Cc47_qt Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Praecepta latinitatis Lindelbach, Michael Sl DR — „ . . . 6⁶ „ . „ . „ * * . . — —— — — — — — —— 4 * 1*. * * 6 . . . Huius opuſculi peꝛutilis tabula omnium pceptionũ ex nuũeroꝛũ ⁊ folioꝛũ atz pꝑtiũoꝛõis oꝛdine ſũmã accuratiſſime indicas DPDielentis opecis prefaciuncula eirtem diè⸗ cendi tribus arte imitatione ⁊ exercitio aſſequen Dam cõpꝛobans ꝙ tria elegantis cõpoſitõnem videlicet ⁊ dignitate queq; accomoda perfectaq; elocutio am plecti haer ii. Primũ preceptum d ꝑtibus oꝛationis ij. De oꝛationis principio fo. eiij Oꝛatio pulcre clauditur verbo finito Oratio principali verbo claudenda eſt iij De Nomine De adiectiuo ⁊ ſubſtantiuo iij⸗ Inter adiectm̃ ⁊ ſubſtãtm̃ aliqd interponi᷑.v Quomodo augentur poſitim fo- v. multo longe côpatiuis preponi ſolent . v VYdem de ſuplatiuo vi. CLompatiuus ſeꝑe pꝛo poſitiuo ponitur vi. Poſitiuus cũ negatõe tenet ↄtrariã ſuiipiꝰ vi Adiectm̃ neu.ge:mutat᷑ in ſ bin alteri/ ge· vi Loco ſuꝑlatiui ponimꝰpoſitm̃ cũ aduerbio vij Vlor neutra in ↄpatis tũ malſ.tũ fe· reddit vij ꝙ ſepe vnum ſubſtãtiuũ in adiectm̃ mutat᷑ vij uoba łpluribo ſubſtãtiuis pponi epitetõ . vij⸗ Cum duo fuerint nomina diuerſorum nume⸗ roꝛum reſpondemus vicimnioꝛi pij. i VInter duos nominatiuos aliqͥd interponit᷑ · vin · Negatiua dictio in fine oꝛõis eſi ppynẽda · viij⸗ 4 ꝙ poſſeſſoꝛ ante poſſeſſiöem locari debet De iſio nomine antus a um. DSe nominimnibus qualis talis xe nõibo hñtibo is ꝓ es in nio plurali 1 nommbus a grecis pfectis leruantibus gen a mutantibus declinationem xi. AQuomodo nomen gentile vel patrie alicur/ rei fingere detemus d hoc nõie primus Y Qui multa narꝛari cupit qb- ſigis vti bẽat . xij· de nomimbus q ad nummũ ſpectant de geminatione dictionn e articulo de nominibus in bundus fo⸗ de iſtis nomimbus ſimilis 1 plenus de caſibo abliõꝝ pticipioꝝ ? ahox nommũ ꝙ ſepe duo nõia loco aduerbij ponut X⸗ i ni⸗ xiij⸗ ꝓ lſepe ablatun ſiue prepꝑ ſitiombus ſiue ců eis vim habent adueroloj differentia quarundam oꝛõnum Quõ die.iiij· die. vi.nõ idẽ ̃cant TLx dra inter quartũ ptoꝛ ? quarto ptoꝛ de dẽa inter vimicium dimidiatum e hoc nomine minus te boc nõie neceſſitudo de h̊ nõie ꝑtes · de hoc nõie inimꝰ de hoc nõie antiquꝰ de nõie ꝓpuintia d hoc nõie piculum de hoc nõie diſcrimẽ de hoc noe in pbus e iſtis dictionibo iuſſus euent/ ꝑmuſus de hoc nomine gratia fo- e hoc nõie epiſiola quid ſigniſicet de hoc nomine nullus de hoc nomine Inuidioſus fo⸗ xEiui. ru· xu. xnunj. e accepti de hoe nomine decimuſquiſacg xxxpi⸗ de hoc cõplexo ꝑtim hommũ venerunt xvi. de hoc complexo coꝛdi homo quid p̃cet xvij. c hoc cõplexo mille hominũ quid ßfet xpij e hoc cõplexo id genus quid põcet xvij· e boc complexo ex ſentecia quid ſcet xvij · de hoc nomine re xvij. e hoccomplero quotuſquiſq; homo eſt xvij. de hoc nomine moꝛiger rvtj. de hoc cõplexo maioꝛ natu a minoꝛ natu xvij. e nõibo diſtributiuis ſeu ꝑtitiunis eryijj⸗ ꝓꝙ ſepe añ pꝛincipale verbum parentheſis oꝛnat⸗ cauſa ponitur de hoc nõie coͤfidentia xvlij. de hoc nõie facinꝰ xviij de hoc nõie officiũ xix. de locatione relatiuoum xix. de iſto relatiuo qum AYlir. ꝙ plerũq; relatiuũ ſno antecedẽti pponit᷑ xx. ꝙꝓ aliquando a relatiuo incipitur oꝛatio n ullo an tecedente expreſſo xx. ptionibo haꝝ dctõnũ qui que qd æx. Quid ⁊ quis nunq; ponũtur relatiue ſed vel in⸗ terꝛogatiue vel infinite 4 XX. J Qui ſemper recipꝛoce ponitur.ſuus vero relati⸗ ue ponitur. S=Z’MD xx. boc relatiuo is eaid. xx eodem ꝓnomine ippe ipſa ipſum xx ce hoc ꝓnomine ille illa illud Vi. de nomine alius „⸗ gni de differentia inter alius? alter rxi. Be differentia inter pꝛsonomina fo. xi. de differẽtia inter is hic hboc Fi. Q aliqua relatiua geminantur xxxij· De iſtis tribus pronominib me te ſe xx · ꝙ potius dicim egoipᷣe quã egomet fo· xxij. de gtis iſtopꝑ ꝓnominũ mei tui ſui ?ꝛẽ xxiſ De eiſdem ꝓnominibb rrrxrxlif/)/ de ꝓnõib poſſeſſiuis meus tuus ſuus. xxiiij. evNorbi ryriiij. Daoe Berbis De verbox locatione in cömuni .rrvyv. de verboꝛum locatione infinitiuoꝛꝛum xv. ꝙ ſubiunctiuo ſepe ꝓ indicatiuo vtimur xxvi. ꝙ ſubiunctiuus ꝓ imꝑatiuo ponitur fo. xxvi. ꝙ infimtiua oꝛõ pulcre ꝓ ↄictiua ponitur -xrvi. ꝙ infiniti pᷣterito impfecto venuſte põit᷑rrvi. De verbox ſincopatiiine eyxxvij degerũdijs prepõita pᷣpõe inrte xxvij ꝙ nõibus gerũdiuis ꝓ gerũdijs vtimur xxvij de drã ꝑticipioꝝ a gerüdis xxvij Cũ quibo prepõibo gerũdiũ in dũ conſtruit᷑ xxvij de drã inter amatũ? amandum xx viij De infinitiuo actiui de infinitiuo paſſiuixxvij De vltimis ſupbins xxir. ꝙ nõ idẽ eſt oꝛatũ ire ⁊ oꝛatũ eſſe xxix · de vrã inter auditu⁊ viſu nõia ⁊ ſupina xxix. De multiplicanda oꝛõe ex vrbis xxir. De hoc Sum es eſt de iſto verbo affitio xxx. De iſto cõplexo fero hãc rem patienter xxr. de iſto verbo affero fo. Yxi. 4 eiſto verbo infeorn tyxri. de hoc verbo facio Ferire fedus qͥd ſcet xi⸗ de hoc verbo fallo de hoc verbo foe xxxi⸗ c hoc verbo frui xxxi. te hoc verbo fungea yxxij⸗ de hoc complexo facio te certioꝛenm· xxxij · iſto vrbo gratiſicoꝛ de vbo gratuloꝛ xxxij. AQuõ digtate aut hõꝛẽ alicxexpꝛimere dẽmꝰxxxij. DVe boc verbo haurio de h verbo Hiare xxxij x hoc cõplexo habere fidem xxxiij Quõ drñit hr̃e gratias agere gratis -xxinj Le hoc complero lec res mihi deſcit Kxxi. te hoc cõplexo hec res mihi conducit xxxiij hoc complexo hec res apð me increpuit xrruq Hoplexo hoereliquũ eſt quid f̃/cer vxxuij/ hoc verbo Habo 4 c hoc oplexo hec res mihi in mentẽ venit xxxiiij de hoc ↄplexo Mabeo hãc rẽ in memoꝛia xxxuij de hoc ↄplexo hic hʒ xx.ãnos quid cet xrxiin ce hoc verho accipere quid ſigniſicet xxxiiij de iſto verbo animaduerto xxxv. de hoccõplexo anim eſt mihi quid ̃tet Axv. de hoc cõplexo ab initio etatis yxxv⸗ e iſto verbo accedit KNxv. de iſto verbo accidere de hoc verw appeto. xxv. de drã hoꝝ v̈boꝝ aſſentari blãdiri adulari xv· Quõ differũt coꝛdi eſt ⁊ in animo eſt vxvi Compertum eſt mihi quid ſigniſicet Frni de hoc complexo certum eſt kxxvi de hoc verbo coeo rxrvi e hoc verbo conſido vyrxoi de hoc verbo credo rryxvi te hoc verbo confitioꝛ Acxxxxvij de hoc vᷣbo cõplectoꝛ de hoc vᷣbo ↄſequoꝛ xrxxvn de hoc cõplexo cicero laboꝛat in eloquẽtia xxvjj de hoc complexo cedit vtias xexvij de boc verbo cod ynxvij de hoc complexo conoꝛ hancrenm yvxrvij de iſto cõplexo cõtra ſᷣmonẽ tuũ tendo vxvn e hoc verbo colo. de iſio vbo collocare kxxvinj de iſto verbo comparrer? xxxviij. de h ↄplexo do hãc rem vicio quid cet vxvin. de hoc oplexo dono tibi hac rem xxx vii e boc verbo deuintio de hocvbo deſidero xxvin de hoe verbo dod xxxviiij. de iſtis verbis diſco ediſco ⁊ dediſoo rxir. de iſio verbo deſipio de iſto verbo expio? rxxux e iſto verbo euado de hoc verbo erꝛare xirx· de iſio verbo interdcoo nrnir. de hoc verbo inueuue quid ſigniſitdtet xl. de hoc verbo inaulgeo de iſio verbo iubeo xl. de dra inter labo laboꝛ ð iſto verbo ludo . de iſto oplexo leliꝰ hʒ faciles moꝛes xli · de iſtis verbis metuo ⁊ timeo rxrli⸗ Quõ hoc ↄplexũ marcus anthoni iuit ad caſtra multipliciter poteſt exprimi AAAAA de hoc verbo memi de hoc verbo moꝛigero xli de iſtoverbo moꝛioꝛ de iſto verbo mactare xii de iſto verbo necare de iſto verbo nitoꝛ xii. de iſto verbo obſequoꝛ de verbo obteſtoꝛ xl de iſto verbo obuo de iſto verbo off ẽdo xl · de iſto verbo obliuiſcoꝛ de verbo pᷣſeferꝛe xlii· KXiu mibi familiaris es Pe iſtis werbis preſio t antecello DUMUN e iſio verbo enitte w. De hoc verbo preſtoloꝛ o. xyliij. de hoc complexo pꝛoditũ eſt memoꝛie xliij. iſto verbo pꝛeſoo Möijj. deiſto complexo peto hanc rem abste xliij. de iſto verbo pſequoꝛ de iſto verbo ↄſiteoꝛ xliiij de iſiis verbis pꝛeſum ⁊ interſum Vliiij ð hoc complexo rationem habre xliiij de hoc complexo rumoꝛ eſt fo. xliiij. de verbo repeto de hoc cõplexo ruri eſi· xliiij de iſto verbo ſuo xliiij· de iſto verbo ſuſcipere exlv. de iſto verbo tacere *xlv. de iſto vrbo tenere de iſto verbo tendere fo⸗ de hoc complexo tu mihi carus es de hoc verbo werſo: de iſto verbo vaco . de iſto complexo vſu enit de hoc verbo vſurpre de iſto complexo virg lius colit rus de iſtis wrbis valeo ⁊ poallo Quõ pꝑſonã aliqᷓ; au mus de hoc verbo ſum oſtructo cũ dtõ Quõ oꝛões vulgares ſeu cõ exprimere debem? de verbis fre de hoc verbo ſum in fi bis frequẽtatis ne oꝛõis poſito t laudare aut vitupare n. xIpvy. xlvi. xlvi. xlvi. debe⸗ xl vij mune aliqð dictum De aduerbioꝛum locatione lviij⸗ ꝙ ſepe adiectm̃ cum ſubſtãtiuo aduerbij loco poni tur de aduerbijs ↄpatis poſitis ⁊ ſẽlatis xlviij O multa aduerbia in Jo av exeuntia pulcre in epiſtolis ponuntur xlviij. De hoc aduerbio appriine xvii de hoc aduerbio accurate fo. xlix· de hoc aduerbio actutum xlix xve iſi duobo ꝑticulis nedũ nonſolũ xlix te iſto aduerbio tantiſper xlix de iſto aduerbio minus fo. xlix de iſtis aduerbijs multo nlonge xrlix de hoc aduerbio perinde xlix de hac dictione Indies I. de aduerbio admodum —A. e iſtis duobus aduerbijs admodũ ⁊ imprimis poſitiuis adiectis 7. de hoc aduerbio ferme A. de aduerbio extemplo fo. A de iſto aduerbio facile A. de aduerbio Yllido l. de iſto aduerbio oppido i. de hac dictione Eſto Ji. de iſtis aduerbijs dum ⁊ donec fo. JIi. de hac dictione Edepol AAuIͤl. de hoc aduerbio optato ⁊ oꝑepreciũ lIi. de hoc aduerbio mirũmmodum (li. de aduerbio macte li: de aduerbio ꝓpediẽ lij. de ppetuũ ⁊ imperꝑetuũ aduerbijs lij. de pridie poſtridie de hac dictiõe nudiꝰ lij. de hoc aduerbio neutiquam lij. De hac dictione quoꝛ i⸗ de dudum ⁊ iamdudum ſo. liij de iſto aduerbio nuꝑer irnj ce iſto aduerbio poſtea linj e iſto aduerbio poxrro limn de hac dictione pe⸗ nnj de hac dictione iuxta fo ˖ liij de hoc aduer bio vix liij e diſterentia inter coꝛam ? palam fo. Ij de iſta dictõe vltro AMiini. de iſta dictõe vſq; liiil HDe paꝛticipis de pticipioꝝ gerũdioꝝ atq; ſupinoꝝ locatõe · liiij. multiplicanda oꝛatione ex ꝑticipiis -lv. ꝙ ablatiui caſus participioꝛum atq; aecuſatiul ſe pe tenent locum infinituii I ꝙ nticipia futuri tꝑis pulcre in epł is ponũt · lvi. de participio fretus ablatiuo iuncto vi He coiunctionibus de hac dictione tum quo ad pᷣdicta equalia .lvij⸗ de cum tum quo ad predicta equalia lvnj. de illa dictione niſi elvnj. de iſtis dictionibus etſi qnãqᷓ; licet quãůuis lviij de iſtis coniunctionibus etſi tametrſt·lvinj⸗ de tam quam quõ gradibus iungũtur lviij. de eq; ⁊ at q; lviij. de hac dictione haud lyviij⸗ de iſtis dictionibus per quam lix æ hac dictione quin xY ce iſtis cõiunctionibus ne quidem Nix de iſta coniunctione vel xe iſiis cõiunctionibus emuero ſinautem lx ce iſtis coniunctionibus em̃ qmquidem qñ cũ ꝙ nam namq; quoniam autem quia quippe lix ⁊e coniunctione vt Ax ce iſtis cõiunctionibus nec ⁊ neq; 1tix ce iſtis tribus cõiunctõibo ſed aut vro x e ſcilicet videlicet lxi e hac dictione ſaltem lxi xe iſax dictionũ velut veluti ⁊ tanq;ᷓ dẽᷣa lxi de hac dictione quatenus lxi de cõiunctione aduerſatiua tum lxij c hac dictione igitur lxij. De pꝛepoſitionibus ꝙ prepoſitiones perpulcre inter adiectiua a ſub⸗ ſtantiua intergynuntuur? lxij de multiplicanda oꝛõe ex ppoſitionibus lxij de ſepatione prepoſitionis a ſuo caſuali lxiij OD. ppoſitio ſepe poſtponitur ſuo caſuali lxiij c hac ppõe ad ⁊ varijs ei acceptionib Alxiij. ce hac dictõe apud ·lxij de ppõne ante lxuij. de hac dictõe aduerſus de hac dictõe wrſ?. lxiiij. de his pᷣpõibo cis ? citra de ppõe circũ lxiiij. de prepoſitione cõtra de hac pᷣpõe erga lIxv rv hac prepofitione extra de ppõe intra lxv de iſtis prepoſitiombo ſup ⁊ ſup int᷑ inrra kxvi. de hac ppõe iuxrta de hac pᷣpoſitione ob lxvi e ppoſitione pone AAAAixvi de hac prepoſitõe per lxvi. De hae pꝛepoſitione prope de hac pꝛepoſitione pꝛopter fo. e hac ppõe ſcom de hac prepoſitione Poſt de hac pᷣpoſitione trans de hac pꝛepoſitõe vltra de hac prepoſitione preter de hac dictione vſq; de hac prepoſitione ſecus De illa prepoſitione a. fo⸗ De illa pꝛepoſitione abez de iſtis prepoſitionibuse vel er deilla prepoſitione de de illa pꝛepoſitione pro fo. de illa pꝛepoſitione pre de illa dictione caam de iſtis dictionibus coꝛam ⁊ palam de iſtis pꝛepoſitionibus ſine ⁊ abſq; de illa prepoſitione In de illa prepoſitione Gub de illis prepoſitionibus ſuper aſi ubter de illa prepoſitione Tenus de prepoſitionibus in generali lrxvi/ llrxyij. hlyvij. lrvij. xvij⸗ lxviij lxviij lxviij lxviij lxix Alxix. dlxx⸗ elxx. 8 lxx⸗ elxxi⸗ lxxi . elxxij. lxxi⸗ De Interiectione de iſtis Ynteriectionibus hey heu lxxiij. de illa dictione O& fo. lxxiij.· de illa Interiectione a· lxxiiij de illa dictione pꝛo rriiij Fimt feliciter tabula pceptionũ latinitatis = .—— recepta latinitatis ex diuerſis oꝛatoꝛum atq; poetarum codicibo tracta- ꝓ magiſtrum Michaeſem lindeelbach ex ochſen⸗ rt in vnum iuxta vonati oꝛdinem collecta In⸗ cipiunt foeliciter. NLꝛologus Bpientes ſiudio ſiſſime eAndrea tuis adquieſcere pꝛecibus quiba dudũ apud nos vehementimme inſtetiſti vt aliqᷓ tibi in humanitatis ſtudio pre⸗ cepta tradeꝛemꝰquib aloꝝ ſimil loquendo aiq; agreſtem vulgariũ ſᷣmonem aſꝑnãdo. eruditoꝝ at eloquentum in dicendo veſtigia ſequi valeas qð facillime tuã diſcretõm ſperantes nanciſri.f eas preceptões q̊s in hoc opuſculo qm bꝛeuiſſi⸗ mo ſcripturi ſumexercitatoi ↄcedes · bis ꝓfecto habitis tibi ceteros legendi oꝛatoꝛes poetarũcq; voluendo codices facultas intelligendi dabit᷑ fa cillime in eis reuera nihil niſi 5 pꝛius ab erudi⸗/ dt oſitum ſit innuemes quoꝛum nos veſtigia ſectari magis cupimus · qᷓ; ꝓpria ntᷣo ex ingemo apponere Heq; etiã ſpe que⸗ tiſſimis huius ſtudij viꝛis po ſtus aut gla inani moti ad ſcribẽdum vemm. ſʒ magis pietat is oꝑe excitati.h̊ onus humer im⸗ poſuimꝰ ntis. Mam erꝛantẽ a ſemita in via duce / re rectam pietatisvt diuini viri quos alij theo⸗ logos appellant (aſtruunt )opus eii·⁊ vt nt᷑ᷣa oꝑa tibi ſtudioſoꝛumq; volutatibꝰ moꝛẽ geꝛam Nuũc aute ne nimiũ ꝓlixi videamur toꝛpoꝛemq; auri⸗ bus audiẽtium geneꝛemꝰ.noſtri inſtituti exoꝛdi⸗/ un incipiemus Moc vnũ te latere volum mini me. dicendi artẽ abſq; aſſiduitate nihil aut parũ ꝓdeſſe· vt i ntelligas hanc preceptõis rõnem ad exercitationẽ accomodaꝛi oꝑtere.tribemm( a ij ſoꝛologus vt tullio oꝛatoꝛi preſtatiſſimo placet) hanc artem equi poterim Arte ſq; imitatõe a exercitatõne Erercitatio aut eſt aſſiduus vſus ↄſuetudoq; di⸗ cendi Ymitatio eſt q̃ impellimur duligẽti rõne vt aliquoꝝ ſiles in dicendo eſſe valeamus Alꝛs vero eſt preceptio que dat certã viã rõemq; dicẽdi B6 pñs hoc ntm opuſculũ in octo diſtinguimus ca⸗ pitula ᷣm octo ꝑteſoꝛõis tulo precepta de nõiby narzꝛabimus In ſcvo de ꝓ nõibo In tertio de verbis In quarto de aduerbijs Tſic deinceps ſ̃m oꝛdinem donati ?ꝛ ẽ· D RriH itaq; dicem? quas 2¾ primstes oiend gun⸗ moda⁊ ꝑfecta hr̃e debeat q̃ maxime ad commodum oꝛatoꝛis accomodata eſt. tres em res in ſe hre debet· Elegantiã cõpoſitõm dignitatẽ · Elegantia eſt que facit vt vnuqoq; verbũ pure ⁊ apte dici videat᷑.hec in latinitatẽ ⁊ explanatõem diſtribuit᷑.Latinitas eſt que pᷣmonẽ cõſeruat purũ ab omii vitio remotũ. Vitia autẽ in ſermõe qͥ minꝰ is latinus ſit duo poſſunt eſſe ſoleociſmus ⁊ barbariſmus. Soleociſmꝰ eſt cũ erhigpluribis ↄſeqns webũ ſupioꝛi nõ accomo dat᷑ Sarbariſmus eſt cũ verbũ aliqð vitioſe pꝛo fert. hec qua rõe vitare poſſimus in arte grama⸗ tica dilucide doce Expianatio eſt que reÜdit ap⸗/ tam ⁊ dilucidam oꝛõemea compꝑat᷑ duab rebus ꝓſitatis verbis ⁊ ꝓprijs· Elſitata ſunt ea que ver⸗ ſant᷑ in ſeꝛmõe ⁊ ↄſuetudine quotidiana Propa weꝛo dicunt᷑ que eius rei verba ſunt de qua loqui⸗ In primo ſiquidẽ capi / mur Cõpoſitio eſt verbox ↄſtructõ equalit᷑ per⸗ pollita ea cõſeruabit᷑ ſi ſugiamꝰ crebras vocaliũ cõcurſiões que vaſtã atq; hyantẽ reddũt oꝛatõm etſi vitabimus eiuſdẽ littere nimia aſſiduitatem etſi non vtemur cõtinẽter ſilr cadentibꝰ verbis etſi eiuſdẽ vᷣbi aſſiduitatẽ fugiemꝰſilłr ſi vboꝛum traiect õm vitabimꝰ niſi que erit ↄcinna Item fu gere opoꝛtet longã verbox ↄtinuatõm que ⁊ audi toꝛis aures a oꝛatoꝛis ſpin ledit His vitijs in cõ poſitõe vitatis reliquũ oꝑis cõſumendum eſt in dignitate Dignitas vero eſt que reddit oꝛnatã oꝛòm varietate diſtinguẽs hec in verboꝝ ⁊ ſnĩa⸗ rũ exoꝛnatõm diuidi Uerboꝝx exoꝛnatò eſt qͥ ip ſius ſermonis inſignita cõtinet᷑ ꝑ pollitõe Sen tentiaꝝ exoꝛnatõ eſt que nõ in verbis ſed in ipſis reb quẽdã hʒ dignitatẽ de his om̃ibus ſuo loco Srimũ preceptũ de Rrhs III P ES P iaen rallonis 1α quide ſcias pleru ◻ Prim 18 oꝛõnẽ rrih Marep tibus qðdã ſuppoſitũ(vt ipoꝛũ vocabuł vtam̃)qðdã appoſitũ:qð dã vᷣbũ vocãt appoſitũ in principio ſuppoſitũ in medio in fine vᷣo vᷣbũ oꝛnatiſſime locer᷑. h̊ pacto e e ponant᷑ cartha ginẽ Scipio affricanꝰ deleuit Tꝛam huanitatẽ vir lone obteſtoꝛ· publio lentulo familiariteꝛ cice ro vtit᷑ płima noua tibi vir nobilis ſigmiſico fris tui q̊s inſueuia ↄſecuteſt foꝛtunas tibi pnñtibus inſinuo &α1ο numantia vrbem opulen; a iij „ tiſſimam Scipio emilianus ſubuertiteplarum multa eſſe genera non ignoꝛes. lacedemonijs le⸗ ges ſanctiſiimas ligurgꝰodiditex qͥbo plane arbi tram̃ appoſitũ pᷣmũ in oꝛõe ſuppoſitũ mediũ no⸗ uiſſimũ vo tenere veꝛbũ.multaq; alia tu ↄſili fac Dreceptũ. II. ne e. . eeeeeee enee nõ ſolũ in ver Bod onem bum teꝛmina tri oꝑtet.ſed etia aliqñ in aduerbium ali⸗ qð vehemẽs atq; egregiũ.łin nomẽ vle affirmati uum.vel negatmi.aut in nomẽ illu ſtre.qð eſt ſuꝑ. latiui cõꝑpitiui ve gradusaut in quãcũq; dictio⸗ nẽe egregiã ſi ſaltẽ ↄſonatie melodia id poſtulauit Exempla in oꝛdine hoc pacto ſumanf᷑.que mihi mãdaſti ↄfeci omnia diligẽter Cõfeciſti oia que a te wlui accumulatiſſime:quẽ magis diligo heo neminẽ Que mihi pcepiſti feci oia Que vir bo⸗ nus facit landant oẽs Plato vir in rebo ſubrilit᷑ ↄſiderandis fuit ſapiẽtiſſimꝰ Pauco tꝑe petrus factus eſt eloquentioꝛ.⁊ ſic de aljs oſilr facito. preceptum. III a EH ꝙ Iʒ verbo apte claudat᷑ oꝛõ frequentius tñ in Verbum ſinitũ quã infinitũ oꝛöem terminaꝛ cõ gruit. attamẽ circa vrbũ im mediate inſinitiuus cõueniẽter locat.vt in his exempł. Vllud te ſcire velim. hac in materia diligẽtiſſime ſtudere volo. Te apud ſenatũ płimũ valere minime dubito ¶ Pꝛe. iiij· ꝙ oꝛõ principali verbo claudeda eſt . ¶ O ſi duo verba in oꝛõe mutuo ↄcurꝛt qð pᷣn cipaliꝰ eſt oꝛõem terminet Allteꝝ vero ab oꝛois in itio collocet᷑· vt memimi me prẽm tuũ miruim⸗ modũ coluiſſe.Fliud.nõ potui dilectiſſime iohã nes efficere vt nũc ad te nõ pſcxiberẽ Gaudeo pli mũ te de meis negotijs ſentire · hec pcepta tãquã generalia premiſuuuu.— . ̃ . 5 “D 7. . „118 recepta de Mõie.⁊ primo HZ Bequu Ur d adiectiuo Pre · primů. aſtiſſime ecẽ plerũq; pᷣcedat nom Enu adiectm̃ ſubſtãtm̃: vt tua digni tas. optima virt?.dignũ ingeniũ·exqſita xCocxna.ab eoð eẽ ſepi quã a ſubſtãtiuis incipe dẽ m.⁊ B a poſitis cõꝑatiuis ⁊ ſuplatis. ſimplicib⸗ ⁊cõpoſitis Itẽ a teſatiuis ſubſtatie ⁊ accidet Ytẽ a pticipijs in ans łin rus vl in dus Iin tus deſi⸗ netibo Ytẽ a pnõibo primitiuis ? deriuatiuis de qᷣb oĩbo exempla ꝑ oꝛdinẽ ſequunt᷑. sad iectiuo poſitiuo magnũ ego a te bñſñitiũ me re cepiſſe ꝓpfiteoꝛ ꝓ q̊ vmuerſam tibi meã oꝑa defe⸗ ro Exẽplum de cõpatiuo.maiꝰ mihi offitiũ pꝛeſia re nõ potuiſſes quã illud tu me hodierna die a⸗ miciſſime ꝑ oꝛnaſti Exẽplũ de ſuꝑlatiuo:maximũ ꝓfecto illud tuũ erga me ꝓmeritũ q̊ ego ate eu⸗ mulatiſſime exoꝛnat/ ſũ.repeto mipi ſummũ ſũ⸗ ope gratiſſimũ Exẽplũ de cõpoſitꝭ.vt ꝑmulta.pe⸗ magna. ꝑclara. pmaioꝛa. pꝑclarioꝛa qua maximaqG iocudiſſima qu ampliſſima Exemplü de relati/ uo ſubẽ Qui t ex me fructꝰdebent᷑ cũ donea nibi facultas offeꝛef. eos ꝓfcõ qua vberioꝛes ſuſcipies xremplũ de Mor Exrẽplũ de relatiuo accidẽtis Qualia em̃ ab aliiſs officia recepim.talia plerumq; reddeꝛe ſolemus Exemplũ de ꝑticipio in ans vt inuigilãtes virtu tib/ homines et bonarũ artiũ ſtudijs iugiter in⸗ ſudantes maxima ſem per frui beniuolentia pro⸗ ſecutꝰ Exemplũ de ꝑticipio in rus vt daturũ ope rã virtutibus Albertum noſtrũ qð ſcribis mihi modũ gaudeo Exemplũ de ꝑticipio in dus vt ex colendus ab omni holm genere penitus eſt chri⸗ ſtus qui omniũ hoĩm eſt conditoꝛ ⁊ lvnoꝛũ largi toꝛ Exemplum de pꝑticipio in tus vt conſecutũ ſe opera mea cõmoditates quã plurimas ciceronẽ retuliſſe wementer letoꝛ Exemplũ de ꝓnomine pꝛimitiuo Ego ſemꝑ tibi amiciſiimus eſſe wlui O — — quia tu me ſemꝑ plurimũ amaſti Exemplũ de de riuatiuo Mea quidẽ diligentia tibi ſꝑ futura eſt paratiſſima:qꝛ tuã in me beniuolentiã cognoui mihi ſemꝑ pꝛomptiſſima Huius aũt pꝛeceptõis ratiouẽ nõo ſolũ adiectiuis verũetiã alijs ꝑtibuſj oꝛatõis cõuenire dicimus quare non incomodũ viſum eſt ab eis principiũ oꝛatõis cõſtitui poſie cuius rei erempla ponemus Exemplum de nõie appellatiuo. Hõies em̃ illos.quos duplices eſſe cognoui:vt vnũ verbis dicãt. alteꝝ aũt reſentiat niſi ipᷣi aliqua ꝓbabili foꝛtaſſe ratõne ad hãc fictõ nem compellant᷑ apud me ſemꝑ parũ valere de bere conſtitui Exemplũ de nomĩe ꝓpꝛio· Bꝛutus quẽ in his tibi literis cõmendo cũ mihi ſit omni um amiciſſim.tũ etiã maximis eſt virt utib exoꝛ natus Eremplũ de verbo actiuo malvo te ſeme .s O?YM =ðèð dßU. . – . . ſumope diligã · qm̃ tu omnia ꝓ me liberalit᷑ eſſe· ciſti Erẽplũ de paſſiuo.videoꝛ enim te videre ceä tuas lego litteras. ſʒ doleo cũ appelloꝛ immerito a te negligens cũ ſcribedi facultatẽ nõ habuerim xe⸗ Exemplñ de vᷣbo intereſt vt intereſt plimũ viroꝝ prudentiã internoſcere que ad eoxꝝ rẽpubli.recte gubernandã ꝑtinere videant᷑. Exeplũ de gerũcio gẽdũ eſt aſſiduo vt aliqð officioſũ ↄſeqmur Er emplũ d ſupino Relatu multoꝝnobis ſignifica tũ eſt maximũ officioſum te virũ eſſe factũ quo płimũ certe gaudemꝰ.de ꝑticipio ſupra dictũ eſt Exemplũ de pᷣpoſitõe dx.cal ay vrbẽ cum ve niſſem vt de multis ac varys reb tecũ ↄmẽtarer te repire nõ potui qs igi᷑ res te coꝛã ageꝛe wole⸗ bã ꝑ lrãs abſens breuit ſcabo Ytẽ extra iocũ ſunt ea ꝓfecto que tibi ſcribo que certe ſunt a te diligẽ tiſſime ↄſider ãda:⁊ ſic de a lis Exemplũ de aduer bio.heri lrãs ad te ſcripſi.hodie vero atq; nunc de te cogito Exremplũ de ↄiunctõe· vrum enimueꝛo niſi tãdẽ melioꝛẽ viuẽdi ↄſtitutõm deſumpſeris cõſpicis te maxia ſubiturũ incomoda Exemplũ de interiectõne. heu cur ego tuis omib incõmo dis nõ affuerim.nã maximis te ꝓfecto curis atq; mole ſtijs foꝛtaſſe liberaſſem Itẽ heu bone ileſu ita ex oꝛo vt nobis ꝑpetuo ſis adiumẽto reliqua iſtiuſmodi exempla breuitatis cauſa omiſimus ſzea tuo ꝓ iudicõ adducito nũc vo ad alia ꝑpgamꝰ ,Rt11 p ꝑ pulchre inter Precep tu N I. Beteimn 1ſub ſtantiuũ aliqð intermoni= M De nomine Erpulcre etiã inter adiectiua ſubſisnti ua nõia prepoſitõs interijtiunt᷑.vt feroci in agro oꝛnatiſſimo in loco. ameno in caãpo. hanc ob cam maximas ad res.iuſtis de cauſis alia quoq; copla huiuſcemodi ſunt exẽpla.Mecſolũ pᷣpões ſzʒ alia pᷣterea huiuſcemodi ſunt exẽpla vt ampliſſima ·TCfacultatẽ rõemq; dicẽdi ingenio ſtudio atq; doctrina ↄſecutus eſt Aliud ſũmã eq̃dẽ letiti am.maria ſuſcepit cũ ſibi ab angelo filiũ dei ſe pi turã nũciatũ eſt Aliud Yã multa legiſti libroꝛũ wolũia ꝙ in virũ tãde ꝑitiſſimum euaſiſti Aliud magnũ ſupra vires on deſumpſi qͥ ve reb diuĩs dicturꝰſum Cauẽdũ tñ eſt ne nimiũ ſparen oꝛõnẽ obſcurã faciãt · vt in h exẽplo nulla ſatis ꝓ⸗ data apð ciues ſuos virtꝰ eg aſi⸗ tu ipſe ↄnecte quomodo poſitiua augere de 1 Te. VII. kemus normn. 6 Alud plerũq; animaduertendũ eſt · vt cũ poſitiua velim? augere nõia.ꝑ pᷣpõ his ac⸗ cidat.vñ cicero in epla ad curionẽ· carꝰ eq̃ tibi es ⁊ piocũdus Idẽ de oꝛatoꝛe VYlli ꝑbeati vi⸗ deri ſolẽt qui optima in republica cũ honoꝛibo reꝝ geſtarũ gla floꝛẽt ⁊ cũ vite curſum tenere po tuerũt Vñ Thereñ.in enucho.ꝑpulcra cre do / na haud noſtris ſimilia Nã peꝛgratũ valde gratũ ſignificat in oꝛõe quoq; lepide ꝑſonat. in xwvV cõpatis mito Preceptũ VIII. Bgeßwont ſolẽt Seompatiuis wero vel multo l lõgr pᷣponi ſo lent · vt iuſtitia multo pᷣclarioꝛ eſt ceterꝭ vix⸗ tutibo. aliud iobanes omnibo nre vniuerſitatis ſtudetibo· doctioꝛ eſt·⁊ plato lõge philoſophis ia⸗ pientioꝛ eſt. aliud. cũctis germanie principib⸗ di uinus fridericus reni pallatinꝰ lõge victoꝛioſioꝛ fuit. Alið cunctis eccie doctoꝛibꝰ Yohes ſcot? l100 ge ſubtilioꝛ eſt alia tu conſimili fac ratone. Daꝛeceptum nouũ idem de ſuperlatiuo. Alperlatis quoqʒ comptiſſime miłto lon ge ⁊ m ppom ſolent · vt lõge amatiſſimꝰ noſtri. młio oĩm foꝛtiſſimꝰ nii Exeplum vt tua erhumanitate honoꝛes nactus ſum quam maximos liud tu ſcolariu oim diligentiſtmus tubingẽſi in ſtudio habebaris.:hð iohes ſtudẽ⸗ tiũ oĩm doctiſſimꝰ iuris inperitia reputabat᷑· Oli⸗ ud Tibi tuis ꝓ beneficijs geas ago quam maxias Pꝛeceptũ xq ↄpatiu ſepe ꝓ poſitio wmtur lerũq; etiã ↄpatia nomia ꝓabſolutis pul cherꝛ me ponütur · vnde qn (vt ſerur? uo⸗ bis teſtis eſi)nõ adoi ↄpatio alieꝑ extre⸗ mũ ↄpatõis ſꝑ poſitie capit. vñ virgi.in prio ene: Triſnoꝛ ⁊ lacrimie oculis ſuffula nitentes liuo alexãdex macedo hẽbat coꝛp inbecillius að inbe⸗ cillũ pcat. Satirici ſcelera vhementi? muehunt qð eſt vehementer inuehunt. ſriultij P T ſwoſitiu? cũ negatõe t preceptu. xI. vim cõtrarij poſitiui. lud etiã ſilentio tranſeũdũ mimme cen⸗ ſem vt poſitio cuipiã adiuncta negatĩo ↄtrarij poſitĩ vim teat licz nõ ita plene tñ S — . „ accurate illã expleat. Cur rei exẽpla ſubnectem. .„ „) — hic vir eſt haud im pbus.ſigniſicat quidem bũc virum potius ꝓbũ q; imꝓpbum habendu .· Item phũs haud ignobil· hiſtrio nõ illepid?. miles nõ inſtennu.ciuis haud vtiq; malꝰ.vñ virgi.in no no. Contra tela fuerit ? ſeſe haud neſcia moꝛtis iniecit In his plerũq; ac ſimnlibo laudis cunuſdã ſigniſicatio impoꝛtat᷑ ſʒ diminute Eeutec; Nrroeroen T fepe adiectiuũ Preceptum XII. Ageherionnwtan in ſubſtantiuũ alterius. Isgniſſimũ etiã annotatu eſt vt cũ duo fuerint nõia &diectiuù ſcʒ ⁊ ſubſtãtm in eoð caſus exitu ꝓferꝛi dẽant: vt creberꝛi⸗ me ↄtingit Tuũc adiecti vocẽ q eſt neutra.in vim ſubſtantiui trãſferamꝰ.a ſubſtãtiuũ pri? caſu col⸗ locem gtõ qð frequẽs eſt eruditis ac diſertis vi ris.id qͥ; tibi erit exemplo clariꝰ.hoc pacto. Nam cum multa virtutẽ dicturus ſum. dicã oꝛnatus multũ virtutismulta laus wnuſti? multũ lau⸗ dis. Oultũ pecunie multã pecuuiã ſignificat. plꝰ viriũ.i.plus vires ſigmficat Quid animi. quis animꝰ·qᷣd rei.id eſt que res Qnd cauſe.i.que cã Vbi amimaduertẽdũ eſt. Si gtũs ille ſingular fuerit totã oꝛõm ſinglarit exponere debemꝰ.ſi pła lis plaliter. Exẽpli grã.multũ pecũie.i.multa pe⸗ cũia At ↄtra multũ pecũiaꝝ ſcat multas pecũias in plurali nũero:ſimi eſt ⁊ alioꝝ rõ.vt multũ ro lvꝛis ſinglarẽ.plimũ viriũ· plem. q̊ʒ hʒ ſignifica⸗ tionem Eandem quoq; vim nõ nulla aduerbiꝗ retinent precipue hec duo ſatis ⁊ parum. hfhfdf f— — — —-— NMam pax ſapientie eſt parua ſapientia Satis vi rium eſt iufficiẽtes vires· vñ ſaluſtius in catheli⸗ nario bello.ait ſatis eloquẽtie ·ſapiẽtie paꝝ nec ali ud quoq; ſiue nomẽ ſiue aduerbiũ ſit in eadẽ ca⸗ dit obſeruantia · ,„N ”s ꝙ ſepe loco ſu⸗ Dreceptu. XxIII. gerintuu ſumi mus poſitiuum cum apto ſibi aduerbio . Ec te lateat cum fuerit ſuꝑlatiuum n . nomẽ qpopiam duri aſperiuſz ſuꝑlatiue ſigmſicandũ. vt ꝓ ſuꝑlatiuo ſuum poſitiuũ afferamꝰ ⁊ ei ſuꝑlatiuo aptũ pᷣpo/ namus aduerbiũ · Exẽpli gra NMam maxime mẽo rabile facinꝰ eſt. mẽoꝛabiliſſimũ facinꝰ ſignificat maxime charũ gen?hõum cariſſimũ genus homn ſignificat Sʒ admodũ ⁊ in primis poſitiuis ad/ iecta eandẽ ferme vim habet de qbus loco ſuo in/⸗ feriꝰ dicet DPoꝛeceptũ. xIIII. H Alu J etiã animaduertendum eſi neutra vox potiſſimũ in cõpa⸗ tiuis gradibꝰ tũ maſculinũ tũ femininũ reddit.vt nibil eſt hoc homine meli fere iõ ẽ nul lus eſt ̊ homine melioꝛ.nihil eſt hac virgine foꝛ moſi? .i.nulla eſt hac virgine foꝛmoſioꝛ.nihil iu⸗ ſtitia pclarius.nihil turpi meretrici deterius Vñ Therenti? homine imꝑito nihil deteriꝰnihil iniu ſty q nihil niſi ꝙ ipſe fecerit rectũ eſſe putat Si milit tullius in epla mhhil mihi eſt te locundius De ſomine quitq; atq; carius ſepe⸗ nüſub A X14114 epe vnũ ſub⸗ Preceptum. xvV. Rnmaum in ad iectiuum mutat᷑ eiuſq; fungit᷑ offtio. Mterdum etiam duo nõia ſubſtantiua ita ſe hñt vt altex vbiq; vim ſuã ſᷣuʒ ac tueat᷑ alteꝝx q̃ndã q̃i adiectiui nõis obtineat locũ eiuſq; fungat᷑ offitio.qle ilud vir⸗ gilij eſt in primo eneide Arma virũq; cano i· viꝑ armatũ.ſiir illud in eoõð.molẽq; ⁊ mõtes inſuꝑ altos impoſuit. acſi dicat moleſtos impoſuit aut molẽ mõtuoſã Jd qͥʒ ſile eſt. Cauendũ eſt ne ab honeſtate naturaq; diſcedam.acſi dixerit: cauen dum eſt ne a naturali honeſtate diſcedamus.⁊ qñ vnũ ſubſtantm̃ in adiectm̃ mutat᷑ tangit᷑ figura que dt᷑ endiadio. 5ſubſtatinis quõ ſubſtãtiuis P receptum. xvVI duob vel pluri⸗ bus preponimus epitheton — uo cognitõe dignů eſt · vt 9 cũ duo meminerimꝰ ſubſtãtiua:quoꝝ vtriq; epithetõ adijcien dũ eſt. adiectm̃ ipᷣm in principio locemꝰ ⁊ ſeqnti⸗ bꝰſubſtãtiuisł tũ geminatũ ł duplicatũ ⁊ pᷣpona mꝰ Erẽpli cã auferant cicerõis verba Sceipio · af⸗ fricã? ſinglar ⁊ vir ⁊ impatoꝛ. vñ ið prio offitõꝝ ꝓpt᷑ ſũmã ⁊ doctoꝛis auctoꝛitatẽ ⁊ vrbi · VUʒ qdem ꝓpt᷑ ſummã auctoꝛitatẽ doctoꝛis ⁊ ſummã aucto ritatẽ vrbis.pclarus ⁊ miles ⁊ ciuis Illuſtris ꝛũ , — — — —. — fh .dm. — — — — PBBa fh h f Jo. VIII. vir tũ impatoꝛ Optimus tũ pt᷑ie defenſoꝛ tũ rei pub. gubernatoꝛ.aliõ Saluſtiꝰ criſpus ſpectabił tũ hutoꝛiogꝛaph tũ oꝛatoꝛ elegãtiſſimꝰ? exiſtit. ſe pe nũero tñ ↄtra eodẽ oꝛdine vni ſubſtatiuo duo pᷣpoſita adiectiua aut pla deruiũt.Exẽpli gꝛa · vir tu bonꝰtũ etiã tpatꝰ ꝓmꝑatoꝛ tũ callid/ tũ foꝛtis Judex integer ⁊ ſolers:oꝛnamẽta ciuitatis tum multa tũ pᷣclara alia tuipe necte fteritdi . ꝙ cũ duo nõia fuerĩit diuer 2C. XVII. ſoxr nũerox · xrn dem vitĩoꝛi. CTlociẽs nõia(qð ipe qͥ; teſtat᷑ gramaticꝰfᷣinꝰ ſinglarꝭ ⁊ plis nueri ↄnectunt᷑rijdemꝰ vici⸗ nioꝛi.vt virgi. in primo eneide · hic illi/ arma hic curꝛ? fuit nò ãt fuerũt Thereñ· in andria amãtiũ ire amoꝛis reintegratio eſt Rliud delitie mee ho⸗ ſtes exercituſq; ꝓperabat liud ingẽtes mihi cu⸗ re rexq; egeſtas eſt que nõ anxietatẽ ſolũ vm etiã vꝝ meroꝛẽ aduerſamq; valitndinẽ indies affert. Hoc iõ tibi in diuerſ gñibꝰ faciẽdũ dicimꝰ.Nã ſi ue maſculinũ ſiue femininũ eſt ſp vicinioꝛi rñdea mus. vt vir mir optima ad me venit. intelligit nãq; viy optimũ eſſe.⁊ opt imã eſſe mlerẽ que ve⸗ nit. Sʒ ſi plłi nũero vti volumꝰ ad maſculinũ trã ſire ncce eſt vt vir ⁊ mir leti ꝓperabãt. Allexanð a olimpias claꝛi fuert Johes katheꝛina philippo oneroſi extitett. ↄſilia ꝓ tuo iudicio adducito 1 Pee rvitj ini duos ntõs Rias mmiwnd ſeꝛũq; e int duos ntõs caſaliqð ↄtinue int põit᷑ vt oĩa reipublice iura Conſtantes multũ aĩ inania ſceleratoꝝ hoim flagitia Flið magna petri De Homine virtus facit vt eum meis alloqui kis minime e⸗ rubeſcã. aliud nullas ad me dediſti lras intra qo ððð abs te in gimnaſiũ ꝓfectus ſum Aliud. maximꝰ =ððOUMW tu? in me amoꝛ iam impellit vt paululũ ꝑecunie in pñtiaꝝ requirã Etiam trãſpoſita ⁊ ↄſtituta oꝛõ multũ exoꝛnat. vt huiꝰ claritudo viri.huiꝰ pſtan⸗ ingenij. hꝰ q̃rit᷑ auctoꝛitas loci·alia tuipſe ad/ to raceptij. xlx. Negntnetd Egatina quoqʒ dicti⸗ rrectiſſime in calce oꝛõis locat᷑.vt pᷣſtantio rẽ te vidi neminẽ.ſcipione clarioꝛẽ bellicis in lau dibo inuenies neminẽ.vñ Thereñ.in andria:hãc mihi mſi moꝛs adimet nemo Idẽ in eadẽ.vxoꝛẽ his moꝛibo dabit nemo.hanc etiã pᷣceptõis rõem de alijs ꝑtibo oꝛõis verã eſſe volumꝰ interiectõibꝰ exceptis vt tibi exempla infra mõſtrabũt Exem⸗ plũ de nõie ꝓpr io vt lr̃as tuas ad me detulit An⸗ thoni q̃̊s tuo nõie mihi afſſignãdas cõſignauerat marcus Anthonius Exemplũ de appellatiuo vt pclariſſimas equidẽ virtutes adamarũt ſꝑ pᷣſtan⸗ tiſſimi viri ⁊ offitioſi bomines Exemplü de com patiuo Mõ potuiſſem in reb tuis fieri diligẽtioꝛ ꝓ quibo eq̊dẽ tantã adhibin curam vt nulla a me potuiſſʒ adhiberi maioꝛ. Exemplũ de ſuꝑlatiuo. omibo in reb ſedulo me tibi comꝑies patiſſimũ qm̃ in om̃ibo meis cognoui te ſꝑ obſeãntiſſimũ Itẽ.pompꝑeiꝰin om̃ibo reba ſubtilr ↄſiderandis fu it prudentiiimus Item munus hoc recepia te ſuauiſſimũ Exeplũ de affirmatiua Que vir lon facit laudant omes Exemplũ de ptitiuo noie. vt hoꝝ que mihi ꝓpoſinſti velle neutx.ſed tũ ſi elabo randũu eſt imm alterutro vt nobis omnino ſuſcipie⸗ dum ſit altex placet magis ſuꝑius cũ pᷣſertim ne ceſſario eoꝑ a nobis ingrediedũ ſit altex. Exẽplũ de ꝓnoie primitio · vt qualis erga te ſpextiterun . ego. facilius longe potes iudicare tu-q; tibi pſjua dere poterit is ule.q̃ optime ntr̃e cõuentõni piuri mum ſtudet eſſe detractũ Exemplũ de ꝓndoie de⸗ riuatiuo:qm̃ tibi ꝓmptiſſim atq; in oibus rebꝰ obſequẽtiſſimꝰ ammꝰ fuerit me? hoc relinq; aio iudicãdũ tuo. Exẽplũ de ꝑticipio.ſum ꝓpediem ad te venturꝰ qm plura tecũ ad vtriuſq́; nim con moditatẽ ꝑtinetia ↄmẽdatur:Exẽplũ ð gerũdio de tuis reba me nullũ ꝓfecto tps pᷣtermittit et agẽdi ⁊ cogitãdi. Exẽplũ de ſupio qnto oꝑe te dili gam eẽt ꝓfecto difficile dictu:de qb infra de ptici pijs patebit Exemplũ de aduerbijs prio de aduer⸗ bijs tꝑis vt. Scio te mihi amiciſſmũ fuiſſe ſemꝑ Itẽ ex ampliſſimis virtutibo tuis maximũ te vix exiſtiaui ſꝑ Erẽplũ de aduerbio loci:optie ↄnouiſti me nõ ſolũ amicũ extitiſſe intus ⁊ foꝛis ·ſʒ etiã me tibi defuiſſe nuſquã Exemplũ de aduerbio optan di hanibal roma norũ impiũ płimũ defatigauit. ꝓꝙ italiã nuſquã attigiſſet vtinã. Exẽplũ de aduer⸗ bio negãdi. multa enĩ mala nupof lata ⁊ agitat fuiſſe ðr ſed plimũ gaudeo hop te attigiſſe nihil. Exremplũ ð aduerbio affirmãdi.ita res eſt b ii tima eſt.beneſicioꝝ lo plũ de aduerbio remiſſiuo.cu tãte mihi nõ ſuppe ditẽt facultatestibi ſatiſfaciã paulatim ⁊ qua ra⸗“ß tione id meliꝰ fieri poſſit pedetentim. Exemplũ) vt nobis narꝛaſti pꝛofecto Erxemplũ de aduerbio dubitand.que nobis futura dicebas foꝛtaſſe eue nHire nobis poſſent foꝛtuitu Exemplũ de adner/ bio iurandi. non fatiã medifidiꝰneq; dicã hercle que mihi ꝓbabiliter non videbut. Erẽplũ de ad/ uerbio q̃litatis.tua in me bñ merita nõ ſolũ retri buam ſingulatim.ſed etiã ſatiſfaciã tibi cumulan tiac multiphariã. Itẽ tuas las legi libent au- Diui tabellariũ diligenter qͥ ſtatũ tuũ mihi naꝛrat polite atq; ſuauiter. ⁊ cões etiã caſus quã ferꝛes fortiter ⁊ modeꝛate.Eremplũ de aduerbio oꝛdis Multa ſũ ꝑ lᷣas meas tibi ſigniſicaturꝰ deinceps te ſemp amatur magna in te bñſicia collaturꝰ beneficia pᷣterea. vñ meã in te voluntatẽ que op * oꝝ loco ſuſcipies interea. Erem⸗ ðaduerbio inteſiuo exopto quã płimũ vt ad me venias penit qð opus eſt oĩno. Exemplũ de ad/ uerbio ſimilitudims ſicuti optima fide te admo⸗ nui.veli facias ita. Inter ceteꝛa aũt aduerbia cõ⸗/ gatin a ſuperlatiua in fine oꝛõis poſita cõcinnã acit ſonoꝛitatem· Erxemplũ de adueꝛbio ↄpati uo vt qo rogas vt negotiũ tuũ curaꝛe velim dili gentius.hoc tibi pſuadeas velim.nulla quidẽ ra tione agi potuiſſe ſtudioſiꝰ. nec curare amãtius quã actũ eſt.nec ꝑſici accuratiꝰ. Exemplũ de ſuꝑ⸗ latiuo aduerbio.video te em̃ vitam agere pruden tiſſime cũ omnia que ad bene viuẽdum ꝑtineant . FJo N. pſerutario accuratifſime atq; ꝓſequeris diligen⸗ tiſſime · Que mihi madaſti confeci oĩia accumi latiſſime: Munc ponenda ſuut ppoſitionu ex⸗ empla. Et pꝛio de ppoſitione añ · vt ex hoc maxio tuo in me bñfitio te plimũ diligo:qð ex amphiſſi mis tuis etiã vtutibofeceram multo añ. Cxeplũ ðe ppoſitione citra. Scribo frequẽter amicis no: ſtris qõ nõ fecerã multos annos citra· Exẽplũ de prepofitõe contra.tãto em̃ oĩm hoim cõſenſu ci⸗ cero romanop conſul creatus fuit vt in ipo magi ſtratu creando neminẽ habuit cõtra. Exeplũ deß poſitõe vltra.recepi duas a te lias ? tres rõnes. nec vltra Ereẽplu de ppõe coꝛã. Sz hec multa er⸗ plicaturꝰ ſum aptius illo coꝛã Eremplũ de ppõne clam Que agere cõſtitui ita ꝓbabilia eſſe ↄſtãt vt nihil ſum facturꝰ clam. Exeplũ de pᷣpõe palã.oĩa ꝓfecto que officioſe recteq; fiũt pñt oĩbꝰ ſᷣcari pa⸗ lam De cõiũctione pauca vide exempla Et prio de ↄiunctõe a ꝓpbatiua in fine oꝛnãde oꝛõis termi nata.vt qð mibi mãdaſti diligẽter ꝑficiã.nam ita meruiſti quið. Exemplũ de ↄiũctõe collectiuas rõ nali lillatius Quid faciã ergo decept?ſum igitur · Reliquũ eſt itaq;.vt deinceps accuratiſſime me⸗ cum conſiderẽ. quibꝰcreda quouſq; cauere debeã Exemplũ de ↄiũctõe dubitatia.ſtudebis ne ocio marceſſis ne · De ↄiũctõe diminutia exm̃.ꝙ ſi tu ad me accedere non pᷣt lĩas mihi tuas que de his rebus quas ſcire deſidero me admoneant velim mittas ſaltem tu conſimilia exempla ſiqua ſunt adducito. e nomine Pre.x. ꝓᷣ poſſeſſoꝛ añ poſſeſſionẽ locari debbet. nm CECEc poſſeſſoꝛ anqu poſſeſſio locari vdeber Pprrudentiſſimi hois coſiliũ puidet höos perſuaſio. Oarcij CÿEC.officiop liber eloquio plu rimum condacit. chꝛiiti pce pcu adimple ñn te celi 7 ingreſſus pbletcce. De iſio nomine Tantus a-um · “ Kntus a. um. quantus a. um eodẽ mõſe hüyÿt in oꝛõe aliq vt raꝛo alteꝑ abſq; alteꝛo pronat᷑ vt contio hec tanta eſt quata vnqz antea fuit: Tribuis mihi tantũ quâtũ nec cono ſco nec poſtulo. Zi in te eſt doctrine quãtũ ſolz te eſſe in doctiſſimo viro.⁊ ita de alis Rmmaduer ð tendum tñ eſt ꝙ hee dictões taãti quãti ↄuiter iunguut᷑ cũ ilis vᷣbis intereſt ⁊ refert.vt quanti 2 intereſt.tanti intereſt ſiłr pax paululũ pauxulũ⁊ b multũ plus płimũ:nihili ⁊ his ſilia.vt pax inter 2 eſt iohem malu ꝓbum ue eſſe · nihil refert hõiem SSð hõie doctioꝛẽ eſſe · Silr quãti:quãti cũ quadà vi interꝛogationis effeꝛt᷑ vt quãti qnti intellige pᷣcij rñdetur tti tanti:vn tulin ꝑadoxis · Quti eſti H manda eſt vtus.q̃ſi d:magm p̃cij. Silr ců ꝓbis ðJMDdẽ coõpoſitõm faciũt.vt quotitacio tuliũ tantifacio i quitilianũ Silr magni? pui vili nihili. vt ma mpendo paꝛuipẽdo.vilipedo nihilipendo· mag⸗ niiacio ꝑpuifacõ.nihilifacio f loccifacio f loccipꝛedo ti exempia alia ꝓ tuo deduciudicio. tun Precep⸗xxi.de nõibus Qualis 1 Talis. A AVlalis ⁊ talis alterutrum creberꝛime ponit . f f h h hfhfh —— — ——— FJFJo. IJI1. raꝛo vtrumq; Exemplũ talem ſolemꝰ ſentire bo ⸗ nũ viꝑ ⁊ ſubintelligimꝰ q̃lem dicimꝰ. Et contra oꝛatoꝛ eſt illuſtris qualis alter nullꝰ reꝑit᷑ Aliud vt ille tum modeſtus tũ virtuoſus eſt neminẽ defraudans:talem nãq; ſolemꝰ ſentire bonũ vix a qu plura his ſimilia cõiunge V roen i W nõib htib is 9 Precep. xXij. bhände i Nimaduertendũ illud quoq; eſt ꝙ que⸗ dam nõi:a tetcie flectionis tã ntmm quam gtttĩ ſingulares habent ſiles. pſertim ſi gtũs in iũ exiuerit eoꝝ frequẽter ntũs plis in is terminari ſolet in es ꝑraꝛo vt omnis ꝑ oẽs.moꝛ talis ꝑ moꝛtales inams ꝓ inanes erꝛantis ꝓ erꝛ'ã tes Similiter quoq; (vt mpᷣe teſtar᷑ pꝛiſtianus)in es vel in ons terminata vt ꝑtis ꝓ partes fontis ꝓ fontesin reliqs raro id venit que ẽ poetaꝝ vẽia Preceptum xxiij. de nõibus agrecis ꝓfectis que genus ſeruãt declinationem mutant. llud quoq; nequaquã omiſerimus ꝙ cum nomina quepi ſint a ã grecis ꝓfecta · tercie in. lectionis ⁊ obliquos caſus hñtia q re⸗ ccos ſupant . latini oꝛatoꝛes frequentiſſime a da tiuis illoꝝ litteris quibuſdam immutatis fingũt aliarum declinatiouũ nõia.⁊ genus ſeruãt Qua⸗ lia ſunt wematũ enthimematũ delphin elephã tus ⁊ lampada.que a pleriſq; tercia f lectõe ꝓferũ tur. vt ppema enthimema delphin elephashac tu pceptionem accurate memoꝛie cõmenda. Hꝛeceptum.riinj qnõ nomẽ gentile vel h in = e ſomine . patrie alicuius rei fingere debemus. NVlotiens ſiue genus ſiue locũ rei alicuiꝰ ſumus exphcaturi gẽtile ac patruñ nomẽ eęeeſfingimus vt que ruerit a firac oꝛidd? non de ſiracus dõ eſt ſ̃ ſiracuſanus nõ de athems ſiiʒ at henienſis. nõ de ſenis ̈ ſenen piter in gene ribus familijs nõ abltõ(vt multi faciũt cũ ppo ſitione ð vtimur nomen effieiend vt nõ de ſtau risſ ſtaurus.nõ de graccis ſed graccus.nõ de ca⸗ tulis ſᷣ catulus Quã quidem ad rem merito affe rendũ ẽ illud ſicut ipᷣe plinꝰ aiebat ꝙ deriuatio⸗ nes firmas nõ habent regulas. ſz exeut terminat᷑ qʒ vt ipis autoꝛibo placet vt a thauro aut thaure o thaurinũ ł thaureũ dicimꝰ Sʒ in enſis in vo ł in as q̃ ad loca ptinẽetfrequẽtioꝛes terminatões ſunt vt albouen lauden veronẽſ Cluſinꝰ Cha renſinus Charentinꝰ.lacecemoni.mitelen? Al⸗ pinas arpinas ſarſinas alij quoqʒ ſunt eoꝛüdem noim exitus. ſz hij frequẽt loꝛe vſu celebrant᷑ 7 idem in alijs quibuſdãaã ſit que neqʒ a gener no⸗ minibus f luxere neqʒ loci vll?.Tderetianꝰ chre mes platoniceꝰ Socratic Gnatouicus que oĩa a ꝓprijs ꝓfecta ſunt atqʒ oꝛiginem traxere.a liave ro que ſe hacde re ſe offerũt tuo cõplectere iuditõ Preceptum.xxv.bo hoc nomine pꝛimus. Rimus oꝛdine feat qoquidẽ conſequit᷑ ſe/ cundꝰ terci ſic deinceps oꝛdinis noĩia mul tociens tñ ſcat pꝛincipalẽ· vt hic eſt noſtre ciuita tis primꝰ.ſepe etiã optimũ fcat ſed illud vltimũ ran0 eſt in oꝛatoꝛũ vſu · QLQL ðð . 0 Quibo ſignis qs vti „ W„ — ꝛzecep XKXVY lcebeat ſi multa narꝛa vei. quis multa referꝛe velit. p ptoꝛe põat prumnũl primo. vtruqzin viu e/ ꝓlcoo ve ro deinde binceps icoo loco· p tercio pᷣte rea vl tercio loco/ ꝓ quarto ad hec pᷣterea l quarꝰ⸗ to loco In calce poſtremu ł poſtremo verbi gia Tria ſunt que mihi voluptate afferut. pꝛimu em̃ ꝙ te amicũ optimñ nactus ſum dem̃ ꝙ ſinglem tnã erga me teſiificaris beniuolẽtiã.poitremũ ve roꝙ te incolumẽ intellexr Qua in re ſciẽdu eſt ꝙ tres ↄiũctõnes quas memi que ſunt em̃.ãt ⁊ ve⸗ ro recto atq; vſitato oꝛdine ſeſe ſequunt᷑. reliqua tu ipe cognoſces ſi ciceronis ſcripta ?1 in pꝛimis eius epiſtolas lectitabiæ. D Preceptũ. rxvij. de noibo que ad numũ ſpectat. Pquodqʒ annotatu vigniſſimũ eſt ꝙ in noĩ prus que ad nũmũ nũevue ſpectãt in eoꝝ ge nitiuis phibo ſincopã efficiem.idqʒ tũ vfiitatũ ẽ tũ ad exoꝛnandã ꝑtĩet oꝛõnẽ vt mille nũmũ po⸗/ cius quã mille denarioꝝ. in gtis oĩim noim ſcde ceclinationis id efficim/f pſam ſcribẽtes atz ſoln tã oꝛoõm in noibo ſo ũ nũeꝝ aut mẽſurã fᷣntibbat in nueroxꝝ noĩbs ea plerũʒ ᷣuat᷑ ↄſuetudo vt circa Lcitra cẽtenariũ nůex Sʒ qñ p?ꝰ vigenariũ duo nũeri ↄmẽoꝛãdi ſũt eoꝝ nũeroꝝ mioꝛ pcedat ma joꝛ ſequatur vt hic eſt vnum⁊ viginti annos nact/ duos trigita qnos vixim tres ⁊ viginti dies nauigaui/· xxxiiij; annos conſumpſi etatem De nomine Sed vltra centenarium ⁊ citra vigeuariũ tritũ Tyulgarem modum ſeruamus. —. NPreteptũ.xxviij.de geminatione dictionum.j lerumq; gemmatio in quibuſdã tam nomi mbug qua verbis tanti viʒ qnti id ſcʒ no⸗ men ſemel ⁊ cunq; vt quiq ꝓ quicũq; q8 gquod ꝓp qocunq; qualis qlis ꝓ qualiſcſq;. vbiubi ꝓ vbicunq;. vnde therentius in andria vbiubi in luentum adductum euũ pamphilũ vtut pꝛo vt cunqʒ idq; accuratius animaduerte NDPrireceptum xxx. de articulo. ra ponimus pcipue ſine copulatõe wl ab/ Ic; cõiunct omis medio qᷓ articul eſt. vt ſi igem ſignificare videant᷑ qð whemẽtius ſonat ſemp magis in calce collocetur vt tua virtus lau danda comꝓbandaqʒ eſt Mã pꝛobare quod animi fit iuditio włementi ſonat. liud mgfr᷑ᷣatus dili⸗ gere amare colere debem. ꝓbatiſſimos viros oes hoĩes verent᷑ obſeruãt ⸗ admirant᷑qᷓ turpia obſcena tetra fedaqʒ ſunt ea fugere ac aſpernari debem/ Seg in his quoqʒ oꝛdo quiõ ſ pectandꝰ eſt. ꝙ ſi fa ſint quox duo ptẽ aliq ſcant terciũ ſi idẽ łſit ↄũius ꝓfecto dʒ ĩ fie collocari.niſi ſe hũe⸗ rit quodã gñis mõ.tũ enĩ eotra fit ꝙ nũc exẽplo li qde ac pſpicue patefeceꝛo. ac pꝛior qdẽ exm̃ ẽ oĩs ĩ adipiſcẽda virtvte cura opa diligẽcia poñda ẽ.eſi eniĩ eura ſoliꝰ aĩ cpa coꝛõ diligẽtia vtrũʒ ↄplectit᷑ And plimũ in re puhlica induſtrie laboꝛ opis po nẽdũ ẽ·itẽ amicos ↄſilio viribo oꝑe adiuuare der Jo. XIITIr Alterius vero exempla ſuntnõ ſunt ꝑ ſe res cõ⸗ moge expetẽde diuitie voluptates honoꝛes.Cõ/ modũ em̃ gñis locũ detinet c multe ſunt ſpẽs. Vtem aialia queq; hõies equi leones bonũ vidẽ⸗ tur appetere. Si vo vtrumq; mõ dicto ſe habet ſi multa ſnnt qð pluris eſt poni debet in fine-· Preceptũ exx. de nominibus in bundus· BSomina que in bund exeunt nõqð ple⸗/ riq; arbitꝛantur)ſilitudinẽ ſigmiſicat. Sʒ axaabundantiã potius quadã ⁊ vehementiã ꝓt gloꝛiabũd/ nõ glłanti ſilis ſed quaſi abunde ſe⸗ ſe vehementq; eſterens dr. Quã opionẽ eloquẽ⸗ tum atq; eruditiſſimoꝝ hoĩm teſtimonijs a ꝓpba tam tu firmiter amplectere cures. Nam (vt alios omittamus) Kulus gelius autoꝛ ꝓbatiſſimus ex ſentẽcia quoq; doctiſſimi appollinaris letabũdꝰ dẽ inqͥt qui abunde letus eſt. Erꝛabund qͥ i lon go ac abundãti erꝛoꝛe eſt ideoq; vt idẽ ait:hec no mina vim copiã a quaſi abundantiã rei cuꝰ id verbũ eſt demoͤſtrant. quã ſnĩam ipᷣe q; laurentiꝰ ꝓalla. latine lingue obſeruatiſſim elegãtiaꝝ ſuaꝝ hoc pꝛimo ca.xi:cõplecti aſſerens ea idẽ ſcare cũ kricide frequẽtatiuox.luſitans riſitãs erꝛatitãs ectitans populatitãs. ſi reperiꝛemꝰ qð cũ nõ ſit ad hec(vt reoꝛ)in bũdus terminata decurꝛimus hec valla⸗ Preceptũ xxxi · de iſtis nõibꝰ ſimilis ⁊plenus. BZymilis plenus nõia.quoꝝ pꝛĩo dtĩo iũ⸗ gitur poſteriꝰ etiã abltĩo oꝛatoꝛes vt plu rimdmi gtio ↄiungũt. vt ſilis es maioꝝ tuo DeHe nomine tum officij dignitatis es plenus Mõ nũquã vo ſed praꝛo cũ ſuꝑioꝛib- caſipus oreruntur. Dreg XYX WT De caſib ablatiuoyxpti 2 F. XXXII cipioꝝ.⁊ alioꝝ nominũ Snſiderandũ id quoq; eſt ꝙ caſus ablati nõ ſolu ꝑticipioꝝ vex etiã alioꝝ noĩm in õe pꝓtinue ponũt᷑ ⁊ pſertim ſiqua fuerit Pis de ꝑticipijs quið pal eſt. vt reg⸗ nante octauiano ceſare ꝑata eſt vniuerſo oꝛbi pa ʒ3a. cat quaſi quo tꝑe regnabat octauianꝰ. Aliud Dyomſio ſiꝛacuſano ? tirano gerente bellü in ſili cia grauiſſime clades ſunt facte ſᷣcat quo tpe erat gerens bellũ in ſilicia. eodẽ quoq; mõ alia quedã ſe hñt nõia maxie ſi dignitatũ bonoꝝ extiterint vt coꝛnelio galba edilibo ⁊oſulibi acte ſunt fabu le in theatro.alddũt nõnulli ꝑpticipiũ exiſtentibo i nos addi ꝓhibemꝰ Item ſcipiõe ↄſule peni de⸗ uicti ſunt.ſcipione impatoꝛe euerſa eſt numãtia reliqua huiuſmodl pariter ſe hab eent. Pre· xxxiijꝙ ſepe duo nõia loco aduerbij ponũt᷑ Nterdum vero duo nõia ſine pᷣpoſiitõe adiecta non min? vim aduerbij retinent vt magnope ꝓ valdemaxiope ꝓ płimũ. maio:eĩmoð ꝓ marime:mirũmmodũ ꝓ mirabi liter fir miranduimmodum BBDreceptũ ·xxxiiij ꝙ ſepe ablati abſq; pᷣpõibo ſiue eeis vim habent aduerbij. VNVblatiui etiã caſus ſiue cũ cõmertio prepo ſitionis ſiue ſine eo vim habẽt adueꝛbij. vt in pꝛimis.fcat em̃ pᷣcipue ac ꝑſertim. , leo tun ann nnis fon ſim gan lefa⸗ ſten Rir weer — — — —½ Fo. XIIII. in pꝛimis eruditus. ſic de reliquis. Pre. xxxv · de differentia quarũdã oꝛõnũ Vlotiens multos dies aut ãnos p actm caſum dicimꝰ ſeꝑe intelligimꝰ tꝑis curꝛi/ nõ no. nate nõibus iungit᷑. vt in pꝛimis ſapiens HDZ ſſioq; ſignificatur· Quare vt marcellus aitloptã tes(rectius actõ vti dehent)ſiquid ad ſecũdã ſoꝛ tunam attineat. Jutereſt ergo ſiqs dixerit. decẽ annos in re militari verſat?ſum.An ita decẽ an/ nis dedi reb bellicis operam. ””” quartus dr ⁊ nudiuſterciꝰ ſic de alijs pᷣtoꝛ ⁊ quarto pretorꝛ. ter quartũ pretoꝛ quarto pᷣtoꝛ hoc (Gintereſt vt marcus varꝛo teſtʒ eſt NMam aquarto pꝛetoꝛ locũ ſigniſicat. tres an te factos Quartũ vero pretoꝛ tempus deſignat idem eſt de illis tercium conſul a tercio conſul. vide ne perperam his vtaris rationibus contra wterum atq; eloquentũ conſuetudinem. ro SVTTYTY de dĩa int dimidi Hre. xx XVIII um ⁊ dimidiatũ culũ.ſiue temp ⁊ quaſi ↄtinuũ ſᷣcat. Sʒ Nabltm̃·ãnoꝝ ſiue dieꝝ aliqð interiectio iutmi⸗ Vre. xxxvi·quõ die quarta ⁊ die qrto nõ idem ZNe quarta( vt marcell? ait) die quarto noõ iõ ſignifiicãt.ſʒ maſculino genere pte riiltũ fſcat᷑.feminino vero futuꝝ.· Vetuſti⸗ ſſimi tñ aliter ꝓtulerũt.vt ꝓ die quaꝛto nudiuſ⸗ — e Romine Imidiatum a dimidio dẽt plimũ. nam cum dimidiatum ſit quaſi in duas pꝑtes Diuiſum. niſi aliqd diuiſũ ſit dimidiatũ dici nõ poteſt. Oimidiũ vo appellatur nõ ꝙ ipᷣim dimidiatũ eſt ſʒ que ex dimidiato ꝑs altera eſt ve luti ſiquis ex mille nümis receperit quingentos dimidiũ ? nõ dimidiatũ recepiſſe dẽ.nec quis re⸗ cte dixerit ꝓ ſententia Marci varꝛonis. vt aulus geli? in noctibo acticis ait.dimidiũ libꝝ legi.dimi⸗ Diam fabulã audiui:ſed dimidiatũ hiby ⁊ dimidia⸗/ tam fabulã q̊s recte ptulerit Et dimidiatum qui dem.exempli gra:digitũ axpellamꝰ. Sed alteru⸗ tram ptem dimidiũ qõ diligenter accuratoq; eſt inſpitiendu. “ . Preceptũ xxxixꝰeboendie man⸗ unusꝓꝙ offitio oꝛnatiſſime ponitur. vt hoc eſt amici munus id eſt offitiũ amiciꝭtem fũ⸗ go boni viri munere · id eſt fatio bõi viri officium Sreceptũ xlre bocnaenecſitudo. Eceſntudo ꝓ amiciticia vtimur cuiꝰ vſus eſt Saluſtio frequẽtiſſimꝰ ꝓdicionẽ cat⸗ belme legentibus. Et tuli in epla ad ti tum fabiũ tu vero qui ⁊ foꝛtunas ⁊ liberos habe⸗ ge. 1 nos ceteros neceſſitudine beniuolẽtia cõ⸗ iunctiſſimos inde inſueuit neceſſarius ꝓ amico poni cũ in neceſſitate ꝓbetur amieus. Preceptũ xli de hoc nomine. htee. Artes pluꝛali nũero cauſam offitiũ.aut. — — — — — — - — — — — — ⏑ — 1 4 maaiſatum ſignat. vñ tulius in eplis ad appiſᷣ te finge eſſe quiſum egod quoq; apud caſpari⸗ num frequẽs eſt ⁊ alios pleroſq; viros eruditiſſi mos.vñ Tdereutiꝰin andria:cur ꝑtes adoleſcen tis ſeni cõmilſerit:ex quo infert᷑ ꝙ non latine di⸗ cunt bacbantes volo ire ad partes.ſed ad natale ſolum. Pre. xlij. de hoc nomine Inſimus- Oc nomen inñmus quouis mõ aut cõditi one aut natura inferioꝛitatem ſignat. ali quando ꝓ peſſimo accipit᷑. vt ꝑmeno mq̃t in enu cho gnatoni.Tace tu ego quẽ eſſe infra infimos omues puto hõies.ommũ peſſimũ ⁊ ſeruoꝝ quo q; ꝑſonas dicimꝰ mſimas id eſt abiectas. nã fuꝑ nomen ſeruoꝝ ↄditio.a:.virgilio in bnccolic. vt qͥd faciãt dñi audẽt cũ talia fures.ſerui:eſt e ᷣuio Preceptũ xliij.de hoc nõie antiquus. Ntiquus licet etatis ſit venuſte tñ ꝓ no bili ſolet dici vñ virgil· pꝛimo enerõ:nos plratria antiqua diuerſa ꝑ equoꝛa vectos. q tulius pꝛimo ofitioꝝ:o domꝰ antiqua quã diſpa ri dño dñar is ilic antiqua id eſt nobilis.dom eti am plerũq; ꝓ familia pomit᷑ vt ſcipio fuit de emili⸗ anox, domo id eſt familia V Srecepxliiij· de nomine ꝓuincia. MNouintia ꝓcnratio dicta.vñ Therentiꝰ in phoꝛnnone o geta geta ꝓuintia accepi ſti duram Idem inheant DHinc nt̃a tꝛadi ta eſt ꝓuintia.Ab hec donatus ꝙ adquiſite bello longe ab italia regiones pꝛouintie dicte c i — De nomine ſunta poꝛro vel ꝓcul vincendo. ad quas ptoꝛes Aquia a lenatu romano cum officio mitcebantur officia quoq; ꝓuincie w eſt ꝓcuratões nõiate ſũt PBreceptuxiv de hoc nomine periculum. Ericulũ ꝙ experietia accipitur ⁊ a perioꝛ non eſt in vſu deſcendit. licet exꝑ ioꝛ ecerperigentia fit vius o cere. Et periculũ ꝓ temptamento ſumi teſte donato/ vnde tteren tius in enucho·fac periclm in lłis:fac piclm in a⸗ leitra.⁊ alibi periculũ aperio.vñ vᷣgili in euere defuncte ꝑiculis ait id eanandaarerfirarid⸗ ⸗. Preceptũuxlvide hoc uomine diſcrumen. AIfſcrimen pꝛo periculo wonif. vñ vᷣgili? in peimo enetõ.p tot caſus ꝑ tot diſcrumina re rnm tendimus in lacium. licet dłam albi ſignat vt mali ⁊ boni magnũ eſt diſcrimen id eſt dtᷣa. Et diſcrimen ſectione piloꝝꝑ a medio fꝛontis ad ver/ cicem dicere ſolemus. Preceptũ.xlvij de hoc nomine ſuperbus · Alperbus pꝛo nobuis pomtur. vnde vᷣgi luus in pꝛimo enete. Superbum cecidit ilflion nobilis troya Mdem in tercio ſupbũ regnatoꝛam aſie pꝛiamũ ⁊ ſupbus arꝛogas dł᷑ vñ vgilius in pꝛimo eneið: on ea vis animo nec tanta ſuperbia victis id eſi inſolẽtia ł arꝛogantia Prece · xviij de iſtis dictõibo iuſſ/ euẽt pmiſſus Alſſns euentus ꝑmiſſus.nõia inf lectionis qjuarte ſinglari nuero pli vrro neutta ſecũ⸗ de declinationis.vñ tulius ad atticum · Semper mcae euentoꝝ magis mouent quam euentaEt —,— J 0. X VI. H vᷣgilius in buccolic· Accepta iuſſis carmina tuis Et ibidem haut in iuſſa cano: Et pꝛio eneide mi⸗ hi iuſſa capeſcere phas eſt.· P11 N⸗ omine SDreceptũ xL. IX te uomine ratia modo cauſam notat.vn thereri in an⸗ dria Ea me nunc reſtitiſſe gratia id eſt cau⸗ ſaallibi vero gratiã dici amicitiã vt Therentiꝰ? in adelphis. Ego lepidus in eo gram · Et ibi donat? inquit inire gratiã eſt ſibi amicos ↄparaꝛe beneſi/ cium accipere. Pre. l de hoc nõie epla qd fcet. Ec te lateat qð ꝓ epla dicimus litteras plurali nũero ⁊ ꝓ vua epla vnas dicim⸗ litteras. Mã illud nomen vnus a. um cũ bis que płiter ſoluminf lectunt᷑ plem quoq; nu⸗ merum ꝛetinet vt vne nuptie.vne bige vna me⸗ nia. l̃a vo in ſingli elementũ ipᷣm ſcat vt a.b.vel ſcribentis manũu. vt cicero ad atticũ: nã alexidis manũ amabam qò tam ꝓpe accedebat ad filitudi nem tue le. in ph eplam vt dixim(pᷣterquã apð poe tas Fcat.inter t ñ hec nõia hec elegatie· dia eſt ꝙ dicim? vns eplam vnas kas duas tres ꝗtuoꝛ quiĩq; eplas binas vero las ternas q̃ternaſi qui nas ſenas denas ſeptenas octenas noneas de nas nunquã aliter quale eſſo vnas binas ternas epiſtolas duas tres quatuoꝛ litteras quã tu pꝛe/ ceptionem diligenter cõmenda memoꝛie. Preceptum. li: de hoc nomine nullus Alllus a um interdũ pꝛo non,ponitur pᷣ⸗ ſertim cum fuerit adiũctũ ſum es ẽ vᷣbo. De Momine vt nullus ſum inter vos reſpublica nulla eſt qua ſi non eſt atq; extincta et. MPreceptũ.lij.de hoc nomine inuidioſus. Muidioſus foꝛmidoloſus ſuſpicio ſus ambi tioſus gratioſns laboꝛioſus teſte Gelio at ticarum noctin libꝛo. ir. ca. xij. in vtramq; cadunt ſigminicationẽ.vt inuidioſus qui inindet cui in⸗ uidetur.foꝛmidoloſus qᷓ foꝛmidat ⁊ qui foꝛmidat T iua de reliquis.Et addit hoc nomẽ infeſt/ qui in fert alicui malu infeſtus dẽ De bis latiſſima eſt aſſertio apud laurentiũ pꝛimo libro elegatiaxx. Precep.liij. de hoc nomine decimnſquſig Aludetiã cognitu pulchx eſt ꝙ decimuſquiſ⸗ HGqᷓ; eſt vnus de numero denario ſicut mille ſinuſquiiq; eſi vnus ex nuero millenario. hinc ẽ illud ceſaris cõmentarijs Cognoſcit non decimũ quẽq; eſſe reliquũ militem alias relictum vulne⸗ re de hoc vid apud laurentiũ.qui diffuſius hanc materiam diſputat. Poc al tnn AX ◻— T de boc oplexo pꝑtim Drecep. LIIII. En ventcune Alirtim hominũ venerunt(aulo gelio teſte) idem ſignificat quod pars hominu velut qui Ddam homines Hã partim hoc in loco aduer bium eſt.neq; ſecundũ caſus inclinatur. Si⸗ cut enim partim hominũ dicitur ita cum partim byominibus dici poteſt. quod cũ quibuſda bomi/ mbus ſonat ⁊ quaſi parte bominũ. Sed hoc tamẽ ſplendidius eſt cum in oꝛatione iterum fuit adie⸗ tum vt eſt illud Oarcij Tullij in eplis. nam qui . * 1. iſtinc venerunt ꝑtim te ſupbum dicunt qð nihil xeſpondeas ptim contumeloſum qo male reſpõ Deas Et qui mutatibo pſunt ꝑtim nobues ſunt. Hreceptum LV NHecd brzt d DOꝛdihomo etiã f lexibiliter Coꝛdi hõis conꝛ dDi hoim(priſtian/ inquit) iocundũ iocudi io cũdo · ſicut ⁊ trugi in qua ſnis marcellus autoꝛ eſt dicit enim Coꝛdli eſt id eſt in aĩio ſedet· Nam hec res mihi coꝛdi eſt placet vñ therentiꝰ andria hee tibi nuptie coꝛ Ii ſunt ⁊ ita de allils. Precep. lvi de hoc cohnolers mille hoim qᷣd fcat. AIlile hoim nüũero ſingli mule hoĩes vcat vt milie hoĩim interijt· hoc eſt mille hies inte⸗ rietunt mille miitũ vulneratũ eſt id'e mle mi⸗ lites vulnerati ſunt ⁊ ſic de aliae. Dreceptum.lvij.de hoc cõplexo id genus: DND genus pꝛo illius gener. q veriſile no⸗ mmaen erxpꝛimit. pulchre ac vſitate dẽ vt mul ta ſunt id genus monſtra.de multis id genꝰ rebo locuta eſt.qð eſt de ſimilibus ⁊ it ade reliquis. Precep.lviij.de hoc cõplero ex ſnia quid fcet. ſententia quaſi ſecũdũ voluntatẽe pꝛo ſpere ſigniſicat. vt res geſta eſt ex ſenten⸗ tiiea ꝙ eſi vt optabamus. Eſt enim ex ſnia aliquid ad notum habere. ut quintiliano placet habes oe vroꝛem exanimi ſententia Item omĩa heinri o er ſententia eueniunt i.pꝛoſpere ita in alijs conſiimiliter eſt agendum „ c iij ðð ð .ùð ””“äsl E“äl ..ç-⸗-Lõðõ 1 Preceptum lIX ene Niee Es nomẽ latũ diffuſumq; eſt eoq; pulcer rie vtimur adiecꝭ poſteſnuis nõibopſerti buiuſcemõi. vt cum ðꝛ res bellcares domeltica. res vxoꝛia:res familiaris.res militaris ⁊18 ſimili⸗ bus ↄfoꝛmit dicẽdũ eſt vbi aliq rei inſtitucõ ſ̃cat· Pre. lx· de hoc ↄplexo quottuſquiſqʒ homo eſt AVott qᷣq; homo eſt quot ĩes ſcat quot endu ẽ ꝙ quott (vt· laurentio plac; iun gir cũ quiſq; 1 nuqm vtimurac detõe mſi inter⸗ rogatis ⁊ niſi cũ fcatõe que eſt quot. Quottꝰ eñi freqñter ſᷣcat quot vt marcialis ait.dic quottꝰes qnticupios cenare quot eſtis ⁊ quot tecũ hẽs.ci⸗ ceꝛo ecia ꝓ legario:quottꝰ enñi iſtud q̃ſqʒ feeſſet id eſt nullꝰ vł raꝛꝰ.vñ ⁊ ouidi iðᷣ arte foꝛma dei mu n/foꝛma quotta queq; ſupbit idẽ nullavł rara NPreceptũ · lxi:de hoc nomine moꝛiger Origer . a. um. p oꝛnate ſcat oplacens vlł obſeqñs vt eꝛo tibi moꝛigerus aut moꝛi ger l. ↄplacẽs Iobſequẽs moꝛatꝰ aut ẽqui bonis moꝛiboprediteſt:moꝛigeratus ꝑtici piueſt moꝛigeꝛo ꝙ ẽmoꝛẽ geꝛo.i:obſequo ⁊ obedio vñ de moꝛigerus obſeqũs obediẽs ⁊ facile moꝛẽ gerens SrecepLxII roplero maios, Vid ſibivult maioꝛ ⁊ minoꝛnatu miſi po ſenioꝛ et muioꝛ dici plerũqʒ honeſtatis et ctatis eſt· vnde tullius primo officiꝛomũ . 0, xvVii. Fdoleſcentis eſt maioꝛes natu vereri i e reue⸗ reri:a therentius inheaut.Quanto tuus animꝰ nato grandioꝛ. tanto ſis ignoſceutioꝛ Creditur em̃ natu ſic die in flex biliter adiungi indiffere/ ter omni caſui a numero vt maioꝛ natu maioꝛis natu.maioꝛẽ natu.maioꝛes ⁊ minores(teſte ſer⸗ uio ſuper pꝛimo eneide) de genere quando dicun⸗ tur ſola pluralia eſſe. vnde exemplu virgilij ibroẽ oenotrij coluere viri nunc fama minoꝛs Perep tu LXii nbenne ſtributims ſeu EPi tituis. onder⸗ ndum etiam preſertim eſt. quod diſtributiuis 1 partiuis nomimbus cõ⸗ modiſſime vti poſſumus cũ alcuius ne⸗ gocij particionem quandã facere volumus aut certam animi determinationẽ declaraꝛe nitimur te qua ratione hoc exemplum conſpicere potes catho elodius a me plurimũ diigunt neqʒ enim immerito maximifacio. Mã tame alter mi- hi doctrinam miniſirauerit alter vero magnas mihi reꝛum facultates preſtiterit.nõ poſſum ab⸗ duci quin cum alteri? virtute adauctus ſum. alte rius autem copijs adiutus exiſtam. alteri maxie Debeam.alterum etiam admodum diligam quo- rum vtro magis gaudeam aut magis pti velim non facile diiudico . ſer añ rinci heirſ is alanao oꝛnatus cauſa imterponitnr · Piiuſqua aduerbiũ pꝛincipale ꝑueniãt inter ppponatur oꝛo im perfecta vim habens ꝑntheſis vt im hoc exemplo Omnis qui ambitioma glie ſtu dentid quod ignoꝛat nemoopimione magis qʒ reducunt᷑ Ita dediſt ad me:que mea eſt füma vo luptas l'as ſuauiſſimas Otẽ om̃s amicos infal⸗ loꝛ plimu admiraris Itẽ ſcire velim ex te.ea naqʒ amccor eſt coſuetudo.quid nuꝑ in anthonij cau⸗ ſa egeris Itẽ legale tibi ſapiam a teneris vt aiut vnguiculis cui freques inſudaſti ſũoꝑe dedicaſti ita de reliquis parifſoꝛmiter facticandum eſt. PSreceptum.ixv. de hoc nonune conſidentia. onfſidẽtia ꝙ fiducia accipit᷑ vñ virgil. in pꝛi mmo eneio⸗ Et afflcmeh? confide reb. tim conſi entia ꝓ duritia paciẽtia. vñ plautus in aſ⸗ maria. Scapuloꝑ cõſidentia vtute vel moꝛum freti oõndentia ꝓ audatia vñ virgilius in quar/ to geoꝛ: ã quis te iuuenũ cõſidetiſſime ntᷣas iu⸗ ſſit adire domos Icẽ cõſi eentia ꝓ cõſtantia ⁊ con ñidenter:vñn que non delinquix: decet audacẽ eſſe conſiventer. Ec fiducia ꝓ conſidentia: vñ virgi.· in nono Cernis que rutilos hẽat fiducia rex Et fiducia pꝛo auoatia ſepiſſime dici vt eſt illud ſalu ſtij ita fidntia quam argumentis pugnatoꝛes di mittunt. Ct fiduciam ꝓ impudentia teſte donato ſupeꝛ illud therencij in andria qua fiducia id face re audeam nec deme quid faciã ſcio:? ita de alijs preceptum L.xViananne oqʒ etiã poſt oꝛationem inchoatana — —JGð — — --———U —— — — .c“ äs r ð .,., ũ 8 C f f ́fs S”M ð . N . Altrinus dici ſolet.vñ. Saluſtius in ingurti no bello. at ingenij egregia facmoꝛa ſicuti a⸗ nima immoꝛtalia ſunt. vn therentius in andria venit oſiridie chremes clamitãs indignũ facin ſecomperiſſe. Et tulius.li.iij.o ficiox omiſum potius non faciendũ quã tetrũ facin/ eſſe. facinꝰ etiam ſcelus ſcat: vnde tuliꝰ in eodem tercio. Eb hoc ninlla fraus aberit nula facinus. zen INLPO T N c nomine officiũ. Pre LxX ernernaronteld.⸗ fficiũ eſt virtutis actio quod greci wocant. byoc eſt ꝙ loco tꝑe ⁊ dignitate cõuenit· vn recte dẽ in fanulia noſtra oẽs officiũ exercent · id eſt omnesagunt qð dñt⁊ eo ſegatis obui offi⸗ cij gratia· id eſt qꝛ ſic debeo. vñ factũ eſt vt officia fſcent.etiã bñficia vt non ſunt erpbanda officia Ec quintilianꝰ duxit me ſilis etas.euicerũt offi⸗ cia cepit fis amantẽ odiſſe nõ potui.Magiſtratꝰ guo officiũ ðꝛ ſiue quia honoꝛis cauſa fact? eſt ſiue oꝑis ꝓplo ferende.ſiue qꝛ ius ſuñ cuiq; ⁊ qͥd⸗ cuiq; debetur reddat Cetere etiã artes que modo boneſte ſint ſuã actionẽ officiũ vocant.vt officiũ medici officiũ grãmatici officiũ rethoꝛici ⁊ ita de Coapittulum ſecundu de ꝓnominibus tliqͥs nhoc capittulo ꝑcepta aliqua que rela tina nõia ac ꝓnoina reſpiciũt tibi tra⸗ Verre curabimus·⁊ quanto conatu po⸗ terimus ea que ab alijs pꝛecepta ſunt in lucem dabimus. Preceptum pꝛimum de locatione relatiuoꝝ De pꝛonomine Vaotiens pᷣmittimus/nomen cuiuſlibet ge neeris interpoſito relatiõ ſequitur nomen Alteriꝰ generis Yllud re latmi mediũ ꝓprij nõis ge nus ſequitur. vt eſt illud ſaluſtij in cathilinario eſt locus in carcere qð tullianũ appellat᷑.aliõ pre clarum eſt cicerõis op?qui cathomaioꝛ dẽ Si aũt vtraq; nõia fuerint appellatiua.cui velimꝰ potent rñdemus.vũ tuliꝰ vi.de re publica. Nihil eſt illi principi deo qdð quið in teras fiat acceptiꝰquã ce tus conſiliaq; hoim que ciuitates appellant᷑ · vbi illud relatm̃ que ſi eſt femi gener refert ciuitates SBi enim refert cõſilia ⁊ ita de alijs ꝑifoꝛmiter a⸗ gendum eſt Illud quoq; animaduertend eſt ꝓ ſi tria exiſtũt quoꝝ vnũ relatm̃ ſit frequẽtiſſ ie duo eoꝝ in eodem caſus exitu ↄueniũt: Exempli gratia. Si quis dixerit hũc ᷣmonẽ liber in quo e virtute agituꝛ pᷣclar/ eſt ↄuemũt em̃ eodẽ cal⸗ exitu illa duo que maioꝛi vicinitate ↄiuncta ſunt Aliud quas miſiſti htteras.ad me iocunde fuere. aliud ſermonẽ quẽ vos audiſtis non eſt meꝰ Itẽ quam exiſtimas demoſcenis oꝛõem eius non eſt vñ vᷣgilius maro: vrbem quã ſtatuo vr̃a eſt Et therent ius in andria poſi has quas faciet de inte gro ↄmedias:anſpectande/an exigende ſint vobis IYdem ppylo vt placerẽt quis feciſſet fabulas Adẽ quas credis eſſe has non ſunt vere nuptie ita de alijs huiuſcemodi exempis. Preceptum ſcom de iſto relatiuo qui llud etiam annotatu dignũ eſt.ꝙ hoc relatu uum qui que quod non conſtruatur imme diate cum ſuo añcedente· ſed inter relatm̃ ⁊ ſuũ antecedens verbũ interponat᷑ aliqð vt hoĩes di⸗ ligo qui paci ⁊ ſtudio vacant.ahas qui paci ⁊ ocio ſtudent ꝗOtem cicero eloquetiſſimus fuit qui ce⸗ teris in dicendo pſtitit latonem omnes in pꝛi mis laudant qui rex diuinax cognitionem ante alios aperuit · [ eGTTT plerũq; re latm an Preceptũ III. cceden ſuo ppomtur Onnunqu etiã oꝛnatus cauſa relatmi iuo encedenti pponit.vt quos in vrbe tumultꝰ excitaſti multaꝝ ſeditionũ pꝛincipium ? cauſa ex⸗ Pꝛeceptũ.IIII. 6 ns — Lu. TLLI. nuo incipitur oꝛn6 nullo antecedente expreſſo AImiliter interdum a relatiuo incipim oꝛõ nẽ nł lo añcedẽte expreſſo vt que tua hũani tas eſt:maioꝛem bñſicioꝝ rõnem quã iniuriax ha bebis que tua modeſtia eſt ferẽda equo aio cõtũe⸗ liam hanc iudicabis. Mec ſolũ in caſu recto ſʒ in abltõ.etiã hac dicendi rõne viri eloquẽtiſſimi vſi funt.vt qua animi pꝛudẽtia ſꝑ extetiſti nunqus dubitatur nmma te prudenter conſultoq; factuè qui que quod vi que quod tribo moch accipit᷑ relatiue vt ſ piꝰeneas raptos qͥ ex hboſte pꝑenates 1 3& De acceptionibu Preceptum v Ram Recononn De nomine Elaſſe vero mecum. Interꝛogatiue. vt vos qui tandemquibaut venuſtis ab oꝛis. Itẽ infinite vt neſcio quã rem agas.aut qnẽ hominẽ diligeass Vis ⁊ qui nuquã ponũt᷑ relatiue.ſed vel vt neſcio quis ſis — 7 interꝛogatiue quis es tu.⁊ qd agis· vel infinjte tubi videoꝛ · Et vir. Qui iunenes quantas oſtentãt aſpice vires. Itẽ ꝓ quãto vt quo magis. quaãtomagis Itẽ qui ponmi᷑ quõ aut ꝓpter quid vñn therenti Qui iliuc id eſt quõ aut cur Qui ſempꝑ recipce ponit᷑:ſuꝰſemꝑ relatiue ponitur vt pater amat filios ſuos: J Preceptii. Vi. x we datuoiae i. Vod hoc relatm ia ea id.immediate pſt ſuũ añcedens collocetur·vt publiꝰ afrrica nus is qui carthaginẽ romanoꝝ leges ac acciꝑe coegitt. . Oteceptũ. vij. de eodem ꝓnomine . Blog plerũq; oꝛnatioꝛ locutio ſit ſi illlud relatm̃ is ea id. huic relatiuo qui, que qdᷣ 7 * 1 4 S pradicti pᷣcepti patuit.habet᷑ etiã apð ciceronem om̃is q̃ͥ ambitioni glie ſtudẽt id qð ignoꝛãt opi nione magiſquã reipſa dicũt᷑ Ytem publiũ affri⸗ canũ eũ qui pꝛius a ppellat? eſt affric qꝛ vicit affri eos YItem ducem burgundieeũ quẽ om̃s · italie galliequam etiam germanie gentes timuere.ex ulis confederatoꝝ popuł moꝛte infeliciſſima in⸗ Uid ⁊ qͥs ponit᷑ aliqñ ꝓ qualis. vt therenti immedi te anponatur vt in exemplis ſu — — — , — Fo. XxJI. teremit Scieudum etiã ꝙ hoc pronomen is pj/ nitur vno mõ relatiue vt de/ diligit hbonos ego eum colo ſcõo mõ redditiue vt is qui deũ colit eſt honns. preceptum iii Eteſnemme e Ple ipᷣa ipᷣm relatiue pomitur in tercia ꝑ⸗ ſona vt ego deũ colo ipᷣe benefacit bons Deupmöſtratratiue vt q ꝓ ꝓnomihus de⸗ monſtratiuis diſcrete ponit᷑ vt ego ipe.tu ipe · ille ipᷣe.iuuenit᷑ etiã ſine ꝓnomine vt virgilius ipſe remitto. Et alibi queqʒ ipſe miſerꝛĩa vidi.⁊ quo⸗ rum pars magna ſui.ſic em̃ ꝑ diſcretionẽ quãdaãa —— ꝓfertur. vt in ſexto eneide ipe ratem conto ſubi⸗ git. veliſq; miſtrat quaſi ſolus it ſimeuntis ad vnd nõ tñ diſcretõem fcat· vt apſe ſed potius relatõem quãdã Melatiue ponit᷑ vt ego deum colo ⁊t illũ cupio videre demõſtra⸗ tiue vides tu illũ relatiue vt illellegit diſcit Pr eceptum.x.de hoc noĩe alus lius a.aliud ponit᷑ relatiue vt video petx J alios homiĩes licet em̃ añs:i petrꝰ drat ab alijs hoibo nũero cõuenit tñ ſpẽ que ẽ? bomo Item diſcretiue vt ego ſum aliusa teid ẽ qnam tu Item diuiſiue vt hominũ alij quieſcũt d i4 ulij laboꝛsnt Preceptũ · ix.de poc ꝓnomine ille illa iluqd. Ale illa ilud figurate ponit᷑vt vir ille ege quiquondã gracili modulat auena.⁊ tu ille eneas quẽ adriano echiſe almã venꝰ phrigij genu De pronomine 1 „α de differentia in/ L ter alius quomodo differũt. Alter di citur de duobo. Alius wro de plurib. Si cult vter ex quo cõponit᷑ neuter.duoꝝ timĩ eſt interꝛogatiuũ :quis vero pluriũ. Ichec hoc · iſte iſta ſtud. ille illa illõ quõ ꝓximũ · loquẽti ł ſcribenti Iſtic locũ ꝓximũ audiẽ ti łei ad quẽ ſermo aut le dirigũtur. Allic locũ remotũ ab vtroq;. Iſte tñ aliqñ ponit᷑ ꝓ hic Cice cero cũ iſto tge ſtent cũ gladijs armati. Ille quo q; nõnunquã p dignitatẽ quãda atq; em inentia accipit᷑ incicans eſſe qð oẽs noſce debeant vt aler / der iſte magn architas ille tharentinus· Ereceptum a re Mter is ⁊ hic hoc diſcrimẽ eſt Ys ſpatio lon giioꝛe accipit hic vero ꝓpinquioꝛe. mult tñ in locis confundũtur vt qui pfert vᷣtutẽ diuitijs hic ſane prudens eſt Poete tñ aliqñ capiũt ille ꝓ is.vt oꝛatius patrie quid debeat ⁊ q̃d amic Quo amoꝛ parens quo frater amãdꝰ a hoſpes. Qõ ſit cõſcripti:qð iudicꝭ offciũ.que ꝑtes inbellũ.miſſi ducis ille ꝓfecte.reddere pſone que ſit reuerẽtia cuiq; Nam quid in ſacris litteris legitur Nõ qui ſeipᷣm cõmendat ſed quẽ deus cõmendat ille pꝛo Pre · xi de dea inter iſta pnoĩa infra contenta. dDiñt.hic ſᷣcat hĩem rem pximã loquẽti AIſte pximã audienti. Ille remotam ab utrocq; quẽadmodũ ⁊ aduerbia eoꝝ. Mic ft locũ FJo. XXII. batus eſt equidem non pꝛobo preceptu xini. nnanheiunon Uve aliqua relatiua geminat caſſumunt cũq; vt quiſquis quicũq; quotquot qo⸗ cunq; qualiſtũq; quatuſcũʒ que ꝓprie po⸗ fſita hñt vim ipius relatiu ſimul cũ ante ? diſtri⸗ butiuo vt quiſquis aut quicũq; legit diſcit ˖ oĩs qui legit diſcit. Pouũt᷑ etiã aliqñ ꝓ ipo relatiuo tantũ- vt de omia quecũqʒ voluit fecit. 1 p diſtri⸗ butiuo tantũ vt ego diligo quẽcũq; hoiem oẽ3z boiem ponütur etiã infimite vt virgili/ Quidqd erit ſupanda omnis foꝛtnn a ferenda eſf rece tũ XV de iſtis tribpnomi / LE P II A V. mibus me te ſe lud quoq; notãdũ eſt ꝙ illa tris ꝓnoĩa me te ſe pᷣter ceteroꝝ vſum ſolent aliquando ge minarimeme adſum. qui feci in me cõuertite fer rum . 7 verte omnes in te facies. contulit ſeſe in templũ Vbi aduertendũ ꝓnomibus articula⸗ ribus demonſtratiuis conineuerũt oꝛatoꝛes ad⸗ Dere ce. ſillabicam adiectõem in his caſibns qui ce haſce pꝛo his hos bas- Toeet VByr rotius dici⸗ Pꝛece ptum. xXvI dus egoipte⸗ quam egomet. ciendum ꝙ pꝛo eo ꝙ ceteri expꝛimere cõ. ſueuerunt pronomimbus vel te vel mmet ſillabicas adiectiones addentes ins finiuntur Et hoc euphonie cauſa. vt hiſce hoſH⸗ De prononine cicero idem hoc potius effecit addẽdo boc pnomẽ ipe ipᷣa ipᷣm.qõ fere adiectõm obtiet locũ.vt ego ipᷣe magiſq̃̊ʒ egomet.tu ipᷣeille ipᷣe.nos ipi haut ſecus dicedũ eſt: Cſt ⁊ alia quoq; adiectio pulcra vt mecũ ipſe cogitaſſem ⁊ hoc vt mecũ ſit vna di ctio Ytem mecũ ipᷣevincerent ⁊hoc vt ſunt due Dictiones — ꝗ Dre xvij.de gtis iſtoꝝ ꝓnominũ mei cui ſui ⁊c HDouertendum & ne incidam in barbaꝛie gliquoꝝ qui gtõs iſtoꝝ pnoim mei tui ſui idẽ putãt eſſe qð ꝓnõia ab hijs deriuata me tuus ſuꝰ eque poſie dici iſte liber eſi meꝰ 2 iſte liber eſt mei.iſie liber e tuꝰ.⁊ iſte liber eſt tui. ille legit libxſuũ:⁊ ille legit libꝝ ſui qð a veritate plurimũ eſi alienũ.Hoc vt facili intelligatẽ Sci endum eſt gtõs omẽs:aut actiue aut paſſiue acci i. adde etiã poſſeffiue qð pene ꝓ actiue accipitur Actiue vt ꝓuidentia dei:bonitas dei.paſſiue vt ti maoꝛ dei cultus deiabi de? pindet benigne agit ˖ ñ ipſi ꝓuidetur ⁊ benigne ſic. Hic timetur ⁊ colitur non timet nec colit.poſſeſſ ue: Sedes dei regnũ dei. Atq; in huiuſmodi oꝛatione intellect/ aꝑtus àtqʒ vnus eſt. Ita illis ambiguꝰ a anceps· Amoꝛ dei.caritas patris:ſuſpitio vxoꝛis.Oubium eſt de vtro lopuaris.an de amoꝛe quem dein nos hab an de eo quẽ nos in eum· De caritate patris in lios.an filioꝝ in patrẽ De ſuſpitione maritali.an e ſuſpitione vxoꝛia.Tria igitur pꝛnomia de quu bus uuncagim Sola omniũ binos genitiuos ſoꝛtita ſunt.vnos mei tui ſui alteros qui iam eco * ur 0 1 e n N 0s ſui conueuiendi poteſtatem fic copia d iij ceſſernnt deriuatiua.meus tuus ſuus hoꝛum bi⸗ noꝛum gtõꝛũ antiquitati placuit alteros actiue ſigniſicare. alteros paſſine.mamilla mis tis ſis⸗ act iue ſiue poſſeſſiue ſignificabat.vt hec ipa me⸗ ſuus vñ ꝓnomina poſſeſſiua vocitantur.vñ plau⸗ tus Da diem huũc hoſpitem rebus mis agendis mei vero tui ſui nũquã ponũt᷑ niſi paſſiue. vnde quinti.amoꝛe mei vicit eſſe matrẽ ſuã Ei qo deſi⸗ derium tui ferꝛe non poſſet ⁊ me tui pudet·virgi lius in vi.quiq; ſui memoꝛes alio fecere merẽdo Tlerentius in enucho.hoc vnũ ſcio hanc meritã eſſe vt memoꝛ eſſes ſui.non ſigniſicatur hic amoꝛ mens quẽ alterù habeo.ſed vt ſic dicã de me quẽ alter habet ⁊ a quo amoꝛ Item non deſideriũ tu⸗ um ſed alterius de te pudoꝛ non tuus.ſed de te. memoꝛia non ſua ſed de ſe· Ita etiam in plurali babent hec duo pꝛonomina noſtrum veſtrum q‚ue reſpondent ad illa mis tis Et item noſtri? veſtri que reſpondent ad illa mei tui. Vñ noſtrũ vſtrum vtimur actiue tm̃ vr nemo noſtꝑ ⁊ ne⸗ mo veſtrũ Moſtri ⁊ veſtri vtimur tm̃ paſſiue.vt habet curam noſtri habet curã veſtri. non autem babet curam noſtrũ ⁊ curam vtm.vnvde ſunt qui dam modi dicendi habentes vtrumq; ſenſum ide oq; vtroqʒ mõ dicunt᷑ vt tu habes Foeeſtar me⸗ am actiue omnem poteſiatem quã ego habeo poteſtatem mei paſſiue id eſt poteſtatem de me fa ciendi quitquid libet octauius faciebat omnibns Dee verbo Acopia mei vtilitas mea ⁊ vtilitas mei ibi poſſide o hic poſſideoꝛ. Quinti Sed vt aliqð pᷣſtaret pa⸗ trie vtilitas mei · id eſt de me nã fieri poteſt, vt in eęeaædem re nõ ſit vtilitas ſua alicui cum vrilitate ſui.Non autẽ dicimus foꝛtitudo mei ſed foꝛtituꝰ Do mea nec doctrina tni ſed doctrina tua. cuius rxei certiſſimũ argumentũ eſtꝙ dicimꝰ mea vn?ꝰ mei poni actiue in gtõ poſſet · ſicut vnius in geni⸗ tiuo ponit᷑.vñ cicero in Gabiniũ ⁊ piſonem. dico mea vnius opa rempublica eſſe lberatam ꝓdem ad atticũ Solius em̃ meũ peccatũ coꝛrigi nõ pt Igem ꝓ murena Ex tuo ipius animo côiecturã . ceperis Item in pli Quinti. deinde cũ ſatis vires eęeoꝛum exploꝛauerit ſue ipoꝝ fiducie ꝑmit tũt· nõ Dixit ſui ipoꝛum ſiducie. Itẽ etiam apud noſtros recentioꝛes hoc idem reꝑitur. vt in pſalmis Exau di vocem meã clamãtis ad te Et alibi audi vocẽæ meam loquentis Item alibi memoꝛaboꝛ iuſticie tue ſohus.ſolius em̃ maſculim gener eſt ⁊ ad de um refertur vt exr greco apparet ? non ad iuſticia Item li. regũ.ij. Suſtulit de latere meo ancille tue doꝛmientis Et in euãgelio luce.Tuam ipᷣius daiam ptranſibit gladius. Et wetius Solantur moleſti nũc mea fata ſenis hec ⁊ alia cõplura que re in laurentio qui hac de re diſputat acutiſſme · Preceptũ xvIII roninbns⸗ Ac quoq; conſideranda eſt ratio ꝙ iſtis ge⸗ nitiuis quinq; ꝓnoĩm mei tui ſui nti ⁊ vli cauſa ⁊ non mei vnius cauſa.qð certe diceret᷑ ſi mme meoſq; bene merita efficiunt in officioſa — “ Fo. XXIIII. minime vti debeam.niſi añ exprefſum ſubſtatin bre ñ videãt Qni ꝓfecto gti bmõòi abſq; ſubſtatõ expᷣſſo poſito tuc regũt ab bmõi adiectiuis.qᷓ aut taut ꝓmptũ amoꝛẽ ł quanda abundatiã impoꝛtat aut ꝓm no odiñ fcaut · aut efficacẽ aliquã cupiditatẽ demon ſtrant yt in hoc patet exemplo cũ gamfred. Sõ cien ſis ſidei amoꝛe plenꝰ mei ſtudioſiſſimꝰ tui amantiſſimꝰ.cuiꝰ dignitatis ego ſum mag auid? quã ſui affines· p meas tibi ltas cupiat ſe płimũ oↄmendari. Ego at amoꝛe ſui maioꝛ facerẽ · boc a te peto vt ipᷣm gamfredum tna benignitatis gra recipias exoꝛnadũ hoc tibi ꝑſuadẽs neminẽ te tni amantioꝛem eſſe habitux· j Preceptumxix. domime⸗ WOEN P UIAXAILX. poſſeſſiuis me- ſſtttera eſt conſideruda monitio ꝙ hec quich pnoia deriuatiua meꝰ tuus ſuus noſter vVyvſſter · quadʒ h ſe conſtent. Alia tamẽ eis adiectiua ſibi .donea addenda ſunt. que illoꝛum adiectiuoꝛum ſubſtantiua ita adiuuent vt eoꝛũ ſubſtantiuoꝛum pſtantiã aut dignitatem. aut % plitudinem aut natutam aut conuenientiâ ma gis demonſtrent · ac lõge clarioꝛem ⁊ mag ꝓmp⸗ tam oꝛationis ſententiam explicent de quo hoc pᷣ⸗/ ſens cape exemplum Optima em mea erga te tuoſq; omnes beniuolẽtie cõiunctio ⁊ dariſſune tue tuoꝛumq; virtutes ac etiam ampliſſima in noſira beneficioꝛum receptoꝛum memoalia „ De. pronomine Immoꝛtalibus noſtris in nos officijs coꝛreſpoͤ, usopönee plurim valeauin Breceptum xx. quomõ differunt tua cauſa Va cauſa ⁊ tui cauſa feci inter ſeſe haut parum diſcrimis hñt:nam tui cauſa dici „.Mus ſiquid ei ad quẽ ſermonẽ vertim⸗ pſtiterim. vt tui cauſa ad anthonij caſtra pfect? ſum quod eſt tuendi tuigratia Sed tua cauſa cũ tua(vt maioꝛes dicere memi?ꝰ contemplatione a liquid alteri pᷣſtiterimus. vt tua cauſa fratris tui cauſam egi ⁊ ita te reliquis ⁊ fſiquid in his pcepti⸗ onibus minus benedictũ fuerit a nobis wlum? bas ſemp ſubiacere ſtudioſis ſcolariboſiquid emz dandum ſeucoerigeudũ iuuenerint: cognoſcen⸗ tes ꝙ in omnibus benedicere angelicum magis quam humanum eſt nihilq; in humano genere erx omni parte pfectum eſt conſtat. quare hunc li⸗ bellum ipſis coꝛrigendũ pie offerimus ſiqua ne⸗ ceſſitas poſtulauerit aut rei vtilitas exigat. Terciũ capi.de verbis vrnc in foc capittulo tercio pꝛecepta ltinitatis tertiam partem oꝛatioĩs reſpicientia edocebimus.nec tediũ te afficiat . ſi nimis ꝓlixi ea pſequen/ do fuerimus. ſed plus te attentioꝛẽ tum ob eoꝛum multitudinem tum pꝛopter mag Fo. x. m ac multiplicem vtilitatem pꝛebere ſiudeans 4 preceptum pumumecntione mn conmuumm.— RMimum itaqʒ pꝛeceptũ ꝙ plurimũ in cõ wpwwoſitione dilucidandi ſnii obſeruandũq,ʒ eelſt. vt fini oꝛati onis noſtre verbũ aliqðᷣ Rſonale vł impſonale/finitũ ſiue infinitñ:aut ac/ tionem aut paſſionẽ ſcans ſit collocãdũ quã rẽ ti bi exempla manifeſtabũt. Eremplũ vbi vnũ ver bum finitũ actionẽ ᷣcans vnice oꝛõeʒ inuiens. in ſine oꝛõnis teiminat᷑.vt ego em̃ claris vtutibo pᷣditos tantope diligo vt nulla res tam maxima eſſe poſſet.quà non ego ꝓ ilł litenter pficerẽ. Erẽ⸗ plũ vbi verbũ finitũ in fine poſitũ duab infᷣuit dictionibo· vt cauſam ꝓfecto meã tam facil᷑ im⸗ petraſſem. ſi amoꝛ.ſi gratitudo in quibuſdã hoibb extitiſſet Exemplũvbi duab oꝛõiba vbũ inſeruit Vt ego quidẽ id ſemꝑ egi.vt ⁊ me tibi amiciſſiũ extitiſſe.⁊ tuis om̃ibo me nũquã deſuiſſe intelligẽ tes.ſih rõe vᷣba fũtia:/paſſionẽ in fine oꝛõis ↄmo/ de ſunt collocanda.de q̃bo ſeq̃ntia tene exẽpla.vt illo ꝓfecto viri ab oĩbo facilime diligũtur.quoꝛũ virtutes clariſſim eoſpiciũtur. Itẽ ltᷣe a te mihi ſepe nũero mittũtur ex qͥbus.omnes tue vite ra tiones optime veclaràtur Itẽ a nobis ſepiſſime noua intelliguntur.que cum bono ſtatu ſigniſicẽ tur.maximo ꝓfecto cum iocunditate audiuntur ECemplũ de neutrali verto · Eſt enim viroum Dde Weꝛbo bnoꝛum atq; prudentium vt omnibus faueant AQAtqʒ inſeruiant nemi noceant officioſis rebo in⸗ uigilent. Eremplu de deponenti vt ia etfi ob ſũ ⸗/ mas occupationes meas ł frequenti familiarita⸗ te noſtra· vel litreraꝝ viſitatione mime vtoꝛtuo rum tamen beneficioꝝ recoꝛdoꝛ.quox nullis qͥdẽ temꝑib obliuiſcoꝛ. Exemplũ de cõmuni.vt pꝛe⸗ ſtantiſſimas bonarum diſciplinas afſidua ſtuden/ Di exer citatõe complectaris. maximope te hoꝛtoꝛ qm̃ hee ſunt ex his hoĩies plimũ venerantur. Ex emplũ de verbo imꝑſonali actiue vocis.Ea meo⸗ pinione atqʒ viuedi rõne ſpero foꝛe vt nũquam me peniteat Exemplũ de paſſiuo.mihi quið cum mhil ꝑſcribas a nobis alienũ eſſe factum in oib- eſtimatur tuũ remiſſum ſcribẽdi officiũ plimũ coarguitur ⁊ vehementer etiã accuſatur. Otẽ ab amicis equidem tuis itur quottidie· venitur. vi⸗ gllat᷑ atqʒ cõtenditur vt quo deſideras peruenia⸗ tur vbi verba benefit ma lefit. ſatiſfit in ſine oꝛnã⸗ de oꝛõnis cõmode terminant᷑ vt tu vide quã mag ni inter nos interſit atq; refeꝛat · vbi em̃ affinibo tuis atqʒ amiò tuis ꝓ tuis in te beneſicijs. male⸗ ſit a nobis beniuolis noſtris plurimũ benefit atʒ ſemper cumulatiſſime ſatiſtit. „õ e locatione verboꝝ receptum II. infimtiuozum . Duertendum quoqʒ eſt infinita verba in ſine oꝛationis poſita egregiã quãdam hrobere reſonãtiã a grata afferꝛe ſolere in⸗ telligentie terminationẽ. Exemplũ de verbo inſi niito in fine poſito vnice oꝛationem inſeruiti. vt ſi viri boni volum' eſſe· nõ vebemaliqd amitte⸗ re qõ alijs hoibus noſtra culpa poſſit obeſſe · Exe/ plu vbi duabo inſeruit oꝛõibo· vt en hec vita pñs vita hũana admodũu breinſſima conſtet. Talia q; unima ſequit᷑ fit furura ſempiterna ſi aie nte con ſultum iri veſideram. vtiluseſt nobis a deo quã pomimibo adamari Exemplũ vbi duo verba infi⸗ nita in fine poſita duabo oꝛõmbo in uiunt. vt cũ tu ſemp diligentiſſim extiteris.nõ ſolũ ſalutem meam ſed etià omniũ meoꝝ incoluitate quereꝛe mihi ego etidã videoꝛ. vllũ nõ mõ officiũ.ſed vllã etiam in tuos diigẽtis ſine maxima culpa poſſe pterire ˖ Exempluũ vbi tria verba infinita in fine oꝛatioms ↄtigue poſita vnice oꝛõez inſermit vt cũ nihil hoib optati euenire debeat quà diuinã ſibi gratiã velle poſſe cõpare certe vt e hoĩes ſibi „ 7 adipiſcerentur omia vellent ſtudere agere debere Erxemplu vbi plura verba infinita ab vno verbo ſinito dependent.vt in ſupioꝛib⸗ te litterꝭ admo⸗/ nui.quid te agere opoꝛteret. quid cõſtituere quid curaꝛe · q̃d ne in om̃i rõne delberare. Exẽplůͦ vbi boc verbu foꝛe ab antiquo verbo fuo is qõ nũc nõ eſt in vſu ꝙ ſp oſequẽs ſignat ſeʒ futux eſſe. ⁊ nul lo mõ temp pñe ſolet fcare in fine oꝛis ↄmode collocat vt marc em̃ cicero qͥ maxis a te officijs ſeoꝛnatũ eſſe ꝓfitet᷑apliſſimas tibi gras agit. deſi eratqʒ aliqñ foꝛe· vt acum ulãtiſſie tibi ſatiſfaci⸗ at. id em̃ agat libẽtiſſime qm̃ ipᷣm gratiſſimũ eſſe cognoui. boc igitur exploꝛatum babeas velim Ciceronem ſemper eſſe tuum foꝛe. plura de hae materia in preceptis ſequentibus inueniie prece.III unctiuo ſepe peo indica * tiuo vtimur llliud etiam annotatu dignũ ꝙ verbo ſub/ uiunctiuo interdum ꝓ indicatõ vtamur väyy.dttlillud a te velim pꝛo wolo. Ct iſte eſt fre queus ⁊ elegans apud oꝛatoꝛes mos. Jllud ſi fe⸗ ccæ ris pꝛo facies.ſimiliter futuro infimiti verbi in iri deſinentis interdum ꝓ preſenti eiuſdem vti ſſima pꝛeceptio mMur vt factum iri ꝓ ire.ſec electi eſt atq; multum fredaueng Preceptum · iiij · ꝙ ſubiũctiuꝰcũ impatõ wonitur Evpe maioꝛis ſignificationis cauſa oꝛ na tiſſime impatiuis ſubiũctiuus iungitur I. Auod cicero plerumq; efficere ſolebat q̃⸗ le eſt illud cura vt vir ſis ⁊ alio in loco ſcribẽs ad ſfilium effice laboꝛavt exrcellas. 4 Vrece: v.ꝙ infinitiua oꝛò pulcre p ↄiunctiua vonitrr Mſſinitiua oꝛatio p cõiunctiua pꝑquã venu Aſie ponitur. vt wiate ad me ſcribere u⸗ PPPio te athenas ꝓficiſci. Et id therentianũ Quigd facere in hac re te vlim. Fcat em̃ qd wlim qð in hac re facias. Aliud vlim oẽs ciues vnani⸗ mes ſint cocoꝛdes ſed ſæc pceptio frequẽs tibi ſit vbi nullu ancipitis ᷣmomis diſerimè repiatur quale eſt illud Credo romanos vincere troianos T ſiqua ſunt ſimilia LUVGUvU Preceptũ vi. ꝙ impatiuus p pᷣterito imꝑfecto * NMNMſfinitiuus frequẽter etiã pꝛo tempoꝛibꝰ pteriti impfecti indicatiui ponit᷑ hoc no ſtes. dum cũ recto ⁊ nõ obliquo ſine al terius verbi finiti oꝛõem pfecte clauſulat.vñ the rentius in andria Sic vita erat facile omnes ꝑ/⸗ ferꝛe ac pati.id ↄſt ꝑferebat ac patiebatur. Idem in enucho. Omẽs me moꝛdere cla nculũ ego floc cipeudere.id eſt moꝛdebãt ⁊ ego illos floccipen: tebam ⁊iſte vſus ſaluſtio frequẽtiſſimus eſt Preceptum i.e mcvr⸗ Ciendum etiã illud eſi. ꝙ in verbis tam ac⸗ tieonem quã paſſionẽ ſntibꝰ. varias vocum inf lectiones atqʒ exitꝰ cõfideraꝛe debemꝰ.mõ his mõ alijs· ꝓ auriũ iuditio vti· vt fuere ꝓ fuerũt· a marũt ꝓ amauerũt.videre ꝓ videris.noꝛim ꝓ no nerim. triũpharat p triũphauerit ſic de alijs eo dem fac Sec cura ne aliquid fiat contra artꝭ gra⸗ matice pꝛeceptiones Precep. viij · de gerüioiſo pᷣpoſita pᷣpoſitõe inter Sitata atqʒ pnicerꝛima ſermouis rat io eſi vt gerundiũ actm̃ in dũ finitũ ppoſi⸗ ta inter · fcet temp?impfectũ ↄiũctiui łal teriꝰ mõi ⁊ dũ ꝑticłlam heat.vt interabulãdũ ho⸗ ſtes offendi hoc dũ abularẽ inter legẽdũ ri debas qð ſonat. dũ legeres.vñ vᷣgili in buccolicis.An mihi cantando victus non redderet ille Et ibidẽ inteꝛagendum occurſare capꝛo id eſi dũ canerem a dum agerẽ · in indicatiuũ etis ſubiunctiuũ poſi⸗/ tum reſoluitur vt eſi illud in buccolicis. Grigid ae pronomme in pꝛatis cantando rumpitur angis exponit ſerui us dum ei incãtatnr Dicimꝰ eti in ſoluta oꝛõne inter cenandũ multa iocoſe locuti ſumꝰ. ⁊ inter ſtudeudñ ceteris me? ſilius longe clarioꝛ euaſit- hanc tu pꝛeceptionem memoꝛie cõmenda. Sre 4 Ir ꝙ nominibus gerundiuis ꝓ WEEeee. E geundijs vtimur Eunnuſte etiã vtimur nomibo gerundiũis gerundijs vt eſt illud peſtiani Exeplũ Vſni cauſa amandi vᷣtute.veni amãde vir tutis cauſa. wni gratia gerendi bellũ:veni geron⸗ doꝛum bellox gratia. vem gratia amplexandi vᷣtu tem. veni aplerande virtutis gratia· hec vna pᷣcep tio optima ẽ crebraq; eius apud marcũ tullium ceteroſq; eloquẽtes viros ſemꝑꝝ fuit obſeruatio. Pꝛeceptum decimũ de di⸗ fferentia participioꝛum a gerudiſſs Erundia a participijs drũt. q ipa ſcant rei adminiſtrationẽ ſine tempoꝛe Olla ve rroo tempus ſine adminiſtratione. vt tenʒ me occupatio iuris dicendi: gerũdiũ eſt nec tẽpꝰ ſig nfico futurum ſed rei admiſtrationẽ. boc eſt in iure dicendi. Rurſus tenet me cura to nume⸗ rande id eſt que nũeranda eſt. pꝑticipiũ eſt futuri ſigniſicatiuum ſine adminiſtratõe rei:de hac ma⸗ teria que re diffuſius iu laurentio valla.libꝛo.pꝛi mo.ca.ij.q eãdem ibidẽ ſubtiliſſime pertractat- preceptum *à nunae ele Jo. XXVIII. in dum conſtruttur Errundium in dum iungitur frequen⸗ teer cum his pꝛepoſitiombusiad ob ꝓp⸗ teer in raꝛo cum ante. vt ego veni ad te vel peopter te redimendum. Elado ad capiendum boſtem vel in capiendum boſiem. int ter nauigandum pꝛo uauigando ſepe legimus. vir Et int er ggendum occurſare capꝛo coꝛnu fe/ rit ille caueto. Altimo gerundio adduntur hec p/ poſitiones in frequenter. ſed certe rarius de e. ex a. ab ⁊ cum in vt in nauigando de ut de edendo de migrando deagẽdo. Culius Qund cogitas detrã⸗ ſeundo iu epirum ſcire ſane velim. Ex vele. vt ex defendendo quam er accuſando vberioꝛ gloꝛia 3 aratur.A1 vl ab cicero. ex quo ardeſcit ſiue amoꝛ ue amicitia· vtrumq; enim dictum eſtabaman do. Plinius poſterioꝛ cũ a ſcribẽdo vacarʒ.Quin ti cum vt.· Quinti Sed ratio recte ſcribendi iun cta cum loquendo:poteſt enim põi abſolute ſine pꝛeppoſitione vt hos accuſando illos occidendo totam ciuitatem labefactati. Ulterius eſt no⸗ tandum ꝙ quodlibet gerundium elegantius po⸗ teſt tranſſerꝛi in ꝑtici pium tranſiens in vim no/ minis. Eremplum pꝛimi. vt ego ſum hic cauſa fruendi pꝛincipatu pꝛouintia vel imperio gerun⸗ vium eſt. Et mutatur ſic. Ego ſum hic cauſa fru⸗ endi pꝛincipatꝰ ⁊ fruende pecunie.fruendi impe⸗ en. Yn plorali ſimiliter. moleſtia educãdox filioꝝ locãdax filiax. colẽdoꝝ pᷣdioꝝ Exemplũ ſcoi· ego ad ſalutandñ fratrem ſoꝛoꝛe ⁊ ſidus · mutatur ſic Ego ad ſalu tandum fratrẽ ſidus ⁊ ſoꝛoꝛem. In plura li eo ad ſalutãdũ fres ad ſalutãdũ ſoꝛoꝛes ⁊ ad ſalutãda ſidera:Exemplũ tercij u delectaris inſerendo crimẽ ſeu crimibus inferendis Iꝓtem da opã reb agendis aiũt eſſe agendis gerundiid datiui caſus ⁊ nueri phis Sciendum ↄñter ꝙ hec verba que ſequũtur ſcʒ loco mando curo habeo pꝛo debeo facio rapio reſeruo mitto. recognoſ⸗ co emendo conſoloꝛ puuio (vt aiũt cõſtruũtur ſi ne ppõe vñ ſulpi.locarent ſepulturã faciẽ dã Su etonius.mandabat gladiatoꝛe vi rapiendos re⸗ ſeruãdoſq; Cicero lr̃as ad te miſit mittẽdaſqʒ eu⸗ rauit.plim petꝶ vt libellos recognoſcendos emẽ doſqʒ curẽ Suetoniꝰ vt.cõſolandos eos magis impatoꝛ qu puniẽdos habuerit id eſt debuerit· Preceptũ xij· de dẽa inter amatũ ⁊ẽ amandũ: NMNMter amatũ ⁊ amandũ hoc intereſt ꝙ ſu⸗ prinñ nunquã fere eſt ſiue verbo nte mo ꝓtũ ad locum vt eo ⁊ venio gerundiũ nõ ſemn vñ Saluſtius legatos ad iugurtham que/ ſtum de iniurijs miſit. Preceptũ · xiij.de infinitiuo actiui Nfinitiuus modus actiui ſicoedinat᷑ vi⸗ Debo te ire accuſatũ me nũc pñtis tnis eſi vigeo te accuſatũ me eſſe nũc futuri tem poꝛis eſt. Precep/xiiij.de infinitino paſſiui. ſfinitiu? paſſiui ſic oꝛdinat᷑ Uideo me abs rte accuſatũ iri in quocũ vbo video me abs te accuſatũ eſſe in oĩbus verbis · pᷣter illa que reſ⸗ piciũt futuꝝ vt timeo metuo vereoꝛ ſpero cupio/ õ Jo. XXIX. Quare male dicit᷑ cupio culpam meã celandam eſſe ſed celatũ iri bene diecii Preceptũ xv.de vltimis ſupinis Ec te lateat extrema i upina plexqʒ fᷣcare gerũdia actĩ caſꝰ ad detõne pᷣpõ ta vt res Diſfficil creditu.i:ad excredendũ me:mora bilis viſu.i.ad videndũ.: Jocunda auditu ad audi endum : ſic de ↄſilibo piſoꝛmit eſt dicendũ:Laurẽ cius tñ vallare reſoluit ea in oꝛões paſſiuas opta⸗ tiuas vt miſerabile viſu id eſt vt videat᷑ difficile factu.i vt fiat vł ad faciẽdũ eſt difficile· Nã a facio paſſiuum non eſt ideo reſoluit᷑ factu aut in fio aut in gerundiũ aut in paſſiua ↄiunctiua plerũq; vlti ma ſupina reſolui vt in credibile memoratu id ẽ cum memoratur Pre xvi:ꝙ nõ idẽ eſt oꝛatũ ire ⁊ oꝛatũ eſſe Ec te fugiat·nõ idem eſſe oꝛatũ ire et oꝛa⸗ tum eſſe Alterũ pᷣſentis eſt temporis vt vi deo te accuſatum ire me idẽ nunc·Alte rum futuri vt video te accuſaturũ eſſe me et tñ ac cuſatum iri me abs te video:accipit᷑ p eo qð eſt · vi eo te vel accuſatũ ire me vel accuſaturũ eſſe me vel abs te accuſandum eſſe me I Paeꝛe. xvij. de dẽa inter auditu ⁊ viſu nõia ſupina Fffferentia eſt inter auditu a viſu nomĩa et viſu et auditu ſupina. inter cetera ſi⸗ miia. Nã qñ ſunt nõia fcant ſenſꝰ corꝑis diungunt᷑ cũ adiectis regunt caſꝰ regunt᷑ etiã a vᷣ⸗ oaa ꝑticipio ſubſeruiẽte quoqʒ pᷣpone.vt careo toto viſu ocłoxꝝ ãtea pꝛiuat᷑ audituauriũnõ e i Dee verbo nihiletiã exodoꝛatu.hecom̃ia abſut a ſupino Qñ non rem nõ ſubſtantiã nõ qualitatẽ ſed potiꝰ acci onem ſiue paſſionẽ verbi ſñnt nõ iungũt᷑ cũ adiec/ tiuo nõ regit caſum nec regit᷑ neca verbo nec aꝑ⸗ ticipio ſed a nomine tm̃eouẽq; adiectiuo nũqua interueniente ppoſitõe verba ſũt ſine ſupina. vt facilis viu eſt vt vieat᷑.affabilis dictu vt dicatur incredibile memoꝛatu vt memoꝛet᷑ digna auditu vt aud at᷑. Impoſſibile creditu id ẽ vt credat᷑ qre diffuſius de hac materia in laurẽt io valla caplo. triceſimo primno.“ ntii Trerer PDyrVYY de mltiplicaãda 2 ece Ptu XVIII 0206 e ex verbis Llando igitur aliqu?è vehementẽ mentis oceptũ explicare cupimꝰ.aut rem magis claram 1 magis aꝑtã demõſtrare volum“. multiplicatis verbis id efficere poterimꝰ Exeplu ꝓbi imna ex verbis ſimplx explicar᷑.vt quonmia lrarũ virtutes tales eſſe conſtant vt totꝰ mund? ex ipᷣis gubernetur.te hoꝛtoꝛ atq; rogo.vt ad eas tibi cõ⸗ parandas cures Que quiõ ſentẽtia ſic ex verbis multiplicare poteſt. Quoniã literaꝝ vtutes tles eſſe conſtant:atq; hinuſcemõi ſemꝑ erxtiterũt · vt erxipis vniuerſis terꝛax orbis gubernet᷑. adiuuet᷑ et ↄſeruet᷑.non ſolũ te plurimũ adboꝛtoꝛ atq; mo neo.verũ etiam ꝓ ſuma noſtra familiariatis ↄinc⸗ tione maximope te rogo-exoꝛo. obteſtoꝛ. atq; vehe mentiſſime cõtendo. vt ꝓ ipᷣis literaꝑ oꝛnament. cumulatiſſine tibi ↄpãdis· tatope cures labores. inſudes. muigileſq; atq; incumbas vt virũ exig ſis te reddas pſiantiſſimum De we wribo 22 2cce ptum VXIX. Sum es eit NNNimaduertendum eſt circa hoc verbum Bum es eſt. quod ita cõmoduſunũ ate; nncxim verbum eſſe conſtat vt in ommd⸗ eius modis tempoꝛibbnumeris 7 pioms. tan? tas afferat opo? unitates ad multas ac vatias oꝛationes in dicendo ꝑtractandas vt oim verloꝝ pẽ adminiculũ merito iudicazi poſit. Et omit⸗/ tẽdo exempla in quibo dictio eſt. alian peinentia impoꝛtat. aliquando officium ſignificat auquan d ꝓprietatem monſtrat. Exempla ponamus vbi dictio eſt poſt pticipiũ in fine oꝛationis comode locari ſolet. vt marcus em̃ brutus in tua cauſa ita diligens eſt. ꝙ omnes ꝓfecto rationes que no bis pꝛodeſſe poſſunt ſtudioſiſime ꝑtractans eit. Item aliud Tantam enim operam Quimntus ſotenſius eloquentie ſiudijs adhibiturus eſt. oꝛato quidam celeberermus pèope diem futurus eſt. Eremplum vbi pomtur poſt. gerundium vr poc a nobis diligenter obſeruandum eſt. vt bo⸗ narum artium ſtudium officio ſiſſime a nobis p⸗ tractandũ eſt aut ſiudendi officium euitandum eſt. Exemplum vbi poſt ſupinum ponitur. vt qᷣd a te mibi mandatum eſt ſtudioſiſſime perfectum eſt Item aliud. boc enim eſt facile dictu. ſed non facile factu eſt. Notandum etiam ꝙ poſt infiniti; uum eſſe apte collocantur participia omniun tempoꝛum que elegantem habent cõſonantis De verbo agratam intelligentie terminationeʒ relinquũt vt hec que ſequũtur exempla declarant vt acura⸗ tiſtima illa quidem agendicura quã vidimꝰ Cu⸗ rionem ꝓ te eſſe ſuſtinentẽ ſatis nos admonere videtuꝛ vt ipᷣm curionẽ in rebus tuis iudicemus eſfe wingenkeriſenn quid mihi de rebo tuis curan dum mand aſti.velim tibi ꝑſuadeas id me libẽter eſſe factuꝑ a multa ad hunc modũ exempla tu ip- ſe nectere ſtudeass Preceptum. xx · e iſto verbo afficio⸗ Flficio verbum latũ atq; ſplendidũ eſt Nã affitio te honoꝛe ẽ te honoꝛo Afficio te xo⸗ luptati eſt tibi voluptatẽ affero afficio te ₰ pꝛobro id eſt vitupero.afficio te virgis id eſt ꝑcu⸗ tio.afficio inimicos iniuria.id eſt facio inimiò in iuriam. Itẽ afficioꝛ ſilr vt afficioꝛ doloꝛe.i.doleo: afficioꝛ gaudio afficioꝛ tedio ꝓ tedet aut pꝛo tedio ſus ſum.vñ Culius pꝛimo officioꝝ Si quos ali⸗ gquo honoꝛe aut imꝑpio affectos obſeruaſſe a colo⸗ re debem. latiſſimaq; eſt huius verbi ſignificatõ nec te lateat afficio diſponere ſcare vt eſt illud pli nij viua vox magis afficit· Precep xri.de iſto ↄplexo fero hãc rẽ pacienter EFEFro hanc rem pacienter ſeu paciẽti animo oꝛnatius dicitur ego hanc rem facile patioꝛ modeſte fero moderare ⁊ equo animo Er cõtrari um ſigniſicantia aduerbia: vt grauiter acerbe mo leſte iniquo animo. vñ egrefero male accepto aut ůoloꝛoſo ⁊ irato aĩo.vt apud theren.in andrianũ ᷓ cuiq; nẽm verbũ fecit neq; id egretulit. FJo xXxI „n„RE F. e iſio verbo Preceptũ XxII. aa ed Fflfero vbum ampliſſim quo imple⸗ riſq; locis vti poſſumus.vt ſecũda foꝛtu⸗ na affert mihi voluptatẽ. id eſt delectat me aduerſa foꝛtũa affert mihi doloꝛem id eſt do⸗ let mihi aſic de alijs conſimiliter eſt operãdum. DPreceptü · xxiij · de iſo verbo infeꝛo eefgßfſerꝛe iniuriam quaſi faceꝛe ſignificat ma nnnus inferꝛe alicui eſi aliquem pulſare. im petum inquempiã facere eſt feriꝛe aliquẽ cũ impetu. quaſi vi adire vel irꝛuere. Inferꝛe eti am eit immittere vt infer digitu in plagam. Eſt etiam deducere vt ex maioꝛi 7 minoꝛi extremita⸗ te intulit cõcluſionem hoc eſi dedurit Preceptũ.xxiinj.de hoc verbo Facio acio multis capitur modis eiuſquoq; vſus in epiſtolis frequens eſt· nam facio te certi⸗ oꝛem nñquam certum dicimus:ſimiliter facio tibi gratũ facio ludos. facio rem diuinam. facio ſacriſiciũ. Id quoqʒ notandũ eſt. ꝙ dicimꝰ dam/ num feei iacturam ſeci naufragiũ quaſi paſſus ſũ dDamnũ. iacturã. naufragiũ vt reſp. fecit iacturã Et damnum ciceronis in te ritu latine littere fecerunt. vñ Quinti: In poꝛtu naufragiũ fecim⸗ ſic de cõſimilib parifoꝛmiter agendum eſt NPreceptũ. xxv. ferire fedus quid fcet· Erire fedus fᷣcat fedus conponere vt pſepe ictum ſeu pcuſſum fedus eſt:id cõſtitutum ac pfecte compoſitum · ferire em̃ pcutere. e iij ſignificat vnde vir. in buc.coꝛnu ferit ille caueto ſimiliter. mar tu de ſupplicijs ferũtur ſecuri leta⸗ ris tu in om̃i gemitu ⁊ triumphas· Fcat etiã ſan- ire. firmare vñ vir. in· x. Haut moꝛa tarchon iun git opus feduſq; fertt DVPreceptum. xvi.De hoc verbo faloo. Allllo verbum vſitatum apud ciceronem vt Aflllit me hec res dicimus. fallit te ſpes qð eſt fruſtraris 7 decipies NPreceptumxxij.de hoc verbo foꝛꝛe eꝛe futuram habet ſigmficationem. eſt em̃ mnmnmffinitiuũ woce ſigmiicatione pticipiũ· ſig/ nificat futup eſſe ideo reſpuit ꝑticipiũ. ſpero foꝛe te amatoꝛem . nõ aũt amatuꝝ foꝛe.⁊ timeo te ver⸗ perandum non autẽ te foꝛe verberandũ · Atẽ ſpe⸗ ro te amantem mei foꝛe· non me.cum duo ꝑtici⸗ pia diuerſoꝝ tꝑm coire non poſſunt. ibi em̃ vim nominis habet. dicimus ſpero te admirandũ ſo⸗ re.cum adoleueris hoc eſt dignũ admiratiõe. n tunc pꝛo nom ine ponitur. compoſita vero a foꝛe abſolute ponuntur. nec hanc drãm habent . vñ Vir. affoꝛe cernetis. hoc eſt affuturos videbitis vel videbitis ꝙ aderint. Inde affutur ſic defoꝛe tvfuturus.conſoꝛe ꝑfoꝛe comicoꝛum ſunt:vnde Hoꝛatius que nocuere ſequar fugiam que ꝓfoꝛe credam id eſt pꝛofuturaꝰ Mreceptum. xxviij de hoc verbo frui. rrui quapiam re eſt fructum ſiue vtilita⸗ tem ſiue voluptatem pcipere ex ea re. vt ſiquis ꝓtulerit ocio fruoꝛ id eſt volupta⸗ Jo. XXXII tem ex ipo ocio ſumo.vñ vtoꝛ ⁊ fruoꝛ in hoc dtũt Vti igitur eſt alterius rei gratia:frui nullius ſed vt ſic dicam ꝓpter ſe. in ulo iter eſt in hoc meta. boc alterius ſinis ad quem id tendit qui hoc ha⸗ bet quieſcit contentus eſt.q̃ vtitur nuũqᷓ; ↄtentꝰ eſt ſemꝑq; vlterius tendit dicim tamen nõnun quã vtimur ꝓ fruimur vrrecundie cuiuſda ca vt vtoꝛ pane triticeo vtoꝛ ſic iſi viuẽdi poci/ cã eda mus q; eden di cã viuam.itaq; frui eſt delectatõ nẽ capere ex vtendo in idẽq; recidũt idẽq; eſfiaũt delectari frui voluptatẽ caꝑe· licet ſecus hictheo⸗ logi ſentire videamur l DPreceptũ.xxix: de hoc verbo fungoꝛ Ailngoꝛ ẽ idẽ qõ officiñ munuiq; ago vt fungoꝛ mgrᷣatu.fungoꝛ pᷣtura: fungoꝛ le⸗ gatione.fungoꝛ vita.i.officio vite Yñ fũ⸗ ctusẽ vita finiuit ofticiũ vite vñ vir· Laãde mag nis ꝑelagi pefuncte periculis.i.ꝙ finita ſũt ꝑicla. M dre⸗ xxx·. de hoc ↄplexo facio te certioꝛem Ailicio te certioꝛem nõ certũ · licet. vir. dixit metrica Anchiſem facio certũ ꝓſam aũt ſcri bentes. ſemp certioꝛẽ dixert. ⁊ ſemꝑ facio nůq3 ggo. facio tibi gratũ nũq; ago tibi gratũ facio lu⸗ Dos. facio rem diuinã fatio ſacrificiũ. facio ſolẽni/ tatem nunquaã ago multa huiuſmodi Item fe ci iacturam · danũ vt ſup̃ dixim in hoc vbo facio Pꝛeceptũ ·xxxi.de iſto verbo gratificoꝛ ratiſicoꝛ verbum pꝛeclare pꝛo gratum fa CcCceeo vſurpatur. vt gratificoꝛ tibi hãc rem · id eſt gratũfacio h̊ tñ diſemẽ inter ſe h ba hůt ꝙ gratüfacere eſt quiddã minus xpe illud obſe⸗ gqut a inſeruire. vñ cicero ſi hũc inuerꝭ gꝛatiſſimũ mihi feceris Gratificari vero qddã maiꝰ vt deum gratificari bominibus dici nõ aut gratũfacere q̃ſi idem ſit qð beneficia confere.õ. Preceptũ.xxxij. De iſto verbo gratuloꝛ. Ratulaneſ verbo teſtari te gaudere foꝛ⸗ tuna ac felicitate alterius apud eũ ipmqͥ effectus ẽ felicitate· nõnunq; apð teipᷣm ob tuã felicitatẽ.ideoq; fere poſtulat dtmm. vt gra⸗ tuloꝛ tibi ob tuã pᷣturã adeptã. In eadẽ ſigniſica tione accipitur gratoꝛ/ ſz poetitũq; hiſtoꝛicũq; eſt vñ vir. Inueni germana viã gratare ſoꝛoꝛi.⁊ Ci / tus liuiꝰ li. vij· Zuũ ſequentes curꝛũ iouis opti⸗ mi maximi templum grauantes ouanteſq; adire dicimus aliqñ gratulari ꝓ eo q eſi gẽas agere. ſʒ non niſi dijs immoꝛtalibo. ideoq; pꝛoprie idẽ eſt quod ſupplicare. ſiquidem triũphantes in capito lium aſcendebant ioui optimo maximo ⸗ ceteriſq; dijs gratulastum. S Preceptũ.xxxens ien rem ali cuius expꝛimere debeemus. Ale etiam modus elegãs eſt vt ſiquis di⸗ cturus ſit quenpiam habere honorẽ ali⸗ quem magiſtratum ſeu imperium vt ex nomine honoꝛis. 7 gero is; ere. verbo cõſtituat oꝛationem perpulchram hoc pacto hic eſt rome conſul. rome conſulem ſe gerit· impatorem ſe ge⸗ rit pꝛincipem ſe gerit ⁊ alia conſimilia — —— — — — — — Jo. XxXXIII receptũ.xxxiiij· de hoc verbo haurio. P Aurio verbũ ampliſſime ſigniſicatõis NHã erhaurie implere or ⁊ haurio ꝓ video- FSFVñ virgi.in pꝛimo· Hauſit celũ mentẽq; recepit Et alibiꝓ audiuit.vñ vᷣgi · in ſexto· Coõſti⸗ tit eneas ſtrepitũq; exterꝛitus hauſit.⁊ ꝓ vulnera re aut aꝑire aut confodere · vñ virgi · in. x. Rtunicã ſqualentẽ auro latus haurit aꝑtũ:.⁊ haurire pꝛo acciꝑe· vñ tulliꝰ in.v.tuſculanaꝝ queſtionñ Cũi⸗ neexplebili cupiditate quo fruentiꝰ cupiditates vndiq; hauriret.eo grauius ardentiuſq; ſicientẽ haurite p defatigare · vñ vir. iij.· geoꝛ Exultantiaq; haurit coꝛda pauoꝛ pulſans. Haurire p tẽre aut ptranſire· vñ vᷣgi.quarto geoꝛ: Et mediũ ſol ig⸗ neus oꝛbem hauſerat. Sreceptũ.xxxv.· de hoc verbo hiare Yare eſt aliquid ſua ſponte ⁊ externa aliqᷓ vi diffinderevt Tellus aeſtu ligna ari⸗ ditate.aut nimio caloꝛe hiant Hiſtere eſt tm̃ oꝛis ⁊ quið hũani.accipiturq; ꝓ eo qð eſt loqᷓ aut os aꝑire ad loquẽdũ ſed fere ꝑ negationẽ vt coꝛam illo non auderes hiſtere-quid nũc habes qð hiſtere audeas.vũ foꝛmat᷑ hiato as plan. Si qua foꝛte contio eſt vbi cũ hiata re nõdum wenit in mentẽ Et actiuſxv. Jliados ille hiatꝰ herbam moꝛibundooꝛe Inchoatm̃ vᷣo foꝛmat᷑ hiſco cum etiã dicimꝰ hiaſco tñ plus ineſſe:videt᷑ in eo qð ẽ hiſcere qᷓ; hiare·hiat em̃ q̃ſoꝛe pater ł tacitus qð ⁊ moꝛibus factis animaduerti poteſt. hiſcere vero incipere loqui:Reperiuntur eſſe paſſiua ſicut ge⸗ — — lo gelaſco id eſt incipit gelari “” DPereceptũxxxvi.de hoc complexo habere fidem Abbere ſidem eſt credere verbis alicui/ vt habeo ſidem ciceroni.ſed oare ſidẽ eit ali . quid ſancte ꝓmittere.vñ therencꝰ in an dria. grauidaq; facta ſidem dat vxoꝛe loꝛe ſib hac vñ virgi accipe daqʒ fidem id eſt accipe ſanccam ſponſionẽ a me ⁊ tu da mihi viciſſim tua vñ qui tilianus ſidem hẽs hoibus quos alios mentiri oaffirmnm.ffä Prece.xxxvij· quõ dꝛñt hte gratias agere gẽas Abere gratias agere gratias referꝛe gias ebere gratias plurimũ inter ſe dꝛñt· nã gggAere gratias eſt verbo q quio barbare di cunt regratioꝛ hre gratias ẽ in aiocũ ſcʒ mẽoꝛes ſumus accepti bñſicij referꝛe gatias ſiue reddere gfkas eſt facto vt ſi tua me ſubleuatꝰ? aut pecunia au t procinio aut manu alioue ſubſidio viciſſim m e aliquo modo ſubleuaueris gratias retuliſti reddidiſtiq; debem? gratias vbi aliqua obligatõis vis cermitur:: NPrecep. xxxviij.de hoc opſexo hec res mihi deficit Ec res mihi deſicit ſiguiſicat deeſt mihi. Et Eeſicit me dies. vita quam pꝛimũ moꝛtales deſicit Ged deſicit re wetax mag' eſi quã oꝛatoꝝ ſretceptũXXXINX. e e res mihi conducit. eſt. vnde conducere pꝛo vtile eſſe accipitur Ec res mihi conducit eſt lecres mihi vtilis 1„ hh – — ———— —— — — 9 Fo. xXXIIII. ita de reliquis. Sð MPreceptũ.xl.de hoc complexo hec res apud me Ec res apud me increpuit fere ad ſicrepuit ddgures peruenit 7 noticiã rei ſigniſiaat Preceptũ · xli. de hoc complexo hoc reliquũ eſt OSt reliquũ eſt ⁊ hoc reſiat ꝑpulchre ⁊ mag⸗ no cum oꝛnatu dẽ Exemplũ vbi omnia na⸗ tura trihuit reliquũ ẽ vt bene ⁊ laudabiliter Preceptũ xlij. de hoe verdo Habeo viuas Albeo varia conſtructione figuratũ plurimũ aoꝛnatus habet vt bene hec res ſe habet qo eſt feꝛecvt ita dicam ſtat bene h res ⁊ ita bene ha beo me. a cũ pt icipijs bene habens apte cõſtruit᷑ Vnde habere eſt ſatis eſt vñ virgi. li . vij· hoc habet hoc melioꝛ magnis data vicina diuis Ydẽ in qrto habeat ſecum ſeruetq; ſepulcro. Therentius in ꝗ Dria. Quod habui ſũmũ preciũ pſolui tibi.habe re tenere occupare ᷣcat Elirgi in. ij· hoſtis habet muroshabere etiam pꝛo inuenire vt idem nũqᷣd habes quod contemnas Habere pꝛocedere duce re exiſtimare vnde hereutius in andria. Sem⸗ per eius dicta atq; habita eſt ſoꝛoꝛ ⁊ ſic dicat᷑ atq; bhabe i. ið in adel. IJñ ego hunc maioꝛ ẽ adopta ui mihi eduxi a puulohabui amaui pꝛo meo Ha⸗ bere habitare ſignificat lir in. vij. Que loca qui ue habeant homines habere dicere Therentius in enucholaboꝛe aliẽo magnã parthã glaʒ vobis ĩ ſe traſmonet q hʒ ſalẽ qõ in te è eſt deniq; diffuſa huri verbifcatio qm tu hic iñ in doctoꝛibo collige De WMerbo quam tu hinc inde in wetoaihus collge . „T de boc ↄplexo hec res PSrece. XLIII mihi in metẽ wenit Ec res mihi in mẽtem venit occurꝛit mi⸗ hi · ſuccurꝛit mihi.ſubijt mibi ꝓ eodẽ ac⸗ CLCipi ſolent ſed hoc vltimũ frequẽter quo q ad miſerationem. vt quintilian/ Nobis vro natura aduerſus exanimes ingenuit nõ ſolü miſe rationem que cogitationi noſtre ſubit. ſed etiam religionem. vbi nõ ita decuiſſet ſuccurꝛit occurꝛit vñ Tlirgiliꝰ ſubit car i genitoꝛis imago Subiſt deferta creuſa vbi nequaquã decuiſſet in mentẽ venit de caro genitoꝛe deſerta creuſa.iungit᷑ etiã hoc verbũ cũ actõ vt curtius ſera pñia ſubijt regẽ Preceptũ.xliiij· de hoe complexo habeo hac rem in memoꝛia quid ſigniſicet · Albeo hanc rem in memoꝛia nõ minꝰ ve: nuſte Ir qᷓ; hẽo ſiue tẽeo hãcrẽ memoꝛie teneo hancrem in memoꝛia huius rei memoꝛiã habeo. Pre. xlv. de hoc cõplexo hic habʒ viginti onos quid ſignifiet IVIc habet viginti annos · qõ veter conſue tudine dici ſolet.venuſtius alijſq; rõnibo dicitur · hic vigeſimũ anum agit degit vi ceſimũ etatis annũ: vigintiannos nactus eſt að poſtremũ oꝛatoꝛib magis conuenit. Preceptũ.xlvi · de hoc verbo accipe quid ̃cet. ccipe ꝓ audire cognoſcere or vt accepi ru⸗ moꝛibus quoxeſt incert/ autoꝛ accepi hoim — — FJfo XXXV. fama que certo continetur autoꝛe· accepi litteris de pꝛimo apud virgi.pꝛio eneice.accipe nũc dana num inſfidias: Idem in eodem:quo facere id po/ ſſs noſtram nũc accipe mentẽ Accipio etiam acci⸗ pitur ꝓ paſc ere vñ therentiꝰ.accipit hĩiem nemo melius neq; ꝓlixius ⁊ ſic de conſimilibus Preceptu X VII. ENolos NMimaduerto id ? ſcio video ĩtelligo con/ ſtructum vero cũ actõ pᷣpoſita ad idẽ ſibi vult qð punio vt petrus animaduertit ſeruũ platoni s.· ſignificat punit ſeruũ platonis. Segd cum hac dĩa· quod punire eſt quoꝛũcunq; ſiue iure ſiue iuiuria: animaduertere vero ẽ eius qu i in alterum habet poteſtatem oꝛdine ac rite.i. cum animaduerſione punire. ſed hoc ꝓprie refert ad perſonas.animaduerto ꝓ intueoꝛ ⁊ perſonam rem dicimus Pre. xlviij· de hoc ↄplexo aĩeſi mihi quid ᷣcet nimus eſt mihi ſcat volo vnde animus pꝛo voluutate accipitur vñ ð animoſos Wcã“ There ntius in andria. mala mens malus animus vnde dꝛñt animus aĩaanimus eſt quo ſapimus aĩia qua viuimus. Sreceptum.xlx vecompleo b inicio etatis huius 1 amicum habui og nouicq; a teneris annis a paruulis a pꝛi⸗ mis etatis tempoꝛihus.a teneris vngui⸗ culis ab incunabilis ipᷣis amicitia mihi f i eſt tecum ⁊ huiuſmodi conſimilia. Nam iniens eetas pulcerꝛime adoleſcentiam ſignifict· VBVreceptum. l.de iſto verbo accedit ccedit vbum pꝛo additur pulcrum atq; vſi tatum videri ſolet.vt accedit mihi ad meas miſerias doloꝛ. id eſt addditur. vñ acceſſio addi⸗ tõem.Accedere etià eſt iuxta ire · vt vir. Nos 2 ſil leam rabiem penituſq; ſonantes acceſtꝭ lcopulos Sreceptu L. I. e iſio webo acuverj ccidere pꝛo bono apud veteres frequentatũ LTLerentius in andria.Aliquid acciderit toni interea.accidere etiã in bono ⁊ malũ vt Theren⸗ vbi ſup ⁊ cicero· nihil em̃ mali accidiſſe ſcipioni- Accidere etiã eſt geſtum coꝛꝑpis oſtendere in hu⸗ militatem cadentis.poſt qð eſt cadere iuxta therẽ tiũ· in ecyra ad genua accidit ⁊ ita de reliquis: NPreceptum . lij. de hoc verbo appeto . ppoeto cum effectu expeto cũ rõe appeto qua⸗ liacuq;. expeto honeſta planeq; bona. vñ de rebo expetendis ſcripſere philoſophi. que ſcʒ peti Debent nõ aũt de appetendis ex quo deriuat᷑ appe titus.qui inmenſa immoderata cupiditas dicit᷑ Quare qui dixit omnia bonũ quodda appetere videntur.mallem dixiſſet erpetere. Pre. liij. de dẽa box verboꝛum . aſſent ri· blandiri Adulari. SEſentari blandiri adulari ita differũt ꝙ aſ⸗ ſentari eſt inſidioſe ⁊ conciliande alicui vti litatis gratia efuſius ⁊ plerũq; falſo aliquẽ lauda S . . — ce.Rdulari vero mſeruire captare vt fauoꝛem emereamur quoquo mõ ł voce geſtu:adulari ſa⸗ ne ſeruile ẽ ⁊ non liberale ⁊ ingenuũ · blandiri ve ro ad tactũ pertinet ? ꝑ abuſione ad alios ſenſus tranſfertur 1 nõnũquam etiam ad ammũ. Preceptu · liiij· quõ drñt coꝛdi eſt in aio eſt Oꝛdi eſt ⁊ in aĩio eſt drũt Mã hoc ſcom no tum eſt fignificare in ao habeo vel ani⸗ mus eſt mihi vel volo. Ollud vero eſt dele ctat vel placet vñ theren. Oi tibi hee nupcie ſůt coꝛdi id eſt nupcie iocunde ſunt tibi ⁊ vterq; alte⸗ rum amat B Preceptũ · lv · comptũ eſt mihi quid ſignificet ormwpertum eſt mihi exploꝛatum eſt mi hi. i. ꝙ ſcio ꝑ inueſtigationẽ · Similiter coyymperi exploꝛaui. conſtitutũ eſt mihi⸗ xeliberatũ eſi mihi.decrecũ eſt mihi.idẽ Eqð apo me cogitando firmatũ eſt ſimiliter ↄſtitui? decre ui Mam iſta omnia quaſi ꝓpe dicũtur Exploꝛaui tamen fere ꝓ inuem accipitur cũ exploꝛo idẽ eſi qð inquiro ſagaciter: vñ exploꝛatoꝛes dicuntur Preceptũ.lvi de hoc complexo certum eſt Ertum eſt non mò accipitur pꝛo manife ſtum eſt vt Quinti: Mempe legẽ eſſe cer tü eſt. ſʒ eciã ꝓ deliberatũ ⁊ ↄſtitutũ eſt.in quo ſcdo plerùq; adiũgitur dtũs cũ infinitio vt certũ eſt mihi ire in hipaniã nõnũqᷓ; dtũs ſubin telligitur ut apud virgilium certum eſt in ſiluis inter ſpelea ferarũ maſle pati id eſt mihi. Precepti.lvij · de hoc verho coo De Werbo ODeo verbum peruenuſtum atq; amplũ in ſig ni icatione eſt æ nõnunq̃m caſum habet actm̃ abſq; pᷣpoſitione vt coeo tecũ amicitiam.i.ↄiungo Iñ eſt illõ Auli Gelij in noc tibus atticis· de pitagoꝛa deq; ei cohoꝛte.ꝙ quiſ⸗ q; familie pecunie in medium dabat a coibat᷑ ſoci etas inſeparabilis. aliquando pcat ita miceri vt ex duobus aut pluribus fiat vnũ vt due vocales coeunt inter ſe.i.ex duabo fiat vna vt repꝛehẽdo rependo. Interdum coire concumbere. vt dicit coitur ꝙ ex duobus coꝛpoꝛibo vnũ quaſi fiat coe,; do conponitur a con ⁊ eo abiectaꝛn. Preceptum.lviij.de hoc verbo Confido. onſido pꝛo credo accipitur.tũ in pꝛeſenti tum in pᷣterito·tum in futuro In pꝛete⸗ rito quoniam pꝛobatam rationẽ officij mei vob is eſſe confido.in pñti:quãquama cratip po noſtro principe hui memoꝛie philoſophox. hee aſſidue audire atq; accipere cõſido. In futuro ita foꝛe cõſidimus· Conſtruit᷑ itẽ hoc verbũ cõfido ali as cum dtõ alias cũ ablatiuo. In hiſq; potiſſumui verſatur que ad aĩam ſpectant vt cõſido tua vir⸗ tute tu a humanitate tuo cõſilio ⁊ ita de alijs Pre ceptum. lix. De hoc verbo Credo. Redoꝓ cõmitto apte ponitur vt credo tibi mea conſilia Credo tibi magnã pecuniã vñ Theren. iu enucho ei? frater mioꝛ natu cur eã de ſeram que mihi cõſilia ſua oĩa credidit· credo pꝛo cõſido accipit᷑ vñ viꝛ· in buc.o foꝛmoſe puer mimi⸗ um ne crede coloꝛi: credere ⁊ intellige e differũt D iden in⸗ lon et. eſt. con bon⸗ ſun R. hun uo⸗ ſter credimus plerumq; falſum quod eſt, intelligimꝰ certumvnde therentius. in andria Id ſibi nego cij cxedidit ſolum daiiir. Preceptum. ix· de hoc verbo confitioꝛ DHVnſfitioꝛ verbum voce paſſiua frequẽtiꝰ vlſitatum eſt ꝓ quod eſt perio: vt ↄfectꝰ fſnum id eſi conſumpt/ ſum . vt vir inops miſer fame frigoꝛe doloꝛe conficitur.vñ theren⸗ in andria. Cura ↄfectus ſtupet Ytẽ hicãnis etate conficitur Item hic laboꝛe meroꝛe ſenio cõfectꝰ eſt Similiter actiua quoq; huius verbi latiſſima eſt Conſicere em̃ colligere vñ theren. in phoꝛ · vt conſicerem cõſicit· cõſicere facere.Cherẽ.in phoꝛ. bnas me abſente hic ↄfeciſti nuptias.cõſicere cõ⸗ ſumere ſinire Theren. in andria. Cũu hic nõ vide⸗ ant me credant conficere argentũ ſuũ:alias quoʒ huius verbi acceptiones tuipᷣe vNlicle Preceptũ · xi:de iſto verbo complectoꝛ Homplectoꝛ verbũ diffuſum atz oꝛnatũ eeſt pᷣſertim cũ q̃buſdã adiectis· hoc mõ nvt te amoꝛe atq; beniuoleutia cõplectoꝛ id eſt te amo Cogitacionẽ cõplectoꝛ id eſt cogito quod animi ipſiuseft Preceptum . xij · de hoc verlo conſequo⸗ onſequoꝛ ꝓ expꝛimo aptiſſime ponmit̃ ve non poſſum ego verbis ↄſequi id eſt ver⸗ hie,s erpꝛimere litteris cõſequi lt᷑is expꝛi maere prexrpliaerrrer Pre. xiij.de hoc ↄplexo cicero lalvꝛat ĩ eloãntia Icero laboꝛat in eloquentia oꝑpim f in De verbo dat eloquentie etatem in eloquentia conſumit⸗ Tempus in eloquẽtia terit.ſtudio incumbit elo⸗ quentie Etatem io eloquentia finit ſic dealijs. Brecep. xruij. de boc complero cedit de vita ms rebus. excedithumanis rebus om⸗ mnia idem ſigniſicare ↄſtant Preceptũ. lxv· de hor verbo cedo⸗. Eao ſcom conſuetudinem ſignificat abi re.ſeparatũ ⁊ locum victoꝛi dare. vir· lixx cõuenit euandri victos decedere ad vrbẽ cedere etiam ſuccedere ſignificat vir. rij. ceſſerit . R ſis coꝛpoꝛe ceſſit. cedere occidere vel mactare vir- in geoꝛ. Non aliam ob culpam bacho caper om . n bus aris ceditur cedere immolare. vir. in q̃rto cedit quinaſi de moꝛe bidentes:cedere frangere- pvir. libro terciogeoꝛ. cedũůtq; ſecuribus humida vina. alias ſigniſicationes hui vbi tuipᷣe ꝑquire Wreceptũ· lxvi. de hoc cõplero conoꝛ hac rem. onoꝛ hanc rem venuſie dicimus pᷣſertim ſi difficilis ſit ardua quo verbo. marcus lllicero ſexæ vſus eſt. vñ de pſecto oꝛaroꝛe ſic ait. magnũ opus ⁊v arduum brute conamur. Yre. lxvij· de cõplexo ↄtra ſermonẽ tuũ tendo ontra ſermonem tuum tendo ſigniſicat re ſpon deo tibi. ſicut 1 tendo contra tuũ iter eſt tibi occurꝛo ſed haut in frequenti oꝛatoꝛum auſonio ſi foꝛs victoꝛia turno.cedere obſequi vir gilius libro.iij.cedamus phebo ⁊ moniti melio⸗ ra ſequamur. cedere vitare. vir. li. v. celeriq; elap⸗ . . . — — * Pꝛeceptum lxviij.de hoc ve⸗bo cooo lere ſig niſicat inhabitare. vir li . itj. ene 4“ iiÿs. mater cultrir cybele. colere exercere vr raſtici. vir. li. pꝛimo geoꝛ. fautuſq; fe ros mollicare colendo colere diligere. vir. in qucco. Ylle colit terꝛas illimea carminga cure vñ. theren. inhean:. foꝛma impulſi noſtra nod amatoꝛes colunt colere oꝛnare vt varꝛo at teſtatur. colere eſt pati Theren: inhean Tum iulle vitam illam colet inopem carens prima. maio/ 4 ribus 1 minoꝛibns conuenit vt donat ait Preceptũ ·lxix· de iſto verbo colloare R ollocare apud aliquem beneſicium ſiigg 7 mnmnſſicat alicui benencium facere. vt apo gratos viros beneſicia collocaſti vt c⸗ 1 cero. in officijs dicit: melius eſt apð bo) 0 nos quam foꝛtunatos beneſicia collocare. Preceptũ.lxx · de iſio verbo compargre.· u ovwparare ſociare iugere ſigniſicat vũ actius qui mecũ ſemum cum doloꝛe cõ . ſliungam cõparem. compare adequare n Tullius ad ceſarem iunioꝛem Neminem tibi pN 8 fecto hominem ex ommbus aut ante poſinſſem nunquam aut etiam comparaſſem cõparare ve⸗ ke teres confirmare conſtituere dixerunt therẽ. 6 in andria· Ita me cõparem non perpeti meretru cum contumelias. comparare emeꝛe. theren · in enu · des vbi auꝑ ⁊ veſtẽ· atq; alia que ſunt op/ cõo paret. comparaꝛe adquireꝛe eſtimare: theren. in Preceptum.lxi ve hoccomplero do hancrem vicio quid ſignincet/ ð DO hanc rem vicio id eſt vitupero hanc rem do tibi hanc rem vicio id eſt Nituperote de hac re do re crimini id eii criminos te. o laudi id eſt laudo/do laudem tibi id eſt pꝛo te laudo. Preceptũ. lxrij. de hoc cöplero dono tibi hac r? ono tibi hanc rem. pulchrius ac ſplendidi? dicitur donote hac re. vt miles naual coꝛo⸗ na donatus eſt. Sabinos roman ciuitate dona⸗ runt quod eſt ciues fecerunt. vnde dono ondo no ablatiuo caſui veteres iungebãt. condono ac cuſatiuo Cheren.in enuclv. ha beo aliqua itẽ mul ta que nunc condonabuntur Ytem phoꝛ. argen⸗ tum quod habes condonamus te. Prece tum. lrxrin. de hoc verbo deuiucio. unncio wrbum pulcerꝛimũ cum pꝛeci bphryue epiſtolis competit. ſignificat autẽ deuincio obligoꝛ vt deuiner ſum · i. obligat? ſum Cſidero verbum pulcerꝛime poſitũ eſt NMNiam cum deſiderlum ſit abſentium re/ rruqm ſepe dicimus deſidero amoꝛem tuũ licet non me ames DHeſidero tuam prudentiam quaſi tu ſis incipiens aita de alijs· Preceptũ. LxxV Beae er⸗ — » —: 5 — . An · atq; er in comodis alteri⸗ ſua vparet moda 0.LXXIIIIL*α⁵⁰ ere Jo. xI. O pꝛo exhibeo vt therenti· inbe ant· nam q; ei vnam cenã atq; eius comitibo dedi do pꝛo facio.vñ vir. pꝛio eneið.Tu das epulis accumbere diuũ:do ꝓ dic.lir·in buccoli. ed tamen iſte deus quis ſit da tityre nobis.Et litteras dare non eſt aliud qna ſi dicas ſeribere· Simſliter accipeꝛe las viciſſim eſt eas legere Afſco ediſco ⁊ dediſco mamęfeſte differũt ns diſcere eſt vt intelligas· ediſcere vero vt memoꝛiter cõplectaris. vt apbo Quin⸗ ti.inſcribitur caplm de ediſcẽdo dediſco quod di⸗ dici obliuiſcoꝛ M DPre. xxvij · de iſto verbo Heſipio Eſipio ſiue deſipiſco ſignificat vel quod aliquid a cõmuni ſenſu ł ſapientia q; mi⸗ nus habeo vel a meo ſenſu deſtituoꝛ qð fere. viciũ aut er etate venit aut ex moꝛbo aut ex amoꝛe aut timoꝛeaut ſili aliquo affectu Cuiꝰ cõ trarium eſt reſipiſcere ſenes quidã iã dementes nunquam reſipiſcũt.ceteri autẽ reſipiſcere id eſt prioꝛem mentis ſiatũ vel ad melioꝛẽ mẽtem re⸗ dire ſolent vñ Therẽ.inheant.multo oim̃ nunc me foꝛtunaniſſimũ ꝓuto eſſe gnate cum te intel ligo reſipiſſe. l Pre. lxxviij. De iſto verbo Experioꝛ. Xperiꝛi eſt pati ſentire.vir.pꝛĩo enei:ws cyclopeia ſaxa erperti. Experiꝛi tentare CEKheren.in enu.oĩa pꝛius experiꝛi q̃m ar⸗ mis contendere ſapientẽ decet · Experiꝛi ſcire. m · Pre. lxxvi.de iſtꝭ verbis diſco ediſco ⁊ dediſco De vero T in epiſtola ad brutũ:bis contraria atq; parata vt eſſe ſoleat ex ꝑtusſum Vir.in ix.eneide. Exper to credite quantus inclippeum inſurgat· Preceptum.lxxix De iſto verbo Euado⸗ Alabdvdo pꝛo fieri recte ac frequẽtiſſime vſi⸗ tatum eſt. vt cicero euaſit eloquẽtiſſim Areſto. euaſit ſummꝰ phũs.Cuagere er⸗ ire tendere Therẽ.in phoꝛ.Sic inaqua quo eua⸗ dat vide. Euagere eſt liberari Saluſti? in iugur⸗ ta.m. marcus ſigna inferꝛe atq; euadere oppido eraſſet Vir. in. ix. Noſtras ne euadere demens ſperaſti te poſſe manꝰ Euadere.i· exire vel pueni⸗ re Therenin andria. Quoꝛſum euadat⁊ euade⸗ re eſt ꝑ obſtantia ⁊ quãcunq; difficultatem ad ali quid ꝑuenire. vñ idem in eadẽ heri ſemp leuitas quoꝛſum euaderet ·i· ad quã ꝑtem. Euadere eſt . ardua interꝛupta venire Therenti? in andria- Verum hec licentia euadet ad aliquod magnũ Euagere eſt aſcendere vñ vir⸗ libro ſcõðo eneide Euado ad ſumma faſtigia culmis euadere ẽ axppa reꝛe. vt apð eundẽ li.ſco vt tandẽ añ oculos eua ſit oꝛa parentum. Preceptũ.lxxx.de hoc verbo Erꝛare. qd cet. Rrare eſt paſcere.vt apud vir·pꝛio enei: Tris littoꝛe ceruos ꝓſpicit erꝛãtes Erꝛa⸗ re cũ ſecuritate paſci Vir.in bucco:mil/ le mee ſiculis erꝛãti mõtiboagne Erꝛare inueſti⸗ gare vñ vᷣgi. prio eneide · vidiſtis ſiq; hic erꝛãtem ſoꝛte ſoꝛoꝛum Preceptũ.lxxride hoc verbo interdico . FFo. xxk. MNMterdico tibi hac re ⁊ non hanc rem. vt in/ terdcdico tibi aqua 1 igne vn plinius in eplis careant reges iure roga quibs aqua 2 igm inter dictum eſt · Preceptum. lxxrij de hoc verbo inuenire quid ſignincet. Nuenire eſt adqreꝛe Chꝛen.in enu vti⸗ nam tam facile aliquid inuemire oſſis inuenire ſapientis eſt. incipere audacis ꝑ ficere conſtantis Therencius in enucho omesꝑ wluptatum om̃ inuentoꝛ inceptoꝛ ꝑfectoꝛ Preceptum. lxxxiij. de hoc verbo Indulgeo ngulgeo verbum ampliſſimũ atq; ſplen Didum eſt datiuo iungitur ſcom moder⸗ nioꝛes fere ſigniſicat do operam Indul gere veniam dare vñ vir. li.x· Tolle fugam turnũ q; inſtantibus eripe fat Hactenus indulſiſſe va⸗ cat hec nonius.marcellus Indulgere ſcom lau⸗ rencium eſt cũ quada facilitate cõcedere dare ve⸗ niam aliquando ignoſcere aliqñ ꝑmittere· vñ we⸗ niam p indulgentia dici ſolemꝰ ? non ecõtra vñ vir. pꝛio enei · oꝛaãtes veniã tẽplũ clãoꝛe petebat therẽ · in andria Da pt wemi ſñ te exoꝛẽ Indul gere ec q̃i ↄcedere ſt ⁊ vbũ luxu rioſã qᷓndã fᷣñs cxemẽtiã vñ ⁊ indulgẽtẽ ꝑntẽ appellam? ſenioꝛi er ga liberos ingenio qõ ⁊ ab ignoſco plimũ dit. eſt em̃ ignoſco pco do venia ſiue excuſatũ hẽo. vt ig noſco tibi ſi qͥd ſceler admiſer: Indulgeo woto vt multa agere impune queas. alias hni us verbi ſigniſicantias accurate conſidera. De verbo Preceptum · lxxxiiij de iſto verbo Jubeo Poger pꝛo volo.ſed differunt.teſte donato- nam iubemus verbis. volumus animo. vñ in andria- Yubeo chremente ſoluere Et in enucho qui ſis an que iubeam ſine vi faciet. Vlir gil.tercio eneið⸗ Oed vocis precib uſq; iubent ex⸗ oſſere pacem. Precep.lxxxv. de differencia inter lalva lalvꝛ abo ⁊ laboꝛ ita dꝛñt.labare eſt eruere.? repẽ⸗ te cadere.virla bat ariete crebro ianua. labi Wro eſt leniter ſenſimq; deoꝛſum ire. vt labunt᷑ flumina labitur celum labitur anguis la buntur ab ethere penne.labunrur dij a celo non labant. Quinti. Et numen ⁊ deus delabi fideribus ⁊ veni re de liquido. puroq; aere videbatur. Elabi quoʒ eſt periculum fugere.moꝛe anguis aut murene cum manus effugit.vir. Ecce autem elapſus pir⸗ hi de cede polites · a labo fit labaſco herenti?. la⸗ baſcit victos vno verbo quam cito.labo pꝛimam breuem habet laboꝛ pꝛimã longã.hinc laboꝛ oꝛis laboto·as Inde dt melaboꝛatum qð artificio ũ eſt ſatis excultũ. Alaboꝛatũ vero quod ſine labv⸗ re factam videt᷑ illð vicio daꝛi ſolʒ hoc vero laudi Preceptum. lxxxvi. De iſto vrbo ludo. vdo verbum ambiguũ eſt qð ludũ ſigni⸗ ſicans exerceo.vt vir ludere que vellem coglamo permiſit agreſci Si autẽ bcat de ludo derigeo erit actiuũ vt ludo illũ a ludoꝛ ab il⸗ lo.⁊ apud ſeruium nũ ludis tu me.ludo etiã pcgt canere vt qpud virgi-ludere que vellemꝛc. ludo tam virtutem fuerint cõſectati vel am viuũt beatã atq; immoꝛtalẽ viram. idem eſt qõ moneo Therenti? Congruñ iſtum in aqua ſinito ludere· Sciendũ eſt eti ꝙ ſicut ſe pe dicimꝰ ludo ludũ pugno pugnaã ſeruio ſᷣuitutẽᷣ dolo doloꝛẽ. Ita interdum dicimꝰ viuo vitã. vel felicem vel miſeriã · vt ſi quis dixerit Qui expedi plexati hij lxxxvij. de iſto complexo leliꝰ receé tiᷣ hahet faciles moꝛes Elilius habet faciles moꝛes·ſeu facilẽ na turam.oꝛnatius dicit᷑ eſt leui natꝰ inge nido facili nat? ingenio.vel facilimis mo ribus.vt ſcipio nat eſt triſti ingenio ⁊ ita ð reli⸗ quisconſimiliter. N & ſii bi P 8 1 ¾1 Txxxvi. de uns verbis me preceptum tuo timeo. tuo ac timeo verba actiua. aliqñ mul tis caſibo iungũt᷑ vt metuit cicero publij odio ſibi extremũ ꝑpiculũ.Zimeo mihi abs te moꝛtem Monnũqᷓ; tamen abſolute ponũt ſoli datiuo iuncta vt metuo pamphilo id eſt pa⸗ phili vite timeo.is quoq; vſus mag petic? eſt⸗ lxxxix· quõ hoc complexũ marc an/⸗ reCEP. ttoni- iuit ad caſtra multipliciter woreſi erpiiim.— . Arcus anthonius iuit in caſtra multipharie exprimitur. marcus anthoni. caſtra xecijt in caſtra pfectus eſt · ſe ab caſira contulit · Sein caſtra recepit.ſe ad caſtra perdurit. Preceptũ xc de hoc verbo memini. g i Emini verbum peo eo qð eſt recoꝛdoꝛ tñ gti tũ actm̃ poſtulat vt memini plato⸗/ mnis ſcientiam Et apud virgiliũ in bucco Et nüeros memini ſi verba tenerẽ Sed pꝛo eo qõ eſt mẽtionẽ facio recuſat acti poſtulatq; gtñi pel ablatiuũ cũ pᷣpoſitõne de vnde Quinti:leq; omio hui rei meminit weta· Idẽ de quibo miti meminerũt.vñ deriuat᷑ mentio q̃ſ ameno vnde ſupinũ mentũ.vnde mens ⁊ mentum P receptũ cxi. de iſto verbo morigeꝛ 0 Origero ꝓ obtpo abſtineo obſequoꝛ pul cerꝛime ponit᷑.vñ CTherentius in enucho moꝛigerãdũ eſt thaidi vbi nota moꝛige rata moꝛata ⁊ moꝛoſa hanc diſtanciã habẽt·q mo roſa ↄtrarijs ꝑpuerſiſq; moꝛibus:vñ tullius de ſe⸗ nectute &t ſũt moꝛoſi ⁊ anxij iracũdi ⁊ difficiles ſenes:moꝛata que eſt optimis moꝛibus predita moꝛigerata que eſt obediens vnde Theren.in an. Seu tibi moꝛigera fuit in rebus omibus PpPι–π☚1††τ c.i; de iſto verwo. moꝛioꝛ preceptũ vi Alud quoq; ſciendũ eſt ꝙ pulcre pꝛo moꝛi dicã obire moꝛtẽ oppetere· aiãm ſpiare⸗ vita decedere. aiam efflare. vita defungi pro rxeii de iſto verbo Precep. rebus hüuanis excedere ex vita migrare interie occide re.res deſerere hũanas Silr ꝓ viuere vi/ tam agere degerere ducere vitã vł etatẽ dicim us actare eſi immolare Vlir · geoꝛ. li. iin. Et nigraã mactabis ouẽ lucũq; reuiſes. mactare eſt au gere. vir. in. ix. macte. noug vᷣtute puer. mactare malo afficere cat. laut?.in Amphi⸗ At ego cer te cruce cruciatũ mactabo.- eyi maſtigia ide in au⸗ lula. dotare mactãt malo a damno viros. r1 Ceedtum xciinj· de iſto verbo necare Fo. XxLII. Ecare videt᷑ nõ tm̃ is qui ptũ puocat ſed 4 qui abijcit.⁊ qᷓ alimomia denegat vñ Neco necaui necateſt ferꝛo· Mecui vero alia vi pꝑemptꝰ vñ necui eſt q̃ſi ſi uffocaui. necaui vero ferꝛo occidi vñ necem cedem appellamus pꝛece xcv.de iſto verbo Nitoꝛ Itt ẽ conari ſuo onere Vlir .· li.iij. geoꝛ. poſt valido nites.ſub põdere faguus axis incre⸗ pat · Miti fultũ eẽ. luci . li xxvi. Suũma niti nature opib?ꝰ.niti ẽ incũbere Ylle vixs pina iuuenis miit haſia. Miti rurſu àbulare ft. Vlir. li. · pꝛeſſirt humi nitẽs. niti volare vir · li. iij· ene · hic primũ pibo cilleniꝰ alis ↄſtitit. . 4 Preceptum.xcvi.de iſto verbo obſequoꝛ. bſequi nõ ſolũ maioꝛẽ maioꝛibo exhibere. 6 eẽ miõribꝰ ꝑ vicẽ:vetexꝝ excellẽs auctoritas voluit · vñ plautꝰin aſinaria Ego ſane cupio obſe⸗ q̃ gnato meo.vñ illð obſequiũ aicos writas odiũ parit The · in an. YIm pbar᷑ hec ſñia a ſapiẽtibus n obſequi aſſentatoꝛ debet:amicus veritatem zin tleatro dt᷑ nõ in ſcola Et hãc ſentẽciã git Ci * * . 2 . . .— —— magis pbabilem qus nereſſariam aut boneſſaam rece xcvij· de iſto verbo obteſtoꝛ · bteſtoꝛ ⁊ rogo drñt · obteſtatio em̃ dicit qua⸗ do eum adiuramꝰ quẽ rogamꝰ. Rogamus eas res quas vocamꝰ Theren.in andria. ꝑ tus ſidem per qne huius ſolitudinẽ obteſto: Srecep xeviij.de iſto verbo obſeruo bſeruo verbuͦ elegantiſſimũ p magnifce ſu⸗ Rſipere ponit᷑.vñ Culli.pꝛio officiox Sicut aliquo honoꝛe. aut impio affectos obſeruare 1 co lere debem.obpuare celare in terꝛa tegere vñ plaut in aulularia vbi is obijt moꝛtẽ qᷓ mihtid aux cxedidit cepi obſeruare. obſeruare ↄognoſcere Vir. li. ij· Et wſtigia retro obſeruata ſequoꝛ· obſer uare tetare vir.in iiij·geoꝛ:. Quos dur oratoꝛ obſeruãs nido in plumis detraxit. obuare ꝓ ex⸗ pecto aut aduertere ponit᷑ vñ Theren.in an. ob⸗ ſeruabã mane illoꝝ puulos.venientes aut abeu⸗ tes.v paulo pypterꝛe facies dauũ obſues filiũ ·qd agat. dicim? em eleganter mgr̃i mei vota eiuſq; re Kerentiam tueoz obuo reliquas huius verbi ſignificantiss tuipᷣe queritoo Pꝛece xcviij · de iſto verbo Offendo Efendop in uenire ponit᷑ Cherenti · in enu. offendi aduenieng quẽdã mei loci Atcq; oꝛdinis bominẽ. Ct inbean. Tex⸗ entem telam ipam ſtudioſe offendim? id eſt inue nimus pꝛo manifeſtare etiã in vſu eſt· Inuenit᷑ etiam pꝛo penitere.pꝛo ledere. 75 e c iſo vrbo M W Eobliuicco bliuiſcoꝛ voluptatis. vel cuiuſcũq; rei id eſt rxoluptatis obliuio me cepit: amicoꝑ me ca pit obliuio . Idemq; verbũ cũ ceteris nõibus cõ⸗ ſtructũ ratõne ᷣcat ↄſili: vt cepit me ſocietas ciui tat.cepit me odiũ hoim cepit me ſtudioꝝ delctãcõ M Ecebrum eiidr iſio M DEverbo p̃ᷣſefere Peſeferꝛe eſt dicto factoue ⁊ ipſa ſtatim frõ⸗ tes qualem opinionẽ ð aliqua re aut homine habeas ↄfiteri· lIñ Quintili: Giduciã pᷣſefert oꝛa toꝛ. Itẽ marcuſcatho pᷣefert grauitatẽalias bone ſtatem. hilaritatem pᷣſefert Gaius lelius. IJtem pßfero in eodem ſenſu Item pre me duco.pre me Sero ante me duirurrrrnnn Pprevttraeeeie. H PLE preſio antecelo reeſto atq; antecello verba oꝛnatiſſime ſonãt Allias datõ alias actiõ iũgunt᷑ cũ acceſſione ablatiuor eius rei cui eſt pᷣſtatia. vñ Virgiliꝰ in ſeptimo &Oι pſtans animi iuuenis. Saluſti in ca tilina.omẽs hoiẽs qͥ ſeſe ſtudẽt pᷣſtare ceteris ani mantibo pſtaꝛe vtile eẽ. Vir · in iiij. pſtat trinacrij metas luſtrare pᷣſtare ↄſuetudiẽ ꝛ bñficiũ daꝛe Dꝛe rneigter. M O1 verbo peintett g iiſ Enitet verbum quid ſignificet notiſſimum eelt, p paꝝ videtur tn oꝛatoꝛes pᷣſiantes docè⸗ trina viri vſurpt.vñ Theren. me quatũ hic ope⸗ ris fiat penitet.vñ pemitere a penuria dictum eſt gqulo gelio. teſte (A E:cinn de boc verbo — *EPreſtolo. reſioloꝛ verbũ pꝛeſto eſſe ⁊ parare id eſt ob ſequi fᷣcat Cheren. in enucho⸗quẽ pᷣſtolare vñ hoc verbũ poete plerũq; actõ iũgunt Cicero w —— hoc ↄplexo Yro dtõ ↄnectit P ꝓditũ eſt memoꝛꝛie. òUc roditũ memoꝛie eſt ſcat ſcriptũ eſt multa etiã oꝛnatiſſime talia vſurpant᷑ in diuers tñ ſᷣcãtionibo vt memoꝛie tradere:mãda re litteris.mandare ſcriptis ſcripturax monimẽ/ tis quoꝝ ferme eadẽ eſt vis:mandare tñ mẽoꝛie cvi · de iſto ver · Oaliud ſibi velle videẽł Preb reſto ⸗ M reſto ſum feat aſſum. ac fere appareo nec alteri verbo coheret niſi verbo ſubſtãtiuo 1 huic ſimplici Na pᷣſto adſum mag poe⸗ ticũ eſt. eiuſdẽ verbi etiãs modis oĩboac tꝑibo cõne ctitur.in eadem ſcantia quã mõ diximꝰ vt pꝛeſio mihi fuit frater tuus vrbem ingredient. r&: Cvij de iſto complexo ppo Pre hanc rem abs te. Eto hanc rem abs te qò alij dicũt peto te ꝓ hac re nec minus latine dicim peto hãc rem a te vt cicero.in eplis dicere ↄſueuic vñ petere eſt in wonũ in malũ qõ declaratur pber ipam rem aut bonũ pcante aut malũ vt medic/ pe- tit ſanita tẽ egri · pt laudẽ filij. Lu diuitiasego vo luptate peto miti petũt moꝛtẽ pris. Serui moꝛte Duinop. medici longit udine moꝛbipeto cu abltõ in malaà ꝑtem accipit· vt peto te gladio peto veneno. Pec5tn cv ie eoerr P- bo Pꝛoſequoꝛ. M trxolequoꝛ verbũ · actim̃ cũ ablatõ ſibi ſubdit yvyt ꝓſequoꝛ te oculis.actionẽ pcat q̃ alteri in altexꝝ affectũ declaramus vt ꝓſequoꝛ te odgio fauoze caritate bemuoletia plequoꝛ aut in malũ.i.inſequoꝛ a inſectoꝛ. vł in wnu cñ pſeuero Ecde iſto verbo O exeqͥ qð agere ceham LEpñiteoꝛ 1 confit0z“Y roſteoꝛ ⁊cõfireo: hac rõne di ſcernũt᷑ ꝙ wo⸗ lüũtate pfitemur nẽcitate at ↄſitemur. cice- ꝓ manilio· hic ego non ſolũ ↄfiteoꝛ: verum etiam ꝓfiteoꝛ. honeſtius pcat ꝓfiteri quam cõfiteri . xe dru crr iſtis vxerbis EPreſum interſum. r reſum ainterſum hoc diſcrimẽ habẽt ꝙ il⸗ lud ſignificat comitem eſſe alicuius rei. B vero ducem. vt marcuſcatho publicis ne⸗ gocijs non ſolum interfuit ſed etiã pꝛefuit Pre · cxi. de hoc ↄplexo rõem habere Alionem hie eſt reſpectůͦ habere vt huda eſt ratio ſalutis · nõ at piculi. rationẽ habe tre etiã eſt cöſiderare rẽ. vt hẽo rõeʒ this las ciꝑſonaxꝝ eſt em ea oia complectiratione 5* 4 4 .— 4 · 3 — 82 2 com plexo rumoꝛ eſt. ymosꝛ id eſt vulgo dicitur cõmunis quoq; ſermo eſt oꝛnate dicitur DeeEbteUcrii. de hoc P Werbo repto Epeto verbuͦ ppulcre locutionem noſtrã ex⸗ S Oonat. quod nõ actõ ſed 1Q ablatiuo iungitur vt repeto hac rem memoꝛia. qo eſt memoꝛia rol?/ uo remimiſcoꝛ.⁊ quaſi rẽ obliuioni traditã ruꝛſũ memoꝛia inueſtigo. hoc verbo. cicero ſepe vſus eſt — vñn de oꝛatoꝛe ait.cogitãti mihi ⁊ mẽoꝛia repeteti · P gerYTYT de hoc complexr vri eſſe non ruri dicendũ eſt·id quoq;ʒ feſtus pompeius affirmat. tum therentius pꝛobat cum ait ruri ſeſe continebat.vñ ruri agere wolux tatis eſt. ⁊ parce ac duriter ſe habere vᷣtutis. ſeld ſemper ꝓ vi computatur.parce aũt ad ſeruandũ- duriter ad laboꝛẽ referendũ eſt.therẽ.in adel.ruri agere vitam ſemper parce ac duriter ſe habere⸗ Dreceptum . e iſio ðU P vrbo. GSuadeo . — oꝛatoꝛis finis .· Suadere ⁊ pſuadere drñt Suade vageo oꝛatoꝛis officiũ qo eſt benedico ſig⸗ mficat atq; pſuadeo benediriſſe fcat qo eſi mꝰ facilia:pſuademꝰ difficilia.ſuadere faciẽtis eſt pſuadere pficiẽtis eſt. theren. in adel.pſuaſit ille impurus ſat ſcio.pſuadere eſt ſuadendo induceꝛe Teſt in effectu.ſuadere aut in actu. Jnde dicim? “ 1 pres nimer de mihi piuadeo· non autem ſuadeo nſuaſum ba⸗ beo piuaſum eſt mihi.nõ aũt ſuaſum. vñ cice:ad brutù ꝑſuaſum eſt adoleſcenti maxime ꝑ me.ꝑ⸗ ſuaſoꝛ tñ nõ r ſʒ loco ei dicimꝰ auctoꝛẽ qͥ alij ber ſuadet Jñ ſuaſio ꝓ certa opione atq; ſmna. q; no⸗ bis ꝑſuaſimꝰ.ꝓ q̃ xpiani dicũt ſidẽ que ꝓprie vr p batio vt facio fſidẽ ꝑ teſtes Suadere etia ſcom tu huũ in pꝛincipio veter rethoꝛice Eſt rem aliq; po/ nere. in genere demõſtratiuo.deliberatiuo ⁊ iudici ali:diſuadere quoqʒ eſt in actu non effectu pꝛete⸗/ rea deliberatio ſuaſoꝛia xocatX᷑. v̈bo ſuſcipre vſcipere nõ ſolum qð vſus habet)fcat ac cipere. quodãmõ aliqd adducere ſed etiã pꝓ ↄmendatũ hie in eplis lepi iſſime poni tur vt ſuſcepit ciceronẽ ceſar in ſuis rebb aduer? que fcatio a pꝛioꝛi(vt reoꝛ haut aliena eſt. Nceptum. vij de iſſlto acere dicimus ea etiã que ſine voce łſono ſunt . vir · li. iitj. eneide · totũq; perꝛat lumi⸗/ mbus tacitis. Et cũ tacet omis ager. tace⸗ te ſecux eſſe· theren· in an.qͥ cur nõ ſecur es.tace re obticere ⁊ reticere drñt.tacemꝰ em̃ cõſilia vir. nec tacui demẽs obticemꝰ quoꝝ pudet ·theren:in phoꝛmione · Heu nũquid obtices reticemus do⸗ loꝛes.theren. in heant. ne vereꝛe ne retic⸗ee· Preadper renere iſto vertv tener. H aaa ſdꝰ 2De verbo Euvnere ſicut eſt vſus fcat apprebendere vix. li.iij.eneide vex vbi coꝛreptũ manib⸗ Vinculiſq; tenebis. Cenet inbabitat poſi et vir . iij. geoꝛ. Que gurgitis huius yma tenet · Tenet ꝓhibet · Elir · ij. ene · Spes etiã pecus om̃e tenenduũ: tenet ꝓ dirigit· vir. li pꝛio enei. Sʒ nos qui tandemquibo aduemiſtis ab oꝛis quoue tene tis iter Tenet intelligit vicẽ Cheren.in an. Id pa⸗ ues ne ducas ilamtu aũt ne ducas rẽ tenes Te⸗ neo impleo vir. in. uij· ene · Juuat euaſiſſe tor vr⸗ bes argolicas medioſq; fugam tenuiſſe ꝑ bhoſtes inteneant curſus id eſt umpleant. pre cxix.de hoc werkbo Peztendrte Engere inſidiari deciꝑe ſcat dictũ a ten⸗ dicula hren in heaut.Tendenda eſt in ſenem falla-Tendere eſt ꝓprie laxitatem diſtẽdere ſine rugis facere vir · in· viij · Tendũt Wla nothi Tendere eſt dirigere vir.li.iene:ꝑ tot Diſcrimina reꝑ tendimin latiũ.idẽ li.ij:ad celum tendens ardentia luminag pr?. r de iſto complero P ve tu mihi familiaris es v mihi fami:iaris es. Ego te vtoꝛ famliarit tu mihi amicus es. Cgo te amico vtoꝛ ego tecum verſoꝛ.frequẽs tecũ mihi eſt cõſuetudo qᷓ ſepe ↄuerſatõeʒ lt abeo tecũ magnã amicitiam magna mihi apõ te eſt amicitia ⁊ ſic de cõſiimnli⸗ bus oꝛationibo parifoꝛmiter eſt agendum Pre.cxxi.de hoc cõplexo tu mihi carus es ere id⸗ et⸗ ſſe o he P e⸗ vr⸗ es it t n Jo. xI. Al mihi carus es: ego te amo: Tu mibi voocund? es. ego te delctõꝛ . Sed oblecio ecet telecto nõ ſil ratõe ↄſiruunt᷑ Mã dici mus delectat me hec res Sed oblecto me hac re. vt delectabat ſocratẽ vite integritas. MDictago?as ſeſe virtute ⁊ doctrina oblectabat Ego me oblec to rure ſiue delecto quod eſt iocũde viuo rure ceptum.cxxij.de hoc Pꝛ?Cverbo. verſors Erſoꝛ verbu in frequẽti oꝛatoꝝ eſt vſu eiuſ⸗ qʒ verbi fñtia ꝑ diſfuſa eſt ac varijs poteſt ex⸗ poni ratiõib vt verſoꝛ in lrarũ ſtudio eſt do ope/ ram larũ ſtudijs. virtus circa difficilia veriat eſt vᷣtus in difficili ↄſiſtit- vſamur in tenebriseſi ſumꝰ in tenebris ſeu q̃ſi viuim ac ſtamꝰ in tene bris Et duos ſibi pleruũqʒ poſtulat caſꝰ.nã actõ iũgit᷑ pᷣpoſita circa aut abltõ in pᷣcedente ſed añ fundũ verſari ad poꝛtã verſabat᷑ prara ſunt dicta tu quoqʒ hanc ꝑceptionem obſeruns· ceptum cxxiij. de 4 2Emno verbo vaco JJMUNq Aco verbũ varijs ↄſtructõibo poſitũ diuer ſas catões ſeu ſenſꝰ facit:vt vaco huic rei intẽdo huic rei ſʒ vaco hac re:eſt ſiue bac re vacuꝰ vacas ſapie eſt das oꝑam ſapie vacas ſapia eſt ca⸗ res ſapĩa id quoq; oꝛnatiſſimũ eſt honi viri dant oꝑam vt pꝑturbatõibo vacent id eſt liberi ⁊ vacui Pre ceptum cxxiinj· de iſo ſſint complexo vſu renitt Su venit p cõtingit · accipitur· vñ Cicero. De Berbo in cathone maioꝛe. Mam ſi id culpa ſenectutis ac ommibus maioꝛibus natu . Z 8 3 .c e boc S Burpare eſt cigerat eadem mihi vſu venirent omnia reliqſq; vtiſiue viſitare. Tum dic to tũ facto.cicero preclare h eſt vſurpa⸗ tium a doctiſſimis viris iuris conſultis E.: rvi.de hoc complexo P- virgilius colit rus èUMWW AIrgllius colit rus vel ciuitatem habet oꝛna tIiuus dt vᷣgilius continet ſe ruri vel tenet ſe e. vvii⸗de iſtis vrbis auin vrbe. EEyaleo 7 pollo. M Aleo a polleo verba ſplendida atq; am/ pliſſima ſunt. ablatiuo iũgunt᷑ hoc pa/ CLcto Aurelius auguſtin plurimũ valuit ingenio.areſto:ingenij bomtate ceteros pᷣualuit Agem apud dñm ceſarẽ młtũ xoſſum ſiue valeo oꝛnatius atq; ſplendidiꝰ ↄꝛ.apð dũm płlimũ mea valet auctoꝛitas.hoꝛtenſiꝰ multũ valet in ſenatu młtũ in ſenatu vʒ hoꝛtneſij autoꝛitas.qꝗᷓ Scatõ pᷣci⸗ pue ſᷣcat eã opionẽ q̊ͥ apð oẽs hoĩes eſtde alicuiꝰ viri pᷣſtantia ł dignitate rei alic que vulgo trita ↄſuetudie reputatõ nũcupat᷑.⁊ ſilr clareo ⁊ floꝛeo eadẽ ferme ſe hñt rõe.vbi aĩaduertẽdũ eſt ꝙ ſi ali Is velit oñtare aliq; aliã añcellere atʒ vltra illã va lere venuſte or ꝑ actĩ pᷣpoſita pᷣt ł cũ pᷣ abltõ pᷣpoſi ta. vt ceſar vltra alios pollebat rebo bellic. pulzrie Sꝛ ceſar pᷣter ceteros ł pᷣ ceter rebo belli pollebat — — — — — — — ⏑ — – —= — . —TN. h h—–· —— t Fo. XLVII. cxrviij. quõ ꝑſonã aliquã aut rece tu laudare aut vituꝑpare debemꝰ Vnc vero qua ratione quãpiam pꝑſonã aut laudari aut vituperari oꝑteat expli/ candum eſt qð ad decoꝛẽ ſex modis pti⸗ neat.Mã trifarie ad laudẽ parifoꝛmit᷑ ad Wenkhern Si er unm ſieri poſſe ex llarũ monimẽtis ↄperim go velim oſt endere:marcũ catho.hte magna vᷣtu tem.cum verbo ſum es eſt. .ita aptiſſime ſiet.⸗ mar cuſcatho eſt vir magne vᷣtutis:marcuſcatho ẽ vir magna virtute· AItem marcuſcatho eſt vir magnꝰ virtute.mulier eſt clara moꝛibo claroꝝꝑ moꝝ. clar⸗ moꝛibo plo fuit phũs egreg laudis egregie lau⸗ dis egregia laude: primũ vero poetap eſt · poſtre⸗ mũ ſplendidũ ac perpolitũ.Areſto.ſcie copia vir⸗ exquiſita doctrina.acri ingenio·qð quiðcat are/ ſio· hr̃e ſcĩie copiã ⁊ doctꝛinã exquiſitã cetera pꝛo tui ingenij bonitate adducitoo. pꝛece exxix · de verbo Sum conſiructum cũ ee datino⸗ H Duertẽdũ O hoc verbů ſum es eſt. dtõ iunctũ ſ̃cat hłe ⁊ quodãmõ poſſidere.vt eſti mihi pecunia Eſt ceſari magna ptãs pꝛimũ deſignat me hte pecuniã.ſcoᷣm vo ceſarem magnã poteſtatẽ· cuiꝰ pᷣceptõis apõ diſertiſſimos erebra ſemꝑ fuit obſeruatio- Nxrſexxx quomõ orationes vujga⸗ Preceptũ ſeu ↄſequẽtie aliqð dictũ expꝛimere dẽmꝰ· Cciendum ꝓ cum verbũ aliqð tritũ qõ in “ Beꝛbo verbo impſonali fertur vel ꝑſonali aiunt aliqn dicitur.eiq; ſingulis pponim vt ⁊ raꝛo ita quod exe mpla hmõi oſtẽduũt Naã Sirenes ( vt aũt)ſur da debem? aure tranſire · Ytẽ (vt fert)yvt nuſq; ſit tuta fides cũ infidelib ⁊ ita de reliquis. ré cxxxi.de verbis frequentatiuis. Epe etiã frequentatiua werba· pꝛimitiuoꝛũ retinent ſᷣcationẽ pcipue ſi pꝛimitĩa illa aſſe rioꝛa fuerint vt cõiecto ꝓ cõtjtio mãſito ꝓ maneo imperito ꝓ imperio. Amplexoꝛ ꝓ amplectoꝛ· fic de alijs ſilibo qð iuditio eruditoꝝ relinquimus xe cxxxij · de hoc verbo ſum. P in fine oꝛatio nis poſito O nõnunquã oꝛnata locutio ſit ꝑ hoc vxrbum ſum in fine oꝛõis pofitũ.pticipio ſupino vel gerũ dio pcedẽte · hoc ſcilicet pacto/bonaꝝ artiũ ſtudiũ ſumma cũ diligentia attendendũ eſt· Quidquid a te mihi mandatũ eſt.p me magnope adimple:- tũ ẽ.q̃ wobis ꝓdeſſe poſſ unt id te velim eẽ factuʒ apittulum Quartu de gdueꝛbis vnc ſiquidem de quarta parteoꝛatio ms(ſcilicet aduerbio quod eſt wlut adiectiuũ verboꝛum)precepta latini tatis eloquio noſtro cõducẽtia tibi tradere curauimus quouis oꝛdine locandũ vbiue ponendum ſit — — ☛ io t⸗ ni bi Jo. XL. VIII. Preceptũ primũ de aduerbioꝛũ locatione. diſciendum ꝙ aduerbia modo in pꝛinci⸗ pio modo in ſine. modo interiecta inter vtrumq; oꝛationem faciunt perpulcram Sed iuxta verbum oꝛationem frequentius red/ dunt peruenuſtam Exemplum pꝛimi Acerꝛime incuſas me criminis cuiꝰ me deus nouit immu⸗ nem ; Exemplũ ſecundi ex his litteris pater opti⸗ me ino piam meam aperte cognoſces. YItem ali⸗ ud aiax ante troiam foꝛtiter atq; animo ſe pugna⸗ uit Caius lelius ſcipione familiariter vtebatur. Exemplũ tercij · Scribis ad me frater cariſtime ſed pecuniarum carentia me plurimũ conturbat Tu ergo ſi potes floꝛenos ſex ad me dirigito qᷓ; prec pua ſepe adiettiuum cum ſub ſtantiuo aduerbij loco pynitur Epe loco aduerbij ppnimus adiectiuum cum ſubſtantiuo.in ablatiuo caſu:dũmo do aliquam animi vim vl alterius rei xe hementiam adiectiuum cum ſubſtantiuo impoꝛ⸗ tet.⁊ immediate ante verbum vll participiũ col⸗ locetur que quidem pꝛeceptio oꝛationem efficit ſplendidam 7 oꝛationem reddit efficacem. vt in hoc intueberis exemplo: marcus vſq; ab adoleſ⸗ centia ad egregias aꝛcium diſciplĩas· ex ardeſcen/⸗ tianimo conſpirans. maxime ſperans ampliſſi⸗ mas erxinde commoditates. acutiſſimo eius inge nio conſecuturum ita erat ipſis ſcientiarum ſtudijs aſſidua diligentia deditus. e Aduerbio z, pꝓipe tam ſumma ſtudioꝛum oꝛnamenta futt cõ⸗ tiuua exercitatione conſecut vt ceteros oẽs oꝛa⸗ toꝛes celeberꝛimns virtute ſuperauit 8 r de aduerbijs ↄparatiuis Dꝛecep. III. / tiuis ⁊ ſuperlatiuis. Duerbia quoq; compatiua poſitiua atq; ſu perlatiua.plimũ rethoꝛica elocutõeʒ exaugẽt vt in hoc exemplo patet.caute etiâ prudenter cõ⸗ mode.liberaliter atq; magnifice in dignitate pᷣto⸗ ria te ſemꝑ habuiſti.neq; etiã aecurati aut virili⸗ us łcõm odiusa te fieri potuiſſet.quam actũ eſt. de luſticia quam peritiſſime rectiſſime at; mag nificentiſſune gubernaſti. pre cep liij ꝙ aduerbia in i o ⁊v exeũtia pul cre in epiſtolis pnuntur. D quoq; notandũ ꝙ multa aduerbia in ier euntia.in eplis ipᷣis oꝛnatiſſima ſũt vt ſunt ruri. veſpi. belli. vomi⸗Et in o. multa vt ſerio ſero conſulto poſtremo.mõ falſo.pcario. reliqua vero in eodẽ exitu haut infrequẽti oꝛatoꝝ vſu habent In v wro nõ multa ſunt.vt diu.c?pᷣcatõ manife⸗ ſfta eſt.interdũ qð fcat quaſi interdiu tꝑs: Et no⸗ ctuꝙ nocte.qð mag nomẽ eſt.vñ diu noctuq; di cimꝰ Preceptũ.v. de hoc aduerbio apprime pPpprime ꝓ valde ponit᷑ atq; noib adiũgitur quemadmodũ in pꝛimis.vt vir appimeno bilis· res apprime vtilis. vñ Theren.in an. Idar bitroꝛ in vita apprime vtile eſſe vt nequid mimis appꝛime vehementiſſime donatus. Preceꝑtũ.vi.de hoc aduerbio accurate: .— e nt o o ni ſe 10 i9 tum pius en 9 Ccurate.tius · tiſſimeſtudioſe ſignat vñ Theren.in andria:quẽ tam aperte fallere incipis dolis ſaltem accurate ß EcePtum viſ hoc Pẽ aduerbio.actutum H Ctutum peo cito. therentiꝰ in· adelphis ali⸗ quis actutũ hoſtiũ pꝛodit Et vir· in ix· actu⸗ eas.atqʒ integer cui aſtamius deri/ uatum abactu id eſt a celeritte xectam viii e iſtis duabo parti P Eculis. Medum non ſolum r CEbdum. nõ ſolũ aduerbia negatiẽ excluſio/ neum ſignant. aut vno vlbo claudunt᷑ vt fu derem 3 te ſanguinẽ nedũ pecuniã· aut vtriq; ſe⸗ tentie ſuũ de verbu uinem nedũ pecuniã tibi crederem his duobus u damus verbum . vt funderẽ p te ſang⸗ modis vtimur affirmatiue:alio modo negatiue et ſic minus ſigniſicãtia ꝓponimꝰ.vt pderem nõ pꝛo te obulũ nedũ ſanguinẽ funderẽ. In affirmã do vero magis ⁊ vehementiã ſignificãtia ꝓponimꝰ vt ſupra dixi fũderẽ ꝓ te ſanguinẽ nedũ ꝑecunia plus eſt ſanguinem fundere qᷓ; pecuniã. Et elegã⸗ ter plerũq; poſt ſe requirũt illam clauſulã verũeti am ſedetiã. vt funderẽ ꝓ te nedũ ſanguinẽ verũe/ tiam aiam pderem· Eandem ferme vim habent bpec duo.nõ ſolũ ſiue nõ mõ.ſeu non tm̃ Exẽplũ hec res nõ ſolũ mihi grata eſt vrũetiam iocũda. Item aliud. marcus anthonius nõ mõ erat cice⸗ rxronis inimicus veruetiã hoſtis patrie · Itẽ mar⸗ cuſcatho non tantum ingeuio pollebot h 1 Ve aduerbio ſed virtute quoq; floꝛuit Pꝛeehtume aduerbio *tantipçer . antiſper fere poſtulat pꝰſe dũ ꝓ donec ſiue qmdiu vñt heren. in heant. tantuper te mBmelcuũ dici volo dũ qo te deceat ac equũ enſi facis. AInuemit᷑ etiã ꝓ interea poſi:ũ· vn ide in ea⸗ Dem decreuit tantuper me min? imurie chreme meo gnato facere dum fiam miſer. Prechttunu aduerbio minus Inus aduerbiũ.ſepe fcat nõ.nõnunqʒ tñ po⸗ itio ↄſtructũ ↄtrariã ↄꝑati ſ̃catõʒ demoſtrat ⁊ Tleren.in andria Ct nemo eſt te min/ defoꝛmis pꝛo defoꝛmioꝛ nemo fuit te minus ineptus pꝛo prudentioꝛ ⁊ ita de reliquis ôM xeceptumx/ de iſni aduerbijs P multo 1 longe. vlto ⁊ longe ꝓ valde accipiunt᷑ ⁊ deſiderant compꝑpatm̃ vñ vir. in nono: et pediby longe melioꝛ lycus.licet ſuꝑlatiuo vſitat vñ Theren. in enucho. iſte queſiꝰ multo eſt vberꝛim.⁊ mul⸗ Cceptum. xij. hoc ¶ to vtiliſſimꝰoicimꝰ Eaduerhio ꝑinde Erinde f lagitat poſt ſe · acſi vel atq; f̃cat em̃ ita:aut totũ ſimul.vt camillus peꝛinde atq; oim doctiſſim habet᷑ vñ Cheren. in enu. Etc che⸗ rea pinde acſi foꝛet enuchus. Sed ꝑinde cũ nega tione poſtulat quã vt. Suetoni de vita ad vonn⸗ tianũ. MNulla tñ re ꝑinde motus quã reſpõo caſu aſchitarionis mathematici. O⸗ ſi non ſequit᷑ nec acſi nec negatio accipi ꝓ eque.vt plinius mino- ſmus ruffi clariſſimi viri 1 pinde feliciſſimn. xiij. de hac di zö?ẽ¶ H Pre. ione Indies ᷣðU IIdies eit ꝑ ſingulos dies 1 vt quoticdie z cũ in cremẽto qu odã vt ſteitoꝝ imndies H augeſcit inſania tua indies creſcit vtus. Waes plexq; cũ cõpatiuo ↄſtruit᷑ vt cu indies ma um arctius pumret. ſine eo ſʒ cũ verbo incremẽ tum ſignificante vr ſup̃ exempuficaumus ceptũ · xiiij. de Preadmodum Dmodũ vna parſoꝛatioms ꝓ valde accipit yrt admodũ te amo vñ Tuliꝰ pꝛio officioꝛi Soꝛdidi etiã puttur qᷓ mercant᷑ a mercato ꝛ2 bo qͤ ſtati vendãt· mhil em ꝓficiüt mſi admodũ mẽ ceptũ · xx· de iſtis duob) aduerbijs ſtiant P TEadmodũu a in prumis poſitiuis adiecta onſiderandũ quoq; eſt ꝙ illa duo aduer⸗ bia odmodum in pꝛimns poſitiuis adie cta eandem ferme vim habent cum illo D aduerbio maxime. vñ in pꝛimis potẽs ſi de maſcu uno loquaris intelligitur inter pꝛimos Si de fe minino inter pꝛimas Si de neutro int pꝛima at ſi efuerit adiectm̃ vtiq; accipiet᷑ in neutro· Qua/ le eſt ilud vgilij: in pꝛemis venerare deos. niſi ſit tale quale apð eunde In pꝛimis regina quietum accipit in theucros aim ibi in pꝛimis nõ int prias aut inter pꝛima.ſed inter pꝛimos accipiendu eſt. De olduerbio Alna efni inter mares femina nõiat᷑· ſiue feminijs alijs aut inter primos et inter primas· c eeptum xvi de hoe ́ P aduerbio ferme Ernme mõÿ feſtinãtis eſt. vñ Theren. in An. DBVaßm ferme moriens me vocat Et paulo M poſt. ferme p facile donatus exxomit· vnde theren. in An. fidelem haud ferme mulieri inue⸗ nmies viꝝ Ergo ferme ꝓ q̃ſi plimũ in oꝛatõe ſolu⸗/ tarie reꝑio poni vt te ferme ſtarẽ (qð eſt loco fras PHoceptum. xvij. de FVltris iligo. Pee extemplo Xtemplo. vt ſit vna parſoꝛatõis. p ſtatim vnde Uir · pꝛiõ geoꝛ·ſolũ extẽplo pꝛimis a menſibo anni.foꝛtes inuertãt thauri.Et theren.in An.cũ intellexeras id cõſilij capere.cur nõ dixti extemplo pamphilo Et eſt ſmo tractus ab auguriboiad quoꝝ caracteres factos.in tẽplo idd eſt in ara.vñ templũ ðꝛ locus manu deſignatꝰ in ara poſt focũ illico captant᷑ auguria vnde virgi. ene E rtemplo enee ſoluũt᷑ faigoꝛe mẽbra „ℳteptum xviij ˖ de hoc acile ꝓ nõ dubie ſuplatiuũ deſiderat vt fa⸗ cile vtiliſſimꝰ compatiuũ quoqʒ ⁊ nom̃ia fñtia diuerſitatẽ.vt facile diſſilis Et vete⸗ res faciledonato teſte p liquido ⁊ manifeſto dix erüt · vñ. the. in. an. facile hic pl?mali qᷓ;ẽ illic boni Pr. ceptum xix. de adue Cbio Ylico AIAIlico breuitatẽ tpis ſigniſicat p ſt atim⸗ cCcccipitur. vñ cecilius in caſſione. Allico uſ boſtiü bic erimus. vñ. theren. in an. nI ſſa eſt at illa illico. obſtitricem acrerſitũ ad es Et in adel. ocioſe iam illico cõſiſte vbi dicit ꝙ ilieo lo vceptum.xx· de hoc ¶ cũ nõ tns vſignat Dresduerbio ofpido Pido ꝓ valde. vñ Theren . in Echyra em̃ Vro laſſam eã oppi do tũ aiebant. Idein eaut. ita herdle in auguſtũ oppido nune mee cogunt᷑ copie:⁊ eſt ſᷣmo vt dicit donat? tractꝰ ab agricolis.a quibo cũ querebat᷑ quõ:frumenta ꝓuenirent.oppido reſpondebãt quaſi dicẽtes val xe. vt nobis ⁊ oppido ſulkteiant Nroteptum xxi⸗ de hoc H Preictione Etto Sto aduerbiũ grecũ concedẽtis quaſi dice res itaſvt ſerui aſtruitAlij tñ dicũt ꝙ vale gt ſicut ſubſtãtialiter ł eſſentiaht.vñ vir· iij · ene. Eſito egrã nulli:quõdã f lexere ꝑntes Theren in heaut.Eſto ac certe cõcedas aliquo ab eoꝝ oꝛe ali quantiſper. vñ pſius ſatira.ij· Eſto age ſed gran / des patine ducetaq; craſſa.ſʒ vt valet ſis vᷣbũ eſt: Dꝛechbs mrmtt do uerbijs dum 1 done— Vm a donec. vnomõ ſumũtur cũ ſubiun ctiuo vt donec moꝛiar .i.vſq; ad moꝛtem rindicatin9 d donec viuo ꝓ quamdiu xe triijx (¶Viuo hec vallẽß li.elegatiax P haoc dictione Edeoeo,;) d ui — “cää ä mine evos 7 pollux. quaſi vomꝰ orlucis. 7 os getiles iurare ſic ꝑ ydola vł nõia ydoloꝑꝝ p ad⸗ uerbio iuradi locauit ꝙ etiã eſt ↄne apud poetas et pcipue apud plautuũ:in capti dicentẽ.feciſti ede/ pol recte ⁊ bene id eſt »vre Pꝛecentum mii, u fucaduerbio optato ⁊ opepcium “ DSZtato id eſt liquido pcario falſo ꝛ? elegãti ues qꝛ raritas oꝛnatũ facit)in o quã i e clau dit᷑. Opepꝛeciũ ↄꝛ de miriſicis ⁊ laudibo et fcat mõ vtile eſſe mõ iocundũ:mõ laudabile.mõ neceſſim.vñ Cx. in Cchira opepciũ eſt eoꝝꝑ audi re audatiã ⁊ opepciũ ab oꝑa id eſt fructuoſũ et ad rem ptinẽs Ideo qꝛ deces eſt vl quia gloꝛioſũ eſt vł quia iocundũ eſit ceptum.xxv. de hoc aduerbio PrCe. mirüinmodum Iruinmodũ ꝓ mirabilr. maiorẽinmodũ ꝙ valde:.ſũt em vna ꝑſoꝛõnis:magnoꝑe pa riter vſitatius pꝛo valde, maximope ſummope ſi mul pᷣſeferunt.niſi foꝛtaſſe qð maxima ſumma 7 magna ſit oꝑa.i.diligentia c vhementia fieri di citur Idẽ de miraduummodũ diccdum eſit vceptum.xxvi · de hoc Taduerbio mate. Acte magis aucte antiqui mactꝰ quoq; dice hbuat aeſt gl ieac laudis ᷣmo pleyq; ablatiuo De ddueꝛbio Depol nomẽ eſt ydoli apud gentiles a no⸗/ ,qgapit᷑ aduerbialit licet in ſe ſit nomẽ vn va let tm pedes pollucis iuro donatꝰ vero vides iſt⸗ i ii die ( lp tiſi die nic Joo. LII. iungitur vñ vir. viene macta noua ptute puer. nell mo tract⸗ a ſacy quotiẽs em aut thus aut vinũ ſuꝑ victimã fudebat dicebat᷑ mact/ eſi thau rus vino vel thure Heſt cumulata eſt hoſtia 1 ma/ gis aucta hec Seruus xxvij de perpetuo ⁊1 im VC. perpetuũ aduerbijs Erpetuo ⁊ imperpetuũ p eodẽ aduerbialit eęeiiꝛs frequẽtiſſime vtimur qo facile ipe cog R ceptũ xx vi· NAnoſces exemplis ropediem ꝓ ſtatim ↄfeſtim ponit᷑ vñ he· in heaut . vt illũ tibi affutuꝝ eſſe hic cõſido Ypediem. Et in adel. At quiſire hoc verü eſt J ipſa re experie ꝓpediem ””MUꝰ4 ceptu m.xxix.de pꝛidiee ꝰ Deepſiriddael ridie poſtridie ſimilem ſigniſicatõem te⸗ ſte laurencio obtinent eius quod eſt heri ⁊ cCcras. Eſt em̃ pꝛidie quaſi heri non tñ pñtis Diei? poſtridie quaſi cras nõ tamẽ pñtis diei ſed cuiuſdam alterius aut pꝛeteriti aut futui:pteri ti pridie qᷓm intraꝛem mare ſerena lux fulſit: futu ri ſic pꝛidie q; intres ptᷣiam facrificiũ facito id eſt die pᷣcedẽti:quo aut mare intraſti aut ptia in tra⸗ bis·itẽ poſtridie qᷓ; pẽ᷑ moꝛtẽ obijt eplm feci v poſt⸗ ridie q; vxoꝛẽ duxi nauligãdũ ẽ mihi:⁊ the·ĩ an· vẽ it poſtridie chrẽs ad me cl aitãs idignũfaci ↄpiſſe pãſilũ ꝓ vxoꝛe hrᷣe hãc peanã pꝛidie teſte pꝛiſtia· moꝛe pᷣpõis actõ iũgit᷑ vt pꝛidie klas pꝛidie nõas Prigdtie wꝛo a poſiridie quemdmodũ tenus gtoᷣ Eruiunt ⁊ nõnunq; eti actõ vt pridie illius diei pſtridie nonaꝑ ccembriũ de loc vide laureutiii qui diffuſius hec aduerbia ꝑtractat ssü 18 re. xxx· de hac dictione AAius tempus ſignat indeterminatum 7„7' adiũgi ſibi vult nũeꝝ oꝛdinis vt nudiui teercius id eſt nunc de tertio Nudiuſquar⸗ tus id nũc de quarto vltra nõ tranſit᷑ teſie lauren tioſ la nudiuſſcous nõ dicimꝰ qꝛ p heri expꝛimi⸗ mus ⁊ de ſcedenti heſternũ dicimꝰ de ſequenti cras Et de hinc ꝓximo perendie dicimꝰ vñ tulli ad atticũ lixij. Scies igit᷑ cras ⁊ ad ſummũ pen-⸗ Die Et dies pendinis dictqð ſit ab hinc tercus. pendino as are.eſt aliquid de die in diẽ ꝓlõgaꝛe 5 — DHyr ceptũ ri· de boc aduer Prebib neotiquam = Eutiqu eque valet acſi dicas nequac; vna parſoꝛatiõis eſt teſte donato.vñ the ren.in andria. Ego carine neutiq; officiũ liberi hoĩs eſſe puto.⁊ in heaut. Qua ꝓxt hec res eſt neutiq; neglectui mihi Idẽ in echira vſq; ulo eſt viſum pãphilo neutiq; graue nõ eſt oĩno ne gatmi.ſz aliq̃d aſſertõis habet vt donatus vult Preceptum.xxxn · de hac dictione quoad NUoad pꝛo quadiu vel quoſq; non minꝰ oꝛnate ponitur vt volo in vrbe eſſe quo ad tu redeas.ponitur etiam pꝛo inqnùtũ „ —— ———0 — e⸗ 1 ui 1 l ſie ns . vnde · theren. in enucho.minꝰ noſtrũ oꝛnato ver⸗ bis quoad poteris.vñ tullius.in cathone maioꝛe reęæcptum. xiij. x¶ quoad potuit reſtitit dudũ ⁊ iãädudũ Vadũ ⁊iamdudũ de tꝑe ꝑuo vni aut du/ arum hoꝛar poſtulant em̃ frequẽtius. pñs yä́äyytt iamdudũ te erpecto ⁊ nõnunqᷓ; pᷣteritũ vt dudũ te expectaui:qꝛ foꝛte ad hoꝛas aut expec⸗ preeptumn wiune iſto ſtauit Taduerbio nupr JJ Vper vo pꝛidem etiã pridẽ de longo temꝑe puta diem aut viginti dieꝝ aut mẽſiũ ⁊ nõ⸗ nũqnã anoꝝ ꝓ materie ↄditõe dᷣr. cetera require ad oc Euerbio poſteg Mſteaquã ꝓp N voceptũ xxxv· de iſto ach An laurentio ſtq;. ſiłł antequã. ꝓ ante⸗ quã.apð tuliũ: frequentiſſimũ eſt.vtʒ in osõibus ceplis ſuis vñ in epiſtola ad lẽ⸗ m poſteaq; pompeius ⁊ apõ ppim Romanũ ad octauo idus februarij ſic de alijs ꝑpifoꝛmit xecptum vrvi · d iſto acld PuEuerbiopperr ODero oꝛdinis eſt aduerbiñ.frequenter eſt eti am idem qõ certe vel valde vel ſedule vł vtiq; WVWl longe. vñ plaut in aſinaria picus eſt. coꝛmit eſt a leua.coꝛuus a poꝛro adertra id eſt certe vel vtiq; etiã eſt oiũctio erxpletiua. repit etiã poni ꝓ poſiea vñ theren · in enu · miſit me poꝛro oꝛare vt venirẽ. S“ xetum rvide hac dictione pe 7 . Pe Aoueꝛbio rope. i. iuxta vel circa aduerbium vel peepo⸗ fitio m ꝙ in oꝛõe ponit᷑ cũ caſuali vel ſine vñ theren in enucho Interdu ꝓpe doꝛmiet. Vir· in.iiij. geoꝛ· templũ de marmoꝛe pona ꝓppe · i.iuxta 1 ectůvin de hac Daquam P dictione iuxta M vrta aduerbiũ ꝓ equaliter accipit ſaluſti vñ in cathilina omẽs iuxta mecũ intelligite Et in eodem eoꝝ ego vitã moꝛtẽq; iuxta eſtino . Lceptum X.de bocece P Cauuerbio virr Ir quantitatis aduerbiũ ſeruiꝰ in arte te⸗ ſtis eſt vt vix pᷣt loqui:vix ꝓ non. vñ Lucan⸗ caꝛcer vix carcere dignꝰ ·vix. cũ laboꝛe. vñ vir in. v. vix iliũ famuli phege Sagariſqʒ fere⸗ bant ·. Idẽ in . ij. geoꝛ. vix humiles apiby caſiã ro⸗ remq; ferebãt · vix ꝓ ſtatim ponit᷑ vir.in· ij. ene · vxx ea fat/ eram.gemitu cũ talia reddit ⁊ vix cũ diffi⸗ cultate aliqð fieri ſcat. vt vix te priamis regno x Sceptum xl. de diſterentia (Tonabit P Einter coꝛam palam Uter coꝛam a palã hoc intereſt vt donatus ait. coꝛã ad certas pſonas palã ad oẽs dici ſolet.vñ coꝛã cũ accentu in pꝛioꝛi ſillaba eſt ppõ aquid ſᷣcat nemo eſt q̃ neſciat ſj cũ accẽtu in vltia ſillaba aduerbiũ eſt ſcãs vt ita dicã pñtialit.quo frequẽtiſſime viri docti vtũtur vt apð marcũ.ci. cupio tecũ coꝛã iocari.i.pñtialiter łIm aifeſte vnde theren in an. Mõ imꝑabit coꝛã.q̃d eg⸗ facto eſſet puerge ⁊ vir. li. i.ene. Ec coꝛa data e — — copia fandi — — — — — Fo. LIIII. Cum vo dicitur Coꝛate loquoꝛ eſt pꝛepoſitio: cep · de iſia .i. in Apectu tuo loquos Evictione vltro WZ’Z ALilitro id eſt verſa vice Theren. in enu· ſecd bis vltro arꝛideo eo ingenia admiroꝛ ſil⸗ Vltro ꝓ pꝛaue ac ꝑuerie Theren.in adel. niſi me in u o credidiſti eſie nũero hoim qͥ ita pu⸗ tant ſibi fieri iniuriã vltro.ſiqᷓ; facere ipᷣi expoſtu⸗ lant ⁊ vltro excuſant.hc donatus.vltro vero pro ſponte teſte ſeruio)accipit᷑ vñ vir · ſcõo eneið. vl⸗ tro f lens ipᷣe videbar ↄpellare vix Inde vltrone ueos.a. um. p ſpõtane a. u.idẽ qð volũtarius · um 2 Ecptum. lij de iſta ”MU dictione vſcq * ⁹ - Scq; pꝛo diu vir. in· vi. nec vidiſſe ſemel ſa tis. iuuat vſq; moꝛari hec ſerin? vſq; anhac iiad aſq́; duas proſitiones pponit ſcq; vſ; *½ ante.vnã tñ aduerbiũ eſſe ↄſtat · ſ.vſq; aut ꝓ diu ²ê multũ aut ꝓpe· vñ Theren · in an. vt animꝰ in ꝓpe atcq; timoꝛe vſq; añhac attentus fuit Idẽ in adel. FTFTFeſſipho me pugnis miſeꝝ iſiã pſaltriã vſq; oc⸗ pi repitur vt vſc; te diligo. MM LCa. quintũ de paꝛticipus Amm vero de quinta pteoꝛõnis ſcʒ pti ticipio(qð ea rõe a vbis deducif. vt tã ipoꝝ vboꝝ q; etiã noĩm adiectio⸗ rũ vim efficatiã atq; rõeʒ magn cõ⸗ plectat᷑ pcepta tibi tradere curabiꝰ q; breuiſime i. a . cidit id eſt ꝓpe Et vſq; in ſoluta oꝛõe ꝓ ſemꝑ acci⸗ De particpio 4 weæcoryruprumü dehticipioy gerunch Pꝛeceptumæat ſupinoplocutone Oſſumus ergo noſtru dicedi ſtilũ ex ꝑti cipijs in oĩb eoꝝ tpibo atq; caſibus.⁊ in pꝛincipio in medio ac in fine oꝛõis col⸗ locatis cõterxere.tu etiam gerũdijs atq; ſupinis in omni eoꝝ terminatione·oꝛõnem rethoꝛicã po⸗ ſſumus aptiſſime cõponere vt infra ſcripta demõ ſtrabũt exempla. Exemplũ de ꝑticipio pñtis tꝑis Cõplectens ego amphſſima tua in me hñmerita beniuolenti memoꝛia ſumquotidie ꝑſcrutans q̃ᷓ rõne paribo officijs tibi coꝛreſpondere poſſim nec eſt tñ in pñtiaꝝ poteſtas mei cedulo de te cogitan tis vt tua in me beneficia ↄtinua cũ recoꝛdatõne repetentis vt qð ego in te fieri deſiderẽ· ex ſñia ꝑ/ ficere valeam Exemplũ de ꝑticipio pᷣteriti tꝑis. imitatus ego libenter pꝛiſtoꝝ vitã qͥ viri ſunt offi⸗ cioſi Secutꝰ ſum libẽter moꝛes ciceronis.ſtudia bnaꝝ artiũ ſedulo imitantis.Exemplũ de ptici⸗ pio futuri tꝑis in rus in pꝛincipio in medio? in ſi ne. dubitaturꝰ ſum tãdiu de negocio nto qmdiu recepero ltᷣas.m.bruti:mihi ſignifi caturi qͥd de re ipᷣa factũ fuerit.cui bruto ꝓ nobis maxĩope lalbo ranti cauſa ipam meã ea ſpe cõmiſi· ⁊ cõmendaui vt ſperem ipᷣm cauſam hãac noſtrã diligenter cu⸗ ratuꝛum. dignitatẽ noſtram tãdem ↄſeruaturũ De ꝑpticiipio futuri tꝑis in dus Tituperãda res vt ſcribis tibi deleta eſt.que nullo quidẽ pacto.ex ſnia tua attingenda.ꝙ dioniſiũ quẽ multis vicio rum crinunibus coinquinatum eſſe dicis meis — — „ —1 fh — — ———— — —— officiſs oↄplectendũ ſuſceperim. cuiꝰ rei cſm recte intelligas wlim cũ mihi acerbiſſimis affecto:. ac eẽ marioꝛibo afficiẽdomaiĩo mihi dioniſi? ipe ad iumẽto fuerit · iuſtũ eſſe iudica ui vt mutuis offi⸗ cijs ſibi reſpõderẽ.itaq; ipᷣm dioniſiũ mea fide re cepi defẽdendum. Imiquũ em̃ nimis extitiſſet.ſi meã debitã ſibi operã denegaſſem Exemplũ de ge rundio in di.qð ad te ſcripſi illud exercendi poti⸗ qm oſte ntãdi ingenij cauſa feci Cxemplũ de gerũ Dio in do Qui reipub. gubernatõm ſuſcipiũt faci litatẽ in audiendo.hũanitatẽ in agẽdo ꝓmptitu/⸗ dinẽ in ſatiſfaciendo fuare debent:neq; emm rei⸗ publice deficere deberẽt. ↄſulendo argumentã do pſuadendo ↄmouendo.nec ſi opus fuerit moꝛtẽ effugere dñt in ꝑicuł omoꝛãdo de gerũdio in dũ cũ ea quidẽ ratõne nati ſumus vt aliquod ſemꝑ dignũ viro a nobis tractandũ ſit nõ eſt ergo no bis negligendũ.ſed diligẽter pptius ꝓcurãdũ.vt officioſũ ſemꝑ aliquid ſit agendũ nec tñ cõtra na turam eſt pugnãdũ ſed in recto quidẽ ꝓpoſito ſꝑ eſt manendũ a(vt ſapientis mos eſt tempꝑibo eſt aſſentiendũ Eremplũ de ſupino in Tum.cũ ſepe nũero a me queſitũ eſſet:quid apud maioꝛes no ſtros ſapiẽtes.viros vſitatũ eẽt.intelligebã ab ip ſis reipub.ĩ primis eẽ ſatiſfactũ.ſed poſtq; ab ipis ex nimia eoꝝ arꝛogantia ⁊ intollerabili potentia. itum eſt ad arma ab ipᷣis poſtea deſitũ eſt. reipub. recte gubernareptime igit᷑ ab illis vrbibb actũ eſt. et ſapientiſſime cõſtitutũ:que tales ciues ha bere volunt . vt alius aliũ potentia ſupare i i De paꝛticipio non poſſit. Exremplu de ſupino in tu.magna fuit Diſceptatõ inter &α ciceronẽ -m.Culliu er? fra⸗ trem Atrũ eloquentia eo pacto a natura homibo eſſet inſita. vt dicẽdi pceptione opus nõ eſſet.an ars de dicendo aliqᷓ dari poſſit · em̃ cicero dice⸗ bat eloquẽtiam ea ratõne a natura eſſe homib da tam.vt ipi homiẽs naturalit ſe exercentes quidqᷣd vllent ꝑſuadere poſſent.marcus aũt ratoes oſtẽ/ pebat er quibo còmodiſſimũ eſſe extabãt dicendi artẽ fuiſſe inuentã maxime neceſſariã ⁊ optimam elſſe factu ꝗð homies ipſã diſcerent ac ꝑtractaret- m̃ oĩa ſũt ex arte facilioꝛa dictu ⁊ elegacioꝛa quio preceptu. II. u multipli , ukrutr ne er participiis Articipia ꝓfecto.tũ mł tas in dicẽdo nobis afferũt ↄmoditates tũ etiã ſunt optie acco modata.vt oꝛatoꝛia dicẽdi ratõ admodum augeat᷑ rerũq; ſentẽcie que amplã verboꝑ copiam expeterẽt.breuibo quide verbis ex ipſis ꝑticipijs intercedẽtibo compᷣhendant᷑ ſicut exempla iudica bunt Erẽplũ vbi ſñia breuiter ex ꝑticipijs breuit᷑ cõprehendi᷑ Scipio affrican?ꝰ Roman conſul creatus: vrbem romã a barbaris oppᷣſſã in priſti⸗/ nam libertatẽ vendicauit-Hec quið oꝛõ ex ꝑptici/ ptjs ſic multiplicat᷑ Publiꝰ Scipio Affricanus anmoꝛe reipub. cõſeruãde vehemẽter incitatꝰ vna omniũ ſenatoꝝ voce atqʒ conſenſu cõſul creatus Manihalẽ italiã crudeli᷑ deuaſtantẽ ꝓfugauit·car thaginẽ nimis ꝑnicioſe ciuitatẽ euertit Numan/ Fo. LIVI. tiam romanos moleſtiſſime cefatigantẽ ſypauit Et romam acerbiſſuma bellorũ calamitate ↄprei- ſama turpiſſima barboꝝ obſidione hberaut etin priſtinam ubertatis digmitatem vendicauit· Ex⸗ emplum vbi eadẽ oꝛatio ex mulxis pꝑticipijs aug mentaf. marcialis valerius vir equide vigians intelligens prouidens atqʒ ſapiens amicis conſu lens ſuccurꝛens fauens gratiſicans et benefaciẽ s cuius fides vtus T amicicia iadiu mihi animad/ uerſa pſpecta cognita ac exploꝛata eſt· cum adte ꝓfectus ⁊ tibi coꝛam udicio tuo eius rationes ſit cclaraturus. oꝛdinaturus atqʒ ↄmentaturus te rogo vt tu recipias tua benigmitate amant ad boꝛ tandũiuuanduũ acdefendendum Exemplum vybi gerundia atq; ſupina rethoricam elocntõnem er agugent Quoniam a preceptoꝛibꝰ nobis eſt data ratio ſtudendiintelligendi diſcendi.ſcribendi.au gendi cõmentandi. Eſt igi? nobis diligent anim⸗ aduertendũ atq; pagendum. vt conſulendo cõſo⸗- lando atq; iu ando cumulate ipis noſtris admo nitoꝛibo ſatiſtaciamus vt qui hocs nobis ſic actũ ac vſitatum eſſe intelligant id. optimũ cognitu factu atq; vſitatu eſſe diiudicent Pese P UI⸗ articipioꝝ atq; ac cuſatiui ſepe locum tenent in nitiux· Otandum etiã ꝙ pticipioꝝ caſus.tum a&⸗ cu ſatiui· tum ablatiui.ſepe locum tenent infiniti verbi vñ ulud Saluſtianũ · pꝛiuſc; incipiẽs ↄſulto ⁊ vbi coͤſuler; mature fctõ op' eſt⸗ De ſdaꝛtic pio Et tſerentiana. miſis gliceriũ alloquens amicam pamphili ait. Yanu inuentũ tibi curalp addu⸗ ctum tuũ pamñilũ.in quiba eremplis omnia iſta. conſulto.facto.inuentũ adducti pꝓ conſulere face re inuenire adducere ponunf his etiã exemplis plenus eſt therentuis „ 26 iiij. ꝙ pticipia futuri tempoꝛis Repulcre in epiſtolis wonuntur Alugd etiam cognit u digniſſimũ eſt ꝙ pti⸗ cipia futuri tpis plerũq; in eplis oꝛnatiſſi ronem ltas qo eſt fere debeo ſcritere. Tu ad edes craſſiiturus es quaſi ire debes. cicero eſi athenas ꝓpfecturus id eſt debet athenas ꝓficiſci.plautꝰ in ci pꝛimi traiecturus eſt· fere eſt. nauigare vebet in ci⸗ peimi.qð idcirco ita woſuimꝰ quoniꝗ is ꝓprie na⸗ ungare. Is tranſmittereꝛe Is ſoluere vr. eum ig manant paſſiuis paſſiue exwni debent. vt cui⸗ inſons animus eſt mulctandus nõ eſt. id eſi mul⸗ ctari ⁊ puniri non debet Sontes accuſandi ſunt ebent accuſari ſignificat. virf lagicioſus tra en⸗ dus eſt in carcerem. coi ncidendus eſt in vincula. Alia tuipſe pꝛo induſtria adducito. P receptum. v De participioretus ablatiuo iunctum. tit tum imperatoꝛ Fo. LVII. Rretus participiũ incerte oꝛiginis.ablati⸗ vuuao iunctũ pulcerꝛimũ eſt ⁊ cat fere conſi ſlſum ac munitũ vt wſira fretus hũanitate veſtra fretus ſapiẽtis non mea virtute fretus Ca. vI. de counct ombus E ſexta paꝛteoꝛis ſcz counctione que multis ex cauſis in noſtro dicec Di genere accidit neceſſarie. pcepta xreceptum pꝛimũ d hac dictione EKum quo ad pᷣdicata equalis 7 rimo itaq; id ſe offert cognitu digniſſimũ ꝓ ſi duo aut plura duobo in oꝛõe cõcurꝛe,; rint. quod prazo vſu venit) Si illa pariter ſe habuerint vtriq; Tum dictionẽ pponim/ vt ſe quens exẽplu index eſt. par eſt. marco. Cullio t,ü doctrina tũᷣ virtus id eſt quãta eſt eius doctrina tanta eſt eius virtus Si quoq; marcũ.tulliũ co mendare velim ex. phbitate ⁊ doctrina.· Tũc recte direrim.marcus.tullius. vir tũ doctus eſt tũ im pꝛobus. Candẽ quoq; vim habet cõiũctio 1 geni nata. vt Eneas eſt terꝛa iactus alto mari l idem ſignat Eneas tũ pelagi tũ terꝛe latvꝛe pere ſus eſt Affricanus item ſingularis ⁊ vir ?ẽ impa, toꝛ Idem ſibi vult affrican? magnus tũ vir extiꝰ NeEceptͦn de cum tum qduo Ead pꝛedicta equalis. vro duo contra nequaqum i iij * — „ De coiunctione one paria ſunt quox alteꝝ minꝰ.altex mag cõplectiẽ ita efficiendu eſt. vt quod leuius eſt prius locemꝰ atq; cũ dctõeʒ ei pponamꝰ. Qð aũt grauius vali⸗ diuſq;ſit id poſterius poſitũ um dictio precedat quod ſequentia iudicabũt etempla. Caius.lelius amat Scipionẽ ꝓpterea qð eum doctum cogno⸗ uit hominẽ et inſuper virũ optimũ:qð poſtremũ rvehemẽtius ad amoꝛẽ impellit. quare ita inſtitu⸗ enda eſt oꝛõ.Carꝰ.lelius amat ſcipionẽ u ob do⸗ ctrinã eius.um ob vᷣtutem· Ytaq; virt“ in hac beniuolentia plus momenti habet · atcq; idẽ ſi dix⸗ erim ita Cum hoſĩes foꝛtunati ſunt qͥ bene viuũt. Tum npbeati qui oĩa deſerũt ⁊ vᷣtutẽ ſolã ↄplectã⸗ tur hos ꝓfecto poſterioꝛes mito beatioꝛes eſſe cõ/ ſtat. huius etiã pceptõis rõeʒ. Cicero eloquentie parer creberꝛimũ vſurpat ex quo ſequẽs eſt exem plũ · cũ om̃ibo cõſulendũ eſt ZCum his pcipue qui armis poſitis ad impatoꝛiam ſidẽ cõfugiũt fcat em̃ confugientib ad impatoꝛem ſeſe de dentib⸗ magis cõſulenuũ eſſe.atq; in cathone maioꝛe mi⸗ rari ſeſelaiebat ſcenola) cũ cathonis tũ rex cetera rum pfectã ſapienciã tũ qð illi nũqᷓ; fuerit ſenectꝰ ſecundo libꝛo elegntiarum cedtum bac * dietione niſi grauis hac de re luculenti vide laurentiũ valla Vſi quotiens pꝛincipium ſententie eſt in dicatiuũ deſiderat.alias ſubiunctiuũ · Exẽé/ plum cicero pꝛo milone.niſi foꝛte putam*9 dementiam publium ſcipionem affricanũ fuiſſe· —ð l NW — — 0 ☛☚n — 4 n o. LVIII. Erxemplum ſecundiAuid miſi dignitatis meera tionem haberẽ quãdo ſcilicet nõ eſi in pꝛincipio ſnie. Mã hic verbu pꝛincipale eſt aduolare:1 banc tu pceptionè accurate ammadueritte Cethi quanq́; licet qummuus“? T ſi änquam q́;uis licet.eiuſdem ᷣcatio⸗ nis ſunt aliquid tñᷣ in vtendo diſcrimis hrabent Nam maio: queda dignitas da⸗ ta eſt pꝛimis duobo que ſp aſſiſit ſibi indicatiuu dumtaxat in pꝛincipio ſtatim oꝛationũ epiſtolax ælibroꝛum. alla duo in hoc loco aꝛo. in ceter om⸗ nia indifferenter. cicero in oꝛatione pꝛo milone. Etſi vereoꝛ iudices Et in opere ad herenniu. Et⸗ ſi negocijs famnliaribus impediti Idem pꝛo lege mamiia quanqnã frequens conſpectus videtur mihi multo iocundiſſnnus· Mic autem locus ad dicendũ ampliſſimus ad agendum oꝛnatiſſimus eſt viſus qurites. Idem pꝛimo officõꝝ · quoc; te marce fili aim iam audiẽtemcratippũ ⁊c· alia ve⸗ ro duo magis poſtulant ſubiunctiuũ.nõnunqua tñ a indicatm̃. vt apud oꝛatiũ. Sic queda epła in cipit · Quãuis ſena ſatis ꝑ te tibi conſulis ⁊ ſcis Hoc quoq; diſcriminis duo pꝛioꝛa a duobus po⸗ ſterioꝛibus habent ꝙ illa aliquãdo eodem modo uẽ de niſi diximus ſupꝛa a nullo dependent.vt in pliquet exemplo. quaquam quis ignoꝛat iſtum tuum ammũ nundqu bis anguſtijs quas natu⸗ ra nobis ad viuendũ dedit fuiſſe contentũ ſemè⸗ perq; immoꝛtalitatis amoꝛe flagraſſe De coniunctione Prłęceptum . v. de iſtis cõtunctionm P Thus etſi tametſſii· tſi tametſi lidem em̃ ſunt vñ plini ad cone mi Aum paiſtu dedit em mihi nt marimu po/ tuit datur/ amplius ſi wotuiſſet tametſi qd bomi⸗ midari poteſt maius quã gloꝛia laus ⁊ eternittas hic nõ poſſet poni quuis nec licet hec laurenti Preceptum. vl. e tam daug P qu gradim iüöguntoaur Anm ⁊ quam ſibi reſpondent ac omni gꝛa DODiui(quia compationẽ impoꝛtãt) comitan ter addivt tam cara mihi pꝛima eſt quö tibi iocunda vita. Aliud tam doctuoeſt talli & prudens Cam doctioꝛ te ſum quã nobilio?ꝛtam .„ omi foetiſſim/ fuit Scipio qm nobiliſſimꝰ vſita⸗ tius tñ ſuplatiuo iguntur vt apõ Saluſtiũ in cathilina.qm quiſq; peſſime facit.tam marime uu tus eſi. Et aliqñ alteꝝ ſine altero ponit᷑ in whe⸗s menti fcatione. vt tu es homo qᷓ; iocũdiſſumꝰ id eſt valde 1 vhemẽter iocũd Et in tam optia re⸗ publica eſt ciuib pmanendũ.i.valde 1Whemen et atq; 1 am vel qm. oꝛnatiſnme ronũtur. Exẽ plũ eque te laudo atqʒ ciceronẽ id eſt te ſicut ciceronẽ vt kita ciceronẽ laudo Ytẽ marcũ · mihi edque familiarẽ cenſeo atq; conradũ quare vtriq; perpetuum amoꝛem gere conſtituu. Preceptum. vin · de bac dictione haut Ele atq; ꝓ ita.At pꝛo vel atq; ꝓ vt pꝛo eti nit inſe tue 1 nn⸗ s Aud pꝛo non Secus ꝓ aliter in eadẽ oꝛa/ tione· venuſte compte ⁊ cõcinne ſe hũt vt ahaut ſecus ſentio atq; tu Eſt non alit ſen⸗ tio qùm tu.vel ita ſentio ſicut tu a non aliter Ebtum. ir. de iſtis dicti / P onmibus per quam. Er quam anexim ꝓ valde poſi tafaciũt. H ftnmñ intereſt.quoniã ꝑ poſitiuis adiũgitur gra Dibus. vt The.in enucho.perpulcra credo dona. baut noſtris ſimilia ſiłr verbis idẽ adiũgi vale vt nlego pficio.q̃m vero ſuꝑlatiuos ſibi vendicat vt qu optime quã diligentiſſime exempla alia que- re in laurentio valla. Mota etiã ꝙ ꝑquã vna dictõ poſitiuis additur nõibo vt pq; doct phus pere;ᷓ fidelis amicus ⁊ ita de reliquis. Preæatum bac dictione qnin. AVin ꝓ quinetiã atq; etiã · vir. Quin aſpa iuno.que mare nũc terꝛaſq; motu celuqᷓ; . fati inſpicias. Quin ꝓ qͥnimmo Ydẽ in bucco. Quin tu aliquid ſaltẽ pot? quoꝝ indiget vſus. Qum ꝓ guominus donatns erponit vñ therẽ. in enucho. Bntron re poſſem quin viderent me id eſt qnomi nus viderent me? ita de aliſs S LMreEptum xrde iſtis coiun⸗ Ectionibus NHe quddem. Eoue quoq; pticule. ne quidẽ welneq; pul cerꝛime in oꝛatione ſonant Nlam cum ponũ gat Quin ꝓ curnõ ſeu vtnõ vbi deſide tur ſemper aliquid dictũ eſt at illud mente com cipitur vt iſte neq; audiuit quidẽ nõ ſolũ vidit · ſꝗg etiam neq; audiuit Itẽ phie ſtudia democritus non mo interinut ſed neq; remiſit quidẽ.qð eſt remiſſus philoſophari.alia de illis dictiõibo que⸗ re. ceptum. rij de iſta re in laurentio Lecomunctione xexll — El ꝓ etiã pleriſq; in loc aptiſſime ponitur vnde cicero pꝛimo officioꝝ· nihil enim lau⸗ dDa.abilius vl etiã magno viro. pclaro viꝛo diggnius placabilitate atq; cl emẽtia Itẽ alud ha⸗ mibal fuit impatoꝛ vel oĩm prim tua eximia vtus vt amem vel maxime impellit 2 Cepren, nien iſtis coniunctõnib). emuero Sinauten onnũquã hee due pꝑticule oꝛna tiſſime con iungut quarũ eadẽ ſit vtriuſqʒ virtus et EFEcatõ vt emuero na c ex lenda ſñia altera duũtaxat ſufficere poterit Et ſimilr Sinat ſe pe dicimꝰ? cũ explende ſñie cã:qũt pticula eo in lo⸗ co nullã vim heat. Sin em ꝑ ſe fcat ſedſi. tu hax Octõnũ naturã ꝓfundius quere in laurẽtio libro ſctöo elegantiaruinm ð re. ii. x iſtis ↄiunctõnibo Em̃ qañquidẽ qũ LEC. cũꝙ nã nãqʒ quõaʒ aut qupe llud quoqʒ optimũ eſt cognitu ꝙ no paru inter ſe drnt lee unctões quibs in eodem loco vtimur. Eſñ qñquidẽ qñ cũ ꝙ nanaq; qm aut.qꝛ quippe· Eadẽ certe oim̃ iſtoru eſt ſcatõ qñ accipiunt ꝓ quia ſed vrñt in elagantia Enim — — —+ —–— — — 1 0 10 nĩ em iq⸗ 905 im MMU Jo. “ LX. nunquam in oꝛatione pᷣponitur ſed ſemper ſoꝛti⸗ tur ſcõᷣm locũ aut terciũ vt ego enim er his enim MNam nunquã ſcõm locũ aut terciũ habet ſed ſo pꝛimũ Ut nam multa ſunt que dici pñt· NManq; aliqñ pꝛimũ locũ ſoꝛtitur.aliqñ ſcom aliqñ terciũ Quãdoquidem ⁊ qñ ſemꝑ pꝛeponũtur Qnqui⸗ dem anſomios non fas cõtingere poꝛtus. Sine q̊ͥ dem. hic tibifauoꝛ enim) quado hec te cura remoꝛ det A&uia 1 quoniam ſemꝑ pꝛeponũtur.niſi foꝛte poſtponantur aduerbijs. ſiue cõiũctiomib· vt heu quia heu quoniã. nõ quia heu quoniam heu : ſiẽ etiam nam.qð ſemꝑ alioquin pꝛeponitur. vnde virgilius. Heu quia nam tanti cinxerunt ethera miubi. Ciceronũ quida inquit noui. Sed hoc in conpoſitione pocius ⁊ nõ fcat quia. Cum pᷣter pꝛedictoꝛũ moꝛem ſemꝑ ſubiũctiuũ.vt cũ ex his facile cognouerim· Quippe fcat quia certe Ceedtum tv. cõ⸗ P iunctione vt multis modis capitur. vno modo ſigni ficat poſiquam vt apud Turgilium vt vidi ia eſt poſtquã vidi vel quoniam pꝛimũ vidi nõnunquam valet quomodo vt apud eundem vt vidi.vt perij.i.poſtq; vidi.quò perij.vnde ami⸗ cos ſiue hoſpites interꝛogamus.vt vales.id eſt qquõ vales Aliqñ etiam ſigniſicat ſicut· vt ego lo⸗ quoꝛ vt rex·ſicut rex loquitur.liqñ vt velut vt loquoꝛ vt rex id eſt ꝑinde acſi eſſem rex aliqñ ita. ävyt ſi dicã quotidie ad me hoſpites veniunt vt in⸗ cipiam iam ſtomochari tantà frequenti· Beſt ita e coniunctione vt incipiam ſtomochari vel pꝛopter quod vel qua Ppter incipio ſtomochari Aliqñ ſ̃cat ꝙ vt non eſt opus vt fugias id eſt ꝙ fugias.aliqñ eſt cõiunctõ cauſalis.vt cõgrego mihꝛ diuitias vt familiã ale⸗ re poſſim.aliqn ponit᷑ ſol oꝛnatus gra.vt Quin⸗ ti. Quis credat me feciſſe vt ſtipem filio negarem idd eſt quis credat me filio negaſſe ſticem Precpturvid iſtis couun⸗/ EEctionibus nec et neq; Ec et neq; ille cõtunctiones ſigniſficãt non vt ego nõ ſcribo nec tu ſcribis id eſt 7 tu nõ ſcribis. Quintilianꝰ accepit nec pꝓ non etiã.cũ dicit ꝑſolui gratia nõ poteſt.nec ma lo pri id eſt non etiã malo patri· Itẽ nec et neq; qñ ſequit᷑ em̃ et vero ſolũ ꝓ nõ accipiũtur. vt nec em̃ lego hoc eſt.non em̃ lego.neq; vero dixi.i.non preęcebptumrvij de iſis W⁰autem diri P tribo. Sed aut vrro erer . D quoq; ſciendũ eſt. ꝙ dꝛũñt int᷑ ſe illa tria SGBel aut wro fcationẽ quidem eandẽ fa⸗ cere hñt. vp ſed ſemp in peincipio clauſu/ le ponitur niſi aliqñ apud wetas vt arma ſz arꝛi⸗ puit.veꝑ ⁊ aũt ppnunt᷑ aliqua dictione añcedente 7 diſtinguũt ſniam a ſnĩa:vt ego ſcrivtu autem legis. ego vigilo tu aũt doꝛmis.Hñt tñ aliqñ ne⸗ ſcio quid dĩe in vtendo Nam cũ neq; nõ ponimꝰ dut.dicẽtes neq; aũt· ſed dicimꝰ ueq; vero Itẽ tũ pter hoc tum vero ꝓpter illud. Non aut tũ ꝓpter hoc tũ aũt ꝓpter id:cõtra nõ dicimꝰ nõ wro.ſicut non autem.vt ſum tibi amic non aũt aſſentatoꝛ „ ti er nt ZZ 4 — 35 — . 4 . 8 8 . . tẽ vo aliqñ ĩ pticipijs ſiue oꝛõnũ ſiue eplaꝝ põit᷑ . dut nõ. vñ vir · iunonẽ cũ venere ſic lod mempiẽtẽ Ecit Egregiã veꝛo et ſpolia ampla refertis. Tuq; puerq; tu?. Preterea dirimꝰ Sane wroia wro-. enim vero age vero at vero Sed nõ dicimꝰ Sa⸗ ne aut iã aũt enĩ aũt.age aũt atautẽ· IAllud mag⸗ nope Notãdũ ꝙ hec duo aliqñ elegantiſſime ⁊ cũ maxima gẽa dimittunt᷑ vñ Ci:Tu cũ ad principẽ ſenatoꝛẽ auũculũ domi heãs ad eum refeꝛes.ad ce teros reſeres lõge pulcriꝰ ðꝛ m ſi addita aũt di⸗ ceremꝰ ad ceteros aũt refers. Sed qñ verbũ poni tur ſine cõtrarietate. oĩno neceſſe eſt addere autẽ. vt incũbes lis quantũ poteris.poteris aũt qntũ vwoles Porꝛro licet eandẽ featòm habet.q; vero et aũt · tñ nõnumqᷓ; poſipomi᷑.niſi cũ dicimꝰ age porꝛo.aut aliquid ſile cũ ſqʒ hãc ſ̃catõm habet ſed apõ quoſdã pᷣſfertim wetas.cat lõge certe poſtes vltra ideoq; in medio non in principio poni·· Pre veprum rviij. eſculcet . videlicet Ciilicet videlicet vident᷑ fcare id qð certe ſed vſũ ſuũ hñt ⁊ pᷣcipuũ p amaritudinem AIggsuandã cũ deriſu pmixta. vt apud vingi. Scʒ hic ſuperis laboꝛ eſt Et apud The.id plus curat ſcʒ Alio mõ fcat ſicut id eſt vł hoc eſt vt ho⸗ mo eſt ał ſcʒmortale.has eaſdem ſcatões habet videlicʒ aliqñ poſt relatm̃ ſiẽ ſolʒ woni qͥdẽ Mõnũqᷓ; añ vl ſine relatiuo. Et hij ſüt fere modi vtendi his detõibo apð doctiſſimos viꝛos alia qre in lau⸗ Dre de bac dictione boc vtunt verlv ſaltẽ vñ The. in an. credo inpetra wyvt aliq ſaltẽ nuptijs dies ꝓtrahat ⁊T natũ eita captiuis qui nihilpter ſalutẽ a victoꝛe petebant . vti · ꝙ illa ymaginẽ vcant illa ſintudinẽ.vñ De cõiunctione tticap querit ⁊ pubiũ reliquit donatus tſi inuit de ſperatis reb ſola pecentes ſalute petra Pre ebtum ·xx de iſta dctonũ relut E“ velutia tamq; rHĩñraa? MZV Ellut wluti ⁊ tamquã drñt a ſicut ſicuti MNam ſi dico tu incedis velut rex.vel tamqᷓ; rex.ita reſoluunt᷑ tamq; ſi eſſes rexvel q̃ſi eſſes rex. Si vero dicit᷑ tu loqueris ſicut rex vł vti rex reſoluit᷑ ſiẽ rex loquit᷑ vl vti rex loquit᷑ harũ detõnũ diſcri⸗ men ꝓfundius quere in laurẽtio libſcõo ca. xxiij. pr cvtum · xe hac detöne quatiuus Alatenus aduerbiũ interdũ tꝑis interdũ loci:Quatinꝰ vero ꝑi ſcriptũpiunctio cau⸗ ſalis eſt/vt ſi dicas quatin? hoc ſine plagis facis. en tibi plagas.de prioꝛi exemplũ hẽs apud Oꝛatiũ in carmibo quaten? heu nefas vtutẽ inco lumẽ odim loci eſt cũ dicim q̃tenꝰ ibimꝰ Quate nusꝓ quouſq; Tal.in.lelio.quatenꝰ amicicie da⸗ ri venia poſſit· cicero vo dixit quatenꝰ iolũmõ pꝛo inquantũ ſic eatenꝰ ꝓ intantũ vt in lelio videdũ 2 eſt quatenus amicicie tribuendum ei.· 4s — - — — — — — 0 ☚ — — . ☛R ð 5 ”M „ H . . . 22— ** * Hre⸗ ptum.xxiij.de cõtunctõne aduerſatiua TCamen – . arnmen qat ſubintelligere quis vt laurẽtio placet exemplum eius ſubiunga. Naq; du dvoꝛtu opus pmiſit etas terza mamb ſub egi · et difficultatẽ lalvꝛe ꝑ domui ⁊ mnuito ſolo no mil tñ fecditatis expꝛeſſi.ſubintellige q;uis ſic q;meſolum eſſet inuitũ.tñ nõ mipil exprenii fecu⸗ ditatis.illud quoq; nõ omittendũ eſt. ꝙ vbi tame pcedit quãuis licet eiſi qusam a ſimilia dat prinę cipium cõſtructõnis ipia dictõetñ excuſſa.quod idcirco in ligatura 1 quaſi unctura oꝛõnis inſer⸗· tum eſt.qꝛ oꝛõ vñ nõ debuerat incepat.vt etſi ve⸗ reoꝛ iudices ꝛc· qd ſi principali vrbo cepiſſet ſup vacuũ fuiſſet inſerere tñ. ideo tñ abijcit vt funeta ebrum miw hbae Yofficio ſuo erce Perrar c . EGitur nuc quidẽ p opletionis ſcatõne va . let que eſt ergo. Sed antiqui ponebat pꝛo inde poſtea ⁊tũ ait feſt ait · igit ꝓ dein põit᷑ plau · in amſi. Sin ali erüt aiati.neq; dent pett leſe igit᷑ ſuma vi viribuſq; oppiõ eoꝑ oppugnaturos. igit᷑ eẽ collectia lrõnal ↄinctio eſt· colligit em̃ ſupᷣ Dicta illatõe Bẽ rõe ↄfirmat. vt cice. ꝓ higario hes igit q e accu ſatoꝛi marie optaↄfitetẽ ren dꝛ 1 il latia ꝙ ppoſitꝭ alijs infert vt cathilina c. fol lapis domuit. ſol igik ci. ptiaʒ fuauit. qit at hee due igitur ergo differant ab ulis quare q;obrem ques ꝓpter. quere in laurentio li.ij·ca. li. Et kee de c⸗ iunctione dicta pꝛo nunc ſufficeiuunut — De prepoſitione Prꝛepſitione iurta oadinẽ ſupradi „Oꝛnatum aducenria indicabim aliectiua ſuoſtan:iua interwonuͤtur IVIt illud in oꝛdine pꝛeceptũ pꝛimũ 59 wpwſiciones ppulcre inter adiectiua2 ſubltaã . Hasob res iuſtis de cauſis. alia tinpſe nectito⸗ Mec pꝛepoſiciones ſolũ id emicunt. ſed aduerbia ſms in campo. fecundo in agro. maximas ad res quedam vt ſunt dehinc deinceps interea interim pterea a cõſimilia vt in his patet exeplis Tua de/ receptum.ij de m ultiplicanda P vodtlone ex pꝛepoſitionibus “ And duoch aduertendũ.ꝙ cũ pꝛepoſitões aa oꝛoes ſimul adigendas pleruq; vias apeꝛ unt ado yt aliqn ſine ipᷣis noſtre mẽtꝭ oſſemꝰ Ydcirco ipe ſiris pterea reuerentijs ſfas ago maximas t conceptu cõmore pficere no peepoſitöes erut in oiiſgen ſio multilicnnrdt h oꝛoniboa nobis plurimù ↄſiderande E repla vbi ſnis ſine ppoſitiomibo ſimplititer explicat cũ pꝛe⸗ toꝛ vrbanus creatus ſum tuã mihi pñtiam nece⸗ ſariam eſſe duco⸗ vt ipam pᷣturam mellus guber⸗ nore pofſim. Que ſententia ex pꝛepoſitionibus . 2teptu pamac Pppoſitões ppulcre inter tiua intecijciũtur. vr vberi in vinea-ameni binc erit cura ne quid vetrimenti accipiã Atẽ w⸗ mMultiplicatur · Cũ pꝛopter eximiam reipub. nego tioꝝ magnitudinẽ ad vrbem acceſſiſſem. atq; in vt qui cũ ·quo cũ:quibus cũ.eis LXIII. ſenatũ me contuliſſemibi a ſenatoꝛibo contra vo luntatem meam. ppᷣter opimionem. pᷣtoꝛ vrbanꝰ creatus ſum in quo equidẽ gubernande rerure magiſtratu pꝛudentiã mihi tuã nẽciam eſſe puto Ecepti . e ſenatione LEppſitionis a iuo caſuailili Mterdum pꝛepoſitio que nõi ⁊ caſui prepo mtur pulcrius ac wnuſtius verbũ pceſſit m qunbuſdam pſertim Qusle eſt ſi dictces eo ad te vbi ap: ius dicit᷑ aote.⁊ loquoꝛ ad te po tius alloquoꝛ te r·̃ͦ̃ͦM. . reę centum · iii peepoſitio ſepe P Epſtponitur ſuo caſnaail Nerumq; pꝛepoſitio que pᷣwoni ſolet poſipo⸗ nitur atq; in eadẽ ſcantia manet: Et in qui⸗ buſd id ſemꝑ acciditque ſunt mecũ tecũ ſecum nobiſcũ vobicũ In quibuſdam vo non ſemper · a cü.eis ců te ꝓpter ac ꝓp⸗ ter te idem ſignant· Ec in his potiſſmmu ea pꝛepõ nũ tranſ latio fit quas iam dimus Dꝛecheum hac pᷣoſitionekdndd 7 varijs eius acceptionilp. NHDHaüt ꝓprie ꝑſonã fcat vt eo ad pompeiũ aut locu vt abijt ad theatꝝ hec feſtue. Ad tam in compoſitione quâ in appoſitione plerũq; pximitatẽ notat vt adeo accuꝛꝛo aduenio ad troyam ꝓ iuxta troyam. ad vrbẽ ꝓ imta vrbẽ. Eſt etiam cauſalis.vt ad quid hoc ſeciſii k iij De Prepo ſitione ii eſt cuius c. Ec ſilitudinis vt accomodat? ade⸗ quat adſilis ad vnguẽ Sigmficat etiã ↄtrarieta tem vtad ullu mihi pugna eit. oc eſt contra illij. pro temꝑali quoq; accipit᷑ vt. Saluſti in primo hiſtoriaruad bellu madedonicum.hoc eſt vſq; ad hbellũ additõnem etiã fcat vt ad hec mala. Inter pum ante.vt cunctantem ad limina TClir. ad cõpa ceionem fecat. vt ceſar nihil ad tu equitatũ.id eſi in ↄpatõne vt laurentius ait. ad intentõnẽ ſ̃cans acuitur vt a fabre id eſt ad modũ adpꝛobe· non tñ perpetuo Ma adeptus nõ intendit᷑.adſimiliter.) adprimis adprime fcat em̃ valde. ad diane abſo- lute pꝛo ad templũ diane veni actico moꝛe The in adel: vbi ad diane veneris hec priſtianus: ad et apud vrñt qꝛ apud ſemꝑ in loco ſigniſicat.ad vᷣo in loco ⁊ ad locũſunt ⁊ alie hui octõnes acceptio⸗ nes quas accurate apud poctas inueſtig DBDSud mutuã locia pſone cõiunctionẽ ſig niſicat. vt cũ dicimus apud amicumapud aathenienſes apud numantia 2 ſigniſicat para qñ locum apud illos demonſtrathec feſtus et pꝛi·apud ꝓ iuxta Siſenna hiſto. li.inj du priſ⸗ cinum vinũ apud ignem ꝑ ſudoꝛẽ coꝛpe exhauſe rint.apud eti ꝓ indictum inuenimus Theren. in. an. apud foꝛum mõ tho· vñ apõ penes in hoc ifferũt apud minus eſt quã penes.nam apud te eſt qualitercunq; res tenetur:penes te eſt quod ammodo poſſidetur. Feſius vero pompeius dieit — —— — —— —— 22 == O — — ☛ — —— —„ apud apenes in boc differxe. e apud nſonam cum loco Scat. vt apud platone ia eſt in loco in quo eit plato apud templũ Menes vero piona domi nium ac ptãtem qo trahit a penitus vt penes t e mee penes te eſt. Eñ alian penes requiru pionda ſine dnio vt ſides penes auctoꝛes eitident apo nonnunquã etis loco ſeruit cicero. ad heremum ita petularis eſt atq; acer vt ne ad ſolarin quid vt mihi videt᷑ ſed penes ſcenã ain eiuimõi locis exer citatus ſis. apud vicioſe dicim cũ nos in foꝛo iu⸗ iſſe dicam. apud foꝛũ fuiſſie cũ apud iuxta ſigmfi⸗ cet. vñ actius in diomedeadlum apote genitoz⸗ Saluſiy in iugur certũ apõ aqua ſilla cn equiti eeptum. vij de hwoſi⸗ tione.snte mnte 19ponit᷑ ſeꝑat᷑ vt ante pono ante do⸗ mü a Fcat p grecò locale vl ipalem.inueni fuüur etiã ſine caſu in quo loco aduerbij acci pit᷑ fcat em̃ antea vt Elir. in bucco anñ perꝛatis am borũ finibo exul:deriuat᷑ ex hoc noie antiquꝰ a um- ex quo antiquarꝰ. Notandu etiò ꝙ an lucẽ mel? dicimꝰ? quã añ diẽ ſi diluculũ fcamꝰ-nanqʒ ante diem. p añ ipᷣi diei ſolẽ · pterq; ſi d certo die lod⸗ mur vt añ diẽ decimũ vel añ lextů calendarũ no⸗ receptum viij. bac uembrium dictione verſus Fcat. vñ greciſta aduerſus cõira damnuch De Srepoñitione notabit inuenitur etiam aduerſum ꝓ aduerſus⸗ vñ plautus in aſinaria Qui aduerſum ſtimulas lamanſq; cruces.vñ aduerſus pᷣpõ ⁊ ꝑticipiũ eſſe poteſt ab eo qò eſt aduerto/⁊erga te aduerſum te 1penes te fuiſſe gratũ hec donatus DM pr ↄceptum.ix.ſimiliter d P Cbac dictione verſus Erſus contra natur pꝛepoſitõis ſemper poñnonit᷑ vt italiã verſus. me geram ver? ſurſum ſiue ſurſumuerſus frequẽrer legis mus.nõnũq; dicitur verſum ſicut aduerſum Mã ita verſus ſic aduerſus. vnde quoq; verſus id eſt in vnãquamq; ꝑtẽ verſus ⁊ vtroq; verſus id eſt in vtramq; ntem verſus.Ilota ꝙ quoties aiia p⸗ Ppoſitio adeſt tũcverſus nõ fungitur vice ppõis:· vt ad occidentẽ verſus:quo in loco aduerbiũ eſt vt ecebtum rde his vſq; hec laurentius. P Cppoibces cttrs AIs ita diſtingui poteſt a citra. Cis em cũ bp⸗: pꝛijs vel ſpecialibo mõti acſf luminũ noibꝰ iungi ſolet.vt cis alpinas. Cis padũ:cis renum Citra vero reliquis magis pᷣponi ſolet vt citra ſa⸗ niem citra cruoꝛem citra foꝝ. a cis quidẽ deriua tur citra a citra wero citer citerioꝛ ⁊ citimus teſte capro ac ſecuio. cis woſitũ ꝓ vltra. Saluſtiꝰ.cis re nũ atq; intra mare noſtrù ⁊ occeanũ. niſi qua in paludibus via fuit ꝑpdomita = recptů x de hac prep Preddone cacum ”M Ircum quando peci ſcat prepoſitio eſt com ponitur ⁊ ſeꝑatur vt circũfero circũ montẽ Aliqñ vero eſt aduerbiũ locale.vt vir.in.iiij. enei.Anna vides to o ꝓperari littoꝛa circũ ex hoc naſcit᷑ circit circa quoq; peri grecam fᷣcat.qñ pꝛo iuxta accipit. vt cixca foꝝ circa templum.cixrca viginti annos. nunq́; ppoſitiua compomit poſipoſita tũ inuenit apud vir.poſt ablatmi quo loco iũctõis cauſalis pꝓlata eſt vt vir.in pꝛio enei. Quo circa caꝑpe ante dolis cingere f lama. Regina meditoꝛ dicimꝰ tñ circũcirca teſte donato in arte ſua· circiter xro cũ ſigniſicat ſimilter.peri ꝓ iuxta accipitur Ad tẽ pus iolù ꝑtinet vt circiter calẽdas ianuarias.ſed vt laurentio palcet frequẽtius ad numerũ vt cir citer duũ muliũ militum aliqñ ad locũ vt caſſius Emma lapidem fuſſe quadratũ in medio arcae iunctũ candelis quoq; verſum vñ hec tria in hoc drñt · ꝙ circum loci eſi vt circũ theatꝝ circa tẽpis vt circa calendas ianuarias circiter nũeꝝ vt circi· decem hoꝛas.hec iunianauus Ezepcum.ri⸗e ho P’ ppõe contra Vntra qñ prewſitio eſt componitura ſe / praratur. vt contradico cõtrauerſia. contra aaga.—Buullteꝝ vñ notat qñũq; rei pñtiam vñ ps. Deccatũ meũ cõtra tie eſt ſemꝑ id eſt coꝛã me qñ wꝛo ſine caſu põitur aduerbiũ eſi.vt apo iuuena lem an pꝛimo Stat cõtra ſtariqʒ iubet ex eo deri⸗ Pꝛe&Üâαde hac Q uatur otrari? Pꝛese Erga rGa ctia peri greci fcat ſed affectũ demoſtrat De prepoſitione vt wnus eſt erga ꝓpinquos ⁊ ſeparata inueit᷑ ſolũ Pee ppoſitioneerrrtas Xtra apud grecos aduerbiũ deriuatũ a pꝛe⸗/ proſitione ex tam apud nos qua apo ilos MMti aut ideo non lolũ inter aduerbia-ſed etiam ppoſitões acceperũt quia 1 ſine caſuaubus Vrb adiũgitur ⁊ ppoſitũ caſualibgrauatur vr apud perſiũ Pingue duos angues pueri lacer ęeilt locus extra meite. Theren. in phoꝛmione ex⸗ tra vnã nauiculã Nec miꝶ eſt loco ppõis extra ac⸗ cipi cũ er. in quibuſdã detõibo loco extra fungitur vt exlex qui eſt extra legẽ: exul.qui eſt extra ſolum exterminatus qui eſt extra termios expes id eſt ex tra ſpem exeo extra eo:Et ſciendũ ꝙ extra ꝑ axpo ſicionem ſolũ iungitur alijs ꝑtibus oꝛõnis:ex eo Teriuatur extraneus externnus. nter compoſita appoſita inuenitur vt in tfreruũucius intercapedo. interuallũ interpꝛes cuius ſimplerx eſt pꝛaes qõ nõ inuenit᷑.inter ami⸗ cos inter muros apud grecos ſine dubio aduer/ bium eſt ſcat em̃. nec ſolum caſualibus pponit᷑ apud nos 1 grauatur ſed etiã verbis põt adiũgi penultima acui vt ſi dicã· Tu dextroꝛſum ile ſi / niſtroꝛſum ego curꝛo inter. hec priſtianꝰ.cũ gradi bus cõſtruit᷑ vt inter pꝛimos doctꝰ.in pꝛimis do⸗ ctus ſimiliter cũ paucis inter paucos ⁊ in paucis vide in laurentio · li · ca· xv. “ 2 Denibus Sup a fupra intra a infra 3Fmnt Vlper aſupra licet in eode loco ſecere poſſint — in in boc pieruũq; drnt ꝙ ul atiguu en. boc in teriecto ſpacio vt ledo luꝑ lapide mag ſuß lapi⸗ em. rurlus aquila volat vel nubes pendent nos magis q; ſuꝑ nos Intra vo T infra Drñt · qð iniꝛa ad nũeꝝ ſpaciũ rerertur vt intra viginti dies in tra muros. Mos at infra viginti dies infra mu/ ros. Inftra ad digiitatẽ ? aa locũ vt infra digmita tem meã eſt. infra tectũ.i.ſubter tectũ. emq; in tra hʒ relatm extra· infra vo ſup Subt quoq; hʒ relatm̃ ſuꝑ tpo tactũ rei ft. vt hic vrinatoꝛ mirint⸗ ccæ natat duratq; ſubter aq; hec lau.li.ij.c·xc· pꝛeapen aec ” Peeppone Juss “— vxta apð grecos ſine dubio aduerbiũ eſt qꝛ lo co ꝓpe ſiue ꝓpt qð eſt para fungii Eſtoat para p pPſitio greca 1 qꝛ cal ſeqᷣtur nii inter pᷣpões po⸗/ ſuerũt· Qñ vo ꝑ ſe ↄiungit᷑ aduerbiũ id ene exuti⸗ mtt · vt. ſalu.in cathi·box.n vitã moꝛtẽq; iuxta exi ſnmo. Juxta etis ꝓpxime Fᷣt. virgi:in eney. Humi volat equoꝛa iuxta· ⁊ ſic de alils 1f ceptum.xviij de hac P Eprepoſitione ob „ D tam in appoſitione qud in compoſitõe inuenitur ſed quando per appoſitionem Pprnonitur vim obtinet dia grece ppõis Elc/ cipitur etiã pro circũ vt cũ dicim/ vrbem obſider obſignari obuallari.alias in vicẽ ppõis q eſt ꝓpte· * 1 De prepoſitigge vt ob merita ob ſupatos loſtes.alias ꝓ ad vt Ei mi ob roma noctu legiões ducere cepit hec feſiꝰ ccipt᷑ etiam ꝓ cauſali cõiunctõe.virx in.x. Cuius obauſpiciũ in fauſtum moꝛeſq; ſimiſiros Et loco pꝛo vł cata. vnde vir. in quarto. Haud quãq;; ob mMmMeritũ id eſt ꝓ merito In cõpoſitõne wero haber vim ppoſitõis contra vł circa. vt obuius occurꝛo H oppono obijcio.ſilr circum vt obumbro obambu i lo. vnde Elir. in vi-magnas obeuntia terꝛas pro H circum eunda accipit᷑ et loco cõmunctõis cauſalis k vt qᷓmobrem hec priſtanuus IX. d haeprewſtts Vne id eſt retꝛovel iuxta vel poſt aduerbiꝰ uunm loci. vnde Statius athileidoo pone “”? natant deientq; pedum vſſtigia cauda. vñ 7 WVirgilius vt pone ſubijt coniunx ? vltra citragq 4 mhil eſt. De illa enim ppoſitione dicit priſtian-· xv.maioris woluminis ꝙ iſta tria extra et pone et ſupra indubitabilembabent loci ſignicationem ex quo oſtendũtur magis aduerbia eſie. Sed qꝛ predicta caſib frequenter ſolent iungi grauarickh b ideo a quibuſdam pᷣwſitiones eſſe putantur nec aliter inuenio apud pleroſq; artium gramatice ſcriptores.a acuit᷑ vltima ad diam hui/ verbi po/ noeis ere. preceptum. xxX. ve ac ppoſitione Er cõponit᷑ et ſepatur a ſcat dija grecam i localẽ vñ Vir· in primo geoꝛ pꝗᷓ duas in moꝛtem i iuminis arctos Eſt etiã iuradi in vim optinet pꝛos.grece que apud illos quo ; in iure⸗ iurando accipitur· vt ꝑ iouẽ.pꝛos vñ vix. in x.per te per qui te talem genuere pntes Eſt etia pfecti uum pieruq; in cõpoſitione vt ꝑficio ꝑcurꝛo pſe⸗ uero peroꝛo Per quoq; vim obtiner aduerbij qñ accipitur ꝓ valde vt Theren.in andria· p caſtoꝛ ſci tus puer eit natus pamphilo. Mer in cõpoſitiõe interdu in malũ accipit᷑ vt piurus ꝑſidus Sepe Ftcat ꝑ medin vt pluad“.ſepe vae vi ꝑmagnũ p⸗/ Ddoctus pᷣponitur poſitiuis nõ cõꝑatiuis neq; ſuꝑ latiuis Serur in arte ꝑ poſitiun deſiverat vt per⸗ pulcre ſuꝑlatiuũ aũt reſpuit.p finem deſiderat in quibuſdà vt lego perlego Elñ lactantiꝰ ſi legit te gat plura de ppõne vide in laurentio.li: v. c xxx. ẽ li.l.ca·. ir. pr ceptum . xi: de hae Peepgönepoeeccttttttttee RDope ppoſitio eſt apud vir. in. viſ. ene . Eſt i1ingens lucgelidũ ꝓpe ꝛc.aduerbiũ · vthe rren . in an. Prope eſt cũ alieno moꝛe viuen * &ptũ mi de hac prep ädü eſt mibhi ropter loco cauſalis cõiunctiõis accipitur vy' rist te ꝓpter te libice gentes.vir. li.iiij· Et p̃ ppſitio elt qñ fcat iuxca Idem li·iiij.ateſim ſeu pꝛopter amenũ Idem templũ de marmoꝛe po nam ꝓpter aquã Theren.in adel·nimiũ iſtuc abi⸗ ſti hic ꝓpter hũc aſſiſie hec donatus DVreceptum xxiij de hac prepoſitõe ſcom Heo prepoſitione Ecundu nönunquã ꝓ iuxta a poſt accipi⸗ tur Tlir. dulcibo nlla quidẽ illecebris aut prliena ſ̃m f lumina. Quiti. in pariete pal⸗ mato tu iaces fᷣm occaſionẽ. YItẽ ꝙab altero ᷣm i.iuxta eſt atq; poſt·iðo ꝓ poſt accipitur.quaſi le⸗ cuudo loco 1 pꝛo pꝛo accipitur vt ſecund um te litem do ̃m me indicam ſe iudiciũ des vult id eſt ꝓ me pꝛo te p ſepꝛo in vt vᷣm quietẽ.id eſt in quiete ſomni.ſcom autẽ platonem ᷣm puhagoꝛa xreceopruntrriiiſ hac .ſenſ hic notuum“ eſt. P Eprepoſitione PPoſt — Oſt componi 1 ſeꝑatur 2 fcat meta gre cCcam ppoſitõem vt Eir. in. ij. geoꝛ. poſt mõ teum oppoſitũ.ſimiliter dicim poſi multũ tempus ? poſt pietatẽ vtilitas ponẽda eſt loco ad uerbij etiam ponitur.vt CTherentius in adelphis wſt faciet tamen. pꝛo poſtea Tlirgilius in ſexto il⸗ le admirans venerabile vonum. fatalis virge. lon go poſt tempoꝛe viſum Idẽ in pꝛi mo enei. Doſi mihi non ſimul cõmiſſa pena luens Mam quãdo pꝛepoſitio eſt ablatiuo ungi non poteſt·deriua/ tur ex hoc poſterus ⁊ poſtica·cetera tuipe videto N ceptum xxv. de hac· Rans quoq; ⁊ componitur ⁊ ſeparatur- yvyt tranſfero tranſueho tranſiyberim trans padum Et dicit priſtianus qñ cõpomitur cũ dictio ne incipiente a.d.vel n.veli:ↄſonate abie citur n.s.vt traduco trado trano traijcio In alijs J aũt remanet integra vſus Si cõpõitur trans lia — — —— „ Fo. LxVIII. nulla mouetur. Trano traijcio trado traduco re⸗ ecetum. xrvid hac Qmotis hec io. ia. Eprepöne vltra mauriq; vanũ genus vtalia affrice cõtende bãt antipodas vltra ethiopã cultu pſax iuſios egregios agere aduerbiũ quoq; legit᷑ vt aſſidue mhil vltra raciens hec priſtianus pꝛesdene Breer hbac ppöne Preer reter contra ſ̃cat.th.in an.pᷣter ciuiũ moꝛem pec vonat inuenit᷑ etiã ꝓ iuxta l tras vt pter eas · itrãſeas reliqua tu inueſtigare accurate ſtu⸗ xꝑtum xoiij· de hac ¶ädebis PEdictione vſaJJ Sq ppõ eſi loci circũ ttiã cãs põit᷑ eẽ ꝓ ſexe p donecꝓp diu. vir. vi· ene. nec vidiſſe ſeł ſatis eſi iuuat vſq; moꝛarihec ſeruiꝰ. Et vſc; eſt adueꝛ biũ ſᷣcans aut diu aut multũ aut ꝓpe vñ therẽ · in adel. theſipho me pugnis miſerũ ⁊ iſtâ pſaltriam vſq; occidit ·i. ꝓpe occidit vel vehemẽt occidit namm occidere ⁊ pocedere veteres ad cedẽ referebat hec xęccptum rrir·xe hac Ldonat“ Eprepoſitione ſetus? Ec qñ iuxta ſt ppõ eſt localẽ circũſtãciã ſᷣcãs ſec pꝓ p accipi ſolʒ vt ſemꝓniꝰ a ſeruꝰ volũt. Sec te ſedi nõ dicimꝰ ſ ̃m te.hec cap.qñ vo ali ter ſignificat aduerbiũ eſt qualitatis· Preceptum. xxx· de hac pꝛepoſitiõe &l. coõpoſita plerũq; ſepatõeʒ t vt amoueo auello AAXex differũt a ·theatro enim venit quia loxo qͥ iuxta theatꝝ eſt venit ex theatro vero qui in ipſo theatxro fuit:his cõtraxia ſunt ad ⁊ in Aquoq; pᷣ⸗ oſitio ⁊ interiectio ⁊ nomẽ elementi eſt.pᷣpo vt a ſummointeriectõ vt vir.in bucco.a ſilice in nu da cõnixa reliquit nomen ⁊ipſius lĩe eſt a ꝓ con · vir . in —.—— vt magicis ſanos auerte⸗ re ſenſus experiar ꝓ cõuertere Seruius in arte. a pꝓ de Theren in adel‚a villa mercenariũ vidi pꝛo de villa · an de eſt veniſſe · vt ſit de villa veniſſe ſeʒ mercenariũ vñ quando cõſonans ſequi᷑ a e ma gis pponũtur in appoſitione vra domo e iure hec Precebtum de hac Yypriſtianus P prepoſitione abs MW bs ꝓ ex Theren. in echira· abs ſe ſuã volup ttuatẽ vt expleat.abs pᷣpoſitio a greco dedu⸗ citur ⁊ ſcat retractionem in ꝑtẽ poſterioꝛem Elbi aduertendñ ꝙ abs tam in cõpoſitione qᷓ; in appo⸗ ſitione oſonantibus ſolet pᷣponi. Sed ab omnib⸗ in cõpoſitõne pᷣronit᷑ lis abſq; q vel c.vwel t. vt ab⸗ duco affatur. Nam in . f. eſt còuerſa.aufero b in v cõuertitur tam euphonie qᷓ; dĩe cauſa ne ſi affero Dicas ab ad fero ↄponi videatur. arꝛip. iob. m r. cõuertitur:aſpoꝛto in quo b.ms ↄmutatur.ante q:in cõpoſitione abs vt abſquo hbet ante c.velt. vt abſcondo abſtraho abſtrudo abſtineo.in appoſi one ⁊ in cõpoſitione inuenitur ante:ante.b.g.d.l m.n.x.⁊ ante v ⁊ i loco cõſonãtiũ poſitas vt ebiv ebulio edo egero elimo eludo emineo emico enaꝛ ro enodo eripio eueho euoco eijcio reliquis vero ſeæquentibo ex pponit᷑ vt excub excludo effundo ef,/ feꝛo efficio in quibox in f ↄmutat᷑ euphonie cã·pec priſtianus ſi ceptum.xxxij de iſtis DꝛegtaEr Exvvel ex frequẽter tꝑalia ſůt vt Vir · in viſi⸗ Er illo celebratꝰ honoꝛ-letiq; minoꝛes ſer uauere diẽ Eſi aũt in cõpoſitõne priuatiuas vt enodus eneruus vl intẽtiua dictõ vt enectus enarꝛo eludo.vł p extra accipit᷑ vt educo elimino eyxlex expets excoꝛs.mõ priuatiua vt extirpo extra⸗ ho. modo pfctĩa vt pleo efficio effundo extendo Albi animaduertẽdũ ꝙ hee due pᷣpoſitönes Eet er magnaã hñ elegãtia ſi recte in oꝛatõe collocen᷑ Dicim ꝰ em̃ ereipub·i.p repub vł ad vtilitatẽ rei pub.vñ Quinti· Nemo dubitabit vt ſaluos eſſe eos magis e rep: ſit quã puniri E regione.i.exop⸗ ppſito vł ex aduerſo & re tua ⁊e re nta.i·ad tuã 2 . ad nt᷑̃am vtilitatem ex vſu.i.p dignitate vład vti 4 lIlIlitatem. Ex tempe venire i; ex tꝑis cõditionibus. E remdbus laborat inquit.cicero hoc eſt moꝛbum in reniby patiebat᷑ Er vinculis cauſam dicere eſt alligatum crimimboreſpondere ex equo pugnare. eſt in equo ſedentem pugnaꝛe ex ſnĩa aliq̃d hte ra tionis eſt Ad votů vero affectus eeſft Sreentebdoce Eöboſitänerr Enon ſol um ſignificatſed etiam memo ratiuum vt de partibuſoꝛatõnis accipit᷑ L etiã ꝓ cata locali in cõpoſitöõne I i De prepoſitione vt deduco deſcendo detraho. Eſt etiam intentiuũ vt deprehendo dedo deprauo. Eſt etiam priuatm vt deſperatus demens deſum xeceptum nrin hac P Eprepoſitione Pro M Ro localig muenitur tam in cõpoſitione qᷓ in appoſitione · vt pro templo ꝓ curia ꝓ oculis Saluſtius in cathilinario.qð immatura⸗ ſſet ꝓcuriaſignũ ſocijs dare ꝓ curia dixit ꝓ ante curiam. Eſt etiã tempoꝛalis.vt Che. in heaut· Ti bi pꝛoſpexi ⁊ ſtulticie tue:loco etiam e.vel ſuꝑ acci pitur. vt pꝛominet peminet vel ſupeminet. Et p ad vt ꝓ viribꝰ ſuis hoc eſt ad vires ſuas vir. in· v. Sũümis incuruãt viribo arcus ꝓ ſe quiſq; viri H eſtad ſuas vires Inuenitur etiã loco in vt p te⸗ ſtimonio dirxit hoc eſt in teſtimonio Mecnõ etiã lo co interiectõis ponit᷑ ⁊ circũf lectitur vt ſaluſtius in cathilinario p deũ atq; hoim ſidem hec pri · pregkr renar bac prepoſitõne p-pre re pappoſitionẽ a compoſitõeʒ inuenitur Ftat autem ad vt. Theren. in enu. hic ego illũ cõtempſi pᷣ me/ ꝓ ad cõpatõem mei:ꝓ ab Tæ in eadẽ Credo vt ſit miſeta amoꝛe hie excluſiſti foꝛas Idem in an: pre ſtudio dũ id effici as qð cupis ꝓ ab ſtudio loco ſuꝑ etiã fungit᷑ vt pᷣ⸗ ſidio pfectꝰ.inuenit᷑ etiã ꝓ valv· vt pcelſus valde celſus.pꝛeualidus valde valic'. preco quoq; a val txeacanẽdo dict eſt pᷣgeſtio. Pꝛo añ quoqʒ accipit᷑ vt pᷣdico pcurꝛo pᷣfero pcipio pᷣmaturꝰ.vñ iuuena lis in quarto:HNon prematuri cineres videtur de riuatum eſſe pᷣter quõ a ſub ſubter in inter. pꝛo pꝛopter hec pꝛiſtia aduertẽdũ etiam eſt ꝙ pꝛe in compoſitione vehemencius auget qm per· vt pꝛe celſus pꝛepotẽs qui pter modũ moꝛe ve alioꝝ po⸗ tens ac celſus eſt interdũ cũ verbo mihil ſcat ve pᷣ⸗ cludo· vnde dicimꝰ pꝛe meo comodo fcat mei com modi cõpaꝛatõe: vn Theren.in adel: q̃ ſibi omiia poſt putauit pꝛe meo comodo Idem in enu. hic ego ilũ contempſi pre me id eſt mei cõparatõne· Eceptiũ. rvi ee hac l Pr. Oictõne cunm.. Umm fcat quo Therentius in andria.cum gllieno more viuẽdum eſt mihicũ aduerbi u tꝑis pꝛo quaneo Idem in Echira cũ pater oꝛare occipit.cũ pᷣpõ eſt vt cũ ducib pugno cum imꝑatoꝛe ꝓficiſcoꝛ cum amico habito 7 per ſolam appoſitio nem inuenitur.cum loco eius in compoſitione ſemper componitur. vt concurꝛo coniungo contraho conſpiro · Et dicit pꝛiſtianus ꝙ con ⁊ in tunc mutant n.in m. quando b ſequi⸗ tur vel m .· vel p. tunc vero conuertunt eam in ſe⸗ quentes conſonantes quando l.vxl r. ſequitur cõ⸗ bibo comburo imbuo cõmunis immums com⸗ pello.impello.colligo:illido.coꝛripio/irꝛuo.quam uis raro l.r. ſequentibus ſolent hoc ſcribentes ſeruare. cum pꝛepoſitio quando pꝛonominibus poſiponitur pꝛime vel ſecunde ꝑſone vel etiam ſe que eſt tercie encletici vice fungitur vt mecum tecum ſecum nobiſcum vobiſcum. De ſdrepoſitione aliſs vero poſtpoſita acuitur vt quocum quacum quibuſcũ ·alia que dixi de hac detõne cũ quere ſuß Pꝛeceptum. mmvij. xe hac ¶ n dictione tum dictione lam lam apud grecos aduerbiũ eſt- apud nos autem ideo pᷣpoſitio accipitur. quia ea ſua libus pꝛeponitur grau accentu pꝓnũciar vt Theren . in andria. nec clam te eſi m illi nunc vtraq; res inutiles.poteſt etiã apud nos aduerbi um oſtendi.cũ verto inuenitur iungi nõ caſui ſer⸗ uiens · vt vir. in pꝛimo ene.clam ferꝛo incautũ ſu Perat ſecurus amoꝑ nec in cõpoſitione inuenitur Et adiungitur nõ ſolũ ablatiuo ſed actõ teſte do⸗ nato·habet etiam diminutõem que in pᷣpõne 4 nũquã inuenitur ſic ergo a clã clanculũ veriuat ex hoc etiã clamdeſtinis clam aduerbiũ a clauibꝰ dictũ eo ꝙ ea que celare volumus claudimus eꝑceptum rviij verſtis⸗ dictõibo coꝛã ⁊ palam· “” Oꝛam apalã apud grecos aduerbia ſunt que ꝓpter dictas cauſas (vt pꝛiſtianꝰ ait) inter ppoſitões noſtri aſſumpſerũt.vnde ipᷣaa ſine caſualibo verbis poſſunt adiungi ea ad/⸗ uerbia dicere pleriq; ſolent.vnde vir. in pꝛio ene. coꝛam quẽ querit adſum. Idẽ in eodẽ poſtq; in⸗ trogreſſi coꝛã data copia fandi:vñ coꝛam? palã differut. coꝛã em̃ ad certas pſonas refertur: pal ad oẽs Zhe.in adel.cur non imꝑabit coꝛam. Idẽ in enncho. Si falſum aut fictũ continuo palam eſt Et coꝛã pñtes ⁊ coꝛã preſentibꝰ dicimus ⁊ co. T9. Hexl. ram indiget adiectõne palam non. donato teſte coram etiã habet cõtraria ſigniſñcatõnẽ clam ſem perq; in appoſitõne ingenir Avyceptum.xxrxix de iſtis pᷣpoſitio Le nbus ſine abſe ssä Ine ⁊ abſq; apud grecos aduerbia ſũt vt priſtianꝰ vult ꝓpter ſupra dictam cauſam habent em̃ ſᷣcationem negatiuã nec in cõpoſitõne inueniũtur Sine aduerbiũ etiã eſt ?⁊ impatm̃· ſʒ accentu differt qñ pꝛeponitur quẽadmodũ pone Prepoſita em̃ grauatur vtraq; ſillaba.vt ſine ti⸗ moꝛe.poſtpoſita vero penult imã acuit · vt vix.in.x· Se ſine pace tua atq; inuito noĩe treucri YIdem in pꝛimo geoꝛ· Te ſine nil altũ mẽs inchoat. abſq; wrovm plures cõpoſita fert᷑ eſſe a ppõne abs ⁊ q; coniũctõe· Sed vt priſtianꝰ ait.nũqᷓ; q; ↄiunctio in cõpoſitiõe vim ſu amittit. vt atq; neq; quocq;. ergo qñ amittit cationem mag ſillabica adiectõ eſſe videt · Eſt igitur abſq; ab abs oxoſita quõ ab vñ vndiq; ibi ibiqʒ ita itaq; qui cõiũctionis ſratia nunn remanet hec ille ceptum.xlde illa VEprepoſitione In NMNMNauãdo catha. vt priſtianus ait ſignificat hoc eſt ſi ad locũ vel cõtra demonſirat. actõ iungitur vt in vrbem vado. in adulter. in⸗ uenitur etiã ꝓ ad cũ huic caſui ppomt᷑ vt.vir.in i⸗ ene· Impulit in lat? ꝓ ad latꝰ.lucan in lij. in pu⸗ ppim rediere rates p ad puppim· ponit᷑ etiã apud oꝛatoꝛes frequẽt ꝓ erga.vt mẽs in te I iij s quiſq;. in quibꝰ Ve prepoſitione animus mes in te Mrepo vtrobiq; in erga valet in accuſatiuo iungi ꝓ ablatiuo Theren in Atelphis.in quẽ xempia fient. ꝓ in quo ⁊ ibidem vereoꝛ in os te laudare amphus ꝓ in oꝛe·Quan do vo ꝓ gꝛeca pᷣpoſitõe accipit᷑ apud nos ablatiuo ſeruit · vt in italia in vrbe in temꝑe In cõpoſitõne diuerſas habet fᷣcatões quã in appoſitõe · mõ em̃ priuatiua eſt. vt indoct iniuſtus iniquꝰ impius modo intẽtiua vt imprimo incuſo incumbo-irꝛi deo immitto hec priſtianus Sregbangue illa 6 Eppoſitöne ſub Vb ad locũ ſᷣcans ꝓ ante vel ꝓ per actiuo iungit᷑· Clir. in. ij. enei: poſteſq; ſub ipos ni⸗ tunt᷑ gradibo. Ideʒ in primo geoꝛ. at ſi nõ fuerit tellus fecũda ſub ipᷣm arcturũ Idem in ter cio ſub lucẽ expoꝛtant calathis/ꝓ ante lucẽ vlł per lucem Adẽ in primo enei- Urit atrox iuno ſub noctem cura recuſat pꝛo per noctẽ. Quãdo vero in loco ſcat ablatiuo pponit᷑· vt· vir · in. viij . arma ſub adueꝛſa poſuit radiantia quercu Odẽ in ſexto AVbant obſcuri ſola ſub nocte ꝑ vmbrã Idem in eodem. Quale p obſcuram noctẽ.ſub luce malig na eſt iter in ſiluis vñ (vt priſtian? ait )omis pᷣroſi tiones locales in tpibus reb ſimilẽ habent cõ⸗ fſtiructõm. Quõ em̃ dico ad tẽplũ.ſic dico ad tꝑs. ſub diem ſub iuſticiã ſub hoiem ſub tẽplo ſub Die ſub iuſticia ſub homiie. ſub muliere. In cõͤpoſi tione vero mõ localẽ vim retinet· vt ſubeo ſuppo⸗ no ſubduco ſubtrabo·mõ diminutõʒ vt ſubrixo J / . Fo. LXXII. ſubtriſtz ſuffundo hecille— ( crer illis pᷣpoſitõibo O2ESubter et ſupper— vhter ſup ↄtrarias fcatões hñt ⁊ vtrac; tam actio q́; ablatiuo iungit᷑.vñ.vir. in ſex⸗ to Sedibo optatis. gemina ſup arbore ſi⸗ Ddunt. id eſt ingemina arboꝛe ſidũt ſuꝑ Et in buo coliq fronde ſuꝑ viridi ſũt mitia poma Et in oc⸗ tauo. ferꝛe iuuat ſubter denſa teſtudine caſꝰ in qui bpꝰ lod (vt miti wlũt)/ figurate accipiunt᷑ loco ad⸗ gerbiox quõ poſt T añ circũ · Suꝑ tñ qñdo loco cxeponit᷑ ablatio iungit᷑ vt mita ſuꝑ priamo rogi tans ſuꝑ hectoꝛe multa Inuenit? tñ etiã cũ verbo adiuncta vł ntĩo pticipij in quo ſine dubio aduer piü eſſe oſiendit· vt vir. in prio enei. His accenſa ſuꝑ iactatos equoꝛe toto. Et in. xi ene. Ecce ſupeꝛ meſti magna diomecdis ab vrbe. legati reſponſa fe runt In ↄpoſitõne quoqʒ inuenit᷑. vt ſupeꝛ ſedeo ſuperuacu ſupuolo ſupeminet ſuꝑficies. Suꝑ tamen 1ſupra a ſupera- illud ꝑ awocopa hoc pſin copam facta ſũt. Sic em̃ antigin freqnẽter ꝓtule rũt ⁊ maxĩe Cicero in poematibo ſuis ⁊ in oꝛatoꝛe Toꝛn? draco ſerpit ſubter ſuperaqʒ retoꝛquẽs ſeſe in eodẽ huic ſupera duplices hũeros ad fixa vider Stella micãs tali ſpẽ taliqʒ nitoꝛe.a ſup deriuati ua fiũt ſupbo ſuper ſ uprem?. Süt 7 alie huius acceptiones quas breuitatis ca uſa omitto Mreceptũ · rliij· de hac ppoſitõne tenus Enus ppoſitio ſemꝑ poſtponit᷑ abltio vel genitio caſui moꝛe grecoꝝ vñ vir.in · iij · geoꝛ De Srepoſitione Ec crurum tenus a mento palearia pendent. Te⸗ nus ſemꝑ poſtponitur in ſingulari cũ abltõ.vt ha ctenus·verboten in plurali cũ gtõ.pᷣſertim moꝛe grecoꝝ cũ res eſt gemina vel nũero ſinglari caꝛ?ꝛs vñ vir · Crux tenus vel hiſpida nanti:Alia de hac dictione quere in laurentio vallenſi.li.ij.ca.x lv· XECceptum. Pliiij pe O* Spſitionibus in generaiu Ciendũ vt dicit priſtianus.ꝙ vᷣm grecos om nes prepoſitiones que ſunt xxvi.⁊ com poni pꝓoſſunt ⁊ apponiEt ſunt hee Synca⸗ tha.meta· Epi. peri.apo.hiſper.Anti.dia.En.em⸗ eis · es.ex·ec.pꝛos.pꝛo/:poti:pꝛoti·ana: para:axppi⸗ amphi.ipoape·yp:apud latinos vero quedã ſunt que componuntur T a ponũtur · vt ad.ob.per.a: ab· abs:de.ex.ante.circum.contra.poſt.trãs.cis·pᷣ⸗ ter.ꝓ·. pre. Sunt que nũquam componũtur.vt apud. citra.circa:erga.extra.infra.iuxta:pone.ꝓpe Fm vltra ſupra quaꝑ multe aduerbioꝝ vim hñt vt dictũ eſt Sunt que nũquam apponuntur.vt di. dis · re · ſe. an.co:con. Nee em̃ ſex in cõpoſitõne ſp inueniuntur que qᷓ;uis cũ ꝑ ſe poni nõ poſſunt ſeꝑate in cõtextu oꝛõisidoq; ꝑteſoꝛõis vᷣa rõne dici nõ poſſunt.tñ qꝛ vim ⁊ fcatõeʒ pᷣpoſitõnũ in compoſitione babent ⁊ in ipa compoſitione ſemꝑ. prepoſitiue inter prepoſitoͤnes cõnumerant᷑. Et di quidẽa diſ eandẽ ̃catõnem hñt quõa a abs. Sunt ãt ſepꝑatiue vt diuido diduco diſtrabo diſ⸗ curꝛo qõ apud grecos dia pᷣpõ facit:⁊ ſciendũ ꝙ; tüc diſ pᷣponit᷑ cũ ſequitur c.ł f vel p.vel s.velt Fo. LxXxXIII. vli loco ↄſonantis. vt diſcutio differo diffido di ffundo in quibus ſ.in f. cõuertitur euphonie cau/ ſa.diſpliceo diſputo diſperdo diſiungo 2c. Alijs ve ro quibuſcũq; conſonantib ſequentibus di pᷣpo⸗ nitur vt dimitto dirimo diduco digero diluo. 2 vbiq; ꝓducitur.excepto dirimo⁊ diſertus. lucanꝰ in.iiij. Sirimit tentoꝛia gurges Ydem in. v. Et non amiſſe diremit ſuffragia plebis. vir. in. v· Ce te deo dixitq; 1 pᷣlia voce dirimit Juuenak in. iij. didicit: nam diues auar? tant amirari‚tant?lau⸗ dare diſertos. Re videt᷑ a retro 1 ſpitõ. reuertoꝛ retrouertoꝛ recurꝛo retrocurꝛo ł ex hoc natũ eſſe aduerbiũ quõ ab extra· Se quoq; p dia greca pꝑꝛe poſitione ſepatĩa eſt vt ſecubo ſeparo ſeduco Eſt etiam abnegatiua vt ſecurꝰ ſine cura.a qua ſeoꝛ⸗/ ſum fit aduerbium vt a de deoꝛſum a ſun ſurſum quidã tamẽ ſe a ſemis(qð ſegꝑatõnem facit quidaãa a ſecus deriuari dicũt · Am etiã peri grecam pꝛepo ſitionẽ ſcat. amplectoꝛ ambio amputo in quo eti am additio cõſonãtis fuit ꝓpter m. Con piter lo⸗ co cũ ppõis accipi ſolet vtſ. upᷣ diximꝰ in cum Ca. vIII. de Interiectone HPSPreceptum primum Ainc vero de vltima paꝛteoꝛõnis ſcʒ de interiectione aliqua pᷣcepta ᷣm oꝛdinẽ ponemus de qua ſit illud in oꝛdine pri⸗ mũ:ꝙ aliqñ cũ aut aliq; leticiã magnã aut cũ moleſtiã aut cũ admiratõemaut indigna tiõeʒaut ſpem.aut timoꝛẽ aut aliãs hmõi animi L paſſiones ſcare volumus eas in dicendi ratione noſtra tractare poſſumꝰ hoc mõ Proch bone ieſu clemẽtiã tus imploꝛam? tantas. heu tanq; acer⸗ . biſſimas atq; intollerabiles bellox? penurie cala mitates.ſemꝑ ita patiemur.Elab qm infelici ce⸗ tam grauib mo loꝝ cõſtellatõne nati ſumus Sitan leſtijs ſemꝑ excruciari debeamus Sed heu benig . „ niſſime deus tua deniq; clementia conſiſi· vniuer ſum tue miſericoꝛdie bonitatem ſũmis precibus obſecramus vt tantoꝝ nos maloꝝ in comodis li⸗ beres in trãquilla nos ſtat/ ↄditõne ſtabilis Xoceptum.ij.de Hei P re et heu Ei quoq; et heu ſimile quid obtinent tñ alterũ datiuo alteꝝ actio iungit᷑ vt hei mi hi qualis erat quantũ mutatꝰ ab illo hec⸗ toꝛe ⁊ theren· heu me miſerũa fere cũ huiuſmoõi pꝛonominibo Nam cũ alio nomĩe frequentius ex probratõnem fcat vt Vir. heu ſtirpem inniſam Aliqñ etiam cũ ntĩo.vt idem.virx·heu pietas heu priſca ſides Cheren.in· adel. heu miſeriam heheu nulli caſui ſeruit.vt virgiliꝰ in bucco.heheu quid rvlui miſero mihi.ve quoqʒ datio.marcialis Car pere cauſidicus fert᷑ mea carmina qui ſit neſcio.ſi ſciero v tib i cauſidice.pcul apud quoſdam caſui ſeruit.vt apud curtiũ.pcul vrbem xevptum terciũ · 4 E decd Alduerbiũ vocandi eſt. vt & regina nouã cui cõdere iupiter vrbem Eſt admirandi. N Fo. LxxIII. vt iuuenals o qualis facies ? quali digna tabella Eſt indignandi vt cicero o tpao moꝛes,. optandi vt Clir. Adſis o tiñ ꝓpius tua iniuria firmes.o interiectio optantis aduentus eſt aut repente ꝑ⸗ cuſſi · Theren. in An. O ſalue pamphile hec dona/ tus. Eſt etiã nomẽ lre · o· ad omnẽ affectü cõöuenit vl miſeratõnis vl indignatõnis Jugitq; nomina tiuo actio vel ablatiuo.cicero.o:magna vis veru⸗ tatis o none ille ecembriſq; me cõſule fuiſtis Eto me miſer Interdũ tacemuso vt plimus in moꝛ hominem te pacientem ac potius durum ac SS 2 ceotumm iii ¶ pene crudelem quoq; pᷣpoſitio interiectio et nomen eſt. prepoſitiõ vt a ſũmo ad ymũ. Interiectio väyt in buccolic· a ſilice in nuda conmixa reli quit nomen ipſius litere vt ſupra diximus in ca⸗ pitulo de ppoſitionibꝰ Prerno quintum de pꝛo dictione H ro quoq; tam pᷣpoſitio quã interiectio.pᷣpo ſitio vt Air. xij. platio obteſtoꝛ ꝓ maieſtate tuox.interiectio vt Lucanus in tercio· pꝛo ſi remeaſſet in vrbem · giniunt tricenta trigintaocto latinitatis pᷣcepta Edita ꝑ · mgtm.michaelẽ lindelbach ex ochſẽfurt conregentẽ pro tũc in almo vniuerſitatis ſtudio Tübingenſi. HquiO Telse/MAXA 666 UBLAdOH uuOo lelseIAXA'MNNMM . 85 z? 1 8 1. 9 1e8 10 eleisolna-„PepuelS 10loelesqEe-e 2 A X M 61 81 Z1 91 9l vI 1 21 N 7 H „ 3 E — — 32 O 90ueleg O S . . 6 * “ . 2 * * * 4 .* . 45 8 35 4 4 7 2 4 * 4 . 4 * 3 4* 4 4 4 .* „* . 7* . . 4 5 . 6 5 — 4 “Dſ “ 3 *. S . „. . .