣt ſeipſum intelligere Ddm ꝙ duplicia ſunt in telligibilia. Quedã ſunt que pꝛimo ⁊ ppꝛieꝑ Tercius intellectũ cognoſcunt᷑ ⁊ſũt illa cu ſpẽs intel ligibiles ſunt in intellectu. ⁊ de talibus loqui Areſto. qa ſic intellect anteq; intelligit nõ eſt aliquid talin intelligibilin. talia em intelligi/ bilia ſunt qditates rerũ materialin. Alia ſunt intelligibilia que nõ bmo ſed ex ↄſequẽti ⁊ ſe/⸗ cñdario cognoſcũtur ſicut ſunt ipſa pona intel lectiua habitus intellectualis actus intellect 2 eẽntia aĩe.⁊ tunc pꝛopoſitio eſt falſa quia in/ tellectus eſt vel hʒ in ſe talia intelligibilia ante — q; incipiat intelligere ⁊ qa ſeipſuz intelligit iõ Laliqᷣd intelligibiliũ añ intelligne Neq;ʒ miſceriẽ ra. Pic ↄñr Areſto.oñt ꝙ intellectus nõ ſit virtꝰ oꝛganica ⁊ hoc ixo q̃a pꝛius dictum eſt ꝙ ſicut ſe hʒ ſenſibile ad ſenſum ſic ſe hʒ intelligibile ad intellectũ. cũ ergo ſenſus ſit virtus oꝛgani/ ca idẽ videt᷑ dom de intellectu. hoc ergo exclu⸗ dit Areſto. ⁊ vult ꝙ intellectus nõ miſcet᷑ coꝛ/ poꝛi ſcʒ ſᷣin oꝛgann.qð ſic pꝛobat Di intelle / ctus eſſet in oꝛgano coꝛꝑeo tũc nõ poſſet omĩa coꝛꝑalia intelligere. ſed intellect⸗ intelligit oĩa coꝛpalia ergo nõ eſt ĩ oꝛgano coꝛpeo Minoꝛ pʒ da quiditas rei materialis eſt obiectu nri in tellectus. ⁊ ſic intelligit omnẽ quiditatẽ mate/ rialem Maioꝛẽ pꝛobat Areſto.qͥa qlibet potẽ tia oꝛganica ↄfoꝛmat᷑ oꝛgano.⁊ ideo ſi oꝛganũ in ſe habeat aliquã foꝛmã obiecti tunc non põt aliqd obiecti cognoſcere.vt ſi oculus habeat in ſe aliquẽ coloꝛẽ tnc nõ põt poña viſiua videre aliquem coloꝛem. è Arguit᷑ Oculus qnq; eſt caliqus ⁊ qnq; fri gidus ⁊ tñ põt cognoſcere oĩa viſibilia. ergo no eſt verũ ꝙ oꝛgann hñs in ſe aliquã qualitatem impediatur a cognitione alioꝝ obiectoꝝ. Di cendũ ꝙ nõ eſt ſic intelligendu ꝙ oꝛganũ hñs in ſe foꝛmã cuiuſcũq; obiecti inpediat᷑ a cogni tione alioꝝ.ſed oꝛganũ hũs in ſe ſoꝛmã ſui ob . iecti impedit᷑ a cognitione alioꝝ. ſic ad pꝛopoſi — tum obiectũ intellect' eſt qditas rei materialis in ↄmuni. ſi ergo oꝛganũ eius eſſet qlitercunq; poſitũ exaliqua re materiali tunc impedluet intellectus a cognitione alian reꝝ materialiuz quia quelibʒ res materialis ↄtinet᷑ ſub obiecto Pic ↄñr adaptat hoc qdð dictũ eſt de opinione antiquoꝝ quia em dictũ eſt ꝙ intellect/ nõ põt eſſe in oꝛgano coꝛpali ex hoc ꝙ tune nõ recipet ſpẽs aliaꝝ rerũ. bene dicebant antiqui ꝙ aima elſet locus ſpeꝝ intelligibiliñ nõ tñ quelibet h — — — — —T. —— — + — – — — — d ni gi unt mtel le zin/ ante ntio wi gfiar gbl wan/ rclu/ ctco/ nello⸗ omia ton Dine: ürin tinanr bee nn moot barin nane ſcfi cond mpe n u n s inione reupen geim ließ E . * . . . , aĩa intellectiua qꝛ intellectꝰ nõ eſt habẽs oꝛga/ nũñ. ſed alie potetie vegetatiue ⁊ ſenſitiue ſũt in aliqͥbꝰ oꝛganis coꝛꝑalibꝰ. q;uis ergo poſſit di/ ci de ſenſibꝰ pticularibꝰꝙ ſint loca ſpecieꝝ.qꝛ viſus recipit ſpẽs viſibiliũ.auditꝰ ſpẽs audi/ biliũ. et ſic de alijs.nõ tũ poteſt vlłr dici ꝙ ali quis ſit locꝰ vłr omniñ ſpecieꝝ q; intellect*. NQNuerit᷑. Quẽ erroꝛe hic excludit. Areſto. Cuũ dicit aiaʒz eſſe locũ ſpeꝛꝝ. Ddm ꝙ hic ex/ cludit᷑ opinio Auicẽue.qui dicit ꝙ ĩ intellectu noſtro nõ maneãt ſpes itelligibiles poſt actua lem ĩtellectionẽ. hoc aũt eſt cõtra naturam loci qꝛ locꝰ habet cõſeruare locatũ. ſi ergo ſpẽs ĩtel/ ligibiles nõ reſeruarẽt᷑ in ĩtellectu noſtro imꝑti neter diceret᷑ ꝙ itellect' eſſet locus ſpecieꝝ. Arguit. Si itellectus eſſet loc' ſpeꝝ. ſeq̃/ retur ꝙ ſpecies nõ eſſent ſubiectate in intellectu qꝛ locatũ nõ eſt ſubiectatũ in loco. Dom ꝙ; iſta locutio eſt metaphoꝛica et ſilitudinaria et ideo nõ opoꝛtet ꝙ ſit ſilitudo ſᷣm ommia. ſʒ ſuf ficit ſilitudo ſᷣm aliqua. Eſt ergo quadruplex ſilitudo Pꝛia eſt. ſicut loc termiat᷑ ꝑ locatũ ita intellectꝰ termiat᷑ ad opandũ ꝑ ſpecies intel ligibiles · qꝛ ꝓpter diuerſas ſpẽs intelligibiles opatur diuerſa. Poteſt etiã vnꝰ locꝰ ſucceſſiue multa locata in ſe recipe. ita intellectus ſuſcipe õt ſucceſſiue plures ſpecies intelligibiles. Itẽ locus hñs in ſe vnũ locatũ nõ põt naturaliter aliud recipꝑe.ſic etiã intellectus nõ põt recipere plures ſpecies intelligibiles illis ſimul vtendo quia qũ vtitur vna ſpecie intelligibili nõ bet ſimul alia vti Secunda ſiłitudo eſt.ſicut locꝰ eſt ↄſeruatiuꝰ locati ita intellectus eſt ↄſeruati uus ſpecierũ intelligibiliũ.⁊ ideo dicitur intel lectꝰ memoꝛia quia ↄſeruat ſpecies intelligibi les. ⁊iſtã ſilitudinem tangit Areſto. in textu. Tertia ſiłitudo eſt.ſicut locus eſt pꝛincipium generationis reꝝ genitaꝝ. ſic intellectꝰ agẽs eſt ncipiũ generationis ſpecieꝝ intelligibilium. Nuarta eſt. ſicut vnũqðq; tendit in ſuũ locuʒ naturalẽ ita ſpẽs ſenſibiles accepte ſub lumie intellectus agentis naturali tendũt ad intelle ctũ poſſibilẽ Eſt tñ dꝛña inter intellectũ ⁊ locũ ⁊ ſpẽm intelligibilẽ ⁊ locatũ.quia locatũ nõ eſt in loco ſubiectiue. ſed ſpẽs intelligibilis eſt in intellectu ſubiectiue. Arrguitur Species intelligibiles ſũt ſingu lares.ergo ſunt ĩ aliqua pona oꝛganica.ↄna tʒ quia indiuiduatio fit ꝑ materiXã. Dom ꝙ du/ pliciter aliquid ðꝛ ſingulare. VUno mõ pmo et ſe ⁊ qð ſic eſt ſingulare hoc ẽ in materia Alio mõ aliquid eſt ſingulare ex ↄſeqnti qꝛ ſcʒ eſt in aliquo qð vlterius eſt in alio qð eſt in materia ⁊ q;uis talis ſingularitas oꝛiginaliter fit ex ma teria.nõ tñ eſt ꝓxime ex materia. ⁊ ſic eſt de ſpẽ intelligibili qꝛ ſpecies intelligibilis ꝓxime eſt T intellectu qͥ ẽ imaterialis.⁊ vlteriꝰitellectꝰẽ in anima. et aĩa in coꝛpꝑe.aĩia ergo imediate indi/ uiduat᷑ ex coꝛꝑe ſed itellectꝰ habet indiuiduati onẽ mediatã ex coꝛpe quia per anim. Querit᷑ Utrũ ſpẽs itelligibiles ſemꝑ ma/ neãt in ĩtellectu. vł vtrů ille ſpecies ſic recepte coꝛrũpant Dðom poſtq; ſpẽs ĩtelligibiles ſũt ſemel recepte in ĩtellectu nõ pũt coꝛrumpi qʒð ſic patz. qꝛ foꝛma exiſtẽs in ſubiecto triplici ter pᷣt coꝛtũpi.ſed nillo iſtoꝝ modoꝝ ſpecies in telligib ilis coꝛrũpit᷑. Coꝛrũpit᷑ eni Pꝛio foꝛ ma exiſtẽs in ſubiecto a ſuo cõtrario.ſicut frigi ditas exiſtẽs ĩ aqua coꝛrũpit᷑ ex caloꝛe ignis.et ſic ſpẽs intelligibiles nõ poſſut coꝛrũpi cũ non habẽt cõtrarin Scdo aliqua foꝛma exiſtẽs ĩ ſubiecto coꝛrũpit᷑ ad coꝛruptionem ſubiecti.ſic albedo exiſtẽs in hoĩe coꝛrnpit᷑ ad coꝛruptionẽ hominis. et ſic ſpecies intelligibiles nõ poſſũt coꝛrũpi. qꝛ ſũt i intellectu qui eſt coꝛruptibi/ lis. Lercio coꝛrũpit᷑ aliqua foꝛma exiſtẽs in ſubiecto ꝑ deſectũ cõſeruatis. et ſic lumẽ ĩ aere coꝛrũpit᷑ d eficiẽte ſole.et ſic ſpẽs intelligibiles nõ poſſũt coꝛrũpi.qꝛ lumen itellectus agentis eſt ſemꝑ pꝛeſens intellectui poſſibili.et ꝑ cõſe/ quẽs ſemꝑ illumiat ſpecies ibi exiſtttes. Alrguit᷑. Speẽs ſenſibiles coꝛrũpunt in ſen ſu ergo etiã ſpecies ĩtelligibiles in intellectu.cõ ſequecia tʒ a ſili. Dðm ꝙ nõ eſt ſile. quia ſpe cies ſenſibiles ſunt in oꝛganis coꝛꝑalibꝰ.quia ſnt in ſenſibus interioꝛibꝰ. cũ ergo accidẽs coꝛ rumpat ad coꝛruptionẽ ſubiecti puᷣt ſpẽs ſenſi/ biles coꝛrũpi ad coꝛruptiouẽ oꝛganoꝝ ſenſiti/ uorũ.et ideo coꝛrupto coꝛꝑe non coꝛrupũt᷑ ſpe cies intelligibiles ſicut ſpecies ſenſibiles. ꝓoſ ſut etia ſpẽs ſenſibiles coꝛrũpi ꝑ indiſpoſitio/ nem oꝛganoꝝ manẽtibꝰ tñ oꝛgais ĩcoꝛruptis. vt patet ad ſenſũ. l Arguit᷑. Ex hoc ſequeret᷑ ꝙ ſciẽtia ſemꝑ ma neret in nobis.qꝛ ꝑ ſpecies itelligiles nos cog noſcimꝰres ſed ſꝑ manẽt Pes intelligibiles er/ go ſemp manẽt ſciẽétie. Doðm ꝙno eſt ſile de ſpeciebus ĩtelligibilibꝰ et de ſcietia.qꝛ ſpecies intelligibiles ſut ſimplices foꝛme exiſtetes ĩ in tellectn nõ habẽtes ↄtrarniũ vt dictũ eſt. In ſe/ cñda añt opatione intellectꝰ.et in tercia inue/ nit᷑ cõtrarietas. in ſcðᷣa in qua eſt verũ vł falſũ falſũ opponit᷑ vero. et ideo intellectus in ſcða opatione pᷣt coꝛrũpi q;tum ad eius obiectũ ſic ſcʒ ꝙ intellectꝰ aſſentiat falſo qmi pꝛins aſſenti ebat vero Etiam in tertia oꝑation ein tellectus Liber per quam in nobis generatur ſcientia poteſt in tellectus coꝛrumpi ⁊ hoc dupłr. VUno mõ ꝑ de ceptionẽ argumẽtatõmis falle.qͥa ſicut per ſyllo gumñn demonſtratiuũñ generat᷑ in nobis ſcia m tertiã operationẽ intellectꝰ. ita per ſyllogiſmuʒ falſigraphũ qͥ ↄtrariat᷑ ſyllogiſmo demonſtrati uo generat᷑ in nobis erroꝛ ↄtrarius ſcientie.⁊ H nõ fit per alterationẽ in intellectu factazʒ.ſʒ per alterationẽ factã in fantaſia. per q̊ em ꝙ aliter diſponũtur fantaſmata eliciunt᷑ alie ꝓpoſitões ſm oꝛdinationẽ fantaſmatũ. qᷣa ergo per falſaz argumentationẽ fantaſmata inoꝛdinate diſpo nunt. ſic elicunt᷑ falſe ꝓpões in intellectu ⁊ fit deceptio. Alio mõ ↄtingit ſciam penii ab intel lectu per obliuionẽ. Ratio illius eſt d ſic ali/ quid generat ita etiam ↄſeruat᷑ ⁊ per illiꝰoppo tum coꝛrumpit᷑.ſed ſcientia in nobis generat᷑ per vſum ⁊ operationẽ qͥa ex actibus ſepe reite/⸗ ratis generat᷑ habit. qn ergo aliqͥs nõ vtit᷑ ſci/ entia habita penit habitus ab intellectu. et qͥa qnq; ↄtingit ꝙ nõ poſſumꝰvti ſcientia ꝓpter in diſpoſitionẽ ſenſun interioꝝ ideo dicit᷑ ſcia coꝛ rumpi per egritudinez· Duoniã autẽ non. Quia dictum eſt ꝙ intellectus eſt virtus paſſi ua ſicut ſenſus. Hic Areſtoteles ponit differen nam inter paſſibilitatem ſenſus et intellectus. Et intendit Areſtoteles ꝙ q;uis tam ſenſus qᷓ; intellectus patiantur a fuis obiectis paſſione perfectiua.eſt tamen differentia q;tum ad obie ctum excellenter acceptum.quia excellens ſenſi bile coꝛrumpit ſenſum. ſed excellens intelligi/ bile non coꝛrumpit intellectum ſed magis per ficit ipſum. Ratio diuerſitntis eſt.quia ſenſus eſt virtus in oꝛgano coꝛpoꝛali ⁊ ideo excellens ſenſibile coꝛrumpit pꝛopoꝛtionem oꝛgani. ſed intellectus eſt vittus immaterialis et ideo non poteſt coꝛrumpi ad coꝛruptionem organi quia non habet oꝛganum. et ideo maxime intelligi/ bilia magis perficiunt ipſum intellectũ Quia diẽ textus ſenſitiuũ nõ eſt ſine coꝛpoꝛe ſed itel / lectus eſt ſeparatus. Arguitur Intellectus non eſt ſeparatus. p/ batur quia ab eſſentia coniuncta non fluit po/ tentia ſeparata ſed anima eſt eſſentia cõiuncta coꝛpoꝛi ergo ab ea non fluit aliqua potentia ſe/⸗ parata Dicendum ꝙ duplr aliqua eẽntia eſt ↄiũcta coꝛpoꝛi. VDno mõ per infoꝛmatõʒ tm et nõ per ĩmerſionẽ ⁊ ſic aĩia rõnalis ẽ ↄiuncta coꝛ poꝛi.et a tali foꝛma ↄiuncta bene pᷣt fluere potẽ tia ſeparata.quia q;uis talis foꝛma ſit in coꝛpo re no tñ habet legen: coꝛpoꝛis quig eſt immate/ Tercius tialis.Alia eſt eſſentia ↄiuncta coꝛpoꝛi ꝑ infoꝛ mationẽ ⁊ imerſionẽ ſimul quia ſequit᷑ legẽ coꝛ poꝛis ſicut eſſentie bꝛutoꝝ ⁊ alioꝝ inaiatoꝛum et ab eſſentia ſic ↄiuncta ꝑ immerſionẽ nõ fluit pona ſepata. Querit᷑ Utꝝ aĩa debeat pl dici ſepata a coꝛ te vel intellectx. Dom ꝙ aĩa ronalis accipit dupłr Uno ꝓut includi in ſe ponas ſſitiuas et vegettaiuas. et ſic aĩa eſt min ſepata qᷓ; intel/⸗ lectus. UVlio mõ accipit᷑ aia ſᷣm potentias in/ tellectiua s tm.et ſic aia eſt plus ſeꝑata qᷓ; intel lectus.qͥa tunc intellectus ſeꝑpatur ad ſeꝑatio/ nẽ anime. et ideo ſeꝑabilitas pꝛius eſt in aĩa et poſtea in intellectu. quia quicqᷣd reꝑit᷑ in cau ⁊ in effectibus hoc potiori mõ ↄuenit cauſis q; effectibꝰ. ſed ſepabilitas ↄuenit aie ſicut cauſe. ergo plł' ↄuenit aĩe qᷓ; intellectui. Arguitur Si intellectus eſſet ſexatꝰ ab ho mine tunc ſeqret᷑ ꝙ hõ nõ eſſet intellectual. qa qð eſt ſepatũ ab aliquo nõ cenoĩiat iůjm Dom dupliciter aliqᷣd eſt ſepatũ ab alio Uno mõ ſm eſſe ⁊ oꝑationẽ ſimnl.⁊ hoc nõ denominat ülud a quo eſt ſic ſepatũ. ſicut albedo ſepata ab homine nõ denomĩat hominẽ. Alio mo aliqͥd eſt ſepatũ ab alio ᷣm oꝑationẽ quis ſit er ↄiun ctũ ſm eſſe. ⁊ ſic intellectꝰ eſt ſepatꝰ a coꝛꝑe.qa ĩtellectꝰ nõ opat᷑ ꝑ aliqð oꝛgann coꝛꝑale tanq; in eo exiſtens ſub iectiue quis vtat᷑ oꝛganis ſen ſuñ interioꝝ ſicut ipſis ſenſibꝰ ꝑ mĩſteriũ. ſi tũ intelligat᷑ de eſſentia aĩe rõnalis tunc illa etiam ðꝛ ſeꝑata a coꝛpe qͥa nõ dependet a coꝛꝑe in eſſe — turalis ſicut alie foꝛme naturales.⁊ iõ ſicut nõ eſt facta ᷣtute materie ſeminalis ita nõ depẽdet in ſuo eſſe a materia. ſecus eſt de alijs animabꝰ qa alie aĩe virtute ſeminis pducunt᷑. ergo etiaʒ cũ materia coꝛrumpunt Arguit᷑ Intellect? imꝑedit᷑ a coꝛꝑe.ů degen / det a coꝛpe ⁊ ꝑ ↄñs nõ eſt ſeꝑat a coꝛꝑe Dom dupkr aliqͥd impedit᷑ ꝑ alterñ. Uno mõ ꝑ ſe ⁊ qð ſic impedit᷑ a coꝛꝑe eſt in coꝛpe.⁊ ſic ſenſꝰ impedit᷑ a coꝛpe ſicut viſus impedit᷑ ſi oculi in diſponant᷑. Alio mõ aliquid unpedit᷑ ꝑ accñs qa ſcʒ in ſua oꝑatione vtit᷑ coꝛpoꝛe miniſteriali ter q;uis nõ ſit in coꝛpoꝛe ſubiectiue.⁊ qð ſicĩ/ pedit᷑ a coꝛpꝑe nõ eſt neceſſe eſſe in coꝛpoꝛe.⁊ ſic intellectꝰ impedit᷑ a coꝛꝑe qͥa ſcʒ intelligit ꝑ mi niſteriũ ſenſuñ interio Ojr. Vtꝝ intellectꝰ poſſibilis de q̊ An.. hic loquit᷑ ſit ſubſtantia ſeparata. Dom ꝙ An. manifeſte h ↄparat intellectũ ad ſenſum. vult ergo ꝙ ſenſus nõ eſt ſine coꝛpoꝛe.i.ſine oꝛgano Fr bene in fieri. ⁊ hoc ideo eſt qa ipſa non eſt oꝛma educta de pona materie vᷣtute agentꝭ na nct caz Don not. aln un nin l/ ami A. ,wvult e coꝛpali.ſed intellectus eſt ſepatus ſeʒ ab oꝛga / no coꝛpali.ꝙ aũt nõ poſſet dici ꝙ intellectꝰ poſ ſibilis ſit ſubſtantia ſepꝑata. Patet pꝛimo pex perientiã.qꝛ qlibet in ſeipo cognoſcit ſe intelli gere ̊ oʒ ꝙ ipo ſit ꝑꝛincipiũ illiꝰopatõis. Se cãdo qꝛ nihil ðꝛ agere foꝛmaliter niſi per foꝛ/ mã queẽ in agente.ſed homo ðꝛ foꝛmalit intel ligere. g'ox ꝙ pꝛincipiũ illi? actõis ſit in hoĩe ergo nõ ẽ ſepa ratũ ab eo ſic ꝙ ſit ſubſtãtia ſepa ta. Et ſile eſt. nam aqua nõ ðꝛ calefacere caloꝛe ignis q ẽ extra ipᷣm ſed caloꝛe ꝓpꝛio q eſt ĩ ipo Tercio.qꝛ ſequeretur ꝙ homo nõ eſſet intel / lectualis vel rõnalis.⁊ tuc in ho ĩe ꝑfectiſſima aia eẽt ſenſitiua.nõ enĩ pᷣt foꝛma ſeꝑata aliquã⸗ rem denoĩare. Quarto ſi intellecus poſſibilis eſſet ſubſtãtia ſeꝑata ſequeret᷑ ꝙ vno hoie intel ligente oẽs hoĩes intelligerent. Sequela patz qꝛ vnitas operationis ſequit᷑ vnitatẽ operan/ tis.cũñ ergo ſit vna ſubſtãtia ſeꝑata q̃ eſt intelle ctus õ illa ſubſtãtia intelli / gente omnes intellectus intelligerẽt. verũ ẽ tũ ꝙAuerrois ſoluebat iſtud vltimũ argumẽtũ ſpẽs quibꝰ fit intellectio ſunt actu in intelle ctu ſeparato et potentia in fantaſmnte.et ideo poſſet intellectus mouere fantaſiã vn homis et nõ alterius.⁊ ſic vnꝰ homo intelligeret alio non intelligente.ſed iſtud ẽ magis incõueniẽs qꝛ cũ ſpẽs intelligibilis ſit accñs vnũ accñs eſ ſet in diuerſis ſubiectis ſcʒ in intellectu ſeꝑato et in diuerſis fantaſmatibus Arguit᷑ Niſi intellectus fit ſepatus ſequere tur ꝙ intellectus erit coꝛruptibilis. Sequela patet. quia ſi intellectus numerat᷑ ad numerũ coꝛpoꝛũ tũc pereunte coꝛꝑe perit intellectus. Dðm ꝙduplicit aliqua foꝛma dependet ab aliqua materia. Vnoꝰ in fieri ⁊ conſeruari.⁊ ſic aĩie bꝛutoꝝ dependent a materia.qꝛ neceſſe ẽ tales aĩas et fieri ⁊ cõſeruari a materia. Alioꝰ dependet aliq̃ foꝛma a materia ſᷣm indiuidua/ tionẽ q;tũ ad fieri ſed nõ qᷓ;tũ ad cõſeruari.et ſic aĩa rõnalis in coꝛꝑe dependet.qꝛ nõ pßt fieri ĩ pꝛincipio niſi a coꝛꝑe.qꝛ ſi deus crearet aĩaʒ rõ nalẽ extra coꝛpus tunc eſſet ſubſtantia ſepata et nõ aĩa. Simile eſt de intellectu qui indiui/ Dduatur ꝑ accñs a coꝛꝑe.vt ſupꝛa dictũ eſt. Arguit᷑. Si ſpẽs intelligibiles eſſent in in tellectu ſingulariſate tũc non repꝛeſentarẽt vle qꝛ eſſent indiuidue. Dom ꝙ ſpecies intelli gibiles capiunt᷑ duplicit. Uno ꝓut comꝑant᷑ ad ſubiectũ in quo ſunt.⁊ ſic ſunt ſingulares. qꝛ intellectus eſt in aĩa ſingulari q indiuiduat ad indiuiduationẽ coꝛpis. Alio mõ comꝑant ſpẽs intelligibiles ad obiectñ qð repᷣſentant et ſic ſunt vles qꝛ repꝛeſentant vle. Simile ẽ de ſtatua regis.qꝛ ſtatua regis nõ repᷣſentat hun vel illũ regẽ ſed rege in coi.et hoc cõtingit ideo qꝛ intellectꝰ noſter ẽ immaterialis.et ideo ſpe/ cies intelligibilis uimmaterialis pᷣt repſentare aliqð vniuerſale qð non poteſt ſpecies ſenſibi lis que eſt in oꝛgano coꝛꝑali. — Avr. Plures hoĩes intelligũ t vnũ obiectum ergo hñt vnã intellectionẽ. ↄna tenet.qꝛ vni/ tas opatõis ſequit᷑ vnitatẽ obiectti Dðm ꝙ cõceptꝰ ſiue intellectꝰ capi᷑ duplicit. Cno actu cõcipiẽdi.⁊ ſic plures hoĩes nõ hñt vnuʒ cõceptũ.actus eni vanat᷑ ad variatõem pꝛinci/ pioꝝ.ſic ̊ ſunt plures ĩtellectꝰ numero.ita ſũt plures cõceptꝰ numero. Alioꝰ accipit᷑ cõcept ꝓ re concepta ſiue ꝓ obiecto.⁊ ſic plures hoies pñt hr̃e vnũ cõceptũ ſiue intellectu.qꝛ pñt coꝝn ciꝑe vnũ obiectũ.et ſile ẽ de viſu qꝛ plures ho/ mies pnjt hr̃e vnũ obiectñ viſus.nõ aũt vnuz actũ vidẽdi.Nec ẽ veꝝ ꝙ vnitas oꝑatõis ſeqt vnitatẽ obiecti.ſʒ ſequit᷑ vuitatẽ foꝛme oꝑantꝭ⸗ Lmn autez ſic ſin. Poſtq; Areſto determinauit de natura intelle/ ctus poſſibilis.hic cõſequẽter determinat qñn e intellectꝰ ducit᷑ de potẽtia ad actũ.Et pꝛio qno Ducit᷑ ad actũ ꝑ ſpẽm iĩtelligibilẽ.ſcðo qno du citur ad actuz ꝑ obiectũ. Pꝛimo dicit ꝙ tun ĩtellectus poſſibilis fit in actu qñ fit ſingula. id ẽ q recipit in ſe ſpẽs intelligibiles oĩm fex et qñ recipit tales ſpeẽs tũc pᷣt oꝑari ꝑ ſeipᷣm.et ideo tũc intellectꝰ ẽ in actu et in potentia.Eſt eni in actu ꝑ ſpẽm intelligibilẽ. ⁊ ſic eſt ĩ actu pꝛimo.ſed ẽ in petẽtia ad oꝑatõnem.⁊ ideo eſt in potẽtia ad actũ ſcᷣm.Ex quo ſequit᷑ ꝙ intel lectꝰ ẽ differẽter in potẽtia qn hʒ ſpeciẽ intelli⸗ gibilẽ. et añq; recepit eã.qꝛ anq; recepit ſpeciẽ ĩ telligibilẽ ſcʒ ante addiſcere vel inuenue eſt in potentia ſimpliciter.qꝛ ẽ in poteẽtia tã quo ad actũ pꝛimũ q; quo ad actũ ſcom. Sed habeẽs ſpeciem inteligbilem eſt in potentia ad actuʒ ſcᷣm. ⁊ habet actũ pꝛimũ.qñ ergo intellectus ſic eſt in actu. tunc poteſt ſeipᷣm intelligere. OQuerit᷑ Quot diſpoſitões pᷣt hre intellectꝰ noſter. Ddm ꝙ tres. qꝛ qñq; intellectꝰ ẽ ſim plicit᷑ ĩ potẽtia qn nõdũ acquiſiuit ſpẽs intelli gibiles. ſicut eſt intellectus pueri anq; hʒ vſuzʒ rõnis.qꝛ in intellectu pueri nulla eſt ſpẽs itel/ ligibilis.Alioꝰ acupit᷑ intellectꝰ ꝓut ẽ ſimplr in actu qñ ſcʒ vtit᷑ ſpecie intelligibili qua in ſe hʒ. ſicut pʒ in pho cõſiderante aliquid i phia Zercio modo intellectꝰ eſt ꝑtim in aetu ⁊ par/⸗ tim in potentia ſce qñ hʒ ſpẽm intelligibilẽ ſʒ Liber per ipᷣam non conſiderat.ſicut pʒ in pho doꝛ/ miene. et ſic intellectꝰ ðꝛ eẽ ĩ potẽtia ꝓpinq̃ ſᷣm Areſto. ſcoo huiꝰ Tunc ergo intellectus dicit in actu qñ hzʒ ſpem intelligibilẽ ſic in textu dꝛ ODi. Quare Areſto. ðt in textu ꝙ intellectꝰ hñs ſpẽm nõ ẽ eodẽ modo in potẽtia ſicut an/ te addiſcere aut añ inuenire Ddᷣm ꝙ hoc ðꝛ ad denotãdũ ꝙ aliqͥs dupliciter pᷣt reduci ad a ctum ſciẽdi ſiue ad habẽdũ ſpẽm intelligibileʒ Unoꝰ ꝑ ꝓpꝛiã inuentionẽ.⁊ talis mod pꝛin/ cipaliter ſit ꝑ ſenſum viſus. Scdo cõtingit per hoc aliqͥs ab alio addiſcit.⁊ talis modꝰ acqͥ rendi ſciam fit ꝑ auditũ.⁊ hoc ẽ qð dicit Are/ ſto. ꝙ ſunt duo ſenſus diſcipline ſcz viſus ⁊ au dit.qꝛ ꝑ illos ſenꝰ poſſumꝰ diſciplinã reeiꝑe Querit᷑ Cui nature ſit ſpẽs intelligibilis. et vtꝝ ſit ſubſtãtia vel acc6s. Dðm ꝙ ſpẽs ĩ telligibilis ẽ accñs exñs in intellectu ſic in ſub iecto qð ꝓbat᷑ duabꝰ rõnibꝰ Pꝛima ẽ. illud eſt foꝛma quo aliquid eſt in actu.quia actꝰ ⁊ foꝛ/ ma idem ſunt. Sed ꝑ ſpẽem intelligibilẽ intel lectus ẽ in actu.g ſpẽs intelligibilis ẽ foꝛma ipius intellectꝰ.ſed nõ pᷣt eſſe foꝛma ſubſtãtia/ lis.qꝛ nõ dat eſſe ſubſtãtiale alicui materie.g ? foꝛma accñtalis Scða rõ ẽ.intellectꝰ nr ſᷣm Areſto.ẽ ĩ pona.g̊ ẽ ĩ pona ad aliquã foꝛmã in foꝛmantẽ.ꝗ ſpẽs intelligibilis ẽ foꝛma infoꝛ/⸗ mans intellectu ⁊ nõ pᷣt eſſe talis foꝛma ſubſtã tialis. ergo eſt accidentallis. Querit᷑ In q̊ pdicam̃to ſit illa foꝛma accñ talis Dom ꝙ accñs de pᷣma ſpẽ qᷓlitatis Alf̃. ꝙ non.qꝛ ſi ſic tũc eſſet habitus vl di/ ſpoſitio.ſed nullũ illoꝝ ẽ dom. Dðm ꝓeſt habitꝰ qꝛ ẽ qlitas difficulter mobilis cũ pꝛius dictũ ſit ꝙ ſp maneat ĩ intellectu. Et qñ argui diſponit hoiem ad ſciam.gꝗꝰẽ diſpoſitio.Dicẽ? ꝙ ſpẽs intelligibilis accipit᷑ dupliot᷑. Uno mõ ßm ſe et abſolute. ⁊ ſic eſt habitꝰ.qꝛ eſt q̃litas Difficulter mobilis.qꝛ nõ pᷣt remoueri ab intel lectu. Alioꝰ accipit᷑ ſpẽs intelligibilis in oꝛdie ad ſciam q reſultat ex ſpebus intelligibilibus ſił cñ lumie intellectuali.⁊ ſic pᷣt dici diſpoſitõ qꝛ diſponit intellectũ ad hoc ꝙ talis habitus reſultat in intellectu.Ex qͥ bꝰ pʒ ꝙ realiter diffe rũt ſpẽs ĩtelligibilis ⁊ ſcia q;uis enĩ ſpẽs intel ligibilis et ſcia ſint de vna ſpẽ qꝗᷓlitatis.tñ diſ fert ſicut oꝛiginãs et oꝛiginatũ qꝛ ſpecies ĩtel ligibilis ẽ oꝛigo ſcie reſultãtis ex ſpẽ et lumine intell ecuuaas. Alfj̃. Species ſenſibilis ẽ eiuſdẽ nature cum re ſenſibili. gſpẽs intelligibilis erit eiuſdẽ na ture cũ re intellecta.ſed res intellecta ẽ ſubſtan tia. ergo ſpẽs intelligibilis ẽ ſubſtatia Ddz Tercius ꝓꝙ nullo modo? ſile de ſpecie intelligibili ⁊ ſen/ ſibili. quia ſpecies ſenſibilis a toto genere ẽ ac cidens.⁊ ideo pᷣt eſſe eiuſdem nature in oꝛgano ſicut in ſubiecto.ſed ſpecies intelligibilis ẽ ne/ ceſſario accñs.qꝛ dʒ eſſe in intellectu ſic foꝛma ſʒz ĩtelligibilia ſunt qñq; be.et ſic ẽ impoſſibi⸗ le ꝙ ſpecies intelligibilis ſit eiuſdẽ nature cũ re intellecta. quia accidens non eſt eiuſdem natu re cum ſubſtantia. 4 Alrguit᷑ Si ſpecies intelligibilis eſt acci/ dens. ergo accñs erit pꝛincipiũ cognitõis ſub/ ſtantie. Doðm ꝙ duplex ẽ pꝛincipiũ cognitõ nis. Aliqð eſt qð tenʒ ſe ex ꝑte cognoſcentis ⁊ hoc ſemp erit accñs.qꝛ debet eſſe in cognoſcen/ te. et ſic ſpecies intelligibilis ẽ pꝛincipiũ cogni tionis.qꝛ niſi intellectus habeat ſpeciẽ intelli⸗/ gibilem non erit in ipſo intellectu cognitio. Aliud eſt pꝛincipiũ cognoſcendi ex parte rei co gnite ſiue ex parte rei cognoſcibilis.⁊ ſic quidi tas ſeu diffinitio rei ðꝛ pꝛincipiũ cognoſcedi. et ſic dicimus ꝙ vnũqðq; cognoſcimus ꝑ ſuã Ddiffinitionem.et illo modo accidens non ẽpn cipium ſubſtantie. ẽð Arguit᷑ Nihil agit vltra ſuã ſpẽm. ꝗ accñs nõ ẽ pꝛincipiũ cognitõis ſubſtatie. Dom ꝙ agere accipit᷑ duplicit. Unoꝰ ꝓpꝛie ſᷣm ꝓage/ re eſt aliquẽ effectũ ꝓducere.⁊ ſic nihil agit vl/ tra ſuã ſpẽm qꝛ effectus cauſe efficietis nõ dz eſſe dignioꝛ cã.Alioꝰ accipit᷑ agere cõmuniter ꝓut ſe extendit ad repñtare.et ſic aliqͥd pᷣt age re vltra ſuã ſpẽm ſiue naturã.qꝛ effectus ſunt repñtatiui ſuaꝝ cauſaꝝ.et tñ cã excedit ſpẽx effectus.vt imago regis repꝛeſentat regem.et tamen imago eſt accidens. Quoniam ãt aliud Poſtq; Areſto. dixit qũo intellect fit in actu per ſpem intelligibilẽ. hic ↄñter determiat quno itellect fit in actu ꝑ obiectũ. Et intẽdit ꝙ qͥdi/ tas rei materialis ẽ obiectũ nii itellectꝰ. Et hꝰ ſic ꝓbat.qꝛ aliud ẽ magnitudo.i.ſuppoſitũ in mathematicalibꝰ et magnitudis eæ.i. qditas ſiue diffinitio.⁊ etiã alind ẽ aqua.i.ſuppoſituʒ in rebꝰ phiſicalibꝰ.et aque eſſe id eſt quiditas in rebus phiſicalibꝰ ⁊ ſiłr ẽ in oibꝰ alijs rebꝰ tã mathematicalibꝰ qᷓ; phiſicalibꝰ hoc tñ non eſt vle. vt cñ in oĩbꝰ.ſcʒ aliud ſit ſuppoſitũ et a/ liud qditas.qꝛ in qbuſdã ſcʒ ĩ ſepatis a mate/ ria.idẽ eſt caro et carnis eſſe.iidem eſt ſuppoſi tñ ⁊ qditas.Et ponit᷑ ibi caro ꝓ exẽplo in lepa ratis.qꝛ ſeparata ſunt nobis ignota ſub ſuis ꝓpꝛijs noibꝰ.ergo opoꝛtuit circũloqͥ talia ſe/ parata ꝑ aliqᷓ materialia nobis nota. Ex his — — — —.— — — ſen⸗ tene Gdo ene⸗/ dna ſibi/ täͤn mun a/ ſb/ ni ns1 n/ nh i ccnu oſccdi. phi mepn cci Dng ptrh⸗ mmin litg s it. irh⸗ Linaan nutgie rgitr noſcin 1ict⸗ nciti nncſt ias/ nate/ ppoſ in ſeha ub ſuis tgliaſ/ De ergo ſic ↄcludit Areſto.qꝙ aliud ſunt ſuppoſitñ et natura in materialibꝰ aliud ſcʒ in oꝛdine ad potentiã cognitiuã.ſicut ergo ſuppoſitũ cogno ſcit᷑ ꝑ ſenſum.ita qͥditas cognoſcit᷑ ꝑ intellectũ q̃cqͥd aũt cognoſcit᷑ ꝑ aliquã potentiã eſt eius obiectũ.ẽ g̊ alia potetia in nobis q̃ cognoſcun tur ſingularia ſcʒ ſenſus q ꝑ ſe directe cogno/ ſcit hoc calidũ hoc frigidum ⁊ alia ꝑticularia. Aut ſi ſic eadem potentia cognoſcens vtrũq; tũc illa potentia habet ſe aliter et aliter.quia ta lis potentia directe cognoſcit vle ſcz intellectꝰ ſed reſlexe cognoſcit ſingulare ,O Iterum auͤt ex bis Pic Areſto.rũdit vni tacite q̃ſtioni.qꝛ poſſit aliqs dicere ꝙ mathematicalia ſunt abſtracta a matena ſic dꝛ.ij. phicoꝝ.ergo videt᷑ ꝙ etiã in eis idẽ ſit ſuppoſitũ et natura ſicut ĩ alijs ſeꝑa tis ⁊ vult Areſto.ꝙ q;uis mathematicalia ſint abſtracta a determiata ⁊ certa materia.qꝛ non ſunt ĩ materia ſenſibili pᷣm rõnem.non tñn ſunt ſeꝑata ab oĩ materia ſicut metaphiſicalia. Dif ferunt enĩ mathematicalia a phiſicalibꝰ. ſic re ctũ a ſymo.qꝛ rectũ determinat ſibi materiam nõ tñ determinata et certã. ſed ſymũ determiat ſibi materiã certã ſcʒ naſum. opoꝛtet ergo ꝙ ſi debeãt mathematicalia intelligi ꝙ etiã ſepent a materia ſingulari imaginabili.Ex quo coclu/ dit Areſto. vnã autoꝛitatẽ ꝙ ſicut res ſunt ſe/ parabiles a materia.ita ſunt intelligibiles.qð eſt veꝝ ſi materia accipiat᷑ p matenia indiuidu ali ſiue ſignata.qꝛ res exiſtentes in tali materia nõ ſunt intelligibiles directe.ſed directe ſunt ſenſibiles. opoꝛtet ergo ꝙ res intellecta ſeꝑetur a materia. Vñ pʒ ꝙ ula q ſunt ſimplicit᷑ ſeꝑa/ ta a materia ſunt ſimplicit intelligibilia et nul lo modo ſenſibilia. Querit᷑ Utꝝ ideʒ ſint eſſentia ⁊ ſuppoituʒz.i.natura ⁊ ſuppoſitũ Doðm ꝙ ſuppoſitũ et natura pnt dupliciter capi. Unoꝰ ꝓut referunt᷑ ad potẽtias cogniti/⸗ uas ſiẽ Areſto. accipit hic naturã et ſuppoſitũ in textu. Et ſic differũt natura et ſuppoſitũ in materialibus. qꝛ ꝑ aliã et aliã potẽtiã cogno/⸗ „7 ſcunt᷑ cũ ſuppoſitũ cognoſcat᷑ ꝑ ſenſum et natu ra ꝑ intellectũ.ſed nõ in ĩmaterialibꝰ.qꝛ ibi na tura ⁊ ſuppoſitũ ꝑ eandẽ potentiã cognoſcunt Alioꝰ capiunt᷑ natura et ſuppoſitũ abſolute.ſ. abſq; cõꝑpatõne ad potentias cognitiuas.⁊ ſic vel inueniunt᷑ natura ⁊ ſuppoſitu in ente incre ato ſcʒ in deo. ⁊ ſic ſunt ſimplieit igẽ ꝓpter ſim plicitatẽ diuinã q nullã ſecũ patit᷑ copoſitionẽ Uel intelligit᷑ de natura ⁊ ſuppoſito in creatis et tũc natura ⁊ ſuppoſitũ pñt capi dupliciter. Anima Vnoꝰ pᷣciſe ſᷣm ꝙ reperiunt᷑ in pᷣdicamẽto ſub ſtãtie ſecluſis oibꝰ accñtibꝰ q ſunt in ſuppoſito et tũc natura ⁊ ſuppoſitũ ſoln diſtingunt᷑ ßᷣm rõnẽ ⁊ nõ realit᷑.qꝛ tũc ſe hñt ſicut ſuꝑius ⁊ in/⸗/ ferius q ſunt idẽ realit. Alioꝰ accipiunt᷑ ſ̃m ꝙ; ſuppoſitũ accipit᷑ ſ̃m ea q̃ ſunt in ſuppoſito.?ꝰ ſic differũt realit ſuppoſitũ ⁊ natura.qꝛ multa ſunt accña in ſuppoſitꝭ tã ĩ matenialibꝰ qᷓ; i im materialibꝰ que realiter diſtinguunt᷑ a natura Exempli gra.in ſubſtãtijs ſeꝑatis ſunt iſta ac/ cidentia intellectus ⁊ voluntas que realiter di ſtinguũtura natura ſubſtantie ſepate. Et ſi ar guat. ex hoc ſequeret᷑ ꝙ nõ erit maioꝛ differen/ tia inter natura ⁊ ſuppoſitũ in ſeꝑatis qᷓ; ĩ ma/⸗ terialibꝰ ꝙ cõtra Areſto. vij. methaphiſi. Di cedn ꝙ natura et ſuppoſitũ in materialibus ⁊ ſepatis accipintur duplicit. Unoꝰ q;tum ad res diſtinctas.⁊ ſiceſt eadẽ diſtinctio manẽdo in pᷣdicamento ſubſtãtie in ſepatis ⁊ materiali bus inter naturã ⁊ ſuppoſitũ quia eſt ſoluʒ di⸗ ſtinctio rõnis.Alioꝰ accipiuntur natura ⁊ ſux- poſitũ q;tũ ad ülla que faciñt in ipᷣis diſtinctõ nẽ.⁊ ſic ẽ maioꝛ dꝛna nature ⁊ ſuppoſitiĩ mate rialibꝰ qᷓ; i ſeꝑatis ⁊ hoc ꝓpter duo. Pꝛimo qꝛ inuenit᷑ realis diſtinctio in toto contra q;libet partẽ comꝑatam ad totum qð eſt quiditas vlł natura in materialibus. Exempli gratia. tam anima q; coꝛpus ſepatim accepta diſtinguunt realiter ab homine.hoc aũt nõ eſt ĩ ſeꝑatis cũ ibi non ſint partes conſtituentes totũ.qꝛ ſunt foꝛme tm. Scdo qꝛ accna in materialibus q̃ᷓ ſunt in ſuppoſitis gra quoꝝ ſuppoſitũ diſtin/ guit᷑ realiter a natura non ſunt & rõne nature nec ſpectãt ad naturã ſᷣm ꝙ hmõi.ſʒ accña ĩ ſe patis q repiunt᷑ in ſuppoſito etiã cõſequũt᷑ na turã ſᷣm ꝙ hmõi.Exempli gratia.in ſubſtãtijs ſepatis ſunt intellectꝰ ⁊ volntas qᷓ cõſequũtur naturã.⁊ ſuppoſitũ in ſepatis.ex quo qðlibet ſuppoſitũ hʒ in ſe totã ſuã naturã.ſed ĩ materi alibus accña indiuidualia nõ cõſequũt᷑ naturã nec accna ꝓpꝛia ſequuntur ſuppoſitum. ONuerit᷑ Cltꝝ qͥditas rei matenialis ſit obie ctũ nur̃i ĩtellectAꝰ. Dðm ꝙ ſic qdð ꝓbat᷑ duabꝰ rõibꝰ. Pꝛima. illud ẽ ꝓpꝛiũ obiectũ alicꝰ potẽ tie qð ꝑ ꝓpꝛiã ſpẽm ĩmutat talẽ potẽtiã.ſj qͥdi tas rei materialis ĩmutat intellectũ ꝑ ꝓpꝛiam ſpẽm. Maioꝛ pʒ in ſingulis potẽtijs. qa hoc eſt obiectum ſenſus cuiꝰ ꝓpꝛia ſpẽs recipit᷑ in ſenſuʒ vt coloꝛ in viſum.ſonus in auditn.⁊ ſic x alijs. Minoꝛ ꝓbat᷑ qꝛ illiꝰ ſpẽs intelligibił eſt apud intellectu cur fantaſma ẽ apud ſenſuzʒ ſed maniteſtũ ẽ ꝙ ſolum res materialis habet fantaſma apud ſenſum. ergo ſolũ talis res hʒ ſpẽm intelligibilem apud intellectũ. Maioꝛ Pbat. qꝛ ſpẽs intelligibilis aduenit itellectui poſſibili ex reſultatõne fantaſmatis ꝑ lumẽ in/ tellectꝰ agentis.ſi ergo reſultat ſpẽs intelligibi lis a fantaſmate.ergo cui/ fantaſma nõ ẽ apud ſenſum illi' ſpes intelligibilis nõ ẽ apud intel lectũ.qꝛ deficiẽte cã deficit ⁊ effectꝰ.ſed fantaſ/ ma ẽ ca ꝗre ſpẽs intelligibilis ẽ apud intelle/ ctũ. Minoꝛ ꝓbat᷑ qꝛ immaterialia nõ hñt p/ pꝛia fantaſmata cñ fantaſmata diffundantur per aliquã qtitatẽ q̃ nõ pᷣt eſſe in immateriali bus cũñ ibi nõ ſit materia. Scda rõ ſtat in hoc obiectũ ⁊ potẽtia dñt ꝓpoꝛcionari. ſed intelle ctus ẽ foꝛma cõiuncta materie ſcʒ coꝛꝑi licʒ nõ ſit in oꝛgano coꝛpoꝛeo.ergo eiꝰ obiectũ dz eſſe aliqð materiale.ſed nõ pᷣt eſſe materiale ſingu/ lare qꝛ hoc ſolũ cognoſcit᷑ ꝑ ſenſum. ergo debʒ eſſe materiale vłe ſiue quiditas rei materialis. Maioꝛ pʒ qꝛ obiectũ cõiungit᷑ ipi potẽtie.ſ, inter illa qͥ ſunt cõiungibilia adinuicẽ neceſſe eſt eſſe ppoꝛcionẽ. Ex quo ſequit᷑ eꝙ intellectus ſolũ hʒ apud ſe ſimilitudines ſpẽꝝ ſpecialiſſi/ maꝝ ⁊ nõ generũ.cuiꝰ rõ ẽ ex dictis ſumenda. qꝛ ex fantaſmatibꝰ reſultãt ſpẽs in intellectu ⁊ fantaſmata ſunt ſpecies ſingulaniũ.ꝗille ſpẽs reſultãt a fantaſmatibꝰ q repñtãt vłia ꝓpinqͥſ ſima ipᷣis ſingularibꝰ. ſed illa ẽ ſilitudo ſpeciei ſpecialiſſime. ergo apud intellectũ ſolũ ſunt ſi militudines ſpecieꝝ ſpecialiſſimaꝝ. Alxr. Ex hꝰ ſequeret᷑ ꝗ ſolũ intelligerem ſpe ciẽ ſpecialiſſimã qð ẽ falſum. Seqla pʒ qꝛ ſo/ lũ hoc ꝑcipimꝰ ꝑ aliquã potẽtiã cuiꝰ ſimilitu/ do ẽ apud illã potentiXã. Dðm ꝓiſta ſpẽs in telligibilis ſpei ſpecialiſſime etiã ẽ imago rep/ ſentans oĩa ſuꝑioꝛa eſſentialit ad ſpẽm ſpecia/⸗ tſim ek q̃cũq; ſunt realit eadẽ ꝑ eandẽ ma/ ginẽ repᷣſentant᷑. ſic pʒ de imagine regis.q repꝛe ſentat hoĩem. aĩal.coꝛpꝰ aĩatũ.coꝛpꝰ.⁊ ſic dea lijs. Sic igit᷑ ẽ doᷣm ex quo ſuꝑioꝛa ſunt realit eadẽ cũ inſerioꝛibꝰ.gꝗ etiã imago ſiue ſpẽs in⸗ telligibilis ſpẽi ſpecialiſſime repſentat oĩa ſupꝑpe rioꝛa ꝗᷓ ſũt eſſentialit᷑ eadẽ cũ ſpẽ ſpecialiſſima Ouerit᷑ Quare tũc nõ intelligimꝰ pᷣmo ſpe ciẽ ſpecialiſſimã ꝑ talẽ imaginẽ.ſed pꝛimo in/ telligimꝰ ꝑ eam ens. Dðm ꝓ hoc ꝓpuenit ex defectu intellectus. ex quo eni intellect noſter eſt in potẽtia ſic etiã pꝛimo intelligit illa q ſũt magis potentialia ⁊ illa ſunt magis cõmunia Sile ẽ de ſenſu qꝛ ſenſus viſus ꝑ imaginẽ viſi bilẽ alicuiꝰ determinate rei pꝛimo pcipit aliqð ſingulare ip̃ius cõis.ſicaliqs videns hoĩeʒ ve nientẽ pꝛimo cognoſcit eñ eſſe ſubſtanã an q; cognoſcat eñ eſſe Soꝛtẽ. ⁊ tñ in viſuũ ſuo habz Tercius ſpẽm viſibilẽ Soꝛtis. In ſignũ cui vbi eſt ꝑ fectus intellect?. ſicut in ſubſtatijs ſepatis ibi pꝛimo intelligit ꝑ talẽ imagine ſpẽm ſpecialik ſimã qð cõtingit ꝓpter ꝑfectionc ĩtellect/ eaꝝ. Alr. Si ſoln ſilitudines ſpẽꝝ ſpecialiſſima rũ ſunt apud intellectũ.g qditas rei materia/ lis nõ ẽ obiectũ noſtri intellectꝰ.qꝛ qͥditas nõ eſt ſpecies ſed gen?) Dom ꝙ iſta locutio ſimi litudines ſpẽꝝ ſpecialiſſimaꝝ vel q̃ditatis ſũt apud noſtrũ intellectñ poteſt du liciter intella gi. Vno modo ᷣm ꝙ ibi accipiat quiditas ſᷣm ſuppoſitionem ꝑſonalem. ſic ꝙ vna quiditas rei materialis ſit apud noſtrũ intellectũ. et ſic eſt locutõ falſa. Alio modo pᷣt intelligi ſᷣm ſup poſitionem ſimplicem. ⁊ ſic eſt vera. quia ſpeci es illius quiditatis.et illius ſunt apud noſtrñ intellectũ.q;ꝛ quelibet quiditas rei materialis fi eſt intellecta habet ſuam ꝓpꝛiam ſpeciem a⸗ pud noſtrũ intellectum. Arguitk Subſtantie ſepate pcipiunt᷑ ꝑ no/ ſtrũñ intellectum et non continent᷑ ſub quidita te rei materialis.quia talem non habent. ergo quiditas rei materialis nõ eſt obiectum noſtri intellectꝰ ſed aliqð comunius. Dom ꝙ nõ omne qð quocunq; modo cognoſcit᷑ ꝑ aliquã potẽtiã ẽ obiectũ illiꝰ potentie.ſed qð cognoſci tur ꝑ talẽ potentiã ſᷣm eiꝰ ꝓpꝛiꝗ ſpeciẽ.ſicut vi ſus cognoſcit magnitudinẽ q̃ tñ nõ eſt obiectũ viſus.q;ꝛ ſpecies magnitudinis nõ venit ad vi ſum ſed coloꝛis. Silr eſt hic dicẽdũ ꝙ ſubſtã/⸗ tie ſepate nõ cognoſcunt᷑ ꝑ intellectũ ſic ꝙ ſpeci es eaꝝ ſint apud intellectu.ſed ex cognitione re rum materialiũ nos manuducimur in cogni / tõnẽ reꝝ ĩmaterialiũ.h ↄtigit triplicit. Uno modo ꝑ viã ſimilitudinis ſiue relucentie.Alio modo ꝑ viã remotionis. Tercio modo ꝑ viaʒ ꝓpoꝛtionis. Per viam ſimilitudinis.qꝛ qñq; inuenimus in iſtis inferioꝛibus aliquã ſimili/ tudinẽ ad ſubſtantias ſepatas.⁊ per totam ſi/ militudinem dicimus hoc idem eſſe in ſubſtã tijs ſeꝑatis.qdð eſt in iſtis inferioꝛibus.ſicuteo gnoſcimus deum intelligere er hoc ꝙ homo in telligit. Per viam remotionis. ſicut dicimus ceum non eſſe lapidem. quia lapis eſt ĩperfectꝰ Item ꝑ viã ꝓpoꝛtionis cognoſcimusnumeꝝ ſubſtãtiaꝝ ſepataꝝ ꝑ numerũ motuũ celeſtin Ar. Intellectꝰ ẽ ĩmaterialis.gꝰ eiꝰ obiectuʒ erit imateriale. Dom ꝙ materia capit᷑ du/ plicit. VUnoꝰ pꝛo materia ſignata.i.determiata et ſic obiectũ itellectꝰ ẽ imateriale.i.abſtractus a tali materia. qꝛ talis materia facit in rebus ſingularitatẽ ſiue indiuiduatõnẽ.ſʒ ſingulare materiale nõ pt directe imtelligi p intellectũ. g uſtea tulis drili di⸗ i n/ kono/ nidita ſurn nturi gheu lonele en/ i o . nnc ſumll/ tunſt ſſubci ſate⸗ omon ons onc, Ackin ; niata Anima talis materia impedit directã intellectionẽ in/ et vem obiectũ intellect. qꝛ oĩa que vident᷑ ſub tellectus. Alio accipit᷑ materia ꝓ materia ĩ ſpẽ cie ſiue in cõi.⁊ ſic etiã materia ẽ aliquo mõ foꝛ male. ⁊ hz ſe ſic aliqͥd imateriale ꝑ comꝑatoõnẽ ad materiã ſignatã. Et ſic dicit Areſto.in ſcðo phicoꝝ.ꝙ ꝑtes diffinitõis ſunt foꝛmales ⁊ per ↄns ĩmaterialis.ꝑ hoc ðꝛ ꝙ qͥditas rei materi/ alis ẽ imaterialł.qꝛ n icludit matiã ĩdiuidualẽ Arguit᷑ maioꝛ ẽ ppõ immaterialiũ ad ĩma/ terialia q; immaterialiũ ad materialia. ſed ĩtel lectus ẽ imater ialis. g⸗ erꝰ obiectũ erit qͥditas rei imaterialis Ddm ꝙ duplex ẽ ppoꝛtio.ꝗqᷓ/ dam eſt in natura. ⁊ talis ꝓpoꝛtio nihil facit ad cognoſcibilitatẽ.qꝛ illa q ſunt ſimilia in na tura non ſꝑ abinuicẽ cognoſcunt᷑. Alia ẽ ppoꝛ cio ſᷣm ſpem rei cognite m ꝙ dicim⸗ ſilitu⸗ do rei cognite e in cognoſcente. ⁊ talis ſimilitu do facit ad cognitõeʒ alicuiꝰ.⁊ talẽ ſimilitudi/ nẽ hñt materialia ad intellectũ noſtrũ.qꝛ Pol. S ſunt eſſe in intellectu ſm ſpem intelligibile Similept inuenini in ſenſu.qꝛ illud non co⸗ gnolcit ꝑ viſum qð ẽ ei ſimile in natura. quia tũc viſus cognoſceret auditũ.qꝛ auditus ẽ na turalis poña ſic viſus.ſʒ viſus magẽ cognoſcit illud qð ẽ in ipo ſm ſpẽm viſibilẽ ſicut ẽ coloꝛ Arguit᷑ Uidet᷑ ꝙ ens ſit obiectũ intellectus qꝛ illud ẽ obiectũ noſtri intellectꝰ qð pꝛimo ca dit in noſtrũñ intellectũ.ſed ſᷣm Auicennã ens pꝛimo cadit in intellectũ.ergo ẽ eꝰ obiectum. Dom ꝗY ulud nõ ẽ obiectn alicuiꝰ potentie qð q̃litercnq; cognoſcit᷑ ꝑ talẽ potentiã ſed qd cadit in ipam ꝑ ꝓpꝛiã ſpem.ſed ſpẽs entis non cadit in noſtrũ intellectũ.ſed ſpecies intelligi/ bilis quiditatis rei materialis.cum talis ſtati diffundatur a fantaſmate vt dictum eft. Arguit᷑ Obiectũ alicuiꝰ habitus nõ pᷣt ex⸗/ cedere obiectũ potentie in ꝗᷓ eſt talis habitus. ſed ens eſt obiectũ ſapie q̃ eſt habitus intelle/ ctus.ergo etiã erit obiectũ intellectus. Dðʒ ꝙ obiectũ alicuiꝰ potentie pᷣt tripliciter aſſigna ri. Unoꝰ ſᷣm cõmunitatẽ pᷣdicatõis ſᷣm ꝙ illx do ꝑ talẽ potentiã pᷣt cognoſci. et ſic viſibile pᷣt dici obiectũ viſus.⁊ ens obiectũ intellectus. Alioꝰ aſſignat᷑ obiectũ alicuiꝰ potentie ſᷣm pꝛi mitatẽ appꝛopꝛiationis ⁊ tunc illud ðꝛ obie/ ctõ alicuiꝰ potentie qd pꝛimo appꝛopꝛiat᷑ tali potentie.i.qð ꝑ ꝓpriã ſpeciẽ immutat potẽtiã et ſic coloꝛ eſt obiectũ viſus ⁊ qͥditas rei mate/ rialis ẽ obiectũ intellectꝰ. Lercioꝰ aſſignat᷑ ob iectũ penes foꝛmalitatẽ obiectalis rõis.⁊ tũc ðꝛ illud obiectũ ſub cuiꝰ rõe refert᷑ res cognita ad ipᷣam potẽtiã.⁊ ſic lumẽ pᷣt dici obiectũ viſꝰ dicit᷑ obiectũ alicui potentie qd quocñq; mo — lumine vident᷑.et oĩa que intelligũtur ſub rõe veri intelligũtur. Per hoc ergo ad argumentũ dicit ꝙ obiectũ alicuiꝰ habitus nõ pᷣt excedere obiectum ſue potentie vel ꝓpꝛiuʒ vel cõmune q;uis ergo obiectũ ſa pientie excedat obiectum ꝓpꝛiũ intellectus ſc; quiditatẽ rei materialis. non tñ excedit obiectu qð ſumit᷑ pᷣm cõitatem pᷣdicatõnis qð ẽ ens. Uel pᷣt dici ꝙ quiditas rei materialis capit᷑ duplicit᷑ Unoꝰ ſᷣm ſe.⁊ ſic ens multũ excedit quiditatẽ rei materialis.A/ lio mõ accipit᷑ m illa qᷓ aliquo modo ſunt re/ ducibilia ad quiditatẽ vel ſicut pꝛincipia vel ſicut ꝓpꝛietates vel ſicut effectus.⁊ ſic omne ens copꝛehendit᷑ ſub quiditate.qꝛ deꝰ ⁊ ſubſtã tie ſeꝑate ſunt pꝛincipia qͥditatis ⁊ accña ſunt ꝓhꝛietates quiditatis.ergo oia entia ꝑ ipam qᷓ ditatem cognoſci poſſunt. S Arguit Tlidet᷑ ꝙ veꝝ ſit obiectũ noſtri ĩtel/ lectus. ꝓbat᷑ qꝛ ſicut ſe hʒ bonũ ad appetitum ita ſe hʒ veꝝ ad intellectũ.ſed bonũ ẽ obiectuzʒ appetitꝰ.g veꝝ erit obiectũ intellectA. Dozʒ ỹ veꝝ capit᷑ duplicit. Uno mõ foꝛmalit᷑ ſᷣm ꝙ eſt paſſio entis.⁊ ſic nõ ẽ obiectũ noſtri intelle ctus ꝓpter duas cauſas. Pꝛima ẽ qꝛ nimis ex cedit noſtrũ intellectũ cũ cõuertat᷑ cũ ente. Se cũda cã ẽ.qꝛ eſt conditio circa rem intellectam et nõ ẽ res itellecta. Alioꝰ accipit᷑ veꝝ matenia liter ꝓ illo qð ẽ veꝝ.⁊ ſic adhuc capit᷑ duplici ter. Unoꝰ incõtracte ⁊ ſic excedit intellectũ no ſtrñ.qꝛ ſic etiã inuenit᷑ in immaterialibꝰ qᷓ nõ pñt cognoſci a nobis. Alio accipit᷑ ꝓ vero co/ tracto ad veꝝ materiale.⁊ tũc iteꝝ excedit ĩtel/ lectũ noſtrũ ſᷣm pꝛimã eius oꝑatõnem.ſi ergo veꝝ dz eſſe obiectũ ꝓpoꝛcionatũ intellectꝰ ßᷣm ꝛimã epꝰ oꝑatõem.opoꝛtet acciꝑe vex materi aliter cõtractũ ad veꝝ materiale qð ẽ ſimplex et ſicẽ idẽ qð quiditas rei materialis.qꝛ tñ ve rũ ſignificat quandã conditionẽ circa obiectũ ĩ felel G ñ ↄueniẽter pᷣt poni obiectum intel Ar̃. Ule ẽ obiectũ intellectꝰ.qꝛ nihil intelli git niſi vle ſaltẽ dirette Dðz ꝙ vle capik du plicit᷑. Unoꝰ foꝛmalit put ſignificat quẽdã in/ tentionẽ ſcdazʒ factã ꝑ intellectũ.⁊ ſic vłe nõ pᷣt eſſe obiectũ intellect.qꝛ ſic ſequi᷑ cognitõnem pꝛimã intellectꝰ ex hoc enĩ ꝙ qͥditas cognoſcit vt cõicabilis multis intellectꝰ ſibi attribuit ſe/ cundã intentionẽ vt eſſe genꝰ vel ſpeciẽ. Alioꝰ capit᷑ vle materialit et ſic ſigniſicat naturã cui pᷣt attribui ſcða intentio.et ſic iterum capit᷑ du pliciter. Uno modo cõiter ꝓut ſe extẽdit ad oẽ vle ⁊ ſic eſt nimis cõe.qꝛ vle in immateriali / bus nõ im mutat intellectũ ꝑ pꝛopꝛiã ſpẽm. A lioꝰ accipit᷑ vle pꝛo vlłi materiali.et ſic ẽ idem ꝙ quiditas rei materialis. ⁊ ideo pᷣt poni obie ctũ ſicut quiditas ſed nullo modo foꝛmaliter. ſed tñ cõuenientius ponit᷑ quiditas pꝛo obie/ cto.qꝛ vle materiale etiã extendit ſe ad genera ſed genus nõ habet ſuã ſpẽm in intellectu ſicut ſpes ſpecialiſſima. OQuerit᷑ Utꝝ ſingulare poſſet cognoſci per noſtru intellectt. Dodm ꝙ duplex eſtſingu/ lare. qðdam ẽ materiale vt Soꝛtes. qdda eſt immatcriale vt hic Gabꝛiel. Si ergo intelli/ gat᷑ qſtio de ſingulan ĩmateriali. Ddm ẽ m di/ recte ꝑ intellectu cognoſci pt q;uis no pꝛopue cognoſcat᷑ ab intellectu nro pꝛopter defectu in tellectualitatis nr̃e. Ex quo pʒ ꝙ, ſingularitas pciſe nõ impedit intellectionẽ directꝗ.ſed ſin/⸗ gularitas cu materialitate. Si vero intelligat᷑ de ſingulari materiali tũc ðꝛ ꝙ ſingulare mate riale nõ pᷣt directe cognoſci ꝑ intellectũ ſed re/⸗ flexe. Illud aũt cognoſcit᷑ directe per aliquã po tentiã cuiꝰ ſpes ẽ ĩ potẽtia cognoſcẽte ſicut co/⸗ loꝛ ꝑ viſum.qꝛ ergo ſpẽs intelligibilis quidi/ tatis rei materialis ẽ apud intellectũ ſic quidi tas directe cognoſcit᷑ ꝑ intellectũ.ſed ſpes ipᷣiꝰ rei ſingularis nõ ap intellectũ. g ſingulare nõ intelligit᷑ ꝑ intellectũ directe. ſʒ reftexe.Eſt euĩ cognitio reflexa qñ intellectus nr̃ applicat ſpeciẽ intelligibilẽ immaterialem ad fantaſma ta alicuius rei ſingularis ⁊ in tali ſpecie appli/ cata cognoſcit ſingular. Querit᷑ UItrũ eodẽ mõ cognoſcant᷑ natura et ſuppoſitũ. Rñdet᷑ ꝙ loquedo de natura et ſuppoſito materialiũ tuc ſuppoſitũ q;dtum ad ſua accna ꝑ ſe cognoſcit᷑ ꝑ ſenſuʒ exterioꝛẽ.ſed ſuppoſitñ acceptn ſubſtatialit᷑ cognoſcit᷑ ꝑ ſen ſum interioꝛẽ ſcʒ cogitatiuã vel eſtimatiuam. NMNatura aũt cognoſcit᷑ directe ꝑ intellectũ.põt etiã intellectus cognoſcere ſingulare ſed reflexe ſcʒ ꝑ hoc ꝙ reflectit᷑ ſupꝛa fantaſmata.ſunt ant fantaſmata foꝛme q̃b fit fantaſia.fantaſia añt eſt actꝰ ſenſuũ interioꝝ.et ideo ſpecies reſerua/⸗ te in ſenſibus interioꝛibꝰ dicũt᷑ fantaſmata.cũ ergo intellectꝰredit ſupꝛa illas ſpecies tũc intel ligit ſingulare. Alf. Ex hoc ſeqret intellect/ ſp cognoſceret ſingulare. qꝛ intellect nr̃ in intelligẽdo ſemper vtit fantaſmatibꝰ. ſʒ fantaſmata repñtãt ſingu larc. gy intellectꝰ ſp intelligit ſingulare Ddz AYintellectus nr duplicit vtit᷑ fantaſmatibus. Uno cõuertẽdo ſe ad fantaſmata.i.qñ cogno ſcit vle et videt intelligibilit hoc vle in fantaſ / cir vr ein fantaſ/ matibꝰ. 2 nõ manet apud fantalmata ſed intel tellectus ſingulare. Dðm ꝙ nõ eſt ligit hoc qð repñtat᷑ ꝑ ſpẽm intelligibilẽ. et ſic eſt veꝝ ꝙ ſp intellect intelligẽdo etiã aliqð vle cõuertit ſe ad fantaſmata.vtzʒ ꝑ exemplum ĩfra poſitũ de triangulo. Alioꝰ vtit᷑ intellectꝰ fantat matibus reflectendo ſe ſupꝛa fantaſimnata.⁊ hꝰ eſt habere oꝛdinẽ ad fantaſmata ſic ad termi/ nũ cognitõis. et hoc cõtingit qñ intellect iam reſpicit fantaſmata ſᷣm ꝙ hmõi.et ſic nõ intelli git vle ſed ꝑticulare et indiuiduũ.Exemplum uiꝰ pᷣt dani de tnangulo. qꝛ demonſtrans paſ/ ſionẽ trianguli ineſſe triangulo accipit triãgu/⸗ lum in cõi:qꝛ paſſio trianguli nõ conuenit iſti triangulo.⁊ tamẽ exẽplificat de aliquo ꝑticula ri triangulo.qꝛ intendit talẽ ꝑticularẽ triangu ium ſed qꝛ ondit᷑ hoc qð ðꝛ de triangulo in cõi ineſſe ibi pticulari triangulo. Axr. Terminus cognitõis dzʒ coꝛreſpondere pncipio cognitionis.ſed intellect intelligit na turã ꝑ compationẽ ad fantaſmata. gꝰ intelligit natura vt in ſingulan et nõ in vli. Dom ꝙ duplicit intellectꝰ vtit᷑ fantaſmatibꝰ. Uno ſic termino ſic ꝙ fantaſma habeat ſe vt directe re⸗ pſentans ipᷣm cognitũ ꝑ intellectñ.⁊ ſic intelle ctus intelligit ſingulare.qꝛ ſic fantaſma habet ſe vt terminus cognitionis nõ abſolute ſed re/ ſpectu illiꝰ qd repntat᷑ ꝑ fantaſmata. Alioꝰ in/ tellectus vtitur fantaſmate nõ ſicut termino ſi ſicut medio quo iuuat᷑ ad cognitionẽ xlis.⁊ ſic intellectꝰ etia vtẽdo fantaſmatib itelligit vle. Arguit᷑ Benſus nõ cognoſcit Ve nec in ſimile.qꝛ quicq̃ͥd pᷣt potẽtia inferioꝛ hoc etiã pᷣt ſuꝑioꝛ et cñ hoc plus ſed intellectus ẽ ſuꝑioꝛ ſenſu igit᷑ Dubitabit aut vti Poſtq; Areſto.poſuit cõditiones intellectus et qno fiat in actu ꝑ obiectũ et ſpeciẽ. Hic cõ ſequenter mouet duas dubitationes circa pdi cta.ex quo enĩ dictũ eſt ꝙ intellectus patit᷑ ab ĩ telligibili.arguit Areſto.ſic. Quicqͥd patit᷑ ab alio cõicat cñ eo in materia.vtʒ pᷣmo de genera tione.ſed intellectꝰ nõ hʒ materiã.ergo nõ põt pati ab aliquo. lmplius autem ſi Hic mouet ſecũdã dubitationẽ ⁊ oꝛit᷑ ex hoc. qʒ dictũ ẽ ꝙ qñ intellectꝰẽ factꝰ in actu ꝑ ſpeci em intelligibilẽ tũe pᷣt ſeipᷣm intelligere. eſt gꝰ iſta q̃ſtio. An intellectꝰ ſit cognoſcibilis abſq; ſpecie intelligibili ſibi cõiuncta.⁊ ſi ſic tũc ẽ q ſtio quare alia intelligibilia nõ intelliguntur ſicut intellectus. ſi aũt intellectus eſt intelligi bilis ꝑ ſpeciè intelligibilẽ alioꝝ. tũc intellecł ſull agen öd bul Puhe ſ afe de min ſantal nah tam⸗ Wun öintali nplun inspu miga/ cnt iſti Morl mange tloincin ſonder Alhgtn imcllgt Dong Unoyſi negere, ſmtel mmahelt Aon⸗ wmß ni ſumlleg: ſupioꝛet nugt. i tellecns i. Deo alaßi petpbi 4 Nriin ſc⸗ oig nſ lchee. ſei npſe e h is abſch tüceq/ igonm inmtl nulla⸗ eſſet intelligibilis. ſicut alia intelligibilia. qa lut patiquidẽ ſʒm PHic ſoluit pꝛimã qſtionẽ diſtinguendo de paſ ſione et actione.qͥa aliq̃ ẽ paſſio q̃ fit ab actone mã agentis.g oʒ ꝙ eadẽ fit materia agentis ⁊ patientis. Alia ẽ paſſio ꝑfectiua q̃ nihil aliud eſt q;ᷓ reductio alicuiꝰ de potẽtia ad actũ.⁊ tal potentia nõ reqͥrit materia.⁊ illa paſſione pati tur intellectꝰ ab intelligibili qd ſic ꝓbat᷑.quia ducit᷑ de potẽtia ad actũ.ſed intellectꝰ nr ẽ ĩ pn cipio ĩ potẽtia ad intelligibilia.qꝛ intellect nr in pꝛĩcipio ẽ ſic tabula raſa ĩ q̃ mihilẽ depictuʒ et ſic ẽ ĩ potẽtia ⁊ reducit᷑ ad actũ ꝑ ĩtelligibilia Querit᷑ Quot erroꝛes vel opiniones exclu dit Areſto. ꝑ hoc ꝙ dicit intellect? nr ẽ ſic tabu la raſa. Ddðm ꝙ duas qᷓꝝ pꝛia ẽ antiquoꝝ dicẽtiñ intellectũ ꝛe cholitn ex olbꝰ rebꝰ vt oĩa intelligeret. qꝛ ſile ꝑ ſimile oſcit nõ eſt qꝛ intellectꝰ noſter ſic nõ eſſet tanq; tabu la raſa.qꝛ haberet actu in ſe oĩa intelligibilia. Scðda fuit opinio Platomis qͥ dixit ſcias no/ bis eſſe cõcreatas ⁊ ipediret᷑ vſus eaꝝ ĩ nobis ꝓpter cõiunctionẽ aie ad coꝛpꝰ qð iteꝝ ẽ ſim/ plicit falſuz. ſi aiĩa ẽ tabula rala in qᷓ nibil ẽſcri ptum. In illa autoꝛitate aqdit᷑ ꝙ tabula raſa in qua pꝑticula duo notant᷑ ſcʒ nõ exiſtẽtia ſpe/ ceꝝ intelligibilin in intellectu. Scðo notat aptitudo recipiendi. qꝛ in tabula raſa. i.plana ta nõ ſunt imagines lraꝝ ex hoc tamen ꝙ rala eſt pᷣt faciliter reci pere litteras Arguit Intellectus noſter patit᷑ ab aliquo materiali.qꝛ a fantaſmatibꝰ.gꝰ patit᷑ paſſ ione coꝛruptiua. Dom ꝓ fantaſmata capiũt᷑ du/ plicit᷑. Unoꝰ ſm ꝙ in ſe hñt cõditiones mate/⸗ riales.et ſic nõ pñt mouere intellectũ poſſibilẽ qꝛ ille ẽ ĩmateriał ¶ poña imateiał ñ pᷣt recixe ſpẽm matenialẽ. Alio capint᷑ fataſmata ᷣm ꝙꝙ ſũtdeputata a cõditionibꝰ materie ꝑ ĩtellectux agentẽ. et ſic mouet intellectũ poſſibilẽ et hoc ẽ qð dici ſolet ꝙ intellect' agens abſtrahit ſpeci es a fantaſmatibus.quia illuminando fantaſ/ mata reſultant ſpecies immateriales in intelle ctu poſſibkbiiiilJl. Alrguitur Intellectus noſter nõ eſt ſicut ta bula raſa/ pbatur quia in pꝛincipio hʒ habitũ pꝛineipioꝝ ſibi connatũ ſcʒ ſpeculatiuñ ⁊ pꝛa ctienũã. Doðm intellectus noſterpᷣt ad duo compari ſeʒ ad ipos habitus, et ſicnõ eſtipn / phiſica et in tali oʒ eſſe cõicatõem in materia. qꝛ in tali actõe materia patiẽtis recipit i ſe foꝛ imile cognoſcit. ſͤ hʒ Anima cipio raſus id eſt pꝛiuatus habitibus. quia ha let duos habitus connatos ſcʒ vnũ in intelle/ ctu ſpeculatiuo qui vocatur intellectus.⁊ aliũ in intellectu pꝛactico qui vocatur ſinderiſis. Alio modo comꝑatur intellectus noſter ad ſp- cies intelligibiles.et ſic intellectus noſter eſt i pꝛincipio ſicut tabula raſa. quia nullã ſpeciem intelligibilem habet. ſed illas accipit ꝑ mini/ ſterium ſenſuum. Et quia ꝓpꝛie loquendo ra/⸗ ſura reſpicit imagines et non qualitates alias tabule. ergo ꝓpꝛie dicitur tabula raſa vel intel lectus raſus.quia non habet in ſe imagines ſpꝑe eieꝝ intelligibiliñ q;uis habeat in ſe habitus. Alrrguitur Tunc ibi habitus ſunt fruſtra in intellectu. quia illi habitus ſunt ad aſſentien/ dum pꝛincipijs.ſed aſſenſus pꝛincipioꝛn non eſt ſine cognitione pꝛincipioꝝ.quia non aſſen timus niſi cognito.cognitio aut oꝛiginaliter fit per ſpecies. Dðm q;uis non vtimur illls habitibꝰ in pꝛincipio ſufficit tamẽ ꝙᷣ vtamur — eis paſcß eeepian ſpecies intelligibiles. hoc a eſt qð non poteſt qñq; habere ſuñũ finem ſiue vſum.ſufficit ergo ꝙ iſti habitus ha autẽ fruſt beant ſuos fines ſiue operationes poſtq; ſpeci/ äl NDueritur Utꝝ ſcie ſint nobis concreate. Doðm ꝙnõ. et hoc ptʒ ex duabꝰ autoꝛitati/ bus in pꝛimo poſterioꝝ poſitis.qꝛ in pꝛinci / pio dicit ꝙ oĩs cognitio intellectiua fit ex pexi/ ſtẽti cognitõe.ſ.ſenſitia.gꝰð nouo generat᷑ ĩ no bis ſcia. Scda pomit᷑ infra in eodẽ libꝛo cñ di cit Areſto.ꝙ deſiciẽte aliqᷓ ſenſu a natiuitate ne ceſſe ẽ ſcĩiam uliꝰ ſenſibilis deficere.Ex qbꝰ ma nifeſte pʒ ꝙ cognitõ ĩtellectia hẽtur ꝑ ſenſitiuã Airguit᷑ Dans ſoꝛmã dat ↄna foꝛmã.ſʒ deꝰ dat aĩiam rõnale. ergo dat ↄna aĩam ſcz ſcias. Döm ad maioꝛẽ ꝙ dans foꝛmã dat etiã cõ/ ſequentia ſoꝛmã ſi ſequant᷑ ꝑ modũ naturalis ſequele.ſicut generãs hoĩem generat riſibile. qJ riſibile ſequit hoiem ꝑ modn naturalis ſeque ſed ſcia aduenit aie miniſterio ſenſuũ ſicut ptʒ pꝛimo methaphiſice. ⁊ ĩ fine ſcði poſterio-⸗ Axr. Optimi ẽ optimñ adducere.ſʒ x c op timꝰ.ergo dat aliqdð optimñ ſcʒ ipam ſciam aie Dðz qoptimi ẽ optimũ adducere optimis rebꝰ. Cuiꝰ ro eſt. qꝛ deus maxime vult totum 3* —— — — „ vniuerſum cõſeruari.totũ ant vni uerſum coſer uatur ex oꝛdine reꝝ diſtinctaꝝ ſᷣm ꝑfectn ⁊ im pfectũ eſe opoꝛtet aliquas res elſe ꝑfectioꝛes is pfeetis rebus etiam inducutur op . ℳ le. ⁊ generãs ignẽ generat leuitatẽ. Sed ſciẽtia nõ ſequit᷑ ad aiam roõnalẽ ꝑ modũ naturalis ſe quele.qꝛ non eſt naturalis ꝓpꝛietas intellectꝰ 70 time conditiones. Per hoc ergo oðm ſub/ ſtantie ſeꝑate hnt ſcias cõcreatas.qꝛ ſicut opti me creature quo ad naturã ſed homo queẽ i/ lis inferioꝛ habet exrebus ſcias colligere. Arirguit Lñ Platone qui habuit iuuenẽ qꝗ nõ fuit inſtruct? in ſcia cui ꝓponebat ſciaz ad quã optime rñũdebat. ergo ſcie fuerũt ſibi con/ nt idem ſit intelligens et qð intelligit. Doõm ꝙ create Dom ꝙ ꝑ oꝛdinatã interrogationẽ pᷣt in aliquo generari ſcia ex quo ergo Plato ꝓpo ſuit iuueni mathematicalia que ſunt maxime nobis ꝓpoꝛcionata.ſic potuit iuuenis ꝑtinen/ ter rñdere.⁊ ergo nõ habuit ſciam cõcreatã ſed acquiſiuit eam ꝑ oꝛdinatam interrogatõnem. Hic ſoluit ſcam dubitationẽ pꝛius motam. Et pꝛimo dicit qno intellectus ſit intelligibił Scdoſoluit obiectionẽ in illa queſtione motã NQuo ad primũ dicit ꝙ intellect ſit intelligi / bilis ꝑ ſpecies intelligibiles aliaꝝ reꝝ ſicut et alia intelligibilia.qꝛ anteq; intellectus habet ſpecies intelligibiles rex intelligibiliñ apud ſe non pt intelligere alias res intelligibiles nec ſe Semæ hocſic ꝓbat Areſto. Quia in his que u nt ſine materia idem ẽ intelligens ⁊ illud qð intelligit᷑.qꝛ ſcia ſpeculatiua ẽ eadẽ cũ illo qð ſpeculabilii ſcibile qdð ĩtelligit᷑ ſm ꝓpoꝛcõnẽ vł ↄfoꝛmitatẽ ex q̊ ſic arguit᷑.ſi ĩtellcus ⁊ qð ĩ/ telligit᷑ ſunt idem ſcʒ ꝑ ſpeciẽ intelligibilẽ ipi rei intelligibilis. ergo ꝑ ſpeciem q ẽ in intelle/ ctu accidentaliter poſſumꝰ deuenure in cognitõ nem intellectus ſicut per ſpeciem ſenſibilẽ re/ tentã in ſenſu aliq̃lit duuenimꝰ ĩ noticiã ſenſꝰ. Pic Areſto. exdudit obiectionẽ factã in cõtra rin in dubitatõne pꝛius mota.fuit enim ſic du bitatñ. Di mtellectus eſt intelligens et ctiaz intelligit᷑ tũc videt᷑ dubiũ quare alia intelligi bilia non intelligũt ſicut intelligunt᷑.illam ob iectionẽ ſoluit dicens ꝙ duplices ſunt res. que dam ſunt intelligibiles in potẽtia tm̃.ſicut res materiales et in talibꝰ nõ ẽ idem intelligens ⁊ qð intelligit᷑ tales enĩ res intelligũt᷑ et non in/ telligunt. Aliud ẽ intelligibile ſᷣm actñ qð ſcʒ m actũ ẽ imateriale et hoc intelligibile ſił cũ eo qð intelligit᷑ etiã intelligit.ſic aũt eſt de intel lectu qᷓ eſt actu immaterialis. Et rõ iſtius ẽ qͥa ᷓ;to aliqua res eſt plus ſepata a materia tanto plus recipit in ſe foꝛmas aliaꝝ reꝝ.et ideo res pure naturales vt ignis et terra nõ pñt in ſe re ciꝑe niſi foꝛmã ꝓpꝛiã et eſſentialẽ. res aũt aliqᷓ liter ſupꝛa materiã eleuate ſicut ſunt foꝛmeſen ſitiue recipiunt etiã aliaꝝ reꝝ ſoꝛmas.q; ania ſenſitiua recipit in ſe foꝛmas aliaꝝ rexꝝ ſcʒ obie cta ſenſibilia. hoc añt ens qð eſt omnino ſine materia ſicut intellectus pt reciꝑe in ſe foꝛmas omniñ entiñ. et ſic poſtea dicet᷑ in textu ꝙ ania eſt quodãmodo omnia. =MU Duenit᷑ Utꝝ in his que ſunt ſine materia illa ꝓpõ pt duplicit intelligi. Uno/ ßm ydem ptitatẽ realẽ ſic ꝙ ſit ſenſus.in ſepatis a mate/ ria idem ſunt realiter intelligens et res intelle/⸗ cta.⁊ tũc illa ꝓpoſitio eſt ſimplicit᷑ vera in deo qꝛ ĩ deo idẽ ẽ itelligẽs ⁊ qð ĩtelligi᷑. qa de itel ligit ſeipʒ et ĩtelligẽdo ſeipʒ ĩtelligit oia alia. ſ in ſubſtatijs ſeꝑatis iſta ꝓpõ ẽ vera q;ᷓtũ ad by qð pmo intelligit᷑ a ſubſtatia ſeꝑata.qꝛ ſubſtã tia ſepata p mo intelligit ſeipam p eſſentiã.cuʒ ergo ſubſtantia ſepata ſit etia intelligẽs. ſic etiã in ſubſtantijs ſeꝑatis idẽ ẽ intelligens et. qð in telligit ſ pꝛimo. Sʒ in aĩa rõnali ppõ ẽ ve/ ra q;tũ ad id qð vltuno ꝑ ißan⸗ intelligit. qꝛ in tellectꝰ noſter vltimo intelligit ſuam eſſentiaz Circa qð ſciendũ ꝙ intellectꝰ aĩe rõnalis pꝛi mo intelligit ſuñ obiectñ. qꝛ hoc ſibi repſentat per ſpem intelligibilẽ. Scdo intelligit ſuum actñ qui actus eſt circa obiecta.Lercio intelli/ git habitñ ſiue ſpẽs ĩtelligibiles. qꝛ ex illis ſp/ ciebus et habitibus ꝓcedit actus. Quarto in/ telligit potentiã intellectiuã.qꝛ ſpẽs intelligi/ bilis ẽ in potentia ſicut in ſubiecto.⁊ vltimo i/ telligit ſuã eſſentiã que ẽ pꝛimũ pꝛincipin ſub/ iectiuñ aut effectiuũ oĩm pᷣdictoꝝ ſeʒ potentie habituñ actus et obiecti. cñ ergo eſſentia anie vltimo intelligat᷑. ſic in aĩa rõnali ide eſt intel/ ligens. ⁊ qdð vltimo intelligit᷑. Alo pᷣt iſta pꝛo poſitio intelligi ̃m ꝙ idem dicit ydemptitate ꝓpoꝛcionis.⁊ ſic de quolibet intelligibili veꝝ eſt ꝙ intellectus ẽ idẽ cñ eo qð intelligit᷑.qꝛ in tellectus intelligẽs habet ſimilitudinẽ ſiue ſꝑ ciẽ rei intellecte ꝗ ſpẽs intelligibilis ẽ eadẽ ſᷣm ꝓpoꝛtionẽ ad rem intellectã. ⁊ ideo intellectus huns ĩ ſe talẽ ſpẽm ðꝛ idẽ eẽ cũ tali re ſ̃m ꝓpoꝛ tionẽ. Sile ẽ ſi dicamꝰ ꝙ paries hñs ĩ ſe ima/ ginẽ regis ſit idez cũ rege.illa enĩ ẽ vera loquẽ do de idemptitate ꝓpoꝛtionis ſiue aſſimilatio nis qꝛ pies hʒ in ſe pꝛopꝛiã imaginẽ ipi regis ſic etiã dicẽdũ eſt de intelletun. Querit᷑ Utꝝ intellectus ſit ꝑ ſe intelligibi/⸗ lis. Dom ꝙ nõ. Cuiꝰ rõ c.qꝛ ſicut ſe hʒ ma teria pꝛima in genere reꝝ materialiũ in oꝛdine ad opari.ita ſe hʒ intellectus poſſibilis in ge/⸗ nere intelligibilin in oꝛdine ad intelligere.ſi/ cut ergo materia pꝛima nõ pᷣt agere niſi habita ſ⸗ itr int in i ahe mmno ſine ſeſemas nugani emu „Dng inſten s amate/ ointcle/ indo aadwitl audlaß ctiadh⸗ nqſubſi chnüaz gis icani nsctgön ppoͤcve/ Uigt gein neſennu; fnalspii chſennt Nigtum gootntli/ rcilo/ Ouon/ S rhmoi⸗ chiſi/ Spemm mna ame ckinn/ rlſape onputin igblie⸗ gtan Zineſueſt dintelans ifn digilin, im t ſnlts tſchzm nordint liante Aligene)/ inhek foꝛma ſubſtantiali quia ßm ſe eſt in ſola pona ita intellectus noſter nõ poteſt intelligere niſi habeat in ſe ſpeciem intelligibilẽ que eſt foꝛma intellectus.nõ ergo poteſt intellectus ſeipſum intelligere abſqʒ ſpecie intelligibli. Arguit᷑. Species intelligibiles aliarũ re/ rũ nõ repſentat intellectũ ſʒ res intelligibiles ergo nõ pßt intellectus ꝑ illas ſpecies cognoſci. Dom ꝙ dupler eſt ſilitudo alicuius ad alte/ rũ. Quedã ẽ ſiłitudo ꝓpꝛie dicta. et ſic ſpecies — intelligibilis nõ eſt ſimilis ĩtellecti ſed rei in tellecte Exemplũ.ſpecies intelligibilis homis eſt ſilis homiui ⁊ ppꝛie hominẽ repñtat. Alia eſt ſilitudo analoyce accepta ſiue oꝛdinis aliq ꝝ adinuicẽ.⁊ ſic ſpecies intelligibilis pᷣt dici ſilis intellectui quia oꝛdinat᷑ ad intellectũ ſic accñs ad ſubiectũ ·⁊ ſic ꝑ illas ſpecies intellectꝰ etiazx cognoſci pᷣt. Tern tũ eſt ꝙ eſt duplex cognitio intellectus. Una eſt cognitio ad quia eſt qꝛ ſes aliquis hʒ intellectñ ⁊ illa cognitio habet ex ſpe cie ⁊ actu intellectus.qꝛ aliquis ſciens ſe intelli gere ſcit etiã ſe hꝛe intellectũ. Alia eſt cognitio quo ad quid eſt ⁊ ad talẽ cognitionẽ oʒ deueni⸗ re p multas inquiſitiões. ſᷣm aũt ömũ modũ aliqs cognoſcit itellectũ ĩ ꝑticulan ſʒ vᷣm ſcom modũ aliquis cognoſcit intellectũ in vniuerſa li qʒꝛ eſſentiã intellectꝰ.ſed eſſentia eſt ſolũ vni/ uerſaliũ ⁊ nõ ꝑticulariũ. Queritur UVtx aĩa intelligat ſe ꝑ ſuã eſſen/⸗ tiã. Dom ꝙ nec aĩa nec intellect pñt ſe intel ligere ꝑ ſuas eẽntias Ratio eſt qꝛ vnngocheſt H tꝰ'pᷣm cognoſcibile ßm ꝙ eſt in actu. ſed intellec ſe eſt in poña ⁊ ideo vocat᷑ poſſibil q̃ paſſibilis ⁊ pati eſt a pona.̊ non pht ſe intelligere niſi fiat in actu ꝑ ſpecies. Et ideo ꝑ oppoſitũ intellectꝰ diuinus qui eſt purus act ſeipſum et oĩa alia intelligit ꝑ ſeipſum. ſed intellectus ſubſtãtiaæz ſepataꝝ habet ſe medio modo quia eſt actꝰ ſed nõ eſt purus.ex eo ergo ꝙ eſt vt actꝰ in genere in telli gentiñ ſic põt ſe ꝑ ſuã eſſentiam intelligere. nia tñ nõ eſt actus purus ſic intelligit alia ꝑ ſpẽs alioꝝ. Et ꝑ hoc ſoluitur argumentũ qᷣ ar/ guit. Angelus intelligit ſe ꝑ ſuã eſſentiã. ̊ aia rõalis. Dðm qð nõ eſt ſile qꝛ eẽntia angeli eti am in pꝛincipio ſui hʒ ſpecies ↄcreatas.ſed aĩa rõnalis in pꝛincipio ſui nullã hʒ ſpeciem. ⁊ iõ eſt ſolũ pona intelligibilis ⁊ intelligit ſolum ꝑ ſpeciẽ acceptã a rebus. Uñ quia angelusſin pᷣn cipio eſt in actu ergo põt ſeipſuʒ intelligere per ſuam eſſentiam NQueritur Quid ſit habitus intellectꝰ ⁊ vñ reſultet ſiue oꝛiat. Rñdet᷑ ꝙ habitꝰ intellectua lis acquiſitꝰeſt quedã qlitas de pꝛima ſpecie re Anima ſultans ex ſpecie intelligibili ⁊ lumine intelle// ctus agentis ⁊ ideo ſimplxr eſt alteriꝰ eſſentie qᷓ; ſpecies intelligibilis vel lumẽ intellectus agen tis quia ſpecies intelligibilis ⁊ lumẽ intellectꝰ agentis pſupponñtur ad habitũ. idẽ añt nõ pᷣ ſupponit ſeipſũ Itẽ ↄtingit aĩiam hꝛe ſpẽs ĩtel ligibiles ⁊ lumẽ intellect᷑ gentig abſqʒ habitu acqͥ ſito. Itẽ ſpẽs intelligibies ⁊ lumẽ manẽti habitu vᷣtualiter ⁊ nõ actualłr ſic elemẽta in mi xto. vel in medijs extremi coloꝛes. Arguit Lunc de vna re eſſet ti vna ſcia qᷣa eſt tm vna ſpẽs de vna re ⁊ abſolute eſt tm vnñ lumẽ intellect Rñdet᷑ ꝙ lumẽ intellectꝰ capit duplr Uno mõ ßm ſe ⁊ ſic eſt ſimplłr vnũ qꝛ lu meẽ intellect agentis eſt ipſe intellectꝰ ages ꝗᷓ ẽ aliqð vnn.Alio mõ accipit᷑ lumen intellectus agentis ꝓut eſt incoꝛpatn diuerſis ſpeciebꝰ ĩteł ligibilibus acceptis ſᷣm diuerſas rõnes foꝛma les Nic lum diuerſificat᷑.qꝛ ſpes accepte ſõ alia rõe foꝛmali etiã aliter et aliter incoꝛꝑant lumẽ Et hoc ex ulo ↄtingit qͥa ſcia ꝓpꝛie loquendo ẽ ↄplexoꝛum quia ↄcluſionibꝰ demonſtratis ẽ ſcia.iõ poteſt ↄtingere ꝙ de aliqua re repꝛeſenta ta apud intellectũ ꝑ vnã ſpeciè fiãt diuerſe con poſitiones in ſcða oꝑatõe intellectꝰ ſm oꝛdinẽ reſpectũ illius rei ad diuerſas paſſiones ha/⸗ bẽtes oꝛigiuẽ a diuerſis pᷣncipijs. VUñ ex ſpecie intelligibili ſub tali rõe accepta ⁊ lumie intelle ctuali reſultant de eadẽ re multe ſcie ſiue multi habitus. et qͥa ipſe habitꝰ eſt de pᷣma ſpẽ ꝗᷓlita/ tis ſic infoꝛmat ſuũ ſubiectũ ad bene v male oꝑandũ ⁊ hoc ſpeculatiue ſi ſit habitus ſpecu/ latiuꝰ. vel pꝛactice ſi ſit habitꝰ pꝛacticꝰ Exem/ plũ de habitu artis qa ars diſponit artiſicẽ a d bene oꝑandũ opa artis.ſicut domificatoꝛ diſpo nit᷑ ꝑ artẽ domificandi ad bene apandum opus domificatoꝛiũ. Siliter habitꝰ ſpeculatiuus di ſponit intellectũ ad bene ſpeculandũ circa obie » ctũ talis ſcientie. . Querit Quõ cognoſcat᷑ habitꝰ Dðm ꝙꝑ actũ Cuiꝰ rõ eſt. qᷣa cũ habit ſit glias medinz inter actũ et ponas et nihil cognoſcit᷑ niſi ßᷣm ꝗꝙ in actu iõ habitꝰ q eſt in actu ꝑ opationẽ etiã cognoſcit᷑ ꝑ oꝑationẽ qͥa habitꝰ ꝑ actũ hʒ ſuam ↄpletã ſiue finalẽ ꝑſectionẽ. Iſtud pʒ ꝑ expien/ tiã qͥa aliquis cognoſcit ſe habere habitũ gram matice ex hoc ꝙ cognoſcit ſe habere actũ grãma tice ſcʒ ↄgrue loqui ꝑ cauſas.Eſt tñ ↄſiderãdũ duplr habitꝰ põt cognoſci ex actu. Uno mõ quo ad quia eſt.quia cognolicit actũ pꝛocedere ex habitu. ⁊ ſic cognoſcit ſe hrẽ hitũ qꝛ hʒ actũ Alio mõ quo ad quid eſt qñ aliquis ex ↄſidera tione actus inquuiit naturã ipſi babuneet 5 ä ſit ꝑ diligẽtẽ inquiſitionem. et ſic etiã poſſumꝰ Diſtinguere habit' abinuicẽ ex natura actuñũ. Airguit᷑ Aliquid cognoſcit᷑ ſᷣm ꝙeſt pñs in tellectui.ſeo habitus ſunt pñtes ĩtellectui per eentiã.ergo no cognoſcunt᷑ per actũ ſed per een/ tiã Dom ꝙ dupliciter aliquid ẽ pñs intelle ctui. Uno mõ per modũ obiecti ⁊ qð ſic ẽ pns intellectui cognoſcit᷑ pꝓpꝛie ab ipſo intellectu ſi cut quiditas rei materialis Alio modo ẽ aliqᷣd pfps intcellectui ſicut pꝛincipiũ quo intellectus intelligit ⁊ illud nõ maxime cognoſcit᷑ ab intel lectu. Simile eſt de viſu qa aliquid ẽ pñs vi/ ſui dupłr. Uno mò ſicut obiectu vt coloꝛ.⁊ h ppꝛie cognoſcit᷑ per viſum. Alio mo ſicut pꝛin cipiũ quo cognoſcit viſus vt pupilla vel lumẽ ⁊ quod ſic ẽ pſens viſui non pꝛopꝛie cognoſcit per viſum è Arguitur Pꝛopter qð vnũqðq; tale ⁊ illud magis. ſed res cognoſcunt᷑ ꝑ hitus ⁊ ſpes. ergo ſpẽs ⁊ habitꝰ magis cognoſcunt Do ꝙ illa re ula hʒ veritatẽ de illis qᷓ ſuntvniꝰ oꝛdinis. ſic i dicat᷑ ſanitas appetit᷑ ꝓpter vitã in genere cẽ final.ergo vita magis appetit᷑ſed ſic non eſt de habitu qa habit nõ eſt io qð cognoſcit᷑ pmo ſʒ eſt bũ illud qᷓ aliquid cognoſcit᷑. Uñ ſi accipiã tur duo quoꝝ vnnqðq; eſt ulud qð ꝑ ſe cogno ſcit᷑.tunc ſi vnũ cognoicit᷑ ꝑ alterũ tuc alterum magis cognoſcit᷑ ſicut ↄcluſiones cognoſcũtur ꝑbpncipia g̊ bncipia magis cognoſcutur. Querit᷑ Qñno cognoſcat᷑ act intellectus Dðm cognoſcit᷑ ex obiectis qð ꝓbat᷑ autoꝛi⸗/ tate ⁊ ratõue Autoꝛitate Areſto.diecẽtis ꝙ actꝰ ⁊ obiecta ſunt pꝛioꝛes potentijs ſᷣm rõnem. ſic ergo poña cognoſcit᷑ ex actu.ita actus ex obiectꝭ qa illi actus ſunt diſtincti q ſunt circa diuerſa obiecta ſicut videre diſtinguit᷑ ab audue quia vigere eſt circa coloꝛẽ ſed audire eſt circa ſonuzʒ Ded rõ ſtat in hoc.qꝛ omnis actus ↄiunctus potentie pᷣt ab eadẽ pona intelligi ſi poña refle ctat᷑ ſuꝑ leipſam.ſed actus intelligendiẽ actio ↄiñcta poñe qͥa eſt actio ĩimanẽs ergo pᷣt ꝑ ipᷣaʒ⸗ poñnam intelligi cũ poña intellectuua renectat luper ſeipſuam Arguit᷑ Illud nõ cognoſcit᷑ ꝑ aliquã poñaʒ qð nõ ↄtinet᷑ ſub obiecto illius pone.ſed actus nõ ↄtinet᷑ ſub obiecto intellectus.ergo nõ pᷣt co noſci ꝑ intellectůũ. Dom ꝙ duplr aliͥd cogno ſcit᷑ ꝑ aliquã ponam. Vno mõ ꝓpꝛie ⁊ pmo.et ſic maioꝛ eſt vera.qꝛ tũc ſolũ cognoſcit᷑ obiectũ teliau⸗ poñam ⁊ hoc qð ↄtinet᷑ ſub obiecto. Alio mõ aliqͥd cognoſcit᷑ ꝑ ponam aliquã non pꝓmo ſed ſecundario.⁊ ſic multa cognoſcuntur Tercius ſicut magnitudo cognoſciturꝑ viſum que tam̃ nõ ↄtinet᷑ ſub obiecto viſus ·ſic etiã eſt de intelle ctu. qa intellectus pᷣmo cognoſcit ſuũ obiectuʒ. Deinde ex cognitione illius obiecti ꝓcedit ad cognoſcendñ actũ.⁊ ex cognitione actꝰ ꝓcedit ad cognoſcendñ habitũ. ⁊ ex habitu ꝓcedit ad poñam. ⁊tũc ex pona pꝛocedit ad eognoſcẽdũ eſſentiaam HU,„ — Arguit᷑ Quicquid intelligit᷑ aliqᷓ actu ĩtelli gi. ſi gact? intelligit᷑ ergo aliq̊ actu intelligit T ille iterũ alio actu.⁊ ſic eſſet pꝛoceſſus in infi/ nitũ. Dom ꝓintellect/ noſter pᷣt ſe reflectere ſupꝛa ſun actũ ſᷣm infinitas oꝑatiões ſyncate/ gorematice quia ſꝑ poteſt cognoſcere ſuñ actũ ⁊ iterũ de nouo alin actũ ⁊ ſic deinceps.ſed illa infinitas ſyncategorematice accepta eſt poſſibi lis in rebus ſicut dicitur tertio phoꝝ.nõ em pᷣt intellectus intelligere tot actus qͥn plures. Arguit᷑ Senſus nõ cognoſcit ſuñ actũ.ergo nec intellietus. ↄna tenet a ſiii Dom ꝙnoẽ ſile qꝛ ſenſus eſt virtus in oꝛgano ⁊ ideo nõ pᷣt redire ſupꝛa ſe quia hoc fieret mõ materiali qð eſt impoſſibile qa ſic fieret penetratio dimeuſio nñ. ſed qa intellectus eſt ĩmaterialis ſic pᷣt redi re ſupꝛa ſe immaterialtter Querit᷑ Utꝝ intellectꝰ poſſet ĩtelligere actũ voluntatis. Dom ꝙ ſic. Rõ eſt qꝛ qͥcquid eſt intelligib iliter apud intellectũ hoc ꝑ intellettũ cognoſcit᷑.ſed volũtas ⁊ ſiłr eius actꝰ ſunt apð untellectũ intelligibiliter. ergo tam volũtas ac/ cepta pꝛo potẽtia qᷓ; voluntas accepta pꝛo actu cognoſcuntur ꝑ intellectũ.ſeð qꝛ volũtas nihił aliud eſt q; inclinatio ſed inclinatio eſt in read modũ rei cui coniũgit᷑ quia ergo voluntas con iungit᷑ intellectui ergo eſt in intellectu.et ꝑ cõſe quenz ab eo cognoſcitur Arguitur. Tihil cognoſcitur ab intellectu nit ſit pꝛeſens intellectui ſed actus voluntatis nõ eſt pꝛeſens intellectui.ergo nõ poteſt cogno/ ſci ꝑ intellectum. Dðm q;ʒ dupliciter eſt ali⸗ quid pꝛeſens intellectui. Uno mõ ſubiectiue ⁊ ſic ſpecies intelligibilis et habitus et actus in/ tellectus ſunt pꝛeſentes intellettui. et ſic ẽ verũ waactus volũtatis nõ eſt pꝛeſens intellectui.qa actus voluntatis eſt in voluntate ſicut in ſub/ iecto.Alio modo aliquid eſt pñs intellectui co gnitiue. et ſic actus voluntatis etiam ẽ pñs in/ tellectui.⁊ hoc ideo quia voluntas et actus eiꝰ radicant᷑ in eadẽ eẽntia anime cũ intellectu et vnum eſt pꝛincipiñ alterius quia intellectus pꝛincipiat voluntatem finaliter.et volũtas pᷣn cipiat intellectum efficienter E alquis ponam quenõ atinent ſub obiecto a? Argnitur Obiectum intellectus eſt totalie te. n. liad pecdit aited olcdi midl l n inſh ſaane naate/ ſol twwſe nichit u. ic nonoi nojr HKZ ſti ntlani intsae Non slhik ntrad nscon tncl tllin Numars Ko bicctue! tucnslt gſciin ann⸗ 8 nib/ Aumio hisin us el lame Alecus itasn treit cies intelligibił eſt id q̊ pꝛimario intellig Dinerſum ab obiectovolũtatis.ergo etiã actus eox ſunt diuerſi ↄñtes talia obiecta.ergo intel lectus nõ pᷣt intelligere actũ volũtatis Dðm ꝙ obiectũ intellectus ⁊ volũtatis accipiuntur Dupłr. Uno mõ foꝛmaliter. ⁊ ſic eſt ſimpliciter aliud obiectũ intellectꝰ ⁊ voluntatis.qꝛ obie/⸗ ctũ intellectus eſt verũ ⁊ obieetũ volũtatis eſt bonũ. Alio mõ accipintur obiecta materialiter ⁊ ſic vnũ ↄpꝛehendit᷑ ſub alio qꝛ verũ eſt qdᷣdã bonũ ⁊ econtra bonũ eſt qdᷣdam verum.et ſie ex cognitione obiecti intellectus aliqualiter dene nitur in cognitionẽ obiecti voluntatis.et quia ex obiectis reſultat actꝰ ideo etiã actꝰ ex eis co/ gnoſci pñt. Vnde pʒ ꝙ quis actꝰ volũtatꝭ nõ ſit apud intellectũ ꝑ ſuã ſpẽm intelligibilẽ.eſt tñ apud intellectũ ſicut pncipiatũ apud pnci/ piñ qꝛ actus uoluntatis eſt pꝛincipiatꝰ ab actu Querit᷑ Ultu ſpẽs intelligibilis ſit id qdð i telligit᷑ vel id quo aliqd intelligit Dom ꝙ ſe imꝰ tñ ſpẽs intelligibilis pᷣt eſſe aliqð ſcario intel lectũ. Pꝛima ꝑs ꝓbatur quattuoꝛ rõibꝰ Pꝛi/⸗ ma ſtat in hoc Sicut ſe hʒ ſenſibile ad ſenſum ſiue ſpẽs ſenſibilis ita ſe hʒ ſpẽs intelligibiłl ad intellectũ.ſed ſpecies ſenſibil eſt id quo cogno ſcimus ⁊ nõ id qð ſentimꝰ ergo etiã ſpẽs intelli gibilis eſt id quo intelligimꝰ ⁊ nõ id qð intelli gimꝰ. Secunda ratio eſt qͥa eadẽ intelligimus de quibus ſunt ſcie.ſed manifeſtũ eſt ꝙ ſcientie ſunt de rebus intellectis ⁊ nõ de ſpẽbus intelli/ gibilibus. ergo etiã leelliglin tes extra aiam ⁊ nõ ſpẽs intelligibiles. Minoꝛ eſt nota quia ſcia eſt habitus intellectualis. Minoꝛ pʒ qa de illis eſt ſcientia quibꝰ ↄueniũt paſſiones ↄſi derate in tali ſcientia.ſed paſſiones reales ↄue/ niuũt rebus ertra aiam exiſtentibꝰ.ergo de illis ſunt ſcientie Tertia rõ eſt ſi ſpẽs intelligibilis ẽ id quod intelligit᷑.⁊ ſpẽs ſenſibilis id qð ſen/ titur ergo omne quoð paree eſſet verũ qꝛ po tentia iudicans de illa paſſione quã apud ſe ha beret diceret verũ. ⁊ ſic ↄtradictoꝛia eẽnt ſil vᷣa Exempligrã.ſi ſxecies ſapoꝛis eſt id quod ſapit ergo idẽ cibus eſſet dulcis ⁊ amarus.qͥa habẽs linguã infectã hʒ ſpẽm amarã de cibo.et habẽs lingnã ſanã habet ſpẽm dulcẽ de cibo. ſi ergo ſpe cies eſt id quod ſentit᷑ergo idẽ eſt dulce ⁊ ama rũ quod implicat ↄtradictionẽ Quarta rõ ad idem eſt. O mnis actio fit ꝑ aliquã foꝛmã que eſt pꝛincipiũ quo res agit ꝑ quam foꝛm habʒ ſiłitudinẽ ad obiectũ.ſed intellectꝰ agit actõne immanente.ergo hʒ foꝛmã ꝑ quã agit.que foꝛ/ ma nõ ẽ id quod agit. Minoꝛ pʒ ꝑ ſiłitudin? in actionibus tranſeuntibus. ſicut in igne eſt foꝛma ꝑ quã ignis agit in aquã que nõ ẽ id qð agikt. q;uis ſit ſilis ad id quod agit᷑. Iſtud etiã pʒ opinione antiquoꝝ dicẽtiũ ſile a ſili cogno ſci quod eſt verũ de ſilitudine accepta ſᷣm ſpẽm intelligibilẽ quo ad intellectũ vt pᷣm ſpem ſen ſibilẽ quo ad ſenſum. Secunda ꝑs ꝓ bat᷑ quia actus pcedens ab aliqua poña neceſſario ꝓce/ Dit ab illa ꝑ aliquã foꝛma mediã q eſt ncipiũ agendi in alterũ.ſed intellectus hʒ aliquẽ actũ ergo põt ex cognitione talis actꝰ puenire ad co/ gnoſcendũ ſpeciẽ intelligibilẽ que eſt pꝛincipiũ illius actus ſicut ergo dietũ eſt ꝙ habitus co/ gnoſcit᷑ ex actu ita etiã dom eſt ſocie intelligi bili quod cognoſcat᷑ ex actu.et ſic ſpẽs intelligi bilis põt eſſe aliqð ſecundario intellecti. Arguik nellec⸗ in actu et intellectü idem ſentſd nihil eſt idẽ intellectui niſi ſcies ĩtel ligibilis ergo ſpecies intelligibilis eſt id quod intelligif. Dom ad minoꝛc ꝙ aliqͥd eſt dupłr idẽ intellectui Unoꝰ ſubiectiue qꝛ ſcʒ eſt idem intellectui ſicut accñs ſuo ſubiecto ⁊ ſic eſt vᷣm ꝓꝙ ſpẽs intelligibilis eſt eadẽ intellectui. Alioꝰ aliquid eſt idẽ iĩtellectui ſᷣm ꝓpoꝛtionẽ vl ana/ logiã.⁊ ſic etiã res intellecta eſt eadẽ intellectui quia intellectus hns in ſe ſpẽm intelligibilem hʒ ſiłlitudinẽ vel ꝓpoꝛtõnẽ cũ re intellecta Si mue poſſʒ dici de imagine regis in paniete que imago regis ẽ cadẽ nũero accidẽtali ipſi parie/ ti ſed ẽ cadẽ regi ſᷣm ꝓpoꝛtionẽ qꝛ pꝛopoꝛtiõat᷑ figure et magnitudini regis. Arrguit᷑ Intellectũ in actu dz hꝛẽ eſſe qꝛ hʒ mouere intellectũ.ſed intellectũ in actu nõ hʒ eſſe quia nihil hñs eſſe a pte rei eſt vle ſed nihil cognoſcit᷑ ꝑ inteilectũ niſi vle igit᷑ ꝛ. Dom intellectn.i.res intellecta eſt a pte rei ſicut pʒ d hoie et de aſino.ſed quod addit᷑ intellectũ in actu ibi denotaf abſtractio qᷓ fit ex ꝑte intellectꝰ Per hoc ergo dicẽdñ eſt ad pꝛimã ꝑtem aſſum pti ſcʒ ꝙ oʒ intellectũ.i.rem intellectam eſſe in actu diſtinguendo. quia vel ſic intelligit᷑ ꝙ oʒ ipm eſſe a pte rei in actu abſolute.et ſic eſt vern vel ſic intelligit᷑ ꝙ oð ipſum intellectũ eẽ eo mõ quo actu intelligit᷑ et ſic eſt falſnm.qꝛ nõ eſt eo mõ a ꝑte rei.ſicut ſenſibile nõ eſta pte rei eo mõ quo ſentit᷑ vt pʒ de coloꝛe.coloꝛ em eſt a pte rei cũ odoꝛe ſapoꝛc ct cñ duritie ſic añt nõ ſentitur a viſu cũ illis qualitatibus. ſic etiam eſt de ĩtel lectu quia q;uis hõ ſit a pte rei ᷣm cõditiones materiales que ſunt hic et nũc tñ homo mtelli git᷑ ſᷣm ꝙeſt abſtractus ab illis ↄditionibꝰ ma terialibus.qꝛ intellectus recipit ſoꝛmam abſqʒ Arirguit O biectñ debet pcedere ipſaz ponas ⁊ mouere ipam. ergo obiectñ debet eẽ a ꝑte rei. Dom ꝗꝙ neceſſe eſt ponñam paſſiuã qual eſt intellectꝰ poſſibił moueri ab aliquo obiccto P/ exiſtente. ſed nõ oʒ ꝙ; obiectũ pᷣexiſtat illo quo mouet ſicut ptz de vilu.qͥa oʒ coloꝛẽ pᷣexiſtere a te rei anteq; cognoſcat᷑ ꝑ viſum ſed nõ oʒ ꝙᷓ co loꝛ pexiſtat eo mõ quo viſum mouet. Arguit᷑ Pꝛio piarmenias dicit ꝙ voces ſunt ſigna paſſionũ ale.ſed paſſiones aĩe ſũt ſpẽs in telligibiles. ergo voces ſignificant ſpẽs intelli/ gibiles. ſed hoc intelligt qð ꝑ vocẽ ſignificat 5 ꝛc. Dðm ꝙ paſſio capit᷑ dupłr Uno paſ/ ſio ſignificat ſpeciẽ intelligibilẽ. ⁊ ſic ꝓpõ ẽ ſim pliciter falſa. ꝙ voces ſunt ſigna paſſionũ.qa tẽ oiĩs vorx ſignificaret accñs cu ſpes ĩtelligibil ſit accñs. Alioꝰ accipit᷑ paſſio ꝓ re intellecta ſiue 2ↄcepta. ⁊ ſic eſt verũ ꝙ voces ſunt ſigna paſſio/ nũ.i. rerũ ↄceptaꝝ.⁊ vocat Areſto.res ↄceptas paſſiones ↄtra Platonẽ qui dixit ſcias eẽ nob concreatas. ⁊ ſic nõ aduenirent res intelligibi/ les extrinſeco qð eſt de rõne paſſionis. Si añt querat᷑ quid ſignificẽt voces Dᷣm ꝙ rẽ ↄceptã i. vᷣbũ itelligibile qð nihil alið ẽqᷓ; res ↄcepta itelligibiliter apud intellectũ ⁊ nõ eſt ſpes ĩtel/ ligibil niſi foꝛſan ?ᷣm ꝓpoꝛtionẽ vel analogiaʒ hoc eſt vᷣbũñ qð ſignificat᷑ ꝑ voces. Woniã at ſicut . Poſtq; Ar..determinauit de ĩtellẽu poſſibili ponendo eius ↄditiones ⁊ dicendo quõ diuerſimode reducit᷑ de potentia ad actũ Hic determinat de intellectu agẽte. Et pmo ponit neceſſitatẽ ponẽdi intellectu agentẽ Scdo ponit ↄditiones eius. Pꝛimo g̊ ꝓbat ꝙ neceſſe eſt ponere intellectũ agentẽ ⁊ hoc ſic. In quacũq; natura inuenit᷑ qð eſt oĩa poſſe fie ri ibi etiã inuenit᷑ ꝙ oĩa pot facere. ſed in aĩma roõnali inuenit᷑ aliquid qð pᷣt oĩa fieri.ergo etiã erit aliquid qð pᷣt oĩa facere.⁊ hoc eſt intellectꝰ agens qui facit poña intelligibilia actu intelli gibilia. ergo neceſſe eſt ponere intellectũ agentẽ Et addit noĩationẽ ipſius intellectus ponen do tria noĩa dicens ꝙ vocat᷑ ars habit ⁊ lumẽ quia ſicut ars diſponit materiã ad hoc ꝙ foꝛ⸗/ ma introducat᷑.ita intellectus agens diſponit fantaſmata vt recipiant᷑ in intellectũ poſſibilẽ Vocat᷑ etiam habitus quia eſt aliquid ꝑfectũ in oꝛdine ad intellectũ poſſibilẽ q eſt in pona ſed pfecta entitas ↄꝑata ad impfectã habet ſe vt habſt a0 pʒiuatione Clocat eti lumẽ qa nõ cadunt ſub potentia naturali. ſtcut lumꝰẽ facit ad hoc q colo ꝛesdiffudant ad ßfſũ viſus. ita intellectages fac ad ha vt fanta/ (mata diffundant᷑ ad intellectũñ poſſibilẽ Querit᷑ Que ſit ratõ maioꝛis rationis pᷣdi cte ad ꝓbandũ ꝙ neceſſe eſt ponere intellectuʒ agentẽé. Ddðm ꝙ rõ maioꝛis ẽ.qꝛ cuilibet poñe paſſiue naturali coꝛrñdet ſua poñna actina na/ tural.Cuiꝰ ratio eſt.qꝛ miſi ſic tũc tal pona paſ ſiua eẽt fruſtra.q̃a illa ðꝛ pona paſſiua natural q ꝑ agens naturale pᷣt duci ad actũ ſi ergo non haberet potentia paſſiua naturalis potentiam actiuã naturalẽ ergo talis pona paſſiua natał nõ poſſet duci ad actñ qð eſt impoſſibile qꝛ deꝰ ⁊ natura nihil faciũt fruſtra.⁊ ſic poña paſſiua — ferioꝛes poſſunt reciꝑe & nõ coꝛrñdet adinuicẽ poña actiua ⁊ paſſiua Dðom ꝓiſta regula nõ ↄuertit᷑ ſeilʒ ꝙᷣ poñe actiue coꝛrndeat ſua poña paſſiua ⁊ rõ diuerſitatis c᷑.qꝛ poña paſſiua ſᷣm ꝙ hmõi nõ pßt ſubſiſtere ſine actu ſicut nec mate ria ſine foꝛma.⁊ iõ poña paſſiua eſt fruſtra qͥ nõ hʒ potẽtiã actiuã ſibi coꝛrñdentẽ.ſed potentia actiua aliq ꝓducit qᷓ cadũt ſub ſuo obiecto ſed nõ oĩa qᷓ cadut ſub ſuo obiecto Arguit᷑. Clidet᷑ ꝙ iſta regula non ſit vera q̃a aliqͥd ẽ in pona paſſina natali ⁊ tñ nõ hʒ potẽ/ tiã actiuã naturalẽ ſibi coꝛreſpõdentẽ. vt aia rõ nal hʒ potẽtiã paſſiuã naturalẽ ad ꝓduci et tñ nõ hʒ potẽtiã actiuã natalẽ qꝛ potetia dei nõ ẽ potẽtia actiua naturalis. Dom ꝙ duplex eſt otẽtia. Quedã ẽ potẽtia naturał.⁊ ſic aĩa nõ baber paſſiuam potentiam ad pꝛoduci quia non poteſt pꝛoduci per agens naturale.Alia ẽ potentia obedientialis que ſumit᷑ per oꝛdines ad potentiam actiuam ſupernaturalem ſcilicʒ diuinam cui omnia obediunt. et ſic anima hʒ potẽtiã paſſiuã ad ꝓduci. Illa em que creãtur Alrrguitur Contra minoꝛem Anima non ha bet aliquid quod eſt omnia in fieri. quia intel/ lectus poſſibilis in anima nõ poteſt fieri terra neq; lignũ ⁊ ſic de alis.. Dðm ꝙ duplicit ðꝛ aliqd fien Uno mõ ſᷣm eẽ naturale.ſicut vnum elementum fit ex alio per generationẽ. et ſicani ma ꝑ intellectum poſſibilem nõ poteſt fieri oĩa qꝛ tunc nõ maneret in ſua natura. Alio mõ di cit᷑ aliquid fieri ᷣm eẽ ꝓpoꝛtõnis ſᷣm ꝙ dicimꝰ ꝙ ſᷣſus fit oĩa ſenſibilia qꝛ poteſt ĩ ſe habere ſpe cies omniñn rerum ſenſibilin.et ſic anima p ĩte⸗ lectñ poteſt fieri oĩa qꝛ poteſt in ſe reciꝑe ſilitu/ dines omniñ rerũ materialiũ qᷓ ſunt ꝓpꝛi ein/ telligibiles a nobis. Et hoc ẽ qdð dicit Areſto. natalis nõ pt eẽ fruſra Arguit Sa⸗ us põt plura facere q; iſte res in. ia imnu, isi api aan/ di nutural wonon wmtiam Anuta ked pala kenesit Adinnic lro iupoñ ſiuafm cmate tnqno Porenru cao ſ ſtrand intiui Aaan ui plack auano i quia Aliai oꝛdnag mſal nim h⸗ ennur atonbt gia na iain Plus⸗ vm ei inoi n dr diam beleſtt abits 8 cu/ gienn/ Acke inſerius ꝙ; aĩma eſt quodãmõ oĩa quia in ſe hʒ ſiłitudines oĩim re è”òMVM Arguitur Aia nõ pt in ſe ſuſcipe ſpẽs reruʒ imaterialiũ.g aĩa nõ pt fieri oĩa ſᷣm eẽ ſpiritua le ſiue ꝓpoꝛtionis Dðm ꝙ ibi omne diſtribu it in determinato genere ſcʒ rerũ materialiũ qͥa intellectꝰ poſſibilis eſt in pona ad recipienduʒ oss ſpẽs reꝝ materialiñ. et intellectꝰ agens eſt potens facere oĩa materialia que ſunt pona in telligibi lia actu intelligibilia.nõ ꝓducendo ea & no eſſe ad eſſe ſed faciendo ea actu intelligi/ bilia Exempli gratia. hõ ĩ Soꝛte et Doꝛtes nõ ſunt intelligibilia pꝛopter materialitatem ergo oʒ ꝙ depurent᷑ fantaſmata et recipiant᷑ ſpe cies intelligibiles in intellectũ poſſibilẽ. ſicnt ergo intellectus poſſibilis eſt in poña natura/ li ad recipiendũ iſtas ſpẽs intelligibiles.ita in tellectus agens habet poñam actiuã ad facien dũ ſpẽs intelligibiles. l Arguit᷑. Intelligibilia ſunt actua ſte rei g nõ oʒ ꝙ fiant actu intelligibilia ꝑ intellectum. Probar quia homo et aſinus et cetera intelligi llia ſunt a ꝑte rei. Dom ꝙ duplex eſt intel ligibile vnũ in pona. et aliud in actu qð eſt de putatũ a materia. Dom eſt ergo ꝓ intelligibile in poña eſt bene a pte rei ſed no intelligib ile in actu. fit em intelligibile in actu ꝑ intellectum agenten. ”MV Arguitur Senſibue eſt actu a ꝑte rei. ergo etiã intelligibile. Ddm ꝙnõ eſt ſile. qꝛ ſenſi bilia ſunt omnino vni nature ꝓut ſunt a pte rei ⁊ in ſenſu q;uis habeãt alin modũ. Sed in telligibile hʒ omnino aliã naturam qñ eſt a pte rei ⁊ qñ eſt apud intellectũ.qᷣa ſpẽs intelligibił ſm quã intelligibile eſt in intellectu eſt omnĩo imaterialis ⁊ ideo nõ pᷣt hꝛe eandẽ naturã cum re intelligibili materiali.⁊ iſta eſt ca quare non opoꝛtz ponere ſenſum agentẽ ſicut intellectum agentem Duerit᷑ Quod ſunt opationes intellectus agentis Doðm ꝙ due Quax pꝛima eſt abſtra Here ſpẽs intelligibiles a fantaſmatibꝰ. Scða eſt illuinare ſpẽs foꝛmatas p intellectũ agente et receptas in intellectũ poſſibuẽ = H Agni⸗ Contra panna opatlon⸗ Si intelle ctꝰ abſtrahit ſpẽm intelligibilẽ a fantaſmatibꝰ cñ illa ſpẽs ſit imaterialis nõ videt᷑ poſſe ꝓdu ci niſi ꝑ creationẽ ad quã nõ põt ꝑtingere intel lectꝰ agens. Dom ꝙ iſta locutio nõ ẽ intelligẽ da q̃i intellectꝰ agẽs crearet ſpẽs intelligibiles 9 — in intellectu poſſibili.ſed diff ñdunt᷑ ſpes a fan taſmatib ad intellectũ poſſibilẽ lumine intelle ctuali qð ẽ intellect ages Et ſi dicat᷑. materiale 4 nõ poteſt de ſe diffudere ĩmateriale.ſed fãtaſma ta ſunt materialia.ergo nõ pñt de ſe diffundere ſpẽs imateriales. Dom ꝙ materiale nõ põt de ſe diffundere ĩmateriale niñ grã alicuiꝰ agẽtis immaterialis. Per hoc ergo dom ꝙ q;uis fan/ taſmata ſunt matenialia.i.hñtia ↄditiones ma terie. tñ intellectꝰ agens illuminans fantaſma/ ta facit reſultare vnã ſpẽʒ ĩmaterialẽ ad intelle ctũ poſſibilẽ.⁊ hoc eſt abſtrahere.⁊ iõ intellectꝰ agens requirit beer fantaſmata vt ſcʒ fanta/ ſmata illuſtrent᷑ ad hoc vt d ſe diffundãs ſpẽs iĩtelligibiles.⁊ ſic pʒ ꝙ ñ ẽ eadẽ ſpẽs ſiue ſʒ nue rũ ſiue ſᷣm ſpẽm q ẽ in fataſmatibꝰ et iĩ itellectu cũ vna ſit materialis et alia imatenal. Ratio ſecunde oꝑationis eſt quia niſi intellect agẽs ↄtinue illuminaret ſpẽs exiſtentes in intellectu poſſibili tunc redirent ad materialitatẽ.qꝛ vnũ qðq; naturaliter redit ad ſuã oꝛiginẽ vt g̊ ma/ neant in illa ĩmaterialitate neceſſe eſt continue intellectũ agentẽ illas ſpẽs illuminare Ex quo pʒ ꝙ intellectus agens illuminat fantaſmata ⁊ intellectũ poſſibilẽ. Illuminat em̃ fantaſma/ ta antecedenter abſtrahendo ſpes a fantaſmati bus. ⁊ illuminat intellectũ poſſibilẽ vt rẽuen tur in ipſo ſpes intelligibiles OQuerit᷑ Que opatio intellectus agentis ſit eſſentialioꝛ. Dom ꝙ ſcia qð ſic ꝓbat᷑.qꝛ illa opatio eſt eẽntialioꝛ que eſt inſeꝑpabilioꝛ a re et illã rem ſemꝑ ↄcomitat᷑.ſed ſic eſt de iſta opatõe ſcdᷣa. Maioꝛ eſt nota a ſii.q̃a ignis hʒ duas opationes ſcʒ calefacere et indurare.ſed qꝛ cale/ factio eſt inſepabilioꝛ ergo eſt eſſentialioꝛ.Mi nor z di intellectus ages ſemꝑ illuminat ſpe cies exiſtentes in intellectu poſſibili. ſed nõ ſp abſtrahit oſtes ſpecies abſtraxit tunc non amplius abſtrahit illas et tñ ſemꝑ lluminat illas. Itẽ intellectus ſepatus a coꝛpe nõ abſtra hit nouas ſpecies ⁊ tñ illuminqt ſpes quas pꝛi us abſtraxit cum fuit in coꝛꝑe.ſed ꝙ tunc non abſtrahit eſt ideo qꝛ nõ hʒ fantaſmata ex q̃ non hz vires ſenſitiuas in quib fantaſmata hñt eẽ Ex quo ſoluit᷑ argumentũ. Intellectꝰ poſt ſeꝑa tionẽ nõ porabſtranere g ſequit᷑ ꝙ intellectꝰ agens tunc nõ erit in aĩia. Dicendum ꝙ q;uis anima ſeꝑata nõ habeat intellectũ agentem tũc ſᷣm pꝛim oꝑationem hʒᷣ tñ eã ſm alteraʒ eius opationem que eſt illuminare ſpecies intelli t⸗ biles receptas.i.abſtractas in intellectu poſſibi li exiſtentes Alr̃. Tontn hoc. pueri decedentes añ vſum rõnis nõ hũt ſpẽs intelligibiles.ergo nõ habe/ bunt intellectũ agẽtẽ Ddðm ꝓꝙ licz in aĩa pueri nõ ſunt acquiſite tñ de q eſt auctoꝛ nature non Tiber Dimittes natnrã vacuã infñdit intellectui pol ſibili ſpẽs quas acquiſiuiſſet ſi puer habuilſet vſum rõnis. et qꝛ ille ſpẽs ſũt ꝓpoꝛcionate ſpe luminat ſicut et aliias Querit᷑ Utrũ iſtud lumẽ intellect agentis requirat᷑ ppter mediñn vł ꝓpter fantalmata Dom ꝙ ꝓpter fantaſmata.ſed lumẽ coꝛꝑale re quirit᷑ ppter medin.Cuiratio eſt quia ipa fſan taſmata nõ ſunt nata ſe diffundere ad intellec/ tũ poſſibilẽ.et ideo ſi dñt ſe diffundere neceſſe eſt ꝙ illuinent. ſed coloꝛes ſũt ꝑ ſe viſibiles ſic poſſunt ſe diffundere ad viſum.et ita lumen ciebꝰ hic acquiſitis ergo intellectꝰ ages ipſas il no requirit᷑ pꝛopter coloꝛes ſed pꝛopter medinũ Ex quo dubiñ eſt.an fantaſma poſſʒ eſſe obiec tũ intellectꝰ cũ moueat ipᷣm ĩtellectum. Ad hoc reſpondet᷑ epᷣt eſſe obiectũ remotũ.quia dicit Areſto. ꝙ ſicut ſe habet ſenſibile ad ſenſum.ita intelligibile ad intelleteteen. Arguit᷑. O me qð recipit᷑ ad modũ recipiẽtis recipit᷑. ſed intellectꝰ poſſibilis eſt ĩmaterialis ergo recipit᷑ ſpẽs intellgibilis in ipo ĩmateriali ter nõ curando ĩtellectů agentem. Dom ꝙ, maioꝛ eſt vera ſi aliqͥd recipiat᷑.ſʒ fantaſmata nõ pñt recipi in intellectũ poſſibilẽ niſi ſint pꝛi us depurata ꝑ intellectũ agentẽ ⁊ ideo pſuppo/ nit᷑ intellectus agens anteq; ſpecies poſſet reci pi in intellectũ poſſibilẽ.qꝛ ſpnaliſatio ſpẽi re quirit᷑ ante eiꝰ receptionẽ.⁊ ſic pʒ ꝙ ex ꝑte intel lectꝰ poſſibilis nõ eſt defectꝰ qͥn ſpes recipi poſ ſint dũmõ ſunt abſtracte ꝑ intellectũ agentem Alr̃. Ania hʒ ſpẽs nat᷑aliter inditas.ꝗ̊ nõ oʒ ponere intellectũ agentẽ Añs pꝛobat᷑.qꝛ ſic eſt de ſubſtantijs ſeꝑatis ergo etiã in anima.ↄſeq̃n tia tenet quia hõ ↄmunicat cũ ſubſtantijs ſeꝑa tis in intelligendno Dom ꝙ q;uis hõ ↄmuni cet cũ ſubſtantijs ſeꝑatis ĩ itelligendo nõ tñ in modo intelligẽdi.⁊ hoc ideo quia q;to aliqua natura eſt altioꝛ tanto habebit altioꝛẽ moduʒ oꝑandi qͥa oꝑatio ſequit᷑ naturã.ſed qͥa natura angeli eſt ſupꝛa naturã aĩe rõnalis ergo habebit altioꝛẽ modũ intelligendi.⁊ ſic intelligit ꝑ ſpe/ cies infuſas a deo. hõ aũt intelligit miniſterio ſenſuũ.⁊ ꝙ hoc ſit verũ pʒ pᷣmo poſternioꝝ.vbi Dicit᷑ ꝙ deſiciẽte aliquo ſenſu a natiuitate neceſ/ ſe eſt ſcientiam ſenſibilis illius ſenſus deficere ꝓꝙ nõ eẽt ſi ſpẽs eẽnt nobis ↄcreate Arguit᷑ Aia eſt nobilioꝛ q; materia coꝛpal. ſed materia coꝛꝑalis hʒ a pᷣncipio ſuas ſoꝛmas ſubſtantiales ſicut celn ⁊ elemeta. ergo anima a pꝛincipio hʒ ſpecies intelligibiles. Dom nõ eſt ſile qa impoſſibile fint materiã rerum coꝛꝑaliñ fieri abſq; foꝛma ſubſt ãtiali.qa ꝑ tleʒ Tercius foꝛinã materia hʒ eẽ ſubſtãtiale. ſed intellectus poſſibilis nõ hʒ eẽ ſubſtantiale ꝑ ſpecies intelli gibiles. et ideo potuit fieri intellcctus poſſibił abſq; ſpẽbus intelligibiiibus. OQDuerit᷑ Utꝝ ſpẽs intelligibiles effluãt in animam mediantibus foꝛmis ſeꝑatis Dðm nõ qꝛ ſic nõ oʒ ponere intellectu agente. ⁊ qa aliqͥs poſſet ↄcedere ꝙ nõ eẽt intellect agens ⁊ Tſorne vel ſpecies intelligibiles fluerent a ſub ſtantijs ſepatis ideo põt aliter pꝛobari qa ſi ſic tuuc anima fruſtra vniret᷑ coꝛꝑi. Patet.qͥa aĩa vnit᷑ coꝛꝑi vt ꝑ coꝛpus acquirat ſcientias. ⁊ iõ ſubſtantie ſeꝑate nõ vniunt᷑ coꝛꝑi cũ habeant ſpecies ipſis a deo ↄcreatas.ſi ergo ſpẽs intelli/ gibiles effluerent ꝑ foꝛmas ſeꝑatas tũc nõ eẽt ncẽce hꝛe ſciãm ꝑ coꝛpus M Arguit᷑ Omne qð eſt tale ꝑ ꝑticipationẽ ẽ ab aliquo qð eſt tale ꝑ eẽntiã ſco methaphiſi/ ce. Sed intellectus noſter eſt intcllectual ꝑ ꝑti cipationẽ.ergo fit intellectualis ab aliq quoꝰ eſt tale ꝑ eẽntiXã. Dom ꝙ eſt duplerx bᷣncipiũ intellectualitatis in homine Aliquod eſt pꝛin cipiñ ⁊ oꝛiginale et cale pꝛĩcipiñ eſt aliqð ſepa tũ ab intellectu ⁊ eſt pꝛima cauſa omnis entita tis. Aliud eſt pꝛincipiñ pꝛoximũ intellectuali/ kmari ſed eſt intellectꝰ agens ↄiunctus aie qui abſtrahit ſpecies a fan tatis.⁊ hoc nõ eſt aliqð taſmatibus. Et hoc ↄgruit qa ſicut deus crea/ uit ſupiora abſq; medio.et inferioꝛa ꝓducunt vᷣtute agentiũ naturaliñ.ſic ſupioꝛa hnt ſua pᷣn cipia intelligendi ſpeciẽ intelligibilẽ a ſolo do inferioꝛa vo hñt oꝛiginalr pꝛincipia ſua a deo. ſed ĩmediate ab aliqua pona ſibi ↄiunctaa Arguit Nihil ducit᷑ de poña ad actũ niſi ꝑ hoc qð eſt in actu.ſed intellectꝰ poſſibilis ẽ in pona.ergo dʒ reduci ad actũ ꝑ aliqð ſeꝑpatum quia ſepꝑata ſunt foꝛme tm̃. Dðm reducit ad actũ ꝑ intellectũ agentẽ qui ᷣm Areſto. ðꝛ rn ens. et ideo nõ oʒ ꝙ ducat᷑ ad actũ ꝑ aliqð eꝑatũ JJMMM Querit᷑ Utrũ intelleetꝰ agens ⁊ poſſibilis ſint diſtincte poõne Ddm oꝓ ſic qa ſᷣm Arꝭ.in tellectꝰ agens ſe hʒ ad ſpẽs intelligibiles ſicut cauſa efficiens. Sed intellectꝰ poſſibilis ſe hʒ 2d ipſas ſicut mateꝛia vł ſubiectũ.ſed materia et efficiens nunq; coincidunt.ergo ſunt diſtin/ cte potentie. Alirguitur Idem eſt obiectũ intellectꝰ agen/ tis a poſſibilis ergo eſt eandẽ potentia Ans pꝛo bat᷑ quia quiditas rei matenialis eſt obiectum vtriuſq;. Dicendũ ꝙ quis hũt idẽ obiectũ matenialiter acceptũ ſcz quiditatẽ rei material. hñt tñ diuerſa obiecta foꝛmaliter quia quidi/ chns nrtli dibc⸗ nirin Nn Lai gens aſub nſie 8. ti chant ntli/ Nöc li⸗ slt pu nls/ gen/ iani⸗ cum bieqn Cciul o⸗ De tas accipit᷑ dupłr Uno mõ vt factibilis ⁊ ſic ẽ obiectũ intellectus agentis.qꝛ intellectꝰ agẽs facit quiditatẽ in rõne quiditatis abſtrahedo eam a fantaſmatibus.Alioꝰ accipit᷑ vt facta ꝑ intellectũ agentẽ ⁊ vt ↄgnoſcibilis.⁊ ſic ẽ obie ctũ intellect poſſibil.qꝛ intellectus poſſibilis cognoſcit quiditatẽ rei materialis ⁊ nõ intelle/ ctus agens.⁊ ergo intellectꝰagens ðꝛ intellectꝰ * 1 nõ qͥa intelligit.ſed qͥa eſt pncipiñ q̃re intelle/ ctꝰ poſſibilis intelligtt. Querit᷑ Quot noibꝰ noĩat Areſto. intelle/⸗ ctũ agentẽ. Dicendũ ꝙ tribus nã dicit ꝙ ſit ars habit? et lumẽ vt patuit ſupꝛa circa textũ. Arguit᷑ Ars eſt bncipiũ rei artificialis.ſed ſpẽs intelligibił nõ eſt res artificial.ergo itelle ctus agens nõ cſt pꝛincipiũ ſpẽi intelligibilis. Ddm ꝙiſta noia ↄueniunt intellectui agẽti nõ ydẽptice ſic ꝙ ſit idẽ cũ arte.ſed eſt locutio methaphoꝛica ſiue ſiłitudinaria.ſufficit ergo ꝙ intellectus agens habeat ſilitudinẽ cũ arte in hoc ſcʒ Pꝛimo qͥa ſicut ars inducit foꝛmã arti ficiale in ſuã materiã ꝑ ſuã opationẽ ita intelle ctł agens inducit ſpẽm intelligibilẽ in intelle/⸗ ctũ poſſibilẽ.q̃ ↄſiſtit in iluminando fanſma/⸗ ta.ars ergo ꝑ hoc ꝙ aptat materiã introducit foꝛmã.ſic intellectus agens ꝑ hoc ꝙ diſponit ⁊ illuminat fantaſmata inducit ſpẽm intelligibi lẽ in intellectũ poſſibilẽ. Secunda ſilitudo qꝛ ſicut ars introducit foꝛmã ꝓ quã materia deter minatur.ita etiã intellectꝰ agens inducit ſpẽm in telligibilẽ ꝑ quã intellectꝰ poſſibilis determi nat᷑ ad aliqð certe intelligendũ quia ꝑ ſpẽm in rclligibile bois intelligit hominẽ.⁊ ꝑ ſpẽm in/ telligibilẽ aſini intelligit aſinũ. Arguit᷑ Contra ſcdm. Si intellectꝰ agens eẽt habitus ſequeret᷑ ꝙ cẽt ſubiectiue in intelle ctu poſſibili.qͥa omnis habitus intellectualis eſt ſubiectiue in intellectu poſſibili Dðm eꝙ habitus nõ dz hic capi ꝓ habitu cõnato vł ac/ quiſito ſicut habitus ↄmuniter accipit᷑.q̃a oĩs talis habitus pᷣſupponit intellectũ agentẽ· ſed idẽ nõ pᷣſupponit ſeipſum quia anteq; aſſenti/ mus pncipijs ad quẽ aſſenſum valet habitus connatus. neceſſe eſt pꝛius cognoſcere termi/ nos que cognitio eſt ꝑ intellectu poſſibuẽ pᷣſup ponentẽ intellectũ agentẽ. Itẽ omnis habitus intellectualis oꝛdinat᷑ ad cognoſcendũ.ſed ĩtel lectus agens oꝛdinat᷑ ad abſtrahendũ ergo nõ ſunt idẽ. Sumit em hic habitus ꝓ entitate ꝑ fecta q̃a talis eſt modus loqndi Areſto.ꝙ qñ/ dnq; aliq̃ duo diuidũt aliqð genꝰtunc illð qð eſt ꝑfectũ in illo genere vocat᷑ habitꝰ. impfectũ vo pꝛiuatio.cũ ergo intellectus agens ẽ in actu Anima kdeo eſt aliquid ꝑfectius intellectu poſſibili qui E in poña ⁊ ixo vocatur habitus in oꝛdine ad talẽ poñam Tertio dicit᷑ lumẽ qꝛ ſicut lumen coꝛꝑale extraneũ facit diffuſionẽ coloꝛũ ad vi ſum nõ tñ requirit᷑ ppter coloꝛes ſed ꝓpter me/⸗ Ddiñ. ita intellectꝰ ages facit diſfuſionẽ ſpẽꝝ ex fantaſmatibꝰ in intellectũ poſſibilẽ.nõ ꝓpti me diñ qꝛ tale nõ eſt ibi. ſed ꝓpter fantaſmata Et hic quidẽ intel. Poſtq; Areſto.poſuit neceſſitatẽ ponẽdi intel/⸗ lectũ agentẽ h ↄnr aſſignat ↄditionẽ eiuſdẽ in tellectus.⁊ ponit qᷓ̃ttnoꝛ ↄditiones illiꝰ intelle ctus agentis. Quaꝝ pꝛima ẽ y intellectꝰ agẽs eſt ſepatus ſcʒ ab oꝛgano coꝛpeo.vel vt hñt ali/ qui tertus ſeꝑabilis.⁊ tunc intelligit᷑ ꝙ eſt ſepa bilis ſil cũ aia rõnali. Secunda eſt ꝙ eſt impaſ ſibilis. q̃a nõ pᷣt pati paſſione coꝛruptiua cñ nõ habeat materiã ꝗ eſt pꝛincipiũ illius paſſionis Tertia eſt ꝙ eſt imixtus ſcʒ ex rebus coꝛꝑalibꝰ cũ ſit omnino ĩmaterialis. Quarta ꝙ eſt ſuba actu ens.i.ꝙ eſt ens actu ꝑ ſuã naturã.et illa cõ Dditio ↄuenit ſibi ſoli.ſed pꝛime tres ↄditiones cõueniunt tã ipſi taʒ intellectui poſſibili qᷓ; vo luntati Tunc ꝓbat ꝙ iſte conditõnes conueni/ unt vel inſunt intellectui agẽti Et põt ſic ſumi rõ quo ad tres pᷣmas conditiones Iſte tres cõ/ ditiones pꝛime ſpectant ad dignitatem et cõue niunt intellectui poſſibili ergo etiã debent cõue nire intellectui agenti. conſeqntia tʒ qa agẽs ẽ honoꝛabilius patiente ⁊ pꝛincipiũ actiuũ ma/ teria.ſed intellectus agens hʒ ſe ſicut aliquid agẽs in oꝛdine ad intellectũ poſſibilẽ qui ſe hʒ vt patiens ⁊ recipiens ſpẽs intelligibiles.g qc qd dignitatis couenit intellectui poſſibili etiã cõuenit intellectui agẽti Ex quo etiã ꝓbat᷑ qrta conditio ſic. Agens eſt nobiliꝰ patiente. et h oc iõ qꝛ eſt in actu.qꝛ illa eſt cõditõ cuiuſlibet agẽ tis.ſed intellectus agẽs eſt agẽs reſpectu intelle ctus poſſibilis ̊ eſt ſuba actu ens Arguitur O pꝛima ↄditio nõ ſit vera.pꝛo batur qꝛ ulud quod ẽ ↄiunctũ coꝛꝑi nõ eſt ſe/ ꝑatũ ab eo.ſed aĩa cũ ſuis potentijs eſt ↄiuncta coꝛꝑi.ergo nõ eſt ab eo ſeꝑita Dicendũ ꝙ in tellectũ eẽ ſeꝑatũ põt intelligi duplłr. VUno ꝙ ſit ſine oꝛgano coꝛꝑeo⁊ ſic eſt verũ ꝙ intellectꝰ eſt ſeꝑatus.Alioꝰ aliquid ðꝛ ſepatũ q̃i ſit ſuba ſepata.⁊ ſic aliqui dicebant intellectũ eſſe ſub/ ſtatiã ſepatã.⁊ accipiebãt occaſionẽ illius ex pᷣ/ ma ⁊ vltima conditionibꝰ intellectꝰ agentꝭ In bᷣma em dicit᷑ eſt ſepat. in vltima vᷣo ꝙẽ ſub ſtantia.ſi añt illa cõiungant᷑ tuc appꝑet ꝙ ſit ſub ſtantia ſeꝑata = liii . L . Liber 1 Arguit Lidet᷑ ꝙ intellectus agens ſit ſuba ſepata. quia intellectus habet illuminare ſed il luminare eſt alicuiꝰ ſupioꝛis ſeꝑati.ergo ſequit᷑ ꝙ intellectꝰ agens eſt aliquid ſupꝛa hominẽ et aliquid ſepatũ ab homine. Dom ꝙ argumẽ/ tũ bene ꝓbat ꝙ eſt neceſſe ponere aliqð lumen vle quod pᷣſupponit᷑ ab intellectu agente nihi/ lominꝰ tñ oʒ ponere aliqð lumẽ ꝑticulareĩ aia rõnali qð eſt intellectꝰ agens. Pꝛima ꝑs ꝓbat᷑ ſic.qꝛ aĩa rõnalis hʒ tres cõditiones ſue intel/ lectualitatis. Pꝛima eſt ꝙ eſt intellectualis pꝑer ꝑticipationẽ. Secũda eſt ꝙ eſt mobilis in ſua opatione id eſt intelligens cũ diſcurſu. Tertia eſt ꝙ nõ eſt ꝑfecta nec tota intellectiua qꝛ ei con iungit᷑ aĩa ſenſitiua que nõ eſt intellectua k. Ex quibꝰ ſic arguit᷑ Ome qð eſt intellectiuũ ꝑ ꝑti cipationẽ ⁊ qð eſt mobile ⁊ imꝑfectũ reducit ad aliqᷣd qð eſt tale ꝑ eſſentiã ĩmobile ⁊ ꝑfectũ oz ergo pſupponere ante aĩam rõnalẽ alidd qð eſt intellectuale ꝑ eẽntiã ĩmobile ⁊ ꝑfectũ qð eſt lumẽ uluminans omnẽ hominẽ venientem in hunc mundu. Secũda ꝑs oñdit᷑ ſic.qꝛ in oĩbꝰ rebꝰ creatis pᷣter cauſ as vles etiã oꝑtet ponere cauſas pticulares.quia nõ ſolũ ſol generat ho/⸗ minẽ ſed etiã hõ. nõ ergo ſufficit ad intelligen/ dũñ ponere lumẽ intellectuale vle. ſed etiã oꝑtz ꝙ vli lumini ↄiungat᷑ ᷣtus alicuiꝰ ꝑticulans luminis ſcʒ lumẽ intellectꝰ agentis. Iſtud etiã pʒ ꝑ expientiã qꝛ ꝑcipimꝰ nos abſtrahere foꝛ/ mas vles a ↄditionibꝰ ꝑticulanbꝰ.igit᷑ in nob eſt hoc pꝛincipiũ. Item hõ põt libere intellige/ re qn vult. aũñt nõ poſſet dici ſi eſſet intellect⸗ ſuba ſepata Arguit᷑ Agens ⁊ patis ſufficiũt ad agẽdũ ſi ergo in aĩa ronali ſit intellectꝰ agens ⁊ etiam poſſibilis ergo nõ eſt neceſſe hꝛẽ obiectũ aliud cũ ibi ſint agens ⁊ patis. Dom ꝙẽ duplex agẽs.vnũ eſt ppꝛie dictũ qð ſcʒ facit paſſioneʒ in patiente.⁊ ſic obiectũ eſt agens in poña paſ/ ſiua ⁊ tũc eſt verũ ꝙ agens ⁊ patiens ſufficiunt ad agendũ. Alio mõ aliquid ðꝛ agens impꝛo/ pꝛie qnia ſcʒ facit obiectũ ꝙ agit.⁊ ſic agẽs nõ ſufficit ad agendũ ſine obiecto.et illo mo intel/ lectus agens dicit᷑ agere.⁊ ſic pʒ ꝙ intellectus agens ⁊ patiens nõ ſufficiũt ad h̊ ꝙ intellectus intelligat niſi adiungat᷑ obiectũ. Arguit᷑ Lontra vltimã ꝓpꝛietatẽ Intelle/ ct' agens eſt pona in ſcða ſpẽ qlitatis.ꝗᷓ nõ eſt ſuba. Ddm ꝙille termin? ſubſtantia in illa p pꝛietate põt capi duplłr. Uno mõ ꝓut eſt abla tiui caſus et ſic ꝓpõ eſt vera.quia eſt ſenſus ꝙ intellectꝰ agens eſt actu ens ſubſtantia.i.xꝑ ſua Tercius ſubſtantis. i. naturã. Alio mõ accipit᷑ ſubſtãtia vt ẽ nomiatiui caſus.⁊ ſic põt iterũ exponi du pliciter. Unoꝰ ſᷣm ꝙ ſubſtantia ſigniticat rem ꝑ ſe ſubſiſtentẽ.⁊ ſic intellectꝰ agens nõ eſt ſub/ ſtantia Alio mõ accipit᷑ ꝓut ſubſtantia ſigniſi cat q;cunq; eſſentiã ſiue naturã cuiuſcũq; pdi/⸗/ camenti.⁊ ſic etiã qlitas pᷣt dici ſuba. Pꝛia tñ expoſitio ſᷣm quã ſuba ẽ ablati caſus ẽ melioꝛ Arguit᷑ Si in aia eẽt ſimul intellect/ agẽs ⁊ intellectus poſſibilis.ſeqretur ꝙ aĩa eſſet ſil in actu ⁊ in pona qð eſt impoſſibile.quia ꝑ intel/ lectũ agentẽ eſſet in actu. ⁊ ꝑ intellectũ poſſibi/ lẽ eẽt in pona. Dom ꝙ idè nõ pt ſimul eſſe in actu ⁊ in pona ſᷣm idẽ ⁊ reſpectu eiuſdẽ ⁊ H ideo qꝛ cñ pona excludat actũ et econtra ↄtradicto/⸗ ria verificarent᷑ de eodẽ Per h ergo dom ẽ ꝙ qᷓ uis aĩa rõnalis ſit ſimul in actu et in pona reiꝑ ctu eiuſdẽ.quia reſpectu ſpeciei intelligibił cũ intellectꝰ agens ſaciat et intellectꝰ poſſibił reci piat ſpẽs intelligibiles.tñ hoc nõ eſt m idcm qa h ntingit ſm diuerſas ponas que ſũt in aĩa 2 ania ꝑ intellectũ agente ẽ ĩ actu ⁊ ꝑ itellectũ poſſibilẽ eſt in poña. Sile pt eſſe in hoĩe cui vna manus eſt alba et alia nigra.qatunc vnus hõ in oꝛdine ad idẽ ſcʒ ad albedinẽ eſt in actu ſim vnã manũ ⁊ eſt in pona ſᷣm aliãs manũun· Ar. Vb vna indiuiſibili nõ fluũt diuerſe po tentie q dona ſit in actu et alia in pona.ſed aĩa eſt eẽntia indiuiſibilis.ergo ab ea nõ pñt fluere diuerſe poñe quaxꝝ vna elt in actu in alia in po tentia. Dom ꝙ eſſentia aie rõnalis nõ eſt ſim/ pliciter iudiuiſibilis et cñ hoc in actu ꝑfecto.ſʒ cñ ꝑfectione quꝗ hʒ etiam ſibi ↄiungit aliqua impfectio. Eſt em aia ronalis immaterialis et ex ea ꝑte hʒ ꝑfectionẽ et ſic ſibi ↄuenit ꝑfectio in tellectus agentis.ſed ex ea ꝑte q̃ eſt ponalis et creata in oꝛiſonte formaꝝ.i.in ↄiunctione foꝛ/ maxꝝ ſuꝑioꝝ imaterialin et inferioꝝ materiali um Dicut em̃ oꝛiſon piungit ſupius emiſpiũ ad inferius emiſpiũ. ita anima rõnalis habet aliquid de ſuꝑioꝛibus foꝛmis ſcʒ imaterialita/ tẽ et hʒ aliquid de inferioꝛibꝰ. quia etiã coniun git materie ſicut alie ſoꝛme materiales.⁊ ex illo contingit ꝙ anima noſtra nõ eſt ꝓpꝛie intelle/⸗ ctualis ſed rõnalis. Item anima dicit᷑ creata ĩ vmbꝛa intelligentie.i.in defectu luminis intel/ ligentie. Ex omnibꝰ ergo his ſibi conuenit ꝗ ex ea fluat ĩtellectꝰ poſſibilis.qꝛ ſic hʒ in ſcaliqdð potentialitatis. Queritur. Utrum intellectus agens ſit idẽ in omnibus. Dicendum ꝙ non Cuius ra tio eſt quia intellectus agens eſt potentia ipſi — ——2 — — — —,s — aln i id lon ſb, Guſ Mi/ uni W gis1 flin intel, ſbi⸗ ſen de cicd/ 2 a, bel bllfe iden nai Uean ſecu cwns naan m. ce n tkwoe ndo ſin/ oßß Aiqra ialsc con jualsd ſoneſen, numli cniſgn bohe emar ic utl 8 nrch/ nige dliqd ſitid nmoſt ate ſicut dictũ eſt 1 pñs ẽ accñs.ᷣſed accidẽs multiplicat᷑ ad multiplicationẽ ſui ſubiecti.et go etiã intellectus agens multiplicat᷑ ad mul/ tiplicationẽ aĩarum.ſed in diuerſis hoibus eſt alia et alia anima rõnalis. ergo etiam alius et alius intellectus agens. At. Intellecius facit vle qð ẽ vnũ.ge intel/⸗ lectus eſt magis vnꝰ.qꝛ pꝛopter qð vnũqðq; tale. illud magis. Dom ꝙ vle nõ fit vnuʒ ab intellectu ſubiectiue qꝛ ſcʒ ſubiectet᷑ in intel lectu qꝛ ſi ſic tũc haberet vmtatẽ numeralẽ ab intellectu. ſed vle eſt vnũ ab intellectu obiecti ue. quia obijcit᷑ intellectui ſicut cognitum ab ipo. Jam maniteſtũ ẽ ꝙ in diuerſis intellecti/ bus etiã numero vel ſpecie differẽtibꝰ pᷣt obijci idẽ obiectũ.⁊ iõ vlłe manet vnũ nõ obſtãte ꝙ a diuerſis intellectibꝰ intelligat᷑ ſic coloꝛ manet vnꝰ nõ obſtante ꝙ a multis videat᷑.Et ergo ſi eſſet vnꝰ ſpẽs intelligibilis ĩ oibus tũc bene ſe queret᷑ ꝙ eſſet vnus intellectus in omnibus. Arguit᷑. Ubicunq; eſt vna oꝑatio ibi ẽ vna potentia. ſed engen Holed hñt vnã opationẽ circa aſſenſum pꝛincipioꝝ.ergo habent vnum intellectũ. Dðm ꝙ eſt triplex vnitas ſcz ge⸗/ nerica.ſpecifica.⁊ naturalis.ODðm eſt g ꝙ vbi cunq; eſt vna oꝑratio numero ibi eſt vnũ ope/ rans numero.qꝛ operatio cñ ſit accidens ha/ bet ſuũ numerũ a ſubiecto ſcʒ ex opernte. ſʒ v⸗ nitas ſpecifica non arguit vnitatem numeralẽ ipᷣius oꝑantis.⁊ illo modo plures homies ha bent vnã opationem circa aſſenſum pꝛĩcipioꝝ Ouerit᷑. Utꝝ iſte potentie inueniãt᷑ in ſub⸗/ ſtantijs ſepatis. Dðm ꝙ nõ ⁊ hoc ppter du plicẽ rõnẽ. Quaꝝ pꝛima ẽ̃.qꝛ nos ſumꝰ qñq; intelligentes in actu ⁊ qñq; in potentia.ergo opoꝛtet ponere potentiã actiuã que ducat illã potentiã paſſiuã ad actũ.ſubſtãtie añt ſepara/ te ſunt a pꝛincipio intelligentes⁊ non ſunt in telligentes in potentia cum ſint create ſil cum ſpeciebus intelligibilibus. Scda rõ ſtat ĩ hoc qꝛ intelligibilia a nobis naturaliter ſunt tm ĩ/ telligibilia in potentia.qꝛ ſunt materialia.ꝗꝰ opoꝛtet eẽ vnũ intellectũ q̃ faciat talia intelli/ gibilia actu intelligibilia abſtrahẽdo ſpẽs a fã taſmatibꝰ.ſʒ intelligibilia natuꝛalit᷑ a ſubſtan tijs ſeꝑatis ſunt ĩmaterialiaa ꝑ ↄñs ſunt actu intelligibilia.⁊ ſic nõ ẽ neceſſe ponere ĩ eis ali/ quẽ intellectũ qͥ faciat talia ĩtelligibilia ĩ actu Ar᷑. Ubicũq; ẽ aliqͥd potens recipe.ibi ca⸗/ liqͥd potẽs facere.ſed in ſubſtãtijs ſeꝑatis ẽ ali q̃d potes reciꝑe.ꝗ ibi erit aliqͥd potens facere ſpẽs. Dðm ꝙ ſubſtãtijs ſepatis nõ ẽ poña naturalis ad oĩa fieri.qꝛ talis ponña nõ ducit᷑ ad actũ ꝑ agẽs naturale.ſʒ ꝑ agens ſuꝑnatura Anima le qð ẽ deꝰ q infundit intellectui ſbaꝝ ſepataꝝ ſpes intelligibiles. Et ſile ẽ dõm de intellectu poſſibili q;tũ ad imaterialia ĩ nobis.qꝛ intelle ctus poſſibilis nõ eſt in potentia naturali ad recipiendum immateriale in ſe ſed ſolum in po tentia obedientiali. et ideo non poteſt intelle/ ctus agens talia facere in actu. Unde patet ꝙ in ſubſtantijs ſeꝑatis eaꝝ intellectus non debʒ pꝛie dici poſſibilis nec agens.quia ibi inteł ectus nõ facit ſpecies.ergo non eſt agens.nec etiam intellectus eſt in potentia ad recipiẽdũ ſpᷣecies.quia in pꝛincipio habet illas. et ꝑ con ſequens non eſt poſſibilis. Arguitur contra Intellectus agentis ẽ il/ luminare.ſed in ſubſtantijs ſeꝑatis eſt illumi/ natio.ergo in eis eſt etiam intellectus agens Dicendum ꝙ intellectus agentis eſt llumi nare fantaſmata.hoc aũt non conuenit ſubſtã tijs ſeparatis cum ibi non ſint fantaſmata q; uis vnus angelus poſſet alium illuminare et facere cognitionem in eo. Queritur. Vtꝝ neceſſe ſit ponere in anima rõnali intellectum agentem ſuppoſita opinio/ ne Platonis. Dicendũ eſt ꝙ non. Cuius rõ eſt quia intellectus agens ponitur ad hoc ꝙ fa/ ciat potentia intelligibilia actu intelligibilia. res enĩ ſᷣm veritatem ſunt a parte rei cum con ditionibus indiuiduantibus.ſed ad hoc vt in tellectus intelligat res opoꝛtet ꝙ a talibus cõ/ ditionibus res abſoluantur.ſi ergo vnmerſa⸗/ lia ſubſiſterent a parte rei iam vniuerſalia eẽnt actu abſoluta ab iſtis conditionibus.⁊ ſic ſta tim ĩtellectꝰ poſſibilis poſſzullas res ĩtelligere Idem auteʒ et ſzm Poſtq; Areſto.poſuit ↄditiones ĩtellectꝰ agẽ/ tis.ↄſequẽter ponit cõditõnes intellectꝰ ĩ actu Et hoc iõ ne viderẽt᷑ eſſe idẽ intellectꝰ ĩ actu et intellectꝰ agẽs.Et ponit tres ↄditõnes intelle ctus ĩ actu. Quaꝝ pꝛia ẽ ꝙ ſcia rei ſcite ẽ eadẽ cũ intellectu ĩ actu ſez ſic accñs ⁊ ſubiectũ. Se cũda cõditio ẽ ꝙ intellectꝰ ĩ pona ĩ vno ⁊ eodẽ pꝛioꝛ ẽ intellectu ĩ actu.ſʒ vlr et ĩ diuerſis itel tellectꝰ ĩ actu ẽ pꝛioꝛ ĩtallectu in pona.Tercia conditio ꝙ intellectus in actu cõſiſtit in ipᷣo in telligere ſic ſcʒ ꝙ nõ qũq; intelligit ⁊ qñq; nõ itelligit ſed ſemper intelligit. Rõ extra textum pꝛime conditionis eſt.qꝛ ſcia ſoln habet de re/ bus qñ ſpecies intelligibiles ſunt actu in inte lectu que ſpẽs pñt intelligi ꝑ terminũ ſcientia rum poſitu in pꝛima conditione.cũ ex lumie? ipis ſpeciebꝰ reſultet ſcia ſicut dictũ eſt. cum er go tales ſpecies intelligibiles ſunt in intellectu ſicut accñs i ſubiecto manifeſtũ ẽ ꝙ ſpẽs ſunt Liber eidem ſubiecto cum ſcia rei ſcite. Rõ ſcðe pꝛo pꝛietatis ẽ qꝛ in vno et eodẽ ſꝑ fit ꝓceſſus ab ĩ perfecto ad ꝑfectũ a pona ad actũ.ergo opoꝛtet ꝙ in eodem poña pcedat actũ.et cũ nihil ꝓce/⸗ dat de pona ad actũ niſi ꝑ aliqð qð eſt in actu ſic pᷣſnpponitur in alio aliqͥd in actu quo illud ducit᷑ in actũ qð pꝛius fuit in potentia.Exem pli gra. diſcipulus ẽ pꝛius in potẽtia ad ſciam S ſit in actu tñ añ poñam que ẽ in diſcipulo pᷣ upponit᷑ actu ſcia in magiſtro. Rõ tercie con ditois ẽ qꝛ intellectus in actu ðꝛ ſᷣm ꝙ ẽ in ipᷣo intelligere ſiue in actu intelligendi ⁊ ſic manife ſtũ eſt ꝙ ſp intelligit.qꝛ omne qð ẽ qñ ẽ neceſſe eſt eſſe. Eſt tamen conſiderandum ꝙ iſte con/ ditiones vel poſſunt intelligi de actubm ꝙ eſt intellectus in actu pꝛimo ſcilicet in habitu.et tunc eſt difficultas de tercia conditione. ſʒ di cendũ eſt tũc ꝙ intelligere capit᷑ hic etiã habi/ tualiter ꝓut ſignificat habere ſpẽm intelligibi/ bilem. et non accipit᷑ actualiter ꝓut eſt vti ſpe/ cie intelligibili.Alioꝰ pnt iſte conditiones in telligi capiendo intellectũ in actu ſecundo. et ſic a pparet difficultas in pꝛima conditione. Po teſt tñ faciliter intelligi pꝛima cõditio.qͥa intellectus in actu.i.ipᷣm intelligere eſt etiam idem cũ intellectu ſicut accñs cũ ſubiecto. Lirca iſtud qrit᷑ q̃t modis poſſet accipi ĩtel/ lectus. Dom ꝙ tribꝰ modis. Unoꝰ accipit᷑ vt eſt poſſibilis.⁊ ſic ẽ in potẽtia ad ſpẽs intelligi biles ſicut intellectus pueri pꝛimo nati q non dDñ hʒ vſum rõnis.⁊ intellectus iſto modo ac/ ceptus vocat᷑ ſꝑ in pona.Alioꝰ accipit᷑ intelle ctus ſᷣm ꝙ iam hʒ ſpẽm intelligibilẽ.⁊.tñ non vtit᷑ ea ſicut eſt intellcctus phi doꝛmientis.Et iſte intellectus pᷣt dici ſil in actu ⁊ in pona.eſt enĩ in actu.qꝛ hʒ ſpẽm intelligibilẽ.⁊ ẽ in po/ tentia ad vſum ⁊ ad actum ſcoõᷣm. Et iſte intel lectus vocatur intellectus in habitu. Tercioꝰ accipit᷑ intellectus ſᷣm qð vtit᷑ ſpecie intelligi bili vel ſcia ⁊ ſic vocat᷑ intellectꝰ ĩ actu ſimpli/ citer.dictũ ẽ ergo ꝙ iſte cõditiones pñt intelli/ gi tã capiẽdo ĩtellectũ ĩ actu pꝰ qᷓ; in actu ſcðo Alr̃̃. Si intellect eſſet poſſibilis qẽ in po/ tentia ad recipiendũ ſpẽs intelligibiles.tũc ſe queret᷑ ꝙ nullus adultus eſſet in potentia ad ſpẽs intelligibiles.et ꝑ ↄñs nõ haberet intel/ lectũ poſſibilẽ. Ddm ꝙ q;uis adulti hñt a⸗/ liquas ſpẽs intelligibiles tñ carẽt adhuc mul tis alus. Et ſic tenent intellectum poſſibilem q; tum ad illas ſpecies quas non habent. *. Tercius Beparatus autem Poſtq; Areſto.poſuit cõditiones intellectꝰ a/ gentis ⁊ intellectꝰ ĩ actu. hic ↄnter ponu cõdi/ tiones totius partis intellectiue.⁊ ſunt tres. Pꝛima ẽ ꝙ intellectꝰ.i.aĩa intellectiua ẽ ſepxa⸗/ tus.qꝛ ſcʒ nõ hʒ poñas vtentes oꝛganis coꝛpo reis. Scda ẽ ꝙ intellectꝰ ẽ id qð vere ẽ.i.pᷣt per ſe ſubſiſtere q̃ſi ᷣm ſe hñs eſſe etiã ſine coꝛpoꝛe Tercia cõditio ẽ ꝙ aĩa ẽ ꝑpetua a ꝑte poſt ⁊ in coꝛruptibilis.Et illa tercia cõditio pᷣt ſequi ex eimn vel ex ſcða. Dictũ ẽ enĩ in ꝓhemio hui⸗ ibꝛi ꝙ ſi aia habeat aliquã oꝑatoem abſq; coꝛ poꝛe.tũc etiã erit ſeꝑabilis a coꝛꝑe.qꝛ ̊ dicit pꝛima conditio ꝙ aĩla hʒ oꝑatõnẽ abſq; coꝛpꝑe ſic ſequit᷑ tercia cõditio ſcʒ ꝙ aĩa ẽ incoꝛrupti/ bilis. UVel pᷣt tercia cõditio ſequi ex ſcda.⁊ hoc iſto modo.qꝛ vere eſſe ⸗ duplr exponi. Unoꝰ ꝓut ſignificat eſſe ſm ſe ⁊ ſine adiuncto.Alioꝰ ꝓut vere eſſe ſignificat eſſe ſemꝑ.⁊ tũc erit ĩcoꝛ ruptibilis.ꝙ aũt iſte textꝰ nõ poſſet intelligi ð intellectu capto ꝓ pona pᷣt ſic oñdi.qꝛ tũc ſcða cõditio nullo modo conueniret intellectui nul lo eni modo veꝝ ẽ ꝙ intellectus potentia ſit id qð vere eſt. i.eſt id qð ſubſiſtit ꝑ ſe.ergo capi᷑ hic iutellectus pꝛo anima intellectiua. Ar̃.cõtra pꝛimã ꝓpꝛietatẽ Actꝰ nõ pᷣt ſea / ri a ꝓpꝛia poña.ſʒ aĩa ẽ actꝰ ꝓpꝛius coꝛꝑis.gꝰ nõ pt ſepari a coꝛxꝑe. Dðm ꝓppꝛius actus nõ ſeꝑat᷑ a ꝓpꝛia potẽtia ſiue materia qᷓ;diu ta/ lis potẽtia manet ꝓpꝛia materia illius actus ſi ant nõ maneat pꝛopoꝛcio materie ſᷣm ꝙ con gruit foꝛme tũc aia ſepatur. Unde pʒ ꝙ aĩa rõ nalis nõ ſeꝑatur a coꝛpꝑe bene diſpoſito.q; tale coꝛpꝰ eſt pꝛopꝛia materia aĩe rõnalis. uerit᷑. Utꝝ aĩa poſſet eſſe ꝑ ſe ſubſiſtens Ddm ꝙ ſic. Cuiꝰ rõ ẽ qꝛ quicqͥd pᷣtꝑ ſe age re hoc pᷣt ꝑ ſe ſubſiſtere. Sed aĩa rõnalis pᷣta/ gere ſine coꝛpe. p̈t ꝑ ſe ſubſiſtere. Maioꝛ ptʒ qꝛ agere nõ pteſſe digniꝰ qᷓ̃ eſſe.g ſi aliqᷣd pᷣt agere ſine coꝛꝑe mltomag pt eẽ ſine coꝛpe.mi/⸗ noꝛ pʒ qꝛ obiectũ eiꝰ excedit materiã coꝛꝑale⸗ cũt ſit vlłe qð ẽ ſeꝑatum a cõditõibꝰ materiali . Cũñ g ꝗqlibet pona agat ſᷣm ↄditõnẽ obiecti ſi obiectũ excedit mateniã coꝛpalẽ etiã oʒ potẽ tiã materiã coꝛꝑalẽ excedere.Si eni aĩa eet cõ poſita ex aliqᷓ re coꝛꝑali tũc nõ poſſet oĩa coꝛn oꝛa lia intelligere ſic pꝛius dictũ ẽ. Scðop/⸗ bat᷑. intellect' intelligit ſubſtaãtias ſepatas. gꝰ extẽdit᷑ vltra coꝛpꝰ.⁊ ſic ſua opatio nõ fit ꝑ coꝛ pus. Itẽ tercio.Coꝛꝑe ĩdiſpoſito ĩtellectꝰ qũq; pfectius intelligit ⁊ iudicat.g̊ nõ dependet itel ectꝰ ĩ ſua oꝑatõe a coꝛpe.ſic g cũ oꝑatõ eiꝰ ſit ſine coꝛꝑe.g etiã eſſentia eiꝰ erit ſine coꝛxe woꝛe inaſc hont nece⸗ Unta geſee u len lun zue iſens ſeage site ß md Ghar tctch Gop/, 1418.5 19 n ctiel 1 ſt De Argu Hoe nõ eſt ꝑ ſe ſubſiſtens qd nõ eſt hoc aliquid.ſed aĩa nõ eſt hoc aliqͥd, ergo nõ ẽ per ſe ſubſiſtens. Ddin ꝙ hoc aliqᷣd accipit᷑ duplicit. Uno mõ ꝓ quocunq; ſubſiſtete.ſiue tale ſbſiſtẽs ſit naturalrps alteriꝰ ſiue ñ. ⁊ tũc aiĩa rõnalis ẽ etiã ꝑ ſe ſubſiſtens. Alioꝰ accipit hoc aliqͥd ꝓ ſubſiſtente completo qð ẽ comple ta ſubſtantia.⁊ ſic aia rõnalis nõ ẽ hoc aliqᷣd. qͥa naturaliter ẽ ꝑs hoĩs.ſufficit ergo ad ꝓpoſi tũ ꝙ; aĩa ſit aliqͥd ꝑ ſe ſubſiſtens q;uis incõple eñ in ſua eſſentia.Et ideo aia ſꝑ hʒ reniſum ad coꝛpus q;uis ſit ſeparata. Et addũt aliqui ꝙ aĩa per talẽ reuiſum indunduet᷑ poſtq; ſeꝑata eſt a coꝛpe qð tñ dici nõ pᷣt.eñ relatio nõ ſu pᷣn cipin indiuiduatõis.ſed ppᷣt ſic intelligi ꝙ ꝑ re/⸗ niſum ad coꝛpus aĩa imdiuiduet᷑ qꝛ aia indiui Duat᷑ per indiuiduationẽ quã pꝛius recepit exi ſtens in coꝛꝑe quã ſepata retinet ⁊ hoc eſt veꝝ Sicut enĩ coꝛꝑa triplicit ſe hñt ad figuratõnẽ ita hñt ſe foꝛme tripliciter ad indiniduationẽ Sunt eni aliqua coꝛꝑa que recipiunt figura/ tiones ꝑ ꝓpꝛiã quãtitatẽ ſicut coꝛꝑa ſolida ſi/ ue dura vt lapis vel lignũ. alia ha recipiũt figurationẽ ab alijs ſicut liquida.Quoꝝ ẽ iſta dꝛña.qꝛ in aliquibꝰ coꝛrupto figurante manet figura pꝛius accepta. ſicut cõtingit in cera li/ quida qꝗ figurat᷑ ad figuraʒ vaſis.ſed fracto va ſe remanet figura.Alia ſunt liquida q̃ nõ tenẽt figuram figurante coꝛrupto.ſicut vinũ vel aq̃ no congelata. Sic tripli ſe hñt foꝛme ad indi niduationem.quedã eni foꝛme indiuiduantur ſeip̃is. 1. p ꝑ ſe ſubſiſtentiã. ſic ſubſtantie ſepate Alie añt foꝛme materiales indiuiduant᷑ ꝑ hoc ꝙ funt in alio ſcʒ ĩ materia Que tñ hũt iſtã dif ferentiã.qꝛ aĩia rõnalis indiuiduat᷑ a materia ⁊ tenet eandẽ indiuiduationem ſeꝑata a materia iĩmo materia coꝛrupta.Alie añt foꝛme natura les non manent indiuidue coꝛrupta materia Axr. Aiĩa nõ pᷣt operani abſe 1 coꝛpoꝛe.ᷣ nõ pᷣt ſeparari a coꝛꝑe. Ans pꝛobat᷑ qꝛ aĩa nõ pᷣt ꝑ ſe iraſci.igit᷑ nõ pt ꝑ ſe oꝑani.qꝛ qui dicit aiax ira ſci dicit eam texere vel edificare pꝛimo hums. Doom ꝗ duplices ſunt operatões aĩe. Que dam ſunt que conneniñt aie ßᷣm ꝙ ſenſitiua. ſicut ſunt ſentire iraſci ⁊ confidere.Et ſic veruzʒ eſt ꝙ aia nõ pᷣt habere illas oꝑationes ſine coꝛ poꝛe.⁊ hoc eſt qð dicit Areſto. Qui dicit aiam iraſci dicit eã texere vel ediſicare.qꝛ ſicut iraſci non fit niſi ꝑ oꝛgana coꝛpoꝛalia ſic nec texere nec edificare.Alie ſunt operatões aĩe q̃ cõueni/⸗ unt aie ſm ꝙ intellectiua tm̃.ſicut ſunt intelli/ gere et velle. ⁊ iſtas oꝑationes habet aĩa ſepara ta a coꝛpoꝛc. pus.⁊ ſic nõ pᷣt abſq; fantaſmate intelligere.A Arguit Anima non intelligit abſ; fantal/ matibus.ergo non pᷣt ſeparari a coꝛpoꝛe.Ans ꝓbatur.quia neceſſe eſt quẽcunq; intelligentẽ fantatmata ſpeculari Dðm ꝙ aia accipit᷑ du/ pliciter. Uno mõ ꝓ ſtatu cõiunctionis ad coꝛ/ io modo accipit᷑ aia ſᷣm ꝙ eſt ſeparata a coꝛpo re ⁊ ſic pt intelligere abſq; fantaſmate. Cuius rõ ẽ qꝛ aĩa añ ſepatione⁊ pꝰ ſeꝑatõeʒ hʒ vnã el ſentiã. ideo habet vnã operationem. qꝛ opera tio ſequitur eſſentiã.ſed quia habet alin modũ eſſendi in coꝛpoꝛe et extra coꝛpus·ideo etiã ha bet aliũ modũ operandi.qꝛ ſicut eſſentia ⁊ oꝑ ratio coꝛreſpondent.ita modus eſſendi et mo/ dus operandi coꝛreſpondent. Queri᷑ Utꝝ aĩa rõnalis ſit incoꝛruptibi/ lis Dðm ꝙ ſic. Et rõ eſt quia omne qð coꝛ/ rumpitur vel coꝛrumpii ꝑ ſe vel ad coꝛruptio nem alterius.ſed aĩa rõnalis nullo iſtoꝝ mo/ doꝝ coꝛrũpi pt.ergo ẽ icoꝛruptibilis. Minoꝛ ꝓbatur qꝛ foꝛma ꝑ ſe ſubſiſtens nõ pᷣt ꝑ aliud coꝛrumpi.qꝛ nõ dependet ab alio.et ergo aba/⸗ lio coꝛrumpi ꝓpꝛin eſt ilis foꝛmis quaꝝ eſſe naturaliter ab alio dependet Mec etiã pᷣt ania r ſe coꝛrumpi.qꝛ quicqͥd cõuenit alicui per ſe oc eſt inſeꝑpabile ab eo. ſed eſſe cõuenit aĩe et omni foꝛme per ſe cñ ſit actꝰ.ergo eſſe ẽ inſeꝑpa. bile a foꝛma.qꝛ ſi eſſe ſepararet᷑ a foꝛma tũc ſoꝛ ma non erit foꝛma.ſed coꝛruptio acciditex hoc ꝙ eſſe ſeparatur ab aliquo qð eſt impoſſibileſe parari a foꝛma ſubſiſtente ꝑ ſe niſi ꝑ annihila tionem. Et ſi aĩa ſit compoſita ex materia ⁊ foꝛ ma. ſicut quidã dicunt q;uis falſe.adhuc ania erit incoꝛruptibilis.qꝛ illa ſuſceptio ſoꝛme eſt ſine contrarietate in materia. ⁊ ideo nõ eſt pꝛin cipiũ coꝛruptionis talis foꝛme. Scðo qꝛ vnũ qðq; appetit eſſe ſᷣm qdð cognoſcit appetitu na turali.ſed intellectꝰ et aia intellectiua naturali ter cognoſcunt eſſe ſub omni differẽtia tꝑis cũ eins obiectũ ſit vle qð abſtrahit ab hic et nũc et ſic habens intellectũ appetit appetitu natu/ rali ſemper eſſe.ſed ille appetitus nõ eſt fruſtra igit᷑ neceſſe eſt aĩam eſſe incoꝛruptibiuẽ quaſi ꝑ manentem per omne tempus. Afr. Hominũ et iumentoꝝ idẽ ẽ interitꝰ vt diat Salomon. ergo ſequit᷑ ꝙ aĩa ſit coꝛrupti bilis. Ddðm ꝙ Salomon loquit᷑ in illo li/ bello ſicut cõtionatoꝛ.i.aliquis loquens mul/ titudini.qꝛ ergo in multitudine ſunt multi fa tui ⁊ multi ſapiẽtes.ſic qñq; loqtur in foꝛma ſapientũ.⁊ qñq; in foꝛma inſipientũ. dicit gꝰ iſtã ꝓpõnẽ ſᷣm foꝛma inſipictũ hoĩm ſenſuali⸗ um qᷣ credũt eundẽ eſſe interitũ oĩm vinetiũ. Liber Arguit᷑ Quox eſt idem pꝛincipium illox eſt idem finis. ſed iumẽta ⁊ hoĩes eodẽ modo generant᷑. ̊ etiã eodẽ modo coꝛrupunt Ddʒ ꝙ minoꝛ ẽ falſa.qꝛ non ẽ eadẽ generatio iumẽ toꝝ ⁊ hoĩm.qꝛ generatio homis fit ꝑſfectiue a deo increante homini aiam rationale.ſed in iu mentis generatio foꝛme fit completiue ab agẽ te naturali.qꝛ virtus foꝛmatiua iumẽti pᷣt effe ctiue introducere aĩiam ipᷣius iumẽti in materi am cñ talis foꝛma ſit tota matenialis.ſed anĩa rõnalis foꝛma immaterialis ideo nõ inducit per agens pure naturale q̃le ẽ ſemẽ hñanñ q̃re nõ eſt eadẽ generatio hoĩm ⁊ iumetox. Arguit᷑ Omneqð ẽ ex nihilo ẽ ventibile in nihil. ſed aĩa rõnalis eſt ex nihilo.q̊ ⁊c. Dꝛr cenduʒ ꝙ aliud ẽ dicere de coꝛruptibilitate et annihilabilitate. qꝛ oĩs creatura ẽ annihilabi lis ꝑ potentiã actiuã cõſeruantis.qꝛ ſicut deus per ſuã potentiã creauit res libere ita eaſdẽ li/ bere cõſeruat. Vñ ſi deꝰ ſuã cõſeruatõem abſtra heret a rebꝰ tũc res tenderent in nihilũ.ex hoc tñ nõ ſequit᷑ ꝙ aĩa ſit coꝛruptibilis.qꝛ coꝛru/ ptibilitas ſignificat aptitudinẽe vel potẽtiã in re coꝛruptibili ad nõ eſſe quã aptitudinẽ mani feſtum eſt aiam rõnalem non habere. Arirguit᷑ Hia eſt accñs. ẽ coꝛruptibilis ad coꝛruptionẽ ſubiecti. Añs ꝓbat᷑ qꝛ quicqͥd ad uenit alicui poſt ſuũ eſſe ↄpletũ eſt accñs eius ſed aia aduenit coꝛꝑi qð coꝛpꝰ ẽ cõpletũ ꝑ foꝛ/ mã lubſtãtialẽ embꝛionis Dðm ꝙ duplicit᷑ aliqͥd aduenit enti cõpleto. Unoꝰ ſic ꝙ eſſe il/ lius qð aduenit nõ coicat᷑ ſubſtantialit᷑ ei cui aduenit ⁊ ſic accñs aduenit ſuo ſubiecto.Alio modo aliqd aduenit enti cõpleto ſic tñ ꝙ eius eſſe cõicat᷑ ſubſtãtiali t illi cui aduenit.⁊ ſic aĩa aduenit coꝛꝑi.Et qð dictũ ẽ ꝙ coꝛpꝰ hʒ pᷣmo foꝛmã ſubſtantialem embꝛionis.Ddðm ꝓ illa foꝛma nõ manet adueniẽte aĩa vt dictũ eſt ĩ ſe cundo huiuss “ Nõ reminiſcimur Quia Areſto. dixit ꝙỹ intellectꝰ.i.aĩa intelle/ ctiua eſt id quod vere eſt.i.eſt incoꝛruptibilis. ſic remouet vnũ dubiũñ ſcʒ an aĩa ſeꝑata a coꝛ poꝛe habeat ſuas oꝑatões ſic in coꝛꝑe.Et vult ꝙ duplices ſunt oꝑatões aĩe. Queda ſũt oꝑpa/ tiones aĩie qᷓs exercet aia ꝑ oꝛganũ coꝛpale.ſic ſunt videre. audire et ſic de alijs.⁊ tales oꝑatio nes nõ hz aia ſeꝑata a crnea deficit inſtru/ mẽtũ quo fieret opatio talis.⁊ hocẽ qð dicit Areſto. ꝙ nõ reminiſcimur pꝰ moꝛtẽ.⁊ ex hoc poſſet argui ꝑ locñ a maioꝛi. Quia ſi illud qð magis videt᷑ ineſſe nõ ineſt.nec illud qð minꝰ quã alios homines. Tercius videt ineſſe inerit. Sed ſupᷣmus ſenſus.ſ.vit tus cogitatiua nõ pᷣt hĩe ſuũ actũ poſt ſepatio nẽ aĩe a coꝛpꝑe.q̊ nec aliqᷓ virtus inferioꝛ.Alie ſunt opationes ꝗᷓ fiñt ab aĩa abſq; oꝛgano coꝛ/ poꝛali.ſic ſunt intelligere ⁊ velle.⁊ tales ee nes hz aĩa pꝰ ſepatõem a coꝛꝑe.⁊ hoc ẽ qð ðᷣt Areſto. ꝙ intellectꝰ q̃ ſeꝑatur a coꝛꝑe ẽ impaſſi bilis ⁊ ſine oꝛgano coꝛꝑali.ſed intellectꝰ paſſi uus.i.virtꝰ cogitatiua q̃ pᷣt pati ad coꝛruptõ nem coꝛpis eſt coꝛruptibilis cum coꝛꝑe. Arguit Intellect' nullo ẽ coꝛruptibil. g* male dꝛ in textu ꝙ ſit coꝛꝛuptibilis Hömg intellectꝰ capit᷑ duplicit. Vnoꝰ ꝓ potẽtia intel lectiua q̃ ẽ in aĩa rõnali ſᷣm ꝙ hmoi.⁊ ſic intel/ lectꝰ e ſimplr ĩcoꝛruptibilis.Alio accipit᷑ iteł lectꝰ ſm ſilitudinẽ ꝓut extendit᷑ ad virtutẽ co/ gitatiuã quã vocat Areſto.intellectũ nõ ſim/ plicit᷑ ſʒ intellectũ paſſiuñ.⁊ ſic intellectꝰ ẽ coꝛ ruptibilis.pᷣt ãt virt cogitatiua vocari intelle ctus ex duobꝰ. Pꝛimo ex eo qꝛ cognoſcit ſic in tellectus. Scðdo qꝛ eiꝰ cognitio ẽ ᷣm redũdan — tiã intellectus.ſic pʒ ĩ remiſcẽtia q̃ fit cũ q̃dax pꝑpticulari rõcinatione qð nõ ſit mi tia intellectus cuiꝰ ꝓpꝛiñ eſt rõcinari. Aff̃. Homo reminiſcit᷑ pꝰ moꝛtẽ. Añs ꝓbat᷑ ĩ cũ redũdã in textu euãgelij de diuite epulone qͥ habuit co gnitionẽ ſuoꝝ fratrũ q petẽs abrahã vt dimit teret laʒarũ renũciare ipis de ſtatu.igitur cc Dðm ꝙ illa cognitio quã habuit diucs e⸗ pulo nõ fuit ꝑ aliquã cognitõem ſenſitiuã ſed a. cognitõem intellectiuã.qꝛ ſpẽs intelligibi/ i 89 qᷓ fuit in intellectu ſuo retinuit illã habuu dine ad ſingularia quã pꝛius habuit cũ diues ille affectatus fuit ad ſuos fratres.ſic ꝑ ſpẽm ĩ telligibilem potuit intelligere ſuos fratres płꝰ Of. Circa hoc.vtꝝ aĩa ſeꝑata poſſit cogno ſcere ſingularia Dðm ꝓꝙ ſic. Pꝛo quo ſcien dñ ꝙ duplices ſunt ſpẽs qbꝰ vtit᷑ anĩa ſepata. Quedã ſut ſpẽs ĩtelligibileſ infuſe a deo qð iõ cõgruit qꝛ oʒ aiam cognoſcere ea ad q deputat ſům meritũ vel demeritũ qð nõ pᷣt ſemꝑ fieri ꝑ ſpes hic acquiſitas. per iſtas ergo ſpẽs infuſas nõ ſolũ aĩa cognoſcit vle ſed etiã ꝑticulare nõ tñ oĩa ꝑticularia ſed ſolũ illa ad q oꝛdinat᷑ ta⸗/ lis aĩa.ꝗ̃re aũt ꝑ iſtas ſpẽs cognoſcunt᷑ ſingu/ laria.ideo eſt.qꝛ iſte ſpẽs intelligibiles ſunt ſi/ militudines ydeaꝝ exiſtentiũ in intellectu di/ uino.ſed ille ydee.ſicut ſunt cauſe faciendi res ſm foꝛmã et materiã.ſic etiã ſunt pꝛincipium cognoſcendi res ſᷣm foꝛmo.i.ſpẽm et ſᷣm mate ria.i.indiuiduñ.⁊ ſic pñt ſingularia cognoſci ꝑ tales ſpẽs. Sile ẽ de ydea cõcepta in mente ar/ tificis q ſm ſe repñtat rem artificiale in gene/ intl, Hkin mico niͦſn⸗ wic inele tlein lican icez üci isbt hnrtco wnint m dis ſnniſo⸗ Klibi jbabrn eidiues ohimi mspe ſitcpe guoſen ſuſchn. ocdi⸗ inet m ine Elis . 1 utn/ tingn/ gintſi/ gan di/ dines mnmm wnoſat 1 n em intel fali ⁊ ex ſua voluntate determinat ydeã ad par ticulare artificiatũ. Ita volũtas diuina deter / minat ſpẽm intelligibilẽ infuſazʒ ad aliqᷓ ſingu laria ᷣm modũ ſtatus illiꝰ cui talis ſpẽs infu ſa eſt. Alie ſunt ſpẽs acquiſite ĩ hac vita.⁊ tũc eſt dicẽdũ ꝙ ꝑ tales ſpẽs aĩa cognoſcit directe vle.qꝛ talis ſpẽs ẽ imago rei vłis ſiue qͥditat rei materialis ſic dictũ eſt. Poſſunt tñ animei telligere ꝑticularia ꝑ tales ſpẽs illa ſcʒ ꝑticula ria ꝗ ꝑ tales ſpecies.ſiue imagines demonſtrã tur. Et hoc contingit quattuoꝛ modis. Unoꝰ per pcedentẽ cognitionẽ qꝛ ulle ſpẽs retinent oꝛdinẽ quẽ pꝛius habuerũt ad ſingularia.ſi gꝰ talẽ ſpẽm qnq; applicat ad fantaſmata aliquo riũ ſingularin tic etiã pᷣtulla ſingularia iĩtellige re ad que ſingularia pꝛius iu vita exñs appli/ cauit ſpẽm intelligibilem. Secũdo contingit per aliquam affectionem.quia per affectionem ſpes intelligibilis aliqliter coniungit᷑ infen ribus viribus. ⁊ ideo hʒ tunc habitudineʒ ad ſingularia que cognoſcunt᷑ ꝑ vires inferioꝛes. ercioꝰ cõtingit ex naturali habitudine.quia ſpẽs intelligibuis habet naturalẽ habitudinz ad hoc fantaſma a quo ſpẽs intelligibilis ẽ ab ſtracta.⁊ ideo ꝑ ſpeciem intelligibilẽ pᷣt hoc ſin gulare naturaliter repſentari. Quarto modo cõtigit ex diuina oꝛdinatõne.qꝛ deus qñq; oꝛ wꝙomne illud ðꝛ ppꝛietas qð ex alio fluit.ſicnt dinat illã ſpem intelligibilẽ ad cognoſcenduʒ aliqð ſingulare.ſicut immaterialis ſpẽs intel / ligibilis ignis oꝛdinat᷑ ad cognoſcendũ ꝑticu cevᷣ. p̃t manere pꝛincipiñ nõ manẽte ꝓpꝛietate niſi ßHm virtutẽ. Et hoc eſt qð dici ſolet ꝙ poña ſeqᷣ larẽ ignem inferni vel purgatoꝛij.⁊ ſic ſoluitur argumetũ quo arguit᷑. Intellectus ẽ ſolum in aĩia ſepata.ſed intellectus nõ cognoſcit ſingula ria. ergo aĩa poſt ſepationẽ nõ cognoſcit ſingu/⸗ laria. ODðm ; q;uis aĩa de ſe nõ poſſet cognoſce re ſingularia directe ꝑ ſpeciem intelligibilem pt tñ ex rartin cauſis iam dictis etia ꝑ ſpeci ligibilẽ cognoſcere ſingulana ad q de/ terminat᷑ talis ſpẽs.et iõ determinatius cogno ſcit ſingularia ꝑ fantaſn:ata in hac vita q; per ſpem intelligibilẽ poſt ſepationẽ. Ex hoc etiaʒ cognoſci pᷣt qre aĩa nõ cognoſcit oĩa ſingularia quia ad oĩa ſingularia no determinat᷑ ſpecies ĩ/ telligibilis vt dictum eſt. Querik vtyꝝ potentie aĩe maneãt in aĩa ſe/⸗ parata Dom ꝙ duplices ſunt potentie aie Quedã ſunt immateriales nõ exiſtentes in oꝛ gano coꝛpoꝛeo:⁊ ſunt tres ſcʒ intellectus ages intellectus poſſibilis ⁊ voluntas.⁊ tales po/ tentie manent ſm actũ in aĩa ſeꝑata. Alie ſunt potentie cõiuncte oꝛganis copoꝛeis. ſicut ſunt vegetatine et ſenſitiue.⁊ tales poteẽtie manent quidẽ in aia virtute.ſed nullo modo ym actuz ſepata a coꝛpoꝛe. wvat potentie immateriales maneãt ſm actũ ꝓbat. qꝛ aĩa ſe hʒ ad potentias immateriales vt pꝛincipiũ.⁊ vt ſubiectũl.et iõnlle pone ma/ nent ſimpliciter in actu in ipa aĩa ſepata.ſʒ ad potentias coꝛpales aĩa ſe hʒ ſolũ vt pꝛincipiũ et nõ vt ſubiectũ.qꝛ tales potẽtie ſunt in coꝛ/ poꝛe aĩato tanq; in ſubiecto.vt viſus in oculo et ſic de aljs.Ex quo ſic arguit᷑. Deſtructo ſub iecto alicuiꝰ accidentis non pᷣt accñs manere ſm actũ.cũ ergo coꝛpus aĩatũ deſtruat᷑ qð eſt ſubiertũ potentiaꝝ tales potentie nõ manent 5pʒʒ actũ.ſed qꝛ aliquid manet in ſuo pꝛincipio ſ̃m virtutẽ ideo adhuc manẽt tales potentie ĩ aia vᷣm virtutẽ. In ſignũ cuiꝰ qñ iteꝝ aĩa cõiũ git᷑ coꝛpi ſtatim effluunt tales potẽtia ex ania et coꝛpe.ergo fuerũt in aĩa ſᷣm virtutẽ.qꝛ ma/ nent ibi ſicut in pꝛincipio effectiuo. Ar. Omes naturales ꝓpꝛietates manent manẽte ſubiecto.ſʒ poñe aĩie ſũt naturales pꝛo pꝛietates aie.gꝗꝰ manẽte ſubiecto etiã manent poñe naturales qᷓ ſũt eꝰ ꝓpꝛietates. Dðm ꝙ ppetas accipit᷑ duplłr. Uno ꝓpe. ⁊ ſic ꝓpeta⸗ tes dicũt foꝛme qᷓ flut ab aliq́ ſubiecto ⁊ etiã Pbletine ſũt i illo ſubiecto.ſic riſibileẽ ꝓpꝛiuʒ oĩs.⁊ ſic maioꝛ ẽ vera.⁊ mioꝛ fla.qꝛ tuc poñe ſenſitiueñ ſůt ꝓpꝛietates aĩe ſʒ ſũt ꝓpꝛietates aĩe ⁊ coꝛꝑis.Alioꝰ accipit᷑ ꝓpꝛictas cõiter ſᷣm ex pꝛincipio qᷓuis illud nõ ſit ↄpletũ ſubiectũ ei.⁊ ſic maioꝛ ẽ falſa ⁊ minoꝛ vera.tunc enim tur ſm virtutem eſſentiã.⁊ nõ ſᷣm actum Ar. Memoꝛia manet pꝰ ſeꝑatõeʒ aĩe a coꝛ po:e ⁊ memoꝛia ſxæctat ad ponam ſenſitiuã. g poña ſenſitiuna manet Dom ꝙ duplexẽ me⸗/ moꝛia. ſ. ſenſitia ⁊ illa ñ manet pꝰ ſeꝑatõnẽ aĩc qꝛ ẽ actꝰ poñaꝝ ſenſitiuaꝝ.Alia ẽ memoꝛia in tellectiua ⁊ tal manet pꝰ moꝛtẽ. Et ſi dicat᷑ de gaudio et triſticia ꝙ maneãt ĩ aia p?ꝰ ſepatõnẽ aie a coꝛpe.Dom ꝙ gaudium ⁊ triſticia ſᷣm ꝙ manẽt pꝰ hãc vitã nõ ſient paſſiones appetitu um. qꝛ vt ſic fiũt cũ motu coꝛpali ſanguinis vl humon q mot ibi eſſe nõ pt.ſy accipint᷑ gau/ diñ ⁊ triſticia ſᷣm ꝙ ſigniſicãt ſimplices actus volũtatis.ᷣec ſic etiã in angelis ẽ gaudiũ ſcʒ in bonis angelis. ⁊ in malis angelis ẽ triſticia Orf̃. Utu habitꝰ ſcie acqͥſite maneat in aia Ddm ꝙ ſic. Cuiꝰ rõ eſt qꝛ hoc manet in aĩia ſepata qð non pt coꝛrumpi ſed habitꝰ ſcie poſt ſepationẽ nõ põt coꝛrumpi er o ſemꝑ manet. Dinoꝛ ptʒ qꝛ accñs coꝛrũ . pitur dupliciter. VUno per ſe et a ſuo cõtrario iber ſicut coꝛrũpit᷑ frigiditas in aqᷓ a caloꝛe ignis et ſic habitus coꝛrumpi nõ pᷣt quia non habʒ cõtrariũ nec ſm ſe. nec ſᷣm ſuas cauſas ſcʒ ſᷣm lumẽ ⁊ ſpẽm intelligibile.Alio accñs coꝛrũ pit᷑ ad coꝛruptõnẽ ſui ſubiecti ⁊ ſic nõ pᷣt coꝛrũ pi hitus.qꝛ ſubiectũ eiꝰ ſcʒ aia ẽ icoꝛruptibile Arguit᷑ In aĩa coꝛrũpit᷑ ſcia qñ ẽ coꝛꝑi con iuncta.ergo ſiłr coꝛrumpit᷑ in aia ſeꝑita Di cendũ ꝙ duplicit᷑ pᷣt habitꝰ ſcientie coꝛrumpi Vno mõ q;tnm ad ſuã ſubſtãtiã.et ſic coꝛrũpi tur ꝑ falſam argumẽtatõnẽ. ſicut enĩ ꝑ ſyllogiſ mũ demõſtratiuũ generat᷑ ſcia in aĩa ita ꝑ ſyllo giſmũ falſigraphũ coꝛrũpit. Alio mõ poteſt ſcia coꝛrũpi quãtum ad vſum. et ſiccoꝛrupitur ex defectu fantalie et ſenſuũ interioꝝ. Vtrumq; aũt hoꝝ iuenit᷑ in aia cõiuncta coꝛꝑi.qꝛ ipſa pᷣt decipi ꝑ falſã argumẽtatõnem ſic totaliter ſci/ entia in ea coꝛrupit᷑. Item talis aĩa poteſt ha⸗ bere defectũ in ſenſib interioribꝰ.ſed nullꝰ iſto rũ modoꝛũ pᷣt cõtingere in aĩa ſepata quia ani ma ſepata nõ vtit᷑ augmẽtatõne.nec etiã habzʒ modũ intẽlligẽdi ꝑ ſenſum vt dictum eſft. Arguit᷑ Ex hoc ſequeret᷑ ꝙ malus haberet p rogatiuã aliquã vel dignitatẽ quã nõ haberet bonus. ꝓbatur ſequela quia cognitio de rebus eſt aliqð bonũ et ſpectat ad dignitatt. Doʒ ꝓꝙnon eſt incõueniẽs aliquẽ malũ aliquã habe re pꝛogatiuã accidẽtalem ante ipſum bonũ.ſʒ excellentia bonoꝝ ſupꝛa malos poſt ſeꝑationẽ aĩe a coꝛpe cõſiſtit in cognitione diuina et illã hñt boni ſupꝛa malos.Et ſi arguat᷑. adminus damnati habebũt pᷣꝛogatiuã ſupꝛa quoſdam ſaluatos.vt ſunt phi damnati.Dðm ꝙ ſcia ac qquiſita in damnatis etiaʒ cedit eis ad penã et nõ ad poꝛgatiuã.qꝛ cognoſcentes res ſciunt ſe nõ habuiſſe bonũ vſum reꝝ et ex hoc multipli citer punintur. ſicut ergo ſaluatis oĩa ſunt ad gliam etia ſcia acqͥſita ita damnatis oĩa ſunt ad pena etiam ſcientia acquiſita. Al rguit᷑ Impoſſibile eſt duo accidẽtia nu/ mero dꝛñna eſſe in vno ſubiecto. ſed in aĩa poſt ſepationẽ infundit᷑ ſcia.ergo in ea nõ pᷣt eẽ ſcia acqſita.qꝛ differũt tm numero Ddm ꝓſcia infuſa a deo poſt ſeꝑpationẽ aĩe et ſcia acquiſita ſi qñq; pnt eſſe in eodẽ tñ diſtinguũtur foꝛma liter ⁊ ſpecifice.⁊ hoc ꝓpter dꝛũam ſpẽꝝ intelli gibiliñ.qꝛ ſ pẽs intelligibiles infuſe ſunt in a/ nima ſm ſiłitudinẽ ydeaꝝ exiſtentin in mente Dinina. et ideo p illas ſpẽs pᷣt intelligere ſicut pᷣus dictũ ẽ.ſed ſpẽs acqſite nõ ſũt illlꝰ nature Indmiſibilinʒ qui Poſtq; Areſto. poſinit cõditiones intellectus Tercius poſſibilis ſcz ille intellectus eſt impaſſibits y eſt immixtus.et ꝙ ẽ ſine oꝛgano coꝛpoꝛeo.et ; ducit᷑ ad actũ ꝑ ſpẽʒ et obiectũ.Deinde deter minauit de intellectu agente ꝙcet de eius con ditionibꝰ. ⁊ etiã determinauit de intellectu ĩa/ ctu et de tota aĩa intellectiua. Hic ↄñter diſtin guit opationes intellectꝰ poſſibilis.et pꝛio di ſtinguit oꝑatõnes. ſcðo xetermiat de eis. Quo ad pꝛimũñ vult ꝙẽ duplex oꝑatio intellees ſcʒ intelligentia indiuiſibiliũ.i.ſimꝑlicin appᷣhẽ/⸗ ſio. Exempli gr̃a.qũñ intellectus ni intelligit ho minẽ.aĩal vel aliqð ſile.Et ponit conditione⸗ iſtius opatõis dicens ꝙ; in iſta opatione non ẽ veꝝ nec falluz. qð pᷣt duplicit ĩtelligi ⁊ vterq; eſt verus. Uno q;tũ ad obiectũ ſcʒ ꝙ in obie/ cto iſtius opationis nõ inuenit᷑ veꝝ nec falſuzʒ ſic in obiecto ſcdᷣe opationis qꝛ veꝝ et falſum ſunt in cõpoſitione. Scdo pᷣt intelligi q;tum ad actũ ſcʒ ꝙ in actu iſtius pꝛime oꝑationis ñ decipit᷑ intellectus.ſicut in actu ſcðᷣe opatõnis niſi foꝛte ꝑ aceñs ſicut pꝛius dictũ eſt. Deinde dicit ꝙ ſcða oꝑatio intellectus eſt compoſitio intellectuũ.i.cõpoſitio reꝝ ĩtellectaꝝ.Fuit eni pꝛius dictñ ꝗy itellectꝰ qñq; ſumit᷑ ꝓ obiecto Quemadmodu em Hic cõpꝑat iſtas duas opationes ad ſalſam o⸗ pinionẽ Empedoclis.⁊ vult ꝙ ſicut dixit Em/⸗ pedocles in ſua opinione ꝙ in pꝛĩcipio inſtitu tionis reꝝ erãt ꝓducta ſiue germmauerũt mul ta capita ſine ceruicibꝰ et multa colla ſine pꝑdi bus ⁊ ſine cruribꝰ.⁊ poſtea amicicia regnante tales res fuerũt adinuicẽ cõpoſite.⁊ hoc ex ca⸗ ſu.et qꝛ illa q̃ ſunt caſualia fiũt ſine oꝛdine.iõ qñq; ſᷣm eñ ↄtingebat ꝙ ꝑtes adinuicẽ nõ cõ/⸗ ponibiles cõcurrebant ad ↄſtitutõem.ſicut ca/ put capꝛe cñ pectoꝛe hois.⁊ ſic talis res nõ per manſit ꝓpter hoc qꝛ nõ poterat generare ſibi ſi mile. Qñ aũt ptes ex natura cõponibiles con/ currebãt adinuicẽ.tũc ↄpoſitio talis manebat ſicut qñ caput hoĩs ↄcurrebat cũ collo hois et alijs ptibꝰ. Uñ ipᷣe cõcedebat ꝙ in pꝛincipio eẽnt bouigine ⁊ vitigine.i.aĩalia ꝓ media ꝑte vites ⁊ ꝓ media ꝑte boues.ſʒ talia nõ permã/ ſerunt.Eſt igit᷑ ſiſitudo ad iſtã opinione.qꝛ ſic ſim Empedoclẽ res ſunt ĩ pꝛicipio ſimpliciter ꝓducte abq; cõpoſitione.ita etiã apud intelle/ crñ res accipiũt᷑ ſim plicit᷑ abſq; ↄpoſitione.et ſic pꝰea res abinuicẽ ſunt cõpoſite quaꝝ qdam cõpoſitiones ſunt ↄueniẽtes ⁊ qdã diſcõueniẽ tes. et ↄueniẽtes manẽt in eſſe.diſcõueniẽtes vero nõ manẽt. ita etiã apud intellectũ fiũt cõ poſitões ſimpliciũ quaꝝ aliqͥ ſut cõueniẽtes.i. inor mlr ginſtu nütml neghi gunte (ca/, dine 0 no/ ſcntaa/ no geſbiſ lesaan/ nunchr ohos inoe alu Sand, gſ glater aele/ ſone öcam önenie nits öfüteh glcgs vere ⁊ alique diſcõuenientes.i.falſe. ⁊ ſicut dil cõueniẽtes nõ manẽt ſic etiã falſum nõ eſt. Un q;uis iſta opinio ſit ſalſa.tñ inducit nos in co gnitionẽ oꝑatõis noſtri intellectus.Et addit᷑ ĩ textu ꝙ intellectꝰ nõ ſemꝑ cõponit ea que ſunt in pnti.ſic dyametrũ eẽ ſimetrũ vel dyametrũ eſſe aſimetrũ.ſed etiam facit cõpoſitõem eoꝝ ꝗᷓ ſunt vel erũt.Et rõ illiꝰ eſt.quia veritas eſtꝓ poꝛcio rei intellecte ad intellectũ.illa aũt ꝓpoꝛ cio nõ ſolum eſt eoꝝ que ſunt ſed pᷣt eſſe eoꝝ q̃ erunt vel fuerunt. et qꝛ compoſitio ꝓpoꝛcois rei intellecte ad intellectũ non eſt opus nature ſed ipius intellectus. Ideo ſubiungit Areſto. ꝙ illud qð facit vnũqðq; intelligibiliũ cõpo/ nendo ſcʒ ex cõponibilibus ꝓpoſitõem hocẽĩ tellectꝰ qͥ fac ex ſimplicibꝰ vnn.ſ.ꝑi cõpoſitõeʒ Querit᷑ Que iſtaꝝ ſit vera ſcʒ an iſta dya/ meter eſt ſimet vel dyameter ẽ aſimeter Dðz duplex ẽ dyameter ſcʒ dyameter quadrati ⁊ talis ẽ aſimeter ab a qð ẽ ſine⁊ ſin qð eſt con ⁊ metros menſura q̃ſi nõ ↄmẽſurabilis ſue coſte. Ded dyameter circuli ẽ ſimeter.i.cõmẽſurabi lis figure vel linee circulari. Dicit᷑ enĩ dyamei linea diuidẽs circulũ vel q̃dratũ in duo equa lia.talis ant linea ẽ cõmenſurabilis circulo.qꝛ talis dyameter in circulo cõtinet᷑ a circulo cuʒ ſeptima eius parte.et ſic circulus continet ter ſuã dyametrũ ⁊ ſeptimã eius partem Ar. Sunt tres opationes intellectus.ergo male ponũtur hic timn due. Dom dupliciter Pꝛimo ꝙ Areſto. cõphendit terciã ſub ſcda. ponit enĩ ꝓ ſecũda oꝑatione. cõpoſitiõzʒ ⁊ diui ſionẽ.ſed ẽ duplex ↄpoſitio ſeʒ cathegoꝛica et illa cõpoſitio ↄtinet ſcdam oꝑationẽ intellectꝰ Alia ẽ cõpoſitio ypotheteca.et illa cõtinet terci am opatoem intellectꝰ.⁊ ſic cõpoſitio ⁊ diuiſio cõtinet terciã opatõnẽ· Sed p:t dici ꝙ Areſteo. ponit hic opationes intellectus ſed ſyllogiſticꝰ Ddiſcurſus qͥ ponit᷑ p tercia oꝑatione nõ ẽ ꝓpꝛie apatio intellectꝰ ſed potius ipius rõnis.⁊ ideo non ponit᷑ hic ab Areſtotele. Oj. Utꝝ iſte opationes reperiant᷑ in ſubſtã tijs ſepatis. Dom ꝙ nõ.⁊ rõ ẽ.qꝛ intellectꝰ in ſubſtãtus ſeꝑatis ſe hʒ ſicut intellectꝰ nr in intelligẽdo pncipia.⁊ ideo dicũtur tales ſ be in tellectuales ⁊ ñ rõnales.ſʒ intellectꝰ noſter ſta/ xim intelligit pᷣncipia.ſed ad cõcluſiones rõci/ namur.qꝛ & intellect noſter elicit rõcinando cõcluſionẽ ex pᷣmiſſis.ſequit᷑ ꝙ iſte oꝑationes ſunt in noſtro intellectu. ſea o ſubſtan⸗ ſepate ꝓ pter virtutẽ ĩtellcctualis lumis intelligũt ſim/ plici intuitu.i.intuendo ꝑ ſpeciẽ intelligibiulez aliquã rem cognoſcũt oĩa illa que tali re con/⸗ Anima ueniũt ſcibiliter. ⁊ ideo intellectꝰ ſepataꝝ ſub/ ſtantiaꝝ compat᷑ viſui in nobis.⁊ noſter intel/ lectus comꝑat᷑ tactui.qꝛ ꝑ viſum cognoſcimꝰ aliq̃ ſil.ſʒ ꝑ tactũ cognoſcimus aliq̃ ſucceſſiue. ſic etia intellectꝰ nr cognoſcit aliq̃ ſucceſſiue qᷓ intellectꝰ ſubſtãtie ſepate cognoſcit ſimul. Arguitur Ex hoc ſequeret᷑ ꝙ intellectus no ſter eſſet ꝑfectioꝛ intellectu ſubſtantiaꝝ ſeꝑata rum.quia intellectus noſter intelligit cũ diſ/ curſu.⁊ ſic habet vnã oꝑationem vltra intelle/ ctum ſubſtantiaꝝ ſeꝑataꝝ.ergo eſt ꝑfectioꝛ Ddm wꝓeſt aliud dicere ꝙ ſubſtantie ſepara te intelligunt cum diſcurſu. ⁊ intelligut dil curſum. quia ſubſtantie ſeparate bene intelli / gunt diſcurſum ſed non intelligunt cũ diſcur/ n. ſicut enĩ dictũ eſt intelligunt concluſionem ſimplici intuitu ſed non intelligunt iſtã cõclu ſionem ꝑ modũ d iſcurſiuũ.et ideo qð ꝑfectio/ nis eſt in noſtro intellectu ſcʒ cognitio. hoc eſt in ſubſtantijs ſeꝑatis.ſed qð imꝑfectõnis eſt ĩ noſtro intellectu ſcz cognoſcere cum diſcurſu hoc non eſt in ſubſtantijs ſeparatis. Arguit᷑ Angeli cognoſcunt creaturas ĩ deo vel in verbo diuino. ergo cognoſcũt cuz diſcur ſu Dom eꝙſubſtantie ſepate bene cognoſcũt vnũ in alio.ſed non vnñ per aliud. diſcurrere eſt añt vnũ per aliud cognoſcere.cognoſcunt eni ſubſtantie ſeparate creaturas in verbo diui no.ſicut in quodam ſpeculo etermitatis.nõ aũt dicit᷑ aliquis diſcurrere.quia videt aliquid in ſpeculo. Alr. In demonibus eſt erpientia. g ẽ ibi ali / quis diſcurſus Döm iſta locutio ẽ ſimili tudinaria.qꝛ exꝑiẽtia ꝓpꝛie accepta ſpectat ad cognitõnẽ ſenſitiuã qᷓ nõ ẽ in emonibꝰ. Dicũt tñ experiri.qꝛ ꝑ ſuã cognitõne intellectiuã cõ/ parãt pñitia ad futura ſᷣm ꝙ futura cõiter eue/ nue ↄſueuerũt.⁊ ex hoc ide eliciũt de ſuturo ſic in pᷣterito factũ eſt.iſta añt cognitio nõ ẽ ꝑ dil/ curſʒ.qꝛ nõ ↄgnoſcũt pñs ex pterito.ſʒ cogno/ ſcũt pus ſic in hoc en ſic factũ eſt In Areſto. diſtinxit duas oꝑationes ĩtel/ lectus.hic determĩat de vtraq; opatõne. Et pꝛi mo de intelligentia indiuiſibilin. Scdo de cõ poſitõne. Et qꝛ intelligẽtia indiuiſibiliũ ẽ pꝛi/ ma opatio intellectꝰ.ideo Areſto.pꝛimo diſti guit q̊t modis ðꝛ indiuiſibile vt ſcʒ ſe ciat qno indiuiſibilia intelligãt᷑.ðꝛ ergo indiuiſibile tri plicit. VUnoꝰ ðꝛ aliqͥd indiuiſibile continuita te. qꝛ ſcʒ ẽ vnũ ſicut continuut vt vna longitu do actu indiuiſa ⁊ talis longitudo pᷣt duplici Liber ĩtellectu ĩdiuiſibili ⁊ idiuiſibili tpe.Alio acci it᷑ ſᷣm ꝑtes longitudis ſegregati et tũc intel/⸗ kcus ĩtelligit eam ꝓpꝛie diuiſibiliter. Ar. Omne cõtinuum eſt diuiſibile. ergo ĩ cõuenient ðꝛ ꝙ cõtinuñ ſit indiuiſibile. Di cendũ ꝙ cõtinuũ capit᷑ duplicit. Uno ſᷣm ſuã ꝓ pꝛiã naturã.et ſicomne cõtinuũ ẽ diuiſibile in ſemꝑ diuiſibilia. Alioꝰ capit᷑ cõtinuũ ꝑ cõ/ ationem ad intellectũ.⁊ ſic cõtinuũ ẽ indiui/⸗ ibile. qꝛ hoc cõtinuũ intelligi᷑ ꝑ modũ vnius ſʒ vnũ ſᷣm ꝙ hmoõi habet rõnẽ indiuiſibiis. Quod aũt non ſʒm Pic ponit ſᷣm modũ indiuiſibilitatis dicens ꝙ aliqd eſt indiuiſibile pᷣm ſpẽm ⁊ contingit ĩ iüllis in qᷣbꝰ multa colligunt᷑ ad vnã ſpẽm ſicut multe ꝑtes eſſentiales in hoĩe colligunt i vnã natura hñanã.pᷣt aũt iſta ſpẽs qñq; eſſe natu/ ralis ſicut dictũ eſt de hoĩe.⁊ qñq; artificialis ſicut domus. Et iteꝝ iſtud iudiuilibile intelli/ gitur a nobis ſimul et in tꝑe indiuiſibili inqᷓ; tum in tali indiuiſibili eſt ſpecies in qua intel ligit oĩa que ꝑtialiter in ſpecie colligunt᷑. Pa/ bet ergo iſte modus ſimilitudinè ad pꝛimum modũ. qꝛ ſicut in indiuiſibili pᷣmo mõ eſt vni tas quãtitatis ex qua ſumit᷑ vnitas intelligẽdi ita in indiuiſibili.ſcdᷣo mõ eſt vnitas ſpeciſica ex qua ſumit᷑ vnitas intelligẽdi. Arguit᷑. Relatiuũ ſimul ĩtelligit᷑ cũ ſuo coꝛ relatiuo et tñ ſũt diuerſaꝝ ſpecieꝝ.ergo illa que ſũt diuerſaꝝ ſpecieꝝ put ſimul intellig Di cendũ ꝙ in tali intellectione pꝛincipaliter ĩtel ligitur relatiuũ. ⁊ hoc ꝑ ſpẽm intelligibilem re latiui.⁊ coꝛrelatiuũ cognoſcit᷑ ſolũ ꝑ modũ ter mini et non pꝛincipaliter.⁊ ſic vtiq; veꝝ eſt ꝗ nõ poſſunt due ſpẽs ſil intelligi eqᷓ pncipalit PHunctum auteʒ et Hic ponit terciũ modũ indiuiſibilis dicẽs ꝓ tercio modo aliqͥd ẽ indiuiſibile negatiue ſicut punctũ qð eſt oĩno indiuiſibile.⁊ iſtud indiui/ ſibie manifeſtat᷑ intellectui ſic pꝛiuatio.pꝛina tio aũt cognoſcit᷑ ex habitu.et ſic iſtud indiui/ ſibile cognoſcit᷑ ex cõtinuo cuiꝰ ẽ pꝛiuatõ. Sic etiã intellectus noſter ẽ cognoſcens vnũ cõtra rioꝝ ꝑ alterũ.et ex hoc manifeſtũ eſt ꝙ intelle/ ctus noſter eſt cognoſeens in potẽtia.qꝛ ẽ in po tentia ad vnũ cõtrarioꝝ qð nõ hʒ. Si ant ẽa⸗/ liqua potentia qᷓ nõ cognoſcit vnñ cõtrarioꝛuʒ per alteꝝ ſed ꝑ ſeipam cognoſcit vtrũq; cõtrari capi. Uno m ſuã totalitatẽ. et ſic intelligitur 2 LTercius nino ſepata a potentialitate. ? talis ẽ intellectꝰ diuinus qui p ſeipᷣm cognoſcit oĩa.⁊ ideo ĩ ſuo intellectu nulla eſt potentia.lõ añtẽ ſic de in/ tellectu ſubſtãtiaꝝ ſeꝑpataꝝ.qꝛ qᷓuis intellectꝰ eaꝝ ſit in actu ꝑ cõꝑationẽ ad intellectũ noſtꝝ ꝓpter ſpẽs ipᷣi cõcreatas.nõ tñ ſimplicit᷑ eſtia ctu. ſicut intellectus diuinus qui intelligit om nia ſua eſſentia et vnico actu. Arguit᷑ Deus etiã cognoſcit mala ꝑ bona. ergo ſequit᷑ ꝙ in deo ſit aliqᷓ potentin. Doðm ; ꝓpꝛie loquendo deꝰ nõ cognoſcit mala ꝑ bo na.ſed cognoſcẽdo ſe cognoſcit omes alias res cum omibꝰ conditionibꝰ eaꝝ.qꝛ ergo in rebꝰ exiſtentibꝰ ſunt multi defectus qꝗ dicunt᷑ mala in ip̃is rebꝰ. ideo etiã deus ſił cognoſcendo res cognoſcit malũ in rebus ſed non ꝑuenit ad co gnoſcendum malũ per bonum. Querit᷑ Utꝝ intellectus noſter pꝛius intelł ligat diuiſibile vel indiuiſible. Dðm in/ diuiſibile capit᷑ triplicit.ſicut dictũ cẽ.capiẽdo ergo indiuiſibile pꝛimo et ſcdðᷣo modis.tũc pᷣus intelligit᷑ indiuiſibile qᷓ; diuiſibile.ſed ſi acci/ piatur indiuiſibile tercio modo.tunc pꝛius in telligit᷑ diuiſibile q; indiuiſibile. Rõ pꝛimi eſt duplex. Pꝛima ẽ qꝛ ꝑ aliquã potentia pᷣus co/ gnoſcit᷑ obiectũ Poechrrecg ulud qð hʒ oꝛdinẽ ad obiectũ.ſed indiuiſibile pꝛimo et ſcᷣo mo/ dis cadunt ſub obiecto noſtri intellectus qð ẽ gitas rei materialis. indiuiſibile aũt tercio modo ſolũ cõiungit᷑ obiecto qꝛ cõiungit᷑ conti nuo. Secũda rõ eſt.qꝛ vnũqðq; ẽ cognoſcibi le ſᷣm ꝙ hz eſſe ex indiuiſibili pꝛimo mõ.gꝰ hzʒ cognoſci ex eo. ⁊ ſic poſterius cognoſci᷑ ndiui / ſibile tercio mõ. quia cognoſcitur ex indiuiſibi li pꝛimo modo. Arguit Partes diffinitionis cognoſcũtur pꝛius q; diffinitũ.ſed indiuiſibile tercio modo eſt ꝑs diffinitõis indiuiſibilis.ſicut pats de li,/ nea cuiꝰ pars diffinitionis eſt punctũ.g' pus cognoſcit᷑ q; indiuiſibile pꝛimo möo. Odm ꝙ linea accipit᷑ duplicit. VUnoꝰßm ſe ⁊ abſolu te. ⁊ ſic pñctũ nõ ẽ de rõe linee.qꝛ infinitas non repugnat linee m ſe accepte.ſed in linea infini ta nõ ſunt pũcta terminatia. Alioꝰ accipit᷑ li⸗/ nea ſm recta et finita. et ſic duo pucta ſunt de roe illiꝰ linee. Dicit᷑ notãter recta ⁊ finita.qꝛ de rõe linee circularis finite nõ ẽ terminari duo bus punctis.qꝛ linea circulans nõ claudit᷑ pñ ctis. Uñ pʒ ꝙ pñcta nõ ſunt de diffinitõe linee ergo etiã nõ cognoſcuntur pꝛius qᷓ; linea. . Af. Termin⸗ cise de roõe cõtinui. ſʒ pũctꝰẽ Elepem coditei ich cotran termin cõis cõtinui ſcʒ linee.ergo ẽ de roe lin oꝓꝛũ.tunc talis potentia ẽ penitus in actu ⁊H am Xlinee. ergo e de roe linee Doðm ꝙ q;uis pnctũ cõtinuans ſit de roõne èM — — — — een wiſe⸗ KNN, nulec⸗ nnoſtr dtchi lgten pbon. Don pbo lasnes in ſch⸗ nimal maons itid zsint ngn, pia icpus liat, pusin pck zdscn, Fadin Gno⸗/ it mo gkomi obi gh ndiui/ iwdhi⸗ oän mconee⸗ Rüü ee inns oiin inin⸗ i unduo Galtoi⸗ belincs c. ſ. ickt foe lye⸗ ſtan 4 De linee. tũ hoc punctñ nõ eſt ĩ actu ſʒ ſolũ in p/ tentia. ⁊ iõ nõ hʒ hoc punctñ rõeʒ indiuiſibi lis ſᷣm actũ.qꝛ actu nõ eſt.ſi em in pncto ↄti/⸗ nuãte fierʒ duiuiſio nõ reſultaret vnñ punctũ ſed duo puncta. Arguit. Indiuiſibilia ſũt oncipia duuſibi liñ.ſʒ p ↄgnoſciꝰ pncipia qᷓ; pncipiata ꝗᷓ idiui ſibilia pᷣus cognoſcũt᷑ q; diuiſibile. ⁊ ſic indi uiſibile tercõ mõ nõ eſt pᷣus ↄgnoſcibile indi/ niſibili bmo mö. Dom pmo ad minoꝛeze duplex ẽ modus ↄgnoſcendi ſcʒ q̊ ad nos ⁊ 5 ad naturã rei. Quo ad nos tũc pncipia nõ pᷣ . us cognoſcũtur q; pncipiata. ſed potius ipſa pncipiata quis qͥ ad naturaz rei pncipia pꝛiꝰ cognoſcant᷑ qᷓ; heicipan. Scdo dom ad ma ioꝛẽ ꝙꝙ indiuiſibilia nõ ſunt ſꝑ pᷣncipia cogno ſcendi ipõꝝ diuiſibiliũ ſʒ potiꝰ eõ.qꝛ indiuiſi bilia pᷣmo ⁊ ſcðo modis q̃ tñ ſunt aliqualiter diuiſibilia ſunt bncipia ↄgnoſcen di indiuiſi bilis qð nullo mõ ẽ diuiſibue ſcʒ indiuiſibił tercõ mõ.⁊ ſic eõ eſt veꝝ ſcʒ ꝙ diuiſibile ẽ pꝛ/⸗ cipin cognoſcedi indiuiſibile ſicut habitus ẽ uepe; cognoſcẽdi pꝛiuatõnez. rguit᷑. Oĩs cognitõ fit ꝑ aſſiłarõneʒ cog noſcẽtis ad cognituʒ.ſʒ indiuiſibile tercõ mo eſt magis ſile intellectui nro. ̊ magis cognoſ cit᷑ q; indiuiſibile pᷣmo vel ſcðo mo. Dom T duplerx eſt filitndo. Quedã eſt ſiłitudo ſᷣm naturã ⁊ talis nõ eſt pᷣncipiuʒ ↄgnitõis. ſiẽ eĩ ſunt mag ſilia ĩdiuiſibile tercõ mõ ⁊ ĩtellectꝰ et oĩa immaterialia ſunt ſic magis ſilia intel/ lectui.Alio mõ aliqͥd ẽ ſimile alteri ſᷣm ppoꝛ/ cionẽ ſcʒ ſᷣm ſpẽʒ intelligibilẽ ⁊ ſic intellectus eſt magis ſiłlis indiuiſibilibꝰ pᷣmo ⁊ ſcðo mo dis. qꝛ noſter intellectus hʒ ſiłitudines illoꝝ indiuiſibiliũ.ſʒ no põt intellectus noſter hꝛe apud ſe ſiłitudines indiuiſibilis tercõ mõ qꝛ h idiuiſibile ↄgnoſcit᷑ ex indiuiſibili pᷣmo mõ Eſt autem ut dictõ Poſtqᷓ; Areſ.determĩauit de pꝛia opꝑatione in tellectus ſcʒ d apphenſione indiuiſibiliñ q̃ᷣ mõ ſcʒ talia indiuiſibilia ↄgnoſcãtur. Hic de clarat de ſcdᷣa oꝑatõe intellectꝰ ⁊ dicit.ꝙ ſcðᷣa opatõ intellectus ẽ ſicut dictõ.i.ſicut affrma tio vel negatõ.qꝛ intellectus dicit aliqͥd de ali q̊. ⁊ hoc ↄtingit qñq; vᷣe ⁊ qũq; falſe.⁊ iõ illei tellectus Põt in ſe hꝛe veritatẽ ⁊ falſitatẽ.iʒ in/⸗ tellectus q;tuʒ ad pꝛimã oꝑatõeʒ que ẽ ipius gqo qui eſm hmõi ſp ẽ verus. Et rõ eſt. qꝛ intellectus in pᷣma opatõe nõ cõponit aliqu?ꝰ adinnicẽ.ſed ĩ compoſitõe eſt veꝝ vel falſuz. n autẽ in ſimplici apphenſione. Arguit᷑. Intellectus ĩ pꝛia opatione nõ 4 verus. gO qð dictũ eſt falſuʒ eſt. Ans pbat᷑.qꝛ veritas ẽ in ſcdᷣa opꝑatõe intellectus.ſʒ in ↄppo- ſitõe ⁊ diuiſione vt ðꝛ in pᷣmo piarmenias.ſz in pᷣma oꝑatõe nõ eſt talis ↄpoſitõ. Dom ẽ triplex veritas. Qucdã eſt veritas entis llla eſt i ente ſicut ĩ ſubiecto ßm ꝙ ens refertur ad intellectũ aꝗqᷓ dedet tic ens ⁊ veꝝ nõ di ſtinguntur niſi ſᷣm rõeʒ. Alia ẽ veritas aſſimi latõis.⁊ tunc venitas ẽ in potentijs ſᷣm ꝙ aſſi milãtur ſuis obiectis. Vñn viſus ðꝛ verus qñ in ſe hʒ ſpẽʒ ſenſibilẽ vel viſibilẽ illiꝰ q; ꝑ vi / ſuʒ pcipit᷑illis ꝗ duobus modis intellectus põt eſſe verus ĩ pꝛia oꝑatione. Põt em eſſe ve rus bmo moõ qꝛ eſt ens. ⁊ etia ſco mõ q: pori ſe habere ſiitudinẽ ſui obiecti. Cercia ẽ venn tas cõpoſitõis ⁊ illa ẽ in ꝓpoe vel enũciatõne vel ↄpoſitõe cõcepta ſicut in ſubiecto.⁊ qꝛ õ poſito ſpectat ad ſcdam opatõeʒ intellectꝰ. ſic vñter dicere poſſumus ꝙtalis veritas ſit in ſe cñda opatõe intellectus nõ ꝓpꝛie ſubiectuiue ſegd obi ectiue.qꝛ eſt in obiecto ſcdᷣe opatõnis. Exẽpli gra: Nos dicim ꝙ illa ꝓpõ ſit vera hõö eſt aial ex hoc ſcʒ qꝛ ẽ debita habitudo reꝝ con ceptaꝝ adinnicẽ in ſcða opatõe intellectus.? ſic ꝓpõ vocalis eſt vera ex eo q eſt debita habi tudo reꝝ ſignificatarũ ꝑ termios ĩ oꝛdine ad cõceptõeʒ intellectus.⁊ de illa veritate loquẽs Areſto · ſexto metaphiſice dicit. ꝙ veꝝ ⁊ falſuzʒ ſunt in aĩa.ſicut em bonn⁊ maluʒ accipiñtur ꝑ cõparatõ eʒ ad appetitũ. ita veꝝ ⁊ falſuʒ ac/ cipintur ꝑppatõeʒ ad intellectñ. Eſt tñ ↄſide randũ ꝙ oĩs veritas qͥdãmodo põt dici eini tellectu ſicut ĩ diiudicãte vł cognoſcẽte.loquẽ do em̃ de veritate incõplexoꝝ. ſiue de veritate p mo mõ accepta tunc veritas ẽ in rebus ſicuti ſobieto.: in illo ẽ veritas qð denotat᷑ veꝝ ſi cut illud ðꝛ albũ qð in ſe habet albedinẽ.ſʒ res denoĩatur vᷣa &̊ veritas repit᷑ in rebꝰ. Ueritas tñ nõ eſt in tali re niſi ꝑ cõparatõeʒ ad intelle/⸗ ctũ non quẽcunq; ſʒ ad illu intellectuzʒ a qͥ res depẽdet. Uñ naturalia ſunt vᷣa ꝑ compatonez ad intellcm̃ diuinñ qꝛ depẽdent ab intellectu diuino.ſed artificialia ſunt vera veritate entꝭ fPaan ad intellectũ noſtrũ qꝛ intellcis nt eſt pncipiñ reꝝ artificialiunnz. Alguit᷑. Intellectus nj̃ eſt ſupᷣ tẽpus.ꝭ nõ eſt aliq opatio pma ſeda vel terca. Hdm ½ — operatio intellectus põt capi duplieiter. no moõ ex parte obiecti. ⁊ ſic non menſuratur tꝑe. qꝛ eius obiectuz ẽ vle qð eſt vbiq;ʒ ⁊ ſpl. Alio mõ accipitur ex ꝑte actus.⁊ tunc adhuc acci / pitur dupliciter. Uno modo ſᷣm ꝙ talis actꝰ abſolute refertur ad intellectũ? tunc iteꝝ non r m Liber eſt meſurabilis tꝑe q̊a tũc actꝰ ĩtellectꝰ põt eſ// ſe circa intelligibile in inſtati ſicut cõtingit in ſbᷣſtantijs ſeꝑatis. Alio modo accipitur actꝰ intellcctus ſᷣm ꝙ eſt cũ fantaſmatibus.⁊ ſic ac tus intellectus ẽ in tꝑe ↄtinuo.⁊ hoc iõ qꝛ fan taſmata ſunt coꝛꝑalia ⁊ ĩ oꝛganis coꝛꝑalibus qꝛ viſus taliũ fantaſmatũ fit in tꝑe ↄtinuo.⁊ 1 in ſubſtatijs ſepatis quelibet res cꝰ ſyẽs eſt apud intellectũ ſube ſeparate intelligit᷑ in in/ ſtanti. Verum tame eſt ꝙ plures nature nõ intelligũtur iĩ vno inſtanti.led i pluribus iſtaã tib in tꝑe diſcreto ſibi ſuccedẽtibus.⁊ iõ mẽ ſurant᷑ intellectões taliũ ſubaꝝ tpe diſcreto.⁊ ſic dicit btůs Augꝰ ꝙ æus mouet ſubaz ſpua lczʒ ꝑ tẽpus ſcz diſcretũ ⁊ nõ ↄtinuũ. Idem autem eſt ſe PHic Arel.reſumit id qð pᷣus dictũ eſt de intel lectu ⁊ actu.⁊ vult ꝙ ſcia in actu ẽ eadẽ cum re ſcita. ⁊ ꝙ ſcia in actu ẽ poſtenoꝛ tꝑe ſcia in po/⸗ rẽtia ſed ſimpłr ⁊ ĩ diuerſis ſcia in actuẽ poꝛ ſciĩa in potẽtia.⁊ illa exponcda ſunt ſicut pꝛiuſ expoſita ſunt. “ Querit᷑. Ad qͥd vtilis ſit reſumptio aliq̊ꝝ dictoꝝ Dom ad tria. Pꝛio vt melius intel ligant᷑ pᷣus dicta ⁊ pfectius intellectui impꝛi mãtur. Scðo qꝛ qnq; in reſumptõe plus ad/ dit᷑ qᷓ; pꝛius fuit dictu. Lercõ ꝙ in relumptõ ne pus dictũ aliq̃ liter coꝛrigat᷑. Queritur ltrũ tres ſunt oꝑatões ĩtellec/ tas. Dom aſic ſi itellectus extẽdat᷑ ad rõcz eo mõ quo eſt iu hoibus.ſi autẽ accipiat᷑ intel lectus pciſe ſᷣm ꝙ reꝑitur in ſubſtãtus ſeꝑatis tunc iſte oprratõnes nõ iueniunt᷑ in intellectu Er quo ſumit᷑ cauſa quare in noſtro intellectu ilte tres operatõnes inueniunt᷑ quia ĩtellectus noſter ex ſtatu ſue ĩcꝛeatois ẽ ĩperſectus g̊ opoꝛ tet ꝙ vtat᷑ multis oꝑeratõnibus ad hoc ꝙ cõſe quat᷑ꝑfectaʒ cognitõ eʒ æ rebus.ſed in intelle/ lectu ꝑfecto qualẽ hñt ſube ſcꝑate nõ oʒ tam multiplices oꝑatõcs poneie.qꝛ ꝑ vnã ꝑfectazʒ opatõeʒz habet cognitoeʒ de rebus. Arrguit᷑ Intellectus nr non pot ſil plura in telligere.g nõ eſt aliqᷓ tercia oꝑatio intellectꝰ. Dodm ꝓꝙ intellectus hʒ multiplicẽ operatõ nez vt dictũ eſt. In pma g operatõe intelligit ſimpkłr aliqð vnn.ſed in ſcdᷣa ⁊ tercia operatõi bus q;uis ibi intellectus intelligat plura.nõ tñ intelligit plura ꝑ modñ plurin ſedꝑ modũ vnius.qꝛ in ſcdða oꝑatõne intelligit plura ſᷣm wWW7, cõueniñt in vna rõne ꝓpõis.ſed i tercia ope ratõe intelligit młta ſᷣm ꝙ ſunt vnus ſyllogiſ us ſiue vnus diſcunſu⁴s. Tercius Arguit. Intellectus in öma operatõne põt plura intelligere.q̊ male ðꝛ ꝙ non põt pluraĩ telligere. Añs ꝓbat᷑.qꝛ plurcs ſpꝑes intelligibi les ſunt ſil in intellectu. g̊ intellectus põt vti ꝓpluribus ſpꝑẽbus intelligibilibus. ↄna ꝓbat᷑. qqꝛ habitibꝰ vtimur qũ volumꝰ. tercõ ethico. Dom ꝙ q;uis ĩ pꝛima oꝑatõe intellectus poſſumꝰvti pluribus ſpꝑebus intelligibilibus ſucceſſinc nõ tñ ſil.Et rõ iſtius cſt.qꝛ ſicut im poſſibile eſt ideʒ coꝛpus diſpom ſᷣm diuerſas figuras ⁊ tũ figure nõ opponũtur adinuicem. ita etiã eſt unpoſſibile ꝗ; intellectus nr̃ vtatur ſit pluribus ſpꝑebus intelligibilibus q;;iis ta/ les ſpes intelligibiles adinuicẽ nõ opponant᷑ ſm eſſentiã.eſt tũ repugnatia q;tuʒ ad vſuʒ di uerſarũ ſpꝑẽꝝ cuzʒ ſpẽs intelligibiles ante vſum earũ non ſunt ꝑfecte in actu ſʒ ſoluʒz ſunt i ha⸗ bitu. ⁊ iõ non repugnat intellectui habere ml/ ☚ . tas ſpꝑës ſed vti eis repugnat. Arguit᷑. In pꝛĩa oꝑarone intelligimus ſi Perioꝛa ⁊ inſenioꝛa que ſunt multa. Ddm ꝙ ſuꝑærioꝛa ⁊ inferioꝛa ſunt idẽ realiter ⁊ ideo n in telligũtur in pꝛia opatõne intellectus ꝑ mo dũ pluriũ ſed ꝑ modu vnius. ⁊ iõ intellectus noſter intelligit qdditates rei materialis qᷓ cõ pꝛehendit ſuꝑioꝛa ⁊ inferioꝛa nõ per modum compoſitõis qſi cõponendo ſupenoꝛa ⁊ inferi oꝛa.ſed ꝑ modũ ſunplicis intelligetie inq;tuʒ omia illa ſunt vnñ diffinitũ. Querit᷑. Que iſtarũ operationuʒ ſit ꝑfecti 2· Dðom ꝙ pfectio in aliq̊ ſunmn põt dupkr. Vno mõ qᷓ;tux ad modum operãdi. aſic ꝑma operatõ eſt perfectioꝛ. q; per illã operatõneʒ in tellectus nr ↄuenit cñ intellectu ſubaruz ſepa ratarũ.Alio mõ accipit᷑ intellectus q;tum ad rem intellectã. ⁊ ſic tercia operatõ eſt perfectioꝛ qꝛ per illã intelligimus pncipia ⁊ ↄcluſiones. et illa operatõ pſuppomt alias ſicut perſectunt pᷣſupponit unperfectu. v totuʒ pᷣſuppomit par/ tẽ. ſicut g totũ eſt ꝑerfectius ſuis partibus. ſic etiã tercia oꝑeratio ẽ perfectioꝛ ⁊ dignioꝛ alijs operatõibus intellectus. ̊ etiã pᷣcedit alias. Querit᷑ Itꝝ rõ ⁊ intellectus ſint vna potẽ tia. Dom ꝙ ſic. qꝛ ſicut ſe ht moueri⁊ qui eſcere in rebus naturalibus.ita ſe habent intel ligerex rõcinari in intellectu. ſed moueni ? qui elcere ſpectqt ad eãdes ponas i rebꝰ naturalibꝰ 8Retiq intelligere ⁊ rocinari in intellectu huã/ no. Eſt em vna potetia ꝑ quax lapis mouetur oꝛ ſum ⁊ qineſcit deoꝛſus.ſic etia eſt vna potẽ tia ꝑ quã intellectus noſter intelligit.i.ſimpli citer appꝛehendit veritateʒ ⁊ rõcinatur.i. pce dit ab vno ĩ aliuch v er hoc ptz ꝙ ſubſtantie ſe — —̊ꝗæñ -L - — — — — — — ——— „ — — —, rr — — luni gki Myl pbrt, thic. Uec Nlibns ſarin Nuens tuicen. EVwun Ping t, wonant vſißd ewſun miha Aenk, imoſe Döne 11 dn msgnn tellcns ulisq TModun uine nrnien giai drdpt. tonczin npſept pſtaum went e/ nubis geis Urim. rmup Aminl RKZ ubuu/ poncrur lſänglt muripe⸗ ſtanne lectualis ſit perfecta.ſed noſtra operatio intel/ lectualis eſt umperfecta. Arguit᷑. Aia noſtra cõuenit cũ ſubſtantijs ſeparatis in:rõcinando.g ſube ſeparate ſunt rõ nales. Añs pʒ.qꝛ illa que cõueniũt in aliqua foꝛma habet eandẽ foꝛmã ſicut cõuenientia al bedine hñt albedinez Dom ꝙ rõ accipit᷑ du pliciter. Uno mõ ſᷣm pᷣmaʒ ⁊ ſcdazʒ operatões et ſic per rõnale aia rõnalis cõuenit cũ ſubſtã tijs ſeparatis.qꝛ ille oꝑationes inueniũturĩ ſubſtatijs ſeparatis ſi cut ĩ aia ratõnali.Alio mõ accipit᷑ rénale ſ̃m terciã oꝑatõeʒ. ⁊ ſic dif fert intellectus nr ꝑ rõeʒ a ſubſtatijs ſeparatꝭ qꝛ ſube ſeparate non habet rõeʒ. i. intellectum ßfm tercia operationẽ. Arguit᷑ Ergo ꝑ intellectũ anima cõueĩt cũ ſubſtatijs ſeparatis ⁊ ducõuenit. Dom ꝙ Perate non rõcinantur cuz operatio eaꝝ intel / le hoc nõ eſt incõueniẽs grã diuerſarũ operatio nñ.qꝛ intellectus cõuenit cũ ſubſtãtijs ſepara tis q;tuz ad duas pᷣmas oꝑatões.⁊ diſcõueĩt qᷓ;tuzʒ ad terciã. Et ẽ ſiłe de albedine imꝑfecta. que albedo impꝑfecta eſt pncipiuz cõueniendi cũ albo ꝑfecto inq;tuʒx eſt albedo.⁊ eſt pncipiũ diſcõueniẽdi cum albo ꝑfecto inq;tuʒ eſt albe/ Wigetur auteʒ ſen Poſtq; Areſto.determĩauit de intellectu poſſi bili ⁊ de intellectu agẽte ⁊ de opatõibus intel/⸗ lectus poſſibilis. Hic ↄnir determiat de intelle ctu ꝑ cõparatõeʒ ad ſenſuʒ. ⁊ pᷣmo ondit quõ reducat᷑ ſenſus ad actu. Scðo aſſiłat illũ mo tũ ad motũ quo intellectus ducit᷑ ad actũ Et tercõ facit hoc q̊ ad obiectũ. Quo ad pᷣmum vult ꝙ ſenſibile ducit ſenſuz de pona ad actuzʒ ſine alteratõe ꝓpꝛie dicta.vñ ſentire nõ eſt mo tus qui eſt actus imꝑfecti ſicut dtermĩatur de motu in tercõ phoꝝ.ſed ſentire ẽ motus q eſt actus ꝑfecti.i.ipᷣius ſenſus facti in actu ꝑ ſpẽʒ ſenſibilem. Ex qͥ põt colligi ꝙ motus capit᷑ du plicit᷑. Uno mõ ꝓpꝛie ſicut diffinit᷑ tercõ pho rũ.⁊ tunc motus ẽ actus exñtis in pona.⁊ illũ motũ vult Arel.hic excludere. Alio mõ acci/ pit᷑ motus ꝓ quacũq; oꝑatõe ſicut ðꝛ deꝰ mo/ uet ſeipᷣm qꝛ intelligit ſeipᷣm.⁊ ullo mõſentire ẽ motus. qꝛ ſentire ẽ quedã oꝑxratio que fit ꝑ ſenſuz motũ a ſenſibili. Sentire quideʒ igi Piuic aſſimilat motũ intellectus ad motuʒ ſen ſus.Et pꝛio ponit duas cõueniẽtias.ſcðo du 428 dznas. Pꝛia ↄuenuẽtia eſt. qꝛ ſicut ſenſus - pmo apphendit ſenſibile abſolute ita intelle/ * ctus pᷣmo apphendit iutelligibile abſolute. et hoc ĩ pꝛia oꝑatione intellcũs. Stda eſt. ſicut ad apphenſioneʒ ſenſus ſequũtur delectatõ triſticia. ⁊ poſt delectatõeʒ ⁊ triſticiã fit fuga ꝓſecutõ rei ſenſate.ita etia in intellectu.qꝛ in/ tellectus ſolũ aliquid ꝓſeqͥtur vł fugit poſtqꝗʒ affirmauit vel negauit.i.poſtq; cognouit ali/ qd ꝑ modũ veri vł falſi. Scdo eſt duplex dif ferẽtia. Pꝛia eſt.qꝛ ſenſus nõ ſeqͥtur vel fugit aliqd niſi poſt apphenſionẽ delectatõis ł triſ/ ticie.ſʒ intellectus imediate pꝰ apphenſioneʒ fugit vel ꝓſeqtur aliqͥd abſq; media delectatõe vel triſticia. Et rõ iſtius ẽ.qꝛ intellectus intel ligit bonũ vle qð eſt ſimpłr bonũ. ⁊ iõ imme/ diate ꝓſeqͥtur vel fugit.ſed ſenſus ẽ circa bonũ ꝑticulare qð nõ pſequit᷑ niſi delectet᷑.nec fugit niſi triſtet. Scda dꝛñna eſt qꝛ hoc qð intellec/ tus affirmat vel negat ẽ bonũ ſimplr. ſed illð qð ſenſus ꝓſeqtur vel fugit ẽ bonn ꝑticulare. Et qꝛ Arel.vſus ẽ iſtis termĩs delectari ⁊ tri/ ſtari iõ diffinit illos di. ꝙ delectari ⁊ triſtari ẽ agere quadã medietate vᷣtutis ſenſitiue ad bo/⸗ nũ vel ad malũ ſcʒ ſm ſenſnʒ cõeʒ qͥ eſt quedã medietas vel centrũ cõe oĩm ſenſuuʒ exterioꝝ Et ſi dicat᷑.delectari ⁊ triſtan ſpectant ad appe titñ. Ddm ꝙ delectari ⁊ triſtan poſſunt acci pi dupliciter. Uno mõ ex ꝑte obiecti.⁊ ſic ſpec tãt ad vᷣtutes appetitiuã.ſiue ↄcupiſcibileʒ qꝛ hñt ꝓ obiecto bonũ vel maluzʒ. Alio accipin tur dlectari ⁊ triſtari ex parte oꝛgani ⁊ ſic ſpec tãt adſſenſuz cõeʒ.qꝛ vᷣtus ↄcupiſcibilis eſt in ſenſu coĩ ſicut in oꝛgano vt infra patebit. Intellectine auteʒz Hic comparat Areſ.ↄũñr intellectũ ad ſenſum ex parte motiui vtriuſq; ⁊ vult ꝙ ſicut ſe habzʒ motiuũ intellectus ad intellcm.ita motiuum ſenſus ad ſenſi põt duplr intelligi. Uno mõ ſic ꝙ ſicut ſenſibile eſt obiectuz ſenſus. ita fantaſma ẽ obiectũ intellectus.qð eſt veꝝ lo. quẽdo de obiecto remoto.qꝛ fantaſma ẽ o biec tñ remotũ intellectus ⁊ qdditas rei material ẽ obiectũ pꝓpinquũn intellectus.Alio mõ ſic ex ponit᷑ ꝙ ſicut ſine ſenſibili nõ fit ſenſatio.ita ſi ne fantaſmate nõ fit intellectio.⁊ iſtñ intellec tñ magis ꝓſequit᷑ Areſto. in tertu. pꝛimũ au/ tẽ intellectũ ponit Ar.. poſtea ĩ tertu ibi. OAm It pꝛeter res. Lõcludit ꝗ̊ ex his Areſ. aia ne quaq; intelligit ſine fanteſmate. Queritur Quotuplerx põt illa ppõ intelil gi. nequaq; intelligit aia ſine fantaſmate. Di cendũ ꝙꝓ duplicit. Uno mõ ancedenter.i.nõ *△ Liber intelligit intellectus niſi añcedenter moueat pꝑ fantaſmata ex q bus fantaſmatibus reſultat ſpẽs intelligibilis ad intellectũ poſſibileʒ. Et ilũ intellectũ Arel. h ꝓſeqt ⁊ intendit. Alio mõ potcſt intelligi ꝙ intellectus nõ intelligat ſine fantaſmate ↄniter qꝛ ſcʒ poſtq; intellectus hʒ ſpẽʒ intelligibilẽ tũc adhuc neceſſe ẽ in vſu talis ſpei ſe reſlectere vł cõuertere ad fantaſma ta.⁊ iſtũ intellectũ poĩt Arꝭ.poſtea ĩ textu vbi dicit ꝙ cũ intellectus ſpeculat᷑i.intelligit reʒ nale eeſt ſimul intellectuʒ aliqð fantalma ſpe BGicut enim aer pu Pic Arel.manikfeſtat pmũ intellectũ ſcilicʒ ꝙ fantaſma ſic mouet intellectum ſicut ſenſibile ſenſuz. ⁊ hoc pcipue ĩ viſu qͥ eſt pᷣmus ſenſus. Et dicit Areſ.ꝙ ſicut aer immutatus a colo/ re vlterius imutat oculũ ⁊ oꝛganũ.⁊ upilla vlterius imutat ſenſuzʒ cõez qui ẽ termin om niũ ſenſuʒ exterioꝝ diſtingues inter diuerſa ſenſibuia.ſic intellectus nr eſt vnus cõis ter/ minus oĩm fantaſmatũ diſtinguẽs int diuer/ ſa fantaſmata.i.repntata ꝑ diuerſa fantaſma/ ta. Et 1õ dicit Areſtote.ꝙ aĩa intelligit ſpẽs in tellectuũ in fantaſmatibus.i.ſpꝑẽs reꝝ intellec tarũ fiñt in intellcũ ex fantaſmatibus. vel ſic. Intellectus intelligit rẽ ſm qð eſt unitabilis ꝓᷣſequibił vel fugibilis in Fen⸗ repñtat᷑ ĩ fan taſmatibus. ⁊ hoc iõ.qꝛ ꝓſecutõ vel fuga non fit ꝑ intellectũ ſpeculatiue acceptñ. ſed ꝑ intel lectũ applicatũ ad res ſingulares ſᷣm ꝙ res p/ ſentantur in fantaſmatibus. “ Arguit᷑. Si ſe hʒ fantaſma ad intellectũ ſi cut ſenſibile ad ſenſuz. g̊ fantaſma ent obiectũ noſtri intellectus. ſicut ſenſibile ẽ obiectũ ſen ſus. ↄna tʒ a ſilii. Dom ꝙ bene ẽ ſile qͥ ad ali qd.qꝛ ſicut ſenſus non mouet᷑ abſqʒ ſe enſibili. ita etiã intellectus nõ mouet᷑ abſq; fantaſma/ te. ⁊ iõ põt etiã dici fantaſina obiectũ remotũ ſed nõ ꝓpinquũ vel ꝓpꝛiũ. Ocda ſilitudo e. qꝛ ſicut a ſenſibili reinltat ſpẽs ad lenſuʒ.itaa fantaſmate reſultat ſpẽs ad intellectu. Sed in duobus elſt dꝛna. Pꝛio qꝛ ſenſibile ⁊ ſenſus habet ppoꝛtõcʒ adinuicẽ.qꝛ vtrũq; ẽ materia le.̊ ſenſibile põt immediate mouere ſenſuz. ñ ãt fantaſma pᷣt ꝓxime mouere intellectũ. Se cãda eſt.qꝛ ſpes intelligibiles manẽt pfecte in intellectu.ſʒ ſpẽs ſenſibiles nõ manẽt ꝑfecte in ſenſu ſaltẽ exteriooo. =BM Nueritur. Quid eſt fantaſma. Doðm ꝙ fantaſma eſt ſpes ſiue imago rei ſenſibilis retẽ ta in ſenſibus interioꝛibus in ſenſibus em er Tercius terioꝛibus nõ manẽt ſpẽs ſen ſibilcs. reſernũ tur ꝓpꝛie ĩ duobus ſenſibus interioꝛibus ſcz in imaginatiua ⁊ meõꝛatiua. Et omnmno i actõöe Pic Areſ.cõparat adinuicẽ cognitõeʒ intelle ctus pꝛactici ⁊ ſxcculatiui.⁊ vult ꝙ intellectꝰ ſine actõe.i. intellectus ſxcculatiuus.⁊ intelle/ ctus ĩ actõe·i. intellectus pꝛacticus ꝑ queʒ ſit actio ſunt ĩ eodes genere ſiue illud gen ſit bo nũ ſiue malũ.qð dem pt duplr itellia . no mõ ſic ꝙ res intellecta ſiue pꝛactice ſiue ſxecu⸗ latiue qñq; eſt bona ⁊ qñq; eſt mala. Nec per hoc diuerlificat᷑ genus rei qð Aderal pꝛacti/ ce vel ſpeculatiue. Ex u umit᷑ ꝙ intellect pꝛa cticus ⁊ ſpxcculatiuus habet idẽ obiectũ.qꝛ ge nus rei cognue nõ eſt diuerſuz vm qð ↄſidera tur pꝛactice ł ſxculatiue. Alio mõ pt ſic intel ligi ꝙ ipa cognitõ rei ſit quoddã bonñ tamm tellectus pꝛactici qᷓ; ſæculatiui.ſʒ ſpculatini eſt bonũ in vłi.⁊ pꝛactici ẽ bonũ in oꝛdine ad particulare opabile. ⁊ hoc eſt qð addit Areſ.q; dꝛñt iſti intellectus ĩ eo ꝙp eſt ſimpkr.i.vłr qʒᷣ ſpectat ad intellcm ſpeculatiuñ.⁊ qͥdammodo .i. ꝑticulariter qð ſpectat ad intellem pꝛacticũ ex ꝗ expõne ſumit᷑ ꝙ eadem eſt opatio intellec/ tus ſpecculatiui ⁊ pꝛactici. Unde ex vtraq; ex/⸗ ſitõe accipit᷑ ꝙ intellectus pꝛacticus ⁊ ſꝑecu atiuus nõ dꝛñt realiter. qꝛ ex pᷣma expõe habe tur ꝙ non dꝛñt penes obiectũ. ⁊ ex ſcdᷣa habek ꝙ ñ dꝛñt penes actñ. cuz poñe diſtinguãt pe nes actꝰ ⁊ obiecta.ſic manifeſte pʒ ꝙ ſunt vna potentia. N Nuerit᷑ Uta intellcũs pᷣctic ſprculatuꝰ ſint vna potentia. Dom ꝓꝙſic. qꝛ ſunt vnag poñna ſcʒz intellectus poſſibilis. ⁊ hoc ſic pbakt. qꝛ intellectus ſpeculatiuus differt a pꝛactico in h.qꝛ intellectꝰ ſpxculatiuus appᷣhendit ali/ qð intelligibile abſolute.ſʒ intellectus pᷣcticꝰ appᷣhedit aliqd ſᷣm ꝙ oꝛdinat᷑ ad opꝰ.ſic phᷣs apphendit domuz abſolute. artifer ſm ꝙ fac tibilis eſt in materia. iõ intellcectus ſpeculati/ uus nõ mouet ſʒ manet .i. quieſcit ßm Areſto. poſtea. Exqͥ ſumit᷑ tale argumẽtuʒ. qᷣcquid ſe hʒ acoidẽtalit᷑ ad rõeʒz pone hoc nõ diuerſificat rõeʒ illius poñe ſicut accidit coloꝛato ꝙſit ma gnñn vel puuz. 1 ꝑ h̊ ꝙ coloꝛatũ eſt magnuz noõ diuerſificat᷑ rõ viſus.ſʒ accidit appᷣhenſo ꝑ in tellcm̃ ꝙ oꝛdinet᷑ad opus. g oꝛdinatõ ad opꝰ nõ diuerſiſicat rõez pone. ⁊ ſic intelleet pꝛacti cus qͥ ſic ↄſiderat obiectũ nõ eſt alius ab intel lectu ſpeculatiuo qͥ abſolute ↄſiderat illud. Arguit. Appꝛehenſiuñ v motinnz ſunt di = πWm — — ⸗ — =. ,— —. .— — —e-IeeIT.—G½ —- — =S̃ +– — . — — — imel mn tini ead 2. nerſa genera potẽtiaꝝ.ſed intellectꝰ ſpecalati/ uus ẽ appᷣhenſiuus ⁊ pᷣcticus ẽ motiuꝰ.̊ ſñt diuerſa genera ponaꝝ Dðoðm ꝙ duplex e mo tiuũ.aliqð eſt motiuũ executiun motus.⁊ tũc poña motiua pᷣncipaliter cõſiſtit ĩ coꝛde in ner uis ⁊ ĩ muſculis exequẽtibus motũ.⁊ illo mõ motiuũñ eſt realr diſtinctuũ ab apphenſiuo. qꝛ tale motiuũ nõ eſt cognitiuũ nec appᷣhenſiuũ Aliud ẽ motiuũ qð imꝑat motũ.⁊ tale nõ eſt diſtinctũ ab appᷣhenſiuo ymo ẽ apphenſiuuz. Vñ Areſ.poſtea di.ꝙ intellectus appetitus ⁊ fantaſia ſunt pncipin motiuũ ſine poñna locali ter motiua. Per hoc g̊ dom eſt yꝓy intellect pᷣc ticus ẽ pꝛicipiuʒ motiuũ quaſi dirigẽs motñ nõ quaſi exequẽs motũ.⁊ h ↄueit ſibi ſᷣm mo/ du ſue appᷣhenſionis. apphendit eĩ aliqð ſᷣm ꝙ oꝛdinabile ad opus. 7 Arguit᷑ Diuerſa rõ obiecti diuerſificat po/ tentiã.ſʒ obiectũ intellectus ſꝑeculatiui ẽ veꝝ et obiectũ intellectus pꝛactici ẽ bonuʒ. g̊ intel lectus ſpeculatiuus ⁊ pꝛacticꝰ nõ ſunt vna po tẽtia. Ddm ꝙ obiectũ intellectus pᷣctici nõ eſt bonũ.qꝛ bonn eſt obicctũ volũtatis cuʒ ſit appetibile. Sʒ obiectũ intellectus pᷣctici ẽ ve rui nõ abſolute ſumptũ ſʒ oꝛdinabile ad res ex terioꝛes in bus inuenit bonuz. ⁊ iõ quodam mõ intellcũs pꝛacticus extedit ſpeculatiuũ.et hoc ẽ qð dici ſolet ꝙ intellectus ſpeculatiu ex tẽſione fit pꝛacticꝰ.qꝛ ſcʒ extẽdit ſe ad res exte/⸗ rioꝛes ſᷣm ꝙ ſunt ĩ reꝝ natura. Intellectus ãt ſpeculatiuus ſolũ oꝑatur circa reʒ ab intra ⁊ n oꝛdinat ſuos ↄceptus ad opus.Et ex iſto vlte rius põt ſumi ſicut aliqͥ dicũt quõ dꝛũt ſpꝑẽs ĩ telligibilis ⁊ ydea artis.qꝛ ſunt ideʒ ſᷣm reʒ ſzʒ dꝛñt ᷣm roõez. Spẽs em intelligibilis ðꝛ ᷣm ꝙ abſolute aliqͥd ꝑ eã intelligimꝰ. Et ðꝛ ydea bᷣm ꝙ ꝑ intellem pꝛacticũ oꝛdiat᷑ ad opꝰ.Alij tñ ꝓbabilius dicũt ꝙ ydea ſit vbuz intelligi/ bile pꝛacticũ qð nõ eſt ſubiectiue ĩ intellectu ſicut ſpes intelligibilis ſʒ ſoluz obiectiue ſicut etiã verbũ intelligibile ſxculatiuun. Queꝛit᷑ Utꝝ ſint plures poñe in aĩa ĩma/ teriales qᷓ; tres. Dðm ꝙ ſunt ibi tm̃ tres im materiales realiter ⁊ ſꝑecifice diſtincte.ſ. intel lectus agẽs.intellectus poſſibilis ⁊ voluntas Cuiꝰ rõ eſt.qꝛ ad faciendũ actu oĩa intelligibi lia ſufficit intellectus agẽs.⁊ ad ſuſcipienduzʒ actu intelligibilia ⁊ ad ea cognoſcenduʒz ſuffi/⸗ cit intellectus poſſibilis. Pꝛo inclinatõe autẽ ad talia intelligibilia ſufficit volũtas.cuʒ q̊ ñ ſunt plures opatões nõ ſũt etꝭ plures pone in anima rõnali. ”l Arguit᷑· Intellectus ĩ actu intellectus ĩ ha Anima bitu. intellectus adeptus.⁊ intellectu s eroicꝰ ſunt etiã pone⁊ nõ enumerãtur hic.ꝗ ſunt plu res q; tres. Dom ꝙ oia iſta ſunt vna pona bm rẽé.ſ.intellectus poſſibilis dꝛnt tñ ſᷣm rõeʒ 2 intellectus ðꝛ poſſibił ſᷣm ꝙ eſt in ppna ad pẽs intelligibiles. ðꝛ em poſſibilis qi potens reciꝑe ſpẽs intelligibiles. Et ðꝛ intellectus in habitu ſᷣm ꝙ actualr acqͥſiuit ſpẽs intelligibi/⸗ les. Sʒ dðꝛ intellect' in actu.qꝛ actualiter vti tur illis ſpæbus ſic̃ aliqͥs actu intelligẽes. Sʒ ðꝛ intellectus adeptus.qꝛ acqſiuit ſibi omẽs ſpẽs intelligibiles. qᷓlis intellectꝰ fuit ĩ pꝛimo hoĩic.ſ.Mdaʒ ⁊ in chꝛiſto. Et addunt aliqui ꝙ; poſtq; intellectus poſſibilis ẽ factus adeptus tũc coiungit᷑ ſibi intellect agẽs vt foꝛma quia niſi ſic intellectus agẽs eet fruſtra.qꝛ tũc non hʒz abſtrahere ſpẽs it elligibiles cn habeat eas ̊ oʒ vt intellectꝰ agẽs ſibi cõ iungat᷑ vt foꝛma vel ſpẽs intelligi bił. ⁊ tũc vlterius addunt ꝙ; intellectus poſſibił vt ſic poſſet intelligere ſub ſtãtias ſepatas de q̊ inferi dicet᷑. Dꝛ ãt intelle ctus eroic qͥ intelligit ꝑ eleuatõeʒ ſicut ille in tclleccus utelligit ſingularẽ influentiã di/ uin luis ſi cut ſcũs Paulus intellexit. Arguit᷑ Sindereſis ⁊ ↄſcialętiã ſpectãt ad aĩaʒ ronalez.q̊ erũt plures pone aĩe ronalis Doðm ꝙiſta ponũtur in aia rõ nali nõ ſicut po tẽtie ſed ſicut habitus vel actus.qꝛ ſindcreſis noiat habitũ aſſenſiuuz pncipioꝝ ĩ pꝛacticis vł agibilibus. Sicut em intellectus ᷣm ꝙ in tellectus ſigt habitu aſſenſiuuz pᷣucipioꝝ pꝛi moꝝ ⁊ ſꝑctat ad intellem fpeculatiuuz ſic ſin/ dereſis ponit ĩ intellectu pꝛactico ad aſſentiẽ/ duz pᷣncipijs pꝛacticꝭ.⁊ iõ quilibet hõ natura liter aſſentit pᷣncipijs pᷣcticis. ſicut aſſentit il/ li pᷣncipio. Ome bonuʒ ẽ facienduz ⁊ tñ nõ ſp facit H̊.qð ↄtigit ex appetitu inferioꝛi ⁊ ex fan/⸗ taſia ſicut inferius patebit. Sʒ ↄſcia ſigt actũ ſicut pʒ ex noĩe ↄſcie.qꝛ ↄſcia ẽ applicatõ ſcie ſᷣm oꝛdinẽ ad aliqð oꝑabile.⁊ ille actus oꝛit ex ſindereſi ſᷣm quã ſindereſim ipẽ intellectꝰ de ꝛecat᷑ ad optima.⁊ iõ ponit᷑ qnq; ↄſcia ꝓ tali babien . ſic ðꝛ ↄſcia ſp manere ꝓpter ſindere ſim.oñ etiãlfit iuramẽtuʒ ꝑ ↄſciam.i.p natura le iudicatoꝛiuʒ qð eſt inſitũ hoĩ ꝑ diuiaʒ ſciaz ſicut g̊ poſſumus iurare ꝑ deuzs inuocãdo deuz in teſtẽ. ita etiaz poſſumus iurare ꝑ ↄſciaʒ que eſt imago dinine ſcce. Arguit᷑. Rõ ſuꝑioꝛ ⁊ rõ inferioꝛ ſunt ĩ aia rõnali g̊ adhuc ſunt plures q; tres. Dom iſte due dꝛñe iteꝝ inueniuntc i vno intellectu. ſcz poſſibili qͥ ſ̃m rõeʒ diſtinctus ðꝛ ſuꝑioꝛ et inferioꝛ. Dzꝛ em intellectꝰ poſſibił rõ ſuꝑerioꝛ m in ticum. Et ꝑ oppoſituʒ ðꝛ rõ infetioꝛ qꝗᷓ intedit hm ꝙ intelligit deñ ⁊ ſubas ſeparatas.⁊ hoc ẽ qð dicit Augꝰ.ꝙ rõ ſuꝑioꝛ eſt qͥ intendit eter/ nis cõſpiciendis ⁊ ↄſulendis.ↄſpiciendis ꝑ ĩ tellcem ſculatiuũ.⁊ cõſulendis ꝑ intellcm pᷣc iſtis inferioꝛibꝰ coꝛruptibilibus ↄſpicicndis ꝑ intellem ſꝑculatiun ⁊ cõſulendis ꝑ intelle/ ctũ pꝛacticuʒ. Unde pßt aliqͥs in aliquã opera tionẽ pcedere qnq; ex rõe ſupioꝛi⁊ tunc maxie meret᷑ pꝛemiñ eternũ.Exẽpli gra. aliqͥs põt vi ſitare ecciaʒ qꝛ hoc placet deo ⁊ ab eo pcipitur et ſic facit illud opus ex rõne ſuꝑioꝛi.Alio mo do pt viſitare ecciaz qꝛ ẽ honeſtũ apud hoĩes. ct ſic hoc opus ꝓcedit ex rõne inferioꝛi. Arguit. Areſ.dicit.vi.ethico.ꝙ aliud ẽ pn cipiuʒ qᷓ aia cognoſcit neceſſaria. ⁊ aliud eſt ꝑ quod cognoſcit cõtingentia.qꝛ ꝑ rõex ſuꝑioꝛc cognoſcit neceſſaria.ſʒ ꝑ inferioꝛẽ cõtingentia 8 vident᷑ eſſe alia pnapia Dom ꝙe dupler pncipiñ cognoſcẽdi ſc; ꝓximũ ⁊ h̊ eſt habit. et tunc eſt veꝝ ꝙ ẽ aliud ⁊ aliud pncipiũ cog/⸗ noſceudi.qꝛ eſt alius habitus qͥ cognoſcimus ſupꝑioꝛa neceſſaria ſeʒ; deñ ⁊ ſuã eſſentiã.⁊ alia que ad deũ ſpectãt quiẽ ſapia. Et eſt alius ha bitus qͥ cognoſcit inferioꝛa ſcʒ ſcia vel opinio Aliud ẽ pꝛincipiũ cognoſcẽdi pᷣmuʒ qð ẽ po/ tẽtia.⁊ tũc eſt ideʒ pᷣncipiũ intelligẽdi ↄtingẽ tia ⁊ neceſſaria ſcʒ intellectꝰ poſſibilis.⁊ de tli pncipio nũc loq mur qð ſcʒ ẽ potentia. Abſtractioneauteʒ Erxr quo Ar.ſupᷣ dixit ꝙ abſq; fantaſmate aia non põt intelligere ⁊ fantaſmata ſunt ſiłitudi nes reꝝ materialiñ. Hic ↄnir ondit quõ intel ligi pnñt mathematicalia ex qͥ ipa non vident eẽ ĩ materia ſʒ abſtracta ſunt a materia.⁊ vult Arelſ.ꝙ q;uis mathematicalia nõ ſunt ĩ mate ria ſenſibili q̃ ſcʒ ẽ determiata q̃litatibus ſenſi bilibꝰ. ſunt tñ i materia imaginabili.i.in ma teria accepta cũ q;titate.⁊ iõ etis mathemati calia pnñt hꝛe ſantaſmata qbus intelligantur. Eſt tñ veꝝ ꝙ intellectus ĩ intelligẽdo mathe/ maticalia ſepat ea a materia ſenſibili. Wtrum auteʒ con Hic mouet qoeʒ circa illa que ſunt ſimplir ſe/ parata a materia.ſicut ſunt ſube ſeꝑate.Et di cit ꝙ poſterius ↄſiderãduʒ ẽ ſcʒ ĩ metaphiſica libꝰ. Utꝝ ↄtigat noſtrũ intellcm nõ ſepatum à magnitudie.i. coꝛpe intelligere aliqð ſepara toꝝ.i.aliquã ſubazʒ ſeparataʒ ex q̊ em ille ſube nõ habet fantaſmata. ſic ſimpłr apparet ꝙ ille nõ ſunt intelligibiles a nobis ꝓ hoc ſtatu. Tercius Querit᷑ Quare Areſ.nõ ſoluit iſtã qoeʒ. Dum ꝙiſta qo nõ põt hic ſolui.qꝛ nondũ eſi maifeſtnz aliqs eſſe ſubas ſepatas. nec mani/ feſtũ eſt que ⁊ qles ſint ſubſtantie ſepate. Sʒ iſta qᷓo non põt ſolui niſi ſciat᷑ eſſentia ſubaruʒ ſepataꝝ.⁊ iõ hec qo ſpectat ad metaphiſicum qͥ determiat de ſubſtãtijs ſeꝑatis.⁊ tn nõ inue nit᷑ ſoluta a metaphiſi. ⁊ B̊ põt eſſe ex aliq triũ cãꝝ.qꝛ boplemẽtuʒ illiꝰ ſcic ad nos nondũ ꝑ ueit. vel qꝛ liber nõ eſt ad nos trãſlatus q;uis etiã ſit factus.ł qꝛ Areſ.occupatꝰ moꝛte ⁊ pꝛe uẽtus nõ fecit vltimos libꝛos. Vel pᷣt dici ꝙ Arelſ.aliq̃liter rñt ad iſtaʒ qoeʒs ſcðo metaphi. cũ dicit ꝙ intellectus ni ſe hʒ ad ea qᷓ ſunt ma nifeſtiſſima nature.q̃les ſunt ſube ſeꝑate ſicut oculus nycticoꝛacis ad lumẽ ſoł.Et.ix.meta/ phi. dic. ꝙ intellectus nr̃ nõ habʒ ſe ad umma terialia ſicut cecitas. Querit᷑ Utꝝ in hac vita poſſiꝰ intelligere ſpas ſepatas. Dom q dupler ẽ cognitõ de ſb ſtantijs ſeꝑatis.ſcʒ cognitio qͥ ad qꝛ eſt.qꝛ ſcʒ ſunt in reꝝ natura. ſe poſſumus pie noticiã de eis. ſic em Arel. ex motu inueſtigat numerũ ſubaꝝ ſeꝑataruʒ.xij.metaphi.⁊ h̊ ex motu coꝛ poꝝ celeſtiuʒ. Alio mõ põt aliqͥd cognoſci q̊ ad qͥd eſt.que ẽ ꝑfecta cognitõ.⁊ ſic aia huãna in hac vita non põt cognoſcere ſubas ſepatas. Cuł rõ eſt.qꝛ ſpꝑẽs intelligibilis ſubſtantie ſe arate non põt venire ad intellcm noſtruʒ in ac vita.qꝛ talis ſpẽs recipit᷑ ex ſantaſmatibꝰ ſed ſubſtãtie ſeꝑate nõ habet fantaſmata.ꝗ eti/ am nõ habet ſpes intelligibiles i intellectu. et iõ res naturales pnt cognoſci q̊ ad quid ẽ.qꝛ hnt ſpeẽs intelligibiles apud intellectũ. Sed hic eſt cõſiderãduz ꝙ ſᷣm opinionẽ Platonis ꝛimo intellecta a nobis ſunt ſubſtantie ſepa/ rate.quia ipꝑẽ poſuit ydeas immateriales que ſunt pꝛio a nob intellecte. Auerrois aũt dicit Tppoſſumus intelligere ſubſtantias ſeparatas per continuatõeʒ intellectus poſſibilis ad in/ tellectum agentem quem ipẽ dicit eſſe ſubſtan tiam ſeparatã. Modus autẽ vnionis ſᷣm euʒ talis eſt.quia cum intellectus agens ſe habeat vt lumẽ eodẽ mõ accipit᷑ intellcns agens ĩ in tellectum poſſibilem ſicut nunc recipit lumen coꝛpoꝛale in viſum. ſed lumen coꝛpoꝛale reci/ itur ſimul in viſum cum obiccto ſcʒ cum co/ oꝛe.ergo etiam intellectus agens recipiturin in intellectũ poſſibilem ſimul cñ obiecto intel lectus.qꝛ ergo in fine intellectõnis omniñ re/ rum ſpeculata ꝑfecte vniuotur intellectui poſ ſibili. getꝭ tũc pfecte vnit᷑ ei intellectus agẽs et cũ iſte intellectus agẽs ſit ſubſtãtia ſeꝑata is 4 1. t 4/ 65 N din⸗/ ſin euz. ſik intellectus poſſibił ↄgnoſcit ma terialia ⁊ imatenialia.⁊ in ̊ dic Auerrois cõ ſiſtere hois felicitatẽ. ſj hec opinio mltiplicit deficit. Pꝛio qꝛ pᷣſuppoit intellectuʒ agentẽ eẽ ſubaz ſepataʒ qð eſt pus repbatuz. qꝛ ꝓbatuzʒ e ꝙ intellectus agens ſit accñs aie.vnde ſi ſᷣm veritatẽ intellectꝰ agẽs vniret᷑ intellectui poſſi bili. tunc adhuc nõ cognoſcerem ſubas ſepa⸗ ſtantie. ſi tñ ſuppoſituʒ eẽt veꝝ tũc iſta opinio haberz apparetiazʒ. Sco deficit iſta poſitõ qꝛ ſi intellect' agẽs eſſet ſuba ſepata tunc la no vnuret intellectui poſſibili ꝑſuã ſubaz ſʒ ſolũ pꝑlumẽ vel ꝑ aliqð accñs.ſicut nunc in ſili pu pille oculi vnit lumẽ ſolis ⁊ nõ ſuba ſolis. ſic etiã poſſit lumẽ illius ſube vniri intellectui ñ qt ſuba.Tercõ deficit ĩ hoc qꝛ dicit ꝙ iſta ſba vniret᷑ nobis ꝑ hoc ꝙ intellectus nr haberet cognitõeʒ oim reꝝ.hoc em dictũ hʒ duplicez defectũ. Pꝛio qꝛ n pᷣt alicui ↄtigere ꝙ heat ↄg nitõez oim reꝝ ⁊ h loquẽdo de intellectu poſſi bui de qᷓ hic loqmur.qꝛ ſunt multe ſpẽs arboꝝ plãtaruz ⁊ aialiuz in diuerſis regionibus ⁊ p cipue in paradiſo terreſtri in q̊ ola induuidua fructuũ dꝛñt ſpꝑẽ que ꝑ intellectũ cognoſci nõ pnt. Scðdo qꝛ ſi vnirẽtur nob ſꝑẽs intelligi/ biles oim reꝝ naturaliuʒ tũc adhuc ſube ſepa rate nõ eſſent intellectui nro vuibiles.qꝛ ſube ſeparate excedũt pfectõeʒ oim reꝝ naturaliuʒ Iteʒ deficit qͥ ad hoc qð dicit in hoc eẽ hois felicitatẽ.qꝛ ſᷣm phos felicitas cõſiſtit in opti mo intelligibili ſʒ optimũ intelligibile nõ eſt repꝛobata tanq; falſa. Arguit. Sile a ſimili ↄgnolcit ſed ſube ſe parate ſunt magis ſiles intellectui nr̃o qᷓ; res materiales qꝛ intellectus ẽ imaterialis. Di cendũ ꝙ lʒ intellectus ſit magis ſilis ſubſtan tijs ſeparatis ĩ ſiłitudine nature que nõ eſt ca cognitois.tñ nõ in ſiłlitudine ꝓpoꝛtõnis q̃ eſt „ cauſa cognitöiis. Arguit᷑ Excellentia intelligibilia maxime ꝑficiũt intellectũ.&̊ intellectus ur maxiĩe dʒ in intelligibilia maxie ꝑpficiũt intellem illuz aq̃ᷓ pñt cognoſcuſʒ ſic no eſt de ſubſtantijs ſepara tis ĩ oꝛdine ad intellectũ noſtruʒ. Crõ eſt.qꝛ ſicut in ſenſu ſenſibilia ppoꝛcõnata cognoſcu tur ꝑ ſenſuz.ita etiã in intellectu ſoln ꝓpoꝛcõ/ nata intelligibilia ↄgnoſcũtur p intellcm.ta/ lia ãt nõ ſunt ſube ſapate in oꝛdine ad intelle/ ctũ noſtrñ ſʒ iſta materialia. ex q̊ em intellcuns noſter ẽ ꝑtiʒ in pona ⁊ parti in actu.ſic potius falligere ſubas ſepꝛtas. Dom ercellentia anuma intelligit res materiales qᷓͥ hũt materiã ꝑ qus parti ſunt in pona ⁊ hñt foꝛmã ꝑ quã partim ſunt in actu. Arguit Si ſube ſepate nõ intelligut᷑ a nob &̊ ſunt fruſtra.qꝛ ſunt naturalit intelligibiles ſi ̊ nõ intelligutur g ſunt fruſtra. Pom q;uis nõ intelligãtur a nobis ſufficit tñ ꝙ in/ unc aahuc 1 'ſubas lepa/ telligãtur a ſeunucẽ ⁊ a deo. ⁊ eas itelligi ano tas.qꝛ accũs nõ ſufficiẽter ducit in noticia ſõ bis nõ eſt finis ſubaꝝ ſepatarn.ᷓ licet non in telligatur a nobis ñ tñ ſunt fruſtra.qꝛ fruſtra dꝛ qð oꝛdinat᷑ ad aliquẽ finẽ quẽ nõ attingit. Arguit᷑ Senſus ↄgnoſcit oia ſenſibilia. q intelligit intellectus oia intelligibuia. ↄna tz a ſili. Dðm ꝙ nõ eſt ſule nec ex ꝑte pone nec ex ꝑte obiecti ex ꝑte potẽtie nõ eſt ſile qꝛ hõ hHz pꝓfectos ſenſus ⁊ iõ pt oĩa ſenſibilia ↄgnoſcere ſʒ nõ hʒ pfectũ intellcm ⁊ iõ non põt oia ntel ligilia cognoſcere.Ex pte obiecti.qꝛ oĩa ſenſi / bilia pnñt immutaꝛe ſenſuz. ʒ nõ pnt oĩa intel ligibilia imutare intellcm ſʒ ſolũ illa q hñt fã taſmata apud ſenſuʒ. qꝛ ex illis fantamatibꝰ reſultãt ſpꝑẽs intelligibiles ad intellecti. Querit᷑ Uti poſſumus deuenire in cogni tõeʒz ſubaꝝ ſeparataꝝ ex rebus materialibus. Doðm ꝙ poſſumus deuenire ĩ eaꝝ noticiaz òq̊ ad quia c.qꝛ ſcʒ habet eẽ ſicut Areſ.xij.meta Piltce ex numero motuũ coꝛpoꝝ celeſtiñ pꝛo at numeꝝ aiaruz nobilin que ſunt ſube ſepa rate.ſʒ nõ quo ad qͥd .qꝛ iſta materialia mul tũ diſtãt a pfectõe ſubaꝝ ſepataruʒ.⁊ iõ ex eis nõ põt cognoſci qͥditas ſubaꝝ taliuʒ.cuʒ non ſint ppꝛij effectus ſubaꝝ ſeparataru. ſuba ſepata ſʒ ipſe deus.⁊ ſic videt᷑ iſta opKinio Alrguit᷑ Areſ.dicit.ix. mataphi. ꝙ intellectꝰ noſter non hʒ ſe ad immaterialia ſicut cecitas g̊ſicut viſus.ſed viſus cognoſcit viſibilia.er / unrelloct nn cognoſcit immaterialia. m ꝙ q ad quia eſt nõ hʒ ſe intellectus nr ſi cut cecitas.ſʒ qͥ ad quid eſt ⁊ p ſtatu hꝰ vite hbzʒ ſe ſicut cecitas.⁊ hoc habet᷑ ex Ar.ij.metaphi ſice q ſic dicit. ꝙ ſicut ſe hʒ oculus nycticoꝛac ad lumẽ ſolis.ita ſe hʒ intellectus nrĩ ad mani feſtiſſima nature.i.ad ſubas ſeꝑatas.ſʒ mani/ feſtũ eſt ꝙ oculus nycticoꝛacis nõ põt cognoſ⸗ cere ſolẽ niſi in vmbꝛa ſiue ĩ effectu eꝰ.nõ eĩ pᷣt ꝑfecte intueri radios ſolares. ita intellectꝰ ni q eſt debilis ĩ virtute intellectuali nõ põt intu eri naturã ſubaꝝ ſeparatarũ ſʒ ſolũ vmbꝛã ea rũ ſcʒ effectũ.⁊ ex effectu poſſumus deuenue in noticiã earuʒ quo ad quia eſt. —ℳ Arguit᷑. Scientie ſunt de ſi ubſtantijs ſepa/ ratis.ſed ſcie acquiruntur ꝑ demonſtrationeʒ cuius mediñ eſt diffinitio. ̊ ſubſtantie ſepa⸗/ rate cognoſcñtur ꝑ diffinitõeʒ ⁊ ꝑ ↄns ꝑ ipſuʒ G m ui TLiber ꝓꝙ quid eſt. Dðm ꝙ dupkr aliq habet ſcia Ano mõ ꝓpꝛie qn ꝓpꝛia paſſio demonſtrat᷑ de ſubiecto ꝑ ꝓpꝛia pncipia ⁊ talis ſcietia eſt per Diffinitõem eius de q̊ eſt ſcia. Alio mõ de aliq̃̊ eſt ſcia imppꝛie ꝑ modũ remotionis.quia ſcʒ aliquid remouet᷑ de aliquo qð in alio reꝑerit᷑ ⁊ illo mõ habetur ſcia de ſubſtatis ſeꝑatis ⁊ talẽ ſciam nõ opoꝛtet eſſe ꝑ diffinitõem ſed ꝑ com paratõem vnirei ad aliam rem. ſic anñt comꝑ amus res matenales ad ſubas ſeꝑatas ⁊ dici/ mus ꝙ ſube ſepate ſunt in coꝛꝑe inſenſibiles et inammatezz. Airrguitur. Nospoſſum? cognoſcere aĩaz rõ nalem quo ad ſubam ergo etia poſſumꝰↄgnoſ cere ſubas ſeꝑpatas quo ad qͥd eſt.ↄna tenet.qꝛ gia rõnalis põt ſeꝑari a materia ſcʒ a coꝛpoꝛe. Doöm ꝙnõ eſt ſimile de anima rõnali ⁊ ſub/ ſtãtijs ſepatis.quia itellectus noſter põt natu/⸗ ralit᷑ cognoſcere ppꝛiuʒ effectũ aie roõnalis qui ꝓpꝛius effect; eſt intelligere cñ diſcurſu ſed nõ poſſumus naturalit arelligere ppeiñi etkecuʒ ſubaruz ſepataꝝ ſed ſolũ effcctũ cõem qui ẽ m telligere. Sed ẽ cõis regula ꝙ ꝓpꝛius effectꝰ Ducit in cognitõeʒ cauſe quo ad quid eſt.ſed ef ſectus cõis ſoluzʒ facit cognoſcere cauſam quo ad quia eſt.quia effectus ꝓpꝛius oꝛit᷑ ex ppꝛie tate alicnius rei ſed ſic nõ oꝛit᷑ effectus cõis ⁊ ergo non eſt ſimile . Arguit᷑. Solũ illa cã non cognoſcit᷑ ꝑ ſuũ effectũ que in infinitũ diſtat ab effectu ſuo ſic eſt deus. ſed ſube ſepate no diſtant in infinitũ ab eoꝝ effectibꝰ qͥ ſunt iſta inferioꝛa. pñt co/⸗ gnoſci per illos effectus Dom ꝙ ſi aliqua cã in infinitũ diſtat ab aliq̃ effectu tũc effectꝰ nõ pPõt ducere in cognitõʒ cauſe nec q̊ ad genꝰ nec q̊ ad dꝛnaʒ ſed bene q ad qꝛ eſt.⁊ iõ ex cꝛea turis nõ poſſum cognoſcere gnnus dei nec dif feretiaʒ qꝛ nullũ eoꝝ hʒ.ſed ſi aliqua cã diſtat ab effectu m finitũ tunc poſſumus p effectus Duci in cognitõeʒ generis ſʒ nõ in cognitõneʒ dDꝛñe. ſicut eſt in ſubſtãtijs ſeꝑatis qꝛ cognoſci mus eas eẽ in genere ſube ſz nõ cognoſcimus dꝛnas eaꝝ.qꝛ dꝛñne in eis ſumũtur ſᷣm diuer/ ſos gradus intellectualitatis qui ſunt nobis ſimpliciter igngoit. Arguit᷑· Tidet᷑ ꝙ nullo mõ poſſumus cog / noſcere ſubas ſepatas nec q̊ ad genꝰ necq̊ ad qꝛ eſt:pbat᷑.qꝛ ois cognitõ ſumitur ſᷣm fantaſ mata.ſed ſube ſepate nõ habet fantaſmata apð ſenſum. ̊ non pnt intelligi. Dðm ꝙ dupkr aliqͥd intelligit᷑ ꝑ fantaſmata. Uno mõ p fan/ taſinata ꝓpꝛia q̃ ſunt fantaſmata rei intellecte et ſic coꝛpalia intelliguturꝑ fantaſmata 21 nõ Tercius immaterialia vt ꝓbat argumentuzʒ Alio moõ aliquid intelligit᷑ ꝑ fantaſmata aliarũ rerũ.et ſic immaterialia pnt cognoſci ⁊ intelligi ꝑ fan taſmata.ſi em aliqͥs velit intelligere den tunc intelligit aliqͥd ſicut lumẽ. ſi ãt indiuiſibilita tẽ dei tunc intelligit aliqͥd ſicut punctuzʒ. Jam manifeſtuʒ ẽ ꝙ fantaſmata lumis vel pncti ñ ſunt fantaſmata dei ſʒ ſunt fantaſmata aliena quibus ducimur ĩ cognitõeʒ di. Argnit. Nia exñs in hac vita põt rapia ſen ſibus. ⁊ tũc põt intelligere ſubas ſepatas ĩ hac vita. Dom duplex ẽ cognitõ aie. Vna ẽ pure naturalis ⁊ ſjᷣm hanc cognitõneʒz non põt ſuba ſeparata intelligi q̊ ad qditates i hac vi⸗ ta. Alia eſt cognitõ anime gratuita que fit per alienatõeʒ a ſenſibus ⁊ ꝑ raptuʒ.ſicut ſanctus Paulus dictt ſe fuiſſe raptn in terciũ ccluz.i. in celũ trinitatis.⁊ tali cognitõe nõ eſt incõue niẽs aĩaz cognoſcere ſubas ſepatas.nũc antes⸗ + loqmur de cognitõe naturali aĩe. at illa cog⸗/ —— nitõ naptho nõ ſit naturalis ptʒ ex raptu ſanc ti Pauli q dicit ſe neſcire an i coꝛpoꝛe fuit vel extra coꝛpus. ſic em dixit Neſcio an ĩ coꝛpoꝛe fui vel extra coꝛpus deus ſcit nõ mentioꝛ. Nunc auteʒ de ani Poſtq; Areſ. determinamt de duplici intelle/ ctu ſcʒ agente ⁊ poſſibili. Hic ↄnr oſtendit q̃d ſentienduz ſit de natura anime.⁊ vult ꝙ natu/ ra anime eſt ꝙ anima eſt quodammodo omĩa Quog ſic pꝛobat.qꝛ omnia que ſunt vel ſunt ſenſibilia vel intelligibilia. ſed anuma eſt illa. g̊eſt omnia. Minoꝛ patet qꝛ ſenſus eſt ſenſi/ bilia ꝑ confirmitateʒ ꝓpoꝛtonis ad ſenſibilia et intellectus ẽ intelligibilia ꝑ pꝓpoꝛtioneʒ ad intelligi bilia.Et ideo ſecãtur ſcie ⁊ ſenſus ſic res.i.diuidũtur ſenſus ⁊ ſcie ſicut res duidũ tur.qꝛ ſicut ens dinidit᷑ in ens in actu ⁊ ens ĩ potẽtia.ita etiã eſt ſenſibile aliquod ſᷣm actuʒ et aliquod ſ̃m potentiã quod ideo dicit Aref. quia res ſenſibilis in potentia non eſt ſenſus. nec res intelligibilis ĩ potentia eſt intellectus. ſed res ſenſibilis in actu eſt ſenſus. ⁊ res intel ligibilis in actu eſt intellectus.quia dum res actu intelligitur tunc habet ſpeciem intelligi/ bilem in intellectu. ⁊ ex hoc habentur due au toꝛitates. Pꝛima autem eſt ꝙ anima eſt quo/ dammodo omnia. Secnnda eſt. ſcientie ſecã tuꝛ ſicnt vrregg. Queritur. Utrum intellectus iſtius vlti/ me autoꝛitatis poſſet ſic intelligi ſicut com/ mumiter ſolebat allegari ſic ſeilicet ꝙ tot ſunt 4 . . 4 1 . lapidis ergo res non lciẽtie quot ſunt res. Dðz q nõ bᷣm intẽtõʒ phi in textu. ſed hʒ iſtñ intellectu ꝙ ſciẽtie ſecã tur.i.diuidũtur quẽadmodñ ⁊ res.ſ.in actũ ⁊ poñnam. Pot tñ erx illa expoſitõe elici alius cõ/ munis intellectus ⁊ hoc ſic.qꝛ ſi ſcientia ⁊ res hñt ↄfoꝛmitatẽ ſic ꝙ ſcia in actu ẽ res ſcita ſᷣm confoꝛmitateʒ. ergo tot ſunt ſcientie quot ſunt res diuerſimode cõſiderabiles. Unde pht ſic in telligi ꝙ ſcie ſecant᷑ ſicut res accepte ſᷣm foꝛma/ les rões conſiderãdi que foꝛmales rocs ſumũt᷑ ſ̃m oꝛdinẽ ad pꝛincipia ⁊ paſſiones. NPeceſſe eſt autem. DHicAreſto.oñt quõ different᷑ antiqui dixerũt animã eſſe omnia hñtes ſalſam opinionẽ. ⁊ q̊ modo aiĩa eſt oĩa ſᷣm veritatẽ ⁊ hoc ſic.qꝛ anti/ qui diccbant aiam eſſe omnia ᷣm naturam.qꝛ ſcʒ anima eſſet natu aliter compoſita ex omni/ bus rebus intelligibilibꝰ ſic ꝙ haberet in ſe na turalr omnes res intelligibiles.ſed Areſt.nõ vult ꝙ aia ſic ſit oĩa.ſed aia eſt omnia ſᷣm ſpẽm intelligibilemvb ſenſibilem ſiue ßᷣm ppoꝛtionẽ T hoc ſic ꝓbat.Quia ſapis nõ eſt in aia ſʒ ſpẽs e manꝰ dat᷑ loco oĩm oꝛganoꝝ.qꝛ ſicut hõ ꝑ ma/⸗ nus pſt ſibi pparare omnia factibilia ita ꝑ ani/ mam pt facere omnia ĩtelligibilia ⁊ ſenſibilia ⁊ ideo ania eſt ſpẽs.i.factiua oim ſpẽꝝ itelligi biliũ quoad intellectũ agentem aut receptiua oĩm ſpeꝝ intelligibiliñ qͥad intellectũ poſſibi lem.⁊ eſt foꝛma receptiua ſpẽꝝ ſenſibiliũ quo ad ſenſum. Alius aut tertus habʒ ꝙ anima in telligat ſpes ſpẽꝝ.i.naturas repntatas ꝑ ſpẽés intelligibiles. sl Arguit. Om̃e obiectũ eſt ĩ poña ſʒ lapis ẽ obiectu aĩme qͥad intellectũ.ꝗᷓ eſt in aia quoad intellectÿi. Ddðm ꝙ dupler aliqᷣd eſt in aĩma. Vno mõ ſubiectiue ſicut ſpẽs ſenſibił eſt i ſen/ ſu ⁊ ſic albedo ẽ in pariete.⁊ iſto mõ lapis non eſt in ania ſicut dicebãt antiqui ſʒ ſpecies lapi Dis.nõ accipiẽdo ſpẽm ꝓ natura ſʒ ꝓ ſpẽ intel kgibili q̃ᷓ eſt ymago rei intellecte.Alio mõ ali/ qd eſt in aĩa obiectiue qꝛ.ſ.obijcit᷑ pone aĩe per aliquã ſpẽm.⁊ ſic lapis ẽ in aĩa ſic oẽs alie res pꝛincipaliter intelligibiles. Querit᷑ Utꝝ in aĩa intellectiua ſit aliq̃ me moꝛia. Dom oꝙſic. qð pʒ autoꝛitate tert qꝛ tertus dicit ꝙ ſpecies lapidis ſit in anima.ex qᷓ ſequit᷑ ꝙ intellectus tenet in ſe ſpẽm lapidis et aliaꝝ reꝝ intelligibilin. Item Areſto. dixit ſu⸗ pꝛa ꝙ anima ſit locus ſœcieꝝ. Rõe ꝓbat ſic q; i in eſt in ania 'm naturã ſed ſᷣm ſpẽm.i.ymaginẽ.⁊ idðo aſſimilat᷑ anima ma nui quia ſicut manus eſt oꝛganũ oꝛganoꝛuʒ.i. anma de rõe memoꝛie eſt ↄſeruare ſpes. ſe ed intellectꝰ poſſibilis ↄſeruat ſpẽs ergo in eo eſt memoꝛia. Minoꝛ ꝓbat᷑ quia vnn quodq; recipit᷑ ad mo dum recipientis ſed intellectus eſt magis ſta/ bilis ⁊ imobilis q; materia coꝛꝑalis cu ſit im materialis ⁊ incoꝛruptibilis ſed materia coꝛpo ralis tenet foꝛmas dũ ꝑ eas nõ opat᷑. ſic ignis habz caloꝛẽ dũ nõ calefacit. ergo multomagis intellectus retinet foꝛmas dũ ꝑ eas nõ opatur ſed foꝛme itellectus ſunt ſpecies intelligibles ergo manẽt etiam in intellectu dum pꝑ eas nõ opat᷑ ⁊ hoc eſt de rõe memoꝛie. . Arguit Memoꝛia ẽ pteritoꝝ vt ðꝛ in libꝛo de memoꝛia⁊ remiſcẽtia.ſj intelles nõ eſt pᷣteri toꝝ qꝛ abſtrahit ab hic ⁊ nũc.ꝗ intellect nõ eſt memoꝛia Dðm ꝙpteritio pt ad duo referri. Pꝛimo ad obiectũ coguitũ ſic ſcʒ ꝙ obiectũ co gnitũ fuerit pᷣteritũ. Alio mõ qad actum cog/ nitionis. tunc eſt dom ꝙ in memoꝛia ſenſitiua eſt duplex pteritio dicta.ſ.tam quoad obiectũ q; qad actuũ.ſed in pte intellectiua ſaluat᷑ ſoluzʒ ratio memoꝛie quãtũ ad actum cognitionis ⁊ nõ q;tuʒ ad obiectũ.quia obiectum intellectꝰ ſcʒ vle nõ ſubiacet tꝑi ſed abſtrahit a teꝑe.ſed actus intelligẽdi eſt quidã ꝑticularis actus et ideo ſubiacet tꝑi.⁊ ideo tũc memoꝛamur ĩ tꝑe in pte itellectiua qñ cogſcimꝰnos pᷣꝰintellexiſ/ ſeſʒ memoꝛia ſenſitina eſt qͥad pᷣteritũ obiecti ue qꝛ de pñti nõ eſt memoꝛia ſenſitiua niſi ᷣm ꝙ pns eſt aliquo mõ pᷣteritũ ⁊ ſᷣm ꝙ pns acci/⸗ pit᷑ in rõe alicuiꝰpꝛeteritionis. Arguit᷑. Actꝰ intellcs nõ ſubiacet tꝑi. ꝓbat qꝛ intellect human eſt ſup̃ tpᷣs ergo etiaz actꝰ erꝰ.qꝛ ec eſt ſic de intellectu ſubſtãtiaꝝ ſepataꝝ Dðm qꝙ intellect?ꝰ noſter capit᷑ dupkr. VUno mõ ſᷣm ꝓpꝛiã naturã ſᷣm ſcʒ ꝙ eſt imaterial. et ſic nõ meſurat᷑ teꝑe continuo nec etiã actus eiꝰ ⁊ iõ actus ſubſtatiaꝝ ſepataꝝ nõ mẽſurat᷑ tꝑe continuo ſʒ diſcreto. Alio mõ accipit᷑ intellec tus noſter ſᷣm ꝙ intelligit ꝑ fantaſmata ⁊ quia fantaſmata ſunt in oꝛganis coꝛpꝑalibꝰ ſicactus intellectus ex ea pte pt menſurari tẽpe.⁊ ideo opatõnes anime ſepate nõ menſurant tẽꝑe ſed fiũt in inſtanti ſic ꝙ qlibet oꝑatio ꝑ ſe fit in in/ ſtanti ſicut iã in ſubſtatijs ſepatis cõtingit ſed nõ oẽs oꝑatõnes fiũt in vno inſtãti ſed qlibet opatio hʒ diſtinctũ inſtans cũ intellectu Ddz ꝙ ſicqꝛ mẽoꝛiaẽ intellcs poſſibil. qð ſic ptʒ qꝛ idẽ eſt obiectu ytriuſc;.l. qͥditas rei material qͥ vt cognoſcibil eſt obiee/ tũ intellect poſſibił ⁊ eadẽ qͥditas vt retẽta per ſpẽm eſt obiectũ memoꝛie. Querit᷑. Utaꝝ memoꝛia intellectia ſit eagẽ Liber Arguitur. Aug'. dicit ꝙ tres ſint vires ani me ſcʒ memoꝛia intelligentia ⁊voluntas.ergo memoꝛia eſt alia pona ab intellectu. Dicen dũ ꝙvis capit᷑ dupkr. VUno modo ꝓ pona ani me ⁊ ſic nõ ſunt tres vires anime quia vis imme moꝛatiua eſt eadẽ cuʒ intellectiua. Alio modo accipit ꝓ ꝓpꝛietate ipſius anime.⁊ tũcvna po tentia põt habere plures vires id eſt plures ꝓpᷣ etates.ſicut intellectꝰ poſſibił hʒ vim retinedi ſpes.⁊ ſic vocat᷑ memoꝛia. etiã habet vim cog/ noſcẽdi ⁊ ſic vocat᷑ intelligentia.Et ſic põtſol ui aliud argumetu qð ſumit᷑ ab eodeʒ Aug. ꝙ intelligẽtia oꝛit᷑ ex memoꝛia.ſed idẽ nõ oꝛitur a ſeipſo.ergo intelligẽtia nõ eſt memoꝛia.Dðʒ duplxr aliquid oꝛit᷑ ex alio. Uno modo ſicut poñna a pona.⁊ ſic intelligẽtia nõ oꝛit᷑ a memo riavt ꝓbat argumẽtñ Alio mõ aliqͥd oꝛitur ex alio ſic act ex actu.⁊ ſic intelligẽtia oꝛit᷑ ex me/⸗ moꝛia.qꝛ ex illo actu q̊ aliqs ↄſeruat ſpes qð ſpectat ad memoꝛiã oꝛit᷑ aliꝰactꝰſcʒ act intelli gendi qͥ ſpectat ad intelligẽéti. Arguitur. In potẽtijs ſenſitiuis ẽ alia potẽ tia cognitiua ⁊ alia reſeruatiua. ergo etiã intel lectus poſſibilis debet eẽ vna pona ⁊ memoꝛia alia. ↄna tenet a ſii Doðm ꝙ no eſt ſile. quia poñe ſenſitiue ſunt coꝛꝑales ſed in coꝛꝑalibꝰn eſt idem bñ receptiuum reſeruatiuñ qꝛ humi dũ bene recipit ⁊ ſiccũ bene reſeruat. ſʒ in incoꝛ ꝑalibꝰpᷣt ide eſſe receptiuũ⁊ rebuatiuũ. Scðdo dicendñ eſt ꝙ pñs ⁊ pᷣteritũ pñt eſſe dꝛẽne potẽ tiaꝝ ſenſitiuaꝝ ſed non intellectiuaꝝ.cũ g̊ me moꝛia accipiat᷑ pꝑenes pᷣteritũ ſic pᷣt diuerſiſica/⸗ ri poñna ſenſitiua ⁊ no intellectuua. Quoniam aut pꝛe. Quia Areſto. iã d ixit ꝙ intellectꝰ ẽ oĩa intelli gibilia. poſſet aliq̃s credere ꝙ intellectꝰnõ depẽ deat a ſenſu in ſua oꝑatõe cn habeat apð ſe ſpe cies intelligibiles. Pꝛobat gᷓ Areſto. ꝙ etiã in tellectus hns ſpẽs intelligibiles indigeat ſen ſibein ſua oꝑatione.qð ſic ꝓbat qꝛvnũ ðq; in telligit ſicut hʒ eſſe. ſed res a nobis intellecte ñ ſunt pᷣter magnitudines ſenſibiles tãq; ſepate ab eis ſicut dixit Plato. ergo oorter eh omo beat diſcere ſcientiã vł ſi debeat de nouo intel ligere vtendo ſciẽtia habita opoꝛtet ꝙ ſp vtat ſenſu qꝛ opoꝛtet ꝙ foꝛmet ſibi aliqð eneana in qᷓ videat illud intelligibile. ⁊ hoc eſt qð diẽ Areſto. Neceſſe eſt cu intellect ſpeculat i. ſr pecu latiue cognoſcit ſimł aliqð fantaſma ſpeculari Deinde addit qͥq ſit fantaſma dicẽs ꝙ fantaſ⸗ mata ſunt ſenſibilia accepta ſine materia.iſine conditionibꝰmaterie. Tercius Quert᷑ Ut neceſſe ſit aĩam intelli gere cũ cõuerſione ad fantammata. Dom ꝙ neceſſeẽ aiam rõnalem ꝓ ſtatu huiꝰ vite intelligere cum cõuerſione ad fantaſmata.qð ꝓbat᷑ autoꝛitati/⸗ bꝰrõnibꝰ⁊ ſignis. AutoꝛitatibꝰAreſto.in hoc tercio qͥ dicit ꝙ intellectꝰ paſſiuꝰ eſt coꝛruptibi lis.i.ſenſus interioꝛ.⁊ ſine hoc nihil intelligit aĩma.i.ſine ſenſibꝰintenioꝛibꝰ in quibꝰſunt ſan taſmata. Scðdo comꝑando ſenſum ad intellec tuʒ dicit ꝙ nequaq; ania ſine ſantaſmate intel ligit Cercio in hoc textu dicit ꝙ cũ intellectus ſpꝑeculat᷑ neceſſe ẽ aliqð fantaſma ſpeculari. Se cñdo ꝓbat᷑ tribꝰrõnibꝰ. Pꝛima ſumit᷑ ex parte anume. Scda ex ꝑpte obiecti. Tercia ex parte ſpẽi intelligibił. Pꝛima ſtat ĩ hoc Mod oꝑã di ſeqͥtur modn eſſendi. ſed aĩa ↄiuncta coꝛpi habet modũ eſſendi in coꝛꝑe. ego etiã hʒ mo/ du opandi e coꝛpꝰ.ergo opoꝛtet ꝙ vtat᷑ oꝛga nis coꝛꝑalibꝰin ſuis oꝑationibꝰ. talia ãt oꝛga na hñt in ſe fantaſmata ergo intellectus intel/ ligit ꝑ fantaſmata. Scðo ꝓbat᷑ ex parte obiec ti intellectus⁊ ſtat rõ in hoc. Obiectũ intellec tus eſt qͥditas rei materialł.illa ãt qͥditas non hz eſſe per ſe ſubſiſtens ſicut dixit Plato. ſʒ hʒ eſſe in particularibꝰ.ergo etiã illa qditas nõ ꝑ fecte intelligit᷑ niſi m oꝛdinẽ ad particularia. ſʒ particularia hñt pntari per fantaſmata.ergo opoꝛtet ꝙ intellect intelligat cñ ↄuerſione ad fantaſmata.Tercia rõ ſtat in hoc.ſpẽs intelli/ ibil abſtrahit a fantaſmatibꝰnihil aũt abſtra hitab alio niſi habeat naturalẽ cõuerſionẽ ad ipma qͥ abſtrahit᷑.cuʒ ergo ſpẽs i ntelligibiles abſtrahãtura fantaſmatibꝰille ſpẽs intelligibi les hũt naturalẽ oꝛdinẽ ad fantaſmata.g̊ opoꝛ tet vſum ſpei intelligibilis fieri ꝑ fantaſmata Tercio ꝓbat ex duob? ſignis. Pꝛimũ eſt qꝛ in tellectꝰnoſter etiã poſtq; ſpen intelligibilez impedit᷑ in ſua oꝑatione per le in infirmitatibꝰ vl in notabili leſiõe vł vulne/ ratõe capitis vel ebꝛietate.oĩa eĩ iſta impedint vſum ſcie ꝓpter leſiõeʒ ſenſuũ interioꝝ in qͥbꝰ ſunt fantaſmata. Scðm ſignũ eſt qꝛ qñcumq; aliqͥs vult aliquã rem intelligere vł vult alias ad intelligẽdum inducere tũc foꝛmat ſibi aliq fantaſmata ꝑ modũ exemploꝝ in qbus exem/ plis videat ꝑticulariter hoc ꝙ vult vnierſali intelligere.⁊ iõ docẽtes alios foꝛmãt varia exẽ pla vt ↄcipiãt aliqð vniuerſale dictũ in parti/ culari fantaſmate. Arguitur. Habitibꝰ vtimur qñ volumꝰſed ſpẽs intelligibiles hñt ſe vt habit. g ĩtellectꝰ hñs ſpẽs pᷣt ĩtelligere qñ vult abſq; fantaſma te. Dðz ꝙ duplices ſunt hit? Aliq ſunt hitꝰ ſionẽ ſenſus. vtzʒ —;— . õ — +e — S EEr. + – aW n☚nũ.0 . . — –☛◻ wi N mo⸗/ en quibꝰ vtimur abſq; aliquo extrinſeco. ſe ſunt intellectus ⁊ ſindereſis qͥ ſunt habitꝰ aſſenſiui ꝛicipioꝝ ⁊ illis habitibꝰ vtimur qñ volumꝰ abſq; aliqͥ extrinſeco. Alij ſunt hitꝰ qruʒ vſus dependʒ ab aliqͥ extrinſeco ⁊ illis hitibꝰ vti nõ poſſumꝰniſi adiũcto tali extrinſeco.ſic pʒ exem plant᷑ in habitu pꝛactico.qꝛ liberalitate vł ma gnificẽtia vti ñ poſſumꝰ abſq; pecũia. ſic ec ſpẽ bus ĩitelligibilibꝰ vti nõ poſſum p ſtatu huiꝰ vite niſi addãt᷑ fantaſmata extrinſeca in qbus videat᷑ illud qð vniuerſaliter intelligitur. Arguit᷑. ymaginatio magis degendet a ſen/⸗ ſu q; intellectꝰ ab ymaginatiõe.ſʒ ymaginatio põt eſſe ſine ſenſu. ergo intelleetus pᷣt eſſe abſq; ymaginatõe. Dom ꝙ ymaginatio ⁊ intelle ctio pñt capi dupłr Uno mõ q;tñ ad pꝛimã re ceptionẽ ſpẽꝝ in ymaginatõevl in intellectu.⁊ ſic neceſſario dependet ymaginatio a ſenſu ⁊ in/ tellectꝰab ymaginatõe.Alio mõ accipiũt᷑ q;tũ ad oꝑatõem poſt receptionẽ ſpẽꝝ. ⁊ ſic nõ hñt ſe eqliter qꝛ tunc intellectio dexndet ab ymagi natione.i.a ſenſu interioꝛi.ſed ymaginatio nõ dependet a ſenſu exterioꝛi qꝛvirtus ymaginati/ ua retinet apð ſe ſimilitudinẽ rei ꝑticularis.et ideo nõ indiget alia ſimilitudie rei ꝑticularꝭ ſʒ intellectus hʒ apud ſe ſimilitudinẽ rei vniuer ſalis.⁊ ideo etia in ſua oꝑatõe indiget alia ſili tudine rei ꝑticularis que eſt in ſenſibus interi oꝛibus. Arguitur. Omne qͥ coꝛrñdet ſuo qð.ſed id qð intellectꝰ intelligit eſt vniuerſale.ergo etiaz⸗ id mediãte quo intellectns intelligit erit vni/ uerſale.ergo intellectꝰnõ intelligit ꝑ fantaſma ta. Dom ꝓeſt dupler q in intellectõe Unn eſt ꝓximũ ⁊ ꝓpꝛiñ ſcʒ ſpẽs intelligibił ⁊ hocẽ in intellectu ſubiectiue. Aliud eſt qͥ remotum ſcʒ quo mediãte intellectus iuuat᷑ ad intelli ligẽ dñu vniuerſale qð repñtat᷑ ꝑ ſpẽm uutelligtbil⸗ ⁊ hoc q̊ eſt fantaſma.⁊ iõ intellectꝰvtẽs fantaſ mate nõ intelligit ſingulare niſi q vtit᷑ fantaſ mate reflexe vt pᷣus dictuz eſt de obiecto intel/ lectus.⁊ ex iſto pt ſumi cauſa q̃re ſeꝑ obliuiſci mur ſciẽtiã cũ tñ ſpẽs intelligibiles ſpʒ mane/ ant apud intellectn. Rõ pᷣt eſſe quia fantaſma ta pereũta ſenſibꝰinterioꝛibꝰſine qͥbꝰ ſantaſma tibꝰnon põt eẽ vſus ſciẽtie vt pᷣus dictũ eſt. Queritur.Utꝝ cognitõ intellectiua deꝑen/ deat a ſenſu. Dðm ꝙſic qꝛ vnũqðq; hʒ cog noſci ſicut hʒ eſſe.ſed res materiales vniuerſa/ les qᷓs nos ↄgnoſcimꝰnõ hñt eſſe niſi in ſingu lanbꝰcñ nõ habeant eẽ ꝑſe ſicut dixit Plato. g hñt etiã cognoſci ꝑ ſingularia ſʒ cognitõ ſingu ariũ fit ꝑ ſenſum. ergo cognitõ intellectiua fit Anima 2 dependet a ſenſu. Alrrguitur. Supeꝛi nõ dependet ab inferio/ ri in ſua oꝑatione ſed intellectus eſt ſuperioꝛ ſenſu.ergo nõ dependet a ſenſu in ſua oꝑatione. Dodm ꝙ duplex eſt ſupius. Unuz eſt quod nihil accipit ab inferioꝛibus⁊ ſic de eſt ſuꝑioꝛ creaturis.⁊ ſic eſt veꝝ ꝙ tale ſuꝑius nõ depen/⸗ det ab inferioꝛibus. Aliud eſt ſuꝑius qð ſumit obiectũ ab inferioꝛi.ſic extra ꝓpoſitũ vt archi tectoꝛ ſumit ſuũ obiectũ a manu artifice,. ⁊ tlłe ſuꝑius pᷣt imꝑdiri ab inferioꝛi.qꝛ architectoꝛ nõ pt vti naui niſi nauis ſit fatta ⁊ ſic intellec tus ſumit ſuñ obiectũ a ſenſu. Arguitur Aliquis vere ſyllogiſat in ſomno ſed tunc ſenſus ſunt ligati.ergo intellectus nõ ſempꝑ vtit ſenſu. Dicendũ ꝙ in ſomno non ligatur ſenſus interioꝛes quibꝰ vtit᷑ intellectꝰ niſi foꝛſan in ebꝛus vbi cerebꝛũ eſt turbatũ et tales in ſomno nõ habent ſomniñ.ſed ſoluʒ li/ gant᷑ ſenſus exterioꝛes ⁊ illis nõ vtitur tũc in/ tellectus.Eſt tamẽ ibi ſciendũ ꝙ in ſomno fit ſyllogiſatio cũ magna deceptione.quia fantaſ mata nõ oꝛdinant᷑ ᷣm impꝑeriũ rõnis.⁊ iõ non coꝛreſpondet res ↄceptibꝰ ⁊ ſic fit multiplex de Eſt 4 ſi Quia Areſto. dixit ꝙ intellect? dependet a ſen⸗ ſu. etiã pꝛiꝰ dictũ eſt ꝙ fantaſia dependet a ſen⸗/ ſu quia eſt motus ſenſuũ.ſic poſſet apparere ꝙ eſſent ides. ideo Areſto.ponit dꝛnam inter fan taſiam ⁊ intellectũ quoad duas oꝑationes in tellectus. Pꝛimo ergo quoad ſcdam oꝑatõem ⁊ hoc ſic.Fantaſia nõ eſt eadẽ cñ intellectu cõ/ ponente ⁊ diuidẽte.quia talis intellect ſemper eſt verus aut falſus.ſed in fantaſia nõ eſt veri tas vl falſitas ſcʒ compoſitõnis vel diuiſionis q;uis ibi poſſit eſſe veritas adequatõis.pꝛius eĩ dictũ eſt ꝙ multe fantaſie ſunt falſe quibus ſcʒ nõ coꝛrñdet ipſa res.ſed in fantaſia nõ ẽ ve ritas cõpoſitõis qꝛ illa eſt ſolũ in obiecto ſcðe opꝑatõnis intellectus ſicut pꝛiꝰ dictũ eſt Pꝛuni autem intel PHic ponit dẽnaz int fantaſiã ⁊ intellectũ quo ad pꝛimã oꝑatõem intellectus Et dicit ꝙ intel lectus⁊ fantaſia habent alia obiecta.quia intel lectus eſt vniuerſaliũ ſᷣm eius pᷣmã oꝑatõeʒ.⁊ ipſa fantaſia eſt ſingulariũ. Querit᷑. Utꝝ aia ſeꝑata a coꝛpꝑe intelligat ſubſtãtias ſeparatas Dðm ꝙ ſic qꝛ aĩa ſeꝑa ta poſt ſeꝑationẽ eſt immaterial ⁊ eſt eiuſdem Liber ꝓpoꝛtionis ad intelligẽdũ ſicut ſubſtãtie ſepa rate.qꝛ ergo manifeſtu eſt ꝙ ſubſtatie ſeꝑate in telligut ſe mutuo ergo etiã aĩa ſepata intelligit ſubſtãtias ſepatas.Ex q̊ etiã accipit᷑ ꝙ ſic ſub/⸗ ſtatia ſepata inrelligi ſeipſam ꝑ eẽntiã ⁊ nõ ꝑ ſpẽm intelligibile.ſie etiã aĩa ſepata a coꝛꝑe in telligit ſeipſam ꝑ eẽntiã ſuã.⁊ nõ ꝑ ſpẽm intel ligibilẽ. ſed q;diu aĩia eſt in coꝛꝑe tuc intelligit ſeꝑ ſun actũ⁊ ꝑ ſpẽm intelligibilẽ qꝛ tũc intel ligit aia ꝑ ↄuerſionẽ ad fantaſmata.ſʒ pꝰ ſeꝑa/ tõem nõ habet oꝛdinẽ ad fantaſmata ſed ad ea ꝗ ſunt ꝑ ſe intelligibilia.qꝛ vnũqðq; recipitur ad moduʒ recipietis. ⁊ vnnqðq; eſt in alio ad modũ illiꝰin ꝗᷓ eſt.iõ aĩa rõnalis ipfectiꝰ intel/⸗ ligit ſubſtãtias ſeꝑatas q; intelligit aias ſeꝑa/ tas a coꝛꝑe.⁊ ĩpfecti intelligit ſubſtãtias ſeꝑa tas q; ſubſtãtie ſeꝑate intelligũt ſeinuicẽ Exq bꝰoibꝰ pʒ ꝙ aĩia ſeꝑpata a coꝛꝑe hʒ imꝑfectã cog nitionẽe angelis.⁊ hoc eſt vern de cognitiõe naturail. S Arguit᷑. Aĩa ↄiñcta coꝛꝑi nõ pßt intelligere ſubſtatias ſepatas.q̊ nec aia ſeꝑata.ↄnña ꝓbat᷑ qꝛ eſt vna aia ↄiuncta ⁊ ſeata Dom ꝙ aĩia ronalis pᷣt duptr capi. Tno mõ ſᷣm ꝑfectõem ſue nature. ⁊ ſic aĩia rõnalis eſt ꝑfectioꝛ ↄincta coꝛpi qᷓ; ſepata a coꝛꝑe.cuiꝰrõ eſt qꝛ ania eſt na turalłr ꝑs hoĩs.oĩs at ꝑs eſt ꝑfectioꝛ in natura ↄiũcta toti q; ſeꝑata a toto. Alio mõ accipitur aia rõnalis ſᷣm modũ ⁊ libertatẽ intelligẽdi.et ſic aĩa rõnalis ſeꝑata eſt liberioꝛ ⁊ leckiar hbz modũ intelligẽdi qtũ ad oĩia intelligibilia.ĩ/ pedit᷑ enĩ in coꝛpe exñs ꝓpter grauitatẽ coꝛpis ⁊ nõ habʒillã libertatẽ ad intelligẽdñ coꝛꝑi cõ iuncta ſic pꝰ ſeꝑatõez. ⁊ iõ q;uis intelligat det᷑/ minatiꝰ⁊ ꝑfectiꝰin coꝛꝑe ipſa materialia tñ ſe/ pata intelligit plura. ſed intelligit materialia impꝑfectioꝛi mõ qᷓ; nũc intelligit loqᷓndo de cog nitiõe naturali Arguit᷑. Phi poſuerũt felicitatẽ hoĩs in co gnitõe ſubſtãtiaꝝ ſepataꝝ.g opoꝛtet ꝙ aĩa rõ/ nalis ꝑfecte cognoſcat ſubſtatias ſepatas pꝰ ſe ꝑatõem. Dðm ꝙ felicitas hoĩs ↄſiſtit in co gnitõe ſubſtãtie ſeꝑate nõ cuiuſcũq; ſʒ ſuᷣme q eſt deꝰ⁊ illã ſubſtatiã ſeꝑatazs cognoſcit hõ fe lix etiã ꝑfecte.qꝛ deꝰ videt᷑ ſicuti eſt.i.p ſuã eẽn/ tiã a q̊libet intellectu felici creato. . Quent᷑. Utrũ aia ſeꝑata a coꝛꝑe intelligat oĩa naturalia. Dom ꝓꝙ aia ſeꝑata intelligit oĩa ſed ſub q̃dã ↄfuſione Pꝛia ꝑs ꝓbat᷑ duabꝰ rõibꝰ Pꝛia eſt. aĩa ſeꝑata ĩtelligit ꝑ ſpẽs a deo infuſas.ſed ille modꝰ cognoſcẽdi eſt ↄnatural ſubſtatijs ſeꝑatis. ⁊ ideo ꝑ tales ſpẽs oĩa cog/ noſcũt ꝑfecte ſubſtãtie ſepate. ſʒ aie cognoſent Tercius per tales ſpẽs res imꝑfecte.⁊ qꝛ ille ſpẽs inſuſe repñtãt naturalia.ſic aĩa pᷣt oia naturalia cog⸗ noſcere Gcda rõ eſt. qꝛ ille ſxcies infuſe ſunt ꝓpoꝛtionate ſpẽb ꝑ q̃s cognoſcit intellect di/⸗ uinꝰ?.ſed maniſeſtũ eſt ꝙ ille ſpẽs ſunt pꝛicipia cognoſcendi ⁊ ſaciendi naturalia in intellectu diuino.q̊ ſiłrin aia ſepata repñtant naturalia. qꝛ tñ dictũ eſt.vnũqðq; recipit᷑ ad modũ illiꝰ in delei ille ſpẽs ꝓpter imꝑſectõeʒ intellectꝰ noſtri faciũt in noſtro intellectu imꝑfectã cog⸗ nitionẽ ⁊ confuſam ſed facint in ſubſtancus ſe patis cognitõeʒ ꝑfectã ꝓpter ꝑfectõeʒ intellec/ tus earum. Arguitk.Ex hoc ſequeret᷑ ꝙ ſtudiñ hic factũ eſſet fruſtra.qꝛ deꝰ infundit ſpẽs intelligibiles ꝑ qᷓs res intelligutur. Dom ꝙeſt duplex co gnitio reꝝ naturaliũ. Una eſt ↄfuſa ⁊ indeter/ minata.⁊ talis hẽt᷑ de rebꝰnaturalibꝰꝑ ſpẽs in fuſas a deo. Alia ẽ cognitio ꝑfecta ⁊ ꝓpꝛia.⁊ ta lis het᷑ ꝑ ſpẽs acqͥſitas in coꝛpe.⁊ iõ phi loqꝝ do de cognitõe naturali ꝑfecti cogſcunt res na turales q; aia ſeparata.⁊ iterũ intellectꝰſepara ta pho ꝑfectiꝰ ognoſcit res naturales q; intel lect?ſeparatꝰydeote. ⁊ iõ ſic aĩa ĩtelligit ſubſtã tias ſeparatas ſub q̃da ↄfuſiõe. ſic ec intelligit oĩa naturalia ſub confuſione quadã. Queritur. Utrum anuma ſeparata cognoſ⸗ cat ea que agnnt᷑ in hac vita. Dicenduũ ꝙge neraliter ⁊ vniuerſaliter non cognoſcit ea que agntur in hac vita.⁊ hoc poteſt dupliciter pꝛo bari.quia anime ſeparate nõ cognoſcũt ſingu/⸗ laria vniuerſalit.ſed illa que agutur circa nos agũtur ſingulariter. ergo nõ cognoſcũt ea que agntur circa nos.poſſunt tamẽ aliqua ſingula na cognoſcere vt dictum eſt. Secnda rato eſt quia anime ſeparate coniungntur ſubſtantijs ſeparatis ⁊ conuerſatõni earum ſiue ſint bone ſiue male ⁊ ideo cognoſcunt ſubſtãtias ſepara tas et actus earum. ergo non cognolcñũt ea que aguntur apud nos. Loquendo autẽ de anima bus beatis tũc anime beate cognoſcunt illa ſin gularia in eſſentia diuina que ſpectãt ad earuz accidẽtalem beatitudinem ⁊ ideo cognoſcunt oꝛationes oꝛdinatas ad tales animas Illumi natur etiã infenioꝛes angeli de multis ſingula ribus per ſupenoꝛes angelos. ⁊ ſimile poteſt di ci animabus beatis ꝗg ſaltez illuminatur per angelos. Contingit etiãẽ animas damnatas co mnoſcere quedaʒ ſingularia. quia ex illis ſiugu laribus accipint penam.ſicut dicit Gꝛegoꝛius Oð pena hereticoꝛum ſemper magis creſcit in ſafrhi⸗ quanto plures labuntur in talem he⸗ ri e gai wen hbut amn ani ſeß Arguitur. Animaſea epata hz curã eoꝝ q̃ agũ tur in hac vita ergo cogòſcit ea ꝗᷓ agtur in hac vita. Ans ꝓbatur de diuite epulone qᷓ cogno/ nit fratres ſuos ⁊ petunt dici fratribus ſuis vt pctã cauerẽt ne venirẽt ad talẽ mirabilẽ locuz toꝛmẽtoꝝ. Dom ꝙ nõ eſt incoͤueniẽs dicere aĩa habeat curã de qbuſdã ſingularib. qꝛ de qbuſdã hʒ aĩa ſepata cognitõeʒ ꝑ aliquẽ q ttu/⸗ oꝛ modoꝝ pᷣus dictoꝝ. ⁊ ſic diues epulo huit curã de ſuis fratrib'ne ipivenirẽt ad penã in mpe fuit ne ipe magis puniret᷑. Vel pᷣt alit dici ꝙ qnq; habemꝰcurã de hijs q i oꝛamꝰ. ſic ha/ bemcurã de aĩabꝰ defunctoꝝ faciẽdo ꝓ eis ſuf fragia ⁊ tñ ignoꝛam an ſint danati vl nõ. põt dici ꝙ ale danatoꝝ cognoſcut aliq ſingula ria ꝑ alias aias eis adueniẽtes⁊ ſiłr ẽ in purga toꝛzio. MUM Arguit᷑. AHie qũq; apparẽt in iſtis inferioꝛi bpetẽdo ſuffragia ergo cognoſcũt iſta inferio/ ra. Dðom ꝙ hoc fit miraculoſe. vel fit ꝑ oꝑa/⸗ tões bonoꝝ l maloꝝ ãgeloꝝ moꝛtuis igrãtib ⁊ hoc qũq; ex diſpoſitione diuina ad terroꝛem viuentiñ vel ad inſtructionX. Woniã aute ani Poſtq; Areſto.determinauit de tribꝰ ptib aie. ſ. de vegetatia ſenſitiua ⁊ itel lectiua. hic ↄñr determiat de alia pte aie.ſ. moti na Et pꝛio dicit de q̊ eſt intẽtio. ⁊ dicit ſic ꝙ qꝛ * aia diffimta eſt ab antiqͥs ꝑ ponam cognitiuaã — 7 2 motiuã.⁊ de cognitiuis nũc dictũ eſt qꝛ pone 7 . cognitiue ſunt ſenſitiue intellectiue. nũc ↄñr dicendũ eſt c motiun. rr Ouerit. Que ſit rõ oꝛdĩis. Dom ꝓiſta. qꝛ pone cognitiue de qbꝰpus dictũ ẽ ſunt pꝛin cipin motus localis. qꝛ g̊ous deiminãdũ ẽ de cipio iõ pᷣus de eis fuit deiminãdũ. ⁊ ſic oꝛ/ dine doctrine pᷣus determiandũ fuit de illis ön cipijs ꝗᷓ ſunt pꝛicipiũ pone executie mot local Arguit᷑. Pona localłr motiuaẽ notioꝛ ⁊ cõ munioꝛ potetijs intellectiuis ⁊ ſe enſitiuis. dz pᷣcedere. Dom ꝙ in oꝛdie doctrine ſunt duo pſiderãda. ſ. notioꝛitas ſm ꝙ notioꝛa ſunt pᷣo ra igaotis.⁊ ſic poña localłr motina pcedit ĩtel lectiuã ⁊ ſenſitiuã Alið eſt rõ pncipijꝛ ſm illã rõz poñe cognitiue pᷣeedũt motina qꝛ pone co gnitiue ſunt pꝛicipin motꝰlocalis. Nueritur Quid ſit poña localłr motiua in aĩalibꝰ. Dom ꝙ poña localr motiua eſt du pler.qᷓdã eſt impatiua ſiue directiua motꝰlocal tũc pona localr motiua eſt intelles ⁊ volun/ tas in hoie vtẽte rõe. vel ſenſus ⁊ a petit'in ho mine nõ vtẽte roe ⁊ in alijs aĩalib/ qꝛ; boines anima nõ vtẽtes rõe mouẽt᷑ ex ſenſu ⁊ appetitu ſic bꝛu ta. Alia ẽ pona motiua executiua motꝰ.⁊ ſieſi/ — gnificatvnã ponam q eſt pꝛicipałr in coꝛde ſʒ —— ꝙ coꝛ ↄtinuat᷑ neruis ⁊ muſcu n unt in aiali. Itẽ iſta pꝛicipia pñt in aĩali reałr diuidi qꝛ in qdã aĩali põt inueniri pona localis impatiua abſq; executiua ſicut pʒ in aĩalibꝰ hñtibꝰ fec / tũ in mebꝛis coꝛꝑalibꝰ ſicut ↄtingit in febꝛici tãtibꝰ. In alijs at ecõtra eſt poña motiua exe/ cutiua ⁊ nõ impatiua ſicut in fatuis hñtibus vſum mẽbꝛoꝝ.qꝛ indemĩate mouẽt᷑. Areſto. ꝗ xtermiat de vtraq; pona ⁊ pꝛio de ĩpatiua mo tus. Dcdo de executiua mot ibi. Nuc at in ſũ ma dicamus. l Habet autẽ dubita Fonſeqnt pſeqͥtur Areſto. ſuã intẽtõez ꝓſeqn do de poña locali motiua ĩpatiua ⁊ q; ralis ho rr. tẽtia ipatiua ↄtinet᷑ ſub aliq genere poñe.·fil etiã cxecutiua. pmo ꝑ modñ diſputatõis inq/ rit diuiſionẽ ponaꝝ.Et pꝛio pᷣmittit diuiſitözßz quã ponebãt antiqͥ. ⁊ dic qãpoſſibile eſt diſti/ guere ponas aĩe ſᷣm opationes ſpẽales aĩe.qa tales ſunt infinite ⁊ indetcermiate. g̊ opoꝛtz di ſtinguere ꝑtes aie m opatõnes in gene ali. et ſic antiqͥ diuidebãt ponas aiĩe in ronalẽ iraſci bilẽ ⁊ ↄcupiſcibilẽ. Alij añt diuidũt eas in rõ nalem ⁊ irrõnalem. ðD BGecundũñ enim dif Obijcit ↄtra iſtas diuiſiones quattuoꝛ roõb⸗ Quaꝝ pᷣma ſtat in hoc. qꝛ mẽbꝛa diuidentia M xebet euacuare totã naturã diuiſi ſed ſunt aliqᷓ poñe que nõ ↄtinẽt᷑ ſub ꝑticulis diuiſlonis ſi⸗ cut ſunt poñe vegetatiue ⁊ ſenſitiue· quia pone tales nec ſunt rõnales nec irrõnales nec iraſci/ biles nec concupiſcibilles. Arguitur Denſus ſunt iraſe cbiles 1 2cupi ſcibiles. quia virtus cõcupiſcibilis eſt in ſen/ ſu cõmuni ⁊ iraſcibilis in virtute cogitatiua⸗ Dom g duplices ſunt poneſenſitiue. Que dã ſunt cognitiue qꝛ ſcyvel cognoſcũt vel oꝛdi nant᷑ ad cognoſcendũ ſicut ſunt reſeruatiue et c illis Areſto.hic loqtur qꝛ ille poñe ſenſitiue nõ ↄtinẽt ſub aliq mẽbꝛoꝝ. Alio mõ accipit poñe ſenſitiue p ſenſitiuis appetitimis. ⁊ tunc eſt ven ꝙ pone ſenſitiue vphendut ſub iraſa⸗ D bili ⁊ Zcupiſcibui. “? Arguitur. Iſta diuiſio datur ꝑ affirmatõz⁊ negatoz. S c ſufficiẽs diuiſo Doz q irronale ð —. . —— 4 ⸗ 2 „2 „ „ Liber capit᷑ dupłr. Uno mõ pure negatiue ſᷣm ꝙ ðꝛ rõnale qſi nõ rõnale ⁊ tũc oĩs pona aime eſt roõnalis vl irrõnalł.ſed ſic irrõnale nõ pᷣt eẽ di ferẽtia ↄſtituẽs aliquã ponaʒ qꝛ negatio nibil oſtituit Mio mõ accipit᷑ irrõnale puatiue. ⁊ ſic iteꝝ Diuiſio nõ valet.qꝛ poñe ſenſitiue in bꝛu ris nõ ſunt rõnales nec irrõnales Et ſi dicatur iſtã diuiſionẽ ponit Areſto.in fine bmi ethico rñ. Ddm ꝙ iſta diuiſio el bona p accũs ſi.ſ.cõ trahat᷑ ad aliqdð ꝑticulare ſubiectu qð ẽ hõ.tũc eni in hoine oẽs pone vl ſunt rõnales ſic ſunt poñe intellectiue⁊ ſenſitiue. dicunt᷑ ei ſenſitiue rönales poñe nõ ꝑ eẽntiã ſʒ ꝑ ꝑticipatõz quia pricipãt ⁊ dirigũt᷑ ꝑ rõeʒ in hoĩe no ãt in bꝛu/ tis. Dz vegetatiue ſunt tũc irrõnales qꝛ non pticipaãt roõeʒ nec dirigũtur a ratõne. Hic ponit ſcdaʒz rõeʒ⁊ ſtat in hoc. Illa diuiſio eſt inſuſficiẽs ſub cui mebꝛis nõ ↄtinẽt᷑ oĩa cõ tenta ſub diuiſo. ſʒ ſic eſt hic. qꝛ ꝑs fantaſtica ↄtinet int ponas aie ⁊ tñ nõ pᷣtↄtineri ſub ali q pticula diuiſionũ pꝛi dictaꝝ.qꝛ necẽ rõnal nec irrõnalis nec cõcupiſcibił nec iraſcibil.qꝛ ꝑs fantaſtica eſt ſenſitiua cognitiua. Conſeqͥnter ponit terciã rõez ⁊ ſtat in hoc.Ali q̃ eſt pona aie q̃ nõ ↄtinet᷑ ſub iſtis mẽbꝛis ſcʒ vis apꝑtitiua rõis.ſ.volũtas qꝛ nõ pᷣt ↄtineri ſub pona rõnali cũ illa ſit cognitiua nec pᷣt ↄti neri ſub iraſcibili vł ↄcupiſcibili cũ tales pꝑti/ neljãt ad ſenſum. Opoꝛtebit g̊ᷓ ponere tria mem bꝛa appetit ſic ꝙ diuidat᷑ apꝑetit in appetituz iraſcibilẽ ↄcupiſcibilẽ ⁊ volntatẽ. Et etia de quo nũc Quarta rõ eſt qꝛ eſt ec vna poñna localłr motia qᷓ nuc dixim q ñ pᷣt ↄtineri ſub aliqͥ mẽbꝛo rũ diuidẽtiñ.ꝗ illa diuiſio nõ eſt bñ afliqta. Bed de motu ſecũ Hic ꝓceditlad pꝛĩcipale p poſitn.ſ.inqͥrẽdo qͥd ſit pꝛicipinñ motꝰlocal in aialibꝰ.⁊ pꝛĩo ꝓcedit diſputatiue. Scdo ponit veritatẽ ibi. videtur ant. Oñndit ꝗ̊ᷣ ꝙ poñavegetatiua nõ ſit pꝛĩcipi um motꝰlocał. Deiñ ꝙ nec ꝑs ſenſitiua Lertio nec rõcinatia. Quarto ꝙ nec appetitꝰ Cir Q pmñ ponit duas rões qrũ pma ſtat in hoc. Mot pgreſſiu de qͥ iam loqͥmur fit ſm gliqð ymaginatũ ⁊ dxſideratũ qð ꝓbat Areſto. quia gial nihil apꝑetẽs vel fugiẽs nõ mouet᷑ ſʒ mai Zercius ſeſti eſt pa vegetatina no cſtcognitina gnõ poteſt eſſe pꝛincipiũ motus localis Hic ponit ſcdaʒ rõeʒ ad idex ⁊ ſtat in hoc. Si ꝑs vegetatiua eẽt pꝛicipin mot local ꝓgreſſi⸗/ ui.getiã plate mouerẽt᷑ localr⁊ haberet ꝑtes oꝛ anicas aptas ad huc motũ qð eſt ſalſum. ſeqᷓ la tn patʒ quia poſito pꝛicipio ec ponitur pꝛin cipiatum. ?́ÿM SI Arguit᷑ In plãtis eſt motꝰlocal qͥ nõ ſit ibi niſi a potẽtis vegetatiuis qꝛ nullas alias hũt ergo ⁊c. Dom ꝓin platis nõ eſt pona moti ua localis ꝓgreſſiua de qᷓ hic loqͥ mur licx ibi ſit mot ſm dilatatõeʒz vl cõſtrictioez vl ᷣm aug⸗ mtũ⁊ decremtũa tal mot ec ptee ĩvegetablibꝰ ⁊ illoꝝ motuñ pꝛiĩcipiñ pᷣt eẽ pona vegetatia Bimiliter autẽ ne Hicꝓbat ꝙ ps ſenſitiua nõ pt eſſe pꝛicpium motꝰlocal.⁊ ſtat rõ in hoc.qꝛ ſi ſenſus eẽt ſuſti⸗ ciẽs pꝛicipiñ motlocalł ꝓgreſſimi. gᷓ vbicũq; ẽ ſenſus ibi erit mot local ꝓgreſſiuꝰqꝛ poſita cã Pom eſferr ſ horeſt falſum. Quia oibꝰ aiali us ineſt ſenſus led non omia mouẽtur locali ter ſicut conche ⁊ oſtree.⁊ quod non moueãtur localiter ꝓbat Areſto.ſic quia natura in pfectꝭ nõ deficit in neceſſarijs. ſed iſta animalia ſunt pfecta ergo natura puidiſſet eis oꝛgana ad mo rum localem. ſed manifeſtũ eſt ꝙ natura nõ de dit eis oꝛgana ad talem motn.ergo etiam non mouẽtur localiter. Maioꝛ pater quia natura dirigit ab intelligentia nõ errante. ⁊ ergo non deficit in neceſſaris. Minoꝛem ꝓbat Areſto. gurg hot eſt perfectũ quod ſibi poteſt generare ſimile ſed iſta animalia poſſunt generare ſibi ſi mile. ergo ſunt perſecta. Clult ergo Areſtote. q; ſint perſecta in ſua ſpẽ licʒ ſint impfecta ꝑ cõ⸗ pationẽ ad alias ſpes aialis Atuero neqʒ ratio. Mic pbat ꝗ iutellectus nõ eſt pꝛincipiũ motꝰ localis ⁊ pꝛimo de intellectu ſpeculatiuo. Se/ cundo d intellectu pꝛactico. ⁊ ſtat pꝛima ratio in hoc. Ille intellectis nõ eſt pꝛincipiũ motꝰ localis qui non conſiderat agibile vel fugibile ꝓſequi.ſed intellectus ſpeculatiuus nõ conſi/ der at aliquod agibile aut fugibile. ergo nõ eſt illa eſt ratio quare animal nuc mouet 2 no pꝛn pꝛmcipiuʒ motus localis. Maio: patet.quia ns· quid nunc nititur aliquid fugere magis q; piun cigi ſitadi Pail lbal in uſunt e mon nnon uuurn onon c. mege lbiſ or nrai/ 1. nt 00 uns bble onſ/ ſc guu on ei — „ . pꝛius. Minoꝛ ptz guia intelleetꝰ ſpeculatiuꝰ ſolñ conſiderat aliqð ſpeculabile.⁊ ideo addit Areſto. ꝙ multotiẽs intelli gim alia ð cclecta⸗/ bile aut triſte ⁊ tñ intellectꝰ nõ incipit timere vl deſiderare.⁊ hoc ideo quia hoc ĩitclligimus ſolũ ſpeculatiue ⁊ nõ pꝛactice.i.per appłlicatio nem ad opus. Amplius et pꝛeci. Conſeqnter oſit Areſto. ꝙ intellectꝰ pꝛacticꝰ ñ ſit pꝛicipin motꝰlocalis.⁊ ſtat rõ in hoc. Illð nõ eſt pꝛicipiũ motꝰ local ſufficiẽs ad qdð non ſequũt᷑ illa qᷓ mouet localr. ſed illa q̃ mouẽt᷑ lo caliter nõ ſꝑ ſequit᷑ intellectũ pꝛacticñ ſʒ op/⸗ Pſitũ illiꝰqð pcipit ĩtellect pꝛacticꝰ.qꝛ agnt Fßm ↄcupiſcetiã ſic patz in incõtinẽtibꝰ qꝛ uli / intellect pꝛactic'n eſt ſufficiẽs pꝛicipiũ mo/⸗ tus localis Et Areſto.ponit ſile in medicinis ſempo qꝛ medicꝰ hñs artẽ medicine nõ ſꝑ ſanat qꝛ ñ at᷑ pm intellem pꝛacticũ.iᷣm regulas QAuerit᷑ Que ſit dẽna int incõtinẽtẽ ⁊ intẽ atn. Doðm ꝙ intpat dꝛ ille qͥ pccat ex ma/ o habitu ⁊ ſigiñ illi? eſt ſi delectet᷑ m malo.qꝛ ſignũ generati habitꝰ lectatõ opis ſiue hoc ſit boni ſiue malñ.⁊ iõ Areſto.iij.cthicoꝝ com ꝑat en ꝑalirico qͥ hʒ habitũ infirmitatis. ᷓ in cõtinẽs ðꝛ qͥ pccat ex paſſione ec ſi h bitůñ. ⁊ iõ in tali intellectꝰpꝛacticꝰ pcipit aliqð ſaciendũ ⁊ tñ facit oppoſitñ ꝓpter apꝑetitum ſenſitiuñ e ei gel oppoſituꝛ ðꝛ uicotinens cin rationis. Atuero neqʒ appet tenes cñ roe. i. nõ opatur ſm iudi/ 4 1 Hic ↄñ̃r pbat ꝙ appetit ſenſitiuꝰ ñ ſit pꝛĩcipi um ſufficiẽs motꝰlocal.qꝛ illð nõ eſt pꝛiepiuz ſufficiẽs motꝰlocał ad qð nõ ſꝑ ſeqͥt᷑ motꝰ loca lis.ſʒ ſic eſt de at erin enſitiuo. qꝛ hoc pꝛinci E* — — piñ ea ꝗᷓ mouẽt ſꝑ nõ pſequũt᷑ ſʒ pſequ nturh q5 eis repñtat᷑ ꝑ intellectũ ſic ptʒ in ↄtinẽtibꝰ = 1. ergo appetit ſenſitiu'nõ eſt pꝛincipiñ ſufficiẽs motus localis. „ . & . *. motꝰlocalis. hic ↄnter ondit veritatem. ⁊ vult nelleen an etit⸗ ſunt pꝛĩcipinũ mot local ſic tñ ꝙ ſub intellectu ↄphendat fantaſia. ⁊ rõ t in hoc. Illð eſt pꝛicipiñ mot?qdð ſequũtur oĩs illa q mouẽt ſʒ oĩa q mouẽtur localr vrſe ione ec ſi hʒ Zuñ ha culatiunõ oꝛdinat ad aliqð op pꝛacticꝰoꝛdiuatur ad aliqð o eeſt pꝛincipiũ intellect pꝛactici.⁊ hoc iõ qꝛ ap⸗/ r auteʒz due Poſtas Areſt diſputatine imnſiint de pꝛĩcipio qnima quũtur intellectũ ⁊ appꝑxtitũ intellectiuũ ſicut hoĩies viuẽtes ſᷣm rõem vł ſequntur ſantaſiã ⁊ appetitũ ſenſitiuũ ſic bꝛuta ⁊ hoĩes relinqntes roem g illa ſunt ſufficiẽs pꝛicipin motꝰlocalis Maioꝛ pʒ q; er hoc ꝙ aliq̃ ſequutur pꝛĩcipin impꝑatiun motſic executine mouẽtur. xeplũ. qꝛ ex hoc ꝙ intellectꝰnoſcit aliqd bonũ⁊ vo lutas imꝑat illud ſic ſeqtur vlteri executõ mo tus ꝑ mẽbꝛa exterioꝛa. Sile eſt in bꝛutis qꝛ ſi ꝛutũ cognoſcat aliqð bonũ ſenſibile tũc ſtatĩ niſi aliqs ipediat ſetur motꝰlocalis ad ꝓſecu tionẽ talis bonn. Queritur. Quare ſub intellen pᷣt ↄphendi fantaſia. Dðm q iõ.qꝛ ſicut intellec moue — „* tur in abſentia intelligibiliũ.i. p ſpẽm intelligi bilẽ q reſeruatur in intellcũ. ita cc fantaſia mo uetur in abſentia ſenſibiliñ p ſpẽm ſenſibilẽ re tentã in ſenſu exterioꝛ i. Gcdo dꝛ ꝙ qꝛ ſuꝑioꝛa includũt inferioꝛa virtualr ⁊ excellẽter.ſic põt intelligetia ꝗᷓ eſt ſupioꝛ ad fantaſiã ↄpᷣhendere ſub ſe fantaſia ſic ꝑfectũ includit impſecti. Intellectus autem Poſtq; Areſto.poſiut duo pꝛicipia mouẽtia ⸗ patia.iã pũr reducit illa duo mouẽtia ad vnũ ⁊ vult ꝙ hoc vnũ pꝛincipin motiuñ eſt appeti bile.⁊ hoc ſic ꝓbatur qꝛ intcllectꝰ q mouet loca liter uimꝑatiue eſt pꝛactic.ſed intellect pꝛacti/⸗ cus mouetur ab eodẽ a q̊ apꝑetitꝰſ.ab appetibi li.̊ eſt vnũ pꝛincipiũ mouẽdi.ſ.appꝑtibiile. Cuca pꝛumã ꝑteʒ eſt ↄſiderãdu ꝙ intellectꝰ pꝛactic ⁊ ſpeculatiuꝰdint fine.qꝛ intellectꝰ ſpæ . ſed intellectꝰ . 1 iõ appetibile xtit'eſt circa aliqð bonũ qð eſt finis. ſz finis ẽ pꝛicipiũ actõis ⁊ intellectꝰpꝛactic agetis.⁊ iõ pma motõ ipſiꝰintellect pꝛactici incipita fine 1 ſile eſt de appetitu ſenſitiuo ⁊ de fantaſia quia fantaſia nõ moucet ſine appetitu ſenſitiu0o. NOueritur. Quare appetirus nõ mouet ſub ratione intellectus ſicut intellectus mouʒz ſub ratione appetitus.id eſt quare intelligibile nõ eſt pꝛincipiñ motus localis ſicut appetibile. Dicendũu ꝙ intellectus nõ mouet ſine appe titu.quia intellectꝰ ſe habet naturaliterad op/ poſita. ſed nõ poteſt ficri motus mſi aliqdð mo . . uens deternunetur ad vnũ. talis ant determĩa tio fit per appetitum. ergo intellectꝰnõ mouet niſi ſul renonenrtinigg itd appetibile eſt pꝛincipiñ motus lo undn atta. tellectu alis ↄcipit ambulatoez ad alique le/ calis. Exempli gratia.pꝑ in — Liber cum ⁊ nõ ambulatõem ad illũ locũ.ergo intel/ lectus abſolute aetp lorſt pꝛĩcipiũ mouẽdi niſi ſᷣm ꝙ determiat᷑ ꝑ appetitũ qͥ determiat ad vnñ. Et hoc eſt qð dic Areſt. in textu ꝙ iutelle ct'nõ eſt mouẽs ſine appetitu ſenſitiuovł intel lectiuo.intellectiuo qͥdẽ qꝛ volũtas eſt appcti/⸗ tus.pᷣt tñ ecõtra gbnerit mouere pᷣter roz ſicut patz de appetitu ſenſitiuo. Eteſt ↄſideradũ q; Areſto.plus loqͥt᷑ de ↄcupiſcẽtia q; de ira.qꝛ cõ cupiſcẽtia nihil ꝑticipat de rõe ſed ira ꝑticipat rõeʒ licet nõ ſᷣm debituʒ modũ.⁊ ideo iracundi ſunt plus laudabiles qᷓ; intẽꝑati.qꝛ paſſio ire trahit ex oꝛigine ꝓpt᷑ ↄplexionẽ. ſʒ ↄcupiſcẽtia fit ex ↄſuetudine quã aliqͥs derelinqre pt. Quent᷑.· Utꝝ velutas moueat intellectum vłl intellectꝰ volñtatẽ Ddm ꝗ aliqd ðꝛ alið mouere dupłr. Uno mõ per modũ finis.⁊ illo mõ intellect mouet volũtatẽ qꝛ bonũ intellẽm eſt obiectũ volñtatis.obiectũ ãt eſt finis poñe Alio mõ aliqͥd mouet alteꝝ in rõe agẽtis.⁊ ſic volñtas mouet intellectũ ⁊ alias ĩferioꝛes vi/ res. Rõ pmi eſt qꝛ oĩs appetit ẽ de ſe cecꝰ.i.ap petitꝰ nõ hʒ apð ſe ſpẽm ꝑ quã fit cognitõ.ergo opoꝛtʒz ꝙ agnitio fiat ꝑ aliquã ponam cagnin uã.⁊ pꝰillã cognitõeʒ ſeqͥt᷑ inclinatio in alið q̃ inclinatõ eſt appetit ſicut g̊ poña ſenſitiua co gnitiua pñtat obiectũ appetitui ſenſitiuo.ita etiã intellectꝰ pñtat obiectu ſuo appetitui.ſ.vo lũtati.⁊ ſic mouet volũtatẽ ꝑ modn finis. Rõ ſcdi eſt qꝛ in oibus potẽtijs ſuboꝛdinatis ſupx/ rioꝛ poña q reſpicit finẽ vlem mouet alias po tẽtias q̃ reſpiciũt fines ꝑticulares.ſʒ volũtas reſpicit bonũ ⁊ finẽ in cõi tãqᷓ; ſuũ obiectũ.qli bet at alia pona tendit in aliqð ſingulare bonũ ſicut viſus tẽdit in cognitõeʒ coloꝛis.intellec/ tus in cognitõeʒ veri ꝗ ſunt quedã bona pticu laria.ergo volũtas mouet alias poñas ad ſuos actus. Daioꝛ ꝓbat᷑ inductie ta in naturalibꝰ q; in politicis.Uidemꝰ enĩ in naturalibꝰ celũ mouet iſta inferioꝛa effectiue.⁊ hoc iõ ꝙ celuʒ vꝑr mouet ad generatõeʒ ner bilin ⁊ coꝛrup tibiliñ.alia ãt coꝛpa hñt q̃ſdã ꝑticulares effec tus circa generabulia ⁊ coꝛruptibilia. Silr eſt in politicis qa rexqͥ intendit cõi bono mouet ꝛes nõ intendũt oẽs alios inferioꝛes qꝛ inferioꝛe bono coõi ſed aliquo ꝑticulari boo. Nuerit᷑. Utꝝ intellectꝰſit nobilioꝛ volũta te vel econtra Dicendũ ꝓ intellectus eſt ſim pliciter nobilioꝛ volũtate.ſed voluntas eſt di⸗/ gnioꝛ intellectu ſᷣm quid. pbatio pmi eſt.quia nobilitas potentie ſimpliciter ebet ſumi exſil/ loaquo ſumit᷑ natura pottie. natura añt kors tie ſumit᷑ ꝑ cõpatõem ad obiectñ.ſed intell ect* Tercius obiectũ eſt digni? obiecto volũtatis.̊ intelle tus ſimpłr ⁊ in ſua natura eſt dignioꝛ volnta, te. Minoꝛ ꝓbatur quia obiectuʒ intellect' eſft immaterialiꝰſimplicius ⁊ abſtractiꝰ Eſt enim obiectũ volñtatis bonũ agile qð inuenit᷑ in re bus erxterioꝛibꝰ.ſed obicctũ intellectꝰ eſt quidi tas rei materialis ſiue ratio rei.ſed ratio rei eſt ſimplicioꝛ qᷓ; ipſa res. Scda ps bparer quiavo luntas fert᷑ in rem ᷣm ꝗ in ſe eſt. ſi tus fert᷑ in rem ſᷣm ꝙ per ſæciẽ accipitur.ↄtin/ git ergo ꝙ alique res nõ pñt accipi per ſxciem ſicut ſunt immaterialia.⁊ tamẽvolũtas poteſt tendere in illas res ergo quoad illa immateri- alia voluntas eſt ſupioꝛ.quia volũtas poteſt pꝓpꝛie illis cõiungi in hac vita.ſed illa nõ pñt per intellectũ cognoſci. Poteſt etiã ꝓbani idecʒ ex alio.quia illa pona eſt dignioꝛ que habʒ di gnioꝛẽ habuñ ſea intellecr Pabs dignioꝛena turalem habitñ ſcʒ ſapientiã. ⁊ volñtas habet iuſticiã.ſed ſapientia eſt multo altioꝛ iuſticas. ergo intellect eſt altioꝛ volũtate ⁊ nobilioꝛ. Arrguitur. Uolñtas eſt ſimpłr nobilioꝛ in⸗ tellectu. ꝓbatur quia obiectum volũtatis eſt vłis ſinis qui eſt pᷣma cauſa ⁊ pfectiſſma ſicut dicit᷑ ſcðo phoꝝ. Dicendũ ꝙ obiectũ volũ tatis ſcʒ bonñ ⁊ obiectũ intellectus ſcʒ quidi/ tas pñt dupliciter adinuicẽ comꝑari Uno mõ hm viam cauſalitatis.⁊ ſic obiectũ volũtains eſt digni qa cauſalitas reſpicit bonñ qꝛ bomis eſt diffuſiun ſuiipſi.⁊ dicit Augꝰ.qꝛ deꝰbonus eſt ſumus. ſed creata ꝑticipãt bonitatẽ ab illo ⁊ ex hoc arguit volntas mouet intellectů e fectiue vt dictũ eſt. Alio mõ comꝑant᷑ adinui/ cẽ bonñ ⁊ veꝝ ſᷣm ſeunplictarẽ natnre veninſe ⁊ ſic veꝝ eſt ſimpliciꝰ bono qꝛ ſᷣm Areſto.ſexto metaphiſice. bonñ ⁊ malũ ſunt in rebꝰ.veruʒ ⁊ ſalſum in aia. ſed aliqd eſt ſmpliciꝰ: dignius in aĩa q; in rebus. raliter. ergo ẽ impfectioꝛ cñ pꝛioꝛa ſint ĩpſectio ra. Dicẽdum ꝙ duplr aliquid eſt pus alio naturaliter. Uno modo via generatonis ⁊ in eodeʒ.⁊ ſic imꝑfectioꝛa ſunt poꝛa pfectis.quia idẽ naturaliter ducit᷑ ab impfecto ad pfectum. ⁊ ſie intellectus nõ eſt poꝛ volũtate. Alio mõ aliquid pᷣcedit aliud naturalit in diuerſis via pſectois æ illo mõ intellect eſt pꝛioꝛ volñntte ui? ratõ eſt qꝛ finis via pfectõis eſt poꝛ alis . . naliter ſicut dictñ eſt ergo pᷣcedit volñtatẽ via „ Arguitur. Clolũtas nõ mouet intellectum q; mouẽs eſt nobili moto. ſed volñtas nõ ett cut intellec ⸗ munatnpor volütus a Cbicetiqu⸗ ninarapon dicenduge ſobilio: wo lcinen liͤtnoſit iclecpr uncintcla ounid ali fückego Epoinia incoiefne omiwl cigom ſusnotol gloannqzma boniincit nichtume cü hoe moe Ant: gccus. ſcdii no monet leta moto⸗ noner voli gintellect ſchvolütus gtces alias i. Giin lis ntalectin anügiſte tiopceditme Cnönncln ſenoͤozan luntate noſdh gibilia mon ntractatud pꝛimn Ealti ſtaltioitel hocdintelle Inte DeAreſto, Cunn ina⸗ Kmura dict Aeſt lle iucleen talee Müͤng, tenim k inre tanidi orieſt quiayo ntallee, N. oun, ſpaen opteſt nmaten⸗ 8s ſoteſt Anoͤpit danidc ehehzd ignonim ſtas han o: iuſtiau. vobtlier. bilioꝛ in/ lütatss aſ ſſma ſicur ican voli ſaqrici⸗ miUnoni i volians ighn a us nticbil⸗ nEadim, rmnuſq; lſto ſerto ven1¹ dignius atenatn/ ntigſeen⸗ zusali⸗ önis tin De nobilioꝛ intellectu ergo nõ mouet intell ectum Dðm q tam voluntas q; intellectꝰ capiunt duplr Uno mõ ac cipit᷑ intellectꝰ ꝓut eſt app/ henſiuꝰ ven et entis in vli Alio mõ ſᷣm ꝙ ẽ det minata poñna aie hñs determinatũ actũ. Silr volũtas capit᷑ dupłr. Uno mõ ſᷣm cõitatẽ ſui obiecti quod eſt bonũ in cõi.Alioꝰ ꝓut eſt det/ minata pona huũs determinatũ actu. Tunc eſt dicendũ ꝙ omnib us iſtis modis intellectꝰ eſt nobilioꝛ voluntate excepto vnoꝰ ſcʒ ſᷣm ꝙ intel lectꝰ determinata pona hñs determiatũ actũ ⁊ volũtas ſſit᷑ ſʒ cõitatẽ ſui obiecti ſic eĩ obiectũ ĩtellectꝰ ↄpꝛehendit᷑ ſub obiecto voluntatis.qꝛ tunc intellectꝰ eſt circa aliqð ꝑticular e bonũ.iſʒ omnibꝰ alijs modis intellect eſt dign ioꝛ Te/ rũ eſt ergo ꝙ voluntas mouet intellect ũ ſᷣm ꝙ eſt poña ſiue virtus reſepectu finis ⁊ ipſiꝰ boni in cõi ⁊ ᷣm ꝙ intellectꝰ eſt determinata pona et illo mõ volũtas eſt dignioꝛ intellectu. Etiã di cendũ ꝙ omne mouens inq;tũ mouens eſt di/ gnius moto.ſed voluntas nõ mouet intell ectũ quocunq; mõ ſed ſolũ inq;tũ hʒ obiectũ qð eſt bonũ in coi. ⁊ illo mõ volũtas mouet ĩtellectũ niq;tum eſt vna determinata ꝑticulans Lonn cũ hoc mõ etiã volũtas ſit dignioꝛ intellectu. Argui᷑ Mouens nõ mouet᷑ a moto niſi per accũs.ſed intellectꝰmouet volũtatẽ.ꝗ̊ volũtas nõ mouet intellecttiẽ Dðm ꝙ mouẽs nõ mo uet᷑ a moto eo mõ quo mouet.Intellect em̃ nõ mouet volũtatẽ eo mõ quo mouet᷑ a voluntate qꝛ intellectꝰ mouet volntatẽ finalit᷑ ⁊ obiectal ſed volũtas mouet intellectũ effectiue.qͥa diri/ git oẽs alias ponñas ad oan,dndnd Ar. Si intellectꝰ moueret volñtatẽ ⁊ volñ/⸗ t as intellectũ tũc eer beenn us in infinitũ. Di/ cendũ ꝙ ẽ ſtatꝰ in ĩtellectu qꝛ oẽm motũ volũta tis pᷣ cedit mot itellcus.cñ volũtas de ſe ſit ceca et nõ inclinet᷑ ad aliqð niſi pᷣſentet᷑ ꝑ intellectũ ſed nõ oʒ ꝙ intellectꝰ noſter ſemp mo ueat᷑ a vo luntate noſtra.ſed ad intelligendũ pᷣma intelli gibilia mouet᷑ a volũtate diuina ſic dicit Anj. in tractatu de bona foꝛtuna.ꝙ pncipiñ ↄſiliãdi pꝛimũ ẽ altiꝰ ĩtellectu nr̃o.volũtas aũt nra nõ eſt altioꝛ ĩtellectu ſicut dictũ eſt. ergo intelligit hoc de intellectu diuino Intellectus quidẽ Pic Areſto. ex pᷣdictis aſſignat cam quare ſepꝑ: erramus in actionibꝰ nr̃is.qa em dictũ ꝙ nos mouemur ad agendũ ex appetiu. qͥa ſcʒ appe/ tibile eſt pꝛimn p ꝛincipin mot ⁊ actionis.iõ Dicit Areſto.qꝙ quis intellectꝰ ſit ſemꝑ rectꝰ ſcʒ ille intellectus qui eſt pꝛincipiũ oꝑationis ſcʒ Anima intellectus pꝛacticus.quia ille hʒ vnñ habitũ ꝗq vocat᷑ ſindereſis ꝓpique habitũ rõ depꝛecat ad optima. Quia tñ fantaſia et appetitꝰ ſenſiti uus qñq; hñt rectitudinẽ ⁊ qnq; nõ.iõ ↄtingit fieri oꝑationẽ ſᷣm iudiciñ fantaſie et appetitus ſenſitiui.talis ãt appetitꝰ ſenſitiuꝰ eſt circa bo/ nũñ apparens.iõ poteſt in hoc bono fieri erroꝛ. CLCinrca iſtud eſt ſciendn ꝙ in qualibetacti/ one noſtra intellectus oꝑatiuus implicite vtit᷑ ſyllogiſmo pꝛactico.cuiꝰ maioꝛẽ ponit intelle/⸗ ctus pꝛacticus.et ſi idẽ intellectꝰ ſubſumat mi noꝛẽ tunc nõ fit erroꝛ in ↄcluſione.ſed ſi minoꝛ ſubſumat᷑ ꝑ fantaſiã ⁊ appetitũ ſenſitiuũ tũc in ↄcluſione fit erroꝛ.quia ſᷣm loycos cõcluſio ſeq; tur debilioꝛẽ ꝑtẽ pᷣmiſſaꝝ.qꝛ ergo maioꝛ ẽ vlis et minoꝛ ꝑticularis ↄcluſio erit ꝑticularis.Ex empli grã Intellect pꝛacticꝰ aſſumit in qᷓlibet opatione iſtã ppõnem.omne bonũ eſt faciẽdũ qn tũc ſub tali ꝓpõne intellect pꝛactic ſubſu/ mit aliqð ſumpł'r bonũ Exempligr̃a.viſitare ec cleſiã eſt bonn.vel diligenter ſtudere eſt bonuʒ tunc nõ fit erroꝛ in concluſione.ſi aũt fantaſia ſiue appetitus inferioꝛ ſubſumat ſic. delectari in aliquo ꝓpter rõem eſt bonũ.tunc male cõclu dit. ⁊ iõ dicit Arcſto.iij.ethicoꝝ ꝙ oĩs malꝰ eſt ignoꝛans quia omnis mal ignoꝛat.i.errat in ſubſumptione minoꝛis ꝓpõnis in ſyllogiſmo pꝛactico.⁊ etiã qꝛ ignoꝛat in eligẽdo qꝛ pponit ſenſualitatẽ ratin. Dini dentibus aũt Pic An.excludit diuiſionẽ quã ponebãt anti qui de potentijs aie diuidentes poñas aĩme in rõalẽ iraſcibilẽ et ↄcupiſcibilẽ.Et vult ꝙ milte ſunt potentie anume que plus dꝛñt qᷓ; iſte pone anime ſcʒ ↄſiliatii appetitiuũ vegetatiuuʒ ⁊ in tellectiuum. Et h̊ accipiẽdo cõſiliatiuuzʒ ppꝛie ꝓut eſt aliqͥd ſpectãs ad intellectũ.⁊ appetitiũ ꝓ appetitiuo ſᷣſitiuo.qꝛ tunc appetitiuum ⁊ cõ ſiliatiuum pñt realiter diuidi in diuerſis. Ju bꝛutis em eſt appetitiuum et nõ cõſiliatiuum. Sür vegetatiuum et intellectiuum pñt realit᷑ diuidi ſcʒ in plantis et in hoibus.ergo iſta plꝰ differunt. Quoniã autẽ appe Hic excludit vnã rõnem que pꝛius videbat᷑ p/ bare ꝙ appetitꝰ nõ eẽt pncipium mot lacal.qꝛ dictum fuit ꝙ cõtinẽtes nõ ſequunt᷑ appetituʒ. qa ſe’quunt᷑ roem. Cult ̊ Ar. ꝙ oĩa q mouent ſequunt᷑ appetitum.⁊ Zuis cõtinẽtes ⁊ ᷣtuoſi nõ ſequant appetitũ ſᷣſitiuux tñ ſequunt᷑ appe titum intellectiuum. Uñ addit ꝙ in hoĩe ſunt n i eontrarij appetit ſcʒ intellectiu ⁊ ſenſitiuꝰ. et ſi pbat qꝛ qnq; in vno hoie de eodẽ ſunt con/ trarij motus ſᷣm appetitũ qꝛ concupiſcentia.i. appetitus ſenſitiu cognoſcens aliqð iã bonuʒ i.bonũ vt nũc iudicat hoc eſſe appetendũ ⁊ ꝓ/ ſequendũ ſed iutellectus qui cognoſcit etiã fu⸗ turũ iubet retrahere.i.iubet nõ ꝓſeqͥ hoc qð ap petit᷑ ꝑ appetitñ ſᷣſitiuũ qꝛ in futuro aliqð ma lũ culpe ⁊ pene ſeqͥ pᷣt. Exempligrã extra textuʒ In die ieiunij appetit/ ſenſitiuꝰ iudicat cibum eſſe capiendũ qꝛ hoc eſt ꝓ nunc delectabile.ſed intellectus qͥ etiã cognoſcit futurũ ſciens ꝙ pẽa ſequet᷑ ex fractione ieiunij iubet cibñ nõ eſſe ca/ piendñ. Et iſtis ↄſonant verba apłi.O caro .i. appetitus ſenſitiuus coꝛꝑalis cõcupiſcit ad uerſus ſpm.iterũ addit Clideo aliã legẽ eſſe in mẽbꝛis meis.i.in appetitu inferioꝛi repugnan tẽ legi mentis mee.i.intellectui. Ex iſto textu põt pbabiliter elici ꝙ Areſto. fuit de ſtatu ſal/ uandoꝝ qꝛ in lege nature requirebat᷑ et ſufficie bat ꝙ hõ cognoſceret ſuã naturã eſſe confractaz et ꝙ ꝓpter talem confractionẽ nature hõ deſide raret vnũ reꝑpatoꝛẽ nature.qꝛ ergo Areſto.iĩ iſto textu ſatis dicit ⁊ cognoſcit naturã hominis eẽ confractã ⁊ diuiſam in duas ꝑtes. Et in libꝛo de pomo et moꝛte inuocat reꝑatoꝛẽ nature ideo pbt ſatis ꝓbabiliter ſumi ꝙ Ar. fuit de numero ſaluandoꝝ Querit᷑ Quõ differẽter ſe hñt ad cognoſcẽ dum res ſenſus exterioꝛ.ſenſus interioꝛ.intelle ctus creatus ⁊ intellect diuinꝰ Dom ꝙ ſᷣſus exterioꝛ ſolũ cognoſcit pñs.ſed interioꝛ pñs et pteritũ qꝛ memoꝛia eſt pᷣteritoꝝ. Sed intelle/ ctus creatus cognoſcit ꝑñs pᷣteritũ ⁊ futurũ ſic eſt in ſua cã.ſicut nũc aſtrologi cognoſcut futu/ ram eclipſim ex motu celi qui eſt cauſa eclipſis Sed intellectꝰ diuin? cognoſcit pñs pᷣterituʒ ⁊ futurũ ſᷣm ſe. Ratio eſt qꝛ cognoſcit omĩa in nũc eternitatis.ſed nũc eternitatis ambit ome tpũs Et iõ bñ dicit Ar.ꝙ intellectꝰ iubet retra here ab illo qð ſenſus iudicat eſſe faciẽdũ ꝓpter futuruʒ qð ſcʒ intellectus cognoſcit ſᷣm ꝙeſt in ſua cauuas Querit᷑ Utꝝ iſta rebellio inferioꝛis appetitꝰ ⁊ ſuꝑioꝛis appetit ſit naturalis vel ↄtra natu/ rãa Dom qð natura hũana capit᷑ dupłr. Uno mõ ſᷣm ꝙeſt inſtituta in pꝛimo ſtatu innocẽtie ⁊ ſic iſta rebellio et inobedientia eſt omnino cõ tra naturã.qꝛ in iſto ſtatn innocẽtie in aĩa fuit oꝛiginalis iuſticia qua vires inferioꝛes imobi liter ſubdebant᷑ ſuꝑioꝛibꝰ viribꝰ.et iõ nihil po/ terant inferioꝛes vires appetere niſi qð fuit deli beratũ ꝑ vires ſupioꝛes bronen Bis⸗ bẽtib Tercius pitur natura humana ßm ſe.et ſic iſta inobediẽ tia ſiue rebellio pᷣt capi duplłr Unoꝰ ſᷣm ꝙ tra ,/ hit rõem a ſua rectitudine.⁊ ſic iterũ iſta rebel/ lio eſt innaturalis qꝛ in tali motione fit peca / tũ.ſe oẽ pctin m Damaſcenũ eſt ↄtra natunuaz ergo etiã illa motio qua ſic vires inferioꝛes mo uent eſt cõtra naturã Et rõ eſt qͥa dicit Areſto. infra ꝙ ſicut ſpera mouet ſperã ita appetit appę titũ.ſed naturale eſt ꝙ ſuꝑioꝛ ſpera moueat infe rioꝛes.ſed omnino eſſet ↄtra naturã ꝙ inferioꝛ ſpera traheret ſupioꝛc a ſua rectitudine. Alioꝰ pt capi appetit ſᷣm ꝙ abſolute fert᷑ in ſuũ obie ctũ abſq; hoc ꝙ trahat rõem.⁊ ſic appetit inte rioꝛ eſt naturalis qꝛ naturale eſt cuilibet pone wꝓmfferat᷑ in ſuñ obiectũ Nuerit᷑ Utrũ appetitꝰ ſit ſpẽalis poña aie Dom ꝙſic. Et rõ eſt.qͥa ad quãlibet foꝛmam creatã ſequit᷑ inclinatio.ſed aĩa eſt foꝛma creata ergo habebit inclinationẽ. ſed inclinatio aie inn res eſt appetitus.ergo in aĩa eſt appetitꝰ Ma⸗ ioꝛ pʒ qa omne imꝑfectũ naturalłr appetit pfici ſed oĩs foꝛma creata eſt imꝑfecta tanq; Diſtäa a pꝛincipio ꝑfectõnis.ergo oĩs ſoꝛma creata tẽ Dit ad ꝑfectionẽ. Sic etiã ſuba ſeꝑata eſt img fecta reſpectu pꝛime cauſe AQuerit᷑ Utrũ in oĩbus rebus creatis ſit idẽ appetit? Dom ꝙ nõ Et rõ eſt. qa ſicut ad foꝛ/ ma creatã ſequit᷑ appetitꝰ vt dictũ eſt.ita ad a tioꝛẽ foꝛmã creatã ſeqͥt᷑ altioꝛ appetitꝰ. In his ergo entibꝰ que cognitione carent ſicut in pure naturalibus in qbꝰſicut inuenit᷑ foꝛma determima nans ad vnũ eſſe ſcʒ naturale,.ita etiã ibi inue/ nit᷑ appetitus naturał tm.qͥa inclinatio illa nõ ſequit᷑ cognitionẽ ſed natura rei.ſicut enĩ mate ria apppetit foꝛmã ſic foꝛma f⸗ inẽ. Sed in ha / cognitionẽ vbi ens nõ ſolũ hʒ eẽ natura le ꝑ ſubale foꝛnã.ſed etiã recipit in ſe foꝛmas ⁊ ſilitudines aliaꝝ rerñ vt eſt in aĩatis. ſicut ſen ſus recipit ſpẽs ſenſibiles.⁊ intellectꝰ ſpẽs ĩtel/ ligibiles.⁊ hoc ieo qͥa q;to aliq̃ res plus acce/ Ddit ad ci ſilitudinẽ tanto ttern in eo exiſtunt qᷣa in deo oĩa excellenteꝛ exiſtůt ſm Dyoniſium iſti g enti aĩato ↄuenit altioꝛ inclinatio.⁊ ſic nõ ſolũ inclinat᷑ ad ea q ſibi ↄueniũt ex ſoꝛma na/ turali m quẽ modũ in eo eſt appetitꝰ naturab ſed etiã in eo eſt inclinatio ex foꝛmis receptꝭ ab extra.ſ.ex foꝛmis ſᷣſibilibꝰ vel intelligibilibꝰ. et qa iſta inclin atio ſequit᷑ cognitionẽ neceſſe ẽ di cere ꝙ ſit ſpẽalis poña aĩe.H̊ ant non eſt verũ de appetitu naturali quia tal appetitꝰ natural nõö eſt res diſtincta ab eo in quo eſt talis appetitꝰ-. ſicut appetitꝰ materie eſt ipſamet materia.ſs ap petitꝰ ſenſitiuꝰnõ eſt ipſa aia ſenſitina ſed ſpẽal ſuan gun nockpe Dome ceſoꝛmma inaiatss Eltaltan cut reie ſecinanea ſcoꝛb̃ Pyrtſui noͤencd Ppgettüſ ſugobiect ſetiones. quis alto cogniti potentjs⸗ tun Uin Gippetn geptalea obiectü guomtcle P intcloc .OU (tappent tio Una gſig eſt al ſnappetin ſtoiuncta nogenenal ttvelſepa detiunatu nicſtſep⸗ petitüinc Goſcitign dlocäſn AA noeſtpon tallig. U tendt ſ nidione erſoꝛmas Pponaa nomo ſeguiktal dis poña mpphenſa alocurt nos diſti henſams Mugvdl nobecſ nea, bunebel, t pecca/ natura es mo Arcto. ntih eat inte inteno c. Alio ſuüobie euit ine herpoie spoſadi etformam ma cet½ tioien 5 Me citpfia 5ditis aant nine ntisſtid at dion⸗ mddel 1. bis em pure matam ütbiinue/ mnoillano teni mate edin ha/ Enatn eſnmas! 18. ſicutſcn ſesitl/ plus ne/ co auſtunt Dyoniſum oſeno ſenan/ nn' mmtt nupt i abellb. nueſcldi t vernd ummlno teru. 649 uſedal — oña anime Et ꝑ hoc ſolnit᷑ argumẽtum quo. Arguitur. Appetere eſt cõe aĩatis ⁊ maiatis 6 nõ eſt pona ipſiꝰ aĩe.qꝛ inaĩata nõ hñt aimam Dom appetere ↄuenit alicui dupłr. Unoꝰ ex foꝛma ſᷣm quã res eſt. ⁊ talis appetit eſt in inaĩatis⁊ nõ eſt pona aĩe. Aliꝰ c appetit⸗ q ↄue nit alicui ꝓpt᷑ foꝛmã ꝗẽ pᷣnci iñ cognitõis ali cuiꝰ rei.et tal appetit ẽ ſpẽalis pona aĩe qꝛ tal inclinatio coniungit᷑ alicui pone cognitiue et ſic oʒ ꝙ ibi ſit aliq foꝛma ſupaddita Ar. Appetere ẽ cõe oĩ pone aĩe.qꝛ oĩs poña appetit ſuũ obiectũ ſic ſun bonn ⁊ finẽX. Doðm nõ ẽ incõueniẽs in potẽtijs aĩe eſſe duplicem appetitũ ſcʒ naturalẽ ſᷣm quẽ potẽtie appetunt ſua obiecta ſicut oĩa ꝑfectibilia a ppetũt ſuas ꝑ ſectiones.⁊ pᷣter ̊ in ponijs coguitiuis eſt ali/⸗ quis altioꝛ appetitꝰ ꝗ cõuenit eis poſt obiectũ cognitũ. Illa ant inclinatio eſt altioꝛ q ↄuenit potentijs ex cognitõe q; illa qͥ cuenit eis ex na tura Uñ in intellectu eſt appetitꝰ naturalis q ſcʒ appetitu.omnis hõ naturalr ſea cire deſiderat qꝛ ꝑ talẽ appꝑetitũ intellectus inclinat᷑ in ſuum obiectũ. ⁊ pꝛeter hoc eſt appetitus intellectuał quo intellectus tendit in bbe⸗ quod eſt cognitũ ꝑ intellectũ ä At. Oiĩs appetit ſequit᷑ cognitionẽ. nullꝰ eſt pent natkalis Dom qꝙ eſt duplex cogni/ tio Vna eſt ꝗᷓ eſt ↄiuncta illi qð appetit. et ſic añs eſt falſum in appetitu naturali. ſed eſt verñ in appetitu aĩali ⁊ intellectuali.qa ibi ca eſt ↄiuncta illi qd appetit Alio accipit᷑ cogni tio generalr ꝓ cognitione ↄiuncta uli qdð appe tit vel ſeꝑata ab eo. ſic añs etiã eſt verũ de ap/ petitu naturali. qͥa ille appetitſ. equit᷑ cognitio nẽ q eſt ſepata ab eo qdð appetit vt ignis ꝑ ap/ petitũ inclinat᷑ ad locũ ſurſn.ſed illũ locũ nõ co gnoſcit ignis ſed nata vniuerſalis dirigit ignẽ ad locũ ſurſum Alr. Appetitꝰ ſequit᷑ fſoꝛmã appᷣhenſaz. ergo nõ eſt pona aie. Dðm ꝓ iſta ꝓpõ pᷣt duplr i/ telligi. Uno mõ capiẽdo appetitũ ꝓ actu appe tendi. ⁊ ſic eſt verũ ꝙ actus appetẽdi ſequit᷑ co/ gnitionẽ et foꝛmã appꝛehẽſã.qꝛ cognitio e ſolũ ex foꝛma appꝛehenſa. Alio mõ accipit᷑ appetitꝰ poña appetendi et ſic adhuc capit᷑ dupliciter — — Ano mõ ßm ſe ⁊ ſic ꝓpõ eſt falſa.qa pona non ſequit᷑ talẽ foꝛmã appꝛehẽſam ſed pᷣcedit eã cñ oĩs poña nat᷑alis ſił cñ aĩa ꝓducat᷑.ſed foꝛma apphenſa ꝑ actũ aĩe acquirit᷑. Alio mõ accipit illa locutio quo ad nos.⁊ ſic ꝓpõ eſt vera quia nos diſtinguimꝰ duos appetit ſm foꝛmã app henſam. vel ſenſibiliter 2 ſic eſt appetit ſenſiti/ nus. vel intelligibilr ⁊ ſicẽ appetit intellectiu Anima Al̃. Itẽ eſt obiectũ poñe appetitiue cogni tiue.ergo ſunt vna pnra. Dom ꝙ q;uis ſit idẽ obiectũ materialr acceptũ qð appetit᷑ et co/ gnoſcit᷑ tñ hoc idẽ ſub alia ſoꝛmali rõe appetit᷑ et cognoſcit᷑ qꝛ cognoſcit᷑ ſub rõne veri ⁊ appeti tur ſub rõne boni. Et ratio eſt.qꝛ oĩa bonn ap/ petũt. ſufficit ergo.ꝙ ſit alia foꝛmalis rõ in co/⸗ gnoſcibili et appetibili. MM DOuerit᷑ OQñno diuidat᷑ appetit qͥ ẽ pone aĩe Dom ꝙ dundit in ſenſitiun ⁊ in intellectiun. ctratio eſt duplex. Pꝛima eſt qͥa ad altioꝛc foꝛ/ mã ſequit᷑ altioꝛ appetit a pfectioꝛ.ſed manile ſtũ eſt ꝙ intellectus eſt altioꝛ ſoꝛma q; ſen ſus. ergo etiã habebit altioꝛẽ appetitũ. Ille ergo ap petitus qui ſequit᷑ intellectũ voca F voluntas. que nihil aliud eſt qᷓ; inclinatio ad bonu app/⸗ heſum ꝑ intellectũ Scda ratio ſtat in B. Dis poña paſſiua ẽ diſtinguibilis ßm diſtinctionẽ poñe actiue. qꝛ oʒ agens ⁊ patiens eſſe ꝓpoꝛtio nata adinuicẽè et neceſſe eſt actiuũ ꝓpoꝛtionari paſſiuo.qͥa ergo pona appetitiua eſt paſſiua et nata eſt moueri ab app henſo p ponam cogniti uã iõ oʒ talẽ ponam diſtingui ſᷣm oꝛdinead ap pꝛehenſum ꝑ poñam cognitiuzg. ſed maniteſtu eſt ꝙ alteri generis eſt illud qð eſt apphenſum pꝑ intellectũ ſcz vle. et altenius generis eſt illuͤd qð ẽ apphẽſupꝑ ſᷣſum.l.pticulare & etiã oʒ illos duos appetit diſtingui. Et ex iſta rõne poteſt ſumi planioꝛ rõ talis ſcʒ Pone diſtinguuntur obiecta. ſed obiectũ appetitus ſenſitiui ẽ appᷣ henſum ꝑ ſenſum et obiectũ appetit ĩtellectiui eſt appꝛehenſum ꝑ intellectu ſed illa ſũt diuer ſa ergo poñe ſunt dinerſe. Maioꝛ pʒ ex pꝛi di ctis.qa omnis aꝑpetit ſe eſt cccus ideo oꝑtet ꝙ moueat᷑ a potetia cognitina ⁊ ab obiecto eiꝰ Alr. Penes accidentales dꝛãs obiecti nõ dz ſumi diſtinctio potentie. ſed eſſe ap ꝛeheſum p intellectũ vel ſenſum accidit obiecto.q̊ penes loe nõ debet ſum diſtinctio potẽtiaꝝ ſcʒ appe/ tituũ diuenſoꝛn. Dom ꝙ üla zditio eſſcappᷣ henſuz pt dupkr accipi in aliquo obiecto Uno mõ ſᷣm ꝙ tale obiectu ↄpatur ad pnam cogni/ tiuã.⁊ ſic omnino accidit ſibi ꝙ ſit apphenſum Cuiꝰ ratio eſt qꝛ potentia cognitiua nõ fert in apphenſum ſed in app henſibile. Alio mõ acci pit᷑ illa ↄditio in obiecto 'm ꝙ ↄpatur ad potẽ tiã appetitiuã. et ſic eſle app̈henſum nõ accidit tali obiecto.qͥa appetit fert ꝑ ſe in bonũ appꝛe henſum. et weo eſle apphenſum p ſenſum et ꝑpĩ tellectũ pñt diſtinguere appetitus· Ar. Oĩs apperit eſt ſenſitiu.g nullꝰ ẽ ap/ petitꝰ intellectiuꝰ. nis pʒ. qa oĩs eppetitꝰ è re ſpectu ſingularis appetibilis. ſed appetit? ſin/ ij Liber gulans eſt ſenſitiu qa eſt circa bonũ pticulare Pom ꝗ cñ oĩs appetitus ferat᷑ in res jm ꝙſt extra aiam oʒ ꝙ oĩs appetitꝰ ferat᷑ in aliqð ſin/ gulare Bed elt notandũ ꝙ ſingulare capit du plicit᷑. Uno mõ ſm rõem ſingularis ⁊ ſic appe titus ſenſitiuus fert᷑ in ſingulare. Alio mõ acci pit᷑ ſingulare ᷣm rõem vniuerſalis.⁊ ſic appeti tus intellectiuus fert᷑ in ſingulare Exempluz Ari.qꝛ aliquis pᷣt odire ⁊ impugnare aliquo malũ vle ſicut habemꝰ odio ome gen? latronñ et ꝑ oppoſita diligimꝰ oẽs iuſtos. Põt etiã ali ter dici ꝙ aliqᷣ ſt q nõ pũt cognoſc ꝑ ſenſum ſic ſunt imaterialia. et ad illa habemꝰ iclinatõeʒ h ãt nõ pᷣt fien ꝑ appetitũ ſenſitiuũ.ergo fit ꝑ ap petitũ intellectiun.ꝑ h̊ dicit᷑ ad argumentn. ꝙ; appetitꝰ intellectiu ſcʒ volũtas vlł eſt circa ſin gularia ĩmaterialia vel ẽ circa ſingularia mate/ rialia ſᷣm aliquã vłem rem. Ar. Si eſt duplex appetitiuũ g̊ᷣ erit duplex motiuũ ſʒ ẽ tm vnũ motiuũ g̊ nõ erit niſi vnn appetitiun.qꝛ appetit ẽ pncipin motus locat. Dom nõ eſt ſile. qa q;uis appetitus infe/ rioꝛ poſſet aliqͥd appetere ſine appetitu ſupioꝛi nõ tn pᷣt ſuꝑioꝛ appetitꝰ mouere abſa; inferioꝛi Cuiꝰ rõ eſt qꝛ oʒ ꝑ appetitũ inferioꝛẽ mẽbꝛa oꝛ dinari ad motũ.et ideo ſuꝑioꝛ appetit niouet mediante inferiooi. Queni᷑. Utꝝ appetit ſenſitiuꝰ bñ ſubdiui dat᷑ in ↄcupiſcibilẽ ⁊ iraſcibilõꝗ. Doðm ꝙ ſie. Et rõ eſt.qꝛ illud qð inuemit᷑ in rebus naturali bus tanq; conſequens illaꝝ foꝛmaꝝ hoc mag et altioꝛi mõ repit᷑ in ꝑte ſenſitiua Cui rõ eſt qꝛ rebus ꝑfectioꝛibus cõueniũt ꝑfectioꝛes cõditõ nes. ſed in naturalibus repit᷑ duplex iuclinatõ vna eſt ad ꝓᷣſeq̃ndũ cõuenientia. alia eſt ad reſi ſtendũ pꝓhibentibus illã pꝛimã inclinationem naturalẽ.ſicut pʒ de igne qͥ ꝑ leuitatẽ inclinatur ad ꝓſequendũ locũ ſurſum ſicut aliqð ſibi con ueniens. Decundo ignis hʒ in ſe caliditatem pꝑ quã reſiſtit impedientibus talẽ motũ ea com burendo. ergo ernt due inclinationes in ꝑtelſen ſitiua. vna que eſt ad ꝓſequendũ conuenientia alia que eſt ad impugnandum nocia Querit᷑ Utx iſte due oꝑationes ſpectãt ad vnã ponam Dom ꝙno ſed ſpectant ad duas poñnas qð pʒ ex tribꝰ cauſis Pꝛima eſt qꝛ qnqʒ aĩa ingerit ſe triſtibus contra inclinationẽ ↄcu iſcibilis vt ſcʒ impugnet nociua.ergo oʒ ꝓ il⸗ a inclinatione ad triſtia ponere vnam ponam que ſit alia ab illa qua aliquis inclinat᷑ ad dele crabilia ſicut eſt inclinatio ↄcupiſcibilia. Ans pʒ exẽplaritcr.ſic canis exponit ſe piculo vt ꝓſe qtur appetitñ ↄcupiſcibile/ꝛ h qd appetit ꝑap Tercius petitũ concupiſcibilẽ. Secunda rõ ad idẽ ẽ qꝛ paſſiones appetitus iraſcibiulis ſũt cõtrarie paſ ſionibus ↄcupiſcibilis.ergo ſpectant ad diuer/⸗ ſas ponas. Circa qð ſciendi ꝗ ſex ſunt paſſio nes in appetitu concupiſcibili tres reſpectu bo ni ſcʒ amoꝛ deſideriũ ⁊ delectatio.et tres reſpe/ ctu mali ſcʒ odiũ fuga et triſticia. Et qnq; ſunt paſſiones in appetitu iraſcibili.tres reſpectu bo ni ſeʒ timoꝛ audacia et ſpes.Due reſpectu mali ſcʒ deſpatio et ira.Et dicunt᷑ paſſiones qͥa fiunt cũ motu coꝛpꝑali ipſius habentis tales paſſio/ nes.ſicut ira fit cum motu ſanguinis ad coꝛ. et ideo opationes intellectiue nõ vocantur paſſio nes quia non fiunt cum motu coꝛpaliOꝛ autẽ ipſius iraſcibilis et concupiſcibilis ſint contra rie paſſiones.pʒ. Nam concupiſcentia intenſa minuit iram.et ira intenſa minuit concupiſcen tiam. non ergo poſſunt iſte paſſiones ſpectare ad eandẽ potentiã cũ ſe mutuo impediat Ter/ tia ratio ſtat in hoc.qꝛ iraſcibilis eſt ſicut ꝓpu/ gnatrix concupiſcibilis qꝛ inſurgit cõtra ea q̃ᷓ impediũt cõcupiſcentiã.ſed pona qᷓ ꝓpugnat eſt ſuꝑioꝛ illa pona grã cu fit ꝓpugnatio & ira ſcibilis pona ẽ ſuꝑioꝛ cõcupiſcibili. Uñ paſſio nes iraſcibilis incipiñt a concupiſcibili.⁊ iterũ termnant᷑ ad cõcupiſcẽtiã ſic canis mouet᷑ ad irã ex delectatõne cibi quã delectationẽ canis cu pit retinere et poſtq; ꝑ mraſcibilẽ retinuit ulum cibũ.tunc de nouo delectat᷑ in illo cibo. Querit᷑. Que ſint obieeta iſtoꝝ appetituũ Dðdm ꝙ obiectũ appetitus ↄcupiſcibilis eſt bonũ pticulare abſolute acceptũ ſᷣm ꝙ eſt ↄue/ niens ſenſui.ſed obiectñ virtutis iraſcibilis eſt bonũ ꝑticulare arduñ ſiue difficile.qͥa appeti/ tus iraſcibilis nõ fert᷑ iun aliquod bonñ ꝑticula re niſi ſᷣm ꝙ hoe ꝑtieulare bonũ accipit᷑ vt dif⸗/⸗ ficulter aequiſibile.Sicut pʒ ex paſſionibꝰ il/ lius appetitus nõ em ẽ timoꝛ audacia aut ſpes niſi reſpectu magni boni nee deſpatio ⁊ ira niſi reſpectu magni mali.Et oꝛgana eoꝝ ſunt iſta. qa in codẽ oꝛgano in quo eſt ſenſus ↄmunis eſt appetitus ↄcupiſcibilis.⁊ in eodẽ oꝛgano in qᷓ eſt virtus cogitatiua eſt appetitus iraſabilis. quia appetitus ↄcupiſcibilis eſt cirea aliquod bonũ delectabile.et ſenſus ↄmunis eſt circa ali quod delectabile.ergo appetitus ↄcupiſcibiis ↄiungit᷑ ſenſui ↄmuni.Et hoc eſt quod ſupᷣ di/ xit Ar.cñ loqᷓbat᷑ de motu ſenſus ⁊ intellectus delectari et triſtari eſt agere ſenſitiua medieta te ſed medietas ſenſitiua eſt ſenſus cõis. Sed appetitus iraſcibilis cõiungitur virtuti cogita tiue.⁊ gcẽ ĩ eodẽ oꝛgano in qͥ ẽ virtꝰ cogitatiua qʒ reqͥnt alt oꝛganñ cñ ſit altio: appetitus. duplr aliqᷓ pona ↄiungit᷑ a Argnitur ulta ↄcupiſcimꝰ que non pñt cognoſci ꝑ ſenſum ↄmunẽ ergo appetitus cõcu pi Lipiis gianges Vurt cagetarige⸗ Dom teri. Uno mõ eſſen tialiter. ⁊ ſic appetitus cõcupiſcibilis ziungit ſenſui ↄmuni.Alia mõ virtualiter.⁊ ſic appeti/ eus cõcupiſcibilis eſt etiã in virtute cogitatiua Cmꝰ ratio ẽ quia quicqͥd pᷣt pña inferioꝛ h̊ etiã pᷣt ſupioꝛ ⁊ amplius cũ ergo ſenſus ↄmunis qͥ eſt ſenſus inferioꝛ cognoſcat delectabilia multo magis vᷣtus cogitatiua poteſt illa delectabilia cognoſeere erge etiã ſibi ↄiungit᷑ inclinatio ad delectabilia. Et iſta concoꝛdant cũ dictis beati Auguſtini die ꝙ virt⸗ ſenſitiua ẽ ſicut ſerpẽs t . cꝰ caput ẽ vᷣt iraſcibił.⁊ cauda vᷣtꝰ cõcupiſcibił ſiẽ. ̊ ſerpẽs eſt aliquod vnũ ita etiã appetitus ↄcupiſcibilis ⁊ iraſcibił vidẽt᷑ ꝑtinere ad vnã poñaʒ ſcʒ ad virtutẽ cogitatiuã. Arguit᷑ Eſt tm̃ vna poñna ↄtrarioꝝ. ergo nõ oʒ ponere vnã potentiã ꝓ ↄuenienti et aliã pꝛo diſcõuenienti. Doðm ꝙeſt vna poña ↄueniẽ tis ⁊ diſcõueniẽtis.ſ. cupiſcibilis qꝛ ipᷣa pona ſm aliquas paſſiones ẽ ↄueniẽtis ſcʒ ſᷣm amo/⸗/ rem deſiderin ⁊ delectationẽ.ſed ſᷣm alias ẽ diſ/ conuenientis ſcʒ; ſᷣm odiũ fugã ⁊ triſticiã.et iõ nõ ponitw᷑ virtus iraſcibilis ꝓ poña diſconueni entis ſed ꝓ reſiſtentia diſcõuenientis qꝛ impu/ gnat diſconueniees. ́— Alrguitur Appetitus ſentiuꝰ eſt ſolũ ↄueni entiñ. ergo non eſt appetitꝰ iraſcibilis reſpectu diſconueniẽtis Ddm ꝗ aliquẽ appetitũ eẽ cõ/ uenientis pᷣt dupłr intelligi Unoꝰ foꝛmaliter ⁊ ſic eſt falſum qꝛ etiã eſt appetitꝰ diſconueniẽ/⸗ tis. Alioꝰ finaliter ⁊ ſic eſt verũ.qꝛ ſicut dictũ eſt paſſiones iraſcibilis terminant᷑ ad ↄcupiſcẽ tiã. vt pʒ exemplarii qꝛ canis impugnat aliqð impediens ↄſecutionẽ nutrimenti vt delectet in tali nutrimento Oucrit᷑ Utꝝ iſta dꝛña ſit in intellectu ſcz ꝙ ſit aliqͥs appetitꝰ intellectiuꝰ cõcupiſcibilis et aliquis iraſciblis Dðm ꝙ nõ. et rõ eſt qꝛ ſi ſit aliq̃ poña reſpiciens aliqð obiectũ ſᷣm com munẽ rõnem tunc tal poña nõ diuerſificat᷑ ſᷣm ſpẽales rõnes contentas ſub tali obiccto. ſicut viſus qͥ reſpicit coloꝛẽ in cõmuni nõ diuerſiſfica tur ꝑ albñ ⁊ nigrũ.ſed obicctũ appetitus intel lectui ẽ bonn in cõmuni.ergo diuerſe rõnes cõ/ tente ſub tali bono nõ diuerſificant illã poñaʒ ſed qꝛ ſenſus reſpicit bonũ ꝑticulare ⁊ nõ bonũ inqntũ bonũ ergo diuerſe rõnes bonoꝝ pnñ̃t di/ uerſicare ulã ponñam.qꝛ bonũ pticulare cõueni ens reſpicit appetitũ concupiſcibilẽ ⁊ bonum pticulare ardun reſpicit appetitũ iraſcibilem. Arguitur Intelligibiliu ſunt concupiſcen tia ⁊ odiũ.ergo etiã iſta diuiſio hʒ locũ in intel lectu ſicut in ſenſu Doðm q iſte paſſiões amoꝛ odiũ et concupiſcẽtia et hmõi pnt duplłr capi. Vnoꝰ ꝓpꝛie ſᷣ i ꝙ fiũt cũ q̃dam tranſmutatõe coꝛꝑali et ſic ſpectant ad appetitũ ſenſitiuũ. et ideo ꝓpꝛie dicunt᷑ paſſiones qꝛ tunc ſubiectuzʒ ꝑ eas aliq d patit᷑ Alioꝰ accipiunt᷑ ſ̃ᷣm ꝙ nomi/ nant ſimplices actus volũtatis. et ſic etia pñt repiri in intellectu.qꝛ ſic inueniunt᷑ in ſubſtan tijs ſepatis.eſt em ibi amoꝛ boni.i.inclinatio in bonũ.et odiũ mali.i.naturalis fuga maliꝑ appetitũ intellectiuum.Et iõ pᷣt voluntas dici iraſcilis et concupiſcibilis ꝑ ſuitudinẽ. Dicit ei iraſcibil ſᷣm ꝙ fugit maln.⁊ h ex iudicio rõis Et ðꝛ cõcupiſcibilis ſᷣm ꝙ deſiderat bonũ et h iterũ ex iudicio rõnis K”äü Bpecie quidẽ igit᷑. Quia Areſto.iam dixieꝙ ad motũ localẽ mul ta cõcurrũt.ideo conſeq̃nter ont oꝛdinẽ eoꝝ qᷓ in motu reꝑiunt᷑. Et circa hoc tria facit Pꝛimo oñt quõ illa ſunt vnũ q̃ in motu locali cõcurr̃t Scdo quõ oꝛdinant᷑ adiuicẽ ĩ mouẽdo Tertõ ponit ea que ad motũ executiue requirunt᷑. Et vult q;tũ ad pꝛimũ ꝙ in oĩ motu locali ẽ vnũ mouẽs localr qð .ſ.ẽᷣ vnũ ſᷣm ſpẽm.qð ĩtelligit nõ de ſpẽ nate ſʒ ð ſpẽ appetibił Eſt ei aliqð p/ mo mouẽs qð mouet appetitũ et ĩtellectũ pᷣcti cũñ ſicut appetibile.Et ꝑ or ſoluit᷑ argumentũ qñ arguit᷑ ꝙ ſunt multa appetibilia ſᷣm ſpecieʒ que mouent ſᷣm locũ vel localiter. Dom ꝙ ſpẽs nõ eſt hic acepienda ꝓ ſpecie nature.quia appetibilia que mouẽt localiter hũt diuerſas naturas.ſed ſũt vnũ mouẽs in ſpecie appetibi lis qꝛ.ſ.oĩa talia mouent appetitũ in q cõſiſtit ſpẽs appetibilis Quoniam aũt tria. Pic ponit oꝛdinẽ eoꝝ que requirunt᷑ in motu. Et vult ꝙ tna requirunt᷑ in motu ſcʒ mouẽs oꝛ ganñ quo mouẽs mouet et illud qð mouct᷑.ſeo mouens ſubdiuidit᷑ qꝛ qdᷣdã eſt mouẽs immo bile. et aliqð eſt mouẽs qð mouet᷑oĩa ergo iſta ſunt muenienda in motu aĩalis.qꝛ appetibile eſt mouens iĩmobile. et mouẽs mobue eſt ipſe appetitu s qui mouet᷑ ab appetibili. mediuʒ 4 motꝰ ſic eſt pona localiter motiua et motũ è ał Quid ãt ſit oꝛganũ q̃ aliqͥd mouet᷑ coſiderãdũ eſt in libꝛo de motu aiaalin. Ouerit᷑ Utrũ ſit ſilitudo in motu animali um et in motu vniuerſi. Ddm ꝓſic. quia in vniuerſo aliquod eſt mouens imobile ſic deus. et aliqð eſt mouẽs motum qð ſcz mouet᷑a deo et vlteriꝰ mouet alia ſicut ſube ſeꝑate ſpeculati ue.alia ſunt que mouent᷑ et mouent executiue ſicut aia nobilis cum celo.et iſta inferioꝛa ſunt ſolu mota. Silr ẽ in motu aĩaliũ qꝛ appetibi le mo et nõ mouet᷑ appetit mouuet ct poñam localiter motiua et mouet᷑ ab appetibili.poña gũt localiter motiua mouet executiue coꝛ.⁊ coꝛ mouet alia mebꝛa qᷓ mouent᷑ et nõ mouent Eſt tñ in iſtis dꝛã qꝛ apꝑetibile mouet appetitum ſolu finaliter ſed deus mouet intelligetiã fina / liter et efficienter. Nunc autẽ in ſũma Poſtq; Areſto: determinauit de pona localiter motiua impatiua.hic ↄnir determinat de pꝛinci pio motus localis executiuo. Et vult ꝙ pꝛici/ piũ mot localis executiuũ eſt quedã pona que eſt in coꝛde ſᷣm ꝙ ſibipiũgunt᷑ alia mẽbꝛa.Et hoc põt ſic ꝓbari.qꝛ illud eſt pꝛincipiñ executi uũ motꝰ qð eſt pꝛincipiñ ⁊ finis motꝰ. ſed coꝛ eſt pncipin ⁊ finis cuiuſlibet motus in aĩali.q̊ pona localiter motiua eſt in coꝛde.inoꝛ pʒ qꝛ coꝛ hʒ duplicẽ motũ ſcʒ gibboſũ.i.cõuexum et cõcauũ ⁊ ideo hʒ motũ ſicut glingiſmꝰ.i.cir culare. ⁊ ̃ᷣm vnñ motũ ſcʒ ↄcauũ ẽ finis.⁊ ßᷣim aliũ motũ ẽ pꝛicipiũ Uñ qdamodo coꝛ mouet circularit᷑.i.hʒ ſilitudinẽ motꝰ circularis.ſic g̊ illud qð circulariter mouet᷑ ſᷣm totũ quieſcit ⁊ ſᷣm ꝑtes mouet ita etiꝗ eſt de motu coꝛdis. Arguit᷑ Pona localr motiua ↄſiſtit ĩ neruis adinuicẽ ↄiungentibꝰ oꝛgana que ſunt pꝛinci/ pia mot localis Exempli grã in cruribſũt ner ui quidã qͥ adinuicẽ ↄiungunt oꝛgana motꝰ lo calis. Dom coꝛ accipit᷑ duplr. Unoꝰ ̃ᷣm ſe et ſic ĩ coꝛde nõ ẽ pona motiua local. Alioꝰ capit᷑ coꝛ ſᷣm ꝙ ſibiↄiungunt᷑ alia mẽbꝛa.q̃ reci pint naturaliter influxũ a coꝛde.et ſic coꝛ ẽ ſub iectũ poñe motiue localiter Et ſic dicit Areſto. in libꝛo de aialibꝰ ꝙ aia eſt in coꝛde qð nõ ẽ ᷣm de aĩa q litercñq; accepta ſʒ de aia motiua. Iſta ergo potẽtia localiter motiua eſt realiter diſtin cta ab alijs potentijs pᷣus dictis qꝛ eſt vis qdã motiua que eſt in coꝛde ſᷣm ꝙ ei alia membꝛa coniungundf Querit᷑ Quid ſit pꝛincipiũ motꝰ localis in aialibꝰ Dðm ꝓꝙ aliud ẽ qrere de pᷣncipio mo tus localis ⁊ de pona localiter motiua. Uñ ſi querat᷑ de pꝛincipio.Dðm eſt ꝙ duplerx eſt pᷣnci in motus localis. ſ.iĩimobile ⁊ mobile Immo ile eſt appetibile.qꝛ hoc mouet appetitũ ex cꝰ motu ſequit᷑ motus aialis. Pꝛincipiũ mobile eſt duplex ſczʒ impatiuũ et eſt appetitus ⁊ fan / Tercius taſta. vel eſt appetitus et intellectus ſicut pus dictũ eſt. Sed executiuñ eſt pona ꝗ eſt in coꝛð et in aliſis membꝛis ſibi ↄiunctis. Si añt qrat de poña localiter motiua tũc excludit᷑ appetibi le.qꝛ quis appetibile ſit pꝛincipiũ motus loca lis tñ nõ eſt poña motiua localiter.ergo ẽ tunc dom ꝙ duplex eſt pona motiua. Quedã eſt im patiua et eſt appetitus cũ fantaſia.vel appeti/ tus cũ intellectu.Alia eſt executiua que eſt n cipaliter in coꝛ ſᷣm ꝙ alia mẽbꝛa ſibi ↄiungia tur. Et ꝑ hoc ſoluit᷑ qſtio ſcʒ an poña localiter motiua ſit vna diſtincta pona. Dom ꝙ ſic et loqndo de poñna executiua et nõ imꝑatiua. VHBmnino quidem. Poſtq; Areſto.determinauit de pꝛincipio mo tus localis in cõi.hicↄñter determĩat de ipo ꝑ compoſitionem ad diuerſa animalia. Et pmo dicit quid ſit cõmune oĩbus aialibus ꝑticipã tibus motum.Et vult ꝙ omne animal inq;tũ appetitiuũ eſt ſuiipᷣius motiuũ.qꝛ appetitꝰ eſt ꝓpꝛia cauſa motus.Cuiꝰ rõ eſt qꝛ q;uis pꝛinci pium motus localis ſit ab aliqua cognitione tñ cognitio non eſt ſuff iciens pꝛicipin motꝰ lo calis niſi cognitõni addat᷑ appetitus.qꝛ cogni tio de ſe eſt ad oppoſita.ſed appetitꝰ determinat poñam ad vnũ.Et hoc ẽ qd dicit Areſto.ꝙ ap petitus qui mouet nõ ẽ ſine fantaſia rõnali vel ſenſibili.qſi diceret ꝙ talis appetitꝰ neceſſario pᷣſupponit cognitõem rõnalem vel ſenſibilem. Arguit᷑ Nulla fantaſia ẽ réenalis.ergo male dicit᷑ ꝙ appetitꝰ nõ mouet ſine fantaſia rõnali vel ſenſibin. Dðm dupliciter. Pꝛimo ꝙ fa/ taſia dicit᷑ rõnalis ꝑ ꝑticipationẽ licet non per eſſentiã. et tñ qꝛ Areſto.hic extendit fantaſiam ad rõnem.ergo dðm eſt ꝙ illa pñt habere vnñũ cõmune nomen que hñt vnã cõem ꝓpꝛietateʒ cũ ergo cognitio ſit cõis fantaſie et intellectui. q/ ꝓpe ẽ rõ ſic etiã pᷣt fãtaſia exiſtẽdi ad ĩtellcm quia noticia in fantaſia eſt nobisnotioꝛ qᷓ; in intellectu. Tonſideranduʒ ãt Hic Areſto. inquirit quid ſit oncipium motꝰ* in animalibus impfectis quibus ſolum ineſt ſenſus tactus.Et vult ꝙ fantaſia indetermĩata et ↄcupiſcentia indeterminata illam fantaſiam conſeqns ſunt pꝛincipium motus localis in il lis animalibus quibus ſolum ineſt ſenſus ta⸗/ ctus Et hoc ſic ꝓbat᷑.quia eo modo quo aniali bus ineſt motus localis.eo modo ipis ineſtpᷣn cipin motus localis.ſed iſtꝭ animalibus ineſt motus indeterminatus quia ſoluz mouent᷑ in — —,. =2 St — — ————— W—ð — — — — = * — pñ̃tia ſenſibiliñ qᷓ determinate eis ꝓponuntur ergo etiã pꝛicipium eon elt fantaſia indetermi llã ↄſeqns. eo em modo quo illis ineſt fantaſia etiam eis ineſt concupi/⸗ nata et concupiſcẽtia ſcentia. G Genſibilis quideʒ Conſequẽter dicit Areſto.quid ſit pncipium motꝰ localis in aialibus ꝑfectis. Et vult ꝙ in illis pncipiñ mot localis eſt fantaſia ſenſibił abſentis. quia illa mouẽtur ſm fantaſiã deter/ minatã. qð intelligit᷑ cõtungendo tali fantaſie appetitñ. Deinde oſtẽdit quid ſit pnepiũ mo/ tus locał in hominib. et dicit ꝙ fantaſia deli/ berãs. i. rõ deliberatiua q põt vocani fataſia ſi cut dictũ eſt. Ul pᷣt etiã exponi de fantaſia ſen/⸗ ſitiua que eſt deliberatiua ꝑ pꝑticipatõem. et ſic fantaſia ſenſitiua etiã vocat deliberãs. Iſtud em̃ ſic pbatur. Illud eſt pꝛicipin motꝰ localis in hominib quo vnũ peligit᷑ alteri in agibili bus. qꝛ ex tali electiõe aliqd mouet᷑ ad vnũ et nõ ad alterũ. ſed talis electõ fit ꝑ rõem delibera tiuã ergo rõ deliberãs eſt pꝛincipiñ motꝰ local in hoĩe opoꝛtet em ꝗilla ratõ deliberãs accipi piat aliq;; cem regulã quã applicando ad agi/ bilia vnn peligit alteri. illa ant regula pᷣt eẽ pn cpiñ omniñ agibiliñ ſcz ꝙ omne bonn ſit faciẽ — * dñ ⁊ quia bꝛuta nõ poſſut vti tali ſyllogiſmo ꝑ quẽ vnũñ peligit᷑ alteri.ideo ſequunt᷑ duo Pꝛi mo ꝙ bꝛuta nõ hñt opinionẽ qꝛ opinio genera tur ex tali ſyllogiſmo. Secñdo ſe equit᷑ ꝙ bꝛuta ſtatim mouent ꝑ fantaſiã ad ↄcupiſcendũ vel iraſcendum qꝛ no hñt deliberetionẽ qua pñt p/ eligere hoc vel illud Wincit at aliqndo. Pic Areſto. rñt vni tacite queſtioni qua quis poſſet dicere ꝙ hõ ſepꝛ moueat ad aliquid ↄtra rõem ꝛeliberatiuã qꝛ nõ ſemꝑ facit ulud qð deli berat. Rñdit Areſto. ꝙ qñ hõ mouet᷑ ᷣm ꝓpꝛi am naturã hominis tac ſemꝑ mouet᷑ ᷣm rõem deliberantẽ. ſed qñq; ↄtingit ꝙỹ hõ mouet nõ vt hõ ſed vt bꝛutũ. ſicut ↄtingit al appetit inferi oꝛ vĩcit ſuꝑioꝛẽ appetitũ ⁊ de trahat ſupioꝛem a ſua rectitudine.⁊ ideo ex hoc luntati. qð etiã pʒ ex expimẽto qꝛ videmꝰ ꝙ hõ ſi appꝛehendat aliqð ↄcupiſcibile nõ tñ ſtatiz ꝓſequit᷑ illud ſed aſpicit motũ volutatis rõna lis. Rõ illius eſt quia vt pꝛius dictũ eſt volun iberatione remo nendo hoiem ab eo qð deliberauit rõ. Ex quo ſequit᷑ q ſiẽ ĩ toto vniuerſo ſuꝑioꝛ celeſtis ſphe ra mouet inferioꝛes naturałr. ſic etiã appetit ſupioꝛ mouet naturaliter inferioꝛẽ. ſed ſic om/ nino motus fieret ↄtra naturã ſi infenioꝛ ſpera moueret ſuꝑioꝛẽ et traheret eã ad ſuũ motn. ſic etiam eſt contra naturam ꝙ inferioꝛ appetitus Anima OQuerit᷑ Cltrũ virtus iraſcibilis ⁊ Rcupiſci/ bilis moueant᷑ a rõne ⁊ obediantei. Dom ꝙ ſie et hoc eſt verũ ᷣm aptitudinẽ taʒ quo ad in tellectũ q; quo ad voluntatẽ.rõ em qnq; exten dit ad appetitũ roõnalem qui eſt voluntas Q⸗ aũñt appetitus inferioꝛ obediat rõni ſic ꝓbatur qꝛ appetitus ↄiungit᷑ vᷣtuti eſtimatiue pꝛinci/ paliter in homine que virtus eſtimatiua eſt rõ pticularis. Ex quo ſic arguit᷑. Rõ ꝑticulans di rigit a rõne vli ſicut pʒ in ſyllogizatione vbi poſitiones ſingulares concludunt᷑ ex vlibꝰñ ergo intellectus ſit rõ vlis et eſtimatiua pꝑticu/ laris. ſic dirigit᷑ eſtimatiua et appetit ſibi con iunctus a rõne vłi. Et iſta eſt ca quare ouis eſti mans ꝑ virtutẽ eſtimatiuã lupũ pñtem abſq; —w deliberatõne ſtaĩt fugit. ſed ho etia ſi eſtimet ꝑ vᷣtutẽ cogitatiuã aliqð ꝑiculũ ſibi iminere pꝛi/ mo deliberat anteq; fugiat. Et qꝛ ſyllogizare ñ eſt opus ſimplicis intellectus ideo dicunt᷑ iſte virtutes plus obedire rõni qᷓ; intellectui.idem pʒ ex expimento qꝛ ex vlibus ſᷣ yllogiſationibꝰ mitigant᷑ paſſ iones ſicut ira vel ↄcupiſcentia vel aliqð hmõi et etiã obediũt iſti appetitꝰ vo/⸗ 72 — tas eſt ſupioꝛ pona iter ponas aiĩe.ſed ſemꝑ ſu/ perioꝛ pona mouet inferioꝛc. g etia volñtas na turałr mouet inferioꝛes ponas. Arrguit Auguſtinus vocat ſenſualitatẽ ſpẽ tem quia nõ obedit rarioni.ergo ſeqtur ꝙ appe titus inferioꝛ nõ obediat rõni. Dom ap/ petitus ſenſitiuus accipit᷑ dupłr. Unobm ꝙ lert in obiectũ abſolute pꝛcter rõnẽ.et ſic vocat ſerpens qꝛ ſic mouet aↄtra dñiñ fationis ſuꝑio ris et inferioꝛis Alio⸗ accipit᷑ appetitꝰ infenioꝛ fßFm ꝗ in appetitũ redũdat intellectus.⁊ ſic ap⸗ petitus vocat᷑ rõnalis. poteſt em poña ſuꝑioꝛ dirigere inferioꝛẽ ad ſun actum. Arguitk OQð repugnat alicui nõ obedit ei.ſʒ ſenſualitas repugnat rationi.ergo nõ obedit ei Minoꝛ pʒ in incõtinentibus. Dom ꝙ ſicut in ciuilibus eſt duplex pꝛincipatus ſcʒ deſpoti cus in quo pꝛincipatu inferioꝛ nõ hʒz ptatẽ re/ ſiſtendi ſuꝑioꝛi ſicut dũs pꝛincipatur ſuo buo Alius eſt pꝛincipatus politicus ſiue regalis et in ulo pꝛincipatu ſubditi hũt ꝓpꝛia volũta tem reſiſtedi dominio ſuoꝝ ſuꝑioꝝ.ſicut rex do minaf ciuibns. Dom eſt ergo ꝙ ſilr in homine repit᷑ duplex pꝛincipatus.quia aĩa dnatur coꝛ poꝛi pꝛincipatu deſpotico. et iõ pᷣt aĩa vti coꝛꝑe ⁊ coꝛpꝰ aĩe reſiſtere nõ poteſt Ded volũtas nõ dñat᷑ appetitui inferioꝛi tali pꝛĩcipatu ſʒ onci/⸗ patu politico et iõ appꝑetitꝰ in ferioꝛ pt reſiſtere appetitui ſuꝑioꝛi. Uu patzʒ ꝙ iſta ꝓpõ appeti tus iferioꝛ obedit rõni eſt accipienda ſᷣm ꝙ obe Dit dicit aptitudinẽ ſic ꝙ ſit ſenſus appetitus obedit.i.aptus natꝰ ẽ obedire q;uis etiã natꝰ ſit repugnare rkriiimm M Alrguit᷑ Poña ſenſitiua cognitiua nõ obedit rõi.ergo nec appetitiua. Añs pʒ gqa nõ videmꝰ qñ volumꝰ ↄna pʒ.qͥa appetitꝰ ſeqͥtur cogniti onẽ. Dom ꝙ duplices ſunt ſenſus ſcz exterio/ res ⁊ tales nõ obediñt rõui qͥa tales nõ mouen tur niſi pñtibꝰ ſenſibilibus. cũ ergo ꝑ imꝑium volũtatis nõ ſit obiectũ pñs.ergo no pᷣt videre viſus qñ volumꝰ. Seo ſenſus interioꝛes mo/ nent᷑ 'm impiñ volũtatꝭ qꝛ illi ſenſus ↄponũt fantaſmata ſiẽ dirigunt᷑ a libtate volutatis Querit᷑ Utꝝ appetit ſenſitiuꝰ moueat vo lütatẽ Dom ꝙ quʒz pᷣt appetit ſenſitiuꝰ mone re volntatẽ Cuiꝰ rõ eſt qꝛ obiectũ volũtatis ẽ bonñ ſed m appetitñ ſenſitiun qũq; iudicamꝰ aliqᷣd eſſe bonu. ergo appetitꝰ ſenſitiuꝰ pᷣt moue re volũtatẽ. Maioꝛ eſt manifeſta ⁊ minoꝛ ptʒ qa qð alicui videat᷑ aliqͥd eſſe bonũ hoc ↄtigit ex diſpõne illius qð ꝓponit tale bonũ ſic guſtꝰ infectꝰ indicat hoc eſſe dulce qð ↄuenit.ſibi ſʒ ſuã infectionẽ.cũ ergo ex paſſione appetitꝰ ſenñ tiui qñq; hõ ĩmutet᷑ ad diſpõnem aliquã. ſeqͥt᷑ ꝓßm illã diſpõem appareat aliqð bonũ quod extra illã diſponem no eſſet bonũ. ⁊ ſic pʒ ꝙ ap/ petitus ſenſitiuꝰ mouet volũtatẽ ex ꝑte obiecti Afr. Appetitꝰ ſuꝑioꝛ eſt mouẽs ⁊ mouẽs eſt pᷣſtaãtius moto et dignius eo.ꝗ appetitus ſenſi tiuus qͥ eſt appetitus inferioꝛ no pt mouere ap petitũ ſupioꝛ. Dom ꝙ nõ eſt incouen iẽs ꝙ aliq d ſit dignius altero ſimplłr.⁊ tñ alterũ põt eſſe dignius illo ᷣm qͥd Per h ergo eſt doᷣm ꝙ appetitus ſenſitiuus accipit᷑ dupłr. Unoꝰ vᷣm ſe ⁊ ſic mouet᷑ a volũtate.⁊ ſic ſp appetitus ĩtel lectiuus eſt dignioꝛ. Alioꝰ appetitus ſenſitiuꝰ accipit᷑ m ꝙ ſubiacet paſſioni.⁊ ſic appetitus ſenſitiuus dñatur appetitui intellectiuo.quia mouet appetitũ intellectiuũ ad pſeq̃ndũ paſſi onẽ q dnatur in appetitu ſenſitiiñ. Arguit᷑ Uurtus pꝑticularꝭ nõ agit in cauſam vlem. ergo appetitus ſenſitiuus nõ agit in vo/ lũtatẽ que eſt circa bonñ vle.et appetitus ſenſi tiuus eſt circa bonũ ꝑticulare Dom ꝙ virtus ꝑticularis nõ agit in vᷣtutẽ vłem niſi etiã talis vutus vlis applicet᷑ ad aliqð pꝑticulare agibi le Exempligra extra ꝓpoſitñ. Tirtus celi q eſt vlis pᷣt impediri ꝑ aliqð ꝑticulare agens circa ꝓductionẽ alicuius plante ⁊ t virtus celi eſt Tercius vlis noõ vlx eſt verũ q vᷣtus pticularis nõ im pediat virtutẽ vłem.et ergo pᷣt appetitus ſenſi/ tiuus diſponi ꝑ aliquã paſſionẽ vt in hoc par/ ticulari agibili trahat rationè a ſua rectitudine Gcientificum autẽ Quia An.ſupꝛa dixit ꝙ in homine mouet rõ deliberatiua.iõ Arl.hᷣ dic que ſit illa rõ mouẽs Et pꝛio vult ꝙ illa nõ eſt rõ ſpeculatiua qꝛ illa nõ mouet ſed manet. i. qeſcit. Illa em rõ nõ cõ ſiderat aliqð agibile.et iõ vocat eã ſcientificam qͥa ꝑ illã abſolute aliqͥd ſcimus Ratio ò̊ q̃ mo uet eſt Pnorlen q iteru eſt duplex ſcʒ vlis q cõſt derat vlłia pꝛincipia agibilin.⁊ ꝑticulans ꝗͥ ap plicat tale vłe ad aliqð ꝑticulare agibile Exem pligrã Rõ vlis dicit ꝙ ꝑentes ſunt honoꝛaãdi. ſed rõ ꝑticularis dicit ꝙ ille pater ſit honoꝛãdꝰ mouet ergo vtraq; ratio pꝛactica. ſed differẽter qa rõ vlis pꝛactica mouet ſicut cã pꝛima.ſʒ rõ pꝛactica ꝑticularis mouet ſicut ꝓxima cã. oꝑtz em ſi motus debeat ſeqͥ ꝙ vniuerſalia applicen tur ad pꝑticularia agibilia. Et ex iſto pᷣt faciliter ſumi ro qre rõ pꝛactica paꝛticularis coꝛrũpit qa in iſta ꝑticulari applicatione contingit ꝑti/ cularem ronem coꝛrumpi ꝓpter dlectationem vel ꝓpter aliam paſſionẽ quam delectationẽ vel paſſionem in electione ſequitur ratio pꝛactica ꝑticularis. l Queritur Utrum homo ſit liberi arbitrij⸗ Dicendum ꝙ ſic.quia niſi ſic tunc fruſtra eſ/ ſent conſilia. exhoꝛtationes pꝛecepta.pꝛemia et equod eſt fallum. Cuius ratio eſt quia de his que fiunt neceſſario non eſt conſilium vt di citur tertio ethicoꝛum.ſed de his que poſſũt ſic eſſe vel non eſſe. fiunt ergo conſilia vt vnum eli gatur per liberum arbitrium et non alterum. Similiter fiunt exhoꝛtationes vt eligatur ali quod bonum et eius oppoſitum non eligatur. Dinuliter pꝛecepta ſunt de his que homo po/ teſt facere vel non facere Pꝛemiñ autem datur bonis ⁊ pena malis. Lirca quod ſciendum ꝓquedam res agunt ſine iudicio ⁊ ſine cogni/ tione.ſicut lapis tendit ad locum deoꝛſum. et alique agunt iudicio et cognitione ſed non libe ro quia agunt naturali inſtinctu ſicut bꝛuta. ſʒ homo agit iudicio ctiam libero. agit enim iu/ dicio quia per vim cognitiuam homo iudicat quid ſit agendum et quid dimittedũ.Etiſtud iudicium nõ eſt ex naturali inſtinctu ſed ex col/ latione ipᷣiꝰ rationis in particulari operabili. Cuius ratio eſt quia appetitus noſter ſequitur 2 rationem. ſed ratio noſtra in particulanbug agibilibus eſt circa contingentia circa illa autẽ? .ũ — — W — — —.õ,õ ratio habet viam ad oppoſita.pᷣt enĩ rõ ꝑſua/ dere in aliquo ꝑticulani agibili duo contrania ſicut patʒz in rhetoꝛicis ꝑſuaſionibus.etiam in dyalecticis ſyllogiſmis Unde patet ꝙ oꝛigo li bertatis ẽ ex rõe perſuadente aliquid agenduzʒ vel non agendum. Af. Areſto.dicit.ij.ethicoꝝ.Qualis vnuſ quiſq;ẽ talis finis debet ei.Ex quo ſic arguitur aliqͥs ẽ aliqualis ex habitu et natura.g homo nõ ex libero arbitrio oꝑat᷑.ſed ex habitu vel na tura oꝛdinat᷑ ad finẽ. Dom ꝙ in hoĩe ẽ du⸗ plex qᷓlitas.ſczʒ naturalis et acquiſita vel ſupꝑer/ ueniens. Naturalis ꝗᷓlitas pᷣt accipi vel circa ĩ tellectũ.vel circa coꝛpus ⁊ virtutes coꝛꝑi anne xas.ex naturali ant qlitate intellect hõ appe/ tit vltimũ finẽ.et ideo nõ vult libere vltimũ fi nẽ ſed neceſſario.Et ideo ꝑ cõꝑatione ad vlti/ mũ finẽ nõ habet voluntas libertatẽ.qꝛ hoc eſt ſummũ bonũ ad qð naturalit᷑ oia inclinantur Ex ꝑte aũt coꝛpoꝝ hõ pᷣt habere qualitates in clinantes ipᷣm ad aliqð.ſed illis inclinationi/ bus pht reſiſtere ꝑ voluntatẽ.⁊ ꝑ qualitates ſu/ peruenientes acquiſitas aut infuſas.etiã incli natur homo ad aliqð opus ſed nõ neceſſario.⁊ ideo adhuc pᷣt nõ agere opa illiꝰ habitus.⁊ hꝰ ppter triplicem cam. Pꝛima qꝛ pt puenire ac quiſitionem habitus. Scda qꝛ pᷣt non vti ta⸗ li habitu. Tercia qꝛ pᷣt ꝑ cõtrarios motus id ẽ zetus tales habitꝰ coꝛrupe.Dðm ẽ ergo ad ar/⸗ gumentũ. ꝙ q;uis habit inclinat ad aliqð o/ us nõ tñ neceſſitat ad tale opus. qꝛ pᷣt aliqͥs ñs habitũ nõ opare ꝑ talẽ habitũ. Querit᷑ ¶tx libern arbitriũ ſit ſpẽalis po/ teẽtia aie. Dom ꝙ nõ qꝛẽ ipamet volũtas. qð ſic ꝓbat᷑.qꝛ oꝑtet poñas appetitiuas ee p/ poꝛcionatas appꝛehẽſiuis.qꝛ appetitiue mo/ uent᷑ ab apphenſiuis. ſed in intellectuẽ quedã vis ĩtellectiua qᷓ vnũ ex alio eligimꝰ.ergo pꝛo/⸗ poꝛcionabilit ſic erit in appetitiua Eſt igitur vna vis in appetitiua q̃ ſimplicit᷑ finẽ appeti/ 9¼ vocat᷑ volũtas.Alia ẽ vis electiua ſiue li/ beri arbitrij ſᷣm quã vnũ eligit᷑ añ aliud.ſic g intellectꝰ ⁊ rõ ſũt vna poña ita volũtas ⁊ libe/ rã arbitriũ. ⁊tõ ſm aliqͥs liberũ arbitriñ dicit᷑ vis electiua qꝛ ꝑ illã vim vnũ peligit᷑ alteri Ar. Naturale et deliberatiun nõ pñt eſſe v⸗/ na poſia ſʒ ẽ aliq volũtas naturalis qᷓ vocatur theleſis. ⁊ aliqᷓ ẽ volũtas deliberatiua ꝗᷓ vocat vuleſis. ergo ſunt diſtincte pone. Dðz ꝙ vo lũtas naturalis qᷓ vocat᷑ theleſis.⁊ volũtas de liberatiua que vocat᷑ vuleſis nõ dꝛñt vt diuer ſe poñe. ſed dꝛñt ſm actũ ꝑfectũ et imꝑfectum qꝛ theleſis dicit volũtatẽ unpfectã qꝗᷓ nõ eſt cõ/ Anima iuncta pfecte deliberationi et cõplete. nec eſt ac cepta ſᷣm oẽs circũſtantias ſiue cõditõnes.ſed vuleſis ẽ volũtas accepta cũ pfecta deliberatõe et ſᷣm hoc cõtingit ꝙ aliqͥs vult oppoſita ſʒ di uerſas volntates.qnq; eni ante pfectã delibera tionẽ vult aliquã rẽ quã tñ nullo mõ vult poſt deliberatõem pfecta. VUt martyres volũtate na turali volebãt nõ moꝛi.ſed volũtate deliberati ua ⁊ pfecta volebãt moꝛi ne abncgarẽt fidem. Alf. Poñe diſtiguuntf penes actꝰ. ſʒ ẽ alius actus volũtatis ⁊ liberi arbitrij.gꝰ ſunt diuer/ ſe potentie. Ma ioꝛ eſt nota.⁊ minoꝛ pʒ.qꝛ vo lũtas ẽ actꝰ poñe volitie ſʒ ꝙÿ abſolute ĩclinat ad finẽ.ſʒ electõ ꝓpt᷑ dinſitatẽ eligibiliũ ẽ actꝰ liberi arbitrij. Ddðm ꝙ ſunt duplices actus. Quidã ſunt qui ſe accidẽtalit᷑ hñt ad aliquã ponam.⁊ tales nõ diuerſificant ponñam. Alij ſunt actus q eſſentialiter ſe hñt ad potẽtias.et illi diuerſificãt poñas.ſicut in ſenſibus ſũt aun Dire ⁊ videre.tales enĩ actus diuerſificãt potẽ/ tias. Per hoc geẽ dom ꝗ electio ⁊ voluntas ſe hñt ꝑ accñs ad liberũ arbitriũ. qꝛ volũtas eſt actꝰ poñe volitiue ſᷣm ꝙ abſolute inclinat ĩ fi/ nẽ.ſʒ electio ẽ actꝰ volũtatis ſᷣm ꝙ vnñ peligit᷑ alteri ꝓpter aliqd bonũ ↄñs.Et ſile ẽ de intel/ ligere ⁊ rõcinari quo ad poñam intellectiuam Alr. Eſt dupler intellect' ſcʒ agens ⁊ poſſibi lis.gꝰ etiã erit duplex volũtas ↄna tenet a ſili Ddm ẽ dupliciter. Pꝛimo ꝙ volũtas nõ mo/ net a duplici intellectu. lz ſolum ab intellectu poſſibili. Et iõ ſicut ĩ intelicctu poſſibiliẽ vis intellectiua ⁊ rõcinatiua.ita in volũtate ẽ vis volitiua ⁊ electiua. Scðdo ẽ dom ꝙitellectꝰ cõ pat᷑ ad volũtatẽ vt moues.⁊ ideo nõ opoꝛtet diſtinguere duplicẽ volũtatẽ.qꝛ nulla eſt vo/ luntas agens cũ oĩs volutas ſit mota. Wegetabilẽ quidẽ Poſtq; Areſto.ĩ pcedẽtibꝰ determinauit ð ſin gulis ptibꝰ anime ſcʒ de ania vegetatiua.ſen/ ſitiua, intellectiua.et motiua ſᷣm locũ.hic ↄnt vult oñdere qũo ſe hñt iſte ptes ad viuẽtia.et pꝛimo qno ſe habeat aĩia vegetatiua ad viuen tia.ſcðo qũo aĩia ſenſitiua.Vult ergo ꝙ anima vegetatiua eſt in omnibus viuẽtibus. Et hoc ſic ꝓbat.qꝛ omne viuẽs vel habet tpᷣs augmẽ/ ti ſicut in pꝛrncipio poſt generatõem.Aut ha/ bet tps decrementi.ſicut qñ viuẽs tẽdit ad coꝛ/ ruptõez. Vel hʒ tpᷣs ſtat ſicut qñ nec augetur nec decreſcit.ſed in oĩbus iſtis ſtatibus neceſ/ ſe eſt viuens vti alimento.ſed vti alimento ſpe ctat ad aiam vegetatiuã. ergo neceſſe eſt omne viuens habere animã vegetatiuã. Liber NODuerit᷑ Quotuplex eſt tempus in rebꝰ ge⸗ neratis. Dom ꝙ triplex. Aliquod eſt tempꝰ in quo ꝓpter caloꝛẽ naturalem plus aggenera tur de alimento ſubſtantie aliti q; deꝑditũ fuit et hoc eſt tempus augmenti. Aliud eſt tempꝰ in quo plus remouet᷑ de ſubſtantia aliti q; ag/ generet᷑ et hoc ꝓpter defectũ caloꝛis naturalis et hoc eſt tempus decrementi. Aliud eſt tempꝰ in quo equaliter aggenerat᷑ ſicut deꝑdituʒ fuit et hoc dicit᷑ tempus ſtatus. Dicut tamen aliqᷣ ꝙ non ſit tempus ſtatꝰ niſi quo ad nos.qᷣa vel homo ſemper creſcit et augmentetur vel decre/⸗ ſcit. et hoc capiendo augmentum et decremen/ tum impꝛopꝛie ſm qð aliquid dicit᷑ augeri qð eſt factu maius q; imediate ante hoc fuit.⁊ hoc dicitur decreſcere qð eſt factum mmus q; im/ mediate ante hoc fuit. Benſuum autez ne Hic oñdit qũo ſe habeat ſenſus ad viuentia: et dicit ꝙ non eſt neceſſe omnibꝰ viuẽtibus in eſſe ſenſum. et hoc ſic ꝓbat quia pꝛimus tactꝰ ſcz ſenſus conſiſtit in quodã temperimento q̃li tatum pꝛimarũ.qꝛ ſicut pꝛius dictũ eſt.nihil aliud eſt ſenſus tactus qᷓ; medietas calidi. fri/ gidi. humidi. ⁊ ſicci. ſed ſunt multa viuentia que habent coꝛpus ſimplex.ſicut ſunt plante. ergo illis non ineſt aliquis ſenſus. Arguit᷑ Plante habent coꝛpus mixtum. g⸗ non habent coꝛpus ſimplex. Dom yꝓ dupli citer ðꝛ aliqð coꝛpus ſimplex. Uno mõ qꝛ nõ eſt compoſitum ex quattuoꝛ elementis.et ſic ce lum et quattuoꝛ elementa ſunt coꝛpoꝛa ſimpli cia.⁊ illo modo verũ eſt ꝙ plante non ſunt ceꝛ poꝛa ſimplicia. Alio modo dicit᷑ aliqð coꝛpꝰ ſimplex in virtute et in potentia. ⁊ ſic ilud dici tur coꝛpus ſimplex qð non poteſt fundare ſen/ ſum tactus.et ſic plante habent coꝛpoꝛa ſim/ plicia. qꝛ non habent in ſe illã medietatẽ qua/ itatn pꝛimaꝝ in qua fundatur ſenſus tactus Vlbi notandn eſt ꝙ aliqui exponebant coꝛpus ſimplex ad ſignificandn coꝛꝑa que ſunt ſoluʒ elementaria vt ſcʒ ſit ſenſus ꝙ aliqua ſunt vi/ uentia ſcʒ calodemones et cacademones qᷓ ha bent coꝛpa ſimplicia ſcʒ aerea tantũ. Et q;uis illo modo poſſet intelligi textus nõ tamen vi/ cetur eſſe ad ꝓpoſitũ ſicut pꝛima expoſitio. Animal autẽ neceſ. Conſequenter ondit Areſto. qũo ſe hʒ ſenſus ad viuentia. Et vult ꝙ q;uis ſenſus non inſit oĩbus viuentibus ſicut dictñ eſt. neceſſe eſt ta/ mẽ ſenſuz eẽ ĩ quolibet nali.et hoc ꝓbat ſup/ Tercius ponendo duas autoꝛitates Pꝛima eſt ꝙ natu ra nihil facit fruſtra. Scda ꝙ omnia que fiñt a natura ſubſiſtũt ꝓpt finẽ vel accidũt his que fiunt ꝓpter finẽ.ex quibꝰ ſumit᷑ talis rõ.Si at nõ haberet ſenſuz tůc nõ poſſet diſtinguere in ter nutrimẽtũ cõueniẽs et diſcõueniẽs. qꝛ per nutrimĩtũ diſcõueniẽs coꝛrũpit᷑.⁊ iõ ſic gene/⸗ ratio talis anĩab eſſet fruſtra.qꝛ fruſtra generat qð ſtatim coꝛrũpit᷑ qð ẽ cõtra pꝛimꝗ autoꝛita/ tẽ. Et hñt ꝓgreſſiua aĩalia oꝛgana q̃ nõ habe/ rent aliquẽ finẽ niſi aĩial haberet ſenſuz qð eſt ↄtra ſcdaʒ autoꝛitatẽ.Et qꝛ poſſʒ auqͥs dicere q al heret itellectũ ⁊ p itellectũ fugeret diſcõue niẽtia ⁊ ꝓſequeret᷑ coueniẽtia et ſic nõ eẽt necel ſe habere ſenſuz Areſto. ſoluendo dicit ꝙ hoc eſt impoſſibile ꝙ aĩa intellectiua ſit ſineſenſu ĩ aliquo coꝛpꝑe.⁊ hoc ideo qꝛ talis vnio ad coꝛ/ pus tale nec eſſet ꝓpter bonñ aĩe nec ꝓpter bo nũ ipᷣius coꝛꝑis:õ pꝛopter bonũ aĩe.qꝛ aniĩa in tali coꝛpe exñs nõ intelligit qꝛ nõ pᷣt reciꝑe ex ſenſibus cognitionẽ ſicut facit ꝑ coꝛpꝰ ſenſi/ tiuũ.Nec eſſet ꝓpter bonñ coꝛꝑis.quia aĩa cõ ſeruat coꝛpus in eſſe ⁊ non econtra.cũ ergo ta/⸗ lis aĩa nõ eſſet in coꝛꝑe ſubiectiue nõ poſſet cõ nima nobilis non vnit᷑ celo ꝑ infoꝛmationem ſed ſolum per aſſiſtentiam. 84 Atuero ſi ſenſum. Quia Areſto.ſupꝛa dixit ꝙ neceſſe ẽ oẽ anĩal habere ſenſum. hic ↄñter ondit quẽ ſenſuʒ ne/⸗ ceſſe ſit omne aĩal habere. Et vult ꝙ neceſſe eſt habere oẽ aĩal ſenſuʒ tactus.Et rõ ſtat in hoc. Omne aial aut hʒ coꝛpus ſimplex aut mixtũ nõ aũt pᷣt habere coꝛpꝰ ſimplex.ꝗꝛ in tali coꝛ⸗/ pore nullus ſenſus ſubiectari pt.ſed pꝛius ꝓba tum ẽ ꝙ neceſſe ẽ oẽ aĩal habere aliquẽ ſenſum et ſiẽ coꝛpꝰ mixtũ tũc ſundat ſenſum tactꝰ.qͥa tactus cõſiſtit in quadã medietate ꝓpoꝛtionis ſeruare eoes in eſſe Ex quo textu pᷣt capiꝙ a litatũ pꝛimaꝝ.ſ.calidi.frigidi.humidi ⁊ ſicci Pꝛopter quod qui Pic elicit coꝛrelarie ꝙ etiã pᷣter tactũ nccm eſt oẽ al hꝛe guſtũ. ⁊ hoc ſic ꝓbat.qꝛ guſt ẽ qdã ta ct.ſi g ncce ẽ al hre tactn.g etiã et guſtũ. Itex guſt ſenl alimeti. lz ſine alimẽto al nõ pt 2ſi ſtere. ge ec nec ſine guſtu. alij ãt ſenſus nõ facint ad alimtũ ſʒ apphẽedũt delectatões circa alimẽ tũ.⁊ hoc ẽ veꝝ ð ſenſu olfactꝰ.⁊ hoc pꝛobat in ductiue.qꝛ coloꝛ et ſonꝰ nihil faciũt ad alimẽ/ tũ ſed odoꝛ ẽ lectatio circa alimẽtũ ſicut pꝛo bat Areſto. in libꝛo de ſenſu et ſenſatt. Arguitur Pꝛius dictũ eſt in ſcvo hub ſo — U‚nmee—s— ⸗e e — 20 — — Auinima ltus tactus neceſſariꝰ ſit aĩali.ergo male dicit᷑ talis medietas cõmixtionis ſed ꝑtes ſunt ter / „ —– hic ꝙ guſtus et tactus ſunt neceſſarij oĩ aniali. Dom guſt capit᷑ duplr. VUno ᷣm ꝙẽ di ſcretiuus alimenti ſᷣm ꝙ in alimento ſunt que litates tangibiles ſcʒ calidn.frigidũ.humidũ et ſiccũ.et ſic guſtus eſt vna potentia cum tactu qꝛ tactꝰ exñs circa alimentñ vocat᷑ guſtus.⁊ ta ctus exñs circa alia tangibilia vocat᷑ tactꝰ.A/ lio modo accipit᷑ guſtus ſᷣm ꝙ eſt diſcretiuus alimenti inq;tũ alimẽtũ ẽ ſapoꝛoſuʒ et ſic gu / ſtus eſt ſpecialis potentia.qꝛ hʒ ſpeciale obie,/ ctum ſcʒ ſapoꝛem.Et iſto modo guſtus nõ eſt in quolibet aĩali.qꝛ conchilia et aialia imper/fe cta nõ habent talem guſtu. ſaluant eni talia a⸗ nimalia in aqua ſalſa.qꝛ illa eſt calidioꝛ qᷓ; aqᷓ dulcis.et in aqua dulci talia aĩalia coꝛrũperet Slli autez pꝛopter Ex q̃ Areſto.dixit ꝙ duo ſunt ſenſus neceſſarij oĩbꝰ aĩalibꝰ inquirit iã ↄñter in qͥbꝰ aialibus galij ſenſus ſunt neceſſarij ⁊ vult ꝙ alij ſenlꝰ nõ ſuut neceſſarij oĩbus aialibꝰ ſed illis quibus cõuenit querere alimẽtũ in diſtãtia ſicut ſunt aĩalia ꝓgreſſiua.qꝛ neceſſe ẽ talia aĩalia habere ſenſus quibꝰ cognoſcat᷑ aliqð diſtans.ſʒ tactu et guſtu non cognoſcit᷑ aliqð diſtans.ſed alis tribꝰ ſenſibꝰ.⁊ hoc ꝓbat qꝛ alijs tribꝰ ſenſibus pꝛimo mouet᷑ mediñ et medio moto mouetur ſenſus.Et ponit duo ſimilia.vnũ eſt in motu locali.ſcðᷣm in motu alteratõnis. In motu enĩ locali qñq; contingit ꝙ vno motu mouetr alte/ rum.⁊ iſtud alteꝝ mouet terciũ.ſicut cõtingit in motu ꝓiectoꝝ in quibꝰ ꝑtes aeris ſucceſſi/ ue mouenkt. ſic etiã fit ĩ motu medij in iſtis tri/ bus ſenſibꝰ qð mediũ pꝛi mouet᷑ anq; pona. Scom ſile e de alteratõne.qꝛ qñq; aliqd alte rat vnã rem que alterata alterat aliã.ſic etiam contingit in ſenſibꝰ ⁊ in medio.Et ponit exem influxus qui eſt a capite ad cetera membꝛa.et igeo illa membꝛa ſunt quaſi moꝛtua donec re/ at ille influxus qui fuit pꝑꝑr humoꝛes impedi/ tus. et tũc ibi iterũ eſt actus ſcᷣus tactus. plũ de ſigillo et cera.Eſt tñ iſta deña ĩ textu.qꝛ ſigillũ nõ impꝛimit figurã cere vſq; ad ꝓfun/ dum. ſed tm vſq; ad ſuꝑficiẽ.ſed viſibile impꝛi mit ſuã figurã vſq; ad finẽ.i.vſq; ad ꝓfunduʒ. OQuod ãt impoſſibi Pic Areſto ꝓbat qð pꝛius ſupponebat ſiue cõcludebat ſeʒ ꝙ coꝛpꝰ ſimpler nõ pᷣt eſſe coꝛxꝰ aialis et hoc ꝓbat ſic MNeceſſe ? oẽ al hĩe ſenſũ et pᷣcipue ſenſuzʒ tactus.qꝛ ꝑ ſenſum differt aial a nõ aĩali qꝛ ſenſibile ẽ dꝛna aialis.ſʒ in coꝛpe ſimplici n pᷣt eſſe tactꝰ.qꝛ neceſſe ẽ tactũ cõſi/ ſtere in quadã medietate q̃litatũ pꝛimaꝝ que medictas ẽ ſolũ ĩ mixtione illaꝝ qlitatñ.in ſi/ gnũ cui ſi ſint aliq ꝑtes in aĩali in quibꝰ nõ ẽ reſtres in illis nõ erit ſenſus tactus neq; alins ſenſus.Et ideo oſſa capilli et vngues non ſen / tiunt.quia habundant in terreſtreitate. At. In libꝛo de ſenſu et ſenſato ðꝛ ꝙ oꝛganñ tactꝰ ſit de natura terre.g male ðꝛ hic ꝙ ĩꝑtibꝰ aĩaliũ in quibꝰ ẽ abundãtia terreſtreitatis nõ ſit ſenſus tact?. Dom ꝙ tactũ eſſe de natura terre pᷣt duplicit᷑ intelligi. Unoꝰ ꝑ cõꝑatõnem ad alios ſenſus.⁊ ſic ẽ veꝝ.qꝛ ẽ magis terreſtrꝭ quã alij ſenſus.Alioꝰ ↄſiderat᷑ jᷣm ſe ⁊ a domi/ nio.⁊ ſic ẽ falſuʒ.qꝛ in oĩ ſenſu abſolute accepto dñat᷑ aer vel aqᷓ Et rõ dicta fuit.qꝛ ſenſus dO elſſe receptiuus ſpẽꝝ ſenſibilin. ſed terra nõ eſt bene receptiua qͥa eſt nimis groſſa. Manifeſtum ergo:. Ex pᷣdictis Areſto.oñdit habitudinẽ ſenſuum ad aĩalia.⁊ pᷣmo ſenſus tact.ſcdðᷣo alioꝝ ſenſuũ Quo ad pꝛimũ dicit ꝙỹ ex pdictis manifeſtũ ? ꝙ ꝑ pᷣuationẽ tactus neceſſe ẽ aĩialia moꝛi ⁊ nõ pmanere. ⁊ hoc ideo qꝛ ille ſenſus ẽ neceſſarius aĩiali quo ad eſſe.nõ aũt ſic ẽ de alijs ſenſibus. qꝛ etiã coꝛruptis alijs ſenſibus adhuc anĩalia pnt manere in eſſe ſicut ſunt multi ceci ⁊ ſurdi Ex quo vlterius cõcludit ꝙ excellẽtia alioꝝ ſen ſuñ nõ coꝛrũpit aĩal licet bene ſenſuz vt excel/ lẽs coloꝛ bñ coꝛrũpit viſuʒ ſʒ nõ coꝛrũpit aĩal ſed excellẽtia tãgibilia etiã coꝛrũpũt aial ⁊ nõ ſolũ ſenſum vt excellens caloꝛ vel friuus. l Epobleii carẽt ſeſu tactus.⁊ tñ viuũůt in illa ꝑte vbi humoꝛes ſunt coꝛrupti.gꝰ male dictũ ẽ ꝙ ꝑ pꝛiuationèe tactus ipᷣm aĩal coꝛriõ/ patur. Dom in ülla pte que patit᷑ ap/ plexiam non eſt ſenſus tactus ᷣm actũ ſcðm. tamen ibi adhuc ſenſus tactus ſ̃m actum pꝛi mũñũ.quia ibi adhudeſt anima.unpeditur tamẽ Ar. lidet᷑ ꝙ etiã ſenſibilia alioꝝ ſenſuum coꝛrumpant totũ aĩal.qꝛ ſonus qnq; coꝛrum/ pit aĩal vt ptz in tonittuo. Dom ꝙ in toni truo ſunt tria cõſideranda. Pꝛimo ſonus qui poteſt qñq; coꝛrumpere auditum ſi ſit ſonus vehemens. Secundo in tonitruo eſt aer vio/ lenter motus et talis aer poteſt hominem pꝛe cipitare ad terramet ſi iſte homo interficiatur eſt er pꝛecipitatiõe. Lercio in tonitruo emittũ tur ex nube quidam venenoſi vapoꝛes qui ſ gunt᷑ ad aerem.et ideo ſi homo attrahat tales vapoꝛes tũc homo inficitur ex veneno attracto et ſic iſte vapoꝛ poteſt interſicere hoĩes et non ſonus.⁊ quia ꝑ pluuiã iſta materia impeditur et debilitatur vel extinguitur. ideo cõiter dicit quod tonitruum non eſt periculoſum tempo:e pluuie. ” Alios auteʒ ſenſus PHic oſtendit Areſtoteles qualiter alij ſenſus le habeant ad alia animalia. Et vult ꝙ alios ſenſus habet aial non ꝓpter neceſſitatem fſui eſſe. ſicut habet guſtum et tactum.ſed ꝓpter be⸗ ne eſſe id eſt vt animal melius et conuenientiꝰ viuat ſicut animal habet viſum vt videat ali/ quid ꝓcul ꝑ aliqd mediũ qð ẽ dyaphanũ ⁊.ha bet guſtum vt ſentiat delectationem in alimen/ to capiendo guſtum ꝓpꝛie.et habent aialia au/ ditum vt eis aliquid ſignificetur.quia per au/⸗ ditum audiũt ſermones alioꝝ.et ſic habet lin guam vt ſonando ſgnikeet ſuge affectõnes al teri. Hoc tamen differenter in homine et alus animalibus contingit.quia alia animalia faci unt voces illiteratas.vt in capitulo de voce di ctum eſt in ſecundo hui in quo excedit homo alia animalia et naturalia ꝓpter perfectionem nature ſibi a deo collate qni ſuper omnia eſt be neclictus in ſeculoꝝ ſecula Amen. Notata diligenter viſa et puigili cura au/ ſcultata circa tres libꝛos de Anima Areſtote/ lis Lamberti de monte artiũ magiſtri ac ſacre theologie pꝛofeſſoꝛis iuxta doctrinam inſignis et ſancti doctoꝛis Chome de Aquino oꝛdinis fratrum pᷣdicatoꝛum explicuint ſeliciter. Incipiunt tituli ꝗᷓ ſtionũ triũ libꝛoꝝ de aia ſᷣm numerũ folioꝝ al ſignati. Et in pꝛimo folio habet᷑ ſigura que pn cipalem materiam totius libꝛi in ſe compꝛe/ hendit. ”” Nueſtiones phemiales Vtrũ de de anima ſit ſcia.folio. ij⸗ Vtrũ ſcia de anima ſit vna. ij. Vtrũ ſcientia de aĩa ſit phiſicalis. iij. Cui ꝑti phie ſuboꝛdinet᷑ iſta ſcia. iij. Quẽ oꝛdinẽ habeat liber de ania inter libꝛos phiſicales. iij. Quid ſit ſubiectum libꝛor de anmg.,. uij. Vtrũ oĩs ſcia ſpeculatiua ſit bona et honoꝛabi lis. iiij. Quotuplex ſit bonum. liij. Vtrum omnis noticia ſit de numero bonoꝛuʒ honoꝛabilium. v. Vtrũ in artibus poſſint inueniri due iſte con/ ditiones dignitatis. V Quis iſtoꝝ mõꝝ certitudis ſit dignioꝛ alio.v Quare Areſto.vocat ſciax ð aĩa hiſtoꝛiã. v. Vtrũ hiſtoꝛia de aĩa ſit in pᷣmis ponenda v. No ſe hũt ad dignitatẽ ⁊ certitudinẽ metha phiſica.mathematica ⁊ phiſica. vi. Vtrũ ſcĩa libꝛi de aĩia valeat ad oẽm ſciaʒ vi. Quare Areſto ponit ĩ ꝓphemio tin duos mo/ dos inueſtigandi qð quid eſt vij. In quo genere ſit anima. viilj. Vtx act et pona multũ diſſerant. vii. Vtxꝝ oĩs aĩa ſit eiuſdẽ ſpẽi cũ q̃libʒ aia. ix. Quare Areſto.mouet dubitationem circa v/ nitatem diffinitionis anime. ix. Vtrũ ſit danda vna cõis diffinitio aie. ix. Ex quot motiuis fuit Plato motus ad ponen Dum ydeas ſeparatas. ix. Nũůo poſſum venire in cognitionẽ iſtoꝝ vni uerſalin.ſ.ĩ noticiã vlis ĩ re añ rẽ ⁊ poſt rẽ x. Vtꝝ iſta tria vlłia diſtiguãt᷑ realit᷑ ł moꝛalit.xi Vtrũ vniuerſale ſit generabile. x. ienr rafalis ſᷣm vnũqðq; animal ſit altera ⁊ altera. GM ri. Vtuꝝ accidentia magnã partem conſerant ad cognoſcendum qð quid eeet. xi. Vt accñs nccario diffiniat᷑ ꝑ ſuũ ſubiectũ.xij Vtrũ diffinitões dyaletice ſint caſſe ⁊ vãe.xij Vtx aĩa ſit ſeꝑabilis a coꝛxe. xiij. e pᷣdicamento ſit in xilij. Deq tur pꝛunꝰ de aia ſᷣm cões phos.Et ha betur q;tũ ad pꝛincipalia puncta in duobꝰ fo/ lijs ſcz in. xiiij. et in. xv. vbi ſpecialiter notant᷑ nouẽ autozitates. Reliqᷓ ſũt ð erꝛoꝛibꝰ ãtiqᷣe — Sequit᷑ ſecũdus de aĩa ſolio. xv. ĩ fine. BSub quo mẽbꝛo ſbe cõtineat᷑ aia xvi. NQuare in pᷣncipio ſcði ponũt᷑ diuiſiões ex par te coꝛpis.cũ tñ aĩa nõ ſit coꝛpus. xvi. Vtꝝ diffinitio aĩe ſit bene aſſignata.ſcʒ Aia ẽ actus pꝛimus ⁊c. frrvrrhvvilj. AVltu diſtinctio qᷓ eſt in vna aĩia rõnali õm mł tos gradus pfectionis ſit realis. xirx. Vltꝝ ex coꝛꝑe et aia fiat vnũ et quo. xix.· Quare Areſto. poſuit iſtã dubitatöem. vxix.· Vtꝝ aĩa vniat᷑ coꝛꝑi abſq; media diſpõne.xix. Vtrũ aĩa vniat᷑ coꝛꝑi mediãte ſpũ. xix. Vtrũ ĩ diffinitõe aie phiſicũ debeat pcedere oꝛ ganicũ vel econrra. r. Vtrũ in diffinitione aĩe debeat addi vitã ha/ bentis in potenititia. xxr. Quare ſeꝑata foꝛma ſubſtãtiali alicu rei res non manet niſi equiuccomläc. Quare nõ ponit᷑ in diffinitione aĩe. Aia ẽ act coꝛpꝑis hñtis vitã in actu. Vtrũ ꝑs deciſa ab aĩali ſit aial xxij. Vtrum anima ſit in toto tota et in qualibet eius parteto. LLriſ. 1 — — Vltrũ aĩa vegetatiua.ſenſitiua.⁊ intellectiua ſint vna anima vel plures aime xxiij. Vtrũ in generatiõe hoĩs ſint multe foꝛme ſub ſtantiales ſibiinuicẽ ſuccedentes. xxiiij · Vtrñ aĩa rõnalis debxat eſſe in coꝛꝑe coꝛpti. bili ſicut in ꝓpꝛia materin. xxuij. Oue ſit ſcda diffinitio anime. xxv. Nño iſta ſcða diffinitio demonſtrat pmã.xxv. Due iſtarum diffinitionũ ſit materialis ⁊ que foꝛmalis euxv. Nuot ſunt anime et quot gradus vite et quot genera potentiarum. rrxvi. Quare vocant᷑ genera potentian xxvi. Oue ſit rõ oꝛqis illoꝝ geneꝝ ponaꝝ· xxvi Vtrũ plures ſiut pone ĩ aia. xxvi. Quot ſint poñe aie rõnal coꝛꝑis ↄiñcte.xxvij. Vtrũ pone aĩe diſtinguant ab ai. xxxij. Vtrũ potentie anime ſint in anima vt in ſub/⸗ Vltrũ poñe aĩie fluãt ab ipa aaa. xxviij. Tltrũ edueniente anima rõnali anĩa ſenſitina coꝛrumpatur. xxviij. Onuare in quibuſd aĩatis repit᷑ vegetatiuñ ſi ne ſenſitiu0uo. xxviij. Quare tactꝰ inuenitur in omni animali ⁊ nõ alij ſenſus. 7yxrrix. Quare intellectiuñ vocat᷑ vltimũ et minimũ in textu. 4 „ * 7 . . tritio. NDus oꝛdinẽ habeãt poñe vegetatiue xxxv. ſationem. Anima Vltx poñe aie diſtiguãt ꝑ actꝰ ⁊ obiecta. xxixr. Vtrun poñe ſenſitiue in diuerſis aialibꝰ diuer ſarũ ſpeꝝ ſint vni ſpẽi vel non. xvxx. Vtu naturaliſſimũ oꝑeꝝ in viuentibus ſit ge / nerare ſibi ſimile. xxx. NQuis ſit oꝛdo actuũ aĩe vegetatiue. xxxi. Vltrũ homo poſſet dici finis oĩm rex. xxxij Vtrũ aĩa ſit cauſa ⁊ pꝛincipiñ coꝛꝑis in tripli ci generecuue.. xXxxrxij. Vtꝝ ĩ oibꝰeodẽ mõ ſumãt᷑ ſurſũ ⁊ deoꝛſu.xxxij Vltrũ caloꝛ qui eſt cauſa nutritionis ſit euidẽ ſpeciei cum caloꝛe ignis. xxxij. Vtrũ oia a fine appellari iuſtũ ſit. xxxiiij. UVtx tin tres ſint poñe aĩe vegetatiue xxxiiij Vta ad oẽʒ nutntõem ſeq̃tur augmtatõ.xxxy Quot ſunt in nutritione ⁊ quid ſigniſicat nu⸗/ xxxv. Vtu iſte poñe vegetatiue in diuerſis aniatis ſint vni ſpeciei vel diuerſarum. xxxv. Vtu ſenſus ſit virtus paſſiuu. xxxvi. Vtrũ ebꝛietas impediat ſciam. xxxvij Utu ſcia acqrat᷑ ꝑ motũ aut ꝑ aliatõeʒ.·xxxvij Vltrũ vniuerſalia ſint in aaa. xxxvij. Ouare Areſto.pꝛius determiauit de ſenſibili / bus q; ſenſlbus. xxxvij Quare viſus et tactus pcipiñt iſta duo ſenſ/ bilia.ſ.magtudinè ⁊ figurã⁊ ñ alij ſenſꝰxxxviij Oue ſit rõ ꝙ triplex eſt ſenſibile. xxxix. VItrũ in potentijs aie ſit oꝛdo. xxxix. Vtrũ vna potentia anime oꝛiatur ex ania me Ddiante alia. Li. Quid ſit obiectũ viſus. xI. Vtrũ lumẽ requirat᷑ ad videndũ ꝓpter colo/ res aut ppter medium. Xli. In quo pdicamento ſit dyaphaneitas. xlij. Vt iſta dyaphaneitas in diuerſis coꝛꝑibus ſit vnius ſpeciei. xlij. Vtrũ lumẽ et coloꝛ differant ſpecie. xlij. Vtrũ lumen ſit coꝛpus. xliij. Vltꝝ lumẽ equaliter reꝑiat᷑ in oibꝰ?ꝰ. xliiij. OQuare coloꝛ pꝛiꝰ mouʒz mediñ q; ſeſũviſꝰ ibið Vtrũ coloꝛ ſit vniꝰ ſpẽi ſᷣm ꝙ eſt ĩ obiecto me dio et oꝛgano. xliiij. Vtrũ ſenſibile poſitum ſupꝛa ſenſuʒ facat En J Quare Areſto.ĩ ſcðo de aĩa determĩat de genera tione ſoni et nõ de generatione obiectoꝝ alioꝛũ ſenſuum. Xlv. Quare non diaemus audio aerem cum tamen in aere ſit ſonus ſubiectiue. Xlvi. ¶Vtrum ſonus perueniat ad auditum per mo⸗ . tum localem. Tabula queſtionũ Quare nõ eſt aliqͥs hitꝰ ĩ volũtate ĩclinãs ad Vtu ſonus ſit ſoꝛma naturalis. xlvi. Vty ſonus echon ſit ſonus. Xlvi. ire⸗ ſonꝰ echon ſit idẽ ſonꝰ cum ſonopainct. trum ſonus echon fiat in aere realiter er in tentionaliter. xlvij. VItrum ſit idem ſonus qui ꝑcipitur in auribꝰ dinerſoꝛum audientium xlvij. Due ſit rõ ꝙ iſta tria ſcʒ continuitas melodia et diſcrctio requiruntur ad vocem xlviij. Nuot modis differant ſonꝰ et vor. xlviij. MNuare ſolum aĩalia habentia calidũ ſangui/ nem faciunt ſonum voccen Xlviij. VItꝝ diffinitio vocis ſit bñ aſſignata. xlix. Que ſit ca ꝙ hõ habet pꝛauñ olfactů. xlix. Que ſit cauſa ꝙ homo hʒ maius cerebꝛũ q; a⸗/ lia anima li. xlix. Quare hõ hʒ calidiſſimũ coꝛ int᷑ ceia aĩalia.l. — tactũ qᷓ; penes alios ſenſus. ,. Quare magis ſumunt᷑ dꝛue odoꝝ pen es dif/ ferentiam ſapoꝝ qᷓ; penes qualitates tangibi/ les cum ille ſint nobis notiſime. l. Vtꝝ odoꝛes ſint in aere realit᷑ ł itẽtõnalit᷑. h. Nuare hoĩes iudicant᷑ potius ingenioſi penes VItꝝ tactꝰ ſit vnꝰ ſen ſus vel plures lij. Vtx aer ſit humidioꝛ aquan. liiij. Vtrum inter duo coꝛꝑa ſe tangentia neceſſe ſit eſſe medium. liiij. NQuare ſenſus ſit virtus in oꝛgano. lv. NQuaꝛe ſenſus pñt diſtingui ꝑ oꝛgana. lvi. VItuꝝ ſint qͥnq; ſenſus exteiioꝛes lvij. Vtxꝝ viſus videat ſe videre. lviij. Vtu ncẽce ſit ponere aliq̊s ſenſꝰ ĩterioꝛes.lviij Vtxꝝ neceſſe ſit ponere plures ſenſus interio/⸗ res vel vtꝝ ſit tin vnus ſenſus interioꝛ. lviij. Vñ pᷣt haberi ex Areſto ꝙ ſint quattuoꝛ ſeniꝰ interioꝛes. luiyx. Quid ſit obiectũ ſenſus cõis. lix. Qui ſint act us iſtoꝝ ſenſuum. lix. Quot ſunt act virtutis cogitatiue. lix. Quic ſit ſpẽs ⁊ quid intentio. lix. Vbi ſint oꝛgana iſtoꝝ ſenſuñ ĩterioꝛn lix. VFltꝝ fataſia ſit vna poña ab alijs diſticta.lx. Utyx ſenſus interioꝛes ſint perfectioꝛes interi oꝛibus. lx. Vtrum argumentum antiquoꝝ quo ꝓbant in tellectũ eſſe ſenſum valatt. lx. Vtrũ voluntas augeat᷑ in hoibus. lx. Quns dicat᷑ pater viroꝝ et deoꝝ Ultrum coꝛpꝑa celeſtia poſſint agere in noſtruʒ intellectum. lrci. Quare Areſto. enumerat ſolum tnia pꝛincipia cognoſcendi lxij. libꝛi bonũ ſicẽ hĩt intellectꝰ inclinãs ad vex. lxiij. VFltu ex textu poſſet elici ꝙ ſit aliqs ſenſus alti oꝛ ſenſu comunn —lurZiiuij. Vtrum intellectus poſſet velari ꝑ infirmitate aſſionem aut ſomnum. Ibidẽ tuy diffinitõ fataſie ſit bñ aſſignata. Ibidem Sequit᷑ tertius de anima folio. lxiiij. Oue ſit ro oꝛdinis ꝙ pone intellectiue pᷣcedut potentiam ſᷣm locum motiuã lxiiij. De à termĩat᷑ ĩ iſto tercio libs. Quare Areſto.dicit in pꝛincipio tercij De par te anime. Ibidem. Quare Areſto.mouet qᷓſtionẽ de ſeꝑatõe ĩtelle ctus et nõ ſoluit eã et qno debet ſolui. lxv. Vtꝛ intellectus ſit ſeꝑabilis ab alijs potẽtijs magmitudine.i.loco et ſubiecto. „ 3 lxv. Vtꝝ poſitio anaxa goꝛi aliqlit᷑ poſſʒ eẽ vᷣa ibið Nuẽ erroꝛẽ excludit Areſto.cn dicit aiam eſſe locum ſpecierum. lxvi. Vtxꝝ ſpẽs intelligibiles ſꝑ maneãt ĩ intellectu vel vtꝝ ille ſpẽsſic recepte coꝛrumpãt᷑. lxvi. VItꝝ aĩa debeat plus dici ſeꝑata a coꝛpe vl in tellectus. Ibidem Vtꝝ ĩtellectꝰ poſſibił ſit ſba ſexꝑata. Ibideʒ Quot diſpoſitões pᷣt hr̃e intellectꝰ nr̃ lxvij. Quare Areſto. dic ĩ textu ꝙ itellect?ꝰ hñs ſpẽm nõ ſit eodẽ mõ ĩ poña ſic an addiſcere lxvij. Vtx ſpes ĩtelligibił ſit ſbã vel accñẽs. lxvij. In quo pᷣdicamẽto ſit illa foꝛma accñtal.ibið Vtꝝ idẽ ſit eẽntia.i.natura ⁊ ſuppoſitũ.lxviij Vtrũ quiditas rei materialis ſit obiectũ no/ ſtri intellectus. Ibidem Quare nõ intelligimꝰ pᷣmo ſpẽm ſpẽaliſſimã ꝑ imaginẽ ſed ens. VItꝝ ſinglare poſſʒ ↄgnoſci ꝑ niʒ ĩtellectũ.lxix Vtꝝ eodẽ mõ ↄgnoſcat᷑ nata ⁊ ſuppoſitũ.ibið Quot erroꝛes excludit Areſto.ꝑ hoc ꝙ dicit ĩ tellectũ noſtrũ eẽ ſicut tabulã raſam. lxx. Vtrũ ſcie ſint nobis cõcreate. Ibidẽ Vtrũ in his que ſunt ſine materia idem ſit in telligens et qd intelligit. Ibidẽ. Vtx intellectus ſit ꝑ ſe intelligibilis. Ibideʒ Vtx aia intelligat ſe ꝑ ſuã eſſentiꝗ̊. lxxi. Quig ſit habit itellectꝰ et vñ oꝛiat. lxxi. Nuomodo cognoſcit᷑ habitus. Ibidẽ Nuo cognoſcit᷑ actusintellectus. Ibidem Vt ĩtellectꝰ poſſʒ ĩtelligere actũ volũtat ibidð id quo aliquid intelligi. lxxij. De intellectu agente qũo ꝓbat᷑ qipᷣm woneie ſit neceſſe. AIbidem. Queot ſunt opationes intellectus lxxiij Utꝝ ſpẽs intelligibilis ſit id qð intelligit vel Ibidem Ibidem. ? U duan nuſcbt Ur Que Utr Que quag Duu Utm ſintw Un⸗ mnaq⸗ Un ſtanti Ur tuapt Qus cand isad eni. s al lei. mitat. Jia bidem uii. Pccduüͤt lnin. biden Depat biden. beitcle w. otinis bo. aibid umeſe lvi. ellecu lvi. ein biden Jice oi⸗ lol. ſon. nl bi i tuj mno/ bidem ſſima ndem. meir abid dicti kr. ce nſtin Jlide, Jbice lau. li. Td adem ibid gercl luij. onele le. lrrin Que opatio ĩtellectꝰ agẽtis ſit eẽnalioꝛ ibidẽ. Utꝝ lumẽ intellect agentis requirat᷑ pꝛopter mediũ vel pꝛopter fantaſmata lxxiij. Vtꝝ ſpecies intelligibiles eff luant in aĩaʒ me diantibus foꝛmis ſeꝑatis ibidem Vtr intellectus agens et poſſibilis ſint diſtin cte potentie. lxxiij. Quot noĩbꝰ noĩat Ar.ĩtellectũ agẽtẽ lxxuij. Quattuoꝛ ſũt ↄditões itellcũs agẽtꝭ. Ibidẽ Vtx itellectꝰ agẽs ſit ide in oibꝰ. lxxiiij. Vltrum iſte potentie inueniantur in ſubſtan/ tüis ſeparatis. —ʒðJM lxxv. Atꝝ ncce ſit ponere in aia rõnali intellecrũ a/ gẽtẽ ſuppoſita opiniõe Platonis. lxxv. Vlen aia poſſet eſſe ꝑ ſe ſubſiſtts. ibidem Vtꝝ aĩa rõnalis ſit incoꝛruptibilis. lxxvi. Vti aĩa ſepꝑata poſſʒ ↄgnoſce ſinglłana.lxxvi. Vtꝝ poñne aie maneãt ĩ aia ſeꝑata lxxvij. Vltrum habitus ſcientie acquiſite maneat in a nima ſeparata a coꝛpoꝛe. ibidem Vltuꝝ iſta ſit vera vel falſa dyameter eſt ſyme/⸗ ter. lxxviij. Vltrum due operationes intellectus reperiant in ſubſtantijs ſeparatis. bidem. Vtrum intellectus noſter pꝛius intelligat di/ uiſibile vel indiuiſibile. ibidem Vtu tres ſint oꝑatões intellectus. lxxix. Que iſtaꝝ oꝑationũ ſit ꝑfectioꝛ. ibidem Vti rõ et intellect ſint vna pona. ibidem Quotuplicit᷑ poſſʒ illa pꝛopoſitio intelligi.ne quaq; intelligit aĩa ſine fantammate. lvxxx. Quid ſit fantaſma ibidem Vtrum intellectus pꝛacticus et ſpeculatiuus ſint vna potentia. ibidem. Vltrum ſint plures potentie ĩmateriales ĩ ani ma q; tres. lxxxi. Vltrum in hac vita poſſimus in telligere ſub/ ſtantias ſeparatas. ibidem. Vitꝝ poſſumus deuenire in cognitionẽ ſubſtã/ tiaꝝ ſepataꝝ ex rebus materialibus lxxxij⸗ Nuůo debet intelligi iſta autoꝛitas.ſcientie ſe/⸗ cantur ſicut et res. ibidem VItꝝ ĩ aĩa ĩtellectia ſit aliq̃ memoꝛia. Ixxxiij. Vtꝝ mẽoꝛia ĩtellectia ſit eadẽ cñ ĩtellcñ.ibidẽ Vltrum neceſſe ſit aiam intelligere cũ cõuerſio ne ad fantaſmata. Ibidem Vtu ↄgnitõ ĩtellectia depẽdeat a ſenſu.lxxxiiij Vltrum anima ſeparata a coꝛꝑe intelligat ſub ſtantias ſeparattas. FYbidem Vtrum anima ſeparata a coꝛꝑe intelligat oĩa naturalia. Ibidem.lxxxiiij. Vltrum anima ſeparata cognoſcat ea ue agn⸗ Anima Quid ſit poña localit᷑ motia ĩ aĩalibꝰ. lxxxv. NQue ſit dꝛna inter incõtinentem et inte ꝛa/ tunm. kkrxxvi. Quare ſub ĩtellectu pᷣt ↄpᷣhedi fataſia. Ibide Quare appetitus non mouet ſub rone intelle cx. ſicut ĩtellectꝰ mouet ſub rõe appetitꝰ.ibidẽ V—ltrum voluntas moueat intellectũ vel intel lectus voluntatem. Ibidem ſcʒ.lxxxvi. VBltrum intellectns ſit nobilioꝛ voluntate vel econtra. Ibidem Nüo differenter ſe hñt ad cognoſcendum res ſenſus externioꝛ. ſenſus interioꝛ intellectus crea tus.⁊ intellectus diumus. lxxxvij. Vtrum rebellio inferioꝛis appetitus ⁊ ſuꝑio/ ris ſit naturalis vel cõtra naturà. lvxxxvij. Vtx appetitꝰ ſit ſpẽał pona anie Ibidem VRltu ĩ oibꝰ rebꝰ creatis ſit idẽ appetit. Ibidẽ Ouñdo diuidat᷑ appetit q̃ ẽ pona aĩe. lxxxviij. Vltrũ appetitus ſenſitiuus bñ ſubdiuidat᷑i cõ cupiſcibulem et iraſcibilem lxxxviij. Vtrũ iſte due oꝑatõnes ſpectant ad vnã po/ tentiam. Ibidem. Oue ſint obiecta iſtoꝝ appetituñn Ibidem Vtu ſit aliquis appetitus intellectiuus cõcu piſcibilis ⁊ aliquis iraſcibilis. lxxxix. Vtꝝ ſit ſimilitudo in motu aĩaliñ.⁊ in motu vniuerſi. Ibide; Quid ſit pncipiñ mot localis ĩ aĩalibꝰ.ibidẽ Vtrũ virtus iraſcibilis et cõcupiſcibilis mo/ ueant᷑ a rõne et obediant ei. xc. Vtꝝ appetitus ſenſitiuus moueat volunta/ tem. . xc. VItrum homo ſit liberi arbitrij. Ibidẽ Vti libeꝝ arbitriñ ſit ſpẽał poña aĩe. xci. * Huotuplex ſit tpᷣs in rebꝰ generatis. xxci. Explicit tabula oĩm queſtio/ nñ huius libꝛi de aia. tur in hac vita. Ibidem 3 areir —”õ — õso I I BqGqG/ — 198O elensocng -„Pp-epuels Toloelesqe-el ulOO T/ASeEUIAXAMMMA HUDO JeTISeEMAXA 666 / UBLDAdOO . 8 1. 9 8 2 7* 2 A X O 90ueleg O . . 2 „ — ſtotel * animaare