Cc32_fol_1
author: Reuchlin, JohannesandHeynlin, JohannesandGuarinus, Veronensis

(—5 w oααα .

Zrrr 4. a efl oza S⸗
, — relar-d

AHô.ο cM Z

1

N12511988990 0217
UIIHEIIHIINIMINMIIIUIuII
UB Tübingen

Uoca α ttμe[er

5
*
7„
rr. Pf.

,,, —

—

.
.
.
.
2
4
5

6£

1 „

BVnnt qui ſibi iam plurima comparareuo umm
lumina ſtatuerunt.a quoꝝ pꝛofecto lectiõe ſepꝰ dictionũ auertit ignoꝛãtia.faſiS
aanim legetis. cum oꝛationis vocabula minus intelligat Itaq; ne libꝛi qñq; nobiliſſi 4
mi aſtidio lectoꝛis arca reconditi rodantur tineis.ac cõſumantur cęteris ligniterme
tcibo. iſte omniũ vtiliſſimꝰ liber vocabulariꝰ.cui nomẽ eᷣſt bꝛeuiloquo Baſileę acri ſtu/
Diod olim electus⁊? emendata nitidaq; littera impꝛeſſus eſt. vt facile poſſit quiſq; omni
uunm autoꝝ lectoꝛ illud tanq; ad apollinẽ delphicum.id eſt. ad quoddã interpꝛetis oꝛa
culum recurrere.vbi ⁊ vocabula tam theologię vniuerſę.q; iuris vtriuſq;.ceterarũq;
facultatũ nõ ſine lucidis expoſitionibo reperiat. Nec eius in oꝛthographia obſeruãti/
auaanm tradiderim ſilentio. Habet em tot in ſe oꝛthographisę.id eſt.recte ſcribendi ratõis

conatus atq; ſtudia. vt neſciã ſi poſſit ipſi diligentia ſaltẽ aliqua pecunia pariter ęqui Af
piarari. Comperiet ſtudioſus lectoꝛ iädudũ latitantẽ diphthongoꝝ artẽ/quę debeat lo
Flllaba vel ꝑ ae.vel ꝑ oe.conſcribi.quid ꝑ i.vel ꝑ v.quid aſpiratõe vl ſine ea. Deniq; q̃ bio ſi
ſiit accentu quodq; vocabulũ enunciandũ. ſicunctas velim etiã eruditões vtiliſſi menent
mMmas hic expꝛimere.neq; mẽbꝛana ſufficiet neq; dies. Saneſciendũp lectoꝛis cuiuſq; mmeſel
in hũc libꝛũ introductõne.qꝙ ſunt quedam vel noue poſita vel abbꝛeuiata. Nam cũ ę. Alggnui
reperies.tm̃ valetq;tum ae.diphthongus quę pene ad ſimilitudinẽ e.litterę ſolet a no uicſts:
bdeis pꝛonũciari.ę vero pꝛo oe.ponitur.quę ⁊ ipſa diphthõgus inſtar e.litterę a plurib⸗ in
pꝛofert᷑. Item quę poniturꝓquae.Et pꝛep pꝛae. In quibus aũt dictionib hniummo d
di debeant diphthongi collocari. videbitur infra. tum in arte Guarini Teronẽſis lit ((am
teratiſſimi viri.tum in exercitatõe.hoc eſt in huꝰbꝛeuiloquivocabularij aſſidua lecti ꝰ·. W
one. Ibi em̃ in pꝛactica inuenies.quod grãmatici in ſpeculatione pᷣcipiũt. Itẽvbi pe. lqcla
coꝛ.aſpexeris.penultima coꝛrepta ſcito valere.pe.pꝛo.penultima ꝓqucta.antepe.ante ch
* penultia.me.coꝛ.media coꝛrepta.me.pꝛo.media pꝛoducta. Iteʒ vbi m.s.maſculini ge ((hac
neris ſecũdę declinationis.vel maſ.gene.maſculini generis. Itẽ.f.p.femini generia ainmve
meę declinatiõis. Item neu.ge.neutri generis. Item. .t.cõmunis generis tertie decli ecei
nationis. Item.ↄ.p.cõmunis generis pᷣmę declinatõis ⁊c̃. Inverbis quoq;.a.p.acti/ potuero
ui generis.pꝛimę cõiugationis.a.s.actiui generis.ſecundę. iugationis.n.t.neutri ge ifgeloci
neris.tertię cõiugationis.a.q.actiui generis.quartę cõiugatiõis.d.p.deponẽtis gene aapal
rri.is.pmę cõiugationis.Et ſic de aliiss. uunu
(Inpꝛeſe enti libꝛo continentur. . ſcſio⸗
Item ars diphthongandi Guarini Ueronenſis. iefn
Item cõpendioſus dialogus de arte punctandi.
Item tractatus vtilis de accentu.
Item Bꝛeuiloquus vocabularius.
Di
. pocè
cte
ð””
Poſn
eoe

ſeno.
nobilſ
ligninne
leracniſh⸗
iſchonn
Perisog
Ceternig
obſenig,
endinis
anterggni
guedcher
. Dang;
ves wſt
eicinſs
uncie.
ſolera no
plurib
iuſmmo
Miſislitt
ei,

Ntepennr
ſculiige
Venens)
rnedecli
1aa/
neutrige
tis gene

r.⁊ nõ ꝑnũ legẽdi

Nende.

Gnarinꝰ Ueronenſis Fleꝛo ſuo ſalutẽplu
Nrimam dioeiccc.

Vn fine cau
ſa factũ eſſe certo ſcio q;

bula ſcire te velle intel/
ligo. quonia m eã rem ⁊
adoꝛthograpbiaʒ recte
cribẽdi foꝛmulã ꝑtine

me meritus es.geſſero in ratitudinis mere
um eſſe cõfitear.erit neceſſe.Quo crimie ni/

hil grauiꝰ aut acerbiꝰ vel apud perſas puni

riteſtis ẽ Tenophon. DSubinde cũ neglige/
tia ⁊ vitio libꝛarioꝝ omnẽ ferme diphthon/

goꝛn ↄſuetudinẽ abolitã aut depꝛauatã aſpi

ciam.itã vt bꝛeuis ſepenumero ſyllabas ve/
tuſtiſſimis codicibo diphthõgis notatas cõ
periam. Uñ ipſaꝝ rõem aut vſum aucuper
vix ſatis ſcio. Eteo magis ꝙ q̃ poſtulas di/

cto citiꝰ fieri feſtinãtiſſimus vrges. VUeruʒ

enimuero vel laboꝛẽ potiꝰfugiſſe me arguaſ

decreui.q;tũ vna tumultuaria lucubꝛatiõe
potuero.ad te ð diphthongis colligere qꝗ la
tine locutionis memoꝛia ſuppeditarit. aut ſi
qͥd paululuʒ gręce ex doctiſſimo ac impmis
humaniſſimopᷣceptoꝛe meo Manuele chꝛy

ſoloꝛa deguſtaui. Et vt Ciceronis pcepto
faciliꝰ de q̊ͥ diſputat᷑poſſit intelligi ſermonẽ
a definitõe ꝓficiſci.ſatiꝰ eſſe arbitroꝛ.

¶ Quid ſit dipbthongus.

Diphthongus.eſt duaꝝ vocaliũ cũſingule
vocẽ ſuã ſeruẽt.in eadẽ ſyllaba cõplexio.vt

aes. Nec ius.vas.qua diphthongos ꝑutan
dum erit.cũ nec i.nec u.ſuũ ſᷣuare ſonuoſtet

Differt aũta monophthongo diphthong? E

ꝙ hec duas habere vocales.illa vnicam dũ
taxat cernit᷑ vt Eoa.vbitris monophthon/
gus eſſe dephendis.Dicta igcirco diphthõ
gua.qꝙ binis conſtare vocalibo videat᷑. Dis

em̃ gręci bis.⁊ pthongon ſonum appellant.

Noſtri quattuoꝛ fecere diphthõgos au.eu.
ae.oe.Quidã ei.diphthongũ adijciũt. Tle/
rum grecoꝝeã eſſe diphthongũ manifeſtũ ẽ
qui cũ plures habeãt diphthongos cęteris

Smiſſis ꝗ nihil poſito cõducũt.aliquas at /
tingam ex qͥb deriuari noſtras liquet. cum

R diphthonganda voca/

ocumentuz pᷣſtare poſſe ·
cognoꝛis. Qua quidẽ in re quid agã ſubdu
bito. Nã niſi tuę moꝛẽ volũtati.qͥ de me opti

ſn latinũ vertikaut ꝑ diereſim. boc eſt ꝑ ſyl
labaꝝ diuiſionẽ vtraq; manẽte littera. inai
ſoluit᷑. vt maia. aiax. Aut ſine dięreſi ĩ ge di⸗

eu diphthongon latina ↄuertit oꝛõ.vt eurꝰ.
theſeus. Aut in es. vt achilles. vlyſſes. per⸗/
ſes. Aut in u. ſolã. vt fugio.in oe.vt comędia
tragedia. vt in oe vertimꝰ.vt pęna ⁊ phenix.
vel in u.vt puniceꝰ. Diſſoluit᷑ interdum. vt
troia.q́; aut ꝑ dięreſim in a.⁊ in u.cõſonan /
tem ſoluim.vt naunis. Aut in an. diphthon
gon. vt naufragiũ.aula. auſterus. Et vtad
noſtras redeamꝰ ge. diphthongon quidam
paſſim ptulerũt.vt ſyllę.galbę. amynte muſe
Nõnulli ꝓ ſecũda eiꝰ littera.i.e.moꝛe gręco
rum i ꝓnũciauerũt Quaꝓpter maro ni anti
qtatis amãtiſſimꝰ aulai p aulę.⁊ pictai p pi/
ctę veſtis ſuo inſeruit carmini. vt Aulai in
medio libabãt pocula bacchi.Diues equũ
Diues pictai veſtis ⁊D arni. H
ingulares generãdi ⁊ dandi caſus ⁊ pla
les nominandi ⁊ vocandi in pma declinati
one. diphthongo finali in ae.notari certiſſi/
mũ eſt. vt Cyr.
Plurima qᷓ; deriuatoꝝ noĩm in eus exeun
tium diphthongant᷑. vt ea potiſſime qa vo/
cabulis in a.aut in e pductã exeũt.aut in ge.
yt Clerona.veronęꝰ. Oytilenę. mytileneuſ
Athenę.athenę. Nunc cũ nulla de au.⁊ eu
extet ambiguitas.de ae.⁊ oe.dicendum eſt.
Etpᷣmo de ae.ſeruato alphabeti oꝛdine.cui

phꝛthongon traſit vt pęan. paleſtra. eneas. in

gendo compereris poteris.
¶ Dediphthongo ae in oᷣmis ſyllabis..
Eacus ⁊ ab eo deriuata.vt ęacides.

Hec cũ cõpoſitis.vt hec⸗cine.
Egdes ⁊ ab eo nata.vt ędifico.ędepol.ędituꝰ.

quęcũq; memoꝛiã fugerint. tute addere ꝗ le

edilitas.
Edus. *
ge.capꝛa.⁊ ab eo edita.vt Egis clype pal/
ladis.ęgloga.ęgoceros. Capcoꝛnus.
Eger. ęgritudo.ęgrotus.
Egeus ⁊ ab eo dicta vt ggides.ęgenm mare
eęgina vrbs ⁊ mulier. W

Elianus ꝓpꝛium nomẽ virrr.
Helios ⁊ heliades ⁊ heliogabałꝰe.ſimplici
ſcribenda erunt. .
Ema ſanguis.gmarotbis cęterl.E Mathia⸗

abſq; diphthongo.

latio.

Emulus grece. lepidum latine ſignificans?

fraudulentum.

Emypliꝰ?⁊ ſua deriuata vt emylian. einylia.
neas cũ ſuis deriuatis. vt neis 4 cheadcs.

Enigma fᷣmo obſcurus.
neus.i.ereus. M
Enos loci ꝓpꝛium ⁊ la us. cum mſu uis derinat;
yt Apanęos ⁊ paraneſis admonitio.
Enobarbus. Eneus.

Eolus rex ventoꝛum. ⁊ quęal ab⸗ eo deriuant

vt golides.ęolis.ęolia.
Eoles populi. colicus.

Eon. ſeculũ ⁊ ſua.vt eoni.i. ſempiter.

uum Eppra vrbs.

Epolus. paſtoꝛ capꝛaꝝ. ? ab eo nata. vt cpo, 2

lium capꝛaꝝ grex.

Equus ꝓ iuſto.⁊ quęab eo. vt gqualis. eane

uUus.equo. ęquas. equinoctiũ. cquiparo. eq;/

ualeo.ęquitas.ęquoꝛ.ęquoꝛis.Equus vᷣo ꝓ
animali nullo modo diphthongon patitur

Hema ſanguis
Hemebetum carminis genus.

Hereſis ⁊ a ſe deriuata. Fraphereſis: dye

reſis.ſynęreſis.⁊ hereticus.

Hereſius viriꝓpꝛium.
Pereo ⁊ deriuata.vt beſro
Eſchynes
8. greus. ęratus
Sſculapius Eſculus

Eſtus ⁊ quę ab eo funt. vt eſtuo. eſtas. cum
pꝛole ſua. vt eſtiu⸗ DVMB
Eſopus Elſchylus.
Etas. etacula diminutiuum ſuum.
Eternus ⁊ xternitas.
Ether ethereus
Echra fulgoꝛ celi
Etra mater Theſei
Ethiops ⁊ ethiopia
Einluo tolt O=SS
talus ⁊ etolia
Sn meliz fllabis
Acheus. nomen gentile
Alceus poeta
Acteon ꝓpꝛium nomen viri
Acteus litteralis
Anapeſtus.pes metri
Anapea genus auis
Aneus Anteus
Arie us Arideus
Alcfeus. adoniiab alra locoderiuatii eſt⸗

Ariſteus

Emulus : 4 ab eo deriuant. vt emuloꝛ en

aiif ineaT in pmis ſellabis. 1
Celebs

Clęemens

Cebes ppꝛium loci. Philoſ. ophi autẽ nomẽ
Cebes ꝑe. ſinoplex ſcribi debet

Cęcus ⁊ cęcitas.
Cecias.ventus qͥdam Cxciliꝰ ꝛ cæcilia
Cędo in omnibus tempoꝛibꝰ.vt cędebat.ſᷣ
terq; in ſᷣterito ⁊ ab eo deſcendentiba.⁊ ceci/
di. cecidiſſe. Cedo aũt dare locũ deſignans

ſfmplici e. ſcribit
LCeęlum. ⁊ ꝗ abe eo. vt celeſtis ⁊ clebs

Celo celas Cs Eeneus zium viri
Cherephon

Chere p ſaluie

Cnodoxia noua Porig. pinani aũt gloꝛia
e. ſimplici ſcribes. ⁊ cenothaphiun
Eelſar cũ ſuis.vt ceſ. arian. ceſarea. cklaries.

Cetera.cęteri.

Eetus ꝓ ↄuẽtu /ꝓ piſce aũt e.ſimplici ſcribit
Cepi cũ ſuis deriuatis ꝑ e.ſolam.vt ceptus

inceptus.ince toꝛ 2 pᷣceptoꝛ.

L n medijs ſyllabis.
Cacademon. rinſgli⸗ M.
Chaldeus Chbameleon alal
C Ehbamemela herba Chimera
KCynedus XLynęgirius
Circęum oppidũ CLChlena veſtis
Evxꝛeneus Zbamelium berba⸗
Alytemeſtra
elittera Dinpmis.
Dęedalus
Demon ⁊ demonium
Dieta. .—
n medijs ſelabig.
Diceęeus.iuſtus .. .
Diczagcbus· Dicfarchu.
Diereſis.

Dꝛaceęna.dꝛaconis ſemina.

Heęebꝛeus
Fudemon. fxlix. Et quoniã ſepiſſime pꝛof.

ph.poſitũ animaduerti.cũ idem fere ſint.vt

ſuga fama nuͦ in locũ f.ph.ſupponam
Ph. in pꝛimis.
Pheaces. populi.
hedon nomen philoſoppi
Phedra. phędron.? phędros

Pheton .
In medijs
8 Pblegrea. P aniſens Pherelc.
elifen li. in pꝛimis
B ea quęe ge dic Ab porlecludogeoꝛ

Ca.7 geometria. que⸗ ſolo eiſcribunt

X Cheronia vrbs.

Hepheſtion.

S
—— N —
—

SBeon flunius

Igumæę?. qꝛ a loco ine deriuakvt idume?ę

H Jugdeęus.⁊ iudea

Beſea ſacula
BGBetulus Baius

Gneus qðꝑ C. Eribit ſonat tg. vt Caius

Bꝛecus ⁊ gręcia.⁊ grecanic' ⁊ gręcienſis
E lenla5 bis

BGynecia. bona dea a noſtris dicta

Byneces mulieres

Byneceũ. mulie diuerſoꝛiũ

elittera J.

. Igdens mons Nrrwrihvin⸗ localenomen

Jera mulieris ꝓpꝛium

Iſeus.rhetoꝛ quidam flinuins.
Hymeneus
C De littera A.
Ledo ⁊ ſua deriuata. vt leſus

DMNanerxins philoſopbus
Pyꝛeus. athenienſis poꝛtus. ä
Platęa bertpliutsenlineres. M
Ptolomę pileus pꝛiſũ.

e littero O.
Quęe relatiuñ ſingulare ⁊ plurale in oĩ gene
re.qcũq;.ꝗqdam.aliaq; id genꝰ ſeruãtia.
Que vo ↄiunctio ꝑ e.ſolam
Qusero ⁊ ꝗ ab eo. vt qſtus ⁊ q̃ſtoꝛ ãſtura. g/
roꝛ paſſiuũ.Queroꝛ vᷣo ꝓ lamentaio⸗ e. ſim⸗

plexhʒ ⁊ pmã bꝛeuẽ

Quelſo. M .

C De littera 8.

Rheda ꝓ curr
We lirtera S.
Sepe cũ ſuis = epiſfimee

4ellus ðD ſepenumero
Zemargius ⁊ lemargia. ingluuies Sgbeuns Saguceus.
4eſtrigones. populi Letus Scęuola Seuns
Tenug ALeua veſtis Secula phera.
¶n medijs Speleum. S nca. ð
Teena Lacęna —[NDelit .
LALaceędemon. Lacędemonius Leenarus mons
L.ieus.bacchus. ðM Tenia vitta
Liceus Ledęus imeus viri pꝛopꝛium
. Helittera M. Tropheum Trocheus.
. Dachera Meanger fluui . Belinem C.
Menades.mulieres inſane Ue ecos VUccoꝛdia.
Menalus mons Deonia Deoe diphthongo.
Meon balia. ꝑs laconie. S
MHeotis. palus. Bewnicns Economus. diſpenſato: familię. zab. eo vt
Megera Dsulchel. gconomia *gconotnicus. D
HBuſeus ppꝛium Edipus Edipodes.
¶Der littera . Ebagdes pꝛopꝛium viii.
Haʒargus 2 aren? Hep vtiq. Haoenos vini.⁊ ab eo. hgnophopꝑ. vas vina/
Peiltrera . Enotrij.ſabini D rrium
ſogan eus pꝛopꝛium viri l
Pedagog'. alia qᷓ apuero derinankv. vtpe/ nomaus. ßUU
domãtia. pędeutes.pᷣceptoꝛ in gymnaſjis Eſtrum pꝛo aſilo
Peon medicus quidã a q̃ peęonia hebo. ‚— n medijs
Peędia.infantia diſciplina Amgbeum carminis genus
PPeon pes metricꝰ ealijs litteris
Palemon C gleſyria. cana ſyria 1
Pꝛeda ⁊ pꝛeędoꝛ Zobuun rita⸗ cõmunis vt monachog
Pꝛeędiũ ⁊ eiꝰ diminutiuũ diolum. ꝓpiꝓ incibbio
Pꝛeneſte 2 ßzneſtinus Kgna cibus ſerotinus
Pꝛes pꝛeędis Potidea. vrbo Leus. gigas gliuorcelin.
Pꝛe poſitio cũ ſuis cõpolit. vt ceps. bſu. Cęrillus pꝛopꝛium Argſus. rex.
Pꝛetoꝛ. pᷣtura.pᷣtoꝛium Eili⸗ foſſe pꝛope rhomam
Pꝛęlium Pꝛemium. Epicenum F-. gdus.
ꝛeter 7 pteran - RJ Püsnenon. dux quidam.
Paleſtra ? paleſtrites Phenix. phenicia. pheniſſa Fen mnum.
Parrs palsſtina⸗ IFanus. y inerniis: Fmernior. D
. 3
£☚

6.

Fetus Fgtura Fkglirx
Phebus ⁊ phebe.nõ aut epopebuas
Phꝛonęa. puidentia Phedoꝛ?.
Aędoꝛ:ia.dicacitas.mnoꝛdarx Menia
Monęcus.poꝛ ſic ab hercule dict.
Hech?z męcha Meric' ꝓpꝛium viri
Meret ⁊ męroꝛ ꝓ triſticia.ñ aut ꝓ meritãdo
Menetius.pater patroclii J

Melibeus Meledia
Hogdępoꝛus.viattoꝛ:!-——
Hoodępoꝛicũ.ad iter cõſcriptũ opus

Pꝛohemiũ Paremia puerbiũ Pena

Peni. p afris Penitentia Penitet.
Paundia almodi
reęcen.oppidi Tręgceniuns
Schęnobates.cõſcenſoꝛ funium

ompendioſt. us de arte punctandi dia/
logus fgliciter incipit. =

giſter. Et tu chariſſime adoleſcens.
D. NunKd olim audiuia te/doctiſ/

hmemg puciandirõem / nedu iegen: verũ
Diceẽti/iil ⁊ auditoꝛi/nõ ꝑuũ adiumẽtũ pᷣſta

re: M. Sic eſt. ↄſentanea etenĩ pũcta/diſ/

iungẽd as lectõis ꝑtes ſeꝑant.ꝓnũciãtꝭ ſpi /
ritũ recreãt. auditoꝛibuſq;/ oꝛõis ſenſus di/

bi in pmis / d eſt puůct?: M. Ja fere dictuʒ

puto. Eſt em ſignũ qð vel figura/vel moꝛa
ſua/clauſulas ſeꝑat.ſenſus diſtinguit.aium

recreat.ſi paciũq; cogitãdirelinqᷣt. Et fit aut
moꝛa ꝓnũciatiõis ⁊ tꝑis:aut impᷣſſione cala

mi.qᷓ pũctoꝝ/alt᷑ alteriꝰ ſignũ eſt.dũ eĩ ca/
lamo recte foꝛmat᷑.viã q̃ſi pnũciandi oñdit.
cũ aũt pnũciatõe:modũ recte foꝛmandi.D.
XYZuiꝰ aũt cũ impmit᷑ calamo: figure ẽ᷑: HD.
Mõ vnvꝰ:mõ aliꝰ/atq; alꝰ: put agoregatio

vocũ recte poſtulat. Quinq; em̃ modis ppe

qdẽ foꝛmari p̃t.q re/qͥnq; dicim eſſe gene

ra pũctoꝝ:vᷣgulã/coma/colũ/periodũ/pun

ctũq; interrogatiuuʒ. D. Hec &̊ definias. et

ſingula vbi locanda ſint:onde. O. ꝑlibent

HNã vᷣgula eſt ꝑpẽdicularꝭ linea/dextrãvᷣſus
ꝑtẽ erecta ſic/Que rite ponit᷑ poſt dictioneꝭ
vᷣbo ac ꝑfectiõe carẽtes. vocat᷑q; a clarꝭ vi
ludi ſubdiſtinctio. Cõma eſt puciꝰ cũ vᷣgu⸗
la ſupiꝰ eleuata ad modũ pᷣme vᷣgule ſic vel
ſic: Etlocat᷑ↄgrue pꝰ dictiões hñtes vᷣbũ:ſʒ
pfectiois exꝑtes. cui nomẽ diſtinctio ẽ. Co/
ion/eſt puncæ planꝰ ſᷣm impᷣſſioneʒ calami
ſic. Qui tametſi recte ponat᷑ pꝰ dictões debi

Iſcipub. Salue mgf egregie. Da

. .
tũ vᷣbſi ⁊ pfectiõʒ hñtes:ſiãt tũ oꝛõni qͥpiam
ñ ipꝑtinẽs iũgi poſſe:q̃ q deʒ oꝛõ/nom̃ clauſu
le ſoꝛtita ẽ.Perioc'è/eſt puct planꝰcũ virgu
la curua infer ſiue deoꝛſum ducta ſic: Pũ
ctus interrogatiuꝰ/ẽ pũciꝰ planꝰ cũ virgula
retoꝛta ſic? Et locat᷑ recte poſt oꝛõʒ interro/
gantẽ.vt intelligis ne ea q̃ dixi? Eth ſũt ge/

Bera puũctoꝝ qb clauſulas diſtinguere de/

¶ Parẽcheſimvo/qꝗ ab incepta clauſu/
la ſʒ nodũ pfecta/claudit᷑:duob ſemicircuł
(ſic em̃ pleriq; eã vt h̊ vides: notare ſolent)
poteris intercludere.D.video. H. Sũt tũ
alia pũcta duo/q̃ clauſulas nõ reſpiciũt.al/
teꝝ q̊ꝝ reꝑtũ eſt/ad incognitñ ſiue nomẽ ſi/
ue cognomẽ ꝑſone ſignificãdũ.aut etiã loci
vel dignitatꝭ. Cui pũcto nomẽ/vt qbuſdaʒ

bigcer gemihiter eſt. Bis eteni ꝑ traſuerſü
coõpmit ſic. 2 nt.
cte fieri ſolet ꝑ traſuerſum ad dextrã ꝑtẽ pꝛo

Alteꝝ ſemipunctũ noĩant.qð re

tractũ:cũ in fine alicui linee dictio ſcindit᷑i
altera mox linea ſuſcipiẽs cõplemẽtũ ſic/vel
ſic:.D.Et nũ qͥd diceret/vt de his q̊ꝝ exem/
plũ ſuꝑiꝰ neglexiſti:ſaltẽ paruũ nũc ponereſ
M. Decet vtiq;.q̃re h ſic exeplũ. Cu negle/
cta debita ꝑtiũ oꝛõis ↄſtructiõe/recta pun/
ctãdi rõ hainõ poſſit: dʒ hꝰ artꝭ cupidꝰ/im/
bmis grãmatice pᷣceptis operã dare. Inq ð
cooꝛdinãdis dictiõib/ꝑfecta rõ tractat:D.
Et dic parit᷑ ſi placet:q̃ pacto pũcta ipſa (vt
diriſti)oñduntviã ꝓnũciãdi: H.Saltẽ in
moꝛa tꝑis. Clirgula em̃/dũ ꝓpnũciasgpuam
tꝑis moꝛã exigit.Cõma/lõgiuſculã:cum ſu
ſpẽſa tñ voce. Colon tandẽ ⁊ periodꝰ ꝓlixiꝰ
interuallũ deſiderãt. Hec de rõe pũctadi/ſi
ad exercitatiõʒ accõmodauerꝭ. tibi ſufficiẽt
ꝗ ñ̃to aio ſuſciꝑe velis.D.qᷓ; tiſſimo. Sem
per valeas pᷣſtatiſſime mgr᷑. H.⁊ tu amãtiſ/
ſime adoleſccss, „
ee ee gine
¶ Gacipittractat de accentu perutilis

Ccent ẽ artificioſa modulatio vo
cis in ſignificatiua platiõe.Tres ſi
quidẽ ſunt ꝓlatõs.ſ.mellica ꝗ attẽ/
it᷑ in catu.⁊ illi adiacet neuma.qð eſt cantꝰ
Metrica q̃ attẽdit᷑ in ſcãſione metroꝝ.⁊ illi
adiacet tpᷣs. Significatiua ſiue pſaica q̃ at/
tendit᷑ in cõi ſᷣmone. ⁊ illi adiacet accentus.
Sũt aũt tres accẽt pncipales.ſ.acutꝰ qͥ fit
ꝑ eleuatiõʒ voc.vt in pma ſyllaba hꝰnomis
dñs.⁊ repñtat᷑ ꝑ figurã ꝗ ðꝛ oxia.ab oxi qd
eſt acutũ. Gꝛauis qͥ fit ꝑ inclinatõeʒ voc. vt
ptʒ ĩ media ſyllaba ⁊ vltia hꝰ noĩs dñs.⁊ ex

Oè —

pꝛimit?᷑ ꝑ figurã q ðꝛ baria a bari qð eſt aue.

Circũflexꝰ qͥ fit partim ꝑ eleuatiõʒ.ꝑtim ꝑ ĩ
clinationẽ vo. vt ptʒ in penł.hur infiniti/
ui amare.Circũſflexꝰ hodie ponit᷑ cuʒ acuto
nec eit i vſu nr̃o.pꝛopter hasres ſpẽs tribꝰ
cenſet᷑ noibo.Oꝛ nãq; accẽt ꝓpt᷑ acutũ.tenoꝛ
ꝓpter guẽ.tonꝰ ꝓpt᷑ circũflexũ. Uel iõ ðꝛ accẽ
tus ab accinẽ̃do.i.ad ſignãdũ aliqᷣd canen/
do.qꝛ ad ̊ eſt accẽt inuẽtꝰ vt ſigtio dictiõis

melrꝰ diſtinguat᷑ Tenoꝛ ðꝛ a tenẽdo.qꝛ vna

ſyllaba magꝭ minꝰ ve tenet᷑. Lon q̃ſi tonan
di moch Kegnleve gecetn ſunt tales. Nul/
la dictio de natura acuit vltimaʒ niſi greca.
vt Aybie. Agathe. vel hebꝛaica vt dauid et
Jacob. Itẽ nulla dictio naturaliter bꝛeuis

circũflecti ðʒ qðᷣ mõ accipit᷑ pacui. Itẽ oĩis

Dictio regit᷑ vno ſolo accẽtu.Ois dictio mo
noſyllaba ̃ʒ cõem modũ legẽdi hʒ accentũ
acutũ.vt fex⁊ lex.⁊ lis ⁊ res. Iteʒ oĩs dictio
byſſyllaba acuit pmam.vt vᷣgo.deꝰ.rhoma.
Itẽ ois dictio triũ ſyllabaꝝ ⁊ pluriũ habẽs
penł.naturalit᷑ longã hʒ accẽtũ ſuꝑ ipᷣam pe
nul.vt foꝛtuna hẽe poeta. Itẽ oĩs dictio tri/
um ſyilabaꝝ ⁊ vltra.hñs penł.naturalit᷑ bꝛe
uẽ acuit añpenł.vt dñs ⁊ iuſticia ¶ De ſcõᷣa
regula excipiunt᷑ pła.ſ.ergo qñ ponit᷑ p cau/
ſa ad dr̃am ſui qñ eſt ↄiũctio illatiua.vt hoc
facio ; tui.mõ acuit vltimã õ regulã de byſ/
ſyllabis. Puta qñ ponit᷑ p ſiẽ.ad differẽtiam

pvbbi puta in ĩꝑatiuo. Ponepꝓ retro ad diffe/

rentiã vᷣbi pone in imꝑatiuo. Una.i.pariter
aduerbiũ ↄgregãdi ad dr̃am noĩs vna ĩ ab/
latiuo femino. Circũ vl pᷣpoſitio vł aduer/
biũ ad dr̃am act hꝰ noĩs circ circi.¶ Itez
aduerbia ĩ c.termĩata.vt illic.iſtic.illuc.iſtuc

illac iſtac.illinc iſtinc. Iteʒ ↄciſa vt fumat ꝓ

fumauit.pmas ꝓ pmatis.ſic em̃ declinabat᷑
antiqͥtꝰ.Et coꝛrupta ꝑ ↄpoſitioneʒ vt viden
id ẽ.videſne.ſatin ꝓ ſatiſne.et apocopata ab
inde cõpoſita.vt abin.dein.ꝓin.in qw redit
natural accẽt qͥ debebat eſſe ſuꝑ ſyllabã in
cũ eſſet longa poſitõe.Hei interiectio ad ditf
ferẽtiã ꝓnoĩis ei.acuit vltimã q̃ tñ ꝓ mono/
ſyllaba vtunt᷑ poete.Ouidi Hei mihi qͥd fe
ci q̃̊ me furoꝛ egit amantẽ.Dij⁊ ij.⁊ cui.⁊ hu
ic ſunt dictiöes monoſyllabe.vñ ĩ metro de
bẽt acui ſim regulã de monoſyllabis.tñ poe
te in metro aliqũ diuidũt dij ⁊ cui.aliqñ pꝛo
monoſyllabis vtunt᷑ Dij tñ ⁊ ij ſcribũt᷑ꝑ du
plex.ij. z ꝓferẽda ſunt ꝑ vnũ.iuxta illð Eber
hardi. Gcribe dij lege di ſi vis vrbanꝰ hꝛi.
Et doctrinale dic̃. I ꝓfers ⁊ di.dʒ tñ ij.du/.

pla ſcribi. Itẽ Falſo aduerbiũ ad dram ab

—

latiui noĩs falſo.⁊ ſiłr eo.vno.illo. It? Cu⸗
ius ntũs ad dram gti cu. Intro ad dram
vᷣbi qñ eſt aduerbiũ. Si aũt querat᷑.quarei

multis alijs tal dr̃a non ſeruet᷑ vt mõ.citoet

ſero.Dicendũ q; in vltima ſyllaba taliũ ſuf/
ficit dra cꝑis.nã qñ ſunt aduerbia hñt vlti/

mã cõem.iʒ qũ ſunt ablatiui hũt ea longam

datiui vᷣo aduerbialit᷑ poſiti pducũt vltimã
ſemꝑ.⁊ remanẽt noĩa q;uis aduerbialit᷑ po/
nant᷑. Canis vᷣo nõ mutat accentũ.ad diffe/
rentiã hu vᷣbi canis.qꝛ vtraq; eſt pncipalis
ꝑs. Cetera aũt hñt dr̃am ꝑ accidentia ſua.
vñ nõ eſt mag neceſſitas ꝙ in oib inter qͥ ca
dit dꝛa ꝑ accentũ diuerſitas aſſignet᷑. Cõci/
ſio impedit nõ ſolũ ſcdᷣam regulã de accẽtu
veꝝ etiã tertiã ⁊ quartã.nã ſuꝑ quãcũq; ſyl
labam fuerat accẽtus in integra dictõe.ſuꝑ
eandẽ remanet in cõciſa.vt amat pamauit.
ſicut em̃ erat accẽtus acutꝰſuꝑ ma.in verbo
amauit.ſic ſuꝑ eã remanet in coꝛrupta. IJdẽe
accidit in multꝭ deſinẽtibo in as.vt noſtras
veſtras.cuias.arpinas.rauennas.optimas.
⁊ his ſimilib.quoꝝ nti erant olim noſtratis
veſtratis.cuiatis.optimatis.ſic etiaʒ quiris
⁊ illic ⁊ iſtic acuũt vltimã.qꝛ eoꝝ integra oli
erãt qͥritis.illice.⁊ iſtice.ſʒ ꝑ ↄciſionẽ noſtro
tꝑe ꝓferunt᷑. Hoc etiã ↄtingit in vtis apoco
patis.vt Uirgili Domiti. Hercuri.Tales
em vocatiui acuũt penulł.qᷓ;uis ſit bꝛeuis ſiẽ
illa eadẽ acueret᷑ ĩ vtis ſi diceret᷑ o. Uirgilie

o Domitie.o Mercurie.⁊ acuunt᷑in ntis o

rum.vt irgiliꝰ ⁊ Domiciꝰ.?⁊ Mercurius
Nota aũt ꝙ ↄciſio nõ impedit naturaleʒ ac/
centuʒ niſi mutet᷑ t̃s.vt petijt p petiuit peti
nit ꝓducebat mediã. ſʒ qꝛ mutatũ eſt tps.i.
bꝛeuis añ vocalẽ ſucceſſit p lõga.remãetac/
cent ſuꝑ añpenł.ſᷣm regulã.Silr ẽ ĩ audijt
ꝓ audiuit ⁊ ſilib. Itẽ ↄciſio nõ ĩpedit regu/
lam de accẽtu ſi nõ remanet vocał in ↄciſio
ne.ſʒ cũ ꝛ deũ ꝓ deoꝝ acceẽt ſᷣm regulã ma
net ſuꝑ pmaʒz.qꝛ media ſyllaba o.ſuꝑ quam
erat accẽtꝰ ĩ integra amota eſt.vñ ↄciſio itelli
git᷑ nõ mutato tꝑe ⁊ vocali remanẽte. Iteʒ ſi
remaneat vocal ⁊ mutet᷑ ſignatio dictiõöis ũ
ipedit᷑ regła.vt cũ ðꝛ docibilis.qꝛ dic aptitu
dinẽ in ſᷣmone accẽt eſt ſuꝑ ci.ſʒ ſyncopati
ðꝛ docil ꝙ diẽ aptitudinẽ ĩ homie vł realia
aĩata.⁊ ẽ accẽtꝰſuꝑ do. Itẽ ñ impedit᷑ regla
ſi mutet᷑ ꝑſoꝛõis.vt cũ ðꝛ coloꝛo accentꝰ eſt
ſuꝑ mediã.ſʒ inde deriuat᷑ coloꝛ qd hʒ accen
tũ ſuꝑ pmã.ſicẽ honoꝛ ab honoꝛo.laboꝛ a la/
boꝛo.⁊ odoꝛ.ab odoꝛo.Cãoſotij fitõ gene⸗
rales raglas ð accẽtu.vt cuia cuiũ ge ut vl.

ꝓpteroſoꝛtiũ ſui maſculini qð eſt cuiꝰ. Utra
qᷓ ⁊ pleraq; tã in feminino qᷓ; in neutro acu/
unt penul ꝓpter ↄſoꝛtiũ ſuoꝝ maſculinoꝝ.q̃ᷓ
ſunt vterq; ⁊ pleruſq;.cuiꝰ etiã cã pᷣt eſſe cõo/⸗

iictio encletica ſiue epithaſis.i.ſyllabica ad

iectio.ſ.q;. Uſus etiã facit ↄ naturalẽ ⁊ gene

ralẽ regulã de accentu.vt facio cis.cũ habe
at pᷣmã naturalit᷑ bꝛeuẽ.acuit eã in cõpoſitis

nõ coꝛruptã.vt calefacio.cis.cit.tepefacio.

cis.cit.acuit penł.in ſcdᷣa ⁊ tertia ꝑpſona.Si

AQAut mutat᷑ a.in i.bꝛeuẽ hʒ accentũ vt inficis

haꝛabeat pmã bꝛeuẽ. Itẽ vſucapio.is.it.acu/
iii penul.in ſcdᷣa ⁊ tertia ꝑſona. Itẽ ſatiſdare
gacuit penł.cũ deberet eã coꝛ.ſicẽ venũdare et
circũdare.̊ auũt accidit.qꝛ in.ff. ⁊ in alijs li/

cit. Idẽ ðꝛ de fideiubeo.bes.bet.cum iubeo

bꝛis aliqñ ðꝛ ꝙ reꝰ dʒ adeſſe ſatiſq; dare Itẽ

vicecomes ⁊ archicoquꝰ.⁊ noĩa numeralia.
vt vigintiduo.vigintitria Fio etiã in cõpo/
ſitis acuit vltimaʒ in ſcdᷣa ⁊ tertia ꝑſona.vt
tepefio.fis.fit.⁊ ceterꝭ. Itẽ encleſis.i.inclina
tio immutat naturalẽ accẽetũ in pᷣncipio ⁊ fi/

ne. In pncipio ꝑ iſtas ꝑticulas.ſi.nõ.⁊ ne.

väy03fsöt ſiqͥs. nũqͥs.⁊ neqͥs. Iſte em ꝑticule incli/

nãt accentuũ ſequẽtis ſyllabe ad ſe.ita ꝙ non

eſt pncipalis ſuꝑ ſequentẽ ſyllabã.ſʒ ſuꝑ pꝛi
mãa ꝓpter eandẽ encleſim ðꝛ neqñ.ſiqũ.añpe
nul.acuta cũ deberet acui penł.q̃ eſtlonga
poſitiõe. Similitaliqñ acuit anpenul.cau/
ſa ↄſoꝛtij de ſiqñ ⁊ neqñ.⁊ ad differentiaʒ hꝰ

ablatiui aliquãto.ꝓpter theutunicos qͥ faci/
Fit etiã encleſis in fine ꝑ has con
iunctões q;.ve.ne.q̃ inclinãt accentũ pᷣcedẽ
tis ſyllabe ad ſe.vt legiſne.putaſq;.cõmuni/
terue.ita ꝙ vltima ſyllaba dictiõis pᷣceden/

tis acuit᷑ ⁊ ipſa encletica ſꝑ guat᷑.⁊ ſic coꝛrũ/

pit᷑ ibi vuplex accẽtus.qꝛ ĩ dictiõe pcedenti

mutat᷑pncipalis accẽtꝰ qͥ eſſe deberet ſuꝑ añ
penul.vel ſuꝑ penł.⁊ ipᷣa ↄiunctio encletica
q̃ deberet acui guat᷑.Qñq; tñ nõ inclinat ac
centũ pᷣcedẽtis ſyllabe qð ſit ꝓpter coꝛruptõ
nẽ pᷣcedẽtis vocał.vt heccine.cũ deberet di
ci heccene.coꝛrupta eſt ſyllabica adiectio qꝛ
noõ erat de ſubſtatia dictiõis.⁊ hoc factũ eſt
cauſa elegãtie vł cauſa neceſſitatꝭ.qꝛ noneſt

ponẽdus accetus pncipalis ſuꝑ ſyllabicam

adiectionẽ.cũ careat ſenſu.ſimilit in vndiq;

92eniq; nõ inclinat᷑ accent pᷣcedẽt ſyllabe
qꝛ vocalis ẽ ibi coꝛrupta.nã vndiq; cõpoſi/
ttũ eſt ab vnde ⁊ q;. deniq; a denuo⁊ q;.Cau
ſa etiã differẽtie qñq; encletica nõ ſᷣuat vim
ſuã.⁊ vtiq; ⁊ itaq; acuũt añpenł.qñ ſũt com
proſite dictiões.qñ vᷣo ſine cõpoſitiõe ponũ/

*

tur hñt accentũ ſuꝑ penł. Ceſſat q̊ʒ inclina-
tio pᷣcedẽetis ſyllabe qñ encletica cõiungitur
monoſyllabe.vt mulier virq; currit.nõ eſfimn
inuenit añfinalẽ ſyllabã quã inclinet. Amit
tit aũt ↄiunclio encletica vim ſuã cã coꝛru/
ptionis vel differentie vł monoſyllabe.non
aũt ꝓpter interrogationẽ vtqͥ dam dicunt.vt
cũ ði.Curritne ſoꝛtes platoc;ʒ. Ipſa em̃ cõ
iunctio videt᷑ retinere naturalẽ accentum.i.
acutũ.qð alibi nõ facit.ſʒ h̊ͥ accidit pꝛopter

modũ loquẽdi.ipᷣa m inclinat accentũ pᷣce/
dẽtis ſyllabe.ſ.to.cũ ðꝛ platoq;. Ipſa qͥʒ en/

cleſis facit.vt dicamꝰ vbiq; me.acuta.q;3uis

ipᷣa ſit cõis.pꝛofertur aũt encletice h̊ pᷣpoſi/
tio cũ qñ poſtponit᷑ pnoĩbo me.te.ſe.noh̊.vo

bis.qꝛ ipᷣa grauat᷑ac ſi eſſz vna dictio cũ pᷣce
dẽti ꝓnoĩe.⁊ ponit accentũ ſuꝑ ſyllabã pᷣce/

dentẽ vltimam ablatiuoꝝ.vt nobiſcum vo/
biſcũ. Nobis pᷣponit ꝓpter vitandam cace/
phaton. vobis gũt ꝓpter conſoꝛtium. pꝛece/

dente aũt monoſyllabo ablatiuo.nõ videt᷑i

clinare.cũ ipſe ablatiuꝰ ꝑ ſe acuat᷑.vt cũ dici

tur.mecũ tecũ.ſecũ.niſi dicat᷑ ꝙ inclinet ac/

centũ ad ſe.qꝛ ipſa pᷣpoſitio inclinat᷑.i.graua

tur. ſi aũt alijs ablatiuis poſtponat᷑ acuit᷑ vt
qſcũ.qbuſcũ.⁊ H iõ.qꝛ poteſt eiſdẽ pᷣponi.vt
cum q.a quo vel a qͥ.⁊ cũ qͥb. Diſtinctio fa⸗/

cit cõtra generales regulas de accentu.vt in

interrogatiuis.infinitis.relatiuis.ꝰiunctio
nib ⁊ ppoſitionibo. Relatiuũ relatiue ſum/

ptum vel infinite tentũ grauat᷑ in oib ſylla/
bis.vt ſocrates eſtalbo.qualis eſt Johãnes.
ſocrates bñ legit.qualit᷑ legit plato. Neſcio
qualis ſit plato.qualiter legit martinus.ſed
interrogatiue poſitũ ſi eſt monoſyllabũ acu

itur.vt quo vadis. ſi eſt pollyſyllabũ acuit pᷣ

mã.vt qualiter currit petrus.qualis hõ diſ/
putat.ſimiliter acuitur quando ponit᷑ extra
locutionẽ.i.materialiter.vth̊ vox qꝗð eſt no/
men.he voxqualis eſt relatiuũ. Hoc in/
finitũ qͥ habet duplicẽ infinitatẽ. nãe

naeqpol/
let huic infinito qͥs.vt Neſcio qͥ currit.i.qͥs.
⁊ tũc acuit᷑qũq; reqͥrit duo vᷣba. vt qͥ interfi
ciet tyrannũ pᷣmiũ accipiet.i.qͥ cũq;.⁊ tũc hʒ
accentũ grauẽ. Idẽ dicendũ eſt deↄſimilib⸗
infinitis.vt qualis.qualiter.quantꝰ ⁊c.⁊ ſer
uat᷑ idẽ in ntõ ⁊ in obliquis.QOñ aũt talia po
nuntur relatiue diſtinguendũ eſt.quia ſi po
nunt᷑ in cõtextu.id eſt.in eadẽ clauſula cum
ſuo antecedenti grauant᷑ ꝑx omnes ſyllabas
⁊ hoc eſt in locutione poni.vt ſocrates qui

cæurrit mouet᷑.⁊ qualit᷑ legit ſoꝛtes legit mar⸗/

tinus.ſi vero ꝑ ſe ponant᷑.i.extra ↄtextum.i.

in alia clauſula. tunc acuunt᷑ illꝗ ſyllaba ad ſyllaba dictio acuat pꝛimã ⁊ triſſyllaba me/
quã ꝑtinet accẽtus regulan.vt Soꝛtes cur diam ꝓdu.Et ſi media eſt bꝛeuis acuit ante
rit qͥ mouet᷑i.ſoꝛtes currit ⁊ iße mouet᷑. Et penul.ſaluis exceptionibo ſupꝛadictis. Hec
ſic ſumit᷑ in Luca qͥ fuit Jacob qͥ fuit Heli. pᷣpoſitio vᷣſus poſtpoſita accuſatiuo trabit ·
Suiut em̃ hmõi nomia ⁊ aduexbia iceptiua ipᷣm ad faciendũ vnũ aduerbiuʒ locale. fm⸗
clauſulaꝝ.⁊ tũc faciũt relationẽ explicitã. et quoſdã.vt italiã vᷣſus.⁊ tunc acuit᷑ penł. vel

—

tũc acuunt᷑ ad oñdendũ hãc vim. Qũq; aũt
inſerunt᷑clauſulę ſui ancedẽtis.⁊ tũc faciũt
relationẽ implicitã.⁊ tũc trahunt᷑ a ſuo ance

dente. ⁊ iõ amittũt naturalẽ accentũ.⁊ regũ/
tur gui.Et hʒ locũ pᷣdicta diſtinctio in oĩb
noĩb interrogatiuis ⁊ aduerbijs.qᷓ relatiue

accipi pñt.vt qlis.quant.qtiens.q̊t.cuius.

cuias.quo.qua.vñ.⁊ vbi.qñ.cũ.q;tũ.q̃liter.

quotẽnis. Eſt q diſtinctio cauſa q̃re cõpo/
ſita ab inde acuũt añpenł.vt exide.deinde.

ſubinde.cũ penł. q̃ eſt lõga poſitiõe acuide/

beret ſm regulã. Pꝛiſcianꝰ aüt dicith ꝑ gre/
ciſmũ fieri.qꝛ ſic accidit ĩ aliquibꝛ aduerbijſ

grecꝭ.⁊ hoc fit ne pᷣpoſitio uideat᷑ venire per
appoſitionẽ. Sʒ eadẽ rõe cõpoſita ab intus.

⁊a lõge ⁊ ab oꝛſum.vtdeoꝛſum.ſic deberent
pferri. Dicendũ ꝙ oẽs ↄcoꝛdãt ꝙ in deinde

ſubinde ꝓinde.⁊ cecerꝭ cõpoſit ab inde.añ/
penul.acuat᷑. Et ſiłr a qñ compoſita.vt ſiqñ

nendã ꝑſuadet᷑ ſuꝑ bibliã vt talia etiã in añn
penultima acuant᷑. Qui at coꝛrigit nõ mul/

tum inſtet ſʒ potiꝰ diſſimilet.qꝛ hoc non vi/

detur autoꝛi.ſ.Pꝛiſciano.niſi de cõpoſitis a
quando ⁊ ab inde. Ut etiã aduerbia a no/

minibo diſtinguant᷑ ↄtra quartã regulã hec

aduerbia vltimo acuunt᷑.alio.aliq̊.⁊ alias.

¶ Cauſa etiã diſtinguendi pᷣpoſitiones vari/
ant accẽtus ſuos.de qbus tres regule dant
¶ Pꝛima eſt ꝙ pᷣpoſitiones ꝑ ſe plate tcuun/
tur in fine.quãdo ſe ponũt᷑ materialiter. vt
ad que pars eſt. Becunda regula eſt ꝙ pᷣ/

poſite ſuo caſuali.vt extra domu.iuxta poꝛ/
tam.vel interpoſite ſuis caſualibo.vt domũ
extra tuã.vel pᷣpoſite caſui relato ad ſuũ ca/
ſuale.vt extra mũdi terminos grauant᷑ in oĩ
bus ſpllablo. (ertia regula eſt ꝙ pᷣpoſiti
ones poſtpoſite caſib quos exigunt.vel po/
ſite ꝑ defectũ verboꝝ.vt tu mihi de multis

natis ſolus ſuꝑ.id eſt.ſuꝑes. vel poſite ĩ fine
yt mille hoĩes venere ſupꝛa.ſeruant genera
Hlem regulã:vt ſcʒ monoſyllaba acuat᷑.⁊ diſ/

erat ſuꝑ eã. Sic vultei. Pompei.⁊ Uirgili.
neqñ.aliqñ. In alijs aut nõ oẽs concoꝛdat.
vt abint.deintꝰ.a longe.delonge.deoꝛſum.
⁊ deſurſum.deinceps.decõtra. Ideo de qũ
⁊ inde indubitãter teneamꝰ ꝙ ab eis cõpoſi /
ta debẽt in añpenultima acui.cetera aut ſũt
regulariter ꝓferẽda.tũ ꝓpter ↄfoꝛmitatem te

dicat᷑ ꝙ ſunt due ꝑtes.⁊ verſus inclinat ac/

centũ pᷣcedentis dictiõis ad hanc ſyllabam
ver. omnes alie grauant.⁊ illa ſola acuitur

ſiue circũflectit᷑.⁊ eſt encleſis. Coniunctões
cauſa diſtinctiõis variant accentũ.nã pᷣpo/
ſite grauant᷑ in omnib ſyllabis ſuis.vt Soꝛ
tes currit.igit᷑mouet᷑.poſtpoſite vᷣo ſeruant

accentũ regularẽ. vt Soꝛtes currit. mouet
igit᷑⁊ hoc pᷣter encleticas que poſtpoſitegra

uant᷑.quẽadmodũ ſi pᷣponerent᷑.Diſtinctio
regularis accẽtus cogit accentũ in alijs ſyl
labis qũq; coꝛripi.vt meimet grauat me qᷓ;
uis ſit longa ꝓpter pꝛincipalẽ accentũ.qͥ erat
ſuꝑ pꝛimã.quãdo dicebat᷑ mei.quẽ nõ potu

it mutare ſyllabica adiectio.Et ſic tene de ſi

milibus.vt egomet.illemet. Sic in imꝑati/

uo dicimꝰ. bñfac.calefac.ponẽtes acceẽtũ ſu

per vltimã.qꝛ pncipalis accentꝰ in integro

⁊ tepetfit ⁊ calefit.de q bus dictũ eſt. Item

accentũ ponimꝰ ſuꝑ hãc ſyllabã li.in h̊ dtõ
alicui q̃ metrici vtunt᷑ tanq; triſſyllabo vnð
deberet acui añpe.ſʒ ꝓſaici eo vtunt᷑ tãq; te-
traſyllabo.iõ ponũt accentũ ſuꝑ eã quã hñt

ꝓ añpenul. De interiectioniba nõ poteſt da/

ri certũ documentũ.nec de barbaris.niſi ꝭ
ꝙ omnis barbara vox non declinata latine
Accẽtũ ſuꝑ extremã ſeruabit acutũ. Inter/

iectiones quoq; in fine ſepiꝰ acuunt᷑. Inc.
terminata dicũt qͥdã in fine acui.vt allec.al/

lecis.De bñfac.pᷣdic.⁊ introduc.⁊ſimilibus
nõ eſt dubiũ de allec ſatis appꝛobat vſus.de

donec nõ foꝛte ſic. Interealoci ꝓ vna dictio
ne computat᷑.⁊ vt follat᷑ omnis ambiguitas

a fmone ꝓpꝓferat᷑ ſub vno accentu ⁊ ponatur
ſuꝑ anpenł. In libꝛo accentuũ qͥ ðꝛ Pꝛiſcia

ni ðꝛ ꝙ aduerbia in e.terminata bꝛeuiant᷑ in
penl.vt hodie.ſedule.que a/ pꝛio nomineve
niunt ꝓpducuntur.vt Tulliane. Martiane
Di in m.pꝛoducunt᷑.vt meatim.tuatim Si
in i.bꝛeuiantur vt veſperi Si in o.cauſa dif
ferentietſin vltimo ſeruant accentum. vt fal/
ſo. Si in a.ſimiliter. vt vna.ne putet᷑ eẽ no/

men. Si in as. in vltimo vt alias.ne nomen
eſſe videat᷑. Si in rbꝛeuiãt᷑.vt bꝛeuit᷑. Si in

ol.ſilr vt edepol. Si in c. in vltimo fᷣuãt ac/
centũ.vt illic iſtic. Si in s.bꝛeniãt᷑.vt fudit᷑

4 .

Ad habendã aliquã noticiã de accentu nõ

debet pſaic? ignoꝛare. ꝙ oẽ pᷣteritũ diſſylla/

bũ pꝓdu pmã.vt moueo moui. vñ in cõpoſi/

tis illud ptm ſᷣnat illa candem ſyllabã in ac
cæẽtu acutã.vt cõmoueo cõmoui.ↄtero ↄtri

ui.decerno decreui. Excipiunt᷑ ab iſta regu
la pterita qᷓ hñt vocalẽ añ vocalẽ.vt rui.fui.

ſpui.q̃ ꝑ ſe poſita pᷣmã hñt bꝛeuẽ.⁊ in cõpoſi

tione accipiũt accentũ grauẽ. vt interfui.cõ
ſpui. coꝛrui.Excipiunt᷑ etia iſta pᷣterita bibi.
a bibo.ſfidi a fido.ſcidi a ſcido.dedi a do daſ

ſtetia ſto. tuli a fero.q ꝑ ſe hñt pᷣmas bꝛeues
in vᷣſu.⁊ in cõpoſitis accipiũt accentũ guem
ſiue pᷣma vocal maneat ſiue mutet᷑.vt imbi/

bi. circũſteti.ↄdidi. ⁊ ↄtuli. Tie nrerita gemi
nata coꝛripiũt duas pᷣmas ſyllabas.vt tun/

do tutudi.cado cecidi.⁊ ſic penł.ſiue mediã

coꝛripiũt tã in vᷣſu q; in pſa in ſimplicitate.⁊
in cõpoſitione ſi abijcit᷑ vna de geminatꝭ.il/
la q remanet grauat᷑ ſiue coꝛripit.vtocidi cõ
tudi.ſi vo remanet accẽtus guis erit ſuꝑ pe/
nul.vt pᷣdidici.circũdedi.circũſteti. Ab iſta
regula excipiũt illa q̃ hñt poſitionẽ.vt moꝛ⸗
deo momoꝛdi.ſpõdeo ſpopõdi.curro cucur

ri q̃ ꝓdncũt penł.tã ſimplicia q; compoſita.

Excipiunt᷑ etiaʒ duo ſine poſitione.vt cedo
cecidi.ꝓ ferire vł incidere.⁊ pedo pepediꝓ

ventũ fetidũ facere.q̃ ꝓdu.me.in ſimplici.et

in cõpoſitis penł. vt ↄcido ↄcidi.excido ex/

cidi.me.pdu. Itẽ oẽ ſupinũ diſſyllabũ ꝓdu.

pmã.vt motũ.fletuʒ.⁊ ſic cõpoſita ꝓd. penlł.
vt cõmotũ.defletuʒ. Excipiunt᷑iſta.ſ.itũ ab
co.is.quitũ a queo.qͥs.citũ a cieo.es.ſcðe cõ
iugationis.ſitũ a ſino nis.litũ a lino.nis.da
tum a do das ſtatũ a ſto ſtas.ſatũ a ſero ris.
ratũ a reoꝛ rerꝭ.rutũ a ruo ia.q̃ oĩa in cõpoſi
tis bꝛeuiant᷑ in penł.vt ↄcitũ.oblitũ.dirutũ
circũdatũ.⁊ ſic de ſinguł. Excipit᷑ ambituʒ
ab ambio bis. qð ꝓdu.me.⁊ ſtatũ de ſto.as.
⁊ ſtaturꝰ q̃ ꝓpducit ſyllabã ſta.Ablutũ bꝛeuia
uit Seduliꝰ licẽtia poetica.ſed cõiter tene/
tur ꝙ lutũ de luo ꝓdu.pᷣmã. Uerbalia in n.
deſinẽtia veniẽtia a vᷣbis pᷣme ⁊ q̃rteↄiugati
onis. venientia etia a vᷣbis tertie ↄiu.deſinẽ
tib in vo.diuiſas ſyllabas ꝓdu.penultimã.
vt amamen.audimen.acumen. Sʒ venien/
tia a ᷣbis ſcdᷣe vł tertie ↄiuga.nõ deſinẽtibꝰ
in vo.coꝛr̃.penł.vt ſedimẽ.tegimẽ.Deſinen/
tia in ilis.a nomĩbo deriuata pð.penł.vtab
edes edilis.a ſedes ſedilis.a ſenexſenil.a pu
er puerilis.ab anꝰ anilis.pᷣter parił a par.ri.
qð coꝛt. HNeutra in le terminata ꝓdu.mediã
vt ſedile.monile.ouile.cubile.Deſinentin in

ilis. ̈balia vel ꝑtecipialia coꝛ. penł vta fero

fertilis.ab vtoꝛ vtilis.a texꝰ textilis.a fictus
fictilis.Deſinẽtia in aris a noibo ſiue verbiſ
deriuata ꝓdu.penł.vt popularis ſcholaris
militarꝭ Denominatiua in ela. deſinẽtia pð.
penl. vt tutelꝗ. cautela.ſuadela.cãdela. De/
nominatiua in na deſinentia pdu.pe.vt do/
ctrina.regina.medicina.leena. In vra. deſi⸗
nẽtia ꝓdu.pe.vt ſcriptura.cenſura.tonſura.
Deſinẽtia in go.triſſyllaba vł vltra ſiue ſint
derinatiua ſiue pᷣmitina ſiue cõpoſita ꝓdu.
penl.vt virago.cõpago.imago.chartago.ſi
milago.rubigo.erugo.Denominatiua ĩ do.
deſinẽtia tã a noĩboq; a verbis vel ꝑticipjs

deriuata mõ c.mõ i.longã hñt añ do. mõu.
vt dulcedo.turpedo.libido.cupido.foꝛtitu
do.magnitudo.habitudo. Denominatiua
in al.deſinẽtia.ſi pᷣmitiua eoꝝ habuerint pe/
nuł.ꝓdu.ipᷣa q̊; longam hñt penł.vt ceruix

ceruical. tribun tribunal. vectus vectigal.
Di pmitiua eoꝝ habuerint penł.bꝛeuẽ.ipᷣa

quoq; hñt penł.bꝛeuẽ.vtanimꝰvel aĩa.aĩal.
Denominatiua in etũ.hñt penł pð.vt roſe/
tuin.vinetũ.dumetũ.nucetũ.quercctũ.De⸗

nominatiua in bulũ deſinẽtia ſi habeãt i. vł
a. añ pe.? ſint tetraſyllaba vel yltra.coꝛ.j.vel

a. añ bulũ.vt cunabulũ.vocabulũ.veſtibu/

lum. In ar deſinetia a noĩbo deriuata ſi con

ſonantẽ habeãt añ r.ꝓdu.pe. vt lacus.lacu/

nar.lupa.lupanar. Si vᷣo hñt vocalẽ coꝛt᷑.
vt laqueꝰ.laquear.Ab hac regula excipiunt

ſubligar ⁊ ſpecular.q̃ coꝛr.me.⁊ tabular eti/

am. Denominatiua a gtõ ⁊ dtõ.addita tas.

coꝛ.pe.vt bonꝰ ni.bonitas. ꝓbus ꝓbi.pꝛobi/
tas.rapax rapacis rapacitas. Denominati/

ua in Rlie i gle nros pe wanimmalls ie

fluuialis.le. Uerbalia quoq; in elis.deſinen
tia pꝛodu.penl.vt patruelis.crudelis.fideliſ
Denominatiua ſine vᷣbalia in oꝛus ꝓdu.pe.

vt honoꝛus.canoꝛꝰ.ſonoꝛus. In oſus deſi/
nentia du.penul.vt vẽtoſus.ſpecioſus.vir

tuoſus. Denominatiua in atus vel in itus

vel in vtus.pdu.penl.vt tunicatꝰ galeatus.

maritus.turritꝰ.coꝛnut aſtutus. Poſſeſſi/

ua in cus deſinẽtia coꝛ.pe.vt italicus.iliacꝰ.

Poſſeſſiua in nus.a duabo arboꝛibo coꝛ.pe/
nul.vt oleaginus ⁊ faginꝰ.Etab aduerbijs
cꝑalib. vt craſtinus ⁊ ſerotinus. In tinus.
ſi non habẽett.a pᷣmitiuis coꝛ.penul.vt din/
tinus.craſtinꝰ. Si habẽt.pdu.vt a matuta
matutit.mediaſtinꝰ a medio ⁊ ſtando vei te
nendo. Hyacinthinus. adamantinꝰ z ame/
chiſtinus coꝛ.penul.in verſu fm poetas. ſed

=

in pſa gcuũt. Scom em̃ ditatẽ bꝛeniant pe.
pyſſinꝰ.ſmaragdimꝰ.coccin.hyvacintinꝰ ada
mantinꝰ.amethiſtinꝰ. cryſtallinus.qꝛ poete
coꝛripiũt noĩa qᷓ ſumunt᷑ a noĩb lapidũ vel
floꝝ. Et regula Pꝛiſciani de galib poſſeſſi/
uis ꝓducẽdis ĩtelligit᷑ de latimis.pꝛedicta ãt
ſumunt᷑ a grecis. Sʒ in inꝰ deſinẽtia acuit

vyſus ĩ pꝛoſa. Unũ eſt etiã qð coꝛ.qᷓ;uis ñ ſu/

maka floꝛe vel lapide. vt murinꝰ a mura ar/
boꝛe. Poſſeſſiua a pmitiuis in a. venientia.
pꝛodu.pe. vt a ſylla ſyllanꝰ.a rhoma rhoma
nus. Itẽ a płalibo diphthõgatiſ pꝛoð.pe.vt
a thebe thebanꝰ. Itẽ a noĩbo in ius vl qduer

bijs in e.hñt añpe.longã.vt Pompeiꝰ pom/

peiar. Juliꝰ iulianꝰ. quotidie qtidianꝰ. me
ridies meridianꝰ. Itẽa deſinetibo in cus vel

in cuł.hñt pꝛoð.a.pe.vt ruſticꝰruſticanꝰ.tu

ſcuł tuſculanꝰ.q̃ a byſſyllabis pꝛodu.j.me/
diam. vt poꝛcꝰ poꝛcinꝰ. Itẽa neutris in um
hj'ñt a pꝛoõð.vt oppidũ oppidanꝰ. Itẽ plerũq;
a tertia declinatõe hñt a.pꝛoductã.vt mons
montanꝰ.ſol ſolanꝰ. Iteʒ neutra in e.dant i.
pꝛoõ.vt mare marinꝰ.pᷣneſte pꝛeneſtinꝰ. iteʒ
q̃ hñt pares ſyllabas ĩ ntõ⁊ gtõ dãt i.pꝛodu.
yt hercules lis.herculinꝰ.verres verris ver
rinꝰ. Itẽ a noibo bꝛutoꝝ hñt i.pꝛoð.vt aper
apꝛin. ceru ceruinꝰ. foꝛmica foꝛmicinꝰ.J.
yel e. añ culꝰ vel cula ſꝑ recipit accentũ bꝛe/
uem ĩ pꝛoſa.vt igniculꝰ.ouicula.nubecula.
yulpecula. Heutra in oꝛ.deſinẽtia? greca in
oꝛ.coꝛ.penlł.in obliqͥs.vt marmoꝛ.oꝛꝭ..⁊ deri
uata a pmitiuis coꝛripientib pe.vt memoꝛ.
memoꝛis.a memoꝛo.as.qð coꝛ.me.⁊ bicoꝛ/
poꝛ bicoꝛpoʒꝭ.qð cõponit᷑ ab h̊ noĩe coꝛpus
qð coꝛ.pe.in obliqͥs.cetera pꝛoð.penł.in gtõ
yt amoꝛ amoꝝꝭ. vxoꝛ vxoꝛis.arboꝛ arboꝛis.
nõ fuat regulã. qꝛ deriuat᷑a robur o? quod
coꝛ.me.in obliqͥs. Indecoꝛ.indecoꝛis.coꝛr̃.
pe.in obliqͥs.qꝛ olim antiqͥ coꝛripiebant de
coꝛ.oꝛis.in obliqͥs. Iſta noĩa femur o?. ro/
bur oꝛis. ebur. boꝛis.iecur.coꝛis.coꝛ de.ĩ ob
liquis. In ix.maſculina latina coꝛ.pe.in ob
liqͥs.vt calix.icis.foꝛnix.icis.barbara q̊ʒ vt
volux voluc. In ex.quoq; e.in i.coꝛ.muta/
ta.vt apex apicis.vertex vᷣticis.remex migis
pꝛet᷑ veruex vᷣueci. Heutra in us d. vel l. vel
n. vl p.pꝛecedẽetibo e.coꝛ.hñt in obliqͥs vt põ
Dus põderꝭ.oł olerꝭ.onꝰoneris.opus operꝭ
Neutra in ar. deriuata pꝛoð.pe.a.in obliqͥs.
yt calcar.arꝭ.toꝛcular.larꝭ.pꝛet᷑ iubar quod
bꝛeuiat᷑ in obliqͥs. Teſte Uirgilio. Jubare
exoꝛto.Aduerbia q̃ fiüt a dtõ per additõem
ter bꝛeuiant᷑vt foꝛtit᷑. felicit᷑. Aratrũ ſꝑ debe

E ne das verbo ſiſit poluyllaba no/

ret pꝛoduceremediã. qꝛ a. vocal ſp nataliter

longa videt᷑ vt arabaʒ.aratoꝛ aratrix arare.
Juuenał coꝛ.pe.hꝰ dictiõis bombycinꝰ di/
cens. Delicias et panniculos bombvcinos

vrit. Attede ꝙ noia a ciuitatibo vl locis alijſ

ſumpta qᷓ vident᷑ patria ſiue gentilia cũ repe

riunt᷑ in byblia ĩ ita pꝛoð.pe.⁊ ſunt cõis ge.
vt hieroſolimita.aſcalonita Si v̈o terminẽ
tur in ites.pꝛodu.pe.⁊ ſunt m.g.⁊ pᷣme decli

natõis vl tertie.vt theſbites.te.vel tis.ſᷣm ar

tẽ. Sipvo terminant᷑ in itis pꝛoð.me.ſeu.pe.

tis. bitidis. amonitis.itidis.¶ Nota q; non

põt recte accẽtuareqͥ neſcit ↄiugatiões vᷣbo/
rũ diſtinguere ⁊ obfuare.nã qñ in pᷣma ↄiu
gatione venitur ad triſſyllabas vł tetraſylla

bas partes.ſꝑ ꝓducẽda ẽ penł.vt ĩ amo.maſ

amamꝰ. mat.amabaʒ. bas.amabamꝰ. batis
⁊c̃. Excipit᷑ ptm̃ pluſq;ꝑfectũ.qð coꝛ.penł.

in tetraſyllabis.vt amauerã.ras.rat.⁊ futu/

rum indicatiui eiuſdẽ in pmis⁊ ſecũdis per

ſonis płalib.vt amabimꝰ.bitis.⁊ ptm̃ perfe
ctũ ⁊ pluſq;perfectũ.⁊ futuꝝ ſubinctiui. Ex
cipiunt᷑tñ ab hac regla q̃dã irregularia in ̊
vᷣſuopꝛehẽſa q̃ͥ nõ ſeruãt oĩno foꝛmã ĩ pꝛete/
ritis.vñ v.Cre.do.do.mi.iu.ſto.pli.co.fri.
ſo. ne. ve.la.ſe.cu.to.De vᷣbo aũt do das.no/
ta ꝙ in cõpoſitis debemꝰcoꝛripere a.qñ vẽit
penl.⁊ debemꝰ e.pꝛoducere pꝛeterq; in ptõ.
ſcas O, de lõgat᷑.ſʒ da ſp bꝛeuiat᷑. Pꝛeteritũ
detur bꝛeuibus tñ e. bꝛeuieẽ Scðaoiugatõ
in triſſyllabis vł vltra ſꝑ coꝛ.pe.ĩ pᷣma perſo
na.vt ſedeo.video.rubeo. In płi pntis tꝑis

4

indicatiui modi ſꝑ pð.pe.pme ⁊ ſcde ꝑſone
vt ſedemus.ſedetis.⁊ in toto ptõ imperfecto
pꝛoð.pe.in triſſyllabis łᷣ vltra.vt ſedebã.as.
bat.ſedebamꝰ.batis.bãtDe ptõ perfecio nõ
põt dari certa regła niſi ꝙ in facientibo ptm
in vi diuiſas ſyllabas ſꝑ i.pe.coꝛ.in plłali.vt
docuimꝰ.erubuimꝰ.⁊ eſt veꝝ in q̃libet ẽᷣbo⁊

ↄiugatõe.vt fuimꝰ.ſpuimꝰ.amauimus.ſedi
mus.legimꝰ.audiuimꝰ. In ptõ pluſqᷓ;perfe/
cto coꝛ.pe.in toto ſingulari.vt ſederam.ras.

rat. ⁊ in tertia perſona płis nũeri ſederãt.in

futuro triſſylł.⁊ vltra pð.pe.in toto ſingłlari

vt docebo.bis.bit.⁊ in tertia płis nu.vt do/

cebũt. In pñti imperatiui pdu.pe.in pma ?⁊

ſecũda perſe ong plis nũeri.vt ſedeamꝰ.ſede/
riſſyll.? vltra ꝓdu.pe.per totũ
In pñti coniuncto optatiui ⁊ pꝛeterito con
iuncto eiuſdẽ pð.pe.per totũ.in futuro pð.
pma ⁊ ſecunda pluralis numert᷑ in pꝛeſent

te.in futuro tri

ſubiũctiui ſimiliter. In pᷣterito impfecto p/
du. oẽs. In pᷣterito ꝑfecto coꝛ.oẽs. In pluſ
q;ꝑfecto pðᷣ.oẽs. In futuro coꝛ.oẽs.In ĩfi⸗

nitiuo pdu.pe.in triſſyllabis.⁊ vltra.tã in p

ſenti q;ᷓ in pᷣterito ꝑfecto ⁊ pluſq;ꝑfecto.In
ſcdᷣa ↄiugatõe ſꝑ e.penł.pð.añ re.ta in acti/

uo q; in paſſiuo ⁊ deponẽti. excepto futuro

docebere. ¶ In tertia ↄiugatõe pma ⁊ ſcdᷣa
płis numeri indicatini modi coꝛ.penł.vt le/
gimus. legitis. In pᷣteruo imꝑfecto ꝓ. penł.
ptotũ. In ptõ perfecto ꝓdu.ſcdᷣa ſingularis
numeri.a ſcdᷣa ⁊ tertia płlis numeri. Inpꝛe/
terito pluſq;ꝑfecto ꝓdu.pma⁊ ſcðᷣa pluraliſ

numeri. In imꝑatiuo ꝓdu.pᷣma ꝑſona pln/
ralis numeriin pñti. In futuro ꝓdu.omẽs
pluralis numeri. In pñti optatiui pꝛodu.pᷣ
ma ⁊ ſcdᷣa plłis numeri. In ptõ coniunctio
pꝛodu.oẽs. In futo pꝛodu.pma ſcõᷣa płis
numeri. In pñti ſubiunctiui ſiłr. in ptõ im/
perfecto ſimiliter. in pꝛeterito perfecto coꝛ.
oẽs. in ptõ pluſq;ꝑfecto pꝛodu o ẽs.in futu/
ro coꝛ.oẽs. Pꝛeſens infinitiui coꝛ.pꝛeteritu
e.p. añ re. coꝛr.ſemꝑ in tertia ↄiugatõne.niſi
in pꝛeterito actiui. ⁊ in futuro paſſiui.Quar
ta ↄiugatio pðᷣ.pmã ⁊ ſecundã pñtis indica
tiui modi płis numeri.⁊ totũ ptin imperfe/
ccum. ⁊ in triſſyllabis ⁊ vltra totũ ptm̃ perfe
ctum excepta pma perſona plis numeri.niſi
ĩteruenerit ſyncopa. In ptõ pluſq;perfecto
pꝛodu.pma ⁊ ſcdᷣa płis numeri.ſic ⁊ in futo.
Sic ⁊ in pñti imꝑatiui modi.in futuro pꝛo
Du.oẽs in triſſyllabis.in pñti optatiui pꝛo/
Du.oẽs in triſſyllabis ⁊ vltra.⁊ in ptõ ſimili
ter.in futuro produihin ⁊ ſcdᷣa płis nume/
ri.ſic ⁊ in pꝛeſenti ſubiunctiui. In ptõ imꝑ/
fecto oẽs pdu. In ptõ perfecto oẽs coꝛr.in
ptõ pluſq;perfecto oẽs pꝛodu. in futuro om
nes coꝛ. In infinitiuo pꝛodu.penl.in triſſyl
labis in pꝛeſenti ptõ ⁊ futuro qð ſumitur ex
ſupino. I pe.añ re.ſemꝑ pꝛoð.in qrta ↄiuga
cione.A añ re.ł ri.pꝛodu.in q̃libet ↄiugatõe.
vt amarꝭ vel amare.docearis vlł doceare. le
aris vel re.audiaris vł re.pꝛet do das cum
mis cõpoſitis qñ remanet pme ↄiugationis
E.p. an rũt vł re.pꝛoð.in pꝛeteritᷣ cuiuſiibʒ
ↄiugatiõis.E. pe.añ ris vel re.nõ pꝛecedẽte
b.pꝛodu.in qᷓlibʒ ↄiugatõe.niſi in pñti tertie
ↄiugatõis.E pe.añ ris vl re pꝛecedẽte b ſem
er coꝛ. Quattuoꝛ ſunt vᷣba qᷓ nõ ſequuntur
as regulaſ.vt ſum. volo.fero.⁊ edo.De vo
lo ðꝛ vᷣ. Uelle velim vellẽ ſunt vultis anoꝛ/
mala vis vult. Itẽ in iſtis ſex locis eſtanoꝛ/

malü in qbſequunt᷑ alia ᷣba qᷓ pꝛoferant᷑ ſiẽ

illa Alia etiã deficiũt in pñti.vtodi.noui.ce
pi. ⁊ memini.qᷓ aptant᷑ tertie ↄiug. Aio.is.qᷣr
te ↄiu.eſt.in imꝑatiuo ai. Inqpo is.ter tiecõ/
iuga.eſt. inque inqueãt. Yoꝛẽ res.ret.foꝛe.ñ
hʒ plꝰ.Queſumꝰ ex q̃ſo tm.nec plura reùrit.

Aue auete. ſalue ſaluete. vale valete. ſunt ſe/
cunde ↄiu. Incipit icipiũt.explicit.ũt.tertieę

ↄiugatiõis. Infit.i. dixit. vel ðꝛ faxo. i ſaciã.

Cedo.i.dic.Auſim.auſis.auſis.i.audeã.as

at.ĩ ſubiũctiuo.Apageſis in ĩperatiuo.Apa
gite.i. q eſce ⁊ qeſcite. Ouat.i.letat᷑.ouant et
ouãs.nõ pł reperit᷑ in vſu. Nota ꝙ vocalis
añ vocalẽ in latinis dictiõibo coꝛripit.vt ca⸗/
pꝛea. fouea.video.doceo.⁊ ſilia. Excipit᷑ ge
nitiuꝰ in ius.vt illiꝰ.iſt.tñ alter ꝰ coꝛtr.qa in
duabo ſyllabis ſuperat ntũm Aliꝰ aũt in ntõ
coꝛtr̃.ſʒ in gtõ pꝛodu. Excipit᷑ et gtũs ⁊ dtũs
qͥnte decli.deſinẽs in ei.pꝛoducitem̃ ſihʒ ei
vocalẽ añ ſe.vt diei ⁊ aciei.ſi aũtↄſonãtẽ coꝛ
ripit᷑.vt fidei.De grecis aũt ⁊ peregrinis hti

bi ſit regula. Qm̃ noĩa feminina ↄſueuerũt
pꝛoduci.vt oſtrea.choꝛea.galathea.medea.

platea. ⁊c. In ia.ſi ſũt noĩia mulieꝝpꝛoducta
pꝛonũciamꝰ.vt Maria. Argia. ⁊c. Si ãt de
ſcẽdũt a maſculino bꝛeuiamꝰ.vta Claudiꝰ
claudia.a Juliꝰ Julia. Excipit᷑ Lucia q ꝓ/
ducit᷑ Tetraſyllaba ⁊ vltra bꝛeuiat vſus nf̃.
vt Athalia. Anaſtaſia.Cecilia.⁊ cetera ſił ia
q;uis q̃rundã vſus lõga ꝓnũciet. Noĩa regi/
onũ iu ia.latina coꝛr.qᷓ;uis greca pł acuant᷑
vt dicit Pꝛiſcianus in.vij.vt lybia.ſyria.⁊c
In appellatiuis vſuʒ tene.nã regule grecea
ſatinis ignoꝛant᷑.̊ tñ acuere in penł.ſolemꝰ
ſicut eſt agonia.allegoꝛia.armonia.epipha/
nia.hierarchia.phãtaſia.logia.⁊ ab eo cõpo
ſita.vt genealogia. Theologia.tropologia.
melodia.phiſonomia.ſymonia.ſymphonia
pſalmodia. vſia.mõ illa in añpenł.acuimus
caſtrimargia.latria. neomenia. ſehenanhe⸗
gia. Nomẽ in eas.ſolet ꝓduci.vt Andreas.
Eneas:Egeas. Maſculinũ in ias.ſolet pꝛo/

duci. vt Helias. Hieremias ⁊c̃.ſʒ nomẽ fe.
coꝛr̃.vt Herodias. Nomen in aus.⁊ in eus.

ſolet pduci.vt Menelaus. GBarcholomeus
Nomen in eum.vt canopeuʒz. mauſoleũ.pð.
ſz Ptolomeũ licet cõmuni ꝓdu.a qbuſdam
tñ coꝛr. Nomẽ in ius.qd.grece ðꝛ in os.coꝛ
ri.vt Coꝛneliꝰ.Claudiꝰ.Cullius.⁊c Reliq̃ᷓ

nomina bꝛeuiant᷑ ⁊ in fine acuunt᷑.vt Berſa

bee. gelboe.⁊ cetera huiuſmodi.

„

èÿMD
— ifG — —
— — =—W

——

—
— — ᷑ —

— =
—

— — — = —

=⸗ ß̊

————— — –u

= —

—ᷣ. frrr h rfrf hüü ᷑R

— ––2 — — —
π—e ☚ —-

= E☚——

*

oncipit Bꝛeuiloquus vocabularius.

mMine de
☚ uſ ecce neſcio lo
qui.qꝛ puer ego
ſum. Hiere. pꝛi
mo. Licet iſtud
verbũ ꝓpheticuz
ab ipo pꝛopheta
alio fine ſit enar
katũ.tñ nõ abſq; metaphoꝛa quadã noſtro
ꝓpoſito ꝓ aliquali elucidatiõe applicari po
teſt. vt ſic q libet puer inſcius exiſtẽs puer/
bia ⁊ vocabula bñ vſitata vix intelligens.
licite põt dicere.ecce neſcio loqui.i.nõ poſ
ſum mentis ↄceptũ expmere.qð tñ maxie

opoꝛtunũ ⁊ neceſſariũ eſt curã aiaꝝ agen/

tid. ⁊ q gregulum cõmiſſum paſtu vite.i.
ſacra ſcriptura que ſcript cõpꝛehẽdit᷑ pa-
ſcere dñt ⁊ exẽpliſ.Pꝛeſuꝑponit᷑ nanq; in q̃
libet ſcia iuxta dictum phi pmo poſterioꝝ
ſcire quid noĩs eſt pncipiũ doctrine.Etiã
dicit Remigi. Niſi nomen rei ſcieris.co/⸗

gnitio rerum perit. Sʒ q;uis diuina pagi

na lr̃alit᷑ intellecta.vt ait apłs.ij. Coꝝ.iij.
occidat.tñ adoleſcẽti neceſſariũ eſt vt ipſe
pus eaʒ lraliter q; ſpũaliter intelligat.Hã
q; vinũ ð toꝛculari eijcere quõ qͥs poterit
ſi racemos ĩ eo cõpꝛimere pmitꝰ nõ agno/
uit. Ueꝝ cũ dictiões rare ⁊ vᷣba inſolita in
tellectũ ſepiꝰ ꝑuertere ſolẽt ⁊ quęadmodũ
frutex ſeu arbuſtũ laboꝛioſũ ĩpedit arantẽ
ita ipᷣa ignoꝛãtia raraꝝ dictionũ⁊ vocabu
loꝝ lectoꝛis aĩm ꝓcedereñ ſinit ad ꝑfectũ
Hec aĩaduertendo ob neceſſitatẽ paupeꝝ
quid noĩs ignoꝛantiũ.rara ⁊ incõſueta vo

cabula ſicut ab alijs abſtracta ſũt ꝓ poſſe

in vnũ fidelit colligã.ſuꝑ oꝛdie ↄpetẽti ad

inueniendũ qdlibet.lucidioꝛi mõ quo po
tero oꝛdinãdo.Licet vᷣo Iſidoꝛꝰ Papias

Bꝛito ⁊ Alanꝰ.alijq; q;plurimi mgfi ſati

de his tractauerũt.a qͥb etiã h̊ opus rece/
ptum eſt.attñ ob cãm pᷣfatam hoc opꝰ pñs
agorediar. Quoꝛũdam nãq; volumia ita
ſũt ꝓlixa ⁊ magno pᷣcio ↄparãda vt tenuis
nr̃aꝝ reꝝ facultas ea non ſufficit cõparare
Quoꝛũdã q̊ʒ ita ſunt accurtata ⁊ ſparſiʒ ⁊

inoꝛdinate cõſcripta.vt paucꝰ in eis fructꝰ

carpi põt.niſi valde diligent reqrat᷑.ꝙ oĩa
refoꝛmata ⁊ emẽdata.etiã a q̃̊cũq; vt ſic fie

DSPoꝛologus

rent ſumopꝑe eſt affectandũ. Idcirco pñtẽ
laboꝛẽ aggrediẽs.vniuerſis ſupplico cum
Boffredo ĩ nouella poetria ſic dicẽte.qua
tenꝰ nemo mihi moleſtꝰ exñs ſtimulis me

pugat inuidie. Si q̃ tanq; inſciꝰ ⁊ ignarꝰ

adduxero patiẽtiã in me habe.Zu eĩ lima
charitatꝭ fraterne coꝛrige.⁊ ſi in aliqͥb de
uiauero.nõ mihi ex toto ſʒ a qͥb recipio im
putet᷑. Un. Poſcoq; doctoꝛes iuuenes ſił
⁊ ſenioꝛes. Ut q̃uis dicta limẽt ̊ nõ bene
ſcpta. Qð minꝰ ẽ ſupple qð plłꝰ abrade qð
hirtũ come.qð obſcuꝝ ðclara.qdð vicioſũ
emẽda.a curis iſtis ſũt oĩa ſana.Et in pn/
cipio cuiuſſibet oꝑis ĩuocãdus eſt pr̃ oĩm
reꝝ.ſ.de q̊ pᷣtermiſſo nullũ rite fundat᷑ ex/
oꝛdiũ.vt dicit Boetiꝰ in.iij.de ↄſola.phie
Vnñ qͥdã. Abſq; deo facta ſua qͥ diſponere
curat.huiꝰ amoꝛ vere nõ młto tꝑe durat.
Dicit᷑ ̊ in ſpeculo grãmatice. Te pᷣcoꝛ oĩ
potẽs vt metua gra gratũ. Ad finẽ ducat
nauigantẽ ꝑ mare latũ. Hic ſcribẽdaꝝ do
ctrinaꝝ variaꝝ. Ut poſſint clero q̃ ſcribo
valere nouello. Ut aũt iſtð qð a lectoꝛe in
libꝛo iſto qᷓrit᷑ faciliꝰ inueniat᷑.poſui voca
bula ſᷣm oꝛdinẽ alphabeti.et ẽ oꝛdo alpha
beti nõ ſolũ in mis⁊ ſecũdis lr̃is vocabu
loꝝꝛ h̊ poſitoꝝ.ſʒ etiã in tertijs ⁊ qrtis ⁊ ce/
teris lr̃is ſequẽtibovſq; ad finẽ eoꝝ. Uerbi
gra. Aaron ſtat añ Abacuch exeo qꝛ lʒ am
be in hac ła a incipiũt.tñ ſcda lr̃a ĩ aaron
pᷣcedit ſcdᷣam lr̃am ĩ abacuch.Etiã acetuzʒ
ſtat añ acidũ.qꝛ lʒ ĩ ipſis hme due lr̃e ↄcoꝛ
dant.tñ tertia lr̃a in acetũ pᷣcedit tertiã in
acidũ.⁊ q̃rta lr̃a in actoꝛ pᷣcedit quartã in
actrix.⁊ ſic dealijs. Etlicʒ talis oꝛdinatio
ſeu oꝛdo in aliqb vocabulł nõ pᷣciſe obſer/
uat᷑.vel foꝛte ̊ eſt ꝓpter aliquã ↄuenientiã
ſił poſitoꝝ.vel foꝛte ex inaduertentia. Ad
melioꝛẽ aut intellectũ ⁊ memoꝛiã firmioꝛẽ

applicaui qbuſdaʒ vocabulis verſus exdi

uerſis autoꝛibus collectoo.
Uloniã qͥdẽ pñs collectio arti de/
ſeruit gramatice.q̃ m q̊ſdã ĩ ſylla
vbam in dictionẽ ⁊ oꝛõneʒ diuidit
Alr̃a ſᷣm Iſidoꝝ in.j.li.etymologiaꝝ in oĩ
ho linguis poꝛ eſt. qꝛ ipſa naſcẽtiũ oꝛa aꝑit
De q̊ ðꝛ in hiſtoꝛijs. Maſculꝰrecent᷑ natꝰ
eiulando dicit ⁊ clamat.a.feia vero e. Uñ
Epfert aut a.qſqͥs pcedit ab Eua.Pñtis
q̃ʒ oꝑis ꝓſecutio ꝑ lr̃as alphabeti diſtigui
tur.iõ a pᷣmis lr̃is nõ tm̃ latinoꝝ ſed etiaʒ
bebꝛeoꝝ ⁊ grecoꝝ incipiamꝰ.odinẽ tñ la⸗/
tinaꝝ lraꝝ triplici alphabeto ſpecialiter ꝓ
*

212’14

ſequendo ſcʒ nominuʒ verboꝛum acpar

tium indeclinabilium,.

Hleph igit᷑ pma lr̃a hebꝛeoꝛũ vel hebꝛaici
alphabeti eſt. ⁊ interpᷣtat᷑ doctrina vł via
vel beatitudo. Et eſt ſenſus. Doctrina le

is eſt via ad beatitudinem eternam.,
lpha grecoꝝ eſt pma lr̃a.⁊ ðꝛ initiũ latie
ñ apoca.vlt᷑. Ego ſum alpha ⁊ o.Eto
grece ẽ finis latine. Etẽ ſenſus. Ego ſuʒ
pncipium ⁊ finis.
vo pma lr̃a nroꝝ vl latinici alphabetiẽ
cui ſᷣm Pꝛiſtia.tria accidũt.ſ.nomẽ q̃ntũ

ad vocẽ.figura qᷓntũ ad ꝓtractõʒ.ptãſ qᷓn

tũ ad coꝛreptõzʒ ⁊ ꝓductõʒ.Etiã vt idẽ di
cit.A eſt nomẽ indecli.n.ge.⁊ oẽs alielr̃e.
vt a. vl b. vł c.⁊ ſic de alijs ẽ lr̃a vł figura
triangularꝭ.Onq; a eſt pᷣpoſitio.vt a ſum
mo vſq; deoꝛſuzʒ.qnq; eſt intiectio dolẽtꝭ
vt ptʒ in ᷣbis Hieremie.q̃ in pncipio the
matis dicta ſunt.ſ.A.a.a.domine ⁊c.

Auonte Auel B

Alma.i. go abſcõdita vł ſecreta.

tudo interpᷣtat᷑ et frat᷑ moyſi erat.
b indecli.nomen ſᷣm hebꝛeos ðꝛ menſis

auguſt etiaz eſt ppoſitio.vt ptʒ loco ſuo.
Abacuch eſt nomen ꝓphete. ⁊ interpᷣtatur

amplexans vel luctatoꝛ.

Abaccidentibo vna dictio indecli.ðꝛ ille qͥ

ſcribebat acc̃na.ita exponit᷑.ij. Eſdre.iij.
Abactoꝛ.m.t.eſt fur iumentoꝝ vel pecoꝛũ
quẽ vulgo abigeũ vocamꝰ ab abigendo.
V latrones etiam abactoꝛes dicimus.

Abactrix.f.t. młr ðꝛ faciens ſicut abactoꝛ.

Abactus.a.um.i.fugatus.diſꝑſus.ſeꝑatꝰ
Abacꝰ.m.s.eſt ꝓpꝛiu nomẽ.⁊ vt qͥdã dicũt
phs fuit ĩ arithmetica.ł abacꝰ ðꝛ ab abax

qõ ĩterpᷣtat᷑ decẽ.q;ꝛ ĩ abaco ſũt decẽ arcꝰ
ſeſe decuplãtes.in pmo eſt vnitas. in ſecũ

do denariꝰ.in tertio centenariꝰ.Eſt etiazʒ
abacus vl abax vᷣga geometrie vł tabula
gn hñt phᷣi vbi figuras ĩ puluere ſuppo/
ſito faciũt que alio noĩe dicit᷑ pinax.
Abarx etiã vel abacꝰ ðꝛ ſuꝑioꝛ ꝑs capitelli.
id eſt ſaxũ qᷓdrangłare qð ſuꝑ columnas
ponit᷑.ðꝛ etiã quelibet menſa marmoꝛea.
Abalienatus.a.um.i.ꝑfecte alienatus.
Abamita.f.p.eſt ſoꝛoꝛ abaui.ff.de gra.l.iu

riſcõſultus.S.auunculus.

Abarcenum.n.s.i.inhoneſtum.
Abanech ðꝛ ſubucula vel camiſea linea.vł
cingulũ ſacerdotale rotunduʒ polymita

ANAaron indecli. magnus vel foꝛti

A

arte ex cocco purpura ⁊ hyacincto ↄtextũ
Abarim dicit᷑ mons in qua obijt moyſes.
vt habet᷑ Deut. xxxij.

Abas ꝓpꝛiũ nomen cuiuſdã viri.vñ.Oui

dam dictꝰ abas.monachoꝝ ſit pr abbas.
Abaſo ðꝛ domꝰ infimra vel infirmi. et ðꝛ
ab a qð eſt ſine.⁊ baſis.i.fundamentum.
Abatis.cõ.t.me.coꝛ.indecli.qͥ vel q̃ cũ ba/
to diuidit auenã vel alia frumeta. Unde
Abatis ad cenã dat eqͥs abbatis auenaʒ.
Abauia.f.p.ðꝛ mater paui vel ꝓauie.ff.de
gra.l.iuriſcõſultus.S.quarto gradu.
Hbauunculus.m.s.eſt frater abauie.
Abauus.m.sS.me.coꝛ.ðꝛ pzꝛ ꝓaui.Uñ aba

uiꝰ ð pꝛz pꝛis mei.ſʒ ꝓauꝰ ðꝛ pꝛ aui.ſʒ aba

uꝰ ðꝛ pꝛ ꝓaui.ſʒ atauꝰðꝛ pꝛ abaui.ſʒ trita/
uꝰ ðꝛ pꝛ ataui.⁊ h̊ aſcẽdendo. Silłr deſcẽ
dẽdo nepos ðꝛ filiꝰ filij ł filie mee ⁊ neptꝭ⸗
filia filijvł filie mee.ſʒ ꝓnepos filiꝰnepotꝭ
abnepos filiꝰ ꝓnepotis.atnepos filiꝰ ab/
nepotis.⁊ trinepos filius atnepotis.Uñ.
Eſt auus ꝓauus abauꝰ atauꝰ tritauuſq;.
Et ſic inde nepoſ.p.ab.at.tri.ſuſcipit hec
vox.Et ſicut auus ⁊ nepos cõponunt᷑ cũ
ꝓ.ab.at.tri.ſic etiã neptis ſocer.ſocrꝰ.nu

rus.gener.⁊ ſilia.vt pſocer.i.pater ſoceri

ꝓſocrus.i.mater ſocrus mee ⁊c.
Abax. vide.S. in abacus.
Abba ſᷣm Pap̃.ſyrũ ⁊ hebꝛeũ eſt. ⁊ ĩterpᷣta
tur pꝛz. ⁊ accẽtuat᷑ in fine.iuxta iſtos vᷣſus.
Omnis barbara vox nõ declinata latine
Accentum ſuꝑ extremã ſeruabit acutum
Abbas. m. t. me.pꝛo.ðᷣꝛ pꝛ mõachoꝝ.Inðᷣ
abbatia ðꝛ pᷣlatio łl dignitas abbatᷣ. Uñ
Abba pat ſigt hinc abſalon exit ⁊ abbas.
Abbatiſſa. f.p.ðꝛ ĩ monialium vel dña.
bdenago indecli.interpᷣtat᷑ fuiẽs taceo.
Et erat vn de tribo puerꝭ qͥ fuerũt ĩ cami
no ignis.⁊ accẽtuat᷑ i fine. Idẽ ⁊ Aſarias
Hbdera eſt t᷑ra in q̃ᷓ kal.ianuarij hoĩes ĩdi
gene vnũ emptuʒ pꝓ capitibo oim deuotũ
lapidabant. Ulñ Ouidius in Ibim. Aut
te deuoueat certis abdera diebus.
Abderides ðᷣꝛ ſaturnus a lapide quem ꝓ

ioue deuoꝛauit. que grece dicit᷑ abadir.
Abdias ſeruus dni interpᷣtatur.

Abdicatoꝛium.n.s.ðꝛ locꝰ habilis ad ab/
dicandum.⁊ deriuat᷑ ab abdico as.
Abdiciũ ðᷣꝛ ſecretũ.occultũ vł abſcõditũ.
Abdomen.n.t.grece ðꝛ pinguedo carnis
latine.⁊ eſt ꝓpꝛie pinguedo que eſt in ven
tre poꝛci vel poꝛce. Unð Juuenal.Atq;
bonam tenere placant abdomine poꝛce.

— n. nG1 —, —

— ——-——————

— — — ———-

—- —, — —
— —

Nf V —

Abiona interpᷣtat᷑ deſideri

*“

Abdomitũ.n.s.ẽ piguedo latẽs ĩ oſſibocar
niũ decoctaꝝ. Et ðꝛ ab abdo.is.i.abſcon

do.qꝛ talis piguedo abſcõdita ẽ in oſſib.

Abel ꝓpꝛiũ nomẽ viri.⁊ fuit ſili Ade.⁊ int
pᷣtat᷑ luctꝰ qꝛ pr eiꝰ ꝑ ducẽtos ãnos luge/
bat p eo qñ ĩterfectꝰfuit a ffe ſuo Cain.⁊
noluit Adam Euã vxoꝛẽ e cognoſcere.
ꝓpt᷑ tale nephas Cain niſi ex diuino iuſſu
vt hẽt᷑ in glo.ſuꝑ GBeñ.⁊ ponit᷑ trãſũptiue
in ſcola.hiſto. Ubł ĩterpᷣtat᷑ vapoꝛ vł fumꝰ
q̃ſi cito trãſiturꝰ.qꝛ cũ.xxx.eẽt ãnoꝝ occi/
dit eũ frat᷑uꝰ. Uł qꝛ fᷣm Joſephũ nõ reli
qt ſemẽ ſuꝑ t᷑rã. Uel etiã iterpᷣtat᷑ iuſtꝰ ꝓpt
holocauſtũ. Abel etiã ðᷣꝛ lapis ſuꝑ quem
arca dñi fuit poſita.vł locꝰvbi ſteterat ar
ca.vt ptʒ ĩ Geñ. Ubi abel ẽ nomẽ ciuitatꝭ
que pus Bethſames dicebat᷑. Un. Uox
abba pater. ſed abel luct? lapis ⁊ vir.

Abiſac interpᷣtat᷑ patris rius.
Hbyſſus.f.s.ẽ pfüditas aqꝝ ipenetrabili
a q̊ fõtes ⁊ flũina ꝓcedũt ⁊ ꝑ occultas ve/
nas ad matricẽ abyſſũ reuertũt᷑⁊ ðꝛ abyſ
ſus q̃ſi adipſꝰ.qꝛ ad ipſaʒ reuertũt᷑.vel q̃ſi

Abiram interpᷣtat pmitiuus vel pᷣmitialis

Abuiſus.qꝛ eiꝰaltitudo cerni nõ põt. Uñ
ꝓfũditas ſcbturaꝝ ðꝛ abvyſſus. Uel ðꝛ ab

a ꝗð ẽ ſine. ⁊ byſſus qð ẽ genꝰ lini candi/
diſſimi.qſi ſine byſſo.i.candoꝛe.Uel aba

qð eſt ſine ⁊ baſis füdamẽetũ.vel ðꝛ ĩfernꝰ
Abitio onis.f.t.i.receſſio. ßMMM
Abiud interpᷣtat᷑ pater maeaes.
Abiuratio.f.t.eſt rei credite abnegatio.

Ablactatio.f.t.i.a lacte remotio.Et vt diẽ

mgfr in hiſtoꝛijs triplexẽ ablactatio.Pꝛia
a lacte mamille q̃ fit ĩ tertio ãno. Scða a
lacte ifantie q̃ fit in ſeptio anno.Tertia a

Abela ꝓpꝛium nomen ciuitatꝶ.vel nomẽ la lacte puericie q̃ fit ĩ duodecimo.⁊ ſic amo

idis ſuꝑ quẽ arca dni fuit poſita.
Abeſton dicitur lapis pᷣcioſus diſpoſitus

ad modum ferri.
Abeſtis inteſtina beſtiarum aſpiciens.
Abeſus a.ũ.pe/ꝓ.i.circũquaq; comeſtus⁊
coꝛroſus.⁊ cõponit᷑ ab am.⁊ circũ.⁊ eſus
Abia interpᷣtat᷑ pater dñs.Et fuit fili Ro
boam. Unde. Poſt Roboam regni ſuſce
it Abia coꝛonam.
biectꝰ? a.ũ.i.ꝓcul iactꝰ.vilis vel ↄtemptꝰ
2 venit ab abijcio. Inde abiectio onis.i.
vilitas.pꝓcul iactio vel ↄtemptus. G
Abies tis.f.t.ẽ nomẽ arboꝛis.⁊ ðꝛ ab abeũ
do.eo ꝙ pᷣ ceterꝭ arboꝛibo lõge erat ⁊ in ex
celſũ ꝓmineat. Iñ abienꝰ ꝑ n. ſine g. ⁊ abi
egnꝰ cũ g.ſᷣm q̊ſidã ĩ eodẽ ſenſu.i.ð abiete
exñs. 3 n abietariꝰ.i.carpẽtariꝰ qͥ ð abie/
te oꝑpat᷑.
natiõe. Uñ Claudianꝰ. Et ſectas abies.
Sʒ im Uirgiliũ ðꝛ abiete ſecta. Unde.
Exabies abietis fit ex abies abieĩ.
Abiecula.f.p.pe.coꝛ.i.parua abies.
Abiges gis.m.t.i.fur iumẽtoꝝ ⁊ pecoꝝ eo
q ipſa abigat alioꝛſuʒ vt cõpetẽtiꝰea fura
ri poſſit. Sʒ abigeatꝰ ðꝛ tale furtum vel
etiam terrefactio ipſoꝝ pecudum.
Abigeꝰ.vide.õ.in abactoꝛ.vel abigeꝰ ſᷣm
Pap̃.ðꝛ qui ſeducit alienum ſeruum,.D
Abimelech interpᷣtat᷑ pater meꝰ rex.vł lin
gens ſanguinẽ. ⁊ eſt cõmune nomen oĩim
regum paleſtinoꝛum.

dion Pt iũ ↄcupiſcentie.
Abinteſtato.i.ſine teſtamẽto.vt iſteẽ moꝛ/
tuus abinteſtato.i.ſine teſttamento.

abies reꝑit᷑ etiã in qͥnta ðcli /

UVndiq; bullata veſtis dicat abolla.

uet᷑ puer a nutrice.a pedagogo ⁊ tutoꝛe.
Ablactatus a.um.i.a lacte amotus.
Ablas cõ.t.dicit᷑ ſtultus.inſipiens.
Ablatiuus a.um.qͥ aufert vel ponit᷑ p caſu
qui eſt auferentu..
Abligurigo.inis.f.t.pe.pdu.i.pdigalitas
deuaſtatio vel voꝛacitas. ”M
Abliguritoꝛ.m.t.i.ↄſumptoꝛ vel guloſus.
In obliguritio.i.voꝛacitas vl guloſitas.
Hhlegumina.n.t.ſunt ꝑtes extoꝛum.

Ablucinatio nis.f.t.i.lucis alienatio ⁊ ab/

ſentatio.⁊ deriuatab ablucino. H
Ablutes tiũ.płis nũeri ſunt loca cenoſa ⁊
aqᷓ plena q̃ ⁊ ablutia dicũt᷑ ⁊ dicunt᷑ ſic ab
abluẽdo ꝑ ↄtrariuʒ.qꝛ mĩme ſunt abluta
Abluuio.ſ.t.inundatio ſoꝛdium.,.
Abmatertera.f.p.eſt ſoꝛoꝛ abauie.inſti.de

gra.S.tertio gradu.

Mbnepos eſt filius nepotis ſi/ icut nepos fi

lius filij vel filie.
Abneptis eſt filia nepotis vel neptis.
Abnoꝛmis.i.defoꝛmis.turpis.inanis.grã
dis.irregularꝭ.illiteratꝰ.craſſuſ. vñ Oꝛa.
Ruſticꝰabnoꝛmis ſapiẽs craſſaq; miner/
Abolitio ẽ accuſatõis inſtitute ꝑem ua.
ptio habſolutio q̃̊ nomẽ alicꝰ qͥ accuſauit
cũ oĩ inſcptõe iã fcã ĩ totũ abolet᷑ remiſſa

ynccitate accuſandi.ff. de abo.l.abolitio
Abolitus a.um.me.coꝛ.i.deletꝰ.deſtructꝰ

ↄſumptꝰ.deuaſtatꝰ. Roxꝝ.iiij. Exinanita
eſt fides. abolita eſt ꝓmiſſio.

Abolla le.f.p. eſt gen veſtis ſenatoꝛie. ⁊ ð·

ſic q̃ſi abulla eo ꝙ vndiq; ſit bullata. Uñ

.
.

Abominiũ.n.s.dicit᷑ execratio. omen.
Abominoſus a.ũ.i.plenꝰ foꝛtuna·ab ab et
Aboꝛigines.pe.coꝛ.płis nũeri.ł aboꝛigo.

ginis.ſũt ſuꝑflue frutices queñ naturalłr

ſz vicioſe ĩ arboꝛib⁊ cãpis oꝛiũt᷑. Et dicũ
tur q̃ſi ſeoꝛſũ ab oꝛigie.nõ qꝛ nõ hẽant oꝛi
ginẽ.ſʒ qꝛ nõ naturalẽ. Itẽ aboꝛigĩes nis
cõ.t.i.ruſticꝰagreſtꝭ ⁊ ignobił.Uñ.Salu
ſtiꝰ. Cuũq; hiſaboꝛigies genꝰ hoĩʒ agreſte
Aboꝛtiuꝰ.m.s.ẽ puer vł alt᷑ fetꝰ an debitũ
tꝑs natꝰ ⁊ ðꝛ ſic nõ ꝙ non oꝛiat᷑.ſʒ aboꝛiat᷑
pm Iſið.li.x. Ul ðꝛ abſciſus ð aluo mr̃is
uã doloꝛ ptꝰ inceſſabilłr cogit expirare.
33; paulꝰ dic ſe aboꝛtiuũ.qꝛ xpᷣm ĩ carne
nõ vidit.vl extra tꝑs renatꝰ in xpᷣo apłatũ

accepit. Ul ðꝛ ille qͥ ẽ moꝛtuꝰnatꝰ.vłqͥ ad
ep

pñnᷣtiã xpᷣi nõ veit. Uñ.Extat aboꝛtiuꝰ nõ
certo tꝑe natꝰ.Eſt aboꝛtiuꝰqͥ ceſus tractꝰ
ab aluo.poſthum ẽ natꝰ pꝰexeqͥas geĩtorꝭ
Aboꝛtus a. um. ab oꝛioꝛ.nõ qꝛ nõ oꝛiat᷑ſʒ
Aboꝛiat᷑ qui.ſ.naturałr nõ eſt natꝰ.
Abpatruus eſt frater abaui vel abauie.
Abꝛa interßtar ſpeculi. 2 ſm Hug. ðꝛ an
cilla libertad. Etiã ẽ ꝓpꝛiũ nomen puelle.
Vnñ legit᷑ Judich.x. Habuit pediſſequa⸗ʒ
noĩe Abꝛa.et ðꝛ abꝛa q̃ſi abara.qꝛ ad arã
⁊ de aris antiqͥtꝰ puelle ducebant᷑. Unde
Abꝛa pediſſequa nomen ꝓpꝛiũqʒ; puelle.
Abꝛam cõponit᷑ ab abba qð eſt pꝛ.et ram
qð eſt excelſus. Uñn.Abꝛam qᷓſiabbaram
id eſt pz? excelſus.⁊ addita eſt ei a lr̃a.⁊ di/
ctus ẽ abꝛaam.qdð ſonat pzꝛ multaꝝ.⁊ ſub
qudit᷑ gentiuzʒ.⁊ dʒ ſcribi ſine aſpiratione.
VUnñ.E ſt abꝛam pꝛ excelſus.pꝛ et pploꝛuʒ
Fertur multoꝝ.tũc a ſuꝑpaddit᷑ vna.
Ab re.i.ſine cã.vt habet᷑ in.l.ſi q ſeruo ꝑ/

ſuaſerit.E. de fur. ⁊ de iudi.l.ↄſentaneũ.

Abꝛeptitiꝰ.m.s.i.furioſus.
Abꝛeth interpᷣtat᷑ pater tenerrimus.
Abꝛogans.i.detrahẽs vł iactãs vł hũilis
Sʒ arrogans.i.ſupꝑbi.vide loco ſuo.
Abꝛotanũ.n.s.herba eſt hñs vᷣtutẽ calidã
Abꝛotoniũ.f.s.nomẽ młierꝭ ẽ q̃ſi affrodo/
nium.i.venuſcula.⁊ eſt impoſita cã adula
tionis.ſᷣm Papᷣ.grecũ eſt.⁊ interpᷣtat᷑am
eubu⸗ gpta.
bꝛuptꝰ pticipiũ.ðꝛ ab aliqͥ ruptꝰ vl ſeꝑa
tus a rũpo. Dʒ abꝛuptꝰ nomẽ eſt locꝰ ex/
ccelſus.qſi a viſu hoim vel acceſſu raptus.
Abꝛupta dicũt᷑ loca aſpa int᷑ mõteſꝛ acuta
bſalon interpᷣtat᷑ paxpatrꝭ.ꝑ antifraſim.
2 bellum atra patrem geſſit. .
Hbſcidilium dicit᷑ cultellus quo vngule

* .

O „

equoꝛum abſcindun᷑.

Abſconditꝰ.i.occultatꝰ. Et dꝛũt abſcõdi/

tus ⁊ abſcõſus. Uñ.Que natura tegit no
bis abſcondita dicas. Res ſunt abſconſe
que celas calliditate.

Abſens.o.t.i.nõ pñs.ff. de. v. ſig. l. abſentẽ.

Abſida de.grecũ ẽ.⁊ interpᷣtat᷑ lucida.i.la/
tus edificij vel triuia eo ꝙ lumie accepto
pꝓ arcum reſplendeat ⁊ lumen faciat.
Aon inthium.n. s. grecum eſt m Papiam
⁊eſt amara herba.
Abſirtus frater Medee fuit.quẽ fugiens
cum Jaſone interfecit. Abſirtus etiaʒ eſt
flunius q cadit in mare adriaticum.
Abſis dis.f.t.i.abſida. Item abſis ðꝛ pᷣnci
pium exaltatiõis planete in ſuo circulo.i.
illa pꝑs circuli in ͥ planeta incipit eleuari
vel iſta ꝑs in qua planeta adeo diſtata ſo/
le ꝙ amplius diſtare nõ poteſt.
Mbſintes tis.gẽma ẽ magna ⁊ ponderoſa
que calefacta igni.ſeptẽ diebo tenet caloꝛẽ
Abſolutꝰ a.ũ.i.a vicło łlab ipedimẽto ſolu
tꝰ lliberat Uñ⁊ qdã noĩa dicũtabſoluta
qꝛ ꝑ ſe dcã dat ĩtelligi q càd eis ↄueniẽt᷑ pᷣt
addi vt ðs meꝰ.Et qdã v̈ba dicũut᷑ abſolu
ta.i.nõ trãſitiua.vł abſoluta.i.nõ diſcreta
rei ad rẽ in ſua ſignificatõe.vel abſoluta.i.
pfecta.q̃ nõ deficiũt in aliqᷓ ſui mo.Etab/
ſolutũ.i.nõ relatũ.i.n reſpectu alicꝰ dictũ
Abſonus.i.diſſidens ⁊ diſcoꝛdãs vel non
ſonans. Inde abſonantia.i.diſſonantia.

Abſoꝛptꝰ a.ũ.i.euacuatꝰ vel valde ſoꝛptꝰ.
Abſtemiꝰ.i abſtinẽs vel ſobꝛiꝰ.⁊ ðꝛ ab ab

⁊ temetũ.quaſi a temeto.i.vino abſtinens
Abſterium.n.s.ðꝛ domꝰ ſctãꝝ monialiuʒ.
Abſtruſura.f.p.ðᷣꝛ occultatio vł incluſio.
Abſtula.i.napta.Unð.Abſtula vel napta
ſarmentum malleoluſq;. Quiſquile ſtipu
le po ſunnt ignem reuocare.
MHbſurdus a.um.i.incõueniens.ſed ſubſtã
tiuum qui nõ audit.
Abulla. vide.S. in abolla.
Abuſio ðꝛ malus vſus.vel eſt octaua ſpẽs
tranſumptõis.⁊ fit qñ dictiones ↄſimilis
ſignificationis tranſumunt᷑ ꝑ inuicem.vt
bꝛeue ꝓ paruo.longum ꝓ magno.
Abuſiuus a. um.i.extra vſum ductus.
Abuſus us.ui.i.puerſus vſus.

Nunte X

Acaliculis in decli.i. pĩcerna vłxuſtos vel

magiſter calicuʒ vel calcioꝝ s ſolent ha

bere diuites. vide infra acõmentarijs.

n
ſe⸗
6
t
ul
ſiot
⸗
au
Ne⸗
es
Ma
ſog
lb⸗
ca
,Ne
i
li
e
Ma
can
citi
ha
Cunn
Mi⸗
Hen
gbee
lis
gece
H
Ne

ag⸗
drl
W
Ael
fenn
Nan
Hd
H
n
jni
Un
en
Unn

— — —

XN —
— —

—

Sðèð .
1
4

Acarina eft puincia in grecci.

Acaris dis.vel acaris me.coꝛ.cõ.t.ᷣm ali/
q̊s ðꝛ ab a qð eſt ſine ⁊ caris gr̃a q̃ſi ſine

gra. vel ingratioſuſ.⁊ ðꝛ eſſe ſeraꝰ cui dñs

eſt inuidioſus.
Accaluaſter.i.ab ant᷑ioꝛi ꝑte caluꝰſiẽ recal
uaſter a poſterioꝛi.⁊ ðꝛ ab añ ⁊ caluaſter.
VẽVnñ.Eſt accaluaſter vir caluꝰ ab anterio
ri ꝑte.recaluaſter retro caluatꝰ habef.
Accaliſſa.f.p.ðꝛ vꝛtica. M
Accaſia eſt ſuccꝰexpᷣſſus a pomis vł piris

Accaſium eſt fructus accaſij.

Accaſius arboꝛ quedam.
Accẽtꝰus.ui.i.ſonꝰvel modulatio vocis.
Acceptilatio.f.t.eſt liberatio ꝑ mutuã int᷑/
rogationẽ qua vtriſq; ↄtingit ab eo nexu
abſolutio.ff. e.ti.l.pluribo.⁊.l..
Accerſitꝰ.i.vocatus.collectꝰ vel circa ſe ſi
tus.lxiij.di.qꝛ igit᷑ HMU
Acceſſio ðꝛ aliqͥd adiacẽs alteri vel omne
id qð eſt acceſſoꝛiũ⁊ neceſſariũ in bᷣncipa
li.vt capiſtrũ equo. veſtis ſeruo. vt.ff.de/
o.l. j. S. que in depoſitis.
Acceſſoꝛium idem.
Acciatꝰ ðꝛ cultellmagnꝰ⁊ accutdet ðꝛ q̃ſi
accute ſcindẽs.Et ſüt pła noĩa idẽ ſignifi
cãtia. Uñ.Acciatꝰpugio ↄiũgo nouacu/
la cultris. Cultelloſq; ſpatas raſoria iun
gimus illis.
Accictꝰðꝛ armi

8 ĩſtructꝰ⁊ ꝑatus ad bellũ

Accipit᷑ fᷣm Pap̃.eſt auis armata vnguluſ

ab accipiendo dicta. eo ꝙ ſibi capiat ⁊ ab
alijs rapiat. Uñ. Pouid de arte.Odimꝰ

—

accipitrem qꝛ ſemꝑ viuit in armis.

Acciſus.m.s.i.circũciſus.

Accitꝰ a.um.me.coꝛ.i.appellatꝰ vl vocatꝰ.

Acclinis.cõ.t.vel acclinꝰa.ũ.in eodẽ ſenſu

id ẽ.flexꝰvł incuruatꝰ.⁊ ꝓpꝛie in aſcenſuvł
ðꝛ locus erectſurſum. ¶Uñ in auro⸗.De
bebant baculis acclinia coꝛꝑa viri.i.flexa
vel incuruata.
Accliniatoꝛiũ.n.s.eſt locꝰin q̊ͥ acclinari vł
requieſcere poſſumꝰ.vł ſupꝛa qð acclinat
yvt culcitra vel puluinar. H

Acclinatus.m.S.i.curuus vel obliquus.

Accola.cõ.p.ſᷣm Papᷣ.ðꝛ finitimꝰ. ꝓpiquꝰ.
vicinꝰ.alienꝰ.ciuis.affinis.cultoꝛ loci in
q̊ nõ eſt natus. Uñ qͥdam. Accola nõ pꝛo
einpilheraln colit incola terram.
ccubitus us.ui.m.q.i.locus requiei.
Accuratus a.um.i.diligenter ꝓcuratus.

Accuſatio.f.t.eſt alicuiꝰ apud iudicem de

crimine pclamatio.

Accuſatoꝛ.m.t.qͥ aliquẽ coꝛã iudice accu/
ſat ⁊ criminalẽ ſibi mouet queſtionẽ.
Acephalus pe.coꝛ.ðꝛ qͥ eſt ſine capite.aba
qð eſt ſine ⁊ cephas caput.xciij.di.nlła.in
auten. de appel. S. generalen.
Acephali genꝰclericoꝝ ſine capite. quez
ſequent᷑ ignoꝛãt. Hi ⁊ hereticidicti.qᷣruʒ
nullꝰeſt autoꝛ a qͥ exoꝛti ſunt.hi triũ Lal/
cidoneñ.capłoꝝ iĩpugnatoꝛes.duaruʒ in
xpᷣo ſubſtantiaꝝ ꝓpꝛietatẽ negãt.⁊ vnã na

turam in eiꝰ ꝑſona pᷣdicant.

Acer eſt eqᷣuocũ ad plła. Uñ. Dicit arboꝛ

acer vir foꝛtꝭ ĩpꝛob acer. Pꝛo pꝛimo dat
eris. ſed p reliqͥs ſibi dat cris. Et comꝑat
acer oꝛ.rimus.⁊ mouet᷑ h acer.hec acris.
p acre.Dicit᷑ etiã acer ſubtił vel acut? in/
genio. In acrimonia.i.ſubtilitas ſenſus.
Aceratꝰ a.um.ab acer aceris.ðꝛ ſoꝛdidus

inſtar aceris.

Acernus a. um.i.de acere exns.
Aceronicus ðᷣꝛ qui nulli cõmunicat.
Acerre.aꝝ.plalis nũeri voce.ſingularꝭ ſi/
gnificatiõe.ſicut thebe athene.eſt nomen
ciuitatis.⁊ ðꝛ ab a qð eſt ſine.⁊ ceres dea
frugum.qꝛ apud iſtã ciuitatẽ nõ creſcunt
fruges.qꝛ terra ſterilis eſt ⁊ infecunda.
Acerra.f.p.ðꝛ tumulꝰ vel vas ad cererẽ re
cipiẽdã.in qͥ thꝰ recipit᷑vl qꝛ fert᷑ añ cere/
rem talẽ dea.vel qꝛ ponit᷑ añ cererẽ in ara
Vel vas ĩ q̊ͥ tꝰreſeruat᷑. ¶ ñ Thuribulũ
thura conſumit.ſᷣuat acerra.Et venit ab
acer ris p arboꝛe.eo ꝙ de acere fieri ſolet.

Acerbus a. um. immaturus vel aſper.

Aceruꝰ ð ſtrues.moles.ↄgeries.cumulꝰ.

ↄgeſtũ. Uñ Cõgeries.moles.cumuluſq;
ſtrues fit aceruꝰ. Iñ aceruulꝰ.i.ꝑuꝰ acer/
uus. Iñ aceruolꝰ a.ũ.i.plen aceruis.Itẽ
aceru?mercurij ſᷣm q̃ſdã ẽ deꝰargẽti viui
Dꝛz etiã m ph̊os.Aceruꝰ mercurij ꝗ pt
eloqntiã ⁊ diſcretiõʒ pᷣeſſe mercatoꝛib di
cebat᷑qͥb iſta duo ſũt nccaria.Et ðꝛ mer
curiꝰ q̃ſi mercatoꝝ kyros.i.dñs.Uñ am/⸗
bulãtes ĩ via vbi ſepultꝰeſt mercuriꝰↄſue
tudinẽ hẽbant ſᷣm fabulas.lapidẽ iacere
in aceruũ ipſiꝰ vnuſqͥſq; in honoꝛẽ eiuſdẽ
Vel aceruꝰmercurij ſut eiꝰ denarij vbi ſi
lapis pijcit᷑ diſp gunt. ſic qͥ ſtulto tribuit
honoꝛẽ. Uel ðꝛ edificiũ vel altare factum
in honoꝛem mercurij qͥ laboꝛat in eo ꝑdit
opus ſuũ.vel eſt cumulꝰlapidũ vel fabaꝝ.
vł denarioꝝ ſiue aliaꝝreꝝ de qb ſolz fieri
numeratio.vbiꝓ vno ſolido vel libꝛa po/
nit᷑ vna faba vel lapillus ⁊c. 5
4

mn m rrrrre r rr EErEEEE

Ar

Acetabulum. n. .. eſt vas aceti plenum vel
ad accipiendũ acetum paratum. B
Acetariũ idẽ.eo ꝙ poſita ĩ eo domꝰaccipit
yl dðꝛ vas in q̃ ſacerdotes pᷣuidebãt que
bebat offerri vtꝝ accepta eẽnt ⁊ idõea ðo
vl nõ. Sumebant ei ſacerdotes de his qᷓ
offerẽda erãt poꝛciũculas.q̃s ĩ his vaſis

renda.i.de offerendis ſumenda.
Acetalluũ n.s.ẽ vas ĩ qᷓ aceta pbant᷑ vł vas

ccelo plenũ.ł vas ad acetũ recipiẽdũ pa/

Acetoſa.f.p.herba quedam.
Hcetoſus a. um.i.amarugs
Acetuʒ. n. .. pe. coꝛ. ðᷣꝛ q̃ſi acutũ.vel quaſi

vatũ.vt acetariũ.lł.vas ĩ q̊ oia liqͥda ꝓbãt᷑.

ꝗquatũ.Uinũ em̃ cum aqua mixtuzʒ cito

n hũc ſapoꝛem redigt.
Acetulum dimi.i.paruũ acetum.
Achab interpᷣtat᷑ mat patris. Rerx iſrł fuit

qui deuicit Benadab regẽ ſyrie cũ trigin

ta duobo regill.
Achademia.pe.coꝛ. eſt villa in q̊ plato ſtu
duit. Inde achademicus.i.platonicꝰ.vel
pbiloſophies.
Achngoon ðꝛ velum maximũ.et in media
naue ↄſtitutum,.
Achaia.f.p.ðꝛ ꝓuincia grecie.
Acham interpᷣtat᷑ coluber inſidians.
Achantꝰeſt arboꝛ in egypto ſemꝑ frondẽs
vYel herba frondib ſpinis plena.
chantꝭ grece.auis ẽ que ſpinis ⁊ cardo/
Mibo veſcit᷑.que latine carduellus dicitur.
Achar interpᷣtat᷑turbat᷑.vel vallis.vel tu/
multus.vel nomen ciuitatis eſft.
Acharon ðꝛ ciuitas paleſtine que ceſarea
poſtea dicta eſt. 3 J
chates tis.genꝰ?ẽ lapidis quẽ ſi qͥs poꝛta

uerit erit groſus. Ul eſt pꝛiũ nomẽ viri ?
interpᷣtat᷑ robuſtꝰ.⁊ ðꝛ fuiſſe comes enee.

Achaʒ interpᷣtat᷑ apꝛehendens dñm.
Achea ðꝛ mulier grecz.

„

heus.i. grecus. 4
Jouis.a quo achaia dicit᷑
hel qð ẽ ager ⁊ emac qð ẽ ſa guiſ.⁊ ðꝛ ager
ꝑatꝰ ſãguĩe xpᷣip nümis qͥbo traditꝰerat

Acheon grece ðꝛ ſplẽdẽs latie? ðꝛ equꝰſoł

Acheron ontis.ẽ palus infernał.⁊ ðꝛ ab a

qð eſt ſine ⁊ chere qð ẽ ſalue vel gaude qꝛ

nulla ſalus.nullũ gaudiũ in inferno eſt.
bz acheronta in actio. vel fßm Pap. Ache

Achei qͥ ⁊ achini dicti ſunt.ab acheio filio

Ncheldemac ĩterpᷣtat᷑ ager ſanguĩs ab ac/

ronta in ntio. ?⁊ cponit ab qd eſtſine et
cheronta qð eſt gaudiũ. Uñ Oõ ſine leti

cia nomen trahit hec acheronts.
chila.fo.pe.coꝛ.qͥdã locus eſt. Uñ.j.Re
gum. xvj. Ecce dauid abſconditus eſt in
colleachliile.

8.8 Achilles ꝓpꝛium nomen eſt. et vꝛ aba qd S
ponebant ad pᷣguſtandũ.q̃ſi pᷣlibanda de
ſingulis que libamia dirit Moyſes offe⸗

ſine ⁊ chille qð eſt labiũ.p ↄtrarium.quia
groſſa habuit labia.

chini vel achei qdam greci dicunt᷑. Uñ

O:at. Quicqind dclirat reges plectunt᷑
achini.
Achinus ðꝛ hoꝛtolanus in villis reſideus
nõ habens manſos. —
Achioꝛ eſt locus vel ꝓpꝛium nomen viri.⁊
interpᷣtat᷑ tumultus.
Achiron.n. indecli.ðꝛ⁊ꝛ locus inferni. qui
etiam ðꝛ achironta.
Achirologia eſt dictio ĩpꝛopꝛie poſita. vt
timeo reqem. ſpero laboꝛꝛe.
Achiſis idis.f.t.i.auaricia.⁊ ðꝛ ab a qð eſt
ſine ⁊ chiſis ſacietas.qſi ſine ſacietate.
Achis interpᷣtatfo.
Achitophel interpᷣtat᷑ patris ruina.

cholyti grece dicunt᷑ ceroferarij vl accẽ/
ẽtes latine.a depoꝛtãdis cereis qñ legẽ/
Adum ẽ euãgeliũ aut ſacrificiũ offerenduʒ.

Acia.f.p.ẽ defectꝰ viſus qñ.ſ.hoĩes aꝑtos
oculos hũt ⁊ tñ nõ vident. Z

Acidia.f.p.ðꝛ indurata mẽt⸗ triſticia. qua

dũ qͥs laboꝛat vᷣtit᷑ in tediuzʒ.et ðꝛ ab acis
grece qð ſonat cura vel anxietas vlł tediũ
vyl moleſtia. Inde acidiola.i.triſticia. Iñ
acidioſus.i.moleſtus.triſtis.anxius.

Acidus a.um. pe.coꝛ.i.amarum vt acetũ.

Dicunt etiam dentes acidi.i.ſtupefacti.
Acies plura ſiãt. Naã acies ẽ ferri ſũmitas.

Item acies oculoꝝ acumẽ. Itẽ acies exer

citꝰgo ꝙ armat erat ad bellũ acut armis
Un. E ſtacies oculi ferri belliq; caterua.
Aciecula.f.p.pe.coꝛ.i.ꝑua acies.

7 7

Acilꝰ antiqͥtꝰ niger ſignificat.vel qͥ bʒ re

curuum naſum ſicut aquila.

Acinatis.pe.coꝛ.lingua medoꝝ.gladiꝰ mi

7„

litaris eſt valð acutꝰ.etiã ðᷣꝛ i
ferri ſcʒ aciarium.
inꝰ.m.s.me.coꝛ.i.botrus.ſ.granellum
qð eſt in regno vue. Uñn Bꝛecumus.Tu
dicas acinu qð eſt in vua cernis acutnʒ.
Aciniũ vel aciatũ ðꝛ a qͥbuſdã quaſi aqui/
dum.ſ.aqua q lauant᷑toꝛcularia expᷣſſo vi

no. ? eſt vilis potꝰ ſeruoꝝ vel pauperum.

Acinariũ.n.s.i.groſſe ł coꝛtices vuaꝝ que

ſta materies

—————

——,———ʒ—

S—– — g -— —3 —

1r6
it
qui

N

s⸗
ge⸗
z.
08 *

goſtepſſionen pihciunt. M
Icitabula dicũt᷑ muſica inſtr̃a enea vł ar/

gentea.que ꝑcuſſa ſonũ faciũt grandem.

Acclaſis ðᷣ veſtꝭ ad hũeros nõ ↄſuta.
Acliuis uis.cõ.t.vł acliuꝰ a.ini eodẽ ſenſu

id ẽ.inclinatꝰ vł ꝑcuruꝰ vl ſitus loci diffi
culter aſcenſibilis.vt mons eſt acliuis

Acolabus.m.s.ðꝛ bꝛucus cum modicum

incipit vo0lar.
Acõmẽtarijs vna dictio ĩdecli.cõ.ge.ðꝛ qͥ
vices reg agebat. iudicio leges ſcribe/

bant.ita dic gł.ij. Regũ.viij. In hiſtoꝛijs

Ho ðꝛ ſcptoꝛ geſtoꝝ tꝑis.Etiã ẽ idẽ q; can

cellari qͥ ĩ biſtoꝛijs ſcriba ðꝛ.ODẽ aũt acõ
mẽtariüs a cõmĩſcoꝛ.erꝭ.i.ad mẽoꝛiã reuo

cari ł cõmẽdari.ł ↄmemoꝛari.excogitare

fingere. ↄponere mẽtiri. Uñ ſᷣm Hugui.
cõmentũ.fraus.mẽdaciũ.machinamẽtũ.

inuentũ.ↄfictũ.idẽ ſt Itẽ ↄmæetũ ẽ pluriũ

n

in mẽte hĩtoꝝ ĩ vnũ collectio. In cõmen/

tariꝰ.i.expoſitoꝛiꝰ.a cꝰ dtõ płiłl abltõ.ſ.cõ
mẽetarijs ↄponit᷑ acõmetarijs. Olta em̃
illoꝝ noĩm ſt᷑. teſte Pꝛiſtiano ĩ maioꝛi.cõ
poſita ⁊ ideclinabilia.⁊ ſt noĩa officioꝝ et

mgroꝝ.vt acõmẽtarijs.i.mgr cõmetoꝛũu.
Acalicuł.i.cuſtos ł mgr̃ calicũ.Aſecret.

id ẽ mgr l cuſtos ſecretoꝝ.Abatꝭ.i.batoꝝ
vel frugũ. Areſponſis.i.rñſoꝝ.Et ſt᷑ młta

glia.⁊ ſunt oĩa indeclinabilia.
Aconita.f.p.ðꝛ herba venenata.vł genus
aſpidis venenoſi. Uñ. Quilibet hypocri

ta facietenꝰeſt heremita. Mente tñ tacita

latet anguis aconita.
Acophilus.m.s.ðꝛ pincernrna.
Acoꝛ.n.t.ðꝛ coꝛruptio vini vł amaritudo

vñ. Mucoꝛ panis acoꝛ vini rãcoꝛ q̃̊ʒ car

nis. Hidoꝛ ab aſſata fit carne ſʒ a pede pe
credo dis.f.t.i.amaritudo.⁊ ꝓpꝛie doꝛ.
2 de pomis.⁊ ſilib rebus.
MHcredula.f.p.q̃daʒ ꝑua auis qͥ alita ðᷣꝛ lu

cinia.De hac dic Cicero. Et matutinos

erxercet acredula cantꝰ. ́YMVM,
icrimonia.f.p.ꝓpꝛie eſt auſteritas ĩ vultu

vł ðꝛ viuacitas.aĩoſitaſ.aſperitas.foꝛtitu
do. Jñ ꝗcrimonioſus a.ũ.i.foꝛtis ↄſtans

aſper. Sʒ 'm legiſtas acrimonia ẽ pena

q̃ infligit᷑ ſacrilegis ſicut incarceratio.vel

erxilij relegatio. C. de ſacroſan.ec.l.placʒ.
Acriſia.f.p.ẽ defectꝰqñ aliqͥs aꝑtis oculis

ñ videt.⁊ ðꝛ ab a qð ẽ ſine ⁊ criſis iudiciũ
qᷓ̃ſi ſine iudicio qð fit ꝑ viſum.qð magi fa

cciunt incantationibo ſſis.
croceramina oꝝ.n.s.płis nũeri.dicunt

picula marina naues mergẽtia. ab acros
qð eſt mons⁊ ceron coꝛnu.⁊ amnis aqua
quaſi montes aquaꝝ coꝛnuitt.
Icronic?a. ũ.i. ſine tpe.⁊ ðꝛ oꝛtꝰ iſte qũ ali
q̃ ſtella ꝑ ðd yametrũ ſoli oppoſita oꝛit᷑ ſole
occidente.Et ðꝛ talis oꝛtꝰ acronicꝰ reſpe
ctu ſolis.q̃ſi ſine tꝑe ſolis.i.nõ in die.
Acta dicũt᷑ publice ſcpture negocioꝝ q̃ in
iudicio agunt᷑.oꝛdinẽ eoꝝ modũ ⁊ figurã

Ztinẽtes. Acta etiã qñʒ dicimꝰ locũ ĩ q̊ iu

gex reſidet.iſtructꝰ de cã cogſcẽs vbi acta
detegũt᷑.vt qlibet factũ ſuum audiat ⁊ vi/
deat.⁊ ſuũ pↄſeq̃t᷑ meritũ.qͥ locus alit᷑ etiaʒ

ius appellat᷑.ff. de iuſti. ⁊ iu.l.pe.S. fi.
fcten eſt nomẽ ciuitatis in grecia que po

ſtea dicta eſt athenis.

U actio m iuriſtas c ius pſeqndi ĩ iudi
cio qð ſibi debet᷑.inſti.de act.ĩ bᷣn.Etad/
dqũt qͥdã qð ſuũ ẽ ł alienũ.itavt iſta diffini

tio includat oẽʒ actõʒ tã in rẽ qᷓ; in ꝑſonã.
ſʒ illa diffinitõ pᷣmiſſa ſolũ ↄpᷣhẽdit actõzʒ
ꝑſonalẽ. Illud ãt qð tuũ ẽ tibi debet᷑. Si
vo qð nõ tuũ ẽ⁊ qͥcqͥd ẽ ĩ iudicio dʒ ĩcludi
diuerſimode q̊ petit᷑. Et includit᷑ in actõe
reali ⁊ ꝑſonali.qꝛ ĩ ꝑſonali peto mihi ðᷣbi
tu. J n reali vo actõe peto aliqͥd vt meũ.qᷓ
re h̊ bũ actio ſumit᷑ aliter ⁊ alitervt pᷣmiſ
ſum eſt. Et nota ꝙ h̊ bũ debet᷑ qũq; lar/
ge ſumit᷑. vt cũ ðꝛ qͥcqͥd in iudicio tibi de/
bet.i.res quã petis vt rẽ tuã ſiue rei vẽdi/
catiõe actione cõmodati ſiue depoſiti ſᷣm
Aʒo.iĩ ſum.ti.de eden.circa pn. Itẽ actio
olim dicebat᷑ↄceptio vᷣboꝝ foꝛmata a ma
giſtratibovñ dicebat᷑ foꝛmula vulgarꝭ.ho

die aũt fit ſine ĩpetratõe ⁊ ↄceptõne vᷣboꝝ

ſolenniũ. Nec hodie eſt aliq̃ dꝛna int᷑ int/
dicta ⁊ actões.cuʒ int᷑dictũ nihil aliud ſit
q; actio pᷣtoꝛia.Dicit᷑̊ actio ius ciuile vł
pᷣtoꝛiũ quo debitũ a te exigere poſſum yel
petere rẽ mihi reſtitui 'm Aʒo.⁊ Boff. de

iudi. dilecti. Et ẽ actio a iure ciuili.inſti. ðᷣ

iu.na.gen.⁊ ci.S.ius aũt.Et ſᷣm canones
actio ðꝛ cã.c.foꝛꝰ.ð vᷣ.ſig.Et ſᷣm leges ac

tio dʒ poni ĩ cã.qꝛ nemo ſine actiõe expe/

ritff.de neg.geſt.ſipupilli.in fi.Pꝛohibẽ

tur tñ attentiꝰ nimis ſubtiles actionũ in/
tentatiões. vt ĩ.c.dilecti.de iudi.Actionũ
vo quedam ſunt in rem ⁊ quedam in ꝑſo/

nam.Actio in rẽ ðꝛ vendicatio rei.qn ali/
às dicit rẽ de ã ꝗgit᷑ ſuã.⁊ aduerſari dicit
eam eſſe ſuam. An ergo petis cẽ aliquam

vt tuam rei vendicatioe.tũc agis actione

4 ℳ₰

in rem. Actio vᷣo ĩ pſonã dð qñ petꝭ ab ad
uerſario alqᷣd tibi dari vl fieri. Itẽ actõeſ
q̃dam dicunt᷑ bone fidei.q̃dã ſtricti iuris

Actões bone fidei dicunt᷑ nõ iõ.qꝛ ĩ eis dʒ
fuari bona fideſ.qꝛ etiã bõa fides ſᷣuat᷑ in

actõibo ſtricti iurꝭ.ſed dicũt᷑ bone fidei.qꝛ
maxie exuberare dz bõa fides int᷑ õhẽtes ĩ
eis.⁊ vltra id etiã veniũt oĩa acceſſoꝛia.?
ea ðᷣ qͥbo nihil ẽ cogitatũ.vt ĩ actõe emprt᷑.ł
ctu vendi. Uenit etiã id qð expᷣſſe nõ eſt

actũ.vicʒ a tꝑe moꝛe qͥ alteri ñ reddit iſtõ

ad qð tenet᷑ ð̊ nat᷑a ctꝰ veniũt dana ⁊ int
eſſe qᷓ Dnt reſtitui.⁊ ſic ĩ eis multũ exube/⸗
rat officiũ iudic pinguiꝰ q; ĩ actõe ſtricti

iur.Etactiões bone fidei ſt᷑ decẽ ⁊ ſepteʒ

q̃ enüerant᷑.inſti.de act.S.actionũ.Et ↄti

nent᷑ in his vᷣſib. Empti.ↄducti.mãdati.
poſitiq;. Pignoꝛa ciſcũde.cõiꝓ ſocioq;

Dotis⁊ heredibo tutele.commoda.geſtoꝛ

Pꝛeſcpt vᷣbis.cum eſtimat atq; ꝑmutat.

Iſte bon efidei ſunt ſtricti ceteri iurꝭ.Alie
vHo dicũt᷑ actões ſtricti iurꝭ.vt actio ex mu
tuo.ex ſtipulatu.ex arbitrio ⁊ ↄſiles. Eti
illis nõ venit acceſſoꝛiũ.nec ea ð qͥba nõ ẽ

cogitatũ.vt no.Berñ.i gl.pᷣal. Nec in his

a tpe moꝛe qͥ alteri nõ reddidit illð ad qð

tenet᷑ de nata octꝰ.veniũt dana ⁊ inteſſe ꝗ

dicũt᷑ reſtitui. Itẽ actionũ realiũ alie ↄpe

tũt ꝓ rebo coꝛpoꝛeis.⁊ ſic hʒ locũ rei vẽdi/

catio.alie ꝓ incoꝛꝑalib ⁊ ꝓ ſᷣnitutibo acqͥ

rẽdis ſᷣuiẽdi ⁊ defendẽdi.⁊ ſic ↄpetũt due

actões.qꝝ vna vocat᷑ ↄfeſſoꝛia.alia nega⸗/
toꝛia. Itẽ nota ꝙ actões ꝑſonales vſq; in
metas trigita ãqnoꝝ extẽdut᷑. vt.C. ð ↄſti.
pec.l.ij.⁊ ibi nota tex.qꝙ poſſibile ẽ oẽs res

in pecuniã ↄuerti. C. de pᷣſcrip.trigita an

noꝝ.l.ſicut in rem. Reales aũt vſq; ad me
tas q draginta.vt.C. de vendi. ping.l.j.et
in glo. de vtroq; caſu.
Actio ad exhibedũ dat᷑ õ̊ poſſeſſoꝛẽ vł ad/
uerſus eũ ꝗ dolo malo poſſidet vt rẽ exhi
beat.i.ĩ publicũ ðducatvt fiat aduerſario
copia vẽdicãdi ſʒ Aʒo.i ſũ.ti.ad exhi.ĩ pᷣn

Actio arboꝝ furtim ceſaꝝ hʒ ↄdẽnatõz ad

uerſus eũ qͥ arboꝛes furtiʒ cedit inſcio ⁊ ĩ
uito dño.⁊ ↄpetit ̊ ipᷣm dãanũ danteʒ ad
duplũ dani dati.in q̃ͥ caſu huic etiã ↄpetit
actio legis aqlie.ita tũ vt deducere poſſit

q ↄdengtiõe ꝙ actoꝛ ↄſecutꝰ ẽ altera actio

ne. vt.ff. arboꝛ.fur.ceſa.l.j.

Hctio caluiſiana ẽ ꝑ quã reuocant᷑ ea que
in fraudẽ pꝛoni libert? alienauit.vbi etiaz
locũ habe?᷑ actio fauiana.ff.de iure pa.l.ſi

libertus.m Pla.

Actio fauiana ⁊ pauliana ſic dicta ſunt ab
gutoꝛibo ⁊ eaꝝ inuẽtoꝛib.Et habẽt locuʒ
qñ debitoꝛ in fraudẽ creditoꝛis alienauit
ea que alienata fuerũt creditoꝛi.vt reuo -

cet᷑ ipſa alienati.
Actões ciuiles q̃ ſt ⁊ q̃t. vide ĩ ſpe.ti.ð act.

excep ꝓponẽ.S.poſtremo.Et qũq; diſtin/
guit᷑ actio ciuilis õ̊ criminalẽ.⁊ tũc idẽ eſt

qð actio intẽtata ꝓ aliq̊ int᷑eſſe. Oñq; di/
ſtinguit᷑ õ pᷣtoꝛiã.tũc idẽ eſt qð actio ſatiſ/
factoꝛia directa in re. Pꝛetoꝛia aũt dicitc
que dat᷑ officio iudicis. “
Actõↄmodati directa opetit ei qͥ rẽ aliquã
ↄmodauit õ cõmodatariũ ad repetẽdum
ipſam rẽ. vt ei res ad eiꝰ acceſſiones reſti/
tuant᷑ facto ⁊ expleto vſuꝓpt᷑ quẽ cõmoda
la eſt. ff. cõmo.l.j.ſᷣm Pla.
Actio ↄmodati ↄꝛia cõpeti

cõmodata factas veluti ſi egrũ fuũ cura/
uit qð noĩe cibarioꝝ ipẽdit.nõ repetit.ff.
cõmo.il.in reb.S.poſſum.cũ.S.ſe.
Actio ↄmodati vtił ↄpetit vbi nõ eſt vere
cõmodatũ ſʒ iterpᷣtatiue.vt ſi amicꝰex ↄfi

dentia rẽamici exꝓpꝛia autoꝛitate accepit
Hctio ↄfeſſoꝛia ẽ qͥ ↄpetit ei qͥ diẽ ſe hꝛe inſ
vl ſᷣuitutẽ ꝑ fdũ viã eũdi lh agendi ł altiꝰ
edes ſuas leuãdi ł q cũq; alia ſeruitutẽ in

re ipſiꝰetiã inuito eo.Et h actio ðᷣꝛ in rem
qꝛ rem tuã coꝛpalẽ.iſ.ius eũdi ꝑ fũdũ petꝭ

qᷓ;uis ipſa ſeruit? ſit icoꝛꝑpalł.vt.ff.ſi.ſer.vẽ

di.l.ij.ĩ pn. O? etiã ↄfeſſoꝛia.qꝛ ᷣbis affir
matiuis ↄſtituit᷑ ⁊ eiꝰ ↄꝛia vᷣbis negatiuis

AYponit᷑ qᷓ ðꝛ actio negatoꝛia.vñ actõ nega

toꝛia ↄpetit eiqͥ dicit aliquẽ nõ hꝛe ius vł
ſᷣuitutẽ ad aliqd qð facere volebat alt.et
ipᷣm ꝑ hãc actiõʒ phibet.vt qñ dñs fundi
intẽtat aduerſuʒ te ſolitũ ire ꝑ füdũ ſuum

icẽa. Hõ ẽ tibi ius ire ꝑ fũdũ men. Eth̊ͥ

actio ſilr ĩ rem ðᷣꝛ.qꝛ dñs fundi vẽdicat li

bertatẽ qñ ipſaʒ iutetat vᷣbis negatiuiſ.di
cẽs ꝙ alt᷑ nõ hʒ ius eũdi vł agẽdi ꝑ fundũ

ſuũ.nec altiꝰ edificãdi edes ne lumibo ſuiſ
noceat. Et ſic ꝑ hãc dñs fũdi ad h agit vt
fũdus ſuꝰdeclaret᷑ liber et alter deſiſiat ⁊
ꝓhibeat᷑ ne eũ de ceto indetet.ff. ſer.ven.l.
ij. ⁊.l.loci coꝛpꝰ.S. petit.⁊ inſti.de act.ꝭ.
ecõtra. Eth actio n ↄpetit ð dñio.ſʒ de iu
re pᷣdioꝝ.ſicut ⁊ ↄfeſſoꝛia.vt in pᷣall.l.ij.in

pn. Et lʒ ſᷣm Pla.dicat᷑ idᷣo negatoꝛia qꝛ

vᷣbis negatiuis intẽtat᷑.tñ ꝛiũ notat᷑ in.l.

ij.2. S. ecõtra,.S.ꝗllł. Na q̃libet eaꝝ.i.oↄfeſſo

omoe betit ei qᷓ ↄmodatũ
accepit i eũ qͥ ↄmodauit.⁊ ipenſas ĩ reac⸗

ria ⁊ negatoꝛia põt dariꝑ ᷣba affirmatia
⁊ etiã negatiua. Non ̊ ſumũt dꝛãm ꝑ foꝛ

mam vᷣboꝝ ſʒ rone materie.qꝛ confeſſoꝛia
dat᷑ ad tuendã ſibi ſeruitutẽ debitã.⁊ ne/

rtais ad tuendã ſuã libertaten.

ctio cõidiuidũdo dat᷑ int᷑ eos qͥ ſine ſoci/
etate nec ex cã hereditaria aliqͥd cõmune
hñt vt id diuidat᷑ ᷣm Pla.⁊ Aʒo.
Actio ↄducti cõpetit ei qͥ cõduxit a locãte
vl locatoꝛe fũdũ vel pᷣdiũ vel domũ.⁊ cõ
petit ei ad h̊ ꝙ liceat ſibi inhĩtare vel ĩ vſu
ꝛe rem cõductam.Etiã cõpetit ̊ locato
rem ſi aliq̃s expẽſas vtiles vel neceſſarias
ibi fecerit. W
Actio directa eſt qñ aliqͥd directe petit᷑ in
ius.vt ex cõmodato vel depoſito ⁊ hmõi.
Actio vtił eſt q̃ dat᷑ nõ ex iure aliq̊ directo
ſed vtilit᷑ ⁊ ex etate cõpetit.vt publicia/
na ⁊ hmõi.ſᷣm Pla.?⁊ Aʒo.
Actio depoſiti directa ↄpetit ðᷣpoſitoꝛi ad
repetẽdu depoſitũ ⁊ acceſſiões eiꝰ⁊ cõpe/
tit in ſimplũ.niſi foꝛte res ſint incẽdio rui
na naufragio depoſite. q̊ caſu qͥ depoſitũ
ſic receꝑit ſi negauerit ⁊ inficiet.⁊ de h̊ cõ
uincat᷑ in duplo cõdẽnabit᷑.ff.depo.l.j.S.
git pᷣtoꝛ. —
Actõ depoſiti ↄꝛia ↄpetit ei penes quẽ res
depoſita ẽ.ad petendũ ünpenſas ſi q̊s cir
ca rem iĩpenderit vt illas repetat vł dãnũ
datum ꝑ ſeruũ depoſitũ ſᷣm Pla.
Actio ð dolo cõpetit mihi qñ danuʒ dolo
malo alicuiꝰ datũ eſt mihi.vł ſi qͥ aduer/
ſus me vᷣſet᷑ doloſe ↄſulẽdo vel malicioſe
egocia mea admiſtrãdo. nec ſuꝑeſt aliqᷣ
alia actio qᷓ poſſuzʒ exꝑiri.ff. de dolo.l.j.S.
v̈ba. Sʒz nõ dat niſi lis duos aureos exce
dat. Hec actio qꝛ odioſa eſt nõ dat᷑ liberꝭ
ʒparẽtes.qꝛ in ea dãnatꝰ infamis efficit᷑
Pec liber j̊ pꝛonos ſʒ loco eiꝰactio ĩ fa⸗
ctum vᷣbis ſic tꝑandis in cõditione libelli
in qᷓ nulla eſt mentio doli faciẽda.ff. e do
lo.l.ſi.oleum.S.fi.cum.il.ſe.
Actio de dolo ⁊ furto eoꝝ qͥ miſterio cau/
ponẽ ſtabulariũ vel nauẽ exercẽt.datad/

uerſus ſtabularios ⁊ nautas q qñ officio

maloꝝ hoĩm vtũt᷑ in duplo tenent᷑ qͥ dolo
vl furtũ cõmiſſuʒ eſt in his reba q̃̊s ſaluaſ
foꝛe receꝑe.ff.furti.aduer.na.cau.ſta.l.j.
Actio de ↄſtituta pecũia cõpetit aduerſus

cu qͥ ſine ſtipulatõe ↄſtituit ꝓ ſe vel ꝓ alio

ſoluere. C. ↄſti.pecu.l.ij. Ha oĩa ↄſtitue
re eſt debitoꝛẽ ſe facere m Pla.
ctio in rẽ vᷣſo dat᷑ aduerſus dnm vl pꝛeʒ

ſi euꝰ łfiliꝰ pecũiaz ĩ rẽ pꝛis ldñi impẽdit
guã mutuo accepit. ff. de in rẽ ver.l.j.ĩ pn.

Actio de tigno iniũcto dat᷑ ei cuiꝰ tignum

alieno edificõ iniũctũ ẽ ab eo qͥ eſtimabat
ſuũ tignũ eſſe. Si vᷣo ſciẽs alienũ id dolo
ſe fecerit. tenet᷑ de tigno imiſſo ⁊ furti ⁊ ac
tione ad exhibendũ nõ ꝙ tignũ cogat᷑ eri
mere.ſʒ ꝙ intſit pᷣſtare.ff.de tig.iniunc.l.j.
7.ff. de rei ven.l.in rem.S.j.
Actio de rebo eccłiaſticis venditis.cuſto/
dibus eaꝝ dat̃̃aduerſus eos ꝙ ſacras res
emerũt citra foꝛmã nulla eis actõe relicta

3 ſacroſanctas eccłias de pꝛecio qd dede

rũt repetẽdo. Hec aũt actio dat᷑ in factuz
cũ res in aliã rem eſt mutata vt exr phiala
factus eſt eyphus. Si vo in ſui foꝛma ſit
rei vendicatio habet locum.

Actio de paupꝑie ↄpetit aduerſus eũ cuiuſ

aial dãanũ dedit õ naturã ſui generꝭj. Uer

bi gra.vt ſi equꝰ nõ loci anguſtia vł nõ in

ſtigatꝰ calce ꝑcutiat. vel bos coꝛnupetat
ex naturali feritate. Sec tñ ſi inſtigatus
vl ex loci anguſtia dãnũ dederit in hmõi

actionis ↄdemnatiõe venit damni reſar/

tio.aut in ſolutõe venit ex lege duodecim
tabularuʒz noxe dedito. Oñns ei norxali ſer
ui ſui noĩie conuentus.ſeruuʒ actoꝛi noxe
dedendo liberat᷑.inſtit᷑.de nox.act.S.i.Et
ſi aialia noxe dedant᷑.ꝓficiunt reo ad libe
rationẽ.inſti.ſi qua.pau.fe.di. Et vtrum
malit vt ſoluẽdo damnũ ſufferat. aut alłls
ꝓ noxa det animal.̊ ꝑ eum ſtat.ff.ſi qua.
au. fe. di. l. j. in pn.
ctio de appoſito vel ſuſpẽſo ã iter eſt vul
go.co caſus nocere poterit dat᷑ aduerſus
eũ qͥ in ſubgrunda ꝓ tecto ve hʒ id apoſi/
tum vł ſuſpẽſum qð nocere potuit. Cuiꝰ
ↄdemnatio eſt decem ſolidoꝝ.ff. de his q
eie.⁊ effu.l.ſi vero.S.ait pᷣtoꝛ. W

Actio de eſfuſis ⁊ eiectis dat᷑ aduerſus eß“
erx cuiꝰ hitatione vl habitaculo aliqd effu

ſum vel eiectum eſt iter publicũ.vñ da/
num datũ alicui traſeunti reſtauradũ eſt
in duplũ.⁊ ſi liber hõ inde periſſe dicatF in
qnq ginta aureos dat᷑ h actio. Si vᷣo no/
cuerit libero homini dat᷑ quãti videt᷑ iudi
ci ex bono ⁊ equo.cõpenſatis impenſis fa
ctis ⁊ operibo quibs eſt cariturus inutili
ff. de his qͥ eie.vel effu.l.j.in pn. F
Actio edilicia ↄpetit multꝭ modis.Pꝛĩo ſi
reſ vẽdita ſit redibita ꝓpt viciũ ſiue moꝛbũ
nec tñ a vẽditoꝛe reſtituit᷑ pᷣciũ ẽptoꝛicuʒ
actiõibo ⁊ alijs q̃ ediles ihibẽt.Ecĩ q̊ caſu

X

nõ placet vt reddat᷑.⁊ tũc ẽ tꝑał vſq; ad.lx

Dies.ff. e. ti. l. qʒ ſi nolit.S.ſi qͥd ita venerit

Tertio ↄpetit ſi vẽditoꝛ ñ vult tradere ſer
uũ ł mãcipiũ ł iumentũ cũ oꝛnamẽto cũ q̊

oũñderat tꝑe vẽditõis ꝓ ipᷣo oꝛnamẽto ł vt

fiat redibitio rei pncipal ꝓprt᷑ acceſſoꝛia. et
tũc ↄpetit etiã vſq; ad.lx.dies.ff.e.ti.l.edi

les.in pn. S.vẽdẽdi.Quarto vᷣo ↄpetit qñ

co loco q̊ iter eſt vulgo.hʒ qͥ canc.lupuʒ
vꝛſum.apꝛum.verrẽ.vel aliud aial quod

nocere poſſet ſiue ſit ligatũ ſiue ſolutum.

ff. e. ti. l. hi em̃. S.deinde aũt. S
Actio ðᷣ ſupꝑficie ĩ rẽ ↄpetit ei qͥ ſuꝑficiẽ hʒ
ĩ alieno ſolo noĩe ↄducti ad repetẽdũ ſuꝑ
ficiẽ ſi poſſedat.ff.ð ſuꝑfi.l.j.S.qͥ ſuꝑficiẽ.
Actio empti ↄpetit emptoꝛi ad r in fi.
petedã quã emerat in qͥ venit cõmodũ qð

acceſſit.Et ſi qͥd in ſpẽali pacto ↄpᷣhendit᷑

in hac actione attendit᷑ put qͥſqʒ ſibi paci/
ſcit. ff. de act. emp.l.emptoꝛ.in pᷣn.

Actio ex ſtipulatu naſcit᷑ cũ ðᷣ re certa ĩ ge⸗

nere ſz incerta i ſpẽ fit ſtipulatio. vt inſti.
de v. ob.ĩ pn. Nãa ſi res eẽt ſimpłr incerta
ſtipulatio nõ valeret.ff. e.ti.l.ita ſtipulatꝰ.
in pᷣn.Et ſtipulatio eſt ↄcepta vt cũ te ſpõ
des dare ᷣuũ vel ſpõdes te factuꝝ domũ.
Et ꝑtinet hec actio ad actiões in ꝑſonam

que oꝛiunt᷑ ex ᷣctu vᷣboꝝ Et nota qꝙ actio

Deſcẽdens ex ſtipulatiõe nõ hʒ dilationeʒ
anni ſicut actio de dote.l.).S.exactoꝛ. C.
de rei.vxo.act.⁊.S.cum aũnut.
Actões ex octu ſunt q̃ naſcũt᷑ ex pacto ſiue
pactũ ſiue obligatio ſurgat exte.vt cõdi.
certi.ð nu.pecu. ↄditio certitudĩaria.ↄdi
tio ob cctio ↄmodati depoſiti.pigno
raticia. Siue etiã ↄſurgat obligatio exv
bis ſic ĩ actõe ex ſtipłatu qñ res certa ĩ ſti/
pulatõibo ðᷣducta ẽ.ſiue et᷑ oꝛiat᷑ obligatio
ex lr̃is ð q boditõ odio ðſidie dat᷑ ĩ eum qͥ
cũ ſpe fute nueratiõis ſcribit ſe debere qð

„

biẽniũ ñ repetit chyrogphũ.Etẽ itrodu/
cta⁊ excluſa exceptõe ñ nũerate pecũie.cũ
mime cogat᷑ ſoluere qð ſcripſit ſe debere.
ſiue etiã oꝛiat᷑ obligatõ ex ↄſeſu.veluti em
pti. vẽditi.locati.ↄducti.p ſocio.mãdati.
pᷣſcpt vᷣbiſ.⁊ actio ð ↄſtituta pecũia.necñ
actio ĩ factũ.⁊ ð iureiur. Et iſte ſt ſpecies
actionũ in ꝑſonã q oꝛiunt᷑ ex gctu ſiue re.
Ebis.lr̃is.aut ↄſenſu obligatio oꝛiat᷑.
Actiões ex qſi gctu ſt᷑ q̃ neq; ex pacto neq;

ꝑpetua.ff ð edi. edi.l.ediles.ĩ pn.S.j. Se
cũdo ↄpetit qñ vẽditio fit.vt ſi res vẽdita

ei ñ ẽ nũeratũ. Nũeratõe ãt ñ ſecuta infra

ex maleficio oꝛiũt᷑.ſʒ tñ maioꝛẽ hñt ↄneni
entiã⁊ affinitatẽ cũ pactꝭ q; cũ maleficijs.
Et ſt iſte.ſ.oditio ĩdebiti.ↄditio libere ac
tiõis.actio negocioꝝ geſtoꝝ.tutele.ſubſi/

diaria. coſdiuidũdo.finiũ regũdoꝝ.fami

lie herciſcũde.petitio hereditatꝭ directa ?

vtil poſſeſſoꝛia.fideicõmiſſaria.⁊ actio ex
teſtamẽto.actio de peculio ⁊ ꝓ iuſſu.⁊ de

—

in rẽ vᷣſo.actio tributaria.ĩſtitoꝛia.exerci

toꝛia. funeraria ad exhibedũ.de tigno in/

iũcto.actio in factũ de rei ven.de pauꝑie.
intdictũ quoꝝ bonoꝝ vti poſſidetꝭ vtro/
bi interdictum ſaluianum.
Actões l obligatões ex maleficio ſt᷑qͥba de
licta hoim coercent᷑.qð publice vtilitatis
inteſt. ff. ð fideiuſ.l.ſi aureo.S.fi.⁊.ff.ad.l.
aqᷣl.l.ita vulneratꝰ cũ milibo vt eſt ↄditio

rei furtiue.actio arboꝝ furtiʒ ceſaꝝ actio
furti.actio vi bonoꝝ raptoꝝ.actio leg aqͥ

lie.actio ĩiuriaꝝ.qð met cã.ð dolo.actio

ſᷣui coꝛrupti.actio reꝝn amotaꝝ.ↄditio ob

turpẽ cãm. iitdictũ vñ vi.intdictũ qð vi
aut claz. intdictũ de libero hoĩe exhibẽdo

de vxoꝛe ducẽda.de liber exercedis.inter
dictũ q̊ꝝ legatoꝝ. intdictũ phibitoꝛiũ ne

q̃d ĩ fiumie ripa ve publica fiat.nec in via

publica. intdictũ de itinere actuq; buato.

ctões łobligatões ex qi maleficio ſt᷑ que
neq; ad pacta accedũt neq; ad maleficia.
ſt᷑ tũ ſilioꝛes maleficijs q; pactꝭ.vt actio ĩ
factũ aduerſus iudicẽ qͥ litẽ fecit ſuã.⁊ ac

tio ĩ factũ ð eiectꝭ ⁊ effuſis.actio ĩ factũ de

awoſito vl ſuſpẽſo inteſt. ⁊ actio in fa
ctum de dolo ⁊ furto eoꝝ qͥ miſteriũ cau/

ponũ aut ſtabulariũ aut nauem exercent.

Actio exercitoꝛia ſᷣm Aʒo.iĩ ſum.e.ti.dat᷑õ

hẽtib cũ mgro nauis ꝓpt᷑ nauigãdi neceſ
ſitatẽ exercitoꝛeʒ nauis q mgrm nauipᷣ

poſuit.quẽ equũ fuit teneri.vt tenet᷑ qͥ ĩſti
toꝛetaberne vl negocio pᷣpoſuit.ff. ð exer.
act.l.j.Eſt at mgr̃ cui totiꝰnauis ancoꝛa⁊

cura mãdata ẽ.l.e.S.mgrm nauis.qͥ ĩ vul/

gari lombardoꝝ ⁊ puicialiũ comitꝰ ðꝛ.et
in alemanico ſtuerman. Nec diſtiguit an
iſte mgr ſit liber vł f̃ᷣuꝰ.maioꝛ vł mioꝛ.et
ſibi imputat᷑ ꝗͥ eũ pᷣpoſuit. vt.l.j.pᷣall.S.cꝰ
aũt ↄditõiſ. Sʒ exercitoꝛ ðꝛ is ad quẽ ob
uentões qtidiane ſeu redditꝰq̃ſtꝰ ⁊ vtilita
tes nauis ꝑueniũt.ſiue verꝰ ſit dñs nauis
ſiue a dño nauis ↄductꝰ. Hec aũt actio ñ
dat᷑ mgrm nauis.ſʒ ð eũ qͥ mgr̃m nauis

—

p̃poſuit in eaʒ cam in quã pppoſitus eſt ex

pꝛeſſe vel tacite.

v„ — — — — — —

— — —. ,,—. —. — —22---

— — – — —

Nctio eſtimatoꝛia.i. actio pᷣſcptis vᷣbis ſic ¶Et etiã ſi vidiſti furtũ fieri tetñ abſcondi
D ↄgnoĩata ẽ actio que exeſtimatopõit᷑ gra ſti cũ furtü faceret ne te occideret non eſt
. S Dubitatõis tollẽde.qñ res eſtimata vẽdẽè 2panifteſtũ. Et dat hec actio in duplũ.in/
da dat᷑.Dubitatũ eĩi ẽ an ex dedito ſi: it actõ ſti. de obli. ex mal.naſ. S. pena. ”M
¹ an ex locato.an exↄducto.an madati.vt ſi Actões hereditarie dicũt᷑ qͥ trãſeũt ad he/
6 rem meã do tibi ⁊ eſtimo vt eãẽ vendas p redes lp heredes ſᷣm Aʒo. Itẽ que ab he
decem.⁊ inde decẽ reddas mihi aut rẽ. vt redibo incipiũtł g̊ heredes. Ut aũtplene
nota.ff. de eſti. ac. in rub. ſciat᷑ qᷓ traſeuüt ad heredes vel no diſtigue.
, Actio ex teſtõ nõ ſolũ ſcripto heredi cõpe/ aut naſcit᷑ actio ex maleficio vel q̃ſi.vel ex
tit ad petendũ hereditatẽ ſʒ etiã õ herede,z vctu vel q̃ſi put pſequit dñs Aʒzo ĩ ſũma
/ ſcriptuʒ legatarijs ⁊ fideicõmiſſarijs. C. His actioniba ↄueniunt᷑ hi qͥ ſuccedũt in
Ccoia dele. ⁊ fidecõ.l.. ius.⁊ nõ hi qͥ ſuccedũt in rem. vt donata/
e Actio familie herciſcũde int᷑ eos cõpetit rij vel legatarj. JL
8 cõeʒ hũt heditatẽ diuidẽdã. ff. fa.her.l.j.? Actio in factũ aduerſus iudicẽ qͥ liteʒ fecit
4. ij.⁊ ðꝛ familie herciſcũde.i.heditatꝭ diui / ſuã dat᷑aduerſus iudicẽ.qͥ ꝑ imꝑitiã male
io dũde ſᷣm Aʒo. Nomẽ ãt fãilia qñzʒ põit᷑ p iudicauit.⁊ tenet᷑ ad danũ reſtituendũ qð
io cogtõe vt cũ ðꝛ illi ſt de familia bpami.qñ p eiꝰ ſniam illatũ eſt. Di Fo dolo malo in
q; ꝓ ſuitute⁊ ptãte.vt cũ ðꝛ pꝛfamilias.fi dicauit.vᷣeẽ ex maleficio obligatꝰ.Pactiõe
nio liuſfamilias.h̊ᷣ tñ p ſuba⁊ hereditate. Itẽ in factũ vł actõne de dolo ad oẽ inteſſe ei
b herciſco eſt ybũ grecũ.⁊ idẽ eſt ꝙ diuido. quẽ leſit.⁊ ĩfamis ẽ. Itẽ tenet᷑ crimiĩe falſi
ri Iñ herciſcũde.i.diuidũde.Et vtimur j qð penãꝗ depoꝛtatõis ł vltimi ſupplicij vti
10 v̈bo ſicut reꝑimus apð antiq̊s.q gerũdia net ſᷣm Aʒo. Judex ãt eccłiaſticꝰmale in/
te ſua pnũciabãt in vndo.vt legũdo.audiũ ductꝰ ꝑ gram vl ꝑ ſoꝛdes ab executõe offi
ne do. herciſcũdo.ſm Aʒo.in ſumma. cij ꝑ anu ẽ ſuſpeſus ad eſtimatõeʒ ꝑtᷣ quã
1 Actio finiũ regũdoꝝ ↄpetit finibo ad diſti leſit nihilominꝰ ↄdẽnãdꝰ. Et ſi durãte ſu
. guẽdũ vł iudicandũ int eos q ↄ fines hñ̃t ſpenſioneſe dĩnis ingeſſerit. irregular eſt
e agros ł pᷣdia.inſti.oe act.S.itẽ finiũ regũ / nec cũ eo niſi ꝑ ſedẽ apł icaʒ poterit diſpẽ
don. Et hʒ locũ ĩ ruſtiq pᷣdijs tm̃⁊ nõ ĩ v· ſari.vt ĩ.c.cũ eterni.de re iudi.li.vj.
ſ banis.qꝛ vꝛbana pᷣdia nõ ſr ↄfinia ſʒ vici Actio in factuʒ de eo qð certo loco ðꝛ vbi
nia. qꝛ pietibo diſtigui oſueuere.ſʒ ↄfinia aliqͥd ẽ ꝓmiſſuʒ dari certo loco ſi iudiciũ
. dicimꝰ qᷣ adeo ſt pxia vt niłs paries i me/ ĩ illo loco cõſtituiñ poſſit. Introducta tñ
47 dio intponat᷑. Ite vꝛbana pᷣdia dicũt᷑ oia eſt q̃dã actio arbitraria vt poſſit etiam in
pᷣdia que hñt edificia.etiã ſiſint ĩ villa.qꝛ alio loco agi Pꝛetoꝛ eĩ iniquũ eẽ arbitrat
vꝛbanũ pᷣdiũ nõ facit locꝰ ſʒ matia habi nõ poſſe ↄuenire debitoꝛẽ ĩ alio loco q;ᷓ in
tdi cã facta. Uñ ſiĩ vꝛbe edificiũ cĩ non loco deſtinato ſolutõi.Et ſj actio arbitra
hitandiſʒ gra reponedoꝝ fructuũ fiat.di ria ex ſui natura eſt ſtricti iur: in q̊ habita
cerĩ pᷣidiũ ruſticũ. Sʒ ⁊ hoꝛti ĩ edificijs cõ oↄſideratõe aliaꝝ actionũ ſtricti iuri qcqͥd
. ſtituti niſi płimũ ſint reddit vinearij foꝛ/ eẽt omiſſuʒz deberet haberi omiſſum tñ in
te ⁊ ſic alitoꝛij ↄtinẽt apellatiõe vꝛoanoꝝ illa etiã veit qᷣcqͥd equũ ⁊ iuſtũ viſum fue
⸗2 pᷣdioꝝ.ff. . p.ſig.l. vꝛbana. Ruſtica aũtp/ nit religioni iudicãtis. Et pt h appellar h
S gia dicunt᷑ agri nõ hũtes edificia. actio arbitraria irregular.qꝛ j naturam
Actio funeraria dat᷑ heredẽ bonoꝛũ vel aliaꝝ actionũ ſtricti iuris eſt.

— — — —

7

MBNẽ

poſſeſſoꝛẽ.ff de re.⁊ ſump.fu.l.⁊ ſi qͥ.s.fi.
Et dat ei qꝗ funerauitvt nõ h

fune eres defüctũ
ſed cauſa pietatis.

Actio furti maniteſti ſm Aʒo. locuz hʒ qñ

fur rẽ tenẽs viſus vł depᷣhẽſus fuerit ſiue

in publico ſiue in puato vel a dno vł alio
gnteq; ꝑueniat ad locũ qͥ ꝑpferre rem deſti

Actio in factũ exedicto pᷣtoꝛis ð alienatio

ne iudicij mutãdi cã facta.dat᷑ ei ĩ cꝰfrau⸗/
dem ⁊ illuſionẽ fcã ẽ alienatio ⁊ ſuis here
diba aduerſus eũ qͥ rẽ alienauit quẽ ad in
tereſſe ↄuenit q̃nti int᷑eſt actoꝛis coꝛã oꝛ⸗
dinario vł delegato.de qᷓ Goff.in ſum.de
alie.iudi.mu.cã fac.⁊.c.j.e.ti.in glo.

nauit.Et dat᷑ actõ furti in qdruplũ.inſti. Actio in factum de dolo ⁊ furto coꝝ quo/
Sobli. que ex male.ð nalſ.S.pena maniteſti. rum miniſterio quis cauponeʒ aut nauez
kHctio furti nõ manifeſti ↄpetit qncũq; p/ vel ſtabulum exercet.datur aduerſus eos
diictis modis furtũ nõ manitfeſtũ pbatur. qui pꝛeſunt cauponi vel naui vel ſtabulo

—

qm officio maloꝝ hoĩm vtunt᷑iĩ duplo
tenent᷑ qdᷣ dolo aut furto eoꝝ cõmiſſuz eſt
I his reba q̊s ſaluas foꝛe receperũt.ff.nau.
cau. ſta.l.j. in pn. ⁊.S.idem. Domponius.
Actio in ꝑſonã ðꝛ ↄditio q ↄtẽdis aliquẽ
dare aut facere tibi opꝑtere. Qñ v̈o agis vt
reſtituat᷑ tibi res tua? ſpẽale nomẽ accipit
⁊ ĩ depoſito ðꝛ ſimpłr actio pſonal ⁊ ñ cõ

ditio. Hoc ãt nomẽ ↄditio inde deſcende

bat. qꝛ olim iudicia erãt oꝛdiaria. ⁊ certa
v̈ba. ⁊ q̃ oꝑtuit adici.i.ſił dici.vt ſi qs ca/⸗
deret a ſyllaba caderet a tota cj. Dʒ po/

ſtea ille ſolẽnitates in diſſuetudinẽ abiert
attñ nomen remanſit ⁊ adhuc ⁊ ꝑſonales

actiões que ſolennibo vᷣbis interpᷣtabant᷑
ſeu interpᷣtant᷑ ↄditiones vocent᷑. Et haꝝ
actionũ genera qᷓdã naſcunt᷑ exↄtractu qᷓ
dam ex quaſi ↄtractu.qᷓdam ex maleficio

2 quedã ex qſi maleficio. Et nota ꝙ actio

ꝑſonal nõ ſequit fundũ.ff.de ↄtra.emp.⁊
ven. 5. lucius titius. Item actio pſonalis
ita eſt affira oſſibuſ creditoꝛis ꝙ in alium
trãſferri nõ poteſt niſi fixione iuris. ff. de
ecnl e va en ôMU

tio ĩ rẽ ðꝛ vedicatio rei.ſ.qñ dic rẽ ð qᷓ

agit᷑ tuã eẽ. ⁊ aduerſariꝰ dic Vl oñdit ipſa
eẽ ſuã.ff. ð act.⁊ obł.l.actionũ genera. Et

haꝝ actionũ alia Edirecta ĩ rẽ actio.vt rei

vẽdicatio.actio ↄfeſſoꝛia⁊ negatoꝛia.alia
=actio in rẽ vtił que ſunt actiões de dñio
nõ directe ſʒ vtiles qꝗᷓ ex eqͥtate dant᷑.qñq;
nõ dñijs.vt ſunt publiciane q ex aduerſis
cauſis cõpetunt.⁊ actio ꝑ quaʒ querit᷑an
actoꝛ iurauit. ⁊ actio ĩ rẽ ð ſuꝑficie ⁊ actio
fauiana ⁊ pauliana ⁊ caluiſiana.⁊ actio ĩ
rem q̃ cõpetit int᷑ dñm tabule⁊ pictoꝛem
Sũt ⁊ alie in rẽ actões in qͥb nõ de dñio
ſed de pignoꝛe agit᷑ ſicut actio ſeruiana.q
ſi ſeruiana. de quibo vide loco ſuo.
Actio iniuriaꝝ ↄpetit ei q iniuriã paſſus ẽ
g eñ qͥ intulit iniuriã vl inferri ꝓcurauit⁊

pulſauit vel vperauit vel famoſuʒ carmẽ
ad alteriꝰ ↄtumelia ſcpſit vel recitauit vl

qũocũq; iniuria aliquẽ gffecit. in q̃ iudex
reũ tanti ↄdẽnabit qnti actoꝛ iurauerit ſe
nolle illã iniuriã ſuſtinuiſſe.pᷣmiſſa tñ iu/
dicꝭ taxatiõe.Quidã tñ dicũt ꝙ iurare dʒ
potiꝰ ð ſuo ꝑdidiſſe tĩ vł tm q; talẽ iniu/

riã ſuſtinuiſſe. Alij dicũt ꝙ ſufficiat eũ in

—

rare ſic qꝗ;nollet lucrari tm vel tin ꝓ eo ꝙ

talem iniuriã ſuſtineret vel ſuſtinuiſſet.

Actio inſtitoꝛia ſᷣmAʒo. dat ei q ci aliq cõ
traxit i illa negociatõe in q pᷣpoſitꝰ ẽõ euʒ

z pᷣpoſuit aliquã ſtatõz vel negociatione,

gerẽdo de Zhentib cuʒz ppoſito. ſiue ppo

ſitꝰ ſit expᷣſſus ſiue tacitꝰ.vt.ff. de inſti.ac.

l.j.2.ij. e.ti.l. ait. S. tñ. cum ibi nota.

Actio leg aqlie duo ↄtinet capita ktria. lʒ
vnũ ñ ſit in vſu. Pꝛimũ caput ẽ ð ſᷣuis oc

ciſis vł q̃drupedibo.qͥ nüero ecuduũ cõti
nent. vtii. l.lege aqlia. ff. e. ti. vbi ðꝛ ð aĩali
ba qᷓ gregatim habent᷑: paſcũt᷑.ſ iẽ oueſ.ca
pꝛe ⁊ boues.eqᷣ.muli.aſini.Et ßᷣm Labio
nem ſues ſ nõ canes. ⁊ löge min beſtie fe

re vꝛſi leones ⁊c̃. Sʒ elephãtes⁊ cameli

quaſi mixtiſũt.⁊ iõ pᷣmo capite eos ↄtine
ri oꝑtet. Quo caſu tanti fit ↄdẽnatio q̃nti
plimi ipſa res valuit ãno pᷣterito. Scoðᷣm
caput ẽ qð nõ ẽ in vſu.pᷣ nõ ponit. vt. ff. e.
l. ſi ſeruꝰ. in. S. hꝰ. vbi ðꝛ Huß leg ſcoöm qͥᷣ
dem caput ĩ diſſuetudinẽ abijt. Lertiũ ca
putẽ de eis vulnera feris beſtüs occiſis
ceteriſq; rebo rupti. vt veſte. vaſe ⁊ ſil ibus
Ono caſu ↄdẽnabit᷑ qͥ dãnũ dedit quanti
res fuit.trigita retro diebo rei pᷣciũ ⁊ va lo
reʒ eſtimãdo.vt dicta.l.ſi ſeruꝰ ſe eruum. §.

tertio aũt capite.Et ĩ hac actõe ſi qs dam

num ſe dedilſſe inficiat᷑.i.negat ↄdẽnabit
in duplum. ff. l. j. S.fſ).· ar

Actio mãdati directa cõpetit mãdatoꝛi et

——

epᷣheredi.ð mãdatariũ vel ꝓcuratoꝛeʒ pꝰ

——

mãdatũ ſuſceptũ.ff.e.l.ſi remunerãdi.S.j.
Et inq̃ntũ inteſt id factũ eẽ qð mãdauit.
puta mãdaui vt fundũ emeres ſi mea int᷑
erat emi.teneberis poſt mãdatũ ſuſceptũ

tũ ſi cũdẽ fundũ egoipſe emovel aliꝰmihi

neq; inteſt aliud ceſſabit hec actio.
Actio mãdati ðꝛia ↄpetit mãdatariovl ei
ꝓcuratoꝛi ad expẽſas aduerſuſ mãaãdatoꝛẽ
qten? fines ñ ẽ egreſſus. Si vo aliqᷣd ero
gauit vtilit᷑ in eo nõ hʒ mãdati iudiciũ.ſʒ
tin negocioꝝ geſtoꝝ. Si vᷣo mãdauerim
tibi vt mihi fũdũ emeres.etiã ſi nõdũ pꝛe
ciũ ſoluerꝭ ages mecũ maãdati vt ſuſ. cipiã
obligatõz q tenerꝭ⸗ vẽditoꝛi.Nã ⁊ ego age
re poſſuzʒ vt cedas mihi actionẽ empti.ff.
e.ti. l. ſi mãdato meo.pmo rñſo.
Actio negocioꝝ geſtoꝛũ
dñs rei geſte Z eum negocia ei⸗ geſſit vt

admiſtrationis rõnem reddat.vt.ff.dene

go. geſt. eſd). emetirilli ſi
Actio negocioꝝ geſtoꝝ ðꝛia ↄpetit illi qᷣſi⸗
ne mãdato ſe miſcuit alieis negocijs gerẽ

dis aduerſus dñm negocioꝝ ad repetẽdũ

7

expẽſas negocioꝝ geſtatõe fcas.Et veni/

unt oĩa ꝗ expẽdit ð ſuo neceſſe, ario vel vtilr

directa eſt q agit

—

— — 3 2

—

— —¶d——— —

. ◻ — —.☛ — — – —— —-

— = S

=*

il

ne
i4.

f.

t
n

— — OS JÿZ

A

n5 tñ voluptuoſe. Hp colligunt ff. e. ti. l.ij.

Actio de peculio vel peculietenꝰcõpetit ei

ꝗ cũ filio familias vl ſeruo peculiũ hñti/
bus ptraxit que pꝰ moꝛtẽ filij vd ſerui eſt
annal ⁊ nõ pꝰ emãꝗ V
nerum vel alienationeʒ.ff. q actio de pecu.
eſt annalis.l.j.S.q;diu.
Actio noxalis ſm Aʒo.ðꝛ actio que naſcit
yel oꝛit᷑ ex delictis ſeruoꝝ.ff. eo.ti.li.j.⁊ in
ſti. eo. ti. in pꝛin.

emãcipationẽ.manumiſſio

Actio pignoꝛaticia directa ↄpetit ðᷣbitoꝛi
creditoꝛẽ vel eiꝰ tutoꝛẽ vel curatoꝛem ſi
pignoꝛa acceperũt. ff. eo. ti. l.ſi ſolutũ.S.fi.
ctio pignoꝛaticia ↄᷣꝛia dat᷑ creditoꝛiõ de
bitoꝛẽ. ⁊ dat᷑ ad młta.Si eĩ decipiat᷑a de
bitoꝛe vl ipſa re vel ei ꝓpoſito.qꝛ obliga⸗
uit rẽ alienã vł alij pignoꝛatã vl obligatã
niſi eadẽ res ſit ampla ⁊ ad modicũ etiam
fuerit alij pignoꝛata qi inlło capt ſit qͥ pi

gnoꝛa ſcdᷣo loco accepit.Et ſi ðbitoꝛ ma-

licioſe vᷣſatꝰ ſit obligãdo es vel ſtannuʒ ꝓ
auro vel argẽto. vl ſi obligauit ſeruum ꝑ
quẽ dãnũ datũ eſt.puta furtũ lalið hmõi
⁊ 8̊ ſi ſciuerit tenet᷑ inſolidũ.i.in totũ.ſecꝰ
ſi ignoꝛauit.qꝛ tunc liberabit᷑ noxe dedi/
tione.ſ.dando ſeruum ꝓ noxa.

Actio pignoꝛaticia vtil ̃ᷣm Pla.dat ei qͥ ĩ

pignoꝛauit rẽ alienã ſine ↄſenſu dñi.⁊ po
ſtea dñs pignoꝛis c̃.vt.ff.e.ti.l.reʒ alienã.
⁊ tam directa q; illa dant᷑ pncipali ⁊ ſuis
heredibo.⁊ ↄtra heredes creditoꝛis.

Actio ꝑ quã q̃rit᷑ an actoꝛ iurauerit fᷣm q̃r

dã dat᷑ ei qͥ cũ peteret rẽ ſuã delato ſibi in/
reiurãdo ab aduerſario eã ſuã eẽ iurauit.
Actiões pᷣiudiciales ĩ rẽ dicunt᷑ eſſe ꝑ q̊s q̃
rit᷑ an qͥs liber ſit.an libert.⁊ ĩ ꝑtu agno/⸗
ſcẽdo.vt ĩ.S.pᷣiudiciales.inſti.ð act. Sed
illa ꝑ quã q̃rit᷑ an aliqͥs ſit liber. ꝑtim cãʒ
ciuilẽ obtinet ꝑtim pᷣtoꝛiã.Ciuilẽ aũt m

foꝛmã dominij qua in ea directe agit. Et

pᷣtoꝛiã ſᷣm foꝛmã ⁊ modũ petẽdi qꝛ tuum
a teipᷣo.nõ ab alio petit poſſeſſoꝛe.Cetere
vo due foꝛmã accipiũt ex pᷣtoꝛia iuriſditi/
one.Et in rem dicunt᷑ eſſead inſtar actio
num de ſeruitute.qꝛ in hac de iure patro/
nat in re.in illaꝓpꝛietatis iure agit᷑. Etp
iudiciales dicũt᷑.qꝛ quẽadmodũ excepti/
ones actionibo oponunt᷑.⁊ añ pmaʒ que
ſtionẽ terminant᷑. Si aũt qͥs querat qua/

re nõ exceptões ſʒ actões dicant᷑.hãc cam
accipiat.qꝛ nõ eſt exceptio niſi ſit actõnis
eercluſio.hee vᷣo pᷣiudiciales nullã actiõöe,z
excludunt.ſed nõ competere dicunt.

erio Pſcriptj pbis er ↄtractibe innoĩatis
V

deſcẽdit.vbi.ſ.ciuilis cã ſubeſt ſufficiens
ad actõʒ introducẽdã.⁊ cũ negociũ nõ ca
dit ĩ certũ⁊ ſpẽale nomẽ ↄctꝰ nec cã hmõi
actõis expmit᷑.cet᷑e hmõi actões expmunt
ſic.do vt des.facio vt facias.do vt facias
facio vt des. Ex qb naſcit᷑ actio pᷣſcptis
vbis noĩata als ciuilis.Oñ mihi aliquid
adeſt vlł abeſt vł affutuꝝ eſt.nec tibi adeſt
nec affutuꝝ c.aut mihi ñ abeſt nec tibi ad

eſt.aut ſi nec tibi aſſit nec mihi abſit ⁊ cel

ſes iplere qð cõuenit int᷑ nos.ego aũt feci
in ſubſidiun.intentat᷑ actio de dolo.nã vbi
vnus ceſſat implere qð in ſe eſt qðᷣ pmiſit

altero implente locum habet hec actio.

Actiones pᷣtoꝛie que ſunt ⁊ q̃t. reqͥre ĩ ſpe.
ti.de act. ſeu peti ꝓpo.S.poſtremo. Dicun
tur aut pᷣtoꝛie.qꝛ a pᷣtoꝛe ſunt inducte.vt

inſti. d 6 9 cti.

Actio ꝓ ſocio q̃ ex vtraq; ꝑte directa eſt cõ

petit ab vſufructu quẽ ſolus alt᷑ ſocioꝛu⸗
beibie ſi dolũ cõmiſit in reb cõibo. Et
H

3locũ qñ duo ineunt ↄctũ ſocietatis.ita

ꝙp tam lucrũ q; damnũ int᷑ eos cõmunecẽ̃.
Et ſi aliqͥs ſocioꝝ male ⁊ doloſe verſetur.
tũc alteri eũ dat᷑ hec actio.Eſt aũt ſocie
tas ſᷣm Aʒo.duoꝝ vel pluriũ ↄuentio.cõ/
tracta ob comodioꝛẽ vſuʒ ⁊ vberioꝛẽ que
ſtum. Naſcit᷑aũt hec actio demũ ſocietate
finita.que finit᷑ plurib modis ꝓut pſeqͥt᷑
a Azʒo in ſum. eo.ti.

ctio publiciana ex eqtate dat᷑ ei qͥ rẽ bõa

fide emit a nõ dño.⁊ rẽ ſibi traditaʒ bona

fide cepit credẽs vendentẽ tꝑe venditõis

⁊ traditõis dñm eſſe.ff. de pub.⁊ ſi res.S.

vlti. Et ſufficit emptoꝛi habuiſſe bonã fi/

dem.lʒ vẽditoꝛ malã fidẽ habuerit.⁊ calli
do ↄſilio vendiderit. vt ea.l.S.pᷣtoꝛ ait.

Actio publiciana reciſoꝛia dat᷑ ei cuꝰ res
quã nõ dño emit credẽs eũ dñm.vt.õ.cũ
abñs erat cã reipublice ł ſtudij ł ꝑegrina⸗
tõis ł legatõis ciuitatꝭ vł cã appellatõis ꝓ

ſequẽde ł teſtimonij ferẽde.ł qꝛ ĩ captiui/

tate fuit.vel alia cã neceſſaria fuit abſens

⁊ talis res ſua cũ eẽt abſens vſucapta ẽ.lʒ

eiꝓpt᷑ neceſſariã abſentiã infra ãnũ poſtq;

reuerſus ẽ reſcidere vſucapionẽ vt dicat
aduerſariũ nõ vſucepiſſe q vſucepit ꝑ au/
xiliũ pᷣtoꝛis h̊ remediũ ſibi dantis. Si ãt

vere dñs fuit rei.tũc cõpetit ei vẽdicatio

reciſoꝛia. Si vᷣo talis res fuit pignoꝛi ob

ligata.competit ei hypothecaria reciſoꝛia

et hoc in realibus actionibuſ. In actione

auũt pſonali cõpetit certi cõditio reciſoꝛia.

Nctio qᷓnti minoꝛis pᷣtoꝛia locũ hʒ cuʒ qͥs
emit aial vł ſeruũ moꝛboſuʒ ſeu vicioſuʒ

q ꝓpt moꝛbũvł viciũ minꝰ valet q; emptꝰ
ſit ⁊ dat ad petẽdũ id qð minꝰ valet.puta
ſi res nõ eẽt vicioſa vel moꝛboſa valerʒ vi
ginti. nũc aũtvalet àndeciz ꝓponit᷑ H actõ

ad petendũ qᷓnti mioꝛis interſit emptoꝛiſ
Hoc aũt ſcias ꝙ ð vicio nũqᷓ; tenet᷑ vẽdi/
toꝛ niſi ĩ trib caſib. Pꝛim eſt qñ noĩatiʒ
ꝓmiſit ⁊ tũc aget᷑ ex ſtipulatu. Scõðs ẽ qñ
ſciebat ſeruũ hr̃e vicium ⁊ emptoꝛem nõ
ammonuit.⁊ tũc tenet᷑ exempto vel ꝙ re/
dibeat᷑.vl ꝙ admittere teneat᷑. Tertius ſi
in vicio animi ſit admixtũ vicium coꝛꝑis
dat᷑ aũt infra annum vtilem.
Actio ciuilis qnti mioꝛis cõpetit qñ libꝛũ
vel aliã rẽ vicioſaʒ vel moꝛboſaʒ emit ꝓpt

qð res minꝰ valet.⁊ agit᷑ quãti mioꝛis eẽt
empturꝰ. De hac actione nihil ðꝛ in arbo

re actionum.ſed de pᷣtoꝛia ſolum.

Actio 5 iuſſu ꝑpetuo dat᷑ Z pfeʒ vl dñm
u cũ filio vł ſᷣuo aliqͥs õxit.ſiue vi/
deat᷑ iuſſus ad pöhentẽ ſiue ad ſeruũ.nec ẽ=?
in ea opꝰ ꝓbis aut ſcriptura. vel vt diſtin

qꝝ iu

guat᷑ i'm Aʒo.anvideat᷑ iuſſꝰ ſpeẽalłr ĩ vno
Ictu vel generabr. vt ita ꝙ vita volens cũ
puo meo gerere.videoꝛ eĩ oĩa iuſſiſſe.niſi

lex certa.i.cõditio vel pactũ ↄtrariũ phi/

beat. Habet ů locuʒ hec actio qñ dño vi/

uente vel patre.ſeruꝰ vel filius ↄtraxit.qꝛ

hac dñs vel pater eo ꝙꝙ iuſſit tenebit.

Actio qð metꝰ cã dat᷑ ei qͥ pbabili vł iuſto

metu coactꝰ.rem ſuaʒ vẽdidit tradidit vł
ꝓmiſit.aduerſus eũ qͥ metũ fecit. Sʒ in/
fra annũ erit q̃drupli.ꝓpter ↄtumaciã no
lentis rem reſtituere iuſſu iudicis añ litis
ↄteſta.poſt annũ vᷣo ſimpli. vt in.l.ſi cum
emptoꝛe.j.rñſo.⁊.S.pꝰ annũ.ff.qð me.cã.

Actio rei vẽdicatõis eſt.qñ dicis rẽ coꝛpa

lem eẽ tuã.vt hũc ſeruum.hãc veſtẽ.hunc
equũ.Alia ðꝛ vendicatio quã legiſte non
habẽt que dat᷑ ꝓ re ĩcoꝛꝑali.vt no.ꝑ doc.
in.c.examinata.de iudicijs.

*

Nctio redibitoꝛia dat᷑ ẽptoꝛi ↄ̊ vẽditoꝛem

vt ſᷣuũ vlł aial moꝛboſũ recipiat ⁊ pᷣciũ re
ſtituat.⁊ dat᷑ infra ſex mẽſes vtiles.qꝛ hec
actio tm̃ ſex meſibo durat.vt.ff.ð edi.edic.
lI.j. VUerbi gra. Si vẽdiſ mihi aial moꝛbo
ſum latẽtẽ moꝛbũ hñs.ł aliã rẽ vicioſam.
tali vicio qð viciũ ſi ſciuiſſẽ nlło mõ emiſ
ſẽ mihi dat᷑ actio õ te ad h ꝙ pᷣciũ receptũ
reſtituas infra ſex menſes.⁊ rem tuã moꝛ

⁹

bidam vl vicioſam reaſſumas

Actio reꝝ amotaꝝ cõpetit marito aduertſꝰ
vxoꝛẽ ð rebo ↄſtãte mrimonio cã diuoꝛti,
ablatꝭ. Dat᷑ aũt pꝰ diuoꝛtiũ ⁊ ↄtinet reiꝰ
ſecutiõʒz. ſz ſi pẽdẽte iudicio reitegret᷑ mrſi
moniũ.ſoluit᷑iudiciũ reꝝ amotarũ. Etſi
reintegrato mr̃imonio iteꝝ fiat diuoꝛtii

remanebit actio reꝝ amotaꝝ ob res amo
tas pꝛioꝛis diuoꝛtij cã.Et in q̊ caſu actio
furti dat᷑õ extraneũ.ĩ eodẽ actio re amo
taꝝ locũ hʒ dummõ illa ↄcurrat.ſ.vt res
mariti dolo malo amoueãt᷑.⁊ ecõtra. Itẽ
qꝙ fiat amotio ↄſtãte mr̃imonio.vł aliqᷣd

qð ꝑ amotionem habeat᷑. Item ꝙ fiat cI
diuoꝛtij.Dat᷑ etiam hec actio ↄtra patrez

filio vel filie quatenꝰ ex ea re locupletioꝛ
eſt factus ⁊ dolo malo eius factũ eſt quo
minus fieret.
Actio rei vxoꝛie vel vxoꝛiaticie ſublata eſt
in cꝰ locũ ſurrogata ẽ actio ex ſtipulatu.q̃

dat᷑ marito vel eiꝰ patri vt dos tradatur.

SDi eĩa datiõe dos inciꝑet hec actio locũ

non haberet.licet q dam dicantↄtrariuʒj.

vt dicit Aʒo.in ſum.eo.ti..

Actio ſeruiana dño fũdi vel domꝰ cõpetit

ad ꝓſequẽdas res cõductoꝛis ꝓ mercede
domꝰ.quaſi res pignoꝛatas.qᷓ;uis nõ cõ/
uentione pignoꝛent᷑.tñ iur ↄſtitutiõe ob/
ligant᷑ tacite ꝓ locatione iure pignoꝛis in
vꝛbanis pꝛedijs infecta ⁊ illata. in ruſti/
cis vero pꝛedijs fructus tm̃.

Actio q̃ſi ſeruiana que etiã hypothecaria

dicit᷑ pꝛetoꝛia eſt.ꝑ quam rem mobilẽ vel

imobilem tibi pignoꝛe obligatã quã poſ/

ſidet aliqͥs ſiue ſit debitoꝛ ſiue aliꝰpoteris
ab eo euocare ſeu petere.Et eſt actõ in rẽ
vtilis.⁊ dat᷑ creditoꝛi ad ꝓpſequẽdũ pignꝰ
hypothecarie.i.rem mobilem obligatam
inti.de act.S.ſeruianag.

Actio ſᷣui coꝛrupti ↄpetit nõ ſolũ aduerſꝰ

eũ cuiꝰ hoꝛtatu vłↄſilio ſᷣuꝰ coꝛruptꝰ vel
deterioꝛatꝰ ẽ.ſʒ etiã ̊ eũ nona lex dat᷑.qui

ſollicitauit ſᷣuũ lʒ bonos moꝛes eiꝰ coꝛrũ
pere ñ potuerit. Hec aũt actio ĩ duplũ hʒ

ↄdẽnationẽ.ſ.q̃nti deterioꝛat ẽ ſeruꝰ.q̃n/

tiue res fuerita fuo ſollicitato aſpoꝛtata.
⁊ tenet᷑ qͥ coꝛrupit ſiue ex bono maluʒ ſiue
ex malo deterioꝛẽ fecerit.De h̊ in.lł.ſi quis

ſeruo alieno ꝑſuaſerit. C. de furtis.

Actio ſubſidiaria ðꝛ.qꝛ ĩ ſubſidiũ ⁊ auxili

uʒz alteriꝰq̃ ĩefficax fcã ẽ dat᷑.vt ſi tutoꝛ res

pupilli alienauerit.ł male admiſtrauerit
2 ipſe tutoꝛ ⁊ eiꝰ heredes nõ ſunt ſoluedo

A

id eſt nõ ſufficiẽtes ad ſoluenduʒ pupillo iter ſine iumentis ⁊ curribus ibis.

naGH datr actio õ iſtũ in quẽ res eiꝰalienate ſũt. Aculegia.ſ.p.ðꝛ q̃d peſtis vlł piſcis qͥdaʒ.
oln Actio tutele ſubſidiaria ↄpetit pupillo qñ Aculeꝰm.s.ẽ ferꝝ acutũ⁊ ̃curuatũ mediã
fed nec tutoꝛ nec heres ſoluere hʒ ã eü cui iu/ teqͥ piſces ſolẽt capi.etiã ẽ ſtimulꝰ q̃ medi
m ra tradita ſunt a pupillo. vt caùtionẽ exi/ ante pãgũt᷑ oueſ.ponit᷑ etiã ꝓ ſtimło apis
Ktſi gat a tutoꝛe de indenitate pupilli. qñ vel vel ſerpent; vel alteri aĩalis pũgent. Eſt
orti nullam vel paꝝ idoneã admiſit cautionẽ. etiã expaſale in q̃ expadit᷑ pãnꝰ vl cutꝭ ad
amo Actio tutele directa dat᷑ aduerſus tutoꝛe,ʒ faciendũ ꝑgamenũ. Tel ðꝛ qdᷣdã genus
cNo. ipſi pupillo inqntũ ↄuẽit ſitutoꝛ ĩ reo pu toꝛmẽti..patibulũ.qð tñ ꝓpꝛie ðꝛ eculeꝰ.
ano illaribo dãnũ dedit dolo ł culpa ipi pu/ Aculeatꝰ ꝑticipiũ.i.aculeo munit᷑ vt apis
ntres Actio tutele ↄꝛia cõpetit tutoꝛi pillo. vel ab aculeo punitus ab aaJai.
aduerſus pupillũ ſi in rem eiꝰ alidd ð ſuo Acumen.n.t.i.acutio ab acuo. Unde. Eſt
glläd impẽdet vel p eo fideiuſſit.aut rem ꝓpꝛiazʒ acies belli.ſed acumen ſit tibi cultri.
tccd impignoꝛauit vel obligauit ꝓ pupillo Acumeos.i.victiinm.
l Actio vẽditi ↄpetit vẽditoꝛi ad petendum Acupedius vel fᷣm aliq̊s acupediẽs.i.cur
etio⸗ L pᷣciũ ⁊ vſuras ex ꝑte moꝛe.Et ſialiqͥ ſpe ſoꝛ quaſi acutis pedibus currens
quo ciali pacto cõpꝛehẽdit᷑ put is ſibi paciſcit̃ Acupedineꝰ.i.velox bhad acupediũ ꝑtinẽs
vel inter ꝑtes ↄuentũ eſt. Et huiꝰ ↄtraria Hcup edilius.a.um.i.velox.
nett eſt actio empti.quã videſupaa. Acupicta.f.p.ðꝛ veſtis acu ↄtexta vł oꝛna
ni Actio vi bonoꝝ raptoꝝ ð reb mobilib vi ta vel picta. Eadem ⁊ phꝛigia dicit᷑ qꝛ in
im fſurreptis dar ei cui res mobiles ꝑ violen phꝛigia inuenta eſt. Un ⁊ artifices iſtius
oei tiaʒ ſunt ablate. ⁊ cõpetit reſtitutio infra veſtis phꝛigiones Dicuant.
is annũ ad quadruplũ.ita ꝙ in qdruplo cõ Heus us.f.q·ẽ inſtr m ſuendi. etiã eſt ſpint .
. tineat᷑ rei reſtitutio.⁊ hec eſt vis ablatiua q̊ moniales aptãt vela ſuꝑ capita vel alie

Actiuncula.F.p.pe.coꝛ.i.parua actio. mulieres pepla. Item acus ðꝛ poꝛta ĩ hie

ln Actoꝛ ſi ine. u. cu. c. veĩt ab ago.? ðꝛ deféſoꝛ ruſalẽ. vt in enã elio 'm Chꝛiſ.ð diuite
zc⸗ pronꝰ.cauſi iqic. aduocat?.factoꝛ. ductoꝛ vbi ð. Diẽ ipoſſibile ẽ camelũ ꝑ foꝛamẽ
dobe⸗ vł curatoꝛ.vñ Actoꝛ agit libꝛoſpaſtoꝛ pe acꝰ trãſire.ita iĩpoſſibile ẽ dinitẽ itrare in
bin cudes puer annos. Hic agit h̊ ducit.tpa regnũ celoꝝ. Dʒ ac aceris.n.t. palen fru
trãſit ⁊ B. Uel actoꝛ dicit᷑ ille qagit? pu mẽtivt tritici.vñ. Pũcta pũ git acꝰ. galli/
ſat aliũ.rẽ aliquã ab ipᷣo petẽs ĩ iudicio.ff nis ſpargit᷑acꝰ.Etacꝰ cerꝭ.ꝓ palea ðᷣꝛ ab
de iudi.l.ĩ tribo.Actoꝛ etiã ẽ pꝛii nomen a qðẽ ſine⁊ ceres dea frugu qiſine frumẽ
n ⁊ grecũ eſt. ⁊ c.e. qñ ẽ latinũ tũc ꝓð. tis.qꝛ purgat᷑ a frumẽtis.Sed ac? us ui.
de yñ Actoꝛis ĩ ſpolijſ ᷣtꝰ actoꝛis habet᷑.ſeld ðꝛ ab acuo is.q⁊ acuta ẽ.vel ab acumẽ.qꝛ
ha autoꝛ cũ.u.ſine.c.veĩt ab autẽtin grece.i. nihil peneẽ niſiacumẽ. Ethʒ acub ĩ dtõ
ens autoꝛ vl dignũ latie.qꝛ eiꝰ dictũ vł facti ¶⁊ ablatiuo plłali. Uñ.Ante bus.u.ſeruat.
un ẽ dignũ imitatõe. Iñ autẽticꝰ. Iñ etiãẽ au Acutela le.ſ.p. pe.ꝓpdu.i.acumen. ,B
bign toꝛitas.⁊ ẽ ſnĩa imitatiõe diã̃. Sʒ auctoꝛ Acutio.onis.f.t.i.actio vel paſſio acuendi
nmn cuz c. ⁊ u.venit a bo augeo.et ðꝛ aliqs q Acutoꝛ oꝛis.homo qͥ acuit. Inde acutrix
„ rẽ aliquã auget. Un Inuenit autoꝛagit mulier que acuit.
actoꝛ. res ampliat auctoꝛ. Et ab actoꝛ ve Acutus us.ui.i.acutio.vel acutus.a.um.
Pyel nit actrix. Inð etiã actiuꝰ.i.habilis agere (20 ante D☚
aui Actuab eſt ille qͥ acta facit vł res q̃ ẽ ĩ actu. nt
ani Actuariꝰ ðꝛ diuerſis actib poccupatus. Adagoniſta ðꝛ incitatoꝛ certaminis.
ſ, Etiam ðᷣꝛ ſcriptoꝛ publicus qͥ facit acra. AHdam ꝗꝓpꝛiũ nomen viri ꝓthoplaſti.i. pmi
q Actuaria.f.p.ẽ nauis qvelo ⁊ remis ſimnul hois.⁊ interpᷣtat᷑ hõ terrenꝰ vel luctꝰ. Sʒ
tatt Actꝰ us.ui.i.oꝑatio.ductio.actio. agit᷑. bvᷣm Joſephũ ðꝛ rubeꝰ vel rubꝛa terra.qꝛ
zſue vel fictio.vel pũtialitas.vł pñtia.Eſt eti de terra facta eſt caro illius.Et illud no/
us idem qð iter. Sʒ tñ dꝛũt.qꝛ actus eſt ia men inuẽtũ ẽ a q̃ttuoꝛ ſtellis qᷣttuoꝛ ꝑtiũ
. apta curriby ⁊ iumẽtis.ab ago is.i.duco. mundi.ſ.oꝛiẽtali.occidẽtali.ſeptetrionali
unl cis. qꝛ res ibi ducunt᷑ſed iter eſt via apta ⁊ meridionali.Et qn adaʒ fuit foꝛmatꝰ le
is hominiby tranſeutib. Uñ HGꝛeciſta. Eſt git᷑ ꝙ creatoꝛ creaturaꝝ pꝰ creatoe; celi?
enit actus via qꝛ currꝰ iumẽtaq; ducit. Sʒ ꝑ terre volens facere hoĩes creauit Adam.

e

A

Ittuoꝛ ãgelos ĩ qttuoꝛ ꝑtes moi Et pmũ
ſcz Michaelẽ miſit ĩ oꝛiẽtẽ vt afferrʒ lr̃aʒ
q̃ qndã vidit ſtellã anatole q̃ ĩterpᷣtat᷑ na/

ſcẽs vł oꝛiẽs qͥ rediẽs tulit ĩide.A. Scoðm

Sgelũ.ſ.Gabꝛielẽ miſit ĩ occidetẽ. q vidit
ſtellã noĩatã diſis.q̃ iterpᷣtat᷑ occidẽs.qͥ re
dies tulit ĩde.D.Tertiũ.ſ.raphaelẽ miſit
ĩ ſeptentrionẽ.qͥ vidit ſtellã noĩe arctos.q̃
interpᷣtat᷑ ſeptẽtrio.qͥ redies tulit inde.A.
NQuartũ.ſ.Urielẽ miſit in ꝑtẽ meridiona

lem.qᷣ vidit ſtellã meſſembꝛis.q interpᷣtat
meridies.qͥ rediẽs tulit ide. M. Et rede

untes ad dũm dixit.legite lr̃as ⁊ legerũt.

Adam. Et ait dñs.ſ̊ erit nomẽ e.Etꝑ h̊

ſignat eſt pᷣmꝰ hõ gdãa vt ꝓgenies ſua qt/
tuoꝛ ꝑtes mũdi poſſideret. Uñ. Anatole

dedit a.diſis d.a.ↄtulit arctos. Meſſem

bꝛis.m. collige fit Addam.
Adamiani ſũt heretici qͥ nudi oꝛãt.⁊ nudi
inter ſe mares ⁊ femie ↄueniunt ⁊ coeunt
naſi ade imitent᷑ nuditatem.

Adama hebꝛaice. latine domꝰ vel tra ðᷣꝛ.

Adamas antʒ.vt dicit Iſið.xvi.etymo.in
dicꝰ lapis eſt ⁊ ꝑuꝰ⁊ indecoꝛꝰ ferreũ hñs

coloꝛẽ ⁊ ſplẽdoꝛẽ criſtallini.nũq; ãt vltra

magnitudinẽ nuclei auellãe reꝑit᷑. ⁊ ẽ du

riſſimꝰ.hic niłi matiei cedit nec ferro q de

nec igni ⁊ nũqᷓ; caleſcit.hircino tñ ſangui
ne recenti rũpit᷑.⁊ ðꝛ ab adimendo. Inde
venit adamãaãtinꝰa.ũ.i.de adamãte exñs.⁊
ꝓdu.pe. Etiam ðᷣꝛ ab ad ⁊ amo. qꝛ valde
amat᷑.nã valð pcioſꝰ ẽ. Uñ.Eſt adamas
gẽma quã nõ ferrũ neq; flãma.Diſſoluit.
ſanguis hircinus diuidit illum.
Adamãtiꝰ⁊ oꝛigenes ſt᷑ noĩa cuiuſdã hoĩſ
Adaptus a.um.i.oꝛnatus vel pᷣparatus.

Hdar hebꝛaice ðꝛ mẽſis marti.⁊ eſt gene.
neu. indecli. Et nota ꝙ Beda dicit ĩ ſuo
tractatu ð menſibo. Hebꝛei qͥbo ſt᷑ credita

eloqͥa dei.antiq̊ moꝛe menſes obſuare nõ
ceſſant.pmũ mẽſeʒ qͥ paſce cerimonijs ſa
cratꝰeſt niſan appellates.q ꝓpt᷑ młtiuaguʒ
lune diſcurſũ. nũc ĩ martiũ mẽſez.nũc ĩci
dit ĩ aplłẽ.nũc aliq̃t dies mẽſis maij occu
pat.ſʒ rectiꝰ apli ðputat᷑.qꝛ paſca ſꝑ ĩ ipᷣo
incipit᷑. vel deſinit vel totałr ĩ eo ĩcludit᷑
Scs mẽſis.ſ.maiꝰ ðꝛ iar. Tertiꝰ.ſ.iuni
us ðᷣꝛ ſiban. Quartꝰ.ſ.iuliꝰᷣꝛ tannc.Qui
tus.ſ.auguſtꝰ ðꝛ ab. Sextꝰ.ſ.ſeptember
ðꝛ elul. Septimus.ſ.october ðᷣꝛ theſere.
qquẽ ꝓpt dollectõʒ frugũ⁊ celeberrimas in
ipſo feſtiuitates nouũ ãnũ appellãt.Octa

Quo facto volẽs ei ſponere nomen.miſit

⅓
uꝰ.ſ.nouẽber ðꝛ mariſan.Nonꝰ.ſ.ðcẽber
8ᷣꝛ caſleu. Decimꝰ.ſ.ianuariꝰ ðᷣꝛ thebeth.

Vndecimꝰ.ſ.febꝛuariꝰ ðꝛ ſabath. Duod̊

cimꝰ.ſ.martius ðᷣꝛ adar. Noĩa aũt ⁊ oꝛdo
iſtoꝝ menſiuʒ poteſt haberi ꝑ hos verſus
Menſibo hebꝛeus hic ponit noĩa niſan.
Ac iar ⁊ ſiban thanuc ab elul theſeriq;.
Mariſan caſleu thebeth ſabath ſil adar.
Inchoat apꝛilis ſed martius eſt ibi finis
Adaſia eſt ouis maioꝛ natu.
daſtria.i.ſoꝛs eo ꝙ dura ſemꝑ videat᷑.vł
dicitur eſſe femina.
Adaugma.n.t.i.augmẽtũ vł additamẽtũ.
Adaugium. n. s.i.auctio vel augmẽtatio.
Hddictꝰ a.ũ.i.deputatus.ↄſcriptus.aſcri
ptus deſtinatus. Uñ Oꝛatiꝰ. Nulliꝰ ad/
dictus intrat in verba magiſtri.
dditus a.ũ.i.iunctus.appoſitꝰ. Unde.j.
Mach.iij. Et additi ſũt ad eos exercitꝰ.

delphus ðᷣꝛ ab ad ⁊ delphꝰ grece qð eſt

frater latine. Unð Therenthi ĩ adelphis
id eſt in comedia facta de duobꝰ fratribo.
Ademptus.i.ſublatus.ab adimo.is.

dempta legata dicimus illa que teſtatoꝛ

adimit legatario cui pᷣmo legauerat mu/
tata pꝛima ſua voluntate.
Adeodatus eſt nomen Dauid qͥ datꝰ fuit
a deo ad liberationem iſrael.
Adeps ðꝛ pĩguedo.⁊ ẽ interioꝛ/ꝓpꝛie.Pin
guedo enĩ ſuꝑ carnẽ.aruina vel lardꝰ ðꝛ.
que carni admixta ðꝛ pinguedo. Un. In
tus adeps aruina foꝛis.piguedoq; mixta
Et ſicut ðꝛ ĩ hiſtoꝛijs triplex ẽ adeps vita
liũ.ſ.coꝛdis ⁊ ventris.adeps iecoꝛiſ.i.epa
tis quẽ reticulũ dicimꝰ.qꝛ iuoluit᷑ad mo
duʒ rhetis.adeps renũ. Hos tres adipes
duoſq; renes.i.ilia ⁊ renũculos.adolebat
ſacerdos ſuꝑ altare. Itẽ adeps ðᷣꝛ medul
la tritici que ẽ ipſiꝰpinguioꝛ ⁊ interioꝛ ꝑs
Hdepticus.a.um.penul.coꝛ.quod de faci
li acquirit᷑.

Adeptus.a.um.i.aſſuetus vel acquiſitus.

ab adipiſco.... .
Hderatio ðᷣꝛ quaſi eris punitio.vel adera/

ta pᷣdia dicebant᷑ ex quib es puniebat᷑.vt

habet᷑ ex.l.. C. de comi.re.mili.
Adipatus.i.adipeↄditus ⁊ impinguatus
Adipatũ ẽ qlibet eduliũ adipe ipinguatũ.
Adipex vermiculus quidam.
Adipiculus dimi.i.paruus adeps.

Aditꝰ us.ni.⁊ H̊ aditũ ti.pe.coꝛ.dꝛũt. Nazʒ

aditꝰ eſt itroitꝰ.gradatio.opoꝛtunitas.vłł

aggreſſio. Sed aditũ ti.eſt locus ſecret

gtio.
aſcri
ach,

dej.
rits.
Pect

1.
ſato:
mu/

ſpit

in
5.
In
iua
pita
e
mno⸗
pes
cbat
nle
faal

tus.

era/
.t

inxta altare vñ dabant ruſa.et ðꝛ ab ade/
undo.ꝑ ↄtrarium.qꝛ mĩme licebat alicui
adire locũ illum niſi ſummo pontifici.
Adiumẽtũ auxiliũ ſubuetio.adiuuamẽtũ
adiuuamen.adiutoꝛiũ.oĩa idem ſignant.
dminiculũ li.i.auxiliũ. Iñ adminicula/
toꝛiꝰa.um.i.auxiliatoꝛius.
Adminiſtratoꝛ.m.t.ðꝛ curie adoꝛnatoꝛvł
coadiutoꝛ. Md1s
Admiſſariꝰ.i.equꝰſeu emiſſariꝰ.ſʒ differũt

in B.qꝛ admiſſariꝰ eſt equꝰ qͥ ad tempꝰ int

equas admittit᷑ ad coitũ.ſed emiſſariꝰ eſt
q ſemꝑ equabo interett.
Admiſſura ðꝛ qñ aĩalia ⁊ ꝓpꝛie iumenta
ad coitum admittunt᷑vt ↄcipiãt. Et ðꝛ ab
admitto.i.ad coitum mitto ꝓ vno ſignitfi
cato.vel admittere ðꝛ aſſumere ⁊ cuʒ agi
litate equũ vertere ⁊ ducere. Unde Oui

diꝰ.NHil nocet admiſſo ſubdere calcar eq̊.

Etadmiſſus.a.um.i.aptus ad mittendũ.

VUnõ foꝛtes ⁊ bonos equos admiſſarios
vocamus.qꝛ admittunt᷑ inter armẽta ad
coitum vel ad arandũ vel ad rrahendum

Unde hec admiſſura re.qñq; dicunt᷑ bꝛu
ta aĩalia.⁊? ꝓpꝛie iumẽta que ad coitum ad
mittũt᷑. Iſtas ſignificatiões ponit. Hug.
in ſuis deriuationib. Serotina aũt ad/
miſſura ſicut tangit᷑in hiſtoꝛijs. erat ea q̃
fiebat in extremitate verꝭ.in q̃ deterioꝛes
erãt fetꝰ.qꝛ in tarde appetentibo coituʒ mi

nus viget natura. Ulł ſerotina admiſſura

dicta ẽ in autũno.qꝛ natura ouiũ Meſo/
potamie ⁊ Italie eadẽ eſſe tradit᷑ vt bis ĩ
anno pariant.

Admiſſum ẽ peccatum iam ꝑpetratũ. Uñ
Admittit peccat aſſumit flectit equumq;

Hinc admiſſura ꝑmittere bꝛuta coire.

Hdmirabilis.ↄ.t.imodeſtus.honeſtꝰ ſiue

moꝛigeratꝰ.egregiꝰ.taciturnꝰ.facetus.ve

nuſtł.decens.gratꝰ.elegans.ſtupidus.et

gadmiratione plenꝰ.
Hdoleſcens.cõ.t.ð ille qͥ eſt infra triginta
annos. Uñ.Eſt adoleſcens creſcens no/

men trahit hinc adoleſceeas.
Hdoleſcẽtia.f.p.ðꝛ tertia etas hoĩs durãs
a qntodecimo ãno vſq; ad viceſimũocta/

uum.Et ðᷣꝛ adoleſcẽtia qſi ad gignenduʒ
apta⁊ adulta.

Adoleſcentulus.a.ũ.dimi.i.puꝰadoleſcẽs

Adomuſedech interpᷣtat᷑ dñs iuſtus.
AHdonai nomẽ dei hebꝛeũ.⁊ interpᷣtat᷑dũs
Hadoneꝰ.i.dñs vel ad dñm ꝑtinens.
Hdon eſt nomen cuiuſdam ciuitatis.

AHdonis adonis.veladonidis.me.p.ĩ ntio
⁊ me.coꝛ.in obliqͥs ðꝛ fuiſſe iuuenis pul/⸗
cerrimꝰamaſius venerꝭ. Unde Ouidius
Abſtinet a ſummo celo pᷣfert᷑ adonis. Et
ſm fabulas ðꝛ fuiſſe venatoꝛ ⁊ mechns qͥ
vulnerãs apꝛum venerꝭ.occiſus eſt ab ea
Etðꝛ reuixiſſe poſt moꝛtẽ in meſe qͥ apud
hebꝛeos thanuc ðꝛ.i.ĩ Julio quẽ getiles
anniuerſario ſolebãt plãgere ſicut ipᷣa plã
xit.de ᷓ p ha iſraelitas increpat. Eʒech̊.
viij. Mulieres plangẽtes adonidẽ. Unñ
NDuẽ trãſfixit aper venerꝭ vir fer᷑ adonis.
Hdoptio.ł.t.ẽ gratuita q̃dam electio q̃ qͥs
ſibi eligit aliquẽ in filiuʒ.⁊ qͥ ſic recipit᷑in
filium.ðꝛ adoptiuꝰ.⁊ qͥ eum ſic recipit ðꝛ

gadoptiuus Hater.
.t.

Hdoptatio.iſ.t.⁊ ꝑ ſyncopã ðꝛ adoptio.i.ð
ſideriũ vel affiliatio in filium acceptio.
Adoptatus.a.um.ðꝛ electus in filium vel
deſideratosq.e
Adoꝛ.n.indecli.eſt q̃ddã genꝰ annone vel
frumẽti vñ fiebat panis immolaticiꝰ.quẽ
qui immolabat deum adoꝛabat.
doꝛeus.a.um.i.triticius. Adoꝛiꝰ idem.
Adoꝛea.f.p.dea frumenti vel q̃dam veſtis
triumphallss. D
Adoꝛia.f.p.i.gloꝛia vel bona fama.
Adoꝛaſtus.m.s.fantaſma ðꝛ.
Adoꝛſus.a.um.i.inceptꝰvel allocutus.
Adoꝛtus.m.s.i.nouiter vel ſubito natus.
Adramoloch ydolum Aſſirioꝝ qð ſamari
te colunt.
Hdremon ðꝛ ciuitas vel vꝛbs iuxta ieſrael
in campo mageddõ.in q̊ Joſias rex victꝰ
a Pharaone nechao vulnerat?eſt. Suꝑ
q̊ lamẽtatões ſcbſit Hieremias.Deq̊ pla
ctu ðꝛ zach.xij. Erit planctus magnꝰ in
hierłm ſicut planctꝰadremon. Uel adre/
mon ðꝛ nomen reg regnantꝭ tũc in char
camis in cuiꝰ auxiliũ venit Joſias cõtra
nechao. Uñ. Adremon caſtri vel reg no
Adriaſtia.f.p.ðꝛ ſoꝛs.
Adria eſt mare petroſum.Et ðꝛ ab adros
grece.i.petra.eo ꝙ mag ẽ petroſuʒ q; alia
maria. ¶ñ Ouidius. Serpentẽ medijs
adria vidit aquis. Dicit᷑etiaʒ regio vł no
men loci.a quo ðꝛ mare adriaticũ.Etiaʒ
ðꝛ ſcopulus vel rupes. Unð.Adria ſunt
ſcopuli ſʒ et adria terre fretũq;. Iñ adria
ticus.a.um.i.petroſus.⁊ de adria terra ex
iſtens.vel ad eam ꝑtinens.

HAduena. 9.p. ðꝛ eo ꝙ aliunde vẽniat. ar F

— 5

de iudi.. heres abltees..
Aduertibił. .t.i.ſolubilis ⁊ intelligibilis

*

Aduentinꝰ.m. s. qdam mons rome.
Aduenticius.i.aduena.ſ.qͥ aliunde venit.

Aduerbiũ.n.s.i.allocutio.⁊ ſumitp q̃da,ʒ

ꝑte oꝛõnis q̃ detminat vᷣbum rõne ſigniti
cationiſ. Iñ hic ⁊ hec aduerbialis.⁊ Bad
uerbiale.i.ad aduerbiũ ꝑtinens. Itez no
men aduerbiale ðᷣꝛ qð ab aduerbio deri/
uat᷑.vt heſternꝰ.hodiernrnuus.
Aduncus.i.valde curuus.

Aduocatꝰ.m.S.eſt qͥ alio noĩe qſilegatꝰ vl

patronꝰ vocat᷑.qͥ in foꝛẽſibo ſeu extraneis

negocijs peminentibo p̈bet litigatibo ſuũ

patrocinium cuiꝰ pᷣcium oneraria vocat᷑

ſub antiquo noĩe.

Aldula.f.p.ðᷣꝛ caput lini. MU
Adulatoꝛ.m.s.ðꝛ qͥ blandit᷑.ſ.locutoꝛ oꝛe
⁊ nõ coꝛde. Inde adulatrix. SJèMU
Adulatoꝛculus.m.s.ðꝛ paruus adulatoꝛ. .
Hlerinus.a. um.pe. ꝓdu.i.ad aerem ꝑtinẽs
Herius. um.idem. vel qñq; idem qð altus

Adulatio.f.t.ðꝛ falſa laudatio.
Adulter.m.s.ðꝛ quaſi ad alter.et eſt ille qͥᷣ

vxoꝛem alterius accedit ipſam violando

ndeadultear.

dulteriũ.n. s.ðꝛ q̃ſi ad alteriꝰ thoꝝ acceſ
ſus vel ad alteꝝ.qꝛ ex adulterio ab vno cõ
ceptus ad hereditatem alterius naſcii.
Adulteriũ etiã fᷣm mgr̃m.iiij.ſniaꝝ eſt illi
citꝰcoit cũ maritata. Stupꝛũ eſt defloꝛa
tio vᷣginis illicita. Inceſtꝰcũ ↄſanguinea
vel affini vel religioſa ꝑpſona. Raptꝰeſt cũ
uella violent᷑ deducit᷑ de domo paterna
⸗ Bea foꝛnicatio eſt cõis ad hec oĩa.fit ſrn
ſpecialiter cum ſoluta. vidua ł meretrice.
Zautreninns eſt de adulterio ↄceptus vel

genitꝰ. Un adulterina moneta vel ſigillũ
8ꝛ falſa moneta vel falſum ſigillum ad in
ſtar vere vel veri facta vel factum.
dulterine plantatões dicũt᷑ meche plãte
vel nõ naturales.vt ptʒ Sap̃.iiij. Et illã

lxram innuit Aug'. in li.ij.de doctrina xpᷣi

ana. Sed Rabanus ⁊ antiqͥ dicũt ꝙ ſint

ſpuria vitulamĩa.Et vitulamen ðꝛ plan/
ta infructuoſa que naſcit᷑ ex radice vitis ł

alterius arboꝛis.

Adultꝰ veit a vᷣbo adoleo es.eui.etuz.łitũ.

p ã̊ vtimur adultũ qð ſist cremare vlł cre
ſcere. Uñ adultus a. um.i.crematꝰ.excre/
tus.maturus vel annoſus.Etꝓ excretus
inuenit᷑ frequenter in ſacra ſcriptura.

ante E

Aer.m.t. fm vſũ caret płi nũero.⁊ ẽvnũ 5

2
.

q̃ttuoꝛ elementꝭ ⁊ pꝛie ẽ illud qd ptẽdit᷑a
nobᷣ vſq; ad ſphera lune.Et ↄꝛ ab a qð eſt

ſine. ⁊ er. lis.qi ſine lite.ꝑ ↄꝛiũ.qꝛ ibiẽ ven
toꝝ ↄꝛiꝰ ↄflictꝰ.nã ibi cauſant᷑ nebule.to/⸗
nitrua.coꝛuſtcatões ⁊ fulgura. Uel iõſine
lite.qꝛ faciłr ⁊ ſine lite cedit feriẽti b impel

leti. Itẽ aer ẽ coꝛpꝰelemẽetare hũidũ⁊ cali

dũ ꝑ naturã qð inſpirat᷑ ⁊ reſpirat᷑ a nob.

Itẽ aer etiã hʒ aera ĩ actio moꝛe grecoꝝ ⁊

etiã foꝛmat femininũ ĩa. Nã qnq; ſt noia

hñtia em ł a.in accuſatiuo ſingłari.a qb⸗
foꝛmãt᷑ noĩa.f.p.ĩ a.q̃ noĩa ſic hũtia em vł

a. in actõ ſingłari. hñtes es l as.ĩ actõ płi.
vñ Ether⁊ crater aer lãpas iũgas z pan

ter. Exà femiea qbo ẽ inflectio pᷣma.Sũt
⁊ alia noĩa iſto mõ faciẽtia.vt ſtix.acherõ.
heros. vt ptzʒ in ſequentia vbi canit᷑.Sed
Od nos iſtos recenſemus heroas.i.dños.
Aeriani heretici ab aere dicti. Hi vetãt ꝓp
defunctis ſacrificium offerri Fm Papia.

Heripes.i.aereos hñs pedes.i.veloces ita

ꝙ in aere videant᷑ ſuſtentari ⁊ figi.et idem
eſt quod ceruus.

* „

Heromantia pe. p. eſt diuinatio qᷓ fit ĩ aere

Inde aeromãticꝰ.i.ꝑfect in tali arte.qͥdã
dicunt aerimantia ꝑ i.in tertia ſyllaba.
AM ante P
Aſfer fuit vnꝰex poſterꝭ Abꝛae ð Cethura
a qͥ affrica dicta ẽ.q gentẽ illã deuicit.⁊ in
habitauit vel ðꝛ aliqsde tali regione

Atereſis vlł aufereſis eſt ſubtractio lr̃e vel

ſyllabe in pncipio dictionis.
Affa idem eſt qð talpa.
Affabilis.cõ.t.i.delectabilis.

Affatꝰ a.um.ꝑticipiũ venies ab affoꝛ.anꝭ.

oꝛnatus ſermo. . ð
ffectꝰ us.ui.ſm Pap̃ᷣ. eſt animi deuotio
amicitia.fedus ſocietaſ.dilectio.charitas

Et affatꝰ us.ui.me ꝓdu.ðꝛ allocutio.vel

ab affecto as.ſed affectꝰꝑticipium ðꝛ lace

ratus vel maceratꝰ.

Affectio.f.t.ẽ alteratio coꝛꝑis.vñ Coꝛꝑis

alteritas affectio ð eſſe. Ac ſpectat mentꝭ
ad interioꝛa affectꝰ. Et dꝛñt affectio ⁊ pie

tas.qꝛ pietas int᷑ ↄiſctos ſanguine ẽ affe

ctio int exrtraneos exhibet.

Affibulatus a.um.i.cõnodatus.vel fibula

oꝛnatus.

Affictus ðᷣꝛ cenſus qͥ dat᷑rõne pᷣdioꝛum.

Affidoxe ſunt ſententie quaꝝ pars eſt ho/

Pfl
nur
aut

fin
Mon
e
Fin
giis
co⸗
ge
to⸗
wr⸗

F

⸗
e

4

0/
nne
pc
Nli
.
7
i

li.
mn.
üit
.
ed
.
tp
.
nis
lrns
ginn

ere
i

neſta ? pars inboneſt. WB
Affiliatio.i.adoptio vł imitatio nature.
Affinis.9.t.ðᷣꝛ cognatꝰ ł ꝓpinquꝰ vxoꝛis

mariti.vł ecõuerſo.vel qͥ ẽ de genere pꝛis

gut matris. Et dꝛñt affinis ⁊ ↄfinis. Uñ.

Affinis genereↄfinis ꝓximitate. Itẽ Cõ
finis meꝰeſt mihi mãſio ꝓxia cuiꝰ.Affiniſ
meus eſt mihi natio ꝓxima cuius.Affinis
genere mihi ↄfinis pximꝰ vꝛbe.

lffinitas ẽ pximitas ꝑſonaꝝ ex coitu ꝓue

niẽes oĩ carẽs parẽtela.⁊ ̊ ð iure canoni/
co.⁊ ſic ᷣhit᷑affinitas tã ꝑ coitũ legitimũ
qᷓ; ꝑ foꝛnicariũ.Sed ſᷣ̃m leges ẽ regulari
tas pſonaꝝ ex nuptijs ↄiũctaꝝ oĩ carens
parẽtela.vt. C. de nup.l.liberi.

Hffirmatio. f.t. ð ↄfirmatio aſſertio.

Affla.f.p.eſt animal qddam.
Atlatus.m.S.i.inſpiratuſ.ab ad ⁊ ſio flas.
Afflictus us.ui.ab affligo.i.cruciamen.
Affluus a. um.i.abundans vel diues.

Afſlatices eſt lacꝰ iudee vbi nihil mergi põt

ðᷣ habet aiam quaſi ſine filatu.
fodillum.n.S.eſt albedo exiſtens in ouo.

Aijoꝛiſmꝰ.m.s.ẽ ſermo bꝛeuis itegꝝ ſenſũ
rei ꝓpoſite ſcribẽs.Etiã afoꝛiſmi ſt᷑ foꝛami
na in uaui vñ remi emittũt᷑. Itẽ liber qͥ dã

in phiſica ſic ðꝛ.

Afoꝛus.m.s.pe.coꝛ.ðꝛ piſciculꝰ qͥ ppter exi

guitatẽ hamo capi nõ potet.
foſon indecli.ðꝛ miniſter crudelitatis.

MVfraſia vel afriſia.f.p.herba quedam.

Africa.f.p.ðꝛ regio qᷓdam. ⁊ ðꝛ qſi apꝛica
qꝛ fuit aꝑta ⁊ expoſita celo vel ſoli.vel eſt
tertia ꝑs mũdia meridie.

AHfricanꝰ.m.s.negociatoꝛ vł incola africe
Africꝰme.coꝛ.vẽtꝰa meridie flãs ſafricã
Unñ ãq̃ttuoꝛ ſt᷑ venti pncipales.Pꝛimꝰ ab

oꝛiente ðꝛ eurꝰ qͥ venit ab oꝛiẽte eqͥ noxiali
ab illa.ſ.pꝑte mði vbi ſol oꝛit᷑ circa feſtum
gꝛegoꝛij⁊ ĩ exaltatõe ſctẽ cruci.h̊ hduos
collaterales.ſ.vulturnũ qͥ veit ab oꝛiente

eſtiuo vbi ſol oꝛit᷑ circa feſtũ ſcti Uliti.⁊ al
teꝝ ſubſolanũ qͥ veĩt ab oꝛiẽte hyemali.i.
Aloco vbi ſol oꝛit᷑ circa feſtũ ſancte lucie.
Deide tres ſt᷑ ĩK occidẽte ̊ꝝ pᷣncipałqͥ veit

ab occidẽte eqͥnoxiali ðꝛ ʒephirꝰ hꝰcolla/

terablł veniẽſ ab occidẽte eſtiuo ðᷣꝛ circiꝰ.ſʒ

ab occidẽte hiemali ðꝛ fauoniꝰ.Deĩð treſ
veniũt a ꝑte meridiõali.q̊ꝝ pncipal ⁊ me
diꝰ ðꝛ auſter.hꝰcollateral declinãs ad oc
caſuʒ vᷣſus ʒephirũ ðꝛ notꝰ.ſʒ alt collate/

ral vᷣges ad oꝛiẽtẽ ðꝛ africꝰ.Deide ab aq;/
lone.i.ſ. eptentrione etiã veniüt tres qꝝ me

Aga

dius⁊ pᷣncipał ðꝛ boꝛeaſ.ille vᷣo qͥ ab eo ꝭ
clinat vᷣſꝰ occidẽtẽ ðᷣꝛ choꝛꝰ.declinãs aũt
ad oꝛiẽtẽ ðꝛ aqͥlo.et ſubſolanꝰðꝛ qꝛ ſub ſo
le oꝛtꝰẽ.Eurꝰqꝛ ab eo flat.ſ.ab oꝛieẽte CUul
turꝰ eo ꝙ alte tonat.Auſter ðꝛ ab haurie/
do aq̊s h̊ grece ↄꝛ nothꝰ.nã peſtilẽtiaʒ gi/
gnit. Euroauſter eo ꝙ exvna ꝑte hʒ eurũ
⁊ ex alta auſtꝝ. Auſtroafricꝰ.eo ꝙ iũctꝰ ẽ
huic.Auſtrofauoniꝰeo ꝙ foueat fruges⁊
floꝛes.Africꝰ dictꝰ ẽ choꝛꝰ eo ꝙ ipᷣe circũ
claudat ⁊ q̃ſi choꝝ facit. Septẽtrio eo q;
ĩ circło ſeptẽ ſtellaꝝ ↄſurgat. Aqͥlo ðꝛ cir
ciꝰeo ꝙ ſit iũctꝰchoꝛo. Boꝛeaſ eo ꝙ ab hy

ꝑpboꝛeis ꝑtibo flat ⁊ frigidꝰ ⁊ ſiccꝰ. Nata
ei ſeptẽtrionaliũ ẽ frigida ⁊ ſicca.auſtrali
um hũida ⁊ calida.oꝛiẽtaliũ calida⁊ ſicca

occidẽtaliũ frigida ⁊ huida. vñ. Flat ſub

ſolanꝰ vulturnꝰ ⁊ eurꝰ ab oꝛtu. Atqʒ diei
medie nothꝰ heret ⁊ africꝰauſtro.Circiuſ

occaſuʒ ʒephirꝰ atq; fauoni aſſlant. Sʒ

venumt aquilo boꝛeas ⁊ choꝛꝰ ab arcto.

ſpuma.qꝛ nata ðᷣꝛ fuiſſe ſᷣm fabulaſex ſpu

ma marꝭ ꝓueniẽte ex genitalib ſat᷑ni. Un

Marcialis.Oẽs vo illecebꝛas circa ſen/
ſus cũctos appoſuit afrodita.
Afrodis grece femina latie.
Afronitũ.n.s.eſt ſpuma nitri. Uñ quidaʒ

Ruſticus hec neſcit qͥd greco noĩe dicar.

Spuma vocoꝛ nitri grecis ⁊ afronitũ eſt
Arus.m.s.ſᷣm Pap̃.eſt ciuis africus.
Afumentũ.n.s.i.dumetum.

bape. coꝛ. qdam ꝓpha de q̊ habet Act.
xj. Un in Auroꝛa.Agabo ecce famem pꝛe

.

dixit in vꝛbe futuram.

Agagulo.m.t.i.ðꝛ vanus foꝛnicatoꝛ.
Agalma.n.t.i.figura.et ðꝛ qſi agẽs imagi⸗/
nem alteriꝰ.vł ẽ ſpeculũ pᷣclaꝝ.ponit᷑ etiã
ꝓ celo vbi ẽ veꝝ ſpeculũ.ſ.facies xpᷣi. Uñ
Intrat cũ palma plebs alma ſalutꝭ agal/
ma.i.regnum celoꝝ.

Agamꝰ. m. s. pe. coꝛ.i.ſine vxoꝛe.et ðꝛ ab a

ð eſt ſine ⁊ gamos vxoꝛ.
gapa pe.vel agape pes.i.laboꝛ alienꝰ.di
lectio.charitas.oꝛationũ cõmunio.vl ele
moſyna rogata. ⁊ ſm aliq̊s ẽ mãducatio
que fit ĩ charitate ob memoꝛiã defũctoꝝ.
Inde agapitus.i.dilectus.
AHgapeta.tf.p.pe.ꝓ.ancilla dei q̃ ꝓ xpᷣo nu/
bere noluit. vt diẽ Hugui. Pap· aut dicit
agapeta k agapeteſ.i.lenocinat᷑oꝛ.vł qͥᷣ n

7

A(G

feminis illicite duerſatur..
Agar interpᷣtat᷑ aduena ↄuerſa.⁊ erat ↄcu
bina Abꝛae.
Agareni pe.ꝓdu.dicti ſunt ꝓſeliti ⁊ adue/
ne ab agar.
Agaritudo.f.t.ðꝛ ſuſpiriũ vel anxietas.
Agarus.m.s.ðꝛ curſoꝛ pedeſter
Hgaſo ꝓpꝛie ðꝛ qͥ curat iumẽta q̃ſi agẽs ſo/
mariũ.qnq; tñ agaſo ðꝛ domeſticꝰ mini/
ſter aſinoꝝ. vñ Bꝛeciſmꝰ. Eſt aſinoꝛũ pa/
ſtoꝛ agaſo boumq; bubulcus.
Agates.m.t.ð⁊ lapis pᷣcioſus.
Agaticia.f.p.eſt herba quedam.
Agea.f.p.ð loc vel via in naui ꝑ quã cia/
toꝛ ad remiges accedit.vnñ Enniꝰ. Mul/
ta foꝛo ponẽs ageaq; longa replet᷑. Item
agea oꝝ.pl iter dicunt᷑ victime queꝓ reb
agendis offerebant᷑.
Agelaſter ð aliqͥs qͥ nunq; ridet. W
Agellarius.m.s.i.ruſticus ab ager dictꝰ.
Agenei oꝝ. plłlis numeri dicunt᷑ victime q̃
Arcr⸗ agendis offerebanf.

genaria.f.p.ðꝛ dea agẽdi cꝰ feſta agena/

ria dicunt᷑ in płi.in ſingulari agenarium.
Agenatoꝛ ðꝛ ò rem ſuã celerit᷑ agit.

Agenda ðꝛ liber baptiſma vł bnñdictiõis

Agenus a. um.i.feſtinus vt lepus.

Ager ðꝛ cãpꝰ ł ſpaciũ tre qͥ colit᷑ ⁊ arat᷑ Et

dinigdit᷑ ager a ᷣgilio qdrifarie. Et eĩ ager
ſationalł.qͥ eſt aptꝰ ſeminibo.⁊ eſt ↄſitiuus
q̃ eſt aptꝰvitibꝛ arboꝛibo.⁊ qager paſcuus
q eſt aptꝰpaſcuis.⁊ eſt ager floꝛidus vł flo
rens 4 eſt aptꝰ floꝛibe pducẽdis. Uñ.E ſt
bñ tutꝰ ager queʒ circũſepit agger. Inde
agerculus ⁊ agellus.i.puus ager.
Agger eſt cumulus t re ſurſuʒ eleuate.etiã
ðꝛ cuiuſlibet rei coaceruatio. In aggero
ſus a. um.i.cumuloſus.
Aggeſtus us.ui.i.cumulus ł coadunatio
vñn. Agger aggeſt? eſt ↄgeries vł aceruus

Monticulus cumulꝰ aggero parturit h.

Aggeus.m.s.interpᷣtat᷑ feſtiuus ⁊ letus
Ageromines.i.dilectus.

Agilis.cõ.t.ðꝛ facil ad agẽdũ.et ↄꝑat᷑agi

ioꝛ.limuſ. Iñ agilitas.i.facilitas agendi.
Agia.tf.p.ðꝛ fragilitas ꝑ quã gignit᷑ iuidia
Agina ðᷣꝛ foꝛamen in qͥ ſe trutina vertit.vł
Dicit᷑ feſtinantig.
ginatoꝛ.m.tC.i.actoꝛ vel mercatoꝛ qͥ rem
ſuam agiliter agit.
giama dicũt᷑ quedã loca in nauibo que
ꝑ artatiopẽ remoꝝ veniũt.vł dicunt᷑ foꝛa
mina ꝑ que hoꝛtatoꝛ remos accedit.

Agiographia.i ſcta ſeptura. ab agios qdð

eſt ſancta.⁊ graphia qð eſt ſcriptura.

Agiographus.m.s.i.ſancta ſcribens.
Agios grece.i.ſanct? latine.et ðꝛ ab a qð ẽ
ſine. ⁊ ge qð eſt terra.
Agitatoꝛ ðꝛ vectoꝛ qͥ currum agitat.
Aginon grece eſt vicus latine.

Agmen ðꝛ turba vl exercitꝰ in aliq̃ itinere
⁊ Fim Rabanũ ðꝛ ab ago is.qꝛ vbi agmen

ẽ ibi frequẽs actio exercet᷑.vł ſᷣm Iſið.ðꝛ
ꝗAb agẽdo.i.eũdo ſᷣm qð in lõgitudine di/
rectum ẽ ſicut exit a poꝛtis als abuſiue
Agnati dicũt᷑ ↄgnati de pꝛe.eo ꝙ accedũt
ꝓ natiſ dũ deſunt filij.vł dicunt᷑ amicide

ſcendẽtes a pꝛe.ſed cognati dicunt᷑ amici

deſcendẽtes a matre.Iñ.Attinet agnat
ſexus a pte virilis.
Agnellus.m.sS.i.puus agnus.

Agnes ꝓpꝛiũ nomen vᷣginis.⁊ declinatur

agnes etis. vel agna ne. vel grece h agne.
huiꝰ agnes.⁊ interpᷣtat᷑ caſta vel mater vł
matrix.

5*

Agniculus.m.S.i.agnellus.

Agnigloſſa herba qdã que ðꝛ agnilingua

Agnomen.n.t.eſt nomẽ qð alicui imponit
ab euẽtu. vt ſcipio dictꝰ eſt africanꝰ.quia
africam ſubiugauit.⁊ Pilatus ðꝛ pontiꝰ
ab inſula que ðꝛ pontus.
Agnominatio.F.t.eſt qͥ dam coloꝛ rethoꝛi/
cus.vel ðꝛ qũ q; fedus ↄiugale.
gnꝰ.m.s.eſt aial ab agnoſcẽdo dictũ.qꝛ
noſcit matrẽ ꝑditã in voce.vñ.Agnus ab
agnoſcẽdo cognoſcitq; parentẽ. Balatu.
materq; noſcit᷑ hinc in eodem.
Agolus.m.s.eſt baculus paſtoꝛal.ab agẽ
do pecoꝛa dictus. =
Agon nis.ðꝛ pugna moꝛtꝭ. Uñ canit᷑. In
agonetriũphali.Et ðꝛ certamen ł pugna
ab ago is.vl ab a qð ẽ ſine.⁊ gonos angu
lus qsi ſine angulo.qꝛ antiqt agones ĩ lo
cis rotũdis fiebãt.vñn.ij. Hach.üij.Qui
quẽnalis agon dicebat᷑ certamẽ qð fiebat
de qͥnquẽnio ad qnquẽniũ.qttuoꝛ medijſ
annis vacantib. Locꝰ qũt iſtiꝰ certamis
olympiaſdicebat᷑.qꝛ ſ olympo mõte ago
nes hmõi ab hercule iſtitute ſt᷑. Etiã ðꝛ ce
tus vl multitudo hoim ad certamẽ oꝛdĩa
ta.⁊ qð nos certamẽ appellamꝰ greci ago/
nẽ.ſepe tũ cetus hoĩm ſignat᷑ ꝑ agonẽ. Iñ
gqgonia.i.agon.Agonia etiã ðꝛ victima vł
fiducia vł hoſtia.⁊ eſt penul.pdu.vel coꝛ.
Apud grecos eĩ in muli vocabul vocał
ante vocalẽ ꝓpducit᷑.ſʒ qũ ad foꝛmã latioꝝ

jere
nen
e
di⸗

e
üt
de
nici
at⸗

nr

We.
NN.

ne
wni
guu
nns

.

/

q:
ab
tn.

1

gn
ngu
ilo
i
bat
nl
nis
go
ce
di
co⸗
1
r
a
6

A1G

reducit᷑ pᷣt coꝛripi.qꝛ vocał añ vocalẽ nõ
ꝓducit᷑ niſi ĩ pau.vt ĩ agonia⁊ ſcenophe
ia ⁊c̃. Et vſum eccłie in qua es teneas.
goniſta. cõ.p.eſt qͥvel q̃ in agone eſt.i.pu
u vel certato.
goniſticꝰ a.ũ.i.victoꝛioſus ł bellicoſus.

Agonictheta. ↄ.p.qͥ vel q̃ in agone.i.pugil.

ßm Hugui.Papias vᷣo dicit agonitheta
pᷣlij actoꝛ qͥ pꝛeeſt certantibb.
Agoniʒeta.i.victor.
Agonomꝰ.m.s.i.pnceps quaſi ꝑ actioneʒ
noĩatus ⁊ diuulgatus.
Agoniſma ðꝛ pugna vel duellum

Agonalia dicunt᷑ que adagonem ꝑtinent

Agrãmaticus.a.um.i.illitteratꝰ.·
Agraria.f.p.i.lex data de agro.vel pᷣcium
ð ꝓ agro ſuſcipit᷑.

Agrari. i. ruſticꝰ qͥ colit agrũ. vñ. Ecc. xxx

xviij.Cũ oꝑario agrario de oĩ oꝑe tracta

Agredula.f.p.ðᷣꝛ parua rana que in agris

inuenit.
Agraſſum.i.violentia.
Agreſtis.i.agricola q̃i ſtãs ĩ agro.vl ðꝛ in
execrabił ⁊ implacabil.vel ðꝛ terra ĩculta

Agricola ðꝛ ſi agrũ vel agros colẽs.⁊ eſt

cõe nomẽ ad oẽſagricolaſ.ſʒ noĩa ſpẽalia

agricolaꝝ ſt illa.qꝛ agricolaꝝ qͥdam ſunt

aſcriptitij.qdã cenſiti.qͥ dã ꝑpetui.qͥdã eo
loni ↄditionales.qͥdam inqͥlini.alij oꝛigi/
narij.alij ſimpłir coloni nũcupant.
Agrimeſſoꝛ.m.t.ẽ q agros mẽſurat⁊ metit
⁊ fines ꝑ debitã menſurã diſtinguitt.

Agriculatoꝛ ⁊ agriculariꝰ ⁊ agriculonꝰ et

agricultoꝛ idẽ ſignificant.ſ.qͥ colit agros.

Agrimonia.f.p.herba q̃dam que pᷣcipue

gbũdat in agris.

Agriofagite hoĩes qͥ ſolum ferarũ carnes

edũt.ab agrion qd greci vocãt ferũ.vł ab
ager ri.⁊ fagin qð eſt comedere.MNi cyclo
es dicunt᷑ vł monoculi.qꝛ vnũ hꝛe ocu/
um in media fronte ad modũ cycli dicũt
hos India gignit.
Agrion grece.i.ferum vel agreſte latine
Agripenni ſunt agri illi qͥ nõ plene ſtagri.

grippa eſt qͥ cuʒ laboꝛe mr̃is edit᷑.ſicut ꝑ
pedes nõ ꝑ caput.ab agros qð ẽ tractꝰ.et

pes.qꝛ in partu pᷣmo loco pedes remittit.
vñ. Uirguiꝰ enei.viij. Per te alia vent et
dijs agrippa ſecũdis.Dictꝰ eſt etiã qͥdã he
rodes agrippa. Uñ in Auroꝛa.Tertiꝰ he
rodes rex eſt agrippa vocatꝰ.
uitas colonia ab agrippa

Agrippina.f.p.ci
condita.

Agula.f.p.pe.coꝛ.i.lena quaſi agens gulã.
in vel ai.eſt dictio hebꝛaica.⁊ interpᷣtat
fons vel oculus. ððUMUVMdD
Hianea ðꝛ vltimꝰcaloꝛ in coitu quo omne
coꝛpus concutit.
Hios latine.i.agios grece.

ſignificat agm? vl turbã eqᷣtũ
ic dicta. eo ꝙÿ ptegat pedites

Ala le. pmo
vel militum

alaꝝ vice. Iñ alarꝭ.i.turma eqͥtał. Unde.

Angronil us adeſt ⁊ muris applicat alas.
Scdo ðᷣ falſa religio. Unñ Job de hypo
critis. Cũ tꝑs habuerũt extẽderũt alas.i.
falſaʒ religionẽ exteriꝰ.Tertio ſignificat
pꝓtectionẽ. Uñ pial. Sub vmbꝛa alarum
tuaꝝ.Quarto graʒ dei.vñ Pꝛoſper.Qui
caret alis ad celi patriã nõ hʒ vnde volet.
Quinto ðꝛ vanꝰ actꝰ.vñ.Zacharias.Ec
ce due mulieres ꝓgrediẽtes ⁊ ſpũs in alis
earum. o eſt ꝑs piloſa ſub bꝛachijs
q̃ etiã ðꝛ aſcella.vñ Ouidius. Quaʒ ſepe
qmoui nec truxiret ĩ alis.i.fetoꝛ ſub aſcel/

lis. Septimo ðꝛ ꝑs auis. Uñ in euange/

lio. Quẽadmodũ gallina ↄgregat pullos
ſub alis. Itẽ ab ala venit alatus.i.aliquiſ
habẽs alas. Iñ etiã alager q̃ſi gerẽs alas
Item alarica ce.eſt lancea quadrata hñs
ferrum q̃ſi alas.vñ. Euolat ⁊ purgat hu/
meris ſuwonit᷑ ala.
Alabaſtrites ðꝛ lapis candidus ⁊ intertin
ctus varijs coloꝛibi. MM
Hlabaſter idden. DWü
Alabaſtꝝ ðꝛ pixis vnguẽti ð alabaſtro ĩ q̃
incoꝛrupta ſᷣuãt᷑ vnguẽta. Uñ ſᷣm mgr̃m
in hiſtoꝛijs ẽ ſiłis modꝰ loq̃ndi alabaſtrũ
vnguẽti. ſic cũ ðꝛ cyphꝰ vini.vñ alabaſtꝝ
vnguẽti nardi.i.pixis alabaſtro plena vn

guẽto nardi.de ͥ infra dicet᷑ vbi nardus.

vñ. Marmoꝛei lapigls nitidũ genꝰ ẽala
baſtrũ. Foꝛſan ob h̊ dictũ.qꝛ foꝛma ſplẽ/
det vt aſtꝝ. Harmorj ẽ ſpẽs alabaſtꝝ va
ſcula.ð q̃p ↄſeruãdis vnguẽtꝭ ſepe cauãt᷑
Alabanda ðꝛ etiam lapis pᷣcioſus.
Alabꝛũ ðꝛ inſtrm cũ qͥ fila vtunt᷑. vñ. UVer
tit᷑ H̊ alabꝛo qͥcqͥd net femĩa fuſo. Et ðꝛ ab
ala ⁊ bꝛios mẽſura.q̃ſi mẽſuratũ alis. Et
nota qꝙ filum a colo ducit᷑ in fuſum.de fu
ſo in alabꝛũ.hinc in girgillũ. deinde ĩ glo
micellũ.hinc in pannum.poſtea in telam.
Alacer ſᷣm Papᷣ.ðꝛ foꝛtis.gaudẽs.expedi
tiuꝰ.hilariſ.velox. Iñ alacritiſdo ⁊ alacri
monia.i. leticia. vñ. Eſt alacer valich⸗let⸗

veloxcs notatur.
Alani dicũt᷑ppłi qͥdã habitãtes iuxta lanũ
fluuiũ.ſicut alemani iuxta lemanũ.
Alapa ẽ faciei ꝑcuſſio ſicut colaphus colli
Iñ venit alapꝰ pi.⁊ ðꝛ ille qͥ patiẽdo ala/
pas victũ acqͥrit. vñ. Si mihi das alapã
vere tibi do talionẽ.Dic alapã male colli
dDicas colaphumcd.
Alauda.f.p.nomen auis.
Alauſa.f.p.nomen piſcis.

lba be.qᷓdã ciuitas eo ꝙ alba ſcropha fu

it ibi inuẽta. Itẽ alba etiam ðꝛ veſtꝭ ſacer
dotab linea ⁊ ſtricta q̃ camiſia ðꝛ ⁊ poderꝭ
⁊ talaris ⁊ ſubucula ᷣm Papᷣ. Uñ. Dicit
vꝛbs alba veſtit pᷣſbꝛ alba.
Aibane aꝝ.ſunt nuces que diu ſeruate ſũ
albe. ab albus a. um.
Albania Aſie eſt ꝓuincia vel regio.
Albani dicũt᷑ hoĩes eiuſdẽ regionis ꝓpter
albos crines.
Albaſpina nomen eſt arboꝛis.
Albea eſt ꝓpꝛiũ nomen aque.
Albedo inis.i.albitas.
Albicies.f.q.i.albedo.

Albidus a.ũ.? albin a. ũ.eſt illð qð nimis

albü eſt. In albiditas.i.albedo.
Albidolus a.ũ.eſt qͥd aliqntulũ albet.
Albitũ eſt foꝛmula quedam.
Albo indecli.eſt liber in quo noĩa ſancto/
rum ſcribunt᷑. “”?́ÿZM
Alboꝛ ðꝛ pallida albedo.⁊ ðꝛ ſignuʒ lepꝛe
Albugo ẽ ſubtib mebꝛana.tenuis pellicu/
la viſum ĩpediẽs.⁊ ðꝛ glaucitas ⁊ albedo
oculoꝝ.vñ Auroꝛa.Cõturbãs oculos al
bugo figurat hebꝛeos.
Albula qdã fluui ꝓpt᷑ coloꝛẽ aq̃ qͥ mõ ðꝛ ty
berinꝰ.a Tyberio rege in eo ſubmerſo.
Albumẽ ðꝛ alb liquoꝛ ĩ ouo.vñ.Albugo
viſus.albumen ðꝛ oui. Itẽ albumẽ teſta
centrũ mẽbꝛana vitellus. Sũt ꝑtes oui
quas qͥuis diſcere debet. “”
lburnꝰeſt qͥdaʒ mons lucanie.eo ꝙ albe
at.vel eſt ydolum ddaoam.
Albus.a.ũ.i.cãdidus.Et dꝛñt.Uñ.Albũ

nakta facit ſʒ res cãdida cura.Alb etiã po

nit᷑ ꝓ ventre q̃ſi aluꝰ. Uñ h albiolus li.vñ

iuuenał.Cꝰ? albiolꝰ lanũ piguerat artꝰ

Albũ pᷣtorꝭ ẽ qdã tabula dealbata q̃ pone
pat᷑ ĩ curia ł turri pᷣtoꝛis ĩ loco cõi.in qua
ſcribebant᷑ ⁊ ponebãt᷑ noĩa vocatoꝝ ad iu
diciũ.⁊ ad cꝰ inſtãtiã qͥlibet citatꝰ eẽt.⁊ ibi

Foneban ſtatuta ⁊ edicta pᷣtoꝛis ĩ groſſa

ra.ita ꝙ ab oĩby legi poſſent. Et erat cer/

ta penað iſtũ qͥ delebat iſtud albũ qd mõ
ſublatũ eſt. De ̊ in cle.j.de iudi.in auten.

de litig. S.oẽm.coll.viij.
ilbagaria ſunt ꝓcurationes q̃s certeville
dñt dñis ſuis ad eos venientibo.de reſcp.
ad audientiam. L

Albergarie ſt cenſus ſeu pactiões q̃ debẽẽt
ꝓ comeſtionibo. De b ꝑ glo. in. c. pterea. ð

lur̃.patro.
Alcal ðꝛ acetũ valens ad alchimiam.

Alce grece.vᷣtus vel foꝛtitudo latine.

Alcea.f.p.i.verbena.
Alcedo nis.ðꝛ auis q̃ p ceterꝭ auib pulloſ
ſuos ſedule alit.⁊ venit ab alo alis.
Alceus cei.pe.ꝓ.fuit qͥ d poeta foꝛtꝭ.qͥ ĩue
ctiuam ſcripſit. .
Alchimꝰ mi ꝓpꝛiũ nomẽ viri.vñ Auroꝛa.
Alchimꝰ ex aaron deſcẽdẽs ſtirpe ſacdos
Alchimia ðᷣꝛ ſcia docẽs facere auꝝ vel ar/
gentũ ex pulueribo metalli.vel qͥ ſcit ſeꝑa/
re aurũ a cupso. M

Hlchimiſta. 9. p. q ſcit iſtim artem.
Alcideſ.i.foꝛt⁊ foꝛmoſꝰ.łynomen ẽ hercul

Alcyone ẽauis marina q̃ ĩ hieme ĩ ſtagnis
oceani nidos facit.q̃ excubãte fert᷑ pelagꝰ
flantibovent ↄtinua ſeptẽ dieꝝ tranqͥllita
te putreſcere.⁊ eiꝰ fetib educãdis obſeqũ
ipla reꝝ nata pᷣbere.vlł ðꝛ ab alcyone vxo/
re Ceicis.q̃ doloꝛe viri ſui mutata ẽ ĩ auẽ
iſtam. vñ Ouidius.Alcyones ſole memo

res Ceicis amati.

Alea. .p.qͥdag ludus vł inſtrm q̃ ludit᷑ ab

aleo dã milite.q ĩ troiano bello iſtũ ludũ
inuenit 'm Hug. Pap̃.· vo dicit Alea ta/
bula luſoꝛia dicta a dã qͥ hũc ludũ inue

nit. vñ. Alea foꝛtune ſoꝛtes examiat auꝝ.

ybi luditur. M
Hleataꝛ oꝛis.qͥ ꝑfectꝰeſt in ludo alea.
Aleatoꝛiũ.n.s.eſt locus in q̊ͥ ludit᷑cũ alea.

Alearium.n.s.locus vbi alee reponunt᷑ vł

Iñ aleatoꝛiꝰ a.ũ.qð ꝑtinet ad aleas.vł qͥ
cum eis ludit.

Aleo onis.ð⁊ qͥ freq̃nt᷑ ludit in alea ⁊ ꝑdit.

vñ. Sũ nudꝰ vt paſſer H̊ fec taſſer ⁊ aſſer.

Aleola.f.p.dimi.i pua alea.
Alemania.i.germania.et ðꝛ ab alendo.qꝛ
manat ĩ pinguedine.ł ðꝛ a lemano fluuio.
Alemanꝰ aliqͥs de tali terae.
Alers.i.doctus ũſi alienꝰ ab arte.ꝑ ↄᷣꝛiuʒ.
Ales tis.me.coꝛ.ĩ obliqͥs.ↄ.g.eſt auis.⁊ ðꝛ
ab alo lis.qꝛ alit ⁊ nutrit pullos ſuos.vel
fm Hug.qꝛ alit᷑ a nobᷣ.łᷣ ðꝛ mat᷑ ł! nutrix.
vt in hymno.A ſolis oꝛtꝰ ⁊c.vł ðꝛ turma

MHlne

alig
Nin

cgele
mene⸗
Ame
Ain⸗
Mpt⸗
n
no!
he,

„

no
1.

h.

t

oſ

git.
er.

mo.

3.
d:
fel
i.
a

pᷣponũtad modũ ale.⁊ tũc ðꝛ ab ala le.vñ

i volat eſt volacris ales ſi geſſerit alas

Alexander ꝓpꝛium nomen vir.
Alexandria nomẽ ꝓuincie vel regionis.
Alga.f.p.ſᷣm Hug.eſt herba frigidiſſima
creſcẽs ĩ mari.⁊ ẽ q̃ſi fenũ diſpoſita.⁊ ðꝛ a
vᷣbo algeo geſ. Etiã alga ſumit᷑ p q̃libʒ qð
mare eijcit.vñ mare ðꝛ algoſuz eo ꝙ algã

de ſe pijcit.vł ðꝛ alga ab alligo as.qꝛ alli/

gat pedes vł manꝰ.vñ.Alga ſit herba ma
ris ſed ðꝛ vlua paludis.
Algatꝭ.f.t. ðꝛ ſedes alta ĩ celo.q̃ſi alẽs aias
Algeuia ðꝛ doloꝛ algiluus.
Algiditas atis.ſ.t.i.frigiditas.
Algidus a.um.i.frigiduus.
Algoꝛ oꝛis.m.it.i.frignus.
Algoꝛithmus eſt ars numerandi.

HH

Algoſus a. um.i.frigoꝛoſus.

Algus us.nui.ialgoꝛ vel frigus.

*/

Alia.m.p.eſt nomen ffuuij ꝑ vnuʒ l.ſed cã
metri aliqũ ſcribit᷑ duo.
Alibꝛũ.i.alabꝛũ eo ꝙ ĩ eo libꝛant᷑i.voluũt
fila.vł liberant᷑.i.ſolununt.
Aulidus a.ũ.i.frigidꝰ dulcꝭ ad modũ ſoni
oꝛganici.⁊ ðꝛ ab aule aꝝ.ꝓ fiſtulis.
Alienigena.ↄ.p.ðꝛ q̃ſi aliene regionis.vel
aliena gẽte natꝰ ł genitꝰ.Et ðꝛ ab allon.i.
aglienũ.⁊ geneſis nata b generatio. Sic eti

am rrigena.fraãcigena.oĩa talia ſunt cõ.g.

Alienus a. um.i.extraneus.
Alietus ti.i.merillus.ab alo lis.vł vt dicit
Paßp̃.Alietꝰ ẽ auis ſiłis aqͥle ł maioꝛ.UVñ
Ertiguas in ſe vires alietus hñdo. Exigu
as uolucres depaſcit diripiendo.
Aliger.m.s.i.auis.⁊ ðꝛ ab ala ⁊ gero.qꝛ ge
rit ſe ſurſuʒ alis ſuis exercẽdo officiũ vo/
lãadi ⁊ ſumit᷑p veloce trãſumptiue. etiã
aliger q̃i aera legãs.i.trãſiens.qꝛ volãdo
gera ꝑrranſt.
Alimen.i.alimentũ.alibũ.i.nutrimentuʒ.
Alimonia idẽ.vel etiã ðꝛ panis dat p deo
ſcʒ elemoſina. Etiã ẽ locꝰin q̊ͥ ßuant᷑ nutri
menta.⁊ ðꝛ ab alo. vñ. Eſt alo fons rectꝰ
alimonia noĩs hꝰ. Nã panẽ querens hinc
glimenta trahit. èYùMẽ
Hilimones.m.t.plłis numeri.i.nutritoꝛes.
Aliphanꝰ ðꝛ cyphus ꝑuꝰ hñs paruũ foꝛa/
men ad moduʒ vitri gutturati.et ðꝛ quaſi
alens infantes. KH

Hlipopiariꝰ.m. a.ðꝛ ioculatoꝛ pile.
Hlipes..tC.i.velox.q̃ſi hũs alas in pede

Algama atis.ðꝛ ſummitas vel altitunudo.

Ail

militũ qᷓ ⁊ acies ðꝛ.⁊ B ĩ bello qñ foꝛtioꝛeſ

Aliptes.i.plagaꝝ cnratoꝛ.qꝛ eas foment?
alat.i.curat. Un inuenał.ꝛãmaticꝰ rhe
toꝛ.geometer pictoꝛ aliptes.
Aliqͥd eſtↄpoſitũ exaliꝰ ⁊ qs.⁊ mouetali/
s aliqᷓ aliq̃d vel aliqͥd. ⁊ ſcribit᷑ gld.
Aliq̃t eſt.g.o.indecli.⁊ plis numeri.
Aliſoꝛium eſt cultellus ſutois.
Alitaris ðꝛ meretrix quea ſcurris nutrit᷑
Alittꝰauis q̃dam q gallice aſcia vocat᷑. vñ
Ouidius.E ſt homo fact auis vlnis alit/

tus ĩalis. vel foꝛte eſt alieus.
Hilit us.ui.m.q.i.nutrimentũ vł paſtꝰ.ſed
alit?ꝰ a.ũ.i.nutritꝰ.ſʒ qũ aſpirat᷑ ſignifſicat
flatum.vt ptʒ in loco uo.
litutus.m.s.dðꝛ vermis volati.

liuꝰ vel alin ðꝛ ager bagger iuxta aquã

llius me. coꝛ. ĩ ntõ hʒ ali in gtõ me p. Et
dꝛũt aliꝰ⁊ alt᷑qꝛ aliꝰ int᷑ młtos.lʒ alt inter

duos. vñ. Pꝛecciſta. De mult; pꝛie pmꝰdi

ces aliuſq;. Ded poꝛ ac alt᷑ dic ↄcoꝛdare
duobo. Iſt altuter vter aſſocies ? vterq;.
Itẽ alit᷑ dicat᷑.ſ.ꝙ cõueniũt ĩ B.qꝛ ipoꝛtãt
diuerſitateʒ ambo.ſʒ dꝛñt.qꝛ aliꝰ ĩpoꝛtat
diuerſitatẽ eſſentialẽ.ſʒ alaccidetalẽ.Dif
fert etiã aliꝰ a ceteris.nã alij dicũt᷑ ex alio
numero.ſʒ ceteri exeoldem.
Alectoꝛiꝰð lapis qͥ ĩ ſtomacho galli repit

Alecto onis.ðᷣ inſtabil qͥ nõ hʒ reqem. vel
eſt qdam furia infernał.q̃ꝝ ſunt tres. CIñn.
Tres agitãt mentẽ furie rõne caretẽ. Cũ
mẽs bacchat᷑ tũc allecto vocitat᷑. Et cum

mẽte fera diſputat ĩ oꝛe megera. Tunc eſt

theſiphone cũ ꝓdunt iurgia voe.

Allectꝰa.ũ.qͥ palã ẽ electꝰ.vl ðꝛ ↄfirmatus
Hlec piſciculꝰ ad liquoꝛẽ ſalſlamẽtoꝝ ido/

neꝰ.Et ðꝛ ꝙ viuat ex ſola aq̃̊.nihil alið co
medẽs. Un.Quattuoꝛ ex purꝭvitã ducũt
elemẽtꝭ.Allec vnda fouet igniſ paſcit ſala
mandrã.Talpã tra nutrit aer q́ʒ camele/

Hilegoꝛia.f.p.ẽ myſteriũ lłſilitudo ontẽ.

qñ ĩ pᷣfiguratõe loqmur vbi alið ẽ ĩ voce.
alið ĩ ſnia.⁊ ðꝛ allon qͥd ẽ alienũ.⁊ goꝛꝰdu
ctio łlocutio.qꝛ vnũ ðꝛ ⁊ alið ĩtelligit᷑ cir
ca d notãdũ ꝙ oĩs ſacra ſchta qᷓdrifoꝛmi
rõne diſtiguit᷑ ſiue expõit᷑ Aut ei ĩ hiſtoꝛia
co ł lrali itellectu. aut allegoꝛico.aut ana
gogico.aut tropologico ł moꝛali ſolʒ acci
pi. Hiſtoꝛia naq; ẽ qñn res aliq̃ quõ ſʒ lr̃aʒ
dicta l ſcã ſit plano ſmõe refert᷑.vt cuʒ ð2
Ppls iſrł ex egipto ſaluatꝰ tabnacłm dño
fec. Et ðꝛ ab hiſtoꝛõ.i.vide ł cognoſcere
qꝛ antiqͥtꝰnẽo ſcribebat hiſtoꝛiã niſi i⸗

=

AM J
diſſz. Et ſic qñ dictões ĩtelligũt᷑ ſimpłlrvt nit᷑⁊ diuerſa hʒ ſignificata km Hug. Cũ
ſonãt. ẽ ſenſꝰlr̃ał !hiſtoꝛiac Allegoꝛia ät ãt gauiſiz ĩ hiſtoꝛijs reꝑit᷑ ⁊ ſupabudant
eſt. cũ vᷣbis ſiue reba myſtic pñtia xpi⁊ ec nec eꝰſignificatũ ꝓpt᷑ nimiã mẽt iubilatzʒ
cleſie ſacr̃a ſignant᷑. vᷣbis vicʒ vt ait Eſa / expmi pᷣt. tücẽ int᷑iectio ſigficatõis gaudé
ias. Egrediet᷑ v.de ra.ieſſe.q̊d a ꝑte ẽ dice tis vl exultãtꝭ.⁊ ſignificat leticiã dñice re
re. Naſcet᷑ ᷣgo maria ð ſtirpe dauid. ⁊ de ſurrectõis.vtʒ ĩ qbuſdã officijs vbi conti
ea xpᷣs naſcet᷑ rebo myſtiq ẽ ꝓpłs iſrł ab egi nue freqntat᷑ iſte minꝰalla. Sʒ exq̃ circa
ptiaca ᷣuitute ꝑ ſãguinẽ agni libatꝰ.Alle expoſitoꝛes variat᷑. iðo Hug.ſic exponit.

goꝛice eccłiaʒ ſignificat q̃ ꝑ paſſionẽ xpᷣia

mõoiaca f uitute liata ẽ Et no.ꝙ allego
ria młcꝭ mõis expõit᷑.Oñʒ a ꝑſona vt vſa/
ac ſigficatxpᷣm.qñʒ a re ⁊ ñ a ꝑpſona.vt ari
es occiſꝰſigficat xpᷣi carnẽ paſſã.qñzʒ a lo/
covt xpᷣs pᷣdicaturꝰaſcẽdit ĩ mõtẽ vbi emi
nẽtia loci ſigficat eiꝰ ſopiaʒ ⁊ excellẽtiã.qñ

q; a nũero vt appᷣhẽdẽt ſeptẽ młeres virũ

vnũ.i.ſeptẽ dõa graꝝ xpʒ.qnʒ a negocio k
facto.vt intfectio goliea dauid int fectõz
diaboli a xpᷣo ſignificat Anagogia aũtad

ſupioꝛa ẽ ducẽſlocutio q̃ ð pᷣmio futo.⁊ ð

ea qᷓ ĩ cel ẽ vita futa.aꝑt ſiue myſtic ſᷣmo
nibo diſputat. Aptꝭ vt cũ ðꝛ.bti mdᷣo coꝛð
myſtic vt cũ ðꝛ.bti qͥ lauãt ſtolas ſuas vt

ſit ilł ptãs ĩ ligno vite ⁊ ꝑ poꝛtas itrẽt ciui
tatẽ.qd ſic expõit᷑ anagogice.btĩ q mũdãt

cogitatões ſuꝗs ⁊ actꝰvt ſit ill ꝓptãs viden
di dñũm nr̃m ihm xpᷣm.q dic̃. Ego ſuʒ vig

vitaſ ⁊ vita.⁊ ꝑ doctrinã⁊ exepla pᷣcedẽtiũ
patrũ ĩtrãt ĩ reò celoꝝ.Et ſic ẽ dꝛa int alle

. .„—

goꝛiã? anagogiã qꝛ allegoꝛia ẽ myſticſen

——

ſus pꝑtinẽs ad militãtẽ ecciaʒ in q̃ ſumꝰ.ſʒ
anagogia ẽ aꝑtꝰſenſꝰptinẽſad ecciaʒ triũ

— — — — 2

phantẽ q̃ ẽ cõitas ſcõꝝ iam triũphãs ⁊ re/

Alka.i.laudate nomẽ dñi. Hieronimꝰ ſic.
Alle.i.creat᷑a.lu.i.laudat.ia.i.dnʒq; Aug.
Alle.i.ſalua.lu.i.me.ia.i.dñe.Ambᷣ.Alle
lux. lu. vtꝰ.ia. vita. Gꝛe.ſic. Alle.pꝛ.lu.filiꝰ
ia.ſpũſſanctꝰ. Beda. Allelu.i.laudate.iq.
Odñm. Ub ̃m aliq̊s.Al.altiſſinꝰ.le leuatꝰi
cruce.lu.lugebãt apłi.ia.iaʒ ſurrexit. Cel
alka.i.laudate ĩuiſibilẽ.vł narrate ðo lau
deſ.ł laus tibi xpᷣe Et alla iſta vox leticie ?
iubili pmo audita fuit a iohe ĩ iſula path//
mos.vtʒ ĩ Apoc.⁊ vtimur ea tm̃ ĩ diuinis
laudibo.Et m aliq̊s ẽ nomẽ.maſ.ge.eo
vtimur ea ꝓ deo ⁊c̃.vñ Bꝛe.pꝛeʒ natũ ſis8t
q̊; pneuma. Denotat ambꝛoſiꝰ ꝙ ſit lux vi
ta ſaluſq; Saluũ me dñe fac totũ ðᷣnotat
Augꝰ. Laus tibi ſit xpᷣe. Hieronimꝰↄpꝛo
bat eẽ. Et ſᷣm Rabanũ iſta duo noĩa amẽ
⁊ alła nõ ſt᷑ trãſlata.ſʒ retinẽt ꝓpaʒ ⁊ pᷣmã
ĩpoſitõʒ ꝓpt᷑ reuerẽtiã.qꝛ iohes ĩ apoc.dic
ſe ea ab angelo audiuiſſe.łᷣ qꝛ alla gaudiũ
⁊ laudẽ celeſtẽ ſignificat d nẽo nouit hꝰ

ſeculi.⁊ ꝑ ↄñs exponi nõ põt.qꝛ ignota.ſʒ

ſub notis vocabulł expᷣmit᷑ impꝛopꝛie.

Allibꝛati dicuut᷑ qͥ deicripti ſunt libꝛo ci/

uium vel cõitatis alicꝰ ciuitatis.

Alliſus a.um.i.leſus.
Allitoꝛ.m.t.i.cementarius.
Alliũ ðꝛ q̃i olidiũ.i.fetẽs.vl ſᷣm Papᷣ.eo

gnaãs. Tropologia v̈o ẽ moꝛal locutio qᷓ
ad inſtructõʒ et coꝛrectõʒ aĩoꝝ myſtice ſi⸗/
ue aꝑpte reſpicit. Oyſtice vt ait Salomõ

DOiĩ tpe ſint veſtimẽta tua candida.? oleũ
ðᷣ capite tuo ñ deficiat.d ẽ dicere.Oĩ tꝑe
ſint oꝑa tua mũda.⁊ charitas ð coꝛde tuo

nõ deficiat. Apte vt Johes diẽ. Filioliñ

diligamꝰv̈bo neq; ligua.ſʒ ope ⁊ vitate. et

vt bꝛeuit᷑ habeas. Hiſtoꝛia docet factum
Tropologia faciẽdũ.Allegoꝛia credeẽdũ.

Anagogia ad appetẽdũ.vñ.Ara geſta do
cet.qͥd credas allegoꝛia. Moꝛał qd agas

q̃ tẽdas anagogia.h̊ patẽt ĩ hac dictõe hie
ruſalẽ. Hiſtoꝛiacc eĩ ẽ nomẽ ciuitatꝭ.Tro
pologice ẽ typꝰaĩe fideł.allegoꝛice figura
eccłe militãtꝭ. Anagogice typũ gerit eccie
triũphãtꝭ.vñ. Sicut hierłm poliſẽ t᷑rena

fidel. Cõſtãs eccĩia mõs foꝛt patria ſũma

Alla eſt hèbꝛaicũ.⁊ hʒ accẽtũ acutũ ſuꝑ ex
tremã Et m diuerſos diuerſimode expo

oleat.cuiꝰodoꝛẽ venenata fera nõ ſuſtinẽt
leo ⁊ pardus fugiũt. Hõꝓ cibo ſumit ⁊ vi
ſe erilg infundit ꝓ medicamẽto nõ ꝓ cibo
ſumat᷑ ab egrotantibo nõp epulãtib Hoc
aũt genꝰ ſᷣm Hypocratẽ calidũ ẽ ⁊ dedu/
cit vᷣmes.Coꝛꝑib qdem bonũ eſt. oculis

vopꝑnitioſum.qꝛ in cibo ſumptũ oculł cali

ginem facit.

Allobꝛoges dicunt᷑ burgundinenſes.no/

men gentile eſt.

Allodiũ.n.s.ðꝛ heditas quã vẽdere vl do

nare poſſuʒ ita vt mea ꝓpꝛia.Epꝛie vo/
cat᷑ fudus ſiue curia ruſtical ad quẽ agri

vl mãſus ꝑtinẽt.⁊ ðꝛ ab allos qð ẽ alienũ

⁊ oda laus.q̃ſi aliea laus.q;ꝛ alieni laudãt
te ſi habes bonã heditatẽ.łq; allodiũ tal
hereditaſ laudat᷑ ſi bona fuerit.Et bʒ etiã

ne

5
E
e
ni
.
t.

inet
ty
cbo⸗
Hoc

G/

Ulis

li

no /

ldo
ero/
ſat.
l
ctia

„
ſcribiꝑ ſimplexl.⁊ tũc ðꝛ ab alo.qꝛ alitet
nutrit nos.Etiã põt dici ab alieno qꝛ alie re aloe. hg
S perc aloa.hꝰ aloe. vt dicit Bꝛito. ßm autez

nat᷑ de vno ad alium.

4 — .

Allo. m. t. eſt inſti m acuẽdi cultellos. eſt
lapis rotũd cũ qͥ vel in ͥ faber purgatin

ſtrumẽta vt ſint acuta. Item alla.f.p.idẽ.
Allophilus pe.coꝛ.i.alienꝰ.Uũ ĩ Auroꝛa.
Cerneꝙ allophilus hoſtib ille daf.
Allon interpᷣtat᷑ alienum.

aſſio ab alio in aliũ trãſiens.
Paopega eſt norne piſcis.
Allotha piſcis q dam.
Allotheta ẽ mr̃ oim figuraꝝ.et ðꝛ ab allos
q̃d ẽ alienũ ⁊ theſis poſitio q̃ſi aliena poſi
tio accidẽtꝭ ꝓ accidẽte. Cõfuũdit eĩ genera
vt lis ẽ de pauꝑe regno. Numeꝝ.vt turba
ruũt.Caſuʒ.vt vꝛbẽ quã ſtatuo veſtra eſt

Alliopaſis ẽ modus ↄſtruẽdi recipꝛocus.

vt fit in ↄſtructiõe trãſitiua recipꝛoca.Et
ðꝛ ab allion.i.alienũ ⁊ paſis paſſio.

Allutes tiũ.⁊ allutia oꝝ.loca cenoſa.i.ce⸗
no plena vbi fluuiꝰ abluendo dimittit ce/

num ⁊ putredinem. .

*

Alluuio onis.⁊ alluuies ei.i.allunium.vyb
aq̃ſitas.aquaꝝ inundãtia. Job.xiiij.allu/

nione paulatun terra ↄſumit᷑.

Alluniũ.n.s.eit latẽs incremẽtũ q̃d fit ců
fluuiꝰ ex vna ꝑte addit᷑ ripe.vel ðꝛ ↄſum/

tio ripaxꝝ ab aquis. H
lluuiꝰ. m. 8. ager quẽ paulatim fluuiꝰ

abluẽdo in agrũ reddit.
Allunioſus a.ũ.i.cenoſus.plenus alluuio
Allux ðꝛ maxĩa pedica ab ad ⁊ luceo.d.ĩl.

qſi ad alias lucẽs ĩ magnitudine.vñ.Eſt
manuũ pollex ſi dicat᷑ pedũ allux.
Almꝰ a.ũ.i.ſanctꝰ.pulcer.nutriens.Et dif
ferũt almꝰ ⁊ ſanctꝰ. Uñ. Ad coꝛpꝰ ſanctꝰ
ad mentẽ ꝑtinet almꝰ. Iñ almitas almitu
do almicies.i.ſanctitas.oĩa idem.
Almilucerna.f.p.locus amenꝰ qͥ frequent᷑
illuſtratur.
Alnia mons eſt apud ſmirnam.

Hlnꝰ.f. ..qdã arboꝛ eo ꝙa niue alat᷑. Inð
ð alnetum ti.⁊ eſt locꝰvbi creſcunt alni.

Alneus a.um.i.de alno exiſtens
Alnum fructus alin. H
Hiloa.f.p.ðꝛ arboꝛ odorꝭ ſuauiſſimi ſʒ Pa
piã.q̃ in India naſcit᷑ ⁊ lignũ eiꝰ vice thi/
miamit altaribo adolet᷑. vñ ⁊ nomẽ traxiſ
ie credit᷑. Itẽ ſᷣm Papᷣ.⁊ Iſið.ẽ herba ſua

uiſſimi ſucci ⁊ ↄſtrigi᷑ ſuccꝰ iſte ad modi

Allopathia vl allopathe grece m Hug.i.
aliena paſſio q̃ ab alio infert᷑.vł ſ̃ᷣm Papᷣ.ꝰ

picis.⁊ ẽ fere eiuſdẽ colorꝭ.⁊ ẽ valde medi

cinał. Et põt declinare h̊ aloe.hꝰaloes. v

Hug. aloes is.ſumit᷑ pdam vnguento

amariſſimo facto de aloa.

Alogia ðꝛ ↄuiuiũ ſine ᷣmone.qꝛ antiqui ſi i

lenter pꝛaudebant.

Alogij dicũt heretici ſine vᷣbo.qꝛ vᷣbo dei
nõ credũt.reſpuẽtes Joh is euãgelium ?·

apocalipſim.

——

Alogus ðꝛ lr̃a vł nota ĩ libꝛis emẽdandis H

Alopex.i.vulpeſ. Iñ alopicia.i.vulpecula

vel alopicia eſt alienatio capilloꝝ. Unde.
Muſculus in tibia ſemꝑ manet alopicia

Hlopicioſus a.um.i.caluus.
Hlopia.f. p.lepꝛa quedam.
Diopng eſ
Alphab . ſ
Alphagꝰvel alpagꝰ.i.ſcalpens lł effodiena

1

tq pter mercedẽ patit᷑ aliqd.
abetũ.n.s.i.abcdarium.

Alphanꝰ.m.s.eſt falſus mendicus.

Alphita.f.p.eſt pmũ granũ matuꝝ⁊ altiſ/

ðꝛ farina oꝛdei vel polenta.

Alpis raro inuenit᷑ in ſ ingulari. Et dicũt
alpes alti mõtes pᷣ alis mõtibo eminẽtes.

Et dicũt᷑ alpes qᷣi alta petẽtes.ł q̃ſi altipe

ſimũ in ſpica.⁊ ðꝛ ab alpha.i.pncipiũ.vel

ges.i.mõtes.⁊ ñ ẽ ↄpoſitio.Et ẽ tractuz a
ligua galloꝝ qͥ alpes altos mõtes vocant
Et ab alpes ðᷣꝛ alpinꝰ a.iũ.i.aliòs ĩ mõtibꝰ

hĩtãs. In trãſalpinꝰ.i.vltra alpes exiſtẽs.

Alpinas atꝭ.ↄ.t.nomẽ gẽtile.aliqͥs natꝰ in

alpib vel de alpib exiſtens.

Alſa fluuiꝰ qͥdam. In alſatia puincia.?⁊ al

ſatiꝰ aliqͥs de tali ꝓuincia.

Altare.n.t.i.ara.⁊ ðꝛ qi alta ara.qꝛ altaria
ſolẽt fieri ĩ altꝭ locꝭ.et iſta noĩa altare alta,/

—0 —

riũ altar idẽ ſigficãt.ſ.altũ locũ ł altũ edi/

ficiũ ł lapidẽ ĩ alto poſitũ ſuꝑ quẽ offerũt᷑

ſacrificia Et no.ꝙ ara ſm qſdã differt ab

his.qꝛ ara ðꝛ illa eleuatio ſine lapide lato

tegẽte.ſʒ altariũ l altare ſigficat lapidẽ.S.

poſitũ. vnũ tñ ſepe ꝓ reliqͥ ponit᷑. CUel ſic

dꝛñt qꝛ ara ſᷣm aliq̊s ẽ ſoliꝰ dei.altare vᷣo

ſcõꝝ ⁊ deoꝝ gẽtiliũ.ſᷣm vᷣo Bꝛeciſtã econ

uerſo ⁊ meliꝰ altare ðꝛ dei ⁊ ara ſcõꝝ. Uñ

ꝓpha.Lũc ĩponẽt ſuꝑ altare tuũ vitulos.

vñ.Eſt altare dei diuioꝝ dicimꝰaraſ.No
ta etiã ꝙ ara ł altare ſignificat coꝛpꝰ xpᷣi ĩ

cruce. calix tumulũ vel ſepulcꝝ. patena la
pidẽ ſepulcri.coꝛꝑale ſen byſſus ſyndonẽ
in q xpᷣs erat inuolut in ſepulcro. Cnde

Ara cru. tumuli calix.lapidiſq; patena.

Syndonis officiũ candida byſiũs babz.
HZ ioos,

Altariolum.n.s.i.puum altari’ũ.
IUAltea.f.p.malua ſiluatica.vñ.Alteazʒ dico
illam qꝛ creſcit in altum. 2ðWðWwU
Altellus ðꝛ romulus eo ꝙ a lupa ſit alitus

Alter ⁊ aliꝰ dꝛñt. vidS. ĩ ali. In altuter. i.
alt de duobo. i. ille vl ille vl vterq; ambo.

Alteratꝰ a. um.i.alter effectꝰ-
Altercatio.i.certatio vł litigatio.
Allteritas.F.t.i.viciſſitudo.
Alterna.i.mutua.

— „ .

Alternas.i.dubitans vel errans.
Altern a.ũ.i.viciſſitudinariꝰ.
Altiboans.i.alte claamas.
Alticula. f.p. ð ꝑua altilis vel nutrix.

Altercatoꝛ.diſputatoꝛ.certatoꝛ.litigatoꝛ. karer
AHlumẽé.n.t.i.ſalſugo t᷑re.i.luti tudo vᷣtutẽ

Altigradus a.um.i.alte gdiens vel qͥ eſtin

alto gradu.

Altił.ↄ.t.⁊ ̊ altile.pe.coꝛ.ðꝛ res q̃ ad ̊ ali
tur vt pĩguioꝛ fiat ⁊ vt occidat᷑.vt poꝛci ? Aluta.f.p.ðꝛ pell arti
volucres domeſtice. ⁊ ðꝛ qñʒ ſubſtantiue
B altił.qnʒ ̊ altile. Uñ i euãgelio. Tauri
mei ⁊ altilia occiſa ſũt. Papᷣ. dicit. Altilia
volatilia ſaginata ſtudio.Et pſtianꝰdicit
Altilia dicim ab eo eſt alere. Altilia qᷓſi
alitilia vocamus.⁊ coꝛ.pe. Uñn Bꝛeciſta.

Oꝛnir ſiluaꝝ ſolet altilis eſſe domoꝝ.
Altiloquꝰa.um.qͥ alta loqur.
Altio onis.i.alitõ.ab alo.
Altiſonãs.o.t.i.altũ vel ex alto ſonãs.
Altiſonus.i.alte ſonans.

. „

Altithꝛonũ.n.s.i.ſedes regia. Iñ altithꝛso

nus.qꝗ ſedet in illa ſede.

ðꝛ deus altitonaãs ⁊ trinitas ſancta ⁊ ꝰbũ

et aer ⁊ celum.

Altoꝛ ꝑ ſyncop .
Altrix.i.alitrix vel nutrir.

Altrinſecꝰ.i.alt᷑ vel ecõtrario vtrunc;ʒ.
Altriplex.o.t.ꝗ vł q ẽaio duplexᷣm Hug.

ſed m Pap. i duplex doloſus.

Altꝰa.ũ.ꝑ ſyncopa ab altoꝛ ł alo.i.alitꝰ. vel
altꝰa.ñ. ab alto as. ð q̃ etiã altiſonꝰ? altito

nãs ſignificat pła.bmo ei idẽ ẽ ꝙ ſublime

vt celũ ẽ altũ.ſco.i.difficile vt iſta q̃ſtio ẽ
alta. i. difficilł.vñ Poꝛphiriꝰ.Altioꝛibo q
dẽ qõnibo abſtinẽs ⁊c.tertio ðꝛ ꝓfũdũ. vt
ifernꝰ.ł mare ẽ altũ eo ꝙ ibi raro ꝑtigimꝰ
fũdũ.Et no.qꝙ altũ ⁊ pfudũ ſt᷑ recipca eo
mõ.oẽ eĩ q̊d ẽ altũ deoꝛſũ ↄſiderãdo ẽ ꝓfũ
dũ.et oẽ pfũdũ ſurſuʒ ↄſiderãdo ðꝛ altũ.

vñ.O me qͥd altũ ſi retro numeres fit imũ

Ailuear alneare vel alueariũ idem. ⁊ ẽ vas

in apes deliteſcunt.

am ꝓ alitoꝛ.i.nutritoꝛ. XJi

Alueꝰ. m. . vet fluuioꝝ. vl d vas factũ
ad modũ aluei fluuij ĩ qͥ pedes lauãt᷑ ⁊ ole
ra⁊ carneſ. Iñ alueolꝰli.dimi.tã aluei flſlu

uij q; aluei vaſiſ.Danielł.xiiij. Intriuerat

panes ĩ alueolo.Põit᷑ etiã alueꝰ ꝓ vaſe q̃/

drato capaci ĩ ̊ metallũ ardes imergit᷑ vt
ꝑꝓ antipariſtaſim.i.õ reſiſtẽtiã ĩduret᷑. Itẽ

alpheꝰ ẽ nomẽ fluuij.⁊ ĩterpᷣtat᷑ rctitudo.

UVnñ fingit᷑ ꝙ alphe? ſeqᷣt᷑ arethuſã vt recti

⁊ ðꝛ a lumẽ eo ꝙ ceterꝭ coloꝛibo pᷣbʒ lumẽ

kalimtũ.ł ab alo.qꝛ coloꝛeſqͥbo miſcet᷑ alit

SDʒz alij dicũt ꝙ alumẽ ſit ĩfernꝰ.⁊ ſic pdu

cit mediã.⁊ ðꝛ ab a qð ẽ ſine ⁊ lumẽ.quaſi

Alũnatꝰ a. um.i.nutritꝰ.

Eſt qͥ nutrit ⁊ qͥ nutri᷑lunus.
Alus a.um.i.largus.

7

re.Uñ iuuenal.Appoſita nigre lunaʒ ſub

traxit alute.

Püu nutrit*òeY. ſine lumie.
Alũnꝰ. m. s. ð: qͥ nutrit vel qͥ nutrit᷑. CInö

B tificioſe ⁊ curioſe can/
didata.⁊ ðꝛ ab alo is.qꝛ alit pedes a frigo

Alutariꝰ ðꝛ pellipariꝰqͥ vył oꝑat᷑ pelles can

didatas vel tinctos.vel qͥ eos candidat.
Alutũ ðꝛ calceꝰ ꝑegrini.⁊ ðᷣꝛ ab a d ẽ ſine

⁊ lutũ.ꝑ ↄꝛiũ.qꝛ ſepe ẽ cũ luto.ł ðꝛ coꝛtex

arbor qrcine qͥ cerdones pᷣparãt coꝛiuʒ.

4

Alntariũ ðꝛ aliqͥd factũ ðᷣ luto.vt paries.
Aluꝰ⁊ vent᷑ ⁊ vterꝰ idẽ ſignãt.ſ.ptẽ coꝛpis

aĩalis.ſʒ tũ ꝓpꝛie dꝛnt.qꝛ vent᷑ ẽ generaliꝰ

ĩ ſignãdo.qꝛ ↄuenit tã aĩalibo bꝛutis q; rõ
nalibo.ſʒ alia duo ſolũ ↄueniũt hominibꝰ

Sʒ adhuc dꝛũt.qꝛ aluꝰ ðᷣꝛ ꝓᷣginis.ſʒ vte
rus mulierꝭ pᷣgnantis. Uñ Bꝛeciſta. Eſt
vent᷑ marꝭ ⁊c. Attñ etiã vent᷑ attribuit᷑ mu
lieribo.vñ. Bñdictꝰ fructꝰ ventrꝭ tui. Itẽ⸗
btüs vent qͥ te poꝛtauit.Etꝑ H̊ ptʒ ꝙ vnũ

ſepe põit᷑ p reliq̊. Itẽ alr pᷣt aſſiõri dꝛa.qꝛ

vẽt᷑ ẽ ꝑs dirigẽs ⁊ ↄſumẽs cibos acceptoſ
7 82 Vet qſi vẽtũ tenẽs.ł qꝛ ꝑ totũ coꝛpꝰvi
te alimẽta trãſmittit.⁊ ðꝛ ꝑs extc᷑ioꝛ ĩ q ap/
paret pĩiguedo extriſecuſ.⁊ ꝓtẽdit᷑ pectoꝛe
vſq; ad inguinẽ.ł ðꝛ a venio is.ðꝛ recipit

cibũ veniẽtẽ. Sʒ aluꝰ ẽ ꝑs ĩ q̃ ſt ſoꝛdes ꝗᷓ

purgari ſolẽt. Et ðꝛ aluꝰ eo ꝙ abluat vel
purget ventrẽ intriſecꝰ. Etiã ðꝛ ab alo.qꝛ
alit coꝛpꝰ⁊ nutrit. Itẽ aluꝰvᷣgis ðꝛ q̃i alb
qꝛ vt freqnt᷑ ᷣgines hũt albos vteros.vel
qꝛ dũt eſſe albe.i.caſte. Uterꝰᷣo ðꝛ ab vti
litate.⁊ eſt mulierꝭ pᷣgnantis.vel ðꝛ ab vtẽ
do.quia mulier vtit᷑ multiplci cibo ad fo
uenduʒ fetum.vel dicitur ſic eo ꝙ duplex
ſit. et ab vtraq; in duas ſe diuidit partes.

nuſat⸗
mn

ci
oe
iflu.
t
ſeiy

kn

go.
cct
tutẽ
um
kalit
pdn
naſi
nie.
Ind

n,
ſige.

Gſob

Gen
ide.

eſine
vrner.

tiuz.
es.

is

ali
ro.

nib
vte /
Eſt
imn

„

wi

ine
cpto⸗
NN.
j/
doꝛe
apit

es

tvel
:
ial
6,l
bN

e
9o/
lee
tes⸗

vel qꝛ interiꝰ impleat᷑ fetu.vñ. Uenter cõ

ſumit.vterus parit.egerit aluus.
Aluulus.i.puus aluus

((Aante .

Ama.f.p.auis noct᷑na abamãdo ꝑuulos

dicta.vñ ⁊ lac pᷣbere fert᷑ naſcẽtib.h̊ ðꝛ et

ſtrixa ſtridoꝛe. Itẽ ama ðꝛ vas ad fundẽ
dũ vinũ. Iñ venit amula dimi.pua ama.

Amadrias i ſingłari.⁊ in pli amadriades
dee ſunt arboꝝ quaſi amantes dꝛiades.i.

arboꝛes.Dꝛias em̃ eſt arbo
Amalech ꝓpꝛiũ nomen ẽ.⁊ interpᷣtat᷑ ↄꝛiꝰ.

vel terrã lingẽs vel ppłs labens.⁊ fuit filiꝰ
Eliphaʒ pᷣmogeniti Eſau.ponit᷑ etiam ꝓ

pꝛaua gẽte ab eo deſcendẽte.vñ. Rex ama
lech ſʒ gens amalech cognoſcit᷑ eſſe.

Amamen.amamentũ.amatꝰus.ui.omnia

idem.i.amatio.
Aman interpᷣtat᷑iniquitas.

Amanitis tidis.f.g.ſʒ amanites ẽ ge.maſ.
VUñ.ij.Re.xiiij.debet dici Naaman ama

nitis nõ amanites.
Aiantilla herba quedam.

Amaracꝰ.m.s.q̃dã herba.łſjm fabulas qͥ/

dam puer qͥ dũ ferret vnguẽeta ⁊ cecidiſſet
moꝛtueſt ⁊ mutatus in floꝛẽ ſui noĩs.E

vnguẽtũ qð inde fit ðꝛ hoc amaracũ.

marellus.m.s.auis q̃dã.Ul amarellus

a. um. dimi. ab amarus.
Amarillus arboꝛ quedam.
Amarillum fruct?eius.
Amaritilla herba q̃dam. baldrian.
Amartia.i.peccatum.
Amartigenia.f.p.ðꝛ oꝛigo peccati.
Amartigenati ſunt libꝛi de oꝛiginali pctõ.
Amartius.i.peccatoꝛ.
Amartiolus idem.
Amarina ðꝛ genus vᷣgulti amari. .
Amaroꝛ.m.t.i.qamaritudo.
Amaricoſus a.ũ.i.plenꝰamaroꝛe.
Hmarꝰ ꝗ.ũ.i.aſper.crudelis.ſeuerꝰ.ab hoc
noĩe mare.vl ecõuerſo mare ðꝛ ab amarꝰ

Et amaꝝ ⁊ dulce opponũt᷑⁊ ſignãt extre/
mas ſpẽs ſapoꝛis.Dulce em̃ ſignat ſapo⸗/
rem delectabilẽ guſtui.ſʒ amarũ ecõuerſo

acetoſum ⁊ minus delectabilẽ. Iñ amari
tudo qð qnq; inuenit᷑ꝓ triſticia.
Amaruſta.i.pomatiana.

Hmaruſcus.f.s.arboꝛ illiꝰ fructꝰ.pomus

ſilueſtris. . .
Amaſa ſe ꝓpꝛiũ nomẽ viri.de q̊ ðꝛ.ij. Reg.
xvij.Amaſan vᷣo ↄſtituit abſalon ꝓ ioab.

Amaſio onis.m.t.i.amaſius.

Amaſiolus.m.s.dimi.i.ꝑuꝰ amaſiꝰ.

Amaſiunculus dimi.idem.

maſiꝰ.m.s.i.q intemꝑate amat.vł qͥ int
perate amat᷑. Et ẽ amaſius luxurie amicꝰ

Honeſtatis inimicus.

Amaſia mir que amat ſine lege. Iñ amaſi

uncula.i.pua amaſia.
Amathi interpᷣtat᷑ veritas.
Amatoꝛculus.m.s.puꝰamatoꝛ.

Amatricula.i.pua amattir.
Amazones dicũt᷑ qdã mulieres.ab a ⁊ ma

zon.qͥd ẽ mãma.q̃ſi ſine mãma.ſ.dextera
quã inurebãt ne ipediret eas ĩ ſagittãdoꝛ
eã nudabãt.⁊ ſ̊ etiã faciebãt ð ſiniſtra ne

4

clypeꝰ ipediret᷑. Eedeʒ dicte ſt vnimãme.

Be ſine vir vinũt.vñ. UVirgiliꝰ.Enei.xj.
Pulſant ⁊ pici bellant maʒones armis

Et ſcias ꝙ vt dicit Iſido. Ethymol.viij.

Tria ſt᷑ genera ↄſuetudinũ Sicutſcythbæ

rum vbi feie ⁊ viri ĩ pugnã eunt.Amaʒo/

tium vbi ſoli mares.
Ambactꝰa.um.i.circũactus.ſicut ſolet eẽ
uiſq; dubitans. HZ
Ambages gis. dubia locutio.

nes vbi ſole feie. Romanoꝝ aliarũq; gen

Ambago.F.t.ðꝛ dubia locutio monis.pli

xitas vᷣboꝛũ ⁊ circuitus vel circũlocutio.
Et ſic hec ẽ vera. Canem comedere panẽ

Iñ ambagioſus.i.dubitabil vel dubita/

tio.vl dubitatione plenꝰ.

„£

mbaſiatoꝛ.m.t.ẽ legat pncipis ĩ arquis
negocijs.⁊ ambaſiata eſt hmõi legatio cõ

cilioꝝ vel pᷣncipũ in cauſis ſuis.

Ambeſus lambeſt.i.coꝛroſus h comeſtꝰ.
Ambi i.ſᷣui ab ambiẽdo.i.circũeũdo dicti
Ambidęẽs.f.t.i.ouis hñs in ſuꝑioꝛi ꝑte dẽł᷑/

tem vnũ ⁊ aliũ in inferioꝛi.
Ambidexter.m.s.ð qͥ vtraq; manu vtit᷑ p

dextera.ſicut fuit Aoth.vt het in li. Judi.

Ambifari.m.s.ðꝛ dupłr loquees.
Ambigna.f.p.dicebat᷑ ouis q̃ cũ geminos

pareret cũ ipſis ſacrificabat᷑. vñ ðꝛ quaſi

ex vtraq; ꝑte hñs agnos.
Ambigariũ.i.ex ambab ꝑtibs.

Ambiguy a.ij.i.dubiꝰ.et ðꝛ ab ambo ⁊ ago

yl eligo. qꝛ qͥ dubiꝰẽ nec h̊ agit ł eligit.nec
B plene dimittit.ſʒ aliqͥd vtriuſq; ꝑtis ſe/

ctat᷑ ðꝛ enſis. In ambiguitas ⁊ ambigu
oſus.i.dubitabilis vel plenꝰambagibus

Ambiguũ eſt vbi opiones ſunt ⁊ ijra va/

ria vidẽt᷑.ð ſen.excõ.int᷑alia.Et ius ambi

guũ eſt ꝑ ſummũ põtiſicẽ declarãdũ ꝑ.c.

venerabilẽ. S. rönibo. q filij ſunt legi.
Ambiloquꝰ a.ũ.i.bilĩguis.qͥ nũc h.nunc
illð affirmat. In ambiloqͥuz.i.tal locutõ.
Ambitio onis.ſ.t.circũdatio vł cupiditas
et maxie honoꝛis. In ambitioſus.i.cupi/

dus. ꝓpꝛie honorꝭ. Iñ ambitioſitas.i. cu

piditas. ⁊ ambities ei p eodẽ. ⁊ q; ambi
tioſoꝝ eſt blandiri vł adulari.iõ ambitio

onit᷑ qñq; ꝓadulatione ⁊ blandiciss
mbitꝰ qñ eſt pticipiũ idem ẽ qð circũda

tus.⁊ ſic ẽ media lõga.vñ Ouidiꝰ. Juſſit
⁊ ambite circũdare litoꝛa terre. Sʒ qñ ẽ
nomen tũc eſt me.coꝛ.⁊ idẽ eſt qð circuitꝰ
Vnñ QLucanꝰ.Qetalis ambitꝰ vꝛbis.i.cir
cuit. Et Hug.exponit etiã ꝓ ſuꝑbia.l ðꝛ

trãſumptiue affectꝰ hoĩs.ſ.cupiditas.ab

ambio is. qꝛ iſte qͥ vult honoꝛes ambit et
circuit potẽtes ⁊ magnates. ſicut muri ci

uitatẽ oꝛando tam ꝑ ſe qᷓ; ꝑ amicos.vt va

leat honoꝛes obtinreer.
Ambo onis. n.. pulpufe rbi ex ambab⸗
ptibi ſunt gdus. Etiã ſumit᷑ p loco ſermo

cionãdi vl vbi legit᷑ euãgeliũ.vł ꝓ gradu

ſimpłr. Et idem ðꝛ amo onis.Sʒ ambo

op.n. S. płis numeri tm̃. ab ampho greco
q̃q eqpollet amphi.qð ſignat circũ.i. vrq;

vł ouo.Et no.q; ambo diuidit ⁊ colligit.

duo colligit ⁊ nõ diuidit. Uñ vere poſſuʒ
dicere. Iſti duo ferũt hũc lapidẽ.ſʒ non.
Iſti ambo ferũt hũc lapidẽ. niſi vterq; fe/

rat. Uñ Pulpita deſignat ambo.duo col

ligitamo. 1
Ambꝛa.F.p.herba q̃dã ł ſpẽs valde chara.
Ambꝛiſibera vel ambꝛiſibula.f.p.ðꝛ aſpis

que hʒ duo capita. vnũ in loco ſuo.aliud
in cauda.cuiꝰoculi lucent vt lucerna.
Ambꝛo onis.m.t.ðꝛꝓpꝛij pꝛimonij ↄſum/
ptoꝛ. leccatoꝛ. guloſus.⁊ eſt idẽ qd lurco.

mãaduardello⸗ ganco. ſz inteſt. Ambꝛo
ð8 iſte qͥ ſcit bñ iudi
libent᷑ guſtat bñ ſapoꝛata.Lurco ðꝛ illeqͥ

guloſe ⁊ imunde oia deuoꝛat.ſic dictus a

lues q̃d ẽ ſoꝛdeſ.ła lura q̊d ẽ osvtrꝭ. M

dqucus ðꝛ iſte qͥ oꝛe hians turpit maãducat
Argelio ab ardeo.qꝛ ardẽs ẽ in leccacita
te. Ganeo qͥ moꝛat᷑ in tabernis.qꝛ ganeuʒ

ẽtaberna vbi ſit leccacitas. In ganea lec
cacitas. In ganeo talis leccatoꝛ. Itẽ am/
bꝛones dicũt᷑ hoĩes deuoꝛãtes ⁊ leccato/

res. ⁊ ab ambꝛo veit ambꝛoninꝰ a ſ. Unñn

Quidcũ vellet aliũ redarguere ait. Tu
habes lurconiã buccã? ambꝛonina labia

Amella.f.p.q̃dam arboꝛ qᷓ iuxta mellã flu/
uium creſcit cꝰ flos ðꝛ hicamellus. Unõð
VUirgiliꝰ in geoꝛ.Eſſt etiam fſos in pꝛatis
cui nomen eſt amello. .
Ajmelech nomen reg p q̊.iij. Regum legit

care de ſapoꝛe ciboꝛꝝꝛ?

voles ſignificare ꝙ multũ ⁊ turpit come/

debat. libenter de bene ſapoꝛatis.

Ambꝛoſia vł ambꝛoſiana.f.p.q̃daʒ herba

p̃dul ſaporꝭ dina dicta. eo ꝙ ide paſcãt̃
eqͥ deoꝝ. Uñ ⁊ ambꝛoſia ðꝛ qñq; nectar ł
cibo deoꝝ. Iñ ambꝛoſius a.ũ.i.dulcis vel
guloſus.⁊ tunc ab ambꝛo ðꝛ. =
mbꝛoſiꝰ.m.s.vnꝰ de q̃ttuoꝛ doctoꝛibo.⁊

interpᷣtat᷑ oꝛdo diuinꝰ vł nectar dulc. Jñ
ambꝛoſian? aliqᷣs de oꝛdine ſctĩ ambꝛoſij

Ambubaia.f.p.feia freq̃ᷓns circa balnea q̃i
ambies balnea. Uñ Oꝛacius. Ambubai
arum collegia farina copule. Uel ambu/
baia.i.tibicina vel ſymphoniſtica.

Ambulacrũ? ambulatoꝛiũ ꝓ eodẽ ðꝛ locꝰ

ſpacioſus ad ſpaciandũ aptꝰ vł etiã ꝓ poꝛ

ticu reꝑit᷑. Uel ſm Papᷣ. Ambulacruʒ eſt

ſpacium ambulandi.
Ambulus a.ũ.pe.coꝛ.i.velox.qð ⁊ ſubſtã/
tiue ponit᷑ p curſoꝛe.qui cauſa feſtinatio/
nis legat.
Amburbale vel amburbiũ.i.ſacrificiũ qð
circuit ciuitatem. =
fimbuſtus ꝑticipiuz.i. circũuſtus vł vſtu

ſm qſdam amalech⁊ male.qꝛ dicit᷑ apud
Joas filium amelech.
Amen.i. vere vl fidelr ſine ernalit.⁊ ſic eſt
aduerbiũ qlitatꝭ. Itẽ idẽ eſt qdð fiat.⁊ ſic ẽ

7

vbũ defectiuũ ſingularꝭ nũeri tertie pſo/
ne. vtʒ ꝑ eqͥpollentiã hꝰvbi fiat. Itẽ idem
g qð vᷣitas vł deꝰq eſt veritas.⁊ ſic eſt no/⸗

men neu. ge. indecli.hebꝛaicũ.et 'm Paß̃
iſta noĩa hebꝛaica amen ⁊ alla in alia lin/
gucpnũciare fas nõ eſt.lʒ interpᷣtari pñt.

Intſn em noĩa ſancta ſunt.vt etiã Johes
in Apoc refert ſe ſpũ reuelante audiuiſſe
vocẽ exercitꝰ dicentẽ amen.alła ⁊c.ac p/
miſit dici in tris ſicut vtraq; reſonãt in ce

lis.vñ. Ulerũ.vere.fiat amen tria denotat
iſta. Si ven nomẽ.aduerbiũ ſit tibi vere.
Amen amen vere duo ſüt aduerbia vere.
Amen ꝓ fiat tibi ꝰbum deficiens eſt.
Ameniu.n.s.locꝰ pulcer ⁊ ðᷣlectabilł.⁊ etiã
4 amenitate ponit᷑.⁊ ðꝛ amenus a. um.
mens ſᷣm Papᷣ.ðꝛ inops.turbatꝰ.furio
ſus.irat.aba qð ẽ ſine ⁊ mẽs.Et h̊ idem
ðꝛ amẽs tis.q̃ſi alienꝰa mẽte ⁊ ruboꝛe.Et

ðᷣ amineꝰ ab a ⁊ miniũ.id eſt coloꝛ rubeꝰ.

line
hon
tnli⸗
giait
ni

Gonit
iſs
gieet

Hnigl

chiſ
ne Ge
cl vo
hle.
Gamn

erde
Nci
wnk
nond

ꝛbn
J
noſij
aqi
bubai
mbu/

locs
ppo:

et

ſiͤ
mado/

ftciüic

NPn

Aiſt⸗
Uns
ranis

legik
apud
ſicck
ꝛſice
epſo/
kidem

ohes

nauile.

acp/
itince
enotat
bivere⸗
ia vel⸗
t.,
blren
1,.,
funo
ien
ekt
vnve⸗

q̃i ſine minio.i.ruboꝛe.qꝛ pallidꝰ ẽ.Amẽſ

etiã ð qͥ nõ põt ſtare.vñ. Qui nõ pᷣt ſtare

gmẽs h̊ ðꝛ eẽ.Etẽ dẽa int᷑ amẽs ⁊ demẽs
Vnñ Bꝛeciſta. Nil ment retinẽs hõ ſecuʒ
8 amẽs. Partim mẽte furẽs nõ ꝓꝛſus ſit
tibi demẽs. Iñ amẽtia.i.furoꝛ.vecoꝛdia.
male mẽt alienatio.Et vt dicit Papias.
Amẽetia ꝑpetuũ.demẽtia vᷣo tꝑale viciuʒ.

Amẽtũ.n.s.ðꝛ vinculũ ꝑ qð iaculũ faciliꝰ
vibꝛat᷑.ſ.ʒona ł coꝛrigia baliſte l arcꝰ in q̃

manꝰponit᷑ q telũ mittit᷑ vł ðꝛ lignũ vel
funiſcũ q̊ naute pfunditatẽ aꝝ ſcrutant
ab a qð eſt ſine ⁊ mene defectꝰvel ðꝛ coꝛri
gia ligata in medio haſte.

Amentatꝰ a.um.i.puiſus ⁊ armatꝰ amẽto.
Amenꝰ a.ũ.ab amo ðꝛ ſᷣm Uarronẽ.⁊ idẽ

ẽ qð pulcer ł delectabil.⁊ ↄꝑat᷑ ⁊ mouet᷑.

Et ðꝛ amenũ qſi amuniũ.i.ſine munio.i.
ſine fructu. Delectatõʒ eĩ ſolũ ↄfert.⁊ ſᷣm

Hug.amenũ ẽ qdð ſolũ amoꝛẽ pᷣſtat⁊ ad ſe

gaqmãdũ allicit. In amenitaſ.i.pulcritudo
delectatio.⁊ h amenitudo.i.iocunditas
Ametiſtꝰẽ lapis pᷣcioſꝰ indicꝰq int᷑ gẽmas

purpureas obtinet pncipatũ.vt dic Iſið
vñ. Celſioꝛ in gẽmis fulgẽtioꝛ ẽ ametiſtꝰ.
Iñ amechiſtina ne.veſtꝭ eiuſdẽ colorꝭ.vñ
Cauſidicũ vẽdũt amethiſtina ↄuenit illiſ

Amiaton lapis dict a veterib.qꝛ ſi ex ipᷣo
fuerit veſtꝭ ↄtexta õᷣ ignẽ reſiſtit ⁊ igni ipo
ſita nõ ardet.ſʒ ſplẽdoꝛe accepto niteſcit.
Amiciliũ.n.s.ðꝛ faſcia capitꝭ.ſ.peplum
Amictꝰ a.ũ.i.cooꝑtꝰ.ſʒ amictꝰus.ui.⁊ ami
ctoꝛiũ.i.veſtimẽtũ q̊dlibet. Un. Cum de

mon aliquẽ cõfundere vult maledictum.
Mitit᷑ vt longũ ſibi circũponat amictum.

Amiculũ.n.s.ẽ mitra vginal. vn Macro
biꝰ. UVirgo vᷣginẽ texit amicło.vł ẽ palliũ
lineũ meretricũ. Hoc ei apð veteres ma/
trone ĩ adulterio depᷣhẽſe induebãt᷑.vt in

tali amiculo potiꝰ q; ĩ ſtola pollueret pu/
dicitiã.Et erat oliʒ ſignũmeretricee veſtꝭ.
nũc vᷣo in hiſpania ⁊ alibi honeſtat.

Amicꝰ.m.s.ðꝛ quaſiamoꝛis vł animi cu/

ſtos. Et ſᷣm Amb.eſt alt ego. Uñ. Alter
ego niſi ſis nõ es mihi verꝰamicuſ.Ni mi

hi ſis vt ego nõ eris alter ego. vel põt eſſe

adiectiuum ⁊ comꝑat᷑ ⁊ mouet᷑.

Amigdałꝰẽ nomẽ arbor.ſʒ amigdala ẽ fru

ct iſt?arborꝭ. Et ſ̃ᷣm Iſið. amigdala no/

mẽ grecũ ẽ q̃ latie nux lõga ðꝛ.haãc alij nu

cula vocãt.i.mioꝛẽ nucẽ.Et iuenit᷑ amvyg

dala le. ⁊ h amigdalꝰ.ac h̊ amigdalũ ꝓ fru
ctu amigdali.Cuciq eĩ arboꝛi poꝛ eſt in

floꝛe ⁊ vltimꝰ ĩ pferẽdo fructuſ.Et ex his
glie ſt᷑ amare.alie dulces.ſʒ agricole B̊ ge/
nere medicari ferunt᷑.vt ex amarꝭ dulces
fructꝰ fiant.Terũt eĩ illiꝰ arborꝭ radiceʒ ?
ĩ mediũ inſerũt ſurculũ arborꝭ que grece
ðꝛ pinuſ quã nos piceã dicimꝰ.quo facto
ſua amaritudo ðponit᷑. In amigdalinꝰ.i.

de amigdalo exiſtens.

Amiliariꝰ.m.s.lapis ẽ vocatꝰ qͥ vbi eſt po
po

ſitus miliariũ oſtendit viantilb.
Aminadab interpᷣtat᷑ plus ſpontaneus.

Aminea..p.ðꝛ genꝰ vue qð reddit album

vinũ qð ameniũ ðꝛ.ab a ⁊ minio.i.rubo/
re.qꝛ vinũ eius nõ rubet.

Aminiculũ.n.s.ðꝛ ſubſidiũ.ſolatiũ.adiu/⸗

toꝛium.auxiliũ.⁊ venit ab aminiculoꝛ.

Amis nomen indecli.vel ſᷣm aliq̊s amiſitꝭ
ðꝛ furcula ret vel hami.vel ſm Hug.eſt

lignũ bifurcatũ ꝑ qð venatoꝛes expãdũt

⁊ extendũt retia ad capiendũ feras.vel ðꝛ
furcula que leuat rete quo capiunt᷑ ques.
Amiſtides lapis eſt quẽ qui ſecũ geſtaue/

rit inebꝛiari nõ poterit.
Amita.f.p.eſt ſoꝛoꝛ patris. Sʒ ꝗmita ma
gna ſoꝛoꝛ aui.
Amitinꝰ eſt amite filiꝰ.xxxv.q.v.c.vl.
Amman eſt ꝓpꝛium nomen loci.
Amnenſis.f.t.quelibet villa ꝓpe amnẽ ſita.
Amnicola.cõ.p.colens amnem.
Amniculus.m.s.dimi.puus amnis.
Ainnicus a.um..i.fluuialis.

Amnis.m.t.ðꝛ aqua ſuauit᷑ currẽſ.⁊ ðꝛ ab

amenitate.qꝛ ibi ſꝑ locꝰ delectabił iuenit

Pap̃.vᷣo dicit Amnis fluuiꝰ ab amenita⸗
te dictꝰ frondibo redimitꝰ. Uñ. Hincam

nem dicas qꝛ ripas reddit amenas.
mnites eſt gẽma ſil.is vitro ſed durioꝛ.

Hmomũ.n.s.me.p.eſt arboꝛ q̃daʒ in ſyria
glbo floꝛe vt viole. Jñ amomita vł amo/

mata ſpẽs quedã que gutta ðꝛ.
Amon filiꝰpꝓpłi mei interpᷣtat᷑.ł amon fideł

loth a qbo moabite ⁊ amonite ⁊ ppli ſunt.

Amona ðᷣꝛ calamus menſure.

Mmonũ.n.s.ðꝛ genꝰ ſeminis qð facit fſue
re menſtruũ ⁊ vꝛinã.⁊ alij dicũt amonuz.

Mmoꝛoſus a.um.i.plenus amoꝛe.
Hmoꝛreꝰ. Araʒeꝰ Aſeneꝰ ⁊ Aradiꝰ fuerũt

filij Chanaan.Uñn.Quidã ppli dicti ſunt

amoꝛrei.alij aracei.alij aſenei.alij aradij.

AHmos interpᷣtat᷑ płs auulſꝰ.qꝛ ꝓpha miſ/

ſus fuit ad ꝓpłm uüirł qͥ iaʒ erat auueſꝰa do

Hmphi grece ðꝛ latine circũ vel dubium.

—

Amphibolia.f.p.ðᷣꝛ dubioſa locutio di
onis vel ſnie.ab amphi qð eſt dubium et
bole ſentenia.
Amphibalus.m.s.i.ſclauina que eſt veſtꝭ
circũpiloſa vel villo0ſa.
Amphibꝛachꝰ. m. s.pe.coꝛ.eſt pes ↄſtans
extrib ſyllabis pᷣma ⁊ vltia bꝛeuibo ⁊ me/
dia longa.⁊ eſt ↄtrarius amphimacro.
Amphidoxꝰ.i.exvtraq; ꝑte g oſus.⁊ ðꝛ ab
amphi qð ẽ circũ ⁊ doxa qͥd eſt gloꝛia.
Amphimacrꝰ.m.s.ẽ pes ↄſtãs ex tribo ſyl
labis ex pma ⁊ vltĩa lõga ⁊ media bꝛeui.⁊
ðꝛ ab amphi qͥd ẽ circũ? macros q̊d ẽ lon
gũ.q̃i hũs hicinde longã ſyllabã.vñ.Am
phimacrꝰpmã mediãa bꝛeui lõgat ⁊ imam
Amphibꝛacus varia poſtulat ire via.
Amphion qͥdã citharedus ꝑfectꝰ atq; the
banus fuit. vel ðꝛ fuiſſe filius Jouis.
Amphitapa.f.p.vel H̊ amphitapũ.vel ſᷣm
alios amphitapꝛa ðꝛ tapetũ circũ villoſũ
Amphitheatrũ.n.s.locꝰrotũqad ſpecta⸗/
culũ factꝰ.lðꝛ ſpectacłm qd ſr̃ vnã ſtatuã
circularit᷑ ẽ edificatũ.ł ðꝛ locꝰ gladiatoꝝ.
id ẽ.cãpꝰmar vbi gladiatoꝛes antiquitꝰ
ſedebãt artes ſuas exercebãt. Et qñ locꝰ
iſte ẽ circũdatꝰ ex toto muro ðꝛ ãphithea
ta.ſʒ ſiñ ex toto ẽ muro circũdat ðꝛ thea/

Amphbitheariũ ðꝛ ppe locgladiatoꝝ tri

Amphitrites.i.neptunꝰexamphi.i.circũꝛ
tridẽte quẽ tenet.ł ðꝛ mare ł fretũ ab ãphi

i. circũ⁊ tero terꝭ.q⁊ circũterit litoꝛa ł trã

vñ.Dic amphitritẽ qͥ terrã circuit omnẽ.
Amphitrita dea maris mr̃ona neptuni.
Ampho grecũ ẽ ⁊ eqpollet ãphi qd ẽ circũ
Amphoꝛa.f.p.i.concha ł vas ĩ qͥ fer aq̃ vł
aliꝰ liqͥꝛ.⁊ ðꝛ ab ãphi grecũ q̊d ẽ circũ lati
ne⁊ foꝛos ferre.qꝛ hicinde leuat᷑. vtputa
ex vtraq; ꝑte manuta.ᷣ a figura ſua grece

ð diota.a dia q̊d ẽ duo ⁊ ota qð eſt auris

⁊ põt ſcibi ꝑ f.vel ꝑ ph.ꝑ m.veln.
Amphoꝛella.f.p.pua amphoꝛꝛa.
mpoꝛiſma ðꝛ foꝛamẽ ꝑ qð exit ſudoꝛ.
Amplꝰ. a.ũ.ab am.i.circũ ⁊ platos grece.i.
latuʒz q̃ſi circũquaq; latũ. In amplitudo.
Ampulla.f.p.ẽ vas aplũ ſine olla apla.vel
ð ꝓpevas ãplũ qdð dat᷑ ad altare ĩ q̃fuat᷑
vinũ vel aqͥ. Et ðꝛ ab am.i.circũ ⁊ pulla.

qꝛ ẽ mag ⁊ circũquaq; inflata.vł ab aplũ

eo ꝙ ſit ampla.ł ðꝛ veſica q̃ fit ſupꝛa aquã

qñ pluit. In ampulloſus a.um.i.ſuꝑbus

⁊ inflatus.vel plenus ampullis.

Amula.].p.ſine h.ẽ qddã vas ł vꝛceolus ł
phiala in qᷓ offerebat᷑ vinũ hoblatio.Deq̊

an

cti het᷑ ii. Re. vij. Feẽ q; hiras lebetes⁊ ſcu/

ta ⁊ amulaſ. Sʒ hamula cũ h.ðꝛ fuſeinu/
la ad extrahẽdas carnes de olla.⁊ veĩt ab

Amurca ce.f.p.ðꝛ ꝓpe fex olei iſfe hamo.

rioꝛ.Et ↄpõit᷑ ab a ⁊ mergo.qꝛ ab oleo ſe
mergit ĩteriꝰ. Iñ etiã veit amurcoſꝰ a.ũ.
⁊2 qmurcoſitaſ.⁊ ſcias ꝙ amurca ꝓpe ẽ ĩfe
rioꝛ fex olei.ſʒ qũʒ põit᷑ ꝓ fece alteriꝰ liqrꝭ
Amuſſis.f.t.ẽ inſtrm plũbatũ cemẽtarioꝝ
qð emittũt a ſurſũ vſq; deoꝛſũ ad ꝑpendẽ
dam eqlitatẽ ꝑietis qð alio noĩe ðꝛ ꝑpen/
diculũ.vel ð regła q̃ hʒ lapides in muro
coeq̃re.⁊ ð ſic q̃ſi ſine dubitatõe.qꝛ cemẽ
tariũ reddit certuʒ.⁊ ðꝛ aba quod ẽ ſine ⁊
muſſis dubitatio qſi ſine dubitatõe.vl ðꝛ
vga illa cũ q̃ examĩat᷑ argentũ. (ticuloꝝ.
Amuteria dicũt᷑ plagamẽta ⁊ int nodia ar

Aonte
Ana grece ðꝛ ſurſum latĩe.Ana etiã ðʒ re.
Dicit᷑ etiã rectũ. Itẽ ana apud phiſicos ſi
Mucg n ſcrupulos.
nabatrũ.n.S.i.coꝛtina ab ana ſurſum ?⁊

batin qð ẽ ẽdus.qꝛ ſurſuʒ gdit᷑ ⁊ extendit

vłl anabatra dicũt᷑ gradꝰ.qꝛ ꝑ eos ſurſum
gradit᷑ ⁊ aſcẽdit᷑. Un iuuenal. Conducto

pẽdẽt anabatra tigillo.vel m Papᷣ.Ana

batra dicunt᷑ pulpita vel gradus ſcale.

Anabalodiũ.n.s.ðꝛ amictoꝛiũ lineũ feiaꝝ
q̊ hũeri cooꝑiunt᷑ circa renes alligatũ ſtri

cte.latitudine diffuſuʒ. omne genꝰ ↄtinẽs
coloꝝ.qð greci ⁊ latini ſyndoneʒ vocant.
Anabibaʒon grece.i.ſupꝛa ſcandens.
Anabolica eſt expoſitio ſpũalis ſepture.et
ðꝛ quaſi ſurſum ducens co..
Anacephaleaſis eſt ſuperioꝛiſdicti recapi
tulatio. ð”
Anachoꝛeta..p.pe.co.i.hᷣemita qi coꝛan
gẽs gd deũ ieiunijs? afffictõib). ⁊ deriuat
ab ago il. ⁊ fʒ h ẽ nomẽ latinũ.łðꝛ ab ana
q̃d ẽ ſurſũ⁊ choꝛꝰ q̃ſi celeſtẽ choꝝ mẽte in

hĩtãs.vl ſᷣm Papᷣ.Anachoꝛeta ẽ Hemita

recluſꝰ qͥ deſta petit ⁊ ſolꝰ hitat. Iñ ana⸗/
choꝛeſis.i.heremꝰ vlł vita anachoꝛetalis.
In anachoꝛeticꝰ a.ũ.nomen poſſeſſiunʒ.

nadiplaſis.ẽ gemĩatio eiuſdẽ dictiõis in

fine clauſule ⁊ ĩ pncipio. Sic qñ ſequẽs
vᷣſus ĩcipit. ſicut pᷣcedẽs tminat᷑.Et ðꝛ ab
ana.i.re.⁊ dia duo.⁊ plaſis plicatio quaſi

duaꝝ dictionũ replicatio.vt Sequit᷑ pul

cerrimꝰ aſtur. Aſtur equus fidens.
Anaphoꝛa pe.coꝛ.ẽ repetitio eiuſdẽ dictio
nis.ꝑ pncipia pluriũ ᷣſuum.⁊ ðꝛ ab ana

iſu
(unnt
nugn⸗
Age
ſcurſt
locis
ſurſun
cutan
nnugnn
oli
isan
ngog
Cno
Gbana
leiduc
dtien
Daclinar
nodus⸗
Geuoy
Cſren
„(tde
tridul
Mule
(rer
Huſt
tonis

D

Ano l

nogi⸗
atnabe
Aalogin
minisit
Aunone
ſglione
unig
Nonen.
Munin
faren⸗
Dreni
let glim
Etml
Aunig
Munnet,
Unenban
Csigun
ſuin
Uaheren
,inte
K da
ſophns.
rſin *
ſoen
egis

ſo⸗
inn⸗
ſtob
Wo.
hoſe
gĩ
lin
nox
endẽ
ppen/
muro
cemẽ
ſiner
Nkdꝛ
nlop.
giagr

—

1de.

fücosſt n

mum:
nencit
urſum
ucto
Ana
gle.
feiag
füſtri
tines
Ncant.
.
rect

tccapi

icoren
Deriugt
zubone
matein
Hemita
ana/
ctalis.
ſiunz.
bisin
ſecvis
tdrb
auſ
epol

jdicno
bors

idẽ ſurſus. ⁊ foꝛos ferre.qꝛ qð ſurſuzʒ ẽ di/

ctum iteꝝ fert᷑ ⁊ ðz.vt nate mee vires mea

magna potentia ſolus.nate pꝛis ſummi.

Anaglvpha.phoꝝ.dicũt᷑ eminẽteſpicture
ſicut ſt᷑ in frõtiſpitijs eccłiaꝝ.et ĩ alijs altꝭ
locis.vł dicũt᷑ vaſa ſurſuʒ ſculpta.ab ana
ſurſumꝛ⁊ glyphe.i.ſculꝑe vł ſculptura.Di
cunt᷑ etiã celature ĩ ↄiũcturꝭ tabulaꝝ. Iñtn ſius
Anaſtrophe phes.qͥdã tropꝰ.⁊ fit qñ pᷣpo/

anaglyphꝰa.ũ.i.ſculptꝰ.⁊ anaglypharius

m. S.i.ſculptoꝛ. Un.Dic celaturas q̃ gre/

cus anaglvpha dicit.

Anagoge ges.ðꝛ excellẽs vł ſuꝑioꝛ intelle
ctus.vt ð deo vel de angel ⁊ hmõi.Et ðꝛ

ab ana qð ẽ ſurſuʒ ⁊ ge tra.vł ab ana ⁊ go
ge.i.ductio.q̃ſi ſurſum ductio. In anago
geticꝰ a.ũ.qͥ tractat de celeſtibo.Põt etiaʒ
declinari hec anagogia gie. In venit qdã
modus pcedẽdi in theologia qͥ ðꝛ anago

gicus vl anagoꝛicus.ſ.qñ illud qð geſtuzʒ
eſt reducit᷑ ad celeſtẽpatriã. Uñ dauid vi
cit Goliã·i.ſancti in celo exiſtẽtes vicerũt

tribulationes.vide ſupꝛa allegoꝛia.

Analyſis.f.t.pe.coꝛ.i.reſolutio.ab ana.id

eſt re.⁊ lyſis ſolutio.

Analytica.f.p.i.reſolutoꝛia vel ars reſolu

tionis.

Analogia.ſ.p.ðꝛ debita ꝓpoꝛtio.vł ſilis lo

cutio vel ſapia vel ratio.

Analogicus ðᷣꝛ recte loquens vel eqlis lo

cutoꝛ.ab ana.i.rectũ vel ratio.⁊ logꝰ̃mo.

Analogium dðꝛ pulpitũ libꝛoꝛũ.vel locus

eminẽs in quo pᷣdicat᷑.

Ananias gr̃a dei interpᷣtat᷑. Idẽ ⁊ ſidrach

in ligua chaldea qð interpᷣtat᷑ decoꝛ meꝰ.

Ananiel gloꝛia dei interpᷣtat᷑. ⁊ eſt pꝛium

nomen.

Ananiſapta.mala moꝛs interpᷣtat᷑ ⁊ qlibet
lr̃a repntat vnã dictionẽ.ſ. Antidotũ na/⸗
ʒareni.auferat.necẽ.intoxicatõis.ſanctifi

cet.alimẽta.pocula.trinitas.alma.Unde
Eſt mala moꝛs capta dũ ðꝛ ananiʒapta.
Ananiʒapta ferit moꝛtẽ que ledere q̃rit.
nantie.f.p.capillia fronte depẽdẽtes q̃ſi
antie ab ante vi ab ana.i.ſurſum ⁊ ota vel

ue ſuꝑioꝛ eſtaure.

ſtim repcuſſionẽ dicunt.⁊ iõ ſic ðꝛ.qꝛ reꝑ
cutit᷑a dactylo.Eſt em̃ illi vtrariuus
Anaphus.m.s.ðᷣꝛ cyphꝰ deauratꝰ.ab ana

ſurſum ⁊ phos.i.lux.q̃ſi in ſuꝑioꝛi ꝑte vel

ſuꝑficie lucens. RWZZ
Anas atis.F.t.ðꝛ ab aſſiduitate natandi qꝛ

otis.i.quris.qꝛ ſuꝑ aurẽ depẽdent a frõte 4
3 Alnarx. id eſt rex.
napeſt?grece ðꝛ reꝑcuſſus. Gꝛeci anape

Hl

aſſidue natat. Jũ anatinꝰ a.ũ.⁊ anatinꝰ
ꝓ pullo anatis. Un.O ſluuial anas qui
ta dulcedine manas. Si te nouiſſem feti
dis cibis caruiſſeef.
Anaſtaſis.t.t.i.inuictus vel reſurrectio ab
ana.i.ſurſum. ⁊ ſtaſis ſtatꝰ vel ſtãs.qſi ſurx
ſum ſtatio vel erectio. H 4
Anaſtaſius ꝓpꝛium nomen viri.

ſitio poſtponit᷑ ſuo caſuali.ab ana ſurſuz z
ſtrophos ↄuerſio.q̃ſi recti oꝛdinis cöuere
ſio.vt dicẽdo.mecum.tecum.ſecum.
Anaſtropha.i.ſtõachi ſenſũ euertẽs cũ qͥs
qð accepit euomit.ab ana ſurſum ⁊ ſtro/
hoſqð ẽ ↄuerſio.qꝛ ↄuertit᷑õ.qð imiſſũ
natheca. f. p.ð herba quedam.,. eſt.

Ainates.f.t.ð⁊ moꝛboq ſolet ano.i.culo eue

nire.ſicut ↄtigit philiſteis.
Anathema qnʒ ẽ adiectiuũ vtriuſq; nume
ri oĩs ge.⁊ tẽ ẽ idẽ qdᷣ maledictꝰ.excõicatꝰ
⁊ dãnatꝰ. vt ille ⁊ iſte ſt anathema.i.excõoi
cati. Itẽ anathema qñʒ ẽ ſubſtãtiuũ neu.
ge. ⁊ tuc idẽ eſt qð ſuſpẽſio ł excõicatõ.dũõ
natio.ꝑditio vł ſeꝑatio. Et ðꝛ ab ana ſur
ſum⁊ theca figura q̃ olim impmebat᷑ ĩ frö
tibo dãnatoꝝ.vł ab ana.i.rectũ ⁊ thamos
diniſio.q̃ſi recta diuiſio ab eccłia. In ðꝛ
anathema q̃ſi ſuꝑna maledictio ł diuiſio
q̃ ſolet fieri ꝑ pᷣlatos ᷣm Hugui. Itẽ ana
thema ponit ꝓ Ebacione . o⸗ .i. NHe
mo in ſpũ dei loquẽs dien anaHeine ieſu
id ẽ.nemo ſpũ dei afflatꝰ dicit ipſi ieſu.tu
es anathema.i.ſeꝑatꝰ a deo pꝛe ⁊ ſpũſan /
cto vł diuinitas tua ſeꝑata eſt ab huůanita
te vel aliqð aliud falſum. Iteʒ anathema
ð⁊ etiã ciuitas deuotata ad moꝛtẽ.vt o
ſue. vij. patz de hiericho. Item anathema
maranacha.i.ꝑditio in aduentu dni
Anatheoſis.f.t.ðꝛ recta diuinitas vł dicit
cultus deo debitꝰ qͥ alio noĩe ðꝛ latria.ab
ana.i.rectum ⁊ theos deus.
Anatole eſt quedam ſtella in oꝛiẽte.⁊ inter
pᷣtatur naſcens. .
Anathome.i.apꝑtio ſuꝑius inciſa.ab ana ?
thome diuiſio vel ſectio.
Anceps.cõ.t ꝓpꝛie eſt res q̃hʒ duo capita.
Vnñ ⁊ anceps ðꝛ hõ cũ dubitatvtꝝ ð due
be vnuz facere debeat. Et anceps fauoꝛ qͥ
hʒ ſe ad duo tm. Uñ gladiꝰ ðꝛ anceps.qꝛ
ledit ex vtraq; ꝑte. W
Anceſa.f.p.vaſa circumpicta.vl celata.ab
am.i.circum ⁊ cedo. *

Anchille.n. t. eſt ſcutũ rotundũ q8 cecidit

a celo Numa ſacrificãte.qꝛ circũcirca la/
bꝛuʒz ⁊ marginẽ hʒ.ab am.i.circũ.⁊ chille
labꝛũ.Unñ Ouidiꝰ. Idq; anchille vocãt
qð ab omni ꝑte rotũdũ.Quaq; notꝰocuł
angulus oĩs abeſt. vel ancile ðꝛ idẽ ſcutũ
ab am ⁊ cedo is.qſi anciſum.i.rotunduʒ.
Vnñ Bꝛeciſta.Amq; notat circum ꝓbat hᷣ
ancile rotundn.
Ancilla.f.p.ðꝛ famula ł ſerua.ab am.i.cir/

cũ.⁊ cilleo les.i.moueo.qꝛ circũcirca mo

uet᷑ ad ᷣuitiũ.vł ab ana qð ẽ ſurſũ ⁊ cilleo

id ẽ moueo vel ſuſtineo eo ꝙ ancilla ſit ſu

ſtentamẽtũ dñe.vł ab ancon qð ẽ curuũ.
Vnñ ancon grece ðꝛ cubitꝰqꝛ curuat᷑. Iñ

hec ancilla le.qꝛ curuat᷑ ad ſeruitiũ.vł qꝛ
eſt cubit? vl ſuſtentamentũ dñe. In ancil
lus lʒ nõ ſit in vſu.põt tñ dici artificialit᷑
Igeo qͥdã dicũt h̊ ſeruꝰ.hec ancilla.ſed ̊
nõ eſt artificiałr.ſʒ ðꝛ h ſᷣiꝰ h̊ ſerua. Sed
ꝙ; dicat᷑ f ua.ptʒ in metaphyvſica vbi dicit
Hominũ natura multiplicit᷑ eſt ſerua.
Ancillaris.ↄ.t.⁊ G re.i.res ancille.vel per/
tinens ad ancillam. S
Ancillula. . n ancila.
Anclabꝛis.f.t.ðꝛ mẽſa diuinis officijs ap/

ta.cuiꝰetiam vaſa anclabꝛia dicunr.

Anclabilis.i.hauſibiies.
Anclatoꝛ.i.miniſtratoꝛ.vel aliquis hauri
ens aquas.

Anclidia.f.p.ðꝛ rota hauritoꝛia kſentina.

Anclia idem.
Ancon grece.latie curuũ. Vñ ancon apð
grecos ðꝛ cubitꝰqꝛ curuat᷑. Et q̃dam ciui
tas ðᷣꝛ ancon nis.ab ancon grece qð latiĩe
ðꝛ curuũ.qꝛ ↄcauitatẽ q̃nda hʒ in poꝛtu.
Anconites ⁊ anconitanꝰ.i.de ancona.

Ancoꝛa.f.p.eſt inſtr̃m ferreũ qͥ retinent᷑ na
ueſ.⁊ ðꝛ ab am.i.circũ⁊ chiroſ manꝰqi cir
cũ manuta.hʒ eĩ duo roſtra q boq̃ſi mani
bo retinet᷑. Itẽ ancoꝛa ẽ q̃dã nota q̃ apoit

in libꝛis.⁊ ẽ ſupioꝛ ⁊ inferioꝛ. Ancoꝛa ſu/
perioꝛ ponit᷑ vbi res mag oĩno ẽ. Ancoꝛa

inferioꝛ vbi aliqͥd viliſſime denũciatũ eſt

Ancuba.i.concubina vel ſuccuba.ab am
cubo as.
Ancꝰ.m.s.dictꝰeſt qͥdã rex romanꝰ.qꝛ bꝛa

chia habuit curua. Itẽ anca.ũ.i.curuꝰ.?

ðꝛ ꝓpꝛie de his q habent curua bꝛachia
Andabate ſunt hoĩes quidam qui clauſis
oculis pugnant.
Andegauis.f.t.nomen ciuitatꝭ.⁊ ðꝛ ab an

da.i.ſtercꝰ⁊ auis.qꝛ vbi inueta fuerũt ſter

coꝛa auiũ ibi fundauerũt ciuitatẽ. Cũ em̃
hoĩes illiꝰ tre vellent fundare ciuitateʒ qᷓ
ſierũt auguriũ.⁊ vbi ĩuenerũt multitudi/

nem ſtercoꝝ auiũ credẽtes eſſe bonũ locũ

ad habitandũ.fũdauerũt ciuitatẽ.⁊ eã an
degauis vocauerũt. Uñ.Sic eſt andega
uis auiũ de ſtercoꝛe dicta.
Andela vel andena.f.p.eſt ferrũ ſupꝛa qð
awonũt ligna ĩ igne.⁊ ðꝛ alio noĩe hyper
pvrgium.ab hyper.i.ſupꝛa ⁊ pyr ignis.q̃i
ſupꝛa ſetenẽs ignem.

Andepagus.vñ Clirgilius fuit natus.

ndreas interpᷣtat᷑ decoꝛꝰſiue reſplẽdens
vel virilis.ab andros qð eſt vir.qꝛ virilit
chꝛiſto agheſit. SèMW

Androa.f.p.gẽma argẽti nitoꝛẽ hñs.et ðꝛ

nomẽ ei ĩpoſitũ eſſe.qꝛ aĩoꝝ impet vł ira

cũdias domare ⁊ refrenare ðꝛ.

Androgen a. um. vir ⁊ mulier inſił.ſ.q bz

vtrũq; ſexum. Idem ⁊ hermofrodita.

Androma.n.t.gẽma miri coloꝛis ⁊ odoꝛii

vñ et nomen habet.

Andromoda.ſ.p.vel andromodes dis.eſt
veſtis facta ex pellibs nobilibo.et ðꝛ ab an
dros grece qð eſt vir latine.qꝛ talis veſt⸗
ꝑtinet ꝓpꝛie ad viros nobiles.licʒ etiã mu

lieres poꝛtent.
Androna eſt ſpacium inter duas domos.

Androneũ.n.s.eſt locꝰ domicilij vbi młti

viri habitant ſicut gynezeũ ðꝛ locus vbi
multe mulieres ↄueniunt.
Anellus.m.s.i.puus anulus.
Aneta.f.p.auis qdam aquatica.
Anetariꝰ maſculus iſtius auis.

Anphibulus.m.s.i.veſtis eqͥ villoſa.ſicut

eſt ſclauina que circũcludit᷑

Anphoꝛa.vide.s.in amphoꝛa.
Anfractꝰus.ni.i.circũfractio.vł anfractꝰ

dicũt᷑ vie ⁊ loca aſpera ⁊ diuerticulis ple
nac circũfractionibe⁊ ruinis.vl dicũt᷑ fo
uee vel ↄcauatões vel ſpelũce latronũ.ab
am.i.circũ ⁊ frango.vł ðꝛ ab anfringo is.

Inñ anfractuoſus a.ũ.i.anfractibo plenꝰ.

ngariatus.m.s.id eſt. coactus vel com/
ulſus.

„

Angarie in plurali ſunt ꝑſonalia ſeruitia

ſeu opa que qͥs ĩ ꝑſona ſua implere cogit.

ſiue cũ qs ꝓpꝛijs ſumptib ſeruit.vł anga/
rie ſunt oꝑa poſſeſſionibo ĩpoſita. ſiue cuʒ

qͥs ſumptib ſeruit alienis.vł in re ſua.vel

in eq̊ vel in aſino vel hmõi.Sed angaria

dicit᷑ cõpulſio vel iniuſta exactio. Ul ſᷣm
Papiam.Angaria publica officia dicũt᷑.

nge
Nug
Moue

tho⸗
Mre

tab

fep⸗

Mlene

ſpes

ekqp

nict⸗

„ ð ⁶
8 Zuũ angariꝰ ⁊ ẽ pedellꝰvel cõpulſoꝛ ſen in
tincn luſt exactoꝛ. Et ſic patet aganꝰ mouet᷑
fii voce ⁊ nõ ſignificatõe.nã dꝛũt vt dictũ eſt
ng Ilſsẽ angaria etiã ðꝛ ieiuniũ q̃ttuoꝛ tepoꝛũ
NAn ani. Cin Uult crux lucia cineꝝ cariſmata
Dia Ut ſit in angaria qᷓrta ſequẽs feria.
nnd Angala.f.p.ðꝛↄpulſio facta ab angario.
*Rr Angariũ eſt loc vbi ſufferrãt᷑ eqͥ.ab ãgulo
vel anguſto vł ango.is.Uñn. Faber ĩ ãga/
N rio annectit babata gumphpo.
no. Angelꝰgrece. hebꝛaice amal vel amolaoth
iien latine nũciꝰ interpᷣtat᷑eo ꝙ dñi voluntatẽ
nite ꝓpłis annũciat.Et ſᷣm Iſið.aãgeloꝝ voca
ꝛyinit bula officij noĩa ſũt ⁊ nõ nat᷑e. Semꝑ em̃
ſpũs. ſed cũ mittũt᷑ angeli ſũt Et angelo2ꝛ
iget choꝛi vel oꝛdines ſũt nouẽ.ſcʒ ãgeli.arch /
NNIn ãgeli.pncipatꝰ.ptãtes.vᷣtutes.dñationes
chꝛoni.cherubĩ.⁊ ſeraphin. Itẽ angelꝰ ðꝛ
lſ, ab ana.i.ſurſu. ? gelon miſſoqi nüci miſſ⸗
Gin. ſuꝑioꝛibo ad inferioꝛia. Iteʒ agelꝰ ðꝛ ab
A„ agios. i. ſanct?. vel ab a qd eſt ſine. 2 getra
quia celeſtis eſt ⁊ ſine terrenorum amoꝛe.
ſodack In hangeliü.i.annũciatioꝛ in ſiplici non
törgben eet in vſu ſed in cõpoſito.vt euangeliũ.q̊̃d
glionch patebit infra. In agelicꝰ. a.ũ.i.ad angelũ
Snänu tinẽs.vel angelica vitã ducens.
Angelici heretici qͥdam qͥ angelos colunt.
donos. Angens.o.t.i.ↄſtringẽs.ſolicitãs afficienſ
tbimlti vel cruciãs.ab ango.
cus i Hnger.m.tC.i.ſpatariꝰ.ab ango.eo q; angẽ/
ter.i.ſtricte ſpatam teneat.vł h̊ anger id ẽ
cruciatoꝛ.vl anger genꝰ ſerpentꝭ.qꝛ angu
loſe ⁊ toꝛtuoſe icedit. Unde.Anger angit
gladios. ſerpẽs eſt ⁊ cruciatoꝛ.
ſſddtt Hngina.f.p.tumoꝛ fauciũ vel inflatio gut/
turis. Un Macer. Subuenit ãgine mel
li nitroq; iugate. Pap. vo dic. Angina glã
AEfmea⸗ dula. moꝛbo fauciũ.tubera poꝛcoꝝ.
ſcnloe ngipoꝛt.us.ui.vel angipoꝛtũ.ti eſt via
co ¶Rſſſtricta ſiue poꝛtꝰ. ſiue litus ſtrictü.
gorOdh Angiſtrũ.n.s.i.vẽtoſa.iſtrumẽtü minuẽdi
fingon. ſanguinem. .
vgley. Aunglia.f.p.q̃dam regio. ..
c Anglicus.a.um.i.aliqͥs de tali regione.
Hingoꝛ.i.triſticia.anxietas.afflictõ ł doloꝛ
ſeuiin Ainguis.2.t.eſt nomẽ cõe ſerpẽtũ qͥ plicari
tecot ptt. ab angulo. as. eo anguloſꝰ nunq;
NtadH rectꝰ incedit.vł ab ango.is.qꝛ angit et pꝛe
ſucan mBit moꝛdẽdo.Et eſt ꝓpꝛie anguis aquarũ
iure ſeer pẽs terraꝝ. dꝛaco tẽploꝝ. In anguilla
Nnn ⁊e eit qdam piſcis.Et vt ðꝛ Baſiliꝰ. Ang/
Uen uillas non aliter niſi de ceno naſci certiſſi
ndicit⸗ mü eſt qꝝ genꝰ nec ouum nec aliter aliqᷣs

part inſtaurat.ſed de limo gignedi ſoꝛtiã

tur oꝛiginẽ. Anguilla etiã ðꝛ ſcutica q̃ pu
eri vᷣberant᷑. Iñ etiã venit anguillaris..t.
et h lare.i.exiſtes vel ptineus ad anguillaʒ
IJInñ ãguillariũ locꝰ vbi ãguille abudant.
ñ etiam anguinꝰ.a.-um.
nguicomꝰ ðꝛ ſerpẽs qͥ hʒ comas.
Anguipes.o.t.ðꝛ ſerpens qͥ hʒ pedes.vñ ꝑ
trãſumptionẽ gigãtes dicũt᷑ anguipedes
qꝛ ad inſtar ſerpent aſtuti erant ⁊ ſapien/
tes vl qꝛ ſerpebant in terrenis in quibus

Confidebaan.
Angulus.m.s. ðꝛ latitudo int᷑ ↄuo latera

ↄyp̃hẽla ab ango gis. ſᷣm Hug.i.ↄſtringo

qꝛ a parietibo vndiq; angit᷑. Clel iõ qꝛ pa/⸗
rietes in vnũ angit.i.ↄſtrigit. Sʒ anguli
oxꝝ. ſepe ponit᷑ in biblia p pᷣncipalioꝛibo vł
pncipib ꝓploꝝ. Et Eſaie.xix.ponit᷑ ꝓ re/
no uel foꝛtitudine. Iñ angularis. ↄ.t.et
Hre.i.ad angulũ ꝑtines.
Angularis.ðꝛ etiam lapis anguli.
Anguloſus a.um.i.plenꝰ angulis.
Anguſtꝰ a.ũ.venit ab ango.Et dꝛñt angu

ſtum ⁊ artũ.Anguſtũ em ptinet ad tempꝰ
Artũ ad locũ. Uñ. Anguſtũ tempꝰ dicat

⁊ eſt locus artus.Ango ſit pꝛimi caput ar
ceoq; ſecundi.

Anhelia.f.p.i.pugna.⁊ ðꝛ ab anhelus.

Anhelis.ↄ.t.i.inanis.
Anheliiꝰ us.ui.incitatoꝛ ſpũs vel flatꝰ.
Anhelus a. um.i.fatigatus.
Anhetuʒ.n.s.herba oꝛtulana odoꝛifera.in
cibo ſumpta calefacit ⁊ ſtrigit ⁊ pꝛohibet
ſternutamentũ naribo apoſita. vñ Mac.
A medicis calidũ ſiccũ refert᷑ anhetum

Anicius a.ũ.i.inuictus. Uñ Boetiꝰ dictꝰ

eſt anicius quaſi inuictus.qꝛ vicio vinci
non potuit. S
Anicos.i.inuictꝰ.ab a ⁊ nicos.i.victus.
Anicula.f.p.pe.coꝛ.i.pua anus.
Aniculoſus a.ũ.i.anilis vł ridiculoſus ad

HD ſilitudinem vboꝝ anuũ.

Anilis.ↄ.t.pe.coꝛ.⁊ h le.res anus vel per/

tinens ad anũ. Iñ anilitas.i.ſenectus an

fiquitass.
Hnima.f.p.i.ſpũs.Dꝛñt tñ ſpũs ⁊ anima.
qꝛ anima ðꝛ inqntum eſt in coꝛꝑe.ab ani

mo as.quia viuificat ⁊ foꝛtificat coꝛpus.

Spyüũs aũt ðꝛ anima exuta coꝛꝑe.Uel ſic
dꝛñt m ſanctos doctoꝛes.qꝛ aĩa eſt vita
coꝛꝑis pᷣſtans ſenſum⁊ motũ coꝛꝑi.Spi

rit? qt ẽ qſi vis aĩe.ac potẽtia rõnal ꝑ quã
lege nataliviðꝛ diſtare a pecoꝛib.vñ fiar⸗

Vite ẽ ⁊ aialem hoĩem facit.vel ſpũs eſt qͥ
carnales ↄcupias calcat atq; moꝛtalitatẽ
pimat vite.Ois eĩ aĩa ſpũs eẽ põt.nõ aũt
oĩs ſpũs aĩa. Nã ⁊ ipſe deꝰ ſpũs ẽ nõ aũt
aĩa. Eodẽ mõ angeli ⁊ vẽti ſpũs ſt.aĩe tũ
nõ ſt᷑. Itẽ nota aĩa ꝓpꝛie ẽ ſubſtãtia incoꝛ/
poꝛea ⁊ rõnalł.Et eſt eqͥuocũ ad pla. NHaʒ
qñʒ ẽ ſpũs vegetãs bꝛuta aĩalia.vñ Geñ.j

Pꝛoducãt a reptilia aĩe viuẽtꝭ. Aia vi /

uẽſðꝛ ſpũs vegetabilł.ſcðᷣo ðꝛ vita.vñ Au
canꝰ. Quid ſuꝑeſt aĩe trene. Etiã ĩ euãge

lio.Qui amat aĩiaʒ ſuã ꝑdet eã.t᷑tio ðꝛ ſan

guis. vñ Alexãder. Purpureã inuenit ille

aiaʒ. i.ſan gnẽ᷑. qᷣrto ðꝛ ↄpoſitũ ex coꝛꝑeet
⁊ ala. vñ legit᷑ ꝙ octo erãt aĩe ĩ arca noe.i.

octo hoĩes.qͥnto ðꝛ diabolꝰ. Uñ.Aie iclu
ſe erãt in ſtatuiſ.i.demones.ſexto ðꝛ inten
tio. Uñn Job. Aiam meã in manibo meis
poꝛto.i.intentiõʒ meã in oꝑibo meis ppen

do.Et ſic aiaʒ ĩ manib poꝛtare eſt intẽtio
nem coꝛdis ĩ oꝑe vel oꝑatione oñdere.ſe-/

ptimo ðᷣꝛ voꝛacitaſ.Uñn.Dilatanit ifernꝰ
aĩaʒ ſuã.i.voꝛacitatẽ ſuã abſq; vllo termi

no.octauo ðꝛ volutaſ.vñ Job. In ↄſiliñũn
coꝝ nõ veniet ſic aia mea.i.voluntas mea
nõ ↄcoꝛdet cũ ↄſilio eoꝝ.UñnEſt ſimplex

aĩla vegetabil vitaq; ſanguis. Cõpoſituz
demõ.intẽtio.gula.volũtas.Et ſᷣm aliq̊s
aĩa deriuat᷑ ab alo alis.eo ꝙ nos alat.Alij
dicũt ꝙ; ↄponat᷑ ab a qð ẽ ſine ⁊ neme ſan/
guiſ. eo ꝙ ſit ſine ſangne. Alij dicũt eſſe b/⸗
mitiuũ. Sʒ Hug. dicit ꝙ aĩa deriuat᷑ ab
anemos greceq̃d ðꝛ vent'.qꝛ q da putaue
rũt aĩaʒ eſſe ventũ.qꝛ oꝛe trahẽtes aerẽ vi
uere videamur. Itẽ ab ala venit animula
id ẽ ꝑua aia. In h̊ ⁊ B aĩal.⁊ B le.i.ad aial
ptinẽ Uñ apłs.j.Coꝝ.ij.Aialis hõ nõ ꝑ
cipit ea q̃ ſũt ſpũs dei. Iñ aĩalitas.⁊ eſt ꝓp
ian qua aliqͥd ðꝛ aiaal.

iaduerſio.f.t.i.pena punitio.⁊ eſt genus

oĩm penaꝝ. Item aladuerſio ðᷣꝛ cuiuſlibʒ
oꝑis certa det᷑miatio.ſᷣm quã qͥs ꝓ merce
de ſua recipit certũ opꝰ ⁊ determĩatũ ſuis
impẽſis faciendũ.vt terrã colendã vel do
mum ↄſtruendam. G

Nial.n.t.ðꝛ ab aĩa vel animꝰ.łᷣ ab anemos

grece qð eſtvegetare latie.qꝛ vegetat ⁊ nu
trit ſe actiue.⁊ ẽ cõe nomẽ oĩm aiaʒ haben
tiũ dictũ ꝙ animet᷑ ſpũ ⁊ moueat᷑.ł ðꝛ ab

aia vegetabili.qꝛ triplex ẽ aĩa ĩ aĩatis.ſ.in

tellectualis in rõnalib.ſenſibilis in aĩali/
bo bꝛut vegetabil in plantꝭ. Sʒ aia ve/
getatiua ſenſitiua ⁊ intellectiua ĩ hoĩe nõ

dicunkaĩe ſz potentie. Silr vegetatiua 2

ſenſitina in bꝛut dicunt᷑ potentie. Itẽ aia

eſt ſubſtantia animata ſenſibilis.
Hiatus a.ũ.i.hñs aĩam.vel coꝛdatꝰ vł vo/
lũtariꝰ.Et vt dicit Papᷣ.Aĩatuʒ ẽ quicqͥd

aĩam.i.vitã hʒ.ſicut hõ.bos.arbos.herba

Et ðꝛ aĩatus q̃ſi aio acutus.Aioſus vᷣo.i.
aĩo ⁊ viribo plenꝰ. Item aĩoſus qñq;.i.foꝛ

tis.audax.ſuꝑbo. Inde aĩoſitas.i.foꝛtitu/

do vel audacia.
Animequioꝛ.i.aĩo vel animi equioꝛ.

Aniĩequiꝰ.i.patiẽs ſjm Papᷣ. Baruth. iiX=.
Animeqᷣoꝛ eſto hierm. Item animequꝰ

a.ũ.me.p.ðꝛ aliqͥs exñs eqanimi vł equał
animi.qͥ ſcʒ nõ mutat ꝓpt᷑ pſpera ⁊ aduer/
ſa. ſed ſemꝑ eſt ↄſtans ⁊ firmꝰ.
Animꝰ.m.s.i.ingeniũ.⁊ eſt vᷣtꝰ aĩe ſupᷣma
mediãte ꝗᷓ aia recipit ⁊ intelligit. Et ĩ ſub
ſtãtia idẽ eſt animꝰ.ala.ſenſus.mens.rõ et
ſpũs.ſʒ dꝛũt in effectu.qꝛ ſᷣm Iſið animꝰ

eſt ↄſilij ⁊ vigorꝭ.aĩa vite.ſenſus dũ ſentit

mẽs dũ intelligit ł recolit.rõ dũ diſcernit

ſpus du ſpirat vel ↄtemplat᷑. Itẽ animus

ↄponit᷑ multꝭ modiſ.vt eᷓnimꝰ.magnani

mus. puſillanimꝰ. exanimꝰ? longanimus
que ſunt ſecunde vel tertie declinationis.
Aniſiũ.n.s.herba q̃dã vel ſemẽ iſtiꝰ herbe.

Anitas.f.t.i.vetuſta ſenectus.ab anus pꝛo

vetula.

Aunna. f.p.interpᷣtat᷑ gra dei.qꝛ cũ pꝛieſſet
ſteril poſtea fecũdata eſt gra dei.
Annalis..t.⁊ h̊ le.i.annuꝰ. Et h annalis.
⁊ eſt liber in q̊ facta anni ſcribebantur ᷣm

Hug. Pap̃.vo dicit Annal.i.liber annua
ↄtinens acta.annales eoꝝ q̃ nr̃a etas non

nouit. hiſtoꝛia que vidimꝰ.

Annalis actio eſt q̃ certo tꝑe fienda eſt pu

ta in anno. vt iniuriaꝝ vel minoꝛi.

Annaria.f.p.ðꝛ lex de anno facta.

Anniculus.m.s.i.puꝰ annꝰ.ſicut eſt annꝰ
lunaris.vel adiectiue aniculus a.ũ.i.vniꝰ
anni. Uñ. Exo.xxij.Erit agn ſine macu/
lgꝗa maſculus anniculus.
Ainniuerſarium.n.s.ẽ dies ꝓ moꝛtuis cele
bꝛata ſinguł anniſ.⁊ ↄponit᷑ ab annꝰ:ꝛ ver
to.põt etiã declinari adiectiue.vt anniuer

ſaria dies.

Annona.f.p.ðꝛ ſeges vniꝰ ãni eo q; ſinguk

ãanis renouet᷑. In ãnonariꝰẽ aliqs habẽs
młtas ãnonas. Iñ etiã annonariũ.i.gra/
nariũ vel locus vbi ponuntfKFannone.

Annona ſᷣm Aʒo. ðꝛ ſalariũ qð cuiq; p ca
pite ſuo remunerationis cauſa dat.

un

un

ſicdd
foi.
oꝛ
iu/

hii.
equ?
uge
lner,

Pma
ſſub
öct
winmd

ſentt

ſemtt
nimns
Goni
imns
onis.
ebe.
pro

cſet

glis.
rfm
jnua
non

ſpu

tann⸗
imd
nuau⸗

cele
1yer
giuer

nnk
bes
ice

Mα

*

de diuer. reſcp.l. fi. ⁊ ibi in
R Joſephꝰ in
vvſ. It:annaliũ. Arietẽ cũ agno annotino in
holocauſtũ offereban.

Annone militares dicũt᷑ q̊ʒ milites ſingu
lis diebo ↄſeqᷓbãt᷑.vt.C. de anno.mi.l.vl.
Ainnone ciuiles ſt que publice dabãt᷑ iudi
Ccätibo ciuib yl oĩby tꝑe neceſſitat ꝑ ſingu
los dies. vt. C. de anno. ⁊ tribu.l.ij.li. x.
Aiunnoſus a.ũ.i.antiquꝰvel plenꝰannis.
Annotatio eſt ↄſcptio bonoꝝ vel eoꝝↄno
tatio ſeu ↄſigtio.veluti cũ aliqͥ cuiuſcũqʒ

crimiĩs re ſi abſentat ſe vocat ad iudiciũ
patiet᷑ bonoꝝ annotatõʒ.vt ſi infra annuʒ

venerit ⁊ ſe purgauerit bona ſua recuꝑet.
ſie aũt nõ venerit tũc fiſco aplicent᷑.
Annotatio ſacra ðᷣꝛ reſcptũ illud qð imꝑa
toꝛ ꝓpꝛio motu mẽtꝭ indulget alicui.ↄſtitu
ens ſᷣm pᷣces eiꝰ aliqͥd fieri vel nõ fieri.C.

lo.

*

₰

Hnnualis: a.ẗ lei annip, ſiannuale.

lis.ſubſtantiue.i.anniuerſariũ.

Annuariꝰ a.ũ.ſicut annuaria officia.i.ſin

guloꝝ annoꝝ.

7

nnũciꝰ cij.⁊ h annũcia.idẽ qð nũciꝰ vel

nũcia.⁊ ̊ annüciũ.id qð annüciat᷑. Unð

Amb.ſuꝑ Egeſippũ. Irridebãt ꝓphaꝝ an

nuncia.fas ome calcabant.

Annꝰ.m.S.ðᷣꝛ tꝑs ↄtines ĩ ſe duodecĩ men

ſes. Itẽ annꝰ ſolarꝭ eſt ſpaciũ tpis q̊ ſol ab
vno pũcto zodiaci exiens ad idẽ reuertit᷑

Hoc aũt facit trecẽt ſexagitaqͥnq; dieb
⁊ ſex horꝭ. Et ð ab am.i.circuʒ.⁊ no nas.
qꝛ circũnat.i.circularit᷑ voluit᷑.vel ðꝛ ab

ana dea ãni. Iñ annuꝰ a.iũ.i.res anni vel

qad annũ ꝑtinẽs. Jũ etiaʒ biẽnis triennis

qᷓdriennis.⁊ ſiłia plura noĩa qntitateʒ an
noꝝ in numero ſignificãtia.

Ann iubileꝰ ðꝛ annꝰ remiſſionis.qꝛ eo an

no ðᷣbita remittebãt᷑. Serui hebꝛei dimit
tebant᷑ liberi.⁊ oĩa reuertebant᷑ in pᷣſtinuzʒ
ſtatũ. Et eſt annꝰ qnquageſimꝰ.vt łᷣc.ĩ iu
Anolegiũ.n.s.ðꝛ lectoꝛiũ vł ambo.⁊ ðꝛ ab
ana.i.ſurſum ⁊ legiũ pulpitũ.qꝛ ibi ſupꝛa
legit᷑. Idẽ ẽ anologiũ.a logos ſᷣmo.qꝛ ibi

ſupꝛa ſ mocionat ᷣm Hug. Pap̃.vo dicit

Anologiũ ðꝛ qꝛ ſᷣmo inde pᷣdicoack.
Anologia.f.p.pe.acuta.eſt eq̃lis locutio re
gularꝭ foꝛmatio vel ſiłium ↄpꝑatio ſiue p/
poꝛtio.Colligit᷑ aũt octo modis ↄꝑatio ſi
ue ꝓpoꝛtio anologie.ſ.q̃litate.ↄꝑatõne.ge
nere.nũero.figura.caſu.extremitatibo ſiłi
um ſyllabax.⁊ ſil itudine tẽpoꝝ. Iñ ana/

logic a.ũ.i.regulare ſjm Hug. Sap̃. etiã
dicit. Analogia grece ſimiliũ cõꝑatio ſiue

Ainomalꝰ a. ũ.i. ſine lege. vel extra regulaʒ.

Anomia grece latine iniqͥtaſ.i.ſine lege. ab
q dð eſt ſine ⁊ noma vł nomia qð eſt lex.

Hnoꝛma.f.p.i.iniqͥtas.irregularitas.ł ille

galitas. ab a qð eſt ſine ⁊ noꝛma regula
Anoꝛmalus.im.s.i.iniquꝰ.illegalis vel ir

regularis.

Anqna.f. p. eſt funis nauis q̊ͥ antemna ad

malũ religat᷑ vñ Cucanꝰ.Atq; anqͥna re/
gat ſtabilem foꝛtiſſima curſu.
Anqͥromagꝰ.genꝰ? nauigij eſt. ⁊ ꝛ ſic. qꝛ ce
leritate ſui ancoꝛis ⁊ reliqͥs inſtris nauiũ
vehendis ſit aptus.
Anſa.f.p.i.aur ꝑ quã vas ſuſtollit᷑.ab an/

go gis. Iñ anſat? a. ñ.i.hñs anſam. UVñ et

anſatũ ðꝛ vaſ qð tales hʒ anſas ſine aureſ
Itẽ anſa ðꝛ aur ꝑ quã coꝛtina vł veſt ſu

ſpendit᷑. Iñ anſula.i.pua anſa. Un anſu/

la coꝛtinã ſuſtẽtat vas leuat anna.
Anſariiũ.n.s.eſt cultellꝰ ſutoꝛis cum q̊ pur
athelles r/
Anſer ꝓmiſcui ge.q̃daz auis q̃ ðꝛ occa.ꝓpt᷑
ſ.łitudinẽ ana. In anſerinꝰ a.ũ.pe p.etẽ
calamꝰ anſerꝭ vtil ad ſcribẽdũ. Uñ.Anſer
ouem variat cui potũ vacca miſtrat.

Antogoniſta.9.p.i.certatoꝛ qͥ ante cõmiſit

aliquod bellum. ð H
Antarcticꝰ.m.s.ðꝛ circulꝰauſtral vel polꝰ
⁊ ðꝛ ab ãti.i.ð⁊ arcticꝰ q̃i ð arcticũ poſitꝰ.
Anteceniũ.n.s.vł antecenia.f.p.i.merẽda
ſcʒ cib qͥ añ cenã ſumit᷑. Merenda aũt q̃i
vulgare eſt.ſic tũ dicta q̃ſi poſt meridiem
edenda. —r
Antela.f.p.ðꝛ cingulũ illð q̃d añ pectꝰ a
tendit᷑.ſic poſtela ðꝛ illð qð poſteriꝰ tẽdit
ſub cauda eqͥ.łantela ðꝛ qſi añ ſellã.⁊ po/
ſtela q̃ſi poſt ſellã.⁊ ſic pᷣt dici q̃dlibʒ oꝛna
mẽtũ eqͥ añ vel retro. Ul mãtica q̃ añ poꝛ
tat᷑ vył retro. Et ðꝛ ab añ ⁊ telon.i.longuʒz.
vñ.Eſt antela qð ẽ ĩ pectoꝛe q̃drupedãtꝭ.
Dicat᷑ poſtela qd eſt a poſterioꝛi.
Hntelucanꝰ a.iũ.i.ante lucẽ vl diẽ ſurgens
vel exñs.vñ. Sap̃.xj.Et tãq;ᷓ gutta roꝛis
antelucani q̃ deſcẽdit in rã. Ul anteluca
nus ſubſtãtiue ðꝛ ſplẽdoꝛ matutinꝰ
Antẽna.f.p.ðꝛ coꝛda capital in naui q̃ ſur
ſuʒz dirigit velũ.ł partica ex q̃ velũ depen/
det qſi añ amnẽ poſita. Un Ouið.triſtiũ.
Hon tulit antẽnas aura ſcdᷣa meas. Papᷣ.
vo dicit. Antenaẽ lignũ ex traſuerſo mali

A

oſitum ꝑ quod dependet veluam.
Intemurale.n.t.eſt defenſio añ muꝝ. Uñ

Eſ ſa.xxvj. Ponet᷑ in ea murꝰ? antemurale

ntepenultimꝰ a.ũ.qͥ eſt in ſcdᷣo loco ante
penultimum.
ntepes.m.t.⁊ antepedes in płi ſunt obſe
quia amicoꝝ.vel ipſi amici obſequentes.
nteterminꝰ a.ũ.i.vicinus vel iuxta termi
nos poſitus.
Anteritas.f.t.i.antiqͥtas.
Anteriũ.n.s.ðᷣꝛ pᷣlium añ vꝛbem factũ.qð
gliter anteurbanũ dicim..
Antes antiũ.m.t.płis nu.ſũt lapides ⁊ ma

cerie qͥ claudũt vineas eo ꝙ añ ſtant.vł di

cunt᷑ extremi oꝛdines vineaꝝ vel lignuʒ in
quo oſtium ſeraf᷑.
Auntel ignan? a.ũ.i.pmipilus. vexillifer ab
añ ⁊ ſignũ vel ſigna. addita nus.
Antibachiꝰ.m.s.eſt pes ↄꝛiꝰ bachio. Con
ſtat em̃ ex duab pmis long?⁊ tertia bꝛeui
vt natura. Bachi?vo ↄſtat ex pma bꝛeui⁊

duabo ſeqntib lõg;. vt poete. Uñ. Abbꝛe

uiat pᷣmã.mediã ꝓducit ⁊ imam. Bachiꝰ
eſt antibachi? hoſtis ei.

Antibiblium.n.s.eſt pignus ꝓ codicemu/

tuato datum. .

Antica.f.p.vel anticũ.n.s.ẽ oſtiũ anterius

ſicut poſiica poſteriꝰ. Uñ.Eſt antica do/
mꝰ ingreſſus ab anterioꝛi.Poſtica latens
tibi ſit a poſterioꝛi. Itẽ alij verſus. Fallit᷑
anticã q; me ñ dixerit eſſe. Ac noua ſüt ve/
re ſolue qͥd eſſe põt. Itẽ antica ðꝛ ꝑs eccłe
que ðꝛ tremia.⁊ venit ab anti ⁊ ↄtra.
ntichꝛiſtꝰ.m.s.ð⁊ q̃ſi ̊ xpᷣm.ab anti.i.õ:
b e ſ umit᷑ ꝓ quodã regnaturo añ diem
iudicij. H
Antidicomarite qdam heretici dicti ſũt ex
eo qꝛ marie ᷣginitati õdicũt aſſerẽtes eaʒ
poſt xpᷣm natũ viro ſuo cõmixtazʒ.
ntidona.n.s.dicunt᷑ dona pditionis.
Antidotũ ðᷣꝛ venenũ qͥd dat᷑ vitã vel iſt ᷣ
qͥd dat᷑õ venenũ.ab anti qð ẽõ ⁊ datũ q̃ſi
expꝛio datũ. Cõtraria ei ↄꝛijs curant᷑ vñ
ſumit᷑ p medicina.vñ.Eſt ancilla dei ſim
plex elemoſyna moꝛtꝭ. Antidotum venie
poꝛta ſalut iter. In antidotariꝰeſt liber qͥ
dam ; vicia cõpoſitus. S
Antifraſis.f.t.pe.coꝛ.ðꝛ ↄꝛia locutio.ſ.qñ
ſmo ꝑ ↄꝛiũ ĩtelligit᷑⁊ differt ab ironia.qꝛ
ironia ꝓpnũciatõe ſola etiã indicat q̊d vult
intelligi.vt cũ ðꝛ hoĩ male agenti. Oõð bo
nũ eſt fac. Sʒ antifraſis nõ voce pnũciã

iiis ſignat ↄtrariũ.ſed tm bis ſuis quoꝛũ

oꝛigo contraria eſt.

—

archigraphꝰ ðꝛ.qꝛ reſcribit lr̃is miſſis ad
dñm ſuü. U
id eſt eiꝰ dignitas.ſ.cancellaria.
Antilibanꝰ pe.coꝛ.ðꝛ ea ꝑs libani vel ſuꝑ
libanũ que occidentalẽ ꝑtem reſpicit q̃ſi
ↄtra libanum.
Antilogꝰeſt ſ̃ᷣmo de ſuꝑioꝛibo deſcendens
Antiloquꝰ a.ũ.ðꝛ qͥ pᷣmo loquit᷑. Iñ anti/
loquiũ ðꝛ pma locutio.

Antimetabola.f.p.pe.coꝛ.vel antimetabo

le les.grece eſt mutatio monis cũ ſnĩa vt
Nõ vt edaſ viuas ſʒ edas vt viuere poſſis

Antiochia.f.p.dicta ẽ ab Antiocho pꝛe ſe/
leuci qͥ eã edificauit.a q̊ etiaʒ ſeleucia alia
ciuitas dicta ẽ.vel ðꝛ ſic ab anti ⁊ ocis q̊d
eſt velox.qꝛ ᷣ velox.i.oceanum eſt poſira.

In antiochen.i.exnñs de antiochia.
Antiope.vna fuit mulierum quã coꝛrupit
iupiter. ”M
Antipagenta dicunt᷑ valuaꝝ oꝛnamenta.
Antipas interpᷣtat᷑ teſtis fidelis.

Hntipaſtꝰ ðꝛ pes q̃ fit exꝛijs ſyllab.ſcʒ ex

beꝛeui ⁊ lõga.⁊ ex lõga ⁊ bꝛeui.vt amauere

ntipar tri.pe.coꝛ. Uñn in Auroꝛa. Uir ꝓ
bus antipater idumeꝰ ↄſulit illi.
Antipentemimerꝭ pe.coꝛ.eſt qdã ſpẽs ceſu
re.ꝑ quã vocał natalit᷑ coꝛrepta pducit᷑ ĩ
pncipio ſecũdi pedis.vt in h vᷣſu. Moꝛs
ecce nõ tardat.⁊ ideo labithoꝛa.
Antiphona.f.p.i.ð pſalmũ ſonãs.vł qꝛ ꝑs
illiꝰ canit᷑ ab vna ꝑte choꝛi.alia ab alta.et
ðꝛ ab anti qʒ ẽ ꝗ̊ ⁊ phonos ſonꝰ.⁊ põt ſcri
bi per ph. vel f. Papᷣ.vᷣo dicit. Antiphona
grece.i.vox recipꝛoca duobo choꝛis alter
natim pſallentibe.
Antipoca ðꝛ cyrographꝰquẽ facit debitoꝛ
creditoꝛi ĩ qᷓͥ ↄfitet᷑ ſe ſoluiſſe tm̃.⁊ fit a de/
bitoꝛe in hũc modũ. Cõfiteoꝛ me tm̃ vſu/
raꝝ noĩe vel penſionis ſolniſſe.
ntipofoꝛa.f.p.eſt rñſio tacite obiectiõi fa
cta.vt. Nil mihi reſcribas attũ ipſe veni.
ntipos dis.ðꝛ ꝓpłs ſubterraneꝰ ↄtra nos
hñs pedes.vt putãt qͥdã. Papᷣ.vᷣo dic.An
tipodes.pe.coꝛ.dicti ꝙ ↄꝛij nr̃is veſtigijs
putant᷑. Itẽ antipodes genꝰ monſtri in lx

bia plãtas vᷣſas hñs poſt crura ⁊ octonos

digitos in plantis. SJ
Antiptoſis pe ꝓ.q̃dam figura allocheceet
fit qn caſus ponit ꝓ caſu.

14

Hntiquari.m.s.ð qͥ antiq̃ hʒ ĩ mẽoꝛia vł

Antigraphꝰ. m. s.ðꝛ ab anti qð eſtõ 2 gra⸗
phus.i.ſcptoꝛ.⁊ idẽ eſt qd cancellariꝰ.qͥ et

ñ antigraphia vl archisphia

70
e
ſieo
i

in
rij

ens
nana/

hetbo
niayt
poſſis
pieſe⸗
Caala
ds
poſin.

1

conpt

mcht,

bſac
mauare
Uro

btn
ucit i
Hoꝛs

kqrps
Altack
pötſen
ſppona
1salter

debin⸗
ſrnde
mmw/

wn..
nos
An
ſtigis
rink⸗
noros

hued

dur

„ .

☛D

*

ſcribit. Et differta libꝛario. qꝛ libꝛariꝰ ꝛ

q noua ⁊ veta ſcribit.antiq̃riꝰqͥ ſolũ veta.
Antiquarietiã ð ſenex vel antiqu.
Hntiquꝰa.ũ.i.res multoꝝ ãnoꝝ.⁊ ðꝛ ab añ
qꝛ illud qð eſt multoꝝ anoꝝ ẽ ab añ reſpe
ctu iſtiꝰ qð ẽ aliq̊ꝝ annoꝝ.⁊ ↄꝑat᷑ antiquꝰ
ioꝛ.iſſimꝰ. Jñ antiqͥtas.i.eui longitudo.
Antiſima ðꝛ ab anti q̊d ẽõ.⁊ ſima.i.curua
⁊ eſt nota ĩ his vᷣſib quoꝝ oꝛdo ꝑmutatꝰẽ
Eadẽ nota cũ pũcto ponit᷑ vbi in eodem
vᷣſu duplices ſenſus ſũt.⁊ dubitat᷑ qͥs ſen/
ſut potiꝰ eligendus ſit.
Antiſmicus a.um.i.vꝛbanꝰnõ amaruſ.nõ
iracundus. HS
Antiſma eſt locꝰvbi cenſus eſt mutuãdus
Antiſmos eſt tropꝰ floꝛide ⁊ vꝛbane vᷣtutꝭ
vel ſententie.

Antiſtes..t.. ſacerdos q̃i ſtans p pplło.qꝛ

añ ſtat ⁊ oꝛat ꝓ plebe.

ſr ſi ub regione ſcythie et ð ab anthꝛopos
boa faginas eſt comegere.
Anthꝛopomoꝛphue heretici dicti ſũt ꝓp eo

ꝙſimplicitate ruſtica deũ hꝛe hũana mẽ

bꝛa qᷓ in diuinis libꝛis ſchta ſt᷑ arbitrant᷑

Antiſticiũ.n.s.ðꝛ ſacerdotiũ vel dominin

Antiſticia.f.p.idem.
Antiſta.f.p.i.ſacerdotiſſa. r
Antiſtropha.f.p.ẽ qñ finito vᷣſu reincipit

ipſum rñſoꝛiũ vel emedieras.ſᷣm Hug.

Paõ. vo dicit. Antiſtropha eſt recipꝛoca
2uerſio qñ totũ reſponſoꝛiũ ↄuertii.
Antitas.i.antiquitas.
Anticheſis eſt lr̃e p lr̃a poſitio.vt olli p illi
Antitheta ẽ ↄꝛia poſitio vlł locutio.⁊ ðꝛ ab

anti qd ẽ õ ⁊ theſis qð ẽ poſitio.ſ.vbi ↄꝛia

Zↄꝛijs opponũt᷑ vtõ malũ bonũ. Per infa/⸗

miã ⁊ bonã famã owpoſitões ſt qſiõ thetã

lram. Dzʒ anthiteton vbi pꝛia pꝛijs oppo
nunt᷑.⁊ pulcritudinẽ ſnĩe reddũt.vt frigi/

da pugnabãt calidis. humentia ſiccis.
Antiton ðꝛ genꝰ ligni incõbuſtibil.vl lig/
ncum ꝑadiſi qð cõburendo fit mundd.
Aintonomaſia.f.p.ẽ qñ illð nomẽ q̃d ẽ cõe

plibo appꝛopꝛiat᷑ alicui ꝑ excellentiã ſicẽ da

uid ðꝛ ſpẽalrꝓphᷣa ꝓpr excelletiã. aulus

apls. Ariſtoteles phs.Et ðᷣꝛ ab anti qð ẽ

3 7 onoma qð ẽ nomẽ.⁊ theſis poſitio.q̃ſi
Sꝛia ⁊ impꝛopꝛia poſitio noĩs ꝓ noĩe.
Antonomia eſt noĩs ꝓ noĩe poſitio.

Antracidis.lapis pᷣcioſus ſic dictꝰ.qꝛ ipſe
eſt ignei coloꝛis vt carbũculłꝰ qͥ antrax ðꝛ
ſz calida vena pᷣcinct.Cuiꝰ ꝓpꝛiũ ẽ iacta/

tus in igne velut int᷑ moꝛtuos extinguit᷑ ⁊

ecõtrario aqͥs ꝑfuſus exardeſcit.

Aintrax.i.carbũculus. vel calculꝰ.i.lapis.

Antrillus.m.s.eſt inſtr̃m lapicidaꝝ.

Finchꝛopophagi vel anthꝛopophagite eſt

gens aſperrima qᷓ hũanis carnibveſcit᷑ ⁊

Anchꝛopos eiĩ grece.hõ latine interpᷣtat᷑.
coꝛpoꝛeꝰ. Nec em̃ mẽbꝛis diſtinguit᷑ nec
coꝛꝑis mole cenſet᷑. d e

Anthꝛopos ẽ hõ ſurſuʒ erectꝰ vel ↄuerſus

⁊8 ab ana qð ẽ ſurſuʒ ⁊ thꝛopos ↄuerſio
q̃ſi ſurſũ erectꝰ⁊ ↄuerſꝰ ad celũ.vt ſuũ cre
atoꝛẽ aſpiciat.Et no.qꝙ hõ ðꝛ ab humo q̊
ad materiã qꝛ de terra foꝛmatꝰ eſt ⁊ in trã
ↄuertit᷑ Sʒ ðꝛ anthꝛopos ꝓptouerſioneʒ
ſui capitꝭ in celũ.qð alie creature ↄuertũt
in trã.vt plãte q̃ ſic radices.i.capita earuʒ
hñt. Itẽ anthꝛopos in greco ðᷣꝛ arboꝛ cõ
uerſa q̃ ↄuertit radices ſurſum. VUñ.Os
homini ſublime deditq; celũ videre. Juſ/
ſit erectos ad ſidera vertere vultus.
Anthꝛopoſpatos eſt hũana paſſio attribu
ta deo.ſ.iraſci vel ri;dlere
Hntrũ.n.s.grecũ eſt.latine ſpecu ðꝛ.vł an
tra qſi atra.i.obſcura loca.⁊ differt a ſpe/

cCu. Uñ.Eſt ſpecꝰ inſciſũ nata penit' antꝝ

Anubis.m.t.ðꝛ mercuriꝰ q̃i ſine nube.ẽ eĩ
de fmõis.qꝛ oĩa reuelat.⁊ idẽ ðꝛ cynoce
phalꝰ a cynos.i.canis.⁊ cephas caput.qꝛ
cũ canino capite depingit᷑ apud egiptios
ꝓpt᷑ ſagacitatẽ. Uñ Uirgil.Omnigenũqʒ
deũ mõſtra ⁊ latratoꝛ anubis.
Anularis.2.t.⁊ h̊ re.qð pꝑtinet ad anulum

SDz anularꝭ.m.s.ſubſtãtiue ſcdᷣus digitꝰ

a mimo.qꝛ ibi freq̃nter ponit᷑ anulꝰ. Inð
anulariꝰ qͥ facit anulos. Iñ etiã h anula/
rium.i.locus vbi fiunt anuli.

Anulꝰ.m.s.pma bꝛeuis ẽ oꝛnamẽtũ q̃ddã

ſcʒ circulꝰ qdã.ſʒ pma longa eſt ꝑuꝰ anus
Iñ anulatꝰa.ũ.i.hñs anulũ.Et ðꝛ ab anꝰ

pꝓ culo a rotũditate.vł ðꝛ ab annꝰ ꝑ dimi

nutionẽ q̃ſi annulꝰ.i.circulꝰ.qꝛ ĩ ſeredeat
vt annꝰ.Quidã tñ dicũt ꝙ anulꝰnõ venit
ab anꝰ? ꝓpt᷑ pᷣdictã cãm ſu ob alia. Fuit em
ↄſuetudo olim ꝙ ſi aliqͥs eẽt homicida vł
adult᷑ deferret ſimeã in collo.os ſuũ ad ſi/
mie culũ tenẽs.ſed qꝛ h̊ erat nimis oppꝛo/
bꝛioſuʒ fecerũt toꝛquẽ rotũdũ.quẽ in de/
decdeferebãt ĩ digitꝭ.⁊ tũc nobiles fecer̃t

illũ facere aureũ vl argenteũ.qð mag vi

debat᷑ honoꝛi qᷓ; decoꝛi.ex eo tꝑe ↄſuetu
do inoleuit vt nobiles deferrẽt snulos.et
ideo qᷣdã dicũt ꝙ anulꝰ dictꝰeſt ab ano ſi ⸗
c

. . „
*

mie. Alij dicũt q; ptheus fert᷑ circũdediſſe
ferreũ circulũ digito.lapide incluſo.q̃ cõ/
ſuetudine hoĩes vſi anulos hꝛe ceperũt.?⁊
poſt gens cepit geſtare eos in q̃rto a polli
ce digito.qꝛ in eo vena ẽ que vſq; ad coꝛ ꝑ
tingit.quã notandã ⁊ oꝛnãdãaã aliquo inſi/
gni veteres putauerũt.
Anus us.ui.ðꝛ antiq̃ vetula.eo q; multos
habeat annos.vlł ð ab a qð eſt ſine ⁊ nus
id ẽ ſenſus.q̃ſi ſine ſenſu. Uñ qdaʒ. Pam/
phile tolle manꝰ iamq; redibit anꝰ. Sed
anꝰ ni.i.culus.ſiłr ðꝛ ab annꝰ ꝓpt᷑ circula/

cionẽ. Uñ. Foꝛma ſenilis anꝰ ꝑs q̃dã coꝛ

poꝛis anuſ. Itẽ. Dum ſe curuat anꝰ velut
anſer ſibilat anus.
Anutergiuʒ.n.s.ðꝛ illud vñ anus.i.culus
tergitur. .
Anxilla.f.p. ðꝛ olla ſuꝑius ſtricta.
Anxioma ſᷣm Hug.ðꝛ ↄcatenatio loq̃ndi
ſicut ſt ſophiſmata. Pap.vo dicit. Anxio/
mata ſt ploda.⁊ maxie ꝓpoſitões ĩ topicis.
Itẽ anxioma.i.obnoxiũ vᷣitati aut falſita
ti.vt Cicero diſputat. Cicero ñ diſputat.
Anxiꝰ a.n.i.triſtis.ſollicitꝰ. Iñ anxietas·i.
triſticia vel moleſtſia.
Nonia eſt regio q̃daʒ in q̃ Chatinꝰ rex edi
ficauit thebas ciuitatẽ. Inde aonides no
men patronvmicũ.i.thebanꝰ.
Hoꝛaſia.f.p.ðꝛ cecitaſ q̃ ſodomite circa do
mum loch fuerũt ꝑcuſſi. Geñ.xix.

Apathia thie. grece. latine impaſſibilitas.
Apella.i.iudeus äſrimepelle⸗ Annorn x
tinguit dni factꝰ? apella puer.
Apenniꝰ dictꝰ ẽ qſi alpes acute. Penniũ
em antiqͥ acutũ vocabãt. Uł apẽnium ðꝛ
qſi alpes penni.i.hannibalł.ꝑ q̃s hãnibal
dux viam fecit dum romã peteret.
per.m.S.eſt poꝛcꝰ ſilueſtrꝭ.⁊ ðꝛ ab apien
do eo ꝙ fodieẽdo aꝑiat. Uel ðꝛ aper quaſi
afer a ferocitate ↄuerſa f.in p. In h̊ aꝑcu/
lari.i.effractoꝛ domꝰ.Et eſt dꝛa intapꝛũ
verrein ⁊ nefrendũ. Naʒ aper ðꝛ poꝛcꝰ ſil
ueſtriſ. Uerres domeſticꝰ hñs teſticulos
MHetrendꝰ ðᷣꝛ domeſticꝰnõ hñs teſticulos
Vñ. Cultoꝛ aper nemoꝛũ ſit tibi ferreſq;
domoꝝ. Atq; nefrendus ⁊ h̊ caret vſu te/
ſticuloꝝ. Et aper coꝛ.pmã. Uñn Ouidius
Acaneñ magno ſepe tenet᷑ aper. In aper
culus.i.puus qaper. SJM
Aperus:m.s. eſt q dam piſcis

4

Apes pis.plura ſigt. Pꝛimo em̃ eſtddaz

£●
aĩal volatile mellificans qð naſcit᷑ excar/
nibo bouinis ſepult ⁊ certo tꝑe putrefactꝭ
⁊ ſũt pla talia alalia volatilia ex ſtercoꝛib⸗
⁊ carnibo aĩaliũ putrefactꝭ naſcẽtia vt bꝛu
ci ⁊ locuſte ex ſtercoꝛibꝰ ⁊ ſcabꝛo ð carnibꝰ
equoꝝ.fucus de mulis.veſpe ð aſinis.Et
ðꝛ ab a qð ẽ ſine ⁊ pes.qꝛ pᷣmo naſcit᷑ ſine
pedibo.⁊ poſtea accipit pedes. Itẽ apes ł
apis vt ait Pliniꝰdicebat᷑ q dam thaurus
q de Nilo ſolebat exire ⁊ geſticulatiõe ſui

coꝛpꝑis pᷣdicere futa hñs ĩ humero dextro

ſignũ candidũ ad inſtar lune coꝛniculatũ
ad quẽ cũ ſtatim ↄfluxerũt egvptij cuzʒ in/
ſtrument muſicis pſallentes leuabãt eũ ĩ
gere.⁊ ſuꝑ eos tanq; pſallens ferebat᷑.⁊ ad
motũ vel ſtationẽ ipſiꝰ illi in terra moue/
bant᷑ vel ſtabant. ⁊ eadeʒ die euaneſcebat.
Dicũt tũ quidã ꝙ in feſio ſerapis vl ſoꝛa/
pis annuatim thaurꝰ ille emugebat.i.bo/
abat. ⁊ vt ipſum ydolum ↄſecrari deberẽt

annunatim ipſos egyptios vocauit. Alij ꝑ
decenniũ ipſuʒ ſemel aparere dixer̃t. Alij

tm̃ tꝑe iuſti ſacerdotꝭ Heliopolis illud fa

ctcuz fuiſſe dicũt.⁊ tꝑe iniuſti ſacerdotcꝭ nõ

vt ꝙ iuſticia dei iudicijs idicaret᷑ ſacerdo
tum. Hoc habet᷑ ĩ hiſtoꝛia ð ſubmerſione

ꝑunloꝝ hebꝛeoꝝ in egypto.Etiã apes vel
apis erat ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdaã reg grecoꝝ

q moꝛtuꝰ in egypto ponebat᷑ in ſarcofago

⁊ ibi cepit adoꝛariꝓ ðᷣo.Et dictꝰ ẽ poſtea
ſerapis.q̃ſi ſoꝛapis.a ſoꝛus qð eſt caro et

apis.qꝛ carnałr adoꝛabat᷑. Item apes eſt
de apum. Et ꝓ pmo ſigto eſt ge. fe. ſed ꝓp

alijs ge.m. Itẽ in pᷣma ſignificatõe ⁊ vlti/

ma coꝛripit pmã ſvllabaʒ.ſed in alijs ꝓdu

cit. Un. Mel fert ⁊ deus eſt apis bos rex

ſimul apis. In apecula vel apicula.id eſt
grua apis.
ex. m. t. i. ſũmitas
pedibo remotũ c. Et qũq; apex ðꝛ lr̃a.et /
pꝛie apices dicũt᷑ l̃e q̃ ĩ frõtiſpicjs muro

rũ vł eccłiaꝝ ſcribũt᷑.⁊ ĩ pncipijs libꝛoꝝ ?

in titulis legũ. Itẽ q̃libʒ lr̃a qnq; ðꝛ apex.
Vñ in Marco. Unus apex nõ pᷣteribit.
Et apex ðꝛ ligamẽ. Itẽ apex ðᷣꝛ pileꝰ ſub/
tilis qᷓ̊ gẽtiles ſacerdotes vtebant᷑. Itẽ ðꝛ

ſummitas galee.ſ.conꝰ ſuꝑ quẽ criſte po/

nunt᷑. In apiculꝰ q̊d ⁊ ꝓ lra ⁊ ꝓ ligamie q̊
philateria depẽdẽt.⁊ ꝓ filis accipit᷑. Papᷣ.

vo dicit. Apex apicꝭ dict? ꝙ longe ſit a pe⸗

diby.i.ſuma ꝑs verticꝭ vł coni vl galee vel
mont vel lr̃e. Itẽ apexẽ ſũmitas honoꝛis

vel diſtinctõis nota. Uñ. Apex lr̃a ſignuz

tas. O ð em̃ in ſũmo eſta

reg,
ori
Nonn
unh

nion

itſine
pesk
urns
beſui
derro
mlari
min/
iteüi
kaad
none/
tcbat.
ſoꝛn/
tibo/
Ncderet

e

et
Aluaſ
got ro
cerdo
rſone
o el
recon
ago⸗
oſten
groct
es eſt
ſedp
vin/
pdn
0et
gideſt

nocka
ſac/
uro
broy?
pet.
bit.
oſub/
e d⸗
ſtepo,
Umie
upe/
ley
goris
gn;

AP

galee. dignitas altiſſima mnitra.

Hpheduo ſm qð exponit glo. Danielis xj.
ↄpoſitũ eſt. ⁊ idẽ eſt qð ſolij ſui.Alij expo/
nuũt apheduo.i.emaus q̃ ẽ ciuitas ad radi
cem mõs oliueti. diſtãs a hierim fere tria

miliaria. Alexãder neq; dicit ꝙ apheduo

idẽ eſt qd appendix.ſ.mãſiuncula q̃ adhe/

ret magne domui.Et ðꝛ ꝓſpectum ſi deli
gnis menianũ ſi de lapidiboↄſtructuʒ eſt.
Un.Dicas apheduo ſolaria ſignificatq;.

Apendix ꝙ ſi lignũ ↄſtruxerit ipſum.Di

cas pꝓſpectum ſi ſaxum dic menianum.
Apia dicebat᷑ rome q̃daʒ publica via.Uñ
ĩ paſſionali ſepe legi. Rome via apia Itẽ
iuxta hãc viã venus habuit templum.vñ
ipſa ðꝛ apias. Un Ouidiꝰ. Nõ illas lites
apias ipſa ꝓbat. Apia etiam ð fuiſſe vxoꝛ
Philemonis.

Apiago.ſ.t.ðꝛ herba cuiꝰ floꝛes apes libẽt

colligũt ⁊ maximeappetunnt.
Apiane ſunt vue qᷓ oulce vinũ faciunt.

Hpiariũ.n.s.eſt locusvbi ſt vł mellificant
apes.ſicut auiariũ vbi ſũt aues.⁊ fiolariũ
Vbl fiole.roſarium vbi roſe. JUBDD

Apifoꝛium ⁊ apiſterium idem.

——

Apiaſter. m. s.ðꝛ mgr apum.et ðꝛ ab ape ſi

cut catulaſter a catulo. H

Apiſtra.f.p.ẽ auis q̃ libent᷑ comedit apes⁊
eſt viridis coloꝛis.que ⁊ mirops ðꝛ.
Apiatellũ.n.s.eſt herba quã qͥ ieiunꝰguſta
uerit ridendo exanimafk.
Apicioſus a.ũ.i.caluus capite.cuiꝰ frontꝭ
ſummitas apparet.
Apicitus a.um.i.ligatus ab apicio.
Apifera pe.coꝛ.ſũt funes qͥ coꝛnib antem
ne dextra ſiniſtraq; tendũt᷑ retro vᷣſa. ab a

⁊ pedis.⁊ fero.qꝛ lõge a pede mali vł veli

ferũt coꝛnua ⁊ extendũt coꝛnua veli.
Apifoꝝ.n.s.pe.coꝛ.eſt nomen oppidi.

piũ.n.s.ſᷣm Hug.ẽ herba qᷓ ſolepant co

ronari apices.i.capita hoĩm.ſʒ ſᷣm̃ Pap.
apiũ eſt gen? herbe dictu. eo ꝙ apicel.i. ca
pita antiq̃ꝝ triũphantiũ vel poetarũ ipſo

coꝛonabant q̊ nrernonuſeen doloꝛes /

uiſſimi ſopiunt᷑ hmõi herba ebꝛietateʒ ðꝛ

zincse. ðJMU N
AHplanos vel aplane aplanes.i.firmamẽtũ

ſi ſine erroꝛe.qꝛ ſy mouet᷑ in eodem loco
Mpluſtre ſtris.ðꝛ gubernaculũ nauis vel

armamẽtũ. Uñn. Juuenał. Uicteq; trire/

mis apluſtre. Inuenitur etiã apluſtre re.
Hpoca.f.p.ẽ ſcriptũ qð creditoꝛ dat debi/
toꝛi ſoluẽti.in qᷓ creditoꝛ ꝓfiteĩ ſe tantum

accepiſſe. ⁊ fit a creditoꝛe ſicut anticopa a
debitoꝛe. Un. Apoca ſoluenti datur anti

ſuſcipienti.

Hpocalypſis ſis.vł ſeos.ĩterpᷣtat Fuelatio

ſecretoꝝ.⁊ ðꝛ lib Johis euãgeliſte.qͥ nob

celeſtia ⁊ multa ſecreta reuelauit.⁊ ðꝛ ab

apo qð ẽ re.⁊ calypſis qd eſt velamẽtũ.qꝛ

ibi manifeſta ſt qᷓ erant abſcondita. Auro
ra·Eſt apocalypſis myſtica vᷣga gerens.
poceleſma ðꝛ ↄiectura defuturꝭ ↄſidera

ta iuxta modũ planetax.

—

pha /ꝓpꝛie dicũt᷑ illa ſcpta q́ oꝛigo ⁊ autoꝛ
ignoꝛat᷑.⁊ q;uiſibi ſint m
in autoꝛitate ꝓpt᷑ pła falſa q̃ ibi ↄtinẽt. Jñ
apocriphariꝰ q deſcribit apocripha. Itẽ
ſm qſdã apocriphꝰ ðꝛ ab apo q̊ͥd ẽ lõge.et

criſis.i.iudiciũ.q̃i longea iudicio.vł de q̊

nõ pᷣt hꝛi certũ iudiciũ.Et aliqͥs lib ðꝛ du
plicit᷑ apocriphꝰ.vł qꝛ autoꝛ ignoꝛat᷑.⁊ ve
ritas patet.⁊ talẽ recipit eccłia.nõ ad fidei

bationẽ.ſʒ ad erroꝝ deſtructiõʒ.qles ſũt

liber Judith ⁊ alij q̊s enumerat Hiero.ĩ

plogo Regũ. vl qꝛ de eiꝰ vitate dubitat᷑?
tales nõ recipit eccł ia.vt eſt liber de inrtan

tia ſaluatoꝛis. ”
Apocriphariꝰ vel apocriſariꝰ.i.ſecretariꝰ.

ↄſiliariꝰ.betiã ðꝛ cacellariꝰ.qꝛ ipſe ẽ ſecre

tariꝰ reg vł imꝑatorꝭ.⁊ eius ſecreta ſcit.⁊

ꝛ ab apo ⁊ criſis.i.ſecretũ.ł ðꝛ ab apo qð

eſtab vl de. ⁊ chꝛyſos aurũ.⁊ idem eſt qð
theſaurariꝰ eo ꝙ habeat auxꝝ reg vl impe
ratoꝛis in ſua cuſtodia. M

ta va.n tñ habet᷑

AHpocriphꝰ a. i. pe. coꝛ. : occultꝰz ſecretꝰ. et
ðꝛ ab apo.i.de.⁊ criſis ſecretũ. Itẽ apocri

7R

Apocriſarij ſũt nũcij dñi pape q̃ſi ſecreta.

rij.vt di.xvj.c.ſeptuaginta. Nam criſis ðꝛ
ſecretũ.aurũ vel iudiciũ.c.ſignificaſti.de

elec.in glo.j. Uñ.Auruʒ ſecretũ dat iudi

cium tibi criſis.
Apocopa.f.p.vel apocope pes.eſt ſubtra/⸗

ctio lr̃e vł ſyllabe ð fine dictõis.vt achilli
achillis. fac p faccce.
in balneo.
Apodixis grece ſᷣm Pap.i.oſtẽſio. Hug.

vo diẽ apodixis.i.oſtẽſio.fantaſia.pbatio

exꝑimentũ.vᷣtꝰ.ptãs. Uñn in vita de beata

Agnete legit. Ad filiũ meũ voluiſti apo/

gixin tue ar magice demõſtrare.
Apofoꝛetũ pe.p.eſt vas planũ ad ferendũ
poma vel aliqͥd aliud. Etiã eſt vas ad de/
ferendum reliquias. .

AHpofragiſma.ſ/p. eſt ſignaculit anuli e⸗

odiſteriũ.n.s.eſt locus vbi res ponunt

circumflernum.

-

pogeũ gei.eſt oſtructũ ſub terra edificiũ
qð nos antrũ vel ſpelũcã dicimꝰ.et ðꝛ ab
apo.i.de.⁊ ge terra. Idem ⁊ ðꝛhypogeuʒ

ab hypo eſt ſub ⁊ geterra.

Apoleſma ðꝛ diffinitio ⁊ ↄſũmatio diſpu/

Apolides dicũt᷑ qͥ ſũt ſine ciuitate.ab a qð
eſt ſine.⁊ polis ciuitas.

Apologꝰ.in.s.ẽ ßmo ruſtical de bꝛut aĩa/

lib inſtructioni hoĩm coaptatꝰ.exemplũ
viuendi ↄtingaean.
Apoluciũ.n.s.eſt veſtibulũ ſeu locus vbi
veſtes abluende eruunt.
Apollo linis.m.t.pma bꝛeuis ꝓpꝛiũ nomẽ
viri. Uñ Uirgił.Coõcutit ⁊ ſtimulos ſub
pectoꝛe vᷣtit apollo.Aliqñ ãt ẽ indecli.vñ.
j.Coꝛ.j.Ego qͥdẽ ſũ pauli.ego apollo.etiã
apollo 'm fabulas ðꝛ deꝰ ł ydolũ grecoꝝ
ſcʒ deꝰ zelotes vim ſuꝑ arcũ ⁊ pharetram
geſtãs.vł citharã ⁊ tibiã.q̃ſi donãs hoĩb⸗
mercedẽ gre vel vĩdicte.vel ðꝛ ſol a gẽtib
Apelloniꝰ.m.s.bma bꝛeuis ꝓpꝛiũ nomen

viri. Uñ in Auroꝛa. Miſſus apollonius

duxr nuꝑ factus ab illo.

Apollinariſte heretici ab apollinare voca
ti ſunt dicẽtes xpᷣm coꝛpꝰtantũmodo ſine

gia aſſumpſiſſe.

Apologia.f.p.i.excuſatio vel rñſio. ⁊ ab

apo qð eſt re.⁊ logos.i.ſᷣmo q̃i ᷣmonis re
latio.i.rñſio. Uñ in decretꝭ alexãdri pape
Clerici qͥ alioſaccuſãt iuſtã accipiãt apo
logiã.Et põit᷑ ibi apologia ꝓ defenſiõe vł
negatiõe ſola. Jñ apologeticꝰ a.ũ.i.excuſa
toꝛiꝰvlł rñſoꝛiꝰ pᷣm Hug. Pap̃ᷣ.dicit.Apo
logia.i.excuſatio. Jñ apologeticũ ðꝛ.i.ſa
tiſfactionis iudiciũ vel verũ teſtimoniuʒ.
Apompeius grece.ðꝛ emiſſarius latine.
Apoplexia.f.p.eſt ſubita ſangnis effuſio q̃
ſuffocati ĩtereũt ſic dicta.qꝛ ex letali ꝑcuſ/
ſione repẽtinꝰcaſus fiat.Gꝛeci igi ꝑcuſſi/
onem apoplexim dicunt. —
Apoꝛia.f.p.pe.coꝛ.pła ſigt.E ſt em̃ igez qð
aꝑtio.laboꝛ.angoꝛ.aculeꝰ.ſtimulꝰ.ictꝰvul
nꝰ.cura.tediũ.moleſtia.pauꝑtas.triſticia
vᷣtigo capitꝭ.⁊ ðꝛ ab a q̊ͥd ẽ ſine.⁊ poꝛꝰq̊d ẽ
mĩmuʒ foꝛamẽ ĩ coꝛꝑe ꝑ d ſudoꝛ emanat
ita dicit Hug.ſuꝑ illð.Ecc.xxvij.Apoꝛia

hoĩs ĩ cogitatu illiꝰ.dicit glo.i.influxio ſti

mulł moleſtia. Itẽ ſuꝑ illð Coꝛ.iiij. Apo
riamur ſʒ nõ ðᷣſtituimur ⁊c.dicit.i.paupe

res ſumꝰ.penos em grece pauꝑ ↄꝛ latine.
Itẽ ſuꝑ iltud Eſa.lix. Eſt apoꝛiatꝰ.i.ↄtri

ſtatus de infelicltate eoꝝ. Et ſm ̊ apoꝛia
idẽ eſt qð triſticia.ſed Papᷣ.dicit. Apoꝛia
grecũ nomenẽ.⁊ ẽ idẽ qð fluxio.diuĩatio
vl vnatio glie dei. Uel ſt᷑ feces ⁊ reliq̃ ſoꝛ⸗/
des elemẽtoꝝ q̃ in aere purgant᷑vñ gignũ
tur in tra diuerſa.ſ.arboꝛes ⁊ lapides ⁊c.

Item apoꝛus a.um.i.dininus.
Hoſiopen is.f.t. eſt validus defectꝰ oꝛonis

n Zheren. in ennucho. Ego ne illaʒz qᷓ

illum.que me.que me nõö.

retromiſſuſ. Et ꝓpꝛie ðꝛ ille pmo bñ agit

Volte⸗ ꝑuertit ſe ⁊ male agedo rtro abit.
Uelẽ aliqͥs recedẽs a fide vel religiõe.Et

ðꝛ ab apo qd ẽ retro.⁊ ſto ſtas. In apoſta

tic a.ũ.i.puerſus. Iñ apoſtaſia.i.renũcia

tio.retro ad malũ moꝛem itio.que in tribb
ↄſiſtit.pmo qdeʒ in dimiſſione fidei xpᷣia⸗ll»”²
ne.ſecundo ĩ dimiſſione habitꝰ religionis

tertio in dimiſſione tonſure clerical. Iteʒ

apoſtaticꝰeſt etiã idem qð ꝓſelitꝰ.ſ.qͥ ꝓcul

ſalit de vna ſecta in aliam.
Apoſtema.n.t.pe.p.ðꝛ dura humox colle/

ctio in coꝛꝑe ſic dictũ a collectõe hamoꝝ.
HNã greci apoſtemata collectiones vocãt.

Apoſtolus.m.s.grecũ eſt.⁊ ðꝛ miſſus lati/

ne. hebꝛaice lilan. ⁊ ðꝛ ab apo qdẽ de v
re⁊ ſtolos qð ẽ miſſus.qſi de celo ła deo

miſſus. Miſſi em ſt᷑ apłia xpᷣo in vniuer/
ſum mũdũ ad p̃ᷣdicãdũ euageliũ. In apo

ſtolatus us.ui.i.dignitas vel officiũ apłi.
Inñ apoſtolicꝰ a.ũ.⁊ h apoſtolicꝰ ppapa.

Iñ etiam apoſtolarꝭ..t.⁊ G̊ͥ re.

Apoſtoli in iure dicut᷑ lr̃e date appellãti.in

qbo ↄtinet᷑ allegatões.⁊ q̃liter in ca ꝓceſſũ

ſit. Item aploꝝ ſunt alij ↄuẽtionales.ſ.qñn

ꝑs admittit appellationẽ.ſiue in iudicio iu

dice refutante ſiue tacẽte.vł extra iudiciũ
vt extra ð appel.c.ſepe.⁊.c.oblate.Alij ſũt

teſtimgniales teſtificantes de apellatiõe
facta.Alij dimiſſoꝛij s aparet ꝙ iudex
detulit appellationi.

reuerendi ſiue reueretiales.ſ.qñ ob reue/

rentiã ſuꝑioꝛis appellationi defert᷑.vt.c.j.

de ap. li. vj. in glo.

Apoſtolici heretici qdã qͥ ſibi hR nomẽ ſum
pſerũt.qꝛ nihil poſſidẽtes ꝓpꝛiũ.nequaq;

recipiũt illos qͥ aliq̃ in ; mudo vtunt᷑.

Apoſtrophe phes. vel apoſtrapha phe. eſt
ↄuerſio locutionis ad aliquẽ ꝑ ſecundam
ꝑſonam. vt Dñni eſt ſalus ⁊ ſuꝑ pꝑʒlm tuuʒ

benedictio tua.

lij refutatoꝛij pꝑ s
gpparet ꝙ iudex nõ detulit appellatõi. Alij

—

.
iu
cöt⸗
ed⸗
aapt
Mhot
ig
nut.
cne
an
lin
grop
ſpeaul
P
oing

„

Fup

Ppen
ſaßp
ſeau
es
Con
Ap
hoa⸗
ne
4
hie
Goro
llom
finer
Roe
mmdie
benst
Gnd
eep
u
Pl
tio⸗y
Juu
ppot
Apur
Cipenn
Urin
Mien
Cusde
nat
or)
Oen

lon
lengt

on

dorin
ſino
dſor,
i
let.

vonis

ſyqj

fic
nagit
abit.
eEt
voſtg
ücia
ib⸗
ia/
tonis
Jʒ
N

rcole⸗
mor.
vocit.
glati/
dey
deo
ner/
pli.
gpa.

lin
ccſü
ſn
coin
cici
liſſüt
lanoe
rnde
jhs
A
fcne⸗
1,0.
ſum
o
.
heck
CN.
l;

Apoſtrophꝰ.m.s.vᷣgula.regula.q̃ſi ꝑs cir
culi dextra ad ſummã lr̃aʒ poſita ĩ his di/
ctiõib ĩ fine.tribunal ⁊ pirrin q̃ nota oſtẽ
dit᷑ deeſſe in mone vltima vocalł vttribu
nal ꝓ tribunale.pirrin p pirrine.
Apotheca.f.p.ðꝛ repoſitoꝛiũ vel recõdito/

riũ.qꝛ ĩ his hoĩes elaboꝛatas fruges repo
nũt. Iñ apothecariꝰrij.q cuſtodit apothe
cã. ?'mercatoꝛ. ⁊ apothecariꝰa.ũ.i.ad apo/
thecam ꝑtinẽs. Uel apotheca ðꝛ arca vel

locꝰ in qͥ aliqͥd ponit᷑ cuſtodiendi cã.vł in

quo publice et cõiter merces vendunt᷑. et
Pecalie⸗ medicinales.

Apoʒima pe.coꝛ.eſt vis herbaꝝ decoctaꝝ.

Uñ Macer. Uis potius ſeminũ vł apo/

zima ꝓderit huius.

Aparitoꝛes vel aparatoꝛes dicũt᷑ſᷣuiẽtes

qꝛ appareant ⁊ videant᷑ vt pᷣͤſto ſintad ob/

ſequiũ. Ulł apparitoꝛes dicũt᷑ illi qꝗͥ citant

ꝑtes ⁊ eas apparere faciũt in iudicio.vł di

cunt᷑ miniſtri crudelitatꝭ ad interficiendũ

malefactoꝛes. r
Appellatio ſᷣm Aʒo.eſt a mĩoꝛe iudice ꝑ in
uocationẽ maioꝛis iudic pᷣtextu iniqtatꝭ
pme late ſnie reſciſſio.ff. de mino.lł.pᷣfecti.
Ppallire heretici q dam autoꝛ appelles
Pnceps fuit.qͥ creatoꝛẽ angelũ neſcio quẽ
gloꝛioſuz ſuꝑioꝛis dei faciẽs deũ leg ürł.
illum igneũ affirmãs q dixit xpᷣm nõ in ve
ritate deuʒ ſʒ hoĩem in fantaſia aparuiſſe
Apendirx.o.t.ðᷣꝛ mãſiuncula q̃ magne do/
mui adheret.ſ.que appendit᷑ parieti.nõ ha
bens tectũ diuiſum in duo latera. In ap
endicium.n.s.idem.
Niplauca vel appluda.f.t.ðꝛ ſoꝛbitiuncula
ex paleis facta circa quã pueri ſolebãt ap
laudere.vel applauda ðꝛ furfur.
Hpplũbatio eſt diuerſaꝝ materiaꝝ ↄſolida

tio.vt auri.argenti.plũbi.ſtanni ⁊c̃.et eaꝝ

materiaꝝ ↄiunctio ðꝛ applũbatura.
Apoſtus a.ũ.i.ꝑuerſus ⁊ ↄtrarius.
Ayppulſus pecoꝛis ad aquã. eſt ius adducẽ
di pecus vel gregem ad aquã font alieni.
vel riuum ad aquandiu.

Apꝛicus a.ũ.pe.ꝓ.i.iocũdus.amenꝰ.cali/
dus.delectabił.et ðꝛ ab aplis.eo ꝙ in illo
menſc ſit pulcerrimũ tempꝰ ex pductione
Hoꝝ. Iñ apꝛicitas.i.caloꝛ.iocunditas.vñ
Dꝛatius.Quicqͥd ſub terra eſt in apꝛicuʒ

fert etas.in aꝑtum.

Aplis mẽſis q dã. et ðꝛ q̃ſi aperilis.qꝛ tunc
terra aperitur ⁊ floꝛes germinat.vel ðꝛ ab

potheoſis.f.t.i. diuinatio vel ↄtemplatio

aphꝛodite qð eſt venꝰ.vñ aplis.iaphꝛodi
lis.vł q̃ſi aphꝛilis.i.venereꝰ.qꝛ ille menſis
dedicatꝰ eſt veneri.vel qꝛ in eo hʒ feſtum
ſuum.vel qꝛ in eo nata fſui.
Aptitudo.ſ.t.i. uenientia. Iñ aptitudina
rius a.ũ.qð ſignat aptitudinẽ ꝓpꝛietatj.vt
riſibilis. ?
Aptotus a.um.i.ſine caſu.ab a qð eſt ſine ?v
ptoſis caſus q̃ſi ſine caſu. Jũ aptota noia
incaſualia. vt frauig.
Aptꝰ a.ũ.nomẽ ⁊ nõ pꝑticipiũ.qꝛ ꝰbuma dᷓ
deſcẽdit nõ eſt in vſu.ſ.apiſcoꝛ.⁊ ideʒ c qd
abilis vel diſpoſitus. Iñ ineptꝰ.i.indiſpo
ſitus.⁊ ambo compaeaennntt.
Apulia.f.p.eſt puĩcia vbi ↄditũ eſt Bꝛun/
duſium. Inde apulus a. um. de apulia ex

Ert antc G

Aqua ðꝛ qſi equa. eſt em̃ plana in ſuꝑficie
Et eſtqddaʒ elementũ coꝛpoꝛeũ ſunplex
humidũ⁊ frigidũ. IJñ aqueus a.ũ.i.humi
dus vel in aqua exns. In aquula dimi.i.
pua aqua.
Aquagium.n.s.ðꝛ aqueductꝰ.ſ.cannalis
in quo ducitaqua.
Aqualiciũ.n.s.ðꝛ locꝰvel guttatoꝛiũ ꝑ qd
aqua foꝛas mittit᷑ ⁊ elicit᷑ a ꝓpꝛio galueo.
Aqualiculus.m.s.i.ventriculuſ. Un Per
ſius. Pinguis aqualiculus penſo ſexqui
Hanalts lis.⁊ Gᷓ le.i.ad aquam ꝑtinẽs. Et
ſubſtãtiue h̊ aquale eſt vas aquatile groſ/
ſum ⁊ latum. In Plautus.Date illi ſellã
vbi ſedeat ⁊ aquale cũ aqua. Iteʒ aquale

7,

etiam accipit᷑ p ventre groſſo.
Haqualiũ.n.s.ðꝛ ſũma ꝑs capitꝭ eo ꝙ pus
ſuſcipit aquã defluentẽ qᷓ; totũ coꝛpus.
Aquamanile.n.t.ðꝛ vas ſuper qð caditaq
qua abluunt᷑ digiti ſacerdotũ pꝰ ſumptio
nem coꝛꝑis xpᷣi.
Aquarij heretici
offerunt in calice ſacramenti. .
Aquariolus.m.s.ðꝛ ſeruꝰ meretric qͥ cre⸗
bꝛo fert aquam.
Aquariꝰ.m.s.p q̊dã ſigno celi.eo ꝙ tũc cũ
ſol eſt in eo.eſt abũdantia aquaꝝ. Itẽ aq̊/
rius ðᷣꝛ ſeruiẽs ꝗ poꝛtat aquam. J aqua
ria.i.ancilla queaquã defert.
Aquaticꝰ a.ũ.⁊ aquatilis lis.⁊ hoc le.i.ad
aquã ꝑtinens vel in aqua exñs.
Hquebibo.m.s.ðꝛ qͥ ſepe bibit aquã.et põt
declinari adiectine. . 5

ſüt dicti. eo aquã ſolaz

c de pꝛio loo.
Hqueductꝰẽ ius ducẽdi aquã ꝑ fundũ vel

agrũ alienũ ad irrigadũ agrũ meũ vł alte

rius iure uitutis ↄſtitute.

Aquehauſtꝰẽ ius hauriẽdi aquã poꝛtãdi

p agꝝ fũdũ ſeu pᷣdiũ alteriꝰrõne ſᷣuitutis.
Et differt ab aq̃ductu.qꝛ aq̃duct fit in fi
ſtuł ⁊ meatibo traneis.ſʒ aq̃hauſtꝰfit ꝑ aĩa

lia poꝛtãdo.vt.l.ſi pꝰ.S.j.⁊.ij.ff.de aq plu.

ar. vbi ðꝛ ꝙ nõ dz ille cui debet fuit?aque
ductꝰ lapidibo ſʒ fiſtulis oꝛdinare.qꝛ vſus

Dñi plus incõmodat.ff.de cõtrahẽ.emp.l.

ſi aqueductus.

Hqueuomꝰ pe.coꝛ.ðꝛ qͥ aquã vomit.⁊ põt

declinari adiectiue.

Aqla.epiceni.g.ẽ nomẽ auis obtinẽs bnci

patũ int᷑ alias aues. Et ðꝛ aqͥla ab acumi

ne oculoꝝ.qꝛ irreuerberato viſu ſolem in
ſpicit. Uñ. Nobilitas aqͥle pᷣcellitoẽ vola
tile celi.Sũma volãdo petit.⁊ pendẽs ae

re ſũmo. In liqͥdis piſcẽ ſpeculat᷑acumĩe
viſus. Iñ aqlꝰ a.ũ.qͥ naſuzʒ hʒ curuũ in ſũ

mitate vt aqͥle roſtꝝ.itẽ aqla ẽ ſignũ ĩ celo.

Aquilegia.f.p.eſt nomen herbe.

—

Aqliana ſtipulatio ẽ ꝓmiſſio q̃

nouat oẽ

cunq; cã illa mihi ꝓmittes aio nouandi.⁊

dicat pmitto.tũc ꝑ acceptilatiõʒ tollet᷑ ob

ligatio.inſti.qͥba mo.tol.obli.

Halo.f.t.ẽ vẽtꝰ qͥdã ſerenꝰ⁊ aqs ſtringẽs et
nubes diſſipãs.vide.S.in africꝰ. Un.Dic

aqͥlam volucrẽ. ventũ dicas adlonem.
Halus a.ũ.dicebãt antiqͥ ꝓ niger a.ũ. IJñ
aqleus a.ũ.i.niger vel fuſcus.

Haquoſus a.ũ.i.plenꝰ aq.et ꝓpꝛie locꝰ ðꝛ aqdᷓ
ſus.⁊ potio aquata. In aquoſitas.i.inun

dantia aquarum.
Ara pma lõga ſine aſpiratõe.i.altare.ſʒ pꝛi

ma bꝛeuis ⁊ cũ aſpiratiõe ẽ ſtabulũ poꝛco

rũ. UVñ. Eſt hara poꝛcoꝝ bꝛeuis ⁊ nõ ara
Arabarchꝰ dꝛ pnceps are vel vᷣtꝰ. deoꝝ.

Arabia.f.p.ẽ regio qdã.⁊ iterpᷣtat᷑ ſacra.qꝛ

regio illa thure abũdat. Hac greci ende/

mon nr̃i btãaʒz noĩiauer̃t.Eadẽ eſt noĩata ⁊
DSaba a fuio Chus q dict eſt Saba.
Arabicꝰ a.ũ.i.qꝗliqͥs ð tali regione.ſ.de ara
bia. Arabs idem. ”M
Arabici qͥdã heretici in arabia exoꝛti.dicẽ

tes aĩam cum coꝛꝑe moꝛi.⁊ in nouiſſimo

vtrunq; feſurgere.

5 *

Muednctile? via p quã aqna agitat ⁊ du

ctũ.vt ſic dicẽdo.qᷓcũq; mihi debes exq̃ᷓ

Arabilis lis. - Fle. ð: as eſt aptũ ꝛbonuz

gad arandũ.vt terra eſt arabilis. B

Aradij qͥdã pplłi ſunt.vide.o.ammoꝛreꝰ-.

Aram indecli.interpᷣtat᷑ electus.

Hranea. f.p. ðꝛ vᷣmicułfaciẽs telã ad capie
dũ muſcas.ab aere dictꝰeo ꝙ ĩ aera fila ge
rat. Ubł ðꝛ aranea ab aragne regina q̃ fuit

mutata a Pallade in araneã ſᷣm fabulas.
In h araneola.i.pua aranea. Iñ et᷑ h̊ ara
nus inuenit᷑⁊ araneꝰ a.ũ.i.ad araneazʒ ꝑti
nens. In h̊ araneolus.
Arapagatꝰa.ũ.ab area effoſſuſ. Uñ Plau

tus. Aurũ mihi intarapagatũ eff.
Araphis.f.t.ðꝛ domꝰ luſoꝝ vel aratoꝛum.

Aratellum.n.s.ðꝛ puũ aratruʒ.

Aratiũcula.f.p.ðꝛ foſſa ꝑua que inſtar ſul

ci aratur.
Aratoꝛculus.m.s.ðᷣꝛ puꝰ qaratoꝛ.
Aratoꝛiꝰa.ũ.ðᷣꝛ locus qͥ poteſt arari.
Aratrũ.n.s.ẽ inſtrm arãdi.Uñ in Auroꝛa

Noſtre carnis humũ cruc h aratro qua

ſi ſulcant.

Arbit᷑.m.s.ðꝛ reuelatoꝛ ↄſilioꝝ.vt in Sa/
luſtio. Pꝛocul arbitr oĩbo amod. Etiã eſt
idẽ q̊d teſt. vñ ĩ Geñ.Accidit ãt vt ioſeph
itraret domũ⁊ oꝑis q piã faceret abſq; ar
bitrꝭ. Uel ẽ idẽ ꝙ ↄpꝛomiſſariꝰ ł iudex.⁊ ẽ
ille qͥ ex cõpꝛomiſſo.i.ex ↄſenſu ꝑtiũ ⁊ ex li

tigantiũ electõe de cã ↄgnoſcit qͥ nullã hʒ
iuriſditõʒ ꝓpꝛiã ſeu d elegatã.ff.de arbi.l.j.

Sʒ elect ẽ a ꝑtibo diſcoꝛdãtibo ad eaꝝ litẽ
ſua ſnia dirimẽdã. Et eſt dꝛa int᷑ arbitrũ

arbitratoꝛẽ ⁊ amicabilẽ ppoſitoꝛẽ. Nã ar
bit᷑ ⁊ arbitratoꝛ pñt eligi cũ pena.ſʒ diffe/

rent. Nam arbuer ðꝛ iudexꝑ ↄſenſuʒ liti
gantiũ electꝰ qͥ iudicis ꝑtes ſuſcipit ⁊ finẽ

2ↄtrouerſiss ſua ſnĩa ſe pollicet impoſt ituꝝ
ff. ð arbi.l. ſi ð meis.S.recepiſſe. Eta ſnĩa

talis nõ põt appellari.ff. de arbi.l.diẽ pfer
Sʒ arbitratoꝛ ẽ in
ꝗᷣ cõpꝛomittũt tali foꝛma vt poſſit
ognoſcere ⁊ etiã iudicare alte ⁊ baſſe.ʒ
amicabił cõpoſitoꝛ eſt qͥ ſine pena tẽptat?

quẽ ali

exꝑitan litigatoꝛes patiant᷑ cõtrouerſiam

ſuo ↄſilio vł autoꝛitate diſcuti.S.qð ſi qs.
in pᷣall.l.ſi de meis.
Arbitriũ.n.s.ðꝛ libera volũtas vel ptãs q̃ᷓ

—

q ſpõte bona vel mala appetere põt. Iteʒ
arbitriũ eſt actꝰ certaꝝ ꝑſonaꝝ exequẽtiũ
cõpꝛomiſſum ſᷣm Aʒo.

Arboꝛ vel arbos ſᷣm Iſido.ðꝛ ab aruis.qꝛ
terre fixis radiciba adheret.ł ðꝛ ab herba
eceo ꝙ ad modũ herbaꝝ pullulet naſcendo

du
ſon
bi
ge
.
fenn

us
cuimn
Rwo
Abe
bo

An

Pon
di
ni
N

lei
hot
n⸗
fan
lite
ſtino

„
2

Sꝛlus ei iacto ſemĩe herba oꝛit᷑ dehĩc cõ pus idẽ eſt ꝙ figura.⁊ archos pᷣncepſ.⁊ pᷣt
n. fota ſurgit in arboꝛẽ. dehic in puo tpeher poni adiectiue. Uñ archetypꝰ mudus. ðꝛ
ns bã quã videras arbuſtũ ſuſpicꝭ. Et arbos ncalis fian ſenſibilis mũdi.
Kahi ꝓpꝛie ðꝛ ð fructifera. arboꝛ vo de nõ fructi rchia chie. f. p.ðꝛ pncipatꝰ. HJ
nſg. ſera ⁊ ſterili.Et ẽ arbos.g.f.cũ ſit mr ꝓpꝛij Archiat.m.s. ðꝛ ab archos et ater. i. niger
naͤfin fetus.Et no.qꝙ noia arbon ſr. g. f. qꝛ nataz qſipnceps nigroꝝ.ſ.diabolus. S
bule matrx in ſuis fructibo imitant᷑vt pirꝰ⁊ vl/ Rrcpicancalatl me ſupᷣmꝰcãcellartꝰ
hon mus. Hec em̃ eſt q̃ſi obſtetrix puerpera?z rchicoquꝰ.m.s.ðꝛ pnceps coquo-.
chzpti bacchi. Uñ oleaſter eſt. g. m. qꝛ nõ ↄcipit. Archidiaconꝰ.m.s.ðꝛ pnceps diaconoꝛn.
. cum ſi ꝓpꝛium ſue gentꝭ ↄcipꝑe.i.oliuaruz. Iñn archidiaconat'us. ui.dignitas vł offt
n J Tro pomis vo ſunt ge. neau. cium archidiaconi. “
. Arboꝛetum ti. locus vbi arboꝛes creſcũt. chiepᷣs.m.S. ðꝛ pnceps epoꝝ. Jñß275
Norun. Arboꝛeus a.um.⁊ arboꝛinꝰ a.um.ſ.idẽ de archiepalis.⁊ h̊ le.⁊ archiepᷣatus us.ui.et
arboꝛe exiſtens. archiepiſcopium. J
Hſtarſul Arbuncula. f. p. dimi.i.pua arboꝛ. Archigallus.m.s.ðꝛ pnceps galloꝝ.ſ.ilo
Irbuſtula.f.p.dimi.idem.— rum ſacerdotum.
Arbuſtũ.n. S.ðꝛ locꝰ vbi creſcũt arboꝛes ? Archigenes pe. coꝛ. ðꝛ bncipalis medicꝰ qͥ
6 ꝓ ipſis qñq; ponit᷑et pᷣcipue nouellis. optime ſcit mederi geneſi.inaturc.
Aurong Arbnſtũ etiã ðꝛ qũq; arboꝛ nouella ⁊ tene Archigraphꝰ.vide.ð.antigraphꝰ.
noc ra in qᷓ inſertio qn q; fieri põt.⁊ ðꝛ arbuſtũ Archileuita te.ðꝛ pnceps leuitan.
„5fs‚⸗ qſi arboꝝ ſtatio vel haſlta. Archilogꝰ.m.s.ðꝛ pnceps vl pmnꝰ in mo
tinO Arca ð ab arceo es. qꝛ arcet ⁊ phibet viſũ ne. In archilogiũ ðꝛ hncipiũ ſmonis.
Etiͤck Itẽ arca teſtalñti ðꝛ teſtificatio. Exo.xxv Archimandrita.m. p. ðꝛ paſtoꝛ omg. Een
tiolenb id ẽ ſcriniũ in ꝗͥ poſita ẽ teſtificatio.i.tabu/ trãſlationẽ põt dici epᷣs vel archieps. qᷣ eſt .
bſcger le in qby ſcriptu eratteſtm̃.tũ queq; ibire paſtoꝛ ſpualin ouiũ.vl ſupᷣm paſtoꝛ.ſ.
gerre poſita pñt dici teſtamẽta Uñ in pᷣdicta ar xpᷣus q eſt ſũmꝰ paſto.
ircii ca poſita erat vꝛna aurea plena mana ĩte Archipirata.m.p.ð pnceps pirataꝝn·
lliß, ſtiticatõz ꝙ panẽ dedit eis de celo. Tabu Archipota te.pe. p.i. magnꝰ potatoꝛ. et ðꝛ
tbili. lejiĩ teſtificatõʒ ꝙ legẽ natalẽ ſopitã ĩ coꝛdi ab archos ⁊ poto.q̃ſi pnceps potatoꝝn.
arlit hetiã ſuſcitarẽt iſ⸗ cpto. TUlirga aaron ite Archipſt. byt. m. 8. 82 Pnceps pᷣſbvteroꝝ. vl
Pbüri ſtimoniũ qð dixert. Oĩa qᷓ dixit ds faci qꝗ ſuꝑ clericos aliq eccłia hʒ aliquã iuriſ-
fiar emꝰ. Uñ tres arce fuerüt in trib⸗ ttibo. vñ ditionẽ eccłiaſticam ᷣm ↄſuetudineʒ loci
dife⸗ Tepoꝛibo tres eſſe trib ↄgnouim arcas Inge archipꝛel byteratus us.ui.talis di /
ſile Pꝛima noe. Moyſi fuitaltera. tertia xi. Initngs. „ “l
fne Lignen pma. ſ. ecũda metallica.tertia neu rchiſynagog .m. s. bnceps ſynagoge.
giun truʒ.Octo poꝛ. tria poſterioꝛ tulit. altera Archiſteriii.n. 8.82 monaſteriũ.ab archos
taſtn ſolum. Aege carẽs.ſub lege manẽs.a lege ⁊ ſterion.qð ẽ ſtatio.qſi pncipal.i.ſpũalis
in ſoluta. Hac pelag'. pãc moyſes. hãc ſpus ſtatio. vel qꝛ regulis ⁊ diſciplinis arcetur
R almus. In H arcariꝰ ðꝛ ꝗͥ facit arcas vł à Architectoꝛ. m. t. qᷣ facit tecta.vl ðꝛ pnci
on cuſtodit. vł ð ille qͥ ſuſcipit auꝝ⁊ argẽtuz palis artifer q; pᷣeſt edificijs ↄſtruendis.qᷣ
npoln publicũ a poſſeſſionibo.ᷣm Accur.in glo. etiã ðꝛ architectꝰ. In h architectura.talii
eG. C. de pon.l. .li. x. Uel põt dici adiectiue pncipalis tectura. Un.Arxtificuʒ pnceps
ſcunt arcariya. i. q ptinet ad arcã bad arcariũ architectoꝛ dicet eſſe.
gun Arcanus a.um.i.ſecretus.a.um.a quo ce/ Architriclinus.m.s.ðꝛ pꝛinceps triclinij.
ſics. teri arcent. Aam tricliniũ eſt dom trina ſeſſione con
Arcas..t.eſt nomen gentile.⁊ ðꝛ aliqͥs v? niuantiũ oꝛdinata ſᷣm Hug. Papᷣ.vᷣo dic
ptish aliqua de arcadia. Architriclinus ð maioꝛ domus vel i do
,; Archãgelꝰ.m.s.ðꝛ pnceps ãgeloꝝ.vt Ga/ mo pᷣnceps triũ lectoꝝ.qꝛ in lectꝭ antiqui
qudn bꝛiel. ðꝛ ab archos qð ẽ pnceps ⁊ ãgelꝰ. ſolebant comedere. Nam clinos vel cline
2 eſt vnꝰ angelꝰ de oꝛdie ſupᷣmo.i.ſummꝰ grece lectus ðꝛ.
ns: nũciꝰ. Uñ. Nuũciꝰ angelꝰ eſt. archãgel? eſt Arcobaliſta.eſt genꝰ baliſte.
het ſibi pnceps. In archangelicus a.um. Archoniũ.n.s.ðꝛ aceruns manipuloꝛum
o Archetypꝰ.f. p.ðꝛ pnceps figuraꝝ. Tlaz ty vel aliarum rerrunm. * H

Archontiani heretici. ab archontio appel/
lati.q vniuerſitatẽ quã deꝰ ↄdidit oꝑa an

geloꝝ defendunt.
Archos grece latine ðꝛ pnceps.
Arcicula.f.p.pe.coꝛ.ꝑua arx ſiue rupes.

rcipotẽs.o.t.oponit᷑ ab arcꝰ⁊ potẽs. Itẽ

arcꝰetiã ↄponit᷑ cũ tenẽs.vt arcitenẽs.vel
arquitenẽs ſᷣm antiq̊s qͥ dicebãt arquꝰ p
arcus.i.arcũ tenens.
Arcippus.m.s.eſt ꝓpꝛiũ nomen viri.

Arcites tis.ðᷣꝛ ſagittariꝰ cũ arcu eqͥta ns et

ſagittãs.ſicut thurci ⁊ thꝛaci. Uel pᷣt ſcri/
bipꝑ q.moꝛe antiqͥꝝ.qͥ dicebãt arquꝰ ꝓ ar/
cus.⁊ tũc ðꝛ arquitees.
Arciuũ.n.s.pe.coꝛ.ðꝛ libꝛariũ vł armariũ
Arcticꝰ.m.s.ðᷣꝛ polꝰ iuxta arctũ.⁊ etiã cir
culus includẽs illã qͥ ⁊ ſeptentrio ðꝛ.

Arctophilax ðʒꝛ ſtella ſituata vᷣſus ſeptẽtri

onẽ circa vꝛſam minoꝛc.⁊ ðꝛ ab arctos.i.

vꝛſa.⁊ philaxe fᷣuare.vl philos.i.amoꝛ.qi
ſeruãs vel amãs vꝛſam.qꝛ eã ſemꝑ ſequit

vel eſt minoꝛ vꝛſa.vel ẽ aliud ſignũ arctu
rus qð dicũt boetes.
Arcturꝰ.m.s.ð⁊ ↄſtellatio q̃dã in celo que

etiã plauſtrũ cũ ſeptẽ ſtellis ðꝛ.⁊ ðꝛ ab ar/

dẽdo.eo ꝙ ſꝑ ardeat iuxta polũ arcticũ et

nunq; occidit. vel ab arctos qð eſt maioꝛ

vꝛſa. Eſt em̃ circa maioꝛem vꝛſam.
Arctꝰ cti. vel arctos grece.i.vꝛſa.ſ.p illo ſi/

gno celeſti. vel eſt ſeptentrio.qꝛ ex ſeptem

ſtellis ↄſtat.
Arcubiꝰ.m.s.ð⁊ ille qͥ cubat in arce.
Arcula.f.p.i.pua arca. Jñ arculariꝰ qͥ fa/
cit vel cuſtodit arcos. M
Arculus.m.s.dimi.i.puus arcus.
Arcꝰ us.ui.hñs u.añ bo ĩ dtõ ⁊ abltõ płibs.

eſt inſtrm ſagittandi q̃tela iaciunt᷑. Juxta

illud. Tolle arma tua ſcutũ pharetram et
arcũ.Et trãſſumit᷑ ad ſignificãdũ teſtudi
nẽ ſeu ꝑtẽ pon ĩcuruata Juxta illð. Sa
xeꝰingẽti quã pons ↄplectit᷑ arcu.Tertio
trãſſumit᷑ ſignificare minas ł hoĩeʒ minã
tem. Juxta illð. Nõ ſꝑ pereat cuiq; mina/
bit᷑ arcu. Quarto ſigt circulũ iris.vt Po/
naã arcũ meũ ĩ nubibo celi. Quito ſigt cur
uã pꝑtẽ circuli.i.ſemicirculũ. Sexto ðꝛ pli
catura ſiẽ dicimꝰ qͥnternꝰ habʒ qͥnq; arcꝰ.
Deptio ðᷣꝛ iduſtria ſagittãdi.Uñ iplan/
ctu dauid ſuꝑ ſaul ⁊ ionathã dicit Beda.
Et pcepit dauid vt docerẽt filios iuda ar
rdea.f.p.ðꝛ q dam cũ.i.pitiã ſagittãdi.
auis volans ĩ ſublimibo.⁊ ðꝛ ab arduꝰ.qꝛ
volando petit ardua.ſ.aerem.

7
7

Ardelio.m.it.i.leccatoꝛ qͥ ardẽs ẽ ĩ leccaci/
tate.Et tal q ſic viuit ⁊ vagat᷑ ſoꝛtit᷑ diuer
ſa noĩia. Uñn.Hiſtrio ł palpo mimꝰ vel ge
ſticulatoꝛ.Et epulo vł ardelio ꝑaſitꝰ ſcur

. . . 8 „

ra leccato. .

Arduẽna ne.q̃dã ſilua.qꝛ eꝰ ligna ſt ardua
Arduꝰa.ũ.i.excelſuſ.ſtrenuꝰ.ab ardeo p cu

pio.qꝛ talis deſiderat cuʒ ardoꝛe ſublimi

dua ⁊ magna. Iñ hec arduitas.

tates honorꝭ. vel ðꝛ arduꝰ.qꝛ expedit ar/

Area.f.p.ẽ locꝰaptꝰ ad excutiendũ frum̃ta
vł ðꝛ tabulaꝝ eqlitas.łponit᷑ p domꝰ lati
tudie.vl/ ꝓ mari.qꝛ latũ ⁊ ſpacioſum ẽ. In

areola.i.pua area vł viridariũ vl hoꝛtulꝰ
vbi nutriũt᷑ arboꝛes bone ⁊ herbe vᷣtuoſe.

Areficiꝰ ðꝛ demoniacꝰ ła demõe poſſeſſꝰ.

Vnñ areficij dicunt᷑ a demone poſſeſſi.
Arelatũ pe.p.eſt vꝛbs gallie.

Arena.f.p.ẽ młtitudo lapidũ ſm planicie.

In arenula. In arenoſus a.ũ.i.plenꝰ are

na. In arenariꝰ a.ũ.idẽ.vel qð fit ð arena
In arenariũ.i.locꝰ plenꝰ arenis.et ðꝛ ab

greo es.vel ab aro aras.ꝑ ↄtrarium.

Hrenatoꝛes dicũt᷑qͥ ĩ arenis deiecta ⁊ col/
lapſa ſolẽt extrahere.⁊ dicũt᷑ humiles ꝑſo

ne. vt. C. de inceſtu. nup.l.humilem.

Arenga ẽapta ⁊ ↄcoꝛs vᷣboꝛũ ſnia q̃ ponit

ſalutatõz ĩ puilegijs arduoꝝ negocioꝝ
reologus.m.s.ðꝛ vᷣtuoſus ⁊ potẽs in ſer
mone.⁊ ðꝛ ab ares.i.vᷣtꝰ.⁊ logꝰ ſᷣmo.

Hreopag. ðꝛ ab arioth qð ẽ mars.⁊ pagꝰ
villa vel vic?.qᷓ̃ſi vicꝰ martʒj.qꝛ ille erat vi
cus athenis in q̊ erat templũ mart.vel vt

alij dicũt ðꝛ ab ares qð ẽ vᷣtꝰ.⁊ pagꝰ qð ẽ
villa.i.villa vᷣtutꝭ.ſ.vicꝰathenis vbi ſtude

bant phi. Vioreope ita.i.pnceps ł mgr

illiꝰ ville. Uñ dioniſiꝰ ðꝛ areopagita fm
Hug. Tel Nionagcuri erat atheniẽſiũ
vbi erat iudices.

gite athenienſium curiales vel pncipales
vt vult Papias.
Ares vel arete grece ðꝛ vᷣtus latine.

Areſponſis indecli.ð qͥ dat rñſa pncipis.

vide.S. acõmentariis.
Arfaxat interpᷣtat᷑ depopulatio.
Argẽtar.m.s.ðꝛ aurifaber vel qͥ de argẽ/

to oꝑat᷑. qͥ cuſtodit argẽtũ.Eſt aũt argẽ/

tũ metallũ qddam ſiłe ſtanno. Iñ argẽta
tus a.ũ.i.argẽto ſuꝑinductꝰ. In argenteꝰ
a. um.i.de argẽto exñs. Iñ argẽteolꝰ.a.ũ.
id eſt aliqᷓntulum argenteaues.
Argæetifodina.F.p.ðꝛ locꝰvbi foditargetũ.

bi erat in⸗ Hã ares vᷣtus pagꝰ villa
qꝛ ibitota vᷣtus ciuita erat. Un areopa/

ce

enle
aluo⸗
oſen⸗
gurif
lich
vef
loc

V

Gan
Hur
iinie
ſoiun
utn
Guta
cen
glint
bepr
haktr
ſge
d

t

mi

tin
A
hor
an
ſoer
gtes
cuitn
liwi
ſotth

die

kalv
tan
tose
diee
Ai
Mg
Pon
tnn.:
Men
Kiene
gupe
Fin
ie
Nn
locen
Neon
hoſee
gengf

cccnci⸗
dinen
Vl ſe
ſeſar

kenin
copa
nblin
ditar/

fuinta
molari
ne
oꝛrtul?
moſe.
dſeſſ.
ſi.

anici.
oae.

1deren
ör⸗

n.
ntcob
llespho
n.
ſponit
oco;
inſer

.
ꝛpag⸗
eratvi
velyt
vqe
iſtude⸗
lmgr
ufn
veneſiu
G'nla
reope⸗
cpnis

dennce,
itangi
ſunch
enr
0.

ngen.

AA*

Argetificina ðꝛ foꝛnaxargeri ł locꝰ vbiar

gẽtũ cudit᷑pᷣꝑat᷑.purgat᷑ ⁊ foꝛ mat᷑ ĩ vaſa

—

Alia oꝛnamẽta. Itẽ ola noia metalloꝝ pñt
ſe foꝛmare nola ðᷣſinẽtia ĩ cina ł! dina.vt
aurificina⁊ aurifodina.⁊ cũ minãt᷑ ĩ cina

tũc ſiãẽnt locũ vbi tale metallũ cudit᷑.fũdit᷑

vel foꝛmat᷑. Sʒ qñ tminãt᷑ in dina.ſignãt

locũ vbi tale metallũ fodit᷑ ⁊ pᷣmo inuenit
Vñ Cinasvl dinas dãt exſe q̃q; metalla
Sicut ferrifodinas vel q̊ʒ ferrificinas.

Argẽtina nomẽ ciuitatꝭ germanie. ab argẽ

tin.i. cãdoꝛ. qꝛ p ceterꝭ ciuitatibo ĩ ilt ꝑtiby
ĩ diuitijs ⁊ honoꝛibo cãdet.vel ðꝛ qſi argeẽ
tea tina. ſic ab argẽto appellata.qꝛ olim ibi

—

erat argẽtũ q̊d ducebat᷑ad romã.ł qꝛ olizʒ

argetũ ibi uabat᷑ romanis. Naʒ romani
oꝛbi pᷣdominãtes oꝛdiabãt ĩ q̃li/
bet puĩcia certũ locũ ĩ q colligebat᷑ ⁊ ᷣua/

4 7

olim toti

bat᷑ tributũ ⁊ cẽſꝰ eoꝝ.⁊ ſic tributũ qͥd col
ligebat᷑i illa puĩcia uabat᷑ĩ argẽtina. Uł

Zꝛ argẽtina ab argẽto qð ibidẽ in vicinis

mõtibo fodit᷑ ⁊ reꝑit᷑. Itẽ argẽtina tria no

mina bʒ ĩ alemanico.qꝛ añ natiuitatẽ dñi
⁊ poſtea pluriboãniſ vocabat᷑ argẽtina q̃ſi
tina argẽti. Deide circa ãnos dñi.cccc.lj.
Attcila rex hunoꝝ.i.vngaroꝝ paganꝰ ĩfa
uoꝛẽ ſuoꝝ vdoloꝝ.q̃ſi oẽs ciuitateſ xpᷣiani
tatꝭ depopulatꝰẽ ad renũ vſq; ꝑueniẽs cũ

ſuo exercitu coloniã obſedit.ibiq; vndeci

milia ?ginũ trucidauit. Ac int cetas ciui/
tates reni etiã argẽtinꝗ populãdo Pipſaã
ciuitatẽ cũ ĩcẽdio ⁊ ðſtructõe magnã ſtra

tã ⁊ viã fecẽ. Uñ argetina pᷣmũ nomẽ ꝑdẽs

ſoꝛtita ẽ nomẽ.vuł.ſtraſbꝛuch.ſicẽ hodier

na die ĩ clypeo ⁊ pãnerio ipſoꝝ rubea pla

tea ł via traſit ꝑ cãpũ albũ.Deide pꝰ aliq̃

tꝑa argẽtinẽſes viribo ciuitatẽ ſuã reꝑan/
tes. cã euphonie mutauer̃t bꝛuch ĩ burch

dicentes Dtrafburch. ſicut mõ appellat.
Argi.m.g.⁊ in płi nomen locieſt.

Argiletũ.pe.pꝓ.locus ĩ q̊ͥ occiſus eſtargus
Poſſunt etiã eſſe due dictões.⁊ tũc argile

tum.i.moꝛs argi.

Argilla. f. p.eſt terra tenax et hũida vñ fiũt
lateres.ab argos vel argis ciuitate grecie
qꝛ apud grecos pᷣmũ exea facta ſunt vaſa

Iñ argilloſus.i.plenꝰ argilla.Iñ argilla
toꝛ. .oꝑans in argilla.
Argyrꝰolim dicebat᷑ denariꝰ.et ðꝛ ab argẽ

to. qꝛ maxime moneta de argẽto ſolet fieri
Itẽ argyra eſt qꝗdam inſula i medio occea

no.fecuda argento.vt dicat᷑ habere ſuꝑfi/

ciem argenteam.

Argut a.ũ.qñn ẽ

Argyſteria dicunt᷑ ſtationes nundinaruʒ.
Argonauta ðꝛ ab argos qð ẽ ma nauis?

nauta. Et dicũt᷑ argonaute oes illi qͥ ĩ illa
naue ierũt p aureo vellere. Jñ argonauti
cus a.ũ.poſſeſ. Jñ h argonautica ce.⁊ eſt
liber ↄpoſitꝰab appollonio de argonaut.
Argos nomẽè ciuita in grecia vbi olim vi
guit ſtudiũ.Et in ſingulari ẽ ge.neu.inde

cli. ſed in płi ge.maſ.⁊ declinat᷑ argi.oꝛuʒ.

Vnñ dictiſunt argi ab argo r˙ge.
Argumentũ.n.s.ðꝛ trin modis. Nã ðꝛ ar
gumetũ res ficta q tũ fieri potuit.vt come
die Theretij.Dicit᷑ etiã ꝑuũ opꝰpᷣmiſſum
in q̊ tota materia ſubſeqni oꝑis pᷣlibat᷑.
Et ðꝛ argumẽtũ.i.callide iuentũ.D⁊ẽ etiã
argum̃tũ rei dubie pbamẽtũ. Iñ argumẽ
toſus a.ũ.i.plenꝰargumẽtcꝭ.⁊ qñq; ðꝛ expe
ditꝰ. Iñ argumẽtatoꝛ.trix.tio.Et ðꝛ argu
mẽtatio argute mẽtꝭ oꝛo m Hug. Papᷣ.
vo dicit. Argumẽtũ argute iuentũ d rei
dubie facit fideʒ. Argumentũ ꝓbatio.vel
bꝛeuis oꝛo.vel fabula veriſil is.vel inſtru
mentum mechanicum.
Argumẽtũ ðᷣꝛ eo ꝙ argnat mẽtẽ Arguit ãt
tanq; ignarã vt intra ſe de ignoꝛãtia ↄfun
dat᷑.⁊ derelicto mẽdacio vᷣitatẽ deuote ſeq̃
tur. Argumẽtũ eipſe a ſnia ꝗᷓ fidẽ pᷣſtat.Ar
gumẽtatio eſt ipſiꝰſnie ꝑ oꝛonẽ explicatio
cuiꝰ due ſt᷑ ſpẽs.ſyllogiſmꝰ ⁊ inductio.ſed
ſyllogiſmo enthymema ⁊ inductioni ſup/
oni᷑ exemplum.
Arge⸗ m. S.ðꝛ paſtoꝛ qdaʒ qͥ fabuloſe legit
habuiſſe centũ oculoſ. Itẽ argꝰ idẽ eſt qd
cautꝰ ⁊ trãſumptiue ðꝛ hõ ꝓuidus qͥ hinc
inde reſpicit ↄſiderãdo illud q̊d eueniat.⁊
illud qd ſeqͥt.vł argꝰ ðꝛ piger vł vagꝰ. Iñ
argia.i.pigricia.Argꝰetiã ðꝛ qdã mõs aqͥ
vel a factoꝛe dicta eſt ma nauus.

Argutia.f.p.i.calliditas.vᷣſutia. dißtitudo

7

Dʒ argutie vt dicit Papᷣ.ſunt documen
toꝝ expimenta.
noms tria ſignificat. Haʒ
argutũ.i.bꝛeue vt argutũ caput. Et argu
tum.i.ſonoꝝ.vt argutũ oꝛganũ. Et argu/
tũ.i.callidũ.vt argutũ aĩal.vñ.Eſt bꝛeuis
argutꝰ. callid'atq; ſonoꝛꝰ. Papᷣ. vo dicit
Argutꝰẽ qͥ cito argumẽtũ iuenit.vꝛbanꝰ ĩ
loquẽdo.i.aſtutꝰ. tẽ argut ꝑticipiũ.i.cõ
uict. accuſatꝰ.rephenſus.ↄſtrictus.
Aridus a.iũ.i.ſiccꝰ.⁊ ðꝛ ab areo. In aridi/
tas.i.ſiccitas. Itẽ tra ðꝛ arida.qꝛ eiꝰnatu
ralis ꝓpꝛietas ẽ ſiccitas.Geñ.j.Appellauit
qᷓ; aridam terram. M

—

riel hebꝛaicũ eſt.⁊ em Remigiũ ĩterpᷣtat
leo deꝰ. vel leo dei.⁊ ponit᷑ qñq; ꝓ viro foꝛ

ti.vt.j. Paral.xj. Ipſe ꝑcuſſit duos ariel

moab.i.duos viros foꝛtes ad modũ leõis
Dñq; ponit᷑ p hierlm.Eſa.xxix. Ue ariel

ariel. Et ðꝛ bis ariel ꝓpt᷑ templũ ⁊ altare.

Ponit᷑ etiã ꝓ altari.vn Eʒech.xliij. Ipſe

ariel qttuoꝛ cubitoꝝ. Uñ.Hierlm ſignifi
cat ariel ſignificatq; leonem.

Aries ðꝛ veruex nõ craſtatꝰ.⁊ ſᷣm Iſið.ðꝛ
ab ara.qꝛ pmo in ara ĩmolatꝰ eſt aries.vñ

Virgił. Aries mactat᷑ ad aras. vel ðꝛ ab
areos.i.a mare. Uñ etiã in grege maſculi
mares vocãt᷑.vl ðꝛ ab ares.i.vᷣtꝰ.eo q; ma
ioꝛis vᷣtutꝭ ſit ĩ grege. Eſt etiã inſtr̃m belli
cum qͥ muri q̃tiunt᷑.qꝛ ĩpugnat muꝝ ĩ mo
dũ arietũ ipugnãtiũ.vel qꝛ fit in ſũmo cũ
coꝛnib ad ſił itudinẽ arietꝭ. Itẽ aries etiã
ẽ ̊ddã ſignũ ĩ celo. Un.Eſt aries veruex
ſignũ ł machina belli. Credit᷑ex ares ari/
es natꝰvlł ab ara. Iñ arietulꝰ.i.puꝰ aries.
In ⁊ arietinꝰ a.ũ.i.de ariete exñs.

Arillum.n.s.ðꝛ granũ int᷑ folliculos vue.
Arillatoꝛ grecũ eſt ⁊ nõ hʒ deriuatõeʒ apð
nos.ſʒ expõit᷑ p mercatoꝛe.vtʒ in coꝛnuto
Arimaſpi.i.hoies vnũ oculũ hñtes.bellũ
gerũt cũ griphibo aĩalibo terribilib et ſibi

ſmaragdos lapides pᷣcioſiſſimos auferũt

Nã ſᷣʒ Remigiũ pᷣcioſiſſimi ſmaragdinei

lapides reꝑiut᷑ in ſcythia regiõe defti q̊s
tfñ cuſtodiunt griphes aialia q̃dã tribilia

⁊ foꝛtioꝛa q̃ coꝛpꝰ hñt leoninũ.pedes ãt ?

roſtꝝ ⁊ alas vt aqla. Ideoq; ꝑ trã currũt
vt leones.ꝑ aera volãt vt aueſ.Que beſtie
cuſtodiũt ipſaʒ deſ̃ti regionẽ. ⁊ fᷣuãt ipᷣos
lapides.nõ ꝙ ipſe ĩ ſuã eos ↄuertãtvtilita
tẽ ſʒ hoĩb ipſos auferũt.cũ qbo arimaſpi
hoĩes vnũ oculũ hũtes bellũ gerũt.ipſoſ/
q; lapides auferũt eis. Et dicũt᷑ arimaſpi

ab ares qð eſt vᷣtuſ.⁊ aſpicio qð eſt vᷣtuoſe

aſpiciẽtes.lʒ tĩ vnũ oculuʒ habeãt.vidẽt
tñ vᷣtuoſe ⁊ acute.
Ariobłꝰ. m. s. ð ab ara.⁊ eſt diuinatoꝛ qͥ cir
ca ꝗaras vdo loꝝ nepharias pᷣces emittit.⁊

funeſta ſacrificia offert. Un.Ariolus va/

tes vel diuinatoꝛ ab ara. .
Ariolatheſis eſt fictio ariolãdi vl ſacrificã

di.⁊ ðꝛ ab ara ⁊ theſis poſitio.vł ðꝛ fictio

uefir in i a aliziinmolandis. H
Ariſta.f.p.i.ſpica.vel ſpicula ſpice ⁊ piſciũ
In ariſtella.i.ꝑua ariſta. In ariſtatꝰ a.ũ.
id eſt plenꝰ ariſtꝭ.ſicut dicimꝰpiſces ariſta
tos qͥ hñsplures ariſas.

Ariſtoferũ.n. s:ðꝛ vas ad potꝰ? pꝛãdia de
ferẽda ruſtiq in agros aptũ.⁊ ðꝛ ab areo.
õↄꝛiũ.eo ꝙ nõ ſit aridũ.qꝛ oꝑarij ſp indi/

gent vt vinũ vel aq ſit in eo q̃ vtant᷑ vel ðꝛ
vas vbi reliquie ciboꝝ reponunt᷑.

Ariſtoteles.m.t.ſuit qdã ph̊s dict ab ares

vt. qꝛ ᷣtuoſus fuit vᷣtute acqͥſita.

Arithmetica ðꝛ ab ares.i.vᷣtus ⁊ rithmon
numerꝰ.q̃ſi ſcia tractãs ðᷣ vᷣtute numeroꝝ
Arma oꝝ.dicunt᷑ ab armꝰ.qꝛ eũ tegunt.vł

qꝛ armis.i.bꝛachijs exercent᷑ Et dicũt᷑ar

ma generalr oĩm geneꝝ tela. ſʒ tñ ꝓpꝛie ar/
ma qbo defendimur.⁊ tela quib opugna
mus ⁊ que mittimꝰ. Jñ armatiuncula.i.
Bua armatoτVvæu.,,.
rmabilis.9.t.⁊ h̊ le.quod facile eſtad arx

mandum.

Armamẽtaꝛiolũ.n.s.i.puũ armamẽtarin

Hrmamẽtariũ.n.s.ðꝛ locus vbi arma ⁊ te
la ponunf.

Armamæẽtũ locꝰ vbi arma ponũt᷑.vł arma

.

menta ſunt firmamẽta nauium.
Armariũ.n.s.eſt locus vbi arma reponũt᷑
Differt tñ ab armẽtario.qꝛ armentariũ eſt
locꝰvbi tela?⁊ arma ponũt᷑.armariũ vᷣo ðꝛ

generalr locus vbi inſtr̃a ⁊ arma cuiuſcũ

qʒ art reponunt᷑.qꝛ cuiuſlibet artꝭ ſũt ſua
arma.vt clericoꝝ arma ſunt libꝛi.nautaꝝ
vela.remi.funes.femĩaꝝ.fuſi.coli ⁊ hmõi.
Frequent᷑tũ nũc armariũ ſpecialiter di/
cimꝰ libꝛoꝝ.

Armatura.f.p.eſt pparatio oim armoꝛum

ad bellum.

Armelauſa.fe.p.eſt veſtꝭ añ et retro diuiſa

ꝗꝑta.in armis tñ clauſa.⁊ ðꝛ qſi armi clau
ſa. ablata c. ⁊ eſt ſclauina.

Armelꝰ.m.sS.ſᷣm Rabanũ eſt veſtꝭ hũeros

tm tegẽes.ſicut ſcapulare monachoꝝ.

Armelũ.n.s.ðꝛ vas ſanctoꝝ vel victimaꝝ
Armeluſtriꝰ ðꝛ locꝰmetuẽdꝰ q ab armatis

ſepe iltuſtrat᷑.vel ðꝛ ludus cũ armis factꝰ
ab armis ⁊ luſtro ꝓ circũdo.

Armenia.f.p.ðꝛ aſie puincia.

—

Hrmentũ ſᷣm Hug.ðꝛ ↄgregatio maioꝛũ

aĩialiũ q̃ ſt apta ad arandũ.vt eqͥ ⁊ boues.
Iñn armẽtariũ ⁊ idẽ eſt qð armẽtũ. Papᷣ.
vo dicit Armẽtariũ ẽ locꝰ vbi armẽta ſũt.
In armentariꝰ.⁊ eſt cuſtos armẽtoꝝ. Jñ
armęetariolũ.i.ꝑuũ armentũ. Et ðꝛ armẽ
tuʒ q̃ſi aramentũ.vel ðꝛ ab arma.eo coꝛ

nibo ſit armatum.Et differt a grege.qꝛ ar

1 7

mentum ꝓpꝛie eſt de maioꝛibo. grex de be⸗/
ſtijs minoꝛibo. —

ſclenn

erco
taror

Ct
noi⸗
Aullt
nit
Mnh⸗
disge⸗
Arno
wos
Brm
bied
e
ninä
len
or
ninor
ſauis,
dlcſc
ſüere

vrEo

mio.
Men
lee

umg
Amin
Arnig
Mnn⸗
Con.
goſt
ſogt
Nuag
teyng
cepar
fetpn
Dfn
gliälo
reth
Hisſ⸗
monm
Mhnet
d

NKuarma

reponit
mmnück
fod:
cuiuſci
ſütſua
nautax
hmöti.
terdi⸗

orum

diniſa
nichau

—

hüeros
o.
ctimer
rmans
ioſac⸗

mioꝛi
boucs.
Paß.
auſut.
J
anme
q
76
nele⸗

Armigata dicũtfoꝛgana adarmũ ligata vt
poſita. vel m q́̃ſdam ð genꝰoꝛgani qd ſo

nat cũ aqua ⁊ ſine aqua nihil ſonat.
Armiger a.ũ.pe.coꝛ.i.q arma gerit. Et re

perit᷑ ſubſtãtiue ĩ älibet genere. vt h armi/

ger p ſcutifero. hͥ armigera p ſcutifera.
Armillꝰmouet᷑ voce ⁊ nõ ſignificatõe. Nã
armillꝰeſt dimi.ab armꝰ.i.puꝰ humerus.
Armilla ðꝛ toꝛques.bꝛachiale.dextroche/
riũ.et ſt pꝛie viroꝝ ab armoꝝ vᷣtute colla
te victoꝛie cã.q̃ olim virile dicebãt᷑. Eedẽ
⁊ circuli.vł qꝛ in armis.i.in humerꝭ ferũt
ſed armilla pcipue mulieꝝ latiꝰ extendit᷑

—

Circulꝰ vo rotũdꝰfit. Itẽ qũʒ reꝑit᷑ p ha

mo. ⁊ i Job. Armilla ꝑfoꝛabit maxillã eiꝰ
Armillũ.n.s.ðꝛ vas vinariũ aptũ ad poꝛ/
tandã in humeris. H
Armipotẽs.m.t.pe.coꝛ.i.marſ.Eſt etiam
oĩs ge.⁊ idẽ eſt q̃d in armis potts.
Armomantia.f.p.ðꝛ diuinatio que fit ĩ ar
mis.i.in ſcapulis beſtiaꝝx.
Armon ſʒ Joſephũ ðꝛ fluuiꝰ a mõtibo ara
bie deſcẽdens ⁊ ꝑ deſertũ fluẽs.in ſtagnũ
aſpalti erũpit.diuidẽs moabitidẽ ⁊ amo/
nuticã.Quidã volũt eſſe ciuitatẽ in deſto
que ponit᷑ in finib⸗ ammoꝛrei.
rmonia.F.p.i.dulcoꝛatio ⁊ ↄſonãtia plu/⸗
rimoꝝ cantuũ. In armoniacꝰ a.ũ.i.dul
ſuauis. delectabił.cantꝰ.vt armonia.id ẽ

dulcꝭ cãtꝰceli.Et videt᷑ armonia eſſeↄpo

ſitũ ex ad.ſʒ ſᷣm antiq̊s mutat᷑ d ĩ r.⁊ ſic fit
ar. ⁊ monos qð eſt vnũ vbi.ſ.oẽs cantꝰ ad

vnã ↄſonantiã tendũt.vide infra ĩ pſaltes
Arm.m.s.i.ſcapula vł humerꝰ.ſʒ humerꝰ
ꝛie eſt hoĩm. arm p̈ beſtiaꝝ.
rna grece.agna latine.
Arninꝰ a.ũ.i.agniuus.
Arniſſa.f.p.ðꝛ agnꝰ recent᷑ natus.

Arnagloſſa.f.p.vł arnogloſſus ẽ herba q/
dam.ſ.angniligua.ab arna qð eſt agna.et

gloſſa.i.lĩigua.Eadẽ a romanis ðᷣꝛ planta
go.qꝛ plãta eiꝰ cito adheret terre.
Aroma.n.t.ðꝛ q̃ſi aer oma.⁊ ẽ bonꝰ odoꝛ.
⁊ẽ vnguẽtũ pᷣcioſuʒ qð ↄficit᷑ ex qnq; ſpe
ciebo aromatic ꝗᷓ ihis vᷣſibo ↄtinẽt᷑. Cõte/

re thꝰ. mirrã.nardũ.calamũ.cinnamomũ

His ſuꝑinfũdas oleũ ſictibi fit aroma.et
aliqͥ locũ nardũ hñt coſtũ.⁊ dic ſic.Cote/
re thꝰ mirrã.coſtũ.calamũ.cinnamomũ.

His ſuꝑinfũdas oleũ ſic fit aroma.vł ðꝛ
aeroma nomẽ trahes ab aere. et qqlibet
pigmẽtũ qð odoꝛe ſuo ĩficit aerẽ. Ul aro

mata dicũt qcũq; fragrantꝭ odorꝭ India

mittit h alie regiões dicta ſic ab ara.qꝛ ar⸗
impoſita diuis innocatõibo apta videan?
vel ab aere.qꝛſeſe aeri inſeri ⁊ miſceri ppi
tur. Nam qͥd eſt odoꝛ niſi aerꝭ ↄtactꝰ. Cn

Auroꝛa. Nectar aroma fauus chus mir/
ram balſamo cũctas.
Arpago.i.fuſcinula.ł qͥddã genꝰ veſtimẽti
Arpage grece.rapina ðꝛ latine.
Arparx eſt inſtrjm oꝛci.ferreꝰ vncinꝰ.dictꝰ
eo ꝙ rapiat qð in puteũ cadit ᷣm Pap̃.et
2 ab arpa grece.i.rapere.

mpen el ochno teli falcati. quo vtebatur

ercurius. ““““?́MDMUẽñ
Arpes pis.eſt qddam genꝰ gladij.

Arpia.f.p.eſt q̃dã auis marina vnltũ hoĩs
hns.⁊ ẽ talis nat᷑e ꝙ pᷣmũ hoĩeʒ quẽ videt
intficit.⁊ poſtea ſedet ſuꝑ aqs ⁊ cõſiderat
vultũ ſuũ ꝓpꝛiũ in aqua tac; in ſpeculo.et
vidẽs ꝙ ſibi ſilem interfecit.poſtea cuʒ vy
det hoĩem nimio doloꝛe cruciat᷑ ⁊ penitet
eũ interfeciſſe pmũ hoiem quem viderat.
Arquitenẽs ᷣm antiquosvl arcitenẽs m

modernos.pe.coꝛ.itenes arci.
Arra.f.p.eſt illud qð dat᷑ in certitudinẽ.vt

ↄtract firmꝰ habeat᷑. Ul ðꝛ pigiꝰqð dat
ſpõſe a ſpõſo.Etiã aliqñ eſt ꝑs pcij. et H̊ ſi
tenet᷑ p emptõe vel vẽditõe.vt rata teneat

Eth̊ eſt de iure ꝙ ſi iſte q dedit arrã peni/

teat de ↄtractu inito.amittit arram. ſi ꝰO
venditoꝛ peniteat duplicatam arrã debet
refundere.ſ.reſtituere qð recepit ⁊ tantuʒ

de ſuo.

»

Arrabo.m.t.i.vadimoniũ.vñ Therentiꝰ

in tertia comedia. Et relicta arroboni eſft
ꝓ illo argẽto. Et ꝓpꝛie arrabo ðꝛ bõa arra
ſicut qᷓ dat᷑ ꝓ bona re.vt ꝓ ↄiugio.que vᷣo
datr p mala re.vt p foꝛnicatõe nõ ẽ arrabo
vñ. Pars arrabo venit pᷣcij. duʒ res bona

venit.i.vendit᷑

7 7, —

Arrepticiꝰ a.ũ.

gemone multo. Eſt energuminqueʒ de/
mon poſſidet vnuꝰꝰ“..
Arriani heretici.ab arrio alexãdrino pᷣſvy

tero exoꝛti.q coeternũ pꝛis filin nõ agno⸗

ſcens diuerſas ĩ trinitate ſubas aſſeruitõ

illud qð ait dñs. Ego et pat vn ſumus.
Arrogãs.i.ſuꝑbo.elatꝰ.inflat vel iactatoꝛ.

Iñ arrogãtia.i.ſuꝑbia.differt tñ a ſuꝑbia
qꝛ? ſuꝑbia ẽ inanis gkia de eo qð qͥs hʒ.ſed

—

arrogãtia eſt inanis glła ð eo qð qs nõ bʒ

1

⁊ cum qͥs credit ea ſe ſcire vel habere.que

tñ nõ ſcit vel habet.

a. ſ.i. poſſeſſus a demone.vel q
agitat᷑ ab ipſo. Uñ Sũt arrepticij vexati

2ðM

Ars artꝭ.i. ſcia. et ðꝛ ab arceo ces.qꝛ arcet.
iid ẽ ↄſtringit nos regulis ⁊ doctrinis.vel
2 ab ares.i. vtꝰ.qꝛ intellectũ nrum diſpo
nit ad vᷣtutes.b ars ẽcollectio młtoꝝ pᷣce/
ptoꝝ ad vnũ finẽ tendentiũ.Et ſᷣm Iſiõ.

dꝛñt ars ⁊ diſciplina.qꝛ diſciplina eſt illo

rum neceſſarioꝝ que alit᷑ ſe habere nõ pũt

eſt illoꝛũ que aliter ſe habere pñt.ſicutſũt
opinabilia.

Ir ſates ſunt reges pſaꝝ. ſicut Auguſt ðꝛ

ceſar romanoꝝ ᷣm Pap̃̃.
Arſeda.f.p.i.ſella valde ſplendens.
Arſenicum.n.s.ðꝛ qauripigmentum.
Arſeuerſe ðꝛ puerbiũ.vel eſt bũ defecti/
uum imꝑatiui modi ſecũde ꝑſone. et ſiſt
guerte ignem.⁊ ð ab ardoeoo.
Arſeueum.n.s.dicit᷑veſtis mulieris rubei
coloꝛis. M
Arſis.eleuatio vocis.i.initium.

Artabatice pe.p.eſt genꝰ monſtri in ethio/
pia ꝓni vt pecoꝛa ambulare dicunt᷑ qdra
geſimũ annũ nullꝰ ſuꝑgreait᷑. Et dicunt

ſic ab artus a.um.⁊ batin. qð eſt gradus.
⁊2 artatim⁊ curue gradiunkt.
Arta be pe.coꝛ.q̃dam menſure ſunt. Unð
Pap̃.dicit. Artaba genꝰ? menſure ſyriace.
que tres modios facit.

rtauꝰ. m. s. me.coꝛ. eſt cultellus ſcriptoꝝ.

Artemeſia eſt qdam herba Diane a geẽtibo
ↄſecrata. Uñ ⁊ grece diana artemis dicit᷑

⁊ eſt illiꝰ nature ꝙ cũ vino decocta ⁊ ma⸗ Piſex vo exte n
uures. Inñ artificiũ qð eſt manufactũ. Inde
artificioſus a.ũ.i.plenꝰ artificio. Jñ etiã

ne bibita menſtrua educit. .
Artemo onis.me.p.ðꝛ ꝑpuuʒ velũ q̊ in dul
cibo potiꝰvtimur aqͥs. Eis in actib aplo/
rum. Et elenato artemone ſᷣm aure flatuʒ
tendebant ad litus. ”Mä
Artemum idem. Unñn. Eſtartemo vel arte
mum velum q̊ʒ ratis.

rteria.ſ.p.eſt vena ꝑ quã exii
⁊ ſpũs.Uel ᷣm Pap.Arterie ſunt fiſtule

vl vene dicte eo ꝙ art teneant itineribvi
talẽ ſpũm.vł qꝛ ꝑ eas aer.i.ſpũs a pulmo

ne fert᷑. Jñ arteriacꝰ a.ũ.⁊ eſt ille cuiꝰ fau

ces reumatiʒant. Iñ artericũ.n.s.⁊ ẽ me/

dicina que ꝓdeſt meatui gutturis.

Arteſis.f.t.ð⁊ artuũ moꝛbo Un Pꝛudæetiꝰ.

Nodoſe qͥs podagra diſtoꝛquet ⁊ arteſis.

Iñn arteticꝰ a. um.ðꝛ iſte qͥ hʒ infirmitateʒ

in artub exↄſuetudine.vel vt medici vo/
lũt ðᷣ illeq quãdã nodoſitatẽ in mẽbꝛoꝝ
patit᷑ iupcturꝭ. Et eodẽ in ſenſu ðꝛ articꝰ.

a. um. Inde artetica. et dicitur paſſio vel

ſcz n⸗ liqd certꝭ rõnibo diſcutit᷑.Sʒ ars

exit ⁊ intrat aer

infirmitas illa.
Articula dimi.i.pua ars.

Hrticularꝭ.9.t. ⁊ re.i ad artem ꝑtinens 2

ðꝛ ab ars artis.

Articulus.m.s.dimi.i.puꝰartꝰ vt digitus

⁊ ðꝛ ab artꝰ us.ui. Item articulus ðꝛ que
dam ꝑs oꝛonis apud grecos ſolã relatõʒ
ſignans. Iñ articularꝭi..t.⁊ ſ̊ re.qð habʒ
officiũ articuli.vt h̊ ⁊ h̊ ⁊ B. Articulus eſt
etiam qͥdam coloꝛ rethoꝛicꝰ.qͥ fit qñ młte
dictões ſimul ponunt᷑ pũctatim ſine con/
iunctione media.vt ibi. Solers.inermis
inops.ingloꝛiꝰ vnde rediſti. Itẽ articulꝰ
etiã ðꝛ finis. Itẽ articulus.i.momentum
vt ĩ articulo diei illł.i.ĩ initio.in fine.ĩ ho
ra.in momẽto. Itẽ articulus pᷣſſura.arti/
tudo. Iteʒ articulus eſt ſpẽs numeri. Itẽ
articulus eſt mima ꝑs ſymboli.i.fſidei ᷣm

dʒs dicimꝰ duodecim ſt᷑articuli fidei.etiã

articulus ſumit᷑ p ſigno.cuʒ qͥ mulieres ſi
gnãt panes ĩ foꝛnace.ne fiat cõfuſio inter
alios. Uñ BGꝛeciſta.Articulꝰ coloꝛ ẽ.bꝛe/
ue membx. dictio greca. Articulꝰnumerꝰ

ꝑ denos multiplicatus. Momentũ arti/

,

culus pᷣſſuraq; ðꝛ eſſe. Itẽ articulꝰ eſt ꝑs
intẽtionis ↄtinẽs illud qd actoꝛ intẽdit ꝓ
bare. vt in. c. veniẽs.ij.de teſti.⁊ glo.ĩ.c.p/
ſentiũ.S.teſtes.e.tci.li.vj.Et articuli dicũt

capitula ĩ iudicio ꝓbãda.eo.ti.p tuas. Et
õz aſſertiones.

—

7

rtifex ⁊ opifex dꝛñt. Nam artifex ðꝛ exar
te.opifex vᷣo ex ſola manu ⁊ iuſſione alteri

grtificialis.p.t.⁊ BG le.

Artificina.f.p.pe.pdu.eſt locus vbi artes

exercent.
Articꝰ a.ũ.i.bonis artiba inſtruct.ab ars.
Artocopus.m..i.piſtoꝛ.q̃ſi artifex panis
vñ Juuenal.Salua ſit artocopi reuerẽ/
tia.Etiã ðꝛ panis cũ laboꝛe factꝰab artos
q̃d ẽ panis ⁊ copos laboꝛ. Iñ artocopꝰ.i.

panis cũ laboꝛe factꝰ ad opꝰ dñi ſui. Cel

ðꝛ panis piſtus in oleo.
Artocrea.f.p.ðꝛ qͥlibet cib artificioſe ↄpo
ſitꝰ.vł ðꝛ cib ex pane ⁊ paſta ⁊ carne factꝰ
et ðꝛ ab artos.id ẽ panis.⁊ creos caro.ſᷣm

Hug. Pap̃.vᷣo dicit. Artos panis.creos

grece caro. Iñ artocrea panis carneʒ ↄti

nens. vulgo toꝛtella.

Artopta.f.p.i.vas artificialiter operatum

Uñ Plautus in aularia. Ego artoptam

hinc ꝓximo vtendam peto.

———

WA
Gten
aodi⸗
Huat
re⸗
Mun
birc
anben
cbite
ſns
wi
G
rue
inn
M
ln
ii
ſ
no
h.
Alure⸗
honſe
nngi
hones
ulla
ne⸗
ſſ
Arn
tſe
clto⸗
gon
aade
oy
Huni
cloꝛ
ſiciit
nwci⸗
lur
i
Ann
Nrar

Pgree
Uere

tdigtne
noet
inlii;
göhah
cllnseſt
cünlte
necon/
ihemmis
egrncu⸗
bmenmn
lfineiho
urmnort/
neri. JRe
ſigeiem

lieresſi.
fſointr

bloꝛibee⸗
lnume
ntüam/
uleſts
inteitp
lo.ic/
nlidicit

nas. Et

ftones.
dr crar

nealtei

Jc
Feni

bi artos

ferpons

pireng ,/

abans
nocyt
iſai⸗O

ſoſcnpo⸗
mefact
caro.
is. ceo⸗

grnes

penmm
wpen

AOS
(ANoante OG—

Artos grece eſt panis latine.
Artoterite heretici ab oblatõne vocati.pa
nem em̃ ⁊ caſeũ offerunt. dicẽtes a pᷣmis
hominibo oblatõʒ a fructibo t᷑re ⁊ a fructi
b ouiũ fuiſſe celebꝛatam.
Artotira.f.p.pe.coꝛ.eſt cibo qͥ fit ex pane vł
paſta ⁊ caſeo.⁊ ðꝛ ab artos panis ⁊ tirus
ðᷣ eſt caſeus.

rtuoſus a.ũ.i.mẽbꝛatus.⁊ ðꝛ ab artꝰ.

Artꝰa.um.i.ſtrictꝰ.ſʒ artus us.ui.i.mẽbꝛũ

qð neruis artat᷑⁊ facit dtm̃ ⁊ abltm̃ ĩ vb⸗
ad dꝛam de ars artis artib. Z

Arualis.ↄ.t.⁊ B le.pe.p.i.ꝑtinẽs ad aruuʒ

vel res arui. UD
Aruambale.n.t.ẽ hoſtia cũ q̃ arua ambie/
bãt.qð etiã ðꝛ amburbale.ſʒ amburbałvł
amburbale ⁊ B amburbiũ ẽ hoſtia cũ qua
ciuitatẽ ambiebãt.ab ambio ⁊ vꝛbs. Pa/
ias dicit aruambale ẽ ſacrificiũ aruoꝛũ.
Hrugo nis.eſt coloꝛ qͥdã ſicut pedes acci/

pitris.⁊ ſcribit᷑ ꝑ a ſolã fᷣm Papᷣ.ſʒ auru/

go ꝑ au.ᷣm Hug.eſt moꝛbo regiꝰ. Itẽ au
rugo ẽ coꝛruptio aure ꝑ quã ſegetes ᷣhũt
innaturalẽ coloꝛẽ ex aura coꝛrupta.
Aruina.f.p.i.piguedo.vñ Job.xv. Et de
lateribo eiꝰ aruina dependet. Iñ aruinatꝰ
a.ũ.i.ĩpinguatꝰ. Iñ aruinoſus a.ũ.i.craſ/
ſus. Iñ aruinula.f.p.dimi.i.pua aruina.
Aruiolũ li.ðᷣꝛ ꝑuum aruũ ſiue coꝛpꝰ ꝑuuʒ
frula. ſch de co⸗ en Hug.ẽ ꝑua ara ſiue
altare. Uel ſᷣm Pap̃.arula eſt patella car
bonũ.craticula.vel vas eneũ qdrangulũ
in q̊ ignis ardet vel in quo pꝛune vel car/
bones aſpoꝛtant᷑.

Alrulla.f.p. ðꝛ reſiduum pomi qð abijcit.

Vnde. Colle peripſima poſt ede pulpaʒ
ſed ſperne arullanm.
AHrundo ſᷣm Hug ꝓpꝛie ðᷣꝛ foliũ depẽdenſ

ſz ſepe ponit᷑ p canna.⁊ ðꝛ ab areo res.qꝛ

cito aret. Un.Cantat hyrũdo.fſoꝛet arũ/
do.natat hyrudo. Iñ arũdineus aũ.i.ali
qͥd de aruũdine exñs. Iñ arũdinetũ.⁊ ẽ lo/
cus vbi creſcũt arũdines.

Auruſpex.ꝰ.t.i.diuinatoꝛ.qſi ararũ inſpe

ctoꝛ.Hi etiã exta ſeu inteſtina pecuduʒ in
ſpiciũt vt futura pᷣdicẽt. l
ruſpicina.f.p.pe.p.i.domꝰ aruſpicũ.vel
locus vbi diuinant᷑.
Aruſpicium.n.s.i.diuinatio.
Aruum.n.s.i.campus.
Arx arcis.f.t.i.cochlea.ſ.turrꝭ.ab arceo es
qꝛ arcet hoſtes. Unð Ars docet.arx mu/

.

mnit. arcus tegit ⁊ ferit idem.

iterpᷣtat᷑ nouẽ.

As aſſis plura ſignificat.hmo idem eſt qd
obolꝰ. Uñn ĩ euãgelio Nõne duo paſſeres
aſſe veneũt. Et tñ dꝛũt as⁊ obolꝰ.qꝛ obo⸗
lus ẽ factꝰad ſil itudinẽ totiꝰdenarij valẽſ

denarij medietatẽ.ſʒ as ẽ dimidiꝰ ſiue di/

uiſus denariꝰ toti t obolo eualens. Et
nota qꝙ cõpoſita ab as aſſis ꝓ obolo ĩ eſſis
finiũt᷑ pᷣter tria q̃ in vſſis finiunt᷑.ſ.octuſ/⸗
ſis.ſeptuſſis.cẽtuſſis.⁊ pᷣter ſemiſſis qð in
ſſſis finit᷑.⁊ monoſſis q̊d ĩ oſſis finit᷑. ſcdðo

ðꝛ põdus duodecim vnciaꝝ.tertio ðꝛ pũ
ctꝰ vnꝰ ĩ decio vl teſſere.q̃rto ðꝛ poſſeſſio

oiĩm bonoxꝝ alicꝰ q̃ hʒ. vñ. As obołꝰ põdꝰ

pũctꝰpoſſeſſio tota. Iñ venit ſemis et pla
alia q̃ patẽt loco ſuo.Et as ꝓ obolo ðꝛ ab

aqᷣd ẽ ſine.⁊ ſphera rotũditas q̃i ſine rotũ

ditate. Itẽ ĩ aſſe qũ ſigt põdꝰ ↄtinent᷑ duo

decim ꝑtes.q̃ꝝ q̃libet hʒ ꝓpꝛiũ vocabuluʒ

Ad euidentiã hꝰ ſciẽdũ.ꝙ as aſſis ẽ põdꝰ
xij.vnciaꝝ.Et ſi exinde remouet᷑ vnũ.illð
vnũ qð remouet᷑ öꝛvncia.⁊ illa.xj.q̃ rema

nẽt dicũt᷑ deunſ.i.xj.vncie.q̃i vncia dẽpta

ð aſſe.⁊ ↄpõit᷑a ð.qꝛ ei ðᷣſit vncia ad libꝛã.
Pꝛeterea ſi remouẽt ab aſſe duo. illa duo
dẽpta dicũt᷑ ſecunſ.q̃i ſexta ꝑs aſſis.ſʒ illa

decẽ q̃ remanẽt dicũt᷑ decunſ.i.decẽvncie

Pꝛetea ſi remouẽt᷑ tria ab aſſe remanẽt.ix
⁊ illa tria dẽpta dicũt᷑ qdrans.qſi q̃rta ꝑs

aſſis.⁊ illa.ix.q remanẽt dicũt᷑ dodrãs.et
i remouẽt᷑ ab aſſe qttuoꝛ

Fmanẽt octo.⁊ illa ꝗttuoꝛ rmota dicũt᷑ tri
ens.q̃i tertia ꝑs aſſis.⁊ ðꝛ a tris q̊d ẽ tres.

vñ triens pᷣmo ſist tres.exↄſeq̃nti qttuoꝛ

qꝛ q̃ttuoꝛ ſt᷑ tertia ꝑs aſſis.Pꝛetea illa oc/
to qᷓ̃ rmanẽt dicũt᷑ biſſe.⁊ iterpᷣtat᷑ biſſe oc
to.⁊ ẽ grecũ.Pꝛetea ſi fmouẽt᷑ ab aſſe qͥn/
q; manẽt ſeptẽ.⁊ illa qͥnq; rᷣmota dicunt᷑
qͥncunſ.a qͥnqʒ.⁊ illa ſeptẽ q̃ rmanẽt dicũt
ſeptuns a ſeptẽ. Pꝛetea ſi remouẽt ab aſſe

ſex.illa ſex dicũt᷑ ſemiſ.⁊ illa ſexq̃ remanẽt

ſilr dicũt᷑ſemiſ.⁊ ðꝛ ſemis ð ſemis q̊d ẽ di

midiꝰ.⁊ as aſſis.q̃ſi dimidia ꝑs aſſis. Et
ita ptʒ que ſũt ꝑtes aſſis. Uñ.Aſſis biſſe/
na ꝑs ðᷣꝛ vncia plẽa.Aſſi tollat᷑ ꝑs vna de

unſq; vocat᷑.Colle duas.ſeuns erit.et ꝑs

alta decunſ.Excipe tres.q̃dras erit.⁊ tũc

alta dodrans. Quattuoꝛ ablat ꝑs ẽ bñ ſi
numera. Illa triens. biſſe qð reſtat cre/
do fuiſſe. Si tollas qnq; qncuns ꝑs illa
vocat᷑. Et ſeptẽ reliq̃ ſeptuncẽ tu vocitato

Aſſem dimidia.ꝑs vtraq; ſemis habetur.

.ð
. „

Ag

Aſahel interptat᷑ viſio del.

Aſaph interpᷣtat᷑ ſynagoga vel ↄgregans.

Aſ beſtus ẽ lapis ferrei coloꝛis ab igne no
men ſoꝛtitꝰ.qꝛ ſel aſcẽſus nunq; extiguit᷑
MNam aſoeſtus.i.inextinguibilis.
Aſcella.f.p.locꝰ ſub bꝛachijs.qꝛ ab eis aſ/
cellis bꝛachia cillent᷑ i.mouent᷑.
Aſcia.f.p.i.dolabꝛa q̃ſi acute ſcindenſ. Jñ
aſciola dimi.i.pua aſcia.
Aſcis.f.t.ðꝛ ſecurꝭ qua cemẽtarij vtũt᷑. Iñ
aſciculꝰ.i.pua aſcis.
Aſclepiꝰ interpᷣtat᷑ deꝰ dura faciẽs.⁊ ðꝛ fa
buloſe fuiſſe medicꝰ? potões ↄficiẽs ⁊ em
plaſtra ↄponẽs ꝓpt᷑ victꝰ.qꝛ indiges erat.
nouiſſime ĩ flumie iactꝰ a Joue ꝓpt᷑ Darij
filiũ quem interemit.
Aſcolon villa vel vallis interpᷣtat᷑
Aſcolonita ciuitas paleſtine que ⁊ ðꝛ aſco
lon de q̃ fuit herodes qͥ occidit infantes.
Aſcopa pe.pe.coꝛ.vas eſt aquaticũ vtri ꝑ
ſimile. Aſcopa em̃ grece latine ðꝛ vter. vñ
Judith.x. Impoſuit itaq; abꝛe ſue aſco/
pam vini.
Arenpe⸗ a.ũ.i.alicui rei deditꝰ⁊ deputatꝰ.
Aſcpticiꝰ glebe.ð ille qͥ eſt aſcptꝰ glebe fũ
do ſiue ſolo terre.⁊ aſtrictꝰ ꝑ ſcpturã in q̃
pmittit dño ſoli ſe nunq; a ſolo diſcedere.
ſecretis.vide.S. acõmentarjs.
Aſer eſt ꝓpꝛiũ nomẽ.⁊ interpᷣtat᷑ btũs.quia
Geñ.xxx.ðꝛ.cum peꝑiſſet eũ Zelpha dixit
Ava. Hoc ꝓ beatitudine mea beatã qpe
me dicẽt mulieres ꝓpterea appellauit eum
Aſer ⁊ ſcribit᷑ ꝑ vnũ ſ.vñ Auroꝛa. Nepta/
lim ⁊ Judas Beniamin ⁊ Bad Aſer.
Aſia q̃dam feia fuit que olim tenuit iperiũ
oꝛient.a q̃ dicta eſt aſia regio illa.ſ.tertia
ꝑs mundi vᷣſus oꝛientẽ. In aſianꝰ a.um.⁊
aſiaticꝰa.ũ. Ubł aſia ĩterpᷣtat᷑ elatio ł eleua
tio qꝛ illa ꝑs mdi ẽ elatioꝛ⁊ altioꝛ.inuenit
etiã aſia ꝓ q̃dã palude.pᷣma ꝓducta.queĩ
noie regionis bꝛeuiat᷑.vñ. Qucanꝰ.Euro
pam miſeri libiam aſiamq; tenere.
Aſilũ.n.s.ðꝛ domꝰ refugij qð Romulꝰ fe/
cit.ſʒ mõ eſt eccła.⁊ ðꝛ ab a qð eſt ſine.⁊ ſi
lon qͥd ẽ tactꝰ.qꝛ nõ eſt fas alicui ibi aliuʒ
tangere boffendere.⁊ ꝓdu.pe. vñ Uirgil.
vij. enei. Hinc lucũ ingentẽ quẽ Romuł⸗
acer aſiluʒ. Retulit ⁊ gelida monſtrat ſub
rupe lupercal. Papᷣ.vo dicit ꝙ aſilũ ẽ tem
plũ qð Remꝰ⁊ Romulꝰ ↄſtituerũt.ad q̃d
qcũq; ↄfugeret ab oĩ noxa liber eſſet. Itẽ

aſilus li.m.s.ẽ muſca q̃ boues ſtimulat.

⁊ſumismel apũ⁊ eas ↄturbat.quã greci

oeſtrum vocãt. xruſtici tabanũ. Et vide᷑
etiã dici ab a qð ẽ ſine.⁊ ſilon tactꝰ.ꝑ ↄꝛiui

qꝛ eiꝰ tactꝰnimis ſentit᷑ vñ Bꝛeciſta.Lur
bat aſilus apes miſerꝭ ſuccurrit aſiluz.

Aſymphonia.i. ſonãtia.ab a ⁊ ſvmphõia.
Aſyvntheton eſt q̃dã figura.⁊ fit ßm Papᷣ.

ñn vna oꝛo diuidit᷑ in duas.

AHſinꝰ.m.sS.ðꝛ q̃ſi aſidus.a ſedẽdo.qꝛ homi

nes anteq; haberent equos aſinis inſide

bant. vel ðꝛ ab a ⁊ ſenos ſenſ?ꝰ qſi ſine ſen/
ſu.qꝛ bꝛutũ ⁊ ſtolidũ aĩal eſt. Dicit᷑ etiam

aſinꝰ q̃ſi alta ſinens.ſʒ tũc eſt etymol.non
ↄpoſitio. Iñ aſellus.i.puꝰ aſinꝰ. Iñ aſina

⁊ aſella. In aſininꝰ a.ũ.ide aſino exiſtens
Iñn aſinariꝰ a.ũ.q̃d ꝑtinet ad aſinũ vt mo

la aſinaria qua trahit aſinꝰad molẽdinuzʒ
Et h aſinariꝰ qͥ ducit vł paſcit aſinos. Et

gſina facit dtm̃ et abltm płales in ab. ad

dꝛam ſui maſ.qð facit ĩ is. Tñ inueuit᷑ in

is. Uñ.j. Reg.ix.Et de aſinis qs ꝑdidiſti
nudiuſtertius ne ſollicitꝰ ſis.qꝛ inuete ſũt

Et ſcias ꝙ vt dicit Baſili in hexameron

omelia octaua. Intelligit aſinꝰ ⁊ hoĩs cõ

ſuetꝰ vocẽ.nouit iter qð ſepiꝰ ambulauit.
ad audiendũ ita vehement᷑ acutꝰ.vt niłs

ei de terreſtribo cõparari poſſit.

Aſmodeus pe./p.eſt nomen demonis. Uñ
Thobie.iij. Demon noĩe aſmodeus occi
derat eors.

Aſopus nomen eſt fluuij. Uñ.Aſopum re

trahas europam ſiue piropuʒ. Et piropꝰ
nomen eſt gemme.

Aſparagꝰ herba qdã. cui⸗ frutex eſt aſper
⁊ ſpinoſus.Eſt etiã quidã piſciculꝰ ꝑuus

ſed optimi ſapoꝛis.Et etiã boletus vocat

aſparagꝰ. Et vt Pap̃.dicit. Aſparagi ĩ ci/
bo ſumpti ſtomacho ꝓſunt.calidi ſunt.in

aqua cocti oẽs veſice cauſas curant ⁊ cal

culos frangunt.
Aſper a.um.i.durus.acerbus.truculentꝰ.
Aſpergo ginis.f.t.i.aſperſio.vel eſt nomen
cuiuſdã auis marine.vel eſt veſtis femina
ſirina dicit.
Aſpis dis.F.t.ðꝛ genꝰſerpentꝭ.Et eſt illius

nature.dum em̃ incantat᷑ a diuinatoꝛibi.

tũc vnã aurẽ ponit ⁊ trudit in terrã.⁊ aliã
obſtruit cũ cauda.ne audiat voces incan

tantiũ vt illeſa pmaneat. Et iõ incãtat᷑ qꝛ

veneno extracto aſpis eſt medicinalis ⁊ p
cioſi valoꝛis.De hac dicit ꝓpha.Siẽ aſpi
dis ſurde ⁊ obturan aures ſuas ne audi
at vocẽ incantatis.Et ſm Iſið. Aſpis eſt

rum vel veſtimentoꝝ ſuꝑfluitas.qð etiaʒ

oc
n
iſia

lgi

tidc .
Nrii vocata ꝙ; moꝛſuvenena ĩmittat? ſpargat ¶ſyllaba ſtri.ẽm Hug.Dicũt tñ qͥ dam H̊
W Hyos em̃ grece venenũ dicũt.⁊ ide aſpKis lxra coꝛrupta ſit.⁊ debet dici aſtitricẽ.⁊ nõ
ſin q̃ſi aſpergens hyos.i.venenũ.eo ꝙ moꝛſu aſſſiſtricem. Nam ſiſto qñ eſt tranſitiuum
npöi. venenato interimat ⁊ coꝛ.pe.in gtõ. Ite,z accipit pᷣteritũ mutuo a ſtatuo ⁊ facit ſta/
n dß⸗ aſpis ðꝛ etiã ſcutum militare. Iñ aſpidu // tui in ↄpoſitõue aſſiſto aſtitui aſtitutũ a q̃ᷓ
la.i.parua aſpis. deſcéderet aſtitutrix. qñ vo eſt neutrũ ac·
boni Aſpꝛiolus.eſt animal quoddam. cipit pᷣteritũ mutuoa ſto ſtas.⁊ facit ſteti.
inſie Alſſa aſſe.f. p.ðꝛ lignum dolatuʒ et latum. ⁊ in ↄpoſitõe aſſiſto aſtiti aſtitũ.⁊ ab h̊ re/
neſen/ Aſſecula vel aſſecla ꝑ ſincopam.ↄ.p.ðꝛ ab gularit deſcẽderet aſtitrix me.coꝛ.⁊ ñ aſſi
kenam aſſequẽdo.⁊ eſt humił pſona alteri ſubie/ ſtrix.qꝛ nihil eſt nec ab aliq̃ verbo põt foꝛ
oknon cta. vel idẽ eſt qd domeſticꝰ familiarꝭ. vel mari. Unde Siſto facit ſtatui ſi tranſeat
Paſina ð ab aſſideo qð in vna ſignificatõe valet atq; ſtatutum. Si fuerit neutrum dicito
miſtens intm̃ ſicut intendo.qꝛ ſeriꝰ debet eſſe aſſi ſiſto ſtei.
tno duus iuxta dñm ſuũ.⁊ ſic ðꝛ ſeruiens vel Aſſocius.m.S.i.conſocius.conſoꝛs.conſo
icinnz comes ꝗq ſequit᷑ aliũ. Uñ in Auroꝛa. Rur dalis.contribulis.cõfeduſtus.⁊ ðꝛ ab ad
os. Et ſus vt in pmis vir luc; ⁊ aſſecla fumi. Aſti et ſocusssss
addd terant dno ꝛvcc. lſolatus a. i. i. ad ſolũ deductꝰ vel ad ſo/
* Aſſer aſſerꝭ.m.t.ſiãẽt illas longas ꝑtes ⁊ te litudinẽ redactus.vel de ſolio depoſitus.
üti nues qᷓ diuidunt᷑ abſcindunt᷑ a truncis. Hſſula.fp.pe.coꝛ. d id qð cadit de ligno
minſit Et ðᷣꝛ ab aſſe.q; aſſeres ſoli ĩ tectꝭ ponũt ñ dolat.et ðꝛ ab aſſa aſle.
cnndon ⁊ nõ ↄiunctim.Aſſem eĩ vnũ dicimꝰ. I Aſſultus us.ui.impetus.aſſumptus ſaltu.
1 boisc⸗ dicuntk aſſeres. qꝛ aſſideat parietibo ? tra/ iſſumentuz. n. s. illa ꝑs qᷓ de aliq accipit
ubi. bib. vel qꝛ vnꝰalteri ĩ pariete inſerit. Uñ vel aſſumit᷑ ad aliqͥq faciendũ vel reparã
nrnl⸗ Ecc.xxix. Melioꝛ eſt vicꝰ paupis ſub te dum.Cñ Marci.ij. Nemo aſſumentum
mine aſſerum q; epule ſplendide ⁊c. panni rudis aſſuit veſtimeto veteri.quaſi
is i ſſeſſoꝛ ð quaſi aſſidens iudici in cogni diceret. Hemo ſapiens ↄiungit panno ve
* tione cauſaꝝ ſuũ pᷣbens ↄſiliũ iudici.qui teri ꝑtem noui panni quã aſſumpſit de ali
alio noĩe ðꝛ officialis iudicis ⁊ ↄſiliarius quo nouo pꝛoannꝝnno.
nnre, Aſſidela.f.p.pe.pdu.eſt menſa iuxta quaʒ Aur. aſſuris fuit filiuſ Sem. a quo dicta
hate ſedemae2s. eeellt aſſuria. In aſſurius a. um.i.aſſur. Uñ
Prrop Hſſidei ſunt inudei qui diuino cultui ſenmꝭ in Auroꝛa.Sicut rexaſſur malus extitit.
uber inſidebant. IIfiddm.
tao Aſſiduꝰ a.ũ.i.ſtudioſus.ſollicitꝰ.ꝰtinnus. Aſſusa.um.ðꝛ quaſiarſus ab ardeo. Inð
Hdns alic rei intẽtꝰ.⁊ ðᷣꝛ ab aſſideo. Itẽ aſſiduꝰ aſſatꝰ a.um.⁊ h aſſatura re. Uñ.ij. Re.vj.
oc⸗ id ẽ.diues ⁊ ponderoſus in pecunia.⁊ ſie Aſſaturam bubule carnis vnam.i.fruſtũ
Gi/ ðꝛ ab as aſſis ⁊ do.qꝛ diues płes hʒ aſſes bouis aſſatum. DWK
iſant in id ẽobolos. Uñ. Naaman ĩ hiſtoꝛia legit Aſtarthen eſt ydolum ſidonioꝝ.
mtrcal fuiſſe vir diues⁊ aſſiduꝰ.vñ.Diues⁊ iten Aſtericꝰ vl aſteriſcus.m.s.i.foꝛma aſtri.et
tus notat aſſiduus ſub eodẽ. As facit aſſi eſt qdam nota ꝗᷓ in libꝛis apponit᷑qᷓ de his
nalant. duũ aſſidet aſſiduuſq; Etiã aſſidquas ðᷣ q omiſſa ſunt vt eluceſcant ꝑ eam notã que
ſronn expẽſis erarij perat.⁊ ſic ꝛ ab eſſe⁊ djdo deeſſe vident᷑ et ðꝛ ab aſter qð eſt ſtella.qᷓ
Bfenmn nõ qꝛ multũ gratꝭ det diues.ſʒ coactꝰ plꝰ vſus eſt Oꝛigenes in tranſlatione biblie.
goaaz Dat qᷓ; pauꝑ in collectis faciendis. Cinrca qð notandũ ꝙ trãſlatoꝛes ⁊ interpᷣ
L Aſſimetra.ſ.p.ꝛ nomen generale oim mã tes biblie multi fuerũt.ſiẽ dicit mgt̃ in hi
kilius ſoꝝ adiacentiũ ville vł ciuitati.ab aſſideo ſtoꝛijs.qꝛ añ incarnationẽ dñiãnis.ccclj.
gtor. es.⁊ metros menſuuuannaa. Ioibo Ptrolomei philadelphi regis egypti
iaalii Fſſiſteriũ.n.s.locꝰ vel domꝰ monialium. ſeptuaginta interpᷣtes floꝛuerunt.qͥ leges
S ſicut monaſtenũ monacho. phas B mõ tranſtulerũt. Ptolome? ſtu
cantt⸗ Aſſiſtria.f.p.monialis ibiaſſiſtens. dioſus ⁊ libꝛoꝝ cupidus pcipiẽs apud iu
nolist? Aſſiſtrix yl aſtitrixab aſſiſtẽdo videt᷑ dici. deos legem eſſe oꝛe dei editã ⁊ digito illiꝰ
Gicht et dʒ q ſiſtit iuxta ſeruitium vel circũſiſtit. ſcriptam.miſſis epł is? munerib rogauit
leni Uñ Sap.ix. Da mihi dñe ſedium tugri Eleaʒaruʒ pontificẽ iudeoꝝ vt ſbi viros
yock aſſiſtricem ſapiam. Et eſt ꝓducenda hec ſenioꝛes hebꝛaiceꝛ grecelingue perllos 4

interptari? traſferre valerẽt dirigeret. Et
eñm ſua deſideria eſſent eam in greco trãſila/
tam hꝛe.⁊ arciuis regaliba ĩtereſſe.Eleaʒa⸗

rus aũt annuẽs ei petitiõi.de vnaquaq; tri
bu ſex legiferos vel legiferentes deſtinauit
Hi ſunt ſeptuagintaduo interpᷣtes.q licet
ſeptuagintaduo fuerũt. moꝛe ſacre ſcpture
tñ cõiter ðᷣꝛ ſeptuaginta.qꝛ ſi duo ſuꝑſunt
ß eſt modicũ reſpectu ſeptuaginta. Qui ve
nientes ad regem.pentateucuũ ⁊ ꝓphas traſ
ferentes coꝛam rege diſputauerunt de vno

Deo colendo.⁊ ꝙ nulla creata eſſet deꝰ. IJin
eſt ꝙ vbicũq; occurrebat eis in trãſferẽédo

Dde trinitate vel ſub ſilentio pᷣteribãt vl eni/

gmate trãſtulerũt ne tres deoſcolẽdos tra
didiſſe viderent᷑. Siłr de incarnatõne vᷣbi

faciẽtes. Uñ tranſilatio ſeptuagintaduum

ꝙ in medio cuiuſlibet folij ponebãt ſer co

lumnas a ſummo deoꝛſuʒ deſcẽdẽtes.po

nẽetes in pma vᷣ̈ba trãſlatiõis pᷣme.in ſcða
ſecũde.⁊ ſic de alijs.Et iſti libꝛi dicti ſunt

hexapla.ab hexa grece qd eſt ſex latine.q̃ſi
ſexcupla. vel ðꝛ hexapla.q̃ſi liber hũs ſex
trãſlatões rectas vel rectificatas. Quidã
tñ hexapla exponũt ſimplirꝓ exemplaria.
Et his temꝑiba młti vtriuſq; ligue ſcioli
fecerũt alias trãſlatões de pᷣdictis grecis
trãſlatõibo ĩ latinũ. Nouiſſime ſuꝑueniẽs
btũs Hieronimꝰ perit in trib liguis.he
bꝛaica.greca ⁊ latina.bpᷣmo coꝛrexit traſla
tionẽ.lxxij.interpᷣtuʒ in latino cũ aſtericꝭ
obelis.poſtea vᷣo trãſtulit ĩmediate bibliã
de hebꝛaico in latinũ ſine aſtericis ⁊ obelł

Et hac traſlatione nũc vbiq; vtit᷑ tota ro/

qnq; eſt ſuꝑflua.qñq; diminuta.Poſt icar mana ecclłia licet nõ in oĩba libꝛiſ.Et ipſiꝰ

nationẽ aũt dñi ⁊ paſſionem annis.cxxiiij.
Aqͥla qͥ dam iudeꝰ ad fidẽ ↄuerſus.ſed po/
ſtea in hereſim lapſus.bmꝰ interpꝛes fecit
aliã trãſlationẽ de hebꝛaico in grecum tpꝑe
Hadriani impatoꝛis. Deinde poſt annos
liij. Theodotion fecit tertiã tranſlatõʒ ſub
Comodo. Deinde poſt annos.xxx. Sym/
mach' interpꝛes claruit ſub Seuero. De
inde poſt annos octo inuẽta eſt q̃dã traſla

tio hieroſolymis.cuius autoꝛ ignoꝛat᷑.que

dicta eſt vulgata tranſlatio vel qnta editio
Deinde poſt annoſ.xviij.tꝑe Alexandri ſu
peruenit Oꝛigenes vidẽs iſtas trãſlatiões
impfectas.incepit coꝛrigere tranſlationeʒ.
lxxij.interpᷣtum per poſterioꝛes iaʒ dictas
trãſſationes. Ul f̃m aliq̊s ſolũ traſlationẽ
Theodotionis coꝛrexit ⁊ miſcuit.ſcʒ ſup⸗
plens diminuta ⁊ reſecãs ſuꝑflua. Ubicũ
q; igit᷑ ad trãſlationẽ.lxxij.interpᷣtum aliqͥd
addidit ex trãſlatiõibo ſeq̃ntibo.vel vbi ad/
didit qᷓ deerãt ibi ponebat aſtericũ vl aſte/
riſcum.i.ſtellã vł ſoꝛmã aſtri.ꝑ qd inuit q;
ꝑ additionẽ illam eluceſcebat q̃ pꝛiꝰdeerat
Et ðꝛ aſtericꝰ ab aſter ⁊ icon qð eſt ymago
vłl ſignũ.⁊ ꝓdu.pe.qꝛ apð grecos icon ſcri
bit᷑ ꝑ ei dipthõgon. ⁊ ðꝛ aſtericꝰ ſᷣm moder
nos vel aſteriſcus ſ̃ᷣm antiqs.⁊ tunc ðᷣꝛ ab
aſtris.i.ſtella ⁊ icon. Ubi vᷣo erat ſuꝑfluuʒ
ponebat obelũ.O belos eĩ grece ðᷣ ſagitta
latine vel veru.ſignans ꝑ h̊ que lr̃a ibi ſuꝑ
flua erat.ODeinde ipſe Oꝛigenes fecit aliaʒ
traſlationẽ ꝑ ſe plenam ſine his ſignis. Hi
om̃s tranſtulerũt de hebꝛaico ĩ grecũ. De
inde q dam volẽtes hze oẽs iſtas trãſlatões

ſumul ſcribebant libꝛos.ſic eos oꝛdinanteſ

traãſlatio merito ceterꝭ antefert᷑.qꝛ ẽ ꝰboꝝ
tenacioꝛ ⁊ ꝑſpicuitate ſnĩe clarioꝛ.Et traſ
latio pma.ſ.lxxij.interpᷣtuʒ facta ẽ in Alex
andria ciuitate q̃ metropoł ẽ egypti. Alie
aũt trãſlatiões in diuerſis ꝑtibꝛ mũdi vbi
tũc mgr̃i polluerũt. Nota ꝙ vbicũq; in li
bꝛis veterꝭ teſtamẽti mẽdoſitas repit᷑.cur
rẽdũ ẽ ad volumia hebꝛeoꝝ.qꝛ vet teſtĩ
Hino ĩ lingua hebꝛea ſcriptũ eſt. Si vᷣo in
libꝛis noui teſtamẽti recurrẽdũ eſt ad vo
lumina grecoꝝ.qꝛ nouũ teſtm̃ pmo in lin
gua greca ſcriptũu eſt pᷣter euãgelii Mat
thei ⁊ eplas Pauli ad Hebꝛeos.

Aſterites eſt gẽma candida.incluſam lucẽ
ↄtinens ſicut ſtellam intus ambulantem

vnde dicta eſt.
Aſty grece ðꝛ vꝛbs vel ciuitas.
Aſtiſmos.i.antiſmos.vide.S.
Aſtrea.f.p.pe.pdu.i.iuſticia.ab aſtrum.qꝛ
de celo deſcẽdit. Uñ Ouidiꝰ.in.j.metha.
Ulctima celeſtum terras aſtrea relinquit.

Aſterens.a.um. pe.pdu.ðꝛ res que ꝑtinet

ad aſtrum.

AHſtirion gema ẽ criſtallo ꝓpinqua.in cꝰcen
tro lucet ſtella fulgoꝛe lune plene.et ðꝛ ſic
aſtris poſtpoſita fulgoꝛẽ rapit ⁊ gerit.

ſtrolabium.n.s.quoddaʒ inſtr̃m ipſius
artis aſtronomie.

ſtrologꝰðꝛ inſpectoꝛ mẽſuratoꝛ aſtroꝝ

7 ðꝛ ab aſtrũ ⁊ logos.qſi loquẽs de aſtris

et augurãs. Iñ aſtrologia qdã ars aſtro/
nomie. Inð aſtrologicus a.ũ.Et ſcias ꝙ;

aſtrologia ꝑtim eſt naturalis.ꝑtim ſuꝑſti

tioſa. Hatural dũ exequit᷑ ſolis ⁊ lune cur
ſus vel ſtellarũ certas tempoꝛũ ſtationes

Ou
ſeabn
gean
dihe
mint
An
denl
Mos
Cron
Atro
docet
Nrol
ons
cen
ſon
Udan
Mol
a
Mr
d

en
BI
ſ
ful
Vet
ge⸗
Aprie
lErs
amnab
Nhr.
id
(la
ſe
cent
ahe:
Gre
(le
(00:.
Atuo
lcin:
Cenoſ
(ligt
ſdn⸗
(thon
Ann

Man

Lſeres
ino
inc⸗
Nciſunt
Annei
hüsſer
Quidi
eſcoli
gecis
uenies
glis he
triſea
ſtencer
ebiblii
obek
tota ro/
Etipſe⸗
nebon
Smi
iin Der
gpie
nüciwi
ciginli
pircur
Sifoin
ſtag wo
oinlin

Det

mlocè
lantem.

rum.
,methe
rclincut⸗
vegcha

incln
aoſi
1gnt.

AC

Sudſtitioſa vo eſt illa quã mathematici

„

ſequut᷑.qͥ in ſtel augurant᷑.qbo etiã duo/
decim ſigna ꝑ ſingla aĩe vel coꝛꝑis mẽbꝛa
diſponũt.ſiderũq; curſu natiuitates ho/
minũ ⁊ moꝛes pᷣdicare noſcunt.
Hſtronomꝰ.m.S.ð qͥ docet legẽ vł reglaʒ
de aſtris.vł qͥ noĩat ea.⁊ ðꝛ ab aſtrũ ⁊ no/

mos qð eſt lex.vl noꝛma.i.regula.vł ono

ma.i.nomẽ. Iñ aſtronomia ipſa ars. Jñ

„
„.

ꝗqꝛ apud illã genteʒ hmõi eqͥ abũdant.Eſt

AKHſtrũ.n.S.i.ſtella.⁊ ðꝛ ab aſtro pho.qͥ pᷣmꝰ28

aſtronomic? a. um. ſᷣm Hug. Pap̃. dicit.
Aſtronomia.i aſtroꝝ lex q̃ curſus ſideruzʒ

Docet. ⁊ eſt vna de ſeptẽ artib liberalibus
MHroſia vel atrophia.f.p.eſt tenuitas coꝛ
poꝛis excauſis latentibo ⁊ paulatim cõua

leſcentibo dicta ſic ab immutatiõe coꝛꝑis.
Nam greci nutrimẽæeti ceſſationẽ aſtroſiã
vel atrophiam vocant.
Aſtroſus a.um.i.lunaticus q̃ſi malo ſidere
vel aſtro natꝰ.
Aſtruco onis.dextrariuſ.ab aſtur ꝓ gente

etiam idem qd accipiter.

tractauit de aſtris.vł ab aſter q grece ðꝛ

ſtella. In h̊ ⁊ B aſtralis.⁊ H̊ le.i.ad aſtrum

ptinæes. Et ſcias ꝙ ſtella ðꝛ q̃libet ſingula

ris. Sidus pluriũ ſtellaꝝ collectio. Aſtꝝ
grandis ſtella.vt ſol ⁊ luna ⁊ alij planete

Hoectñ noĩa apud autoꝛes ↄfundũt᷑. Itẽ

aſtrũ qñʒ ponit᷑ ꝓ celo.nõ ꝙ idẽ ſignificet

led qꝛ aſtra ſignat ptem celi.

Aſtula.f.p.ðꝛ illð qð cadit de ligno qũ do

laf. ⁊ a tollẽdo. Uñ qͥdã volut dici aſci

.
1

am ab aſtulis. qꝛ eas a ligno eximit.
Aſtur.m.t.eſt qdã pplłs hiſpanie qͥ iuxta flu
uiũ qͥ ðꝛ ſtura habitat. In aſturia.f.p.re/

gio l ciuitas eoꝝ. Iñ aſturiẽſis ⁊ aſturien
ſe. Itẽ aſtur.m.t.ð⁊ q̃dã auis q̃ apud illaʒ

gentẽ abũdat. ⁊ ðꝛ ab aſtur ꝓ gete. H ðꝛ ab
aueꝛ ſterno.qꝛ ſternit aueſ.q etiã ð aſtur
co vel accipit᷑. Pa¶pᷣ.vᷣo dicit.Aſtuco ac/

cipuer maioꝛ. vñ. Aſtruco qdrupes aſtur

cCo ðꝛ ales.

ſtus us.ui.Ca lliditaſ.doloſitas.fraus.fal
lacia.⁊ ſumit᷑ in malo. Iñ aſtutia.f.p.i.in/

genioſitas. doloſitas. cautela. induſtria.
calliditas.⁊ ꝓpꝛie ðꝛ ð malo. Inuenit᷑ etiã

aſtu indecli.neu.ge.ꝓ eodẽ. Uñ.Aſtu vin
cit homo cũcta creata ſolo.
Aſtutus a.um.i.callidus.⁊ ðꝛ ab aſtu.

din
W RE U

Hitacus pe. coꝛ.maioꝛ ẽ bꝛuco. Et vt dicit Htrienſis, mut ijianitoꝛ oſtiar cxcluſeni

glo. Johel.j. Eruca vᷣmis eſt qͥ in oleriba

maxie inuenit. Bꝛucꝰvᷣo vetꝰ locuſte ante

qᷓ; habeat alas.Deide cũ paꝝ icipit vola /
re ðꝛ atelabo. Cũ vᷣo plenit᷑ volat ðꝛ locu⸗
ſta. Et ẽ bꝛuchꝰ młto guioꝛ qᷓ; locuſta vel

arelaa g lacẽs in vno loco radicitꝰcome
it fruct.

Atacus aũt ðꝛ q̃ſi ategus.i.ſine
tega eo ꝙ nihil habeat qᷣ inuolutꝰ tegatur
NPaß.aũt dicit. Atacus auis ignora.
Atauꝰpater aui.vide.õ.abauus.
Atelabo.vide.S.in atacus.
Atera. um.i. niger..
Atalania ẽ quedã vᷣgo ꝓpt᷑ velocitatẽ.et ðꝛ
ab atas.i.leuitaſ.⁊ lentos plenũ.qſi plena
leuitate. =ðð

Hltias antꝭ.fuit frat Pꝛomothei rer alrice

optimꝰ aſtrologꝰ.vñ dictꝰ ẽ celũ ſuſtinuiſ
ſe. Eta noie eiꝰ dictꝰ ẽ mons africeatlas.
q ꝓpter ſuã alcitudinẽ dictꝰ ẽ celũ ſuſtinu/
iſſe. In atlanteꝰa.um.⁊ atlanticus a.um.
Achalia interpᷣtat᷑ñ tmp dñni.⁊ fuit regina
ſn iſrʒal.
Acthanaſia.i.immoꝛtalitas.
Acthanathos.i.ĩmoꝛtalis.ab a qð eſt ſine ⁊

thanatos moꝛtale. Iñn athanatus a. um.i.

₰

immoꝛtattlis.
Acthene aꝝ.q̃dã ciuitas in grecia.ab atha/
natos.i.ĩmoꝛtalis ꝓpter ſtudiuʒ ſapie que
imoꝛtalis ẽ.que olim ibi viguit.
Actheniẽſis. .t.⁊ h ſe.nomen ẽ patriũ⁊ ſᷣm
foꝛmatõis analogiã deberet dici athenẽ/
Actheſis.nomen fluuij.
Athleta pe.p..p.i.luctatoꝛ.pugnatoꝛ.mi
les foꝛtis. ⁊ ðꝛ ſic q̃ſi ad letum foꝛtis.i.ad
moꝛtem. H
Atomia grece.debilitas ſtomachi latine
Atomꝰ.f.s.ðᷣꝛ coꝛpꝰindiuiſibile ꝓpt᷑ ſui par
uitatẽ q́;uis foꝛte nullũ coꝛpꝰ ſit qð diui/
ſionem reciꝑe nõ poſſit.⁊ ðꝛ ab a qð ẽ ſine
⁊ tomꝰq̃d ẽ diuiſio vel ſectio.qꝛ nõ recipit
ſectionem ſenſui ſubiacentem.
Atnepos.filiꝰ abnepotꝭ.vide.sð.in abauꝰ.
Atoꝛnati dicũt᷑ pcuratoꝛes apð acta ↄſti/
tuti.i.c.vnico.de ſta.mo.li.vj.in.S.poꝛro.

ſis. ſed cã euphonie hʒ i.ante penultimaʒ.

Htramen.n.t.i.nigredo. In hoc atramen/

tum ti.i.incauſtum.qꝛ nigrũ facit liquoꝛẽ
in quo ponit᷑.
Atramentariũ.n.s.i.ſcriptoꝛiũ.pluteum.
pulmatiũ. Un. Eʒech.ix. Et atramenta
rium ſcriptoꝛis ad renes eius. Inð atra/
mentariolum li.dimi.

AW

4 Metigingrins ia unline.
MHiriolum.n.s.i.puum atrium.
MHiriplices herbe hũidã ⁊ frigidã vᷣtutẽ ha
hernt. in cibo ſumpte ventrẽ diſſoluũt.
Atriũ.n.s.ðᷣꝛ magna domꝰampla ⁊ ſpacio
ſa.⁊ ẽ ipſoꝝ nobiliũ.⁊ ðᷣꝛ atriũ.qꝛ ei addũ
tur tres poꝛtic extrinſec.vl ab ater ðꝛꝓpt

caliginẽè ignis ꝗᷓ olim ſolebat eſſe in atrio.

Vñ in paſſione xpᷣi. Et petrꝰ ſtans ĩ atrio
calefaciebat ſe ad ignez. Itẽ atria dicunt
aule cimiteria vel loca ſcã.ab attero is.qꝛ
pedibo ambulantiũ atterunt᷑. Uñ. Atria

dic aulas eadeʒ cemiteria dicas. Et loca

ſanctoꝝ tibi ſit caput ⁊ atrum.
Airiarij ſũt ſerui ſiue cuſtodes atri.
Atrox.o.t.i.efferꝰ.crudeł. Jũ atrocitas.i.
gaſperitas.crudelitas.
Attabernalis.ↄ.t.i.ſociꝰ ⁊ ꝓpꝛie in taberna
leccatoꝛ qͥ valde frequẽtat tabernam.
Attamen inis.n.s.i.ſetatuum.
Atteſtationes ſt᷑ dicta teſtiũ.vl teſtimonia
oꝛdine iurꝭ in ſcript redacta.
Attrit? eſt afflictꝰ. ↄſumptꝰ.exhauſtꝰ.imbe
cillis vel feſlus. “
ttollitus media bꝛeuis.eſt eleuatꝰvel q̃ſi
uodã pauoꝛe ↄcuſſus.
Aittonitus a.ũ.pe.coꝛ.i.tonitruo ſtupefa/
ctus.territ.ofuſus.ꝑturbatus.

(N ante B
Auarꝰ ðꝛ qͥ inoꝛdinate cupit res tꝑales.et
ↄꝛ auarꝰ qſi auens.i.cupiẽs auꝝ.vł q̃ſi va
ras hñis manꝰ.i.curuaſ.Et auarꝰ ꝓpꝛie ðꝛ
q ñ ſatiat᷑.ſʒ cupidꝰ qͥ aliena deſiderat. Iñ
auaricia.i.cupiditas.⁊ ðꝛ ab aueo aues.i.

cupio.qꝛ auari ſꝑ ſt cupidi.Etiã auaricia

eſt rerum tꝑalium inſatiabilis cupiditas.
⁊ eſt vnũ de ſeptẽ peccatis moꝛtalibo.
Huceps.ↄ.t.ðꝛ aues capiens.ab auis ⁊ ca
io vel capiens. .
Aucipin ðꝛ locꝰ aptꝰ ad capiendũ auesvł
rete vel virga fiſcata.vel tuguriuʒ ad hoc
Bparatuum.
uctio.f.t.i.qaugmentatio.ðꝛ etiam anctio
mercatio. In auctionariꝰ a.ũ.i.mercatoꝛ
q̃ res ſuas auget.⁊ ꝓpꝛie ðꝛ ille qͥ h vel illic
res puas ⁊ veteres ⁊ tritas ⁊ ruptas emit
vt poſtea cariꝰvendat. Item auctionatoꝛ
Inq; accipi ꝓ impatoꝛe. MVMDW
uctoꝛ oꝛis.m.t.i.augmẽtatoꝛ.dux.⁊ veĩt
a vᷣbo augeo ges.⁊ debet ſcribi ꝑ u.⁊ ct.vi
ge.S. in actoꝛ.
Huctoꝛtum.n.s.ðꝛ illud qð addit᷑ rei men

ſurate cũ vedit᷑ Et eſt etiã cib qͥ mẽſe va/
cuate ſupaddit᷑.
Auctrix.f.t.i.augmentatrix.

O

Aucupabilis..t.⁊ ̊ le.i.res que ẽ apta ad

capiendum.

£

Hucupium.n.s.i.foꝛtuniũ ⁊ bonꝰeuentus
Dicit᷑ officiũ capiendi aues.

udax.o.t.ðꝛ qͥ aggredit᷑ aggrediẽda ⁊ fu/
git nõ aggredienda. In audacia. Et dꝛñt
audax ⁊ temerariꝰ.audacia ⁊ temeritaſ.qꝛ
audax nõ timet.temerariꝰnõ cogitat ꝑicu

lum. Itẽ audacia fit poſt ↄſilium. temeri/
tas ſine ↄſilio. Item audax ponit᷑ qñq; ꝓ

grrogane.
Audientia licet etiam aliter capiat᷑tñ ma/
gis ꝓpꝛie ðꝛ eſſe facultas ⁊ poteſtas loquẽ
di coꝛaʒ ſuꝑioꝛe alicui ↄccſſa.put dicimꝰ

data eſt illi audiẽtia.vel denegata eſt ei cõ

munis audientia.
Auditoꝛiũ.n.s.ðꝛ locꝰ vbioſilia ⁊ rũſa au
diunt᷑.vel foꝛus cauſaꝝ.vel locus in qͥ di/
uerſe cauſe audiunt᷑ ⁊ tractan.
Auditoꝛ in curia pape vocat᷑ qͥ vice iudicꝭ
alicuiꝰ cãm vel cauſas audit. in cle.audi/
toꝛ.de reſcrip.
Audito: camere pape ðꝛ qͥ audit negocia
ſuꝑ theſauro pape. ⁊ ſuꝑ his q̃ ad camerã
pape ꝑtinent. OðSèð
Auditoꝛ oᷣdictoꝛiaꝝ ðᷣꝛ in curia pape qͥ an
dit imperates reſcripta ad lites vł alit ad
ius cõmune ꝑtinẽtes gras.
Auellana ne.tam ꝓ arboꝛe qᷓ; ꝓ fructu po/
nit᷑ in fe. ge. ⁊ ðꝛ ab auellano mõtevbi abũ
dant auellane.
Auena.f.p.genꝰ herbe eo ꝙ auide ſurgat.
Iñ auenula.i.pua auena.
Auernꝰ.m.S.ðꝛ locꝰ vbi eſt deſcẽſus ad in
feros.⁊ ponit᷑ ſepe ꝓ inferno.⁊ ðꝛ aba qð
eſt ſine.⁊ vernos qð eſt delectatio.qꝛ in in
ferno nulla eſt delectatio. .“
Augmentum.n.s.i.amplificamentum.

Augur.ↄ.t.qͥvel q̃ in garritu auiũ diuinat

⁊ ð ab auis ⁊ garrio.qꝛ antiqͥtꝰ diuinato
res ꝑ garritũ auiũ futura pᷣdicebat. Inde
gqugurium talis diuinatio.

MHuguſtea.f.p.i.carta q̃ ab auguſto.i.imꝑa

toꝛe mittebat᷑.vel q̃ddam genꝰ carte ſic di
ctum in honoꝛeilliꝰ. Sicut auguſteũ ðꝛ
gen?ꝰ marmoꝛis ĩ egypto tꝑe auguſti pᷣmo
inuentũ. Sicut etia tyberiũ genꝰ marmo
ris tꝑe tiberi innentum. .
Auguſtꝰ.m.s.eſt ꝓpꝛiũ nomẽ ceſarꝭ.Quili
bet etiã romanꝰ imꝑatoꝛ põt dici auguſtꝰ

hrhen

gbeug
legt.
anton
geſup
Eat
ineo!
denn
eg
luil
G
guctg
Giſan
bäfti
hidl
ppoſiti

cceſar
Huun
Auur
W
Pvic
Aui
fun
lurf
AMun
decbt
lao.i
Mige

lr⸗
hinii
uisft
hänan.
üroh
wei
chaee
üch
Nuins
oie
prieel
Inui
rr
lihec.
Mat⸗
nalüͤt
bdin
ihin
tei
ulige

Hhe 4

gulemn

Nulgan

1ſae

jnrends
nceand,

i negven
deri

vopeqen
kaliezd

mnanpo,
ebigbi

Kehuret

Cönsadin
nurthacs
nnogenn

menmn
mnüdinint
ouunonv
tir NMe

foimps
neſich
Guſteic⸗
guſtipno
mumo

ngindi

ab augẽdo imperiũ. Uñ in natiuitate dũi
legit᷑. Exijt edictũ a ceſare Auguſto.Etiã
antonomaſice Octauianꝰ dictẽ auguſtꝰ

. Aſup om̃s alios auxit romanũ imperiũ
Et ab illo dictꝰeſt qͥdã menſis auguſtꝰ qꝛ
in eo mẽſe natꝰeſt.vł qꝛ obtinuit victoꝛiã
de antonio ⁊ cleopatra.vel ideo ab augeo
ges.qꝛ ĩ iſto mẽſe res augẽt᷑ ⁊ creſcũt.Oñ
q; vo adiectiue declinat᷑ auguſtꝰ a.ũ.i.no/⸗
bilis.illuſtrꝭ.inſignis.pᷣclarꝰ.exgrex.ſegre
gariꝰ.celticꝰ.heroicus. Et eſt ↄpoſitũ ab
aue ⁊ guſto as.qꝛ ſolis nobilib licebat olĩ
guſtare aues.⁊ tũc ↄꝑat᷑. Cũ vᷣo declinat
Pꝓ qrtã declinatõʒ h̊ auguſtꝰ us.ui.eſt q̃dã
ſpẽs diuinatõis q̃ fiebat ĩ guſtu auiũ.⁊ eſt
ↄpoſitũ ab aue ⁊ guſtu. Solebãt em̃ auẽ
ſpargere gallinis⁊ ĩ guſtu ⁊ captione illiꝰ
eſce ſaꝑe auguriũ qð dicit᷑ auguſtus.
Auia.ſ.p.eſt mater pꝛis vel matris.
Auiaria.i.ſecreta loca et a via remota.aut

ti auib adibilia.

Auicula.f.p.dimi.i.ꝑua auis.
uiculariꝰ.m.S.qͥ capit aues. Itẽ auicula
ria plł is nũeri.n.s.dicunt᷑ loca ſecreta ſil/
uaꝝ ſolis auib adibilia.
Huidus a.ũ.i.multũ cupidus.⁊ ſᷣm q̊ſdaʒ
ðꝛ ab hñdo.qꝛ ſꝑ hẽe deſiderat. Iñ auidu
lus a.ũ.i.aliqntulum auidus. M
Auigerulus.m.s.vl auigerula.f.p.ðꝛ qͥ vł

que gerit aues ad vendendum.

uinũ.n.s.pe.p.q ſi extra vinũ.i.aq̃ mixtũ

Huis.f.t.ẽ nomẽ generale ad oĩa volatilia

pẽnata.⁊ ðꝛ ab a ⁊ via.q̃ſi ſinevia.qꝛ certã

viã nõ hʒ.ſʒ ꝑ auia queq; diſcurrit. Potiꝰ

tñ videt᷑ etymologia qᷓ;ↄpoſitio.Etiaʒ ðꝛ
ab aueo aues.i.cupio.qꝛ auis cupideſu/⸗/

mit cibum. S —ð
Nuius a.um.i.a via remot. Inuiꝰ⁊ deui/
us idem. Sed tũ ꝓpꝛie dꝛũt.qꝛ deuium p

pꝛie eſt in ſiluis.Auium in ꝑuis virgultiſ.

Inuiũ in paludiba ⁊ aqͥs. Un. Denia ſũt
ſilue virgultiq; auia lymphe Inuia. ſepe

tñ hec legis impꝛopꝛie.
Aula.f.p.i.domꝰ regia ſiue ſpacioſuʒ habi
taculũ poꝛticibo qᷓttuoꝛ ↄcluſuʒ. Iñ h̊ au/
lula dimi.i.ꝑua aula. Itẽ aula ðꝛ qnʒ ſcri
niũ in q̊ res ponũt᷑. Etiã aule plłalit᷑ dicũt

fiſtule oꝛganoꝝ per q̃̊s elicit᷑ melodia. Iñ

gaulidus a.u. i. dulc inſtar ſoni oꝛgani.
Hularꝭ..t.⁊ h re.⁊ auletꝰ a.ũ.ꝓ eodẽ.ſ.aq

gulam ptinens. ”Mc
NHula grece.cannula ðꝛ vel tibia latine
Aules lis.⁊ auledus ðꝛ qͥ cũ canniſ cantat

ſcʒ tibicen. Et ↄponit᷑choꝛaules lis.⁊ eſt
q cum cannulis cantat in cho.
Auleũ.n.s.ðꝛ coꝛtina.qꝛ ĩ aula attali reg⸗
ꝑgamoꝝ pᷣmo fuit inuentũ.vel qꝛ in aulis
extendi ſolet. Itẽ auleus a.ũ.i.regalis vel
res aule.⁊ ð ab auaulea. HKZ
Aulicꝰ a.ũ.⁊ aulanꝰ a.ũ.i.palatinꝰ q̃ſi aule
cuſtos.qꝛ aſſidue eſt in aula cuʒ pꝛincipe.
Auoth.i.villa vel ville.Uñ. Numeri.xxxij
Quos appellauit auoth iair.i.villas iair.
Aura.f.p.qñq; idem eſt qð ſplendoꝛ. Uñn
ꝑ ramos aura refulſit.i.ſplendoꝛ. Secun
do ðᷣ ventꝰ.vt qaura flat.i.ventus.Tertio
ðꝛ ger. Uñ Theodolus.Comit equi pen
nas ⁊ ſe dimittit in auras.i.in aera.Quar
to ðꝛ fauoꝛ.vt iſte habet bonam auraʒ ſue
ꝓmotionis.Uñ.Aera ſplendoꝛem ventũ
ſimul ac fauoꝛcẽ.Quattuoꝛ hec aura ſigni
ficare ſolet.
Aurata.f.p.ð⁊ piſcis qͥdam qͥ in capite ha/
bet coloꝛem ſilem auro. H
Aurea.f.p.ðꝛ frenũ eo ꝙ circa aures pona
tur.⁊ ðꝛ ab aurꝭ.Dicit᷑ etiã aureꝰ a.ũ.adie
ctiue.i.de auro.⁊ tũc ðꝛ ab auꝝ.Uñ.Au/
rea frenat equos.eſt aurea mobile nomẽ.
Aureola.f.p.ðꝛꝓpꝛie illud pᷣmiũ ꝓueniens
ex oꝑib pᷣcellentibo qð dat᷑ ſancc ĩ patria
eterna.Et tale pᷣmiũ eſt triplex. Pꝛimum
de crinale q̊ ↄiugate caſte viuẽtes coꝛonã

tur.qð ſᷣm theologos fruct᷑ triceſimus ðꝛ

Scõm vꝛ ſertũ q̊ͥ hoĩes exñtes in vidui/

tate ↄtinẽtes in eterna patria coꝛonant᷑ et

illud ðꝛ fructꝰ ſexageſimus.Tertiũ ðꝛ au
reola.qua doctoꝛes. martyres ⁊ hoĩes ex
iſtentes gines coꝛonabunt᷑.⁊ ðꝛ fructus
centeſimꝰ.⁊ vᷣginibo caſtis ſpẽaliter ĩ eter/
na patria attribuendus. Un. Cirginib
cecidit centeſimꝰ integritatis. Sed ſexa/
ginta ſeruat qͥ ſunt viduati. Triginta ſer/
uant ↄiugati caſte viuentes.Et ðꝛ ab au/
rum ⁊ olon.i.totum q̃ſi tota aureag.
Auricalchũ.n.s.qddam genꝰmetalli ex di
uerſis metallis ↄflatum.ſic dictum.qꝛ hʒ
ſił.itudinẽ auri ⁊ eris.auri in ſplẽdoꝛe.eriſ
in duricia.et ðᷣꝛ ab aurũ calchos.i.es.vł
ab auꝝ ⁊ calchos.i.fex.quaſi fex auri.
Huricomus a.um.ðꝛ qui habet aureos ca

Huricularis.m.t.vel auriculare.n.t.ðꝛ mi

nimus digitꝰ.q; eo aurẽ purgamꝰ. Et ad

iectiue inuenit᷑.vt h et h auricularꝭ.⁊ G̊ re.

id eſt ſecretꝰ vt auricularꝭ amicus.vł au/

ricularꝭ.i.res adaurem ꝑtiuenꝰæ ⁊ ꝓ eodẽ
9 ℳ

auriculariꝰ a.ũ.vt auriculariꝰanuł.vł au

riculariꝰ qͥ in aure fert᷑.vel auriculariꝰ.i.ſe

cretꝰ ↄſiliatoꝛ.⁊ H̊ͥ auricularia.i.ſecreta cõ

ſiliatrix.qꝛ ſecreta in aure ſolent dici

NHuriculariũaſecreto vna ꝑs indeclinabił

idẽ.ſecretariꝰvł ↄſiliariꝰ. Uñ.ij. Re.xxiij.
Fecitq; eũ ſibi dauid auriculariũaſecre/
to.i.ſecretariũ ↄſiliarium. “M
Auriculatus a.ũ.i.magnas aures hñs.ab
auricula d. .
Auricꝰ a.ũ.i.res ꝑtinẽs ad aures.ſicut di/
cimꝰ auricos pilos qͥ creſcũt in aure.
Aurifaber.m.S.ðꝛ qͥ oꝑat᷑ in auro.
Aurifex..t.qͥ vel qᷓ facit auuum.
Aurificina.f.p.ðꝛ fabꝛica aurificũ.vł locꝰ
in q̊ faber excoquit aurum.
Aurifodina.f.p.ðꝛ locꝰvbi fodit᷑D urũ.
uriga.m.p.pe.p. ðꝛ rectoꝛ currꝰ.⁊ ðꝛ ab
aure ⁊ rego.qꝛ regit eq̊s freno q̃ſi aurꝭ au/
ditu.vel dicit᷑ ab ago ⁊ rego.qꝛ agit ⁊ regit
currum. vel ðꝛ ab aurio.qꝛ aurit.i.ꝑcutit

equos iunctoſ.Uñ.Aurio ꝑcutio auriga

dicit᷑ iundge.

Aurigraphia.f p.ðꝛ aurea ſcriptura. Ino

gurigraphus.ꝗ aureã ſcripturã facit.
Aurilegiũ.n.s.ðꝛ locꝰ vbi reponit᷑ aurum.
Auripigmẽtũ.n.s.eſt genꝰterre ex q̊ fit qũ/
q; vnguentũ hñs coloꝛem aurr.

Vn. Uirgił. Cocemq; his auribb hauſit
Uel ðꝛ quaſi auide rapiẽs ſonũ.vl ab au
diẽdo.⁊ nõ eſt ↄpoſitio ſʒ etymologia. Iñ
guricula.i.pua auÄris.
Auriſcidus.m.s.artifex qͥ ſcindit aurũ.
Auriſia.f.p.ðꝛ cecitas q̃ ſodomite circa do

mum Loth fuerũt pcuſſi.

Auritus a.ũ.ðꝛ qͥ habet magnas aures

Auroꝛa.f.p.ðꝛ initiũ diei clareſcẽtꝭ.vł pꝛi/
mus ſplendoꝛ geris qͥ grece eos ðᷣꝛ.⁊ nos
deriuatõʒ ab aura auroꝛã q̃i eroꝛã diciꝰ
Hurugo ginis.f.t.eſt moꝛbo regiꝰ.vide ſu/
pꝛa arugcg. Mß
Aurulentus a.um.i.plenꝰ auro.
Aurum.n.s.eſt qͥddam metallum. et ðꝛ ab
aura ꝓ ſplendoꝛe.qꝛ pᷣ ceterꝭ metallis ful/
get. vel ðꝛ ab arion qð eſt ſeruare.qꝛ p ce/
teris metallis ſeruat᷑. Iñ qaureꝰ a.um.i.de
auro exiſtens. Jñ aureolus a.um.i.aliq̃n
rulum aureess.
urũ coꝛonantiũ dicebat᷑ qdð ↄferebat᷑ad

coꝛonatões pᷣncipũ.vel qð coꝛonaꝝ faciẽ

daꝝ noie pᷣſtabat᷑ que in teplo pendẽtesa
Tyto ?* Ueſpaſiano ſublate ſr. Alij dicüt

aurum coꝛonatoꝝ qð dabatathletis.

Aurũ publicũ eſt qð ꝑtinet ad erariũ fiſci.

L. de au. pu. pſe.l.detectoꝛibo lixx.

Auruſpex.O.t.i.diuinatoꝛvł diuinatrix ab

auſpiciendis auibo dictꝰ vel dicta.⁊ videt
dici ab aue⁊ ſpecio. Iñ auſpicatoꝛ.i.diui
natoꝛ. In auſpicatrix.i.diuinatrix. Inue

nit᷑ etia auſpicato aduerbiałr. Uñn. The/

rentiꝰ in andria. Haud auſpicato huc me
appuli. Auſper idem. S
Auſpiciũ.i.diuinatio.auiũ inſpectꝰ.vł bo
nus euentꝰ. Sʒ auſpiciũ iun eſt exoꝛdiuʒ
litis.ſᷣm Ber.in.c.paſtoꝛalł.
Auſter ſtri.ðꝛ ventꝰ ꝑflans a meridie.dictꝰ
ſic ab hauriendo aqs. Naʒ nubila nutrit
⁊ aquas dat Iñ auſtrał..t.⁊ H le.⁊ auſtri
nus a. num ꝓ eodem. Sêèl
Auſtrab plaga ẽ q̃ ẽ ab auſtro ſiue meridie

Vñ auſtralis.i.meridianꝰ. Itẽ auſtralis
inuenit p quodã paralello qͥ ⁊ bꝛumal ðꝛ

Et eſt auſter ita calidus ꝙ etiaʒ piſces ðꝛ

coꝛrumpꝑe in mari. Itẽ ab auſter vlł gquſtri

nus auſtrino as.i.coꝛrũpo.vicio.vel ma/

crum facio. Iñ auſtrinatꝰ a. um. vt qauſtri

nata aialia.i.macra q̃ſi anſtro coꝛrupta.
Auſter a.ũ.⁊ hͥ ⁊ h auſteris.⁊ h re.in eodẽ
ſenſu.i. aſper. ſeuerꝰ.ſtrenuꝰ.⁊ ðᷣꝛ ab auſter

none . dꝗqꝛ ille vent in oncipio eſt aſper ⁊ iſuauis
uris.f.t.Fm Iſið.ðꝛ ab hauriẽdo voces.

In auſteritas.i.aſperitas.

Huſtroafricc qda ventꝰ collateral auſtro
ſic dictꝰ.qꝛ int᷑ auſtꝝ ⁊ africum ef.

Auſus us.ui.i.audacia.ſed auſus a.um.di

citur audax.

—

Autenticꝰa.ũ.i.autoꝛitate plenꝰvel fide di

4

gnus.ſ.cui pᷣmo credebat᷑ ex ſui dignitate
vt autenticꝰſermo.autenticaꝓpoſitio.⁊ ðꝛ
ab autentin grece qð eſt dignũ latie. Iteʒ

gutenticꝰ etiã ðꝛ nobilis.

Autenticũ.n.s.eſt liber iuris ciuilis excer

ptus qᷓſi quedã ſummula ex alijs legalibꝰ

libꝛis ↄtinens nouẽ collationes vt noueʒ
ꝑtes bncipales. Sʒ autentica. f. p.eſt lex.

vel.S.incoꝛꝑatus in li.C.Et&̊ ſemꝑ alle-

gat᷑ autentica. C. ti.tali vel tali.vt.C. de
epi.⁊ cle.autentica generałr. Et ſic addit
ti.ſed nõ additmumerus cololl.
Autoꝛ.m.t.fidedignꝰ.ſ.pmoꝛdialis.inuen
toꝛ alicuiꝰartiſ.Et ðꝛ ab autẽtin grece qðᷣ
eſt famoſum vl fidedignũ latine. Etiã au

toꝛ idem eſt qð ligatoꝛ.⁊ ſic ðꝛ a qdaʒ xᷣbo

defectiuo.ſ.auieo auies.i.ligo.Et ſᷣm pꝛi/
maz ſignificatõʒ ph̊i ⁊ inuẽtoꝛes artiũ.vt
Plato Ariſtoteles ⁊ quelibet excellentes

guücat
ſtfrate
Aunsm
Aiafp
uns
un
uceo⸗
mr
ſunſ
NHurei
Hnli
gucilii
Göpott
Molni.
Numn.9
ligro
Uuht
Gluſt⸗
buutas
4
9

lufta .

müficch
menieeb
Maric⸗
oridini
i. Inne
i. R
obyc Me⸗

Kbo
tgordin,

ciedie⸗
la nutrit
dguſtri

emeridie
Uuſtralis
wumal dꝛ
gpcesd:
r Kauf,
co. palme⸗
n Nanſi
cornptn
re in code
gbauſter
iſauis

Nauſtro
aumm. di

afigedi
ignitate
ſnode
tie. Je;

gilisetie
slegn
Nnod
ſo⸗ tle.
npal.
A.de
ſcaudit

is. inuen
Cecel
Enddl
gaſt
tfnpn,
Ellanſes

Ara filia Caleph fuit.

MW

ꝑſone dñt dici autoꝛeſ. Scðᷣm vᷣo ſcdᷣam
ſigficationẽ. Ulirgiliꝰ. Lucanꝰ. Ouidiꝰ.
⁊ ceteri poete dñt dici autoꝛes.ligauerũt

carmina ſua pediba ⁊ metris. Inð autrix

mulier autentig.
utoꝛitas.ft.eſt ſnĩa imitatõne digna vel
autoꝛitas ꝓut ſumit᷑ in topicis.eſt iudiciũ

ſapieni in ſcia ſua. Uñ a rei iudicio ſolet

talis actus denoĩari.vt Plato dicit celuz
eſſe volubile. ergo ita ẽ.qꝛ qð videt᷑ alicui
ſapienti ⁊ exꝑto in ſua ſcia credendum eſt

ſic eſſe.iuxta illud. Exꝑto crede magiſtro.
Inñ autoꝛizabilis. P.t.⁊ H le.in eodẽ ſenſu

cũ autenticus.i.factũ autenticũ.vł auto/
rizabile ðꝛ qð fit autoꝛitate ſapientis vel
ſapientũ.vt hõ autoꝛiʒabilis.i.autoꝛitatꝭ.
cui credi debet.
Autumnuſ.m.s.eſt q̃rta ps anni frigida ⁊
ſicca.⁊ ðꝛ a tempeſtate.qm̃ folia cadunt ⁊
oĩa matureſcũt.vł ðꝛ ab autũno as.antiq̃
vᷣbo.i.colligo.qꝛ in autũno vue colligũt᷑
Eth̊ ſᷣm Iſið. Sʒ ſᷣm Hug.ðꝛ ab augeo
es.qꝛ tũc oẽs fructꝰaugent᷑ ⁊ matureſcũt.
Dʒz ᷣm Pap̃.ðꝛa tempeſtate.qꝛ in autũ/
no ſt magne tempeſtates. Et ſunt q̃ttuoꝛ
ꝑtes anni. Uñ. Uer petro det᷑ eſtas exin/
de ſequet᷑. Hanc dabit vꝛbanꝰ.autũnum
ſymphoꝛianꝰ. YFeſtũ clement caput hye/
mis eſt venientis.
Auunculus.m.S.ðꝛ frater matris.ſicut pa
truus frater pꝛis. Uñ. Patruꝰ a pꝛe pdet
auũculus a genitrice Sʒ auũculmagnꝰ
eſt frater auite.
Auus.m.s.ðꝛ pater pꝛis vel matriſ. Inde
guia.f.p.matris vel patris mater. vide.õ.
gbauus. .
Aurx augꝭ vel auges in eodẽ ſenſu venit ab
augeo. ⁊ eſt iſte punctus in quo ſol eſt duʒ
maxime appꝛopiquat᷑ nobis.vt eſt circa fe
ſtum ſancti viti. H H
Aurxeſis.i.augmentuʒ.⁊ eſt ꝓpꝛie dietionis
Au xiliũ.i.ſubſidiuzʒ vel pᷣſidiũ.ſed dꝛũt.qꝛ
auriliũ eſt qdð ab extraneis dat᷑. ſubſidiuzʒ
qð poſtea ſuꝑuenit.pᷣſidiuʒ aũt loco vtili
poſitũ. Inñ auxiliarꝭ.ↄ.t.⁊ hᷣ re.⁊ auxiliariꝰ
a. um. vel q vel q̊d põt pᷣbere auxiliũ. Itẽ
guxiliatoꝛius idem.
Huxilla.f.p.i.olla vel menſura parũ maioꝛ
q; iuſta. Inð auxillula dimi.ꝑua olla.vel
Eua talis menſua.

(Wante †

Arioma.n.t.i.dignitas. IJñ axiomaticus
a· um.i.dignitatemhpuus.
Axis eſt celi ſeptẽtrionalł linea recta ꝑ me/
diam plagam ſphere. ́MVMUD
Arunga vel axungia.f.p.i.vent᷑ poꝛcivł al
terius rei. Un. Macer de viribe herbaꝝ.
Si poꝛcina vetꝰ axungia iungit᷑ illi. In
axungariꝰ a.ũ.adaxungiã ꝑtinẽs vł axun
giam vendẽs. vel axunga vel axungia.idẽ?
vnguẽtũ poꝛci. Uñ dicit Papᷣ.Axungia
id eſt pinguedo ab vnctione dica.

((A ante 7%
Aʒahel interpᷣtat᷑ fluens ſanguine.vl ſter/
zaria interpᷣtat᷑ auxilium dñi. HW
MHymus a. um.i.ſyncerus ſine fermento.⁊
ðꝛ ab a qð eſt ſine et ʒymos quod eſt fer/
mentum.
ʒonꝰ a.ũ.pe.pdu.ðꝛ ab a qð eſt ſine.⁊ ʒo
na q̃ſi ſine zona vel extra ʒonã. Uñ aʒoni
Ddicunt᷑ dij extra ʒonã zodiaci manentes.
Sikr ſigna dicunt᷑ azʒona que nõ ↄtinent᷑

Aal nomen ydoli cuiuſdã ⁊ int᷑/
pᷣtat᷑ ſingulare ſᷣm Iſidoꝛum.vi
ge infra in Belus. èðMWUã
Baalberith ðꝛ vydolum ↄiurationis.
Baalim dicunt᷑ ydola aſſyrioꝝ.
Baalpharaſim interpᷣtat᷑ diuiſio viroꝝ.
Baalphaſis interpᷣtat᷑ diuiſio inimicoꝛuʒ.
Babatum ðꝛ ferrum qð annectit faber eqᷓ
cum gumpho. MM J
Babel interpᷣtatↄfuſio. Jñ babilon vl ba
bilonia ciuitas vbi olim hoĩes turrim edi
ficãtes diſꝑſi ſunt ĩmiſſa diuinitꝰ ↄfuſiõe
linguaꝝ int᷑ eos. In babilonia regio.⁊ ba
biloniꝰ a.ũ.nomen patriũ vel gentile.
Babiger. baboſus. baburtꝰ. idem.ſ.ſtultꝰ.
ineptus.hebes.inops. ”Y”UNMBw
Baburra.i.ineptia vel ſtulticia. HH
Bacca ce.f.p.pꝑ duo c.eſt fructꝰ oliue.⁊ etiãẽ
la url. Poni tũ qũq; ꝓqᷣlibet fructu.⁊ pᷣci
pue arboꝝ ſuueſtriũ. Inuenit᷑ etiã bacca
ꝓ gema pcioſa.Uñ in Auiano.Quid niti
do pᷣciuʒ coꝛtice bacca daret. Iñ baccatꝰ
a.um.i.baccis lapidib adoꝛnatꝰ.Uł Eöm
pmã ſignificationẽ de fructu baccaꝝ abũ
dans vel paſtus. Inuenit᷑ etiã p cathena.
vt Colla baccis attrita.i.cathenis. Inde
baccatꝰ a.um.i.catenatus.

–

Baccar artft. ðꝛ herba faſcinũ pellens.et

a bacca. Un. Uirgił.in bucoł. Bacca
re cinge caput. 2W
Baccaulũ.n.s.ðꝛ feretꝝ ĩ q̊ moꝛtui ðᷣferũt
Baccha che.ſacerdotiſſa bacchi.
Bacchanalia bacchanaliumvel lioꝝ.feſta
bacchi. Juuenal. Quichairos ſimulant
⁊ bachanalia viuunt.
Bacchania.f.p.i.furoꝛ.
Bacchariũ.n.s.qddam vas vinari

Bacchanna ne.ſf.p.idem.

Baccheꝰ a.ũ.⁊ bacchicus a.ũ.in eodẽ ſen⸗

ſu.i.de baccho exiſtens. ”
Bacchides ꝓpꝛiũ nomẽ viri.de q̊ habet᷑ in
libꝛo Mach.
Bacchinal.n.t.i.toꝛcular pᷣſſoꝛium.
Bacchis dis.F.t.i.feĩia colens feſtũ bacchi.
ſcʒ ſacerdotiſſa eiꝰ.
Bacchiꝰ.m.s.qͥdã pes metricus q̃ in feſtis
bachi vtebant᷑.vide.S.antibacchius.
Bacchiũ.n.s.i.feſtuũ bacchi.GBacchiũ etia
He puus vꝛceus q̃ vtebant᷑ in feſtꝭ bacchi
ad vinũ tenendũ.ſed poſtea in vſus aqua
rios tranſijt. S
Bacchula dimi.i.pꝑua baccha.

Bacchus chi.ðꝛ deꝰ vini.⁊ ponit᷑ qñq; pꝛo

ipſo vino.vñ. Cato.Cũ venere ⁊ baccho
lis ẽ ſʒ iũcta voluptas.Et ſᷣm fabulas ðꝛ
egiſſe nocturnas feſtiuitates.⁊ fuiſſe mgr
ebꝛietat ꝓpꝛiaꝝ vxoꝝ violatoꝛ ⁊ ꝓximoꝛũ
vxoꝛes euellens ⁊ furiens ac furioſus.no
uiſſime vo a titanis occiſꝰ ẽ. Etiã bacchꝰ
eſt q̊ddã genꝰcarminis qð in feſto bacchi
canit᷑. Itẽ fabule ðꝛ ꝙ Jupit generauit fi
lium q dicebat᷑ bacchus.cuiꝰ mater anq;
pareret intoxicata fuit? moꝛiebat᷑.⁊ filius
de mfe moꝛtua fuit exciſus qͥ ðᷣꝛ inueniſſe
vinũ. Uñ.Eſt menſura batus ꝓpꝛium qͥʒ
8 bacchus..
Baculꝰ.m.s.ðꝛ a baccho ſᷣm Iſido.qꝛ ab
ipſo baccho ðꝛ reꝑtus.qꝛ hoĩies vino mo
ti baculo innitebant᷑. Uel ðꝛ a baiulo as.
Badiꝰ.m.s.ðꝛ equꝰ quẽ antiqͥ vadiũ dice/
bãt.a baiulo as.qꝛ nos baiulat.vel ðꝛ ba/

dius q̃ſi vadiuſ.a vado dis.qꝛ foꝛtiꝰ vadit

int cetera aĩalia. SððM
Bafer a.um.i.groſſus vel agreſtis.
Gahen eſt oꝛnamẽtũ colli ex anulis aureiſ
ↄfectũ. Bahen em̃ grece coꝛona latine.
Baia.f.p.ðꝛ poꝛtꝰ. Iteʒ baie aꝝ.eſt ciuitas
in italia iuxta mare.qꝛ ibi eſt locꝰ poꝛtuo/
ſus ⁊ delectabilis. Iñ baianus a.um.no/⸗

men pat ium.

Baiulum.n.s.i.ferrum equnn.
Baiunola.ſ.p.ðꝛ lect qͥ in itinere baiulalk.
Bala le.interpᷣtat᷑ inueterata. Fuit em̃ an
cilla Racheisq.
Balaam interpᷣtat᷑ vanus plus.
Balach interpᷣtat᷑ pᷣcipitãs ſiue deuoꝛans.
Balanite aꝝ.i.vue vel vites inſtar glãdiuʒ
vuas faciẽtes grãdeſ. IJñ hec balanitides
dis. gemma pcioſa. .
Balanon grece ðꝛ glans. .
Balans ant.pticipium.o.g.a balo as.Et
balans antis.f.t. ꝓH ouł.
Galanꝰ pe.coꝛ.qᷓdã arboꝛ.Et vt dicũt ge/
nꝰ eſt qrcinũ. Iñ h̊ balanũ ni.ꝓ fructu.et
ꝓ vnguento ine facto. Iñ balanat᷑ a.ũ.i.
balano vnctꝰm Hug. Quidam dicũt ꝙ
balanꝰ ẽ caſtanea cocta.ſ.baloſa.⁊ coꝛ.la.
Balatro onis.i.clamoꝛoſus.ioculatoꝛ.vñ
Oꝛatiꝰ. Medici mane balatrões.vł bala
trones ſᷣm q̊ſdã dicũt᷑ ꝓpdigiꝛ leccatoꝛes a
5ſᷣuilio balatrone ⁊c̃. Sʒ ſm hãc ſignifica
tionẽ meliꝰ ðꝛ baratro nis.a baratrũ.⁊ ap
te baratro onis.i.leccatoꝛ ðꝛ a baratrũ.qꝛ
oĩa baratro.i.ventri mittit.
Balatꝰ us.ui.ðꝛ clamoꝛ ouuum.
Balb Zꝛ balbutiens vel titubãs qͥ vᷣba nõ
expmit.ſed frangit.a balbando dictꝰ. Sʒ
bleſus ðꝛ qͥ lr̃as imꝑfecte ꝓfert.
Balducta te.f.p.ðꝛ lac pᷣſſuʒ a ſero.ſ.muta
ta. ⁊ ꝛ balducta qſi valde ducta.qꝛ valde
Saal eſt 7 vuca.
alea. f. p.i. funda vel inſtr̃m qð vulgo vo
cat᷑ baleſtrũ. Iñ baleariꝰ⁊ h baleatoꝛ.i.fũ
ditoꝛ vel baliſtratoꝛ.⁊ ð a balin.
Balearꝭ.ↄ.t.⁊ h̊ re.i.cũ balea iactabile.In
uenit᷑ etiã balearꝭ ꝓ funda.⁊ deriuat᷑tũc a
noĩe inſule. Baleros em̃ vel balerica łb ba
learꝭ inſula ẽ hiſpanie.Et ſũt due.ſaphꝛo

ſiades ⁊ gemaſiades.maioꝛ ⁊ minoꝛ. Uñ.

Uulgns eas maioꝛicã ⁊ minoꝛicaʒ vocat
In his inſulis pᷣmum repꝑta eſt funda.vñ
Balnear dicta eſt fũda.⁊ balearis dicta
eſt talis inſula. Et in vtraq; ſignificatiõe
a balin a qͥ balea. Eta balea baleos vl ba
lerica vel balear. a q̊ etiam h̊ ⁊ B baleanꝭ.
et h re.nomen gentile.
Balena.f.p.qͥdaʒ magnus piſcis.⁊ ðꝛ a ba
lin qð eſt fundere vel iacere. eo ꝙ effũdat
vel iaciat aquã huc ⁊ illuc altius cunctis
beſtüs maris. ð
Baleſtrum ſtri.n.s.a balin ðꝛ. Inde bale/
ſtro ſtras.i.cum baleſtro aliqͥd pijcere vel
percutere. 11

—

iing
Ckundt
Blno
ane

qinc

nia
ſegen
gtonn
Gulit
Fopei
balint
heth
hadn
hatau⸗
Valiuns
ccch cd
Ganeol
Ganen
Galan
he⸗
ſe
lule
ſypnn
E
use
hürn
un
etſoloob
moum ve
Coruptn
Nucöera
Tuptum
neb
dalnno
donikc
ſemoin
Bilthe
ſingul
ſonp⸗
ngul⸗
creo de
legoni⸗
lentopee
talens

heilt
eßen

ornnt.
giann
nindes

s.Et

icitge⸗
manet
Ntai.
dicitq
corla.
Ntor.
Abala
nnes
ignikica
rumid,
darmi

inni
diG

ſouta
nyalge

ulgoro
or ifĩ

blle Jn
attüca
rical da.
eſaphno
nor. Ui⸗
c; wan
unda
nsdic
nficnde
o ba
balnn.

törabe

(unas

ann

ol/

Balin grece latĩe ðꝛ iacere ſiue emittere vł
effundere.

Balinon grece.balneũ latini dicũt.qꝛ anxi

etatẽ animi tollit.a balyn⁊ noyſ.qd ẽ mẽs

qꝛ iacit anxietatẽ ð mẽte. Hinc h balneũ
nei. a leuatiõe merorꝭ ðꝛ. Inuenit᷑ etiaʒ in

fe.ge.balnee aꝝ. In balneariũ rij.⁊ balne

gtoꝛium rij. ambo ꝓ loco in quo balneat᷑.

Baliſta.f.p.genꝰ ẽ toꝛmẽti.vł ðꝛ om̃e illud
qð aptũ ẽ ad mittendũ iacula ⁊ tela.⁊ ðꝛ a
balin ⁊ haſta. Toꝛquet᷑ em̃ vᷣbere neruoꝝ
⁊ iacit haſtas ⁊ ſaxa.vel ðꝛ a baleros inſu
la q̃dam vbi vſus baliſtaꝝ pmitꝰ ẽ inuẽtꝰ
Inde baliſtarius.qͥ facit baliſtas.vel qui
lacit cum eis. D
Baliuus eſt officialis dñi tꝑalis.vt de ſen.
excõ.c.dilecto.⁊ in cle.j.de pe.
Balneolum.n.s.i.puum balneum.
Balneum. vide.S.balinon.
Balſamꝰ.f.s.ðꝛ arbos balſami ſilis viti in
ſtipite.folijs ſimilis rute.ſed albioꝛi v ſem
perq; manantibo.in q̃ qnq; ↄſiderant᷑.i.fo

lia. lignũ.coꝛtex fructꝰ ⁊ ſuccus.vñ. Bal/
ſoamum.n.s.eſt lignũ vel fructꝰ vł liquoꝛ
eiꝰ. Et nota ꝙ multiplex vnguentũ balſa

mus affert. Pꝛimũ ẽ pᷣcioſius alijs quod
ſpõte manat de folijs.⁊ illud vocat᷑ balſa/
mum.Scõðm ẽ carpobalſamũvl xirobal
ſamũ.Tertiũ eſt opobalſamũ.Quartum
eſt foliobalſamũ. Quintum eſt calobalſa
mum.vvel rilobalſamuʒ. Et pbat᷑ ſican ſit

coꝛruptũ balſamũ vel nõ. Si ferat᷑in ma

nu cõtra ſolem perurit carnẽ ſi nõ eſt coꝛ/
ruptum. Iñ balſamatꝰ.⁊.ũ.i.balſamo in/
unct.qͥd etiam poteſt eſſe participiũ. Nã
balſamo.as.i.balſamo inungere.quod cõ

ponit᷑ cũ in. ⁊ fit inbalſamo as.i.valde bal

ſamo inungere.
Balcheus elt heteroclitũ in genere.quia in
ſingulari ẽ ge.maſ.in płi eſt ge.maſł neu.
⁊ ſempꝑ ſecũde declinatõis.Et eſt balteus
cingulum militare ſic dictꝰ.qᷓi pendeẽs.qꝛ
ex eo depẽdent ſigna ad demonſtrandum
legionis militaris ſummã.i.ſex miliuʒ ſex
centoꝝ.ex quo numero ⁊ ipᷣi ↄſiſtunt.Uñ
⁊ balteus dicit᷑ non tantũ quod cingit.ſed
etiam ida quo arma depẽdent. Uñ Job.

xij. Balteum regum diſſoluit ⁊ pᷣcingit fu

ne renes eoꝝ. Inde balteołꝰ.i.paruus bal
teus.⁊ balteatꝰ.a.ũ.id eſt.balteo oꝛnatus.
Auroꝛa.Balteus eſt carniſ macies cãdoꝛ
G pudicus.
Baluſtriũ.n.s.eſt locꝰ vbi ſũt miłta balnea

quaſi luſtratus balneis.

Balluta.f.p.eſt publica vtilitas. vel eſt vat

luti. C. de metal.li.xi.ckm Accur.
Bamoch interppᷣtatureuentus moꝛtis.

Bannũ ſ̃m vulgare gallicoꝝ ⁊ lombardo

ruz videt᷑ eſſe edictũ publicũ iuxta illð qͥd

dic Ray. c. ꝙ cleric. de fo.ↄpe. q pᷣco pari
ſiẽſis nũciat bãnũ noĩe epiſcopi a rege

Bannitoꝛium rij.n.s.eſt locꝰcauſaꝝ.alias
anditoꝛium.

„

Bapriſmꝰ.m.s. interpᷣtat᷑ tinctio.dictus a

baptes qð eſt flumen vel aqua vlł etiaʒ ſa
crum. ¶Iñ H̊ baptiſma tis.idem. Et dꝛñt
baptiſmis. baptiſma. baptiſmũ.qꝛ baptiſ
mum.n.s.vm Iſiõ.valet tm̃ ſicut vnctio.

qꝛ baptiſmi grecũ tractũ eſt in latinum.⁊

ðꝛ men purg atio ꝑ ↄfeſſionẽ. Un in euã

gelio. Erat ioh s in deſto pᷣdicãs bapti

mum pnie. Sʒ baptiſma tis.ẽ aqua ſiue

ſacr̃m ſub certa forma vᷣboꝛum ꝑactumꝑ

qð mũdatio aĩe ⁊ coꝛꝑis deſignat᷑. Dʒ ba
ptiſmꝰ compᷣhẽedit iſtà d uo.⁊ tñ ſepe vnuʒ

ꝓ reliq̃ ſumit᷑. Un. Baptſmũ ꝓpꝛie ſit tibi

mũdatio mentꝭ.Erterioꝛ que fit ꝑ aquaʒ

baptiſina vocat᷑. Baptiſmꝰ vox hec nectit

vtrunq; ſimul. Hð
Baptiſta.m.p.ðꝛ qui baptiʒat.
Baptiſteriũ.n.s.i.ſtatio baptiſmatis.et ðꝛ
a ſterion qð eſt ſtatio ⁊ baptiſma.et ſumit
tam ꝓ baptiſmate qᷓ; ꝓ loco.qð et h̊ bapti/
ſatoꝛium ðᷣꝛ.
Bar lingua ſyria filius interpᷣtat᷑
Barach interpᷣtatfulgurans.

Barachias interpᷣtar bnñdictꝰdñi vel bñdi
Baratro.vidęe.S.balatro. ctus dñs.

Barathꝛũ.n.s.nomen ẽ nimie altitudis et
ꝓfunditatis. ⁊ ðꝛ barathꝛũ q̃ſi voꝛatrũ.i.

voꝛago atra ex pfunditate qꝛ oia deuoꝛat

Et ðꝛ barachꝛũ qnq; infernꝰ.qnq; pfun/
diſſimꝰlocꝰ inferni.in q̊ nulla ẽ redemptio

qñq; foſſa.qnq; gurges vᷣtiginoſus.qñqʒ

venter.qnq; etiã pfudus puteꝰ in què exe
cratoꝛes pᷣcipitant᷑. Un.Hoc etiam bara
thꝛum qm̃ deuoꝛat oĩa dico.

Bar ba.f.p.dicũt᷑ crines qͥ creſcũt circa mẽę

tũ viroꝝ.⁊ ð̊ꝛ a barba q̃i virana a viro.qꝛ
viroꝝ ẽ ⁊ nõ mulieꝝ.Et ꝓpꝛie barba ẽ ho⸗
minu.ſʒ barbe alioꝝ aĩialiũ In barbula.i.
pua barba. Jũ etiã barbatus a.um.i.hñs
barbam longã.qdð et ꝓ ſapiente ðꝛ. Haʒ ⁊

olim phi in ſignum ſapie ſolebãt paſcere

barbas. In barbatulꝰ a.ũ.i.paꝝ barbat.
Barbanus.pe.pdu.i.patruus .

O

Pluruma ſecuri fudiſtꝭ carmia bardi.Iñ

BGarbara ppꝛiũ nomen vᷣgis. Eſt etiãa qͥdaʒ
modus ſyllogiʒandi in pᷣma figura.ↄſtãs
extribo vniuerſaliby affirmatiuis. ſic etiaʒ
Baroco ⁊ baralipton ſt᷑ modi ſyllogiʒãdi

Barbaria.f.p.dicta eſt q̃dã terra iuxta gre

ciam ꝓpter excellentiam crudelitatis.

GBabaries ei.regio barbaroꝝ.

Barbariſmꝰm. S. ðꝛ a barbarꝰ⁊ mos.q̃i cõ
ſuetudoꝛ molbarbaror ſPriri q3 ↄſiſtit
ↄiũctõe lr̃aꝝ ĩ ſyllaba ł ſyllabaꝝ ĩ dictõe
vel ĩ earũ accentib q̊ vicio maxie barbari
ſolẽt vti.iõ ab eoꝝ ↄſuetudine nomen ha/
buit. vl ðꝛ a barba ⁊ rure ⁊ moꝛeqi mos⁊
ↄſuetudo barbe rudiſ duriorꝭ ⁊ rurꝭ.qꝛ eĩ
ruricole vtpute ĩculti ⁊ duri rudes ⁊ ĩcul
tas ſolẽt hze barbas.iõ ad ei moꝛis ſiłitu

dinẽ barbariſmꝰ ðꝛ viciũ in dictiõe qᷓ nõ ẽ

culta ſua ꝓpꝛietate. Itẽ barbariſmꝰ ſi ẽ in
cõi ſᷣmone ſine rõne viciũ eſt ⁊ euitãdus.

Siaſt ĩ poemare fiar vel aliq pſaico di⸗
i

ctamine aliqᷓ rõnabili ð cauſa figura erit

⁊ dicet᷑ methaplaſmus.

Barbarolexis ẽ aliene ligue coꝛruptõ.⁊ðꝛ

a barbarꝰ ⁊ lexis qð eſt 'mo. Et differt a
barbariſmo.qꝛ barbariſmꝰ ẽ coꝛruptio ꝓ
pꝛie ligue.vt ſi grecꝰ coꝛrũpat liguã grecã
latinꝰ latinãa. Barbarolexis vᷣo eſt coꝛru/

tio aliene lingue. vt ſi grecuſ coꝛrũperet

atinam linguã ⁊c.

Barbaroſtomꝰ m. s. ð qͥ ba plena barba

riſmis ꝓfert.

Barbar a.ũ.i.crudel.incultꝰ. auſterꝰ.ſtoli
dus. Uñ olim getes oẽs dicte ſunt barba

repᷣter grecos ⁊ latinos. Jñ barbaricꝰ a.

um.⁊ barbaratinꝰ a.ũ.ĩ eodẽ ſenſu. Papᷣ.
vo dicit. Barbarꝰ.incultꝰ.vulgarꝭ.impe/
ritus.extraneꝰ.
Bar bitiſta. .p.qͥ vel q̃ cantat cuʒ barbito.
282 a barbitus.

*

GBarbitondiũ.n.s.i.tonſura barbe vel locꝰ

vbi tondet᷑ ⁊ ðꝛ a barba ⁊ tondeo
Barbitonſoꝛ.m.t.ðꝛ q̃ barbã tõdet.vt bar
barius.a barba ⁊ tonſoꝛ.

GBarbitꝰ.m. s.qð eth̊ barbitũ inuenit᷑ẽ qᷣd

dam inſtrjm muſicũ.q̃ſi barritꝰ.qꝛ de oſſi/
be barroꝛum fit.
Barca.f.p.ðꝛ ꝑua nauiſ merces ad litꝰpoꝛ
tans. In barcula ⁊ barcella.i.ꝑua barca.
Inñ barcariꝰ ⁊ ðꝛ qͥ facit barcos.
Bardus.m.s.ðꝛ ſtultus.hebes.ineptꝰ.tar
us0 ⁊ alio noĩe ðꝛ blennꝰ. Bardus etia
cãtoꝛe laudis l ꝓpło.vn. Lucanꝰ.

dicti ſũt lõgobardi.vel ꝑ ſyncopã lombar
di.q̃ſi longibardi.vł a longꝭ barbis qᷓs ſo
lebat nutrireꝛ nõ tondere. Iñ lombardia
vb lõgobardia ꝓuincia quã poſſederũt.a
cuiꝰ noĩe modo ſumiĩ getile longobardꝰ.
g. um. vel lumbardusaum.
Barginꝰ a. i.⁊ h̊ ⁊ BH barginis.⁊ h̊ ne.i.alie
nigena.i.pegrinꝰ⁊ barbarꝰ.vł gens v ge

nitꝰ. Uel bargines dicunt᷑ foꝛtes in bello
a baro ⁊ ago.ł genitꝰ qꝛ ad modũ baronũ
a baronibo.
Bari grece latine ðꝛ graue vel foꝛte.
Baria.f.p.i.grauis linea a ſũmo ſiniſtre de
poſite in dexterã.⁊ eſt vna de decẽ figuris

ſe agunt. vl ſunt foꝛtes quaſi eſſent geniti

accentuũ.que ꝓ vᷣboꝝ diſtinctioniboa gre

cis apponunft. .
Bariona fili columbe interpᷣtat᷑.a bar qð

lingua ſyra filiꝰ.⁊ iona ligua hebꝛaica co-
lumba interpᷣtat᷑. Uel dʒ dici barioanna
id eſt filiꝰ Johãnis.a bar.i.filiꝰ ⁊ ioonna
id eſt Johannis.

Bariptes ðꝛ gẽma nigra cum ſanguineis

⁊ albis notis. —
Barnabas leuites.cypꝛiꝰgenere.vnꝰ de ſe

ptuagintaduob dñi diſcipuł. Pauli apli

7

in pᷣdicatõe ſociꝰfuit.⁊ interpᷣtat᷑ filiꝰ ꝓphe

vel filius ↄſolationis. .
Baro onis.m.t.i.nobilis.dñs vel foꝛtꝭ vel
guis in moꝛib.⁊ ð a barrhus.qꝛ ſicut ele
phas cetera aialia magnitudie ſuꝑat.ita

baro alios hoĩes pᷣcellit. Uel qð meliꝰ eſt

ↄꝛ a bari.qꝛ gquis ⁊ foꝛtꝭ hõ ðꝛ baro. Etð
notat nobilitatẽ ⁊ foꝛtitudinẽ.qñ q; foꝛti/
tudinem ſolã. Uñ Bꝛeciſta. Eit bari foꝛ/
tis baroq; monſtra idem.
Barunculus.i.puus baro.

Baroniſſa.f.p.mulier baronis.vel virago

ſcʒ baronis bñs aim.
Barrꝗapas interpᷣtat᷑ filius mgr̃i eoꝝ.a bar

dðò eſt fil ⁊ rabi qð eſt mgr̃.⁊ ab is ꝓpnoĩe

vel a greco ei equipollenti.
Barrhidus.i.ſuꝑb.et ðꝛ a barrhus.
Barritus us.ui.pe.pdu.vox elephantꝭ.

Barrhus.m.s.i.elephas.⁊ ðꝛ a bari qð eſt

graue vel foꝛte. qꝛ grauis eſt ⁊ foꝛtis.
Barſabas interpᷣtat᷑ filius quietis.

Bartholomeꝰinterpᷣtat᷑ filiꝰ ſuſpendentis

aq̃s.i.dei.qͥ mẽtes doctoꝛũ ſurſum eleuat
⁊ inferiꝰ qquas diſtillat.
Baruch interpᷣtat᷑ fulgurans.
Baſan ⁊ eſt n.lr̃a finalis.interptat᷑ſiccitas
vel confuſio.

Baſluu
r
Irlmi
Vllan
caſren
Geſicdin
interfelia
egent.
Glllicnt
ornair⸗
buswent
Bilic
ferſerge
ac
ſpicat
guisy⸗
Core⸗
ilishe
ſmgen
ocl
ſinerme
mmipcunli⸗
opigiuna
Tundeg
gnüſerqn⸗
oſoft
Ktücko
fumbtüe
Paß fod
Wadofun
Blliunnn
Zluanio⸗
dantom
Fatapue
Baſinin
Vallinsa
gis Et⸗
ber, B.
hachlabe
Elſtoni
ulünt
Ispinn
atnen
necocn
Aichnnibee
ſbadoia
Rdedon

one
asſ
bard
derürg
obec.

jeigtie
o ylge
nbello
groniͦ
igenti

ſhrede
iguns
wagee

bare
micaco⸗/
Mwioann
Tioannn

ncnines

modeſ
uliopti
liphe

Nſ rel
cutcle
gtitn
Etö
zfoꝛti/
rifor/

virage

orabir
ioprole

16 ,
nt⸗
igdeſt
is.

ndenns
nclcun

ſuns

Baſileos a baſis ⁊ leos ꝗð eſt ppls qd vᷣſuz
eſt in latinũ.⁊ ðꝛ baſileꝰ.i.rex vł imꝑatoꝛ.
qꝛ eſt ſuſtentamentũ ꝓpłi. Iñ baſilica.i.ec
cleſia.⁊ baſilla ⁊ baſilliſſa.i.regina.⁊ baſi/
liſcus rex ſerpentum.
Baſilea.f.p.eſt q̃dam ciuitas cis rhenum.
Baſilica pe.coꝛ.ðꝛ domꝰ regia.ſ.palatium

reg vel imꝑatoꝛis. Sʒ mõ ꝑ traſlationeʒ

ðↄꝛ baſilica eccłia.qꝛ eſt pallatiũ ſũmi reg
Baſilicanus.a.um.i.palatinus. vel etiã ec
cleſiaſticus.

Baſilidiani hereticia Baſilide appellati.qͥ
inter reliquas blaſphemias xpᷣm paſſum

negant. ’
Baſiliſca.f.p.eſt herba q̃ ⁊ gentiana ðꝛ.cu
ius radix dat foꝛtitudinẽ ⁊ ſanitatẽ omni
bus vtentibo ea.

VBaſiliſcꝰgrece latine interpᷣtat᷑regulꝰeo ꝙ;

rex ſerpentũ ſit.adeo vt eũ vidẽtes fugiãt.

dꝛ olfactu ſuo eos necat. Nã ⁊ ſi hoĩem in

ſpiciat interimit. Siqͥdẽ e aſpectu nulla
auis volãs illeſa trãſit.ſʒ q;uis ꝓcul ſit ab
eꝰoꝛe ↄbuſta ðᷣuoꝛat᷑.a muſtel tñ vicit᷑.q̃s

illis hoĩes ĩferũt cauernis qͥ bo deliteſcũt.

itaq; ea muſtella viſa fugit quẽ illa ꝓſeqͥt᷑
⁊ occidit.Nihil eĩ parens ipſe creatoꝛ reꝝ
ſine remedio ↄſtituit. Eſt aũt lõgitudie ſe
mipedalis. albis macuł lineatꝰ.⁊ in ethi/
hi inuenit᷑. Et ðꝛ naſci ex ouis galloꝛũ.
PHam ð ꝙ gallus nouem annoꝝ generat
ouũ.ex quo ouo naſcit᷑ baſiliſcus.
Baſis.f.t.ðꝛ fultura que ſupponit᷑ colũne.
Etiã eſt nomẽ foꝛtiſſime petre ligua ſyro
rum Etiã eſt extremitas plante m Hug.
Pap̃.vᷣo dicit. Baſis ſeſſio colũnaꝝ.ↄfir
matio fundamẽti.nomen petre duriſſime

Baſium.n.s.i.oſculum.⁊ differt ab oſculo

⁊ ſuauio. Un Baſia cõiugibus.ſʒ oſcula
dant᷑ amicis. Suauia laſciuis miſcentur
grata puellis. .
Baſſan interpᷣtat᷑ pinguedo.

Baſſaris dis.f.t.a baſſa ðꝛ qð eſt ouis pin

guis.Et ſunt baſſarides vacce mulſarie ⁊
vberes. Baſſarides etiã ſunt ſacerdotiſſe
bacchi.a baccho dicte.

Baſſus a.ũ.i.nõ altꝰ. qꝛ pinguedo nõ ſinit
multũ in altũ creſcere. Iñ baſſa ſe.f.p.ðꝛ

ouis pinguis.

Baſtangarij Em qſdã dicũt ãſibeſtie anga
rie. eo ꝙ ruſticos angariabãt.i.angebant

dꝗAd qꝗnta beſtiã pᷣſtandaʒ. vt.C. de muri.l.

qð ad pñs.li.xj.Et ſᷣm Accur. Baſtanga

rij ſr de domo pncipis qſi beſtigarij bmo

modo.vel qſi feſtatoꝛes alĩlalium ſecundo
modo alias beſtatoꝛes..
Baſterna.f.p.eſt theca manualis.vel vehi
culum itineris.q̃ſi veſterna.qꝛ mollibo ve
ſtibe ſternit. ⁊ a duob aialibo trahitur vbi
nobiles femine deferunt.
Bacha bathe.ſiue beth apud hebꝛeos dici
tur mola olearea.
Batera re.f.p.genꝰpatere.a batus.
Bach hebꝛaice.linum ðꝛ latine. H
Bathin dicunt᷑ veſtes linee.ſ.bꝛache linee
vſq; ad genua ꝑtingentes qͥb verenda ſa
cerdotis velabant᷑.
Batillum ꝑ geminũ l.i.thuribulũ.pala.in
ſtrumentũ qͥ colligunt᷑ carbones.⁊ coꝛ.p/
mam. Uñn Oꝛatiꝰ. Pꝛetextum⁊ latum cla
uum pꝛuneq; batillũ. Inuenit᷑ etiam hic
batillus.dimi.a batus.

Batꝰ ti.m.s.qdã mẽſura capiẽs qnq̃ginta
ſextarios.qᷓ mẽſura mole vna vice ſuꝑdu/
cit᷑.vł ſᷣm Hiero. Batꝰqͥ hebꝛaice ðꝛ beth
eadẽ mẽſura ẽ qͥ ⁊ ephi.ſ.triũ modioꝝ.⁊ ð
putat᷑ tĩ liqdis ꝓpꝛie.lʒ ĩ alijs rebtal mẽ
ſura habeat᷑. E ʒech.xlv.ðꝛ.Ephi⁊ batus
e

7

qualia ⁊ vniꝰ menſure erunt.
Bante Duel E
Bgelliũ lij.ẽ arboꝛ aromatica.⁊ etiã ꝓ gu/
mi accipit᷑. Itẽ ſᷣm Pliniũ.Bdelliũ eſt ar
boꝛ aromatica magnitudine oleagina.cꝰ
lachꝛyma lucida.guſtu amara.boni odo/
ris.ſʒ odoꝛatioꝛ infuſiõe boni vini. Bdel
lium etiam eſt genus lapidis.
Beatitas tis.f.t.i.beatitudo. Unde Augꝰ.
in.x.de ciuitate dei.Alternante ſepe beati
tate ⁊ miſeria. ”J”UMUVM
Beatulus a.um.i.aliquantulum beatꝰ.
Beatꝰ.i.felix.vel cui oĩa ſupetũtad votuzʒ
ille.ſ.qᷓ habet qᷓ vult.⁊ nõ ea que nõ vult.⁊
nihil mali vult.
Beemoth hebꝛaice latine aĩal ſonat.beſtia
ignota ẽ. Jõ aũt beemoch.i.aial diaboluſ

dꝛ.qꝛ de excelſis ad trena cadẽs.ꝓpꝛio me

rito aĩal bꝛutũ eſt factꝰ. Ipſeẽ leuiathhan
id eſt ſerpens de aqs.qͥ in hui ſeculi mari
volubili verſat᷑ aſtutia.
Beel ðꝛ moꝛs.⁊ fuit ydolum aſſyrioꝝ.vide
infra in belus.
Beghardus ⁊ beguina vl begutta.ſũt viri
⁊ mulieres tertij oꝛdis.Et dicit Jo.an.q
beguinaꝝgenꝰ ꝑnicioſum eſt.nec de facili
alios q; religioſos admittũt.a qͥbo oĩbus
modis cauẽdum eſt.xviij.q:ij.difſflnimꝰ.

“

2

BE

Bele dicitur mens.
Belgis ciuitas gallie.a qua belgica puin/

cia ðꝛ ſcʒ Lothoꝛingia.
Belial.vide infra in belus.

Bellariũ. n. s. : oẽ gen cibi ſecũde menſe
ſicut ſt᷑ poma ⁊ nuceſ.q̃ extremi opponunt᷑

Pꝛima qͥdẽ meſa ẽ carniũ.ſcða fructuũ.ſʒ
carneſ pᷣualẽt fructibo.iõq; bellariũ ſumit᷑
a diminutõe vt notet᷑ diminutio bonitatꝭ
vñ. Macrobiꝰ de ſaturnalibo. Adhuc di
cent eſurio ſcdᷣe mẽſe allata ſunt bellaria.
Belliger a.um.pe.coꝛ.ðꝛ qui gerit bellum.

Bellipotens.ↄ.t.ðꝛ deꝰ vel dea belli.⁊ bel

libotens.o taccipiti potenti vel foꝛti in
ello. ”́ÿZVMV
Bellona.f.p.dea bellia bellum ðꝛ.
Bellulum.n.s.puum bellum.

Bellũ.n.t.ðꝛ a bonũ ꝑ antifraſiʒ.qꝛ mĩmeę
bonũ. Iñ bellicꝰa. ũ.⁊ bellaticꝰa.ũ.⁊ h⁊ H

⁊ ̊ bellax acꝭ.ĩ eodẽ ſenſu Et differt bellũ
a pugna ⁊ pᷣlio. NHNã pug ẽ q̃ fit cũ pugnis.
pᷣliũ pmꝰoflictꝰ.bellũ totꝰↄflictꝰ. Itẽ bel/
lũ ðꝛ vniuerſũ ⁊ pũicũ.qi totũ tꝑs guerre
ðꝛ bellũ.hꝰ ꝑtes ſũt pugne.vt canẽſis.cre

mẽſis. Itẽ in vna pugna ſunt multa pᷣlia.

aliud in coꝛnibo.aliud in medio.aliud in

extrema acie gerit. Bellü igit totũ eſt. pu⸗
gna vniꝰoiei.pliũ ꝑs pugne ẽ.Et ſt plura
noĩa idẽ ſignificãtia.vñ. Conſflict.bellũ

ↄgreſſus.ala.duellũ. Obſidiũ mars atq;
rebellio pᷣliũ pugna. Sũt acies guerra pᷣ
dictis aſſociãda.Et ſüt qͥnq; noĩa q̃ dicũt

ꝑ antifraſim. Uñ. Iſta ꝑ antifraſim dicũ

tur noĩa qnq;. Qucus ⁊ officiũ bellum li/
bitinaq; mũdus.

Bellũ iuſtũ eſt i

Dde reb repetẽdis.vel ꝓpt᷑ iniuriã repellen/
dã. Sũt ãt ſeptẽ genera belloꝝ. Pꝛimũ ẽ
bellũ romanoꝝ infideles.de here.excõi
camꝰ.ij.Et ðꝛ romanũ.qꝛ romana eccłia
ẽ caput fidei.xxiiij.q.j.hec ẽ fides. cdðm

ẽ iudiciale.qð fit autoꝛitate iudiq hñtis
menꝝ ĩperiũ.de ſen.excõ.c.dilecto.li.vj.ff.ð
rei vẽ.l.qͥ reſtituere.Tertiũ eſt pᷣumptuo

ſum qð faciũt ĩobedietes iudici.depe.di.
vj.ad finẽ.Quartũ ẽ licitũ qð fit autoꝛita

te iurꝭ q̃ ad illũ cui ↄcedit᷑.de re.ſpo.olim.
de ſen. excõ.ſi o.C.vñ vi.l.j.Quitũ teme
rariũ g illos qͥ ſe iuſte defẽdũt. Sextũ vo
luntariũ qͥ moderni pᷣncipes vtũt᷑.c.noli.
xxiiij.q.j. necel
qð fit ſe ⁊ ſua defendedo. Et ĩ iuſto bello

moꝛiẽtes ſalui fiũt.ceterꝭ paribo.xxxiij.q.

llud qd fit p̃cepto pncipis

eptimũ eſt iuſtũ ⁊ neceſſariũ

v. oĩm reꝝ rexhomicidiũ.⁊.ea.q.viij.oĩ ti
moꝛe. Sʒ qᷣ ſine iuſſu pncipis bellũ ducit
tenet᷑.l.iulia.maieſ.ff.ad.l.iulł.ma.l.iij.⁊ in
gukt. de armis.col.vj. ⁊ in aut᷑.de man.pn.

colł.iij. Neceſſitate tñ imminæte ſufficit li

centia mgri officioꝝ.ſᷣm Hoſtiẽ.C. de fa.

l. fi.li. xj.

Bellus a.ũ.i.pulcer vl aliqntuli bonꝰ Jñ

bellulꝰ.i.aliqntulũ bellꝰ. Inuenit᷑ etiaʒ h

belus li.p q̊dã vdolo.vt habet᷑ in Daniele

ſed tũc ſcribit᷑ ꝑ vnũl.

Beloculuſ.m.s.eſt gẽma albicãs⁊ pupillã

cingit nigrã in medio aureo fulgoꝛe lucẽ
tem ⁊ ꝓpt᷑ ſpẽm. aſſyrioꝝ regi belo dicata
eſt. Vñ et ðꝛ beloculus q̃ſi oculus beli.

Beelphoegoꝛ ſcribit᷑ ꝑ oe.in Papia. Nũe/

ri. xxv. inuenit᷑ beelphegoꝛ.⁊ ↄponit᷑ cum

bel ⁊ phegoꝛ.⁊ põt dici beelphoegoꝛ. vel

beelphegoꝛ. *„
Belua.f.p.ðꝛ immanis beſtia maris. JInð

beluinus a. um. ⁊ belutꝰ a.um.i.turpis.et

belue.i. beſtie ſilis. .

*

Belues ei.f.g. ðꝛ egeſtas qᷓ ſolet ꝑtingereꝑ

vaſtationem belue.

Belus li. m. s.fuit pat Nini om⸗ rex Aſſyri

oꝝ et cepit poſtea haberiꝓ deo.⁊ coli ibi ⁊

in africa. ⁊ factum eſt ei ydolũ in Babilo/
nia qð vocatũ eſt bel.qð interpᷣtat᷑ ventꝰ.

Vnñ ⁊ lingua punica baal ðꝛ deus ſʒ apð
aſſyrios bel. qð eſt deꝰ ł vir.a q̊ͥ ⁊ zebub.i.

muſca. dictũ eſt ydolũ belʒebub.i.deꝰ vel
vir muſcaꝝ.p immũdicia ⁊ ſoꝛdibo ydola
trie.⁊ ſangninis ibi immolati ad quẽ mu
titudo muſcaꝝ cõueniebat.vel ꝓ immũdi
cia belial.i.diaboli qͥ ibi colebat᷑. Et idem

vydolũ dictũ eſt acharon ⁊ belial.⁊ a bel et

phegoꝛ.qͥ fuit qͥda mons ðꝛ belphegoꝛ q̊

interpᷣtat᷑ ſimulacrũ ignoꝛãtie. Idolũ em̃

fuit moab ↄgnomẽto baal ſuꝑ montẽ phe
goꝛ.quem latini pꝛiapum vocant.ſ.deuʒ
hoꝛtoꝛũ.Sic igit᷑ baal.belial.beelʒebub.

beelphegoꝛ. belbꝛith. berith. belbꝛiſ. igẽ ſt
diabolus vt dicit Hug. Bega aũt diẽ
Ninꝰ ↄditoꝛ. Niniue Belo patri ſuo ſta/

tuam eiq; diuinos honoꝛes conſtituit. cu
ius ſimulacri conſuetudinem chaldei ſu/

ſcipiẽtes.bel vocabant.paleſtini baal.mo
abite beelphegoꝛ. Judei autem vnius dei

cultoꝛesꝓpter deriſionem gentiũ beelʒze /

bub appellabant. aſſerentes in hoc ſimu/
lacro bncipeʒ demonioꝝ habitare.Et no

ta ꝙ dicitur belphegoꝛ vel beelphegoꝛ. vt
videtur dicere Hug. Uel belphegoꝛ vel

iſe
hen
bepbonnt

elgpeh
hlbrel
Benbebr⸗
oſuefi
Benelact
inpend⸗
Benefon
Aenoßtn
beni
miluep
uunſſht
füin
Puiegn⸗
Mofn
hnopt
Gnmnt
Gifcüin
gireEt
nmaſn
cornonc⸗
paſcu⸗
ſbtori⸗
Viginn
Bff
Plliti
lyros
Klben
NMeninin
rmiacke
Ohedeoduo
Vitciiecc
hodakero
fuenspan
ſiuens.
Ganingra
Emunnnin
Mrds.
Benigbei
Glnsd.
Aabifc̃
n ben
Taroꝛe.
iniif

Andot ſuge

Venolgo
holes: be
hohifitt

pnenieiſn
in leq
Merbegs

diden

mliiei⸗
demngn.
te ſufſanl
ieLde⸗
ibane
lkenizh

udentce

igrpuplli

fulgoeluci
belodicneg
ulobaii
ai fli⸗
Nonitcun

Mhocg cdl

hmuns Id

ninst

rpungeng

rerAſn
rcoliibin
Bobilo⸗
t vent
toßzap
zebub.i.
do vl
ibrdola
quemul
immüdi

Etidem

nabelet
hegorde
Idolien
nonteppe
nt de
l eblh
briliciſ
autole
iſuoſta/
ſttuiteu
algciſu⸗
baolno
vniusda
fübech⸗
hoe ſm/
eiNo
Morvc

BE

beelphegoꝛ ꝑ oe. vt dicit Papᷣ. Silr bel/
ʒebub vel beelzebub. ⁊ b eſt finalis Ifa.
Ben hebꝛaice.i.filiꝰ Uñ Joſue bennun.i.
Joſue filius nun. .—
Benefactoꝛiuſ.m.s.ðꝛ ille qͥ p munere ſibi
impenſo bñfacit in beneficijs.
Beneficus a.um. pe.coꝛ.i.bñfactoꝛ.largꝰ.
elemoſyne deditus. MVM
Beneficiũ ſumit᷑ latiſſime ꝓ oĩ liberalitate
minꝰ late ꝓ liberalitate pncipis.Et ſic ſũ/
tum ſigt largeꝛ ſtricte. Large vt ↄtineat
ſificiũ ſtricte ſumptũ.⁊ cũ h̊ reſcriptuʒ et

puilegiũ. Stricte ðꝛ bñficiũ pncipis.cõ/⸗

ceſſio facta a pncipe de aliqᷓ re vel iureq̊̃d

eſt pncipibo ↄcedendis.Etꝑ h̊ differt a re

ſcripto vel puilegio.

Gticiu iurt ẽ illud qð ↄcedit vł indulget

a iure.Et hoꝝ bñficioꝝ iuris q̃dã ſt᷑ oꝛdi
naria.ſicut ea q̃ a iure oĩib ↄcedunt᷑.q̃daʒ
extraoꝛdiaria.ſicut ea q̃ ex ſpẽali puilegio
qbuſdã ſpẽałr indulgent᷑.ſicut bñficiũ re
ſ⸗

viginti qͥnq; annoꝝ ↄceſſum.

Bůñũ ficiũ noue ↄſtitutiõis de duob reis ſti

pulãdi vł ꝓmittẽedi eſt ꝑ qd ſubuenit᷑ duo
be reis debendi vł ꝓmittẽdi.vt ꝑ ipᷣm po/
ſtulare poſſint ſeñ inſolidũ. ſʒ ꝓ ꝑte poſſe
ↄueniri.niſi ſe obligauerit ⁊ huic bñficio
renũciet᷑⁊ H̊ adiecta noua ↄſtitutiõe ĩ acti
one de duobo reis ꝓmittẽdi vł ſtipulandi.
Bůficiũ eccłiaſticuʒ dat᷑ rõne officij. Et g̊
nõ dat᷑ excõicato.qꝛ non põt officiare.nec
fructus ꝑcipit 'm Boff. de cle. excõ.mi.S.
ſitñ queris
Benelinguatus a.um.i.eloquẽs.facũdus
Beniamin interpᷣtat᷑ filius dextere.que eſt
virtutis.
Benignꝰ a.ũ.i.bonꝰ vł mitꝭ.et ðꝛ q̃ſi bñ di
gnus vl ðꝛ qͥ ſpõte ẽ diſpoſitꝰvl expoſitus
ad bñfaciendũ.⁊ ẽ blandꝰ⁊ dul i alloqͥo

ſic ðꝛ benignꝰ q̃ſi bñ ignit igne.i.amoꝛe

⁊ ardoꝛe. In benignitas ⁊ eſt vᷣtꝰ ſpõte ad
bñfaciẽdũ expoſita.leniſ.blãda.dul& allo

quio.⁊ ſua cũctos inuitãs dulcedine.

Beniuolus a.um.ðꝛ a bene ⁊ volo. Jñ be/
niuolẽs ⁊ beniuolentia.
Bennun.i.filiꝰ nun.nomẽ eſt Joſue.a ben

id c.filiꝰ.⁊ nun ꝓpꝛiũ nomen pꝛis Joſue.

Bepho grece.latine puer vel iuuenis ðꝛ.

Bephotrophiũ.n.s.ðꝛ locꝰ venerabil vbi

pueri ⁊ ĩfantes alunt᷑. In h̊ ⁊ Hh bephotro
hita te.qͥ vel q̃ cuſtodit bephotrophium

Berbex becis.m.t.⁊ h̊ berbicus ci:eſt aries

titutionis in integrũ. eccleſie vel minoꝛi

caſtratꝰ. ⁊ H berbica.i.ouis.⁊ ðꝛa veruex.
mutata u. in b. — W
Berillꝰ ꝑ geminũ l.eſtgẽma in India hñs
nomẽ ſue gentꝭ ᷣm Hug.ſᷣm alios vᷣo be/
rillus eſt lapis pᷣcioſus viridis apð indos
candidus.
GBGerith interpᷣtat᷑ iuratio.
Berſabee ẽ ꝓpꝛiu nomẽ mulierꝭ⁊ interpᷣtat
filia iuramẽti.vł ðᷣꝛ domꝰ vl puteꝰ ſatieta
tis.⁊ fuit mat᷑ Salomonis ⁊ vxoꝛ Urie.
Bes.i.octo vncie.⁊ beſſus qͥdam plus.
Beſeleel interpᷣtat᷑ vᷣbũ dei.⁊ fuit polimita
rius. vt in li. Eooo.
Beſtia ⁊ fera dꝛñt.qꝛ oĩs beſtia ẽ fera.⁊ nõ
cecõuerſo. Beſtie em̃ ſt que moꝛſibꝰ vel vn
guib ſeuiũt.exceptꝭ ſerpẽtibo vt pardi.leo
nes ⁊ ſiles a vaſtãdo dicte q̃ſi vaſtie.vel a
vi q̃ ſeuiũt.q̃i viſtie. Fere aũt ſunt ille ⁊ ſi
nõ ſeuiãt moꝛſibo vł vnguibo.tñ ſilueſtres
ſũt ſic dicte.qꝛ naturali vtant᷑ libertate.et
deſiderio ſuo ferunt᷑. Qnq; oĩs fera ðꝛ be
ſtia. Qnq; etiã beſtia nõ ðꝛ niſi q̃ᷓ mãſione
hoĩm vtit᷑.⁊ tũc ðꝛ a beth qð eſt domus.⁊
ſto as. Iñ beſtiola.i.ꝑua beſtia. Iñ beſtia
rius a.ũ.i.crudelis.⁊ viuens ad modũ be
ſtiaꝝ. Et h beſtiariꝰ.⁊ ðꝛ qͥ ſeruat beſtias
ył venat᷑ eas.Et h̊ beſtiariũ.⁊ eſt liber de
beſtijs loquẽs.vel locꝰ vbi beſtie moꝛant᷑.
Iñ beſtialis. .t.⁊ H̊ le.i.faciẽs ad moduʒ
beſtiarum. Inde beſtialitas.i.crudelitas
Rnaee etiam beſtius a.um.i.crudelis ĩſtar
Beth apud hebꝛeos ðꝛ mola olearia.ł etiã
betha. ⁊ beth eſt ſcðᷣa lr̃a eoꝝ. Eta beth di
cũt greci bethã ſcdᷣam lr̃aʒ. Eta betha di
cimꝰ nos. B. Sic ů̊ betha apð hebꝛeos ẽ
mola olearia.apud grecos ſcdða lr̃a.⁊ tũc
eſt neu.g. indecli. Et inde apð nos betha
f.p.ẽ genꝰ olerꝭ.ſ.ſcdᷣs caulis qͥ pꝰ abſciſio
nẽ naſcit᷑ in maguderi. Inð bethaceꝰ a.ũ.
poſſeſ.i.ad bethã ꝑtinẽs.vł de betha exñs
vt cibo bethaceuſ.i.de bethis exñs. Item
bech interpᷣtat᷑ domus.
Bethania interpᷣtat᷑ domꝰobediens.
Bechel ẽ vꝛbs ſamarie q̃ pmo dicta ẽ luʒa
ſʒ poſtq; doꝛmiẽs ibi Jacob vidit ſcalam
innitẽtẽ celoꝛ dixit. Uere h̊ domꝰdei eſt ⁊
poꝛta celi.ex hac cã loc? ille dictꝰ ẽ bethel
idẽ domꝰ dei.a beth qð ẽ domꝰ ⁊ el deus.
Dzʒ qñ ibi a Hieroboam vituli aurei fa/
bꝛicati ſt.dicta ẽ bethauen.i.domꝰ vydoli.
Bethfage domꝰ muſce vł maxillaꝝ interpᷣ

tat᷑. vel domus vallis. .

5

Bethleem ciuitas ĩ iudea q pᷣmũ dicta eſt
ephꝛata.ſʒ qñ iacob ibi pauit pecoꝛa ſua
eidẽ loco bethleeʒ q̃dã vaticinio futuri i/
poſuit.q̃d domꝰpanis ĩterpᷣtat ꝓpt illũ pa
nẽ qͥ de celo deſcẽdit.q̃ ⁊ dicta eſt ciuitas
Dauid. Iñ ⁊ bethleemita.ꝰ.p.nomen pa
trium. Iñ h̊ bethleemites tis.ij. Reg.xxj.
Polymitarius bethleemites.
Bethſaida.f.p.hebꝛaice.latine domꝰ pecu
dum. Eadẽ ꝓbatica piſcina ðꝛ Joh.v.

Bechſura.f.p.qͥdax locus eſt.de q̊ habet in

libꝛis Mach.

Bethis fluuiꝰ Hiſpanlee hũil decurrat
pania.⁊ bethticus.i.ð hi

Iñ bethica.i. hi
ſpania ꝓuincia eeñĩs.
Bethonica.ſ.p.q̃dam herba.

Bia grece.i.violentia latine.

Biangulus a.ũ.i.hñs duos angulos. Jñũ

biangulatꝰ a.ũ.⁊ põt poni ſubſtatiue.hic
biangulus ꝓ tali figura.
Biarcha vel biarchas ðꝛ pnceps q̃dragin
ta militũ.a bis vigiti.⁊ archos pnceps.vt

colligit᷑ de offi.queſto.vbi aparet ꝙ biar
cha ẽ minoꝛ dignitate cẽtracha cui eſt po
teſtas centenarij.qꝛ dux centũ militũ. Ul

eſt nomen phᷣi qͥ foꝛte habuit auream ca/

thedram.vel qꝛ docebat ſciam que pᷣcio/

ſioꝛ eſtauro. .
Bibarx.o.t.ðꝛ q̃ multum bibit.

Biblio onis.m.t.i.muſciones ſ. upnatates
in vino. Et bibliones dicunt᷑ vᷣmes qͥ ge-

nerant᷑ ex coꝛruptione vini.

Bibix.f.t.i.pugna.a bis dicta. qꝛ ſemꝑ int

Duas ptes fit.
Bibleꝰ a.ũ.⁊ bibliꝰ a.ũ.ambo poſſeſſiua.⁊
ſignãt aliqͥd factum ex iunco vel biblo.
Biblei ⁊ biblij dicũt᷑ inſtabiles.⁊ etiã qͥ re/

parãt libꝛos. Uel biblij dicũt᷑ libꝛi ſcripti

cũ iunco.⁊ ðꝛ a biblo ĩſula phenic in q in
uenit᷑ bapyrꝰmire magnitudiĩs qͥ biblꝰðꝛ.

Vel dicunt᷑ latomi pitiſſimi qͥ poliũt lapi
des.⁊ faciũt imagiues.Uel dicunt᷑inba/

bitatoꝛes in biblos ciuitate.
Biblia.f.p.eſt qͥdã liber diuerſoꝝ annoꝛũ
geſta ↄtinẽs.Cõtinet eĩ in ſe vet ⁊ nounʒ
teſtm.et ðᷣꝛa biblus.qꝛ antiqͥ libꝛos biblł
ſcripſerũt.vel ðꝛ a biblo is.qꝛ bibit.i.clau
dit in ſe vet nouũ teſtamenta.

Bibliopola.ↄ.p.pe.coꝛ.i.venditoꝛ ⁊ oꝛna/
toꝛ libꝛoꝝ.qꝛ polit ⁊ pumicat vt chariꝰ vẽ

dat. Etidem ðꝛ bibliatoꝛ ioꝛis.

Bibliotheca.f. p.eſt armariũ ſen locus vbi

ponunkt᷑ libꝛi.⁊ ðꝛ a bibł qð eſt liber ⁊ ibe
ca q̊d ẽ repoſitoꝛiũ.q̃ſi libꝛoꝝ repoſitio ył
recõditio. Uñ ꝑ ſiłitudinẽ dam liber in
eccła ðꝛ bibliotheca.qꝛ ibi młti libeꝛ theo

logie ↄtinent᷑ Iñ bibliothecari.i. cuſtos
libꝛoꝝ ſiue repoſitoꝛ.
Biblis.f.p.eſt dea vł humoꝛ afficiẽs coꝛpꝰ

Bibluſ. m. S.i.iuncꝰ.⁊ ðꝛ a bibo.qꝛ aquaꝝ

eſt bibulꝰ ⁊ aliqñ ðꝛ ꝓ libꝛo.qꝛ antiqui de
bere anteq; eſſet vſus charte.
Bibo onis..t.ðꝛ qͥ multum bibit.

Bibula. fp.papyrus dicta eo ꝙᷣ humoꝛem
blibat. l

Bibulus a.ũi.pe.coꝛ.qͥ multũ bibit vel qui
multum attrahit humoꝛem.vt arena.

Bicellũ.n.s.qð ⁊ bicliniũ ðꝛ.eſt domꝰ ſub

ſe hñs duas cellas.ſicut domꝰ? mercatoꝛũ
in vꝛbe. ⁊ ðꝛ a bis ⁊ cella. 2
Biceps.m.t.ðꝛ gladiꝰex vtraq; ꝑteſ. cindẽi

vel ðꝛ qͥ habet duas acies.vel duo capita
vel etiam ðꝛ Janus.i.deus anni.q̃ſi duo

capita habens.

Bicoꝛnis.ↄ.t.et h̊ ne.i.hñs duo coꝛnua.

Bicoloꝛ.quaſi duoꝝ coloꝝ.

Bicoꝛpoꝛ q̃ſi duoꝝ coꝛpoꝛum.vel habens

uo coga...
Bicubitꝰ eſt mẽſura bis ptinẽs cubitũ.po
nit᷑ etiam ꝓ cubito ſᷣm aliquos.

Bidẽs.m.t.ðᷣꝛ inſtrm q̃ddã ruſticoꝝ bifur

catũ. genꝰraſtri pter duos deteſ. Sed bi
dens.f.t.ouis a duob dentibo ꝗq pᷣeminet
dicta. ⁊ cum quibo fert᷑ naſci. Scoõm aũuᷣt

Seruium dicunt᷑oues bidentes q̃ſi bien
nes.i. duoꝝ annoꝝ.qꝛ talis etatis eligebĩᷣ

tur ad ſacrificium.
Bidental.n.t.eſt locꝰ in q̊ cadit fulmẽ.An
tiqtus em̃ dij fecerũt fulminavt ꝓpłs ꝑter
ritꝰ ad honoꝛẽ deoꝝ ſacrificaret oues.iu/
mẽtꝗ.⁊ alia ſacrificia.vt habet᷑ in ſcolaſti/
ca hiſtoꝛia.ſic dictus a bidentib ibi ſacri
ficatis.vł aliqͥd fulmie ꝑcuſſum. Perſius
Triſte iacens lucis euitandũq; bidental.

yel ð locus vbi oues mactant᷑.

Biduũ.n.s.ðꝛ uaſi duoꝝ dien ſpaciũ.
Biennis. cõ.t.⁊ H ne.i.duoꝝ annoꝝ. Jñ h
bienniũ.i.ſpaciũ duoꝝ annoꝝ.

Bifariꝰ a.ũ.i.dupłr loquẽs.vir bilinguis
q duas nouit liguas.vł duplex ⁊ fallax.ꝗ

aliud hʒ in coꝛde q; fat᷑ in oꝛe.ł qͥ nũc dic
B ⁊ nũc alið.⁊ ðꝛ a bis ⁊ foꝛ.a qͥ etiã trifa/

riꝰ a.ũ.q̃drifariꝰ a.ũ.multifarius a.um.?

iuncis ſolebãt ↄtexere ꝑgamenũ ⁊ ibi ſcri

ſnnite
Zi⸗
Bfon

1ice
lcrid

frius

Bfin
ſaumt
ün
dinento⸗
Biores
(auai
ütd
ciüt vi
fieppt
Beorm
io
Bironm
Gede⸗
Be
dige
int
ben
foni
ri.
prn
ſonel
prin
lunone
ſcat
ſcriug

ſiptn

bigntn
mmein
en⸗
(Gined
lorger
kyin
hi.
cſſtit
Vamo
poſſit.
dehh
lteip
woneri
nnngette
Uere⸗
⸗ wwor
Gunmhen

loenerbt
klberrde

tcoſitoe.

mniber
nlbutpeo
roiaks

ciescen

Gre

nnqnide
mtiiſeri

bit.
bumoꝛen

bitvelqui
grena.
dom ſub
mercatoꝛüͤ

Nrſöndel
Adnochhi
nni fido⸗

ocoꝛnua⸗
yclhabens
cubitũ po

cor bifur
Seabi
eminet
cömaut
nscligebi

fulme An
vrplope
faonesi/
kinſcoluti/
tipibiſim
mn pnis
. .
an.
nor

13 1
4 bllinget
thlrd
6 nicl
ciniy/

euumd

S9y

ſimiliter ea expone ſicut bifarius.
Bifax acis.ↄ.t.qͥ duos habet obtuitus.
Bitfidus a.ũ.i.ĩ duas ꝑtes fiſſuʒ.⁊ ðꝛa bis
2 fic;a.ũ.qð ñ ẽĩ vſu.⁊ deriuat᷑ a findo is.

⁊ ſcribit᷑ꝑ vnũ f.bifidꝰ.trifidꝰ.bifari.tri/

farius ⁊ hmõi.qꝛ coꝛripiunt pmam.ü
Bitfiniũ.n.s.ẽ locꝰ ł diuiſio int᷑ duos fines
ſicut trifiniũ dicimꝰ⁊ q̃drifiniũ ⁊ diuerſi/
finiũ.i.diuiſio int᷑ diuerſas tras ¶locꝰ int
diuerſos fines.ſ.vbi diuerſi fineſ ↄueniũt
Bitoꝛes riũ.f.t.płis nu.dicunt᷑ ianue q̃ ſit
claudũt᷑.⁊ ĩ caudẽdo ſe mutuo tangũt.v
dicũt᷑ duplices value.qꝛ bina foꝛamia fa
ciũt.vñ Ouið.Argæti bifoꝛeſ radiabãt lu
mievalue. Jñ h̊ ⁊ ̊ biforꝭ.⁊ h̊ re.i.duplex
Bifoꝛmis..t.⁊ G re.i.duaꝝ foꝛmarũ.ſicut
trifoꝛmis trium foꝛmaꝝ.
Bifrons.m.it.ðꝛ Janus.⁊ ðꝛa bis ⁊ frons
qꝛ duas hʒ frontes homiĩs.ſ.ante ⁊ retro.
Biga ge. f.p.q̃ ⁊ biiuga ge.ðꝛ.vel ſᷣm alios
biges g.ẽ currꝰ duaꝝ rotaꝝ a duobo eqͥs
tin tractꝰ.Et biga ꝓpꝛie ẽ lune.ꝓpt᷑ duas ꝓp
betates.ſ.qꝛ creicit ⁊ decreſcit.riga plu
tonis.qꝛ capit hoĩes de tribo etatibo.ſ.pue
ricia. iuuẽtute ⁊ ſenectute. Quadriga ſoł
ꝓpt᷑ q̃ttuoꝛ tꝑa ãni q̃ facit vicinitate ⁊ ̃ᷣmo
tione ſua.ſ.ver.eſtatẽ.autũnũ.hyemẽ.vel
ꝓpt᷑ q̃ttuoꝛ ꝓpetates q̃s hʒ ĩ die. Rubet ei
in mane.ſplendet in tertia.calet i meridie.
tepeſcit in nona. Seiuga currꝰ Jouis.a
ſex ⁊ iugo.qꝛ a ſex eqͥs trahit᷑. Et attribuit᷑

ioui.vtpote ſummo ðo m poetas.Et itꝗ

biga.triga.quadriga dicunt᷑a numero eq̊
rum 7 iugooooaoaos.
Bigamꝰ ?ʒ Hoſti.ðᷣꝛ qͥ diuerſis tꝑibo ⁊ ſuc
ceſſiue duas legitias habuit vxoꝛes. Sʒ
large ⁊ interpᷣtatiue ðꝛ qͥ Zᷣxit cũ coꝛrupta

kłvidua.ł qͥ duas vxoꝛes habuit añ baptiſ

mũ.vel vnã an baptiſmũ ⁊ aliã poſt.vel qͥ

caſtitatẽ ꝓmiſſaʒ violauit.vt ſubgiaconꝰ

vel monach?qͥ Zhit de facto.cũ de iure nõ
poſſit.vł qͥ vnã de iure alterã de facto.ł qͥ
de facto duas ducit vxoꝛes.vlł qͥ vxoꝛẽ ad
ulterã poſtea ſcient᷑ cognoſcit.lã nõ pᷣt p
moueri ad ſacros oꝛdines cvxoꝛ adulte/
rata eſt.etiã ſi eã vᷣginẽ duxerit.dũ poſt ad

ulteriũ eã cognoſcit.als ſecus.xxxiiij.di.ſi

cuiꝰ vxoꝛẽ. Scðm tñ qſdaʒ indiſtincte bi
gamꝰcenſet.etiã ſi ignoꝛant᷑ ↄgnoſcat eaʒ
ſicut qͥ publicã pniam egit. Et ðꝛ bigamꝰ

ſpᷣm Inno.iuxta vulgare ꝓuiĩcialiũ q̃ſi bis

Gen. i. ſtult'vl fatuꝰ.qꝛ ibi ſtultꝰ ðꝛ gamꝰ
Ardꝛa bis ⁊ gamoſ vxoꝛ.qſi hõ bine vxo

ris vel bini ↄiugij.Etlʒ bigamꝰ ad ſacer/
dotiũ ꝓmoueri nõ poſſit.tñ in neceſſitate

oꝛdinat᷑ in ſubdiaconũ.xxxiiij.di.ſubdia/
conꝰ.Et nõ eſt bigamꝰ ille que ↄöhit cũ vi
dua ſi eſt incognita.c.debitu.ð biga. Nec
eſt bigamus ↄtrahẽs cũ vnica ⁊ vᷣgine.de
cle. ↄiuga. c. ſane. H ðMUꝑNGðt
Bigainis Etriplex.vna vicʒ qñ qͥs duas vł
ples hʒ vxoꝛes.Alia cũ qͥs õhit cũ coꝛru/
pta. Tertia qͥ caſtitatẽ pmiſſaʒ ꝑ votũ ſo/
lenneviolat.vlł qͥ ſcient᷑ ↄgnoſcit vxoꝛẽ ad
ulterã. ⁊ cũ talibo ñ diſpẽſat᷑. Et qͥ tales oꝛ
dinat. puatr᷑ officio ⁊ ptãte oꝛdinadi.Silłr
oꝛdinat tali oꝛdie pᷣuat᷑.vt no.e.ti.c.ij.
Bigens tis.o.t. qͥ ex duabo gentib eſt natꝰ
ſicut ex patre tuſco ⁊ matre franca.et ðꝛa
bis ? gin.
Bigenꝰ a.ũ.pe.coꝛ.ðꝛ a bis genꝰ.Et dicũt
bigena aĩalia que ex diuerſis generibo na
ſcunt᷑.vt mulꝰex equa⁊ aſino.burdo exeẽ
et aſina.muſino excapꝛa ⁊ ariete.⁊ muſin
eſt dux gregis m Hhug.
Bigermen. n.t.i.ſeges.vel legumen ex duo
bo germinibo ↄmictum.
Biünuga ge. f. p.i.biga.
Biugꝰ a.ũ.vel biiugis gis.2.t.⁊ h̊ ge.ĩ eo/
dem ſenſu⁊ ſubſtãtiue declinata inueniũt᷑
h biiug gi.⁊ h ⁊ biiugꝭ.gꝭ.⁊ dicũt᷑ biiu/
gi bbüuges eqꝗᷣ qͥ trahũt bigã. vel qͥ duo ſt
ad iugũ.⁊ ſᷣm h̊ ↄponit᷑ biiugꝰ vł biiugis.

a bis ⁊ iugum.⁊ coꝛ.pe. Hr
Bilanx cis.f.p.i.libꝛa.ſtatera.a bis ⁊ lanx.
quaſi hũs duas lances.
Bilibꝛis.ↄ.t.⁊ H re.i.duaꝝ libꝛaꝝ pondus
vl menſura ſᷣm Hug.⁊ ꝓdu.li.ſicut libꝛa
Apo.vj. Bilibꝛis tritici denario vno.Pa
Bäh vᷣo diẽ ꝙ bilibriẽ ſextari bis aſſũptꝰ
ilinguis. 9.t. ⁊ B gue. ðꝛ a bis ⁊ lĩigua.ſiẽ
trilinguis a tris? ligua.⁊ ðꝛ qͥ duas łtres
liguas nouit.vlł qͥ duabo vel trib linguis
loqᷣt. Et ꝑ ſiłitudinẽ biligues ⁊ trilignes
dicunt᷑ fallaces ⁊ duplices.qͥ aliud hñt in
coꝛde.⁊? aliud ĩ lingua.ł inſtabiles qͥ nũc h̊
hñt in ligua.nũc illud. Vn Bꝛeciſta. Du
licis ac coꝛdis hõ ðᷣꝛ eſſe bilingus.
ilioſus a.ũ.qͥ frequent᷑iraſcit᷑ ⁊ ſemꝑ eſt
triſtis ab humoꝛe qͥ bilis ðꝛ. S
Bilis.m.t.i.fellis ⁊ ire ſedes.vł ex felł omo
tiõe ꝓcedẽs amaricatio.⁊ põit᷑ qñzʒ ꝓ ipſo
felle.⁊ ꝓ ᷣlibʒ nigro ⁊ malo hũoꝛe qñq; ꝓ
ira. Un Perſius. Turgeſcit vitrea bilis.
Bilix.f.t.i.loꝛica q̃ ↄtexi᷑ duobolicijs accu
mulatꝭ.texit em ponendo liciũ ſiꝑ licium

⁊ ðꝛ a bis ⁊ liciũ.cũ q̊ cõponit᷑ etiaʒ tris.vxt dãnatꝰ. Uñ in vita ſancti Andree legit᷑ ꝙ ſaſe
triliciũ.⁊ ẽ loꝛica q̃ tribaↄtexit᷑licis. Et h̊ angreas int᷑ biothanatos ſepult fuit.i.int᷑ merbi
bilixcis.⁊ bec trilix cis.i.pãnꝰtriboſił ag / damnatos coꝛꝑe ⁊ aĩa. Uel biothanatꝰ.i. 6aron
gregatim ↄtextꝰ. In h ⁊ hec bilicꝭ.⁊ Hͥ ce. fatuus. Uñ legit᷑ in paſſione ſancti Pꝛo⸗/ Bichalnl
et h ⁊ hec trilicis.⁊ h̊ trilte. tfhaſij. Clis biothanatus fieri ſicut frater koanmin
Bimart.m.s.i.bigamꝰ.qͥ bis fuit maritus tuus.i.fatuus. “””M u
7 ðꝛ a bis ⁊ marit.qꝛ bis marcuit Luxu/ Bipeniſ.. t.i.ſecurꝭ qͥ duas pẽnas hʒ. Hec fe
ria em̃ facit marc ere hoĩem. In bimartia etiã dolobꝛa ðꝛ ſᷣm Papᷣ.⁊ coꝛ.pᷣmaʒ. n ituin
tie.talis ꝓpꝛietas. UUlirnrgil. rto geoꝛ. Uerſata alias vꝛ'ge ſa- Armm
Bimaris.9.t.⁊ ̊ re.i.duo maria.vel inter ta velvalidã ĩ vites mollite bipenẽ. Hug. ucri⸗
. 4 duo maria eeĩs. üuaut dicit ꝙ cõponat᷑ a bis ⁊ penna.et ö H tius
Bimatus.hi.i.ſpaciũ duoꝝ annoꝝ.ſ.bien ⁊ hec bipennis.⁊ h ne.qꝛ duas habet pen Bheiu
niũ.⁊ ðꝛa bimꝰa.ũ.qð ↄponit᷑a bis ⁊ ãnꝰ nas.ſ.añn ⁊ retro. Riͤ
et ðꝛ ille qͥ eſt duoꝝ anoꝝ.ſicut trimꝰ qͥ eſt Gipes.ↄ.t.i.duas hñs pedes.ↄſtructõe tñ Bilo
triũ ãnoꝝ.⁊ ſic de alijs. Iñn bimulꝰ a.num. põt eſſe ge.ois. Mune.
dimi.a bimꝰ. Cüuũ aũt ðꝛ ĩ euãgelio a bima GBiplerx.o.t. ðꝛ a bis⁊ plica.cũ q̃ etiẽ ↄponli (luimnmeſi
tu ⁊ infra.̊ põt exponi dupłr. vno mõ vt glter.⁊ ðꝛ h ⁊ hec ⁊ h altriplex in eodẽ ſen/ gomuhln
infra dicat oꝛdinẽ tꝑis.Oꝛdo aũt tꝑis eſt ſu.ſ.duplex aĩo fraudulentꝰ.⁊ vtrũq; cõ/ W
ꝙ pᷣteritũ tꝑs pꝰeſt q; pñs.⁊ pñs q; futuꝝ parat᷑. Iñ hec biplicitas.⁊ altriplicitas.i. municke
⁊ nõ ecõuerſo. Ettũca bimatu ⁊ ifra.va/ duplicitas.fraudulentia. WW
let tm̃ ſicut ab ĩfantibo duoꝝ znoraſen ad Biremis.f.t.ðꝛ nauis bina remigatiõe vel zrde
pueros vniꝰ ãni.Alio mõ exponit᷑ a bima nauigatione agitata.vel ðꝛ nauis que ha äͤä
tu.i.a puerꝭ duoꝝ ãnoꝝ vſq; ad pueros qͥn bet duos oꝛdines remo. lklun
q; ãnoꝝ.ita ꝙ infra dicat oꝛdinẽ nũeri qͥ ẽ Birrhatus a.ũ.birrho indutcꝰ. ð”äs
q; numerꝰmioꝛ pᷣcedat maioꝛẽ ⁊ nõ econ/ Birrhia rie ꝓpꝛiũ nomẽ viri.⁊ ðꝛ a birrhũ gumi
Uerſo.q̃re duoꝝ annoꝝerãt pueri q̃s hero id eſt groſſuz veſtimẽtũ.qꝛ birrho ⁊viriłr Biunn
des occidit ⁊ deindevſq; ad qnq;.⁊ qͥ qttu induterat.vel birrhia q̃ſi virrhia b. in u. MNd
oꝛ aqnos habebãt etiã numeꝝ duoꝝ ãnoꝝ ↄuerſa.qꝛ viriłr ↄſulebat dño ſuo. binins
in ſe habebãt.⁊ nõ ecõöuerſo. Birrhoſ?a. i. 2 birrhatꝰ a. ũ.i.birrho ĩdutꝰ am
Bimẽſis..t.⁊ ſe.i.duoꝝ menſiũ.qð alir Birrhũ.n.s.i.groſſum veſtimentuʒ.⁊ ðꝛa Mumnpon
bimeſtris ſtris.ñn. greco. Nã birrhũ greci dicũt libum. Snmi
Bimeter a.um.pe.coꝛ.vbi ſunt duo metra Gyrſa.tf.p.i.cloaca vel coꝛiũ bouis.Uñ et iopoli⸗
a bis ⁊ metrtum. AVAVAVartago olim dicta eſt byrſa. qꝛ circũda/ ictooe
Bimꝰ a.i.i.duoꝝ annoꝝ.a bis etannꝰ.vñ ta fuit coꝛio bouis. Iñ byrſus a.um.i.ru/ tittan
Bꝛeciſta. Eſt geminꝰ binꝰ ãqni gemini q̊ʒ fus vel niger.
bims. S Biſamnis.m.t.qͥ dã fluuiꝰ currens circa ia
Binoctiũ.n.s.i.ſpaciũ duaꝝ noctiũ.⁊ ðꝛa nuam.a bis ⁊ amnis.qꝛ duo amni vel am Gonärs
bis ⁊ noctiũ.qð antiqͥ oliʒ dicebãt hoc no nes intrant illum flunuum. bliciee
ctium.vela gtõ płide noxnocXᷓ. Billongus a. ũ.quaſi tm̃ bis longus. blgndn
Bmomen. n.t.i.duo noĩa.Iñ h̊ ⁊ hec bino ¶Giſpilus li.vbi moꝛtuꝰ poꝛtat᷑ tldice
mis.⁊ h̊ me.qͥ habet duo noia. 60lſſſe ſunt ꝑtes aſſis.⁊ ↄtinẽt octo vncias. ſbedin
Binꝰa.ũ.nomẽ diſtributiuũ.qͥd in ſingula nec ðꝛ ad reſpectũ totiꝰ.cuʒ nec duplicatꝰ Pbons,
ri tm̃ valʒ qntũ duo.vt Bina lectio.i.due reddit ſuũ totũ.⁊ ðꝛ a beſ.i.octo vncie.Et 6P0 ſbon
lectões. Sʒ in pli tenet᷑ diſtributiue pꝛie a biſſe ðꝛ biſextꝰ.qꝛ ex biſſe.i.minut colli/ ichi
vt iſti comedũt bini. Et qũq; tĩñ valet in git᷑.vel ðꝛa bis ⁊ ſextꝰ.qꝛ ſextꝰ dies an kEk. ſchonac
pli qᷓntũ in ſingłari.vt vidi binos hoĩes.i. Martij bis ↄputat᷑ eo ãno vt di. Hug.et beninnn
duos. ? ðꝛ a bis ⁊ vnꝰ. Iñ binarius a.um. in ſeqntidie celebꝛat᷑ feſti Mathie. et eiꝰ dlicben
agliectiue. vyvürligilia in die pcedẽti. Un. Biſſextũ ſexte imin
Bios. id eſt vwia.. martis tenuere kalende. Poſterioꝛe die ce danan⸗
Biothanat.m.s.ð ille qͥ eſt bis moꝛtuꝰ vp lebꝛant᷑ feſta Mathie. “”ZM an .
Aaʒarꝰ. ⁊ ðꝛ a bis ⁊ thanatꝰ.qð ẽ moꝛs v· Giſſyllabo a.ũ.i.dictio ↄſtãs ex duabo ſylla finet⸗
moꝛtuꝰꝛ pᷣt eſſe adiectiuũ m Hug. Papᷣ. bis.vthomo. 8
vo dicit.· Biothanar? i. bis moꝛtuꝰ duplr Byſſus.F.s. gen lini cãdidiſſimi ⁊ molli Gbte
„

relges
ii,
Nbengti,
nan d,
ichtfe⸗

6 g er
ngz, Ti
Ngeſa/
e Hug.
madß⸗
haberden

maben

nüopont
cogeſen/

mq; co/

hlicins.

nigmöeyel
Gris neha

abimhi
hornntt
bubint.

1.
thoigut⸗
13,78:4
mum.
8. Uic
circüda⸗
um.ru/

gcrcaia

mivdem

s

cduplia
eE
nuncol⸗
can K.
DHugen
hie. e⸗
ſenüͤſen
ioꝛediele

Morne

ſimi et naſcit in egypto. Jñ byſſinus a.i.

de byſſo exñs.vt veſtꝭ byſſina.i.cãdida fa/
cta erbyſo.
Biſtardus ẽ nomen auis.ein tra.
Bichalaſſum.n.s.ðꝛ veſtigiũ in luto pᷣſſuʒ
Lↄcurſus duoꝝ mariũ.ſ.locꝰ vbi duo ma
ria ↄcurrũt.a bis ⁊ thalaſſum qð ẽ mare.
vñ Acc. xxvij. Et cũ incidiſſemꝰ in locuzʒ
bichalaſſum. impegerũt naue. Uñn Con/
curſum mariũ binoꝝ dic bithalaſſum,.
Bitidc' a.ũ.i.bifoꝛmis.vł q̃ᷓntũ ad coꝛpꝰ vł
qntũ ad aĩiaʒ.⁊ ðꝛ a bis ⁊ idea qð ẽ foꝛma.
Bicthinia.f.p.aſie minoꝛis puincia.

Bituligo.f.t.ðꝛ vimen minutũ qð creſcitĩ

pitumine. HMV
Bitumen.n.t.ẽ q̊ddã genꝰ t᷑re vtile ad ↄpa

ges nauiũ.qð ⁊ glutẽ ðꝛ.⁊ abũdat ĩ aſpal/

to lacu iudee.Uł vt dicit glo. HGeñ.vj. Bi

tumẽ eſt gluten feruẽtiſſimũ.q̃ lita ligẽ nlłla

violentia diſſolui pñt.⁊ pdu.tu.vł ẽ viſcꝰ

q̊ fit de ſepo cera⁊ reſina.qͥ valde ẽ neceſſa

riad cõpages nauiũ.vñ Auroꝛa.Arcam
liniuit ponẽdo foꝛte bitumen. Iñn bitumi
neus a.ũ.i.exũs de bitumiĩe.⁊ bituminatꝰ
a. um.i.litus de bitumine.
Biuira re.f.p.q̃ duos bʒ vł habuit viroſ.i.
maritos.a bis ⁊ vir.

Biuiũ.n.s.ðꝛ locus vbi due vie ↄueniunt

vel ↄcurrũt. Iñ biuialis.ↄ.t.⁊ H̊ le.i.ad bi
uium ꝑtinens.
Byʒzantiũ vel byzante olim dicta eſt ↄſtan
tinopoliſ. In byʒãtiꝰ a.ũ.⁊ byʒanteꝰa.ũ.i.
ↄſtaãtinopolitanꝰ. Hic etiã adhuc mone/

ta iſti? ciuitat ðꝛ h byʒãteꝰ vł h̊ byʒantiꝰ.

Blandus a.ũ.i.mitis vel lenis in vᷣbis. Iñ
blãdicia cie.⁊ blãdicies ei.i.adulatio. Iñ
blandulus a.ũ.i.aliqᷓntulũ blandus.qð ⁊

bladicellus a.ũ. Iñ ⁊ blandicella sicunt᷑

vᷣba diminutiua.⁊ blandicioſus a.um.
Blas tis.i.ſtultus vel inſipiens.

Blaſphemia mie.Etulr blaſphemie a..
detractio vł vituꝑatio. Uñ Pꝛudentiꝰ in

ſichomachia. Hõ tulit vlterius capti blaſ
Pbomi mõſtri. Uirtutũ regia fides.Etẽ
blaſphemia irreligioſa repᷣheſio vł detra

ctio.vituꝑatio. Blaſphemꝰ vo ẽ maledicꝰ

detractoꝛ vł vituꝑatoꝛ.⁊ eſt adiectiuuʒ.et
ꝓdu.phe.⁊ ðꝛa blas qð ẽ ſtultꝰ ⁊ feia. Nã
feiaꝝ eſt rem ſtulte blaſphemare. Et ꝓpꝛie

blaſphema re eſt iniuriã 9 eo irro gare.
Blaſto blaſtonis. m.ti. cubiculanius ſiue

poſpitalarius.—
Glata.f.p.ẽ q̃ddã alal tm̃ de nocte ãbuls
vñ ⁊ lucifuga ðꝛ qᷓ ↄpᷣhenſa manu tingit.
Alij dicũt ꝙ ſit veſptilio. Quidã dicũt q;

ſit genꝰ murꝭ in ſubtraneis habitãs cauer

nis. Iñ h̊ blata te.i.purpura eiuſdẽ aialis
coloꝛẽ imitãs. Iñ blateꝰ a.ũ.⁊ h̊ ⁊ h̊ blate
alis. ⁊ B le.i.purpureꝰ vl talis coloꝛ.ſ.bla⸗
ui. Itẽ a blata te/ ꝓ aiali ðꝛ h̊ blatea tee.i.
illud qð de calciamentoʒꝝ ſoleis eradit᷑. v -
lutũ ex itinere in calciamentis collectum.
Blatera.f.p.i.ſonus ranaa.
Blatus.m.s.ðꝛ ſtultus vlł inſipiens.

Blennꝰ. m. s.⁊ blẽno onis.in eodẽ ſenſu.i.

8

ſtultus vl hircoſus ⁊ impudicus.

Bleſus a.i. ðꝛ qſi freſus.q; vba frangitnõ

bene pferens.

Boa vel boas ðꝛ qͥdã ſerpẽs qͥ valde ꝑſeqͥt᷑
boues. Naʒ plurimo lacte riguis vberibo
ſe innectit. ⁊ ſugens interimit.⁊ ðꝛ boos a
boũ depopulatõe.GBoa etiã ðꝛ tumoꝛ cru
riũ in vnum collectus.⁊ ruboꝛ.⁊ etiam lu
tum ðö? boos. ZMDã
Boanerges interpᷣtat᷑ filiꝰtonitrui Sic di
cti ſt᷑ Johes euãgeliſta? Jacobo frateius
qꝛ magna intonuerũt.ſ. Johes. In pnci /
dio erat bum ⁊c. M V
Boariũ.n.s.ðꝛ locus vbi vendunt᷑ boues
Boatus us.ui.i.mugitꝰ boũ.vł vox plena

Gobicinatoꝛ.ↄuiciatoꝛ.tricoſꝰ ⁊ incõſtãs.

Boema.n.S.i.boatus.ſonus.ſtrepitui.
Boetes tj.f.t.vel boete. eſt ſtella fixa ĩ polo

arctico antecedẽs iſtas ſtellas q̃ apparent

facere figurã currꝰ in celo.⁊ eſt circa temo
neʒ. ⁊ iſta etiã arctophilax ðꝛ ſᷣm Bꝛeciſtã

vel poti ſumit᷑ p ſigno. Cõtinet em̃ plłles

ſtellas.ſ.duodecim. ⁊ ſequit᷑ plauſtruʒ q̃ſi
bubulcus. H
Boeti legiſtaꝝ.adiutoꝛes eoꝝ ſũt qͥ rönes
publicaſ diſcutiũt.Boete eĩ grece latie ðꝭ
adiutoꝛ ſᷣm Accur. C. ta.ſcri.⁊ boe.li.x.
Boetiani hereticia boetio ſt vocati Idẽq;
eunomiãi ab eunomio q̊dã dialectico etij

diſcipulo.ex cuiꝰnoĩe mag inotuer̃t.diſſi

milẽ pꝛi aſſeretes filin.⁊ filio ſpumſctũm.
dicũt et᷑nlłi iputari pctm̃ ĩ fide manẽtiũ.
Boetiꝰ ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdã theologi ⁊ phi
et ðꝛ a boetes.
Bogloſſa. vide infra in bugloſſa.

Boia boie. fe.p. ðꝛ toꝛques damnatoꝝ q̃ſi
iungum in boe.

.2

Bois grece latine ðᷣꝛ bos ᷣm Papᷣ.
Bole.i. ſnia vel verigs. .
Boletꝰ.m.s.ẽ genꝰ fungi. Uñ. BGoleti leti
cã fuere mei.Et ſt᷑ pła noĩa ideʒz ſiſntia.ſ.
Aſparagus.bolet.fungus.tuber.

GBol idis.m.t.ẽ maſſa plũbi quã naute mit

tũt ĩ mare ad exꝑiedũ ꝓfũditatẽ marꝭ.vñ.
Per bolidem plũbi dic maſſaʒ ſigri. Per
quã naute ſolẽt marꝭ exploꝛare pfundum
Bolus.m.s.i.moꝛſellus vl bolus iactus.⁊

Z a bñ vel bonus.

Bombix. m.t. ðꝛ a bomb. Sũt aũt bombi

ces vᷣmes ex q̊ꝝ egeſtiõe efficit᷑ ipſa lana ſe
rici.vł vt dicũt bõbacie ↄficit᷑. Generãt eĩ
ex ſe lõgiſſima fila vñ purpura ⁊ hmõi tex
unt᷑. In bombicinũ q̃ͥ noĩe ipᷣa lana vocat
anq; texit᷑.⁊ textura q̃ fit inð.A q̊ͥ etiã bom
bicinꝰa.ũ.pe.coꝛ.i.aliqͥd factũ de ſerico.vt
fila.?⁊ ꝓdu.pe.q; aũt Juuenal coꝛripit eaʒ
ibi. Quaꝝ delitias pannꝰ bombicinꝰ vꝛit.
licentia poetica fuit.
Bombicinatoꝛ ðꝛ aliqͥs faciẽs bombicinũ
vel purpuram. ”M
Bombaa boo as.i.ſonꝰ.a q̊ bombico as.i.
boõbos facere ł clamare.⁊? ꝓpꝛie ẽ apum qñ
clamãt ſuo mõ. Iñ h̊ bõbiʒatio onis.ipſa
vox apũ. Inuenit᷑ etiã bombo ꝓ ſono culi.
Bonꝰ a.ũ.eſt pmitiuũ.vł põt deriuaria ve

nus. ?2 ð: bonꝰ qſi venꝰa venuſtate coꝛpis

⁊ poſtea trãſlatũ eſt ad aim.eũ eĩ bonũ di/
cimꝰcui nõ pᷣualet malũ.eũq; o

peccat mimũ. In bonitas tatj.
Bona eoꝝx q ſibijpſis moꝛtẽ ↄſtituũt ſeu in
ſfigũt ſi ̊ faciũt ex impatia doloꝛis.vl ob
pudoꝛẽ honorꝭ alieni.tũc ñ auferũt᷑ bona
hHeredibo. Si at faciüt ex ↄſcia delicti.ſ.ſi
aliqͥs infligit ſibi moꝛtẽ iõ.qꝛ erat delictũ
vłl crimẽ ob qð ñ erãt bona publicãda.pu
ta furtũ.homicidiũ vl hmõi.tũc auferunt

boõa heredib. Itẽ ſi erat crimen cꝰ accuſa

tcio potat inchoari pꝰmoꝛtẽ.vt repetũdaꝝ
peculiatꝰ ⁊ leſe maieſtatꝶ. tũc etiã auferũt
bõa heredibo.Si at accuſatio nõ potit in
choari pꝰ moꝛtẽ.nõ auferũt᷑ ſibi bona niſi
adiudicauerit ſibi pꝰ moꝛtem poſtq; fuitĩ
ſcelere depᷣhẽſꝰ.ff. ð bo.eoꝝ qͥ añ ſen.moꝛ.
Bona libertoꝝ.Pꝛonꝰ ſuccedit ſibiↄſti.
T bonis libti.ĩ tertia ꝑte addita locupleta/
te heditatꝭ liberti.łab vno ex hedibo.⁊ nõ
relici filijs a liberto.ł etiã relictꝭ ſʒ ingra
tis.vt ñ poſſint arguere teſtamta ſuoꝝ pa
rentũ inofficioſa. Locuples ãt hereditas
vocat᷑ ſi ẽ maioꝛ centũ aureis.vt di.Aʒo.ĩ

ptimũ qui

ſum. C. de bo.liber. ⁊ iurepp.
Bona marna ⁊ materni genenꝭ ſũtilla que
ex matrevel auia debent᷑ filijſfamilias vel
etiã emãcipat deferunt᷑.Et qñq; ꝓ nepo/
tib.puta res auie ipſonrgz.
Bona ciuitat abuſiue publica dicta ſunt.
Sola em̃ publica ſt᷑ que ppłi romani ſunt
vt. l. bona. ff. de . fſlig.
Bona dicũt᷑ ſic a beãdo.eo ꝙ beant.i.btõs
faciũtvł ꝓſunt. Nã beare idẽ eſt q aͤcſi e
⁊2 qð ꝓdeſt beat.l.bonoꝝ.ff.ð vᷣ.ſi.Gumit᷑
aũt h̊ dictio ꝓ oĩ bono vtili.delectabili vł
honeſto.ſpũali vel tꝑali. In iure aũt h̊ di
ctio bona in płi ⁊ neutralr ſigt res nr̃as q̃
ſunt i dñio nro vel q̃ſi.vtĩ dicta.l.bonoꝝ.
Et ipſas res ex ſuo ꝓpꝛio ſigto cõiter acce
pto ſigt deducto ere alieno.qñzʒ aũtnõ de
ducto ſignificare ↄcludi᷑. =
Bonoʒꝝ poſſeſſoꝛ ðꝛ ille qͥ de iure pᷣtoꝛio al
teri ſuccedit.qꝛ bonoꝝ poſſeſſiões a pᷣtoꝛe
ſũt inuẽte.Et eſt dꝛa int᷑ bonoꝝpoſſeſſoꝛẽ
⁊ heredẽ.qꝛ bonoꝝ poſſeſſoꝛ ð iure pᷣtoꝛio
ſuccedit.ſʒ heres de iure ciuilil.
Bonoꝛũpoſſeſſio põipvna dictõe ſᷣm aʒo
nẽ.⁊ ſigt ius rcipiedi ꝓſeq̃ndiq; ⁊ retinẽdi
illud d i bonis illiꝰ erat cui ſuccedit ðᷣ iu

repᷣtoꝛio. Et differt a petitõe heditatꝭ.q̃ ẽ

ð iure ciuili.vt inſti.⁊.ff.pᷣalł. Itẽ ẽ ius q̊d
ꝓſeqmur.Et ĩ H̊ differt ab actiõe heditatꝭ
vniuerſali.ſ.poſſeſſoꝛie hereditatꝭ petitiõe
Et qñ poit᷑ ꝓ vna dictiõe ſigt h̊ ius.Siãt
ðꝛ poſſeſſio bonoꝝ ⁊ ſt due dictiões.tunc
ſigt factũ.Diuidit᷑ aũt bonoꝝ poſſeſſio.qꝛ
alia ẽ oꝛdinaria.alia extraoꝛdinaria.Alij
diuidut bonoꝝ poſſeſſionẽ in has ſpẽs.ſ.
bonoꝝ poſſeſſionẽ ſᷣm tabulas teſtamenti
quaã pᷣtoꝛ dat liberꝭ a pꝛe in teſtõ iniuſtepᷣ
terit̊. ⁊ bonoꝝ poſſeſſionẽ õ̊ tabulas teſta
mẽti.⁊ eſt quã pᷣtoꝛ liberꝭ pollice᷑ Bonoꝝ
poſſefſiones extraoꝛdinarie ſt᷑ due exteſta
mẽto.ſ.ſᷣm tabulas⁊ j tabulaſ.Et q̃ttuoꝛ
ab inteſtato.ſ.bonoꝝ poſſeſſio vñ liberi.et
dat᷑ filio emãcipato.qñ pꝛ decedit ab inte
ſtato. Et bonoꝝ poſſeſſio vñ ↄgnati.⁊ dat

his ꝗ ꝑ femineũ ſexũ ſt ↄiũcti. Et bonoꝛũ

poſſeſſio vñ agnati.⁊ dat᷑ ꝓxis cognatꝭ cõ
lunctꝭ ꝑ virilẽ ſexũ poſt liberoſ.Et bonoꝝ
poſſeſſio vñ vir ⁊ vxoꝛ.⁊ dat᷑ viro muliere
ab inteſtato decedẽte.agna vł cognat ñ
exiſtentibo.vl ecõuerſo mulieri.viro ab in
teſtato decedente.agnatꝭ ⁊ cognai non ex
Bona vacare.eſt ipſa dũm nõ habere

Bopointe
Bmasfe
Cioan
wpidolcea
Vorihbe
isberoe
ſponn
ſre⸗
ſchrw
Zinp
cioin
galan
Bovug.
Besge
yries
ol ne
bobhi⸗
niegeis
chi
Armetnyi
lnſtlab⸗
bovecor
mmanoc
iuct
vodosn
Boliob.
Doi⸗
gethan
pone.
boſſonn
Gumif
npii
denn
naſogu
Dutrnt

ſbrli

Umgenn
epri
nntgeſe,⸗
Grom,

itlia
enlun
igp

dichſin.
omaniſun

Nntibros
Kaͤc vaeſe
ſiBumit
clegtabllint
megüthd
treonñsij
ul bonor.
colteraccee
zzautnöde

mneßtwiida
ſösaßtor
dorpoſcſor

zöireötmd

i
icöefmnt
G? relinidt
uccecröͤn
henltat
ciusdd
eheguing
n pennoe
us Giit
noes tunc
oſſeſſio ⸗
naria. An
has ſpes⸗
teſtamnent
o iniuſtey
bulastekn
icek Bono
kdnecrten
1.Etäcuo:

rünbed d

uutbinte
Etbonoꝛu

ognaccöd

Etboror
ro mnline
cognii
irirotbin
Nuinmc

bet

campũ ꝓ nutrimento.

BGonefidei poſſeſſoꝛ ẽ qͥ credit ſe aliquã reʒ

inſte retinere Sʒ malefidei poſſeſſoꝛ eſt qͥ
iniuſte ſcit ſe aliquã rẽ poſſidere.vt in reg.
poſſeſſoꝛ. de re.iurꝭ.li.vj.⁊ inſti.de vſuca.

Beorn. ́”MUM
Bonefidei emptoꝛ ðᷣ qͥ ignoꝛanit rem alie

nam eſſe.vl putauit venditoꝛẽ hẽe ius vv

dendi.ſ.eſſe pcuratoꝛẽ vel tutoꝛeʒ.ff. de v.
ſig. l. bonefidei.

Bonoſiani heretici a Bonoſio q̊dam epᷣo
exoꝛti pdunt᷑ ꝗ xpᷣm dei filiũ adoptiuũ nõ
ꝓYpꝛium eſſe aſſerunt. R
Boos interpᷣtat᷑ in q̊ foꝛtitudo vł roburẽ.
BGoꝛeas ree.f.p.qͥdaʒ ventꝰ eſt.⁊ coꝛ.pmaʒ.

Vñ OQuidiꝰ epi. Illic me teneas boꝛeas
vbi dulce moꝛari eſt.
Boꝛith berba fullonũ eſt ð q̃ panes faciũt
qs herbaticos vocãt. ⁊ ſiccat illos.hñtq;
ꝓ ſapone ſᷣm Papᷣ. Scðm aut Hiero.ſuꝑ

Hoieremiã hebꝛaicũ ẽ.⁊ ẽ qdã herba quã
ſeptuaginta ĩterpᷣtes dicũt herbã fullonũ

q̃ in paleſtina ĩ humidis ⁊ in virentibo lo/
cis inuenit᷑.⁊ eandẽ vim hʒ quã ⁊ nitrum
gꝗad lauandas veſtes.
Boꝛago.ſ.t.quedam herbo.
GBos..t.ẽ gĩal qdrupes domeſticũ aratro
aptũ.⁊ ðꝛ bos qſi bonꝰoꝑatoꝛ ſoli.⁊ ẽ ety/
mol.nõ cõpoſitio.Et deberet facere gtũs
bois.ſʒ ĩterponit᷑u.⁊ ðꝛ bouis.cã eupho/
nie.gtũs plis facit boũ.dtũs ⁊ abltũs bo
bo. Vñ Uirgił.Leta boũ paſſim campis
armẽta videmꝰ. Et no.q; bobo.qð amiſit
in ſyllab recuꝑauit in tꝑibꝰ Uñ lʒ bouis⁊
boue coꝛripiut bᷣmaʒ.qꝛ Ouið. Nõ boue
mactato celeſtia numia gaudẽt.tñ bobus
æã ꝓducit. Uñ idem. HNõ ꝓfecturus litoꝛa
pobusgarag.
Boſſoꝛꝰ.m.S.p.coꝛ.i.illð mare ꝑ qdð trãſijt
hHyo in ſpecie bouis.vł ꝑ q̊d Jupit᷑ĩ ſpe/
cie thauri detulit europa. Idẽ ⁊ ali

o noĩe

Apontides ðᷣ a trãſitu ponti. Inuchit᷑ etiã

boſfoꝛ?ꝰ? ꝓpontides ꝓ noĩe cuiuſdaʒ ſtelle.
Dumit᷑ etiã p via quã vadunt boues ad

Boſſequ pe.coꝛ.i.bubulcꝰ q̃i ſeqᷓns boues
in cuſtodia.vel q̊uis alio mlöö.

Boſtar.n.t.pe.p.eſt locꝰ vbi boues ſtant. ſ.

ſtabulũ. Dz etiã boſtar locꝰ vbi coꝛꝑa bo/
um cremant᷑.Et inuenit᷑ h boſtar ris.pe.

coꝛe ꝓpꝛiũ nomen viri ⁊ pᷣmitiuũ.

Borrioonis. m.t. q exit de ſarmento qñ
turgeſcit. ⁊ q dependet de cingulo.

Botrus tri.f.s.eſt id qð eſt in acino.ſʒ po/

nit᷑ qñq; pacino.qũq; p vua. qũq; p race

mo. Inuenit᷑ tñ aliqñ in.m.g. Un. Deut᷑.
xxxij. Botrus amariſſimus. .
Bonariũ vel boariũ.n.s.locus vbi vendũ
tur bonneg.
Bouicida.ↄ.t.pe.pð.qͥ vel q̃ cedit boues.i.
macellarius. ᷣ́ð́JU
Bouilla le.f.p.eſt locꝰ vbi vendunt᷑ boues.
Vn Perſiꝰ.Accedo bouillaſ.Uł bouille
aꝝ.qͥdã locꝰ iuxta romã vbi boues vende
bankt. vl vbi boues tm̃ ſacrificabant᷑ iuxta

p̃ceptum inene.
Bouinꝰ a.um.res bouis vel ad bouem ꝑti

nens. Bouinus etiam vt dicit Papias.i.

Bouiſcida.2ↄ.p.i.qͥ ſcindit boues.ſ.macel/
larig.

Bꝛabantia.f.p.quedam puincia.
Bꝛachale.n.t.i.lũbare.⁊ ðꝛ a bꝛache.aruʒ.
Bꝛachatꝰ a.ũ.qͥ indutꝰ ẽ bꝛacha. Unde et
bꝛachata ðꝛ q̃daʒ regio gallie.ſ.q̃ adiacet
rheno.qꝛ ibi hoĩes vtunt᷑ laxis bꝛachis
Bꝛache aꝝ.płis nu.ſunt indumẽta qͥb ve
renda coꝛpis velant᷑ ⁊ tegũt᷑. ⁊ ðꝛ a bꝛach
os qð eſt bꝛeue.qꝛ bꝛeues ſolent eſſe.Non
em̃ ſolent hꝛe tibialia.ſʒ extendunt᷑ ſolum
modo vſq; ad gernnuu.
Bꝛacheũ.i.vadũ.⁊ ðꝛ a bꝛachoſq̃d ẽ bꝛeue

VBꝛachile lis.i.lũbare.Bꝛachile etiã ðꝛ cin

gulum renum.,.à

Bꝛachiologia.p.eſt qdam figura locutio

nis.⁊ fit cũ pła ſub pau vᷣbis ↄpᷣhẽdunt᷑
vtvꝛit amoꝛ paridem.nuptã rapit.armat
atridem.vltro pugnat᷑.fit machina.troya
cremak.
Bꝛachis. f. . ðꝛ i

nferioꝛ ꝑs circuii.
Bꝛachiale lis.n.t.ðꝛ toꝛq̃s in bꝛachio ſiue
bꝛachij qddã oꝛnamentũ.qð ⁊ dextroche
rium ſiue dextrochirium ðꝛ.

— *

Bꝛachiũ.n.s.ðꝛ a bari q;̃d ẽ foꝛte vł que.qꝛ

ceter mẽbꝛis foꝛtiꝰ ẽ. Iñ bꝛachiolũ.i. par

uũ bꝛachiũ.⁊ bꝛachiata.ũ.i.hñs bꝛachia
Et nota ꝙ ſt᷑ multe ꝑtes in bꝛachio. Nam

ibi ẽ toꝛꝰ ſiue muſculꝰ.cubit⁊ vlna.⁊ ala/

ſiue aſcella. ſiug ſubhirc? lacertꝰ. Et la/
certeſt ſuꝑioꝛ ꝑs ł etiã ipᷣm totũ bꝛachiũ.
⁊ ð a lacero as.qꝛ lacerti vident᷑ eſſe lace

rati a toto coꝛꝑe Iñ lacertoſus a.ũ.i.fſoꝛtꝭʒ

q̃ magnos ⁊ foꝛtes hʒ lacertos. Loꝛꝰ ſiue

muſculꝰeſt illa pulpoſa caro q in lacerto ẽ
CXubit eſt vſq; ad manuũ.⁊ ðꝛ a cſũbo aſ.qꝛ
H (eeeeV.Sz

hoĩes ſolẽt cubare ſup cubitũ in cena.ł ðꝛ
a cubon qð eſt firmũ.qꝛ firmũ membꝝ eſt
Ulna ſᷣ̃m qdã ẽ cubitalis meſura.idẽ.ſ.q;

cubitꝰ.ſm alios ẽ extẽſio vtriuſq; bꝛachij.

Ala eſt iſta ꝑs piloſa ſub bꝛachijs.⁊ ðꝛ ſic
qꝛ piloſa ẽ vt ala.ł qꝛ inſtar alaꝝ inde bꝛa/
chia emergãt l moueant᷑.Et eadẽ ðꝛ aſcel

la.qꝛ ab h̊ loco bꝛachia cillent᷑.i.mouent᷑.

Et idẽ locꝰ ðꝛ ſubhircꝰ.qꝛ ẽ fetidus.habʒ
em̃ ſubtꝰ hircũ.i.fetoꝛem hirci.
Bꝛachos grece.i.bꝛeue latine.
Bꝛachmane aꝝ.pplłi ſũt Indie.et declinat
etiã hec bꝛachmana ne. .p.pe.co.:ñ.·
Bꝛactea.n.s.płis nu.i.tenuiſſima auri la/
mina.⁊ ðꝛ a bꝛacten greco.q̊d lamĩia auri

eſt. Iñ h bꝛacteola.f.p.i.pua bꝛactea.Bꝛa

ctea etiã vl bꝛacteola dẽ cãpanula aurea.
Iñ bꝛacteat) a.um.i.bꝛacteis oꝛnatꝰ ſᷣm
Dug. Pap̃.vᷣo dicit. Bꝛactea tenuiſ auri

7

lamina alicuiꝰ metalli.

Bꝛantia.f.p.qͥdã locꝰ iuxta guttur.et vt ðꝛ

bꝛantie ſunt fauces. Vnñ legit᷑ in hiſtoꝛia
Thobie ꝙ Thobis iunioꝛẽ piſcem metu/
entẽ pꝛendere iuſſit angelus dicẽs. Appꝛe
hende bꝛantias eius. “
Bꝛanciola.f.p.i.pua bꝛantia.

„

Bꝛancus.m.sS.i.guttur.a bꝛachos quod ẽ

bꝛeue.qꝛ bꝛeueẽ qᷓntũ ad alia mẽbꝛa. Iteʒ
inuenit᷑ h̊ bꝛancus ci.q̃dã paſſio ſiue moꝛ
bus.ſ.pᷣfocatio fauciũ frigido humoꝛe.et
tũuc ðᷣ a bꝛancia cie. .
Bꝛau eta te..p.pe.p.ðꝛ tam victoꝛ q qͥ ac/
cipit bꝛauium q; qui dat. “

—

Biꝛauiũ.n. S.i.laurea.palma.munꝰ.pᷣmiuzʒ

curſus.q̃ſi parauiũ.i.paratũ.acqͥ ſitũ viet

vᷣtute. vel qſi habitauiũ.i.habitũ vᷣtute.
Bꝛeſith.i. liber geneſeos ᷣm hebꝛeos

Bꝛeuigerulus pe.coꝛ.i.baiulus⁊ poꝛtatoꝛ
bꝛeuium.

Bꝛeuilogia.fp.bꝛeuis dictio.ſ.qñ aliquis

bꝛeuiter dicit. Md
Bꝛeuiloquꝰ a.ũ.pe.coꝛ.qͥ bꝛeuit᷑ loqͥt᷑. Iñ
bꝛeuiloquiũ.i.bꝛeuis locutio.
Bꝛeuiſ.ↄ.t.ðꝛ abꝛachos qͥd ẽ bꝛeue.⁊ ↄꝑat
In bꝛeuitas tatꝭ. Iñ etia bꝛeue uis.n.t
lris.qð ⁊ H̊ bꝛeuis bꝛeuis inuenit᷑. Inð
bꝛeuiariũ.n.s.locꝰvbi re onũt᷑ l repoꝛtãt
bꝛeuia.vel vbi aliqͥd ↄtinet᷑ abbꝛeuiatum
Vnñ qdam liber in q̊ eſt totum officiuʒ di
urnũ ⁊ nocturnũ ðꝛ bꝛeuiariũ.Iteʒ a bꝛe

7

uis ðꝛ bꝛeuio as.

Bꝛia.fp.i mẽſura q̃libʒ. ⁊ ꝛ a bꝛachos q̃d

eſt bꝛeu?.vbieĩ nimietas eſt ibi mẽſura nõ

eſt. Et bꝛia dicit᷑ terra quedam. vbi fiunt
boni caſei. MU
Bꝛiſca ce.i.fauꝰ vñ mel elicit᷑. ⁊ ðꝛ a bꝛiſin.
Bꝛiſeꝰ.m.s.i.bacchꝰ.⁊ ðꝛ a bꝛiſin qð eſt ex
bͤmere vel elicere.qꝛ ille pᷣmꝰ docuit expꝛi
mere ⁊ elicere vinum de vua.lac de mm
ma.mel de fauo.
Bꝛiſin.i.expmere vel elicere.
Bꝛito onis.m.t.pe.coꝛ.ĩ obliqͥs.vł.p.g.no
mẽ cuiuſdã gẽtꝭ.⁊ ðꝛ a bꝛutꝰ Sũt eĩ bꝛito
nes q̃ſi bꝛuti.qͥ qͥ dẽ bꝛutꝰ fuit pᷣmꝰrex bꝛi/
tonũ.⁊ qͥ pᷣmo vna cũ eis habitauit illã in
ſulã.q̃ mõ vocat᷑ anglia. Idẽ dicũt᷑ bꝛicã/
ni ⁊ eadem cã. Iñ h̊ bꝛitannia ⁊ bꝛitonia.
qq̊ ſumit᷑ mõ gentile bꝛitoꝛ bꝛitannus ni.
Et no.qꝙ bꝛitanni qñq; dicũt᷑ anglici.ſed
cũ adiũcto vt flaui bꝛitãni.⁊ raro ſine ad/
iuncto.Et qñq; ðꝛ q̃dã inſula vltra bꝛitã
nos.⁊ ꝓpꝛie illi bꝛitãni qͥ eandẽ inhabitãt.
SDʒ qͥ nobᷣ ſunt ↄtigui ꝓpꝛie ſũt bꝛitones.
Juuenal.qꝙ nec terribiles cymbꝛi nec bꝛi
tones vnq;.
Bꝛomin interpᷣtat᷑ comedere vł ↄſumere.
Bꝛomi?ꝰ.m.s.i.bacchus.
Bꝛuchꝰ.m.sS.qͥdaʒ vᷣmis a bꝛachos qð eſt
bꝛeue. qꝛ bꝛeuis ẽ.vł qꝛ durat bꝛeuiter hm
Hug. Pap̃.vo dicit. Bꝛuchꝰ locuſte ſilis
vel que nõdũ volat tñ maio.
Bꝛuma.ſ.p.i.gelu.tꝑs hyemis.⁊ ðꝛ a bꝛa/
chos qð ẽ bꝛeue.⁊ emeras.qð eſt dies.q̃ſi
bꝛachos emeras.i.bꝛeues dies ꝓpt᷑ bꝛeui/
tatẽ dieꝝ qᷓ tũc ſt. Et ðꝛ bꝛuma matutina/
le frig? ꝓpꝛie.qꝛ bꝛeuit᷑ durat.Et totuʒ tꝑs
hvemale ðꝛ bꝛuma a bꝛeuitate dierũ. Uel
bꝛomin ĩterpᷣtat᷑ comedere łl ↄſumere. Iñ
bꝛomiꝰ.i.bacchꝰ.qꝛ dat appetitũ comedẽ/
di. In h̊ bꝛuma me.q̃ſi edacitas.qꝛ come/
dit ⁊ coꝛrrodit folia arboꝝ.vł qꝛ dat appe
titũ comedẽdi. Jñ bꝛumani dicunt᷑ qͥ hnt
faſtidiũ ciboꝝ.⁊ inde bꝛumarij ĩ eodẽ ſen/
ſu. Itẽ a bꝛuma h̊ ⁊ H bꝛumalis.et h̊ le.vt
bꝛumale tempꝰ.⁊ bꝛumoſus a.um.i.ĩmũ/
dus ⁊ frigoꝛoſus.
BSꝛunda grece latie coꝛnn ł caput cerui ðꝛ
In h̊ bꝛunduſiũ.n.s.a ſitu loci.⁊ eſtlocuſ
qdã vbi ẽ optimꝰ poꝛtꝰ. Uident᷑ eĩ coꝛnua
cerui ⁊ caput ⁊ figura ĩ diſpoſitiõe eiuſdeʒ
Bꝛutꝰa.iũ.i.ſtolidꝰ.iſulſꝰ.ſtultꝰ.ĩimũ loci
dus. Uñ dicimꝰſtultũ eẽ bꝛutũ⁊ irrõnalẽ
O me et᷑ aĩal irrõnale ðꝛ bꝛutũ. aũt ðꝛ
bꝛutꝰquaſi obrutꝰ.ſ.a ſenſu.quia caretſen
ſu. Eſt em̃ ſine ratione.etymoł.eſt non cõ

poſitio.

õs

G

Bubelus
hoseſi
bobali
ſiguifcn.

loccis

Bubufhns
Butvona
ſonehye
Mrisſ
dienoane
niodeql
uniücir
lalcvonnen
Nertrt
ſongineſi
Blbulc'
ſtosſn
Boccat⸗
Ddo⸗
ictat
bolos
poſto⸗
Bucat⸗
gus
Bucwon
Lguipul
Regnm⸗
ſoſteupe
Bocanet
ſulecr
Enpsc
Uonalis.
lens. Ie
Nrinatal
Reran⸗
o
Gucrcl
cpen
Buccella
Bucerun
nt ſicux
törboe

Pgtlonn
rckpe⸗
Maoming
Copiapoe
ſnüfdi
nginlon
horhzn

iſinn

Nabtiſ.
ncke
itcgi
cdemgn⸗

Reibeito⸗
Wrerbri⸗
Wwitiläin
cüt bꝛi/
britoni.
Innusni.
glici. ſed
oſinead/
Nonbꝛitä
indabitit.
udwones.
ndünecdii

Noſumer

bos qo ct
dNreniterm.

cuſte ſllis

Rabꝛ⸗/
tdies qſi
Pe bꝛenl/
naturina/
toruztps
dieri.Ul
nmere. Jn

Logno

icomece⸗

qcome

n datahe

bicunkait
hicoceſen

um iimnd

33
puteen?
tcklocuſ
ei Cornna
nöecinſce
imü lo
Auun

S ante

Bubalus pe.coꝛ. bos ſilueſtris ⁊ ferinus.⸗

bos.qꝛ ſil is ẽᷣ boui. In bubala. f. p ꝓ feĩa
bubali.⁊ bubalinꝰa.uũ.i.bubalꝰa.ũ.ĩ eadeʒ⸗

ſignificatõe.ſ.ad bubalũ ꝑtinẽs łIdebuba

7.

lo exñs. Inuenit᷑ etiã bubuł'a.ũ.ij.Re.vj.

Bubaſthis ſthis.f.t. dea bubulcoꝝ.

„

BGBubo onis.incerti ge.a ſono voc ↄpoſitũ
nomẽ hʒ. eſt auis feda ⁊ ferał.onuſta qdẽ
pluinis.ſʒ ãui ſꝑ detẽta pigricia ĩ ſep ulcrꝭ
die noctuq; vᷣſat᷑.⁊ ſꝑ cõmoꝛans in cauer⸗/
nis.De q̃ Ouið. Fedaq; fit volucris ven
turi nũcia luc Ignauꝰ bubo.dirũ moꝛ/⸗
talibo omen. Deniq; apud augures malũ
ptendere fert᷑. Nã cũ in vꝛbe viſa fuerit.ſo
litudinẽ ſignificare dicunt.
Bubulcꝰ.m.s.ðꝛ cuſtos boũ.ſicut ſubulcꝰ
cuſtos ſuum.
Bucca.F̃.p.i.os vł oꝛis follicułꝰ vł inflatio

Vel bucca ẽ nomẽ ficticiũ ſumptũ ex pꝛo

pꝛietate vocis ipſiꝰ rei.ꝙ aũt ðꝛ bucca.q̃ſi

bolos.i.cibos capiens.etymolł.eſt nõ com

poſitio.

Buccatꝰ a.ũ.qͥ habet buccas vltra moduʒ

Bucco oni
⁊ qui multũ comedit. Pꝛopꝛie qͥdẽ bucco
Zꝛ garrulꝰ qͥ cũctos loquacitate oꝛis non
ſenſu exuperat.
Buccula ⁊ buccella.f.p.taʒ ꝓ moꝛſella qᷓ; ꝓ
gua bucca. Buccula etiam ðꝛ vmbo.⁊ q́/

am ps galee.ſ. criſta vel conus. Uñ Ju⸗/

uenalis.Et fracta de caſſide buccula pen
dens. Itẽ bucula ꝑ vnũ c.i.iuuenca.⁊ tũc
deriuat᷑ a bos.vñ Clirgił.in pᷣmo geoꝛgꝭ
Aeria fugere grues aut bucula celũ.Pa/
iaſ o dic. Bucula vaccula a boue dimi.
Buccella.fſ.p.ðꝛ bucca tã ꝓ moꝛſello panis
q́; ꝓ ꝑua bucca. DUU

7 „

Buccellarius.m.s.i

et ðꝛ a bos ⁊ cio cis.

Buccina.f.p.i tuba ⁊ ꝛ a bucca.ł ða boo

as.qꝛ ſonat.ł ðꝛ buccina q̃i vocing a voce

⁊ eſt ꝓpꝛie qͥ ſignuʒ dat᷑ in hoſtes.Sʒ olim
pagani agreſtes ad oẽm vſuʒ buccina ad
cõpita vocabant᷑. Pꝛopꝛie igit᷑ agreſtibus
B ſignũ fuit.Et differt a tuba ĩ vſu.qꝛ buc
cina inſonãs ſollicitudinẽ ad belluʒ denũ
ciabat.ſʒ tuba pᷣliu indicebat JIn buccino
as.i.cũ buccina ſonare. Jũ buccineꝰ a.ũ.

8. m.t. ᷣboſatoꝛ qͥ multũ loquit

1 gluto.⁊ ðꝛ a buccella.
Bucetũ.n.s.ðꝛ locꝰ vbi boues ciunt᷑i.vo⸗
cant᷑.ſicut eſt ſtabulũ vel paſcua vel foꝛuzʒ

⁊̊ buccinꝰ.i.clamoꝛ buccine.Et coꝛ.pe.
vñ Uirgił.in.xj.enei. Buccina cũ muros
varia cingere coꝛona. .
Buccicen.m.t.pe.coꝛ.i.cũ buccina canens
Bucolicꝰa.ũ.pe.coꝛ.i.bouinꝰ.liber ð boꝰ
factꝰ ł tractãſ. Uñ etpłr bucolica coꝝ.ille
liber vbi tractat᷑ de bob km Hug. Pap̃.
vo dicit. Bucolicũ carmen.i.paſtoꝛale.
Bufo onis.m.t.i.rana terreſttis.
Bugloſſa.f.p.eſt q̃dazʒ herba qſi bouis lin
gua.qꝛ folia aſperrima ad modũ ligue bo
uis hʒ. Et Pap. Bogloſſa ꝑ o.i pᷣma ſylla
ba dicit ꝙ ſit berba ligua bouina a greciſ
dicta.qꝛ folia aſperruna ad modũ lingue
bouis hʒ. Bed Macer ⁊ medici dicunt
vſualiter bugloſſa. MMẽM
Bulla.f.p.ꝑ duo l.ẽ tumoꝛ qͥ fit in aqua ex

pluuia cadente.⁊ ðꝛ a bullio lis. Inuenit᷑

etiã bulla ꝓ ſtella.aliqũ iuenit p gẽma.ali
qñn ðꝛ bulla oꝛnamẽtũ eq̊ꝝ ⁊ nobiliũ pue/
roꝝ.Solebãat eiĩ pueri nobiles ĩ ſignũ no

bilitat d eferre q̃ſdã bullaſ aureas a collo

pendẽtes ꝑ q̃ſda coꝛrigiolaſ. Uñ tales pu
eri dicebat᷑ bullati.Un ⁊ q̃dã veſtꝭ ⁊ etiaʒ
baltheꝰ ðꝛ bulla.qꝛ bullis oꝛnat᷑. Et vt ge
nerałr dicat᷑ oia oꝛnameta aurea l argen/
tea qᷓ fiũt q̃ſi inflata bulle dicũt᷑. Et bulla
ðꝛ etiã qñq; ſigillũ qð cere impmit᷑. Inde
bullo as. are.i.ſigillo. Et a bulla ̃ᷣm quali
bet ſignificationẽ ðꝛ bullatꝰ a.ũ.i.plenus
bullis. vel oꝛnatꝰ vel ſigillatus.
Bullio onis.i.tumoꝛ aque bullientꝭ.⁊ ðꝛ a
bullio is. ire. Iñ bulliculꝰ.i.puus bullio.

Et bulliunculꝰ dimi.i.ꝑuꝰ bullio.

Bulloꝛ oꝛis.tumoꝛ aque bullientʒ.

Bumaſtha. f. p.⁊ h bumaſthe thes. eſt vitiſ

vel vua magna in ſil itudinẽ mãme bouis

cet ðꝛ a bos. Inde ⁊ ðꝛ bumaſta qſi bouis

mama. HMDMW
Burdigallis eſt qdam ciuitas.a burdus ?
gallus.q;ꝛ bunc burdũ galli habuerũtpꝰ.
Inge b ⁊ hec burdigallenſis.⁊ h̊ ſe.aliqᷣs
de tali ciuitate. ”M
Burdo onis.eſt aĩal qð ex eq̊ naſcit᷑t aſina
ſm Pap̃.ſicut mulus exequa ⁊ aſino.⁊ di
cunt᷑ talia aĩialia bigearn.
Burgũdio onis.pꝓ noie cuiuſdam gentꝭ.a
burg gi. qꝛ olim deuictia romanis hoĩel
illiꝰgen ab ipſis romanis ꝑ burgos ſunt
diuiſi.⁊ ob h̊ burgũdiones dicti ſunt. In
ᷣ burgũdia.F.p.ðꝛ terra illa. Inde modo
ſumit᷑ hic ⁊ hec burgundio gentile.qui eſt
de terra illa. „ ⸗
MV e ₰½

Burg gi.m.s.i.caſtꝝ vł foꝛtaliciũ.Et ca⸗/
ſtra crebꝛa q dẽ ꝑ limiteſ hitacula ↄſtituta
burgos vulgo vocant. Iñ burgariꝰ a. ũ. ⁊
H ⁊ hec burgeſis in eodẽ ſenſu.i.caſtrẽſis.
Burgulio onis.vel burguliũ in eodẽ ſenſu
ð8ᷣꝛ crinis genitaliũ. Un. Burgulium ꝓpe
teſticulos creſcens crinis extat.
Buris.ↄ.t.ðꝛ lõgũ lignũ⁊ curuatũ in ara/

tro.łᷣ potiꝰ curuatura illiꝰ ligni.⁊ ðꝛ a bos

q̃ᷓſi bouis vꝛos.qꝛ curua eſt ad ſilitudineʒ
caude bouiſ. Pap.vᷣo dicit. Buris curua
tura aratir. ðð
Gurſa.f.p.i.marſupiũ.⁊ ðꝛ a byrſa ſe.qð ẽ
coꝛiũ bouis.qꝛ de coꝛio fit.
Burſella.dimi.i.pua burſa.
Buſtariꝰ rij.ð ille qͥ coꝛꝑa cremat vł ſepe
lit.⁊ ðꝛ a buſtum.
Buſticeta.p.p.ðꝛ qͥ vel q̃ ſepulcra ſtruit.et
ðꝛ a buſtum ſti.
Buſtifragꝰ pe.coꝛ.qͥ frangit buſtũ.i.ſepul/
crum. vvt ſpoliet moꝛtuũ.
Buſtulum dimi.i.ꝑuum buſtum.
Buſtũ.n.s.ðꝛ ignis vel lignoꝝ ſtrues.vbi
coꝛꝑa moꝛtuoꝝ cremãt᷑.⁊ ðꝛ buſtũ q̃i vſtũ
ab vrendo. Et buſtũ.i.ſepulcrum
Buſtura.f.p.i.ſepultura.⁊ ðꝛa buſtũ qð ẽ
ſepulrcruan.
Bupthalmõ ðꝛ aliqͥs hñs magnos ocłos
vt bos.⁊ ðꝛ a bus.i.bos.⁊ opthalmõ ocu/⸗/
lus. UVel ſᷣm Iſið.eſt qͥdaʒ flos croci ſiłis
oculo bouis.⁊ a grecis nomen accepit.
Butanicũ.n.s.eſt qͥdã liber medicĩe ł phi/
ſice qͥ ⁊ herbarium dꝛ.

Butyrũ.n.s.me.p.ðꝛ pinguedo lactʒ.et ſi

deriuat᷑ a buto qð ẽ qddã aĩal lacte młtuʒ
abuũdans. Inuenit᷑ tñ me.coꝛ.vñ lirgilł.
Lac niueũ butyrũq; nouũ cũ melle come
di. Et ſic ↄpõita bos ⁊ vterꝰ.ył tyrꝰqð eſt
caſeꝰ. ⁊ ðꝛ butvꝝ q̊ddam qð fit ex lacte.
Buto onis.m.it.eſt q̃ddã genꝰaĩalis qð val
de in lacte abũdat.⁊ ðꝛ a buoiis.
Butro onis.m.t.i.iuuenis.
Butus.a.um.i.pfuſus.a buo is.
Bux.m.s.ẽ q̃da arboꝛ.⁊ ðꝛ a byxos grece.
Iñ hoc buxũ.i.lignũ ł fructꝰ illiꝰ arborꝭ.
vtrũq; tũ indifferent᷑ inuenit᷑ tã p arboꝛe

q; ꝓ ligno. Iñ etiã buxeꝰa.ũ.i.de buxo ex/

iſtens.⁊ ̊ buxetũ locus in q̊ͥ creſcũt buxi.
Aach pnia vel

bpnia vel patientia dicitur.
.Uaballus.m.s.i.vilis equꝰ.et ðꝛ
a cabo. Iñ caballinꝰa.um.pe p.

Tlel caballꝰ ðꝛ q̃ſi cauallꝰ. qꝛ pedecauat

terrã vel qꝛ pedẽ hʒ cauũ vt dextrari
Ulabo onis.i.equꝰ caſtratꝰ.

aĩmalia.⁊ dicũt᷑ ambo a cabo.i.eq̊.qꝛ de

putridis carnibo e̊x ſepe naſcũt᷑ Papᷣ.vᷣo
dicit. Cabꝛo vᷣmis dict/ a cabõe. K
ex eqᷓ creet᷑.ſic cabꝛo ſcribit᷑ ſine r.ĩ pꝛia ſyl
laba. Ponit et᷑ cabꝛo ita ꝙ rẽ ĩpma ⁊ ſcdᷣa
ſyllab. Uñ dic. Cabꝛo vᷣmis dictꝰ a cabo
ne exq̊ naſcit᷑. Et h̊ lr̃a iuenit᷑ in młtꝭ bib/

lijs. Deut. vij. Inſ. ug ⁊ crabꝛones mittet

dñs de? tuꝰ in eos. Quedã aũt biblie hñt

ibis.⁊ ðꝛ ſcrabꝛões.ita rẽ ĩ pma ⁊ ſcða

ſyllab. ſʒ Pap̃. vult ꝙ ſcabꝛones ſcribat᷑

ſine r ĩ pma ſyllaba. Uñ dic. Scabꝛões.

id eſt veſpe longioꝛa crura hñtes.
Qabul in lingua phenicũ ſonat diſplicere.
vñ.iij. Re.ix. ðꝛ ꝙ Hirã appellauit oppida
q̃ dedit ei Salomon trã cabul.qꝛ diſpli/
cuerũt ei. Uñ.Dico cabul terrã ſalomon
quã ↄtulit Hiram. ”
Olab bi.ðꝛ mẽſura.vñ.iiij. Re.vj.Quarta
ꝑs cabi.ſ.ſtercor colũbaꝝ. Et vt dicit io

.

ſephꝰ. Hↄdiebãt cibos ꝓ ſale. Itẽ in hiſto/
rijs ðꝛ.Cradũt q dam noĩe ſtercoꝛis dici
veſiculã colũbe in q̃ recipiebãt gna de fo/

ris allata. Unñ.Eſt mẽſura cab.caro ver
mib apta cadauer.

Olacab.m.s.pe.coꝛ.i.lebes.q ſono feruor⸗
dictꝰ. Yeruẽdo eĩ expᷣmit hũc ſonũ.ca.ca.
ca.ᷣm Hug. Uñ. In nr̃o cacabo ꝓpepul

mẽta cacabo. Papᷣ. vᷣo dic. Cacab vas ð

kra ⁊ etiã de eramẽto. Uñ.Deſipis in ca⸗/

cabũ ſi fruſta remoꝛſa retrudis.

Olacephaton.i.turpis ſonꝰ.a cacos ⁊ pho/
ne q̊d ẽ ſonꝰlł turpis flatꝰ. Iñ cacephatꝰ.i.
turpis ſonꝰ vł turpis flatꝰ.qð ⁊ alio noĩe

ðꝛ cacophonia.i.cacephaton.

Olaceches this.m.t.i.malus mos.⁊ ðꝛ a ca

cos ⁊ ethis q̊d ẽ mos.Uñn Juuenalł.In/
ſanabile multos ſcribendi caceches.
Oacexia vxie.vel cacoſia ðꝛ grece mala vex/
atio.q̃dã paſſio ẽ.⁊ ðꝛ a cacos ⁊ oxi qð eſt

acutũ.ł ethis q̊d ẽ mos.qi acutũ malũ vel

mal?mos.ſᷣm Hug. Papᷣ.vᷣo dic̃.Cacexia
nomẽ ſumpſita coꝛꝑis habitu. Nã grece
malũ vel vexatio ðꝛ. Fit em̃ intemꝑantia
egrotantꝭ vel medicant.
Olachinnus.i.riſus inutilis ⁊ immoderatꝰ

⁊ ðꝛ a cachinnoꝛ narꝭ.vł ↄponit᷑ cũ con.et

cygnꝰ qͥ eſt albo vt nix ꝓpter dentes qͥ vidẽ
tur albere in ru.

uu.

(düͤſac

(hce
mluͤſ
acos⸗

Qaofe

mmuti
une
Nucei,
line
cioe

Fuen

Odaver

atau

incke
nipacc
rüpay⸗

(guerd

no.
mat
liqni
nedie
umi
Uekpl
Ochr⸗
(edl
ſono wie
Mlſann
Mcatp

ſd
aamiſcor⸗

(Aermnt
ansgt
(adnceii⸗

Hhansnce

pecadn

Gnped
(luare
moen.

negeennt
eert

diche .

ütpa
enipꝛinſt

ma?ſca

dicacabo
inmdib,
onesin
iebibliehit
Pmarſce

es ſenat

Ocabꝛoͤes
tes.

tdiſplicon.

Auit oppide

7

gedi

miowmon

Etndicit

Neinhiſto⸗

tercoꝛisdicl

tna deſo⸗

bycaro ver

noferon

onü.clc.
bo pepul
abs
ſipisin ca/
6.
Ncos pho⸗
cacepbari

d 1alionote

n.
nos 10r4
unentl
ches
rnti⸗
ototic
Aimiird
odii en
inrenpunn

.
immpn,
Dnit ica.

achinnatoꝛ t cachinno onis idem ſe

Olacodemon onis.i.malus angelus quaſi
malũ ſciens.a cacos ⁊ demon.
Olacos grece interpᷣtat᷑ malum.
Oacofyntheton.eſt vitioſa ↄpoſitio dictio
num.vt Uerſaq; viuentium terga fatiga

Ulacumẽ.n.t.i.ſũmitas. IJñ cacumĩo as.i.
acuere.in ſũmo ſublimare.⁊ coꝛ.mi.Oui
dius. Summaſq; cacuminat aures.
Olacus ci.ðꝛ a cacos maluʒz.qꝛ fuit malus.
Fuit em̃ ſeruꝰ Euandri ⁊ malus ⁊ fur
Qladauer.n.t.ðꝛ a cadẽdo.eo ꝙ moꝛte ceci
derat.aut qꝛ ſtare nõ pᷣt. Oĩs moꝛtuꝰ aut
funꝰeſt aut cadauer. YEun ſi ſepeliat᷑a fu/
nibo accẽſis.i.candelł ſic dictũ ẽ q̃s añ fere
trũ papyvris cero circũdatas ferebãt. Ca/
dauer vo ſi ĩſepultũ iacet. Itẽ funꝰ ðꝛĩ do
mo. Cadauer dũ poꝛtat᷑ vel ſepelit᷑ vl cre/
mat᷑. Exeqͥas vel funꝰdicimꝰcrematũ. Re

liquias ↄditũ iam ſepultũ coꝛpꝰ ↄſuetudi

ne dicimꝰ.EN aũt ðꝛ cadauer q̃ſi caro da/
ta vᷣmibo etymol.eſt. Iñ cadaueroſus a.ũ.
id eſt plenꝰ cadauerib. U
Oadax.ↄ.t.i.claudus q ſepe cadit.

Oades dis.f.t.vel H̊ cades indecli.i.locꝰvel

fons vbi erit iudiciũ. Et interpᷣtat᷑ ſanctũ
vel ſanctificãs.vel ſanctificatio.
Oladeſa.f.p.i.ſcoꝛtũ.vñ Geñ.xxxviij.de iu/⸗
da ðꝛ.Quã cũ vidiſſet ſuſpicatus eſt cade
ſam.i.ſcoꝛtum,.

Oader.m.t.i.truncꝰ.et ðꝛ a cado q̃ſi caſum

dans qð ⁊ caudex ðꝛ ⁊ coler.
Uladuceũ cei.n.s.vga Mercurij cũ q̃ diſ/
coꝛdiã faciebat cadere ĩ pacẽ: ſomnũ. Iñ

h; caduceatoꝛ oꝛis.qͥ lites pacificat.Et p/

pꝛie caduceatoꝛes dicũt᷑ legati pacꝭ.ſ.qui
gra pac ferunt legationẽ int᷑ alis.
¶Uaducifer a.um.i.ferens caduceũ them.ſ.
virgam. M

——

Oladucꝰ a.ũ.pe p.⁊ cadabũdꝰ a.ũ.i.crebꝛo

cadẽs. Caducꝰetiã ðᷣꝛ id qd cadere fac.vt

caducꝰ moꝛbo qͥ etiã comitialis ðꝛ. Iteʒ H
caducũ ci.ẽ illa hereditas q̃ ↄtingit alicui
ex moꝛte alic?carẽtꝭ herede. Iñ caducariꝰ
rij.⁊ h caducaria rie.ille vł illa cui h̊ ↄtin/
git. ſ. à accipit caducũ. Caduca etiã dicũt᷑
Plia maloꝝ vel floꝛes q̊s greci quintinas

vocant ſᷣm Hug. Pap̃.vo dicit. Caducũ
dicitur quod ab vno cadit in alteruʒ ꝑ he

reditatem. .
Uladucum legatũ ſᷣm Aʒo.in ſum. C.ð ca

du. tollen. eſt qð deficit poſt moꝛtẽ teſtato
ris quacũq; rõne.Et qꝛ quibuſdã modis
et rõnibo iniqͥs.⁊ olim legata fiebant qũq;

caduca.ideo lex ponitvnam rub.de cadu.

tollen.
Oladula oꝝ.i.gutte q̃ cadũt ex pĩgui carne
cum aſſat᷑.vel etiã excero.
OUladurcũ.n.s.i.tentoꝛiũ.qꝛ facile cadit q̊d
⁊ cadurcꝰ iuenit᷑ Itẽ cadurcũ ẽ mẽbꝝviri
le vel potiꝰ feĩe.am ꝓpꝛie cadurca dicũt

ſũümitates nature feie. ſicut viron pputia.

Alij ſpondã lectuli eſſe dicunt.

Oadus di.eſt vas qð vulgo ðꝛ barrile.Et

vt dicũt ẽ vas vinariũ ↄtinẽs tres vꝛnas
et alio noĩe ðꝛ ſitula. Jñ cadułꝰ li.⁊ cadio
lus li. diiiiimm.
Olapharnaũ interpᷣtat᷑ ager ↄſolatiõis.vel
villa pinguedinis.⁊ ſcribitꝑ f.in Papia.
Poõt etiã ſcribiꝑ php.
Oaiphas phe.m.p.pe.coꝛ.interpᷣtat᷑ iueſti
gatoꝛ vl ſagax ł vomẽes oꝛe. Iniqueeĩ oꝛe
ſuo iuſtũ danauit.q;uis h̊ myſterio ꝓpheti
cali annüciaſſet. Auroꝛa. Ad caipham ꝓ
perant ↄſuiumq; tenent..
Uain/pꝛiũ nomen viri.⁊ fuit hᷣmogenitus
Ade.⁊ interpᷣtat᷑ lamentatio vel poſſeſſio
vel augmentatio. 444“”
Qainiani heretici pinde ſunt appellati.qm̃
Cain adoꝛaantt.
Qalabꝛia.f.p.ꝓuincia iuxta apuliam.
Oaladriꝰdrij.auis q̃dã ẽ.⁊ ðꝛ eccaradrion
Leuitꝭ.xj.ſʒ Deut.xxiiij.ðꝛ. Caladriũ ne
comedatis. Auroꝛa. Barrula caladrion
auis ẽ illoſq; figurat.Et vt dicũt caladriꝰ
⁊ caladrion ꝓ eadẽ aue accibiun᷑.
Olalamatꝰ.m.s.ẽ qͥddã genꝰ ſtricte mitre.?
ðꝛ calamat q̃ſi caloꝛẽ machinãs.eo ꝙ ſtri

cta ſit ⁊ capiti impᷣſſa. Uñn ioſephꝰ. Suꝑ

caput geſtat pileũ in modũ ꝑui calamati.
Olalamarium.n.s.ðꝛ coꝛnu vbi tenetur in
cauſtum.
Olalamiſtratꝰ a.ũ.i.calamiſtro oꝛnatꝰ. Iñ
calamiſtratulꝰpe.coꝛ. vñ Hiero.in qdam
epła. Pueros cincinnacłos ⁊ calamiſtra
tulos.⁊ ꝑegrina vnguẽta olentia deuita.
Olalamiſtrũ.n.s.eſt acus ferrea vel alteriꝰ
metalli in ſititudinẽ calami facta.q̃ͥ crines
obtoꝛquent᷑ vt criſpi fiant.quaʒ in cinere
vel in igne calefacere ſolent qͥ capillos cri
ſpant vt calamiſtrati ſint.
QOlalamitas tatʒ.f.t.i.miſeria.⁊ ðꝛ a calamꝰ
ꝓ canna.qꝛ ẽ inanis ⁊ vacua inſtarcalami

Pꝛopꝛie qͥdẽ calamitas ẽ qñ aliqs necĩ re

nec ĩ ſpe.nec exteriꝰ nec interiꝰ hʒ.ſiẽ ean/
na vacua ⁊ vana c exteriꝰ ⁊ inter. Uel ðꝛ
calamitas a calamis ſtipuł.Cũ eĩ calami
ſegetũ frangũt᷑.⁊ inde oꝛiũt᷑ fames ⁊ miſe/
rie.tũc eſt calamitas. Uñ ⁊ qͥdã dicunt q;

calamitas ðꝛ q̃ſi cadamitas.a cado d.in l.

mutata.qn ita calami cadũt⁊ frãgunt᷑ſed
potiꝰ videt᷑ etymol.q; cõpoſitio.
Ulalamites.m.t.eſt gen rane ſic dict a ca/
lamꝰ.qꝛ moꝛat᷑ in calamis. 4 4
Ulalamitoſꝰa.ũ.i.miſer ⁊ calamitate plenꝰ
Q lalamꝰ.m.s.ẽ canna vł ſtipula ſeget q̃ ſu

ſtinet ſpicã.⁊ ðꝛ a caleo les.qꝛ ĩmiſſo flata
caleſcit. Itẽ ſfᷣm Papᷣ.calamꝰ ðꝛ pẽna ſcri

torꝭ.a calamo as.qͥd ẽ velũ ponere.qꝛ ca
at.i.incauſtũ iponit ſuꝑ chartã. Itẽ cala

mꝰ ẽ ꝓpꝛiũ nomẽ arborꝭ a canẽdo.i.fũden

do voces dictũ. Itẽ calamꝰ Eʒech.xl.eſt
mẽſura ſex cubitoꝝ ⁊ palmi. Itẽ calamꝰ ẽ

fluuiꝰ amnis cãpanie. Itẽ calam eſt ſpẽs

aromatica. Itẽ calami ſt᷑ haſte cãdelabꝛo

rũ facte ĩ modũ calamoꝝ.Uñ. Eſt arboꝛ
calamꝰ.fit ſcptorꝭ q̊ʒ pẽna.Eſt culmꝰſege .

tis.ſpẽs ⁊ aromat extat.

calon grece qð eſt lignũ latine.

◻■

Qalatꝰ.m. a.i.caniſtrũ.vł q̃ddã genꝰ pocu

loꝝ ſᷣm Hug.⁊ ðꝛ a calon qð ẽ lignũ.qꝛ fit
ex ligno.vl ðꝛ a calo as.i.pono.qꝛ ibi po/

nũt᷑ penſa vl alið.Papᷣ.vᷣo dicit. Calathi

ſunt ciathi.caniſtri de ᷣgis.anguſti ĩ fun/
do.lati in oꝛe.

Qlalcaneꝰ ðꝛ a calx vl callꝰ.⁊ idẽ eſt qð calx
⁊ eſt aliud qᷓ; talus. Nã talus eſt ſub cruri
bus.ideʒ ⁊ talonus.⁊ ſub talo eſt calcane⸗

vel calx.
Oalcar.n.t.ðꝛ calcaneꝰ.qꝛ ĩ calce vel calca

neo religat᷑. Et dicũt᷑ calcaria ſtimuli aia/

liü.vñ Ouidiꝰ.Nil nocet admiſſo ſubde/

re calcar eq̊. Item a calleo callus de q̊ cal

car venit ⁊ calx. 1ð”JUU
Ulalcedoniꝰeſt lapis pᷣcioſus ſiẽ dicit lo.
ſuꝑ Apo.xxij.caloꝛẽ naturalẽ hñns.ictu ſo
lis vel digitoꝝ attritꝰ excandeſcit.⁊ paleaſ
ad ſe trahit. è
Oalcitroſus equꝰ ẽ qͥ
dib retro ſe ꝑcutere.
Oalcula le.i.lixavł ̃ᷣuus mi

militarem.

Ualcułꝰpla ſigẽt. Naʒ pmo idẽ eſt as rõ. vt

ille hʒ bonũ calculũ.i.bonã rõeʒ. Scðo ẽ
numerꝰ ł cõputatio.Ulñ in legibo. Si qͥs

Olalaria.p.ẽ nauis qᷓ ligna poꝛtat. et ðöꝛa

Oalcuſ.m.s.i

ſolet calce ferire.ipe

nig litũ. v! nücius
curſatilis. Cñ Plautus. Clideo calculaʒ

errauerit ĩ caleulo.i.nõ bñ diuiſerit nũen
ðꝛ errare ĩ calculo. Tertio ẽ ſnĩa diffiniti /
ua.vñ in decretꝭ. NHõ ꝓcedat calculłꝰ in ab
ſentẽ.Quarto.i.carbo. Uñ Iſa.vj.Et vo
lauit vnad me ð ſeraphin.⁊ i manu eꝰ cal

culłꝰ. Sʒ ibi diẽ glo.ꝙ calculꝰ ẽ lapis igni
tᷣ ł carbũcułqͥ pt᷑ flameũ coloꝛẽ ignit ðꝛ
Quito ðꝛ mĩma pꝑs põderꝭ.q̃ etiã calcꝰ ðꝛ

ſcʒ qrta ꝑs oboli. Sexto traſumptiue dꝛ

—

pᷣmiũ. Un ĩ Apo. Uincẽti dabo man.ab/
ſcon.⁊ calculũ cãdidũ.i.pᷣmiũ Septio ðꝛ
lapis leuis ꝑuꝰrotũdus ⁊ duriſſimꝰ ſic di
ctus.qꝛ bꝛeuitate ſui ſine moleſtia calcat᷑.

Euiↄꝛiꝰ ẽ ſcrupꝰ.lapillꝰ minutꝰ ⁊ aſperqͥ

ſi inciderit in calciamentũ nocet ⁊ ẽ mole
ſtus aĩo.vñ aĩ moleſtiã ſcrupulũ dicimuſ
hinc ⁊ ſcrupea ł ſcrupuloſa ſaxa.i.aſpera.

Octauo ẽ idẽ qð gladiꝰ. Itẽ calculꝰ ðꝛ la
pis qͥ ẽ in veſica. Itẽ calculoſus a.ũ.qͥ talẽ?
patit᷑ infirmitatẽ. Itẽ a calculꝰ ꝓpt᷑ ſu itudi
nẽ; calculi dicũt᷑ ſcaqui.qꝛ leues ſt᷑ ⁊ rotũ/
di.ł dicũt᷑ a calł.qꝛ ꝑ vias oꝛdiales eant.i.,.
ꝑ calles.ſʒ calculoꝝ ꝑtim oꝛdiate mouen

vñ ⁊ oꝛdinarij dicunt᷑.ꝑtim vage.vnde et
vagi dicũt᷑.ac qͥ oĩno moueri nõ pñt inciti

dicunt᷑. Uñ ⁊ egẽtes hoiĩes inciti vocant᷑
b ſpes vltra pcedendi nulla reſtat. Uñn.

Calculus ẽ põdus mimlapis enſis acu/

tus.Calculus eſt rö.numerꝰ.ſnia.carbo.
Moꝛb ⁊ in ludis ſcaquoꝝ calculus ibit.
Oalculatoꝛ.i.nũeratoꝛ.cõputatoꝛ. Et fᷣm
Iſið.ð⁊ a calculis.i.lapillis minutꝭ quos
antiqͥ in manibo tenẽtes ſolebaät numeruʒ

computare.

*

tata in u.ↄuertit᷑ in latinũ.et ðꝛ calcus ci.
id eſt fex vel es.

Oaldaria.f.p.eſt vas qddã.q̃ſi calidaria.a

calidus ðᷣʒ. = .
Qaldus a.ũ.ꝑ ſyncopã ðꝛ ꝓ calidus.
Qaleptra.vide infra capullulũ.
Oalerariꝰ.m.s.ðꝛ miſter ferens ligna.
Oalibs libis.cõ.t.ðꝛ qͥdã ꝓpłs.et ðꝛ a caleo
les eo ꝙ ſꝑ caleat fodiẽdo illud genꝰ ferri
qð młtũ abũdat circa eos. calibs bis.
ðꝛ illud genꝰ ferri.⁊ coꝛ.pe.Uñ⸗
q̃rto. Nõ calibẽ gẽtes penitꝰ fugiente me/
tallo. Erucrant ⁊c. S
Oalidus a.ũ.ðꝛ a caleo les.⁊ ↄꝑat᷑. Jñ cali
ditas tatꝭ.Et vt dicit Papᷣ.alidus.i.ca

loꝛe affectus.ſcribit᷑ ꝑ vnũ l. Coꝛripit em̃

hmam ſicut caleo les.

1. 8.i. qrta ps oboli. ? eſt mima ꝑa
ponderꝭ. Itẽ calcos greci dicũt.⁊ o⸗ mu/⸗

ñn Qucanꝰ i

Clcnarid
cgabn
mbub
plnoſined
coas n

mage.
cogen ⸗
1fonttni
(Ngns
.Uirn
cgligotene
oonüdi⸗
nliesctft
Puacaigr.
(aigoinst
ncienenfn
Gennvece
ERvctis
Vodc
Gins
glinac⸗
Ouijt
nenoni.
olopeper
lophonelt
Cboniap
(lrntet
nlooſche
flaleoles
Monemmiſcc
lldapore
fetpinnen
figcise
Uſo Kte
(Gaaefe
ptepuun
ſchhunw
Gömnure
Cpllcni⸗
luſtruc⸗
Dokvteeni
giman
n Fial
Cas lo:
fmemnenen
hecucignef
Cgligeiccs⸗

Uncglcan
cralbi
ſtpiois⸗
lolns

ſitnie
fiudtfinin
calalbinch
MayfErn,

Imannee
velgni
bee gnin
ctiicalod.
unpcined:
bomanab⸗,
iSehtod
niſiin ſcdi
leſtia calenf
utaſper
cctti nole
nlü dicimut
i aſpen.
calcul⸗dꝛli
nsa i qtale
Ppeſciei
mesſt roti⸗
dialescant,
Giatemouan⸗
1wge mmden
inopiͤtinen
inciti voont

reſtat. U.

isenlisga⸗
ſnia. carbo.

Nlculvs ibit.
Ntoꝛ. Etfm

ninuc anos

it numer;

ſtmimaps
cüͤt. 10 fmd/
dꝛ calcusaa

ſicalichennau

calious.
li.
nolo.
ntern
isi
ILucN1
figienten⸗

dnt N
alile

Cenmin

ddrdeo⸗

Ulaliendrũ dri.n.s.i.mitra.vł generaliter

qᷣcqͥd caput iuoluit vt maioꝛẽ caloꝛẽ ↄhat

vñ Oꝛatiꝰ ĩ ᷣmõibo. Altũ ſagane caliẽdꝝ.

Olaliga.f.p.ðꝛ calciamẽtũ cruriũ ſiue ſit ð

pãno ſiue de coꝛio.ſiue de ferro.⁊ ðꝛ a cal

cio as.vł a calligo as.qꝛ calige ligant᷑.vel
ðꝛa ca oprd. Inuenit᷑ etiã calicula pꝛo
codem. Uñ

⁊ veſtem ſtringe ſequẽdo.

laligatus a.ũ.i.caliga indutꝰ vel hñs cali

gaſ. Uñ ⁊ milites caligati dicũt᷑ a qbuſdã
caligis ferreis q̃s ſolent hꝛe. Uñ quidaʒ
Neronũ dictꝰ ẽ caligula.qꝛ a puericia int

milites eſt vᷣſatus.Caligula põt etiaʒ dici

Dna caliag. R
Oaligo inis.ſ.t.ẽ obſcuritas ⁊ vmbꝛa ſpiſſi
tudie aerꝭ facta.ł caligo ðꝛ fuligo.et ðꝛ ſic
qꝛ maxie caloꝛe aerꝭ vł ignis gignit᷑. Uñ.

E ſt veſtis caliga.nomen caligo tenebꝛe.

Verbuʒ caligo notat obſcuro vł vmbꝛo.

ſi caliginoſꝰ a.ũ.i.obſcurꝰ.caligiĩe plenꝰ

alimac? pe.coꝛ ꝓpꝛiũ nomenviri.de quo
Quiõ.ĩ ð remedio amoꝛis. Calimacinu

merus nõ eſt dicẽdus Achilles.
Ualiope pes.eſt vna de nouẽ muſis.q̃ſi ca
lophone.i.bona ſonoꝛitas.⁊ ðꝛ a calo qð
eſt bonũ.et põt ſcribi ꝑ ꝑ. Kaliope.
Oalix.m.t.eſt q̊ddã genꝰ poculoꝝ.q̊d olim
ex ligno fiebat.⁊ ðꝛ a calon.vł põt deriua
ri a caleo les. Solebãt eĩ calidã ⁊ frigidã
potionẽ miſcere ĩ calice. Uñ calix dictꝰeſt
a calida potione. Et miſcere ꝓ miniſtra/
re ⁊ ꝓpinare vinũ.vñ adhuc miſcemꝰ cali/
da frigidis.⁊ ecõuerſo.vinũ ⁊ aquã.⁊ ecõ
uerſo.Et coꝛ.li.vñ Oꝛatiꝰ. Fecundi cali
ces quẽ ñ fecere deſertũ. Itẽ calix traſum
ptiue plura alia ſigt. Un. Uas ſacr̃i ſacra

ſcptura voluptas. Paſſio ſitq; calixet᷑na/

q; pᷣmia regni. Iñ caliculus.i.ꝑuꝰ calix.
OUlallidꝰa.ũ.i.ſubdolꝰ vel ꝑ execratiõeʒartꝭ
inſtruct?.Et ſic callidꝰnõ ꝓ aſtuto tm.ſed
ꝓ aſtute etiã docto ðꝛ. Hic etiaʒ ðꝛ vᷣſutꝰ.
qꝛ aĩm cito vᷣtit ⁊ facile ad quãlibet frau/
dem. Iñ calliditas.i.fraudulentia.
Oallis lis.ðꝛ ſemita callo pedum ꝑdurata
ſtricta anguſta int᷑ mõtes. Etẽ calł iter
pecudũ ꝓpꝛie ſemita hoĩm.ꝑ callis ẽ limes
callide iacẽs.⁊ ſᷣm h̊ ðꝛ a calleo les ꝓ calli
Ulallꝰ.m.s.i.duricies pedũ q̃ ter de ſcio.

rã calcamꝰ.⁊ etiã manuũ duricies interi/

oꝛ ðꝛ callꝰ.⁊ etiã cutꝭ lardi. Iñ calloſꝰa.ũ.
id eſt piguis.carnuletꝰ.callis plenꝰ. Inð

ctiã calloſitas.i.duricia.foꝛtitudo.pigue/

Auroꝛa. Dume tibi caligas.

do. Uñ. Call?duricies dicat᷑ ſemita call.

¶aalo.m.t.ðꝛ ille qͥ poꝛtat ligna. Calones

etiã dicũt᷑ galee militũ. Uñn. Ponere dico
calo.ſed refert pondera cdalol.
Ulalobalſamũ.n.s.ðꝛ lignũ balſami.vel li /
quoꝛ emanãs de ligno eiꝰ trito. D
Qalon grece ðꝛ lignũ lataeair.
Ualopediũ.n.s.i.baculus ligneꝰ vł pes li⸗/
gneꝰ.⁊ ðꝛ a calon ⁊ podiũ qð ẽ baculus q̊
terre innitimur.vel a calon ⁊ pos.i.pes.
Qaloꝛ caloꝛis ðꝛ a caleo les.
Oaluaria.f.p.i.locꝰpatẽs ſuꝑ duo ſuꝑcilia
Vnñ in euãgelio habet᷑. Locꝰ in q̊ decapi/
tabant᷑ latrões locꝰ caluarie appellabat᷑.ſ.
ꝓpt caluiciẽ abſciſoꝝ capitũ q̃ ibi iacebant
vel ꝓpr oſſa calua exiſtẽtia ibi ⁊ ðꝛ hebꝛai /
cegolgotche.
Qaluaſter.i.aliqntulum calunꝰ.

Qaluiciũ.n. s.⁊ hec caluicies ei.locꝰ patts
ſuꝑ duo ſuꝑciliia.
Oalũnia.f.p.ẽ accuſatõ falſa.crimen falſlſo

obiectũ.iurgiũ aliene litꝭ.vł ẽ petitio inin

ſta ex certa ſcia in iudicio facta.⁊ iuſte peti
tioni iniuſta rñſio. vel eſt falſi crimis ĩpo
ſitio. ff. de ð. ſig. l. j. in pn.
Oalũniatoꝛ ẽ falſus accuſatoꝛ.vel qͥ ſcient
alicui falſa crimia ĩponit vexãdi occaſiõöe
Oalus li.eſt vas vimineũ.vł de ſalice ꝑ qʒ
Qaluꝰ.m.s.ðꝛ carẽs crinib ĩ fronte capit-

i caluulus.i.ꝑuꝰcaluus.

alx.m.t.ðᷣꝛ pma ꝑs plante.vł potiꝰ poſte
ma q̃ ⁊ calcaneꝰ ðꝛ.⁊ ðꝛ a callꝰ.ſʒ ̊ͥ calx cꝭ.
id ẽ cemẽtũ.⁊ tũc ðꝛ a calidus q̃ſi calix.qꝛ
ex lapide calefacto ⁊ aduſto fit. Calxetiazʒ
ponit᷑ ꝓ fine cniuſlibet rei.ſic ðꝛ. In calce
libꝛiꝓ in fine libꝛi. Uñ. Pars pedis eſt ̊
calx ↄbuſtꝰcalculꝰ hec calx.ſʒ Pap̃ᷣ.dicit.

Calr lapis coctꝰaq̃ accẽdit᷑ oleo extĩguit᷑.

¶lama.f.p.ẽ q̊ddã genꝰ lecti bꝛeuis ⁊ circa
terrã qð ⁊ ; cama mas.iuenit᷑ in Ambꝛo
ſio de officijs. Etiã ſm Iſið. Cama eſt q̃/
dam pticula ſnie. Uñn. Doꝛmit inops ca/
ma. cõbuſſit ꝑgama cauma.
lambyſes pe.p ꝓpꝛiũ nomẽ. Uñ Auoꝛa.
Rexnabnchodonoſoꝛ cãbyſes dictꝰi ãno
Qlameleon ontꝭ.m.t.q̊ddam aĩial dictum a
camelus.⁊ ðꝛ ſic.qꝛ lʒ ſit aſꝑſus albis ma
culis vt pardus.collo equo ſiłis.pedibus
bubal.capite tñ camelo ẽ ſilis im Hug.
Paßp̃.dicit. Cameleon ſil is lacerte qdru/
pes.ſ.ſub aſpectu mutat coloꝛẽ.⁊ viuitde
gere. vide.ð.allec. —

Oamlobar ens dictꝰẽ eo ꝙ camelo ⁊ par Olampiductoꝛ. m.t.i.pugil ſeu ductoꝛ voew dic
o ſimilis ſit. capitaneaes. Aur
Ulamelꝰ.m. a.eſt aĩal gibboſuz. ⁊ ðꝛ a cami. Ulampio onis. m.t. i. gladiatoꝛ. vel in cãpo 4 e
qð ẽ bꝛeue khũle.qꝛ cũ cameli onerãt᷑. vt duellum exercẽs.ſ.pugnato. cſcd
bꝛeuioꝛes ⁊ hũiles fiant. accubat. vel dꝛ a Uampuſ. m. s ꝓpꝛie ẽ planicies traꝝ.et ðꝛ a ſrd
camur qðo eſt curuũ.qꝛ curuꝰ ẽ doꝛſo. Itẽ cami qð eſt bꝛeue ⁊ hũile.qꝛ eſt humilis ⁊ n
camelus me. p. eſt funis nauticꝰ. bꝛeuis pedibo nõ erect. vt mons. ſj iaceni c⸗
¶amena ne.̃.p.i.cãtilena vel muſa.q̃ſi ca/ Vñ ⁊ grece podion ðꝛ. Iñ cãpulꝰ ⁊ cam/ c
nẽs amene. vel canẽs melos. ⁊ pð.pe. Uñ ellus ambo diim. puun⸗
. Oꝛatiꝰ. Surge? inhüane ſeuiuz depone Uamur grece latine ð curuũ. Jñ camurꝰ An
menc. a.i. i. curi. ⁊ hi camures camurũ. boues nd
lamerꝰ a.ũ.i.curuus.et ðꝛ a camur ð̊ eſt alti ⁊ curuati.ł ðᷣriuat᷑a cami qd ẽ bꝛeue lau
curuũ. Iñ camera.f...i.curnatura. a z qꝛ hñt coꝛnua bꝛeuia echn
camera ðꝛ loc ſecret vbi cubamus. eo Uana. vic eſt alilee. vñ. Simon dict? eſt golun
q̃ndã curnatura ſolet hꝛe ĩ ſuꝑioꝛi ꝑte.q̃ſi cananeꝰ. Joh.ij. Nuptie facte ſũt in cana hwen
ad modũ celi q teſtudo da ⁊ lacunar. Inð galilee. interpᷣtat zelus vel emulatio. ent
camerari. cubiculari⸗ ᷣpediſſequꝰ ca Qlanabũ.n.s.ð a cãna ꝓpr ſiłitudinẽ cĩõne. Cnh
meraria.i.pediſſeq. Iñ camerat᷑ a.ũ.i.cur vel a greco cãnabin.ãd dicũt greci. Iñ h cufhm
uat vl camer⸗ oꝛnat.⁊ ↄponit᷑ bicamera canabis biſ p eodẽ. ⁊ ꝓ choꝛda indeſfacta fient
tus a. i. tricamerat a. i. Uñ. Eſt camur et coꝛ.pe. Uñ Perſius.Cũc mare traſili⸗ neid
curuũ camerã dic inde venire. eens vt choꝛda canabe fultum. gend
Oamillꝰ.m. S.i.puer· ingenuꝰ qͥ camerã ſo/ Uanabis.f.t.⁊ H canale lis.a cãna ðꝛ.qꝛ ca M⸗
aſeänte e H pu H canne. E
ella ĩgenua. Iueniũt etiã he due ptes in Oancellariꝰ. m. s. ð ille qͥ facit cãcelloſ. Et n
alio ſenſu. ſ. P puerꝭ ſacerdotũ. Un Ma/ cãcellariꝰ Sehatlen ei⸗ ta ſe. na
crobiꝰð ſatürnaliby. Camillos inqt? ca/ tiõe ſᷣm quã cãcellꝰ ðꝛ ala palatij.qꝛ ſꝑ ha Gulus
millas appellabãt flaminũ.flaminaꝝq; mi bitat ĩ cancello.i.in aula palatij. Cuʒ em̃ hg
niſtroſ. Et 'm Hpᷣ tm̃ valet camillłꝰ qᷓntũ mi theſaurꝰ imꝑatoꝛis eẽt ĩ cuſtodia ipſiꝰ ipᷣe nroni
niſter. camilla qntũ miſtra. vñ Mer / iuxta theſaurũ manebat q erat repoſit⸗ in
curiꝰ iuenit appellari camill. ꝛmiſter eſt cãcello.vł cãcellarinomẽ accipita cãcel/ vont
Olaminꝰ.m.S.pe.p.i.igmis vel foe/ deoꝝ lãdo.Caãcellare eĩ ẽ lineã ducere vlł dãna Gncen
nax.? caumateßm Paßß6ß6. re. Vñ lra ł ſcptura q̃ dãnat᷑ cũ linea ꝑ me (mnaro
Qlamiſia.f.p.ðꝛa cama.qꝛ in ea doꝛmimĩ diũ ducta ð cãcellata. Et inde ðꝛ cãcella niccs⸗
camis.i.in lectꝭ nris vel ſtrat.. Clel ðꝛ ſic riꝰcuiꝰofficiũ ẽ reſcpta vł rñſa imꝑatoꝛis ſtalocn
qꝛ olim fiebat de canabe. Iñ camiſiatꝰ.a. ⁊ mãdata inſpicere.⁊ male ſcpta cãcellare Cntiai
um. i.q hʒ vl induteſt camiſiã. Iñ camiſi ⁊ bñ ſchta cũ ſigculo ſuo ſigre.⁊ ſigillũ eiſ lobene⸗
ola.i.pua camilii. impmere. Iñ cacellaria ta p illa q hʒ illo güfng
QOlapana.f.p.imne. pꝓ. ðꝛ a cãpania ꝓuicia.qꝛ officiũ q;ᷓ p vxoꝛe cãcellarij⁊ eiꝰ dignitate n N
eiꝰ vſus pmũ ibi reꝑt eſt. Iñ h cãpanula Qlãcellꝰ.m.s.ẽ aula palatij.ꝑuũ foꝛamẽ pa niouſr
et hec cãpanella.ambo dimi. Iñ etiã cam riens. interſticiũ in pugnacula murato Paßͦ
panari.i.qͥ facit capanas. Iñ h cãpana / rũ.pietes ſinetectura.ſic q claudũt choꝛũ ſalei⸗
ria rie. eiꝰ vxoꝛ. vel ꝗq campanas facit. et Paß¶p̃. vo dicit. Cacellꝰcãtoꝝ excelles loc? Miſtloj
capanile lis.turris in q̃ ſunt capane. Iñ cacellariꝰ qͥ in cancell pmꝰ ẽ.Dꝛ etiaʒ amaſe⸗
Qapa nia. f. p.eſt puĩcia cuiꝰcaput ẽ capua cãcellus feneſtra reticulata. Pꝛouer.vij. epoxi
Napeſter. .t. vl capeſtri.? H capel re. adie De feneſtra em domꝰ meeꝑ cancellos p/ nis.
ctiuũ. ⁊ h capeſtre. py ſtrꝭ. ſubſtatiuũ veſtꝭ ſperi. ðꝛa cancer cri. flanar
gladiatoꝝ q tm̃ genitalia tegunt᷑ dicta ſic ancer cri.m.s. ð a concha.qꝛ ẽ tota con ideen
q; inuenes dũ nudii Late Marh gladia cha. Etno. ꝙ cãcri viuũt ð carniba oſtreo Rnorwe
turam exercebãt. illa veſte pudeda coopie rum miro ĩgenio. Hã qꝛ validã teſtã eoꝛũ̃ nocſni
bant. Dicũt etiã cãpeſtria.lũbaria.ſuccin apire nõ pñt.exploꝛãt qad oſtrea clauſtra rann
ctoꝛia piomata 'm Hug. Et h̊ẽ qð alij teſtarũ aperiãt. ⁊ tũc cancer latent lapillũ Eimngr
dice ipeſni dicũt id qᷓ gines olim inijcit. ipedita ↄcluſione oſtreoꝝ carnes ſen
pudibunda tegebat. vt periʒomata. coꝛrodit. Iteʒ Dap.dicit. Cancer cancri liun
Nrdor

re

ſadtanſ

tor inci
v
ustmneh
reſthunli
nons Hien
cipul?ꝛcan

Amuri doues
amiqgebrene

inondich

ceſütin cane
enulatio.
limdinecine
tgreci. JIn)
Nainacfaen
icmareͤſli
lum.
acind

ſctciceloſ
worisabillſ⸗
galotii rln
glomi Cue,
locua ipſ hi
ntrpoliti
ccipita cicel/
ccre yl dina
cülinenpme
ndedrcicala

ſſaimpatoro

ſchtacicelin
Frenſiglͤͦ
pilad yli

es digee

ouüfornmen
Inculumnnin
Ucangitchen
vorcutlisl

lzwweDin ,)

n bvoncn n
1. ncelosp/

aial dict. qꝛ inteſtina ĩ modũ choncaꝝ hʒ
Cancer etiã eſt q̃rtũ ſignũ in celo dictꝰ qꝛ

cũ ad eũ ſol venerit retroõdit᷑i modũ can

cri.Dẽ etiã cancer ꝓ moꝛbo. Et ſᷣm anti/
q̊s fuit ge.neu.⁊ fecit gtũs cãcerꝭ.vñ. Eſt

cancer aial ſignũ viciũq; malignũ. Can/

ceris eſt moꝛbo.cancri ſtellaq; piſcis.

Ulandacꝭ.f.t.q̃dã regina fuit.⁊ coꝛ.pe. Inñn
Auroꝛa. Cadac regia viꝝ direxerat iſtuʒ

Et vt ðꝛ in hiſtoꝛijſ.Oẽs regine ethiopũ
dicebant᷑ cãdaces.ſic romani imꝑatoꝛes
dicebant᷑ ceſares. Nec habebat regimẽ re
gio illa niſi a feminiis.
Ulandela.ſf.p.ðꝛ a candeo des.quia accẽſa
candet. l
Uandelabꝝ.n.s.pe.p.ðꝛ a candela q̃ſi can
delaferũ.qꝛ fert candelã.vel ðꝛ candelabꝝ

qſi candele latoium.
andidatpellipari. dcꝛ facit alba.
a candeo Itẽ cane

—

lauat puannos.
OUlandidatus a.iũ.i.dealbatus.

Oandidulꝰ a.ũ.i.parũ candidꝰ.ðꝛ etia can

dulus ꝑ ſincopã idẽ. vñ Juuenał. Pꝛebẽ
da gladio pulcra ẽ ⁊ cãdula ↄiũx. Inueni
tur etiã candiculꝰa.ũ.i.cãdidꝰ ł cãdidulꝰ.
Vñ. Merbotꝰ in libello de lapidibo.Ter
tia candiculis trib eſt inſcpta lituris.
Qlandidus a.ũ.i.ſplendidus vel albo.
Olandus.m.s.eſt veſtis regia.

Qaanicies ei.⁊ h̊ canitudo.f.t.in eodẽ ſenſu.

albedo criniũ generata ex malis hũoꝛibo.
Qlanicula.f.p.⁊ h canicuł.a canis dimi.i.
ꝑuꝰca nis. Canicula etiã ðꝛ q̃daʒ ſtella in

quã ſᷣm poetas fuit mutata canicka Hy/

cari. Jũ h ⁊ canicularꝭ.⁊ H̊ re.vt dies ca
niculares ĩ q bo canicula regnat ᷣm Hug.
Paßp̃.vᷣo dicit.Canicula vlł canis nomen
ſtelle q̃ ẽ vicina tauro.q ⁊ ſyrus ðꝛ.eſtiuis
mẽſiba ĩ medio centro celi eſt. Et cũ ſol ad

eam aſcẽderit duplicat᷑ caloꝛ.⁊ diſſoluũt

coꝛꝑa.vũ canis ðꝛ.qꝛ coꝛꝑa moꝛbo afficit

Olanis.ↄ.t.eſt alal latrabile.⁊ ðꝛ a cano is.
vl canoꝛ norꝭ. In canicꝰ a.ũ.⁊ caninꝰa.ũj.

id ẽ de cane exñs.ł ad canẽ ꝑtinẽs.ł canis
ðꝛ a cynos grece qdð canis ðᷣꝛ latie. Itẽ ca

nis eſt piſ marinꝰ. Itẽ eſt ſic celeſte. vñ.
Pat canis ĩ põto.latrat extra.fulget ĩ alto
Et no.qꝙ ſᷣm Iſið.xij.etymoł.canib nibil

eſagaciꝰ plus em̃ ceterꝭ aĩalibahñt. Nam
ſoli ſua noĩa recognoſcũt.dños ſuos dili
gũt.dñoꝝ tecta defendunt.ꝓ dñis ſuis ſe

deo Itẽ candidariꝰetiã vocat᷑ qui la
uat pãnoſ. In candidaria.f.p.i.lotrix que

Oanonica eſt ius qð puenit ex electi

moꝛi ſubijciũt. volũtarie cũ dño ad p̃da,
currũt.coꝛpꝰ dñi ſui etiã moꝛtui cuſtodi/
unt⁊ nõ relinquũt.quoꝝ poſtrema natu/

re eſt extra hoĩes eſſe nõ poſſe.

Oaniſtrũ.n.s.ðꝛ ſpoꝛtula vel vas de folijſj

palmaꝝ ↄtextũ ad poꝛtãdũ panes.qð flex
is cãnis ↄtexit.et ðꝛ a canna.qꝛ de cannis
fiſſis texit᷑.ł ðꝛ a canꝰ a.ũ.qꝛ cana.i.poma

qᷓ ſũt cana.i.lanuginoſa ibi ponũt᷑. In ca

niſtrellũ.i.ꝑuũ caniſtruʒ. lñ. Spoꝛtula
fert de cannis ↄtexta caniſtrũ

Qanne. p. pla ſit. Na canna ponit᷑ parũ

dine. p cana gule.? p qdã fluuio. In can/
nella le.f.p.dimi.i.pua cãna. Inñ cannetũ
n.s.ẽ loc? vbi creſcũt cane. Iñ cãnula.f.p.
dimi.i.ꝑua cãna. Iñ cãnoſus locꝰ vbi mł
te cãne creſcũt. Iñ cannal.ↄ.t.⁊ H̊ le.i.ad
cannã pꝑtinẽs.Et cannale.n.t.⁊ eſt fiſtula
vl lignũ ducens aqduuu.
anon nis.m.t.grece.latie regula.ↄſuetu
lo appꝛobata ſiue inſtitutio.iiij.di.canon
Etĩ vna ſignificatõe ẽ id qͥd i ↄcilio gene
rali vl ꝓuiciali ſtatuit᷑. Et ſic capit᷑ ð ↄſti.
c.canonũ ſtatuta. In alia ſigficatõe vide
eſſe ig qð ab emphiteota de reemphiteoti
ca ſoluit᷑.⁊ ſic videt᷑ ſumi ab Aʒo.in ſũ.C.
de iur.emphi.v.ex h aũt ↄtractu. Etiã ðꝛ
illud qð ſumit᷑ ꝓ pedagio.vel vectigali.fſff.
de publi. ⁊ vecti.

Oanon largitionaliñ tituloꝝẽ ſũma tribu

ti. ⁊ pᷣſtat᷑ de reglau pᷣſtatiõea puincialib⸗
fiſco.Et dicũt᷑ tituli qͥ ex ſpẽalibo titulis.i.
lris bꝛeuibo cauta legut᷑. vt. C. ð iu.fiſci.l.
pe.⁊. C. ãno.⁊ tribu.l.iij.S.acceptatões.

Ulanon frumẽtariꝰ vꝛbis rome eſt cert nu

merꝰmẽſuraꝝ frumẽti qͥ ſingul ãnis mete
bat᷑ rome.il.j.⁊.ij.e.ti.li.xj.qd erat etiam de

oleo.Et ↄ h̊ nõ licebat alicui bñficiũ vł in

dulgentiã aut pᷣuilegiũ impetrare.⁊ impe
tratũ nõ valuit.vt ibidem ðꝛ MMUl
6e? re
ceptõe in frẽm.ł eſt ius ꝑcipieẽdi fructũ p/
bende ſiue redditꝰ.c.relatũ.de pᷣben.

Olanonica monitio eſt qñ intuenit citatio

cũ trib monitionibs.vł vna pẽptoꝛia tres
ↄtinẽs.ð q̃ ĩ.c.ↄſtitutõeʒ.de ſen excõ.li.vj.

QUanonica poꝛtio ð canone ðᷣputata eccłie

pꝛochiali ð relictꝭ ꝑꝛochiano defũcto illi
eccłie vbi elegit ſepulturã cũ alibi q; i par
rochiali elegerit eã. Et eſt ̃ᷣm varias con
ſuetudines alia ⁊ alia. Nã alicui medietaſ
alicui tertia.alicui quarta dat᷑. de.epul.c.

certificari.

e

Oanonica ẽ nomèẽ tituli ? iurt. Pꝛebenda

vHo nomẽ facti.⁊ cadit ĩ extraneũ.vt notat
Inno.in.c.cũ.m. deↄſti.
Ulanonicꝰ.a.ij.i.regularꝭ.qð ſubſtãtiue ðꝛ
B; canonicꝰ.ᷣ̊ canonica.tã ꝓ feia regulari

q; ꝓ eccłia vbi regulares moꝛãt᷑.Quelibʒ

tñ eccł ia inuenit᷑ dici canonica. Nã in q̃li
bet regularit᷑ viuere debet. JJM
OUanopeũ.n.s.ðꝛ coꝛtina ſubtiliſſima ĩſtar
retiũ.plexa.texta.⁊ feneſtrata.vñ lecti no/
biliũ oꝛnãt᷑ ad arcẽdos culices et muſcas
⁊ðꝛ a canop?ꝰl canopia pie.q̃ ẽ q̃dã ciuitaſ
egypti.qꝛ ĩ egypto hmõi rete pᷣcipue habe
tur.vñ Iuuenalł. Ut teſtudinco tibi lectu

lecanopeo. Uł vt alij dicũt. Canopeũ de
riuat᷑ a conos qð eſt ſũmitas galee.⁊ tunc

canopeũ ᷣ q̃ſiconũ petẽs.qꝛ ad ſilitudi/
nem conia lato tendit᷑ in acutũ ad moduʒ
reticuloꝛũ q cã arcẽdi puluer ſuꝑ altaria

collocant᷑.⁊ tũc ſcribit᷑ ꝑ o.in pma ſyllaba

Uanopꝰ łCanopia ciuitas egypti e.a cano

bo gubernatoꝛe Menelai. mutata b. in p.
anoꝛ oꝛis. m.t.i.ſonꝰ.⁊? ꝓdu.no.in aliqs.
—— cantu gratus.
Qlãtaber a.ũ.⁊ h̊ cãtaber eſt ꝓlłs hyſpanie.

a noĩe vꝛbis dict.⁊ hiberi amnis cui inſi
dget ſic dictus. HM

OUantabꝝ.n.s.i.purgamẽtũ frumẽti vel fa

rine vel cib caninꝰ qͥ canes paſcunt᷑.
Olaãtarida.f.p.ðꝛ vᷣmis trenꝰcoꝛrodẽs cada
Qãtarꝰ. m.sS.ẽ q̃ddã vas vinariũ.ſ. uera.
crater.et ðꝛ a cano nis.qꝛ cantãdo poꝛtat᷑.

Et ſt plła idẽ ſigficãtia. ¶In. Cantarꝰ? pa
tera calices ⁊ pocula crat. Cyphꝰapud ve

teres tractant᷑ coꝛnua conche Cimbꝛia vl
ciathus carcheſia iungit᷑ iſtis.
Qanteriꝰ.m.s.ðꝛ equꝰ caſtratꝰ.

Qantes plis nu.dicunt᷑ fiſtule oꝛganoꝝ in

q́o cant tpat᷑ vlvt martiano placet. Ean
tes dicunt᷑ dee oꝛnamẽton.

Qaanticũ.n.s.vox catãtiũ ĩ leticia.lauſ. Itẽ

caticũ pſalterij ẽ cũ id qͥd oꝛganũ modula
tur. poſtea cãtãs loqͥt. Quidã et᷑ li? Salo

monis ĩtitulat᷑ cãticacãticoꝝ ꝑ excellẽtiazʒ

eo ꝙ oĩbo cãti pᷣferat᷑.⁊ ðꝛ hebꝛaice ſyraſi
Olãtilena.f.p.ðꝛ a cãtꝰ⁊ leniſ.nõ eĩ ðꝛ rim
eẽ cãtilena niſi ſit catꝰdul leniſ.i.ſuauii
Oantxꝰ us.ui.ðꝛ modulatõ vocj ⁊ ñ aſper
⁊à cano is. Oʒ cãtꝰ ti.ðꝛ curuatura vł
circũferentia rote.i.lignũ qð terrã calcat
cui radiꝰ infigit᷑. vñ Perſiꝰ. Vertentẽ ſeſe
fruſtraſectabere cantii. 2
Uanꝰ a.ũ.a caneo es.⁊ canicꝰ a.ũ.⁊ h̊ canꝰ

ni.tã p iũllo qͥ canet i; p capillo q in capite
canet. Uñ. Miles pꝑce canicũ crines ſint
Olapa.f.p.ðꝛ a caput.qꝛ ẽoꝛna tibicani.

mentũ capitꝭ.vł ðꝛ a capio pis.qꝛ capit to

tum hoiem. Iñ capat a.ũ.i.capa indutꝰ.
vel ꝗ hʒ capa.Iñ h̊ capuciũ.⁊ eſt idem qð
capa. Iñ capula.i.pua capa.
Qapaculus li.dimi.i.aliqntulũ capax.

Olapadocia.f.p.ẽ q̃dã ciuitas. Uñ regio in

q̃ c illa ciuitas dicta ẽ capadocia. Iñ cap/
padox cis..t.tã gẽtile qᷓ; patriũ.⁊ coꝛ.pe.

vnñ Juuenal.Quãaq; ⁊ cappadoces faciãt

eqͥteſq; bythyni.et ſjᷣm Papᷣ.Cappadoces
dir ſunta Moſoch filio Japhet.
QOapana.f.p.i.vilis caſa.vl domꝰ palea co
opta.⁊ ðꝛ a capio.qꝛ capit tm̃ vnũ vt ĩ vi/
neis cuſtodiẽdiſ.lʒ alij dicãt᷑ capane.ſʒ im
Mreein ug. ſ⸗ pᷣ.et dic. Capana a ru/
ſtic dicta.qꝛ vnũ tm̃ capiat.i.tugurium.
Oapapellis.hꝰcapapell.ↄponit᷑ ex abltõ et
ntõ.ſicut legeius qð in rhetoꝛic iuenit᷑qꝛ
ðꝛ capapellis qſi pellis cũ capa.
Qapar.o.t.qͥ aliq̃ in ſe caꝑe põt ⁊ cõtinere.
Oapedo dinis.F.t.i.igeniu.ſendiũ ł ſpaciũ.
7 8z a capio is. Vñ ꝑ ↄpoſitõeʒ h̊ intcape

do dinis.i.diſtãtia localis int᷑ duos parie

tes. Itẽ capedo yvel capica ðꝛ qͥdaʒ piſcis.
Oapella.f.p.dimi.a capꝛa.⁊ ðꝛ ꝑua capꝛa.
Etiã capit ꝓ ꝑua eccia q nec hʒ baptiimũ
nec cemiteriũ.⁊ ðꝛ a capꝛa.qꝛ oli tabnacu
lũ de pellibo capꝛaꝝ erat cooꝑtũ. Iñ h̊ ca/
pellula.i.pua capella. Iñ h capellanꝰtam
ꝓ ſacerdote illiꝰ eccie q; ꝓ ꝑꝛochiano. Jñ
capellana ne. Inuenit᷑ etia capellanꝰ a.ũ.
adiectiue.Capella etiã ꝓ eccia dicta eſt q̃i
capiens laos.i.ꝓpłm vel laudem.
Qlapellꝰ.m.s.qd ⁊ B capellũ iuenit᷑.ðꝛ q ca
pillꝰ.qꝛ capillos tegit ⁊ caput.q aũt ðꝛ ca
pellꝰ qſi capit pellis.etymol.eſt nõ ↄpoſi/
tio. In capellatꝰ a.ũ.i.capello tectꝰ.
Olaper.m.S.i.hircꝰ⁊ ðꝛ a carpo is.eo ꝙ; car
pat vᷣgulta.vł a capio.qꝛ capit ardua.vel
aſpera.vł ð ſic ſᷣm q̃ſdaʒ a crepitu cruriñ
ſuoꝝ. Iñ hec capꝛa pꝛe.
Oapi.n.g.indecli.eſt qdam menſura.
Oapiciũ.n.s.eſt os tunice vel alteriꝰveſtis
vñ caput imittit᷑.⁊ ðꝛ a caput.vñ Job.xxx
Quaſi capitio tunice ſuccinxerunt me.
Qapidula le.dimi.i.pua capis.
Oapilliciũ.n.s.venit a capilłꝰ.⁊ idẽ ẽ q̊d ca
pillata. vn Marciał. Dꝛaconib circum
plexa crebꝛo ⁊ capillicio fulſa. VUñn capilli

ciũ.capillata.capillamtũ oĩa idẽ.ſ.capillo

nln

umomna
capllann

cap
i
goshʒ.⸗
ſin U

baſil

mnulinis

poos

ſldch
ſctaci
idasi
D
n
Cuni
ſenetͤe
Alerpd
Putiurde
Gü
maN
Oapin
kotine
gtyr⸗
Cotn
gieq⸗
Hlgs.
Capleri
no
eſn⸗
Ktcäfii⸗
Cpptelil
ſonone.
lglinisg
lonapet
Coptsdi
ſbaci
N
hzoneee
tüßtht
eac
lapltee
ßzenie
llgeciſ⸗
ſodepor⸗
niüyk bi⸗
heelihtgg⸗
lirſloccf
bifian
Pulitſeyen
maumnige
prro on
plioſc⸗

nchamgf,
mn wian
big ched
,npa inir⸗
teſtiene,
1. 1
migper.
Dingon
ocn icn
Emni dcnge.
Ndoces i
„Aappoches
apber
dom palene⸗
nmürtiyi⸗
kaponeßin
Qupanag rv⸗
timnriam.
nii cabit
corigincniteg
r.
poͤre oniner.
mdiüil ſpacii

begb intce

r dyos poni
daz pis.
Neua prn.
Hhʒ baptiſmü
zoli tabnacu

grü Juhce

cpclaptum
wchino. J
capellawaii
cadictackti
den.
iuenit dnc
hutgaitdec
olckns o
dllo ſ
rpois co
mimun
cinn

mendurg.
atrrets
r m0 F.
nter ſtme
comiannt
Uait
telchli

rum oꝛnatus vl ſpiſſitudo capilloꝝ.Etiã
capillamentũ ðꝛ coma arboꝝ.

¶apillꝰ. m. s. ðꝛ qſi capitꝭ pilꝰ. ⁊ ꝛ a coput

Iñ capillulꝰ.i.ꝑuꝰcapillꝰ.⁊ capilloſꝰa.ũ.
idẽ plenꝰpił.⁊ capillatꝰa.ũ.qͥ młtos ł lon

gos hz capillos. Et ẽ capillꝰ tã viri qᷓ; mu
lierꝭ. Uñn.Eſt coma q̃drupediſ.colubꝛi iu
ba ſiue leonis.Ceſaries hoĩs.crinis ꝓpꝛie

mulieris. Huiꝰ⁊ illiꝰ bñ ðꝛ eſſe capillus.

apis idis.f.t.ẽ q̃ddã vas qð vulgo ðꝛ ca

ſa.⁊ ðꝛ capis q̃ſi capiẽs hydros.i.aq̃s. Et
facit actũm in es vlł in as.vt capides ł ca/
pidas. vñ magis grecũ oſtendit.
apiſteriũ.n.s.eſt qddã vas cũ q̊ frumẽta
urgamꝰ. ⁊ ð? a capio.
apiſtrũ.n.S.in ſingulari

gĩal ex ꝑte capitis tenet᷑.⁊ ðꝛ a caput.qꝛ ca
put iumentoꝝ ſtringggit.
apital.lis.n.t.vel capitale lis.tã ꝓ pecu⸗
nia vł pena capitali.qᷓ; etiã ꝓ ſnia de capi
Qapitał.ↄ.t.⁊ h le.i.res capitꝭ te puniedo
lptinẽs ad caput. Papᷣ.vᷣo di. Capitalis
aſtutꝰ.vᷣſutꝰ.ſuꝑbo.Capitale capit pecũie
Olapitatꝰa.ũ.põt eſſe nomẽa ca/ vł ſoꝛs.
pite.qͥ hʒ caput.⁊ pᷣt eſſe ꝑticipiũ hꝰvᷣbi ca
pito as.qð eſt alicui caput facere.
Ulapitecẽſꝰ us.ui.i.coꝛona q̃ ĩ capite gerit
vl taxatio poſſeſſionũ.Et adiectiue capi/
tecenſꝰ a.ũ.qͥ de capite ſuo annuatim red
git cẽſũ.i.tributũ.ł qͥ ĩ capite gerit coꝛonã

Oapitellũ li.ẽ dimi.de capłm in qlibet ſui

ſigtione. Uñ ⁊ capitella dicũt᷑ qͥ ſuponũt᷑

colũnis.qꝛ colũnaꝝ ſũt capita.q̃ſi ſuꝑ col
lum capur.q̃ grece dicunt᷑ epiſtili.
Oapitis diminutio ẽ ſtatꝰ ↄmutatio.vt qũ
liber efficit᷑ fuꝰ.Et ẽ triplex diminutio ca
pitꝭ.ſ.maxiĩa.media ⁊ mima. Mima ẽ qñ
qͥs nec ciuitatẽ ĩ q̃ moꝛat᷑.nec libᷣtatẽ amit
tit.ſʒ tñ patit᷑ ̊ ſe ſtatꝰ ↄmutatõʒ l mioꝛati
onẽ circa familiã.vt qͥ iurꝭ ſui ẽ.alieo iuri
ĩcipit eẽ ſbiect' veluti ꝑ arrogatõʒ.aut cũ
q emãcipat᷑ ꝗͥ hmo erat ĩ aliẽa ptůte Oe

dia ẽ cũ ſalua libᷣtate ciuitas amittit᷑ vt cũ

qͥs depoꝛtat᷑ ſeu relegat᷑ ad exiliũ ꝑ qnquẽ
niũ vlł bãnit᷑. Maxia ẽ cũ ciuitas amittit

nec libᷣtas retinet᷑.vt cũ vᷣpoꝛtat᷑ qͥs ĩ inſu/

lã⁊ ſᷣuꝰ efficit᷑ aut ĩ metallũ dãnat᷑.⁊ ſic et

bãnit᷑ ĩ opꝰ metalli.vł ſi maioꝛ vigiti ãnis

patit᷑ ſe venũdari ad pᷣciũ ꝑticipãdũ.vel ſi
mãumiſſꝰ ĩ ſᷣuitutẽ ex ingtitudie reuocet᷑

Olapito onis.m.t.qͥdam piſcis a quãtitate
capitis ſic dict.

ſʒ in płi maſ.vel
neu.eſt q̊ddã ligamen cũ quo equꝰ ł aliud nit c
capitulis aliqͥd diſtingure.
Qlapo onis.eſt gallꝰ caſtratꝰ. Uñ.Cantat

Qapꝛariꝰ.m.s.qͥ cuſtodit capꝛas.
Oapꝛea.F.p.i.capꝛa ſilueſtr dicta ̃

Olapitolinꝰa.ũ.pe.p.i.de capitolio exñſ. vl

capitolio ſeruies.

* —

Oapitoliũ.n.s.ðᷣꝛa capłm.qꝛ ibi ↄueĩebãt

ſenatoꝛes.ſic ĩ caplo clauſtrales.ł ðꝛ a ca/

put.eo ꝙ ibi ſit caput romane ciuitatꝭ.vel

qꝛ ibi ↄueniebãt capita ciuitatꝭ.łᷣ qꝛ Tar/
quinꝰ pſcꝰ dũ capitolij füdamẽta aꝑiretĩ
loco füůdamẽti caput hoĩs lr̃is tuſcꝭ nota/
tum inuenit.⁊ inde capitoliũ appellatuʒ a

caput ⁊ laos qð eſt płus.

Qapitulum.n.s.i.pꝑuũ capnt.
Oaplm etiã ðꝛ qnq; ille ꝑuꝰ locꝰ in quẽ co
ueniũt clauſtrales.qñ q; eſt illa ↄgregatio

clauſtraliũ.qñq; aliq diſtictio bꝛeuis ĩ q̊/
libet libꝛo. Uñ.Diſtinguit.iuenit.locat ⁊
collectio fert. Jñ capitłarꝭ.ↄ.t.⁊ B re.i.q̊d
ↄuenit capiti vel capło. Iñ capitulo as.i.

nocte capo.vinũ vult vendere caupo.
Oapparis.f.t.ẽ q̃dã herba vł ᷣgultũ ſile len
tiſco.qꝛ hʒ in ſũmitatibo rotũda ſeminum
capla.ſicut dicit Hug.Diaſcoꝛides vᷣo di
cit ꝙ ẽ frutex ſpinoſꝰ expaſſus ſuꝑ t᷑rã vn/
ctione plenꝰ.Et ðꝛ ꝙ duriciẽ ſplenis ſup
oĩa medicamẽeta iuuat.⁊ hʒ młtas radiceſ
⁊ magnas.⁊ coꝛ.pe.vñ Harcial.Cappa⸗/
ris vt putcepas allece natãtes. Et ſcribit

*

c.vel k.ſᷣm qͥd eiꝰoꝛigo ẽ greca.vñ Eccs

xij.Diſſipabitcapparis.

ſapꝛa.f. p.aĩal qddã a caper ðꝛ. Capꝛa vo
ſiluatica dicta.qͥ ſi capiẽs ardua. Uñn Pꝛi
ſcianꝰ i.iij.li. Capꝛeolꝰ videt᷑ a ntõ capꝛeꝰ
eſſe. cuiꝰ femininũ ĩ vſn ẽ capꝛea.nã capꝛa
a capꝛo fit exqb capelłz capella di.fiunt
. qᷓi capieſ
ardua. Capꝛee vt dicit Pap̃.ſt᷑ ibices q̃ſi
auices.eo iſtar auiũ alta petãt He ſi qñ
aduerſitatẽ feraꝝ vlł hoĩm pᷣſenſerit.ð altꝭ
cacuminibo ſeſe pᷣcipitãtes ſuis ſe coꝛnibꝰ
in ramis arboꝝ recipiũt illeſas.

Oapꝛeol lidimi. ta capꝛi q; capꝛei. Uñ h

capꝛeola ſiłr dimi.tam capꝛe q; capꝛe.

Qlapꝛeꝰ.i.ſilueſtrĩ caper. Et nota ꝙ capꝛei

7 capꝛee dicunt᷑ doꝛcades ⁊ etiam ibices.

Oapcoꝛnꝰ.m.s.ðꝛ aĩal q̃ddã qͥd rinoceros

⁊ egloceros ðꝛ.⁊ ðꝛ capcoꝛnꝰ q̃i capna ha
bẽs coꝛnua.Capcoꝛnꝰetiã ðꝛ q̊ddã ſidus

celeſte.cꝰ cauda in effigie piſò foꝛmat᷑ vti

extrema ſui ꝑte pluuias deſignet.

Olapꝛificꝰ.f.s.q̃dã herba ẽ ſic dicta.qꝛ pari
etes qᷣbo innaſcit᷑ carpit ⁊ ſdit temmpit.

eI

qꝛ ficus arboꝛ eiꝰ remedio fecundat᷑. Uñ

Perſi.Et que ſemel int innata eſt rupto

iecoꝛe.Exierit capꝛificus ⁊c.
Oapꝛigenꝰa.ũ.pe.coꝛ.qð meliꝰðꝛ capgena
ↄ.p.eſt pecus genitũ decapaa.
Ulapnꝰ.a.ũ.⁊ h̊ h̊ capꝛił.⁊ h le.ĩ eodẽ ſenſu
1i.de capꝛa exñs.vel ad capꝛã ꝑtinẽs. Itẽ
ſ̊ capꝛile.n.t.eſt ſtabulũ capꝛaꝝ.
OUlapolꝰ li.ðꝛ a capio pis.⁊ ſt᷑ capoli cincin

ni ſiue vncinuli qb ſe inectere ł! ſuſpẽdere
arboꝛibo ſolẽt vites. vt ſine lapſu ſuſtineãt

fructꝰ ſuoſ. Sʒ capꝛeoli ſᷣm Pap̃.ſüt filij
capꝛee.q acutũ viſuʒ hñt.herbas eligũt vt
comedant.ad alta nitunt᷑.
Oapꝛona.ſ.p.eſt anterioꝛ iuba eqͥ q̃ſi capiti
ꝛzona.

Ulapſa.f.p.i.ciſta vbi aliqͥd reponit᷑ qʒ etiã

ꝓ qlibet ꝑua domo ponit᷑.⁊ ðᷣꝛ a capio is.
eo ꝙ capiat in ſe ⁊ ſeruet aliqᷣd. Iñ capſel /

la ⁊ capſula ambo dimi.i.pua capſa.

Olapſarij dicũt᷑ q in balneis veſtimeta ſuſci

piunt cuſtodienda vel aliter ſunt illi q poꝛ
tant alijs libꝛos ad ſcolos.

Olapſus.m.S.i.carruca vndiq; cõtexta.q̃ſi

capſa.qꝛ multa capit. S
Olaptẽcula.f.p.i.vᷣboꝝ ſubtilis deceptio.ſi
cut ſunt ſophiſmata.vñ Martianus. Ca
ptenculis ludis illigantidbd.
Ulaptio.i.deceptio. Iñ captioſũ.i.decepto

riũ vel deceptioſuʒ aut doloſũ.vt no. Jo.

an. de off. dele. ſi duo. li. vj. in glo.j.in fi.
Uaptio cã moꝛtꝭ.als capio ſᷣm Aʒo. eſt qñ
ꝑ moꝛtẽ alicꝰ occaſio capiẽdi obuenit ali/
cui.excepiꝭ his capiedi figuris ⁊ cauſis.q̃

certꝭ ⁊ ꝓꝛijs noibo nũcupat᷑ vt heditas.le
gatũ ⁊ fideicõmiſſuzʒ.qꝛ tal captio ł capio
nõ ĩcidit ĩ naturã acceptiõis heditatꝭ lega

ti vł fideicõmiſſi. Et cã moꝛtis capio ᷣm

Azʒo.in ſũ.C. de dona.cau.moꝛ.ẽ cũ poſt

moꝛtẽ alicꝰ aliqͥd dat᷑ alicui cã cõditionis

implẽde.vel ꝓuenit ad aliquẽ moꝛtꝭ occa
ſione.nec tñ aliqᷓ certo traſlatõis vel acce⸗

ptionis noie nücupaet.

aptiuꝰa.ũ.ðꝛ qſi captꝰ vlł q̃ſi capite dimi

nutꝰ. Vñ ⁊ ſic ðꝛ apð legiſtaſ. Ingenuita

„

uitas.i.d etentio.

Oapfa.f.p.i.captio.vñ Qu.v. Stupoꝛ cir

cũdederat eũ.⁊ oẽs qͥ cũ eo erãt ĩ captᷣa pi
Oapua.ſ.p.q̃dã cinitas ẽ. ſciũ quã ceꝑãt
QOapullulũ ⁊ capedulũ.n.s.⁊ caleptra.f.p.
in eodẽ ſenſu.ſ.mitra tegẽs caput q̃ ⁊ alio

tis eĩ foꝛtuna excidit ab eo. Iñ hec capti/

noĩe ðʒ pilleꝰ.galeruſ.calamatꝰ.caliendrũ
comatiũ.caticulũ. Caleptra tñ ꝓpꝛie diciGceP»u⸗

cuphia equi.

Qapulꝰ?. m. S. ð acaput. qꝛ eſt caput gladij
vel ðꝛ a capio.qꝛ ibi capit᷑ gladiꝰ vtteneat᷑

Capulꝰetiã ðꝛ lectꝰ ĩ qͥ moꝛtui deferũt᷑.qꝛ
ſuꝑ capita hoĩm defert᷑. Uñn.Eſt gladij ca
pulus capuluſq; cadauera poꝛtat.
Ulapus pi.i.ſalco auis.a capiẽdo dicta.
Oaput.n.t.ðꝛ a capio pis.qꝛ om̃s ſenſus ⁊
etiã nerui ab ipᷣo initiũ hnt.⁊ ex eo oĩs vi/

gẽdi cã oꝛit᷑. Ibi eĩ oẽs ſenſuſaparẽt. nñn

ipſiꝰaĩe q̃ coꝛꝑi ↄſulit ꝑſonã q̊damõ gerit
Caput et᷑ mẽtẽ ſigt.q̃ caput ẽ aie ᷑m Hug
Et ponit᷑ qũʒ ꝓ pncipio. Uñ/ꝓpha. In ca
pite libꝛi ſcptũ ẽ de me.QOñq; et᷑ põit᷑ ꝓ fi/
ne. Ecc.xxxij. Habeat caput rñſum ſuuz.
Ponit᷑ etiã qnʒ ꝓ dñatu. Uñn. Pꝛincipiũ

cCaput eſt ꝑs coꝛpis ⁊ dñatꝰ. Itẽ caput cõ/

põit᷑ cũ bis.⁊ cũ tris.⁊ ðꝛ biceps.cipitꝭ.tri
ceps.cipitꝭ.g.o.qͥ hʒ duo h tria capita. In
uenit᷑ etiã h biciput.̊ triciput.n.g.i.gemi
num vel trinũ caput. Cõponit᷑ etiã caput

cuũ occiduũ.⁊ ðᷣꝛ h̊ occiput pit.i.occidua
7 poſtrema ꝑs capit. Ulel occiput ↄponit

cuũ ob ⁊ caput.⁊ ðꝛ ſic q̃ſi ᷣ caput.qꝛ ſi ca
piti retroꝛſum.⁊ idẽ ðᷣꝛ occipitiũ. Itẽ ↄpo
nit᷑cũ ſincerꝰ.⁊ ðꝛ ſinciput pitꝭ.i.poꝛ ⁊ an
terioꝛ ꝑs capitꝭ.ꝗſi ſincera ⁊ pura ⁊ patẽs

pter capilloꝝ abſentiã. Itẽ ↄponit᷑ů lumpᷣ

282 pᷣceps.⁊ cũ qante.⁊ ðꝛ anceps.
Qarabꝛio onis eſt genꝰ auis muſtele ſilis.
Oaraphꝰpua ſcapha ex vimine facta.⁊ cru
do coꝛio ↄtexta.vt ẽ nauicula currẽs in pa
do. Etiã ðᷣꝛ illud qdð eſt in medio nauis
Olbharacter ris.grece imago nouꝰ vultꝰ effi
gies.foꝛmavl ſtilꝰ.figura.lr̃a.ferrũ q̃ͥ note
pecoꝛibo inurũt᷑. Uñ ⁊ ipſa nota vel ſignũ
character 2T2.
Qlharacteriſmꝰ.m.s.ẽ ðᷣſcptio foꝛmealicꝰ.
Oaraòrion eſt auis qᷓdaʒ alba tota cuiꝰ in
terioꝛa oculos caliginoſos curant. Si vi
uere debet infirmꝰ apꝛopinquabit ſibi.ſi

vᷣo moꝛi fugit ab eo. Per medias noctesi

ſublime celi ðꝛ volare.

Obaragma.n.t.i.impſſio.imago ł lr̃a. ñ

Auianꝰ Sicut nümus bʒ charagma cela
ris.ſic homo charagma dei. “
Qharaxis.f.t.i.notatio.⁊ ðꝛ a character.
Qarbaſuſ.f.s.in ſingulari.ſʒ in płi carbaſa
ſoꝝ.n.g.i.velum qſi carẽs baſe.i.ſuſtenta/

mento ab inferioꝛi ꝑte.Carbaſus etigʒ dZ
q̃ͥddã genꝰveſtis ſubtiliſſime. Iñ carbaſeꝰ

o Ktij

fifn
iteſt
nirepot
Puier
cnba⸗
Corboo
Nlpon⸗
gcleſis
rande
ſtourt
ſuecenn
Cewin
lpeße
Necpoct
ino
nigerne
moryc
(ocar
Coran
n
nce
Gi⸗
han
ayma
lufem
ſalioe.
Cerche⸗
lan ſi⸗
Akintf
fſodii
lionoche
täliyaſa

icie Tee

Dochos

cheiuſün⸗

n
rdhc⸗
polläpn
grloote
gdeen.
Nakau
ioſtce
Crag

Gorinal

lanſeni.
gincleore

Lalenit

mn predec⸗

caprtg
dpng
ndefenig
Sſgadte
Ntar.
o dien
msſenſor
cddisyi/
aparit
acämögent
niefm Hig
pha. Inc
et poit pfi⸗
mnlum unz.
.Pꝛincipti
iecaputco/
hscpin di
macadin.
ungigem

—

—

—

nikenicn

pir ioccun⸗
cpntpont
put. deſuc
inü. Repe
in ipoꝛ Loy
pumn? potes
ponit cump
los.
nuſtcleſttis.
eſacgaern
cumisinpe
dionanis

or'vult

nfenina
nota valſti

ioſomeit⸗
batod N
nnbuſti
atuefolbi

Hangmacen

.
channce
in liaftn⸗
baſoc
e ani

a. ñ. m Hug. Et yt ðꝛ h carbaſus ĩ ſingu
lari veſtꝭ ſinuoſa.q̃ tã viro qᷓ; mulieri ↄue

nire põt. Sʒ carbaſa ſoꝝ.ad vela nauium

ptinet.⁊ coꝛ.pe.Unð Ouið.Ulidi pᷣcipiti

carbaſa tenta notho.
Olarbo onis.ðꝛ a carpo.qꝛ ab igne carpit᷑
vł potiꝰ ðꝛ a careo es.qꝛ flãma caret.⁊ qñ
accẽſus eſt ðꝛ pꝛuna.cũ pꝛuna erxtincta fu

erit carbo vocat᷑. In carbonarius rij.qui
facit carbones. Uñ. Carbo carens flãma

ſuccenſus pꝛuna vocak.
arbũculus.m.s.tam ꝓ ꝑuo carbone qᷓ; p
lapide pᷣcioſo ignito vt carbo.cuiꝰ fulgur
nec nocte vincit. Et ꝓ moꝛbo q̊daʒ iuenit
eo ꝙ in oꝛtu ſuo rubeꝰ ſit vt ignis.poſtea
niger vt carbo extinct:. Uñ. Eſt lapis eſt
moꝛbhbcarbo carbũculus extat.

Qaarcanꝰnomen ciuitatꝭ vel loci.

oꝛiente ſunt. .Z
Oarcer in ſingłari ꝓpꝛie ðꝛ vbi rei claudũt᷑.

Olarcan.calamo.arphat.emath.ciuitates ĩ

Sz in pli vñ ãdrige emittunt᷑.vl repagu

la añpoſita.⁊ ðꝛ carcer q̃ſi capiẽs reos.⁊ ẽ

etymol.nõ ↄpoſitio. Iñ carcerariꝰ rij.qui

carcerẽ facit vel cuſtodit. Iñ h̊ ⁊ ̊ carce/
ralis. ?2 ex.
Oarcheſia pocula a loco carcheſi.vł ſpelũ
ca vł ſũmitas arborꝭ nauis. vñ Bꝛeciſta.
Aſt inſtrm dicas carcheſia nauis. Hug.
vo diẽ. Carcheſia ſt᷑ ĩ cacumĩe arborꝭ na/
uis trochee q̃ſi f.lr̃a ꝑ q̃ᷓ funes trahũt᷑. vñ
⁊ q̃dãvaſa ad ſilitudĩieʒ illoꝝ fcã carcheſia
dicũt. Trochee et᷑ ſt dicte.qꝛ rotulas hñt.
Trochos em̃ grece rota ð latĩe. Itẽ car/
cheſia ſũmitas mali.ĩ q̃ choꝛde ↄcurrunt.

vnñ Qucanꝰ.Ac vtinã ſũmi curuet carche

Uardiacꝰa.ũ.pe.coꝛ.i.coꝛdis ſia mali.

pulſũ paties qi coꝛ ardẽs hũs ſiti.⁊ ðꝛ ab

ardeo ⁊ coꝛ.ꝑ ↄpoſitõeʒ.vl a greco cardia
uuenał. Cardiaco ciathuz

qð ẽ coꝛ. vñ J
nũqᷓ;ᷓ miſſurꝰamico.vel ẽ ↄpoſituʒ coꝛ et
hio.q̃ſi coꝛ hiãs hñs ꝓpt᷑ ſitim.⁊ tunc ðꝛ a
Uardia grece latine coꝛ.
OUlardinał.ↄ.t.⁊ h le.⁊ cardinaria.ũ.in eo/

dem ſenſu.ſ.q̃d ad cardinẽ ꝑtinet. Un car
dinales vẽti dicũt᷑ a q̃ttuoꝛ ꝑtiba mdi flan

tes.Et q̃dã vᷣtutes dicũt᷑ cardiales ad ſiłi
tudinẽ cardinis in q̊ͥ motꝰ oſtij firmat᷑. Et
h cardinal ſubſtãtiue ꝓ noĩe dignitat.qꝛ
Pcardinales mũdus dʒ regi ⁊ gubernari
⁊ moueri ſicut oſtiũ ꝑ cardine.

Qaardo inis. incerti ge. ðꝛ vna ps oſtij.ſ. cu
neus.q ĩ foꝛamĩe vtit.vl ponit᷑ p ipſo foꝛa

coꝛdiacus.

mie aliqñ.⁊ ðꝛ a cardia qð ẽ coꝛ.qꝛ ſiẽ coꝛ
hoĩeʒz regit ⁊ mouet.ita ille cuneꝰ ianuam
regit ⁊ mouet.Cardo et᷑ ðᷣꝛ extremitas rei
vñ⁊ cardines celi dicũt᷑ extreme ꝑtes axis
ſic dicti.qꝛ ꝑ eos vᷣtit᷑ celũ. Cardo etiã po
nit᷑ p opoꝛtunitate ł articulo. Uñ ꝓuerbi
alit᷑ ſolet dici. Res ẽ in cardine.i.in articu
lo ł opoꝛtũitate.vñ Uirgi.Aut tanto ceſ/
ſabit cardinereꝝ. Sʒ cardo donis.ẽ her
ba nociua coloniſ. Uñ. Cardo ſubeſt fo/
rib ſi cardiniſeſt gtũs. Sʒ cardo onis.eſt
herba nociua colonis.
Oardomomũ.n.s. herba q̃dam eſt. granũ
q̃ddã ſpẽs aromatis. UV
Olarduelis.f.t.qdam auis dicta a carduus
qꝛ ſcirpis ⁊ carduis paſcitt.
Olardularij iudices dicebant᷑olim illi qͥ ab
unꝑatoꝛe habebãt ptãteʒ iudicãdi.⁊ illos
ſolũ qᷣ coꝛã eis eligebãt litigare.⁊ poterãt

„

eligi ſineↄſenſuꝓpꝛioꝝ iudicũ.ſicut tradit

in glo. l. j. ff. de iudi. ..
Qarduꝰ ẽ genꝰ herbe ſpinoſe.cꝰ nata moꝛ⸗
dax ⁊ auſtera ẽ.⁊ iõ ſuccꝰeiꝰalopicias.i.ca
pilloꝝ fluxꝰcurat.⁊ radix eiꝰin aq̃ decocta
cupiditatẽ potatoꝛibo miſtrat.matrici vti
liſſima eſt iuuãs ad maſculos pcreandos
vel eſt genꝰcardonũ. Iñ cardetũ locꝰvbi
abũdat talis herbbko.
Ularectũ.n.s.eſt locꝰ vbi creſcit carex.vłre
ponit᷑. vñ Uirgil.in buc.Tytire coge pe/
cus tu poſt carecta latebas.
Olarenũ.n.s.ðꝛ tertia ꝑs muſti.⁊ðꝛ a careo
res.eo ꝙ feruẽdo tertia ꝑte careat.Tertia
eĩ ꝑte muſti amiſſa qð remanet ðꝛ carenũ
Euiõꝛiũ eſt ſapa.qꝛ feruẽdo ad tertiã ꝑtẽ
redacta deſcendit.Etiam aliqñ capit᷑ pꝛo
ipſo muſto. JMRM
larex cis.f.t.eſt q̃dam herba acuta.vulgo
liſta.⁊ vt dicũt.canna paluſtris ẽ.⁊ ðꝛ a ca
reo.qꝛ roboꝛe caret. H
Olariatharbe.q̃ ⁊ hebꝛon ðꝛ.⁊ interpᷣtat᷑ ci/
uitas qᷓttuoꝛ. Arbe eĩ q̃ttuoꝛ.cariath ciui
tas.qꝛ ibi ſepultꝰeſt adam maximꝰAbꝛ:aã
Iſaac ⁊ Jacob cũ vxoꝛibo ſuis.

Oariathſepher interpᷣtat᷑ villa pulcritudĩs

vel ciuitas lfan.
laryvbdis.ſ.t.ẽ qᷣddã ꝑiclm marinũ ſic di/
ctũ.qꝛ carinas abdit.i.abſoꝛbet.Aq̃s em̃
accipit vt vomat.vomit vt accipiat. Unð
QOuiõð.Euomit⁊ potat dira caribdis aq̃̊s
Vbł caribdis q̃dã vetula voꝛaciſſima fuit
q̃ qꝛ boues herculis furata eſt.a Joue ful
minata· eſt? imare cipitata eſt. amiquas

*„

Pi exercẽs rapinas. Uñ ille locꝰ dictus ẽ

caryvbdis. vel coꝛvbdis.vt di. Papᷣ.mare
eſt vtiginoſum in ſicilia dicta grece ꝙ gur
gitibo occultꝭ naues abſoꝛbeat. Ter in die
ſtringit fluctus.⁊ ter vomit.

Oarica.f.p.i.fructꝰpalme.⁊ fic ſicce.vł po

tilus maſſa illaꝝu.⁊ coꝛ.pe.vñ Ouið.Quid
vult palma ſibi vulgoſaq; carica dici.
Qbarietiſmos tropꝰ ẽ.q̊ dure dicta guiꝰ ſi/
ue mitiꝰ ꝓferũt᷑.vt cuʒ int᷑rogãtibo nob an
aliqͥs nos queſierit.rũdet᷑ bõa foꝛtuna.ex
q̊ dat᷑ intelligi neminẽ nos queſiuiſſe.
Oaries riei.i.putredo qꝛ caret ſoliditate.ſʒ
caries ẽ ꝓpꝛie lignoꝝ.putredo vᷣo aliaꝝ re/
rum. Itẽ caria.f.p.idem.
Oarina.f.p.ẽ media ꝑs nauis.qꝛ cũ remis
currẽs diuidit aqᷓs.⁊ ðᷣꝛ a careo.vlł potiꝰ ꝗa
curro ðʒ carina qi currina.et ẽ ppe media

pꝑs nauis.ſ.vent᷑.ſʒ qñq; ponit᷑p ipſa naui

Uñ. Dic latꝰeẽ ratẽ ventrẽ dic eſie carina

Oarinatoꝛ oꝛis.i.ↄuiciatoꝛ vł maledicꝰ.et

deriuata carino as.
Oarinꝰ.m.S.ðꝛ q dã vira Therẽtio iductꝰ

Dictus ſic.qſi carẽs nov.i.mente vl ſenſu.

Uarioſus a.iũ.i.vetuſtꝰ.putridus.
Olharis grecũ.⁊ interpᷣtat᷑ gra.⁊ põt ſcribi
P Rk.ſiue ꝑ c. JUW
Sariſia. .i

qꝛ veritate carẽt.

Obhariſma matꝭ.n.t.i.gr̃a vel donũ gra.et

ðꝛ a charis qð eſt gra.⁊ coꝛ.pe.
OUlhariſteũ.n.s.genꝰ eſt marmoꝛis viridis.
Obaritas.f.t.i.dilectio vł reꝝ emptio diffi
cilis.qð magꝭ ꝓpꝛie ðꝛ charitudo inis.⁊ h
chariſtia ſtie. qdᷣ et᷑ ðꝛ feſtꝰ? groſus dieſ.⁊

etiã ſuauitas? dulcedo ⁊ gra.Et h chari/

tia ĩ eodẽ ſenſu ſm Hug. Pap̃.et di. Cha
ritia dies feſtꝰ int cogtos. Et ðᷣꝛ charitas
q̃ſi cara vnitas.qꝛ nos vnit deo.

Oarmelꝰqͥ hebꝛaice chermel ðꝛ.mons ẽ in

ↄfinio paleſtine atq; phenici.ſʒ nõ ille ð q̊
NHabal carmel“. Ille em mons eſt galilee
in terra pmiſſionniiis..
Olarmẽ inis.ðꝛ qͥcqͥd pedibo ↄtinet᷑et ðᷣia
carpo.eo ꝙ carptim ꝓnũciet᷑.ł ðꝛ a carmẽ

tis dea carminuũ. Carmẽ et ðꝛ ſcbtũ de ali
q̊ᷣlectabili cũ metro.vt ĩ Boetio. Carmi
na qͥ ndã ⁊c̃. Carmẽ et᷑ ðꝛ qͥlibet cantꝰ cũ

metro. Uñ liber odaꝝ intitulatr᷑ liber car/
minũ.i.cãtuũ.qꝛ qlibʒ eiꝰ diſtictio eſt can

Aar

.i. lena vet? ? litigioſa. ? ꝛ a cq/
reo es. Uñ ⁊ fallaces ancille cariſie dicüt

abi il carmine a.ũ.i.qd carmẽ ꝑtinẽs
en etiam ðꝛ piuratio vetulaꝝ q̃ car

minicant pueros ? alios infirmos.

Ularmẽtis cᷣ.f.t.eſt dea carminũ.⁊ fuit mat᷑
Euandri.⁊ ðꝛ a carpo.
Oarnariũ.n.s.ðꝛ locꝰ vbi carnes reponũt
vel locꝰvbi oſſa moꝛtuoꝝ ponunt᷑
larnicula.f.p.dimi.i.pua caro.
Uarnifex ðꝛ homicida.vel maccellatoꝛ.vel
carnifex ðᷣꝛ qͥ facit carnes.
Oarniſicina.f.p.pe.p.i.macellum.

Oaarnitficiũ.n.S.i.officiũ vel ac carnificis

Olarnulentꝰa.iũ.i.plenꝰcarnibo.ſ.pinguis ⁊
craſſus. Iñ carnulentia.i.craſſitudo.
Oaro carnis..t.ðꝛ a creos vlł a creo as.vel
ðꝛ caro q̃ſi chara.Et ẽ caro ex q̃ttuoꝛ ele/
mẽt ↄpoſita ⁊ ↄpacta.Hã tra in carne eſt
ger in halitu.hüoꝛ in ſangne. ignis ĩ calo/
re vitali. Et ꝓpꝛiecaro ðꝛ q̃ viuit.Sʒ iã la
ti vtimur iſto vocabulo caro. Itẽ ꝓpe ca
ro ĩ ſingulari.hũana. Carnes ĩ płi qlibet
glie.poꝛcie.pecoꝛine łalie. IJñ carneꝰ a.ũ.
q̃d ẽ excarne ł piguis. Et carnoſꝰa.ũ.id ẽ
craſſus. In carnał..i.⁊ h le.i.carneũ.ł qͥ
ſeqͥt᷑ fragilitatẽ carnis.q̃ſi fragile.łqͥd ꝑti/
net ad carnẽ.⁊ H̊ͥ carnalitas tatcꝭ.et hʒ pᷣmã
bꝛeuẽ.vñ. Uil ſepe caro fit p mũere charo
QOarolus pe.coꝛ.rex francie fſuit.
Oarpaſiꝰ ðꝛ coloꝛ ſil is auro vł coloꝛ viri/

dis. Uñ carpaſiꝰ coloꝛ.i.qaureꝰ coloꝛ. Ita

exponit᷑ in Deſter.

Qarpẽtariꝰ.m. e.qͥ facit vel vucit carpentũ
Dꝛ tñ generalr oĩs artifex lignari carpẽ/
tgriꝰ. Iñ carpentariolus.

Oarpenta.f.p.ðꝛ aſtula ligni.
Olarpentũ.n.s.eſt qddazʒ genꝰ vchiculi ſeu
curruũ.vel eſt currꝰſuꝑ q ſedent mulieres
tectus pãno.⁊ ð qſi currꝰpompaticuſ.qꝛ

in pompis ſolet haberi.

Olarpobalſamũ ł xilobalſamũ.i.fructꝰłſe⸗
men balſami.l liq̊ꝛ qͥ fit ex eꝰfructu ł ſemĩe

Oarpꝑocratiani heretici a carpocrate daxʒ

„

vocant᷑qͥ dixitxpᷣm hominem fuiſſe tm̃ ex

vtroq; ſexu ꝓgenitum.

Olarpofoꝛꝰ.m.s.ðꝛ qͥ d deꝰpaganoꝝ qͥ latlri

ne interpᷣtat᷑ fructifer vel vberrimus.

Oarpos grece latine ðꝛ fructus vel ſemen.

Oarrena ⁊ publica pnia ⁊ q̊dragena vnuʒ
ſunt. Qui igit᷑ iſtã pniam facit qdraginta

diebo nõ intrat eccł iaʒ.⁊ lanea veſte idutꝰ

ab eſcis ⁊ potiba qͥ intdicti ſũt.a thoꝛo.gla

dio ⁊ eqͥtatu.illos ſupꝛadictos dies abſti /

net. In tertia at ⁊ qͥnta feria ⁊ ſabbato.ali

q̃ genere leguminũ ac olerib.pomis łl pir⸗

Vl piſciculis cũ modica ceruiſiavtat᷑ tem/

ſeh
na
coꝛcn
zrus.
ne
goſone
Ohem
niy
Eihch
Omgoe
(lcatce
ſoahe

(unalen

Unror
Conaluu
Conlago
ftioſſat
nusaurt
emenit
fedos
tago⸗
dicri
Cam
h
ſlect
difls
(hip
an
Mri d⸗
(aleſeg
deipctl,.
ſons.
WE
lefliln
Cafoe
dit Die
(tust9
Penton
glomd
ulooc

alenuo
(aſmnt.
icker lci.
Laſmhi⸗

Godicne

ſornne
ſtalaen
cgſtlaee
mmunthy,

firn .
iniriine

Grnesnofi
onunt
gro.

ccellator

Alun.
Nbemmiſics
ſgngns:
Nalliudo.
Laeons
er rnor
fminaamect
ignigicalo,
nint Szuil
fo Ne ppec
nesi pialbet

Rcnnegü.

amdaizid
Blianeäte
iftaglelato⸗
onnt ethyoni
tomücrechan
efuit.
o l colorvin⸗
e coloꝛ Jn

ucrtcarpentix
gnarcarpe/

.
vrchienliſen
gent mulieres

omnpaticu :

nuifrucbl⸗

Apoc el

—

vantuiſenne⸗

eponneiin
ſbommo,
ſengena ing
nieſr
nen refriil
itanoſt
cnodietn
inrbhum
tn ge
rnifnnniun

6

berate. hec omnia extra de bomii.
arruca.f.p.i.biga.⁊ dꝛ a carrio qð ẽ diui
do.qꝛ currendo diuiditteram.
Olarrus.m.s.vl carrũ ri.eſt genꝰ vehiculi.

⁊8 ſic a cardine rotaꝝ q̃ttuoꝛ.velqcurrẽ
go ſonet. vel q̃ſi curr? ddd.
OUlarta.f.p.a careo ðꝛ.qꝛ caret pilis ⁊ car/
nib. In h chartula.pe.coꝛ.i.pua charta.
Et h chartulariꝰ qͥ facit chartaa.
OUlartago ginis.eſt quedã ciuitas qᷓ fuit cir

cuũdata coꝛio bouis. Iñ h̊ ⁊ h cartaginen/

ſis. ⁊ G ſe.i.aliqs de carthagine.
Oartallum.n.s.ðᷣꝛ caniſtrũ.cophinꝰ ł vas
in q̊ moꝛtui efferunk.

Oaartallus grece.fiſcella latine.

Ulartilago ginis.i.naris vł aurꝭ vel alteriꝰ
rei oſſea teneritudo ⁊ ſine medulla.qð ge/
nus auricule ⁊ nariũ diſcrimĩa ⁊ coſtarũ
extremitates hñt.⁊ ðꝛ ſic qꝛ leui attritu ca
ret doloꝛe dũ plectit᷑. Et vt di.Papᷣ. Car

tilago oſſis ſpẽm bʒ foꝛtitudinẽ nõ hʒ.ſiẽ

Diſcrimẽ nariũ ⁊ auricule.Uñ Alexãder.
Cartilago riget eadẽ mage carne rigeſcit

QOaruncula.f.p.i.ꝑua caro. ⸗
Oſbarꝰa.ũ.in duab ſigficatõibo. Chaꝝ em̃

idẽ eſt qð dilectũ.⁊ chaꝝ eſt cuiꝰ emptio ẽ

Difficilis.⁊ ðꝛ a charis. “
Uaſa.f.p.i.pua domꝰ paupeꝝ vł habitacu
lum agreſte.palis. ᷣgultꝭ. arundinibuſq;

——

ↄtextũ.qbo pñt tueria vi frigoꝛis ł calorꝭ.

Oalelle ſt granaria ĩ qb fructꝰ reponũt᷑ ff.

de iudi.l.j.Et ðꝛ iſi cellule granoꝝ.

Oaſey. m. S. : a cqado is.qꝛ facile cadit ⁊ e ſtrum. Iñ!
peſt caſttis. ””MVMUUE
Oaſtallũ dimi.i.puũ caſtrũ.a qͥ caſtelluluʒ

dit. Uñ qda. aſeꝰanguilla moꝛi cibo il/
le vl illa. Ni bibas ⁊ rebibas ⁊ rebibendo
bibas. Iñ caſeolus.i.ꝑuꝰ?ꝰ caſeus
Oaſia.ſ.p.eſt q da herba cuiꝰ floꝛes cito ca/
dũt. Un caſia flos illi? herbel liq̃ꝛ inde fa
ctus ⁊ dʒ ſcribi ꝑ vnũ s.⁊ coꝛ.pmã.Unde
Perſiꝰ in vltia ſatyra. Hec ſibi coꝛrupto
caſiam diſſoluit oliuo. Itẽ O uið.Qui ſi/
mulas caſias ⁊ nardi lenis ariſtas.
aſleu nouẽeber menſis qͥ eſt nonꝰ.
laſma.n.t.i.poꝛticꝰ aerꝭ.vel fulgoꝛ ethere
⁊ eſt grecũ.latie ðꝛ fulgethꝛa ſᷣm vᷣo Papᷣ.
Caſma hiatus terre dũ rumpit᷑terra.

Uaſoma.f.p.ẽ acꝰmulier q̃ caput ſcalpit.a

cado dicta.eo ꝙ cadere facit imunda.
Qaſſabũdus a.ũ.i.caſſus.fruſtrat⸗
Olaſſariꝰ.m.s.i.retiariꝰ q retia facit.

Oaſſicula.f.p.i.puũ rete.qð ⁊ caſſilis ðꝛ.vł
ðꝛ caſſilis a careo.qꝛ caret ſoliditate in fo

„

raminibe.

OUaſſidilis.f.t.⁊ caſſidile.n.t.ðꝛ ſacculꝰ.pe⸗
ra.ſarciꝑiũ.ſicatiũ.marſupiũ.moculꝰ.lo/⸗
culꝰ'crumena.ſᷣm Hug. Pap̃. vo di. Caſſi
qilis eſt pera paſtoꝛal. Caſſidile etiã vt qͥ/
dam dicũt ðꝛ pera aucupis in modũ reti/
culi facta ĩq̃ ponit aues.qͥs in caſſe.i.ĩ reti
capit.qꝛ qᷣcqͥd capit᷑ in caſſe ſedet incluſũ

in caſſidilibo. Ułðꝛ q̃ſi caſſis ſedile.qꝛ bꝛe

ue eſt vt ſedile.i.fũdus caſſis.⁊ ſiłi mõ reti
culatũ. Itẽ in oĩibo antiqs⁊ nõ coꝛruptꝭ bi
blijs iuenies Tobie. viij. Pꝛotulit de caſ
ſiduli ſuo ꝑtẽ iecoꝛis.Quedã tñ biblie no
ne hñt de caſſidili ſno.⁊ coꝛ.pe.⁊ declinat᷑
caſſidilis lis. Quidã etiã legũt ibi caſſidi
li ſuo declinantes.caſſile.lidis.
Oaſſis idis.f.t.i.galea.qꝛ caput tegit.⁊ ẽ de
ferro.⁊ eſt ꝓpꝛie militũ. Galea vᷣo de coꝛio
eſt. dicta a galeon qð eſt coꝛiũ.⁊ ẽ pedituʒ
Et facit actm̃ caſſidẽ vel caſſida. Uñ ⁊ ſu
mit᷑ h̊ caſſida de.idẽ qð caſſis. Sed caſſis
ſis. m.t. i. rete venatoꝛium. ⁊ ðꝛ a careo.qꝛ

cCaret ſoliditate in foꝛaminibo. Dicit᷑ etiaz

H caſſis idis.ꝓ helmo. Unde vgllit auis
caſſis. munit caput enea caſſis. Si caſſis
caſſis dicas.ſigt tibi rete. Sʒ galeã ſigno

cum caſſis caſſidis aio.

Olaſſus a.ũ.q ẽ ꝑticipiũ idẽ eſt q̊d huatꝰ.
gqñ v̈o eſt nomen idem eſt qdð vanꝰ.
Oaſtanea.f.p.tã ꝓ arboꝛe q; p fructu. Vñ
Arboꝛ eſt in ſiluis que ſcribit᷑ octo figurꝭ.
Fine triba deẽptꝭ vix vnã int᷑ mille videbis
Qaaſtellanꝰa.ũ.qͥ inhabitat caſtrũ.⁊ dꝛ a ca
ſtrum. Iñ h caſtellariuſ.i.dñs caſtri vel qͥ

id ẽ ꝑuũ caſtelluũ. Caſtellũ etiã vł caſtellꝰ
ſm Alb.ðꝛ receptaculũ qð aquã publicã
ſuſcipit q̃ ducit᷑ ad aliqð pᷣdiũ irriganduʒ
vel ðꝛ vas ad aquã recipiendã.⁊ videt᷑ ſic
dici.qꝛ ad modũu caſtri ſit diſpoſitum.
aſeri n.S.ð locus vbi remi collocant᷑
Oaſtifer a.ũ.pe.coꝛ.qͥ flagella poꝛtat vt ca/
ſtiget. a caſtus.⁊ fero fer.
Olaſtimonia.f.p.i.caſtitas.a caſtus ðZ.
Olaſtoꝛ oꝛis.fuit vnꝰ filioꝝ Jouis ⁊ pollux
fuit frater eiꝰ.q apud paganos ꝓ dijs ha/
biti ſunt.q̊s etiã int᷑ ſidera fixerunt.quod
ſignũ gemini ðꝛ. Caſtoꝛ etiã eſt aial àddã
mirabile qð viuit in tra ⁊ in aqua.cauda
eiꝰ naturã piſcis hʒ.⁊ coꝛpus carneuʒ eſt.
Unñ cauda ei in ieiunio comedit᷑ ⁊ coꝛpꝰ
nõ.⁊ hʒ qᷣttuoꝛ pedes.anterioꝛes duos qͥi

unſerinoſ cũ qb natat. poſterioꝛes jicn⸗

nos. In qᷓntitate pui canis eſt. dentes bʒ
acutiſſimos.⁊ pellẽ pᷣcioſam.teſticuli eius
multũ valẽt medicꝭ. Et ð a caſtro as.qꝛ
cũ ſentit venatoꝛẽ ſe ſeq̃ntẽ ſeipſuzʒ caſtrat

vt euadere poſſit ſciẽs ſe fugari ꝓpt᷑ teſticu

los. Idẽ ⁊ fiber fibꝛi.⁊ befer.⁊ canis pon
tcicꝰð. Iñ caſtoꝛeũ.n.s.i.medicamẽetũ.q̊d
fit de teſticul caſtoꝛis. Et adiectiue decli/
nat᷑ caſtoꝛeꝰa.ũ.vt caſtoꝛea caro.i.caro ca
ſtoꝛis vl de caſtoꝛe exñs. Uñ quidã ditxit.
ueſtio ſoluat᷑ cur caſtoꝛ ab hoſte fugat᷑.
Cur ablatiuos dentes gerit in genitiuos
Oaſtra in płi ſt vbi milites ſtetert.dicta q̃i
caſta.vł qꝛ ibi caſtret᷑ libido. Caſtrũ vᷣo in

ſinglari eſt opidũ.et ðꝛ ſic.qꝛ in alto loco

ſitu eſt. qi caſa alta.vl/ Z a caſtro as.qꝛ ibi
caſtrat᷑ licẽtia inhabitãtiũ ne paſſim vaga
ri liceat. In caſtreſis.ↄ.t.⁊ G ſe.aliqͥs ł ali/
q̃ in caſtrꝭ hitans lexñs.Et ſ̃ᷣm Papᷣ.Ca
ſtrenſis ðᷣꝛ dignitas vel honoꝛ caſtroꝛum.
Oaſtratꝰa.ũ.ðꝛ ille qͥ ẽ frigide ↄplexioniſ.⁊
Apt frigiditatẽ nate neqͥ t exercere libidinẽ
Et ð qi caſte nat? ſʒ nõ ſponte.Et differt
a ſpadone ⁊ eunucho.qꝛ ſpado ðꝛ qͥ violet
caſtrat᷑ ab hoib.⁊ ðᷣꝛ a ſpata.Spata ẽ em̃
gladiꝰ ſpacioſꝰ ⁊ latꝰ.⁊ foꝛte antiqͥtꝰ tales
tali gladio caſtrabãt᷑. Eunuchꝰ ð qͥ nec ẽ
ſpado nec frigide nat᷑e vel ↄplexionis.ſʒ p
amoꝛe regni celeſtis ſe abſtinet.⁊ ðꝛ ab en
qð ẽ bonũ ⁊ nycho qð ẽ vᷣtꝰ ł victoꝛia.qꝛ ẽ
bonꝰ victoꝛ ⁊ vᷣtuoſus.Et de talibo ait Au
guſtinꝰ. Beati ſut qͥs caſtrauit nõ neceſſi/
tas ſʒ volũtas. Uel eunuchi reg łregine
fuerũt miſtri eoꝝ ꝗͥ ꝑpuuli caſtrabant᷑. UIñ

ALaſtratũ reddit gelidũ natᷣa facitq; vᷣtus

Eunuchũ.genitalia ſecta ſpadonẽ.Et de
his ſpadonib qdam coeunt.ſed virtus in
ſemine nõ eſt. YMUB
Uaſtrimargia vel potiꝰgaſtrimargia.f.p.i.

ocupiſcetia gule. vetrꝭ inglunies. ⁊ ðꝛ a ca

ſtus.p ↄꝛiũ.qꝛ nõ facit caſtos.
OUaſtꝰa.ũ.pmo a caſtratõe dict᷑.poſtea pla
cuit veteribo etiã eos ſic noĩari qͥ ꝑpetuã li
bidinis abſtinẽtiã pollicẽt᷑. Iñ caſtitas.et
Apꝛie eſt coꝛꝑis incoꝛruptio. Sʒ ↄtinẽtia
eſt poſt coꝛruptionẽ luxui abrenũciatio.
Oaſula.f.p.i.pua caſa.Caſula etiã ðꝛ vul/
go planeta pᷣſoyteri.qꝛ inſtar ꝑue caſe to/
tum hoiem tegit.
Oaſus us.ui.ẽ inopinate rei euẽtꝰ. Vñ di/
cimꝰ ſ̊ accidit a caſu.⁊ ſic accipit phus.ij.
bbin icoꝝ.cũ dic̃. Caſusẽ cã ꝑ accides ⁊c.
Scõdð caſus ðᷣ lapſus.⁊ ſic ðꝛ a cado dis

Vñ.Onãto qqaltioꝛ tãto caſꝰ decliuioꝛ
Zertio ẽ accidens noĩs.Dẽ etiaʒ foꝛtuna

vl omen vel ꝑiculũ. Jñ caſualł. .t.⁊ h̊ le.

Vnñ.Lapſus ⁊ euẽtꝰ inflictio ſit tibi caſꝰ.

Oata pᷣpoſitio greca ẽ.⁊ qñq; tm̃ valet q;tũ
trans.vt catagrapho.i.trãſcribo.qñq; tm̃
q;tũ ꝑ.vt cata ãtiſfraſim.i.ꝑ antifraſiʒ.qnʒ
q;tũ.S.ł iuxta.vt cata mattheũ.i.iuxta ma
theũ.⁊ ponit᷑p bꝛeui etiã vt cathalogus.

Qlatacariſia.f.p.i.ãcilla ſuꝑ alias doloſa et

fallax.⁊ ðꝛ a cata ⁊ cariſiſia.
Oatacliſmꝰ.m.s.i.diluuiũ.Uñ.Ecẽc.xxxix.
Et qm̃ catacliſmꝰ aridam inebꝛiauit.

Oatachꝛeſis l! catachꝛiſis ẽ vſurpatio alie/

ni noĩs cũ ꝓpꝛiũ deſt.vt cũ parricidã diciꝰ
ꝗoccidit frẽʒ.⁊ piſcinã diciꝰ q̃ piſces ñ hʒ

Oatafrigij dicunt᷑ heretici q aduentũ ſpuũſ

ſancti nõ in apłos ſʒ in ſe adueniſſe aſſer̃t.
quoꝛum qutoꝛes. Montanus⁊ Pꝛiſca ⁊
Maximilla fuerũt.

QOatofronicꝰ.i.ↄtumax.ↄtemptoꝛ.ſuꝑbus.

Oatalecticꝰ a.ũ.p.coꝛ.cui nihil ſupabũdat

UVUln ille vᷣſus ð catalecticꝰ i q̊ nibil ð me
tro ſuꝑeſt. Et ↄponit cũ a vł hyꝑ qð ẽ ſu-

Et ðᷣ acatalecticus a.um.⁊ hypercatale/
cticꝰ.a.um. Ille autem verſus dicitur aca
talecticꝰ.ad cuiꝰ ꝑfectionẽ deeſt vna ſylla

ba. Idẽ ðꝛ ⁊ claudus. Hvpcatalecticꝰ o

eſt ille ꝓſus cui ſuꝑabundat vna ſyllaba.
Oatalogꝰ. m.s.dᷣ enũeratio.oꝛdo.ſeries.

vel bꝛeuis interpᷣtatio ſen deſcptio.ł iuſto

rũ nũerꝰ.⁊ ðꝛ a cata qð ẽ bꝛeue ⁊ logos d
ẽ ſᷣmo ł rõ.q̃ſi fᷣmo młta bꝛeuit᷑ ↄpᷣhẽdẽs
vt Oẽs ſancti oꝛate ꝓ nob. Catalogꝰ etiã
dicũt᷑ duodecim libꝛi veter teſtameti.vñ.
Hiero.in ꝓlogo Thobie. Quẽ hebꝛei de
cꝗthalogo diuinaꝝ ſcripturaꝝ ſectantes.

QOatamane.i.iuxta mane.ſ.diluculo.vel in
ipſo mane. Un qdam. Quolibet a mane
fieri dicas catamane

Oataplaſma.n.t.i.inductio.medicamẽ.qꝛ

ſupꝛa foꝛmã moꝛbi inducit᷑. Itẽ ðꝛ h ipla
ſtrum vel emplaſtrũ.ab en qð eſt in.⁊ pla-⸗

ſtes qd eſt foꝛma.

———

Oataplectatio interpᷣtat᷑ ↄuitium. Uñ ſᷣm

vnã trãſlatioʒ ðꝛ obiurgatio. Ecc.xxj.Et
põt dici cataplectatio.a cata qð ẽ iuxta.et

plecto is.qͥndo ſcʒ eſt tanta rixa ꝙ fere ple
ctunt ſe.i.puniunt et vᷣberant. Noſtra aut

lra dicit.O biurgatio ⁊ iiurie annullabũt
ſubſtantiã. ſed alia trãſlatio habet cataple

ctatio.vt dicit glo.

Qatapuera.i.docta puella.

luu

Oprl
J Hgeumte
tum voc⸗
Ntaract
Enn
c(unton
nepln

gluüdbuat

Wonin
Etcatari
(rumey
ſeitnnont
nnonegn
Nsſi
nit nüdi
ſtüagnol
nüdos
Catarns
nari
dumat
Gonaſc⸗
tined⸗
Gnai
goͤckt
tſcon
litonlnt
Qnkr⸗
moſe
Cotnpol
delnbit⸗
ioyclatt
ſoſoptre
ſolbunthe
Crcgoren
criannn.

Engnin
(Atovſ

Korisd
dicugta⸗
gleigtcl

Cgtennlare
tocgugece
nenlode
lunſmnie

Gmagtt⸗

Mdclni
mlorht

oſttwaß
tmnyalcze,
nbogfen
mifnſziß
rhalogys⸗

lusdoloſget

Ii Eämi.
ebrinni.
lunanogli⸗
mcdidic⸗
piſcesib;
aduentüͤ ſpit
henifſeaſte,t.

NS riſa e.

nibüſopabücr
iaͤmhlöͤne
lbrecdenn
T bypercani⸗
ſus diciturcan
deeſt maßla
Cumlernc i⸗
ha ſplloba.
oo. ſenes.
ſeprioliuſto
netlogoséc
cuit opbidis
Canlog'cti
ſeſtameti .
rehebꝛelde
nn ſcantes
ucno. ſt
nolibetatun.

. mediemni
f Jabi

ncöckinen

Minm iin
no. a/

D Oatapulta eſt vas vt dicũt. vel poti ſagit/

ta cum ferro bipenni.quã ſagittam barba
tam vocant.

Qaataracta te. eſt via ſubtranea. q̃ aqua ſub

terra diſcurrit. Uñ ꝑ trãſlationẽ ĩ celo di/

cunt᷑ cataracte. nubes vł diſcurſus.⁊ mea

tus pluuiaꝝ vel tonitrua.ſᷣm Hug. Pap̃.

etiã dicit. Cataracte celi feneſtre.i.nubes

vel tonitrua.⁊ coꝛ.pmã.lñ in pantheon.
Etcataractaꝝ fundit in oꝛbe faron.

Oatarne vel catarij heretici qͥ ppt᷑ mũdiciã

ſe ita noiauerũt.gloꝛiantes em̃ de ſuis me

ritis negant penitentibo veniã peccatoꝛũ.

viduas ſi nupſerint tanq; adulteras dam
nãt.mũdioꝛes ſe cũci pᷣdicant.ſi nomen
ſuũ agnoſcere vellẽt mũdanos ſe potiꝰ qᷓ;
mũdos vocarent.
Ulatarrus.m.s.eſt fluoꝛ reumatis iugis ex
narib.qͥ dũ a faucibo venerit ðꝛ bꝛancus.
dum a toꝛace vel pulmone ðꝛ tuſſis.

Oataſcopus eſt qddam gen nauigij.qð la

tine ðꝛ ſpeculatoꝛiuzʒ.qꝛ mittit᷑ cauſa ĩda/

gandi ⁊ ſpeculãdi.⁊ ðᷣꝛ a cata.i.p.⁊ ſcopin
qõð eſt intendere vel ſpeculari. Uñ ſepe ca
taſcopus ðᷣ exploꝛatoꝛ.indagatoꝛ.circu/
latoꝛ.inueſtigatoꝛ.
¶ataſta.f.p.eſt pene genus ſile eculeo.vel
lectus ferens.
Olatatypoſis fit qñ aliquid iuxta ſui foꝛmã
deſcribit᷑ vel figurat᷑ ſub noĩe patris h ma

tris vel alteriꝰrei.vt caluꝰ.criſpus.ventro
ſus.ſophꝛonicus.pheatonicꝰ. Socrateʒ

ſcribunt hec ola ſolum.
Olategoꝛema.n.t.i.pᷣdicamentũ vel ſignifi/
catiuum. H
ategoꝛia ric.f.p.eſt pᷣdicamentũ vel pᷣdi/
catio vel ſignificatio. Uñ pᷣdicamẽeta ari/
ſtotelis dicunt᷑ categoꝛie. Categoꝛie etiã

icunt᷑ accuſationes.

Olateia telũ ðꝛ lingua pſaꝝ vel galloꝝ.⁊ vt
dicũt lancea ł haſta. Uel vt qͥdam dicunt
Cateia ligua ꝑſaꝝ ett ſagitta barbulata.ſi
ue haſta q vtebat᷑ hercules.Erat em cum
liguł catenaꝝ.⁊ qñ eã pijciebat iteꝝ cum
catenula retrahebat. Uñ Uirgil. Soliti

toꝛquere cateias. Quidã tñ libꝛi ĩ donato

in capło de barbariſmo hũt catela.i.iacu
lum longũ qð cum catena pij cii.
Oatella.f.p.dimi.i.pua catena. Uñ ⁊ catel
le dicunt᷑ catenule ⁊ circuli colli inuiceʒ ſe

ↄphẽdæẽtes in modũ catene. Itẽ catella di

mi.i.ꝑua cata.⁊ venit a catellus. Inuenit
etiam catela ꝑ vnum l.i.iaculum longum

vt patet ſupꝛa in catei.

¶ latellus dimi.a catulus.i.puꝰ catꝰ. Jſñ ca

tellulus.i.ꝑuꝰcatellus.⁊ a catellꝰ h catella
⁊a catellulus hec catellula. HW
Ulatena ðꝛ a capio is.qꝛ capiendo tenet.vł
qꝛ capiendo ſe tenet᷑ pluribꝰ modis.et eſt
etvmol.non cõpoſitio.ſicut illud Catena
quaſi captiuos tenẽs. Iñ catenula.i.pua
cateeaa. M
Olaterua.f.p.ẽ multitudo hoĩm.⁊ videt᷑ de
riuari a cata.i.iuxta. l
Olateruariꝰ a.ũ.qð eſt caterue.ł qð ſpectat
ad cateruã. Cateruari? etiã ð qͥ ſemꝑ ĩ ca

terua eſt.i.in multitudine pli.

Olachecuminꝰ pe.coꝛ.interpᷣtat᷑ inſtruct vł

gudienſ.qꝛ doctrinã fidei audit.nec dum

tñ baptiſmum ꝑcepit.

QOathedra dre.f p. grecũ ẽ. excelſa ſedes in⸗
dicis vel pᷣſidentꝭ. ⁊ ðꝛ a cathos qð ẽ ſedes

⁊edra ſponda.ꝗqſi ſpõdata ſedeſ.A h⁊

cathedralis.⁊ h le. Iñ etiã cathedralit᷑ ca
thedralitas. Itẽ a cathedra cathedratus
a. ũ. Cathedrate. cathedraticꝰa. ũ. Cache/
dratice.Et ponit᷑ etiã p ſede doctoꝛiſ. Ita
dicit glo.incle.dudu.de ſepul. Et allegat
Bꝛeciſmũ.Uñ. Rex ſolium.doctoꝛ cathhe
dram iudexq; tribunal. Poſſidet ac ſedeʒ
pᷣſul.pᷣtoꝛq; curnlen.
Qaatheriſtica.f.p.pe.coꝛ.i.determinata.
Oatheſis vel catheteſis grece doctrina vel
locus doctrine ð latine. JIñ catheteziʒo.
ʒzas.vel catheʒzizo.ʒas.i.ofirmare. inſtrue
ere.edocere.ĩbuere.redarguere.obiurga/
re.refutare. Iñ cathetiʒeta te.⁊ catheʒiʒze/
ta.i.doctoꝛ.pceptoꝛ.inſtructoꝛ.⁊ h̊ cathe/
ciſmus mi.i.inſtructio.doctrina.⁊ maxiĩe
in fie0e.
Olatholicon interpᷣtat᷑ vniuerſale ł cõc. IJñ
catholicꝰa.um.i.vniuerſalis.vt Fides ca
tholica. Catholicus etiã idem ẽ qdð rect᷑ꝰ.
QOlacthomꝰ.me.coꝛ.ẽ flagellũ ex vᷣgis ferreis
factũ.vel flagellũ ex vᷣgis in moduʒ ſcobe
quo vtunt᷑ religioſi in capitulis.

Oatilio onis.m.t.i.gluto.deglutatoꝛ.qui q̃ᷓ

dam guloſitate ad modũ catuli ꝑ domos
diſcurrit. Iñ catilioſus.a.ũ.i.auidꝰ ſicut
catulus eſt ad eſcam. HK
Oatillum.n.s.i.puum catinum.
Olatinũ.n.s.ſᷣm Iſið.ẽ vas vinariũ fictile
qð meliꝰ in neu. ge.ðꝛ qᷓ; in maſ.ſicut ⁊ ſali
num ðꝛ vas aptũ ſali. Uũ qͥdã Oð capiẽs
vinũ teneat dicito catinũ. Fictile ł luteũ

faciens frigere lieum,

”MW

Oato. m.t. ſpꝛiũ nomẽ viri.⁊ ꝛ a catus.qꝛ

aſtutꝰ fuit ad modũ illiꝰaĩal. In catonicꝰ

a. ũ. ⁊ B ⁊ H catoniſta ſte.qͥ vl qᷓ catonẽ ſeqͥt
⁊ ſectã illiꝰ. Duo aũt Catones fuerũt am
bo amatoꝛes vᷣtutis. Maioꝛ cenſoꝛinus
auũculꝰminoꝛis.phoꝝ ꝑitiſſimuſ. Mioꝛ
nepos eiꝰrigidus dictꝰeſt.⁊ vticenſis.qui
vtice ſe intfecit. Uel cato ðꝛ a catꝰ a.um.
Qattus ti.m.s.qddam aĩal ingenioſum.ſ.
murilegꝰ. qð alij dicũt gattꝰ ꝑ g.ſʒ coꝛru/
pte. Iñ catta te. ⁊ ð cattꝰ ꝑ ſyncopã a cau
tus.eo ꝙ ſit cautus in murib capiẽdis.
Oatulaſter.m.S.i.puus cattulus.⁊ catula/
ſtra. i. ꝑua cattbltllaaa.
Olatullus ꝑ geminũ l.fuit qdam poeta Ue
ronẽſis.ðᷣ qͥ di.Ouið. Mantua Ulirgilio

gaudet verona catullo.Peligne geẽt glia

dicoꝛ ego.
Qatulꝰ.m. S. me. coꝛ. ð: a canis.Et ſunt ca
tuli ꝓpꝛie filij canũ.Abuſiue tñ filij quarũ
libet beſtiaꝝ dicunt᷑ catuli.
Oatus a.um.i.cautꝰ.⁊ eſt ſyncopatio huiꝰ
qð eſt cautꝰ fm Hug.Papᷣ.aũt di. Catus

denoĩat᷑ ſiune denoĩationẽ aſſumit a cane.

id eſt doct.ſapies.acutꝰ. ingenioſus. Jñ
cato tonis.vt ſupꝛa dictũ eff.
Oaucaſus eſt mõs ſcythi⸗
taurũ poꝛrectꝰ. p gentiũ ⁊ varietate ligua

rũ dictꝰ Nã cũ in oꝛiete ĩ excelſum ↄſurgit

caucaſus ðꝛ.ſᷣm qd ipſoꝛum ligua p niue
candiduʒ ð. 2 coꝛ.pe. Uñ. Carbaſus ab/
bꝛeuias ⁊ caucaſus eſt comes iliit.
Olauda.f.p.eſt extrema ꝑs aĩaliſ. Iñ cauda
tus.a.ũ.q hʒ caudam.

Olaudex.m.t.i.truncus.qꝛ eſt qſi cauda ar

boꝛis.qð ⁊ cadex ðꝛ. .
Olaudice nauicule dicte.qꝛ q̃ttuoꝛ vſq; ad
Ddecem capiãt hoĩes ᷣm Pabß.
Qlaudix cis.f.t.i.radix q̃ inheret terre.
¶ auea.f.p.eſt locꝰↄcauꝰ.vel vbi aues aut

glia aĩalia includunt᷑.Cauea etiã ðꝛ thea/

trum vel ſeſſio hoĩm in circuitu ↄſidẽtiuʒ
Iñ caueola.i.pua cauea.
Cauerna.t.p.i.ſpelũca. Iñ cauernatꝰ a.ũ.
⁊cauernoſus a.ũ.in eodẽ ſenſu.ſ.ꝑfoꝛatꝰ.

Pfoſſus.pſcrobatꝰ. Iñ cauernicula dimi.

.i.pua cauerna.⁊ cauernula dimi.idem

Oauilla.f.p.ðꝛ a caueo.⁊ eſt lignũ qð inſe/

rit᷑ foꝛaminibo ad modũ claui. Iñ cauillo
las.i.clauis infigere.vel ↄfirmare cauilliſ
Inuenit᷑ etiã cauilla/p rixa cauillatiõe.cõ
tentione.ſʒ tunc venit a calu.
Qlaula.tf.p.i.ouile a greco aula. Gꝛece em̃

ſcythie ab india vſq; ad

vocãt aulas receptacula aĩaliũ.⁊ inð can
la addita c. Caula etiã ðꝛ cancellꝰ ante in
dicẽ vbi ſt aduocati.vel ingreſſus Caule

etiã dicunt᷑ munimẽta ouiũ.

Oaulis.m.t.eſt generalr oĩm herbaꝝ ⁊ ole

rũ mediꝰ frutex.qͥ vulgo tirſus ðꝛ.qꝛ a fra
ſurſum ↄſcẽdit.Exq̊ tractuʒ eſt vt ſpẽalit᷑

q̃ddã gen oleꝝ caulis ðꝛ.qꝛ tirſus ipſius
ampli? ceterꝭ oleribo coaleſcit. Unde.Dic
caules olera dicunt᷑ ouilia caule.

Qauma.atꝭ.n.t.i.incendiũ.caloꝛ.eſtꝰ.

Oaupo onis.m.t.eſt vẽditoꝛ vini.et ðꝛ a ca

pio pis.qꝛ capit vinũ vel aquã. aũt ðꝛ

caupo q̃ſi capies potũ.etymol.c.nõ ↄpoſi
tio. Qui ⁊ alio noĩe ðꝛ tabernariꝰ.⁊ taber
nio ⁊ ganeo.A caupo ðꝛ cauponaririj.in
eodẽ ſenſn.ſ.tabernariꝰ. Inuenit᷑ etiaʒ ca/
po.vide ſupꝛa capo.
Ulaupona.ſ.p.pe.pꝓ.tazʒ muliere tabernaria

q; ꝓ taberna.

¶ lauſa ſe. f.p.ðꝛ a caſu q̊ euenit.Eſt etiã oꝛi
go ⁊ materia negocij nedũ diſcuſſionis ex

aqmine patefacta.que dũ ꝓponit᷑ cã eit duʒz

diſcutit᷑ iudiciũ.dũ finit᷑ iuſticia.c.ſoꝛꝰ.de
v. ſig. vbi. Ber. diẽ. in glo. Item cã eſt res

in dicẽdo poſita cũ interpoſitõe certaꝝ ꝑ/

ſonaꝝ.ſ. actoꝛis rei.iudic ⁊ teſtiũ.Et ðꝛ a

caſu.qꝛ caſualit᷑ occurrit pᷣter hoĩm volũ/
tatẽ. Et dꝛñt cauſa ⁊ actio. Nam cauſa eſt
negociũ vł õctꝰ ex q̊ qͥ mouet᷑ ad petẽdũ

vel litigandũ.vt eſt venditio ł locatio rei
erx qua oꝛit᷑ obligatio. ⁊ eſt cã ꝓxima obli/

gationis.q̃ obligatio parit actiouẽ cũ ob/

ligatio mat ſit actõis.Etẽ duplexcauſa.ſ.

pꝓxima ⁊ remota.que dꝛũt in actione reali
ꝑſonali. NHNã in ꝑpſonali remota eſt ipſum
factũ.pxima ẽ ipſa obligatio. Et ĩ ꝑlonali
non ſufficit expmere cãm ꝓximã dicendo

Ago ↄtra te.qꝛ obligaris mihi in decem.

ſed oꝑꝑet exbᷣmere cãm remotã.vt dicẽdo.

Conuenio te.qꝛ mutuaui tibi decem. Jn

reali pxima cã eſt dominiũ. Sʒ remota ẽ
ex q̃ ↄſequit᷑ qs dominiũ Et nõ eſt neceſſe
expmere r motã.vt dicẽdo.Ago ↄtra te.qꝛ
emi domũ.ſʒ ſufficit expᷣmere ꝓximã cãm
diceẽdo.Ago õ te.qꝛ ſum dñs domꝰ illius

et h̊ no.ĩ glo.⁊ ꝑ doc.c.dilecti filij.de iudi.

De diuerſis ſpeciebo cauſaꝝ við bonã gl.

xj.q.j.in ſum.Eſt em̃ qdam cã ſpũalis vel

annexa ſpũali.vt illa que fit de iure pꝛona

tus.Quedã ciuilis.vt cũ agit᷑ ſuꝑ rei ven/

dicatione in cauſa pecuniaria. Quedam

criminał.vt cum agitur directe de crimie

onlcknr

Oledi
dens
hyltin
ſohe
Oauſe⸗a
ſinend
goku⸗
li⸗
Nianm
Chulam
eop
hoͤſafte
Couhei
gutpbat
ſonsde
bbüde⸗

rimor
d
Gd
ſoume
Cauſ⸗
gliga
oh
Mnt.
Oauſudu
g
ſorpotro
nnecc i⸗
Pbofterin

(pyuſosg⸗

Cinſlnd
temn.

Wndorn
auteriͦ
cAturin
dämap
fenet
Churor
dicnac
col⸗ 4
aß iot
ſodiceg

Cinnchi

Ber
therbenn
utoonig

tothol
lgtio.r

A

iiizen
benten
lus Lane

berbannt
3 grein
ſtyr palt
ſus pins

Unde dee
le.

migdact
QAaite
Lenöopol
a. 1uber
onarrjin
mikenazca,

cubernaria

i Maügi
düouſionisen
onik cackdi;
ſicu cde
ſtemcäektns
ſoecenarg
Nſiü. Eto
hoim voli/

amcauſ tt

t ad peligi
locatiorei
Pprünaobl
tioneciob/
plercanſn ⸗
ctioneresli
oackihſun
Etigonal
emädicene⸗
ihi indelen
Nti Ntdicitn
ibideren
G femole
tnöcktanſe
Arnnk⸗
cre anicin
giflideice
r nio bonig
li ſüglon
eline inn
itſuptac,
rin Donn
tarounm

vt de adulterꝭ ad ſeꝑatõʒ thoꝛi. In his tri
be vltimis caſib iurat᷑ de calũnia.in pᷣmo
nõ.ſʒ ſolũ de veritate dicenda. H
Oauſe crimĩaleſdicũt᷑i qb agit᷑ advĩdictã
ſiue ad penã.Etiã qñq; agit᷑ criminałr qñ
agit᷑ ad vidictã publicã.qnʒ ðꝛ agi crimia
lit᷑ q agit᷑ad penã ꝑ modũ inqſitiõis de/
nũciatõis.ł ad inteſſe ꝑdᷣ ꝑ viã accuſatõis

¶Uauſa mĩma eſt duoꝝ aureoꝝ vel decẽ au/
reoꝝ.vel qnquaginta ſolidoꝝ.vel illa que

nõ ſufficit ad ſumptꝰ iudiciales.

Qanſa aũt argumẽto.ſ.naturał rõis ↄſtat

aut pbatõe teſtiũ.vel tabulaꝝ ⁊ inſtroꝝ.c.
foꝛus.de v.ſig. ſacit em̃ ꝓpbationẽ ↄfeſſio.
vt ibidem no.in glo.j.

Olauſe fauoꝛabiles ſt᷑ q̃ttuoꝛ.ſ.de libertate
mfimonio.dote ⁊ teſtamto.c.duobo. de re
iudi. Itẽ cauſa ſᷣm logicũ eſt ad cuiꝰeſſe ſe einralel ꝗůʒͦʒ
¶ autio iuratoꝛia ẽ qñ ↄpꝛomiſſio iuramẽ

quit᷑ aliud. Et diuidit᷑ in cãm materialem
foꝛmalẽ.efficientẽ ⁊ finalem.
lauſariꝰ.m.s.i.amatoꝛ litis.vel reus qͥ ex
aliq̃ crimine ad cãm ducit᷑.

¶Ulauſatiuꝰa.ũ.qð ex cã ſeqͥł. Uñ cauſatiua

dicunt effect?'cauſaꝝ. H
Oanuſidicꝰ.m.s.q dicit ⁊ tractat cauſas ᷣm
Hug. Pap̃.vo di. Cauſidic' oꝛatoꝛ.defen

ſoꝛ.patron.⁊ coꝛ.pe. Uñ.Cauſidicꝰ lites

medic? pᷣnoſtica vite. Uulnꝰamat medicꝰ
pᷣſovter interiuus.
QOauſtos grece latine incenſum.
Qauſula.dimi.i.ꝑua cauſa
Oauteriat a.ũ.pᷣt eẽ ꝑticipiũ a cauterio as
⁊tũc tĩ valet q;tũ vſtꝰcauterio vel diffa/

matꝰ. Uel põteſſe nomẽ.⁊ tũc tm̃ valetqn

tum durus.malus vel coꝛruptus

Olauteriũ.n.s.eſt ferrũ qͥ vtunt᷑ infirmi.q̃ſi

cauturiũ.qꝛ caute vꝛit.Et etiã q̊ inurunt
dãnati ꝓ ſigno.vt dũ caro vꝛit᷑ volũtas re
frenet᷑. Iñ cauteriolum.
Uautes tʒ.f.t. petra duriſſima ⁊ aſperrĩa.
dicta a cautꝰ.qſi cauta.qꝛ cauet᷑. vn The/
odolꝰ.Lambuüt aĩalia cautem.ſm Hug.
Pap̃. vᷣo di. Cautes ſaxa aſperrĩa vicʒ ma
ris. dicte a cauẽdo.a nauigatibꝰ.ſ.qi caute
Ulauticꝰa.ũ.i.aſper ⁊ durꝰ.⁊ ðꝛ a cauteriũ.
vñ Macer devirib herbaꝝ.A medic ru
the vis cautica ðꝛ eſſe.
Oautio onis.ſ.t.i.cautela.iuratio.obſerua
tio.⁊ ponit᷑ p ſcpto ł carta in q̃̊ ſcribit᷑ ↄpu
tatio.vt Lu.xvj.Accipe cautiõeʒ tuã.Et
vt Pap̃.di. Cautio eſt bꝛeue cyrographũ
Itẽ ſᷣm iuriſtas.Cautio ẽ generale nomẽ

Nuedã mixta.vt cũ agit᷑ de crimĩe ciuilit

oim ſeeuritatu atiens s ſecure reddit ve
eo qð ſibi ꝓmittit᷑. Et diuidit᷑ in infraſcri
ptas ſpẽs.qꝛ cautionũ alia eſt hypotheca

ria vel chirographica.ſ.qñn int᷑ aliqs inter

nenit hypotheca vel chirographũ. et pñt
dici ſatiſdatioues.

¶Qautio rati danda ẽ cũ de mãdato dubita
tur. C. de ꝓcura.l.j. Et illa ſecuritas ꝗᷓ
reqrit᷑ a pcuratoꝛe actoꝛis ꝓ dno.cꝰ noĩe

agit. ꝙ ratũ habebit om̃e illð qð ĩ iudicio
p illũ factuʒ fuerit. Vnñ cauere de rato vel
ſatiſdare eſt pcuratoꝛem actoꝛis ꝓmittere

velle pſeuerare vſq; ad finẽ litis.

Oauſa fideinſſoꝛia.ẽ qũ intuenit fideiuſſoꝛ
Pncigai⸗ obligatõni. Et ðꝛ ſatiſdatio. Et
be multe ſunt.vt de lite pſequeda.iudicio

ſiſti iudicati ſolui? de rato.

¶Qaautio fidei ꝓpꝛie int᷑uentu ðꝛ q̃ fit ꝑ fideʒ

pᷣſtitã.ſine ſolẽnitate iuramẽti.

to firmat᷑.vt qñ iuro ſolenit me debereali
qd.vel impleturũ pmitto.
Oautio nudo pacto ẽ cũ aliqᷣs fidẽ tãtã hz

de me ꝙↄtentus ſit nuda ꝓmiſſione mea.

Et h ꝓpe ðʒ pollicitatio ł pollicita ouẽtio
Vnñ vere ⁊ ꝓpꝛie ðꝛ ſatiſdatio ⁊ fatiſſactio
dici pᷣt. Sʒ ſatiſdatio ꝓpꝛie ẽ cũ duo paci
ſcẽtes duas ſcpturas ſub eadẽ foꝛma vᷣbo
rũ int᷑ ſeↄficiũt? mutuo tradũt Et pollici
tatio ⁊ ſatiſdatio cautele dici pñt ꝓpꝛielo/

Qaautio pignoꝛaticia ſiue hypo/ quẽdo.

thecaria eſt cuʒ pignꝰ tradit᷑ aut hypothe/
ca ſuppoꝛtat᷑.⁊ ðꝛ etiam ſatiſdatio.

Oautio de euictione ðꝛ qñ ſecuritas pᷣſtan

da eſt vel pᷣſtita emptoꝛi a venditoꝛe ſit ea
ↄditione.vt ſi ab eo euincat᷑ venditoꝛ reſti
tuat eſtimationẽ rei in duplũ vel ĩ ſimplũ
ꝓut int᷑ eos pus ↄuentum eſt.
Ulautionũ auüt alie młte pñt eẽ ſpẽs ꝓut ad
diuerſas materias applicant᷑. vñ Spe.in
tractatu libelli ti. de pigneribo. S. ſeqt᷑. vbi
q̃ſdam alias ſpẽs cautionũ ꝓſequit᷑.
Oautio de dãno infecto.eſt qᷓ pᷣſtatcuʒ tua
domꝰ ruinoſa minat᷑ domui mee ruinam
vel etiã pᷣſtat᷑ ſᷣm qͥſdam cũ timeo ꝙ aliqͥs
mihi inſidiet᷑. poſſuʒ agere vt mihi pꝛeſtet
cautionẽ ne me offendat.
Oautio de oꝑe moliẽdo quã pᷣſtat ille qũqʒ
cui nüciat᷑ opꝰnouũ.ſ.ꝙ ipᷣm opꝰdemolia
tur ſi ↄſtiterit eam iniuſte edificaſſe
Olautio de vſufruciuĩ q̃ ð duobo cauet᷑.ſ.ꝙ
vſufructuarire nõ male vtat᷑.⁊ ꝙ etiã vſu
fructu finito rſtituat qͥd ex re ipᷣa ſugextat

Uautio q̃ hereſ cauet ipᷣi legatario cũhereſ
dat fiðiuſſoꝛes legatario ð legato pᷣſtãdo
Qlautio qᷓ legatari cauet heredi eſt illa q le
gatariꝰ ſatiſdat heredi.vt ſi falcidia locuʒ
bʒ qꝙ ampliꝰnoĩe legati recepit q;ᷓ ratio le/
gis falcidie patit᷑id heredi reſtituat.
Oautio arrogatoꝝ q̃ arrogatoꝛ ſtipulat᷑ ſer
uo publico qð reſtituat arrogato q̃ ab eo
habuit k eis ad q̊s ꝑuẽtura ſint.⁊ ꝙ dabit
ſibi q̃rtam ꝑtem de bonis ſuis ſi eum ſine
cauſa emãcipauerit ſeu exheredauerit.
Ulautio q̃ cauet᷑ ei cui reſtitutio fieri debʒ ꝑ
quã rogat reſtituere bõa alicꝰſi ſine libe/
ris deceſſerit.qcqͥd poſt moꝛtẽ ð heredita
te extabit.cogit᷑ cauere illi cui dʒ fieri rſti/
tutio ꝙ ſeruet ei rtam ꝑtem .
Oautio mutiana a mutio iuriſcõſulto dcã
EF.⁊ habʒ ſieri ĩ vltis volũtatib.⁊ cõit᷑ ſᷣm

doc.nõ in gctibo.Et fit ĩ ↄditõnibs negati

uis. puta ſic dicẽdo. Si titiꝰ capitoliũ nõ
aſcẽderit.ſi ̃ᷣuũ nõ mãumiſeri.lego ei de

cem.l.mutiane cautõis.ff.de ↄdi.⁊ demõöõ.

lautꝰa.ũ.q ſibi cauet.aſtutꝰ.callidꝰ.gnarꝰ
2 ðꝛ a caueo.⁊ pᷣt eẽ nomẽ vlł ꝑticipiũ. In

Bꝛeciſmo ſic ðꝛ Cautũ ꝓuiſuʒ.cautũ ſiõt
q̃ʒ firmũ. Itẽ cautela dimi.ẽ.⁊ tñ qñũʒ ſu-

abũdantiã iĩpoꝛtat.vt cũ ðꝛ Abũdas cau/
tela nõ nocet.l.teſtõ.in fi. C. de teſta. Inð
cauteloſꝰ.i.puidꝰcircũſpectꝰ ł plẽꝰcautel
Qlauꝰa.ũ.ðꝛ a cauo as.Et eſt cauũ nat᷑a ca
uatũ manu.Et cauꝰ ui.ſubſtãtiue ꝓ cauer
na vl foꝛamĩe. Iñ cauitas tat. Et ꝑ ↄpo/
ſitionẽ ↄcauꝰa.um.in eodem ſenſu.

Ec E
¶ lecula.tf.p.eſt genꝰ ſerpentʒ ſic dicta.qꝛ eſt
ꝑua ⁊ nõ hʒ oculos. =è
Uecuma.x.p.i.noctua.a cecus ðꝛ.
Olecꝰ a.ũ.q neutro oculo videt.⁊ ðꝛ a ceco

as. vl ðꝛ a careo.qꝛ caret viſu. Iñ cecitas
tatꝭ. Itẽ cecꝰↄponit cũ ſemi.vt ſemicecꝰa.

um.i.pꝓ dimidia ꝑte cecus.

—

Qlecũ ci.n.s.eſt q̊ddã inteſtinũ.⁊ ðꝛ a cecuſ

dqꝛ ẽ ſine foꝛaminet exitu.qð greci tiloneu
tron dicunt. łM
Oecuta.f.p.eſt genꝰ fiſtule.
Geaarreel,an canit in tali fiſtula.
¶ eda.f.p.i.cartha. Iñ cedula.i.ꝑua carta.
Cedar ẽ nomẽ loci vicʒ regio ſarracenoꝛũ
trãs arabiã ſita. Uñn ꝓpha. Habitaui cum
habitantibo cedar. Itẽ cedar fuit filiꝰ Hiſ
mael.⁊ interpᷣtat᷑ tenebꝛe vel meroꝛ.

Qeledes dis.t.t.i.vᷣberatio ł inciſio ł occiſio.

S ſine vxoꝛe. Vñ qda.

⁊ ðꝛ a cedo dis. Iñ cedecula.i.ꝑnua cedes.
Uledria.f.p.ẽ vnguentũ factũ q̊ aſſeres lini

ti nõ putreſcũt.vel tpe vel mibb
Oledron nomẽ fluuij ł loci ⁊ interpᷣtat᷑tene
bꝛe.Et notaq cedron Joh.xviij.eſt gtũs

plis grec. Etẽ ſenſꝰ. Trãs toꝛrentẽ q̃ ðꝛ

cedron.i.cedroꝝ.⁊ noĩat᷑ ſic ꝓpt᷑ młtitudi /

nẽ cedroꝝ.⁊ eſt vᷣſus oꝛientem ꝓpe hierlm.
Vel ᷣm Joſephũ.Cedron ẽ vallis vlł toꝛ

rens iuxta hierłm ad oꝛientalẽ plagam.
dron.q̃d ẽ arboꝛ ardẽtꝭ hũorꝭ ⁊ iputribil.

Itẽ ſᷣm Iſið.Cedrꝰ eſt lignũ iocũdi odo
ris ⁊ diu durãs ⁊ nũq; a tinea aut teredĩe
.i.lignoꝝ vᷣme extminat᷑. Uñ/ꝓpt eiꝰ dura
bilẽ ꝑpetuitatẽ ex cedris fiũt lacunaria in
regũ palatijs ⁊ in tẽplis. Hꝰ arborꝭ gumi
vel lachꝛyma ðꝛ cedria q̃ ad ↄſeruationeʒ
libꝛoꝝ ſũme eſt neceſſaria.Nã libꝛi ex hac
lachꝛyma liniti.nec a tineis coꝛrodũt᷑ nec
tꝑe ſeneſcũt. Naſcit᷑ in terris africa⁊ ſyria
⁊ maxiĩe mõte libani. Et vt dicit Rabanꝰ
ſuꝑ pſalterium. Cedrus ẽ arboꝛ altiſſima
oiĩm arboꝝ dña ⁊ regina. E ſt etiã aſpectu
pulcra.ſꝑ retinẽs viroꝛẽ ſuũ.⁊ inſuꝑ odo/
rifera.cuiꝰodoꝛ fugat ſerpẽtes ⁊ oĩa vene
noſa. In cedrinꝰ a.u.i.de cedro exñs.
Oleduus.a.ũ.venit a cedo qd eſt incidere.⁊
ðꝛ ſilua cedua.q̃ eſt apta ad ſuccidendũ et
cuiꝰarbuſta recreſcũt.Et ita ſumit᷑ in iu/
re ciuilil. M 3
Qeeila le.pe.coꝛ.qͥdam locus eſt ſic dictꝰ
Olelamen.n.t.⁊ celatura ꝓ eodẽ.i.ſculptu/
ra vel pictura.Et dicunt᷑ a celo as.

.

Oleleber.m.t.h̊ celebꝛis.⁊ h bꝛe.i.feſtiuꝰ.ſo

lẽnis.ſctũs.deuotꝰ.frequẽs.frequẽtatus.
Et ꝓpꝛie ille locꝰðꝛ celeber qͥ a multꝭ ẽ fre/
quẽtatꝰ.vel vbi celebꝛia agunt᷑.vt foꝝ.ec/
cleſia.⁊ coꝛ.l. Uñ Ouidiꝰ in pmo de arte
amãaãdi: Ut redit atq; frequẽs lõgũ foꝛmi/
ca ꝑ agmen. Sic ruit ad celebꝛes cultiſſi/
ma feia ludos. Jñ celebꝛitas tatʒ.i.ſolẽni
tas.frequẽtia.ↄuentus.

Olelebs bis.ↄ.t.i.celeſtẽ vitaʒ ducẽs.ſ.vᷣgo

vb caſtꝰ ſine ſollicitudine ſeculari ł vir ca
Di mens ligua

manꝰtibi ſit celeſtis ⁊ anꝰ. Uiuas ſecure.

clauſtrum nõ ſit tibi cure.
Oeler.h̊ ⁊ ̊ ris.⁊ ̊ re.i.velox.et ↄꝑat᷑ celer
ioꝛ.rimꝰ.⁊ coꝛ.ce. Sʒ celer ſubſtantiuũ ꝓ
ſeruo Romuli ꝓdu.ce.Et ↄponit᷑ cum ꝑ.
vt ꝑceler. ⁊ cum pᷣ.vt pᷣcelet
Qeleriuſculus.a.um.i.aliqntulum celer

mnutwpf
Urdi

Odbausn
(ecolo
Nginprbe
ſctpoci
poſins
Puigeni
(acos⸗
Opeuse⸗
bumcn
Obeldo
oan⸗
penentin
drrknn
kapga
ſtchlli
Ciuolnifer
Woin nod
(geno
(locclt
cgſdird
(diinsig
Nupalal
(dafos.
1cg Pcdl
cellenri
Ahnüin
gukmniſter.
ſugſunt E
Phptuani
cclenmnsi⸗

(corast,

lrnanis
Ei
Clonis iß
ſuerig
e Ulclotf

il chinerꝛ;

eimet,
liaſengin
mdb

inaitin

izeigig

torrente i

Pe mltind.

npehiertn,

loin

lihagm.,
ec voeitce
tipumde.
nüiocidiod
agurterecie

ſipre dun

tlacunarigin

arborguni

Mruatone,
gälcdꝛierhac
Ndditnec
nsufrenfſrn
ndict Raban⸗
Enrdoralnſſin⸗
EKenüiaſpen
iz inſupodo,
cs? oia vene
groerfs.
leſtincidere?
icagenguet
Aſumikinin/

eſtſicdic
de.l ſcylptu⸗
ccoos.
ei feſtin ſo
frequetatus.
zamolhefte⸗
grt. Nfon

inbno den.

es ogi torn
ebnesclliſß
astat iſolin

nzdlcis fh
unkitcn

96 imens ligua
iusſcoue

2Mte,
rubſtnni,
ponla

mlnde

Oeleſtis..t.⁊ G ſte.i.celicus q̃i ſtãs in celo
Oeleuma ma.n.t.ẽ clamoꝛ nauticꝰ.qꝛ ad

celũ defert. Oꝛ q́; generalłr ꝓ qlibʒ clamo
re. Hier.xlviij. Neqq; calcatoꝛ vue ſoltũ

celeuma cantabit. In celeumatic? a. ũ.qd
ↄpõit᷑ pceleumaticꝰci.ſ.pes metricꝰↄſtas

ex q̃ttuoꝛ bꝛeuibo ſyllah.qꝛ ad talẽ clamo⸗

rã deſcribẽdũ fuit inuẽtꝰ. Un.Quattuoꝛ
ipſe bꝛeues pceleumatice ſues. aũt ðꝛ
celeuma qſi calcãtiũ oma.i.cãtꝰ.etymol.ẽ
ſ̃ᷣm NHug. Pap̃ᷣ.vᷣo dicit Celeuma clamoꝛ

nautaꝝ ſiue carmẽ ſuꝑ moꝛtuos łſuꝑ la -/

cũ. Un. Dicas celeuma quã dat videmia
cãtũ.Edita nautꝭ clamoꝛ celeuma vocat
QOelibatus us.ui.i.vᷣginitas.caſtitas.

Oelicola.ↄ.p.pe.coꝛ.qͥ colit deos vel celuz

vl qͥ inhabitat celũ.vt deꝰ. Itẽ celicoleaꝝ

facit ꝑ ↄciſionẽ celiculũ.qð marxie fit ĩ cõ/

poſitis ⁊ patronomicis.vt grauigenũ.ca
ꝛigenũ. omnigenũ.eneadrũ. dardanidũ.
Qlelicus a.ũ.pe.coꝛ.i.celeſtis.a celum.
Olhelidon.i.hirundo.qꝛ in celo.i.in aere ci
bum capit. MMM ́”Mẽ
Ulhelidonia.f.p.eſt q̃daʒ herba q̃ erũpit in
aduẽtu hirũdinũ.vel qꝛ pulli hirũdinũ ſi
patient᷑ in oculiſ mat᷑ ex hac herba mederi
ð2 ⁊ ſtatim viſum recipiũt. Itẽ chelidonia
eſt qdaʒ gẽma ex hirũdinũ coloꝛe vocata.
q̃ ⁊ chelõites ðꝛ. Jñ h̊ chelidoniac ci.gla
dius lati ferri.cmucro duplex ⁊ bifurca/
tus in modũ caude hirũuũdinis foꝛmat᷑.
Oleligena. .p.pe.coꝛ.i.genitus a dijs.

Oelites celitũ.ↄ.g.pluralitx.vita celeſtẽ agẽ

tes.ſ.Oij.⁊?⁊ ð a celum.

Qeli.n. s idẽ eſt qd celtes qdð vulgo celio

nem vel ſcalpellum vocant.

—

Qella.f.p.ðꝛ a celo as.qꝛ celat ĩ

ea habitan

tes. Iñ cellula.i.ꝑua cella.A cella etiaʒ ðꝛ

cellita te.i.ſtudens:vel ſtans in cella.
Oellariü.n.s.ð⁊ a colligo G.qꝛ in eo colli/
gũt᷑ mĩſteria mẽſaꝝ vl neceſſaria q̃ victui
ſuꝑſunt. Et eſt cellariuʒ paucoꝝ dieꝝ ſed
ꝓmptuariũ longi tꝑis. Iñn h cellari ⁊ hic
cellerariꝰ.i.cuſtos cellarij.
Olelox cis.f.t.vel h celonis.hꝰcelonis.i.ve/⸗
lox nauis ⁊ ad miſteriü claſſis apta. Unð

Enniꝰ.Labit᷑ vncta carina ꝑ equoꝛa alta

celonis. Iñ h̊ ⁊ h̊ ⁊ celox.i.velox.
Ulelſus a.iũ.i.altꝰ q̃ſi celeſtꝭ.⁊ ðꝛ a cello lis.
vel a celo.qꝛ ſublumis ſit ⁊ altus.⁊ compo
nit᷑ cum ex.⁊ ðꝛ excelſus. In celſitudo id ẽ
altitudo. H

Oeltes tis.m.t.eſt inſtẽ̃m ferreũ aptum ad

ſculpendũ.2 ðꝛ a celo as.p pingere vlſeul

pere. Uñn Job.xix. Uel celte ſculpant᷑ĩ ſi/

lice. Quidam tñ legunt ibi certe. Clel ꝛ a

celleo vel cecuuil..
eltiber nomẽ gentile eſt vł ppłi. Uñ celti
beri ſüt ppłi mixti ex gallis ⁊ hiſpanis.Cel
te eĩ dicũt᷑ galli ⁊ hiberi hiſpani.inde dicũ

tur celtiberi mirti ex vtraq; gente pli. Et

foꝛmat de ſe femininũ in a.vt celtibera.
elticus a.iũ.i.nobilis.⁊ ðꝛ a celſus
Qelũ.n.S.ðᷣꝛ a celo as.qꝛ celat nos.ł a celo
las.p ſculpere.qꝛ ſculptũ eſt ⁊ inſignitum

varijs ſtelł.vel ↄponit᷑ a caſa⁊ elios qd eſt

ſol. qꝛ eſt caſa ſolis.Et eſt celũ heteroclitũ

genere. qꝛ in ſingulari ẽ ge.neu.ĩ pli maſ.
Et ſt᷑ pla noĩa idẽ ſigficãtia.UIn.Ether ?z

aſtra polł celũ dicat᷑ olympꝰ.Et celum eſt

ſubſtantia coꝛpoꝛea ſᷣm ſui naturã eterna

varijs ſtellis ſculpta ⁊ oꝛnata.

„

Qemẽtũ.n.S.i.calx ⁊ minutoꝝ lapidũ ↄgre
gatio.⁊ ceſura lapidũ.⁊ fundamtũ domꝰ.

18 a cedẽdo.eo ꝙ ceſo lapide ſurgat.vel

qꝛ fit de ceſis lapidibo. Iñn cemẽtariꝰ rij.qͥ

diſponit lapides in muro. Cementũ etiaʒ

mẽdaciũ ſignificat. Iñ cemẽtinꝰ a.ũ.i.qad

cementũ ꝑtinẽs.vel de cemẽto ers.
Olena.f.p.ðꝛ comeſtio ſerotia.⁊ ðꝛ ab a ⁊ ce

non qdð ẽ cõe. q̃ſi a cõione veſcẽdi. Antiqͥ

em publice ⁊ ĩ patulo comedebãt nõ ſoli/
tarij ⁊ bpuati ſicut mõ.ne ſingularitas ĩ de/
licijs luxuriã generaret.ł ðꝛ cena q̃i ſcena
a ſcenon qð ẽ vmbꝛa.Et ðꝛ cena ꝓpꝛie ĩ ſe/

ro.ſicut ientaculũ ĩ mane.Pꝛandiũ in ter

tia. Merẽda ł ancenia ꝓ nona. Abſoniũ
poſt cenaʒ. A cena ðꝛ h cenula.i.ꝑua cena
Et cenaticꝰa.ũ.i.ad cenam ꝑtinẽs. Et cõ

ponit᷑ cena h̊ ⁊ B incenis.i.ieiunꝰ. q̃ſi ſine

cena. Jñ cenaculũ.n.s.? cenatoꝛiũ locus
cenãdi ſᷣm Hug. Pap̃ᷣ.vᷣo dicit. Cenacu/

lum domꝰ ſuꝑioꝛ ꝑs dictũ a cõione veſccẽ

tium. Jñ ⁊ cenobiũ bij.ↄgregatio mltoꝝ.
I cenatariꝰ.m.s.⁊ ðꝛ ille qͥ victuʒ mani
bus queritat. DZ
Qlenith eſt punctꝰ in firmamẽto directe ſu
pꝛapoſitus capitibo noſtris.

7 ½

¶Uenobates tis.m.t.q ꝓpter cenaʒ ſuꝑ funẽ?

ambulat. Sʒ potius ꝑ s.debʒz ſcribi. vide
loco ſuo.

lenobiũ.ðꝛa cenon qꝗð eſt cõe.⁊ habito.?
idẽ eſt qdð monaſteriu.ſ.cõis hitatio pluri

moꝝ vbi ſr płes ↄgregati inſil ad cõit ha/
bitandũz comedendũu. Iñ hͥ ⁊ ̊ cenobita

te.qͥ vel q ulum locum inhabitat. Quida

E

tñ ſolent ſcribereh̊ nomẽ ꝑ ſc. vt dicat ſce menſura.vindicta.ptãs.ſnĩa.decus.
nobiũ. a ſcenon go ẽ vmbꝛa.qꝛ tal locꝰſo/ lenſꝰus.ui.pecũia.facultas.ðſcpta publi oroton
let fieri ĩ vmbꝛoſis locꝭ ⁊ nemoꝛoſis. Indö ce vł eſtimata. Dẽ etiã h cẽſus ſi.q̊ꝝ patri gince
ſcenobita.9.p.ꝑ ſc. In pap̃.ſcribit᷑ ꝑ c. ce/ monia publice annotata ſt᷑ deſcpta vl eſti Glias
nobiũ a cenobita. Uñ dicit. Cenobitege mata. Inuenit᷑ etiã ⁊ cẽſus a.ũ. pticipiũ a ſiaue⸗
nus monachoꝛuʒz qs nos in cõi viuentẽs cenſeo. Itẽ cenſus tributũ ⁊ penſio publi aca
poſſumus appellre.. 9 HH idem ſt᷑ vt.C. qͥ cau.pig.5.l.j.?. C.ſi ꝓpt᷑ d mni
enodotiũ.n.s.i.dom ĩ q̃ cenãdi refugiũ penſionẽ publicã.l.ſi accipit᷑. Uł cenſt. us ni
pauꝑibo.ſ.hoſt pitale. Iñ h cenodotiariꝰ penſio que ſoluit᷑ de puentibd. an
i. elemoſynariꝰ.⁊ ᷓ cenodotiaria eiꝰ vxoꝛ Olentaurꝰ.m. S.ðꝛ a gigno ! genitꝰ ⁊ aura qᷓ 1 ſii
vł elemoſynaria. Sʒ h meli ſcribũt᷑ ꝑ x. ſi gentaur?.i.genit ex aura. Siqͥdẽ ᷣm fa Md
vt dicant᷑ a xenos.vt infra dicet᷑ in x.lr̃a⸗ bulas poetaꝝ xion ſecretariꝰ Junonis eã rent
Olenodoxꝰ.im.s.⁊ h̊ cenodoxa xe.qͥ vel q eſt int᷑pellauit ð ↄcubitu.ꝗᷓ cũ filio iouis foꝛ/
cupidus vel cupida cenoſe vl vane glie. ſ. mauit qᷓndã nubẽ ĩ ſui ſpẽm. ⁊ eaʒ obtulit Niath
eſt müdana gla m Hug. Pap̃. vo di. Ce men ĩ nubẽ.⁊ inde nata ſt qᷓdaʒ mõſtra. in ſaar
nodoxia.i. iactantia ſeu vana gloꝛia. melgia pte hoĩeſ.⁊ ĩ media ꝑte.i.ĩferioꝛi eqͥ lonon
Qenodoxus.inanis gloꝛie cupidus. Et dicti ſt centauri .q̃ſi gẽtauri.i.geniti ex nen
enofactoꝛia.f.p. ars ẽ illoꝝ oꝑant dece qura. In cẽtaurea. ũ. centaurea ree. ꝗ Canrtt
no.i. luto. Acr. xviij. ð ſcenofactoꝛia ꝑ ſc. dã herba ſm Hug. Pap. vo di. Centauri inrrech
melius.vide infra ſcenofactoꝛia. a latis dicti bꝛeuitate.Nã hvpocẽtauri di derch
Qenomia mie.. p. . cõis muſca. a cenon äd cere dẽmab hypo.i. ſubtꝰ ⁊ cẽtaurꝰ equꝰ. uine
cõe. ? ſcribit ꝑ oe.m . Papᷣ.qᷣ dic. eno/ qꝛ cũ ſupiꝰeẽnt hoĩes.ĩferiꝰerãt eqͥ. Dꝛ ãt ooden
mia canina muſca ſʒ oĩino moꝛdax. Scri nomẽ ſiue mõſtꝝ ↄfictũ fuiſſe.ad expmẽ fnh.
bit etiã cynomia ꝑ v.ſʒ ĩ alia ſignificatiõe. dã hũane vite velocitatẽ.qꝛ eqꝰ eſt velox. oni⸗
Olenon vel cenos grece latie nouũ vel cõe Scõðᷣmũt hiſtoꝛiã xion pmꝰ ĩ grecia cẽtuʒ ſiynna⸗
vel mixtum. miilites armatos adunauit.qͥ eqtes cũ ab Nanci
Qenoſ va. I. i. fetid.ſt purcꝰ. lutuletꝰ. hirco/ idoctꝭ bmũ viderẽt᷑ ſr̃eq̃s vnũ aĩal reputa althen
ſus. Iñ h cenoſitas.i.fetoꝛ vel lutulentia. ti ex hoĩe ⁊ eqͥ dicti ſt cẽtauri.qi cẽtũ arma hoanr
Olenotaphiũ.n.s.ẽ inane ſepulcrũ.i.monu ti.lłq; cctũ erãt qſi aura cito volãtes fram ſeraüt
mẽtũ ſine coꝛꝑe qð ↄſtat ad mẽoꝛiã defũ/ Olentenarij dicit᷑ duces vx? ↄſumebant lannſe
cti. Hũc aũt locũ placeteſſe religioſuʒ ſic mgri centũ militũ q̊ꝝ ptãs ðꝛ centena. Nguusp
inen re teſti eſt. Uirgil. Sʒ duo frẽs An entenari a. i. otinẽs centũ vl hñs centũ (oniogin
toni Scuer zſcyſernjt ar ſnia pualet. anos. ⁊ ðꝛ a centũ ł cẽtenꝰ.Et h cẽtenari⸗ uundin
vt.ff. de re. diui. l. intantũ . .fſi. rnij p tali nuero. Et h centenarium rij p q̊ ichalech
Olenouectoꝛiũ.n.s.i.inſtim cũ q̊ depoꝛtat dã põdere cẽtũ libꝛaꝝ.qd pondꝰ romani 1nmugipen
cenum. Iñ cenouebum hi. idem. inſtituerũt ꝓ ꝑfectiõe centenarij numeri. noctingf
Oenſite dicunt᷑ q cenſent᷑i.cenſum pᷣbent. Oletenꝰa cẽtũ ðꝛ.⁊ ĩ ſingłari tm̃ valet q̃ntũ Connpett
Olenſitoꝛ ẽ qͥ recipit pñtationes collectoꝛu ſuũ pmitiuũ. Sʒ ĩ pli tenet᷑ diſtributiue. peduindie
coloni ⁊ pigner⸗ iure vẽdit pᷣdiũ ſi cenſuſi ⁊ diſtribuit ꝑ parẽ nũeꝝ ſic bini ⁊ trini.vt Cenmgin
nõ ſoluit: vt.ff. de cenſi.l.foꝛma. . illa. ꝛ.l. iſti ind edũt cẽteni. Itẽ H̊ cẽtenũ ni. qddazʒ Geunmuf
cum poſſeſſoꝛ. 5.cũ p pecuni. gen' anone. ſmiliu. ecàui pleriſch loc ſe⸗ S
Uenſoꝛ oꝛis.m.t.i.iudex.⁊ ꝓpꝛie qͥ iudicat ð mẽ eiꝰ ĩ cremẽtũ frug centeſimũ renaſcat ſcniorogit
moꝛibo.⁊ eos coꝛrigit. UVUIñ ⁊ miliũ a multitudine fructus ðꝛ. ductnluge
eoꝛine⸗ cenſoꝛi.m.s.p eodẽ.ſ.cenſoꝛ. Olnteſimꝰa.ũ.nomẽ ẽ oꝛdiale.⁊ ðꝛ a centũ lgenc nt
ñ. Cato dict? ẽ cenſoꝛinꝰ.qꝛ moꝝ ergt Oentimanꝰ us.ui.ðꝛ a cẽtũ⁊ manꝰ ſᷣm Pꝛi cbaeſn
coꝛrectoꝛ. Et pñt eſſe adiectiua ⁊ poſſeſſi/ ſcianũ ĩ.vj.li. Põt tñ decliari hͥ cẽtimanꝰ tminn
ug. vt Cenſoꝛia res.i.res cenſorꝭ. Itẽ pñt ni.ładiectiue centimanꝰ a.ũ.qͥ cẽtũ hʒ ma Pleteſei
eſſe deriuatiua a cenſꝰ. vt h cenſoꝛi.⁊ hicnus.⁊ coꝛ.pe.Pap.aũt ſeqns Pꝛiſcianuʒ g
cenſoꝛinꝰ. ille qͥ cenſuʒ ſeruat vel pecuniã dicit. Centiman a manu poſitũ eiꝰna⸗ anchin
Olenſuał.ↄ.t.⁊ h le.iofficialis qͥ cenſum exi bit declinatõeʒ h̊ centima noᷣ. hꝰcentimanꝰ cbis n
Sfeanoinen 7 dat illum Hota igit nulli aliud ꝓpꝛiũ ꝑticipiũ lad/ Gennune
QOlẽſurcf.p.pe p.iiudiciũ.vigoꝛ.ſeueritss iectiuũ vł mobile qrte declinationis eſſe. W
. ba

deosg.
chuprtl
sſlcnn
cczute
enpuchi
venſiopm

Ularin

Utann

Biäefnt,
Iunorisei
loiouisſo
1czz obrulit
cücffuditſe
Gmöſrain
tliteone
nniiGeriti
Maureareei
odi. Cenuum
Dppocarunnd
1cctaun egr.
Vaitcq dii
ſuiſedapni
cet va
bigrcncim,
aeites cin
nuainl reput⸗
icaiarm
politcstfan
oummebant
1centeng.
N büiscenti.
th aenar
ariumr 0
ond' roman
marünumen,
in valern
diſtnbuan
atcniͦni M
Ucininni
efungd,
tdncct
ennf
nipckülun
zacetuſyn

4

a

4
A
1,2 Li

8 icunn
. ic

Uento tonis. m. t. ðꝛ a centuʒ. Et dicebant

centũ.vel qͥ pᷣeſt centũ militid.

4

olim cẽtones qͥ ð carmibo Homeri ł Uir
gilij ad ꝓpꝛia oꝑa moꝛe cẽtenario ex mulc
bicinde ↄpoſitꝭ vnũ ſartiebaãt coꝛpꝰ ad fa
cultatẽ cuiuſcũq; materie.

cũt᷑. Et cẽto onis.ðꝛ ſartoꝛ puluinarꝭ.vel
velũ de mł& pãnis.vł qͥ facit filtra vł ipᷣm

filtrüũ. vñ Juuenał. Intrauit callide vete

ri cẽtone lupanar. Quidam tũ dicũt ꝙ h
cẽto ðᷣꝛ fetoꝛ veniẽs ex libidis aſſiduitate.
Et etiã cento ſit pãnꝰ ille imũdus cũ quo
meretrices tergũt imundicias.
Ulentra ðꝛ poꝛtus egypti.

Oentris trꝭ.ft.eſt qͥda ſerpẽs infectuoſus

rectus incedens.

U,lentrix.f.t.a centũ ðꝛ vł a cento.Et dicũ

centrices meretriceſ.i.lupe multiuire.dia
bolares.nonarie.⁊ dicũt᷑ a centũ ꝓpt᷑ młti
tudineʒ. Uel ðꝛ a centonibo.i.filtris.qꝛ ex

eis deſiccabant᷑. vł qꝛ ſternant᷑ in lupana

ri.vt locus reddat᷑ calidioꝛ.
OUlentrũ tri.i.pũctũ in medio circulivł alte
riꝰ rei.a q̃ eq̃liter diſtat q̃libet ꝑs periferie
vl circũferetie.q̊d ⁊ h̊ centrũ inuenit᷑ inde
cli.⁊ h̊ centro onis.iuenit᷑.Et in q̃dã hym
no centꝝ ſumit᷑ ꝓ ſole.eo ꝙ ſit ĩ medio pla
netaꝝ.etiã ſumit᷑ꝓ terra.

Olentua.f.p.eſt menſura terre vł vinee hñs

ꝑ ſingulas ꝑtes pedes centũ.

¶Ulentũu.o.g.indecli.⁊ tĩ płis nu.⁊ eſt pᷣmi/

tiuũ vt dicũt.vł potiꝰderiuat᷑a cantti.q̃d
Ecirculꝰ⁊ circũferẽtia rote.qꝛ ibi circulat

⁊ curuat᷑ numerꝰad pmũ.vel qꝛ ille nume

rus eſt impfectus.
Ulentupeda.f.p.eſt genꝰ aĩalis.a młtitudĩe
pedum dictum,.
Olentuplus a.ũ.pe.coꝛ.i.centies tri.
¶Ulenturia.f.p.i.centũ hoĩes ĩ re milixari.et

ðꝛ a centũ l centurio.vñ Oꝛatiꝰ. Cẽturie
ſenioꝛ agitãt exꝑtia frug. Et centuria ðöꝛ

ducẽta iugera ĩ agr.ſicut ager ducentoꝛũ

iugeꝝ.qͥ antiqͥ tꝰ a centũ iugeribo centuria

vocabat᷑.ſjʒ pꝰduplicata ẽ mẽſura.⁊ nomẽ
pſtinũ retinuit. In nüero ei cẽturie młti/
plicate ſt.ſʒ nomẽ mutare ñ potuerũt ſᷣm
Hug. Pap̃.dicit. Centurias dicimꝰ ꝑtes
exercitꝰ in centenos milites diuias. Uñ

et q his pᷣſunt centuriones dicunt.
Olenturio.m.t.ðꝛ qͥ pᷣeſt centuʒ viris.⁊ ðꝛq

9

„ 2

Uentuſſis.m.t.i.centũ aſſes.vł pᷣciũ centũ

gſſiũ.et ðᷣꝛ ab as ꝓ obolo.vñ Perſius. Et

cuiuſcũq; materie. Sʒ ð cuiuſcũ
q; carmibo.qͥ cũq; ̊ mõ faciũt cẽtones di/

opakr in ea. ́́”UNf⸗
¶leraſtes vel ceraſta ðꝛ ſerpẽs coꝛnutꝰ Vñ

E

rentũ gratos curto centuſſe licet᷑. Sed h̊
ponit᷑ ꝓ centeſima ꝑteaſſis.
Ienũ.n.s.ſoꝛdidũ lutũ.voꝛago pfunda.et
ðꝛ a ceno as.ꝑ ↄꝛiũ.qꝛ nõ cenat᷑. IJñ cenu/
lentꝰ a.ũ.i.plenꝰ ceno.⁊ ðꝛ a cenũ ⁊ lentos
greco.qð ſignificat plenitudinẽ.
epe.n.indecli.ĩ ſingulari ⁊ in płicepeaꝝ.
f.g.ðꝛ herba vł legumen cuiꝰ vᷣtus ſolum
ↄſiſtit in capite.⁊ ðꝛa cephas qð eſt caput
qꝛ⁊ nõ eſt niſi caput. Inuenit᷑ etiã cepa pe.
in ſingulari. vñ Ouidiꝰ. Cadenda ẽ hoꝛt
eruta cepa meis.

Qlepariꝰ.m. S.hoꝛtolanꝰ qͥ cuſtodit vłqͥ vẽ

dit cepas. Iñ hec ceparia rie.i.hoꝛtulana
Et cepariꝰa.ũ.poſſeſſiuũ.vt foliũ cepari/
um.i.cepe.vł deſignat materiã.vt olus ce
parium.i.de cepbis.
ephalea.f.p.pe.pꝓ.paſſio capitis. Cepha
lim eĩ grece caput dicunt m Papᷣ.Hug.
vᷣ dicit. Cephalea vel cephalargia.vena
vel doloꝛ capitꝭ a cephas ðꝛ.ſed ᷣm Papᷣ.
Cephalargia eſt humoꝛ capitis. B
Ulephas ł cephalim grece dicũut caput Uñ
cephas dictꝰ ẽ petrꝰ.qꝛ ĩ capite ⁊ pᷣncipa/
tu eſt ↄſtitutꝰapłoꝝ. Itẽ cephas hebꝛaice
petrꝰgrece.latine agnoſcẽs.ſyriace caput.
epitiũ.n.s.vel h̊ cepitiꝰ.i.ccpe.
Olepidines dinũ.f.t.i.ſaxa ſcʒ in mari.vel q̃
pᷣeminẽt in pᷣruptis locis.
era re.f.p.ab aue q̃ ðꝛ apes fit.ſ.cõfectio
quã faciũt apes ex liqre aerꝭ ad ↄſeruãdũ
fauũ melliſ. Itẽ cera materies fuit lr̃aruʒ
illaꝝ que ꝑuuloꝝnutrices fuerũt. Itẽ ᷣm
aliq̊s cera accipi p coꝛnu. Jũñ cerica.i.ca
nens in coꝛꝛluu.
Oleraminꝰ.m.s.i.figulꝰ qͥ ſicut fingit cera ꝭ⸗
ita argyllam.a cera 2 linuugs.
Ulerariꝰ.m.s.qͥ facit vel vendit cerã.vł qui

.

Beñ.xlix.Ceraſtes ĩ ſemita. Et ðꝛ a ceros

qð ẽ coꝛnu.eo in capite coꝛnua habeat

arietũ.vñ Lucanꝰ in.vj. Aut viuentꝭ ad/
huc libye mẽſure ceraſte. RM
Oleraſus ſi.f.s.ciuitas fuit ponti.quã cini/
tatẽ cũ Lucullꝰ deleuiſſet.qddã genꝰ po/
mi inde aduexit.⁊ dicta ẽ arboꝛ h̊ ceraſus
⁊ fructꝰ eiꝰ h̊ ceraſum.vel ðꝛ ceraſus a ce/
rite oppido vbi abũdant.
Oeratim.indecli.q̊ddam pondus.ſ.media

vs oboli.hũs ſiliquã vna ⁊ ſemis hic lati
ni ſemiobolũ vocãt. Ceratim grecclatine

ſiliqua coꝛnuũ interpᷣtat᷑

E

Oeratꝰa.ũ.⁊ cereus a.ũ.ᷣdifferũt.qꝛ cereuʒ

eſt qdᷣ totũ ex cera ↄſtat.ſʒ ceratũ qð vl li /

nitũ vl incruſtatũ eſt cera. Uñ ⁊ cerate di
cunt᷑ tabule in qb ſcribit᷑.

Qleraunia nioꝝ.płis nu.i.acuitões.vel exx·
altatoões vndaꝝ ĩ tepeſtate. qſi amnes coꝛ
nuti. Unð Lucanꝰ in.v. Monitq; cerau

nia nautꝭ.Uñ ceraunia dicunt᷑ ſaxa pᷣemi
nẽtia ĩ mari ĩſtar coꝛnuũ. Itẽ a cera he ce
raunie aꝝ.i.vites vlł vue.qꝛ ſtK ſubꝛubee vt
cera. Ul ceraunos grece latie ðꝛ fulmen.

⁊ inde ceraunie niaꝝ.vites vł vue qꝛ rube

ant vt igniſ.Et hec ceraunia q̃dã gẽma ſic
dicta.qꝛ alibi nõ inuenit᷑ niſi ĩ loco fulmi/
ne icto. Et h̊ cerauniũ nij.nota q̃daʒ q̃ po
nit᷑ qñ młti vᷣſus ipꝛobant᷑.nec ꝑ ſinguloſ

obelant᷑ Eth ceraunia oꝝ.pᷣrupte ſũmita

tes montiũ dicũt᷑ a crebꝛa fulminatõe.qð
ↄponit᷑ cũ acros q̊d ẽ mõs.⁊ ðꝛ acrocerau
nia oꝝ.illð idẽ q̃ſi mõtes fulmĩati. Uñ et
ceraunij ⁊ acroceraunij antonomaſice di
cũt᷑ mõtes epyri ꝓpt᷑ altitudinẽ ⁊ aſſiduos

ictꝰ fulminũ.Ceraunos grece fulmẽ latie
lerberꝰ ri.m.s.canis infernał.tria capita

hae ð ꝓpt᷑ tres etates.ſ.infantiã iuuẽtutẽꝛ

ſenectutẽ.⁊ coꝛ.pe.Unde Ulirgil.enei.vj.

Cerberꝰ h̊ vigens latratu regna trifant.

¶ercopa pe. .p.i.certatoꝛ.⁊ ðꝛ a certo⁊ꝛ co

pia.q̃ſi certans copioſe.

Uerdo onis. ð qͥ ppparat coriũ.ſiẽ calcifex.
vñ Perſiꝰ. Tollat ſua munera cerdo. Itẽ

cerdo.i.ſutoꝛ. Uñ Papᷣ.dicit. Cerdones
ſutoꝛes. Itẽ cerdo dict?eſt qdã hereticus

Vnñ.Cerdoniani heretici dicti ſũt.qͥ duo
aſſerũt ↄtraria pncipia.
erdon interpᷣtat᷑ coꝛꝛituum.
Qoereagiꝰ gij.i.piſtoꝛ qͥ ad modũ cere dedu
cit paſtam. ⁊ ðꝛ a cera ⁊ ago. .

. * 9

Qerealiũ lij.n.s. locꝰ vbi panis⁊ cib para

2 8& a ceres cerer.

*

Qerebꝛ bꝛi ne be capit a priemedulla
capitꝭ appellat᷑ In cerebellũ.i.xuũ cerebz

ii cerebꝛoſus a.ũ.i.iracũdus.vł qͥ viciũ
3 in cerebꝛo.vel qͥ in eo patif.

eres cererꝭ f.t. eſt dea frumẽti.⁊ ſepe po/
nit᷑ p ipſo frumẽto.⁊ ðꝛ ſic qꝛ creat fruges

Ipſa ẽ ⁊ terra.⁊ ops opiſ.qꝛ melioꝛ ſit fra
ope. ⁊ ꝓpſerpina.qꝛ ex ea ſerpant fruges.et
veſta etiã dꝛ. Iñ h ⁊ hec cereał.⁊ h le.i.ad
cererem ptinẽs. H

Qerete g.n.t. ðꝛ a chere.⁊ eſt qdam ciuitas
Unñ du romani olim militarẽt iuxta aqli/

nã ciuitatẽ.q̃ſierũt a ciuibo q̃d eẽt nomẽ ci

uitatt. Illi vo inerptes ligue latie. vtpote

greci.ſea romanis eſſe ſalutatos credẽétes
rñderũt chere.qð ẽ ſalue.tũc romani che
re nomẽ ciuitatꝭ eſſe credẽtes.ſubtraxert
h. ⁊ addiderũt hãc ſyllabã te.⁊ dixerunth
cerete t. Iñ antiqͥ ſũpſerũt nomẽ patriuʒ

hͥ ⁊ hec ceretj.⁊ G̊ te.pe.ꝓ. Poſtea romani
antiqͥ cã dꝛead pᷣmitiuũ coꝛruperunt de/
riuatiuũ mutãtes e.pe.in i.⁊ dixerũt h ⁊ H
ceritꝭ. ⁊ te.ſiłr pe.p. Sʒ moderni nomẽ
amplius coꝛruperunt patriuʒ in ntõ illo
maſ.⁊ fe.ge.ſ.ceretꝭ.ſubtrahẽtes ti.ſyllabã
dixerũt ꝑ ſyncopaʒ.⁊ h ⁊ hec ceres.⁊ B ce/
rete gtõ ceretis vel ceritis pe.pdu. Sʒ cã
dẽe ad pmitiuũ tam in e q; in i.pe.inuenit
in iſto noĩe pe.coꝛ.apud autoꝛes. Cũ &̊ in
pmitiuo ĩuenit᷑ i.pe coꝛ.nimis impꝛopꝛie
onit᷑ ſola poetica licentia.
erethi ⁊ pheleti noĩa ſunt indecli.⁊ accẽ/
tuant᷑ in fine. Erãt aũt cohoꝛtes ſiue legi
ones pugnatoꝝ.⁊ ſonat cerethi extermia/
toꝛeſ.pheleti admirabileſ. Hi erat pugna

toꝛes doctiſſimi.vñ.ij. Re.viij. Bangias
filiꝰ Joiade ſuꝑ cerethi ⁊ pheleti. Hi erãt
cuſtodes capitꝭ dauid.vt ðꝛ in hiſtoꝛijs.

Ulereꝰa.ũ.qð fit de cera.⁊ h̊ cereꝰ rei.i.can
dela. ⁊ ðꝛ a cera. .
erimonie niaꝝ.ſunt feſta cũ cereis facta.

vel cerimonie dicũt᷑ q̃ſi carimonie.a carẽ

do qbuſdã eſ.quib olim iudei ĩ feſtꝭ ab/

ſtinebant. vel qꝛ hoĩes carẽt vſu illaꝝ reꝝ

que in ſacrificijs diuinis offerũt᷑. In hec
cerimonia oꝝ.ipſa ſacrificia. Et h ⁊ h̊ ce/
rimoniał.⁊ h̊ le.i.feſtiuꝰ.religioſus.diui/
nus.ſctũs vlł ſacrificatiuꝰ. Itẽ pñt dici ce

ridmonie a char qð eſt gra.⁊ mene qð ẽ ð̊
fectꝰ.q̃ſi defectꝰgre.qꝛ hmõi obſeruatões
de ſe graʒ nõ ↄferebãt. Et nota ꝙ ĩ lege et
Pphen qnq; erãt q̊ꝝ noticia valde neceſſa

ria .ſ.moꝛalia. iudicialia.cerimonialia. ꝓp
miſſa ⁊ ſacramẽtalia.moꝛalia erãt pᷣcepta

decalogi.de qͥb het᷑ Exoð.xx. Judicialia

erãt illa de qb hẽt᷑ Exoð.xxj. Si emeris
ſeruũ hebꝛeũ ⁊c̃. Et hmõi ꝑtinẽt ad paceʒ
inter hoĩes ↄſeruandã.Alia erãt cerimo/
nialia.⁊ h erãt in differẽtijs ſacrificioꝝ.in
diſcretõe ciboꝝ.in expiatõe immũdiciaꝝ.

in obſeruatiõe ſolẽnitatũ.de qͥbo habet᷑ in

Leuit. fere ꝑ totũ. Pꝛomiſſa aũt erãt ad
alliciendũ ſic ꝓmiſſio tre manantꝭ lacte⁊
melle.Exo.iij.Etiã ꝓmiſſio ãgelice cu ſto

die.Exo.xxiij. Ecce ego mittã ãgelũ meuũ

qͥ pcedat te.⁊ cuſtodiat te in via.⁊ inducat

Alocr

bonor

chrs
talaait
ctpbe
Pfun
lent
gchit
iilt
Corihi
dicti
lenn
moß
ſelhhe
Condre
tara ac⸗
olinen
Gernuir
Gernw⸗
wene
Len
Oere
nllg⸗
Qon
n⸗
hyilo⸗
. Fia
voge
(owrinn
haborey
(emihit
lrheſidi
nndiciq
potgnöeka
mfarecnt
ſacendore⸗
ſanireyel
; e
gle eſen
Ohenic
nohaq
öetn
Z
ſtaumuq
ſlepaline
ſens⸗
Onfulthec
longerpolt
lſca ggejt⸗

egenn

hningeci
l'ee!
u

☚
Nos cdin

cronnic

e.ſuhh
tdirnnz
nommepam
oſtenroma
nperunrde

idierüt he;

nodeminon’
i inmſ⸗

testiſrlladi

cceres ?he
edn Szai
nipe inuenit
ores. Cügin
iis inpꝛoptie

tindechi 1aco
dones ſinele,
mabicnemin
Hicitpog

e.vin. Banggs

pbelen Hiei
inhiſoris
Cre'rcii

creisſucn.
monie. acare
adelifeſab/
aanren
fferüt. Jper
n. Ethehe
digioſus din⸗
Jtepuͤtdac
tmene di⸗
iobſerunmas
1notaqrilet
a mlee nel
Cennonili
alagißchi
n MMiänl
n. Gienans
=
ugitccnd

inã ſit nulla macula.
Olerinthiani qͥdã hereticia cerintho q̃dam

erotũ ti

ad locum quẽ paraui.Et ꝓmiſſio de oĩm

bonoꝝ multiplicatõe Leui. xxyl. Si in p
ceptis meis ambulauerit ⁊c. Sacramen
talia ãt erãt figure ſacr̃oꝝ noue leg.ſicut
eſt phaſe.Exo.xij. Tollat vnuſqͥſq; agnũ
ꝑ familias ⁊ domos ſuas ⁊c. Et ſacr̃m vi
tule rufe Numeri.xix.Pꝛecipe filijs iſrl vt
adducaãt ad te vitulã rufam etatis integre
dicti. Hi int᷑ cetera circũciſionẽ obſeruãt
mille annos poſt reſurrectiõʒ ĩ voluptate

carnis pᷣdicãt futuros. Uñ ⁊ grece chilia
ſte. latine millenati ſunt appellati.

WUlernida de.f.p. lignuũ ſuꝑ qð ducit᷑ taratã

tara.et cernida ðꝛ taratatara.qꝛ diſcernit
pollinem a furfure.

Uernulus a.ũ.in.inclinatꝰvel ingenioſus.

Oernuꝰa.ũ.i.accliuiſ.hũilis.pnus ĩ capite

ruens.Cernui etiã dicunt᷑ ſocci ſine ſolea

Cernuꝰetiã ðꝛ magnꝰ infinitus.
Oeroferariꝰ rij.qͥ cereũ poꝛtat.vt acholytꝰ
vel ꝗͥ fert ad vendendũ.
Qleroma atꝭ.n.t.q ddã vnguẽtũ vel quedã
oↄfectio ex melle.herbis ⁊ cera.qᷓ paleſtrite

capillos ſuos inungebãt vt eſſent labilio

res. Iñ ceromatic? a.ũ.i.ceromate vnctꝰ.
Oleros grece.ðᷣꝛ coꝛnu latie..
erotũ ti.n.s.idẽ eſt qdð ceroma ł ↄmixtio
herbaꝝ ⁊ vnguentoꝝ.

Olerrit a.ũ.me.p a ceres cereris ðꝛ intpoſi

ta r. ne ſi diceret᷑ cerit ꝑ vnũ r.putaret᷑ a ce
ra diciqͥ hʒ fundamẽtũ vel inſanꝰa nimia
potatiõe l comeſtione.de ꝗᷓ qͥ płꝰ recipit q;
nat᷑a reqͥrit inſanꝰefficit᷑.ſicut antiqtuſ qũ
ſacerdotes cererꝭ ei ſacrificabãt ſolebãt in
ſanire.vel ðꝛ a cerebꝝ.ſ.furioſus qͥ cerebꝝ
hʒ cõmotũ. Uñ Bꝛeciſmꝰ. Cerritꝰ dicet᷑
quẽ veſania toꝛquet.

Oherſidrꝰ.m.s.qͥdam ſi erpes alternatim

mõ in aq̃ mõ in tra moꝛat᷑. et ðꝛ ꝗa cherſon
qð ẽtra.⁊ hydoꝛ qð eſt aq̃̊. Et ideʒ ðꝛ che

lydrus.Etab eiſdẽ ↄponit᷑.ſ.a chelon qð
eſt curuũ.q̃ſi cherſydrꝰ. Lucanꝰ tũ vide

velle ꝙ aliud genꝰ ſerpẽt ſit chelydrus q;
cherſydrus.⁊ ↄponit᷑ ᷣm h a chelon qð eſt
curuũ.⁊ hydoꝛaq̊.qꝛ ſꝑ curuat᷑ ⁊ moꝛat᷑ ĩ
aq̃. Iñ chelydrũ ðꝛ lignũ vł lapis teres ⁊
longꝰ⁊ volubilis ad modũ ſerpẽtꝭ illius q̊

arca adeq̃t᷑. Uide ꝙ qͥdã ſolẽt len⸗ has
Dictões coꝛrupte dicẽtes celſydrus.ſʒ b
bariſmꝰeſt in oib Chelindrꝰtñ inuenit᷑ ſʒ
in alia ſigtione.ſ.q̃dã figura q̃drata.ſicut

rus.ſʒ bar

ðꝛ in geometria hñs ſuꝑpiꝰ ſemicirculuz.?
ðꝛ ſic a pᷣdicto lapide vel ſerpẽteppt᷑equa/
litateʒ. Iñ h chelindroidos.ðᷣꝛ vmbꝛa eqᷣ
liter creſcens in longu.
bherſon dicunt greci terram

. 4

Uertamen.n.t.venit a certo as.⁊ eſt idẽ q̊d
pugna vel litigiũ.Et ſt᷑ noĩa pła idẽ ſigni
ficàtia. Uñ. Certamẽ lites rixas ⁊ iurgia
vites. Etↄtentio vel diſſenſio litigiumq;.
Aſſit agonia q̃ iungit᷑ agoniʒanti. Cõtro
uerſia necnõ diſceptatio ſciſma.
Ulertꝰa.ũ.ðꝛ a cerno is. Et ꝓpꝛie certus ðꝛ
ille qͥ cernit rem de q certificat᷑lʒ qũq; ad

aiaʒ referat᷑. Et cer oponit᷑ cũ qᷓ;.vt q;cer

tus.i.valde certꝰ.⁊ cũ in.vt incertꝰa.ũ.i.ñ
certus.ſᷣm Hug. Pap̃.vᷣo di. Certa clara
manitfeſta. Iñ certitudo.⁊ nihil aliud ẽ q;
determinatio intellectꝰad vnu.
Uertũ ðꝛ nõ dubiũ.Uñn pꝓcuratoꝛ debetez
cert?.ff.de ꝓcur.l.ij. Itẽ arbiter certꝰdebʒ
eſſe.ff. de arbi.l.item ſi vnus.S.ſi in dnas.
Siłr tutoꝛ debʒ eſſe cert.ff.de teſta.tute.
l. tutoꝛ incertꝰ.
Olerticõditio pↄpetit ex oĩ obligatiõe ⁊ ex oi
cã exq̃ alid certũ ⁊ determinatũ petit᷑ ſi/
ue ex ↄctu ſiue ex cã legati.ſiue ſuo noĩe.ſi
ue obliget᷑ hereditario.Et ſt due certicon
ditiones. vna generalis in omni ctu vbi
certũ petit᷑.Alia ſpẽalis in ↄctu mutui Et
licet nulla lex q̊ͥ manifeſte dicat.põt tñ eli/
ci ex tex.inſti.qͥb mo.re.õ.oblł.S.j.in fi.ibi
ex eo ðctu.ſ.mutui naſcit᷑ certicõditio.q̃ſi
ꝓnomẽ eo demõſtret ſpẽalitatẽ in mutuo
eruica ce.ł.p.i.alapa vel potiꝰcolaphꝰ
Ueruical.lis.n.t.i.puluinar aureale.qð et
ceruicariũ ðꝛ a cerurr. V
ernicat a.ũ.i.ſuꝑbo.furioſus.ꝰtumax
eruicoſus a.ũ.i.ſuꝑbo arrogans.
eruinꝰa.ũ.pe.ꝓ.i.res cerui.vel de ceruo
acerunsDiii.
eruiſia ſie.f.p.genꝰ potionis.a cerere ðꝛ.
Oeruix cis.f.t.eſt poſterioꝛ ꝑs colli.ſic gu/
la anterioꝛ.⁊ ðꝛ a cedo is.qꝛ ibi cedunt᷑ca
pilli.Ceruix etiã accipit᷑ p ſuꝑbia ⁊ maxie
in płi.⁊ qñq; et in ſingulari.Uñ Job.xv.
Cucurrit aduerſus eũ erecto collo ⁊ pin/
gui ceruice armatꝰ.

—

¶ꝛ Yerulus a.ũ. pe. coꝛ.i. ſluidꝰ inſtar cere. vi/

ridis.niger.glaucꝰ.Pꝛopꝛie qͥdẽ cerulũ ẽ
viride cu nigro.vt ẽ mare. Iñ ceruleꝰ a.ũ.
pe. coꝛ. Et vt di. Papᷣ. Cerulus ðꝛ ipſe co
loꝛ.Ceruleꝰvᷣo qð ex cerulo ↄſtat. Iteʒ ce
rulus nature.ceruleus figmenti eſt.

—

Jeuſa qdam materies apta ad pingendu

ꝗq explũbo ſtanoq; ↄficit᷑ fm Papᷣ. Hug.
o di. A ceroma ðꝛ hec ceruſa ſeqddã ge/

nus coloꝛis.
Qeeruꝰeſt aial q̊ddã.⁊ ðꝛ a ceros qð eſt coꝛ/
nu. Iñ hec cerua. Iñ ceruulus li.dimi.i.
puꝰceruꝰ. Iñ hec ceruulaall.
QOeſar.ðꝛ a cedo is.cecidi.vel qꝛ abſtractꝰ

fuit de ceſo vtero matris.vł qꝛ foꝛtit᷑ celde bꝛei Pede q-
inciꝑe a monoſyllaba dictoe. qꝛ monoſyl/

bat alios in pᷣlio.vel qꝛ pᷣmo ſecuit ceſariẽ

ſibi.vl qꝛ cũ ceſarie ſit natus.vł a ceſus

qð eſt elephaſ.qꝛ in ſingulari certamĩe de
uicit elephantẽ. Et fuit ceſar.ſ.iul bmus

uimꝑatoꝛ romanꝰ.a q̊ qlibz imꝑatoꝛ roma

nnus dict?eſt ceſar. ſicut ⁊ auguſtꝰ ab augu
ſto ⁊ a ceſar ceſarea.ũ.⁊ h 25 ceſariẽſis.et
Hᷣ ſe. Inuenit᷑ etiã ceſar aliqñ in płi nu.vñ
Ouidvꝰ.Ceſarib vᷣtus ↄtigit añ diem.
QUeſarauguſta ſte.ſ.p.i.t᷑raconẽſis hiſpanie

oppidũ.a ceſare Auguſto factum ⁊ nomi

Oeſarea ree.vel ceſaria rie.q̃dam ciuitas ?

ſunt ples ceſaree vel ceſarie noĩiate.

Aelſaries riei.f.p.eſt coma capitꝭ.⁊ ꝓpꝛie efſt
viroꝛum. —H
Qeſia ſie.f.p.i.lenticula. Iñ ceſius.a.ũ.id ẽ

lenticuloſus. Qui em lenticuloſus ẽ colo
rem nõ integrũ ſed interciſum hʒ.

Qelſo onis.m.t.qͥ de vẽtre mr̃is ceſo ſcidi.¶e
O eſonia nie.q̃dã carũcula ĩ frõte eqͥni pul
li. cũ pmũ ꝓdit exaluo vñ faciũt muliercs
eſonia fuit

Inda potionẽ moꝛtiferã. Itez c

Apꝛiũ nomen cuiuſda mulieris.

QOeeſoꝛ oꝛis.i.ĩciſoꝛ. Uñ.ij.Paral.xxiiij. At

illiↄducebãt ex ea ceſoꝛes lapiqdum.
QUeſpes itꝭ.m.t.t᷑ra cũ herbis euulſa vł fru/
ter vel ᷣgultũ.⁊ ðꝛ ſic qſi circa pedes.

Ueſſio eſt iur ⁊ actõis trãſlatio. Nã ꝑ ceſſi

ones iura ⁊ actões in eũ cui ceſſi traſferũt
qꝛ? ſicut in venditõe vl qlibet titulo aliena
tiõis rei coꝛꝑal neceſſaria eſt traditio qᷓ;tũ

ad dominij trãſlationẽ. Ita ad trãſlatiöez ¶ha Ptatr c
loꝛ aut calliditas.

rei incoꝛpꝑalis.ſ.iurꝭ ⁊ actiõis vtimur ceſſi
one.q̃ reputat᷑ p traditone.
eſtus ſti.m.s.a caſiꝰ vel ceſtos.⁊ ̊ ceſton
indecli.i.cingulũ venerꝭ qͥ accigunt᷑ ⁊ vtũ
tur ĩ legitimis nuptijs.⁊ ðᷣꝛ a ceſton qſi ca
ſton. eo ꝙ in ſeis maritatis caſtitatꝭ ſignũ
ſit. Clñ ponit᷑ qñnq; ꝓ legitia copula ⁊ ma/
ritaliↄcoꝛdia vel caſtiatrrte.
Oeſtus us.ui.a cedo cecidi.i.coꝛiũ cũ plũ/

Abꝛae poſt Saramm.
¶Qetus us.ui.i. gregatio hoĩm.⁊ ðꝛ q cedo

Oeſſabũdus.a.um.i.ſiłis ceſſanti. vel illeq

bo infuſo.q̊ manꝰ ſuas pugiles muniũt et
ſe inuicẽ cedũt. Ceſt?etiã ðꝛ bacułpugilũ
q coꝛio ⁊ coꝛrigijs ſolet eẽ circũdatꝰ.Etiã

generałr arma pugilũ dicunt᷑ceſtꝰ. Iñ vi

ger dici ceſticulꝰ li. circulꝰ in capite cũ ali

quid poꝛtalt..
Oeſura ẽ finalitas dictõis ĩ pᷣncipio pedis.
ita ꝙ ſeqᷓns dictio a lõga poſſit inciꝑe vła
bꝛeui. Hõ aũt fit in ᷣmo pede q;nis poſſit

laba dictio nõ hʒ aliqͥd añ ſeꝗ q cedat᷑ licʒ
illa cedat᷑i.ſeꝑet᷑ a ſeqnti.vt ſi dicas. Non
minoꝛ eſt vᷣtus qᷓ; querere parta tueri.
Qeſus a.iũ.i.ꝑcuſſus.inciſus.macnulatꝰ.
Oetaria.i.viuaria in qͥb cete ⁊ alij piſces ſt
vel officina in q̃ liquamen ex piſcibo ficit
er d a ceco.
O etariꝰrij.m.s.ðꝛ qͥ cetũ piſcẽ capit vł ven
dit. Et indevenit ̊ cetariũ rij.vbi vendũt᷑
cete.ł vbi capiunt᷑ ⁊ abũdãt.QOð ⁊ ꝓ ipſis
et ꝓ qbuſſibet piſcib ponif.

Oeteri.i.reliq ex eodẽ numero.
Qethe?ꝰ pe/ꝓ.interpᷣtat᷑ abſciſus.

Qeteiqͥdã ſapietes inuentoꝛes verboꝛum.

Qethura interpᷣtatur thimia ma. vxoꝛ ſuit.

ceſſi.ꝑ ↄꝛiũ.qꝛ noõ cedit.vel melius ðꝛ a co
eundo q̃ſi coetꝰ. Uñ ꝑ oe.diptongũ debet

fſcribi. Iñ deriuat᷑ h cet ꝑ ſolam e.m.g.in

ſinglari. In pli vᷣo neu.g.indecli. Plalit
cete. oꝝ.ceteꝓ piſce magno marino qꝛ co/
pioſus eſt inſtar cetuſ. Uñn.Eſt hoim cetꝰ
ſed viuit in equoꝛe cetus.

kiite
OQOhalcos grece.latine es vel fex ðꝛ.

Olbhaldei interpᷣtant᷑ feroces H captinantes
vel qſi dementes.⁊ dicũt᷑a caleph filio na
choꝛ fris abꝛahe. Uñn dicti ſunt chaſdeiqͥ
nũüc chaldei dicunt᷑.s.mutata in l.

Qaaleph interpᷣtat᷑ canis vel qſi viride ſiue
coꝛ qut q̃ſi omne coꝛ.

lham interpᷣtat᷑ calidus l callidus.ſiue ca

Ohami greci dicũt bꝛeut: humile.

QUQhamos ydolũ moabitaꝝ.

Obamul interpᷣtat᷑ ſurgẽs doloꝛ vel neceſ/

ſarie ꝑturiens. ſeu calens doloꝛe aut calli

ditas ꝑturienits.
Ohamꝰ.m.s.eſt qddã genus freni vel ꝑs.⁊
ðꝛ a chami qð eſt bꝛeue ⁊ humile.vel cha/
mus capiſtru et.ẽ

(benan

o:

Ebenn
ſiuepel
Opoos
chain
yin
miſht
coif
cdicitt
Oarq;
Montf
Aochun
Cttu
Uren
lti i
Zn
tad
(peis
⸗
chio⸗

(en
gr
ium
heri
at⸗a
n li
(hemcl
nnino⸗
olerl
hoſineſe
Cpenbch
chonbch
ſuonge
inſogte
indeclin
nlenie,
dinern
X
Nernni
igelox?
tepnob:

Digech
fenm⸗

Obendai

Ucnf⸗
cheng
n cornn

gloonmiie
dedarlihpei

rcüct S

unkceſ n
nchptteci⸗

napiopett
aſſtmnagen
ddeihnepot
e gemonoſt
keai cilg

Nrſidicns P

parta meri⸗
1s macnlat
netaln pice
nerpichofc

dicicapirſemn
NNN

it
icit. Otpin
onik.
mor.
ores rerbornt
nomo. pxoꝛ ſui.

oim ? racao
Imclins 8rac
diptorgi dere

gſolame gen

indccli Plli
nomarino gn
Ethoincr
6.

4
.

8ralſero⸗,
oces copnuunm
itaalahlot
nanſnci
wtammn.
ral mit ine

nbomie.
dolcrfü,
sdol entalt

gbunieſtch⸗

QOhanaan interpᷣtat᷑poſſidens dñi vel emm

latoꝛ gratie.

—

Obananeinterpᷣtat᷑ emulatoꝛ vel zelotes

ſiue ꝑatus aut negociatoꝛ.

Obaos.n. indecli.vlł chaon.⁊ etiã h̊ chaus

chai.vel h chaos chaoi.iꝓſunditas.foſſa
vel ↄfuſio:caligo vel ↄfuſio reꝝ vel initiũ

reriũ.ſ.hile in q̊ oĩa fuertↄfuſa ⁊ ↄmixta.et
aqͥ oĩia ᷣm Hug. Pap̃. vo di. Chaos gre

ci dicũt materia celi ⁊ terrepfuſam.

Q¶ Parraʒ interpᷣtat ira vel iracũdia ſiue fu
roꝛ aut ſoꝛamia.vn Tobie.xj. Peruenef̃t

ad charrã q̃ ẽ 1 medio itinere cca Niniuẽ.

Obaſleu interpᷣtat᷑ ſpes eiꝰ vel ſperãs in eũ

tatẽ. Itẽ chele.laꝝ.iuenũ ꝓ ſigno libꝛe.qꝛ

ex pedibo vᷣginis ⁊ bꝛachijs ſcoꝛpiõis effi/

cit᷑.⁊ ðꝛ a chelon.

QUpelidr ſerpẽs qda. vide. S. in cherſydrꝰ.
Ohelis lis.m.t.i.cithara.qꝛ in moduʒz bꝛ a

chioꝝ curuata eſt.

Olelon grece.latine ðꝛ curuũ. UVel chelon

grece latie ðꝛ bꝛachiũ.ſiue crus ꝓpter cur/
nitatem.

OUhere interpᷣtat᷑ſalue vel aue vel gaude.et
pꝓgducit che.vñ Perſiꝰ.Quis docuit pſita

cum ſuũ chere.i.ſuã ſalutationẽ. HS
Ulbermel hebꝛaice ðꝛ q ⁊ñ armełmons eſt
in ↄfinio paleſtine ⁊ phenicis.⁊ interpᷣtat

molle vel tenen. ſiue agn/ tener aut agni/
tio. ſiueſcia circũciſionis.
Ulherub.cherubis.cherubim.cherubem.

cherub. cherube. etplłr cherubim ꝑ oẽs ca

ſus. m. g.⁊ ꝑ m. ſcptũ. Itẽ cherub indecli.

in ſingulari ⁊ in płi p eodẽ. Itẽ h̊ cherubĩ
indecli.maſ.ge.⁊ ſcptũ ꝑ m.⁊ tm̃ ſingularꝭ
nũeri.⁊ ſigt vnũquẽq; angeloꝝ de illo oꝛ/
dine.⁊ tũc dz dici. Sãcte cherubim oꝛa pꝓ

nob. Itẽ plalit᷑ hͥ cherubin ⁊ indexli.neu.
ge. ⁊ tm in płi ſcribit᷑ ꝑ n.⁊ ſigt illi oꝛdinẽ

ãgeloꝝ.⁊ tũc dʒ dici. Sacta cherubi oꝛa
teꝓ nob.⁊ ſᷣm pmã declinationeʒ pᷣt dici.

BGãůcte cherubi oꝛate ꝓ nobᷣ.Et interpᷣtat
plenitudo ſeu multitudo ſcie.qꝛ illi ange/
li viciniꝰ poſiti deo.diuina ſcia ampliꝰce/

teris inferioꝝ oꝛdinũ pleni ſunt.

¶Qherucꝰci.i.ſũmitas mali.ſ.illud q̃d inſtar

vexilli malo ſuꝑponit᷑⁊ ſᷣm ventũ mouet᷑.

vñ Qucanꝰ. Inſtabit ſummis minoꝛvꝛſa

cheru. Quidã tñ dicũt ꝙ cheruci ſũt ca
pita ⁊ coꝛnua antẽnaꝝ vel funes in malo.

OUheruni.ſigti.vel metuẽtes ſeu foꝛmidan

tes aut inſanientes interpᷣtat.

¶Qbile cũ aſpiratione eſt labum.

Olhidon interpᷣta᷑ ſcutum vel cliveuns.

hilindroidos. ꝛvmbꝛa equalr creſcens

in longum.

hiliones cũ aſpiratõne.hoĩes bꝛenioꝛib⸗
labus vocnnnt.
lhimera re.eſt qͥddã monſtrũ ᷣm fabulas
hñs caput leoninũ.pectꝰ⁊ ventrẽ capꝛinũ

⁊ caudam anguinãa.Et ſilitudinẽ mere/

trix ðꝛ chimera.Vñ Ois reuera meretrix
ẽ dicta chimera. Parte leo pᷣma. media ca

per anguis in ima. vñ Uirgił.in.vj. enei.

Hoꝛendũ ſtridẽs flãmata chimera. Chi/
mera et eſt nauis enee.vnde Uirgilł.in.v.
enei. Ingentemq; gigas ingentiq; mole
Uhios.inſula ðꝛ lingua ſyra.qꝛ ibi maſtix
gignit. Syri em̃ maſticẽ chion vocant.et
inde chiꝰ a.ũ.pe./p.q̃ in pmatiuo coꝛ. Iteʒ
chios ðꝛ filiꝰ. Ite chius chij.qͥdam locus
de q̊ ðꝛ Act᷑. xx. Sequẽti die venimꝰcirca

chium.ſ̃m vo Papᷣ. Chius inſula in qua

bonũ vinũ naſcit᷑ qð chium ðꝛ.in q̃ fons ẽ

hebetes faciens.

geos eccłia vel ↄgregatio interta..
Ohobal. ↄdenatꝰ vel ↄdemnatio interpᷣtat
Oodoꝛlaomoꝛ.interpᷣtat᷑ quaſi generatio
manipuli.vel q̃ſihñs decoꝝ manipulum.
hoeleth hebꝛaice. grece eccłiaſtes.latine
concionatorꝛ. DW

Qboino⸗ interpᷣtat᷑ laceſcens vel puocans
ſiue laceſſiones aut puocationes.

lbonenias interpᷣtat᷑ ꝑcuſſus dño.vl per
cuſſio dñi. ”M
Ulboꝛaula.ↄ.p.ðꝛ qͥ choꝝ ducit.vel qͥ ĩ cho
ro cũ cannuł cantat.qͥ ałr ðꝛ choꝛaules.⁊
ex eiſdem ↄponit᷑.vel choꝛaules ↄponit᷑a
choꝛea ⁊ ago agy.ſ.qͥ agit choꝛeã ſʒ Hug.
Pap̃. dic. Eboꝛaules pnceps choꝛi. vel qͥ
cum cãnulis.i.fiſtulis canit in choꝛso.

¶Hoꝛe interpᷣtat᷑ caluaria. vel caluiciũ vel

caluus. „
hoꝛea ree.f.p.i.ludicris cantilena vł ſal/
tatio.⁊ ðꝛ a choꝛus.Papᷣ.vo dic.Choꝛea
ſonus ludoꝝ cantus vel carming.
Olhoꝛeb interpᷣtat᷑ meſa vel maſſa ſiue tem
ptans aut temptatioo.
Ulhoꝛeus interpᷣtat᷑ iracũdus.vł liber aut
de foꝛamie.
lhoꝛicanꝰ.ni.m.s.ðꝛ qͥ canit in choꝛo.vel
cum choꝛo.⁊ ðꝛ a choꝛus ⁊ cano.
hoꝛiciſta.idem. .

Ohoꝛꝰ ri.m.s.eſt młtitudo in ſaerꝭ eollecta
Dꝛ tñ ⁊ choꝛꝰ locꝰ vbi canũt qͥ ĩ choꝛo ſũt.
⁊ ðꝛa ↄcoꝛdia.Alij dicũt ꝙ choꝛꝰ deriuat᷑
a coꝛona.eco ꝙ olim in modũ coꝛone circa
aras ſtaret ⁊ canerẽt.ſʒ meliꝰvidet᷑ ꝙ coꝛo
na a choꝛꝰ deriuet᷑. Uł choꝛ?ꝰ ðꝛ a coe q̃ſi
roeuoꝝ cantꝰvel ſocietas vlł locꝰ.A choꝛꝰ
deriuat᷑ h coꝛus ri.qdam vent collateral
ʒzephiro.qꝛ ventoꝝ circulum claudit.⁊ q̃ſi
choꝝ facit. Itẽ choꝛꝰ eſt q̃dã mẽſura decẽ
modioꝛũ.ſʒ ſ̊ͥ ex hebꝛeo deſcendit qͥ vocat᷑
choꝛa ad ſiłitudinẽ collis. Choꝛia em he
bꝛaice colles appellãt᷑. Coaceruati eĩ trigĩ
ta modij inſtar collis vident᷑.⁊ onꝰcameli
efficiut 'm Hug. Itẽ choꝛ? eſt gene muſici
inſtri cum duabo cãnis.i.fiſtulis.ꝑ vnã re
cipitventũ.ꝑ alterã reddit ſonũ.Et coꝛꝰp
vento nõ aſpirat᷑.ſʒ ꝓ alijs ſigtis aſpirat᷑.⁊
bmã coꝛ.ſʒ ꝓ vento ꝓducit᷑. Un Conſona
turba choꝛꝰquatiens eſt aera cous.

¶hous choi.m.g.eſt ꝑs celi.ſ.q̃ celũ ↄtinet

vel ipᷣm celũ. Itè inuenit᷑ chons choi p q̊/
dam loco ð quo ðꝛ Acx.xxj. A recto curſu
venimus choum.
Ulhꝛemes etꝭ ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdã ꝑſone in
troducte in comedia qdam Therenti.
Olbꝛiſeus a.ũ.i.aureꝰ.⁊ ðꝛ a chꝛyſos qð eſt
aux. Iñ chꝛyſatꝰ a.ũ.i.deaurat.
Olhꝛiſis grece.latine ðꝛ ſecretũ vł iudiciuʒ
Sʒ chꝛyvſos idẽeſt qð aurum.
Ulhꝛyſma eſt grecum.⁊ ſcribit᷑ ꝑ ch.⁊ ðꝛ vn
ctio latine.⁊ ðꝛ a chꝛyſos qð eſtauꝝꝛ
Olhꝛvſolitꝰ.m.s.ẽ lapis pᷣcioſus ſilis auro
cũ marini coloꝛis ſil itudine.⁊ ðᷣꝛ a chꝛiſoſ
qd eſt aurum. 4
Ohꝛvſopaſſus qͥdaʒ lapis pᷣcioſus viridis
aureeq; mixture.a chꝛyſos qð eſt aurum ⁊
paſſos qð eſt poꝛrũ ꝓpr᷑ coloꝛem viridem.
¶U¶ hꝛyſopathaſiꝰlapis pᷣcioſus ethiopicus
quẽ lux celat. ꝓdit obſcuritas. Nocte eniʒ
igneus. die aureus.

Ohꝛyſoſtomꝰ.a chꝛyſos qdð eſt aup? omos
qð eſt os.dictꝰeſt Johes Chꝛyſoſtomus

id eſt aurem os.
Olhꝛyſteeleiſon.ab eli qð eſt deꝰ.ðꝛ q̃qdam
vbũ grecũ.ſ.eleiſon.i.miſerere. Iñ chꝛiſte
eleiſon.i.chꝛiſte miſerere.
Ohꝛiſtianiſmꝰmi.cultꝰ⁊ ritus chꝛiſtianoꝝ
⁊2 a chꝛiſtianus ?ꝛ maoao.
Ulhꝛiſtian ni. Uñ chꝛiſtiania chꝛiſto dicti
ſunt. ſigut a Fnda iudei. Seu ab vntione
deductũ eſt h
ochia ꝑ Petri pᷣdicationem exoꝛtum ẽ.vt

nomẽ qð nomen pmũ ĩ anti

babetur Act: N.

*

¶hꝛiſticola. .p.pe.coꝛ.i.chꝛiſtum colens.
lhꝛiſtꝰ a chꝛiſmate dict eſt.q̃ſi chꝛiſmate
vnctꝰ.Chꝛiſma em̃ grece latine ðꝛ vnctio
qðð nomẽ chꝛiſtꝰolim erat cõe ⁊ ſacerdoti/
bo⁊ regib.qꝛ ⁊ hi qͥ vocabãt᷑ ad regnũ ⁊ qͥ

ad ſacerdotiũ inungebaãt᷑. De regib habe
tur ĩ Eſaia.Dicite chꝛiſto meo Cyro.De
ſacerdotiba ðᷣꝛ in pſal. Nolite tangere chꝛi
ſtos meos Uñ dũs nr̃ antonomaſice ꝓpo
noiĩe dict?eſt chꝛiſtꝰ.qꝛ verꝰrex ⁊ ſacerdos

fuit ⁊ chꝛiſmate vnctus.i.ſeptẽ donis ſpũſ

ſancti plenarie delibutꝰ.

Qhus interpᷣtat᷑ ethiops vel tenebꝛoſus

Obuſan interpᷣta tenebꝛãs donũ vl nigre
do gratificatiõis.
Olhuſauraſathaim.tenebꝛoſa iniqͥtas.ł ni/
gredo impietat interpᷣtat᷑

Oluſi. interpᷣtat᷑ſecretũ.vel ſilentiũ vel ar .

canũ aut ꝓꝑfunditas.
E ante

Uiathus thi.m.s.eſt qqdam vas ad biben
dũ.Et duodecim ciathi vnũ ſextarium fa

ciũt. Itẽ ciathꝰ ꝑuꝰciphꝰ.craterculꝰpoꝛre
ctoꝛius.⁊ coꝛ.pe.Uñ.Ex magnis ciathis
multi ꝑiere ſciatis.
libariũ.n.s.i.cibo.Et adiectiue cibariꝰ.a.
um.qͥ vel q̃ vł qð ꝑtinet ad cibum.
libatꝰ us.ui.i.comeſtio.declinat᷑ etiã adie
ctiue cibatꝰa. um. ”M
Qlibe.baꝝ.plłis nu.i.teſſere quadrate.ſcili/
cet taxilli.
Qlibeles lis.ł h̊ cibele lis.i.mr̃ deoꝝ.ſ.t᷑ra q̃
cibaria ↄfert.⁊ ðꝛ a cibo as. vel potiꝰ a cn
bon qð interpᷣtat᷑ ſolidũ vel firmũ. q̃ſi cu/
bele.eo ꝙ int᷑ elem̃ta nullũ ſit firmi⁊ ſoli/
diꝰ illo.vel ðꝛ ſic a cubelo mõte in q̊ colit᷑ᷣ

Et a cbele vel cibelo ðꝛ cibełꝰa.ũ.poſſeſſi

uum.⁊ cibeleus a.ũ.idem.
Oliboꝛiũ rij.n.s.quoddaʒ vas ad cibos de
ferendos.

¶ Niboſus a. u. i. cibo plenuſ. Iñ h ciboſitas

tat ꝓlenitudo ciboꝝ. ⁊ ðꝛa cibo.

—

¶libe bi.m.s.ðꝛ a capio is. aũt ðꝛ cibus

qſi captꝰoꝛe.qꝛ capitoꝛe.etymo.ẽ nõ ↄpo/
ſitio. Itẽ ßm Pap. Cibo grecũ ẽ.Eſt autẽ

figura ĩ geometria q̃ lõgitudĩe.latitudie ⁊

altitudine ↄtinet᷑.fitq; coꝛpꝰ ſoliduʒ. Hec
etiã texera ðꝛ bis binibiſ.latie cubo. Hug.
etiã dicit ꝙ a cubon qð interpᷣtat᷑ ſolidum
ſiue firmũ ðꝛ h cubo bi.figura ſolida.vide
infra in cub.

Cbetum
icchce
Pto⸗
decicad⸗
cynol’
pmnoden
cſtatec
repughe⸗
ipdien
itDii
lurbi
aillawe⸗
Citmrin
Nlcotbe
Cnvcel
focynot
Dinilpr
UINid
Qicend
Wans
Oicend
hont
Kirn
cha
Hjanci⸗
coo
Ainlſa
niten
belie tif
dectezp
Dgbop
mndie
Oechodis
lfunne
liglegi
ccacenn
chleigo
clacese
choopann
leheno
lot men
motnce

(eclpenti
nſial.
(Rcopon⸗
nnſeitin
Eratnuo
Nontepbibe
ſs gapce

iſtmnange
liching
nnededcd⸗
erſacerien
adrepnit,
eregibo haob⸗
Crode
teunggrechti
nomaſceppo

fertſacerdns
Ntedonisſa t

tencb:os

doni vlnige
Zinictnsni⸗
AGentäa

*
„
*)
nms agbon
nücamumt
miuranl pon
agnonthis

tiecban,
bun.
inat eni adie
gnacrateſl⸗

ni deor ni
elpotil

Afirmü. aic.

iſtfirmitſil
mmöte in ͤo,
ebchuiͤhold

I.
o40 cboode

7 Hcboſins
uürorchis
reüe Eſauin
vſotan hn
ngtltun
en cn fie

ibutum ti.n.s.i.arca cibiarig.
icada de.ðꝛ a cucułꝰ qꝛ excucłoꝝ naſcũt
ſputo. vl dicũt᷑ ſic a ſono quẽ faciũt.q; aũt

ð cicada q̃ſi canẽdo cadẽes ł cito cadens.
etvmol.ẽ nõ ↄpoſitio.⁊ ꝓ.pe.vñ O uið.in
pmo dearte. Qe ecant voh⸗
eſtate cicade Feia q; iuueni blãde tẽptata
repugnet.⁊ m Seruiũ ñ durat vita illiꝰ

niſi ꝑ diem. Dicit eĩ ꝙ eodẽ die q̊ oꝛit᷑ mo/
rit᷑. Uñ Aai. Wan 7 vita dies vna cica⸗
3 aut falſum dicit aꝑte aut alia

da tibi. Sʒ aut falſumd
aĩalia vocauit cicadas q; nos vocemꝰ.

licatrix.i.veſtigiũ.obductio vulnerꝭ.et ð

a ceco as.qꝛ cecat: obducit vulnera.q̃i ce
catrix.q aũt ðꝛ cicatrix.q̃ſi ceſe carnis tri/
tio.etymol.eſt nõ ↄpoſitio. Iñ cicatricula
dimi.i.pua cicatrix. Jñ ⁊ cicatricoſus a.
um.i.plenꝰcicatricid.

Qicendela.f pii.luſula.genꝰ ſcabꝛonũ.eoq-

volans candat.
Ulicendulũ li.n.s.i.thuribulũ vel licinusꝛ
ponit o candea.
gin ris.n.t.eſt genꝰ leguminis.

Gicla cle.f p. ⁊ h ciclas dis.qddaʒ den⸗ gen

lij circũtextũ.⁊ ↄtinens multos int᷑textos
cvclos.Et h̊ ciclas dis.ðꝛ ĩſula qᷓ cũ q buſ
dã alijs ĩ ciclo diſpoſita eſt. Cyclades em̃
fuerũt ſexagintatres inſule circa delũ ĩ oꝛ
be ſite. ⁊ iõ ſic dicte ſunt.nõ qꝛ in oꝛbe ſunt
digeſte. ſʒ ꝓpt᷑ ſcopulos qͥ ð eaſdeʒ ſunt ſᷣm
Hug. Pap̃.di.Cyclades inſule ſt in egeo
mari dicte ꝙ in cvclo.i.in oꝛbe ſunt poſite
Cyclas dis.genꝰ veſtis a rotũditate dicta
ſurſum ſtricta. deoꝛſum ampla. Uñ inue/
nit᷑ in legẽda beate agnetꝭ Induit me dñs
cyclade auro texta.⁊ coꝛ.pe.gti.Statius.
achilleidos. Puppis ⁊ in mari mutabant
cyclades auras. Uñn in Gꝛeciſmo. Eſt cy
clas pannꝰ circũdat cyclada pontꝰ. Et ita
teneas ꝙ a mediante d.coꝛripiat᷑. YFoꝛtu/

natꝰ tñ eam ꝓducit dicens. Bꝛactea gem

mata cycladem filo catenant.

„

Uvclopea ſaxa in qb cyclopes babitaueft

in ſiciile.
Ulvclops.m.t.ðꝛ 4 cyclꝰc cli. Et cyclopes

naſcũt᷑ in India ⁊ in ſcychia.olim ſic dicti
erãt.qꝛvnũ oꝛbẽ.i.vnũ ocłm hꝛe in media

fronte phibẽt᷑. Hi ⁊ ariofagite dicunt᷑.qꝛ

ſolas feraꝝ carnes edũt. Cyclopes iſti di

cti ſüt eſſe fabꝛi Jouis.⁊ fabꝛicare fulmĩa

eiꝰ in ethna mõte ſicilie. Iñ cyclopea.ũ.⁊
ꝓ·pe.vñ Uirgił.in.vij.enei.Ferrũ exerce
bant vaſto cyclopes in antro.et Theodo

Ius. Fulmina cyclopedes Jonis impio

ere pꝛi taceant volucres

lvgnus eſt genus auis.q̃

—„

fabꝛicanteſ.Et qͥdam dicũt ꝙ ſi cyclopes
eſt nomẽ cõe gentile p.pe.Si vᷣo ꝓpꝛiũ eã

coꝛ. Itẽ inuenit cycrops pis.ꝑ r.⁊ tũc coꝛ.

pe.in obliqͥs. Uñn Theodolꝰ.Egregio cy

cropi debet᷑ cauſa litana.
Qyelus li ꝛ a circulop ſyncopã vła greco

cydon.qð greci rotũdũ vel oꝛbem vocant
vclus ↄponit᷑ epicyclus.ſemicvxclus.che
micyclꝰ. ab hemis ⁊ cycłꝰ.i.mediꝰ circulꝰ.
VUnñ hemicyclus qñnq; ðꝛ ſedes dimidium
circulũ hñs.i.arcuũ.Et ſᷣm ↄpotiſtas.Cy2/
clus eſt ſpaciũ aliqꝝ annoꝝ in ſe rediens

ſm aliquos numeros.

*

Uliconia.f.p.eſt qãdã auis.⁊ ðꝛ a ſono qͥ cre
pitat.q̃ſi cicania.qꝛ ſonꝰ potius eſt oꝛis cG

voc:. qꝛ eũ quatieète roſtro faciũt. Jñ ⁊ ci/
coniã qð ⁊ ciconiũ ðꝛ.vocãt hiſpai lignu

longũ qᷓ in hoꝛtis hauriũt aquã.qꝛ imita
naturas illiꝰauis lenatꝭ ⁊ deponet roſtra
dũ clangit. Eadẽ hoꝛtolani telonã vocãt.
Tale lignũ inuenit᷑ mõ ſuꝑ ſdaʒ puteos
cum catena ferran.
Olicur.i.placidus.mãſuetꝰ.pꝛudẽs.płalit
cicures.placidi.quieti.ſᷣm Paßw5r..

„2 „

Qicuriꝰ rij.m. s.i.pꝛudẽs.gratꝰ.cau an⸗

tus.vafer.placidus.manſuetꝰ.

Ulicurrꝭ ris.m.t.eſt poꝛcꝰnatꝰ exapꝛo ſilue

ſtri. ⁊ domeſtica poꝛca.

Olicuta te.f.p.pe.p.q̃dã herba eſta cecꝰdi/

cta.q̃ſi cecuta.qꝛ eiꝰ ſuccus nocet ocuł.vł
qꝛ in tirſo geniculato nodoos hʒ occłtos
yt canna.ſicut ðꝛ foſſa ceca q̃ occulta eſt

icuticẽ.m. t. pe. coꝛ.ꝗqcanit cũ cicuta.⁊ ðꝛ
a cicute ⁊ cano. Iñ hᷣ cicuticina feĩa q̃ ca/

nit cũ cicuta.

Qlidaris ri.f.t.eſt pilleꝰpõtifical.⁊ vt dicũt
mitra cidaris ⁊ tiara idem ſunt.
Qlidon onis.m.t.pueroꝝ amatoꝛ.cidones

pueroꝝ amatoꝛes.

¶idonia ciuitas cretẽſis. Cidonia genus

pomi. Itẽ cidonia mala ab oppido qð ẽ in

creta dicta.ex q̊ pmo pomũ cidonicũ ↄfi/

cit. Fit q̊ʒ ex eo vinũ q̊ languentiũ deſide

ria fallunt᷑nam vinũ repᷣſentat.
¶ Nifra eſt figura nihili.

vgnus eſt genus auis.ꝗᷓ T oloꝛ ꝛ.qꝛ totꝰ
ſit albo plumis.a canẽdo dictus.eo ꝙ car/

mina modulatis vociba fundat. Indecy

gnulus li.i.ꝑuus cygnus. Iñ etia cygneꝰ

a. um. ⁊ cygninus a. um.i.candidus vł ad
cygnum ꝑtinens. vel de cygno exñs. Inð

cygnitꝰ us.ui.⁊ eſt vox cygni. Itẽ a cken;

—

dict eſt amnis qͥdã cilicie cygnꝰ.tũ qꝛ mi/
ram bʒ aquaꝝ ſuauitatẽ.tũ qꝛ autumno ?
eſtate qñ niues ſoluunt᷑ tumeſcit. Quadã

em̃ ligua qᷣcqd eſt candidũ ðꝛ cygnꝰ. Reli

Is vo tpibo anni tenuis eſt: q etus
Ohile eſt qdam figura q apud grecos repᷣ/

ſentat mille.

ventre hʒ paſſionem.

Olbilia venter interpᷣtat᷑ Iñ chiliacus qᷣ in

Ulbiliarcha che. m. p. ðꝛ qͥ pᷣeſt mülle militi/
H.. quẽ nos millenariũ dicimtnunꝰ.
Ohiliaſte qͥda hetici ſt᷑. vide.oõ.cherithiani.

lilices qͥdã ppłi ſr q́ vicit Pompeiꝰ.Pi

rate erãt: ponũt᷑ chilices ꝓ piratj.⁊ pirate

Cil

ilicia puincia Aſie minoꝛis iuxta taurũ
montẽ.a cilice dã nomẽ traxit. Iñ cilicꝰ.

A.ũ. pe.coꝛ.i.de cilicia eers.
Qiiliciũ.n.s.ðꝛ velamentũ factũ de pilis ca
pꝛaꝝ vel taxoꝝ vñ tentoꝛia fiunt ⁊ moꝛtui

opiunt᷑. Iñ cilicin.a.ũ.de cilicio exñs. vt

cilicina veſitsq.
¶liliũ lij.n. s.i.oꝛdo piloꝛuʒ qͥ in folliculo qᷓ
oculꝰ tegit᷑ ſiue ĩ cilo creſcit.qð ↄponit᷑ cfeG

ſnr dint vrſupciliu intereutii.
iba be.f.p.pe.coꝛ.mẽſa cibatoꝛia.q̃ fini
ia comeſtione remouet᷑.⁊ ðꝛ a cilleo les. et Yel crinitſicut mulier ci
Oiinctoꝛii.n.s.qᷓ cingimur. a cingo.

cibo as.hec ⁊ aſſidela ðᷣꝛ.

¶illones ſine aſpiratiõe dicũt hoĩes angu
ſti capitis. quoꝝ capita oblonga ſunt.
¶Uilũ li.n. s.i.folliculꝰ qͥ oculꝰ tegit᷑ qꝛ ocu/

los celat.⁊ ðꝛ a celo as.vel ̃ᷣm Iſidoꝛum

Acilleo les.
¶ Iima me.qſi coma.ſ.ſũmitas olerũ vel ar

boꝝ.et a coma.

¶ yjmba be.f..i.ima pars nauis ⁊ vicinioꝛ

q94s.que ⁊ ðꝛ cumba. Uñ ⁊ ipſa nauis ⁊
cipue ꝑua qnq; ðꝛ cymba. vnde płr cym/

bia bioꝝ.dicũt᷑ pocula facta ad ſilitudinẽ
cymbe nauis. s

Olymbala acitabula qᷓdaz ſt.qᷓ pcuſſa ſe in
unicẽé tangũt ⁊ faciũt ſonũ.ſic dicta.qꝛ cuʒ

bellematia ſimul ꝑcutiunt᷑. Et eſt cymba/

lum pe.coꝛ.inſtrm muſicũ ꝓpꝛie qᷣ accit᷑i.
aduocatr᷑. 2Dð

Qimia vel cimicia ðᷣꝛ q̃dam herba qᷓ valde

fetet. In h cimexcis.aĩal valde fetidũ.⁊ ꝓ
pꝛie iſte ᷣmis.ſ.cimex naſcit᷑ ĩ carne putri
da. Linea ĩ veſtimẽtꝭ. Eruca in olere. Te

redo in ligno. Tarmꝰin lardo In cimico
ſus a. ũ.i.plenꝰ cimicidd.

Qliminile lis.n.t.ðᷣꝛ vas aquaticũ ad ablu/

engqdas manus. vt dicunt batinun.

„ „

cinn

liminũ ni.n.s.pe ꝓ.eſt genꝰ herbevł ſemi
nis.qð vulgo ðꝛ cuminũ.⁊ ẽ calidũ⁊ ſiccũ
vyñ Macer. Eſſe putant calidum medici
Qimis grece interpᷣtat᷑ dulcis latine.
Qlimiteriũ vel potius cemiteriũ.n.s.dꝛa ci
mis qð eſt dulcꝭ.⁊ ſterion qð eſt ſtatio.q̃ſi
cimiſteriũ.i.dulc ſtatio aĩaꝝ.ł potiꝰcoꝛpo
rum. Ukł ðꝛ cimiteriũ qſi ciniteriũ.qꝛ ibi
cinis moꝛtuoꝝ terit᷑. Uel ðꝛ a cis.qꝛ cis.i.
añ eccłiam ſolet fieri. Iñ cemiteriolum.i.
uum cemiterunr.
linara re.pe.coꝛ.inſtr̃m muſicũ eſt.et öᷣꝛa
cieo.qð eſt mouere.q̃i ciens.i.ↄmouẽs ge

ra ſono ſuo.vlł qꝛ ciet᷑.i.mouetad ſonãdũ.

Un dicit Papᷣ. Cinare ſũt acitabula que

pcuſſa in modulo ↄcitant. 4

QOincinnꝰ.m.s.ð crinis qͥ plixe dependet.
VUñ Cant.v.Cincinni mei guttis noctiũ

pleni ſut. Iñ cincinnaculꝰa.ũ.i.capillatꝰ

q magnos hʒ capilloꝝ cincinnos. Itẽ cin
9 81 panniculꝰvetus pannoſus ⁊ de/
tritus.⁊ tũc idẽ ðꝛ cincinnoſus a.ũ.i.pan/
noſus.lacinioſus.tunicoſus. Pap.vᷣo di.
Cicinni dicunt᷑ capilli depẽdẽtes Iñ cin

cinnoſus a.ũ.cui capilli criſpi dependent
vel crinit?ſicut mulier.

*

cingimur.⁊ ð a cingo.
Qlinctꝰ ti.m.S.i.lata cinctura vel ʒona. Itẽ
mobilłr cinctus a.ũ.pꝑticipium.

Uinctura re.pe.p.i.actus cingẽdi.⁊ id quo

Qinctutꝰ idẽ eſt qð cinctꝰ.vñ Oꝛatiꝰ. Fin

gere cinctutꝰ nõ exaudita cheregis.

¶ Iyne grece. latine eniti vl cingere.
Qinedus a.ũ.⁊ cynic a.ũ.in eodem ſenſu a
cynos.i.caninꝰ Dicunt᷑ et cyniti vł cynedi

molles ⁊ effeminati ⁊ imũdi.ſicut canes qͥ
pubhlice coeunt.⁊ ad vomitũ redeũt.vł di
cũt᷑ ſic ſatyrici.i.repᷣhẽſoꝛeſ.qꝛ repᷣhẽſione

ledũt ſiẽ canis moꝛſu. Juuenalł.Caſtigas

turpia cũ ſis int ſocraticoſ notiſſima foſſa
cynedos. Uñ ⁊ ꝑ excelletiã ĩmũdicie.qͥdã
phi hetici dicti ſ cynici qͥ publice ⁊ ĩ patu

lo cũ vxoꝛibo ↄcũbebãt.pᷣdicãtes publice

eſſe ↄcũbendũ cũ vxoꝛibo ĩ vicis ⁊ plateis
ad modũ canũ.qꝛ ↄiugiũ iuſtum eit.

Q inerica auis eſt cinereũ hñs coloꝛem.

Olineus a.um.pe. pð.nomen gentis.Et vt
dien Daß. Cinei oꝛti ſũt a Jetro genero
lingulatꝰ ti.m.s.q̊ddã genꝰcalciamenti.⁊

vocant᷑ cingulatia qbuidam ſoliati·

gingi
Thanh⸗
iangel
UO
Oenicus
coren/
lonofon
Genief⸗
ſnog
Cenicyln
nleicl
gits
baincit
foinhoil
nulfns
galespr
nites
ervend
N
Gſce⸗
ſumn
inſga
fini⸗
omum
oloo
Oenpne
iirn
hiofun
Goci
luenicn
Ninciciof
ciferecn
Faen
Pecſmno⸗
Wennt
hene,
mniscine

(yrnono

öaman
erffann
innamär
Uuſutzmi
kae Et⸗

lczoonter

ehuistti
inoqmn

Dinnvoni

ocephaß⸗
ſulicanin

Mſcz,
ngrn ſe

atiihnt
i omnonest
iſonii
Aitdbulgen

Mire deyate
weigumnofni
Paiicgpl
Gncinnos Büqr
ns unnoſistn
nnoſusg i iin
us Paö fod⸗
nitats. Fa
mpidepenact

aango.
ingecr tidquo

navdzora. J
bium.
Oꝛun Fi
chengs.
cingere.
mncodemſenſt:
toritr tgnt

diſione Orann

nin lui
nf n N
zinidiee.
jöebientin
ugni nu
ging
ibis colonn⸗

lurein

e
2 enn

ſanani

4

ingulüin.ga cincteti diminntions dd
⁊ cingulꝰ inuenit᷑. Bemmna le. f. p.⁊
vxingulu ſ hoĩm.cingula vo alioꝝ aĩaliuz.
VUñ. Cingula ſt boĩm. cingla ſtrigit equũ
Ovnicus a.ũ.i.caninus.a cynos.i.canis.et
coꝛ.pe. vñ Perſiꝰ. Di cynico barbã petu
lans nonaria vellat.
¶ Iynites fis.f.t. vel cynifer indecli p eodeʒ
vl ꝓ alio Bene⸗ ꝑpuaxꝝ muſcaꝝ.ſ.ꝓ ʒinʒala
cernicula. Et ðꝛ a cynos qͥd ẽ canis.et ſic
videt᷑ ꝑ c.ſcribẽdũ ĩ pꝛia ſyllaba. Sʒ młti
addũt s.⁊ dicũt ſcynifes ꝑ ſc.in pma ſylla
ba.ita cõit᷑ cribit̃ Exo.viij. YVacti ſt ſcyni

fes in hoĩb ⁊ iumet. Itẽ Pap̃. ponit ꝓp

ma lr̃a s.⁊ dicit. Scinifes culicũ genꝰ eſt
aculeis ꝑmoleſtũ. E tſciasq in pſalmo ðꝛ
ſcynifes ꝑ s.in pᷣma ⁊ vltia lr̃is. Dirxit in⸗
qͥt ⁊ venit cynomiaꝰ⁊ ſe cynifes. Et p̃ pt ſcribi

Pf. vł ph.ĩ vltia ſyllaba. In hiſtoꝛijs at dðꝛ

ꝓꝙſcynifes muſce ſunt adeo ſubtiles. vt vi
ſum niſi acute cernẽetꝭ effugiãt. ⁊ coꝛpꝰ cui
inſidẽt acerbo terũt ſtunulo.

liniflo onis. m. t. ðꝛ ille qͥ cũ follicło ignis

flã mã excitat.vel qͥ calamiſtrũ ca lefacit. ſ.
ferrum q̊ crines criſpa nt᷑. Hic vulgo cini
ferus öD.
Qlvyniphis fuui?? lybie. iuxta quez magni
abüdãt hirci. In ciniphei dicũt᷑ maioꝛes
hirci a flumie africe vbi płimi ſt ⁊ magni
liner vel cinis.hꝰcinerꝭ ĩ eodẽ ſenſu.ẽ ſcĩ/

tilla exticta ⁊ ðꝛ a candeo deſ.qꝛ ex cĩädoꝛe

vl incẽdio fit. J Ine cinereꝰa.ũ.⁊ cineꝰ a.ũ.i.
Acinereerſs. nz ſciniſculꝰ.i. nin⸗ cinis
In cinerulentꝰ.i.plenꝰ cinere.Et vt ðꝛ in
ꝛeciſmo. Bis duo noiĩa ſt qꝗᷓ q̃ ſubſtantiua
vocant. Que ĩ is.ił in er.rectũ poſuere fre
quent᷑. Ut puluer ł puluis.vomer vel vo

mis.ciner vel cinis. cucumer vlł cucumis
Olinnamolegꝰpe.coꝛ.q legit cinnamꝗ.⁊ eſt

qdam auis arabie.eo ꝙ; legat? texat nidũ
ex fructibo cinnami.

Olinnamũ vł cinnamomũ.n.s.ẽ bꝛeuis ar/
buſta. 6 mire vᷣtut ⁊ odorꝭ. cofructꝰ? dicũt

ſtacte.Et ðꝛ cinnamũ ł cinamomũ a can
na.qꝛ coꝛtex eiꝰ ĩ modũ cãnaꝝ ẽ rotũdus⁊

tenuis ⁊ tã coꝛtex q; arboꝛ ipſa ſic ðꝛ.

Ulinnꝰ.ni.m.s.i.toꝛtio oꝛis.Et cinnus c/
mixtio quarũlibet rex ꝓpoꝛtional. ⁊2 ↄpõit᷑

ocinnus ni.
¶ vynocephal⸗ li pe. coꝛ i. ges hüs caputad
modũ canini capi. Et etiã qdda genꝰ ſi⸗

miaꝝ ſic öꝛ.

Ovnogloſſa ſedã berba. cynos canis. ?

Dicta cypꝛus. S

ircuitoꝛes dicũ kqᷣ circueũt vel circũdãt

gloſſa q8 eſt ſigua de ſilitudine lingueca ca
nis ſic dicta.vł qꝛ ad moꝛſuʒ caninũ trita
cũ ſale ⁊ impoſita ſuccurrat.
lvnomia mie.i.muſca canina 2 venenoſa .
⁊ ðꝛ a cynos.i.canis.
vynos grece latine ðꝛ canis.
linoth hebꝛaice.ðꝛ latĩie lamẽetatio biere
mie. Uñ di. Hiero. in plogo Regu. Hie/
remias cũ cinoth.i.cũ lamẽtationibꝰſuis
inꝰ ni.eſt gen? arboꝛis vt dicüt lentiſcus
Qinxia xie.f.p.i.iuno.a cingo g.⁊ ðꝛ ſic.qꝛ
in eiꝰ honoꝛe ⁊ noĩe beicllem maritate cigüt .
cũ illis ſᷣſit nubenti
Qlvpariſſus ſi.f.s.q̃dã arboꝛ ꝗᷓ cupꝛeſſu us
⁊ cypᷣſſus vocat᷑ ⁊ ðꝛ a cephas qò ẽ caput
qꝛ caput eiꝰa rotũditate i cacumiĩe erigit᷑.
Vl dicta ẽ cypariſſus a q̊dã eiꝰ noĩs s puero
in illã arboꝛẽ ſᷣm poetas mutato. Jũ h̊ cy-
pariſſa ſe.noct᷑na imago.Echʒ erparilinf
ſine cypſſ us lignũ imputribile.
¶ vphꝰ.m. s.idẽ eſt q crater vel canterus.
Ovwus pi. p geminũ p.ðᷣꝛ a cepi pᷣterito a
capio.⁊ ꝓ trũco ⁊ p cumulo tre.⁊ ꝓ lapide
moꝛtuo ſuꝑpoſito.⁊ p cemiterio.⁊ p iſtro
reoꝝ pedes reſtrigunt᷑ q̃ſitenens pedes
vpꝛinũ.n.s.vnguentũ a floꝛe cypꝛo voca
tum cuiꝰodoꝛẽ ꝓpꝛie fert.
Qlvypꝛiꝰa.ũ.de cypꝛo vbi nobiles vites ſunt
affluentes. 2 2 cvpzus.
vypꝛ pꝛi.f.S.q̃dã ciuitas łinſula i in q ẽ eilla
cypꝛos interpᷣtat᷑ mixr̃a
Uñ ⁊ illa iſula dicta ẽ cypꝛꝰ qꝛ inłte⁊ va/
rie herbe ad ↄfectões faciẽdas ĩ ea repiüuf.
Iñ cypus a.ũ.⁊ cypꝛicꝰa.ũ. Itẽa cvpꝛꝰ h̊
cypꝛia pe. gen; colorꝭ. qd ibi valde abũdat
Et h̊ cypꝛis dis.i.venꝰ. qꝛ in ea colit᷑ Ea/
dem ĩſula ðꝛ ⁊ paphꝰ. Et vt di. Pꝛiſe cian⸗
in tractatu poſelſinon. Cypꝛ“ ſacit cybe?
Evncus vᷣ cypꝛiacus a.um.
Obhiragra gre.i.manuum infirmitas ſiẽ po
dagra ðᷣꝛ infirmitas pedũ.a chirꝰ qð ẽ ma
nus ðꝛ chiragra. 7 podagra ð a pos qð ẽ
pes ⁊ agros qð ẽ tractł.cũ man⸗ Vylpedes
ↄtrahunf.
Ulircinꝰni.m. 8.i.machinula ꝗᷓ apud carpe
tarios circulũ efficit.
Uircius.m.s.i.vẽtꝰ qͥ diuerſe⁊ acrir circui
tum faciẽdo volat.⁊ ðꝛ a circus ci.
Qlirculatoꝛ toꝛis.m.t ꝓpꝛieq famã poꝛtat.
q inqͥredo nõ hʒ finẽ.⁊ ponit᷑ p deceptoꝛe.
Olirculatoꝛiꝰ rij. m. 8.ðꝛ qui lectos toꝛnati
les facit.

„

9 4

patrias a nũdis ad nũdinaſ deferẽtes res

venales.qͥ alio noĩe dicũt᷑ circũmeatoꝛes.

QUirculus li.idẽ eſt qͥd circꝰ.q̃ſi dimi.⁊ ðꝛ a
circꝰ. Itẽ circul ẽ figura plana qᷓ ſubß vna
linea ↄtinet᷑ad quã ex vno pũcto qᷣd inter
ipſam eſt. oẽs qꝗᷓ recte ducunt᷑ linee eqᷓ ſibi
ſunt. Itẽ circulus armilla vel frenum.
Qircuamictꝰ.us.ui.⁊ adiectiue circũami/
cCcca. ſ.a circũamicio.⁊ dʒ ſcribi m. ⁊ nõ ꝓp
ferri qñ ẽ vna ꝑs. Si aũt ſt᷑ due ptes.tunc
m.ſcribit᷑ ⁊ pfert᷑.⁊ ita de ſiſiba dicas.
QUircũpes dis.m.t.a circũ ⁊ pes ðꝛ. Et ſũt
circũpedes obſeqòᷣa fᷣuoꝝ. vel ſerui obſeq̃n

tes vel ſcandalia fᷣm Hug.
Olircũcellio onis.m.tc.i.mòachꝰ qͥ ꝑ diuer/

ſas cellas ſꝑvagatr᷑ deuaſtãdo⁊ deuoꝛãdo

qcqͥd inuenit ibi.qͥ ⁊ circellio ðvꝛ.

Qircũcilio onis.m.t. videt᷑ dici a circum ⁊
cella. Et circũciliones ſt qdà hetici ſic di/
cti. qꝛ agreſtes ſũt.q̊s ſtocopicos vocaãt.qͥ
xpᷣm filiũ dei adoptiuũ nõꝓpꝛium aſſerũt.
QOircũciſio.t.t.ẽ in carne pᷣputij abſciſio àd
ſolis iudeis fit.⁊ ð a circũciiso.
Olircũferẽtia.f.p.ẽ extremitas cuiuſlibʒ rei
QUircũfoꝛanꝰni.m.S.ẽ ille qͥ circuit foꝝ can
ſanꝝ.cã aduocationũ.vel foꝝ rerũ venaliũ
cCcꝗ decipiẽdi ⁊ auferẽdi aliqͥd.q ⁊ luſtro ðꝛ
QUircũluuiũ uij.eſt locꝰ quẽ aqua circũluit
Qlircũſcpta.ũ.pticipiũ ĩ eadẽ ſigtione q̃ et
ſuũ vꝓ̈bũ. Itẽ circũſcbtꝰa.ij.i.cautꝰ vl calli
dus vel argutꝰ vel ſtrictus.

Qlircũſeptꝰa.ũ.i.circũdatꝰ.vndiq; cinctus
vel ſepe ambitꝰ.⁊ ðꝛ a circũ ⁊ ſepꝛt.

¶Uircus ci.m.s.i.circulan linea.⁊ ad idem
püctũ rediẽs. Uñ ⁊ h circꝰ ci.dict eſt locꝰ
rome in q̊ eqͥ currebãt in circuitu circa me
tam. i.theatrũ.Et qlibet locꝰ in q̊ͥ equi ita

currũt põt dici circus.

¶ lirene regia fuit lybie.q̃ ex ſuo noĩe ciuita
tem ↄdidit.quã cirenen noiauitt.
QUQlirenus pe.acuta.interpᷣtat᷑ heres.
Ohirocopꝰ.i.vnguẽtariꝰ qͥ vendit vl oꝑpat᷑
vnguẽtũ.⁊ ðᷣꝛ a chiros qð ẽ manꝰ ł copus

41

laboꝛ. Idẽ ⁊ mirocopꝰ.q́d ↄpõit᷑ a miron

qð eſt vnguẽtũ ⁊ copꝰ laboꝛ.

OQOhirogphꝰm. s.⁊ Hͥ cirogphũ.ẽcũ duo pa
ciſcẽtes duas ſcpturas ſub eadẽ foꝛma v/

boxꝝ int ſe ↄficiũt.⁊ mutuo ſibi tradũt.l ðꝛ
inſtrm ſeu illa lr̃a in qͥ debitoꝛoſfitet᷑ ſe eſſe

obligatuz creditoꝛi. Et ðᷣ a chiros qð eſt
manꝰ⁊ graphꝰ ł graphia.i.ſcptura. Item
ab eiſqe ⁊ ſin qð a ł ſił ↄponit᷑ ſingraphꝰ
m.s.ł ſingraphũ.n.g. ⁊ h ſingphia idecli.

Et chirographꝰ⁊ ſingraphꝰ ſepe accipiũt
indifferẽt. Differũt tñ ſᷣm ꝓpꝛietatẽ.qꝛ chi
rogphꝰðꝛ ↄſcptio manuũ.ſ.cautio que fit
ꝛia manu debitoꝛis.⁊ ↄmittit᷑ creditoꝛi.
ingraphꝰðꝛ ↄſcptio.i.duoꝝ inſil ſcptõ
Antiqͥtꝰ em̃ debitoꝛ ⁊ creditoꝛ ſimul in li/
gno ł charta ſcribebaãt.⁊ nomẽ creditoꝛis
⁊ nomẽ debitoꝛis ⁊ teſtes ⁊ ſummã pecũie
⁊ in medio h̊ nomen fingraphꝰ capitalib⸗
lris.2 3 mediũ diuidebat. Poſtea ſi credi
toꝛ plꝰ exigeret qᷓ; debitoꝛ deberet.vt ſi de

bitoꝛ denegaret depoſitũ.vterq; afferebat

ꝑteʒ quã habebat.vtrũ due ꝑtes ↄuenirẽt
⁊Tillud ꝓpꝛie ẽ ſingraphũ vel ſingraphus.

Singraphꝰ erðꝛ nota aliq̃ vel ſcptura in

re aliqᷓ ↄfirmada facta.ſic ĩ chartꝭ publiqꝭ

vbi nõ vnꝰſcribit tm̃ ſʒ płes ad ↄfirmatõʒ
irogrillus.id eſt erinacius ſpinoſus ma/

ioꝛ ericoo. —
Obiromãtia tie.f.p.diuinatio q̃ fit ĩ manu
a chiros ⁊ manꝰ⁊ mãtia diuinatio.
hironomãtia.f.p.⁊ h̊ͥ chironomãs tᷣ.idẽ
ioculatoꝛ qlibet ꝗ᷑ mãibo ſuis ludit.mouẽ
do eas cũ cultelł.⁊ ðꝛ a chiros manꝰ ⁊no/
mos qð ẽ mouẽs. In etiã h̊ chironomon

idecli.ĩ eodẽ ſenſu.⁊ h chironomon dictꝰ

eſt ioculatoꝛ ꝓpꝛio noĩe.q̃ſi ꝑ excellentiaʒ
leccacitat ⁊ ioculationis.

Qhiros grece.manꝰ latine.
Olhirotheca ce.i.manuũ tectura ł repoſito
riũ.a chiros ⁊ tego g. vł theca qð eſt repo
ſitio.ſ.ſcriniũ vel aliud vbi aliqͥd reponit᷑.

Et nota qꝙ theca pᷣt eſſe grecũ.⁊ ſic aſpirat
cũ ſuis ↄpoſitꝭ.vel pᷣt eſſe latinũ a tego gʒ.
7 ſic non aſpirat᷑. In chirothecariꝰ.m.S.qͥ
chirothecas facit ł vendit. Et chirotheca

rius a.ũ.adiectiuum.

Qlirrus plicatura capilloꝝ in anterioꝛi ꝑte

capitꝭ.⁊ ðᷣꝛ a cirrin qð eſt tondere. Jñ cir

rit? a.ũ.i.crinitꝰ.UIn.Eſt hõ cirritus qui
cirros vᷣtice poꝛtat.
Ohirurgicus pe.coꝛ.i.medicꝰmanu⁊ ferro

pᷣciſionem oꝑans.⁊ ðꝛ chiros manus et

ggo agis. In etiã chirurgicus.a.ũ. Iñ et᷑

õð chirurgia gie.ipſa manuũ eiꝰ oꝑatio.

O hirurgia etiaʒ ꝛ liber docẽs ſanarepla⸗
gas 2 vulnera. t

¶is ꝓpꝛium nomen patris Saul.

Oliſon interpᷣtat᷑ letificans eos vel duricia
Uliiſta ſte.f.p.i.ſcriniuʒ.et ðꝛ a coſta ſte.qꝛ a
coſtis.i.ex cannis vl lignis qbo texit᷑ fit.Et

fnn⸗
ſtellai
Ciſter
dicilo
ales.
Oiune
iode⸗
det
ooge
une⸗
clict
indiep
Uuben
blten
tur Ci
Ciuen
cinct
(ichr
e⸗
dog
ſuen
lſth.

ntefn
glilerr
thiino
ſola wie
herbao
Uhon
B (inmus.

(gopel

(aäi
Dheren
Ktope
Qiuic
cuong
Cinlin

cz ⸗

nnlinſun

Qiisot
uullnuni,
bitigs. E

nk,ane
10d. G
tenn

ſgen Fi⸗

Clinotn⸗

.

epincuio

ſeighi⸗

.

Pien gec,

cambctef

nimfanin
nov inflſch

orſinrli.

me gelltng
ummierie
MWayenthr

Poſenſiced

debera tſide
Nergzaffechr
legtesonenii
lingnpbie
glſcheurnnn
ichan publid
Badormati,

nsſpinoſnsrn

natioͦ firiment
diumnanio.
iwromisti
ſis uoltmoni
iwomman to
bchironomon
vnomondier
perccllennis;

mral repoſit⸗
een göeſtrehe
ialiädrepont
cco.1ſicaſprn
ltinüs tegog⸗
othecan me!
t Eichirohhen

rinannminig

tondane. J
ſ höamimocn

emnutſen

Giwsmunl

ni opono.

ocisſihultft

Sanl.

gcobs e

ahhke ei

Nlnte

SFInm ſPaõ. Ciſta eſt grandis coꝛbis. Jñ ci /

ſtella.i.pua ciſta.

U—liſterna.f.p.eſt locꝰ?aquã colliges. Poõt er

dici locꝰ ꝓfũdus vbi colligũt᷑ aque pluui
ales.⁊ ðꝛ ciſterna q̃ſi inferiꝰ ſtricta.

Ulitatio eſt ĩ ius vocatio vł inuitatio.vt cũ

q̃s de aliq̃ ↄquerit᷑.⁊ q̃rimonia ſua coꝛam
iudice depoſita. iudex emiſſo citatiõis edi
cto ad eiꝰ inſtãtiã vocat łinuitat illũ ad ſe
in quẽ agere deſiderat qͥ ↄqqueſtꝰ ẽ. Si vᷣo

in edicto iudex adijciat haãc clauſulã. Si
in die pᷣſcripto nõ venerꝭ q̃ſi vétumaxodẽ/
naber vł reputaberꝭ.tũc edictũ olim dice
bat᷑ ꝑemproꝛiũ. Hodie aũt ſufficit ꝙ dica

tur. Citamus talem pemptoꝛie.

¶ Uitatꝰa.ũ.i.velox.a cito as.⁊ ↄꝑat᷑. Etiam
citat idẽ eſt qdð ad iudiciũ vocatꝰ
Ulithara doꝛica ligua ðꝛ pectꝰ. In h̊ citha
rg9 re.dicta ſic.qꝛ ĩ initio credit᷑ fuiſſe ſilis
hũano pectoꝛi.vt ſic̃ bectoꝛe. ita ex ipſa
catꝰvel melodie edũt᷑. Sʒ paulatiʒ poſtea

fuerũt plłes eiꝰ ſpẽs. In cithariſta ſte.qͥ cũ

cithara canit.Et citharedus pe.p.idem.

Grpe riſtes c. m.t. grecũ.⁊ eſt qdaʒ mons.
Nitherꝰri. m. S. q da mõs ẽ. In citherea ree
.i.venꝰ q̃ in illo mõte colit᷑.vł qꝛ iuxta illũ
mõtẽ fuit nata ð ſpʒuma marꝭ. Iñ cithereꝰ

g.ũ.i.venereꝰ.vel a mõte illo exñs.

lithiſus genꝰẽ arborꝭ piguisa cithiſo in/
ſula vbi abũdat. Itẽ cithiſus gen fruticꝭ

herba odoꝛifera.⁊ coꝛ.pe.vñ Cheodolus

Ueſp oues cithiſo capꝛas ðᷣpellit ab hũo.

QUitimus.i.primus.
¶litropedes.vide infra ſitropedes.

Olitꝰa.ũ.i.velox.agil.vinax.⁊ ðꝛ a cio cꝭͥ.vñ
Therentiꝰ. Citꝰpuer nat eſt e Panphilo

Etoponit᷑ cum ꝑ. vt ꝑcitus.i.valde citus

¶ iuicꝰa.ũ.pe.coꝛ.⁊ h ⁊ h̊ ciuilis.⁊ h̊ le.i.ad

ciuem ptinens vel res ciauuus.

liuilitas tatꝭ.f.t.mãſio ciuiũ ł puilegio ci

uiuz vti poſſe ł gaudere.vñ Acx᷑ xxij. Ego

młta ſumma ciuilitatẽ hanc ↄſecutꝰ ſum.

¶iiuis.9.t.ðꝛ ꝗ coeo.eo ꝙ ciues coeãt⁊ inſi
mul viuãt.ł ð a cio cis.qꝛ citãt᷑ ad ſił ha/
bitãdũ. Et inde ꝑ ↄpoſitõeʒ ↄciuis.Et di

cunt᷑ ↄciues q hitant in eadẽ ciuitate.Vñ
q́dã. Nõ bonꝰẽ ciuis qͥ pfert ciuibp hoſteʒ
Pap̃.di.Ciueſ vocati.qꝛ ĩ vnũ cetũ coeãt
ſocietatꝭ vinculo adunati ad cuſtodiendã

legem. In cinitacula.i.pua ciuitas.
Q iuitas tadꝭ.f.t.eſt hoĩm młtitudo.ſocieta
tis vinculo adunata.ab eodẽ iure viuẽdi.
Et ciuitas nõ ſaxa.ſʒ habitatoꝛes vocant᷑

¶ laredo dinis.:.t.i.clari

ante 4½

Olades · dis.f.t. vꝛ fames fit exr ſterilitate

frugũ.ex quoꝝ carentia ſeqtames. ⁊ ðꝛ a

cladeo es.eo ꝙ tũc res inequalr ↄtigat.vlł
a gladius.q̃ſi glades. Pꝛopꝛie em̃ clades
ðꝛ eſſe peſtilentia.ã fit ꝑ gladiũ ſiue ꝑ int/
fectioneʒ factam a gladio fᷣm Hug. Pap̃.

vo dicit. Clades dicta ꝙ currendo facta

ledat vel claʒ data.clades moꝛbo tabes ca
lamitas periculum. Et differunt clades.
ſtrages ⁊ moꝛbo. Unde.De fructu ſterili
poteſt clades bñ dici. Dicitac ſtrages oc/
ciſio facta ꝑ hoſtes. Que veit ex paſtu coꝛ
ruptio ſit tibi peſtis. In cladecula.i.pua
Qlamdeſtinus a.ũ.i.occult⸗ ⁊ latens.
¶lãdeſtinũ ↄiugium eſt deſpecta ꝓſonarũ

p̃̃ſentia. vel iuris ſolẽnitate vł denũciatio

ne nõ pᷣmiſſa ſine ſacerdotꝭ bñdictione oc

cultũ matrimoniũ.

Qllãdeſtina electio ðꝛ q̃ in cameris ꝑ occul

ta ↄuẽticula fit.vel illa quã canonici inter

ſe ſecretam tenent. n kihrct
¶ Phlamis dis.:.t.i. palliũ qð ex vna pte in/

duit᷑ neq; ↄſuit᷑.ſʒ fibula infrenat᷑. Et chla
mis eſt veſtis militum.purpura regũ.ſto-
la ſacerdotum.toga aduocatoꝝ.birrhus

vt. C. de veſti.alo.⁊ aura.li.xj.

ruſticoꝝ vel cuſtodũ.cuculla monachoꝝ.

Qlamoꝛ morꝭ.a clamo as.ðꝛ.⁊ ẽ clamoꝛ rõ

nabiliũ. clangoꝛ vᷣo irrationabilün
Qlanculus.a.ũ.i.occultus.dubius.

Q¶ Nlangoꝛ oꝛis.i.ſonꝰ.⁊ eſt irrationabilium

vt anſerum.tubaꝝ.alarum.ſed clamoꝛ rõ/
nabilium. Unde.Clamoꝛem faciunt tibi
res rõne fruentes. Clangoꝛem faciũt tibi
res röne carentcte..
tas. 2 a clarus.
Iñ h̊ claritudo in eodẽ ſenſu.Et vt dicit
Pap̃ᷣ. Claritas eſt ſplendoꝛis.claritudo
nobilitatis. MUẽÿb
larigatio.onis.i.clara actio.ſ.q̃ exponit᷑

clara ⁊ aꝑta voce. Et pᷣt eſſe vᷣbalea clari/

go as.i.clarigationeʒ facere.i.cauſas belli
exponere.Etẽ ſumptũ a romana ↄſuetu /
dine. Cũ em romani hoſtib bellũ indice
re volebãt.pꝛ patratꝰad fines hoſtiũ ꝓfici
ſcebat᷑.⁊ clara voce eis exponebat.qbo de
cauſis bellũ indiceret.Que cauſaꝝ expoſi
tio clarigatio dicebat᷑.qꝛ clara voce fiebat
Erpoſitis aũt cauſis.haſta emiſſ i fines.
indicebat pugne pncipium.
55.

Olaririj i. ſol. ⁊ za clarus ri.vł ð a cſaara ⁊ ↄponit᷑ clauis ⁊ gero.Põt etiã ↄponia a
inſula in qua colilt (laua? gero r.⁊ tic idẽ eſt qd clauã geres . loe
larꝰa.iũ.i:ſplẽdidꝰ.pſpicax.illumĩoſus. et ¶ Ulauis uis.fit.faciẽs actm ſingularẽiem. (e
8 a celũ. eo ꝙ ſplẽdeat. Et ↄponitcũ pᷣ.vt vel ĩ im. ⁊ abltm in e.vł in i.⁊ actm̃ pteni· ſoran
pclarꝰ. ? cũ q;. vt q;clarus.ambo ꝓ valde es łin is.eſt inſtrjm aꝑiendi ⁊ ſerãdi ſeras. viet
clarus. ? pdu.cla. UIñ qͥ da. Quid tibino/ ⁊ ðꝛa claudo is.qꝛ claudit Iñ clquicla. . cſtui
bilitas qͥd vᷣtus clara parenti. p. i.pua clauis. Iñ et᷑ clauiculariꝰ.m.S.qͥ pean
OQlaſſariꝰrij.m.s.i.tubicen.⁊ ꝓpꝛie militum poꝛtat claues.⁊ h clauicularia rie eode, na
laſſicarius.i.pꝛoꝛeta qͥ nautis imperat. ſenſu. Itẽ clauis ꝓut ſumit᷑i theologia.eſt n
laſſitũ.n.s.i.coꝛnu vel tuba lł alið inſtrm ptãs ſoluẽdi ⁊ ligãdi.q ecckiaſticꝰiudex di cifuri
cã ↄuocãdi factũ.⁊ ðꝛ a calo as.qdð eſt vo/ gnos fcipꝑeꝛ idignoſ excludere dʒ a regno merü
care. Elaſſitũ et ð ſignũ bellicũ ł ſonꝰtu/ Olauſtꝝ.n.s.ðꝛ inhabitatio religioſoꝝ.vel coyſe
be. kalteriꝰ inſtri bellici. Pꝛopꝛie tñ claſſi domincludẽs monachos⁊ moniales ſub noo
tũ eſt ↄcentꝰ⁊ ↄcoꝛdia oĩm inſtroꝝ inſiłſo certa regła vinẽteſ.⁊ ðꝛ a caudlo. clau muit
nantiũ. ſiue ſint tube ⁊ coꝛnua ĩ bello.ſiue ſtrellũ.i.ꝑuũ clauſtꝝ.⁊ h ⁊ clauſtrẽf.⁊ E
ſint campane ſiue etiã hoiles. ſe.⁊ h ⁊ h clauſtral.⁊ B le.ĩ eodẽ ſenſu.i.res liche
Ollaſſis.ſ.t.ðᷣꝛ młtitudo nauiũ.D⁊ tñ ⁊ claſ clauſtri ł ꝑtinẽs ad clauſtꝝ.⁊ pt eſſe ſubſtaã Plicig
ſis vna nauis.⁊ ðꝛ a calõ qd ẽ lignũ.qꝛ de tiuũ.⁊ ̊ ⁊ B clauſtralis ł clauſtrẽſis.i.mo de
ligno fit. Elaſſis et ð coꝛnu ꝑ dd vocan nachꝰ Hmõacha ſtas ĩ clauſtro lĩ cenobio ſdi
hoĩes.⁊ qꝛ alia hẽbãt ſiũ bellica romãi mi Itẽ clauſtꝝ et idẽ eſt qð clauſura vel ſera. Oe
lites q; pediteſ.iõ milites dicũt᷑ qñq; cla/ Olauſt ula. f. p.pe.coꝛ.eſt diſtinctio ↄſtructi ce
ſes.qnʒ et᷑ tã milites q; plebei dicũt᷑ claſſeſ onis.⁊ ð a claudo. Et vt Papᷣ.dicit. uii
Cũ eĩ Romulꝰrẽ publicã iſtituiſſʒ roma / Qlauſula eſt in oꝛone bꝛeuis ſnia. dic⸗
nos ĩ duas ꝑtes diuiſit.ſ.ĩ nobiles ⁊ ignoa llauꝰ.m.s.ðꝛ ferꝰ acutũ q̊ lignũ ligno ad mn
biles. ⁊ vtrãq; ptẽ claſſẽ appellauit a qbpuſ‚/ heret. lferrũ ferro.ł ferrũ ligno.et ðꝛ a ca ath
dã claſſit.qꝛ tã iſti qᷓ illi ſuũ claſſitũ.i.ſuũ libs.q̃ſi calibo.i.ferreꝰ. fit de ferro. Iteʒ Muni
ſignũ hẽbãt. ſz illi. ſ. nobiles dicebãt᷑ hma clauꝰðꝛ veſtꝭ purpurea q vtebãt ſenatoꝛeſ loxhi
claſſis. igbiles ſcdᷣa claſſis. Vñ. Nauẽ dic qꝛ q buſdã clauis aureis ł dealia materia thrd
claſſis eqͥtũ ſit ĩ oꝛdie claſſis. Haues colle erat oꝛnata ⁊ variata.Et in tali veſte ſepe Vl
Qllatrꝰ.m.s.i.repagu ctas dic claſſẽ ſigre denotat᷑ dignitas. Clauꝰet᷑ ðꝛ gubnaculũ (lenas
lũ q̊d oppõit᷑ oſtio.łipᷣm oſtiũ pᷣcipue hoꝛè/ nauis.ſ.temo ł manica enons Pꝛoner⸗ gldert
toꝝ. vieaꝝ⁊ viridarioꝝ.ł trücꝰ.vñ Oꝛatiꝰ xxiij.Quaſi ſopitꝰgubnatoꝛ amiſſo clauo. (leronor
Obiectos valeat confringere clatros.m Dꝛ etiã repagulũ.vñ ðꝛ clauꝰtabernaculi ceronor
Pap̃. Clatri ligna volubilia ĩ cqueis vali lemes tj.o.c.i.miſericoꝛs.nobil.pi/ ⁊ ſan Crsg
diſſimi fuſtes.qbo oſtia obſerant᷑ vallo. ctꝰ.⁊ ðꝛ a cluo is.i.defẽdo.qꝛ cluit.i.defen enen
Qlaua ue.f.p.ẽ baculꝰhñs maſſã ferri ĩ fine dit ⁊ ptegit⁊ tuet᷑.ſic ſolʒ pꝛonꝰclientẽ In diurd
7 etaliqñ ĩ pncipio q̃ vulgarit᷑ ðꝛ maſſa.et clemẽtia.⁊ differt a miſcdia. Uñ Juſte dã ſedf
Sð a clauꝰ ui.qꝛ ẽ clauis ferreis religata.qᷓ nato mit:i ſit coꝛdia vᷣe. Iniuſteqʒ rei cle⸗- clerns:
⁊ cateia ðꝛ.et dꝛñt claua.clauꝰ⁊ clauis.vnñn mẽtia e eẽ. In pꝛio vᷣſu ↄmittit᷑ hemeſis Olban
Claua ferit.clauis aperitclauꝰ duo iſigit qꝛ illa dictio miſcdia diuidit᷑⁊ ſit intpõit᷑. gcluß
Ingue te clauo.rege clauo.ꝑcute claua. Qleopatra.f.p.regia⁊ ſoꝛoꝛ Ptolomei reg⸗ Alinn
llauat?a. i. 1. clauis ↄfitꝰ. 'clauo veſte vel Alexandrie.? coꝛ.pe. Uñ Auroꝛa. Nubit „
inſtr̃o oꝛnatꝰ? pᷣꝑatꝰ.⁊ ðꝛ a clauꝰ. Itẽ cla/ alexandro cleopatra regia rideant. zaaſtoce
uatꝰ. m. S.ẽ q̃ddã gen? calciamti pedũ.⁊ di ¶lleophas fr̃ fuit Joſeph ſpõſi vᷣgis marie fen⸗
cũtclauati ai clauilati.qꝛ minuꝶ clauiſ.i. ⁊ mari ſcẽanne.Uñ.Anna mr̃ vᷣgis ma cad,
accutis ſolea calig vincaeat.. rie habuit tres viros ſucceſſiue.⁊ de q̊libʒ gichee
¶llaudicariꝰa. ũ. cito claudicat. vł ſepe. et eoꝝ tm̃ vnã filiã noĩe mariã.vñ.Anna ſo/ cN
ðza claudico aſ. Inuenit᷑ et hͥ claudicaria let dici tres ↄcepiſſe marias. Has genne/ ſi
rie.f.p.i.nauis oneraria vel ſonoꝛa. re viri ioachim cleophas ſalomeq;. Has ſanne
Olaudus a.ũ.q ineqlit᷑ incedit. Iñ claudu dDuxere viri ioſeph alpheꝰ ʒebedeꝰ.Pꝛima hisſen
lus a.ũ.d imi.ꝗ claundus. ppgrit xpᷣm.iacobũ ſcdᷣa minoꝛẽ.Et ioſeph e en⸗
Olauiger a.ũ.pe.coꝛ.qͥ claues gerit. Inne iuſtum peꝑit cũ ſimone iudã.Tertia ma ,/ D
nit᷑ et᷑ ſubſtãtiue declinatũ.ĩ qͥlibʒ genere. ioꝛem iacobum volucremq; Jobannem mind
●

Aen AQAQ Qleos.i.gloꝛia. Jñ inclvtus.i gloꝛioſus diſcipuli qſi coletes mgfm. pꝛi⸗ coletes
wlete⸗ Aleps pis..t.vel cleptes tꝭ.i.fur. Dicebank. vel cliens dꝛ illec cam gouoca/
nnn lepſedra dre.fp. pe coꝛ.i.docill⸗ qͥ obdit tus tuet ꝛ defendit. Jñ clientulꝰ ĩeodem
na l foꝛamen dolij.qꝛ ꝑ illũ qs furat᷑ liquoꝛẽ.? ſenſu.vel ꝑuus cliens vel ſeruien.
itier vigetr eſſe ↄpoſitũ a clepo pis.⁊ hydoꝛ qðᷣ Alientela.f.p.i.ſeruitiũ vel mltitudo fuoꝛꝝ
n 1i eſt aq̃ ſiue liquoꝛ Uñn qͥdã dicũt clepſidra et ðꝛa colo is. Uñ ſm Pap.Clietela o fl⸗
nn me pe. coꝛ.q̃ſi clepes hydoꝛ. ſʒ pot videt᷑ ety/ cium domeſticũ. ? pdu.te.
int icode mol. qᷓ; 3poſinio gieckepſpalr⸗ ðꝛ qddam Qlima G. n.t. tanta poꝛtio terre m quj
magucf inſtrm qo ĩmittit᷑ in doliũ ꝑ foꝛamẽ ſuꝑiꝰ mutat᷑ meridies.⁊ ðꝛ cleo cles.p inclinani .
kcincad cã furãdi vinũ. Itẽ clepſydra ðꝛ illð ĩſtruEt ſm h̊ in aſtrologia aſſignant ſepteʒ cli
redzaregto mætũ ꝑ qð hoꝛe colligut᷑ſ.hoꝛrologiũ Iñ mata in nr̃a habitabili regione ᷣm qͥſda.
gioſor clepſydrarij dicũt᷑ illi qͥ ꝑ illud inſttm ho/ fem alios octo. Iteʒ clima ðʒ plaga vel ꝑ
ſonuglesſih ras colligũt. Clepſydre et᷑ dicũt᷑ vaſa ꝑfo mõi ſiue celi.ſic ↄſueuit dici. Quattuoꝛ ſt
Go. Jchn rata qᷓ hebãt phᷣi ad dimetiẽdã qᷓntitatem. climata mũdi.i.ꝑtes.ſ.oꝛientał.occidetal.
lanſtreßth vñ Martiabl in ſua aſtrologia. Donſtra ſeptẽtrionał ⁊ auſtralis. Itẽ clima grecae
eſenſt ires tiũ eſt oĩa ſigna paria ſpacia ↄtineri multi ð latie gradatio. In climateriñ rij. Etſt᷑
örcheſubſti plici appoſitione clepydran. (lidmareria ꝗᷓ gradatim diſcurrüt h incerte
uhiſsimo. ¶ lleptus a.ũ.i.furatꝰ paſſiue.qð ⁊ ꝓ gulo/ rei diuinatões vel incerta pfugig.
Niaravſen Ulericꝰci.m.s.ðᷣꝛ a clerꝰ łcleros.Et dicũt yno vᷣbo in vᷣ̈bis fit gradatio.vt Mars vi
tnctio Nnon clerici generałr om̃s qͥ in eccłia xpᷣi deſer det hãc viſamq; cupit.potitq; cupita. k
aß dien uiũt. du tñ oꝛdineʒ habeãt.⁊ ab illo tꝑe ſi yt Pap̃.di. limax gdatio cuʒ a q̊ ſupioꝛ
gt dicti ſt er ů Matchias ſoꝛte elect eſt. qu?⸗ ſenſus terminat᷑ inferioꝛ incipit.vtẽ ilud
Gü lignotl vmum ab aplis legimꝰoꝛdinatũ. In cleri Ex innocẽtia naſcit᷑ dignitas.ex dignita⸗
oectörn4 catꝰ us.ui.⁊ B ⁊ h clericał.⁊ H le.i.ad clerũ te honoꝛ.ex honoꝛe imzuum.
ſno ꝑtinés. ? h clericalitas acꝭei.dignitas cleri Uline grece. larine ðꝛ lectꝰ?. ⁊ vtit᷑ in latinũi.
bitſenarcl coꝝ.m Hug. Paßp. di. Qlericus dictus 282 clin⸗ ni.i.lectus.a quo clino. l
lirmoteni eſt.qꝛ de ſoꝛte dni eſt. vel qꝛ dñs ſoꝛs eſt et linicus ci.m. s.pe.coꝛ.qͥ ð lecto nõ deſca
lirekeſche psclericox7xs. Alk ꝛcibue paralifielug.
aubnacnl QAllerica ðꝛ coꝛona clericoꝝ raſa.vt no. Jo. Olypeus pei.i.ſcutũ. Sʒ ſcutũ eſt milituʒ
s deoner gn. de vi. ⁊ hone. cle. c. clerii. (lype vo peditũ.et ð a cluo.i.defendo qſi
e drd Ulleronomꝰ.m.s.i.heres.a cleros ðꝛ. Inð clupeus.qꝛ defendit nos ab ictibi.vł a ctde
mmcoce . cleronomia.i.hereditas. po pis. q̈ eſt furari. qſi clepeꝰ. qꝛ furatur
Adefchel leros grece latine ſoꝛs vel hereditas. coꝛpꝑa nra ictibo. Itẽ clypeu.n.s.i.pictura
obie Olerus ri.m.s.i.młtitudo clericoꝝ qi here vel imago ł figura rotũda vbi tm caputi/
. auitden D ditariꝰ vł ſoꝛtitus.eo ꝙ ſit ſoꝛtitꝰ deo.i.de pingit᷑.ł ðꝛ ſic.locꝰ vbi imagies reponunt᷑
nclani ſoꝛte dñi. vel qꝛ ꝑtem dñihʒ. vl m qſdam In clypeolus li.dimi. Iñ clypeola le. po.
1len clerus ðᷣꝛ a clarus.eo ꝙ ſit claarus. coꝛ.i.qnułꝰ.eo ꝙ ſit rotũdus inſtar clypei.
iſtecz tie⸗ Oliban.m.s.pe.coꝛ.i.furnꝰvł foꝛnax.et ðdꝛ xvel ẽ monile rotundũ ad modũ clypei. Iñ
münkthener. a cliuꝰ q̃ſi cliuanꝰ.qꝛ in erectiõe ẽ collectꝰ clyvypeatus a.ũ.i.clypeo ꝓtectus vl armatꝰ
lietſrinhit Cliuꝰem̃ aſcẽſus ðꝛ. Itẽ ⁊ alio noĩe ðꝛ ci Un.Quam maniboclypeos⁊ acute cuſpi
rpewlonci unacius cij.ſiłr a cliuo. Iñ clibanarius rij dis haſtm.e
Zononi Hul q̃ᷓ cuſtodit clibanũ vel facit.⁊ h clibanaria llyſtere rꝭ.n.t.⁊ G̊ clyſteriũ ĩuenit᷑.ſ.inſtrfnm
SNdc rie.vxoꝛ clibanarij.vel q̃ facit vel cuſtodit medicoꝝ.quo ſtercꝰ infirmi in vetre ꝑdu/
Hdiigisnan clibanũ.⁊ adiectiue clibanarius a.ũ. Inð ratũ faciũt exire.ſic dictũ qſi clepẽs ſtercꝰ
unt vCislnn etiã clibaniciꝰ.m.S.i.panis in teſtavł i fur vel ðꝛ ſic qſi colus ſtercor.vel qſi colatio
ſuetdeclij no coctus. Uñ. Eſt furnclibanus aſcen/ ſtercoꝛis. qꝛ ꝑ ipᷣm colat᷑ ſtercꝰectrinſecus
iri Annn ſus cliuus bhaber. ⁊ coꝛ.pe.clyſtere. Cñ Macer de puluere
8 se QU Uliens.9.t. ð ſeruiẽs H famuł qͥcũq; vł no anbeti. Appoſitis digit aut intclyſtere fu
iomec bilis ſeruꝰ.⁊ ðꝛ qſi colẽs.a colẽdis patrib ſo. Inuenit᷑ eti clvſter in nltã.
chece henn vyel a cluo.eo ꝙ cluat ⁊ defendat dvñm ſuũ Ollyto onis.m.t.i.filius regꝭ vel impatoꝛis
i Eli äEm Hug. Pap̃.vo di. Cliens a colẽdo pa vel q multa reſpledet nobilitate.a eluo is.
ViZmmumn rronüũ dict i amic domeſtic?. Itẽ cliẽtes ꝓſpleneo.

T

Olet'a.ii gloꝛioſus nobil ſz no eſt in vn Paß. ponit quoceyt in q zetiã inc. EUñ ilei
llyt; a. i. i. gloꝛioſus nobi. oeinvn vofs infermit ã in c. Uñ idis
et ðꝛ a cleos qõ eſt gla. Et ↄponit᷑ cũ in.vxt in n dinfem pal? —&1 incine⸗
inclyte.i. valde gloꝛioſus ⁊ nobilis. oĩa flumĩa ignea.a coccytos.i.luctu vł ge Allubie.
¶Uliuꝰ.m. s.i.collis ſᷣm qð ↄſiderat᷑ ĩ deſc⸗ mitu ⁊ ſigt qͥcqͥd hoĩes ĩ luctũ lachꝛymaſ⸗ Ntuit
ſu. ſ. aſcẽſus ! potiꝰ deſcẽſus mõt łflexuo⸗ q; ↄpellit. Un. Hõ niſi lamẽta tua dãt coc iip
ſitas. In cliuoſus a.ũ.i.mõticłoſus vl fle cyte fluenta.Quidã tñ ſcribũt ꝑ vnũ c.cm̃ npelen
Kuoſuſ. Ite giuis ↄponit᷑ h̊ ⁊ ̊ accliuis.⁊ loccytea.ũ.ðꝛ a coccytꝰ. vñ Tlirgilĩ. vij reutein
. H ue. accliu a.ũ.decliuꝰ pcliuꝰ.⁊ qdlibʒ enei. Hic ſubitam rabiem coccytea virgo dellin
iſtoꝝopat᷑ ſᷣm hug. Pap̃. vo di. Cliu aſcẽ abijcit ꝛc. nens
ſus mos ñ altꝰ. In cliuoſus a.ũ.i.iclinatꝰ ¶loccꝰci. m.s.ẽ gen? tĩcture edtii inere e
. us a.iũ.i.ĩclinat Uoccꝰci.m.s.ẽ genꝰ tĩcture.ſ.mediũ int᷑ ru ſouſuue⸗
Oonca Fr.: qlibʒ foſſa ad quã ſoꝛdes de beũ⁊ croceũ.occũ dicũt greci nos rube Gnntb
ne ꝛa colo as.eo ꝙ ibi colant q emit um ſeu vᷣmiculatũ dicimꝰ.Eſt eĩ vᷣmiculꝰ fwn
tũt᷑.ł ðꝛ a cleo cles.q̃d ẽ abſcõdereł ſoʒꝛbe/ ex ſilueſtribo frödibo. Jñ coccine a. um. 2 genütl
re. eo ꝙ ſtercoꝛa ⁊ imũda abſoꝛbeat vl ab / coccinꝰ.a.ũ.i. illo coloꝛe cict? i.rubeꝰ. In gooee
ſcõdat.vl ſᷣm Papᷣ. Cloace dicte ſũt.qꝛ ꝑ uenit eth̊D coccinũ Eſa.D. Sifuerĩt pecca ſebadle
eas colaãt᷑ aqᷣ.vt tiẽs pluuie iundatio exti ta vꝛa vt coccinũ. vbi dicit glo. idẽ eſt coc Coctell
terit p eas aqᷓ extra ciuitare emittat᷑. Inde cus coccinũ? vmiculꝰ. Pap̃. di. Cocci dichil
cloacariꝰrij.q cloacã facit vel purgat.et H netũ.i.ſanguineũ.a cocco ðꝛ Wn
cloacaria rie.ĩ eodẽ ſenſu. Etcl 19, 1 EHc en nor
Bne inet ag enſu. Etcloacariꝰ. a. Uochlea ð circũſflex aſcẽſus ĩ muro ltur ſon
ꝑtinet ad cloacã.vel res cloce. r.? ð8 a cõcha q̃i cõchula. Itẽ cochlee di voc
Ilotho vna de trib pard q fingunt regere cũt alte ? rotũde turres.ſ.a cyclo.q̃ ciclee (le
vitã hoĩs. vñ. Clotho colũ baiulat.lache qꝛ ꝑ circulũ ↄſcẽdũt ad oꝛbẽ VUñ ſᷣm Pa
ſis trahit. atropos occat. Pꝛi teſſe. ſa. E ear aa o⸗le Cn m Oa tiſe
ſecũda regit.tertia finit Pꝛuna dat elle. d oenlea de neiullian. ceſul. vñ. Hic Coe
Oluniculũ li.n.s.pe.coꝛ.i.ſj ata. ſplẽdona. oCe mrr ſealam teſtamq; limacis. Coein
luniculũ li. n. S. pe. coꝛ. i. ſpata. lpledong. Ulochlear.n.t.vlł cochleare hꝰcochlearꝭ ðꝛ nß.
2 ðꝛ a clunis eo ꝙ reſplẽdeat a clune. b ðꝛ inſtrm qͥ cibi liqᷣdi ſolẽt mãducari.a ↄcaui arir
auo is. eo ' deſendat. Eluniculuʒ et ð tate. vl ab vſu pus cochleariũ dictũ. Co⸗ l
Porame a8 fiti camiſije mlien circa ingui clear erdꝛ qda meſura. ·dimidia pe dra/
na. bgeneralr qð fit ĩ panis eaꝝ circa latꝰ. chme appẽdes ſiliqs nouẽ q triplicatum i
lunis.incerti ge.i.nates.⁊ ðꝛ a culꝰ.eo q; ↄculam facit. Un.Eſt cochlear ꝓpꝛie quo ooan
ſit circa culũ. vl potiꝰ a duo is ꝓ defendo pultes ponis in oꝛe. Apequo Cnnt
qꝛ illa maſſa carnis defendit olſa ſedent. Qochlenrbrij.m. s. eſt lapis marinꝰ cochle
(X Inte R Gbenltog. e⸗ ſ acer amerun⸗ —
„ — °.– Voctilis. 9.t. 2 B le. pe. coꝛ. qdᷣ coctũ Dohpnac,n
Qoactio eſtdupler abſoluta ⁊ aditionalis ptũ ad ann. e ſni
Coactio abſoluta ecui reſiſti nõ pᷣt cũ Uoctꝰa.ũ a coq̊ is.ðꝛ. ꝙ ãt coctũ qãi coactũ nbin
violent trahit᷑ ad aliqͥd faciẽdũ.q caſu qdis ab igne? aq̃ ꝛ etymo.ẽ nõ ↄpoſt itio. 1 ↄpo rzgun
omno excuſat.l.di. pᷣſoyter.j. q. j. oſtat. Co/ nit᷑ ſemicoctꝰa.ũ.i p dimidia ꝑte coct· add⸗
actio ↄditionat eſt q̃ metũ cruciatꝰłaliqd Oloculs vaſa oĩa coquẽdi cã parata. (ecl
graue miat.q ſiexcuſata tãto.nõ tña toto odexidẽ eſt ꝙ caudex.qð ẽtrũcꝰ.⁊ muta bienin
c. ſacris. ð his qᷓ vi.me. ve.cau. fi. in gl. ̈bi ta a. in o. ðꝛ caudex Itẽ p traſſatõʒ a codex Eni
agttenuet łm Boff. in ſum. eo.tti. vł candex ðꝛ h codex lib qͥdã inqᷓ ↄtinent᷑ neſkegt
Ooactoꝛ oꝛis.qͥ cogit. Coactoꝛ etiã ðꝛ agi/ diuerſi libꝛi partiales.ſicut ĩ codice trũco itocon
tatoꝛ aſelli m/ Paßß˖ßbꝑB. ↄtinẽt᷑ diuerſi rami. Et appellatio iſta mõ nciͤtcrde
= tricj.kt. d: mir que cogit. ampliata ẽ. vt etiã alibet liber dicat cdex uuecygnus
oacta.ũ.i.Oſtrictꝰ⁊ in vnũ collectꝰ. Dꝛñt tñ codex ⁊ liber.qꝛ codexẽ ꝓpꝛie mul henag
Seagneninclinag ſik ſtrictꝰ. toꝛum libꝛoꝝ. ſed liber eſt vn voluminis Male
. da rmn.. d.illud qð ponit᷑ in lacteyt Itẽ codex pꝛie eſt liber q ↄtinet diuerſa pᷣ nii
Qoar. voxranaxꝝ. ð Zeptaunnatorun. Atantokemg nſel. aatu
Goccytti. Anui int. “”ðM ani erant tres codices.ſ. BGBꝛegoꝛianus. Cenlterſa
õ nab interpᷣtat luctꝰ Hermogenianꝰ⁊ Cheodoſian.c mlte cõ Menginm
. nlegfu R uc⸗ Conplieat. vñ Job. ſtitutõeſ extra illos ðua gaãteſ. ptea duo pe neſpſeli
. Dulc 18 areis coccyti. Et nota ꝙ ne milia libꝛoꝝ? trecieſ cẽtena milia vᷣſuũ lkrn

täͤ nen
Pline
lucnſe.

ilchn
Atuadin
to wnücch
Uirgkin
ſten ving⸗

Nedüüintrn
Fecinoonde
tei miab
nnun
inbe I
ifneritpecos
loide etcor
di. Co

nsimurolar

icochlan

10clojace
zbe. Uifn’
Ccau vi. de
mq; limacs
Mochleani
cariaocan
dici Co⸗
nidia gsdea/
ztmoplcarum

len prieqno⸗

mari coch

gſpern.
ococüͤckt⸗

coctiiconc
,poſinod
giagteco
ipannn
trig mn
niinßznlu
zdini Mn
niavlenc⸗
elnd ſtamo
rniatendt
erine
mbvolumn
–
rteng
Prgning

Ne,Ne
S

unif

Tidæs igit᷑ Juſtinianꝰ legũ tantaꝝ multi

tudinẽ.voluit circa h̊ adhibere remediuʒ
ſalubꝛe.hmo direxit aim ſuuʒ ad imꝑales
ↄſtitutiões.⁊ ð iſtis triba codicib extraua
gãtibo fecit fieri vnũ codiceʒ.quẽ ſuo noĩe
appellanit codicẽ Juſtiniani. Deinde di/
rexit aim ad imenſa veterꝭ iurꝭ volumĩa.⁊
de illis duob pene milibo libꝛoꝝ ⁊ treties
centenis milibo vᷣſuũ fecit fieri libꝛũ dige/
ſtoꝝ ſiug pandectaꝝ.quẽ diuiſit in qnqua
ginta libꝛos partiales ⁊ ĩ tres ĩitegrales.ſ.
ff. vetꝰ.infoꝛtiatũ.⁊.ff.nouũ. Poſtea piu/
uenibo ⁊ legũ tyronibo fecit libꝝ.inſti.ſ.me
diocrẽ erudinionẽ ꝑ quẽ qſi ꝑ pontẽ iune/
nes ad legũ ſubeilioꝛa ⁊ altioꝛa ꝑuenirent
Qodicilłꝰ li.dimi.i.pu? coderx. Codicillꝰ er
dicebat᷑ illa carta ĩ q ſcpᷣtũ erat teſtm̃ alicꝰ
moꝛtui extra ciuitatẽ vel in ꝑegrinatiõe qᷓ
oſtea mittebat᷑ad romanos..Ul codicil
lus eſt ꝑuꝰcodex vel ſchtura.nlła indigẽs
* ſolẽnitate.ſed ſolũmodo teſta toꝛis volun
tatem ſignificãs ⁊ loco teſtamenti habet᷑.
Baeiannth li.i.puus codex.
Ooepus pi.i.vicarius epᷣi.a con ⁊ epᷣus.vł
Fm Pap. Coepᷣus ↄiunctus ⁊ vicinꝰ epᷣs
Ooeſus a.um.i.coꝛroſus.a con ⁊ eſus.
hen neꝰ.a.iũ.i.vniꝰ ⁊ eiuſdẽ etatt. Vñ ad
al.j.Pꝛoficiebã in iudaiſmo ſupꝛaimul
cos coetaneos meos. MM
oeternꝰ a.ũ.i.ſimul eternus.⁊ ðꝛ a con⁊
eternꝰ. In coeternitas.
Oogitatiuncula.f.p.i.pua cogitatio.
Oognatꝰ.m.S.i.frat᷑ qſi ſib natꝰ.⁊ ͥ ↄgnata
.i.ſoꝛoꝛ.q̃ſi ſił nata.i.filia.⁊ tũc intponit᷑ g

Pꝓtheſim. Itẽ nat ↄponit᷑ cũ con.⁊ ad.et

82 2gnata. u. B cogt. H cognata.Et ag/
natꝰa.ũ.⁊ Hͥ agnat.hᷣ agnata.q vlł q vył qð
eſt de eodẽ genere natꝰ ł natavl natũ.Tñ

. ibi ẽ dꝛa.q;ꝛ agnati dicũt᷑qͥ ꝑ virilẽ ſexũ de

.

ſcendũt. Gʒ cognati qͥ ꝑ femineũ ſeti Et
dicũt᷑ agnati.qꝛ ſuccedut ꝓ natis.⁊ ſucce
dũt loco natoꝝ dũ deſũt fuij. Sʒ cognati
dicũt᷑qꝛ de eodẽ genere nati ł qʒ ſt pinqͥ/
tate cognatõis ↄiũcti.Qui iõ pꝰ agnatos
habent. qꝛ ꝑ feminei ſexꝰ? ꝑſonas veniunt.
ognatio legal ſᷣm Hoſti.eſt q̃daꝭ pximi/

tas pueniẽs exadoptione vel arrogatiõe.

QVUognatio ſpũal ẽ pinqᷣtas b attinẽtia.que
pꝓuenit exſacr̃i datione.vel ad ſacrm reci/
piendũ atteſtatõe ! tentione. Uñ ex cogna

tione ſpũali qᷓ in baptiſmo ↄtrahit᷑ nouez

ꝓinqͥtates naſcũt᷑. Pꝛia filiacio int ſacer/
dotẽ baptiſantẽ ⁊ baptiſatũ. Scðᷣa cõpatc

nitas int ſacerdotẽ ⁊ pꝛẽm baptiſati. Ter

tia cõmarnitas int᷑ eũdẽ ⁊ mr̃em baptiſati
Quarta int᷑ filios ſacerdotꝭ ⁊ baptiſatũ.ſ.

Quinta filiatio int baptiſatũ? ſuſcipiẽte,z

de baptiſmo. Sertg filiatio int᷑ eundem⁊?
vxoꝛẽ ſuſcipientꝭ.

ri.vt.xxx.q.iij.ꝑ totum.

—

Oognomen. n. t. eſt cõmune nomen totiug
cognationis. Iñ h ⁊ hec cognominis.?⁊ B

ne.q ſunt eiuſdẽ nois vel cognominis.

Ooheres redis.o.t.i.ſił cũ alio heres. Clũñ̃
Ro. viij. Si aut filij ⁊ heredes.heredesqj

dem dei.coheredes aũt xp̃ᷣi.

ohoꝛs tis. m.t. ðꝛ a cohoꝛtoꝛ a frequetia
coboꝛtatiõis.⁊ ẽ multitudo ruſticoꝝ.SGz

caſtra multitudo milituʒ. Cohoꝛs maioꝛ

ↄtinet qngẽtos Cohoꝛs minoꝛ trecentos

Iteʒ coꝛs coꝛtꝭ.ðꝛ ddã genꝰmunitionis

a coartãdo vel coercẽdo.eo ꝙ coerceat cũ
cta interioꝛa.i.ↄcludat.vł qꝛ coerceat obb
iectu ſuo extraneos ⁊ adire ꝓhibeat.et m

boc in tali ſenſu melius ſcribit᷑ ſine h.et ꝑ
vnum o.

Olohum hi.n.s.i.coꝛigia q̃ iugum ad temo

Qoitus us.ui.i. cubitꝰ.a coeo is.
Oolax cis.fuit qͥdã leccatoꝛ a q̊ ⁊ qlibet paʒ

raſitus põt dici colax.

Oolema atʒ.n.t.i.ↄmixtio herbe ⁊ olei.exq̃

luctatoꝛes in paleſtra vngebant᷑.

Oolera re.f.p.pe.coꝛ.ð q colos vel colon.
qſi follicula.iſ.fellis effuſio.⁊ eſt vnꝰ de q̃t /

tuoꝛ humoꝛiba coꝛꝑis.Dicit᷑ etiam chole/
ra ipſe folliculus de quo fel effundit᷑. Et

nota ꝙ ſunt quattuoꝛ bumoꝛes coꝛpoꝛis
humani.ſ.ſanguis.cholera.melancholia

1 flegma.Et vnuſquiſq; pᷣdictoꝛuʒ humo

rum elementum ſuum innat. Bangais
De

nanq; imitaterem. Cholera ignez.
lancholia terram. Flegma aquam. Inde

cholericus a. um.ille in q̊ magis dominat᷑

cholera.

OQoliciani hetici a qdã Colicio noĩati.qͥ di
cũt deũ nõ creaſſe malũ.õ illud qð ſcptuzʒ

eſt. Ego dñs creans mala.

Ooliphiũ.n.S.i.panis qͥ poſt pmam vł me
ridiem laboꝛantib dat᷑.vł panis aʒymus
in modũ virilis mebꝛi fact'. qͥ ſolebat vti
agoniſte vt eſſent foꝛtioꝛes. ñ Juuenak

ſuſcipiend. Geptima fratnitas in-
baptiſatũ ⁊ filios ſuſcipientꝭ. Octaua co/⸗
paternitas int ſuſcipientẽ ⁊ pꝛem ſuſcepti
Nona cõmaternitas int᷑ eũdẽ ⁊ mr̃em pꝝ

Fomedũt coliphia pauce. Pap. di. Coli/
phpia dicunt᷑ panes aʒimi ⁊ gen carnium.
carnes aſſe ⁊ ſemicocte.qͥ ẽ victꝰ athletaꝝ
Qolimbo bi. m. s.eſt herba creſcẽs in aqua
vl tirſus vires welaaancr lden quem
diſcurrit aq. In paſſione bti thome inue/
nit᷑. Fecit colimbũ ⁊ lacꝰ gqquaꝝ influẽtes
Paßõ̃.di. Colimb vbi mũdant᷑ veſtimẽta
yel aquaꝝ influens louus.
Uollactaneꝰa.iũ.i.in eodẽ lacte nutritꝰ.vel
eodem tpe lactatus.
Oollacteꝰa.ũ.i.eiuſdẽ lactis. Collactei ſũt
q idem lac ſuxerũt.vel in eodem tꝑe quaſi
olaphus phi.m.s.eſt colli ꝑcuſſio.
Oollariũ rij.n.s.id qð eſt in collo canis.
Uollateralis.ↄ.t.⁊ ̊ le.qͥ eſt de latere.vt vẽ
tus collateralis.q̃ſi cõtiguus ⁊ vicinꝰ et a
latere ere..
QOollatoꝛes dicunt᷑ a ↄferẽdo.qꝛ ↄferũt in
fiſcuʒ ſiue oꝛdinaria ſit collatio ſiue extra
oꝛdinaria. =
Oollatio ſᷣm aʒo.nõ ẽ alið q; cõicatio q̃ reſ
qndã nõ ſua ł nõ hereditaria iaʒ ẽ ſua łhe
reditaria.vel ẽ ↄfuſio ſiue coadunatio reꝝ
oferent in res cões.ſeu cũ rebo cõibo diui
dendis.vt no.in.l.ſi ſoꝛoꝛ..de colla.
Uollatiuꝰ a.ũ.i.largꝰ.amplꝰ.ſinuoſus.ca/
pax. vbi multa ↄferunt᷑. SèòMU
lollectiuꝰ a.ũ.a colligo ðꝛ. Uvñ collectiuũ
nomen dð qð in ſingłari nu.multitudinẽ
ſignificat.vt płlus. Plures enim hoiĩes in
vno pplo colligunfk.
Uollega ge.m.p.nomen ẽofficij viroꝝ.Et
ðꝛ a collego gas ꝓpꝛie qdeʒ college ſunt in
officio.ſ.qͥ inſił legãt᷑ ad aliqð officiũ agẽ/
dũ.vt ad pacẽ int᷑ aliqs ↄponẽdã.vñ.Cõ
ſoꝛtes ↄiũgit amoꝛ ſocios laboꝛ vnꝰ. Miſ
ſio collegas ad eũdẽ copulat actũ.Aſt ea/
dem comites vnit via mẽeſa ſodales. Item
leſe g.ↄpõit᷑ cũ con.⁊ ðꝛ colligo gʒ. In h
eth̊ collega.g. .p.pe.coꝛ.ſil colligẽs.vl le
gens. Sicut em̃ guene dicüt ſil veniẽtes
ſic college dicunt᷑ ſil legentes.
Qollegariꝰvnꝰex taliba ſoc,s.
Oollegium eſt ſocietas collegaꝝ in vno ho
noꝛe poſitoz,.g
Oollegiati dicũt᷑ aliqͥ qui ſt de aliq̊ coꝛꝑe.i.
ↄgregatione vel artificio hoĩim.
Oollibentia tie.i.obedietia ł ↄſenſus.⁊ idẽ

eſt collibeſcentia.
Qollibertus.m.s.i.cũ alio libertuus.
Oollibiũ bij.n.s.ðꝛ ꝑuum munuſculuʒ vł

fruct'. vt poma.nuces.cicer.frixum. vua⸗

paſſa.qð ⁊ bellariũ ðꝛ ⁊ antepometũ.et dꝛ
a collibet.qꝛ ſił cũ alijs placet.poſt carniũ
fercula fructꝰ ſolẽt diligi ꝑ ſe nõ tm̃. Inde
collibiſta ſte. ðꝛ qͥ recipit collibia.et hmõi

munuſcula p vſura vl aliq ſeruitio. Dicit᷑
etiã collibiſta qͥ vendit collibti.

Oollibꝛũ bꝛipe p.eſt gen/ pecunie. vl tota
pecunia ſil collibꝛata. ume⸗ vi o

Uollyrida de.fp.pe. coꝛ. eſt panis tenuis ⁊
qᷓſi ſubcinerici.vel eſt panis modicꝰ⁊ tri/

angulus coctus ⁊ frictus detenſus

Uollyriũ rij.n. s.i.q̃ibʒ ſuꝑunctio pꝛie tũ

ad tergẽdas feces oculoꝝ ᷣm Hug.Pap̃.
vo di.Collyriũ medicamẽtũ. Collyria ſo
nant. qꝛ vicia oculoꝝ tergãt.Apoc̃.iij. Et
collyrio inunge oculos tuos vt videas

Oollis lis.m.t.a collũ ðꝛ.Et ſunt colles p/
eminẽtioꝛa iuga mõtium qſi colla.vel ipſi
aſcenſus circa ſũmitates montiũ. Iñ col/

liculus.i.ꝑuus collis.

Oolliſio onis.f.t.ðꝛ q̃ſi ſił leſio.⁊ ð: a colli

do is. Itẽ colliſio eſt qdã ſpẽs methaplaſ/
mi.qᷓ alio noĩe ðꝛ ſynalympha. Itẽ colliſi
ones ſt cũ aſpeↄſonãtes in ↄſtructõne oc

currũt ſibi.vt eſt illud. Si vires auriga ꝑ

loꝛa.p flagella.ꝑ frena.vtvult Papᷣ. Et ſic
colliſio eſt viciumptentũ ſub barbariſmo
Qolliſus a.um.q̃ſi ſimul leſus.
Qolloquiũ quij.i ↄſiliũ vel contio qð vul

go ðöꝛ parlamentũ.

Oollũ li.n.s.ðꝛ a colũna.eo ꝙ ſit longuz ⁊
rotundũ.vt colũna baiulãs caput.c? ante

rioꝛ ꝑs gula oſterioꝛ ceruix. Iñ colluluz
n. S.i.puũ collum.
Qolluſio eſt int᷑ actoꝛẽ ⁊ reũ latẽs ⁊ fraudu
lenta ↄuẽtio ꝑ quã alter ĩ iudicio ſe ſuꝑari

pmittit. vt ꝛ de collu.in glo.c. audimus.

Oollpuiũ uij.n.s.⁊ h colluuies ei.⁊ h̊ collu

uio ònis.ĩ eodẽ ſenſu.i.aqᷣꝝ inundatio.vbł

ſoꝛdiũ collectio ⁊ ↄ gregatio ex multa flu/
xione ⁊ inundatione aquaꝝz.

lolobiũ.n.s.ðꝛ palliũ vᷣginale vſq; ad ta⸗

los depẽſuʒ ⁊ ſine manic;.⁊ ðꝛ colobiũ 0
collobiũ a collo depẽſuz. vl qꝛ ſit lõgũ Et

nota ꝙ nõ ſolũ vᷣgies ſʒ et᷑ diaconi vtebãt᷑

colobio.loco cꝰpoſtea vſi ſunt dalmatica
qꝛ ſcʒ nuditas bꝛachioꝝ culpabat᷑.
Ooloma me.i.calamꝰcũ ſpica ſuua.

Oolon greci dicũt.⁊ interpᷣtat᷑ mẽbꝝ. Itẽ

cholon ł cholꝰgreci dicũt fel ł aliud ĩteſti

nũ. Itẽa colon ðꝛ ꝑ ↄpoſitõʒ monocolos

dicolos vel bicolos.tricolos ⁊ tetracolos

—

gmono⸗
90,N
cſtattu
Pdugs
VUäin
nocvl⸗
vunr
Ge
Golonia
guelbbe
Dieo⸗
colone
diccbae⸗
nioins
fonico
bakcin
rcgoon
mann⸗

Gor

ab⸗
hus
lote⸗
nd
olon
nei
Qolni
Ner:
oloniu
lrico.i
lciuen
(obor
Mitona
lutidert
S
miafe
Colop⸗
nal ſil
ſubiect⸗
ſueexrr
fegceg

cglitpte
len wlte
Cpbnnpn
dicn.
Goloppfn
ennpeci
ſoog
lapent;⸗
gonene
mapfuen

nonlie

finn
nponnicz
crtgni
alnud

4

Peannienm

tpanistntis
nismode
detenſue
guncno prri
ſmn Hug di⸗
cü Kolfru
it Zpoeii
os t ndens
ſuntcollesß
ſicola vei

SMoNNid. Rn

Tlciio1 tal
mpba. Niogli
Zin Krucue
Dinircsaung
ultpa A
iſubbarbanin⸗
s.
connoqönl

togſi longnz?
iscaputcante
mir Pcolol

tälnts ftul
ſſindicoſeſunn

nSoc amiin

itinmttnt

Ggtoamut⸗
gnur.
etli,
chſt eit,
dudconi vicn
ſ ſuntdalnand

clgbi

ſicſn 14

ahrit nat
ilkiuſift
o;
ſitmm

lentcd d
lanude

X

QA monos qðẽ vnũ. vel dis. ſiue bis qð efſt Oolonſupficiari eſt areaz ducit en cõ5
Ono.vl tris qð ẽtres vł tria.vel tetras qðᷣ
eſt q̃ttuoꝛ. ⁊ colon q̃d ẽ mẽbꝝ.ſ.qð hʒ vnã

ditione vt ſibi liceat ĩ ea edificare ⁊ domũ
tollere cum volueiirt.
k duas vł tres vl q̃ttuoꝛ metri varietates Uoloni partionarij ſunt qͥ totũ agruʒ ſuis
Uñ inuenit᷑ ĩ odis Oꝛatij. Hec oda ẽ mo expẽſis colũt ⁊ ex fructib pᷣſtaãt dño fundi
noculos.̊ dicolos.h.tricolos.i.habʒ ĩſe Gnrundnent

lſznde

otacbat

vnam veil duas vel tres metri varietates. Uoloqntida de. vel h̊ coloqᷣntis tidis.ẽ cu/

Paß.di. Colon. culare inteſtinuʒ. curbita agreſtꝭ ⁊ vehement᷑ amara.qᷓ ſi

OUolonia nie.f.p.i. ciuitas ł caſtrũ vel villa
quelibet a nouis inſtituta colonis. Inde
HNHiero.in plogo Hieremie. Jaʒ tras eoꝝ

colonie gentiũ poſſidebãt. Colonia etiaʒ
dicebat᷑ olim ciuitas ł regio capta a roma

mis. in qᷓ veteribo expulſis ſuꝑinducebant᷑
nonui coloni a romanis.Colonia etiã dice

bat᷑ ciuitas vł caſtꝝ ł villa in ↄfinio duaꝝ

regionũ.a colonis ibi freq̃nt mutat a ro/

manis. ne liceret eis eſſe infideles.
Oolonꝰ ni.m.s.i.terre cultoꝛ.⁊ ꝓꝑꝛie adue/

na qͥ aliũde veniẽs agrũ locatũ ſibi colit. E
q̃ hʒ pdiũ agri colendi cã.Differt aũt colo

nus ab inqlino.qꝛ h in rure. iſte aũt iĩ ciui
tate moꝛat᷑. Et hʒ plłes ſpẽs agricolarum
ſᷣ̃m Aʒzo.vt patebit. H
Uoloni ↄditionales dicũt᷑ q̃ſi ex ſua ↄditio
ne pᷣdiũ vel agrũ colere debẽtes.

7

Ooloni dñici dicebãt᷑ qͥ colebãt agros i

peratoꝛis.vt.C. de p.⁊ oĩbo re.li. xj.

In/

Ooloniilliriceni als ⁊ meliꝰ illiceriani de
illirico.i.de ſclauonia dicunt᷑.⁊ habent᷑ iin

l. cũ querebatr᷑. C. vn i.
Uolon inqͥlinꝰminꝰeſt aſtrictꝰq; colonus
oditionał. Uñ inqͥlinꝰ bñ pᷣt ĩ alia ꝑte cu/
iuſtlibet ſuburbij domũ ↄducere⁊ inhita/
re. Sʒ ↄditionał colonꝰñ audet cũ ſua fa

milia rcedere a fũdo quẽ colit nec alibi ha

Oolonꝰoꝛigiariꝰðꝛ coloni ↄditio bitare.
nal fili?er eo ꝙ oꝛiginglr 2ditõi colonarie
ſubiectꝰ ẽ. Nec refert ſiue ĩ ſolo fueri natꝰ

ſiue extra ſolũ.qꝛ tãq;ᷓ oꝛigiariꝰ ad trã illã

reducẽdus qua pꝛ ſuꝰ ſuſcepit colendam.

Uoloni partiarij ſᷣm q̊ſdã dicunt᷑ illi qͥ łraʒ

colũt ꝓ ꝑte dimidia vel tertia ᷣm ſterilita
cem vel fertilitatẽ terra.
Ooloni paleſtini ſunt de paleſtina puincia
Dolonꝰ ſimpłr ð qͥ ſub certa ãnua merce/
de in pecũia nũerata pᷣdia colẽda accipit.
lolonꝰꝓpꝛie ðꝛ qͥ rẽ ruſticã ↄducit nũmis
⁊ ↄpetit᷑ õ eũ actio pᷣſcptꝭ vᷣbis ſiue ĩ factü
QUolonꝰad nũmũ ↄducxeſt ille qͥ ſtatim cũ
fruct fuerint a ſolo ſeꝑati.vt vſufructua/
rius intelligit᷑ fm Jo.ff. de fur. l. ſi apes.

2

OQOholos vel cholon dici
inteſtinum.

traʒ vt cucurbita flagella extẽdit.fſfructu
rotũdo ⁊ folijs ſiłib cucumeri vſuali.vn.
iiij. Re.iiij.Et collegit ex ea coloqntidas
ggri. Ub vt in hiſtoꝛijs ðꝛ. Coloquintide
ſunt agreſtes cucurbite amariſſime. mio/
res his q;̃ in oꝛtis naſcunt᷑. Uel vt qͥdã di/
cunt.herba eſt iſi vit ſe diffundẽs i ſepibꝰ-
fructu modico purpureo ⁊ rotũdo cũ ma
turus cẽ. Uñ. Agreſtis tibi ſit coloqntida
cucurbita lccttorr.
Ooloꝛ oꝛis.m.t.ðꝛ qlitas ꝑceptibilł viſu in

luce. ⁊ ðꝛ a colo as.qꝛ oliʒ coloꝛes colabãa
vt eẽnt nimie ſubtilitatꝭ. Iñ coloꝛo ꝗs.alij
dicũt ꝙ a coloꝛo fit coloꝛ ꝑ apocopã. Itẽ

coloꝛ ↄponit᷑ h̊ ⁊ H bicoloꝛ ris.q ſi duoꝛuʒ
coloꝝ. In bicoloꝛatꝰ a.ũ.et h̊ ⁊ h tricoloꝛ.
.i.triũ coloꝝ. Iñ tricoloꝛatc a.ũ.⁊ het hec
multicoloꝛ.i.multoꝝ coloꝝ. Et h̊ ⁊ hec di
uerſicoloꝛ.i.diuerſoꝝ coloꝝ. Et h̊ ⁊ h̊ diſ/
coloꝛ.i.diuerſoꝝ coloꝝ vel alteriꝰ coloꝛis
Jnñ diſcoloꝛat a. um.Et h̊ ⁊ hec vnicoloꝛ
vniꝰ coloris. Et h̊ ⁊ hec rubicoloꝛ.i.rubei
coloꝛis. Et h ⁊ hec albicoloꝛ.i.albi colorꝭ
Et cũ oĩb illis ↄponit᷑ coloꝛo as. Itẽ oĩa
ↄpoſita a coloꝛ vt bicoloꝛ.a decoꝛ.vt dede

coꝛ. coꝛpꝰ.vt bicoꝛpoꝛ.ſunt cõis ge.lʒ ir/
regularit᷑ aliqũ repiant᷑ in neu.ge.qð au/
toꝛitati attribuimꝰ. Ezech.xvj. Et aſſum

pſiſti veſtimẽta tua multicoloꝛia.⁊ coꝛ.pꝛi

mam coloꝛ. Un Auianꝰ. Ingenio moꝛũ
ſubſiſtit foꝛma coloꝝ. H

——

it greci fel. vlaliud

*

Qoloſeum ſei.n.s.qͥdã locꝰ rome ybi olim
erant imagines oĩm ꝓuinciaꝝ.⁊ in medio

erat imago rometenẽs pomũ aureũ ima

nu vtpote dña ⁊ regina oim. Et erqt ita di

ſpoſite arte necromatie ꝙ qñ aliq ꝓuicia
volebat inſurgere romanos ſtatim ima

go rome obuertebat doꝛſum illiꝰ pnincie
imagini. CUlel vt dicũt imago illiꝰ puincie
inſurgebat ↄ imaginẽ rome.⁊ tüc romam

ex impꝛouiſo mittebãt illuc ercitij ? pꝛo
uinciã illã ſibi ſubiugabat. Et taliàrte ro
mani qſi totũ mũdũ ſibi ſubiugauerunt.

moꝛtui facta.vt tumuli ?⁊ imagĩes apð an
tiq̊s. ⁊ coloſus q̃ſi colẽs oſſa.⁊ ꝓdu.pe.
vñ Juuenał. Et de marmoꝛeo citharãa ſu
ſpende coloſo. Papᷣ.di.Coloſus vocatur
ſtatua marmoꝛea ⁊ alta.

cretũ im mãmis.łpotiꝰnouũ lac qð ſtatiʒ
bmo mulget poſt fetũ.qð cito coagulat᷑.
Uoluber bꝛi.m.s.pe.coꝛ.⁊ h̊ colubꝛa bꝛe.ẽ
gen ſerpentꝭ. eo colat vmbꝛã. Iñ colu/⸗
bꝛinꝰ? a. u. Itẽ coluber ceruũ fugit leonem
intficit. JIñ coluberculus.i.pu coluber.

Virgil.Tũc ſpiſſos vimie qᷓlos colaq; p/
loꝝ. Fumoſis de riſpe tectꝭ. Iñ colariũ.⁊
eſt idẽ qð colũ. Itẽ colũ accipitp q̊dã co/
loꝛe rhetoꝛico.⁊ ẽ pũctũ ſine vlla virgula
qñ vicʒ ↄſtructio ẽ ꝑfecta.ſʒ adhuc pẽdet
intentio dictatoꝛis ⁊ talis diſtictio vocat
media ſiue oſtoans.
¶Qolũbo.m.s.⁊ h̊ colũba.auis q̃dã ſic dicta

ꝓpt diuerſos qs hʒ coloꝛes ĩ collo.⁊ ðꝛ co

Earet felle.nullũ ledit. alienos pullos nu
trit.gemitũ ꝓ cãtu emittit.iuxta fluuium.
moꝛat᷑.ꝗnũ eligit qð comedat.ĩ foꝛamib

nus viculi a collo.qꝛ ẽ aptũ collo.Dicũt᷑
etcolũbaria loca ↄcaua ĩ naui ꝑ que remi
Uolũbinꝰ a.ũ.pe p.poſſeſ.de emittunt᷑.
colũby. Itẽ h colũbin ni. qda lapis a co/
loꝛe illi auis ſic dic.“é =
Uolumen minis.n.t.i.als
do. ⁊ coꝛ.lu. Un Homerꝰ. Hinc patrie co

lumen pugnat mauoꝛtiꝰ hectoꝛ.

— , — ¾6. Uolumis.9.t. th me. ſanus. glace 8na
o iat ten colũna.eo ꝙ rect ⁊ firmiſſimꝰ ſit.Aq̃x cõ

olũna ne.f.p.i.ſtatua.⁊ ðꝛ a columẽ.eo q;

ſ colũnula le.⁊ hͥ colũnella. Et a colũnel

nutrit᷑ ſilua colũůõnas.

ni dicũt᷑a lõgitudie ſic dicti.qꝛ ſt᷑ longi et
rotundi qd modũ colüne ̃m Hug.Pap̃.

Uloloſtrũ ſtri.n.s.qð ⁊ coloſtra dꝛ. i lac cõ

Qoluũ li.n.s.eſt inſtrm ꝑ qð muſtũ fluit.vñ

lũba.q̃ſi colẽs lũboſ.Et hʒ ſeptẽ ppetateſ

Genr nidificat.ſignificat etiꝗ ſpũmſctũm.
nidificãt colũbe.Colũbar et ðꝛ qddã ge/

ſangalacer ic Golattonen H ĩcolumis.⁊ hͥ me.i.infirmꝰ
in ſũmo ſit longa.qꝛ culmẽ ſuſtineat. Jnñ

la ꝑ mutationẽ n.in b. inuenit᷑ h̊ colũbella
le.⁊ coꝛ.co.vñ Oꝛati. Nempe int᷑ varias

olũnelli loꝝ.m. plis nu.ſe dentes qͥ cani/

bꝛũ.ſ.cauda bouis ſilueſtri. NHã vꝛꝰ ẽbos

ſilueſtrꝭ. Jñ colurꝰ cauda illi'. Uñ ꝛ qda

ſiłitudine coluri dicũt᷑ duo circuli imꝑfe
cti in celo.qͥ criche li pꝛudẽtia fingũt᷑ in
firmamẽto. Sicut eĩ cauda bouis fac̃ cir
culũ imꝑfectũ.ita qͥdã circuli fingũt᷑ eſſe ĩ
celo imꝑfecti.qntũ ad viſum noſtri
holus li.m.s.apud nos latios idẽ eſt q̊d
chole vel choli. apud grecos.iſ..fel.ł alið in
teſtinũ.Et ĩ phiſica ðꝛ ĩteſtinũ culare. Iñ
cholicꝰa.ũ.vt cholica paſſio q̃ fit ĩ iſto mẽ
bꝛo.⁊ cholicꝰ hõ.qͥ patit᷑infirmitatẽ choli
vñ Macer de viribo herbaꝝ. Illiꝰ ſemen
cholic cũ melle medet᷑. Itẽ inuenit᷑ h̊ colꝰ
us.ui.vel colꝰ li ꝓ rota feiaꝝ.vel inſtro vñ
femine nent.⁊ tũc ðꝛ a colo lis.⁊ coꝛ.pᷣmã

vñ Onidius. Aptioꝛ eſt digitj lana coluſ/⸗

Ooma me.ſ.p.ꝓpꝛie capilli mulieꝝ.a comẽę
do. ſic ceſaries viroꝝ a cedẽdo. Uel ðꝛ co/
ma ꝓpꝛie nõ ceſi capilli.⁊ ẽ nomen grecum
Itẽ cuma me.ł potiꝰ coma me.ðꝛ bꝛeuis
dictio.⁊ ðꝛ a cumulo as.ꝑ ↄꝛiũ. Itẽ h̊ co⸗/

ma atꝭ.n.t.i.cẽſura iudiciũ Itẽ coma põit
ꝓ q̊ͥdã coloꝛe rhetoꝛico.⁊ ẽ pũctũ cũ vᷣgla
ſurſuʒ ducta.qũñ nec ſnĩa nec ↄſtructio eſt
fecta. 2 talis diſtinctio ðꝛ ſuſpenſiua.
Qomarchus chi.i. hnceps ſuꝑ comites.et
8 a comes arcoW[.
Ulomaticꝰ.m.sS.i.verſificatoꝛ.et ðꝛ a coma
gioſe
pendioſus diuiſus. 4
Qomatulꝰa.ũ.dimi.a coma me.Uñ Hie/
ro.in q̃dã epła.Comatulꝰ.comptꝰ.laſci/
uus.domꝰtue tecta nõ videant

Uomatꝰa.ũ.i.comas hñſ.⁊ h̊ comata te. eſt
qdam gallia.ſ.lombardia.eo ꝙ comas ſo⸗/

leat nutrie.

Oomedia.f p.i.villanꝰcantꝰ.ł villana laus

7 ð ab oda qð eſt cantꝰ vł laus ⁊ come q̊d
eſt villa.qꝛ tractat de rebo ruſticanis.⁊ eſt
affinis q̊tidiane locutõi.qꝛ circa villas fie
bat ⁊ recitabat᷑.vł ðꝛ comedia a comeſtio
ne. Solebãt ei poſt cibũ hoĩes ad audien

dam cã ↄuenire. Inñ comedꝰ. a.ũ.ͥ come⸗
diã deſcribit. Iñ comedicꝰ a.ũ.i.ad come
diã vel ad comedendũ ptinẽs.vel delecta

bilis. Iñ comedice.i.delectabilrr.
Olomes tj.m.t.ẽ nomẽ dignitatꝭ.et ðꝛa co/⸗
mo as. Iñ comitiſſa ſe. Itẽ ĩuenit᷑ comes
2.g.p ſocio.⁊ tũc ðꝛ a cõmeo as.⁊ ẽ comes
pꝓpeĩ itinerea cõmeãdo.ſociꝰ ĩ ꝑiculo.col

lega ĩ officio.ↄſoꝛs ĩ pᷣmio.ſodalis ĩ menſa

me7 aduerbiũ comatice.i.bꝛeuit᷑ cõpẽ
e. Comaticꝰ? etiã ðꝛ abbꝛeuiatoꝛ com/

Comeso:
laan

(oesp

t miſſ⸗
rgucre
oluetn
(omest
curmmr
Alnſrut

ſcaulüreo

Norware
Conesſ
Pquen
rtecri
Citaprn
mobe
crcchat⸗
Comest
Nehek
Met
boat⸗
cedil
Com
diat
uix
int.a
Qomt
utmi
gemnilit
(onchn
Pleconn
1l Etd⸗
Ciaaß
t Ce
ſirpie
Concee
Cone
hakaco
poſuits
mnuenir
nen, xe
cninita:
gdnoon
Nelünur⸗
amedem
ſwoggil
ncnoͤſt
lgtegeciſa
geconuns

ſcenga
lirt *

lenvocit
☚

Ding
alin

aifnein

boligkrh
ifingitgi
noſti
volgect
iakanö
alln
hſtiſſone
fimmnche
1.Nbſan
kinnenithc⸗

Epelinſfoe.

ls ꝛc.. ii
ilonacol⸗

mlia dcon
oDadn
nomengean
namcRban
5ii Jien
Ttcomdi
vüauͦci g
coKructoc
uſpenſiua.
n commutcsar

aRacon
cibreuit cope

hreuiatorco

ne Ui ie
conpe aid

cant
Scommatte
cConus⸗

bkyllamh

tlansCei

8 ☚
8
A „

Uomes oꝛientis ᷣm Aʒo.in ſum.foꝛte erat

„

Poyuratoꝛ reꝝ ceſaris.qͥs hẽbat in oꝛiente.
QUomes palatinꝰ ðꝛ qͥ curã gerebat pᷣcipuã

vt miſſoꝝ notarioꝝ.⁊ iudicũ negligẽtiam
argueret. ⁊ a puincialib tributa exigeret.
791ueta depoſcere.
lomes rerũ puatoꝝ ſm Aʒo.erat foꝛte p/⸗
curatoꝛ ceſar in pᷣnatꝭ rebo.⁊ m eũ etiam
illuſtris fuit. Alij dicũt ꝙ puati cõmodi ⁊
fiſcaliũ rerũ habuit admiſtrationẽ.vt eos
ↄſeruaret ⁊ in eis negociaret.
omes ſacraꝝ largitionũ bm Azo. erat ille
p quẽ pnceps ſua ſtipẽdia largiebat᷑.⁊ hic
foꝛte erat pcuratoꝛ rei publice qͥ grece le/
giſta nuncupatur. Alij dicunt ꝙ impera/

toꝛ ꝑ bũc ſuã libertatẽ ⁊ magnificentiã ex/

ercebat ⁊ largitudinẽ agebat.

Oomes ſacri patrimoni eratqͥ imꝑatoꝛis

pꝓcurabat patrimoniũ.qͥ ĩ h differt a Co/

miite rey puataꝝ. qꝛ h tenet cuſtodiã rerũ
puataꝝ⁊ exercet negociatõʒ circa mobilia
ſed ille patrimoniũ ⁊ ĩmobilia ꝓcurat.

Olomites ↄſiſtoꝛiani ſũt qͥ ↄſiſtoꝛij milites

7—

dici meruert. etiã ſpectabilib pcõſulib⸗
equiꝑabãt᷑.vel ↄſi iſtoꝛiani dicebant᷑qͥ pꝛe

erant caſtris pncipis oꝛdinandis.
Qomitarienſes milites als comitatẽſes di
cunt᷑ milites ſtipẽdiarij a comitatu dicti.
qꝛ militant nõ ſoli.ſed in comitatu.
Uomelſatio onis.ðꝛ a comeſo as. Et ſũt p/
pꝛie comeſatioes ſuꝑflua ⁊ luxurioſa cõui
nia. Et dʒ ſcribi ꝑ vnũ s.ſicut ſuũ verbuʒ
Vñ ad Ro. xiij. In comeſationibo ⁊ ebꝛie

omeſoꝛ vel comeſtoꝛ.i.guloſus.

7

tatib. Comeſationiba dz ſcribi ꝑ vnums

ometa te.f.p.ðꝛoꝛdinatrixcomaꝝ.⁊ deri

uata coma me. Juuenal tñ gra metri int
poſuit s.ibi. Ponũt coſmete crinitas.Itẽ
inuenit᷑ hic cometa comete.vel h cqnetes
meti. vel comete. Et eſt cometa qdã ſtella
crinita ⁊ emittẽs de ſe radios fliammaruʒ
ad modũ criniũ.Et qn awaret ſit moꝛtẽ
vel ĩm utationẽ alicui pncipis vel alicuiꝰ
patrie deſtructionẽ.⁊ ſem dirigit radios

— 7*

fuos ad illã ꝑtẽ cui minat᷑. Quidam tñ di

cũt ꝙ nõ ſit ſtella. ſʒ qdã nubeſ ignea clari
tate accẽſa. Pa.di. Cometes ẽ ſtella dict?
qꝛ comas luminis exſe fundat.qð genus
ſideris q apparet peſtilẽtiã.famẽ aut bel/
lũ vl regni imutatõeʒ ſi igt. q latini crini/
tem vocãt.eo ꝙ in modũ criniũ flammas

ſpargit. Alij dicüt ꝙ cometes nihil aliud

ſit q; vapoꝛ terreꝰgroſſus.c?ꝰ ꝑtes ſi ibi ml/

tum ↄiacẽt paulatim aſcẽdẽs ab inferioꝛi
pte eſt ad ſuꝑioꝛẽ eiuſdẽ.vbi ↄcauitatem
ignis ↄtingit. ⁊ ibi diffuſus inflãmat᷑.et iõ

vider long frequenc ? diffuſns.
Uomicꝰ.a.ũ.i.comedus vel ad comediam

nera comicoꝝ.ſ.comediã ſcribentiũ.ſ.vete

res qͥ ioculatoꝛes extiterũt.vt Cherentiꝰ.

HNoui qͥ et ſatyrici qb⸗ generalr vicia car⸗
punt᷑.vt Perſiꝰ⁊ Juuenał.Et nudi pigu
tur. eo ꝙ vicia denudent

Uomis mis.ↄ.t.⁊ H̊ me.i.ſi uanis vl curial.

vel facetꝰ. ſʒ facetꝰ de doctrina.comis de

nata. vl facet in factꝭ comis in dictꝭ. Uel
ſm Pap̃. Comiſ.i.opoſi itꝰ.hilarꝭ. benignꝰ
Et no.qꝙ como mis.⁊ h̊ ⁊ H comis.⁊ hͥ me.
⁊ coma maꝭ ꝓducunt pmã.ſed coma me.
eaz coꝛ. Uñ.Cane coloꝛe comis me fallit

feia comis.i.ſuauis ł curiał. Jũ comitas

tat.i.curialitas vel ſuauitas.
¶omitatꝰ.us.ui.i.comitꝭ dignitas.vel t᷑ra

ſiue tantũ ſpaciũ q;tũ vnꝰ comes tenet. et
deriuat᷑ a comeſ. Inuenit etiã h comitatꝰ*
us.ui.i.ſocietas vel comitatio.⁊ tunc ðꝛ a

comitoꝛ tarꝭ. Itẽ inuenit᷑ adiectiue comi/
tatus a. um.

Qoomtiũ tij.n. s. eſt tempꝰ in qͥ ↄſules eligũ

tur vel intronizant᷑.vel et ipſa electio.vel

introniʒzatio ðꝛ comitiũ.ł ſolẽnitas ꝗᷓ tũc
ibi fiebat ⁊ ↄuent? totiꝰ ppłi ⁊ locus in quo

fiebat.⁊ ðꝛ comitiũ q̃ſi coitiũ.qꝛ totꝰppłus

ad electionẽ ⁊ introniʒationẽ ↄſulũ ↄueni

ebat. ſz eſt etymol.potiꝰq; ↄpoſitio. Iñ co
miti vel comitialis moꝛbo.i.caducus. vel
paſſiuꝰ.qꝛ in comitijs illi qͥ patiebat᷑ repul
ſam ꝑ pudoꝛẽ moꝛbũ caducũ incurrebãt.
Vl eñ comitiũ placitũ qð multi comites
faciũt. Uñ Plautꝰ. Ibo inqͥt vt de capite

meo faciãt comitia.⁊ ſic deriuat᷑ a comes

Oomitulus a.ũ.⁊ comitellus a.ũ.ambo di

mi.i.puus comes.

Ooõmanipularꝭ .t. ⁊ H re. i. Oſ. ociꝰ. a con. et

manipularꝭ qſi cum alio manipularis.

Qõmater tris.F.tqſi ſił mater.a cõ ⁊ mater

Et no. ꝙ due ſunt ſpes cõpaternitatis ſeu
cõmaternitatis. VUna directa.ſ.qñ ego ſu

ſcipio de ſacro fonte filiuʒ Berte. vel ipſa

—

meũ lad ↄfirmatõʒ coꝛã epo teneo filium
Berte. ⁊ ſi eaz accepero ſemꝑ eit ſeꝑandũ
ↄnubiũ.Alia eſt indirecta.qn vnꝰ ↄiuguz
poſtẽ; ſt vna caro effecti. filiũ alteri ſulci
pit. in ̊ caſu ambo parentes infantis cß⸗
”8s b

patres efficiunt᷑etiã alteri ↄiugum qͥ non

ſuſcipit. ⁊ ambe impediũt matrimonium

trahendũ. dirimũt ↄtracum.
omeatꝰ us.ui.i.ſimul meatꝰ. Itẽ cõmea/

tus etiã ðꝛ expenſa q̃ eſt neceſſaria ĩ itinere

ſimul cõmeantibo.

QOQoõmeatꝰ ðꝛ licentiatꝰvel recõmẽdatio ſeu

remuneratio ſaa⸗ licetiatꝭ tꝑe licẽtiature
facta. vt in epła Alexãdri magni.⁊ Ariſto
telis legit᷑. Et eſt qð vulgo ðꝛ ↄduct liber
id eſt.trãſitꝰa cõmeando deſcẽdens.vt ibi
ðↄꝛ optimis nos ſuſceperũt cõmeatibo.
Qõmemoꝛatio onis.f.t.i.recoꝛdatio.
Oõmẽdaticiꝰa.ũ.aliqͥs qͥ de ſuo nobᷣ aliqͥd
dat. vt res eiꝰ in nrfa habeamꝰ tutela. Eſt
etiã cõmẽdaticia res q̃ nob ⁊ nr̃e tutele cõ

mendat᷑. Inuenit etiã cõmẽdaticiꝰ qq com O¶
mẽdat nosvl laudat. Uñ.ij. Coxꝝ.iij. Aut

indigem cõmendaticijs eprüis.
Qoõmendaticie lre ſunt dimiſſoꝛie qͥb cleri
cus dimittit᷑ ⁊ abſoluit a ptãte ſui epᷣi in 4

bus phibet᷑ de vita 2 oꝛdinib⸗ illius teſti/ .

monium.
Oloõmentarienſis ðꝛ cuſtos ĩ cacere poſito
rum.ff.de oꝛi.iuriſ.⁊.C.de cuſto.reo.l.ad
coõmentarienſem. vbi talis punit᷑tali pena
cum ſocio ſuo.q punitus fuiſſet aufugiẽs
ex negligetia eoꝛuʒ. niſi ex neceſſitate pcul

ab officio egerit. tuc adiutoꝛ eiꝰ pari pena

oſtringit. ”ůsü
Qomenda ẽ cuſtodia eccłie alicui cõmiſſa.
c.nemo deinceps.de elec.li.yvſ.
Qomæẽtariꝰa.ũ.i.expoſitoꝛiꝰa.ũ.a cõmentũ
Et h̊ cõmentariꝰ rij qͥ cõmẽtat᷑ Et cõme/

tatoꝛ ⁊ cõmẽtarius qͥ cõmentum cõponit

vel ſcribit. Et h cõmentarium.i.armariũ
vbi reponunt᷑ cõmenta. Et hic cõmenta/
riolus. ”è.ñsG
Ooõmenticiꝰ a.ũ.i.ofictꝰ.falſus vł expoſito
rius.vel ad cõmentũ ꝑtines.
oõmentꝰa.iũ.⁊ h̊ cõmentũ ti.i.fraus.men/⸗
daciũ.machinamentũ.inuentũ.ↄfictũ.cõ
poſitũ. Uel cõmentũ eſt pluriũ ſtudio vel
doctrins in mẽte habitoꝝ in vnũ collectio
Et fm h qlibet liber? qdlibʒ opꝰ de q̃libʒ
aArte ↄpoſitũ ðꝛ cõmentũ. Sed in nr̃o vſu
cõmentũ ðꝛ liber expoſitoꝛiꝰ.ſ.qͥ deſeruit
expoſitioni ſnie alicꝰ libꝛi.⁊ nõ ↄſtructiõi
Ire.Et ſᷣm h̊ ſic diffinli-..

Uoõmentũ eſt expoſitio boꝝ iuncturã non
pſiderãs.ſed ſenſum.
Ulõmertiũ.n.s.i.ex płib⸗ rebo vna venditio
vel dinerſaꝝ rex cõmutatio. vt ſi qͥs daret

Qoõpeditus a.ũ.i.cũ pede vł pedica aſtrioꝰ
incatenatus. H

vel cõmutaret mantellum p capa val ecõ/
uerſo. Uñ ðꝛ cõmertium qᷣſi commutatio
mertiũ. Illa vᷣo mirabilis ĩcarnatio Jeſu
chꝛiſti fuit cõmertiũ.q̃i cõmutatio mertiũ
ſcʒ diuinitatꝭ ⁊ hũa nitatꝭ. NHam hõ q̊dam
modo ↄceſſit deo humanitatẽ.d e homini
largit eſt diuinitatẽ.deſcendit diuinitas.
aſcendit hũanitas ⁊ exaltata ẽ ſuꝑ choꝛos

angeloꝝ. Unde canit᷑. O admira bile cõö/

mertium.
õmiſſura re.ſ.p.i.incaſtratura. ↄiũctura.
ligatura. a cõmitto is.
Oomiſſum ſi.i.in fide traditũ.creditũ.con
luunctu.peccatũ.foꝛefactũ.a cõmitto.
Uõmodatariꝰeſt ille cui res aliq dat᷑ vtẽda
vicʒz ipſum cõmendatũ.
õmodatũ eſt alicꝰvel certi rei ad alie ueʒ
ſpẽalem vſum gratuita ↄceſſi.
Qõmodus a.ũ.i.vtilis.bonꝰ. mãſuet.qua
ſicum modo. Uñ cõmodũ ðꝛ illud qd eſt
noſtri iur,? ad alium tꝑaliter tranſlatum
eſt cũ modo tꝑis.q;diu apud eũ ſit. vndez
cõmodũ dictũ eſt qſi cũ mõ datum. vel ad

datio.a cõmoꝛoꝛ a1r.
Obõpactꝰa.ũ.i.impulſus loiunctus.⁊ ↄfoꝛ

matus.ↄglutinatꝰ

Oõpages gj.f. t.i. oiuctio. Eth̊ cõpago nis
idem. Copagines etiã vel cõpages dicun
tur capita oſfſium.qꝛ cõpacta neruis velut

quodam glutino ſibi adhereant. Iñ cõpa

ginens a. uum.
Uompatiuꝰa.ũ.⁊ h̊ comꝑatiuꝰ ui.⸗. Hcom
pꝗaratiuũu ui.ꝑ qð fit cõpatio.i.collatio rei

ad rem.vel qð ꝑtinetad comꝑationem

Oõpaſcuꝰa.ũi.i.cõis ad paſcua.ład paſcen

duʒ. Uñ paſcuꝰager dict eſt. qꝛ cõiter ad
paſcendũ vicinis relictꝰ eſt.

Qoõpaer trꝭ.m.t.q̃i ſiy eiuſdẽ filij pater. qui

filii alicꝰ baptiſat. vl chꝛiſtianũ facit.ad
baptiſmũ velad ↄfirmationẽ eũ tenet. Iñ
cõpaternitagas.

Ooõpatriota te. ..p. pe. p.i.vnius ⁊ eiuſdem

patrie.

Qoõpendiuʒ.n.s.qͥcqͥd eſt bꝛeue ⁊ vtile. Iñ

coõpendioſus a.ũ.bꝛeuis ⁊ vtilis.

Oõpenſus a. um.i.redditꝰ vel equatus vel
remuneratus.

Qoõpes dis.t.t.i.catena circa pedes.

QCõpetens tꝭ.o.ge.i. ueniens

—

(bl

ſunsp
ctur
nmm
di
esm
ſca
lato!
niich
Cöpte
(s
bin
pitll
(pia
Neao
ios
um
Ebe
Gn
ANd
10
pe
acẽ
ſin
nle
0.
u⸗
Aml
oplen
lutt
Pthhap

(in

Cple⸗
doloſin
(öpkog
Coptn
lii

Plypita

Muolee
ohos⸗

(lioig/

1Nſhuct
ltemnübe

ponn

dari,

iconmint,

nunnonmi
Udeen
rdinints
eſtochen
mirbilech

un Nöcn

1. geditien
cömino.
lig datic
teiodaligug
ſſio. 3
mäüſuch
DRnscze⸗
Uiterdandunn
podeiſt me
nödatmm n
1damn.
tatio miſon

tunctus.290

tbcöpagoni⸗
Opagesdicyn
nneruisrelut
rant. Jücops

aub ibann
noicollanon
onmpatioren

ſcna kadpen

Sckt ecöuni

Gefünanen
eitunäerlt
nonicitntJ

musteilen
xladfnn
niaunn

n ei
s

—

Oõpilatoꝛ ſᷣm Iſido.eſt ille qͥ aliena dicta
ſuis ꝑmiſcet.Et ſic ſolẽt pigmẽetarij in pi/

ctura diuerſa mixta ↄfũdere.ClIñ Pictoꝛi

by atq; poetis qdlibet audẽdi ſꝑ fnitequ?
ptãs Hoc ſcelere ndã accuſabat᷑ Hercu

les motuan.cũ ᷣſus Homeri trãſferens

q̃ſdam voces ſuis ꝑmiſcuiſſet. Et cũ cõpi

latoꝛ ab emulis diceret᷑. rñdit magnaꝝ vi

riũ eſſe clauã a manu bherculis extoꝛquere

Uõpitũ ti.n.s.ẽ collectio pluriũ viaꝝ.ſ.lo

pital. qdᷣ eſt via. Iñ h ⁊ cõpitalis.⁊ h le.
Ulõplexꝰ.us.ui.i.bꝛachijs cinctꝰ.⁊ ðꝛ a cõ/

plectoꝛ ri.qð ẽ ſit vtriſq; manibo cingere.
Iñ cõplexio.i.actꝰcõplectẽdi.vł q̃dam ar

gumẽtatio q̃ᷓ vndiq; ↄplectit᷑ aduerſariuzʒ

Et bᷣa latinis ðꝛ cõplexio vł coꝛnutꝰ ſyllo

giſmꝰ.a grecꝭ dilema. Et cõplexio ðꝛ nata
vyl diſpoſitio. Iñ h̊ ⁊ B cõplexional.⁊ G̊ le.

2 cõplexionalitas.⁊ cõplexionata.ũ.i.cõ/⸗
plexione ꝑticipãs ł diſpoſitꝰ. Itẽ cõplexꝰ

accipit᷑ in paſſiua ſigtione.i.ↄlunct łIoↄpo
ſitus. vt Dermo oplex dꝛ ↄſtãs ex dictio
nibo. ſ. oꝛeo ⁊ cõpoſitio. Et ↄponit᷑ incom/

plexus a. um.

„ —

ſil ↄſentiẽs. Pꝛopꝛie qͥdẽ cõpler eſt qͥ aliq̃

peccato vel crimie ẽ alteri implicitꝰ. Etſꝑ

ad malũ ⁊ nunq; ad bonũ ðꝛ cõplex.
õplexio onis.eſt actꝰcõplectẽdi.vel qͥdaʒ
coloꝛ rhetoꝛicꝰ.qͥ fit ex eo ꝙ eadẽ dictio in
pꝛincipijs pluriũ clauſulaꝝ reꝑit᷑ ⁊ altera
circa finẽ earũdẽ. vt Bñdicite angeli dñi

Dño. bñdicite celi ꝛn-0.

Qõplicitas tatʒ.ft.i.ↄcoꝛs int᷑ dnos kpłes

Doloſitas.in malo ↄſenſus.

eplochs a.ũ.i.ↄcuſſus vel ↄiunctꝰ
QUoõplutꝰa.ũ.i.plunia irrigatus.vñ Amos
uij. Pars vna cõpluta eſt. v ps ſup guã nõ
pluit arnit. Iñ cõpluuiũ.⁊ eſt locꝰad quaà
multe pluuie ↄfluunt vel cõpluunt.
QUõpos po.i.competẽs aſſecutoꝛ ſui voti

cui oĩa ſuccedũt ad votũ.⁊ ẽ cõis ge.decli.
⁊ↄſtructiõe ge.oĩis. Uñ Boetiꝰ. Conſtat

eternũ bonũ eſſe ſui cõpos.
¶Uõpotoꝛ.oꝛis.⁊ ↄpotrix.i.ſił vel luxurioſe
potãs.Et cõpotatoꝛ ⁊ cõpotatrix idem.ſ.
ſidmul potãs.a cõpoto as.arre.
OUõpotꝰ.ti.m.s.i.nũeratio ł nũeri aſſigna/
tNo. vel doctrinalł ars.⁊ ðᷣꝛ a cõputo as.vel
cõputoꝛ arꝭ.Antiqͥ tñ dicebãt cõputus ſiẽ
cxigit deriuatio.q̊d nos abhoꝛrem pt vo

cis abſonantiã. Iñ h ⁊ cõpotiſta ſte.qui

Qoõpꝛomiſſariꝰ ðꝛ cui ſimpłr vel ad tempꝰ

cõmittit᷑ vt eligat vice eoꝝ qͥ cõpꝛomittũt

VXrdeelec. qe tper.
lomptꝰa.ũ.i.oꝛnatꝰ.planat.a como.mis
Unde Onið.Sint ꝓcula nob iuuenes?

„ .

femina compti.

„

Oõpunctio onis.ft.eſt pctõꝝ cum meroꝛe

. collectio pl recoꝛdatio.
cus vbi płes vie ſe ↄpetũt ⁊ ↄueniũt.ſicut
eſt biuiu.triuiũ.⁊ ðꝛ a cõpeto ᷣ.vel a con.

onamen nis.n.t.i.niſus temptatio.a co/
Qonatꝰ us.ui.⁊ conat᷑ a.um.adiectiue.id ẽ
niſus temptattuus.
Uloncha.f.p.ðꝛ a cauo.eo ꝙſit caua.vel qꝛ
deficiẽte luna cauat᷑.i.euacuat᷑. Et iuenit
concha ꝓ qdam terreo vaſe.⁊ p teſta cuiuſ
dam piſò. ⁊ ꝓ ipſo piſce qũq; inuenit᷑. Itẽ

nota mlta eſſe genera cõchaꝝ.int᷑ qs mar
garitifere habẽt᷑.q̃ ⁊ cochlee dicũt᷑.i quaꝝ
carne pcioſus calculus ſolidat᷑.⁊ dicũt q;

nocturno tꝑe litoꝛa apetũt ⁊ ex celeſti ro/
re margaritas ↄcipiũt. Itẽ coõcha genera
liter appellat᷑ oĩs piſcꝭ teſtãa hbßis.
Ooõcẽtꝰus.ui.i.ↄueniẽtia ⁊ ↄcoꝛdãtia.et p⸗
pꝛie ĩ cãtu. ⁊ ð a ↄcino nis.ſᷣm hug.Papᷣ.

di. Cõcẽtꝰcãt mixtꝰ.i.ſimphonia.a ↄcino
Coõcẽtꝰ et᷑ celi ðꝛ a q buſda eſſe.i.ↄſonãtia

planetaꝝ. Cõcentꝰet᷑ ꝛ cãtꝰ ↄtinuꝰ⁊ laus

qs doꝛmire facit.

Oõceptacłm li. locꝰↄceptõis.a ↄcepto tas.

Olõceptio ðꝛ q̃ſi ſi! captio.⁊ ẽ ↄceptio q̃daʒ

allothete.q̃ᷓ ⁊ alio noĩe ðꝛ ſilepſis.

õceſſio eſt apð rhetoꝛes cũ reꝰ non id qð
factũ eſt defendit.ſed vt ignoſcat᷑ poſtulat

QOõceſſio facta ẽ alicui de aliq̃ reſpicit ꝑſo/
nã cui fit.nõ aũt ipſaʒ rẽ.adeo ꝙ finit᷑ moꝛ

te ipſiꝰcui facta ẽ.nec ad heredes eiꝰ tranſ
mittit᷑.niſi in ipſa ↄceſſione fiat mentio.de
heredibo.l.cũ ſeruꝰ.S.ſi qs.ff.dele.

Gocidentia tie.qſi ſil! cadentia. vt ↄcidẽtia

genen eſt. cum diuerſa genera ſil cadũt in
eadem voce.

õchile lis.n.t.vł cõchiliũ.n.s.i.piſcꝭ qͥ la
titat in concha. de c? ſanguie tingit lana ⁊
fit purpura. Un qũq; ponit ꝓ tali tictu/
ra. qñq; ꝓ vicijs ꝗͥ coinqͥnãt ⁊ tingut ⁊ infi
ciũt ad modũ illiꝰtincture.qnʒ ꝓ inq nat

⁊ ſoꝛdidis ⁊ tictꝭ tincta vicioꝝ. vñ June⸗
nalis ꝓ vicijs vł vicioſis illud ponens ait

Hoꝛꝝ ego nõ fugiã conchilia.
Oonchilegꝰ.m.s.ðꝛ qͥ cõchilia legit icolli

git. et ðꝛ a concha ? lego

— *

Cõciliabulũ li.n.s.ðꝛ a ↄci

2

q̃ᷓ multi hoĩes ſunt ſui iurꝭ.

Oociliũ.n.s.ðꝛ a con ⁊ ciliũ q̃dã ſilitudine

cilioꝝ.qꝛ ſic cilij iũgunt᷑ cũ ocłi qeſcere cu
piũt.ita q̊ʒocoꝛdit᷑ iũgũt᷑ hoĩes ĩ ↄcilio.⁊ ẽ

tractũ a romano moꝛe.Tꝑe eĩ q̊ͥ cauſe age

bant᷑ ↄueniebãt oẽs ĩ vnũ ⁊ cõi intentõne
tractabãt.lũ⁊ ↄciliũ a cõi itentõe ⁊ a cõi
uentõe dictũ ẽ q̃ſi ↄſiliũ.vel q̃ſi ↄſidium.
Gocinn⸗ a.ũ.i.ꝰcoꝛs.affabilis.benignꝰ.in
q̃ moꝛes ↄcoꝛditc᷑ß ↄpoſiti ſt⁊ ↄmixti.et ðꝛ a
con⁊ cinnꝰ. In ↄcinne aduerbiũ.⁊ h̊ ↄcin
nitas a.i.ↄcoꝛdia ↄgruitas.
ocionabulũ li.n.s.ↄciliũ vel locꝰ ↄcilioꝝ
VUnñ in decret Inno. pape. Si ſtatim de
cederes de tuo peſſimo ↄcionabulo.
Olõcipio onis.ſ.t.ꝗ ↄcipio is.Et ſt᷑ ↄcipio/
nes q̃dam ſtelle q̃ ↄcipientibo aptantur et
fauent.

Oõciſio onis.F.t.pe.coꝛ.q̃ſi ſil ceſio.a ↄcido

dis. Un Phil.iij. Uidete ↄciſionem.

Uloncitariũ rij.n.s.i.donũ imꝑatoꝛis.a cõ

cito as.qꝛ ↄcitat animos militum ad obe/
diendumnil.
lõclanis uis.f.t.vel ↄclaue.n.t.a con ⁊ cla
ulis.i.cella vł thalamꝰ.camera ſecreta ſub
claue domꝰalteriꝰclauſa.vł q̃ ſub miłtꝭ cla
uib ↄtinet᷑.⁊ ad quã ꝑ młtas claues venit
Vñ.ij. Re.iiij. Ille doꝛmiebat ſuꝑ lectuʒ
ſuũ in ↄclail.

lõcoꝛdia die.f.p.i.ↄueniẽtia cũ aliq̊ paci /

ficatio.⁊ ðꝛ ꝗ ↄcoꝛs. Itẽ ↄcoꝛdia eſt coloꝛ

rhetoꝛicꝰ.⁊ fit qñ fines medietati ᷣſuũ cõ/

ueniũt ⁊ Ocoꝛdãt.vt patʒ in vᷣſibo leoninis
Fac tibi foꝛtunã feſtines frãgere lunã. et
3 fatũ faciet te cura btm Iñn ↄcoꝛdioſꝰ a.ũ
Uloncoꝛs dis.o.t.qſi vni⁊ eiuſdem coꝛdis
In ↄcoꝛditer aduerbiũ.
Ulõcretꝰa.iũ.pticipiũ a ↄcreſco cꝭ.i.coagula
tus vel cõmixt᷑ creſcẽdo vel ſil cretꝰ. Sed
ↄcretꝰ a ↄcerno.i.ↄiũctꝰ ↄglogatꝰ.
ocuba be..p.qͥ vel q̃ cũ alio cubit vel cu
bat.a ↄcubo as.vel a ↄcũbo is.
Qlõcubina ne.ſf.p.q ad vſuʒ venerꝭ ñ legiti/
me tenet᷑.⁊ ðꝛ a ↄ cubo as.vł a ↄcũbo bis.
In ↄcubinula le.i.pua ↄcubina.Et h̊⁊ H
Zcubinal.⁊ h le.⁊ ↄcubinariꝰa.ũ.in eodeʒ
ſenſu.qð ad ↄcubinã ꝑtinet.⁊ h ↄcubina⸗
tus us.ni.talis ꝓpꝛietas.
Uoõchula le.f.p.i.ꝑua cõcha.Et cõchulaðꝛ
q̃daʒ menſura.que dꝛachma ⁊ dimidia ẽ.

lum. vl loc in q̊ͥ accipimꝰoↄſilia.vel loc? in

Oõcurrẽs Fm qð ſumit᷑ a cõpotiſtiſ.eſt ſup

excreſcẽtia vniꝰ diei ł pluriũ ſuꝑ qͥnqgita

duas ſeptimanas l pluriũ.iõ ðꝛ qꝛ ĩ anno
biſexcili ſuꝑcreſcũt duo dieſ. In reliqͥsvᷣo
annis vnꝰ tm. VInð. Hebdomade decies
qne numerãt᷑ in ãno. Atq; due poſt quas
lux vna dueve ſuꝑſũt. Et ab illo incremẽ

to oꝛiginẽ hũt ↄcurrentes.alij poſtea foꝛ⸗/

mant᷑ vno addito.ſic tñ ꝙ ſeptenariũ nu/
meꝝ nõ excedant. =
Qonchus qͥdã lapis qͥ in concha reperitur
Ooõdicio onis.f.t.eſt lex vel pactũ.⁊ ðꝛ a cõ
⁊ dicio onis.qð eſt ptãs.⁊ tũc ↄditio ſcri/

bit ꝑ c.ſolũ ſiẽ dicio. Inuenit᷑ et ↄditio ꝑ
ſola.i.oſtitutio.⁊ tũc ẽ vᷣbale hꝰ vbi cõdo.

dis. Ułↄditio deriuat᷑a ↄdico cꝭ.xi.ctum

? ſubtrapit᷑t.: ſcribitp ſolũ c. Et it᷑ oditio

nes ꝓpꝛie teſtiũ a ↄdicẽdo.qſi cõditiões.qꝛ

ibi nõ tm̃ vnꝰ tm teſt iurat.ſʒ ples. Nã in

oꝛe duoꝝ ł triũ teſtiũ ſtat om̃e ᷣbũ.Vłcõ
ditiones.qꝛ int᷑ ſe cõueniat ſermo teſtiũ q̃i
ↄdictões ᷣm Hug. Pap̃ᷣ.di. Cõditio.ↄuẽ
tio.ptãs.foꝛtuna.caſus.exitus
Ooõditio ẽ diſpẽſatiõis ſuſpẽſio ex euetu in
certo futo ei apoſito.in quẽ euẽtũ eiꝰ diſ/
poſitõis facta ẽ collario.fr.ſi. cer. pe.l.itaq;

QUoõditio certi.eſt ꝗᷓ cõpetit ex omni cã.et oĩ

obligatoe.ex qͥ aliqͥd certũ petit᷑ ſiue ex cer
to ctu ſiue incerto. ſiue exlege aqᷣlia agat
ſiue ſuo noĩe.ſiue hereditario oblige.

Ooõditio ex lege ᷣm Azo.locũ hʒ qn ſeu ãti

ens cx noua lege ſurgit obligatõ nec ĩ eadẽ

cautũ eſtqͥ genere actionũ exꝑiat᷑.que pꝛo
varietate cauſaꝝ.nũc ex pᷣctu.nunc ex de

bito naſcik.

Qditio furtiua ↄpetit dño rei õ furẽ eiuſ/

q;; ſucceſſoꝛes ad ipſaʒ rẽ pſeqndã.vel eſti
mationẽ eiꝰ qᷓnti płimi fuerit poſtq; abla

ta fuit eo ꝙ fur ſp eſt ⁊ fuit in moꝛa.

Qondiꝛio indebiti ↄpetit ei qͥ ꝑ erroꝛẽ inde

bitã pecuniã ſoluit alicui credẽs ei ſe tene
ta eſſet ipſo ignoꝛante.
Ooõditio liberatõis cõpetit ei qͥ qðᷣ oĩno nõ
debuit ꝓpmiſit.

7

ri cũ nõ teneat᷑.vł cũ a ꝓcuratoꝛe ſuo ſolu

Olõditio ob cãm datoꝝ ſᷣm Aʒo.ↄpetit?⁊ lo
cũ hʒ vbicũq; duo ↄctꝰ inoiati intueniũt

ſcʒ do vt des.facio vt facis. .
Qoditio ob turpem cam eſt ꝑ quã repetimꝰ
ea qᷓ dedimꝰ alteri cã non ſecuta ob quam

data ſunt ſi turpitudo tm̃ exꝑte accipieei’

verſetk.

Qõditio ob cauſaʒ hãcↄditionẽ parit res

eſtöf.

gp
ſiuep⸗
int
Gitoꝛ⸗
Oond
ecrin
qee
aſtinn
ſizne
ltoꝛ

Ann
(ocie
il⸗
ſieol
Gfüa⸗
Corg
heno⸗
terc.
(n
d
cit
Ntf
10
inſtn
o
Cia
ſine

ſtvli
Guliu
Gukd
gpin
ifenele
ſolg

closdi

Cödinn
göien
deriuan

Te,

cl con

Condini
ſke
Nant,G
lletſac⸗
ſbſconcin

(dolum

Gcocone

(clplcn
ſaminono⸗
lngen
unzfiti
glia

atickn
degtinmn
Innicetn

madedeag

lepoſtqn
llo ineren:
ſpoſtegſor
tenanünn⸗

dareheine.

cti. 1dac
codlitioſcni
ketodinopt
byzbicoco⸗
1oinn
Etſtogitio
chditihcs
Bdles. Pän
ſeſdi. Vi
iſanoteſtüi
di Cödinoi
mms
ioct mitni
6uatiedi⸗
Cr. pelitig
omnici ctoi
mi ſueercer
geacliaagn
ooblig.
bzanſnti
mneciange

piatneg.

m. nuncerde⸗

cizſfureeinſ
ſeön N
citpoſthen
ein nor.
aqgenminme
ecis Lle
mnmre iohil

Zoopetltlo

Hininueni-

apud aliũ cõſtituta. ſiue ab initio ſiue iam
ſiue poſtea puenit ad eũ ex iuſta cã poſtea

ad inſtantia redijt vt cirographũ apð cre
ditoꝛẽ poſt debiti ſolutionẽ recipiat.
¶Uonditio ſine cauſa cõpetit qñ aliqͥd pᷣmo
ex inſta cã eſt apud alterũ.ſed poſtea ꝑ ali/
quẽ effectũ eſſe nõ dʒ. Uerbi gr̃a. Mutu
aſti mihi centũ feci tibi inſtrjm in q̊ͥ ↄfeſſus
ſuz me tibi teneri.ſoluo tibi mõ inſtrt̃m ob

ligatoꝛiũ.eſt apud te ſine cauſa ꝑ quam re
petam ipſum. .

7 5*

Uõditio triticaria generalis ẽ dealijs re
oĩbo ↄpetẽs.pᷣter q; de pecunia numerata
ſinue ſoli mobiles ſiue ĩmobiles ſint. Ideo

q; füdus ⁊ vſufructꝰ⁊ cetere ſeruitutes pᷣ/

dioꝝ ꝑ ipſam recte petunt᷑. Rem aũt ſuam

nemo petit hac actione niſi ex certꝭ cauſis

v́yt ex cã furti vel rabine. .J
QOoõditiones generales ſꝑ in pactiouib in /
cludunkt᷑ ⁊ intelligũt᷑. vtpote. Si deꝰ volu
erit. S

i res in eodẽ ſtatu ꝑmãſerit.⁊ ſilia
vt no.in glo.vᷣbi intelligẽda.de reſcpᷣ.c.ij.
⁊.c.quẽadmodũ.de iureiutr᷑.cum ſilibus.
Olõdilomata te.f.p.eſt q̃ddã genꝰ glandiuʒ
inſtar nodoꝝ minutoꝝ. ⁊ ðᷣꝛ a cõdilus.
Ulõdilomaticꝰa.ũ.i.nodoſus.puſtuloſus.
Vñ cõdilomatica paſſio ðꝛ manuũ nodo

ſitas.vel etiaʒ alioꝝ mẽbꝛoꝝ q̃ plena ſunt

Gogmen. ðꝛ a cõdilus.

Qõqilus. m. s.i.nodꝰ. ⁊ pcipue qͥ aparet in

articuł digitoꝝ pugno clauſo.q̃ ſolemꝰqñ
q; capita pueroꝝ ꝑcutere ludẽdo⁊ maxĩaʒ

inferre leſioneʒ. Un. Marcialis capella.

Ictib crebꝛis verticẽ cõplicatiſq; in con
dilos digitos vulnerabobot.
Ulõditoꝛ toꝛis.m.i.pe.p.deriuat᷑ a ↄdio is.
qð idem qð ſapoꝛare vlł dulcoꝛare.Ubłp̃t
deriuari a cõdo dis.dere.⁊ ſic coꝛ.pe.⁊ idẽ
eſt qð factoꝛ.actoꝛ.vel etiam abſconditoꝛ
Unde.Conditoꝛ abſcondit.condttoꝛ fer
cula condit.

¶-londitus a.ũ.me.p.venit a vᷣbo ↄdio dis.

dire.⁊ idem eſt qð ſalſus vel ↄdimentꝭ pꝛe
parat'. Sʒ ↄditus a.ũ.me.coꝛ.a ↄdo dis.
id eſt fact.edificatꝰ.ↄſtructꝰↄſtitutus vel
abſconditus.
¶Uõdolium lij.n.S.i.anulus.a condo is.

Qõdo donis.m.t.i.gladiatoꝛ.a ↄdo dis.

Oõduplicatio eſt qͥdã coloꝛ rhetoꝛicꝰ.⁊ eſt

geminatio dictõis vel dictionũ vel oꝛois
dQqdq laudẽ vł vituperiũ alicꝰ.⁊ nõ ſeruat lo/
cum qꝛ fit ĩ pncipio b medio ł fine.vt Tu
ne pꝛeʒ gladio crudel nate necaſti. Tu ne

j. Zhimo.

patrẽ nũquid moꝛs pꝛis moꝛs tua nũqͥd.

Qdus dim.s eſtqͥdã gen'cyphia codo

dis. Uel m Pap. Eondus cyphus pate

ra poculuum.

õſtabularirij. qð frequẽtius innenit᷑ co

meſtabulariꝰeſt qdã dignitas vel officiuʒ
In comeſtabularia rie.eiꝰ vxoꝛ ł dignitas
Uõfectꝰ.a.um.repit᷑ in ſex ſignificationibo.
ſicut ſuũ vᷣbũ.ſ.ↄficio.vide infra in ↄficio.
Pap̃.ſic dicit. Confecta debilitata.imu/⸗
nita. exanimag.
Olõfeduſtꝰa.ũ.in eodẽ federe cũ alio cõiun
ctus.ſ.ſociꝰ.ↄſoꝛs.cõmanipulariꝰ.ↄſodab.
collateralis.ꝰ comes.collega.ↄſocius.cõ
tubernio.ↄcubinariuſ.ↄuictuarius.colla
terenſis.a ↄfedero rras.
lõfertꝰ.a.ũ.i.ſpiſſus.ↄſtipatꝰ.replet.a cõ

fertio is. Pap.di. Cõferta in vnũ collecta

plena. ↄpata.ↄſociata. Luc̃.vj. Meſuraʒ
bonã ⁊ ↄfertã ⁊ coagitatã ⁊c̃. UßUM?
Oõfinis.ↄ.t.⁊ B ne.pe.p.i.vicinꝰeundẽ ha/
bens finem. Iñ ↄfiniter aduerbiuʒ. Et H̊
ↄfinitas tatꝭ.⁊ H ↄfinium.ambo ꝓ vicini/
tate.vel locus vbi fines duarum terraruʒ
cõneniun.
Oõfinia dicunt᷑ q̃ adeo ſunt pxima vt nullłꝰ
paries int ea ſit. Uñ pᷣdia vꝛbana que con
ſueuerũt parietibo diſtingui ꝓpꝛie nõ dicũ
tur ↄfinia ſed potiꝰ vicinia. Pꝛedia vᷣo ru
ſtica pñt dici ↄfinia.qꝛ ſolo partis finalis
ſunt diſtincoa. OJYMUWU
Qõfirmatio eſt iurꝭ pus habiti coꝛroboꝛa
tio.vt colligit᷑ de fi.inſtru.c.int᷑ dilectos.
Alio mõ eſt ſacroꝛuʒ miſtratio.ſ.in fronte
criſmat aſſignati.
Qlõflages.f.t.i.loca mõtuoſa ad q̃ młta cõ/
fluunt flãmina ſiue venti.⁊ facit gtũs.ium
ↄflagium.ſicut naues nauiũ.

¶Qlõflatoꝛium rij.n.s.locus vbi fit ↄflatio.a

cõflo as. Uel ↄflatoꝛium ðꝛ vbi ferrumvł
argentũ conflafk M
Qõſlictꝰ us.ui.i.bellũ pugna. Iñ ↄflicatio
onis.cũctatio.ↄtentio.pugna vᷣboꝝ. Uñn.
vj. Cõflictationes hoim mente
Ulonfoꝛmis.ↄ.t.⁊ hq̊ me.i.vnius ⁊ eiuſdem
foꝛme. IJñ confoꝛmiter aduerbium.⁊ hec
ofoꝛmiiiaas. .
lõfoſſus.a.ũ.p geminũ s.q̃ſi ſil foſſus.ia/⸗
culatus. vulneratꝰ.a ↄfodio dis.
Ulonfotus a.um.i.ſimul fotus.a confoueo
Vnñ.Eſa.lix.Et quod cõfotum eſterum/
pet in regulum. b;

Oonfrag' a i: i tenebꝛoſus. tumuloſus. vxł

potiꝰ aſper ⁊ ſpiſſus.ↄdẽſatꝰ ↄfractõne ra
moꝝ aridoꝝ. ⁊ ð a ↄfringo. Uł ſᷣm Pap̃.
Cõfraga dicũt᷑ loca vbi vndiq; venti cur
runt ac frangunt ſe. ”
Olonfrater tris.a cõ ⁊ frater ↄponit᷑.Et di/
cunt᷑ cõfratres.quaſi ſimul fratres.ſiue in
eccłia.ſiue in alio locovel ↄſoꝛtio.ſiue etiã
ſm carnem.
Ulõfratriſſa ſe.f.p.i.ↄſoꝛoꝛ vł ↄgregatio cõ
fratrum vel ↄſoꝛoꝝ.

Uonfreſus a.ũ.i.ofractꝰ.contritꝰ.ↄcuſſus

⁊ ðꝛ a ↄfrendeo des.
Oonfuga ge. .p.ſil cum alio fugies.

Uonfugiũ gij.vel ↄfugela le.ſecuritas ⁊ tu

tela.vel adiutoꝛiũ vel locus refugij.

Wonger vel cõgrus gri.qͥdam piſc ſiłis an

guille ſʒ grandis.⁊ moꝛat᷑ in cauernis pe/
trarum ſub aqqug.
ongeries riei.f.g.i.cumulus.

Oongeſt a.ũ.i.ſimul geſtus.ↄgregatꝰ.qc/

cumulatus. Sʒ ↄgeſtus us.ui.congeries
agecumulatio. .

Oõgiariũ rij.n.s.i.bñficiũ.donatio imꝑa/

toꝛis.qꝛ qͥlibʒ ĩpatoꝛ fauoꝛeʒ ꝓpplłi captans
adijciebat vt largioꝛ videret᷑ in donis.Et
etiã ↄgiariũ ðᷣꝛ fruſtũ carnis vndiq; equa
tum. Et h̊ ⁊ B ↄgialis.⁊ h le.i.rotundũ.
Uongiꝰ gij.m.s.genꝰeſt meſure.ſ.ſex ſexta⸗
rnoꝛuuiuam..
Olõgruꝰ.a.ũ.i.ↄueniẽs.⁊ ðꝛ a congruo is.
Uonhibẽtia tie.i.aſſenſus.idẽ ⁊ ↄniuẽtia ⁊

collibetia.vt ille ſine ↄhibẽtia ł cõniuẽtia

vel collibẽtia fratrũ receſſit.i.ſine aſſenſu.
Oõiectoꝛ oꝛis.m.t.pe.p.tã in ntõ qᷓ; in obli
qs. ðᷣ interpꝛes vel ↄiecturꝭ pitꝰ ſacrilegꝰ
diuinꝰ. ⁊ ðꝛ a conijcio is. Uñn Geñ.xl. Vt

. 4 .„

coniectoꝛis veritas pparek.
Ooniectura re.f.p.indiciũ.ſuſpicio.opinio
ſuſpicioſa cogitatio łeſtimatio. Iñ h̊ et H
cõiectural.⁊ B le.qð ↄiectura aliqᷓ ꝑpedit
vel habet᷑.ł q̊d ↄiectura ↄſumit᷑ Iñ ↄiecta
liter aduer.qſi opinatiue. Itẽ ↄiectura eſt
veriſil is rõ ſuſpitionẽ inducẽs.non dene
ceſſitate ꝑſonã vincens.
Qoniter.a.ũ.pe.coꝛ.i.ferens conos.
Ooniuentia tie.vide.s.conhibentia.
Uloõiugatio onis.f.t.i.vꝰᷣboꝝ ↄſeqns declina
tio.⁊ ðꝛ a ↄiugo gas.qꝛ ꝑ ↄſonãtes ↄiuga
tas.i.affines ⁊ ↄſiles apð grecos diſcernit
iugatio.⁊ hͥ oꝛo ad grecos ſpectat.Uł ðꝛ
Declinutio v̈bi ſic.qꝛ plurima vᷣba ↄiugan

tur in ea.i.ſub eadẽ decliatõe ponunt᷑.eth

oꝛatio ptinet ad latinoo.

——

oniugiũ.n. s. v legitimaꝝ pſonan intſe

coeũdi ⁊ copulãdi ↄctꝰ.vel legitima viri?
mulierꝭ ↄiũctio iudiuiduã ↄſuetudinẽ vi

te cõtinens.⁊ ðꝛa ↄiunx.
Ulõiug a.ũ.i.eiuſdẽ iugi vel ſub eodẽ iugo
poſit'.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ iugũ. Idẽ ⁊ ſyniugꝰ a.ũ.
qð ſilr ↄpõit᷑ a ſyn ⁊ iugũ. UVñ q̃dã ꝓnoĩia

ab ariſtarco dicũt᷑ ↄiuga ł ſyniuga.i.eideʒ

iugo certitudinis ł diffinitõis ꝑſonaꝝ ſub
liacentia.Et ↄponit᷑ cũ in.vt incõiug;.a.ũ.
id ẽ diſſſiłis.nõ eiuſdem coniugij
Qlõiunctio.f.t.ẽ q̃dã ꝑſoꝛonis ĩdecli.iun⸗
ctiua aliaꝝ ꝑtiũ oꝛonis.qͥb ↄſigficat.Cõ
iũctio et᷑ ðꝛ qͥ dã coloꝛ rhetoꝛicꝰ.⁊ eſt cum
due clauſule claudũt᷑ ſub vno vᷣbo poſito

in medio.vt Aut etas foꝛme decus atterit

aut valitudo.i.infirmitas.

Ooniunx gi...t. jm qſd ↄpõita cõ ⁊ iugũ

⁊ dicũt᷑ ↄiuges q̃ſi eiuſdẽ iugi a iugo àd ĩ/
ponit᷑ mr̃imonio ↄiũgẽdis.⁊ q̊ͥ copulãt᷑ ne
ſepent᷑.vł dicũt᷑ ↄiuges pe.coꝛ.a ↄiũgo gᷣ.
qꝛ ſt ↄiũcti.Et hʒ.n.in ntõ ⁊ nõ in obliqs.

Uonopeum.n.s.rete qͥ culices vł muſce ex

cludunt᷑ in modũ tentoꝛij.qͥbo alexãdrini

magis vtunt᷑.qꝛ ibi ex nilo culices copioſi

Qoõſanguinitas ẽ vinculũ ꝑſonaꝝ ab eodeẽ
ſtipite deſcẽdentiũ.carnaliꝓpagatõe gctũ
Et ðꝛ ↄſangtas a con ⁊ ſanguis.q̃ſi cõem

ſanguinẽ hñtes.vel de vno ſanguine ꝓce/

dentes. Et ſcias ꝙ ſᷣm canones duo frẽs
ſt᷑ in pmo gdu.filij duoꝝ fratrũ in ſecũdo.

nepotes in tertio ꝓnepotes in q̃rto. Gꝛa/

dus aũt ẽ habitudo ꝑſonaꝝdiſtantiũ quo
cognoſcit᷑ quota generatiõis diſtãtia due
ꝑpſone int᷑ ſe differant. M
Oonſcientia.f.p.i.cognitio coꝛdis ſuiipſiꝰ
Oonſcyÿa.ũ.ðꝛ a ↄſcio c.qð eſt ſił ſcire.⁊ ꝓ
pꝛie in malo. Un qͥdã.Conſciꝰipſe ſibi de
ſe putat oĩa dici.

Uonſectaneꝰ a.ũ.qͥ ſił ſectat᷑⁊ ðꝛ a ↄſectoꝛ

arꝭ.vel ↄſectane eiuſdem ſecte. .
Uonſentaneꝰ a.ũ.qͥ facileↄſentit.vł ↄueni
ens congruus.

Qõſentes płis nu.ſunt dij ſibi yl bonis cõ

ſentientes. vł ↄſentes q̃ſi coeſſentes.qꝛ di

nina eſſentia cui ſꝑ aſſiſtũt.ſemꝑ reficiunt

Hi ⁊ cõſentanei dicunt᷑.
Qõſeptũ.n.s.i.ambitꝰ.locꝰcircũcirca clau
ſus.a conſepio pis. Un.iiij. Re.xj.Ducite
eã extra conſepta templi.i.extra ambitum

vel clauſuram templi.

Mom it
ginmmtt
D
ſubepgeie

ſinigel
Niicipnei

Umncieid

dspſonaſab
nmöngai⸗
iuge
1sierliinn
nalgfen
vrictcktan
nozbopoſin

edecusgtet

kaci tinc
iaingoi⸗

81zcohrläir
CANign
töinobes.

licos v muſcee

td alerinn
clicesol

onur abaci
pogalöe zci

is qſicem

ſanguinepee/
ones duoftis
müinſecido⸗
3 in ro. Bn
rdiſtantiüt⸗
bis diſtätadur
occdis ſtici
göͤcſktſttleen
onloeid
Gttoanien

e

ſbin donisi.

cſenge

itſemer

Ncircücii⸗ .
i ſenhe
eAb

a młtitudine lapidũꝛ lignoꝝ dicta ſtrue

Qoõſeruatoꝛ eſt iuder datꝰ ad defendenduzʒ

gine nõ vtens.de offi.dele.ſtatuimꝰ.li.vj.

Uõſiliũ lij.n.s.qð ex aĩ puidẽtia alicui tri/
buit᷑. Iñ hↄſiliolũ li.i.puũ ↄſiliũ.Et cõſi/
liariꝰ a.ſ.Et ↄſiliatoꝛiũ locꝰↄſilioꝝ. Iteʒ
coõſiliariꝰ qͥ cõſulit.vł ſecretariꝰ.ſic dei filiꝰ
ðꝛ conſiliariꝰpatris.i.ſecretariꝰ.qꝛ oĩa ſe/

creta eiꝰ ab eterno nouit.

¶Uõſiſtoꝛiũ.n.s.i.veſtibulũ.poꝛticꝰ.locꝰ ad

oſiſtendũ.vñ Heſter.v. At ille ſedebat ſuꝑ
ſoliũ ſuũ in ↄſiſtoꝛio palatij õ oſtiũ domꝰ

Lel ↄſiſtoꝛiũ idẽ eſt qð pᷣtoꝛiũ ł tribunal

ſcʒ locus in q̊ ius reddit᷑ ex moꝛe.

„ „

Ulonſobꝛini vocati ſũt qͥ aut ex ſoꝛoꝛe ⁊ fr̃e

aut ex duabo ſoꝛoꝛibo ſunt nati.q̃ſi ↄſoꝛini
ſʒ ſobꝛini ſt᷑ cõſobꝛinoꝝ filij. Uñ.Hi cõſo
bꝛini qs genuere ſoꝛoꝛes.
Ulonſoꝛs..t.i.ſociꝰ eiuſdẽ ſoꝛtꝭ. Jñ h̊ con/⸗
ſoꝛtium.n.sS.i.ſocietas.

„

Olõſperſio onis.f.t.ẽ farina ꝑ aquã ogluti/

nata ſine fermẽto. Idẽ eſtet aʒyma. Uñ.j.

CLCon.v. Ut ſit noua ↄſꝑſio ſic̃ eſt aʒymi.

OUlonſperſus.a.ũ.i.infuſus.repletus.
Oonſpicillũ.n.s.locꝰ ad cõſpiciendũ aptꝰ.
Oõſpicuꝰa.ũ.i.aptꝰ⁊ habilis ad ↄſpiciẽdũ
vbł ſpecioſus.pᷣclarꝰ.altꝰ.Et ↄſpicax.o.g.
in eodẽ ſenſu.ł ſubtꝰad cõſpiciẽdũ. Iñ cõ
ſpicacia cie.⁊ H̊ͥ ↄſpicacitas ta.ſpẽs l ſub

tilitas. vel aptitudo videni.
õſpiratio eit q̃daʒ fraudulẽta ↄfederatio
facta in pᷣiudiciũ alicꝰ ꝑſone vel dignitatꝭ

xxij.q.ij.ſi qͥ laicus.⁊ eſt palea.
onſtãtinopolis.ciuitas qͥdã imꝑialis eſt
in grecia. Iñ ↄſtantinopolitanus.a.iũ.d
illa ciuitate. KW
Oõſtellatio onis.ſepe põit᷑ ꝓ ipſo ſigno ſtel
laꝝ ſᷣm Hug. Pap̃. di. Loſtellatiões lati
ni vocãt ſuꝑſtitões mathematicoꝝ.i.nota
tiones ſideꝝ quõ habeat ſe vnuſqͥſqʒ.
õſternatꝰa.ũ.i.territꝰ.ꝰturbatꝰ.Cõſter/
natus ꝓpꝛie mente. ſtratus vᷣo coꝛꝑe.

Olõſtitutio vel edictũ ponit 3 eo ꝙ rex ↄſti

tuit vł edicit vel facit.⁊ ſᷣm h̊ ſic deſcribit᷑.
Eſt ius relatũ ĩ ſcht redactũ. Cõſtitutio
nes et pñjt dicit qð facit eccłia.vł ↄgrega
tio aliqua religioſoꝝ.

Qonſtitutoꝛ ðꝛ qͥ ꝓ alio ſe ſolutuꝝ ꝓmittit

vel aliq̃ factuꝝ.⁊ alteriꝰ ĩ ſe trãſfert vel ſu/
ſcipit obligationem.
Ulõſtructio.f.t.i.ediſicatio.oꝛdĩatio.pᷣpara
tio.a. ↄſtruo is. Iñ ↄſtructiuꝰ.a.ũ.⁊ h ⁊ H

ↄſtructibił.⁊ h le.mvᷣo Papᷣ.Cõſtructio

qð eſt ↄpoſitio. Ite ↄſtructio ẽ qdã dictio
nũ ↄgregatio.vt Doꝛtes legit virgilium.
qð etiã ðꝛ oꝛo.et et᷑ locutio.ſicut cõſueuit

dici. Soꝛtes legit virgiliuz. Hec eſt vna
oꝛo.vna ↄſtructio ⁊ vna locutio.
¶Qõſubſtãtiał..t.⁊ H le.i.eiuſdẽ ſubſtantie.

Iñ filiꝰ dei ðꝛ ↄſubſtãtialł pꝛi.qꝛ eſt vniꝰ
⁊ eiuſdẽ ſubſtãtie ⁊ nature ſecũ.i.cũ patre.

Oõſuetudo ẽ ius ddã moꝛibo ↄſtitutũ qͥd

ꝓ lege ſuſcipit᷑ cũ deficit lex. vt.j.diſ.cõſue
tudo. Que eĩ in ſcpᷣt redacta eſt. vocat᷑ lex
ſiue cõſtitutio.que aũt in ſcptꝭ nõ eſt.reti/
net nomen ſuũ cõſuetudo.diſ.j.S.cũ ergo.

Oonſul olim dicebat᷑ ſenatꝰ.magiſtratꝰ.vt
ff. de ſena.⁊ inſti.de iu.na.gen.⁊ ciui.Ho⸗

die aũt ðꝛ a ↄſulẽdo.qꝛ reipublice cõſulit.
Iñ ↄſulat.us.ui.⁊ h̊ ⁊ ̊ cõſolarꝭ.c h̊ re.i.
dignoſolatu.Et ꝑ ↄpoſitõʒ ꝓcõſul.lis.lo⸗
co ↄſuł poſitꝰ.Excõſul.lis.i.extra ↄſulatũ
poſitꝰ cum eũ pꝛius habuerit.ſic di. Hug.
Iſið.vo di. ꝙ ↄſules appellati ſt᷑ a cõſulen
do ciuib.vel a regẽdo cũcta cõſilio.Excõ
ſules aũt dicunt᷑ qͥ iam a cõſolatu exierint

ſiue diſceſſerint ꝑacto vicis ãno. Pꝛocon
ſul 8ꝛ ꝗ vices conſulis fungit᷑ ”
Oõſult a.ũ.qͥ cõſulit ł diſertꝰ ⁊ cũ conſilio

Pap̃.di. Conſultꝰ int᷑rogat.ↄſulturꝰ int
rogaturꝰ.Cõſultũ ꝓuidẽtia.cõſiliũ placi/
tum. Cõſultꝰet᷑ ðꝛ cauſidicꝰ. Itẽ cõſult?qͥ
cõſiliũ a conſulto accipit.qͥ ⁊ ðꝛ conſultoꝛ

Vñ.Coõſultoꝛ poſcit qð cõſultꝰ bñ noſcit

Cõſultoꝛ rogitat.ↄſultus conſilium dat.

onſultatio ðꝛ in qua alicui papa de iure

reſpondet.

„ *

Uonſummatio onis.ft.i. cõpletio.et ðꝛ p/

pꝛie in bono.ſʒ conſumptio.i.deuaſtatio.
2 ſumit᷑ ĩ malo. U]. Conſũmare mea vo
lo.ſed conſumere nolo.

Oonſummatus.a.ũ.i.ad finem ꝑductꝰ vel
completus. l
Uonſummatoꝛ.t.pficiens vel finiens.

7

QUonſumpr us.ui.⁊ conſumptio idẽ.i.de/

uaſtatio ⁊ expenſio inutilis.

Ulonſumptoꝛ oꝛis. m.t.i. expenditoꝛ inutil.
Oõſutilis lis.2.t.⁊ h le.ðꝛ a cõ⁊ ſuo.⁊ cõpo

nit᷑ cũ in. vt incõſutilis.vñ Johᷣ.xix. Erat
aũt tunica incõſutilis.

„

Ulontagiũ gij.n.s.⁊ h contagio onis.in eo/⸗
Aem ſenſu.i.labes.putredo.lues vł moꝛb⸗

pecoꝝ ſiue ouium. ⁊ ðꝛ a contingo gis.qꝛ
cõtactu vniꝰtotus grex coꝛrũpit᷑. Uñ con

tagiuz ðꝛ moꝛbo. qꝛ qcqͥd tetigerit bolun

—

Iñ otagioſus.a.um.i.ſoꝛdidus.
Gõtemplatiuꝰa.ũ.qͥ moꝛat᷑ in ↄteplatione.
vel ad ↄtemplationẽ ꝑtinens.
Uontepoꝛane a.ũ.i.cũ tꝑe venies. vel ſil ĩ
tꝑe exñs vel veniẽs.vel eiuſdẽ tꝑis.

Ooõtemptibilis lis.⁊ Hle.i. ↄtemptui habik

⁊2 venita ↄptemno.
Jõtemptꝰ a.ũ.i.ſpꝛetꝰ.repulſus.
õtẽtio onis.f.t.i.puꝗ.diſceptatio.Et de/

ſcribit ſic. Lõtentio eſt ipugnatio veritatꝭ

exↄfidentia clamorꝭ. Itẽ ↄtentio eſt qdaʒ
coloꝛ rhetoꝛicꝰ. ⁊ fit qñ ↄꝛijs rebo oꝛo ↄfi/
cit᷑.vt In luctu rides.int᷑ conuiuia luges.
Vrbẽ rure cupis.laudas bõa rurꝭ ĩ vꝛbe.
Oõtentioſus.a.um.qͥ nõ rõne aliqͥd ſʒ ſola
ptinacia ↄtendit.vel ðꝛ litigioſus.
Uõtentꝰa.ũ.i.patiẽs.ſufficiẽs pauco.⁊ ve/⸗
nit a ↄtineo es. Põt etiã deriuari a ↄtẽdo.

⁊ tũc idẽ eſt qd ſił tent ſiue teſus. Inuenit Ntridd. S
Uontritio onis.i.ſił tritio.łl ex toto tritio.?

etↄtemptꝰ.i.ſpꝛetꝰ. Uñ.Cõtempt ſpꝛet.
cõtent?ſufficiens eſt. Pꝛimũ cõtẽnoꝛ dat
contineoq; ſecundum.
Qõterminꝰa.ũ.i.vicinꝰ.cõiunctꝰ. JIñ h̊ ⁊
cõterminal.⁊ Bᷓ le.i.cõfinalis. Et cõtermi

nium.i.vicinitas.

Uoõternãs antꝭ.ðꝛ ille qͥẽ ĩ ↄpletõe tertij an

ni. Uñ ðꝛ ↄternãs q̃ſi ↄplẽs tertiũ anũ.q̃i
triẽnis ł q̃i triũ ãnoꝝ exñſ.vñ Eſa.xv. Ule
ctes eiꝰ vſq; ad ſegoꝛ vitulã cõternãtẽ.i.vi
tulã triũ ãnoꝝ.ł ſegoꝛ ciuitatẽ ꝑuã dic vi/
tulã cont᷑nãtẽ.i.robuſtã.qꝛ ſᷣm glo.aĩalia

ſt᷑ robuſta tertio ãno.ſic hõ ĩ triceſimo an /

no. Hiere.xxxviij.ðꝛ a ſegoꝛvſq; ad aʒonã
vitulã ↄt᷑nãtẽ vbi qͥdã falſi libꝛi hñt ↄſter/
Uonticiniũ nij.n.s.tꝑs noctꝭ öꝭ nantẽ.
qñ cũcta ſilent.⁊ ðꝛ a cõticeo ces.
Oõtignatio onis.ſ.t.i.tignoꝝ cõiunctio.vł
coaptatio in edificio.⁊ ðꝛ a cõtigno as.qd
eſt tigna cõponere ⁊ coõiungere. coaptare

in ſtructura edificij. Uñ.Tectuʒ tigna fe/

runt cõtignatio iunhit.
QOõtigi a.ũ.i.vicinꝰ. ꝓximꝰ.a cõtingo gis.

qꝛ ↄtingit domũ alteriꝰ Iñ ↄtiguitas.i.vi

cinitas. Sʒ cõtinuꝰ eſt vicinꝰ ſine int᷑poſi

tione.eo ꝙ ſil teneat᷑.⁊ deriuat᷑ a ↄtineo es
Vnñ aq̃ invaſe ẽ vaſi cõtigua.ſʒ ñ ẽ ↄtinua
ei. ſʒ aq aque.qꝛ tminꝰ idẽ.Nã ſᷣm pᷣm in
v.phiſicoꝝ. Cõtigua ſt᷑ quoꝝ vltĩa ſunt ſit

₰

Continua aũt quoꝝ terminꝰ idẽ et vnus
eſt vtriuſq; qᷓ tangun.
Ooõtinens.o.t.i.caſtꝰ.abſtinẽs. Iñ cõtinen
cia.i.abſtinẽtia.caſtitas.

tus ðꝛ etiã inſtr̃m cũ q̃ pi

Uontiquia.i.imbꝛiũ collectio q̃ſi cõtinens

aquam ex quibo videt᷑ componi.

—

Wontractio oniſ.f.t. eſt collectio. cõſtrictio

abbꝛeuiatio lhdecurtatio. Uñ Eʒzech.vij.
Ecce venit contractio

Uontract. venditio.locatio. et cetere ſpẽs

cõductionis ſm Paß.
Oõtracteſt duoꝝ vel pluriũ ĩ idẽ cõſenſus

Et ponit᷑ qñʒ ꝓ oĩ pacto cõuentõe vel q̃ſi
õctu.vt ſi qͥs geſſit alteriꝰ negocia l tutelã
Jõq; dicimꝰꝙ paciſcẽdo diuerſas ĩ vnuʒ
trabimꝰ volũtateſ. CUñ emptões cõductio

nes.⁊ ſiłia ↄᷣctus dicimꝰ q̃ aio obligatõis
excontractu naſcunt᷑.

9

Oõtrariꝰ.a.ũ.iaduerſariꝰ.Contrariũ etiã
eſt qdã coloꝛ rhetoꝛicus.⁊ fit ex q̊ animꝰex
diuerſis rebo efficit certꝰ. vt Qui ſibi non

parcit quõ mihi vel tibi parcet.

ontribulis. cõ. t. ⁊ h le. i. eiuſdẽ trib. et ö·

a con ⁊ trilbb.

deriuat᷑ a cõtero ri.Et ſic ðᷣſcribit᷑. Eſt do
loꝛ de peccaꝭ aſſumpt cũ ꝓpoſito cõfiten
di⁊ ſatiſfaciendi.

Qõtrouerſia ſie.ðꝛ ãſi ðꝛia vᷣſio.⁊ eſt cõtro⸗
uerſia negociũ.certamen.q̃ſtio.contentio

diſceptatio.collatio.comꝑatio.
Ooõtuberniũ.n.s.ðꝛ tabnaclmyl ſocietas ł
ad tꝑs coeũdi cõuẽt᷑.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ tabna.qꝛ

ſicut illi qͥ ĩ tabna cõueniunt ad tꝑs cõma
nẽt ⁊ cito diſſoluũt. ita contubniũ ꝓpꝛie ſu
mendo cito diſſoluit᷑ ꝑacto.ſ.negocio ꝓ q̃ᷓ

ad cõtubniũ cõuenit᷑. Iñ cõtubnio oniſ.i.
ſociꝰ cõmilito qͥ ẽ in eodẽ cõtubnio cũ alio
Et h̊ ⁊ ̊ cõtubernalis.⁊ H le.

— 7

õtumarx.o.t.i.ſuꝑb⸗ ĩiurioſus.łrepugna

tiuꝰvl inobediẽs.vel ðꝛ cõtumax.qꝛ cõtẽ

nit ⁊2 negligit. ⁊ ðꝛ a cõtumeo es.Et ↄpõit᷑
cũ ꝑ.vt ꝑcõtumax.i. valde ↄtumax. In cõ
tumacia cie.⁊ ẽ erga iudicẽ vel pᷣlatũ com

miſſa inrobediẽtia. In⁊ ↄtumacitas tatꝭ.i.

ſupbia. iniuria.repugnãtia.contemptus.
Oõtumelia lie.f.p.i.iniuria.vituperiũ.gue
cõuitiũ.⁊ ðꝛ a cõtumeo es. Idẽ ⁊ ↄꝛtumia
mie. Iñ contumelioſus a.ũ.qͥ audax eſt ?
tumet vᷣbis iniurie ⁊ ſuꝑbie.vel q cõtume

lias ⁊ conuitia inijcit.

QUontꝰti. m. s.q̃ddã genteli.⁊ ꝓpꝛie q̃d fery
nõ hʒ.ſʒ E acuta cuſpide longu ſic partica

pᷣacuta quã poꝛtãt ruſtici loco haſte.Cõ/⸗

7„

ſciſcitat quã inqrendo piſces.

Uonuallis.ſ.t.i.magna vallis.vel loca ter⸗/

rarum dep̃ſſa int montes.

ſcatoꝛ piſcat᷑ vel

Conbĩ
ctiovn
Uoe
priama
(oͤnen⸗
glioun
un
onuen
(öuoſo
gicolor⸗
ſeclul

ſncrcun
curuitae
ta. Q
(dricar
(aicr
N
de
co⸗
Ooöun
oppro
cſi
a
o t
oey.
vecorlt
Cöuina⸗
pct i.
☛
Cörinaniä
ecöninen
hdoiniun
hcödin
Cöuoren

Typotum

Conus
tumnq 1
cohong
tungltag.

do mnap
uhim
Vengitvel.
Angltye
Coppiren

coſitcan
8 cecorbj
Prüatis
fmmiyt ceni
Myinin
la

oi⸗
no Git⸗
Sn,

ctccterſ

liceciſenin
uentöe eli
Wi kturel
ueſgiynu;
Mdes cGuc
io obügris

Conmmnügi
reizanine
Ourſbbinon
rt.
uldemiero:

latmiddind
Diondit. Stde

i poltocöfin

ſſio ꝛeſtcond
ſtio contente
to.
lmykſocienst
c 1tubnn
ntadtpscn
lubnin rteſn
.Negoco
tubnloonli
ubniocialio

le.
olus repngen
Grummat. nl
ncots. l i
unr J
ce va plancon
,unmucinll
icn contenhins
runmngnict
s n⸗ n
Gia uld

Armmitiün
niſi an
ocobate/

icarorpian 1
iſces⸗
istlan⸗/

⁰

¶ Noͤuena. 9. p. i. ſimu

Oõnubiũ bij.n.s.i.oiugiũ nuptie vł ↄiun
ctio viri ⁊ feie. Jñ h̊ ⁊ B cõnubialis.⁊ h̊ le.
Unde Virgił.Cõnubio iungã.ſtabilip/
pꝛiamq; dicabo.
l cũ alio veniẽs.vł qͥ cũ
alio ↄuenit. Uel ↄuene dicunt᷑aduene de
diuerſis locis.
Uonuentꝰ us.ui.i.turba cetus.
Olõuerſio onis.qſi ſi ł vᷣſio. Itẽ ↄuerſio ẽq
dã coloꝛ rhetoꝛicꝰ.⁊ eſt qñ eadẽ dictio ĩ fi/
ne claſulaꝝ repetit᷑.vt Qui viciuʒ ſpernis
te ſpernis friuola ſpernis.
õuexꝰa.ũ.i.vndiq; inclinatꝰ⁊ curuatꝰq̃ſi
oↄuerſus.⁊ ðꝛ a cõueho is.qꝛ vndiq; vehit
in circuitu ad viſuʒ. Iñ h ↄuexitas tatꝭ.i.
curuitas. rotunditas ſicut ⁊ celi. Uel ᷣm

Pap.Conuerxa dicunt᷑ extrema celi flexa.

7

Qõuicaneꝰ.a.ũ.i.cõuicinus.
õuicanꝰ a.ũ.idẽ.ſ.uicinꝰ.

¶ õuictoꝛ oꝛis.m.t.qͥ ſił cũ alio viuit.⁊ tũc

ðꝛ a ↄuiuo is.vel ↄuictoꝛ q̃ſi cum alio vi/
ctoꝛ.⁊ tũc deriuat᷑ a cõuinco .
Oõuitiũ tij.n.s.i.ↄtumelia.vituperium.vł
oppꝛobꝛiũ.iniuria.⁊ videt᷑ debeat ſcribi
P c.ſieut viciũ qð deriuat᷑ a vinco cis.ſᷣm

Hug.Alij dicũt ꝙ vicium deriuat᷑a veto

as.⁊ ↄuiciũ.a cõ⁊ vita.⁊ ſic dʒ ſcribi ꝑ t.ſiẽ
veto ⁊ vita.⁊ ̊ veriꝰ videt᷑. In cõuicioluʒ
pe.coꝛ.i.puũ ↄuitiũ.
Uuiuia. .p.ðꝛ qͥ cũ alio viuit ⁊ comedit.
et ꝓdu.vi.vñ Oꝛatiꝰ in epi. Tres mihi cõ
uiue. ppe diſſentire vident.
lõuiuariũ.n.s.eſt locꝰ in q̊ qͥs cõuiuat᷑ q̊d
et cõuiuatoꝛium ðꝛ.
¶Q õuiuium.n.s.i.lauta comeſtio ⁊ magna.
Iñ cõuiuiolũ dimi.i.ꝑuũ ↄuiuiũ.
n aſtclocſ voto aſtrictꝰ.et ðꝛ a con
2 votum. PD

UTonus ni. m. s.i. ſũmitas galee vel curua/

tura q̃ ſuꝑ galeã ponit᷑.ſuꝑ quã ſt᷑ e iſte.a
conon grece qð ðꝛ latine acuta vłl alta ro/

tunditas. Un⁊ conon ðꝛ figura q̃ͥ ab am/

plo incipit ⁊ i acutũ finit᷑ ſicut oꝛtogoniũ.
Uophinariꝰ.rij.m.s.qͥ cophinos facit vel
vendit vel poꝛtat. —
Uophinꝰ ni.pe.coꝛ.ðꝛ a cauo as.q̃ſi cauus
eo ꝙ ſit cauus.Et vt di. Papᷣ.Cophinos
grece coꝛbis latie. Cophinꝰ vas ex vᷣgultꝭ
aptũ aliqͥd mũdare. Uel cophini ſũt vaſa
ad fimũ poꝛtãdũ.vel cophinꝰ ẽ geſtatoꝛiũ
fimivl ceni.qð q̃ſi idẽ eſt. Uel cophini ſũt
vaſa viminea ad oꝑa ſeruilia deputata.iu

xta illud. Manꝰeiꝰ in cophino ſeruierunt

2* — — 2

Jopia pie.f.p.i.młtitudo.abũdãtia.dicta
qſi cum opibo.⁊ ðꝛ a copos.i.laboꝛ.qꝛ ois
ſuba ex laboꝛe ↄſtat. Nõ em̃ ſine laboꝛe co
pia hꝛi põt Iñ copioſꝰa.ũ.i.locuples.abũ

cophinulus.i.puus cophinꝰ.

daãs plenꝰ copia. Quidã tñ dicũt ꝙ copia

¶opos grece ðᷣꝛ laboꝛ latine.

ↄponit᷑ a choꝛea ⁊ ago g.

deriuet᷑ a cops pis. VUñ. Cops diues fert
copia naſcit̃ hic. In cophiola dimi.i.pua
2 labo. copia.
Uops pis.o.t.i.diues.opulẽtꝰ.q̃ſi cũ opibꝰ
Un qdã. Fecũdꝰcops ẽ dea tre fertil ops
eſt. Fex domuũ.ſcops eſt mũdaꝝ.foſſaq;
ſcrops ẽ. Inuenit᷑ ec h̊ cops indecli.f.g.et
tũc deriuat᷑ a copia pie.⁊ eſt idem ꝙ copia
Uopula le.i. iũctio.vel id qð ↄiũgit ł vin
culum in collo canis.⁊ in ſingulari ⁊ ĩ pli
eſt ge. fe. In plłi tñ inuenit᷑ neu.ge.copula
oꝝ.Et vt dicũt in ſingłari ꝓ ↄiunctiõe ca
num. In pli copula neu. ge. pꝓ q̃libet alia
ↄiunctione ſiue hoĩm ſiue aliaꝝ reꝝ.
Jopulari rij.m.S.i.viculũ in collo canis.
opulatiuꝰa.ũ.qð copulare haber.
oquina ne.loc vbi cib coquit᷑ G
ſoquꝰqui.i.qͥ cibos coquit. Iñ coqͥlus di
mi.i.puus coquꝰ.
Uloꝛ.dis.n.t.ðꝛ a coꝛdian qð eſt coꝛ.qð aũt
ðꝛ coꝛ qſi cuſtodia oĩm reꝝ.etymolł.eſt nõ
ↄpoſitio.⁊ ↄponit᷑ cũ multꝭ.vt ↄcoꝛs.diſ/
coꝛs.excoꝛs.vecoꝛs.ſecoꝛs.vnicoꝛs.et ſic
de alijs q̃ patent loc ſuis.
Zboragio⸗ grece.latine villa vꝛꝛ.
hoꝛagiũ gij.i.ſuffragiũ. Choꝛagiũ etiaz
eſt ꝑs ludi.ſ.qn ꝓuerbia dicũt᷑.ł choꝛagiũ
eſt vginale ſignũ.vł ᷣginal pompa quam
ſolẽt vᷣgies facere ĩ buſdã loò circa moꝛ/
tuũ.ſ.choꝛea.⁊ q̃libʒ choꝛea ſicpᷣt dici.⁊ tẽ
SDʒ coꝛregium
ꝑ duo r.aliud ẽ.ſ.qð ex toto ⁊ intimo coꝛð
etit᷑.?⁊ ↄponit᷑a coꝛ ⁊ ago. MD
Ioꝛaliꝰ lij.nat᷑aʒ hʒ vimis ſub aq̃̊.ſʒ detra
cta ſuꝑ aquã ſtatiʒ dureſcit ⁊ rubeſcit ⁊ la
pideſcit. Ita occupariq; ⁊ euelli retibo ſo/
let aut acri ferramẽto pᷣcidi.
oꝛax c.i.coꝛuꝰ.⁊ tã illud qᷓ; iſtud nomen
Hʒ a ſono pectorꝭ.qꝛ grũnit pectoꝛe.
¶oꝛban oblatio ſiue donũ vel votuʒ ſonat
Marci.vij. Coꝛban qð eſt donum.
Uloꝛbio onis.m.t.ille qͥ facit vel vendit vel
poꝛtat coꝛbes.
OUoꝛbis bis.vas vimineũ q̊ mẽſurat᷑ vinũ.
vl etiã annona.vł ꝑ qõ etiã fluit muſtuʒ.?-

ðꝛa curuo as.qꝛ ex curua vᷣgis ↄtexit᷑.vł

ð2 a colando.

Uoꝛbita te. pe. p.f.p.i. nauis onerari.
oꝛbi bij.⁊ h coꝛbinꝰ ni/p eodẽ.ſ.ille qui

duplex hʒ coꝛ.⁊ ðꝛ a binũ ⁊ coꝛ qſi binum

coꝛ bnñs.ł reuera qͥ ẽ vᷣſipellis ⁊ inconſtãs.
Uloꝛbonan.ł h̊ coꝛbona.i.gaʒophilatiũ vbi
diuine oblationes reponunt᷑. Papᷣ.vᷣo di.
Coꝛbonã gazophilatium vbi Ppecuni ſa
cerdotũ erat poſita.⁊ interpᷣtat᷑ oblatio.et
vt ðꝛ ĩ hiſtoꝛijs ſuꝑ actapłoꝝ Coꝛbonan
erat arca ĩ qͥ reponebãt᷑ dõaria ſacerdotũ.
Mnſach erat archa ĩ q̊ reponebãt᷑ dona/
ria regũ ł pncipũ. Gaʒophilatiũ erat ar/
ca in ̊ reponebant᷑ donaria trãſeuntium.
Qoꝛbulus li.m.s.pe.coꝛ.i.ꝑuꝰcoꝛbis
QOoꝛcula.i.ioculatrir..
Ooꝛculũ li.dimi.i.ꝑuũ coꝛ.

Qoꝛcul.i.tadeꝰ.a coꝛde dictꝰ. Ipſeꝛ tadeꝰ
ipſe ẽ ⁊ iudas iacobi quẽ ecciaſtica tradit

hiſtoꝛia miſſum. Ediſſam ad abagarum

gem.

re .
hoꝛda de.f.p.ðꝛ a coꝛ.qꝛ ſicut pulſus coꝛ
dis ẽ in pectoꝛe.ita pulſus coꝛde eſt ĩ citha
ra. Un ꝓpheta. Laudate eum in choꝛdis?

oꝛgano.

Qboꝛdatiſta ſte.9.p.q vel qᷓ canit cũ choꝛ/

da.? ð a choꝛda.

Ooꝛdats.a.ñ.i.ſapiẽs.gnauꝰ.audax.conue

niens. Uñn Job.xxxiiij. Uiricoꝛdati.i.ſa/

pientes audite me In coꝛdate.i.ſapienter

ↄuenienter.honeſte.

Ohoꝛder cis. m.t. qͥ facit choꝛdam. vel q ca

nit cum coꝛdis.

Ooꝛdiacus. vide.s. cardiacus.
hoꝛdula le.dimi.i.ꝑua choꝛda.
Uloꝛdꝰa.ũ.i.ſerotinꝰ.⁊ ðꝛ a coꝛ. Uñ ⁊vue q̃

tarde veniũt ad maturitatẽ coꝛde dicunt
ſᷣm Hug. Et Papᷣ.di.Coꝛdum ſerotinuʒ

qð tarde naſcit᷑

Qoꝛedulus li.qdã auis ꝗᷓ ſtatim ⁊ citius q;ᷓ

cetera mẽbꝛa coꝛ auis capte edit.

—

Oboꝛiamb bi.ẽ daã pes ↄſtãs exbmalon

ga ⁊ duabo medijs bꝛeuibo ⁊ vltima longa

vt audierãt.⁊ ðꝛ ſic.eo ꝙ carmẽ h̊ pede cõ

oſitũ.aptũ ſit choꝛo canentiu.

Ioꝛiandr ũdri.n.s.genꝰ herbe a greco qð

illi coꝛion icũt. Et vt di. Papᷣ. Coꝛiãdꝝ
qð greci coꝛion dicũt.cuiꝰ ſemen dulci vi

no datũ ꝓnioꝛes reddit in venerẽ ſi ſupꝛa

modũ dederꝭ amentiã facit. In cibo ſum

„7 .

de coꝛijs.⁊ ðꝛ qꝗa coꝛioo.

*

tum calefacit ⁊ ſtringit ⁊ ſomnũ facit.
oꝛiariꝰ rij.m.s.qͥ parat coꝛia.vel qͥ oꝑat᷑

Ooꝛimba.m.s.fruct⸗ eſt hedere. 2 2 a coꝛo

na.qꝛ inde coꝛonabãat᷑ antiqͥ ⁊ pᷣcipue poe
te.vñn O uið.iiij.meth. Et gᷓuidꝰ diſtiguit

tela coꝛimbis. Coꝛimbi et dicũt᷑anuli vi/
tis qͥ pxia queq; ligãt ⁊ ↄpᷣhendũt ne lõgi
laxati palmites ventoꝝ flatibo diſſipent
OUloꝛinthꝰ thi.m.S.i.tectura arcuuʒ. Unde

Stati thebaidos.ĩ.vij. Quã ſuꝑ a tergo
velox coꝛinthos ⁊ arcꝰ. Itẽ coꝛinthꝰ thi.i.
repoſitoꝛiũ ſagittaꝝ.ſ.pharetra.vñ Ouis
triſtium. In qb eſt nemo qͥ nõ coꝛinthon

⁊ arcum. Coꝛinthon actm grecũ ꝓtulit.p
coꝛinthũ. Inuenit᷑ etiã h̊ coꝛinthꝰnomen

ciuitatꝭ. Iñn coꝛinthiꝰ a.ũ.Ad coꝛinthios
ſcribit Paulꝰduas eplas.Et ſcribit᷑ ꝑh.

in vltia ſyllaba. ”
Ooꝛiũ.n.s.a carne ðꝛ q̃ſi carneũ.eo ꝙ car/
nem tegat.vł qꝛ ex carne extrahit᷑. In co/

rioſus a.ũ.i.coꝛio veſtit. Iñ coꝛiolum.di

mi.i.ꝑpuũ coꝛium.

— * 5.

Qoꝛnetũ ti. n. . pe. p. locvbi creſ. cũt coꝛni. .
7 ð a coꝛnꝰ ni ꝓ q̃dam arboꝛe dura in fru

ctu vel ligno.

Qoꝛnæa. i. ptinẽs ad coꝛnu.łð coꝛnu exñũs

Ooꝛnicen nis.m.t.qͥ canit cũ coꝛnu.qð ðꝛ
etiã h ⁊ ̊ coꝛnicens tis.⁊ vtrunq; ↄponit᷑

a coꝛnu ⁊ cano.

Qoꝛnicena ne.f.p.pe. coꝛ. feĩa que canit cũ

coꝛnu. ⁊ ð a coꝛnicen.
Oloꝛniger a.ũ.pe.coꝛ.i.gerẽs couu.

* „ 4

QOoꝛnipes tꝭ.o.t.i.coꝛneos hñs pedes qðp

equo inuenit᷑⁊ tũc eſt ge⸗ maſ.

„ 7

Ooꝛnix cis.ft. qᷓdã auis clam oſa.⁊ ð a coꝛ
nu. qꝛ clamoſa eſt vt coꝛnu.vł qꝛ diu viuit

vt coꝛnu etiam durat. Jñ coꝛnicula.i.par

1 7

ua coꝛnirx

Ooꝛnu ðꝛa carne qſicarneũ.qꝛ ex carnep
cedit. Et ĩ ſingłari eſt indecli. In płi vꝰo H

coꝛnua nuũ. Inuenit᷑ et᷑ h coꝛnꝰ us.ui.in

eodẽ ſenſu. Et no.ꝙ coꝛnua vocant᷑ extre
me ꝑtes antẽnaꝝ ꝑ tropũ ab aĩali. Itẽ coꝛ
nua vocãt᷑ extremitates exercitꝰ qꝛ intoꝛte
ſtad modũ coꝛnuũ aĩalł.ſʒ ĩ hac ſigtionep
pꝛie iuenit ̊ coꝛnꝰ us.ui.⁊ ꝓ coꝛnu milui
ſilr. Sʒ coꝛnu ĩ ſingłari ⁊ coꝛnua in płiꝓ
pꝛie ꝑtinet ad aĩalia.A coꝛnu deriuat᷑ coꝛ

. „ —

uum coꝛnu.

utꝰ a. . ⁊ coꝛno nas.i.coꝛnu r̃ſonare.⁊
coꝛnni p q̃dã arboꝛe dura ĩ fructu vlł lig
no. Iñ b coꝛnũ ni.i.fruct illiꝰarbor. Uñ
Coꝛnu gerit coꝛnꝰ pecudũ ſt᷑ coꝛnua coꝛ
nu. milit ẽ qn ꝓperat ſua bella gerẽdo. Itẽe
coꝛnu ↄpõit᷑ h̊ ⁊ H bicoꝛnis.⁊ h̊ ne.⁊ H̊ ⁊ 5
vnicoꝛnis.⁊ h̊ ne. Iñ coꝛniculũ.n.s.i.par·

Con
Macl
vota,
Oormn
Qut
Qoꝛnn
on
n
cnal
lctede
Cornor
ſterata
aſcom
peno
orolle
(oola
cor⸗
ü
(oor
doc
Er
ſin
iſie
n
ſelun
m
Nimni.
Milii
Wronn.
(orprus
Corpglitn
loErrr
illludas
Awpelarin
appelann

Uldadt

pellariui
pes. In
“
ſ⸗ gha⸗
Copilen
Pulentin .
ſoogöno⸗

mnpvoris

Dnoohont
cdsfi

8 opoſito⸗
porhi

ncoꝛdo⸗
hutnico⸗
UAlhini

dikigi
linmin
üri
diſſipet
uz. Dn.
ſup ateng

inrthoſi

NOud
Crinthon
ü paulitp
hnn
corinthios
ſenbit h.

ieoc.

dbii Jnc
toniolumd

cecitcani
edurninm

löconnci⸗
cornn d
run

que aniti

oemu.
pelcg go

ſatdaco
grdin wwn

gercarne⸗
plift

co us un

1vocint n

aili t
ce inen

tos qð notat plenn.
Uoꝛpꝰ.oꝛis.n.t.a coꝛrũpo is.ðꝛ.eo ꝙ ſit na

2 „

Woꝛnicularij dicunt᷑illi qͥ gerebãt coꝛnua
vel aciem in bello.vel qͥ in aures iudicum

vota ꝓtulerũt ſua.

OUoꝛnupeta te.pe.coꝛ.i.bos. UVñ Exoð.xxj. .

ſi bos coꝛnupeta fuerit ⁊c̃.
Oloꝛnuſtibij tertia filia Job.nomẽ accepit
qꝛ em ꝑ coꝛnu ⁊ tibiã vnuʒ vᷣbũ ex vtroq;
ↄpoſuit.vtrũq; ꝓᷣbũ ꝑ vnã oꝛonis ꝑteʒ in
latina lĩigua trãſfuſum eſt.qͥ voluit genere
licite demõſtrauit ᷣm Bꝛeg.
OUloꝛnutꝰa.ũ.i.hñs coꝛnua. Et facies mov
ſi erat coꝛnuta ſicut dic gl.Exo.xxxiiij ꝓpt᷑
q̃ſdam radios ſplendoꝛis q̊s hũanꝰ viſus
capꝑe nõ potuit. HS
Ooꝛolla le.dimi.i.pua coꝛona.
oꝛollariũ rij.n.s.eſt pᷣmiũ alicꝰcertamis
ſq coꝛona vel aliud.vel coꝛollariũ eſt vñ
aliqͥs meret᷑ adipiſci coꝛonanm.

Qoꝛona ne.f.p.ðꝛ a choꝛꝰ qꝛ rotũda ad mo

dũ choꝛi ſolet fieri.⁊ ẽ ſignũ victoꝛie.vł re

gij honor.que iõ in capite regũ ponit᷑ad
ſigndũ circufuſos ĩ oꝛbe pploſ.qͥbo accĩictꝰ
Iſi caput ſuũ coꝛonat᷑.Papᷣ.vo di.ꝙ coꝛo
na generalr ðᷣꝛ.diademavo.ſpẽałr. Na eſt

geſtamẽ regij capitꝭ. Coꝛona vᷣo rücũq;
Item coꝛong ðᷣꝛ circulus.Itẽ coꝛona eſt
etiã raſura piloꝝ in ſuꝑgioꝛi ꝑte capitꝭ cleri

coꝛũ.que ⁊ clerica ðꝛ. Jn coꝛonula.i.ꝑua
coꝛona.

Uoꝛꝑalis.ꝰ.t.⁊ h le.i.ad coꝛpꝰ ꝑtinẽs. In
coꝛpalitas ac.Et ↄponit᷑ cũ ĩ.vt incoꝛꝑa
lis. Et vt dic.Pꝛiſcianꝰ. Coꝛpale nomen

E illud qðᷣ coꝛpoꝛeã rem ſigt.⁊ B̊ in ꝓpꝛijs ⁊
apeellatiuis noĩbo. In ꝓpꝛijs.vt ſoꝛteſ. In
apellatiuis. vt hõ. Incoꝛpale vo ẽ nomẽ
illud qð incoꝛpoꝛeã reʒ ſigt.in ꝓpꝛijs ⁊ ap

pellatiuis. Inꝓpꝛijs.vt pudicicia penolo
pes. In appellatiuis.vt vᷣtus. Itẽ coꝛꝑale
ſubſtantiuũ neu. ge.eſt alba pallaq altari

ſuꝑ qua ponit᷑ ſacr m eukariſtie.
¶oꝛpulentꝰa.ũ.i.pinguis.craſſus. Iñ coꝛ

pulentia tie.i.craſſitudo.⁊ ðꝛ a coꝛpꝰ ⁊ len

ture coꝛruptibił.⁊ cito coꝛrũpat᷑. lel coꝛ

pus ↄponit᷑ a coꝛ ⁊ pus purꝭ. Jũ coꝛpꝰq̃ſi

coꝛdis puſ.i.cuſtodia.ſʒ potiꝰ viðꝛ etymo.

ᷓ; ↄpoſitio.vel ðꝛ coꝛpꝰ q̃ſi coꝛã poſitꝰ In
coꝛpoꝛe a.ũ. JIi⁊ coꝛpoꝛeitas at.⁊ ↄpõit᷑
p incoꝛpoꝛeitas ac. A coꝛpꝰↄpõit᷑ Bicoꝛ
poꝛ.tricoꝛpoꝛ.qdricoꝛpoꝛ ⁊c̃. Jñ coꝛpuſ/

culũ dimi.i.puũ coꝛpus.

7 *

Ooꝛpꝰqũq; dꝛ collegiũ ſiue vniuerſitas cꝰ

¶Loꝛtina.f.p.vt ðꝛ ĩ hi

caput eſt platꝰ.c. nouit. de his q̃ fi. a p. Et

tale coꝛpꝰ pᷣt hꝛe vnũ ſigillũ.de exceſ.pᷣla.

dilecta.Oꝛ et᷑ ↄgregatio cuiuſcũq; ciuita

tis vł ville l caſtri hꝛe coꝛpꝰ. Ite quelibet

ↄgregatio ꝓ iuſticia faciẽda.vt ↄgregatio
ſcabinoꝝ ł totiꝰ vniuerſitatc᷑. Itẽ ſocietas

cã religionis cui puiſuʒ eſt vnũ coꝛpꝰ hẽe

debet iſtar reipublice. Et res cões.ſ.acto
rem ſiue ſyndicũ cõem ꝑ quẽ agere põt.ff.
ꝙ cuiꝰ.vniner.no.agit᷑.l.j. Itẽ epᷣus cũ ca
pitulo ſuo facit vnũ coꝛpꝰ. ipſe ẽ caput
ſed cũ clero ciuitat łdioceſis nõ ðꝛ facere

vnũ coꝛpꝰ.ſic nec abbatiſſa cũ clerici ſuis

licet ſit caput.vnũ coꝛpus facit.
Oloꝛrectio onis.f.t.i.emẽdatio caſtigatio.a
coꝛrigo G. Item coꝛrectio eſt qͥdam coloꝛ
rhetoꝛicꝰ.⁊ fit qñ tollit᷑qð pꝛiꝰ dictũ eſt.et

qð mag idoneũ videt᷑ aponit᷑. vt Sum
minus oblitus decoꝛis qnimo dedecoꝛis

ex quo dicoꝛ amans.ĩmo veraciꝰ amens.
Ooꝛregionalis.i.ex vna regione.

Goꝛrigia gie.f.p.ðᷣꝛ a coꝛium.vel a colligo.
gas.q ſi colligia. In coꝛrigiola le.i.parua

coꝛrigia.Et coꝛrigiatꝰ a.ũ.i.cuʒ coꝛrigjs

ligatus.

Qoꝛrigibilis...t.⁊ hᷣ le.ad coꝛrigendũ ba.

bilis 'm Pap̃.

„

oꝛreptio fraterna eſt admonitio frat de

ꝓcedens

emẽdatione delictoꝝ ex fraterna caritate

Qoꝛriualis.2.t.⁊ H le.i.cũ alio potãs eũdẽ

riuũ. Uñ et ꝑ ſiłlitudinẽ coꝛriuales dicũt᷑

qᷓ eandẽ amicã habent.
Ooꝛs coꝛtis.vide.s.in cohos.
loꝛtex incerti ge.eſt ſupᷣma ꝑs arbor. Et
comꝑat᷑ pelli aĩalis.⁊ videt᷑ ↄponi a coꝛiũ
ſed eſt etymol.potiꝰ qᷓ; ↄpoſitio.Coꝛticeʒ

.

etiam vocant qdam coꝛucem.Liberẽ ꝑps

interioꝛ coꝛticis dictus a liberato coꝛtice.
id eſt ablato.eſt em̃ mediũ qͥddã int᷑ lignũ

arl. bſteſt ibi poni tertium.ſ.

ſuber. Uñ Pars pꝛioꝛ eſt coꝛter.liber alte
ra.tertia ſuber. Un Theodolus. Mutat
flebiliter rigidũ ꝓ coꝛꝑe ſuber. In coꝛticu
lus li.i.puus coꝛter..
ſtoꝛijs. qũq; ðꝛ veluʒ
qnq; tentoꝛium.qũñ q; tabernaculum Vlñ
coꝛtina eſt oꝛnamẽtũ eccłiaꝝ ł tabernacu
loꝝ.ſicut vela depicta.q̃ in laterib altariũ
ſuſpẽdunt᷑.ne ſacerdos ĩ aſpectu circũſtã/
tium ↄfundat᷑⁊ ðꝛ a coꝛium.qꝛ bᷣmo ex co

rijs ⁊ pellibo fuerũt facte. Itẽ coꝛtina etiã
dicebat᷑ locus olim in templo vñ dabant

.
2
*

rſa. vel potiꝰmenſa in templo Appollinis

ſuꝑ quã ſtabat phebq dicebat oꝛacula.⁊
dDicebat᷑ coꝛtina.qꝛ coꝛio fetoniſ erat tecta
vł ↄꝛ coꝛtina qi certina.qꝛ ibi certa dabaãt᷑
rñſa.vł coꝛtina qſi coꝛdicina. qꝛ ibi hoim
tenebant᷑ coꝛda. Iñ coꝛtinat a.ũ.i.coꝛtia
pᷣꝑatꝰ?. In? coꝛtinariꝰrij.qͥ coꝛtinas exten
dit ł ſeruat vlł facit.Et hͥ coꝛtinaria.rie.in
codẽ ſenſu. Et coꝛtinariꝰ a.ũ.qð ad coꝛti/
nã ꝑtinet. In et᷑ coꝛtinula.i.ꝑua coꝛtina.
Uloꝛus ri.pma ꝓducta ꝓ vento ſine aſpira
tione. “ùYMc
Olos tis.f.t.ðꝛ a cote greco qð latine ðꝛ in/
ciſio.eo ꝙ ferrũ ad incidendũ acuat.Pꝛo
pꝛie vero duri lapides appellant᷑ cotes.q̃ſi
cautes.⁊ ꝓducit co.vñ Vlirgił.Subigũt
cqq; in cote ſecures. 3
Ooſmarcha che.dñs vel bnceps mundi.a

coſmos mũdꝰ ⁊ archos pnceps.Jñ h coſ

marchia chie. eiꝰ ptĩs.
Qoſmari rij.m.s.ðꝛ dñs mũdi.
Qoſmicus a.ũ.pe.coꝛ.i.mũdanus.

Ooſmographꝰ phi.ðꝛ qͥ mũdũ deſcribit. et

Zꝛ a coſmos qð ẽ mũdus.⁊ graphos qð ẽ
ſcribere.⁊ coꝛ.pe. Uñ in Auroꝛa ðꝛ Coſ/
mographo moyſi mihi p̃duce carmine hu
ius. Inde coſmographia phie. mundi de
ſcripto.
Golinodeid trwung factura.
oſmos dicũt greci.⁊ ↄuertit᷑ in latinã foꝛ
mam. ? ðꝛ h̊ coſmus.i.mũdus

Qoſmꝰ mi.i.mũdꝰ.a coſmos.Itẽ coſmꝰðꝛ

—

oꝛnamentũ pontificis. “
Ooſta ſte.ðꝛ a cuſtodio dis.qꝛ coſte cuſto/
diunt interioꝛa. In h coſtula le.⁊ coſtella
le. dimi. ⁊ coſtariũ rij.locꝰ coſtaꝝ.Et co

ſtatus a.ũ.qͥ habet coſtas.vł hñs magnas

Goſtspcren Ayaglrberbe ⁊ idem ſignt.
oſtus ti. f. . eſt radix herbe cuiuſda.

Ootana.i.mala cogogna.i.genꝰmaloꝛuʒ.?

declinat᷑ ̊ cotanum ni.et ſcribit᷑ ſine c.in
Papᷣ. Uñ di. Cotana genꝰfructuũ nucuʒ.
⁊ coꝛ.pmã. vt pate in h̊ vᷣſu. Cum cotana
moꝛus moꝛiq; ſoꝛoꝛ ſycomoꝛus.
ote grece.inciſio latine

orula le.fp. qdam mẽeſura vini otinẽs ci

athos ſex.i. emina.q iõ cotula ðꝛ.eo ꝙ; inci
ſioꝛ diuiſio ſextarij ſit in dua equa/⁊ ita fit
cotula.
oturnix cꝭ.f.t.a ſono voc ðꝛ.quã greci oꝛ
togon vocãt.⁊ ẽ auis regia.hec patit᷑ moꝛ⸗

bum caducũ vt hoĩes.⁊ ꝓ.pe. Uñn auroꝛa

Mane coturnices veſpe vulg habet

outerinus a:um.i.ex eodemvtero cũ alio
ꝓgenitus. —⸗
oxa.xe.f.p.⁊ coxe in pli dicte ſuntqſi con
iuncte axes. In ipſis eĩ capita femoꝝ iun
gunt᷑. Iñ coxula dimi. òM

G ante Bꝗ—

Ora vox eſt coꝛuoꝝ

WUOrapnula le.f. p.i.ſuꝑabũdans edacitas.im
moderata ⁊ noxia voꝛacitas.⁊ ðꝛ a crudꝰ

q̃ſi cruda epula.ccruditate grauat᷑ coꝛ. et

ſtomachꝰturbatr᷑. Eſt aũt vini cibiq;. Uñn.

Vina bibit mane cerebꝛũ refoꝛmat inane
Que ꝑfudit heri crapula multa meri. Et

ponit᷑ qñq; crapula ꝓ exceſſu ĩ potu. Unñn

Pſal. Crapulatus a vino.

Oraſſus a.ii.i.pinguis.ſʒ obeſus plꝰq; pin
guis. et ðꝛ a creſco cis.vł a creas.ł creãdo

qſi aptꝰ ad creandas carnes. pat᷑. Jn h

craſſitas tat.⁊ H craſſitudo dinis.⁊ h craſ
ſicies ciei.· Et ꝑ opoſitionẽ craſſilentꝰ a.ũ.
id eſt plenꝰ craſſitie. Papᷣ. di. Craſſa fecũ

da piĩguis ſpiſſa. Craſſari coꝛꝑis eſt ⁊ ſan

guinis. Gꝛaſſari animi ⁊ crudelitatis.
Qraſtinꝰ a.ũ.ðꝛ a cras.aq̃ etiã craſtino as.
qð ↄponit᷑ pcraſtino as.vide loco ſuo.
Orater rꝭ.m.t.eſt genꝰ calicũ.i.poculoꝛum
Onas hñs anſas.⁊ fiebat pᷣmo ð ↄnexione
vᷣͥgultoꝝ.⁊ ðꝛ a cratim.eo ꝙ ſe inuicẽ tene
at. Et vt di. Papᷣ. Crater ẽ vas vinarium
Itẽ crat᷑ facit duplicẽ actm̃ ĩ ſingulari.ſcʒ
craterẽ ł cratera.⁊ cratera ẽ actũs grecus.
Et ſilr in płi geminũ hʒ actm.vt crateres
lcrateras.vñ Clirgił.enei.viij. Indulgẽt
vino ⁊ vᷣtunt crateras aenos. Idẽ in pmo
enei. Crateras magnos ſtatuũt ⁊ vina co
ronãt. Iñ craterculꝰ dimi.i.ꝑuus crater.
Uratera pe./p.pᷣt eſſe actũs grecꝰ.⁊ tunc eſt
m. g. ſicut crater. Uel põt eſſe ntũs latinꝰ.
⁊q ſic eſt fe.ge.pᷣme declinationis.
rates t.è inſtr̃jm qd fit de viminib⸗ vyl de
ferro ad aſſandas carnes vł piſces deſuꝑ.

In b craticula dimi.i.ꝑua crates. Et no.

q; iſtud dimi.reqͥrit ꝙ dicat᷑ crat ĩ ntõ ꝑ i.
In mlc tñ libꝛis inuenit᷑ crates ĩ ntõ ꝑ e.
ñ in Auroꝛa. Altarꝭ medio crates pᷣdi/
cta reſedit In Gꝛeciſmo. Eſt crat᷑ patera

ↄnexio virgea crates.

Oreagra gre.fp. a creas quod ẽ caro.et
agros qð ẽ tractꝰ. Et ſt creagre tridentes
fuſcinula ad carnes ð caldarijs ꝓferẽdas

vel extrabhendas.

cbere
ſ
berpa⸗
les Oe
cen
goͤno⸗
rr
0Orebrit
Gae⸗
rchoc
Norctil
hace
(reubi
(raten
chiſecke
weraria
r⸗
cuniän
gerch
gedi

rech
aulin

*

nuna
crel
creub
Orena
oi
lh
enen
Cremäüm
obmpat
Uridüdeege
Knin
mgruen
reniän
diccbak⸗
Crensg

aſkßl
rei⸗
Enmiß
Mtsibi
palni
fongöen
ſtitnli loco
nenumf
rlömpi⸗

wochai

untäſin
ſenorin

—

dacinsin
1ant
rauatcna
cibiq i.
Nematinane
tamen. E
ipom. Ui

aspbipin
asl aede
ni
dinsab
nſſeni
di Cnſafi
corgisckt
mdcitars⸗
ni auſtinons
Ge locoſto⸗
iipocllon
nodoherne
ſeinuice n
ws inanv
ſuguniiz
aisgeals.

nerts

i Jnolce
igunsn
oart
cſe tüskin⸗
tionts,
ſpiabein
nms N

tmntimoh

iocd⸗
Etant

Ulreber a.ũ.i.denſus vel ſpiſſus.ſe. ead iffert

ab his.qꝛ creber ðꝛ de multitudie. vt Cre
ber paries circuit hãc domũ.i.młti parie
tes.ODenſuʒ ſiue denſatũ ẽ qð viſu non eſt
penetrabile.vt ebur.lʒ tenue. Spiſſuʒ ꝰo
qð nõ eſttenue.⁊.pꝓð.cre.UVñ qͥdã. Lectio infant
cunabulum. vñ NHiero. Int crepũdia no
ui parrouos.e
¶Urepuſculũ.n.s.i.dubia lux.i.hoꝛa q̃ inter

crebꝛa valet quã nõ obliuio tollit.
Urebꝛifurꝰ ri.m.s.ẽ locꝰ crebꝛo hñs fures
ſcʒ qͥ ſepe frequẽtat᷑ a furibo.
Urebꝛo oniſ.m.t.alio noĩe ðꝛ poꝛca.eſt aũt

poꝛca illa terra q̃ cõtinet᷑ int duos ſulcos.
⁊ ðꝛ a crebꝛo.qꝛ aq̃ crebꝛo ꝑ ipᷣaʒ diſcurrit

Oredibilis.cõ.t.⁊ h̊ le.qð põt credi.

Ureditari.m.s.i.cõſiliariꝰvel camerarius

cui ſecreta cõmittũt᷑. Iñ h̊ creditaria.i.ca

meraria.

Oreditoꝛ eſtqͥ alienã fidẽ ſeq̃t mutuatã pe
cumiã nũerando. Generalłr vᷣo creditoꝛ dʒ
q̊ ex cã quacũq; alienã fidẽ ſeqͥ᷑. Et ðꝛ iðso

creditoꝛ.qꝛ credit debitoi.

Oreduł a.ũ.qͥ ſo vel facile credit. Iñ h̊ cre
dulitas tatꝭ.Et ↄpõit᷑ cũ in.vt incredulꝰꝗj

nunq; vył vix credit.vñ Gꝛcciſmꝰ. Rumoꝛ
credibił res credula ꝗᷓ cito credit. Sic in
credibilis ⁊ res incredula diſtat.

Urementũ ti.n.s.i.ſemen virile.? ðꝛ a creo
as.q̃ſi crcamentũ.vñ Joſephꝰ. Cremẽtũ

ad libidinẽ ſuo potiꝰnutriuit ex coꝛꝑe Itẽ

incrementum.

Uremiũ mij.n.s.i.ſiccamentũ lignoꝝ łfri /

xoꝝ in patella. et etii d remanet ĩ patella

aridũ de carnibꝰ poſt pĩguedinẽ liq̃factaʒ
ðꝛ cremium. Uñ/ꝓpha.Oſſa mea ſicut cre

miũ aruerũt.Et ðꝛ a cremo.

Uremiũ.n.s.i.ſacrificiũ qð ⁊ holocauſtuʒ

dicebat᷑.⁊ ðꝛa cremo.as.
reas grece.latine ðꝛ caro.

Oreꝑon dubiũ ðꝛ. Iñ creperꝰa.ũ.i.dubiꝰ.

Urepido inis.eſt ripaꝝ obruptio ſax vł ru

pis.vł montꝭ extremitas.altitudo ſummi
tas Ponit᷑ tũ qũq; ꝓ cauerna vbi vie con

ueniũt.in q̃ ſolẽt pauꝑes latitare vl mẽdi/

care. Uñ Juuenał.Nulla crepido vacat.

Et ponit᷑ h̊ꝓ ſũmitate ripaꝝ.Et ðꝛ a cce/
po as.qꝛ ibi ẽ freqᷓntius ſonit ventoꝝ ⁊ ru
ptio lapidũ. Quidã tñ volũt ðriuari a cre
peron qð eſt dubiũ vel incertũ.qꝛ dubiuz
eſt ĩ tali loco ponere pedẽ. Itẽ ſũmitas vl
extremitas ĩ circuitu altarꝭ dicebat᷑ crepi/

do ⁊ ipᷣm ꝓppiciatoꝛiũ.vñ Eʒech.xliij.De ſi

nu tre vſq; ad crepidinẽ.iꝓpiciatoꝛium
Urepitꝰ us.ii.⁊ H̊ crepitaculum.i.ſonitus.

ag. um.i.ꝗabundans creta.

¶Urepoꝛ oꝛis.m.t.i.ſonitꝰ vl eleuatio. ⁊ : à

crepo as.

Urepundiũ dij.n. s.i.cunabulũ.? ð a ccrcceon
po as.qꝛ ĩ en puer crepat.i.ſonat vagiedo
Itẽ ſᷣm Papᷣ.Crepũdia puerilia oꝛnamę

ta indita q̃ expoſitꝭ infantibo adhibent᷑ yt

noctẽ et diẽ eſt. vl int diẽ ⁊ noctem dubia.

an ſit diei vel noctj. ectoꝛ a crepon qð ẽ du
bium. Etẽ duplex crepuſculu.ſ. diei ⁊ no
ptem ꝑtes. Pꝛima ꝑs noct ðᷣꝛ crepuſculu
vel veſpeꝝ a ſtella occidẽtali. Scda ↄtici

cantu. Quarta intẽpeſtũ.i.nõ opoꝛtunuz
⁊ nõ aptũ tꝑs alicui rei faciende.qñn nibil

— ₰„

pus. Quita iteꝝ galliciniũ pt᷑ gallos luc
pnũcios. Sexta matutinuũ int᷑ abſceſſum

tenebꝛaꝝ ⁊ auroꝛeaduentũ. Septia dilu

culũ nũcia diei.ꝗᷓ incipit qſi diei ꝑua lux.
Igẽ etiã auroꝛa ðꝛ poſtea ueꝝ crepuſcuuũu
reſus ſi.m.s.rex lidoꝝ.vn Hiero.in epla
ad paulinũ.viij.ca. Pꝛefert vidua diuitiis

tus Jupit᷑. Iñ cret a. ũ.⁊ creſus a.um. Et

h; et h̊ cretenſis.⁊ h ſe.in eodẽ ſenſu. Eth5
creta te. genꝰ terre albe.ſ.argylla.qꝛ ĩ illa
inſula melioꝛ abundat creta. Iñ cretoſus

qð eſt de cre.

„ „

reticꝰ ci.i. iudex vel medicꝰ.⁊ ðꝛ a criis.

qð eſt iudiciũ.qꝛ ſᷣm criſim iudicat de in/

infirmitatis.

¶lretio onis.F.t.i.iudicatio.vel certꝰ nũerꝰ
dier in inſtitut? e heres.lł adijt herediia
teʒ. łᷓ finito tꝑe cretõis excludit᷑.⁊ ðꝛ cretio
Iſi decretio.qꝛ ita decernit᷑ vel ↄſtitutt.
fruges.⁊ ðᷣꝛ a currẽdo.qꝛ ibi currit frumẽę
tum Uel ðꝛ a creber a.ũ.qð eſt idẽ qðᷣ den
ſus. eo ꝙ ſit crebꝛo ꝑfoꝛatũ. Iñ cribellum
dimi.i.puũ cribꝝ.Un qdã. Haurit aquas

cribꝛo clericꝰabſq; libꝛo.

„

t luit ercoꝛpe te reta te tp. ꝗdam inſula ẽ inq fuitnutri /
cremẽtũ ðꝛ a creſco ò.⁊ tũc tm̃ valet q; tũ

et creteꝰ a. um. iid

firmo an debeat euadere vl ne. vel ðꝛ a cer
no nis. Iñ cretic a.ũ.i.iudiciał vel deter
minatiuꝰ.vt creticꝰ dies.ĩ q̊ ſumit᷑ iudiciũn

rimẽ nis.n.t.ðꝛ ꝗ careo.vt furtüũ.falſitas

ſiłia ꝗᷓ nõ occidũt ſed inrnmmaen.
¶ Nriminũ capitales erãt carceris cuſtodes S

xR

qut etiam ſtratoꝛes dicunt a ſternẽdo. qꝛ

danatos puniebant.
QUlrimẽ eccłiaſticũ ẽ qð ꝑtinet ad iuriſdicti

onẽ eccłe.vt hereſis.ſacrilegiũ.ſymonia.ꝑ
ſariſyi ura.adulteriũ.xij.q.ij.in ſum.lxxv

Ulrimen mere eccłiaſticuz eſt qð pᷣncipalir
oꝛtũ a canonibo ſumpſit.⁊ ſolũ coꝛã iuudici

bo eccłiaſticꝭ ↄgnoſci habeat.de cꝰ cogniti
one iudices ſecłares ſe nullatenꝰintromit
tere pñt.vt ẽ crimẽ hereſis.Sʒ crimẽ me/
re ciuile ꝑ oppoſitũ.eſt delictũ legibo ciuili

b ꝓhibitũ.als in ſe nõ peccatũ.vt in ciui/

tate ire de nocte poſt ſonũ cãpane.ł ↄſile.
Crimen vᷣo mixtũ eſt qð ſpectat ad foꝛum

vtrũq;. vt ẽ ſacrilegiũ qð ſpectat ad foꝛuʒ
cccłiaſticũ.⁊ pᷣt etiã iudex ſecularꝭ de pena

eiꝰ cognoſcereꝛ ſacrilegiũ punire ſᷣm glo.
in vbo adimimꝰ. in. c. felicꝭ. de pe. li. vj. ⁊ de
h eſt glo.ſum.xj.q.j.

¶ rimen leſe maieſtat ẽ vbicũq; qͥs ̊ vꝛbẽ

aliqͥd molit᷑aut q ꝓfugit ad hoſtes.ł iſtos
iuuat q̃licũq; cã.ſ.armis ↄſilio ł pecunia.
vel qͥ ſubiectas ꝓuicias nitit᷑ facere rebel/
les vl ſeditões aut bella mouet in ciuitate

vel qͥ pᷣlatũ magiſtratũ l pncipem occidit.

vł qͥ ð latꝰ eiꝰmilitat.vel arma fert ⁊ occu/

pat o rem publicã.Et idẽ ðꝛ crimẽ ꝑduel

liois.i.hoſtile Nã ꝑduelliões dicũt᷑ hoſtes
Secꝰ ſi cõmittit᷑ ̊ crimẽ nõ õ rẽ publicaʒ

qꝛ: tũc nõ ðꝛ ꝑduellionis.ſʒ ſimpłr leſe ma

ieſtatꝭ.Et no.q nõ ſubditꝰcrimẽ leſe maie
ſtatꝭ nõ cõmittit.vt in.S.rurſus.in cle.pak/

ſtoꝛal.de re iudi.vbi rex cecilie Ropertñ
eo mõ ſubfuit heinrico imꝑatoꝛi.ꝙ crimẽ

leſe maieſtatꝭ in eum cõmiſerit.

Urimẽ hereſis ĩ multꝭ ↄuenit cũ crimiĩe leſe

maieſtatꝭ.⁊ hmõi ſᷣm canoneſ eſt ꝓpꝛie leſe
maieſtatꝭ.qꝛ ledit rempublicã. imꝑatoꝛeʒ

etiam diuinũ ⁊ celeſ,teimm.
¶Q Mrimen ſacrilegij ̃ᷣm aʒo.fit/ ꝓpꝛie qñ ſacꝝ

de ſacro aufert᷑.Ac etiã ſᷣm eu.ſi qͥs non ſa
crũ de ſacro recipit.ł ſacrũ de ñ ſacro. Sʒ

Fm leges tũc ſacrilegiũ nõ ẽ.qꝛ qñ res pꝛi

uate auferũt᷑ de ſacro tũc actio furti locuʒ
hʒ. Hoſti.tñ dic ꝙ ſi accipit᷑ ſacrũ de ſacro
vel ſacrũ de nõ ſacro ſꝑ ſacrilegiũ ſit.vt.x/
vij.q.iiij.qᷣſqͥs.v.ſimplr.

Olrimen peculiatꝰ ſᷣm Aʒo.locũ hʒ ꝓ pecu
nia publice recepta ł intcepta.ł qͥcũq; mõ

ↄtaminata.vt ſi in auꝝ łargentũ vł es pu

blicũ aliqs ferruʒ vel ſiłe aliqͥd inducat.i.
adijciat. Idẽ eſt i ſacra re. vt i vaſis eccłie

Igẽeſt ĩ religioſis.vt ĩ oꝛnamẽt ſepulerꝭ
Urimẽ ſtellionatꝰ ſ̃m azʒo.ðꝛ a dam aĩiali
reptili.qð ðꝛ ſtellio. Et ↄmittit h̊ crimẽ qͥ ĩ
varietate aĩ rem aliquã alteri pigneri obli
gatã ſiue pignoꝛata alij poſtea obligat.Et
ðꝛ a ſtellione.qꝛ ſicut ille vᷣmis ẽ variꝰ in
coloꝛibo.ſic ille qͥ cõmittit ̊ crimẽ eſt variꝰ
in oꝛe ⁊ incõſtans in mete.
Ucrimen fraudati cenſus cõmittit᷑ cũ qͥs fu
rat᷑ publicã pecuniã ſibi accõmodatã.
¶Q Nrimen fraudate ãnone ẽ cũ poꝛtitoꝛes fu
raãt᷑ victualia.a republica ad exercitũ miſſi
rimen piaculare eſt qð moꝛte expiat᷑.
Urimẽ ↄcuſſionis cõmittit qͥ pᷣtertu officij
ſibi ↄceſſi extoꝛquet ↄminãdo aliqͥd ab in/
uito. Et tali crimine punit᷑ qͥs pena q̃dru/
pli. j.q.vij.ſanximꝰ.in ſi.
Qriminũ.alia ſt᷑ puata.vt illa q̊ꝝ executio.
id eſt accuſatio ł denũciatio ꝑtinet tm̃ ad
illos qbo inferũt᷑.vt furta. dãna illata.⁊ in
iurie.Alia hablis⸗ qͥꝝ executio datcuili
bet de pplo. Om̃ ad publicamvtilitatẽ ſpe
ctat.ne maleficia maneàt impunita. vt ſũt
homicidia.patricidia.adulteria.poſt qua
drageſimũ tñ diem.vt.l.iure mariti.C.de
adulte. Itẽ crimẽ leſe maieſtatꝭ. Et no.ꝙ
crimen ðꝛ qnq; modis. Pꝛimo ſumit᷑ ꝓq́/
libet pctõ ſiue moꝛtale ſit ſiue veniale.Se
cũdo ꝓ crimĩe irrogãte infamiã qð ẽ accu
ſatõe ⁊ dãnatiõe digniſſimũ.Tertio ꝓ pec
cato qð euenit ex deliberatõe ſiue moꝛtale
ſiue veniale ſit. qð non delet᷑ niſi ꝑ pniam.
Quarto qð ſemel cõmiſſum ſufficit ad cõ
demnatõʒ.nõ tñ infamat.Qnito qð irro/
gat ꝑpetuã infamia.vt no.xxv.di.c.vnum

oꝛariũ.S.nũc aũt.⁊.lxxxj.diſ.apłs.vñ.i

qlibet eſt pctõꝛ nõ tñ qͥ libet eſt crimioſus.

Orinalis.ↄ.t.⁊ h le.i.ad crinem ꝑtinens.et

ðꝛ a c inis. Sʒ crinalis.m.t.i.acus q̃ cri/
nes aptant᷑.
Qrrinis nis.m.t.a cerno ðꝛ.⁊ ſunt crines p⸗/
pꝛie młierũ ſic dicti.eo ꝙ crinibo a virꝭ diſ
cernant᷑.⁊ ita q;tũ ad vocẽ deſcẽdit crinis
a cerno.ſʒ q;tũ ad ſigficatõʒ potiꝰ a diſcer
no.Et etiã ðᷣꝛ alio mõ h cirrꝰ ri.qð ⁊ ꝓ pli
catura ðᷣꝛ ca pilloꝛ a cirrim qð ẽ tondere.
Iñ criniculꝰ.i puꝰcrinis.Et crinit᷑ a.um
pe.p.i.magnos hñs crines.
Oeppra te.i.ſpelũca.cauerna.vel turba ho
minũ.⁊ ðꝛ a creͦpo. .
Q riſta ſte.f.p. ðꝛ illud qd eminet ſuꝑ galeã
⁊ ſuꝑ capita qᷓrunda auiũ. In criſiatꝰa.ũ.

id ẽ criſta oꝛnatꝰ vel qͥ magna habet criſtã

nen

Gin
nirrfi
nomet
(iſtal
factal
ioſo

flie

fin
Ooc“

ficban

Crocos
cuſeo
gilon
i
tii
t ſo⸗
losc
l
Use
wen
maa
müt
y
AVß
C
ſorel
a
nelirp
tbooce

(onng

i col
fnhhug

laabe
Donu

orat
Ohoric

icze

Uerlopte
(hwnog

chrono
Ichron.

Cponong

medbiie

mi
hmteini
npigneng
aohie
msiwi⸗
nimeeſtyp

mimkciesfr
Cönoigti
U porntorosfn
Hererciimid
reerpigt
zötennoffi
ogliäd abinn
gspenaädru⸗

a dartcutn
o Miner n
.dänailante
tcutiodatan
Gcammnlumitt
tinponin
len poken
nremartt &
leſtat. Etm!
imo imit ,
ne reniale .

mii qö da

Tenopper
Geſiuenortnie
ekniagpriarn.
mfſuffit ad

Oritogind

d di
diapls
detctariminſ
ginemprnat
gmtiaasic

2
8 £☛ .
2
.
8⁸
8

Genir etiam criſtatus.i.galeatus.
riſtallꝰ li.f.s.genꝰ eſt candidi lapidis q̃ſi
nix.⁊ fit glacie durata ꝑ ãnos.vñ ⁊ greci ei
nomen dederũt. Et no.ꝙ antiqͥ dicebãt hᷣ

cCcriſtallũ li. Un Auroꝛa. Cryſtallina facit
facta feneſtra decẽs.et cryſtallꝰappoſita ra

dijs ſol adeo rapit flãmã vt aridis fungis

folijs pᷣbeat ignẽ.fulgidũ aũt nihil aliud

; frigidum pati põt.

Qroceꝰ a. ũ.⁊ h crocea cee.f.p.i.cuna infan

tiũ. Uñ in thꝛenis Hieremie ðꝛ.Qui nu/
triebant᷑ in croceis.amplexati ſũt ſtercoꝛa
Urocodił.q̃dda aĩal q̃drupeſ ẽ.⁊ ðꝛ a cro
cuſ.eo ꝙ croceũ habeat coloꝛẽ.Et ẽ plerũ
qʒ ĩ longitudĩe viginti cubitoꝝ.dentium⁊ꝛ
vnguiũ ĩmanitate armat.tante duricie ꝙ;

foꝛtiũ ictꝰ lapidũ tergo reꝑcuſſus nõ ſenti

at. Nocte in aqs ⁊ die humi reqeſcit. So
lus ex aĩaliba ſuꝑioꝛẽ mãdibulam mouere
ðꝛ. Quidã tñ dicũt ꝙ ↄponat᷑ a crocꝰ ⁊ di

lus qð ẽ met. Uñ.Herba crocus diluſq;

metuẽs venit hic crocodilꝰ. Nam croceis
macul variat᷑ ⁊ eſt metuẽdus r.poſt c.pꝛi/
mũ ſibi dans.il.ſcriptito ſolo.

Qrocꝰci.qdã puer vᷣſus in floꝛẽ ſm poetas
Inñ h crocus ci.dictꝰ eſt flos. Sed ꝓpꝛie hᷣ

crocũ ci.ꝓ floꝛe.ſed ꝓ puero h̊ crocus licet

p ſloꝛe iueniat᷑ h̊ crocꝰ ci.tñ h̊ fit gr̃a pueri

Uel crocuʒ ð a coꝛitio oppido cilicie.vbi
meliꝰ⁊ plꝰ abũdat q; alibi.Iñ croceꝰ.a.ũ.
2 ̊ crocea cee.ſubſtantiue.

Ulroma grece ðꝛ latie coloꝛ. Iñ cromaticꝰ

a.ũ.q coloꝛe nõ ↄfundit᷑.nec coloꝛẽ mutat
ſm Hug. Pap̃.dicit. Croma grece ðᷣꝛ co
loꝛ vel humoꝛ.

¶ronia nie. plixꝰ coꝛꝑis moꝛba qͥ młto tꝑe
moꝛat᷑.vt podagra vel ptiſis.

U hꝛonicꝰa.ũ.i.tꝑalis.tc᷑renꝰ.Etpłr h chꝛo⸗
nica.oꝝ.i.tꝑa vel tꝑm ſeries.vel oꝛdo vłli

„

ber vbi delſcripta tꝑa ↄtinent᷑.vel lacta di
nerſoꝝ tempoꝝ. S .
Uhꝛonographꝰpe.coꝛ.qͥ deſcribit tꝑa.⁊ ðꝛ

a chꝛonon qᷣd ẽ tꝑs.⁊ graphꝰ qð eſt ſchtoꝛ

In chꝛonographia phie.i.bꝛeuis ſcptura
yel tempoꝝ deſcriptio.

Qlbꝛonon grece.latine ðꝛ tempus.

cruciari. “
Uruciamẽ nis.⁊ ̊ cruciamentũ.⁊ h̊ cruciũ

¶UAruciabiliſ..t.⁊ h le.qdð eſt dignũvł aptũ

cij.oĩa idem.i.toꝛmẽtũ qͥlibet. vñ Qucilliꝰ

Uinũ cruciũ inſuaue dixit.

1

QUruciariꝰ rij.q eſt cruce dignꝰ vłq; kertcru
cem ad ſuũ diſpendiũ.lład officiũ ſuſpẽdn

cet cruma me.ðz.

nis. vel alteriꝰ rei.

vel ad ſignũ pfeſſionis ⁊ religionis ſue et
lrucibolũ li.n.s.i.lucerna.⁊ ðꝛ a crucio ⁊

bob. qꝛ bols.i. moꝛſellus ſepe ibi cruciat ꝛ

diminuit. Crucibolũ etiã öꝛ moꝛtarium.
rucicula le.f.p.i:.pua crurx.
rudelis..t.⁊ le.i.crudus.Etẽ crudeł
in ſanguine.ſeuꝰ in ira.

Q¶rudꝰa.i. qð nõ ẽ coctũ.q̃ſi nõ ſine ſan/

guine.⁊ ðꝛ a cruoꝛ.Et inde ꝑ trãſlatõeʒ ðꝛ

hõ crudꝰ.q̃ſi nõ coctnec eſui habil. Eſtei

aſper ⁊ crudꝭ. Iñ h̊ cruditas atj. Cliñ cru⸗
Uruentꝰa.ũ.i.ſangne inqͥ nat?ł qͥ amat effu

ſionẽ ſanguis. Iñ cruentatꝰ.a.ũ.⁊? differt

a cruet.qꝛ cruetatꝰ ð ꝓpꝛie ſangne inqͥna
tus.ſʒ cruentꝰq amat effuſionẽ ſanguinis
Urumena ne.pe ꝓ.ſaccus.marſupium.qð

ruoꝛ oꝛis.a curro ðꝛ.eo ꝙ; cruoꝛ curren/⸗

do coꝛruat.⁊ eſt cruoꝛ effuſus.ſanguis vᷣo

in coꝛpe. Uñ. Sanguis alit coꝛpꝰ cruoꝛ ẽ
a coꝛꝑe fuſus. Uel ſanguis ẽ hoĩm.cruoꝛ

victimaꝝ. Ulel cruoꝛ eſt coꝛruptꝰ ſanguis
q emittit᷑⁊ ðꝛ ſanguis qꝛ ſit ſuaguis.

rus crurꝭ.n.t.ðꝛ a curro iſ.qꝛ cruribo cur
rimꝰ ⁊ greſſum facimꝰ. Et ſt crura ſub ge
nib vſq; qd ſuras. UVel crus ẽ os tibiean/
terius. Iñ cruſculũ li.i.puũ crus. Et cru
ſculꝰa.ũ.qͥ ꝑua hʒ crura.Et crurat a.ũ.qͥ
magna bz crYrnug.
Uruſcumulꝰ li.m.s.eſt tumoꝛ crurũ.⁊ ðꝛa

Qruſtũ ſti.n.s.vel cruſtulũ ꝓ frag crus.

mento panis.et ꝓ q̊libet edulio.

¶ ruſta ſte.vel cruſtula le.dimi.pe.coꝛ.ẽ la

mina qlibet vel fragmentü auri vl argeti
vel alteriꝰ metalli vł ligni vł lapidis. Uñ
marmoꝛati lapides cruſtati dicunt᷑. Item
cruſta vel cruſtula ſuꝑficies vł coꝛtex pa/

ruſtaria rie.i.taberna.a vaſis cruſtatꝭ ſic
ruſtoſus a.ũ.i.plenꝰcruſtꝭ.et ðꝛ dicta.
a cruſta. Iñ cruſtoſitas tat.

Uruſtumiũ mij.qddã genꝰ piri.q; durã hʒ

coꝛtic cruſtã.b ðꝛ a cruſtumia regione.et

in eadẽ ſigtione põt declinari adiectiue.

QUrux cruc;. ð a crucio as.qꝛ cruciat.⁊ fac
gtuũs płis crucũ.qꝛ foꝛmat᷑ ab h̊ͥ abltõ cru

ce.e mutata in ũ.⁊ coꝛ.u añ c.vñ Oꝛatius

in epłis. Nõ homiem occidi.nõ paſces in

cruceceruos.Et ĩ Auroꝛa. Extat imago

crucis qᷓ domat om̃e malignũ.Et nota 5.

2 .
. —
)
.G

erux xrp̃i qttuoꝛ lignoꝝ genere fuiſſe phibe
tur.ſ.palme.cypᷣſſi.oliue ⁊ cedri. Un qͥdã.
Aigna cruc palma.cedrꝰ.cypᷣſſus.oliua.
Hãc dẽam lignoꝝ videt᷑ apłlus inuere cũ
dicit. Ut poſſitꝭ cõpꝛehedere cũ oĩbo ſan/
ctis que ſit lõgitudo.latitudo.ſublimuas.
7 Ppfundum.

ꝓ lecto q ꝓ alia re cui in/

ubatoꝛiũ rij.tã
nitimur. 2 8 a cubo.
ubiculariꝰrij.m..i.lecti cuſtos ł fabꝛica
tfoꝛ vel pᷣparatoꝛ. In cubicularia rie.in eo
dem ſenſu. Põt etiam declinari adiectiue
cubiculariꝰa.um.qð ꝑtinet ad cubiculum
vel ad cubicularium.
¶ubicularij dicunt᷑ ſerui qͥ cubiculuʒ dñi
ſui ꝓcurant. ôÿM
lubiculum li.i.lect.ꝗ cubo as.
lubile lis.n.t.ðꝛ a cũbo bis.vel cubo as.⁊
eſt ppꝛie ↄcubinaꝝ.ſicut genialis ſponſaꝝ.
Fit em̃ ad lectũ ↄcubinaꝝ potiꝰ deſcẽſus
⁊ inclinamentũ q; aſcenſu.
Nubio onis.m.t.i.maſculus.
ubit ti.m.s.eſt q̃dam ꝑs bꝛachij.et ðꝛa
cubon eo ꝙ firmũ ⁊ ſolidũ mebꝝ ſit. vl ðꝛ
acubo as.qꝛ ſuꝑ cubitũ ſolẽt cubare in co
meſtione. ⁊ durat vſq; ad manũ. Uel ẽ mẽ
ſura q dam a medio bꝛachij vſq; ad finem
digitoꝝ ſe extedẽs. Iñ hͥ ⁊ H cubitalis.et h
le. Et ſũt cubitalia ſuꝑ q̃ cubitũ vel cerui/
cem reclinamꝰ.vt aurealia ⁊ puluinaria ⁊

etiazʒ alia. Itẽ cubitalis ↄponit᷑ bicubita

le.tricubitalis le. Siłr cubitꝰ ↄpõit᷑ bicu
bit? a.ũ.tricubitꝰa.ũ.Etvt di.Papᷣ.Cubi
tus dupłr ſumit᷑.vnꝰ q naturalrad digito
rum ſũmitatẽ a cubito vſq; ptendit᷑.quali
moyſes arcã mẽſurauit.Ali cubit?eſt qui
2⁊ maioꝛ ðꝛ.qͥ bꝛachio extenſo toto cubito
capiti pᷣlato ſe eſſe demonſtrat. q̃ arca noe
demetita eſt. Uñn. Eſt ꝓ menſura cubitus
cubituſqʒ lacert.—
lubon interpᷣtat᷑ firmũ ſiue ſolidum.

¶ubo bi.m. .qeſt figura ſe bliga glongiendie

altitudine.latitudie ↄtinet᷑. Uñ.Cubicuſ
ↄꝛ⁊ nũerꝰ ſolidꝰ.ſ.hñs ĩ ſui denoĩatione q̃t
tuoꝛ voces.vt bis duo.is ter.ter tria. In
cubicꝰa.ũ.⁊ h̊ cubicꝰp illo ſolido numero
ſczʒ idem qd cubo.Et vt papᷣ.di. Cybo gre⸗
cum eſt latinũ cYnno.
Qucullꝰ.m.s.i.veſtꝭ capuciata ⁊ lata hũe/
ros tĩ ⁊ = tegẽs inſtar caputij. Unð
Juuenal. Sumere nocturnos meretrix

.
2

anguſta cucullos. Itẽ cucullus ẽ qddam
genꝰ poculoꝝ.vñ Oꝛatius. Reges dicunt᷑
multꝭ vꝛgere cuculliios.
ucułꝰauis q̃dã a ſono vo dictꝰ. Uñ In
ſiluis cuculũ in clauſtris quere cucullum
Iteʒ licet ꝑ multos cucul
guckguauack. S
¶ucuma me.F.p.a ſono feruorꝭ ðꝛ ſicut ca/
cab.i.vas eneũ deſuꝑ cooꝑtũ.in q̊ caleſcit
aqua vel coquit᷑ cib. Item cucuma vlł cu
curma ðꝛ ddam genꝰclaue.
lucumer vl cucumis hꝰ cucumer.eſt her
ba cuiꝰ fructꝰ hũide nate eſt.⁊ ðꝛ ab ama/
rus.eoq; interdũ ſit amarꝰ.qͥ dul naſci ꝑ.
hibet᷑ ſi lacte mellico eoꝝ ſemen infundaft.

Qucumerariũ rij.n.s.locꝰ vbi cucumeres

abũdant ⁊ ſeruãt᷑. IJñ cucumerariꝰ rij.m.

s.⁊ B cucumeraria.qͥ vel qᷓ eos cuſtodit y

vendit. Unde Eſa.j. Sicut tugurium in
cucumerario.
lucurbita te.f.p.pe.coꝛ.ðꝛ qꝛ ſit fructu ro
tundo ⁊ folijs vt cucumer vſualis.ſed pᷣci

pue agreſtis cucurbita.qᷓ ⁊ coloòntida ðꝛ

bᷣm Hug. Pap̃. vo di. Cucurbita.i.ʒuca/
ra q̃ſi ſp'ᷣm cucumerꝭ hʒ.Eſt aũt frigida⁊
humida. Cucurbita etiã eſt ventoſa vnde
trahit᷑ ſanguis ð
udis.f.t.i.malleus. MZä
luias cuiatꝭ..t.ẽ introgatiuũ.poſſeſſiuũ
infinitũ. relatiuũ.gẽtile? patriũ.⁊ deriuat᷑
a cuiꝰa. um.Et hʒ querere de gẽte ł patria
tñ ſimul ⁊ ſemel nõ pᷣt qrere de vtroq; Ad
qdð pñt rũderi iſta duo ꝓnoĩa nr̃as ⁊ vias
vt Euias ẽ iſte.rñũdet᷑ nras.i.de nr̃a gente
vel patria.vel pñt rñderi noĩa gentilia ſeu
patria. vt romanꝰ.italicꝰ.vel ſpecificantia
gentẽ ł patriã poſita in abltõ caſu cuʒ hac
ppoſitiõe de.vt Cuias eſt iſte.rũderi pᷣt de
Zuſcia.de Bononia. Et circũflectit᷑ in fi
ne cuias.qꝛ olim dicebat᷑ h̊ ⁊ H cuiatᷣ.ethᷣ
te.qð penul. circũ flectebat

uiꝰa.ũ.deriuat᷑ ab h̊ gtõ cuiꝰ.⁊ eſt infini /

tum.introgatinũ.poſſeſſiuũ.relatiuũ.Et

differt a cuiꝰ gtõ.qꝛ cuiꝰa.ũ.poſſefſiuũ eſt.

⁊ acuit᷑ in fine.⁊ tenet᷑ ↄcoꝛdare cũ ſubſtã/
tiuo in tribo. vñ Tlirgil.in buc. Dic mihi
Dameta cuiũ pec' an melibei. Sed gtũs
cui nõ acuit᷑ ⁊ eſt mitiuũ ⁊ nõ reqrit pꝛe
dictã ↄueniẽtiã accidẽtiũ. Itẽ ad interro/
gationẽ factã ꝑ cuiꝰa.um.dnt rñderi noĩa
vel ꝓ noĩa poſſeſſiua.vel gtũs ſpeciſicans

poſſeſſoꝛẽ.vt cuiũ eſt iſtud mãcipiũ.rũdet᷑

nultos cantaueratan/
nos. Pſallere neſcit adhuc aliũ cantũ niſi

Glonel
8 6 dei

enin
Orulen
tea
lis
Coler
achle
githe
unget
ſn
lin
oli⸗
minan
Pdul
ſuagen
calo⸗
lleercea
Colal
clllul
la
Oacr
mis
acn
Ool
dan
fin
ug
ehen
ſloeſ⸗
mnon⸗
anioſi
damnnan
nisgfig
odebt
Cnisne
Rdoe
Uda
morie:
lenhn
liipyn
llinen
domop⸗
guhnine⸗
Golnite
ſbidinti
Colnpn
giciymnl
Ppotolie

Ktr

titn
Nagsdti
dichin
rgalin

Anreenodo u.—

Alücaniri

Wunäctct
nacomadan

unen ethe
rrobam
gduleznuſcig

neninfundat.

bi cucumeres
meran'mm.
oscnſtodir

mgoniamn

neſtfng

vuolis ſoofa
tcolocntice
Curbitn.izcn
Sſtaütffigien
tventol we

iui hoſſeſini
miiderigt

degctelpalnid

edeo 36
cianias i
ideningen
noin gentiu
vſpecfian
Ptiluchi⸗
tiſenfnitt
Etarciftunn
tb thain4
1

4
.
„

öan

¶ulmites.n.ge.płis nu.pe.coꝛ.i.diuites.q

petrinum.meũ.mei.martini.

Qlulcitra tre.f.p.pe.coꝛ.ðꝛ a calco.q̃ſi calci

tra.qꝛ calcat᷑.i.farcit᷑ plumis.vel ðꝛa colo.

lis.qꝛ colit᷑ diligenti cultura.

¶ulex ;.m.t.eſt aĩial ꝑuũ volatile dictꝰ ab

aculeo.q̊ͥ ſanguinẽ ſugit. Culices nõ tan/
gũt hoĩem ſi abſinthio cũ oleo cocto ſeꝑ/
ungat.⁊ coꝛ.li. Uũ auroꝛa. Diſcurrũt cu/
lices hoĩem turbando qetum.
¶ ulina ne.f.p.pe.pꝓ.ðꝛ a coqͥ na ꝑ diminuti
onẽ. Uł vt di.Pꝛiſcianꝰ in.iiij.li.de deno
minatiuis.a coquꝰ ðꝛ h̊ coqͥ na ⁊ culina.et
ꝓdu.li.Uñ Juuenal.Centũ cõniue ſeqͥt
ſua queq; culina. Papᷣ.di. Culina vel co/
qna locꝰ coquendi.a coquo dicta. qͥ eſt ar

titfex coquendi.

¶ulla le.f.p.eſt genꝰveſtis monachoꝝ. Jñ
cullula.f.p.i.ꝑua culla.Et cullatꝰ a.um.i.
culla ĩdutꝰ.Et h̊ cuculla idẽ qð culla. Iñ
cucullatꝰ a.ũ. Alij dicunt ꝙ cnculla ſit di
mi.a cella.q̃ſi minoꝛ cella vel caſa. Alij vᷣo
a culla dicũt qſi minoꝛ culll.
lulleꝰ lei.m.s.eſt qͥdã ſaccus de coꝛio.in q̃
damnati inſuebant᷑.ſ.qͥ pꝛem vł matrẽ vel
frẽm occiderãt.vł patriã pdiderãt.łaliud
magnũ ſcelus cõmiſerãt.⁊ cũ dãnato ĩclu
debant᷑ ſimia.ſerpẽs ⁊ gallꝰgallinaciꝰ⁊ ca
nis.⁊ ſic in mare vel etia in flumen vicinũ
ſ̃m qualitatẽ illiꝰ regiõis pijciebat᷑.at tũc
canis ſimiã.ſimia gallum.gallꝰ ſerpentem

pſequebat᷑.donec ſerpẽs ꝑ osvel ꝑ podicẽ

damnati intrare cogebat᷑. ⁊ ſic magnis pe
nis affligebat᷑.vñ Juuenal.Cui ſupplicio

noõ debuit vna parari. Simia nec ſerpẽs

ca nis nec culleꝰ vnꝰ.Et ↄꝛ a claudo dis.ł

ðꝛ ab occulo lis.ãſi occuleꝰ.De pᷣdicta pe

na ðꝛ in.l.vnica.C. de his qͥ pa.vl li.occi.
Vel culleꝰ eſt ſaccꝰ in q̊ poꝛtat᷑ triticum.⁊
maxie de coꝛio q̃ ſupꝛaponit᷑ equo Iñ cul
leatꝰa.ũ.i.in culleũ miſſuſ.Et h̊ cileolus
li. i. puus culle.
¶ ulmen inis.m.t.i.ſũmitas tecti.qꝛ tecta
domoꝝ apud qſdaʒ culmo cooꝑiunt᷑. Iñ
culmineꝰaum.

„»⸗

ſibi diuitias accumulant.

Q¶ulmꝰ mi.m.s.eſt ipſe calamꝰ ſpice qͥ a ra/

dicibo naſcit᷑ lʒ et culmꝰqñq; inueniat᷑ pꝛo

ipſo folliculo vñ ſpica exit.vel qũq; p ipſa

ſpica.⁊ ðꝛ a calamo q̃ſi calamꝰ. Uñ h colo
ma me.i.calamꝰ cũ ſpica ſua. M
Qlulpa pe.i.noxa.crimen.mala fama.repꝛe
beſio. Et videt᷑ deriuari a cello lis.qð nõ

eſt in vſu. eo q; peellat ? ꝑcutiat holez. Jſi

H⁊ h culpabil.⁊ q̊ le.⁊ H̊ culpabilitas tatꝭ.
etiã culpulula le.i.pua culpo.

Qulponeꝰnei.m.s.calciamentũ ruſticoꝛuʒ

amplũ ⁊ latuʒ. qð alio noĩe ðꝛ pero onis.
¶lulter tri.m.s.ð⁊ a colo lis.qꝛ añqᷓ; falces

elſent reꝑte. vites ⁊ arboꝛes cũ cultell pu/

tabant ⁊ colebãt. In cultellꝰ.i. ꝑuus cult᷑
lus ſit tibi cultrũq; patelal.
Qlultꝰ.a.ũ.ſᷣm Papᷣ.i.oꝛnatꝰ.aptat.ſʒ cul/⸗
tus us.ui.i.religio quã cxædentes exhibe/
mus.Et ↄponit᷑ cum in.vt incultus.⁊ qũ
incultꝰ idem eſt qðᷣ nõ cultꝰ eſt nomen.ſed
incultꝰ.i.inhabitatus ꝑticipium eſt.ab in
coloꝛ leris. M
Qulus li.m.s.i.anus ani.⁊ ðꝛ culꝰ q̃i currꝰ
eo ꝙ ꝑ eum interioꝛa diſcurrannt.
Qlumba be.f.p.⁊ cymba be.i.ima ꝑs nauis
⁊ vicinioꝛ aquis ſic dicta.qꝛ aquis incum
bat. Uñ ⁊ ipſa nauis ⁊ pᷣcipue ꝑua qũʒ ðꝛ
cumba ſiue cynlaa.
luminũ ni.n.s.pe.p.latie ðꝛ ciminũ grece
herba q̃dam eſt.vide.S. ciminun.
lumubł li.i.ſũmitas ⁊ aliqꝝ coaceruatio.
⁊ð a culmꝰ. IJñ cumuloſus a.ũ.i.plenus
cumulo.⁊ cumuloſitas tati.
luna ne.f.p.q̃ſi cyna.i.lectułꝰvbi pueri ia/
cere ↄſueuerũt. Idẽ ⁊ alio noĩe ðꝛ crepun
diũ.⁊ ðᷣꝛ ſic.qꝛ ꝑtui ſolʒ adhiberi.łqꝛ puer
iacet in ea cinctꝰ?. Cuna et᷑ dea pagano
rũ.q̃ cunã ðꝛ infanti admiſtrare. Iñ h̊ cu/
nabulũ ðꝛ tꝑs in q̊ puer iacet in cunabulo
⁊ↄponit᷑ incunabulũ idẽ qð cunabulum.
¶uncta te.i.moꝛa.⁊ ðꝛ a cũctꝰa.ũ.vñ Cato
Pꝛoſpicito cũcta tacitus qð qͥſq; loquat᷑

Non põt h̊ cũcta eſſe plłis nu.⁊ accuſatiui

caſus.qꝛ ↄſtructio eẽt incõgrua.Eſt g̊ cũ/
cta abltũs ſingularꝭ.⁊ eſt talis ſenſus. Tu
tacitꝰ ꝓſpicito id qðᷣ qſq; loquat᷑.pſpicito
dicto cũcta.i.ꝑ cunctã.i.moꝛã anteq;ᷓ des
rũſum.vt intelligas d ðꝛ.qꝛ qͥ pꝛiꝰ rũdet
q; audiat.ſtultum ſe eſſe demonſtrat.⁊ cõ/
fuſione digallioiiu.
uiũctipotẽs pe.coꝛ.i.deꝰ cũcta potens.
iũctitenẽs dᷣ.pe.coꝛ.i.cũcta tenes.

Quũctꝰa.ũ.i.vniuerſus.vl collecta in vnuzʒ

vniuerſa multitudo.q̃ſi cunneꝰ.eo ꝙ om̃s
in vnũ coeant. Cuncti em̃ dicunt᷑ oẽs cuʒ
cuncti ſunt ⁊ ſil faciunt.aliter dicunt᷑ oẽs
⁊nõ cuncti⁊ ſeribitur ꝑu.in pma ſyllaba.
Inuenit᷑ etiã contꝰ ꝑ o.vide.S.contꝰ. Itẽ

declinat᷑ h cuncta te. UInde qͥdazʒ. Pꝛoſpi
i 3

cito cũcta ſi vis bñ dicere cůcaas.
Qlunenei.m.s.i.collecta in vnũ militũ vel
pegditũ młtitudo. Uñ qͥ ĩ vnũ coeũt dicũt
cune.q̃ſi couneꝰ.eo ꝙ ĩ vnũ coeãt ⁊ cogãt

oẽs. Cuneꝰ et ðꝛ qͥddã inſtrᷣm ligneum ad
findẽdũ lig.⁊ ad firmãdũ ſtilũ ĩ ferramto

aliq̊. vł alia re ſiłr a coeo.eo ꝙ coeat ĩ ſum
mitate.vl qꝛ ſui int᷑poſitõne diuerſa faciat

coire vel coartari.Ad cꝰ? ſiłitudinẽ dicunt

cuneũ in expeditõe dici.
Q¶ uniculꝰ li.m.s.idẽ eſt qd cune.ſ.via oc/
culta ⁊ ſubt᷑ranea. Iñ h̊ cuniculus li pe.
coꝛ.q̃ͥddam aĩial in ſubt᷑raneis habitãs ca
uernis.vl ðᷣꝛ cuniculꝰ q̃ſi canicułꝰ.eoq ca
nũ indagie capiat᷑. Hic cuniculinꝰ a.um.
poſſeſſiuũ.vt cuniculine pelles. Itẽ cuni/
culꝰ eſt ddã genꝰ machinaꝝ caute ad vꝛ/
bes capiẽdas iuentũ. Uel eſt caſtꝝ ſub t᷑ra
tfactum inſtar cunoꝝ.vñ Ambꝛo.ſuꝑ Ege
ſippũ Johes pnceps ſeditionũ cuniculuʒ
ſuffodit. Et p̃ᷣt intelligi cunicuł tã via illa
ſubterranea qᷓ; machina in ea facta. Nam
hmõi fouee ſubterranee ſepe fiũt ad capi/
enda opi. .
lunnꝰ ni.m.s.ðꝛ a cunio nis.qð idẽ eſt qd
putreſcerevl ſtercꝰ facere.⁊ eſt vas mulieꝝ
Iñ cunnulus idem. è

Qlunꝰni.m.s.foꝛamen.occulta via.⁊ ſubter

ranea. GDB
Qlupedia die.f.p.i.cupiditas edẽdi ⁊ biben
di.⁊ ðꝛ a cupidꝰ.vñ Augꝰ.in li.ð doc.chꝛi
ſtiana. Fieri põt vt ſine aliquo vicio cupe
die vel voꝛacitatꝭ pᷣcioſiſſimo cibo ſapiẽs
ar. n cupedioſug a i..ſtiper bv vel cu⸗
iĩidus. ”MẽUM

OQupes pium.plis nu.i.cibi lautioꝛes vnde
pᷣtoꝛiri cupido im Hug. Pap̃.di. Cupes

faſtidioſus.ſuꝑbo.cupidus.
Qupidenariꝰ rij.m.s.i.denarioꝝ cupidus
ſicut mercatoꝛ.ł adiectiue pᷣt declinari cu

pidenariꝰ.ꝗ.ũ.i.cupiens denarios. Unde

Therenti in eunucho. Cõcurrũt leti ob
uiam mihi cupidenarffß.
upidineꝰa.ũ.i.voluptariꝰ.
upido inis ꝓ cupi
ge. f. ſʒ/p filio venerꝭ.ſ.deo amorꝭ.ẽ ge.ma.

Etꝓ ambobo ſistis illis pducit pi. Uñ ꝓ

cupiditate ĩ O uidio de arte. qð latet igno
tum ẽ.ignoti nulla cupido.Pꝛo filio vene

ris in Ouidio de reme. Parce tuũ vatem

ſcelerꝭ damnate cnpido. Inuenit᷑ etiã cu/
pido dtũs vel abltus de cupidus a.ũ.⁊ ſic
coꝛ.pi.vñ Ouið.ĩ epi. Aiuuene⁊ cupido

—

ditate vel auaricia eſt

credat᷑ reddita vꝰᷣgo.Et ſic repit᷑ in tribſi/

gnificatꝭ. Un. Ipſe cupido nocet multis

cupidoq; cupido.

lupidꝰ a.ũ.i.auarꝰ.ſʒ cupidꝰ in acqͥrendo
auarꝰ in retinẽdo. Iñ cupidulꝰ.i.aliq̃ntu
lum cupiduũ. ”JJMMõ
¶lupla ple.f.p.ðꝛ a copulo as.Et ſũt cuple
ptes edificioꝝ ſic dicte.qꝛ copulãat inter ſe

luctãtes. Luctãtes ſiłr ſũt ꝑtes edificio2ꝛ

ſic dicti. eo ꝙ erecti inuicẽ ſe teneant moꝛe
luctautium.

Qluppa pe.idẽ eſt qd dolium. vñ Lucanus
in.iiij. Nanq; ratem vacue ſuſtentãt vndi
q; cuppe. e

¶ ura re.f.p.i.ſollicitudo.anxietas. aũt

ðꝛ cura q̃ſi coꝛ edens h coꝛ vꝛens. vel q̃ſia
coꝛde ruens vl coꝛ agitãs.etvmol.eſt non

cõpoſitio.Differt tñ cura a ſollicitudie.qꝛ

ſollicitudo moderata ẽ ⁊ tꝑal.ſʒ cura ſine
moderamie eſt. Itẽ cura ẽ medicina. Uñ.

Cura fugit moꝛbos ⁊ auaꝝ pectꝰ adurit.
Quratoꝛ torꝭ.m.t.ðꝛ qͥ curã fertde puerqͥ
eiꝰetatis ſt᷑.vt ſua negocia admiĩſtrare non

pñt. Uel qͥ curã alicꝰgerit deſendẽdo ipᷣm

a pᷣtoꝛe ſm leges legitie datꝰ Ułq res ado

leſcẽtè admiſtrat. Et differt a tutoꝛe.qꝛ cu

ratoꝛ dat᷑ pncipalr reb.⁊ ſecũdario ꝑſone

Tutoꝛ vᷣo pᷣmo ⁊ pncipałr dat᷑ ꝑſone.⁊ ſe/

cundario reb vel patrimonio.

¶lurculia lie.f.p.Et curculias vocãt naute
funes qb in tempeſtate vtunt᷑ ſm Hug.
Pap̃.dicit. Curculias naute ſuo moꝛevo
cant funes qbo in tempeſtatib vtunk

Qlurculio onis.f.t.qdã vᷣmis qͥ comedit le/

gumiĩia.⁊ ðꝛ a gutture.qꝛ pene nihil aliud

E q; guttur.q̃ſi ei totꝰ ↄſtat in gutture.Et
BhG nomẽ vicioſe ĩuenit᷑ ſcptũ ꝑ g.cũ certum
ſit eſſe ſcribẽdũ ꝑ c.ſ.curculio.ſʒ h̊ erroꝛ ꝓ
ceſſit a ðriuatõe facta a gutture.Dzẽ eĩ cur
culio.qͥ ſi gurgulio a gutture.⁊ hĩc fcã trãſ
latioue curculio ðꝛ pꝛiapꝰ. Cũ eĩ pꝛiapꝰẽ

inflatꝰeſt ſiłis illi vmi.Cotꝰeiĩ viðꝛ ↄſtare
in gutture.⁊ fere nihil aliud eſſe videt᷑ niſi

guttur bm Hug. Pap̃.di. Curculiovᷣmis

frumẽti ł fabe. In curculiũcułꝰ li.dimi.i.

uus curculio.

7 2

¶uria rie.f. p.eſt locꝰ vbi reddit᷑ ius.ł habi
tatio pᷣncipiſ.⁊ ðꝛ a cura.qꝛ ibi frequẽs cu

ra eſt ⁊ ſollicitudo de reba adminiſtrãdis.
De curia dicit qͥdã. Curia curaꝝ genitrix

nutrixq; maloꝝ Inuictꝭ victos inhoneſti

equat honeſtos. Et eſt ibi qͥdã coloꝛ rhe/

toꝛic?qͥ ðꝛ agnominatio. Itẽ curiai.mere

nl
rind
(n
curi
inof
140
rieo
ſechn
aaus
Nehi
teoof
Oono⸗
dee
curi:
quiit.
Corio
piec
ſuain
mi;
feo
N
ro⸗
On
ſin
t
lit,
ha
ſclen
loEt

lfjn

bloni
Lurme
Curtie
curige
Jno

peg

Qum
Oum
riculn
Qurtl
faclio
Qurto
Ooroe⸗

e
lrſohe
Qonwen

pollogee
dumag

rruc

tdone⸗
camcom

adtnn

deecae

rehſtinee

o nocamnl

icinahe
pidliclin

s. Et ſitane
cophlitine
r pes aciſco
kſeimannor⸗

m pi Donme
e ſuſtenrätpne

nniens. Qam
ens. veliſi
chmoleſtne
naſollicincen
a.cunte
mimedicim
n pecb adnn

ani ndenee
CAiKrre

mroctnidoifn
lära
ſeicno n
ratgbonerſ⸗
onio.
las vocit haute
nuk emn Hug.
Uuteſnomorcdo
kari wunt.
nisqcomedntt⸗
Ppene nihügtid
ningutnnne
chriggcicem
rulioß henn
1Cunnnt Ditn
ine CQüiipiy
Tiräki
ugceni
niEumnlofn

farldum

i
kinskh
linni⸗
twaanniini
nria antſon,
victos nn .
biigiue
aun

ummme thieſin⸗

trirx. Uñ. Luria ius curat meretrix eſt cu
ria dica.
¶urial..t.⁊ h le.qͥ eſt de curia ł ꝑtinẽs ad
curiã vel res curie. Itẽ curiab ðꝛ ille qͥ eſt
in officio curie ł iudic obnoxiꝰ.i.obligat
⁊ adulat᷑ pncipib.di.xxxvij.nõne.UVñ cu/
riales dicimꝰ oẽs qͥ q̃cũq; ↄditõe obligati
ſt᷑ curie alicꝰpublice ptãtꝭ.ſiue milues ſiue
aduocati ſint.ſiue iudices ſiue officiales.ſi
ue hiſtriones.⁊ bꝛenit᷑ q cunq; ſiue haben
tes officiũ honeſtũ ſiue inboneſtũ.
urio onis.m.t.qͥ ẽ de curia.⁊ ↄpõit᷑ cũ de
vt decurio.Curiões etiã dicũt᷑ qͥ accipiũt
curã de plebe ⁊ ciuilia officia ꝓcurãt ⁊ exe
quũt᷑. Idẽ ⁊ decuriones⁊ curiales dicti ſt᷑
Qurioſus a.ũ.i.facetꝰ dicax.vꝛbanꝰ. Item
Apꝛie curioſus ðᷣꝛ qͥ vitã alioꝝ inueſtigat et
ſua interioꝛa ignoꝛat. Iñ curioſitas.et ſu/

mit᷑ ꝓ ſubtilitate nimia cura exquiſita.de

renunc.c.j.li.vſ.
¶urrax.o.t.i.velox ⁊ curſu potẽs. Jñ cur/
raculus a.ũ.i.aliqntulũ currarx vel velor.
¶urriculũ li.n.s.i.puꝰ curſus.ł tꝑis curſꝰ.
ſine ſpaciũ.vel et᷑ ipᷣm tꝑsqꝛ nõ ſtat.ſʒ cur
rit vł locꝰ ſine ſpaciũ in qͥ fit curſus vł offi
ciuʒ currẽdi. Etabltũs ſingular hꝰ noĩs
ſcʒ curriculo ponit᷑ aduerbialłr ꝓ cito vel
celerit᷑.vñ
lo. Et Therentiꝰ. Percurrere curriculo.
ſed ſᷣm Hug.meliꝰeſt vt h.⁊ ibi teneat᷑ ĩ vi
ablatiui.⁊ ponatur ꝓ curſu. vt ſit ſenſus.
Curriculo.i.cito curſu.

QUurritis . i.iuno. ⁊ a cura.qꝛ credebat

curã gerere ppło.vel potiꝰ ðꝛ a currus.qꝛ
Juno vtit᷑ curru ⁊ armis. Eſt em̃ dea bel

liptegẽdo ppłm.⁊ ꝓdu.pe.vn Marcialis

Curritim dñt memoꝛare bellantes.

Olurrus us.ui.qddã genꝰvehiculi. Jñ cur

riculus.i.puꝰcurrus.
¶lurſilis. .t.⁊ ̊ le.pe.coꝛ.i.ad curndum
facilis.
¶ urſio onis.ſ.t.eſt ipſe actꝰcurrendi.
Ourſoꝛ ſoꝛis.m.t.ðꝛ a curro.vt curſoꝛ dũi
urs us.ui.ẽ velocitas pedũ.⁊ ðꝛ a crure
¶urruca ce.f.p.eſt q̃daʒ auis que alienos
pullos educatvł nutrit.⁊ ðꝛa cuculꝰ.eoq;
Dum cuculłꝰ?eiꝰoua ſoꝛbeat ſua relinquens
curruca taãdiu ea fouet ⁊ pulloſ natos edu

cat donec filij inde nati ⁊ excreti eã curru

cam comedãat. Uñ⁊ curruca ðᷣ ille qͥ cum
credat nutrire filios ſuos nutrit alienos.
Hec eadem auis linoſa ðꝛ.

Plautꝰ Licʒ nos abire curricu

urulis.m.t.eſt ſedes ↄſulũ vel pᷣtoꝝ ⁊ edi
lium.⁊ ðꝛ curuł q̃ſi curruł.q; ĩ curru fere
bat. In h̊ ⁊ H curuł.⁊ B̊ le.adiectie.⁊ B ⁊ B
curuł.qͥ ex dignitate ſedet ĩ tali ſede.⁊ coꝛ.
pe.vñ. Poſſidet hãc ſedẽ pᷣſul.pᷣtoꝛq; curu
uſpis dis.ſ.t.ðꝛpꝛie poſterioꝛ ꝑs lem.
haſte.⁊ ðꝛ a ceſpite q̃ſi a vꝓᷣgulto.O⁊ tñ qñʒ
cuſpis ipſa haſta.qnq; ſũmitas haſte.qzʒ
baſtile amentauuul.
Quſtos dis..t.i.ſᷣuatoꝛ.paſtoꝛ.pcuratoꝛ.
In bᷣ cuſtodia die.⁊ cuſtodela le.pe pð.in
eodẽ ſenſu.⁊ ̊ cuſtodiariꝰ.⁊ h̊ͥ cuſtodiaria
idem qò cuſto.
Quſtodia eſt exhibitio reoꝝ vt di.Aʒo.ſᷣm
legiſtas eſt cuſtodia q̃ fit in carcerib pub/
licis.⁊ etiã ꝓhibet carceres pᷣuatos.vt ptʒ
ff. 7. C. de pua.car. mihi.
¶utis B epellig ðꝛ a cotegrece qð ſo/
nat inciſio. Sʒ pellis ðᷣꝛ qͥ extraneas iniu
rias coꝛꝑis tegẽdo pellit. Pellis vᷣo detra
cta iam ðꝛ coꝛiũ a carne quã tegit.ſʒ h bꝛu
tis aĩalib eſt ꝓpꝛiũ. Cutis vᷣo ðꝛ qꝛ pᷣmam
inciſionẽ patit᷑.⁊ coꝛ.cu.vñ Birrhia. Pe/
na tenet ſtimulos innouat illa cutem. Jñ
cuticula le.i.pua cutis. M
¶luticꝰ.a.iũ.i.ſtupᷣtꝰ.coꝛrupt᷑.⁊ ðꝛ a cutꝭ et
ↄponit᷑ cũ re.vt recutic a.ũ.ĩ eodẽ ſenſu.ł
q retrouerſam hʒ pellẽ mẽbꝛi virił. Uñ re
cutici ꝓpꝛie dicũt᷑ iudei.quaſi retro hñteſ

cutẽ.i.circũciſionẽ. Carẽt eĩ anterioꝛi pel

le viril mẽbꝛi.vñ Marcial ad ſuã vxoꝛeʒ
ait. Nec recuticoꝝ fugis inguina iudeoꝛũ
Et Perſius. Recuticaq; ſabbata pellis.
Et vocauit ſabbata recutica ꝓpt᷑ recuticoſ

qꝛ ad eos ꝑtinent ⁊ ea celebꝛant.
A

Abir ſiue dauir oꝛaculũ dei ſed

iin li. Regũu interpᷣtat᷑ loquela.
Dabꝛeiamin. liber qͥ ðꝛ ̃mo die
rum. i. Paralipomenon.
Dactylos grece.latine digitꝰ ðꝛ.
Dactylꝰ li.m.S.i.fructꝰ palmaꝝ.⁊ ðꝛ a da/

ccyloy qð ẽ digitꝰ.qꝛ digitoꝝ ſilitudinem

imitari videt᷑. Itẽ dactilꝰ ẽ qd pes metri
cus qͥ ad modũ digiti.a lõgioꝛi mõ incho/
ans.in duas deſinit bꝛeues. vt carmĩa me
nalus. In dactylic?a. ũ. vt dactylicũ metꝝ
qð ↄſtat ex dactylis.vel in q̊ͥ dactylꝰ mag

Dyñat.Dactylus et᷑ inuenit᷑ p digitovł anu

lo apud nos ſm Hug.
Dacus ci.qdã ꝓpłs.⁊ ðꝛ dacus q̃ſi dagꝰ.qꝛ
de gethoꝝ genere dicunt fuiſle creati daci

— W . „
D .

Et declinat᷑ hᷣ dacci ꝓ ppło illiꝰterre. eth ¶Danai dicunt᷑ greci.a dano reg. d
daca ce. p feia. ⁊ dacꝰ a.u. In h dacia cie. Daniel interpᷣtat᷑ iudiciũ dei a dan qð ẽ iu ſſchh
Dagon mdecli. m. g. ydolum fuit in azoDto Daniſta ſte.m.p.i.feneratoꝛ.⁊ ð: a danus. eoe
vbiarca dei capta ſutt. Danubi bij. m. s. germanie fluun. ? ayi te
ODalila interpᷣtat᷑ pauꝑcula vł ſiula ↄpiunx·⁊ copia niuiũ qͥba mag auget᷑ Iſte ẽqͥ ⁊ in 65

Sampſonis futt. eceuropa pl? oĩbo hʒ famꝗ. Idẽ hiſter. q; döẽ6 Bun
Dalma nuta locus qdam eſt. de quo habet᷑ P innumeras vadit getes mutat nomen? ſravon

Marci. viij. maioꝛes vires acqru. Oꝛi aũt germanic⸗ ſan
Dalmatia regio eſt. Iñ dalmaticꝰ a.ũ. Itẽ iug in occidẽtalibo ꝑtib barbaroꝝ. pꝑgẽs ſnone
dalmatica ce.pe.coꝛ. eſt q̃dã veſtꝭ ſacerdo / 30ꝛientẽ. ſexaginta fluuios in ſe recipit.ſe nn
talis pmũ in dalmatia regione ↄtexta. ptem oſtijs in ponticũ mare intrat. un
Oalum li.n.s.mĩmum velũ ad nauis pꝛo/ anꝰni.m.S.i.feneratoꝛ.a do das. taſe
ram deſirDum. Dapax.o.t.i.loquax⁊ facũdus excibo.⁊ ðꝛ 4
Dama me.ſ.p.eſt q̃ddã aial qdrupes vt di a dapes. Iñ dapaticꝰ a.ũ.pe.coꝛ.qð ⁊ da⸗
cüt capꝛea. ⁊ vi: dicia de ⁊ manu. In da ptic inuenit᷑i. manifeſtꝰ.⁊ aptꝰ? larg.da Dunt
ma q̃ſi dema. eo ꝙ; de manu fugiat. Papᷣ. pſiliſ.munificꝰ.magnificꝰ In dapatice ad unbe
vo di. Dama incerti.g.aĩaliũ genꝰ timidũ nuerbiũ.i.magnitice vł large dapſilit lI mu Dennn
⁊ imbelle.canes nimiũ fugiens mnificenrte. luen
Damar.pe.coꝛ.nomẽ eſt cuiuſdã mulier. Daps vel dapes dapis.i.epulũ.ſed dapes W
Vñ in auroꝛa. Credis ⁊ o Damarꝭ quaʒ nobiliũ ſt᷑.epule puatoꝝ.vel dapes deoꝛũ ded
moꝛum gra diat. “ epule hoĩm.⁊ coꝛ.da. UVñ qdaʒ. Nobilitat * (n
Damaſcꝰ vꝛbs eſt ſyrie.ↄdita ⁊ denoĩata a viles frons generoſa dapes. ſun
Damaſcovł Eleaʒaro diſpẽſatoꝛe Abꝛae Dapifer a.ũ.pe.coꝛ.qͥ fert dapem. Dck
Hec antea in oĩ ſyria tenuit pncipatũ.Da Dapſilis.2.t. ⁊ B le.i.largꝰ.⁊ pᷣcipue ĩ cibis hil
maſcꝰ interpᷣtat᷑ ſanguinẽ bibẽs.qꝛ inter/re ⁊ ↄpꝑat᷑. In dapſilitas.i.larguias.⁊ coꝛ.pſi. do
ctꝰ fuit ibi Abel a Cain.abſcõſuſq; ĩ ſabu Uñ. Dapſilis ẽ dapibo alijs rebo qʒ largꝰ. Veie
lo flnmĩs. In damaſcen? a.ũ.pe.p.nomen Dardanꝰpe.coꝛ.filiꝰ Jouis ⁊ Electre.qͥ p Ui
gerie v. aral rrib. vubneneente pter fratricidium receſſit de italia? tenuit AAAi
ſyriꝰ damaſcenꝰ. Itẽ damaſcena ne.q̃daʒ illa loca vbi poſtea troia fuit.qͥ ↄgregatis Deni
arboꝛ.ſ.qddã genꝰpꝛunoꝝ.qꝛ ibi młtũ ab hicinde ruſti illoꝝ locoꝝ inſilł.pmꝰactoꝛ Deo.
undat? melioꝛ.vł qꝛ pᷣmo inde aduecta ẽ. troie erxtitit.vñ troia ð: dardania.⁊ troia/ Ddsd
Iñ h damaſcenũ fruct' euus. nidardanij. ? dardanides. a cꝰ ntõ ſingu/ gnüt
Hamnũ eſt diminutio vel ademptio patri lari ſubtracta ð ſyllaba fit h dardanis dis RDchhe
monij. ⁊ ð: a demo vl diminuo m Hoſt. id eſt feia troiang. Drrot
ff. de dam. infec. l. ij. Etiã qnq; damnũ eſt Darius rexchaldon. rernna
lucrũ ceſſans Itẽ damnũ ſubito ⁊ nob ne ata vl datũ eſt characteriʒatio in fine cõ insden
ſcientiby fit. ſz iacturã ſcientes ⁊ ylro pati ſtitutionũ vł lr̃aꝝ inſcpta exq̃ͥ cognoſci pᷣGt Decan
mur. Detrimẽtũ vᷣo leue danũ eſt In dam q̊ meſe vl die inſtrm ł qlibet ir̃a emanauit Vros
noſus a. i.qͥ fert dãnũ.⁊ ↄꝑat᷑. In dĩnoſe ⁊a qͥ trobliget ↄſtitutio vel pſit gra ĩſcri Dernn
aduerbiũ.⁊ damnoſitas tat. ptis facta. vide de H Jo. an.in fi.li. vj.ſuꝑ ſuein
ODamula le.f.p.pe.coꝛ.id eſt pna dama.m data. e e Ldanm
Hug. Pap̃. di. Damula gen fere capꝛioli Daticia.ũ.i. facilis ad danduzʒ. Et daticij Vcs
ſilis. vel vt qdã dicũt muſtell. dicunt diticij.ſ. qꝛ victi velvincẽdi tradũt heapo
Dan interppᷣtat᷑ iudiciũ aut indicãſ. Fuit eĩ ſe hoſtibo victoꝛkld. iare
filiꝰ Jacob ex ancilla Rachel. Bala ei dñ Datio inſolutũ eſt datio ꝓ ſolutõe ⁊ ſatiſſa locof
eũ pepiſſet dixit Rachel dna eiꝰ iudicauit ctione.⁊ eſt vna ſpes õctꝰ innoĩati.i.do vt kdeape
me dns. ? exaudiens dedit mihi filiũ. etita facias. Uerbi gra. Cũ petrꝰ deberet Jo/ fplode
cãm nois expᷣſſit.vt qꝛ iudicaſſet dñs filio hani centũ agit᷑ int ipſos.vt petrꝰ det ei in 7
ancille iudiciũ nomen iponeret.De cge/ ſolutũ.i.ꝓ ſolutiõe ⁊ ſatiſfactione eiuſdem ceng
nere ktribu naſciturꝰ eſt antichꝛiſtꝰ. Etin vnã domum. rlii
hb figurã Dan nõ ↄnumerat᷑ int᷑ centũ ꝗ/ Datiuꝰ ui./ p tertio caſu.a do das. diꝛ. Drhen
draginta qᷓttuoꝛ milia ſistos. Apoc. vj. Dauid interpᷣtat᷑ manu foꝛtꝭ.vel deſidera/ nnnii

.
dadancdei

1 Radin
fuudacn,
et Ite igen
num vonm,
kaürgemmn
inſemhet
reinm.
dodas.
serabord⸗
NCo. qö1 de,

gprrlorg an

Iidapancega
edapllitmn

liſes dane
ga dapesderi
ſcagz. obi
Nes.
dopen.
tpapueiche
Gns.? l
is teyq; lang
81 Eleareq)
eitaliaz tenui
itq ogregins
ini om acoꝛ
gann. 1troig/
40 möſingr
5dardanisds

gizmtoinfinri
cq cogorf,
lioctlig nant
ioelpſitgin

Oantnfilee

danitz Eiiil
inmiuinti

Deambulatoꝛiũ rijq̊ ꝓpꝛie ðꝛ lobiũ qð fit

ilis. Dã etiã a deo dat.ſ. in regẽ. Dz etiaz

filiuſſaltꝰ vel ſaltans.qꝛ de ſaltu vbi oues

paſcebat aſſumpteſt ĩ regẽ.Etiã ðꝛ pol-/
mitariꝰex genere.qꝛ mat eiꝰ fuit exgenere
beſeleel q erat polymitariꝰ. vt patet i Exo.
Põt etiã declinari. Uñ. Dic dauid daui /

dis declinabile ſivis..
Dauus ui.m.s.fuit ſeruꝰſimonis.ſʒ malꝰ⁊
fraudulentꝰ. ⁊ interpᷣtat᷑ deuiꝰ.qꝛ faciebat

ſimonẽ deuiare. vl q̃ſi dãs viã. Nã eiꝰ ↄſi/

lio oĩa agebat Pamphilꝰ. Uel qſidãs va
na.ſicut faciebat ſimoni. Hõ aũtꝓ quoli

bet ſeruo fraudulẽto ⁊ callido ponik.

ante E

Daeambulacrũ cri.n.s.pe.coꝛ.vbi deambu

iuxta domos ad ſpaciandum.

Debilis..t.⁊ H̊ le.qdð facile debellat᷑.⁊ ðꝛ a
debello as. vl Z a de ⁊ bilis qð eſt humoꝛ
coꝛpꝰaff iciẽs.q̃ſi ꝑ bilẽ factꝰ fragił ⁊ deoꝛ/

ſum a viribo. Iñ debilitas at. HM
ODebitũ eſt qð aliqͥs alteri ex naturali vł ci/
uili obligatione tenet᷑.
Debitoꝛ ẽ qͥ accipit pecuniã a creditoꝛe.
Hebitoꝛeſ ciuitatũ ſunt qͥ tenent᷑ ciuitatib
ſed in actione debiti fiſcus pᷣcedit.vt.C.e.
ti. l.ij. li. xj.
Veca.i.decẽ.ſʒ deca dicũt greci.nos deceʒ
Decas.coſte.gẽtoſ vnũ ⁊ idẽ ſignt.A deca
decas dis.i.decẽ. Uñ qdaʒ. Per decades
centũ.ꝑ centũ mille redundant.
Dechacoꝛdus a.ũ.i.decem choꝛdaꝝ.

Doecaloggi. m. s.pe.coꝛ.i.decẽ pᷣcepta legꝭ

Decania.ł.p.i.ſocietas decẽ viroꝝ ł digni

Decaniſſa ſe. f. . i. vxoꝛ decani. vel q̃ decez

viros hʒ ſubſe
Oecanꝰni.m.s.pe.p.qͥ decẽ viros pʒ ſub ſe

ſiue in eccłia ſiue extra ßᷣm Hug. Pap̃. di.

Decani dicti ꝙ decem militibi pᷣferuntur
vel clericiss H

„ .

Decapolis lis.i.ciuitas vel regio q̃ decẽ hz

ciuitates ſub ſe.⁊ ðꝛ a deca qð ẽ decẽ.⁊ po
lis qð eſt ciuitas.Et facit gtũs decapolis

decapoleoſ.vñ Marci.vij. Int medios

fines decapoleos In decapolitanus dñs
ulliꝰciuitatꝭ. vel epᷣs h archiepᷣs illiꝰciuitat
Decem a deca ðꝛ.⁊ eſt nomen numerale in
decli.ois generis. JMBM
Oecẽber bꝛis.ẽ deci
a martio.⁊ ðᷣꝛ a decẽ ⁊ imber.qꝛ pluuioſꝰẽ

mꝰmẽſis a pꝛĩo mẽſe.i.

ꝛzimbꝛib abũdare ſolet. Doter declinari
agiectiue. hᷓ ⁊ B decẽber. ⁊ ̊ bꝛe.⁊ facit ab

latii ſingularꝭ i.⁊ actũs płis es vel is.
ODecemocto ↄponit᷑a decẽ ⁊ octo.⁊ eſt.o.g.
et indecli.⁊ plis numeri.a quo decimuſ/
octanus a. un.
Decempeda de.pe.coꝛ.i.poꝛtica decem pe
dum.vñ Oꝛati in odiſ. Nulla decepedas

metata poꝛtieos.
Decemſeptẽ.o.ge numeri plis indecli. ũ

decimuſſeptimꝰasum.

—

Decẽnalis.i.bellũ decẽ annis geſtũ.poteſt

ctiã declinari adiectiue hͥ ⁊ H decẽnalis.et
̊ le.i.decem annnez.

Decẽnis. 9.t. ⁊ B ne.i.decẽ ãnoꝝ. In decen

niũ nij.ſpaciũ decem annooxx.
Decẽnouem.o.g.indecli.płis nu. Iñ deci
muſnonusaunun.
Decens tꝭ.o.t.ꝑticipiũ.⁊ decens aliqũ no/⸗
men. Et ðꝛ decẽs motu coꝛꝑis.ſpecioſus
ſpecie.foꝛmoſus nata l foꝛma Itẽ decẽſ. i.
ↄpoſitꝰ.ꝑfectꝰ.egregie foꝛme⁊ ꝑfecte.⁊ cõ
arat᷑ decens.tioꝛ.tiſſin.
ecẽtariꝰ rij.i.ingenioſus ꝓmptꝰ.paratꝰ.
vel copioſus.⁊ ð a decem. ..

„

Decætrix.f.t.nauis compta.a decem ðꝛ.

Deceſſus us.ui.i.moꝛs.
Decibilis.ↄ.t.⁊ H le.quẽ decet aliqͥd vł põt
decere. vel d deceee.
Oeciduꝰa.ũ.i.ad cadendũ facilis.
Decimula le.f.p.i.pua decima.

„ .

Decimꝰ. a. ũ.⁊ hec decima me.a decem 82.

Et no.ꝙ antiqͥ dicebãt decumꝰ ꝓ decimꝰ⸗
2 decumg ꝓ decima.

*

Oecima ſᷣm Hoſti. ẽ oĩm bonor mobiliuzʒ

licite adqͥſitoꝛiũ ꝑs decia deo data diuina

ↄſtitutõe debita.hũanaq;ↄſuetudie appꝛo
bata. de deci.j.⁊.c.ꝑꝛochianꝰ.c.nõ ẽ.c.tua
nobis.S.verũ.c.cũ nõ ſit ab hole.
Decimaꝝ tres ſunt ſpẽs ſᷣm Hoſti.in ſum.

NDuedã pſonales q̃ debent᷑ exoꝑe ꝑſonali

vt ex artificio.ſcia.militia.negociatõe.que
dã pᷣdiales q pueniũt ex ᷣdijſ.vt vinũ.bla
da.fruct arboꝝ. Tales ei daãde ſt illi eccie

in cꝰ ꝑꝛochia ſita ſt pᷣdia.ð deci.ad apłice.

Etiã iudei tenet᷑ ſoluere decias pᷣdiales.c.
de terrꝭ. e. ti. Itẽ oñt ſolui ð diuerſis lemi
nibo vni agri. nõ tm de vno ſi fuerit ſucceſ

ſiue ſemiati.c. ex ꝑte canonicoꝝ. e.ti. Etiã
ciſterciẽſes ⁊ alij qͥ ſi nlło gaudẽt puilegio

dare tenent᷑ decimas deterrꝭ de nouoad/
quiſitis.licʒ eas ꝓpꝛijs manibus excolant
ca.nuꝑ. eo.ti. Quedam ſunt decime mixte

⁊pñt dicihe de qb dublitat᷑ vtrũ ſint pᷣdia
les Hꝑſonales.vt de agnis ⁊ fetib alioꝛuʒ.
giĩialiũ que ſt᷑ in paſcuis⁊ gregatim paſcũt᷑.

Decipula le.f.p.pe.coꝛ.ðꝛ inſtr̃ᷣm qð ad ali

qͥd decipiẽdũ efficit᷑.ſic muſcipula ad mu/

res capiedoſ.Uñn decipula pᷣt eẽ deceptio

muſcipula.laqueꝰ.pedica.⁊ ðᷣꝛa decipio.
vñ Job.ix.Abſcõdita eſt in tra pedica eiꝰ
⁊ decipula eiꝰſuꝑ ſemitã. Iñ decipuloſus
id eſt fraudulentꝰ.
ODeclinis nis.ↄ.t.⁊ B ne.⁊ declinꝰa.iũ.pe.p.

in eodẽ ſenſu.i.deoꝛſuʒ inclinatꝰ vl planꝰ

q̃ſi deoꝛſum a clino. Iñ declinitgas.
Declinatio.f.p.i.inclinatio.inſlexio.

Heclinabilis.ↄ.t.⁊ ſ̊ le.⁊ declinatꝰ.a.ũ.qð

õt declinari.vel qð declinat᷑
Becoloꝛ lorꝭ.?.t.i.ſine coloꝛꝛ.
Decoꝛ orꝭ.m.t.i.honoꝛ.⁊ ðꝛ a decet ⁊ coꝛ.o

in gtõ. vn. Daniel.xj. Et ſtabit in loco eiꝰ

viliſſimꝰ ⁊ indignꝰ decoꝛe regio. Inuenit

tñ ſᷣm q̃ſdã antiq̊s ꝓ honoꝛꝰa.ũ.qdiectiue

poſitũ. Et ↄponit᷑ cũ in.ł de.⁊ ðꝛ h̊ ⁊ B ide
coꝛ orꝭ.⁊ hͥ ⁊ ; dedecoꝛ corꝭ.coꝛrepta o.in
gtõ in eodẽ ſenſu.ſ.inhonoꝛꝰ.dedecoꝛoſus
vñ Uirgił. Nõ tñ indecoꝛẽ tua te regia re
liqͥt. JIñ decoꝛꝰ.a.ũ.me.coꝛ.i.honoꝛꝰ. Uel

Decubie. aꝝ. i. vigilie.vl qd vulgo ðꝛ palee

Decumanꝰ ni.m. s.i. maximus limes inter
agros.q ab oꝛiẽte in occidetẽ ꝑ trãſuerſuz

decoꝛꝰ.i.honoꝛꝰpᷣt deriuari a decꝰori. Un

Statiꝰtheba.Terraꝝ decoꝛa alta viri de
coꝛiq; iugales. Itẽ decoꝛ on.ꝓducta o.in
gtõ.i.venuſtas⁊ pulcritudo.⁊ ðꝛ a decoꝛo

as. Iñ decoꝛ? a. ũ. me. ꝓ. i. ulcer. egregius
vel pfecte foꝛme venuſtꝰ. Uñ qͥdã.Ad celi

decoꝛa nos erige ᷣgo decoꝛa.
Oecrepitꝰa.ũ.i.valde ſenex.ãſi iã deoꝛſum

a crepoꝛe.qꝛ iam deſierit crepare.i.ſonare

ſcʒ aꝑte loꝗͥ vel ꝓlationẽ expᷣmere.
Oecretiſta ſte..t.qͥ ſtudet in decretꝭ

Oecret a.ũ.⁊ h̊ decretũ ti.ſtatutũ patrũ de

finitũ iudiciũ. Iñ h ⁊ decretaliſ.⁊ h le.vt
iſta dicta ſũt decretalia.i.que in decretꝭ cõ

tinent᷑. Etpłr h decreta ꝓ libꝛo ̊ cõtinen

decreta. Inuenit᷑ etiã decretalł ſubſtãtiue.

vt in tali decretali ðꝛ. Itẽ decretꝰ a.ũ.iue
nit᷑a decreſco . decreui.⁊ pᷣt ibi eẽ augmẽ
tatiuũ vel puatiuũ.Et decretũ eſt ſupinũ
duoꝝ vᷣboꝝ.ſ.decreſco ⁊ decerno.⁊ decre/

ui eſt eoꝝ pᷣteritum.

Oecretũ ᷣm Spe.ðꝛ mult modis. qnz d2ꝛ

ſnia diffinitiua. vt. ff. de re iudi.l.decreta.ł
int᷑locutoꝛia.ff.de aſſeſ.l.j.in fi. Qnzʒ id q̊d

cunt᷑ decuriones ex eo ꝙ cũ colonie duce

tiũ in ſcht redact vt. ij. q. legũ.de elec.in
notuit.Qñq; ẽ illud qð capłm łoꝛdo ſiue

vniuerſitas vel maioꝛ ꝑs oꝛdinauit. vt.ff.
ꝙ cuiuſ.vni.no.lł.plane.Qñq; ẽ iudiq au/
toꝛitas in alienatõibo reꝝ pᷣcipue minoꝛuʒ

int᷑poſita.vt.C. de pᷣdi.minoꝝ.l.interpoſi
ta.ñnq; ðꝛ autoꝛitas pᷣncipis in reſcript
bñ ficialibo int᷑poſita.vt de reſcpᷣ.c.gra.l.vj

Et ſᷣm Aʒo.illud decretũ eſt ↄfirmatoꝛiũ
gre.qꝛ exh̊ pnceps inſinuat ſuã volũtateʒ
qᷓ ſeruãda ẽ.etiã ſᷣm eũ ligat ignoꝛãteſ.Eſt
etiã qddã decretũ decurionũ.q̊d ĩ inuitos
ſupꝑp munerib reꝝ tribui p̃t.except qͥ libe/
raliũ ſtudioꝝ laboꝛibo inſũt ⁊ qͥ medẽdi cã
fungunt᷑.C. de decre.decu.l.exceptis.li.x.

Oñq; decretũ ẽ iuſſus iudicꝭ qͥmãdatbo/

na alic r eiꝰ ↄtumaciam poſſideri.
Oecreta

memoꝛie.pmo. Uñ decretũ ſtatuit decre/
taliſq; rñdet. Sʒ canon ẽ ↄſtitutio eccłia/
ſtica vel ſtatutũ in ↄſilio generali editum.

mulierꝭ. Uñ ðꝛ. Hec iacet in decubijs.

dirigit. ꝗqꝛ foꝛmꝗ decẽ efficit.decuinanꝰẽ
appellatꝰ. Ager em̃ bñ diuiſus figuraʒ de/

narij nũ eri efficit. Hã cardo ðꝛ aliꝰ limes

in agrꝭ.qͥ a ſeptẽtrione directeſt.⁊ ðꝛ a car
dine celi.qꝛ ibi celũ voluit᷑.

Oecurio onia.i.de curia eiectꝰ.vel potiꝰde
curia exñs. In eodẽ ſenſu inuenit᷑ ̊ decu/
res ri.⁊ H decudes is. Inueniũt᷑ et᷑ h noia
in alia ſigtione.ſ.p eo qͥ decimã ꝑtẽ de bo/

nis ducit.vel qͥ ẽ ſuꝑ decẽ milites ↄſtitutꝰ

in curia dñoꝝ l pncipũ.ſic centurio ſuꝑ ca

tum. Uñn. Centurio centũ.bis qnq; decu

rio duci.. Alij dicũt ꝙ decuriões appellati
ſt ex eo ꝙᷓ cũ ciuitateſ ⁊ maãcipia ↄſtrueba?᷑=
cuiuſq; loci.gra ↄſilij.decia ꝑs hoĩm pia

colligebãt. vt.ff. de vᷣ.ſig.ſi pupillꝰ. Vel di

rent᷑.decima ꝑs coꝝ qͥ ducebant᷑ ↄſiliũ pu
blicum ↄſtituebant.

Hapal ↄſtituit ſeu ſtatuit de ↄſilio cardina/

iũ niła facta ↄſultatõe. Et tũc ĩ ſchᷣt redi

glẽ. vt de reſcp.pñti. Qnʒ ðꝛ ↄſenſus eligẽ

Decꝰ.hñs coꝛreptã orꝭ.ĩ gtõ.i.honoꝛ vłl ve
neratio. Et ſ̃ᷣm Pap̃ᷣ.ẽ gle.ſʒ decoꝛ orꝭ.eſt
foꝛme.⁊ a decus ꝑ ↄpoſitionẽ ðꝛ dedecus
oꝛis.i.vituꝑatio que fit ð decus.vñ Aunugꝰ
Nunq; ẽ dedecꝰ culpe ſine decoꝛe iuſticie
Inñ dedecoꝛoſus a.um.i.vicio plenꝰ impu

dibundus.

lm Hoſt. in ſum. eſt epla in q pa
pa ad ↄſultatõʒ alicꝰ rũdet.de reſcpᷣ.c.j.ſi/
ue ſolłꝰ.ſiue ð ↄſilio fratrũ.vt de elec.bone

Ded
ltd
nioſ
ſerp

ſum

ſin
gli
De
9o0
Det
Dcde
Deton
gſorm
cumm
frſ
(htac
Knre
Dere
Deiie
ige
chion
gen.
.
fütpit⸗
vncn
beratn
Degene
deorſn;
7 ppe
hepigi
diar.
ichonef
lgenere

lgidechri
Nnketcbſr
Ndimnf
ncheincen
dapuemmnan
hoplinnape

Ppisinennn

ſeſchegfnl
ctofimarori
dtfui wiünn;
tigein S
ni diinins
ctccphaͤche

ttqmedidicd

lerceptslic.
aͤmcatbo⸗
oſſicen.
ctepkainan
1derech ciſ⸗
Kde dcc don
aüſtatuitdenn
toſtimnoocct
Genemnlicdun⸗
öngod:pl⸗
rindecubis.

nus imcs intt

aipmiſteniin
citdeonnen?
lusfigurazde⸗

dodr aid unes

c ct1:a

invemidecl/
nanitet hnoi
wmni ge debe⸗
miltes oſtin⸗
ccnwurioſupa
i dis enchde
ccnröbealt
ichigintti
cin hopoſfſſl
inngll,Cn
ncoloniedd
Ucchan: Mü

cihmonin
sdatmeßte
ne dedallet
verna fſl

edecor iſte

yicio plen

ll.
Nat ode

ri genere ſuo genere diſſilis.

„L

Oedalus li.pe. coꝛ. ðꝛa deda lon qð interpᷣ

tat᷑ doctꝰ.ðꝛ qͥdã qͥ fuit valde doctꝰ ⁊ inge/

fex põt dici dedalus.

*

nioſus artifex. Iñ qͥlibet ingenioſus arti/

Oedicatio onis.F.t.i.ↄſecratio tẽpli.vel cõ

ſummatio.a dedico as.i.ſacro.

Delditio oniſ.f.t.ðꝛ traditio aut redditio q̃ᷓ
qs ſe reddit victũ vel vincendũ hoſtibo vi
ctoꝛibo.⁊ ðꝛ a ᷣbo dedo is.qð eſt ſe victum
reddere. Iñ deditiꝰa.ũ.q ſic ſe tradit. Itẽ
deditiꝰ ðꝛ etiã qͥ de ſua ꝓuicia ad aliã ſe tra
didit. Papᷣ.vᷣo di. Deditij a deditiõe dicti
q̃ndã dũ aduerſũ pꝑm romanũ fᷣui arma

ſumpſiſſent.ↄpᷣhenſi ſtigmatibo affecti ſũt

ex his poſt manumiſſionẽ ꝓpt᷑ ſupplicioꝛuʒ

„

notas addi
uenerũt.

Deductio eſt defalcatio vel ſepatio.qꝛ de/

ducere ſeꝑare ð.

„

Defecata. i. pe p.i. ſine fece. vl ſine ſoꝛdib⸗ D

vel purus.

*

Oefenſoꝛ oꝛis.i.actoꝛ patronꝰ.vel ðꝛ ille qͥ

ſine mãdato cautõe pᷣſtita ð iudicato ſolui
aliũ defendit.vel eiꝰdefenſioni ſe offert.vt

ff. de pcur̃.l.ſicuratoꝛ.S.fi.

„

Oefenſaculum li.n.s.id eſt defenſi io. vel id

gqð defendit.

Oeſluus a.iũi.qdð cito diſcurrit.a defluo.
Oeſluum flui.n.s.i.diſcurſio.

Oefoꝛmis.ↄ.t.⁊ H me.i.turpis ãſi deoꝛſum
a foꝛma.iſ.pulcra. Itẽ ðfoꝛmis.i.vltra mo

dum magnꝰq̃i deoꝛſuzʒ a foꝛma.iſ.iuſta.Et

ſ̃m Papᷣ.ODefoꝛmis cui deeſt foꝛma.⁊ ſpe/

ctat ad coꝛpꝰ. Turpe aũt ad crimen vl ad
agim refert.

Defreſus a.ũ. detritꝰ.decuſſus.a frendeo.

Defũctꝰa.ũ.i:moꝛtuꝰ.⁊ ðᷣꝛ a defungoꝛ.gerꝭ
id ẽ deoꝛſuʒ a functõe eſſe.qꝛ deoꝛſũ ẽ a fũ

ctione vite. Itẽ qndã functi dicebat᷑ddã
gen?ciuiũ qͥ fügebãt᷑ officio ⁊ honoꝛe alio.
In defüctos moꝛtuos dicimꝰ qͥ cõpleue/
rũt vite officia. Hihil eĩ iam faciũt. Iñ de

functio onis.i.moꝛs. Itẽ defunctio etiam

ideʒ eſt qð a debito liberatio,⁊ deſunctꝰ.i.

liberatus.

Degener..g. decli.ſʒ oĩs ↄſtructõe eſt qui
deoꝛſuz eſt a genere ⁊ nobilitate.i.indecoꝛ
⁊ coꝛ.pe.gti.vñ Lucanꝰ in.vj.Degeneres

trepidãt animi peioꝛaq; verſant. Papᷣ.vo
dicit. Oegener q ex nobili genere naſcit et
inhoneſte viuit. Degener ignobilis impa

.

Oegina grece.latine moꝛſus.

gnitatẽ ciuiũ romanoꝝ nonꝑ

— „ ——

ODehiſcẽs.o.t.i.aꝑtũ hiatũ ⁊ diffuſt um bñs

valde hiſcens.
Beigiga.epeve co: ſde occidit.
eicola.ↄ.p.pe.coꝛ.qͥ deũ colit.
Delatoꝛ oꝛis.i.accuſatoꝛ.⁊ ðꝛ a defero fers
qð ẽ accuſare Uñ.ij.Mach.iiij.Simon
aũt pᷣdictꝰ pecuniaꝝ ⁊ patrie delatoꝛ.i.ac/⸗
cuſatoꝛ.Et vt papᷣ.di.Delatoꝛ.accuſatoꝛ.
co ꝙꝙ detegit qð latebat.aut facultateſ pꝛio
dit alienas. “
ODelatura re.ðꝛ accuſatio vel ꝓditio.detra

Cctio vel depoꝛtaſto.
Delatꝰ.i.de vno loco ad aliũ latꝰ.vł deoꝛn

ſum latꝰ.accuſatꝰ.

Delboꝛa interpᷣtat᷑ apex⁊ loquax.⁊ coꝛ.pe.
Unñ auroꝛa. Hic ſubijt moꝛtem Rebecce

delboꝛa nutrir.

ODeiect us.ui.i electio facta ermłc. ⁊ dele
ctus a.ũ.adiectiuæ.i.elect ex młtꝭ.Delega

tus ẽ cui cã ↄmittit᷑ terminãda łexequẽeda

vices delegantꝭ repᷣſentas ⁊ in iuriſdictöe
nihil ꝓpꝛin hñs.vt.ff.ð offi.eiꝰ cui man. eſt

iur̃.l.j.in fi.⁊.l.iij.ð offi.dele. VUł delegatꝰ

eſt is cui a ſũmo pontifice vł oꝛdinario vł

delegato pncipis cã cõmitut᷑. Jũ ſubdele
at?ꝰ qͥ ꝛ reſpectu delegat.
Belccha. U. e, v. denrtet⸗
Oelibatio onis.f.t.i.deguſtatio.ĩmolatio.
Et ſᷣm hãc ſistionẽ ðꝛ ad Ro.xj. Si deli /
batio eſt ſancta ⁊ maſſa. Delibatio et acci
pit᷑ ibi ꝓ ꝑticula vel poꝛtione ad ſiłlitudinz
eiꝰ qͥ paꝝ ↄtingit vel deguſtat de re vt ha/

4 .

beat expientiã tot.

Delibatꝰ a.ũ.i.deguſtatus.
Deliberatio eſt puida cauſe circumſpectio
cũ qua rõ totũ agit ⁊ furoꝛ ſibi nõ vẽdicat
xj. q.iij.illa pᷣpoſitoꝝ.⁊.c.ſe. e

Delibutꝰa.ũ.q̃ſi oleo ł liquoꝛe inunctꝰ Vł

vt di. Pap̃. Delibutꝰ.pfuſus.bñ vnctꝰ.cõ
tactus.delicatꝰ.oleo vnci.
ODelicatꝰa.ũ.i.delitijſ aſſuetꝰ.inſolẽs angu
ſtiqn et doloꝛ.

„

Delitie aꝝ.f.p. dicũta delecto.q; delectant

vł dicunt delicie.qꝛ inde delectant hoſes.
In delitioſus a.u.i.plenꝰ delitijs. Iñ de/
licioſitas. .

Delictũ.n.s.eſt qñ qͥs dimittit illud qd ab

ipſo dʒ fieri.⁊ ꝛ a delinqͥ.qs.qſi derelictũ
qꝛ derelint officiũ ſuũ. Et eſt delictuʒ in

omiſſione.ſ.qñ nõ implet᷑ dei mandatum.
Peccatũ vᷣo i cõmiſſione fit qn.ſ.phibitũ

fit ſed tũ vnũ ꝓ altero accipit

Oelinimentũ ti.iplacatio.dulcedo blandi
mentũ.⁊ ↄponit᷑ vt delinificꝰ a.ũ.i.callidꝰ
ↄſultatoꝛ.vel blandiloquvꝰ
Deliquiũ quij deliquatio.i.ðcurſio.diſtil
lamen. defectꝰ. “

Heliquꝰa.ũſ.i.defluꝰ.purꝰvel liddus.
Deliramẽtũ ti.n.s.i.ſatuitas.demẽtia.diſ/
coꝛdia.vel deuiatio a rectituldine.
Delirꝰa.ũ.me.coꝛ.idẽ ẽ qð diſcoꝛſ.ſʒ ĩalijs
ſigficationibo ꝓdu.li.⁊ idẽ eſt qð fatuꝰ.in/
ſanus.inſipiẽs.inſulſus.ſtolidꝰ.⁊ ðꝛ g de⁊
lira. Un. Reddũt delirũ feia vina virum.
Oelos interpᷣtat᷑ manifeſtatio. ñ quedaʒ
inſula dicta eſt delos.⁊ o.ↄuerſa in u.ðꝛ h
delus li.qꝛ appollinis rñſa que alibidabã

tur obſcura ibi dabãtur maniteſta. vel qꝛ

poſt diluuniũ qð Egopei tꝑe fuit añ om̃s
terras radijs ſolis iluminata eſt.⁊ pꝛima
manitfeſtata eſt viſibo.⁊ inde dicta ẽ delos
⁊ ciuitas ⁊ inſula.Et h̊ fuit reiveritas licʒ
ſm fabulas aliter dicat᷑. Iñ delius a.um.

Et hᷣ delius lij.i.appollo.⁊ hec delia.id eſt

diana. vel quia ibi colunt᷑.vel quia ibi na/
Oelphin inis.vel delphinos.⁊ etdelphin⸗
ni.qͥ dã piſcis marinꝰqͥ voces hoĩm ſequit᷑
Vel qꝛ ſymphoniã gregati faciũt.a pho/

nr̃as curui noꝛũt delphines amoꝛes

ſubiecte oculis vel intellectui repᷣſentatio

Iñ Hh̊ ⁊ BZ demõſtrabił.⁊ le.⁊ demonſtra

toꝛiꝰa.ũ.⁊ demõſtratiuꝰa.ũ:qð demõſtrat
vyel qð demonſtratt.
Oemułꝰa.ũ.pe.coꝛ.i.emuł.⁊ ðꝛ a demuloꝛ

ett ꝓpꝛie demulꝰeſt eiuſdẽ art emulatoꝛ.

ne qð eſt ſonꝰ.⁊ ꝓdu.phi.vñOuid.ĩ eplis

elubꝛũ bꝛi.pe.coꝛ.ðꝛ tẽplũ.⁊ ðꝛ a delẽdo

qſi delẽs vmbꝛã.qꝛ in ſacris tẽplis delent᷑

vymbꝛe pctõꝝ. Itẽ delubꝛa dicunt templa
ſacros fontes hñtia.in qͥbo pctõꝛes diluũt᷑

ſiue abluunt᷑ ⁊ regenerant᷑ ꝑ baptimmum.
ideoꝛſuz a ab — — SS
Dentana ne.ſ̃.p.ferrum vñ medici dentes

Henbis gerae PHe debilis
umbo.i.foꝛtitudine.

OHemarchꝰchi.i. pnceps ſi uꝑ decem.
Demas.i.oꝛnans.

Demens.o.t.i.amẽs.inſanꝰ.q̃ſi deoꝛſuma

mente. Iñ demẽtia. i. amẽtia. Demens eſt
cꝑalis.amens vᷣo ꝑpetuꝰ.

Demenſum.i.inciſum.ſectũ.defectum vel
menſuratum. .

Demon onis.interpᷣtat᷑ ſciẽs vl ꝑitꝰ. Jñ h

demoniũ nij.illð idẽ.ſ.malꝰ ſpũs.et demo
nica.ũ.i.a demone poſſeſſus. Et a demo
niũ.demoniacꝰa.ũ.idẽ. Itẽ demon ↄpõit
cũ cacos qð eſt malũ⁊ calo qð ẽ bonum.⁊
8 cacodemon ⁊ calodemon.Et ſt᷑ cacode
mones mali ageli q̃ſi mali ſcietes vł malũ
ſcienteſ. alodemones boni angeli quaſi
boni vel bonũ ſcientes.

Demoõſtratio eſt rei ſubiecte ocuł vl quaſi

Oenariꝰ.a.ũ.⁊ h denariꝰ rij.p tali nüero.?

ꝓ nũmi qͥdã genere.qꝛ decẽ nũmis olim ĩ/
putabat᷑.⁊ pẽſat ſili
nariolus li.i.puꝰ denariꝰ.

Oenoĩatiuũ nomen ẽ illud qð a noĩe deri

uat᷑. vt iuſticia ab h̊ noĩe iuſtus.
Oenũciatio eſt crimĩs alicꝰapð iudicẽ ſine
inſcptione legitima facta delatio.ad peni
tentiã agẽdã vel aliã legitimã penã impo/
nendã.vel etiã ad vtrũq;. —“

Dens tꝭ.m.t.ðꝛ a demo mis.eoq auferant
oĩa dentes.⁊ dicunt᷑ q̃ſi decẽtes.qꝛ pulcri

decent.ſicut defoꝛmes dedecẽt.vel dicũt᷑

q̃ſi diuidentes cibos.vł greci dicũt oden/

tes.⁊ inde nos dicimꝰ dentes.q̊ꝝʒ pᷣmi inci

ſiui vł pᷣciſoꝛes dicunt᷑.qꝛ om̃e qð accipit
ipſi pus incidũt. Sequẽtes canini vocat᷑
duo ĩ dextera maxilla ⁊ duo in ſiniſtra
ſüt ſic dicti.qꝛ ſicẽ̃ canis ipſis oſſa ↄfringit
ſic ⁊ hõ.⁊ qð nõ pñt boꝛes pᷣſcindere illis

tradũt vt ↄfringãt. Hiꝓ longitudĩie ⁊ ro/

tũditate colũnelli vocant᷑. Ultimi dicunt
molares qui ↄtrita ⁊ ↄciſa a poꝛibo.⁊ con

fracta a ſequẽtibo ſuſcipiũt vt molãt ⁊ ma

ſticent. Et ſunt plures dentes in virꝭ q; in

Oenſexꝰa.ũ.i.denſus vel ſpiſſus.ſ.ꝑ ſe.licet

aliqñ inueniat᷑ pꝛo denſato.ſed denſatum

ab aliquo.

tollunt.

Oentale lis.n.t.ꝛ illud in qdð ducitvomer

quaſi dens.
Oentatꝰc.ũ.qͥ dentes hʒ.vł qͥ magnos den
tes habet.
Oenticulus li.i.ꝑuꝰ den²ss.
Oenter eſt nauiſ ab anterioꝛi ꝑte ad modũ
dentis acuta. ”?ùUV
Oentoſus a.ũ.i.dentiba plenꝰ.
Oentrix eſt genꝰ piſcium.p̃ᷣ

. 7

granditate dentiũ ſic dictõꝗũd.

Denus a.ũ.in ſingulari tm̃ valet q;tũ ſuuʒ

bmitiuũ. In plurali accipit᷑ diſtributiue
pares numeros.vt iſti incedunt deni.i.
decem ⁊ decem.

Oepigiſ..t. ⁊ H ge. pe / p. i. ſine narib.? ðꝛ a

e ? piga.qð eſt ſũmitas nariũ.

quas decẽ octo. Iñ de

magnitudine?

Urſſenn

7 denon

Gödenäk

ſSradentig
emulgto.
ptalinücnt
nümisolini⸗
ctoco Jixe

gdanoieden
us

pdiuciceſir

luno adpeni

äpenäimpo⸗,

coc auferet

caes. pulo
derit. val diei
Neidicätoden
nnts ppniin
ꝛom̃eqd acc
w anini wol
rpuo in ſniſhn
Boſſo ofringt
6leinere ilis
ngimdier ro⸗
Minioicuni
hoꝛibo. con
tmolit ema
in inihi

ſus ſcoſelice

ſca denſatumn

medici dent⸗
göduchon
qnaghos

iigrealnui

Depontanꝰ ni.m.s.qͥ ad tã quẽ deueĩteta / Oeupa.ũ.i.inuiꝰ łaui...loca ſecreta extra

tẽ ⁊ vitã.· vt magꝭ ꝓſit ei ð põte ſe pijcere qᷓ
viuere.qð et᷑ faciebant in aliqbopꝓuintijs.
Depoꝛtatio ðꝛ in iure exiliũ ꝑpetuun.

—

viam a via remota.vide.S.in auia.

„ „

ODeuns.i.decẽ vncie.ł qð meliꝰ eſt vndeciz

vncie.q̃ſi vncia dempta de aſſe.vñ Perſi

ODepoſitũ ti.n.s.eſt pignꝰ ad tꝑs ↄmẽdatũbñ Pergant auidos ſudare deunces.

●

Itẽ depoſitũ traditũ vel cõmẽdatũ cauſa Deðʒ a greco theo.qd ſigt metũ.⁊ inð mua

cuſtodie cõmiſſum. J

Oepoſitariꝰ ẽapð quẽ res aliq̃ deponit᷑Lu
ſtodieẽda.Et differt a ſeq̃ſtro.qꝛ depoſita
riad h̊ pciſe tenet᷑ vt depoſitoꝛiũ reſtituat
Tenet᷑ et᷑ maximã diligẽtiã adhibere.Dʒz
ſequeſtri neutri litigantiũ tenet᷑ pciſe rem
reſtituere.ſed indeterminate illi qͥ vicerit.
Oepubis..t.⁊ be.pe.p.i.deoꝛſũ a pube.
i.a barba. Uñ ⁊ depubis ðꝛ poꝛcꝰ ſugens
q̃ſi deoꝛſũ a ſetiſ.Et hͥ ⁊ B ipubes.⁊ h̊ be.i.
imberbis ſine pube qͥ nõdũ hʒ pubem.
Derelictũ ðꝛ illud qð caret poſſeſſoꝛe.łq̃d
in nulliꝰeſt poſſeſſione.vt inſti.de re.diui.
§. Sð̊ ampliꝰ.circa fi. IJMM
VDeriſus a.ũ.i.deluſus.⁊ h̊ deriſus us.ui.i.
deriſio.

Deſertoꝛes dicũt᷑ clerici qͥ pbe eccie mĩſtrꝭ⸗

deſtitutꝭ ad aliã vitio fuge ſe trãſferunt.vt
xxj.q.ij.placuit. Sed ſᷣm leges deſertoꝛes
dicũt᷑ milites vicio fuge ſua militiã deſerẽ
Deſertũ ti.n.S.i.ðrelictũ dictũ ſic qꝛ ũ ſerit
Ep̃t dici deſtũ.qꝛ deſerit᷑.i.ab hoibo nõ ha
Oeſes dis.ↄ.t.i.piger remiſus. bitat᷑.
Iñ deſidia.i.pigricia.⁊ deſidioſus a.u.

Delſideriꝰ.rij.vtõ o deſideri ꝓpꝛiũ nomẽ vi

ri.de q̊ dicit Hiero.in ꝓlogo pentateuci.

Müc te pᷣcoꝛ deſideri chariſſimſe.

ODelideriũ rij.i.cupiditas.⁊ ꝓpꝛie celeſtium
Iñ deſiderioſus a.um. l
Oeſolatꝰ.i.de ſolo eiect.inops deiectꝰ-.
Deſpectio onis.i.refutatio.
Oeſpectꝰ us.ni.idẽ eſt qð deſpectio.ſed de
ſpectꝰ a.ũ.i.refutatus.
ODetonſus a.ũ.i.nõ tonſuus.
Oetractio vlł detrectio eſt alioꝝ bona oa
in malũ malicioſe vᷣſio.vł detractio eſt re/
uelatio defectꝰabſentis pximi facta alicui
vät ipᷣm in bono minoꝛẽ eſtinet.
Oetrimentũ ti.n.s.i.damnum.iactura.di⸗/
minutio.
Oetruſus a.ũ.pe.p.i.incluſus.expulſus
Oeuexꝰa.ũ.i.inclinatꝰ.ĩcuruat.i rotũduzʒ
v̈ſus.q̃ſi deuerſꝰ.⁊ ðꝛ a deuerto qᷣ. Uelðꝛ
a deueho.qꝛ vndiq; deoꝛſuʒ vehit᷑. Jñ de
uexitas at. Et no.qꝙ celũ ꝓpꝛie ðꝛ ↄuexum
vel deuexũ. vel ſi qͥd aliud ita ſit factum

tato oĩ u.⁊ d. poſitaꝓ th. ð deꝰ.qꝛ timoꝛ ẽ
omnibo reb coletihb eũ. vł dz a do das. qꝛ
dat oĩa comoda oĩb.vl a diligo.qꝛ oĩia di
ligit.⁊ nihil odit eoꝝ ꝗᷓ fecit.vlł ꝛ a deſum
dees. ꝑ ꝛiũ.eo ꝙ nihil ei deſit. Itẽ deꝰ ſu/
mit᷑ tripłr. Pꝛimo mõ eſſentialr.⁊ ſicẽ vnꝰ
deỹ.⁊ ſic caret płinu. Scdo mõvnitatiue
vel adoptiue.ſic cõpetit hoĩb.qͥ diuine bo
nitatis ſunt ꝑticipes ꝑ gramvt ſanctideqͥᷣ
bꝰ ðꝛ. Ego dixi dij eſtis. Pꝛopt᷑ q̊ in Exo.
ponit᷑ dis ꝓ ſacerdotibo. Tertio ponit᷑ nũ
cupatiue.vt antiqͥ gẽtiles arboꝛes?⁊ intta
aĩalia apellabãt deos.⁊ ĩ his duob ſigtis

pʒ pluralẽ numeꝝ.
Deuterogamia.i.ſcdᷣa gamos.ſ.ſecũde nu

ptie. 2 a deuteron ⁊ gamos qð eſt vxoꝛ.
Eedẽ dicũt᷑ diagamia bigamia. Deuterö⸗
grece ð ſecũdũ latine.?⁊ nomenł nomos.
lex. Vñ qͥdã libᷣ dict᷑ ẽ deuteronomiũ mij.
.i.ſecũda lex.qꝛ replicat ea qᷓ dicta ſt᷑.ita ti
ꝙ videt᷑ noua lex.⁊ eſt pᷣfiguratio euãgelij
Inuenit᷑ et deuteronomiꝰ. Uñ in gauroꝛa
82. Hoc noĩe deuteronomiꝰ. lex eſſe ſca.

Oeutero ſis.f.t.i.nouitaſ.⁊ ðꝛ a deuteron
Dertera re.qð ꝑ ſync.ðꝛ dextra tre.ðꝛa do

das. qꝛ ipſa pignꝰpac ⁊ teſtꝭ fidei ſolʒ da/
ri.ł qꝛ ea damꝰ Et a dextera ðꝛ decter a.ũ.
i.ex dextra ꝑte exñs.ł bonꝰ ꝓpiciꝰ.pſper.

Dertralia oꝛnamẽta q̃dã ſunt cõia viris et

feis larga ⁊ ampla. ⁊ añ manicas poꝛtank
⁊ iungut᷑ vno cliguo.⁊ dicunt᷑ a dextra.

Derxtralis.2.t.⁊ ̊ le.i.ad dexceram ꝑtinẽcs.

Vnde derxtralis dicit᷑ ſecuris.id eſt.dextre
habilis. 7

Oerxtrarrij.i.equus.a dextra. qꝛ ꝑ dertrã

ducitc.

Derxtrocheriũ rij.oꝛnamẽtũ dextre. q̃ſi der

—

trochiriũ.a dextra ⁊ chiros.qð eſt manus
? eſttoꝛquis auree--.

DWante

—

ODia vel potiꝰ dyo apud grecos ples habz

figtiones. ſm ei ꝙ ſcribit ꝑ vy.grecũ nomẽ
eſt ⁊ ſiẽt tm q;tũ duo.Cũ vᷣo ꝑ i.:noſtiꝝ ſcri
bik. valet tm̃ q;tũ de.Cin. Scribe ꝑ v. gre
cũ dyvo ⁊ duo ſignificabit. Scribeꝑ i.ſim
plex de tibi ſignificabi.

—

ODiabolarꝭ ris.ſ.t.i.meretrix.a dya.i.duo ⁊
obolꝰ qð eſt medalia q̃ſi duobo obolis em ꝑt . ⸗“
NDian grece.latine ðᷣ lux vel claritas.

pta.⁊ põt ſepe haberi ꝓ duob obolis.

Diabolatoꝛiꝰ rij.qͥ poꝑe ſuo duos obolos

duplex moꝛſellus.moꝛdet em̃ alaʒ ⁊ coꝛpꝰ

Uel diabol? ðꝛ hebꝛaice deoꝛſuʒ fluẽs. qu

ſuꝑbie põdere deoꝛſũ coꝛruẽes cecidit.ſed

grece ðꝛ crimĩiatoꝛ.qꝛ crimĩa ĩ q̃ iᷣe illicit
gꝗad deũ refert.ł qꝛ electoꝝ innocẽetiã crimi
nibo fictis accuſat. Iñn diabolicus a.ũ.
Diacones grece.latie miſtri dicũt᷑.qꝛ ſiẽ in

ſacerdote ↄſecratio:ita ĩ diacono miſterij
diſpenſatio habet. Et declinat᷑ h diqaconꝰ
ni.⁊ h diacon h diacones niſ. Iñ diacona

tus us.ui.i.officiũ łoꝛdo diaconi.Et ↄpo

nit᷑ cũ ſub.vlł hypo l archoſ.⁊ ðꝛ ſubdiaco
nus.bypodiaconꝰ.archidiaconꝰ.
Diadema tꝭ.n.t.i.regia coꝛona.a dia qð eſt
duo ⁊ demo is.qꝛ duo demit. l. pncipiũ et

finẽ.⁊ differt a ſerto⁊ coꝛona.qꝛ ſertũ ẽ q̃d

fit ðᷣ floꝛibo ĩſertꝭ. Coꝛona ðꝛ qͥlibʒ circulꝰ
capit ð qcũq; metallo.Diadema vᷣo tm̃ ðᷣ
auro ⁊ lapidibo cioſis. Uł diadema ðꝛa

dia q̃d ẽ duo.⁊ mas qd ẽ oꝛnãſ.qꝛ vtrãq;
ptẽ capitꝭ oꝛnat. Uł ðꝛ a dia q̃d ẽ de.⁊ de
mos qᷣd ẽ piũgerelł ligare.qꝛ tale oꝛnamẽ/

tũ ĩ circũaci extremitatibo retro aſtrigit᷑ ⁊

poſtea ligat᷑. Et ẽ regũ ⁊ matronaꝝ oꝛna /
mẽtũ. Un. lirgis ẽ ſertũ cleriq; coꝛona.

poete.Laurea rex geſtat diademavl indu
perato.. ⸗

Diafoꝛeſis ẽ dubitatio.vt Eloqr an ſileã.
7 ð a dia qð ẽ duo.⁊ foꝛeſis qð ẽ locutio.
ODialectica ce.f.p.ðꝛ a dia qð ẽ duoꝛ⁊ logoſ
ſmo.iqi dualis ſᷣmo.qꝛ dialectica diſputa

tio tota vᷣſat᷑ ⁊ finit᷑ int duos.ſ.oꝓponæteʒ ⁊
rñdentẽ.vel ðꝛ a dya qð eſt de.⁊ lectos qð
eſt dictio.qꝛ in ea diſputat᷑ de dictis.
ODialis.ↄ.t.⁊ ſ le.ðꝛ a dies.vt dialis cibi.i.
q̃tidianꝰ. Iñ dictꝰẽ dialis ſacerdos iouis

Dialyton fit ſᷣm donatũ qñ ſine ↄiũctõib

ferrũ.date tela.impellite remos.

pũctatim pferũt᷑ dictões.vt Ite ferte cito
ODialogꝰ gi.pe.coꝛ.i dualis ̃mo.ſ.qͥ verſat
int᷑ duos.

Diamas antꝭ.m.t.lapis eſt pᷣcioſus illiꝰna

ture ꝙ reddit hoĩem groſum. Etiã ðꝛ vir

diligẽs vl hñs duas vxoꝛes.Uñn.Eſt dia

mas ↄiunx geminꝰ diamas lapis extat.
Diametrũ tri.n.s.vł h diametrꝰ tri.vł dia
metros et ĩ maſ.ge.inuenit᷑ diamer tri.i.re

iabolꝰ li.m. s. : a dya qd ẽouo.⁊ bolꝰqt

cta linea ꝑ centrũ ducta in duas equales

ptes circulũ diuidens.⁊ coꝛ. Ppe.

Oiameron grece.n.g.eſt genꝰ liquorꝭ medi

cinala ſucco moꝛiictũ ex q̊ↄficit᷑
Diana ẽ dea venatiõis.⁊ põit᷑ p luna. Hãc
greci ſᷣm fabulas ſoꝛoꝛẽ Appollinis vena/

tricẽ dicũt.⁊ arcũ habuiſſe cũ pharetra.et

eã errare in montibo ſolã cũ caniboyvt cape

ret ceruũ vł capꝛã.⁊ ðꝛ q̃ſi duana.qꝛ ipſa ẽ
luna.ac lũa die ⁊ nocte apparet. Ipſa ẽꝛ lu
cuina :eo ꝙ luceat.ł qꝛ lucẽ pᷣbet naſcentib
Eadẽ ⁊ triuia.qꝛ tres hʒ vias.i.ptãtes.vñ

⁊ trib fingit᷑ figurꝭ.eſt eĩ diana ĩ ſiluis.lu/
na celo.⁊ ꝓſerpina in inferno.ſᷣm poetas
Diapaſon.muſice art ſymphõia.ↄſtãs ex

Anq; tonis? duob ſemitonijs.habet eniʒ
occto voces.

Diapente ſymphonia: qᷓↄſtat ex trib tonis
⁊ ſemitonio.habet em̃ qͥnq; voces.

Diaphonia.i.diſſonantia vocum.
Diapſalma me.f.p.i.diuiſio pſalmi.et vo/
lũt qdã h̊ eẽ hebꝛeũ.⁊ ſigt ꝙ illa qb int᷑po

nit᷑ ſempit᷑na eſſe ↄfirmat.Alij volunt eſſe
greci.⁊ ſigt intuallũ pſallendi.vt pſalma
ſit qð pſallit᷑. diapſalma vᷣo int᷑poſitum in
pſalledo ſilẽtiũ. Et ſicẽ ſimpſalma ðꝛ vocꝭ

copulatio ĩ cantãdo.ita diapſalma diſiuin

ctio e vbi q̃dã reqes diſtincte ↄtinuatõis

oñdit᷑ſ.pauſatio. Uñ dicit Caſſiodoꝛus.

Eſt diapſalma ſermonũ rupta ↄtinuatio

docẽs vbicũq; repertũ fuerit ꝑſonaꝝ fieri

mutationẽ. Hiero.tñ ↄfirmat diapſalma
ↄtinuationẽ eſſe ſpũſſancti.

Diaptor a. ũ. vel diptotꝰ a.ũ.ſ.nomẽ qð in
vno numero ⁊ in vno genere hʒ tm̃ duas

tminatões in diuerſis caſibo.vt tabi tabo.
Diaria rie.f.p.iugis ventrꝭ curſus ſine vo/
mitu.⁊ðꝛ a dies. Itẽ a dies ðꝛ diariũ rij.i.
cibs vni? diei vel pᷣciũ.vñ Oꝛatiꝰ.Cũ ſer/
uis vꝛbna diaria rodere mauis
Dias dis.f.t.i.binarius.

Diaſcholi vel diaſcoles dicũt᷑ iaſij.i dicta/
toꝛes vl diſtinctoꝛes legꝭ.h̊ eſt publice rõ
nis. ? ſm h accipit᷑in glo.de tabu.ſcpᷣ.vel

Diaſynthactica vł diaſynthetica dicit illa

pars grammatice vbi agit᷑ de ↄſtructione

Inge diaſynthacticus a.um.i.de conſtru

ctione tractns.
Diaſirtos eſt figura locutiõis in theologia

familiarꝭ.qñ aliqua vox vel dictio ad duo

trahit᷑.vt Neqn rapiat vt leo aiam meam.

Dicoo

:
ſe
nr.
w⸗
ſe

dicod⸗

.

dſeſe⸗a
Poqͦih
argli
Denca
Fbdi
aſcal
igen
Arud⸗
Noſola
Neirp
W
dicrch
lemnero
göeſtdn
lennii
lrear?

S 48 die

Urise

ds
* e
Acnins
hiqoſn
rict
Wäplumh
ollniszan
kcäbanmg
anhnag
unghi
Nen zaa
kidantenhh
sigief
diamiſlussl
tnongen
hog die
tonnsheang

bſtatertris
nq; vocts
wocun.
niio pſalniand

Sglucdae

r Airwwlunch
Glendipn
Fointpoſnnmin
mplalmaö:
upſalma diin
naronnugtoi
Caſſiogoms
nptnonnuuno
ntgbonax fen
mardiapſalma

1 J
iſnomegon
ge bztin dus
ſttabiuchn
curſusſinere⸗
SSördianün

Onn iH

remanis

dicötuſtinin/
5 cſtpotlacn

ntrianiin

ſcʒ ille qui eſt leo.vel leo nõ rapiat.
Diaſtaſis ðꝛ diſſenſio aioꝝ qð qͥdã ſeditio
nem vocan.
ODiaſtole eſt cũ dictio bꝛeuis vnũ tꝑs habe
nt. mittit illã ĩ duo tꝑa ꝓducẽdo.⁊ðꝛa dya
q̃d ẽ diuiſio łdiuidẽs.⁊ ſtolos qͥd ẽ miſſio
Diateſſeron.ſymphonia q̃ cõſtat ex duob⸗

gte ſ

Dienniũ nij.i.duoꝝ annoꝝ.

tonis ⁊ ſemitonio.⁊ habet q̃ttuoꝛ ſonos.
Diatoniũ ðꝛ genꝰmodoꝝ in muſica.

Diatoni.i.media diuiſio.vel eſt luna cum

eſt in ꝑtes diuiſa.

M Oibellum li.i.ſecũdum bellum.

Dica ce.f.p.i.tabula vł cautio.ł carta ꝓpꝛie
vbiↄtinet᷑ſũma debiti ⁊ noĩa debitoꝝ.vel
debentium.⁊ ponit᷑ p qualibet ꝑte charte.
Dicacitas tatꝭ.f.t.bꝛeuis ⁊ acuta dictio ad

hoĩm riſus.vel ĩmoderata b młta locutio.

Dicaculꝰ a.ũ.i.aliqntulũ dicax.vñ Plau/
tus.Dicacula inqͥt eſt meretrirx.
ODicax.o.t.i.facetꝰ.vꝛbanꝰ.vł qͥ xbis bñ lo
qt᷑ vel qͥ imoderateꝛ młtũ loqͥtᷣ Iñ dicaci
tas tatꝭ.⁊ coꝛ.i.qñ c.ſicutveridicꝰmaledicꝰ
Diceriũ rij.eſt iocoſe vᷣbũ dictũ.

NDicolos.vide..in colon.

Dictatoꝛ orꝭ.m.t.q dictat. Uñ dictatoꝛes
olĩ dicti fuert qͥ ſũmũ magiſteriũ gerebãt

qii erat ĩ mĩoꝛibo cauſis ſnias ferre ſeu di/

ctare. vt. ff. ð oꝛi.iu.lij. Et ppło dicũt᷑ auto/
res.q̊ꝝ creati fuer̃t tres a romanis poſt ce
ſarẽ. Iñ dictata re.eoꝝ dignitas ł honoꝛ.
ODicio onis.f.t.i.ptãs.ꝰditio.imꝑiũ.et ðꝛ a

dico cꝭ. ⁊ dz ſcribi ꝑ ſolã c.⁊ ntũs ei

ꝑs q̃libet oꝛonis. Et ðꝛ a dico qᷣ.eo ꝙ di/
cat aliqͥd.i.ſignificet vel intelligi faciat.

ODidaſcalꝰgrece.latine ðꝛ mgr ſiue doctoꝛ.

Iñ h̊ didaſcalat us.ui.i.magiſtratus.Et
Didaſcalicꝰa.ũ.i.magiſtrał ſiue doctrinał

Uñnñ gen q̊ddam loquẽdi diſcipuli ad ma
giſtru ðꝛ didaſcalicũ.q̃ Boetiꝰ vtit᷑ ĩ libꝛo

de ↄſolatione pie.
Oidimꝰ pe.coꝛ.grece.dubilatie.Chomas

apls dict? ẽ didimꝰ. qꝛ diu heſitauit ĩ fide.
Didrachma me.i. due dꝛachmeyel meſure
Vñ Mattch. xvij. Magiſter vꝛ nõ ſoluit

didrachmã.⁊ dz ſcribi ꝑ ch.nõ ꝑg.
Diemeron grece.ðꝛ biduũ latie.⁊ ðꝛa dvya
qð eſt duo.⁊ emeras qð eſt dies.

7

Dierectꝰ cti.i.malꝰ dies.dictꝰ ſic.ꝑpꝛium.
xSꝛ dies ⁊ recuuus.
Oiereſis eſt diuiſio ſyllabe.vnius in duas

1 eiꝰraro ẽ
in vſu. Vnñ in Judith ðꝛ. In dicione tua
djñe ſr cũcta poſita. Sʒ dictio onis. ct. ẽ

faca.vt apud Ouið.Tertia poſt aliũ ſuc
ceſſit enea bMllas.
ODies ei.a dian ðꝛ.qꝛ clarꝰ ſit.ł ðꝛ a dijs.qꝛ
eoꝝ noĩb dies appellat᷑.qꝛ noĩb planetaꝝ
q̊s qͥdã deos reputauer̃t.Semp em̃ dies
ſumit nomẽ ab illo planeta. qͥ ĩ illo die hʒ
pmã hoꝛã. Uñ qꝛ ſol hʒ pᷣmaʒ hoꝛã in die
dñico dict; ẽ dies ſok l dies dñ icus.qꝛ ſol
maioꝛ ẽ.⁊ q̃ſi dñs int᷑planetaſ.⁊ ſic ð alijs
⁊c incerti generꝭ ĩ ſingłari dies.ſʒ ĩ płi ge.
maſ.Et no.qꝙ qͥdã dies ðᷣꝛ natał.qͥdã artiti

cialis.Dies artificiał eſt claritas ſoł ĩ aere

vel eſt ſpaciũ tꝑis in q ſol vertit᷑ ab oꝛiente
in occidentẽ.Dies naturalł eſt ſpaciũ diei
⁊ noctꝭ.i.ſpaciũ in q̊ ſol ꝓcedit ab oꝛiete in
occidentẽ.⁊ iteꝝ ab occidẽte reuertit᷑ ĩ oꝛi/
entẽ. Huſꝰaũt diei pncipiũ diuerſo modo
aſſignat᷑.Chaldei ⁊ perſea ſoł oꝛtu faciũt
initiũ diei naturał.Egiptij ab initõ noctꝭ
Romãai a media nocte.Athenieſes a ſexta
hoꝛa diei. Et dies hʒ e.ł u.in abltõ. Unde
Impetꝰatq; dies ritꝰnox.e ł u.caſu Dicũt
in ſexto.que qttuoꝛ eſſe memẽto. Iñ diecu

moꝛa tiiss.
Dieſpiter trꝭ.ł piteris pe.coꝛ.i. Jupit᷑.⁊ ðꝛ

la. pe.coꝛ.i.ꝑua dies.⁊ ponit᷑ p q̃libet ꝑua

ga dies ⁊ pater.q̃ſi diei pater. Uñ Macro

biꝰ de ſaturnalibo. Ipſi q̊ʒ romani dieſpi/
trem Jouem appellablot.
Dieta te.pe./ p.i.diei itineratio Itẽ dieta ðꝛ
obfuatio legẽ ⁊ vite vel coꝛꝑis diſpẽſatio
vł cib infirmoꝝ.Dieta et᷑ ðꝛ cenaculuʒ q̊

die mag ; nocte ſolent hoĩes reſidere.vt

ff. de dona.l.luciꝰ.vł domũcula ↄſtructa ĩ
hoꝛtꝭ ꝓ colligẽdis fructib ſen oblectatõiſ
gra. Ita accipit᷑ in.l.ſenatꝰ.S.marcellꝰ.ff.
de le. j. Itẽ dieta ðꝛ ſpaciũ vniꝰdiei ł lapſꝰ
Dz etiã vniꝰ diei oꝑatio.Põt et᷑ dici vniꝰ
diei certa ⁊ determinata comeſtio. Conti
net aũt dieta legał viginti miliaria italica
Dieta vᷣo vulgarꝭ ðꝛ üla q̃ habet᷑ ᷣm ↄſue/
tudinem regionis.
Dietarij dicunt᷑ qͥ in cenaculo alieno ſe di/
rigunt.aĩo furandi.a dieta ſm illam ſigni
ficationem.qua dieta ſignificat cenaculũ.
Sic exponit᷑ in.l.ſaccularius.in pn.ff. de
edi. edic. rMUU
Dieticꝰa.ũ.i.regularꝭ.ſ.ſe de die ĩ diẽ cuſto

diens.ſicut faciũt clauſtrales.
Diecenſis diſiunctio ðꝛ ſm Papᷣ.

difficacia cie. hͥ difficacitas tatꝭ.in eodeʒ

Disicilis lis..t.⁊ S le.ↄpõit᷑a dis ⁊ facił.

⁊ ↄꝑat᷑.⁊ facit ſuꝑlatiuꝰ limꝰ. Iñ difficul/

tas tatꝭ.i.guitas. Itẽ difficile qñʒ ponit p
nullo mõ.vt.ij.q. vj. biduũ.v.ſʒ aduerſus.
Diffinitio onis.f.t.i.terminꝰdemonſtrans

7 7 7 „ —

qd eſt eſſe rei. CUlel diffinitio ẽ oꝛo exomẽs
eſſe rei ꝑ ſubſtãtialia.vt aĩal rõnale moꝛta

—

le. expmit eſſe hoĩs ꝑ genꝰ ⁊ differentias. ꝗᷓ

ſunt ſibi ſubſtãtialia.Et argumętat᷑a diffi

nitiõe affirmãdo ⁊ negãdo.Diffinitio etiã

eſt qͥdã coloꝛ rhetoꝛicꝰ. ⁊ eſt bꝛeuis demõ/

ſtratio rei ꝑ oꝛoneʒ facta ꝓpꝛias rei ample
tens ꝓpꝛietates. vt Pꝛodigꝰeſt q̃ſi vicio re

tinẽda pfundẽs. Cargqͥ ſumptũ facit ex
rõne libent᷑ ⁊c. Uel diffinitio idem eſt qð
coꝛona.vt dicit glo.ſuꝑ illud Eʒech.xliij.
Diffinitio eiꝰ vſq; ad labiuxz.

Oiffugus.a.um.i.in diuerſa fugiens.ł vn/

diq; fugiẽs. Iñ diffugiũ gij.fuga.

ODigamma figura.f. dicta. eoy habeat duo .

amma.i.g.

igamꝰa.ũ.pe.coꝛ.ðꝛ qͥ duabo nupſit.ſ.vi/

ris vł vxoꝛibo.⁊ ðꝛ a dya ꝙ ẽ duo ⁊ gamos
vxoꝛ. Iñ digamia mie.i.due nuptie. vel p
ꝛietas q̃ aliqs ðꝛ digamꝰ

igeries ei.f. ge.i.digeſtio.euacuatio.⁊ cõ

onit᷑ indigeries riei.i.indigeſtio.

qui docet᷑.

Digeſtüi. n.s. ð: qda li legal ſic dic ?pt le

galia pᷣcepta ibi excellent digeſta. qui alio
noiĩie ðꝛ pandecta ſeu lib pãdectaꝝ. Iñ h⁊

5p digeſtal. ⁊ h le. qdð ptinet ad digeſtũ.
ODigeſt a.ũ.i.ↄſumptꝰ.oꝛdinatꝰ.expoſitꝰ.
In ꝑ ↄpoſitõʒ Indigeſtꝰa.ũ.q̃ſi nõ dige/
ſtus. Et digeſtio onis.i.ↄſumptio.oꝛdina

tio.explicatio.⁊ h̊ digeſtus us.ui.

ODigitabulũ li.inſtrjm in qð digitus intro/

mittit᷑.qð ⁊ digitale ðꝛ.

Digitellꝰ li. vel digitulus li. dimi. i.paruus

digitus.

ODigitꝰ ti. a decem ðꝛ. qꝛ decem ſt digiti in

vtraq; manu.vł in vtroq; pede.Ul digiti

dicunt᷑.qꝛ decent᷑ iuncti exiſtũt.Nã hñt in

ſe numeꝝ ꝑfectũ ⁊ oꝛdinẽ decentiſſimum
Pꝛimꝰ ðꝛ pollex.qꝛ int᷑ ceteros pollet vᷣtu

te ⁊ ptãte ⁊ groſſitudine. Scðus ſalutato

rius vel demõſtratoꝛiꝰ ł index ðꝛ.qꝛ eo fe/
re ſalutamꝰ vel aliqͥd indicamꝰ vł demon

ſtramꝰ. Terti ðꝛ mediꝰ ł impudicus.qꝛ ꝑ

eũ plerũq; ꝓbꝛi inſectatio expmit᷑. Quartꝰ
ðꝛ qnularis.qꝛ in eo ſolet ferri anulꝰ.⁊ idẽ

Dignus a.ũ.i

igeſtibilis.2.t. ; le. qʒ facile digeri pöt
VDigeſtiſta te..p.qͥ vel q docet digeſtũ vel

medicinalis dicit᷑.qꝛ in eo trita collyria 4

medicis colligunt᷑. Quintus auricularis
qꝛ eo aurem ſcalpimꝰ.vel qꝛ eo ſolemꝰ au

rem purgare.

₰

Oigma.idignitas.vł nomen decus.laus

gloꝛia.

„

Dignitas eſt alicꝰ honeſta autoꝛitas.cultu
honoꝛe ⁊ verecũdia digna. Iteʒ dignitas
decus.laus.nomẽ.glia.ſummus honoꝛ.
ODignitoſus a.ũ.i.dignꝰ.vñ Chꝛyſo.ſuper
Mattheũ. Cũ in illo ſeculo caro infirma
dignitoſe aie fuerit ſubiecta.

— 7

neſt?. pꝛobb.
Dilatio eſt tꝑis in cã ꝓrogatio.vł ſᷣm Bal.

eſt tys qð hʒ certũ pncipiũ ⁊ certũ finem.
Vel ſic.Eſt tꝑs datũ a lege vl a iudice ꝑti

boad veniendũ.Et talis eſt duplex.ſ.pma

que dat᷑ ab hoĩe vel a iudice.ſecũda q dat
a iure ł a lege.vtʒ in Rubᷣ.de ferijs.Et di /
lationum ᷣm Hoſti.in ſum.ti.de dila.S.j.
Alie ſũt citatoꝛie q̃ dãt᷑ vocato ad cãm ad
veniendũ ad iudiceʒ añ litꝭ ↄteſt.infra s
citat ſe pᷣparabit vt veniat in tmino.et ni/
hilominꝰpoſt terminũ.vt deoffi.delł.ↄſu/
luit.Alie reſtitutoꝛie q̃ dant᷑ his qͥ ſpoliati
fuerũt ſeu ſũt.vel ꝗᷓ dant᷑ ad appellandum

q̃ ſunt decẽ dieꝝ.vl ad reſtitutionẽ in inte
grum petendã.qᷓ olim infra annũ vtilẽ.ho

die qᷓdrienniũ ↄtinuũ dant᷑.vt. C. deĩ in /
te. reſti.l.fi. Alie ſunt deliberatoꝛie qᷓ dank
reis ad deliberandũ.de qb.C. de li. ↄteſt.

Alie ſunt ꝑemptoꝛie q̃ dant᷑ volenti ꝓbare

de qͥb in.l.j.C. de dila.Alie ſunt executo⸗/

rie que dant᷑ ↄdemnato ad hoc ꝙ ſatiſfaci
at. dehis. l. ij. C. de vſu. Alie ſunt reuoca/

toꝛie que dant᷑ habẽtibus ius reuocandi
domum. de quibo habet: l. ij. S. legatꝭ. ff. Oe

iudi.Alie ſunt vacatoꝛie ſiue ferialeſ.vt in

l. de feris. ff. eo. ti.2. xxv.q.iiij.ꝑ totũ. Alie

perſecutoꝛie quedantur ad appellationeʒ

ꝓſequendam.de quibo in Aut.ei qui apel
lat. C. de tem. appel. Alie ſunt ſaluatoꝛie.
vt penitẽtiales.Alie pᷣceptoꝛie.de ap.c.pᷣ/
terea. Alie electoꝛie.vt de cõuer.cõiu.c.ex
publico.ff. de adop.l.mancipioꝛum.et de

elec. ne ꝓ defectu.Alie expertoꝛie.vt de fri

gi. ⁊ male.laudabilem.Alie exemptoꝛie.xt
qui matrimo.accuſare poſſunt. ca.finali.
Alie refutatoꝛie.vt de appel: perſonas.⁊.c.
requiris.ij.Alie exceptoꝛie.ſcʒ ad ꝓponen
das exceptiones cõceſſas a iure. de excep.
paſtoꝛalis. ᷣ

equꝰ.ↄgruus.competẽs ho

Dlen
copte
fago
buſ
Dis
Dliun
ue

dict
Dlu
rali
Out
dic
ODlut
aitnt
gen,
Dlon
nune
cun
eo⸗
dil
Di⸗

n

na
Di
U
punn
Man
hi⸗
ner.
Etet
fſorii
Dogen
Hernm
Donme
vi
deig⸗
ſeluc
glien
ſtog
poꝛti
monin
ge
ſociiod
ghebfi
Dorei
dictged
eiͤſid
Ptapten
duoby nn
Dugtt
onſe
ſſadia
l

usauniieng

ſ coſcln

Aroringatn
edii
ummsbong.
iar
Woaniime

1s conpenis

Ano Nfm Bal
ütcnüfinen⸗
eNaincicepe
ckduplerſom
lrſecicd id
ddeſcnis Atd
ſumg dedig
wocxosdcimal
li ckt inffni⸗
rintiminoatn
neoft dela1s

nihisſpolinn
dapelongm.

nmoneininte
annü vrle ho

t. Lodeiin /

rnorie dant
Ldelick.
trolenponre
ieſuntchecnto,
Abocqy ſatſfil
llieſuntreuoc,

gius reuocn

ſineferulc n
in gtoi
1 Aappeliin
Atague
ſeſunt ſlunon/
wtorie denhh

dechlel old

Diogenes nis/ꝓpꝛiũ nomẽ viri

Dilema q̃dã argum̃tatio q a qbuſdãvocat᷑

cõplexio.⁊ ðꝛ a dya qð eſt duo.⁊ lema vo/

rago.qꝛ vndiq; ↄplectitaduerſariũ.Aqͥ/
buſdam vᷣo coꝛnut ſyllogiſmus ðd.
Oilacidus a.ũ.i.clarus? apert.
Oiluculũ li.pe.coꝛ.tꝑs illð cũ incipit ꝑua
lux eſſe.⁊ a nocte diuidi ſᷣm Hug.Papᷣ.vo

dicit. Diluculum auroꝛa.

Diludiũ dij.locꝰ vbi diuerſi ludi exercent᷑

vel luc' diuiſus ⁊ diuerſus ab alio. Unde
Oꝛatiꝰ in epi.Diſplicet ille locꝰ clamo et
diludia poſco.

Oilurꝰa.ñ.i.diſtempatꝰ.liqͥdus vł ꝓpr liq/ D
ditatẽ diuiſus.⁊ ꝓ.lu.vñ Perſiꝰ. Dilutas

querit᷑ geminet qꝛ fiſtula guttas.

ODiluuiũ uij.n.s.catacliſmꝰ.nimia aquarũ

inundãtia vł deſtructio.Et ꝓpꝛie ex nimia
aquaꝝ inundatiõe ſic dictũ.qꝛ aquaꝝ cla
de oĩa q̃ inundauerit diluat.i.cõmiſceat ⁊
Deſtruat.

„

Dimenſio onis.ðꝛ mẽſura ł mẽſuratio.vel

numerꝰ ł numeratio. Iñ h̊ ⁊ hec dimẽſio

nalis.⁊ h le.i.ad dimẽſionẽ ꝑtinẽs.

Dina ne.eſt pꝛium nomen filie Jacob.

Dinaſcia vt habet᷑ in hiſtoꝛijs ſuꝑ Geñ.ca
pitulo ð oꝛtu regnoꝝ dinaſciã egiptij ſum
mam ptãtem vocant. “

„ —

Dioceſis.ſis.f.t.interpᷣtat᷑ gubᷣnatio.⁊ h̊ nõ

ſ̃m ꝓpꝛietatẽ vᷣbi vel ptãtem.ſed ſᷣm effectũ

Et eſt dioceſis ꝓpꝛie baptiſmalis eccłie.ter
ritoꝛium ⁊ gubernatio.

— 6* 5*

Hermogenes nis.

. 7 —

Diomedes is.pe/p ꝓpꝛiũ nomen ẽ cuiuſdã

viri. Et vt narrat Papᷣ.Diomedẽ pagani

deũ aſſerũt cuiꝰ ſocios in aueſ ↄuerſos ita

ſe ludificare dicũt.vt ſuis.i.grecolludãt

alienos vᷣberẽt ⁊ ad templũ diomedis ro/
ſtro aquã poꝛtãt.ſʒ ̊ vel fingũt.vł ſi qaquã

poꝛtãt.vel tale aliqͥd ludificationi fit de

monum.qͥ eosa veri dei cultu abſtrahũt.
Hug.etiã di. Diomedes aues dicti ſunta
aues fuiſſe ↄuerſos. l
Dione.i.venꝰ.⁊ ðꝛ a dyan.qꝛ pulcra ſit.vel

dicta ẽ dionea matre ſua q̃ ſr dicta ẽ dio

ne.q̃ſi duos nectẽs in amoꝛe. Nõ eĩ amoꝛ

pt expleri ſine duobo. Uk ðꝛ a dione qſi ex

duob nata. Iñn dioneus. a. uũ. i. venereꝰ vñ
Uirgił.Ecce dionei ꝓceſſit ceſaris aſtruʒ
Dioniſiꝰ ſij. dictꝰ eſt bacchꝰ. Un płr h̊ dio
niſia dicunt᷑ feſta bacchi Itẽ dioniſius ðꝛ

àdaʒ, lapis fuſcus ⁊ rubetibsnotꝭ ſparſus

⁊ coꝛ.pe.ſiẽ

ſocijs diomedis.q̊s ferunt fabule in illas

ſic dict qꝛ ⁊ ſi naque admirxt᷑ ſit. ↄtritꝰ ni/

miũ fragrat ſm Hug. Pap̃. vo di. Dioni
ſia geẽma nigra mixtis not rubeis valẽs
ebꝛietatẽ. Itẽ dioniſiꝰeſt ꝓpꝛiũ nomen cu
iuſdã ſancti doctoꝛis.qͥ areopagita a vico
ciuitatꝭ in qͥ habitabat dict'eſt? interpᷣtat

vehement fugiens vel eleustt.

Nioſcoꝛus ri.m.g.pe.coꝛ.i.iunius.
Ovota ðꝛ vas vinariũ duas aures.i.duas

anſas hñs.a dya qð ẽ duo.⁊ota qð ẽ aurꝭ
Hoc alio noie ðꝛ amphoꝛa.⁊ ꝓdu.o.vnð
Auris ota tibi ſit.inde dvota venit.

iotrepes pis.pe.coꝛ.qͥdam hereſiarcha.?

interpᷣtat᷑ ſpecioſus.inſulſus.vel decoꝛ(din

ſaniens. Kůä
Diouolares ſunt viliſſime meretrices.pui

ſtipendij. Uel diouale ſᷣm Papiã Tel be
alio noĩe dicunt᷑ diuoltres.vt videt᷑ velle

HDug.

Oiplois diploidis.ft. duplex veſtis. dz a

diplo as.eoꝙ ſit duplex amictꝰ.⁊ ẽveſt mi
litaris.vñ pᷣs.Siẽ diploide ↄfuſione ſua.

Oiplonia nie.f.p.i.duplex locutio.⁊ðꝛa di

plo as. Iñ et᷑ diploniꝰa.ũ.i.duplicatꝰ.Et·

H̊ diplonatariꝰ.i.duplicatoꝛ.

Oipondiꝰ dij.m.s.i.duo põdera.ſ.genꝰ pOᷣ

deris ex duobo aſſibↄpoſitũ. VUñ in euan

gelio. Nõne due paſſeres veniũt dipõdio.

ODipſa ſe.f.p.⁊ h̊ dipſas ſadis.⁊ h̊ dipſis.hꝰ

ſis.vel ſidis.genꝰ ẽ ſerpẽtꝭ.⁊ interpᷣtat᷑ ſiti/

bũda. UVñ ⁊ latie ðꝛ ſitula.qꝛ quẽ moꝛdet

ſiti facit ꝑire. vñ Deut.viij. In q̃ erat ſer⸗/

pens flatu adurẽs⁊ ſcoꝛpio ac dipſas.vbi
diẽ glo. Dipſas genꝰaſpidiſ.qͥ latie ðꝛ ſitu

la.quẽcũq; momoꝛderit.ſiti ꝑimit ł perit.

adeo ꝑua vt cũ calcat᷑ nõvideat᷑c venenũ
ante extinguit qᷓ; ſentiat᷑.nec triſticiam ſen

tit moꝛiturus.

ODiptica ce.f.p.i.tabula manual.q̃ ⁊ pugil/

larꝭ ðꝛ ⁊ ephimerꝭ. Uñ qdã.Clerice dipti

cas lateri ne depᷣſſerꝭ vnq;. Uel f̃ᷣm Pap̃.
Diptici ſũt tabule qͥb coꝛruptoꝛes amoꝛẽ
ſuũ inſcribũt puellis.⁊ ꝓdu.pti. Uñn in de

cretꝭ.xxiiij.q.ij.canone.Sane ꝓfert᷑ circa

pncipium ðꝛ. Etĩ ſacrꝭ diptic; ſcpſert. qBöd

glo. ibidẽ expõit dicẽs. Dipticea dico cis.
Et dicit eadẽ glo.poſtea ꝙ diptici ſt᷑ colũ
ne in b imagies patꝝ ĩ ſuo cathalogo po
Dipthongꝰ.f.S.ẽ ↄglutinatio dus nunt᷑.
rum vocaliũ in vna ⁊ eadẽ ſyllabavim ſuã
retinẽtiũ.Et ſũt qttuoꝛ.ſ.au.eu.ae.⁊ oe.q̃/
rum due ſcribunt᷑ ⁊ pferent᷑ſ.au.⁊ eu.alie

due ſcribunt᷑ ⁊ nõ pferunt᷑.:.ae.⁊ oe. 4

7 2
„*
12 J . . 4
* .

Dira. re.f p.i.furia.⁊ a durꝰ.qꝛ dura ſit

ire.qꝛ ex ira deoꝝ ꝓueniũt.⁊ eſt etymoł.no
vↄpoſitio ſᷣm Hug. Pap̃.di. Dire dee pena
rum dicunt᷑ vltririe.
Dirꝰ a.ũ.i.crudel.reꝰ.immiſericoꝛs.aſper.
atrox. deteſtabił. O aãt ðꝛ dirꝰq̃ſi diuĩa ira
minundatꝰ.etymol.ẽ nõ ↄpoſitio. Pꝛope ãt
ðꝛ dirũ qð diuĩa infert᷑ ira. Dz et᷑ dirus.i.
magnꝰ. ⁊ pdᷣ.di.Ulñ qͥdã. Blãdicie pluſq;
dira venea nocent.

Dis..t. ⁊ B; dite. gtõ hꝰditꝭ.i. diueſ. opulẽtꝰ

ſz neutꝝ in ſingłari nõ ẽ in vſu.Et ↄpatur
dis. ditioꝛ. ditiſſimꝰ. Itẽ dis dit. i. pluto.
a ditãdo.qꝛ nr̃is moꝛtiba oꝛbẽ ſuum ditat
Ois grece latine ðꝛ bis.
Diſcerniculũ li.pe.coꝛ.oꝛnam̃tũ vᷣgiale.vt
acus cũ q̃ vᷣgo diſcernit ⁊ diuidit capillos

ODiſcidiũ dij.n.s.i.ſeꝑatio.iuoꝛtiũ.a diſci
do dis.eo ꝙ qͥs a pacto diſcedat. Iñ diſci

dioſus a.ũ.qͥ freq̃ᷓns ẽ in diſcidijs.⁊ qꝗ diſci

dia amat.põt et᷑ dici diſcidiũ a diſſido dis
Oiſcinctꝰ a.ũ.i.deligatꝰ.remiſſus.incõpo
ſitus.⁊ ðꝛ a diſcingo gʒ.qð eſt deligare.vñ
iij. Reg.xxij. Nõ gloꝛiet᷑ accinctus eque vt

Diſeinence.
Oiſciplina ne.ðꝛ a diſco vel diſcipulus.qꝛ

diſcit plena. Et eſt diſciplina ĩ diſcipulo.
doctrina in mgr̃o.facultas vel ꝓfeſſio vel

ſcia in vtrocd. “
Oiſcipulꝰ li.m.s.qͥ addiſcit. Jñ diſcipula
le.⁊ h ⁊ H diſcipularꝭ.⁊ H̊ re.Et diſcipula/
tus us.ui. “U
Oiſcofoꝛꝰa.ũ.pe.coꝛ.i.diſcum ferens. Uñ
Hiero.ĩ plogo daniel. Cüuvo ad abachuc
venerat⁊ de iudea ad chaldeã raptũ diſco
foꝝ lectitabat.
Oiſcoloꝛ orꝭ.2.Ct.i.diu
coloꝛis.vñ Hiere.xxij. Nunqͥd auis diſco
loꝛ.hereditas mea miii·
Diſcolus a.ũ.pe.coꝛ.i.diſcoꝛs a ſcola indo

ccꝰ.idiotha.illiteratꝰ.a ſcola diuiſus ⁊ di/

uerſus. Uñ.j. Pe.ij. Nõ tm̃ bonis⁊ mode
ſtis.ſed etiã diſcolis.
Oiſcoꝛs.ↄ.t.q̃ſi diuerſi coꝛdis.vł q̃ſi deoꝛ/

ſum a coꝛde alteriꝰ Iñ h diſcoꝛdia die.Et
Diſcoꝛdioſus aum.

Diſcretio onis.f.t.diuiſio.ſcia.diſcuſſio.q
rũlibet reꝝ ↄſideratio ad qͥd tendãt.Et vt
Dicit qdã poeta.Oib ĩ reb res ẽ diſcretio
ſũma. Itẽ diſcretio ẽ attributio actꝰlłpaſ/
ſionis aliqbo cũ excluſione alicꝰ vel aliqᷣꝝ.

Et dicũ: ꝓpꝛie eumenides l erinnydes in
inferno.furie in tra.dire in celo.q̃ſi deoꝛũin

diuerſoꝝ coloꝝ. balteriꝰ

Diſcrimẽ inis.i.picłm vite.aliqũ diſcrimẽ

ðꝛ linea ł diſtatia q̃ diuidit capillos capi/

tis alicꝰ. gac ðꝛ dꝛa.ſeꝑatio in duo. el

ſm Pap̃ᷣ.Diſcrimen ẽ ꝑicłm.diſtantia la/
boꝛ a diſcernẽdo.qꝛ aliqñ duaꝝ reꝝ ſeꝑa/
tio alqincre eſſe pñt. vt in oꝛnamẽtꝭ
mulieꝝ. Unñ diſcriminalia dicunt᷑ qͥ diui/
dunt capillos ꝑ mediã frontem

ODiſcrimiał.2.t.⁊ G̊ le.qð diuidit.⁊ ðꝛ a diſ

crimen. ⁊ h diſcrimĩale lis. Et ſt᷑ pꝛie diſ⸗/
crimialia młieꝝ capitꝭ oꝛnam̃ta dictaqca
ut młierꝭ aviro diſcernũt łb cries dinidũt
cula ſumens.a diſcũbo bvis.
Oiſcꝰci.m.S.i.ſcutella.⁊ ðꝛ a ſcus qð eſt ro

tũdũ.q̃ olim⁊ ſcus dicebat᷑.ſic ⁊ diſcꝰ a ro

tunditate.ſʒ nũc diſcꝰðꝛ.qꝛ ⁊ eſcas ⁊ fercu
la apponit. łpotiꝰeſt etymol.diſcq̃ſi dans
eſcas. Iñ h diſculꝰ li.dimi.i.puꝰ diſcꝰ.Et
diſcũbens.i.ad diſcũ ſedẽs.Et no.ꝙ diſc⸗
ꝓpꝛie eſt ſcutella⁊ nõ mẽſa.licet ꝓ ea ponat᷑
qñq; ꝑ notonomiã.Eta diſcꝰdictꝰ ẽ diſcꝰ

ludus plũbee ſcutelle.⁊ ipſa plũbea ſcutel
la.qꝛ facta erat ad ſił itudinẽ ſcutelle.et in
gerẽ pijciebat᷑qͥ ludꝰnũc ðᷣꝛ ludꝰ ꝓijciendi

lapidẽ.vñ Oꝛatiꝰ in poetria. Indoctuſq;

pile diſci ve trochi ve qᷣeſcit.Diſcꝰetiaʒ ðꝛ

mappa b menſale. Uñn⁊ aĩalia dicunt appa⸗
ruiſſe petro in diſco.qð alibi liber Actuũ

mẽſaʒ notat atq; mappellã.vl ſic.Eſt diſcꝰ

ludus diſcꝰ q̊ʒ regia menſa.Diſcꝰ ſcutella

ſit tibi dicus q̊ʒ mawa.

Oiſertꝰa.ũ.nomẽ.i.ſapiẽs.eloquẽs ⁊ facũ/

dus.⁊ ð a diſſero ri.⁊ ſm Hug.ſubtrahit᷑

vnũ s.q;uis ſint duo ĩ vᷣbo.pꝑticipio.⁊ vẽᷣba

li. vt diſſero.diſſertoꝛ.diſſertꝰ. VUñ ⁊ pᷣma
coꝛripit᷑ in diſertꝰ.vñ Oꝛatiꝰ.Fecũdi cali
ces quẽ nõ fecere diſertum. Et ↄpꝑat᷑.diſer
tus tioꝰꝛ.tiſſimꝰ. Alij dicũt ꝙ diſertꝰ ↄpõit
a di. ⁊ ars.int᷑poſita s.⁊ ſic eſt nomẽ.Cum
vo ẽ ꝑticipiũ ſcribit᷑ ꝑ geminũ s. Iñ diſer/⸗
tatio.et eſt ciuilis ſapia.vt.C. de oꝛ.cog.l.
Diſinteria rie.f.p.pe.acuta.i.diuiſio ↄtinu
ationis.vel vlceratio inteſtinoꝝ. Et fit añ
cedenti fluoꝛe.quẽ greci diarã vocãt.et ðꝛ
ab interia l enteria qð ẽ inteſtina.Et ᷣm
Bp̃t dici diſinteria vł diſenteria ſᷣm Hug.
Pap̃.vo di. ꝙ diſinteria ẽ ſanguineꝰ fluxꝰ
ventrꝭ cum excoꝛiatione inteſtino2ꝝ.
Diſnoicus.i.ſuſpicioſus.qͥ plus recipit q;
emittit.⁊ viðꝛ eſſe ↄpoſitũ a dis.qͥd ẽ diui/

iſcũbens t.o.t.i.ad diſcum ſedens ⁊ fer⸗

diſoi
Diee

dium

Diſpe
lrot
dos
longu
lonc?
ſſin⸗
Pob⸗
frimen
ihel
ſtmutio
pohur
Ucen
liatel
llder
ae
Vr
Pi
tan
Di⸗
0
Dili
DM
Gofmn
Dilun
ſnaus
Diiche
menvel
ſfichon
diſtoa
chond
logrit
Diſine
pücte
ſtin
Etdi
lone
ſenct
Comnont
Ditropt
Veſſur
irnt
Diuglss.
bebati

Dierſc

Uungun
llcdi⸗
Uhnal

gicidin
tcapllen
nomda

in dikentie

D
Ninomnane
dicunkidin
ntem
inidit :ded
Etſenned,
Iammtadicnqc
tliesdinii
umſedenstie⸗
6.
aſeusqs eſtnt
k ſcꝛdiſcan
ecas fen
l did ſiden
miior diſe6
es. Ctno

Kalicapeen

tadiſcdic.
zipoplübezſan
vine utelect
rorlud/picn
ma. Imoctud
t Dicenzz
lun dicuntav/
lbiliber Acini
Dic ſcutella;
vtſic Eſtdiſe

. Dic ſcutela

docnes 1lch
nDugſubmm
nb Fliti
un. Et,i
cütq diſen
tſcckronit
cminis JN
n Ldendk⸗

=☛S

cni dinſinfi
inteſtinor⸗ Gl

ſio. v diuerſum noicꝰ qdðᷣ eſt infirmꝰ. Jũ

Diſnoie? qͥ nõ eq̊ mõ recipit ⁊ emittit.
Diſpectꝰa.ũ.i.ↄtemptꝰ.Et diſpectio faſti/
ODiſpendiũ dij.n.s.⁊ h dipenſa.ſe.i.nimia
largitas ł nimia diſpenſa.⁊ ðꝛ a diſpendo
dis.Et diſpendiũ ðᷣꝛ qð eſt ↄꝛiũ ↄpẽdio.i.
longũ ⁊ inutile. z diſpendioſus a. um..i.

long??⁊ inutilis.Et ↄpꝑat᷑ diſpẽdioſus.ſioꝛ
ſiſſim?. In H diſpẽdioſitas tac. fm Hug.
Pap̃.vo di. Diſpendium damnumvel de

trimentum.

ODiſpẽſatoꝛ ſᷣm Pap̃. ðꝛ cui credit admini/

ſtratio pecuniaꝝ.qꝛ pᷣus qͥ dabãt pecuniã
nõ numerabãt ſed appẽdebãt eam.

Diſpẽſatio eſt iurꝭ cõis puida relaxatio vti

litate ſeu neceſſitate pẽſata.ſᷣm Guil.i ſpe.
ti. de diſpẽ. vel ſic.Eſt rigoꝛis iurꝭ ꝑ eũ ad
queʒ ſpectat canonice facta relaxatio.j.q.
vij.niſi rigoꝛ.⁊.c.ſe.Qñq; tñ diſpẽſatio ca
pit᷑ impꝛope.ſ.ꝓ iurꝭ declaratõe.vt ĩ.c.qͥn/
tauallis. de iurei.
Oiſploſus.a.ũ.i.diſſut.apertꝰ.diruptus.

Diſſvllaba a.ũ.i.duaꝝ ſyllabaꝝ.et ðꝛ a dis.

7 ſyllaaas.
ODiſſitus a.ũ.pe.coꝛ.i.ſeꝑattꝰ.
Diſſuria ẽ arida vꝛine digeſtio vel difficul
tas mingendi.
Diſſutus a.ũ.pe,pð.i.diſiunct.⁊ in ſutura
fractus. V
ODiſtichon.n.s.⁊ H diſtichiũ inuenit᷑i.car/⸗
men vel opꝰ duoꝝ vᷣſuũ.⁊ ðꝛ a di.i.duo.et
ſtichon qð eſt ᷣſus.vñ Theodolꝰ. Quos
in diſtichij carmẽ ↄplecterꝭ emi. Itẽ diſti⸗/
chon ðꝛ qͥddã genꝰ dicẽdi.cũ.ſ.autoꝛ totũ
loquit᷑ ꝑ ſe ſine ꝑſona introducta.
Diſtinctꝰa.ũ.i.diuiſus.ſeꝑpatꝰ.deſignatus.
pũᷣctatus.d eterminaai“.
Diſtinctio oniſ.i.diuiſio.pũctatio.ſeꝑatio
Et diſtinctõis tres ſunt ſpẽs.ſ.colũ.coma
iodus. de qb vide locis ſſis.
iſtrictus a.ũ.i.ſeuerus.aſper.auſterus.⁊
comꝑpat.

Oiſtrophos ðᷣ oda illa ã ſemꝑ in ſecundo
verſu repetit varietateʒ verſus.vide infra

inſtroppos.
ODiualis..t.⁊ G̊ le.pe.p.i.diuinus. Vñ di/
nalis ðꝛ pᷣnceps vł imꝑatoꝛ.qͥ quaſi deus
habebakt. „ D
Oiuerſicliniũ nij.n.s.i.locꝰ vbi diuerſe vie
ↄiungunt᷑.⁊ ðꝛ a diuerſus a.ũ.⁊ clino nas
qꝛ illic diuerſe vie acclinant᷑.vł qꝛ illic via
iclinat᷑ ad diuerſa qð alr grece ðꝛ h etero/⸗

ſa. celum ceil.

nertim ab alia via. qᷓſidiuerſa vig.
Diues. cõ

clitum. Itẽ eteroclita ſiue diuerſiclinia di
cunt᷑ q̃dã noĩa in arte gramatica q̃ſi ad di
uerſa ſe inclinãtia.ſ.q̃ inclinãt ſe ad diner/

ſas dictiões in diuerſis caſibo. vt Jupiter

Jonis.vel ad diuerſas ſigtiones.vł addi
uerſas declinatiões.vel ad diuerſa genera
in diuerſis numerꝭ.vt veſpera re.vas.va⸗
Oiuerſoꝛiũ rij.n.s.i.diuerſitas viaꝝ.ſ.vbi
viatoꝛ ad callem diuertit᷑ vel locꝰ remot
ab alio. vl receptaculũ.ſ.hoſpitiũ ł hoſpi /
tale.⁊ ð a diuerto tᷣ.qꝛ illuc diuertimꝰ.vł
qꝛ ex diuerſis vijs ibi ↄuenit᷑. Uñ in Luẽ.
Põ erat ei locꝰ ĩ diuerſoꝛio.Et vt di.glo.
Diuerſoꝛiũ eſt domꝰ int᷑ duos muros du

as hñs ianuas.vt.ſ.ex diuerſis vijs recidii

Diuerſus a. um.i.diuiſus.ſeꝑatus.nõ con
coꝛs.malus.⁊ ↄꝑat᷑. In h̊ diuerſitas atꝭ.i.
varieaaaaess.
Oinuerticulũ li.n.s.i.flexus viarũ.vbi vna
via diuertit ab alia.vł ipſe callis ꝑ quẽ di/

at adueniẽtes.⁊ ſigt eccłiam int᷑ paradiſuzʒ

6.g. decli. ſed omĩis oſtructione ðꝛ

qſi diu hñs.i.cupiens diuitias.i.opulentꝰ
vel pecunioſus.ſiue vtat᷑ fſiuenõn.

QDinitioſus a. ũ.i. copioſus plenus diuitijs
Dnd itas tat.i.copioſitas.

Oiuidens den. m.t.i.ouis vel agnꝰ duos
habẽs tiñ dentes.⁊ ðꝛ a duo ⁊ dens. Itez
diuidens tis.o.ge.poteſt eſſe ꝑticipbium de
diuido ddiiis.
Oiuidia die.f.p.i.diſcoꝛdia vł bellona. Jñ
diuidioſus a.um.i.diſcoꝛdioſus.qͥ ꝑ ſuam
diſcoꝛdiã ali

q ⁊ diuiſioſus ðꝛ.

ODiuidiculũ li.n. .. ð: caſtelluz in diuiſione

Oiuiduꝰa.ũ.qͥ diuidit vel diuidit᷑. Iñ diui

duitas tat. ⁊ ꝑ ↄpoſitõeʒ indiuiduꝰ a. um.

et h̊ indiuiduitas tati.

Diuinꝰa.ũ.qð eſt deoꝝ vel ꝑtinẽs ad deos
7 ð a diuꝰ a.ũ. Et dinini dicunt᷑ celeſtes

deificati. Item diuini à̊ tractãt de deo. q

mag ꝓpꝛie dicunt᷑theologi. Et diuini qui

diuinant ⁊ aſtutia qᷓdam fraudulenta boę/
minibꝰ futura cõiecturant. Jñ diuinitas

tatis.

Diuinatoꝛ futura cõtemplans ðꝛ.⁊ ſemꝑi
malo accibltiktt.
Oiuinatio accipit᷑ tripłr. Pꝛimo ꝓ ſciẽtia
theologie. a q̊ theologi dicut diuini. De⸗

os diuidit ⁊ diſcoꝛdare facit.

cüuũdo ꝓp ſcia infuſa a deo.⁊ ſic accipit᷑. Pꝛo docta ⁊ ſapiens locutio.
uerb. xvj. Diuĩatio in labijs reg. Nã in in
dicio nõ errabit os eiꝰ. Tertio ꝓ ſcia ma/
gica vl fallaci ꝓphanatiõe vl ꝓphetizatio/
neqòꝗᷓ falſiꝓphe ⁊ magi fingũt ſe pᷣuidere vel
pſcire futura.ita capit᷑ in.l.nemo.C.ð ma
le.⁊ macthe.Et vt di. Uarro.q̃ttuoꝛ eſſe ge

nera diuinatõis.i.terrã.aquã.ignẽ.aerem

hinc Geomantiã.bydromantia.aeroman

tiam.pyromantiã dicimꝰ.

Diniſoꝛiũ ðꝛ cella ab alijs diuiſa.

Dinuoltres viliſſime meretrices. q̃ ſe ſuaq;

gęra nũmoꝝ pᷣbent.Et dicũt᷑ diuoltres q̃ſi

deſideriũ volates. vel ſi ꝓ nümo volute.

Dinuoꝛtiũ.n.s.ðᷣꝛ q̃ſi diuerſuz.i.via vł ſemi

ta in diuerſũ tendes.⁊ ponit᷑ generalr ꝓ ſe
ratoc diuiſione ⁊ ſubterfugitõne. ¶ñ
Diuoꝛtiũ ſᷣm GBoff. ⁊ Hoſti. eſt int virũ ⁊

mulierẽ legitie facta ſeꝑatio.⁊ ðᷣꝛ a diuerſi

tate mentiũ.qꝛ hi qͥ mrimoniũ diſtrahunt
in diuerſas ꝑtes eunt.

Diurnꝰ. a. ũ.i.vniꝰ diei.vel durãs ꝑ vnum
Diem. ⁊ ꝛ a diu ſᷣm ꝙ accipit᷑ ꝓ determia⸗

„

to ſpacio tꝑis.

„ — 9 7 *

Oius a.ũ.i.diuinꝰ⁊ ſanctꝰ.⁊ ðꝛ a deus.

ODiuturnꝰa.ũ.ðꝛ a diu ſᷣm ꝙ accipit᷑ p inde

ter minato ſpacio tpis. ⁊ eſt q hʒ indeter/
minatã ſignificationẽ tꝑis.ſicut diurnus

det minatã.Etdiutinꝰa.ũ.in eodẽ ſenſu.i.

longꝰ. ꝓlixꝰ.din durãs.ↄtinuãs.⁊ ðꝛ diuti

nus a.iũj.q diu ſicut diurnꝰ ſᷣm Hug. Pap̃.

vo di. Diutina dicta ab eo ꝙ diu duraue/

nint. diuturna a ꝑpetuitate dicta.q̃ſietxna.
ODina. ũ.i.deificatꝰ. ⁊ ꝛ a deꝰ. zus
eſt ſemꝑ.diuus vᷣo fit quaſi qͥ ex moꝛtali fit

Sed deus

immoꝛtalis.vñ ſᷣm Papᷣ. Diuus ðꝛ deus

vel imꝑatoꝛ.qui poſt moꝛtem velut deus
paber.

9

Docibilis. 9.t. ⁊ H le.⁊ B⁊ docilis.⁊ h le..

ſyncopã dꝛñt. Nam docil eſt diſcipulus qͥ;

facile docet᷑. Non em̃ ðꝛ docilis.qꝛ ſit do/

ctus.ſed qꝛ doceri põt.Eſt em̃ ingenioſus

⁊ad diſcendũ paratꝰ.Docibil vᷣo eſt liber

g̊̃ ſacile diſcit᷑ vel diſci põt.ponit᷑tũ vnum

ꝓ altero.vñ Joh. vj. Erunt oẽs docibiles

dei.i. dociles.
Docillus li.m.s.i.clepſydra.

Docimen inis.qð ⁊ ̊ documen inuenitur

e.coꝛ.i.documen.
octiloquꝰa.um.qui docte loquit᷑. Iñ do

ctiloquium quij.i.doctum eloquium.vel

na etiã dicta eſt qdã ſilua epiri.a dãdo do

na.i.glandes hominibo. In dodon.a.ũ.

Hodrans antꝭ.eſt qdam ꝑs aſſis que exno
uemvncijs pficit᷑ nec ðꝛ ad totũ.vt inſti.ð

Dogma atꝭ.n.t.i.doctrina l iteratio doctri
ne vel decretum.placitum.ↄſenſio.ↄſola/

tio. Iñ dogmaticus a. um.i.doctus ſagax
pꝛudens.ſophiſticꝰ.inſtruens vl inſtructꝰ
vl ↄſolatus.

DOolabꝛa bꝛe. fp. ⁊ dolabꝝ bꝛi p eodeʒ.ſ.

inſtrumento dolandi.ſꝓ pipenni. Inde

dolabella le. ⁊ H dolabelluʒ li. ambo dimi/ “

nutiua.

Dolatura re.f.p.i.dolatio vel id qðᷣ dolan
do aufert᷑ de ligno.vel id cuʒ qͥ dolat et ðꝛ

a dolo as.a qͥ eti dolqtilis.ↄ.t.⁊ h le.i.ap/
tum ad dolandum.⁊ h̊ dolatoꝛium rij.lo/

cus in q̊ dolat᷑.

Oolium lij.n.a.ð: vas terre rotundum.

Dolo vel dolon onis.a dołꝰ ðꝛ. Et ſut do/

lones tela abſcõdita ĩ ligneis vaginis ꝓpt
dolũu.? er ipſe lignee vagie dicũt᷑ dolones

int quas latet pugio ſub ſpecie baculi.⁊ di
cunt᷑ ſic.eo ꝙ fallant ⁊ decipiaut ferro cuʒ
pferant ſpeciem ligni. Hos etiam vulgus

greco noĩe oxos vocant.i.acutos. Undeꝛ
apud medicos acutꝰ moꝛbo oxea ðꝛ.ab oxi

dò eſtacuum.
Doloꝛ orꝭ. m. ẽ coꝛpis inqͥetudo. Et no.q;

Doloꝛ nõ eſt leſio ſed leſionis ſenſus.
Doloꝛoſus a.ũ.i.plenꝰ doloꝛe.

Doloſus a.i.i.inſidioſus vel malignꝰ.eoq;

deludat. Ut em̃ decipiat occultã maliciã
blandis moniba adoꝛenat.
Dolumen inis.n.t.idem eſt qð dolabꝛa.

Dolus li. m. s.i.fraus.malicia occulta blã

dis ſᷣmonibo adoꝛnata.calliditas mentis.
Et ðꝛ doloꝛe.eo ꝙ doloꝛẽ inferat. Ubł cõ

ponit᷑ dolus a deludo.q̃i delus.eo ꝙ delu

dat ⁊ decipiat.Et fit dolus aĩio.inſidie lo/
co vel telo.fraus circa fidẽ mutuatã. Etẽ
dolus cũ aliud agit᷑.aliud ſumulat᷑. Et ide
ↄpoſitionẽ ſubdolus a.ũ.Et ſubdolus
li.ſubſtantiuum.
Ooli capax eſt ꝓximuſ pubertati.ſ.qñ mas
habet vndecim anos ⁊ dimidiũ. Lũc em̃
poteſt delinquere.pꝛeterq; ĩ adulterio ᷣm
Accur. Femina vo qñ hʒ nouẽ ⁊ dimidiũ

Anos. vt no.ff. de re.iurꝭ.in.l.pupill.Aug?

jodie
Cupar
verle
depe⸗
Dom
dicid
p
mote⸗
Etm
le
Donel
moen
Done
cenari
fue
quo?
Domne
Gape
aſ
id
Deor
R
ll
ma⸗
cun
Don
td
lijde
is⸗/
Gt
pane
lnste
ipane
Donch
neſen
aſii
L cenſt
Donia
Domio
ceba
Bormmn
Munonens
der
ſminete

4 ſubiecn

Donmni

ceſobe

bochle⸗
dohninicl
tedng⸗

näin e
Acinde.

Ndolntei

Se⸗

=

zadtwti nii

nakitmndog
un. tiogoe

Kuensyifinne

lebr deipcolg
Ppüpenni. In
Unzllamdodin

tio id göd
lidcnzidoltes
Als. ttbein
5dolatoriumn

mr vuarn
or de Et ſitd
as vaginis ,
giedicif dolort
bſpeciebscul/⸗
decipiauttemen
Hoscnam nlge
tiacuwo t
rhorca dr obor

berngo. Etho⸗
onis ſenlus.
e.
s WAalig

*

diatoccuti .

omm.
nctddalt,
8 nalcncnn
Crn clictbſine

Dolcteninn

peminẽt ꝓ eo ꝙ eis cetera ad obediendum
ſubiecta ſunt. dñationes vocant.
Dominicꝰa.ũ.ꝗq dñavł dña ðꝛ. Iñ domini
ca ce.ſubſtãtiuũ ꝓ pma feria.⁊ h ⁊ dñica
lis.⁊& le.qð ſumit᷑ tã a dñica ꝓ illa die q; a

vo dicit in epła ad renatũ ꝙ puer ðꝛ doli
capax.cũ eſt ſeptẽ annoꝝ.qꝛ tũc mentiri et
veꝝ loqui põt.vt no.in.c.oĩs vtriuſq; ſexꝰ.
de pe. ⁊ re.

ODoma mat.n.t. greci tectũ dicũt.põt etiaʒ

dici doma tectũ.vł etiã atriũ qð nõ tegit᷑

vñ Phiſiologꝰ. Deq; pilis eiꝰ fiat ſub do/
mate fumꝰ. Et.ij. Re.v. Domatũ fiſtulas.
Et appellant᷑ domatũ fiſtule cannales qͥb
ſtillicidia defluebant. “l
Domeſticꝰa.ũ.i.notꝰ⁊ familiarꝭ.q̃ſi in do/
mo eadem ſtans.
ODopmeſtici ſũt libertꝰ.colonꝰ.aſcptitiꝰ.mer

cẽnariꝰ.oẽs de familia alicꝰ ſiue ſint liber

ti ſiue nõ.⁊ oẽs familiares qͥ habitãt cũ ali
quo ⁊ vxoꝛ.⁊ ſi ſunt in eiꝰ ptate ⁊ ꝓpinqͥ.
DomDeſtici iudices dicunt᷑ eſſe ex qbp ma

gna pꝑte ius pẽdet ⁊ ↄſiliuʒ.Hi etiã dicunt᷑

aſſeſſoꝛes.eo ꝙ aſſidẽt iudici.⁊ in cauſe co

gnitione ſuũ pᷣbẽt ↄſiliũ vel officiũ.vt ptʒ

ex Rub. C. de aſſeſ.

9*

Domicellꝰ li. et dominellꝰ li. dicunt᷑ dñs

diminutionẽ.⁊ domicella le.⁊ dominel/
le.ambo dimi.a dña.Domicelłet᷑ ⁊ do/

micella dicũt᷑ qñq; pulcri iuueneſ magna
tum ſeu liberoꝝ.ſiue ſint ſeruiẽtes ſiue nõ.
Dopmiciliũ lij.n.s.i.domꝰ faſtigiũ ⁊ altitu/
do. ⁊ ðᷣꝛ ſic q̃ſi ciliũ domꝰ.Dẽ tñ qñʒ domi

ciliũ domꝰ ipſa l habitatio b manſio ł ius

Teas en Hug jr pſal.auũt vbi ſic dicik.
Sicut nycticoꝛax ĩ domicilio.Dicit glo. k

in parietinis.q̃ vulgo dicũt᷑ ruine vbi pa/

rietes ſtant ſine tecto. Dicit᷑ aũt parietina
ſi parietũ rnri.
Homiciliũ alicꝰeſt ibivbi maioꝛẽ ꝑtẽ foꝛtu

.

ne ſueoſtituit vł magnã ꝑteʒ bonoꝝ ſuo—
vel ſi ibi hʒ larem.i.familiã.vt.C. de inco.

⁊ cenſi.l.ſi ciues.li.x.
Domicula le.f.p.i.pua domꝰ.

Domiduca ce.f.p.pe.coꝛ. Juno ðꝛꝰqꝛ vſq;

1. inonni puellas maritatas introducere
Domminatio onis.idẽ eſt qd dñatꝰ. Domi/
nationes et dicũt᷑ qdã angeli.Et vt Gꝛeg.
dicit. Ea angeloꝝ agmia q̃ mira potentia

— .

.

dominic?a. ũ. Et vt Papᷣ.di. Dñicꝰ dies p

inde ðᷣꝛ.qꝛ ĩ eo reſurrectõis dñni nr̃i a chꝛi/
ſtianis gaudiũ celebꝛat. Iteʒ h dñicus ci.

dict;eſt qdã egregiꝰofeſſoꝛ.pat⁊ inſtitutoꝛ
oꝛdinis fratrũ pᷣdicatoz.
ODominiũ nij.n.sS.i.ius.tutela.ptãs. Jñ dðo
minoſus a.ũ.i.imꝑioſus.dominꝰ⁊ pomo.
q; habet ardua pᷣcipere.ſ.homo magne au
toꝛitaais.
Dominiũ directũ ſᷣm Aʒo.in ſum.de iure
emphi. ðꝛ hꝛe ille qͥ poſſidet ciuilr tãq; do
minꝰ. ⁊ iõ ðꝛ hꝛe dominiũ directuʒ.qꝛ ſine

oi alia obligatione liberam ptãtem hʒ rei.
qualr nõ eſt in illo qui habet dominiũ vti

.

le vel mirctum.

Dominiũ vtile m Azo. ꝛ hae illeqſolum

ota ⁊ vſufructuarꝰ⁊ feudatariꝰ..

naturalr poſſidet ⁊ nõ ciuilit.vt emphyte

Dominꝰ.m. s.i. heros.⁊ a domꝰ eo q do

mui pᷣſit. aũt dñs ðꝛ qſi dãs minas.vł
q̃ſi das munꝰ.ſ.ſeruitiũ.vel dans minꝰ.ſ.
pene.etymo.eſt nõ ↄpoſitio.Et ↄponit᷑ cũ

SB ntõ legu.⁊ ðꝛ dominuſieguũ iuriſpit.ſed
qñ ſunt due ptes tũc ðꝛ dñs legũ ſolꝰ im/
peratoꝛ. qꝛ ipſe hʒ ptãtem cõdendi ⁊ deſti/

tuendi uumrrra.
ODomini recti. erãt qda officiales defenſo/
res ciuitatũ ⁊ municipioꝝ.

„ * „ * *

Oomini minoꝛis magiſtratus ſic dicti.qꝛ

oñi recti.qꝛ ſuffragio duoꝛum eligebant

vnↄſtituebat᷑ a plebe.alter a maioꝛibi.vt
ODomnni.⁊ H̊ domna ne.ꝑ ſincopã dicunt

a dñs dña.qð ꝓpꝛie ↄuenit clauſtralibo.ſed

dominꝰ dna mudanis. Unñ in eccłia can/

tat᷑ Jube domne bñdicere.⁊ domnꝰabbas

domn pꝛioꝛ.

Domꝰ ſecũde vł q̃rte declinatõis eſt q̃ con

ſtat ex parietibo.tecto ⁊ fundamẽto ꝓtegeẽs

nos a caumatib ⁊ imbꝛibi. Uel eſt vnius
familie habitaculũ.ſicut vꝛbs vniꝰ ppli. et

ſicut oꝛbis domiciliũ eſt totiꝰ hũani gene

ris. Item domꝰ ðꝛ cõmixtio viri ⁊ vxoꝛis

⁊ etiam familia.ſed incipit a duob. Nam

pꝛie familia ẽ liberi ex libeꝛis legibo ſuſce

ptia ſemoꝛcvicra jte alia ſumit pHagna

⁊ ad ſylle.in pᷣn. Recipit᷑ etiã ꝓ omnibo ge/
rentiby eadẽ ſigna vel arma. In domũcu

la le.i.pua domꝰ.

D

Domuſiuramentii.dom federis.ſ.taber/⸗

naculIlaon.
Domuſſaltus libani.de qua habet᷑iij.Re.

vij. dicebat. quia erat edificata de lignis li

bani.

*

Donarium rij. n. s. idem eſt as donu. Jtc,

DO

donariũ eſt loc vbi dona qofferũt in tem
plo reponunt᷑ Et donariꝰ a.ũ.qð donat᷑ ł
qð facile donari põt.

Donatica ce.ſ p.i.coꝛona qua autoꝛ dona

tur. Et donaticꝰ a.ũ.qñ donat᷑ vł accipit
Oonatio ſᷣm Aʒo.in ſum.C. de dona.ẽ rei

licite nłlo iure cogẽte mera liberalitate fa

cta collatio.vt. ff. e. ci. l. donarin.
Donatio añ nuptias ꝓpt᷑ nuptias ſᷣm azʒo.

eſt illa quã facit ſponſus vł aliqͥs ſuo noie

ſponſe vel alteri noĩe ſponſe.

Donatio cã moꝛꝶ ſᷣm Hoſtiẽ timoꝛe moꝛ

tis iminentis.vł future alicꝰ rei puide ⁊ li
beraliter facta collatio.Et hꝰtres ſũt ſpẽs

Pꝛima cũ qͥs donat metu moꝛtalitatᷣ fu/

ture ⁊ nõ inſtãtꝭ. Scdða cũ ꝗͥ donat metu
moꝛtalitat inſtantꝭ deſperãs de ↄualeſcẽ/
tia.⁊ h̊ͥ donatio ↄpat᷑ ei que eſt inter viuos

Tertia qñ mag vult ſe hẽe q; eum cui do

nat.⁊ magꝭ donatariũ q; ſuũ heredem

Donatio int᷑ virũ? mulierẽ ſm Rzo.ĩſum.
eſt qᷓ fit ↄſtanteimr̃imonio q̃ m leges eſt ꝓ

bibita.iõ ne mutuo amoꝛe inuicem ſpolia
rent᷑.donationẽ nõ ſperaãtes ſʒ ꝓfuga erga
ſe facilitate abutentes. Nec ect eis ſtudiuzʒ
liberos potiꝰeducanii.

Donatio int᷑ viuos ſᷣm Aʒo.iĩ ſum.eſt qñ rẽ

quã dono.malo hꝛe illũ cui dono q; me.
Donatio mera.ẽ eadẽ cũ ſimplici.ſ.qñ int᷑
viuos donatio fit Qñq; er ðꝛ pura libera
litate nõ ob cãm ſecutã. Di vᷣs fit ex cauſa
pᷣcedente.tũc ðꝛ remuneratio poti q; do/
natio.vt.C. de bo.liber.l.cũ opoꝛtet.S.cũ

gutem.

Donatio facta ob cãm intpoſitã ſᷣm Hoſt.

in ſum.eſt q̃daʒ donatio int᷑ viuos que fit

ob cãm int᷑poſitã.⁊ denotat vt aliqͥd fiat ł
nõ fiat.vł ꝓpt᷑ qͥd fiat donatio ſecuta ꝓpter
ſinem iuxta ea q̃ habent᷑.l.j.S.j.ff.de dona.
Donatio ꝑfecta ⁊ pura eſt ſpẽs donatiõis

ſimplicis.⁊ eſt qn ſtatim pura liberalitate

tranſfert̃ dominiũ reidate.
Donatio imꝑfecta ſiue ↄditionalis vel ſub
modo.eſt et᷑ ſpẽs donationis ſimplicꝭ.Et
eſt qñn ſtatim tranſfert᷑ dñiuʒ rei date ⁊ nõ
niſi ſub ↄditiõe.vel mõ vel in diẽ. vt dono
tibi ſi rex intrauerit italiã.vel dono non ꝙ
tuũ ſit hinc ad annũ vel aliqͥd hmoi.

Donatio ſimplex eſt q̃ cãm nõ hʒ.⁊ cuʒ do

nãs nlło caſu velit ad ſe redire qð dedit vł
Ddatuꝝ ſe ꝓmiſit.vt. ff. de dong. l. j.
Donatio ſpõſalitia ſᷣm Azo.ðꝛ illa q̃ a ſpõ/

..
.

2

ſo ſpoſe fit vel ecõuerſo licet raro accidat.

Donatti.eſt qͥdã autoꝛ. Hic liber ab eo cõ

poſit/ ðꝛ donat?. Iñ H ⁊ H donatiſta ſte.
ſequit᷑ donatũ.vel qͥ ſtudet in eiꝰ libo.

Donatiſte dicunt᷑ qͥdã hereticia donatoq;

dam afro dicti qͥ aſſerebãt filiũ dei eſſe mi

noꝛem pꝛe.⁊ minoꝛẽ filio ſpũmſanctum.

Donifer.a.ũ.vel doniferꝰ ri.pe.coꝛ.qui de

fertdona..
Donũ ni.n.s.eſt datio irreddibilis.Et dit
fert a munere.qꝛ donũ deo debet᷑ munus
vᷣo hoĩ. Itẽ donũ honoꝛariũ ẽ.munus vo
debitũ.vt pꝛono Na ꝓpꝛie munera dicunt
obſeqᷣa q̃ᷓ pauꝑes diuitibo loco muneꝝ ſol
uũt.ſic dicta.qꝛ manibo accipiunt᷑ vł dant
Itẽ donũ dant eſka dando vel donando
munꝰaccipient a manibovł muniendovł
monendo.⁊ pdu.do.vnde Ouidiꝰ de arte
Placat᷑ donis Jupiter ipſe daꝶ᷑.
Doꝛcas cadis.ſf.t.i.capꝛea.⁊ðꝛ a doꝛcas vł
doꝛco.qð ẽ videre.eo ꝙ acute videat et de
longinq. He et ibices dicũt᷑ qſi auices.eo
ꝙ inſtar auiũ ardua⁊ excelſa teneãt.⁊ ĩ ſub

limis habitẽt. ita vt de ſublimitate vixr hn
manis obtutibo pateant Itẽ doꝛcas/ꝓpꝛiũ

nomen eſt mulieris.
Doꝛciũ cij.quedã mulier ſic dicta cã adu/
latiõis ⁊ blandimenti.q̃ſi iunẽcula.⁊ ðꝛ a
Doꝛcas.⁊ interpᷣtat᷑ pulcra viun.

Ooꝛco onis.m.t.i.auidꝰvoꝛatoꝛ.dictus ſic

a doꝛcas.qð ẽ videre.qꝛ ſola viſu accẽdit᷑
ad leccacitatem.

Doꝛ fuit fiiꝰ Neptuni. vñ doꝛi vł doꝛes

qda greci dicti ſunt.qꝛ ab eo oꝛiginẽ duxe
runt. Iñn doꝛicus a.um.
Doꝛica ce.pe.coꝛ.eſtv

quã hñt egiptij ⁊ ſyri.
Doꝛſum.n.s.eſt illa ꝑs a cerui
nes. ⁊ ðꝛ a durus.q̃ſi durſum.eo ꝙ illa ꝑs
coꝛꝑig ſit durioꝛ ad modum ſaxi foꝛtis ad
poꝛtandum ⁊ ꝑpetiendu.
Bos d.f.t.ðꝛ qð dat᷑ vxoꝛia marito qñ nu/
bit. Donatio qᷣd dat᷑ eidẽ ab eodẽ ꝓpt᷑ ðᷣuir

ginatõʒ. Parafernũ qð dat᷑ ei ab amic pꝰ

nuptias ꝑ aliq̃t dies ſᷣm ↄſuetudinẽ diuer

ſaꝝ terraꝝ.⁊ ðꝛ parafernũ a para ge iux/
ta ⁊ fernos qð eſt dos.qꝛ iuxta ⁊ pꝰ dotem
dat. Et no.qꝙ antiquꝰ ritꝰ erat vt marit et
vxoꝛ iuicẽ ſe emerẽt⁊ dotaret.nevxoꝛ vide
ret᷑ ancilla.⁊ iõ dicũt dotẽ q̃ſi doit.qꝛ pᷣce/
dẽte ĩ nuptüs viri donatõe ſeqͥt dos vxorꝭ
Et no.ꝙ dos qñq; ð:ꝗꝓpꝛietas⁊ vᷣtus alicꝰ
vñ Boetiꝰ in pmo de pſolatõne dicit. Ut
bꝛeuiter oẽs ei dotes includãat.pꝛi ſilis eſt

na exlinguis grecoꝛ

ce vſq; ad re

do
tis
Dor
te⸗
Dort
on

Drcen
dickad
Dechn
cetden
Paligi
ſodid
nipe
Urnen
rgen
duch
Dmca
denco⸗
dzoco⸗
Düem
nguis.
die
nadop
iden
imanin
Cbſerncc
Etaüt
nndennih
ocet
Arote

Ueſbeches

Pdoſ A.

ginchſin
Fend dene
fliüde
dſpüninm

ipenqnn

rcddbis ee

Ncodedehnuns
Mnüs munnst
mnemunendont
Hlocomungnt
apinnt den

ndopeldonane

DyL muniendo
leOridden
ipſedan.
Maaradoren
Pantexidenen
dicütfianncsse
aretatencittiſt
eſnbliminerun
Toorce

rirdicn ci
unimb ro
und.

rator dictusſit

ſol nin accidi

Vidon N don.
beodriginedn

erlinguigen

—
—
—
SS
=
—
2
=Sr

E = =☛ =

ES
—
=
–——
=
=
—
=☛
—
——,;,

—
— —
=S —
= =

Dracena ne. p. . vxoꝛ vel fi ia dꝛaconis. ⁊

et pdu.o.añ t. vñ OQuið. de reme. Quã po⸗

Dos ſᷣm Aʒo.ĩ ſum. C. de iur.dotiũ.eſt d

dat᷑ a muliere marito.vł ab eiꝰpꝛe.vł ab ex
traneo ꝓpt᷑ onera mr̃fimonij ſuppoꝛtanda.

Dos aduenticia m Azo. eſt qᷓ nõ pficiſcit᷑
a parẽte vl tanq; a parẽte.vt ſi extraneꝰ de

derit pꝛi vt daret ĩ dotẽ.lpfecticia.S.ſi q̃s

extrane dedit.puta qꝛ debebat filie.⁊ eius

voluntate dedit in dotẽ viro.vt.d.lł pfecti

cia.S.fi.v.cetenx.

Dos pfecticia eſt q̃ nõ a pꝛe vel tanq; a pꝛe
yvyl ab auo vel ꝓauo ꝓfecta ẽ.ſ.de bonis eiꝰ
vłl facto eiꝰ ꝓ filiovł nepote eiꝰ.vł quã aliꝰ
de mandato eoꝝ ↄſtituit.vt pᷣſes aut cura
toꝛ dedit de bonis alicꝰ eoꝝ.ſi erat parens

Baigs vł furioſus.

„ *

otalis.ↄ.t.⁊ H̊ le.i.doti aſcpt⸗ vel in dote

habitꝰ. ⁊ a dos. Iñ dotaliciꝰa.ũ.idẽ qð

dotalis. In h dotalicium cij.idos vel do

tis pᷣcium.,.b ü
Dotata.ũ.qͥ dotẽ hʒ. Iñ dotatim ⁊ dota/
te aduer.i.abundanter.

Doxa grece latine ðꝛ gloꝛia. Iñ doxula.id
eſt ꝑua doxa ſiue glozia. W

Ionte

dicit᷑a dꝛaco.

Orachma me.q̃ddã põdꝰ.ſ.octaua ꝑs vn/
cie ⁊ denarij põdꝰ tribo ↄſtans argẽti ſcru

pulis.i.decemocto ſiliqs ᷣm Hug. Pap̃.
trib ſcrupulis.

.°

Oraco onis.ðꝛ a greco dꝛacon. Gꝛeci em̃

dꝛaconẽ dꝛacontẽ vocãt. et ðꝛ ſerẽs.⁊ eſt
deꝛaco temploꝝ anguis aquaꝝ. ſerpẽes t᷑re.

Düů em̃ eſt ĩ tẽploꝓpꝛie ðꝛ dꝛaco.dũ in aqͥs

anguis. dũ in kra ſerpẽs. Glo.aũt Eſa.xxx
vij. diẽ ꝙ dꝛaco vt ferũt in tra ſerpit.natat
in aqͥs.volat ĩ aere.Et vt di. Iſið.etymo.
xij. Dꝛaco maioꝛ eſt cũctoꝝ ſerpentiũ.ſiue

oĩm animantiũ ſuꝑ terꝛã.qͥ ſepe a ſpeluncꝭ
abſtractꝰ fert᷑ in aerẽ.ↄcitatq; ꝓpt ipᷣm aer.
Eſt aũt criſtat oꝛe ꝑuo ⁊ artꝭ fiſtulis.ꝑ q̃s

attrahit ſpũm⁊ linguã exerit. Uim ant nõ
in dentib ſʒ ĩcauda hʒ. ⁊ verbere pot q
ictu nocet.innoxiꝰ eſt a venenis.ſʒ iõ huic

ad moꝛtẽ faciendã venena nõ erũt neceſſa

phas tuteſt ſui coꝛpis magnitudie. Nam
circa ſemitas deliteſcẽs ꝑ qs elephãtes ſo

liti gradiunt᷑.crura eoꝛuʒ nodis illigat.ac

ſuffocatos perimit. Gignit᷑ aũt ĩ ethiopia

⁊ in india.⁊ in ipſo incendio iugis eſtus.

Oraconarius rij.i.vexillifer.vexillarius.ſi
pictus.
Dracontea tee. qᷓ
ba dꝛaconis.qꝛ haſta eiꝰ varia ſit in modũ
colubꝛi ⁊ ſiłitudinẽ dꝛaconis imitet᷑vł qꝛ

tpꝛi vt daret dotẽ. l. pfecticia. S. gnikfer.qui fert vexillum vbi eſt dꝛaco de/
certã.ff. de iur.do. Uł ſi pꝛ nõ tãq;ᷓ pꝛ.ſʒ vt e e

da herba ᷓ vulgo ðꝛ her/

eam herbam vipera timeat. Pap̃ vo dicit

Dꝛacontea herba dicta ſic. quia a ſangne
dꝛaconis fert᷑ nata ⁊ eſſe dꝛaconis coloꝛis
⁊ flos eiꝰ vt lingua dꝛaconis.Si qͥ radi/
cem hurherbe ſanis ↄfricet maniba ſerpẽ
tes ſine ꝑiculo pꝛendet.
Oraconia nie.vel dꝛaconita te.f.p.quedaʒ

gema excapite dꝛaconmis eruta.
Oraculus li.dimi.i.ꝑuꝰ dꝛaco.

ODragma atꝭ.n.t.eſt queſtio ſiue introgatio

Iñ dꝛagmaticꝰa.ũ.i.introgatiuꝰ. Uñ q̊d/

gam gen? loquendi ðꝛ dꝛagmaticum.ſ.qð
fit int interroganteʒ ⁊ reſpondentẽ.⁊ ꝓpꝛie

per ꝑſonas introductas.vt in Therentio
ſ̃m Hug. Pap̃. dic. ꝙ dꝛagmaticon eſt ge

nus dicẽdi.in ̊ͥ poeta nuſq; loquit᷑ſʒ ꝑſo/

ne introducte fn.
DHiiades de. arboꝛum.a dꝛindos quod eſt

Orindides didis.m.t vꝛ qͥlã lapis a dꝛin

daos qð eſt arboꝛ.
vo di. Drachma octaua ꝑs vncie.cõſtata Dri oꝛ!
rrindus di. arboꝛ. ?2 ö2 a dꝛindos.
Drachma denarij genꝰ vl certum pondus
argenti. vñ Quce. xv. Aut que mulier hiüs
dꝛachmas decem?c.

Orindos grece.i.arboꝛ latine.

Oromedariꝰ rij.m.s.camelariꝰ.q̃ ſqʒ ducit
dꝛomedos.vñ Eſa.lx.Dꝛomedarij.madi
an T epha.
Oromedus di.m.s.⁊ h̊ dꝛomeda de.q̃ddã
genꝰcameloꝝ.minoꝛis qͥdẽ ſtature ſed ve/

locioꝛis.vñ a velocitate currendi nomen

habuerũt. Centũ em̃ ⁊ ampliꝰvno de mi/
liaria ꝑgere ſolent.et ðꝛ a dꝛomos grece.
q̃̊d ðꝛ curſus velocitas latine.

ODromo onis.m.t.lõga nauis ⁊ velox ĩ cur

ſu. et ðꝛ a dꝛomos qð eſt curſus.velocitas
velcurutaaaass.
Oromones dicunt᷑qͥ pᷣerant nauibaad ſer/⸗

uandum traiectũ marꝭ in ̊ reipublice mi

litantes ⁊ maris tranſitum tenẽtes vel tu/
entes. E. de offi. pfec. pᷣtoꝛis.afri.l.ij. Unð
adhuc eoꝝ naues noĩe vulgari dꝛomones

1

appellank.

toꝝ militũ.q̊ꝝ dignitatẽ dicim

(D ante B

Onalis..t.⁊ Rle. geminꝰ. diuiſus. Iñ hec

Dualitas.i.duplicitas.altriplicitas.

ODubitatio eſt qdã coloꝛ rhetoꝛicꝰ.⁊ fit cuʒ

gliqͥs ondit dubioſum ſe eſſe ⁊ ignoꝛat qͥd

ſit potiꝰ eligẽdũ.vt u qͥs es ignoꝛo quo
te quoq; noĩe diccem.
Oubiꝰ q̃ſi duuiꝰ.i.incertꝰ.q̃ſi duaꝝ viarũ
vel quaſi duas vias tenens. “
Oubius in fide eſt infidelis.de here.c.j.

reo.niſi in q̃ttuoꝛ caſibo.ſ.qñ agit᷑ de cã li
berali.de inoffi.teſta.de matrimonio.⁊ de
Ddote. vt de fide inſtru.c.int᷑ dilectos ĩ glo.
vl.de re iudi.c.vl. Itẽ dubia ſt᷑in melioꝛeʒ
ꝑptẽ interpᷣtanda.de re.iur᷑.eſtote.in qͥb ad
cõem intelligẽtiã ᷣboꝝ recurrẽdũ eſt.c.ex
ir̃is.de ſpon.Et tutioꝛ via ĩ dubijs ẽ eligẽ
da.de homi.ad audiẽtiã.⁊ de ſpõ.iuuenis.
ODucatꝰ us.ni.i.dignitas ducis vl eiꝰ terra

Et coꝛ. pmam.
ODucenti.te.ta.ðꝛ a duo ⁊ centũ. Iñ ducen

ties aduer. numerale. ? ducenteſima. i. et

Ducenten?aunm.
Oucentarij dicunt᷑ duces vlmgfi ducen/

Oucentuplꝰa.ũ.i.ducenties tm̃.
Oucilla le.dimi.i.pua dux.
Oucillus li.dimi.i.puꝰ dur.
ODucctilis. .t.⁊ ̊ le.ðꝛ qͥcqͥd ferendo.ferien
do vł extendendo ꝓducit᷑.ſ.es vł metalluʒ
que duci põt in longũ vel latũ. Uñn. Mal
lears ignis argentum ductile cudit. Ars

folł foꝛma foꝛnax vas fuſile füdit.Queli/

bet infuſa cribꝝ vas futile futit. Ars argyl
la rota foꝛnax vas fictile fingit. Ars nata

laboꝛ tibi lignũ fiſſile findit Iñ ductiliter
aduer.⁊ ductileꝰ a.ũ.⁊ ducillꝰ a.ũ.qð ⁊ do

cillus a.ũ.ðꝛ.i.clepſydra.

Onctoꝛ oꝛis.m.t.ðꝛ a duco cis. Inde du/

id eſt tractim.

ctrixò. ⁊ ductus us.ui.⁊ ductim aduerbᷣ.

Ouellum dðꝛ ſi ingular; pugna. que fit prt p

bationẽ alicꝰ ita vt qͥ vicerit ꝓbaſſe credat
et victus in ꝓbatione defeciſſe.⁊ ðꝛ quaſi
Dduebellum vel dubellium.i.duoꝝ bellum
factum ad pbationem veritatis.ac ſi ꝑ te/
ſtes quis intentionem ſuam fundaſſet.vt

c.ij.de pur.vul. In duellatoꝛ oꝛis.ille qui

duellũ pegit.⁊ h duellio onis.i.pugil.qͥ et
duellꝰ? ðꝛ. Et inde ꝑ ↄpoſitionẽ ꝑduellis.

Dubiũ ſine obſcurũ vᷣbũ interpᷣtanduʒ eſt

Et ducat.i.ductus vel guida.et ðꝛ a dux.

ducenam

ls.i. pij i qui pſeueranter durat in duel /
lo. Uñ. Militis eſt bellum foꝛtꝭ pugiliſc

duellum.

Oul&ꝭ..t.⁊ G ce.i.ſnanis.iocũdus.amabił
mitis.miſericoꝛs. Iñ dulciculus.a.ũ.id ẽ
aliäntulum dullc7ldl.
Oulcoꝛatꝰa.ũ.i.dulcedine repletꝰ.

Dulenſis ſis·f.t.i.charitatiua ſeruitꝰ q̃ fti

eſtſerui˙ugs.
Oulia lie.f.p.i.ſeruitꝰ q̃ exhibẽda ẽ homini

ſicut latria ẽ ſeruitꝰ q̃ debet᷑ deo.⁊ ðꝛ a du/
los. Et ↄponit᷑ cũ hyper qð eſt ſupꝛa.?⁊ v
hbypdulia lie.qſiſupꝛa duliã.⁊ h̊ xpi buma

nitati debe.
oe grece ðꝛ ſeruit? latine. .
dumetũ ti.pe.p.i.locꝰdumo plenus.q̊d et
dumicetũ ti.ðꝛ.i.ſpinetũü.

Oumꝰmi.m.s.eſt ſpina.vel potiꝰ ſpinaruz

collectio. Inñ dumoſus.a.ũ.i.ſpinoſus.vł
ſpinis plenꝰ. Iñn dumoſe aduer.⁊ hec du/

moſitas.⁊ h ⁊ Hh dumalis.et hᷣ le.id eſt.ſpi/

noſuts.

Ouo a dvo 82. pluralr hi duo. he due. et h
duo. gtõ hoꝝ duoꝝ.haꝝ duaꝝ. hoꝝ duoꝝ
vyvel duũ. dtõ his duobo ⁊c̃.

ODuodecẽznis.ↄ.t.⁊ H̊ ne.i.duodecim ãnoꝝ.

⁊öꝛ a duodecim⁊ annꝰ. Iñ h̊ duodecẽniũ

nij.i.ſpaciũ duodecim annoꝝ.

Ouodecim ðꝛ a duo ⁊ decẽ.⁊ eſt.o.g.nume

ri płis⁊ indecli.

——

Duogdenariꝰ.a.ũ.ðᷣꝛ a duodecim. a qͥ etiã h̊

duodenaririj.?⁊ duodecimꝰa.ũ.⁊ duode/
cies aduer.i.duodecim vicibo.

poni a duodecim⁊ annꝰ.ſicut ſeptẽnis a ſe

ptem ⁊ annꝰ.
Duodenꝰa.ũ.a duodecim ðꝛ.
Ouodeniginti.i.duo minꝰ de viginti.
Duonus.i.bonus qͥ libenter tribuit.⁊ ðꝛa
Ouplex.o.g.i.duplus a.um.

Ouplicariꝰ rij.m.s.qͥ duabꝰ pꝑtiby fauet. ſch

fraudulentus. S
Ouplicatio eſt allegatio q̊ dat᷑ reo ad infir/
mandũ replicationẽ actoꝛis.vt inſti.de re
li.S.runſum.Uel ſᷣm alios eſt eliſio ł ani
ilatio replicatõis.⁊ hʒ fieria reo ↄᷣ repli/
cationem actoꝛis.
Ouplonia.vt ðꝛ.ff. de vᷣobli.l.otinuꝰ.S.cũ
ita eſt inter duplicatũ vlł ſterilitas ſ̃m glo.
ibidem.vel ðꝛ ille qͥ duplata vtit᷑ dieta.vt
ille qͥ foꝛtuito tꝑis euentu de duabo dietis

Sim⸗
Nſhn
Cbltis
lotde
nurſic̃
Pen
Gbꝛolus

Pna.

lamptro.
Gningi
eehtiad
ſpemmin
hngſg
ianeil
ullenri
frän
ſuigdett
mahn

derkidin
ſorn Mtg

chdhsent
ulnsgii

NN.
uſemi aͤff
nuntadalncs

bibälaihonicn
tdeo derd
Pöckſapatt
lürbtpihunm

e
noonns

poch ſpinnn
a diſpinoiel
ſendner thenn
is ableiacki⸗

ſono hedlech
nuuxr. bordun
odeciminor.
i duodeceniun
nor.
Sackognune

odecimaieiiß
cimeniAdvo
vich. ,122
nnop tNiccte

ſicutſchtenbt⸗

um R. M
in dengin.
denter muntt

ubm.

viitnii
ons Nſiii

n

—
= =

donoſoꝛ poſuit ſtatuã auream.

Sadẽ me.

wungeiug

facit vnam.

ODurã indecli.eſt qdã fluuiꝰiuxta quã gygã
tes edificauerũt turrim. Itẽ ſicut ðꝛ Da/
niel. iij. Dura eſt campꝰ in q̊ rex nabucho/

Ouribuccꝰ ðꝛ ille qͥ nunq; vult aꝑireos.
Ouricies ei.f.g.i.duricia.⁊ ðꝛ a durus.

Durꝰ.a.ũ.i.aſper.firmꝰ.vel nõ mollis. In
dure durit᷑ aduer. ⁊ duritas tatꝭ.⁊ ↄponit᷑

durꝰ.ꝑdurꝰa.um.pᷣdurꝰa.ũ.⁊ q;durꝰa.ij.⁊

edurꝰa.ũ.i.valde durns.
DODuſiꝰ iij.m.s.demon qͥ hoĩes educita ſen/
ſu. vel qꝛ ducit eos vſq; ad moꝛtẽ. Papᷣ.di.
Duſios galli demones noĩant.q̊s romani

faunos ficarios dicunt.
Duſſis.f.t.duo aſſſess..
ODuſtria pe.coꝛ.in ſimplici nõ eſt in vſu.ſed
in compoſitꝭ.ſ.induſtria.i.nobilitas.⁊ ve/

nit a noĩe adiectiuo duſtriꝰ a.ũ.i.nobilis.
quod in.fe.genere ſubſtatiuat᷑.ſicut curiꝰ.

Durx cis..t.ðꝛ a duco . ⁊ deſiſõt dignita/
tem⁊ officiũ. Dz em̃ dux qꝛ ſit ductoꝛ exer
citꝰ.ſʒ nõ ſtatim qͥcũq; pnceps vł duces ſt
etiam reges dici pñt. In bello vo melius

„

eſt ducẽ noĩare q; regẽ. HNã ſ̊ nomen expꝛi
mit in pᷣlium ducentẽ. Inde duciſſa. Itez

dur componit᷑ h̊ ⁊ hec reduxcis.⁊ h̊ ⁊ hec
fraduxceioos.

nte S

Ac
da romanos vincere poſſe.
p.qñ eſt ablatiuꝰcaſuſ. In reliqͥs

5

9
ſdes pe cor i. Egeineposid ?
Achilles. Uñ qͥdã.Aio te Eaci/

säs

turris eburnea. Inuenit eti ebuna. ñ.
in eadẽ ſignificatione. Uñ Uirgiliꝰin.vj.

enei. Pꝛoſequit᷑ dic poꝛtaq; emittitebbur

Ocbaſis huiꝰ ecbaſis.eſt euagatio pᷣter ma

teriã.⁊ ð ab e.qð ẽ extra.⁊ baſis qð eſt fũü

damentũ.q̃ſi extra materiã q̃ eſt füdamem

tũ.cũ ſᷣm materiaʒ inqͥrendi ſint ſ᷑ᷣmones.

Uññ doctrinale. Extra materiã deſcribes
vana vagat᷑. Autoꝛ ⁊ hãc ples ecbaſim di

xere figurã. Quidã dicũt eubaſis ꝑ eu dio

tongon.Etẽ eubaſis bona digreſſio ſiceit

ſepe autoꝛes faciunt qñ relicta materia di

greſſionem faciũt.

EOccleſia ſie.f.p.ↄuocatio interpᷣtat᷑qꝛ ois

ad ſe ↄuocat.⁊ ẽ fideliũ. Sʒ ſynagoga qil;d

interpᷣtat᷑ ↄgregatio ꝓpꝛie eſt indeoꝝ.q;uis

etiã eccłia dicta ſit.ſed nr̃am apłi nunq; ſy
nagogã dixerũt.ſed ſo eccłiam ſiue diſcer

nendi cauſa.ſiue ideo.qꝛ inter ↄgregatio/
nem ⁊ ſynagogam ⁊ cõuocationem vñ ecd

cleſia nomen accepit diſtet aliqͥd.qꝛ ſcʒ cõö

gregari pecoꝛa ſolet quoꝝ greges ꝓpꝛie di
cimꝰ.Cõuocari aũt eſt mag vtentiũ röne

ſicut ſunt hoĩes. Ut aũt notaret᷑ iudeoꝛꝛꝛ
infidelitas.dicta eſt hoꝝ ſynagoga.i.ↄgre
atio quaſi pecoꝝ ⁊ indiſcretoꝝ. Et vt fi

delitas noſtra ipſo vocabulo innueret᷑. di
cta eſt noſtra eccłia.i. uocatio.ãſi rõnabi

liũ ⁊ diſcretoꝝ.Que eccłia ðꝛ catholica.i.

vniuerſalis. Hõ em ſieut ↄuẽticula perett
coꝛũ in aliqbo regionũ partibo coartat᷑ ſed

caſibo me.coꝛ. Uñn. In reliqͥs eadem. facit

abltũs eadem.Et eſt ꝓnomen ↄpoſitũ ab
is. ? dem. ⁊? ponit᷑ in fe.ge.⁊ in neu.⁊ decli/
nat᷑ ſicut ſuũ ſimpler.—

Oa tenus.ſüt due ꝑtes.⁊ ſub duobs accen/

tibo ꝓferunt᷑.i.eodẽ mõ.vel eadem rõne.
Qbꝛiolus a.ũ.dimi.i.aliq̃ntulum ebꝛiꝰ.vñ
Plautus. Triſtes ac ebꝛioli incedunt.Et
coꝛripit o. “MU.
Obꝛius a.ũ.i.extra menſurã bibẽs.⁊ ðꝛ ab
e.⁊ bꝛia.qð eſt mẽſura. Iñ ebꝛioſus a.ũ.qͥ
ſepe ⁊ multũ bibit.⁊ h̊ͥ ebꝛietas tad. Item

ebꝛiꝰqnq;.ebꝛioſus ſepe ⁊ młtũ bibit. Uñ

ebꝛietas aliqñ.ebꝛioſuas frequẽs vini te/
mulentia.

„

illud qð eſt de eboꝛe.vel qð eſt candidum
ſicut ebur. Uñ in Cant᷑.Collũ ctuuʒ ſicut

bur eboꝛis.os elephãtꝭ. Iñ eburneꝰ a.ũ.

ꝑ totum oꝛbem terrarum dilatata diffun

ditur. Inde eccleſiola le.dimi.⁊ eccleſiaſti
cus. q. un.

Eccleſiaſtes grece.hebꝛaice coeleth. latine

ↄcionatoꝛ ðꝛ Salomon. Uñ dic. Hiero/
nymꝰtribo noibo vocatũ fuiſſe ſalomoneʒ.
ſcripture manifeſtiſſime docẽt. Pacificuz
id eſt ſalomonẽ.⁊ ididã h̊ eſt dilectũ dñi.?

qdð nunc ðꝛ coeleth. Eccłiaſtes aũt gretco

ſermone appellatꝰ.eo ꝙ cetũ.i.eccłiam con

greget.quẽ nos nũcupare poſſumus ↄcio
natoꝛẽ.eo ꝙ loquat᷑ ad pplłin.⁊ ſermo eius

nõ ſpeciałr ad vnũ.ſed ad vniuerſos gene
raliter dirigi. MMU

Occleſiaſticu libꝛũ Jeſus filiꝰ Sirach ne

pos Jeſu ſacerdot magni Hieroſolymi/
tani cõpoſuit.qͥ liber apud latinos ꝓpt elo/⸗
quij ſil itudinem titulo ſalomonis pnotat

Dictꝰ aũt eccleſiaſticꝰ. qꝛ de totiꝰ eccleſie

K §.

„

diſciplina religioſe ↄuerſatiõis magna ſit
edit? cura ⁊ rõne. Hic apud hebꝛeos reꝑit
ſed inter apocrifos habet᷑ ab eis.

EOchinꝰ ni.i.puꝰ piſciculus ſemipedalis ſic

dicx. qꝛ herẽdo nauẽ retineat.Licet enim

ruãt vẽti. 3ʒ ſonẽt pcelle. nauis tñ q̃ſi radi/

cata in mari ſtarevidet᷑ nec moueri.nõ reti

nẽdo. ſʒ timmõ adherẽdo. Ut eĩ di. Aug⸗.
MHõ ↄtingit h̊ ex pꝛia foꝛtitudie. ſʒ ex nata
ci. Hũc latini moꝛaʒ appellãt.eo ꝙ cogat

moꝛari nauigiũ. Et hĩc ðꝛ hic echinꝰ vas
ad ſil itudinẽ illi piſq factũ. Idẽ Amb.in
iij.hexameron dic̃. Echinꝰ aĩal exiguũ vi/

le ac deſpicabile.mariũ loqr. plerũq; ĩdex

fute tẽpeſtatꝭ.aut trãqllitatꝭ.aut nũci ſolʒ

eſſe nauigãtibo. Deniq; dũ ꝓcellã ventoꝛũ

pᷣſenſerit.calculũ validũ arripit.eũq; ve/

lut ſaburrã vehit.et tãq; ancoꝛã trahit.ne

excruciet᷑ fluctibo. Itaq; ſe nõ ſuis liberat

virib. ſʒ alieno ſtabilit ⁊ regit põdere.q̃ vi

ſo. naute velut ſigno fute ꝑturbatõis tabe

beſcũt ⁊ ſibipᷣcauẽt.ne eos imꝑatos turbo

ipꝛouiſus ĩueniat.? ꝓðᷣ.pmã.vñ Lucanꝰ
in.vj. In medijs echinꝰaqs ocłiſq; dꝛaco
num. Itẽ inuenit᷑ echin p iritio. Uñ dicit

Amb.i.vj. hexame. Echin“ iſte terre? queʒ
vulgo iriciũ vocãt.ſi qͥd inſidiaꝝ pᷣſenſerit
ſpinis ſuis claudit᷑.atq; ĩ ſua arma ſe colli

git. vt qcũq; cũ eũ ↄtingere putauerit vul

neret᷑ Idẽq;. Hic echinꝰfuturi ꝓpuidẽs ge

minas ſibi reſpirãdi vias munit.⁊ cũ bo/⸗

rream flatuꝝ collegerit ſeptẽtrionalem ob/

ſtruit. qñ notho ↄgnouerit detegi aer nu

bila. ad ſeptẽtrionalẽ ſe ↄfert. vt flatꝰ decli
net obuios ⁊ e regione noxios.

SEclipſis.ſis.f.t.ẽ defect/ ſolis ł lunevl alte
rrei. In dictamie ̈o ſi fiat defectꝰ dicti⸗/

onis k oꝛonis ðᷣꝛ eclipſis ſʒ defectꝰ lr̃e ł ſyl

labe nõ ðꝛ eclipſis.ſʒ aufereſis.vł ſyncopa

vñ linea ʒodiaci ꝑ quã ſol diſcurrit ðꝛ ecli

= opoꝛtet vt in illa linea ſit ſol velluna.
EScho indecli.n.g.eſt ſonꝰaerꝭ ł valliũ łru/

pium vel montiuũ.ſ.ſonꝰ reditiuꝰ.qꝛ ẽ ima/

go ⁊ repᷣſentatio vocꝭ. Quidam tñ dicũt ꝙ
cæccho ſaxũ eſt qd hũane voc ſonũ captans

vᷣba loquẽtiũ imitat᷑. Et ðꝛ ſic.qꝛ ad vocẽ

rñdens alieni efficit imago ſᷣmonis.ſʒ po/
tiꝰ ⁊ veriꝰ videt᷑ ̊ euenire a nata locoꝝ.ſi
2ↄnalliũ ⁊ hmõi ᷣm Hug. Pap̃.di. ꝙ echo
eſt vox aeris.ſonꝰ in ſilua vel in cauernis
reſonans.vñ Sap̃.xvij. Aut reſonans de

vetus alter.
depol.i.ꝑ edem pollucis aduer.iurandi.

Ad h̊ em ſol ł luna patiat᷑ eclipſiʒ

2

—

altiſſimis montibus echo.

conomꝰ pe.coꝛ.grece.latĩe ðꝛ diſ enſatoꝛ
domꝰ. miſter. qͥ mõ aduocatꝰ ðↄꝛ vlł diſpẽſa

toꝛ ꝓpꝛie familie. Iñ economia.i.diſpẽſatõ
talis.⁊ economicꝰ a.ũ.pe.coꝛ.i.diſpẽſatiuꝰ
V economica.i.ſcia q̃ inſtruimur ĩ diſpẽ/
atione ꝓpꝛie familie.

QOcoꝛs dis.o.g.q̃i ſine coꝛde.⁊ ðꝛ ab e ⁊ coꝛ

eſt idem qꝗð excoꝛs. Inuenit᷑ etiam h̊ ⁊
ecoꝛdis.⁊ h ecolleel.
Scquiſ.i.ecce qͥs.⁊ ðꝛ ab en aduerbio.⁊ qͥs
mutata n.in c.vt ecquis.

Eculeꝰ eſt genꝰ toꝛmenti ad modum cruc
diſpoſitum. C. de male. ⁊ mathe.l.⁊ ſi exce
pta. in fi.

(E ante D

.

Odaculꝰa.ũ.pe.coꝛ.i.aliq̃ntulũ edax.voꝛax
ct ab edarrt
Edax cis.o.g.qͥ multũ ⁊ aſſidue comedit.et
ↄpat᷑. In edaciter aduer.⁊ h̊ edacitas atꝭ.

⁊ coꝛ.pᷣmã in ntõ ⁊ in obliqͥs.vñ Ouidiꝰð

reme. Rumpere liuoꝛ edaxiam magnũ no
men habenn.
SOgden hebꝛaice ðꝛ paradiſus terreſtriſ.⁊ in

terpᷣtat᷑ delicie. Uñ eden ðꝛ ꝓ eiden qð eſt

videre.⁊ m h̊ põt et ↄuenireilli loco.Eſt
em̃ ibi viſus diuinꝰqdammõ ⁊ delicioſus

Sdentatus a.um.i.extra dentes.qui denti
bus caret.

Edentulꝰa. ũ.i extra dẽtes. dentiby caret.

vñ Bꝛeciſmꝰ. Dente carẽs edẽtulꝰeſt ſʒ na
tus hꝛe.Qui dentes habuit nec hʒ dentes
nec habebit.Eſt edentatus poꝛ eſt infans

. .

des edis.f.t.i.domꝰ.⁊ ðꝛ ab edo es.eſt.qꝛ
pmo facta fuit ad edendũ. In euaãgelio at

ð2 de Zacharia.qꝙ perijt inter altare ⁊ edẽ

et ðꝛ h edem.i.templtun.
Sgdicula le.dimi.i.ꝑua edes.⁊ coꝛ.cu.vnde

Augꝰ.in.ij.li.de ciui.dei. Neanimi malis

que pᷣcipue cauẽda ſunt moꝛes coꝛrũpent᷑

humani. nulla ſacra edicula dignum pu/

tauerunt. SJð
Eqdictũ ti.n.s.i.pᷣceptum ſiue mandatum⁊
Apꝛie regum ⁊ imꝑatoꝛum.vnde in Luca.
Exiit edictum a ceſare auguſto.Qñnq; idẽ
eſt qdð generale ſtatutũ pncipis. Vñ.Edi

cũt reges.indicit feſta ſacerdoſ.Et differt

a ↄſtitutione.qꝛ ↄſtitutio põt eſſe generał
vel ſpealis.vt.l.jff.de ↄſti.pn. Qñq; idem
eſt qð ſtatutũ vł mandatũ pᷣtoꝛis.ſicut oĩa

ſc
1der
ſed
vonn
ci⸗
0is⸗
ten
i⸗
pbi
inc
Gain
cho⸗
la
ſulſi
GCion
Gand
dan

G⸗

ſi⸗
itchi

Nlenig
gelnb
decbe
en.De
Mhinaſin
Wunſt
n
Eisn
elliſi

ndiheltn
nri
ialdidee.
idiſpeſni⸗
uumuridih

mdeaberte
kaunbeb

Anodidnis

nodunn
mheltſin

—

nmuläcden

ſſiueconthta
11dansr,
is m Oudh
rum nigi

stereſtniain
peidengöͤcſ
reiuliloco. E
tdcligoſis
tes. quidenti

dentiocgret
etuleſtizna
nechz dente
oneſintin

aducriurnnd
aoedocsci
Ineigtlen
iteralunetd⸗

sacNANEe

. Peaninmnii
moresconi
ala dignungt

Sgdictũ ediliciũ eſt i

pp·toꝛia edicta.vt edictũ de albo ſcribendo
⁊ de in ius vocando.⁊ hmõi.de quibo vide
ſpe. de act.ſeu peti.ꝓponẽdis.S.poſtremo.
v. nüc dicamꝰ. de edic.

dictũ ꝓhibitoꝛiuʒ eſt illud in q̊ regularit
oĩs ꝑmittit᷑ qͥ nõ phibet᷑ vt in ꝓcuratoꝛibꝰ
⁊ teſtibo.ff.ð teſti.l.j.⁊ de trãſla.pᷣla.c.inter

coꝛ gaile.
Sgdictũ ꝑmiſſoꝛiuʒ eſt illud qð regularit᷑ ẽ

ꝓhibitoꝛiũ.⁊ tñ in certis caſibo ꝑmittit᷑ vt

in.c.romana.
eſt idẽ qdᷣ actio edilicia.nã
actio edilicia ab edicto edilicio deſcendit.
vt.l.cũ aũt..hec actõeſ.iuncto.S.edilicie

Sgdictũ pᷣtoꝛiũ ẽ qð pᷣtoꝛ edixit iubẽdo mã/

dando vel ↄſtituendo.yvt fecit in edicto.de
Dam.infec.vt.ff.de dã.infec.l.pᷣtoꝛ ait.

Sgdictũ ſucceſſoꝛiũ eſt q̊ ꝓuidet᷑ creditoꝛibo

ne eis longa moꝛa fitt.
Odiliciũ cij.n.s.honoꝛ vel officiũ edilis.et

ꝛ ab edilis.a q̊ ciã edilitas tatꝭ.illud ideʒ

1 ediliciꝰa.ũ.i.res ꝑtinens ad edilem.

Edilis lis.m.t.pe.coꝛ.i.cuſtos ediſ.qͥ cuſto
diebat de dignitate ⁊ officio erariũ vł ca/

pitoliũ ł curiã reg ſiue imꝑatoꝛis ne moꝛ
boſa aĩalia.vt capꝛe vel poꝛci.⁊ hmõi.iĩtra
rent ⁊ aerem ibi coꝛrumꝑent.

2

Eadilis olim dicebat᷑qͥ nõ ſolũ ↄſtituebat᷑a

plebe ad h̊ vt peſſet edibo ſʒ et pᷣfuit plebi/
ſcit.q etiã edituꝰ dicebat᷑ a noĩe edes ⁊ /

bo tueoꝛ.qꝛ tuebat᷑ edes ne ĩ ciuitate eſſent

domꝰ ruinoſe.vl inoꝛdinate poſite in pᷣiu
iciumreipublic. .
Sdiles curules ſt᷑ ↄſtituti poſtq; placuiſſet
plebi.qͥ etiã curãt de edibo patꝝ ⁊ negocia
tnonibo. vel etiã de edendis curã habebãt.
vyt no.ff. de offi. pfec. vigil. l.ei..

Q.

Ogdilis cereał ðꝛ a cerere.qꝛ pᷣfuit aãnone.i.

frumento diſtribuendo. o
Ogdiſſa ſe.vꝛbs meſopotamie.quã cõdidit.

MHemroth queantea dicta eſt arehh.
ditio onis.f.t.i.expoſitio.⁊ ðꝛ ab edo dis.

ditꝰa.ũ.pe.coꝛ.i.altꝰ ł manitfeſtꝰ.vł natꝰ.
vel einiſſus.ↄpoſitꝰ.expoſitꝰ

Edituꝰ tui. tuo.idẽ eſt qd ediłſ. cuſtos ediſ

⁊ ðꝛ ab ede ⁊ tueoꝛ.q̃ſi edẽ tuens ⁊ cuſtodi

ens. Uñ boni poete dicũt᷑ editui.qꝛ ꝑ car/

mina ſua foꝛtia facta viroꝝ cuſtodiut.
Odom filius Eſau.a qͥ idqumei.⁊ interpᷣtat
terrenꝰ aut ſanguineꝰ“.

Eduliũ lij.n.s.icibo⁊ ðꝛ ab edo is.Uñ di.

OOdulꝰ li.i.eſtoꝛ ł voꝛatoꝛ

dulis..t.⁊ H le.i.habilis ad edendum S

SPaß. Edulium ab edẽdo dictũ qſip̃guſti

uaxcomeſtio vel eſca. edulia cibi alimenta
apta ad manducandaum.
qͥ młtũ comedit.

Effabilis lis.ↄ.t.⁊ le.qð aptũ eſt vt qͥs lo
quat᷑ illud.⁊ ↄponit᷑ cũ in.⁊ ðꝛ h ⁊ ineffa
bilis öle.
Effectiuꝰa.ũ.qͥ bʒ vł pᷣt hꝛe effectũ.vt medi
cina ẽ effectiua ſanitaattt.

Offamen inis.n.t.i.loquela.locutio.
Effeminati dicũt᷑ ſacerdotes Cibelis.q̃ ðꝛ
mater oĩm deoꝝ natali actu.vt dic mgr in
hiſtoꝛijs ſuꝑ.iij. Re. Itẽ effeminati dicũt
molles ⁊ eneruati ad fragilitatẽ feie dedu
cti. Itẽ dicunt᷑ caſtrati ⁊ feis turpit᷑abutẽ
tes vel in ephebos turpit᷑ peccantees.
Effeminatoꝛiũ rij. domꝰ meretricoum.

ESfferatꝰ.a.ũ.ðꝛ mente ferina effectus ſine

racionn.e
Efferus a.um.i.valde ferus.crudelis ⁊ im
manſuessss.eöz
Efffeta.i.adaꝑtio vel adaꝑire.ſicut marcus
euangeliſta exponit. ⁊ coꝛ.pe.vñ Auroꝛa.
Effeta ſic audit ſic homo ᷣba ſon1at.
Effet a.i.i.debilis.q̃ſi ſine fetu ⁊ ſine foꝛti

tudine viri.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ fetꝰa.ũ. Sed ꝓpꝛie

ðꝛ de muliere effeta qi extra fetuʒ poſita.q̃ᷓ
iam parere nõ pᷣt.Et hic facta eſt trãſlatio
vt ille dicat᷑ effetꝰ qͥ iam euacuatꝰ eſt a viri
Eff.cax cꝭ.o.g.i.potens.qͥ nullã difficultatẽ
habet in q̃libet re faciẽda.ſed eã ad effectũ
ducit. Un⁊ eã medicinã dicimꝰ efficacem
que efficit illud ꝓpt᷑ qð data eſt.⁊ comꝑat᷑.
Pap̃.dic.Efficax effectꝰcapaxq facile põt
impiere qð vult.

ESffractoꝛes dicunt᷑ q ſine diurni vł noct᷑ni

furandi cã ſolent domos effringere. vt. ff.
de effrac. ⁊ expila.l.j.⁊.ij.vlł qͥ carcerem ſeu
aliqͥd frangũt vt euadalt.
ESffraim filiꝰ Joſeph dictꝰeſt.qꝛ auxit eum
de. Et ex eo vocabulo in linguã noſtram
tranſfert᷑ aungnenetlʒ.
Effrateꝰ a. um.pe.p.ðꝛ ab effraim. ⁊ ſcribir
per geminum ff. ſed ephꝛateus ab ephꝛata
ffrenat?a.ũ.ðᷣꝛ.qꝛ pᷣceps⁊ ꝓnus⁊ ſine fre
no rõnis ſit. ððJUVU
ffrenis..t.⁊ H̊ ne.⁊ effrenꝰ.a.um.in eodẽ
ſenſu.i.ſine freno. H

Effrons ontꝭ.. g i inuerecũdus ſine frõte

7 ſine verecũdia.⁊ ðꝛ ab ex⁊ frons.

Effugiũ gij.i. fuga. effect? fuge. vl loc⸗ refu

gij. ⁊ : ab effugio g. vñ Job. xj Et effugi
um peribit ab eis.

Effuga. ũ. pe.coꝛ.i.fugitiuꝰ.ł extra fugiẽs

qui.ſ.tinue ⁊ ſepe fugit.
(E gnute

ge⸗ grece latine ðꝛ capꝛa.

gens tj. o. g. i. nõ hñs. vel opus hñs.et ðꝛ

ab egeo geeesg.
gena. ů. pe. p.i.paup. egens. inops.
ger.a. um.i.triſtisvl infirmꝰ.⁊ ðꝛ ao egeo
gelſ. eo ꝙ egeat viriba b leticia. Iñ egritudo
dinis.i.triſticia ł infirmitas.⁊ h̊ egrimõia
nie.idẽ.⁊ egrotꝰ a.ũ.i.eger ꝓpe aĩo.⁊ egro/

tus coꝛꝑe. Itẽ eger.i.triſtꝭ ⁊ infirmꝰad tps

Sʒ egrottm ĩfirmꝰ⁊ diu ⁊ ſepe.Uñ adã
Ingemit egrotqꝛ lãguet coꝛꝑe tot Eger
langueſcit mentꝭ viciũ qꝛ creſcit.

Egeſtas at.f.t.i.pauꝑtas vł inopia.⁊ ẽ ege
ſtas peioꝛ q; pauꝑtas.pauꝑtas eĩ honeſta
põt eſſe. ſz egeſtas ſꝑ ẽ turpis. Iñ egeſtuo/

ſus a. i. i. egeſtate ⁊ miſerijs plen“.
Ggeſtꝰa.ũ.i.enacuatvel foꝛas ꝑ anũ emiſ/

multos affligit egeſtas.
EOgeꝰ egei. pꝛ fuit theſei.poſtea deꝰ marꝭ fa⸗
ct. q in illo ſe pᷣcipitauit Iñ egeũ dictũ ẽ
mare illud in q̃ ſe pcipitauit. In egeꝰa.ũ.⁊
h egeatoꝛ orꝭ.i.hoꝛtatoꝛ nauis in mari

Egilopiũ pij.n..ꝛ egilopa pe.i. vlcus vył
caro qᷓ naſcit᷑ in angul oculoꝝ.vñ Macer

de virib herbaꝝ. Egilopaʒ curat ſi qͥs cõ
maſticat illã. In egilopic a.ũ.pe.coꝛ.qͥ ta
lem infirmitatẽ patit᷑ vel cuart.
EOgyptti.f.s.eſt qdã regio. Iñ egyptia.ũ.
7 interpᷣtant᷑ egyptij lingua hebꝛaica affli

gentes. qꝛ afflixert płm dei puſq; diuino
auxilio liberaret᷑. Et egyptiacꝰ.a.ũ.pe.coꝛ.
Vlñ ĩ q̃libet mẽſe dicũt᷑ duo mali dies egy

ptiaci.qꝛ ab egyptijs fuer̃t depᷣhẽſi vᷣm qſ/

dã. In egypto vᷣo erãt ꝑitiſſimi aſtronomi
⁊ inuenerũt q̃ſdã ↄſtellatões eſſe nociuas
actibo hoĩm.in his diebo.i.ĩaliq̃ hoꝛa hoꝝ
dieꝝ.⁊ ideo notauerũt hos dies.ſʒ nõ dñt
obſeruari.qꝛ ſancta mat᷑eccłia ꝓhibet fidẽ

talibo adhiberi.

Egloga ge. ðꝛ q̃ſi egaloga.⁊ ẽ ſᷣmo de caprꝭ
vl q̃ſi de ruſticꝭ vł vilioꝛibo reb.l ðꝛ eglo⸗/
ga.i.capnꝰſᷣmo.lł pt feditatẽ ⁊ turpitudi/
nẽ materiei.vt apð ſatyricos.łᷣ qꝛ ibi ᷑ᷣmo

habeat᷑ de capꝛis pᷣcipne vt apð lirgiliũ

in buccol.⁊ coꝛ.pe.vñn Uirgit.Egloga vᷣ/

benaſq; adole pigues. ⁊ maſcula thura.
Ego onis.⁊ egona ne.i.ſeculuʒ.vel vt dicit

Pap̃.Egones penul/ꝓdu.ſũt ſacerdotes
ruſtici. elk, lear

ESgoceron ont.qddaz aĩal qðᷣ alio noĩe ö·
capcoꝛnꝰ Etpᷣt dicip eodẽ aĩali egeceron

vł egeceros.⁊ acuit᷑ in fine.lñ qͥdaʒ. Eſt
tibi ſaturne domꝰegocerontꝭ ⁊ vrnne.

Egomet.i. ego ⁊ nõ aliꝰ.vñ di· Pꝛiſcianꝰ in
inj.li.de caſibo ꝓnoĩs.Dicẽdo ego dico vel
poſſũ⁊ ſolꝰ⁊ cũ alio ĩtelligi.ſolet tũ metad

dita plerũq; ſigficantiã ł diſcretiõeʒ oñde

re. Egomet.i.ego ⁊ nõ aliꝰ. Necnõ egoipſe
vl egometipſe.Et nota q; ſyllaba adiectio

ĩimutat ſpẽm ſʒ ñ figurã. ¶ ñ egometẽ ſpe
ciei deriuatiue ab ego.ſʒ figure ſimplicis.
Ogregiꝰ a.ũ.i.nobił.maxiꝰ.pᷣcipuꝰ.⁊ ðꝛab

eæ⁊ grex.q̃ſi extra gregẽ alioꝝ.⁊ ↄꝑat᷑. Egre
gy mag egregiꝰegregijſſimꝰ. In egregie/

tas tatꝭ.talis ꝓpꝛietas.ſ.nobilitas.

Sgrimonia nie.f.p.i.triſticia vł infirmitas

et ðꝛ ab eger.

Giulatio onis.idem eſt qð eiulatus.

aüt el apud hebꝛeos pᷣmũ nomen dei.eloi

ſecũdum.eloe tertium. ”
lamite penł ꝓdu.dicunt᷑ Perſe ab Elam

Sin Sem.

Slate ſunſt palmanf. olia ſurſũ eleuãt nec

pendẽt deoꝛſũ ſic aliaꝝ arboꝝ Elate ⁊ pal
maꝝ ſũt ꝓductioꝛes rami ⁊ excellentioꝛes
interdũ aurei coloꝛis criſpãtes vlł circũſtã
tes.⁊ ſꝑ ad excelſa tendẽtes.nunq; viroꝛeʒ
amittũt. Quidaʒ elatas abietes dicũt. ita
di. Pap.⁊ ſᷣm h̊ ðꝛ elata qſi eleuata ab effe
ro effers.⁊ pðᷣ.la. Un qͥdã.Cant.v.vbi ðꝛ

Lome eiꝰ ſiẽ elate palmaꝝ.pducũt ibi me
diã de elate. ſʒ H̊ nõ viðꝛ qꝛ ibiglo.di.Alia
trãſlatio. Crines e abietes. Abies grece
elates vocat᷑. Uñ ibi elate vel elates nõ eſt
latinũ ſʒ grecũ videt᷑.⁊ ideo młti coꝛripiut
hanc ſyllabam la. ad differentiam de elate

(EE gnte )
ſus vl vomitꝰ. Uñ qͥdã. Poſt res egeſtas Siulath indie regio ſic dicta.eo ꝙ poſſeſſa
Qiulatꝰ us.ui.i.ploꝛatꝰvel clamoꝛ pᷣ doloꝛeꝛ
confuſuus. ⸗

(CC antc A4
El eloi ⁊ eloe.noĩa dei ſuntapud hebꝛeos.
7 interpᷣtat᷑ el deꝰvł kyros qð eſt foꝛtꝭ.Eſt

nen
El
Glen
ft
Gme
Aliole
multel
Cleevoe
ffate

(onie

one
Gone

föft

e

ſereri⸗

ſil
umler

Boen⸗

poß.

niri
nimng
Karni
blloben
leneni

ehilog

lerclenen
anigr⸗
e

B eNn
itſacengong

alionoie
bliegeren
liciz E
Kwne.
dicigbin
locgodicd
ſacman
cenöczefe
Hecöcpoe
ſllabaacnn
liegongife
Gureſimpton
Hcipi.
obilins.

u Kinrmas

7
qoſeſt

npol dlumi
Umnordolore⸗

tahtdhehn
dees ckſor,
itoncn dact

tdatn

EE

ramo palme.⁊ p ipſa palma.⁊ adiectiue
elatus a. ũ.⁊ vt dicũt. Elate eſt nomen ar /
boꝛis ſilis palme altitudine vel folis.

Olatꝰa.ũ.i.extra latꝰ.quaſi eleuat.ſuꝑbo.et

ðꝛ ab effero effers. Iñ hec elatio.i.iactãtia

Olbus a.ii.ſiue elbidus a.um.eſt coloꝛ me/

dius int᷑ nigrũꝛ albũ.⁊ ðꝛ ab albus. Inde
elboe qſi alboe.dicũt᷑ vites ł vue.neq; pur

puree.neq; nigre.neq; albe.q̃s qͥdãvarias

gappellant.

Sleadaberim hebꝛaice.deuteronomiũ gre

ce. qͥdam liber eſt.
lleazar interpᷣtat᷑ dei adiutoꝛium.
Alectros ð ab helios qð ẽ ſol. Iñ h̊ electꝝ
tri.qᷓdã ſpẽs metalli.eo ꝙ ad radiũ ſoł cla
riꝰauro argẽtoq; reluceat.⁊ ſt᷑tria genera

electri. Unũ genꝰ eſt gũmi.qð fluit ab ar /

boꝛibo ⁊ dureſcit ĩ lapidẽ qð ⁊ ſuccinũ ðꝛ.
Scõðm genꝰ electri ẽ qð ex auro ⁊ argẽto
fit auri.ſ.tribo ꝑtibo ⁊ argẽti vna. Tertiũ ẽ
metallũ qdᷣ naturałr inuenit ⁊ pᷣcio habet
Vnñ.Electꝝ ſuccus.electꝝ gemma vocat᷑
Electrũ cũci pᷣlucẽs dico metallũ.
GSlectuariũ rij.n.s.ðꝛ ab electõe rerum qͥb⸗
ↄꝓficitur.
Glectus a.ũ.i.ſplendicꝰ.excelſus.clarus ex
alijs lectus. Jñ electio onis.cum quis ex
mult eligii.
Glectio eſt alicꝰ pſone idonee ad dignitatẽ
yel fraternitatẽ ſiue ſocietatẽ ſᷣuata foꝛma
canonice facta vocatio.
Glefrons grece ðꝛ mons.
QSGlegans t. o. g. ð valẽs.excellẽs. nobilis.
egregiꝰ.decẽs.pulcer.bonꝰ. Jñ elegantia
tie.pᷣſtãtia.excellẽtia.pulcritudo.valitudo
Iñ et elegant.i.vꝛbane nobiliter.

legy a.iũ.i.miſer.⁊ ðꝛ ab eleiſon qñ eſt mi/

ſereri. VUñ viri ſancti de miſeria dicũt᷑ ele/
gi. Jñ hᷣ elegia gie.i. miſeria.⁊ elegiacꝰ a.ũ.
ii.miſer vl de miſeria ↄpoſitꝰ.⁊ coꝛ.le.UVñ
Boetð.Et verꝭ elegi fletiba oꝛa rigant.Et
vt Pap.di. Elegiacũ carmẽ dictũ ꝙ mo/
dulatio eiuſdẽ carmĩis miſerꝭ ↄueniat.qð
metrũ ↄſtat pᷣmo vᷣſu heroico.ſcdᷣo pente/
mimeri pma heroica.ſecũda dactylica. vt
CLCarmia qͥ ̊ndã ſtudio floꝛente ꝑegi. Fle
bilis heu meſtos cogoꝛ inire modos
Qlemẽtũ ðꝛ q̃ſi ilimentũ.ab ile.qꝛ deꝰ pᷣmo

de nihilo creauit ilem. ex ile fecit elemẽta
⁊ ex elemẽtꝭ oĩa alia.vł ðꝛ elemẽtũ qſi elici

mentũ.qꝛ oĩa ex element elicita ſũt ⁊ extra

cta. Cel ðꝛ elemẽtũ q̃ſi eleunamẽtũ.qꝛ vnũ

ſuꝑ aliud eſt eleuatum.ſ.aqua ſuꝑ terram
ger ſuꝑ aqua.ignis ſuꝑ aerẽ. Ułelemẽtuzʒ
q̃ſi alimẽtũ.qꝛ oĩa aialia alunt᷑ in elemẽtis
Et no.qꝙ elementũ qñq; ðꝛ ipᷣm elemtatũ
yt tra quã videmꝰ ⁊ calcamꝰ.⁊ aqua quaz
1

videm⸗

ceterꝭ.ſʒ poti ad ph̊iam ꝑtinet. Iñ h̊ ⁊

elemẽtarꝭ.⁊ Bᷓ re.i.res elemẽti.vł qð ꝑtinet
ad elementũ Et qꝛ elementũ eſt pᷣma pars
coꝛꝑis in ↄpoſitione ⁊ vltima in reſolutio
ne.inde eſt ꝙ quodã modo loquẽdi qͥcqͥd
eſt ꝑs öma alicꝰ rei in ↄpoſitõe ⁊ vltima in
reſolutione ðꝛ elementũ.vt lr̃a eſt elemen
tum vocis lr̃ate.⁊ dictio eſt elementũ voc

ſignificatione.

lemon grece.miſericoꝛs latine.

lemoſyna ne. F. p.i. mandatũ miſcdᷣie.vel

munꝰ datũ ꝓpt᷑ deũ.⁊ ðꝛ ab elemonia qð ẽ
miſcdia.⁊ ſyna qð eſt mandatũ.vel ðꝛ ab
ely qð eſt deus.⁊ ſyna mandatũ.q̃ſi man/
datũ dei. Ipſe em̃ mãdauit fieri eam. Uñ
in Luca.Date elemoſynam.⁊ ecce omnia
mũda ſunt vob. Uel ðꝛ ab ely ⁊ moys aq.
quaſi diuina aqua. Sicut em aqua extin
guit ignem. ſic elemoſyna extinguit pecca

tum.Et nota ꝙ ſunt ſeptẽ elemoſvne coꝛ/

poꝛales q̃ ↄtinẽt᷑ in h̊ ᷣſu. Uiſito.poto.ci/
bo.redimo.tego.colligo.condo. Itẽ ſeptt

ſũt elemoſyne ſpũales.que ↄtinent᷑ in hoc
vᷣſu Cõſule.caſtiga.ſolare remitte.fer.oꝛa

Inge h̊ elemoſynarius rij.⁊ hec elemoſy/
naria rie.⁊ mobiliter elemoſynarius.ria.

rium.

Elenchus chi.m.s.i.titulꝰ libꝛi.eo ꝙ; totuʒ

opus illuminet. Uñ euangeliuʒ Luce ſic
intitulat᷑. Elenchus Luce.id eſt.titulus.

Hinc etiã elenchos vocamus pᷣcioſos la

tabili ponũt᷑ dicũt᷑ elenchi.vn Juuenalis
Aurib extenſis magnos ↄmiſit elenchos

Elenchus etiã ð in dialetica qddaʒ genꝰ
argumentationum.ſcʒ ſylloſmus contra-
dictionis.Et diffinit᷑ ſic. Elenchus eſt ſol

logiſmꝰcontradictionis vniꝰ⁊ eiuſdeʒ.nõ
noĩs ſolum ſed rei ⁊ noĩs.nõ ſynonymi.ſʒ
eiuſdẽ.ſed ex his que data ſt᷑ de neceſſitate
accidere non connumerato qð erat in pn

cipio ſm idem ⁊ ad idem.ſiũlr et in eodem
tempoꝛe. ès

otamꝰ.⁊ ſic de alijs.qnq; ẽ etiã
ipᷣm veꝝ elementũ.cuiꝰq̃libet ꝑs eſt eiuſdẽz
generis cũ ipſo toto.vt elementuʒ terra ðꝛ
ilud M cuiꝰ q̃libet ꝑs eſt terra.⁊ ſic de

pides in ſuꝑficie oꝛnamẽti.eoq illuminẽt
illud. Et qͥcunq; pᷣcioſi lapides in loco no

Glephantꝰ ti. m.s.⁊ eleppas d bʒ n.ĩ obli
Is elephant tis. ſy nõ in ntõ eſt aial quod
apud Indos vocat᷑ barrbus. vñ et ei vox

barrhit? ðꝛ. et ab elephon qð eſt mõs.a

magnitudine ſui coꝛꝑis.eo ꝙ foꝛmã mõtꝭ
pᷣferat. Et vt ðꝛ mire caſtitatꝭ eſt. ita vt ſi ꝑ

dat ↄiugẽ nulli copulet᷑.int᷑ ſiluas ſolꝰ cõ/⸗
moꝛat᷑. Biẽnio aũt poꝛtat fetũ.nec ampliꝰ

qᷓ; ſemel gignit.nec płes ſʒ vnũ tm̃. Uiuit
aũt trecentis anniis.
Elephantia tie.f.g.eſt qdaʒ ſpẽs lepꝛe.et ðꝛ
ab elephas. qꝛ ſicut elephas eſt maioꝛ oĩb

alijs animalibo. ita paſſionibus ceterꝭ hec

maioꝛ eſt.
Eleſmoch liber eſt qͥ ðꝛ Exodus.
Eliachim interpᷣtat᷑ reſurrectio dñni.
Glicon onis.m.t.eſt vnũ de duob⸗ cacumi
nib parnaſſi in q̊ ſolebat eſſe olim ſtudiuʒ

9

et ðᷣ ab elicio cᷣ. qꝛ olim eliciebat᷑ inde ſa/

pientia. Iñ eliconius 2.auunm.
Gliconis eliconidis ·f.t.ðᷣꝛ muſa q̃ ĩ parnaſ

ſo habitabat. vel femina illius loci.⁊ dicit

Elimas interpᷣtat᷑ magꝰ.Et ſic om̃e nomẽ

maleficioꝝ appꝛopꝛiatũ eſt Elime mago ĩ

ſtat eis elimas mago vtens arte recenti.
Glinguis. ..t.⁊ B gue.i.ſinelingua.vl mur⸗
erdð ab e.⁊ lingag.
Glion qntum apud hebꝛeos nomen dei . et
interpᷣtat᷑ excelſus. MM
Glypſis eſt q̃da ſpẽs metaplaſmi.⁊ ẽ qñ in

ſicanſione abijcit᷑ ↄſonãs cũ pᷣcedẽti voca

li.qñ ſequẽs dictio incipit a vocali.⁊ h̊ fit
frequent᷑ in hac lr̃a m. vt apud Oꝛatium.
Oibo ß viciũ ẽ cantoꝛib int᷑ amicos.qũq;
fit ĩ hac lr̃a s.vt apð Catonẽ. Succeſſus
indignos noli tu ferre moleſte.qñq; abijci
tur ſine vocali.vt apð Oꝛatiũ. Reg opus
ſteril diu palꝰ aptaq; remis.

Gliquus a.um.i.purus liquidus vel liquo

re plenus.

—

liſabeth interpᷣtat dei mei ſaturitas. Clel

Dei mei iuramentum.
ESlyſius a. um.i.valde ſolutꝰ vel extra ſolu/

tionẽ poſitꝰ. Uñ ⁊ elyſij in inferno dicuntk
campi vbi reqͥeſcunt aĩe btõꝝ ſᷣm fabulas

poetaꝝ.Et dicũt᷑ illi campi elyſij qᷓ̃i ſoluto
rũ.vł q̃ſi extra ſolutõʒ poſitoꝝ.ſunt em ibi
cõmoꝛantes beati.⁊ ita nunq; patiunt᷑ diſ

ſolutionem.
Qliſus a.ũ.pe.p.i
ter leſus.⁊ ðꝛ ab elido.

valde vel extra vel euidẽ

lirñ xi n s. vocat qð inaqua ſoli decootf

ATLixa em̃ aqua ðꝛ.eo ſit ſoluta. Un mẽ/

bꝛa loco mota lixa dicunr.

lleboꝛ fluubeſt. Irẽ b elleboꝛꝰ T H ellebo

rũ eſt qdã herba ã circa fluuiũ illũ płlimũ
naſcit᷑. Hãc romani veratrũ dicũt.qꝛ ſum
ptum in potu mentẽ in inſaniam deducit.

Eſt aũt elleboꝛꝰpabulũ nocens eſca tũ co
turnicũ.⁊ plerũq; tꝑat᷑ ad ſalutẽ homiĩs.⁊
coꝛ.pe. vñ Macer de viribo herbaꝝ. Qua
liter elleboꝛꝰ ſit nob accipiendus.

Glogiũ gij.n.s.i.eloquiũ.puerbiũ.⁊ rñſuʒ

diuinum ⁊ ignominia ⁊ oꝛdo⁊ textcarmi
num.⁊? ꝓpꝛie maloꝝ vel criminũ.vl textus
maloꝝ geſtoꝝ vel deoꝝ myſteriũ. Iñ helo

gius vᷣſiculus.

Oludiani heretici qͥdã ab eludio dicti.qꝗ di

cunt poſt natiuitatẽ xpᷣi mariã alios filios
de viro Joſeph peꝑiſſe.

OSlul nõ ebul. vt qͥdam legut m Bedaz 2

ſeptember. vel m alios october.

Elumbis bis.P.t.⁊ h be.i. debilis. qſi extra

lũbos.i.extra foꝛtitudinẽꝗ.

Glutꝰa.ũ.pe. i. mũdꝰ. madidꝰ. inſipidus. .

Eluuies ei.⁊ h̊ eluuiũ uij.⁊ h̊ eluuio oniſ.i.
nimia aquaꝝ inundãatia. vel deſtructio ex
aquaꝝ abũdantia.ſ.diluuiũ.

(E ante

Zmacfres tatj.t. i emedi aniditas.
maculꝰa.ũ.pe. coꝛ.i. liqntulum emax.
Emãceps pis.m.t.qͥ cũ pᷣmo fuiſſʒ mãcepe

iam ab illa ᷣuitute ⁊ ptãte eſt liberatus
Emãcipatio ſᷣm Aʒo.ẽ relaxatio patrie po

teſtatꝭ coꝛã iudice facta.⁊ ꝛ qſi extra ma /
nũ.i.ptãtem patr poſitio. qꝛ qñ filiꝰ erxtra
manũ patris ponit᷑.tũc emãcipat᷑.vt in ti.

C. de emãci.liber.

Emãcipat ðꝛ filiꝰ vl nepos qͥa iugo ⁊ pote “

ſtate vel manu patrꝭ vel aui eſt relaxatus?
ſui iuris effectus. ”

Gmãſoꝛ ð qͥ diu vagꝰfuit extra caſtra tidẽ

rediẽs ad caſtra.vt.ff. ðᷣ re.mili.l.iij.S.emã

ſoꝛ.⁊ ponit de pe.di.j.S.pene.Uel ðꝛ q im

minẽte lite fugit extra caſtra.⁊ pace refoꝛ/
Emanuel hebꝛaice qð in latio fßmone ſit

nobiſcũ deꝰ. ſ. qꝛ ꝑ ᷣginẽ de? nat? homini

bus in carne apparuit.

Emaus ꝓpꝛium nomẽ caſtelli. qð poſt nico

polis dictũ eft.

max c:.i. emptoꝛ auidus.vł qdð facileemit᷑

—

Iñ emaciter aduerbiiu.

lrenid

gite
ornamm
dineri
ſtratos
thinſte
nata.
mbol
Henbo
nuocnt
fonton
Hrbete
kones..
tiumder
inebri⸗
ſncbp
Eweno⸗
Cnentu
iVr men

d
Owert
iben
mile
Mli
turai⸗
nten

folenl

ſolot

nullkon
Gnerinc

Ahnootn
mngane

Noncn⸗
Gninne
Nneda
Sinss
hulnsi⸗
Siminns
min
cymn.
ſeant.
Gniſſun⸗
luntcurſe
ntritgg⸗

Mchgkenn

bohebg⸗

liglttne
lrde
,
Eniſand

ſcihi

uſoüden
lunn Vini

dbl
ti Aüptii,
dicit gein
niamdeuct
enscſathc
lutehomis:
derden. Oue
ndns.
nerbiü amſ;
gorten carm
ninu teums
tenü. Jüheo

waiodicn
grü Mosfülis

ütfm Beir

ocobe.
ocbilis ſicnt

ig inſipion
b duniooni
rel deſtructo
ii.

2

niditas.
tulumenar.
foiltzwücede
ecklieranS
Pratio patneßn
mWmrͤſiennn
egiflbin
cmiahe un

os uilott
Adanickneltun

Eimblema matꝭ.n.t. i. eminẽs ſculptura. Emola le.·ẽ vas coqͥnariũ ſiẽ caldariavłeo.

Diuerſitas coloꝝ in panimẽto qͥ ðꝛ Citho
ſtratos.lł fruſtũ aurił argenti.Uñ Pꝛudẽ
tiꝰ in ſchomachia. Soꝛdet argẽti emble

mata. ⁊ pdu.ble.⁊? coꝛ- mama.
mboliſmꝰmi.m.s.i.ſuꝑaugmẽtũ. Iñ h̊ ⁊

hHͥ emboliſmalł.⁊ h̊ le.i.ſuꝑexcreſcẽs.vt an

nus emboliſmal ðᷣꝛ q̃ſi ſuꝑexcreſcẽs.qꝛ ſu

perat duos ãnos pᷣcedẽtes vna lunatione

Habet em̃ annꝰ emboliſmal tredeci luna

tiones.ſ.duodeci ſiẽ alij ãni cões.⁊ illã ter
tiamdecimã ſuꝑadditã q̃ nlło mẽeſi tribuit᷑

Omẽbꝛis.ↄ.t.⁊ h̊ bꝛe.i.ſine membꝛo ab e.⁊
nẽbꝝ.q̃ſi extra mẽbꝝ.i.extra foꝛtitudineʒ.
memoꝛ.ↄ.t.me.coꝛ.i.oblitꝰ.
Emenſus a.um.q̃ſi extra mẽſus.vł euiden
ter menſus. .

„

meras interpᷣtat dies.
Smeritꝰa.ũ.i.iam extra meritũ poſitꝰ.qͥ nõ

6t iam merer ⁊ exercere officiũ ſuũ.iĩmo
iberatꝰ⁊ ſolutꝰeſt a laboꝛe ſui officij. Sic

miles olim poſt ſexagita ãnos nõ cogebat᷑
militare ſʒ ſoluebat᷑ a laboꝛe ſolito.⁊ daba

tur ei ager ł villa łaliud vñ viueret.⁊ tunc
erat emeritꝰ.q̃i extra meritũ poſitꝰqꝛ nihil
poſtea laboꝛe ſolito merebat᷑. In h̊ emeri/
cio.is.tal ꝓpꝛietas ł tal libatio Itẽ emeriti
milites veterani.qꝛ iã ſoluti a militia ſunt.

EOſerita ciuitas quã pꝰq; ceſar edificauit

vetanos ibioſtituit.łemeritꝰ.i.valð meritꝰ

Smigraneꝰ? vermis capitis. Uñ dicimus
doloꝛẽ capitis emigraneũ eſſe.
Smina ne.t.p.q̃dã mẽſura mediũ ſextariũ

ↄtinẽs ad emẽdũ vinũ vel annonã.

Eminẽs.o.g.i.excellens.apparẽs. Iñ emi⸗

nulus.i.aliqntulũ eminens.

Qminus.i.pcul.q̃ſi extra manũ.⁊ ðꝛ ab e.

minꝰ. Szʒ cõminꝰ.i.ꝓpe.a cõ ⁊ minꝰ. Vnð

qqdam. Eminus ad longe.ſʒ cõmit ad ꝓpe

ſpectat. Et ſunt aduerbia loci.
Emiſſariꝰa.ũ.i.valde ad mittendũ aptꝰ.ſic̃
ſunt curſoꝛes regũ ł alioꝝ diuitũ qͥ freq̃nt᷑
mittũtad nũcia ferẽda. Itẽ hircꝰ apõpeiꝰ

dicebat᷑ emiſſariꝰ.qꝛ emittebat᷑ in deſertuʒ

Apõperꝰgrece.emiſſariꝰ latie. Itẽ h emiſ⸗/
ſaririj. ð equꝰ foꝛtꝭ ⁊ velox.qͥ extra alios
eligit᷑.⁊ ad eqs mittit᷑ adcoitũ. IJdem ⁊ ad
miſſariðꝛ. Itẽ emiſſariꝰ ðꝛ pᷣcurſoꝛ.gladi
qꝗtoꝛ.ł flagitioꝛuʒ ⁊ luxurie ſatelles. Vnde
Emiſſariꝰequꝰ hircꝰ atq; ſatelles.

oꝛnamæetũ vaſoꝝ.ł varietas pauimẽti ſiue

EOmiſſiciꝰa.ũ.qð ſepe ⁊ cito in diuerſa loca

emittit᷑ vt oculus.⁊ ðꝛ ab emitto.

Qmoꝛrois i

culũ.Cocula ãt dicũt᷑ vaſa coqͥne a coqu?ę
do dicta.oĩa nanq; vaſa cã coquendi ꝑata
cocula dicũt᷑.vñ Eſdre.ij.vbi nos dicimꝰ
Hoſtias coxerunt in emolis ⁊ ollis.greci
hñt. Hoſtias coxerunt in eneis ollis.

Emolimentũ ti.n.s. ꝓpꝛie eſt lucrũ moleẽdi

ni. ſ. qd haber̃ exr moledino ꝓpt᷑ molituram
ſz ponit᷑ ꝓ qlibet lucro.vł ꝓ qlibʒ cõmodi
tate. vñ Malach. iij. Et qð emolimentuʒ
qꝛ cuſtodimꝰpᷣcepta eiꝰ. Uel emolimentũ
capit᷑ p ſuſtẽétamẽto in diſpoſitõe ↄtento.?

onere ſibi annexo.qꝛ ex emolimẽto regula

tur onꝰ vel oner vel q̃libet alio medio di /
ponẽte concluſum videt᷑.⁊ materia ſubie/
cta pꝛit.
idis. eſt qᷓdam infirmitas qñ ali
quis patit᷑ fluxũ ſangnis.⁊ ðꝛ ab hemach

qð eſt ſanguis. In emoꝛroiſſus a.num.qui

talẽ infirmitatẽ patit᷑. Uñ in euangelio ð?ꝛ
qꝛ dñs młierẽ emoꝛroiſſazʒ ſanauit.i.ſluxũ
ſanguinis patiẽtẽ.qð etiã emoꝛrogius ðꝛ.
Itẽ ðꝛ qͥ ſanguinẽ mingit ꝑ vꝛinam. Itez
emoꝛrois ð qͥdã ſerpes.qſi ſanguinoleta.
qꝛ eius quẽ moꝛdet totum ſanguinem eft/⸗
fluere facit.

ESmphaſis eſt erſſio loqndi.⁊ fit cũ volen
i

tes expmere aliqð accidẽs vtimur nomĩe
ſubſtatiuo ꝓ adiectiuo ſignificãte illð acci
dens ad maioꝛẽ expᷣſſionẽ.vt ſi ponat᷑ ſcelꝰ

ꝓ ſcelerato.vᷣtus ꝓ virtuoſo. E
mphyteoſis.ſis.f.t.i.melioꝛatio.ſiue cõ/

tractꝰmelioꝛationis. UVñ cum qͥs dat agz
alicui vt excolat ⁊ melioꝛet illum. iſte dat

agrum in emphyteoſim. Et ille accipit in

emphyteoſim.⁊ videt᷑ cõpoſitum ab en qdʒ
eſt in. ⁊ phitos qð eſt fides ⁊ theſis poſitio
quaſi in fide poſitio. Inde h̊ ⁊ h emphit⸗eꝝ
ota ⁊ emphiteoteca.qͥ reʒ accipit in empphpi
teoſim. Et emphiteoticus a.um.qð perti/
net ad emphyteoſim. Et emphyteotecariꝰ
a. um.idẽ quod emphyteoteca vel emphy
teoticus. .

Emphyteomata.vel Emphyneumata bßm

Aʒo.ſunt res melioꝛate.vl melioꝛationes
quibus ager labore ſic retintens melioꝛ
efficit.

Smpicus. m. s. ð: ſpuens ſanguinẽ. ? pdu.

pe. vñ Macer de betonica. Empicos tuſ
ſimq; inuat ſuſpiria ſedat. Etiaʒ ſᷣm papᷣ.
Empici dicunt᷑ illi qb collectio facta ẽ in
pulmone vel toꝛace.⁊ crepuerit ⁊ ſanaue/

.

rit. Idem ſunt ſanioſi.

4
.
7

qð eſt manꝰ.⁊ en qð ẽ in. Itẽ enchiridion

mpyrei.·n. s. öꝛ qſi intꝰ ardẽs ab en qð ẽ
in. ⁊ pyr ignis.qſi intꝰ igneũ nõ ardoꝛe ſed

4

ſplẽdoꝛe.? eſt celuz intellectuale vł ſpũale.

Empirici pe.coꝛ.ſt᷑ medici qͥ ſolã exꝑientiã

ſiue pꝛacticã ſectant᷑ vel ſequunt᷑.

Emplaſtꝝ ſtri.n. s.ðꝛ ab en qð eſt in. ? pla⸗ 4
ſtes foꝛma:eo ꝙ ſuꝑ foꝛmã moꝛbi inducit᷑

S etiã dici implaſtrum. Itsempo⸗
mpos t.9.tc.i.patiẽs emptoꝛ. tẽ empos
põt eſſe ↄpoſitum ab en qð eſt in. ⁊ potꝭ.q̃i
non potens. cui adimit᷑ ptãs.q̃ſi adempta
ptãte.i.imminunn.è
Emptica.ũ.i.empt vel facilis ad emendũ

Vnñ ſerui empticij dicebant illi qͥ in ſerui/

tutem emebant᷑.

— 4

ðꝛ inſtr̃m medicoꝝ ſic dictũ qꝛ manu aſtri

gat᷑ dum plura ↄtineat ferramenta.

Encleſis.ſis.f.t.i.clinatio.⁊ ðꝛ ab en ⁊ cl
dʒð ẽ ĩclinare. Iñ encleticꝰ a.ũ.i.ĩclinatiuꝰ

*

o. 2 ð ab en ⁊ cleo

vl encletica ↄiunctio ðꝛ illa q̃ inclinat ſub

ſe accẽtu pᷣcedet dictõis.remittẽdo ſuum

accẽtũ in illa ⁊ inclinat accẽtũ illius ſupꝛa

ſe. vt q̃ſi ſub accentu illiꝰ ꝓferat᷑

Ondecas dis.fit.i.vndecim.⁊ ðꝛ ab ena qd

eſt vnitas ⁊ deca.

ndecaſyllabo a.ũ.i.vndecim ſyllabaꝛ.
ndelicia cie.f.p.fuit mat᷑ ſiches.i.aĩe ⁊ in

terp̃ᷣtat᷑ intima etas ł abſoluta ꝑfectio. Uł

ESmptoꝛiũ rij.n. s. locꝰ vbi emit᷑.qð ⁊ ̊ em/

ptiriũ ðꝛ. vñ Joſephꝰ ĩ.ix. Ad poꝛtũ naui/

gare ad emptiria neq̃q; pᷣualuit. Et ðᷣꝛ em
ptoꝛiũ vybicũq; negociatões exercẽt᷑. Inue
nit᷑ e᷑ ̊ empoꝛiũ.qð ðᷣriuat᷑ ab empo gre/
ce.q̃d latie ð foꝝ bh mercatũ. Et ðꝛ empo/
riũ ꝓpꝛie locꝰ iuxta mare vbi negociatiões
vł mercationes exercet᷑. Iñ empoꝛicꝰ.a.ũ.
qð ꝑtinetad empoꝛiũ. Iñ ẽpoꝛica char/
ta ðꝛ q̊ddã genꝰ charte.qꝛ ĩ ea merces ĩuol
uunt᷑ cũ ſit in ſcbturꝭ minꝰ idonan.
Omulus a.ũ.i.diligẽs vł inuidus.lł ſequax
vel eiuſdẽ rei ſtudioſus.
Emũctoꝛiũ rij.n.s.i.purgatoꝛiũ.i.ferrũ cũ
à candelã emũgimꝰ⁊ ðꝛ ab emũgo gʒ. Iñ
etiã emũctꝰa.ñ.vł emunxꝰ a.ũ.i.purgatus

vñ Exo.xxv. Emunctoꝛia qͥʒ ⁊ vbi ea que

emuncta ſunt extinguunt.

Emunitas bm Boff. iſum eſt libtas ceſſa
eccłijs vel eccłiaſticꝭ ꝑſonis⁊ reb alijs ad

eas ſpectantibo. UVel eſt puilegiũ eccliaſti

Endogenia.i.nat̃a. Iñn endogenicꝰ.a.ũ.i. MM

endelicia ſᷣm Calcidiũ ꝑfecta etas q̃ſi en/

dos lechia.i.intima etas ſᷣm Ariſtotelem
abſoluta perfectio.ſᷣm Platonem.anima
Endiadis eſt cũ duo adiũgunt᷑ ſubſtãtiua

T alteꝝ reſoluit᷑ in adiectiuũ.vt Arma vi/
rumq; cano.i.armatũ virum.

naturał.⁊ endogenice aduer.

„ .

8 ndoꝛ grece.aries latine.

ce libertatꝭ vel ꝑſonaꝝ vel reꝝ ad eã ꝑtinẽ⸗

tium. ⁊ ð ab e.qð eſt extra.⁊ munia.i.offi/

cia vel onera.a qbo eccłie ſunt immunes.

na aelk nie⸗

quaſi muſtum.ſ.tinctura ſcribendi. Ideʒ
incauſtum.

Encenia.oꝝ. dicunt᷑ iniciatões ł initia ſine
noua feſta.ſicut dedicatiões eccłiaꝝ.et ðꝛ

Incauſtum ti. 8 ab en qð eſt in.⁊ cauſtos

Snergi

ndromis vel endromides:
de arietinis pellibo facta.q̃ induebant᷑ rho
mani g frigꝰ.⁊ ðꝛ ab endoꝛ qð ẽaries. Uł

endromis ðꝛ duplexveſtᷣ. duplex pallium

foꝛte ⁊ villoſum ⁊ hyemale.

neades de.m.g.i.filꝰ vł nepos Enee.⁊ etr

ᷣcunq; deſcenderũt ab Enea dicunt ene
ades.vt romani.⁊ inde ſubtracta de ſylla/

ba ðꝛ h̊ eneas eneadis.filia vel neptꝭ enee.
Itẽ iuenit᷑ h eneꝰ enei.⁊ inde h̊ enides de.

⁊ ſubtracta de.ſ yllaba ab eo qð deberet di
ci eneides fit h̊ͥ eneis dis.i.filia vel neptis

enei. Sʒ iam h noĩe mag vtimur ꝓ hiſtoe

ria facta de enea.⁊ coꝛ.pe.eneades.Uñ li/
ber virgilij ſic intitulat᷑. Incipit eneis vir
gilij. ⁊ doꝛ. pe.eneidis.gtũs de eneis.huiꝰ
eneidis vel eneidos.

7 „ „

GOEneatoꝛ orꝭ.i.coꝛnicen.coꝛnicrepa.lyricen

lyricinatoꝛ.ſ.ere canẽs.vel in eneis inſtru
mentis canens. 2ðð
la eſt vis ⁊ efficacia effect?.vñ Hie/
ronimꝰ in epla ad paulinũ. Habet neſcio

qͥd latẽtis energie viue voc actꝰ ⁊c. Ener

ab en qð eſt in. ⁊ cenon qð ẽ nouũ. Uel di
cunt᷑ illa dona ł fercula q̃ amicꝰ infert alte

ri cã honoꝛis vel reuerẽetie vł amorꝭ.⁊ pᷣci

pue in pncipio noui anni.Uñn.Eſt nouuʒ

cenon ex hinc encenia dicas.

„

Enchiridion.iliber mannal.⁊ ðꝛ a chiros

gia etiam ðꝛ agilitas.⁊ rerũ geſtaꝝ.aut qſi
geſtaꝝ ſub oculis inductio. Dicit᷑ eti ani
mi anxietas. Un. Fulgentiꝰ.Demones ꝑ
energiã nõ credimꝰ illabi aĩe.Et no.qin
uenit᷑ inergumin?ꝰ⁊ inergia ſcptum ꝑ in.et

idem valet.qꝛ tantũ valet en apud grecos.

vel endromides.i veſt, villola

ve
ſn/
jn
it
uo:
ctorel
cnign⸗
l
honena
Gniri.
lbonan
Gynoin
miee
ſobin
ͤct⸗
finice
eno⸗
nnnr
ynoo
Ginoe
grore
ndic
eſiget
ſungie

ſlonnif

6pfünec
nng. D.

ſtm⸗

Kenchnlon
ichmang
rabannen
1iiiclinng
dqincintt
minteoſin
fülllinsſin
ak.
adradeng

dinſelabe
ſichesicſet
Nlutagfoonon
Kenensiſn
fm Aniknin
Platonenann

fügunkſntii
nuü. Nnrn
viuann
ndogeniei
uer.

.
lveſ nl
jincucbantthe
götanes U
uplerpallin

.
gos Ence
nerdicunſ ene
ractadeſſ
avdneptzene
ndehenicst⸗
co qodeban
i füla venge
Ninurheit
enendes
Incihitancpi
Gusdelleb 4

conian
Nclinenssü

quantũ in apo latinoſ. Uñ bmõi noĩa gre

ca ſiue nota q pᷣdictã pᷣpoſitõʒ hñt ĩ ſui cõ
poſitiõe pñt ſcribi ⁊ ſcribũt᷑ indifferẽt᷑ mõ
en.mõ ꝑ in. vt encauſtũ⁊ incauſtũ.enthy

mema ⁊ inthymema.emplaſtꝝ ⁊ iplaſtruzʒ
energumin? ⁊ innerguminꝰ.et ſic de ſilibo

VUelðꝛ energia interioꝛ laboꝛ vel interioꝛ

oꝑatio.ab en.qð eſt in.⁊ erge qð eſt opera

tio vel laboꝛ.

Snerguminꝰ.i.demoniacꝰ.a demone poſ-
ſeſſus ⁊ vexatꝰ.⁊ ðꝛ ab en.qð eſt in.et erge

qð eſt oꝑpꝰ vł laboꝛ.⁊ mene qð eſt defectuſ
vł luna qſi inefficax.nõ laboꝛãs.non ope/

rãs.ſʒ in oꝑe deficiẽs.vł ðꝛ energuminus
ab en.i. in. ⁊ erge laboꝛ.⁊ mene defectus.

noys.i.mẽs.q̃ſi laboꝛãs in coꝛꝑe.deficiẽs
Eneruis.uis.cõ.t.⁊ G̊ ue.i.ſine neruis ſolu
tuſ.debil.effeminat. ab e.qð eſt ſine.⁊ ner
uis.q̃ſi ſine neruo.i.vᷣtute.
Engaddi indecli.ẽ locꝰ vbi finit᷑ mare moꝛ
tuũ.⁊ interpᷣtat᷑ hebꝛaice fons.i.baptiſmꝰ.
vel ocułꝰ celi aut vitulo
Enigma mat.n.t.eſt ſᷣmo fig
ſcura locutio.ſiue ſilitudo vel q̃ſtio occul
ta vel obſcura q̃ difficile itelligit᷑ niſi ape/
riat᷑.vt illud Judic.De comedẽéti exiuit ci
bus. ⁊ ð foꝛti egreſſa ẽ dulcedo.ſignificãs

exoꝛe leonis fanũ eẽ extractũ. Iñn h̊ ⁊ hec

enigmatiſta.ſte.qͥ vł q̃ obſcure ⁊ figuralit᷑
loqᷣt᷑. Et enigmaticꝰ.ca.cũ.i.obſcurꝰ ad ex
ponendũ.vlł qͥ ꝑ enigmata loquit᷑
Gnixa.i.conata ad efficiẽdũ aliqͥd.vel ꝑtu
liberata H
Ennoian.i.in mẽete.i.accidens qͥd ðꝛ eſſe in
mẽte.qꝛ nullo corpoꝛeo ſenſu cõpᷣhẽdit᷑.ſʒ
ſolo intellectu mẽtꝭ. In ennoimaticꝰ.a.ũ.
id eſt. accidẽtał. Uñ Iſið.accidẽetales dif
finitiões vocat ennoian vl ennoimaticas
qꝛ non ſubſtãtialia.ſed accidẽtalia decla/
rantur.
Onnos interpᷣtat᷑ habitatoꝛ vł pfundu
Ennoſigeꝰ.ðꝛ ab ennos qͥd interpᷣtat᷑ habi
tatoꝛ ⁊ ſigeũ.qð eſt qͥdã mons iuxta troiã.
vñ dict eſt neptunꝰ ennoſigeus.i.habita/
toꝛ.ſigei illiꝰ pmontoꝛij in qͥ habebat tem
plũ iuxta troiã. Uel ennoſige interpᷣtat᷑ p
fundũ ſilentiũ Ennos em̃ ꝓfundũ ðꝛ ſige

ſilentiũ vel latibulũ.⁊ vocat᷑ Neptunꝰ ſic

a ꝓfunditate marꝭ.⁊ a ſilẽtio qð ẽ ĩ ꝓfũdo
mar.. Ulennoſigeꝰ ðꝛ ab ennos qð eſt ha
bitatoꝛ. ⁊ ſiche qð eſt ꝓfundũ.q̃ſi ennoſi/
heꝰ.i.habitatoꝛ pfund

uratiuꝰ vl ob

ESnoch interpᷣtat᷑ edificatio. Ipſiꝰem noĩe
ciuitatẽ edificauit cayn filaaa.

Snodis.diſ.ↄ.t.⁊ h de.pe./p.i.ſine nodo.ex

fra nodun.. H
Enoꝛmis.mis..t.⁊ H me.i.defoꝛmis.tur ⸗
pis. inanis. graãdis. irregularꝭ. illiteratus.
craſſus.ſine mẽſura vel foꝛma .

se leticie locꝰ interpᷣtat

ns.entis.o.g.põt eſſe nomẽ vl ꝑticipiũ ðᷣ
ſum. es. eſft.
Inſatꝰ. ta. tũ.i.enſe armat.⁊ ðꝛ ab enſis
E iciũ.cij.occiſio facta cũ enſe.⁊ dicit᷑ ab
enſis.
nſicuł.li.m.s.i.puus enſis
Sunſiter.ra.rũ.pe.coꝛ.qͥ fert enſem
Snſis ſis.m.t.i.ſpata.⁊ ðꝛ a ſecindo
Enteria.rioꝝ.i.inteſtia·
Entheca.ce.i.repoſite rei copioſa ſuba.qſi
in theca repoſita Uł entheca.ce.i.peculiũ
vllꝓpꝛiũ. In enthecari.ria.riũ.⁊ h enthe/
cariꝰ.rij.i.negociatoꝛ.pe.p.eſt theca ſicut
Encthymema.n.t.eſt q̊ddã genꝰ argumẽta/
tionis.ſ.feſtinata ↄcluſio.⁊ ðꝛ a thymo q̊d
eſt mẽs.⁊ en qð eſt in.q̃ſi in mẽte vnicũ.qꝛ
in enthymemate vnũ ex vno infert᷑. Ul ðꝛ
ab en ⁊ thymos.łthyme qð eſt mẽs.⁊ mo
nos vnũ.qſi in mẽte vnũ.qꝛ vna ꝓpoſitio
tacet᷑ in mẽte vł retinet᷑. Enthymema aũt
eſt ſyllogiſmꝰimꝑfectꝰ.i.oꝛõ in q̃ nõ oĩboꝓ
poſitõibo antepoſitꝭ feſtinata infert᷑ inclu
ſio.vt Om̃e alal currit.̊ oĩs hõ currit In
hac argumẽtatõe ſubintelligit᷑ H̊ ꝓpoſitio.
oĩs hõ eſt aĩal.⁊ nõ apponit᷑ ibi.qꝛ ſi appo/
neret eſſet ſyllogiſmꝰ. èBB
nũ eni.n.s.ðꝛ ab es. Iñ ̊ enulũ.li.dimi.
id eſt.ꝑuũ enũ.ſ.caldarin. .

Qos.eoi.grece ðꝛ ſol vlł oꝛiẽs.vel bm ſplẽ⸗

doꝛ geris clareſcẽtis.q́ͥ auroꝛa dðö9.ũ.ͤ
Gous.eoi.pᷣmꝰ equ ſol.declinat᷑ etiã adie/
ctiue.eous.a.ũ.i.oꝛiẽtalis. Et nota ꝙ ſol
qttuoꝛ eq̊s hr̃e ðꝛ ꝓpter q̃ttuoꝛ ꝓpꝛietates

Is in ſe hʒ ⁊ oſtẽdit tidie. Nã de mane ðꝛ

eous.i.oleos vlł rubeus.qꝛ tũc eſt auroꝛa.

Lirca tertia vᷣo pallet.qꝛ tũc aſcẽdit aera.

⁊ tũc ðꝛ euchous.qꝛ tũc axꝓparet ĩ aera ſil/
uis ⁊ montib. In meridie ðꝛ pyroꝰ.⁊ tũc
feruet ⁊ maxime circa hoꝛã nonam Sed
hoꝛa veſperoꝛũ in occidente.⁊ tunc dicit᷑
phylogeus.quia tunc apparet ſubire ter/

tabula vlliberĩ qbo vſnrarij ſcribũt denz at

eEe rios às mutuo dat ad pignoꝛa ꝗᷓ recipiut. Ei
QEpacta eſt numerꝰ iuariabił dat ãno ad ꝑqð cognoſcũt ſi luerat ln Arſinani⸗ n
ſciendũ qta ſit luna in kalẽdis cuiuſlibet ficant᷑ dolẽt ſuꝑ dãno qð ipᷣis creſcit iic
mẽſis.⁊ ðꝛ ab ciaseſtp aucta göen phot.indecli.ẽ veſtꝭ ſacerdotal.qð latĩe ĩ nn
augmentũ.i. exceſſus anni ſolaris ſupᷣ lu/ terpᷣtat᷑ ſuꝑindumẽtũ.Erateĩ palliũ ſuꝑ/ 6G
narennnm hbumerale.qͥ tota ſacerdotal ambitio tege .
Epanalepſis vl epinalepſis eſt ̃monis in bat᷑. Et erãt duo genera.vnũ lineũ ⁊ ſim/ Y?ZGäü
pncipio vᷣſus poſiti eiuſdẽ ĩ fine repetitio plex qð ſacerdotes habebãt. Aliud exdi „
vl replicatio.vt Multa ſuꝑ pamo rogi/ uerſis coloꝛiba auro gẽmiſq; ↄtextũ hñnoi G
tans ſuꝑ Hectoꝛe multa vrtroq; hüero lapides duos ſmaragdinod
Gpar. n. t. eſt inteſtinũ aĩał.ſ.iecoꝛ vł ficatrũ auro ↄcluſos.ĩ qbo ſculpta erãt noĩia patri e⸗
Etoꝛ ab epi. qð eſt ſup.eo ꝙ ſup poſitũ ſit ch Aolim porifices vtebãt᷑. VUn. Ue ll
epatic. a. ũ. pe. coꝛ. qͥ patit᷑ in epate. Et ſtis ephot ꝓpꝛie dicat᷑ põtificalis. Exaur .
acit gtũs epatj.ꝑt. pe.coꝛ. ̃m vſuʒ. tñ ſm mũdo filo qʒ texta q̃terno
MHugẽ.fac epar vel epatis. GSfpbhꝛata.te. pe. coꝛ. ciuitas eſt que dicta elt gll
Epatiari.a.ũ. qʒ ꝑtinet ad epar. vñ Plau bethleẽ᷑.⁊ nõ dʒ vltima accẽtuari in eyhꝛ i
tus. Cũ te moꝛbo agitat epatiariꝰ. ta. Jñ ephꝛateꝰ.tea. teũ.pe. pdu. ne
Gpecheſis eſt apooſitio ad mediã dictionę Gpigrece.latine ð ſupꝛa. Nd
Iilre vl ſyllabe.vt Reliqas danaũ / p relids. Sphialtes eſt qda ſpẽs phantaſmatꝭ qᷓ c Aü
⁊ induꝑatoꝛꝓ impatttoꝛ tingit ĩ ſomnis.⁊ ðꝛ ab epi.qð eſt ſup.⁊ al .
Ephebia. bie.f.p.eſt oma pars adoleſcẽtie tes.qð eſt pᷣmẽs.qſi ſup pᷣmẽs.q; ſuo pᷣle
m Papᷣ. Ephebia etiã ðꝛ iunenũ eminẽſ re videt᷑ ſuffocare ⁊ guare doꝛmiẽtẽ
pulcritudo. vl collectio epheboꝝ. ⁊ ab Spibatg. te. 9.t. pe. coꝛ. gꝛece qð latine ð la
epheby. Et vt dic̃ Alexãder. Quo pꝛoſtãt icus vl ſuꝑueniẽs.h̊ nihil negocij hʒ ĩ na/ N
puerni locus eſt ephebia dictꝰ.⁊ ſic poni p ui.ſʒ naulo dato ĩ alias terras ire diſpoit. ⸗
ephebian. 2 57: ab epi qöſupᷣ.⁊ baton qð ẽ nanis H
Ophebian. f. g. eſt locꝰ ꝓſtitutõis vbi iuuęè/ Eſpicauſtoꝛii.rij.n.s.eſt inſtr̃in qð fit ſuꝑ i
nes meretricabant᷑ ⁊ pſtituebat᷑. Unde.ij. ignẽ cã emittendi fumũ.⁊ ðꝛ ab epi⁊ cau/ n
Mach. ilij. Sup b pmittebat etalia cen ſtos qð eſt incẽſum Itẽ epicauſtorii dꝛ loOo
tũ qnquaginta ſi poteſtati eiᷣẽ ↄcederetur cus vnguetoꝝ. ybiſe vngebãtad ignẽ. valIl ue
gymnaſiũ ⁊ ephebian ſibi ↄſtituer. vbi vnguéta fiebãt ad ignẽ. Epicauſtoꝛiũ bne
Gphebi.m.s.i.valde lucidꝰ.ſ.iuuenis pul/ etiã ðꝛ ocꝰ diſcernẽdi cauſas. Etĩ qlibet hn
cer ⁊ imberbis. Iñ ephebiolꝰ.li.di.i.ꝑuꝰ iſtaꝝ ſignificationũ accipit᷑ cõpetẽt᷑ in paſ han⸗
epheby. Etpᷣt mobilit declinari. ephebus ſione ſancti Thome g
ba. bũ. ⁊ ephebiolꝰ. la. lũ.pe.coꝛ. Oʒ ephe SOpicenꝰ.na.nũ.pe. ꝓ.i.ſupᷣ cõe. Uñ q̃dam Gllen
bus pꝓd.pe.Uñ Lucanꝰin tertio. Grade/ noiĩa dicunt᷑ epicena. vt aqddla. u
uoſq; ſenes mixtis armauit eyhebis Spicvcl?. cli. pe p. i. pu? circulꝰ poſitꝰ ſup un
Zobiachi mẽſura eſt.ſ.triũ modioꝝ; maioꝛẽ circulũ.ita vt epicycli cẽtꝝ ſit in li Gpi⸗
phimera. re.qdã piſcis qͥ vno die oꝛit᷑ ⁊ꝛ i nea mat? circduul legp
eodẽ moꝛit᷑. Jñ ðꝛ Ephimera.re.pe.coꝛr. Gpictaſis.ſis.f.t.eſt adiectio lr̃e vł ſyllabe Loyh
febꝛis ſimplex ⁊ non moleſta.q in vno die ſuꝑ ſtatũ dictõöis ſood/l
altligit hoiem. ⁊ eodẽ die perit.qſi ſu die picurri. m. s. qddã genꝰ phoꝝ qͥ curam lieg
nõ excedẽs.qꝛ vltra vnũ diẽ nõ ſolet dura ſuꝑ cutẽ coꝛpis habebãt.⁊ ðꝛ ab epi?⁊ cu/ ANcci
re. Et indeh̊ ephimerꝭ idis. genꝰ eſt hiſto ra vlł cutꝭ. Dicebãt em̃ voluptatẽ eẽ ſum/ iſise
rie.ſ.vniꝰ diei digeſtio. vł vni diei regu/ m bonũ. ignoꝛãtes & aliã eſſe voluptatẽ ulcln
laris abbꝛeuiatio.cõputatio.calculatio. pᷣter carnalẽ.dimiſſa aĩa.tm̃ coꝛpi curã - iame
Ephimerꝭ etiã ðꝛ tabula manual.vł liber pendebãt. In epicureꝰ.rea.reũ. Uł epicu hunltne
Iq qtidiani actꝰ ſcribi ſolẽt. Et ſonat epphi rei dicti ſũt ab epicuro qdã pho amatoꝛe oen
merꝭ apud nos diurnũ vlł q̊tidianũ. NHaʒ voluptat ⁊ vanitat.nõ ſapietie quem ipᷣi hpioge
qð latini dicũt diurnũ.greci dicunt epypi phpi poꝛcũ noĩauerũt.q̃ſi voluptatẽ.q va/ banno
merida UVl ephimerꝭ ðꝛ ab epi.i.ſupᷣ.⁊ me nitatis ⁊ voluptatꝭ amatoꝛ.non ſa ientie llla
reo. es qd eſt volere. Jñ ephimerh idis v ſummũ bonũ voluptate; coꝛpis allerebat dn

lon⸗

EPpP

i cui traditões epicurei ſebant᷑. Uñ dice lon qð eſt nigg
knoſtin bãt deũ ex puidetia nihil agere In mũdo Spimenia. nioꝝ.plis nũeri.i.expẽſe vł exe
Heam oia oſtare et coꝛpibo. Niam nihil alið eſſe nia vel mibuta q dant n ſinglos meſes p⸗
raitt Opic ca.cũ.i.lqaudabil.⁊ dꝛ ab epoſ.i.lauſ petit᷑ad maioꝛẽ certitudinẽ vł deſiderij er
ni initſr Un Marcial. Cpica vulgo lyricaq; pa/ pꝛeſſionẽ vt Amẽ amẽ oico vob. Alij di /
: An ng gina nſonarʒ. Clidet tñ hepica ponip da cũtq; opimone fit qñ dictio nõ tota repe-
nii crlico. Racryle cĩ inuent Ead deſcriben/ tit ſz pncipiũ ⁊ finis variat vt Expectanſ
voſtunghhr di geſta heroũ.ex qb ↄſecuti ſũtlaundem expectaui dñm. Canẽs canebat. Landãs
nctigtdinmn. Ul epic d ab e. ⁊ pede.i pſaic. Põt ibi laudaobdk
nwdit Id Esiepica. l.pſaiag SEſpinichia. on. d2 feſtiuitas ? granactio Pꝓ
Kaals Ernn Spidioceſis fit cũ ſupᷣdictũ in melioꝛẽ ꝑtẽ vxictoꝛia pᷣhabita.Uñ.ij.Hach.viij.ðꝛ. ?x

coꝛrigit᷑. vt Iſte ẽcertꝰ amãs.imo certioꝛ. cũ epinichia ageret hieroſolimiſ.Et ðꝛ ab
ckanedicnc imo certiſſiſuus .eevpigqs eſt ſup. ⁊ nichos qð eſt victoꝛia
mediench pidromꝰ.mi.pe.coꝛ.eſt qͥddã genꝰ nauis Gpinirion ſic dicit glo.interli.j. Parał.xv.

thmaninehhn ⁊ ab epi⁊ dꝛomos.qð ẽ nauis.et ðꝛ ep In citharis ꝓ octaua canebãat epinirion.
dan. dꝛomos vl epidromꝰ velũ ſcdᷣe amplitu / ⁊c.⁊ interpᷣtat᷑ victoꝛi deo triumphꝰ ⁊ pua
„ dinis.ſ.ad pupum ma. Alia lr̃a dic epinichion. qd vt dicunt
dannſman ii Spiphoꝛa.re.pe.coꝛ.i.lippitudo ocłoꝝ.qñ interppᷣtat᷑ victoꝛi deo palma.vł victoꝛꝭ ði
gigöckſihen ſcʒ pellicula ſuꝑducit᷑ ocło.⁊ ðꝛ ab epi qd triumpbus ⸗ “
nsſici eſt ſup.⁊ phoꝛos qð eſt fere. Spiphania. nie. f. p. i. ſupna apparitio. et ðꝛ
medormiti pigrãma.dj.n.t.i.ſuꝑſcptio.ſi.titulꝰ.ł bꝛe/ ab epi qʒð eſt ſup.⁊ phania qd eſt aparitio
urgolonnet uis annotatio eoꝝ ã diffuſi dicũt in ſejn Ulb dðꝛ ab epi ⁊ phone ſonꝰ Iñ epiphania
Uncgocihin⸗ ti oꝑe.⁊ ðᷣꝛ ab epi q̊d ẽ ſup.⁊ grãma qͥd ẽli / q̃ſi ſuꝑnꝰ ſonꝰ.vł diuin? ſonꝰ.qꝛ eo die vox
msirediſot nea vł lr̃a.Etia epigrãma ðʒ illa ſuꝑſcptõ patris ſonuit de celo. Hic ẽ filiꝰ meꝰ dile/
vnqöcus q ſupponit᷑ titulo.ſ.epithauiũ.vłꝗᷓ ſuꝑpo ctus Wł pleniꝰ⁊ clariꝰ ſic pᷣt dici.Epippa
ſtrmqs ſſn nit᷑ imagini alic. ad ſignandũ cui imago nia qdruplici vocabulo nuncupat᷑ m qd
dꝛabepitcan ſit.vł ad ſignãdũ a õ ill cui? q̃druplici miracło iſta dies decoꝛat᷑. Hoc
cauſtoriid: imago eſt. ⁊ pðᷣ.pe. Uñn Theodołꝰ. Greco ein die magi xpᷣm adoꝛãt.Eũ em̃ xpᷣs eſſet
bitnd igo⸗rel rũ pm veſtigat grãmata Cadinus tredecim dieꝝ. magiad eü ſtella duce ve/
Eypicautoni Qpigrus.gri.m.g.i.clau q lignũ ligno ad nerũt.⁊ indeꝓpꝛie ðꝛ epiphania.ab epi qð
6s. Cticſide heret. ? ab epi q̃d ẽ ſup.⁊ agros qd ẽtra eſt ſup.⁊. hanos qͥd ẽapparitio Eadẽ etii
NNitinn ctus qꝛ ſuꝑtrahit Dddie reuolutꝭ.xcix. annis ⁊ tredecim diebo ĩ
Epilema.mat.i.emplaſtꝝ.⁊ ðꝛ ab epi⁊ le/ ioꝛdane baptizat eſt. ⁊ ob ̊ vocatur theoo
6 Viiin ma. vl lemoſ qð eſt voꝛago.qꝛ ſup lema.i. phania:a theos qð eſt deꝰ.⁊ phanos atpa
nu.. Julnen vl ylcen voꝛagine ponalt. nitio. vl phonos ſom. q; de trinitas tunc
cbcnb doſti Spileſia. lie eſt qda paſſio ſicdicta.qꝛ mẽè apparnit. pf in vece fili ĩ carne.ſpũſſctüũs
cickp i tẽ appꝛehẽedes parit ⁊ coꝛpꝰ poſſideat. Ore in colube ſpecie. Ipo iteꝝ die anno reuo/
d ci em appꝛeheſionẽ epilẽſiã vocãt Hec paſ luto.cũ eſſet xpᷣs annoꝝ.xxx.⁊ tredecim di
olerfi ſio ðe caduca. als lunatio.⁊ moꝛbo comi erũ.aquã in vinũ mutauit ĩ nuptijs.⁊ ivᷣo
õ tialiſ.qꝛ apð geẽtiles cũ comitioꝝ dies cui vocat᷑ bethphania.a beth qð eſt domus.⁊
ophorqanm dã accidiſſet comitia dimittebat᷑. Cui ti⸗ phanos apparitio.q; miraculo facto ĩ do/
ſee⸗ n ta vis ẽ vt hõ valẽs ↄcitat ⁊ ſvumet. Hos mo verꝰ deꝰ qaparuit. Ißa inſuꝑ die reuo
it10 di vulgꝰ lunaticos vocat.eo ꝙ ꝑ lune curſũ luto anno cũ eſſʒ xpᷣs annoꝝ trigintauniꝰ
wolnptnn nt ↄtingat eis. Iñ epilenſiacꝰ.ca.cũ.qͥ talẽ in ⁊ tredeci dieꝝ.ſatiauit qͥnq; milia hoĩm ðᷣ
lick Nua firmitatẽ patit᷑.Et epilẽticꝰ.ca.cũ.pe.coꝛ. qͥnq; panibo.ſic diẽ GBeda.Et ob ſ̊ vocatm᷑
icaiſ in eodẽ ſenrſru· MM pbagiphania. a phage vl phaginq ebuc
S pilog.ga.gũ.idẽ eſt qdð reuolutio.vł ſup ca vł mãducare.⁊ phanos axparitio.
ipßo locutio alicuirei vel ſupᷣdictoꝝ bꝛeuis re Opiphia. oꝝ.płis nũeri.g.n. ſũt oꝛnamera
pienegee capitulatio Aeiäjn. vt frena vl pectoꝛalia. Uñ Oꝛatius
rolngtn Spimelas ðꝛ cũ in cãdida gẽma ſuꝑnigre / Optat epiphia bos piger.optat arare ca⸗
nn n ſcit coloꝛ.Uñ ⁊ nomẽ accepit ab epi ⁊ meè ball. In epiphiare.i.equũ totalit᷑oꝛnare
ge 14 .
⸗ .

–—

Apirhediũ.dij
Pꝛie pua ⁊ minoꝛg vePucung,.
piſc bpy. pi i.pſul. ab epi qð eſt ſup.
ſcopim qð eſt intẽdere vl ſi peculari.q̃i ſup

noꝛa vehicula

ſpeculatoꝛ ⁊ ſuꝑintẽdẽs curã ſubditoꝝ ge
res. Ul ð ab epi ⁊ copos qð eſt laboꝛ.qſi
ſuꝑlaboꝛãs.ſ.ſuꝑ gregẽ ſuũ.⁊ ẽ nom opꝑis

⁊ onerꝭ.vt Pap̃.dic. ſm illoð apli. Qui epi/
ſcopatũ deſiderat bonũ opꝰ deſ iderat.ſed

nüc mag videt᷑ honoꝛꝭ qᷓ; onerꝭ. Iñ het 5

4

epᷣalis.⁊ le.? aduerbiũ epᷣalit.⁊ ̊ epatꝰ.
tus. tui.⁊ Bᷓ epiſcopiũ.pij·i· dignitas vl of/
ficiũ epiſcopi

Spiſ⸗ ynallepha.f.p. i. curſe us duay voca/

liũ in eadẽ ſyllaba ⁊ in eadẽ dictõe poſita/
rũ cũ colliſione vtriuſq;. Hec alio noie ðꝛ
ſynereſis ſᷣm q̊ſdã. Uñ dic Pap¶p̃. Epiſynal

lepha vl ſynereſis ẽ ↄglutinatio duaꝝ ſyl/

labaꝝ ĩ vnã.vt HNeriꝓ nerei

GEpiſtilii.· n. s. eſt capitellũ qð ſupponit᷑ co/

lune. ⁊ ðꝛ ab epi ⁊ ſtilꝰ.qꝛ ſuꝑponit᷑ ſtilo co tomatic .ca.cił icẽs 29
EOpithymũ.mi.i.flos thymi.⁊ ẽ tymbꝛe ſiliſ

lũne. Uñ epiſtilia dicũt᷑ q̃ſi ſuꝑ ſtilos.i.ſu

per colũnas. Et nota ꝙ tres ſunt ꝑtes co/
luinne.ſ.baſis.i.fundamẽtũ.ſtilꝰ.j.illud re
ctũ qd ſuꝑ baſim erigit. Epiſtiliũ vodꝛ il/

lud qð ſtůo ſuꝑponit

Epintola. t p. eit legatio lralis abſenti po/
ne vl abſentibo mittẽt plene ſignãs volũ⸗

tatẽ. ⁊ ðꝛ ab epi ⁊ ſtolon qð ẽ miſſio.qi ſuꝰ

„.—

miſſio.qꝛ ſupᷣ intẽtionẽ mittẽtis gerit offl⸗ G

cium nucij. vł q;ꝛ epla ĩ dignitate pᷣeminet
ſimplici miſſioni. Iñ epiſtolarꝭ 2.t.⁊ re.

. „

s en epic xet Pemne ad epłam. Et hoc

epiſtolare ri.⁊ ̊ epiſtolariũ.i.liber epłaꝝ

pitaphiñ. un. n. s. eſt ſcptura ſiue titulꝰ in

lapidibo ſepulcroꝝ ſcriptꝰ.⁊ ðꝛ ab epi.⁊ ta
phos qð eſt tumulũ vel ſepulcz

Qpithalamiũ.mij.i. cãt? fitſi uꝑ thalamũ.
.i.ſuꝑ ſpõſum vl ſpõſam. In epithalamiꝰ.

mia. miũ. ſm hug. Pap̃. diẽ. Epithalamia

ſunt carmĩa nuptiaꝝ q decãtant᷑ a ſcolaſti

lomon edidit ĩ laudẽ xpᷣi⁊ eccĩe.exq
les epithalamiũ ſibi vendicauerũt. Unde

cis ĩ honoꝛẽ ſpõſi ⁊ ſpõſe. Hoc pmũ Da/
enti

Hiero.in epła ad paulinũ.ca.vij. Salo/

mon pacificꝰ: amabił dñi moꝛes coꝛrigit

naturã docet.eccłiam iũgit ⁊ xpᷣm.ſctãrũ

nuptiaꝝ dulce canit epithalamiũ.

OSonbenalle gn in upꝑpoſit? vl appoſt it.

Uñ. Jpe ipᷣa ip̃m ↄꝛ epithematheton.i. ap
poſitiuũ.qꝛ apponit᷑i.iũgit᷑ cũ pᷣma ⁊ ſcdᷣa
⁊ tertia ꝑſoms.vt IJpᷣe lego.ipᷣe leg. ipe le

„ .

eſt ſup. et

pitheti ti aditiunz adlibet. 18: ab

epi ⁊ thef.qꝛ ſuꝑponit᷑. Sʒ ꝓpꝛie epithetũ

ↄꝛ illð adiectiuũ qð ↄuenit oĩ rei alicꝰ ma

neriei. ſz nõ ſoli. vt cygni eſt epithetũ alboꝛ
coꝛui niger Itẽ epithetũ ðꝛ accidẽs qð eſt

ꝓpꝛiũ.ſʒ differũt. qꝛ epithetũ eſt qð cõuenit

oi rei alicuiꝰ maneriei ſʒ nõ ſoli.vt eẽ nigꝝ
ↄuenit coꝛuo.ſj ñ ſoli. Pꝛopꝛiũ vᷣo oĩbus
vniꝰ maneriei reb ⁊ ſol ↄuenit. Iñ epiche
ton ðᷣ qdã figura cũ tale accidẽs ł adiecti

uũ addit᷑ tali rei unmedite
Opitoma.dj.n.t.vl epitome.mes.i.abbꝛeui
gatio ſᷣmonis.⁊ ðꝛ ab epi ⁊ tomꝰ vł tomos

diuiſio.pᷣciſio.q̃ſi pᷣſectio ſᷣmonis. Unde
Hiero.diẽ in epla ad paulinũ. Paralipo
menon liber inſtrumti veterꝭ epitome tatꝰ
ac tał eſt.⁊c̃.Dr aũt epitoma abbꝛeuiatio
veterꝭ teſtam̃ti q̊d ðꝛ inſtr̃m.qꝛ inſtituit in
doctrĩa fidei ⁊ moꝛũ.⁊ ponit᷑ h abſolute p

abbꝛeuiatõe. qꝛ bꝛeuit᷑ tãgit pᷣmiſſa Iñ epi

tomatic'.ca.cũ.i.bꝛeuit᷑ dicẽs vel dictꝰ

⁊82 ab epi ⁊ thymũ qð eſt ſtos.qꝛ ſolet ſuꝑ
poni a medic alijs adiutoꝛijs pᷣcedẽtibus

Iñ epithymic.ca.cũ.i.cõcupiſcibile.Et
epithymũ etiã ð thuribulũ.qð alio noĩne

ð thymiamateriũ.a ſuꝑpoſitõe thymioꝝ.
qd alio noĩe ðꝛ thuricremulũ. Uñ ðꝛ.o
nethvmiama ĩ thuricremnulo
piſeſis eſt eiuſdẽ vᷣbi ĩ eodeʒ vᷣſu ſine aliq̃ᷓ
dilatõe ↄgeminatio. vt OMe me. Itẽ Cõ/
ſurge cõſurge MU

Gpitrophiũ.n. s. eſt domꝰ in q̊ alũt pauꝑeſ

infantes

pos grece.latine ðꝛlaus
pto. onis. i memoꝛia

Spudo⸗ge re netn poſitꝰ

pudoꝛꝰ.a.ũ.i.extra pudoꝛẽ.i.vᷣecũdiã im/

Guder ðᷣ ab e. ⁊ pudo⸗ꝰ qð ẽ pudoꝛe pleꝰ
P

ulũ.li.n. g.ĩ ſingłari.⁊ he epule.aꝝ.iĩ płi
eſt heteroclitũ genere ⁊ declinatõe. ⁊ ꝛ q̃i
opulũ ab opulẽtia reꝝ. Et ð fm qͥſdã epu
lũ ꝓ coꝛꝑali.ſʒ epule.aꝝ. ꝓ ſpũali.i.p refe/
ctoe ſcie vł vᷣtutꝭ. Vñ plato in Thi. Ueni
ſtis ad epulas heſternas HM

Sulon ni. m. s.i. gluto epulis dedit.qui
ali

cðᷣꝛ h epulo.onis.Unñ Augꝰ. de ciui. ði

Epulones etiam deos iouis paraſitos eẽ
Dixerrnrnrrrrt.

Qpulus.id eſt. lurx ”MU

quabilis.lio.t,ch le. E ſyncopã h et

—

Nlos.
K⸗

Chuinea
Couie
fioe
Ganun⸗
dlipe
Getoen
hini⸗
Di.

ns⸗
glis
e
coluro
uin⸗
ar.
Gannſtnn
ben
Gaurin
chiuſci⸗
obli⸗
honc̃

Ghnrin

nii

bete

egigei
oilen
epicheit
acigenet
ieſtgöcinnt
loliteing
Miü foob
mnt. Fenite
R
Amiehn
nd Nwons
ofmonis Dee
nlini Pani⸗
racncniwnet
omng Drraund
Ermn crinkmrn
nt Dong
igtöm inn

rdicis ed

mitilnnhrfl
ſooe:ſolaſ
wijsplcitd
Nuptſable?
i.gdalionont
ſtethrmor
lli. Uior

lo.
g dſuſine gli

Nene ahhn

iniütpungt

15

S
Zotiſclidin
o geppan ,
thechlk /
Declnnie

equalis ⁊ h̊ le.i.ſilis in q̃litate.⁊ ðꝛ ab eq̊.
eqs. Iñ h̊ eq̃litas.tat.⁊ eq̃liter.⁊ ꝑ cõpoſi
tionẽ ineq̃bilis vel inequalis.inequale.in
equalitas.inequaliter.inequabilitas. ine
quabiliter s
OQquanunis.9.t.⁊ ̊ me.⁊ equanim.a.um
i.eqͥ ⁊ patieẽtis aĩ. Iñ eqᷓnimitas.tatꝭ.i.ani

mi eqͥtas ⁊ patia.

Equarp.rij.i.cuſtos eqᷓꝝ.⁊ ðꝛ ab equꝰequi
ques.eqͥtis..t.i.miles. In h̊ eqͥtiſſa feia

eqtans.⁊ coꝛ.eę.ſic equꝰ ſubſtãtiuũ.Unñ q/
dam. Et modo vadit eques qui ſolet ire
pedes. HW

Saucſter 2.t vle ſtris ⁊ B eqſtre. vł poti

m modernos hequeſter.̊ tris.̊ tre.qui

vagit ĩ eq̊.⁊ ðꝛ ab equꝰeqͥ. Un.ij. Mach.

xj.Apparuit pᷣcedẽs eos eq̃ſter. Eq̃ſter eti
am ſim Pap̃. ſumit᷑ p illo qᷣ in certaminib⸗
mediꝰ ĩteruenit.p quẽ vtraq; ꝑs equã fi/
dẽ ſectat᷑⁊ tũc videt᷑ dici ab equꝰ eqͥ equũ

GOSgueſtris etiã dignitas erat ĩ his qͥ romaz

cuſtodiebãt. Nã ⁊ hi habẽt᷑ p abſentibo rei

publice cã. Et dic̃ Accur.qꝙ aliqͥ erãt pᷣſi/

dẽtes.qꝛ ſimplex militia ñ erat dignitas
Oquidiu.dij.idẽ eſt q; eqͥnoctiuʒ.q̃ſi eqͥtas
dieꝝ cũ noctibꝰ Iñ h̊ͥ ⁊ h eqͥdialis.⁊ h̊ le.i.
equinoctiäilsssss.
quiferꝰ.ri.m.s.pe.coꝛ.i.ferꝰ equꝰ et ſilue

ſtris.⁊ ðꝛ ab eqnꝰ ⁊ feũ
qmanꝰ.a.nũ.qͥ eq̃lit᷑ ytraq; manu ad gla/
diũ vel ad alið tenẽdũ vtit᷑.⁊ ðꝛ ab equꝰ et
TIanagse
Gqͥ noctiũ.tij.i.eq̃litas noctiũ cũ diebo ⁊ fit
bis in ano.i.in feſto ſctẽ cruc.⁊ idibꝰ mar
tij. Un. Equa cru feſtũ dat tꝑa martꝭ et
idus. Itẽ eqͥ noctiũ eſt maxia diei artifici
alis ⁊ noctꝭ adeq̃tio. Iñ h̊ ⁊ eqͥnoctialł.⁊
B le.⁊ h eqͥnoctiał.lis.tã p paralelo qᷓ; pꝛo

coluro in q̊ fit eq noctin

vaccaꝝ. Sε eaiu.
Eſquiſtatiũ.tij.n.s.i.ſtabulũ vbi eqͥ ſtant.et
2 ab equꝰ ⁊ ſto. ſtas.

Gquiricia.cie.vł equiria eſtarmẽtũ eq̊a vł

Eqͥtania.nie.qdã terra ⁊ ðꝛ ab eqͥtate aque
cuiuſdã fluuij.qꝛ fere eã cingit.vł ꝑ oriuʒ
qꝛ obliq̃ eã cingit.vł ðꝛ ab aqͥ. Jñ eqͥtani/
cus.ca.cũ.pe.coꝛ.de illa terra exñs.

Ogtatꝰ.us.ui.i.actꝰ eqͥtãdi.vł młtitudo eqᷣ;

tũ. Un in Cant᷑.Eqtatui ĩ currib phara
onis aſſimilanuiteet
gauog ca cu ad vna voce pla ſiet. Etde
ſeribit᷑ ſic. Equoca ſũt q̊ꝝ ſolũ nom̃ ẽ cõe.

2 fm illud nomẽ rõ ſube eſt diuerſa. vteñ

aial ſignificet aial ven ⁊ aĩal pictũ. nomen
eſt eis cõe ſolũ ⁊ rõ ſube vtriuſq; ſᷣm illud
nomẽ eſt diuerſa. Dicin ei de leone picto
in pariete. Ecce terribile aial.⁊ ð aĩgli vᷣo
qð eſt leo idẽ dicimus equocando h̊ nom
aial ad vtrũq;. Itẽ equocatio ſic deſcribit᷑
Eſt eiuſdẽ dictiõis diuerſa intetio ſiue ſi/

gnatio. Uel ſ̃ᷣm alios. Eqͥuocatio eſt cum

diuerſe ren ratioes in eodẽ noĩe ſimplicit
Equoꝛ.o⸗j.n.ti.mare traqͥᷣllũ.⁊ ðꝛ ab eqli/
tate. Uñ. Eiũi fremit eſſe fretũ mare dicas
cũ ſit amaꝝ. Pontus ponte caret.ſʒ ab eq̊

quules.lei. m. s p qdã toꝛmento facto ad

modũ eqͥ ſᷣm Hug. Pap̃.vᷣo dic. Equuluſ
vb equuleꝰ.dimi.ab equꝰ.i.ꝑuꝰ equꝰ.vł ge
nus toꝛmenti l

7

equũ. co ꝙ eq̃ currat. Uel ðꝛ ab eq̊. as.q?

olim qn eqͥ qdrigis iũgebãt᷑eqbãt᷑ Iñ eq.

eqᷓ.feia eqͥ. ⁊ eͥnꝰ.na.nũ.pe.p.i.res eqͥ. vel
ade uũ ꝑtinẽs.Et ſcribit᷑ ꝑ e.ſolã.⁊ coꝛ.pᷣ
mã. Sʒ equꝰ.a.ũ.ſcribit ꝑ ae.diphtongu.
† p. pmã. Uj. õ eſt digneqͥ.cui carioꝛ ẽ
equꝰ equo. Miles pũ git equũ.ſʒ iudex iu

dicat equũ.Et nota ꝙ noĩa eq̊ꝝ et genera

ſunt diuerſa.⁊ diuerſ de cauſis impoſita.

Equꝰ naq; eſt generale nomẽ oĩm eq̃ꝛum
Cabalłbꝰoꝛ q̃ſi caualł.qꝛ pede cauat terrã

vel qꝛ pedẽ hʒ cauũ vt dextrar. Uł cabo
ð: equꝰ caſtratꝰ.q̃ſi cauo. Iñ caballus q̃ſi

dimi.i.vilis equꝰ Dextrariꝰ ðꝛ qꝛ ꝑ dextrã

ducit᷑ Palefredꝰ ðꝛ a paſſu ⁊ leni ⁊ freno⁊
ducẽdo.qꝛ leni paſſu ꝑ frenũ ducit᷑.⁊ ide⸗

ðꝛ gradar a qdu.⁊ ðʒ ſic.Oradariẽ equꝰ
mollis inceſſus ſine ſuccuſſura in cedens.
Itẽpᷣt dici manꝰ.qꝛ manu nitat᷑ ⁊ ducat᷑.ł

mãſuetudie manũ ſeqͥ Ueredꝰdꝛ equꝰ

vehit rhedã. Gadiꝰðꝛ equus q̃ſi vadiꝰ.ꝗ
vado.is.qꝛ foꝛtꝰvadit int cetera aimalia.
Ißc eſt etiã ſpadix.quẽ frenaticũ vocãt.et
82 ſpadix a coloꝛe palme.qua ſiculi ſpadi/
cam vocãt.⁊ ẽ glauc? qͥ q̃ſi pictos hʒ ocu/⸗
los.⁊ q̃dã ſplẽdoꝛe ꝑfuſos.Nãa glaucon al
bũ greci dicũt.Et ſcias ꝙ eqͥ nõ coeũt cuʒ
matribo.ſiẽ nec cameil
Gquꝰ.equa.equij.i.rectꝰ.iuſtꝰ.Et differt a
iuſto.qꝛ iuſtꝰ ex lege eſtqſi ius cuſtodiens
Eqi.equa.equũ.ex nata. Iñ eqͥtas.tatꝭ.
2 eſt ↄueniẽtia reꝝ q̃ cũcta coeqparat.⁊ in
paribo rõibo paria iura vł iudicia ide/

op gliqð dicit

rat. vt. C. ad.l.falẽ.l.fi.ᷣbi gra. Outuaſti
mihi centũ aureos mutuo.mõ equũ eſt vt

iſti numeratõi ↄueniat ſolutio ſᷣm eãdẽ qͥ‚

litatẽ ⁊ qntitatẽ.vt.ff.ſi cer.pe.l.mutuum.

Itẽ dedi tibi dãnũ cẽtũ aurcoꝝ.dignum

equũ ꝛ inſtũ eſt yt im eade qntitate danuʒ
tibi reſartiã.Eqͥtas etiã ðꝛ qdã mitigatio

tẽperãs iurꝭ ſcpti rigoꝛ
Gra.ere.f.p.i.pecuia ſiue mõeta.⁊ ðꝛ ab es

Erametũ.ti.n.s.eſt inſtr̃m de ere.ſic ferra/
mentũ de ferro.⁊ ð ab es.

Grar.rij.m.s.i.monetari.⁊ h̊ eraria.id ẽ.
monetaria. vł erariꝰſiue eraria ᷣ qcũq; ł
quecũq; opat᷑ in gere. Item erariꝰ.a.ũ.qð
ad es vł ad erã ꝑtinet

Gregione.i.ex oppoſito.ſiẽ vna regio oppo/

nit᷑ alij. vt )ᷣ eã diſtinguit᷑. ⁊ eſt qdã irreglła
ris vocũ ↄgeries potiꝰ qᷓ; cõpoſitio

Sreꝰ.a.ũ.⁊ eneꝰ.a.ũ.in eodẽ ſenſu.ſ.qð con

ſtat ex ere.

Ergaſtcriũ.ri n.s.ẽ locꝰ vbi aliqd opꝰ fit.
⁊ ðꝛ ab erge qð eſt opꝰ.⁊ ſterion qd ẽ ſtatio

Iſi oꝑaria ſtatio Et ergaſterin ðꝛ magiſte

riũ qð fit ĩ tali loo “—
Grgaſtulũ.li.n.s.i.carcer ruſticꝰ ⁊ locꝰ dã/

natoꝝ.ſ.ad quem rei ligati mittebãt᷑.⁊ ibi

operabãt᷑ ſibi iniũcta. Uñ Exo.vj.ð erga/
ſtulo egyptioꝝ ðꝛ. Inuenit᷑ etiã qũ q; p car

cere coꝛpis.in qͥ aĩa in hac vita tenet᷑ qſi in
carcerata. Itẽ ergaſtula dicũt᷑ vincula et
cõpedes qͥbo illi qͥ erãt ĩ ergaſtul ligabant᷑.
Uñ Lucanꝰ in.v. Vt pᷣmũ foꝛtuna redit
fuilia ſoluit. Agmina cõflato ſeuas erga-
ſtulo ferro exacuere Papias vᷣo dic. Erga
ſtulũ carcer vel locꝰ vbi danati marmoꝛa

ſecãt aut aliqͥd oꝑant᷑. Itẽ ergaſtulũ durũ

R .

Ergata. te. 9.p.i.opatoꝛ vel vicinꝰ Srre cõputatõnis.
cejm̃ cõputabãt ꝑ lapillos q calculi vocaba

rica. ce. fe.p.ðꝛ ab vꝛo.q̃ſi vꝛica. qa ignee

S grece. latine ð opꝰ.
ſit tutis

Grican.a.ũ.pe.coꝛr̃.qͥ canit cũ ere.⁊ ðꝛ ab

es. eris.⁊ cano. Idẽ ðꝛ eriſonꝰ

Griciꝰ vł iriciꝰ eſt aĩial ſpinis ſuis cooꝑtuj.

Et ðꝛ ab erigo.gis.quia erigit ſe qũ ſpini/½

claudit᷑.qͥ b vndiq; ptectꝰeſt ↄtra inſidiaſ
Nã ſtatim cũ aliqͥd pᷣſenſerit pᷣus ſe ſurri -
git. ⁊ in globũ cõuerſus ſe in ſua recolligit
arma. Huiꝰ quedã pꝛudẽtia eſt.quia vitẽ
aſcẽdit ⁊ vnã exacinat vt acini cadãt ſuper
terra.tüc ſpinis ſuis volutat ſe ſuper illos

S

ita vtacini figant᷑ in ſpinis ſuis.⁊ ſicpoꝛ/

tat eſcã filijs ſuis Idẽ aĩal eſt erinaciꝰ ⁊ iri
acine. Qumari diciſ o, üt viuerſa aia⸗
lia. Dicũt em̃ ꝙ' erinacij ſunt aĩalia deca/
uernis petraꝝ aggregatim ꝓcedẽtia. Eri⸗/
nacius figurã poꝛcelli lactãtis hʒ.ſʒ ð foꝛꝭ
ſpinoſus eeſft
ridanus.i.padus

rinnys. nys. vl dis.i.furia infernał.et vðᷣꝛ

ab eris grece.qð latine ðꝛ lis.q̃ſiad litemꝰ
diſcoꝛdiã nata.⁊ p.ri. Uñ qͥdã.Ergeq; no
tat litẽ.ſignat erinnus idem

Gripes.dis.g.o.qͥ habet pedes ereos.et v

gꝗb es prs.
Eris grece.latine ðᷣꝛ lis. Itẽ eris eſt ꝰõbum
futuꝝ indicatiui de ſum es eſt.⁊ coꝛ.pmaʒ
Item eris eſt gtũs huiꝰ noĩs es.et ꝓð.pꝛi

mam. Unde quidq. Clerbũ fiet eris. grĩs

4

riſon.na.nũ. pe.coꝛ.qͥ ſonat cum ere.⁊ ðꝛ

ab es.⁊ ſono.as. Idẽ ⁊ ericanꝰ

—

Erpica.ce.f.p.inſtrm ruſticoꝛũ ad teredas
glebas.⁊ trahit᷑a bob.⁊ꝛ erpica q̃ſi arpi

ca. ab arpe qð eſtraꝑe.Uł q̃ſi arapeta.id ẽ

garata petẽs.pus em̃ terra arat᷑ ⁊ poſtea er

7 erpico.cas.

Grro.onis.m.t.i.qͥlibet vagꝰ ⁊ inſtabił.Et

8& ab erro. as. Unde Oꝛatiꝰ ĩ monibus.

Tecq; ipᷣm vitas fugitiuꝰ⁊ erro. Ułerro ẽ
puſillꝰ fugitiuꝰ.qͥ nõ quidẽ fugit.ſʒ excon
ſuetudine qͥdã aberrare ſolet ⁊ frequenter

ſine cauſa vagat᷑.tẽpoꝛibuſq; in reb nuga

mũ.vt.l.ſi qͥs ſit fugitiuꝰ.S.erroꝛẽ.ff.ð edi.

Erroꝛ eſt qñ ali dalit ↄtingit. vł aliud ẽq;ᷓ

credit vo put.
Grroꝛ calculiẽ erroꝛ cõputatõnis. veteres

tur.ꝓ eo ꝙ pedibo aliqñ calcant

2

Grroꝛ intolerabilł eſt erroꝛ a iure reppatꝰ
ESruca.ce.f.p.eſt modicꝰ vᷣmis frondium.?

ðꝛ ab erodo.is.qſi eroda. Itẽ eruca ẽ q̃dã
herba.⁊ tũc ðꝛ ab vꝛo.is.qſi vꝛica.eo ꝙ ig/⸗
nee ſit vᷣtutꝭ.⁊ ĩ cibo ſepe ſumpta venerꝭ in

cendiũ ſepe moueat.⁊ coꝛ.pe.Iñ Ouidiꝰ

Nõ te minꝰ erucas iubeo vitare ſolaces.

picat᷑. Iñ erpicariꝰ.qͥ erpicã facit vł trabit
⁊ pᷣt adiectiue declinari erpicarꝰ.a.ũ. Jũ

toꝛijs ↄſumptiſ.tãdẽ licet ſero redit ad do

—

Grugo.ginis.i.ſanguiſuga. Itẽ erugo viti
um rodẽs ferrũ ⁊ ſegetes.⁊ naſcit᷑ h̊ coꝛꝛu
ptio ex minutiſſima pluuia circa feſtũ ſan /
cti Johis.Et ponit᷑ ſepe ꝓ amoꝛe pecunie

1Mob
Etfm
ndig
nens:
s0
DN
Grum
hp
Fant
po ict
fureſt
ſcere
Crutt⸗
nene
deigte

Gser
Cge
pubt
nebe
gyhe
zui⸗
mi
ſumt
ubehn
uentt
biurp⸗
blalet.
gohpiat
Gasplert
Geele
eve
cnar
ſarb⸗
luocſei
runmina
ſchfne
reo E
o? den
chepe d
Atanlin

isn ſev⸗
Kainctr
ſrdinti⸗
ntaiglin den
insbzgöſ

nem a⸗
ͤſiaglime
6i. Srgeo

lescreos, gͤ

igiseſtßbon
trcrö
es apöhin
üfacns s

nanmgend
mon
ſicoüsd taids
neapicdiſin
Mätianpanti
Nunttpoſtuc
citnatytni
picnari. J

Prinſtabil E
ifmonbue.
mo. Uenoc

fugnt etcon

atfreagenter
ſcinrennug
ſcroreditadd,

gt Kiuti,

28 ab erodo.eo ꝙ erodat Uł dꝛ ab es erꝭ
Et ſᷣm ̊ eſt ꝓpꝛie erꝭ. Uñ ðꝛ erugo.q̃ſi eris
rubigo.ſicẽ ferrugo ferri rubigo. Iñ erugi
neus.nea.neũ.i.de erugine exñs.⁊ eruglo
ſus.ſa.ſum.i.erugine plenꝰ.⁊ ꝓdu.ru. Vñ
Both. n Ubi nec erugo nec tinea demo
Erumna.ne.f.p.i.miſeria.ĩopia.calamitas

⁊ ðꝛ ab e.⁊ rumen.q̃ſiextra rumẽ.i.cibum.

Iñ erumnoſus.ſa.ſum.i.miſer.pauper.in

ops.ſic dictꝰ.quia ꝑ inopiã miſer factꝰ eſu

riat ⁊ ſitiat. Et erũno nas.i.inopẽ ⁊ miſeꝝ
facere

rutꝰ.ca.tũ.pe.coꝛ.i.extra raptꝰ vł ereptuſ
aut euerſus. Uñ Zach.iij. Loꝛꝛis erutus

de inge

Qs.eris.n.t.ðꝛ ab aer.eo ꝙ ſit eiuſdẽ coloꝛ

cuũ aere. Iñ h̊ erariũ.rij.locꝰ vbi pecunia
publica reponit᷑qꝛ olim pus ibi es repo/
nebat᷑. Es em̃ bus olim fuit in vſu auro ⁊

argẽto ⁊ ferro nõdũ inuẽtis.ex qͥbo metall

q;uis poſtea facta fuiſſet pecunia nomẽtñũ
erarij ꝑmanſit ab eo metallo.vñ pecunia ĩ

itium ſumpſit.⁊ qꝛ es vtpote pus inuẽtuʒ

habebat᷑ in vſu cuiuſlibet metalli.inde ẽ ꝙ;
inuenit᷑ p quolibʒ metallo generalit᷑.⁊ ſcri
biturp aa. M

EOſca.ſce.f.p.ab edo es eſt. d: eſca. eo qpeã

os capiat.⁊ eſt etymo. Iñ eſcoſus ſa.ſuʒ.i.
eſcis plenꝰ.pinguis.craſſus.

Eſcale lis n t. : adiibet vas ad eſcas defe

rẽdas vł accipiẽdas aptu.
ſcaria. rie.f.p.i.mẽſa eſcis pleaa
ſſcariꝰ.rij.m.s.quidã piſcis ſic dictꝰ.qꝛ ſo
lus eſcã ruminare ꝑhibet᷑.nã alij piſces ñ

Eſchynes ⁊ demoſthenes fuertduœoꝛato

res. Eſchynes ĩpugnauit cãm Etheſifon

tis.⁊ demoſthenes defendit ⁊ pᷣualuit. Et

coꝛ.pe.De his fac mentionẽ Hiero.ĩ eplła

97/

ad paulinũ.ij.c.

₰

Eſculentus.ta.tũ.i.pinguis.vł eſcis plenꝰ

Iñ eſculetia tie.i.pinguedo.craſſitudo

Sſculentũ.ti.pe.p.locꝰ vbi multe creſcunt
eſculi.⁊ ðꝛ ab eſculuuus
ESſculus li.f.s.eſt arboꝛ cuius fruetus eſca
eſt. ⁊ vt dicunt quidã eſt ſoꝛbo vel neſperu
im Dug. Et ſᷣm Papiam eſt arboꝛ glan⸗

difera.

tatio merox.

Eſebon interpᷣtat cingulñ triſticie vył cogi rabit.ſed quantũ ad ſtatui ſic ei traſibit mũ
diuis. quia pᷣterit figura mdi ſᷣm apoſtolũ

Eſquilie.aꝝ.plłis nũeri.qͥdã vicꝰ rome vbi
erat vſtrina publica. Un Juuenalł.Eſqͥli
as dictũ q̃ petũt a vimine collẽ. Qui lotꝰ
ðꝛ hebꝛaice carnariũ.Et ðꝛ ille locꝰ eſqͥlie
q̃ſi alitũ eſce.qꝛ aues ibi comedebãt hoĩm
cadauera. Uñn qͥdã mons vicinꝰ dict' eſt
eſquilinus .ẽ
Oſiedũ.di.geneſt vehiculi.Uñ Oꝛatius.
E ſſeda feſtinãt.⁊ coꝛ.be. D
Oſſentia.tie.fe.p.i.ſuba vl ꝓpꝛietas eſſendi.
Iñ h ⁊ h eſſentiał.⁊ h̊ le. In eſſentialiter?

eſſentialitas ſm Hug. Pap̃. vo dic. Eſſen
tia.ſuba.nata.vł eternitas.eo ꝙ ſꝑ eſt. Et

differt eſſentia ab eſſe.qꝛ eſſeẽ act eſſentie
Eſſentia aũt ðꝛ cuiꝰact eſt eſſe. Subſiſtẽ
tia cuiꝰ aciꝰ eſt ſubſiſtere. Suba cui actꝰ
eſt ſubſtare

Eſtas.atj.fit. eſtrta qs anni. ꝛ eſt calida et

ſicca. Et ſũt q̃ttuoꝛ tꝑa anni.ſ.hyems.ver
eſtas.autũnꝰ Uñ.Dat clemẽs hyemẽ.dat
petrꝰ ver cathedratꝰ.Eſtuat vꝛbanꝰ autũ
nat Bartholome?. MMM
ſtacula. le. dimi.i.pua eſtas.
ſtifer. fera. feꝝ. pe. coꝛ.i.feres eſtatẽe łeſtũ.
2382 ab eſtas. vl eſtꝰ? 2 fers
Eſtiuꝰ.ua.uũ.i.ad eſtatẽ ꝑtinẽs.vñ.Eſtiua
uoꝝ.płaliter. dicunt᷑ loca ĩ nemoꝛib vbi ĩ
eſtate beſtie ſub vmbꝛa moꝛant᷑ vt vitẽt ca
loꝛem. Item ab eſtas vel eſtiuꝰ ðꝛ h̊ et hec
eſtiualis. ⁊ hoc le.i.ad eſtatẽ vel ad eſtiuuzʒ
Btinengs. a eare pet ad einnuz

Sſtoꝛ. oꝛis i. voꝛatoꝛ. epulo.mãduc. man/

dax.ardelio.⁊ ð ab edo. es.
Gſtrix cis.f.t.i.mulier gulog
ſtus.us.ui.ðꝛ q̃ſi vſtꝰ.i.caloꝛ.feruoꝛ. Jſi
eſtuoſus.ſa.ſum.i.plenꝰ eſtu.
Oſus.ſa.ſum.i.comeſus.coꝛoſus

Etacula.le. dimi.i.pua etas.
Etas.etatis.f.t.ðꝛ ab euo.qſi euitas. Etas
plerũq; ꝓ vno anno.⁊ ꝓ ſeptẽ.⁊ ꝓꝑ centũ.?-
ꝓ quonis tꝑe ſic dicta.qi euitas.ſ.ſilitudo
eui. Nam euũ eſt etas ꝑpetua.cuiꝰnec ini /
tium nec finis extremꝰ noſcit᷑.qð greci vo
cant eonas.qð aliqñ apud eos ꝓ ſeclo.qñ/
qʒ ꝓ eterno ponit᷑. Uñ apud latinos eſt de
riuatiuũ ab euũ vl ab eſſe pter eiꝰ durabi
litatẽ. Itẽ etas ðꝛ duobo modis.aut mũdi

aut hoĩs. Mũdo aũt nõ aſſignatur etatei

quantũ ad ſubam.quia ſic in ꝑpetunʒ du /
rabit.ſed quantũ ad ſtatũ.ſic eĩ trãſibit mi

I 4

gigura inqͥtnõ eſt ſuba. Et ſic mũc; anti
tur ⁊ ſeneſcit.⁊ ſᷣm h̊ diſtinguunt᷑ mũdi eta
tes metaphoꝛice ad ſimilitudinẽ etatꝭ vni
hois.lariant᷑ em̃ in hoĩe etates ſᷣm diner
ſas notabiles varietates ĩ ſtatu ipſiꝰ. Uñ p
ma etas hoĩs ðᷣ infantia vſq; ad ſeptẽ an/
nos.Exinde vſq; ad qttuoꝛdecim anos eſt

apta. Uñ puer ðᷣꝛa pritareg⸗pumknec
dũ lanuginẽ ⁊ floꝛẽ hʒ genaꝝ. CTertia etas
eſt adoleicẽtia ad gignendũ apta ⁊ adulta.
q̃ ꝓꝛogat᷑ vſq; ad vigintiocto annos.q̃ tres
etates cõputant᷑ qq; ꝓ vna. Quarta eſt iu
uent firmiſſima oĩm aliaꝝ etatũ finiens in
qͥnquageſimo anno. Quinta eſt ſenioꝛis.i.
grauitas.q̃ eſt declinatio a iuuẽtute ĩ ſene/

ctutẽ nõdũ ſenect.ſʒ iã nõ iuuent.qꝛ ſenio

ris etas eſt.quã greci pᷣſbyter vocãt.Nã ſe/
nex apud grecos nõ pᷣſbyter ſʒ geron ðꝛ. q̃
etas a qͥnquageſimo anno incipies ĩ ſeptua
geſimo anno terminat᷑ Sexta etas ẽ ſene⸗
ctus q̃ nullo annoꝝ termio finit᷑ſʒ pꝰ illas
qinq; etates qᷣntũcũq; vite eſt ſenectuti de/
putat᷑. Seniũ aũt eſt vltima ꝑs ſenectutis

durãs vſq; ad finẽ dicta ſic.qꝛ terminſext
etatꝭ. Etates ãt mũdi ſic diſtinguũt᷑. Nã p/

ma etas mũdi fuit ab adã vſq; ad noe.in q̃ᷓ
fuit generis humani inſtitutio ⁊ lapꝰ. Se
cũda a noe vſq; ad abꝛaã.in qᷓ fuit generis
humani deſtructio ꝑ diluuiũ.⁊ renouatio.
Tertia fuit ab abꝛaã vſq; ad dauid.in q̃ fu

it circũciſionis ⁊ legis inſtitutio. Quarta

a dauid vſq; ad traſmigrationẽ babilonis
ſiue Jude in babilonia.in q̃ lex floꝛuit ſub

regibo ꝓhetis.Quinta a tranſmigratiõe

babilonis vſq; ad ꝓpᷣm.in qᷓ irigti capti⸗/
uatio ⁊ liberatio. Sexta a xpᷣo vſq; ad finẽ
mũdi.in qua eſt generꝭ humani redemptio

In ſeptima & etate ⁊ vltima venit xpᷣs ¶Uñ
dicapłs ad Coꝛin. Nos ſumin qͥs fines ſe

culoꝝ deuenerũt. Et nota ꝙ' a pᷣncipio mũ
di vſq; ad incarnationẽ xpᷣi fluxer̃t anni qͥn

qʒ milia duceti vigintiocto.ſic dicũt ꝓſper

⁊ euſebiꝰ ceſarieſis.⁊¶ Hieronym i chꝛoni/

s ſuis. O ꝛoſi gũt pᷣſbyter ſcribes ad Au
guſtinũ die ſic. Sunt ab adã pᷣmo homineæ

vſq; ad ninũ magnũ vt dicũt regẽ qñ natꝰ

eſt Abꝛaã anni tria milia centũ octoginta ,/

quattuox.qͥ ab omnibyhiſtoꝛiographis vel
omiſſi vel ignoꝛati ſunt. A Nino aũt vł ab

Abꝛaã vſq; ad ceſarẽ Auguſtum.i.vſq; ad

dꝛageſunoſecũdo facta pace cum parthis.

iam poꝛte nõ clauſe ſunt? bella toto oꝛbe

ceſſauerũt.colligunt᷑ anni duo milia quin
decim.⁊ ſic colligunt᷑ anni qnq; milia cen
tum ⁊ nonagintanouẽ a pncipio mði vſq;
ad xm èM
Stas legitima ſp intelligit᷑ de naturali.nõ

₰ „

de ea q ꝑ pncipis bñficiũ iplet᷑.vt.C.ð hif/

tas pupillarj eſt minoꝛ xiiij. ĩnis ĩ maſcu
lis. in femĩa. xij.ff. de v.ſig.l.pupillꝰ

Etas pubertatꝭ diuerſimode accipit᷑ Naĩ

nuptijs ↄtrahẽdis etas pubertatꝭ eſtĩ ma

ſculo.xiiij.annis.⁊ in femiĩa.xij.ãniſ.vt In

ſti. de nup.in pᷣn.cũ ibi no. Nõ aũt idẽ tꝑs

reqͥrit᷑.ſʒ alimẽta reqͥrunt᷑ vſq; adpuberta

tem qᷓ debent᷑ maſculo ad xviij.annũ.femi
ne aũt vſq; ad.xiiij.ff.de ali.⁊ ciba.l.mela.

„

tatꝭ venia ẽ puilegiũ qð ĩpetrat mino?ꝛ a

pncip evt habeat p maioꝛe. Impetrat aũt

eã maſculꝰmaioꝛxx.ãnoꝝ.femĩa ãt maioꝛ

xviij.vt.l.ij. C. de his qͥ veeta.impe.
Eſternꝰ.na.nũ.ðꝛ ab etaſ.ſ.qð carʒ pncipio

7 carebit fine.ſ.qd nõ habuit bncipiũ ſue
eſſentie.nec habebit finẽ q̃lis eſt ſol? deus

Iñ eterne aduer.Et vt dic̃ Boe.in.yv.li.ð

ↄſolatõe.Eternitas eſt intermiabilis vite
tota ſił ⁊ ꝑfecta poſſeſſio.Et nota ꝙ et᷑nuʒ

eſt qð caret pᷣncipio ⁊ fine.Perpetuuz qðᷣ
in tꝑe incipit eẽ ⁊ carʒ fine Sempiternũ ẽ
qð cũ tꝑe incipit eſſe ⁊ ĩ tꝑe deſinit eẽ. Cẽ/

poꝛale eſt qd ĩ tꝑe incipit eſſe ⁊ ĩ tꝑedeſinit

eſſe. Sol?g de; etern? eſt. Angeli ⁊ aie p/
petue ſunt. Oũdꝰ? tꝑs ſempiterna.Tpa
lia ſunt hoĩes ⁊ hoĩm facta. Itẽ ab eternꝰ

B h eternal.⁊ h le. Iñ eternalitas.tatꝭ. et

eternaliter aduer.

Ether.teri. m.t. eſt ſupiꝰ elemẽtũ.ſ.ignis.et

eſt nonẽ grecũ. In ethere.a. ũ. ⁊ H ethꝛa.
ethꝛe.i.ſplẽdoꝛ etherꝭ. Uñ illud ĩ hymno.

NDuẽ terra põdꝰ ethꝛa colũt adoꝛãt pᷣdicãt

Quidã tñ legũt ibi ethera.ita ꝙ ſit nti ca/
ſus. dicim?ꝰem etherẽ vl ethera. Iñ hethe

ra.ethere.ſʒ ethꝛa ſᷣm Hug.dz dici. Cõis

m eccie vſus dic etbera. Itẽ ether ðꝛ ſupe
rioꝛ ꝑs aeris “B

Gteroclitũ.ðꝛ dictionũ irregulariũ õ regu

las artꝭ grãmatice variatio. Ul eſt ſigna/
ti vł ↄſigti ĩ vna ⁊ eadẽ ꝑte oꝛõis variatio

7152 ab eteron qð eſt variũ.⁊ cliſis declĩa/

tio. Eria eteroclitũ ẽ dinerſitas vian. It
eterocliſis eſt varia declinatõ q̃ hʒ fieri qt

tuoꝛ modis.genere vt celũ.li.in ſingulan

abur
ciſine
ſies
inſnon
uitis.
Gtooge
turare
ſimthe
tr enn
giianh
Meck
Uuturap.

bnswer

ſhono⸗
ſüͤffumn
cdlit
Aiis.Et
Wag
chio.
Göck
ſcaq
priüß
nuofe
cicit
olaui
ſi huni
hm⸗
gliud we
ortüytin
ſotnfer
1ͤcbart
lenero
ückſen
Gang
ctyuß⸗
Goto

oor ſot

hche
Gnint
anf ſtaß,
ſuſsoncen

opoig,

topen
in
Eer
pope
in
ſcnrden 6
Deßibe

D

dalntene
ldnonhln
ncgnin
ncpomit

de anni
plek LCii

iiänioſtn
lpepi?
cacciotſi
nbennckin

1cijänN .

Hoaut iet

ſſodonben

deiz annü ſenn
lachal meh

Sipenntminett

Nt. Inperrti
r kminirmnn
ar ine.
cdaroan
buir oncppii fr
glsckſob den
Boein ld
miabllis mi
Etnongernn

denemmg, G

Gempitemüͤ
edefnit Te⸗
leninedeitt
4. Bngciraen
npnona
cn. Nrden
icanalinsth,

In plurali vo hi celi.oꝝ. Eõpatioe. vt bo

nus.melioꝛ.optimꝰ. Declinatõne.vt vas.

q5 i ſingulanieſttertie declinatiõis ⁊ ĩ pli

ſcöe. Denſu ſiue ſignificatõe.vt ops opiſ

in ſingulari p auxilio. In pli...opes p di/

uitij 8.

Gterogeneꝰ.nea.neũ.pe.coꝛ.i.diuerſaꝝ na

turaꝝ. ⁊ ab eteros vł eteron.qð ẽ diuer
ſum.? genꝰ q̊d ẽ natura.vt ptʒ in hoĩe qͥ ẽ
tot? eterogene.i.diuerſaꝝ naturaꝝ. Hoc

etiã patz ĩ ꝑtim oꝛganicꝭ.vt ĩ manu vel in
pebe.qꝛ manꝰ⁊ pes ↄſtat ex reb diuerſaz
naturaꝝ.puta expelle. carne. neruis. oſſi/

bus. ⁊ venis. Sʒ alit eſt ĩ homogeneis. qꝛ
in homogeneis totũ ⁊ ꝑs ſunt vniꝰnature
ſiẽ frumẽtũ.piper.vinũ.argẽtũ.caro ⁊ oſ/

ſa. qꝛ qᷓlibet ꝑs frumẽti frumẽtũ ẽ.⁊ ſic de

alijs. Et ðꝛ homogeniũ ab homos qð eſt
vnũ.⁊ genꝰnatura.qſi vniꝰ natunre

Othicꝰ.a.ũ.pe.coꝛt.i.moꝛalł.⁊ ð ab ethos.

qð eſt mos. Iñ ethica. ce.i.moꝛalitas vel
ſcia q̃ tractat de moꝛib.Et ethicꝰ.a.ũ.i.p
pꝛiũ ſᷣm Hug. Itẽ vt diẽ Pap̃. Ethica ge
nus febꝛis eſt. cuiꝰtres ſunt ſpẽs.bᷣma.ſe/
cũda ⁊ tertia.⁊ habet eſſe ĩ mẽbꝛis.De pꝛi
ma leuit᷑ liberat᷑ aliqs.de ſecũda vix.ð ter
tcia nunq. MD

„*

Ethymologia eſt erpoſitõ vniꝰ vocabuliꝑ

aliud vocabulũ.ſiue vnũ ſiue plura magꝭ
notũ vł mag nota ĩ eadẽ lingua vel diueꝛ
ſis ſ̃ᷣm reꝝ ꝓpꝛietatẽ vł lr̃aꝝ ſilitudineʒ.vt
lapis q̃ſi ledẽs pedẽ.piger q̃ſi pedibaeger.
⁊8 ab etymos vl etymon grece.qð ẽ veꝝ
latine.⁊ logos ſᷣmo. Iñ etymologicꝰ.a.ũ.
id eſt.figuratiuꝰ.vel qð ꝑtinet ad etymolo
giam. vl qͥ etymologizat. Itẽ etymologia

eſt vna ſpẽs grãmatice ſciẽtie docẽs de ſi /

gnatis vł cõſignatis dictionũ.q̃ꝝ ſunt q̃t/
tuoꝛ.ſ.oꝛtographia.etymologia.diaſinthe
ctica.?⁊ ꝓſodin.

EOthiopeia.peie.f.p.i.ↄfirmatio moꝝ.ĩ qua

hoĩs ꝑſona fingimꝰp expmẽdis effectibuſ
etat.ſtudij.foꝛtitudinis.leticie.ſenſus.me

roꝛis.audacie.⁊ ðᷣꝛ ab ethos qð eſt mos.⁊

poio.pois.i.fingo.g.ſᷣm Hug. Pap̃.dic.
Ethiopeia eſt cũ ſᷣmonẽ exaliena pꝑſona ĩ
ducimus.vt cũ fingimꝰ ꝑſonã mulierꝭ vł

vocem . H
thiops ꝑ ps.ſcribit᷑.⁊ coꝛ.pe.tã in ntõ q; ĩ

obliqͥs.Et ethiopes dicti ſũt a filio cham

q̊ vocatꝰ eſt Chus.a q̊ͥ oꝛigineʒ traxerunt.

Chus em̃ hebꝛaica lingua ethiops inter/
pᷣtat᷑ Jñ ethiopia.pie.f.p.q̃d ĩterpᷣtat᷑ tene⸗

ucharis.ris.vl charidis.i.
⁊ coꝛ.cha.Uñ Ecci.vj.Et lingua eucharꝭ
in bono hoĩe abũdabit

bꝛe. Iñ ethiopicꝰ.a.ũ.? ethiop.a.ũ.am

Sthos grece. latine ðꝛ mos
tna. ne. eſt mons ſicilie ex igne ⁊ ſulphu⸗/

re dictus

thnos grece.latine ðꝛ geenss
thꝛonꝰ.na.nũ.pe.coꝛ.qͥ nullũ hʒ thꝛonũ.

nos arhaezeenge

ſczʒ qͥ nullã ꝑtẽ regni hʒ.⁊ ðꝛ ab e.⁊ thꝛonꝰ.
ſſi extra thoun.

u grece latine bonũ ðꝛ. Ułſm Papᷣ.Eii

vox reſpõdentis. Eus vᷣo aduerbiũ ẽ vo/
cantis D

Sua interpᷣtat᷑ vita.ſiue calamitas.ſiue ve.

Vita.qꝛ oꝛigo fuit naſcẽdi. Calamitas et

2 Verer pᷣuaricatiõʒ cauſa extitit moꝛiẽ
di. Ac⸗
quaſi cadamitas
Ouan. tꝭ.m.t.i.bacchꝰ.dict? ſica voce ſacri
ficantiũ pclamãtiũ euoe. Ułðꝛ ab eu qðᷣ

cadẽdo em nomẽ ſumpſit calamitaſ

5⁶

eſt bonũ.q̃ſi bonꝰdeꝰ.

Guangeliũ.bona annũciatio interpᷣtatur.

Breci em̃ eu bonũ.latine angelꝰ nũciꝰ in/
terpᷣtat᷑ ſm Papᷣ. Hug.aũt di.ꝙ angelus
ðᷣ ab agios qð ẽ ſanct?.inde h̊ euãgeliũ.i.
annüciati onuũ
v. vocali ↄuerſa in ↄſonantẽ.⁊ fit euãgeli/⸗

um.i.bonũ nũciũ. Iñ h euãgeliſta.ſte.qui

euangeliũ cõpoſuit

„

dis.i.hõ bñ gᷓtioſus

Suchariſtia.ſtie.i.bona gr̃a.vl granactio.
Et ðꝛ ab eu qð eſt bonũ.⁊ charꝭ gra. Uel

euchariſtia ðꝛ ſacrm panis ⁊ calicꝭ.ſ. ſacri
ficiũ coꝛpis ⁊ ſanguis xpᷣi

Guchius chij i.bacchꝰ.⁊ ðꝛ ab eu. qd ẽ bo

num. ⁊ chios filiꝰ.quaſi bonꝰ filꝰ.quo no

mine eum iupiter nominauit cũ giganteʒ

interfecit

— 7

udoxia. rie.f. p.i. bona glła.clarirtts
udulia.lie.f.p.i.bonũ ſᷣuitium.⁊ ðꝛ ab eł

ð̊ eſt bonũ ⁊ dulia qð eſt fuitus
uẽtus.us.ui.i.caſus.finis.pncipiuʒ.Iñũ

Duið.Exit acta ꝓbat careat ſucceſſibus
opto.Quiſqͥs ab euẽtu facta notanda pu/
tat. De pᷣdictꝭ tribo ſignificatõibo dic qdã.

Euẽtus dic pncipiũ.finẽ q̊ʒ caſum

Eue filiꝰ Chanaan.a quo dicti ſunt euei.
hin ſunt ⁊ gabaonite de ciuitate gabaon

ſupplices venerũt ad Joſue

o. qᷣ cõponit᷑ ab eu.qð eſt bonũ

—

S “ ⸗

X

(udns.
mücoca
Euden
rüt fu
Ptenign
na nü

uremia.mie.i.bona foꝛtuna.ab eu qð eſt eulogicꝰ.ca.cũ.⁊ eulogiꝰ.a.um.id eſt.bene
bonũ Iñ q̃dã vᷣgo dicta eſt eufemia.qibũn dicusssss.
ſoꝛtunag. Supmenil. dis. F. . furia infernal. qſi bono
ufoꝛtuniũ.nij.i.bonũ foꝛtunium.⁊ ðʒ ab deficiẽs.⁊ ðꝛ ab eu qͥd ẽ bonũ.⁊ mene defe
eu qð eſt bonũ ⁊ foꝛtuniũ crtus. ? coꝛ?. e. Vñ Breciſmꝰ. Eumenide⸗
uphꝛates.hꝰ euphꝛa.vł euphꝛate maſ. qꝛ deficiũt bonitate voraent
ge. ? B euphꝛate. h? euphꝛates ẽ fluu me Gunuch'. chi. m. g. grecum eſt. i. ſpado. Et
ſopotamie ð padiſo exies.copioſiſſim ge eunuchia chie. ifacies. Dʒ eunuchie. ag
mis.qͥ ꝑ mediã babiloniã ĩfluit.hᷣ ab vver ſunt deliiel.
tate nom accepit. Naʒ hebꝛaice euphꝛata Quocatio ẽ dictionum diuerſaꝝ ĩtrãſitiua
fertilitas ĩterpᷣtat᷑. Oeſopotamia i qbuſ/ nsadiũctio.ita ꝙ vna trahat᷑ad ipꝛopetatezʒ
Vnñ Lucanꝰ. Tigris ⁊ euphꝛꝗtes vno ſe Euphemiſmos ẽ bona vᷣbiꝓ vᷣbo mutatio.
fonte reſoluũt. Item auroꝛa. Frugifer eu vt Exultabit lingua mea iuſticiã tuã.i.ex
phꝛates natat h̊ ꝙ plurima pfer uultãado ꝓnuũciabit. ⁊ 2 ab eu qð eſtbonuz

Gduaoa
GSuomto
Saaa
alugee
(hrsn
Gunenn
learegt
nd
theftir
inspoe
ſreto⸗
W
Songe
pablich
Gunit
ſtemat
Givace
debhu
dunlet
furileen
lueneoror
rcbirs
Dduibocifin

uphꝛateꝰ.tea.teu.ðꝛ ab euphꝛates flunio ⁊ phemiſmos qͥd ẽ mutatio.q̃i bõa muta ,/
ſz effrate?ꝰ ꝑ duo f. ab effrata venit. tio Uñ Euphemiſmos erit ꝓ vᷣbo ponere
vbũ. Exultat dñni vocẽ lingua mea ſuꝑyni.

uphonia.eſt pulcra locutio.vt meridies. rultat dni vocẽ
pꝓ medidies. Et ſᷣm qͥſdã fit dupłr. U qn upolis.ſ.t.pe.coꝛ.latie. eupoleos grece.
lra trãſponit᷑.vt nobiſcũ ꝓ cũ nob. Uł ſcri ·.i.bona ciuitas.⁊ ðꝛ ab eu qð eſt bonum. ?ꝓ

bit᷑ ⁊ nõ ꝓfert᷑. vt Circũeo. Circũamicto. polis ciuitas
ꝓpter malã ↄſonoꝛoſitatẽ.⁊ ðꝛ ab eu qð eſt Supꝛept a.pie.i.pulcritudo.deco.
bonũ.⁊ phonos ſonꝰ.q̃ſi bona ſonoꝛitas. Quripꝰ.pi.m.s.i.mar eſtuatio.vł locima
vl bonꝰ ſonꝰ. Iñ euphonicꝰ ca. cũ.i.bñ ſo ri piculoſus.⁊ ð ab eu qͥq ẽ bonũ. et rir.
nans. Et excuſat cacephaton ſᷣm doctria qſi bona ripa ꝑ priũ.vnñ Boe. Eſtuantis
le. Uñn. Cum retices qᷓ turpe ſonãt euppo moꝛe fert euripi.ſᷣm Hug. Pap̃.dic. Eu/
nia hbabert iipus ẽ redn tio maris vel aqꝝ.q̃d fit fm
Ougenes.pe.coꝛ.greci dicũt.q̊d nos inge / crementũ vel decrementũ lune
nuos vl nobiles.i.boni generꝭ dicimꝰ

1

biles. i. boni generꝭ dicim Suroauſter. ſtri.ẽ ventꝰ collaterał. ⁊ ðꝛ ab
Quictio ſᷣm Aʒo.i ſũ.ſic diffinit᷑. Euictio ẽ euro ⁊ auſter.qꝛ eſt int euꝝ ⁊ auſtꝝ. Inue
rei empte vłex alia iuſta cã accepta ꝑ ſniaʒ nitur etiã euroaalo.

iudic abductio.vel vt petat alio euincẽte
omiſſio.Nec em̃ ſꝑ eſt neceſſariũ rẽ abdu/
ci vt videteuicta.vt.ff. ð euic.S.j.

— 9

Guidẽs.cj.oĩs.g.i.clarꝰ vł aꝑtꝰ. Iñ h̊ eui/
dẽtia.tie.i.aꝑtio vł claritas.Et ↄponit᷑ cũ

in.⁊ ðꝛ ineuidẽs.o.g.i.obſcurꝰ vł inaꝑtus
Iñ ineuidẽtia.tie.i.obſcuritas
Ouilath filiꝰChus.a q̊ getuli.i.mauri Itẽ
euilath ð pꝛiũ terre .
Euitatꝰ.a.ũ.i.valde vitatꝰ.vł euidẽter vi/
tat?. ⁊ ð ab euito.tas. Uel pᷣt cõponi ab e

⁊ vita.⁊ tũc euitat᷑.i.vita puatus. Uñ dic
Pap̃ᷣ.Euitatus.id eſt.vita pᷣuatus.i.per/

territus

Qulogiũ.gij.n.S.i.ſapia.vel bona fama v? vũ
Guſtochium.f.a.i.bñ foꝛtunata.⁊ ðꝛ ab eau
qò eſt bonũ.⁊ tuchis qð ſterpᷣtat᷑ foꝛtuna.
uticiani.qͥdã heretici dicti ab Eutice cõ
ſtãtinopolitano abbate.qͥ xpᷣm poſthuma

teſtimoniũ.vel cantꝰ Itẽ eulogia dicũtur
laudes electe ⁊ ſummat collecte.yt ſi qͥs ĩ
imagine alicuiꝰ laudes ſcribat eulogia di

nũ.⁊ logus.⁊ ſunt eulogie bñdictões. ſalu
tatões. ? bone donatões Uñ ĩ decretꝭ.xxj
dil. de eulogijs ad ſacra ↄcilia ↄſtitutꝭ JIũn

uropa fuit filia Agenoꝝꝭ reg libye quã

eg tertiã ꝑtẽ mũdi europã vocauit. Iñ eu
ropicꝰ.ca. cũ.⁊ europiꝰ.pia.piũ Et nota q

GSurus ri.m. a.eſt ventꝰ flãs ab oꝛiete.⁊ ð

Quſebia.bie.i.pietas.

iupiter ab africa raptã.cretã aduexit.⁊ ab

ſunt tres ꝑtes mũdi ſ.europa.libya.⁊ aſia
De qͥb Lucanin.vj.Europã miſeri liby
am aſiamq; timere =
ab eos: eoi.q̃ſi ab eoo ruẽs.

In euſebi.i.piꝰ.⁊ cõ
ponit᷑ ab eu qð eſt bonũ.⁊ ſebes qð eſt pie
tas.q̃ſi bona pietas. Hinc etiã grece cico
nia ðᷣ euſebes.i.bone pietatꝭ auis.Fert᷑ei
ꝙ ſic alit᷑ a parẽtibo dũ ꝑua eſt.ita poſtmo/
dũ ſenes parẽtes alat.

nam aſſumptionẽ negauit exiſtere ĩ duabbꝰ
naturis.ſʒ ſolã diuinam aſſeruit in eo eſſe.·
naturam.

—

5 . =

ncini

nido⸗
Kcag men
cſektnot
Dodat
hring
a.Eſc⸗

mumunnllt

konympe
ning
leutdetn
lwei
ſang
enfitan
futto
fonftpene

Miene,

§.

Geliggi

. gapnden

tpaan
Migen

0 Et tũc ꝗᷣdã vocãt eã exceptõeʒ facti.vt qũ
hfmnkiiin Euũ etia ẽ pᷣſentiariꝰ ſtatꝰ oĩm q̃ ſũt ⁊ ſue· ſine actõe qͥs calũnioſe ponit.
mit N rũt ⁊ futura ſunt.i.in cuiꝰ pñtia ſunt oia Orxceptio dilatoꝛia eſt q̃ cãm differt.vt n
lm,Eunat pterita ⁊ futura tãq; pñtia. Iñ euiternus ſti.e.S.appellank s
nf na.nũ.⁊ euitaneꝰ.a.ũ.i.ꝑdurabił in euo. Erceptio peremptoꝛia fm ſpe. vocat ſic. a
unckiſene daiE Aacctioné vel intẽtionẽ agẽtis Punk H
Gamhe gute + Erceptio ꝑpetua ẽ qᷓ ꝑpetuũ hʒ effectuʒ.vt
HD rxactio. onis.f.t.i.iniuſta petitio cũ petꝭ a me debitũ. excipio ꝙ tu remiſiſti
diugſuiniin xactoꝛ. oꝛis.i.iniuſtꝰ petitor. mihi. Hec exceptio ꝑpetua dicipᷣt.⁊ ꝑpe/
atadinen ractꝰ. a. ũ. i. ꝑfectꝰ.pqᷣſitꝰ.delectabil. tuo ↄpetit qncũq; actoꝛ agit.qꝛ exceptio ñ
. xallage eſt mutatio qñ ꝓ numero płi ſin ¶coõpetit niſi qͥs agat. ff. ð excep. l. exceptio H
idipibonun⸗ gularis peinitt. S6Si⸗ͤſceptio tpal eſt qᷓ ad tꝑs vtilł eſt. vt cũ pe/
cniuſhciäntiie Sramen . inis.i.filũ mediũ q̊ trutina et ſta/ tis debitũ.excipio ꝙ feciſti pactũ mecũ 38
nad ctbong tera regit᷑ ⁊ lãces equãt᷑ Uñ ⁊ ilãceis amẽ nõ petẽdo.Hec exceptõ vſq; ad ãnũ vtilii
moiböamnt tũ ðꝛ. Ułl examẽ ðꝛ lingula qᷓ ĩ foꝛamĩe tru eſt. poſtea vo nõ.de q de reſch. c. plerüqʒ. HD
anpfbopone tine vᷣtit᷑ huc ⁊ illuc.ſᷣm quã ↄſiderat᷑ eqdi Efceptio aunoꝛmala ẽqᷓ nõ ſeqt noꝛma alia
inghaman ſagti tas põderatoꝝ. Uñ ⁊ examẽ ðꝛ iudiciũ.di rũ.qꝛ pᷣt opponi ante litꝭ ↄteſt.⁊ pꝰ.⁊ ine
1. poede ſcretio. pbatio.inqͥſitio.Examẽ etiã dicit lit vteſt. vt actlo excõicatõis.⁊ alie.ſ.ð
dcngekdonon: gapũ ↄgregatio.⁊ ꝑ trãſlationẽ hoim. q́bo dubitat an ſint ꝑpetuean tꝑales.vt ex
ESranguis.ↄ.t.⁊ H̊ͥ gue.i.extra ſanguinẽ.vel ceptio matrimonij.⁊ exceptio ñ numerate
nundo deco, pallidꝰ.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ ſanguis „ pecunie.⁊ ñ numerate dotꝭ.vt no. Inſti. ð
Ickumno wit Eranimatꝰ.a.ij.i debilitatꝰ.ꝑterrefactꝰ.cõ cexcep.S.appellaeaeant. f.
ncheboni an ſternatus. H Erceptio rei iudicate nõ põt opponi.qñ fit
Bor, Eſfuun Ercedra.dꝛe.ab hydoꝛ vł hydro qꝗð eſtaq̃. ſuꝑ eadẽ re ⁊ qñ eſt ex eadẽ cauſa ⁊ eadem
g Sab die ðꝛ h hydrꝰ vł hydra ſerpẽs aq̃ticꝰ. De hy/ pſona. z ab ercipi HꝰM Exe tc
raiz ſo fuft dꝛa legit᷑ fuit dꝛaco multoꝝ capitũ.qᷓlis rceptoꝛiꝰ.q.ũ.ꝛ ab excipio pis.Excepto
ilun fuit ĩ leerna palude puicie archadie. Hec ria ſunt q excipiũt vel debẽt excibpi HW
Allateral.18: ab latine excedra ðꝛ.qꝛ vno ceſo tria capita ex rcidiũ.dij.i.deſtructio vl euerſio ve ca
huͤ ſr une creſcebãt Sʒ h̊ fabuloſum ẽ. Nã ↄſtat hy ſus. In excidioſus.a.ũ.i.excidio plen
Deannn. dꝛã locũ fuiſſe vomentẽ aqs vaſtãtes ciui Orciduꝰ. dua.duũ.q̃d facile cadit
ſecllibre ni tatẽ vicinã.ĩ q vno meatu clauſo młti erũ rcipulũ.li.i.venabulũ.⁊ v ab excipio. is.
Inclelen pebãt. Oð hercules vidẽs loca illaↄbuſſit eo ꝙ excipiat apꝛũ venientt·
näanete ⁊ ſicaq̃ meatꝰclauſit vñ ⁊ bydrã ðꝛ interre Orxcipuꝰ.a.ũ.i.pcipuꝰ ⁊ melioꝛ.⁊ ðꝛ ab exci
iocun ciſſe. Et nota ꝙ ĩ aliqbo libꝛis ſcribit᷑ exce pio.pis.qꝛ melioꝛa ſolent excipi ⁊ eligi.qſi
ian Rnd dꝛa ꝑ d.⁊ tũc eſt etymolł.excedra.qð excel/ extra ala. =D
uropalidſaſe ſa hydra. In aliqꝑ t. excetra. q̃ᷓſi excelſla Erclamatio ẽ cũ frequent᷑ clamat᷑vt O q̃n
nhimic⸗ tria. Et iſta lr̃a cõmunioꝛ eſt. ⁊ bʒ mediam tis.o qbo.o qᷓlibes vidqduaas
„,4* naturalit᷑ pductã. Excetre aũt cõꝑꝗt Hie Ercluſoꝛ. oʒ.q ⁊ excluſariꝰ ðꝛ.i.ianitoꝛ qui
ſis ihorlni ronym emulũ ſuũ ꝓpter detractõis ſibilůũfoꝛas excludit hoſes
nͤs. „, weltorlehquaufe⸗ vna via detrahẽdi. Excolẽs.entj.o. g.qᷣ excolit. vl pur zelin
culchl igin uenit detractoꝛ aliã viã vel plures. Uñ in oſe⁊ diligent parat. tũc cobaß cxcol⸗ es.
ziaſchescdct ꝓlogo Eſqre ðt. Itaq;ʒ licet excetra ſibilet tioꝛ.tiſſimꝰ. Uñ Johes caſſianꝰ dic. Ex/
Hincen gla a victoꝛq; Sinon incẽdia iactet. Sinõ au colẽtioꝛes cibi aĩe nõ adimũt puritateʒ.ſi

Guũ n. a iĩ ſeculũ vł tps vel ſpaciũ q̊d cuzʒ

mũdo cepit eſſe.⁊ ðꝛ ab h̊ infinitiuo eſſe.

tem fuit quidã ꝓditoꝛ cuius inſidijs capta

reo cõpetit. etiã ſi nulla actoꝛi cõpetit actõ

cũ moderamie ſumant᷑.

guutiunſt fuit troia. Etiõ ðᷣꝛ victoꝛ cui cõpat Hie/¶ Srcolit. ta. tũ.i. bñ cultꝰ ⁊ diliger.
. ronym emulũ ſuũ detractionis incendia S xcõmunicatio.ſf.t.eſt extra cõionem eccie
irmmntth ſacienté. epatio. vl cẽſura eccłiaſtica excludẽs a cõ
coneritn Srcelſus. a. i. i. alt? vel ſublimis. Iñ excel· munione fideliũ.qj.q.iij.c.nihil.⁊.S. euidẽ?
ei tönpute Sxceptio ẽ rei defenſi iegani defendit et mo epᷣoꝝ.⁊.c.nullam. Et cölcqtois due
utenin . uekab actoꝛe. Et jm Aʒo. iſũ. E.et. q ſut ſpes q; frequent vſitant deqᷣbul . iij. q.
mnuſenn êponit large ⁊ ipꝛopꝛie pomi defenſiõe put iiij. Engeldrudi. Ulna q maioꝛ eſt.x dicl

anathema.⁊? excludit ab ingreſſu eccłie.⁊
a cõione fideliũ ⁊ a ſacr̃is.Alia minoꝛ que
ſolũ ſeꝑat a ſacroꝝ ꝑceptõe.de ꝗ in ca. Di
celebꝛat. de cele.miſſa.exnoſtris.
Rec eele lecen —
xcoꝛs.coꝛdis.o.g.i.iners.fatu.inſipiẽs.
7 8 ab ex ⁊ coꝛ.q̃ſi extra coꝛ.Et ĩ eodẽ ſen
ſu ex e.⁊ coꝛ ðꝛ ecoꝛs.dis.ge.o.q̃ſi ſine coꝛ
de. Uñ Oꝛati in epi. Sub dña meretri/
ce fuiſſet turpis ⁊ excoꝛs.

Ercrementũ eſt qð ſuꝑexcreſcit.vt ĩ arboꝛi

bus qð putat᷑ſeu qd expuimus
Ercubie.aꝝ.i.vigilie.cuſtodie.inſidie
rcuſatio eſt alicuiꝰiuſte cauſe allegatio.ĩ

defenſionẽ vł ſupoꝛtatõʒ alicuiꝰ.ne coga
tur cõparere ĩ iudicio.de qͥ in.le.ij.ff.ſi qs

. .

cautionibb

Excuſatoꝛ ᷣm Aʒo. eſt ꝗͥ venit ad ponẽdũ
cauſas abſentie alicuiꝰ qͥ nõ poterat ſił ra

tione ſui vel cauſe ꝓcuratoꝛẽ ↄſtituere.vt

in cauſis crimialibo.in qb licʒ ꝓcuratoꝛ ñ

—

interueniat. tñ allegatis cauß abſentie bñ

admittit᷑.vt in.l.abſens.ff.de ꝓcu.vł voca
tus erat vt ꝑſonalit᷑ cõpareret
Grecutoꝛ ſm ſpe.eſtofficial ꝑ quẽ lit exe/
cutio vl ipſi cauſe ßnaro tio iubẽte iudice
ſuo expedit᷑. Ułſᷣm Aʒo / ꝓpꝛie eſt ille qͥ diſ
cuſſam cãm ⁊ ſniam executõi maãdat. q eti
am i iure vocat᷑ awaritoꝛ
Erecratio onis ſ.t.i.maledictio vł deteſta
tio. In execrabił.i.deteſtabil. 2.
Grecratꝰ.a.ũ.i.malcdict vel excõicat /
Sxedra.dꝛe.i.cathedra.thꝛonꝰ.ſedes.ſella
ſuggeſtꝰ Ubl exedra ẽ camera ſecreta. vł lo

cus theſauri.vł locꝰ ſubſellioꝝ.i.abſida.ł

camera vł loc'qdã ſeꝑatꝰ modicũ a pꝛeto

rio vł a pallatio. Uel exedra gen eſt fene/

ſtre q exteriꝰdilatat᷑.ſʒ interiꝰ coartat᷑. Itẽ
inuenit᷑ exedra ꝓ gazophilatio ⁊ etiaʒ pꝛo
thalamo. ””
Sxemplũ.pli.ðꝛ ab amplꝰ.pla.plũ.⁊ ðꝛ il/
lud qð fit. Iñ exeplar.arꝭ.ad cuiꝰ ſil itudi/
nẽ fit. Uñ q dã.Exemplar geneſt exẽpluʒ
qð trabis inde. Ul exeplar liber eſt. exem/
plũ qð trahis inde.Et ẽ exeplũ alicuiꝰdi/

cti vł facti pᷣteritiꝓpoſitio.cũ certi autoꝛis

noĩe. vt O ms ꝓ ſuꝑna patria laboꝛare de
bemꝰ ſiẽ fecit apłs.q tot ᷣbera paſſus eſt.
Itẽ exẽplũ eſt qdã ſpẽs argumẽtatiõis.et
ſm h̊ exeplũ eſt qñ fit pceſſus ab vno ꝑti/
culari ad aliud.vt atheniẽſes pugnare cõ

tra thebanos ẽ malũ.g̊ thebanos pugna⸗

reõ focẽſes eſt malũ

ſen nõ ſana mete

replaris ðʒ illa ſubſtitutio q fit filio furi
oſo ſeu mẽte capto ĩ euẽtu moꝛtꝭ in furoe

xemptꝰ ta.tũ.i.ſubtract. ſublat᷑.extract

dicit᷑ eximo.mis.q̃ſi ex aliq̃ empt.id eſt.
tracauaauas
Srempt? ðꝛ iſte qͥ a ſuo iudice ſiue iuriſdi/

ctione oꝛdinarij ſubdut eſt.

Eremptio pꝛie ẽ vbialiq̃ ↄuẽtual eccleſia
canonicoꝝ ſeculariũ vł regulariũ mona /
choꝝ vl monialiũ immediate ſubeſt pupe

Et ẽ duplex.ſ.vniuerſal⁊ ꝑticularꝭ. Uni/

uer ſal eſt q̃ cũ vniuerſitate iurꝭ ſpectat ad
papã.ita q; metropolitano aut dyoceſano
nihil iurꝭ maneat ĩ eadẽ. Particularꝭ eſtã

pꝓ ꝑte ĩ certꝭ caſibo ab eoꝝ iuriſdictõne exi/
mit᷑⁊ alias ꝑtinet ad eoſdẽ.

Exeniũ.nij.n.s.munꝰ ꝑuũ.⁊ qͥdcunq; mu/
nus mittit᷑ alicui.⁊ ðꝛ ab exenos qð eſt pe/

regrinũ ſm Hug. Pap̃.diẽ. Exenia pꝛe/
mia.dona.munera.bñficia. UIñ Ecci.xx.
Exenia ⁊ dona excecãt oculos iudiec

ab er ⁊ ſenſus.
Srentera dicunt᷑ inteſtina.q̃ ſic dicunt᷑ q̃ſi
exintera
Oxequie.aꝝ.płis nũeri.f.p.i.officiũ moꝛti
oꝝ. obſeqͥa qᷓ fiut circa ſepultura Iñ het
H exequialis.⁊ h le.i.ad exeqas ꝑtinẽs.vel
res exequiaꝝ.
Exercitoꝛ ðꝛ is ad quẽ q̃tidian q̃ſtꝰ ⁊ vtili
tas nauis ꝑtinet. Ogf vo nauis ðᷣꝛ cuito
ta nauis ⁊ ancoꝛa cõmiſſa eet
Sxercitꝰ.tus.tui.i.collectio hoĩm in expe/
Ditione. ⸗ UMUU
Exermis.2.t.⁊ h me.i.extra arma.⁊ exermꝰ
ma.mũ.idẽ
Efreſus.a.um.i.coꝛꝛoſus.extra l valde eſuſ

ↄſumptꝰ.euacuatꝰ

Srenſis.ſis. .t.⁊ G ſe.i.extra ſenſum. et ðꝛ

Erhauſt.ſta. ſtũ.i.ↄſumptꝰ.euacuatꝰ.exte/

nuatus èM
Orhebenꝰ.ni.f.s.q̃dã gẽma pᷣcioſa ⁊ candi
da.q̃ aurifices auꝝ poliũt SS
Orheredatio eſt alicuiꝰ a ſua ſuba vel here
ditate excluſio.⁊ alteriꝰſeu alieni inſtitutõ
veluti cũ ꝑẽtes exheredãt filios.⁊ ſcribũt
alienos heredes ĩ teſtamento. Ita accipit᷑
inſtitu. de here. liber. .
Eritiũ.tij.n.s.i.toꝛmentũ vł moꝛs.clades.
calamitas. caſus aduerſus. exitꝰ malꝰ Jñ
exitioſus.a.um.⁊ h ⁊ H̊ exitialis.⁊ h̊ le.id ẽ

2

lum.li.dimi.i.ꝑuũ exitiũ

piculoſum.vl qð infert exitiũ.Iñ ⁊ exitio

big⸗
diuigo.
gon
llis.
ne
ls nie⸗
fogſt l
tatitc
hlinna
Duomi
nſupſn
Geliäl
ſliüee
Gondi
tuͤaben
ſunſage
nidepi⸗
omind
nsta
o

imn
Vig

hoberee
duri ni
Terogiar
un penen
Spoctsd
nrde⸗
dalbe
ſumpe

imtidäfiſitt
Nenmnonim
aalcenti

dindicrſrini
ct.

Uizoninkart
Nnegllrinmn
meciue iüch
fültpgiainid
irureiun ſpenn
iunoautdfoctn
r iuniſdicön
colde.
näa dang
nadercnoscr
Ran die Cun
Nitocnlosinti

ciama nc

ſma qſicdiani

aſepulmri i
dardas ganis

zidu iſr vn
FtonamsRclit
4
Niſaſck.
Ucctiodolm ic

Hemammatcn

luscpnlni

ingd aut

arliflog /
tameno..

mntü Nlnnen

teritigl /,

4
1

fatenn
cun

Ex

diuido.qð eĩ exiguũ eſt alteriꝰ eget ſuffra/

gio. m Hug. Pap̃.dic. Exiguꝰ.imbecilł.

infirmꝰ.multũ egẽs.ꝑuus.
Srilis.liſ.ꝰ.t.⁊ H̊ le.tenuis ⁊ macer.⁊ ð ab
ex⁊ hilꝰ.vel exilis q̃ſi ſine ilib. Nõ em̃ exi
lis videt᷑ hre ilia.vl exilis ðꝛ ab exeo.quia
poſſit quaſi ꝑ anguſtũ aire. n exilitas
tatꝭ.i.tenuitas.Et pð.pe.exilis.⁊ videt᷑w᷑ eẽ
aſpirandũ qñ cõponit᷑ ab hil. als nõ. Vñ
Oꝛati in epi.Exilis domꝰ eſt vbi nõ mul
ta ſupſunt l
Oriliũ.lij.i.pegrinatio vl dãnatio.q̃i extra
ſoliã ciecclio

⁊ ðꝛ ab ex⁊ imus.q̃ſi ertra imũ poſit.⁊ hʒ

vim ſuꝑlatiui.vñ ↄſtruit᷑cũ gtõ płi.vt da/
uid eximi ꝓphaꝝ. Uł ðꝛ ab ex qð ẽ valde.
⁊ eminẽs.quaſi valde eminẽs. Iñ eximie/
tas.claritas.
ritus.tus.tui.pla ſignat.Nã exit.i.finis
Vn OQuið.epi.Exit acta ꝓbat carʒ ſucceſ
ſiba opto.Quiſqͥs ab euẽtu facta notanda
putat. Itẽ exit.i.moꝛs. Itẽ exitꝰ.i.egreſſꝰ
Uñ wpha. In exitu iſrael de egypto
Erlex.gis.o.g.i.ſine lege. extra legẽ.⁊ ðꝛ ab

tas. tatꝭ.i.ſublimitas.magnitudo. nobili /

Srodiñ.dij.i.pmꝰ cantꝰ.initiũ cãtilene Et
3ð2 ab ex ⁊ oda.qð eſt cãtus. Iñ h̊ ⁊ exo/

diariꝰ.rij.i.pᷣcẽtoꝛ.qqͥ cantũ incipit añ alioſ
⁊ exodiari ria.riũ.i.ad exodiũ vł exodiari
rodus.di.pe.coꝛ.m..i.exitꝰ.⁊ d ab exet
oda.qð eſt via.q̃ſi itus.viatio extra. Hinc
qdã liber ð: exodꝰ.qͥ ↄtinet exitũ vł egreſ/
ſum ppli iſrael de egopto
Erolet.a.ũ.i.excretꝰ.nutritvładultꝰ Vñ
Plaut in empidico.Domi reliqᷣ vginẽ ex
oletã.i.grandẽ.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ oleo.es. Itẽ ex
oletus.ta.tũ.i.valde fetidꝰ.⁊ tũc ðꝛ ab ex⁊
oletꝰ.i.fetidꝰ.⁊ eſt nomẽ ä
romnis. .t.⁊ h ne.i.extra ſomnũ.⁊ d ab
ex⁊ ſomuus. M
xomologeſis.f.g.grece.latĩe ðꝛ ↄfeſſio vł
pces ſiue ſit laudis.vt cũ ðꝛ Math.xj.Cõ
fiteoꝛ tibi pr celi ⁊ tre ⁊c.ſiue ſit peccatoꝛũ
Et differt a letanijs.q̃ interpᷣtã rogatões
q exomologeſisp ſolaotłeſſiõe pctòꝝ agit
Letanie aũt ꝓpter rogandũ deũ ⁊ impetrã
am in aliquo malo miſericoꝛdiam eius
unt l
Erxoꝛabil. ⁊t. ⁊ Hle.qdð facile pᷣt exoꝛari.ſcʒ

7

ↄcedere rogata. Iñ exoꝛabili aduerb.Et᷑
cõponit᷑ inexoꝛabilis.i.nõ exoꝛabil.
toꝛciſmꝰ.mi eſt increpatio vłlↄiuratõ ad
uerſus diabolũ vt recedat.vtẽ illðꝰ Zach.
iij. Increpet ĩte dñs ſathan. In B̊ ⁊ B exoꝛ
ciſta.ſte.i.ꝰiuratoꝛ vł increpatoꝛ. Inuo/
cat em ſuꝑ cathecuminos.⁊ ſuꝑ eos qͥ ha/⸗
bẽt ſpũm immũdũ nomẽ dñi mi ieſu Xpᷣi
gdiurãs ꝑ eũ vt egrediat᷑ ab oo
roꝛdiũ.dij.n.S.iinceptio. Itẽ exoꝛdiũ ðꝛ
pma ꝑs oꝛõis ĩ rhetoꝛica.Nã ſᷣm Iſi.in li
bꝛo etymo. Parteſoꝛatõis ĩ rhetoꝛica arte
ſunt q̃ttuoꝛ.ſ.exoꝛdiũ.narratio.argumẽta
tio.⁊ ↄcluſio.Haꝝ pᷣma auditoꝝꝭ aim pꝛo
unocat. Secũda res geſtas explicat. Ter/
tia fidẽaſſertoꝛib fac. Quarta finẽ totius
oꝛõis cõplectit᷑. Et vt dic papᷣ. Exoꝛdium
ðꝛ pncipiũ oꝛõis.qdð oꝛatoꝛ ĩ ſua cã facit ĩ
q̊ reddit auditoꝛes beninolos dociles ⁊ at
tentos. Iñ exoꝛdiari.ria.riũ.i.ad exoꝛdi/
um ꝑtinẽs.Eth̊ exoꝛdiari.rij.qͥ incipit vł

Froꝛgin faeccct.
xoꝛia.rie.f.p.i.naſcẽtia.⁊ ðꝛ ab exoꝛioꝛ

xoꝛs. oꝛtꝭ...t.i.extra ſoꝛtẽ.⁊ abijcit᷑s.pᷣce
dẽtex. Uñ Saßp.ij. Nemo noſtꝝ ſit exoꝛs
luxurie nr̃e.i.alienꝰ.vlł extra ſoꝛte
Sxoꝛſus.a.ũ.i.locutꝰ.ĩceptꝰ.⁊ dicit᷑ ab ex et
Dꝛdio7okẽẽẽẽ
roſus.a.ũ.i.valde vł ꝑfecte odiẽs.⁊ↄſtri
itur cũ actõ.vt exoſus bella.i.odiẽs valde
Et ᷣm Papᷣᷣ.Exoſus ẽ qͥ aliquẽ odit.Odi
oſus o q odtirr
Srpeditꝰ.ta.tũ.i.exolutꝰ.liber.pmptꝰ.⁊ ðꝛ
ab expedio.is.qð idẽ eſt qð liberare.expli /
care.exoluere. Itẽ expedire.i.ↄuenire vel
ꝓdeſſe vł vtilẽ eſſe.⁊ ſᷣm hͥ ſepe inuenit᷑im/
ꝑſonale Expedit.vt ibi. Expedit vobis vt
vnꝰ hõ moꝛiat᷑ p pplo netota gẽs pereat.
Erpẽſe ſunt ſũptꝰ volũtarij ⁊ nõ neceſſarij.
⁊ ðꝛ expẽſa q̃ſi extra pẽſas ⁊ debitũ facta.
Srperrectꝰ.a.ũ.i.ꝑ ſe vigilas
Srpers.tꝭ.ↄ.t.i.imunis.ſine ꝑte. Iñ exptiꝰ
a. u. i. expers ſᷣm Hug. Pap̃. vo dicit. Ex/
pers.i.extra ꝑtẽ vł patriã alienꝰ.extraneuſ
Iñ expertia i. extranang
rpes.o.g.⁊ deticit in obliqͥs.i.extra ſpem
vb ſine ſpe deſperat?. Uñ perſiꝰ.Donec de
ceptꝰ⁊ expes. Et eſt qnte decli.
rxpilatoꝛes ſᷣm Aʒo ã ſũ hi ſunt qͥ ex rebꝰ
vacãtis hereditatꝭ aliqͥd ſurripiũt ⁊ expi/
lant. de pe. diſ. j. aut facta.

Erpinis.9.t.⁊ Gᷣ ne.i.extra ſpinas.ł ſine ſpi

nis.⁊ ðꝛ ab ex⁊ ſpina in

Exr

Orpiatio.onis.f.t.i.purga tõ.pia actio.mũ
Datio. Expiamen. pe. pᷣ.idem.
xpiatus.a.um.i.mũdatus
xpletus.ta.tũ.i.finitus ⸗
xplicatio.oniſ.f.t.ẽ allegatio q ſupplicatõ
nẽ infirmat.⁊ eſt acto; õ reũ. Uñn replica/
tio eſt allegatio ð exceptõʒ.⁊ adiuuat acto
rẽ. Et ſupplicatio eſt allegatio qꝗᷓ replicatio
nem infirmat ⁊ reũ adiuuat.
xplicitꝰ. ta.tũ.i.extẽſi us. finitꝰ ł termĩatꝰ*
xploſa.i.excluſa.c.inqᷣſt itõi. de ſen. excõ.
xpolia. lie.f. p.pᷣda ſic dicta .ab expoliãdo
Srxpulſoꝛ.oꝛ..ẽ aliqͥs expellẽſ. Iñ expultrix
cis. mulier expellẽs.⁊ foꝛmat–᷑ ab expulſoꝛ.
⁊ deberet dici expulſrix.ſʒ mutat᷑s.in t.
Erxpunctoꝛ.ðꝛ ab expũgo.Et expunctoꝛes
dicimꝰeos qͥ expellũt alios ab hereditate.
2 delẽt noĩna eoꝝ de tabula teſtamti. Uel
eos ſic dicim.qꝛ ĩ ſignãdis pᷣerãt teſtamẽ/

— 1

tis.⁊ eoꝝ inſerebãt pũctos q erãt ĩ heredi/

tate. vl eoꝝ qᷣtiẽs expediebat auferebãt no

mina qͥ erãt echereddii
Grqueſtoꝛ eſt qͥ publice pecunie ↄgregãde
ↄſeruãdeꝛ q̃rende officiũ habebat.vł ðꝛ il
le qͥ q̃ſtoꝛis deponit qdminiſtratõʒ.vt no.
Inſti. in phe. S. cůcd. r
ſunt medie pecoꝝptes. inteſtina fibꝛe
m Pap̃. ſim aut Hug. ð ̊ extũ.ti. inteſti
nũ.⁊ ð ab exeo.is.łlab exto.as.vñ Ezech.
xrj. Interrogauit idola exta ↄſuluit
xtales ⁊ ani idẽ ſunt.i.vie alui purgandi
. j. Re. v. Cõputreſcebãt pminẽtes ex/
cales eoꝝ. Qõð dic ioſephus factũ fuiſſe ex
violẽta paſſiõe diſinterie.vt ⁊ putrefacta ĩ
teſtina egererẽt Uñ mures ebullientes de
agris comedebãt extales eoꝝ .Et declina
tur. G̊ extalis.lis.⁊ ꝓdu.ta.

Ertaſis ſis.f.t.pe.coꝛ.i.exceſſus mẽtis.ſ. cũ

—

bõ ponit᷑ extra ſtatũ ſue mẽtis.ſicut ĩ arti/
culo moꝛti.⁊ ðꝛ ab ex⁊ ſtaſis.qð eſt ſtatus

Uel ſᷣm Pap. Extaſi igeſt exceſſus mentis
q̃ fit pauoꝛe mẽtis vel aliq̃ reuelatõe. Iteʒ

extaſis eſt qᷓdã ſpẽs metaplaſmi.⁊ ẽ extẽſio
ſyllabe naturã v̈bi. vt italiã vado ꝓfuguſ
cũ italiã coꝛ.pma ſyllaba dici debeat. que
diaſtole a qbuſdã ðꝛ. Ub extaſis ẽ pductio

ſyllabe naturalit᷑ bꝛeuis.⁊ ĩterpᷣtat᷑ extẽſio.

⁊8 ab ex qð ẽ extra.⁊ ſtaſis qð eſt ſtatꝰ.q̃ſi

extra ꝓpꝛiũ ſtatũ poſitio.Et ðꝛ extẽſio Wa
be. qꝛ bꝛeuitas extẽdit᷑ in longitudinẽ Qui

dã tñ dicũt excheſis.ab ex⁊ theſis poſitio.

ſi extra ſuã poſitionẽꝰ
Que r.ra.rũ.i.vltimꝰ.vł extraneꝰ.externus

2 dicit᷑ ab extra

Erternus.na.nũ.i.alienꝰ.Jñ extemo. nas.

nare.i.alienare
xterus.ra.rũ.i.externus
Axtiperx. oĩs. t. vl extiſt pex. c.i. augur à ĩſpi/
Ertollẽs. tis.o.g.i.ſuꝑbo.elat.inſolẽs. Jñ
extollẽtia.i. ſuꝑbia
Etoꝛꝛis..t.i.expers.vl extra terrã poſit.
exul. 2 ꝓpꝛie expulſode terra ſua vi.⁊ ðꝛ ab
ex ⁊ terra. Ul pᷣt cõponi ab ex⁊ toꝝis.⁊ ðᷣꝛ
extoꝛꝛis.i.exul pꝛie cui interdicebat᷑ ignis

r traduce ſũt due ptel.ꝛ expᷣpoſitõ ctradu

ce nomẽ.qð eſt caſus ablatiui ð tradux.G.
ESrtraneꝰ.nea.neũ.q̃i exterraneꝰ.i.extxa ter
ram ſuã poſitꝰ.⁊ ðꝛ ab extra “
Srtraoꝛdinariũ remediũ eſt qð ob aliquã

cã m extra vł vltra curſum ſe olitũ alicui da

tur. vt reſtitutõ minoꝛi leſo. vl abſenti cau
ſa iuſta neceſſaria vl ꝓbabili.ad que reme
dia nũq; recurrẽdũ ẽ q;diu remedio oꝛdi/
nario locꝰ? eſtad qðᷣ p̃t hr̃i recurſus.
Grtraoꝛdinariũ iudiciũ ẽcoꝛã delegatovł
qñ nõ ꝓcedit᷑ in figura iudicij.ſʒ ex officio

iudicis in modũ inquiſitiõis vel denücia

tionis. vide tex.iuncta glo.in.c.qm cõtra.

depbao.“ ,
Srxiremꝰ vł extimꝰ. ab extra exterioꝛ aduer
bio.i. pclarꝰ.pᷣcellẽs.nouiſſimus

rtricabilis. 9.t. ?: B le.i explicabit. ſolubi
2 ꝓpdu.tri. Uin lirgiliꝰ in. vj. enei. Hic la

boꝛ illa domꝰ ⁊ extricabił erroꝛ.

Gruberis.9.t.⁊ h bere.ðꝛ ab ex⁊ vber. pꝛo

maãma. Et dicunt᷑ exuberes infantes qᷣ ex
tracti ſunt ab apre..
Grul.lis.ↄ.g.i.extra ſolũꝓpꝛinʒ poſitꝰ. ⁊ ðꝛ

ab exulo. las. remota o. In exiliũ. li q̃ſi ex

tra ſoli pꝛiũ poſitio extra terminũ. ⁊ exu
lariꝰ ru.riũ.qͥ exulat

Grultatio.onis.f.t.i.gaudiũ.Et differta le

ticia. qꝛ exultatio eſt vboꝝ atq; mẽbꝛoꝝ. le

ticia vo mẽtis gaudiũ eſt

xuſtꝰ. a.ũ.i.cõbuſtꝰ.de qᷣ nihil ſupeſt

rutus. ta. ti. i.ſpoliat. extract. erpulſus.
xuuie. aꝝ:i. ſpolia. veſtes. indumẽéta. quia

exuunt᷑. Exuuie ⁊ induuie dicũt᷑ tuniceſ/

pentũ.qꝛ induunt᷑ exuunt ßm Hug. Pa
pias vᷣo dicit. Exuuie ſpolia occiſoꝝ hoſti

um vel tunice ſerpentu

Ezʒechias interpᷣtat foꝛtᷣ dñs vl foꝛtitudo

domini.

Szechiel interpᷣtatur foꝛtitudo dei. vel im/

ððèð

chofiti
dent iͤſ
DAa
(us.
Pabe

Baober

ſacio
bybea
cia
tan?
nnß⸗
dimn
ſto
bnoeſi
Mlerca
olk n
enoe 6
tnbui.
Wiroͤf
Phate
Cenene
lehte
bici
ſacige
li⸗
lſ
lypubtig
aimrtop⸗
tachute
Wutni

Jiatemg

giangriͤi

clat inſolig

mmtnioet ‚

nſuar dr
darttonis1
Merdicedatigno

1cppoſtödrte
danmönacine
tenne'ie
üͤckqd obii
fumſolitüidlann
nilcho.Kobane
öödintonetonn
Tbfirecunne
nicwrideleg
iucicißz er oſ⸗
ſniis vel danle
gorinc,RR

memcrio? adnn
niſſinus
aglabt bi.
n wener Vichi
PrrN
N.
ad wer

Pcresmianics,

güprinpoſt,

cniu i,

nai nn
tbor Abli
mantat
Pdrͤnbln⸗
wubie nn
n j un⸗

ſorh⸗

=

3

= —

.
3
4

=

citt⸗

orinan

„
C.

1

In latinis dictioibo ponim. vt fa
ma filiꝰ. In grec vᷣo dictiõibo ph.

atq; h ſoluũ intereſt. ſiẽ dicit · Pꝛiſcianꝰ in p

Mo libꝛo maios.
Eaba.be.ðꝛ qſi faga.a fagin qð ẽ comede

re. Iñ fabariꝰ.ria.riũ.qð fit de fabis.ł qð
ꝑtinet ad fabas.Et h̊ fabari.i.cantoꝛ.Et
dicebant᷑ apud gẽtiles cãtoꝛes fabarij.qͥa

illo legumĩe maxie vtebant᷑ in cibo. Etꝑ

cõpoſitionẽ h fabafreſa.ſe.q; eã hoĩes frẽ/
dent.i.frangũt cũ molẽdo eã cõminuunt.

Uel ſunt due ꝑtes.Et ðꝛ freſus.a.iũ.i.fra

ctus.a frendeo. des.
Eabella.le.dimi.i.pua fabua
Eaber bꝛi.ðe qᷓi facer a faciẽdo ferrũ.⁊ ðꝛa

facio.cis.q̃ſi ſaciẽs ferꝝ. Hinc etiã poſtea

hB bũ traductũ eſt ad aliaꝝreꝝ artifices.ſ.
cũ adiectõe.vt faber lignariꝰ.faber carpẽ/
tariꝰ. Iñ h fabercułꝰ.li.dimi.⁊ h̊ fabꝛiſa ſe

vxoꝛ fabꝛi. Iñ h fabꝛilla. le. ꝛ fabercula. le.

dimi. In ⁊ fabꝛica.ce.locꝰ fabꝛicãdi. teʒ
ſaber cõponit᷑ ̊ aurifaber.bꝛi. Itẽ a faber
bꝛi. ðꝛ faber.bꝛa.bꝛũ.i.ingenioſus.cautuſ
pulcer.cõpoſitꝰ. Iñ fabꝛe aduer.qð com/

ponit᷑ Fabꝛefactꝰ.cta.ctũ.i.artificioſe ⁊ in

genioſe factꝰ. Et cõponitur faber Affaber
bꝛa.bꝛiũ.i.valde faber.⁊ etiaʒ infaber.bꝛa.
bꝛũ.i.nõ faber.nõ pulcer.nõ cõpoſit

Eaber lignariꝰ ðꝛ nõ ſolũ qͥ ligna dolat.ſʒ

generalit᷑ oĩs qͥ edificat.vt.ff.de vᷣ.ſig.l. fe/

re.S.fabꝛos

Eabꝛicẽſes dicebãt᷑ qͥ erãt deputati armis
faciẽdis.reparãdis.⁊ vẽdẽdis.vt.l C.e.t.

li.j. Sʒ Jo.an. de ſen.excõ.ſi iudex.li.vj.

diẽ ꝙ fabꝛicẽſis ðꝛ qͥ publica arma facit.⁊

in publicꝭ fabꝛiq ⁊ nõ alibi.⁊ dat pᷣmiceri/
oꝛi vt reponat ĩ publiq armametis.quoꝝ
bꝛachia ſtigmate figuraban..

Eabꝛateria.rie.i.oꝛnatꝰ fabꝛoꝝ.vł locꝰ vel
dom vbi fabꝛice ſũt. Ulł fabꝛateria.rie.ẽ

ciuitas cãpanie. Iñ fabꝛaternus.na.num

Noia em deſinẽtia ĩteria faciunt poſſeſſi /

num in nus.r pᷣcedente.

tinẽs. vel a fabꝛo pfectu.

Eabula.le.f.p.i.res q̃ nec vᷣa eſt nec veriſi/

milis. Et fabula illa eſt va q nihil vᷣitatis
bʒz in ſe, Et illa falſa ẽ q̃ aliqͥd vᷣitatꝭ ĩ ſe cõ/

. .

yt oꝛphe phetõ. Scire tũ debes
nõ tã fixis labꝛis eſt ꝓnũciãda f. quõ pp

tinet admixtũ. Siẽ em̃ eſt in amoꝛe mod

nõ habuiſſe modũ.ſic eſtĩ fabula veritat

nõ habuiſſe veritateʒ.⁊ ðꝛ fabula a fando.
qꝛ in ſolo fatu ↄſiſtit. Itẽ fabula qnq; dici
tur hyſtoꝛia ſilr a fando.qꝛ eã famur.qñq;

locutio. In fabuloſus. ſa.ſuʒ. ? 2 fabun

laris.⁊ B re.Et h̊ fabulo.onis.recitatoꝛ ſa
bulaꝝ vl inuẽtoꝛ Et fabulor arꝭ.i.fabulafs
Eacetia.tie.i.curialitas.vꝛbanitas.elegin
tia. ſuauitas. ⁊ ꝓpꝛie ĩ factꝭ.⁊ ð a facet.

Eacet.ta.ũ.i.curial.vꝛbanꝰ ꝓpꝛie ð docti

ctis cmodat.? cõpat᷑.qð aũt ðꝛ facetꝰ qſi

fauẽs cetui. etymologia eſt

acies.ei.ðꝛa facio..qꝛ fac noticiã hois.

vel qꝛ facta ſita natura.Eſt eĩ facies natu
ralis ⁊ certꝰ⁊ iĩmutabil oꝛꝭ habitꝰ. Nultꝰ
gartificialis ⁊ vari⸗ eſt, ꝛ m affectioõz ani /
mi modo triſtis mõ letꝰ Uñ ſolet dici ꝙ fa

cies facta eſt. vult?ꝰ vo fit. Uñ. Coõſiſtit fa⸗/
cies.ſz vult ſepe mutat In faciecula. le. di
mi.i.pua ſaces
Eacilis...t.⁊ le.qdð de facili pᷣt fieri vel ſi ⸗

ne difficultate. Et vt dic Greciſmꝰ. Orf id
ſacile qð nõ grauat ad faciẽdũ Cui nõ bõ
dus ineſt ðꝛ eſſe leue. Oppoſitũ facili gue

Dico leui q̊z pöidus

PFacin. noꝛꝭ. vꝛa facio. qᷓ. Et differta ſfagi
tio. Quidqd emm agit indomita cupiditas
ad coꝛrũpendũ aĩm flagitiu vocat᷑ Sʒ d

q́d agit vt alteri noceat facinꝰðꝛ. Et h ſut
duo generg oĩm pctõꝝ. Sʒ flagitia peio/

ra ſunt ꝗᷓ cũ coꝛruperint aĩm. aq facinoꝛa
pꝓſilit᷑. Suũt em̃ flagitia in dictꝭ vł cogitati

onibo. ſʒ facinoꝛa ĩ factꝭ. Un ⁊ illa dicũtur

ffa gitia a flagitado facere. qd ſibi noceat.x
a flagitãdo coꝛruptelã libidinis. SGʒ h di

cunt᷑ facinoꝛa a facti cõmiſſione.qꝛ fac qd

alteri nocet. Jn facinoꝛoſus.a.um.Et no

ta ꝙ ſacin aliqñ accipit in bona ſignatie
ſcʒ ꝓ facto qð fere ſp diſcernit ex adiuncto
vt pulcrũ facinmꝰ.pᷣclaꝝ facinꝰ. H

Bacitergiũ. gij. .togilla. ſiue puulũ gauſa /
De d tergendũ faci DM

crica:i osa ſacre Et & nome factici ,/
um.qð factũ eſt ad ſil itudineʒ ſoni illiꝰ rei

etate ſonoꝝ inuentũ eſt ꝑ imitatõʒ. vt tur /
tur.taratantara.tintinabulu

Eactio.onis.f.tc.i aci faciẽdi vł paſſio fiei

di. Et factio ðᷣ ficta actio. Cũ em̃ aliquiiſ

fingit ſe aliqͥd facere cã cõmodi alieni er

facit vt incõmodet illi. factio ꝓpꝛie ðꝛ. Uñ ſenecias.i.qdᷣ vnꝰd detrahendo euomit.aliꝰ Etnot
⁊ factio ðᷣ ꝓditio. Iñ factioſus.ſa.ſum.i. audiedo ðᷣglutit.⁊ ita ĩ hmõi ĩmũditijs de ishof
fictioſuſ.qͥ ſe fingit facere vtpſit.facit tñ vt lectant᷑ ſiẽ famelici ĩ cibo. Uñ mãducãtes s ſe
noceat. In ⁊ factioſus pairon. “ä ſenecias.i.detractionũ ĩmũdicias.⁊ dele/ ſüre
Eact. tus. tui. a facio. 2 B factũ.cti.łpo/ ctabilit mãducãtes.i.incoꝛpantes ſibi. i ſece
tia fio. ⁊ Sactꝰ faciẽdi yl paſſio fiedi. Fa / occulto ea de qͥbo ĩ publico maledicüt
ctũ qð fit. Declinat᷑ etiã adiectiue.factus. Eagꝰ.gi.ẽ arboꝛ q̃dã glãdifera.⁊ ðꝛ a fagin duglei
a. ctu. J¶65 eſt comedere. qꝛ ei fructvolim homies ar
Eacula.le.di.i.pua fax. Iñ faculo.las.id ẽ comeder̃t ⁊ eſcã habuer̃t. Uñ ſepe ꝓ agro Snn
fingere faces vl fſacre ponik. qꝛ olim anit hoĩes ſic mõ ager.Et Eylen
Eaculẽt.ta. tũ.i.lucidꝰ.clarꝰ.⁊ ðꝛ a ppos. ꝓdu.ſa.UVñn Ulirgiliꝰ.Cytire tu patule re Mnor
lẽtos. In faculẽt.i.plenꝰ luce.lucidus ? cubans ſub tegmine faig onm
oꝛmnat. Iñ faculẽt᷑ aduer. ⁊ H faculetia.tie Balcariꝰ.rij.qͥ falces fac.vł qͥ falce ſecat.et Eulatie
id eſt. ſplẽdoꝛ. decuſatio n⸗ Z falx. tcis. Eilns
Eacultas.tatꝭ.f.t.i.facilitas ł poſſibilitas. Balcaſtꝝ.ſtri.n.s.ðꝛ inſtr̃jm ferreũ curunʒ Kcde⸗
Vñ ⁊ facultas alicuiꝰ ðꝛ ſcia illi in q pᷣ ce· cũ lõgo manubꝛio ad denſitatẽ vepꝛiũ ſuc ſocti
terteſt faci ? potẽs ad rñdendũ.⁊ qð qrit cidendũ.⁊ dꝛa falx.qꝛ recuruũ eſt ad ſilłitu lſnzſi
ſoluẽdũ. Facultas etiã ðꝛ qlibet ſcia eo ꝙ dinẽ falcis. Idẽ ⁊ runco.onis ðꝛ.a rũcan/ lar.
reddat eũ facilẽ ⁊ potentẽ ad pᷣdicta facie do vepes ſtan
da. Itẽ facultas ðꝛ copia opi Ealcicula.le.f.p.i.pua fart W
Eacũd. da. duͦ.i. diſert. qꝛ facile fari p̃t qd Ealcidia lex ðꝛ a Falcidio tribuno plebis Es
intelligit. In h facũdia die. ⁊ facũditas.ſ. qͥ ſub Octauiano ipᷣam adinuenit ad h ꝙ Dif
Eteſt ſacũdia magnũ dei donũ dũ qͥs cõ s extraneo ĩ teſtamẽto ſuo legare ñ poſſet lon
mode pᷣt eloqͥ qᷓ cõmode intelligit. In fa/ dqn ad min q̃rta ꝑs remaneret heredibus ig.
cũdioſus.ſa. ſum. ? facũdatꝰ.ta. ti.i.plenꝰ ꝙ ſiõ faceret locũ nõ hꝛet.¶ Et nota ꝙſi ncgen
Aacũdia.⁊ facũdo.as.i.facũdũ facere heredes ſunt filij ⁊ ſũt ãttuoꝛ vł paucioꝛeſ hann
Eage vl fagin grege.i. comedere latie legitima oĩm eſt tertia ꝑs hereditat. Si n
Eagin na. nu pe. coꝛ. ⁊ fagine a. iĩ eodez xo ſunt qnq; vl ples.legitima oĩm erit me ſun/
ſenſu. qð ẽ de fago vl q ptinet ad ſagũ. et dietas hereditatꝭ Si ant ſũt extranei ſiue inig
dvaꝛa fag. In g̊ faginetũ.ti.locꝰ vbi abun/ pauci.ſiue multi.q̃rta qs hereditatis erit hicden
Dantfaggggss e legitima.Et ĩ qlibet iſtoꝝ caſuũ iſta legiti Datten.
Hagolydoꝛos grece mãducãteſ maledictũ ma eſt int ipos heredes vbi ples ſunt eqli ſinp
latine. Fage ei comedere.lydoꝛos maledi ter diuideda.Uñ qdã. Quattuoꝛ aut ĩfra ſfori
ccü. r acuit vltia. Clñ Hiero. ĩ plogo ſup dant nat iura trientẽ. Semiſſem vo dat Brasef
Ezʒech.dic. Sʒ vereoꝛ ne illð eis eueniat natis qͥnq; vel vltra. Arbitriũ ſequit᷑ ſuba Dungt .
qð grece ſignificãti ðꝛ.vt vocet᷑ fagolydo cetera patris fiflccin
ros.5ᷣ eſt. maducãtes ſenecias.q̃ſi diceret. Ealco. onis.auis q̃dã eſt.⁊ ðꝛ a falx.cis.eo todinei
vereoꝛ ne ipis ſpõte legeẽtibs?⁊ detrahẽtib q; vngues habeat recuruos ad ſił itudinẽ nrſen
eueniat. qdð grece ſignatiðꝛ in deteſtati,ʒ falcis Fuoan
taliũ qᷓ latine. q; apð grecos vᷣbũ vſitatũ ẽ Ealera. re. pe. coꝛ.ẽoꝛnamẽtũ eq̃ꝝ.ſʒ ponrk m
⁊ marie detractõis expſſiuũ.vt vocent᷑ fa qũq; p oꝛnatõe aliaꝝ reꝑ.vt vᷣboꝝ. Itẽfa⸗/ girinee
golydoꝛos.i. maledicta comedẽtes ⁊ icoꝛ/ lera inuenit᷑ etis ꝓ ſuꝑbia ⁊ inani iactatõe ml
oꝛãtes ſibi eadẽ qᷓ pus maledixert detra/ ⁊ coꝛr.fa.Uñn Auroꝛa. lume ſunt falere Nooni⸗
hẽdo. Quidã vo exponũt fagolydoꝛos.i. ciceronis picta poete Inuenit etiã fallere Pehnnn
comedẽtes maledictũ vl maledictiõz. Ta infinitiu de fallo.lis ⁊ pducit pᷣmã poſin gnfͤtonn
les eĩ detractoꝛes nihil alið vider hr̃ei oꝛe one. Uñn Ouið.epi. Fallere credentẽ non fotenne
mnniſi maledictões ldetractões maledictas eſt operoſa puella dogetmne
Beſt apð nos mãducãtes ſenecias. Dꝛedi BEalernꝰ ni. mons eſt ĩ capania vbi optimlũ iullere
cti apð grecos emphatice vocãt᷑ fagolydo abũdat vinũ. Jõ falernu dꝛ bonũ vinum. m.
ros. Ułm alios ſenecia grecũ ẽ.⁊ latĩe dzꝛ In falernꝰ. a. u. ⁊ falernicꝰ.ca. cũ.pe.coꝛ. x chſenf⸗
belua ĩmũdũ aĩal. Hac phiſiolog dic ali · pma:qꝛ oĩa illa ſcribunt ynl. ffuſtebi
Iñ marẽ.aliqñ feminã.⁊ qꝛ ẽ aĩial imũduʒ HEallax cis. o. g. i. deceptoꝛ. ⁊ ö: a fallo.is.q? ubſen
ponit hp imudicia. Et ẽ ſenſꝰ.maducãtes fando decipit. Iñ fallacia.cie.i. deceptia AImnnmne
. ani

donnnt
Mimiͤci
Uiniine
müdiciasne
Corpantaſſtl
comaledici⸗

enrdin

meyolinben
Uitgng
csſicni t

Dpnremyniee.

5
Nrtleeſcent

fnfmüann
nitmevepnii
mücktadſin

disRarian

r
Monmbrnopen
naient uh
ſvolereßſni
mnoretbereche
Eun
mo;
benrdlmg 9
timaoim entme
fütenranaifiue
bercditatis n

„caſuüiſta n
biples ſuntſ

Aummmor um
Samiſſemfod⸗
Dirrüſcutit

adꝛafltehn

4

.

bu nniu
. blun giſ .

Et nota q fallax differt ab eo qͥ mentit᷑ qꝛ

oĩs hõ fallax id agit vł dic̃ vñ qͥs fallat᷑.ſʒ

nõ oĩs hõ vult fallere qͥ mẽtit᷑ yt ioculato/
res qͥ ſepe mẽtiunt᷑ magꝭ ſtudio delectãdi.

q; volũtate fallẽdi. Un ⁊ fallacia ðꝛ apud

dialeticos ĩ argumẽtatiõe vł voce aliq̃. vt

cũ qͥs videt᷑ aliud fari.i.dicere vel ſignare
q; ſignificat.vñ ⁊ hõ decipit

Ealſa rij ſũt qᷣ crimĩe falſi tenet vbl qͥ crim
falſarioꝝ admittũt.vtde cri.fal.ad falſari

ꝛunuann
Ealſidicꝰ.ca.cũ.i.falſa dicẽs.⁊ coꝛ.di.

Ealſus.ſa.ſum.ſᷣm q̃ſdã eſt ꝑticipiũ.⁊ idezʒ
7. cöm vo qð eſt nom̃ fal-
ſus. eſt qͥ fallit vłq negat qð veꝝn ẽ Inde h

eſt qð deceptꝰ. S

falſuʒz ſi.⁊ falſus.ſa.ſũ.ðꝛ qð veꝝ nõ eſt.qꝛ

fallat. Iñ falſe aduer. ⁊ h falſitaf.tatj.⁊ dif

fert a mẽdacio.qꝛ falſitas ẽ negare qð veꝝ

eſt. Qedaciũ ẽ fingere qð veꝝ nõ eſt. ñn
qͥdã. Si vᷣa ſuppꝛimas falſus agnoſcerꝭ eẽ
Si falſa ↄfingas.ſic mẽdat eẽ vider Itẽ

falſum differt a ficto.q; falſum ad oꝛoes p
tinet. vbi vitas ita ſepe videt᷑ vt ꝗᷓ fcta ſint
negent᷑. Deg fictũ ad poetas ꝑtinet vbi qᷓ

facta nõ ſũt facta dicunt᷑ Valſum &̊ eſt qdq
yveꝝ nõ eſt. Fictũ qð veriſilłeẽ. Itẽ fallus

ſa.ſum.i.iniuſtꝰ.vt falſo q̃rit ð ſua natura

hũanũ gen. i. iniuſte. ſic ⁊ veꝝ ðꝛ iuſtũ Et
Deeſt em̃ ei vł in põdere vł in foꝛma vłin

ſupſcriptõe CUñ?⁊ moneta ðꝛ.q monetne

—-

q̃ fraus ⁊ iniuſticia ſubſit UM

7

Ealx.cis.eſt inſtrm aptũ ſegetibo vineis et
pꝛatis ⁊ ꝛ a filice.q; hac pmũ milites her
bã filicẽ abſcindere ſolebat. Uñ. Falce pu
to vineã meto ſata tõdeo pᷣta Itẽ Falxme

tit ⁊ ſcindit.fax vꝛit.faux q̊ʒ madit.

Eama.me.f.p.eſt ſine certo autoꝛe nnuẽtuſ

rumoꝛ.cui malignitas dedit initiuʒ.fides
aüͤt incremeri. lteſt vehemẽs vulgi vel
maio? ptis opinio rei de q̃ qrit᷑ ſentiens
vł ↄſonãs.⁊ ðꝛ a famuloꝛ.arꝭ.qſi famula.
qꝛ famulat᷑ nob dũ ad moduʒ famule diſ/
currẽdo rumoꝛes de nob poꝛtat ꝑ diuer/
ſas terras.etiã nobᷣ ignoꝛatibo.vl ðꝛ a fan
do qꝛ fando puagat᷑. Et ẽ nom̃ bonarũ et
malaꝝ reꝝ.ſʒ ſine adiuncto ſepiꝰ accipit᷑ in

bono. Uñn. Yama volat trãſitq; modũ qͥ/

ciq; ferat᷑. In famoſus.a.ũ.de qͥ ſama lo/
quit᷑ ſiue bñ ſiue male. Uñ qũq; accipit᷑in
bono.ſʒ ſepiꝰ ĩ malo.ſ.pinfaim

eſt dietamẽ vl hiſtoꝛia cõpoſita ad alicuiꝰ

infamiam

Eaqmoſus libellꝰpᷣt dici liber ↄſcriptus ob
glicui infamiã. vt. ff. de iniur̃.l.lex toꝛm̃to

rũ.S.ſiqͥ libeꝝ.Et iponit᷑ ei pena capitis

qꝗ edidit libellũ vel qͥ inuentũ nõ coꝛrupit.

ſz alij manifeſtauit. ⁊ qͥ e dictauerit ſi nõ
bauerit de calũnia.capitalit᷑ puniet᷑ ſm·

Eamelicꝰ.ca.cũ.i.eſuriẽs.ieiunꝰ.⁊ ðꝛ a fa,/
mes.⁊ coꝛ.pe.Uñ.j.Re.ij.Et famelici ſa⸗
Eamen. in io
Eames.mis.f.g.qð antiqͥ fames famei di /
xer̃t.vñ adhuc ablatiuꝰdeſinit ĩ e pductã.
q̃ſi nte declinatõis.Et ẽfames aſppetituſ
edẽdi.ↄtuſio fau. q̃ſi phos meãs.⁊ ẽ etx
mologia. In famelicꝰ.a.ũ.⁊ fameticꝰ.q.ũ.
⁊ fameteꝰ.tea.teũ.in eodẽ ſenſu.i.eſuriens
Faineteꝰetiã ðꝛ moꝛtifer.⁊ coꝛ.pmã fameſ
B fama eã ꝓdu. Uñ. Nil mage triſte fame.
nil clare cõparofame
Famicꝰ.ci.m.s pe.coꝛ.locꝰ tabernaꝝ ĩ v⸗
be quẽ frequetãt ꝓpt famẽ pellennad·
Eamilia.lie.f.p.a femur ðꝛ.Et ẽ familia li/
beri ex liberꝭ legib ſuſcepti. Nã familia ꝓ
ſᷣuis abuſiue nõ ꝓpꝛie ðꝛ.Et cõponit᷑ cum
pr.mater.filꝰ.vt paterfamilias. materfa/
milias. filiꝰfamilias: Et eſt familias gtris
grecꝰ.Et icipit familia a pre.⁊ terminat᷑ ĩ
tritauo.ſjʒ ſtirps ex lõga gener ſignificatõ
ne vocat᷑. Ite familia.familias greco mo-
re fac ꝓ familie.vñ h̊ familia.e.vł familiaſ
Apꝛia familia.aſſuetꝰ.vſitatꝰ. Inuenit᷑ etiã
ſubſtãtiue poſitũ. vt iſte ẽ nimis familiarꝭ.
Famulamẽ.inis.i.famulatꝰ.ſᷣuitiũ vłfui/

tus. 7 8 d famulozꝛ. aorr. “
Famularis..t. ⁊ G re. : a famulꝰ.⁊ cõpat᷑
In famularit᷑ aduer.⁊ h̊ͥ famularitas.i.fa-

muloꝝ ſnitiũ vł fuituas
Eamulitiũ.tij.i.Fᷣuitiũ vel obediẽòtia
Famululꝰ.li.i.ꝑuꝰ famulꝰ. Iñ famulula.i.
Pua famulladdldld
Famulꝰ.li.ðꝛ a famuloꝛ.arꝭ.Et ſũt ꝓpꝛie ſa
muli qͥ ex ꝓpꝛia ſuoꝝ familia ſũt oꝛti Et ðꝛ
famulꝰ q̃ſi vnꝰ de familia.ſʒ ſᷣuꝰ ex ↄditiõe
ſᷣuitutꝭ. Iñ H̊ͥ famula le.⁊ fqamulꝰ.la.lũ.ad
iectiue.Et ſũt pła noĩa idẽ ſignificãtia. vñ
Mãẽcipiũ famuluſq; clies ⁊ verna miſter
atq; miſtratoꝛ puer aſſecla vernula fuus.
Satrapa pᷣdictꝭ 2iũgiratq; ſatelles. flec
noõ athleta b vnũ ſignificabut. “
Fandus,.da.dũ.qð qͥs debʒ fari.⁊ Zin foꝛ⸗

⁊ cõponit᷑.infandus ⁊ nefandus
EBans.tꝭ.o.g.i.loquẽs.⁊ pᷣt eſſe nomẽ vl pti
Bantaſia.ſie.ſᷣm Pap eſt imago alicuius
coꝛꝑis viſa. ⁊ cogitãdo ĩ aĩo poſtea figura

ta. vtputa pr̃is ſpẽs quã vidimꝰ. Fataſia

poetica ẽ rei inaĩate ſenſũ dare.vt mirant᷑

arboꝛes. Fantaſma vo ẽ quã nũ vidimꝰ

ſpẽs aĩo figurata.vtputa ſpẽs auis quam
nũqᷓ; vidimꝰ YFaãtaſma viſio vana. Dʒ m
Hug. Fantaſma ðꝛ a phaſmos qð ẽ axꝑꝑ⸗
ritio.⁊ H̊ fantaſia.ſie.idẽ qð phaſma.Dʒ
phaſma ſp eſt dubia. fantaſma vlł fantaſia
qñq;. Itẽ fantaſia ẽ de cognitꝭ ſpẽs in aĩo
figurata. Sʒ fantaſma ẽ de incognitꝭ. Et
hinc tractũ ẽ vt fallacia ĩ argumẽtatõibuſ
ðꝛ fantaſia cũ apparet aliud q; ſit. Jñ fan/
taſticꝰ.a.ũ.qð ſic aparzʒ.ł qð ꝑtinet ad fan
taſma. vl qð in ſe ↄtinet fantaſiã. Uñ ⁊ cel
lula q̃ eſt ĩ anterioꝛi ꝑte capit in q̃ eſt vis ĩ
telligẽdi ðꝛ fantaſtica.qꝛ ea hõ fantaſtice ⁊
imaginatoꝛie cõpᷣhenſa ꝑ ĩtellectũ ꝑcipit.

Et pdicta noĩa potiꝰ ſcribẽda ſunt per ph

cum ſint greca.

.

ar. farris. ðꝛ qddã genꝰ ãnone.ꝛ ö: afra⸗
go. gis. Generalit᷑ tñ oĩa ſemina frugũ far

ra dicũt᷑a frãgendo.qꝛ olim frãgebat᷑i pi/

la anqᷓ; vſus molaꝝ eſſet. Iñ farreꝰ.rea.re

um.i.de farre exñs.vł fac.
Earcimen.inis.n.t.⁊ h̊ farcimẽtũ.ti.i.reple

tio extoꝝ vł vẽtris.i.caro ↄciſa ⁊ minuta/

g eo ꝙ ea inteſtina farciãt᷑i.repleãt᷑ cũ ali

axꝝ reꝝ cõmixtiõe. ⁊ ðꝛ a fartio.tᷣ Idẽ fartũ
ti. qð ⁊ fertũ.ti.inuennit
Earina.ne.fe.p.ð⁊ a far.ris.eo ꝙ ex eo fiat.

Iñ h̊ farinula.le.di.i.ꝑua farina.⁊ farina

ceus.a.iũ.i.de farina factꝰ.⁊ farinoſus.a.ũ
i. plenꝰfarina ”
Barracũ.ci.n.s.ẽ puls ex farre facta.łpin/
uis cibo generalit᷑ ⁊ ðꝛ a far.ris.
arrago. inis. f. t.i. ſtramẽ vl q̃libʒ vilis an

nona.vłq̃libet mixtura pabuloꝝ. Uñ pſi
us. In tenui farragine mẽdax.Et hĩc ſctã

trãſſatõe farrago ðꝛ multitudo ſcolariũ q̃i

deſpectiue.qꝛ ex diuerf ⁊ varijs gẽtibo ſit

collecta. Pꝛope tñ farrago ẽ herba oꝛdea
cea adhuc viridis⁊ qnis ad maturitatẽ ad
huc nõ turgeſcẽtibb
Eartũ.ti.vide ſup ĩ farcimẽ Itẽ fartũ ẽ ſu/⸗
Bunili⸗ fartio..d. .
Has.i.licitũ.⁊ ðꝛ a facio cꝭ.Et differt a iu/

re.qꝛ fas ẽ lex diuĩa. Jus ẽ lexhũana. Faſ

Eaſcenia.nie.ſ.p.i.clauſibił vallatio circa

caſtra ⁊ ciuitates.qᷓ ſolet fieri qbuſdã faſci

bus ſtipulaꝝ ⁊ lignoꝝ.⁊ ðꝛ a faſcis.

Eaſcia.ſcie.i.ligatura.ſ.pãnꝰ qͥ ſtrigit᷑ pectꝰ

vl mãmille mulierꝭ.⁊ ð a faſciſ.qꝛ ea tegit
pectꝰ.⁊ papille cõpmũt᷑ vł ligatura q̃ pu/
er iuoluit᷑.qꝛ ĩ modũ faſciculi coꝛpꝰligat
Baſciale.lis.n.t.i.faſcia. Etꝓpꝛie faſciale ẽ

latũ cingulũq̃ puer circũligat᷑in faſciss.

Eaſcinꝰ.ni.n.s.vł Gͥ faſcinũ.ni.i.incãtatio.

⁊d: a faſcis vl faſcia.qꝛ ĩ qbuſdã faſciculii

vl faſcijs herbaꝝ ſoleat fieri. YFaſcinꝰ etiã

ðꝛ papus.qꝛ qͥbuſdã faſcijs ſolebat olim ĩ

uolui cũ carebãt bꝛachis. Itẽ faſcinꝰ ſiue
faſcinatio ðᷣ etiã vulgo qᷓ nocet infantib⸗
dicunt᷑ em̃ q̊ꝛundã oculi viſu vꝛentes.qꝙ ſi
hõ aliqͥs vel aliud aĩal ab eis inſpectũ fue

rit.ex tali viſu emarceſcit.⁊ hinc eoꝝ actuſ
faſcinatio 3222 ð
Eaſciola.le.di.ꝑua faſcia.qᷓ vulnera ligãt᷑
Eaſcis.ſcis.in.t.i.onꝰ.Etpłr hi faſces.ſciũ
i.inſignia honoꝝ.⁊ qũq; ipᷣi honoꝛes di/
cũt᷑ faſces.q̃ſi a faſciba lignoꝝ.qꝛ gues ſũt
põdere dignitat ⁊ autoꝛitat.ᷣm hug. Pa

pias ctiã dic. YFaſces.ciũ.dignitateſ ↄſula
res. Faſcis colligatio lignoꝝ ad depoꝛtan
dũ colligatoꝝ. Vñn.Põdera ſũt faſces.faſ

ces dicuu᷑ honoꝛes.
Eaſianꝰ.ni.m.s.pe/p.q̃dã auis.⁊ ðꝛ a faſis

faſis vł faſidis.q̃da inſula grecie.qꝛ inð pᷣ

mũ aſpoꝛtatꝰ c.vł ðꝛ a fagin qð ẽ comede/

„₰

re.q̃i fagianꝰ.qꝛ e caro ſuauis ẽ ad come

Dendhhn“
Eaſſio.onis.f.t.i.ↄfeſſio.⁊ ðꝛ ꝗa fateoꝛ

Eaſſus.a.ũ.i.ↄfeſſꝰ.locutꝰ.⁊ ðꝛ a fateoꝛ.vñ

Oui.ĩ epi. Da veniã faſſi.mihiñ tua mũe/
Eaſtigiũ.gij.i.ſũmitas.alti ½ i
tudo.honoꝛ. Iñ faſtigiolũ.li.dimi.

Eaſtuoſus.a.ũ.ſupbo.⁊ ðꝛ a faſt qʒ ideeſt
qð ſupbia. Iñ faſtuoſe aduer.⁊ faſtuoſitaſ

tatꝭ.i.ſuꝑbia.elegãtia.elatio

Eaitł.a.i.i.licitꝰ.⁊ ðꝛ a fas.vt faſtꝰ dies.i.li
citus in q̊ licebat romanis negocia agere.
cauſas exercere vl aliqͥd tale efaſtꝰvo di
es ðꝛ qſi illicitꝰ.qꝛ illicituʒ aut q̃ſi nephas

erat ĩ ũla die pᷣdicta agere.qꝛ ĩ illo die ma/

le ↄtigerat romanis. ðꝛ nephaſtꝰ a nefas.

Et hinc qͥdã liber ouidij ĩ ꝗ̊ tractat faſtꝭ

⁊ nefaſtis dieb.a dignioꝛi ĩtitulat᷑ liber fa
ſtoꝝ. Hinc etiã annales libꝛi ĩ qb ſcribe/

bant᷑ facta romanoꝝ totiꝰ ãni.ſilr a digni/

oꝛi ꝑte dicti ſũt faſti. Innenit etiã h faſt?*.
ſtus.quarte decli.pꝛo qnnali libꝛo. Unnde

ra tanti

cſlle

Lucant
ſtivyann
fer
climn
perbue
ſbeos
Euuya
gre
Eundlas.
Euiane
Ccede
Mituore
Hicolot
buopemn
deſinütel
Nhpetris

Aigoboi

nahaF
ctach⸗
ppns
ſatutte
inhis
Funi
o hi
lonüdec⸗
t Ouige
Boen?foi
dituctip⸗
Ntinta c
ſach
(uſciscn
kebntiil
Allsdics
W ſp⸗
Appclane
Binpen
benitifi
. ſcidoe
1,0:
ien
hoenome
leckneen

„

ign⸗ QAucanꝰin.x. An nimis andoxi vincet᷑ va/ Eauiſſoꝛ.oꝛł.eſt piſcatoꝛ qͥ ſy rogat ⁊ ſfaue
Kearſſ ſtibannis. Dz magyſpꝛie p libꝛo annali. deo vt ſibi bñ eueniat. ? a fauco
iſrigtr eſt ſcdᷣe decli. Hã faſt p ſuꝑbia eſt qjrte de / Baui.a. i.i.leuis?⁊ ipõderoſus.⁊ ðꝛa fauo
nlgnat clinatois. Cj. Veſta dies faſt/ faſtuſc;ſu nius. nij. pꝛ vetus lenis
rkligannn nn per bia fert. Faſt⸗ licir⸗ faſtos qz dicito Eauni dicti ſũtqͥdã dij ſiluaꝝ. a fando vei
iculicepl libꝛos. Dat terrã faſt obi faſtuſch nefaſt?*. phonos.qꝛ voce ñ ſignis ondebãat futura
Stpprieſſſche⸗ Eatat.ta.tũ.i.fato deſtinatꝰ. ⁊ ðꝛ a fato. as in lucis ↄſulti a paganis. Hi vulgo incu/
llgakin fuſc INNM. bbrivincubones. a romanis o fauni fica
niniiinrini Batidicus. ca.cũ. pe. coꝛ.i. fata dicas im dioemt
buſtifſi Hatii tin s. vꝛa foꝛ. lar.ꝛ dicit fatuz eſſe Pauonis nij lenis vete ʒephyre. ? v‚o
en. Faſißi qdqd de fat᷑ Cll fatũ eſttꝑal ſucceſſio v cat᷑ ſic.qꝛ eiꝰ fauoꝛe floꝛes ꝓducũt᷑ etterra
beſoledroin euetun en a deo ꝓuiſaꝑ Et fingut trnia ſa germinat CIñ Ouið. VUſq; ſub aduẽtu ſpi
Ite faliſiu ta icolo : fuſo ⁊ digitj fila ex lana trabeti rãtis leue fauoni. Iſ fauoniꝰ. nia. niũ.?2 6
focer infanth bus petrinã vaniationẽ reꝑ. Ouedã vero fauoniũ.nijleueodiũ qð cito traſit: cadit
nlu wentes vl pt tria tꝑa.ſ.pᷣteritũ qð in fuſo iã netuzʒ ſpurij.qͥ ex pre incerto ⁊ matre vidua ſunt
ebnſeni n ⁊ iuolutũ eſt. Pns qð int᷑ digitos mentis geniti.⁊ ̊ i.qꝛ q̃dã aĩalia fauonio ſpiritu
dürtakäc trahit. Futun qd eſt ĩ lana q colo iplicira Pauſto ocipeertlinan?
zyulnen lick eſt. ⁊ dd adhucꝑ digitos mẽtis ad fuſũ ti Eauoꝛ. o. m.t.i. auxiliũ. laus. aſſenſus Inñ
pulnen lii⸗ q; pns ad pᷣteritũ traijciendũ ẽ. Et ẽ idem fauoꝛoſus.a.ũ.i.fauoꝛe plenꝰ. Idẽ et ſan/
— fatũ ⁊ foꝛtuna. Sʒ ĩ h differt. q; foꝛtuna ẽ toꝛiꝰ ria. riũ a fautoꝛe, ⁊ H ⁊ fauoꝛabił. et
ißiboncts in his q foꝛtuitu veniũt.nulla palã couſa,. B le. Iñ fauoꝛabilitaduer.⁊ ̊ fauoꝛabili/
nr eſſt Fatũ vo eſt appoſitũ ſingul ꝛ ſtaturũ. ſz h moe. tatcffk, woabili⸗
dignimntcſoſl lianũ de cauſis. Yatũ ðꝛ a facio vlł fio T᷑qſñ ner. fauſte.felicit᷑ pſpere.⁊ H̊ fauſtitudo.di
vor dochor zit. Quid eſt ſatũ niſi q; fitæ ñ hʒ cauſas. nis.i:felicitas.Et fauſiꝰ cõponit᷑ infauſt⸗.
gaſüt faſces i Boeth vo l.iiij.li. de ↄſolatõe diẽ. Pꝛoui/ a.ũ.i.infelix.cui foꝛtuna ñ fauet.ſʒ ſꝑ Ead/
detia eſt ißa diuĩa rõ ĩ ſũmo oĩum pncipe uerſa.⁊ ei nõ ↄtingit niſi male·
nis t hruſſſs vſtituta.q cũcta diſponit Itẽ fatũ eſt inbe Fauoꝛoꝛꝭ.m.t.ilaudatoꝛ.ↄſenſoꝛ in malo
guck id⸗ res reb mobiliby diſpoſitio.ꝑ quã puideZ 8ε ſouco. ues. In ſautio. onis i. laus v!
naeconec⸗ ia ſuis qq; nectit oꝛdini pſenſus iĩ malo.ſic amicicia ↄſenſus ĩ bo⸗½
uawiseacde. Hatꝰ.ca.tũ.i.locutꝰ.⁊ ðꝛ ꝗ foꝛ.farꝭ. no. Oð ci eſt amicicia int᷑ bonos hbᷣ idez eſt
Batalis dies ᷣm Aʒo.ĩ ſũ.C. de tẽ.⁊ repa. fautio int᷑ malos. IJñ fautioſus.a.ũ.i.ĩ ma

Raſteen

mbadafatenſ

ſimibißmanm

appel.ðꝛ ſpaciũ tꝑis infra qð appellãs dʒ
appellationẽ pſegu.

Batiſ cua. tui.iſtult.?⁊ dꝛa foꝛ. far.qꝛ im

peritiã ſuã oñdit fando qͥcqͥd latet ĩ aio.vł

rñdedo ad interrogata.vł iõ ðꝛ fasiꝰ a fan

lo ↄſentiens

Fauꝰ.ui.mel eſtĩ ccra.ſ.bꝛiſca.⁊ ðꝛ a fagin

grece qð ẽ comedere latine.q̃ſi fagꝰ.qꝛ ma
gis comedit᷑q; bibii.

Eaux.cj.m.t.dꝛ a phos qð eſt vox. Et ſunt

egdt do.qꝛ qð nec ipᷣe fat᷑nec qð alij dicũt ĩtel- fauces anguſte fiſtule gutturꝭ q̃ſi phos.i.
nin ligit. Et differt a ſtulto. qꝛ ſtult, eſt qͥ ꝑ ſti· voces p qs vocal ſpũs ab ĩtimo pectoꝛe er
Nagnn⸗ poꝛẽ nõ mouet᷑.iniuriã ⁊ ſeuiciã ꝑfert nec iliens.ſonũ vocᷓ emittit.Et ðꝛ ſic.vła fun

vlt eſt nec vllo ignominie cõmouet᷑ dolo

re.qꝛ ſtultꝰẽ ebetioꝛ coꝛde. Uñ qͥdã. Ego
ſtultũ me eſtimo.fatuũ eſſe nõ opinos

dẽdis vociba.vł qꝛ ꝑ eas ſamur voces.vel
fauces dicũt᷑ ꝗ phos qð ẽger.qſi phos ca/
piẽtes.i.aerẽ. Uł dicut᷑ fauces a fagin q̊̃d

nqoti che Faudicꝰ.a.ũ.pe.coꝛ.ẽille qͥ va dic.cui cin eſt comedere.⁊ fm h̊ fances dicũt᷑ maxille
nanzn nen cti fauẽt.⁊ videt᷑ cõponi a faueo ⁊ dico.qa qͥbo comedimꝰ. Et ad ſił itudinẽ fauciũ di
n l inie⸗ eius dictis fauekee cuunt fquces loca ſtricta ⁊ anguſta ſicẽ ẽ adi
ngil Eauilla. le.łp.i.ſcintilla.⁊ ðꝛ a pnos qd eſt tus viqꝝ int altos mõtes. Silr ad ſil itu/
nic m 4 ignis. Szʒ ſcintilla ꝓpꝛie ðꝛ accẽſa. fauilla dinẽ fauciũ dicũt᷑ fauceſ oſtia fluuioꝝ ⁊ ex .
in t, bo exrincta ? igne deſerta. qꝛ fauilla eſter itus ĩ mare.qꝛ loc iſte ſolet eſſe ſtrict? an
k i ng Ancr ſcintille ignis yl cinns guſt ad modu fauciũ.· vl qꝛ p illi locſi ad
vt ini e. Hauilę lIi. dimi.i. pu fauus Ideẽ etiã fauun ⁊ nanes exeũt ſi ꝑ fauces voccs.vñ Yaux
Imnalie lus.l. dÜ. iit faſcz lic; reſecat falr far q lucet. .
nnalNn ä

facit lucẽ. In facula.le.i.pua fax.

Bebꝛis moꝛb qdã. 282 a ferueo. ues. qꝛ fac
hoĩem feruere. Ul ðꝛ a frigeo.ges.qͥa fac

hoĩm frigere. Et deſinit actũs ſingularꝭ ĩ

em. vl ĩ im. vt febꝛẽ vl febꝛim.⁊ ablatiuꝰ in
e. vł in i.⁊ actũs płis ĩ es.vł in is.vt febꝛes
feblis.
Eebꝛua.oꝝ.n.s.płis numeri.i.ſacrificia ⁊
purgatões.qᷓ olim ſolebat fieriꝓ alab de⸗/
ſunctoꝝ. Iñ febꝛuat. ta. tũ.i.purgatꝰ.a.ũ
Et h̊ febꝛuꝰ.bꝛui.i.pluto. Yebꝛui etiã di/
cunt᷑ manes.qꝛ eis fiebãt hmõi purgatio/
nes. Et a febꝛuꝰ ł febꝛðꝛ H febꝛuari. rij.qͥᷣ
dã mẽſis dictꝰ ſic.qᷓſi ſacrificatoꝛi vł pur/
gatoꝛiꝰſiue purgatiuꝰ.qꝛ ĩ illo mẽſe olim pᷣ
cipue fiebãt pzua aiab defunctoꝛ ipſi
Eeciał.lis.m.t.q̃ſi fediał.i.ſa plutoni
cerdos ꝑ quẽ federa fiebãt.łqͥ bella annũ
ciabat.q potiꝰ dicebat᷑ ſecularꝭ. Uñ olim
feciales dicebant᷑ fediales.qꝛ y eos federa
fiebãt.ſiẽ ꝑ ſeclares bella Fecial ꝭᷣ wꝛie di
cebat᷑ ille qͥ legatõe vteba 1 federe ⁊ pace.
em Hug. Paß. dic. YVeciales dicunt᷑ ꝑ qs
federa ⁊ bella indicebãt᷑.i.ſacerdotes

Eeciniũ.nij.n. S.ðᷣꝛ a fex. Et dicunt᷑ fecinia

qᷓ; alij acinn G

Becula. le.di.i. pua fex. Fecula etiã ðꝛ vua

Decocta vł pbingis.½
Eeculetꝰ.a.ũ.i.fetidꝰ.⁊ ðꝛ a fece vel fecula.

vl dᷣ a fece.⁊ lẽtos qð ẽ plenũ. Iñ feculẽtꝰ

ta. tũ.i.fece plenꝰ vł fetidꝰ. Iñ h̊ feculetia.

tie.i. fetiditias

Eecũc. da. dũ.i.fertil vł abũdãs.qſi fetun

dus.i. fetu vndãs vl q̃ſi fetũ dãs. Jñ fecũ

ditas. tatꝭ. Itẽ cõponit᷑ fecũdꝰ.infecũdus.
da. dii.i.nõ fecũdꝰ.ſterib.

Eedoſus.ſa.ſum.i.fedus.da.dũ.

Eedꝰ. derꝭ.ẽ pactũ łpaxã fit int dimicãtes

282 9 fedꝰ. da. dũ. Yuit ei olim ↄſuetudo.
Sen aligs vellet iire fedꝰ.q̃dã poꝛca ſacri
icaref ĩi hũc modũ.maioꝛ exiſta ꝑte.⁊ mi/
noꝛ exalia.ſiue eſſz iꝑatoꝛ.ſiue rex.ſiue aliꝰ

bnceps bencbi illã poꝛcã ⁊ ipᷣam ꝑcutie/
bat et turpit occidebãt.q̃ſi dicerẽt.ſic occi
dat ille q a pace reſilierit.⁊ ide dictũ ẽ fedꝰ
a poꝛca feda.⁊ turpit occiſa.cuiꝰmoꝛs op/
tabat᷑ ei qͥ a pace reſiliret. Uł ðꝛ fedꝰa fið.
Vlłðꝛ ab hirco vł hedo f.lra addita.vl po
ti poſita ꝓ h.q habet᷑ih̊ noĩe bircꝰ.⁊ ðꝛ fe

dus ſic. q; hbireꝛ hedꝰ cũ poꝛca imolabãt᷑

in federe faciẽdo. Et fedꝰ pᷣuenit pacẽ.ſʒ fe
der ptes ſũt iducie dicte.qſi ĩ dies ocij.vł
inducta ocia.⁊ ſcribit᷑ꝑ oe.diphthõgũ In
uenit᷑ fee'. a.ũ.adiectiuũ.i.turpis.dfoꝛmii
ſoꝛdicꝙ. ⁊ a fedo aſ. Iñ fede.diꝰ.ſime.ad
uer.⁊ H̊ feditaſ.tꝭ.⁊ ſcribit᷑ ꝑ e.ſolũ ꝓduẽ tũ

mã. vñ. ſoꝛdidꝰẽ fedꝰ ꝓ pacto dicito fedꝰ.

el. lis. ðꝛ a folł.eo ꝙ ſit folliculłꝰ geſtãſ hu

moꝛẽ qͥ vocat᷑ bił.Et ðꝛ fel tã follicułꝰ q; il

le humoꝛ.⁊ ſcribit᷑ ꝑ geminũ l.in gtõ.Inð
felleꝰ.lea.leũ.i.de felle exñs.vel amaꝝ.

Eelena.ne.f.p.q̃dã beſtia valð timida.ſ.cer

na. Et p eodẽ ĩuenit ſ̊ feles indecli. Uno

Ouiõ.i.v.meta. Feles ſoꝛoꝛ pbebi niuea
ſaturina iacta.
felix.⁊ qͥ dat felicitatẽ.⁊ qͥ accipit⁊ ꝑ qd da
tur felicitas.vt felix tꝑs.felixlocꝰ. Jñ feli/⸗
citer aduer.⁊ felicitas.tatꝭ Et ꝓð.fe.Ulnð

Lucanꝰ ĩ.iiij.Felix qͥ potuit mũdi vitare

ruinã. Quo iaceat iã ſcire loco.⁊c̃.
Eemella.le.dimi.i.pua femiag·
Eemellari.rij.i.mulierariꝰ.femineis vł fe
mineo oꝑi dedit. vl femineos hñs moꝛeſ
vł volũtati femine deditꝰ ⁊ obnoxiꝰ.qͥ alio
noĩe ðꝛ vxoꝛariꝰ
Eemen.inits.n.t.ðꝛ a femur.⁊ ſunt ille ꝑtes
femoꝝ qb i cqͥtãdo tergis cqͥꝝ adheremꝰ
Vñ ⁊ pᷣliatoꝛes olim ſb feminib amiſiſſe

B dicebãt᷑. Ułfemẽ.inis.ẽ coxa feminc.
Iñ Cañ.vij. Et iũcture feminũ tuoꝝ ſiẽ
monilia. Iñ h femiale lis.bꝛache femiaꝝ.
eo ꝙ; tegãt femĩa.Et hinc ðꝛ femẽꝗñʒ pin

guedo illa qꝗᷓ eſtĩ pube mulier Et femur q̃ᷓ

rũpit᷑ apð autoꝛes vtẽtes pᷣdici vocabul

indifferenter

Eemina che.f.p. ðꝛ aphos q̊d ẽ ignis.quaſi
ignita.qꝛ vehemẽtiꝰviro ardet ⁊ ↄcupiſcit
Vlbłdꝛ a fetiditate.q̃ſi fetida.qꝛ generat fe/
tũ. In h ⁊ H̊ femella.le.⁊ feminella.le.⁊ fe.
minula.le.oĩa dimi.⁊ femineꝰ.a.ũ.⁊ femi/

ninꝰ.na.nũ.i.res femĩe.vł ꝑtinẽs ad femi/

nã. Itẽ femia pᷣt eẽ płis nũeri ꝓ coxis mu/

lieꝝ.a femẽ.inis.

Eemur. oꝛꝭ. n.t. pe. coꝛ. Et ſũt femoꝛa ab in
guine vſq; ad genua. dicta a femĩa.qꝛ ibi
diſtinctõ eiꝰ viri Ul femur ẽ coxa viril ꝓ
pꝛie. Iñ h̊ femoꝛale.lis.bꝛache viro.eo
femoꝛa tegãt.Et ſcias ꝙ femur ⁊ genus ?
Eeneratoꝛ. oꝝ. qͥ dat ⁊ q cci ſtirps ds
pit fenꝰ. q̃ſi fenoꝛ? aco

Eelix.cꝭ.o.g.i.beat.foꝛtunatꝰ.diues Et ðꝛ

Eett
ceferat
ſeneſtt
coponn
domun
anguc
ſiu
Bancn
gurin
Eniali
genrſis
Fiefon
btet
Eanüni.
eacc
ſire
Pec no⸗
Utglie
chn.
gocos
nario
ſoet
vignt
roanta
lud
m .
An
ſen rei.
Fonred⸗
woonpe
lerdeſae
teütci
Noſito
Me'
Benobb
Pecdk„
2Rafe
M
Benxa
kercoue
li.
frun
lla te⸗
fhan
onrerö

rcn inol
uenit mäi
Gſidiesat

turpis Zieni
e d inet
deſolü parii
dicloſch,
Nlicnbegetiſh
ͤſclabzl
mnülingo
s.rlama.
Aötimnidaſct
b indecli. Uns
orphebi niuen

diues St
ccugöd
dirloc. fel⸗
EtSe
tuitmück viran
eloco. c.
mina
mincis v
cos his mort
obnori/qole

raſomt lettes
chr acheren
aminidp amiſe
. ecoru fnine,
fonini nor ſi
bracbetemian,

cd:ſemegin

Uien Etfanm

wicnsſcheln,

ahaich wan

cẽferat. vłqꝛ ꝑ eã videamꝰ foꝛꝭ lucẽ. Uñ ⁊

feneſtra ð q̃ſi ferẽs nos extra. Uł feneſtra

cõponit᷑ a phos ⁊ miſtro.qꝛ miſtrat lucem
domui. Et ſũt ꝓpꝛie feneſtre qͥb exterioꝛ ꝑſ
anguſta ẽ. ſz interioꝛ diffuſa Iñ feneſtrella
Eeniciũ.cij.ẽ herba fullonũ.q̃ nigꝛã fac tin
cturã. vñ Jſa.j. Si fuerit pec. i
Eeniculũ.li.pe.coꝛ.herba q̃dã.⁊ ðꝛ a fenũ.
qꝛ tirſus hꝰ herbe ⁊ radices acuũt viſum.
Iñ ⁊ feniculũ ðꝛ q̃ſi oculoꝝ fenũ.vlł ðꝛ ſic
q ̊ herba ẽ calida ⁊ ſiii
Eenũ.ni.s.ðꝛ a phos qð eſt ignis.qꝛ facile

igne accẽdit᷑.vł eo flamma facile nutri.⁊

ſcribit᷑ ꝑ oe.diphthongũ

Eenꝰ.noꝝ.n.t.i.vſura.ſʒ vſura ẽ lucꝝ de ca

nltaliaccintl. Ver vo lucrũ de vſura ac/
ceptũ. Ul vſura ẽ ſine determĩato tꝑe. ſiẽ

q̃ accõmodat duodeci denarios ꝓ vno de

nario qᷣtq̃t mẽſibo acceptoꝛ voluerit. Yenꝰ
vo eſt cũ tꝑe determĩato.ſiẽ qͥ accõmodat

viginti p triginta vſq; ad mẽſem. Uñ fenꝰ
vocat᷑ auidũ qꝛ qͥ ſic accõmodat ſꝑ auet v:

illud tꝑs veniat cito. Uñ Lucanꝰ. Hinc
vſura voꝛax auide qð ĩ tꝑe fenꝰ. Indifferẽ

ter tñ vtimur pᷣdiciꝭ vocabub. In fenereꝰ.

rea.reũ. l
Eera.re.ð oĩs beſtia.⁊ ðꝛ a fero fers eo ꝙ;
toto coꝛꝑe ferat᷑ vł qꝛ vtat᷑ naturali liberta
te ⁊ deſiderio ſuo.⁊ volũtate ꝓpꝛia ferat᷑fe
re ſũt etiã ſi nõ ſeuiũt. Beſtie vᷣo a vaſtãdo
dicte ſũt.qꝛ moꝛſu vł vnguibo ſeuiunt. q̃ſi
vaſtie. Iñ ferinꝰ.na.nũ.i.de fera exiſts
Eeracułb.la.lũ.i.aliãntulũ feraer2
Eerał..t.⁊ B le.moꝛtał.lugubꝛis funebꝛiſ

⁊ ðꝛ a feron qð eſt moeos
Eeratrũ.tri.n.s. ðꝛa fera Et ſunt ſeretra te
cta ſiluaꝝ ſpiſſa —

Eerax.cis.o.g.i.fecũdꝰ.abũdãs. Iñ feraci

ter aduer.⁊ h feracitas.tatt.

Eerculũ.li.n.s.i.miſſoꝛiũ.⁊ ðꝛa fero.fers.

Ferculũ etiã ðꝛ mẽſa ſuꝑ quaʒ ponũt᷑fer/

cula. Itẽ ferculũ etiã ðꝛ vaſculũ inapo⸗

tat᷑ ferculũ Uñ ĩ Cañ. Ferculũ feẽ Salo

mon rex ð lignis libani m Hug. Papᷣ.vo

diẽ. Ferculũ diſcꝰ.mẽſa edẽtiũ.aut vaſcu
lũ miſſoꝛiũ.in q̊ epule ferunt᷑. .

Berentar.rij.m.s.i.vexillifer vł fundibu
lus vł ſagittariꝰ.qꝛ ferat arcũ. Uñ Ambᷣ.

ſuꝑ Egiſipũ. Sʒ vt ſolet ĩ ferentarioꝝ p

lijs plura vulnera qᷓ; neces inferebãt

Beretrũ.cri.n.s.eſt q̃ddã inſtrm cũ ã poꝛtã

Eeneſtra.ſtre.f.p.ðꝛ a phos qð ẽlux.qꝛ lu/

i fuerit pec.v.q̃i feniciũ

tur coꝛpa moꝛtuoꝝ.⁊ dꝛa feron.qð ẽ moꝛſ

eo ꝙ ferat moꝛtuũ. aũt ðꝛ feretꝝ q̃ſi fe

rẽs atꝝ etymo.ẽ Quidã tñ volũt derinari
feretruʒ a fero fers.qꝛ ferat moꝛtuos.Alij

dicũt feretrũ diciq̃ſi ferat tetrũ.i.moꝛtuũ

z potiꝰeſt etymologia

Eeria.rie.i.ceſſatõ ab oꝑe ſᷣuili.⁊ ðꝛ a ferio

feris. Uñ ⁊ feria ðꝛ feſtiuꝰdies in q̊ͥ ceſſare
debemab opibo vᷣuiliby. in q̃ ſola res diui
na dʒ geri.⁊ ðᷣꝛ feria a ferendis victimis.⁊
ſm h ſoli feſtiui dies dicũt᷑ ferie ꝓpꝛie ĩ qb⸗
ſacrificia pᷣcipue ſolẽt fieri Sʒ qꝛ qualibʒ

die dẽm ceſſare a vicijs.inde eſt ꝙ qlibet

dies pᷣt dici feria. Scom & ↄſuetudinem
xpᷣianoꝝ ſic appellãdi ſunt dies Dies ſolis
pma feria vł dies dñica Et dies lune ſcdᷣa

mercurij q̃rta feria.Et dies iouis qnta fe
ria.Et dies vener ſexta feria. Et dies ſa/

turni ſeptima feria. Etẽ dupler ſenſus. qꝛ

vo dies ab initio habir ẽ feriał.iõ dies do

minica nũcupat᷑ pma feria.qꝛ pᷣm dies eſt

a feria.i.a ſabbato qð feriale ſolet eſſe. Di
es lune ðꝛ ſcdᷣa feria.qꝛ ſecundꝰ a feria.i.a
ſabbato.⁊ ſic de ceterꝭ. Uł dies dñicꝰ ðꝛ p
ma feria qꝛ ẽ pᷣma dies ſeptumane q̃ ẽ feria
⁊ ſic de alijs. Itẽ ferie ſunt q̃dã ſolẽnitatei

in qͥb cauſe tractari nõ debẽet

Eeriatꝰ.ta. tũ.i. feſttuꝰ. ꝛope qͥdẽ dies fe-

riati dicunt᷑.qbo res diuina fit.⁊ abſtinere
etiã opoꝛtet hoĩem a litib ⁊ oꝑibo fᷣuilibꝰ⸗
Berinꝰ.na.nũ.ẽ poſſeſſiuũ.⁊ ðꝛa fera.⁊ h fe
rina.ne.i.venatio. Uñ Uirgilo. Implent᷑

veterꝭ bacchi pinguiſq; ferine
Bermẽtũ.ti.i ʒima.⁊ ↄꝛ a ferueo.ues.q; er
creſcat Jñ fermẽtatꝰ.ta.tũ. Uñ qͥdã paniſ

p: fermẽtat.i.fermẽto coꝛrupt.Et qꝛ pa/
rũ fermẽti totã maſſam paſte coꝛꝛũpit.iðo

qũq; ponit᷑ ꝓ pctõ.qꝛ etiã ꝑuũ moꝛtale ma

gna maſiam vᷣtutũ moꝛtificat.qꝛ qͥ in vno

offendit factꝰ ẽ oĩm reꝰ.teſte apl o.
Eerocia. cie.ſp.idẽ eſt qd ferocitas.et ðꝛ a
ferox. Uñ Martial. Pythagoꝛici edocu/

erunt ferociã animi cũ tibijs mollire. Et

in hymno martyrũ. Hi pꝛo te furias atq;

ferocias
Eeron grece.latine ðꝛ mos
Eeronia.nie.qͥdã fons vł palꝰ.et ðꝛ a fero

fers. eo ꝙ; ↄferat vtilitatẽ bibẽtib. Et h̊ fe

rocinia. nie.ðꝛ dea illiꝰaqᷓ vel fontis
Eerrariꝰ.rij.qͥ in ferro oꝑat᷑vłq ferruʒ eqͥ

facit.⁊ ðꝛ a ferru

Eerriminatio eſt eiuſdẽ gener matenarii

Eerrifodina.ne.loc vbi ferrũ ſodi
Eerrugo.inis.i.ferri rubigo. Itẽ ſerrugo
ðꝛ qda coloꝛ ſilis ferro.⁊ ẽ purpure ſubni
gre.⁊ fit ĩ hiſpania. IJñ ſerrugineꝰ.a.um.ð
ferrugine exns ⁊ ſerruginoſus.a.ũ.i.plenꝰ

elidatio riuctio vtſi cypho argereo fů

„

ferrugine.
qꝛ farra.i.ſemĩa frugũ terre ↄadit. Iñ ferre
us.rea.reũ.i.de ferro exñs. Itẽ a ferrũ ðꝛ

B ferramẽtũ.ti.inſiim ferreũ.⁊ accipit᷑ col

lectiue.⁊ ̊ ferꝝ.ri ꝓ ferro eqqꝛ expuro fit
ferro.Et ĩ tali ſignificatioe ferꝝ hʒ płalita

tẽ.Et nota ꝙ purgamẽeta ferriſũt rubigo ””M
BEeſſus.a. ũ. 8⁊ a findo.dis.q̃ſi fiſſus.i.diui
ſus a ſanitate.nec iã integer ſalute Etẽ ge
nerale nomẽ.ad oĩa eĩ refert᷑.dicimꝰ vᷣo feſ
ſus aio.feſſus coꝛꝑe.qð mag ẽ ꝓpꝛiũ.⁊ feſ-
ſus reꝝ ad caſũ veniẽtiũ q̃ſi iops copiaꝝ ⁊

ſcoꝛia. Ite reꝑit h ferrũ.ri. m. ge. ꝓ ꝓpꝛio
noĩe.qꝛ qlitas vo eſſentiã rei non mutat

75½ * „ 2 —

gertilis. lis. 9. t. 2 B le.i. abũ ta fere
Fertil ager eſt. Fructuoſus vᷣo qͥcũq; cõ/

põt tñ declinari h ferrꝰ.i.
dãs.młta ferẽſ

potiſicibo ſacrificak : ea ſcro fers. Item
fertũ qũq; ponit ꝓ fartũ.vides farru

Eeruidꝰ. da.dũ.icalidꝰ ⁊ iracũdꝰ. Iñ fer⸗

uide aduer. ⁊ ̊ feruiditas. tatt.
palmatoꝛiũ inde factũ ðꝛ ferula.Oicit em̃
Eoꝛnut ꝙ ferula ẽ gemfeniculi qð creſcit
in mõte gargano.⁊ inde affert᷑ a ꝑegrinis
ꝙ cũ auſter flat qͥ ſilłr ẽ calidꝰ ſit qdãↄfric/

tus ⁊ ↄfractio int᷑ herbas illas.⁊ in ꝓcreat

ignis adeo magnꝰꝙ qñꝙ; cõburii tota re/
gio.a qᷓ cõbuſtione btã Agatha ſiculos et
romanos liberaſie legggit6Rss
Eerulariũ.rij.locꝰvbi ferule abũdãt.⁊ ðꝛ a

ſerula. Et ꝓ eodẽ inuenit᷑ h̊ feruletũ.ti.

Eeruoꝛiũ.rij.i.caldariũ.⁊ ðꝛ a ferueo.ues.

Eerj.ri.m.S.ðꝛ a fero fers VUñ pᷣs. SGingu

gularz fer? depaſtꝰ eſt eã. Et h fera.re.deq̃

S loco ſuo Et a fera deriuat ferꝰ.a. ſ.i.cru
Ddel.Durꝰ. aſper. Iñ feritas.i.crudelitas.⁊

52 B ⁊ B ferox.ci.i.crudeł.imãſuetꝰ. Itẽ a
ferox ðꝛ ferocitas.tꝭ.Et h̊ ferocia.cie.ĩ eo ⸗
dẽ ſenſu. Et nota ꝙ ferox ẽ animꝰ.fer ẽ leo
Itẽ ferocitas ſepe laudi habet᷑ Eſt eĩ fero
citas militũ.⁊ ferox iuuẽtꝰ ðꝛ. Sʒ feritas

diri aĩ eſt. Et ferox ep onit h̊ ⁊ 5 ⁊ B pꝛefe

rox.G. coꝛ.fe. Uñ Qucanꝰ i.iiij Nõ ſoni

Deeibella rorno iret ĩ equo:
Eeſcenia.nie.f.p.mulier q expellit faſcina

q̃ dic mulier qñ expellit faſcinũ.Et he fa/
cenine.qꝝ.carmia q̃ mulier dic mouendo
cunas vt ſopiat pueꝝ Et qñq; faſcenine di

dus ferre? apponat.de hᷣ no.in.l.ĩrem. ff. de

Herrũ.ri.n.s.eſt metallũ q̃qdã.⁊ vꝛa far.ri

cunt᷑ lqudes. Un habet᷑ in qda fᷣmõe qꝙ an
geli aſtãtes dño nato in pᷣſepio canebant.

9 „ „-

lũtatꝭ. ꝓ faſceninis qſi loco faſceninarũ.i.

bãt eũ. Itẽ iuenit feſceninꝰ.a.ũ.a feſcenio
oppido. Un Oꝛatiꝰ. Feſcenina ꝑ hũc ĩiuẽ

do qdã campanie

m heſt

ſcoꝛ.is.

Eeſtiał..t.hꝰ feſtiał.i.ſacerdos łᷣ oꝛatoꝛ pꝓ

quẽ bellũ ĩdici᷑ ?⁊ paxcõponit q⁊ fecial ðꝛ

Eeſtiuitacula.le.di.i.pua feſtiuitas.

BBeſtiuꝰ. a. ũ. idẽ eſt qd feſtꝰ Uñ p trãſatõeʒ
2 hõ feſtiuꝰ.i. let. cõpt/.ſuauis. Iñ feſti/
ue aquer. ⁊ ⁊ ̊ feſtiuał.⁊ G le. In feſtiua

lit᷑.⁊ H̊ͥ feſtiualitas.tatꝭ.i.ſolẽnitas vł ſua/

uitas. dulcedo. oꝛnatꝰ. leticia Etðᷣꝛ feſtiui

tas qſi feſtiditas.a feſtis diebo.⁊ ẽ etymo.

Eeſtra. ſtre. ꝛ a feneſtra ꝑ ſyncopa.i.pua fe
neſtra. Uñ Macrobi lſaturnalib. Fe/

ſtra qdẽ eſt minuſculũ oſtiũ ĩ ſacrario

Eeſtuca. ce.i.ſtips.ſ.minimũ põdꝰ ł puluii/

yl atomꝰ. Iñ effeſtucare. vᷣbũ iur.i.abre/
Eeſtulũ.li.pe.coꝛ.i.puũ feſti nũciare.
Beſtũ.ti. illð lignũ ĩ ſũmitate domꝰ ad q̊d

oĩa dirigũt᷑tigna ⁊ ĩq̊ ↄueniũt. Iñ h̊ feſtũ
ti ꝓ ſolẽnitate. Siẽ ei ad feſtũ lignũ tigna
domꝰↄueniũt.ſic ad feſtũ.i.ad ſolẽnitateʒ
hoĩesↄueniũt.UVl feſtũ ðꝛ a ſeria.qſi feria
tũ. Iñ feſt.a.ũ.vt feſtꝰdies.Et ſũt feſti di
es tm ocij ⁊ religiõiſ.qꝛ ĩ eis ſola res diuia
fit. Et nota ꝙ feſti dies dicũt᷑ ex ↄſuetudi /
ne.ſʒ ſolẽnes qͥ qad hoĩes ꝑtinet.vt parẽte/
la. vt cũ qͥ defũcti officia expleueritðꝛ ſo
lenia pᷣſtitiſſe. Fetulẽtꝰ.a.ũ.i.plenꝰ fetoꝛe.

If fetuletia. tie. i. fetiditas.

Pcuait
Gla ĩ excel So.⁊ ĩ terra pax hoĩbobone vo

tales faſceninas dicebãt circa eũ vt quaſi
doꝛmiret.iſ.gla ĩ excel̃ ᷣo.⁊c̃.⁊ ſic lauda/

ta licẽtia moꝝ.Fᷣm hug. Pap̃. etia dic. Feſ
cenina cãtica nuptialia q ĩ nuptijs cãtant
Feſceninꝰ.a.ũ.i.nuptial a feſcenino oppi

eſt nom̃.ſm v̈ ꝙ ẽ ꝑticipiũ ðꝛ a ſati

etura. re.i. fetꝰ. partꝰ.? a fetꝰ.q. ñ5.
Bet?. us. ui. i. pt?. natꝰ. ſili? mulier.pecoꝛ?
pꝛie adhuc exiſtens in vtero,ſic dictus.

roch

nenigt!
Nicanm
ülben
liberotn

lichis
feport
Fuoi
Nrioſan
gofti⸗
böfcüge
urolicui
pcnesda
feiitaod
deſchſve⸗
Minati
bhwie
Wkai
dehen
fend
öſore
naqf
loi
ſer ri⸗
be
Kunr
Padiſe
nugicep
Paupitn
ſieiſgcere
wolkfens
Poudan
sdn
Eacht
fundo

Pberb
Meala
ſi j
ullbi
hidef⸗
Dbube⸗
ſngladi
lo Utb
cechepne

sterbi
firei⸗

luingi

gnücniſiten .

laini Eide,
r die mong
Nnqg taſcmnin
näcifnron
honte
arb

oibobonen .

o faſceninei!
circg e tqn⸗
,40.7 fclgnd
Ha i afeſenin
cnina o hücii
ap en die F
innpriſs cinmt
ſcenmnoopi

iſiälusi diui
goſchne Ktege

Cci dicn doſe.

dmag inii 116
ſiopschin
nicpiüdrafn

dos Lorate

vonit t tecild
ſeſtintas.
Dietriſhri
ſuauis. Iñ feſn

tble i fetuun

blenitas vl ſua/
icu Etdꝛfeſtiui
dichaechmo.
ſncopiinafe
nurmnalid. F⸗
ſtüüiſacrario.
mnüpöc tpniu
cibüͦiun ion⸗
feſt Me
nitnedant ul
ueniüt Jh
dleſüliging⸗
ſiiad ſolnind,
jcraſaniit
dies Etſiticin
jas olansdl

olcüter,cn

niet tſuit
vpn ſeuentd 6

g i.

igs.
lpmolie hn

6
in nao Ad

Lpleytnu

vt iſta mulier eſt feta.i.ꝑtu vł filio plena.ł

iã liberata. Et ſilłr ſi inueniat᷑ feta partu.i.
liberata vel plena

Eetutina reſ.i.fetida ⁊ inqͥnatiſſima ac mu

liebꝛis. ſoꝛdida actio.ꝗ ꝑ mulierẽ fetũ face

re poteſt ſm Papii. ä
Beudũ.di.eſt bñficiũ ⁊ beniuola actio tri/
buẽs gaudiũ capiẽti.capiẽſq; tribuẽdo in
id qð fac.⁊ ſua ſpõte ꝑata. Uł feudũ ẽ illð
bñficiũ qð ex beniuolẽtia alicuiꝰ ita tradi/
tur alicui.vt ꝓpꝛietate rei q̃ in feudũ datuꝛ
penes dantẽ remanẽte vſufructũ eiuſdem

rei ita ad accipietẽ trãſferat. vt ad eũ here

deſq;ʒ ſuos maſculos ⁊ femĩas ſi de eis no

minatiʒ dictũ fuerit ⁊ ĩ ꝑpetuũ ꝑtineat.ad

h vt ipᷣe ⁊ e heredes fidelit᷑ fuiat dño.ſiue
illð ſuitiũ noĩatim dictũ fuita dño qle e
debeat. ſiue indetermiatepmiſſũ ſit Dꝛ ãt

feudũ a fidelitate vł a fide.quã vaſallꝰdño

pᷣſtare tenet᷑. NHec eĩ dʒ aliq̃ inueſtitura fie
ri ei qͥ fidelitatẽ facere recuſat.niſi feudum
eo pacto ſit acqͥſitũ.vt de eo fidelitas nõ pᷣ

ſtet vt ĩ ↄſtitutõibo feu.pꝑ q̊s fiat inueſti.et

p qs recipit᷑. ibidẽ in qͥ cau.feu.amit.i.c.
V. §..in vii. fen.o.
Eeudũ legiũ ſᷣm ſpe.eſtqñ cã ⁊ occaſio ho/⸗

magij ceꝑit a dño.vt qui baro dixit alicui

„ 7„ „

pauꝑi militi ꝙ aliquã rẽ ĩmobilẽ ſibi darʒ
ſi ei faceret homagiũ.⁊ illã dedit.talis res

vocat᷑ feudũ legiũ.⁊ tal vaſallꝰ ho molegiꝰ
eudatariꝰ eſt qͥ fendũ recipit.qͥ etiã vaſal

lus dicitur

Eerx.cis.f.t. ðꝛ a figo.gis.q; ſe mergendo in
fundo vaſis affigit. ⁊ a fedo. as.

Eiber.bꝛi.m.s.eſt qddã alal qd ci venato/

res ſequunt᷑ ſe caſtrat.⁊ ſibi mẽtulã findit.
vñ ⁊ alio noĩe ðꝛ caſtoꝛ.qꝛ ipᷣe ſe caſtrat.ſʒ
q̃ſda. Iñ fibꝛinꝰ.na.nũ.⁊ G̊ fibꝛinũ.ni.la⸗
na illiꝰ aĩalł. Iñ h̊ fibꝛina.ne.ðꝛ veſtꝭ q̃ tra
mã de fibꝛi lana hʒ. H

Eibꝛa. bꝛe.f.p.idẽ eſt qð vena.ſʒ differt. qa

fibꝛa eſt ipᷣa choꝛda.ſ.ipᷣe follicułꝰ ꝑ quem
ſanguis diſcurrit. Uena ipᷣe ſanguis cur/

ſus. Ubł fibꝛe ſũt iecoꝛ? extremitates ſic di

cte.qꝛ apud Felle⸗ in ſacrificus ad phebi
aras ferebãt᷑ ab arioł vt ibi rũſa acciperẽt

Fibꝛe etiã dicut᷑ vene ĩterioꝛes.vł vene ie
coꝛꝭ.vl viſcera vel mẽbꝛoꝝ iũcture. Iñ fi /
bꝛoſus.a.i.i.plenꝰfibꝛis. Uñ ĩ hymno ſci

Eictoꝛ.o⸗ꝭ. m.t.qͥ ↄponi

qaꝛ adhuc ĩ vtero foueat᷑ licet piã parto in iopis bap. Ut qant laxis reſonare fibꝛis

ueniat᷑. Ulñ fet.a.ũ.i.plenꝰ.⁊ qnzʒ liberatꝰ

Eibula.le.f.p.ðꝛ illð q̃ͥ pectꝰ femĩaꝝ oꝛnat᷑.
⁊ ðꝛ a fibuli greco.vł fibula ðꝛ firmatoꝛiũ
q̃ palliũ tenet᷑ ĩ hũerꝭ.vł cingulũ in lũbis.

lo.vł ꝑ qð ĩmittunt᷑ fibule ne diſſipẽt man
tellũ.Et potiſcribẽdũ ẽ ꝑ ph.phibula.
Hicariel.
qdã deſilueſtris.ſ.pan vł faunꝰ vl ſatyrꝰ.
⁊ ðꝛ a ficꝰ UVUñ Hiere.l.ðꝛ. Habitabũt dꝛa
cones cũ fatuis ficarijs.vbi dic glo.inter/
linear.i.cũ hoĩbo ſiluanis. Alij dicũt ꝙ fi
carij dicũt᷑ fauni ⁊ ſatyri qͥ int᷑ ficꝰ et alias

arboꝛes moꝛãt᷑.qͥ Iſa.xxxiiij.onocẽtauri ⁊

iloſi appellank
icatũ.ti.i.iecur ſiue epar.⁊ ð a ficus.
Eicedula.le.pe.coꝛr᷑.qdã auis a ficu dicta.
qꝛ fic mag edat. Hec eadẽ ⁊ ficedulẽſ̃ ðꝛ.
Quidã tñ dicunt ꝙ ficedulẽſes ſunt par/
ui piſces ð
Eicetũ.ti.pe.p.locꝰ vbi creſcũt arboꝛes fici
Eicoſus.a.ũ.qñ deriuat᷑ a ficꝰ ꝓ moꝛbo ðꝛ

Im h fibulariũ. rij.illð qdð apponit᷑ ĩ mãtelt

qͥ colligit fic. Itẽ ficariꝰ. rij. öOͤ †

tali infirmitate plenꝰ. Ficoſus.a.ũ.etiã pᷣt

dici a fico arboꝛe.q̃ſi plem ill arboꝛibo. Et
a ficu fructu.q̃ſi plenꝰtali fructu.ſ.ficuũ.

Eictici.a.ũ.⁊ ficticioſus.a.ũ.i.qͥ fingit vel

s fingif᷑. Itẽ ficticij vl ficticioſipꝛie ſunt

alſi amici ⁊ ſimłatoꝛij.ſ.qͥ fingũt faceꝛe ali
qͥq ad fuitiũ amici. ⁊ faciũt vt ei incõmo/
du pᷣſtẽt. Uñ ⁊ fictio ðꝛ falſa ⁊ ficta amici/

qð iã fictũ ẽ.⁊ ðꝛ a fingo.ꝗ. UVñ ⁊ vaſa ter
rea fictilia vocãt᷑qſi ficta ⁊ cõpoſita vt ali
quã foꝛmã habeãt.

*

t vl oꝛnat aliqͥd.ſiẽ̃

cia.q̃i ficta actõ.⁊ ficticij dicũt᷑ ficte ageẽteſ
Eictił.2.t.⁊ H̊ le.pe.coꝛ.qð facile fingi pᷣtvł

q capillos mulieꝝ linit ⁊ ꝑtractat vngit et

mitigat Iñ fictoꝛiꝰ.a.ii.qͥ fingit vlł qͥ fingit

Eiculnea.nee.ẽ ꝑua ficꝰ.⁊ ðꝛ a fico arboꝛe.

Iñ h ficulnetũ.ti.locꝰ vbi creſcũt ficulneæ

qð ⁊ ̊ ficetũ ðꝛa fico.Et ficulneꝰ.a.ũ.ð fiꝰ

culnea exũs.ład ficulneã ꝑtinẽs.qð ⁊ fice
us.cea.ceũ.⁊ ſiculnꝰ.a.ũ.ðꝛ. Ficeꝰetiã põt

deriuari a ficu fructu.

Bick. ci.f. Ss. ꝓ arboꝛe. Uñ Lu. xiij. Arboꝛeʒ

fici habebat q dã.Et ðꝛ a fecũdꝰ.eo ꝙ ſit fe
cundioꝛ ⁊ feracioꝛ oĩb alijſ arboꝛib.quia
bis vl ter generat fructũ in ãno.⁊ vno ma
tureſcẽte altoꝛit᷑. Hinc ⁊ carica ðꝛ fructuſ
eiꝰ vł maſſa fructuũ ei ⁊ copia. Jñ hec fi
cus.us.ui./ꝓ fructu illiꝰ arboꝛꝭ qrte decli.

7 deſinit ablatiuꝰ ĩ ub. Inuenit᷑ etiã ꝓ q⸗

dam infirmitate. ſilr ficus. cus.qᷣrte decli.

00

.
. /
* 7
7
7
3 — . .

ſz differũt. qꝛ ficẽ p moꝛbo ẽ ge. m iſz fich p

fructu eſt ge.f. Cecilianꝰtũ voluit ꝙ fic

moꝛbo eſiet ſcdᷣe decli. ñ Martialis co
quus.Cũ dixi ficꝰ rides qſi barbara yba.
Et dici ficos ceciliane iubes. Dicem ficꝰ
q̃s ſcimꝰ ĩ arboꝛe naſci.Dicemꝰficos ceci/

liane tuoſ. Itẽ ᷣſus.Arboꝛede fico matu
ros collige fic. Sʒ tumidos ficos nulluſ
mibi mittat amicꝰ Inuenit᷑ etiã fic. ci. f.g.

ſcdᷣe declina/ ꝓ fructu. Hiere xxiiij. Et ec⸗/

ce duo calati pleni fic. Itẽ Marc. xj. NõO
em̃ erat tps ficoꝝ. Un Breciſmꝰ. Eſt fic
moꝛboẽ fiꝙ fructꝰ⁊ arboꝛ.Dr h fic pꝓ moꝛ

bo. ſʒ ꝓ reliqs hec
Eidecula.le.dimi.i.pꝑua fides

Eidgelia.lie.f.p.i.olla dicta a

delis in fuãdo. Un Perſ. Rñdet virigi
nõ cocta fidelia limo. YFidelia etiã põt eſſe
plis nüeri. ⁊ tũc declinat᷑ h ⁊ H fidelis.⁊ H̊

le. vt i pᷣs. Fidelia oĩa mã.eiiꝰ
Eid eliola.le.dimi.i.pua fidelia ſiue olla.
Eidelis.ↄ.t.⁊ H̊ le.i.fidꝰ.⁊ ðꝛ fideł ab eo q;

diẽ vl ꝓmittit bonũ.Uñ qdã.Eſt vir ĩ ob

ſequijs fid. mone fidel Iñ fidelit aduer.

25 fidelitas.tatꝭ

Eidelitas ſᷣm Hoſti.nihil aliud ẽ niſi iuſiu

randi. qd a vaſallis pſtaf ono

Eides.dei.f. g.eſt qͥ veracit᷑ credimꝰ qð ned

q; videre valemꝰ.⁊ ðꝛ a fio.fis Nã crede/

reñ poſſumꝰ qð videmꝰ. Et ẽ fides ſi ĩnio
fiat qð dictũ eſt vł ꝓmiſſum.vł placitũ in
ter vtroſq;. qſi int deũ ⁊ hoiem. ¶ñ ?2 Au
guſtin? dic ꝗ fides ðꝛ exhᷣ ꝙ; fiũt dicta Et

nota ꝙðꝛ h fidis. dis. ꝓ choꝛda.⁊ coꝛ.pmã
Itẽ inuenit᷑ h̊ fides.dis. ꝓ vᷣgine q̃dam. et

coꝛ.etiã pmã.⁊ h fides.dei.qdð etiã coꝛ.pꝛi/
mã.ſʒ fido.dis.vᷣbũ ꝓ.pmãa.Vñ.Oꝛphea

nulla fidis tãgit q̃ tagere fidis. Itẽ. Uir/

go fides fidis ẽ reſonat fidis ĩi citharando.

Jüugit amicoꝝ coꝛda fides fidei. Ponitur

etiã fides.dei ꝓ credulitate ⁊ ꝓ articulo fi
dei. Uñn.redulitaſq; fides articuluſq; fi
des. Et nota ꝙ ſiẽ diẽ paułꝰ.Fides ẽ ſuba
ſperadaꝝ reꝝ argumetũ nõ apparetiuʒ. Et
appellat᷑ ̊ fides ſuba.nõ qꝛ ſuba ſitĩ gene/
re ſube.ſʒ qꝛ qndã ꝓpꝛietatẽ hʒ ſube.ſic em̃
ſubſtatia eſt ſundametũ ⁊ baſis oim alioꝝ
entiũ· ita fides eſt fundamẽetũ tot ſpũalis
edificij. Et ꝑ bũc modũ ðꝛ etiã ꝙ luxẽby/
Poſtal is colo; qꝛ ĩ natura luc oẽs coloꝛei

ndan

heredis alicui dadum ab co

cõmittit᷑ fid

ciũ teſtato: dicit. heres fidei tue cõmitto vp

des legata ⁊ cõmiſſa.vt ſᷣm Aʒo. in ſü. C.

Eigeicomiſſariꝰ eſt ille cu fidei legatũ y

relictũ cõmitti·

tit ei cui fideiuſſoꝛia hereditas reſtitu

Eideicõmiſſaria hereditatꝭ petitioẽ e
uit ex

ſenatuſcõſulto trebelliano. vtqͥ hʒ agros
ofines ꝙ ꝑ ipᷣam diuidãt᷑ agri vł fundi.

Eideiu ſioꝛ eſt qꝗ alienã obligatõʒ ĩ ſuã reci
pit vł ſuſcipit fidẽ.pncipali nihilominꝰma

nẽte obligato. videlicʒ qͥ ſe ꝓ alio obligat
vt co ſcʒ oncipali debitoꝛe nõ ſatiſtaciente

ipe ſatiſfaciat.Et ðꝛ q̃ſi iuſſu alter ponẽs
fidẽ ſuã.vt Inſti.e.t.in pn.⁊.ff.e.l.j.⁊.i.

Eideiuſſoꝛ ĩ rẽ ſuã ðꝛ qͥ fideiubet ꝓ aliq̃ rei

ea cauſa q̃ res futura eſt eiꝰ. Uerbi gratia

Dedi pcuratoꝛẽ ad defendẽdũ in cĩ meg.

⁊ fideiuſſi ꝓ eo iudicatũ ſolui.h̊ caſu fide/

iuſſoꝛ in r meã dicoꝛ. vt.l.ſi defunctꝰ.ff. ö&

cur.

ideiuſſio ita fit. Si ĩterroget fideiuſſo:

ſic. fide tua iubes ꝙ iſte debeat. Et ille rñ/

deat. fiqeiubeo. vt Inſti. e. t. S. in ſtipulati
onibo. Hodie tũ ſf̃ᷣm Hoſti. in ſum. e. t. S. qᷓ

liter. vulgares vtunt h̊ mõ.es fideiuſſoꝛ ꝓ

tali. ⁊ pmittis mibi eo.⁊ iſte rũdet ſic. vel

mitto

Eidicen.inis.pe.coꝛ.m.t.qͥ canit cũ ſide ſi/

Ue hoꝛda. 82 9 fidis choꝛda. 7 cqno.nis.
Eidicina.ne.pe.coꝛ.f.p.cithariſta q̃ cũ fide

canit.⁊ ðꝛ a fidicen

Eidicula.le.f.p.ð q̃ſdã genꝰtoꝛmẽti.ſ.par
ua choꝛdula vñ ligabãt᷑ manꝰmartiꝝ.⁊ ðꝛ
a fidis choꝛda. Un Pꝛudẽtius ĩ hymnis.

Ignis ⁊ fidicule ſeuiãt.⁊ tũc ðꝛ a fides.qꝛ
genere toꝛmẽti rei in eculeo toꝛqbant᷑ vt
fides ĩiueiret᷑. Idẽ etiã vngula öꝛ

Eidifragus. ga. gũ.i.fidẽ frangẽs
Eidis.dis.fg.i.choꝛda cithare.⁊ ðꝛ a fin/

do. dis. ßm Hug. Ul ᷣm Pap̃.fidis.id eſt

3

choꝛda dicta.qꝛ ſibi fidẽ fᷣuet ne alteriꝰ ſo

nos imitet᷑⁊ coꝛ.fi.vide ſupᷣ in ſides

Eigucia. cie.f.p. a fidꝰ. Etẽ fiducia ĩbo/
nis reb ⁊ ĩ mal.ſj ſepiꝰin bonis reb. Inö

fiducial..t.⁊ G le.⁊ fiducialitaduer.⁊ h fi

ducialitas.tati. Itea fiducia ðᷣꝛ fiduciari

us.a.iũ.i.fidꝰ. Itẽ fiducia ẽcũ res aliqͥ ſu/

mẽde pecunie mutue gr̃a vł mãcipat᷑ veli
iure credit᷑⁊ hinc fiduciariꝰ ðꝛ poſſeſſoꝛvł
q reʒ aliquã fiducialit accipit.i.in fiducia

tutela

Eiqus. da. dir.i fideł qd̈ ꝛ fiſus vꝛ. ſjñ eſti⸗

ſtad⸗
umn
dus d0
ittnor
afch⸗
zſ
mege
lüctnh
Aun
Nin
nſU
wecclen
ſansd
Nnn
descorf
ſcnscoꝛ
cimere
Eignen
dcth
Bigal;
lotü⸗
Fine
Ban
ulin.
Eunn
hois ſon
ſſterevue
lodics
Cpoſta⸗
Ehrino.
Aiunli.
Mot
füafi
Wnc
R
nigt
Ni,
c
Nlcani
lrg Fi
glcka
neng,
Bliobli
laumt
mug,
Molin
ffflatn
Gtfnri

nechmint
zoinſüt

ſceilegni

pennortin
s reſimnte
nq bhags
Nifunci
Mözi ſnäfet
nibilomipmn
balio obligt
Gſatiſtaciente
alten pones
ldetp gliärei

Dadigrara

uin men
Nih aſuſic⸗
üdefnchſt

nvgck foauſe⸗
bcat. Etlleff
1Kin ſipaln
Imnſum t
Es fideiuſoy
keretſic

mitci feſi/
1Cno. Ms.

nitaqcifide

ormeniar

emarin1d
tiusibemnns,
ncdꝛa fides⸗
lcotcribanin.
ngula R
fnnges
ſchare rtn
.
fuetnealien
up n ſides

=

Etefiducuii

—
=
—

bonis ſch.N
cialitaducn

—

☛R —
e = —
= —

4
1
.

ici neilii
kmichi
boͤrpe e

finsorhfi

duß fdii

vſu. 1 8ꝛ a findo. dis. Et cõponit᷑ bifiqꝰ.a.

um trifidꝰ. da. dũ. qdrifid. da. dũ. mltiti/

Dus. da. dũ. qð eſt fſſum ĩ duas vl tres vł

q̃ttuoꝛ vł młtas ꝑtes. Itẽ fidꝰ pᷣt deriuari
a fido.dis.⁊ tũc ðꝛ fidꝰqͥ fidit.⁊ ĩ q̃ qs fidit
⁊ 8ꝛ fidꝰ amic.fideł amicꝰ. Jũ fide.diꝰ.ſi/
me.aduer. Itẽ fidꝰ cõponit᷑ Infidꝰ.da.dũ
id eſt.nõ fidꝰ.⁊ ꝑfidus.da.duũ.⁊/ ꝓð.fi. Uñ

QLucanꝰ Infid? pᷣmis ducib dubiuſq; po
ri. Itẽ infidus pᷣt cõponi ab ĩ ⁊ fides.⁊ tũc

coꝛ.fi. VUñ Ulirgiliꝰin q̊dã libello. Infida

me celeri facta tuliſſe moꝛa.Siłr ſic de ꝑ

fidus ⁊ de ↄſimilibi.ꝙ ſi cõponat᷑ a fidus

ꝓdu.pᷣmã vt ꝑfidus.i.valde fidꝰ.ſi aũta fi
des. coꝛ.fi. Vñ qͥdã. Perfidꝰ eſt nequã.p/⸗

ſidus coꝛde fideł. Item. Nõ caret ille fide
cui mẽtis gratiã fiill

Eigmen.inis.i.figmẽtũ.⁊ hinc h̊ figmẽtuʒ

id eſt. fictus

ti.i. cõpoſitio.inuẽtio. Iñ figmẽtatꝰ.ta.tũ.

Eigulꝰ.li.pe.coꝛti ollariꝰ.luti cõpoſitoꝛ.qͥ
lutũ ↄfingit ⁊ redigit in aliquã foꝛmã.⁊ ðd

a Fingo gis. M
Eigulina.ne.pe.pð.eſt foꝛnax in q̊ coquũt
figuli vaſa terrea.ſ.ollas
Eigura.re.i.foꝛma vl ſiłitudo.Et ẽ figura
hoĩs.foꝛma nat᷑e. Itẽ figura ĩ grãmatica
eſt exeodẽ vl diuerſo ꝓueniẽs qdã diſpoſi
tio dictõis. Tres aũt ſũt figure.ſ.ſimplex.

coõpoſita.⁊ decõpoſita

Eilatiſta.ↄ.p.ðꝛ qͥ vł q p mercede filat. 182
Eiliał..t.pe.p.res filij łfilie vł ꝑtinẽs ad

filiũ vel filiã. Iñ filialit aduer. ⁊ h filiali/
tas.tatꝭ.⁊ h filiatio.onis.ĩ eodẽ ſenſu.ſ.p⸗

H ðꝛ filiꝰ vel filia
liliaſter. ſtri. m. s. ͥ filiã hʒ vxoꝛẽ. vł poti
pᷣuignꝰ. Iñ ̊ filiaſtra.i.puigng
Biliaro.ta tũ.pe.p.i.curuatꝰ.⁊ ðꝛ 9

filũ cito curuat᷑

Eilica.ce.i.curiał.⁊ ðꝛ a phileqð ẽ mulier

Eilicariñ.rij.loc vbi filix abũdat.⁊ ðꝛ a Fi

„

lix..Filicetũ.ti.pe.p.idem

Eiliceꝰ.cea.ceũ.de filice exñs.vł ad filicẽ ꝑ

tinens.⁊ ðꝛa filix. ccis.
Eiliolłꝰ li.i.ꝑuus fil.vł quẽ de ſacro fonte
leuamꝰ.⁊ ðꝛ a filiꝰ. Itẽa filia ðꝛ h̊ filiola.i.

imus.

Pun allia. vel etiã quã de ſacro fonte extra/

Eilv.lij.m.s.ðᷣꝛ q̃ſi famulꝰ a familia. Iñß
filia.lie.⁊ deſinit datiuꝰ ⁊ ablatiuꝰ i ab.vt
filia filiabo.ad differẽtiã maſculini. Et di

cũt᷑ filij ⁊ filiea familia.qꝛ pᷣmi exiſtũt ĩ oꝛ

filuz. qr

dine naſcẽtiũ. Familia em̃ incipit a patre.

⁊ termiĩat᷑ in tritauo Dʒ ſtirps ex longinqͥ
generꝭ ſanguie vocat᷑ Quidã tñ dicũt ꝙ fi
lius ðꝛ a philos qð cẽ amoꝛ.qꝛ ſit amoꝛ pa
tris vł matriſ. Uł ðꝛ a filo generatõis Eſt
em̃ filiꝰ filũ generatõis pcedẽdi in poſterꝭ⸗
ſz vbi deeſt filiꝰ frãgit᷑ flũ generatõiſ.nec
vltra pcedi pᷣt.Ocðm vᷣo Aug.ſiliꝰðꝛ.qͥa
fit vt ille.i.vt pꝛ.ſʒ pot ẽ etymo.q; cõpoſi/
tio.⁊ ↄuenit ꝓpꝛie filio dei.qꝛ ꝑ oĩa ſilis eſt
pri Et nota ꝙq̃driꝑtitꝰ ẽ oꝛdo filioꝝ.ſ.vni
genitꝰ. pmogenitꝰ.mediꝰ.⁊ nouiſſimꝰ.Pꝛi
mogenit ðꝛ añ quẽ nullꝰ Unigenitꝰ ðꝛ añ
uẽ vlł pꝰ quẽ nulłeſt natꝰ. Mediꝰint᷑ oẽs
loniſſimꝰ pꝰ oẽs. Idẽ eſt ⁊ minimꝰ a mo
nade. Nouiſſimꝰ aũt qꝛ nouꝰ. Nã ceteri p/
cedẽdo antiqᷣoꝛes exiſtũt. Itẽ q̃ttuoꝛ mo
dis dicunt᷑ filij.ſ.natura.vt filij naturales
3 mitatõe vt iudei cũ dicũt᷑ filij abꝛae ipᷣiꝰ
fidẽ imitãtes ex gẽtibo.Adoptiõe.⁊ põtad
optari qͥlibʒ tã maſcuł qᷓ; femia. dũmodo
ſit minoꝛ? etat pꝛe adoptiuo.ita ꝙ filꝰ na/
tural eiꝰeſſe poſſit.Doctrina ſiẽ aplłs appel
lat eos filios qb⸗ eulgelin. pᷣdicauit. Item
dicunt filij liberi.qꝛ ſic ſeru eſt ĩ ptãte dñi
ſic fileſt ĩ ptãte patrꝭ.Et inde etiã fit filio
emãcipatio vt ſit liber a preſicẽ fuo manu
miſſio. Uel dicunt᷑ liberi qꝛ ex libero ſint
matrimonio oꝛti. Nã filij ex libero ⁊ ancil

terioꝛẽ parẽtis ſtatũ ſumit

la oꝛti ſnilis ↄditõis ſunt.ſꝑ eĩ qͥ naſcit᷑ de

Eiliuſtamilias ðᷣ qͥ eſt in ptãte pr̃is pẽtis

vt accipit᷑ in.l.fi.ff.de his qͥ ſui vł alieni in
ris ſũt.ſic filiꝰ emãcipatꝰ ðꝛ qͥ extra ptãteʒ
dilij naturales ſm Azo. ĩ ſum. C. e.ti. ſunt
multiplices.Aliqͥ ſũt naturales ⁊ legitimi
vt qͥ naſcũt᷑ ꝑ legitimũ thoꝝ.Alij ſũt legiti
mi tm̃ vt adoptiui.Alij naturales tm̃. vt
nati ex ↄcubina vnica ⁊ ĩ domo indubita/
to affectu ↄiũcta.Alij neq; natales neq; le
gitimi vt qͥ ex illicitoꝛ dãnato coitu natiſt
Eilij ſpurij dicũt᷑ qͥ de adulterio ex ſoluta
cũ nõ ſoluto vł ecõuerſo ↄcepti ſunt.

BEiliuſſaltꝰ ðe dauid UIñ. qj. Re. xt).2. Ter
tiũ q̊ʒ bellũ fuit ĩ gob ̊ philiſteos ĩ q̊ͥ ęcuſ/

ſit adeodatꝰ filiuſſaltꝰ polymitariꝰ beible

emites goliad getheum S
Eilix.cis.m.t.q̃dã herba ð c?cinere fiũt vi/
tra.⁊ ðꝛ a filũ.qꝛ eiꝰfolia q̃ſi fila ſũt.⁊ coꝛrt.
pe.ĩ gtõ. U Ulirg.i.ij.geoꝛ.Et filicẽ cur/

uis inuiſam paſcit aratris

Eiltrũ.tri.n.s. vꝛ a filũ.qꝛ ex filis.ipił aia⸗/

— o hh

H.

liũ tit. In filtrat ta. tũ. Filtrũ etiã ðꝛ ̃dã
herba venenoſa. Uñ ⁊ ſepe inuenit᷑ ꝓ ve/
neno acutiſſimo poſiit·

Bilum.li.n.S.ꝛ a philon. vl ðꝛ filũ q̃i pilũ

qꝛ ex pilis aialiũ fit

Eimari rij. ðꝛ hõ vel equ qͥ poꝛtat fimũ.⁊

Za fimus

Himbꝛia.bꝛie f.p. ðꝛ extremitas veſtis.vel
filũ qð appẽdit᷑ ad decoꝛẽ i extremitate ve

ga. Iñ fiſcinula.le.pe.coꝛ.di.i.pua fiſcina

FEiſcus.ſci.m.s.i.ſaccꝰvł burſa reg vbi pu

blicꝰ cẽſus reponit᷑. Ul eſt ſaccꝰreg ĩqu
reducunt᷑ vł cui applicãt᷑ bona banitoꝝ v?-

ꝓſcriptoꝝ.ita accipit᷑.ff.locati.l.ſʒ ades.S.

fiſcus. Ponit᷑ ti qñq; ꝓ q̃libet ſacco. Jñ h

⁊ hec fiſcalis.⁊ le.⁊ ̊ fiſcale.lis.i.reddit
regal Oĩa em publica dona dicũt᷑ fiſcalia
Et vt dicẽ̃ Aug.õ auaros.QOð non accipit

ſtis.ſiẽ fit in ſtoł ⁊ manipulis. Itẽ fimbꝛie

dicunkille ſciſſure yl lingule ĩ tunig iocu eic eng en Penime k
Eiſſilis. 9.t. ⁊ le.qdð facile findi vł frangi

latoꝝ ⁊ qꝛundãa nobiliũ q poti diſſolutio
nis ſigna ſunt q; nobilitatꝭ. Iñ fimbꝛiatꝰ.

ta.tũ.i.fimbꝛijs oꝛnatꝰ

Eimus.mi.m.s.i.ſterꝰ qð nagros iacitur
qdð vulgo letamẽ ðꝛ.qꝛ ſuo nutrimẽto leta

facit arua ⁊ reddit pinguia.⁊ coꝛ.pmã UIñ

qdã. Fetat vbiq; funꝰ vitioſi coꝛꝑe fimꝰ.
Eiſtula. le.f. p.ẽ inſtt m ad canẽdũ ex cnu
cõpactũ.⁊ ðᷣꝛ a phos qð ẽ vox.⁊ ſtolon.qld
eſt miſſio.qꝛ vocẽ vł aerẽ emittit. Uñ q dã

Einis.nis.incerti ge.i.terminꝰ.⁊ ðꝛ a funis

qꝛ agroꝝ fines funicuł ſunt diuiſi. Unde
ꝓpha.Funes cecider̃t mihi ĩ pᷣclarꝭ. Oẽä/
ſuraꝝ em̃ linee ĩ terrarũ partitiõe tẽdũt᷑ yt
dimẽſionis eqtas teneat᷑. Et nota ꝙ finis
ð termi.ↄſũmatio.moꝛs.patria. Unde
Eſt finis patria moꝛs ↄſũmatio meta. In

——

poteſt. ⁊ coꝛ.pbe.

bit᷑ ꝑ geminũ s.ſʒ fiſus.ſa.ſum.a fido.dis.
vnu. Uñ.A fido fiſum.ſʒ findo dat tibi

iſſus. ſa. ſuz. i. diuiſus vl ſciſſus. ⁊ dicit̃ a
findo.dis. In h̊ fiſſura.re.i.ſciſſura.⁊ ſcri

fiſſum

Fiſtula dulce caĩt volucrẽ dũ decipit au/

ceps. Iñ ⁊ fiſtula ð aqduct?⁊ meatꝰ.quia

h ⁊ finał.⁊ G̊ ale. Iñ finaliter. Et ẽ finis

oↄſummãs.⁊ finis ↄſumiẽs. Uñ finis cõſu

mẽs.⁊ ↄſummatio finis. In eo ꝙ ↄſũmat

ſiue ꝑficit hʒ nomen marꝭ.ſeu hʒ ſe ad mo

duũ marꝭ. In eo ꝙpoſumit hʒ ſe ad modũ fe
mine. Uñ ↄueniẽt eſt ĩcerti ge.i.maſ.ł fe.
Einitimꝰ.ma.mũ.i ꝓpinquꝰ.vicin.
Einitꝰ.ta.tũ.ðꝛ a finio.nis. Iñ finitiuꝰ.ua.

moch v̈bi ðꝛ infinitiunu.

Eirmaculũ. li.pe. coꝛ. v firmatoꝛiũ eſt illð

uo aliqͥd firmaf

Hirmamẽètũ.ti.n.s.ðꝛ eo ꝙ nõ ſit inualidũ.
neq; remiſſũ.vł celuʒ in ſidera ſũt.⁊ ðꝛ a
firmo.as.eo ꝙ firmũ ſit nec caſui ſbiacẽs
Eirmꝰ.ma.mũu.i.valens.ſʒ firmꝰ ex natura
valẽs vᷣo ex pᷣcipuis viribo.vt athleta.⁊ ðꝛ
a foꝛmon qð eſt caloꝛ.q̃ſi cũ caloꝛe.⁊ cõpa
rat᷑. Iñ firme.miꝰ.ſime.aduer.⁊ etiã firmi

ter ðꝛ.Et h̊ firmitas.tat.⁊ hec firmitudo.

inis.q̃ alid firmat

Eiſcella. le.f.p. dimi i. pua fiſcina. Et h fil⸗

cellus.li.i.mollis caſei appetito.

Eiſcina.ne.f.p.i.vas vł coꝛbułex iũcis vel

yvimine factꝰ.in q̃ fit caſeꝰ.⁊ coꝛ.pe. Unde
Uirgiliꝰ. Nũc facil rubea ↄtexit fiſcina Vir

Cañ.iiij.Fiſtula ⁊ cinamomũ cũ vniuer/
ſis lignis libani.

aquã fudat ⁊ emittat ſic fiſtula inſtrm vo-

ces. Fiſtula etiã ðᷣ qdã infirmitas. Iñ fi⸗

ſtulat.a.. 2 fiſtuloſus.a.ũ.qͥ illã pati in/

firmitatẽ. Uñ. Fiſtula dulce canit.ẽ fiſtu
la moꝛbo durꝰ. Fiſtula etiã ðꝛ aroma.ł ar
buſtula bꝛeuis aromatica q̃ ⁊ caſia ðꝛ Vñ

Eixula.le.f.p.i.phi/⸗

bula q ad firmãdũ palliũ infigit᷑.

uũ.qð finit vł finit᷑⁊ cõponit᷑ infinitta.tũ
i.nõ finit.ſ.cuiꝰ mẽſura nõ hʒ finẽ. Et in
finitiuꝰ.ua.uũ.i.nõ finitiuꝰ. t hinc q daz

Hixꝰ.a.i.ſtabił.firmꝰ.⁊ ðꝛ a figo.is. Inue
nit᷑ etiã fiſſus.a.ũ.a findoꝛ.derꝭ.Uñ.A fi/
goꝛ fixus.a findoꝛ ſit tibi fiſſus

(J gnte A

Elabellicli. muſcariũ.ſ.cũ q̃ muſcas abigi

mus ⁊ flatũ facimꝰ.⁊ ðꝛ a flabꝝ.
Elabꝝ bꝛi.i.vẽt vł flatꝰ vẽti.et ðꝛ a flo

Blactꝰ.cta.ctũ.i.marcidꝰ.⁊ ðꝛ a flacto

HElagitiũ.tij.n.s.i.dedecꝰ.pctm̃.⁊ ðꝛa flagi

to.as. Iñ flagitioſus.a.ũ.i.vicioſꝰ.libidi/

noſa turpis. crimioſus.ſic dictꝰ.qꝛ frejnt
flagitet ⁊ appetat libidinẽ.ł noceat ſibi ñ
Aſlagitioſe ſi.ſime.aduer.⁊ H̊ flagitioſitaſ.tᷣ

Blagrũ.gri.n.s.ð a flo.aſ.⁊ iñ h̊ flagellũ li

dimi. Et ſũt fagra l! flagella vgulel pot!
ſũme ꝑtes vᷣgaꝝ.qꝛ cũ flatu ⁊ crepitu ĩ coꝛ

poꝛe ſonãt.vł ſũme ꝑtes arboꝝ dicũt᷑ fla-⸗

gella. qꝛ crebꝛos vẽtoꝝ flatꝰ ſuſtinẽt.Eade

rũe dicũt᷑ ⁊ flagra. Itemqꝛ flagꝝ ꝑcutit⁊
vꝛit ðꝛ flagꝝ qnq; ᷣberatio qñq; ardoꝛ

rps accipit fiſcꝰ. Ite fiſcꝰ etiã eſt pellis ĩ q

umm
Raft
gafen
ame
fliͦĩ
detes
ſocen
cüßßn
teyoe
zcini⸗
Oeench⸗
oshe
zconef
ſunenn
Humci
1 ſti
clen.
Urürſe
fomen
meod
Plame
Blnn
Plomi
PFhm⸗
omint
EFlummi
Hlion
t⸗Jt
lpoinci
Ecusnn
Prlisli
NeFif

igchman

sſe
Ueäd
F
eſtmnar
funed
lſtonn
oui

16
chpt
agnio
Pemoln
roͤcectt
Blchi
Neofoes
ifan
Dg re ,.
iel
Aröef

int
ke 8
ſce regrin
n ain
Gtnltag
betſacth f,
le lis inder
diciffain
nonacchi

—
=☛

icktplaii

inci fng

iſſus.1dickk
ſciſtura :ſen
mafido. dis.
endo dat dbi

Cridäckcännl

NTKoloe n

nimi. Uici
ridüdecpitan
nat meat gnu
knlainſfnw.
immitas. fß
qillipantin
cecanit fiti
draromala
Itaſs: U
müci wmiuer/
glignisliban⸗
nſigt.
1figois. Ine
1deh Vi Bͦ
fiſus

cimnſcntni
afadr,
Frdr
i

Blamma ðꝛ rad flat ignis.vł fumꝰ ardẽs
7 ð a flo.as.qͥa flatu excitat᷑ Iñ flãmula.i.

ua flamma MMM
Elamen.inis.m.t.ðꝛ ſacerdos iouis.⁊ ðꝛ a
filũ.q̃ſi filamẽ.qꝛ reliqas a collo ꝑ fila pen
dẽtes poꝛtet. U

ſacerdos.ĩ ſignũ ſacerdotij ðferebat almu
ciũ.ſʒ ingruẽte caloꝛe cũ ex caloꝛ nimieta
te nõ poſſet id deferre.ligabat ſibi capilloſ

q̃dã filo.vł flocculũ lane filo ĩ vtice ligatũ
deferebat ĩ ſignũ ſacerdotij. Sʒ flamen a
flo. as.neu.g.i.flatꝰ.ſpiramẽ.vł ventꝰ. Uñ

Hgͤ flamẽ flatꝰ.hᷣ flamẽ pᷣbyteratꝰ.Oũ cãtat
flamen rñdet filius amẽ

Elameũ.mein. a.ẽ vitta ſiue infula nupti/
aꝝ tenuis ⁊ rubea q̃ vtebãt᷑ nubẽtes ad de

ſignãdũ pudoꝝꝭ leſionẽ.operiẽtes vultum

ců ea. Unñn Lucanꝰ ĩ.ij. Lutea dimiſſos ve
larũt flamea vultꝰ. Iñ flameolũ li.i.ꝑuuʒ
flameũ. Clñ Pꝛudẽtiꝰ ĩ ſchomachia. Fla
meolũ ſtropheũ diadema monile.
FEFlameꝰ.mei.m.s.i.pᷣminiſter ſacroꝝ
Elamita.te.i.ſacerdotiſſa.⁊ ðꝛ a flamen.
Flaminia.idẽ.vlł eſt filia ſacerdotz;
Elamineũ.nei.n.s.i.ſacerdotiũ vł officiuzʒ
flaminis

Blammiger.ra.rũ.pe.coꝛ.i.gerẽs flammã.

Elãdria.dꝛie.pe.coꝛ.qdã puincia vł comi

tatꝰ. Iñ H ⁊ h̊ flandriẽſis.natꝰ vl nata de il

la ꝓnincia vl illo comitatu.
Elatꝰ.us.ui.i.vẽtus.ſpũs.vł aer

Elatilis. lis. pe. coꝛ. 9.t.: H le.i.·facil ad flan

du. Inñ flatilit aduer.⁊ h flatilitas.

Blati.ua.uũ.i.allꝰ vł rubeꝰ.⁊ ðꝛa flaueo.
ues.ſʒ ꝓpꝛie flauꝰeſt qͥ vulgo ðꝛ blũdꝰ. Fla

ui etiã dicti ſunt anglici teutonici flãdriẽ/
ſes. Itẽ flaua eſt arena. Flaua ẽ ſpica cum
eſt matura. Iñ flaue.ſius.ſime.aduer.et h
flauedo.inis.Et vt dic Greciſmꝰ.Flauus
eſt crinis.ſʒ fuluũ metalluʒ.Uñ.Dic apte
flauũ crinẽ fuluũq; metallũ
Eleuus.ua.uũ.i.vanus. Hr
Elexibilł.lis. .t.⁊ G le.qð facile flectit᷑ vł fle
cti pᷣt. Iñ flexibilit᷑ aduerb.⁊ h flexibilitas
tatis

Elexuoſus.ſa.ſũ.i.plenꝰ flexu. nõ rentus.

q nõ cedit recta via. Iñ flexuoſitas.tat/

Eloccꝰ.ci.m.s.i.pua maſſa lane vł niuis.⁊
ↄꝛa flo.as.qꝛ leuit᷑ flatu ĩpelli᷑ huc ⁊ illuc.

ñ flocculꝰ.li.dimi.i.ꝑuꝰ floccꝰ.
Noꝛa. re. f. p. eſt dea floꝝ.

HBloꝛalis. lis..t. ⁊ h le.qdᷣ ptinetad floꝛam
deã.⁊ ðꝛ a floꝛa.re.Etpłr floꝛalia.liũ.łſlo

kiõ ðꝛ a filo.qꝛ qͥcũq; erat

ralioꝝ. feſta floꝛe qᷓ ab antiqͥg celebꝛabant᷑

Itẽ inuenit᷑ h̊ ⁊ hec floꝛał.⁊ G̊ le.qð ptinet

ad floꝛes. Et tũc ðꝛ a flos. Uñ ⁊ floꝛalia di
cunkt tpa floꝝ N
Eloꝛariũ.rij locꝰ vbi floꝛes creſcũt vyl vbi

reponurtt
Eloꝛetũ.ti.locꝰ vbi floꝛes abũüdant
Eloꝛulẽtus.ta.tũ.i.plenꝰ floꝛib.⁊ ðꝛ a fios
⁊ lẽtos.qð ſigt plenitudinẽ Floꝛulẽti ſunt

capi ⁊ pta. Sʒ floꝛide ſũt arboꝛes ⁊ herbe
Elos. o. m.t. 2 a fluo. .is. q̃ſi fluos. ⁊ floꝛeſ

qſi fuoꝛes. q cito fluãt. J n floꝛeꝰ.rea.reũ.
de floꝛib totꝰ exñs.vel floꝛibo plenꝰ.vł pꝛo

creandis floꝛibo aptꝰ

Eloſculꝰ.li.i.puus flos.⁊ coꝛ.pe.

Eilucticulłꝰ.li.i.puus fluctꝰ.⁊ coꝛ.pe.
Eluctiuagꝰ.a.ũ.pe.coꝛ.i.vagãs ꝑ fluctus

Eluidus.da.dũ.i.madidꝰ vł currẽs Inde

fluiditas.i.madiditas.decurſio
Elumen.inis.n.t.eſt aq̃ decurrẽs. Sʒ flu/⸗
uius ipᷣe aq̃ decurſus ðꝛ Et a flumẽ flumi
neus.nea.neu. MV
Eluoꝛ.o?.m.t. i. decurſio vł! madidias.
Eluſtrũ.ſtri.i.aq̃ vł vnda criſpãs.⁊ dicit᷑ a
fluo.is. Pꝛope fluſtra ſunt marꝭ motꝰ ſine
tẽpeſtate fluctuãtis. Uñ qͥdã. Uaſtabant

in fluſtris.ac ſi diceret. In ſalo ⁊ ĩ criſpan

tibus aquuns. r
Eluuidꝰ da.dũ.idẽ eſt qd fluidꝰ Uñ Quca
nus.Traxit iners telũ fluidũ ↄtagia peſtꝭ

Eluuiob.li.dimii. puus fluu5
Bluuiꝰ.nij.m.sS.eſt ipᷣe aq̃ ðcurſus. Iñ flu

uioſus.ſa.ſum.⁊ hͥ ⁊ ̊ fluuiał.⁊ B le.

(P gnte

Eoca ꝓpꝛin nomẽ ceſarꝭ.vł foca ðꝛ poꝛcus
vel piſcis marinuus ä
Eocaciꝰ.cia.ciũ.a focꝰ ðꝛ.⁊ ðꝛ panis ſoca/

cius ĩ cinere coctꝰ. Idẽ ⁊ ſubcinericiꝰ öʒ

Eocaria ðꝛ coqͥ naria a foco Uñn.j.Re.viij.
Filias q̃ʒ vr̃as faciet ſibi vnguẽtarias et
focarias. Itẽ focaria ðꝛ ↄcubiaa
Eocaris. .t.⁊ h re.eſt aliqd hñs in ſe ignẽ
vtualit᷑. ⁊ ð a focꝰ Uñ focarẽ petrã vulgꝰ
vocat.ꝗᷓ ferro ꝑcuſſa ſcintillã emittit
Eocariũ.rij.loc in q̊ fit ignis.

4

.

Eocus.ci.ðꝛ a phos.qð eſt ignis.⁊ colo.is
vela foueo.ues.qʒ fouet ignẽ. Ignis etiaʒ
eſt ipa flãma.⁊ qcqͥd ignẽ fouet focꝰ voca?

ſiue ſit ara. ſiue ſir
ſicut locus in qᷣ ig
t qn; ꝓ igne. In

focus.

ſiue ſit illud in q̊ ignis fouetur
nis fit in domib. ponit

—

de foculꝰ.lieid eſt. puus

Ditur. di. xxj. cleros

Bodine dicunt᷑ loca vel fouee vbialiqᷣd lo⸗
Eoliobalſamũ mi.m. s. ðꝛ foliũ balſamivł
liquoꝛ manãs de cert folijs illiꝰ.⁊ ðꝛ a fo/
lium ⁊ balſamꝰ. UV'ñ in greciſmo ðꝛ. Bal/
ſamꝰ eſt arboꝛ foliũ folibalſama reddit Et
ſᷣm h̊ dicendũ eſt folibalſamũ.ita ꝙ nõ eſt
ſyncooooggs
Eoliü.lij.n.s.ðꝛ a foueo.es.qꝛ fouet floꝛem
qñ pᷣus ꝓrũpit. vel ðᷣꝛ a fluo is.qꝛ facile flu

it. Et inde foliũ ðᷣꝛ qdã herba.qꝛ ſine radi

ce vlla innatat huc⁊ illuc.Et dicũt ꝙ pce
dat de fontib padiſi.⁊ colligit᷑i littoꝛibuſ

indie.⁊ inde ↄfici᷑ pᷣcioſum vnguentũ.qdð

vocat᷑ foliatũ. Itẽ folia dicunt᷑ libꝛoꝝ ꝓpt
ſimilitudinẽ folioꝝ arboꝝ.vel qꝛ ex follib
ii.ex pellibo fiũt.qᷓ; ꝑtes pagine dicunt᷑.qͥa

ſibi inuicẽ cõpingant᷑.i.ꝰiungant᷑. Iteʒ a
foliũ ðꝛ foliat.ta.tũ.i.hñs ſolia.vel abun

dans folijs.vel curuat. Itẽ foliũ cõponi
tur.trifoliũ.qͥnq; foliũ.⁊ coꝛ.fo.UVñ Alex/
ander. Pampinus eſt foliũ vitis ramuſcu
lng huukkkucc
Eollicia.cie.vel follentia tie.i.vanitas.ſuꝑ
hia. ſtulticia
Eollicuł.li.i.puus follis. Follicułꝰ etiã ẽ
ſupꝑ ſpicã vallo inſtructa munimẽ pᷣtendit
ne auiũ minoꝝ moꝛſib ſpica ſuis fructib
exuat᷑.ł veſtigijs ꝓterat᷑. Et vbicũq; aliqͥd
ita ↄtinet᷑.põt etiã dici follicuiuꝰũd··
Eollis.lis.m.t.mantibꝝ fabꝛi.⁊ ðꝛ follis q̃
ſi fouis a fouẽdo.qꝛ fouet ignẽ flãdo Etqꝛ
folles inflant᷑ q̃ſi qdã re inani.inde ẽ ꝙ fol/
lis ð ſtultꝰ.ſuꝑbo.vanꝰ.inflatꝰ
Fomen.inis.n.t.i.nutrimẽtũ.eſca q̃ fouet.
2 8 a foueo. ues
Bomentũ ti.n.s.i.nutrimẽtũ.eſca

Eomes.itis.m.t.idẽ eſt qd fomẽ łb fomẽtũ.

ſcʒ nutrimẽtũ.eſca q̃ fouet. Yomites etiaʒ
dicunt᷑ ſcintille q̃ ꝓpſiliũtex ferro candæete.
ſicut aſtule q̃ cadut ex aſſeriba cũ dolaãtur.
Fomes ðꝛ radixᷣm Papᷣ. Uñ pctm̃ oꝛigi

nale ðꝛ fomes

Eonaſgũ vł fonaſgo ingecli ð: qdã potio.

⁊ð a phonos qð ẽ ſonꝰ.⁊ ge qð eſt terra.⁊
ðꝛ ſic.qꝛ creat voceʒ. Nã terra creat oĩa.q̃
otiõe vtebant᷑ poete cũ recitare hẽebant
ons.cᷣ.m.t.ð qſiaquã fundes.⁊ ðꝛ a fun
do. eo ꝙ aquã ex ſe effundat.Eſt enĩ oꝛigo
naſcẽtis aauu·
Eontana.ne.idẽ eſtqð fons

otertia ſyllaba. ſed bal. ſz põt dici ꝙ ibi eſt

theca frumẽti in q̃ granũ ſᷣuat᷑ inter? Hic

triuijs peneq; foꝛenſes

Eontan.na. nũ.i.iutta fontẽ babitãs. xt ad

fontẽ ꝑtinẽs.⁊ ðꝛ a ſons

Eonticuł. li.dimi.i.pnus fons

—

Eontoſus.a.ũ.i.plenꝰ ⁊ abundãs fontib.

Eoꝛago.inis.ð illud filũ alterꝰ coloʒ qð

mulier ponit ĩ capite vl in fine. vl in latere
tele.ad diſtinctiõʒ vl oꝛnatũ faciendũ.

Foꝛamẽacꝰ de q̃ Math.rxix. Faciliꝰ eſt ca
melũ ꝑ foꝛamẽ ac trãſire ⁊c.ſic exponit᷑ in

hiſtoꝛijs.Quidã dicũt ĩ hierłm fuiſſe poꝛ

tam q̃ dicebatac.ad quã cũ veniebãt ca/
meli ꝓ cõpendio vie.cũ oneribo ſuis nõ po
terat ptraſire vł ſubire eã. exonerati ̊ trã/
ſibãt. ⁊ iteꝝ receptis oneribo minabantur.
Scõom ꝗh̊̊ ergo ſilitudo vocat᷑nõ impoſſi/
bilitas.Opoꝛtet em̃ auaꝝ amoꝛẽ opũ di/

mittere.ſi vult ad vitã ingredi eternã. Itẽ

alia expoſitio. Faciliſignat h minꝰ poſiti
uo ſui ↄtrarij.i.minꝰ difficile.qꝛ minꝰipoſ/
ſibile. Põt em̃ deꝰ facere vt camelꝰ ꝑ foꝛa/
men ac trãſeat nullo obſtãte ꝑiculo Aua
rũ vo qͥ h̊ noĩe diuitis intelligit᷑ ponere in
glia.ſi pᷣt de potẽtia nõ põt de iuſticia. Fo
ame etiã ðꝛ ꝑſpicuitas alicuiꝰ rei groſſe.
cʒ ligi- ”?
Eoꝛaneꝰ ðꝛ qͥ foꝝ tenet vl de foꝛo venit. iij.
g.vij. pegrina.

HFEoꝛceps.cipis.m.t.eſt inſtr̃m fabꝛile cuʒ q̊

tenet᷑ ferrũ ad fabꝛicãdũ.licet antiqͥ poſue

rũt h̊ nomẽ in fe.ge. Uñ Neniꝰ. Signare
opoꝛtet frontẽ calida foꝛcipe.Et ðꝛ a ferꝝ
⁊ capio.qſi ferriceps.eo ꝙ ferrũ cãdẽs ca/
piat ⁊ teneat. Uꝛ ðꝛ foꝛceps q̃ſi foꝛmicepſ

qꝛ cũ eo aliqͥd foꝛmũ capimꝰ ⁊ tenemꝰ.Nã
foꝛmũ eſt calidũ Itẽ ferrũ cõponit᷑cũ filo
⁊ ðꝛ h̊ foꝛfex.cis.q incidit᷑ filũ q̃ſi ferrũ filo
rũ.i.aptatuʒ ad fila incidẽda.Uł cõponit
a foꝛis ⁊ capio.qꝛ capiat qð foʒ ẽ in veſte ł

in pãno.Et ſᷣm H ꝓpꝛie eſt fullonũ. Itẽ cõ/
ponit᷑ fer ũ cũ pilo.⁊ ðꝛ hec foꝛpex.cis.q̃ ĩ
cidit᷑ pił.ſ.ferrũ piloꝝ.ſcʒ aptatũ ad pilos

incidẽdos.Et ab iſtis trib nomĩbo deſcẽ/

dũt tria diminutiua.ſ.hec foꝛcicula.ᷣ̊ foꝛ/
ficula.⁊ h̊ foꝛpicula Uñ. Foꝛfice fila pilũ

cape foꝛpice.foꝛcipe ferrũ. Itẽ. Fexẽ filo/
rum.ceps ferri.pexq; piloꝝ.V cedit filum
c.ferrũ.p q; capillũ Uel ſic.F. reſecat filũ

nuu cens q̃̊ʒ ferrũ

oꝛcubꝰ.li.pe.coꝛ.deꝰ qui peſt foꝛib⸗ vt eas
cuſtodiat.⁊ ðꝛ a foꝛes.riũ.

Eoꝛenſis.ſis..t.⁊ h̊ſe.i.ĩ foꝛo vł ĩ foꝛ ma/
nẽs ⁊ habitãs. Uß Oꝛatiꝰ.Ac velut inati

Potes
ns qr
D
Poꝛici
tatibe
dicit⸗
lni
gaui,
Oiſoẽ
Nrücce
Poreeſt
dunta,
dedona
Pinſe
Udcviſt
ſctind
Poruma
ſito
lorſan
guint
ſorme
fonm
Pemi
miborn
litnnoe.
ho ſort
cr tus ?cc
Biin
oſcerp
Doeſorm
ites.D
Goone
muad
i
lalgres
Bomie
ſmntn
uguo⸗
Mg.
fiim.
Erdleq⸗
mncalobe
miceſole
epparte
Meſſeggit

„

ibehiidli

fons

tbundisfet
alerc

nfine Lnun

Aiͦ ſacienci⸗
uir Faclbct
erc ſicerponttn
biertmn fuiſenn
ici venichitch
nenbyſuis o⸗
cronertizi⸗
ibminabanmm.
Nak noͦimnpoſi⸗
amoꝛ opij di
edicemi. I⸗
nubmin poſit
lt miio⸗
enc in
däteionlo Zu
intelligt pongren
pötdeinſticn
alicui rei gol⸗

loe koꝛo venit i

ſm fabꝛlleaz
licer mnpot
Hen Olgant
pe Etoa
ſenü cides .
scſi formiceh⸗
ttenen.
ĩ cponikcifſ⸗
flüͦififerfifi
geda. Ulcöpont
göfoyeinneft,
ſtfullonü Jich
hec ſnan⸗
ſczaptarüadpin
nimaninte
hec ſncialuht⸗
i Forfceflil
ni. Ne Feltſß
lor Fcn tfin.

AſcFniunß

Eoꝛes.riũ.f.g. plłit᷑ i. poꝛte.⁊ ðꝛ a foꝛꝛ vł fo

ras.qꝛ foꝛis ponũt᷑ ⁊ foꝝ aperiũt: voluũt᷑
In ſingulantñ inuenit᷑ gtũs foꝛis.actũs

oꝛẽ. ablatiuꝰ foeꝛer

Eoꝛica.ce.f.p.i.cloaca ad qua publica ciui

tatꝭ ſtercoꝛa ↄfluũt ⁊ ꝓijciunt᷑. Nã latrine
dicũt᷑ a latẽdo.ſ.cloace puate.q̃ in domib⸗
latẽt. Foꝛica etiã dicũt᷑ foſſe extra poꝛtam
ad quã ↄfluũt ĩmũdicie.⁊ ðꝛ ſic qꝛ foꝛis eſt
Si vo ẽ intra poꝛtã ðꝛ latrina. Itẽ foꝛica
ðꝛ qᷣcqͥd immũdũ foꝛas iacit

—

Eoꝛeſta ẽ locꝰ vbi fere inhabitãt vel inclu/

dunt᷑. ⁊ vbi qͥs hʒ vſum venãdi ſᷣm Berñ.
de d ona. cũ dilectꝰ.in glo.f.
Eoꝛinſecꝰ.ca.cũ.i.extraneꝰ.de foꝛꝭ veniẽs
vel exiſtẽs.Et ponit᷑ foꝛinſecꝰ qũq; aduer.
ſic ⁊ intrinſecꝰ ⁊ extrinſecꝰ.⁊ coꝛ.pPpe.
FEoꝛma.me.ſ.p.i.pulcritudo.pulcra diſpo
ſitio.⁊ ðꝛ a foꝛmon qð ẽ caloꝛ ꝓpꝛie em̃ ca/
loꝛ ſanguinẽ mouet ⁊ ſanguis pulcritudi/

nẽ. Iñ foꝛmoſus.a.ũ.i.pulcer cui caloꝛ ſã

ſoꝛmoſe.ſi.ſime.⁊ h̊ͥ foꝛmoſitas.tatꝶʒ. Iteʒ

a foꝛma ꝑ cõpoſitiõʒ bifoꝛmis.trifoꝛmis.

ↄfoꝛmis. defoꝛmis.diffoꝛmis.inſoꝛmis.

vnifoꝛmis.multifoꝛmis.a qby gquerbia qᷓ
liitatis.⁊ noĩiaꝓpꝛietatis in tas.vt bifoꝛmit᷑

tas.ↄfoꝛmiter.taſ.defoꝛmit.tas.vnifoꝛmi

ter.tas.⁊c. “

Eoꝛmella.le.ðꝛ ꝑpuꝰ caſeꝰ. Vñ ingr ĩ hiſto⸗

rijs ſic exponit ulð qdð ſcribit᷑j. Regꝭ. xvij.

Decẽ foꝛmellas caſei.i.decẽ caſeos puos⁊

recẽtes. Uñn Alex.nequã.Caſeꝰ exiguꝰdat

qð foꝛmella figurat. Itẽ foꝛmella.le.⁊ foꝛ
mula diminutiua ſunt a foꝛma.⁊ ſunt pꝛo
pꝛie inſtrumẽta alutarioꝝ.qͥbus foꝛmãt ipſ
talares 1èè́èÿMVW
Eoꝛmica ðꝛ a fero qð eſt poꝛto.⁊ mica eo q;
ferat micas annone. Uñ Oui. Grãde opꝰ
exiguo foꝛmicas oꝛe gerẽtes. Iñ foꝛmici/
nus.na.nũ.⁊ foꝛmiceꝰ.cea.ceũ.⁊ h̊ foꝛmi/⸗
cariũ.rij.locꝰ foꝛmicaꝝ.qð ⁊ fſoꝛmicetũ ðꝛ
Et diẽ qͥdã ſapiẽs.Exẽeplũ pᷣbet nohis foꝛ

mica laboꝛꝭ.De q̃ dicẽ̃ Iſi.etymo xij. Foꝛ

mice ſolertia młta. Pꝛouidet eĩ in futuꝝ.
⁊ pᷣparat eſtate qð comedat in hyeme. In
meſſe aũt colligit triticũ.hoꝛdeũ nõ tãgit.
Dũ pluit ei ſuꝑ frumẽtũ totũ eicdcit
Boꝛmicales liũ.m.g.plłr.i.foꝛcipes fabꝛoꝝ
qꝛ phoꝛma.i.calida de foꝛnace extrahũt.
hoꝛmicoleon. ontꝭ. m.t.eſt aial puũ foꝛmi
cis ſat infeſtũ.qð ſe ĩ puluere abſcõdit.et
foꝛmicas frumẽtũ geſtãtes iĩterficit⁊ ðꝛ a

foꝛmica.⁊ leon qð eſt leo.q̃ſi foꝛmicaꝝ leò
vel certe foꝛmica parit᷑ ⁊ leo. Pꝛoinde aũt
foꝛmica ⁊ leo vocat᷑.qꝛ alijs aĩalibo vt foꝛ/
mica eſt. foꝛmic aũt vt leo eet
Eoꝛmicula.le.dimi.i.pua foꝛmicc.
EFoꝛmido.inis.f.t.i.pauoꝛ vł metꝰ łltimoꝛ.
ſz differüt qꝛ foꝛmido obijcit ocul vl aio ſi
ne habita rõe.⁊ maxie ꝑpuulis Sed pauoꝛ
cũ timiditate animi ſubita ẽᷣ. ↄturbaãs ocu
los.qñ tñ ſoluit᷑ rõe vł tꝑe nõ ↄſtat. Metꝰ
eſt interioꝛ motꝰanimi ſubitus ſiue coꝛdis
fact? er aliq triſti recoꝛdatõe. Sʒ timoꝛ
accidẽs dolor metis extrinſec ex aliq̃ oc/
caſione accideti. Itẽ foꝛmidines etiaʒ di/

„

unt᷑ penne ſagitte alligate.qby venatoꝛes

Eoꝛmidolus.la.lũ.pe.coꝛ.qͥ hʒ foꝛmidinẽ.

. 7

In foꝛmiduloſus.ſa.ſum.ĩ eodẽ ſenſu.i.qᷣ
patit᷑ foꝛmidinẽ. Ponit᷑ tñ impꝛope p eo qͥ
infert foꝛmidinẽ. Uñn Saluſti. Nõ alie/
na vᷣtus ſp eſt foꝛmiduloſa his.i.inferens
foꝛmidinẽ. Iñ foꝛmiduloſe.ſius.ſime.ad/
nier. ? foꝛmiduloſitas. ftattis.
Eormidus da.dũ.pe.coꝛ.i.calidꝰ.⁊ dicit᷑a
foꝛmnuus
Eoꝛmon..i.caloꝛ vł ignis. Iñ foꝛmꝰ.a.um.
dixerũt antiqͥ calidꝰ⁊ feruẽs.⁊ ðꝛ H̊ͥ foꝛmũ
id eſt.calida materia ferri.ſicut extrahituꝛ

Foꝛnax. c. & d phos qd eignis. qſi phos

vꝛna.vl qſi phos vꝛgẽs. Itẽ foꝛnaxcis.di
cebat᷑ qda deꝗ apð getiles. Iñn H̊ foꝛnacu/
la. le.dimi.⁊ B foꝛnacaliũ.lij.vlł foꝛnacale.
lis Et dicũt᷑ foꝛnacalia feſta illiꝰdee apud
antiq̊s. Yoꝛnacalia etiã dicũt᷑ q̃daʒ inſtr̃a
ad opꝰ foꝛnac? aptaaiaags

„ „

Eoꝛnicatio.onis.F.t.ẽ cuiuſlibʒ illiciti coi/

tus genꝰ fit extra vxoꝛẽ legitima.ſpẽalix
in vſu viguaꝝ meretricũ vł ↄcubinaꝝ.

Eoꝛnix.cꝭ.m.t.ðꝛ arcꝰ triũphalis iuxta ſu/

perbiã getiliũ ĩ ſignũ victoꝛie erectꝰ.Et ſi
cut ðꝛ ĩ hiſtoꝛijs ſuꝑ.j.Re.xv. Fiebat ð mi

xtis vł palmis vł oliuis.Et ſic dicunt ibi.

depingebat ſeries belli ⁊ gla triũphi.⁊ di/
cebat᷑ foꝛnix q̃ſi foʒ nitẽs.i.qapparẽs.qꝛ ĩ lo
co eminẽti fiebat vt ab oĩby poſſit videri.?
coꝛ.pe.in obliquis. Uñ Uirgilius enei.v.
Menia ↄſpicio atq; aduerſo foꝛnice poꝛ⸗
tas.Vlel foꝛnix ðꝛ arcus lapideꝰ.⁊ ðꝛ a foꝛ
nax.qꝛ de coctura foꝛnacis extruit᷑.vel qͥa
curuatus ⁊ arcuatꝰ ſit vt foꝛnax.Et quia

meretrices ſolent meretricari in hmòt foꝛ
niciboiiõ etiã foꝛnix dicitur lupanar. Riis

cet domꝰ meretricũ. Uñ Juuenab. Leno
nũ pueri qͥcũq; ĩ foꝛnice nati. Itẽ Greciſ/

mus Foꝛnixlenonũ loc ẽ parit᷑ meretric

AäÄſt arc muri ðᷣ exterioꝛ. Itẽ eſt arcꝰ foꝛ/

nivx. ſʒ foꝛnax ſaxa purit
Eoꝛs.f. g. i. euẽt reꝝ. ⁊ ðꝛ a foꝛos. Uñ ſepe
inuenit᷑ poſitũ aduerbialit p aduerbio euẽ

tus.nec hʒ h̊ nomen niſi iſtas duas voces

ntõ h̊ foꝛs.ablatiuo ab hac foꝛte

Eoꝛtis.tis.ↄ.t.⁊ H̊ͥ te.ᷣm Rabanũ ðꝛa fero

fers. eo ꝙ foꝛtit᷑ ferat aduerſa ⁊ qcũq; acci

Inuict'ad laboꝛes.qꝙ aũt ðꝛ foꝛtꝭ qi ppos

düt. Scom vᷣο Iſi.a ferro.qꝛ durꝰ ſit ad
glectendũ nec molliat᷑. Etẽ foꝛtꝭ ad ꝑicula

vel phoꝛmon tenẽs.etymo.eſt. Iñ foꝛtiteꝛ

Ittuoꝛ cardinalibi vᷣtutibo.Etẽ foꝛtitudo

tius.ſime.aduer.⁊ h̊ foꝛtitudo.inis.vna ð

mẽtis qᷓ aduerſa eq̊nimit tolerat.licʒ qũq;

dicat᷑ coꝛꝑis.Et deſcribit᷑ ſic. Yoꝛtitudo
eſt ꝑiculoꝝ ↄſiderata ſuſceptio.⁊ laboꝛuʒ
Diuturna pꝑpeſſio.vt ſic nõ timeam.⁊ ſic ẽ
foꝛtitudo g timoꝛẽ. Itẽ foꝛt⸗ componit᷑.qᷓ;

foꝛtis.tãfoꝛtis.i.valde foꝛt⸗

Eoꝛtuitꝰ. ta. tũ. id qdð foꝛte ↄtingit.vt bona

foꝛtũe ⁊ tꝑalia. In foꝛtuitu aduerbiũ euẽ

tuſ. p q etiã qñ q; inuenit᷑ foꝛtuito ablatiuꝰ

*

poſit aduerbialit.

Eoꝛtuna ne.F.p. ðꝛ.quaſi foꝛe vna.quia virx

aut raro ꝑmanet eadẽ. CIñ depingitur ei

imago q̃ſi voluẽs rotã ꝓpt᷑ ſui volubilitatẽ

Etſcribũt᷑ ibi vſus Gloꝛioꝛ elatꝰ.deſcẽdo

minoꝛificat?. Infimꝰ axe teroꝛ. rurſus ad
aſtra feroꝛ. Deq̃ dic Iſi etymo.viij.vbi lo
quit᷑ de dijs genliiit
Eoꝛtunã a foꝛtuitꝭ nomẽ hr̃e dicũt.qſideã
quãdã res humanas varijs caſibo ⁊ foꝛtui

—

tis illudentẽ. Uñ ⁊ eã cecã appellãt eo ꝙ in

qlibet paſſim incurrens ſine vllo examine

meritoꝝ ⁊ ad bonoſ⁊ ad malos venitSʒ
H» dea aut nihil ẽ.aut tpal euẽt reꝝ ⁊ deop
uiſaꝝ. Scðm Papᷣ. Foꝛtuna ðꝛ felicitas
euẽtus.exit.Et licet foꝛtuna ſe habeatad
ꝓſperitatẽ ⁊ ad aduerſitatẽ.tñ ſindadiun/
cto ſꝑ accipit᷑ in bono. Iñ foꝛtunatꝰ.ta.tũ
.i.cui foꝛtuna fauet.⁊ ſꝑ eſt ꝓſpera.Et com
ponit᷑. Infoꝛtunat.ta.tũ.cui foꝛtuna ſꝑ ẽ
aduerſa.⁊ vtrũq; cõopaitt.
Hoꝛtuniũ.nij.n.s.pſper euẽtus

Eoꝛułꝰ.li.pe.coꝛ.i.burſa vł ſcriptoꝛiũ. 782

Aa foꝛꝰ p foꝛamine.qꝛ crebꝛo ſit ꝑfoꝛatũ ad

ꝗad pẽnas ⁊ coꝛnua iĩponẽda. Uel theca vl

ciſta libꝛoꝝ. Uñ iuuenał. Hic libꝛos da/

bit ſz ⁊ forulos mediãq; minernuiu

Eon. ri.n. S.ðᷣ locꝰ deputat ad emẽduʒ vł

vendẽdũ.⁊ ðᷣꝛ a foʒᷣ.qꝛ ſꝑ fit foꝛꝭ. Foꝝ etiã
ðe lovbi tractãt᷑ cauſe ⁊ tunc ðꝛ a fando.
Eiß foꝛulũ.li.dimi.i.puũ foꝝu·
oꝛũapij qðᷣ Apiꝰ ſenatoꝛↄdidit

. .
–

Eoꝛ. ri. m. 6. ad młta euocat᷑. Foꝛꝰem̃ eſt

exercendaꝝ litiũ locꝰ.a fando dictꝰ. Uela
Phoꝛonio rege qͥ pmo gre lr̃is legem de

Dit. vt de vᷣ. ſig. ca. ſoꝛꝰ.⁊.vij.diſ. Hoyſes.

Etoſtat ext bo.ſ.cauſa.lege.⁊ iudicio Yorꝰ
etiã eſt locꝰ vbi vua calcat᷑.ſic dict.qꝛ peò

calcãtis feriat᷑qð ⁊ calcatoꝛiũ ðꝛ. Itẽ fonꝰ

etiã ðᷣꝛ vbi res vẽdunt᷑ a ſando.vł qꝛ ſoꝛis
eſt. Et foꝛꝰeſt tabulariũ nauis.a ferẽdo.qꝛ

ferat inceſſum boĩm. YFoꝛꝰetiã ðꝛ foꝛamen

illud in naui ꝑ qdð remꝰ immittit᷑.a foꝛãdo
Vñ quidã dicũt auſat᷑ vẽditq; foꝛuʒ.ſi/
gnatq; foꝛamen. Inuenieſq; foꝛos datq;
carina foꝛos .
Eoſſa.ſe.f.pii.fouea. Iñ foſſatũ dictũ eo ꝙ;
multas foſſas habeoat
Eoſſoꝛ.oꝝ. ille qͥ fodit terrã
Eoſſoꝛiũ.rij.i.ligo cũ quo fodit᷑

Eotilis.lis.ꝰ.t.⁊ h le.i.nutribił.vł aptꝰ ad

fouendũ. ⁊? coꝛ. pe. W
Eotiniani.pe.pð.qͥdã hereticia fotinio gal
loßrecſe ſmirne epᷣo dicti q hebionitaꝝ he
reſim ſuſcitãs.aſſeruit xpᷣm a maria ꝑ Jo
ſeph nuptiali coitu fuiſie ↄcepti
Eotio.onis.f.t.i.nutritio.⁊ ðꝛ a foueo

Eotus.tua.tui.⁊ fotꝰ.ta.tũ.i.nutritꝰ.refo⸗

fect?.⁊ ðꝛ a foneoo. 4

cillatꝰ. xe
Eracticiꝰ.cia.ciũ.qʒ facile frãgi t.
Eractilł.li.m.s.cauda vł fragmẽ pãni fiſ/
ſi. cauſa oꝛnatꝰ pẽdẽs ex inferioꝛi ꝑte. Fra
ccillłꝰ et ðꝛ villꝰ ĩ tapeto ł alia veſte villoſa.
PBract. ca. ctũ.i. debilitat. laceratꝰ.diſſo/
lut?. ð a frãgo. Iñ hᷣ fractio.onis.et hec
fractura. re.⁊ ̊ͥ fragmẽ.⁊ fragmẽtũ.ti.
Braga.poma ſilueſtria.vł genꝰ rubicunde
herbe qꝗᷓ terre adheret.⁊ ðꝛ camelia.vel lo/
ca mõtoſa. In fragoſus.ſa.ſum.
Eragidica. ce.i.ſtilꝰ.⁊ ðꝛ a frãgo.gg.
Eragilis.lis.ↄ.t.⁊ G le.i.debilis.⁊ cõꝑatur
Iñ̃ fragilitas.tatꝭ.⁊ fragilit᷑aduer.
Eragoꝛ. o. m.t. eſt tonitruũ vł aliꝰ ſonꝰ. et
Zꝛ a frãgo.g.qꝛ q̃q; ſicca ⁊ arida ſacile frã

git Iñ fragoſuſ. a. n. i. plenꝰfragoꝛe.łaſpeꝛ
yl ſpiſſus dẽſitate reꝝ fractaꝝ. vt ſũt loca
in ſiluis vbi frequẽter fiũt ſragoꝛes fractõ

ne ramoꝝ arisgdoz

datab
Ptano
geni
ene⸗
ſign
cte⸗
Er
ch.
ote⸗
Eure
lulin
Eur-
ſiter⸗
ſuntn
Mſdicn
ſohiena
wuten
Grman
Mnta
üͤſt
gſa
tihe
ſoꝛo⸗
lth.
ber
hedia
ſenine
Nturs⸗
1 cob
Chinint
diotab

a wüe

didit
t. Foeed
dodic Di

Elnislegenmn

dil. Doſſ

Tindicon

ſcdicl n⸗
iüde Niſc⸗
do. efons
iga ferilo ⸗
niörfoamen

mittit afrade.

irqtow
Gch os da

ſirüdicitn

ni
oſodi⸗
umb Nen

rciofotinogt
ahcbioninnh
namamu
Cp
zealouco

inucnie reio⸗

5½

fragmeinifü
nfenonhie

ali eſeſa
cen- ſe

nctob⸗

Ntgon man
torcanch
sſaun
zaffügoc,

pchils iihn⸗ .
gllratnc 4

mi Nun

fat

iütngen

nrrdnni

.

JFʒ

PBragus gi.m.s.i.curuatio genuũ.vel ipᷣm

genu. ⁊ ð a frãgo.qꝛ videt᷑ ibi os fractũ

Hramea.mee.f.p.eſt gladiꝰ ex vtraq; parte
acut.2 ð a ferrũ q̃ſ ferrea Idẽ eſt ⁊ ſpata

⁊romphea.Sʒ machera ẽ gladiꝰ lõgꝰ ex
ytraq; pte acut/ Ul m alios framea ðꝛ qᷓ
ſi fremea.a fremo.mis.qꝛ meticuloſos fre

mere fac. Uñ ꝓpha. Eruea framea deꝰani

mã meã. Uñ Alex.nequã. Id qð dat gla/

d ſrameã ſignare memento. Itẽ framea
mhltas alias ſignificatões hʒ q̃ pñt hr̃i per
hos vᷣſus. YFramea vindicta rogꝰ enſis lã
cea dicta.

Framea moꝛs aĩe de h defen/
dat abba

EFrancigena.ne..p.aliqͥs vł aliq̃ genitꝰ v
genita a frãco vł in frãcia.⁊ ðꝛ a francuſ.⁊?

enero vel genitus.
Eranciſta.ſte.ðꝛ a francꝰ.Et ſũt franciſte ĩ
ſignia qᷓ añↄſules ferebãt᷑ vt ſecures.ſic di
cte a ↄſuetudine francoꝝꝛ.

Eranc.ci.fuit qdã dux frãcoꝝ. Iñ h̊ fran/

cia.cie.⁊ franc.a.ũ.UVel frãci dicũt᷑ a feri
tate moꝝ. Iñ dicta ẽ frãcia.cie.terra eoꝛũ
⁊ hinc francꝰ.ca.cũ.gẽtile

Bratellũ li.n. s.i.ſtillicidiũ ſtercoꝛꝭ vel ſter

gquilinunana.
Erater.triſ.m.t.a.fructu ðꝛ.q aũt ðꝛ frater
ſ fere alt᷑.etymo.eſt ꝓpꝛie aũt fratres ſunt

ſunt nati ex eodẽ pr̃e.ſj diuerſis matribꝰ

vñ dicunt᷑ frẽs eo ꝙ ſint de eodẽ fructn.i.

ſemie nati. Sʒz germani ſunt qͥ ſũt ex eadẽ

matre.ſʒ diuerſis patribo ꝓcreati. Unde ⁊

nantes ñ vt aliqͥ dicũt ex eodẽ germĩe.qͥ tãẽ

tũ frẽs dicunt᷑. Itẽ german dicũt᷑ vterini
qꝛ ſunt ex diuerſis patribo et vno vtero edi
ti. Bermane etiã intelligunt᷑ vt germani⁊
ſoꝛoꝛ vt frat᷑. Et eſt ſoꝛoꝛ ex eodéſemine di
cta.qꝛ ſola cũ fratriboĩ ſoꝛte cognatõis ha
bet᷑. Si vᷣo habeãt eundẽ pꝛẽm ⁊ eãdẽ ma
trẽ dicunt᷑ frẽs germani Et ſilr intellige ðᷣ
femineo ſexu.Quattuoꝛ aũt modis ĩ ſcri/
pturis ſacris frẽs dicunt᷑. Natura vt eſau
⁊ Jacob. Petrꝰ⁊ Andreas.Cognatiõe qͥ
ſunt de eadẽ familia ſiue parẽtela ſiuesſan
guinitate. vt Abꝛaã ⁊ Loth. Uñ Beñ.xiij
dixit abꝛaã ad nepotẽ ſuũ loth. Nõ ſit rixa
int᷑ me⁊ te ⁊ int᷑ paſtoꝛes meos ⁊ tuos.frꝗ
tres em̃ ſumꝰ.Gẽte vt oẽs iudei int᷑ ſe frẽs
dicunt᷑. Uñ apłs ad Ro.ix.Optabam em̃

egoiple anathema eſſea xpᷣo ꝓ fratribo me
is q ſunt cognati mei ſ̃m carnẽ qͥ ſunt iſra

elite. Affectu etia fres dicunt᷑. ⁊ H duplr.

ſcʒ cõiter ⁊ ſpẽaliter. Cõiter ſcʒ cõi affectii

ſicut om̃s hoĩes qͥ de eodẽ patre nati ſunt

„ —

fratres vocant᷑.⁊ pari germanitate ad in/

uicẽ ↄiungunt᷑. Uñ.Dicite his qui odert

vos. ſres noſtri vos eſtis. Spẽali affecru
oẽs xpᷣiani fres vocãt᷑. Uñ pᷣs.Ecceq; bo
nũ ⁊ q; iocundũ habitare fratres in vnuʒ.

Et nota ꝙ m iura iuenit᷑ fraternitas ſpũ
alis qᷓ attendit᷑ inter illũ qͥ ſuſcipit᷑ ð ſacro

fonte.⁊ filios ⁊ filias carnales pꝛis ſui ſpi

ritualis vel patrini.De pᷣdictoꝝ matrimo

nio ſine aliq̃ᷓ dubitatõe ita teneas ꝙ oẽs fi

lij duoꝝ cõpatrũ iiue añ cõpaternitatẽge /
niti ſint ſiue poſtea. pñt legitime matrino
nialiter copulari.excepta illa ꝑſona q̃ me-/
Diate cõpaternitas eſt ↄtracta. Na illa ꝑ/
ſona nũq; põt copulari alicui filioꝝ patrii

Eratres ↄſanguinei ſunt fres ex eodeʒ pfe
⁊ ex eodẽ ſanguie geniti.ita exponit tex. in

Itacß. K. e.dcxlll.
Eratres patrueles ſunt duoꝝ fratꝝ filij/
EFratres vterini ſũt filij eiuſdẽ mr̃is.vt ex/
vonit glo. Inſti. ð legi. ag. ſuc.S.ð hñdum
Bratercułꝰ.li.di.i.puus fratter.

Fraternꝰ.na.nũ.i.res fratris vl ad frẽs ꝑti

nens. Iñ fraternitas. tatꝭ.⁊ H ⁊ B fraterna

Eratriſſa.ſe.f.p.eſt vxoꝛ frattis
Eratria.rie.i.filia vł vxoꝛ fris.ł ↄgregatio
28 q frar U

Fratru.ui.m.s.i.filiꝰ fratriſ. Jñ h̊ fratrua

true.i filia yl vxoꝛ frarris. Iñ 1 6 frarru

elis.⁊ h̊ le.qð ꝑtinet ad frẽm vel res fratr⸗
Vlb fratrueł.i.filiꝰ fratris vł filia fratrꝭ vł

fratrui. Et ðꝛ fratruelis vł fratruꝰ q̃ſi frat
aliꝰ.ſʒ eſt etymo. Fratrueles etiã dicũtur
Eraus.dis.f.t.i.dołꝰ.ſʒ differũt.qꝛ fraus ẽ
circa fidẽ mutuatã. Doł?in aio Inſidie o

loco vl telo. Iñ frauduletꝰ. ta.tu.i.plenuſ
fraude.Et h̊ᷣ⁊ H ⁊ B fraudulẽs.tꝭ.ĩ eodem

ſenſu. Iñ fraudulẽter aduer.
Eraxinetũ.ti.pe ꝓ.locꝰ vbi fraxini creſcũt
Braxin.ni.pe.coꝛ.q̃dã arboꝛ.⁊ ðꝛ a fragui
qꝛ mag in aſperis ⁊ mõtanis loc ſolet na

ſci. ſic? fragus. Cll ð a frago..q; facile

frãgit᷑. Iñ fraxineꝰ.nea.neũ.

Erea.free.i.poteſtas vł mũdia.⁊ a parente
ſuo relicta.Et ðꝛ a fremo.is. Uñ h̊ mũdi/

um. dij.i. d ominil.
Eremebũdus.da,.dũ i.ſimilis fremẽti.

§. ſ ut aũt cognati. Inſti.ð legi.ag.ſuc. ⁊.l. D

õõ

gui cito frełnnnnnnit
BEren. neu.g. indecli.q̃dã exagitatio furoꝝ
a cerebꝛo deſcẽdẽs.⁊ ðꝛ a frendoo
Ereneſis.ſis.m.t.ipᷣa rabies.⁊ ðꝛa fren Iñ
frenetic. ca. cũ.qͥ freneſim hʒ.qꝛ dẽtes cõ/
cutiat. Ulł freneſis ðꝛ ab ĩpedimẽto mẽtis
qꝛ greci frenas mentẽ dicut
HBrenũ.ni.n.g.in ſingłari.ſʒ ĩ płi inuenitur
mal.g. ⁊ neu.i.hi freni.⁊ h̊ frena.⁊ dꝛ a fren
deo. des. qꝛ dentibo eq ſp ↄcutit᷑ ⁊ imbᷣmit

Tjã eqͥ hoc ſꝑ frendẽt.i.impmũt dẽtibus ⁊

oↄcutiũt ⁊ moꝛdẽt.vł ðꝛ a fremo quia facit
equũ fremere.⁊ ꝓdu.fre. Uñ Quið. Pꝛe
poſitꝭ frenis ſepe repugnat equꝰ Iñ frenu

„ — .

lũ.li.pe.coꝛ.i.ꝑnũ frenũ

Erenuſculꝰ.li.pe.coꝛ.ðꝛ a frenũ. Et ſũtſre

nuſculi vlcera circa rictũ oꝛ ſilia his q fi/
unt iumẽtis aſperitate frenoꝝ
Brequẽs.o.g.i.multꝰ vł aſſiduꝰ vel creber

qꝛ ſepe fruat᷑ curia.Pꝛope qͥ dẽ frequẽs ðꝛ
ſinaein curia.⁊ ſepe fruit᷑ ea.⁊ coꝛ.fre

Vnñ OQui.Ut redit atq; frequẽs lõgũ foꝛ/
mica p agmen
Erequẽ
quẽs eſt ĩ dicẽdo.ſic eſt incãtatoꝛ.⁊ dicit᷑ a
freques 2 dciiioo
Ereſus.ſa.ſum.i.fract.otrit:.cuſſus Ueñ

⁊ fabã freſam dicimꝰ.qꝛ hʒ tecã molitaʒ.i.

fractã.ↄcuſſam.⁊ ↄtritvä

Eretũ.n. S. ð a ferueo. ues.eo ꝙ ferueat. vl

a fremẽdo Et ẽ ꝓpꝛie fretũ ipᷣe feruoꝛ marꝭ
ſʒ ponit᷑ p mari. Itẽ fretũ ẽ anguſtuʒ et q̃ſi
fluẽs mare.ab vndaꝝ feruoꝛe dictũ.vt ga/
Ditanũ ⁊ ſiculũ Et noĩat᷑ mare diuerſ noĩ

hb. Vñ.Cũ fremit eẽ fretũ mare dicas cuz

ſit amaꝝ. Põt' poõte caret. ſʒ ab eq̊ ðꝛ eqͥꝛ.
Erretꝰ.ta.tũ.i.fultꝰ.tutꝰ.impauiq.⁊ dicit᷑ a

fretũ ꝑ ↄtrariũ.qꝛ fretũ fac hoĩem pauidũ

UVUbdꝛ a feruoꝛe.qꝛ feruoꝛ ⁊ ira reddit ho/

minẽ ĩpauidũ Ulł potiꝰðꝛ a fruoꝛ.erꝭ Fru

itio natura ſolet reꝝ ↄferre tutelã Ille em̃
eſt fret qͥ auxilio alicuiꝰ fruit᷑. Nõ ãt fretꝰ

eſt pticipiũ ſʒ nomẽ.⁊ ꝓ.fre.ſʒ fretũ.ti.coꝛ.

ceã. Unñ. Poſcit nauta fretũ. tu debił appe/
te fretũ. Itẽ. Intrat nauta fretũ.ventoꝛuʒ

turbine fretus
Brigdoꝛ.oꝛis.m.it.i.frigus.
Eirigidariũ.rij.locꝰ vbi aliqᷣd ponit᷑ ne ca/
loꝛe coꝛrumpfſßſee..

Erigidus. da.dũ. ꝛ a frigeo.es. ⁊ cõparat᷑.

Iñ frigide.dius.ſime.aduer.⁊ hec frigidi

idic. ca. cũ. ͥ freauent dic. vel fre

Erigilla. le. fp. eſt auis q frigoꝛe cãtat. ⁊ d:

a frigeo. ges.

Erigoꝛes.oꝝ. plis nũeri. maſ.ge.i.febꝛes qᷓ

faciũt hoĩem frigere.
Erigoꝛoſus.ſa.ſum.i.plenꝰ frigoꝛe
Erigus.goꝰꝝꝭ.m.t.i.gelu.⁊ ðꝛ a frigeo.

Britillũ.li.n.s.i.molinellũ in q̊ͥ piper terit᷑

7 ð a frãgo.gꝗ.qꝛ gꝗna piperꝭ vł alia frãgit
⁊ eſt ꝑfoꝛatũ ab inferioꝛi ꝑte.⁊ iñ piper tri
tũ recolligit᷑. Ponit᷑ etiãp qdã vaſe ꝑfoꝛa/
has ſolẽt pꝛoijci taxilli ne fiat ibi fraus.
Inuenal. Paruoq; cadere monetar

ma fritillo

Briuołꝰ.la.lũ.pe.coꝛ.i.vanꝰ.inutił.mẽdax.
caducꝰ.incertꝰ.dubiꝰ.ſimulatꝰ.pui pꝛecij.

Vnñ friuolũ q̃ſi fere valẽs obolũ. Inuenit

oñq; ſcriptũ ꝑ b.fribołᷣ la.lũ.ſʒ antiqͥtas ẽ
ꝓpꝛie aũt friuola dicũt᷑ fictilia vaſa⁊ ĩutilia

ſuꝑ carbones cito ſolet decoqͥ.⁊ ðꝛ a frigo
gis.⁊ G̊ frixũ.xi.genꝰ cibi dictũ a ſono quẽ
fac qñ ardet ĩ oleo vel ſagimie
Erixatura.re.f.p.⁊ G frixura.re.ĩ eodẽ ſen/

ſu. ſ. coctura illa.tal actio.vł qð frigit.
Erixura ðꝛ a frigo.gis.ſz frixatura a frixo.

„

as. frequẽtatiuo
Brixoꝛiũ.prij.n.s.patella vł ferrũ ſuꝑ qð co
quit᷑ Uñ ꝓpha.Cofrixa ſunt oſſa mea tãq;
in frixoꝛio. Itẽ frixoꝛiũ cõponit᷑ cũ con.vt
cõfrixoꝛiũ.⁊ ðꝛ patella.ſartago

☛

auis q̃dã q exfrõdib nidũ facit. Uñ Uir
gili Hic alta ſub rupe canet frondatoꝛ ad
guras 2. ” -⸗
Erondat.ta.tũ.⁊ frõdeꝰ.dea.deũ.⁊ frõdo
ſus.ſa.ſũ.Differt.qꝛ frõdeũ ẽ qð de frõdib

totũ eſt. Frõdatũ vł frõdoſum ẽ qð fron/

des hʒ ⁊ eis abũdat.vtlocꝰ arboꝝ ſic ẽmi/
neum ⁊ graminoſum.
Erondicula.le.dimi.pe.coꝛ.i.ꝑua frons

Eronitꝰ.ta.tũ.i.pꝛudẽs vł ſapiẽs.⁊ dicit᷑ a
phꝛonos vł phꝛonꝰ.Et cõponit᷑ infronitꝰ

ta. tũ.i.inſipiens.inſulſi us. Un Ecci. xxiij.
Aio irreuereti ⁊ infronito ne tradas me.
Sʒ ibi cõiter legit᷑ infrunito.

BEBrons.dis.f.t.vðꝛ a foꝛos.q̃ſi foꝛons.qͥa fe/

rat virgulta vł vmbꝛã. Uł ðꝛ a fluo.is.qͥa

cito fluat Iñ frõdoſus.a.ũ.i.plenꝰfrõdibꝰ
Iñ frõdoſitas.tatdꝭ.abũdãtia frõdium Et
frons frõdis ẽ arboꝛ. ſʒ frõs frõtis eſt os
capitis. Uñ. Frons foliũ frondis.ſfrons

in vertice fronntis

Erondatoꝛ. oꝛis.m.t.qͥ frondes colligitad
paſtũ aĩaliũ.vel q euellit frõdes a vitibus
vt citius matureſcãt. Ułqͥ canit frõde Vł

Hont
Eruc⸗
vela⸗
h
cipid
Eind
ſuſn:
jfütg
enie
ſceipo
hoelſ
indoſr
ſcloc?
güüt
trag
otne
Pruc
ſepat
Eruct
er⸗

Fygul

dot⸗
Glinst
uonn
Eſtnürfi
Nllinnt⸗
Piges
Kffng
N
ſſero⸗
fugi
hemnar
Hgt
☛☚α
hniug

Bunen.

4

Ne tüühien
ei egfn
nefüttdifns
er not

inned mäln.
loreonirec,
bolü. Jnuent
hannqtns:
Auſar iunlis
anncarnisi
dqa Raffigo
cüaſonoui
mie
1rei code ſcn
qöfnigtt.
ruturas fni

müſupd
toſſa meutii
onit cicon

9o
Gescolligtad
5desa vinbus
anitftöde
ſcit VaVir
frondatntl
de den f

cecdeffcn
winicfn

ardaſinn

Erontiſpiciũ.cij.n.s.i.inſpectio frotꝭ ñ

⁊ anterioꝛ ꝑs eccłie frontiſpiciũ

Bructuariꝰ ria.riũ.i.vtił vlł fructu abũdãſ

vel ad fructũ ꝑtinẽs. Itẽ fructuari eſt qͥ
rei dñns nõ eſt. vt in.l.vti.fru.ff.ſi vſufruct᷑.
peta.iñ ĩ qbuſdã caſibp dño habet᷑ſ.in ꝑ
cipiẽdis fructib.ff. ð vſufru.l.ſi titij.S.j.
ruct?. us. ui. &ε a fruoꝛz. Iñ fructuoſo. ſa.
ſum.⁊ fructuoſe.ſi.ſime.⁊ h̊ͥ fructuoſitas.
Itẽ ructꝰ.cta.ctũ.ẽ ꝑticipiũ ð fruoꝛ.erꝭ.
Bructꝰ dicunt᷑ qͥ ſupſunt deduct expẽſis.
Iꝗ fiũt gra fructuũ qrendoꝝ.colligẽdoꝝ.⁊
ↄſeruadoꝝ. qð locũ bʒ ta in bone qᷓ;ĩ male
fidei poſſeſſoꝛibo ⁊ in pᷣdomibo. vt. ff. ð peti.
here.l. ſia te.S.fruct Fructuũ aũt alij ſũt
induſtriales.vt frumẽtũ.vinũ.oleũ.⁊ ſilia
ſcʒ lac ⁊ lana.q ſine induſtria hoĩs nõ pue
niũt.Alij ſunt fruct naturales qͥ ex .ipᷣa na
poma.pira.ficus.⁊ hmõi.
Eructꝰ pcepti dicunt᷑ qͥ aliq̃ mõ ſunt a ſolo
ſepati.⁊ in hoꝛꝛeis recõodit
ruct' ꝑcipiẽdi dicunt᷑ qͥ immaturi ſũt.q̃̊s
verus vñs poſſieerr.
Erugalis.lis.ↄ.t.⁊ G le.i.vtilis.ſobꝛiꝰ.mo/⸗
deratꝰ.ↄtinẽs. Iñ frugalit᷑ aduer.⁊ H̊ fru/
galitas.tatꝭ.i.vtilitas.parſimonia.mode/
ſtia. ↄtinẽtia.tẽperantia.pcitas.ſobꝛietas.
Digalitatẽ·
PBrugeria.·rie.dea frugũ.⁊ ðꝛ a fruge
Brugi. oĩs. g. indecli. p oẽs caſus.i.bonus.
vcilis.valẽs.tpatꝰ.modeſtꝰ. Uł ſᷣm Pꝛiſci

anũ frugi eſt dtus henois fruges. ? figura

te⁊ intraſitiue ↄiũgit᷑ cũ oĩ caſu.cũ vtroq;

nũ
nemancibii

frugi. Idẽ dicas de nihili.coꝛdi.mancipi.
Erugifer.ra.rũ.i.ferẽs frugẽ.i.vtilitatẽ vel

fructũ. Et h frugifera. re.iterra. ⁊ h frugi

.

Eer.i. qg»"7M7g!ge 2
Brumen.inis.n.t.i.ſũma ⁊ eminẽs ps gule
vl gutturꝭ ꝓxima ꝑs gurgulioni q̃ cibus?
potio deuoꝛat᷑.q ſapoꝛ cibi ⁊ potꝰ diſcerni

tur.⁊ q̃ fruimur cibis ⁊ veſcimur Et eadẽ

ructa ? me S; rumẽ ĩ beſtia. Ructa vł
rumẽ in hoĩe Sʒ ĩ greciſmo ðꝛ. GButturiſ

Frumẽtũ.ti.n.s.ðꝛ a frumẽ vł fruoꝛ.qꝛ pᷣci
puũ eſtad fruendũ. Iñ frumẽtoſus.a.ij.i.

Blak abüdans frumento.

tura pueniũt ſine mag induſtria boĩs.vt

Eſt aũt frugalitas vᷣtus int᷑ auariciã ⁊ p/

nero. cu qlibʒ genere. Uñ Ecci xxxj. Hõ

Pruſtrat.ta. ti. ð laboꝝ fructu euacuatꝰ.
illuſus, ? ð à fruſtroꝛ dris“

Eruſtũ.ſti.n. a.ſiner. in vltima ſyllaba ẽ ꝑ/
ticula carnis vł panis.⁊ ꝛ a frumẽ.qꝛ ca⸗/

pitur a frumine.

Erutex.cꝭ.m.t.i.dẽlitas vᷣgulaꝝ vel ꝑuarũ
arboꝝ vl ſpinaꝝ. ⁊ ð a fruoꝛ.erꝭ.vł a fru/
ge. ꝙ aüt ðꝛ frutex qſi frõde terra tegẽs.ety
mologia ẽ. ⁊ coꝛ.fru. Uñ Oui.ð arte.liiij
Turpe pecꝰmutilũ turpis ſine gõmie capꝰ
Et ſine frõde frutex.⁊ ſine crine caput Itẽ

in epi. Hõs fuit appares frutices in vᷣtice

rari. Iñ frutetũ ti. locꝰ vbi fruticeſ creſcũt
VUn Hiere.xj. Et cõbuſta ſũt fruteta eiꝰ.
Brux vl fruges.gę.f.g.ſʒ ntũs derficit ĩ vſu

ſpm Pap̃ᷣ.ðꝛ anni vtilitas.alimonia. copia

cibaria. annona. Et ſũt fruges liqͥde.fru/
mẽta vo arida ⁊ ſicca.Et ſũt frum̃ta oĩa q̃ᷓ
hñt ariſtas.fruges vo reliq. Et nota ꝙ ſe/
getes dicüt du erund a erẽdo.i.ſeminan/
do. Weſſes dũ colligũt᷑a meto.dꝭ.fruges
dũ fruunt᷑ a fruẽdo.i.veſceddo.
coloꝛatꝰ ł fuco ſuꝑpoſit⸗.et
vt dic Papᷣ. YFucata depicta.tincta.adul/
terio ↄtamigta.ficta ñ vᷣa.i.diuerſi coloꝛꝭ
Eucoſus.a.ũ.i.ſuꝑtinct fuco.⁊ ðꝛ a fucꝰ.
Eucꝰ.ci.eſt maioꝛ ape.mĩoꝛ ſcabꝛone.et ðꝛ
a fagin qð ẽ comedere.q̃i fag eo ꝙ alienoſ
laboꝛes edit. Nõ eĩ mellificat.ſʒ aliaxmel
comedit. Uñ Clirg. Ignauũ fucꝰ peca pᷣ
ſepibo arcet. Et hinch̊ fuc. ci. gen?herbe.
vñ fit qdaã tinctura q̃ ſir ðꝛ fucꝰ.⁊ pꝓ q̃ͥlibet
coloꝛe naturali ſuꝑppoſito ð: fucꝰ.qꝛ alie/⸗
nũ mẽetit᷑ coloꝛe. Un Sap̃.xiij. Rubicun/
Du facies fuco coloꝛc. Itẽ fucꝰponit᷑ãdaʒ

ſil itugine deceptõe qᷓ ſuꝑponit᷑itatice/
lade. Un Boe. de ſola. Intelligo inquit

multiplices fucos illi pdigh
Euga.ge.pᷣt ꝑtinere ad illũ

ſcẽdit a fugio.vl ꝑtinere ad illũ qͥ inſequi᷑

fugiente. ⁊ tũc ð: a fugo.as. UIñ. A fugio

fuga cũ venerit ſit tibi fngiec. Dz ſugo ſi

gꝗput illiꝰ ſolet eſſe fugatis.

8

EFugax.cꝭ.o.g.iaſſiduꝰ. frequẽs ĩ fuga.⁊ cõ

Paali fugacit᷑.⁊ ̊ͥ fugacitas.tat.

tra. ⁊ videt᷑ dici a phos qð ẽ ignis ⁊ gero.q̃

ſiphos gerẽs. In fugillo.as.i.ignẽ de pe/
tra fugillo extrahere. In h fugillatoꝛ.oꝛis
⁊ hinc ꝑ figurã fugillatoꝛes dicũt᷑ vmbꝛe

demonũ qͥ ignẽ ferunt

ugillili m. . ferrũ àͥ extrahit ignis pe⸗

cie nemo ðꝛ niſi q fugit dnm. l ſi ꝑuubł

n 3

E

puer a nutrice aut a ſchola diſceſſerit fugi ſonb in gere ?⁊ perea? ignis. ⁊ ſon üle ppꝛie if
mnentü. auxiliũ. Fulcimentũ ·ti.idem vbfulgoꝛ. Ignis ille ſiue iaculũ ex eo ſcm̃ Eun
Eulcrũ cri.n.s ꝓpꝛie ðꝛ ſpõda ſiue pes lecti vel ict' illiiaculiꝓpꝛie ðꝛ fulgoꝛ vł fulgus Er
2 8 a fulcio.cis.qꝛ fulcit lectuʒ. nuenik vl fulmẽé: a fulgẽdo vł fulgꝰferiẽdo vł ꝑcu m
qñq; p oꝛnamẽto lecti Iñ fulcrat.ta.tũ.. tiẽdo. Sʒ ꝓpꝛie ð fulgur. qꝛ incẽdit ⁊ vrit Eun
Hlcri habens Fulg'. a tagit. Yulmen qꝛ findit. Sũteĩ A
Eulgethꝛa. thꝛe. lux qᷓ aparet an tonitruũ. tria genera fulmis VInũ qd afflat ⁊ tãgit. Eun
28: a fulgeo vlł fulgẽs.⁊ ethꝛa.qſi fulgens ita ꝙ nõ vꝛit. Secũdũ qð vꝛit. Tertiũ qð M
eibꝛa. vl qſi fulgoꝛ ethꝛe.h̊ᷣ grece ꝛ caſma findit.⁊ iõ cũ tribo radijs depingit᷑ fulmẽ. AVodlu
vulgo aerꝭ poꝛticꝰ.Et h ꝓpꝛie etiã ðꝛ ſpilen Hinc ⁊ trifidã flammã ðꝛ hre.qnq; tm̃ pᷣdi D
doꝛ ignnis. cta noĩa ↄfundunt᷑⁊ dicunt᷑ eſſe noĩa vnꝰ üfn
Eulgetũ.ti.i.fulgoꝛ.⁊ ð a fulge 2 eiuſdem ri⸗ . dehfin
Eulgidꝰ.da.dũ.i.ſplẽdicꝰ.⁊ cõponit᷑pᷣful / Eultus.ta.cũ.i.ſuſtẽtatus.ſubnixus dng.
. Wic Defulia ian bo valde fulgidꝰ?. Eulii.ua.uũ.i.rubeꝰ aliquantulũ.vł cũ ni
Bulgoꝛ. os. m. t. i. ſplẽédoꝛ ⁊ z a fulgeo ñ gro rubeꝰ.⁊ cõpat᷑. Iñ fulue aduer. et hec i,
in euãgelio. Sicut lucerna fulgoꝛ illumi fuluedo.inis. An
vabirte. Eumariũ.rij.i.caminꝰ ꝑ quẽ exit fumꝰ. iNN
Eulgoꝛꝰ.ra.rũ.i.ſplẽdicꝰ.⁊ ðꝛa fulguro Eumicqꝰ. da. dũ. ? fumoſus.ſa.ſum.idem.ſ. wr
Eulgꝗur.urꝭ.eſtictꝰ celeſtis iaculi.⁊ dicit a fumo plenus dict
fulgeo. Fulgus ideem EBumꝰ.mi.m.s.ðᷣꝛ q̃ſi phos meãs.⁊ eſt ety⸗ Bun
Eulica. ce.fe ꝓ. vl fulex. &.q̃dã auis.⁊ a mologia. Jñ fumoſus.a. i. ? fumoſitas. 8 Eun
fuligo. inis. Uel fulica ðꝛ q̃ſi fuliga.qꝛ ca/ i fumulus.li.dimi. tse
ro eiꝰ q̃ſi lepoꝛina ſapit. Lagos em̃ grece. unalis. lis. . t.:2 B le. ꝑtinẽs ad funẽ.⁊ ðꝛ —kun
lepꝰoꝛ latie. Uñ ⁊ apud grecos lagos vo/ a funis. Eth̊ funale lis.idẽ qð funis.⁊ fu/ ir
cat᷑.⁊ ẽ auis ſtagnẽſis.i.in ſtagnis ⁊ paludi nale liciniꝰ ad candelã faciendã. Uñ et ſe/ 2
bus moꝛãs. Hec hʒ nidu ĩ medio a vł pe pe onit᷑ p cãdela. Et dicũt᷑ funalia licinn Func
tris qᷓs aqᷓ circũdat maritimoq; ſp delecta a funibo int cerã q́ añ vſũ papyni cera cir ucy,
cur ꝓfundo.q̃ dũ pᷣſenſerit marꝭ cõmotõz, cũdatos habuere maioꝛes euah
fugiens in vado ludit ᷣm Iſi.⁊ coꝛ.li. Uñ Eunambuł.li.pe.coꝛ.ẽ ille qͥ ſuꝑ funẽ am eicete
Aler. Eũ fulic; puppiſq; petũt excelſa vo/ bulat.⁊ : afunis ⁊ ambuallo FEnl
Euligo.inis.f.t.i.nigredo illa q̃ depẽdʒ de Eunctꝰ. cta. ctũ.i.vſus.⁊ ðꝛ a fungoꝛ. geris NRn
trabibo ⁊ fit ab igne. ꝙ aũt ðꝛ fuligo q̃ſi fu Hinc functi dicebat᷑ddã genꝰ ciuiũ qui iuni
mo ligata. etymo. eſt. Jñ fuligineꝰ.nea.eũ fungebaãt᷑ officio ⁊ honoꝛe aliqguo. fone
i.niger. vl de fuligine exñs.vł ad fuliginẽ Eunda.de.ðꝛ a fundẽdis lapidibo.qꝛ ex ea Dnc
ptinẽs Itẽ a fuligine fuliginatꝰ.ta.tũ.i.fu lapides fundant᷑.i.mittãt᷑. Itẽ innenit᷑ hec fn
ligine denigratꝰ.qð pᷣt eſſe ꝑticipiũ.⁊ fuli / funda.d. genꝰ piſcatoꝛie rethis.qꝛ in fun/ Bund
ginoſus. a. u. i. plen fuligine. Et ꝓducitrfun du mittat᷑. Idẽ ⁊ iaculũ a iacio.⁊ tũc deri güthh
ligo pe.ntiĩ.ſʒ penł.gti coꝛ. Vñ Juuenal. uat᷑ funda a fundus.di. “è ul .
Ille ſuꝑciliũ madida fuligine tinctü.Ob Eundamẽtũ ti. ðꝛ a fundo.as.dictũ ſic.qͥa ni
ſiquo ꝓducitacu.ꝛxc. ſit fundꝰdomui.⁊ ẽ etymo.Idẽ ⁊ cemẽtuʒ euuuilid⸗
Eulina.ne.fe.p.i.coqna. Iñ fulinari.rij.. qꝛ ceſo craſſo lapide ſurgat Bnge
coqu. 2 fulinariꝰ.ria.rfun. 2 undanꝰ. ni. i. ruſticꝰq fundos collit ‚fi
Eulio.oniſ.m.t.qͥ pãnos parat ⁊ excãdidat Eundibalũ.li.n.s.machina bellica. Unð tneiti
⁊ eos fulgere fac fᷣm Hug. Pap̃.dic. Ful/ pñt dici fundibalarij qͥ talibs machinis pᷣ/ nocegde
lo lauãdariꝰ.decoꝛato. ſunt ⁊ videt᷑cõponia funda ⁊ balim qð eſt Cnerie
Eulmen.inis.n.t.eſt icł celeſtꝭ iaculi.et ðꝛ iacere vł emittere. VIñ.j. Mach. vj. ðꝛ. Et inn
a fulgeo.ges. Inñ fulmine.nea.neũ. Etno ſtatuit illic baliſtas ⁊ machinas ⁊ ignis ia nanlgf⸗
ca ꝙ m opinionẽ Hug.qn duo vl tresvp cula⁊ toꝛm̃ta ad lapides iactãdos⁊ ſpicla winin
ples vẽti ĩ aere intercipiũt nubẽ aliquã eẽ ⁊ ſcoꝛpios ad mittẽdas ſagittas⁊ fũdibala Bia
Afringũt ⁊ collidũt.⁊ ex illa colliſione fiat Eundibalꝰ. li.m.s. ⁊ H fundibalari.rij.?⁊ H Bun,

tſobiler
mmatd⸗
wieefügen
Nulü ſi
ulgotln
Pknätonn
Pincädlt
Pfindir Si
aſchtrii
vri Tanüͤh
bfecfci⸗
keſſenount

ubnims.
ntnlü.pkcüni
le aduer. et hee

iaſamiden

snneiscte
1it fumoſins

mmisd ſne 1
Geqfunistt
cenci. Uiat⸗
it unalulan
poppnicnack

dſapfuns om
. .
n da
zafungon genp
igenb auiül
caliqyuo.
ginang⸗
tinngnin
eretbis einſt

boas din ⸗
no tnmn
lipnnnchiiͤ

——

5̃ fundibaliſta. ſte. in eodẽ ſenſu.i cũ fun

Da iaciẽs ⁊ emittẽs.⁊ coꝛ.ba.
Hundibula. le. pe. coꝛ.i.funda
Eundatoꝛ.oꝛꝭ.m.t.qͥ cũ funda iacit

Eundula.le.fſ.p.i.pua funda

Bunduł lii pu fundꝰ. Itẽ fundulꝰ dꝛ q

Dãoã piſeis ꝑuꝰ qͥ fundo adhere
Fundꝰ. di. m. S. ð? p fundo aq̃ ⁊ p agro. et
ꝓpꝛie pꝓ allodio eo ꝙ fundat aq̃s vł opes ſi

ue diuitigs. Et ðᷣꝛ fundꝰtã in cinitate qᷓ; ex

tra. Uñ fundꝰↄꝛ vꝛbanũ editficiũ ⁊ ruſtica

nũ ſᷣm Hug. MOulti dicũt ꝙ p fundo aqd

ðꝛ Gᷓ fundũ.qʒ pagro h fundꝰ. Uñ diẽ Pa/
pias. Yundi ſunt poſſeſſiões agri.cãpi.p/
Dia.vici. Fundũ.ima ꝑs aq fundũ maris
imũ. Uñ greciſta. Allodiũ fundꝰdicas fũ
odũ mar imũ. It. Fundꝰ fundit opes dit
fundit funda lapillos. Fundũ cum tenui
murmure fundit aq̊s. Et dic Iſi. Fundꝰ
Dictꝰeſt qꝛ ĩ eo fundat᷑ ⁊ ſtabilit᷑ pfimoniũ.
Eundꝰ eſt mãſio alicuiꝰ cũ acceſſionib
Fundꝰ dotal eſt qͥ matrimonio ↄtracto da
ius eſt ſpooſo.
Funch qſi dotal ðꝛ qͥ traditꝰeſt ſpõſo non/
dvũ ſecuto matrimonio/ p qͥ ⁊ ſuꝑioꝛi dicto
fac.l.j.ff.de funda.dota. .

Eundꝰ inſtructꝰeſt edificatus vel cultus.

Eundꝰ viges ẽ terra q̃ mõ nõ arat licʒ oliʒ
fuerit fertilis.alias q̃ mõ arat᷑. licet olim
ſnerit ſterillis R
Func limatrophꝰ als militatrophꝰ. d a
trophꝰ.i.deſcriptio.⁊ milite.q̃ſi deſcriptꝰ
ad vſum militũ qͥ iperiũ cuſtodiũt.vt.E.
ð fun.limitato.l.j.⁊.l.ſi accipit᷑.li.xj. Aliter
ðʒ fund' limitoſuſ.vt ibidẽ de fun.li.⁊ pal.
undqł ſaltueſis eſt fundꝰ in q eſt ſaltꝰ. E.
fun.ſaltu.li.d.
Hundꝰreuelatꝰ ðꝛ qͥ olim erat pali ſtri.nũc
aüt factus eſt ſe eren als terrem. A. ð fun.

Parl. frlrrſ.

undũ diuidi ĩ certas regiones.ẽ ipᷣm di/
uidi ĩ determiatas ptes
Pung.gi.i.bolet.⁊ ðꝛ a phos qð eſt ignis
eo ꝙ fungi aridi ignẽ acceptũ ↄcipiãt ⁊ re
tineãt. dicũt᷑ fungia fungoꝛ.gerꝭ.ſᷣm
vocẽ.a defungoꝛ ſm ſignificatõʒ qꝛ ex eoꝝ
genere qͥdã ſunt interemptoꝛij. Uñ et de/
functi moꝛtui dicunt᷑. Uñ qͥdã. Boleti le⸗
ti cauſa fuere tui. Inuenit᷑ etiã fungꝰ ꝓ ve
feri piaeon
Euniculꝰ.li.i.puus funis

lumis fuerũt circũdati cer

Funꝰ.nerꝭ.n.t.i.cadauer.⁊ ðꝛ funꝰa funi⸗
bus accẽ̃ſis.i.cãdelis.q̊s añ feretrũ añ vſũ
papyvri cera circũdatos ferebãt. Iñ fune/
reus.rea.reũ.⁊ funeſtꝰ.ſta.ſtũ.⁊ h̊ͥ ⁊ B; fune
bꝛis. ⁊ ̊ bre.oĩa ĩ eodẽ ſenſu.ſ.luctuoſus.
moꝛtal.Tñ differũt ſ̃m ꝓpꝛietatẽ.qꝛ fune
bꝛe eſt luctuoſum Et funereũ ? qð ex fune
re ↄſtat.vł qð ad fun ptinet. Funeſtuʒ ᷣo
qð funere ẽ inqnatũ Et funebꝛis coꝛt᷑.pe.
naturalit. Un Oꝛa. in epi. Ira truces ini
micitias ⁊ funebꝛe beloiu·
Eunuſculũ.li.i.puũ funuungsg.
BEur.furis.ↄ.t ꝓpꝛieẽ ille qͥ clam ⁊ plerũq;
de nocte rẽaliena amouet iuito dno gra/
tia lucrãdi.Et ſubaudi ſine armis. vti au
ten.ſʒ nouo iure.C. de fur.⁊ ſer.coꝛ.Et ðꝛ
a furm. na.nũ.qð eſt nigꝝ.qꝛ vt plurimũ ĩ
obſcuro furat᷑. Sʒ latro ðꝛ q latet ĩ ſiluis
⁊ expoliat trãſeuntes.Uñ. Fur latet ĩ fur

no.latro ſe fert obuiꝰvltro.Et pd.fu.ĩ gtõ
VUñ Oꝛatiꝰin epi.Et dñm fallũt ⁊ pſũt fu
riba ergo. Iñ furũculus.li.dimi.id ẽ. par⸗
uusfur.
Fur maniteſtꝰ ðꝛ q in ipo maleficio ẽ depᷣ/
heſus.vel ĩ loco ĩqᷓ cõmiſſuʒ ẽ furtũ.vł pꝰ
furtũ factũ dũ tñ de furto depᷣhẽdit᷑ añqᷓ;ᷓ
depoꝛtauerit ad locũ ad quẽ deſtinauerit.
Inſti. e.t.S.manifeſtus.

BFur no maniteſtꝰð qͥ cũ re furtiua in ipſo

actu furãdi nõ depᷣhẽdit᷑ſʒ iã depoꝛtaue-.
rat ad locũ ad quẽ deſtinauerat. nihilomi
nus poſtea ↄuincit᷑ de ſfturto
Burabula.oꝝ.nũeri płis.g.n.i.tenebꝛe.qa
furant᷑ nob viſum ⁊ diſcretionẽ ren
Eurca.ce.fe.p.ð a fur ⁊ cilleo.qꝛ ibi fures
cillent᷑.i.mouẽt᷑.⁊ hʒ minꝰpene qᷓ; crux.qͥa
ſtatim ſtrãgulat ⁊ ĩterficit. Itẽ furca eſt in
ſtrumẽetũ qddã ruſticoꝝ.⁊ ſᷣm ̊ͥ ðꝛ a frum
tũ ⁊ cilleo.qꝛ cũ ea mouet᷑ frumẽtũ in area
UVel furca ↄꝛ a fero.fers.⁊ caput.qꝛ antiqͥ
ſolebãt deferre capita occiſoꝝ hoĩm in ea.
Inuenit᷑ etiã furca traſlatiue ꝓ qͥdã violè/
tia. Un Oꝛa.in epi. Naturã expellẽs furca
tñ vſq; recurret. Iñ furcat.a.ũ.qð cõpo.-
nit᷑ bifurcatta.tũ.trifurcatꝰ.ta. tuAu.
Eurcella.le.dimi.i.pua furaa·r
Burcelles.liũ.f.t.ſũt ꝓpꝛie ille furce vbi ſu/
ſpẽdunt᷑ fures ⁊ latrones.qꝛ ibi cillen
urciſer n rũ.pe.coꝛ.i.ferẽs furcã.et ðꝛ a
furca ⁊ fero.Furcifer etiã dicebat᷑ olim qͥ

ob leue delictũ cogebat᷑a dñis ignominie

magis q; ſupplicij cauſa furcam ce⸗ viã
1 .

ferre. pᷣdicãs pctm̃ ſuũ.⁊ monere ceteros. vtunt᷑ gladiatoꝛes ad ſe capiẽdũ piſcato⸗ ghi
ne qd ſile peccarẽt. Furcifer etiã diceba? res ad piſces capiẽdos.coqͥ ad carnes ex/ ſin don
homicida dãnat ad furcã.vł qͥ dign' erat trabẽdas de caldꝗria vl de lebete vł de ol unn
ſurn e aſnetndo olim erat dãnatos ſua la. ⁊ coꝛ.pe. Uñ ĩ Auroꝛa. Carbones car es
patibula poꝛtare ad locũõ ſuſpeſiõis.ſic le/ nes foꝛceps vl fuſcina tollit. Iñ fuſcinula 6
git xpᷣm ißm dñm noſty feciſſe dieſt. pua fuſci. ſule
Hurcula. le. dimi.i. pua furaa — Enſilis.lis.ↄ.t.⁊ B le.qð tm̃ fundit᷑ ſicẽ du/ agan
Burfur.furis.m.t.ðꝛ a farina vel farre.qꝛ ctile qd tm̃ malleo ꝓducit᷑ hm Paßb. minen
eoꝝ purgamẽtũ eſt. Iñ furfureꝰ.rea. rei. Euſoꝛiũ.rij.n.s.i.vas in q̊ aliqᷣ infundi? Giiug
de furfure factꝰ. Et vide fur ſimplex efſt¶ Euſtis.ſtis.m. t.i. pal⸗ vł bacuł ad v̈berã/ Guhe
iatro.ſz fur gemiatũ.i.furfur.ẽ cibo poꝛci. dũ.Et dicunt᷑ pali fu ſtes q̃ſi fixi ſtantes. Gne
Vñ. Fur ſimplex ẽ latro.geminatũ ſit ci/ gqge fixi in ſoſſis ſtant dar
bus apꝛo. Et eſt ge.maſ.licet qdaã dixerũt Euſus.ſa.ſum.i.fugat xl ꝓſtrat. ſparſus. igit
eſſe ge. neu.ð q̊s dꝛ. Yurfura qͥ dixitſp de ⁊82a fundo diſ. In fuſio.onis.⁊ fuſim.ad Apg
furfure vixit. Itẽ furfur.furis:eſt quedaʒ uer. Itẽa fundo.dis.h̊ fuſus.ſi.i.inſtrmſi an
auis q̃ nõ paſcit᷑ niſi furfure.hᷣ eadẽ ðꝛ fur landi.eo qꝙ; ꝑ eũ fundat᷑ qð netũ eſt. Jñ fu lnci
furio:⸗oinnſiiis. “ ſellus.i.puus fuuus. ahidei
Euria.rie.F.p.i.inſania.⁊ ðꝛ a ferio ris. q̊a Eutilis. ..t. ⁊ B le. qꝗ cito ⁊ facile decurrit. G
ferit coꝛda hoĩm ⁊ ea reddit cõmota Iñ iß vl decurrere t.e (bfutil ꝛ qd nihil pᷣt re Ga⸗
furialis.⁊ le. Iñ furialit aduer. Eth innere quẽadimodũ nec illud vas qð ðꝛ ſu S
furialitas. tati. Et furioſus.ſa.ſum. q ritu tis. VUñ ꝓpꝛie futilia dicũt᷑ vaſa illa fictilia laras
furiaꝝ fert᷑⁊ ab eo furoꝛ nü qᷓ; recedit. Et ꝗ caſſa? rimoſa nõ tenẽt ea qᷓ ĩmittũt᷑. Et ctens
furiatꝰ.ta.tũ.qͥ furit ex cã. Itẽ furie.aꝝ.ſũt hinc facta trãſlatõe futil ðꝛ hõ vamꝰ.ſuper peqj
Deneintrdaleger g furere facioit fliꝰ.loq̃x qͥ nihil ſcit velare.nec audita pok unant
HBuribuũdus. da. dũ.i.ſilis furéti retinere nec abſcõdere. UIñ. Yutile vas i mo
Furnꝰ.ni.m.S.ðꝛ a furfure.qꝛ pa nis exeo lud qð nulla receptio claudit Sic hõ fu⸗ Oalbunt
fact ibi coquit᷑. Ulł ðꝛ a phos qð eſt ignis tilis eſt diuulgãs om̃e qð aundit rlckenn
inde furnꝰ q̃ſi ppos vꝛna. In furnariꝰ.riꝗ Eutis.tc..t.qͥddã vas in tẽplo vbi repo/ hat thi
riũ.i.ad furnũ ptinẽs.⁊ h̊ furnariꝰ.rij.et i nebat qð de ſacrificio reſtabat. Nõ em li/ nii ni ca
furnaria.qͥ vł cuſtodit ſurnũ. Iñ furnu/ cebat cuiq; manu tãgere ł effundere Uas goregel
ſus.li.i.puus furnuuns. aut illud os habebat amplũ ⁊ latũ.fundũ DdeA
Euro. onis.m.t.q̃ddã aĩal.⁊ ꝛa furm.Te vo acutiſſimũ adeo ꝙ inſtare ñ poſſz. Uñ emgine
nebꝛoſos eĩ ⁊ occultos cuniculos effodit. ſtatim inclinabat᷑.ita ꝓillo ſacrificij qð in Rr
⁊ eijcit pᷣdam quã inuneint tus eiat effundebat᷑ qꝛ nõ licebat illud re/ (Gö
ctatio. Iñ furtim aduer.⁊ furtiuꝰ. ua. uũ. Enturꝰ.ra.rũ.pᷣt eſſe pticipiũ de ſum es eſt R
furtuoſus.ſa.ſum.i.plenꝰ furto.qui ſepe ¶⁊ de fio fis fit. Et ꝑ h̊ cognoſcit᷑ ẽ ꝑticipi deſend
cõmittit furtũ.vl qð ꝑtinet ad furtu. Fur um ðò ſum. qñ exponit᷑ ꝑ eꝰ futuꝝ. vt Suz tun.
tuoſus etiã ðꝛ ꝗ pugnat vbi merces certa futurꝰ eps.i.ero epᷣs.qñ aũt exponit ꝑſu/ tnge
Damk. Il arig furtulũ.i.ꝑuũ furu tuꝝ de fio fis. tũc eſt ꝑticipiũ eꝰ. vt Dum ctimh
Burtũ ↄceptũ eſt cũ qͥs pntib teſtibo apud futurꝰ miles.i.ego fiam miles . gi
aliquẽ rẽ furtinã qrit ⁊ iuenit.vt Inſti.de (G 1APHn A anog
obli.qᷓ ex delic. naſ.S.ↄceptũ furrui .2 9 nte Gilenn
Eurtũ oblatũ ẽ cũ qͥ rẽ furtiuã alicui ob Apug latinos nulliꝰ ſyllabe ẽ ter Ollen
tulit. vyt potipenes eũ q;; penes ſe iuenire· ¶g P minal.niſi cuz loco d. vel b. ponit. deſenla
Burti phibitũ ðꝛ cũ qͥe volete rẽ furtiuuz Vr inad vel ſub vel ob ppoſitoe. vt ſhoſtef
q̃rere ꝓhibuit. vt dic. ti. de obli. ex dilec. 5. gger. Aggredioꝛ. Suggero “
eſt etia. vbi ðꝛ ꝙ beactões furti ↄcepti ob Gabaon fuit äda ciuitas. Inñ B 1 5 gabao isthe⸗
lar pibiti⸗ nõ ꝓhibiti in diſſuetudinem Dirn te nome patriũ. Et eadẽ ciuitas Ba/ traſkn V
erunt. aa dici nnag
Euſari.rij.m.s.ðꝛ qͥ facit fuſos. ⁊ adiecti/ Gabeb.li ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdã viri. Etpð. ded
ue fuſari. ria. riũ. qd ad fuſum pꝑtinet pe. ¶ñ Auroꝛa. Angelꝰ implet opꝰ iamq; ls n
Euſcina.ne.qddã inſtrjm ferreũ ? tridẽs qᷓ gabelus adeſt Le e .

n Ma. Gabꝛiel hebꝛaice. in nr̃a lingua interp̃ᷣtatꝭ ¶liingenio callent.
arnad ſoꝛtitudo dei Ubi em̃ potetia diuia vł foꝛ Galilea.lee.f.p.regio ẽ paleſtine.ñ galile
eteykdes titudo maniteſtat᷑ gabꝛiel mittit᷑ us. a. i. Et galile interpᷣtat᷑ volubil. UIn
donaen Gadair. ris.n.t.ciuitas eſt in hiſpanig. ſepe ſuenit᷑ galilei ſunt.i.volubiles. Eteft
Rfuſim Zades. dis. f. t. ciuitas eſt. gades. dis. in / duplex galulea.ſ.ſuꝑioꝛ ⁊ inferioꝛ.terra op
1 ſula eſt ĩ fine hiſpanie qdirimit europã ab tima ⁊ ferax.⁊ coꝛ.pmã. lIñ Auroꝛa. Hic
cik ſede africa.inq̃ hercuł colũne inferunt᷑.q̃ ð no iantã terra galileã pace beaanuuit.
Paö. mine inſule gades dicte ſunt. Galla. le.f. p.eſt inſt̃m cerdonũ quo coꝛia
dinfunc Gaius.gai.gaio ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdã viri purgant᷑ ⁊ dealbant᷑. Galla etiã ðꝛ q̃da her
aah idai Gala grece. latine dꝛ lace da? fruct quercuũ. CIñ fit q̃ſi puluis ad
finſtanr. Galata.te..ge.nomen ppli ad quẽ ſcripſit aptãda coꝛia.qͥ ſiłr galla vocat᷑. Galla etiã
beatꝰ Paulꝰ. Et ðꝛ a gallus. Itẽ galata ẽ fuit nomẽ cuiuſdã mulierꝭ. Iñ h gallari.
.,ſpars. nomẽ gẽtile.⁊ coꝛ.pe.Uñnñ Auroꝛa. Iñ pe / rij.⁊ gallicari.rij.i.cerdo q̃ in galla oꝑat᷑.
1fiſemd tit galathas phꝛygiã luſtrãs regionẽ Et adiectiue declinat᷑ gallar.a.ũ.⁊ galli
Liinſtfni Galartaitie Raiitti el Roe⸗ AAVYr ria. rii. q ꝑtinet ad gala
ieſt. ffl Jalaticie. aꝝ. f. p. i.leticie. delitie. lauticie. ſ. Gallꝰ.li.fluuiꝰ ẽ phꝛygie deq̊ͥ hoĩes potan
lbi delicati ꝓpꝛie exlacte ⁊ inteſtinis facti. tes reddũt᷑ inſani ⁊ ebꝛij Uñ ſacerdotes ci
ledecantit. Jalnetene nn Dercn beles dicti ſüt galli. ab illo fluuio vbi coli
Sncuüßn. Galaxias vl galaxia. xie.i· lacteꝰ circul. q tur cibele. de q potãtes ĩ ſacrificio nimieta
wmö l pyvulgo dà vig ſctĩ Jacobi. Et ſcias ꝙ Ba/ te furoꝝ agitabat᷑.qſi vini nimietate. Tel
Mila ficnla laxia ã idẽ eſt qð via lactea ſiue alba. vl la / dicti ſüt galli qſi gallinacij.qꝛ caſtrati ſüt.
gininit. cteus circułꝰ. nihil aliud ẽ niſi multe ſtelle Et ꝑ cõpoſitõʒ archigallꝰ. li. i. archipſbyr
hörunb ür pue q̃ſi ↄtigue ĩ illo loco oꝛbis in qb di·¶2ꝛãſi pneeps Gooon
nerawcinhi fundit᷑ lumẽ ſolis.⁊ iõ videt᷑ circulus albe Galliace.ca.cũ.pe.coꝛ.i.galliccG
Fnienei ſcens quaſi ſfumugs·ę? Galliciniũ.nij.⁊ hͥ gallicatꝰ.us.ui. in eode
le mia Salbanũ. ni. n. s. eſt genꝰ pigmẽti vl ſuccꝰ? ſenſu. ſ. cãtꝰ galli Un ⁊ q̃dãꝑs noctꝭ ðꝛ gal
it Sichoͤt le Jüßg Pia Ricic. a ca .
d⸗ ⁊ lac ferule. In galbanũ qdaã coloꝛ inde liciniũ v gallicãtꝰ.a cãtu galil.
lo bi factꝰ.⁊ hinc galbane nea. neũ. 2 Hͤ galba⸗/ Gallina.ne.f. p. ta/ P vxoꝛe galli q; pqdam
. Föen nũ.ni.qddã gen veſtiũ dictũ a galbaneo ſigno celeiiil.
n G= coloꝛe eſt ſublucidꝰ⁊ ſubalbo cũ palloꝛe. Gallinaciꝰ.cia.ciũ.qð ad gallinã ꝑtinet
. Tinci AVUlnde Lucanus in. ix. Hic ebuluz ſtridet Gallinaciꝰ etiã ðꝛ gallꝰ.qꝛ vocẽ ⁊ foꝛmam
. i⸗ Gi peregrinaq; galbana ſudant. Inuenit᷑ tů ĩ galline erpmit. Ballinaciꝰ etiã capꝰl capo
le 6 zunun maſculino genere Ecci.xxiiij. Quaſi gal / ðꝛ. qꝛ qſi gallina 6. Vn gallinacios dicimꝰ
n ddre ban? nõ inciſus. Et vt dicit Papᷣ. Galba/ iumbecilles ⁊ molles ſiue vxoꝛarios hoĩes
inon, nü eſt ſpẽs multis apta medicaminib Et nota ꝙ gallꝰgallinaciꝰ ðꝛ qͥ qſi gallina
mec Galea. lee.f.p.pe.coꝛ.i.caſſis. Sʒ caſſis eſt nutrit pullos. qꝛ mulieres ſolẽt ei deplu/
jdeſumezen de ferro ⁊ militũ. Galea ex coꝛio ⁊ eſt pedi mare ventrẽ⁊ fricare cũ vꝛtica.qͥ talit vꝛti
ſck eh tum. Inde hoc galear.aris.i.galea.⁊ gale catus libẽtiſſime cubat ſuꝑ pullos etnu/
fumr N⸗ atus.ta.tum.qui habet galeã. Inuenitur trit eos ſiẽ mater ⁊ gracillat ſicut gallina.
ahen etiam hec galea.lee.pe.pduc.genus naui/ tẽ gallꝰ gallinaci reꝑto cibo dat vocis
iüce On gij. Unde. Armo caput galea pelagus ꝑ/ ignii vt galliinnnn. S
es Curro galaas Gallinella.le.f.p.i.pua gallia
4 Galeron grece.latine ðꝛ coꝛi Gallinula.le. dimi.idem Haber
d Galerꝰ.ri.⁊ h̊ galeꝝ.ri.⁊ h galeriũ.rij ĩ eo / Gallio. onis. ꝓpꝛiũ nomen vini de q habet
libtine os ſenſu. ſ. pille ex coꝛio. ⁊ pꝛie ex pelle ce Act. xviij.⁊ pð.pe.in oblis·
od bpon ſe hoſtie factũ. In galerat· ta. t galerũ Gallogrec. a. . 82 a gallo grec⸗. Ballo⸗/
dobioſchen hñs. vel galero Oozꝛnat ⁊ ꝓð.pe.Un Sta greci idẽſ ut q 2 galate. In b gallogrecia. D
uo tius thebaidos.O bnubitq; comas ⁊ tẽpe cie. eadẽ regio q̃ ⁊ galatia. Siqͥdẽ oliʒ gal
hthn at aſtra galero „ lie j auxiliũ a rege bythinie euocati. regnu
lranteb Galicia. cie.f. . ðꝛ a gala qͥd eſt lac. eo gi / cũ eo pacta victoꝛid diuiſert. ſicq; ð eiſdez
. gnat hoĩes cadidioꝛes reliqͥs hiſpanie po gred admixti. pᷣmũ gallogreci dicti ſunt.?
imn pulis. Iñ gallician⸗ na.nũ.gẽtile. Hi gali eopregio gallogrecia.nũc ex antiq nomie
mngac un ciani greca oꝛiginẽ ſibi aſſert Cñ ⁊ natura galate dicunt᷑.⁊ eoꝝ regio galatia. 5

. „

=

Gallul li dimi vhuus gallus

xel caſtratꝰ.a caſtro.as.qꝛ int᷑ aues h̊ ſola

caſtrat᷑. Itẽ a galla greco ðꝛ gallꝰ.la.lũ.tazʒ
ꝓ gete ꝙ; ꝓ hoie illi gẽtis.⁊ dicti ſunt galli
a cãdoꝛe coꝛpis.Scdm eiĩ diuerſitatẽ celi
7 facies hoĩm ⁊ coloꝛes ⁊ coꝛpoꝝ q̃litates
⁊ aĩoꝝ diuerſitates exiſtũt.Et hinc roma/

nos graues. gaios leues. afros vᷣſipelles.
gallos natura feroces ⁊ acrioꝛes ingenio
videmꝰ.qð natura climatũ fac.inqua.non

neceſſitate ſʒ q̃dã inclinatõe vl diſpoſitiõe
Vnñ inuenit᷑ apud autoꝛes ꝙ pᷣdicta getiũ
noĩa deſignãt ꝓpꝛietates pᷣdictas.vt Iſte ẽ
afer.qᷓſi malignꝰ ⁊ vᷣſipellis ſ᷑m Hug.Et
a gall deriuat᷑ gallia.lie.regio eoꝝ.Et ſũt
tres ꝑtes gallie.ſ.comata.togata.bꝛacha/
ta. GBallia comata eſt lõbardia.ſ.ab alpib
vſq; ad rubiconẽe. Gallia togata eſt ab al/
pibo vſq; ad mare bꝛitãnicũ.Gallia bꝛach
gta eſt ꝗᷓ reno adia cet vt ꝑs burgundie.lo
toꝛingia.flandria.colonia.⁊ terra ligonen
ſiũ.⁊ etiã qdã alie regiones ↄtinent᷑ in gal
lia bꝛachata.Et hinc gallł.la.lũ.gentile.⁊

gallicanꝰ.na.nũ. Pꝛope tñ gallłꝰ qͥ i gallia

nat' eſt ðꝛ. gallicꝰ ex gallia latꝰ. gallicanꝰ
q̃ ex gallia aliqd affert. Itẽ galli germani
ſunt teutonici.ſʒ galli ſenones ſunt franci

ta.i.lõbardia ad moꝛẽ romanoꝝ.Comata

id eſt.burgundia. Brachata.i.teutonica a

lõgis bꝛachis. Un. Sunt ppli galli tene/

bꝛis dãt cãtica galli.Gallꝰ qauis.ꝓpłus.flu
uius.bacchiq; ſacercdos
amaliel interpᷣtat᷑ retributio dei
Qamma eſt tertia lr̃a apud grecos
Gamo grece.nubo ðꝛ latine.⁊ iñ gamos.i.
nuptie vel vxoꝛ vl mulier.Et cõponit᷑ mo

nogamꝰ.vnigamꝰ.bigamꝰ.trigamꝰ.q̃dri/

gamꝰ.pentagamꝰ.ſexagamꝰ.ſ.qͥ vł q̃ vni ł

duobo vl trib vl qttuoꝛ vł qͥnq; vł ſex nu/
pſit. Jũ hec monogamia.vnigamia biga

mia.trigamia.q̃drigamia.pẽtagamia.ſexa

gamia ꝓpꝛietas q̃ q ðꝛ monogamꝰ.vniga

mus.⁊ ſic de ſinguł.⁊ coꝛ.ga.

anearia.rie.fe.p.i.taberna.⁊ ðꝛ a ganea.

ꝗqᷣ ẽ leccacitas.qꝛ ibi młta ĩutilia ganiunt
Iñ h̊ ganeari.i.tabernariꝰ.⁊ h̊ ganearia.
i.tabernaria ”M .

lneo. onis.i.leccatoꝛ ĩ ganaag

*

aneũ. nei. a ganeo. is. ſ.loc? ĩterra de /
foſſus.ad que ad ludedũ ⁊ ſcoꝛtãdũ ↄflue
bãt. Dz vbiciq; eſt leccacitas ille locꝰ pt

allus. lieſt auis qda: ? 8e galle qſi caſtrꝰ. bec ganea. nee. leccacitas que in gane
Inuenit ganea qnq; ꝓ putana. ſʒ h fit pt

dici ganeũ. qꝛ ibi multa ĩutilia ganiũt Inñ

hec ganea.nee.leccacitas que in ganeo fit

—

xurioſus leccattto:“
Ganges. gis.m.t. qͥdã fluuiꝰ qᷓ exies depa/

radiſo ꝑgit ad regiones indie. Hic⁊ phi/
ſon ðꝛ. i.qcaterua.qꝛ decẽ magniſ fluminib
ſibi adiũct iplet᷑ ⁊ effici᷑ vnꝰ. Et ðꝛ gaäges

ꝗa gãgariꝰ qͥ fuit rex indie

aramas.mãtꝭ.m.t.qͥdã rex fuit apollinii

filiꝰ Iñ hͥ garama.me.q̃ddã owpidũ qð ille

in africa ↄdidit.⁊ ex ſuo noĩe garamã ap/

pellauit Et h ⁊ h
africe locũ illũ inhabi
Nudi garamãtes arãt

arganꝰ.ni.pe.pðᷣ.mons ĩ apulia.Sed ꝓ

hoie coꝛ.pe. Un. Mons ẽ garganꝰ. ſʒ gar
anus incola mötis

arrulꝰ. la. lu. öe qſi graculꝰ.? ða ꝓpꝛiegar

rulus qͥ vulgo v̈boſus appellat᷑ accedente
leticia nec volẽs nec valens tacere. Eſtet
ſumptũ nomẽ a gracuł auib.qꝛ ipoꝛtuna
loquacitate ſꝑ ſtrepũt.nec vnq; quieſcunt

Inde garrulitas tatis.i.vᷣboſitas.vłtalis

leticia

Gaſtalqꝰ eſt maioꝛ dñs qͥ hʒ curã exterioꝝ

reꝝ eßi.

Gauata · te.c.p.eſt vas eſcariũ q̃ſi cauata.g
poſita ꝓ c. Et differt a cõcha:q;ꝛ h̊ͥ cauata.

illa cõcaua

Gauſape.pis.n.t.i.mãtile.Et ĩuenit᷑p q̃dã
genere pallij. Et cũ deberet regulari᷑ face
re ablatiuũ in i.freques vſus hʒ vt faciat

in e. cm.Et ab iſto ablatiuo fit płe gauſa/
pa Nã a gauſapi gauſapia deberet eẽ ⁊ noõ
gauſapa m Hug. Pꝛiſcianꝰ aũt in.iiij.li.
ſic dic. Antiqſſimi ⁊ H̊ gauſapes ⁊ gauſa
pia.? B gaeſape. ? plurale neu. h̊ gauſapa

qſia ntõ gauſapũ ꝓtuliſſe inueniunt᷑. Itẽ

in eodẽ Gauſape facit ablatiuũ in e. Unö
Oꝛatiꝰ.ij.ſᷣmonũ.Gauſape purpureo me
ſam pterſit ⁊ alt. Uñ Perſiꝰ q̃ſi in e.tm̃ de
ſinẽte ſupᷣdicti noĩs ablatiuo gauſapa diẽ
pluralit᷑. nõ gauſapia. Jã chlamydes regu

iam lutea gauſapa captis

Gaza. zc. f. p. lingua perſaꝝ dicunt diuitie

theſaurꝰ. Iñ h gaʒetũ.ti.pe.p.i.gaʒgaꝝ re
poſitoꝛiũ.qð ⁊ p ipᷣa gaʒa ponit᷑ Eth̊ gaza
gaʒe.q̃dã ciuitas paleſtine.qꝛ ibi Cãbiſes
rexperſaꝝ theſauros ſuos poſuit cũ bellũ
egyptijs intuliſſet. Iñ Gᷓ̊ͥ gaʒetũ.ti. vinum

₰ .

inde latum.R

expᷣſſionẽ leccacitatꝭ. In h ganeꝰ.nei.i.lu/

Faramas mat:dd wis
abitãs. TIñ Lucanus.

Gr
mune
ligunt
nankt
liis:
menk
gleore
ſarmn
Bec
lem
p⸗
l⸗
tſaag
n
zop
*
Geycla

Geg
depe
ges:
teri
looy
unui
hii
itn U
hicktge

N
wödem
Gleni
G
6de
tflio
iiten
looli⸗
ga
Chrif
eg
fany⸗
nen
Gale
Gninod

ſlani⸗
Alina n
lgenn: i⸗

Aaktan

S

gmni;
einggict
mhfin
Wnedneit
ſenisden
Dülfummd
Ecgige

tapollini
Pidügdlle
Gramia⸗
in ddie
Lcanns.

uli Gedp
gu.

Uakacccdan
8tccre. Cka
.Aipornn
ni nicſan
pſitas. Nnls

uri enenon

jſicauotag
Pbcauann.

ſnenikpodi
cglartkface
Dz N ſo
ft ke ganſ⸗,
dcbereteitni
H aütintinl
ſapestban
nen.Guinn
innenuunk, e
anuine. .
eputpore
1o Gnlpadi

HumzCesreg⸗

dicnnt diit

B r L

9 ſraͤtli

oniith

ca qᷓ in vſus indigẽtiũ paupeꝝ reſeꝛ
unant᷑ ßm Hug. In hiſtoꝛijs aũt ſuꝑ euãge
liũ ðꝛ ꝙ gazophilatiũ erat arca deſuꝑ foꝛa
men hnñs.poſita ad dexterã ingredietibeõ
altare.in qᷓ mittebat᷑ pecunia offerẽtiũ ad

ſartatecta tẽpli inſtauranda ⁊ fuabat᷑. In

.

Ezʒzechiele aũt gaʒophylatia dicũt᷑ cellule

ue vbi theſauri recõßdurr
Gazophylax. lag vbł lagꝭ.vtrũq; em̃ iuenit᷑

mal. ge. Uñ Joſephꝰ. Hõ pmiſit vt qñ opꝰ

eſſet a gazophylage peteret᷑ eiſdẽ põtificeʒ

biſmaelẽ ⁊ eʒechiã gaʒzophylacẽ.Et ðꝛ ga

Dit vel ſeruat illud.

Gazula. le. dimi.i. pua gaza.

ante

Gaʒzophylatiũ.tij. n.s. arca velloc⸗ vbi cõ/
munis cẽſus reponehatt vbiĩ tẽplo col
ligunt᷑ ea q̊ in v

Gemelllipera.re.pe.coꝛ.q̃ gemĩ

zophylaxqͥ pᷣeſt gazophylatio vel qᷣ cuſto/ H pario vel pariẽs

Ge grece latine ðꝛterra. Iñ h̊ geon fluui
de padiſo exieẽs.⁊ vniuerſam ethvopia cin
gẽs. dictꝰ ſic.qꝛ incremẽto ſue inundatõis
terrã egypti irriget. Hic apð egyptios ni/

lus vocat?᷑ ꝓpr limũ gué trahit ꝗᷣ efficit fe/
cunditatẽ. Uñ ⁊ nil

hẽs. Nã antea nilꝰ.latie melo dicebatur.⁊
ſcribit᷑geon ꝑ e.⁊ ñ ꝑ i.m Hug.⁊ Pap̃.et

etiã ſᷣm Iſi. xiij.li.etymo.vbi agit de flumi

nibo. Uñ ptʒ ꝙ Geñ.ij.⁊ Ecci.xxiiij.dicen
dũ eſt geon nõ gion. Gion ei eſt qͥdã locꝰ ĩ

q̃ inunctꝰ ẽ ſalomon ĩ regẽ.de qᷓ habet᷑.ij.
Re.j.Et poſuefr̃t inqͥt ſalomonẽ ſuꝑ mulã

reg dauid.⁊ qadduxerũt eũ in gioeon
deon interpᷣtat᷑ expimẽtũ iniqꝛtatꝭ eoꝝ.

2, pð.pe.gti.Uñ Auroꝛa. Angelꝰ accedit

cũ Gedeone loques
Gehẽnon eſt vallis qdã iuxta hierłim q̃ fu/
it filioꝝ Hennon.⁊ inde dicta eſt gehenõ.
q̃ſi terra Hẽnon vl filioꝝ e.Et fuit h val
lis olim ↄſecrata idoliſ.⁊ ſcelercidolatrie

Pin reler cadaueribo moꝛtuoꝝ Ibi eĩ

ebꝛei filios ſuos ĩimolabãt demonibꝰ Iñn

dicta ẽ gehẽna.i.loc?ignis ⁊ ſulphuris.in/

fernꝰvł pena inferni Futuri eĩ ſuplicijlo

cus vbi pctõꝛes ſũt cruciãdi pᷣdicti locivo
cabulo deſignat᷑m Hug.

„

Gela.le.fluuiſi riien frigidꝰ?. Iñ ddaʒ

ela?. a.u
elicidiũ.dij.i.gelu cadẽs.⁊ ðꝛ ꝗa gelu.
Zelima. me.f.p.i.garbavl coma ſeget.⁊ ðꝛ
a genu ⁊ ligo. gas. qꝛ cũ manu ligat᷑ ſuper

ciuitas dicta ẽ gela.⁊

Gelte vl gillo.onis.ðꝛ ruſticꝰ ineptꝰ.q alit

eti

q̃ſi nilon.i. limũ tra

. 8
* .
7 7

bacalis vel bacalaris vel lucalis ðꝛ

Gelonꝰ.ni.qͥdã ppłs.qꝛ ſit frigide ʒone pꝛo
inquus. ? && a Geuuu
Sei⸗ grece.latine ðꝛ riſus

Zelu. neu. ge. indecli. in ſingulari. ſz gelua
geluũ in płali.i.frigꝰ.⁊ ðꝛ a ge qð eſt terra.
⁊ ligo.as.eęo ꝙ liget terrã.i.ſtringat. Inð
gelic'. da. dũ. ? cõpat᷑. Iñ gelide diꝰ ſime
aduer.⁊ geliditaſ.tatꝭ.⁊ coꝛ.ge.lñ Oui
dius epi.Queq; micat gelido paraſis vr/
ſapo
Gemebũdus.da.dũ.i.ſiłis gemẽti.vł qͥ fa/
cile gemit.⁊ ð a gemo.mis. W

7* — ℳ

os pit.⁊ ö⸗

eminꝰ. na. nü.i. duplex vł duo.? ðꝛa gi/

gno.is. Iñ gemini. dicunt᷑ duo ſimł nati.

⁊ nõ tm̃ duo ſimul nati dicunt᷑ gemini.ſed
etiã plures.De geminis vno aboꝛtiuo alt
q legitime fuerit natꝰ volpic ðꝛ. Gemini
qnq; dicũt pares ſiles. eqles. Iñ ge/
mellꝰ. la.lũ. dimi. Itẽ beniamin qꝛ vtraq;
manu eqᷓ vtebat᷑ ꝓ dextra. geminꝰ ẽ dictꝰ. ⁊
eiꝰ filij geminei. Un.ij. Reg.xx. Uir gemi
neꝰ.⁊ videt᷑ ꝙ deberet dici.vir gemin ꝰ.ita

*

ꝙi.eſſet ĩ penultima ſyllaba. ſi vſus nõ ob

ſiſteret. qꝛ cõiter ðꝛ gemine ꝑe.
emma.me.ðᷣꝛ qi guma.quia inſtar gumi
trãſlucet.⁊ ſcribit᷑ ꝑ duo m.⁊ ꝓ.pmã. UVuñn
Ouið.epi.Nec pᷣciũ ſtupꝛi gẽmas aurũq;

popoſci. Iñ gẽmat.ta.tũ.i.gẽmis abũdaſ

⁊ gẽmoſus.ſa ſum.i.plenꝰ gẽmis.łpulcer
⁊ gẽmoſe.ſiꝰ.ſime.aduer.

Gemmula. le.f.p.i.pua gemaẽ
Gena.ne.eſtlocꝰlachꝛymaꝝ.vłl inferioꝛ ꝑs

oculoꝝ.iſta ꝑs vultꝰ q̃ eſt inter malas ⁊ au
riculas vñ barba ichoat.ſic dicta.quia ibi
barba gigni icipit.Gena etiã ðꝛ palpebꝛa.
Vnñ Terẽtiꝰ. Hodie ñ cõpꝛeſſi genam Et
coꝛ.ge. Uñ Ouið.epi.v. Et ſecuri madi/
das Engue rigente genas. Item Auroꝛa.
Et ſteriles habuit ⁊ ſine floꝛe genas

Genealogꝰ.ga.gũ.i.de geneſi loquẽs.ſicut

beatus Mattheꝰ. Jñ hec genealogia. gie

id eſt. generatio. vel fmo de genere. vel li⸗
nea generationis. “

Genearcha. P.p.i.pnceps vł caput totiꝰ ge B

neris. ⁊ ðꝛ a geneſis ⁊ archos

Gener.generi.i.marit filie.⁊ dꝛ a gyne.qð

eſt mulier. qꝛ ppter mulierẽ habet. vel a ge⸗/
a ht augmentanduz gen? aſciſcit.
Vnñ. Dum ſocer eſq; gener tibi ſi mea fi/
lia nupſit. H H

arbor

Generoſus ·ſa. ſum. i nobilis. boni gener.
282 a genꝰ. Licet eĩ ruſtici genꝰhabeãt.nõ

mñ dicunt᷑ generoſi Soli enĩ nobiles ſolẽt
deſcribere ſuas genealogias. Uiñ ipſi ſoli
dicunt᷑ hre gen nõ ruſtici.licʒ genꝰhabeãt
Vnñ ⁊ aboꝛigines dicũt᷑q̃ſi ſine oꝛigie. Jñ
generoſe.ſiꝰ.ſime.⁊ h̊ generoſitas.tat᷑.id ẽ
nobilitas.pulcritunuudoo

ſimꝰ.lõgitudine cctũ q̃draginta ſtadijs ex
tendit᷑.lattudine qdraginta diffundi᷑ Ca

cus etia iſte ðꝛ ſtagnũ geneʒzareth

Geneſis.ſ.t.i.natura vlł generatio.⁊ dicit᷑a

gigno.is.ᷣm Hug.Vl potiᷣ̃m alios a ge

nos qð eſt natura. Inuenit᷑ etiã h geneſis

ſtammet lic dicr r exoꝛdii muti vr gene⸗
ratio in eo ↄtinef

Geneſtra.ſire. pua arboꝛ ⁊ vtił mulieribup

pter lanificiũ qð in haber im Hug. N vt
Diẽ papᷣ. Beneſtra genꝰ vᷣgulti amariſſimi

Benetaliaci qͥdã magi dicti ſũt ꝓpt᷑ ↄſide/

ratoes naturaliũ dieꝝ.qꝛ geneſin hoim ꝑ

duodecim ſig celi deicribũt ſidenq; curſũ

naſcẽetiũ moꝛes ⁊ actꝰ⁊ euet pᷣdicare conã

tur.i.q̊ ſigno fuerit nat.ant quẽ effectũ ha
matici vocãt᷑. Iñ h genetaliacũ.ci.idẽ.na

tiuitas.

Geniatꝰ.ta.tũ.i.gratꝰ.delectabilis

ſcoꝛpionũ ſubſternit

denimen. inis.i. generatio vł germẽ. 2 öꝛ

ier coꝛ. pe.tã in ntõ q; in obliquiſ
Qn peraꝝ qs on/

Vñ Mat. xxiiij. Genimiĩa vi
Det vob fugere a vẽtura ia

Genioſt us. la. ſum. i. plen? genio. l. genio Zo

vel genio.i.ingenio

7

Geniſta.ſte.ↄ.p.ðꝛ a genꝰ.⁊ ſũt geniſte qͥdã
heretici ſic dicti. qꝛ ð genere Abꝛge ſeeſſe
gloꝛiat᷑. Nã ⁊ ĩ babyloniã cũ veniſſet s
Dei.pleriq; relinquẽtes vxoꝛes ſuas bab?ꝰ
lonijs mulieribadheſerũt.qͥdã aũt iſraeli
ticis ↄiugijs tin ↄtẽti.vł ex eis geniti dum
reuerſi eſſent de babylonia diuiſerũt ſe ab Jul

Generalis. 9.t. 2 H le.i. vniuerſal.⁊ ðꝛ a ge/
nus. Iñ generalit.lius.ſime.aduerb.⁊ ge
neralitas.i.vniuerſalitas Nomẽ etiã gene
rale ðꝛ qð ĩ diuerſas ſpẽs pᷣt diuidi.vt aial

Geniculũ.li.dimi.i.puũ genu.Jñ h̊⁊ O ge
nicularꝭ.⁊ ̊ re.qð ꝑtinet ad genu.Eth ge
nicularꝭ qdã herba qᷓ ob repellẽdam vim

oĩ ppło ⁊ aſſumpſerũt ſibi Hͥ nomẽ geniſte
iactantie cauuaa.
do. Et genitalia dicũt᷑ qᷓdã coꝛpis pꝑtes.ſ.
ſex virił ⁊ feminei. Hec ⁊ pudeda ⁊ veren
da.a verecũdia dicũt᷑ vñ ⁊ oꝑiunt᷑. Dicũt
etiã inhoneſta.qꝛ nõ hñt ſpẽm decoꝛ ſicut

mẽbꝛa qᷓ in ꝓmptu ſũt.ide qð veretrũ.

B ⁊ hec genital ⁊ h̊ le.qð ſpectat vel ꝑtinet
ad genitale yl ad genitura m Hug. Pa/
pias etiã diẽ Genitalia vñ vir generat aut

mulier parit

gnugdgo“ Genitiuꝰ ua.uũ.qð ꝑtinet ad geniturã. ſcʒ
Geneſar eſt ſtagnũ ſiue lacꝰ ĩ iudea ampliſ

natural.⁊ genitiua ſoꝛma vł imago.i.q ge
nitꝰ eſt. Et h genitiuꝰ.ui ꝓ q̊dã caſu.qꝛ ali
os caſus ex ſe gignit.vł qꝛ ꝑ ipᷣm genus ſi
gniticamꝰ.vt cũ ðꝛ.ᷓ genꝰ paiimim·
Genitoꝛ. oꝙ. m. t. &ι a gigno. nis. eſtnomæ
nature vł oꝛiginis.Pr vᷣo dignitat etho⸗/
no*. Uñ ſenes pres dicdim ·?
enitura. re.i.generatio.ł ſecłi poſteritas.
Zenit?. ta. tũ. ð a gigno.is. Et h̊ genit?.ti.
ꝓ filio.⁊ hͥ genita ꝓ filia. Et cõponit᷑ geni
tus. Ingenit.ta.tũ.i.nõ genit.mogeni/
tus.ta.tũ.⁊ vnigenitꝰ.ta.tũ.Pꝛimogenitꝰ
añ quẽ nullꝰẽ genit?. Unigenit an quẽ ⁊-
poſt quẽ nullꝰeſt geniti.
Gent: nij m s. de qpeſi nuptijs. v de'na
ture.⁊ ð a gigno.is.qꝛ q̃ſi vim habeatom
niũ reꝝ gignedaꝝ Ul dðꝛ a gignedis liber⸗
Inñ h̊ genialis.lis.ðꝛ lectꝰ q ĩ nuptijs ſter⸗
nit᷑.ſ.in qᷓ ſpõſus ⁊ ſpõſa cubãt. Sʒ cubile
eſt ↄcubinal lectꝰ.a cubãdo.ñ a gignendo
dictꝰ. Iñ h̊ ⁊ B genial.⁊ ̊ le.i.naturalł vel
nuptiał vł voluptuoſus.⁊ hinc genialiter
aduer.i.naturalit᷑ vł nuptialit᷑ vł voluptu
oſe. Uñ OQui.xj. meta. Hoſpit aduẽtu fe⸗
ſtũ genialit gerit. Itẽ geniꝰ ⁊ geni iueni /
unt᷑ in alis ſignificatõibo. Geniũ honoꝛ p/
natꝰ. Genihono: public'm Hug. paßp.
vo dic. GBeniũ honoꝛ aut dignitas. vigoꝛ.
oꝛdinatio. Genial.qtꝰ ꝓpinquꝰ.affinis
Genoꝛbadũ.di.n. s.qð vulgo ðꝛ gerinouꝰ
VUiñ qdã. Murileg? bñ ſcit cuiꝰ genoꝛba/
Da lambitt
enos grece.latine ðꝛ barba vel natura.
Gens. gentis.fe.t.eſt ab vno pncipio oꝛta
multitudo.vel ab alia natione ᷣm ꝓpꝛiam
collectionẽ diſtincta.vt Grecie.Aſie. Di/
cta gens pꝛopter generationes familiarũ
a gignendo.ſicut naſci a naſcendo. ens
genus eſt nationis vel familie.vt Claudie
nlie —

h
Oe’rn

imer⸗

Oens⸗
ſong
lins.
o
gbien
Genti
vel
Gart
legp
Cthant
ſalosen
ſunentf
bgein
6s8: 0
ntos
ſͤſibn
Geant

d

nesfe
Nero
big.

Gann
iida
gonuimn⸗

giomgen
fonnnor.

odnap

eh. Ne⸗
nNlle
ſuſce.
Mdn
Gongt.
edeſc
differ

Aaͤen

logre
ggeobt
unn
Knih
Nageo
Knon

umßnun

gopen
Digſof
hpe, tere
henni⸗
gomi.
uit

oigi⸗

doag
depes st
datren
Wnt Dae
1dechſan
veremi
t velpene
1Dig
generat

genituriſ
mago iqge
icaſu. ral
im genusſ
ni
SaeKnomè

Giad n⸗

gant⸗
Ltbeenig
cöponit gan⸗
mit omogen;
Pꝛimogent
cnitan que

”l

n hobexton
nichsliben

norisſter/
Sʒ auble
agendo

ſnararal ve⸗

ine Finer
ie voltn⸗

pig anennfl
1geniüiven⸗
Schiü bonct

n Digtef
dighitns ſ
qaf

logia

tuß gael⸗

Gens ad qlitatẽ referk. vt pomi pecozꝶ. Et
nota ꝗꝙgens iuenit᷑ in eodẽ ſenſu in q̊ geti/
litas. Clin ĩ actibo aploꝝ. Ecce ↄuertimur

ad geẽtes.Et ĩeuãgelio. In viã gentiuʒ ne
abicritltiils HZ
Gentilica. ca.cũ.pe.coꝛ.i.de gẽtibo exiſtẽs.
vel ad getiles ꝑtinẽs.⁊ ðꝛ a gẽtilis

Gentilis.lis..t.⁊ h le.ðꝛ a gẽs.⁊ ſũt gẽti/
les ꝓpꝛie qͥ nec circũcidũt᷑ vt iudei.nec ba/

ptizant᷑ vt xpᷣiani. Uñ ⁊ gẽtiles dicunt᷑.qͥa

tales exiſtũt.vt ſũt geniti. Sʒ xpᷣiani ita ñ

ſunt vt fuert geniti. qꝛ ſũt baptizati. Silr

⁊ iudei mutant᷑.qꝛ circũcidunt᷑. Iñ gẽtili/
tas.tatꝭ.i.collectio gẽtiliũ.vłꝓpꝛietas q̃ ali
qs ðꝛ gẽtilis.⁊ gẽtilicꝰ.ca.cũ.
entos.i.decẽ.⁊ cõponit᷑ cũ bis.⁊ ðꝛ vigĩ
ti.q̃ſi biginti.⁊ cũ tris.⁊ ðꝛ triginta.?c.
u.n.g.ĩ ſingulari indecli.ſʒ ĩ płali.ge/
nua. genuũ.nibo. Et ſunt genua cõmiſſio/
nes femoꝝ ⁊ crurũ dicta a gena.ne.eo ꝙ ĩi

vtero ſint genis appoſita. Ibi ei coherẽt ſi⸗

bi. qꝛ infans in vtero caput tenet iclinatũ
inter genuag
Genuinꝰ.na.nũ.i.naturalł.Et h̊ genuinus
ni.i.dẽs maxillarꝭ.⁊ etiã qͥlibet dẽs pᷣt dici

genuinꝰ.a genio vł gigno.qꝛ naturalit᷑ gi/
ni hʒ. Uñ Perſiꝰ.Et genuinũ fregit ĩ ilł
Gen⸗ ri.n.t.plła ſignat. Pꝛimo eĩ ſist pᷣnci
pium generatõis.vt romułꝰfuit pᷣncipiuʒ
romanoꝝ. Itẽ genꝰſumit᷑ p multitudie ab
vno bncipio deſcẽdẽte.vt romani ſũt vnũ
genꝰ?. Itẽ ðꝛ locꝰnaſcẽdi. Itẽ ſumiũ ꝓ parẽ
tela.vt ille eſt de genere mee tẽ eſt diſcre
tio ſexꝰ. Itẽ ſignat materiẽ. Uł eſt general

oↄoglitio ꝓpꝛietatꝭ. vt iſte arboꝛes ſunt eiuſdẽ

generz. Itẽ ðꝛ vnũ de qͥnq; vniuerſalibus

⁊ deſcribit᷑ ſic. Genꝰ eſt qð pᷣdicat᷑ de płib

differẽtib ſpecie ĩ eo qð qͥd. Itẽ capit᷑ p ac
cidẽte ꝑtiumoꝛationis ‚ͥ‚„—„ͤ „
Geographꝰ.phi.m.a.i.terre ðᷣſcriptoꝛ.⁊ ðꝛ

a geos terra.⁊ gphus ſcriptoꝛ. In h geog

phia.phie.i.terre deſcriptio

*

eomãtia.tie.f.p.i

tura pᷣnunciãt ꝑ hoĩes viuos.ſic ĩ arrepti/
cijs patʒ.Et hec diuinatio fit ꝑ phitones.
NDñq; vᷣo futura pᷣnũciãt ꝑ aliq̃s figuras

vel ſig.q̃ in rebꝛ inanimatꝭ apparent in aliq̊

coꝛꝑe terreſtri.puta vngue vł ferro.autla
pi polito.⁊ vocat᷑geomãtia Siaũtigꝗq
ydromãtia.Si aũt ĩ aere aeromãtia Si
aũt in igne pyromãtia. Si aũt ĩ viſcerib

diuinatio ã fit in terra
⁊ ðꝛ a geos qð eſt terra ⁊ mãtia diuinatio.
Et nota ꝙ demões expᷣſſe iuocatialiqũ fu

animaliũ immolatoꝝĩ aris demonũ voca

tur auruſpicium

. .

Beometer vel geometra.i.terre mẽſoꝛ
eometria.trie.i.mẽſuratio terre. Ge erfm̃
terra.metron grece mẽſura ꝛ.
Jeoꝛgicꝰ. ca.cũ.pe.coꝛ.i.agricultoꝛ.vel de
cultura terre tractãs. Uñ liber vᷣgilij inti/
tulat᷑ liber geoꝛgicoꝝ.i.ð cultura terre fᷣim
Hug. Pap̃.vᷣo dic̃. Geoꝛgia terre oꝑa vel
cultura. Iñ ⁊ geoꝛgicũ carmẽ.ð terre cul/
tura factũ.Geoꝛgic ruſticꝰ oꝑarius terre

„

ruſticanus. ”M
Gerara.re.⁊ geraris ĩ plali ðꝛ Geñ.xx. Et
eſt gerara pe.coꝛ.ꝓuincia.vbi berſabee op
pidũ ↄſtat. Uñ Auroꝛa. Saphaciã gera /⸗

ram qs liber iſte notat. H
ergeſe filiꝰ chanaan.a q̃ gergeſei

ereon. onis. fuit rex hiſpanie tricoꝛpoꝛ.

qͥd nihil aliud fuit niſi ꝙ fuerunt tres frẽs
tãte ↄcoꝛdic.vt ĩ tribo coꝛꝑibo q̃ſi vna aĩa
eſſʒ. Ułqꝛ ule habuit tria reg̊. Pꝛefuit em̃

balerice maioꝛi ⁊ balerice mioꝛi.⁊ Ebuſo

ſcʒ his tribo inſuł.⁊ iõ fictꝰẽ eſſe tricoꝛpoꝛ.

ermania.nie.f.p.terra diues ꝓpłis imani

bus. ⁊ ð a gigno ⁊ imania. Un ꝓpt᷑ fecũdi
tatẽ gignẽdoꝝ ppłoꝝ imaniũ.dicta eſt ger/
mania Et ſũt due germanie.ſ.ſuꝑioꝛ iuxta
ſeptẽtrionalẽ oceanũ.inferioꝛ circa rhenũ

Vlł ðꝛ germania q̃ſi gerẽs ĩmania qꝛ pluꝛi

mũ abũdãt ibi coꝛꝑa imania hoĩm.⁊ ima
nes natões ſeuiſſimis durate frigoꝛibus.
Que moꝛes ex ipᷣo celi rigoꝛe traxert. Fe/
roces animi ſũt ibi hoĩes ⁊ ſꝑ indomiti.ra
ptu venatuq; viuẽtes. Hoꝝ płime gentes

varie armis diſcoꝛdes habitu.linguis diſ

ſone.⁊ oꝛigine vocabuloꝝ icerte. Iñ ger ⸗
manꝰ.a.ũ.⁊ germanicꝰ.a.ũ.i.ð germania
exñs vel natꝰ.Et hinc germanicꝰ.ci.qdaꝝ,
ceſar qͥ germaniã deuicit.vł qꝛ eo ãno na//

tus eſt.q̊ pr eiꝰ germaniã deuicit

Germanꝰ.na.nũ.ðꝛ a genitrix ⁊ mano.nas
Pꝛope qͥdẽ germani vł germane dicunt ꝗjq
vł q̃ hñt eandẽ matrẽ ſed diuerſos pr̃es.i.
ab eadẽ genitrice manãtes. Et hinc ddãa

gen? anatũ dicũt᷑ germane.qꝛ płceterꝭ di/
ligãt ⁊ nutriãt frẽés

Germani etiã dicũt᷑ qͥ hñt eũdẽ pr̃em rei/⸗

dDdem matrem

Germen.inis.i.ſurculꝰpᷣgnãs.vł botrus q̃

exita ramo.vl a radice turgeſcẽdo.i.itiuʒ
flo;. ⁊ ðꝛa gigno.Et germẽ ðꝛ ſemẽ Ułl ðꝛ

a gero. rꝭ. In germine. nea. neũ· ð germie
exñs vel ad germẽ ꝑtines

Geron. ontis. vel geronta.te.i. ſener. Inde

geronte.tea.teũ.⁊ gerontic.ca.cũ.i.ſenił.
erotecomiũ.mij.m.s.i.hoſpitale.locꝰ ve
nerabil in q̊ pauꝑes ⁊ ꝓpt᷑ ſenectutẽ ſolã in
firmi hoĩes curant᷑ ⁊ paſcunkt·
Gerra. re.f.p.i.nuga vł ineptia.⁊ ðꝛ a gero.
ris.Et gerra eſt piſcis inſipidꝰ ⁊ nulliꝰ ſa/

poꝛis. In płali vo adhuc aliud ſignat Nã

gerre. aꝝ.dicunt᷑ ſepes ferree circa altaria

⁊ choꝛos. Iñ gerratꝰ.ta.tũ.i.gerris circũ/

dat? ⁊ ſeptus
Saigl pinbaleenrꝛageoris
Gerulus la.lũ.qͥ gerit.i.baiuł.poꝛtatoꝛ.ſo
mari.iumentũ.⁊ ðꝛ a gero.-ris.

9

erula. nutrix.poꝛtatrix. ⁊ iuenit᷑ hů nomẽ

ſubſtaãtiue poſitũ in älibet genere

Gerundia vel gerũdiua dicunt᷑ qdã noĩa

ꝗᷓ gerũt omnimodã ſignificationẽ ſuoꝝ vᷣ/⸗
boxꝝ. Et inſuꝑ ſi veniũt a vᷣbis actiuis vel

cõibo vtrãq; gerũt ſignificationẽ.ſ.actiuã

paſſiuã fᷣm Hug.Alij dicũt ꝙ gerundiuʒ
deſcẽdit a ᷣbo actiuo et paſſiuo ⁊ imꝑſo/
nali neutro cõi ⁊ deponẽti. Et ſi deſcẽdit
a v̈bo actiuo.exponit᷑ ꝑ ᷣbũ actiuũ.vt ma
giſtꝝ legendũ ẽ virgiliũ Si vo deſcendit
avbo paſſiuo.dʒ exponi ꝑ paſſiuũ vt magi
ſtrũ honoꝛãdũ eſt a diſcipuj
gnũ eſt honoꝛari a diſcipulis
Geſa.ſe.f.p.eſt genꝰarmoꝝ.qð gallice ðꝛ gi

ſarma. Uel ceia ceſe a cedendo. Et geſe v

ceſe galloꝝ.pila romanoꝛum.ſariſſe mace
QLonYm —ð
Selerlegaaſtai pinguiſſima.

eſſen. loc? egypti in ̊ habitauit Jacob.
eſtatoꝛiũ.rij.illud in qͥ aliqd poꝛtat᷑.vt fe

retrũ.⁊ ðꝛ a geſto.as.

7 °

Geſtiũcu la.le.dimi.i.ꝑua geſtio.vł res ali

eſtoꝛiũ.rij.n. S.i.ferculũ.⁊ ðꝛ a geo

eſtuoſus.a.ũ.i.flexibilł.⁊ diuerſis modiſ

agitabil. In geſtuoſe aduer.i.agilit᷑.flexi/
biliter. ⁊ H̊ geſtuoſitas.tatj.

Geſt.ta.tũ.i.factꝰ.poꝛtatꝰ.qdminiſtratꝰ.?

h; geſtꝰ.us.ui.i.qactꝰ vł coꝛꝑis agitatio. In

uenit᷑ etiã h geſtů. ſti. p actu.
ete.i.gothi.poſt getuli dicti

etulia. lie.Fp. qda terra Hinc getulꝰ.a. u
nomẽ getile.a qͥ getulicꝰ.ca.cũ.Et vt fert

getulia piſcatoꝛes nõ hzʒ

Gibberus. ra. rũ.qͥ ſarcine nimis incũbit.
.Hſʒ ſuccũbit.⁊ ðꝛ a glbber

pulł.i.magiſtꝝ di

Gibbus. m. S.i.ſtruma. Sʒ ſtruma eſttu /
moꝛ in pectoꝛe. Gibbus ĩ poſterioꝛi.ſcʒ in
doꝛſo. Uñ Juuenal. Strumoſũ atq; vte
ro parit᷑ gibboq; tumenteʒ. Iñ gibboſus.

ſa.ſum.qᷣ hʒ gibbũ.ſic ſtrumoſus qͥ habet
ſtrumã. ⁊ cõparat᷑ Iñ gibboſe. ſ. ſime. ad

uerbium. ⁊ ̊ gibboſitas.tatꝭ. Itẽ a gibbꝰ

hic gibber. huius gibberi. q habet gibbũ.
vel potius ipᷣe tumoꝛ.ſcʒ idem qð gibbus
nde gibberoſus.ſa.ſum.qͥ habʒ gibberũ
q plurib tumoꝛibo onerat᷑. Quidam tamẽ
ponũt differentiã inter gibbus et gibber.
habetur
Giganteꝰ.tea.teũ.a gigas ðꝛ. Uñ Nũe.xiij
De genere giganteo.⁊ pð.pe.Uñ Ouidiꝰ

Jamq; gigãtes iniectã faucib⸗ etnã. Tra⸗

Gigantimachia.chie.f.p.i.pugna giganti

ig eſt. pugna

um aduerſus deos.⁊ ðꝛ a gigas⁊ machia

Gigas. ant..t. ðꝛ a ge. qð ẽterra.⁊ gigno.
vel genitꝰ.q̃ſi gegãtes.i.de terra geniti ᷑lx
dicunt᷑ gigantes q̃ſi gegines.i.terrigenes
qꝛ filij terre fabuloſe dicũt᷑ fuiſſe. Ge ei ter

dillo. vide in gello

2* „

„

ri in taliba ludis. Inñ h̊ gymnaſiũ.ſij.id eſt

gymnas.vel locus in q̊ͥ fiebat. Añ em̃ ĩlo

co alieno certãtes cincti erãt.ne nudarent᷑
poſtea relaxato cingulo repẽte pꝛoſtratus
7 exanimat eſtqͥdã curſoꝛ.q̃re ex ↄcilij de/
creto archonipomenes vt nudi deinceps

exercitarent᷑ ꝑmiſſum eſt. Exillo deincepſ
⁊ gymnas ⁊ gymnaſiũ dictũ eſta nuditate

quia iuuenes nudi exercẽt᷑ ibi.vbi ſola tm̃

verẽda cooꝑiebant᷑.Et hinc facta trãſlati

one ſtudiũ ſcholariũ ⁊ magiſtroꝝ ðꝛ gym

nas. ⁊ loc ſtudij dꝛ gymnaſiũ.⁊ qñq; ibßm
ſtudiũ.quia ſicut in paleſtra coꝛpꝰ.ſicĩ ſtu

dio animꝰexercet᷑. Et hinc accidit vt oĩuʒ

naſium dicat᷑ vt ſchola.Et vt dicũt qͥdam

BGymnaſiũ grece.exercitiũ vocatur latine

Et hinc Gymnaſiũ dicit᷑ generalis locus
exercitioꝝ Nam ⁊ balnea.⁊ loca ſcholari/
um ⁊ curſoꝛum ⁊ athletaruʒ gymnaſia ſũt
quia ibi homines in ſui artis ſtudio exer/

Gymnaſiarches.chis. pnceps ĩ gymnaſio

⁊ ðꝛ a gymnaſiũ.⁊ archos pnceps

Unde. In doꝛſo gibbꝰ. in pectoꝛe gibber

ymnas dis.i. pugna. lucta. curſus. 2 ö a
gymnos qð eſt nudꝰ.qꝛ ſolent nudi exerce

Gemt
758
noſo.
nn
luch/
ung
rſus
Ojnno
nü15
Gimno

degem
di un
lolopo
Maar
Os
ſam)
fne
mne
ſeo
Dihnut
gopyl
caofei
gnig
Nneane
iſoricot
fnaceie
ſegngn
ign
3gon

Schin
Neci.
Goln
on
cvl
ſiniunre
nper
Colb
hoalepol
ngrüine
lodncfin
Coribe
flapizoi
Waßfn
NAhumien

Sſruntin
oſtenaiitz
moſäenen
Jgbonn
moſusqh
oſeſbiſe
. ag
Ababogdii
dengöghhn
abatzakini
Onänmen
bbuset gohn
pecroregdbhe

Di hien,
Ne Ui Ouch
ncheni.Tri

iwagigen
1gnsr mach

ditem ?00e
Netemagana
ncg.i tenigon⸗
kfuiſſe Hen

1curſus.751
ntnua ecene
nuſiü ſijidet
t Z en io
tnenvdarent

eroſtnatne

recr lnde
nwdideincns
Erio dench/
iciückanudtn
tid whiben
hincftan nii
nagitror o
nnaſii ief⸗
racnd ſain
inc Nccdtſter
locanen

Gymnaſiolü.li.i. pnũ gy

7

cus ſtudij.vel ꝑuũ ſtudin.·

Gymnaſiſta. ſte. 2. g. luctatoꝛ paleſtriſat oꝛ
782a gymnas. dis.

naſio. Hec gymnitia.tie.idem
Gyinnic.ca.cũ.ðꝛ a gymnas.vt gymnyc
luc. Eſt ⁊ gymnicꝰ luc velocitas.⁊ viri/
um głia.Cuiꝰ qͥnq; ſunt genera.ſ.ſaltus.

Gymnia. nie.f.p.i exercitiũ qð fiebatĩ gim

curſus.iact᷑ꝰ.vᷣtus.⁊ luctatio.

97

Gymnos grece. latine ðꝛ nu. ⁊ vertit᷑ ĩ la

tinũ. 2 ? gymnꝰ.na. nui
Srmmolophiſta. ſe p.. vocroꝛ yl mgẽ̃
in gymnaſio.⁊ ðꝛ a gymnos ⁊ ſophiſta.⁊ ĩ
de gymnoſopbiſte dicti ſunt qda phi qͥ nu
di ꝑ opacas indie ſolitudines ſolebãt phi/

loſophari.adhibẽtes tm̃ genitalibꝛtegmi
na ad modũ inuenũ qͥ nudi exercebãtur in

Zpo. in Hiero.ĩ epła ad paulinum. .j.

t gymnoſophiſtas⁊ famoſiſſimã ſol mẽ

Nam videret in ſabull
yne grece. latine mulier z
Syneceũ.pe.acuta.ẽ locꝰ vbi młte mulie/

res ↄueniũt.vel ẽ lupanar vl textrinuzʒ.qͥa

ibi multitudo feminaꝝ ad meretricãdũ vł
ad opꝰ lanificij exercẽdiꝰueniũt. Jñ gyne

xxoꝛ in gynecos.ũꝛö
Gynecearij ſunt qͥ pãnos imꝑales tetunt.
inſerẽdo ſericũ ⁊ auꝝ äs

Gyneceũ etiã ðꝛ loc vbi h fiüt. vt. C. ð mu

rileg. ⁊ gynecea.li..
Zingina ne. eſt caro vbidẽtes gignũt. ⁊ ðꝛ
a gigno.nis.eo ibi dẽtes gignant. Inde
uinginari. ria. riũ.qð ad ginginã ꝑtinet.
Zien locꝰ eſt vbi Salomõ fuit inunctus
Sipſum. pſi. n. g. cognatũ eſt calci.⁊ ẽ nom
grecũ. Iñ gipſeꝰ.ſea.ſeũ.ð gipſo exñs lad
gipſum ꝑtinẽs.Et gipſo.as.i.giʒo linire
In gipſatꝰ.i.gipſo liniẽẽt·
iraculũ.li.eſt ũlð cũ q̊ pueri ludũt.qð in
ſũmitate cãne vel baculi voluit᷑⁊ j̊ ventũ
cũ impetu defer.

Girgilbli. m. g. öꝛ inſtr̃m feminaꝝ qð alio

noĩe ðꝛ volutoꝛiũ.⁊ ðꝛ a girꝰ.ri.qꝛ vertẽdo
in girũ inde fila deuoluunt᷑. Yilũ em̃ ð co
lo ducit᷑ in fuſum.a fuſo ĩ alabꝝ vł tradu/
ctoꝛiũ.ab alabꝛo ĩ girgillũ vł deuolutoꝛiũ
a girillo ĩ glomicellũ.a glomicello in pan

nũ.a pãno in telã Itẽ girgilłꝰ eſt lignũ mo
bile exq̊ funis in puteũ cuʒ ſitula dimittit᷑

ad hauriendũ agqquuñJl.
Girouagus·a.ũ.ijerrone.inſtabilis.circũ

mnaſiũ vl puꝰlo/

Git eſt gen legumĩ

ceari.ria. riũ.qͥ vtit᷑ vel pᷣeſt gyneceo.vlte

diũ q piciunt᷑ cũ fundis

circa vagans . 3

Girus.ri.m. s.? H gin. ri inuenit i circũit

euruus.coꝛona.circuc-·
it eſt gen 18 ſilecimino in qᷓntita/
te.ſʒ nigri coloꝝ..⁊ ĩ pane dulcoꝛãdo ſpar⸗/

git. vt diẽ glo. Iſa. xxvij. Uel vt dicũt me

dici. Git calidũ ⁊ ſiccuʒ eſt in ſcðᷣo gradu.

Et eſt git herba q inter frumetum oꝛit᷑.⁊ ſe
mẽ nigꝛũ.⁊ q̃ſi triangulũ fac̃. aliquãtulam
hñs amaritudinẽ vᷣtutẽ hʒ diſſoluẽdi ⁊ cõ

*

ſumendi

°

Glabell⸗ la. lu. i. nuch. ſt inepilis. Iñ gla⸗

bella.le.qᷓna capitꝭ.qꝛ nuda ẽ ⁊ ſine pilis.

Glaber. bꝛa.bꝛũü.i.lenis facie.imberbis.ſi/

ne pilis. curioſus.nud. vł timoꝛoſus Un
Aug. de ciui.dei. Glabꝛos inqͥt aut male

barbatos videmꝰ S
Glabꝛio.onis.m.g.i.caliꝰ vł imberbis vel

timoꝛoſus.⁊ ðꝛ a glaber
a gelu ⁊ aq. Iñ glacialis. ⁊ h le.i.frigidus.

glacie plenꝰ. De glacie vic Donat. Mar

ime genuit eadẽ mox gignit᷑ ex me

Gladiatoꝛ. oꝛis.mt.ðꝛ ꝗͥ gladio dimicat.

Et eſt nomẽ cuiuſdã officij.qð olim rome
exercebat᷑ ĩ arena. Iñ h̊ gladiatura.re.ars
illa.vł ludꝰ ille.Et gladiatoꝛiꝰ.ria.riũ.qð
ꝑtinet ad gladiatoꝛes.vlł qð exercet᷑ a gla/

diatoꝛe. Uñ gladiatoꝛiꝰ enſis.i.enſis gla /
diatoꝛ.⁊ gladiatoꝛiꝰluc qui exercet a gla

Diatoe

Gladi.dij.m.S.i.enſis.pugio.mucro.vel
ſpata.Gladiꝰ tñ generalit᷑ ðꝛ. Enſis ĩ pᷣlio
S3 enſis ferrũ tm ẽ. gladiꝰvo totꝰ.Pꝛope
aũt gladiꝰ d q̃ſi guladiꝰ.qꝛ gulaʒ diuidit.

ſa cetera mẽbꝛa ſecuri mag ſolẽt trücari
3

ſynonima. Iñ gladioł.li.ꝑuꝰ gladiꝰ. Ola

dioleſt dicit quedã herba.quia ſit foliſs
gladio ſimilis.tirſo cubitali.floꝛibus pur

pureis.

Glandicula.le.i.pua glans. coꝛ. pe.
landioſus.ſa.ſum.i.glãdib abüdans

landula.le.f.p.⁊ Gᷓ̊ glandulũ.li.idẽ.ſcʒ ꝑſ
inteſtinoꝝ. vel noc' q ſub cute naſcit exhu
moꝝ abũdantia.⁊ coꝛ.pe.

Glans.dis.f.t.ẽ fructus quercuũ.Glãdes

etiã dicũt᷑ maſſe plũbee facte ad modũ glã

gladio collũ tm.⁊ ad h̊ pmũ factꝰ ẽ.⁊ eſt
etymo.Et ſcias ꝙ mucro.enſis.ſpata.ſũt

*

7

..

Glarea. ree.i. argilla.ſ. terra hüida. vk lapil
Aut

li ꝑui q̊s fluui trahit. CIũ Job. xxx.
ſuꝑ glar+aeem
Glaucoma.matꝭ.qð antiqͥ dicebãt h glau
coma.me.i.macula in oculo vł nebulavl
caligo oculoꝝ ⁊ obſcuritas. Uñ Plautuſ
Blaucomã ocuł ſubijciemꝰ. eũq; ita facie

mus.vt qð videt ne vidat
Glaucꝰ.ci.m. S. ð: qdã piſcis ⁊ ðꝛ a glaucũ
qð greci dicũt albũ.eo ꝙ ſit albo. In glau/
cus.ca.cũ.i.ſplẽdidꝰ.vt oculi glauci.i.ſplẽ
didi.hñt em̃ candoꝛẽ admixtũ viroꝛi. Et

glaucꝰ.a.ũ.i.ſubniger.Eſt ei glaucꝰ coloꝛ

ferrugine ſubniger. Et glaucus viridis =
flauꝰ. Glaucꝰ vo albo.ſplẽdidus. ſubniger
rube.flainꝰ.viridis ðꝛ. glaucꝰ ðꝛ albuſ
vel ſplẽdidus vel flauꝰtractũ eſt a greco.q;
vᷣo glauc ðꝛ viridis vel ſubniger tractũ ẽ

ꝗa glauco.q ðꝛ deus marꝭ. Nã coloꝛ maris

viridis ⁊ ſubniger eſt. In glaucitas.tatis

⁊ð̊ glaucedo.inlis.
Gleba.be.fe.p.durꝰ ceſpes cũ herba.⁊ ðꝛ a
globo. qꝛ ſit q̃ſi globꝰ. In h glebula. le. et H
glebella. le. dimi. 2 gleboſus. ſa. ſũ. ? iñ gle
boſitas. tatꝭ. It

..7

ſticus. agratox.
Glyceriũ.f.s pꝛiũ nomẽ mulierꝭ.cꝗ adula
tcionis⁊ blãdimẽti qdã diminutõe ĩpoſitũ
vt mea glyceriũ.q̃ſi mea dulcicula.⁊ ðꝛ a
Alyci vel glycon grece. latine ð dulce
lvyriꝰ.ria.riũ.⁊ glyricꝰ.ca.cũ.i.ſtupidus.
toꝛpẽs.ſomnolet?.qͥ multũ doꝛmit.
Gliriꝰ. ria. riũ.etiã ðꝛ de glire factꝰ ład gli
Tem ꝑrinenY*
Glis.ris.q̃ddã genꝰmuriũ qð młtum doꝛ/
mit. ⁊ ðꝛ ſic.qꝛ ſomn fac̃ glires pingues et
creſcere. Tota em̃ hyeme doꝛmiũt ⁊ quaſi
moꝛtui exiſtũt.eſtate reuiuiſcũt.⁊ ðꝛ a gli/
ſco.. Aq etia glis. gliſſis.i.cardi.qͥ alit
ðꝛ lapa. Itẽ a gliſco.&. ðꝛ hͥ glis.glitꝭ. ter/
ra argvlloſa. Uñn. Glis aĩal.glis terra te/
nax.glis lapa vocat᷑. Ris pᷣmũ.glitis tenet
altera.tertia gliſſis. Ris aĩal.tis t᷑ra tenax
ſislapa vocat. Hic aial 8terta tenax b la
pa vocat᷑.SDic gen?⁊ nom̃ cognoſcit᷑ ⁊ ge/
nitiuꝰ. Itẽ a gliſco.ci. h glis.glidis.i.mu/
ſa panis vel vin
Gliſſoſus.ſa.ſuzʒ.i.lapoſus.vł lapa ſeu gliſ
ſe plenꝰ.⁊ ðꝛ a glis glifſſis
8 iteꝰ. tea. teũ.i.terreꝰ.⁊ ðꝛ ꝗ glis..

litoſus.a.ũ.i.qargilloſus.⁊ ðꝛ a glis.tꝭ.

tẽg gleba h glebo. onis. i. ru

loꝛiola. le.

* * „ 1
.
1

ris. differt ᷓlomꝰ. merꝭ.ẽ cogdunatõ ? glo
meratio filoꝝ. Glomꝰ.mi.illud idẽ vel cir

culꝰ. Glob v ẽ aliaꝝ reꝝ coadunatõ ⁊ cu
mulꝰ Tñ ꝓpꝛie ðᷣꝛ glob qdlibet ſolidũ ⁊ ro
tundũ.ſ.ſolida rotũditas hñs treſ equaleſ
dimẽſiones.vt mũdꝰ.Vn mũdꝰ ðꝛ pꝛope
globoſus vl globat?. Un Martial. Wuũ
dus genit exq̃ttuoꝛ elemetis. Idẽq; toti
modũ ſphere globatꝰ. In globoſus.ſa.ſũ

2 cõpat᷑. Iñ globoſitas.tanis

Gloꝛia.rie.i.frequẽs fama cũ laude.⁊ ðꝛ a

clarꝰ.q̃ſiclaria.a frequẽtia clarita.vel ðꝛ
gloꝛia q̃ſi glaurea.i.gerẽs laureã.⁊ eſt etꝰ/
mo. In gloꝛioſus.ſa.ſum.⁊ cõꝑat᷑. Jñ glo
rioſitas.tatꝭ.Et cõponit᷑ ingloꝛioſus.a.ũ.
q eſt ſine gła.i.triũphis.⁊ ingloꝛioſus ĩme

moꝛ gloꝛie.
Slos.glot,f.t.i. cognata.ſ.vxoꝛ fratrꝭ. ſe
glos.oꝛis.i.flos.ſʒ glos gloſſis eſt lignum
putridũ. Uñ.Glos.ris.flos cẽ.ſʒ glos glo
tis.femĩa fratris.GOlos gloſſis lignũ vet⸗
Gloſa. ſe. ðꝛ a gloſſa qð ẽ lingua.Et diſtat
inter cõmentũ.gloſam.trãſlatõʒ.⁊ textum

CCõmentũ expoſitio ẽ boꝝ iunctura non

ↄſiderãs.ſʒ tm̃ ſenſum.deieruit eĩ expoſi
tioni ſnie alicuilibꝛi ⁊ nõ ↄſtructioni lr̃e.
Accipit᷑ t qñq; cõmentũ largiꝰ.ſ.ꝓqᷣlibet
libꝛo.⁊ tũc ſic diffinit᷑. Cõmentũ eſtpluri/
um ſtudio vl doctrina ĩ mẽte habitoꝛuʒz in
vnũ collectio. Gloſa ẽ expoſitio lr̃e ⁊ ipius

ſnie.qᷓ nõ ſolũ ſniam ſʒ etiam v̈ba attendir
LVel gloſa ↄꝛ expoſitio ſnĩe lr̃am ↄtinuãs
⁊ exponẽſ. Uel ðꝛ gloſa qſi lona Llinena

2 taq; lingua doctoꝛꝝ adeſſet ⁊ exponeret

ſic lre exponede inſiſtit ⁊ ſenſum enucliat.

Traãſlatio eſt expoſitio ſnĩe ꝑ aliã linguaʒ.

Text eſliber ipſiꝰdoctoꝛꝭ ↄtinẽs tracta/
tũ ſine lr̃e vel ſnie expoſuõe. Eta gloſa ðꝛ

gloſat vl q gloſafꝛ
loſſa. ſe. i.lingua. 2 p. bmã. Vnde Oſſe
caret gloſſa ꝑ quã fragũt᷑ ⁊ ofſa. Iñ gloſſu
la.le.i.ꝑua gloſaa· J

„ 7

Gluten. inis.n.t ẽterra tenax vtil ad cõpa/⸗

ges uauiũ ⁊ alioꝝ vaſoꝝ.qð ⁊ bitumẽ.iniſ
ðꝛ. In glutineꝰ. nea. neũ.i.de glutine exi
ſtẽs.vel ad gluten ꝑtinẽs.⁊ glutinoſꝰ.a.ũ.

l.plenꝰ glutine.vl tenax

Glutinũ.ni.n.s.ðꝛ qᷣcqͥd ↄiũgit.ſ.vinculũ

Iñ ̊ glutinariũ.rij.idem.Pꝛope tñ gluti

lobo.bi. m. s.⁊ h glomꝰ.mi.⁊ hͥ gom.me num eſtilludq tenax quod ſit de glutinead

dimi.i. pua gloꝛia

e
lho.

gics
giſca

Glne

el
Wn
nenie
ſcbain
Gone
aa
Gome
beſim
Gine
Et
igan
finge
n.
Golg
Apun
liho

ueluren
nomge
Gonmorn,
ſaranos.
Porzonn
docore
ſectnte
dantin
Mi

. WWWW TS .
1 ̃ꝝ M

oedannie
Alud lenie
cogduntiin

lberſoltin.

oneſahui
müc'dee

ns. üe.

igloboſsſl
ns
cäülauderd
Achoninng e

lomri tctan

cchn Jige
gorofusai
ngonolusine

doni
doſſiscktligen

dbse ſ gog⸗
Goſisligi

lingnn Etdin

wäüſhuözatnn
bopiuncmiſ
D
oErwcnoni
ibmm ,l
mmmiclnlun
rhabltorzin
ſctiolfetißins
n ba anenet
liam dNinun
doſtailingu
ſ eronen
cnſum cuiu
9

wrorfrun 4

Gnoſtici qͥdã heretici q pprexcelleti

—

niſcatx limꝰ.ſic ⁊ ex glutino da
GOluto. onis.m.t.i.leccatoꝛ vł deuoꝛatoꝛ.

aliqd liniedũ.? coꝛ. t. Uñ ĩ Auroꝛa. In/

D Gnarus.ra.rũ i. ſcies. peritꝰ. doctꝰ.ſcʒ qͥ ex
arte ſcit qualiter aliqͥd fiat vel ſit faciendũ

vel qualiter fieri debeat.ſiue illud faciat ſi

ue nõ.⁊ ð gnarus ꝓ narus.⁊ apponit᷑ g.

Gnatus.ti.i.filꝰ.q̃ſi generatꝰ.⁊ H̊ gnata.i.
filia quaſi generas

Gnauus. ua. uũ. ð a nauꝰ. ⁊ qponit g.ꝑ p/

cheſim

Gniqdus.di.gnido inſula eſt.de q̃ Actu. xx

vij.Et vix deueniſſemꝰ circa gnidudu
lã ſcĩe ſe
ita appellare voluerũt Aiam naturã dei eẽ
fingut.deũ aũt eſſe bonũ ⁊ malũ ſuis do/
matibo fingẽtes. H

△

Golgotha ſyꝝ eſt ⁊ ĩterpᷣtat᷑ caluaria nõ ob

caput vl caluitiũ ade.qð mẽtiũt᷑ ibi ſepul/

tũ.ſʒ ob decollationẽ dãnatoꝝ. Uñn Joh.

Boliardi. bufones. ioculatoꝛes idẽ ſunt

Seienatbu golgocha

olias.lie ꝓpꝛiũ nomen cuiuſdã philiſtei.
quẽ interfecit dauid. Uñ.Auroꝛa.Exigu
us ma gnũ vicit puer ille goęli·
Gomoꝛ.mẽſura eſt antiqua ↄtinẽs quinq;
ſextarios. HD
Goꝛgon interpᷣtat᷑terroꝛ

graduale. lis.

—

17 42

— —

Gradari. rij.i palefred'. 8: a gradꝰ. Etꝭ
equꝰmollis inceſſus ſine ſuccuſſatura ini
tens ⁊ incedẽs.Et gradarł.ria.riũ.qð fit

Gradatim

radatio coloꝛ rethoꝛicꝰ ẽ ⁊ fit cũ dep̃ce/⸗

ẽti voce ſubſeq̃ns foꝛmat᷑.q̃ſi ꝑ ãädũ vocũ

Gradꝰ etiã eſt ſtat.⁊ ꝓpꝛie dignitatꝭ. Et/

vt Quid leuiꝰfumo vł flãma.ſiamẽ. qͥd fſla
mie. vẽtꝰ.qͥd vẽto.mulier.qͥd młiere nihil.

Gradiuꝰ.ui.i.mars.⁊ ðꝛ q dꝰ.qꝛ ãdatimi

cedit᷑ ad bellũ. el gdiuꝰ a gdin ðꝛ.qð eſt
vibꝛatio haſte. Ul gdiuꝰ ðꝛ qſi craton di/

uus.i.potens deꝰ

B

Grac. us. ui. ðꝛ illud . qdᷣ aſcedit ad alta ,

re vł ad pulpitũ vel ad aliũ locũ

* „ „

dus ẽ iter oꝛdinatũ. Iñ gdatim.i.ꝑ gdus.

Itẽ ſdꝰ ſ̃m Goff.⁊ Hoſti.ĩ ſum. de ↄſan.
⁊ affi.eſt qdã babitudo ſiue diſtãtia ꝑſona

rũ ad inuicemoſanguĩtate ⁊ affinitate ſibdi

ↄiunctaꝝ facta collatõe ad cõem parentẽ.

Uel eſt vniꝰ ꝑſone diſtãtia ad aliã in linas
oſanguinitatis.vt.l j.cũ ſe.

2.

Goꝛgones qs fingũt poete meretrices ſuiſ
ſe crinitas ſᷣpẽtibo.q̃ ſe aſpiciẽtes ↄuerte

bant in lapidẽ hũtes vnũ oculũ q̊ inuicezʒ
vtebãt᷑. Ynerũt vᷣo tres ſoꝛoꝛes.ſ.Stẽnio
Euriale.? Meduſa vniꝰ pulcritudinis.
Phoꝛcinis filie vnoculi.qͥ ita ſpectato/
res ſtupefaciebãt vt etiã vᷣtere eosputarẽt
in lapides. Goꝛgones dicte. q̃ſi geoꝛge.i.
terre cultriceſ.nã ge.terra.oꝛge cultura ðꝛ

⁊Z videt᷑ cõponi ex gra.qð eſt caput.⁊ batin
qð eſt gc.ſ.ad qð gdimur vt ibi caput re/
clinemꝰ. Genꝰlecti ẽ.⁊ ꝓ.pe. Inuenit᷑ etiã
hͥ grabatũ.pe.coꝛ.p greinio. Uñn.Pꝛo gre

mio grabatũ. ꝓ lecto pone grabatũ

Gracuł.li.auis q̃dã.⁊ ðꝛ a garrio.ris.Eſt

em̃ loqᷣciſſimũ genꝰ aĩalis.⁊ vocibo impoꝛ

tunũ.⁊ coꝛ.cu.

poſt reſpõſoꝛiũ ſᷣm Hug. Quidã tñ dicũt

(G ante DEG

Grabatũ.ti. n. S.i.reclinati capitꝭ ſuſceptio

Grandeuꝰ.ua.uũ.pe.p.i.grã

Grãmati

finitatis N. a

Grãme.mes.grece latine ðꝛ linea.vñ greci

dicũt h̊ grãma.tos.i.lr̃a.Uñ Theodoluſ
Brecoꝝ pᷣmꝰ veſtigat grãmata cadmꝰ. T
grãmatꝰ qͥ ſumit initiũ legẽdi.vł qͥ pagias
legere potet H
amatica. ce. vł grãmatice.ces. ðᷣ a grã/
ma.qð eſt lr̃a.q̃ſi lr̃alis ſcia.nõ a pᷣma ꝑte
ſui.qꝛ pᷣmo tractat de lr̃is.ſʒ ꝑ effectũ.qꝛ ef
ficit litteratũ. Uñ ſic deſcribit. Grãmati/
ca eſt ſcia recte ſcribẽdi recte ꝓnũciãdi re/
cte ↄſtruẽdi gnara

„ 7

Gramen.inis.n.t.pᷣt dici q̃libet herba.⁊ ðꝛ

a germino.as.eo ꝙ; germiet.ſicẽ robur oĩs
ligni cutꝭ.⁊ ſpẽs.qꝛ ſit firmiſſima. Spæeali
ter tũ gmen eſt q̃dã herba q̃ naſcit᷑ ex hũa/
no ſanguiĩie.Et etiã q̃dã alia herba.q̃ etiaʒ
moꝛtua recẽti herba renaſcit᷑. ⁊ vulgo ita
vocat᷑.⁊ ðꝛ ſ en multũ germiando multi
plicet᷑. Uł dðꝛ a ſitu.ſ.ab agro.qꝛ plurimoꝝ
agroꝝ ſit. Uñ ⁊ ipᷣm greciagreſte nücupa
nuerũt.Qñq; etiã iuenit p radice tal herbe
Iñn gqmine?.nea.neũ.qð totũ eſt ex gmine.

vel qdð ad gᷣmen ꝑtinet.⁊ gᷓminoſus.ſa.ſuʒ.

qð gmine abũdat vt lo.
1. pe. p. i. graãdis eui.ſcʒ ſe.
nex.⁊ ðꝛ a Snde ⁊ euũ.Uñ Innocẽ.lxxvij.

n. co: D”M”M dil. Quicũq; ĩ bo grandeuꝰ ⁊c.
Gradale.lis.dꝛa gradꝰ.qꝛ gradatim canit

SradrocrdaPertnntr loquẽs

rãdis. dis.ↄ.t.⁊ h de.i.magn? Sʒ Gaid .

GS

ad coꝛpꝰ.magnꝰ ad aĩm refert. Jñ grandi
tudo.inis.⁊ h̊ͥ grãditas.tatꝭ Et cõponituꝛ

. . 2 1

valde granghtgis.
Suanalſon nan .i. grãdia ſonĩs
Grandiuſculłꝰ. la.lũ.pe. coꝛ.i.aliquantuluʒ
grandis
Grango inis. ðᷣꝛ a granũ. eo ꝙ ſiłitudineʒ
grani habeat. In grandineꝰ.nea.neum. ?

grandinoſus.ſa.ſum.

ranũ. ni. n. s. ẽ generale nomẽ cuiuſlibet

ſemĩs.⁊ ð a Sndis.qꝛ creſcẽdo gnde effici
tur. Per excelletiã tñ frumẽtũ ð granum.
Inñ b granulũ. li.⁊ ͥ ẽnellũ li.dimi.⁊ B /
nariũ.rij. locꝰ vbi granũ reponit᷑

Graphia. phie.i.ſcptura.⁊ ða a graphos.i.

ſcriptoꝛ Iñ graphiꝰ.phij.⁊ 6

ſtil cũ q̊ ſcribit᷑ in cera S

Graſſatoꝛ.oʒ.m.t.qͥ crudelit᷑ agit.latro.pᷣ

Datoꝛ.ſeuiẽs crudelit ⁊ẽ homicida.
Grates.tiũ.f.g.i.gr̃e.

Sʒ gtes deo agunk.
Bfa vᷣo hoĩbi.ſʒ ſepe vnũ ꝓalio poni

Gratia. tie. ðꝛ a gratꝭ.Etẽ donũ vł dona/

cio. amoꝛ. ⁊ ðꝛ gra q̃ſi ̃tis data. Iñ H̊ gra⸗/

tiola. le. dimi.i.pua gra. Iñ gtiofus.a. um
id eſt. plenꝰgra.Et ða ꝓpꝛie gtioſus qͥ plus

nicuiq; q; merer tribut·⸗nr
Gratuit.ta.tũ.i.gtus dat ⁊ habit
ratꝰ. ta. tũ. tria ſiãt. Hã grat.i.gr̃am ſer/

uãs.ꝗtioſus.acceptabil.placitꝰ. Et gthi.

ꝓdu.pmã.Vn Oꝛatiꝰ.Grata ſuꝑueniet qᷓ
nõ ſperabit hoss
Grauaſcellꝰ.li.m.s.i.aliqntulũ göuis

Grauis. nis. 2.t. ⁊ h. ue. ðꝛ a gradis.quia qᷓ
grãdia ſunt.quia ſolet eſſe.Et eſt graue ðᷣ
natura.ſʒ guidũ de accidęti.i.fecunditate.

vt arboꝛ guida pomis.⁊ młier guida fetu.
Ve gues dicimꝰ autenticos.venerabiles.
Unñ ⁊ ↄtẽptibiles leues dicimꝰ.Et ðꝛ gra
uis ꝓↄſilio ⁊ ↄſtãtia.qꝛ nõ leui motu diſſi
lit.⁊ fixa ↄſtãtie guitate cõſiſtit. Iñ h̊ jui/

tas.tat.i.firmitaſ.venerabilitas.maieſtaſ

⁊ᷣ grauedo.inis.

ℳ₰ℳ

Grauitas ex põdere aĩ ⁊ ſnĩa ↄſtat. Sʒ g/

uedo vel guitudo coꝛꝑis ẽ. Itẽ qͥnta hois

etas ðꝛ grauitas q̃ eſt declinatio a iuuẽtu

te ĩ ſenectutẽ.nec dũ ſenectꝰ.ſʒ iã nõ iuuen
tus. Itẽ guis multa ſignat. Uñn. Põdus.
ꝑſona.vir.lectio.femĩa pᷣgnãs.Qðq; mo/
leſtat᷑ ðꝛ eſſe grnraas

4

grãdis.pgrandis.tãgrandis.q;grandis.i.

Grauiſonꝰ na.nũ.· ?⁊ grauidic ca. cũ.? gui
. loquus.qua.quũ.i.guia ſonãs.dicens.lo/⸗

gauens.i.põderoſa.moleſta.vehemẽtia

Grec-?.ci. fuit rex grecie. Iñ h̊ grecia.cie.?

hinc grecꝰ. ca. cũ.⁊ grecułꝰ la.lũ. Itẽ greci

diniſi ſunt in qnq; ptes. Quidã dicũt atti

ci.qdã boetes.qͥdã eoles.qͥdã doꝛes.qͥdaʒ
iades. Uñ ⁊ lingue grecoꝝ dicũt᷑ qͥnq;.ſcʒ

attica.boetica.eolica.doꝛica.iadica.

Gremiñ.mij. n. s.i.ſinꝰ. Iñ gremiolũ.li.di
mi.⁊ gremioſus.ſa.ſum.⁊ gremiatꝰ.ta.tuʒ

q habet gremiũ

7

Greſſus.us.ui.i.oaſſus vł pes.vł veſtigiũ
pedis.⁊ ðꝛ a gradioꝛ. Itẽ greſſus.ſa.ſum.

ticipium.

—— d

reſſutus.ta.tũ.pe.ꝓ.qͥ magnos hz pedes

vel magnos facit greſſus.
Grex. g..differt ab armẽto.qꝛ armẽtũ ma/
ioꝝ eſt alaliũ.vt eq̊ͥꝝ.boũ.Grex minoꝝ. vt
Capꝛa?. ouiſ.
Grilł.li.nomẽ hʒ a ſono vociſ.h̊ retro am
bulat. terrã terebꝛat.ſtridet vocib.venat᷑

eñm̃ foꝛmicã. In h̊ grilletũ.ti.loc vbi abu

Dant grilli

Griphes.p

fere.⁊ ſunt in oĩba leonibo ſiles pᷣter alas ⁊

facies.qbo aqͥlis ↄueniũt.⁊ młtũ eq̊s infe/

ſtãt ⁊ eis inimicãt᷑ adeo ꝙ equitẽ armatuz

cũ eq̃ in ſublime rapiãt. Uł ſᷣm Remigiũ
BGBriphes ſunt aĩalia terribilia ⁊ foꝛtia que
coꝛpꝰ hñt leoninũ.pedes ãt ⁊ alas ⁊ roſtꝝʒ

1

vt aqla.ideoq; ꝑ terrã currũt vt leones.ꝑ

gera volãt vt aues. =èZ

„

Gripꝰ.pi.i.ſuꝑbo.ceruicoſus Uñ canes ſu

perbos ⁊ ignobit
ceteris ſuꝑbi ſunt

cies.ei.⁊ H̊ groſſus.ſi.Et ſũt groſſi ficꝰ in

mature inabiles ad comededũ.⁊ ꝓpꝛie pꝛi

mitiue.q̃ ad pulſum vẽti facile cadũt.Un
Apoc.vj.Siẽc ficꝰ mittit groſſos ſuos.cũ
a vẽto magno mo–uekt
rucula.le.dimi.i.pua grus.

ruinꝰ. na.nũ.qð ꝑtinet ad gruem.

Grum.mi.i.cumułꝰ. aceruꝰ.cõgeries. Jñ

i grumulꝰ.li.ĩ eodẽ ſenſu. Itẽ grumus v

grumulꝰðꝛ agger a tumoꝛe ⁊ ;̊ gruma.me

cruſta qᷓ fit ĩ lateribꝰ dolijꝓpter vinũ. Inð
umamo. la⸗ umm. H grumoſitas. taR̊.
runda.de.f.p.i.inferioꝛ ꝑs tecticapanea
q̃ ſtillataqᷓ. Iñ h̊ grũdula.le.dimi.⁊ H̊ griũ
datoꝛiũ.rij.idẽ qð grũda.ł qð ſtillat a grũ
da. vl ſuꝑ qð ſtillat.Et ꝑ cõpoſitionẽ. hec

———

his. m. g. yl griphe. phes. ẽ aĩal

gine

gnobiles gripos vocamus.qꝛ

Froſſus. ſa.ſ.i.rudis.villanꝰ. Jnñj hᷣ̊ groſ ·
ſitas.tatis.⁊ ̊ͥ groſſitudo.inis.⁊ ̊ groſſ/

ſig
ſplag
n
Gun
G
Gumt
Alloo
Ourd
d
a⸗
bert
Gncee
cupte
ſedat:
Gola
Rcenr
cadie
cato:

nlo
Gle
dune
GOim,
dureſat
Oinc

Oiſes
Gt
ſimili
rn
Gurg
Aknun
omn
ſifbac
diyvenn
Nfcathe
Ugulti

Pepange

ſheneg

Nigeninil
1gemigtan

Theanci

ligeſus aſnn
ngos bz ds

mmitüm
Drermian

Walhrenen

nin ch
laia loowi

Fiphe hezinl
tan gnpbezat
ſikes pter an

temltücési

egnnts arnnn
Cen Remigi
bilia? wꝛtin ue
itt alas ? roſtu
mütt leones
osVvoCNNs e,

nlan Fhl
Go. ins 10
Etſitgoſitet

Guidagia. dicunt᷑ q̃ dant᷑ p ducatu vłodu Guttur.turꝭ.n.t.ẽ ꝑs colli.⁊ ðꝛ a g

Ia. Cepas pꝰ mana turba guloſa petit
Qulo.onis.⁊ gulonꝰ.ni.ãbo ꝓ leccatoꝛe.

Gulꝰ. li. genꝰ nauigij pene rotũdũ ad mo/

Gurges. gitꝭ. m. t Apꝛiec loc altꝰ 2 pfundꝰ

Gurguſtiũ ſtij. cella modica vłdomꝰpau/

Gurgutinꝰ.na.nũ.i.ad gurgitẽ ꝑtineſ.⁊ ðꝛ

Guardio ðꝛ ille cui tal cuſtodia ẽ cõmiſſa. 6 paſſio gutta foꝛe

Gubernio.nis.i.gubernatoꝛ ⁊ ðꝛ a gubno

Gumi.n. g. indecli.ẽ lachꝛyma arboꝝ. qᷓ eſt

qſi gutta.⁊ pᷣmo gutta exit a ligno.⁊ inde
Qur eſcit. ⁊ fit gumi. In gumoſus. a. ꝗ. ( 1q8 vitreü ve
Gurcqłꝰ.a.ũ.i.ineptꝰ.ſtultꝰ.inutil.ipoꝛtunꝰ. qð vẽtoſa ðꝛ.⁊ videt᷑ dici a gula qſi guloſa
⁊pcipue in comeſatõib recipiẽdis

Gurgulio.onis.ſ.t.qdã ꝑs ĩ oꝛe cai pxim

4

ſuggrũda.de.qd eſt int tectũ ⁊ parietẽ. vel vo q cadit.hiĩc ſtillicidiũ ſtilla cades. Sti
„ rig em grecũ.i.gutta. Iñ ↄꝛ ſtilla dimi.dũ
aüt ſtat ⁊ pẽdet de teci vlł arboꝛib q̃ſi glu
tinoſa gutta ẽ. Uñ gutta qſi glutta.i. gluti
noſa a glutine.dũ ceciderit ſtilla Gutta eti
cies aromatica ſuauis odoꝛꝭ.guſtꝰ at ama
riſſimi. ?1 8 alio noie aroma. Cln. Eſtpin
uie gutta ſpes vl aromat extat. Dicit ſe

ipſa grunagg.
rus.gruis.auis q̃dã.⁊ ðꝛ a ſono vocis.
Guagia debita cõſtitutio. Iñ guadiare.i.
uadiã ↄſtituere.vel guadiã firmare
nardia feuda ſunt qᷓ ↄſtituunt᷑ aliqͥb ꝓpt
cuſtodiã rei dñi ↄſtituęttis

duttulꝰ. li. quidã minutꝰpiſ⁴cis

rrio.ri.

vel ðꝛ guardianꝰ qͥ etiã eſt ſuꝑioꝛ int᷑ fres

.

minoꝛes cuſtodiẽs ↄuentũ

2

9

ctu ꝑ terrã alicuiꝰvt ſecuriꝰvadat.ſʒ gabel
le dat ð octibo.vt ð emptõe ꝑ emptoꝛẽ ⁊c̃.
Gula. le. f. p.i. ĩterioꝛ ꝑs colli.poſterioꝛ o xituriib.
ðꝛ ceruix.⁊ ðꝛ a gala qꝛ illa ꝑs colli ſolet ee· Guturna.ne.f.p.i.infirmitas guttur q̃ ſo
cãdida.ł ðꝛa gutture In guloſus a.ũ.i.lec let cũ inflatõe gutturꝭ euenire. Iñ guttur/
catoꝛ.⁊ guloſitas.tatd.⁊ coꝛ.gu. Uñũ auro noſus.ſa.ſũ.hñns talẽ infirmitat.

utturniũ.nij, qddã vas aqtile i inferioꝛi
ꝓte ꝑfoꝛatũ qð inferiꝰdeguttat qquua
uttꝰ.ti. m. s. genꝰ vaſis vnguẽtarij. pꝓ bꝛe
uitate a gutta dictꝰ. In Hh guttũ.ti. vngueé/
tũ in eodẽ repoſitũ. Un Juuenał. Nõ op
poſito pauidꝰ tegit inguina gutto.
Guug vl giuns vas vitreũ vel cucurbita.

Iſi garrur.qꝛ inde garritꝰ ꝓcedit.⁊ ꝓ.pmã
Un Auroꝛa. QOð guttur tranſit nõ cõpe/

Dum gutturis

in ſanguie accipiẽdo. PapƷpᷣ.vᷣo dic. Guua
G ieel vas vitreũ q̃ a latinis a ſiłlitudine cucurbi
in flumie. Per tapinoſum tñ ponit᷑ ſepe pꝛo te vetoſa vocat᷑q̃ aiata ſpũ ꝑ igniculũ ĩſu
mari.yl ꝓ loco ꝓfundo ĩ mari qua tapino perficiẽ trꝗahit ſangune
ſim ſolet etiãa autoꝛes eleuare p adiũctiz KHES Atee
eti iſti?.ſ.magnꝰ⁊ altꝰ.vł vaſiꝰ vel cGG ᷣ
ſumiliũ. ? ꝛ gurges a guttur. qꝛ ẽ q̃ſi gut /
tur flumĩs.⁊ coꝛ.pe.ĩ gtõ. Ulñ Oui.ðᷣ arte.
Quo mime credis gurgite picis erit

Abel iterpᷣtat᷑ iuſtꝰvł luctꝰ qᷓ nomi
ne pᷣfigurabat occidẽdꝰ. Idem et
vanitas.qꝛ cito ſolutꝰ vel ſublatuñn
eſt ⁊ ſubtracteuuuus
Habena.ne.f.p.i.loꝝ ⁊ retiaculũ freni. ⁊ ö85
ab habeo. qꝛ ea habem.i. retinemꝰ equos
te gurgulio in JIn habenatꝰ. ta. tũ.i.habenã hñs.vł habe
me q comedit legumia.ſʒ ĩ hac ſigg na oꝛna1uuaus
nificatõe dʒ potiꝰ ſcribi t c. Habenula. le. dimi. . pua habeng
Nabilis.lis.ↄ.t.⁊ h le.i.ad hñdũ c omodus
peꝝ.anguſta.ſecreta.⁊ tenebꝛoſa. Uel loc? apt ⁊ opoꝛtunꝰ.ↄgruꝰ.⁊ cõpat᷑. Inñ habili
tabernaꝝ tenebꝛoſus vbi turpia ↄuiuia fi ter.aduer.⁊ h̊ habilitas.tatꝭ.⁊ cõponit᷑in /
unt. vl vbi piſces mittũt᷑.vł rete piſcatoꝛiũ
Uñ Job. xl. Nũqͥd implebis ſagenas pel/
leeiꝰ.⁊ gurguſtiũ piſciũ capite eii·

eſt rumẽ.cuiꝰ meatꝰad os ⁊ nares ptendit᷑
hñs viã q̃ vox ad linguã traſmittũ.vt poſ/
ſit vᷣba collidere.Itẽ gurgulio ĩuenit᷑ p q̃

da vermeq

Nabitabilis.lis.ꝰ.t.⁊ B le.qð habitari pᷣt. -.
32 ab habeo. Et cõponit᷑ inhabitabil.i. nõ

habitabil. ⁊ B habitaculũ.li. .

a gurges. c. ? p. t. Fabit'. us. ni.i. qlitas coꝛpis p applicatiö;ʒ
auſtꝰ. us.ui.vnꝰde qͥnq; ſenſibo coꝛꝛis aduenies.difficile mobil Habitꝰille nihil

Giutta e eſtaq q ſtat? paruʒ fluit. Stilla aliud eq habilitas ad acru. Ité babitus .

habil.i.nõ habił. Iñ inhabilitas.tatz.

2

eſt veſtimẽtũ. vt Iſte monachꝰ habitũ ge⸗/
riit monachalẽ. Itẽ habit.i. ſtat/ vl volũ/
tas vl appetitꝰ vł actꝰ ſiue paſſio hñdi. Itẽ
habiteſt pticipiũ de habeo. Itẽ habit.ta
ti.ponit᷑ p pingui. In habitudo.inis.i.cõ
poſitio coꝛꝑis.vl moles vl pinguedo. Vtł
. kabiraco ðꝛ aptitudo vl ꝓpꝛietas hñdi vel
ↄueniẽtia. In habitudinariꝰ. ria. riũ.qͥ ali
gnua habitudine ſe hʒ ad aliqͥd.vl qð ꝑtinz
ad habitudirnrnenmꝗ“*
Haerianiqͥdã heretici ab Haerio dicti ſũt
Hi offerre officiũ vł ſacrificiũꝓ deſunctꝭ
ſpernunt

Halit.tus.i.odoꝛ vłſpũs. / p. ha. Unde.

Halit? eſt flatꝰ alitus nutrit habef.
NHamis.tis.m.t.i.fuſtis aucupabil.ſ.vᷣgula
q̃ ſuſtinet rete q̃ capiũt᷑ fere.vl q̃ leuat rete
in q́ͥ copiun?,ſues
Namꝰ.mi.m.s.ẽ ferrũ recuruũ cũ q̃ Saln
piſces.⁊ ꝓpdᷣ.pmã.ſʒ amo.as.eã coꝛt. Uñ.
Ana ſꝑ amo cuiꝰnõ ſoluoꝛ ab hamo. Ha

mus etiã eſt macula loꝛice.⁊ ꝓ.pmã. Inð

hamat.ta.tũ.i.curuatad modũ hami vel
vncinis circũdatꝰ.vlł ſquamis contextus.

aſſeroclauiſ.qͥ ſubtegit᷑ terre ĩ vineis
ſub arboꝛib defendẽdiſ.vł in domo circa
ſcrinia ⁊ theſauros.vt ſi aliqñ fur igredia
tur.eiꝰ pedibo infigat᷑.⁊ ita fur depᷣhẽdat᷑

ſic coꝛ.pml.
Nara.re.qñ ponit᷑ p ſtabulo poꝛcoꝝ aſpira
tur. 2 coꝛ.pᷣmã.ſʒ ꝓ altari ꝓð.pmã.⁊ ñ aſpi
rat᷑.vide ſupᷣ in ara. ꝗ!M
Naſta.ſte.f.p.ab aſtu ðꝛ.qꝛ aſtutũ q̃rit dũm
in ea vytenna. S
Haaſtifer. ra. rũ.qͥ fert haſtam
NHaſtiger. ra. rũ.i.haſtã gerens

Mi Rervii Eloric hamata. Dicit᷑ ei
ham

Naſtile.lis.n.t.pe.p.ponit᷑ p ligno lancee.
15 pte cãdelabꝛi a ſtipite directe ꝓcedẽete
aſtiludiũ. dij.qdã lud?militũ cũ haſtis.ſ.

qñ eqtes currũt ⁊ frangũt haſttas
ſtꝰ.us.ui.attractio.euacuatio.vł bibi

tio Itẽ hauſtꝰẽ ius hauriẽdi aquã ð puteo
xicini cui eo ĩuito iure fuitu aſcribik
Ranritoꝛiũ vl hauſoꝛiũ.n. s.ðᷣꝛ loc de q̃ vł

Vbi haurit᷑vel inſtrm bauridii
Nauritoꝛiꝰ.ria.riũ.qð ꝑtinet ad hauriẽdũ.

Nauſtra.ſtre.f.p.qð ⁊ hauſtꝝ ĩuenit᷑i.rota

hauritoꝛia. ab hauriedo aãs.qð etiã h̊ gir

Hebdoas. adis. pe.coꝛ ẽ ſoaciũ ſeptẽ dieꝝn.

Nebetudo.inis.f.t.i

⁊32 ab hepta qð è ſeptẽ.⁊ doas qð ẽ dies.

Et ſiłr ðꝛ ogdoas.·adis.ſpaciũ octo die

rum. ⁊ ðꝛ ab octo ⁊ doo«

Hebdomas.dis.⁊ H̊ hebdomada.de.ðᷣ᷑ꝛ ab

hepta grece.qð latie ðꝛ ſeptẽ.q̃ſi heptoma
da a nüero ſeptẽ dieꝝ aꝝ repetitõe ⁊ men⸗
ſes ⁊ anni ⁊ ſecula ꝑaguntur. Vñ Dañ.ix.

1 omadã.Et h̊

dariꝰ.a.ũ.qð ꝑtinet ad heb

gerit ꝓ ſocijs ſuꝑ cibarijs vel ĩ choꝛo offici
um facit. Et vt diẽ Papᷣ. Hebdomada de

beret ſcribi ꝑ p.nã deriuat᷑ ab hepca greco
id eſt.ſeptẽ latie.ſʒ qꝛ apud latinos p.añ dð

nõ reperit᷑.trãſit p.in b. Itẽ hebdomades
etiã ſũt ↄceptões q̃ fiũt in mẽte.q̃ ꝑtim no

te ſunt oĩbo.vt Si de equalib.equalia de
mas.q̃ relinquunt᷑ ſunt eq̃lia. ꝑtim nota

ſapiẽtibatm̃.vt ĩcoꝛpoꝛea ĩ loco nõ eſſe Et
declinat᷑.̊ hebdomas.adis.⁊ płr hebdo/

mades.haꝝ hebdomadũ.

—,

HNeber.fuit ꝓnepos ſem.2 ſterp̃tat trãſitus
Et h interpᷣtatio eſt mvſtica.eo ꝙ ab eius

ſtirpe trãſiret deꝰ.nec ꝑſeueraret ĩ eis trãſ/

lata ad getes gra. ex ipo em̃ oꝛti ſũt hebꝛei.

ab heber hebꝛe. a. i. qð ĩterpᷣtat᷑ trãſiẽs vł
trãſitꝰ vł trãſitoꝛ ꝓpt᷑ pᷣdictã cãm. UVñ he/

bꝛei dicti ſũt qͥdã heretici.q̃ſi trãſitoꝛes.q
noĩe admonent᷑.vt de peioꝛibo ad melioꝛa

trãſeãt ⁊ pᷣſtinos erroꝛes relinquãt.

Hebenꝰ. ni pe p.ſg. arboꝛã ceſa dureſcit ĩ

lapidẽ. cuiꝰ lignü nigꝝ ẽ. ⁊ ðꝛ hebenũ. Jũ
hebeninꝰ na. nũ.i.de hebeno exiſtes

ebes.betꝭipiger card. obtuſus. ſtupidꝰ

agmens. .

Heebeo. onis. vl hebeon.onis.i.panꝑp. Inð

hebeonei vl hebeonite dicti ſũt qͥdã here/

tici.q̃ſi apauꝑtate ĩtelligẽtie. Chꝛiſtũ ei ꝑ

ꝓuentũ ſolũ viꝝ iuſtũ putãt effectũ. Hi ie

mi iudei ſũt ⁊ ita tenẽt euãgeliũ vtlegẽ car
naliter ſᷣuent. IJñ hebeoneꝰ.nea.neũ.⁊ he/

beonicꝰ.ca.cũ.

„

tñ volũt ꝙ ſcribat᷑ ꝑ be.

HNectheca ·ce.ðꝛ ſolariũ. Uñ diẽ glo. ſup il
lud Eʒzech.xlj. Hectecas ex vtraq; ꝑte.⁊c̃.
HMecctecas qs rome vocãt ſolaria de cena/

.

culoꝝ parietibo eminentia.vł meniali

Nectoꝛ. oꝛꝭ.pe. gtĩ coꝛ. ſiẽ greca pꝛia ĩ oꝛ. N

Actoꝛ.ozꝭ. Dectoꝛ.o?. TIñ Ouið. Hecte

ra donauit pamo.pᷣce mot achilles

iiiice

l pigricia. fatuitas. ob/
tuſio.tarditas.Et iuenit᷑ ſcptũ ꝑ bi.qdam

gthigi.
aab hau is

eo qͥ ea pmo inueniit 2

gillus v. in giꝑ vertit I5

ders.
dhere
pecoge
hune

dimi

achen
narf
boſa 1
Hccaon

ſolitpße
halgign

lens
huindes
bclos
ſudes
Häne
Din
vsme
Deliod
hepo.
ſolſnes
Uipi
curg
löen
uurpey.
grediceo⸗

Hulooge
halonope
ſpcngqoo
riſcer

Rahhe
ſod
081n⸗
ßennn
Nenkken

hlone

0o/de
uan
ſouii.
ſochgnn
luniſell
meg⸗

haichin
te lin
.
he

egea⸗
fonchie⸗

liauit

dorecdet

nhacder
teſſben
ſchentöetr
tur. Videi

Jiden.
Ann

donnin
8SNlichoneſe

Dehcommdd
kkab Nngen
glunnospei,
Nihehgannd
Imaeqotinne
ul gulade
tlia umnor
iloconöͤeſeb

ii.
tiroßptat rüinn
ſica. coqahans
Werareticsni
mornſitheht
terötat riſin
ricin. Ui
iſiriſitores
nihad melou
dingit.
cca durecki
R F
mnoees.
Goduſas ſc⸗

onisiing

dictiſütci
gine. Lrit/
putit miht

sarben

Nedera.re.pe.coꝛ.ẽ genꝰherbe qð arboꝛib⸗
agheret.⁊ ðꝛ ab hereo.res.q̃ſi arboꝛibo re/
pẽdo adhereat Iñ hederinꝰ.na. nũñn.
Nedus.di.m.s.ẽ fe capelle. Iñ heduł.li.

dimi i.ꝑuus hedus
Nelchana interpᷣtat᷑ dei ʒelꝰ vł dei poſſeſſio
⁊ coꝛ.pe.UIñ Auroꝛa. Helchana qͥ dñũm
poſſeſſio ð illos
Neleiſon vł potiꝰ eleiſon ẽ q̃ddã vᷣbũ grecũ
⁊idẽ eſt qdð miſerere. Uñ ðꝛ.Chꝛiſte elei/
ſon. i. xpᷣe miſerer

*

kxclena·ne pe. coꝛ pꝛiũ nomẽ cuiuſdã mu
lieruns

Heliades.d e. m. g. filiꝰ vl nepos . ol. ⁊ ðꝛ ab

helios q̊d ẽ ſol.⁊ ſubtracta de ſillaba ab he

liades.ð ̊ helias.adis.filia ł neptꝭ ſoł.
Nelias ꝓpꝛiũ nomẽ.⁊ ĩterpᷣtat᷑ dñs deus.
Heli vł poteli lãma aſabathani.idẽ qð de
us meꝰ.deꝰ me.vt qͥd dereliqͥſti me

Neliodoꝛ ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdã viri.⁊ iuenit

pe.pdᷣ. UnOꝛati.hoſpitio modico recto
comes heliodoꝛꝰ Inuenit᷑ etiã ⁊ coꝛrupta
VUiñ Patheon. Coꝛpꝰheliodoꝛi fodiũt ab
euntq; latent᷑. Sic̃ eĩ theodoꝛꝰ coꝛ.pe.ſᷣm
cõem vſũ.ita ⁊ heliodoꝛꝰ.licʒ aliqñ ineni/
atur pe.p. Un Juuenał.Lautoꝝ pueros
artẽ dicẽs theodoꝛꝰ.qð autoꝛitati aſcribiꝰ
DHelios grece.latine ðꝛ ſol SD

— —

Eeliotropia. pie.qᷓdã gẽma valde dara? ꝑ
ſpicua q̃ coloꝛes mutat ſᷣm variationũ co

loꝝ ſole.vñ rubea apparet ĩ mane ⁊ veſꝑe
⁊8 ab helios qð ẽ ſol.⁊ tropos qð ẽouer/
ſio. Uł ðꝛ ſic.qꝛ poſita ĩ labꝛis eneis.radi/
os ſob mutat ſanguineo coloꝛe reꝑcuſſos.
ſz extra aquã ĩ modũ ſpecłi ſolẽ accipit In

nenit᷑ etiã heliotropi pij p eodẽ lapide.
Heliotropiũ.pij.eſt q̃dã herba.⁊ ðꝛ ab heli

os.qð ẽ ſol.⁊ troposↄuerſio.qꝛ ſol motibo
folia circũacta ↄuertit. Uñ ⁊ a latinis ſol/
ſequiũ ðↄꝛ. Nã ⁊ ſole oꝛiete floꝛes ſuos aꝑit
ſero claudit cũ ſol occubuerit. Ipa ẽ quã
latini ĩcubũ ſiluaticũ vocãt. Hec ⁊ verru
Caria ðᷣ.qꝛ extinguit verrus·
Neliſe interpᷣtat᷑ dñi ſalꝰ.qꝛ młtas vᷣtutes
fecit. ⁊ famẽ pellẽs ꝓpłm a moꝛte liberauit
⁊ ſaluauit· ”JUD
dꝛema grece.ſanguis interpᷣtat᷑ atine
Hemathia.i.ſanguinolẽtꝗ ꝓprt młta bella
Nemicyclus.clii.dimidiꝰ circub.et ðꝛ ab

. „ 2

Ddimidiũ circulũ hñs.i.arcũ

hemis ⁊ cycł. Uñ hemicycqñq; ðꝛ ſedeſ

emma. me. qdã meſura mediũ ſextarium
ↄtinẽs.⁊ ðꝛ ab hemis qð eſt dimidi½

hemis ⁊ toga.qð eſt veſtios
Nemitriceꝰ.cei.i.febꝛis acuta.Et ſunt tres
hemitricei. minoꝛ mediꝰ. ⁊ maios
Nenatini gi

eſt fere

Kerbił..t.⁊ H le.pe.coꝛ

nNemioliꝰ lia.liũ.i.ↄtinẽs totũ ⁊ dimidieta
tem. Iñ hemiolicus.ca. cll.
Nemis dicũt greci dimidiun·
Nemiſperiũ.rij.i.dimidiũ ſphere.Et ſunt

duo hemiſpheria. ſ.ſupiꝰ ⁊ infer. Supi⸗
columnos ⁊ antei nr̃i Inferiꝰcolũt ãtipe

Nemiſtichiũ.chij.ðꝛ dimidiꝰ vᷣſus.⁊ ðꝛ ab

hemis qð ẽ dimidiũ.⁊ ſtichos qð eſt ᷣſus.

Nemitheos.thei.i.dimidiᷣdeꝰ.i.q ex ꝑte pa
xtris vlł matris eſttm deꝰ.m poetas.
emitogiũ.gij.n.s.i.dimidia toga.⁊ ðꝛ ab

4

aut humilesↄſurgetes
Hennon valbł triſticie vlł vallis ĩterfectiõis
ophov. ri. vas vinariũ aptũ ad feredũ
vinũ ⁊ ðꝛ ab henon q̃d ẽ vinũ ⁊ phoꝛoſ.qᷣd

Henon grece latine ꝛ vin
Nenomellũ.li.i.vini vł mulſi ⁊ mellis ↄfe/
ctio. ⁊ ðꝛ ab henon.qð eſt vinũ ⁊ mel
Hepta grece latine ðꝛ ſepte.
Pepthenuimeriſ.eſt q̃dã ſpẽs ceſure. q̃ ſepti
ma ſyllaba natura licorteptapane⸗ Je

ptiima dico reſpectu triũ ſpõdeicoꝝ peduzʒ

fit in pncipio qrti pedis.ſiue ſuꝑ ſeptimazʒ

Nerba.be.ðꝛ ab aruo.Jacto eĩ ſemie in ar/
uũ nõ lõgo tꝑe pꝰ ipᷣm pullulat in herpbam

yl qꝛ terre firis radicipadherz. Inñ ßo her
bariũ.rij.i.locꝰ vbi herbe creſcũt vl abun/

dãt. In herbeꝰ.a. u. ð herba fact.ład her⸗

bã ꝑtines. vl viridiſ ⁊ herboſus.a. ũ. plenꝰ
⁊ abũdans herbis. Et herbidꝰ.da. dũi. pe.
coꝛ.i.herba plenꝰ.herboſus.vl qͥ hʒ herbã
Ju b herbiditas. taatt.
.i. herba abũdans.

9

Her bilis etiã vocat᷑ anſer herba paſtꝰ

Herbula.le.pe.coꝛ.i.ꝑua herba

—7 „ .*

Fercules. vꝛq̃ſiheris cleos.i.lite glioſ us.

ab heris qð eſt lis.⁊ cleos gła.vłqſi heroſ
gbioſus.ab heros ⁊ cleoſ.vl q̃ſi here.i.dñe

ſcz J unonis gla. ab hera ⁊ cleos In her⸗/
culeus.a. ũ. ? herculinꝰ.na. nũ.

rercbo bi. i. infern.2 8ꝛ ab hereo. qr nimiſ

adheret illi quẽ capit. Et ẽ herebappꝛie tar

ucanꝰin.ij. O vtinã celiq; deis be/

cbich liceret

gates. ſiue robuſti.ſiue potetes

HBE

Heredicapa.pe..p.qͥ alteriꝰ hereditatem
HPeredipeta. te.9.p. qͥ alteriꝰ hereditateʒ pe
it vel cuxpiFVkkkk
Herediſcinda. de. 9.p.qͥ alterihereditatem
ſcindit vel qu—ttert
Nereditacula.le.dimi.i.pua heredirtts
Hereditał.lis.ↄ.t.⁊ B le.⁊ hereditariꝰ.a.ũ.

in eodẽ ſenſu.ſad hereditate ꝑtinẽs.łqͥ he

reditatẽ accipit vel accipxe dzʒ.
Heredi ſſio ĩ ii
funct habuit. vt. ff. de v. ſig. l. nihil aliud ẽ
hereditas.⁊.l.bonoꝝ.e..

Nereditas addita.ẽ illa de q̃ heres ſe ĩtro/

nõ eſt neceſſaria.ſʒ ſola volũtas ſufficit.vt

inſti. de here.q̊.⁊ diff. S. Itẽ extraneꝰ. DSe

cus ĩ petitõe bonoꝝ poſſeſſiõis.vt ibi no.
ereditat“. us. ui.i.hereditas V
Herediũ.dij.i.pᷣdiũ hereditatt.
Neremicola. le.f. p.i.heremũ colẽs.
eremipeta.te. .p.qͥ heremũ petit

ctu hoĩm remotꝰ. Moꝛat᷑ eĩ in beremo ſo

litariꝰ. Idẽ ⁊ anachoꝛeta. Iñ heremiticus
ca.cũ.⁊ ꝓducit iim.
NHeremiũ.mij.i.heremus

erem. mi. f.s. ab hereo. es. ꝑ ↄrium. qꝛ

nũq; vł raro fit ibi mãſio.vł heremꝰ ðꝛ in/
uia ſolitudo vbi nũq; habitatũ ẽ Sʒ deb/
tũ vbi aliqñ habitatũ ẽ.⁊ nüc derelictũ eſt
Iñ heremiticꝰ.ca. l.
Heres.dis.ↄ.t.ðꝛ ꝓpꝛie filiꝰheri.qꝛ hero ſuc
cedere dʒ ĩ hereditate.licʒ ⁊ heredes dicãt

alij qͥ in hereditatẽ ſuccedũt.vł heres ẽ ille

q ſuccedit ivniuerſũ ius defũcti.l.cũ hereſ

ff. de diuer.? tẽ.pᷣſcrip.vl ẽ dñs hereditatꝭ
q fit a diciõe ĩ volũtarijs.S.fi.inſti.ð here.

q.? diffe. Dʒ ĩ neceſſarijs defert᷑ ipo iure

eredias

Heredẽ inſtituere.ẽ aliquẽ pꝰ moꝛtẽ ſuã lo
co ſui ĩ oibs bonis ſuis dñm ↄſtituere.

eres ab ĩteſtato.ẽ ille qͥ ſuccedit i ins de/

functiſine oĩ teſtameto.vt inſti.ð here.que
ab inteſtato deferurnrttt
Neres fideicõmiſſariꝰ.ẽ cui ex fideicõmiſſo
relicta ẽ hereditas dada illi cui teſtatoꝛ di
ſpoſuit. dicendo ſic.fidei tue cõmitto. vt hH
des illii

Neres legatariꝰ.ẽ ille qͥ legatũ accipit.łcui

legatũ factũ ẽ.vt.l.q̃tiẽs. C. ð here.inſti.
Heres legitimꝰ.ẽ qͥ ex lege xij. tabnlaꝝ. aut

—

miſit autoꝛitate pᷣto?. imo autoꝛitas pᷣtoꝛꝭ

æ iur ↄſti et ſine teſtamto ſuccedit defun

. cra.t ut agnati. pximi. Inſti. de legit. ag.
Neres neceſſariꝰẽ ſi heres inſtitutꝰ ĩ teſta
mẽto dñi ſui.ab eo qͥ facultates ſuas hʒ ſu
ſpectas.ne poſſit ex ipᷣis ſatiſfieri creditoꝛi
bo.qbo ẽ obligatꝰ adᷣo ꝙ ñ credit alienũ he
reditatẽ ſuã adire.ſi heredẽ eũ ĩſtituerit.qͥ
fuꝰheres fact.iõ neceſſariꝰðꝛ heres.qꝛ ſi/
ue velit ſiue nolit cogit᷑ ſuã hereditatẽ adi
re vt ſatiſfaciat creditoꝛibo.vt inſti.ð here.
Heres ſuꝰ.ð filiꝰ qͥ ẽ ĩ ptůte qᷓ.⁊ diffe.S.j.
Rels che moꝛ ipſiꝰpftis
deres domeſtic' ð qͥ ẽ in ptãte moꝛiẽt tꝑe
moꝛtꝭ.dũ eũ aliꝰñ pᷣcedit. Filio eĩ ſuꝑſtite
⁊ ĩ ptãte pꝛiſ exñte.nepoſ exeo qͥ ĩ ptãte aui
eſt. ſuꝰ heres ñ eſt. inſti. ð here. qᷓ.⁊ dif.S.ſui
Neres ſubſtitutꝰ.ðꝛ qͥ alij heredi inſtituto
ſubſtituit᷑.vᷣbi gr̃a.Si teſtatoꝛ ita dicatil
le heres eſto.qᷣ ſi ñ velit.vł ñ poſſit eẽ hereſ
iſte eſto ei ſubſtitutꝰ Et h ſiue ſcðᷣo.tertio.ł
q̃rto loco alio ĩ locũ inſtituto deficiẽte ſb/
ſtituat᷑. Nã ſecũdꝰ ðꝛ oĩs qͥ pꝰpmũ ſequit᷑
etiã ſi decimſit.ff.de vul.ſubſti.in pn.
Heredes ſui ⁊ legitimi ſᷣm Aʒo.ð ſuis ⁊ le/
gitimis heredibo appellãt᷑ qͥ in ptãte moꝛiẽ
tis fuer̃t.vt filiꝰ filia nepos neptis.ex nepo

te nat. er filio pnatꝰ ꝓnata. ſeu pnepos

nepꝭ.legitimi ⁊ naturales.vł etiã legitimi
im̃ vt adoptii
Heredes teſtamẽtarij dicũt᷑qͥ exteſtameto
heredes ſcripti ſunt

eredes tutoꝝ. licʒ nõ ſint tutoꝛes tenen

tñ in qbuſdã qſi tutoꝛes ĩchoatõis.ſ.ꝑ de/
fectũ omiſſum.vt.ff.de here.inſti.l...
Hereſiarcha.che.9.p.i.hereſ pnceps.ſcʒ
falſam de fide opinionẽ gignit.vł pmo iue
nit.ſic Arrianꝰ.⁊ alij ↄſiłes.
ereſis.ſis.vlł ſeos.f.t.ab electõe ðꝛ.eo ꝙ q̃
cũq; vnã opinionẽ hereticã l diſciplinã ſi /
bi elegerit. putat eã eẽ melioꝛẽ.vt.xxiiij.q.
iij.heref.ᷓheref iterpᷣtat᷑ diuiſio.⁊ ẽ grecũ

PPeretic'd errãs ĩ fið. Uñ qcũq; ĩ fide du/

bitauerit friuola adheſiõe hereticꝰcẽſet᷑. vt

c.j.ð here.Etiã ꝓ heretico het᷑qͥ ſciẽt her
ticũ nõ reuocat.ut.eę.t.c.ij. Et ſᷣm Aug.che

reticðꝛ ꝗ certã opinionẽ nonã ⁊ ꝑuerſam
gignit vl ſeqt᷑ gra alicuiꝰ tꝑalł cõmodi.vel

alicuigłe vł pncipatꝰ. Itẽ qͥ ꝑuertit ſaca

‚—

eccłie.ſic ſymoniac.j.q.j.eos. Item ſacre
ſcripture ꝑuerſus ĩtellectoꝛ.xxiiij.q.iij. he/

ref. Itẽ oĩs excõicat.iiij.q.j.qð aüt tem

romanę ecclie publicꝰ iiuriatoꝛ.xxij.di.oĩſ
Itẽq alic ſentit ð articuł fidei q́; romana

ceclin
Deren
dock
aabe
nisg
tica
Henli
Hniud
Dennap
1y
GZeſt
Hicgli
Tiliv
ceido
hecmr.
wMoch
det
eſtme
her
habui
maphr
rmag
oboſue
ymeni⸗
decliunro⸗
mrcüpen
chen
nenin J
tmenent
neniaie.
öncidr
Riai
ran N
neJit
Ragna
heehar⸗
ogit⸗
tffeint
cocumni
Cain
Dicſne
blli Etd⸗
Nlog⸗
44 garm
bemndecue
ſſglet
ſdccanl⸗

lilnnine

nalin

resinſäinen
ltntesſinie.
Güſßenatt

4

=

£

—
==

4

fuäbeninen
rhpitzten
ſie iecg
8
nprürenmiage

4
7

1r Flheiſigfr
Aareogigien
Dridi gi
Udartiihmn
licmmindent
igeſtäähe
5fineſchonmn
füummd deicirk⸗
is'pniſent
UL ubſiinpn.
n Shoöſustl
irdinpräeme
os nepns ern
ra ſcupnehe
vlcnilegien

täentmn

mutones tenen⸗
choaris. de
weinſi.A.
neßncehoſ
gnnt.proie
les.
dcechedheni

ricildiſaptnin

nchiore Nt

atdinnſiotegel

Cicciczifien

litt
nco hekͤſeun
e Etfnd,
anleine
Jegl
anm tniſenn
iq
1 ſcii fonm.

Neretic.a. i. diuiſus le fidei elig
do qð ſibi meliꝰvidet᷑. Sʒ ſciſmatici ſunt

cccłia. xxiiij q j Geſt fidees

— *

uiſus ab vnitate fidei eligẽ

q̃ ab alijs ſũt ſegregati. Solo eĩ ↄgregatõ
nis gaudẽt diſcidio.qꝛ eodẽ cultu ⁊ eoð ri

tn ĩcedũt vt ceteri.⁊ qſi eadẽ opinãt᷑.here⸗

tici vᷣo penit alia opintttt
HNerilis.lis.ↄ.t.⁊ H le.i.res heri vł ꝑtinẽſad
bexꝝ.? 8 ab herꝰ. In h̊ herilitas.tatt.
HNeritudo.inis.F.t.i.dñatio
Nermaphꝛoditꝰ.ti.m.s.⁊ h hermaphꝛodi⸗

ta. 8? q' vł q̃ vtrũq; ſexũ hʒ. ⁊ ð ab herma.
qð ẽ maſcuł.⁊ phꝛodi.qð femĩa nũcupat᷑.
Hic alio noĩe ðꝛ androgenꝰ.hi dextrã mã

milla virilẽ. ſiniſtrã młiebꝛẽ bñtes. viciſſiʒ

coeũdo gignũt ⁊ piũt. Et qꝛ tal hõ nec vꝛ
nec mulier videt᷑.iõ q̃dã ſi litudine herma/

der. Ul hermaphꝛoditꝰ ðꝛ ab hermes qðᷣ
eſt mercur.⁊ phꝛodita qͥd ẽ venꝰ.i.filiꝰve
nerꝭ ⁊ mercurij qͥ cõmixt ex ilł vtrũq; ſexũ
habuit. Jõ ab illo ðꝛ hermaphꝛodit ⁊ her
maphꝛodita ĩ q̊ vterq; ſex apparet

phꝛodit ðꝛ caſtratꝰ.qꝛ nec vir nec młier vi

ermagedo.ↄſurrectio ĩ pꝛioꝛa.ſiue monſ

globoſus interpᷣtat

Nermenia.nie.Sꝛ ſterpᷣtatio. Et ſᷣm grecaʒ

declinatõz hermenias fac gtm̃.qð cõponi

tur cũ peri.⁊ ðꝛ perihermenias

Hermeneuma.at.i.ĩterpᷣtatõ.⁊ ðꝛ ab her/

menia. In hermeneumatiʒo.aſ.i.iterpᷣtari

menia.nie.q̊d ẽ interpᷣtatio. Iñ qͥddã genꝰ
loq̃ndi ðꝛ hermeneuticũ.i.interpᷣtatiuũ.q̊
ſcʒ aliquã rẽ ĩterpᷣtamur.i.exponimꝰł ena?ꝛ
ramꝰ.vt ĩ rhetoꝛica oꝛõe.vł ĩ vulgari ſᷣmo
ne Sũt at tria pncipalia genera loq̃ndi.ſ.
dꝛagmaticũ.didaſcalicũ.hermeneuticũ ſi
ue enarratiuũ.Dragmaticũ ẽ qð ᷑ inter

Nermeneuticꝰ.a.ũ.i.ĩterpᷣtatiuꝰ ⁊ ðꝛ ab heꝛ

HNermon.onis.mons eet
Nerne lingua ſabina.ſaxa vocanrkk

⁊ hoĩum. Jñ h̊ herma.me.⁊ ̊ hermula.le.
dimi. ðꝛ imago mercurij ⁊ ſtatua. Hic eti/
am tractũ eſt vt qlibet ſtatua? pᷣcipue ſine
manib, dicat᷑ herma.vł hermula. le. Silr
ðꝛ capitellũ colũne ſuꝑi⁊ inferiꝰ.ſ.qð ſuꝑ
ponit᷑ ⁊ ſuponit᷑ colũne ðꝛ herma Herma
etiã apud grecos maſculxöDꝛ··
ꝛermogenes.nis.pe.coꝛ ꝓpꝛiũ nomẽ viri

Hernia.nie.ẽ tumoꝛ vl defluxio iĩteſtinoꝝ ĩ

mentulã. In hernioſus.a.ũ.calẽ tumoꝛe⸗

inteſtinoꝝ paties

ernic'“. ca. cũ. pe. coꝛ. i. ſaxoſus vl mõticu/
toſus.vł qͥ habitat ĩ locꝭ ſaxoſis vł mõticu
loſis.⁊ ðꝛ ab herne. Uñ Tlirgil.Et roſi/
dariꝰ hernica ſaxa colult
Berodes ĩterpᷣtat᷑ pelliceꝰ.vł głioſus.clarꝰ
7 eſt etymo.Et nota ꝙ tres fuer̃t herodes
Pꝛimꝰfuit herodes aſcalonita.filiꝰantipa

tris.qͥ pmꝰalienigena regnauit ĩ iudea pꝰ

hircanũ. Iſte totũ regnum obtinuit dolo

Iſte herodes pueros ĩterfecit bethleemi /
tas a bimatu ⁊ infra. Euit aliꝰ herodes an

tipas q fuit filiꝰ iſtiꝰ.ſub q̃ paſſus ẽ dñs.vt

habet᷑ Lu. xxiij. Qui etiã decapitauit Jo/

hannẽ baptiſta. vt habet Math. xiiij. Itte

etiã idẽ herodes adiudicãte ceſare ĩꝑatoꝛe
ſucceſſit pri ĩ galilea.⁊ frat᷑ ei? Archelaꝰin

iudea.Fuit ⁊ tertꝰ Herodes qͥ dictus eſt
agrippa.nepos magni Herodisa q̃ Jaco
bus frat᷑ Johis occiſus eſt gladio. vt ha/

betur Actu. xij. Pꝛimꝰ & Herodes dictus

rogãtẽ ⁊ rũdentẽ fit ſiue vᷣſat᷑.qð.ſ.deciſuʒ

eſt freãnti ĩterrogatõe ⁊ rñſiõe.vt ĩ dialec/

tico tumultu.Et ðꝛ dꝛagmaticũ q̃ſi iterro

gatiuũ.a dꝛagma.matꝭ.q̃d ẽ interrogatio.
Digdaſcalicũ ẽ qd ↄſiſtit int doctoꝛẽ ⁊ diſci
pulũ.Et ð didaſcalicũ q̃ſi doctriale.a di

daſcalo.qð ẽ doctoꝛ vl mgr̃. Hermeneuti

cũ vł enarratiuũ ẽ.qð ↄſiſtit int tinuam
oꝛõem decurrẽtẽ ⁊ audiẽtẽ.vbi vnꝰotinne

loqͥr. alt᷑ vł alteri tacẽt ⁊ audiũt.Et differt
a didaſcalico ĩ G.qꝛ ill fit cũ doctrina.il/

lud vo mĩme eſt doctrinale H
ermes.me.m.g.vl h̊ hermes.mis.vel her
metꝭ.i.ĩterpᷣtatiuꝰ.⁊ ðꝛ ab hermenia. In ?⁊
mercuri dictꝰ ẽ hermes.qꝛ ẽ interpꝛes ði

eſt aſcalonita. Secũdꝰ antipas. Tertius

agrippa. vñ.Aſcalonita necat pueros.An
tipas iohem Agrippa iacobũ.claudens in

carcere petrũ

5. *

Perodias. adis. ⁊ h̊ herodiꝰ. dij.inuenit᷑p

eodẽ.⁊ i.gti mutata ĩ a.⁊ aſſumpta des.fit
micũ.i.filiꝰvł nepos herodis.⁊ hic ſubtra
cta de. ſyllaba. fit h herodias.dis.i.filiavł
neptis herodis

Herodiꝰ.dij.idẽ eſtqd herodeſ. Itẽ herodi
us ẽ rapaciſſima auiſ.oĩm volatiliũ maioꝛ

⁊ qquilã vincit. Ita dic glo.ſuꝑ illud pſal.

Herodij domꝰ duxẽ eoꝝ.Alia lr̃a hʒ. Fuu
lice domꝰ. Ité Deut. xiiij. ſuꝑ illð. Hec at
ne comedatꝭ. Accipitrẽ iuxta genꝰ ſuũ he/
rodiũ ⁊c̃.Dic glo.interli. Uulgo grifalco
32.q aquilã rapꝛiidd

diẽ Herodiꝰgrece.ſulica.ĩ pᷣ.ardea putat
4

h herodiades.herodiade.nomẽ patrono-/

erodion. onii idẽ eſt qdð herodiꝰ Papᷣ.?o

2 — . .
— — .
2⸗ .
„ 7
.
. 8 4

Reroicus. ca.cũ. ð ab heros. Uñ ðꝛ. Hoec perxametrũ pediboſexmobilemer hbnt
eſt heroicũ carmẽ. Heroica geſta. ã ſũt de Feeraplois. 8ꝛ? ab hexqð ẽ ſex.⁊ plois.qð eſt urnd
magnis viris ⁊ heroic. Et heroicꝰ inueni plica. qᷓſi ſex hñs plicas.i.ſex columnellas nickt
tur p dactilic qꝛ geſta hberoum dactilico Erfm qſdã dʒ pferri hexaplis. qð eſttriuʒ a
meiro ſolẽt deſcrtcb. ſyuilabau. Oy em diphtong greca qᷓ ſonat itet
Nerois idis.fg.i.baroniſſa.ſ.vxoꝛ herois. i.tam apud nos qapð grecos. Uñ Hie/ el,
Iñ intitulat eſt liber Ouidij epłlaꝝ. Inci ronym in ꝓlogo Joſue. Ut grecoꝝ hex hin⸗
pit liber heroidũ. qꝛ fere oẽs epłe ĩ eo ↄten aplois que⁊ ſumptu ⁊ laboꝛe maxio indi/ gia
te fũt miſſe ab heroidiba ad viros Etſi ali gent editionẽ noſtrã habeãt. Et ponit᷑ hex onphi
qua ibieſt miſſa a viro ad mulierẽ nõ fut aplois h̊ pꝛo ſexexemplaribe vel interpta⸗ riam
dewoſito autos onid“ dn
neronic ca. ci i beroic vel antiquus Tecxaptotꝰ.ta. tü. ẽ nomen ſex caſus hñs. ? mnndt
ros. herois. m. g. i. baro. vł vir foꝛt 2 ſa coꝛ. pe. Uñ illa noĩa dicũt᷑ hexaptota.q in Pronc
piens ⁊ potẽs.q̃ſi vir herꝰ.⁊ q̃ſi dñs terre. vno numero ⁊ genere ſex diuerſas termia Haͤndr

7 8 ab her vł heros. Uł ðꝛ heros q̃ſi ethe

reꝰ.qꝛ ꝓ ſapia ⁊ foꝛtitudie celo dignus eſt.

Pꝛope qͥde heroes dicũt᷑.qͥ olim poſt moꝛ
tẽ credebãt᷑ deiſicari ob ſua merita.vt her
cules. eneas ⁊ ↄſiles. Et ẽ h̊ nomẽ tractũ
nc lcect Iuhonlce eſt hera.

Un qda er filberos dictus eſf

Nerus.ri.m.G.i.Oñs terre. Iñ h̊ hera.i.do
mina. ⁊ coꝛ.he. Uñ Eſopꝰ. Utilit fuitne

mo duobʒ heis
Heſdras.dꝛe.interpᷣtat᷑ adiuttoꝛ:·
eſperia.ric.i.hiſpaniq ⁊ ðꝛ ab heſpero ſtel
la qꝗᷓ in ea ꝑte lucet.Et h heſperia reſpectu
italie.qᷓ ðꝛ ſiłr heſperia. Siqͥdẽ heſperꝰ fu

nuit. eãq; ð ſuo noĩe yl noĩe pſtinc regiõis
quã reliq̃rat heſperiã appellauit. Sig di /

gs beſperia ſine additaineto. icaliam ſigt.
Sigdgis aliqd ſᷣm diuerſa addita pᷣt ſig/
re nũc hiſpaniã.vt ſi dicaſ vltimã vł aliqͥd
tale.nũc italiã.vt ſi dicas magnã vel ↄſile
heſper.ria.riũ.i.hiſpanꝰvl italicꝰ Et
beſeres tidle l ien lia vl hiſpania. Iñ fi
lie atlãtis dicte ſunt heſperides.vł ab hi/
ſpania. vl a patruo heſperon
Neſpera re. dicũt greci.i.hoꝛa q eſtint dieʒ
⁊ noctẽ.vł ecõuerſo int᷑ noctẽ ⁊ diẽ. Uñ h̊
heſperꝰ.ri.ſtella occidentał q̃ in veſpere pꝰ

ſolẽ aparet. Hec etiã ðꝛ veſperꝰ⁊ veſper. ?

Neſternꝰ.na.ũ.ðꝛ ab heri,p herinꝰcã alter/

nus cibo.i.heri coctꝰ.ſi.ab heri ſᷣuatus
Herx dicũt greci er.

eſt ſex. ⁊ emera qð eſt dies

Rerameron. i liber ſer dieꝝ.ꝛ8: ab bexq

Eerameter a.ii icſus ſtas erſer met vkł
pedib.⁊ coꝛ.pe.naturalit. Uñ qda Fũgit

tiones hñt ĩ diuerſis caſib. vt vn⸗

E agnte

cinthꝰ.tha.thũ.⁊ hyacinthinꝰ.na.nũ.qð ẽ
de coloꝛe hyacintciit
Lyas. a dis fg. eqddã ſignü ccleſte. Et q̃li
bet ſtella illiꝰ ſigni pt?
in frõte tauri.Et dicũt᷑ hyades ab hyadoſ
grece qð eſt pluuia latine.qꝛ oꝛtu ſuo effici
unt pluuias. Uñ ⁊ latini ſucculas illaſap
pellät. Ul dicũt᷑ hyades ab hydoꝛ qð ẽaqᷓ
⁊ coꝛ.pe. Uñ Auroꝛa Grece dicũt hyadeſ

ſigni pᷣt dici hyas.⁊ G̊ ſignũ ẽ

gutte pluuiaꝝ.

Hialin grece latine ðꝛ vitꝝ. Iñ h̊ hialuʒ.li.
qddã genꝰ puriſſimi vitri. Iñ hialinꝰ.a.u.

id eſt.vitreus.

Hiatꝰ.ug.ui.i.fiſſura.aꝑtio terre.pᷣruptio
terre pfunda q̃ſi intꝰ. Sʒ ꝓpꝛie hiat ẽ oꝛis

hboiĩs ꝗꝑtio. Itẽ hiatꝰ ẽ qddã viciũqð ↄti/
net᷑ ſub barbariſmo UViñ diẽ Donat Fiũt

aũt barbariſmi ꝑ hyatꝰ. Et dicũt᷑ hyatꝰ.q

tiens due vł płes vocalespnũciãt᷑ ſimł.vt
muſa amabit. vl muſe aonides.

Pybernꝰ.na.nũ.ðꝛ ab hyems. Uñ hyber /

na tꝑs ẽ inremen ver i i peme E—
qð tꝑs plerũq; a ꝑte totã hyemẽ ſigt. TIñ.
ge hrenr.

4 .

gentilia

drNh

Nyacinthꝰ.thi.fuit qͥda puer vᷣſus ĩ floꝛem.
ſim poetas. Uñ ⁊ ille flos ſiłr dictꝰẽ hya⸗/
cinthꝰ. ⁊ ẽ purpureꝰ.Et bic qͥdã lapis ẽ di
ctus hyacinthꝰhñs purpureũ ⁊ ceruleum
coloꝛẽ ad modũ illiꝰ fooꝝ. Uñ.flos eſt ha
cinthꝰ. lapis ẽhyacinthꝰ.homoq;. Iñ hya

ultitudo mag ẽ ⁊ tꝑs by/
bernũ. Iñ h̊ hybernũ.ni.⁊ q̊ hybernaculul
li p eodẽ.ſ. domꝰ ĩ q̃ hyemamꝰ ĩ expeditvde ln
Etſ̊ä hybernia.nie.puintia quedãqꝛ ibi ẽ h
hyems pᷣcipue dura. Iñ hybernꝰ.na.nũ.?
hybernicꝰ. ca, cũ.⁊ h ⁊ Z hyberneſis.⁊ h ſe.

Derude

drörk
Dedroyo
lgriniad
fitercn
gaiſiha
den
bog 90/
Pycronui
tmoliona
Degronin.
Phechoen
Mieheron
Nenonücvo⸗
ſcgenride
Miaſoan
cepedan
Nwri
gronal
ergicocn
aemnel
göfttera⸗
Riprons,
humor E
ſoneranhe
hecngtll
it Bigegd
lhenong

tichielin

menuin⸗
nitn hr⸗

iber“ rim g fuuui hiſpanie. Juß hibe, Lrierarcha che ſacerpncepe ſie es
rcolnt ria. rie. dicta T hiſpania. Et hiberꝰ a. i. ge/ a hiera qð ẽ ſacer. ⁊ archos q ẽ pnceps.inñ
Nlschcn tile. Et nota ꝙ hiber?gẽtile deſit gentem hierarchia. chie.eiꝰ ptãs vł ſacer pncipat
Gomin hiſpanie ⁊ quelibet deilla gẽte. Et cã diffe Et ſũttres hierarchie.⁊ ĩ qlibʒ ſut tres oꝛ
s Din retie ad nomẽ ſluuij apocopat᷑ ab autoꝛib dines angloꝝ. In hierarchic.a. i. i. ſacer
Upgene ntũs tm. ⁊ dꝛ hiber. ra.rũ.⁊ hiber.beri. Et vl ſacrat.vł ad hierarchiã ꝑtinẽs.vt actꝰ
ne hinc hiber. beri‚nom altert get ab hiber? hierarchici.iad bierarchia ptinẽtes
4ein pfecre. q eſt yltra anneniz. Or tñ et biber Teierapolis. pe.coꝛ. quedã ciuimng
t beri p hiſpania. ? hiber. berj. qñ de illa ge Feieremias iterptat᷑ excelſus oñiqꝛ dictũ ẽ
Mlrrpße te loq mur qᷓ eſt vltra armenios.⁊ hiberus ei.Ecce ↄſtitui te ſuꝑ gẽtes ⁊ regna.
ſraſui ri.ifuui.· Clñ Qucan in.iij. Quipꝛeſtat eieroboaʒ iterpᷣtat inpiꝰ diiudicas. łcau
caismſ 4 terris tibinomẽ aufert hiberns ſa ppli aut diuiſio poli. ſine diſcernes pplm
benpronin Nydoꝛ vel hydro grece.latine ðꝛ aquas qꝛi regno eiꝰ diuiſus fuit ppls iſrł.⁊ pᷣciſui
Murtnn Hydra.dꝛe.vłhydrꝰ.dꝛi.vide ð ĩ excelra a regno ſtirpis danliildld
NN Pydria. dꝛie.ẽ qddã vas aq̃tile.⁊ ðꝛ ab hy/ Nieronym iterpᷣtat ſacra lex. Fuit eĩ ſcũs
oꝛ vl'hydro grece. qð ẽaq latie.⁊ coꝛ.pe. .ifirmꝰ ⁊ mũd vł ſanguie tinct. vr ſacro
aſi Rydriꝰ.ri· aquari ꝛd ab bydro. Vylſui deputar ſiẽ vaſa tepli dicebat ſacra.
cr iusikorn Nydrophoba.be.i.aq̃ meat Hũc moꝛbũ ꝗq ſacro vſui deputata. Et nota ꝙ cũ oliʒ
nai latini ab aq̃ meatu lymphaticũ vocãt. Et in eccia vnuſqͥᷣſq; caneret qð volebatthe
Miann fit exr canis rabidi moꝛſu. vel exeiꝰ ſyuma doſiꝰ imꝑatoꝛ damaſum papa rogauit.vt
uürcizcenien quã ſi hõ vł beſtia tetigerit.aut demẽtia re alicai viro docto eccłiaſticũ officiũ cõmit
Diiec plet. aut iĩ rabiẽ vtet Et ðe ab hydro ⁊ ppo teret oꝛdinãdũ. Ipe igit ſcies hieronymũ
honug i bos.·qd greci timoꝛẽ vi meatũ dicůt. in lingua latia greca ⁊ hebꝛaica pfectu eti
bit umd Nydromalũ. li. pe. p.i. vnguẽtũ q fit ex aã oiſcia ſũmũ.eidẽ pᷣdictũ officiũ commiſit.
⁊ malis macianiigs HhHiieronymus pſalteriũ ꝑ ferias diſtin/
nüccleſte A Pydromãtia.tie.ẽ diuinatõ q̃ fit in aq̃.⁊ ðꝭ xit.⁊ vnicuiq; ferieppꝛiũ nocturnũ aſſiguit
bmatinn· ab hydro ⁊ matia. qð ẽ diuinatio Eſt emp ac gla pri.xc ĩ fine cuiuſlibʒ pſalmi dicen
desabhiut pꝛie hydromãtia in aqᷓ inſpectiõe vmbꝛas du inſtituit. Deinde eplas ⁊ euãgelia pan
groruſhocffi demonũ euocare.⁊ imagies ⁊ ludificatio/ ni circulũ decãtãdas.ceraq; ad officiũ pꝑti
Ralulltx nes eoꝝ videre. ? ab eiſaliq audire. vbiad netia.pter cãtũ rnabilir oꝛdiauit. Miſit
bbſanadin bibito ſanguie etia infans phibet᷑ ſuſcitani qꝙ; idẽ ð bethleẽ ad ſümũ põtificẽ ⁊ ti a pv
qð genꝰ diuinatõis a pſis fert᷑ illatũ. Inð q; a cardinalibo fuit valð apꝛobatũ ⁊ ꝑpe

ccdicütd

n. Jühbialul

hvdromãti.tia.tiũ.vł hydromãticꝰ.ca.cũ

q̃ talẽ artẽ exercet diuinädi

NHaygdromellũ.li.n.s.eſt aq̃ mellita. q̃ cõſtat

tuo autẽticatũ. Tadẽ aũt ĩ oꝛe ſpelũce vbi

dñs iacuit monum̃tũ ſibi ↄſtruxit. vbi erx
pletꝭ.xcviij.ãnis ⁊ mẽſib ſex ſepultꝰfuit

n Fbiliti exaq̃ cocta ⁊ melle.⁊ cõponit᷑ ab hydoꝛ.i. Nieroſolymipeta.te.pe.coꝛ.ↄ.p.ꝑegrinꝰ q
tere Fnn qqᷓ ⁊ mel. Idẽ ⁊ medo ðꝛ. Sʒ mulſum eſt petit hieruſalem
n we in ð fit ex aq cruda ⁊ melle. FPiieruſalé grece. latie pacifica vł viſio pacx
Be radropia piſis bd os pis i nanoſus interp̃tat᷑. Itẽ hiebo ꝓpꝛiũ nom̃ fuit cuiꝰdãa
80 irni fi humoꝛ. E ei humoꝛ ſuccutane⸗ cũ infla ⸗ viri. Jñ hiebuſeꝰ. a. u. Hiebuſei edificaue
n gnonc ? anhelitu fetido. In hydropicat rut hiericho. vñ a dicra Ebiericho gi hiebi
pe. coꝛ. q talẽ infirmitatẽ patit. ⁊ h hydro/ co. qꝛ hiebo hierlʒ ãpliauit.iõ hierm dctã
cspricüiini piſis.idẽ qð hydropis.⁊ coꝛ.pPbe. ẽbieb. Siqͥdẽ hier'm pmo dicta ẽ ſalẽ a
eaonice⸗ pte Nyems.mis.ðꝛ ab hemys.qð ẽ dimidium. aditoꝛe qͥ dicebat᷑ ſale.poſtea dicta ẽ hiebꝰ
pfens. U 8 2 tũc bꝛeuioꝛi ⁊ diminuto vſq; ad medie/ ab ãpliatoꝛe qͥ vocatꝰ ẽ hiebo.ła hiebuſeis
. gäſinc tatẽ vł vltra ſol vtit᷑ circulo.vł potiꝰab hy babitatoꝛibi. Poſtea ill duob noib ↄiun
miiſini i 4 ein. qð eſt pluere.Etẽ hyems frigida ⁊ hu ctis ꝑ cõpoſitõʒ.. hiebo ⁊ ſalẽ dicta ẽ hieru
RD Mida. dn 2 5 byemal.⁊ öle. ſalem. qſi biebuſalẽ. æ videt᷑ pferẽdũ eſſe ꝑ
niabhan Teicna grece.latine ðꝛ ſacrũ vel ſanctũ. geminü g. ſʒ dic ꝙ in cõpoſuõe vnũ .. abyj
enmn d Tricrapigra vl hierapitagra. 8sa picra, q citur. Hec poſteàa ſalomone dicta? bie ⸗/
intsgl ac. ? bigra. qd medicina.qſi ſacra v roſolyma. uaſi hieroſalomonia. Et nota
fͤbſbn n, ancta medicina ꝓpr eiꝰ vtilitatẽ. Eſt enim inuenit h hieroſolima. me. ⁊ he hieroſo/

ſenſu. ſcʒ p illa ciuitate. Et hᷣ etiã coꝛꝛupte

a poetꝭ ſolyma dicta ẽ. Et poſtea ab helio

hadriano vocata eſt helya. In ipᷣa ẽ ſyon.

q̃ hebꝛaice ſpeculatio ĩterpᷣtat᷑qꝛ ĩ ſublimi
ↄſtructa ⁊ de lõge veniẽtia ↄtẽplat᷑. Et no

ta hierulale biſtoꝛice eſt nomẽ cinitatis

Allegoꝛice figura ẽ eccłie militãtis. Ana/

gogice typũ gerit eccłie triũphantis. Itez

ſcias ꝙ hieruſalẽ ciuitas euerſa ẽ a nabu/

ſummo ſacerdote. Euerſa o ẽa romanis

reſtituta eſt ab helio hadriano.ſʒ nõ in eo

dẽ loco.nec in pᷣſtinũ ſtatuzʒ.vt dic glo.ſuꝑ

illud Iſa.xxv. Poſuiſti ciuitatẽ ĩ tumultũ

vꝛbẽ foꝛtẽ ĩ ruinã. aũt ĩ alio loco ſit mo

do hieruſalẽ q; eſſet cũ fuit dñs crucifixꝰ.

Parerer h.qꝛ locꝰ in qͥ crucifuus eſt dñs.et

oꝛtꝰ in q̊ ſepultꝰẽ.mõ ſunt ĩ medio ciuita
tis.⁊ tũc erat extra. Vñn aplłs ad Heb.xiij.
Pꝛopt qð ⁊ ihs vt ſanctificaret ꝑpłm ꝑ ſu/
um ſanguinẽ extra poꝛtã paſſus eett
Hieu ꝓpꝛiũ nomẽ viri.⁊ interpᷣtat᷑ patiẽs vł
facies ſiue cõmot? vel cõmotio

ꝛilaramen. inis. n. t. i. leticia vł gaudiuʒ. et

2 ab bilaros.
PHilarſi.rij.qͥdã ſanctꝰdictꝰab hilaro.as.qꝛ

ſꝑ fuit hilarꝭ i dei fuitio.Et hinc hilario.

onis p alio ſancto.

plas eſt ſuut aſie. Its hrlas vl hyla fnit

qdã armiger. xyl qmaſi hercul.q fuit rapt⸗

.

a nymphis. cũ exhauriret
fonte 'm fabulas poetaz

Pyle. pyles.f.g. interpᷣtat ſilua.⁊ dictq ẽſic.

e⸗

ũ exhauriret aquã de quoda

pmoꝛdiał materia.quã qͥdã vocauer̃t ſil/

uaʒ. qdã poſſibilitatẽ. qdã inter aliqͥd ⁊ ni
hil.qdã inter aliquã ⁊ nullã ſubam.qͥdam

receptaculũ oĩm foꝛmaꝝ.qͥda coꝛpꝰ incoꝛ
poꝛeũ.⁊ alijs adhuc noĩbo phi eã vocaue/

rũt. Si qris vtꝝ hyle ſit aliqͥd vlł nihil.nõ
H ↄcedimꝰ.ſʒ eſt int aliqͥq ⁊ nihil.De h diẽ
up icut nihil viden
do videmꝰtenebꝛas.⁊ nihil audiẽdo audi

Ealcidiſuꝑ Platonẽ.

Hin q̃dã mẽſura eſt.ſ.ſextariꝰ
moꝛ eſt eãõꝝ.

Py

puer inuoluit in vtero matris.ꝗqᷓ alio noie

matrix ðꝛ. In qua ſunt ſeptẽ cellule foꝛma

humana impᷣſſe.nec plures. Undenõ con
tingit plures q; ſeptẽ pueros ſimul cõcipi

a muliere.

ꝓ nuptijs.qnq; ꝓ coitu.⁊ ĩterpᷣtat doꝛmieſ
7 pðᷣ. pe. Unñn Ouið. Maioꝛ hymene ad/

caãt hymeneo ⁊ igniba atria fumät.
vmnican.ni.q canit hymnos.
ymnidicꝰ. ca. cũ.q dic hymnos

vymnigraph'?. pha. phuͦ i.hymnoxꝝ ſcptoꝛ

In h hymnigraphia.phie.i.hymnoꝝ de

Itẽ p eodẽ hymnilogꝰ.a.uũ. Iñ hymmlo/

Sia.gie.i.Fᷣmo vlł laus de hymno
Hymniſta.ſte.ↄ.g.qͥ fac vł cãtat hymnos.
Hvymnꝰ.ni.m.ge.laus dei cũ cãtico.Pꝛope

eĩbymnꝰ ↄtinẽs laudẽ dei Si ; ſit laus

⁊ nõ ſit dei ñ eſt hymnꝰ. Di ſit laus ⁊ ſit di
7 nõ catet᷑ nõ hymnꝰ ẽ Sig in laude di dꝛ
⁊ cãtat᷑ tũc eſt hymnꝰ.Cui riũ eſt thꝛena.

qð eſt cãticũ lamẽti ⁊ ſuneris

innitꝰ. us.ui.p eminũ n. cla

Etp.ni.Uñ Job.xxxix. Aut circundabis

collo eius hinnitũ

Hinnuł.li. ꝛ filiꝰ ceruoꝝ. Iñ hinnulinus
na.nũ.⁊ hinnuleꝰ.lea.len.ĩ eodẽ ſenſu.⁊ B

hinnuleꝰ.lei.idẽ eſt qð hinnulꝰ. Vñ Can.

ij. Silis eſt dilect' me' capꝛee hinnulo;

ceruoꝝn

Nyppalage km Iſi. ſit aties ꝑ ↄtrariũ ᷣbai

telligũt.vt date claſſibꝰ vetoſ.cũ ecõtrario

claſſes vetꝭ.⁊ ñ vetos claſſibj demꝰ. Item
Perflauit ſiſtula buccas. Uel eſt ↄuerſio

caſuũ vlł ↄſtructionũ vlł qñ q; tori ſnie. et
82 ab rdo qð ẽtrãs.⁊ allage.qð eſt mutrta

tio. In hypallage.i.traſmutatio

vpaton dicüt greci iecur Iñ hypatic?g.
.q patit᷑ ĩ iecoꝛe.łꝑtines ad iecur.⁊ coꝛ.ti.

ſapoige
lerreich
ſupoes
tmpon
ſonsimnv,
ſqdaut 1
Hipſu⸗
gpograos
Robbfper
Pppopbüg
herbeninn
ochnicien
Nionüſtne
tizzi
Müfiunden
mern
Ontn
tuenm
ohoogſir⸗
Llchtaurn
oontn⸗
orgleen⸗
Proct E.
cediine

mus ſilentiũ. ſic nihil intelligedo intelligi Nyper grece.i.ſuꝑ latiie. VMV
mus hylẽ. Unñn Augꝰ. uʒ aliqͥd inftoꝛme Leypa igen grece idẽ eſt qð glectoꝛ latinẽ⸗ umh
cõcipio.pꝛius nihil intelligo q; intelligam VUVn Hiero. in ꝓlogo Geñn. Ariſtes eiuſdd Moſſoſii
Et ab hyle dictus eſt hyleus quidam gy/ ptolomei hyperaſpiſtes. MVMV⸗½ h
gas ꝓpter cõfuſionẽ ⁊ magnitudinem ele ypbaton eſt q̃dã trãſcẽſio boꝝ oꝛdinez mnoln
mento tturbas. Qll eſt lõga ⁊ ſupgredicsↄſtruct ᷣ
HNylus.li.m. s.⁊ hilũ li.gnũ.putamẽ qð ad nis vjl ſnie trãſcẽſio.ſ.cũ vᷣbũ aut inia oꝛdi
heret fabe vł medulla pẽne.ſillð tenue qd ne cõomutat᷑. Cuiqͥnq; ſũt ſpẽs.ſ.hyſtero⸗

rheeohab

eſt in medio vʒnngYg. ßogia vl hyſteron pteron. anaſtrophe. a dimnigs
NEymen.inis.m. g eſt mebꝛanula illa ĩ qua rentheſis. temeſisyncreſtis lah

tisi.
cln

res. Dnenie
crosſinlai

r. igfie
teröatden;
Mgior himner
Ond Eean
mafuni
brmnos
bemnos
übemmntr
dbiehemnen

i lockdehn
debemno
üAcäthe
daicicinco ⸗
gedei Oisſtln
Siſtlonstit
Sikinlaudedt
uönäckthen
nenis
9
nclamorcſt odr
Autcircundade

J binnulinns
icoceſenſ.dh
nnub. De ai
camcrbinmmoe

tisotnaniüfi
vol Ccco
daſſinden

ll

laßͦczn ſ

11lage ick un
wäſmutene
tcnr ſoie⸗

tines 1dlccurto

ci fb n
ch ſüͤt eb
cron. AMi

6

ſbe⸗

Eyperbole eſt dictio fidẽ excedes augendi

minuẽedi ve cauſa. Augẽdi. vt iſte eſt niue

1 .

cãdidioꝛ.aquilis velocioꝛ.leonibo foꝛtioꝛ.

Minuẽdi ve.vt Terrebit te ſonitꝰ folij vo

lãtꝭ.⁊ denita ẽ ſuꝑ carbones facies eoꝝ

tus. ⁊ ðꝛ ab hyperbole

EHyperbolic.ca.cũ.i.excedẽs veritatẽ.ela/

Pyperboꝛe.rea.reũ.i.ſuꝑ qð boꝛeas flat.⁊

Nypcatalectic.vide sᷣ

ðʒ ab hyꝑ.⁊ boꝛeas. Vñ ⁊ qͥdã mõtes di/
cunt᷑ bypboꝛei.ſuꝑ q̊s ⁊ a qba boꝛeas flat.

q̊ ⁊ hyꝑbata.te.dicunrt.
5 in catalecticꝰ

Pyꝑdulia.vide ſupᷣ in dulia

Pypꝑphanꝰ.na.nũ.i.ſuꝑbi.⁊ dꝛ ab byper. et

*

phanꝰ. qð eſt aparitio. Iñ hͥ hypphania.

nie.i.ſuꝑbia.ſ.cũ aliqͥs vult aparere ſuper

Ulud qò et.
Nypereon.onis.i.ſuꝑ oĩa.⁊ ðꝛ ab hyper.et
on. qð ẽ totũ vł ome.qð qnq; ðꝛ de ioue.
ſuꝑ oĩa eſt.qñq; de ſole.q ſupꝛa faciẽ toti
terre ĩ circuitu fert᷑.qũq; de qͥdã gigante qͥ

ſuꝑ oẽs alios fuit

eyperlydiꝰ.ðꝛ ab hyper ⁊ lydiꝰ.qð ẽacut⸗

PNypſintelicon.i.pluſqpfectũ.qdð pᷣterituzʒ

ſonꝰ ĩ muſica.⁊ eſt hyperlydiꝰ idẽ qð lydiꝰ
ſcʒ acut?ſonꝰ in muſica
apð grecos deſist rẽ multo añ pᷣteritã.Et
ðꝛ ab hyꝑ.⁊ ſintelicon.qð eſt ꝑfectu

Pyꝑſophia.phie.i.ſuꝑgrediẽs ſapia

Pyphen interpᷣtat copulatio.Eſt ei byphẽę

—

modꝰ ꝓnũciandi qͥ ↄſiſtit in ↄtinua platõe
dictionũ ſine vlla diſtinctõe.vt h Populꝰ

gentiũ·⁊c. Et ðꝛ ſic. qꝛ vna dictio ſub.i.pꝰ

aliã ſine diſtinctõe copulatim ꝓfert᷑

Nippocentaurꝰ.ri.idẽ eſt qdð centaurus.ſcʒ

monſty ex ꝑte hõ.⁊ ex ꝑte equꝰ.ſic onocen
taurꝰ monſtꝝ ex ꝑte aſinꝰ.⁊ ex ꝑte hõ. Naʒ
onos aſinꝰ ðꝛ.Et ðꝛ ab hippos qð xſt equꝰ
⁊Z centaurus „„»⸗

Nypocrita.ten.p.ðꝛ fictoꝛ.ſimłatoꝛ.repᷣſen
tatoꝛ alteꝛꝰ ꝑſone. Simulat em̃ ſe eſſe id
qð nõ eſt.Et ðꝛ ab hypo.⁊ criſis.qð ẽ iudi
ciũ.qꝛ dũ intꝰ malꝰ ſit bonũ ſe palã oſtẽdit

⁊ iõ de eo habet᷑ falſum iudicium dũ falſo
vultu incedit.⁊ ſimulat qð nõ eſt. Jñ by/

pocriſis.ſis.i.ſimulatio

ppodiaconꝰ vl hydodiacon grec d: ſub

Pypodromus.mi.m.s.i.ſtabu
toꝛmentũ factũ ad modũ vł ad ſilitudinz
eqͥ.⁊ ðꝛ ab hiwos qð eſt equus.⁊ dꝛomos
q eſt curuitas. Uel hypodromꝰ.mi.ðꝛ lo
cus obſcurꝰ.⁊ domus declinãdi ad nece

diaconus latine

ſitatẽ. vel locus ſup̃ vel citra q̃ ſit unt arcus

deambulgtoꝛij ſuꝑ quos boĩes ambulãt.

⁊ ſm hoc hypodromus cõponit᷑ ab hypo.
qdð eſt ſub.⁊ dꝛomos qð eſt curuitas. Uel
ab hyper.qð eſt ſupᷣ.⁊ dꝛomos qð ẽ curſui

qꝛ deſuꝑ boĩes currũt ⁊ ambulat. Unde ĩ
legeẽda beati Sebaſtiani ðꝛ. Tüũc iuſſit eũ
in Hypodromo palatij tamdiu fuſtigari.
q;diu ſpiritum exalaret.Et coꝛ.dꝛo. n.

Hypodromiq; decus par ſit locꝰ his duo
denus ́.Mẽẽ

Hypophoꝛa eſt obiectio q põt fieri ab ad/

ipogaby. bi. m. s. i

uerſario. ⁊ ðꝛ ab hypo qð eſt ſub.⁊ phoꝛos

gqð eſt fero.i. dico

„

⁊28ꝛ ab hippos qð eſtequus

LNypogeũ.gei.i.ſub terrisↄſtructũ edificiũ

qð nos antrũ vel ſpeluncã dicimꝰ.⁊ ðꝛ ab

hypo. ⁊ ge qð eſt terra. Sʒ hic hypogeus

ypolidi. dij. grauis ſonꝰ ĩ muſica.qͥ ⁊ ſub

Nipomanes.nis.m.t.q̃ſi veloxad modum

tres ſubſiſtettes

maſ.ge.ðꝛ ſol.qꝛ ſub terris vadit in nocte

Uei pypoge⸗ dꝛ ab byper. qd eſt ſup.⁊ ge.
qð eſt terra quia in die ſuper terrã feratur
Unde Auroꝛa. Ululpib- hypogeis aſſoci

andus abis.

lidius ðꝛ.ab hypo ⁊ lydius

nauis q̃ equi trahunt

eqͥ.vñ ꝓpter ſuã velocitatẽ ðꝛ ſuꝑaſſe atli

tem curſu. Sʒ h̊ hipomanes indeclinabi

le.neu.ge.eſt quedam herba q̃ ſe comeden
tes facit furere. Uelpotius hipomanes ẽ

virꝰ qð ſtillat ab inguine eque ex nimia lu
xuria dũ ꝗmoꝛis rabie fert᷑. Et ðꝛ ab hi-
pos.qð eſt equꝰ.⁊ mano.nas.qꝛ ab ingui/
ne eque diſtillat. Hoc nouerce ⁊ malefice
ſolẽt colligere.⁊ potionẽ moꝛtiferã ide fa/
cere.quod venenum ſimiliter dicit᷑ hipo⸗

manes

EPypopirgiũ gij.n. s. ðꝛ illud ferreũ inſtru/

mentũ qð retinet ⁊ ſuſtinet ligna in igne.?⁊

ðꝛ ab bypos ⁊ pyr ⁊ gero.quaſi ſubt ignẽ?

gerens

Eypo.i.ſub. Sʒ hyppos.i. equgs
PHypoſtaſis.ſis.f.t.i.ſuba intellecta ſine foꝛ

ma.ſ.pꝛimoꝛdialis materia.⁊ ðꝛ ab hypo.

qð eſt ſub.⁊ ſtaſis.qð ẽ ſtat vlł ſtãs.q̃ſi ſub
ſtans. qꝛ hʒ ſubſtare oib accidẽtib.⁊ in ſe

ojnia accidęætia recipit.nullo tñ infoꝛma
tur. In hypoſtaticꝰ. ca. cũ. Et nota ꝙ gre/
ci vtunt᷑ eodẽ modo h̊ noĩe hypoſtaſis ſic
nos vtimur b̊ noĩe ꝑſona. Vn poteſt dicc
ꝙ tres pſone ſunt ĩ diuis.vł hypoſtaſes.i.

NPyrcania.nie.ðꝛ qᷓ

5

ſic dictꝰ.qꝛ ſit eq̃ ſil is.doꝛſo.iuba.hinnitu
roſtro reſupinato a pᷣmiſdẽtibo.cauda toꝛ

tuoſa. vngulis binis.die ĩ aqͥs cõmoꝛatur

nocte ſegetes depaſcit
vpotheca. ce.f. p. eſt cũ res cõmodat᷑ ſine

diſpoſitõe pignoꝛ ꝭ pacto vel cautõe ſola ĩ

terueniẽte. Et differt a pignere.qꝛ pignꝰ ẽ

ð ꝓpter rẽ creditã obligat᷑ Itẽ fiducia diſ

ert ab vtroq;. Eſt aũt fiducia cũ res aliq

ſumẽde mutue pecunie gr̃a vel mancipat
vel ĩ iure credit᷑. Itẽ hypotheca ðꝛ idẽ qð
apotheca Iñ hypothecariꝰ.ria.riũ.d ad

hypothecam ꝑtinet.Et h hypothecarius

id eſt. apothecari vel qͥ rẽ noie hypothece

ꝛypotheſis ðꝛ caufa vbi cũ certa ꝑſona cõ

trouerſia ẽ. Et hypotheſis eſt ſubſtatia vl
diſputatio ⁊ ↄditio vł ſuppoſitio vł ↄſenſ⸗
Iñ hypotheticꝰ.ca.cũ.i. ditionał vł ſup⸗

poſitiuꝰ.⁊ ðꝛ ab hypo qð eſt ſub. et theſis.
qð eſt poſitio. Inde hypotheſis.id eſt.ſup

ypoſenſis. eſt vbi diuerſa v̈ba ſingulis qàᷣ

buſq; clauſul ꝓpꝛie ſubigũt᷑.vt Sic regem

adijt. ⁊ regi memoꝛat.nomẽq; genuſG

Hir vigil interptatur
.nie. ö: qda ſilua qꝗᷓ ſbiacz ſcythie
Inge h̊ hyrcania.nie.q̃dazʒ regio illi ſilue

adiacens Jũ hyrcan.na.nũ.pe ꝓdu.CIñn
Aluroꝛa. Poſt annos plures hyrcan ſur/

ripit ynuum òMBẽ
Nircinꝰ.na.nũ.pe.p.⁊ hircoſus.ſa.ſum.in
eodẽ ſenſu qͥ eſt feticỹꝰinſtar hirci.q̃ſi qͥ ſu/
Doꝛe coꝛꝑis fetido fetet Hircinꝰetiã ẽ poſ
ſeſſiuũ de hirtcus
Nircus.ci.vide infra in hirquus

7

Nirquuł.li.dimi.m.g.puer libidinoſus.?⁊

laſciuꝰvt hircus.⁊ qͥ oculos ſꝑ retoꝛq̃t ad

angulos ex nimia laſciuia

rũ angulꝰvbi putredo colligit᷑. Et qꝛ exni

mia laſciuia ⁊ luxuria ſolẽt qͥdã retoꝛque/

re oculos ad hirquos. Iñ ðꝛ h hirc.ci.ca

per.ſ.aĩal laſciuũ ⁊ petulcũ ⁊ feruẽs ſemꝑ

ad coitũ.Cuiꝰ oculi ad libidinẽ in trãſuer

ſum aſpiciũt.⁊ ad hirquos retoꝛquẽtur.⁊
inde dict eſt hircus.Dicit᷑ em̃ in naturali
hiſtoꝛia hircos ita libidinoſos eſſe vt indi
gnent᷑ ſi videãt aliq̊s coeũtes.vt ĩ eos im/

“ Perat iant. Inde hirculus.li.⁊ hirciolꝰ.

„

otam. mi. i. ſr⸗ fluuial .ſ. daz piſcis

hircus. Iñ hirt ta. tũ. p ſyncopã p birſn/
tus. ta. tũ. Uñ de ſctõ iohe ðꝛ Pꝛebuit hir
tũ tegimẽ camełꝰ. Pꝛope qͥdẽ eſt hirſutus

cuiꝰ pili erecti extãt.

*

Nirudo.dinis.i.ſanguiſuga.⁊ ðꝛ ab hereo
eo ꝙ carni adhereat.Et pð.ru. Uñ Oꝛa⸗
tiꝰ. Nõ miſſura cutẽ niſiplena cruoꝛe hi/
rudo. In hirudineꝰ.nea.neũ.⁊ hirudinuſ

na.nũ.in eodẽ ſenſu. Inuenit h̊ hirundo.
inis.ꝑ n.ꝓ q̃dã aue. Iñ hirundininꝰ.a.ũ.

⁊ hirundineꝰ.nca.neu.in eodẽ ſenſu Hirũ
dininꝰetiã ðꝛ ꝑuꝰ filꝰ hirũdiniſ. Uñ.Aleſ
hirundo volat nat hirudo.agitat᷑arundo
Vel ſic.Cantat hirũdo.ſugit hirudo.cre/⸗

ſcit arundo. . ,B
PHyſchiros grece.latine ðꝛ foꝛtis

PHiſpanꝰ.ni.fuit qdam rex ↄditoꝛ hiſpanie.
Iñn dicta eſt hiſpania.nie. Et hinc hiſpanꝰ
na.nũ. gẽtile ⁊ poſſeſſiuũ.⁊ h̊ ⁊ ; hiſpaniẽ/
ſis.⁊ H ſe.getile.Et hʒ ſex puintias.ſcʒ ter

raconẽſem.cartaginẽſem.luſitaniã.galici

am. beticã.⁊ trans fretũ in regione afric.e.
tingitaniã Et ſunt due hiſpanie.ſ.citerioꝛ

ꝗ̃ in ſeptetrionali plaga a pirenio vſq; ad

cartaginẽ poꝛrigit᷑. Ulterioꝛ q̃ ĩ meridiea
celtiberꝭ vſq; ad gadicanũ fretũ extendit᷑.
Citerioꝛ aũt ⁊ vlterioꝛ dicta ẽ q̃ſi citra vel
vltra. Sʒ citra q̃ſi citra terras.⁊ vltra.vł
qð vltra ſit.vel qꝛ non ſit poſt hanc vlla et

glia terra

iſpidꝰ.da.dũ.i.aſper.ſetoſus.piloſus.hir

ſutus.ſqualidus.⁊ coꝛ.po. —
Liſter.ſtri.m.g.fiuuiꝰ eſt qͥ ⁊ danubius ðꝛ.

vñ hiſtri dicti ſũt. Siqͥdẽ de colcho inſu⸗/
la qͥdã miſſi ad ꝑſequẽdos argonautas.a

ponto intrauerũt hiſtꝝ fluuio.⁊ ĩidea vo/

cabulo amnis qͥ a mari receſſerũt hiſtri di

cti ſunt Iñ p̊ hiſtria.ſtrie.dicta ẽtra quaʒ
incoluerũt. Iñ hiſter.ſtra.ſtrũ.gẽtile.et h

hiſtrix cꝭ. q̃dda aĩal qᷓdrupes ſpinoſum.qꝛ
in terra illa abüdat WD

Hiſtoꝛia ðꝛ ab hiſtoꝛin.qð ĩterpᷣtat᷑ videre
vł cognoſcere.Antiqtꝰ enĩ nulłꝰ ſcribebat
hiſtoꝛia.niſi qꝛ interſuiſſet.⁊ ea q̃ ſcribẽda

eſſent vidiſſet. Uel iõ ðꝛ ab hiſtoꝛin.quia
din pᷣterita ad noſtrã memoꝛiã ⁊ noticiaam
reducit.Eſt aũt hiſtoꝛia res geſta a memo

ria hoĩm ꝓpt᷑ vetuſtatẽ remota. In noſtro

tmñ vſu vl ſi nuꝑ vlł aliquãtulũ res retro ge

ſta ſit tñ ðꝛ hiſtoꝛia. In hiſtoꝛiola.le.dimi

Riſtoꝛicꝰ.ci.qͥ hiſtoꝛiã deſcribit vł narrat.

⁊ coꝛ.ri.⁊ põt adiectiue declinari

hitori
bil
Hſſen
cuſbi
misf
ſterol
nnp⸗
ſi.
efiifi
ſununt
aruonk
mitepot
Hifro⸗⸗
zdiuert
erd
ſenio.
cor
ciisn
diner
Piole
ahio.
ſgeni
hiulc⸗

hulgope
ficophen
ble Mo:
forsſoy
nnsiſano
Hhor
tunan
4n
dan
40
loen
botdee
lumec
cſima
comneue
loololem
ſbener
bolum ig
huannt
19 mir
NX
wlonger
Nud

nene
eöruchi

₰
„

ceeſtbi

G5eebbn
.mn. U
Nen (ore⸗
ncii birndn
nenikß binng
birundinie

codeſenſn hi.

iginn. Ui A
oagitatanmnt
gt bimncon

ſorts

Mibiante

. Chincpe
adebi
ſarprintias ior
ſmnluſtmnii
nüinrbonemm
cbißanie an
1 pirenio nig
orqj imeni
nü frei euanl
icnéſiaman
mG.? iNa.,
poſtbanc nloc

oſus loſusni

. 148
r danndinen.
Redecolchoin.

dosargonauß
„Kunioiget

ireccſenitbi

ſme dic r

ſna Mi

nolnt.
Amprsſpan:

incs eſn
c'eninnn

2 W
4
. 4
. .

Hiſtoꝛiograph“ phii deſcriptoꝛ hiſtoꝛiaꝝ dignũ eſt vtͥs homagiuz facerecõpellat᷑

Juñ hiſtoꝛiogphia.phie.hiſtoꝛie deſcriptõ

Hyſterologia vł hyſteronpꝛoteron.eſt ſnĩe
cũ vᷣbis oꝛdo mutatꝰ.vt Toꝛꝛere parãt flã
mis ⁊ frãgere ſaxa.Oð ſic intelligas. Hvy⸗/
ſterologia eſt mutatꝰ oꝛdo ſnie cũ vᷣbis.vt

in pᷣdicto exẽplo Toꝛere parãt ⁊c̃. Pꝛimo
em̃ ſolet in mola frãgi triticũ.⁊ poſtea toꝛ/

reri.i.fãmis coqͥ. Ergo ⁊ ſenſus ⁊ vba cõ/
k. irgili. Moꝛiamur ⁊ ĩiar
ma ruamus. Itẽ nutrit ⁊ pepit. Itẽ et vo/

fundunt᷑. Itẽ

mit ⁊ potat.

„

HNiſtrio.onis.m. t.i.geſticulatoꝛ.ioculatoꝛ

qͥ diuerſos geſtꝰ ⁊ habit hoĩm ſcit repñta

re.⁊ ðꝛ ab hiſterion. qd eſt geſticulari.qi bi
ſterio. Unñ hiſtriones diceba repſentato/

res comedia⁊ qͥ in recitatõe laruas ſue fa/

ciei aponẽtes repᷣſentabãat habit ⁊ geſtus

dinerſoꝛ M
Piulcus.ca.cũ.i.hiãs.fiſſus.rimoſus.⁊ ðꝛ
a hio.as. In eſtate terra ẽ hiulca.cũ eſt fiſ/
ſa ⁊ rimoſa caloꝛe ſoł.Et cõponit᷑. Semi⸗/
hiulcꝰ.ca.cũ.i.aliq̃ntulũ hiãs.aꝑtꝰ ex ꝑte.

3 gnte D
Holigopomenon.eſt ſub pauq vᷣbis młto
rũ cõpᷣhenſio.vt h. Urit amoꝛ paridẽ. Uł

hic. Moꝛs mala.moꝛs intus.malꝰ actus
moꝛs fo? vſus. Tumba. puella.puer. laza

rus iſta notant.

olocarpaniũ.nij.n. . ðꝛ ab holon qð ẽ to
tum.⁊ carpos qð eſt fructꝰ.q̃ſi totꝰ fructꝰ.

⁊ coꝛꝛipit pa.

Polocauſtoma. atꝭ. n.t. idẽ eſt qð holocauan / ibi 5tal teeR Ke
Pomeoſis eſt minꝰnote rei ꝑ ſilitudinẽ eiꝰ

ſtuũ.⁊ ꝓdu.pe.nti.ſʒ pe.gti coꝛ.

* —

Holocauſtũ.ſti.n. S.i.ſacrificiũ qð olim fie

bat de aĩalibo bꝛutꝭ.⁊ ðꝛ ab holon qð ẽ to/

tum. ⁊ cauſtos qð eſt incẽſum.q̃ſi totũ in/
cẽſum.qꝛ totũ incẽdebat᷑: cõburebat᷑ ⁊ nõ

comedehbkkt
Holofernes ðꝛ ab holon qð ẽ totum.⁊ fero

fers.⁊ necꝭ.q̃ſi ferẽs oĩbo necẽ.vñ bñ dia/

.

bolum ſignat

E

olon grece latine ðꝛ totũ.

— „

Holoſericꝰ.ca.cCũ.i.totꝰex ſerico.⁊ ðꝛ ab ho
lon qð eſt totũ.⁊ ſericꝰ Iñ h holoſerica. ce

qdã veſtis tota ex ſerico facta

—

nomaiüi idẽ eſtqd fidelita tñ ſpe.e trili.
de feu. ponit illã differetiã. ꝓ homagiu ẽ 65
his q̃ ad tꝑalia ꝑtinẽt. Et iõ ꝓ ſpũalibo in/

pt ſic deſcribi.

Homagiũ decretale tale eſt. Nã heres heiſ

Homagiũ nõ
vide locis ſſliiis
Pomeoptoton eſt cũ in ſiles caſus exeunt

criptũ.⁊ ðꝛ ab holon qð eſt totũ.
⁊ graphia ſcriptura.

Fidelitas tñ p ſpũaliba pᷣſtat᷑.qꝛ pᷣlati bñpᷣ
ſtãt fidelitate.vt in.c antiqͥ. de puileg. Clei
Homagiũ eſt q̃dà aſtri/
ctio fᷣuitut liberi hoĩs facta dno ſuo ꝑ pa
ctionẽ vł petitionẽ ſiue ſtipulatiõʒ. pmittẽ

te libero hoĩe dño ſuo fidelitatẽ.? ↄſtituè

te ſe holem vł vaſallũ ſuũ.Etĩ aliqͥbo ꝑti/

bus fit h̊ mõ.ille qͥ faẽ homagiũ coꝛã dño

ſuo flectit genua tenẽs manꝰſuas ↄiũctas

ſumpłr int man dñi.iuſiurãdũ ð ſidelitate

pᷣſtans.Et mutuo ſe in ſignum fidelitatis

mei q c de ↄſuetudine poſſit infeudari.⁊
certũ tꝑs me ĩ dnñm agnoſcere ⁊ fidelitatẽ

mihi pᷣſtare.⁊ ego teneoꝛ eũ rõe tal feudi ĩ

ÜU„42 „% „=

hoĩem recipꝑe.? ĩ recipiedo videoꝛ ſibi ius
feudi decernere ꝓpt qð dici põt homagiũ

Homagiũ edictale ſiue hereditariũ ᷣm ſpe

cu. eſt að aliqͥs hʒ eoipſo ꝙẽ heres. NHaã eo
ipſo ꝙ adit hereditateʒ hoĩs mei ꝑſonã ei

rrepñtat. ⁊ videt hoĩs homagiũ ſubijſſe·
Nomagiũ legiũ ſm ſpe.ẽ qʒ fit impatoꝛi v

regi nulliꝰ alterꝰ fidelitate ſalua. Illð aũt

qʒð fit alijs nõ ðꝛ legiũ.qꝛ fit vł iurat᷑ ſalua

nagiũ nõ legiu.ẽ qñ aliq excipit᷑.puta
facio tibi homagiũ excepta fidelitate quã

dñiñjo tali legio teneoꝛ.vł ſaluo ꝙ poſſuʒ cũ

7

voluero dñm legiũ mihi oſtituere. lſaluo
qꝛ nolò tibi g̊ talẽ iurar

qᷓ mag nota eſt demõſtratio.⁊ interpᷣtat ſi
militudo. Huiꝰtres ſũt ſpẽs. Icon.pabo

la.paradigma.i.imago.cõꝑatio.exẽplum.

vba diuerſa. Siẽ apud Enniũ inuenitur

WMWertes. fetes. lachꝛ ymãtes.⁊ miſerãteſ
m donatu. Ul fm Bedã. Homeoptotõ
Hologranpä bitzeſanng manu auto/
ris totũ

eſt cũ diuerf caſib variat᷑ oꝛõ.vt ait apłs.
ipi glłia in ſecula

Pomeoteleuton eſtcũ ſili mõ dictões plu/
rime finiũt᷑ vt eos reduci.q; relinq. deue/⸗

hi. q; deſeri malui.⁊x fit wꝛie ĩ bis.vt abijt

Nomerocẽtonas ⁊ vᷣgiliocẽtonas.excerpti

ones q̃dã ſunt de libꝛis Homeri ⁊ vᷣgilij ĩ

duob libꝛis redacte.in quib mulm Kſee⸗ .

1
pꝛeter dictoꝝ autoꝝ intẽtionẽ adaptãtur Homophoſis ẽ expoſitio ignoti p eqᷓ v?k ma inco
o. Uñ Hiero.in epla ad Paulinũ ſexto E orn. deſtpolmſtoas raroie dabt
Quaſi nõ legerimꝰ homerocẽtonas ⁊ vᷣgi lqñ ꝑ gꝛecũ exponit᷑ latinũ.vł qͥd eſt bõ Pors
liocẽtonas.i.opuſcula de vᷣſib Homeri? Antroppoos rdine
Tlir gilij cõpoſita.Et ꝓd.to. Quidã ſane Nomos grece latine ðꝛ vwun. ruß⸗
excerptoꝛes libꝛoꝝ Homeri ⁊ ᷣgilij tranſ omouſion vł homouſios.i.vniꝰ ⁊ eiuſdẽ ſionei
currẽtes. vbicũq; inuenerũt aliqd qð ſue ſube vł aſſimilatio.⁊ ðꝛ ab homos quodẽ ð
materie poſſent adaptare pũcto ſiguerũt. vnũ vl vſia.qð ẽ eſſentia vł ſuba Un Ihᷣs lrct
vt qnñ cõpilarẽt ꝓmptiꝰiuenirẽt.⁊ ab hmõi xps dñs nr̃ dict eſt homouſo.i.vniꝰeſſen/ et
pũctatione cẽtones dicũt᷑ ſcripta ex vᷣſibuſ tie vył ſube cũ pr̃e. Uñ ipᷣe dic Joh.x.Ego Panin
cõpilata hincinde collect ⁊ fm materiam ⁊ pr̃ vnũ ſumꝰ. Itẽſᷣm papᷣ. Homouſio.i. ſunin
ↄtinuatꝭ. Cẽto em̃ vt dicũt eſt ᷣbũ grecũ. ſilis ſube.qꝛ qlis deꝰ tał inago eiꝰ inn
idẽqð pũgo Iñ ðꝛ cẽto.onis.idẽ qð pũct᷑⸗ Homoʒeuſis ĩterpᷣtat᷑ ſiłlitudo ꝑ quã minꝰ ſer
Et declinat᷑ h̊ virgiliocẽto,onis.h Home note rei ꝑ ſil itudinẽ eiꝰ q̃ mag eſt nota. pbi humn
rocẽto.onis. Uñ virgiliocẽtonas ⁊ bome ditur demõſtratio.m Hug. rat
rocẽtonas ſũt acti ples grei· oneſt. ſta. i. nihil hʒ turpitudis. qſi ſta toln
Homicida. de.pe.p.i.holeʒ cedẽs.i.occidẽſ tũ honoꝛꝝ ↄfuãs. Iñ honeſtas.atꝭ.ꝑpetuꝰ guntc
HNomicidiũ.dij.ðꝛ hoĩs occiſio ab hoĩe ftcã honoꝛ.q̃ſi honoꝛ? ſtaaꝛꝛ. nd
Nominiũ.nij.n.s.i.hoĩs ſᷣuitiũ.vł eſt idem NHonoꝛ vł honos ſᷣm Pap̃.ẽ gra dignitatꝭ el
qð homagiun. collgtio i reb yl dictꝭ. pᷣmiũ.ſacrificiũ.di/ Nin
Nomo. iniji.9.t. ðꝛ ab humꝰ.q̃ſi humo.qꝛ ex gnitas aliq̃ Ulbłeſt reueretia alicui expibi/ ul
humo eſt effectꝰ. Iñ q̃ttuoꝛ dimi.ſ.homũ/ ta.⁊ eſt ĩ honoꝛãte.⁊ attẽdit᷑ nõ ſolũ ĩreue/ Den
cułꝰ.homũcio.homullꝰ.⁊ homullulꝰ Naʒ rætia ſʒ etiã in admiſtratõe eoꝝ q̃ ſũt coꝛꝑi c
vt dic Pꝛiſ.in.iij.li.q̃ geminãt l.añ us.vła neceſſaria.Et vt dic ph̊s ĩ.iiij.ethi.Uirtu ſonſe
vł um. vł uluſ.ula.ulu.faciũt iteꝝ dimi.vt tis pᷣmiũ honoꝛ eſt.⁊ attribuit᷑ bonis Poni
homullłꝰ. homulluł. pauxillꝰ. pauxilluluſ Honoꝛculꝰ. li. pe. coꝛ.i.puns hono: opon
Et põt dici ꝙ hõ qᷓttuoꝛ dimi.bhabuit ꝓpt᷑ Noꝛa.re.cũ h.eſt dieꝝ.⁊ ẽ ſpaciũ in qͥ medi güͤen
eiꝰ qttuoꝛ traſgreſſiões. Pꝛima fuit ĩ para etas alicui ſigni oꝛit᷑ in oꝛiẽte.⁊ medietas ſſoſo⸗
diſo. Secũda legꝭ naturalis. Tertia legg alteriꝰ occidit i occidẽte. Itẽ Oꝛa.re.ſie noge
moſayce. Quarta leg euãgelice. Diminu h.eſt regionũ vł finiũ vł veſtiũ.Cũ eĩ regi R ffitpon
tus ẽ etiã hõ in tꝑibo.qꝛ antiqͥſſimi vt dicit onẽ vel finẽ vł extremitatẽ veſtimẽtoꝝ de öden
Pꝛiſ.in.vj.li.declinabãt hõ homonis.ſed ſignare volumꝰ.p q̊ nomẽſcribẽdũ eſt fine Pfhoſpe
mutata eſt o ꝓð.in i.coꝛ.⁊ dicimꝰhõ hoĩis. h. Itẽ aliqñ eſt płalis nũeri de os oꝛꝭ oꝛꝛ. ioenie
Vn Enniꝰ. Uulturꝭ ĩ ſiluis miſeꝝʒ mäde UVIn.Oꝛas mũdus habʒ.noxhoꝛas.chla/ Rfun
bathomon. mys o238. Aſpiras hoꝛam vbi tempus ſi/ Hiin
Nomophagia.gie.f.p.vna ł ſilis comeſtio gnificabit MD hogen
⁊ ð ab homos.qð eſt vnũ ⁊ phagin.qð eſt Foꝛdeaceꝰ.cea.ceũ.vł hoꝛdeice.cea.ceum Phſie
comedere ” 5 fſa de ꝛdeo eleſ. M oinn
ꝛomogeneꝰ.nea.neũ.i.vniꝰnature.vide ̊ Noꝛdeolũ.li.duni.i.puũ hoꝛdeũ Iñ h̊ hoꝛ reinhn
eterogeness deob.li.dimi.puiſſima collectio ĩ pił pal/ nuno
Nomonym.ma.mũ.i.ęquocꝰ̃m dialecti/ pebraxꝝ ĩ medio lata hoꝛdei gnũ ſimilss. Wm
cos.ſ.vnũ nomẽ pncipalit᷑ ex diuerſis ipo Noꝛdeũ.dei.ẽqddã genꝰ frumẽti.⁊ eſt frigi hoſtin
ſitiõibo plła ſignificans. Iñ h homonyma. dum ⁊ humidumY uitmnhoe
me.i.equocatio ſm Hug. Uł vt Pꝛiſ.diẽ Hoꝛno.aduer.tꝑis.i.h̊ anno.⁊ ðe ab h̊ ⁊3ann oneng
Homonymũ eſt vnũ nom pla ſignificis. nus. Iñ hoꝛnꝰ.na.nũ.⁊ hoꝛnotinꝰ.na.nun. clti.
2B pꝛijs ⁊ appellatiuis. In ꝓpꝛijs vt pirr pe.coꝛ.ĩ eodẽ ſenſu.i.hꝰ anni.deſiqt tñ qui4 hoſpten
hus filiꝰ achillis.⁊ pirrhꝰrex epirotaꝝ In q; tꝑs indeterminate. “RDU Dopirot
apellatiuis vt nepos.filiꝰ filij.⁊ nepos lu Hoꝛologicꝰ.ca.cũ.pe.coꝛ.qͥ i hoꝛologio col hllgekdi
Lurioſus. Itẽ acies ferri.oculoꝝ ⁊ militũ. ligit hoꝛas.vł qð ꝑtinet ad hoꝛologiũ itabot
Nomopaſia. attributio ꝓpꝛietatꝭ vniꝰalte/ HNoꝛologiũ.gij.n.s.vbi hoꝛe legunt᷑.i.colli / bobin
ri. yt ingua mea meditabit᷑ iuſticiã tuaʒ. Sant r intelligun.ͤ 72
QLingue eniĩ loqͥ.⁊ coꝛdis meditari.Uñ qdð Poꝛoſcopꝰ.pi.m.s.i.hoꝛaꝝ inſpectoꝛ.et ðe lihmfian
coꝛdis eſt attribuit lingue. ab hoꝛa. ⁊ copos.qð ẽ laboꝛ vl intẽtiodſii bttrn

goä
K

ni i
ni.
dsintag
bomosen
Nlubai
wuſiicke
dedie hr e⸗

1. Donalnt
imagoc

mGo qui ie

mageſtnongt

g. „—
urpimndis ſn
ehas at odend

hign digin
3mii ſacniciid⸗
ginia dlinicchi⸗
Euitno ſolüine⸗
böetoriſitcni
giii abi Un
mbuit bonis
ns honoꝛ:
ſaciin nel
elate. ?mecdictss
Oute ſin
ctiü Lu eireg
e eſtimator de
ſordedücküine
aideds h
nordons i
mwitenpuef

deict cCAn

4
nibotiii
ucolanpl n

wuafi niin

i hor All

„. , aloce
ziborolehe
g
dorlehhniig
un⸗ e,
elbe

Hoſpitiariꝰ.rij.⁊ h̊ hoſpitiaria.rie.cuſtos

ito/

in cognitõe hoꝛaꝝ intẽdens vł laboꝛãſ. vł
v ab hoꝛa ⁊ ſcopim. qð eſt ſpeculari.qꝛ ꝑ
hoꝛas natiuitates hoĩim ſpeculat᷑ diſſimili

₰„

⁊ diuerſo fato. Iñ h̊ hoꝛoſcopiũ.pij.i.ho/

ℳ₰

locꝰ vbi reponit an
vel ðꝛ ab hoꝛreo.res.qꝛ ſpicis hoꝛret.
Hoꝛridulꝰ.la.lũ.dimi.i.aliqntulũ hoꝛꝛidꝰ.
Hoꝛridus.da.dũ.i.terribilis. abominabił

ab orgel deriſ ihoꝛdeũ.Generaliter tñ
annona qlibet ðꝛ hoꝛeũ.

„

frigoꝛoſus.tremẽs.

Noꝛripilatio. onis. eſt qñ pili capitꝭ p̃ hboꝛ/

roꝛe erigunk.

Noꝛtolanꝰ.ni.m.s.i.cultoꝛ hoꝛti.Et nota
antiqͥ dicebãt hoꝛtulanꝰ ꝑ u.in ſcdᷣa ſyl/
laba.ſʒ moderni dicũt hoꝛtolanꝰꝑo.
Noꝛt᷑.ti.m.s.i.ager amenꝰoleribo abũdãs.
vl ꝑadiſus. In hoꝛtuł.li.di.i.puus hoꝛtꝰ
oꝛula.le.dimi.i.ꝑua tꝑis hoꝛꝛ·
oꝛus.ri.qͥ pᷣmus hoꝛas inuenniit
ꝛuſpex.G.vł hoꝛiſpex.cis. ille qͥ inſpicit

hoꝛaſ.Et h hoꝛuſpicꝰ.ci.i.hoꝛaꝝ inſpectoꝛ

q̃ etiam hoꝛoſcopus ꝛ
Hoſpes.tis.ↄ.t.qͥ recipit ⁊ qͥ recipit᷑⁊ ðꝛ ab
hoſtiũ ⁊ peto.q̃ſi Loſſipes. boſmiuz petes,
q̃ſi hoſtio pedẽ inferat.Antiqͥ tꝰ eĩ hoſpiteſ
q recipiebãt ⁊ qͥ recipiebãtur veniebãt ad
oſtiũ ⁊ ponebãt pedẽ in eo.⁊ firmabant ꝙ
vnꝰ nõ deciꝑet aliũ. Un qͥ recipit ⁊ qͥ reci/
pit᷑ hoſpes ðꝛ. Uterq; pon coedem in
oſtio amicicie pactũ firmabãt. Uñ qͥdam.
Eſt qͥ ſuſcipit᷑.⁊ qͥ me ſuſcipit hoſpʒeezes

7

hoſpitij.⁊ ðꝛ ab hoſpituKſn.
Hoſpitiolũ.li.dimi.i.pꝑuũ hoſpitiũ
Noſpitiũ tij.n.s.vbi qͥs ad tꝑs hoſpitati iu
re inhabitat.⁊ inde trãſiẽs migra. Hoſpi
tium vᷣo ſcholariũ eſt.ſʒ domꝰ ẽ burgenſis
qui eam loct
Hoſpita.te.f.p.in ſinglłari q̃ recipit vł reci/
pit᷑ in hoſpitiũ.ſ.pegrina.aduena.ſʒ ĩ plali

„

eſt g. neu. hñs tm̃ ntm̃.actm̃ ⁊ vtm̃.⁊ ſic eſt

eteroclitũ. Uñ płr ntõ h̊ hoſpita.actõ hec

hoſpita.vtõ o hoſpita

Hoſpitabił.lis.⁊ h le.ↄ.t.qͥ libent᷑ hoſpitat᷑
vel q eſt dignꝰ yt recipiat᷑ in hoſpitii
Hoſpital..t. ⁊ B le.pe.p.qͥ benignꝰ ⁊ ꝓnꝰeſt
dad hoſpitandũ Itẽ hoſpitale.lis.n.g.ẽ vbi

Pegrini recipiũt᷑ in hoſpitio. Iñ h̊ hoſpi/

talariꝰ.rij. cuſtos hoſpital. vl q eſt ð hoſpi
tali. ⁊ H hoſpitalaria.rie.in eodẽ ſenſu.

Nottia.ſtie.ſ.p.ðꝛ ab hoſtis. Hoſtie ãt erãt

xoꝛꝛeũ rei:ẽ locꝰ vbi reponit᷑ hoꝛdeũ.⁊ ðʒ

cleſia ab officio. qꝛ

ſip hoſtib⸗ deuincẽdis facta. Sʒ victime
erãt ſacriſicia q poſt victoꝛiã victꝭ hoſtib⸗

cia ; hoſtic. Uñ. Clictima p vicii dar. ho

ſtia p ſupandis
qꝛ cuſtodit hoſtiũ. Et ide hoſtiari?ꝰ ðꝛ ĩ ec/
bonoſa malos hñs iudiciũ.fideles recipit
⁊ infideles reſpuit.⁊ h̊ oſtiaria.rie.ꝗ cuſto
Dit oſtiũ.⁊ hoſtiar a.ũ.qð pꝑtiet ad hoſtiũ

Noſticapa.pe.ↄ.p.qͥ vel ꝗ capit hoſtẽ.

oſticida. de. 9. p. ͥ vel ꝗᷓ cedit hoſttꝛ

HNoſticinda.2.p.qͥ vel q̃ ſcindit hoſte?

Hoſtic.ca. cũ.. hoſtil vl inimic vl hoſtis.
⁊ coꝛ.ſti. Uñ in Auroꝛa. Hoſtica ſunt eiꝰ

colla ſubacta manu

Foſtilis.lis..t.⁊ le.qð ꝑtinet ad boſtẽ.?·

põ.pe. J hoſtilit aduer. ? h hoſtilitas.c.

3 q põdus exeqt in liba

HNoſtimẽtũ ti:n.s.i.eqmentũ.eq̃litas.łill

Hoſtiolũ.li.dimi.i.puũ hoſtiũ

„

oſtis.d. .t.ð ab hoſtio.d.qð eſt ejre. qꝛ

oſtiatoꝛ. oꝛ. m.t.i.viatoꝛ.qͥ ⁊ hoſtiariꝰꝛ.

xteri cuſtodit. ⁊ int

eqᷓ froͤte eat ad bellũ Pꝛope qdẽ hoſtes di/

nihil ſibi debẽt. nec vnemag tener alteri
q; ecõtrario Uñ hoſtes ppꝛie nõ pñt eẽ chꝛi

ſtiani int ſe. nec hoſtile pliũ int eos. quia

xpᷣiani ſp debẽt ſibi inuicẽ aliqͥd ſaltẽ cau/

ſa xpianitat.ſʒ tpiani⁊ ſarraceniꝓpꝛie di/
cint hoſter, nihil ſibi inuicẽ debet. Di

em̃ viliſſinꝰ ſarracenꝰ caꝑet regẽ frãcie.tã

tum deberet illi q;tũ rex frãcie deberet illi

ſi eñ caꝑet. Ul hoſtes dicũt᷑ ab oſtiendo.i.
equãdo menia victoꝝ.Solet eĩ hoſtes vi

ctoꝛes menia victoꝝ hoſtiũ adeqre.i.cum

terra eqᷓ facerei.deſtruere ⁊ deicere ꝑ trã

oſtiũ.ſtij.n.S.i.introit domꝰ.ſ.ianua.⁊ ðꝛ

cipio. Ul potiꝰ ðꝛ ab obſtado.⁊ ſicñ aſpi/
rat᷑.⁊ ſiłr oĩa q̃ veniũt ab eo nõ aſpirantur

Hinc etiã hoſtia dicũt᷑ fiuuioꝝ exitꝰ ĩi ma /

re.ſ.loca vbi intrant mare.qꝛ hoſtib⸗ illuc

ſolemus occurrere. ⁊ nos eis ibi opponere

res expoꝛtãt᷑ vel ĩpoꝛtant᷑ ꝑ loca illa tãq; ꝑ
hoſtia. Uł qꝛ hoĩes ꝑ loca illa tãq; per ho
ſtia egrediũt ⁊ ingrediut᷑ fluuiũ vlł terrã ſu

2
b 2*

qᷓᷓ ꝑ hoſtia ĩ domũ intrat flumia mare.vel

Noſtoꝛiũ.rij.n.s.ðᷣ lignũ cũ q̊ modi velſe
rxtariꝰ adequat᷑.illud videlicʒ lignũ qð du

cit᷑ ſuꝑ meſurã.vt ſi qͥd ibi ẽ ſuꝑfluũ amo/
ueat. ⁊ ſi qͥ deeſt ſuplleat èð

Huiuſcemodi ẽ ↄ.g.⁊ ĩdecli.ab huꝰ ⁊ mo/
di. ⁊ iterponit᷑ ce.ſillabica adiectõ.⁊ deſit
ſſte gtũs modi qlitatẽ.vt huiꝰcemodi.i.tal
Human.na.nũ.qð hzʒ hũanitatẽ vlł qð ꝑti
net ad hoĩeʒ. Itẽ humanꝰ.benignꝰ.maſue
trtus.miſicoꝛs.qͥ circa hoĩes hʒ amoꝛc ⁊ mi
ſeratõis affectũ.? pᷣ.pmã. Uñ O:a. Hu
mo no capiti ceruice pictoꝛ eqͥnã. Jügere
ſi velit varijs iducereplumas. In huma/
nitas. ta . 2 ꝓpꝛietas q s ð hõ. ⁊ hũani

tas.i.mãſuetudo.mificoꝛdia.q̃dã affectio

q nos inuicẽ tuemur
PHumectꝰ.cta.ctũ.i.humidcd)
Humerab.lis.ↄ.t.⁊ G̊ le.qð ꝑtinet ad hume
ros.⁊ ðꝛ ab humerꝰ.Et h̊ͥ humerale.liſ.ðꝛ
qddã palliũ.qð ⁊ ſuꝑhumerale ðꝛ. Unde
Ecẽci. xlv. Et humerale poſuit ii.
Humerillꝰ.li.qͥ extremitati axis infigi᷑.
Humerꝰ. ri. m. S. ab arm. qᷓi armerꝰ ut eſ
ſet diſtinctio hoim q̊x ſut humeri ad aia/
lia qdrupedia.q̃̊; ſũt armi. In hũeroſus.
ſa. ſum.i.foꝛt⸗ ⁊ magnos hñs humeros
Humidꝰ. da. dũ. qdð iter hʒ humoꝛẽ. Sed
vnidũ qð exterꝰ hʒ humoꝛẽ. Iñ h̊ humidi

Humillis...t.⁊ B le.i.abiectꝰ.ignotꝰ.łmi⸗

tis. ⁊ 8a ab hum.q̃ſi hbumi accliuis Et cõ
parat᷑humil.lioꝛ.illimꝰ Uñ Dan.iiij. Du

millimũ hoĩem. Et ſcribit᷑ ꝑ duo l.ſuꝑlati

uus.licet hũilis ſcribat᷑ ꝑ vnũl. YFoꝛmat᷑
ei ab humilł.remota is.⁊ addita limus Et
ſũt qͥnq; ſuꝑlatiua q̃ deſinũt in limꝰ. Unð
In lim qͥnq; dat fagꝰ cetera lind

Humoꝛ.oʒ. m.t. ðꝛ ab humeo.mes. IJñ hu
moꝛoſus.a.ũ.i.hũoꝛe plenꝰ.Et pð.pmam
humoꝛ nomẽ.ſʒ humoꝛ.arꝭ.paſſiuũ de hu
mo.as.coꝛ.eã. Uñ qͥdã. Me terret ꝙ hu/
moꝛ.nõ terret ꝙ ſonathumoaa
Num mi.f.s.i.terra.⁊ ꝓpꝛie hũida.⁊ ĩferioꝛ
Et nota ꝙ humꝰ ẽ q̃ſiꝓpꝛiũ nom̃ t᷑re. Un⁊
caret płalitate.⁊ coꝛ.hu. VUñ Oꝛa.epi.Qu
xuriat frigido ſanguie pinguis humꝰ.
Nus terra ẽ in finib idumee. ⁊ ĩterpᷣtat᷑ fe/
ſtinãs vel ↄſiliattꝛ::

Aeſtnomẽ dñi fm q ẽ inuiſibiliſ

exquo 7 allelu.qð eſt laus vel laudare cõ/

ponit᷑ alleluia.i.laus inuiſibił.vł laudate
Iabel interpᷣtat᷑ aſccẽ,fſio
Iabin.iĩterpptat᷑ſapiẽs.łſenſꝰ ſiue pꝛudẽtia
Iachus.chi.m.g.i.bacchꝰ. Ulñ Clirgi. Po

7

pulꝰ alcide gẽtiſſima vitis Jacho

acob ĩterpᷣtat᷑ ſupplãtatoꝛ.qꝛ ĩ oꝛtu ſuo a.

tã naſcẽtis fratrꝭ appꝛehendit.vłqꝛ po
frẽm arte decepit JMB
Iacobipeta.te..p.qͥ vł q̃ petit eccłiam ſctĩ

Iacobe zebedei a pr̃e cognomĩatꝰeſt quẽ cũ

. onerelinaues ve pfem ſecutiſũt. Hi
ſuũt filij tonitrui qͥ etii boanerges exfirmi/

tate ⁊ magnitudine fidei noĩati ſũt. Hic ẽ

Jacobo filiꝰ ʒebedei frat᷑ Johis.qͥ pꝰ aſcẽ/
ſionẽ dñiab herode occiſus ẽ.Et ĩterpᷣtat

ſupplãtatoꝛ.qꝛ curã carnis ſupplãtauit do

mino vocãte.⁊? ip̃am carnẽ herode cruciã
te ↄtẽpſit. Iñ Jacobitan na.nũ.⁊ hͥ ⁊ ia

Iactãtia.tie.i.arrogãtia.ſuꝑbia.vanitas

Iactura. re.f.p.i.iactꝰ. Jactura etiã ðꝛ dam
nũ.⁊ ꝓpꝛie qᷣ naute patiũt᷑ cũ imminẽte et
ingrauelcete tẽpeſtate.res ſuas ĩ mare iaci

unt.ſ.panc.vinũ.pãnos.⁊ generalit᷑ qͥdqͥd

hñt. qnq; ne ipᷣa nauis nimio põdere rerũ

ſubmergat᷑. Iñ h iactariꝰ.rij.q frequenter
dãnũ patit᷑.⁊ ꝓpꝛie qͥ ita res ſuas iactat.Et

iactuariꝰ.ria.riũ.i.dãnoſus.patiẽs.vlł in/⸗
ferẽs damnũ. Int᷑ dãnuʒ auũt ⁊ iacturã eſt

Differẽtia.qꝛ iacturam ſcietes ⁊ vltro pati

mur. Dãnũ vᷣ̈o inſolito ⁊ nob neſcieẽtibus.

Itẽ iactura aliqñ capit᷑p qͥcũq; dãno ali/
cui ꝑ violẽtiã illato vñcũq; pueniat. Uel

ↄZ leſio facta cũ lapide vel ligno

Iaculũ lim. S. miſſile. ⁊ vꝛ a iacio.. eo qꝙ ia
cit᷑ ⁊ mittit᷑ impetuoſe. Itẽ iaculũ ðꝛ ddã

iacit vel facit
Iaculłꝰ.li.m. S.qͥdã ſerpẽs volatił.a iaciẽdo
Dictꝰ.qꝛ de arboꝛib ſe iacit ſuꝑ aĩalia ⁊ ea

rete piſcatoꝛiũ. Iñ iaculatoꝛ.oꝛꝭ.qͥ iaculũ

ꝑimit.Uñn Quca.in.ix.Et natrix violatoꝛ

aque iaculiq; volurre
Iair interpᷣtat᷑ vigilãs ſiue illuminãs.

airus.iairi ꝓpꝛiu nom̃ cuiuſdã viri.cuiꝰ fi
liã dñs ſuſcitauit.vt habet᷑ Mar.v.Etin
terpᷣtat᷑ illuminãs ſiue illumiatio ſeu vigi
lie. aut vigilãtiꝰ.⁊p.pe.Uñ ĩ Auroꝛa Mẽ

ſa leui ſplẽdet curat᷑ nata iairi

Iamb bi.ẽ quidã pes metricꝰoſtãs exbꝛeni
⁊ lõga.Et dꝛ a iambuſim.qð eſt rephẽdere

nnapor⸗
mareſta.

mcpe

füan
nepi
En
drco
lupni
dbiſ
Etin⸗/
ſciet⸗
Wlaune
dufong

Mtmor⸗

lpheiine

—

natdt

eleniü

unlnez
lhadie

ß n

einine
iaie

nomiar cſgii
emſecunſit )

unrgesetfn.

inoian ſür Hi
ohis 'aſci
hsi. Küone
mis ſaätund
mehadde
andna nüsbti

ſupbin unn
ucturzenidid
nürci immnirt
S ſudsimanti
t genernliti
imio poerefen
ri 4feyuenin

ſuas uedt t

ns ltis. Aih
aütrincnni
nites 1mop

tnobneſcindua

pcch Dinon

cuczpueniar

vlio.

Ancllichiin

laor du L

wlnt nich
kuctſilin
1.Etnamrnun

vel cancrũ ⁊ capcoꝛnũ. Sʒ cuʒ ianꝰ ðꝛ q/
deꝛifrons h̊ refert᷑ ad q̃ttuoꝛ mũdi ꝑtes.vel
ddg q̃ttuoꝛ elemẽta.vlł ad q̃ttuoꝛ anni tpa.
lIaphet interpᷣtat᷑ latitudo.Ex eo eĩ płs gẽ

. ”ÿ
WG „
ðèð . „

yel detrahere venenũ.qꝛ inuẽtꝰ fuit ad de
ſcribendũ venenũ ire reßneſisese dere
ctiones. UnOꝛat. Arc
es armabit iambo. Jñ iambeꝰ.bea.beũ.⁊
iambicꝰ.ca. cũ. Et ẽ biſſyllabũ iabo.qᷓ;uis
ipᷣdicto vᷣſo ſit triſſillabũ ꝑ diereſim iäbo.

—

—

Iamnes interpᷣtat᷑ marinus ſiue vbi ẽ ſignũ

Iamin.i.dextra.⁊ cõponit᷑ cũ ben.⁊ dicitur

eiꝰ Ceſſit em̃ ⁊ defecit ſignũ eiꝰ coꝛã ſigniſ

moyſi. Un dixerũt magi.Hic digit dei ẽ.

Ianiculũ.li.templũ Jani.⁊ ðꝛa ianꝰ. Jani
culũ etiã ðꝛ oppidũ qddã italie.Et h iani/
culus mons apud rom.qꝛ ibi olim cole/

batur Janus

*

Ianitoꝛ.oꝛꝭ.q ⁊ ianuatoꝛ dꝛ.i.cuſtos ianue.

ſcʒ ꝗ obſeruat ianuã.⁊ ðꝛ a ianuuag
Ianitrix.cj.ft.ðꝛ illa q obᷣuat ianuã.Et ia
nitrices dicũt᷑ vxoꝛes duoꝝ fratꝝ q̃ſi eãdẽ

iianua terẽtes.vl ꝑ eãdẽ ianuã iter hñtes.
Iantaculũ.li.n.s.ðꝛ cibo qᷓ ſoluit᷑ ieiunium

añ pꝛandium M
Ianua.nue.f.p ꝓpꝛie ðꝛ pmus ingreſſus.p/⸗
mus introitꝰ.ſ.poꝛta.⁊ ðꝛ a ianꝰ.qꝛ ianꝰeſt

deꝰ pncipioꝝ.cui antiqͥ oẽm introitũ ⁊ exi

tũ ſacrificabãt. Ulianua ð oſtiũ ꝑfoꝛatũ
q̃le videmꝰ ĩ cellarijs ꝑ qð videri pᷣt intꝰ ⁊
extra.ſic ianus videt añ ⁊ retro. Item a ia

nua poꝛta dicta ẽ ianua qdã ciuitas iuxta

mare ſita.⁊ eſt q̃ſi introitꝰ ⁊ poꝛta lõbardie

tuſcie puincie. Inñ H 7 5 ia nuẽſis.⁊ 6 ſe. pa

triũ.⁊ ianuinꝰ.a.ũ.poſſeſſiuũ

lIanuariꝰ mẽeſis qdã.⁊ ðꝛ a ianua.qꝛ ianua ẽ
ꝛ introitꝰanni. UVłðꝛ a iano.qꝛ ianuariꝰeſt

pncipiũ anni.ſic ianꝰeſt pncipiũ oĩm opeꝝ
Et inde ianuariꝰ.a.ũ.h̊ alio noĩe iouoniꝰ

ðꝛ.qꝛ oĩm mẽſium eſt pDter
Ianꝰ.ni.a paganis dictꝰ ẽ deꝰ pncipioꝝ.Et

32 bifrons.i.hre duas frõtes.ſ.añ ⁊ retro.
Et ſm h̊ ðꝛ ianꝰ mũdꝰ vł celũ.qð hʒ duas
facies.i.duas poꝛtas.ſ.oꝛientẽ ⁊ occidẽtezʒ I

2

ilocũ ꝓpꝛio rabi

*

5icaria.rie.inſula iuxta quã ibᷣmerſus ẽ
Ichthyophag a. i. .piſces comedes. et dꝛ
ab ichthiꝰ. qʒ ẽ piſcis.⁊ phagin qᷓd ẽ come
dere. Jn ichthyophagi fut da pli. qe ve⸗

„*

capꝛea.qᷓ alio noĩe ðꝛ doꝛcas. Et dicũt᷑ ibi

ces.q̃ſi auices qꝛ inſtar auiũ ardua ⁊ excel
ſa teneãt.⁊ ĩ ſublimi inhabitãt.ita vt ð ſub
limitate vix hũanis obtutibcerni poſſunt
He ſi qũ aduerſitatẽ aialiũ vl hoim pᷣſen
ſerint. de culminibo ſaxoꝝ altiſſimis ſeſe p̃

Apittes ſuiſq; ſe coꝛnibo illeſas ſuſcipiut

ſm Papᷣ.Et declinat᷑ h̊ ibex.hꝰ ibic.⁊ coꝛ
ripit bi.in obliqs. Uñ Job.xxxix. Nunqͥd

noſti tps part? ibicũ in petris. Un. Coꝛ⸗

Wne fert ibex Job teſtis ⁊ ibic inde·

Ibis·ibis.vł ibidis.f.t.ẽ ciconia.ſ.auis im/
mũda.qꝛ nũq; pijcit ſe ad voladũ niſi pus

qꝛ auis ẽ immũda.iõ Ouidivocauit ibim
aduerſariũ ſuũ ⁊ coꝛriualẽ qͥ cũ vxoꝛe ſua

mechabat. ? libꝝ quẽin eũ ſcripſit ſic inti/

tulauit. Ouidiꝰ ĩ ibim.i.ᷣ ibim. Clñ ſic di
cit. Ibidis interea tu q;ʒ nomẽ habe·
bix. &.f.t. auis eſt aqtica pentib inimica.
vt diẽ glo. ſut illud Iſa. xxxiij. Poſſide/

but ei onocrotal⸗ ⁊T encci ibix. Itẽ Iſi.
etymol. xij. IJbices aues mer

vocat.q nili ſueta in habitat. Cinde. IJbix
ibic auis ẽ niliq; fluetis.Et ꝓð.pe.gti.

it flli? dedali. In icarp.a. um. et

nado ĩ mari valeat.⁊ piſcibo tm̃ alant᷑.

Ichthyus. thyi. qdã piſcis elft

7

Icon eſt pſonaꝝ int᷑ ſe vł eoꝝ qᷓ pſonis acci

7

. .* 4 . . 2 .

ãq̃ſi vnigeniti a patre

dũt cõparatio.vt Clidimꝰ głam ei.gliam

imago yel ſignũ ſm Hug.
conomꝰ vl poti economꝰ.ꝓe.coꝛ.ẽ tã pe/

cunie qᷓ; frugũ ⁊ oĩm q̃ poſſident᷑ diſpẽſa/

Tcon.onis.⁊ h̊ iconia.nie.⁊ hᷣ icona.ne.id ẽ.

toꝛ. In economic.a.ũ.xenofont pulcer li
ber eſt. qͥ nõ gubernatõʒ ville ſʒ diſpeſatõʒ

vniuerſe domꝰ tullio ĩterpᷣtãte deſignat.
Idaliũ.lij.q in cypꝛo inſula ĩ q̃ colit

tiñũ natꝰ eſt. Et qꝛ lata ẽ ex gẽtibo mititudo
credentiũ ab illa latitudine iaphet dic ẽ.
Ias.viride vʒ . it

lIaſpis.dis.f.t.q̃dã gẽma pᷣcioſa ẽ ⁊ viridis

venꝰ. Vñ ⁊ ipᷣa venꝰ ⁊ qdãa terra ei adiacẽſ

Jas em̃ viride.pinaſim gẽma dꝛ.

(Nante

dicta eſt idalia. lie. vł idalis.lis. vł idis Jñ

Hdea.idee.pe.acuta exẽplar vł foꝛma. et ð⸗

nen i Ibex.cis.łt.gen eſt drupedalis aĩalis.ſcJ ab idos qð ẽfoꝛma.Jñ h̊ ꝛh idealis. et hj.

deale.i.foꝛmalis.imaginarir?ꝰ ⸗maea. meu. pe. acuta. Etiterp̃tat᷑ rufa vł run 4
Idem cõponit eris.⁊ demũ.qſi is demũ.ꝭ bea.ſeu terrena aut ſangninen. gn⸗
eſt iteꝝ is.⁊ eiꝰfemininũ eſt eadẽ.⁊ neutrũ Idus.iduũ.idiba.f.qrte decli.płis numeri. loe⸗
idẽ. i coꝛrepta q̃ in maſculino ꝓduci᷑. Uñ id eſt. diuiſio. Uñ qͥdã dies mẽſis dict eſt D
HNeutrũ curtat idẽ.ſʒ mas ꝓducit᷑ ideʒ. Et idus.q̃ſi diuiſio.qꝛ tũc diuidebãt᷑ a nüdi / Di⸗
geuminat᷑ cõpoſitio ĩ neu. ge. Dicimus em̃ nis.q̃ durabata nonis vſq; ad icꝰ. Uel q/ pot
idemtidẽ.i.idẽ ⁊ iden fic diuidit᷑ meſis. nõ qꝛ ĩ idibo ſit medietaſ ſonb
Igdida. de.pe. coꝛ. nomẽ eſt Salomonis.⁊ ĩ cuiuſlibʒ meſis.ſʒ qꝛ in idibo eſt diuiſio meę li
terpᷣtat᷑ dilecł dñi ꝓpt deũ.vł amabilł dñi ſis quãtum ad appellationẽ dien. Ab idib. Sò”ZM
Zun inrer eeeſß méſis nõ cõputat᷑ niſi ꝑ kaledas ſequᷣ? lynan
Idin.interpᷣtat᷑ vidrr tititis mẽſis ”l laug
Idioma.tis.n.g.eſt ꝓpꝛietas loquẽdi in qli /Gtn anee E es
bet lingua.⁊ ðꝛ ab idios qð eſtpꝛiũ.⁊ oml· ante — nhnt
qʒõᷓ eſt ᷣmo vl modulatio. Quot eĩ ſunt lin Tecur.oxꝭ.i.epar.ſiue ficatũ.⁊ ðꝛ iecur qua/ ſſtſe
gue. tot ſunt ⁊ idiomata. Unuſqͥſq; eĩ ſuo ſiiapyr.qꝛ ignis ibi iaceat.⁊ ibi habeatſe- Glur⸗
onnore loquittt· . ùd4 6 in cerebꝝ ſubuolat.⁊ inde ad ockos ? Pean
Idiopathe.thes.greca declinatõe.⁊ hͥ idio/ ad alia mẽebꝛa diffundit᷑ ⁊ caloꝛe ſuo ſuccũ lgt
pathia. thie.i ꝓgꝛia paſſio qᷓ aliũde nõ infer excibo tractũ vᷣtit in ſanguinẽ. Et nota q; e
tur ſz intrinſec naſciet auntiqͥ dicebt h̊ iecoꝛ. ozt. vł iecus. oꝛ. pqᷓ
Idios grece latine ðꝛ ꝓpꝛium. nos dicimꝰ hiecur. o;. Etↄaſiſtit in iecoꝛe Inn
Haiota ·..p.i.illiterat indoctꝰ. ⁊ inſipiẽs.? ↄcupiſcẽtia. Sic em̃ coꝛde ſapimꝰ.italieco li
ꝛ:ab idus qð eſt diuiſio.⁊ iota qð ẽ lr̃a.qſi re amamꝰ.⁊ coꝛ.pe.gti.UVñ Splen ridere dut
diuiſus a l̃is. Et ꝓ.pe. Uñ. Uir bñ veſti/facit cogit amare ieeur lyon
tus in veſtib eſſe ꝑit. Eredit᷑ a mille q;uiſ Ieiuniũ.nij.ðꝛ qddã inteſtinũ tenue ſꝑ va/ ⸗
idiota ſit lle. aui Iñ ðꝛ ieiuniũ.qꝛ ſui inedia viſcera va ſonil
Idithũ interpᷣtat᷑ traſiliẽs eos rl ſalta in. cua ⁊ exinanita exiſtũt.Et ẽ ieiuniũ ꝑſimo honl
De. Saltatoꝛ eſt idithũ.ſʒ amabilis idida nia vict ⁊ abſtinetia ciboꝝ.Oñ ãt ieiunia omun
contat 6tttuoꝛ toibo anni agant᷑ his vᷣſibus habet nmuft
Idolatra.tre.pe.coꝛ.i.cultoꝛ idoloꝝ.ſ.qͥ cul Aulccrur lucia.cinis.chariſmata.dia.qꝙ; finaie
turã quã dʒ impẽdere deo ſuo creatoꝛi im det vota pia.q̃rta ſequẽs ferria ſtd
psdit idolo. Iñ h idolatria. trie.i.cultura Iepte.ĩterpᷣtat᷑ aperiẽs vel apertus plen⸗
idoloꝝ.ſ.qua idolatra idolo impẽdit leſſe interpᷣtat᷑ in ſole ſacriiciũ.vł incẽſum alnie
Idoliũ.lij.ðꝛ locꝰ vbi idolatre veneraãt᷑ ⁊ co vb incẽdẽs ſiue incẽdiũ.⁊ fuit p dauid. m
lüt idolũ m Papᷣ. Uñ.j.Co.viij. In ido Leſus hebꝛaice.grece ſoter.latine aũt ſalu/ 2“”
lio recumbentẽ ꝛdc. ttian ſiue ſaluatoꝛ interp̃ᷣtat᷑.qꝛ cũctꝭ gẽtib⸗ bee
Idolothitũ.ti.n.s.cõponit᷑ ab idolũ ⁊ theoſ ſalutifer venit ” — glafi
qð eſt de. q̃ſi idolo deificatũ.i.ſacrificatũ Ietro.c. lon
iidẽ.illud qdð idolo ↄſecrat᷑ ⁊ offert. Etkfnm ſ oblin
coõpoſitõʒ penultima deberet coꝛripi quaʒ “ ( E „»„— geti
q́qdãa ↄſueuerãt ꝓducere.Etpᷣt dici ꝙſim Ignarꝰ.ra.rũ.i.inſci.rudis.⁊ ð: ab in.⁊ na lyumn
pler⸗ deriuat᷑ ab idolũ.⁊ ſicꝓduc pe.ſicut rus.vł ab in ⁊ nariſ.Etqͥ ignoꝛat ⁊ qͥ igno loinee
bmoi noĩa a noĩb, deriuata. Cin qdã. Eſt ratf ſic appellat. Et ð ꝓpꝛie ignarꝰ qͥ eſt ob/ .
locꝰ idoliũ qð tibi dat᷑idolothitũ. Unde.j. litꝰ⁊ ꝑdidit memoꝛiã.q̃ſi ſine narib. Olfſe
Koꝝ. viij. Idolothitũ maduciait (cliſſe em veteres ſciſſe dicebãt. Et notaq; lelien⸗
olu li rſmulacru qo puͤana effigie ſem̃ g. apponit huic noĩ gnarꝰ ꝑ ptheſim. ⁊ oib AItfil
t ↄſecratũ ẽ.⁊ & ab idos qð eſt foꝛma. ab eo deriuatʒ. Quidã tñ dicũt e ſit ibi na declumt
Idoneꝰ.nea.neũ.i.irrepᷣheſibił apt.vtilis. turalit.ꝛicõpoſitõe n.ñ trãſit ĩ g.ſj ſbtrabi eſtpgy
2uenies.ãſi ↄfoꝛmis cuilibʒ.⁊ ab idos tur.⁊ ꝓð.pe.Uñ qͥdã. Dãdit ⁊ ignaris q/ Enti
J5 ntenna. Fnnco ellaslatk.. ↄuenien Nio certa frequðezs Robnnf
tia. aptitudo. vtiltas nain. a. .i. inefficax. piger. inſipiẽs. ſtult? Grrmegi,
ae⸗ Secclatine ðꝛ foꝛma. J ñh igea · igee In ignauia. uie.i.pigricia.tarditas.ſtulti/ Eenn
NHummen mee qd regio indie. Jiſ idume? Iqnentii ala iii igno pti adſte
edeEgda red ndie. Jñ idume. Igneari.ria.riũi.ignẽ ↄtinens. Inde boc gltre

teßain
ni len

ecligien
diesniſe
diicchiigi⸗
iidiſeme
nonedin D
iglist

nte
catütinn
ctat. 1iihden
lar.indensede
dittcaloriwii
ſangnine. n
1 . Nras ,
. tniſtrinn
icdeſgir
U Soann
.

ueſtmnü tmneſn
iuiinedia niſen
Eteiiuniiin
bis iſbus hanl
taniinata,did

/

ſen
Tinncen
afuirprdauis.
clarne ain ſin
itg chct G⸗

nahei.

genꝰ ignoꝛat᷑.

.

Ignominia.nie.i
ignominia iponit᷑ poteſtate alicuiꝰ. Sʒ in
famia fit młtoꝝ ↄſentiẽte pᷣmone. Iñ igno
minioſus.ſa.ſum.i.infamis.vituꝑpatꝰ. Et
yt diẽ Iſi.in.v.etymo.octo penaꝝ genera
in legibꝰ ↄtineri Tulliꝰ ſcribit.ſ.dãnũ.vin
cula. vbera.talionẽ.ignominiã.exiliũ.ſf̃ui -
tutẽ ⁊ moꝛtẽ. Inuenit᷑ etiã ignominiũ.nij.
vt diẽ Papᷣ. Ignominiũ dictũ. eo ꝙ deſi /

lis.incertus.

igneariũ.rij.i.focarummY
Igneꝰ.nea.neũ.i.ad ignẽ ꝑtinẽs.vł de igne

exiſtes.vl reſpledes vlł ardes.⁊ ðꝛ ab igniſ
Imn igneolꝰ.la.lũ.pe:coꝛ. Uñn:Pꝛudęæetiꝰ ĩ li
pro hymnoꝝ. Uligoꝛ igneolꝰ nõ vri

Ignibulũ.li.uthuribuluũ.⁊ ð: ab igne

Igognicremꝰ.ma.mũ.pe.coꝛ.i.igne crematꝰ

vyel igne cremYs

Ignis.gnis.m.t.ðꝛ ab in ⁊ gigno.q̃ſi nõ gi⸗
gnẽs.qꝛ nihil ab eo gigni pᷣt.ſʒ ↄſumit cũ

cta q̃ rapit.⁊ eſt ꝓpꝛie ignis ipᷣa flãma.O ð
aũt fouet ignẽ focꝰ ẽ.Et ſũt tres ſpẽs igni/½
ſcʒ lux.flãma.carbo.Et nota ignis ĩ ſua
ſpera nõ lucet.qꝛ ſic tegeret coꝛꝑa celeſtia.

Igniti ſerpẽtes ĩ nũerꝭ dicebant᷑ qꝛ minimi

⁊ ꝓeloces erãt ad modũ ſcintillaꝝ. Uel qꝛ
tu veneno inflãmabat vſq; ad tumoꝛezʒ

7

⁊ ruboꝛẽ igneũ.ita ðꝛ in hiſtoꝛꝛs

*

Igniuomꝰ.ma.mũ.pe.coꝛ.i.i
ðↄꝛ ab ignis ⁊ vomo.mis.

4
*

Ignobilis.9.t. ⁊ h le.i.nõ nobilis.obſcurus
ↄtemptꝰ.q fere nõ cognoſcit᷑cuiꝰꝛ nomẽ ?z

9 „ 9 „

infamia.q̃ſi nomẽ. Sʒ

——1

nat hr̃e nomẽ is qͥ in aliq̊ crimie dephẽdit᷑

quaſi ſine neie .
Ignoꝛãs.antj.oĩs ge.ðr neſciẽs.negligens.
getia. ignauua.
Ignotus.ta.tũ.i.obſcurꝰ.nulli not.ignobi

„

Ile.ilis.tertie decli.⁊ ĩ ſingulari ⁊ ĩ plurali.

vel tm̃ plłis numeri. UVñ Alexander. Jlia
declinat tibi tertia ſʒ nõ niſi pła. etſut ilia
inteſtina ꝑua ⁊ rotũda circa renes aĩaliuʒ

Et dicũt ab ilios qð eſt obuoluere.q; noſ

ibi obuoluinmꝰ. Uñn Lucanꝰ ĩ qrto. Alli/

gat ? mediũ cõpſſis ilibo artat Et ᷣm qſdã

Ccoõponit exilis q̃ſi extra ilia

—

ler cis. ft. eſt qdã arboꝛ glãdifera. ? ö: ilir
quaſi elex. ab eligẽdo ſiue eligo.gG.qꝛ huiꝰ

ar boꝛis fructi pᷣmũ hoies elegerũt.⁊ ſri

cus.a.cũ.qͥ talẽ infirmitatẽ patit᷑

gnẽ vomẽs. et

. 1r g

pitur ꝑ vnũ l.⁊ pðᷣ.pᷣmã. Vñ ĩ Auro:a dẽ.

mãbꝛe. In ilice.cea.ceũ.i.de ilice exñs v

ad ilicẽ ptins

9

Ilios grece.latine ðꝛ obuoluere. Iñ ilios

ilion obuolutio.⁊ ðꝛ doloꝛ inteſtinoꝝ.qꝛ ĩ

teſtina ſepe ꝓ doloꝛe obuoluunt᷑. In ilia/
minoſi dicũt᷑.ob inteſtinoꝝ toꝛmẽeta
Ilus fuit qͥdã rextroianꝰ. Uñ troia dicta ẽ

lliũñ. Et nota ꝙ troia dicta eſt regio Aſie.
Iliñ vo eſt ciuitas troie. Qñq; tñ troia ac

cipit᷑ p illa ciuitate. ? tũc iliũ accipit pqᷣdã
eminẽtiſſima turri illiciuitatꝭ.Et inde in
uenit h ilion indecli.⁊ 5 iliũ. ilij. 7 H ilios.
iliov. ⁊ hinc põt dici h iliꝰ.ilij. Iñ h ⁊ H ili /
enſis.⁊ ̊ ſe. Et iliacꝰ.ca.cũ.i.troianꝰ.⁊ hic
iliades.adis.troianꝰ.⁊ ſubtracta de ſylla/

ba ðꝛ ilias.dis.femĩa troang
Ilecebꝛa bꝛe.f.p.i.carnał delectatio q̃ ho/
minẽ illicit. licʒ ⁊ ꝓ alia delectatõe ĩueniat᷑
Iſ illecebꝛoſus.ſa.ſum.i.delectabił. ille/

cebꝛis plenus.fallax.inſidioſus. Iñ illece

bꝛoſitas. tat ·

IIlectꝰ. ta. tũ.i. illaqueatꝰ. ſeduct'. ĩ licio po
ſit. CIñ Jac..ꝛ. Abſtract? ⁊ illect⸗ ⁊2c.
Illepidus.da.duũ.i.inſuauis.inſipidꝰ

Illex.G.o.g.qͥ ducit aliquẽ in fraudẽ.qð eti
am abſolute ꝓ fraudulẽto ðꝛ ⁊ deceptoꝛe.
Uñ· Plaut? Eſca ẽ meretrix ⁊ pectꝰ illex
libatꝰ. ra. tũ.i. intacaoo.
liberał.lis..t.⁊ ̊ le.i.nõ liberalis

licitus.ta.tũ.i.nõ licitus

obliuioſus. Iñ ignoꝛãtia.i. obliuio.negli iris dillirt
. her ba qꝗqã qᷓ in illiria abüudat
Illiteratꝰ.ꝗ.ũ.i.ſi
Illot.ta.tũ.pe.p.i.nõ lotꝰ.ĩimũdus
Iilunis.nis.ↄ.t.⁊ ̊ͥ ne.i.ſine luna ł obſcurꝰ
Illuſtris.ſtris.ↄ.t.⁊ G̊ ſtre.i.pᷣclarꝰ.pſpicuꝰ.
Nobil. q valde illuſtra.
Iiluuies.ei.f.g.ðꝛ ſqualoꝛ vł ĩmũdicia.moꝛ
bus vl ſoꝛdes.⁊ ðꝛ ab illuo.is.qð eſt macu

Illiria.rie.f.p.regio ẽ iuxta mare adriaticũ.

q ſchlauonia. Iñ illirꝭ. dis. ? illiric.ca.
⁊c. Et illiris ðꝛ idẽ qð illiria.⁊ H̊ illirica.ce

7 *

ne lr̃is.ñ lr̃atꝰ. idiota

*

—
₰

lare.aꝛ deturpat ⁊ maculat rẽ in q̃ eſt. Un
Virgiliꝰ eney.iij. Reſpicimꝰ dira illuuies
immiſſaq; barba.Et Deut.xxviij. Super
filij ⁊ filie carnib.⁊ illuuie ſecũdinaꝝ.i.ſu
per illuuioſis ⁊ putridis ſecũdinis. vt fiat
Endiagsssss!!!!!!

Imaginatio.onis.Ft.vis aĩe q qͥ cõpᷣhẽdit
foꝛmas cũ materia re abſente. Sʒ h aut ẽ

45 7

recoꝛdatõis.aut imitatõis.aut ↄfictionis

Recoꝛdatõis cũ rẽ imaginamur q̃ pus fu
it ſubiecta noſtro ſenſui. Imitatõis.cũ rẽ
ſilem nõ eandẽ. Cõfictõis qñ ↄformamuſ
aliqͥd ĩ mẽte qd ĩ reꝝ numero natura ñ pa
tit᷑ inueniri. vt chimerã ex capite leoniſ.pe
ctoꝛe hoĩs.vẽtre aſini.cauda ſerpẽtis. Pꝛi

cũda ⁊ tertia eſt ꝓpꝛia hois

7

Imago.inis.f.g.repᷣſentatio alicuiꝰ rei.⁊ ðꝛ

ma imaginatio nob cõis eſt cũ beluis.ſe/

ab imitoꝛ.arꝭ.q̃ſi imitago.qꝛ imitat᷑ rẽ cuꝰ

eſt in coꝛꝑalibo liniamẽtis ⁊ diſpoſitõe ꝑti
um. In imaginariꝰ.a.ſi.qð pꝑtinet ad ima/
giné. vel qð ꝑcipit᷑ vmbꝛatilit ⁊ qdã imagi

matonttt
Imbecillꝰ.la.lũ.⁊ h ⁊ H̊ imbecillis.⁊ ̊ le.in

eodẽ ſenſu.i.ſine baculo.i.ſuſtẽtamẽto vi /

rium.i.debilis.fra gills
Imbellia. lie.i.debilitas.fra gilitas
Imbellis.lis.ↄ.t.⁊ h le.i.enernis. fragilis.

Iinber.bꝛis.m.t.pluuie vis repẽtina.ad nu

bꝛiet ad germinandu

ſiuariũ.vł cãnalis.qð alit᷑ ðꝛ imbꝛex.cis.?

coꝛ.pe.gti. Uñn Pꝛudẽtiꝰ. Imbꝛicibus ru

ptis vndãtis deſuꝑ auxi. Imbꝛices etiam

dicunt᷑ tegule.qꝛ capiũt imbꝛees.
Imbꝛicuł:li.dimi.i.puus imber
Imbꝛic.a.ũ.pe.coꝛ.⁊ imbꝛicoſus.a.ũ.i.plu
Imbulꝰ.li.m.g.pe.coꝛ.poꝛticꝰlata ⁊ ſpacio/⸗
ſa. Et ðꝛ imbułꝰ ſi inambuł loc ad ãbu/
landũ ſpacioſus.ſᷣm Hug. Pap̃. vo dicit.

Imbuli dicti. vl qꝛ ſub volumie ſũt.vł qͥa

ſub his ãbulamꝰ Süt eĩ planetaꝝ poꝛticꝰ
Imeon vel imon grece ðꝛ cerur·

7 — „ „ *„

Imitatoꝛi.ria.riũ.i.dignꝰ imitatõe.vł qui

gliquẽ imitat

Immanis.nis.o.t.⁊ ne.qͥ non eſt bon.ſed

crudel.terribił. efferꝰ. ⁊ ab in ?⁊ manum.

qð eſt bonũ.q̃ſi ſine manu.i.bono.ſim Pa/

piã. Immanis ðᷣꝛ ingẽs.infoꝛmis.hiſpidꝰ
⁊ hoꝛꝛẽc'. Itẽ ĩmanes ſũt qͥ electꝭ cogitati
oniby ſe extollũt. Ita exponit Greg. i mo/

rał.illð Job.xxxvj. Immanibo abſcõdit lu

cc᷑. Idẽ alit᷑ exponit in manib.vt ſint due

Dictões. Utrãq; expoſitõʒ ĩuenies ĩ moꝛa.

Immaturꝰ.ra.rii.i.nõ maturꝰ.acerbꝰ. Unð
. Iſa. xviij. Añ meſſem ei tot? effloꝛebit eti/

2*
l

Immitis.2.t.⁊ h te..ii.nõ mitis

Immunis.nis..t.⁊ G̊ ne.i.ſine munio iei

matura pfectio germiabit. Iñ ß immatn/
ritas.tꝭ.i.nõ matura.acerba. Immaturi/

tas etiã ðꝛ nocturnũ tꝑs qð nõo ẽ matuꝝ i.

opoꝛtunũ yvt aliqͥd agat᷑ vigilãdo.qð etiaʒ
vulgo dici ſolet hoꝛa impoꝛtua

9

Immemoꝛ.oꝝ?.qͥ oblit ẽ.⁊ coꝛ. me. UVñ qda

Immemoꝛ accepti nõ timet eſſe boni

Immemoꝛatio.onis.f.g.i.obliuio.ingtitu/

do.nõ recognitio. Uñ

o.n . Uñ Saß. xiiij. Bonoꝝ
ꝓni immemoꝛatio MÿM

—

Immotꝰ.ta.ij.põt eſſe ꝑticipiũ de ĩmoueoꝛ

Uel põt eſſe nomẽ cõpoſitũ ab in ⁊ motuſ
quaſi nõ motus

Immũdꝰ.da.dũ.impurꝰ. Jñ ĩmũdicia.cie.

id eſt.impuritas .
buto.ſ. liber qͥ nulli ẽ tributarꝰ. Uñ et ſe
pe ĩmunis ðꝛ expers.alienꝰ.ſine ꝑte Jtem
immunis.i.nõ munific.q̃ſi ſine munio.i.

munæere. Uñ in ꝓuerbio veteri ðꝛ. Immu

nes ciues odere ſui. Itẽ imunis ðꝛ qͥ nõ fa

cit munia.i.officio ñ fungit.Eſt eĩ oĩ puile
n.t. p repẽtina.ad nu gio vacuꝰ ⁊ dono.i.vitioſus.piger. ventri
bes vl pluniã ꝑtinẽs. ſic dictꝰ.qꝛ terrã ine

indulgẽs. Iñ h̊ immunitas.tat.

Impar:imparꝭ.o.g.i.ſine pare.nõ par. infi⸗/

mus.inequalis

„ „

Impatiẽs.ᷣ.o.g.i.nõ patiẽs.ſine freno. JIñ
impatiẽter. aduer.⁊ h̊ impatiẽtia.tie.
Impedatura.re.ſ.p.ðꝛ pede mẽſura.vel im/

pꝛeſſio.vł inueſtigatio. Peda aũt ðꝛ veſti

„

ühos. .
mpendiũ.dij.n. S.⁊ H impẽſa.ſe.ambo pꝛo
expẽſa vł diſpẽſa. Inuenit᷑ etiãs impẽdiũp
ſtudio ⁊ ſedulitate. Jñ impẽdioſus.a.ũ.i.
ſedulꝰ.intẽtus.⁊ impẽdioſitas.tatt.

Impenetrabile.i.inacceſſibile ᷣm Papiã.
Impenitis. c. o. g. i.nõ penitẽs
Imꝑatoꝛ.toꝛis.m.t.qð ðꝛ aliqñ induꝑatoꝛ

du. ſyllaba ĩterpoſita cã metri.⁊ tũc opoꝛ

tet m. mutarii n. añ d. In inꝑatrix.ct.⁊ i½

peratoꝛiꝰ ria.riũ.⁊ h̊ͥ imperiũ.rij.i.poteſtaſ

iuſſio.ppetuũ regnũ. Iñ h̊ ⁊ ̊ impialis.?
SB le. ⁊ imꝑioſus.a.ũ.i.altꝰ.nobilis.⁊ auten
ticus.impꝑio ⁊ ptãte ⁊ dignitate plenꝰ. JJ
imꝑioſe.ſiꝰ.ſime.aduer.⁊ h̊ iperioſitas.tis

id eſt.maieſtas.

Imperit ta.tũ.i.nõ perit nõ inſtruct.non

doct?. Iñ imperitia.tie.

.

Impers.ti.expers.ſine ꝑte. Vñ Amb ſup

Egeſippũ. Ueſtro pᷣlio oẽs iĩplicabũt᷑.nec

erit nr̃a vlla regio veſtri impers decoꝛ
Impetigo.inis:ſi.ſicca ſcabies pueniens

caſpe
ignoſ
mhel?
uſen
ia
mige
ndu
iniſcen
noaler⸗
Inpyuni
bidpo
uercchu
Implanii
mna
Inpoli
nöͤſo
lopone
ponit
npen
cgo.
obſule
yvorn
Robin
Necpon
nufii
nolie
lpoolt
berinporn
N
idecnce
nhfnas
Pimate
Rinet
ſtnabe
Boan
afeide
ſordob
ünm⸗
utyen
ormn⸗
mat Eth⸗/
ſtenmo j
ſeſtota
linalt
Gpenüinj
ngühiange

ire
im

lta

unn
emeil

teſedon

Pe Dan
.
iüinun
tücbürdon

finilu

ſinenmnin.
nnnd Ur
1 ſnege n
diſnenmn
eid I
munis rin
1Ctaidizu
is piger wn
.
renonr in

ſne frno⸗ F
ſura.velin/
aaütörend

Kambon
cii imedii⸗
Pedioſnsa
ſitas t.
dülefm ⸗

iuis
–
D
ingn,
nüninc,
ibrbinnn
lnobinstie
girnegle,/

.R
„ S D R
.

cũ aſperitate ⁊ rotũditate foꝛme. Jñ impe

tiginoſus.a.ũ.i.ſcabioſus. Jñ h impetigi/
noſitas.tat.i.ſcabioſitas.

„

Impeb. us. ui:ꝛ h impes.ce ĩ eodẽ ſenſu.ani.

mi ſeruoꝛ incurſus.impᷣſſio. Iñ ĩpetuoſuſ

ſa. ſum.i.furibũdus.cũ ĩpetu oĩa faciẽs.
mpiger.gra.grũ.pe.coꝛ.i.nõ piger

Impi a. ũ.·qͥ ſine pietateẽ ⁊ ponit p infideli

iniq̃ qꝛ nõ eſt equꝰ.ſʒ ineq̃lis.⁊ pᷣuis oꝑib⸗

maculatꝰ.⁊ oĩs ipiꝰ ẽ iniqiꝰ.ſʒ ñ ecõuerſo.
Implumiſ..t.⁊ h̊ me.i.ſineſpluma.ſine bar
ba.⁊ pðᷣ.plu. UlIñ Ouið. Implumes calue
pnuer cetuſq; fuerit
Impluuiũ.uij.i.lauariũ.guttatoꝛiũ.per d

decidit pluuia in domũ

Impolit ta.tũ.ðꝛ inoꝛdinat.nõ cõplanat

nõ ſculptus
Impomentũ .ti.n.s.eſt id qdð extremiꝰĩcena
ponit᷑ſiẽ ſunt nuces ⁊ pmom

„ .

Impoꝛcitoꝛ. o. m. g.q poꝛcos fac.iſulcos ĩ

gagro. HNota poꝛca ðꝛ terra eminẽs int du/
os ſulcos “
Impoꝛtunꝰ.na.nũ.i.infeſtꝰ pteruꝰ.inqᷣetꝰ.⁊

Zꝛ ab in ⁊ poꝛtunꝰ.qꝛ nõ hʒ poꝛtũ.i.qetẽ ſi /

ne opoꝛtuno. UVñ impoꝛtuni dicũt᷑ qui in

naufragiũ cito ferunt᷑. Iñ h impoꝛtunitaſ

tatis.i.infeſtatio.inq etulo

Impoꝛtuoſus.ſa.ſũ.locꝰ vaci poꝛtub. Iñ

hec impoꝛtuoſitas.tat.
Impos.xẽ.ↄ.g.i.impotẽs qͥ votũ ſuũ ad effe
ctũ deducere nõ pᷣt.puſillaniſmligs
Impoſtoꝛ.o?.m.t.i.deceptoꝛ qui male agit.

Inñ impoſtoꝛi.ria.riũ.i.deceptoꝛiꝰ.a.um

Et umpoſłꝰ.ſta.ſtũ.ĩ eodẽ ſenſu.ſ. decepto
rõ. mał. pꝑuerſus. In Stati thebaidos.
2Weẽs cũctis impoſta manet. Et h ipoſtu/
ra.re.i.deceptio.dołꝰ. Uñ.Decipit impo/

ſtoꝛ. dołimpoſtura vocͤt ⸗

Impꝛob.ba.bũ.i.nõ ꝓbo.vl inſatiabił. im/
poꝛtunꝰ.ꝑſeuerãs.ñ. Laboꝛ ipꝛoby oĩa
vincit. Et ðꝛ impꝛobq̃ſi inſtãs ꝓhibẽti.et
eſt etymo.Uñ iĩ Greciſmo. Impꝛobo ẽ ali
q̃s vᷣbis factiſq; ꝓteruꝰ. Iñ inpꝛobulꝰ.la.
pe co talumn anulä inpꝛolo⸗ MD
Tmpꝛoperiũrij.n.s.i.uitiũ.dedecꝰ.iiuria.
deriſio. Uñ in pᷣs. Impꝛoperia impꝛope/

rantiũ tibi ceciderũt ſuyme
Impꝛouiſus.a.ũ.i.nõ ꝓuiſus.⁊ ðꝛ ab in ⁊ ꝓ

uiſus. Et eſt ipꝛouiſum qð nõ ꝓuidet᷑.ſed

ſubito accidit qð iit.
Impꝛudẽs.t.o.g.i.nõ pꝛudẽs.vł valð pꝛu

des. in q̊ ſenſu raro iuenit. Uñ Tlirgilius

in geoꝛgt. Nüq;ᷓ impꝛudẽtib⸗ imber offiut,

puer qͥ nõdũ hʒ barbã.vel qͥ nõdũ genera/
repoteefffft.
Impudẽs.d.i.nõ pudẽs.nõ verecũdꝰ.cui
pudor ⁊ pudicicia ꝓcul eſt. Uñ Dañ. viij.
Koſurget rex impudens facie.⁊ coꝛr pu,
Vñ Ouidi de arte. Si doct videare ru/
di petulãs ve pudẽti

Impudicꝰ.ca.cũ.i.adult.obſcenꝰ.libidino

ſus corruptoꝛ. ⁊ ðꝛ ab in ⁊ pudicꝰ. Quidã
tñ dicũt ꝙ cõponat᷑ ab in ⁊ podice.qꝛ podi
cem.i.fetoꝛẽ dic qͥ turpitudinẽ infer
Impulſus.ſa.ſum.i.valde pulſus.vł intus

pulſus.⁊ ðꝛ ab ipello.lis.⁊ h̊ impulſus.us

Impunis. nis t. ⁊ ne. ⁊ impun.na.nũ·ĩ
eodẽ ſenſu.i.nõ punitꝰ.ſine pena.Et qũq;

impunis ðꝛ imunis. Jñ impune⁊ ipbuni.

aduer. ⁊ unpunitastan Le impineſt

ne pena. liber.ſine vindicta.vt Impuneñ
cedit.i.ñ hʒ ſucceſſũ.łnõ accidit ſinepena.

Impunitꝰ.ta.tũ.i.nõ punitꝰ.qͥ pena euaſit

tus.turpis.fedus

i „ — „ —

Imus ima imũ.i.depᷣſſus.infimus

(Nante AD
Inacceſſus.us.ui.lo q̃ nõ accedli᷑
Inaffabilis.liſ.2.t.⁊ h le.i.inſuauis ⁊ auſte
rus ad loquendum J

Inanis.nis.2.t.⁊ h ne.ðꝛ ab in ⁊ vanus.q̃

inuanus.i.valde vanꝰ.⁊ vim nullam hna
Iñ inanitas.tatis. Et inanio.nis.niui.i.iĩ
anem facere.adnihilare.euacuare.depᷣme

re.Et ꝓducit a. Unde Cato. Hoc faciunt

ſtulti. quos głia vexat inanis

Inauris.ris.i anulus qͥ in aure ꝑfoꝛata ge

ſtatur. Item inaures dicuntur philateria
idoloꝝ.ſicut dicit gloſa ſup Geñ.xxv.

Incãtatoꝛ.oʒꝭ.qͥ artẽ incãtãdi vᷣbis pagit .

Incaſtratura.re.f.p.dicit᷑ ĩcauatura ligno
rum ꝑ quã mutuo ſibi copulant᷑.ſicut pa/
tet in extremitatib aſſeꝝ cõtinuatoꝝ.et ðꝛ

incaſtratura.quia in ea quaſi in caſtro vni

Incauſtum.vide ſupꝛa encauſtum

Incenat.ta.ũ.i.nõ cenat.li Dañ.vj.Et

abijt rex in domũ ſuã ⁊ doꝛminit icenat.

tiam.edes.arboꝛes.ſiue ſegetes incẽdit.vt

ff. de penis.l. capitalium. S.incẽdiarius
Incenis.nis.ↄ.t.⁊ hoc ne.q̃ſi ſinecena.i.ie

iunꝰ. 2 8z ab in 2 cean.

6

Incendiari eſt qͥ ob inimiciciã. aut pᷣter ⸗5

, .

1

N

Abigne cõburat᷑ ?ꝛ 2ſumat di offert. et ðꝛ
ab incégo. dis.

*

lus.irritamentũ.⁊ ꝓðᷣ.pe.

Incẽtoꝛ.o⸗.ſᷣm Iſi.ðꝛ ab eo ꝙ i

. 1 Iſi. ðꝛ ab eo e incẽdatatq;
inffamet. Et addit. Incẽtoꝛ eſt qͥ pua ſug/

geſtione coꝛ alioꝝ ſuccẽdit.⁊ perſuadẽédo

inflämat

Inceſſus.us.ui.i.itio. ⁊ ðꝛ ab incedo.dis.

guinea vl vᷣgine ↄcũbit. In h inceſtũ.ſti.⁊
inceſtus.us.ui.tal coitꝰ illicitꝰ
Inceſtuoſus ðꝛ qͥ cognatã vł affinẽ vel etiã
ſanctimonialẽ nefario amoꝛe vłl coitu vio
lat ſeu maculat.ſiue ĩ matrimonio. ſiueſi/
ne matrimonio
Incinctꝰ. cta. tũ.i.nõ
fe.ge.i.pᷣgnãs.q̃ſi ſine cinctu.qꝛ pᷣcingi foꝛ

titer vterꝰ nõ pmittit
Incircũſcripł.ta.ti
cludi nedt

₰ .

Inciſiuꝰ.ua.uũ.i.nõ in tꝑe ſect. vł imaturꝰ

vł ſuꝑfluꝰ. Un Oꝛati i odis. UVt gaudetĩ
ciſiua decerpẽs pira. Et h̊ inciſiuũ.ui.ſub

5 .

aliqua materia

„ . — 5„„

Incitamentũ.ci i. inflmatio puocamẽtũ
Inciti dicũt᷑ calculi qͥ in ludo ſcaquoꝝoĩino

moueri ñ pnñt. Iñ ⁊ hoĩes egẽtes ĩciti vo/
Inclemẽs.tꝭ.o.g.i.ĩexoꝛabił.crudel.iĩmiſeri
coꝛs.ĩpiꝰ. In iclemẽtia.tie.⁊ ꝓ.cle.Vñ in

auroꝛa.Donec honoꝛet eas ſũmi clemẽtia

Inclyvty.ta. tũ.i.gl ioſus.inuictꝰ.illuſtris.

ncluſoꝛ.oꝛꝭ.m.t.⁊ h incluſoꝛiꝰ.rij.ðꝛ ille qͥ
vicinoꝝ claudit pecoꝛa pꝛo foꝛefacto.m
Hug. Incluſoꝛ etiã pᷣt dici qͥ aliqd inclu/

dit. ſic aurifaber qͥ includit gẽmã in anulo
⁊ pð.pe.tã in ntõ qᷓ; in gtõvo.
ncola.le..p.pe.coꝛ.ðꝛ aliqu regionẽ?
domiciliũ ↄtulit vlł ↄtrahit.qᷓ

AQppꝛiã terrã colit. Itẽ incola.i.aduẽticiuſ

Incola em̃ nõ indigenã ſʒ aduenã deſigst
Incolatꝰ.us.ui.i.inhabitatio vł mãſio CIñn
pha. Heu mihi qꝛ incolat meꝰ ꝓlõgatus

Incæſum.ſi.i.thus.vł ðꝛ holocauſtũ.eo q

vt eſtus libidinis.deſideriũ carnis.ſtimu

cinctꝰ? Itẽ in cincta.te.

i.i. termĩo carẽs.qͥ circũ
IIhnncſuti
coꝛ.pe. Uñ Jo.cxix.Erat ãt tunica icõſuti
.i. cũ pauc ſuturꝭ. vt eſſet mino?? ſumptus.
m. ui. ſub Paupes ei ſolẽt q;to minꝰ pñt pãnos diui
ſtãtiue pᷣt dici ſuꝑfluũ illud qð inciditur ð
indumta ⁊ minoꝛis ſumptꝰ.Quidã vᷣo ſic
exponũt. Incõſutił.i.ſineſutura acꝰ.ſʒ re
ticulato opꝑe fctã.⁊ iõ ꝗpte ſcindiñ poterat
Dʒ nõ eſt veriſile ꝙ iſta tunica tãte eſſʒ ar·
cant᷑.qͥb ſpes vltra ꝓcedẽdi.i.ꝓficiẽdi nul “R

Incõtinẽs.tꝭ.o.g.i.nõ ↄtinẽs

omicl iſedẽ ibi po
ſiturꝰ vł mãſionẽe.ita ꝙ trãſactꝭ decẽ ãnis
domiciliũ retinuit.licʒ etiã cã ſtudij ibidẽYe
ſteterit. vt.ff.ð v.ſig.l.pupillłꝰ.⁊.l.ĩcola.vel

Incolumis.mis.ↄ.t.⁊ h̊ me.idẽ eſt qð colu/
alacer. Iñ h inco
Iumitas.tatꝭ.i.ſanitas.alacritudo.
Incõmodũ.di.i.diſpendiũ.damunnnnn
Incõmutabilł.lis. .t.⁊ le.i.nõ mutabilis.

valde erect?.foꝛtꝭ.ſtabil.

vt de q ſꝑ idẽ ꝑmanet.nec mutaet
Incõpetẽs..o.g.i.incõueniẽs. Iñ hᷣ incõ/
petẽtia.i.incõueniẽtia
Incõplexꝰ.a.ũ.i.nõ cõplexꝰ. Vñ a dialecti /

cis terminꝰ cõplexꝰ ðꝛ qͥ ↄſtat ex płibo di/

ctionibo.vt hõ albj. Terminꝰ vo incõplexx
ðꝛ ille qͥ vnica dictõe ↄtentꝰ eſt.vt hö⸗
Incõcinnꝰ.na.nũ.i.incõgruꝰ.nulli ↄcoꝛs.i
q̃ diſcoꝛdãt moꝛes int᷑ ſe ⁊ ab alijs. Iñ in/

cõcinnitas.tatt.

Incõditus.ta.tũ.i.incõpoſitꝰ.inoꝛdinatus.

impolitus.rudis.

ncõiugꝰ. ga. gu.i. diſſiliſ. nõ eiuſdẽ ↄiugij

*

2⁊ ðꝛ ab in ⁊ ↄiugꝰ

Incõſultꝰ.ta.tũ.ðꝛ ab eo ꝙ nõ accipiat oſ⸗ ili

um. 2 ðᷣ ab in ⁊ ↄſulttꝰ

7

dere. ⁊ paucas ꝑtes facere.vt foꝛtioꝛa ſint

tis.cũ xpᷣs pauꝑ eſſet ⁊ ſũme humił

—

nõ deturpatꝰ.nõ ↄtaminatꝰ

. * . 7 *

Incõtaminatꝰ. t tũ.i.ĩpollutꝰ.incoꝛruptꝰ. .

nentia. tie.i.nõ ↄtinẽtian

Incuba.h..g.pe.coꝛ.qͥ vlł q̃ ſꝑ incũbit vel
Incubi vl incuboneſ.idẽ ꝙ; pi incubat
loſi.qdã demões ſunt qͥ aſſumũt coꝛꝑa ad
oppꝛimẽdas mulieres vł ſupponẽtes ſe vi /
ris.qꝛ ſunt ſpũs multũ luxuriooſ·
Incudineꝰ.a.ũ.qð ꝑtinet ad incudẽ
Incunabula ſunt infantis pmoꝛdia.
Incuria.rie.f.p.i.negligẽtia.ab eo ꝙ cure ñ
ſitᷣm Papbaiiisq.
Incurioſus.a.ũ.qͥ eſt ſine cura ⁊ ſolicitudie
Incus.dis.ðꝛ inſtrm ferreũ ſuꝑ qð fabꝛica
tur. ⁊ ðꝛ ab in ⁊ cudo.dis.qꝛ ĩ ea cudit᷑ ali /
qqd.i.feriẽdo ꝓducit᷑ Ueteres eĩ nõ incudẽ

9

ſʒ intudẽ vocabãat.qꝛ ĩ ea metallũ tũdat᷑.i.

tendat᷑. Uñ intudis ðꝛ malleꝰ a tũdẽdo..

Elis. 9.t.2 B le.i.cũ pauc ſuturꝭ. et

lkpolic
td
ga die⸗
incicc
ſdictün
Venikſon
heimirn
boos
Phigaf
nt Oer
ful. jn
gpoſſolue
cnoo⸗
tntylulne
Jeindene
Mani Nei
gichchhiq
cüüncia
goRhern
Fibsſcei⸗
me.
Punn
Dncpiͤ⸗
lncicton
ſolvcban
Etotze
oon⸗
aliboſee
onio oͤgbe
eudebellan
iplceorai
tuor ſn

Wninwnn

Nhpinfrn
gefeno n

Nüſe
immnti
Ner. Fht
tude.
damni
Arömunki⸗
cmunt
nis Fhen

Uiadart
ſarerptinn⸗
in winco
ckttbo
Pnulliocons
balis. inn

Oünmänm
ſnöcſdenien
Pnoͦgraigin,
ipandſumt

itmunicꝛicöint
zino fumpans

11

pitpinosdn

yrt ornorain

Qudi roſ
turaac hr

cindinpotet.

nicatire Rzar
nepumd
lub incorupe

s. JPübinch

giſana⸗

9 4

Zaſunitmgnn

7t ſuponantn

Indago.inisit.inueſtigatio.inq̃ſitio
Indecoꝛ.o.i.inhonoꝛꝰ.vide ð decoꝛ.
Indefeſſus.ſa.ſũ.i.infatigabił vł indeficiẽs

Indemnis.nis..t.⁊ ̊ ne.i.ſine dãno vł dã
natõe.ſ.nõ dãnatꝰ.lIñ Pꝛoſper. Indẽniſ

ꝛiũ ſeruat ſapia cẽſum

„

Indemutabil...t.⁊ H̊ le.i.incõmutabilis

Indept.ta.tũ.i.acqͥſius
Indetonſus.ſa.ſum.i.nõ detõſus

Index.cj.o.g.qͥ indicat. Iñ ̊ indicium.cij.

Ingex etiã ðꝛ penultimꝰ digit.ſ.collate/
rabł pollici.qꝛ eo indicamꝰ.⁊ tũc eſt tm̃ ma.
ge. ? coꝛ. Di. in gttooo.
India.die.q̃dã regio. Jũ indus.da.dum.⁊
⁊ indic.ca.cũ.gẽtile.UVñ ⁊ q̊ddã genꝰcolo

ris dictũ eſt indicũ. qꝛ in indicis calamis i

uenit᷑ ſpuma adherẽte limo.⁊ eſt coloꝝ cia
nei mixturã purpurei ceruleiq; mirabileʒ

reddẽs. Et indicꝰ.ci.qdã lapis alb. Cnd
Job. xxviij.Nõ ↄferet᷑tinctis indie coloꝛi

bus. Et nota ꝙ indietres ab hiſtoꝛiogra/

phis aſſerunt᷑ Pꝛima eſt q̃ ad ethiopiã mit

tit. Secũda que ad medos. Tertia q̃ finẽ

facit. In hãc ingreſſus eſt bartholomeus

apoſtolus

Indictio.onis.eſt numerꝰ annoꝝ ↄſiſtẽs er

tribo luſtris.Eſt aũt luſtrũ nquennium.
Itẽ indictio.i edictio.vł annũciatio.ſiue

edictũ. Itẽ indictio ſolet appellari indictõ

nũ cycᷣ.i.qndecim annoꝝ tꝑs.vt ptʒ.Qũñ
qʒ etiã indictio appellat᷑ qlibet annꝰ illius
tꝑis.vt ᷣmus annꝰ dicat᷑ pᷣma indictio.ſe/

cũdus ſecũda.terti tertia.⁊ ita ꝑ ſinguloſ

annos. Sʒ vſq; ad qͥntũdecimũ annũ in/
dictiones veniẽtes rurſus ad pmum anni
pncipiũ reuoluũt᷑.Qñnq; etiã dicebat᷑ olim
indictio illud tꝑs in q̊ ↄſimilia tributa ꝑ/
ſoluebant᷑ romanis.ſ.ſpaciũ qͥnq; annoꝛũ
Et nota ꝙ indictões inuẽte ſuntd deno/
tandũ quo tꝑe aliqͥd actuʒ fit. Et inoleuit
talis ↄſuetudo a romanis.⁊ talis appellati
onis rõ ab eis ſumpſit exoꝛdiũ. Rhomani

em̃ debellato oꝛbe ⁊ ſibi tributario facto
triplicẽ oꝛdinẽ tempoꝝ ad triplex genꝰtri/
butoꝝ ꝑſoluendũ ꝑſcripſerũt. Erat enim
edictũ in vniuerſos dictioni eoꝝ ſubditoſ
yt ſp infra qndecim annos auro vł argeto

ere ferro ſoluerẽt tributa. Et h̊ tali oꝛdine
vt pᷣmo qͥnquennio ſoluerẽt auꝝ ⁊ argẽtũ
ad ſuſtentãdũ rempublicã.Et ita illi quĩ/
q; anni dicebant᷑ pᷣma indictio.Deinde in
alio qnquennio.i.in alijs qͥnq; annis ſol/

ueret᷑ es ⁊ hmõi metallũ ad faciedas ima/

ſolueret᷑ es. Et iſti qͥnq; anni dicebãt᷑ ſcdᷣa
indictio. In tertia indictiõe ſoluebat᷑ ferꝝ
ex q̊ fiebãt arma ad debellãdoſ hoſtes Un

finita ſecũda indictõe ĩ pncipio vndecimi

anni fiebat edictũ.vt ĩ illis qnq; annis ſol
ueret᷑ ſerrũ. Ultra aüt numeꝝ qndeciʒ an
noꝝ nõ pcedebãt.Et appellatũ eſt H̊ tepus

romani actiões ſuas notabiles ꝑ indictio
nes annotauerũt.ſic eccia romana adbuuc

ſpualia ꝑſoluẽs tributa.notabilia facta ꝑ
indictiões ↄſueuit annotare. Itẽ indictõ

reperit᷑ in alijs ſignificationib a pꝛedictis

lñ.iij. Regũ.v.vbi ðꝛ.Et erat ĩdictio tri

ginta milia viroꝝ.i. ſumma eoꝝ. qb indi/
cebat᷑. el ſic in hiſtoꝛijs exponit᷑. Indi/

ctio eſt ibi determinata hoĩm collectio.ſiẽ

eſt cohoꝛs vel legio. Item indictio pꝛo ex

actiõe vel pᷣcepto gui ⁊ intolerabili ponit
ij. Heſdre.viij.vbi ðꝛ. Nec vlla alio indi/

ctio irroget᷑ ⁊c. Inuenit᷑ etiã indicio caſuſ
ablatiui hꝰ noĩs indiciũ.cij.ſʒ tũc coꝛ.ante
penul. UnñnOuið.epi.Eminet indicio pdi

ta flãma ſuo.

Indictꝰ.cta.ctũ.i.pᷣceptũ vel annũciatum.

Uñ.ij. Heſdre.iiij. Sʒ nec indicto.i.non

du imꝑato vel annũciato

tia.i.idẽ vł ſilis. In h̊ indifferẽtia.tie.id ẽ.
idẽetitas vł expᷣſſa ſiłitnrloo
ndigena.ne.p.p.ðꝛ q̃ſi inde genitꝰ.vł q̃ſi ĩ
eo loco nat in q̊ habitat fᷣm Iſi.
tie.i.pauꝑtas.egeſtas
getes dicunt᷑ de hoĩb facti dei ⁊ immoꝛta
les.Et dicunt᷑ indigetes ab indigeo ꝑ ori/

Indifferẽs.c.o.g.i.nõ differẽs.ſine differen

Indigẽs.tꝭ o.g.pauꝑ.egẽs. Iñ indigentia. .
Indiges.getis.i.deificatꝰ. Pꝛope qͥdẽ indi/

um.qꝛ nulliꝰ rei indigẽt. Uñ ⁊ qlibʒ dij di

cunt᷑ qñq; indigetes.ſʒ impꝛope ⁊ abuſiue
Uel indigetes dicũt᷑ qſi intdeos agentes
id eſt.ꝰuerſantes. Ul q̃ſi de die ĩ diẽ agen

tes.i.ꝓficientes.vel qſi numeꝝ dieꝝ auge/

tes.vel quaſi inde geniti.id eſt.exterra. Oe
em̃ terra ðꝛ. Uel indiges apud quoſdã di
citur ab indigito tas.Et dicebant᷑ indige/

4

4

gines illuſtrib virꝭ q; pmeruerãt ⁊ ad de-
pingæẽda foꝛtia facta eoꝝ vt eſſent ĩ memo-/)
riam. Uñ finitꝭ pmis qnq; annis in pnci /
pio ſexti anni fiebat edictum. vt deincepzʒ

q;ä·hndecim annoꝝ indictio vna. vł indictio/
num vnꝰ cyclꝰ. in ᷣ plenarie mund exple/
uit qð a romanis indictũ erat. Sicut aũt

„

. —.
—.
. „* 2
2
.

vel nõ ↄfectꝰ. Iñ indigeſtio.onis.qñ cib⸗

Ingdignꝰ. na.nũ.i.nõ dign.ij⸗
Indigu.ua.uũ.i.pauꝑ egenꝰ.indigẽs.
Indiſcretꝰ.ta.tũ.i.inſipies.nõ facũdus.non
eloquens ůL
Ingdiſertus.ta.tũ.i.ineloquezs.

Inditꝰ.ta.tũ.i.impoſitꝰ.ĩmiſſus.inſertus

Indiuidus. dua. duũ.qð nõ diuidit.vłnon

diuidit᷑. In indiuiduitas.tat. Et nota ꝓ

indiuiduũ ðᷣ tribo modis.vł carẽtia ꝑtiuʒ
v1(t atomꝰ.vlł duritia vtadamas.vel qꝛ ꝑ in
ferioꝛa ſue nature phice diuidi non poteſt
vt Socraggges–?
qᷓ nihil diſcere pᷣt. Sʒ indoctꝰ. cta.ctũ.ðꝛ
Q nõdũ diſcit.ſʒ tũ diſcere bõot

Indoles lis fet pe coꝛ. qſi ſine dolo.i etas

inuenił. ingeniũ.oꝛigo pgenies ßm Hug.
Scõm vo Pap̃. Indoles eſt oꝛigo vl in/
cremẽtũ ſobotł.nobilitas generꝭ ꝓgenies.

ꝓpago. Scom aũt Iſi.in/x.etymo. Indo/⸗

les ꝓpꝛie ẽ imago qdã vlł ſignũ vł initiũ fu/
ture ꝓbitat. ſiẽ apparet ĩ młtis pueris.

. Indomitꝰ.ta.tũ.i.inuincibił.effrenatus.im

Spudeennns
Inducie.aꝝ.ſũt ꝑtes federꝭ.⁊ ðꝛ ab induco.
cis.quaſi inducta ocia.vł ðꝛ ab in ⁊ dies ⁊

ociũ.vñ inducie qſi dies ocia 5 ñ induci

inducie

Inductio. onis.f.teſt q̃dã le⸗ argumetati
Hſic deſcribitur

onis apud logicũ.Et ſᷣm hᷣ ſic d.
Inductio ẽ oꝛõ ꝑ quã fit ꝓgreſſio a ꝑticu/⸗

laribo ad vniuerſale.vt h Soꝛtes currit.
Plato currit.⁊ ſic ð ſinguł.̊ oĩs hõ currit
Inducula.le.pe.coꝛ.i.indumẽtũ.⁊ dicit᷑ ab

Indumẽ. inis.n.t.cqd induimꝰ. Clñ Joſe

phus ĩ. xvij. Oñ ciuitatẽ itrabat puat in/
Duminibo vtebat᷑. Iñ h indumẽtũ. ti.
Induperatoꝛ aliqñ ðᷣꝛ imꝑatoꝛ. interpoſita

Du. cã metri.qꝛ ĩ heroico carmie imꝑatoꝛ

ſtare nõ p̃ᷣt.⁊ ibi eſt epẽètheſis

ner. ⁊ h induſtria ·ſtrie.i.aſſiduitas.ſtudiũ
cupiditas. ardoꝛ. auiditas. ꝑſeuerãtia.ſol/
Aertia.vigilätaia
. Induuie. aꝝ. plis nũeri i indumẽta. et pꝛie

eſt tꝑs induciale.i.in q habet᷑ vl debẽt hri

tunice ſerpentũ. Eedẽ exuuie.qꝛ exuuntur

ſiẽ induuie induunt᷑.

—M Inedia.die.f.p.i.pauꝑtas q̃ eſt ĩ ede.i.ĩ re fa
babilis

miliari. ⁊ ðꝛ inedia q̃ſi ſine eſu. Uñ Job.x
viij. Inedia inuadat coſtas ill?ꝰ
Ineffabilł.lis.ↄ.t.⁊ H̊ le.qð qͥs nõ põt loqͥ. vł

qð qͥs põt loqͥ cũ difficultate. Uñ ⁊ deꝰ eſft

ineffabił.nõ qꝛ dici nõ pᷣt.ſʒ qꝛ finiri ſenſu
⁊ ĩtellectu hũqno nullatenꝰ pᷣt.Etq; nihil
de eo digne dici pᷣt. iõ ineffabil ðꝛ. Silret
eadẽ rõe q̊ddã nomẽ dei ðᷣꝛ ineffabile

Inefficax.cj.o.g.i.nõ efficax.ſ.qͥ nõ pᷣt dedu

cere ad effectũ qð intẽdit.Et m Papiam

Inefficax.ignau. iners. piger.

nõ p̃t.vl qð cũ difficultate narrat.
Inenodabiiis.ↄ.t.⁊ le.pe.coꝛ.qdð ſolui nõ

Ineptiola.le.pe.coꝛ.dimi.i.pua ineptia

Inept.ta.tũ.i.apto ↄtrari.q̃i nõ aptꝰ.i.ſtul
tus.ſᷣm Pap̃ᷣ. Hug.vᷣo dic̃ Ineptꝰ.ta.tũ.i.

indiſcretꝰ.q acqrit.ſed nõ hʒ modũ in ex

nergia. idẽ ẽ qð energia. vide energla
Inerguminꝰ.idẽ qð energuminꝰũꝰK

Inermis.mis...t.⁊ H̊ me.?⁊ Inermꝰ.ma.ũ.

in eodẽ ſenſu.i.ſine armis.ſine virib. Uñ

Tlirgiliꝰ.Lüc ſtudio effuſe matres ⁊ vul /
gus ineririiu
Iners.tis.o.g.q̃ſi ſine arte.qͥ ad nihilũ faciẽ
dũ vel patiẽdũ eſt aptꝰ. Iñ h̊ inertia.tie.i.

hebetudo q̃ qs neſcit qͥd facere ðᷣbeat ex ni
mia pigricia.
nerticula.le.f.p.i.vitis nigra.quam greci
gmaranõ vocat boni vini ⁊ lenis. Uñ ⁊ ſic
32.q? iners ĩterpellãdis neruis habeae,f–
nertic. a.ũ.i.ꝗuis.ignarꝰ.remiſſus
nexoꝛabił...t.⁊ H le.i.nõ exoꝛabił.inflexibi
lis.implacabił.⁊ ĩmiſericoꝛs.qͥ nulliꝰ pᷣci/
bus flectit. Hic etiã ðᷣꝛ inexoꝛabile odiũ in

ieber aa beg rinartiftcioſac moꝛnal.
pt. 7 pẽth IIſ infabꝛe. aduer.i.iĩioꝛnate. Uñ Oꝛa.ili.
Induſtriꝰ.a.ũ.⁊ h ⁊ H induſtris.⁊ h̊ ſtre.pꝛo ⸗
coqdẽ ðꝛ.i.ſtudioſus. agil. vigilãs.efficax.
ſeueras.impiger.ſollers. In induſtrie.ad

mo Quidſculptu ĩifabꝛe qͥd fuſum duriꝰ
eſſe

Infamis.9.t.⁊ H̊ me.iſine bono nomĩe. v

male fame. Jñ infamia.q̃ſi nõ bona fama
Infandꝰ.da.dũ.i.execrãdꝰ.ſceleſtꝰ.nec no/

fari.Etĩ eodẽ ſenſu ðꝛ nefandus.da.dũ.

—
–

Socrat Inenarrabilł..t.⁊ G le.pe.coꝛrt.qð enarrari
Ingdocilis.lis..t.⁊ H̊ le.pe.coꝛ.i.nõ docilis

ter eos eſt.i.tale qð pacificari vel exoꝛari
ad pacẽ nõ pttz.ſ
Inexpiabil. .t.⁊ H le.qð nõ purgat᷑ vl qð ex
piari nõ potet.

5

minãq. qſi qð nõ dz noĩari nec alids ? oo

2

huing

toꝛtil
niy 11
ctiamin
tñ. Et
ſans :
leloou
Notosd.
nthnns
Vhnni⸗
nisca
untolt

ſmnalos.

luncnl⸗
Zinfanrl.
Tyfaucre
höfane
ſimale.
Iyfecru
Nnie
irgt
nebot
nſen
yint
nolalu⸗
lncar,
Wpor
ſfengoagt⸗
ſenücolit,
ccolrſi
fenpnin
eiffenat
ſctand
hosinei⸗
Ulutens
lluciffcn
fenp
ſypoſin⸗

Urniai

n eheb
deninatnn
Meranin.

kicdeii
n.Ti ne
llb
öpötioi
G fininiten

t. Etqenbi
il Sin
neffzolt
qnößt delt
fmn Papun
Fqöenarnan
ana.

nclotnii.

u nc
dinöapt ifn
Drne atl
öh; modiinc-

nesaene
umitx
Itemmim
Ine ninbo. Ui
ematro? n

dniblfici
Hinernia ned.

cgeddentertqi.

rn.gpum gi
1lcnis-Untl
“
gremee
rdl, fn
b co i
nui, Wanm

ͤnngliii

ifcſe n 7

Gh⸗
en
. i
San
ſan finet⸗

Pimnii

Infans.t.o. gin 5loquẽs.7 cõpat᷑. infans.
tioꝛ tiſſim. VUñ Pꝛudẽtiꝰ ĩ libꝛo bymno

ruʒ. Largite mihi carmẽ infantiſſimo.Or
etiam infans ꝓ puero.⁊ tũc eſt generꝭ cõis
tm̃. Et eſt infans vſq; ad ſeptẽniũ.⁊ ðꝛ in
fans.qꝛ neſciat fari.i.nõ expedite ⁊ diſtin/

cte loqui.cum nõ habeat adhuc bene oꝛdi
natos dentes. Inde infantia.tie.id ẽ E. etas

infantis

Infantilis. lis..t.⁊ H le.i.res infantt. vel e/
nncoad infatite. In inſanttlie. aduer.
Infantioſus.ſa.ſum.i.pleninfantia. id eſt.ĩ

fantilis.
Intfantulꝰ.li.⁊ infanticub. li.⁊ infantiol'. li.
⁊ infantilłꝰ.li.p geminũ l.oĩa ꝓ ꝑuo infaãte

Infauſtus.ſta.ſtu.id eſt.infelix cui foꝛtuna

nõ fauet.ſʒ ſꝑ eſt aduerſa ⁊ ei nõ ↄtingit ni
ſi male.

Infectus. cta. ctü i i. no 6 fact?. Uñ 82. Oõ eſt

Znkectol hr̃i nõ põt.⁊ ðꝛ ab in ⁊ factꝰ. Uñ
irgiliꝰ. Et pariter facta atq; infecta ca/
nebat. Poteſt etiã eſſe ꝑticipiũ de inficioꝛ.
inſficeris
Infenſus.ſa. ſum. lirat offenſus. cõmotus
moleſtus
Intferie.aꝝ.płalis nũeri ſũt ſacriticia fctã ĩ i/
feris ꝓ moꝛtuis.⁊ ðᷣ ab inferꝰ.ri. J
Infernas.atꝭ.ↄ.g.i.de inferno exñs.vłlqͥ in/
fernũ colit.ſic̃ Cſuꝑnas. at. ðꝛ qᷣ eſt ſupnus.
vel qᷣ colit ſuyna
Infernꝰ.ni.m.g.ĩ ſingłari.ſʒ iplali neu. tm̃.

hec inferna.noꝝ.Et ðꝛ inſern ab infra.qꝛ
Sicut em̃ coꝛ eſt ĩ medio
hois.ita ⁊ infernꝰ ĩ medio terre credit eſſe.

ſub terra ðꝛ eſſe.

Vk infernꝰ ðꝛ ab infero infers.qꝛ aĩie reoꝝ

illuc inferant᷑. Iñ h̊ ⁊ B infernal.⁊ H̊ le.⁊ in
fernꝰ.na. nũ.i.infernalł vel in. vl inferno

ſuppoſitus
Intertũ.ti.n.s.vinũ q altari offel? vkliba

tur.⁊ ðᷣꝛ ab in.⁊ fertũ.qð ẽ oblatio qdã.vel

deriuat᷑ tm̃ ab infero infers

Inferꝰ.ri.m.g.p inſerno vl deo infernali. .
ſcz a natura. Iñ h ingeniolũ.li. di. ⁊ð inge/
nmMioſus.a.ũ.⁊ ingenioſitas.tatis.i.aſtutia.
calliditas.pꝛudęẽtia.ſubtilitas U
Ingenu'. ua.uũ.i.nohił qͥ ĩ genere bz liber
tatẽ cũ facto ſic libertꝰ. Uñ greci igenuos

pꝓ deo moꝛtuoꝝ vl ꝓ manibo.ſiẽ ſuperep bꝛo
Ddeo celeſti.vł ꝓ deo viuo2ꝛꝑ
Infeſſus.ſa.ſum.i.nõ.faſſus.negãs

Infeſtꝰ ſti.idẽ eſt qʒ irat. infen us Sris. mo

leſtus. inqͥetꝰ.⁊ ðꝛ ab in.⁊ feſtꝰ.q̃ſi nõ feſt.
nõ feſtiuus

Inficie.aꝝ.płalis numeri. idẽ E. negntiones. D

mendacia

Infidus.di.qͥ caret fide.ſʒ infidel q⸗ carʒ fir D
Ingloꝛioſus. ſa.ſ um. lĩmemoꝛ gre vken eſ⸗
Hiimas at, oe . ab iuſimꝰ, Et dicitin inmi S

mitate.vide õ in fiduns.

mates infimi ⁊ mĩoꝛes ĩ ppło. qaũt infumi
renen dicũt qſii in fine poſiti. etymo
ogia e
Infim a.ũ.i.imꝰ.ſʒ differt. Clũ ĩ greciſmo
2. Infim oꝛdie ſit im at ille loco. Et po/
nit etiã infimꝰ ꝓ deiecto vl infra poſito.
Infinit.ia.tũ.i.nõ finit.ſ.cuiꝰ meſura n hba
bet finem
Infinitiuꝰ. na.uũ.i.nõ finitiuꝰ. Et hinc qdã DM
mocvbi ðꝛ H infinitiuꝰ.ui.⁊ B infinitiuuʒ
ui. qꝛ ꝑſonã vᷣbi nõ defſinit D
nfirmꝰ.ma.mũ.i.nõ firmꝰ.q̃i ſinephoꝛmo
id eſt. caloeꝛ
Infoꝛmiſ..t.⁊ h̊ me.i.turpis.⁊ ðꝛ ab ĩ 1 foꝛ
ma.q̃ſi ſine foꝛmitate.ñ qꝛ oĩno careat foꝛ⸗
ma.ſʒ qꝛ careat pulcra ⁊ pᷣcipua foꝛꝛmua·
Intoꝛtuniũ.nij.i.aduerſitas.mala foꝛtuna.

infelicitas. miſeria

Infrenis..t.⁊ H ne. ? infrenꝰ a. ii. ſine fre⸗
no.indomitꝰ.qͥ frenis nõ regi. S
Infrequẽs.cj.i i. nõ frequẽs.rarꝰ.nõ aſſidus.
In infrequetia. tie.i. raritas
Infrunit⸗ ta.tũ. pe. p. idẽ eſt qdᷣ infronit⸗. i i.
nõ frunit.i.ſtult⸗ inſipiẽs. indiſcret. ſine
freno rõis.⁊ ðꝛ ab in ⁊ frumẽ.q̊d ẽ ꝑs gut
turꝭ vbi cib ſapit. Iñ infrunitꝰ.q̃i ſine fru
mie.i.ſine ſapoꝛeſapie Uñ Ecẽi. xxiij. Aio
infrunito ⁊ irreuereti ne tradas me. J nue
nit᷑ etiã ibidẽ infronito
Infucatꝰ.ta.tũ.i.ſincerꝰ.ſine fuco
Infula.le.ẽ faſciola ſacerdotal capitis alba
in modũ diadematʒ.a q̃ vitte ab vtraq; ꝑ/
te dependẽt.q̃ infulã vinciãt.vñ ⁊ vitte di
cte ſũt qꝛ vinciãt. Sʒ infula plerũq; lata

erat.plerũq; toꝛtil de albo ⁊ croco

Infuſoꝛiũ.rij.n. S. vqs in qᷓ eſt oleũñ qð poni
tur ĩ lucernis.J Ite infuſe oꝛiũ u ðꝛ E qð pijcit
ablutio calicis.
Ingeniculãs.antꝭ.o.g.i. genu vl genua fle/
ctens vel inclinĩñs
Ingeniũ.nij.ẽ interioꝛ vis aĩ qᷓ ſepe inenim
q̃ ab alijs nõ didicimꝰ dictũ ãſi int genitũ

eugenes vocãt. qꝛ ſũt boni generꝭ. Iñ ᷣ in
genuitas.tatꝭ.i.nobilitas.Et coꝛ.ge. ᷑ũn
Duidius ðᷣ arte. Dedecet ingennos tedia
ferre ſui.

ne giainimnphis

Ingloꝛiꝰ ria. riũ.i.ſine gła.abſq; honoꝛe.idẽ Innuba.be.i.innupta q̊ͥ adbuc nulli nupſit
⁊ q̃ adhuc vultũ ſuũ nõ velat.⁊ cor.nu.ſiẽ

qð ingloꝛioſus.Iñ qdã. Nec q̃ras gliam
⁊ nõ dolebis cũ ingloꝛi eris. 6

Ingluuies.ei.f.g.i. voꝛacitas. ⁊ ꝛ ab ĩglu/ Inofficioſum teſtamẽtũ dꝛ q factũ eſt of

tio. c. vł ðꝛ ab in ⁊ gula.q̃ſi in gulã venies

NJñ ingluuioſus.a.i.i. voꝛa.
Ingratꝰ.ta.tũ.tria ſiãt.Nã ingrat.i.nõ ꝗtꝰ.

PVnuba.licet nubo.bis.ꝓducat eã.

nõ acceptabił. Et ingrat.i.imemoꝛ bñfi/

cij. Et ingrat:.iirremuneratꝰ.Et ðꝛ intꝰ
q̃ſi ſine gra. Uñ.Dr ingrat acceptoꝛ ime/
moꝛ oĩs bñficij.Et cuiꝰ merita ſeqͥt᷑ retri/

butio nulla. Et cui dicẽdi deeſt gra vel fa

ciẽdi. Iñ gratitudo.inis.

ficiũ pietatꝭ.vt.l.ij.ff.ð inof.teſt.qͥ̃ ſcʒ extra

ne heres inſcribit᷑.als inſtituit᷑ Idẽ ſi nõ

exheredat᷑. ̊ eſt q pr̃ vel mr̃ fecẽ teſtamẽetũ

Igdẽ ſi filiꝰ in teſtamẽto patrẽ ſine cã exbe

redat. Etiã ſi frater frẽm exheredat tribus

pſonis inſtituti in duob caſib. Itẽ offici⸗

Inguen.inis.neu.g.ꝑs coꝛꝑis circa puden

da. ſic dicta. ab vnguo.is.
Inhabilis.lis.ↄ.t.⁊ H le.i.nõ habilis

Inhibitoꝛ.oꝛꝭ.m.tii.pedellꝰ.qͥ ⁊ angari ⁊ ex
gactoꝛ ðꝛ.⁊ ðꝛ ab inhibeo.bes.qꝛ nimis pe

tendo ⁊ iiuſte ferẽdo inhibet hoĩes.vł qꝛ ĩ
hibet lites int eoos.
Inhumanꝰ.na.nũ.i.nõ humanꝰ.ſ.effrenis.
efferꝰ? ⁊ crudeł.⁊ ĩmiſericoꝛs. Jñ inhuma/

„*

nitas tat.i.feritas.crudelitas.ĩpietas Itẽ

inhumanꝰ pᷣt dici ſtudẽſtot? deditꝰ ſtudio

q̃ raro ↄuerſat᷑ cũ hoĩb. Uñ OꝛatiSur

ge ⁊ inhumane ſeuiũ depone camene

Initiũ.tij.n.s.⁊ ẽ initiũ reia q̃ aliqs incipit

vt fundamẽtũ domꝰ.ſʒ pncipiũ vᷣboꝝ ẽ ex/
osdiuaiiimð·
Inimicꝰ.ci.q̃ſi nõ amicꝰ.ↄtrari.infideł. Jñ
B2 ̊ inimicalis.⁊ HGle.

mueptobu: is dt Ble as ĩterpᷣtari ñ pᷣt

vł nõ abile ad iterpᷣtandũ
nterpᷣtabilis ad dicendun
Iniquꝰ.qua.quũ.i.nõ e Winiäter
⁊ coꝛ.pᷣmã.Un Pamphibꝰ. Semꝑ iniqͥᷣꝛũ
ſcelꝰ impedit acta bonoꝝ
Initus.ta.tũ.pe.coꝛ.i.inceptꝰ

n Heb. v. In

Iniuriꝰ.ria.riũ.i.toꝛtuoſus.nõ ſᷣuãs ius.et

ðꝛ ab in ⁊ ius.q̃ſi ſine iure. Iñ h̊ iiuria.rie.
id eſt.iniuſticia.q̃ſi ſine iure vł j ius.qñ.ſ.
fit aliqͥd ̊ oꝛdinẽ iuris. In iniurioſus.a.ũ
id eſt.ↄuiciatoꝛ.inſectatoꝛ.iniuri.ł potiꝰ
ille qͥ patit᷑ iniuriã ab aliq̃. Iñ i

niurioſitaſ

um int᷑ patrẽ ⁊ filiũ ðᷣꝛ pietas. Inter patro
nũ ⁊ libertũ ðꝛ obſequiũ. Int᷑ deũ ⁊ homi
nem religio. Int᷑ hoiem ⁊ hoĩem ſtat ĩ no/
mine generali.vt qð dʒ hõ hoĩ ex natura.

ff. de ſer. expoꝛ.l. f̃uuns

Inofficioſa donatio ðꝛ que ↄtra officiũ pKie
tatis facta eſt. ⁊ fit ad ſimilitudinẽ inoffici
oſi teſtamẽti.vt.C. e.ti.l.j.⁊ ꝑ totũ titulum
ſequẽtẽ.quia pene liberi vel parẽtes exclu

dunka bonoꝝ ſubſidio.vel ex ꝓpoſito do⸗/

nãtis. vel re ipᷣa ꝙ ꝑ ſe ſufficit ad reuocatõ
nem dongtõis. licet ꝓpoſitũ vel ↄſiliuz do
nantis nõ interueniat.vt no.in glo.in.l.ſi

liqueat. C. e. ti.

Inops.pis.om̃is generis.id eſt.ſine opibʒ

pauꝑ.⁊ ðꝛ ab in ⁊ ops.quod eſt diues.fe/⸗

cundus.opulẽtus. Sed differunt inops

2paup.

„

Inops ſpꝛie dicit᷑ qui nihil habet. qui necſi
biſ ſufficere poteſt nec alijs largiri Sʒ puauu

Per dieis aal licet alijs largiri nõ poſſit.ſi/
bipſi tamẽ ſufficit.vnde ⁊ copulationẽ re

cipiũt.vt ibi. Ego ſum pauꝑ ⁊ inops. Et

Iniunx.iug..t.ðᷣꝛ ab in ⁊ iugũ.Et ſũt iu/

ges boues nõdũ iugo ↄiũcti. Idẽ dicũt᷑ſe
iuges.q̃ſi ſeoꝛſum a iugo. Un ĩ greciſmmo

82. Bos nõdũ domit' a mult ðꝛ iniunx.

Innocẽs.tꝭ.o.g.i.nulli noces
Innocuꝰ.a.i.i.inocẽs.⁊ cui nõ nocet᷑.

Innoxi.a.ũ.q̃ſi ſine noxa. Innoxiꝰ ꝓpꝛie ðꝛ

cui qͥſq;ᷓ nõ nocere nouit.nec ipᷣe alij

alibi. Pauꝑi ⁊ inopi tu eris adiutoꝛ. Uel

inops dicit᷑ ab in ⁊ ops.pis ꝓ terra.quaſi

ſine terra.id eſt.inſepultus.ſcʒ qui caretſe
pultura Iñ h inopia.pie.m Hug.Uñ ĩ
Breciſmo ðꝛ. Nullius poſſeſſoꝛ inops hõ

Inquilinꝰ.ni.i.qaduena.q̃ſi incolens aliena.
MNõ em̃ ꝓpꝛiã ſedẽ.ſʒ in terra aliena inhabi
tat.⁊ ðꝛ ab incolo.lis. Sʒ differẽtia eſt int
inquilinũ ⁊ aduenã vel incolã. NHã inqui/
lini ſunt qͥ emigrat.⁊ nõ ꝑpetuo ꝑmanent
Aguene vel incole aduenticij ſunt ſed per

manẽtes. Idem ⁊ accole.Peregrini vero

dicuntur. quia parẽtes eoꝝ ignoꝛãt᷑. Sũt
enim de longinqua regione. Indigene ve

2 „ „

ro ſunt inde geniti ⁊ in eodeʒ loco nati vbi
habitant. Uel inquilinus dicit᷑ ab in ⁊ cu
lina.ſcilicet vilis ciuis ⁊ aduenticius fᷣm

em

ſpltuan

Natiin
ſoopinu⸗
quntde
lnſana ne
niamfac

n
ſnate⸗

GSumne

O⸗
foneint
go nuate
tuſormake
acere
niatiuis
litich
acdig
npe
ſaentus
Iilauoa,.
Aſlicns
Iiroe
ſatiuatciin
Guc ote
goſlleden
ſcciea ni
chate Etop
ſonnino⸗
ſenodignmr
lirisſor⸗
NKtfinn
cfernen

Uiigiani
hlogni
ietanun
lintigzn
ſigtsoi
I. „ 4 6
nlegiſſcen

Abuefulitg
velatacn
gucgrei
rgoſgic
ofteſiſn
—
utßtenkaun
mi fer teſuni
atreſinecich
erberedatne
caſi Jioſt
Nrn
rddͤ
1boiemſatir
do boi exum

S
Sen

5
.

S

„*

me)mnoffrigt
müimdineii
iliaetotücir
civdl päg
ore agoinn
ſuſfictad tcnonn
olti l Min
ntno in gonnl

geſt. ſineont

vog et diucs

1differuntinoy

lbabet linee
glargin Bzpn
nGnr⸗ poſtifi
crcopolanon
daup Tinops.,
meglinnd
gis giein n
lms Gnien
nspoſſeſningn

miſi ncolenene

in emnnchentti

Szdifiſßi⸗
ir ncoli ſfin,
rröppenolne

luantc inii

ius criminis ꝑ ſuꝑioꝛẽ reſpectu inferioꝛũ
Imlanache kw. eſt genꝰ herbe q̃ ſi edat᷑ inſa/
niam faiiiit
Inſanꝰ.na.nũ.i.nõ ſanꝰ.amẽs.vł furioſus.
m ma:pfit ꝛainrrig, .
ſcitia. tie.f.p.i.ignoꝛãtia.Uñ Oꝛa.in epi.

Sʒ turpẽ putat inſcitie metuitq; lituram

Itẽ Sap̃.xix. Aliã aſſumpſer̃t ſibi cogira
tionẽ inſcitie. Itẽ Sap̃ᷣ.xiiij. Sʒ ⁊ in ma/

gno viuẽtes inſcitie bello. Et nota ꝙ inſci
tia foꝛmat᷑ ab inſciti gtõ de inſcit ta.tũ.ad
dita a. qꝛ regula ẽ. añ cia bꝛeuiat᷑ ĩ deno
miatiuis.q̃ foꝛmãt᷑ addita cia.vt Juſtꝰ.ſti

iuſticia. Sʒ inſcitia nõ foꝛmat᷑ addita cia.
ſʒ addita a.vt inſcitꝰ ti.addita a.fit inſcitia

⁊iõ nõ ꝓducit᷑i.añ cia. Uñ ⁊ ſcribit᷑ ꝑt.in

pe. ſyllaba. Itẽ inſcitia eſt ſine doctria. In

cientia vᷣo ſine ſcia.

Inſcius. a. ũ.qſi ſine ſcia. ⁊ : ab in ⁊ ſci.qdᷣ

eſt ſciens . .ù
Inſcriptio eſt qͥdã libellꝰ quẽ accuſatoꝛ of/
fert iudici ſub hac foꝛma.Ego H.coꝛã vł

gpud H.pᷣtoꝛẽ vel iudicẽ refero talẽ reũ le

gis iulie.de adulterio qð cõmiſit cũ B. dũ
eſſet cũ ea.mẽeſe tali.ĩ domo tali.ↄſule tali
regnãte.Et operat᷑ inſcriptio ꝙ; accuſatoꝛ
ſi crimẽ nõ ꝓbauerit qð impoſuit ad talio/
lem obligatur
Inſenſis.ſis.t.⁊ G̊ ſe.i.ſine ſen/na
Inſidie.aꝝ.płalis numeri.f.g.ðꝛ ab inſideo
des. Et fiunt inſidie loco vł telo.fraus cir

ca fidẽ mutuatã.dolus in aio. Jũ inſidio/

ſus. ſa. ſum.

Inſignis.nis..t.⁊ H̊ ne.i.pclarꝰ.oꝛnatꝰ.no

bilis.gloꝛioſus.magne fame.q̃ſi his emi/
nes ſignũ p̃ alijſ. In h inſigne gnis:ſubſtã
tiue.i.oꝛnamentůᷣ
Inſipidus.da.dũ.pe.coꝛ.i.nõ ſapicꝰ. Jũñ in

ſipiditas.tati.

nſipiẽs. tis. oĩs. g.i. nõ ſapiẽs. ⁊ ðꝛ abĩ ⁊ ſa
piens.q̃ſi ſine ſapoꝛe ⁊ ſapiẽtia. Jñ hᷣ inſi/

Inſitio onis fit idẽ eſt qð plãtatio. Vł inſi

tio ðꝛ cũ fiſſo trũco ſurcułꝰ inducit᷑. Etiaʒ
inſitio eſt tꝑs ſerẽdi aliqͥd. vł actio q̃ ſerit᷑
Vñ Oui.de reme. Ulenerat inſitio fac ra
mũ.ramos adaptet

. T —

2Zueniẽs. Iñ inſoletia.tie.id eſt. ſuperbia.

fatuitas.·

Inquiſitio. onis·i pſerutatio. Ubł eſt alicu⸗/
v inueſtigatio.vt in titu.de accuſa.⁊ in

vel inſtitutcoss
Inſtitutio.eſt pmꝰ gdns omniũ inſtitutoꝛũ

FßFm leges.

Inſomnis. nis..t⁊ ̊ne.iſine ſomno. pui ⸗

gil qͥ doꝛmire nõ pᷣt. Iñ h̊ inſomnia.nie.i.

vigilia vel vigilãtia. Et h̊ inſomniũ.qð vi
det ꝑ ſomnũ.Eſt ⁊ q̃dã ſpẽs ſomnij.vide ĩ
fra in ſomnſummm
pus. Inſontꝭ aios floꝛida lingua polit Iñ

inſontia.tie.i.inocẽtia

Inſtans. tis.ðꝛ tps ſimplex. Et ſic deſcribi

qð cũ ſit finis pᷣteriti ⁊ pncipiũ futuri.ł cũ
incipit ſtatim eſſe deſinit. Uł inſtãs eſt be
uiſſima ꝑs tꝑis q̃ nõ expectat ſucceſſione-ʒ
Itẽ põt eſſe ꝑticipiũ de inſtogs.
nſtãtia. tie.ẽ tꝑs qͥ iudicin diſcutit᷑.⁊ finiri

Debet. c.venerabil.de iudi.

Inſtar.neu.g.indecli.i.ſilitudo.vł potiꝰ acd
ſilitudinẽ. Habet em̃ in ſe vim hꝰ pᷣpoſitd
nis ad. Uñ nõ dʒ reciꝑe pᷣpoſitõʒ ad.niſii
expoſitione. Uñ dicẽdũ eſt. Hoc eſt inſtar
illiꝰ.i.ad ſilłitudinẽ illiuſ.Aliqñ tñ inuenit
adinſtar.ſʒ tũc pᷣpoſitio abüaꝗat·
Inſtinct.ta.ctũ.i.inſtigatio.ꝑſuaſio.ſtimu
latio. incitatio l
Inſtita. te.f. p.ẽ quedã veſtis talarꝭ.q̃ ⁊ ſto/
la ðꝛ. Inſtita etiã latũ cinculũ ðꝛ.cũ q̊ pu/
er ligat᷑ in cuna. Inſtite etiã vt diẽ Papi p
as ſunt pue linteole ̃ moꝛtuũ inuoluunt.
Vnñ Joh̊.j.Ligat manꝰ ⁊ pedes inſtitꝭ.-

„

coꝛripit ſit. .
Inſtitoꝛ.oꝛis.i.mercatoꝛ.⁊ ð ab inſto.ſtas.

quia inſtat mercib emẽdis. Uñn Job.xx/
viij. Filij inſtitoꝝ.⁊c. Uñ.Qui vẽdit mer
ces mercatoꝛ ðꝛ ille. Inſtitoꝛ eſt inſtat qui
ꝓ pᷣcio minuẽdo. Mercatoꝛ vẽdit inſtitoꝛ
illud emit

Inſtitoꝛ eſt ille q tabernis vinis vendendis

vel alicui alteri negocio eſt ppoſit.l. inſti HM
toꝛ pma.ff. de inſti.acci.

Inſtitutũ.ti.n.S.⁊ h̊ inſtitutio.onis.i.moꝛũ

infoꝛmatio. Sed ponit᷑ etiã ꝓ qdam libꝛo
legali tm̃ in plurali.he inſtitutões.inſtitu
tionũ.⁊ hec inſtituta.hoꝝ inſtitutoꝛum ðꝛ
Et ðꝛ liber inſtitutionũ.qſi inſtructionũ.
qꝛ in hoc pᷣmis legũ pᷣceptꝭ inſtruimur.vel
qꝛ in ſtatu humani vł romani iurꝭ nos eri
git. vt diẽ Accur.in glo.in pn.inſtitutionũ

.

vt no. C. de libe.pᷣte.l.j.etiã ſi mille eſſent
Dʒz vm canones Inſtitutio eſt

eccłie vl eccłiaſtici bñficij collatio.qſi ius
habentem ad bñficium ꝑ pᷣſentationẽ in /½

cus vel in bnficiũ ſtatues.

. 5 =
S=
.
.

Inſtrumẽtũ artis ö: p ꝗð ip̃a ars oet

—

Inſtrumentum ĩ iure ðꝛ qcqͥd cãm inſtruit.

Vel inſtrm eſt ſctura ad aſſertionẽ ſeup

bationẽ alicuiꝰ rei facta

*

Inſtrumetũ publicũ eſt ſolẽnis ⁊ rite oꝛdia

ta ſcriptura ꝑ autẽetice ꝑſone manũ publi/

ce facta cauſa memoꝛie.c.ſcriptura.de fi /

de inſttu.

fectũ eſt.vła tabellione.nõ tñ in foꝛma pu
blica ſcriptũ vt qꝛ nec nomẽ imꝑatoꝛꝭ.nec
ↄſuli s.nec pape appoſuit

Inſubulꝰ.ll qddã inſtrm ĩ texẽdo telã.ſcir
ca qð pãnus vel ſtamẽ inuoluit᷑.⁊ ð᷑ꝛ ab in

ſubulo.las.qꝛ inſubulat᷑i.ꝑfoꝛat᷑ vt poſſit
inuolui ⁊ retineri ꝓ volũtate texẽétis
Inſula.le.ðꝛ terra vndiq; mari circũſepta.
vñ inſula ðꝛ.qꝛ ĩ ſolo ſit ſita.i.in mari

„

Inſularij

in lege. ff. de v. ſig.

Inſulſus.ſa.ſum.i.

medi inſulſum qð nõ eſt ſale ↄdiiui
Inſult.us.ui.m.g.i.iuaſio.aggreſſio.q̃i ſal

tus in aliũ impetuoſe factus

—

Integer.gra.grũ.i.ĩcoꝛruptꝰ.ĩcolumis.ple

nus. In itegritas.i.religioſitas.caſtitas
Intellectꝰ. intelligetia.⁊ ĩtelligibilitas diffe

rũt. Pꝛope qͥdẽ intellect?eſt vis aĩe cõpᷣhẽ

ſiua incoꝛpoꝛeaꝝ ſubaꝝ fſoꝛmis ſubtracta
rũ vel foꝛmaꝝ circa eas. Intelligẽtia vᷣo ẽ

vis aĩe q̃ aſperat vt aliqͥd circa diuinã ſub

ſtantiã cõpᷣhendat. Intelligibilitas vᷣo eſt

q̃dã vis aĩe oĩm foꝛmaꝝ in q̃dã ſimplicita

te cõplicatiua abſq; oꝛdine naturali vel tẽ
poꝛali.⁊ tali mõ deꝰ cõpᷣhendit res.qꝛ eas

om̃s vno intuitu abſq; om̃i ſucceſſione ðꝛ

comp̃hendere

meritate violata

Intemerata. incoꝛrupta.intacta.⁊ nulla te

.

Intemperies.ei.⁊. Hg̊ inteperiũ.rij.vbi nulla

ſecuritas ⁊ nullũ temperamẽtũ eſft

ntempeſtiuꝰ.ua.uũ.i.incõgruꝰ.incõueniẽi

nõ ĩ ſuo tꝑe veniẽs.ſʒ añ vl poſt.lñ Boe/⸗
tius in pmo deↄſolatõe. Intẽpeſtiui ſun/

unt᷑ vertice cani

D .
Intempeſtꝰ.ta.tũ.incõgruus.inutilł.q̃ſi ſine

tpe.i.actu. Vñ nox ðꝛ intepeſta q̃ſi incon/

grua.qꝛ nõ hʒ idoneũ tꝑs geredis reb Et
nota ꝙ q̃dã ps noct ðꝛ intepeſtũ. vide ſu⸗/

ꝛa in crepuſculũ

4

nteraſile. 8: interpolatũ. celatura. ? plano
Pianũ em int celaturas qſi raſum videt.

*

ſerui ſunt q in inſula retinet. vt. l.

ſal vel ſapie. Un Job.vi. Aut poterit co-

interaſile dicas

Intercalaris.ris.ↄ.t.⁊ h re.i.ĩterpoſitiuũv
. äkrtrtexcalaris d ꝗ ſepeinterponit᷑. Iñ h inter
Inſtrumẽtũ pᷣuatũ eſt qð ꝑ manũ pnatã cõ ioss

interpoſitũ.ſ.qð interponit᷑.vt

calaritas.tatꝭ.i.interpoſitio

2

Intercapedo.inis.i.diſtãtia locał.vt intou

os pariettes .
Interceſſoꝛ ðꝛ q alio pᷣces facit vel fundit
Itẽ dicimꝰinterceſſoꝛẽ illũ qͥ intercedit⁊ ĩ

terponit ſe int᷑ debitoꝛẽ ⁊ creditoꝛẽ adh

ei pecunia mutuet᷑.⁊ eſt qſi fideiuſſoꝛ ⁊ cõ/
ſtitutoꝛ

Interciliũ.lij.i.ſpaciũ qð ẽ int duo ſuꝑcilia
qð ſine pilis eſt Ee

Intercolumniũ.nij.vꝛ illud d eſt intouas
colũnas vl ſpaciũ diuidẽs eas.⁊ ðꝛ ab int

9

⁊ columna qſi inter colũnas exñs.Uñ.iij.
Regũ.vij. Media intercolũnia qdrataũñ
„rotungg
Intercõfiniũ.nij.terminꝰ vł locꝰ inter duoſ
fines exiſtens —;—

Intercus.cutꝭ.oĩs.g.i.illa res quã patimur
int carnẽ ⁊ cutẽ.ſiẽ eſt infirmitas vel malꝰ
humoꝛ vł aliud hmõi. Iñ intercutic.a.ũ.
⁊ intercutane.nea.neu.⁊ intercutanꝰ.a.ũ.

oĩa ꝓ eo qð eſt int cutẽ ⁊ carnne
nterdictũ.ti.n.s.ðᷣꝛ ab interdico cis.q̃ſi in

terim dictũ.ſ.qð interim annũciat᷑ a iudi /
ce.nõ ꝙ pꝑpetuo maneat q̃ſi q;diu dictuʒ ?⁊
ſtatutũ eſt a iudice. Nota h̊ ꝙ ĩ generali in
terdicto dñt iſta ↄferri ab ecclłia.ſ. Baptiſ

mus ꝑuuloꝝ.penitẽtie moriẽtiũ.Põt etiã

epᷣs puulos baptizatos ↄfirmare. Itẽ ſel
in mẽſavel ſeptimana ppłm interdictum?
etiã excõmunicatũ ad eccłiam aliquã ↄuo

care ⁊ ei pᷣdicare. Itẽ pᷣt euchariſtia ĩ moꝛ

te vere penitẽtibo dari. Uñ decretal noua
Permittimꝰ eccłiaꝝ miſtris ſel in hebdo/
mada tpꝑe interdicti.nõ pulſatꝭ campanis.
voce ſubmiſſa.ianuis clauſis.excõmuni/
catꝭ ⁊ interdictꝭ excluſis miſſaꝝ ſolẽenia ce
lebꝛare.cauſa ↄficiẽdi coꝛpꝰdñi.qð dece/
dentib in pnia nõ denegat᷑. Itẽ pmitti ;
clerici decedẽtes qͥ pene fuauerũt interdi
ctum.ĩ cemiterio eccłie.ſine cãapanaꝝ pul /
ſatõe.ceſſantibo ſolẽnitatibo oĩb cũ ſilẽtio
tumulent᷑. Itẽ cõcedit᷑ ꝙ in ↄuẽtualibec
cleſijs bini ⁊ bini vel ſimł tres hoꝛas cano
nicas valeãt legere. potiꝰ q; cãtare ianuis

⁊ declinat᷑ h̊ ⁊ interaſilis.⁊ H̊ le.pe.coꝛf.
Uel ſᷣm Pap̃.interaſilis ẽ anaglyphaſcul
ptura.Alexader vᷣo dic̃.ꝙ nũc ſculpturis.
nũic planicie variat᷑. Hoc ⁊ nõ aliud opus

cauſs din
c itac de
Pergöh⸗
cdicltine
nicas I
cisobten
negand⸗
ſoncoron
vncono
fico an
gio ſpo
fnſe
nteraieni⸗
ſocyti
butdelpo
adepole
zsotenoc⸗
feni In
nadade
Reder
dobet.
lerdic
hütlin
ſellooc
Humdi
uihit⸗
ſcu nan
ſnit Ml
tlignrol
gcainde
galinl
Räirdr
nercicüde
Wisdsfo
Nühthg
Rehonoin
kadeint
Publiced
reſtppi
ſgode
Pyblciy
ſiiren
17,5 ,.
lgan,

vi Gi⸗

GSoqnaol
ldakotrg
meeſ⸗

Mgeen⸗

oſnniten
marliei,⸗

clauſis ⁊ intdictis ⁊ excõicatꝭ excluſis vo/ Interdietũ ð fonteẽ qð dat᷑ ei qͥ duxit aquã

i Nens ce itaq; demiſſa ꝙ exterius nõ pñt audiri. de fonte h̊ ãno.nec vi nec clã nec pᷣcario ð
em Per qð patet ꝙ interdicti ⁊ multo foꝛt ex alterius fonte vlł lacu.puteo.piſcina.foſſa.
Tnüchmn cõicati non debent auſcultare hoꝛas cano ſtagno.vt. ffe.ti.... in hbn.
Crnöiie. nicas. Itẽ pegrinis accipiẽtibo ſignũ cru/ Intdictũ fraudatoꝛiũ ẽ quo tutor creditoꝛ
um cis.ob reuerentiã crucifixi non eſt pnia de pupillo tenet᷑ vt ſi eum ↄſilio fraudis ꝑtici
eiitentti neganda.qð etiam alijs ꝑegrinis põt mi/ paſſe cõſtabit vt fraudaret.vt.ff.de ſolut.l.
nien R ſericoꝛditer indulgeri. Itẽ no.q extrema pupuilli.circa pn.hoc intdicto tenet᷑ qͥ frau
don S vncio nõ dʒ dari alicui ꝑſone laico vł cle/ gem pticipãdo emita creditoꝛe qui nõ ſit
i Gn rico vlł etiã religioſo in loco generali inter ſoluedo meliꝰ foꝛte diceret᷑ a debitoꝛe.
loectee gicto ſuppoſito. niſi ſuꝑ hoc habeant puile Intqdictũ de glande legeda ł alios fructus
nalocklritn gium ſpecilal. dat᷑ ei cꝰ glãs ł aliꝰ fruct iĩ fudũ alienũ ce-
R Interdictũ olim erat quedã foꝛma ⁊ ſolen/ ciderit.vt ſingulo tertio die legere ⁊ expoꝛ
esſictin nis ↄceptio vᷣboꝝ qbpᷣtoꝛ aliqͥd fieri iube tare liceat.Et glãdis noĩe oẽs fructꝰconti
Alüqzinmt bat vel ꝓhibebat. qð tũc marxime faciebat nent᷑.vt.l.vnica.ff. e.i.
1ectninh cũ de poſſeſſione vel q̃ſi poſſeſſione intali Interdictũ de itinere actuq; puato reſtituẽ
ſifigauſn q̃s ↄtendebat᷑. vt inſti.de interdi.circa.pn. do phibitoꝛiũ ad tuẽdas tãtũmõ ruſticas
SS Fexi Inercictü denan qtidiana ⁊ eſti / ſeruitutes dat᷑ ↄ phibentes aliquẽ vti ſer/
eintdroſd ua dat᷑ habenti ius aque qtidiane.vł etiaz uitute ſua.vt.ff.e.ti.l.j.S.j.Et dat᷑ ↄfeſſoꝛia
eſtiue ducẽde ad pᷣdia ſua.cũ aliqͥs ducere ꝗ negantẽ ſeruitutẽ.vt.l.ſi foꝛte.S.ſciendũ.
ludéckirtn phibet. vt.ff. e.ti.l.j.in n. f.̃ʒff. ſi Puitꝰ vẽdi. Et etiã aduerſus eũ qͥ aliuzʒ
desegttt Interdictũ de aqua de caſtello ducẽda.dat᷑ iniuſte ꝓhibet ſua vti ſeruitute.imo et᷑ tũc
ünnsenf hii hñti ius ducendi aquã de cannali vel ca dat᷑ ↄfeſſoꝛia.vt dicto.S.ſciẽdum.l.pᷣal.
rolünisigmni ſtello ad irrigandum. Intdictũ de libero hoĩe exhibendo cõpetit

rklocinun

Interdictũ de arboꝛiba cedẽdis dat᷑ ð hos

qui hñt arboꝛes quaꝝ folia pẽdẽt ſuꝑ edi/
ficia vicinoꝝ vel agrũ.ita ꝙ eis damnũ in

vnicuiq; ð ppło ad petẽdũ ĩ publicũ hoĩeʒ

tum captũ dolo malo detinet in ſeruitute.

resqui porn ferãt. 2oſulit᷑ eis ꝙ hmõi arboꝛes ſuccidãt Interdictũ de liberis exhibedis ſeu deducẽ
fimitas vilni ⁊ ligna tollãt.⁊ eas deglobẽta tra vſq; ad dis dat᷑ patribo ſeu parẽtibo õ eoſ qͥ liberoſ
intereuno qͥndecim pedeſ. Idẽ eſt ſi ꝑ radices minaf ſeu nepotes ĩ ptãte eoꝝ exũtes ſine eoꝛum
intercutin gi ꝑiculũ.vt.l.j.C.de interdi.Et h intdictuz volũtate detinent.vnde.l.j.ff.e.ti.ait pᷣtoꝛ.
m phibitoꝛium eft. —=è Qui que ve ĩ ptãte Lucij Ticij eſt. ſi is ea
mios iſi Unterdicru decloacis pᷣuatj reficiedis. Si ve ahud teeſt. dolo ve tuo factu eſt. min⸗
dmmnüciſaii volẽs qͥs ſuã cloacã pᷣuatã vl etiã publica apud eſſet.ita eũ eã ve vt exhibeus.
zſicsiudien vk fiſtulas vł meatꝰ reficere vł purgare v· Intdictũ de migrado dat᷑ inquilino vt ipſe
zei mneni⸗ de nouo facere ab alio phibet᷑.tũc puiſuj libere cũ reb ſuis poſſit de habitatõe mi/
ube 4 8 eſt ei de intdicto ð cloacis.qð eſt intdictũ grare.ſi tũ locatoꝛi ſatiſſaciat.⁊ de penſio
– publice deputatũ.⁊ puatũ depuatꝭ cloac ene totiꝰ tpis.vt.ff. e. ti.l.j.S.ſi penſio.
nanitl ⁊ eſt ꝓhibitoꝛiũ Etiã eſt aliud reſtitutoꝛin Interdictũ de moꝛtuo inferẽdo habet locũ
d finn ſcʒ qð dat᷑ initientẽ in cloacammeam v· vt qͥ nõ ꝓhibeat᷑ moꝛtuũ inferre ⁊ ſepeli /
aPkminmin publicã.vł qð ĩmiſſuʒ ĩ cloacã impedit vł re qͥ licet ei inferre ⁊ ſepelire.yt.ff.e.ti.l.j.in
Gegluni, q̊ iubet᷑ auferri qð ĩmiſſuʒ ẽ.vt.ff.de cloacj pn.vt ſi via phibeat᷑ vel ſepulcrũ edificare
teßtc chnnnie l.j.2.S.j.⁊.S.deinde.⁊.S.cloace.l.fi.e.ti. vel lapides ad edificandũ ꝑ fundũ ducere

mU ccan

Interdictũ deaq̃ pluuiali arcẽda.vł de aq̃
pluuia. Si facis opꝰaliqð in fũdo tuo ꝓpt

„

habere. 2. S. fi. ..

qðs aqua pluuiał nocere põt fundo vicini Interdictũ momentanee poſſeſſionis eſt q
8 unſeti tui. dar̃ ↄtra te actio pluuie arcẽde ꝑ quazʒ agit᷑ de poſſeſſione retineda.ſicut vti poſſi
nismniſir e⸗ tuis expeſis opꝰtenerꝭ deſtruere.⁊ damnũ getis.vt.ff. vti poſſi.l.j.S.j.vł q agit de poſ/
gicoh iln⸗ ↄtinges emedare. Si po poſſideas opꝰab ſeſſione adipiſceda.vt eſt quoꝝ bonox qꝝ
egt A alio factü tener, patietiã pſtare vt deſtrua legaton. vl q agit᷑ de poſſeſſione recupan/
ne flunciiͤ tur. ar.l.j.2.ij. Siij. in fi. ⁊.l.ſi tert colonus da.vt vñ vi.ff. e.ti. .ſſ.
Cieſnecin , S.celſus ſcribit..ſiqͥdẽ aliꝰ.ff.eti.? Spe. Interdictũ ne qͥd in loco ſacro fiat.et oĩa ſe
nbmtsbent
in den

hibendũ ne fiat quã phibitionẽ ſiqͥd fa
ctum fuerit intdicto ꝙ vi aut clã ſuis ſum
ptiby vel deſtruere coget᷑ om̃e qð factũ ſue

rit. aut in pſtinũ ſtatũ reducere vł reddere lictu quox leg opetit hereclad
repetẽdũ legata qᷓ ſine volũtate eiꝰ legata/

tenet᷑ vt. ff ne quid in lo.pub.l.ij.Sait pꝛe/
toꝛ ꝙ in via.

Interdictũ ne qd fiat in loco publico vył iti

nere. Hoc intdictũ ꝓhibitoꝛiũ eſt. Et taʒ
publicꝭ vtilitatiba q; puatoꝝ ꝑ h̊ ꝓſpicitur
Loca eĩ publica vtiq; buatoꝝ vſibo deſer
uiũt iure ſcripto ciuitat. vt.l.j. S..
Interdictũ ne qͥd fiat in mari vł flumĩe pu/
blico ripa ve eiꝰ q̃ peiꝰ nauigaretr᷑aut ĩ via
publica qͥ̊ peiꝰ eat᷑. Hoc intdictũ dat᷑ ꝑpe/

tuo oĩb ⁊ in oẽs hʒ ↄdemnationẽ in id qð

actoꝛis intererat.vt.l.j.in fi.ff.de via pub.
⁊ itinere pub.reficiendo.
Intdictũ ne qͥd fiat ĩ fiumĩe publico vt alit᷑
fluat q; poꝛi eſtate fluxit.i.vt aqᷓ fiat altioꝛ.
depᷣſſioꝛ.rapidioꝛ.cum incõmodo euellen
tium.vt.ff.ne qͥd in flu.publ.l.j.in pᷣn.S.nõ
aütoma.
Interdictũ de noui oꝑis nũciatõne dat᷑ eiqͥ
ꝓhibet᷑ edificare poſt; ſatiſdederit. vt.ff.
e. ti. l. ᷣtoꝛ ait.S. aüt interdicttum.
Interdictũ de loco publico fruẽdo ẽ publi
ce vtilitatꝭ cã ꝓpoſitũ.qꝛ tuet᷑ vectigalia pu
blica.q̃ phibet᷑ qͥs vim facere ei ſocio ve eꝰ
q̃ ↄduxit locũ publicũ fruẽdũ ab eo qͥ lo/
candi ius habuit q̊ minꝰ loco publico ſibi
frui liceat ex.l.locatõis vl ↄductõis.et hec
habent᷑ in.l.j.S.j.⁊ in pᷣn.ff.de lo.pu.fru.
Interdictũ ð pᷣcario qð reſtitutoꝛiũ eſt.dat᷑
ei qͥ pᷣcario rogauit ⁊ pᷣcario hʒ.ĩmo etiã ſi
nõ roganit dũ tñ poſſidet.vt.ff.eo.ti.l.in re
bus. S.j.? ꝑ totã legẽ pᷣcariũ viðꝛ rogare.⁊
bẽe ſi rogauitꝓ ſe ⁊ habet ꝓ ſuo.vl ſi roga
nit ꝓcuratoꝛ ſuꝰ vl negocioꝝ geſtoꝛ ⁊ ipſe
ratum hʒ. vt. ff. e. ti. l. certe.S.j.dũ tñ accipi
at in ꝑſonã ſuã octũ. aliter nõ.vt.ff.ð acqͥ.
poſ.l.poſſeſſio.S.fi. 2ò
Interdictũ qð vi aut clam dat᷑ aduerſus eũ
q in loco alteriꝰaliqð opꝰↄſtruxit ł deſtru
xit. dũ tũ ſit factũ in ſolo.ff. e.ti.l.j.S.h̊ int/
dictũ. Et etiã ſi vi.i.ꝑ violentiã.aut claʒ.i.
occulte ſine notificatione alteri facta fecit
eumn timeret ne ſi ſciret ſibi ꝓhiberet᷑.vt.ff.
Interdictũ quoꝝ bonoꝝ a pᷣtoꝛe inuentũ ẽ.
⁊ datr filio emãcipato aduerſus heredẽ vel
poſſeſſoꝛẽc.vel õᷣ illum qͥ p herede vl poſſeſ
ſoꝛe poſſidet.ad vniuerſa bona adipiſcẽda
nõ ad ſingulas res.Etẽ duplex.i.directũ

ſtamento vel ab inteſtato.

—

Interdictũ quoꝝ legatoꝝ cõpetit herediad

c vtſle Directũ dat ei qͥ eſtbonon poſſeſ/
ſoꝛ. Ultile dat᷑ ei qͥ ſuccedit in re ciuili exte

riꝰ occupauit repetet itaq; heres.vt deÄdn
cat falcidiã.alioqͥn ſi repeteret ſtatim repe

titurꝰexceptiõe doli poterit remoueri.

nterdictũ de riuis eſt vtiliſſimũ.q;ꝛ riuus

ſpec. ⁊ ſepta reficere ⁊ purgare p̃toꝛ aque
ducẽde cauſa ꝑmittit.dũ tñ nõ alit᷑ aqunazʒx

de riuis.

Interdictũ ſaluianũ cõpetit dño fundiad,
uerſus colonũ in ſua domo habitantemxę

eiꝰ heredes de rebo coloni tacite pignerat⸗
ꝓ mercedibo quas colonꝰ in fundũ intulit

Interdictũ ð ſe epulcro edificãd o locũbʒ x

qs nõ ꝓhibeat edificare ſepulcrũ quo licz

moꝛtuũ inferre.

bo qbo aliqͥd eſt aſcriptũ in tabuł vel pure

Interdictũ de tabulis exhibẽdis dat᷑ omnt

ducat q; poꝛe eſtate fluxit.vt in.l.in pn. ff.

vł in diẽ vel ſub ↄditiõe.ſiue ſint heredes

ſiue legatarij. ſiue cõmiſſarij.

Interdictũ ð ripa munieda merito ꝓpoſitũ

fuit. Hã ripas fluminũ publicoꝝ reficereꝛ

munire vtiliſſimuʒ eſt.ne ob id obmiſſum

de ripa munienda.

*

Interdictũ vt in fiumine publico nanigare
liceat.eſt q̊ ꝓſpicit᷑ ne s in flumĩe publico

nauigatio deterioꝛ fiat.vt in.l.vnica.S.j.ff.

nauigare. nauim ratẽ ve agere vel in ripa

onerare phibeat᷑. Sʒ vt ꝑ lacũ.foſſam.ſla
gnũ publicũ nauigare liceat.vt.l.vnica.S.

ſj.⁊ in pn.ff.e.ti.vbi ſubdit vulpianꝰ. Lacꝰ

eſt qͥ ꝑpetuã habet aquaʒ. Stagnũ vᷣo qð

tꝑalem ↄtinet aquã ibidẽ ſtagnantẽ q̃ qde
gqqua płęrũq; hveme colligit᷑. Yoſia eſt re⸗

ceptacum aque manufactum.

* — —

Interdictũ vñ vi locũ hʒ cũ qͥs poſſeſſionẽ
ſoli ꝑ vim amiſit. Et dat᷑ directe õ̊ deiecto

rem illi qͥ vi de poſſeſſione alicuiꝰ rei imo/

bilis deiectꝰeſt ſine omni cã vt reſtituatur

poſſeſſio ðᷣ qᷓ̃ deiectꝰ ẽ.⁊ oĩa ablata.imo da
to ꝙ ibidẽ eſſent aliq̃ q̃ penes violentũ fue
rint moꝛtua.vl aliq res q̃ caſu foꝛtnito pe
rierũt.nõ ꝓpt᷑ q̊ liberabit᷑:ſʒ in totũ ↄdẽna/
bit᷑ad eaꝝ extimationẽ.qꝛ nec moꝛtal.nec

foꝛtuit? caſus liberat deiectoꝛem.

Interdictũ de vi ⁊ vi ꝗrmata cũ interdicto
vñ vi. dat᷑ ⁊ ꝓponit᷑ ei qͥ deiectꝰeſt. Fuitem

eqͥſſimũ vi deiecto ſubueniri. ad recupe/

mndipol
eoen
blicov?
Puedi
imoblb
Nenditl
ctüäloch
1dukhol
ffr
ponctov⸗
ſuna
reofüirnn
lundiai
polloens.

hobetcze
feüwoo⸗
ntercicti
ſioede
lytarcic
maritos
volütat
Iuci⸗
diegek.
☚
Conſonu
luwmunaze
o coint
Agecvoin
critininner
gbeeiſdom
umpuclae
Achtapen

eccſchye

1cſchü⸗
Nmnig
fſuſihllfen
oneceger
lchenad
Pouo n
hontterrn

liigauros;

leemmig

(olocomi
rſegoci

fhocnop

D Uainteſei

Nn Jupapt
lideer nofe

dann
aſemni

„

danch, randã poſſeſſionẽ h̊ interdictũ inuentũ eſt ſi mihi loco vł termio pᷣfixis ſoluiſſes.nee
J. eüc Ne qd em ꝑ vim omittat᷑ legibo ꝓſpicit᷑pu damnũ h̊ paſſum eſſem. Lucri etiã ↄſide/
RZM blicoꝝ ⁊ puatoꝝ necnõ ↄſtitutioniba pnci ratio hñda eſt.qꝛ ſi mihi in loco ⁊ termino
lürurchicn pum. vt. l...ff. e.ti. . h̊ interdictũ.⁊.S.ſe. debi ſoluiſſes mercimonia cõparaſſeʒ. et
Sbanne nterdict vri poſſicletis locũ haber inreb multa lucrat fuiſſem. Eit inteſſe extima
acretſii iĩmobilibo.ſ.ſi de fundi vł ediũ poſſeſſione tio dãni qð tałr euenit.lł lucri qð ceſſat er
mitfen an ↄtendit᷑ inſti.e.ti. S.ſed interdictũ. Habet eo qðᷣ aliqͥd tibi nõ dek. vel nõ fiet vt debet
lifni cetiã locũ in coꝛpalibi. vt in qſi poſſeſſione Intereſſe ↄuentü eſt.l. cũ nõ facis qd pmiſi
en ſgin . dat poſſidenti ciuiłr et naturałr. vel etii ſti mihi. vl cü nõ fecero qð pmiſitibialis
in fiom qi poſſidenti gra retinẽde poſſeſſionis.Et inkeſſe eſt cõmune.ſ.extimatio cõis damni
btm pponit᷑ quotiens int᷑ litigatoꝛes ↄtentio eſt vl lucri qð euenit ł ceſſat.Aliud ſingulare
n.Ninlugi vtrum poſſideant.qꝛ aluter mag ſe poſſi ſcʒ extimatio que euenit ex ſpeciali caſu.vł
rdiſ dercaffirmnat. vylttilitate.vide de hoc Spe.titu. de fruc. in
entdfof nterdictũ vtrobiq; idẽ eſt cũ intdicto vti tereſſe.
omobabinn poſſidetis.niſi ꝙ in ̊ dꝛñt.qꝛ illud locum Interia qð ⁊ enteria etiã ðꝛ.i.inteſtina. In
ntacepen habet cuʒz q̃ſtio eſt de retinẽda poſſeſſione interici dicunt᷑ qͥ diſſoluctionẽ patiũt᷑ ven /
Winfumünt rerũ mobiliuʒ. vt.ff. vtrobiq;.l.vnica.S. tris.? ꝓpduir.
interdictũ. Sʒ vti poſſidetꝭ locũ hʒ cum Interiectio q̃dã ꝑſoꝛonis indeclinabil apð
Wiſicido dt q̃ſtio ẽ de retinẽda poſſeſſiõe ren imobiliũ latinos.⁊ ðꝛ ab interiaceo ces.
meſchulaicg Interdictũ de vxoꝛe deducẽda marito.dat᷑ Interitio onis.f.t.i.moꝛs.U—nñ ꝓpha.Eripu
marito aduerſus eũ qͥ dolo eã obtinet ſine it eos de interitionib eeoz.
abididisdtget volũtate mariti. licet ipſa volete.ff. e. ti. l.,ſ. Interlincar.ↄ.t.⁊ G̊ re.qð eſt in᷑lineas.⁊ ðꝛ

Nüintabokrign.

e ſueſint hants
n neriogi
publcor refe
robid obmuſin
rinl miS

ubliconauigere

nfumiepublieo
agcrevc inri

lcifoſam
cen Nl Fricn
zirwulpian. 4
Sungnüſe
dideſkaggantehe⸗
cligit Folich
uſncnn. ,
ibzcies eſcn
dkdint; l
datdinegtN
ſoncalch in⸗

ommici ſeſin,

Interdiu ↄponit᷑ ab int᷑ ⁊ diu.i.interim dũ

Ddies eſt. Iñ interdius a.um.i.iugis ⁊ con⸗
tinuus. Inuenit᷑ etiam ꝑdius a. um. in eo
dem ſenn.
Interduca ce.i. Juno. ⁊ ðꝛ ab inter et duco

cis.eo ꝙ intererat qñ puelle maritabant᷑.

vel qꝛ eos introducebat.vł qꝛ interim dũ
erãt in itinere eas ducebat.Eſt em̃ ꝓnuba

que etiã domiduca dicebat᷑.qꝛ vſq; in do/
mum puellas maritatas introducere cre/
debatr᷑.et ꝓducit penul.

Intereſſe h̊ͥ verbũ cuʒ pnoĩe neutrali ponit

⁊ qñq; ſignat dãnũ qð euenit.qñq; lucruzʒ

amiſſuʒ. Damnũ qð accidit.vᷣbi gra. Per
ſuaſiſti familie mee ꝙ de domo vl poſſeſſi

one cederet.q̊ ſacto danuʒ mihi euenit.tu
tenerꝭ ad inteſſe mihi pᷣſtandũ.i.dãnũ qð

paſſus ſum reſartiẽdũ. Itẽ ð̊ lued amiſſo
ponit᷑ exemplũ. Debuiſti mihi ſoluere cen

tũ aureos rome.tu ſoluere deſideras baſi/
lee.extimãdũ eſt q;tũ int᷑fuerit mea pecũia
ſuo loco mihi ſolutã fuiſſe.i.lucrum qð ex
mea negociatiõe ⁊ ex loco facere potuiſſeʒ

Eth actio ꝑ quaʒ h̊ fit ðꝛ arbitraria loci.
Llel inteſſe ẽ dãnũ emergẽs.vel lucrũ ceſ/
ſans ſuꝑ eo qð dari vl fieri omiſſum ẽ.vᷣbi

gra. In papia mihi dare pecuniã ꝓmiſiſti
tali die ⁊ nõ feciſti.h̊ dãni ⁊ lucri rõ eſt ha

beẽda. Damni.qꝛ ĩ moꝛa fuiſti ⁊ nõ ſoluiſti

Die tali ſic pmiſiſti.ñ habui vt ſoluerẽ. q̃re

penunã incurri ⁊ damnũ.qð nõ incurriſſem

ab int ⁊ linearꝭ. Uñ q̃dã gloſe dicunt᷑ int/
lineares que ſunt int lineaſ. Uel interline

aAris põt deriuari ab interliniũ nn.
Interliniũ nij.i.ſpaciũ tꝑis qð videt᷑ intde
fectũ lune ⁊ cremẽtũ eiuſdẽ.

„ .

Interminꝰ.a.ũ.i.ſine termino exñs. Vnñ in
hHymno ſancte trinitat ð In ſimplici ſub
ſtantia vᷣiꝰ manẽs intermina. Pap.vo.dic.

7

Intermina.internũci
bili termino carens.

„

Internecio onis.f.g.q̃ſi qdam hoĩs magna

nectio.moꝛs vl pena. Interneciũ ðꝛ bellũ
in ̊ oẽs perierũt nullo remanẽte.

Internicida de.idẽ qdð homicida.q̃ſi enici/

da.ſ.qͥ falſum teſtimoniũ fecit ⁊ cõmiſit.et

ob id hoĩem occidit. In h internicies ciei.

moꝛs ab illo facca.

.„

Internicidiũ dij.vł interniciũ.i.moꝛs.occi

ſio.quã int᷑nicida cõmittit.Et int᷑nicidiuʒ

vbl interniciũ qᷓſi quedã hoĩs enecatio.Et

iudiciũ internicidi dabar ad intnicidaʒ 7
accuſatoꝛẽ eiꝰ⁊ poſſeſſio bonoꝝ ſequebat᷑.

Interniciũ etia ðꝛ bellũ in q̊ oes perierũt
nullo remanennntte.

Internodiũ dij. paciũ inter nodoſ.vl illud
groſſum os qð eſtĩ genu. Et ðꝛ int nodiũ

qꝛ inodat ſil crus ⁊ coxã int ſe.vñ Ouidiꝰ

in. v. meta. Mollia nodoſus facit interno
dia popler.

2

Internũcicij. ⁊ internũcia cie.q vel qᷓ int
duas ꝑtes aliqd nüciat, vel nũciuʒ portat
vas. pon

a mediatrix inſeꝑa/

D

õ

AJuñũ ſ̊ internũciũ cijid qð intnũciꝰ nũciat inteſtina interioꝛa.qꝛ q̃ſi ĩ teſta recõdita fſe
vel poꝛtat. nthꝛoniſatio onis.ẽ alicꝰ in ſuã dignitate
Internꝰa.um.i.interioꝛ.⁊ ðꝛ ab intus. vel ſuũ thꝛonũ introductio ł inueſtitura. Podintef
Interpola le. eſt qdã veſtꝭ que dũ ſit vetad Intimas aj.ↄ.t.i.interiꝰ habitãs.vl ſecreta lonsinter,
noua ſpẽm reducit᷑⁊ fit qſinoua. rius vl ↄſiliariꝰ.creditariꝰ qͥ ſcit ſecreta et cgrnolog
Interpꝛes pᷣtis...t. ð qͥ diuerſa genera lin / intima coꝛdis vel dom?. luhnnin
guaꝝ nouit.ſ.qͥ vnã lingua exponit pꝑ aliã Intolerabił.lis.ↄ.t.⁊ le.qdð non valet.nec ſoisct
vb vnã lingnã trãſfert in aliã.⁊ ðꝛ ab int ⁊ debet tolerari.⁊ ſcribit᷑ ꝑ. vnl. orund
pꝛes.qð eſt diues.qꝛ interpᷣtes ditãt loqlã Intonſus a.um.i.nõ tonſus. “ Pbineit
trãſferẽétes vocabula de vna ligua in aliã Incroneꝰ a.ũ.i interioꝛ.⁊ ꝓpꝛie quia q̃dã im aſiont
Vel ðꝛ ꝑs ꝑtis.qꝛ interpꝛes ẽ mediꝰ dnaꝝ poꝛtumitate ſe ingerit intro vt comelaat alſtiſten.
liguaꝝ.cũ traſtert vel exponit vnã ꝑ aliam Introꝛſus a.ũ.i.intrinſ. ecꝰ?. Sʒ frequẽtius jiinipee
Interſcalare ri.eſt lignũ ex trãſuerſo ĩ ſcala introꝛſum inuenit᷑ in vi aduerbij. . luſoni⸗
poſitũ. n interſcalaris.?.t. ⁊ B re.ðꝛ int᷑/⸗ Inualitudinariꝰ.i.languẽs ſine valitudine oaluolid
poſitiuꝰ. Uñ vᷣſus interſcalarꝭ ðꝛ qͥ nõ ↄti m Papiam. ſaubai
uue int᷑ponitad modũ ſcalarium in ſcala. Inualitudo inis.F.t.i.debilitas.ĩbecillitas. ſ s
Ineipulr inre cl hacia as eſtintſea Mfnuitzs. cin
dulas. 7 Co.pn. “ Inuectiu.a.ũ.i.detractoꝛiꝰ.malign. et ðꝛ ens
Interſignũ ni.vel interſigniũ nij.qð ẽ inter ab inucho s Eſinmectiun e ia⸗ an
duo ſigna. vl ſignum qð eſt int aliqs.ſicut ctiua ue.ipſa iuectio.detractio.vituꝑatio. Worar
aliqͥd ſolet mitti de vno loco ad aliũ canſa Un ⁊ qͥda lib Ciceronis dici palo. nariͤ
go etin d aliũ cauſa ñ ⁊ q da lib Ciceronis dicteſt. Inuecti lonoeN
J igni ? noticie. ene a ꝓpr inuectiugs factas ibi i cãtilenas Colübe
nterſtitiũ tij. interuallũ.ſpaciũ inter aliã Inueſtitura eſt alicꝰ in ſuũ ius introductio ſtir do⸗
tabinrer do ſdg. ”J 2 eſt pꝛie poſſeſſiovl poſſeſſionie raditio “
Interuallũ li.n.s.i. ſpaciũ inter capita val/ Inuentariꝰ a.ũ.i.facilis ad inueniẽdũ. Itẽ J 4 ⸗
loꝝ.i. ſtipitũ qbo vallü fit. Un ⁊ cetera ſpa inuentariuʒ in iure ðꝛ libellꝰ qdam ĩ q oiĩia n l
cia qñq; dicũt᷑ intualla. Ded magis pꝛie bona hereditaria qᷓ apud aliquẽ inueniot len
intuallũ ðꝛ ſpaciũ tempoꝝ. Intercapedo coõſcribunt᷑.⁊ oĩa in illo libello ↄtinent᷑.vt lee
vᷣo localis diſtãtia ꝓpꝛie appellat᷑. Iñ h int ſciat᷑ q;tũ eo tꝑevel die q; ſcribebat᷑ ĩ bonis Uundenn
Malulum li.dimi. e ar r e Kch⸗
nteruentꝰ us.ui.i.interceſſio. In nidztia tie. i. inidia. 7 B2 ab innides. TIf hadsbe
Interula le.f.p.i.camiſia.⁊ ðꝛ ab intuſ.qꝛ in nazteget nicti⸗ obinuig a ncple
tus iuxta carnẽ induit᷑ Iñ intulatꝰ a.ũ.i. Inuidꝰ a.ſ.qͥ inuidet. Iñ Finuicia ⸗ St Hnin ie
interula ſiue camiſia indutus. Itẽ ab inte eſt inuidia odiũ alieue felicitatj. Clel inui wrare⸗
rulaꝗ ð interulus a.ũ.i.interioꝛ. et coꝛ.pe. dia eſt exaliena felicitate in aĩo cuiuſcũq Nrinn
vñ Wartial capel. Ouin etia; interulos innata triſticia. Iſß innidioſus a. i cui in⸗ ſarire
Egaudens diſſoluere neeus. uidet. raro à iuid et. Uñ. Inuidioſvcgo öhrph⸗
Inteſtata hereditas. que teſtimonio ſcota no inuide cc laboꝛo. Et vt di. Oꝛatiꝰ. In/ nachen
rnoõͤ eſt. aut ſi ſcpta ſit iure.tñ non eſt edira. uidia ſiculi nõ ĩuenere tyrãni. Toꝛmentũ Nrndd
Inteſtabilł.lis..t.⁊ H le.qͥ nõ eſt dignꝰ vt in maise Pꝛiſclan⸗ di. Inuidꝰ qͥ bʒ inidiã. alimn⸗
teſtein recipiat᷑. vel vt teſtamentu faciat. Inuiolat? a. i.i. intactꝰ . 5; indis. loyr/
eſtein recipiar. vel vt tetqinente lacigt. nuiolat? a.ũ.i.intactꝰ integer.ᷣm Papᷣ. lamne
Inteſtatꝰ v qͥ oĩno nõ fecit teſtametũ.vł ſi Inuitꝰ a.ũ.i.nõ voles.qſi ↄ vitã.i.volũtatẽ. nunnnu
kcſti 5 rite poſtea rupiterrat cauſis i val in ⁊ vita. H . lunmn
vl ſi ex iſto teſtamẽto nemo ſit heres.inſti. Inuiꝰa.ũ.i.nõ patẽ 3 uie. vbi nõ eſt via. extr ſſynoin/
S ab inteſta. deferunt᷑.in pn. viam. 7 82 annt wia. rbins c via eura Plletioan
e 8. Jn Bnrecin cus E. 0: ab in Inuolutrũ tri.n.s.i.inuolutio cuiuſlibʒ rei nortdu
tus. Iñ h̊ inteſtinũ ni.Et dicũt᷑ inteſtina i qð fit cũ in nr̃is dictꝭ aliud inuoluit q; diA· bcneiitel
keria⸗ qꝛ in interioꝛi ꝑte coꝛꝑis cohibẽt᷑. ci videat᷑ Im Hug. Pap̃. vo di. Innolutꝝ fliine
da og neribond modũ circuloꝝ oꝛdi/ abſcõſum. occultu. dictũ ſic ꝙ in ſe habeat ſulſtun
nata ſüt. vt ſuſceptas eſcas paulatim ege/ aliud inuolutũ.vñ Eʒech. xxvij. In volu ncphrinn
ran v udaddies cibis nõ impediant᷑. Clel tris hyacintbinuunis. ſabaemut
rckus eabin erelta. Zü belln deime⸗ Inuoluulꝰ li.m. g.pe.coꝛ. qᷓdã beſtia ꝗᷓ yt ho altungnen
ſtinũ qð eſt int teſtas.i.muros ciuitaij.Et mines facilius decipiat iuoluit ſe ali re. kercin
Cooſan

N
unſnidir
io kinneir,
Abitisiin
5 zlckſon

gönonnen
wül.
s.
no auk
L.. ra
—–☛
nis ſnenlnin

Uecnini u Are

ſacnstbiicnan
1ſuüinsinnddund
voſſeſtononunn
0 inleniiti
ibel'goniti
daliquc inumn
libellootinan
nbehatibons

Obinuides. Ui.
ſeſſet orsdig.
Finnidindi
gicint. Odini
rin aio minſci,
Giolus e d 0n
ndi. Oud,
etrräni. Tonnn
mmid'bzine

tegern H

ziz mii

ie wbinockſuc

olatocliſi,

aliuginua⸗ ii

E
„ 1
Sjech N.

—
☛rr,
=
S=.

— —
—
—
=
— ☛

—
S=⸗
—
—
—

litſeink

— .
. . . —
. „
2

Ioab interpᷣtat᷑ ſpirans vel dñi robur.D
Ioas interptat᷑ vbi eſt incẽſum dñi.Pꝛopᷣa
etymologia ẽ noiſ. Iſte ẽ qͥ ſilacra ↄbuſſit
Ioathan ĩterpᷣtat᷑ ꝑfectꝰ pulcer.etymologia
noĩs eſt. Fecit em rõnem ĩ ↄſpectu dñi.et
poꝛtam dũñi edificauit excelſlam.

—

Iob interpᷣtat᷑ dolẽs ꝓpter ꝑcuſſionẽ carnis
z paſſionẽe dolo..
ITociſta ſte..g.qͥ vel que iocis ſemꝑ intẽdit.
Gſi in iocis ſaoanns..
Tocoſus a.ũ.i.vſus iocis.vł plenꝰ iocis
Toculus li.dimi.i.ꝑuꝰ iocus. H
Iocũdus a.ũ.i.letus.hilarꝭ.⁊ ðꝛ a iocus.qꝛ
ſemꝑ iocis ſit aptꝰ.⁊ hilaritate frequẽtioꝛ.
ñ iocũditas ttaalak.
Locus ci.m.g.iĩ ſingulari.ſʒ ĩ płali m.⁊ neu.
hi ioci.⁊ h ioca.i.lepos.vꝛbanitas.feſtiui/
tas.ridiculꝰ. Et eſt io pꝛie in vbis.
lIonas vl iona interpᷣtat᷑ colũba vel dolens
Colũba pᷣ gemitu qñ in vẽtre ceti triduo
fuit. Dolẽs ꝓpr᷑ triſticiã quã ð ſalute habu
it niniuitaꝝ.vl ꝓpt hederã ſubito areſcẽteʒ
cuiꝰ vmbꝛa tegebat᷑ ↄtra ſolis ardoꝛem.
ITonathan interpᷣtatcolũba dñi.

Tonicꝰ ðꝛ qͥdã pes metricꝰab ĩuẽtoꝛe.vłꝓpt

numerox vl ſyllabaꝝ ineq̃lẽ ſonũ. Jonos
em̃ grece ineq̃le ðꝛ. Habet em̃ q̃ttuoꝛ ſylla
bas. duas bꝛeues ⁊ duas lõgas. Et eſt io/
nicꝰ duplex.ſ.maioꝛ⁊ mĩoꝛ.ła maioꝛi.vła
miĩoꝛi. Jonicꝰ maioꝛ vł a maioꝛi cõſtat ex
duab long pᷣcedentibo ⁊ duabo bꝛeuibo ſe
quẽtibo.vt Acerrimꝰ. Jonicꝰmĩoꝛ vł a mi
noꝛi ↄſtat ex duab pmis bꝛeuibo.⁊ duab
ſeq̃ntibo lõg.vt ꝑamabas. Uñn.õgat pꝛi
moꝛes ⁊ curtat poſterioꝛes. Pes ionicus

maioꝛ obuiꝰ hincq; mĩoꝛ Itẽ ionica ẽ vna

ex linguis grecon.
TLoppe ioppeſ.ioppen.ioppe.oppidũ Paleſtine
maritimũ. Iñ ioppita te. ð
Ioꝛdanis nis.m.g.iudee fluuiꝰ a duob fon
tibo noĩatꝰ.quoꝝ vn ioꝛ.alt᷑ dan ðꝛ.hi co/
pulati ioꝛdanẽ faciũt. Naſcit᷑q; ſub libano
mõte.⁊ diuidit iudeã ⁊ arabiã qͥ poſt mul/
tos circũitꝰ iuxta hiericho ĩ mare moꝛtuũ
fluit. Et interpᷣtat᷑ riuus iudicoõdd.
Ios. i. funuuauas.
TIoſaphat interpᷣtat᷑ iudiciũ dñi.
Ioſeph qꝛ mat᷑ ali ſibi addi optauerat vo/
cauit augmetũ. Huc pharao ſaphanet ap
pellauit.qð hebꝛaice abſcõditoꝝrepertoꝛ
ſonat.qꝛ obſcura ſomnia ruelauit ⁊ pᷣdixit

ante O)

ſermone.ſaluatoꝛ mundi.qꝛ oꝛbẽ terre ab

ĩminente famis liberauit excidio.
oſue interpᷣtat᷑ ſaluatoꝛ. Ipſe eĩ in figura
xpᷣi płm a deſerto liberauit.⁊ in frã ꝓmiſ/
ſionis induxit.Et dict eſt ioſue bennũ vel
bentheleon.i.filiꝰ Nun. Itẽ dict? eſt ieſus
filiꝰ Naue.vñ Hiero.inꝓlogo regum.Et
incipiũt a ieſu filio naue.qͥ apud eos ioſue
bennun 3.
Iota pꝛie vꝛ heclĩ̃a j.apud grecos.⁊ eſt mi
noꝛ ceter lr̃is.qꝛ vno ductu fit fᷣm Augu.
Sʒ qñq; ponit ſimppłr p qualibet lr̃a.Inñ
in Mattheo. Jota vnũ aut vn? apexnon
teribit alle˖egssg:

.

taciſmꝰ mi.eſt vbi i.płimũ ſonat.vt ſi di/
cas iuno iouis iure iraſcit᷑. VUel iotaciſmꝰ
eſt cũ vboꝝ ↄiũctio in huiꝰ i.lr̃e aſſiduita⸗
te collidit᷑.vt in pᷣdicto exẽplo ptʒ. Uel ̃ᷣm
Hug. Jotaciſmꝰeſt vocaliũ lraꝝ exil pꝛo/
nũciatio. Uł qñ ĩ iota lr̃a ẽ duplicatꝰ ſonꝰ
ſcʒ qñ ꝓvno iota pnũciantouo.lł ecõuerſo
vel qn vnũ exiliꝰ duo ſpiſſius ſonãt. Nam
vnũ ſpiſſius duo exiliꝰ ꝓferri debent.
Iouenſileſ..g.i.dij ad nücia ꝓferẽda depu
tati.qſi ioui.i.creatoꝛi ſaltatoꝛes.⁊ ðꝛ a io⸗/
ue ⁊ ſalio.et coꝛ.ſi.vnde Martialis capel.
Lymphedijqʒ iouenſiles. Uel ᷣm aliam
lr̃am nouenſiles. r
ITouinianiſte qͥdã heretici a iouiniano qdã
monacho dicti. aſſerẽtes nullã nubentiuʒ
⁊ vᷣginũ eſſe diſtãtiã.nulliuſq; int᷑ abſtinẽ/
tes ⁊ ſilr epulantes eſſe diſcruimen.

2
X guüte
Tpapãti indecli.i.obuiatio łboccurſus.et ðꝛ
ab ipa grece.qð latie ðꝛ ire.⁊ anti qð eſtõ.
Vñ repᷣſentatio dñi in tẽplo.i.feſtũ purifi
catiõis beate vᷣgis ðꝛ ipapati.qꝛ tũc ſyme/
on xpᷣo occurrit ⁊ obuiauit.⁊ in vlnis ſuis
accepit euz. ⁊ in teplo pᷣſentauit.ſᷣm Hug.
Pap. etiain di. Ipapanti grece. obuiatio
.2 ſcribit ꝑ

ðꝛ ſymeonis.ſ.⁊ anne ⁊ ceteroꝝ
a. gnpenultima ſyllaba.
Tpſe.ipſa.ipſum põt iungi cũ pᷣma ⁊ſecũda
⁊ tertia ꝑſona.vt ipſe lego.ipſe legꝭ.ipſe le/

git. Sʒ cu pma ⁊ ſcdᷣa figuratiue.cũ tertia
ſine figura.⁊ eſt p.de ſca ſyllaba. Et vt di
cit Pꝛiſcianꝰ ĩ. xij. li.de pnoĩbo. Illð atten
dendũ ꝙ cũ ille uludiſte iſtud.is id.faciũt
neutra. ipſe ſolũ qð ⁊ ipſus inuenit᷑ a vetu
ſtiſſumis ꝓlatũ.neutꝝ ĩ um.deſinẽs kee. N
9

„
—— — . —
£

Therentł in andria. Ipſus mihi dau.qͥ

intimꝰeſt eoꝝ ↄſilijs. JIpſa ei que qbuſdaʒ

viſa eſt rõ nõ adeo firma viðꝛ.iõ in um.fa

cit neutrũ.qꝛ ĩ us deſinit maſculinũ. Nam
aliꝰ cũ in us tminet᷑aliud tñ neu
Ir.n.g.indecli.i.palma.manꝰ. Vñ.Si vis
mnam. vir na. dabit᷑ tibi nant in ir mna.
Ira re.f. p.eſt furoꝛ recẽs cito trãſiens.q̃ ſic
diffinit᷑. Ira ẽ repẽtina aĩ motio exq̃ nõꝓ
uenit odiũ. Ubł ira ẽ ſangnis accẽſio circa
coꝛ.ſᷣm phm. Et eſt ira bꝛeuis furoꝛ.ſʒ ira
cundia vł odiũ qð idẽ eſt iueterata ira de
vltione ſꝑ cogitans. Itẽ ira eſt pñs cõmo

tio animi.⁊ ex cã naſcit᷑
Iracũdia eſtvitiũ naturale ⁊ ꝑpetuũ.Et ſic
irat?eſt ꝓ tꝑe ↄcitatꝰ. Jracũdus frequent᷑
iratus ⁊ leuiter.

Iris iris.vel iridis.m.g.eſt arcꝰceleſtꝭ.et ðꝛ

ab aere q̃ſi aerꝭ. eo ꝙ ab aere deſcendat ad
terrã. Dzʒ arc? ꝓpꝛie eſt via ipſiꝰ dee. ſz iris
ipſa dea. Et ðꝛ iris q̃ſi erꝭ.qð latine ðꝛ lis
qꝛ raro omittit᷑ niſi ad litẽ ⁊ diſcoꝛdiã ↄci/

tandã. Etẽ nũcia ⁊ pediſſeqᷓ Junonis. Et

nota ꝙ iris nihil aliõ eſt q; nubes ſoli op/
poſita radijs ſoł multipłr infoꝛmata. Ea
em̃ ẽ naf̃a lumioſi coꝛꝑis.vt ſꝑ in oppoſitã
ꝑtẽ radios dirigat.Sol eĩ cũ ſitlumioſuʒ

coꝛpꝰ radios ſuos mittit in ꝑtẽ oppoſitã in

q̃ qniq; nubẽ ĩuenit q̃ i vna ꝑte ſuiẽ denſa.
in alia dẽſioꝛ.iĩ alia dẽſiſſima. Itẽ ĩ alia ſui
pte eſt rara.⁊ ĩ alia rarioꝛ.⁊ ĩalia rariſſima
In illa q eſt deſa ſolares radij qſi in vitro
incluſi rubeũ coloꝛẽ faciũt.in dẽſioꝛi ceru
leũ.ĩ dẽſiſſima nigrũ. Itẽ ĩ rara ꝑte faciũt
viridẽ.ĩ rarioꝛi croceũ.in rariſſima albaʒ.

Et ita ſʒ maioꝛẽ dẽſitatẽ illiꝰnubis magg

accedit ad coloꝛes nigrediniaffines. Se/
cundũ maioꝛẽ raritatẽ magꝭ accedit ad co

loꝛes albedini affines. Pꝛetea nubes illa

q̃ddã coꝛpꝰeſt ↄpoſitũ exq̃ttuoꝛ elemẽtꝭ et
aqᷣſuʒ. ꝗq ſolis radio accẽſa a qttuoꝛ elemẽ
tis qdripartitũ pᷣhit coloꝛẽ Contrahit ab

igne rubeũ.ab gere ceruleũ ſiue lucidũ vld
purpureũ.ab aq̃ᷓ viridẽ.a tra nigrũ. Hinc

eſt ꝙ ſi videat᷑ iris ĩ mane.viðꝛ ĩ occidente
ſz in veſpe videt᷑ in oꝛiete. Si ĩ meridie vi
detr᷑ in ſeptetrione. In meridie videri nũqᷓ;
pot cũ ſol in opoſita ꝑte nunq; poſſit eſſe.
Et hincꝓpt varietatẽ coloꝝ iris ðꝛ quedã

gema.⁊ et qdã herba.qꝛ eiꝰ flos coloꝝ va

rieta te celeſtẽ arcũ imitet᷑. Un. Circulus

trũ facit.

Irrefragabił.lis.ↄ.t.⁊ H̃ le.i.inui

Irreuerens tꝭ.i.nõ reuerẽs.i

Irriguꝰa.ũ.i.madidus ł fertilis ł fecũdꝰ vł
ſtercoꝛatꝰ.⁊ ðꝛ ab irrigo as.vñ Oꝛatiꝰ in
hſmonibo. Irriguo nihil ẽ eluciꝰ hoꝛto.et H̊
irriguũ ui.vñ Judic.j. Irriguũ ſuꝑiꝰ ⁊c.

eſtiris lapis eſt. herbaq; ꝛ iri.

Irinos eſt ſeries oꝛonis vł ↄſtructio tenoꝛ?
ſuũ vſq; ad vltimũ ſeruãs.vt apud vᷣgiliũ
In pncipio celũ ac ᷑ras cãpoſq; liquẽtes
Aucẽtemq; globum lune titaniaq; aſtra.
Spys int alit.ᷣm Donatũ. Beda tᷣo di.

Irinos.i.oueniẽtia ðꝛ qñ ſeries oꝛonis te

noꝛẽ ſuũ vſq; ad vltimum Fᷣuat.nulla vicʒ
alia cã vel ꝑſona mutata. vt in pᷣs. Deꝰ in

—

nõ ꝓpoſuerunt c.

ronia eſt tropꝰ.ꝑ ↄꝛiũ.qð conat᷑ oſtẽdẽs.i.
tropꝰ oñdens id ꝑ ↄtrariuʒ qð conat᷑i.qdð
vult.vt in li. Regum.Clamate voce maio
ri.De? em̃ baal foꝛſitan loquit.vł in diuer

ſoꝛio ẽ.aut doꝛmit vt excitet. Hac niſi gra

uitas ꝓnũciatiõis inuerit.ↄfiteri videbi᷑.

qð negare ↄtendit ᷑ᷣm Donatuzʒ. Hug.ᷣo

Dicit. Jronia Eſ nia ꝓnũciationi ↄꝛiũ hñs
iĩtellectũ.ſ.ſic Qaudasvtvituꝑare ĩtelligat᷑

„

reſiſti vel inſtari nõ poteſt.
Irregularitas eſt q̃da nota ſiue ĩpedimẽetuʒ
canonicũ ex facto ſiue de ſacto ꝓuenies.q̃

qͥs ad eccliaſticos oꝛdines ꝓmoueri? iam
ꝓmotꝰ in eis miſtrare phibet 2 degradari

ſiue deponi qñq; mere.
nuerecũdꝰ Iñ

irreuerentia tie.

(A ante O

Is.ea.id.ſcribit ſine p. Uñ in plaliij ⁊ ee et

ijs.ſine h. dñt ſcribi ꝑ geminũ i. Sʒ hi he.

his dũt aſpirari.⁊ ꝑ vnũ i.⁊ ꝑ vnũ e.ſcribi
Et no.qid eſt.⁊ h̊ eſt.ſũt due ꝑtes.vt cum
82 Marc'id eſt Tulliꝰvł Warcꝰ. hoc eſt
Tulliꝰ. Id eſt l h eſt.nõ pᷣt eſſe vna dictio
coõpoſita.qꝛ ↄſtat ex ntõ ⁊ vᷣbo. Etiã nõ ſũt

ↄiunctões expoſitiue vt qͥda putauerunt.

⁊2 nec etiã talis ſpẽs ↄiunctionũ inuẽta ẽ.

Sũt &̊ oꝛoes expoſitiue.Et illud ꝓnomẽ
H venit demõſtratiue.⁊ h pnomẽè relatiue.
⁊ reſpicit intellectũ pᷣcedentꝭ termini.⁊ nõ

ſuppoſitũ.⁊ iõ ſumit᷑ in neu.ge.⁊ in ſingula

ri numero.

Iſaac interpᷣtatriſus.Fᷣm Pa*–ê–ę‧ü»—ℳ0(Ä-öt
Iſachar interpᷣtat᷑ merces.et coꝛ.pe. Vñ in

auroꝛa. Eſt aſinꝰ foꝛtꝭ iſachar recumbens
pe mes.e

noie tuo ſaluũ me fac ⁊c̃.vſq; dum ait.Et

ncibil. cui

lugogt
podd
dialeen
rii
dicamn
ſboſeth
Tcaliän
ligus
ſichrena
lii
gtop
iener
vocoal
unfliol
boocciſi
Necoo
ſu wip⸗
loppie
dis o
Poofie
pempr
venikt
Vvltibyt
tuo li
ꝛhe l
ſopidawv
uragung
cſtlop
t Peavris
po Iiel
Cgneniſ?
Drenpec
lyegtti⸗
ſoſopteh
Inan Ciua

4
.Z

Püirhir
ininyne
Mid⸗T
irrlucnnt⸗
Cltluaferob
Niſftapallar
lingead ,⸗
ſiltwezbuli
Mgumsiſel
Neſflt
ieiftncereg
ctenötilar

ſlſteklinna.

s
ſncin
poſchlte⸗
nenugh
i. Bateee
ſeniesdinie
fuat nuluf
Ninßs de
vſchdumet

conakoſili.
zgöconutig
mate vocenen
qunit.vkindin
et. Däcniig
ofiten vidct
drannz Yuge
Canoniie
Napareitelig
eiimnincbe
ict.
onnſuueſipecinin
deſaao ovenis
nespmonerni
biberedegeen

%%6
J

mlisl cri/
1. i Duun?in
anch hotocn

5 innerecid

Ingnüſahd 1

Sinpkaliütet
mindi Oybi
nüiag üe
ſürduepees ſan

eN De bd

Italia lie. dieta ẽ ab Italo rege.

Iſagoga ge.i. inſtitutio vł introductio. Uñ
apud dialecticos introductiões ad artem
Dialecticã iſagoge dicũt᷑.Et et᷑ lib poꝛphi /
rij ðꝛ iſagoga.qꝛ introductoꝛiꝰeſt ad libꝝ
p̃ᷣdicamẽtoꝝ. Iñ h̊ iſagogꝰgi.introductoꝛ

ſboſech vir ofuſionis interpᷣtat᷑. Ulraꝝ.

Iſcalidns a.ũ.ðꝛ ab excolo lis.vt ager iſca/
lidus.q̃ſi excolidꝰ.qꝛ iam a cultura exierit
ſicut excõſul.qꝛ a ↄſulatu diſceſſerit.
Iſis idis.f.t.ẽ dea lanificũ ſᷣm fabulas egv/⸗

ptioꝝ.q habuit duos frẽs.ſ.oſirim⁊ tipho

nem. Et ipſa dea iſis nupſit oſirim ꝓ mari
to qð alt᷑ frat᷑ dolẽs eũ occidit.q̃ ꝓpt᷑ oſirim

cum filio ſuo oꝛo fugit in biblũ ſyrie q̃ren
do occiſũ oſirim amariſſime lamẽtãdo do

nec oꝛ? creuit.qͥ intfecit tiphonẽ patruum
ſuũ.ſui pꝛis occiſoꝛẽ⁊ frẽʒ.ac ſuũ auũculũ
Iſopꝰpi.eſt herba apta pulmonib purgan/
dis. Iſopꝰetiã ðꝛ ſparſoꝛiũ aqᷓ.qꝛ ĩ qbuidã
lod fit ex illa herba.vel ðꝛ ſic ꝓpter ſil itudi
nem purgatõis. Et eſt.fe.g.ſᷣm Hug. In/

uenit᷑tñ in neu.ge.h̊ iſopu.vñ Macer de

viribo herbaꝝ. Et iſopũ ſiccũ calidũ q́ʒ ter
tius illi. Eſt i vtroq; gdus⁊c̃. Et ᷣm aliq̊s
coꝛ.pe. Uñ in auroꝛa. Pectoꝛis humoꝛes
iſopi decoctio mũdat. Itẽ aliꝰ diẽ̃ Iſopꝰẽ

herba purgãs ð pectore phlegma.Alij di
cũt ꝙ iſopꝰ ſit grecũ.⁊ ꝓ.pe.vñ Bernardꝰ
ait. Pectoꝛis herba cauas rupes ĩſedit iſo

po. Itẽ aliꝰ.Ad pulmonis opꝰ ↄfert medi

camen iſopꝰ. Itẽ ius ſinapis cerebꝛum.ſʒ

purgat pect? iſopus.

— — 7 7

Iſpalis.ẽ q̃dã ciuitas h iſpanie. Iñ iſpa lien

ſis. ſis.ꝰ.t.⁊ ̊ le.

ITſrael.m.g.indecli.⁊ etiã declinabile iuenit᷑

H ifrael hꝰ iſraeł. Jacob dictꝰ fuit iſrael.et
interpᷣtat᷑ vir vidẽs deũ. Is em̃ ðꝛ vir.ra.
vidẽs.el.deꝰ. Tũc eĩ nomẽ ̊ accepit qñ to
ta nocte luctatꝰvicit angelũ ĩ cercamine.⁊
oꝛiẽte lucifero bũdicc᷑. ⁊ inde ꝓpᷣt᷑ viſionẽ
dei. iſrl appellatꝰ ẽ. Siẽ ⁊ ipſe ait. Uidido
minũ facie ad faciẽ.Et ex hiĩc.xij.triba filio
rũ iſrł vocabulũ ſoꝛtite ſunt.vñ Exo.xiiij.
Fugiamꝰ iſraelẽ. Iñ h ⁊ P iſraelita te.pe.
p. ? iſraeliticꝰa.ũ.pe.coꝛ.Et ſolẽt qͥdã in ̊
noĩe iſrł tacere s.qꝛ s.añ r.in eadẽ ſyllaba
ſonare nõ pᷣt ĩ latinis dictõibo.ſʒ errat.HNõ

em iſrł eſt latina dictio ł greca ſʒ barbara.
⁊ in barbar dictõibo in multꝭ lʒ barbariʒa
re.Nõ em̃ barbaries vel lingua hebꝛea ar

atice.

.- phonie ſcr ibit ꝑ u.?⁊ nõ ꝑR o.

iralia dit ar e. Et nota cd;
italia olima grec occupata magna grecia
dicta ẽ. In italicꝰa.ũ.⁊ italꝰ a.u.Sʒ h̊ ma

gis dðꝛ ab italo rege.⁊ coꝛ. pmã italia.lʒ ali/
qũ inueniat᷑ longa ꝑ extaſim.vt italiã ꝓfu/

gus ⁊c.vt di. Donatꝰ.

*

Iter iterꝭ.n. g. ⁊ itiner nerꝭ.⁊ H itio onis.et
itus.us.oiĩia ab eo is.ſed dꝛũt.qꝛ itꝰ ẽᷣ via

q̃ iri ab hoĩe quaq; vᷣſum p̃t.ſj iter ⁊ itiner
diuerſaʒz hñt ſignificatõʒ. Iter ei ẽ locꝰ tra

ſitu facił. Un eũ appellamꝰ aditũ. Itiner

aüt eſt iter lõge vie ⁊ ipſe laboꝛ ambulãdi.
vt q̊ velis puenias.Accipiut᷑tũ qũʒ ĩ eadẽ

ſignificatõe.Et fᷣm ̊ ex iſtꝭ duobo noĩbo. ſ.

iter ⁊ itiner effectũ eſt ynũ h̊ mõ. Iſte ntũs
iter ẽ in vſu.ſʒ eiꝰobliqͥ nõ ſt᷑ invſu. Itẽ iſti

obliqͥ itinerꝭ. neri.nere.ſt᷑ ĩ vſu.ſʒ eoꝝ ntũs

aboleuit. ⁊ ſic factũ ẽ vt ex iſtꝭ obliqͥs etex
illo ntõ iter efficeret᷑ vnũ nome.⁊ declinat᷑
HB iter itinerrß. H

Itinerarche dicũt᷑ itinerꝭ cuſtodes.ab eo is

⁊ archos grece.i.pnceps.h̊ nomẽ trahetes
qꝛ ad puĩciaꝝ tutelã ꝑ ſingła loca paòzà
etꝭ faciũt ſtare cuſtodiã vt.l.j. C. cuſ.reo.

Iuba be.fp.eſt crinis eq̃ꝝ ⁊ et alioꝝ aĩaliuzʒ

irrationabiliũ.⁊ ðꝛ a iubeo es. Juba etiaʒ
ðꝛ criſta que galee ſuꝑponit᷑.vlł ꝓpt᷑ noticiã
vl ꝓpt᷑ fruſtratõʒ ictuu. In iubatꝰa.iũ.i.cri
nit? criſtatꝰ.⁊ iuboſꝰ a.ũ.i.iubis abũdãs

Iubar arꝭ.i.ſplẽdoꝛ ł initiũ oꝛtꝰ ſolis.vłſol

vł lucifer.⁊ ðꝛ a iuba be.qꝛ ꝓpt᷑ radios qͥd/
libet iſtoꝝ videt᷑ iubatũ.qꝛ dirigit radios
ad modũ iubarꝭ.⁊ coꝛ.pmã.Uñn.Exẽpluz
q̃ſi ſol collaterale iubar. 5

Iubileꝰ lei.m.g.i.a nnoreqͥetõis gaudij ⁊ leti

cie ⁊ remiſſionis.q̊ ̃ui libᷣtati donabãt᷑ de
bita relaxabat᷑ captiui abſoluebãt᷑.poſſeſſi
ones gtᷣ reſtituebãt᷑. Ita di.hug. In hiſto
rijs aũt ſuꝑ Geñ.xiiij.ðꝛ. Ab hac victoꝛia
abꝛae tradũt iubileuzʒ habuiſſe iitiũ ꝓ hac
Fmiſſiõe captiuoꝝ Jobel ei remiſſio łiitiũ
ðꝛ. Iñ iubileꝰ.i.remiſſuiꝰvł initiãs.Ob h̊
at ↄſtitutꝰ ẽ qnqgeſimꝰ.qꝛ tũc erat Loth.
vt dicũt qͥdã qnq ginta ãnoꝝ.ł tũc erat qͥn
q̃geſimꝰ anꝰex q̊ dũs deꝰ locut erat abꝛae
in via.vel exq egreſſus eſt de tairã.Et no/
ta ꝙ ſi iubileꝰ deriuat᷑ a iubilo as.tũc dicẽ
duʒ eſt iubileꝰ ꝑ i.in añpenul.ſyllaba.Si
aüt a Jobel tüc dicẽdũ eſt iubeleꝰ ꝑ e.ĩ añ
penul.ſyllaba. In pᷣma aũt ſyllaba cã eu/

q 4

„— — —
. „

Iubilus li i argutꝰ. ſonoꝛꝰ ꝛ letabũc cant

Pꝛopꝛie qͥdeʒ iubilus eſt vox ↄfuſa pᷣ gau
dio. Uel 'm qſdam Jubil?eſt gaudiuʒ qdᷣ
vbis explicari nõ pot. nec tñ penit retice/
ri. Vlel iubilꝰeſt cũ tãta leticia coꝛde ↄcipi
tur quãta monis efficacia nõ explet.vt di
cit Papᷣ. vñ in Hꝛeciſmo ðꝛ. Fert᷑ inexple

ta iubilus leticia menti.

Iuda fili JFacob aleſſio inten tat᷑ Oñ emrm̃
i

eũ peꝑit Lia. laudẽ dño retulit dices.nũc

ſuꝑ h̊ dño ↄfiteboꝛ. Et no.q ꝓ filio iacob
inuenit᷑udas⁊ iuda de.⁊ iuda indecli. Ji
iuda de.vel iuda indecli.tam p ꝓpło qᷓ; pꝛo

terra iudeoꝝ. Et qñ ẽ indeclinabile debet

accentuari in fine iuda cã differentie ſm
ma iuda. Cũ manet imota ipſiꝰ poſtrema
leuatur. Eta iuda vel iudea dicitur iudai

cus.a. um.

Iudas iacobi qͥ appellat᷑ alibi lebeꝰfiguratũ

nomen hʒ a coꝛde.qð nos diminutiue coꝛ

culũ poſſum appellare. Ipſe in alio euãge

lio Taddeꝰ ðꝛ.quẽ eccłiaſtica hiſtoꝛia tra

dit miſſum Ediſſam ad Abagarũ regem.

Iudas ſcarioth vl ſcariothis.vł a vico in q̃

nat?eſt. vel a tribu Ilachar vocabulũ ſum
pſit.da pſagio futur in ddemnationẽ ſun
Aſachar em interpᷣtat᷑ merces.vt ſignaret᷑
ſciũ pitiois qͥ vendidirdñm. Deanioth
interptat᷑ mẽoꝛia moꝛt. qꝛ nõ repẽte ꝑſua

ſus. ſed diuti? meditat/ pegit ſcelus.

Iudei dicunt᷑ qͥ moſaycã lege ad lr̃aʒ imitã/

tes tenẽt circũcidẽdo⁊ alia legalia faciẽdo

Indeus a. um.ðꝛ a inda filio Jacob.qð no
men ſciſſura decẽ tribuũ hebꝛeis ĩpoſuit.

NHNã añ hebꝛei vl iſrł dicti ſũt.ſʒ ex in duo

regna ꝓpłs dei diuiſus eſt. tunc due tribyqᷓ

de ſtirpe iuga reges hebant indeoꝝ nomẽ
ſoꝛtite ſũt. Reliqͥ ꝑs decẽ tribuũ q̃ in ſama

ria regẽ ſibi ↄſtituit.ob płi magnitudineʒ
bſtinuũ nomẽ obtinuit iſrk. Et interpᷣtat᷑ iu
deus ↄfeſſoꝛ ſiue ↄfitẽs. Nomẽ vᷣo mõ nõ/
dum eis ↄuenit.interpᷣtatio aũt eiꝰ ab eis
lõge abſentat᷑. Nõ em̃ vᷣo noĩe nũc dicunt

oↄfeſſoꝛes.ſed diffeſſoꝛes potõũ.

„

Iudex .ðꝛ q̃ſi ius dicẽs ppło.vel iure diſce
ptans. ? eſt etymo. Jure aũt diſceptare.eſt
luſte iudicare.Nõ em̃ ẽ iudex ſinõ eſt in o

iuſticia.vt ĩ.c.foꝛꝰ.S.in oĩ q;ᷓ negocio.ð.vᷣ.

ſig. Et iudex eſt.q ex iuriſdictiõe ꝓpꝛia aut
ſibi delegata. ⁊ cõmiſſa ius hʒ ſuꝑ cauſas finit᷑ ſic. Jue ct'lege eſona
rujqm. ſſ.iudicis.actoꝛis ⁊ rei.ſuꝑ eadẽ qõne

litigioꝝ vel litigatoꝝ cognoſcendi.

Iudex oꝛdinarieſtille qui habet ptãtem iu

è —

—L”L

dicandi a ſe iure ſuo hocipſo ꝙ eſt talis. t
cepus. baliu.p̃ſes ꝓuincie ⁊ ↄſimiles.
Iuderx delegateſt ille qͥ habet ptãtem de cõ
aliqua cognoſcendo ab aliquo ſibi cõmiſ-/
ſam.qͥ etiam ðꝛ iudex extraoꝛdinarius.
Iudex cõpetens ðꝛ qui cauſe iuriſdictionez
habet cum exercitio dato qð ꝑ exceptione
poſlſit elidi.ſiue exceptio ↄtingat ꝑſonam.
vt qꝛ ſuſpectꝰ ſi ie ſuriſdictiõʒ.vt qꝛ reſcri
ptum ſurrepticiuʒ.vt in glo.in cle.cũ lite.
vt lite pen. ðMM
Iudex incõpetẽs eſt in qnẽ lʒ ↄſenſerimꝰ v
qꝛ ipſe nullã iuriſdictionẽ habeat.vł quia
interuenit erroꝛ in adducendo vel adeun/
0 ipſum. vel qꝛ vi cõpulſus ſum in eũ cõo
Iudex cõpꝛomiſſariꝰeſt ille qͥ excõpꝛomiſſo
.i.ex ↄſenſu ꝑtium ⁊ ex litigantiũ electione
de cã cognoſcit.qͥ nullã hʒ iuriſdictionem
ꝓpꝛiã ſeu delegata.ff.de arbi.l..i.
Iudices pedaneidicunt᷑ illi q̃ᷓ officiũ ẽ de
minutis cauſis ⁊ infimis cognoſcere.⁊ in⸗
utilibe vł vilibo. licet ſint oꝛdinarij. 2
Iudices cartularij erãt olim qͥ ab imꝑatoꝛe
pᷣuilegiati erãt.vt qͥ vellẽt coꝛã eis litigare
poſſent.ſʒ ipſi nõ poterãt cogere aliquẽ a
litigandũ coꝛã eis.Et dicunt᷑ etiam hodie
iudices oꝛdinarij creati a comite palatino
qui nõ hñt admiſtrationem niſi habitu.vt
no.in.l.j.ff.de iudi.⁊.l.fi. C.vbi ⁊ apud qͥs

reſti.agen.ſit.
Iudices domeſtici.vide.s.domeſtici.
Iudicem delegare eſt vice ſua aliũ de cauſa
cognituꝝ ↄſtiture.
Iudicium.hec dictio multipłr ſignat. Pꝛi -
mo modo idem eſt qdð caſus foꝛtuitꝰ.vt ðꝛ
Hoc de meo iudicio venit. Secũdo ẽ di/
ſcretio. vt dicẽdo. In puerꝭ nõ eſt iudicin.
facit Inſti.q.nõ eſt ꝑmiſ.fa.teſta.S.pᷣterea
Tertio eſt actio.vt cum ðꝛ. Judiciũ fami
lie herciſcũde.ff.de iudi.l.ĩ familie.OQuar/
to eſt vltia volũtas teſtatoꝛis. Quinto eſt
iudicium vel ſnĩa iudicis.l.j.ff. de re iudi.
Serxto ponit᷑ p examinatione vl delibera
tione. Septimo ꝓ autoꝛitate. lxij.dil. c. ij.
Octauo qnq; ꝓ pena.l.di.ca.expurgabit.
Nono capit᷑ ꝓ inſtãtia vł oꝛdinatiõe cauſe
diſcutiende in iure coꝛã iudice.ſic ſumit᷑ in
ti.de iudi.⁊ in.l ꝓperandũ.S.j.C.de iudi.
2. ff. e. ti. ponebat. Et ĩ hac ſigficatõe dit/⸗
finit᷑ ſic. Judiciũ ẽ act? legitimꝰtriũ ꝑſona

aut ſuꝑ eodẽ indicio cõtractus.de iᷣ.ſig· c.

ſesig
gſſio.
cumpo
zꝛhu
Püneta
meoge
Iudici⸗
tadine⸗
Nſuen
Licua
niutene
Ub icl
ldicnor
Cuntiſip
nileere
ſoesden
publicit
jeden
diciat
intents
Ldich⸗
nemel
Ptntla
Iuabi.
ehlein

⸗ bil
lugelalo⸗
hoſtaqſi⸗
gbl eica
leni
lugunfn
geeöni
W
adng
goo
ano
perdeſe
Juginoen
ginoh
iegc
eoieci.
lailig
nb in i
mmiorun.
ignilon
nanse
Gewinra
ginnſ
leli ugin
niini
fultginleß

gtter

mNnin.
dapründ
ignoſticn
rCinunins
ſeinnicn
göpengte
ungnt onn
cnö; Nenn
gloinceäie

oſenle
ebabennnt
Cendovdn
lusſomincicr

leqhercigraih
igannückan
bziunidtane
bili.
ili roffchin
Scnet
torginan.

inqabünnet

1coꝛi cislige
cogeregligin
muntenamhodt
comuepalany

n niſihabit.N.

ybitapos

vonneſti.
na aädecauſt

ipkrignat Pl
us ſontvit N
nit Secice⸗
nen no ctiucdin
in teſta Hn
no:. Adiaßſn
ilifamtieſr⸗

arors. Oumt

poſi itꝰ. qᷓ

2 9° -

foꝛus.ĩ glo. Et öꝛ iudiciũ q̃ſi iurꝭ dictio et

oñſio. Et eſt iudiciuʒ dũ diſcernit. Cauſa

cum ꝓponit᷑. Juſticia cũ finit᷑. Eta iudiciũ
8⁊ B̊ iudiciolũ li.dimi.⁊ iudiciariꝰ.a.ũ.qð
ptinet ad iudiciũ.⁊ h̊ ⁊ h iudicialis.⁊ h̊ le.
in eodem ſenſu.
Tudiciũ ↄᷣdictoꝛi
tudinẽ.⁊ tu aduerſariꝰmeꝰ diceres nõ eſſe
oↄoſuetudinẽ.vt ĩ.c.abbate.ĩ glo. fi.de vᷣ.ſig.

Indicia capitalia ſunt qͥb caput eximit᷑a ci
nitate moꝛte vel exilio.de his vide inſti.de

pub. iudi.in.S.publicoꝝꝛ.

7„

Indicia publica ſunt publicj cauſis.⁊ di
cunt᷑ ſi populica.qꝛ cuilibet de ppło com

miſſa ẽ executio vt ↄ crimẽ leſe maieſtat.ĩ

q̊ oẽs de ppło pñt accuſare.Qñq; iudiciuzʒ

publicũ ðꝛ eſſe iudiciũ qð intẽdit᷑a crimi/

ne. de h inſti. de pub. iudi.in bᷣn.
uiłr tractant᷑ ſiue

udicia pᷣnata ſunt que ci
intentant.

Iudith vidua laudãda q interfecit holofer

nemꝛ? liberauit iſrł de manu hoſtis.⁊ int/
pᷣtat᷑ laudãs.vel iudea vel ↄfitens.

Iugabił.lis. .t.⁊ h le.qð etiã B 25 iugalis
⁊ ̊ le.inuenit᷑ ꝑ ſyncopã.i.iungibił.vel iu/

go habilis.

Iugat. lis. 9.t. ⁊ B le.i.iugo aſſuetꝰ.ſub iugo

—

oſit?. qſi domit?. Itẽ inuenit iugal. i. iun
gibil. ⁊ tũc ðꝛ a iugabił ꝑ ſyncopã. Uñ.ij.

Re. viij. Subneruauit om̃s iugales cur/
Iugeꝝ ri.ᷣm ꝙ cõit᷑ accipit᷑ẽ ſpaciũ ruũ.
ere qð vnũ aratꝝ pᷣt arare ĩ die. Et iuenit᷑

;̃ iuger erꝭ.ĩ eadẽ ſigficatõe. Iſið.di.in li.

etymo. Jugeꝝ ↄſtat lõgitudie pedũ ducẽ/

toꝝ q̃draginta.latitudine centum viginti.
Iugis gʒ..t.⁊ ge.i.aſſiduꝰ.ↄtinuꝰ.pſeue/

rans.⁊? pðᷣ.pmã ſʒ iugũ eã coꝛ. Unde.Ex

pers eſſe iugi venerꝭ nequeo pᷣce iugi.
Iugitas atj.t.t.i.aſſiduitas.ꝑſeuerantia.

Iuglans dis.ðꝛ a ioue ⁊ glãs.Et vcunt᷑iu /

—

O

ↄſecrate ei.vel qꝛ ſunt cib ioue dignꝰ.
Tugulꝰ li.i.gutturvł gutturꝭ inciſio.vñ ¶Lu

canꝰ in.ij. His dabit h̊ pacẽ iugulꝰ fineq; tum finit vt igniis.
IfIfuuniꝰnij. menſis qͥdã.vide infra maꝰ.

.

maloꝛum. MB
Iugulũ li.dimi.i.ꝑuũ iugũ. r
Iugũ gi.n.s.eſt cacumẽ montꝭ.⁊ ðꝛ a iũgo.
G.qꝛ ꝓpinqͥtate iugoꝝ colles iungantf᷑. Iñ
iugoſus a.ũ.i.cacumĩoſus vel mõtuoſus.
Dꝛ etiã iugũ illud ligneũ inſtr̃m cum quo
boues iũgunt᷑. Uñ qdã ſilitudine iugũ ðꝛ
ſnit?.⁊ inde h̊ iugulꝰ.⁊ coꝛ.pmã iugũ.Uũ
ꝓſper.Nõ ſᷣuile grauat libera coꝛda iugũ.

um ðꝛ. ſi dicerẽ H eſſe oſue

glãdes caſtanee.qſi iouis glandes.qꝛ ſunt pvr.i.ignẽ.qꝛ ðt . H
vyt ſi pꝛune eiꝰ cinere fuerit cooꝑte vſ;dDa

Iulianus a.um.eſt nomẽ poſſeſſiuũ de Ju,

lius ceſar. If iulianni. ꝛ ſpꝛiũt nomẽ cu·

iuſdam viri.

Iulus li. fuit filiꝰ Enee. Et eſt biſſyllabũ. 3

qñq; cã metri ponat᷑ triſſyllabũ. Et hic ce

ſar dict eſt Juli.qꝛ de eiuſdẽ ꝓgenie pꝛo H
ceſſit. Uñ illud. Juliꝰa magno dimiſſum
nomen iulo. Jñ iulius a.ũ.nomen poſſe

ſiuũ. et h̊ iulia lie.qᷓ̃dam colũna rome in

ſummitate eſt vꝛna. in q poſita fuerũt ofſſa

⁊ cinis coꝛꝑis ceſarꝭ.⁊ hinc dicta eſt iulii.
Itẽ a iulio imꝑatoꝛe dictꝰ eſt h iuliꝰ lij.q

dam mẽſis.qͥ hᷣmo vocabat᷑ ntilis.ſed po

ſtea in honoꝛẽ Julij ceſaris q eo mẽſe na /
tus eſt. v qꝛ in eo aliquã victoꝛiã obtinuit
Dictꝰeſt iulius. Iñ iuliꝰ aum.
ulos ꝓpꝛie ðꝛ pina barba.ſ.lanngo.
umentũ ti.ðꝛ a iuuo as.vł a iuuamentũ pꝓp
ſyncopã bos vł equꝰ Haſinꝰ.⁊ dicũt hmoi

aialia iumẽta.qꝛ nr̃m laboꝛẽvł onꝰ ſuonnd

iutoꝛio ſubuectãdo ⁊ arãdo iuuẽt.Nã car

penta trahit bos ⁊ duriſſimas tre glebas
vomere euertit. Equꝰ⁊ aſin poꝛtãt onera

⁊ hoĩm in gradiẽdo laboꝛẽ tempant.vñ et
iumẽta appellãt᷑.qꝛ iunat hoĩeſ.Eadem qͥʒ
dicunt᷑ armẽta. In iumẽtariꝰa.ũ.qð perti

netad iumentũ.⁊ h̊ iumentariꝰ rij.⁊ H uu0

mentaria rie.cuſtos iumeni.
Iuncata te.eſt lac ↄcretũ ⁊ iunc inuolutuz
⁊ ðꝛa iuncci. MßMVMU,
Iuncꝰci.i.ſcirpꝰvl papyvrꝰ.⁊ ðꝛ a iũgo g.qꝛ
eo aliqͥd iungit᷑ ⁊ ligat᷑.vel qꝛ iunct radici
bus hereat. Iñ h̊ iunculꝰ l. dimi.⁊ h̊ͥ iun/
cetum ti.locꝰvbi iunci abũdant.⁊ iunceꝰ.
a.um.i.de iuncis exñs.vł ad iũcos ꝑtines
vel macer.vł ſubtilis ad modùtiunci.
mnngibi. lis. cõ.t. et hoc le.aptus ad iũgen
Iunipvrꝰri.qdam arboꝛ cuiꝰcineres pleno

—

pyr.i. ignẽ qꝛ ↄtectũ diu teneat ignẽ. adeo

annũ pueniũt.vlł qꝛ ab amplo vſq; ad acu
tum finit vt ignis.

Iunix c.f.t.idẽ eſt qd iuuencula.i.pua bos
ſ̃m Hug. Pap̃. vo. di. Juces boues iuune
es. Et pdu.pe.gti.vñ Perſiꝰ. Tot tibi in
flãmis iunicũ omenta liqueſcũt.

Iuno iunonis.f.g.⁊ ðꝛ a inuo as.q̃ſi iuuñĩs

nouos.Et em̃ iuno dinia bonitas que no

uos iuuat.qꝛ creata gra ſua nutrit. Eſt ec

aer qui ſimilit᷑ iuuat nouos. qꝛ infanteas·

ãno ᷣuãt ignẽ.⁊ ð q̃ſi gignipvrꝰ.i.gignes

calido ⁊ humido vtero veniẽtes.⁊ ſiliũ qli

tatũ bñficia poſcẽtes recipit fouẽs hũoꝛe

caloꝛe.qꝛ ipſe ſolus int elemẽta calidꝰeſt

⁊ humidus. Hec etiaʒ eſſe ðꝛ lucina.i.dea
part? Ubł iuno ðꝛ q̃ſi iano a ianua.i.ianua

ꝓagatõis feiaꝝ.qꝛ q̃ſipoꝛtas matronarũ

pandit. ⁊ naturas nubentiũ maritꝭ.Eſt eĩ
dea pturientiũ ⁊ nubentũ. Iñ iunoniꝰ.a.

um.i.res ptinẽtes ad iunonẽ.vł res iuno/

nis.ſicut pauo.qui ðꝛ auis iunonia. Unð
Ouið.de arte.Laudataſ oñdit auis iuno
nia pennas.

Iupuer iouis.eſt vnꝰ de ſeptẽ planetꝭ errati
cis ĩ ſuis q̃litatibo tꝑatus.calidꝰ⁊ huidus.
Maliciã naq; ſaturni temꝑat Curſũ ſuũ
in duodecim ãnis cõplet. Itẽ ſᷣm fabulas
poetaꝝ fert᷑ alioꝝ deoꝝ pat.⁊ ðꝛ a iuuo.vł
luuãs.⁊ pr. Et ꝓpðᷣ.pmã poſitõe.vñ Ouið.

in epi. Jupiter eſſe piũ ſtatuit qdᷣcunq; iu

uaret. Et innenit᷑ in ntõ iupit᷑ vel iouis.vt
dicit Pꝛiſcianꝰ. Tñ moderni vtunt᷑ tm̃ 3
ntõ iupit᷑. Hug. aũt dicit. A iuuo as.ðꝛ HB

iouis.hꝰ iouis.⁊ h iupiter.teris.vł inpitrꝭ

Antiquitꝰ em ita declinabant᷑ omnia iſta.
ſʒ poſtea obliq iſtnoĩs iupiter.⁊ iſte ntüs
iouis aboliti ſunt. Uñ poſtea exobliquis
iſtiꝰ nti iouis.⁊ iſto noĩe iupiter facta eſt q̃
dam cõmirxtio. ⁊ redacta ſunt quaſi in ynũ
nomen.ſ.hic iupiter.huiꝰ iouis. Jũ h eth

2

iouialis.⁊ h̊ le.

Iuramẽtũ ti.eſt affirmatio vł negatio ſacre
rei aſſertiõe ł atteſtatõe firmata.ᷣm Boff. vjl
ne facta ab hoĩe.ſʒ ab ipſo nat᷑e ↄditoꝛe.vt
maris et feĩie ↄiunctio.liberoꝛũ ſucceſſio.?
pueroꝝ educatio. Itẽ ius natale ðꝛ equiſſ-
ſimũ.veluti.qð tibi nõ vis irrogari.alijs n
irroges. Iñ dicunt᷑ etiã pᷣcepta naturalia
que in lege ⁊ euãgelio ↄtinent᷑. vt Nõ me/

yel adhibita religione m Pla.

Iuramentũ aſſertoꝛiũ. eſt cũ iurat᷑ de pᷣſenti
vl de pᷣterito ſic eſſe vł nõ eſſe. fuiſſe vel nõ

fuiſſe. Sʒ iuramẽtũ ꝓmiſſoꝛiũ ẽ qũ iurat᷑

de futuro aliqd datuꝝvl factuꝝ.Aliqñ et
i ̊ non fecero.H

iurat᷑ ꝑ execrationc.vt D ce⸗
accidat mihi vel filis meis.aut hmoi
Iuramẽtũ calũnie.ẽ cũ qs iurat ſe bõa fide

⁊ nõ aĩmo calũniandi agere vł rũdere.nec
egiſſe ł rudiſſe.vñ Illð iuret᷑ꝙ ſibi lis iuſta
viget᷑. Et ſi qret᷑ veꝝ nõ inficiet᷑. Nihil pꝛo
mittet᷑ nec falſa ꝓbatio det᷑. Utilis tradet
Dilatio niła petet᷑.c.j.ð iura.calũ.ĩ glo.iiij.

Iuratꝰ a.ũ.ðꝛ a iuro as.⁊ ponit᷑ actiue ł paſ

ſiue. vñ Ouidiꝰ. Zu mihi iuratꝰ ꝑ numia
matrꝭ aquoſe. actine dixit. Et alr Jurata

numina nõ reducũt te.paſſine dixit.

urgium gij.i. litigatio vel ̈beratio. et ðꝛ a
iurgo gas.q̃ſi iurꝭ garriũ.vel qſi iur actio
fm Hug. vel m Papᷣ. Jurgiũ ðꝛ ↄuiciin
coaſualis ↄtentio. Ideʒ iurgamen inis.

dicialis.qꝛ de iure tractat.
Iuridicus.a.ũ.i.rectꝰ q dicit ius.
Iuriſcõſultꝰ.i.iuriſperitꝰ pᷣim Paß.

VIñn⁊ q̃dã oſtitutio ĩ arte rhetoꝛica ðꝛ iunri

⸗ —

Iuriſdictio ẽ ptãs de publico ĩtroducta cũ

neceſſitate iurꝭ dicẽdi vł eqᷣtatis ſtatuẽde.
m Aʒo. ð a ius.⁊ dicio onis.qð ẽ ptůs
Iuriſpꝛudęẽtia eſt diuinaꝝ ⁊ hũanaꝝ rex no
ticia. iuſti atq; iniuſti ſcia.iuſti.ſ.ad facien
dũ.iniuſti ad euitãdũ.qꝛ ñ ſufficit ſcire d
ſit iuſtũ aut iiuſtũ.niſi ⁊ ipſaꝝ reꝝ ↄꝛiaruł
coꝛpaliũ hẽat qͥs notitiã.fᷣm qua fᷣmvari /
as ↄditões varia iura ſunt ſtatuẽda.inſti.

de iuſti. ⁊ iu.in pn.

Ius iurꝭ.ðꝛ a iubeo bes.qꝛ iubet.Et eſtius

lex diuia. YFas lex hũana. Tranſire autẽꝑ
agrũ alienũ fas eſt. Jus vᷣo nõ eſt. Ite ius

ð8 eſſe lex ſcripta Itẽ leges hũane ſt Jura

diuĩa ſunt. Itẽ ius generale eſt.Lexeĩꝰſpe

mando.ius iurꝭ in agmie pando.
Iuſiurandũ di.n.g.i.iuriſiuratio.

Ius naturale eſt qð ẽ cõe omĩ nationi eo q

vbiq;ʒ inſtictu nat᷑e habet᷑.nõ aliq̃ ↄſtitutio

7

chaberis. ⁊c.

4

ðᷣꝛ ius qð nõ eſt pᷣtoꝛiũ.qͥnto ðꝛ diſputatio

piedo ius canonicũ.ðꝛ ius ciuile Et itaſu
mit.j.di. iuſ aut.aut nat᷑ale.vt ĩ gl.j.no.i fi.

lusgetin

cies. Et caret h̊ nomẽ ius gtõ.dtõ ⁊ abltõ.
pluralibo ſᷣm vſum.Et nota ꝙ ius reꝑũ in
glijs ſigficationibo. Uñ. Jus aqᷓ.ius rectũ
ius ðᷣ eſſe ptãs Itẽ ius ꝓphanũ ðꝛ bꝛodiũ
vb ꝗqua ĩ qua coquunt᷑ carnes poꝛcine.qj
ꝓphane ſũt iudeis.Et vt dicũt qͥdam. Jus
iur ꝓ lege. vel ptãte.vł rõne.ꝑ ris. Sʒ ius
iut ꝑ t. p aqua vel bꝛodio. Uñ. Jus iutis

Ius ciuile dtienit᷑ accipi diuerſimode.vtdiſ.
ſj. c.ius naturale. Uno mõ eſt qð qͥſq; ppls⸗
vel queq; ciuitas ſibiꝓpꝛiũ diuia hũanaqʒ
cã ↄſtituit ſᷣm Iſið.li.v. Scðo ðꝛ ius ciui
le.l. xij. tabulaꝝ. Tertio ðꝛ qð ex legibʒ ple
biſcitꝭ. ↄſtõnibo.ſenatuſcõſultꝭ.pncipũ de /
cretis.ł autoꝛitate pꝛudẽtiũ inuenit᷑.q̃rto

pꝛudẽtiũ.q̃ fuit facta ſub lege.xij.tabulaꝝ.
ſexto qͥcqͥd habemꝰ ſcriptuʒ de iure.ſeptio
qcqd iure naturali ł iure gẽtiũ ſubtrahit.
yvbł qð nõ ẽ ius naturale vł geẽtiũ.Et ſic ca/

„1 4

2

miniafe

lonk vio
nigenas
oeb fereg
Iusaureo
bertiantn
fn zo/
inſnui⸗
eñi winge
Pbonliti⸗
ſoſcudit
ſeotpugn
Rto Fef
deſerat, Ct
blcointan
(scapite
luepoſcer
domicdd
luspare
Mionh⸗
looſiue⸗
toneeca
utor do
one mn
gbburc⸗
luhublene
Papikron
lcterelumi
ſiobonsin
rnbenti⸗
luepranide
ſtnigpne
nce
hihrite
oäſifan
berinlenn
oqfiu
fommnor.,
omnoni n
Loſbifre
cſhcili ſt
norigreyn
ehfeeſede⸗
nd; ſultnen
b debito t

rtrmin ils

bptorihe

ſitſapit,

Nunfleinl

wonnlicnhe

emneh Ius geẽtiũ. ſediũ.i hoſtiliſ occupatio. mu autoꝛitatẽ huic iuri dederũt. vt inſti. ð in.

hanidtt nitio. bella. captiuitates. ſeruitutes. poſtli na. gen. ciui.. ptoꝛiſq; edics.
tin⸗ minia. federa pac.ĩducie legatoꝝ nõ vetã Ius ſuccedẽdi habet heres. Itẽ patronꝰ in
wimit nigenas phibita. Et dꝛ ius gentiuʒ. q; eo Ius verſutũ. dicũt pſtigia. veſtigia.ſiue co.
Commoc oẽs fere gentes vtunt.c.ius gentiũ.j.diſ. ptiones v̈boꝝ qͥb obumbꝛant᷑ delicta. EEt·
runsſni⸗ Ius aureoꝝ anuloꝝ ſᷣm qſdã ðꝛ.qð olim li/ dicebant vᷣſuta ᷣm Azʒo. qꝛ qͥ repellebaeoxk
hamnsdin berti anulos aureos ferre nõ poterãt. Sʒ abactide ꝑ quaſdã verſutias.i.machinati
zbünnar HmAʒo. eſt pᷣuilegiũ qð ↄcedebat᷑ libertis ones bor.u
kinſiſcin in ſignũ iemiplene ingenuitatꝭ. Niuebãt Iurꝭ auſpiciũ.i.exoꝛdiũ litis.vt ĩc.paſtoꝛa /
ſſufferin em̃ vt ingenui.ſed moꝛiebant᷑ vt libert. lis. de cau. poſ. . C. de excep.l.penł.⁊ ð co
arwz Ins militare eſt belli ĩferẽdi ſolẽnitas fede/ dicilk.l. vl...rrnſſ/ſ/ſoo.
fnqnifm ris faciẽdi nexꝰ.ſigno dato egreſſio in bo/ Iurꝭ pcepta tria ſũt.ſ.honeſte viuere.alteri

nõ ledere. ⁊ ius ſuũ vnicuiq; tribuere.

ſtes ⁊ pugne cõmiſſio. Itẽ ſigno dato rece dere. ius ſuũ vnic 1
Ius canonicũ diuidit᷑ in decretũ ⁊ decreaa

ntitninnit
ptio. Itẽ flagitij militarꝭ diſciplina ſi locꝰ

Piube c deferat. Et ᷣm canones qͥ fugit ĩ bello pu les. qᷓꝝ volumẽ ðꝛ extrauagas ĩ qn q; liors
Tnin bhlico infamis e. vi. q. i. intames. Et ſm le maxie reſpectu iurꝭ ciuił. Quoꝝ libꝛoꝛum
foöͤck in ges capite puniũt᷑.ff. de re mili. l. cauſe. S. q matia his hẽt᷑ vᷣſib. Pars poꝛ officia. cre
Gesbünnetn Ius poſcendi.eſt ex habitatůòne inacie. at ecckieq; mĩſtros. Altera dat teſtes.⁊ ce⸗/

tera iudicioꝝ. Tertia dereby ⁊ vita pᷣſbꝛo

gralect. Len Domic ilij 7 cõmunitatꝭ. ic erti .
rum. Dans thoꝝ qrta mulieꝝn qͥ docetea.

*

Ius patronatꝰ eſt autoꝛitas ſi iue ptãs quaʒ

orzgibfi pĩonꝰ hʒ ĩ libertu. Alit᷑ ſm Goff ẽautoꝛ⸗/VUltia de vite dbene tractat eoꝝ. ¶ſic
i 1stdigti tas ſiue ptãs pueniẽs exbñficijſ añ ↄſecra Judex iudiciũ.clerus.ſponſalia crimen.
Pbmückton tionẽ ecciĩe collat. Et puenit ex triby.ſ. fun Ius vo ciuile diuidit᷑ in ttuoꝛ libꝛos pnci
Samnrsgun datiõe. dotatõe ⁊ edificatõe. aut ſola colla pales. .ff. .inſti. ? aut. Quibo addit᷑ col /
iradn tione. vt xyj. q. v filijs. ?.c. qcũq;. xviij. q.ij latio decima.ſeu liber feudoꝝ ?vLc.
inepns s abbateſ. Uñ Pꝛonũ faciũt dos.edificatio Iuſta oꝝ.plis nu.i. exeqe moꝛtuoꝝ.q; iuſtũ
Ci Nol⸗ Iuſpublicũ qð generałr. als fundus. ẽ. vt homo hoĩem. cinis cinerẽ ſepeliat. vñ
undo pncipałr ad publicã deſeruit k ſpectat vti Ouið. Iniuſta iuſta ꝑegi.
i litatẽ. veluti ne ĩ poꝛtꝭ vył muris ciuitat. Iuſticia cie.f.p.eſt cõſtas ⁊ ppetuã volũtas
ninmnonicd alijs ſacris iudicibs vł ſacerdotibo vel ma reddẽs vnicuiq; qð ſuũ eſt. Et dꝛñt ius et
ͦalizaftinne giſtratib aliq cõmittat᷑ vel inferaet. iuſticia.qꝛ ius ẽ ars eq ⁊ boni. ſz iuſticia
uore.N Ius puatũ ðꝛ qðᷣ ſpecialr ad ſingularẽ vti/ ↄſtãs ⁊ ꝑpetuas volũtas.vl eſt vᷣtꝰ tribues
Mur] rcſo litatẽ ꝑtinet.ſecũdario tñ et᷑ ad republicaz vnicuiq; qð ſuũ eſt. Itẽ ome ius ẽ inſticia
corͤſuc vt ĩ pactꝭ ⁊2 2uẽtionibs muruis puatoꝛum ſ; nõ ecõuerſo. Iteʒz ius ðꝛ in re. ſʒ iuſticia
ideen ſpealr initis ↄſpicit᷑inſti. de iuſti. ⁊ in.S.ij. in actu ⁊ exercitio vł oꝑatione. Uñ ⁊ ðꝛ iu
sinogni l Ius qſi naturale.eſt qð dũs vł patronꝰ ha ſticia aſi iun ſtat⸗ vel ſtatio. qꝛ ꝑ iuſticiam
cchtanaluin bet in ſeruũ vel libertũ. ſteatius.i. exercek.
gnncnt. N fün Ius qͥritũ ðꝛ a qͥrino.i.a rhomulo.⁊ ẽ ꝓpꝛie Iuſtitiũ tij. i. tacitnitas iurꝭ ⁊ ceſſatio.? 82
romanoꝝ. qꝛ nulli tenẽt h̊ ius niſ rites.i. ius ? taceo.lðꝛ a ius ⁊ ſtatio ſi iurꝭ ſtatio
diugfſnolenn romani. ᷣm Iſið.li.v.etymo. .i.iurꝭ ceſſatio.tũc eĩ ius ſtat.i. ceſſat cũ nõ
noͤcſt goeſfe Ius ſibi facere ł dicereẽ aliqd ſacere qd ma exercet᷑. vñ Luẽ.ĩ.ij. YFerale ꝑ vꝛbẽ iuſtitiũ
griüdinſ,finn nifeſte ſpectat ad iudicꝭ officiũ.ſ..qð a iudi Iuſtus a.ũ.ðꝛ a ius q̃ſi ius tuẽsvl tenens. ſ.
Sodtn cefaciẽdũ ſit. veluti.ͥ rẽ ſuã ꝓpꝛia raphuit q ius cuſtodit.x· m legeʒ viuit. Et differt
nod: gatſee, autoꝛitate.putãs ſibihᷣ licere in iure ↄfitet iuſtꝰab eq̊.qꝛ iuſtiꝰ ex lege eſt. qſi ius cuſto⸗/
nſcöint dic, ſeßᷣ feciſſe. de q̊ qrit᷑ vtroq; caſu ipſe facit. diens. equ exnatura eet.
udetüi D vñ dz ſuſtinere Zꝛiũ calculũ.i. ZRiã ſniam Iutus a.ũ i.adiut.pticipiu de luuoꝛ aris.
iiimon e⸗ vt p debito qᷓ tenerꝭ alicui.is pignꝰ tuũ ca/ Iuuenal.lis.9.t.⁊ Hle.qdᷣ ttinet ag inuenẽ⸗
☛☚1W 4 pit te iuito ius qð ſibi iure ↄpetebat amit vl laſciu ſiue ſtult 2 fatuꝰ ad modũ iuue
nipndelti Ius pᷣtoꝛiũ.ẽ qð pᷣtoꝛes iduxerũt adi/ tit. nis. Inuemtet he hiuneni . aß le.ĩ eodez
me⸗ Eiſin mẽdi ſupplẽdi ł coꝛrigedi iurꝭ ciuit gra.vt ſenſu. vñ Oꝛatiꝰ epi. Alta inuenales lar
in kni eiit ffde iuſti. iu.l. ius aut. Hoc et᷑ ius ꝛ bo/ dat arena pedeſ. Inuenit er h iunuenal lis
nend bn noꝛariũ:qꝛ qͥ honoꝛes gerũt.ſ.magiſtrat. Apꝛiũ nomen viri. ⁊ deſinit abltüs in e. m.

5 usl,
utlenihi

gnitas.vl qſi anxion abango.g. qꝛ digni/

tas reddit hoĩem anxiũ. In ixioneꝰ a.ũ.et
hinc ixionides.ixionide.filiꝰ vł nepos ixi/
onis.⁊ ſubtracta de ſyllaba ðꝛ hec ixionis
bꝰ ixionidis.filia vel neptꝭ ixionis. Et eſt
ixion onis.auis de genere vulturis alba.⁊
minoꝛ q; vultur. vñ Deut xxiiij. Ixion ꝓ
aue in buſdam libꝛis d. 1

ante

libet mẽſis colebat᷑ antiqt in honoꝛe Ju/
nonis. Unñ in libꝛo Fauſtoꝝ. Uẽedicatau
ſonias Junonis cura kalẽdas. Uel dicũt᷑
kalẽede a kalon qð eſt bonũ.qꝛ in pᷣmo die
msẽſis ſolebãt ſibi inuicẽ munuſcula mitte
re⁊ dareꝛ exillo bonã foꝛtunã ꝑ totũ meſe

Etq. q́ᷓ;uis figura et noĩe videant
aliquã hꝛe dꝛam cum c.tñ eandem
tam in ſono vocum q; in metro ↄti
nent ptãtem. Et k.qdẽ penitꝰ ſuꝑuacua ẽ.
Mulla em̃ videt᷑ rõ cur ſequente a. debeat
ſcribi k. Cartago ⁊ caput ſiue ꝑ c.ſiueꝑ k.

ſcribant᷑.nullã faciüt nec ĩ ſono nec ĩ pote/

ſtate eiuſdẽ ↄſonatꝭ dꝛam.ſicut di.Pꝛiſci/
gAnus in pᷣmo maioꝛis.Etvt di. Papᷣ.Oia
greca qualicũq; ſequẽti vocali ꝑ k.ſcribẽ/
da ſunt.ſʒ q̊ a ſcriptoꝛiba nõ ſeruat᷑. Hug.
o dicit ꝙ hec figura k.ſuꝑfluit apud nos

ſed nequaq; apud grecos. Ubi eĩ nos ſcri

bimus c.greci ſcribũt k.⁊ vocat᷑ apud eos
kappa. In nullis & latis dictionibo dz ſcri
bi k. ſed tm̃ in grecis. In notis vo indiffe/
renter pᷣt ſcribitã c.q; Rqꝛ em̃ reducte ſũt
ad latinitatẽ pñt ſcribiꝑ c. Sed qꝛ a grecꝭ

,
. Iuuenculꝰli.dimi.i.puꝰiunencꝰ. Jñ hec iu habent oꝛiginem poſſunt ſcribik. pord
uencula le. que alio noĩe ðꝛ iuni. Eala grece latine laxa ĩ772. lſcta
Iuuencꝰci.m.S.i.bos nouellus cũ a vitulo KRalendariũ rij.liber eſt vbi kalẽde diſtĩcte dusd
deſcedit.⁊ iuuare incipit hoĩs vſus terraz ſunt.⁊ ðꝛ a kalendeeee. nonis
erxcoledo. Iñ ̊ iuuẽca ce. Et coꝛ.pmã.vñ Ralendeaꝝ.i.pmꝰ dies menſis.⁊ a halo Aun
ODuidiepi.Quã male inequales veniunt qð eſt voco.qꝛ eo die ſolebat põtifexaſeen ſofe
ad aratra iuuenci. dere turriz ð ↄſuetudie romanoꝝ.⁊ volẽs (cctſen
Iuuenis nis..g.ðꝛ a iuuo as.quia iuuare nũciare quota eẽt luna eo die.vel pncipii cwous
poſſe incipit. Et eſt iuuenis ĩ ipſo etat in / mẽſis.dicebat pluries halo.kalo. qſi voeo daiamn,
cremẽto poſitꝰ? ad auxiliandũ paratꝰ. Et vos.venite ⁊ videte etatẽ lune.vl pncipiũ Bloo
nota ꝙ antiqͥ dicebãt h ⁊ iuuenis.⁊ q̊ ne mẽſis.⁊ ideo mẽſis ille dict eſt kalẽde.qſi in
ↄpabat᷑ iuuenis.iuuenioꝛ.ſimꝰ.ſʒ mõ iuue vocatiões. Uel aliter de ↄſuetudineroma cunmll
nis ↄꝑat᷑ tm ꝑ duo genera ⁊ caret ſuꝑlati/ noꝝ erat ꝙ in pncipio cuiuſtibet mẽſis ce/ Bheri
uo ⁊ hʒ cõparatiuũ irregularẽ.ſ.h̊ et H iu/ lebꝛarent nũdinas.⁊ eas incipiebãt in no Gnst
nioꝛ.⁊ ̊ iunꝰ.Et hinc ðꝛ h̊ iuniꝰ nij.qͥdaʒ nis.qꝛ q̊ venturi neſe ciebãt pncipiũ mẽſis. gunlr
mẽſis.ſicut maiꝰ a maioꝛibo. Iñ iuniꝰ a.ũ. ideo ſemꝑ in pᷣma die pᷣco turrim aſcẽde/ diaboli
vt Junie Ralende. bat.⁊ totiẽs vocabat kalo.quaſi vocovos nitedit
lIuuentꝰ tutꝭ.f.t.eſt collatio iuuenuʒ. ⁊ etts ad nũdinas.qt dies reſtabat vſq; ad diem buit 4
plurimoꝝ iuuenũ. Sʒ iuuẽta te.etas vniꝰ in q̊ᷓ volebãt inciꝑe foꝝ.vt ſiq̃rto die qua gluſe
iuuenis.Et eſt inuentꝰvel iuueta a.xxviij. dicebat kalo.ſi in ſexto ſexties.vñ ⁊ ille mẽ wüde
anno vſq; ad qngeſimũ. Itẽ iuuentꝰ etiaz ſis hʒ qttuoꝛ nonas. iſte vᷣo ſex nonas.qð Byre
ðꝛ dea iuuentuu. aageo ſic diuiſerũut vt latrones neſcirent qũn ee
Ixion onis.m.g.pater fuit centauroꝝ qͥ iu/ deberet eſſe foꝝ.qꝛ abſcõdebant᷑ in ſiluis
nonẽ de ↄcubitu interpellauit.? interᷣtat venietes ad foꝝ occidebãt ⁊ pᷣdabant᷑. Cc n
dignitas. Vñ ⁊ ðꝛ ixion q̃i anxion.qð ẽ di kalede dicũt᷑ q̃ſi colẽde.qꝛ pᷣma dies cuiuſ

ſibi ſperabãt euenturã. Nõne aũt dicebaãt᷑

a nudiniſ. qꝛ ꝑ tot dies durabãt nũdineq̃t ſneonc
ſunt none. Uł dicebãt᷑ none.qꝛ in iſtꝭ die/ ſs Con
bus nullꝰ deꝰ habuit feſtũ. qꝛ ꝑ tales dies Puhhat
durabãt ſola feſta nüdinaꝝ ⁊ nõ deoꝝ.vñ Wn
ODuið.Nonaꝝ tutela deo caret.i.none ca ſn
rent tutela dei vt fiathvpallage. Idusvoe ali
dicũt᷑ ãſi diuiſiones.ab iduo qð ẽ diuido. duer
qꝛ fere quẽlibet menſem diuidũt in duas Luben
ꝑtes eq̃les.vł qꝛ tũc ꝓpłs diuidebat᷑a nudi Lireli
nis. Ab iſtis ů tribo dieb appoſit; dictiötbbdd nulnlih
numeralibo ceteri oẽs denoĩant᷑.vt.vi.ꝑa/ Lubeno
lendas.iij.idus.iiij.nonas ⁊c.vt ptʒ in ka Oulubo
lendario. Et in oĩb iſtꝭ ſubintelligẽda ẽhᷣ Ano.zen
dictio añ.vt ſit ſenſus.iiij.nonaſ.i.quarto Ubein⸗
die añ nonas.vi. Ral.i.ſexto die añ kal.?c. liiſzen
Et no.ꝙ vbi ponit᷑ nũerꝰ binariꝰcirca pᷣdi nopoſ
cta. nõ dʒ pferri ſic. ſecũdo kalł:ſecũdo no lnliſ
nas.vł ſcdᷣo idus.qꝛ h̊ dictio ſecũdus ðꝛa Pon
ſequoꝛ ſeq̃ris.talis aũt dies nõ ſequit᷑ diẽ MmMolobo⸗
halendaꝝ nonanvl iduũ. ſy pcedit. Clnne abe
debet dici pᷣdie kalł.pdie nonas.vł idusii. Uniden

ſabin .

idie

menſisne
Ncbrinie
nee

Nilunen din
tdichetin
Rehinandnn
cninſtbaniſse
s maedirin
Pco unin eie

ſabärrſgn.

Extſiänwneant
bſennics ilan
ſte voſertonnd

onesncrmi.

Codebankinſtin
hüttöcabani
Arpmadiesa
inhonore)
ſor. Ueicart
Aicas Ueldici
nürgnin hmodt
emunmolamin
fotuniototinl
Boneairouti

Ournbinüdtnedt

oneeinic die
üqegtaiesdi
nmnd deon
ded Acrinofl

ralage lef

Pinodedii⸗
en dinidin nd⸗

Plodilidchitin

dich oſt n

co die arti
WoNloin.

intus laboꝛm.

pꝛioꝛi die añ kał nonas vel idꝰ. Itẽ nota.

ꝙ feſta qᷓ occurrũt in halẽdis nonis ⁊ idi/
bus debẽt in ablatiuo ꝓnũciari.ſ.Ralẽdis

nonis.⁊ idibo.aplis.luna tali.Etẽ ſenſus
Luna eſt in kalẽdis.nonis. vel idib. Oñ
vo feſta pᷣcedũt debẽt ꝓnũciari i actõ. Et
eſt ſenſus. Luna ẽ talis tali die añ kalẽdaſ
nonas.vł idus. Uñ de kalo ſiue colo nos
Dicimus eſſe kalendas. MUJDU
Ralo.onis.m.t.i.illeqͥ fert ligna.⁊ ðꝛa ka⸗
lon. qð eſt lignũ. kalones etiã dicunt᷑ ga/
lee militum
Racherina.ne ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdã ſcẽ vir/
ginis. ⁊ ðꝛ a catha.qð ẽ vniuerſuʒ.⁊ ruina

quaſi vniuerſalis ruina.O me em̃ edificiũ

diaboli in ea vniuerſalit᷑ coꝛruit. Nã in ea
ruit edificiũ ſuꝑbie ꝑ humilitatẽ quã ha/
buit. Carnalis ↄcupiſcẽtie ꝑ virginitateʒ

quã ſeruauit. Cupiditat mũdane.qꝛ oia

mũdana deſpexit.
Eyrios.ꝑ vnuʒ r.i
poꝛcus ſiue ſus.
Ryvrie eleyſon.i.dñe miſerere.Et ſunt due
ptes ⁊ nõ dictio compoſita. Nam kyrie.i.

dñe. eleiſon.i. miſerere.

A ante W
Avbari.ri.i.ſignũ bellicũ qð exau
ro fit ⁊ lapidibo pᷣcioſis in vexilluʒ
ſncte crucis trãſfoꝛmatũ. int᷑ alia
bellica ſigna pᷣcioſi erat.qð imꝑatoꝛ ⁊ cõ/
ſules adoꝛabãt Hoc ſignũ ⁊ adoꝛationeʒ
eius Conſtantinus fieri iuſit.
Labdaciſmus eſt vbil.plurimũ ſic ſonat.
vt ſol ⁊ luna luce lucẽt. Labdaciſm etiã ẽ
velſi p vno l.duo pnũciant᷑.vel qtiẽs vnũ
Lexilius.duo largi ſonãt.Naʒ vnũ largi
Duo exilius pꝛoferri debent.

dñs. kyꝛrios ꝑ duo r.i.

Liabecula.le.dimi.i.pua labes.

Labellũ.li.dimi.i.ꝑuũ labꝛũ. Iñ labella/
lum. li.aliud dimi.
Labeo.onis.m.it.i.tabernariꝰvł leccatoꝛ.⁊
ðꝛ a laboꝛ.eris. Et labio fuit qͥdã legiſpe/

ritus.⁊ etiã quidã vilis poeta.
Laberintꝰ.ti.i.ꝑplexũ edificiũ qle eratapð
cretã factũ a Dedalo.⁊ ðꝛ h laboꝛint.qꝛ
nemo poſſz inde labi.vel qꝛ erratilis ẽ.⁊ ad
labendũ facilis.⁊ ðꝛ a laboꝛ. beris. Uel ðꝛ
laboꝛint ꝑ o.a laboꝛ.oꝛis.⁊ int.qꝛ habet

7„ „

ſeria. ð a laboꝛ.beris.

Labilis.lis.O.t.⁊ le.qð cito labit᷑ vel in j

Labes.bis.f.t.i.putredo.ꝑnicieſ.ruina.mi

quis t tcile łxrbitur.
Labiolũ.li.dimi.i.puum labium
Labina.ne.f.p.terra aquoſa ⁊ mobilis ⁊ la
bilis in qua quis facile labituur.
Labioſus.ſa.ſum.qͥ groſſa habet labi.
Laboꝛ vlł labos.oꝛis.i.ſtudiũ.cura.vigilie
miſeria. calamitas. conatꝰ.et ðꝛ a laboꝛo.
as. Iñ laboꝛoſus et laboꝛioſus.ſa.ſum.i.
us laboꝛe.qͥ patit᷑ laboꝛẽ.⁊ qͥ exigit la/

boꝛem vt fiat. ððMUDÿ
Labꝛoſus.ſa.ſum.i.groſſa habens labia.
Labꝛucetum.ti.locꝰ vbi labꝛuſte abundãt
Labꝛũ.bꝛi.⁊ G̊ labiũ.bij.ambo a lambo.is.
differũt.qꝛ labiũ ðꝛ ſuꝑi.labꝛuʒ ĩferiꝰ. Uł
labiũ mulieꝝ.labꝛũ viroꝝ ꝓpter pilos.quã
aſperitatẽ ſignat h̊ lr̃a r. poſita in h̊ noie la
bꝛũ. Uñ.Labꝛa ſũt viroꝝ ſʒ labia ſüt mu⸗/
lieꝝ. Ul labꝛũ eſt vaſis.labiũ vᷣo oꝛis. Uñ
⁊ labꝛũ inuenit᷑ p ipᷣo vaſe in q̊ pedes la uãt᷑
⁊ tũc labꝛũ ðꝛa lauãdo qſi lauum.qꝛ laua⸗
tio ſiue lotio infantiũ in eo fieri ſolet. Zdẽe
dicitur ⁊ alueus. S
Labꝛuſta. ſte.fe.p.vitis ſilueſtris.ſic dicta
qꝛ in labꝛis.i.extremitatib terre vel agroꝝ
finibo ⁊ marginib naſcit᷑. Etponit᷑ qiq; ꝓ
fructu illiꝰ vitis. Uñn Iſa.v. Et expectauit
vt faceret vuas ⁊ fecit labꝛuſtas.
Labꝛuſtetũ.ti.i.locꝰ vbi labꝛuſte abũdant.
Labꝛuſtoſus.ſa.ſum.i.plenꝰ labꝛuſtis.
Lac.lactis.n.t.a caloꝛe noĩat᷑ eo ꝙ ſit albuſ
liqr. Leucoſem̃ grece.albũ dicũt. Cuiꝰna
tura ex ſanguĩe pcreat᷑. Nã poſt partũ ſiqᷣd
ſanguinis nondũ fuerit veteri nutrimẽro
ↄſumptũ.naturali meatu fluit ĩ mamas.et
eaꝝ vᷣtute albeſcẽs lactꝭ accipit qualitateʒ
Et a lac ðꝛ h̊ lactis.tis.q̃dã ꝑs inteſtinoꝝ.
Etlactis eſt id q̊ lac coagulat᷑⁊ vt dicũtil
lud inteſtinũ eſt qdã pellicula in q lac in qͥ
buſdã loc coagulat᷑. Uñ Perſi. Pulmõe
⁊ lactib iũctis.Lactis etia eſt gtũs de lac.
Lacer.ra.rũ.i.laceratꝰ. Iñ laceroſus.ſa.ſũ.
in eodem ſenſu.

Hacerua. ue.f p. eſt palliũ fimbꝛiatũ qᷓolim

ſoli militeſ vtebãt᷑ ⁊ ðꝛ lacerua.qꝛ ſit lacera
tis.i.amputatis capitibo fimbꝛiaꝝ.neq; ita
laxis vt ſũt penulaꝝ.i.pallioꝝ.Un Juue/
nal. Criſpinꝰ tyrias humere reuocãte la/
ceruas. In laceruat a.ũ.i.illo pallio indu
tus. Uñ Juuenal. Ipſe laceruate dũ ſeia
Lacertoſus.i.foꝛtis qͥ magnos hʒ lacertos
⁊8 a lacert. Uñ Ouid.ixi.meta.Oura la
certoſi fodiebãt arua coloni. Itẽ lactoſus
r

id eſt. plenus lacertis.⁊ ðꝛ a lacert.vel ala qñq; idẽ eſt qd laeauunnng. . Eenen
Hacertulus.li. ⁊ H lacertellus.li.dimi.a la / meris ⁊ in domibo arcuata ⁊ ↄcaua ad mo inan
certus. Itẽ lacertulus etiã ðꝛ auis queda. dũ lacune. Antiqͥtus em fiebat teſtudines gn .
Hacertula.le. ⁊ lacertella.le.dimi.a lacerta curue ⁊ ↄcaue in domibi.⁊ iõ lacunar ðꝛ a Hloc
Hacerv. ti. m. s. bꝛachiũ. ? ð: a lacero.qꝛ lacuna.vła lacu.qꝛ teſtudo quoſdã lacꝰ ro lümun
ſit ad lacerãdũ habilis.vł qꝛ a coꝛpe videt tundos vł q̃dratos gipſo.vel alijs coloꝛi/ uu⸗
laceratꝰ.Et ẽꝓpꝛie lacertꝰ ſuꝑioꝛ ꝑſ bꝛachij bus hʒ depictos cũ ſignis intermicatibuñ Lenoo⸗
vl muſculꝰ. Et hinc deriuat᷑ lacertate.⁊ H Vlã etiã ipᷣa teſtudo ſepe ðꝛ lacꝰ.Uin Tu/ Na
lacertꝰ.ti. qqdã reptile ſic dictũ.qꝛ bꝛachia ciliꝰ. Reſultãt edeſq; lacuſq;. Et inde̊ la/ lmoſu
habeat. Ułqꝛ lacerta ĩ hoꝛto ſolet moꝛari cunariũ.rij.p eodẽ. Itẽ lacunar ẽ ↄiũctio n
ideo qñq; ponip hoꝛtło. Et lacertꝰſiue la trabiũ a lacu.qꝛ ſic plures riuuli in vnola wung
certa ẽ cõplexꝰ bꝛachioꝝ.ſ.taãtũ ſpaciũ q́ᷓ; cu ita trabiũ capita ⁊ lignoꝝ ĩ vno loco cõ uſtt hn
tũ aliqͥs bꝛachijs pᷣt cõplecti. Et coꝛ.bmaʒ ueniũt. Itẽ lacunar idẽ eſt qd lacnua.Et unedue
lacertꝰ. Un Ouidiꝰ epi. Eſt alið collũ ſo / lacunar ðꝛ ſupellex domꝰvel loc vbi tota Nuuaint
litis tetigiſſe laceris. ſuupeller dom reponit᷑. Itẽ lacunar öꝛlã/ tanel
Lacheſis ſᷣm poetas vna ẽde trib parc qᷓ pas ardẽs in aere.⁊ tũc ðꝛ a luce ⁊ aer.qꝛ Lummu
trahit filũ i. ꝓducit vitã. ⁊ ĩterpᷣtat᷑ ſoꝛs v· lucẽ pꝛebeat geir. . unmunf
alteratio qua recipimꝰ in hac vita.⁊ ðꝛ la Lacus.cus.cui.m.g.⁊ etiã h lacꝰ.ciſcdᷣe de ns
cheſis q̃ſi lactis cheſis.i.pductio vite. clinatiõis iuenit᷑.i.cuppa ĩ qua vinũ decur lunneh
acinia.nie.eſt veſtis lacerata vel oꝛa ſiue rit.⁊ foſſa qᷓ alio noĩe ðꝛ lacuna.⁊ ẽ recepta ngfet
extremitas veſtimeti. Iñ lacinioſus.ſa.ſũ. culuʒ aquaꝝ.Et differt a ſtagno ⁊ piſcina vuhr
Llaceratus vel pĩnoſus. Stagnü em eſtaq ſtas artificio. et habẽs Baumi
Lachꝛyma.me.f.p.i.gutta fluẽs deoculis. piſces.Piſcinaẽ aqͥ ſtãs artificio carẽs pi Muuno
282 7 lacero.as.qꝛ lacerat mẽtẽ. Unñ O ſcib. Uñ ⁊ ðꝛ a piſceꝑ ↄtrariũ. Lacꝰẽad lunlun-
te triſtamur qñ oculis lachꝛvmamur. In ſtans naturaliter vel paꝝ fluens.ſiue habe donu
lachꝛvymoſus.ſa.ſum.i.plenꝰlachꝛymis v at piſces ſiuenon. vcuſot
lachꝛymas ↄferens Haaganũ.ni.n.S.ẽ.q̃ddã genꝰ cibi.qð pᷣus ĩ feucluninr
Hachꝛymabil..t.⁊ h le.i.flebilis vel triſſis aqua coquit᷑ poſtea ĩ oleo frigi Et fiũt la hitſcish
Lachꝛymula.le.dumi.i.pua lachꝛyma. gana de paſta.q̃ſi qdã mẽbꝛanule.q̃ qñũq; iTheci
Lactans.tis.qᷓ lac pᷣbet.ſʒ lactẽs cui pꝛebe/ ſtati in oleo frigunt᷑.⁊ poſtea melle cõdiũt nuͤmsdicg
tfurla.. aſiq; pus in aq;ᷓ coquunt᷑. poſtea in oleofri/ bnbchcue
LMactatũ.ti.cibus qui fit ex lacte.vt exlacte gunt᷑. Illa vo ĩ vulgo dicũt᷑ cruſtella.iſta izamho⸗
qgimygdaloꝛuum. fſauſania. Et coꝛ. ga. Un ĩ auro ꝛa LQagana Wdet
Hacteolus.la.lũ.pe.coꝛ.idẽ qð lacteus. lata notant ⁊ fratris ⁊ hoſtis amoꝛẽ. AVuhni
Lacteꝰ.tea.teũ.de lacte exñs.vł ad lac ꝑti / Lagena.ne.f.p.ẽ vas vinariũ ꝓpꝛie.licet eti luninn
nẽs.vl albũ vt lac. Iñ h̊ lacteꝰ.vlł h̊ͥ lactea. am aqtile inueniat᷑. Uñ in euagelio. Ite ĩ mhiden
qdam circulꝰ in celo.ſ.galaxias. cilnitatẽ ⁊ occurret vobis hõ lagenã aq̃ ba bilemin
Lactuca.ce.f.p.herba qdaʒ.⁊ ðꝛ a lac.eo iulãs.Et ꝓ.pe.Uñ auroꝛa.Coꝛꝑaſubdẽè/ Lumpys
exabũdãtia lactis exuberet.vł feminas la tes moꝛti vegere lagenaas.. is⸗
cte nutriẽtes iĩpleat. Hec etiã in viris vene Lagois.f.g.qdã auis hñs lepoꝛinã carnẽ. t mo e
ris vſum coercet. Iñ h̊ lactucetũ.ti.⁊ h̊ la/ ⁊ðꝛa lagos qð eſt lepus.Et etiã lagois ðꝛ bo bisꝛ
ctucariũ.rij.locꝰ vbi lactuce creſcũt ⁊ abũ piſcis quidam eadem ratione. H Uiree
Dãt ⁊ lactucariꝰ.ria.riũ.Et vt diẽ Macer Lagos grece ðꝛ curſus vł velocitas.Unð ligulans
Frigida lactuce viſↄſtet ⁊ hũida valde. apud grecos lepus vocat᷑ lagos vł lageoſ Munahei
Hacturnꝰ.ni.de qͥ pᷣeſt ſegeti lactenti. co ꝙ velociter currat. Et inde q̃dã vii ðꝛ plt Uel
Hacula.le.ſ.p. q̃dam veſtis q̃ qſdam lacus lageos grece.lepoꝛina latĩe.qꝛ velociꝰ cur elerenk n
Igratos cũ pictura habet intertos. rat ad maturitatẽ vt lepꝰ.vł qꝛ vinũ eiꝰ ve ſtſancllido,
Lacuna.ne.q alio noĩe ðꝛ lacꝰ.⁊ ẽfoſſa vvoi nas hoĩim cito tranſit. ”lꝝ umigekl
remanẽt aq poſt effuſionẽ imbꝛiũ ł ad quj Lagũcula.le.dimi.i.pua lagena. Uñ Iſa. ncno henn
ↄfluũt immũdicie.Et ẽppꝛie intra foꝛes ſi v.Decẽ em̃ iugera vineaꝝ facient laguncu unen gee
S foꝛicꝗ excra. Et q̃dã ſiłitudie lacuna ðꝛ vẽ lam ynam. . mnniz,

ter vl foſſa vetris. JIñhᷣ lacunar. narisqð aics. ca.cũ.i popularis. ⁊ : a laos. qð eſt —

dicacte
11 Xe
Z
oquoſctilen
Nelalſsaeen
Nunariien
8munliinnt
loni wobend

göhnan d
Pyellonn

Ntelacunard

5alucet e

ubboa
diqnanvinüden

lucuna tefun

taſtugothian
arnficinhhi
8anſicocril
ani AMii⸗
fucns ſuchin

neabi göͤei

figt Ethitli
nanule. n
anellecöci
oſteainoleott

Gtanſtcla⸗Ra.
uro A

ſtisamdn.
mmürie licte,
incnigrtio

Ponpulns. qð dicita laas. qð eſt lapis. Jnñ
laic. qꝛ durꝰ ⁊ exrrane eſt a ſcia lraꝝ. In h
⁊ hec laicał ⁊ B le. In laicaliter aduer.⁊ lai

calitas.’tatis ꝓpꝛietas qua qͥs ðꝛ laicus.vł

laicoꝛum congregatio.

Liama.me.f p.eſt locꝰ voꝛaginoſus.vł lapiſ
ĩ via abꝛut ⁊ obꝛutꝰ.⁊ ðꝛ a lema vl lemos.

Zemos eĩ vel lema ðꝛ voꝛago. Jñᷣ lama.
me. loc? vel via aſpera vł voꝛaginoſa. Jñ
lamoſus. ſa ſü.i.voꝛaginoſt us. plen? lamis.
Itẽ lama.i.fruſtũ latũ auri vł argẽti vl al/
terius metalli. ⁊ tũc ðꝛ a lat.ta.tũ.eo ꝙ la⸗/
ta ſit ⁊ ſpacioſa ſm Hug. Papias aũt dic.

Lame dicunt᷑ ↄfractiões viaꝝ q̃ fieri ſolẽt

pluuia interueniẽte. ame facture cuiuſli
bet metalli ſunt. ßMM

Lamma aſabathani. Matth. xxvij. Eli eli

lamma aſabathani. Hoceſt. de' me. deus
meus. vt qͥd dereliquiſti me.

Namech interpᷣtatur ꝑcutiẽtes.qꝛ ꝑcuſſit?

interfecit Cayn. qð ⁊ ipſe poſtea ꝑpetraſſe
vxoꝛibus confitetur.
Liamẽtatio.onis.i.lachꝛime.gemit᷑.fletus
vlulatio. Iñ lamẽtabilis.i.flebilis.
Lamia.mie.f.p.i.ſtria ðꝛ q̃ſilania a lanian/
do pueroſ.qꝛ fabulant᷑ vetule lamias ianu
is clauſis domos intrare.ĩfantes coꝛrũpe
reac laniare. ⁊ poſtea viuos reſtituere. et
biñt facies hoĩs ⁊ coꝛpꝰ beſtiaꝝ. Dupꝑ illð
aut Thꝛeñ. üij. Sed ⁊ lamie nudauerunt
mãmas diẽ glo. Lamia crudelioꝛ ſuis feti
bus q;ᷓ cetere beſtie ðꝛ. Uñ lamia q̃ſilania

Sꝛ qꝛ catulos ſuos laniare fert᷑. Iteʒ Iſa.

xxxiij dicit gloſa. Lamia pedes z enos
cetera mẽbꝛa vt femin.
Liamina.ne.i.ꝑua lama.Iñ Job.xix.Quiſ
mihi det vt exarent ĩ libꝛo ſtüo ferreo ⁊ plũ
bi lamina.vl celteſculpant᷑ in ſilitc.
Hampas.padis.f.t. H lampada.de. ðᷣꝛ vaſ

q̊ddã qð eccleſiã illumĩat. Et ie lãpas.
eſt vas vel flãma in vertice lucẽs.⁊ ðꝛ a la/
bo.bis.qꝛ lambẽtis modũ oñdere videtur
Viñ fax ⁊ candela ðꝛ lãpas.Et facit actũs
ſingularis.lampadem vel lampaid.
Llana.ne.i.velłᷣ.⁊ ðꝛ a lanio.qꝛ laniat᷑ů fum

carpit᷑. Uel qꝛ olim lane Dr laniarent᷑.i.
euellerent᷑ nõ tonderent᷑. Uñ ⁊ velł dictũ

eſta vellẽdo. Iñ lanoſus.ſa.ſum.⁊ lanutꝰ

a. um. id eſt. lanã hñs.vel lana abundas.et

laneus.nea.neũ.de lana exiſtens.

Lancea.cee.eſt ꝓpꝛie haſta habens ĩ medio

amentu. ⁊ ðꝛ a lãce ꝓ libꝛa.qꝛ eq̃ lãce.i.eq̃li a dꝛ in lib. Judith.
Aapatica.ce.F.p.qdaã berba qᷓ in cibo ſũpta

amento ponderata vibꝛetur.

Laniſcus.ſci.faſciola exlana facas.

Hanceola. le dimi.i pua lcea. vel eherba.
HHandula.le.i.alauda.genꝰ auis e.

Langoꝛ.oꝛis.m.g.i.doloꝛ.ĩfirmitas.laboꝛ
ſtupoꝛ. pigritia.defectꝰ. Iñ langoꝛoſus.a.
um. i.plen langoꝛe.Etſcribit᷑ ſine u.taʒ in
ntoq; ingtt.
Languidus.da.dũ.i.infirmus.vel excoꝛs.
ſtupidus vel deficies.
Laniariꝰ.rij.i.retiariꝰ.⁊ alana.
Laniatoꝛiũ.rij.i.macellũ vbi carnes laniã
tur 2 ðz a laniose
Lanicus.ca.cũ.pe.coꝛ.i.laneꝰ.et ðꝛ a lang.
Laniena.ne.tf.p.domꝰ medicoꝝ vbi laniãt
infirmi. Uñ Pꝛudentiꝰ in libꝛo hymno2ꝝn
Laniena qñ ſeuit hypocrig.
Hanitex.cis.ↄ.t.qͥ vel q̃ lanã facit.vel qͥ vel
que ex lana operatuur.
Lianiger.ra.rũ.i.gerens lanam vt ouis.

Hanio. onis. m.g. ͥ laniat.q etiã laniſta.ſte.

32 laniꝰ. nij. Laniones ⁊ laniſte ⁊ lanij di
cunt᷑ carnifices ⁊ homicide ⁊ macellatoꝛeſ
a laniando ſcʒ carnes.
Lanocuł. la. lũ.qͥ frequenter lanam adh
bet ad infirmos oculos tergedos.
Lanuginoſus.ſa.ſum.i.plenus lanugine.
Lanugo.inis.t.t.i.lana ſuꝑ poma.ł flos tri
buli. poſtq; bñ ſiccatꝰ eſt. leui flatu effert
in aerẽ.⁊ ðꝛ a lana.qꝛ coloꝛẽ lane hʒ.⁊ eſtle
uis ad ſikitudinẽ lane. Uñ Sap.v. SGpeſ
impij tanq; lanugo eſt q̃ a vẽto tollit. Jezʒ
lanugo eſt pꝛima barba ad ſimilitudinẽla
Han.ni.m.g.qͥdã fluuiꝰ ẽ vltra danubium
Lianx.lancis.f.g.eſt latꝰ diſcꝰ.⁊ ðꝛ a latꝰ.ta.
tũ. Sʒ ꝓpꝛie lãces ſunt ſcutelle de libꝛa pẽ
dentes. Ethinc lanx ponitur qñq; ꝓ libꝛa
Vñ Homerꝰ. Suſtinet auratas eqli pon
deꝛelãces.Et fᷣm hͥ cõponit᷑.h̊ bilanx.cis.
libꝛa vel ſtatera duas quaſi habẽs lances
Laodicia.ciuitas aſie.⁊ interpꝛetatur ama
bilis trihohuuus.
Laas grece latie ðꝛ lapis. Iñ apud recos
laos ðꝛ ppłs.quaſi lapideꝰ.vel durꝰ.qꝛ nõ
ſequitur rationen.
Lappa. pe.f.p.gen eſt tribuli.herba ſpinoſa
ſic dicta eo ꝙhabeat ĩgentẽ caulẽꝑ terraz
diſpoſitũ. Hec herba a grecis philãtropꝰ
dicit᷑. Et p.pmã. Quidã tñ dicũt ꝙ gemi/
netur ibi p.⁊ ſic eſt ibi poſititi.
Lapas. atis.ſᷣim magiſtrũ ĩ hiſtoꝛijs eſt cib
exolerib ↄfectꝰ. Ita ðꝛ in lib. Judith.

r 2

E

ſtomachũ ↄfoꝛtat.venerẽ repmit.vꝛinã p/ Etp.pmã lares. Uvñ QLucanꝰ in.v.O yvite Si
gocat. ructum excitat. tua facultas pauꝑis anguſti lares. O mu ſuol.
Lapene ſtelle fulgente. neeng nodũ intellecta deuũ. Ité lar fuit qdã Luet
Lapes grece. ignoꝛãtia vl turpitudo latie. rex.ſʒ tũc facit gim lartis.iterpoſita t. cau/ Luen
Lapetũ. ti.pe,p. locus vbi lape abundant ſa differetie. ponit᷑ et lar ꝓ loco vbi fit igniſ Luate.
vel creſcunt. hhardariu. rij. locꝰ vbi lardũ ſᷣuat᷑ ⁊ retinet n
Lapicedina.ne.pe p. locꝰ vel dom/ vbi la⸗ Lardũ.di.g.n.eſt pinguedo poꝛci adherẽs col
pides cedunt᷑.qð ⁊ lapicidina dicitur. cuti.⁊ ðᷣꝛa lar.qð eſt ignis vł domꝰ.eo ꝙĩ top
Hapicidla oc pe po, i lopidis ceſoꝛ. igne ↄſumat᷑ vl qꝛ ĩ lare.i.ĩ domo repoſitũ lein
Lapideus.dea.deum.i.de lapide exiſtens. ↄſeruat᷑. Uel ðꝛ lardũ qſi large aridũ.ł po inunit
Lapidicedius.dij.i.ceſoꝛ lapidis. tiꝰẽ etymo. In lardulũ.li.dimi. ⁊ lardoſus Mhl
HElapidoſus.ſa. ſum.i.plenus lapidibus. ſa.ſum.i.plenus lardo.Et lardo.das.i.lar ent
Lapillus.li.dimi.i.paruus lapis. do uünpinguare. vl guttatim lardo aſſare. ſiintl
Liapis.dis.ðꝛ ſᷣm Hug.a laas qð eſt lapis vel lardatum facrre. B luamn
Ulela ledo.dis.qꝛ ledit pedẽ.qꝙ aũt ðꝛ la/ Largiſluꝰ.flua.fluũ.i.largus. Iñ largiflue lunnch
pris qſi ledẽs pedẽ.etymo.eſt.⁊ ẽ lapis mol aduerbiũ.i.affluenter. Luten
lis.Petra vo dura ⁊ aſꝑa.Saxa qut herẽt Eargitoꝛ.oꝛis.m.g.i.donatoꝛ. Iñ largitrix lencan
2⁊ de mõtib excidunt᷑. Petra grecũ eſt.?⁊ dꝭ ᷣ g.pe.ꝓ.tã in ntõ q; in gtõ.i.donatrix. eoh
ꝓpꝛie de duris.a petros qð eſt duꝝ vel fij½ Largitio.onis.i.retributõ.donatio.⁊ ẽam necſta
mũ. Silex lapis durus qͥ ⁊ focaris dici᷑. bitõis.ſʒ largitudo ł largitas ẽ hũanitatis tiſir
Lapiſta.ſte.f.p.eſt genus vaſis lapidei ⁊ a / LHargiuſculꝰ.la.lũ.i.aliquãtulũ largioꝛ. Luten
gguarij ⁊ dicitur a lapis. HLMarg. ga. gu.i.abũdãs affluens.⁊ qͥ libẽter Later
Laapates ſm glo. Judith.x. ðꝛ cibs ex oleri dat. Et cõponit᷑ᷣlarg. q́largꝰ. dilargus. len
bus ↄfectus. Uñ qdam lappates cib eſt. et omnia ꝓ valdelargus. luo
olus cõponit eunde. Hug.vo.dicit.Lap/ Larua.ue.ẽ ſimulacrũ qð terret.qð vulgo ytbaa
pates carice.ficus ſicce. ſol'3 dici maſcara qꝛ apponit᷑ faciei ad terrẽ Luwom
NLaquear.aris.n.t.i.ↄiũctio trabiũ in ſumi dũ pueros. Itẽ larua ðꝛ maleficꝰ icãtatoꝛ Muwyt.
tate domꝰ.⁊ ðꝛ a laqueꝰ. Ubł laqaria ſunt q ⁊ vmbꝛa demonũ.l demon. Dicũt em̃ lar ien
ſup tigna ponunt᷑.⁊ ipᷣis tignis illaqueant uas eſſe demones factos ex hoĩbi qͥ meriti ſoun
Itẽ laquearia ſunt q̃ camerã ſubtegũt ⁊ oꝛ mali fuerũt.q̃ꝝ natura ðꝛ eẽ terrere ꝑuuloſ Lunbil
nãt. Dʒ laquear ipᷣa teſtudo camere ðꝛ.in ⁊ ĩ anguł garrire tenebꝛoſis. Uñ ĩ hmne Lutcvls.
ſtar laquei curuati facta.qð alio noĩe ðꝛ te aploꝝ Petri ⁊ Pauli.Qaruas repellũt de thns
ſtudo ⁊ lacũar Iñ h̊ laqariũ.rij.idẽq̊d lad monũ vltra mũudi limites. Etĩde tractũ ẽ Cricgli.
Ar. In laqar.ria.riſ. Uñ Joſephꝰ i.viij. illud qð apponit᷑ faciei ne qͥ cognoſcatur. Gpoe
De lignis cela oꝑe laqario auroq; veſtitꝭ UVll ad terroꝛẽ ðꝛ larua.q̃ videt᷑ eſſe imago läſa
Laqueat.ta. tũi. ð laquearibo oꝛnatũ.vlte demõis ᷣm Hug. Pap̃.etiã dicit. Larue botlann
ſtudinatuʒ. ad modu laquei curuatũ. Un noxie vmbꝛe damnatoꝝaie.Larua imago thndn
Aggei. .vbi nos dicimꝰ. In domibo laqa quã qs poꝛtat añ vultũ. Jñ laruula.le.di/ ollgng
tis. Deptuaginta interpᷣtes dicũt. In do mi id eſtparua laug. Lonnid
mib ↄcauis. Iteʒ laqueat ðᷣꝛ laqueis ca Larꝰ.ri.vtdic glo. Leuiti.xj.aĩal eſt tã ĩter mynun
ptus vel ligatus rq in aqs habitas. volat em ⁊ natat. Itẽ hlenuri
Haqueoł.li.dimi.i.puus laqueus. Deut. xiiij. dic glo. vt auiſ volat. vtaquati lori⸗
Laquetiſmus.mi.m.g.i.tendicula.⁊ ðꝛ la / le natat.pꝑua auis ẽ vt fert᷑ nigra ⁊ pinguis clereher
Aquetiſmus.quaſi laqueus tenſus.. ſemp habitã ſiuxta aq̊s.nec pᷣt lõge volare Tumagof⸗
Laqueꝰ.quei.i.vinculũ vel retiaculũ.⁊ v ¶ VIñ ⁊ agiles hoĩes frequẽter eaʒ capiunt. nije
a liciũ.qꝛ de de filo ſolet fereir. Laſciu. ua. uũ. S2 qſi laxiuꝰ. qꝛ ſit lax.i.ſo⸗ neSim
Har.laris.m.g.i.domꝰ.⁊ ðꝛ a largioꝛ.giris. lutus ⁊ vanꝰ.⁊ ðꝛ a luxꝰ.a.ũ. Pꝛopꝛie laſci Aafinespbt
yel a largꝰ. gi.qꝛ indepcedit largitas. Et h uus ẽ qͥ ꝓpter luxuriã eſt ſolut⁊ vanus.q tpubuii
lar. lar.. : ignis. Un in antiq̊a puerbio ðↄ vulgariter vẽtoſus vł petulãs ðꝛ. Iñ laſci hivigl
Uigi larẽ in larib⸗.i.ignẽ ĩ domiby Itẽlar uia uie.id eſt.luxuria. porr i
laris.ðᷣ qdã nympha qᷓ pᷣmo ꝓpt᷑ garrulira Laſciuioſus.ſa.ſum.i.luxurioſus.plenus tenigeſtrh
rem ſuã dicta larlar.qſi latras.ſappten tur laſciuia.qͥ multũ ⁊ petulãter ludit. Perfigel
. peẽ ſonũ abſcilſa ẽ vna ſyllaba. ⁊ dieta ẽ lar Latebꝛa.bꝛe.F.p.i.obſcuritas. Uñ latebꝛo/ luckr

I

Nrinrge S - ee eat ã vᷣtus cardinał et
Kln N ſus. ſa. ſum.i. plen? latebꝛa. vel obſcurus. erhiber eſt tal ia dca ee latria ĩ eo q
Miftii Lateralis. 2.t ⁊t hoc le. a latere cxiſtẽs. regact des qð ſibi debet ⁊ ꝓpter h̊ ad iuſtici
Uepoſtnan Laterculus.li.dimi.i.parus later. „ A cit. nõ q̃ſi ſpẽs ad genꝰ.ſed ſic virt
b Mifte Later.teris.m.t.eſt geta Kalcn fu ma H nnczaadpemneipale que ꝑticipat moduʒ
üßnkrnn Et dicunt᷑ lateres a lat.ta.tũ qꝛ lati⁊ ſ principaiiliils.
opontihn Roſt foꝛmãt᷑. Et nota hãc naturã laterꝭ.q uncine he t. 2 B ſe q latrii impendit.
don ;to plus abluit᷑ tato pł eraſperaſcit ⁊ de · Natri a. ne pe. p. eſt puar ſeceſſus.ſ. cloa⸗
idananme Triod fit. ti quida volens ſigre ſeruireſe ine e t omo ĩ loco puato. vñ? puata
lurgeamntin inutiliter cuidãa quo nunq; remunerato, c.q la

glitcir terez. qu atrat. etymo.. Sup illud aũt. iij. Reg. x.
urcade zgerer puerbiolir din. on- kirar Berärerein⸗ edẽ baal. ? fecerũt p ea latri/
nnlmmoii ſi inutiliter ſeruio. ſicut ĩutiliter laborat q; nas. Diẽmgr ĩhiſtoꝛijs.i.ſubterraneos cu
laterem lauagt. iſtens. „niculos ad mũdandas vias vꝛbis.
Fbrge Eiatericicia.cium.i. de latere eriſtens. cmlcul onis.9.g. ðꝛ a latꝰ. Et dicũt᷑ latrões
s. large „ ð a lateo.tes qꝛ wi int? la/ gtro. of n latera eoꝝ
Laterna.ne.fp.ꝛ a lateo.tes. s. Laterna ſatellites magnatũ qͥ circudant latera ſi⸗
n Ring var candela. n dieſ Hihiae. lucer qſi latrones. Itẽ latro ↄꝛ viſpilio.qͥ in ſil/
idoum. eg ignis jeg lat d lgzeat. voe lucer. lis latet ⁊ expoliat trãſeũtes.⁊ tũc ðꝛ a la/
idonamt ne eſt. ? coꝛ. bmaʒ. Uñ. Quo candela latet uis latet? expoliat traſeutes. da
1 donmntin ne eſt. coꝛ. pmaz. ñ. . keo. tes. Inde latrocinium. nn.
Einschinins Nibi ſit englelaterna. terna. HEatrunculus. li dimi. i. puus latro.
himiülne arer le din r lderrarea 2 ö a Latumia. mie.eſt vinculum.catena.carcer
ne tiſß Liatex.cis.f.t ꝓpꝛie eſt aqͥ ſubterranea.⁊ ðꝛa odia carcers.
mgei nrretgelärer iveniaterre. Quilibertf aglent eſt ꝑs coꝛpis hũani vl alteriꝰ
e vt bacchic latex. vl aquatic latex.⁊ ſil ia. ſz lat.ta.tũ.i.amplus.patulꝰ.ſpacioſus.a
götenn n Liatomia.mie.ſ.p.eſt lapidis ceſio. lato.tas. Uñ.Eſt amplꝰlatꝰ.ẽt latꝰ ẽ hoĩs
wnikfuinuünn Latomꝰ.mi.i.ceſoꝛ lapidũ.⁊ ðꝛ a laas.qð c Eſtq; poꝛis in i. gtũs in eriſq; ſcʒ.
mnlit in lapis. ⁊ tmos qð eſt diuiſio ſecrio vel inci Haruſculili dimi. puum latuͦs.
on. Dicitti ſio. quia incidit lapides ⁊ diuidit. Lauacrũ.cri.n. S.i.lotio.ablutio.⁊ coꝛr.pe.
erkoſnin Hatibulũlipe.coꝛ..larebꝛa vl obſcuritas. aturalit lz in vᷣſu poſitiõe poſſit eĩẽ pduce
. Uiibymm Latinus.na.nũ.pe.pð.Et ꝓpꝛie latini dicti 1 . —
f cpellro⸗ Taind u latio vel latino patre lauinie. anatto. onio.i baptiſ mᷣ. ablutio. Unde.
.Etidetracche Sʒ poſtea etiã latini dicti ſunt ⁊ alij extra Ecci. xxxiiij. Qui baptiʒata moꝛtuo.⁊ ite/
iscenaſchn italia.ſed nõ niſilitterati pꝛie.q litteras R. rũ tangit moꝛtuii qͥd ꝓficit lauatio eiã?.
nickeſein⸗ äe laudek.
güdicit. titudo Prino c pꝛicias qs ðꝛ latinus. Tianqü eſentencta arbirt. irfuf
ie Tarunin vellingua latig. Laaud a. ne. eſt dea latronũ ⁊ fſuzz.
. Pnunr Latini dicebant᷑ olim qͥdã qͥ ita erãta dñnis Eanejn f.g. ⁊ B laurꝰ.us.ui.⁊ h laurea.ree
S manumiſſi vt erãt ĩ vita liberi. ⁊ gauderẽt Haur ba: ᷓ nunq; viriditatẽ depõit. qua
ri aialckiit plenaria libertate ĩ bonis ſuis. ND in moꝛte q̃dã vł laudea.vñ a laus ðꝛ qꝛ olim cũ
nir ui erãt.q̃re poſt obitũ eoꝝ nõ poterãt ſuc/ ſalac a getoce apita coꝛonabant. Uñ
ann cegdere heredes eoꝝ.ſʒ bona eoꝝ tanqᷓ; fuo DD af ſ poſtea mutata eſt d. in r.
ingnzs umac paoo deuplueh yt dicüt hiſto ⁊ ðꝛ laurea. Et inde ure res reji velaa.
en dehenn Natiũ.tij.ponit᷑ prhoma.E liũñ fugiẽs cir ro exñs. ład lauꝝ ꝑtinẽſ. Eth laurea. ree. i.
is necl⸗ rie. Saturne grecia Jouẽ filiũ fugiẽs cir ro exñs.ład lauꝝ de lauro. Iñ laureatus
itrozh õ homa ẽ latuit.⁊ ab eiꝰ la victoꝛia vł coꝛona? 9. Itez a laurea dꝛ B
nen dgeſter ca fines ybi nüũc nc⸗ . Tlñ Lucamin bmo ta.tũ.i.laurea coꝛonat.J 162 aureũ ẽt ðꝛ
Lai in Bannltoi mkolKn fercenuo⸗⸗ Kelac laureũrei. Jñ h Kanederiidg⸗ älau
akſolne 1 Sentiel bi poni adiectiue. vt latiũ cruo HHHH remunerabat. Qaure
Urmiiidch 5ü luc ille. Et dicũt qdã ludille
„ s ⁊ h le.vñ idẽ ĩ eodẽ.Percuſſit latia ecaput en olſeovl ega ſuponit vᷣge ⁊ ibi voluit.
i um non Elatratus eſt Toucznen dz exhiberi· Tñ Juuenal. Qaureolũ veloxetiaʒ bene
gnlinr l Latria:trie eſt fuitꝰ.q ſolideo dʒ exhiberi? r 3

ↄſequi deberet.interrogat a quodã quid

ðZꝛ.q ãt ðꝛ latrina.q̃ſi latratani.qꝛ ibi anꝰ

AAN

lentulus exit.

Aauſ. diſ.

tũ.dec.głia.nomẽ. Itẽ laudatio ẽ ipᷣa lau
dantis oꝛatliooo.
Lauſans.i.laudãs. Lauſantes.i.laudãteſ
Lauticia.cie.⁊ hec laucia.cie.i.epulaꝝ ma/⸗

gnificẽtia. ꝛope lauciełlauticie dicũłde

litioſi ⁊ delicati cibi vł mũdicie. Jñ lautici
oſus.ſa.ſuzʒ.⁊ laucioſus.ſa.ſuzʒ.i.delitioſus
Inð lauticioſitas.tatis.⁊ hͥ laucioſitas.tj.
id eſt.delicioſitas.
Lautꝰ.ta.tũ.i.lanatus.ta.tũ.

„

qʒ ſine culpa ſumim.i.pcioſioꝛes vel deli/

catioꝛes.

Laʒarꝰ interpᷣtatadiutꝰ.eo ꝙa moꝛte a do 3

mino fuerit reſuſcitatus.

(Nante E

Lea.lee.łleena.ne.ðꝛ vxoꝛ leonis. Vñ Job
xl. Uox leene ⁊ dẽtes catuloꝝ leonũ cotri/

ti ſunt.

HLHebes.etis.m.g.ꝑuꝰ cacabo coqͥnał.⁊ facit
actũs ſinglaris lebetẽ vlł lebeta. Jñ ſumit᷑
Hlebeta.te.p eodẽ. Uñ lebetas iuenit᷑ iĩ pli
numero.iĩ veteri teſtamẽto.vt patʒ Exodi.
xxvij.Et p.pe.gti. U) auroꝛa.Dignos pᷣſ
byteros credo ſignare lebetas. Et nota ꝙ

vas lapidell.
Liebeꝰ dictus eſt Judas Jacobi.

Aecca. ce.ẽ ꝓpꝛietas lingẽdi.⁊ ðꝛ a lingo.gꝗ.
Iñ hleccacitas.tatꝭ.⁊ h leccatoꝛ.oꝛis.⁊

leccatrix.cis. Na taliũ eſt lingere.
Lechi.i.maxilla.ſic habet᷑ Judic. xx.

Nechitꝰ.ti.m.g.ẽ vas.ſ.ampulla deaurical
co.ſᷣm Hug. Pap̃.vo dic̃. Lechitꝰ i regno

rũ libꝛo.ampulla olearia.Et pð.pe. Unĩ

doctrinali ðꝛ.Et ꝓducunt᷑ lechitꝰ⁊ hermo

hꝛoditus.

ectica. ce.i currꝰ in q̃ defert᷑ lectꝰ.?⁊ ð a le
ctus. Ułẽ coꝛtina circa lectũ.vł etiã ipᷣe le

ctus.⁊ ðᷣꝛ tũc lectica ſᷣm äſdã a lectis herbᷣ

⁊ẽ idẽ qð thoꝛꝰ ſᷣm Hug.Papias vᷣo dicit
Tectica ðꝛ lectꝰ imꝑatoꝝ.et p.pe.Ulñ oui
dðᷣᷣ. Lecticã dñe diſſimulant᷑ abi. Itẽ Iſa.
lxvj. In lecticꝭ ⁊ in mulis ⁊ in carrucꝭ. j-TI

lecticariꝰ.rij.qͥ ducit currũ.łqͥ fac lectuloſ

vel q in lectulo iacẽs poꝛtat᷑ Et lecticariꝰ.

diſ.l.t. E ia virt initẽs ã etiã ſine cele
bꝛatiõe ↄſtat. Itẽ laus claritas.oꝛnamen

iue lotꝰ.2 ö2
lauo.as.vel lauoꝛ.aris. Itẽ lautꝰ accipitur
actiue ſᷣm ꝙ eſt nomẽ.⁊ tũc tantũ valet lau
tus.q;tũ ſe bñ ꝓcurãs q̃ſi mũde ⁊ delicioſe
ſe pcurãs. Un Bꝛegꝰ.Lautioꝛes ciboſ qñ

ꝓpꝛiecacabo appellat᷑ vas eneuʒ. Lebes xo

ria. riij. mobilit᷑ in eodẽ ſenſu. lł q ꝑtinet ad
lecticã. ⁊ h hͥ lecticalł.⁊ h le.ĩ eodẽ ſenſu.
Lectio. onis.Fſ.t.id qð legi.

— 2

Eectiſterniũ. nij.i lect. ſtrat:·ꝛpparat:. Cl
locꝰ in qͥ lectuli ſternunt᷑.i.pᷣparant᷑. Uł pa

Lectiuncula.le.dimi.i.pꝑua lectio.

ni⁊ ſtramẽta lectoꝝ. Ub locꝰ in qͥ hoĩes ſe

Eectoꝛ.oꝛis.m.t.ðꝛ a legẽdo.i.ꝑcurrendo.

Vnñ ⁊ nauis ðꝛ legere.qcqͥd ꝑtranſit.Uła
legẽdo.i.colligẽdo oĩa q̃ legit quaſi colle/

ctoꝛ. Uła legẽdo.i.figuraꝝ ſonos ꝓnũüciã

do. Et differt a ꝑticipio.qꝛ nõ ↄueniũt ali

cui ex eadẽ cauſa.Participiũ eĩ ↄuenit ali/
cui exactu vel paſſiõe.ſʒ nomẽ vᷣbale ↄuẽit
alicui nõ ex actu vel paſſiõe.ſʒ ex frequẽtia

vel aſſiduitate vel induſtria.Dicit᷑ ei aliqᷣs

lectoꝛ.vel qꝛ ſciam.vl etiã peritiã hʒ legẽdi
vel qꝛ aſſidue vł qꝛ frequẽter legit. Unet
ab officio dicũt in ecclia lectoꝛes a legẽdo
frequẽter ſiẽ pſalmiſte a pſalmis canecio⸗ .
u vel

Hectoꝛv.ria.riũ.qð ꝑtinet ad legend
ad lectoꝛem.

7 dicuntka lego. gis.

—

Hectri.tri.⁊ h legiũ gij p eodẽ ſ ꝓ pulpito

Hectus.cti.ðꝛ a legẽdo.qꝛ antiqͥ ſolebãt le/
gere in lect.qͥ ⁊ circa lectulos habebãt pa
rietes illitos cera. vt ſi aliqͥd dignũ memo
ria occurreret animis eoꝝ ſtatim graphio
ĩ illa cera illð deſignarẽt ne poſſẽt tradere
obliuiõi. Iñ lectulłꝰ.li.dimi.Et nota ꝙ exx
terioꝛ ꝑs lecti ðꝛ ſpõda.ĩterioꝛ pluteũ. Itẽ

lectꝰ.ta.tũ.mobiliter declinat᷑.⁊ tũc eſt ꝑti
cipiũ de legoꝛ. geris.

HMedo. onis.fg.i.maris exundatio.ſic mal/

ma eſt eiuſdẽ retractio.
Legatio.onis.f.t.i.miſſio.⁊ ðꝛ a legat.

Legatũ.ti.eſt donatio q̃dã in teſtamento.a

teſtatoꝛe relicta. Inſti.de lega.S.j.⁊.ff.ð le

ga.ij.l.legatu. et differt a caduco.qð ſcʒ cũ
filiꝰ deeſt cadit ſuꝑ nepotẽ.ł aliũ de cogna
tione.ſʒ legatũ extraneo dimittit᷑. Uñ Ju
uenał.Aegatũ oẽ capis necnõ ⁊ dulce ca
ducũ. Iñ legatariꝰ ⁊ hec legataria.cui ali
quid legatũ eſt.vł qͥ vł q̃ legatũ accibit.
Liegat᷑.ti.m.s.⁊ hec legata.te.i.miſſus.ſiue
miſſa.vł nüciꝰ vł nũcia.⁊ ðꝛ a lego.gas.p

mittere. Uñ legatus miſſus legatũ moꝛte

Legatꝰ eſt ille cui certa patria vł ꝓuĩcia cõ
mittit᷑ gubernãda.vi ĩ.c.nouit.ð appel. Po
teſt etia dici legat qcũq; ab aliqͥ ad alids
miſſus. Aliter legatos dicimꝰ eoſdẽ quos

Avocet
bus neg
birpen
legaton
vtcrd
abolue
niciatt
nodeln
nemint
loinp
Nerunth
ſtuan
chihßo⸗
lenolly.
lcens n
goinglee⸗
lugthe
ameinge
minata
allnsv
oſti po
legag
Pleget.
Leegbin
Logler
Goon
Aebir⸗
lagbhel
lgoedepvi
alonidzr
Uufftlggo,
ſſngni
Duncnl
niien
Aariin⸗
gret
gehin
Lugfate
Gbye.
Lagiim
ſtr⸗
uimijfine
monig
rmonn. 1

ul Annurn

coceſati

Pahnunh
pparmntIe
cinidec

lecto.
oionn
dprrande
legitquaicce
wſonos gin
qrNöunüt
ipiicinant
nomepdaeni
e erfiegtin
mia. Dickalg
äperinäe
neterlegt.
Aleaorcss it⸗
1 almischis
Nctadlegendäi

oclel yllin

ranni ſolchit⸗
nlos abcten
dignümen
nncp
epoſſetmere
Etnoacer,/
ioꝛ plutei. N.
zat aucR

möatio ſienni⸗

aRaleget.

Kintenmann
deleg uf

cduco ſ⸗

aduocatos vł patronos cauſaꝝ qͥ ĩ foꝛenſi
bus negocijs pᷣeminẽtibo litigãtibo ſuũ pᷣ/
bẽt patrociniũ.Et nota ꝙ ſunt tria genera
legatoꝝ.Quidã de latere dñi pape mittũt᷑

vt cardiales qͥs appellat fr̃es. Et tales pñt

abſoluere hoiĩes ſue ⁊ alteriꝰ puincie.in p/
uicia ⁊ extra.⁊ eqͥ pant᷑ pcõſulibs.Alij ſunt
nõ de latere ſʒ datiui. Illi ſimpłr in legatio
nẽ mittunt᷑.vt pᷣlati qͥ t̃ abſoluũt puincia
les.⁊ in ꝓuincia.nõ extra ↄſtitutos.Et eqͥ/

parant᷑ pᷣſiqdibpuinciaꝝ.Tertijſũt natiui

q ſuaꝝ eccłiaꝝ pᷣtextu legatiõe fungunt᷑.vt
archiepᷣs cãtuarienf.de q̃ in.c.j.de offi.de

le.no.li.vj.Et ſunt q̃ttuoꝛ.ſ.archiepᷣs ebo/⸗

racent.cantuarienſis.remen.⁊ piſanꝰ. vt

no.in al.c.j.eo.ti.li.yin.
Legatꝰ ꝓcõſulis.ẽ cui ꝓcõſul poſtq; puinci

am ẽ ingreſſus mandat iuriſdictionẽ deter

minatã ⁊ aſſignatã.aut qñq; ĩ itinere moꝛã
r

paſſus vel neceſſariã trabẽs.yvt ĩ.l.aliqn.ð

offi. pcõſu.⁊ lega.

*

ꝙ legat.i.ꝑcurrat ⁊ ꝑtrãſeataqs.
Niegibilis.ↄ.t.⁊ G le.aptꝰ ad legendũ.
Llegifer.xra.rũ.i.legẽ dans vel ferens.
Negio.onis.f.g.ðꝛ a lego.g.qꝛ legebant᷑i.
eligebat᷑ qͥ deberẽt eſſe de legiõe. CUlel ðꝛa
lex.gis.qꝛ lege ĩ caſtris ſe habebãt.vł legeĩ
legiõe depoſiti erãt. Pꝛope qͥdẽ lingua ma
cedonũ ðꝛ phalãx ł phalaga.Galloꝝ cater
ua.nr̃a legio.Et ſũt ĩ legiõe ſex milia ſexcẽ/
ti ſexagintaſex hoĩes. In cohoꝛte qͥngenti.
In manipulo ducæti. In cẽturia cẽtũ. In
turma hala triginta. Sex turma ẽ peditũ
Ala militũ. In decania decẽ ſũt ᷣm Hug.
Liegionariꝰ.ria.riũ.de legiõe exñs.vł ad le
gionẽ ꝑtinẽs.

Liegitimꝰ.ma.mũ.i.bonꝰ ſᷣm legẽ habitꝰ vł
factꝰ ⁊.coꝛ.añpenł.Uñnñ Ouið.dearte Le
gitimũ finẽ flãma virilis habert.
Negumẽ.inis.ðꝛ a lego.gꝭ.qꝛ legit᷑.i.colligi

₰

tur manu. Uñ⁊ legumẽ q̃ſilectũ manu ðꝛ

⁊ ẽ etymo. UVł legumẽ a legẽdo.i.eligẽdo.

Vetereſ eĩ queq; q melioꝛa erãt.ſ.faba.piſã
⁊ lẽticulã legebãt.i.eligebãt.Uł qꝛ melio/

ra eligunt᷑ p ſemine.Et p.bbe.
eguminari.rij.⁊ hͥ leguminaria.rie. qͥ vł
q̃ cuſtodit ł vẽdit legumĩa.Et adiectiue le
guminariꝰ.ria.riũ.qð fit de legumiĩe vł qð
tinetad legumẽ.

elex.lelegi...t. qͥdã ppłs ẽq̃ͥ ᷣmo dicebat᷑

ſyllaba. Iñ lelegiꝰ.gia.giũ.

lex ba poſtea cã differẽtie gemiata eſt
Hema vel lemos grece.latine ðꝛ voꝛago.
emanꝰ.ni.qͥda fluuiꝰ ĩi galemania.
lembo. bi. m. g.i.pua nauicła.⁊ ðꝛ a lego. g·
Iñ lembulꝰ.li.dimi. Alio noĩe ðꝛ linter.i.
cara b.q̃ naue in fluuijs ⁊ paludibo vtunt᷑
eminas.in lybia tradũt trũcos ſine capi -
te naſci.⁊ os ⁊ ocłos hꝛe in pectoꝛe.Ita di
cit Iſið.xj. etm.—
Hemur lemuriſ.m. g fuit frat rhomłi UIn
lemur q̃ſi remur. Lemures dicti ſũt ꝓpꝛie
fãtaſtice aparitõeſ ⁊ nocturne q̃ aparebãt
Rhomulo pꝰ moꝛtẽ rhemi quẽ iterfecerat
vl interfici fecerat.Et iõ dicti ſũt lemures
q̃ſi remures. Quelibet tñ fantaſtice apari

nões ⁊ nocturne dicũt᷑ lemures. UVñ Dꝛa

tius.epi. Nocturnos lemures poꝛtentaq;
eſalarie.
Lena.ne.i.leccatrix vł ↄſiliatrix ſtupꝛi.e
na ẽt ĩueni p q̊dã genere pallij. Uñ perſiꝰ.
Cui circa humeros hyacinthina lena.
Hendex.cis.f.g.i.tarmꝰ.vᷣmis in lardo.
Lendiculꝰ.li.dimi.i.ꝑuus leaeaens.
Nendoſts.ſa ſimm. lenditx plenꝰ. 2 a lẽs.
endis. “
Leneꝰ.nei.m.g.i.bacchꝰ.⁊ ðꝛ a lenio.nis.qꝛ
leniat curas.vł qꝛ ſit lenis ad poꝛtãdũ.UVił
lenꝰ? a lenoy.qð ẽ lacꝰ.vł cuppa in quẽ vł in
quã vinũ decurrit expᷣſſuʒ.Et etia bacchꝰ
ðꝛ ꝓducere lacũ. Iñ leniꝰ.a.ũ.i.bacchicꝰ.
enimen.inis.i.lenimentũ.

„

Lenipes.pedis.oĩs.g.ilenes hñs pedes.⁊

coꝛ.pe.tã nti q; gi.
eno.onis.m.g.ẽ qͥ pᷣciũ p cõperto ſtupꝛo

accipit.vł dãnatã de adulterio duxit.vel qͥ

eæã adulterio ſubijcit. vł adulteꝝ ſe fac.vlł q̃
Legiſta. ſte. . g. docet legẽ. vel qͥ vacatle/

ſtũ de adulterio vxoꝛis accipit.vł qͥ manci
pia q̃ſtiaria hʒ.f.qͥ taberne vł alicui negoci
ationi ꝓponit meretrices vt pł?lucret᷑. Et H
eſt infamis.vel qͥ vxoꝛẽ depᷣhẽſam ĩ adulte

„

de adul.l.crimẽ lenocinij.

rio ĩ matrimonio retinuit.vt.C. ad.l.iuliã

Nens · dis.·f geſt fer ſextupedis. Sʒ lens.

tis.ẽ qᷓddã genꝰ leguminis. Uñ qͥda.Aenſ
lẽdis capiti.lens lentꝭ ↄuenit oꝛi. Itẽ aliꝰ.
ens moꝛdet ꝑ d.moꝛdet᷑ ſi capiatt. Item
Lens aĩial lendis.lens ꝓ legumine lentis.

Leticula.le.di.qddã legumẽ idẽ qð lẽs len

tꝭ. Itẽ lẽticula.ꝑua⁊ rotũda macla ĩ carne
ad ſilłitudinẽ lẽtis. Iñ lẽticuloſuiſ.a.ũ.i.ple
nus leticuł. Et ĩ his ſignificatõibo lẽticka
ðꝛ a lens lẽtis. Itẽ lẽticula ðꝛ vas oleariũ

erauro 2 argẽto ſpꝛie. tůc 32 a liniedo. q2 Lieos apud grecos eqͥuocũ . 2 eos.i. plo

8 .

reges ⁊ ſacerdotes ĩde liniebãt᷑ ꝛ inũgebat᷑
Laétigo. inis.f.t.. veſtigiũ puulaꝝ macula/
rũ in coꝛꝑe.ſ.lẽticula.⁊ ꝓ.ti. Unñ qdaʒ. Eſt
bona lens comedi.nõ lẽtigo faciei. Iñ len
tiginoſus. ſa. ſum.i. plen lentigine.

cuſpis er lenta ſit.i.mollis ⁊ flexibilis.
Lientos grece ðꝛ plenꝰ vel plenitudo latine

Et hinc cõponũt᷑ deſinẽtia in lentꝰ.vt vi /

nolent. ſomnolentꝰ.

Lenitꝰ ta. t i.fleribilis. vt leta ſalix. Etlen,

tus.i.ocioſus.Et lent.i.piger ⁊ tardꝰ. Et
lẽtꝰ.i.mollis nõ foꝛtis.vt arcꝰlẽtus.Et len
tus.i.nõ bñ ſicc. vt frumẽtũ eſt lentũ cum
nõ ſit bñ ſiccũ.qꝙ; aut qͥdã dicũt lentꝰ.i.ple/
nus ꝓpter hec copoſita vinolentꝰ?. ſomnolẽ
tus.⁊ ſiłia.friuolũ eſt. Nunq; eni lent? inue
nitin tali ſignificatiõe. nec pᷣdicta noĩa cõ/
ponunt᷑a lẽtus.ſʒ a lẽtos greco. qð ſiſt ple
nitudinẽ ßm Hug. Pap. dicit. Lent.i. tar
dus. ſegnis. inefficax. languic'ocioſus.
Henub.li.dimi.i.puus leno.
Lienũculus.li.dimi.i.puus leno.

Heo a leon abiecta n dicim nos latini hic

leo. onis. Et vt dicit Iſið. xij. etymo. Leo

grece ĩterptat᷑ rex latie.eo ꝙ ſit pnceps om

niũ beſtiaꝝ. Clirteoꝝ ĩ pectoꝛe eſt. Yirmi
tas ĩ capite. Eũ doꝛmiũtvigilãt oculi.Cũ
ambulãt cauda ſua cõperiũt veſtigia ſua.

ne eos venatoꝛ iueniat. Cuũ genuerit catu

los tribo dieb ⁊ tribo noctib⸗ catułꝰdoꝛmi/

re fert᷑ tüc deinde pꝛis rugitu ł fremitu ve
luti tremefactꝰcubilis loc ſuſcitare ðꝛ ca
tulũ doꝛmientẽ. Circa hoĩes em̃ eoꝝ natu
ra eſt. vt niſi leſi neqant iraſci. Patet ei eoꝝ
miſericoꝛdia exẽplis aſſiduis. Pꝛoſtratꝭ eĩ

parcunt captiuos obuios repatriare ꝑmit

7

tunt. hoĩem nõ niſi in mag fame interimũt.
euchꝛ ſis.m.t. gẽma eſt coloꝛe aureo ve/⸗
na cãdida interueniẽte.⁊ ðꝛ a leucos.qð ẽ

albũ. ⁊ chryſos qð eſt aun.

Neoninꝰ.na.nũ.pe. p.ires leonis.vł ad le/

onem ptinens.

Lieontophom. phoni.t. g. eſt qdã beſtia mo
Dica. ⁊ Z: a leon qð ẽ leo qꝛ ſi capiat᷑ ⁊ exu/

rat᷑ ⁊ eꝰ cinere carnes aſꝑſe ponãt᷑ ꝑ vias.
leões necãt.ſi qᷓtulũcũq; ex illis ſumpfſerit.
LHeopardus.leopardi.m.g.qð regularꝰꝰ di
ceret᷑ leoniſpardi vt ex vtraq; ꝑte declina/

ret. Et naſcit᷑ leopardus ex adulterio leene
1 pardi.vł parde ⁊ leonis.Et hinc leopar/

da.de. m Hug.

HHHletamen.inis.n.t.i.fi᷑

Et leos.i.pnceps l!rex.VIñ greci dicũt le⸗

on qddã aial.qꝛ pnceps ſit oĩm beſtiaꝝ.

HLepidꝰ. da. Dũi. i. ſale ſapie ↄditꝰ.ſuauis.cu
rialis. molł.dulcis. In lepiditas.tatꝭ⁊ le ·
ig pigdul. la. ln.i. aliquãâtulũ lepid'. Et h lebi
Hfaẽ differẽtiã int lepidꝰ⁊ facetꝰ. Un. Sed

vbis lepid' aliqͥs factiſq; facetus.
HEepos.oꝛis.m.g.eſt dulcedo ⁊ ſuauitas in
vbis. ðꝛ a lepꝰ.qꝛ lepoꝛina caro ſuauis eſt
⁊ pðᷣ.·pe.gti.ſʒ lepꝰ.oꝛis.eã coꝛ. Uñ Silus
tenet lepoꝛẽ.ſapiẽtis lingua lepoꝛc.Cepoſ

etiã interpᷣt at᷑ vꝛbanitas.⁊ fit qũ vnus vel

ad vnum fit locutio pluraliter. vt Noſtis

bone pꝛeſul.

HEepꝛa pꝛe.eſt aſpitas cutis ſquamoſa cuʒ
ritu. ⁊ ðꝛ a lepida herba cni eſt ſil is in
aſpitate ⁊ ſquamolitate. Iñ lepꝛoſus.

Hepus.oꝛiſ.m.g.eſt aĩal timidũ.⁊ ðꝛ a leuiſ
⁊ pes q̃ſi leuis pes.qꝛ leues hʒ pedes ⁊ ve/

lociter currit. Iñ lepoꝛim.na.nũ.pe p. ⁊ẽ le
poiꝛi᷑. ria.ᷣ riũ. pe. coꝛ. Itẽ h lepoꝛia. rie.ðꝛ qᷓ

dam vitis q̃ cito tẽdit ad maturitatem.

Lepuſculꝰ.li.dimi.i.ꝑuꝰ lepꝰ. Uñ Pꝛouer.

xxx.Lepuſculus plebs inualida.
Leſio.onis.i.leſung.
Heſus.ſa.ſum.iafflict.offenſus.
Letalis.ↄ.t.⁊ h̊ le.i.moꝛtalis.

7

nutrimẽto leta reddat gramina.

HLetania.nie.i.rogatio vel inuocatio ⁊ ꝓpꝛie
ꝓ moꝛtuis facta.⁊ ðꝛa letũ.ti ſʒ Hug. Pa
pias vero dicit. Aetanie grece.latine dicũ
tur rogatiões qᷓ inducun? ppter roganduʒ

—— ——

deum ⁊ impetrãädu.

LHechargꝰ.gi.m.g.moꝛbo obliuionẽ afferẽs
2 ſomnũ.⁊ ðꝛ a lethe qð interpᷣtat obliuio.
Vñ in Soetio phia inqͥt. Lethargũ pati
ſ.coëm moꝛbũ illuſaꝝmentiũ. Iñ lethargi

cus.ca. cũ.pe.coꝛ.i.obliuioſus vł q lethar

guz patit᷑. Et h lethargia.gie.pe.acuta.ipa
obliuionis infirmitas.ſ oppreſſio cerebꝛi
ci obliuione ⁊ ſomno iuiigs.
.i. moꝛtuꝰ? vel moꝛtificat?.⁊ ö8=
a letũ.ti. Uñ Ouidiꝰ meta. Quo ſiml ira
uit letata qq; coꝛꝑa vidit. Etſcribit᷑ ꝑoedi
pthongũ. ſic letũ. Inuenit᷑ etiã letatꝰ.ra.tũ.
aletoꝛ.letarꝭ.pticipiũ. Vnde in pᷣs.Leta⸗
tus ſum in his q̃ dicta ſũt mihi. Et tũc ſcri
bit᷑ꝑ ae. diphthongũ.ſicut letoꝛ.aris.
lethe.thes.i. palꝰinfernalis.⁊ ðꝛ a leo.les ·

— „

HLetatꝰ.ta.tũ.i

Lieſibilis.O.t.⁊ H le.idẽ qð ledibilis. .

ni ſic dick. eo ſuo

R

Nn
honi
toy
i
lolet⸗
Puta
thong
rüco
aine
Ueil
1
da
Le
höi
hde⸗
niſtn
ns
rrol
lilent
Ce
ſilanci
ehleine
Wiitol
Ueun
N
porta
liſte
Tuu
Alihin
Hanco
Lacon
rnxye
ekalbü⸗
dit Le⸗

„etaune

Peuace
Lanapg
uſn
lan nten
aligie⸗
lbſnie⸗

Nenige
iradit
oimbehin

i ſn n.

Didins.
lepic Ee

Ncct. Di
facems.
cdo t ſugnin
nacaroſensd
ico:. Dii
Sus epani
8. fitgimun
raliter Nheis

ntisſqnungte
aba aickſt
Jleprris
Anmmiditdla
lcncsztatn
ori nieN
bleorundi
ad mammuum.
ley. Didon
ginnalide,
go lauibils⸗

nſis.

lis.
ſcdicl eo gn
famin.
Zinnocatio hd
cünß Dog
eghecclarnede
mmipprer vogind⸗

wobiunione in⸗
5 mterbl Cblun

4
1

ſibo finit ? : aleuo, uuss.

onẽ peccatoꝝ.ſᷣm poetas.łfuturoꝝ.ſcoõm

phos. Iñ lethe.thea. theũ.i.ĩfernatł.vel

tinẽs ad lethem.łobliuioſus. Uñ ⁊ lethea

papauera dicimꝰ.qꝛ obliuionẽ mandẽtibꝰ

ponit᷑ cũ phagin qð ẽ comedere.⁊ ðꝛ HBle/

chophagus.gi.fructꝰ illiꝰarbonꝭ.qͥ valʒ ad

irritãdũ amoꝛc. UIñ Ouið.ð remedio. Il
lo lethophagos.illo ſerenos ĩ antro. Eſſe

puta.⁊c. Ułlegit᷑ ibi lethophag ꝑ oe diph
chongũ in pma ſyllaba. ⁊ ſine h. in ſcða ſy/
laba.Eſtat letophagꝰ vᷣmis coꝛꝑa moꝛtuo
rũ comedęẽſ. ⁊ ꝛ a letũ.ti.qð ẽ moꝛs.⁊ pha

gin qð eſt comeldere.

Lletiter. ra. rũ. pe. coꝛ.i. ferẽs moꝛtẽ ⁊ ðꝛ ꝗa le

tũ ⁊ fero. Ulel letifer.ra.rũ.i.ferẽs leticiã·et
Zꝛa letꝰ vel leticia.⁊ fero fers.

Letũ.ti.i.moꝛs.⁊ ſcribit᷑ ꝑ oe.⁊ ðꝛ a leo.les.

qð in ſimplici nõ ẽ in vſu. Iñ letũ.res ipſa
q delet vitã. Uñ qͥdam. Qinque metũ leti.
nã ſtultũ eſt teomiim.

Letus.ta.tũ.p ae ſcribit᷑i.hilaris.gaudenſ
2 ð a latꝰ. qꝛ latã ⁊ extẽſaʒ hʒ faciẽ.Solẽt

eĩ leti faciẽ diſtendere.ecõtra triſtes coꝛru

—

gare. Itẽ a letꝰ.ti.addita cia.fit leticia.cie.

ſi laticia.Et eſt leticia vultꝰ.gaudiũ mentꝭ

exultatio vo ꝰboꝝ ⁊ mẽbꝛoꝝ. Itẽ letᷣ com
onit᷑ ꝑlet.q;letus.tamletus.id eſt. valde
eeis..
Neua.ue.f.g.i.ſiniſtra.⁊ ðꝛa leuo.as.qꝛ apti
oꝛ eſt ad leuãdũ ⁊ poꝛtãdũ aliqᷣd. Jpᷣa eim

poꝛtat clvypeũ ⁊ enſeʒ ⁊ cetera vt dextera ex

peditioꝛ ſit ad agendũ. Iñ leiꝰ.ua.uũ.i.ſi/
niſter. vel malus.vel ꝑuerſus. .
Heuatoꝛiũ.ᷣrij.locꝰ in quo leit᷑ vel planat᷑
aliquid. .Mv0
NHeucos greci dicũt alblbum.
Lieucothoe.leucothoes.ſg.i.alba dea.ſ.au

roꝛa.vel ino mat᷑ poꝛtuũ ⁊ ðꝛ a leucos qd
eſt albũ.⁊ theos deꝰ. ſᷣm Hug. Papias ct
Dia coõtiõe ⁊ qᷓrerea pplło ſi vellet illud ratũ
eæẽ.⁊ accepta reſpõſioe a pplo deicepop lege

dicit Leucochoe vel leucothea.i.alba dea
q̃ eſt auroꝛa. “

Lleuca.ce.f.p.finit᷑ paſſib mille quingentis

Lieucas galli vocãt greci ſtadia.nos milia
ria ſᷣm Papiãâ-. ”MUN)De
Heui interpᷣtat᷑addit vel aſſumpt“..
Lieuia.uie.q̃dã mẽſura terre q̃ qͥngent paſ

4

. . ..ẽ

Lleuiga.ge.inſtr̃jm leuig

ris.qſi leuus vir.

Her. legis.f. t. eſt ius ſcriptũ.

.
.
¹ .“ .
* 6⁸
. .

q: delet memoꝛiã. Uñ ꝛ interpᷣtat᷑ obliuio
qꝛ ex q̊ aĩe bibũt deaq̃ illꝰ.patiunt᷑ obliui

Lieuiathan eſt ſerpẽs toꝛtuoſus ĩ aqͥs.ſ.di //
abolus ĩ mũ do.qͥ in huiꝰ ſeculi mari voln
bili verſat᷑ aſtutia.⁊ interpᷣtat᷑ additamẽta
eoꝝ q̊ꝝ ſcʒ niſi hoĩm qͥb in ꝑadiſo ſeł cul ·

pa pᷣuaricatiõis intulit. ⁊ hac vſq; ad etxnæ·
radicim. emange moꝛtẽ quottidie peſſimis ſuggeſtiõibo extẽ
ↄferũt. Et acuit pe.Uñ Lucanꝰ.in.iij.me
ta. Hõ lethee ↄiunx obliuio ripe.
Lethes.f.g. quedã arboꝛ cuiꝰ ſuccꝰ guſtat
ↄfert obliuionẽ.⁊ ðꝛ a lethe. Itẽ lethes cõö/

dit qbus dũ reatũ fenoꝛe peccati multipbli
cat penas pculdubio ſine ceſſatione co⸗/
cerngs. Q?

Leuidẽſis.m. g. qdã veſtis dicta. qꝛ charo

filo ⁊ leuiter ſenſata ſit.⁊ videt᷑ cõponi a le
uis ꝓ nõ ponderoſo ⁊ denſus.
igadi. qdᷣ etiã cõpla⸗/
natoꝛin 22.e
Leuipes.dis.oĩs.g.pe.coꝛ.i.leues hñs pe/
Ddes. ſ.planos ⁊ agles.
NHieuir.leuiri.m.g.i.cognatꝰ.ſ.mariti vł vxro

9„ .

Lieuis..t ue.pʒ duo ſignificata. Leue ei

i.agile ⁊ nõ ponderoſum.Et leue.i.planuʒ

ſcʒ qð pilis ⁊ aſꝑitate caret.Et bm hů etiã ⸗
Differẽtia in tꝑe.Uñ qͥdã. Pꝛo plano leuis
pleuitate leuis.

Leuita.te pe. p.i.diaconꝰ.⁊ ðꝛ a Ateui filio
Jacob. De leui em̃ leuite exoꝛti ſũt a qboi

—

teplo dei myſtici ſacramenti miniſteria ex·

plebãt᷑. Hi grece diacones.latine miſtri di
cunt᷑.qꝛ ſicut in ſacerdote ↄſecratio.ita in
diacono miniſterij. diſpenſatio habet᷑. n
leuiticꝰ. ca.cũ.pe.coꝛt᷑.res leuitevel ꝑtinẽs

ad leuitã. U qdam liber appellat Leuiti
cus.ci.eo ꝙ leuitaꝝ miniſteria ⁊ diuerſita
tes victimarũ.totuſq; in eo oꝛdo leuiticus

Leuitiſſa.ſe ei. vxoꝛ leuite vel qᷓ habet illud

Ticaam.
Heuitonariũ.rij.i.collobiũ lineũ ſine mani

7

cis.i.dalmatica. qli egiptij monachi vtũt᷑.
Hoc leuite olim vtebannt.

Lieunculus.li.dimi.i.ꝑuus leod.
ptü. aſciſcẽs hone⸗
ſtũ phibẽs ↄtrariũ. Uel lex ẽ ſcriptũ.plo
pꝓmulgatũ.mgrato qᷓrẽte ⁊ wplo reſpondẽ
te. Solebat em mgr ciuitatis cũ aliquã le
gem vellet ↄſtituere. aſcẽdere pulpitũ ĩ me

habebat᷑. Itẽ lex ẽ ↄſtitutio ppłiq̃ maioꝛes

natu ſimul cũ plebibo aliqͥd ſarerũt.ſcõᷣm
Iſido. li.v.⁊ diſ.j.lexẽ. Et dicit glo. ꝙ oliz
ßepuls ſtatuit leges. Ded hodie trãſtu/
li

—

thãc poteſtatẽ ĩ imꝑatoꝛẽ.Inſti.ð iu.na.

8 .
—
. . ..

Lex aqͥlia loqͥ? in eo caſu cum zs eulpa ſua

Her heliaſcẽtia deditioꝝ.ẽ de lata libertate

ð!

alicui damnũ dederit. veluti equũ ſeruũ ł ð q Inſti.qͥ ⁊ qͥ. mo.manumit.nõ.poſ.S.ea Lerin
alið aĩal occiderit vł vulnerauerit ſeu ve/ dẽ lege heliaſcetia q̃ dño minoꝛivigitiãnii nuaris
ſtẽ ſuã ſciderit.aut ĩ illiſ rebꝛ dãnũ dederit nõ alit manumittere ꝑmittit᷑qᷓ; ſi vindicta cenn⸗
talis tenet᷑ad damnũ reſtituẽdũ ſiue pecuſ id eſt vᷣga pᷣtorꝭ apud ↄſiliũ.i.apud locũ cõ fuata
tradere in extimatiöem. ſlij ſuꝑ ðᷣ iuſta ca manumiſſiõis apꝛoba/ Lco:
Hex cõmiſſaria ꝓpꝛie nõ ẽ lex neq; ſenai cõ/ ta fuerint manumiſſi.vt ibidẽ tex. indt. necſt
ſultũ.ſʒ potiꝰ pactũ.Et hzʒ locũ cũ ita vẽdi Lex iulia ðᷣ adulterijs ⁊ ſtupꝛo.pꝑſeqᷣt᷑ nadul berpp
toꝛ ↄuenit cũ emptoꝛe. vt ſi ſi fuerit ſoluũ teros ⁊ eos qͥ ſine vi vᷣgies ⁊ viduaſaut ho pbn
pᷣciũ totũ ł ꝑs cũ qdã poꝛtio ſtati ſoluta ẽ neſtas aut honeſte viuẽtes coꝛrũpũt auti delu
vt in tali die vł tꝑe ſit res iempta vł inuẽdi olant.Etnõ ſolũ temeratoꝛes aliaꝝ nupti Leprn
ta ſi dictũ ſit vt redeat poſſeſſio vł dñium arũ gladio punit.ſʒ ẽt eos qͥ cũ maſcul ne lbent
ad vẽditoꝛẽ. Tale aũt pactũ nõ hʒ locũ in fanda libidinẽ exercere audẽt ſiue nõ verek popn
pigneribo.ſʒ ĩ emptõibo.vt.ff.dele.cõmiſſ.l. Inſti.ð pub.iu.S.iteꝝ lexiulia.ð adulteriji ſon
vltx.⁊.l.ſi fundus. Lex iulia ð ambitu punit eos q ꝑR ambituz chon
Lerx coꝛnelia de falſis penã irrogat his qui ſeu ambitiõʒ muneribodat ad honoꝛes ad unte⸗
falſum teſtimoniũ dixerũt.vł falſũ teſtame officia publica accedũt ſeu ſuccedũt.deq̊. utalte
tũ vel aliud dlibet inſtrumẽtũ ſeripſerũt. Inſti.depub.iuð.in. .ſũt pᷣterea.in glo. noreit
aut ſigillauerũt.aut als falſũcõmiſerũt pu Lerxiulia.leſe maieſtatꝭ.eos punit q in pnci erpi
ta ĩ moneta ł mẽſura.Et ðꝛ coꝛnelia a coꝛ/ pẽ aut ĩ rẽpublicã aliqͥd cõmittũt ⁊ machi Llerpen
nelio inuẽtoꝛe.Dẽ etiã teſtamẽtari. nant.Et eſtõ tales ſtatuta pena capitalis. wrenr
Lexcoꝛnelia de ſiccarijs loqͥt᷑ de his qͥ ho / Itẽ ꝙ vſq; ad q̃rtã ꝓgeniẽ ñ ſuccedũt na Lerth
minẽ dolo malo ĩterficiũt.ſ.telo łiactu fur ſiab eis niſi ꝑ pncipẽ diſpẽſet᷑ cũ eis. ceoci
tiuo ⁊ hmõi.Ułẽt ðꝛ lex coꝛnelia de vene/ Lexiulia repetundaꝝ loqtoe his plectẽdii ctin
ficijs a veneno.puta qñ qͥs aliũ ĩterficit ye qͥ tꝑeadminiſtrationiſ aliqͥ d acceperint vt SIgngn
neno aut magicꝭ ſuſurrꝭ vł incãtatiõibo.vł ickearee vel nõ iudicarẽt vel aliquẽ i vin/ Ec/X
qꝛ mala medicamẽta publicevẽdidit. cula deijcerẽt vel no. ijjlia
NHerx duodecĩ tabulaꝝ.fuit oꝛigo totiꝰiuris er iulia ð reſiduis punit eos qͥ officiũ pu Lahem
ciuił.ᷣm glo. Inſti.de iu.na.gẽ.⁊ ciui.S.ex blicũ aut adminiſtrationẽ habuerũt.⁊ tece ulſcio
ñ ſcpto.ĩ v.oꝛigo.ff. ̊ oꝛigi.iur.l.ij.S.j.et ð adminiſtratiõis ſue publicã pecuniã quaʒ lgunlir
lex ſcripta ĩ.xij.tabulł.q̃ꝝ decẽa ciuitatibuſ acceperũt in dcũq; negociũ erogãdãa reti liheſs pf
atheniẽſiũ ⁊ lacedemonioꝝ a decẽ vir fue nuerũt ⁊ ñ erogauerũt.vel qͥ republicã qᷓm ſiemgio
rũt allate. Et due ad illaꝝ ðclaratõʒ ꝑ eoſ acceperũt tradedã in cõi erario ñ repoſue/ Nmun
dẽ decẽ viros poſtea addite.vt diẽ glo.ĩ vᷣ runt ibidẽ.ſʒ penes ſe furtiue⁊ doloſe reti eryitdle
decẽ viros.S.deinde.c. Moyſes. dil. vij. nnuerũt.vt.ff. ad.l.iul.pecu.l.ij.⁊.l.iij.S.lege goisr,
Lex falcidia.diſ.ij.c.q̃dã.in fi phibet ne Lex iulia de vi publica punit eos qͥ vim cũ r
ĩteſtamẽto płextraneis legare poſſit q́; vyt armis fecerũt vel itulerũt.Et ẽ pena ðpoꝛ Leertin
q̃rta ꝑs ſit herediba data.Dr aũt falcidia a tationũ.vt Inſti.ð pub.iudi.S.itẽ lexiulia Lernun
falcidio tribuno autoꝛe.Ułſ᷑ʒ Aʒo.dicta Lexiulia de vi pᷣuata punit eos qui ſine ar nitſdi⸗
ẽa fabꝛi falce.ĩ diminunõe.qꝛ iã in pꝛimo mis inferũt publicatiõe tertie ꝑtis bono/⸗ auigfi
ſingularibo relictis reſecat legatis.vt falce rũ.Si aũt vi raptus vᷣginiſ.vidue.vel ſan ranon
reſecant᷑ ſegetes. cQc.ctimonialis aut alias fiat faciẽtes ⁊ opẽ fta fagrite
Liex fauia de plagiarijs.eos ꝑſequit᷑ qͥ libe gitio dãteſ.pena capi puniũt᷑. Inſti.ðᷣ pu ſngcj.
ros aut ſeruos vel filios alienos ab vꝛbeł bli.iudi.S.itẽ lex iulia.de vi puata. — idiif
de vna ꝓuincia ad aliã ſubducũt ⁊ eos vẽ/ Lexiulia noꝛbana loqͥt᷑ delatina libertate. hubsſtn
dũt fraudulẽter inſcijs dñis ⁊ patriba ſuiſ vt Inſti.de liber.S.libertioꝝ at. lidifle⸗
vt. ff. ad.l. fa. de pla.l.j.ꝛ.l.lege. Lerxiulia de ãnona cõpetit illũ qͥ facit vel iinler
Lex fuſia. als ſuſia vel ſuffia canina non ꝑ· pꝓcurat ãnonã fieri carioꝛẽ qꝛ in hocledi?i· Hreli in
mittebatĩ teſtamẽto manumiſſiões fieri ni reſpublica.vt.ff. ad.l.iuliam deannona.le/ “ ſ
ſi vſq; ad certũ modũ vel numeꝝ ᷣuoꝝ. lʒ ge.ij. nlanel
int viuos ſit.ſʒ hodie iſta ſublata ẽ ⁊ multo ex iulia peculiatꝰcõpetit ð illos qͥ pecuni deelg gn
mag B liceret ĩ vltia volũtate.Et ðꝛ cani / am vel rẽpublicã vel ſacrã vel religioſam edee
na foꝛte a qdã inducta qͥ canis vocabat᷑. furant᷑.vt inſti de publi.iudi.S.lex iulig. .

on
Wpinad
ölirnd
Apndlocid.
dis
Elerin⸗
N
Vidnuſun
—
salgen
cimin
aſiuenini
liaöddn
osgam
adbonenn
tſuccctitn
ttreane.
Spuntäinzel
öminittnudt

iii uccclitny
eſctcics
Sebisanill
Gacreenſ
wlaliquiind

ogoffii
abuerur tlhe
verunzu;
gogigien
cpublicin
oürepoſed
11 dderen
galie le.
ſteosepinch
Etepanudn
Aleril
teosliſien
tanehnobiſn
ni nnenit
hacinslgein
niͦt Jſih⸗
enidatd.
luin .
jor al.
aiii,
e grinde
undemmanf

/ ſbeſtin

NHer iulia miſtellia ałs viſtellia. hʒ locũ qñ
marit relinqͥt vxoꝛi in teſtamẽto aliqͥd ſub
certa ↄditõe ſialteri ũ nupſerit.⁊ ↄditiõe n
uata ñ tenet᷑ heres dare relictũ ꝑ iſtã legẽ
Liex oꝛtẽſia lata.i.facta.⁊ a rege nomẽ ſoꝛti/

que ſcnibi dʒ vel poteet.
nte

ta eſt qͥ eã ſtatuit ⁊ fecit.q̃ ↄcoꝛdauit int᷑ ple
bẽ ⁊ ppłm ⁊ pncipẽ q̃ ↄſtituit᷑ vt ñ minꝰ aut
plꝰ valeãt plebiſcita q; lex płi.deq̊ Inſti.
de iu.na.gẽ.⁊ ci.S.ſʒ ⁊ plebiſcias.
lex papia patrũ ↄtinet pᷣmia ꝓ ſuſcipiẽdis
liber.⁊ ðꝛ a Papio autoꝛe.als papiniana

a Papiniano autoꝛe.vide de h̊ Inſti.ꝑ qᷓs

ſo.no.ius.acqͥ.in.S.ſancitũ etenim.
ex pompeia de patricidijs.als paricidijſ
punit eos q̃ patri aut matri.aut auo.pauo
aut alteri de ↄſanguineiſ.aut parẽtibo ſuis

moꝛtẽ infligũt.

Niexpli antomaſtici. 8 lex p ercellentiam.
Eer publiciana. dicta eſt a publiciano pGto I

toꝛe autoꝛꝛ.

Liex rhodia de iactu ſubuenit his q̃; mer/⸗

ces cã coĩs ꝑiculi euitãdi eiecte ſũt.⁊ ꝓpter

iactũ nauis ſalua facta ẽ. Quib dat᷑ actio

ʒ mgf̃m nauis.vł eos q̊ꝝ merces ſũt ſalue

Et ðꝛ rhodia ab inſula rhodo.alłs rhodis

in q̃ antiqͥtꝰ plurimũ fuit vyſus mercatoꝝ.

Ner ſatyra.eſt q̃ de płibo ſił loquit᷑ rebi.di/

cta ſica copia reꝝ.⁊ quaſi a ſaturitate.

Ler attilia loquit᷑ de cõmiſſiõe tutele in p/⸗
uincijs.ꝓpᷣſidibjeaꝝ rhome pᷣcario vꝛba
ni ⁊ maioꝛi ꝑte tribunoꝝ pleb.deq̃ Inſti.

de attilia tu.

Lex vitellia loquit᷑ de liberto aſppetẽte ea qᷓ

iĩgenuis tm̃ cõpetũt. puta honoꝛes ⁊ digni
tates.aſſerẽdo ſe ingenuũ eſſe.

Hex viaꝝ ðꝛ ſolitaria excellẽétia.
Lex municipalis ðᷣꝛ quã aliq̃ ciuitas cõſti/

tuit ſibi.⁊ cẽ ius ciuile. Inſti.de iu.na.gen.⁊

ciui.ꝭS.j.in tex.⁊ in glo.

„0
Lercanonica appellat᷑ diuina.c.nimis.ð iu

reiurã.⁊.c.de iura.calũ. Et lex ciuil ðꝛ lex
huana. c.ij. de pᷣſcrip.li.vj. Põt tñ ius cano
nicũ dici lex hũana.qꝛ ſunt in eo multa ab
hoĩbus ſtatuta.lʒ reſpectu alioꝝ iuriũ ciui

diuina aliq̊ reſpectu.imo ſacra ðꝛ.⁊ ꝑ ipᷣaʒ
qs religioſuſ efficit᷑ vt.C. ð leg.⁊ ↄſti.legeſ

Lex interpᷣtat᷑ pauſatio vł ſᷣmo.Etĩde bar

barolexis.ſᷣm Hug. Pap̃. vo dicit. Texis

grece.latine locutõ.i.ꝗqlibet ſyllaba.vł vor

ta eſt.

Libamen.inis.n.g.i.ſacrificiũ vel cibo.⁊ ð
alibo.as.⁊ ꝓð.ba.Et ſcias ꝙ ſicut ðꝛ in hi
ſtoꝛijs ĩ pncipio.euit uriplereop oge⸗
io. Aut eĩi erat obla
tio ð aĩalibo.⁊ ſacrificiũ dicebat᷑. nec an oc
tauũ diẽ natiuitatis poterat offerri. nec ea
dẽ die ⁊ mater ⁊ fetꝰ eiꝰ.Aut de ſicca mate
ria.vt de ſimila pane thure.⁊ ꝓpꝛie dicebat
oblatio.Aut de liquidis vt de vino ⁊ oleo
qð ꝓpꝛie libamẽ ł libatio dicebat᷑.lʒ his no
minib ſcptura qñq; indifferẽter vtat᷑. Itẽ

„

rebant᷑ occurrit diſcretio.

alibi ðꝛ libamẽ ⁊ libamẽtũerat ſimila oleo

glutinata ⁊ vinũ q̃ cũ hoſtia adolebant᷑. vt
quaſi vinũ ⁊ panis ⁊ caro dño offerantur.
ibanus.ni.m.ꝗ.mons phenicũ altiſſimꝰ.
dicras ſicpicrthhus qð ibi colligit᷑ vñ fitii
ug. Uel vt Pap̃. diẽ. Libanꝰ
eſt phenicũ mons in q̃ͥ cedri ſunt altiſſime
Alter Libanꝰ ẽ mons arabie. vbi colligi
thus. Sʒ hic libanꝰarboꝛ eſt arabie immẽæz
ſa atq; ramoſa.ſuccũ aromaticũ fundẽs.?⁊
ðꝛ ꝓpꝛie hic libanꝰ ꝓ monte.hec libanꝰ pio
arboꝛe.hoc libanũ ꝓ thure.qꝙ aũt ðꝛ Ecci
xxiiij.Quaſi libanꝰ nõ inciſus.in maſ.g.au
toꝛitati aſcribimꝰ. Itẽ libanꝰ ponit ptem /
plo.Eſaie.xxxiij. Cõfuſus eſt libanꝰ ⁊ ob
ſurduit.vbi dicit glo. Confuſus eſt libanꝰ

batio vᷣm

ia interptat laboꝛioſa. Cltiq; fuit laboꝛi ·
oſa ĩ generado. Plures em̃ doloꝛes q́; RNa.
chel fecũditate pariendi perpeſſa vł exper

id eſt. templũ.⁊ obſurduit ne ibi audiant᷑p

ces a dño ſicuta.
Liibaſiꝰ.ſij.m.g.i.bacchꝰ.⁊ ðꝛ alibo.as.

Hibatoꝛiũ.rij.locꝰ vbi ſacrifice.
HEibat.ta. tũ.i. ſacrificatꝰ.vł parũper degu
ſtatꝰ.Et cõponit᷑ illibatꝰ.ta.tũ.i.nõ tactus

Libella.le.i.pua libꝛa.
Libellulꝰ.li.dimi.i.puus libellus.

Libellꝰ.li.pluribs modis accipit᷑ pmo ẽ gR
uus liber vel codicilł vł cedula in q actorꝛ
cauſam ⁊ actõeʒ expᷣmit.Eteſt duplex.qui

dam accuſationis.⁊ ille in crimialib locũ

oions arur.. in alo habet. Et qͥdaʒ ↄuentiõis.⁊ ille in ciuilib.
liũ dicat᷑ lex diuina. Silr lexciuil pᷣt dici 232 uentio

Et debẽt plura cõtinerilin libello.vt in hiſ

tatur. ⁊ a q̊. Recte cõpoſitꝰ. qſq; libellꝰhʒ.

ſecũdo ponit᷑ ꝓ pae aʒmio ſeu ſuccinericõ

vt. C. de epiſ.audiẽ.l.iudices.vbi tex.inq t

qꝙ incarceratis debet victual ſubſtatia mi
libum. bi vel ali

niſtrari vel tradi libellis duobo aut tribus
dunmis Eepii glolaihiugeh. panibus a

vel ſuccinericiꝰ tertio capitp pcibspncipiniũ. qꝛ oliz ſolis liber ſtudiũ legedi dabak. hoſi
oblatis. C. q libel. pn. ob. fa. lit. oteſ.quar Liberalis.lis.O. t. ⁊ h le.i.largꝰ. human be dn
to p iudice delegato.ff.de offi.ↄful.l.nec qͥſ nignꝰ.ſ.q libent᷑ donat ⁊ n murmurat. Ii o.
q;.qnto p ſcriptura demandatoꝛis.ſextop liberalitas.tat.i.largitas.pũanitas.beni/ deaf
ſcptura recuſatõis. ſeptimo p ſcptura m gnitas.p libertate iuenit᷑. ſppꝛie libertas eine
vir dat vxoꝛi quã repudiat ⁊ illa ꝛ libell?ꝰ ẽpditõiſ.liberalitas vᷣo bñficẽtie ⁊ largita Pern
repudij. octauo ꝓ ſcptura appellatiõis.ff.ð tis. Itẽ liberal ðꝛ qͥd ad libeꝝ ꝑtinet. ¶ñ vbi
appel.l.j.nono p ſcptura qua iudex datap/⸗ da artes dicunt liberales.qꝛ ñ niſi liber⸗ hran
pellanti.ſ.aplis.de appel.c.coꝛdi.li.vj. deci licebat eas addiſcere.yl qꝛ volũt libeꝝ ab Vibe⸗
mo pꝛo ſcptura infamatoꝛia.ꝗqᷓ ꝛ libellꝰ fa oĩ cura ⁊ ſolicitudine. Uñi paupes ſtudere honon
moſns quã nullus dʒz ſcribere nec dictare nõ pnt.qꝛ non ſunt liberi ab oĩ cura. ꝓpter Libido
ſub pena capit ᷣm leges. Pꝛopꝛie tñ libel defectũ reꝝ tꝑaliu. t
lus eſt ſcpiura agentis q̃ſtionẽ ↄtinẽs ⁊ fu Eibertas eſt natural facultas eiꝰ qͥd cuic; guede
turam actionẽ depꝛomens. (facere libet. niſi qð vi aut iure phibet. In/ *
Libẽs.tis.o.g.ivolijtari.q̃ſi plena volun ſti.de iure ꝑſo.in pnc.Et h facultas q;uis Pin
tate volens. ⁊ Zza libeo. bes. Allte pateat. tñ ei qñq; reſiſtit᷑ de facto.vt qñ Min
⁊ ðꝛ a libero.as. Iñ libertaſ.tatꝭ.Itẽ a libe qñ nõ facere furtũ aut rapinã phibemur. üͤi
ro.as. ðꝛ h liber qð in q̃ttuoꝛ ſignificatõbꝰ Libertas latia. fuit libertas q̃ babebatd ditcn
inuenit᷑ Hã liber.i.coꝛtex vl codex. bacchꝰ. ſi moꝛeret ille cui dabat᷑ libertaſ tũc tenuit *
vel ingenuꝰ. ſz E differẽta in gtio. HNap bac ſʒ ſi ſuꝑuixit tũc nõ tenuit. Sʒ hodieẽ coꝛ ie⸗
cho k ĩigenuo faẽ gtm̃ liber. beriſʒ pꝛo co/ recta pꝑ.l.j.C.de lati.libertoll. e
dice vel coꝛtice liber.bꝛi. Uñn. Liber ẽ bac Libertas fideicõmiſſoꝛia.ẽ quã teſtatoꝛ di Uhu
chus. vel vir ſine cõpede natus. Ac liber ? recte voluit coõpetere.ſʒ ꝑ manumiſſiõʒ al/ en
codex vel raptus ab arboꝛe coꝛter. teri cui fidei h̊ cõmiſit.ſ.vt manumitteret. Etin
Liber. beri.dꝛ filiꝰ ingenuꝰ qꝛ exlibero ma Libertas teſtamẽtaria.eſt q̃ ex ipᷣo teſtõ di/ M
trimonio ſit nat vel oꝛt. Na filij ex libero recte cõpetit. vt. C. deteſta.ma.i pᷣn in glo. glcbo
⁊ ancilla oꝛti.ſᷣuilis ↄditiõis ſunt. Semꝑ Libertas vindicta.ẽ q̃ fit ꝑ vindictã.¶de Uihuhn
em̃ qͥ naſcit᷑ deterioꝛẽ ſtatũ parẽtũ ſequi᷑. vindi.liber.inpn.glo. At
Liber.beri.ðꝛ bachꝰ.qꝛ liberat hoĩeʒ a cur Libertti.ẽqͥ exfuo factꝰẽliber qſi libera cüin
vel qꝛ mares ĩ coeũdo ꝑ ei bñficiũ emiſſis tus a iugo fuitutꝭ. In liberta. te. anci amgg
ſeminibo liberat᷑. Itẽ liber muliebꝛi ⁊ del / la factaẽ libera.Et h̊ libertinꝰ.ni.fililiber un
cata carne depigit. qꝛ dicũt mulieres eiat/ ti.⁊ h libertia.ne.filia liberti.qſi de liberto än
tuliſſe vini pter excitandã luxuriã vel libi naty vl nata. Et liberrin.na.nu ad libertũ ſit
dinẽ.vñ ⁊ frõs eꝰ pampino cingit. ſz iõ co ptinẽs. Itẽ libertꝰ cõponit᷑ collibertus v! ee
ronã vitreã ⁊ coꝛnu bʒ.qꝛ cũ gte ⁊ modera colliberta.q vł q̃ cũ alio ẽ libert vł libera unde
te vinũ bibit leticiã pᷣſtat. cũ vltra moduʒ. xb fit. Eſt oꝛdo fiꝰ libert qͥ de ſᷣuo fitli / fͦoͦ
excitat liteſ. ⁊ qᷓſicoꝛnu addit. Uñ illð. Cũ ber. Itẽ collibert/ vel manumiſſus.liberti S
venere ⁊ baccho lis eſt. ſz iucta voluptas. nus ſilisliberti filoᷣlibertini ſimplr iã lib er ii B
Vñ Ouið.Clina parãt aĩuʒ veneri ſi plu/ ¶ Vñ libert pm libertinuſq ſ⸗ ecũdꝰ. Tert? nnn
ima fſumas. Aliber poſteritaſq; ſua. In legibo aut p eo⸗ önae
Liber.bꝛi.ẽ interioꝛ tunica vel ꝑs coꝛtid ꝗᷓ dẽ habent᷑ libert collibert.libertim. pil Krm
ligno adheret ⁊ ðꝛ a libero.as.qꝛ liberat ? lo qui ex iuſta cãa ſᷣnitute manumiſſus ẽ. ſum
detedit ĩterplignũ· qꝛ iſte iterioꝛ coꝛters Mgf aüt ĩ hiſtoꝛijſ ſup illð Actuũ. Sur üin
fendit᷑ ab exterioꝛi.ł ðꝛ liber a liberato coꝛ rexerũt ãt qͥdã de ſynagoga libertinoꝝ ſic N in⸗
tice.i. ablato. Eſt eĩ mediũ qddã int᷑ ligni dicit. Libertini a regiõe ſic dicti. vl liberti eiheie
⁊ coꝛticẽ. Iñ liber ðꝛ in qͥ legimꝰ.qꝛ añ vſũ ni.i.manumiſſi.qͥ cũ Pus fuiſſet ui poſtan ſce
charte vel mẽbꝛane de libꝛis arboꝝ fiebat fuerũtlibertati donati.⁊ ſic fuerũt de fui / P ueh
volumĩa ⁊ cõpaginabãt᷑. Uñ et ſcptoꝛes a liↄditiõe qͥ pᷣmo fidei reſtitert. K ſawi
libꝛis arboꝝ libꝛarij vocãt᷑.et ide dicti ſüt Libertꝰ aboꝛtiuꝰ.ẽ qͥ in teſtamẽto ei q aob ſuten:
bibliopole ⁊ antiqrij. Sʒ libꝛarij ſũt q¶ no oꝛtꝰeſt.i.moꝛtuꝰ.manumittit. luelben
na ſcribunt ⁊ vetera.Antiq̃rij qͥ tm vetera Libertꝰ aſſignaticiꝰ ẽ quẽ patron eiꝰ ex li/ KWKA* liliͤ
vũ ⁊ dicti ſũt. Clel ðꝛ liber a libertatelegẽ/ beris ſuis elle velitipᷣm aſſignauit. AKn

fügän

Shüninsrn
mein
kcenerinn
bengiinn
es üniie
ge volütida)
Hipangein
maboiang

cultnsc iga
utiurepihc
Sthſaalnzn
ſiſtkdeſnmng
md. xadeing
rapinipoihn.
dertusbabar⸗
Aklbenücn
nmit Ozbotri
der.
Ni ilittrn
6emanumiiöl
Cytmanunmne
Atijeriöottiin
ſamaipnig
enindici1½

iliberijſi iben
bentateöan
mnun nifütlida
ani. aſdender
Pna nadbden
nit.coMidertsn
ecbert Nuhn
don wrini⸗
1.. s o⸗

dennſnn

4

b⸗ꝛa.qꝛ tũc dies ⁊ noctes equat᷑. Et cõponi

HLiibꝛari. ria. riũ. qd ad libꝛã ptinet. Itẽ li/

poſſedit.ex cu noĩe terra illa dicta ẽ libya

Diipyczeg er3 ⁊ h libes.vl lybis.i.li/
5V

C. Et h̊ libycꝰ ventꝰ flãs a libya.qͥ aliter

ꝛ africꝰ. Et libiꝰ.a.ũj.i.libycꝰ.⁊ hi ⁊ he liby

Perſe ⁊ lydij ⁊ libyes.Et ðꝛ libya tertia ꝑſ
oꝛbis. Un Lucanin.vi.Europa miſerili
bvam aſiamq; timre.
Liibyana.ne.q̃ddã genꝰ charte.ſic dictaad

honoꝛẽ libye.⁊ libyanus.na.nũ.i.libycus.

Libido.inis.f.t.i.voluptas.łlluxurioſa vo/

lũtas.⁊ ðꝛ a libet.vł a libero.qͥ puellaꝝ coꝛ

poꝛe depingit᷑. Iñ libidinoſus.ſa.ſũ.volu/⸗

ptuaris yl lururioſus. qꝛ facit q libet. Et
libidineꝰ. nea. neũ.Et ſᷣm· Papᷣ. ibido cu

piditas aĩ eſt. Sũt aũt młte varieq; libidi

nes.ſicẽ̃ vlciſcẽdi.q̃ ira vocat᷑ ł habẽdi pecu

niã q̃ auaricia noĩat᷑.⁊ cetere.Cũ igit᷑ ñ ad

Dit᷑ cuiꝰlibido.nõ ſolet aĩo occurrere niſi il

la q̃ in carne illa coꝛruptibili pł oĩibo ſeuit.

Hec aũt ſibi nõ ſolũmodo coꝛpꝰ.veꝝ etiãĩ

trinſecꝰ totũ cõmouet ⁊ vendicat hoĩem.

Libitina.ne.dea libidinis.qdð etiã ꝓ feretro

⁊Z moꝛte accipitur.

libitus.ta.tũ.i.nõ libitus.Et hic libit.tus
tui.⁊ hoc libitũ.ti. D

Libꝛa. bꝛe.f. g.p.pficit᷑ duodecĩ vncijs.⁊ in

de habet᷑ pfecti põderꝭ genꝰ.qꝛ tot ↄſtat vn

cijs.qt mẽſibo annꝰ. ⁊ ðꝛ libꝛa.qꝛ ſit libera ⁊

cũcta in ſe põdera pᷣcedẽtia łh minoꝛa ↄclu
dat. Et nota ꝙ libꝛa dicunt᷑ viginti ſolidi

dqꝛ tãtũ ſolẽt põderare. Itẽ libꝛa ðꝛ q̃ddaʒ

ſignũ in celo.qð ſol intrat ĩ ſeptẽbꝛi.⁊ ðꝛ li

tur libꝛa.h̊ ⁊ h buibꝛiſ.⁊ H̊ bꝛe.i.duaꝝ libꝛa
rũ põdus ł mẽſura.⁊ ſic trilibꝛis ⁊ quadri
libr.⁊ pducũt li.ſic ⁊ libꝛa naturalit᷑ pduẽ
li.ſʒ liber.bꝛi.coꝛ.li. Uñ.Pꝛo ceęntuʒ libꝛis
nolo carere libꝛis. ðJM
NHibꝛamentũ.ti.i.equamentum.

—

bꝛariꝰ vel libꝛaria ðꝛ qͥ vł q̃ in libꝛa aponẽ
do põdera cãs reꝝ determiĩat.ł ðꝛ tenẽs li
bꝛã. Itẽ libꝛariꝰ vł libꝛaria ðꝛ ſeruꝰ vł an/

cilla. qꝛ ad libꝛã.i.ad mẽſurã cibũ accipiat
Itẽ libꝛariꝰvel libꝛaria ſcriptoꝛ ł ſcriptrix

q vel q̃ ſcribit libꝛũ vel libꝛos vendens vł
cuſtodiens.⁊ p.li. Uñ Heſter.viij. Scri/
bis et libꝛarijs regis.

1

Hibꝛellũ.li.qͥdã flos.⁊ dðꝛ a libꝛo. as.qꝛ cre⸗

ſcendo cito ſurſum libretur.

Eibitus.ta.tũ.pe.coꝛ.ðꝛ ꝗ libet.⁊ cõponit᷑ il

Llibva.bie. filia fuit Epaſi que regnũ libye Luibꝛilla.le.ẽ baculꝰ cũ corrigia plbata ad
libꝛãdũ carnes. Et libꝛilla ðꝛ inſtr̃m libꝛã
Ddi.i.pcutiẽdi lapides ĩ caſtra..manganus

ibꝛipẽs.dis.ðꝛ tenẽs libꝛaʒ.qð de manu

—

... y eipẽdeat libꝛa. ?libꝛã pẽdẽerẽ ſuſtieat. Cnñn
es indecli.qͥdã ppłi libye. Uñ Ezech.xxvij. MNeniꝰ.Qui libꝛã tenet appellat᷑ libꝛipens.

Libũ.bi.ẽ panis ĩmolaticiꝰ.ſ.ͥ ſacrificatvł
offert᷑alio noĩe ðꝛ placẽta. Un Nuũe.xxviij
Pꝛeter holocauſtu ſempiternũ ⁊ liba eius

Liburnia.nie.q̃dã regio cuiꝰ hoĩes ſũt agi

les.⁊ ad currẽdũ habiles ⁊ veloces. Jñ li/

burnꝰ. a.ũ.gẽtile.Et qꝛ liburni ſũt veloces

iõ ꝑua nauiſ ⁊ habił ad currẽdũ ðꝛ h libur
na.ne. Et qꝛ ſiłr illi liburni ſũt adeo agiles

⁊ veloces.iõ ab illis ðꝛ h̊ liburnꝰ.q̃ddã ge/

nus currus velociſſimi. Uñn Juuenał.Di
ues ⁊ ingẽti curret ſuꝑ ara liburno.Etab
eadẽ rõe ðꝛ h̊ liburnꝰ.ni.pᷣco vł diſcurſoꝛ.
VUnñ Juuenalł.Pꝛimꝰ clamãte liburno.

Hicẽtia.tie ꝓpꝛie ẽ abuſio ⁊ ipꝛopetaſ cũ ali
qͥ de ↄceſſiõe cõi vł aliqͥ facit qð nõ dʒ łõ

artẽ. Uñ licẽtia autorꝭ dicimꝰ cũ coꝛripiũt
ꝓductas.vł ꝓducũt coꝛreptas.⁊ ðꝛ aliceo
ces.vł a licʒ.qð ẽ licitũ.inde licẽs.tis.ti.ad

dita a fit licẽtia. Itẽ lnĩa ðꝛ q̃cũq; ↄceſſio

Itẽ licentia ðꝛ commeatꝰ. qð vulgarit ðꝛ
cõmeatio. Inñ licẽtioſus.ſa.ſum.i.laſciuus

vel cui omnia liceanrn.

Lvcia.cie.regio 35 lyciꝰ.cia.ciũ.pe.coꝛtr̃.
ãguine tricolomi lyciã

Vnñn Ouidiꝰepi.
tepefecerat haſtã. Autoꝛes tũ qũq; poetica
licẽtia penul.iſtiꝰ noĩs pducunt.

Hiciatoꝛiũ.rij.lignũ in quo liciũ inuoluit᷑
Lvchnos grece.latine ðꝛ lux.vł lumẽ vłlu

cerna. Iñ h̊ lychnꝰ.ni.vel lychinꝰ.niiĩ eodẽ

ſenſu. ſ. funis cãdele qͥ ardet ĩ cãdela.vlł cin
cendela lucerne.Et dicunt᷑ ſic.qꝛ dentlu,/

men ⁊ ponunt᷑ qũq; ꝓ ipſis cãdelis vel lu/
cernis. Uñn Uirgili i pmo eney. Fit ſtre/
pitus tecꝭ voceſq; ꝑampla volutãt.Atria
dependent lychini. .

Liciniũ.nij.gen veſtꝭ dictũ a ligo. gas. qꝛ

textura eius ligata eſt ꝑ totũ.qli lignũ.⁊ eſt
c.poſita pg.

Livciſc. ci:t h lycyſca.ſce. d a lycos. qdᷣ eſt

lupꝰ.⁊ cynos qð ẽ canis.Et vtdic Pliniꝰ.

Lvcyſci vel lycyſce dicunt᷑canes nati exlu/

pis ⁊ canibo.cũ foꝛte inter ſe cõmiſcentur.
Aicitatio. onis.f. g.eſt ꝓpꝛie qñ aliqͥd vendit
⁊ emptoꝛes ſuꝑ ſe augmẽtũ vel diminutio
nẽ faciũt vel ſponſionẽ.velpmiſſionẽ. Vñ
⁊ ſepe licitatio ðꝛ ſponſio vel ꝓmiſſio.ſed

pꝛie pꝛedicto modo factaa· .

„

Licitarij dicũt᷑ qͥ emẽdo vendẽdo ł ↄdncẽ
do rẽaliquã.vl negociãdo aliqͥd alið.plus
offerẽdo alter alteꝝ ↄtendit ſupare.
Niciũ.cij.filũ inodatũ tele ꝑ qð ſtamen tra
hitur ⁊ licitur. V
Liicon vł potiꝰ glycon grece.latie ðꝛ dulce
Lvcos grece.latine dicit᷑ lupus ab auidita
te vel rapacitate. qꝛ rabie rapacitatis q̃ in

uenit trucidat.
Llictoꝛ.oꝛis.m.g.qͥ de officio poꝛtat gladiũ
⁊ ſecurim ante regẽ vel imꝑatoꝛẽ.ut ad pu
niẽdos reos pᷣſto ſit.⁊ dicit᷑ a lito.tas.quaſi
litoꝛ.qꝛ litat ⁊ ĩterficit reos. Vnñ ⁊ qͥ cunq;
regi vel iudici vel alicui pᷣſidi obſequũt᷑ad
puniẽdos reos.lictoꝛes dicunt᷑. Itẽ lictoꝛ
dicit᷑ poꝛtitoꝛ cadaueꝝ.ſcʒ qͥ poꝛtat cada/

—

uera ad buſtũ vel ſepulturã. Itẽ lictoꝛ põt

dici leccatoꝛ.ł qͥ lingit.⁊ tũc ðꝛ a lingo.g.
Liydia. die.regio eſt. Inde lyc;. da. du. ? ly
Dius. dia. diu. Uñ Ezech.xxx. Ethiopia ⁊
libya ly dij. M
Lien.enis.maſ.g.ꝑ i.id eſt ſplen.ſʒ lyen ꝑyv.
id eſt.venus. M R

LHienon.id eſt. leue.
HLienteria. rie. ðꝛ a lienon.qð eſt leue.⁊ ente
ria. qdð eſt inteſtina. aſi molle inteſtinũ.qꝛ
cibũ tanq; ꝑ aliena inteſtina nullis obſtati
bus facit ꝑlabi.qualẽcunq; em̃ cibuʒ acce
pit incoctũ egerit. Iñ lienteric.ca.cũ.qͥ ta
lem infirmitatẽ patit᷑. M
Liveus.lyei.m.g.i.bachꝰ.vel vinũ dictũ ab

eo ꝙ curã ſoluat. In lye.ea. eũ.i.bacchicꝰ.

Et p.pe.Vñn Ouidi de arte.Turpe iacẽſ
mulier młto madefacta lyei.
Lignũ.ni.ðꝛ a lychnos greco.eo ꝙ incẽſũ
ↄuertat᷑ in lumẽ.vł qꝛ ↄuerſuʒ ĩ ignẽ lumẽ
faciat. vel qꝛ aptũ ẽ flãmis ⁊ luminib⸗. Iñ
ligneꝰ.nea.neuũ.de ligno es. vł ad lignũ

ꝑtinẽs.2 B lignariũ.rij.locꝰ lignoꝝ.lł ligno

rum aceruus. Item hic lignarius genera
liter opifer lignoꝛum appellatur.

Ligo.onis.m. g.iſarpa qddã inſtrumentũ

ruſticanũ ad fodiẽdũ aptũ.⁊ ðꝛ a leuo.as.

„*

qſileuones.Et pdu.pe.gti.ſʒ ligonis.ligo
nes nomen gentile eam coꝛripit.

Ligula. le.i.pua faſcia vel oꝛrigia cũ ꝗᷓ ali

—

quid ligat᷑ Inde ligulatꝰ.ta.cũ i ligulis li

gatus. vl plenꝰ. Et h ligulat.ti.icoquꝰ cui

multe ligule ſũt neceſſarie ꝓpter veteres pa

nos quos induit.

* —

nouaria.mediolanũ.papia.dicta ſic ab ab

undatia leguminis.

qꝛ leuat terrã. Uñ ligo.q̃ſi leuo.⁊ ligones

vel ligur. guris. genttlltle.
Liguriꝰ.rij.m.g.quidã lapis pᷣcioſus dict

*△

alinr. quia ſit ex vꝛina lincis tꝑe induratg.

Vnde Eroð.xxxix.Ligurius achates.

Liguſtic ca. cũ pe.coꝛ.ꝛ a liguria. CInde
Juuenalis. Nã ſi pcubuit q ſara liguſtica

poꝛtat. Itẽ hoc liguſticũ.ci.qᷓ̃dã herbaali

Inri dicta.qꝛ abundant in liguria.

iguſtrũ.ſtri.qdã flos dictꝰa liqueo.ques
F cito liquet ⁊ marceſcit. Uñ Uirgilius.

llba liguſtra cadut vaccinia nigra legüut
Liliũ.lij.ðꝛ flos lacteꝰ⁊ qdã herba lactet co
loꝛis.ſiłr ð liliũ a lacteq̃ſi lacteũ.⁊ lilia q̃ſi

lactea.quoꝝ candoꝛ eſt in folis.
Nima.me.ſ.p.ẽ inſtrumẽtũ fabꝛile ⁊ ferreũ

qmetalla rodunt᷑ poliunt᷑ minuunt⁊ pux
ant᷑⁊ ðꝛ a limꝰ.qꝛ limũ aufert de metalliſ
imaca.ce.f.p.⁊ limax.ciſ.p eodẽ verme.qꝛ

in limo moꝛat᷑.vel de limo naſ. cit̃. vel qꝛ to
tus eſt inmmundus et limoſus.

7 „

Eimar. rij.i.retiarius.? ð d limus
Limas.matis.f.g. veſtis qᷓ ptendit᷑ab vm/

blico vſqʒ ad pedes.⁊ ðꝛ 4 lim.qꝛ inferd in
extremo ſui habet limbũ limũ.i.obliquũ.⁊

eadẽ veſtis ðꝛ limus. Hac publice vteban

tur ſerui et coqui.

Limbellus.li.dimi.i.paruus limbus.
NHimbulus.li.dimi.i.paruus limbus.

Limbo.bi.quã nos ornaturã dicimꝰ.faſcio

la eſt q ambit extremitatẽ veſtiũ.aut exfiliſ
aut exauro ↄtexta. aſſumptaq; extrinſ eci

extrema pte veſtimẽti vł chlamidis.Dicit

—

tñ limbo vndeci

etiã limbo qũq; circũitꝰ cuiuſſibʒ rei vl oꝛa
mar.. vl veſt; vl chlamidis. In limboſus
ſa.ſũ.limbo oꝛnat vł plenꝰ. Itẽ limbopo/
nit᷑ p quadã ꝑte ĩferni Quattuoꝛ em̃ ſũtlo
ca inferni.ſ.infernꝰ dãnatoꝝ.limb puero/

rum purgatoꝛium.⁊ limb patrum.

Luimen. inis. eſt terminꝰdomꝰ vel lignũ in
foꝛib domoꝝ ꝑ qð intrat᷑ dictum a limes.
Hã limina oſtioꝝ dicunta limes. qꝛ tra
uerſa vt limites ſunt.⁊ ꝑ ea ſicut ꝑ limites ĩ
agros.in domũ introeat᷑ vel exeaf. J ñhet
hbecliminaris. ⁊ B re.ad limitẽ ꝑtinens. Et

hoc liminare.ris.idẽ qð limen.

Limes.mitis.m.g.i.callis.⁊ za lime e
trãſuerſum ducit ⁊ extra viã. Uel limes et
terminꝰ agris poſitꝰ vł pꝛaꝶ ſeu capis vel
etiã ð meta. Itẽ limes ẽ regionũ vel finiũ

„ 5 5 7.

Limẽ vo ediũ.Et limes coꝛ.pe.gti.Unde

„7

Pꝛoſper. Anguſto virt' limite celſa petit.

s bic ther liguis liniu

(tiniac

cel5

iq; fiat tałl oꝛnatura. Dicit᷑

ſitdiuer

lemnloe
Limintd

iacer
reintenp
nibustt
Limim.
ſooennl
poſlinin
Gonſent
ſehſuisp
falocoſt
Linismi
lauutv
lones.m
bfodin
litn
uoör.
LinotiB
Lymphe
ninlL
u iffü
Uureintub
eead mo⸗
Pnnüniir
Uimbne
ghitänentea
Khme
Rtobeii
Woaſor
erbonn
choppred⸗
lrunſtgrie
mnpig⸗
bgel
diſina
ſnunnmn
Pinutet
nnli

7

yſingone

alutlinan
W

NNiminarche dicut pncipes locon inbus ds ſinelaticndie Itelinea k collects pſong

ſũt diuerſaꝝ puinciaꝝ.aut regnoꝝ diuerſo rũ ab eodẽ ſtipite deſcẽdẽtiũ diuerſos ãdꝰ

grlit ruʒ limites ⁊ termini. Iñ colliminarche.ꝗ Ztinẽs ⁊ nüeros diſtinguẽs. Itẽ ĩ veterite
iirin m cõfinia oppida vel ciuitates tenẽt trãs limi ſtameto appellat᷑ linea ſtricta. camiſia totũ
Nn tem locon. coꝛpꝰ oꝑiẽs. q̃ ita ſtriciꝭ manicꝭ adherebat
Liminiſc?. ſci. virgula inter duos punctos coꝛꝑi vt nulla ĩieſſet ruga ⁊ deſcẽdebat vſqq
tanign iacẽſ.⁊ ðꝛ a limo.as.i.obliq̊.qꝛ ex trãſuerſo ad pedes.vñ grece poderꝭ.i.talar dicebat.
tihen iacet. Et ponit᷑ in his locis qᷓ ſacre ſcnipltu Linearis..t.⁊ ͥ re.qdð ꝑtinet ad lineã.⁊ cõ9
migm re interpᷣtes eodẽ ſenſu.ſed diuerſis ſermo ponit᷑ interlinea ris.ris.⁊ hͥ re.
nen. nibus tranſtulerunt. Nineꝰ nea.neũ.de lino exñs.vel ad linũ ꝑti
Oiie Liminiũ.nij.n.s.i.captiuitas.exiliũ.expul nens.⁊ ðꝛ a linn.
cnungnti ſio extra limẽ vel extra domũ.Et cõponit. Lingua. ue.ðꝛ a linguo.gis.qꝛ ea lingimꝰ.
dähatdibge poſtliminiũ.nij.i.reuerſio de exilio ad iura vel ðꝛa ligo.as.qꝛ ligat vᷣba ⁊ voces ꝑ arti
ſibcrithi q amiſerat.vel ius qð qͥs vendicat ſibi ſup culatos ſonos.vl ðꝛ a ledo.dis.qꝛ dẽtib il
infolgs. reb ſuis poſt reuerſionẽ de exilio.videin / lidit᷑. Sic em̃ plectrũ choꝛdis ita lingua il
tüfihnini fra locoooo. lidit᷑ dẽtib ⁊ vocalẽ efficitſonũ Jñ linguo
nk minumtn NHimis.mis.ↄ.t.⁊ H̊ me.⁊ limꝰ.ma.mũ.i.ob ſus.ſa.ſũ.i.loqla plenꝰ ⁊ abũ das.ſ.loquax
jaufendenal liquuſ vl diſtoꝛques ocłos.ſ.ſtrabo. JIñ h Et linguatꝰ.ta.tũ.qͥ magnã habet linguazʒ
pedien limes. mitis.i.callis.Et inde cõponit h et ¶vll in lingua potẽs. Itẽ lingua ponit᷑ p klin
nonſne S ſublimis.⁊ HRů me. guagio. vii.i. Coꝝ. xiij. Siue lingue ceſſa⸗
moſis. Limitanꝰ.ni.deus qͥ pᷣeſt limiti.q etiã termi büt. Sũt aũt tres lingue ſacre.ſ.hebꝛaica
1öralims nus ð. ⁊ a limes.tis. greca. ⁊ latina.qᷓ maxie toto oꝛbe colũt᷑. Et
5 Derndin Limoſus.ſa ſum.i.plenus limo. hiꝛieꝛs linguis tvtuł ſuꝑ crucẽ dñi fuit ſcptꝰ
am ai babet Joh. rir. Ie li
ilini iohlgu⸗ n.in l. Lympha etiã ðꝛ qͥda humoꝛ vel ſſu Uñ Eſt inſtrumẽtũ mod ac idioma loq̃n
Nrublicenen ma in frõte canũ q̃ diſperſa ꝑ caput inſani di. Examẽq; libꝛe lingua vocari ſolet.
unt⁊ in rabiẽ vertunt᷑⁊ ðꝛ a lympha liquo inguax.q.oĩs.g.i.mlłtũ loquax.aſſidue lo
glünboö. re.qꝛ ad modũ illiꝰ diſcurrit.vł qꝛ patietes quẽs.copioſus lingue.Iñ linguacitas.
M B vitiũ vitãt ⁊ timẽt aquu. Llinguilata.te.f.p.piſcis qͥ foꝛmã hʒ lingue
wole D HLymphaticꝰ.ca. cum.i.inſanꝰ.⁊ ð: ſic. eo ꝙ vel auguratrix ſiue incantatrix mulier.
. an ꝗadqua timeat quẽ greci hidrophobã dicũt. Lingula.le.i.pua lingug. “r
y Et ðꝛꝓpꝛie lymphaticꝰ qͥ vitiũ ex aq cõtra Liniamentũ.ti.i.diſpoſitio.ſilitudo.vel fi/
caſ i hit. cuiꝰ vitiũ eſt huc⁊ illuc curſu ire.ſũpto gura ſunilitudiniis.
Chamids Di vicio a fluore aq. Sʒ iã poete vſurpãt no inifex.cis.pe.coꝛ.tam in ntõ q; in gtõ.qui
maen l6 generalirp furioſus. Uñ lymphati vel ꝗ facit vel opat luuun.
aiſſlad⸗ cus ppꝛie ðꝛ canis a limpha quã hʒ.⁊ hinc Linificiũ.cij.eſt ipa lini operatio.
nds ind tranſlatũ eſt ad alia. Elinipes. dis. m. g. ⁊ h linipediũ.dij.in eodẽ

Por Küng, HLyvympiqꝰ. da. dũ.i. purꝰ.lucidꝰ. clarꝰ. mani ſenſu.ſ.lineũ calciaemntũ.

Owmmach feiſt. qſi Einhic Et cõꝑat᷑lympidꝰ.dioꝛ Liniſtema.matis.ẽ veſtis ex lino ⁊ lana cõ
inmao nme diſſim. Unñ Eʒech.xxiiij. Suꝑ empidiſ/ texta. ⁊ ꝛ a linũ ⁊ ſtamẽ.qꝛ in ſtamine linũ
zinmpunn ſimam petrã effudit illud. zin frama lanã habet. pdu. te.
nipdon e Limula.le.dimi.i.pua lima. H inna. ne.f.p.i.ſagũ qdruũ ⁊ molle.⁊ ẽ gallo
Eniamin Limꝰ.mi.f. gterra hũida ⁊ cenoſa.ſicut q̃ ẽ rũ.Quibuſda eĩ natõib ſua cuiq; ꝓpꝛia ve
Panntalnan MVMV in pfundoqq· ⁊ ðꝛ a leuiſ. Itẽ adiectiuede ſtis ẽ. vt parthis.ſarabere.gall.line.germa
taſel ½ (linar limꝰ ma. mũ ·i. obliquus vl diſtoꝛ nis. renones. hiſpanis.ſtringes.ſardis. ma
einlen quẽſ oculos.ſ.ſtrabo. ſtruce. Et a linna linnat?.a. i. i. linna idut?
. Zliniteen Einarb.rij.i. retiariꝰ.? ðꝛ a linũ.⁊ linarius. Linoſis.ſis.F.t.moꝛbo ſpleniſ.⁊ ðꝛa lien.qð
Zuncn.. . ria.rium. ⁊ G linariũ.i.locus vbi abundat eſt ſplen.Et hinc linoſus.ſa.ſũ.⁊ lienoſus.
10 mii Ve Linea.nee.ẽ coꝛda cũ q̃ aliqd dirigit᷑ ? . a plaut.Coꝛ vt opinoꝛ lienoſum habet.
Ggſelch linũ.ni, eo ꝙ fiatde lino. Et ſi nõ fiat etiO 8 Linter.terꝭ.f.t.i.pna nauicula dicta a linio
4 ngol t in lino tñ linea ðꝛ. Et etiã ſignũ qð ꝑ lineã fit quia vadit ⁊ curri ſuper aquã qnaſi liniẽ
Hcnkl ðꝛ linea.vt ĩ ſcptura.Et linea ct lõgitudo do.⁊ coꝛ.penul.gi.
nlni⸗

A

HLiinteũ.tei.i. veluʒ qð in lectulo ſternit᷑vel
mãtile.⁊ ðꝛa linũ.ni. Inde h̊ linteamẽ.nis
qð ĩ lectulo ſternit᷑ eneiger linteũ
ð2 B linteolũ.li.dimi.¶ñ Eʒech.xxx. Yaſci
etur lintheolis.

Llinuʒ. ni.ðꝛ a lenis.qꝛ ſit molle⸗ lene. Tlel

greci dicũt linatin.⁊ inde nos dicimꝰ linũ
Livnx. cis. generis incerti.⁊ hec lynca.ce. ꝓ
eodẽ aĩali.qð vulgo ðꝛ lupꝰ ceruariꝰ.⁊ ðꝛ

a lvcos.qꝛ in lupoꝝ genere numerat᷑.⁊ c eiſ

ſilis. Et ðꝛ lynxocłos haberètã acutoſ. vt
etiã viſu parietes penetret. Inde ðꝛ lynce
cea.ceũ.⁊ H̊ lynce.cei.dict fuit dã habẽs
ockłos tã claros ⁊ tã acutos exiſtẽs ĩ ſici/
lia vidit naues exeũteſ de africa.vt ðꝛ. Itẽ

lvnce.cea.qda mons archadie. dict⸗ ſt ic ab .

abundantia lupoꝛum.
Hyvnxa. xe. dicta eſt dea beſtiarnʒ. Hec dea
ſplẽdoꝛ vel viuacitas viſus ĩtelligit. Dicit᷑
aiit hec dea magis dea beſtiaꝝ q; hoĩm.qꝛ
acutiỹ vidẽt bꝛuta aĩalia q; hoĩes. Uñ no/
cte habẽt ſui viſus cõtemꝑamentuʒ qꝛ tũc
aliqᷓ inueniunt obſtacula.de dieaũt qꝛ nul

la inueniunt.fere nihil vident.
Lixperus.ra.rũ.i.tener.mollis.delicatus.
Lipitudo. dinis.lachꝛymatio vel putredo
oculi.⁊ ðꝛ a lipus.pi.
Lippus.pa.pũ.p geminũ p.ðꝛ qͥ hʒ oculos
lachꝛymãtes qͥdaʒ marcoꝛe plenos. 2 82 a
pus.i.putredo.iia putredine oculoꝝ.vt de
riuatio ſumat᷑ ab vltima ſyllaba. q aũt di/
cit᷑ lipꝰ. quaſi liquoꝛẽ putridũ per oculos
eyjittẽs.potiꝰ eſt etymologia q; cõpoſitio.
Lipſanũ.ni.grecũ eſt. ⁊ eſt ge.neu. Pꝛopꝛie
lipſana dicunt᷑ reliqͥe qᷓ remanẽt ᷣm Hugꝭ
Inuenit᷑ etiã lipſanũ vt qͥdã dicũt ꝓ vaſe ĩ
quo ponũt᷑ oſſia ſanctoꝝ. Pap.etiã dic. Li
pſana reliqͥe. Johes epᷣus in qͥdã ſᷣmõe de
annũciatõe dñica dicit. Paleſtina lipſanũ
abꝛae habet. Joſeph oſſa vnũ amplectit᷑ſe
pulcrũ.mo ſi nec inuenit᷑ ſepulcrum.b
Hliquamen. inis.n. t. ⁊ H liquamẽtũ.ti/p eo/⸗
deʒ. Liquamẽ ꝓpꝛie ðꝛ piſciũ.qꝛ ſoluti ĩ ſal
ſamentũ piſciculi eundẽ humoꝛẽ liquant.
ALuiuſmodi liquoꝛ ðꝛ ſalſugo vel muria.
ſed ꝓpꝛie muria dicit᷑ qaqua ſale cõmixta et
effecta guſtu in modũ maris
Liqueſcẽtia.tie.f.p.i.apparẽtia vlł defectus
Yel liquiditas.⁊ ðꝛ a liqueſcens.tis.
Liquidꝰ.da.dũ.i.fluidꝰ.manifeſꝰ. clarꝰip/
ſpicuus.⁊ dicitur a liqueo.ques.
NHiquoꝛ.oꝛis.m.t.qq̃.humoꝛ.ſoluta puritaſ
Lyra. re.f.p. ðꝛ quoddã inſtrumẽtũ canẽdi

13

⁊8 a lyrin.q̃ſia varietate vocũ.qꝛ diuer/⸗

ſos ſonos efficit.⁊ coꝛ.pmã. Itẽ lyra ðꝛ ſul

cus.⁊ ꝓpꝛie aratri.⁊ p.pmã.Uñ. CPolliceti

go lyram.facio cũ vomere lyra,z.
Hvricen.inis.m.g.i.cũ lyra conss.
Lvricina.ne.mulier que cũ lyra canens.
yric.ca.cu.i.dulcis ⁊ ſuauis.⁊ ðꝛa lyra.
Viñ carmina Oꝛatij dicunt᷑lyrica.qꝛ cũ lx
ra cantabant. vel a lyrin ðꝛ lyric.ca.cũ.i.
variꝰ vel diuerſus.Et hinc carmina Oꝛa
tij dicũt᷑ lyrica a varietate carminũ q in eiſ
ↄtinct. Et lyrici poete.qꝛ lyrica ſcribebãt.
Itẽ lyric cõponit᷑ ꝑlyric.ca.cũ.i.dulcis ⁊
delectabilis ſuꝑ alios vel ſuꝑ cantũ lyre.

Lvrin grece. latine dicit᷑ diuerſitas vel va

xietaeas.
Lis.litis.f.t.ðꝛ a limes.mitis.qꝛ cõmittitin
ter duos.⁊ moꝛa finit᷑. Rixa inter multos ⁊
iniuria cõſtat. Et ðꝛ lis a ↄtẽtione limit qͥ
agros diuidit. Uñ.Limes erat poſit? liteʒ
vt diſcerneret agri. Et ꝓduciti añt. Uñqͥ
daz Abſentis ꝑtem ſtudeas ĩ lite tueri. Et

ſcribit᷑ litiũ gtũs plural ꝑ t ⁊ etiã retinet ſo

num t.licet ponat᷑ inter duas vocales.⁊ q̊
ad differẽtiã de liciũ.cij. Et facit actũs pla
lis es.vł is. Vſñ Cicero ĩ frumẽtaria. Se
daſti inquit etiã litis illo.

Tite penare eltlits dteſtarioeʒeſſe. xl üt

in certo eſſe cũ tũ ambigu ſit eexit ⁊ euẽ
tus. Nã litis ⁊ iudicioꝝ euẽtus eſt incertꝰ.
ff de peculio.l.q debe.
Litẽ ↄteſtari ðꝛ qũ actoꝛ ꝓponit intẽtionem
ſuã ⁊ actõeʒ coꝛã iudice õ aliquẽ.⁊ ille ſtati
negat. tũc eſt lis ↄteſtata ⁊ ðꝛ pẽdere.naʒ in
ſuſpẽſo ſunt oĩa donec lis ſopiat᷑i.termiĩet
vel ad ſuꝑioꝛẽ negociũ trãſmitta.
Litis ↄteſtatio eſt negocij pncipal ab acto
re ⁊ reo hincinde facta narratio.quã nar/
rationeʒ pᷣcedere debet libellł. niſi foꝛte de
conſenm ꝑtiũ remittai.
Tit giof a res eſtſuꝑ qua lis mouet᷑ velmo
eaet.
Hitis q̃ſi cõteſtatio eſt q aliqͥs cõuent in
iudicio ſuꝑ rebꝰ mobilibo q̃s poſſidet noie
galieno.noĩat dñm in iudicio.⁊ accipit idu

cias ad denũciandũ dño vt ad iudicẽ veni

at vl mittat.ſʒ̊ ipᷣe dñs nõ cõparet in termi
no ſibi dato.tũc lis eſt q̃ſi cõteſtata dñm.
ſiue habet᷑ poteſtata ad interrũpendũ lon
gitpis pᷣſcriptionẽ.vt in.c.qim̃ frequenter.
Piacn alnſin er rani gnd
Aiſa vel liſan hebꝛaice ðꝛ aplus grece.mii/
ſus latine fᷣm Papiã.

ſiiſei⸗
nin
wſis
bꝛeui
natiõ
ritiſ⸗
Lithe
magre
liho
N
(0
AClihe
Littera
cscope
hle
gendiß
checli
alas
litten
dꝛrlll
holun
rius
leoi
roceſã
ſlbi⸗
Mloneo/
otu
fnure
ſtergor!
Nlinege
lnen
ſtonrd.
ſinſe
itennrd
Pinl
ihine
lrimni
ißwog
Litoßen
nmng
Pbrſenwe
aiſbecten
1 inaro⸗
tßlihaſhn⸗

eeii cin
mi Nhnf
dibe
gelerz.
racancs.
ecülfman
efuanisrdin
iannignat
indelegi
tbinccmun
nc acäin
velſupaun
cik dinginnt

'Riuinmnin
lisa tänorin
Dinesonmn
Edncrinin
umlettcnitint

Ethictrian

wifrumäam
lor.
vettunoczeſeſt
irelnin
rcucusclt inin

.

poritintäonn
c)nigeaieſ
drdedren
isſonition⸗
cünifnnn L

=

nrartund gun
erldeh
müat.

—

ſi⸗ mmlsnuſet

Littera.re.f.p.ſic di

RE
A

iſtrimos eſt cũ plures ſenſus ĩ vnũ locũ
bꝛeuiter expeditoſ coaceruat.⁊ cũ q̃dã feſti
natiõe decurrit.vt Cicero rẽpublicã que/
ritãſ vitãq; hoĩm ↄiuges liberos ſjʒ Pap.
Lichargyriũ.rij.purgametũ argẽti qð ſpu

ma argẽti vocat᷑⁊ fit exargẽto ⁊ plũbo.⁊ ðꝛ

a lithos qð eſt lapis.⁊ argyros qð ẽ argen

tũ. Idẽ ⁊ h̊ lithargyrũ.ri.ðꝛ. Iñ lithargyri
cus.ca.cũ.qð fit de lithargyro ł qð ꝑtinet

ad lithargyrum.

„

ffinit. Eſt mima ꝑs vo

cis cõpoſite.ł eſt vox indiuidua q̃ ſcribi pᷣt

⁊2 ðꝛ a lego.⁊ iter vł itero.q̃ſi legittera.qꝛ le
gendi pᷣbet iter. vel qꝛ legedo iterat᷑. Inð h̊

⁊ hec lralis.⁊ h̊ le vt Sciẽt a litteralis qᷓ ð
litteris tractat.vel que litteratũ efficit. Itẽ

a lr̃a ðꝛ ̊ litteratꝰ.ti.⁊ hic litteratoꝛ.oꝛis.et
litteratꝰ.ta.tũ.Litteratoꝛ vel litterat.non

vꝛille qͥ habet młtos libros.⁊ inſpicit ⁊ re
uvoluit.vt monachꝰ q ꝓpꝛie poteſt dici anti

q̃rius.qꝛ antiq̃s hiſtoꝛias hʒ ad manũ.ſed
ille ðꝛ litteratoꝛ ł litteratꝰ q exarte de rudi
voce ſcit foꝛmare lr̃as ⁊ ↄiũgerein ſyllabiſ

⁊ ſyllabis in dictiõibo.⁊ dictões in oꝛonib⸗

⁊ oꝛones ſic ↄgre ꝓferre ⁊ accẽtuare.lnðᷣ

Hiero.ſuꝑ Matth.Litteratoꝛ inqͥt erat qͥ
grãmatꝰ grece ðͤĩ.
itteratoꝛiꝰ.ria.riuz.qð ꝑtinet ad lr̃as.vel
ad litteratoꝛẽ.vł qð tractat de lr̃is ł qð effi

cit litteratoꝛẽ vel litteratũ.

Litterariꝰ.ria.riũ.idẽ qdð litteratoꝛiꝰ.vł lit/

teris plenꝰ. Uñ Aug'. de ciui.dei.Cũ qͥdã
litterariꝰ Uarronis oꝑa pᷣdicaret.

Litterula.le.dimi.i.pua lr̃ʒ.

Eicthimos.i.impatiẽtia calcata.vł crudeli/
tate irriſa.⁊ ðꝛ a lithos.

Hithos grece latine ðᷣ lapis. „
Lithoſtratũ. ti. n. 8. ? hec lithoſtrata. te.id ẽ
pictura arte elaboꝛata.⁊ ðꝛ a lithoſ.qð ẽ la
pis.⁊ ſtratos qð eſt variatio. Fit aũt ꝑuuł
criſtis ac taxillis.i.quadratis lapillis.tin/
tis in varios coloꝛes. Idẽ ðꝛ lithoſtratos
⁊ lithoſtratꝰ. Uñ Joh̊.xix. In loco qͥ di
cit᷑ lithoſtratos.Eſtꝗ lithoſtratos variatõ
coloꝛum in pauimẽto.⁊ cõgeries diuerſoꝝꝛ
lapidũ.diuerſoꝝ coloꝝ.vel pauimentũ vł
opus mirifice factũ.ł etiã aliud opus duʒ
taxat ſit lapidũ varioꝛuzʒ coloꝝ.Etnota ꝙ
glo. iterli. Joh.xix.dicit.Lithoſtratos gre
ce.i.iudiciũ vel iudiciale latuie.

Liſciuiũ cij. ðꝛ a lixen qð ẽ aq qꝛ fit exaq
Hyſis interpᷣtat᷑ ſolutio.

Liticen.cinis.i.canẽs eũ lituo.⁊ ðꝛa lituꝰ ⁊
cano. Iñ h liticina.ne.pe.coꝛ.mulier q̃ cuʒ
coꝛnu canaat.
Litote.tes.vel litota.te.vt ait hꝛeciſmꝰſub
ſcemate.interpᷣtat᷑ minꝰ dicẽs ⁊ ꝑłꝰ ſignãs
vt nõ nouꝰ imo vet. Iſte nõ eſt inſipiens
ſed ſapiẽs. Genꝰ⁊ ſpẽs nõ vident᷑ ſimplicit᷑
dici.imo multipłr.Et numera nõ ſpernas
pꝓ libenter ſuſcipias. Ulł ecõuerſo cũ plꝰdi
cit ⁊ minꝰ ſignat.vt dic Papᷣ.Et vt diẽ do
ctrinale. Fiet ſub ea firmãda negatio bina
Et ſic litote fit cũ due negatiões vnã faci/

untaffirmatõeʒ. vt Sedeo necnõ ⁊ ſcribo

reſoluunt᷑ in vnã.

„

⁊ð8a liton.qð ẽ diſſolutio.quia due ꝑtes

Litura. re.i deletio vel feditas. nõ q̃liſeũq;ʒ
ſed maxime litteanr.
Litus. oꝛis.n.g.eſt terra aque vl mari vici/

na. ? 8e a ledo.dis.qꝛ fluctu elidat᷑ vł illida
tur. Ul ðꝛ a lito.tas.qð ẽ ſacriſicare qꝛ ma
rinarij ꝑiculis marinis liberati.ĩ littoꝛeſo
lent dijs marinis litare. Un Donatꝰ dic in
cõmento ſuꝑ Uirgiliũ.ꝙ litꝰ ðꝛ locus iu/
xta altare vbi litatio vł mactatio beſtiaꝝ fi
ebat. Seruiꝰ aũt ↄtradicit ei dicẽs.hocñ
ualere.qꝛ pma huiꝰ noĩs litus pducit᷑. Uñ
Quidiꝰ epi. Nõ ꝓfectoꝛis litoꝛa bolparat.
Ded pᷣma huiꝰ vᷣbi lito coꝛripit᷑.̊ tñ magꝭ
friuolũ eſt.quia ſepe ſyllaba que pducit᷑ in

ppmatiuo.coꝛripit᷑ ĩ deriuatiuo.łecõuerſo

Uel litꝰ ðꝛa ligo.gas.qꝛ ligat terrã. In li⸗/
toꝛe. rea. reũ.⁊ h ⁊ B litoꝛal.⁊ H̊ le. Inueni
cur etiã litꝰ.ta.tũ.a lino.nis.⁊ coꝛ.li.

Nituꝰ.tui.m.s.coꝛnu gracile.⁊ ðꝛ a lito.as.
qꝛ eo ↄuocabant᷑ ad litãdũ.Aituus etiam

ðꝛ baculꝰ curuꝰ qͥ augures vtebant᷑ vel pa
ſtoꝛes. ⁊ tũc eſt. g. f.

Niuens.tis.i.niger.liuidꝰ.innids.
Liuidus.da.dũi.i.niger.ſubniger.iratꝰ.in/

uidus.⁊ ðꝛ a liueo.ꝛues.

Liuoꝛ. oꝛis.m.t.i.liuiditas.vel inuidia do
loꝛ vel vulnꝰ f̃m Hug. Pap̃.dicit. iuoꝛ

ẽ macula nigra.nigredo vł iuidia. Pꝛope

aũt liuoꝛ eſt plaga ᷣgaꝝ.inflatio vulneris
cñ palloꝛe.Et ꝓ.j.
imis liuoꝛ poſt facta q ρς..
Lixa.xe.m.p.i.mercẽnari.puta qͥ ſequit᷑ex

nde Ouið. Paſcit᷑ in

ercitũ in expeditiõe.⁊ poꝛtat aquã ad opuſ

exercitus in caſtis.
Lixabundꝰ.da.dDũ.qͥ latis incedit paſſibus

ad modũ lixe.vel ſimilis liranti.

Lixen.i.aq̃.et ðꝛ a luxos.qſi luxen.quia ſit

bpi.ſ.’loquoꝛ ſcribat ꝑ q. Dicit eĩ · Oꝛiſcianꝰ

Eiui uiſ lliſciuiñi ec aliren.
Euxoꝛ. oꝛis. n,t potuoggqaue.
Lixus. 9. um. i.in aqua coctus.

„

Hocatoꝛ. oꝛis. ille ͥ rẽ aliquã p certo pᷣcio
vel certa mercede alicui vrendã ↄcedit.vel

5

aliũ re ſua mercede ſibi ↄuenta vti pmittit

yvt cũ loco tibi domũ meã ad habitandũ in
ea ego dicoꝛ locatoꝛ. Qu vᷣo qͥ ſic vterꝭ ſeu

ad vſum recipis ↄductoꝛ nücuparis.vt in
C. j.. Delo. ?zduu.—
Loculꝰ. li. dimi.a loc. vñ ⁊ locelł aliud di.
SEſt aũt loculꝰ pe.coꝛ.puꝰ locꝰ. Itẽ loculꝰẽ
burla⸗ Un Job ri Fur erat ⁊ locłos hñſ
eea. q mittebant᷑ poꝛtabat. Itẽ ẽ feretr u. Uñ
ALAuc.vij. Et tetigit loculũ.i.feretrn.
NHocuples.pletis. oĩs. g.i. diues. ⁊ ðꝛ a loc⸗
⁊plen.q̃ſi locis plenꝰ.⁊ plurimaꝰ poſſeſſi
onum poſſeſſo.

HNoc ci nomẽ eteroclitũ eſt. Nã in ſinglłari

3 aliqd locale circũſcribit᷑. Itẽ locꝰ ðꝛ ma

xima ꝓpoſitio łhiĩtudo vñ trabi/ argumẽtũ
tã ĩ dialectica q; rhetoꝛica. Iñ h̊ ⁊ B locał

25”ñle. qð loco ↄtinet᷑ł circũſcribit᷑. Jñ lo
caliter aduer. ⁊ h localitas.tac. Et nota ꝙ;

loc ſpꝛie ẽ qntitas circũſcribẽs coꝛpꝰ.Sʒ

pec loca.oꝝ. ꝓpꝛie ð his dicũt᷑ in b poſſeſ
ſiones habẽt᷑. Loci aũt ad logicos ꝑtinẽt.
Et ſic talis fit diuiſio locoꝝ. alij intrinſeci
alij medij. Itẽ loc eſt ſedes argumẽti.ł id
erx quo ad ꝓpoſitã q̃ſtioẽ ↄueniẽs trahitar/
gumentü. Itẽ loc ðꝛ facultas.copia.ptãs
ↄditio.tpᷣs.occaſio.opoꝛtũitas.dignitas.
gutoꝛitas.honoꝛ. magnitudo.maieſtas.fa
ſtigiũ.ſplẽdoꝛ.gradꝰ.glia. Et vt greciſmꝰ

dicit. Argumenta locos.homĩes loca di /

Locuſta. ſte.ẽ ꝑuũ aĩal dẽte noxiuʒ. ⁊ plꝰ q;

cetera aĩalia frugibo nocet. ⁊ ᷣ a lõg/ ⁊ ha
ſta. eo ꝙ pediba ſu lõgis velut haſta. Raba

nus aut ſup Matth. diẽ. In dict; Arnul/

phi galliaꝝ epᷣi reꝑimꝰ minimũ genꝰ locu /

ſtaꝝ fuiſſe in deſerto iudee q̊̃ paſtꝰ ẽ bapti/
ſta.⁊ vſq; hodie aparẽt ꝙ coꝛpuſcul ĩ mo/
du digiti man exiliby ⁊ bꝛeuibo ĩ herbis fa
cile capiunt᷑. cocteq; in oleo paupeꝝ pᷣbẽt
victũ. Chꝛyf. vo dic. Iſte locuſte ſũt vola

tilia qᷓdã mũda. ſʒ ꝑua.⁊ nõ ſat ĩ altũ vola/
tia. Locuſta ẽt iuenit᷑ ꝓ q̃daʒ gũe herbaꝝ.
Hocut.ta.tũ ꝑticipiu ſcribitᷣꝑ c.lʒ ſuũ ver

ꝙ deponẽtia ðᷣſinẽtia ĩ quoꝛ.mutãt eã ĩcu
⁊ ſumẽtia tũ.faciũt ſupinũ.vt loquoꝛ.locu
tum.ſequoꝛ. ſecutltuum.
Hodix.cis.m.g.qᷣcqͥd in lectulo ſupponit᷑⁊
Apꝛie pãnꝰvilloſus.⁊ ꝓðᷣ.pe.gti. Un Juue
nab. Magne mẽt op? nec ð lodice parata
Logicꝰ.ca.cũ.i.ſᷣmocinał vel rõnał.⁊ ð: a
logos qð eſt ſ̃ᷣmo vel rõ. Uñ logica ðꝛ tri⸗
uniũ q̃ſi ſermocinalł.qꝛ ↄſiſtit in ᷣmonib et
excellent᷑ dialectica ðꝛ triuiũ.qꝛ pᷣ alijs ar/
tiby triuij ↄſiſtit ĩ monibo. Et inuenit᷑ gre
ce declinari ꝓ eodẽ.hᷣ logice.ces. Un logi/
ci dicũt᷑ triuiales vl dialectici. Itẽ logica
ðꝛ qdã ſpẽs mediciĩe.i.rõnal. Un logici di
cũt᷑ dã medici qͥ diſcuſſis etatũ.regionũij.
vel egritudinũ qlitatib ar curã ronabili

ter ſcrutant᷑. Eta logica ſᷣm quãalibet ſigni

ficationẽ erꝰ. ⁊ h logicalis.⁊ h̊ le. Iñ logi
calit̃aduer.⁊ hec logicalitas.tatis.

7 „ 7

Liogiſma.me.f.p.i.cogitatio vł ſmo vel ro

ſm Hug. Pap̃. vo dicit. logiſm cogitatio

Logiſtricꝰ.ca.cũ.pe.coꝛ.i.ſᷣmocinał vel rõ

nalis.vel cogitabilis.

lutro. ⁊ ð: a logos qð ẽ rõ. Itẽ h̊ logiũ.gij.
manuale.ſ.exiguꝰ pãnus ⁊ duplexauro
2 gẽmis.⁊ q̃ttuoꝛ ↄtext? coloꝛib hñs ma/
gnitudinẽ palmi ꝑ q̃drũ cui ĩtetti erãt duo
deci lapides pᷣcioſi.Hic pann etiã rõnale
ðꝛ.⁊ ſuphumerali circa pect põtificis an

neciebaur.
Hogographus.i.ſcriptoꝛ publice rõis.⁊ ðꝛ
ꝗ logos qð eſt rõ.⁊ gphos ſcriptura.
Hogos.i.ſermo ł rõ ſᷣm Hug.Ul fᷣm Hie
ronvymũ in epla ad Paulinũ. In pncipio
inqͥt erat ᷣbũ ⁊ vᷣbũ erat apud deũ ⁊ deus
erat vᷣbũ. Logos grece multa ſignat. Hã?⁊
vbũ ẽ.⁊ wõ.⁊ ſupputatio ⁊ cã vniuſcuiuſq;
rei ꝑ quã ſunt ſingula q ſubſiſtũt qᷓ vniuer

ſa recte ĩtelligim? i chꝛiſto.qꝛ videlicʒ xps
ð vᷣbũ.q;tũ ad pꝛis dicẽtis manifeſtatõeʒ

Cauſa q;tũ ad reꝝ creationẽ. Rõ q;tuʒ ad
creataꝝ oꝛdinationẽ. Supputatio qtũ ad
oꝛdinatoꝝ diſtinction.
ogotheca. ce. ↄ.p.q łq̃ monẽ fac ĩ pplo.ł
ꝗ edictũ ĩꝑpatoꝛis lalicuiꝰ pncipis pplo nũ
NHoligo.inis.f.t.qͥdã piſcꝭ.vt dicũt ſe /ciat.
pia.qͥ hʒ ſtrumã nigerrimi colon ⁊ amaru
ſimi ſapoꝝ plenã. Uñ ponit᷑ qñq; p nimia
amaritudie.Ponit᷑ ẽt loligo ꝓ herba ama/
ra. Inñ loligineꝰ.nea.neũ.ad loliginem ꝑti

—

Logiũ.gij.n. S.i.rõnabile rñſum.i.ſine iu /

nell. loligie exñſ.: loligioſuſ.a.i.plem

Piniloe
luee ⸗

bonde
Lonäl
ſegetes
Filol
Lögn
nepe
gd vn
Lone
geuiut
ongi
Lonci
Fbg
goſl w
fnU
Long'g
codäl
ſge
ſkloon
mlor
Loppe
Locu⸗
Loque
tione
Logucl
Louma,
luralon
ſemlalij
Lovnn,
10orspe
r ren t
Mulorg
ca cepe
Loihesd
ſosaaſtl

duſil

ingo⸗
‚dengene
Lornia
plo
baliloꝛig,/
ohinrey⸗
cioſogomno

toinceng
Utioons, .
3 1

hnicſefl
lnüde

Unmuritii
tlocnele

cctuloſtpet
peg. Ue
cölodicenn
Ekyvelröngke⸗
Dlogast
ſiſtttinnank⸗
imni grpa
d. Etinnat
gice s Dig
Alccnici. Jiln
fönal. Uälor
ſſiscntünge
ardcurinit
cafmnquälbet,
cals 5le
cltastide.
Citatio A front
lct logiinvorn

õ

lerſumiſns
er Iehlogi⸗
inus 1 duplermn
Pclontyhjiol
jaiieticn td
pam mi i
peal hötficn

gibiceidsed
osſorctur⸗

ammuddane
tccnmutiſigin 4
miotci luſe

ggſolgnt,
nn .

abundans loliginib.

Loliũ.lij.n. ſilla mala berba ꝗᷓ creſcit inter
ſegetes. malũ ſemen facit qð ſiłr ðꝛ lolium

Ju lolioſus.ſa.ſum.i.plenꝰ lolio.
Lõganimꝰ.ma.mũ.⁊ h̊ ⁊ longanimis.⁊ H̊

me. ꝓ eodẽ.ſ.q nullis paſſionibꝰ ꝑturbatſſʒ

ad vniuerſa ſuſtinẽda patiẽs ee.
Nongeuꝰ.ua.uũ.i.lõgi eui.ſ.ſenex. Iñ h lon
geuitas.tatis.i.longi eui vita vel etas.

Honginquꝰ.q̃.quũ.i.remotꝰ. Iñ lõginqᷣtaſ
HHongiturm. na.nũ.i.diuturnꝰ.lõge durãs
Iß lõgiturnitas.i.diuturnitas.ClInõð Ba
ruth.iiij. In lõgiturniſ dieb.Et.iij. Ut ſci

as ſil ybi lit lõgiturnitas vite. Ul fm aliã
lram. Ubi ſit longiturua vita.
Hongꝰ. ga.gũ.ðꝛ a lien eo qꝙ ſit poꝛrectũ ad

modũ lienis. Et cõꝑat᷑ lõg.gioꝛ.ſimꝰ. Jñ

lõge.giꝰ.ſime.⁊ h̊ͥ lõgitudo.inis. Et cõpo

nit᷑ longꝰ. bilonge. oblong;. ſemilong. Itẽ

tam longꝰ q; long.i.valde longꝰ.
Hophos vel poti laphos gꝛece.i.ceruꝰ.
Hoquaculꝰ.la.lũ.pe.coꝛ.i.aliquãtulũ loq̃x
Hoquax.cis.o.g.i.aſſiduꝰ.abundãs in locu
tione. Iñ h̊ loqcitas.tatꝭ.i.abũdãs locutio
AJoquela.le.ꝑ vnũ l.pe.p.⁊ ðꝛ a loquoꝛ.

Hoꝛamentũ.ti.ðꝛ a loꝝ.⁊ dicunt᷑ loꝛamẽta

plura loꝛa vel laqaria vel in parietib tabu

le. vel aliqᷓ ligna qᷓ mittun.

—

Loꝛariꝰ.ria.riũ.qð ad loꝝ ꝑtinet.vel toꝛtuſ
2 ſolutꝰ.vel ligat.⁊ H loꝛar.rij.i.toꝛtoꝛ.
Loꝛe rea. reu.i. toꝛtꝰ.vł ſolutꝰ.vł ligatus.

*

vel ad loꝝ ptinẽs. J
Hoꝛica.ce.pe.pð.ðᷣꝛ a loꝝ.ri.qꝛ loris caret.
Sol ei circulis ferreis ↄtexit᷑ Iñ loꝛicatꝰ
ta.tũ.q habet loꝛicã.vel loꝛica indutus.
Loꝛipes.dis..G.i.claudus qͥ hʒ pedes toꝛ

tos ad ſił itudinẽ loꝛi.vł qͥ hʒ pedẽ ligneuzʒ
buſdã loris religatũ. Et coꝛ.pe.tã in ntõ

ᷓᷓ in gtõ. Uñ Juuenałl. Loꝛipedẽ rectus

Dderideat ethiopẽ albus. „ℳPdℳ
LHon.ri.i.coꝛrigia.vł coꝛiũ.vłhabena freni
Etꝓ.lo. Uñ Oꝛatiꝰ in epi. Geruꝰhabens
pciũ loꝛis nõ vteris aio. r

Loth interpᷣtat᷑ declinãs vel inuictꝰ.qꝛ fa/⸗

ctis ſodomoꝝ.nõ ↄſenſit.ſʒ eoꝝ illicita car

nis incendia declinauit.

Hotio.onis.i.ablutio vel lauatio.

Lotiũ.tij.eſt lixiuiũ cũ ã veſtes abluuntur.
VUVel lotiũ ðꝛ vꝛina.Et vt dicũt.vꝛinas ho
minũ.ſʒ lotia dic aſinooz.
Lotꝰ.ta.tũ.i.ablutꝰ.⁊ ðꝛ a lauo.uas.

Hucellũ.li.i.ꝑnuũ lucrũ.
Lucerna.ne.ðꝛ a luciniũ
ſe lucẽ arcẽs.Eſt tñ bꝛeuis hec ſyllaba lu.

Hucibił..t.⁊ le.qð aptũ eſt v
Lucidariꝰ. rij. qdã liber in ̊ multa elucidã

AWB

Hubꝛicꝰ.ca.cũ.i. labilis.⁊ dꝛ a laboꝛ,.beris.
Pꝛope lubꝛicũ eſt illud qð q;tomag tenet
taãtomagis labit᷑. vt anguilla.Et etiaʒ illud
ðꝛ lubꝛicũ ĩ q̊ qͥs labit᷑. vt via lutoſa ⁊ qq̃ſa
⁊ glacieſ. Uñ in pᷣs. Fiat via illoꝝ tenebꝛe
⁊ lubꝛicũ.Et vt dic Papᷣ. Lubꝛicꝰ differt
a labili.qꝛ labile ẽ qð labit᷑ ſicut fluuiꝰ.Qu

bꝛicũ vo ñ ðᷣꝛ ꝓpꝛie qꝛ labit᷑.ſʒ in qͥ qͥs labit

Itẽ lubꝛic ð qͥcqͥd labit᷑ dũ tenet᷑.vt piſcꝭ
⁊ſerpẽs. UVñ. Labil ẽ fluui.dicat᷑ lubricꝰ
anguis. Itẽ lubꝛicus aliqñ ðꝛ leuis.vitio⸗/
lncfrinolns. van⸗ Anepr, laſcinr iktrnrto⸗
ſus. deflnteeeeeen.e
ucanar aris.n.t.fouea in luco.⁊ ðꝛ a lucꝰ
Lucanica.ce.q̊ddã gen cibi.⁊ vt dicunt ſal
cicia.⁊ ðꝛ a lucania.qꝛ pᷣmo ĩ lucania ẽ fctã
Liucaniſta.ſte. .p.qͥ legit lucanũ vlł imitat᷑

Lucanꝰ.ni.qͥdã poeta.⁊ ðꝛ a lux.qꝛ int cete
ros poetaſ eluxit.⁊ vt dilucide tractaret lõ

gum ↄſtructõiſ hyꝑbaton ſp euitauit. Itẽ
lucanꝰ. a. ũ. adiectiue poteſt eſſe patriũ ł!gẽ
tile. Itẽ hec Lucania puĩcia vltra rhoma
Itẽ inuenit᷑ hec luca.ce.q̃dã ciuitaſ. Iñ lu
canus.ua.nũ.patriũ.⁊ h̊ͥ ⁊ H lucẽſis.⁊ G̊ ſe.
Itẽ iuenit᷑ ̊ Qucanꝰ.ni.i.ſplẽdoꝛ matuti/

nuſ.⁊ tũc cõponit᷑ añlucanꝰ.ni.i.eruptõ au

roꝛe añ lucẽ canẽs.i.albẽs.⁊ adiectie añlu

canꝰ.na.nũ.i.añ lucẽ ſurges.
Lucar.aris.n.t.pecunia vł pᷣciũ ex luco col
lectũ.qð vulgo ðᷣꝛ ſiluaticũ.⁊ foꝛeſtage gal

lice. ⁊ : a luc.ci.⁊ p.pe.gti. Itẽ inuenit h
lucar.ari.m.g.pꝓ quadã aue q̃ pulcre ⁊ dul
citer canit pᷣmo mane qñ lux emanat.⁊ tũc

Zꝛ a luce.⁊ coꝛ.pe.gti.

* — —

732 a luce. Jp̈e eĩ fuit ↄſurgẽs a mũdano
rũ amoꝛe.eleuãſſe ĩ amoꝛẽ dei ꝑ ↄtẽplatõʒ

—

vel a luce q̃ſi ĩtra

Vnñ Perſiꝰ.Diſponite pinguẽ nebulã doꝛ
mire lucernã. In hee lucernula.le.dimi.i.
ꝑua lucerna.⁊ G̊ lucernarium.rij.i.cãdela/
bꝛũ.qꝛ ſuſtinet lucernã.⁊ lucernoſus.a.ũ.
i.plenꝰ lucernis.⁊ lucernariꝰ.ria.riuũ.qð ꝑ

tinet ad lucernã.⁊ B̊ lucernariꝰ.rij.qͥ facit

lucernas⁊ hͥ lucernaria.rie.vxoꝛ eiꝰ vlł etiã

mulier faciens lucernas.

.—

tluceat.

tur.⁊ ðꝛ aà luciduus.

—

Lucidulus.la.lũ.pe.coꝛ.aliquãtulũ lucidꝰ
Hucidꝰ. a.ũ.i,ſplẽdidus. ⁊ differt a lucibili

qꝛ lucidũ ẽ qd aliunde illumiat᷑Lucibile

vo eſt qð ꝑ ſe lucet. Jñ luciditas.tatis.
Lucifer. ra.rũ.pe.coꝛ.i lucẽ ferẽs. Itẽ h̊ lu/
cifer. ri.i.venꝰ vł ſol.⁊ h lucifera.re.i.luna.
qꝛ pᷣ alijs ſtell iſte ferunt lucẽ.Lucifer aũt
ſolẽ pᷣcedes ⁊ mane nũciãs tenebꝛas noccꝭ
lumie ſui fulgoꝛis aſpergit. Lucifer etiam

Luciferãi heretici a Lucifero ſmirne epo

oꝛti. qͥ ep̃os catholicos qͥ inſtãti ꝑſecutiõe

ptidie arrianoꝝ ↄſetietes erãt.⁊ poſtea coꝛ
recti ĩ cathedrã redire delegerũt. danãtes

qʒð pus crediderũt.ſiue qð credidiſſe diſſi
mulauerũt.qͥſ eccł ia catholica materno re

cepit ſinu tanq; Petrũ pꝰ fletũ negatiois.
hãc illi matris charitatẽ ſuꝑbe accipiẽtes

eos recipere volẽtes ab eccł ie coĩone receſ

ſerũt. ⁊ cũ ipo lucifero autoꝛe ſuo q mane

oꝛiebat᷑ cadere meruerũt.

Liucifuga.ge..g.lncẽ fugieſ.⁊ ðꝛ alux⁊ fu
gio. gis. Itẽ hec lucifuga. ge.ðꝛ qdã auis
ã̃ ſemꝑ fugit aſpectũ dieli.
Lucigena.ne.2.g. luce genit vel genita.
Lucina.ne.dea ꝑt.ſ.iuno vł pallas vl dia/

na. ⁊ ꝛ a lux eo naſcẽtibi pᷣbeat lucẽ. ł qꝛ
pſit ĩ luce naſcẽtibo.⁊ eos recipit ⁊ fouet.vt
fingũt poete. Et dẽpta media ſyllaba ðꝛ hᷣ

luna. Et p.pe.ſicut alia denoĩatiua deſinẽ/

tia ĩ na.ſiẽ vult Pꝛiſ.etĩ greciſmo ðꝛ. Jha

q; caſtrẽſis ſimul eſt lucina curialis.

Lucinia.nie.auis q̃dã eſt q̃ mane canere in

cipit. ⁊ a luce.qꝛ cãtu ſuo ſiſt oꝛtũ diei.

Iſi lucidia. Hec eadẽ ðꝛ acredula.h̊ vulgo

32 roſinol.i. philomena. vñ Oꝛatĩ f̃ᷣmo.
Aucinias ſoliti ĩpenſa pꝛãdere coemptas
Huciniũ.nij.cĩcẽdela lucerne.qꝛ dat lumẽ.
Lucratiu.na.uũ.i.acqſit.qð aliqͥs lucrat᷑

yel ꝑ qð qͥs lucrat᷑.⁊ ðꝛ a lucrũ.

„

Lucrin.ni.m g.qͥdas lacꝰ dictꝰa lucrũ.qꝛ
oliz p copiã piſciũ vectigalia mag pᷣſtabat

Inñ lucrinꝰ. na.nũ.
HLiucrũ.cri.i.acqſitio.vł exnegocio ĩcremẽ/
tũ. In lucroſus.a.ũ.i.plenꝰ lucro.
Lucta.te.i.puſ̃ ⁊ ðꝛ a latꝰ laterꝭ.i.a cõplexu
lateꝝ qͥba cominꝰ certãtes initunt᷑qͥ greca
gppellat õe athlethe vocank.

Nuctific.ca.cũ.pe.coꝛ.qͥ fac vł deſignat lu

ctum. vel de q̊ habet᷑ luct..
LHuctuoſus.ſa.ſum.i.plenus luctu.

Euctus.tus.tui.i.ploꝛatꝰ.⁊ ðꝛa lugeo.

Lucublãdus.a.ũ.i.lucẽs blãde.

Lucubꝛatio. onis.f. t. nocrurna vigilia. Iñ

lucubꝛatiũcula.le.di.i.vna modica vigilia

R

deluce.

—

Lucubꝛũ.bꝛi.i modicũ lumẽ vel modicus
ignis q ſolz ex ſtupa ⁊ cera fieri. ſʒ vñcuq;
fiat ſic ð.⁊ fit in vmbꝛa. Idẽ ⁊ lucubꝛa

Lucubꝛatꝰ.ta.tũ.i.paꝝ lucẽs.

Liuculẽtꝰ.ta.tũ.i.plenꝰ luce.i.clarus.apꝑtus

ſplẽdidꝰ. ⁊ ðꝛ a luce ⁊ lẽtos.qð ẽ plenũ.vñ

ſp ledid“. J n luculẽ tia. tie.i.claritas 7 lucii

plenitudo.

Luculeũ.lei.genꝰ ẽ albi marmoꝛis.⁊ naſcit᷑

in chio inſula.cui lucullł ↄſul nomẽ dedit
q́ delectat in illo pᷣmũ romã vexit vl adue
xit. ſolũq; pene h̊ marmoꝛ ab amatoꝛeno/
men accepit. S
Luculus.li.i.puus lucus.
Lucus.ci.m.g.i.dẽſitas arboꝝ ſoli lucẽ de
trahẽs.i.nemꝰ adeo denſuʒ ꝙ ſol ibi luce/

re nõ põt. Vliñ ꝑↄtrariũ ðꝛ luc? a luce.do.
Ludibił.⁊ H̊ le.apt ludo vel ad ludendum
Ludibꝛiuʒ. rij.i.deriſio.⁊ qðᷣ illudit᷑.⁊ di a

ludo.is. Uł ludibꝛiũ ẽ res aliq̃ q̃ ludo ⁊ cõ

temptui hꝛi digna eſt. Uñ. ij. Wach. vij.

Audibꝛio habiteciuitatis iniuriã.
LHudibũdꝰ.da.dũ.i.ludo plenꝰ⁊ ſiłis ludẽti
Ludicrũ.cri.n.s.i.ludꝰ.⁊ ðꝛ a ludo.dis.Et
ludicrꝰ. ra.rũ.⁊ H ⁊ B ludicrꝭ.⁊ h cre.⁊ ĩ pla
li ludicres.ludicra.⁊ ñ ludicria.vt vultp/

ſcianꝰ.⁊ ſũt in eodẽ ſenſu.ſ.ludo plenꝰ.łqdᷣ

ludiſgerit᷑. Iñn ludicroſus.a.ij.i.plenꝰludi

cris.łludibilis ſᷣm Hug. Pap̃. o di. Lu⸗/

dicra ſunt ludoꝝ carmĩa vł turpia ⁊ inho

neſta. vl certamia q̃ in ludis gerũt᷑. Et coꝛ.

di. Uñ auroꝛa. Qudicra dicturꝰ ocia nr̃a
noces. ——

Liudiꝰ. dij. m. g.i.ioculatoꝛ. Jñ hec Ludia

die.i.ioculatrix.

—

Ludix.cis.f.g.qdã veſtis ẽ.⁊ ðꝛ a ludo.dis.
Et dicũtludiceſ veſtes a ludiſtheatri. Cũ
eĩ egrediebãt᷑ de ludi pſtibło iuuenes haz

velamẽto tegebãt caput ⁊ faciẽne cogᷣſce/⸗
rẽt᷑ qꝛ ſolebat erubeſcere qͥ lupunar ĩtrauit
Ludulłꝰ.li.pe coꝛ.di.i.paruꝰ ludus.
Liuecula.le.dimi.i.ꝑua lues.

HNues. luis ·f. t.. macula. ſoꝛdes vł peſtilẽ
tia.moꝛborepẽtinꝰ.⁊ ðꝛ a luo.is.ꝓ deturpa

re.vł d a labe.vl a luctu.qꝛ luctũ fac. Eſt
eñ repentinꝰ lãguoꝛ ſimł cũ moꝛte venies
Liugubꝛis..t.⁊ B bꝛe.i.fleblis.
Luic. da.dũ.i.macłoſus. vł lue.i.tabe flu
ens.⁊ ðꝛ a lues. Itẽ liuidꝰ reꝑit᷑p eodẽ.
LNumbago.ginis.f.t.i.lumboꝝ debilitas.

Pbare

(copil

colübi
dꝛtcot

dꝛoluh
lbioſt.
libnnns
Lihtie
ficotpen
bllcoint
Lumeini
lteneb:
ladlum
futhid
winati
Luumnia
Fealun
lich. 1
dir Ete
iccoo⸗
FTylunur.
DiiaeE

(Citaſole⸗

Vekaunur
ltheelunn.
Cklod noc
nct Jih⸗
unma
duden
busyinc
cosn
Coſinſcde
ene
lly.ytp.
Uuunil
onllĩ
titwiſt
dieilaa
ſſctoptlun⸗
Giinonil

luthoſtin
Tue, A g11s.
Ure nie

waffiis Luũbare.rꝭ.n.t. qð ⁊ hlumbar.barꝭðꝛ ꝑ ape Silxr ⁊ lupatũ ineq̃le ẽ ⁊ qui moꝛdet.Alij
RR copã.i. cingulũ circa lũbos.⁊ ðꝛ a lũb.qꝛ dicũt ꝙlupatũ ẽ molinellu ipᷣiꝰfreni.⁊p.pa
Nfengii eceo lũbi religant᷑ vł qꝛ lübis inhereat. IJdẽ Lupꝑcus.ci.i.pan.vlł ſacerdos paniſ.⁊ ðꝛ lu
ithuan 32 coxale.? bꝛachariũ.⁊ renale. Sʒ pꝛie percus.qi lupos arcẽſ a pecoꝛib.qꝛ pan.i.
ücͤ. renale eſt qð renibo alligat᷑.ſicut vẽtrale cir de paſtoꝝ lupos arcʒ. Iñ h̊ luꝑcal.cal.pe.
Keichnn a verrécingunlllll. ꝓ.feſtũ vl tẽplũ panis.vlł foſſa paſtoꝛaliuzʒ
wsln Lumbatoꝛii.rij.idẽ qð lũbare. ludoꝝ in loco q̃ſitheatrũ faca.
depi⸗ Libifragiũ.gij.n.s.i.fractio lůboꝛꝝn.,k Hupillus.li.dimi.i.puus lups.
uchtaft Humbꝛic.ci.pe.ꝓ.vᷣmis ĩteſtinoꝝ.⁊ terre.? Lupinariũ.rij.⁊ lupinetũ.ti.ĩ eodẽ ſenſu.i.
lcicaninstn ðꝛ a lubꝛicꝰ.łlũbo.q̃i lubꝛicꝰ.qꝛ labit᷑. łqꝛ ĩ locꝰ vbi creſcũt vel abundant lupini.
lübis ſit. Iñ lũbꝛicoſus.a.ũ.i.plem lũbꝛic Lupinꝰ.ni.m.s.pe.p.qͥddaã genꝰ legumis ⁊
mumnoson Hiübulus. li. dimi.i.puus lumbus. a lupꝰ. qꝛ ſonitu ſuo terret lupos. Cũ ei
Poſulmwnip Muiũb⸗. bi. ob libidinis laſciuiã dictꝰẽ.qꝛ ĩ vi lupꝰlupinos ĩtrat.ipᷣi folliculi ſonãt.⁊ ita il
romäyventne ri coꝛꝑe voluptat cã in lũbis eſt.ſicut ĩ vm le terret᷑. Itẽ lupinꝰ.a.ũ.adiectiuũ.i.res ꝑti
or abamann bilico in feminnnis.. nens ad lupũ.vel de lupo ernñre.
Lumẽ.inis.ðꝛ a luo.is.qꝛ luit.i.purgat ⁊ ð Lup.pi.ẽ beſtia voꝛaxq̃ valde inſidiat᷑ oui
ns. let tenebꝛas. Iñ lumine.a.ũ.ð lumĩe exns bus.⁊ ðꝛ a lycos grece.qð ðꝛ lupꝰlatie.UVtł
Sarbopſolilaa lad lumẽ ꝑtinẽs.ł clarꝰ.Et luminoſus.ſa. ðʒ lupꝰ q̃t leopꝰ.qꝛ q̃i leoni ita ſit illi vᷣtus ĩ
enſuzcſolſir ſum.i.clarꝰ.eo ꝙ ex ſe habeat lumẽ. Sʒ lu pedib. Uñ qᷣcqͥd pede pᷣſſerit nõ viuit. Ac
nüRluc'alrin minatũ eſt qð aliũde lumẽ accepit. ccipit᷑ etiã lupꝰꝓ lupato. Uñ Ouið.triſtiũ.
Mhoveladlons Liumiare.ris.n.t.i.lumẽ.vlł qð lumẽ fac̃. et et placide duroſ accipit oꝛe lupoſ.i.frenos
iogöllucken Zↄ a lumẽ.⁊ h ⁊ H lumiarꝭ.⁊ ̊ re.adiectiuũ. Itẽ lupꝰ ẽt ðꝛ qͥdã piſcis ad ſilitudinẽ lupi
ieesaliiluten Huna.ne.f.p.dicta.ẽq̃ſi lucina.qꝛ luce lucʒ qꝛ etiã impꝛoba voꝛacitate piſces alios p/
Uii. Dacn aliẽa. Lumẽ eia ſole accipit ⁊ acceptũ rec ſeqͥ ÿ Lupꝰ etiã ðꝛ ferre arpax. qͥ ⁊ canicła
tminini dit. Etẽ ende luna diana ⁊ pſerpĩa.ſq luna dꝛ. Et dꝛ ſic.ql ſi q ĩ puteu ceciderit rapit
Ppert ſtoli in celo ðꝛ. diana ĩ ſiluis. pſerpina ĩ inferniſ ⁊ extrahit. Itẽ lupꝰ ẽt ðꝛ moꝛbq vt płimũ
rora logo de Inñ lunatꝰ.a.ũ.i.curuatꝰ ad modũ lune iã in qlibet diuite ðꝛ naſci.Et ðꝛ ſic.qꝛ rodit
d thortſ dimidie. Et lunatio.onis.itpᷣs ĩq luna re carnẽ hoĩs ſiẽ lupꝰ.niſi remediũ aliqð fiat.
udnin r cedita ſole ⁊ poſtea ↄſeqͥ eũdẽ. Itẽ lunatõ ſcqʒ gallina ł aliud aĩal loco dolẽti ſupõat᷑.
lludoplenla id eſt curuatio.⁊ tũc ðꝛa luno.as.Itẽ ine Eiura.re.f.p.i.os vẽtris vł culle.
saiiplerluul nit᷑ hec luna.ne.ꝓ quadã ciuitate oliʒ ediſi Hurco.conis.m.g.i.auidꝰ ⁊ imũdus deuo
eözodil cata ad modũ lune iã dimidie.ſʒ mõ ðſtru ratoꝛ.qͥ multũ ⁊ turpit᷑ comelit.
riche cta eſt. Iñ H ⁊ h lunẽſis.⁊ Hq ſe. Luridꝰ.da.dũ.i.pallidꝰ.obſcurꝰ.tenebꝛo/⸗
ur itig Lunatic. a.ũ.qͥ ſingulis lunatõibs vexat᷑. ? ſus.ſoꝛdidꝰ.⁊ ðꝛ a lura. Sʒ ꝓpꝛie luridꝰ co
sen cn mẽte laboꝛat.⁊ ðꝛ q luna.qꝛ ſinguł lunatõi loꝛ.ðꝛ coloꝛ moꝛtui.Ułluridꝰðr a loꝛo.qꝛ
andictur cnn bus ↄtingit cũ luna ẽ plena. Hos etiã lũĩa hmõi habeat cutẽ.ſ.pallid.
Fher ticos vulg vocat.qꝛ ꝑ lũe curſũ ↄcomitãt uſcicio.onis.ipᷣm oculoꝝ vitii.
nm. J eoſinſidie demonũ.Et nota ꝙ ex vitio lũůe Luſcilioſus.ſa.ſum.qͥ ⁊ luſticioſus.ſa.ſum.
, sanns nõ patiũt᷑ lunatici ſʒ demões eos his vexat ¶ðꝛ.i.q veſꝑe nil videt.⁊ ðꝛ a luſc vel luce.
Cstauln 4 cꝑib. vt ꝑ lunã infamẽt lune creatoꝛẽ. Luſc. a. n. ͥ ti hʒ vnũ oculũ ⁊ altero carz
ſtesalogt hen Hunula.le.di.i.ꝑua luna.vłeſt qddã genus ⁊ ðꝛa luce ⁊ carẽs.qꝛ luſcꝰpaꝝ luc hʒ.łqꝛ
oſiplo inane moniliu. Pꝛope lunule ſũt auree bullule d caret luce. ⁊ ñ lucid.Ubł ðꝛ a luce ⁊ cuſtos

Cerralupumnn

pẽdẽtes ĩ ſilitudinẽ lune facte. Uñ Iſa.iij.

In die illa auferet dñs oꝛnamẽtũ calcia/

qſi lucis cuſtos.ſ.oculi nõ oculoꝝꝛ.

7„ R 92

Luſoꝛ.oꝛis.m.t.ðꝛ a ludo.is.⁊ luſe oꝛi. a. .

inmndlunn mẽtoꝝ ⁊ lunulas ⁊ toꝛques. Iñ lunulatꝰ. ᷓ luſoꝛii.rij.locꝰ ybi ludituunr.
onulucs. la tũ.i.moniliatꝰ.lunulis oꝛnatus. Luuſtral.lis.9.t. ⁊ B le. Idẽq; ⁊ luſtrabil.bi/
rlſnde Lupa.pe. vxoꝛ lupi.Et etiã meretrix ðꝛlu⸗ le.i.q̃q facile pᷣtluſtrari.Itẽ luſtralis qð lu
tmulle a ꝓpter ſiłitudinẽ rapacitaãd. ſtrat.vl qð aptũ eſt ad luſtrãdũ.i.purgãdũ
uangellaii3 Lupanar.aris.ipſtibulũ.domꝰ meretricũ ⁊ circũdandũ vel luminandiu.
,ſmkcönann Hupari.rij.⁊ ſ luparia. rie. ðꝛ canis quilu Luſtramẽ. inis.n.t.ipurgatio vł circũitio
eit vos pſequit.⁊ ad h officiũ eſt pᷣcivuus. velluminattoo. ẽ?

factũ ad modũ dẽtiũ lupoꝝ.qͥ ineq̃les ſũt.

3D:a luſtro.ſtras.qꝛ foꝛte ĩ tali die puer pur

aliud agit.niſi qð foꝛas luſtrat.
Luſtrũ.ſtri.ðꝛ ſpaciũ qͥnq; annoꝝ.⁊ ðꝛa lu
ſtro. as. qꝛ olĩ ſꝑ ĩ fine qnquẽnij ſolebãt lu
ſtrare ciuitatẽ ⁊ purgare.faciẽdo ĩ circuitu
eiꝰ amburbale. Silłr circa agros faciebãt
Vñ in hymno.QLuſtra ſex iã ꝑacta ⁊c. Iteʒ

luſtrũ ðꝛ obſcuꝝ latibulũ feraꝝ.i.cubilefe

raxꝝ. Et luſtrũ ðꝛ lupanar meretricũ. Etiĩ
vtraq; ſignificatiõe ðꝛ a luſtro.as.ꝑ pᷣriuʒ
qꝛ paꝝ illuſtrat᷑i.illumiat᷑. Uñ luſtra cubi

le fere qͥnquẽnia luſtra fuere.vl ſic. Luſtz-ʒ

circũitus.ſpaciũ.purgatio.ſilua.
Liuſus.ſus.ſui.i.iocus.a ludẽdo dictꝰ
HLiutatꝰ. ta. tũ.i.iunctꝰ ⁊ luto obuolut.⁊ ðꝛ
a luto ꝓ ceno.⁊ ẽ tractũ a Fordaſ luto ob
noluũt. ⁊ pᷣt eẽ ꝑticipiũ ðᷣ lutoꝛ.arꝭ.paſſiuo
Luter.terꝭ.i.cõcha.vł cãtarꝰ aqrius.ſcdᷣm
Hug. Luter ẽt ðꝛ lauatoꝛiũ ⁊ q̊dcũq; vas
purgãdis ſoꝛdibo deputatũ. Vñ qͥdã. Dic
luteres vaſa purgãdis ſoꝛdibo apta.
uteꝰ.a.ũ.i.croceꝰ.vł q̃ſi rubeꝰ vel roſeꝰ.et

ↄꝛ a lutꝰ p coloꝛe. In luteoł.la.lũ. Itẽ a lu

tũ ꝓ ceno ðꝛ luteꝰ.tea.teũ.i.ſoꝛdibo.vł luto
plenꝰ. Itẽ lute ðꝛ de luto exñs.vlł ad lutũ
Prinens. =
Lutoſus.ſa.ſum.i.luto plenꝰ vlł ſoꝛdidꝰ.et
ð: a luto ꝓ ceno.
Hutulẽtꝰ.ta.tũ.i.ſoꝛdidꝰ.fetidꝰ.luto plenꝰa

ðꝛ a lutũ.⁊ lẽtos.qð ẽ plenũ. In lutulẽtia

tie.i.fetulẽtia.fetiditas.ſoꝛdidatio.

Luutũ.ti.i.ſoꝛdes terre.cenũ.⁊ ðꝛ a luo ꝓ tur

pare vl maculare. Ubł lutũ ðↄꝛ qſi lotũ ꝑ cõ
trariũ.qꝛ nõ ſit lotũ.i.mũdũ. Et nota ꝙ in
uenit᷑ ̊ͥ lutꝰ.ti p qdã coloꝛe croceo.⁊ q̃ſi ru
beo. Et differũt iĩ tꝑe.qꝛ lutꝰ ꝓ coloꝛepᷣmã
ꝓducit.ſʒ lutũ ꝓ ceno eã coꝛripit. licqʒ qñũq;
gra metri h diſtinctio ↄfundat᷑. Itẽ lutũ ẽ
ſupinũ de luo.is.⁊ tũc ꝓ.pᷣmã. UVñ Tellus
vnda lutũ faciũtꝛ a luo lutũ. Itẽ. Cenũ di
co lutũ.croce coloꝛ ſit tibi lutꝰ. Uas luteũ

fragile. toga lutea tegmẽ herile.

Luuio.onis.i.tabes.fluxꝰ.fetiditas.ſoꝛdes

vel turpis voꝛacitas. Uñ in hymno. Mẽ

tibo pulſa luuione.i.tabe vicioꝝ vlł feditate

Lur.cis.f.t ꝓpꝛie ẽ ipᷣa ſuba.ſʒ lumẽ qð a lu
ce manat.i.candoꝛ ⁊ ſplendoꝛ lucis.⁊ ðꝛ a
luceo.ces.fᷣm. Hug.
ꝓꝓluceo deriuet᷑ a lux.
Hurxos grece.latine ðꝛ ſolutio.

Lurxus.xus.i.ſolutio libidinis voluptas.ðᷣ

lectatio. diſſolutio.abũdãtia. licet etiã po/

Auſtro. onis. m. g.vꝛ ille qͥ vãgus eſt ? nihil

3 Pꝛiſ. videt velle

nat p qlibz ſuꝑfluitate ⁊ magniticẽtia 282

a luros.Et luxꝰ.a.ũ.i.libidie ſolutꝰ. Uñ et
mẽbꝛa loco mota dicũt᷑ luxa.i.ſoluta. Inð

luxuria.rie.idẽ ꝙ luxꝰ.ſ.ſolutio libidinis p

pꝛie. Sʒ mõ ampliata ẽ appellatio. vt luxu
ria dicat᷑ ſuꝑfluitas ĩ coitu.⁊ ĩ cibo.⁊ ĩ veſti
tu.⁊ etiã in alijs rebo. Iñ luxurioſus.ſa.ſũ.
ig eſt ſolutꝰ ĩ voluptatibo ⁊ ĩ libidĩe pmptꝰ.

Sz pdig eſumptuoſus oia hoꝛro agit
⁊ q̃ſi pijcit. Itẽ a luxꝰ ðꝛ h luxuries.ei.ideʒ

qð luxuria. Sʒ luxuria ꝓpꝛie ẽ ĩ coitu. AQu
xuries ĩ alijs attẽdit᷑. Et differt luxuria vł
luxuries a libidine.vñ YFactũ luxuries no
tat.affectũq; libido.Aluxꝰ pmũ dica libet
eſſe ſecundũ. è
uʒa interpᷣtat᷑ nux vel amygdalũ.

ante =
NLittera. obſcuꝝ ĩ extremitate dicti
onũ ſonũ hʒ.vt Templũ Apertuʒ
⁰⅞ipncipio. vt Magnꝰ?. Hediocrẽ
medis vt Clmbꝛa. Itẽ ſola hec ſemiuoca
lis poſt h.ponit᷑ qd mutaꝝ eſt.vt Smarag
dus. ⁊ añ liquidã.vt Rhamnꝰ.⁊ añ s.poſi/

ta ĩ finali ſyllaba noĩs.moꝛe mute ĩterpoſi

ta i.fac gtm̃.vt hyems.hyemis. velut iops

inopis. Celebs.celibis. Itẽ m. trãſit in n.⁊
marxime d.c.q.t.ſequẽtibo. Cocali qʒ ſeqᷓn/
te ĩtercipit b.vt combuſtꝰ.cõburo. Finaliſ

dictõis ſubtrahit᷑m.ĩ metro plerũq; ſia vo
cali incipiat ſequẽſ dictio.vt Illũ expirãtẽ

trãſfixo pectoꝛe flãmas. Uetuſtiſſimi tñ ñ
eã ſꝑ ſubtrahebãt.Enniꝰ in.x.aialiũ. Inſi
gnita fere cũ milia miliũ octo.Ancepſ etiã
vel liqͥda ðꝛ.qꝛ pꝰmutũ poſita ſiẽ l.n.r.in ea

Dem ſyllaba cõem facit ſillabbil.
Macedo.donis.fuit qͥdã rex. UVñ q̃dã terra

dicta ẽ macedonia Jñ macedoniꝰ.nia.niũ

⁊ H ⁊ h macedo.iniſ.⁊ ̊ ⁊ ̊ macetes.t.gẽti
lia.et coꝛ.æ. Vñ Lucanꝰ. In macedũ ter/

ras miſcẽs aduerſa ſecũdis. Itẽ Auroꝛa.

Paulo vir macedo pꝰh̊ in troiade paret.
Macedoniani.hereticiꝗ macedonio epo di
cti ſunt negãtes deũ eſſe ſpũmſanctũ.

tur pecoꝛa. Iñ macellulũ.li.dimi.⁊ hic ma

cellio.onis.⁊ h̊ macellariꝰ.rij.qͥ pecoꝛa ma

ctat ⁊ carnes vẽdit. Ubł macellũ ðꝛ a mace
ro.as.qꝛ ibi carnes maceran?ß.

— „ 7

Macer. cra.crũ.i tenuis ⁊ ſubtił. In macri
tudo.inis.⁊ h macies.ei.i.exilitas coꝛꝑis.

acer etiã eſt ꝓpꝛii nomKöm.
Macera. re.imacellũ. Iñ h macerariꝰ.idẽ

i

c
cer
cunl
enm
ann
nitp⸗
ei
diapn
ecen
Cache
teacut
cpin
chl⸗
bnad
lotic
19ctntit
Cchim
nualbea
parant
Noſtr,
ctäme
Ochi
chineſ⸗
gbyini
ochin
gumimi
ſcis wi
Oychunul⸗
Cizcor.
ſoces lai
Nunſpecer
Wocenlal
Woleneen
uclenat
Wangts
oran
glisnne
obo
phonie
2bloo
Wobye
dunn ſtyty⸗
acoßn
ecele
nn Gſcn
i Mcalo
Voologine
ſolhobenge
ſnompeer

Vobon nn⸗

tigtüin

dieſclb
miſolen
Auniolbdcing
pelat n
nichori
lurunioſns
rilbide
oipeng
blurnszaic
Prietichnn
tdiſſnluant
Faauüluoner
ur dmnädetke

Amſdi
e—
ierrenurda
Dage. Deann
ſeſolgberſnue
urctGon
Womn1n
norenuteirn
remis Winnn
Tem. riſrin
TNoculichſeh
cöburo. Finl
nplerug ſand
y Aüaptrit
Oeiuſtillmitüf,
intiiali Ii
oco Incehiei
oſtaſitlnrand
ſadi.“
er Viim
maccdhond nun⸗

Htimcers ,

Inmacchir

cdis. e Nin⸗ .

3Pintroudenn

macellaris.
Maceria. rie.f.p.ðᷣꝛ a macros.et macerie di
cunkt᷑ lõgi pietes qͥbo vinee haliud claudũt᷑.
Itẽ maceria ðꝛ mẽbꝛanula ſecũdinaꝝ.q̃ ĩ

uoluunt᷑ pueriĩ vtero.q diuidit᷑ in ꝑtu.⁊ ſe
quit᷑ pueꝝ.Ulñ ſuꝑ Geñ.xxxviij.Qugre di

uiſa eſt pter te maceria.dic vna glo. Secũ

diaꝝ mẽbꝛãula quã rupit cũ manũ emiſit.

Macerio.onis.i.maceriaꝝ ↄſtructo.
WMachera.re.f.p.pe.p.i.gladiꝰ longꝰ ex vna

te acut.⁊ ðꝛ a machia qð eſtpugna.
achia grece.latine ðm pugna.
Wachil.ẽ tunica talarꝭ tota hyacinthina ha

bens ad pedes ſeptuagintaduo tintinabła

totidẽq; imixta ac depẽdẽtia malapunica.

⁊ acuit᷑ in iine.
Machina.ne.f.p.oẽ qð ĩgenio parat᷑. vt ma

nual baliſta.⁊ ſilia.⁊ ꝓpꝛie illa q̃ ad pugnã

parant᷑.licʒ etiã qᷓlibet artificioſa cõpoſitõ

vł ↄſtructio dicat᷑ qñq; machiĩa.Et iuenit

etiã machina ꝓ inſidijs.⁊ coꝛ.pe.

OMachinis.inis.ðꝛ a machina.Et ſunt ma/

chineſ inſtr̃a edificioꝝ ſic dicta a machinii
qͥb inſiſtũt ꝓpter altitudinẽ parieti.
Machinoſus.ſa.ſüũ.i.plenꝰ machinis vł ar/
gumẽtoſus.⁊ igenioſus ad machinas faci
endas.vel inſidioſus.
QOachinula.le.dimi.i.pua machina.
Macia.cioꝝ.płalis numeri.i.ĩteſtina.ſcʒ q̃

—

dai ſpecie valde clara.

Maciecula.le.dimi.i.ꝑua macies.
Macilent.ta.tũ.i.macer.macie plenꝰ.Inð
macilẽtia.tie.i.macies. ”ͦJMV
Macoꝛ.oꝛis.i.macies.⁊ ðꝛa maceo.ces.
Macredo.inis.i.macies.vñ Auroꝛa.Moꝛ
talis macule nulla macredine fuſc.
Macrobo.bij.lõgeuꝰ ĩterpᷣtat᷑.⁊ ẽ nomẽ phi
platonici latini.⁊ ðꝛ a macros qð eſt lõgũ.
⁊ bios.qð eſt vita.q̃ſi lõge vite.
Qacrobij etiã dicti ſunt qdã ĩ india.xij.pe/
dum ſtaturã habẽtes.
Oacrocoſmꝰ.mi.i.maioꝛ mũdc.⁊ ðꝛa ma/
cros qð ẽ longũ.⁊ coſmꝰmũdꝰ. Uñ Gꝛeciſ

mꝰ. Sʒ ſignas mũdũ maioꝛẽ ꝑ macrocoſ
mũ. Hic alio noĩe ðꝛ megacoſmꝰ.

—

MWacrologia.eſt lõga ſnĩa res nõ neceſſari/

as cõpᷣhendẽs.vt Legati nõ ĩpetrata pace
retro vñ venerãt domũ reuerſi ſunt.
Dacros vł macron grece.latine ðꝛ longuzʒ
Macx.ta.tũ.i.magis auct᷑.i.plenꝰ głia.ſcʒ
bonꝰ. valẽs.⁊ ðꝛa mag aduerbio ⁊ auctꝰ.
Inuenit᷑ etiã mactꝰ ꝓ mactat.⁊ tunc ðꝛa

ſoꝛdes eliciũt. Inuenit᷑ etiã macia.cie.p q

mactoꝛ. arꝭ. Et nota ꝙ nulla termiatõ iſti⸗

nois mact.cta.ctũ.ẽ in vſu.niſi terminatõ

vti.ſ.macte q̃ terminatiõe vtimur tã ꝓ ntõ
p v.
Macula.le.i.nota.vitiũ.turpitudo.macula
etiã ðꝛ ſquama loꝛice.⁊ filũ reteteis.
Maculat᷑.ta.tũ.i.ꝰtaminatꝰ.deturpatꝰ.coꝛ
ruptus.inqͥnat?.⁊ ðꝛ a maculo.las.
adian ⁊ epha regiones ſunt. vbi
Dꝛomedar.
Madiditas.tatis.idẽ ẽ qdð madoꝛ.doꝛis.
Oadidulus.la.lũ.i.aliquãtulũ madidus.
Dadidꝰ.da.dũ.i.humidꝰ.⁊ ðꝛ a madeo.
WMadiꝰ.dij.ſᷣm Papᷣ.mẽſis qͥdã ſic dictꝰ eo
qꝙ tũc terra madeat qͥ ⁊ maiꝰ ůDZ.

habität

Madoꝛ.oꝛis.m.t.i.pluuia.humidittss.

hoc madellũ dꝛ· “

ſita ꝓ r. Et ſunt magalia caſe paſtoꝛales vł
caſe afroꝝ vileſ. Eadẽ ⁊ mapalia.ſʒ ĩ maga
lia pᷣma ꝓducit᷑.⁊ ĩ mapalia coꝛripit.

OMagal lingua punica noua villa vZ.

Dagdalũ.li.q̃ddã oppidum fuit. Inde ma/
gdalenꝰ.na.nũ. Hinc dicta eſt Maria ma
gdalena.et h̊ magdalene.nes.grece.⁊ acuit
in fine.⁊ interpᷣtat᷑turris ſᷣm Hug.Etẽg.
eiuſdẽ ſyllabe cũ d.et nõ ꝙ cũ addit᷑ maria
debet dici maria magdalena.licet h̊ nomæ
magdalena ꝑ qᷓndã noticiã ſumatp maria
peccatrice. Poteſt etiaʒ dici magdalene ſi
magdalene ponat᷑ expoſitoꝛie.
ODagiſter.ſtri.i.autoꝛ.didaſcalus.eruditoꝛ.
Iñ hec magiſtra.ſtre.⁊ hic magiſterculus
li.i.ꝑuꝰ magiſter in ꝑſona.vl poti in ſcien
tia. Iñ magiſterclła.le. Itẽ a magiſter.ſtri.
ðꝛ magiſtra.ſtra.ſtrũ.adiectiue.⁊ hoc ma/
giſterium. rij.honoꝛ vel dignitas vel offi/
ciũ magiſtri.⁊ hic ⁊ hec magiſtralis.⁊ h̊ le.
Itẽ magiſtri dicunt᷑ maioꝛes ciuitatis.vel
ſenatoꝛes.cõſules.iudices. Iñ h magiſtra
tus.t. tui.eoꝝ dnigitas. Et ſepe magiſtra/
tus iuenit᷑ collectiue ꝓ ipᷣis ſcʒ qͥ magiſtra/
tũ habẽt.Et magiſtrat eſt ᷣbale huiꝰ ver/
bumagiſtro. aſ. Itẽ magiſter ↄponit᷑ eũ gtõ
militũ.⁊ ðꝛ magiſtermilitũ.huiꝰ magiſtri/
militũ.⁊ tũc notat dignitatẽ magnã quam
q̃s habebat ĩ vꝛbe Rhomaa.⁊ is modo di
citur mareſcalcꝰ. Sʒ qñ ſunt due ꝑtes pᷣt
fieri ſuppoſitio ꝓ quocũq; aliquos milites
magiſtraeeeen.
Dagmas locus quidã eſt.de quo habet᷑ j.
8 4

M

Wagnamætũ.ti i diuinamẽtũ.⁊ ꝑ ſyncopã.
p magmẽetũ.ti.qddã piguiſſimũ extũ łſecũ

Dũu ꝓſectũ. Papᷣ.ẽt diẽ Magmẽtũ alij pin

guiſſimũ iteſtinũ.alij ſecũda ꝓſecta. Coꝛ/

nutus vo qͥcqͥd mactat᷑i.diſtrabik.

Wagnal.lis.ↄ.t.⁊ G le.i.magnꝰ.vlł qͥ magꝗ fa
cilt. Clñ illud. Loqᷓbãt᷑ varijs linguis apłi
magnaliade..
Wagnanimꝰ.ma.mi

—

i. pe. coꝛ. ⁊ H ⁊ magna

—

nimis.⁊ G̊ me.i eodẽ ſẽſu.iaudax.foꝛtꝭ.ma

gni aĩ ad difficilia ĩcipiẽda ⁊ patiẽda. Uñ

Judic̃.v. Magnanimoꝝ reꝑta eſt ↄtẽtio

In magnanimitas.cat.ſ.ſpõtanea reꝝ dif

ficiliũ aggreſſio.

Wagnas.natj..t.q magnꝰẽ in ppło ⁊ potẽs
Et ꝓ eodẽ ðꝛ magnat.ta.tũ.pe.p. Uñ Ec

cłi.xx. Clir pꝛudẽs placebit magnatis.
WMagnes.netꝭ.m.t.qͥdaʒ lapis pᷣcioſus indi/

cus.ferrũ ad ſe trahens.⁊ ꝓ.pe.gtĩi.

Wagnificꝰ.ca.cũ.i.ſublimis.generoſus.glo

rioſus.qͥ mag facit. Iñ magnificentia.tie.

ſpontanea reꝝ difficiliũ ↄſummatio.
Magniloquꝰ.qua.quũ.qͥ mag loquit᷑. In ̊

.

magniloquiũ.quij.i.magna locutio.

Magnꝰ.na.nũ.cõꝑat᷑ irregularit᷑ maioꝛ ma

.

1

ximꝰ.Et cõponit᷑ ꝑmagrꝰ.pᷣmagnꝰ.tãma/

õ valde magnꝰ.

agog ⁊ gog. ſunt gentes ferociſſime inter

terimũt. Iñ magicꝰ.ca.cũ. Et nota ꝙ oꝛiẽ
tales ſolẽt pᷣualere ĩ arte magica. Uñ qnq;
oẽs oꝛiẽtales dicunt᷑ magi.Et diuidit᷑ ars
magica ĩ pᷣſtigiũ ⁊ maleficiũ.Pꝛeſtigiũ ẽſe
ſuũ humanoꝝ illuſio.ſᷣm h̊ incredibiles re
rũ mutatões vident᷑ fieri.vt.ſ.terre cumulꝰ
videat᷑ caſtꝝ.lapillus talentũ.ſeges cohoꝛſ
militũ galeata. Maleficiũ ãt cũ generalit᷑
poſſz dici q̊dlibʒ malefactuzʒ. tñ ſpecialit᷑
illud ðꝛ qͥ nob ita demões ſubijcimꝰ.vt no
bis pariãt miſſatica nr̃a differẽtes.vñ qͥdã

Uir magꝰ ẽ magn.magꝰ ẽ cũ fit lupꝰagi.

Maialis.lis.m.t.poꝛcꝰdomeſtic ⁊ pinguis
carẽs teſticulis. “”
Maieſtas.tatis.f.t.i.honoꝛ.dignitas.ſplen/
doꝛ.⁊ ðꝛ a maioꝛ.q̃ſi maioꝛ ptãs. Iñ maie/
ſtatiuꝰ.ua.uũ.i.poteſtatinꝰ.
Maioꝛica ⁊ minoꝛica. inſule ſunt hiſpanie.
maioꝛ ⁊ minoꝛ.q̃ ⁊ baleares dicunt.
MOaius.maij.qͥda mẽſis dictꝰ a maioꝛib ſiẽ
iuniꝰ a iunioꝛibo.Cũ eĩ rhomulꝰ inſtituiſ/
ſet rẽpublicã.diuiſit ꝓpłlm ĩ duas ꝑtes.ſi.ĩ ſe
nes ⁊ ĩ iuuenes.i.ĩ maioꝛes ⁊ mĩoꝛes.⁊ ad
honoꝛẽ ꝑtiũ ab illis ꝑtib duoſ mẽſes noĩa
uit.ſ.a maioꝛibo maiũ.a iunioꝛib iuniũ.ſicẽ
habet᷑ in Ouið.faſtoꝝ. Maiꝰ ðꝛ a maieſta
te.łha maia mr̃e mercurij.⁊ iuniꝰa iunoneł
iuuẽtute vł a ↄiũctiõe romanoꝝ ⁊ ſabinoꝝ

caſpios mõtes ⁊ marecaſpiũ.a magno ale Maiuſculꝰ.la.lũ.pe.coꝛ.i.aliqntulũ maioꝛ.

rxandro incluſe. ⁊ he ſunt exiture circa finę Mala.le.f.p.i.maxilla.⁊ ðꝛ a malon qð ẽ̃ro

mũdi.⁊ magnã ſtragẽ hoĩbo illature.
MWaguderis.m.g.vl maguder ꝑ apocopam

Etẽ magnder ſecũdꝰcaul qͥ naſcit᷑ in tirſo

abſciſo.vł ipᷣe tirſus abſciſus. Uñ Pꝛiſcia
rdiẽ ꝙ ſiñt frugẽ.i genꝰ caułqͥ naſcit᷑ exea

pꝑte cuiꝰ radix ſirpis auellit᷑ vł vt alij dicũt

ſaliginẽ.Et fac actm̃ ĩ im.⁊ ablatiuũ ĩ i.tm̃

UVnñ. In im tm̃ faciũt h qrtum noĩa caſuʒ

Vim burim tuſſim maguderimq; ſitimq;

Magꝰ.gi. m.g.⁊ vt ðꝛ ĩ hiſtoꝛijs magi dicũt

a magnitudie ſcie. Quos ei greci phos.ꝑ/

ſe magos appellãt. iudei ſcribaſ.latini magi

ſtros 'm Hug. Pap̃.dicit. Wagi oliz ſtel

laꝝ interpᷣtes dicebãt᷑.ſ.qͥ pᷣdiuinabãt qua

lit ſe haberet qͥſq; cũ naſceret᷑.ſic de his le/

git in euãgelio q natũ xpᷣm annũciauerũt.

Cułᷣartis ſcla vſq; ad euãgeliũ fuit cõceſ/

ſa. vt edito chꝛiſto nemo deinde natiuitatẽ
alicuiꝰ de cetero interpᷣtaret᷑. Poſtea magi

ctiã dicti ſunt qͥ vulgo ĩcãtatoꝛes ⁊ malefi/
ciob facinoꝝ magnitudinẽ nũcupant᷑.Hi

tundũ.qꝛ rotũda ẽ. U ðꝛ mala qſi mola.a
molo.lis.vł a mãdo.dis.Et ẽ mala ſuꝑioꝛ
mãdibula vᷣo inferioꝛ. Pꝛope aũt male ſũt
eminẽtes ꝑtes ſub oculł.ſic dicte ꝓpt᷑ rotũdi
tatẽ. Itẽa malõ ðꝛ h̊ malꝰ.li.qᷓdã arboꝛ.qꝛ

frucetoĩm pomoꝝ ſit rotũdiſſimꝰ. Uñn ⁊

illa ſunt vᷣa mala q̃ vehemẽter ſunt rotũda
Iñ h̊ malũ.li.fruct illiꝰ arboꝛꝭ.Eth malꝰ

ſi.arboꝛ nauis ðꝛ.qꝛ rotũdꝰ ẽ ad modũ ma

li.vł ðꝛ mał q̃ſi malle.qꝛ q̃ſi qbuſdã ligne
is malleolis ſit.qꝝ volubilitate vela facili⸗
eleuãt᷑. Uñ Iſa.xxx. Donec relinq̃miniq̃ſi
malꝰnauis.Et pð.pmaʒ mala ꝓ marilla.⁊
malł“ ꝓ arboꝛe.⁊ malũ ꝓ fructu.⁊ malꝰpar
boꝛe nauis.⁊ hi mali.loꝝ.ꝓ dẽtib.⁊ malo.

vᷣbũ.i.magꝭ volo. Sʒ malꝰ.la.lũ.⁊ hͥ malũ

li.i.peccatũ.coꝛripiunt pmam.lũ Mala
mali malo.mala ↄtulit oĩa mũdo. In rate
triſti malũ cũ frãgit nauita maluʒ. Malo
carere mał qᷓ; mala mãdere mał. Mala eti
am ðꝛ onis alba.⁊ ide cõponit᷑ malonomꝰ

vllo veneni hauſtu violẽtia tm̃ carminis i Malachias ĩterpᷣtat᷑ angelꝰ dñi.i.nũci. qc/

guide
ſacre
e
volan
chim
Poe⸗
ſſtael
ſicut⸗
be
deam
marce
ſpeser
Nnu
emnol⸗
nii
Sß
ſanaun
Qled
woles
euo
are
toꝛ.
Oula
cuul.
ſcratf.
inõſ
holtee.
Olicaci
Olcooue
nifermal
pſcioſus.
Ollgben
anglicier
Wsümne
Wlioo⸗
minos
nerabe⸗
Glonr
Ollox
lapea
Niuvete
edea
minſpm
hndicunt
tntcoꝛo.
Norantan
leli⸗
loaſimo
llerrolle
ſleolug
lnnin
degnn.
cgſnann

. Onnne
Odintin
ai defg
hbinonbin
lſtemean
entiſegct
Cn itcigenn
pzhiüſt
sfubicinen
differinegfi
Pecüftlap
oineſtiotgin

oꝛ digingha
ior lis nn
niu:.
nſuleſuntbihn
uresdiclnt.
8dic'anmion
dirbomul'iſtn
Nmidase
iores? mionestl
õ
iunioriinniil
Daidranut
i tiuniaiunon
manor ſobin
aliqntulirmuic
ramalon qdenn
malaſimol
Etémalaſugio
Podenitnaicſin
icdirirord
blcaadeg

cromötſind VU

cenirer otfact

loh udod Eihe⸗
Gnmiih tlbnni⸗
lgricblli,
Cthlintfeiii
doner ſcinan
hnnmuin
ilor Ndenn
; mublalid
,

— —
=

=

4
.

—

17
4

4.

= =

—

S
EE
—
—
—D
E
E—

quid em̃ loquebat᷑ q̃ſia dño eſſet mãdatuʒ l
alo. onis. m. g. 2 8: a malon. qð eſt rotun
düu. Malonẽ greci comã capit dicũt qauuc·
nos cirrü vocamuus.e
Malobatrũ.tri.n.s.q̊̃ddã vnguẽtũ.a malis

ita credebat᷑.

Malachim.i.regũ.qͥ tertio ⁊ q̃rto regnoꝛuʒ

volumie ↄtinet᷑. Meliuſqʒ eſt multo mala
chim.i.regũ.qᷓ́; malachod.i.regnoꝝ dicere

HNõ em̃ multaꝝ getiũ reg deſcribit.ſʒ vniꝰ

iſraelitici ppłi qͥ in tribubo duodeciĩ ↄtinet᷑
ſicut dicit Hiero. in ꝓlogo regõͤö.

Malagma.matis.n.t.q̃ddã medicamẽtũ.et

Zꝛa mał. la. lũ.vlmalagma ðꝛ.qꝛ ſine igne

marcet᷑i.ↄterit᷑. Sine igne ðꝛ.qꝛ herbe vl

ſpẽs ex qbo fit nõ ðdcoquunt᷑ſʒ marcerãt᷑.i.
ↄterunt᷑. Et ðꝛ malagma ſic.q̃ſi molagna

qꝛ molẽdo.i.terẽdo agit᷑. Ul pᷣt dici mala/
gma.q̃ſi malũ agẽs.i.educẽs curãdo.Uñ
Daß.xvj. etem̃ neq; herba neq; malagma
ſanauit illos. ̊IJJGUGUvw

Maledic.ca.cũ.i.maledicẽs.⁊ coꝛ.pe. Iteʒ

maledicꝰ eſt qͥ obloqᷣtur hoĩ.ei detrahẽdo.
⁊eũ obloquijſdepmẽdo.vt.c.j.ð cle.male.
Maleficꝰ.ca.cũ.pe.coꝛ.i.malefaciẽs.incãta
toꝛ. Iñ ̊ maleficiũ. ci..l.
Malefidꝰ.da.dũ.qñ eſt vna dictio cõpoſita
ex male ⁊ fides.ſignat illũ qͥ leuitatẽ hʒ ⁊ ũ

ſernat fidẽ. Sʒ qñ ſut due ptes ſignat illũ
cui nõ ſeruat᷑ fides. vt iſte ẽ fidus male in

hoſtes.

Malicia. cie.fſ.p. ðꝛ cogitatio pᷣue mentis.
Malicioſus.ſa.ſum.i.deterioꝛ malo.qꝛ fre/
quẽter malꝰ.callidꝰ. aſtutꝰ.vᷣſutus.ſubdolꝰ

inſidioſus. Iñ h malicioſitas.tatis.

Maligi. na.nũ.i.mał.rixoſus.Et ꝓpꝛie ðꝛ.
qͥ malicie votũ ⁊ opꝰ ꝑagit. Iñ malignitas

tatis.i.malicie opꝰ vel votũ.

QOaliuolꝰ. la.lũ.ðꝛa malꝰ.⁊ volo vis. Inde

maliuolẽs.tis. Iñ maliuolẽter.tiꝰ.ſime.ad
uer.⁊ hec maliuolẽtia.tie.
Malleatoꝛ.oꝛis.m.g.ðꝛ faber ferrari.
Malleoł.li.dimi.i ꝑuꝰ malleꝰ. Itẽ malleo/
lus.pe.coꝛ.ðꝛ nouelpalmes nat poꝛꝝ an
ni flagello. dictꝰſic. ob ſiłitudinẽ rei.qꝛ ĩ ea
pte q̃ deciditex veteri ſarmento ꝓminens

vtriuſq; mallei ſpẽʒ pᷣbʒ. In glo.aũt Dañ.

iij. dicunt᷑ malleoli vimina vł ſarmẽta arẽ

tia.⁊ coꝛ.o. U quidã. Malleoli ſarmẽta

notant atq; vimina ſicca.

Walleꝰ. lei.ẽ inſtrumentũ fabꝛi.⁊ ðꝛa molł.
lis.quaſi molleꝰ.qꝛ mollit ferrũ.vel qꝛ duz

malleolus.li.dimi. H
Malluuiũ.uij.vas ad abluẽdas manꝰ.⁊ ad
ſoꝛdes manuũ recolligẽdas aptũ. Iñ mal
luuia.na.nũ.vt malluuiane ſoꝛdes.i.ſoꝛ/

calet ⁊ molle eſt cedit ⁊ ꝓducit illud. Inde

des manuũ in mallunio collecte.

lauandis ſic dictũ.

malognatũ.ti.qꝛ habeat ꝗna inter. Ideʒ

⁊ malũpunicũ.Et nota ꝙ ſepe iuenit᷑ ma/

d.

20 malogranata.

alomellu. li.gen?pomi melliflui? dulc.

lis.vel qꝛ in melle ſeruet᷑.

Malon grece.latine ðꝛ rotundun.
WMalonomꝰ.mi.paſtoꝛ ouiũ. Mala em̃ dici

tur ouis alba.nomos paſtoꝛ.⁊ coꝛ.pe.

Malua.ue.ðꝛ q̃dã herba.⁊ ðd ꝛ a mollio.lis.
qſi mollia. qꝛ vẽtrẽ molliat. Jũ maluace.·
cea.ceũ.res malue.vl ꝑtinẽs ad maluau.—
aluaceꝰ.etiã ðꝛ vilis.nõ bonꝰ vtmalu,.
Waluicia.cie.q̃dã veſtis dicta a malua. q
er maluaꝝ ſtamine ↄficit᷑.quã alij maloci //
nam alij mauellã voct.—
eĩ malũ armenicũ l armeniacũ.qꝛ ab arme
nia pmũ ſit aduectũ.Etẽ malũ cidoniũ di

ctũ ab oppido crete ex cui pomo cidonicũ

ↄficit᷑. Etẽ malũ macianũ a loco dictũ vñn
pmũ aduectũ ẽ.et ẽ malũ amerinũ.qꝛ ama
ri ſit ſapoz. Et ẽ malũ ꝑſicũ.qꝛ eã arboꝛe i
egypto iſeruit Perſi.hec arboꝛ ĩ ꝑſidafru
ctũ ſiccũ generat ĩterfectoꝛiũ.apud noſ vᷣo
rotũdũ ⁊ ſuauẽ.Et ẽ malũpunicũ dcm̃ ſic

rũt᷑. Sũt ⁊ agreſtia mala ſtridũt cocta bñ

Wal. a. i. ðꝛ a melan qd ẽni/ digerunf.
grũ.qꝛ niger ſit ⁊ ꝑuerſus.⁊ cõꝑat᷑anoꝛma

„

le.malꝰ.peioꝛ.peſſim. JIñi veiꝰ peſti⸗
aduer. ⁊ H malicia.cie.⁊ H̊ malũ.li.ſpſtãtiue
Oãbꝛes ĩterpᷣtat᷑mare pelliceũ.ł mareĩ ca
pite. Et fuit ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſda.vñ q̃dãci
uitas dicta fuit mãbꝛe noĩe illi.
Mãma.me.f.p.ðꝛ a malũ.li.qꝛ rotũda ẽ vt

me mulieꝝ.mamille viroꝝ.vbera pecoꝛuzʒ
Papille vo ſunt capita mamaꝝ q ſugetes

ꝛza malũ ⁊ mel.qꝛ fruct? eiꝰ hʒ ſapoꝛẽ mel

qꝛ ex pũica regiõe ſit aduectũ.vł qꝛ gna hba
beat rubea.q̃i pnicea.idẽ ⁊ malũgnatũ qeꝛ·
int coꝛticꝭ rotditatẽ gᷓͤnoꝝ ↄtineat mititu
dinẽ. Itẽ vt diẽ Papᷣ.mala dulcia vixege/
runt᷑ fiegma nutriũt.felł ardoꝛẽ mouẽet.iflta
tiões faciũt.qꝛ ſũt frigida ⁊ hũida. Mhala
vᷣo acida ⁊ mat᷑a oĩb cõmoda ſt ⁊ bñ dige

oꝛ.peſſimꝰ. Iñ male peiꝰ peſſie

R

eeeeeeee
ſv hvhvfvfhððẽ

cõpᷣhendũt.Etcoꝛ.pmã mãmilla.Uñ In
nenal. Et nuſqꝙ; viſis trigita clara mamilł
Licʒ ĩ illo vᷣſu pᷣma ponat᷑lõga Mamillaſ
vir hʒ.pecꝰ vber. femina mamas.
Dãmona interpᷣtatdiuitie.⁊ ẽ nomẽ demo
nis qͥ peſt diuitijs.⁊ ð a mãmon.nõ qꝛ in
eiꝰ Ditiõe ſint diuitie.ſʒ qꝛ eis vtit᷑ ad deci/
piendũ.irretiẽdo laqueis diuitia.
Mãmotrephꝰ.phi.puer q lac diu ſugit.
Man.i.videre. Ubł vt diẽ Papᷣ. Man qð ẽ
mãna. ĩterpᷣtat᷑ qͥd eſt h̊. Cũ ei de pus plu

eret mãna filijs iſrael.q̃ſi mirãtes dixerũt.

Manhu. Beſt. qd eſth.

—

Manaa interpᷣtat᷑ munꝰ vlł ſacrificiũ ł holo
cauſtũ vl ↄſolatõ. Uñ Baruch. j. De qbuſ
emite holocauſtomata ⁊ chꝰ ⁊ facite ma /
naga vbi aliqͥ libꝛi hñt miſericoꝛdias vl mã

na ſʒ manaa eſt va laa.
Manaſſes hebꝛaice.ðꝛ obliuio latine. Uñ
dict eſt Manaſſes q̃ſi obliuioſus.eo ꝙ pꝛ
eiꝰ Jacob ſit oblit laboꝝ ſuox.
Manceps.pi.m.t.i.ſeruꝰ.⁊ ðᷣꝛ mãceps q̃ſi
manu captꝰ.qꝛ marie illi ̊ͥ noĩe cẽſebãt qͥ
bello capiebat᷑.⁊ i ßuitutẽ redigebãt᷑ Iñ h
mãcipiũ.pij.ĩ eodẽ ſenſu.ſʒ mõ ampliat ẽ

appellatio huiꝰ noĩis mãceps l mãcipiũ vt

dDicat filiꝰ ł filia nõdũ emãcipataa pꝛe.Et
ide qͥcqͥd manu capi⁊ ſubdi pᷣt ðꝛ mãcipiũ

vt hõ.equ.ouiſ. Hec eĩ aĩalia ſtati vt nata

ſũt mãcipia eẽ putãt᷑. Nã ⁊ ea que ð nume
ro beſtiaꝝ ſũt tucvidet᷑ mãcipia eẽ.qñ capi
domari ceperit. Itẽ mãcepſ cõponit᷑ cũ e
vt emãceps.⁊ cũ ne.vt nemaceps.Et vt di

cit Papᷣ. Ocipiũ nõ ſerũ ſʒ ꝛditiõeʒ ſigt
Micin.na.nũ.qͥ vtit᷑ ſiniſtra mauꝓ dextra

vel ecõuerſo. ⁊ p. pe.
Mancipi. indecli.qcqd manu capi põt.
Mancus.ca.cũ.ðꝛ qſi manu carens.

Mancꝰ etiã ðꝛ cui aliqͥd deeſt ad ꝑfectionẽ?

Inñ mãcatꝰ.tca.tũ.i.manu trũcatus.
WMandatela.le.i.mandauteu.
Miãdatũ.ti.n.s.qð mittit᷑. Uł mãdatũ.i.pᷣ/
ceptũ. Uñ dñs ĩ euãgelio Joh. Mãdatũ
nouũ do vobᷣ. Ul madatũ ſ̃ʒ Aʒo.ẽ offici
um ab eo qᷣ gtuitũ gtis ſuſcipit exhibẽduʒ
Mandatoꝛ ðꝛ ille qͥ aliqͥd madat alicui vt ſi
hi yel alij aliqd facdat.
Midatariꝰ ẽ qͥ madatũ ſuſcipit ad implẽdũ
Mãdibula.le.inferioꝛ maxilla.⁊ ðꝛ a mãdo
dis. vñ Judic. xv. Inuẽtãq; maxillã.i.mã
Dibulã aſini.Etinfra. In maxilla aſini ⁊ ĩ
madibula pulli aſinaꝝ deleui eos.

v. vñ Mane chetelq;
notares.rapta reſignares ⁊ melioꝛa dares

Maido. onis. n:t. qͥ mitũ madit. ſleccatoꝛ ar

iĩeodẽ ſenſu h̊ ⁊ 2 B madax. G.⁊ p. pe. gti.
Mãdra. dꝛe. m. g.i.bubulcꝰ. ⁊ ðꝛ a bobe ſibi

cõmẽdad.vł qꝛ noĩia boũ mãdat memoꝛie.
vł mãdros ðꝛ ouiſ. Iñ mãdra paſtoꝛ ouiũ

Maãdragoꝛa.re.pe.coꝛt.eſt genꝰ pomi ſilis
ꝑuo peponi.odoꝛe ł ſapoꝛe vl ſpecie.vł qꝛ
habeat mala ſuaue redoletia ĩ magnitudie

mali maciani. Un ⁊ eã ẽt latini vocãt ma/

lũ terre. Hãc poete antropoꝛeos appellãt.
eco ꝙ habeat radicẽ foꝛmã hois ſimilãtem.
Antropos eiĩ grece latie ðꝛ hõ. Cui?coꝛtex
vino mirxt.ad bibẽdũ dat᷑ ulis q̊ꝝ coꝛpꝰ ꝓ

noꝝ. Maſculꝰ folijs beche ſilib. De h aut

pomi genere q; d opinant᷑ ꝙ acceptũ ĩ eſcã

feminis ſterilib fecũditatẽ pariat.vñ Beñ
xxx.Egreſſus Ruben tꝑe meſſis triticee.ĩ/

agro reperit madragoꝛas q̃s matri Lie de
tulit. Et infra. Doꝛmiat tecũ hac noctep

mãdragoꝛis filij tui virtnu.
Manducꝰ.ci.pe.p.i.ioculatoꝛ.oꝛe hiãs.tur
piter mandẽes. =DDWU

Mane.nomẽ indecli.ẽ vel aduerbiũ tpis.?
ↄꝛa manũ.qð eſt bonũ.Quid eĩ meliꝰ ma⸗

ne qñ de tenebꝛis deuenit̃ad luce.
ane tehel bares eponit textu. Dañ.
phares vigili ſi mete

Manes.niũ.nibo.actõ manes vl manis.m.

g.i. dij infernales.⁊ aĩe ifernales.⁊ dicunt

a manũ qð eſt bonũ ꝑ riũ.qꝛ nõ ſũt boni
ſz efferi ⁊ crudeleſ. Ukł manes dicũt᷑a ma
no.as. qꝛ late manãt ꝑ auras. Et ꝓ. pmam
Vñ Oꝛati epi.Carmie dij ſuperi placãt
carmine mannno..
MDãgo.onis.m.t.i.mercatoꝛ.⁊ ꝓpꝛie vẽditoꝛ
eq̊ꝝ ⁊ a manꝰ eo manu agateq̊s.⁊ ctqͥ
libʒ mercatoꝛ põt dici mango.qꝛ res ſuas
MWania.nie.ẽ ſane mẽtꝭ aliena /manu agat

tio.furoꝛ. dicta ſic ab iſania.quã grecimã/

niã vocãt. Ulł ðꝛ a mãtin qð ẽ diuinare.qꝛ
Hᷣ amẽtes ⁊ inſanos fac.qꝝ alij efficiunt᷑ leti
glij triſteſ. alij furioſi. Mania ẽt vꝛ q̃dã fu
¶Qanica.ce.pe.coꝛ.ẽ catena ·/ria ifernalis

vł vinculũ q̊ͥ captiuoꝝ manꝰligant᷑.⁊ ð᷑᷑ a

manꝰ.qᷓi manũ capiẽs. Uñn ꝓpha. ⁊ nobiles
eoꝝ ĩ mani ferreis. Itẽ maica ẽ illa ꝑs tu

nice q̃ eſt ab hũero vſq; ad manũ. Un dieę

Pap. Manice ſüt vicula qbo man vicula
tur lz et tunicaꝝ ſint. Iñ manicatꝰ.ta. li

4

pter curã ſecãdũ eſt.vt ſopoꝛati doloꝛe nõ
ſentiãt. Hui ſpẽs due ſũt. Femia folijs la
ctuce ſilł ibo.mala generãs ĩ ſilitudinẽ pꝛu/

Mumhlbl

Onich
voci⸗⸗
goſudl
gigser
cipiun
Ounte
amun⸗

die

ekernl
eurthip
Curmnul
Vamani
inati

dpys po

multoe
figt ho
deßſi
Norort
capncl
plunlkyl

pyublee⸗

Oumng
Ounuonlr
niiadmmn
inoa
ſgumnen

Uhorcke
Phliian
aſon⸗
Opſebi.
(i
Cſignun

Aunnaina

dunaha
wanmn
nnttul
ulpgnede
nne Uin⸗

aurgt
9. W
Rad
midnnan
Mdraptos
tgen ni
Reylſportt
itlaäniwein
noordsten
edrbäuim/
dakilisirang
ſogornn tn
ſüt Fmniunn
Nisiſiimttinn
nantaccgii
Birategeni
Atgemeſistan
ussmumn
miatcübaw;,
ſr
Clwer. oreh

Nladucrbiite
OQudeimndͦn
nikagluc..
vonlkiterrn.De⸗
ares ngiliſiman
gcmelio da e

Wes nanis .

Znücanöſündo
munesdicikann
ums phne
miedaſuhenge⸗

õ
vnmliiiii
einungoen
ni iini n
pianu iin
nimbenlin⸗

di. Uñ etiã ðꝛ mani

Manichei. heretici a qdaz perſa extiterũt.q L

vocat eſt manes.Hic duas naturas ⁊ du

ias ex deo q̃ſi exaliqͥ fote manare aſſeruit
Zeſtamentuũ vet reſpuũt.nouũ ex parte re

cipiunt.

Damifeſto.ſta.ſtu i. apertꝰ clarꝰ cert et dꝛ
a man ⁊ feſt quaſi ad manũ poſit/ ⁊ pm.

feſt? quaſi manẽs feſtꝰ

⁊ eſt etymologia. Item in feſto oĩia debent
Oa

extrahi pulcrioꝛa ⁊ in apto poni.vnde⁊ di

citur manifeſtꝰ.i pmptus. aꝑtꝰ.⁊ palã poſi
tus. Iñ maniteſtar.ria.riu.qͥ manifeſtat

vel manifeſtat᷑. vel manifeſte et apte aliqͥd

7

faciẽs. Itẽ manifeſtũ ẽ publica ⁊ ſamoſap

clamatio.ex certa ſciẽtia ⁊ certiſ autoꝛitati

bus pueniẽs. Etpoteſt manifeſtũ pbari ꝑ
multos teſtes vł autoꝛes.nõ tamẽ ꝑ tot q;

—

fiat notoꝛiũ.vide glo.iij.in.c.cõſtitutionũ
de v. ſig. li. vj. . vj. q.ij placuit. Spe. ti.de

7.

notoꝛio crimĩe.S.ſequit᷑ de manifeſto.cir⸗/

ca pncipiũ.vbi ðꝛ. ¶ anikfeſtu eſt. qd patz

plurib ſed non omnib. Sʒ notoꝛiũ oĩib⸗

publice patet.

Mantin grece.i:diuinare.

₰

Manipularis.9. t.? B re. manipulariꝰ.ria.
riũ.ad manipulũ ꝑtines.vł de manipło ex

iſtens. vt maniplares milites. ſfut de ma

nipulo. Manipulares etiã dicimeos qui
ſigna ante regẽ poꝛtat. Et cõponit cõmani

pularis.ris.

re poteſt. ⁊ 8 a manꝰ qſi manũ implẽs.⁊ ẽ

etymo. Itẽ manipuł ðꝛ ſocietas ducẽtoꝝ

militũ.qꝛ anteq; ſigna eſſent manipulos.i.
faſciculos ſtipule vel alicuius herbe ſibip
ſignis faciebãt. vel qꝛ olim bellũ manibĩi
cipiebãt. Inuenit᷑ etiĩ manipłꝰ ꝑſyncopaʒ

Vnñ Lucanꝰ Conuocat armatos exteẽplo

ad ſigna maniplos. Itẽ manipulꝰ ðꝛ oꝛna

mentũ ſiniſtre manꝰ ſacerdotis.

Danna indecli.? mãna. nat pe coꝛ.: q/
dam cibo qualis de celo cecidit filijs iſrael

28 a manũ qð ẽ bonũ.qꝛ bonũ erat. Cu/⸗

iuſcũq; eĩ rei ſapoꝛẽ exigebat q manna co/

medebat.talẽ habebat. Un Sap̃.xvj. Pa

ratũ panẽ de celo pᷣſtitiſti ilt ſine laboꝛe oẽ
delectamẽtũ iſe habetẽ. ⁊ ois ſapoꝛis ſua /
uitatẽ. Ul mãna dictũ ẽ a mabhu aduerbio

admirãtis apud hebꝛeos.q̃ſiqð ſignũẽ h̊.

one quã ĩ mane hbabuerũt cũ pmum mana

MDan.ni.i.palefredꝰ.⁊

anſi

repererũt dictũ ẽ mana. Cũ eĩ in mane pꝛi

re manhu. quaſi diceret qͥd ẽ G. q; bonũ.q;

dulce. Inuenit et h mana. ne. neu. ge. ſicut
⁊ paſca.ce.ſʒ h̊ videt᷑ eſſe regulas Pꝛiſcia

ni qꝛ nullũ nomẽ neutrũ ĩ pᷣma declinatõe
vel qnta iuenit. Dʒ pt dici ꝙ Pꝛiſcian in
telligit de nominibo latinis.
ðꝛ a mãſuetus. eo ꝙ;
manſuetudinẽ manuũ ſequat᷑. vl qꝛ mãſue
tus ſit. v? a man.qꝛ manu nitat ?⁊ ducat.·

Oanſiuncula.le.dimi.i.ꝑua.maſio.
anſuci cij.i. edaxad madendũ parat:.
Danſuet.ta. tũ.i.mitis.nulli iniuria faciẽs

cij.i.edax ad mãdendũ paratꝰ.

vel domit.q̃ſi manu vł manui aſſuetus.

Oanſus ſa. uz .comeſt.: Hꝛa mado dis,

Itẽ mãſus.ſa.ſuzʒ.i.mãſuetꝰ.⁊ tũc ðꝛ a ma⸗/

ſueo. ſues. ᷣm Hug. Itẽ maſus pᷣt deriua

ria maneo.nes.vñ dic Papᷣ. Haãſa come
ſta. mãſueta. mãſus dict? a manẽdo.qꝙ inte
grũ ſit duodeci iugerib. Itẽ mãſus ſcõm

vulgare italicoꝝ ðꝛ ꝑs terre q̃ duobe bob⸗

ſufficit in vno anno ad laboꝛandun.

M ttia.tic. i. viuinatio.? ð? a mãtos. Et ab

eo cõponit᷑ necromãtia. pyromãtia. aero/
mãtia. pvdromãtia. geomatia chiromãtia

oꝛniʒzomãtia. de qᷣbo vide locis ſſtis.
Mantica.ce.f.p.i.ſarcina.ſ.mola.⁊ ðꝛ a ma⸗/

nus. Iñ mãticatꝰ.ta.tũ.i.mãtica.oneratꝰ.

⁊ coꝛ.ti.

Mãticula.le.dimii.ꝑua mantic.
Manticula etiã ðᷣꝛ pera paſtoꝛatk.
Mãticulꝰ.li.dimi.i.puꝰ mantellus.
QDantile. lis. pe.p. ⁊ ̊ mantele.lis.i.velam?
mẽſe vł mapa. ⁊ ðꝛ a mãdo.dis.q̃ſi.maãdele

vl mãdile. Ił mãtile ſiue matele qᷓſi manu
tergile. ? Fʒ H pꝛie ſic dꝛ gauſape. qꝛ ĩterge
dis manibo pbet᷑. vñ ? ö: mãtile vi mãtele
quaſi manus tela. eie

„

Wantos.i.diuinatio.⁊ ðꝛa mantin.qð ẽ di

uinare. Itẽ 6 mãte. tes.i liud idẽ.ſ.diuina/
tio.ſ. viſio poſitoꝝ.i.pᷣuiſoꝝ a deo.Et hinc

filia Tireſie dicta eſt mantes.quaſi diui/

natrix. Uel mantes dicta ẽ tã diuinatio
filia Tireſie a manes ⁊ tueoꝛ quia manei.

tueatur.

Mantua ·tue.qdã ciuitas lõbardie. dequa

oꝛiũdus fuit Uirgiliꝰ. Un Ouidiꝰ Han

tua Ulirgilio gaudet. Uerona catullo. Pe

ligne genis glia dicar ego. Jn mantuanus
na.nũ.patriũ vel gentile.

unt. Manubie etia dicunt᷑ ſpolia exuuie. qᷓ

Mantus.ti. eſt bꝛeuis amictꝰ.⁊ a manus
qꝛ: manus tegat tanti.

MWanualis. lis. 9.t. ⁊ B le. ad manũ ꝑtinẽs.et

hoc manuale.lis.p qdaʒ libꝛo qͥ qſi ad ma
num ſemꝑ habet.

Wanubie. biaxꝝ.i. excubie q̃ ꝑ ſpacia noctis

vigilãt.⁊ ðꝛ manꝰ.qꝛ ꝑ manꝰ.i.cateruas fi/
victis extrahunt᷑.ſic dicte qꝛ manibo victo
rum extrahunt᷑ im Hug. Pap̃. vero dicit.
Manubie ſpolia. rapie.res de pꝛeda mãu

collecte. Manubic dicte ſüt. qꝛ manib de

trahunt᷑.i.veſtes moꝛtuoꝝ. Unde Ezech.

xxxviij.Et diripies manubias infinitas.
Manubꝛii.bꝛij.ðꝛ manica vł manicum cu
iuſſibet ferri.⁊ ðꝛ a manꝰ.qꝛ manu tenetur

Iñ manubꝛiat᷑.ta.tũ.Et videt᷑ cõpoſitum
ꝗa manu ⁊ bꝛia.qð eſt mẽſura.qꝛ ita cõmẽſu
rat᷑ ꝙ poſſit teneri manu. ſicut patet in cul
tello ⁊ ſecuri.

Oanulea. lee.i.manica.⁊ ð a manꝰ. Jñ ma

nuleatus.ta.tũ.i.manicatꝰ.
Manũ grece latine ðᷣꝛ bon.
Manumiſſio.onis. eſt datio libertatꝭ.ff. de
acq.re.domi.l.adeo.S.cũ qͥs.ĩ fi. Et manu
miſſus. ð qͥᷣ eſt liberatus a manu ⁊ poteſta
te dñi.⁊ ðꝛ ſic q̃ſi extra manũ.i.poteſtatem
Dñi ſui miſus.
WMemmnupiariũ.rij.i.gauſape.q̃ſi manꝰ pians.
Mmꝰ.nus.nui.f.g.ðꝛ a munꝰ.eo ꝙ ſit totiꝰ
coꝛpis munꝰ. Ipᷣa em̃ oꝛicibũ miniſtrat.⁊

facit ⁊ diſpẽſat.oĩa dat⁊ accipit. Uñ ab ari

ſtotele.manꝰappellat᷑ oꝛganũ oꝛganoꝝ. Iñ
manutꝰ.tq.tũ.i.magnaſ hñs manꝰ.Etcoꝛ.
pmã. Uñ Pꝛouer.xj. Manꝰ? in manu non
erit innocens malus.

Manutergiũ.gij.ẽ togilla cũ q̃ ter ikmanꝰ

Manzʒer.ʒeris.m.g.eſt filiꝰſcoꝛti.vł adulte/
rinꝰ. Un Deut.xxiij. Hõ ingrediet manʒzer
hoc eſt ð ſcoꝛto nat.in eccł iaʒ dñi vſq; ad

decimã generationẽ. Iñ mãſerinꝰ.na.nũ.
idd eſt adulterinꝰ. ”MMU
Mapa.pe.i.togilla.⁊ ðꝛ a manus q̃ſi manu

pia.i.manũ pians. Iñ h̊ mapella.le.vel ma
pula.le.vel mapellula.le.dimi. Mapa ẽt

dicit᷑ pictura vł foꝛma ludoꝝ. Uñ dicitur

Mapalia. paſtoꝛalia tabernacula.

Maranatha. vt dicit q̃dã gloſa ſuꝑ illud.j.

ad Coxꝶ. xvj. Sit anathema maranacha.
Sitanathema.i.ſeꝑatꝰ a deo vł ↄdẽnatꝰ.

Maranatha.i.donec veniat dñs.vł in aduẽ

tũ dñi. Oaranacha em̃ interpᷣtat dominꝰ

venit. ðð
Oaratron grece.i.feniculum.
Marceſcibilis.ↄ.t.⁊ B le.i putreſcibilis.

Marcha.ðꝛ comitat terre alicuiꝰ. Unde?
marchio ðᷣꝛ pꝛinceps łdñs marche. Mar
cha etiã ðꝛ qddã põdꝰ.ſ.media libꝛa.vtðꝛ

marcha argenti.
Marciaton.n.g.genꝰ vnguenti.

MDarcidulꝰ. la.lũ.i.aliquantulũ marcidus.

Marcid'. da.dũ.i.putridꝰ.areſcẽs.lãguẽs.
Imñ hec marciditas.tatis. 2
Marcioniſte qͥdã heretici a marciõe ſtoico
pho appellati.qͥ Cerdonis dogma ſecutus
alteꝝ bonũ.alteꝝ iuſtũ dñm aſſeruit tanqᷓ;
duo pncipia creatiõis ⁊ bonitatis.
Marcoꝛ.oꝛis.i.marciditas.macies.defectꝰ
qdã. Jñ marcoꝛoſus.a.ũ.i.plenꝰ marcoꝛe.
Marculus.li.i.puſillus.malleꝰ ⁊ eſt diniaa
marcus.qdð et martellus vD.

Marcus.ci.ðꝛ.malleꝰ.⁊ eſt marcꝰ maioꝛq;

malleꝰ.⁊ ðꝛ a mollio.lis.ſicut ⁊ malleꝰ.łqꝛ
maioꝛ eſt ⁊ foꝛtioꝛ ad cedendũ. Marc et

8ꝛ qdã euãgeliſta. ⁊ interpᷣtat excelſus mã

dato. Excelſus vtiq; ꝓpter euãgeliũ altiſſi/
mi qdð pᷣdicauit. Uel ſublimis mãdato ðꝛ

ratione ꝑfectionis in vita.quia non ſoluʒ

ſeruauit mandata cõmunia.ſed etiã ſubli⸗

chꝛonica Claudius imperat. Marcꝰ euã
geliſta ſcribit.apłi ꝑ oꝛbẽ diuidunt᷑. Mar

cus alerandꝛie martyrium compleutt.
Mare.ris.n.t.poteſt dici aquaꝝ generał col

lectio.⁊ ðꝛ a meo.as.quaſi meare qꝛ ſempẽ

in motu.Ois em̃ aqruʒ collectio ſiue ſallſa

ſit ſiue dulc abuſiue ðꝛ mare. Uñ GBeſi.j.
Cõgregatões aq̃rũ appellauit maria. Sʒ

ꝓpꝛie mare ðꝛ cuꝰ aque amare ſũt. Ideẽ ðꝛ
equoꝛ.pelag.fretũ.pontꝰ.oceanꝰ.abyſſus

Jũñ marin.na.nũ.Etmarinarius.ria.riũ.
quaſi iuxtd mare exñs. Itẽ inuenit᷑ mareti
beriadis.⁊ eſt idẽ qd lacꝰ tiberiadis. Itẽ ĩ

uenit᷑ mare rubꝛũ.Et vt ðꝛ in hiſtoꝛijs ſu-

Exo. Mare rubꝛũ nõ eſt aq̃ rubea.ſed oĩs
terra circũſtans rubea eſt. exqua viciatur
gurges ⁊ ĩficit᷑vñ miniũ acutiſſimũ decer

pitur. qcq etiz ad eſuz in fructibo ẽ in hũc
coloꝛẽ cadit.Ob h̊ gẽme ibidẽ rubee inue

niunt᷑ qᷓ humo ĩuolute.⁊ intarenas attrite
terre coloꝛẽ ⁊ maris habẽt.Et vbi nos di/
cimꝰrubꝛũ hebꝛeꝰhabet cãnoſuʒ.eo ꝙ can
ne in litoꝛibo abundãt. Item inuenit᷑ mare
moꝛtuũ.Et ðꝛ moꝛtuũ vt dic Iſið ꝓpter h

ꝙ nibil gignit viui.nihil recipit exgenere

ſan

Finent
1asl
6Giu
gnede
lerli,
narii
Wrgt
Cnndia
ann
uiinu
chulist
cteinne
beoplc̃
uecene
fübocn
Aurez
ine
Orgo⸗
ſitc
maree
home
geye
luſtiber
hemmn
gi
lur mamgl
diflren
ſerlincuote
Wrunet
1BDrruil
eſakange
ſihlun⸗
Nlxice⸗
Wrſnoe
Oia
Ekſnarüe
ſontte
Dipoate

enem⸗
lanſag

nun.
iputreſchi
resliand
dns mcheh
ſnediglddn

Guend.
hantulü mn
ti8.

nis dognuien
idim ſſenen
31 bonituns
itas macener
Aüipla un
8. mallc'tde
lrsddr.
hls ſantmmlel
di⸗ BD
eintrötgkagaliei
lublinis nichi
nina. gu nonſen
nunin ſn üſll
Etwörinqnu
ment Drd
Edinidun D
umcompleu
guup generlch.
innhnt
3cdlecno ueſit
mun. Un
emmſit l
vonk dan Mi
5 Auriu
Einminn

—

—
Se
—

—
— =

—
=
=

— =
= = =
= =

2 —
—. W
= —2
—
—

—
E
—
—
=
=
—

=
—
S=
=

—
—
—
—
—

S
S= — —
S ☛ =—

viuentiñ. Hã neq piſces bz nech aſſuetas

aqͥs ⁊ letas mergẽdi vſu patit᷑ aues.ſʒ q̃cũ/
q; viuentia mergeda tẽptaueris.quacũq;

arte demerſa. ſtati reſilieẽt.⁊ q́;uis vehemẽ/

ter illiſa.ſtatim excutiunt᷑. Hoc ⁊ mare ſali
nariũ vocat᷑.qð eſt in inlea.
Wargarita. te.f.p.eſt quedã gemma pᷣcioſa
candida a mari dicta. Unde diẽ Iſið.xvj.
etymo. Bargarita bma cãdidaꝝ gẽmarũ
quã inde margaritã aiunt vocatã qꝙ; in cõ⸗
chulis maris ̊ genꝰ lapidis inueniat᷑. In
eſt ei in carne cochlee calculꝰ natꝰ ſicẽ ĩ cere
bꝛo piſcis lapillꝰ. Gignit᷑ aũt de celeſti roꝛe
quẽ certo ãni tꝑe cochlee hauriũt. Itẽ ĩue
nit᷑ hoc margaritũ.ti. Pꝛouer.xxv. Inaun
aurea ⁊ margaritũ fulgẽs qui arguit ſapiẽ

tem. Inuenit᷑ eti hec margarita.te p q̃dã

vᷣͥgine głioſa.a margarita gẽma dicta.

Margo.inis.incerti generis lʒ qͥdã dixerint

ꝙ ſit cõis.eſt litꝰ maris.⁊ dꝛ a gyro.ras.et
mare.quaſi gy rãs mare.Trãſfert᷑etiã hoc

nomẽ maꝛgo vt dicat᷑ qdlibʒ litꝰ vel limbꝰ

⁊ generaliter extremitas.vl extrema ꝑs cu

iuſſibet rei. Inde margineꝰ.nea.neũ.⁊ H̊ ⁊

hec marginalis.⁊ hoc le.qð ꝑtinetad mar
ginẽ.vel qð eſt in margine. Unñ gloſe dicũ

tur margiales que ſunt in marginib libꝛi

ad differentiã interlineaꝝ gloſaꝛ.qᷓ ſunt in

ter lineas textus.

Qaria. rie.fp.mater dñiꝓpter claritatẽ. vñ

⁊ Maria illuminatrix ſiue ſtella maris in
terpᷣtat᷑.qꝛ genuit lumẽ mũdi.De viris ⁊ fi

lijs duaꝝ mariaꝝ ſoꝛoꝝ beate marie mr̃is

Dñni.vide.s.Cleophas.
Mariſan octauꝰ menſis eſff.

Mariſca. ce.f.p.ðꝛ ꝓpꝛie veſica q̃ circa podi/

cẽ mariũ ex nimio fricatu ex vſu agẽdi opꝰ
ſodomiticũ ſolet eructare. Uñ Juuenaliſ
Si podice leni. Scindũt᷑tumide medico
ridente mariſce. Dicit᷑tñ qũq; mariſca q̃li/
bet veſica que ex aſſiduo carnis fricatu na

ſcitur.

maritella.le.ꝑua vxoꝛ vł marita.

Martimꝰ.ma.mũ.qſi iuxta mare exñs. Inð
hec martima.me.ðꝛ terra q̃ iuxta mare eſt.

Uel martima dicunt᷑ loca mari vicina. ſic

dicta.q̃ſi maris intima.

Maritꝰ.ci.m.g.vir qͥ cõiugẽ habet.⁊ dicit᷑a

mas. Inde hec marita.te.i.vxoꝛ.et maritꝰ.
ta.tũ.ꝑtinẽs ad maritũ.vel maritã.vel ma
ritat.ta.tũ.Et h ⁊ H maritalis.⁊ Hle.

Mars mart.vꝛ de belli. Et p ipᷣo bello in

uenit᷑⁊ ð a maſ.mar.qꝛ mariũ ẽ marſ.Ad
B eĩ ꝙ ſit mars.i.bellũ ꝑ viros pugnat᷑ ma
xidme apud nos vbi ſoli mares pugnꝗat.
Warſia.ſie.quedã terra eſt. Iñ marſus.a.i.
Ul marſi ſunt dicti.q̃ſi martẽ ſciẽtes vł ſi/
tientes.qꝛ bellicoſi ſunt. Et qꝛ marſi mltũ
valet incãtatione ſerpentũ.iõ qũq; iuenit᷑
marſus ꝓ incãtatoꝛe ſerpentũ. Qnq; gene
raliter p incantate.
Mar ſilia.lie.qdã puincia eſt ſiue regnũ.
Marſupiũ.pij.ſaccułꝰ pecunie.ſiue burſa.et
ðꝛ a marſupon greco.qð greci ſic vocãt.
Martellꝰ li.dimi.mediocris malleus.
Martyꝛ. tyꝛis.ↄ.g.grece.latie ðꝛ teſtis. Uñ
⁊ teſtimonia.grece martvꝛia dicunt᷑. Inge
martyꝛ teſtis ðꝛ.qꝛꝓpter teſtimoniũ xpᷣi paſ
ſiones ſuſtinuit.⁊ vſq; ad moꝛtẽ ꝓ veritate
certauit. Et inde h̊ͥ martyꝛi.rij.cruciatuſ
martyꝛis.vł locꝰ vel templũ martyvꝛis.qꝛ ĩ
memoꝛia martyꝛis ſit ↄſtructũ.vł qꝛ ſepul
cra ibi ſunt ſanctoꝝ martyꝝ. HM

Dartiꝰ.tia.tiũ.i.ad martẽ ꝑtinẽs.vl bellico
ſus.⁊ ð a mars.Et h̊ martiꝰ.tij.qͥdã mẽſis
ſic dictꝰ ꝓpter martẽ romane gẽtis auctoꝛẽ
Fuit em pater Rhomuli.Et iõ Rhomulꝰ
ĩ honoꝛẽ pꝛis.pmũ mẽſem ab eiꝰ noĩie mar
tiũ vocauit. Ułiõ martiꝰ ðꝛ a marte.qꝛ in
eo eſt feſtũ martis.⁊ ei ↄſecratꝰ ẽ mẽſis ille
qꝛ⁊ eo tꝑe cũcta animãtia ad martẽ agũtur
cõcubendi volũtate.Et idẽ ðꝛ mẽſis nouo
rũ.qꝛ martiꝰ olim erat initiũ anni.Et inde
martius.tia.tiin. M
OMas.maris.m.g.i.maſculus vel marit. et
coꝛripit ma. Unde. Illibata timet foſſoꝛeʒ
gleba timeſcit. Ad maris acceſſum vᷣgini -
tatis hono. D r
Maſculus.la.lũ.i.maſculini ſexus.vł foꝛtis
vel baro.vł vir.⁊ ðꝛ a mas.Et hinc maſcu
linꝰ.na.nũ.Et cõponit᷑cũ cõ ⁊ ðꝛ cõmaſcu
lus.la.lũ.ſᷣm Hug.Et ſᷣm Papᷣ.maſculuſ
eſt dimi.a mmmaas.
WMaſſoch liber eſt qͥ ðꝛ ꝓpuerbia ſalomonis.

MWaritellus.li.m.s.dimi.i.ꝑuus maritꝰ.⁊ Maſpiter.maſpiterꝭ.vł maſpitris.m.g.id ẽ

martis pꝛ.⁊ ðꝛ a mars ⁊ pꝛ.vl maſpiter ðꝛ
maris pꝛ.⁊ tũc cõponita mas ⁊ piter.
Maſſa.i.villa vł caſula.ł maſſa apud hebꝛe
os graue põdus ðꝛ.⁊ ꝓpꝛie metalli alicuiuſ
Iñ h̊ maſſart.rij.cui cõmiſſa eſt cura totiꝰ
amilie. Et hͥ maſſaria. rie. Itẽ maſſa pala/
taꝝ inuenit᷑⁊ ðꝛ ponc ficuũ. Ficꝰ eĩ inter
palas cõpꝛeſſe dicũt᷑ palate. Uñn magiſter
Ihiſtoꝛijs.ij. Regũ.xvj.O nerati maſſis a
lataꝝ.i.ficuũ.qꝛ iter tabulas q̃̊s palas dici

mus pꝛeſſe cõpingunz. —
Miſſageta vel maſſagetes Z a maſſa að eſt
põdus que ⁊ getha gð ẽ gothꝰ. Et ſüt maſ⸗
ſagete vt öꝛ getes habitates inter ſcythas.

2 albanos. Et coꝛ.pe. CIñ ucanus in. .

Agmina maſſagetẽ ſcythius nõ alli et iſte
Tin Hiero.ĩ epla ad Paulinũ.j.c.
ſiuit caucaſũ albanos ſcythaſ maſſagetas

Waſſicꝰ. ci. mons ẽ vbioptimũ vinũ abun

dat. Et ponit᷑ qñq; ꝓ vino. In maſſicꝰ.a.ũ.
2 maſſicũ.ci p optimo vNino.
Muſtigia.gie.ↄ.p.małꝰ⁊ neq; ſeruꝰ vel an/
cilla. 2 q mano. as. qi a ſtige manãs. Itẽ
maſtigia poteſt deriuari a magiſtico.caſ.?
tüc eſt ge. fe. ⁊ eſt coꝛrigia baltei.vł qua ma
tellus conglutinatur ante.Et ponit᷑ qũq;
flagello. MZB “
aſtix. cis. m. g. gen coloꝛis eſt. ⁊ vt ðꝛ len

* .

ſci arboꝛis gutta eſt. Inde hec maſticina
ne. quedã veſtis.q? coloꝛẽ maſticis hʒ. fm
Hug. Et vt fert. Maſtix eſt genꝰ gůmi cõ
ſolidãs dentes.
Waſtruca.· ce.f.p.veſtis ſardoꝛũ ex pellibo fe
rran. 1329 mõſtrũ qi mõſtruoſa. q: ꝗ ea vti
tur q̃ſi in feraꝝ habitũ trãſ foꝛmat᷑. Jũ ma
ſtrucat. ta. tũ.i.maſtruca. induꝰ
¶Wgter. tris. ðꝛ a meter grece qð idẽ ẽ quod
mater. q; aũt ð mater qi mãmas tritas ha
bens.lquaſi mãmas gerẽs.etvmo.eſt. Iñ
matercula. le. dimi. pua mater vel ĩ ſtatura
el in diuitijs. Et maternꝰ.na.nũ.⁊ h̊ ⁊ hec
maternalis. ? ; le. Et pducit pᷣmã mat na/
turalit. Clñ Oui. epi. Mater eris tauro ſe
nio: ipᷣe truci. Itẽ materfa milias.materfa

2

milie. vel materfamiliaꝝ. fe. ge.i. mater ſuꝑ

fa miliã. vel q̃ ꝑ quandã iur ſolẽnitatẽ ĩ fa

miliã trãſit mariti. Labule ei matrimonia
les inſtrumẽta fiüt ſi ue emptõis. Ul mater

familias eſtilla qᷓ pluꝛes enixa eſt qꝛ fami/⸗
lia er duobo eſſe incipbit.
WMateria. rie. ðz a mater.q̃ſi mat᷑ rei. IJñ ma
teriola. le. dimi. Et ẽ materia ĩ vocib ⁊ ſci/
entijs. ſz materies ĩ alijſrebꝰ. Itẽa matenia

materiat. ta. tũ. qd ex materiaoſtat. Et ma

terio. as. i. materiã ↄſtruere. Et h ⁊ h mate

rialis.⁊ ̊ le.ad materiã ꝑtinẽs.vel ex mnate

ria ↄſtãs. vel ĩ ſua materia deſignãda poſi
tus. Ulñ ⁊ Hͥ vocabulũ ðꝛ materialiter po/

ſitũ. qd ponit᷑ ad deſignãdũ materiã ſuã.i.

ſeipᷣm ⁊ qualitatẽ ſuijpſiunus.
Matertera. re.eſt ſoꝛoꝛ matris.⁊ ðꝛ a mater
qſi altera mater.ſicamita ðᷣꝛ ſoꝛoꝛ patris.

Watelis.ſis.pe.coꝛ.i.vqanitaas.

ertra

MWateſis.ſis.pe. p.⁊ ſine aſpiratiõe.i.duſnai

tio. IJn matematic.ca.cũ.i.diuinatoꝛ.Clũ

Juuenalis. Nemo matematicꝰ geninũ in
doemnarus habebitt.
Matheſis.pe.coꝛ.cũ aſpiratiõe.i.doctrina.

—

ſcʒ quadruuiũ. VUñ Scire facit matheſis
ſz diniare mateſis. Iñ mathematicꝰ.ca.cũ
id eſt. doctrinał.quadruuiał.Et h mathe/
matica. ce.i.ſcia quadruuial ſine qdruuiũ

qſi doctriał ſciĩa.iqꝛ ꝑ illã venit᷑ ad theolo
giã. ꝗᷓ eſt doctrina doctrinaꝝ.? ſcia ſciaruʒ

vel qꝛ maioꝛ doctrina ſit ĩ mathematica q;
ialijs. Et cũ ĩ alijſ artibo ſolo fᷣmone ſit do
ctrina.ĩ hac etiã viſu fit.qꝛ qð vᷣbo ðꝛ.⁊ ra

tione ſub figuris oculis oſtẽdit᷑. Ułðꝛ do

ctrialis.qꝛ circa poſterioꝛa ↄſiſtit.qꝛ ibi fit
doctrina de coꝛꝑibo ꝑ ea q̃ circa coꝛꝑa ſũt.
Vñ mathematica dat initiũ.phyſica ꝓfe/
ctũ.theologia ↄſũmat imꝑfectũ.

— „ * „

OMDatheſicẽtrũ.tri.n. s.i.diſciplinalis vl do/

ctrinalis pũctꝰ circuli.⁊ ðꝛ a matho vl ma
cheſis.⁊ centrũ qd eſt punctus.
Datho grece.i.diſco latie.
Matricida.de.ↄ.p.pe.pð.qͥ vljq̃ occidit ma
trẽ. Iñ h ⁊ h matricidalis.⁊ G̊ le.res matri
cide vel ꝑtinens ad matricidã. ⁊ hͥ matrici

7

diunm. dij.

Oatricula le. pe. coꝛ. ẽ di mi. de matrix.cis.

qʒ etiã pꝓ cartula inuenit᷑⁊ ꝓpꝛie ꝓ cartula

miſſiòis. VUñn ĩ vita bti Silueſtri legit q

habebat noĩa viduaꝝ ⁊ oꝛphanoꝝ ĩ matri
cula ſua ſcripta. G̊ ẽ in ꝓmiſſionis cartula.
Qatrimes.inis.ꝰ.t.qͥ vel que viuit ſuꝑſtes
defuncta matre. vł matrimes ðꝛ puer ſilis
matri. UIñ ⁊ ðꝛ tũc matrimes quaſi matrẽ
imitans. S

— „ *

Matrimoniũ.nij.idẽ qð nuptie. ⁊ : a mat᷑

⁊ ſic diffinit. Matrimoniũ ẽ viri ⁊ mulie/
ris legitima ↄiũctio.indiuiduã vite ↄſuetu
dinẽ retinẽs.xxvij.q.ij.S.j.⁊ de pᷣſump.c.il
lud. ð ↄuer. ĩfide.ex lr̃is.⁊ ſubaudi h.ſad

poſitũ in q̊ debẽt eſſe tꝑe quo nubũtł ma/

trimoniũ ↄtrabũt. Inſti.ð pa.po.ĩ pn.Et
matrimoniũ eſt duplex.ſ.veꝝ ⁊ pᷣſumptum
UVleꝝ qð cõtrahit᷑ ĩter ꝑſonas legitimas ꝑ
vba apta nullo ipedimẽto ſubſiſtẽte. Pꝛe/
ſumptũ ðꝛ qñ inter ꝑſonas legitimas inter
uenit tractat de ↄtrahẽdo.vel vᷣba apta in

euentũ tũ ↄditiõis ł arbitrij alieni ⁊ ſucce

dit copula carnal.vt inqᷣt Goff. Et nota ꝙ
nõ ðꝛ patrimoniũ.lXʒ a dignioꝛi debeat fie⸗
ri denominatio.⁊ tantũ votũ habeat pat᷑i

liberos ſiẽ mater.qꝛ mater mai exercitilʒ

N

Koffi
güpartu
tummlade
moni⸗
i 8
turocht
niü. Ere
lcciſir.
Ematmm
incvel
Hcöſen⸗
ekogle
lico tſi
heplisen
föcktmme
nüͤphsy
monide
(0.Qn
rende
traſac
eſſedin
arri⸗
mliner
nencne/
Tuck
ipert/
ler linen
mamso
pebndiſt
Orona ne⸗
maüi⸗
ſhrbeen
wcowe
Qumncis
Pmamns
twelesen
Oucboi
0pellrt
rerope
Publaczni
lt Etſe
Grding
lohabekin
dlpdao
zuinn
ſtogſbon

thrn ri

r lnun

krd

miduinnn,

Crekacümde

uuial ineizri
Minn tſänin.
ſtimmbenr,
wſoloftreſn
ft egdirdet
lisoſtein Dd
mon Rronit
Lenqcrergi
rinini dhior
Nimokfeci.
idiſciplinlisnt⸗
MiRamaton
ſownans
c.
oq äoraunn
uis tblefeen
umcui thnm

rpI
Slluelnlegt⸗
orphanorimonn
mmiſionisaml.
Acuerinitſocht
mimesrpberſii
münesuninn
oönnhtie1den⸗
moninevintnn,
indinidnürten

Maturꝰ. ra. ru.ð q̃ſi mãdurꝰ.i.ad mãdeẽdũ

5

vb officiũ exercet circa liberos q;ᷓ pater.qꝛ
añ partũ oneroſa.in ꝑtu doloꝛoſa.⁊ pꝰR par
tum laboꝛioſa.igit᷑ ad honoꝛẽ eiꝰ ðꝛ matri/

moniũ.vt de ↄuer. ĩfide.c.ex lris.Et ꝙ ma
trimonij ſunt tria ſubſtãtialia qᷓ̃ dicunt᷑ bo
na ciꝰ.ſ.fides.ples.⁊ ſacramẽtũ.⁊ ſi apponi
tur ↄditio ↄᷣ aliqd iſtoꝝ nullũ erit mrimo/
niũ.Exemplũ de pᷣmo. Si dico. Cõtraho
tecũ ſi tep q̃ſtu adulterandã expoſueris.ñ
ẽ matrimoniũ.qꝛ ẽ g̊ bonũ fidei.qð ↄſiſtit
in eo ꝙ alter cõingũ ſuũ coꝛpꝰ.qð ſuñ nõ ẽ
ſʒ cõſoꝛtis ſue nõ exponat vl det alteri.als

eſt adulter.fur.⁊ fidei fractoꝛ.Exẽplũ ð ſe

cũdo.vt ſi dico.Cõtraho tecũ.ſi generatõ/⸗
nẽ ꝓlis euites.ſi venenũ ſterilitatᷣ accipiaſ

nõ eſt matrimoniũ.qꝛ õ ſecũdũ bonũ.ſ.bo

nũ ꝓlis ꝓpter quã multiplicãdã fuit matri
moniũ a deo ĩſtitutũ.Exẽplũ tertij. Sidi

co. Cõtraho tecũ donec ditioꝛẽ vł pulcrio
rem habebo.nõ tenet matrimoniũ.qꝛ ẽ cõ

eſſe diuoꝛtiũ inter ↄiuges.

——

Matria.ne.f.p. qᷓ

tra ſacramentũ indiuiduitatis.qꝛ nullũ dʒ

uerca.⁊ ꝓð.po.
MWatrix.cis.f.t.eſt locꝰ ↄceptõis.vel pellicu
la q̃ puer inuoluit᷑ in ytero matrꝭ.⁊ ðꝛ a mr̃
qꝛ fet? in ea generat᷑. Semẽ em̃ receptum
matris ↄfouet.cõfotũ coꝛꝑat.coꝛpoꝛatũ ĩ
mẽbꝛa diſtingut.
atrona.ne.f.p.q̃ iã nupſit ⁊ genuit.⁊ ðꝛ a
mater.q̃ſi mater nati.vl qꝛ poteſt fieri mat
Iñ h ⁊ hec matronalis.⁊ H̊le. M
Matros vel potiꝰ meter grece.latine ðꝛ mr̃.
atruelis.liſ.f.t.idẽ qdᷣ matertera. Itẽ h̊ ⁊
hmatrueł.⁊ G̊ le.ꝑtinẽs ad materterãa. Ha
trueles etiã dicunt᷑ filij vel filie matertere.
Wattheꝰ in hebꝛeo donat᷑ expmit᷑. Idẽ etiã
appellat᷑ leui ex tribu a q̃ oꝛtꝰ eſt. In latino
aut ex oꝑe publicani nomẽ accepit.quia ex
publicanis fuit elect.⁊ in apoſtolatũ trãſ/
lac. Et ſcribit᷑ ꝑ duplext.ſiẽ ⁊ Matthias

Matchias qͥ inter apłos ſine cognomẽto ſo

lus habet᷑.interpᷣtat᷑ donat vt ſubaudiat᷑p

iuda. Iſte eĩ in loco Jude elect'ẽ ab apłis

cũ ꝓ duob ſoꝛs mitteret᷑. vñ ⁊ Watthias
poteſt dici a manũ qꝛ eſt bonũ.⁊ theſis po
ſitio.q̃ſi bonũ poſitũ ꝓ malo.ſ.p. Juda.
aptꝰ. Itẽ maturꝰ.a.ũ.i.feſtinus.
Matuſalẽ interpᷣtat᷑ moꝛti eſt.Euidẽs ety
mologia eſt noĩis.Quidã em̃ eũ cũ pꝛetrãſ
latũ fuifſe.⁊ diluuiũ pᷣteriſſe putauerũt.ſed

f. p. qᷓ aliquẽ ðᷣ ſacro fonteleuat
vel in eccłiaʒ introducit. Itẽ matrina.i.no

iõ h̊ noĩe dict eſt vt ſignificet᷑ nõ vixiſſe eũ
poſt diluuiũ.ſʒ ĩ eodẽ catacliſmo fuiſſe de/
functũ. Uixit ei Matuſalẽ filiꝰ Enoch nõ
Ens ſexagintanouẽ annis.vt ðꝛ Gen.v.
tuta.te.pe.ꝓ.i.auroꝛa. vel dea q peſt illi
boꝛe.ſ.q̃ eſt inter noctẽ ⁊ diem.⁊ ðꝛ a mane
Iñ matutinꝰ.na.nũ.⁊ h̊ͥ matutinũ.ni.taʒ pꝓp
ipᷣo officio qᷓ; p ipᷣa hoꝛa in q̃ canit᷑ vl pulſa

tur. Szʒ plaliter matutini.noꝝ.ipᷣa officia.

Iñ h ⁊ H matutinalis.⁊ ̊ le. M
Mauoꝛs.tis.m.t.i.mars. Jn manoꝛtiꝰ.tia.
tiũ.ꝑtines ad mauoꝛtẽ.vel bellicoſus. Dẽ
etiã mauoꝛs matronale oꝑimentũ q̃i mas
vel qᷓi mars. Signũ em̃ eſt marital digni /
tatis.⁊ poteſtatis eſt caput in q̊ ẽ.Caput ei
mulieris vir eſt. Uñ ⁊ ſuꝑ caput mulieris
Qanricx.cij.ðꝛ a mauron.qð ẽ nigrũ. Fu
it em̃ niger ꝓpter ſui deſpectionẽ ⁊ mũdi cõ
tẽptũ. Wahricl⸗ martyr vir inclitꝰ.⁊ ĩ ſan
ctiſſima legiõe q̃ thebea ðꝛ duxextitiſſe ꝑhi
bet. Et debet ſcribi ꝑ c. Uñ Dicere mauri
ti multi voluere periti. Sed puto maurici
iubet ars ⁊ regula dicccc.
Mauruſia.ſie.eadẽ terra eſt q̃ ⁊ mauritania
⁊ ðꝛ a mauron vel maurꝰ. Iñ mauruſius.
ſia.ſiũ.adiectuue.
MWauron grece.latine ðꝛ nigrũ YMZM
Maurꝰ ra.rũ.dðᷣꝛ qͥdã ꝓpłs.a mauron qð ẽ ni
grũ.qꝛ hoĩeſ illiꝰꝓpłi nigri ſũt.Eſtifero qͥp
pe caloꝛe afffati.ſpẽm atri coloꝛis trahunt
Iñ mauritania.nie.terra quã poſſidebant
Et hĩc mauritanꝰ.na.nũ.⁊ maurꝰ.ra.rũ.qͥ

cunq; eſt de terra illa. ſiue ſit niger ſiue nõ.
vb maurꝰdictẽ a medis q̃i medꝰ. Medi eĩ

in africa trãſfretauerũt.⁊ mixti ſũt cũ libiji
q̃̊ꝝ nomẽ libyeſ paulatĩ coꝛrüpere ceperũt
barbara ligua maurosp medoſ appellãtes
Qauſoleũ.lei.ðꝛ ſumptuoſũ monumẽtũa
mauſoleo rege ſic dictũ. Uñ dicit Iſidor⸗
etymo.xv. E anſolea unt ſepulema rega t
ue monumẽta.dcã ſic a mauſoleo rege egy
ptioꝝ. Nã eo defuncto vxoꝛ e mire magni
tudiniſ extruxit ei ſepulcrũ.intantũ vt vſc;
hodie oĩa mõumẽta pᷣcioſa ex noĩe eimau
ſolea nũcupent᷑. Etꝓ.pe.Uñ Lucan. Py
ramideſ claudũt indignaq; mauſolea. Ite
q̃dã. Qui mauſoleũ ꝓnũciat aut canopeũ
aut teloneũ.haud reoꝛ eſſe rend.
Maxilla.le.dimi.a mala. Iñ h̊ ⁊ B; maxillar⸗
⁊ ̊ re. ⁊ h maxillaris.ris.dens molaris.

7

2-ðẽ

Meãdrus.dꝛi:im.g. vel H̊ meander.dꝛi.i.fle/

xudſitas cuiuſſibet amnis.qð etia genera/⸗
liter ꝓ q̃libʒ toꝛtuoſitate ⁊ deceptiõe iuenit
Vln Pꝛudentiꝰ ĩ libꝛo hymnoꝝ.Toꝛtuoſe
ſerpẽs qͥ mille g meãdros fraudeſq; flexuo
ſas agitas qͥ eta coꝛda. Et inde etiã ðꝛ meã
der vl meãdr qͥdã amnis aſie flexuoſus ſic

Dictꝰ.qꝛ ſit flexuoſus ⁊ nũqᷓ; currat rectus.

Meapte pnomẽ eſt.i.mea cauſa.Etẽ ſpeciei
deriuatine a mea. Etẽ figure ſimplicis.Et

pte ẽ ſyllabica adiectio. HNã vt dic Pꝛiſcia/

nus.in.xij.li.Hec ſyllabica adiectio pte ad

dit᷑ qũq; ablatiuis.femĩs poſſeſſiuoꝝ ꝓno

minũ.vt meapte.tuapte.ſuapte. noſtrapte.
veſtrapte.Et vt exponit Papᷣ.meapte.tua

pte.ſuapte.i.mea.tua.ſua ꝓpꝛie mea cauſa.
vel meapte.i.meo vſu vel moe.
Meat.tus.tui.i.crãſitꝰ.decurſus. Itẽ cõdu

ctns ꝑ quẽ aliqͥd trãſit ð megt.

— „ *

Mechanicꝰ.ca.cũ.i.qadulterinꝰ ⁊ ðꝛ a mechꝰ

—

UVnde artes dicũt᷑ mechanice.q̃ſi adulteri

ne reſpectu liberaliũ.etiã quẽcũq; remoue

ant defectũ ⁊ ↄferãt cõmoditatẽ vel vtilita
tẽ. Iñ h̊ mechania.nie.i.ſcia hũanoꝝ ope/
rũ neceſſitati coꝛpoꝝ obſequentiũ.

Mechia.chie.i.adulteriũ.⁊ ðꝛ a mechꝰ.

Mechꝰ.chi.i.adulter.⁊ h mecha.iiadultera
WMechꝰ.a.ũ.adiectiue.i.adulter.a.cuð.

Ded ela.le.pe. pdu.i.medicatio ſiue medica

mentum. ”MM
Medianus.na.nũ.i.medius.
MWediarcit.ta.tũ.i.in medio ſtatutꝰ⁊ artat
⁊ ð a mediꝰ ⁊ arceo. =́èG
Mediatoꝛ.oꝛis.m.t.qͥ ↄiũgit ⁊ int᷑ aliq̃ͥs eſt
mediꝰvt eos ↄiũgat ⁊ pacificet. Uñ Jeſuſ

xpᷣs ðꝛ mediatoꝛ dei ⁊ hoĩm.qꝛ inter deũn ?
hoĩem ↄſtituẽ med.vt homines ad deũ

edica. ce. qddã genus legumĩs.⁊ ðꝛa me.

dia ꝓuicia. qꝛa medis ẽ traſſata in greciã

tꝑe q̊ eã xerxes rex ꝑſaꝝ iuaſit. Hoc genꝰle
gumis ſemel ſerit᷑ ⁊ decẽ annis ꝑmanet. et
quater vł ſexies ꝑ annũ pᷣt reſcindi.Et hec
herba abũdat venetijs.⁊ ẽ triũ folioꝝ.⁊ ſp
vireſcit. Quidã dicũt ꝙ ſit illð legumẽ qð

vulgo ðꝛ triſicũ. Itẽ medica eſt ãdã arboꝛ

pmũ aſpoꝛtata a medis.vñ ⁊ dicta ẽ. Hac
greci hydromella. latini citrũ łcitriã vocãt
qꝛ epoma?⁊ folia citri odoꝛẽ referũt malũ

eiꝰ ẽ inimicũ venenis.Hec arboꝛ pene om
ni tꝑe plena ẽ pomis.partim maturis.pꝑtiʒ

acerbis.paret adhuc floꝛe poſit.qð ĩ alijſ
orboꝛib raꝝ ẽ. Et dicũt ꝙ reuera h arboꝛ

ẽcitrꝰ.ſʒ Apuleiꝰ h̊ negat.Itẽ ĩuenix me
dic.ci.i.phyvſicꝰ.⁊ h medica.ce.⁊ adiectiue
medicꝰ.a. ũ. ⁊ tũc deriuat᷑a medeoꝛ.deris.
Oedicina.ne.ðꝛ qſi modicina.qꝛ cũ mõ de/
bet echiberi. Iñ hͥ ⁊ ; medicinal.⁊ h le.ad
meckicemna gtincoo.
Medieſtinꝰ.na.nũ.i.in
uz tenẽs.⁊ ðꝛ a mediꝰ⁊ ſto.ſtaſ.⁊ teneo. Itẽ
medieſtinꝰ.na.nũ.i.ĩ medio ciuitat exiſtes
⁊ tũc cõponit᷑a med.⁊ aſtin.qð eſt ciuitaſ
Vñ Oꝛatiꝰ ĩ epi. Tu medieſtinꝰtacita pᷣce
rura petebas. Itẽ medieſtinꝰ ðꝛ balneatoꝛ
Adẽ ⁊ mediuſtiuunuus.

Mediminꝰ.ni.m.s

cta.qꝛ mediet᷑qnq; modijs.qꝗ ſũt ꝑfecti nu

meri medietas.Et iuenit᷑ mediminũ ꝓpme

diminoꝝ ꝑ ſyncopã.vñ Cicero ĩ frumeta/

ria. Sʒ tritici ſepties mediminũ ex nippo

nis oꝛoibo tollit. Oediminũ ꝓ medimino
rũ ꝑ ſyncopã poſuit.ſic iugeꝝꝓ iugeroꝝꝛꝝ.
Oediocriſ.ↄ.t.⁊ G̊ cre.cui mediũ qͥd ſufficit

qſi qͥ excedere nõ vult vltra vlł citra ſʒ ĩme

dio.i.in vᷣtute ↄſiſtere. Iñ mediocriter ad/
uer.⁊ mediocritas.tatis..
Mediocriculꝰ. la.lũ.i.aliq;tulũ mediocris.
Mediolanũ.ni.ciuitas.eſt ĩ lombardia.⁊ ðꝛ
a mediꝰ ⁊ lana.qꝛ ſus media lana fuit iuen
ta in ei edificatiõe.Et fuit factũ mediola/
nũ a galliſilluc oli veniẽtibexpulſis idige
nis. Iñ h̊ ⁊ pB mediolanẽſis.⁊ hͥ ſe.
MDedioxim.a.ũ.qð ẽint mediũ ⁊ extremuʒ
vt due habitabiles ʒone q̃ ſũt int᷑ extremaſ
⁊ toꝛridã.q̃ media ẽ.medioxime ſũt. Et dij
qſüt int᷑ aereos ⁊ terreſtres vł int᷑aereos ⁊=

celeſtes.medioximi ſũt. Uñ Plautꝰ. Atq;
ita medij deiq; ſuperi ĩferi ⁊ medioximi.et

Hartial. capel. Quos greci demones.
tini medioximos vocanant.
Oeditatiũcula.le.di.i.ꝑua.meditatio.

Oediterraneꝰ.nea.neũ.ðꝛ qſi in medio ter/
re habitãs.łmediũ terre tenes.vñ.ij. Ma

chab. viij. Per mediterraneã fugies.
Meditatio.onis.fſ.t.i.excogitatio.delibera/
tio.⁊ ðꝛ a meditoꝛ.arꝭ.A q̃ etiã meditatiuꝰ

ua.uũ. Uñ vᷣba dicũt᷑ meditatiua que deſi

gnant meditationẽ.
editulliũ.lij.iimedietas.ſ.id qð ĩ medio ẽ
vt in ouo vitellꝰ. ⁊ qͥcqͥd eminet ĩ medio ro
te ðꝛ meditulliũ⁊? eminẽſ locꝰi medio cãpo

ODedi. dij. ſin Pap. ð internũciꝰ. pacifica

toꝛ.actoꝛ ↄcoꝛdie. Itẽ medi.a.ũ.adiectie.
Junñ medietas.tatꝭ.Et medio.ql.? coꝛ.pin

i.i.in medio ſtãs.vl medi/

dediminꝰ. ni. m. s8. ö a mina vel eming. qſi
media mina.ł mẽſura qnq; modioꝝ ſic di/

Tn
glor
Noni
dii
pres
annen
Cet
onep
ao
mel.
Clom
mneli
no⸗
ula
nitue
dioeſt.
linisli
Rmed
dulliit
wedn
noms
Oeck
puin
mim
Deß
Danu⸗
imtobl
ſicn aue⸗
egiyt
Oegcofn
CAflneg
glonoied
Comnre
mgnac
Oche
Wndl
pboro
RJn
lagcn
ſnplci
lultog
iulpie
oſnunis
aeellle
nleä⸗
tt ſc⸗

ncden
angcin

dioſtisn
.ſalama;
Gionine
aſtin göͤckani
cdieſtinncne
eſtit Rebaner

lnq; mociſen
ns. ſütgen
nikmedimnin
Ciccroifmna
medimmmüanon
Giminäphedm
ingerpugen
trim Namntin
Jinevioint⸗
litwlü mecio;
tilombercidh
is lana fultins
nitkacnimechon

RH
ſsſ .
meciüternene;
iſürinkenneni
Borimeſin Kn
es Nimkacten
D dinn

iina nekiotmi

os gec denoſt

.
1Nnnmoliunn
riſinnntt
enenenis ſn⸗
numnnrifihei,
Uaroglatd .

itmennnuf

Itẽ medi ðꝛ qͥ diuidit ⁊ ſequeſtrat. Medi
atoꝛ vo qͥ ↄiũgit ⁊ pacificat. Itẽ mediꝰ cõ/
ponit᷑ cũ fidꝰ.⁊ ðꝛ mediuffidiꝰ.aduer.iurã/
di.i.ꝑ mercuriũ qͥ mediatoꝛ ẽ ⁊ fidus inter

pꝛes deoꝝ ⁊ hoĩim. Uł mediuſfidiꝰ cõpõit

a mediꝰ⁊ fides.qi mediante file.
Oediuſtinꝰ.ni.i.balneatoꝛ.q̃ſi ĩ media vſti/
one poſitꝰ. Idẽ ðꝛ medieſtinꝰ.

MWedo.oniſ.potio melle mixta.⁊ ðꝛ a mel qi

melo. Idẽ ⁊ medꝰ q̃i melꝰ.qꝛ ex melle fit.ſic
calamitas ꝓ cadamitas ðꝛ. Idẽ ⁊ mulſũ q̃i
melſuʒ.vł a mulceo.ſʒ mulſũ exaq̃ cruda ł
vino. Sʒ medo vł medꝰ ex aq̃ decocta fit.
Medulla.le.f.p. ꝓpꝛie ðꝛ illð molle qð ẽ in cõ
cauitate oſſis interiꝰ.⁊ ðꝛ a mediꝰ.qꝛ in me
dio eſt. Itẽ medulla qñq; large ſumit ꝓ in
timis lignoꝝ.ꝓ adipe frugũ ⁊ hmõi.Vñ ⁊
ðꝛ medulla cedri.⁊ medulla tritici. Jñ me
Dullinꝰ.na.nũ.i.ꝗad medullã ꝑtinẽs vel de

medulla exñũs. Sʒ hec medullina.le. ppꝛiũ

nomẽ eſt cuiuſdã femine.
Medꝰ.di.qdã rex.a qͥ dicta eſt media regio ł
ꝓuincia.A qua mec.da.dũ.gẽetile.⁊ ꝓð.p
mã medus.⁊ media ab eo deſcẽdẽs. Unde
Dañ.v. Dariꝰ medꝰ ſucceditin regnu.
Meduſa ꝓpꝛiũ nomẽ filie phoꝛcynis.⁊ inter
pᷣtat᷑ obliuio q̃ oẽs aſpiciẽtes ſe dicta eſt in
ſaxa ↄuertrer. MU
MDega vl megalon grece ðꝛ magnũ latine.

Megacoſmꝰ.mi.i.maioꝛ mũdus.⁊ ðꝛ a me

ga vl megalon vl coſmꝰ.qð eſt mũdꝰ. Itẽ
alio noĩe ðꝛ macrocoſmꝰ.
Megera.re.q̃dã furia infernalis.⁊ ĩterpᷣtat
magna cõtentio.
WMegeſtus.i.maxcimoa.
Mel.mellis.n.t.grece appellatiõis eſt.qð ab
apibo nomẽ hẽepbat᷑. FHã apiſ grece meliſſe

3Z2. Iñ melleꝰ?lea. leũ⁊ mellinꝰ.na.nũ.⁊ mel

licus.ca.cũ.Et dic Auicẽna.vbi loquit᷑ ð
ſimplicibo medicinis.ſic dicẽs.ꝙ mel ẽ oc/
cultꝰ ros cadẽs ſuꝑ floꝛes ⁊ alias plãtas.⁊
ſuꝑ lapides qð apes recolligũt. Etaliqñ ẽ
ros manifeſtus ꝙ pñt colligere hoies. In

idẽ eĩ redit gãatio mãnatis.qꝛ mãna ſcdðᷣm

Auicẽnã eſt ros.⁊ eſt de genere mellis ĩ ter

ris calidis cadẽs ſpiſſiꝰ melle cõi.vñ ⁊ ex-ic

cas multã vᷣtuteʒ ↄtrahit ab eo ſuꝑ quod
caddirt. ä

Oel ſſlueſtre ðꝛ mel ĩ ſilua reꝑtũ ßʒ Hiero
nymũ.Cuʒ qͥ videt᷑ ocoꝛdare Iſið etymo.

xrxr.dicẽs. Cana de roꝛe mel gerit inuenitq;
in arundinũ folijs.Ciñ ⁊ Uirgiliꝰ. Hacte

nus aerij mell celeſtia dona. Siqͥdeʒ huc

uſq; ĩ iudea ⁊ arabia colligatũ reꝑit.ramiſ
inherẽs in ſimilitudinẽ ſalis Arnulphꝰ qt
qͥdã expoſitoꝛ ſic dicit. In deſerto Judee
ſunt arboꝛes folia lata? rotũda habẽtes la
ctei coloꝛis ⁊ mellici ſapoꝛ? q̃ natura fragi
lia manibo ↄfricant᷑ ⁊ edunt᷑. Chꝛyf.aũt ſic
dicit. Mel ſilueſtre inueniebat᷑ in truncis
ſiue arũdinibꝰ. Sũt em̃ q̃dã arũdines ple
ne melle naturalit᷑ de q̊ fit zuccaꝝ.
Oela.le.quedã veſtis a melan dicta eo ꝙ ſit
nigro coloꝛe. ””M
Melan grece.latine ðꝛ nigrũ. DW
Melancholia.lie.f.p. eſt nigri ſanguis cum
melle mixtio.⁊ eſt peſſima cõplexio.⁊ ðꝛ a
melan qð eſt nigrũ ⁊ chole.qð ẽ fel.eo ꝙ ſit
ex nigri ſanguĩis fece admixta abũdãtia fel
lis. In melãcholicꝰ.ca.cũ.ĩ q̃ melancholia
dñnat. Melãcholici etiã ↄuerſatõeʒ huma
nã refugiũt eo ꝙ gaudiũ cũ alijs hꝛeñ pnt
Etẽ melancholia frigida ⁊ ſicca.
Delanurꝰ.ri.qdã piſcis.dictꝰ a melan.qð ẽ
nigrũ.qꝛ nigrã hʒ caudã ⁊ nigras pẽnas.⁊
in coꝛꝑe lineas nigamm.
Melchiſedech interpᷣtat᷑ rex iuſtꝰ. Rexqꝛ im
perauit ſalẽ.iuſł qꝛ diſcernẽs ſacramẽta le
gis ⁊ euãgelij.nõ pecudũ victimas.ſʒ ob la
tionẽ panis ⁊ cali in ſacrificiũ obtulit.
Oelchiſedechiani dicti ſunt qͥdã heretici ꝓ
eo ꝙ melchiſedech ſacerdotẽ dñi nõ hoĩeʒ
fuiſſe ſʒ vᷣtutẽ dei eſſe arbitranf. l
Oelchon.qð ſonat rex eoꝝ.idolũ eſt ammo
nitaꝝ.de qͥ dicit glo.ij. Reg.xij.
MOelculũ.li.dimi.i.ꝑuũ mel.⁊ coꝛ.pe.
Deliſſe grece dicunt᷑ paeaeas.
Melibeꝰ ẽ ꝓpꝛiũ nomẽ ruſticũ bucolicuʒ pa
ſtoꝛale. Vñ Uirgiliꝰ ĩ bucoł.O Helibee

de; nobis hec ocia fecit. MB
Melioꝛ.oꝛis.ↄ.t.⁊ H̊ meliꝰ.ðꝛ a mollioꝛ.lirꝭ.

Q◻

„

qſi mollioꝛ ⁊ nõ durus. W
Melipepo.onis.qddã genꝰ peponis.⁊ ðdꝛ a
melo ⁊ pepo.⁊ ꝓ.pe.tã in ntõ qᷓ; in gtö5.
MOeliuſcułlꝰ.la.lu.i.paꝝ vł aliq;tulũ melius

⁊ eſt dimi.a meliꝰ.

Mella.le.quã greci latio vocãt.qᷓ vulgo pe

foꝛmã ⁊ coloꝛẽ faba ſyriaca ðꝛ. Arboꝛ eĩẽ
mas fructũ ferẽſ⁊ comeſtibilẽ ⁊ guſtu duł
cem.vñ ⁊ mella dicta ẽ.De q̃ in laudẽ ſapie
ð ⁊ ſuꝑ mellã dulcꝭ eſt. Itẽ inuenit h mel
la.le.pꝓ qͥdã fluuio.et cõponit᷑ cũ a.vt amel⸗
la. amelle. ðDWU⸗
Mellãtes.tis.m.t.qͥdã lapis melleũ ⁊ dulcẽ
ſuccũ emittẽs.⁊ ðꝛ a melo.
Mellariũ.rij.n.s.vas in q̃ mel ↄſeruat᷑.velĩ
t 3

quo vinũ ponit᷑ vel vue calcank. libꝛos. maxime qut mebꝛanges.
MWellicratu.ti. ↄfectio ↄſtãs ex aqua ⁊ melle Mebꝛanula. le. dimi.i.pua mẽbꝛana. fuliet
quã latini mulſum voct. Wembꝛulũ.li.dimi.i.ꝑuũ mebꝛzuiu. Alcn
Welliflus. a. i. i. fiuẽs 2 abũdãs melleł dul / Mebꝛu. bꝛi. n. . ps coꝛꝑig. IJñ mẽbꝛat.a. . eumn
ceine. M ”M id eſt. mag bñs mẽbꝛa. Et mebꝛoſus.ſa.ſũ. dun
WMello. indecli erat pcipitiũ ⁊ qi quedã pfũ idẽ. vel mebꝛis plenꝰ. Iñ mebꝛoſitas. catl. ci
da voꝛago vall. ⁊ poſtea ipᷣa ciuitas voca / mẽbꝛoꝝ magnitudo. vel plenitudo ⁊ abun ue
ta ẽ mello. Ita ö i biſtoꝛijſ. Andꝛeas vo q oãtia. Itẽ mebꝝ cõponit h ⁊ h vnimẽbꝛis t
Dã expoſitoꝛ ſuꝑ illũ textũ.iij. Re. xj. SDalo 2 bꝛe. bimẽbꝛis. bꝛe.trunẽbꝛis.bꝛe.qdri/ uullo
mon edificauit mello ⁊ coequit voꝛaginez mẽébꝛis.bꝛ e.ſextimẽbꝛis.bꝛe.emẽbꝛis.bꝛe. pecunt
ciuitat ⁊c.ſic dic. Idẽ ẽ voꝛaginẽ coeqre? Memere.i.triſftis. loli⸗
mello edificare. pᷣcedẽtis eĩ expoſitio eſt. Wemeris. idẽ oð meris.i.diuiſio. vel ꝑs. et 290
aũt ſupponit᷑ ⁊ ꝓ idẽ accipidʒ.mõs ſion ĩijᷓ coꝛ.pe.penunn. Gheutn
arx eratciuitas dauid dicebat᷑. Int mon / Memon grece latie ðꝛ mẽoꝛia kmonimẽtũ uullpe
tẽ ⁊ ciuitatẽ erat qdã vaſta ꝓfunditas ⁊ vo Memoꝛ. oꝛiſ.ᷣ memoꝛia tenet.⁊ qͥ memoꝛia ön
rago mello noie hãc repleri.⁊ reliq̊ ſoloco tenet᷑.⁊ ꝛ a memoꝛo.ras. Sðð nCop⸗
cæquari ↄſtituit ſaloman. Wemoꝛia rie.f.p. firma cõpꝛehenſoꝝ moꝛa pcreß
WMeloflos.f. p.arboꝛ qdã in africa.eo ꝙ ha/ in mẽte. Jñ memoꝛioſus.ſa.ſuʒ.qͥ bone eſt icacn
beat floꝛem in ſil itudinẽ maloꝝ. ð ſiclin memoꝛe.
gua punica. Ex bac pfluit lentꝰ ſucc. quia Memphis.i. egypt. Et dꝛ egypt/ mẽephis efemti
loco armoniacè C⁊ꝛ. a mẽphi ciuitate egypti quã edificauit meè⸗ Er
Weęlon grece rotundũ ðᷣ latine. phrus fili? Jouis. vt die Iſið. Et declinat᷑ G
Welopeus.pei. .dulcꝭ cant?. vł cantꝰ fictoꝛ hec mẽphis.hꝰ mẽphis vel mẽepheos. Uñ mide
8ö a melos ⁊ poeo.qð eſt finggo. Hiere.ij. Filij thaneoſ⁊ mẽpheoſ. In mẽ vylli
Melos.fF.g.qdã inſula ex numero cycladum ppitic ca.cũ. vñ Hiero. in eplaad Pauiliil u
oim rotudiſſima. ⁊ ꝛ a melon.qð ẽ rotun / nũ.Sic pythagoꝛas adijt mẽphiticos a Wi
dü. Iñ h̊ melinũ.ni. genꝰ coloꝛis.qꝛ eiuſdẽᷓ tes.i.egvptios phos.⁊ co2.⸗be. nlon,
metalli ferax ſit melos. Itẽ melos pᷣt deri · Mena. ne.qᷣdã piſcis. cũ luna creſcit⁊ de⸗ ie
nsFri a mel. Et declinat᷑ h̊ melos.odis. vl'h creſcit. ⁊ a mene qð eſt luna vel defectꝰ. iimanu
melos indecli.i.dulcis cantꝰ.dul modu // Menãdriani qͥdã heretici qᷓ mũdũ nõa do eamen
latio. In h melodia. die.⁊ hec melodiama. ſed ab angel factü eſſe aſſerũt. ⁊ dicũt a me MWioloy
atis. in eodẽ ſenun. mnangro mago diſcipulo ſimoilis. Gotmpis
WMeloſon?. na. nü. pe. coꝛ. qͥ dulciter ſonat. Menas. nadis. f. gi. ſacerdotiſſa hacchi. osben
Welota. te.f. p.vl mebł.li.vel melo. onis.qd/ WMenceps.pic. ois. i. mẽte captꝰ. inſan.et rh
diã aial.ſ.taxc?. 2 Zꝛ a mel eo ꝙ fauos mellis ðↄꝛ a mẽte ⁊ captꝰ.Quotiẽs em captꝰ cõpo hfe
petat. ⁊ aſſidue mella captet. mnmnit᷑ kiü git c dictõe deſignãte mebꝝ. ſpde mide
elo etiã olim dictꝰ ẽ nilꝰ.⁊ a melo ðꝛ h̊ me ſignat carentiã iſti mẽbꝛi.vt Hencepsii. Neco
lotes. tis. ⁊ B melota.te.qᷓdã veſtis de pilis mẽte capt.oculiceps.i.capt/ oculis ⁊(. Arilun
vb de pelliby illiꝰ aĩalis facta.a collo pẽdẽs Menda. def p. ⁊ B mendũ.di.i.macula.ma⸗ idn
vſq ad lũbos.q̃ monachi vtunt᷑.Et iſte ba xime illa qᷓ ſolet eſſe ĩ libꝛis nõdũ emẽdatis AAunb́
dir ẽ neceſſariꝰ ꝓpꝛie ad opis exercitiũ.Ea ſʒ mẽdũ in alijs rebo.et ponit qñq; p meda bulſue:
dẽ ⁊ pera vt dicit. vñ Heb.x. Circſierüt cio vł culpa coꝛpis. Eta mẽda dꝛ meaa. At,
in melog ⁊ ĩ pellibo capꝛinis. Quidã dicũt i.i.ſoꝛdidꝰ.maculoſus.Un Oui.de reme. Winnii,
ꝙ melota ſit veſtis aſpera de pilis camelo Tic aio ſigna qᷣcũq; in coꝛꝑe mengüeſt. mhſi
rũ facta.⁊ p.pe.vñ.Hic ſi pᷣcedat ⁊ idẽ me/ MDendaciolũ.li dimi.i.ꝑuu mendacin. VLſſtite
lota vocatuur. Waendaciu. cij. m Aug'. falſa ſignatio vo üpſpect
Wel?.la.lu.i.Oulc.vł dulcit᷑ ſonãs ł ꝑtinẽs cis cũ intẽtõe fallẽdi.Et nota ꝙ vt dic Au H ig ein
ad melodias. vł qdð ↄſiſtit in melodijs.łqð guſtinm ĩ li.de mẽdacio.octo ſũt genera mẽ tmnuutt ſli
tractat de melodijs. Iñ melic a. ũ. ꝓ eodẽ dacioꝝ. Pꝛimũ eſtqð fit in doctria religio mnimn
Mæbꝛana. ne.F. p. illa pellis tenuiſſima qᷓ eit nis.vt xpᷣm nõ eſſe natũ de vᷣgine vel noõ eẽ uu gu
in alis veſptilionis.Dẽ etiã mẽbꝛana char paſſum.vl ſileõ articulos fidei. Secũuduz ☚
ta yl ꝑgamenũ.qꝛ ex mẽbꝛis aialiũ excoꝛti vtaliquẽ ledat iniuſte. qð taleẽ vt nullip utd
cet. et ſic ſumit᷑ ij. Chimo.iiij. Affer tecũ et ſit ⁊ obſit alicui. vtẽ mẽdaciũ detracti⸗ ? unu

48.
nchen
1hwinin
nihrisbrei
Ne. emcbran

diniſio lst

origl nonini
netqn

Sechenſen

Regrpe nin
näcdiſantd
Ctdeir.
lni bans
tmipbeo.Jn⸗
nincplzod P
irmepbincoo
po.
lunacrſcit:d.
luna l defecl
müdunoa de⸗
rütt dicita me

möfs.
ſſtdacchi⸗
cNe lan 4
en
gürnidn dn
in Dencci
ct oNie.
üdiinaanu
vrs nouͤche

e

tiqͥtꝰ egenũ os claudere ⁊ manũ ertedge
ſi manu ducere.vl q̃ſi manũ ducere. Jñ H

falſus teſtis in cauſa criminali.Tertiũ qð
alicni pdeſt ita vt obſit alicui.q;uis nõad
immũdiciã coꝛꝑalẽ.vt mẽdaciũ teſtis ĩ cẽ
ecuniaria. Quartũ qð fit ſola mẽriẽdi fſal
lendiq; libidine.ſine cã ⁊ vtilitate.qð miꝝ
mẽdaciũ eſt. Quintũ qð fit ſola placẽdi eu

piditate.vtiendaciũ adulto??. Sextũ qð

nulliobeſt ⁊ pdeſtalicui ad vitadũ piculũ
pecunie. vt ſi ꝗ; pecuniã alicuiꝰ iniuſte tol
lendã a fure łpᷣdone vbi ſit neſcireſe menti
at᷑ Septimũ qð nulli obeſt.⁊ ꝓdeſt alicui

ad euitãdũ piculũ ꝑſone. vt ſi qͥs mentiat᷑.
nolẽs pdere hoĩeʒ q̃ſitũ ad moꝛtẽ.Octauũ
eſt qd nulli obeſt. ⁊ ad h̊ pdeſt vt ab imũdi
cia coꝛpali aliquã tueat᷑.vt ſi volẽte coꝛrũ/
pere vᷣginẽ mentiat᷑ ea eſſe ↄugat.
Mẽdacuł.a.ũ.di.i.aliquãtulũ mendaꝰ.

dar cis à mentẽ alteri fallit. Et diffe

rentia ĩter mendacẽ ⁊ vanũ.qꝛ mẽdax ðꝛ qͥ

a ſpe lucri vł volũtate decipiẽdi mẽtit
Dʒz van q ſine cã vł vtilitate metit᷑. Inde

mẽdacitas.tatꝭ. Itẽ mẽdax.i.fragiliſ⁊ mu

tabilis. Uñ ꝓpha.Ois homo mendaxr.
MWendiculꝰ.la.lũ.i.pauꝑ.tenunuis.
WMendicꝰ.a.ũ.i.extoto pauꝑ. Et ðꝛ a manꝰ

⁊ dico vł duco.q̃ſi mãdicꝰ.qꝛ mos erat an

.——
*

⁊ hec mendicitas.tatis.
Meẽdoſus.ſa.ſum.i.macłoſus.ſoꝛdidꝰ.ſpur

cus.turpis ĩ factꝭ.ſʒ mẽdax in ᷣbis. Iñ mẽ

Doſe.aduer.i.maculoſe.turpiter.mẽdacit.

vñ Oꝛatiꝰ ĩ epi. YFalſus honos iuuat ⁊ mẽ

ar infamia terret.Quẽ niſi mẽdoſum ⁊c̃.
Mene.i.defect vñ apud grecos luna ðꝛ me
ne. eo ꝙ ſingulis mẽſib deficiat. Et ſic me

ne.i.luna vel defectus.

Menia.niũ.nibo.ſunt ꝓpꝛie muri ciuitatis.a
munio.is.q̃ſi munia.qꝛ muniãt ciuitatẽ.ſʒ
abuſiue dicunt᷑ menia oĩa edificia ciuitatꝭ
⁊ ſcribit᷑ ꝑ oe dipthongu.
Menianũ.ni.n.s.i.ſolariũ.⁊ ðꝛ a menia. qͥa
menibo ſolet addi. Uł Menianuſ collega
Craſſi ĩ foꝛo piecit macerias vt eſſent loca
in qb ſpectãtes inſiſterent q̃ ex noĩe eiꝰ me
nia appellata ſunt. Hec ⁊ ſolaria dicunt᷑qꝛ
patẽt ſoli.Et inde ĩoleuit poſtea ↄſuetudo
vt meniana domib adiacerẽt· Iñ menia/
nat.ta.tũ.i.menianis oꝛnat ⁊ pparatus.
Meniat.ta.tũ.i.menib circũdatꝰ.vł ↄſtru
ct vel abundiis. r
Mennon fuit fili auroꝛe.rexoꝛientalis. Iñ
mennoni.a.ũ.Hic in troiano bello perijt.

cubᷣ filie mutate ſunt in aues.q̃ ab eo dicte
ſũt mennonides. He cateruatiz ex egypto
ad iliũ volare dicunt᷑ iurta mẽnonis ſepul
crũ. ⁊ inde iliẽſes mẽnonideſ eas vocãt.qͥn
to aũt ãno ad iliũ veniũt ⁊ cũ biduo circũ
uolauerit.tertia die ineũteſ pugnaviciſſim
ſe vnguibo dilacert.
Mens.tis.ẽ ꝑs gie q̃dã.p quã oĩs rõ intelli /
gentiaq; ꝑcipit᷑. mẽs vocata. eo ꝙ; emineat
in ala ſm Papᷣ.Ułẽ ipᷣa ala dũ meininit.?

ſenſibilia ad memoꝛ iã reducit.

Menſa. ſe eſt tabula ſup quã comedit? p/

pꝛie paupeꝝ.⁊ a mene qð eit ofectꝰ. mul
ta ei ibi ſolẽt deficere. Sʒ tab ula diuitũ e.
quaſi tenabula.qꝛ tenet multa.vł mẽſa ðꝛ

dqdi mẽſurata.qꝛ mẽſuratiz res ibi miniſtrãt᷑

Ul menſa qicomeſa a comedo. is. Jn H z
HBB menſalis.⁊ le.ad menſaʒ ꝑtinens.Et

menſale. lis.i. mantllel.
Oenſicuł.li.dimi.i.puus menſis.

enſis. ſis. m. g. a mene qð eſt luna. quia

ſim lunatões mẽſes olim fuerũt diſticti.
aũt ðꝛ meſis.i.mene ſaltꝰ.etymo.eſt. Quot
aüt dies qͥlibet mẽſis habeas.his vᷣſiba de/
clarat᷑. Juniꝰaplis ſeptẽq; nouẽq; tricenoſ
Plæ vnũ reliqʒ.ſʒ habʒ febꝛi octo vicenos
Cui ſi biſext? fuerit ſuꝑaddit᷑ vnꝰ.Et nota
ꝙ mẽſis nouoꝝ ðꝛ martiꝰ.qꝛ anni initiũ h̊
mẽſis eſt apud hebꝛeos. qͥ olim eratapud
romano.
Mẽſoꝛ.oꝛis.m.g.qͥ mẽſurat. Vñ Zacha.ij.
In mann erꝰ funiculꝰ menſoꝛ.—
Menſoꝛiũ.rij.n.s.qð eſt in menſa.vt mãtile
2 vas eſcariin. s
Menſtruũ.ſtrui.n.s.ðꝛ qð ſolet euenire ᷣm
menſeʒ.b ſm circuitũ lune.ſic doloꝛ capitꝭ
⁊ ꝓfluuiũ ſanguĩs młierꝭ.⁊ dꝛ a meſe.Pꝛ0
pꝛie mẽſtrua ſũt ſuꝑſluꝰ ſanguis mulieris
dicta a circũitu mẽſis łlune.qͥ ſolet h̊ pue/
nire pfluuiũ. Hec ⁊ młiebꝛia dicũt᷑.qꝛ ſola
mulier aĩal mẽeſtruale eſt. Cuiꝰ cruoꝛ ↄta
ctu fruges nõ geminãt.aceſcũt muſta.mo
riũt᷑ herbe. amittũt arboꝛes fetꝰ.ferrũ rubi
gine coꝛrũpit.nigreſcũt era. Siqͥ canes ĩ/
de ederint ĩ rabieʒ efferunt᷑.glutinũ aſfalti
qð nec ferro nec aqͥs diſſoluit᷑.cruoꝛe ipſo
pollutũ ſpõte diſpgit᷑. Iñ H̊ ⁊ ̊ menſtruał.
⁊ ̊ le.qð patit᷑ mẽſtruũ.vł ꝑtinẽs ad men/
ſtruũ.Et mẽſtruoſus.a.ũ.⁊ menſtruatꝰ.ta.
tũ.i.menſtruis pollutꝰ.vł mẽſtrua patiens
Menſula.le.di.i.puamenng.
Menſura.re.f.p.res aliq̃ ſuõ mõ vl tꝑe cir⸗
cũſcripta. Uel menſura eſt qcqͥd pondere

capacitate lõgitudine. altitudie. latitudiue

aioq; finit᷑. Hec aũt eſt ꝑs coꝛꝑis aut tpis.

4

Eoꝛpis. vt poĩm. lignoꝝ. colunaꝝ. ⁊ ſiliuʒ
lõgitudo vl bꝛeuitas Tꝑis. vt hoꝛaꝝ. die-
ſron⸗ aũt mẽſura dẽ qꝛ ea metia,

7

mur ali

mur aliqd. vt vꝛna vł amphoꝛa Iſio. etiaʒ
dic. Pꝛope aũt mẽſura vocata ẽ. qꝛ ea fru

ges mẽſurãt᷑.atq; frumẽta.i.hũida ⁊ ſicca. terpᷣtat᷑ ſᷣmo ł cloquęetia.na in bugs
s. marime neceſſaria éaffabilitas. U ö mer
curi q̃i mercatoꝝ chere.i.aue. Illi eĩadre
rũ venaliũ coemptionẽ pace ſalutatõiſ alli

Wenſurnꝰ.na.nũ.i.mẽſtruꝰ.⁊ ðꝛa menſis.
Menſus.ſa.ſuz.vide infra ĩmetioꝛ.ciris.
Mẽta.te.f.p.ẽ herba odoꝛifera.ð qᷓ Macer

Trita cãis moꝛſũ ſuꝑaddita cũ ſale curat. ci n ri/’ gic 00
fmo medi currat int᷑ auditoꝛẽ ⁊ loquent
vñ ⁊ hermes grece ðꝛ.i.interpꝛeſ.Et ſᷣm H

MWMetula.le.ðꝛ vᷣga virilis.vl vas vitreũ. vel

pircoꝛũq; papus.

— —

de hircoꝝ. Un. Metula vas vitreu deuſ

Wentũ.ti.ðꝛ q̃ mouẽtũ.a moueo.ues.qꝛ ſo

eſtĩ motu. vl ðᷣꝛ mẽtũ qꝛ ide mãdibule oꝛi

ant᷑ vł qꝛ ibi iſgant᷑. In mẽtoſus a.ũ.⁊ mẽ

Meraca. ce.f.p.qᷓdã potio.de vino ad vitia/
tũ cerebꝝ purgãdũ facta. In meracꝰ.a.ũ.

meliꝰ ſoꝛbere meraas.
Meracułꝰ.la.lũ.aliq;tulũ merax.⁊ ðꝛa me/⸗

rax.Et h̊ meraculũ.li.q̃dã potio ð vino fa nerdã fere l
NWerẽda.de.ðᷣꝛ.cibaqͥ in nona ſumit᷑ Ideʒ ⁊
anñcenia.nie.⁊ ðꝛ a merus.⁊ edẽdꝰ.q̃ſi mere
edẽda.qꝛ tũc purꝰpanis dat᷑ de ↄſuetudie.
Pðꝛ a meridies ⁊ edẽda.qi poſt meridiẽ edẽ

cta. idẽ qð mergg.
Merax cis. oĩs. g.i.purꝰ. clarꝰ. defecat. Et

coõpꝑat᷑ merax.tioꝛ.ſinꝰ. Uñ Deut xxxij. Et
ſanguinẽ vue biberẽt meraciſſimũ. Iñ me

racitas.tatis.i.puritas.claritas.
MWercatꝰ.tus.tui.cet multoꝝ vendentiũ vł
ementiũ.vł locꝰ vbi vẽdit᷑ ł emit᷑. Uñ Eʒe
chieł.xxvij. Et auro qð ꝓpoſuerũt ĩ merca

tu tuo.Et ̊ mercatũ.ti.res q̃ᷓ vẽdit᷑ ⁊ emit᷑

—

Et ponit᷑ qnq;p mercdtu.
Mercedari.rij.m.s.fᷣi vel aliꝰ qͥ diſtribuit
cuniã ſub d'oſo.
Dercedoni. nij. qͥ ꝓ laboꝛe ſuo ĩpenſo dat
mercedẽ.ſ.dñſ qͥ ſoluit mercedẽ oꝑarijs ſu
is.⁊ ðꝛ a merces.⁊ dono.

Mercedula.le.dimi.i.pua merco.
Mercẽnari.rij.i.pᷣcio cõductus.ſ.qͥ accipit

mercedẽ. Idẽ ⁊ baro.qꝛ foꝛtj ẽ in laboꝛib.

a bari qð eſt gᷓuis.i.foꝛtj.cuiↄtrarꝰ ẽleuis

WMWerces.cedis.i.pᷣmiũ ł pᷣciũ.⁊ ðꝛ a mercoꝛ.
vel merx.cis. Sʒ pᷣciũ cũ par ꝓ pari datur
merces cũ miuuns.

* „7„

Mercula.le.dimi.i.pꝑua.mer..
Mercidiꝰ.dij.i ꝓpter mercedẽ dicẽs ł loq̃ns
ð a merx.cis.⁊ dio.
Mercimoniũ.nij.idẽ qð merx.vel res que ðᷣ
vna pꝛia poꝛtat᷑ ad aliã vt chariꝰ vendat᷑

i.purgatori.⁊ ꝓ.pe.vñ Perſiꝰ. Antihiras

Mercurial. lis. H le. i res mercurij l ꝑtinei

pꝓapꝛio noie cuiuſda viri.

cuit.vñ poſt moꝛtẽ deũ eſſe voluerũt. Eti
terpᷣtat᷑ mo łeloquẽtia.nã mercatoꝛibus

ciũt. Ubł mercuriꝰðꝛ q̃i mediꝰcurrẽs.eo q;

bfñ ðꝛ de⸗ mercatoß i int᷑ emẽtes ⁊ vẽden
tes ſᷣmo eſt medv.iõ

— .

Derda. de.⁊ Bq merdũ.di.ðꝛ a merꝰ.a.ſj..per
Zriũ.qꝛ nõ eſt mera.Ułðꝛa merꝭ qð eſtdi
uiſio.vel ꝑs.qꝛ ſtercꝰ ĩ digeſtiõe diuidit᷑ab
eo qðᷣ incoꝛꝑat᷑⁊ ꝑ ſeceſſũ emittit᷑. In mer
dula. le. dimi. Et ꝑ cõpoſitõeʒ merdifer.a.

ũ.pe.coꝛ.i.merdã feren.

Meretricula.le.dimi.i.pua meretrir.
Meretrirx.cis.f.g.i.ſcoꝛtũ.⁊ ðꝛa merceſ ⁊ tri
co.as.q̃i ꝓ mercede hoĩem tricãs.i.ĩpediẽs
vl decipiẽs.Uł ðꝛ a mercoꝛ.arꝭ.qꝛ mercat

* —

pᷣciũ libidĩſ. Iñ meretriciꝰ.a.ũ.⁊ ̊ͥ meretri

ciũ.cij.domꝰ meretricũ.vł turpis act?è eaꝝ

vel officiũu.
ODerga. ge.f. g. i
ſuꝑ currũ leuat᷑ vel cona ſegetis poꝛta᷑.

Merges.tis.m.g.i.garba ſegetis.ſ.gononuſ
ulꝰ ⁊ z a mergo.g.qꝛ

7

ſiue cona vel manip
ligat? mergit᷑ in terra.

Mer gub li m. g. pe. coꝛ dimi de merg. et
equocũ ad ferrũ qð mergit᷑ ĩ lãpade.⁊ ad

tenendũ papyꝝ ⁊ ad auẽ mergũ.

Dergs. gim g. dã auis dicta ſicab aſſidui

tate mergẽdi.

Merg.oꝛis.neu.g.ſitula.cũ q̃ aqua 8 puteo

trahit᷑ ⁊ ꝛ a mergo gis.

Meridies.ei.ðꝛ q̃i medidies.i.mediꝰ dieſ.
aũut ðꝛ meridies q̃i merꝰ dies.qꝛ tũc merꝰ
dieſ.ẽ.i.purioꝛ.etymo.c᷑. In meridian.a.uni.
Meringa.ge.F.p.ẽ pellicula ĩ aure vbi fitau

iꝰ. iõ fingit hꝛe pẽnas.qꝛ ci
to diſcurrit.qᷓ;cito exit ab oꝛe loqntis.⁊ re
plet aures audiẽtis. Nũciꝰ ð qꝛ ꝑ mon/
oia cogitata nũciank.

furca cũqᷓ ſegetes vel fenuz 4

poſ
ſslani
Omnluol.
nntri⸗
citn. U
cn
Wpws nan
Meünins
ſtſegeg
Pne
ntneri
get⸗
Miner
nulima
dur⸗

ſur.

gurtnulog
ar se
.U 3
enetamol's
Apl een
ſenlorfi
hvnni
ſelbltkfluni
Aenion

Nühndeng.

ſcdichi

dci epostlis
ult qstoin
ſſe wolucit
nämercrolke
bilins Dir
laue. lieigee
paceſalutriti
medhanize
Uditoretham

interped nd.

int eminmt

Githiepinn.

borelocjsen
icdegegfw

didamer din
Nöamen en
jdigeſtöcdiuni
üanimk, JBin

voſitöezMetdin t.

8.
nona ſumi? int
1 clid,ſim
dalde ſuctudi

amercnr.
oramerc
mnmicisiihedi
cNAr Nmad
ncs aüabmenn

ciegrmetſe
nſeets nn

WATN
dabt zamnp

—

=
=

WMWeris.i.D

polt nenclict H

”M

iuiſio vel o.

*

faciũt.vł vendũt.⁊ vbicũq; mercimonia te

nent᷑ h taberna vel locꝰ tenebꝛoſus vbi pa/

trant᷑ adulteria ⁊ fornicatões ðꝛ meritoꝛiũ
Inñ h meretoꝛia ðꝛ meretrix.ſic etiã caupo/

na tã p loco q; p femia. Eadẽ ðꝛ ⁊ meraria

Ula merẽdo.ła mero.i.vino. Itẽ merito/
rius. ria.riũ.qð meret᷑.vl qð dignũ ẽ meri

Meritü ·ti ns eſt bñficion pmiũ. qð quiſcß
meret᷑. Itẽ merit.ta.tũ.adiectie ⁊ cõponit᷑
emeritꝰ.ta. tũ. ⁊ ĩmerit᷑.ta.tũ.

Merops.pis.ðꝛ q̃dã auis viridis: coloꝛis qᷓ

etiã a piaſter.ðꝛ.qꝛ libent᷑ apes comedit.et
derops etiã fuit

Et gallꝰ ð̊ꝛ merops.pis.
ꝓꝛiũ nomẽ cuiuſdã hois.
eroſus. ſa. ſuz. i. vinoſus. ? ö; a meꝝ. Me
roſum dicimꝰ vinũ. Meracã potion.

Merotheca.ce.pe/p.ſ.meri. i. vini cuſtodia.ł
repoſitoꝛiũ. Iñ h merothecari.rij.vini cu
ſtos.lłẽt repoſitoꝛ. Iñ h̊ͥ merothecaria.rie.

Merulus.li.⁊ Hͥ merula.le.auis nigra.⁊ ðꝛa
merꝰ.ra. rũ.q̃i mera volãs.vł merꝰqꝛ mere
cãtat. lł merula ðꝛ q̃ſi modula.eo ꝙ mo/

dulet. Uñ ⁊ olim dicebat᷑ medula.Jñ me/⸗

rulinus. na. nũ.pep.
Merũ.ri.n.s.i.vinũ.⁊ ꝓpꝛie bonũ ⁊ claꝝ.⁊ a
fece ſegregatũ.⁊ ðꝛ a meris.qð eſt diuiſio ł

ps. Jn merꝰ.ra.rũ.i.purꝰ.clarꝰ.manifeſtuſ

Iñ meritas.tatis.i.puritas.claritas.ſcðʒ

ugi. Pap.vo diẽ. Werũ vinũ purũ ſigt.

NHaã meꝝ dicim qᷣcqͥd puꝝ ẽ.ſic aqua mera
nulli vtiq; rei iniecta vł admixta.⁊ coꝛ.me.

vñ Auroꝛa. Nãq; meꝝ reddit coꝛ letũ.ſpe

raq; figurat.Et Ouið de reme.Nõ ſtupe/

ant multo coꝛda ſepulta mero.

Merx.cis.ẽ ipᷣa.res ꝗᷓ vendit᷑ſʒ ntũs nõ ẽ in

vſu. Uñ Apoc̃.xviij. Merces eoꝛü nemo
emet ampliꝰ. mercẽ auri ⁊ argeéeteii.
Meſpila.le.arboꝛ ſpinoſa fructũ in ſilłitudi/
nẽ maloꝝfaciẽes.ſʒ paulo bꝛeuioꝛẽ.⁊ dicit᷑a
malũ⁊ pila.qꝛ pillule foꝛmã habeãt epõa
Meſopotamia.puincia ẽ grecie.dicta ſic.qꝛ
ambiat᷑ fluminibo tigride ⁊ eufrate.
Meſſias hebꝛaice.grecexpᷣs.latie vncłꝰ ðꝛ.
Meſſicula.le.di.pua meſſis.⁊ coꝛ.ſhſbe.
Meſſio.onis.f.g.ðꝛ a meto.tiſ.vñ Job.xxix.

Et ros moꝛabit᷑ in meſſionemen.

l.D ʒWMWeſſis. ſis. f. g.i. ſegeſ. Sz ſeges a ſerẽdo dũ
Oeriſce dicti ſũt qdã heretici qͥ ſeparãt ſcri Fiſegeſ a ſegena ſereo di
pturas ⁊ ꝑtiũt᷑ ñ crẽdẽtes ĩ oĩbꝓphetꝭ.di/
cæẽtes alijs ⁊ alijs ſpiritibepphetaſſe. Et di
cunka mer qð ẽ diuiſio v-ꝑzes.
Weritoꝛiũ.rij.domũcula vbi ciues res ſuaſ

ſeminat᷑. Meſſis a metẽdo dũ matura col
ligit. Meſſis etiã dẽ t̃s vel actus metedi.
Oeſſoꝛ.oꝛis.m.g.qͥ metit. ß

£ +☛

QOeſſoꝛiũ.rij.i.vaſ eſcariũ ⁊ dĩ
menſoꝛium.

a mẽſa· quaſi

Meſſoꝛi. a.ũ.aptus ad metendu.

ODeſſulus.la.lu.i.maturꝰ.ad meſſem.

mẽ.nõ ꝑticipiũ vt qͥdã voluerũt.Et eſt me
ſtus naturalit᷑ Triſtis vᷣo caſu. Idẽ et me
rẽs. Itẽ meſtꝰ łmeres aĩo.Triſtis aſpectu
Iñ ðᷣ meſticia.cie.⁊ h̊ meſtitudo.inis.Etẽ
meſticia coꝛdis. riſticia vo vult?. Itẽ tri

ſticia ipſiꝰ ſpũs ẽ. ⁊ fit qñq; ex aliqͥ accidẽti

doloꝛe.ſʒ meſticia vitiũ naturale ꝑpetuũ ẽ
Meta.te.ſ.p.i.circũitꝰ.vł alicuiꝰ rei finis vł
terminꝰ. Meta ẽt dꝛ; ꝓmiſſio.vl conofigio
idẽ.obligatio in die nuptiaꝝ. Itẽ meta ẽpᷣ
poſitio greca.⁊ valʒ tm̃ q;tũ tras vel de vel
Metaciſmꝰ.mi.ẽ.m.lr̃e ꝑ ſcãſionem colliſio.

etẽ o.ſcdᷣa lr̃a ſic videt᷑ velle Hug. Itẽ Pa

pias dic. Metociſmꝰ eſt qtiẽs m.lr̃fam vo/
calis ſeqͥ. Sʒ metaciſmꝰ eſt qtiẽs vocal ſe
quit᷑ m. vt bonoꝝ.aurũ.Et ita vult ꝙ ſcda
lra ſit o.in vno loco. In alio vᷣo loco ꝙ ſite
SDz coiter ĩ donato in ca.de barbꝗgriſmo ĩ
fine ſcribit᷑ ꝑ e.in ſcðᷣa lr̃a vbi ðꝛ. Sunt eti
am male cõpoſitões.i.cacoſyntheton quai
nõnulli barbariſmos putãt.ĩ qͥb ſũt meta
ciſmi labdaciſmi.⁊ iotaciſmi.⁊ ̊ magꝭ plʒ
Oetaleſis eſt dictõ g̃dati ꝑgens ad id quod
oñdit. ⁊ ab eo qð pᷣcedit id qð ſeqͥ ᷑ inſinu/
ans.vt Laboꝛes fructuũ tuoꝝ mãducabii
laboꝛes poln le laboꝛãdo acqͥrũt
hoĩes.ſᷣm Bedã. Clel metalẽſis ẽ diſtictio
gdati ꝑgẽs ad id qð oñdit.ſ.ð cauſa eueni

re ad cauſatuʒ ꝑ multa media. vt Pꝰ aliqt

mea reõ vidẽs mirabar ariſtas. Hinc eĩi G6
datim ꝑgit dictõ vel diſtinctio ad id qund
oſtendit.quia per ariſtas ſegetes.ꝑ ſegetes
eſtates.per eſtates annos intelligere debe/
mus. L

Metallũ.li.n.s. dz a metallon. qdð interpᷣtat

ſpes.qꝛ natura el ea eſt.vtvbi vna vena a
paruerit.ibi ſit ſpes inueniẽdi aliã. Septẽ
aũt ſũt genera metalloꝝ. Auꝝ.argentũ.es

electrũ.plũbũ.⁊ qdᷣ domatoia ferrũ. Spe

cialit᷑tñ q̊ noĩe dꝛ ddã mẽtallũ. In metal

licꝰ. a.ñ. Et nota ꝙ qñq; hmõi noĩa com/
plexiua. vt es ⁊ metallũ ſũt noĩa generalia

t 5

qñq; ſpecialia. Pꝛout ſũt generalia ĩ vtro

qᷓ; numero declinãt᷑ qꝛ miłte ſunt ſpẽs eris
2 metalloꝝ. Pꝛout ſunt ſpẽalia declinat᷑ in
ſingularitm̃.vt auꝝ ⁊ ferrũ æc.

WMetamoꝛphoſis. phoſis. vl phoſeos. id eſt

trãſmutatio.⁊ ðꝛ a meta qð ẽ tranſ.⁊ moꝛ/

phoſis. qd ẽ mutatio.⁊ ꝓpꝛie ſube. UVñ in ti

tulo ouidião ðꝛ. Incipit lib metamoꝛpho
ſeos. Pñt tñ ibi eſſe due ꝑtes ꝑ appoſitionẽ
vt. Incipit lib meta moꝛphoſeos.i.de mu
tatiõe ſubſtatie. Gꝛeci em̃ carẽtes ablatiuo
gtm̃ ponũt pꝓ eo ↄſtructũ cuʒ ppoſitiõe ad

„*

* „4

modũ ablatuiuuuũ.
Wetaphoꝛa. re.eſt reꝝ boꝛũq; trãſſatõ.⁊ ðꝛ
a meta qð ẽ tranſ.vł iuxta.⁊ phoꝛos.qð eſt
ferre. Hec autẽ fit qttuoꝛ modis.ſ.ab aĩali
ad aĩale.vt Thiphin aurigã celeres fecere
carine. Ab inaĩiali ad inaiale. vt Pelag? te
nyuere rates. Ab alali ad inaiale.vt Exicca

tus eſt vᷣtex carmeli.Ab inaiali ad aiale. vt

Metaplaſmctraſmutatio d recti ſoliti/

q; fmonis ĩ alterã ſpẽm metri. oꝛnatus ne

ceſſitatis veci a vꝛa meta d etra. t plaſ

ma qð eſt foꝛma qſi trãſfoꝛmatio.qꝛ lr̃a vł

ſyllaba.l eiꝰ accidẽtia de ꝓpꝛia poſitione in
aliã ſpẽm traſfoꝛmant. Cuiꝰ ſ̃ᷣm Donatuʒ
ſunt qᷓttuoꝛdecim ſpẽs.ſ.ptheſis.epẽtheſis
paragoge.aferef᷑.ſyncopa.apocopa. extaß.
ſyſtole.diereſis.ſynereſis.vł epiſynallepha
elipſis.antitheſis.metatheſis. de qbo vide
locis ſnuuiuius.e
Oetarpus.pi.m.g.i.caſtroꝝ metato.:

Metatheſis eſt traſſatio lr̃aꝝ in alienũ locũ

pte nulla tñ ex dictõe ſublata.vt Euãdrep
Euãder.⁊ h̊ fit cã neceſſitat. Uñ Ouidiꝰ.
Agnoſcẽs ĩ me frater meleagre ſoꝛoꝛẽ.Nã
ſi dixiſſet meleager.nõ fuiſſet ?ᷣſus.
Metatoꝛ.oꝛis.m.g.qͥ caſtra deſignat.
Metaxariꝰ.rij.m.g.qͥ foꝛo ĩponit reb q̃ ven

Dethodus diii via vk poth finali

lio vocat᷑ denoĩatio.

H vꝛna ? o 7 qcqͥd p
3

E

obſeruãt. nectꝑa nec etates. nec cauſas. ſz

ſolas moꝛboꝝ ſubſtäatias.
hodus. di. i. tfinalis termin?
7 8à meta qò eſt traſ. ? odos. qd eſt via. q̃i
trãſitiuũ.i.bꝛeuiſ via. Un Ariſ.in pncipio
topicoꝝ diẽ. Pꝛopoſitũ qͥdẽ negocij eſt me

choduũ inuenie. a qpoterim ſyllogiſareõ
oĩ ꝓbleumate ex pbabilib. Inð dialectica

traſumptiue ðꝛ methoc qꝛ ad oim metho

doꝛũ pncipia via habet. Sola enim diale
Ct

tica pꝛobabilit᷑ diſputat de pncipijs oiĩm

artium.

Oetonomia ẽ yeluti qᷓdã trãſnoĩatio. Hu⸗
ius ſunt młte ſpẽs aut eĩ ↄtinẽs ponit᷑ pꝛo

tẽto. vt. YFundite bydrias.i. vinũ ł aquã

̃ eſt in hydrijs. Aut ↄtentũ ꝓ ↄtinẽte.vt di
mittite arca ire. ? aſpicietꝭ. xt habet. j. Reg.
xj. Hõ eĩ arca vt dic Beda.ſʒ plauſtꝝ q ↄti/
nebat᷑ arca l! boues ire poterãt. Aut inuen
toꝛ ꝓ inuẽto. vt Dine cerere ⁊ bacho ven⸗
friget. Ceres ʒ poetas ðᷣꝛfuiſſe dea ⁊ inuẽ

trixfrumeti. ? bacch inẽtoꝛ vini. er iſtoſ
̊ inuẽtoꝛes ſignant᷑ inuẽtiões ſiue inuẽta

Cer veerr intelligit ↄcubit. vt ſit ſenſus

ine cerere ⁊ baccho friget venꝰ.i.ſine pa

ne ꝛ vio deficit voluptas aut cõuerſo inẽ

ni inuẽtoꝛẽ. Itẽ ꝓ efficiẽte effectꝰ.vt frigus

pigrũ.i.effcieſ pigriciã. Aut ecõuerſo.effe
ctuap efficicte. vt Spumãtia frena.i. equꝰ
Fit etiaʒ cũ materia ponit᷑ p materiato.vt

Accinctꝰ ferro.i.gladio.Uł ↄſequẽs ꝓ añ

cedęte. vt Pallet. i. timet. et ꝛ a meta q ẽ
de ⁊ onoma.qð ẽ noĩatio.ł nomẽ q̃idenoia

tio.qꝛ vnũ ꝓalio noĩat᷑. Uñ ⁊ ̊ tropꝰ atul

Oetreta.te.q̃dã mẽſura ẽ liqͥdoꝝ.⁊ ðꝛ a me/

—

tioꝛ.irꝭ.vlł a metron greco meſura. Et
vl min capit.

ſic bñ poſſz dici metreta.tñ iõ h̊ ſpẽalit᷑ ſibi

Otnütt
lefſusd⸗
nerrüd⸗
früdnic
Itennel
Frinkre
ſion c⸗
ünſt
(ags910:
lehß
trimneren
nuunbe
umu
ämar.
,
Oemsnin
nofice
füriſtas.1
mentsttr

ia ce.
nedüf.
uoſimi
to en
Cenipon/
nuvr
nofſ ſn
bemnicdube
Ochaclclis⸗.
gondens
nichzelmin
Nimdligig
AedN
Wehnenie
agsrie
ODchman
g aci.
Ochensi
ſiot ſannar
Nedebelin

düt᷑ metã pcij. Ideẽt licitatoꝛ ⁊ taxatoꝛ v ᷓ nomẽ aſſũpſit eo ꝙ ſit mẽſura ꝑfecti nũe nmnibin
Oetell.li. m. g. mercẽnariꝰ qͥ metit. ri.idenarij. Iñ Joh. ij. Capiẽtes ſingule animn

metretas binas łternas.Eadẽ ðᷣꝛ metron.
Oetric.a.ũ.ðꝛ a metrũ. Uñ ars metrica ðꝛ Snicn
qᷓ eſt vł tractat de metris vł ptinẽs ad me/ eneell
tens. ⁊ ðꝛ a mitto.tis.Uł vt diẽ Seruius. tra.et cõpõit᷑ bimetric.a.ũ.trimetricꝰ.a.. ſden
Meꝑꝶʒ ppꝛie fetoꝛ terre qͥ exaqͥs ſulphure quadrimetricꝰ a.ũ iãbimetricꝰ.a.s.,.. axcſe il
is naſcit ⁊ ĩ ſiluis plurimũ abũdat p dẽſita Metron vl metros grece.latine ðᷣ mẽſun. iny ſabi
tearboꝝ. Un Perſi. Gutture ſulphureas Oetropol.lis.ciuitas ad cuiꝰmẽſurã alieee Gn Bens
lente exalãte metites. uitates diſponũt.. vbi eſt archiep̃s. ? dicit u loggin
Metodica.ce.q̃dã ſpẽs medicine q̃ remedia a metros qoð ẽ mẽſura.⁊ polis ciuitas. In icinan
ſectat carmia.⁊ ðꝛ a metodꝰqð ẽ remediũ hᷓ; metropolitanꝰ.a.ũ.⁊ q̊ metropolitanꝰ.ni eAnmmn.
Inñ metodici dicũthi qͥ nec elemẽtoꝝ rõeʒ a e

Meticuł. la.lu.pe. coꝛ.⁊ meticuloſus.a.iũ.i.
foꝛmidulomnuig.
Metis.tis.f.g.ðꝛ qͥlibet loc de ſe fetoꝛẽ emit

Qorcoſns

archieps illius ciuitatis.

is
86 wan
zfmlun
dcoeht
Rint
weriſbſflecn
lin Pörr
4 Bohanind
rdegtgt

Giniininnh
Ncianisnin
Griasi üitl
Nemnipoirn,
Cic bei
ecaßzpünin
Tpotcrit Aun
ecnmetbacheſt
örfuiſedagtii
imaor nni don
mnenots ſileiin
cubiß. Nſttein

1suterönctſii
mur.bucchin
vefeck, f
Auraberſod
nitufenn i⸗

ito matenato N.
ocnisen

adamencd
olnomeddendt
Döibnoßt

eidortten
aee
chae,

mentig trepidatio.

MWichael.elis.vel michael idecli

Oetrũ. tri n. S. qd ↄſtat ex vno pede. Uñ il/

le vᷣſus ðꝛ bexameter vbi ſũt ſex pedes. Itẽ

metrũ ðꝛ legitima pedũ ↄiũctio.⁊ fᷣm h̊ me
trũ quũq; ðꝛ vᷣſus.qũ ↄſtat ex duobo iambis

Itẽ metrũ ðꝛ qͥcqͥd mẽſura ſyllabaꝝ ꝑficit

vt in rychmis.Et ſᷣm quãlibet eiꝰ ſignifica

tionẽ cõpetẽter ðꝛ a metros q; mẽſuris pe
dũ vl ſyllabaꝝ fit.i.mẽſurãdo ſyllabas lon

gas ⁊ bꝛeues.l numeꝝ ſyllabaꝝ ĩ ↄſtructõ/

ne eiꝰ. Et cõponit᷑ metrũ bimeter.tra.trũ.

trimeter.a.ũ.tetramet᷑.a.ũ. pẽtameter.tra.

trũ.iambimeter.a.ũ.hexamerx.a.ũ.vbi ſunt
Duo.tria.q̃ttuoꝛ.qinq;.łſex metra.Et coꝛt.

pmã metrũ. Uñ. Ambulat ĩ tenebꝛis erra

Ddo cleric oĩs.Qui ſine metroꝝ lege legẽda

MDetus.nſ.ui.ẽ motꝰaĩ interioꝛ ſubi legit

tus fact ex aliq̃ triſti recoꝛdatiõe. Ulel ᷣm

7

*

iuriſtas. Metꝰ eſt inſtãtis vł futuri ꝑiculi

(Wiante 2

Qica. ce.f. p. reliqͥe panis.vł qð caditdepa

ne dũ frãgit᷑ ⁊ comedit᷑⁊ ðꝛ a minutꝰ.ta.tũ

quaſi minutatĩ cadeẽs. Iñ micat.a.ũ.i.cõ
tritus.⁊ in micas diminut ⁊ ↄfractꝰ. Hi
ca etiã ponit᷑ p pane modico qͥ fit in curijs

magnatoꝝ vl in monaſterijs.⁊ ꝓ.pmã mi/
ca nom̃.ſʒ mica vᷣbũ eã coꝛ.vñ Chare phe
be mica dabit᷑ tibi cũ ſale mica.
qͥs vt deus. Et q̃tiẽs mire vᷣtu aliqͥd agit᷑
michael mitti ꝓhibet᷑. vt exipᷣo actu ⁊ noie

det intelligi ꝙ nulb'pᷣt facere qð facere pP/

nalet de. vt diẽ beatꝰR Hꝛegoꝛſ.
Qichanemites.tis.m.ge.i.michanatoꝛ vel
pnceps michanatoꝝ.⁊ ðꝛ a michania.

OQDichania. nie.i.ingenioſitas. Jũ michani

cus.ca.cũ.i.ingenioſuuns.
Oicheas interpᷣtat᷑ qͥs h.vł qͥs iſte.qm̃ mi/

nat᷑ ſamarie ob cãm ſimulacroꝝ illo mõ q̊̃

ðꝛ de heliu. Quis eſt iſte iuoluẽs ſnias ſer
monib imperitis. SJUD
Micon interpᷣtar celſum.

„

ODicrocoſmꝰ. mi.i.minoꝛ mũc.ſhomo qui
ðꝛ minoꝛ mũdꝰ. Minoꝛ.qꝛ ñ ↄſtat ex qᷣttu
oꝛ elemẽtis ĩtegralit᷑.ſic maioꝛ mũdꝰ ũ

dus vo ðꝛ ppter expᷣſſam ſil itudinẽ qua ha

bet cũ maioꝛi mũdo.⁊ ðꝛ a micron qð ẽ mi

noꝛ.vel bꝛeuis.⁊ coſmos qð eſt mũüdus.

Oicrolog.gi.m.g.qͥ bꝛeuiter loquit.vl qui
magnã rẽ annullarę cupiẽs.q̃ſi ꝑuã deſpi/
ciendo narrat. Iñ p̊ micrologiũ.gij.i.bꝛe/

uiloquiũ ⁊ coꝛripitlto.

.Hinterpᷣtat᷑

ODicros vł micron ĩterpᷣtat mĩoꝛ vł bꝛeuis
ODicropſychꝰ. chi.m.g.i.puſillanimiſ.⁊ ðꝛa

micros.i.minoꝛ.⁊ pſyche.qð eſtaia.
igale.lis.pe.coꝛ.aĩal eſt natũ ad deriden
dum.doloſum.rapaa.ingluuioſum.
QDigma.atis.n.t.eſt hoꝛdeuũ cũ palea. Unð
Iſa. xxx. Et pulli aſinoꝝ q oꝑant᷑terrã cõ/
mixtũ migma comedét.ſic in area vẽtilatũ
eſt. Et nota ꝙ Dañ.xij. Migma ẽ hoꝛdeũ
cũ palea vñ faciũt młieres decoctionẽ.foꝛ
tead nitoꝛẽ faciei. Quidã tñ dicũt ibi ſmi/
gma ꝑ s.vide infra ſmisemg.
Milago.grece.piſcis dictꝰ.qꝛ euolat ſuper
aquã.qͥ quotiẽs cernit᷑ tempeſtas ſigna?.
Qiles.itis.ðꝛ a mille qꝛ ĩ vno numero erãt

olim mille. vtpote ꝑ millenariũ diſtincti.ł

qꝛ vix vn ð mille erat electꝰvt militiã exer
ceret. Iñ h ⁊ H militarꝭ.⁊ G̊ re.Et dʒ miles

ſcribi ꝑ vnũ l.p.tñ pmã.Un qͥdã. Miles

pũgit equũ.ſʒ iudex iudicat equũ.Et nota
e mileſiuſticie noſtro tꝑe pᷣt eſſe vna dictõ

copoſita. ? tũc ꝑtinetad ddã officiũ redd?
di iuſticiã. Sʒ qñ ſüt due ꝑtes miles iuſti

cie.ðᷣꝛ q cũq; eſt miles iuſſtus.
QOiletũ.ti.qͥdã locꝰ eſt.de q̊ habet᷑ Act.xx.?⁊
ꝓdu.pe.UVnñ in auroꝛa.Leti cũ Paulo ꝑ/
uenimꝰ vſq; miletũ. l
QOiliariũ.rij.vł miliare.ris.ſpaciũ mille pai
ſuũ.vel mille eqͥtũ.⁊ ðꝛ a mille q̃ſi millena/
riũ. Meęſuras viaꝝ nos dicim miliaria.ſʒ

greci ſtadia.gallici leucas.

Wilitia.tie.eſt officiũ milid.⁊ ðꝛ a miles.vñ
qñ vnꝰ mileſ ꝑcutit aliũ ⁊ de ijcit ðꝛ militiã
facere.Et militia ðꝛ expeditio. Et ẽt qdaʒ
locꝰ rome ſic vocat eſt vbi olim milites pꝰ

militiã ſolebãt reqeſcere ⁊ curari.

QOilitaris.ris.⁊ ̊ re.i.res militis.vel qðꝑti
net ad militiiie.
ilito onis.m.g.i.miles.⁊ ðꝛ a miles.
Wiliũ.lij.n.s.eſt genꝰ ſemis minuti.a młti
tudine fruct? dictũ.qꝛ vt dẽ qͥ vnũ granuʒ

milij ſemiat.poſtea fac mille. JIñ mileꝰ.lea.

leũ.⁊ milinꝰ.na.nũ.⁊ miliaceꝰ.cea.ceũu,.
Qille.g.oĩs.płalis nũeri.indecl.dẽ a multꝰ.
quaſi multe. Un płr hec milia.hoꝝ miliũ.
Et cõponit᷑ duomilia.triamilia.qᷓttuoꝛmi
lia. ⁊ ſic de alijs.et differt mille a milia. NHa
mille copłat millenariũ.milia vᷣo płles mil
lenarios coplłat indetermiate.vñ recipich
adiũcta.duomilia. triamilia. Et etiã pᷣt eẽ
oꝛo.⁊ ſic ↄſtruit᷑. duomilia hoim currũt.et

p̃t eẽ vna dictio.⁊ tũc ſic ↄſtruit᷑.duomilia
hoieſ curr̃t.lʒ ſit tm ne.g. iũgit᷑ tñ ĩmediate

—— *

2 intrãſitiue cũ maſculłino.feminino ⁊ neu
rro genere. vt duomilia hoĩes.⁊ duomilia
mulieres. duomilia aĩalia. Et ſcribit᷑ mille
Pꝓ duplexl.milia ꝰo ꝑ vnũl.
Willenꝰ. na. nü. ö a mille. Iñ millenariꝰ a.
um. milleſimꝰ.a. ñ. ⁊ millenarii.
Mille.lei.m.g.i.calciamentũ.⁊ ꝓpꝛie calciꝰ
regis ðꝛ milleꝰ ꝓpter diuerſos eiꝰ pũctos.
¶Willus.li.i.collare circa collũ canis.
Qiluus.ui.eſt auis rapaciſſima.⁊ q̃ſi ſꝑ do
mmDeſtic; auibo inſidiat᷑.⁊ ðꝛ a molliſ.qi mollł
qꝛ auis mollis ẽ.⁊ viriba ⁊ volatu. In mil
uinus. na.,.nnu.e

QOimilogꝰ.gi. pe.coꝛ.qqͥ mimos docet. velal

loquit᷑.vel mimis loquẽs. IJñ mimilogiuʒ
gij. id eſt. locutio mimYiim.
Min.mi.m.g.i.ioculatoꝛ.⁊ ꝓpꝛie reꝝ hũa/
naꝝ imitatoꝛ.ſic olim erãt ĩ recitatõe come
diaruz. qꝛ qðᷣ vᷣ̈bo recitatoꝛ dicebat. mimi
motu coꝛꝑis expmebãt. Iñ h̊ mima.me.i.
lioculatrirrr.
Qina.ne.f.p.ðꝛ libꝛa vna vl talẽtũ.ſic dicit
Pap̃. Et ſubdit. Ona grece appellat. ⁊ hʒ
xl.ſiclos.qͥ faciũt obolos mille.cc. Hugui
tio aũt ſic dicit. Hina in ponderibus dꝛa
gma l due libꝛe.⁊ ſemis extimat᷑. Ona ali
ud pondꝰ ẽ qð appẽdit᷑ centũ dꝛagmis. Itẽ
minas altitudines muroꝝ dicimꝰ.

QOinar.cis.o.g.i.iracũdꝰ ⁊ feruidꝰ. Jũ mi/

nacit aduer.⁊ H̊ͥ minacitas.tatis.
Minera. re.f.p.ðꝛ herba vl radix vł vena ter
re. Iñ mineralia.i.coꝛꝑa ĩ venis terregene
rata. ut plũbũ vel aliud metallũ.
Qinerua.ue.apð grecos athena ðꝛ.i.femĩa
Apud latios aũt vocata q̃ſi dea ⁊ multaꝝ
artiũ iuẽtrix.ſ.lanificij.oliue.⁊ fabꝛice. Ea
dẽ dicta ẽ ⁊ pallas.a pallone inſula thꝛacie
vbi nutrita fuit.łqꝛ pallãtẽ gigãtẽ occidit.

Oiniatoꝛ.oꝛis.qͥ minio ſcribit vel pꝛeparat

miniũ.⁊ ðᷣꝛ a minio.iaas.?
Oiniographꝰ.phi.m.g.qͥ minio ſcribit. Iñ

miniogphia.phie.ſcptura cũ minio facta.

Miniſter.ſtri.i.q̃ſi mioꝛ ĩ ſtatiõe.vl qꝛ offici

um debitũ manibo exeqt᷑. jñ hec miniſtra.

ſtre. ⁊ miniſter.ſtra.ſtrũ.⁊ h ⁊ BH miniſtral.⁊
G le.res miniſtri vlł ꝑtinẽs ad miniſtrũ.
Qiniſtercub.la.lũ.i.puꝰ miniſter.
Miniſteriarches.i.pncepſ miniſterij.⁊ ðꝛ a
miniſter ⁊ archos.qð eſt pnceps.

—2. „—

Oiniſteriũ.rij.i.ſeruitiũ vel officiũ miſtri.

ODiniũ.nij.n.s. genꝰ ẽ coloꝛꝭ rubei.⁊ dicita
minuo.is.eo ꝙ minuat᷑ anqᷓ; coloꝛ inde effi

ciat᷑. Itẽ mini.nij.ðꝛ qͥdã fiuuꝰ galicie.et

declinaf.
Mioparo.onis.ẽ nauicula vł ſcapha pira
taꝝ ex vimine ⁊ crudo coꝛio ↄtexta.vũ legi
tur ĩ hiſtoꝛijs. Gẽs ſaxonũ mioparoniboñn
viribo vtũt᷑ fuge potiꝰ qᷓ; bello ꝑati.⁊ ꝓ.pa.

HB⁊ h̊ minia. nie.qdã pus.
Hinoꝛcuł.la.lu.i.paꝝ minoꝛ.
Minotaurꝰ.ri.mõſtrũ dictuʒ.qꝛ exh oĩe.i.

cetera mẽbꝛa homo fuit.

paſiphe ⁊ tauro natꝰ fuit.caput taurinũ.ꝑ

HDinſabiliſ.2.t. 5 le. qd facile mingit · qð
cito emingimꝰ.ſicut nimis aq̊ſum? paꝝx co

ctum. ⁊ ðꝛ q minſo.ſas.
Minſatoꝛiũ.rij.locꝰ vlł vas ad mingẽdũ.ſ.

qð recipit vꝛinã. Minſateriũ idẽ.

Minutia.tie.i.minima cuiuſſibʒ rei poꝛtio
Vnñ legit᷑ in paſſiõe beati Uincẽtij marty/

ris. Sales ignibo ſparſi crepitãtib minu/

tijs ꝑ mẽbꝛa diſſiliit.
Minurritio. onis cãtilena minutiſſimarũ

auiculax. I
Minuſculꝰ.la.lũ.i.paꝝ minoꝛ.

Minutal.tal.n.t.i.minutũ fruſtũ.ł genꝰ ci

bi. ſic dictũ a minuo.is.eo ꝙ fiat de piſcib
⁊ mic z minu oleribo minutati ↄciſis.vñ

IJuue.heſternũ ſolitꝰmedio f̃uare miutal.

Minutuł.la.l̃.i.aliquantulũ minut.
Minnutũ.ti.qddã põdꝰ.ſ.media ꝑs q̃drãtis

Vnñ pauꝑ vidua miſit duo minuta.i.qdrã
tẽ. Vñ in alio euagelio ðꝛ ꝙ miſit in coꝛbo

nã vnũ qdrãtẽ. Itẽ minut.ta.tũ.adiectiue

„ —

vñ. Barca celox paro dẽt᷑ muſcuł mioꝑo
Mirabil.lis..t.⁊ H le.ðꝛ a miroꝛ:aris.qð
idẽ ẽ qð ꝓſpicere.vel laudare.łꝓ miro hꝛe
Iñ mirabilit᷑ aduer.⁊ mirabilitas.tatis.

Miraculũ.li.n.S.ðꝛa miroꝛ.arꝭ.⁊ lʒ multa
naturalia qᷓ tidie fiũt aliqũ diecũt᷑ miraclła

ꝓpꝛie tñ ðꝛ miraculũ qð fit õ ↄſuetũ curſuʒ

nature. vt pt? vᷣgis.reſuſcitatõ moꝛtui ⁊ cõ

ſiłia. In miracłoſus.a.ũ.i.plenꝰmiracłis
Mirica.ce.f.p.nomẽ ẽ arboꝛis q̃ geneſtra

2. Ddz ab amarꝰ. qꝛ valde amara c.⁊ naſci

tur ĩ deſerto ⁊ in ſaxoſa humo. Uñ Hiere.

xvij. Quaſi mirice in def̃to.⁊ ꝓ.pe.vñ Oui

dius meta. Perpetuoq; virẽs buxus tenu
eſqz miriee..
Miridicus.ca.cũ.i.mira dicẽs.
Mirificꝰ.ca.cũ.qͥ facit mira.
entis.idẽ. Iñ hec mirificentia.tie.
Myrmerx grece.latine ðꝛ foꝛmica.

Myrmica. ce.i. foꝛmica.⁊ ðꝛ a myrmicon

myrmex. Iñ myrmice.cea. ceũ.i. foꝛmice⸗
⁊ hec myrmicea.cee.i.verruca coꝛtis.

Itẽ mirificẽs

Orwici
feptänis⸗
Ormier
baaße⸗
DByrm
mnicsodl
ſormine
cin
Fthrme
perktlo
rſe wl⸗
Aolipforn
Hsent
micndeno:
Oermidon
Neraſtuti
Oroonis
muiro⸗
fongrece
Orobal⸗
MMouiti
ieerg
rop?
mvnti
Gdat mcvue
cbirowyus.
Qngarl
Oopolo leq
Inepolegde
kidonoen
Aledorb
Weiſiprit⸗
Rednu,
Wupeac
Onhamdet
Obpglln
fucnlice
lnilloor
diochpan
naiſe vafna 1

lns.
Emmna:.
dien gg
.runi
it.

göfaclenint
unisadſunnte
.
Nsaani
inſarenüti
maiinſſir
denn Uninnn
Mrſiatäin

.

parming.
ninutifuſilg
o8. co fundenin
rbommnnnnioclsi
lignmnnlünin:.
iitduominumnidt
tooe gmiſtnen
ninut tai dctn

cnlar aphur
Crio Neun rilt
onumiopuronihi
bellogan. ?
dc: nuſcut mote
Samirotanss.

arekpironme

ninbuinsts
miumandi
liaß dicütnnin

örzſiit .
rcudcitat Gmnmi

2 aem

reptatis effigie immta.
Myrmicoleon.onis.m.g.idẽ eſt ꝙ foꝛmico
leon. Uñ Job.iiij. Tigris perijt eo ꝙñ ha
beret pᷣdã. Unñ ſᷣm alia litterã myrmicoleõ
Hyrmicoleon qpe ꝑuũ aĩial eſt. valde foꝛ
micis aduerſuʒ.qð ſe ĩ pulueꝛe abſcõdit.⁊
foꝛmicas frumẽta geſtates interficit.ĩterfe
ctaſq; cõſumit. Myrmicoleon aũt latie ðꝛ
vꝑł foꝛmicaꝝ leo.vł certe expᷣſſius foꝛmica
parit ⁊ leo. Recte aũt foꝛmica ⁊ leo noĩat᷑
qꝛ ſiue volatilib ſiue qbuſdã alijs minutꝭ
gĩialibo foꝛmica eſt. IJpᷣis aũt foꝛmicis leo.
Has em̃ vt leo deuoꝛat.ſʒ ab illis q̃ſi foꝛ/

. rmicites. tis. m. ge.qdã gẽmaqᷓ foꝛmice

7

mica deuoꝛaf. ðð
Myrmidones gens greca dolipes dicti. p
pter aſtutiã.q̃ſi myrmice.i.foꝛmice.
Miro.onis.m.g.i.miratoꝛ.⁊ ðꝛ a miroꝛ.ar.

Itẽ miro. onis.i.vnguẽtariꝰ. ſʒ tũc ðꝛ a mi

ron grece.qð latine ðꝛ vnguẽtu.
Dirobalanũ.ni.ðꝛ a miron ⁊ balanũ.qdð eſt

vnguẽtũ de balano factũ.q̃ſi redolẽs bala
nũ.qꝛ ex glande balani odorata fit.

Qirocopꝰ.pi.i.vnguentariꝰqͥ laboꝛat circa

vnguẽta faciẽda vł vẽdenda.⁊ ðꝛ a miron.
qð eſt vnguentũ.⁊ copos laboꝛ. Et idẽ ðꝛ
chirocopuus. 14“ðððUDẽV/

Oiron grece.latine ðꝛ vnguenti.
iropola.le.q vł q̃ vẽdit vnguẽta.⁊ ðꝛ a mi

ron. ⁊ pole.qð eſt vẽdere. Iñ h̊ miropoliũ
lij.i. domꝰ vnguẽtaria.vbi vẽdũt᷑ vnguẽta
Eadẽ domꝰðꝛ⁊ ꝓpola.lę.a ꝓ ⁊ pole.qð ẽ vẽ
dere q̃ſi ꝓ vẽdere facta.̊ et noĩe pᷣt dici q̃li
bet domꝰ ad vẽdendũ aliqͥd facta. ⁊ p. po.
Oirotheca.ce.i.vnguẽtoꝝ repoſitoꝛiiũ.

Mirrha. rhe.f.p.arboꝛ ẽ q grece ſmirnia ðꝛ
cui vᷣgulta arabes exurũt vt meliꝰ exudẽt
⁊ fructificẽt.ſiẽ ðꝛ ĩ hiſtoꝛijs. Itẽ mirrha ẽ

gumi illiꝰ arboꝛis.⁊ ðꝛ mirrha.q̃ſiamara.
Unñ Iſið. Mirrha eſt arboꝛ arabie altitu
dinis qͥnq; cubitoꝝ ſilis ſpine cuiꝰ gutta vi
ridiſẽ ⁊ amara.vñ ⁊ nomẽ accepit. Et mir
rha gutta eiꝰ ſpõte manãs pcioſi
ta coꝛticis vulnere vilioꝛ iudicat᷑.⁊ ſic ptʒ
ꝙ mirrha ðꝛ tã arboꝛ q; gutta illiꝰ.
4 henngerie odoꝛifeꝝ ex mirra fa
gũ. Uñ Judith.ᷣx. Unxit ſe mirrho optio
Dyrtetũ.ci. loc' vbi myrt?creſcit.
Dyrte. tea. teũ. de myrto exñs.vł ad myrtü
peideg. myrti
Myrt᷑.ti.eſt q̃dã arboꝛ q̃ in litoꝛe maris ab
undat.⁊ ðꝛ a mari. Uñ a greq myrene ðꝛ.
vlꝛ myrtꝰ ceo ꝙ mire redoleat. Iñ myno

oꝛ eſt. elici

ſus.ſa.ſum.i.plenꝰ myrtis.
Oiſach interppᷣtat᷑ gaudiũ vel riſus.Ideʒ ⁊
Miſael.qͥ interpᷣtat᷑ płlus wdſii.
Qiſcelio.onis.m.g.q nouit artẽ miſcẽdi di
uerſos cibos vel pot.⁊ ðᷣꝛ a miſceo.ces.
Qiſcelaneꝰ.nea.neũ.⁊ miſcelanꝰ.na.nũ.ĩ eo
dẽ ſenſu.i.mixtꝰ. Iñ h miſcelaneũ.i.cõmi/
xtũ.vt cibo gladiatoꝝ. Ulł miſcelaneũ dicit᷑
vas in qͥ pꝛadia gladiatoꝝ miſcebãt᷑. Unð
7 nmenal. Fictile ſic veniũt ad miſcelanea
Oiſelluſ.la.lũ.dimi.paꝝ miſer. Iñ miſellu
Ius.la.lũ.ſiłr dimi.pe.coꝛꝛ..
Oiler.ra.rũ.ſᷣm vocẽ ðꝛ a mitto.ſj.ſʒ ſᷣm ſi⸗/
gnificatiõeʒ ab amitto.dᷣ. Et ꝓpꝛie miſer ðꝛ
q oẽm felicitatẽ amiſit. Miſer ẽt ðꝛ triſtis.
In miſeria.rie.erũna vbi nulla ẽ felicitas.
Oiſericoꝛs.dis.oĩs.g.ðꝛ a miſeꝝ.ł potius a
miſerãs.⁊ coꝛ.qi miſeꝝ vel miſerãs coꝛ hñſ
ſupꝑ aliquẽ afflictũ cõpatiendo. In miſeri/
coꝛdia.die.qꝛ miſeꝝ vl miſerãs fac coꝛ do
lẽtis aliena miſeria. In deo tñ ẽ miſericoꝛ/
dia ſine vlla coꝛdis miſeria.Erdiffert a mi
ſeratiõe.qꝛ bñ velle miſericoꝛdia ẽ.⁊ bñ fa
cere miſeratõis.Eſtei miſeratio miſericoꝛ
die actõ qꝛimiſericoꝛdia tim̃ affect coꝛdis ẽ
q̃ cõpellimur vt miſeris ſubueniamꝰ vł cõ
patiamur ſiſuccurrere nõ valeamꝰ.ſʒ miſe
ratio ex oꝑe cõpꝛobaeakkt.
Oiſſus.a.ũ.ðꝛ a mitto.tꝭ.⁊ ̊ miſſus.ſi.i.nũ
ci.⁊ h miſſa.i.nũcia.Et hic ĩ eccłia ðꝛ miſ
ſa. q: pᷣces nr̃as ferat ⁊ mittat ad deũ. Sʒ
miſſaꝓpꝛie ðꝛ ĩ tpꝑe ſacrificij qñ cathecumi
ni foꝛas mittũt᷑ clamãte leuita. Si qͥs re
mãſerit cathecuminꝰ exeat foꝛas. Etinde
miſſa qꝛ ſacramẽtis altan ĩtereſſeñ pñnt.qꝛ

nõdũ regenerari noſcint.
Miſſal. lis..t.⁊ le.ad miſſam ptinẽs.⁊ ðꝛ
a miſſa. Et h miſſale.lis.p qͥdã libꝛo vbi cõ

tiner myſteriũ miſſe.? pon.aa.
Miſſaticꝰ.ca.cũ.pe.coꝛ.qͥ freq̃nt᷑ mittit᷑ ⁊ ð

a miſſo.aſ.Et h̊ miſſatic.i.nũciꝰ.⁊ h̊ miſſa

ſica inucia-emiſſaricii.nucii ag mi
ſaticũ mãdamꝰ. Ite iuenit᷑ miſſaticci.q

frequẽter canit miſſã.⁊ tũc deriunata miſſa

Miſſia.ſie.qdã ꝓuincia.⁊ dʒꝛ a meſſis.quaſi
meſſia a meſſiũ ꝓuẽtu. Un ⁊ eã veteres ce

reris hoꝛreũ appellabãt. In miſſi. ſia. ſiuz.

Oiſſilis. lis..t.⁊ hle.i.ad mittendũ habil.·
vñ ⁊ qͥddã iaculũ h̊ miſſile ðꝛ. coꝛr. pe. vñ
Pꝛudentius. Miſſile de multis qᷓ fruſtra

R

Miſſilia. als miſſalia. dicunt᷑ donalia.vłq/
dDã pᷣſtatiões q̊ͥs nouꝰ pᷣtoꝛ creat mittebat
ĩIvulg. ⁊ qð qͥſq; appꝛehẽderet eiꝰ fieret. vt
in coꝛonatiõe pape vel imꝑatoꝝ fieri ſolet.
vcꝑ ̊ pᷣſſura minuat.de q̃ glo.ĩ.S.h ampli⸗
Inſti. de re. diui.
Diſſicius. cia. ciũ.ad mittẽdũ apt?. vel qui
militiã exhibet. ⁊ ðꝛ mitto.tis.
Milſoꝛiũ.rij. concha modica vbi aliqͥd liq/
ris immittit᷑⁊ ðꝛ a mitto.tis.
Myſta. ſte. ↄ. ge. i. ſecretariꝰ. vel myſterij au/
ctoꝛ. ⁊ ð a mvſtꝭ grece qð latie ðꝛ myſteriũ
Myſterii.ᷣrij.n.s.i.ſecretũ diuinũ⁊ figura/
tiuũ ſeu occultũ.⁊ ðꝛ a myſtis vl myſticen

—

Iñ myſticꝰ. ca cũ.i.ſacer.diuinꝰ.occultꝰ.fi

guratiuꝰ. eo ꝙ ĩ ſe ſecretã ⁊ reconditã habe
at intelligẽtiã. ſ.cũ aliud ðꝛ ⁊ aliud intelli/

git. Et h̊ myſteriũ.rij.i.ſacramẽtũ ſacrũ v
abſconditũ vlł pᷣfiguratio occulta.ł occul/
tũ ſecretũ.qꝛ ſecretã? reconditã hʒ diſputa
tionẽ ⁊ intelligẽtiã. Et differt a miniſteriũ.

qꝛ miniſteriũ in tꝑalib⸗ attẽdit᷑.ſʒ myſteriũ

ĩIſpũalibo.vt fuit icarnatio Jeſu xpᷣi. ⁊ ſic ẽ

cõſecratio panis ⁊ vini ĩ altari. ⁊ ſimilia.qᷓ

ſecretã ĩ ſe ↄtinẽt intelligẽtiã ꝓpꝛie myſteria
dicunt᷑. Uñ apls.j.Coꝝ.xv. i
um vobis dico. Oẽs qͥdẽ reſurgem ſed ñ
oẽs ĩmutabimur. Et ꝓducit᷑e.in myſteriũ
Vlñ Dꝛati. Pandimꝰinterdũ doctis my
ſteria reguũ. Licet in libꝛo ſacriſicioꝝ coꝛri
piat. vñ. myſteꝛ iũ fert pᷣcinuiſſe cruci. Sz
foꝛte h ꝓpter neceſſitatẽ metri accidit.

Myſtis vł myſticen grece.latine ðꝛſea ecretũ.

Myſtrũ.ſtri.i.latẽs odiũ.⁊ ðꝛ a myſtis.

Mitia. tie.f. p.i.mãſuetudo. Itẽ mitia ẽ plu

7

rale neutrũ de mitis.
Mitilena.ne.qdã locꝰ.ð qͥ habet Acxc.xxviij
Et p.pe. Uñ in auroꝛa. Poſt tãtas clades
nos inſula qᷓ mitileeang. W
Mitis.tis..t.⁊ te.i.humilis.mollis.beni
gnus. nõ durꝰ.maturꝰ. vñ poma dicut᷑ mi
tia. matura. ? mollia.⁊ ꝓp.m Uñ. Ouidi de
arte. Sed caret inſidis hoĩm.qꝛ mitis hi

rundo. Et nota ꝙ licet mitis ⁊ maſuet.vł

mititas ⁊ mãſuetudo idẽ videãt ĩ eſſentia.
Differũt tñ in efficacia.qꝛ mititas attendit᷑ ĩ
affectu. Mitis em̃ vt dicit glo.ſuper illud
Matth. v. Beati mites ⁊c. Mitis inqt eſt
quẽ mẽtis aſperitas ſeu amaritudo nõ aff
cit. ſed ſimplicitas ad omnẽ iniuriã ſuſtinẽ
dã patienter inſtruit. Mitis eſt quẽ nec rã
coꝛ nec ira afficit.ſed oĩa equanimiter ſuſti

net. Manſuetudo ÿo attẽdit᷑ in effectu.vñ

Ecce myſteri

Dicit Caſſiodo? ſuꝑ pſalteriũ. Mãlnettq

ſi manuſueti.i.tolerãtes iniurias.nõ malu

ꝓ malo reddẽtes.

gens. quale eſt oꝛnamentum capitis deuo
taruʒ feminaꝝ. Sʒ pilleũ viroꝝ eſt. mitra

feminaꝝ. Mitra etia eſt epiſcopoꝝ. Etmi

tra funis eſt ͥ media nauis vinci.
Mitridates.rex ponti ðꝛ fuiſſe.⁊ coꝛ.pe.vñ

in Auroꝛa Antoniꝰ Marcꝰ'z Ditrida/

tes id in aurem.

Mythus. thi. m. g.i fabuloſus.iocoſus.. ⸗.

latu dulcis.⁊ a mythos.
mne. vide ð in Ir. ⁊ in Oina.

MDoab ⁊ ammdn filij Loch. a qͥb moabite

⁊ ammonite dicti ſunt.

Mobilis.lis.cõis.t.⁊ hoc le.id eſt.motioni

habilis.

Mogeratus.ta.tũ.id eſttemperatus. Et eſt

moderatus qui nec plus nec minus fa E

Qoderm.na.nũ.i.iſttꝑis.⁊ ðꝛ a moch. Iñ

hec modernitas.tatis.

MDogeſtus.ſta.ſtũ.i.tẽpeꝛatꝰ ⁊ diſcretꝰ.nec G

pl qͥcq;. nec minꝰagẽs.nec etiãuraſcẽs.Iñ

mogeſtia. ſtie.i. mãſuetudo. verecũdia. Et
ẽ modeſtia in facto ſʒ modus in dicto ł co⸗/

cupiſcẽtia.

Et h̊ modicitas.

„
„

ue ðꝛ. In modice aduer.

tatꝭ. Et cõponittmodic ĩmodicus.ca.cũ.i.

ĩtemperatus.ĩmenſuratus.

Modiolus.li.dimi.i.ꝑuꝰmodiꝰ.ſᷣm Hugni

tionẽ. Dicitur etiã modiolus.pe.coꝛ.illud

groſſuʒ lignũ in rota ꝑ qðᷣ caput axis ĩmit

titur. in q̃ radij in circũitu ĩfixi ſunt. Et ðꝛ

tũc modioł a modio.qꝛ ĩ modũ modij ca/

pax eſt ⁊ cõcauus.

odius.dij.eſt mẽſura libꝛaꝝ quadragin/
taquattuoꝛ.i.ſextarioꝝ vigintiduoꝝ.⁊ ðꝛa
modꝰ.qꝛ in ſuo modo ꝑfect ẽ. Cuiꝰ nume

ricã inde tracta ẽ qꝛ in pꝛincipio deus vi/
gintiduo oꝑa fecit. Nã pma die ſeptẽoꝑ⸗

fecit.id eſt. materiã infoꝛmẽ. angelos. lucẽ

ſuꝑioꝛes celos.terrã.aquã.⁊ aerẽ. Decu
da die firmamẽtũ ſolũ. Tertia die qituoꝛ

ſ. maria.ſemĩa.ſatiões.⁊ plãtaria.Quarta

die ſolem lunam ⁊ ſtellas. Quinta dietria
ſcilicʒ piſces ⁊ reptilia aquarũ ⁊ volatilia

—

Oythos grece. fabula ðꝛ latine ᷣm Pab.
Oitra.tre. f.p.pilleũ phꝛvgeũ caput percin

Sertiit
Wrlüten
(ndnog
eno
rann
gintiguol
Penk
busoſns
eonmplosma
ſeinſan
niodinmt
bronzoin
oickau
nudineneln
Dodolamen
Coduplis
litrop n
matarini-
Dodvsdi
wmanen
ponikoth
lerbilir
ltinine
co Lñn
poltud,
iciponuti⸗
dihviutnoc
blla toisgen
oyobi
Dsgeelen
Oufſiangce
uringricä
Wyafian
Cimnesfunin
Bofſcin⸗
ciagfpicn
al
Mopſeng:
llin
Uregeulter
nollsernn
mmennmoi
eerſt eſifeeg
bant ioz
.Npcö
ſanrginoli
lo Nen ds
iunmiien
vlnaltalmn

Wltrrici

Morſn

mnnnesin

luäneſnſ
Focncannn
nümdnnn
leüpirorchnn
teniccheh
guis nnck.
fſſe ꝛcexi

Dd n

gloſus iocnirnn

rain Di

Dotb. a ee
.
hocleidck

tempanmabt
Nlusnoccninti

vistdrand)

tdiſcrct/N
ecenuimſcis.
Go renriigii
dusindic/c,

Ginohirtihl
g. Sibmoiicht
inodicns 10
öWA.
nonins en,
R annn
crütnifg in,
bgimniin

Serta aũt die q̃ttuoꝛ ſcʒ beſtias.pecudes
reptilia terre ? hoĩem. Et facta ſunt oĩa vi/
gintiduo genera ĩ dieb ſex. Et vigintidue
generatiões ſũt ab Abꝛaã vſq; ad Jacob

ex cuiꝰ ſemine nata eſt oĩs gẽs iſrael. Et vi

gintiduo libꝛi ſunt veten teſtamẽti vſq; ad

Heſter. Et vigintiduo ſũt lr̃aꝝ elemẽta.qᷣ
bus oſtat diuine legis doctria. His igit᷑ ex

eymplis modiꝰ vigintiduoꝝ ſectarioꝝ a mo
yvlſe ſ̃m ſacre leg doctrinã effectꝰ eſt.Et qᷓ;

uis diuerſe gẽtes huic mẽſure pondus vel
ꝗadijciãt ignoꝛãter vł detrahãt.tñ apud he

bꝛeos ↄſtitutiõe diuina tali rõe ſᷣuat᷑. Iteʒ

modiꝰ eſt cui arboꝛ nauis inſiſtit ob ſimili
tudinẽ mẽſuralis vaſis ſic dictcꝰ.

Wogdulamen.inis.i.cãtatio dul& ⁊ mellica

Modu:ꝰ.li.dimi.i.puꝰmodꝰ. Itẽ h modułꝰ

matutini.vel veſperarijöj.

li.tropꝰ.cantꝰ qͥ pᷣcinit᷑ in pncipio miſſe.vł

WMWodus.di.m.S.i.terminꝰ.finis vel mẽſura

vel maneries.vlł ↄditio.vel tẽperamẽtũ.et

ponit᷑ dtũs ⁊ ablatiuꝰ huiꝰnois.ſ.modo ad

uerbialiter ꝓ nunc vł aliqñũ vel pauloante

vel tãtũmodo.Et cõponit᷑ Amodo.i.dein
ceps.Tmmodo.ſolũmodo.⁊ poſtmodũ.i.
poſtea.⁊ admodũ.i.valde. Itẽ iſte gtũſmo
di cõponit᷑ iſtiuſmodi.illiuſmodi.aliuſmo
di.huiuſmodi.cuiuſcemodi.noĩa indeclia

.

bilia. ⁊ oĩs generis. Modus etiã eſt acci/
dens veri.

Moys grece. latine ð: aqua.

——

Moyſaicus.ca.cũ.pe.coꝛ.res moyſi.vel ad

ovſen ꝑtinẽs.⁊ ðdꝛa Moyſes.? tacet pꝛi

mũ yv. in ꝓnũciatiõe.licet ſcribai.

WMoyſes.ſi.i.aquaticꝰ.⁊ ðꝛ a moys qð eſt aq̃

qꝝ in aq̃ fuit inuentꝰ.⁊ ex aq̃ ſumpt. Unde

Moyſes interpᷣtat᷑ ſũptꝰ ex aq̃ͥ. Inuenit ei

eũ ad ripã fluuij expoſitũ filia Pharaonis

quẽ colligẽs adoptauit ſibi ⁊ vocauit eum

HMopſen qꝛ deaq̃ aſſumpſiteu.

Wola.le.f.p.ðꝛ lapis lat ⁊ rotũdꝰ in q̊ moli
tur ⁊ acuit᷑ ferrũ.⁊ ðꝛ a molo.lis.⁊ mola.le
B puls ex farina ⁊ aq̃ ⁊ ſale.q̃ olĩ victimeĩ
ter coꝛnua ꝑfundebãt᷑.⁊ ſi patiẽtes erãt bo
ne erãt.⁊ ſi recalcitrabãt male erãt ⁊ reijcie
bant᷑. Iñ ꝑ cõpoſitionẽ ðꝛ ĩmolo.as.i.ſacri

ficare.qi mola iĩfundere.Itẽ mola.le.ðꝛ la
pis in qͥ frumentũ molit᷑ ⁊ terit᷑.⁊ ðꝛ a molẽ

do. Ulł ſm Iſið.ðꝛ mola.q̃ſi mala.a malõ

idẽ.a rotũditate ſui. Mola aſinaria ðꝛ qꝛ

cũ ea molit aſinus.qꝛ in qbuſdã molẽdiniſ
voluit rotã cũ mola. Ulł mola aſinaria ðꝛ

ſuis ⁊ põderoſa.vt aſinꝰ.qꝛ onerataſinũ.

Et coꝛripit mo.
OMolarꝭ.ris...t.⁊ P re.adn ines. 2 82
amola. Eth̊ molaris lapis mole. vel vñ fi

Molendinũ.ni omꝰ vbi moli
⁊ terit᷑ Iñ h̊ molendinariꝰ.rij.⁊ h̊ molen/

Moles. lis.f. g.i. difficultaſ. magnitue
gnũ põdus.⁊ ꝓ.pᷣmaʒ.ſʒ molo.lis.⁊ mola.

Moloſus.ſi.i.magnꝰ can

Bre. ad molã ptinẽs. ? ö

unt mole. vel magnꝰ ad modũ mole. Et h;

molaris. dens maxillarꝭ. qꝛ cibũ illis deti

bus quaſi mola molimugs.
pn. S.domꝰ vbi molit᷑ farina

dinaria.rie.

fficultaſ.magnitudo.ma
le.coꝛ.mo. Uñn Que frumẽta molit mola.

ſit moles tibi põdus. Hõ leuitate mole.ſed
aq̃ currit rota mole. —

Moleſtus.ſta.ſtu.i.eger.triſtis.turbatꝰ.⁊ ðꝛ
a moles.q̃ſia mole turbatiois. Et moleſtꝰ

etiã ðꝛ moleſtiã inferẽs.inqetãs. In h̊ mo/
leſtia.ſtie. Iñ moleſtioſus.ſa.ſũ.i.moleſtiã
inferes. äs

Molimẽ.inis.n.t.i.conamẽ.⁊ ðꝛ a molioꝛ.li
ris. Põt etiã hꝛe ſignificatiões de molioꝛ.
Molimætũ.ti.n.s.i.conamẽ.⁊ ðꝛ a molioꝛ.
Molitoꝛ.oꝛis.m.it.artifex.fabꝛicatoꝛ.⁊ ꝓ.li.
Un Ouið.i.x. meta. Pꝛimeq; ratis moli/

toꝛ Jaſon.⁊ ðꝛ a molioꝛ.iris.

Moleſtra.ſtre.pellis ouina.⁊ ðꝛ a mollio.
MWollicia.cie.⁊ hec mollicies.ei.ĩ eodẽ ſenſu
ſcʒ fragilitas.eneruatio.mitigatio.
Wolliculꝰ.la.lũ.i.aliquantulũ mollis.
Mollis. lis.2.t.⁊ H̊ le.i.fragilis.tener.tpatꝰ.
blandꝰ.iocundꝰ placidꝰ?.in vᷣbis lenis effe/

miĩatꝰ.⁊ ðꝛ a mollio.lis.qꝛ vigoꝛẽ ſexꝰ ener
uati coꝛpis dedecoꝛet.⁊ qi mlier emollia?
Et cõponit᷑pmollis.q;mollis.Et inuenit᷑

mollis nomẽ ⁊ vᷣbũ.⁊ vtrũq; pmaʒ ꝓducit

poſitiõe. Uñ qdã. u vÿbis mollis me blã
dis femina molis.

ODoloch quoddã idolũ fuiutt.

1 *

qᷓſi ad molẽdũ aptꝰſeu parat. Ul moloſuſ
fuit pater pirrhi. Iñ dicta ẽ moloſia.q̃daʒx

terra.ſ.epirꝰ.ꝑs epiri. Iñ moloſus.ſa.ſũ.⁊

moloſiꝰ. ſia.ſiu.et h moloſus.ſi.qdã pes cõ
ſtãs ex tribꝰ lõgis.dicta ſaltatõe moloſoꝝ
quã exercuerũt armati.Eth moloſus.ſi.p
cane.qꝛ ibi optimi ⁊ magni abũdãt canes.
et h̊ moloſic'.ca.cũ.i.moꝛdaxl rapax. Hic

7

et videt diciß moloſi qda lapis viridis et

Frandis ctpducitlo.
olucrũ.cri.ðꝛ illð cũ qͥ mola vᷣtit᷑. Et mo

lucrũ.i.tumoꝛ vẽtris.⁊ ðꝛ a mol.

Momen. inis. n.t.i.momentũ tã ꝓ motu. ;
ꝓ ſpacio tꝑis.⁊ coꝛ.pe· gili.

Momentũ.ti.minimũ tõs a motu ſideꝝ di /

ctũ.q̃ſi monimentũ.qꝛ cito ⁊ in trãſitu mo
uet᷑ ta bꝛeue ſpaciũ tꝑis. Momentü ẽt ðꝛ
ſtilus in qᷓ momẽta colligũt᷑.qꝛ cito ad mo
düu momẽéti inclinat᷑. tẽ momentũ ſtatere
Iſa.iiij.ðꝛ ſtilꝰ łlingula ĩ trãſuerſali ligno
poſita.ꝑ quã dinoſcit᷑ vtrũ lãces in trutina
equaliter põderẽt. Et nota ꝙ hoꝛa eſt vice

ſimaqrta ꝑs diei naturalis. Punctũ eſt q̃r

ta s hoꝛe. Momentũ eſt decima ꝑſpũcti
vel qdrageſima ꝑs hoꝛe. In momentane⸗
nea.neũ.⁊ momętari.ria.riũ.i.trãſitoꝛiꝰ ci

to tranſiẽs.paꝝ durans.

Wonachꝰ.chi. grece.i.ſingłaris latine.⁊ ðꝛ

a monas qð elt ſingularitas.eo ꝙ ſingula

ris ſit ⁊ ſolitarꝰ.qꝛ monachi a ſecularibus

actib ⁊ vita ſegregati.q̃ſi ſoli moꝛãt᷑ Si g

ſolitariꝰ? interpᷣtat᷑ñ vocabulũ monachi. qͥd
facit in turba qͥ ſołꝰ eſt.ꝙ aũt ðꝛ monachuſ

quaſi vniꝰ aĩe cuſtos.etymo.eſt.Et ſũt plu

ra genera monachoꝝ.ſ.cenobite.quoſĩco
muni viuẽtes poſſumꝰ apellare. Anacho
rete. Idẽ ⁊ heremite.⁊c. Eta monachꝰ ðꝛ

hmonacha.che.⁊ facitdatiuꝰ ⁊ ablanuus

płalis monachabo. Et h̊ ⁊ h manachalis ⁊
2le. ⁊ B ⁊ q monachilis.⁊ h̊ le.⁊ monaſti

Donar.i,ſtulttuus.
Monarcha. che.i. pnceps vniꝰ ciuitatis. vl
ſingularis pnceps.ſ.qꝛ ſingulares poſſidet
pncipatũ.ſicut Alexander apud grecos.et

Juliꝰ ꝗpud rhomanos. Iñ h monarchia.

chie.i.ſingular pncipat vel poteſtts.

MWonarſicułꝰ.li.i.ſtultꝰ.iracũdus.⁊ ðꝛa mo
neo. nes/⁊? ardeo. vl ardoꝛe.qꝛ cito mouet
ad irã. iñ Plauꝰ. Quid tu monarſicule

pᷣſumis.⁊c.⁊ coꝛ.pe.

Monas.monadis.i.ſingularitas.pncipiuʒ
ſceʒ numeri q ðꝛ vnꝰ vł vnitas.i.ſingulari/
tas. In h ⁊ h monalis.⁊ h̊ le.i.vnial ſingłla

ris. Iñ monalitas.tadꝭ.i.ſinglaritas.⁊ mo

naliter aduer.i.vnialit.ſingulariter.

Monaſteriũ.rij.n.s.habitatio monachoꝛũ.

⁊ ðꝛa monos.⁊ ſterion.qð eſt ſtatio.q̃ſi ſin
gularitas ⁊ ſo litaria ſtatio.qꝛ ibi habitãtei

a ſecłaribo ſegregati actibo ⁊ vita.q̃i ſoli mo
ant᷑. Iñ h̊ monaſteriolũ.li.dimi.⁊ h̊ ⁊ hec
monaſterialis.⁊ Gle:—
Wonedula.le.f.p.eſtauis q̃dã.⁊ ðꝛ a mone
ta.qſi monetula.qꝛ cũ auꝝ vlł aliquã mone
tã inu enit aufert ⁊ occultat.⁊ coꝛ.pe.

Moneta.te.f.p.i.nomiſſa.⁊ ðꝛ a moneo.es.
qꝛ monet ne qᷓ fraus in metallo ł põdere ſit

OMonocubł.li. qð vnũ hʒ oculũtrnm.
ODonogamꝰ.mi.pe.coꝛ.qͥ vni tm̃ vxoꝛi nu/

Iñ h̊ monetariꝰ.rij.⁊ monetariꝰ.ria.riũ.⁊
Hh monetariũ.rij.locꝰ monete.qͥ ẽt ðꝛ mone
tũ. Itẽ moneta detã Juno. qꝛ monuit ro
manos ꝑanſerẽ. Uñ Lucanꝰ. Numia ca
ſtrenſis miſcebis fläma monete.

Moniab. lis.f.t. pe p.i.monacha. Iñ h T hec

monialis.⁊ G̊ le.⁊ cõponit᷑ ſanctimonialis.
Monibilis.lis.⁊ h̊ le.qð cito monef.
Monile.lis.n.t.q̃ddã oꝛnamentũ pectoꝛis
mulierꝭ.⁊ ðꝛ a munio.nis.eo ꝙ muniat pe/
ctus mulieris ne leccatoꝛes poſſint manũ
imittere ĩ ſinũ eiꝰ. Uła monẽdo.qꝛ caſtita
tẽ monet. Monet em̃ vidẽtes eã abſtinere
ab ea tanq; viro ↄiũcta.qꝛ ſole maritate oli
ferebãt monilia.vł ðꝛ monilea munere.qꝛ

ꝓ munere ſolebat dari. Ulñ in.xx.etymo.di

cit Iſið. Monileoꝛnamẽtũ ex geẽmis ẽ qd
ſolʒ ex feminaꝝ pẽdere collo.dictũ a mune
re.Hoc ẽt ſerpẽtũ dicit᷑.qꝛ ↄſtat exampho
rulis quibuſdã aureis.⁊ varijs gẽmis in
modũ facture ſerpentis. Plerũq; etiam ꝑ
monile omnia oꝛnamenta mulierũ ſignat

* „ *

Wonimen. inis.n.t.⁊ H monimentũ. ti. p qðͤ

ad aliqdnonemur.⁊ nobᷣ aliqͥd reducit̃ad
memoꝛiã. Uñ hiſtoꝛie dicunt᷑ monimẽta.

q pᷣterita ammonent.⁊ ad memoꝛiã redu⸗
cunt.Et ẽt indicia amoꝛis.ſ.q̃ nobis relin

quunt᷑ in ſignũ amoꝛis ⁊ memoꝛiã.moni/

mẽta dicũt᷑. Et ðꝛ monimẽtũ.q̃ſimonens

monimen monimentũü.

Monitoꝛiũ.rij.locꝰ monendi.ſiẽ ſchola vbi

diſcipulos docemꝰ ⁊ monemꝰ. Inuenitẽt
monitoꝛiũ ꝓꝑ monimY.
Donocentaurꝰ.ri
bens boiisss. M
Monoceros.rontis.m.g.i.vnicoꝛnis.⁊ ðꝛ
a monos qð eſt vnũ.⁊ ceros.qð eſt coꝛnu.

eo ꝙ in medio fronte habeat vnũ coꝛnu.⁊c
idẽ aĩal qd rhinoceros. Põt etiã declinari
latine monocerus.ri.⁊ rhinocerꝰ.ri.

MDonocolos.qð hʒ vnã metri varietatem.⁊
ð a monos.i.vnũ.⁊ colon.qð eſt mẽbꝛuʒ.
ODonocoſiꝰ.mi.gen? vehiculi qð ab vno
iumẽto trahit᷑. Eth̊ monocoſmũ.i.carrus
vnũ tm̃ poꝛtãs.⁊ ðꝛa monos ⁊ coſmꝰ.

pſit. In monogoma. vxoꝛ vntꝰ viri.

WMonopol.lis.fg. ciuitas ſub ſe hñs ciuita/
tẽ vna. vel quaſi vnica ⁊ ſingularis cinitaſ
ſcqʒ que reliquis in aliqua regiõc melio: ſit

m. g.i.monſtrũ caputba

beriodot

Oonopolül
oꝛa wonoe

fe. Unono⸗

roffchſi
gntnatſn
QLul negol

urne voliſt
hißiinerl⸗
nis wMiuci
Ciſunentrenlt
anhrepublicen
cnennt ridere

fſonnlirlios
dugrs velne

ieidicunn
liſinepune⸗

ohes ſunt c

yultekeſor
Petrarchzſidi
ciglig veger⸗
knrn
huiuſnodif
lumpiz ſt
WWce.
Donopwritn

Danuo nre

Ooyofchonn
nlb uo tuaut

Worolrophydi

nerietehabet.
ononsnge

ültnmlnd
ngſtg I
asldn

ANN

delocogkloch

Hoo. Dlab enin

or. -.

giuſi moleoorp
j –
noſodiaknon
nl mer oleſt
li e
ſanone.

onerii.
e zuno.nn
Aucar. ri.
mmoner.
moche iin
vonikſuncinn
götonnone
4Crnamenien
nis onnin
cnoresdoſinte.
Nanonägci
ndattdaitfin
ngeſolemunn
Semonletnune
miDänumn
gecollodicinmn
ctr Krermnt
as. 1 mns ginen
menua mulinüſ

nonineniig⸗
nobͦalicg fellct
edicunt moninin
admemoriiein
vris jnobis tli
tmemorii. mond

Homeru dicnsths

niſiſcdant
onenb. Jnnenit

Finonſrüchhen

ngi. dNicornui
13 cos öctann
Lebaden mMam
gos. Cöͤriinin
ntthinocn

1 e

ctiſunt vt rẽ aliquã venalẽ vrilẽ ⁊ ne

Monoptotꝰ. ta. tũ:i. vnum caſum habes.
NMonos grece. latine dẽ vnũ vel ſingularis
Monoſtichon vl monoſtichiũ. neu. g. i. opꝰ

Wonopoliũ.lij. eſt ſtatio vbi vna res vẽdit᷑

⁊ a monos.qð eſt vnũ.⁊ polo.qð ẽ vẽde
re. Uł monopoliũ eſt alicuiꝰ negociatiõis
aut officij ſuꝑioꝛis vnica exercitatio cuʒ pᷣ

rogatiua ⁊ ſingulari inito pacto. verbigfa
Cauſa negociatiõis aliqui inter ſe pacicũ

tur ne poſſeſſio aliqua pᷣcio minoꝛi vedat᷑.

q; ipᷣi inter ſe ↄſtituerũ t. Ul vẽditoꝛes pa
nis vlł cuiuſcũq; negociationis. inter ſe pa

am reipublice ñ debẽt ꝓ minoꝛi pcio q; cõ

ueneruũt vedere. vel ne aliqs inſtruãtĩ arte
ſua niſi filios vel nepotes.vt ipᷣi ſoli cmo
dũ artis vel negociatõis faciãt ⁊ babeant

Iſti ei dicunt᷑ monopoliũ exercere.Et gra
uiſſime puniedi ſunt.qꝛ directe hmõi ↄuẽ

uiuſmodi facere.etiã ĩ vendẽdis reb cer/
tum pciuʒ ſtatuere contra qð nemini licet

vendeꝛe.

varietatẽ habet.

na ſino MWonoſtroph dz oda illa q tmñ̃ vnam metri

WMons mõtis. m. g. altus terre tumoꝛ. Et di

uidit᷑ in tria.ſ.radicẽ.latꝰ.⁊ iugũ.qð ẽ ſum/

mitas mõtis. Idẽ ⁊ collis.Et ðꝛ a moueo

ues.eo ꝙ a terra q̃ſi ĩi altũ moueat᷑. Ul ꝑ cõ

de loco ad locũ.Uła munio.niſ.qꝛ munit
nos. Ułab emineo.eo ꝙ emineat Nã ſcoʒ

Iſidoꝝ. Montes ſunt tumoꝛes terran al
nſſimi dicti.qꝛ ſũt eminẽtes.qꝙ aũt ðꝛ mõos

quaſi moles oppoſita ſoli naſceti.etymo.eſt
Iñ montanꝰ.na.nũ.Uñ qͥdã. Pꝛo vanis

pbis montanis vtimur herbis. Montanꝰ

ni.m.g.etiã dictꝰ eſtqͥdã vir ꝓpꝛio noĩe. Itẽ
a mons dicit᷑ montana.noꝛũ.tantũ in plu/

gni.Uñ Luc./j.Abijt in motana cum feſti
natione. H

MWontani dicti ſunt qͥdam heretici qͥ tpe pſe
cCutõis in mõtibo latuerũt.q̃ occaſiõeſe a ca

tholice eccłie coꝛꝑe diuiſerüt.

agri

tiones ſunt cõtra pncipẽ. Itẽ monopolꝰ ẽ
q vult eſſe ſoł in ciuitate vẽditoꝛ.ſ.is qͥ im/
petrat ꝙ ſibi ſoli liceat ĩ ciuitate aliqua ſpe
cialia vẽdere emere vel facere. Itẽ mono/⸗
Pal ſunt qui impetrant ꝙ ipᷣis ſolis liceat

trariũ ðꝛ mõs a moueo.qꝛ minime mouet

rali numero.id eſt mõtes.⁊ ꝓpꝛie mõtes ma
WMoꝛdax.cis. oĩs.g. ⁊ ð? a moꝛdeo.des.⁊ cõ
parat᷑. IJñ moꝛdacit᷑ adueꝛ.⁊ h̊ moꝛdacitas
tatꝭ.Et cõponit᷑ ꝑmoꝛdax.i.valde moꝛdar
⁊2, ꝓPdu.pe.gti. Et a moꝛdax ðꝛ moꝛdaculꝰ.
ALhohce ecclie c. erut. ala. I. i. aliquãtulũ moꝛdax.
Moõticuł.li.di.i.ꝑuꝰ mons. Iñ mõticulo /⸗ Moꝛibũdus.da.dũ.i.ſiłlis moꝛiẽti.vłmoꝛi
ſus.ſa.ſum.⁊ mõticuloſitas.fatis.

Moꝛbo.bi. m. g. S.i.infirmitas. ⁊ ðꝛ a moꝛte.
co qꝙ inferat moꝛtẽ. IJñ moꝛbidꝰ.da.dñ.i.in

bũ inferũt. In moꝛboſitas.tatts.

Montu.a.ũ.⁊ hinc mõtuoſus.ſa.ſum.in eo
dez ſenſu.i.aridꝰ aſper. macer. icultꝰ.plenꝰ
mõotib. Iñ mõtuoſitas. tatis.
Monſtrũ.ſtri.n.s.vt ait Papᷣ.ẽ qð extra na
turã naſcit᷑.vlł nimis grande ł nimis bꝛeue

182 a malro da moltut aliqͥd futux.et

ſicut diẽ Hug. Moſtrũ ꝓpꝛie eſt qð ſiatiʒ
monſtrat qd appareat.

Monumentü.ti.n.s.eſt ſepulcrũ moꝛtnoꝝ

1ð8 a moneo.neſ.qꝛ monet trãſcũtiũ mẽteſ

vt cogitẽt de moꝛte. Itẽ monet ad memo/

riã defuncti ⁊ ad ſui ↄtempnnñ.
Moꝛa. re.f.p.i.impedimẽtuũ.tarditas. moꝛa
aũt eſt qᷓ impedit.carditas qͥ impedit᷑. Iteʒ
moꝛa in re.tarditas in hoĩe. In moꝛula.le.

dimi.⁊ moꝛoſus.ſa.ſuz.i.tardꝰ.⁊ hec moꝛo
ſitas.tatꝭ.Et coꝛ.bmã. Eta moꝛa ð moꝛa
tus.ta.tũ. ⁊ coꝛ pᷣma.ſʒ qñ deriuata mos ꝓ
ducit pmã. Itẽ inuenit᷑ẽt hec moꝛꝰ.ri.pq/

dam arboꝛe. ⁊ mox. ri.⁊ plalit᷑ h moꝛa/p

fructu ⁊ pducit mo. Uñ.

4 cit mo. CIñ. Sũt natura mo/
ra.pira.perſica.coctana mo.

Moꝛacia.cie.f.p.i.nux dura diu ſuata.
Moꝛalis.lis.ↄ.t. ⁊ H le.qð ꝑtinetod moꝛes.

ð habet moꝛes.vlq tractat de moꝛib⸗

E 1
Imñ B moꝛale.liſ.ꝓ dã libꝛo qͥ tractat ð mo

rib.⁊ h moꝛalia.liũ.p codẽ libꝛo.⁊ h mora
litas.tatis.Et nota ꝙ moꝛale vᷣbũ ſiue imi
tatiuũ ðꝛ vᷣbuʒ ſignãs moꝛẽ ſui rei pᷣmitiu

vt patriſo.i.moꝛẽ pꝛis gero.

Moꝛat.ta.tũ.i.moꝛibo inſtructꝰ ⁊ infoꝛma/⸗

tus.⁊ bonos hñs moꝛes. Itẽ moꝛatꝰ.id eſt

ſequẽs moꝛeſ. Itẽ moꝛat.i.ſʒ moꝛes ðᷣſcri
ptus.i.ſᷣm ꝓpꝛietates. Et ꝓpducit pmã.Vñ

Oꝛatrꝰ ĩ poetria. Interdum ſpecioſa iociſ
moꝛataq; recte. Itẽ moꝛatꝰ.a.ũ.pᷣt deriua

ri a moꝛa.Eſtẽt ꝑticipiũ de moꝛoꝛ.aris.et

unc coꝛ.pmã. Uñ Mos me moꝛatũ. mo

ra me facit eſſe moꝛatũ.

.

firmꝰ vel inſanꝰ.Eſ moꝛboſus.ſa.ſum.id ẽ

plenꝰ moꝛbo ⁊ aſſuetꝰ.vłqꝛ ſua coꝛruptiõe

moꝛbũ infert. Uñn poꝛci⁊ capꝛe ⁊ hmõi aia

liadicũt᷑moꝛbida.qꝛ coꝛrũpẽdo aerẽ moꝛ

incipiẽs.hmõi eĩ noĩa in bũdus deſinẽtia

ſianãt ſilitudinẽ vel aptitudinẽ. ñ Oſuſ a moꝛdeo:. derss. inosn
plena notat budus milat Hilis aptat. Woꝛtalis. is. ? le.i moꝛti ſubiacẽs. Que/ ,ligſiri
origer. A ob ediẽs.⁊ ð a moꝛigeroꝛ. cũq; ſi unt a luna inferiꝰ. ſunt moꝛtalia. id ẽ. nrſteun
NWoꝛio onis. m Pap.i. amẽs. ? a moꝛte. moꝛti? coꝛruptiõi ſubiacẽtia. In moꝛtalit batn gſuenne⸗
eco nõ vigeat ĩtellectu. Moꝛiones vulgo aduer.⁊ hͥ moꝛtalitas.tat⸗ Et h̊ ⁊ hec moꝛ ncoecin
Dylicunt᷑ fatui.nõ multũ a pecoꝛib diſtanteſ talis ſi ubſtatiue.i. hõ in oĩ genere. Et q;uis ſucpitei er
2pducit mo. Un qᷣdã. Hõ eſt vngẽdus. fu multa glia ſint moꝛ talia.ðꝛ tñ hõ moꝛtalis ſgneiphu
rioſus moꝛio parun“. pexccelleétia miſerie ⁊ anguſtie. Pluribo em hzbonob ni
WWoꝛoſus.ſa.ſum.i.laſciuꝰ.faſtidioſus.tar⸗ moꝛtibo. paſſionibi.anguſtijs.miſerijs. tri/ güdenmb.
dus. ſupbo. vel nobilis. ⁊ ðz a mos. Zn mo bulatiõibo doloꝛibo ⁊ infirmitatib⸗ ſubiacz Pmnimos no
rroſus poti ponit᷑ in mala ſignificatõe q; in miſer hõ qᷓ; aliqua alia res. Uñ cũ inuenit᷑ Doauekain
bona.qi malos hũs moꝛes.Et ꝓdu. pmaz moꝛtalis poſitũ ſubſtãtiue in maſ. ge. vl te. Finoclel
Itẽ moꝛoſuſpᷣt derinari a moꝛa.⁊ tũc coꝛ. ge. kin cõi genere ſp deſignat holeʒ. Et cõ/ Drns Ra
pmã. CIñ Dos me moꝛoſum moꝛa me fa ponit hic ⁊ hec ĩmoꝛtalis.⁊ H̊ le. Jñ imoꝛ⸗ cue andie
cit eſſe moꝛoſum. uugalitas. tatis. Et immoꝛtalis etiaʒ ponit p gnnnotſg
NDPDoꝛphea.phee. q̃dã infirmitas.ſ.qña lis deo ꝑ excellẽtiã immoꝛtalitatis ⁊ incoꝛru/ oninunie
mutat᷑ in aliũ coloꝛẽ.⁊ ðꝛ a moꝛphe.quod ptionnis. Gercfgono
eſt mutatio. 2 Woꝛtariũ.rij.n. . ðꝛ a moꝛte eo qp ibi iam ſe Cnrupedo
Moꝛphoſis.ſis.i.mutatio ꝓpꝛie ſube.Et po mina in puluerẽ redacta ⁊ moꝛtua ↄdian Kalcrido N
mnit᷑ ſimpłr ꝓ mutatõe.⁊ ðꝛ a moꝛphe.⁊ vſi Vl cõponit᷑ a moꝛte.⁊ tero.riſ.q ibi cqᷣd geherano?
os qð eſt ſubſtãẽtſia. terit᷑ moꝛit᷑. Iñ ̊ moꝛtariolum.li.dimi. Ptoepgreſn
Moꝛ.tis. ft. eſt diſſolutio coꝛpis ⁊ aĩe.vłbp WMoꝛticin.na. n. pe pdu.i.moꝛteceſus. ei fictpepſtr
natio vite. Et ponit᷑ p qualibet deſtructõe terfectꝰ.⁊ ðꝛ a moꝛs 7 cedo.diſ.⁊ ꝓ.pe. Itẽ minutioct
⁊coꝛruptõe.⁊ ð a moꝛdeo.des.quia moꝛſ moꝛticinꝰ.na.nũ.dẽ a moꝛs.⁊ cado.i.moꝛte ti ARlmato⸗
moꝛdet vl a moꝛſu pᷣmi boĩs qͥ vetitearbo cadẽs.ſicut qñ eſt moꝛtalitas aĩaliũ. tunc mrillinfen
ris pomũ moꝛdẽs moꝛteʒ incurrit. Uel ö coꝛ.pe.vñ De cado moꝛticinũ.ð cedo moꝛ neiniguine
moꝛs q̃i amaroꝛ.qꝛ ſit amara.et ſũt tria ge ticinũ. Itẽ. Moꝛticina ferro cadũt.moꝛti githlocitn
nera moꝛtis.ſ acerba. immatura ⁊ merita. cina moꝛte. Moꝛticina de cedo comedũt᷑ Dol inlocii
Acerba ĩfantiũ.imatura iuuenũ.merita.i. MHoꝛticina de cado comedi ñ dũt. Moꝛ ſgſurlum deoin
natalis ſenũ. Itẽ aliter ſm ternariũ diſtin ticinũ no eſt nomẽ niſi moꝛtuoꝝ. Sʒ moꝛ/ Coisanihusge⸗
guit᷑ moꝛs. Alia ẽ natural.alia fatalis.alia talia nomẽ eſt viuentiũ coꝛpoꝝ. Et inde h la netcgen⸗
ccaſualis. Naturalis eſt.q̃ de natura ↄtigii. moꝛtieiniũ.nij.talis moꝛtalitas vł moꝛtici nopeiſnweiu,
cui vltra centũ viginti annos nõ eſt ↄceſſũ nü. Et nota ꝙ moꝛticina.Eſa.v.vbi dicit᷑. bichcorbozepb
gꝗqꝛ naturalit᷑ centũ viginti anis pᷣt hõ viue /½ Moꝛticina eoꝝ ⁊c̃.pꝓð.pe.quia dicit gloſa
re. Fatalis eſt. qᷓ ↄtingit fato.i.oſtellatione Moꝛticina eoꝝ pſtrata a rhomanis. Iteʒ 4
tres curſus ſaturni exitiũ creat.niſi foꝛte Moꝛtuariũ.rij. ðꝛ qð s reliqͥt ĩ moꝛte. vtĩ. Uirfniſic
benignitas aliaꝝ ſtellan ſuꝑet curſum. a c.ↄquerẽte de offi. iudi. oꝛdi. lencſiich
ſualis. id eſt. accidentalis. eſt que cõtin git Moꝛtuꝰ.tua.tuũ.ẽ ꝑticipiũ de moꝛioꝛ.rer.. nmovogdel⸗
vel cõtingere poteſt aliquo accidẽti.ſcilicʒ et cõponitſe emimoꝛtuꝰ.a. ũ.i.ex ꝑte moꝛtuꝰ din Etimnin
pvocciſionẽ vel ſubmerſionẽ vel ruinam.? Immoꝛti.tua.tuũ.i.nõ moꝛtuꝰ. vel valde nncro ſuni .
Puiuſmool. moꝛtuus. angckl
Woꝛſilis. lis. ..t. ⁊ B̊ le.qð ẽ aptũ ad moꝛdẽè Moꝛꝰ.ri.q̃dã arboꝛ. ⁊ deriuat᷑ a greco mau/ irzent⸗ L
dũ. Iñ moꝛſiliter aduer. ⁊ coꝛ.ſi. rron. qð latine ðꝛ nigyꝝ.eo ꝙ fruct ei ſitni/ n Iitenn
Moꝛſus.ſus.ſui.i.actꝰ vel paſſio moꝛdendi ger. In h moꝝ. ri.fruct' eiꝰ. Hãc arboꝛela mjin hme
vyel vulny qð fit moꝛdẽdo.vł bołꝰ. In moꝛ nini rubũ vel celſam appellãt. qꝛ fruct' eiuu· jtlemnniule
ſellus. li. di. Itẽ moꝛſus.a.ũ.ĩueni? in acti vel virgultũ rubeat. òMD ig ehlaß
ua ſignificatõe. q moꝛdet ⁊ comedit. quaſi Mos. morꝭ.m. g.i.ↄſuetudo. vt talis mosẽ eegenn
aieunnna. In cõponit᷑ immoꝛſus ·ſa.ſuʒ. in ꝑtiba nr̃is.italisↄſuetudo.⁊?· ſteſequi t angnick
iid eſt.ieiunꝰ qͥ nibil momoꝛdit. Uñ Oꝛat moꝛẽ patrieſ ue.i.ↄſuetudinẽ. Sʒ differũt Pi uen Ji
in fᷣmo. Flagitat ĩmoꝛſus refici. Inueni qʒ mos eſt gð fecit moꝛã. Unñ ⁊ ſic diffinit. Oitgſlncnn
etiã moꝛſus.la.ſum.in paſſiua ſignificat Moſẽ qdã lõgaↄſuetudo ð moꝛibotracda Aglig nn
2 O”ͦJMD D= plss⸗

Gſthirindr
. Stbthen
olgenen
Guſtus nianeg
nfirmimnirſen
iäncinulgt
eignarboigen
Aisable Fi
rtilgciini,
Ntlienston

mortcogtint
CDZNA
ugont hin
mmroolunn
Ani norets
orstdiN
ntalinsaitlin
rncmniceinn
u enocein

udecoNHnI

meniädit. N
omor. Oinl,
por. Etnuch
rultas l norna

.. av widict

gegnindicg
e⸗Eigfimt

1r

⸗ nvtl
auͦe e

WMoſculꝰ.li.dimi.a mos.

Ve 1 2
”

tãtũmodo. Uł ſic. Mos ẽ ãdã lex viuẽdi
nullo vinculo aſtricta.ſiue lex nõ ſcripta ſʒ
tm vſu eui retẽta. Uel mos eſt vetuſta ⁊ p/
bata ↄſuetudo ſiue lexnõ ſcripta. Sʒ ↄſue

tudo ẽ qddã ius moꝛib- inſtitutũ qo p lege
ſuſcipit᷑ cũ lex deſicir tẽ mos.i.vᷣtus hoiſ
ſz ꝓpꝛie ĩ plali hz hãc ſi

ciũ de malo. Iñ moꝛoſus.ſa.ſum.⁊ ꝓducit

pmã mos.moꝛis.

Iñ moſcillꝰ.li.aliud dimi.

Dot tus. ð: a moueo.⁊ mot.ta. tũ. adie/

ctiue. et vt dic Ariſto.ĩ pᷣdicamẽtis.ſex ſũt
genera motꝰ.ſ.generatio.coꝛruptõ.augmẽ

tatio. diminutio.alteratio.ſʒ locũ mutatõ
Sex ergo modis mouej res.ſ.generãdo l
coꝛrũpẽedo.vł augmẽtado.vl diminuẽdo.
vł alterãdo.vel ſᷣm locũ mutãdo. Et nota

.

ꝙ generatio ẽ exit a nõ eſſe in eſſe. Coꝛru/
ptio ẽ pgreſſus ab eſſe ad nõ eſſe. Augmen
tũ eſt pexiſtetis qntitatis additamentũ.Di
minutio eſt pᷣexiſtẽtis qntitatis minoꝛamẽz
tũ. Alteratio ẽ mutatio a oria q̃litate ad cõ
trariã l in mediã.vt cũ qͥs mutat᷑ ab albedi
ne ĩ nigredinẽ vel ĩ medioſ coloꝛes. MHotꝰ
aũt ſʒ locũ eſt mutatio ab vno loco ĩ alreꝝ

Mor ſm locũ ſexſunt ſpẽs ſiue differẽtie.

ſcʒ ſurſum. deoꝛſuʒ. añ.retro. dextꝝ. ſiniſtz

ad oẽs enĩ has ꝑtes fit motꝰ

Dozina. ne . g. gen eſt repoſitoꝛij. ⁊ dicita

modꝰ.q̃i modina.ʒ. ꝓd.ſic antiqͥſſimi ſole/

bãt dicere. hoʒie p hodie.

ODucic. da. di. ða mucꝰ. ⁊ 2 mucidus pa
nis qͥ hʒ muſam vł mucũ. Uñ Juuenalis.
VUir fractũ ſolide iã mucida fruſta farine.
Mucro.onis.i.cuiuſlibet rei acumen.⁊ ðꝛa
macros qð ẽ longũ. Uñ ſepe inuenit᷑p gla

mucro.ſpata. romphe.

pãe ex vetuſtate ꝓueniẽs.⁊ ðꝛ a marceo.es
q́h marcꝰ. Iñ h mucoꝛ.oꝛis.idẽ. Sed ꝓpꝛie
muc ĩ pane.mucoꝛ ĩ vino ⁊ aq.ſ.mufa vini
In mucoꝛoſuſ.a.ũ. Itẽ muc pᷣt deriuaria
mũgo. gis.⁊ tũc muc ẽ putredo qᷓ de naſo
extrahit᷑ ⁊ pijcit. In muculetꝰ.a. .i.ſoꝛdi/
dius.plen muco. In h muculęetia.tie.i abũ
Dantia ⁊ plenitudo muc.

Mugil. lis. qdã piſcis velociſſimꝰ.⁊ ðꝛ a mł

eipte ſignificatiõez. vt Iſte
hʒ bonos moꝛes.⁊ ꝓpꝛie ðꝛ de bono.ſiẽ vi/

dio. Et ſunt iſta ſynonyma.enſis.gladius.

.eſt lanugo qdã. vl putredo in

retia piſcatoꝝ. Ha vbi diſpoſitas ſenſeritti
ſidias cõfeſtim retroꝛſuʒ rediẽs ita traſilit

rhete vt volare videat᷑.⁊ coꝛ.pe.gti.
Cugit tue tui pe pdu.i vorboſl, ſtridoꝛ.
dolor.
Mulcebꝛis. bꝛis..t. ⁊ qͥ bꝛe.i.ſuauis. dele⸗
ctabilis.mulcibilis.⁊ ðꝛ a mulceo.ces. Itẽ
p5 mulcedo. inis.i.ſuauittas..

ODulcifer. ferim. g. ðꝛ a mulceo.ces. ⁊ ferrũ
eſt eĩ faber Jouis.⁊ iõ dict eſt mulcifer.i.
mulcẽs ferru. Ide ?⁊ mlciber. q; mulcet im
QOulctrale.liſ.xꝛ ſ̊ mulctruzcri h mulctra
tre. vas in qᷓ int mulget.i.lactat.

Mulctrũ etiã vel mulctra ðꝛ hoꝛa mulgẽ di

⁊ H̊ mulgariũ.⁊ mulcrũ idẽ.iſ.vas in qͥ mul
get. Uel mulcrũ ð nonülgc.
Muliebꝛia. bꝛiũ.płalit᷑ dicũt᷑ meſtrua. quia
mulier ſolũ aial meſtruale ẽ.Et dic mgr in
hiſtoꝛijs ſuꝑ illud Geñ.Deſierant ſare mu
liebꝛia.i.mẽeſtrua.qb deficiẽtib deficit vii
parierdnldldd.e
Mulier. eris.f.t.ðꝛ a mollis.qᷓi mollier.quia
mollis ẽ ⁊ debilis reſpectu viri. Jõ vᷣtꝰ viri
ẽE maioꝛ.⁊ mulierꝭ mioꝛ.vt patiẽs viro eſſet
ſcʒ ne femĩs repugnãtibo libido cogeret vi
ros alias appetere.ł in aliũ ſexũ ꝓꝛuere.Oz
g̊ mulier ſʒ femineũ ſexũ nõ ſᷣm coꝛruptõo,ʒ
ĩtegritatꝭ.⁊ h̊ ex ſacra ſcriptura.Nã eua ſta
tim facta ð latere viri nõduʒ ↄtacta a viro
mulier dicta ẽ ibi.⁊ foꝛmauit eã in mulieræ
qp aũt ðꝛ mulier q̃i mulcẽs viꝝ. vl q̃i molli
ens viꝝ.etymo.ẽ.⁊ ꝓð.pe.in obliqͥs. Unde
Stati. Siq̃ deũ ſoboles ſi q̃ mulier oꝛi /
go. Inñ h ⁊ h muliebꝛis.⁊ ̊ bꝛe.res mulierꝰ
vład mulierẽ ꝑtinẽs. Iñ muliebꝛitas.tatꝭ.

⁊ muliebꝛiter adaur.
Oulierarð.rij.m.g.freqns młieꝝ appetitoꝛ
vel voluptati mulieris deditiꝰ.
MODuliercula.le.dimi.i.pua mulier.
ODulio.onis. muloꝝ cuſtos.vl ſeſſoꝛ vel du
ctoꝛ.⁊ ð a mulꝰ. Et h̊ muliꝰ.lij.p eodẽ.Et
a mulio.mulionicꝰ.ca.cd.
Dulleꝰ.lei.m.g.ẽ genꝰ calciamẽtoꝝ.Et di/
cti ſũt mulleia mullo piſceſiue a coloꝛe ru
bꝛo.q̃lis ẽ coloꝛ mulli piſciſ. Itẽ adiectiue
ðꝛ mulleꝰ.lea.leũ.qð ꝑtinet ad mullũ piſc⸗
Mulla.ſe.f. g. p.potio qdã ex vino vel exaqᷓ
V 2

z melle fei ⁊ a mulceo. Eadẽ ð: ⁊ B mul ¶Oultiplica. ce.. i. veſtis mitas plicas h / lu
ſum ſilr mulceo vła melle qimelſuʒ. yn bhene v 8: mult, cplicn c Pbll. umhi
nenit Eth mulſum p nouo vino. ecmie. Multiuol la. lu. oꝛ a mult ? volo. as. qſis mci
viij. Eomedite pinguia ⁊ bibite mulſuʒ. i. diuerſa volãs. Uñn mulier ð⸗ mktiuola.b hte
vini nou. Ccl m glo mulſumeſt vinuy oiuerſa loca volat. Itemitiuol cla l dde dunn
melle dulcoꝛatũ. Iemulſug iar Aasme 8 mul volse zme cõponit᷑ a multꝰ ⁊ vollo. in
Btnnent vlgere mulgeo.gel. Uñ vicit Mult/ ta ti ora moles. Os cimultum eſt Nechft
Onq muiget lac tpᷣs mulcra vocat᷑ Clas molęẽ facit. vñ ⁊ ðꝛ mmult᷑. a.i qi molẽ tenẽs rekditi
mulctrale. mulſũ qð defluit ide. Ité mulſũ veltues. ? eſt etymologigg. Auin
ctii ẽ ſupinũ de mulceo.ces. ⁊ mulgeo. ges Mulxlia. mola a. q; moledo tarde duet ſcalef
Multa. te.i. vindicta pena. Cñn.iiij. Re. xxij. molas i giꝝ. Ul muł ẽ nomẽ grecũ Indu inuna
Impoſuit multã terre cetũ talẽta argeti. ſtria qpe hũana diuerſuz aiali coitü coe⸗ icninen
Multa. te. eſt aiaduerſio.ł pena pecuniaria git.ſicq; adulterina ꝑmixtiõe gen aliud re Oömnnetid

„

arbitrio iudicj ĩflicta ad coꝛrectõeʒ maloꝝ perit. Jñ h mula.le. ⁊ facit dtũs ⁊ ablatiuꝰ Dumanii
mox. Pena eſt aũt certa ĩpoſita a lege.quã Ganns mulaod. nmicpi
q̃ſq; euitare pᷣt. vt no.i.l.qncũq.in glo.ſu- A aliũ ab eqᷓ ⁊ aſinoge⸗ omdi

.in glo. ſux Mulus ? mula ſpẽs aĩa
vevel tertio. C.de fugi.⁊ in.l. multa.ff. de nerant.nec genert. EummEid
condi.⁊ demon. wüdii. dij. n. g. i. dominiũ. ? 82a mundus. thmun
Oultat.ta. ti.i vberat punit daãnat). WMWidus. da. dij.i puri.iteger. line macula. x· ſiilhe
Multatio. onig. i. pberatio. punitõ.dãnatio cõꝑat᷑ mũduſ.dioꝛ.ſimꝰ. Jũ mũde.dius.⸗ſi gyxheyſt
digniate

Multiciũ.cij. Et ſunt multicia veſtes ſubti / me. Et h mũdicia.et ̊ͥ mudũ i.i.mũdicie
les.⁊ lucidiſſime facte de nobili ſerico.no pciũ.vl qð facit mũdiciã. Uñ i libꝛo He/ Airdnn
iliſſima lana vł lino.et dicunt᷑ ſic a multi/ ſter.Accipiãt mũdũ młliebꝛẽ ⁊ q ad vſůuůne wiplimn
tudine coloꝝ. vł a multitudine ↄtexiõis fi/ ceſſaria ſũt.i.vnguẽta ⁊ pigmẽta ⁊ cetera qͥ dou Cie⸗
ioꝝ. Qno ei veſtis eſt ſubtilioꝛ. eo plura fi· bus muliebꝛes mũdioꝛes ⁊ oꝛnatioꝛeſhñt᷑ imipr
la in co aterunt. Ull dicũt ſic. qꝛ ſna lenita Mudus · di.ᷣm Iſid.i xiij etymo. öꝛ namo, nnmin
te coꝛp? hoĩs demulceat ſuauit᷑. vñ Juue/ uẽdo.qꝛ ſ in motu ẽ᷑. Nulla eĩ reqes eitK ele Olgiicjn
nal. Quid faciũt alij. cũ tu miticia ſumas. mẽtiſ ↄceſſa ẽ. Ide in. viuj. Oũdus cli emſnr
. Multicoloꝛ. loꝛis.i.młtoꝝ coloꝝ.⁊ a mul ⁊terra ⁊ mare.⁊ q in eis ſuntoꝑa dei. Dũu iittiein
tñ aliqñ in neu. ge.in płali nũero. vñ Eʒe/ tu ſit. Gꝛeci vo de oꝛnamẽto nomẽ mũdo ĩ dorſtiuinn
cchieł xvj. Et ſumpſiſti veſtimẽra tua młti poſuerũt.⁊ ꝓpt᷑ diuerſitatẽ elemẽtoꝝ ⁊ pul ſoſ⸗ .
4 iitudiné ſideꝝ. Appellaf eĩ apð illos coſ/ immndain
mos qð ſisgt oꝛnamẽtũ. NHihil ei mũdo pu Minnun
lcbtmunke

coloꝛia.⁊ opꝑuiſti illaq.

QWultifari.ria.riũ.i.multũ vel multa loqnſ ſi⸗ metu.
⁊ varijs modis. Iñ multifarie aduer. Eti criꝰ aſpicim ocłis carnis.Et nota ꝙ mun
uenit᷑ actũs qũq; aduerbialit᷑ poſitꝰ. multi dus qnq; ðꝛ vniuerſitaſ creaturaꝝ.ſ.qð cõ ſifegfn
fariã ꝓ multifarie.i.młtis modis.multipli ſtat exq̃ttuoꝛ elemẽtiſ tot. qñq; mũdus ðꝛ nſfe 4
ciſermne. IIrchityp'. qnq; hõ. v ⁊ microcoſm dꝛ qñ denni
Dultifidꝰ. da. dum.i.fiſſus in multas ꝑtes. q; ſuꝑioꝛ ⁊ dignioꝛꝑſ magni mũdi.iſfirma g i
Multifoꝛmis..t. ⁊ H me. ꝛ a multꝰ.tatũ. ? mentũ ꝑ excelletiã q; pcipuec ĩ motu.¶ . mmni ie
toꝛ ma. Cij qͥ cõponit ẽt bis. tris.qttuoꝛ. et pᷣcipue puꝝ⁊ mũdũ ẽ. nihil hũs terrene fe Aritenit
ſeptẽ. ⁊ ð hc h bifoꝛmis.⁊ h me trifoꝛmis cis ⁊ quitatꝭ. Mũdi ẽt noĩe amatoꝛes mũ iirp l
2 b me. ? abicits. de bis ⁊ tris. ĩbifoꝛmiſ æ dideſignãt. ¶Iñ Joh.. Mudus ꝑĩßmſů mmmell
trifoꝛmis. qdrifoꝛmis. me.ſeptifoꝛmis. me ctus ẽ.⁊ mudus cũ nõ cognouit. In pmo mmimn
i.duaꝝ łtriũ vł q̃ttuoꝛ vl ſeptẽ vel multa/ loco deſist hũc mũdũ. n ſedᷣo qmatoꝛes Autäi
ruʒ formaꝝ. Et hinc multifoꝛmit. bifoꝛmi mdi. J mũdam. na.nu z mudial. gm llle
ter trifoꝛmit᷑ ⁊c. Et multifoꝛmitas.tatis.bi ⁊ h̊ le.Et cõpoſitionẽ mũdiuag ga. gum. inn urh⸗
foꝛmitas. tatis. .vðcc. HMHMunerarb. rij. q munera dat z a mun iinuni.
Wultiloquꝰ.qua.quũ.qͥ multa loquit᷑. Jĩ muneroſus.a.ũ.i.largꝰ.vel munere dign⸗ eu midehi
S multiloquiũ.quij.i.multa locutio. Muniac'. ca. cũ. ð a muniũ. Et muniaci à

Wultipedes. dis. m. g.i. mis capicꝭ. mlros cunt reg ↄſiliarij.vł q munia.i. officia ſiuan. Nnmum o⸗

hrñis pedes.⁊ coꝛ.tti. aaginplet. vel tributarij. vel largi.

„
4

Ncngl.
rnanai
lcranliud
enltuobhli
Mnamulten

W

Gu.
mnoläidonmdr
cſazailicnndtn
mimörealn
ſactdanrihln

Alüübeitiing

inii,18rumunn
itegerinennn
Jümücenu
5müdüdiinniid
nliebꝛetqadni
ves vo:anoi
nij armo den
ulucinecegct
in. Mülse
ſuntoder Bl
ogiſepithomo
aonomemücoi

neelemeton 1

Gtaidils
Pmdo
is.Ltnog
giacuunn ſ

Municeps.cipis.⁊ hͥ ⁊ BZ municipał.⁊ ̊ le.

municipariꝰ.ria.riũ.oĩa ĩ eodẽ ſenſu. Hoc
eĩ noĩe cẽſent᷑ caſtellani ĩ municipio nati.⁊
ꝑmanẽetes.⁊ ẽt milites ſtipeẽdiarij qͥ ꝑ cuſto
diã municipij munera capiũt. Et etiã oꝛi/
inales ciues.⁊ ĩ loco officiũ gerẽteſ dicũt᷑
ic. Et ẽt q̊ddã genꝰ rhomanoꝝ ciuiũ olim
dicebat᷑ ſic.vñ Act᷑.xxi.Paułcũ depᷣhẽde/
rer dixit. Ego ſuʒ Paulꝰ tarſen nõ ignote
ciuitatis municepſ.volẽs eis ſignificare qꝙ;
eſſet ciuis rhomanꝰ.⁊ ſtatim eũ dimiſcrũt.
Itẽ municipalis.le.⁊ municipiał.le.⁊ mu
nicipiari. vł municipariꝰ. ria. riũ.põt dici
qð ꝑtinet ad municipiũ. ̊́
Municipiũ.pij.n.s.ðꝛ a muniũ ⁊ capio.⁊ ẽ
municipiũ qð manẽte ſtatu ciuitat ius ali
qð maio:is vel minoꝛis officij a pncipe im
petrat᷑. Et ðꝛ municipiũ a munijs.i.officijſ
qꝛ tm̃ munia.i.tributa debita ł mũera red
dit. Nã liberales ⁊ famoſiſſime cauſe ⁊ q̃ ex
bncipe pficiſcunt᷑.ibi nõ aun f. He em̃ ad
digalfate ciuitatꝭ ꝑtinẽt. Ubłl municipiũ ðꝛ
caſtꝝ munitiſſimũ.⁊ ꝓpꝛie ĩ ↄfinio regionũ
vbi ſolẽt moꝛari ſtipẽdiarij milites ꝓ cuſto
dia. Uñ ⁊ ðꝛ muuicipiũ q̃i capiẽs munia.
i.mũeraxpt᷑ ſtipẽdiarios milites ibiꝓ cuſto
dia manẽtes ⁊ munera capiẽétes.
MDuniciũ.cij.n.s.i.obſidio. UVUñ.iiij. Re.xix.

ð rexaſſvrioꝝ nõ ingrediet᷑ vꝛbẽ hanc.nec

circũdabit eã munitio.
MDunificẽs.tis.o.g.⁊ ⁊ Z ⁊ B muniferx in eo
dem ſenſu.i.munificꝰ.Et cõꝑat᷑ munitficẽs
tioꝛ.ſimꝰ. Iñ munificẽter.tiꝰ.ſime.aduerb.
Et h̊ munitficẽtia.tie.i.largitas.Et nota q;
poſitinꝰ munificẽs nõ ẽ in vſu.ſʒ loco eius
ſubit munificꝰ.⁊ fit cõꝑatio anoꝛmala.mu
nificus.tioꝛ.ſimꝰ. M
Dunificꝰ.ca.cũ.i.larg.q̃i munera faciens.
vel qͥ muniũ.i officiũ qð dʒ adimplet ſcðʒ
Hug. Pap̃.ẽt dic. Ounificꝰ honoꝛificuſ
largitoꝛ.liberał.largꝰ.copioſus.abundãs.

Munimen.inis.i.defenſio.firmamẽtũ.auxi

liũ.? ꝓ.pe.nti.

Munimentũ.ti.n.s.i.firmamentũ.defenſio

Ounitiũcula.le.dimi.i.pua munitio.
Dunioꝛii.rij.locꝰ in q̊ fiüt munimẽta.vel

ipbᷣm munimẽtũ. .

WMWuniũ.nij.i.debitũ. officiũ vel tributũ. vel

mun.⁊ ðꝛ muniũ qꝛ manu ſit factũ.Un ð
Brato martino ðꝛ. Bunia tua deuotuſ im
Piebo. „ ä
Qunꝰ.nerꝭ.n.t.i.donũ.Et dat᷑ mun exme/

rito.ſʒ donũ ↄfert᷑ ex gra. Uñ qͥdã.Dat me
ritũ munꝰ.ſʒ ↄfert gra dofſfſunn.
¶WDunuſculũ.li.di.i.pꝑuus munꝰ. Iñn munu⸗/
ſculariꝰ.a.ſ.q ꝓ mũere fᷣuit.vłqͥ munꝰ dat.
Durale.lis.n.t.idẽ eſt qd murꝰ?. H
Ourena.ne.f.p.ðꝛ ꝗ muſ.qð ẽ terra.⁊ ẽ q̃dã
gẽma quã humoꝛẽ ſub terra putãt dẽſatũ
coloꝛe.vn ⁊ nomẽ aſſumpſit.
QDurena etiã eſt q dam piſcis ſil is angnille.
vñ diẽ Iſið.etymo.xij. Murenã greci iſimi
renã vocãt.eo ꝙ cõplicat ſe ĩ circulos.hãc
feminini tm ſexꝰeſſetradũt ⁊ cõcipea ſerb-
te.Ob id a piſcatoꝛiba tanq; a ſerpẽte ſibilo
euocat᷑ ⁊ capit᷑. Ictu aũt fuſtis difficulter i
terimit᷑.ferula aũt ptinꝰ.Aſam hẽe i cauda
certũ eſt. Nã capite ꝑcuſſa vix iterimit᷑.cau
da aũt ꝑcuſſa exanimat᷑. In murẽulo.le.di
mi. Murenula etiã ðᷣ q̊ddã oꝛnamẽtũ mu
lieꝝ.qð ſcʒ auri metallo ĩ gulas lateſcẽte
quadã flexuoſi oꝛdinis catena ↄtexit᷑ in ſii
tudinẽ murene ſ̃pen.q̃ ad collũ oꝛnãduʒ

aptat᷑.h̊ interdũ auri ⁊ argeti ↄtexit᷑ guliſ

Vñ Cañ.j. Murenulas aureas faciemꝰti
bi vermiculaſas argẽto. d᷑—
MDurer.cis.f.g.i.eminẽs acutũ ⁊ pᷣꝛuptũ.et
exeſum ſaxũ.ſcacumẽ mõtis. Vñ ⁊ murex
ðꝛ frutex.vł vᷣgultũ aſpeꝝ ĩ acutis ⁊ pᷣꝛuptꝭ⸗
mõtib.Et inde h̊ murex ðᷣꝛ qͥdã piſcis.ſcʒ
cochlea marꝭ.ſic dicta ab acumie ⁊ aſperi/
tate q̃ alio noĩe cõchilũ vel cõcha ðꝛ. Uel
circũciſa ferro lachꝛymas purpurei colo/
ris emuttit.ex qͥba purpura tigit᷑. Uñ ⁊ oſtꝝ
apellatũ eſt. ⁊ hec tictura exteſte hũoꝛe eli
citur. Et hinc murerx ſepe inuenit᷑ p ipᷣa tin
ctura.ſepe ꝓ ipᷣ̃a purpura.Et coꝛ. pe.iĩ obli
quiſ. Uñ Ouið.epi. Scilicʒ ipᷣa gerã ſatu
ratas murice veſtes. Itẽ idẽ de arte. Cõſu
le de gẽmis de tincra muricelana.
MDurgiſſoꝛ.r.i.callidꝰ⁊ fallax murmuratoꝛ
Mnria.rie.f.p.ſuꝑioꝛ fexolei.⁊ ꝛ a murꝰ.eo
ꝙ ſit oleo q̃ip muro.qꝛ naturali retinet li
quoꝛem q; ſi eſſet ſine fece. ”MVMUD
Muricida.de.pe.p.qͥ mures ĩterfiẽ ⁊ cedit.
MDurilegꝰ.gi.m.g.⁊ h̊ murilega.ge.i.cattꝰvł
catta.qꝛ legit.i.colligit mures. Un quidi
Murilegꝰ bñ ſcit cuiꝰ genoꝛbada lambit.
ODurinꝰ.na.nũ.res muris.uel ad murẽ ꝑti/
nens.⁊ ꝓducit.ri.
Ouriſcic.di.m.g.hõ ignau ⁊ remiſſus.et
piger. ad nihil alið vtil niſi ad mures ſcin/
dendos.i.excoꝛiãdos.⁊ coꝛ.ſci. R
Durmur.murꝭ.n.g.ſᷣm modernos. Inue/
nit᷑ tũ in maſ.ge.Un Joh.vij.Et murmur
y 3

multus erat de eo in turbo. .
Murtetu.ti.n.S.i.aq calida de terra manas
ſ.balneũ.⁊ ðꝛ a morioꝛ q̃i moꝛitetũ.eo ꝙ ibi
moꝛbi moꝛiant᷑ ⁊ pereãtvl q̃i moꝛtuetũ. qꝛ
a mortuiſ.i.ab infer traditvenire.vñ Oꝛa
tiꝰ ĩ epi. Sane myrteta reliq. Legit᷑ ⁊
murteta.⁊ ponit᷑ p balneis myr obſitis.
Wurꝰ ri. m. S. : a munio. is. eo ꝙ muniat.?

7 7

3: mur q̃i munies robur.⁊ ẽ etymo. In B

murulꝰ. li.di. Et h ⁊ B mural.⁊ h̊ le.qð ꝑti/

net ad muꝝ.⁊ murat.a.ũ.i.muro oꝛnatus.

Itẽ h muꝛatoꝛ.oꝛis.i.faciẽs mux.
MWus. idẽ eſt qð terra. In h mus.mur. q̃d/
d aial. qð ſub terra fac ſuũ cubile.ſʒ hug.

Paßp̃. vo dic. Ous terra mus puſillũ aial

id c.ſoꝛex.Alij dicũt mures.qꝛ ex hũoꝛe ter

re naſcãt᷑ vñ dic Baſiliꝰ ĩ noua omel.hexa

meron Mureſꝛ⁊ ranas ex terra generarivi
as largioꝛes eſtiuo tꝑe fuderit.mox ifinit⸗
muribo regio tota reptekkt..
Muſa. ſe. f.p. ð a moys qð ẽ aq̊. Et fᷣm phi
loſophos ſt᷑ nouẽ muſe.i.nonẽ inſtra loqᷣn
di. ſ. duo labia.qᷓttuoꝛ dẽtes pᷣncipales.ple

ctrũ lingne.arteria gutturis.ꝰcauitas pul

monis.Et h inſtra dicũt᷑ muſe.a moys.qð
eſt aqᷓ qꝛ ſine humectatiõe iſtoꝝ nõ pᷣt naſci
vox. Itẽ muſa ðꝛ qñq; cãtilena.qñq; ſapiĩa
Eta muſa ðꝛ muſicꝰ.ca.cũ.i.muſaicꝰ.a.ũ.
aſtrologivo nouẽ muſas dicũt nouẽ ſonoſ

q̃ celeſtẽ armoniã faciũt.Pꝛimi ſeptẽ ſũt ſe

ptrẽ planetaꝝ.Octauꝰẽ firmamẽti. Nonũ qͥ
dẽ aſſignãt terre q licʒ nõ mouea? ꝑ ſe. mo
nuer tñ circũactõe aliaꝝ ſperaꝝ circa ipſam
Et adeo hʒ ſonũ raucũ.vt vix etiã cõputet᷑
inter alios ſonos. J”MD

*

Duſa

Ouſach. erat archa in qᷓ reponebant᷑ dona
ria regũ vel pᷣncipũ ad reficiẽda ſartatecta
tẽpli. Uñ.iiij. Reg.xvj. Ouſach aʒ ſabba

ti qd edificauerat in tẽplo.⁊ ingreſſuʒ regiſ

exteriꝰ ↄuertit ĩ templũ dñi. “
Muſca. ce.eſt aĩal ꝑuũ volatile ⁊ debile⁊ ðꝛ
a mus ꝓ terra vl ꝓ ſoꝛice.qſi muris eſca.⁊ ẽ

etymologia. 5

Muſcetũ ti.⁊ H̊ muſculetũ.ti. locꝰ vbi abun

dãt muſce. Et h muſcariũ.rij.⁊ H̊̊ muſcula
riũ.rij.p eodẽ loco vl multitudine muſcaꝝ
vel ꝓ flabello q̃ muſcas abigimꝰ.

Muſceraneꝰ.nei.ẽ aĩal exiguũ aranei foꝛma

⁊ murꝭ.qð ⁊ ſolifuga ðꝛ.qꝛ diẽ fugiat.et ðꝛ
muſceraneꝰ.qꝛ eiꝰ moꝛſu aranea interimit᷑
Muſcio.onis.mg.ðꝛ q̃i muſtio.qꝛ muſtum
bibat. ⁊ z a muſtũ.Idẽ ⁊ bibo.onis.

*

dem. Deni; in egyptiacis thebis ſipluui

QOnſcipula.le.ſ.p.deceptio ad mures ca piẽ

dos.ſiẽ muſtricula.⁊ ðꝛa mus ⁊ cpio.Et
ponit᷑ generalit᷑ p qlibʒ ðceptõe.In muſci

pulatoꝛ. oꝛis.i.Oeceptoꝛ. Itẽ muſcipla po
nit᷑ p pedica.i.laqueo qͥ pedes ligant.

„E. „ 5

Muſco.onis.i.maᷓ muſca.⁊ ðᷣꝛ a muſca.Et

—

muſcoſus.a.ũ.i.plenꝰ⁊ abũdãs muſciſ.Iñ
muſcoſitas.tatꝭ.i.abũdantia⁊ plenitudo
anuſcannrrrr.
MDuſcula.le.dimi.i.ꝑua muſc.
ODuſculoſus.ſa.ſum.i.foꝛtꝭ lacertoſus.ple/⸗
nus muſcuł. In muſculoſitas.taſꝭ.i.foꝛti/
tudo.plenitudo.muſculoꝝ.

Muſculꝰ.li.pe.coꝛ.i.ꝑi mus.⁊ muſculꝰetiã

ð curuũ genꝰ nauigij. Et muſ. culi dicunt᷑
capita neruoꝝ exſanguie ⁊ neruis copula/
ta.ſ.illa nodoſa caro qᷓ eſt ĩ tibijs ⁊ bꝛachijſ

78: muſcuła muriũ ſilitudine.qꝛ lateatin

mẽbꝛis ſic mures ſub terra. lqꝛ diſ poſita ẽ
ad ſiłitudinẽ murꝭ. Idẽ ðꝛ ⁊ lacert᷑.in hac

ſignificatõe iuenit᷑ a palladio poſitum vbi
docet eligere bonos eqͥs dicẽs ꝙ; pulcritu
do boni eq; ĩ his coãſcit. Si coꝛpꝰ e ẽ va/

ſtũ ⁊ ſolidũ.latꝰlõgiſſimũ.clunes rotũde⁊
maxiĩe pect late patẽs ⁊ totũ coꝛpꝰ muſcu/⸗
loꝝ dẽſitate nodoſum.pes ſiccꝰ.coꝛnu ↄca

uũ altiꝰ calciatꝰ. Itẽ muſculi ſunt cochlee

„

de quaꝝ lacte ↄcipiũt᷑ oſtree. Et dicũt᷑mu

ſculi q̃ſi maſculi.qꝛ ſũt maſculi oſtreaꝝ. et

—

ẽt balenaꝝ. Eoꝝ ei coitu ↄciꝑe balene phi

bẽt᷑. Itẽ muſculꝰ ðꝛ bellicũ machinamẽtũ
ſile cuniculo q̃ murꝰ ciuitatis ꝑfodit᷑ ⁊ diſ//

ſoluit ⁊ tũc ðᷣ a murꝰ.qᷓi muruſculus
QOuſc.ci.q̃dã herba vł lanugo in fontibꝛet

circa arboꝛes creſcẽs. Iñ muſcoſus.ſa.ſuzʒ
muſco plen⁊ coopt.vñ Tirgi. Duſcoſi

fontes ⁊ ſono mollioꝛ herba. Jñ muſcoſi⸗
tas.tatis.

Ouſica.ce.ẽ vna de ſeptẽ artib⸗ liberalib. ?

ða moys. qð ẽ aq̃ qꝛ tractat de vocibo vlõ
ꝓpoꝛtionib vocũ.⁊ ſine hũoꝛis bñficio nul

la cãtilene ł vocis ſtat ł ſubſiſtit delectatio.

Iñ muſicꝰ.ci.qͥ tractat de muſica. łqͥ docʒ

ca. ⁊ muſicꝰ. a. ũ. ⁊ H ⁊ h muſicał.⁊ B̊ le.ĩ eo/

dẽ ſẽſu. Itẽ muſica.i.ſapia. ⁊ tũc deriuata
muſis q̃ ſt᷑ cã ſapie.ł inſtra ſapĩe ⁊ eloqntie

Ouſcino vocat᷑ aial qð excapꝛa ⁊ arietena

ſcit᷑. Eſt aũt dux gregis. Muſe cino mõſtꝝ
ſile ſimie km Papii.
QOuſio.onis.ðꝛ a mus. eo ꝙ muribꝛ infeſt⸗

— 3

ſit. Hũc vulgꝰ cattũ a captura vocat.Alij

dicũt ꝙ captat.i.vidʒ.na tãto acute cernit

vt fulgoꝛe lumĩs noctis tenebꝛas ſuꝑet. vl

iodek
ſiüſhi
Ouſtacinc
Potioni⸗
cenitnn
Outtclal⸗
eſtlongu
mnultelar.
dine Ale⸗
dolgidon
ſt mnn
Floion
Aurepüicfi
igtmnſtun
ſlnnüi
Cutnicula
cicaſic n
Ouſtüſtie
mamm
ramMi
Ulßrden
mullun
Duntoriu
gligmunnt
Nerde ,
fu ſinc
Quoblali.

nalur

driguligmin
hubii getmuti
Lupepomn
ttid
ik Vorcic
Gtäſcüngn
O ani.
Rammonn
Tcchigi
(amethi

Pedesligrt⸗
AtDeamni
Aüdisnntci,
dannarginn

muſca.
Ulofinstniig
mor.
us 1nuakri
„Etmudalnont
nietnensanl!
eſtinbnsrni
Wicndineqglnan
tna kqrdiei
dedꝛlacat in
alladiopoſnnnt⸗
hs dicisgoliet

iSiengen

ſinicduncsfnn
8tloiNp d
esſec NX1
nuſeuliſuntcocht
olree Etdiclin
maſculiolred
r2cipebnlarenn
cimichinmnnein
msgſllinl
munſculns.
mnngointoltihd
imuiohtns aſn
Dirg. D
Pendn. nlicn

S
— =

=
☛
☛ —

muſio ðᷣꝛ fatuus.

Muſiũ.ſiji.nidꝰ muris.⁊ öꝛ amaas.
QDuſtaciũ.cij.n.s.potꝰ qͥ ex muſto fit ⁊ alijs

potionibo. vñ Juuenal. Laulſa nec eſt qre
cenã ⁊ muſtacia ꝑdas.

ODuſtela. le. qddã aial.? a muſ ꝛtelon. qdð

eſt longũ.qtlõg mus.Etſunt duo genera
muſtelaꝝ. Unũ ẽ ſilueſtre diſtãs magnitu
dine. Alteꝝ ĩ domib oberrãſ.hᷣ ĩigenio ſub

dola ĩ domibo vbi nutrit catulos ſuos trãſ

fert. mutatq; ſedẽ. pẽtes ẽt ⁊ mures ꝑſeqᷣt᷑.
Falſo ãt opinãt᷑ qͥ dicũt muſtelã oꝛe ↄciꝑe

aure ꝑtũ effũdere. Iñ muſtelinꝰ.a.ũ.pe.p.

i.ptinẽſad muſtelã.łð muſtela exñnſ ⁊ mu

ſtelariũ.rij.fouea muſtele.q̃z muſtelũ dOꝛ.

Ouſtricula.le.inſtr̃m ad mureſ capiendos piã ðꝛ purgamẽtũ lini.łcuiuſlibʒ rei.

dicta ſic.qꝛ ſtringit mures.

WMWuſtũ.ſti.ẽ vinũ nouũ ex pᷣlo ſtati ſublatũ

282 a muſ oð ẽ terra.eo ꝙ credit᷑i ſe hꝛe ter
ram ⁊ limũ mixtũ. Inñ muſt.ſta.ſtũ.i.nouũ
Vrvpt deriuari muſtuʒ a mulceo.ces.eo q
mulſum ſit.i.ſuaue ad bibendn.

Mutatoꝛiuz.rij.veſtis pᷣcioſa p q̃ ſumenda

alia mutat᷑.⁊ ðꝛ a muto.tas. Un legit᷑ iiij.
Re. v. de NHaaman qͥ cũ tuliſſʒ decẽ mutato
ria veſtimẽtoꝝ detulit lr̃as ad regẽ iſrael.

Mutil.la.lũ.i.minutꝰ.trũcatꝰ.ſine coꝛnibo.

vel alia ꝑte. Et a mutilꝰ dicti ſunt mutili q̃
dꝛãguli qͥ minꝰ hñt.Et mutili dicũt᷑ capita

trabiũ.qꝛ mutilata ſũt.⁊ coꝛ.pe.vñ Onið.
Turpe pec mutilũ turpis ſine ᷓmie cãpꝰ.
MDutꝰ.ta.tũ.ðꝛ ꝗa mugio.ꝗ.eo ꝙ mugiat ⁊ ñ

loqᷣt᷑. Clox eĩ eiꝰnõ eſt ſermo niſi mugit.vo
calẽ eĩ ſpũm ꝑ nares q̃i mugiẽs emittit.
Outi.tua.tuũ.i.mutuo datꝰ vl accept.et
ð a mutuo.itaſ. In q̊ mutuũ qꝛ mutuo dat᷑
⁊ accipit̃᷑. aũt ðꝛ mutuũ q̃i meũ tuũ.qꝛ id

qð a me tibi dat᷑ ex meo tuũ fit.etymo.eſt.

( ante T†+ee
Abal ſtuli interpᷣtat᷑ vel inſipiẽs
abil. liſ.ↄ.t.⁊ h le.pe.coꝛ.i.ad nã
dũ abil. ⁊ ðꝛ a no.nas.Et nabũdꝰ

da dü. i. facil. ad nãdũ.vel ſilis nYtt.
Nablũ bli.hebꝛaice.grece pſalteriũ latieoꝛ
ganũ ðꝛ ſᷣm Papᷣ. Ponit᷑ tñ dꝛa int᷑ pſalte/

riũ ⁊ nablũ.qꝛ pſa lteriũ ẽ canoꝛa citara de

cẽ coꝛdis coaptata q̃ ꝑcutit᷑ cũ plectro.nab
lũ vᷣo duodeci ſonos hñs digitis tangitur
Labulũ.li.merces.nautica.⁊ ðꝛa no.nas.

go ꝙ natare videat᷑cũ ꝑ maretrãſfert.
Ract.a.ũ.i.inueniẽs.acqͥſit.adeptꝰ.ↄſecu

diana. de q. ij. ach..
NMaos grece latine ðꝛ templilll.
Naophylax grece cuſtos tẽpli 3.
1dapea eſt oea fon.
Napocauł.lis.m.g. genꝰ oleꝝ. qͥ cũ ſit ſapo

Cendit vt cauliss–se.
apta. te.f.p.vt iĩ daniele legit gen eſt fomi

ſa oliuaꝝ q ꝓijciũt᷑ cũ amurca arefacta.na

Iſitis em̃ grece.latine ðꝛ fides.

num dementie ſue nactus.

ides ſunt dee aquaꝝ vel nympharũ. vel
nvmphe pluuiaꝝ ⁊ fontiiui.

unea. nee. media pðᷣ.ð dea foꝛtune. vl dzꝛ

7

ris ſilis napo.nõ in radicẽ ſʒ ĩ tirſum cõde

tis apð ꝑſas.qͥ maxie nutriũt᷑ icẽdia.alij oſ

ptam eſſe dicũt m Hug. Napta cla a

niꝰ aũt dic. Naptã circa babyloniã mõ lich
di bitumiĩis ꝓfluere.⁊ nutriẽdis ignibꝛ ami

Qelſe. vt et lõge admota ignẽ ↄcipiat.Clñ
Ionẽ napta fouet. manatq; bitumis iſtar

O ſſa ꝑ hac olei repta vocãt amurc.
pꝰ.pi. ð a rapa.qᷓi rapꝰ.⁊ ðꝛ ſic ad ſiłlitu/

dinẽ rape.niſi ꝙ folijs ẽ latioꝛ.⁊ radicis gu

ſtu ſubacrioꝛ. Noĩs aũt affinitas ẽ inde ꝙ

Vrtrliuſq; ſemẽ ĩ alteꝝ viciſſim mutat᷑ Nã ra
pa ĩ alio ſolo.vt ðꝛ.ꝑ biẽniũ mutat᷑ĩ napuzʒ

in alio vᷣo ſolo napꝰ trãſit rapi. H
har. naris q fuuisd bz onos meatad
modũ nariũ.ł qꝛ ꝑ nareſ erei tauri exit. JIñ
narin.na.nũ.pe. p.

rciſſus genꝰ herbe odoꝛifere purpuree

fabuloſe dicta a puero eiuſdẽ noĩs.cuiꝰmẽ
bꝛa dicũt in hũc floꝛẽ trãſiſſe.

Nuarqꝰ.di.f.g. herba ẽ ſpicoſa ⁊ aromatica.

fragili radice.ſʒ nigra ⁊ folijs dẽſa.qͥꝝ ſum
mitatesoſurgũt iĩ ſpicaſ. Iñ G̊ nardũ.di.ðꝛ
vnguẽetũ. vlł ↄfectio ex eo facta nardũpiſti
cũ ðꝛ.i.fidele.puꝝ.ſine oĩ impoſtura ⁊ cõ/
mixtura cõpoſitũ.ñ adulteratũ alijs herb.

rdũ ſpicatũ ðꝛ.qꝛ ſpẽs nardi ĩ eo
qꝛ ſpicis ⁊ folijs nardi eſt ↄfectũ.

„ „ „

ſit. vel

Ldaricia.cie.q̃dã regio. IJñ narici.a.u.

Naricꝰ.ci.i.bꝛuc.cuiꝰ nares ſꝑ ſtillãt.
Naris ris.f.g. ðꝛ a narꝰ. ra.rũ.⁊ dicunt᷑ na

res qſi gnares.qꝛ p eas cognoſcimꝰ⁊ ſcimꝰ
aliqͥd odoꝛare. Uel nares dicunta mano.
nas.qꝛ ꝑ eas manat odoꝛ ⁊ ſpũs. Et ſuntĩ
eis tria officia.vnũ ducendi ſpiritũ.alið ca
piendi odoꝛẽ.tertiũ ducẽdi purgamentuʒ
cerebꝛi.Et pꝛoducit pꝛimã. Unde Ouið.

cuſant.

de arte. Ferre noue nares tauroꝝ terga re

MNarratio. onis.f g. ꝛ a narro.as. Et eſt m

Zulliũ HNarratio reꝝ geſtaꝝ aut q̃i geſtaꝝ
expoſitio. Aliqñ eĩ res geſtas.exponimus
aliqñ nõ geſtas.q̃ t ſunt ad narratõis offi
ciũ q̃i geſte.Debet aũt narratio eſſe bꝛeuis
lucida.⁊ veriſimil. Gꝛeuis ẽ qñ nõ niſi ne/
ceſſaria cõphẽdit. habito reſpectu ad mate
rie quãtitatẽ. Lucida eſſe dʒ.i.ĩtelligibilis
⁊ apta fʒ capacitatẽ ingenij auditoꝝ.nihil
hñns ambiguũ.nihil toꝛtũ.nihil curnũ.nõ
ſumẽs pncipiũ a remotis nec nimis longe
materiã pſequẽs. de his aũt q̃ ꝑtinẽt pnci/
palit᷑ nihil omittẽs. Ueriſil is ẽ narranio ſi
reb ⁊ ꝑſonis debitas circũſtatias aſſigne

mus.narrãtes. vt mos ⁊ opinio ⁊ materia

videbitur poſtulare.
Narratiũcula.le.dimi.i.pᷣua narratio.
Narꝰ.a.ij.i.ſciẽs.peritꝰ.j.qͥ ex arte ſcit q̃liter
aliqͥd fiat.vł ſit ad faciẽdũ.vel fieri debeat.
ſine illud faciat ſiue nõ. Et aliqñ g.apponit
p ꝓtheſim. ⁊ ð gnarus.
aſilis. lis. ↄ.t. ? B le. ad naſum ꝑtinẽs.⁊ p.
pe. ? B naſile.lis.qð naſum ptegat.
Naſo.onis.dictꝰ eſt Ouidiꝰ.qꝛ magnũ ha/
bnit naſum. Uñ Cato. Naſonẽ petito.
Naſſa.ſe.q̊ddã inſtr̃im ex viminibo tãq; rete
ↄtextũ ad capiẽdos piſces.
Laſtale.lis.n.t.cingulũ ł fibula qð reſtrin/
git palliũ circa colliIũ.
d ſturciũ.cij.q̃daʒ herba q̃ acrimonia ſui
naſum toꝛquet.⁊ ðᷣꝛꝗ naſus ⁊ toꝛqueo.
Laſus.ſi.m.g.eſt id ꝑ qdðᷣ odoꝛ ĩtrat ⁊ exit.⁊
eſt ps faciei.⁊ ðꝛ a narꝰ.a.ũ.q̃i narꝰ.qꝛ ſapi
ens eſt ĩ diſcernẽdo res odoꝛe.łðꝛa nãdo.
qꝛ ſꝑ nit.i.fluit pntredinẽ.vł naſus ðꝛ ela⸗/
tio.et a naſus ð h naſellꝰ.li.⁊ naſicuł.li.⁊
naſitell“. li. oia dimi. Et naſoſus.a.ũ.⁊? na/
ſut.a.ũ.ĩ eodẽ ſenſu.i.magnũ hñs naſum.
Ldatale.lis.n.t.⁊ H̊ͥ natal.lis.in eodẽ ſenſu.i.
natiuitas.vñ Ouið.de arte. Parcite nata
les timidi numerare deoꝝ. Ceſaribo vᷣtꝰ cõ
tigit añ diẽ. In kalẽdario tũ vt dicẽ Hug'.

differũt natale lis.⁊ natiuitas.qꝛ ibi natiui

tas aꝓpellat᷑ a mr̃e ĩ terra.vt natiuitas chꝛi
ſti. ſancte Marie. ſctĩi Johis baptiſte. Et
nota ꝙ beatavgo ⁊ ſanctꝰ Johes baptiſta ĩ
vtero ĩ nouo teſtamẽto ſanctificati ſũt. Iñ
eſt ꝙ eoꝝ natiuitatẽ ex vtero pᷣ alijs ſctis ec
cleſia celebꝛat. Sʒ natale ł natalis ðꝛ obi/
tus vel dies obitꝰ ſcõꝝ.qꝛ eoꝝ obit ĩ terra
fuit natiuitas ĩ celo. Tũc ei de nõ eſſe ad eẽ
de moꝛte advitã.de tenebꝛis ad lucẽ.de exi
lio ad regnũ tranſierũt. =DWDGDG

Nataliciꝰ cia.ciũi natał. velad natalẽ ſine

natiuitatẽ ꝑtinẽs.⁊ ðꝛ a natał.⁊ h̊ natalici/
um. cij.i.natiuitlts.
Natatoꝛiũ.rij.i.locꝰ in qq̃ vbi freq̃ᷓn᷑ natat᷑

⁊ ðꝛ a nato.as.Dẽ etiã h natatoꝛia.rie.ñũ

ĩ hiſtoꝛia ſuꝑ illð Jo.ix. ade laua ĩ nata/
toꝛia ſiloe ⁊c.ðꝛ. Siloe fõs ẽ ad radicẽ mõ
tis ſion q nõ iugibo aqs.ſʒ ĩ cer hoꝛꝭ ebul/

lit. cuiꝰ aq̃ vt exciperẽt᷑ q̃ſi ſtagnũ nõ lõgea

fonte ↄſtructũ erat quã collectõʒ mõ nata/
toꝛiã.mõ piſcinã ſcptura vocat. Ul ̃m qſ/
dã ðᷣꝛ natatoꝛia a nato.as.pꝑ antifraſum.qꝛ
ibi nulł natabat.ſic ⁊ piſcia.qꝛ piſciba carʒ
ates.tis.f.g.ðꝛ illa ꝑs inferioꝛ mollis cir/
ca poſterioꝛa.ſ.clumis.⁊ ð a nitedo.qꝛ ĩ na

tib nitimur. dũ ſedemꝰ. Uñ c ↄglobata eſt

in eis caro.ne pᷣmẽtꝭ coꝛꝑis moleł faſce oſ
ſa dolerãt. Raro tñ ĩuenit᷑ ĩ ſingulari.⁊ p.p
mã.ſʒ nato.as.eã coꝛ. VUñ qͥdã.Quãauis ar
te nates tũ apparẽt tibi nates.
Nacthan.interpᷣtat᷑ dedit.ſiue dätis.

Nathanael interpᷣtatdonũ dei.qꝛ dolłꝰ.i.ſi⸗

mulatio dono dei in eo nõ fluit.
Nathinei hebꝛaice.hypodiaconi grece.ſub

diaconi latie dicunt᷑. Et dicũt᷑ nathinei.i.iĩ

hpumilitate deo ſeruiẽtes.

tica. ce. i.nates. JIñ naticoſus. ſa. ſuʒ. ma

nas hñs nates.
Raticula.le.dimi.i.pua nates.
Natio.onis.f.g.iꝓpꝛietas.naſcẽdi.ſ.actꝰ vel
paſſio naſcẽdi. Pꝛope natio ðꝛ gẽs ſʒ ppꝛiã

cognatõʒ ⁊ collectionẽ ab alia diſtincta.vt

greci.italici.frãci. Et natio ꝓuincia eoꝝ ẽ.

Et natio qñq; regio.vel terra.paꝝ vl nihil

babitata d7J.
datiũcula.le.dimi.i.ꝑua natio.
Natiuꝰ.ua.uũ.i.naturalis vel genitiuꝰ.
Natrirx.cis.f.g.mulier q̃ natat. Itẽ h̊ natrix
ðꝛ qͥ d ſerpẽs qͥ veneno ſuo ĩficit aqs ĩ qbꝰ
fuerit. vñ Lucanꝰ. Eſt natrix violatoꝛ qq̃ᷓ
iaculiq; volucres. Ul m qͥſdã ẽ ge.fe.Sʒ
Lucanꝰ maſ.g.ſ.violatoꝛ retulit ad ſerpẽtẽ
Legit᷑ in buſdã libꝛis rinatrir.

Natura.re.f.g.ðꝛ a naſcoꝛ.⁊ idẽ eſt q; natiui

tas. Et natura ð deꝰ.qꝛ oĩa creauit ⁊ naſci
fecit. Et natura ðꝛ q̃libʒ creatura.Et natu
ra ðꝛ cõplexio. Et nata ðꝛ q̃dã vis naturali

ter rebo inſita.de ſił .ibo ſiłia pcreãs. Natura
ct ðꝛ q̃dã ſiq̃tio vocabuli ⁊ cã eſt q̃re voca⸗/
bulũ naſcat᷑i.ĩponat᷑. Natura ẽt ðꝛ ipoſitio
vel inuẽtio vocabuli.qꝛ vocabulũ naſci ni

hil aliud eſt q; vᷣtus naturalis exppꝛio bene
placito ipᷣin mnueniri vel imponn.

negte
lnn
ſeran.
uauaklis
Aitone⸗a
ſe ehnn
gottlo
wagkape
unarchu
onarg.
zargesk
Mciin
fiocort
iimec
inqwl
nuucloe
ude⸗
letporet
mä
bemawr
nfigii⸗
agig o
ufag g
aufugüe
ſunotaled
lealusd
Wigid
Wiant⸗
nignntüi
icutmnnr⸗
igi
Volus.pl
lo. n
diamns nn
onas. in
feghernt
usnunes
Nliin whi

eygini

Nnliling⸗
egödatphi
uginanssin
luini
ſolateici
eſctſton

unm
Celanni.
inlin
Bicen utt
kogi ſöle
chlenizn
nn ai⸗
—
T finniet
1 nring di
.Uicxn
oꝛpis norl
enikiſingebneng
Ticgidi
inmtes.
dir ſuedins.
donüden gedoin
onoͤfut.
wcien gein

Erdicätnatbirii

6.
nicoſus 6 inen

B ſc
no rgeskimmii
ain diſtincan n
ophuincineon i.

grnp Nri.

vAG gin.
unihn ibit
gumt
nii Ker

=

—=
=
S
=

=

—
—
☛
8
= —
= —-
=☛
— = —— =
— =
☛ =☛

=

— –
E

—

Naturalis. lis. 2B le i ad naturã Ptines. l.
de natura ꝓcedẽs. vñ naturales dicũt᷑ filij
ↄcubinaꝝ.q̊s ſola natas genuit. n honeſtas H

Ziu ij. 2 pducit ra.

5. tus. tui.i. natiuitas.? 8: a naſcoꝛ. ris.
Et nat.ta.tũ. Et h̊ nat.ti.i.filiꝰ. Et h̊ nara Lda
id ẽ filia.Et ſepe ſolẽt ĩueniri ꝑ g ꝑ ptheſizʒ
id eſt.poſitõʒ.vt gnata.gnate.gnat . vel ſi/
neg. Eſt ei ð naturali ĩtegritate iſtaꝝ dicti
onũ. qꝛ ðꝛ gnat qſt i generat gnata qſt ge

nerata.

Lauak. lis 9. t. 7 5 le.i. ad nauẽ ptinẽs. Un

Ariſto.neceſſe ẽ nauale bellũ foꝛe vl nõ fo
re. Itẽ h̊ nauale.lis.locꝰ vbi naues ſtant.ſ.

poꝛt.vl locꝰ vbi be car Hoc ꝛ eurinn D

vocat᷑.⁊ ꝓducit o.
Nauarchus.chi.i.bnceps nanis.

Nauarg. gii. magiſter nauis. ⁊ : a nauis

⁊Targus ſᷣm Papiã.

auci.indecli.n. g.i. putamẽ nucis. vł exte ⸗/

rioꝛ coꝛternucꝭ.łid qð ẽ intra nucleũ nucꝭ

nauci ponit᷑ p nihilo.

Nauclerꝰ.ri.vel naucleriꝰ.rij.qͥ nauẽ in ſoꝛ
te v 80 oteſtate bPzi ðꝛa nanis ⁊ clerꝰ.⁊ p.cle
ct.xxvij. Cẽturio aũt mag; credebat

gubefatoses aucierd.
Aufragiũ.gij.n.S.i.nauiſ. fracto⸗ as ꝛnau
fragu. gi. ðꝛ.

Naufragꝰ. ga gũ. i nauẽ f franges. vkq patit

naufragiũ ꝑiclitatus.

Nauicula.le.dimi.i.pua nauis. Iñ nauicil .

la.le.aliud dimi.idẽ.

Mauicularpriji nauis cuſtos. vłnauifer.
Nauigabil.ↄ.t.⁊ H le.qð aptũ natũ ẽad na
uigandũ.i.vt nauiget.ſic hõ. vl vt nauiget

ſicut mare.

Nauigiũ.gij.i. actio nauis.ſ. Nnauigatio. vel

nauis.vel multitudo nauiũ.

Nauis.nauis.f.g. Gꝛeci dicũt nays.iũnos
dicimꝰ nauis interpoſita u.ↄſonãta.ł ðꝛ a
no. nas.vl na nis ðꝛ.qꝛ gnaꝝ.uperitũ recto
rẽ querat.Et fit actũs płalis ĩ es.vł ĩ is.vt
has naues łl! nauis.Et actũs ſingłarꝭ ĩ em
vel ĩ im. vt hãc nauẽ vel nautz. T ablati ĩ H
eæ vel in i. —Jð
NLaulü.li.n. a.ðꝛ p̃ pciũ trãſit meatoe datũ. ſi

ue qð dat ꝓ hiſ q̃ poꝛtãt᷑in naui.⁊ ðꝛ naulũ
quaii nauis lucrũ.

Naum iterpᷣtat᷑ germẽ ſi ſiue oſolatoꝛ oꝛbis.
Increpat ei ciuitatẽ ſãguinũ.⁊ po euerſiöʒ .
ſin aoatſion diceſ Ktce ſer mofcpedr

eusgelizätis ⁊ ãnũciãtis pacẽ.⁊ acuit ĩ fine
umachia. chie.inaual pugna.? S ana
uis ⁊ machia. q eſt pugna.
aupic ci.nauis pꝛ.i. dns velfactoꝛ t8: 4

nauis ⁊ pz. ⁊ coꝛ. pi.

upł.pꝛ fuit pala midis. aqj nauplia di/

c c qͥda ludꝰ ab eo iuentꝰ. vel ĩhonoꝛẽ illiꝰ
pmo celebꝛatcirca eiꝰſepultura. et fit ð qᷣt

tuoꝛ pomis.duob ĩ aere miſſis.vn Onið.
de arte. Diſce et duplici genitalia nauplia
palbma. Uertere c.

Nauſea.ſee.i. vomitꝰ ĩ uaui exturbatoe cere

bꝛi pter aquã vel fetoꝛẽ. Uel potinanſea
volũtas vomẽdi ſine effectu. pꝛiei. in ng ui
Iñ nauſeola.le.dimi.
auſtrolog?. gi. nauis diſpeſatoꝛ. velallo/
cutoꝛ. vel exhoꝛtatoꝛ ⁊ coꝛ. ee.
Nauta.te.in.g.qͥcũq; duẽ nauẽ ł nauigado
laboꝛat.ł maioꝛ ĩnaue. Iñ h̊ nauita.te.pꝛo
codẽ. Hoc frequẽtiꝰ vtebant᷑ antiqͥ q; nos.

Nautea, tee. aq fetida in ã coꝛia macerant.
qᷓi ĩ medio qð ẽ nigꝝ qñ nux deſiccat᷑ ł illõ
in q voluit᷑ nucleꝰ.qð qdẽ nihil valʒ.⁊ ideo

uticꝰ. ca. cũ. ð: a nauta.ſicut nauitic?ca
cũ.a nauita.i.naualis.⁊ coꝛ.ti.
Naii.na.uũ.i.doctꝰ. ſapiẽs. ſtudioſus. im⸗
gilãs.ſtrenuꝰ.agil.ipiger. Iñ naue lłnauir
aduer.⁊ h̊ nauia.uie.i.ſapĩa.ſtrenuitas.iui
gilãtia.Et aliqũ apponit g.ꝑ peheſim. 2¾
gnauꝰ. ua. uũ.
daʒareth.qͥdã vicꝰẽ vel ciuitaſin q̃ dñs nt .
Jeſus xpᷣs ↄceptꝰ ẽ ⁊ nutritꝰ.Et intepeak
ſſos ſiue germẽ ſiue mũdꝰ.iñ naʒarenꝰ.a.i-
⁊ nazareꝰ.rea.reũ.Et hĩc qͥdã beretici dleni
ſunt naʒarei.qꝛ cũ xpᷣm qͥ a loco dictꝰ ẽ na⸗
ʒarenꝰ filiũ dei ↄfiteãt᷑ oia tñ veter leg cua
ſtodiũt mãdata. Naʒare ẽt ðꝛ ſanctus vel

mũduſ a merito. Naʒare oliʒ dicebat᷑qͥ ſẽ

ctimoniã nutriebat.⁊ nihil ↄtaminatũ acci
piebat.abſtinẽs ſe a vino ⁊ oĩ ſicera mẽet
abi ĩtegra ſanitate puertit. Etiã naʒare iter

ptat᷑ ſanct dei.ſ̃ʒ Hug. Itẽ nota ꝙ dicebæẽæ

tur naʒarei qdã qꝗ ex voro ſe obligabãt ſan.
ctimonie vſq; ad determĩatũ tpᷣs.vel iugit
vt ſamuel.⁊ ↄſecrabãt ſe dño.⁊ qi ſeꝑabãt

ſea cõi vita hoĩm.ſic qͥs mõ ꝑ vnũ annũ v
duos lk in ho Hital hiernta d.

ante EGE

NDea greredintranem. — H
Lbeapol. lis dda cinitas. 18: anes q8e zno

uẽ.⁊ polł ciuitas.q̃i hũs ſub ſe nouẽ ciuita⸗

tes. vel ðꝛ a neoſ qð ẽ nouũ.⁊ poł ciuitas.q
ſinoua ciuitas Jñ neapolitanꝰ.a.ũ. Et hH
neapolican⸗ ni. dis vel leps wiüscinicn. 8

.
.
4 7 ...
1 .. .

* 222

*

AaYYcum. ? necromatius ria tüll.
duebat᷑tꝑe ſa hecros grece ðꝛ moꝛti latire.
Rectar tan n g rpulcis iirr. vinũ pigmen feunl

Nebel interptat yter.

Rebaida de pi planeta in
ebꝛis. bꝛidis.f. gc pellis lyncis vł cerui. tatũ.⁊ coꝛ.pe.gti. Un Qucanꝰ. Stipant ?·

„ —„
. —

Lebula. le. : a nubes. Exalat eĩ valles hu dulci diſtentat nectare cellas. Jñ nectareꝰ
mide nebulas.·ꝗᷓ ſurſuʒ aſcẽdetes nubes fi⸗/ uuůH.B SS
unt. Süt eipꝛie nubes celi nebuleterre ? ecula. le.i.pua.nex.i.moꝛs.⁊ ẽ dimi.ð nex. dt
circa terrã. Uł ðꝛ nebula a nubo.bis ꝓ te licet nex nõ ſit in luuunnn.
gere. qꝛ tegit terrã. Iñ nebloſus.ſa.ſũ.i.ob Neemias.cõſolatoꝛ.ſic Heſdras interpᷣtat᷑
ſcurꝰ qi nebula plenꝰ. Ite ĩ greciſmo dici᷑ adiutoꝛ. Quoda eĩ pᷣagio futuri noĩa iſta
Aeris ẽ nubes.nebule de flumie ſurgunt. ↄſoꝛtiti ſũt. Fuerũt eĩ ad adiutoꝛiũ ⁊ con/
Ac panis nebula tibi ſubtiliſſimꝰ exrrat. ſolatõʒ oĩ illo plło redeutiad patriã. Ha?z
Iebulo.onis.i.leccator.⁊ v᷑ꝛ a nebula.quia templũ dñi reedificauerũt.⁊ muroꝝ⁊ tur/

„

vanus eſt vt nebula ⁊ cito vaneſcit.
Neceſſe.n.g. indecli.i.ineuitabile qð alit᷑ eẽ

riũ opꝰ ipᷣi reſtaurauerũt.

NUNefand da. dũ. qdᷣ qͥs nõ debet fari.

intnui
etcd
unſtine

. no pot. ?1 82 a necto, ctis qꝛ nextũ c? firmũ Nefari ria.rii.inõ dign farre.x q a nex·
iſſol „ N ezn, „ 5 f. bi „ „ — 32 „
nec diſſolui poteſt. Ite neceſſe. . vtile vt ne far. cibi genere vita hoĩz pmo ſuſtetabat piod
ceſſe eſt oꝛare deũ.qꝙ aũt ðꝛ neceſſe qiñ ceſ Vbl nefarh.i.nefandꝰ.nec dicẽdꝰ.a ne ⁊ foꝛ cetſütn
ſans eſſc. etymo.? ? coꝛ.pmã. Uñ Ouidiꝰ faris. Ul nefari.i.ſceleſtt.. ⸗ Kchmia
epi. Ult culpẽt alij tibi me laudare neceſſeẽ defas.n.g.indecli.qſi nõ fas.i.illicitũ. nñ fſtiinpote
Iñ neceſſarb.ria.riũ.i.ineuitabil.vł vtilis 2 qnq; ponit᷑ ꝓ ſcelere.qꝛ illicitũ eſt. Iñn ne cS
et h̊ neceſſari.i.amicꝰ.domeſticꝰ. q̃tidianꝰ farius.ria.riũ.i.ſceleſtus. Anuc
emmo.un

ipioo

32

Inuenit et h̊ neceſſariũ ꝓ ĩeuitabili ł vtili.

poſitũ ſubſtãtiue.Et ponit᷑ neceſſario ⁊ ne

ceſſe neceſſarie aduerbialiter.
Neceſſitas.tatis.f.t.⁊ neceſſitudo.inis.diſ/

us. q́neceſſarius.ambo ꝓ valde ueceſſariꝰ

ferũt qꝛ neceſſitaſ aliqdfieri cogit.ſʒ neceſſi

tudo.i.amicitia.dilectio.affect.affinitas.p

pinqtas. vel vinculũ pinqtatj. vt vxoꝛ vel

filiꝰ. Sʒ h ꝓpꝛietas ſepe ↄfundit᷑. Et hĩc ne
ceſſitudinariꝰ.ria.riũ.Et nota ꝙ; triplex ẽ
nẽceſſitas.ſ.abſoluta.ſicut neceſſariũ ẽ deũ
eſſe. vel triangulum habere tres angulos.
Alia neceſſitas eſt ex cauſa efficiẽte.q ðꝛ ne

ceſſitas coactioõis. Tertia eſt neceſſitas er
ſuppoſitiõe finis. Et hec eſt duplex.qꝛ vno

modo dicit᷑ neceſſariũ ſine quo aliquid nõ

„

poteſt cõſeruari in eſſe ſicut nutrimetũ ali/

cui Alio modo ſine quo nõ poteſt haberi.
qð ptinet ad bene eſſe.ſicut equus dicit ne

ceſſariuſ ambulare voleti.⁊ medicina ad ꝑ ephꝛeſis.

ꝗqia qͥ nõ eſt ceſſandũ.⁊ cõponit ꝑneceſſari Nefaſti dies erãt in quibus non licebat iuſ

fari.

rẽs teſticuł.⁊ ðᷣꝛ a nephꝛen.qð dicũt greci

renes. Ulvᷣꝛ a ferẽdeo.deſ.qꝛ nõ frẽdet dẽ
tibo. Hic alio noĩe ðꝛ maial.q ⁊ cituris dꝛ
natꝰ exapꝛo ſilueſtri ⁊ domeſtica poꝛca.et

hic ðꝛ h ⁊ H nephꝛẽdis.is.poꝛculłꝰvł poꝛcu

landhuc lactens. eo ꝙ nihil fredeat. i nihil
dẽtibo ↄcutiat ⁊ cõminuat.Et eadẽ rõe ne/

phꝛẽdis ðꝛ infans.qi nõ dẽtibo fredẽs.i.cõ

cutiẽs aliqͥd vł cõminuẽs dẽtib. Et a ne

phꝛedlnephrẽdiſðꝛ nephꝛedinꝰ.na. nũ.?
nephꝛẽdiciꝰ.cia.iũ.vt nephꝛẽdĩa caro.⁊ ne

phꝛẽdinũ ferculũ. Et indeh̊ nephꝛẽdiciũ.
dicij.i. ãnuale tributũ.qð ruſtici ſuis dnis
circa natiuitatẽ vł alio tꝑe anni ſolẽt affer /

re.Et etiã qð ꝑui diſcipuli ſuis doctoꝛibʒ

appoꝛtãt dũtaxat ſit carneũ.ſ.poꝛcellus vel
puiuſnolgt.
f.g.q d moꝛbo.ſ.doloꝛ renum.?

ðꝛ a nepꝛen.qð greci dicũt renes. Indene

noct.
Lolinn na
onunlr.’
Ilundorio
fuo,utni
nnoroſus a
Dbrnmoſit
unenvqco
ſemuneckfin

ApmottudC

MWanpuaore
ſleneien
Doongo⸗
(lbismit
pelirſout
Hoyaunnd
(r. Mnu
ocunonn
llenla
ncodia⸗e

ecromãtia. tie.i.diuinatio moꝛtuoꝝ.vlqᷓ phꝛeticꝰ.ca.cũ.pe.coꝛ. tale doloꝛẽ patit.? üſimd
fit ꝑ moꝛtuũ.⁊ ðꝛ a necros.qð eſt moꝛtuꝰ.? or pe vin Macer de viribo herbaꝝ. JIJdẽ? me e⸗
maãtia.qð diuinatio.qꝛ òbuſdã incãtatio nephꝛeticis elixũ ſi umere iuſſit. anunnien⸗
nibo videt᷑ moꝛtui reſuſcitati diuinare ad degatio. onis. eſt enuciatio alicuiꝰ ab ali tannabim
interrogata rũdere. ad qͥs ſuſcitãdos hũa/ xt Hõ nõ eſt appAüis. ſitin ltene
mi cadaueris ſanguis addit᷑ fHã amare ſan egatiũcula le. dimii. pua neggaio. wanep
guinẽ dici demones. Ideoq; quotiẽs ne egligetiatie eſt er ad fieri dz pt omiſſio mnmlclecl
Cromãtia fit. cruoꝛ aq̃ miſcet᷑. vt coloꝛe ſan Negocita.te..p.pe/p.i.negociatoꝛ.inſtitor umn .
guinis facilius puocent᷑ Iñ necromãticꝰ. opitfex.mercẽnar. nAn⸗
idenn,

i.
.
ndign

„

8 Jinenne
ledinnie

amsinmni
unm noinſ
iutoriütcd
dpami fi
Emororewr,

betirn

red.
mo ſuſtänmt
ſcic ane ſe

licticſt. Jin

snon lechrtil

Sdomeſfalet

1hödicitgd

gr no fecatde

ectns

ſcapoꝛCa. l
l porn
iicarunbi
teageroene/
freces d
in. Etan

dinb na n. 2.

dia o.in

cktäſtisdle

anniſolktaſt

liſuis doctnt

iſporcelis

,ſdolorrmm.
i⸗ ſnts J
nledolcniſc⸗

ir⸗ *
riuſſt.

Mtioalian'

unugl

Snn

Negociũ.cij.n.s.i.mercat.vł act alicuius
rei. cui Zriũ

5„—

q̃i negas oci.· Cll negociũ q necociu.iſi⸗
neocio. Hõ etia negociũ ſignaractionẽ .

mogdũ cauſe qð ẽ iurgiũ litꝭ. Eſt negociũ
doat vt maioꝛa qs lucret᷑. Iñ negociolũ.li.
dimi.Et negocioſus.ſa.ſum.i.vtilis vł ple

nus negocio ⁊ reb agendis intẽtus.

Tdemãceps.cipiſ.i.emãceps.⁊ ðꝛ a ne.⁊ mã
ceps.q̃i qͥ iã nõ eſt mãceps. Itẽ a mãceps⁊
nemãceps ðꝛ mãcipi⁊ nemãcipi noĩia inde

clinabilia. oĩs. g. Uł ᷣm Pꝛiſ. poti ſũt dtĩ
p̃dictoꝝ noĩm figuratiue ↄiũcti cũ q̃libet

genere ⁊ cũ q̃libet nũero ⁊ cũ qͥlibʒ caſu in
tranſitiue. Uł mãcipi ẽ cõpoſitũ a manu.⁊
capio.qð vlter cõponit᷑ cũ ne.⁊ dꝛ nemã
cipi.⁊ ſutnoĩa ĩdecli.⁊ oĩs.g. Res mancipi
ðꝛ ꝗᷓ cũ alienat᷑i.q̃ cũ poteſtate vẽdentꝭ trã

ſit in poteſtatẽ ementꝭ qꝛ manu capi põt vt

equꝰ. Sʒ res nemãcipi q ci pᷣmiſſo mõ
alienat᷑ manu capi nõ põt.vt Ager.

Ldemo.ſiue ſit ex nõ ⁊ hõ cõpoſitũ.vt qͥbuſ/

vdaqʒ videt᷑.ſiue nõ.cõis.ge.ẽ.⁊ o.mutata ĩi.

⁊ addita nis.fit gtũs nemis.⁊ ðꝛ nõ ſolũ ð
hominiby. ſz etiã de s.

„

TLem.oꝛis.n.g.i.ſilua.⁊ ðꝛ a numẽ q̃ſinu/⸗
mus.a numiuibo ibi ſacrificatꝭ ⁊ culi. Jñ
nemoꝛoſus.ſa.ſuzʒ. ⁊ hinc nemoꝛoſe aduer.

2⁊ bnemoꝛoſitas.tatis.⁊ coꝛ.ne.vñ Donat

ligna nemꝰ q coꝛde numine nem*9‧.

Nſlenia.nie. eſt funebꝛis cãtꝰ.ſ.cãtilena ã fit

ſupꝑ moꝛtuũ.Et ponit᷑ qq; p cãtilena pue

roꝝ. oꝛ pueroꝝ ẽ flere ⁊ facile mouæt᷑ad fle/

tũ. Itẽ nenie dicũt᷑ viles ⁊ vane fabule. vñ

Hiero. in ꝓlogo pẽtateuci.et hiberas neni
as libꝛis autẽticis pᷣferũt. Hiberas neniaſ

appellat fabulas ab hiberis.i. biſpanis iuẽ

cunt. Henia ðᷣ catilena q̃ fit ſuꝑ moꝛtuo ł

tas.vel apud eas vulgatas. Itẽ vt qͥdã di/
ſup cunis pueroꝝvt doꝛmiãt. Itẽ nenie fa

tricis diciꝰ qi cantꝰ ianis.Quẽ canit infan

ti ſomnũ ſic reꝑatilli. Itẽ ĩ greciſmo dicit᷑.
Menia ſũt nuge funebꝛia carmina nene.dẽ

nene.qꝛ nenie nõ potuit ĩ vᷣſu poni.Etẽ ne
nia nomẽ onomatopeiũ.łficticiũ.q̃i fictuʒ
a ſono.vt ne.ne.ne.⁊ maxieq;tũ ad cãtilenã

A fit ſuꝑ cunis pueroꝝꝛ. “
Neomenia.nie.qͥddã feſtũ iudeoꝝ.qð faci/

unt in nouilunio.⁊ ðꝛ a neos qð eſt nounʒ
2⁊ mene qð eſt luna.qᷓi noua lunaſvł nouilu

miũ. Uñ neomenia ſonat inouatio lune. et

eſt ociũ.⁊ ðꝛ a nego.as.⁊ ociũ.

q; indei ĩ legitimis ſuis lunatões p mẽſib⸗
habebãtex lege.iõ diẽ noue lune vocabãt
kalendas legales. ⁊ erat dies ſolẽnis apud

coſ.Et nota qp. vij.ſolẽnitates legales erãt

clango?.. feſtũ piciatõis.ſcenophegia. Ali
as feſtiuitates adiecerũt his hebꝛei ꝓpt᷑ va
rios euẽtꝰ.ſiẽ encenia ⁊ phu ri.i. feſtu He/
ſter. ſʒ nõ dicunt᷑ legales.i.lege inſtitute.
Neopbicrci grece.i.nouellꝰ.nouici.rudiſ
2 Hhieos a ẽfides. Ul a neos ⁊ phico qð
Zuerſus eſt de fide qᷓrere ſo|le.
Neos grece.nouũ ðᷣꝛ latie.

vł nuꝑ renatꝰ.⁊ ðꝛ a neos.qð ẽ nouũ

q̃ro.qi nouꝰqſitor. Qni em ad fidẽ nuꝑ

Ldeoteric.ca.cũ.pe.coꝛ.ðꝛa neos. Et ſunt

neoterici hoĩes huiꝰ tꝑis nouicij fecẽtest

Lbepa.pe.f.p.qͥdã ſerpẽs qͥ natos ſuos ↄſu/
mit excepto eo qͥ in doꝛſo eiꝰ inſederit᷑ vł in
heſerit.poſtea ipᷣe qͥ ſeruatꝰ ẽ ↄſumit patrẽ
Et ðᷣꝛ nepa.q̃i necãs ptꝰ.i.necãs filios.vel
nepa q̃i necãs ꝑtꝰ.i.filiꝰ qꝛ necat patrẽ.Et
hic tractũ ẽ ꝙ hoĩes qͥ bona paretũ ꝑ luxu

Nepos.potis.m.ge.i.filiꝰ filij vl filie.⁊ ðꝛ a

naſcoꝛ.ſcerꝭ.q̃i natꝰ pꝰ.ſ.poſt filiũ vel filiaʒ

In nepotulꝰ.li.di.Etiã nepoſcapit᷑p filio
fratris.c.ij.de arbi.c.fundamẽta.de elec.li.

vj. Et nepos. pot puũ vᷣgultũ. q; pomo

qi de filio naſcit᷑. Itẽ nepos cõponit᷑ h̊ pne

pos.filiꝰ ꝓnepotis.q̃iꝓpe nepotẽ. Hicab/

nepos.filiꝰ ꝓnepotis.qꝛ abiũgit᷑ abnepote

Hic atnepos.fili ꝰabnepotꝭ.rinepos.fili
us atnepotis.qi tetranepos.i.qrtꝰ pꝰ nepo

tẽ. Itẽ nepos ðꝛ lnxurioſus.ꝰſuptoꝛ.dict

a nepa qͥd genere ſcoꝛpionũ qð natos ſu/
os ⁊ſumit.vt ð dictũ eſt in nepa.⁊ tũc ẽge.

cõ. In nepotatio. onis.i.luxuri.
eptalim.latitudo vlł dilatatio vł cõpara/
cio interöta.
Neptis.tis.f.g.ðꝛ filia filijvł filie. Iñ nepti
cula.le.di. Et cõponit᷑ pneptꝭ.abneptis. at/

neptis.trineptis.

E

Ldeptunꝰ.ni.deꝰ marꝭ.łipᷣm mare.⁊ ðꝛa ne
in.i.mare.⁊ ptai.i.volare.qᷓi volans mare.

VUb ðꝛ a nubes.⁊ tono.as.qi nube tonans

Mare em̃ vapoꝛabilit᷑ erectũ nubes facit

⁊õͤrio vẽtoꝝ pulſu tonitrua creat. Uel dꝛ

ptuni. nia. nii. ? pducitpe.

— . .
. .
2 . —
2
2
ℳ .

Reutrobi.i.in neutra pte.ſ.in neutro loco.

populus. Unde Oꝛeciſta. ꝙ laos ẽ populꝰ

Neqᷓ o.g.⁊ indeclinabile.l.. malꝰ. Sʒ mal?“ qðò ctia öꝛ neutrobiq;. vñ Plaut?. Heutro nnſnn
vt dicũt naturalit᷑ NHeq; vo qͥ neqͥt ſe ptine biq; habeo ſtabile ſtabulu. nges
re a ſceleribo. Itẽ nequã ðꝛ luxurioſus.qꝛ beii.ui.m.g.macła q̃ naſcit᷑ in coꝛpe homi glooſo⸗
icõtinẽs ẽ. Jũ nequicia. cie.i.malicia ⁊ lu/ nis.Etponit᷑ qũq; ꝓ culpa vel offenſa. Jñ pſin
xuria. Uñ quidã. NHequicia eſt q̃ te nõ ſinit neuułꝰ. li.dimi:i.ꝑuꝰ neuꝰ.⁊ neuoſus.ſa.ſũ. nnnbi
eſſe ſenẽ. Iñ nequiciola.le.dimii. ideſt. plen neuis. In neuoſe aduer. ? h ne ſloalin)
eqͥs.nequa.neqð vel neqͥd. ðꝛ a ne⁊ qs ᷓ noſitag.taᷣ.Un Berñ.in Cañ fſᷣmõe.lxx. notnn
ſi non aliqnnigg. icit. Di in oſcia neufuerit. nec qðᷣ ex ea p niytenchti
¶dereꝰ.rei.m.g.ðꝛ deuſ maris.Et ponit᷑ pꝛo dierit carebit neuo. ſogedeneg
ipᷣo mari.⁊ interpᷣtat᷑ motꝰ.qꝛ mare ſꝑ ẽin ex.cis.i.mors vl ſuppliciũ.⁊ ðꝛ a neco.as. cuin,
motu. Iñ h̊ nereis.nereidis.nympha ma/ ſed ntũs nõ eſt in vſu.quẽ tamẽ Ambꝛoſiꝰ ſpaumeni
rina. q̃ſi nerei filia. Et hec nerina.ne.⁊ ne ſuꝑ Egeſippũ poſuit dict᷑ſ.Et erit nex moꝛ ncor.
rinis. nis. ð filia ner. Hqmozüplurimm. hotpeluii
Lero.onis ꝓpꝛiu nomẽ cuiuſdã tyranni ꝑſe eribilis.lis..t.⁊ Hle.pð.⁊ h̊ ⁊ hec nexilis eqnocni
cutoꝛis ecctie. Itẽ nerões rhomani imꝑa ⁊ Hle. inuenit. Et eſt nexibilis vel nexi qY fortcorar
toꝛes poſt Auguſtũ dicti ſunt. poteſt necti. vel qð młtis nexibus eſt nexũ. denote ro
lberniceꝰ.cea.ceũ.i.deneruo exñs. Uã Ju vtrherr. ſontlia
dicũ.xvj. Si ſeptẽ neruiceis funibo ligatꝰ dexus.a.iſ.i.ligatꝰ.oiunctꝰ.⁊ ðꝛ a necto.t.. iacknor⸗
fuero. Ulł ſ̃m alii lram neruicis.⁊ tunc eſt Et nexus.xus.cuiuſlibet rei ligatura.Inð ceciſncnt
ablatiuꝰ pluralis de neruicꝰ.ca.cũ.qð ide,ʒ nexuoſus.a.ũ.i.nexibo plenꝰ-. cadittin
eſt qò neruicdoooe. IE N Ignte S “ Mcinen
Lderuꝰ.ui.eſt vinculũ mẽbꝛoꝝ diciꝰa greco E . rbui
Bꝛeci em neruos nerua vocãt. Alij latine libatr.ta. tũ.i.ſplẽdidꝰ. ⁊ : a niue. Et hec ſlrans
vocari neruos putãt eo ꝙ artuũ ↄiũctiões nNibata.te.aq̃.ex nubibo vel ex niuibb. ſluoronas
ſibi inuicẽ inhereãt. vñ dicunt᷑ ab inberen / Lice vł nicos grece latine dicit᷑ victoꝛia vł lculelp
do. Jñ neruuł.li.dimi. Et neruoſus.ſa.ſũnFn viccus. DVynidllon
i.plenꝰ neruis.vl foꝛtis.robuſtꝰ.firmꝰ. Et icea.cee.quedã ciuitas.⁊ ðꝛ a nice q̃ſi vi Mo Nz
qũñqʒ ſic ðꝛ ſuꝑbo. In nernoſitas.tatt.⁊ ner/ cctoꝛialiſ.quaã Alexander cõdidit in India yplppulns⸗
uat.ta.tũ.Et neruuloſus.ſa.ſum.ideʒ qd poſt victoꝛiã. è”ỹÿ ſucctkillän.
neruoſus. Itẽ neru ponit᷑ p cippo qdã pe / Licepolis.polis.pe.coꝛ.qdã ciuitas. Hãc lolaligling
dũ toꝛmẽto.vñ Job.xiij. Poſuiſti ĩ neruo Auguſt ſec.⁊ a victoꝛia ſic appellauit poſt engugi⸗
pedémeunm. deuicit Antoniul. “ ntnignis
Reſtoꝛiani qdã heretici a Heſtoꝛio ↄſtanti iceterii.rij. ðꝛ a nice vel nicos.Et dicũt᷑ cnſntoen
nopolitano epo nicupati. beatã Mariã niceteria philateria q geſtabat athlete ſctã ſrihntt
vᷣginẽ nõ dei ſʒ holſ tmmõ genitricẽ aſſeru de ſummitatibarmoꝝ a vict acceperit Anre.
it. vt aliã ꝑſonã carnis.aliã faceret deitatis ⁊ ea collo ſuo ſuſpeſa gerebãt. qᷓties victo/ iälng
necynũ chꝛiſtũ in vbo dei ⁊ carne credidit res extiterãt.q̃ſi ſigna victoꝛel. hlicels⸗
ſed ſepatim atq; ſeiunctiʒ alteꝝ filiũ dei.al eichanoꝛ.noꝛis ꝓpꝛiũ nomẽ.de q̊ͥ ðꝛ in ĩu l
terũ fuiũ hoĩs pᷣdicauit. roꝛa. Enſe metũt dextrã.linguãq; nichano Phxts
Retꝰ.ta.tũ.i.filatꝰ.⁊ ðꝛ a neo.nes.⁊ hinc ne ris hoſte.. vyonull
tns. us.ui.i.filamen. Clñ Marcial capell. Licodemꝰ.mi.pe.p. ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdam nbilingn
Erxcandẽtis byſſi netibo ludebe. virite.. iunrir
Neuma.matiſ.n.g.⁊ hec neuma.me.i.vocũ Nicolaite dicti ſunt qͥdã hereticia da Ni/⸗ ammn
emiſſio. modulatio. In neumatic a.ũ.id ẽ colao diacono eccłie hieroſolymaꝝ. q canz tognh
modulatoꝛ dulq ⁊ ſuauis cõſonãs.et coꝛ. Stephano ⁊ ceteris ↄſtitutꝰ eſta Petro.q man
pe. in tertia decli. Tlñ in Auroꝛa. Chꝛiſłt ¶ pter pulcritudinẽ relĩquẽs vxoꝛẽ dixit. vt beine 16
mons vite cũ ſancti neumatis igge. quiciũq; vellet vteret᷑ ea. poſtea v̈ſa eſt ĩ ſttu N .
ſeuter.tra.trũ.gtõ neutri.i.nec iſte.nec il / pꝛum talis cõſuetudo vt inuicẽ ↄiugia cõ iendn
le.nullłꝰ. Et nota ꝙ antiqͥ dicebant neuter. municareart. ilncnden
tra. truz. gtõ neutri. tre.tri. dtõ neutro. tre. icola. lai ꝓpꝛiũ nomen.⁊ interpᷣtat᷑ victo auane ini
tro. Uñ adhuc dicimꝰ Cup generis.neu/ ria populi.id eſt.vitioꝝ q̃ ſunt popularia ? U gutenent
tri. Eſt ei neutri grĩ caus. viuilia. 7 dicitur a nice. q eſt victoꝛia ?1 lsos Enfrat

loneg
isg

kincngh

Nafei
Anenoſngi
noſendnae,

netmmi Ane
1. Smmn

Bthene

nbllisinle
Snenbesdein .

ade
nreiligam e
a.

7

1emmine. n
waniub.

Edicktrietuati

roöra nicſin/
idtrin Jnon

icinis Dic

ipeluuitpolt

icds. E1dit
bitathlenii
vict accehri
Hit. Kies icd
midehiic
lingnüchnicnn

inomicilin

.
„* . 7 4 — .

monſtrat vere HNicolaꝰ.

dictages.heretici a ſomno nũcupati ꝙ vi /
gilias noctis reſpuãt ſuꝑſtitionẽ eſſe dicen
tes iura temerari diuina qui noctẽ ad reqᷣ/

em tribuut.

ictalinꝰ.ni.i.quedã paſſio qua ꝑ diẽ viſuſ

denegat᷑ patẽtibaoculis.⁊ nocturnis irruẽ

tibo tenebꝛis reddit᷑.vł ecõuerſo die reddit᷑

nocie denegat᷑.⁊ ðꝛ a nictos q ðenox. Inð
nyctalinic.ca.cũ.q talẽ moꝛbũ patit᷑.

Iycxamen. inis.n.t.i.vigilamen.
Llycticoꝛax.acis.a qͥbuſdam noctua q̃ ⁊ bu

bo appellat᷑. Quidã aũt dicũt eſſe oꝛientalẽ
auẽ q nocturnꝰcoꝛuꝰðꝛ.⁊ ðꝛ a nvctos qð ẽ

nor.⁊ coꝛax qð eſt coꝛuꝰ q̃ſi coꝛuꝰ noctj.qꝛ

de nocte volat. vel qꝛ de nocte vigilat.

Nyctiliꝰ.lia.liũ.i.nocturnus.⁊ ðꝛ a nyctos.

qͥd eſt nox.⁊ h̊ nvctiliꝰ.lij.i.bacchꝰ.qꝛ ð no

cte ei ſacrificabãt.vel de nocte potatiõi va

cabãt ⁊ inebꝛiant.
Lyctimene nyctimenes.f.g.i.noctua.

Nyr. huiꝰ nvctos grece.latine ðꝛ norx.

lvctꝰ.tus.i.vigilamẽ vł mot palpebꝛaꝝ.
idoꝛ. oꝛis.m.g.i.odoꝛ.⁊ ꝓpꝛie aſſatoꝝ.
Lidulꝰ.li.pe.coꝛt᷑.i.puꝰ nidꝰ. Uñ Job.xxx.

7

In nidulo iam moꝛiar.ũ.

Ldidus.di ꝓpꝛie habitatio volucꝝ.ex diuer

ſis virgultis ↄtexta.

igell.la. lũ.i.aliq̃ntulũ niger. Iñ nigellu

lus.la.lũ.aliud dimi.

Liger.gra.grũ.ðꝛ q̃ſi nubiger.i.nubẽ ob/
ſcuritatẽ gerẽs.vñ ⁊ a nubes ðꝛ.qꝛ nõ eſt ſe
renꝰ.ſʒ fuſco opt.⁊ videt᷑ eſſe cõpoſitõ. Itẽ

7„

niger cõponit᷑ ſubniger.i.aliquatulũ niger

Nihilũ. li.n. g. inuenit᷑. ⁊ ꝑ apocopã ðꝛ G̊ ni/
hil indecli. Aq̃ ꝑ ſyncopã h̊ nil ideclinabi
le. Et ðꝛ nihilũ qi nõ hilũ.i.nõ aliqͥd. NHam
B hilꝰ.vł B hilũ.ðᷣꝛ illud tenue qð ẽ in pen/

na.qð nulliꝰ valoʒ eſt. Itẽ iuenit h⁊ ⁊ B
nihili indecli.vł potiꝰ fᷣm Hug.eſt gtũs.⁊

figuratiue ↄſtruit᷑ cũ q̃libet caſu ⁊ genere.⁊

cũ vtroq; numero ĩtraſitiue.vt nihili hõ ni
hili hoĩs.nihili hoĩ.⁊c.i.nulliꝰ vtilitat.vel

pcij vel valoꝛis hõ. Et debent pᷣdicta ſcribi

p h. v ſli.—
Idiliacꝰ.ca.cũ.ꝑtinẽs ad nilũ.vł egyptiacuſ

1 82 a nilꝰ. Et niloticꝰ.ca.cũ.in eodẽ ſenſu.
UVñ LCucanꝰ in.ix. Rege ſub impuro niloti
ca regna tenente. l
Niligena.ne.cõis.g.pe.coꝛ.genitꝰ a nilo.vł

in egypto.

„.

Milotis. tidis. egyptiac?.? ðꝛ q nilus.

Nitoꝛ.oꝛiſ.m.g.i.ſplẽ

Nilus.li.m.g.i.Nuuiꝰegyvpti ſic dictus.q̃i ni

lion.i. limũ trahes qꝗ fecũditatẽ efficit.

Nimbe.bi. m.g.i.dẽſitas nubis in tẽpeſtate
obſcura.⁊ ð a nubes.Et ſunt nimbi repẽ
tine pluuie. Sʒ pluuias vocamꝰ lẽras ⁊ iu
ges.q̃ſi fuuias vel q̃i fuctes. In nimboſuſ
ſa. ſuʒ.i.i.tẽpeſtuoſus.nubiloſus. Et hinc

nimbe vẽt? aq̃ mixtꝰ. Itẽ nimbo eſt faſciola
trãſuerſa exauro inſuta in lintheo.qð eſt ĩ

fronte feminaꝝ. Iñ nimboſus.ſa.ſum. vel
nimbat. ta. tũ.i. nimbo oꝛnatus.

Nimmarꝰ.i.maritꝰ cuiꝰ vxoꝛ mechat᷑ ⁊ i
LNympha.phe.f.g.eſt dea aqꝝ.⁊ ſpẽalit᷑ fon

tiij. ⁊ 82 a nubes.q? a nubibaqᷓ veniunt. ?
hñtoꝛiginẽ.⁊ dicũt᷑ nymphe eedẽ q muſe
nec ĩmeꝛito. Nꝗ aq̃motꝰ muſam effic. Itẽ

nympha ðꝛ ipᷣa aqᷓ̊. Uñ nympha ðꝛ ſpõlſa ĩ

nuptijs. ſic dicta ꝓ officio lauatõis.qð etiã

ad nomẽ nubentis alludit. ñn Ouiõ.epi.
Gꝛata ferũt nymphis ꝓ ſaluiſ dona maritꝭ
⁊ cõponit᷑ cũ para.qð eſt iuxta.⁊ dicit᷑ para
Ningidꝰ.da.dũ.i.niuidꝰ.cãdic.⁊ coꝛ.gi.
Niſus.ſus.ſui.i.conamẽ.⁊ ð a nitoꝛ.teris.
Et niſus.ſa.ſum.pticipiũ. Itẽ h̊ niſus.ſi.p
quadã ane q alio noĩe ðꝛ alietꝰ.⁊ ðꝛ a Nuo

rege magarẽſiũ. qͥ in illa auẽ ſʒ fabulas po

etaꝝ mutat? fuit.⁊ ꝓ.pmã. Itẽ niſi eſt con/
iũctio.⁊ tũc coꝛ.pᷣmã. Vñ qͥdã. Nõ ſũt qͥn/

q; niſi dño darevulnera niſi. Hõ eſt tuta ni

ſi ſine niſo filia nii.
Nitedula.le.pe.coꝛ.q̊ddã aĩal q̃iignis in no
cte lucẽs.⁊ ðꝛ a niteo.⸗tes.
Litella.le.f.p.i.puus nito.
Nitens.tis.o.g.ꝑticipiuʒ de niteo.tes.i.lu/
cens.micãs.ſplendẽs.⁊ coꝛ.pmã. Itẽ niteſ

pticipiũ de nitoꝛ. terꝭ.i.incũbens.laboꝛans
2 tũc ꝓ. pmã. Uñ enitẽs renitẽs ⁊ ↄſimilia

pñt pe.coꝛri.⁊ ꝓducere diuerſis reſpectib⸗
Un de. Rex biſſo renitẽsaſin ſit clune re/
nitens. Itẽ. Eſt virgo renitens ad amãtuʒ

—

verba renitennng.
Tbitidus.da.dũ.i.ſplendidꝰ.clarꝰ.oꝛnatus.

cultꝰ? ꝓbo. ⁊ : a niteo.tes.qi nitoꝛi datꝰ Iñ
nitiditas.tatis. —

4 edoꝛ. cãdoꝛ. 2 82 niteo
tes. ⁊ coꝛ.pmã.ſʒ p.pe.gti. Sʒ nitoꝛ. teris.
vᷣbũ eã pducit. Uñ. Res eſt pulcra nitoꝛ.in

gnnẽ ſuꝑ oĩia niorr::
Nitrũ.tri.n.s.q̃dam ſpẽs terre ſũ is minuto
ſabulo.cui ſi aq̃ infundit᷑ fumigat. ex q̃ me
dicine fiũt.⁊ ſoꝛdes veſtiũ ⁊ coꝛpoꝝ lauat᷑

. 2

— 7
7

Vlñ ⁊ ꝛ a niteo vel a nitẽdo.qꝛ res nitidaf. carʒ nomẽ eiꝰ Noe dixit. Iſte reqᷣeſcere noſ “ nlnnoe
facit. Vilł ð a nitria regione vel o ppido vbpi faciet ab omnib oꝑib nrfis. tailſpen
naſcit᷑ natura eiꝰ nõ młtũ diſtat a ſale. Hʒ ocmi interpᷣtat ↄſolata.qꝛ marito⁊ libern iſütare
em vtuté ſalis.⁊ ſil? oꝛit᷑in litoꝛibs caneſc peregre moꝛtuis Ruth moabitidẽ in ↄſola gun,
ſpes ſal ex aqͥ ⁊ terra factũ iuenit᷑i egypto. oetiani.heretici a jdã Noeto vocati.qͥ di medinp
Hitrũ de aqᷓ fit ex nimio ſolis caloꝛe ĩpale cebãt xpᷣm eundẽ eſſe ⁊ pꝛeʒ ⁊ ſpomſanctũ. inn Co
ſtina. ClIñ ꝛouer.xxv. Acetũ ĩ nitro. Itẽ ipᷣamq; trinitatẽ in officioꝝ noibo non ſo n1.
Hiere.ij. Si laueris te nitro.?c. nis accipiũt. Uñ ⁊ patripaſſiani voeſt qꝛ? avoctan
Nitiuoſus.ſa.ſum.i.niue plenꝰ.⁊ ðꝛ ga nir. patrẽ paſſum dicdt. emascn

tib ſiccitate m Hug. Pap̃. vo dic. Nitru tione ſua tenuit.

Ldix.niuis.fe.ge.ðꝛ a nubes.qꝛa nube venit. doys.i.mẽs.vel rõ.ſũma pꝑs aĩe. Itẽ noys. ſpomunine

Iñ niue uea. ueũ.i. cãdidꝰ c he h niual. et
le. 2 coꝛ. ni.nix. niuis. ⁊ ab eo venietia.
Tdirus.us.ui.i.ꝑtꝰ.vł conat.⁊ ðꝛ a nitoꝛ.te
ris. Itẽ ðꝛ mobilit nixꝰ.a.ũ.ꝑticipiin.

Nobilis. lis. ↄ.t.⁊ B le.i.ingenuꝰ.generoſus
pᷣclarꝰ.feſtiuꝰ.venuſtꝰ⁊ ðꝛ nobil q̃i notabił
æ ꝙ facile notat.i.cui nomẽꝛ gen cogſcit.
Nocticoꝛax.racis.łnycticoꝛaxipa eſt ⁊ no/
ctua.qꝛ noctẽ amat.Eſt em̃ lucifuga ⁊ ſolẽ

6

Videre nõ patit᷑?⁊ coꝛo.
Nocticula.le.pe.coꝛ.dimi.ð nox.i.ꝑua nox.
Itẽ nocticula.i.luun.
Noctiluca.ce.qͥdã vᷣmis nocte lucẽs.⁊ ðꝛa
luceo.ces.vel a lux.⁊? pllpuu.
Loctipugnꝰ.a.ũ.i.obſcurꝰ.⁊ ðꝛa nox⁊ pu/
gno.qꝛ qinoctiba cõpugnat᷑ vl cõpugnat.
Noctiũ.ctij. dixerũt antiqͥ.a qͥ cõponit᷑ tri/
noctiũ.q̃drinoctiũ.qnqͥ noctiũ.eqͥnoctiuzʒ.
Itẽ ſm qͥſdã noctiũ eſt gtũs plalis de nox
Noctua.tue.⁊ hec nvctimene ðꝛ.⁊ ðꝛa nox
pꝓ eo ꝙ de noctecircũuolat.⁊ ꝑ diẽ ñ poſſit
videre.nãꝗ exoꝛto ſplẽdoꝛe ſoł viſus illi he
betat᷑. Hãcaũt ſola iſula cretẽſis nõ habet
⁊ ſi veniat aliũde.ſtatim moꝛit᷑. Noctua ãt
nõ eſt bubo.nã bubo maioꝛ eet.
Ndocturn. na. nuʒ. ⁊ B B nocturnal.⁊ B le.
res noci. vel ꝑtinẽs ad noctt.
Nociiꝰ.cua.cuũ.i.nocẽs.vł cu
ponit᷑ Innocuus.
Nodelb.li.⁊ noduł.li.ãbo.di.i.puꝰ nodus

Nodus.di.m.g.i.ligatura.ĩuolutio.⁊ ðꝛ no

dus exercitu deſa peditũ multitudo p dif
ficultate dictꝰ.qꝛ vix poſſit ſolui. In nodo
ſus.ſa.ſuz.i.plenꝰ nodis.⁊ cõponit᷑ enodis

trinodiſ.q̃drinodis. Et hinc trinodiũ.qua

dꝛinodiũ.⁊ p.no. Uñ Ouið.epi.Oſſa mei
fratris claua ꝑfracta trinodi.Itẽ Ouið.in
meta.mollia nodoſuſ fac ĩternodia poplex
Loe interpᷣtat᷑ reqͥes.qꝛ ſub illo oĩa vetera
oꝑa quieuerũt ꝑ diluuiũ.vñ ⁊ cũ pꝛ eᷣ vo

;‚—

volũtas dei vel mẽs qᷓ ꝓuidẽtia dðꝛ.

Nola. le.f.g.qdã eiuitas cãpa nie. Ite h no⸗
la. le.illud tintinabulũ qð appẽdit᷑ collis ca

nü. vel pedibo auiũ.vl aliud qð appedit᷑ fre
nis ⁊ pectoꝛibo equoꝝ.vt cũ dã ſonitu ĩce

dãt eq. Et ðꝛa nola ciuitate.q; ibi pmũ fu
it factũ ⁊ inuẽtũ tale inſtr̃m.⁊ ãpliato noie

inuenit᷑ nola p qualibet ꝑua cãpana. lꝓq̃ᷓ

libet cãpanella refectoꝛij.Et coꝛ.no.vñ no
lis plural numeri caſus abliĩ coꝛ.no.ſʒ no
lis bũ pdu.no. Uñ qͥdã. Cuicolla nolis

reſonant hec tangere nolis.

Noma foꝛte apud grecos nõ eſt ĩ vſu.ſʒ ap/
ponit᷑ o.⁊ ðꝛ onoma idẽ qð nomẽ.⁊ ðꝛa ne
min v̈bo greco qð ẽ tribuere.qi tribuẽs.qꝛ
tribuit vnicuiq; rei qualitatẽ. Et cõponit᷑

cũ dis ⁊ tris ⁊ tetras.⁊ ðꝛ H̊ dionymũ.trio

nymũ.tetraonymũ. Itẽ cũ pol.⁊ ðʒꝛ polyo/
nymum. dionyma.trionyma.tetraonyma.
polyonyma.ſũt duoł tria łqᷣttuoꝛ.vel plu

ra noĩa idẽ ſignãtia ⁊ apellatia. Iñ diony

mus. ma. mũ trionymꝰ. ma.mũ. tetraonvx⸗/
mus.ma. mũ.polyonymꝰ.ma.mũ.in eodeʒ

ſenſu. l.ille qͥ bʒ duo vl tria q̃ttuoꝛ vł plu/

Nomen.inis.ðꝛ ab onoma greco.qð idẽeſt

qð nomẽ.ſic dicit Pꝛiſ. Uel vt alij dicũta

notamine.q̃i notamẽ.qꝛ ꝑ ipᷣm ſubam ⁊ q̃li

tatẽ alicup notamꝰ. Nomẽ etiã ðꝛ fama vel

opinio. Iñ nominoſus.ſa.ſum.i.famoſus.

„

Itéan

—

noĩa.̊ trinomẽ.inis.qᷓdrinomẽ inis.i tria
vel q̃ttuoꝛ noĩa. Iñ h ⁊ h binomis.⁊ hͥ me.
trinomis.⁊ me quadrinomis:⁊ q̊ͥ me.Et
binomiꝰ.a.ũ.⁊ trinomiꝰ a.ũ.quadeinomiꝰ
a. um. qͥ duo vel tria vel qᷓttuoꝛ noĩa hʒ. Et

vt dicit Pꝛiſcianꝰ ꝓpꝛiũ noĩs ẽ ſignare ſub
ſtãtiã ⁊ qualitatẽ. Nominũ aliud ꝓpꝛiũ.ali
udappellatiuũ.Pꝛopꝛiũ nomẽeſt illud q
Pnat ſubam ⁊ puatã qnalitatẽ ſigẽt. vt Jo/⸗
hãneſ. Appellatiuũ nomẽ eſt illud qð natu
raliter cõe eſt multoꝝ.q̊s cadẽ ſubſtatia vł

omẽ cõponit᷑̊ binomẽ. inis.i.duo

E⸗

ſloniiman
zumoneni
Uirarin
fomiimappi
ſombmian
nia Iehn
ſcuislicdict
apolodict
Aegechon
Nonosgr
Ronngin:
nonesder
Auren.
ororune⸗
noni no lect
uocicte⸗
gnoniori⸗
rer negzolla
fen Uämere
icboinonie
ſdoegeten
MWrnruni
nonde an
Memmn
satien
Loralsab
longenitet
Ceytimut
ſonngenqů
liſautnoih
lenn velſerer
Ranm ni;
Oumhoꝛndien

nns ſgogje
H enſis
onmngrecei

Vräpeninüer
Nennann;
unpiginan
Cuſſts⸗

ricenng

enanenin
biiceng

octoroenig
3tſoüümſmnci
Anoibnong
füaniroiig

aie. Jinn
anie Jehnn
atkcollioc
qöapedlfr
i ähune
e gidipmnüft
ntipiaono
Nracipana l
Etco noin
adlicor noßn⸗
Cutcolnots
.

önomni r0ed⸗
grqimbuis

i Elcipoll

SoionrmäinO

poletdepolſo/
uemonrma.
Gmmor pl
Atia. Jüdion⸗
mä tenon
miincde
ärun Kpn
ugeengih
Dawandn
Smſobame

gowm.
nini bnunt

oͤeſti vin Han

2

qualitas generalis !ſpẽalis iũgit. generał

vt aĩal.ſpẽalis vt hõ. Spẽs ꝓpꝛioꝝ noĩum
tm̃ ſũt q̃ttuoꝛ.ſ.nomẽ.pnomẽ.cognomẽ. et
agnomẽ. Nomẽ eſt ꝓpꝛie ꝓꝛiũ qð imponit᷑
alicui nõ hñti nomẽ.vt Socrates. Pꝛeno
mẽ qð inponit᷑ alicui cã dꝛe vt Luciꝰ cati
lina. Cognomẽ eſt cõe totiꝰ cognatõis no
t elplo⸗ Agnomẽ qð imponit᷑ ali
quo euẽtu.vt ab africa dictꝰ ẽ Scipio aſri
canus.qꝛ deuicit africiq.
Nomia vel nomos grece.i.lex.

Nomiſma.atis.n.t.i.figura vł im ago ã fiti

numis.vl etiã idẽ eſt qð numꝰ.⁊ coꝛ pᷣmam
Vñ Oꝛatiꝰin epi. Retulit acceptos regale

nomiſma philipos.

Nomð.mia.miũ.i.legał.⁊ ðꝛ a nomos łno

mia. Itẽ h̊ nom.i.paſtoꝛ a nomeos.i.q pa

ſcuis ſic dict. Jñ nomiꝰ.a.ũ.i.paſtoꝛal.vñ

appollo dictꝰ eſt nomiꝰ.i.paſtoꝛal.vel legal
ꝗa legechoꝛlaux.
Nomos grece.ðꝛ paſtoꝛ lalnie.
Nonagita ðꝛ a nouẽ ⁊ gẽtos.qð eſt decẽ.q̃ſi

nonies decẽ. Iñ nonagenꝰ.na.nũ.⁊ nona/

genari.ria.riũ.⁊ nonageſimꝰ.ma.mũ.
Ldonaria.rie.i.meretrix.⁊ ðꝛ a nona.qꝛ ante
nonã nõ licebat ei exire de pſtibulo. Cõſue
tudo eĩ erat olim apud rhomanos vt vſq;
ad nonã hoꝛã de cõmodo reipublice diſpu
tarẽt.neq; alicui delectatiõi añ nonã vaca
rent. Uñ meretrices dicte ſunt nonarie. qꝛ
ad hoꝛã nonã ⁊ nõ añ de ꝓſtibuł exibãt.ne
ſi pus egrederent᷑ inuenes impedirẽt.
Nonari.ria.riũ.ðꝛ a nouẽ.Et nouenꝰ.a.ũ.
⁊ nouenꝰ.ni.⁊ nouenariꝰ.rij.
None.nonaꝝ.qͥqã dieſ mẽſis.ſ.qntꝰvł ſepti
mus.qꝛ tũc incipiebãt nũdine. Jñ h̊ ⁊ hec
Nongęti.te.ta.i.nonies centũ.⁊ ðꝛ a nouẽꝛ
centu.⁊ mutat᷑ c.in g.añcedẽte n. ſicut ẽt in

q̃dringeti.qngeti.ſeptingeẽti.octingẽti. In
alijſ aut noĩbe retinẽt c.vt tricẽti.ducẽti.ſeſ

centi vel ſexcent.
Nonꝰ.na.nũ.ðꝛa nouẽ.Eth nona.ne.p q̃/
dam hoꝛa diel.

Noꝛis.ſf.g.q̃dã ciuitas ẽ. Iñ noꝛic.ca.cum

vt noꝛic enſis.qꝛ ibi optimi fiüt enſes.

Ldoꝛma grece.i.regula latine. Etiñ ðꝛ noꝛ⸗/

ma cemẽtarioꝝ.ad quã opoꝛtʒ rñdere ſtru
cturã parietũ extra quã nihil rectũ fieri pᷣt
Itẽ a noꝛma cõponit᷑.abnoꝛmiſ.denoꝛmiſ
enoꝛmis.inoꝛmiſ.oĩa in eodẽ ſenſu.ſ.defoꝛ
mis.turpis.inanis.grãdis.irregularꝭ.illit
teratc.craſſus.Iñ habnoꝛmitas.denoꝛmi

tas.enoꝛmitas.inoꝛmitas. U Ruſticꝰa

4

noꝛmis ſapiẽs caſſaq; mineruæ.

ota.te.f.g.i.macula vel culpa vel ſignum

qð aliqͥd notat.vt litẽ vel rephẽſionẽ. In h̊
notula.le.⁊ H̊ͥ notella.le.ambo.di.Etẽ no/
tula bꝛeuis lucida ⁊ aꝑta traditio eoꝝ q̃ ſũt
alibi diffuſiꝰ ꝑtractata. Itẽ a nota ðꝛ h no/
ta riꝰ.rij.qͥ notas facit.vt ĩ chartis publiciſ
Et adiectie notari.ria.riũ.qð ad notariũ
vel notas ꝑtinet. Uñ ⁊ ars notaria dicta ẽ
q̃ olim ↄſiſtebat in ſolis notuł. Itẽ note di
cunt᷑ argumẽta.ſig.rões.iudicia.teſtimõia
ↄiecture.ſuſpicatões. Et coꝛ.pmã nota.ſʒ

norꝰ.ta.tũ. ea ꝓdu.vñ Eſtĩ frote nota furti

crimine nooos.
othẽ. chi. m. g. ⁊ hec notha.the.qͥ vel q̃ na/

tus vel nata ẽ de nobili pꝛe ⁊ ignobili mr̃e.

ſicut de cõcubina.Et ðꝛ nothꝰ.qꝛ nat ſit de
nota.i.de infamia ⁊ culpa.huicↄtrarius ẽ
ſpuriꝰ.qͥ.ſ.natꝰ eſt de nobili mr̃e ⁊ ignobili
patre. Jñ nothꝰ.tha.thũ.adiectiue. ũ no
mina a grecꝭ.ĩ ꝑte detoꝛta dicũt᷑ notha.qꝛ
nobilẽ hñt pꝛeʒ.i.pncipiũ.ſ.greciſmũ.⁊ ig⸗
bilem matrẽ.i.finẽ.ſ.latinitatẽ. Sũt &̊ lati
na noĩa q̃ pncipiũ ⁊ finẽ hñt latinũ.vt albo.
Bꝛeca ſunt q̃ grecũ hñt pncipiuʒ ⁊ finẽ.vt
agios. Notha vᷣo ſunt qᷓ grecũ hñt pncipiũ
ſz latinũ finẽ vt pater. Exaffinitate tñ pᷣnci
pij notha qñq; dicũt᷑ greca. Sʒ exaffinita
te finis qñq; dicunt᷑latina ß᷑ᷣm Hug.

ſdotarpᷣ.ria.riũ.i.manifeſtꝰ.Et ſᷣm iuriſtaſ

notoꝛiũ multipłr ðꝛ vł diſtinguit᷑. Nã alið
eſt notoꝛiũ iurꝭ.aliud facti. Notoꝛiũ iurꝭ ẽ
deq̊ qͥs eſt canonice ↄdẽnatꝰ.vł ĩ iure ↄfeſ/
ſus.vł ꝑ legittimas pbatõeſↄuict. Notoꝛi
um vo facti eſt cuiꝰteſtiſẽ płs.⁊ diſſimula
tioni ſiue iuſtificatõi nõ eſt locꝰ.Et itelligi
tur ꝓplłs eſſe teſtis ſiue ſit crimẽ oĩba notũ qͥ
ſũt ĩ loco illo ſiue maioꝛi ꝑti. Itẽ ĩ notoꝛio

iurꝭ exigit᷑ qñq; ꝓbatio negãtẽ. In noto

rio vo facti nõ reqͥrit᷑ oꝛdo iurꝭ qui ẽ als re
gularit᷑ obſeruacỹ. Euidẽtia eĩ patrati ſee/
leris clamoꝛe nõ indiget accuſatiõis. Etſi

forte iudex velit talit᷑ delinquẽtẽ ſ᷑ʒ qðᷣ ius

poſtulat coꝛrigere vł punire.⁊ ille apellat.
nõ ẽ appellatõi hmõi ferẽdũ. Itẽ notoꝛiũ

facti ſubdiuidit᷑.qꝛ aliud ẽ notoꝛiũ facti ꝑ/

manẽtis actu.vt cũ qͥſ publice tenet adulte
rã vl ↄcubinã ĩ domo.Aliud ẽ notoꝛiũ fa
cti trãſeũtis actu.vt ſialiqͥs ĩ publico inter
ficit hoĩem.vl fec ſacrilegiũ.lł aliqͥd ſimile.
Aliud ẽ notoꝛiuʒ facti pᷣſumpti.vt ſi aliqs

alicuiꝰ. Et Ha qbuſdã ꝛ notoꝛiũ pᷣſumptũ ſpaciij nou'gnnon. — hücht
Dicũt aũt qð eſt notoꝛiũ iurꝭ.notoꝛiũ facii LRouẽſiles.plis nũeri. .g. qͥdã dij ſic dicti ſbisat
⁊ notoꝛiũ pᷣſumptũ.⁊ ẽ notoꝛiũ pᷣumptũ. a nouẽ⁊ ſalio.qꝛ nouẽ inſultibo naueʒ inſfe/⸗ ni Jin
vt ſi aliqͥs publice habitꝰ eſt p filio alicuiꝰ ſtãt. Ui dicũt ꝙ ſi euaſerit nauis decimũĩ 1 in
vbi nõ ſequit᷑alia pbatio neq; reqͥrit᷑ ꝙ em̃ ſultũ nõ deinceps timẽt. Uñ AQucan i.v. Tnalul.
aliqs ſit filiꝰ iſtiꝰ.nõ pᷣt vere pbari. Idẽ di / Hoc fatũ decim ductu mirabile fluct· In eas
cũt in foꝛnicatiõe. Si eĩ clericꝰ iuuenis et valida tũc puppe leuat. Papᷣ.ct dic. flonẽ/ ſun in
cupidꝰ ſecũ habeat euident᷑ in domo iuuẽ/ ſiles.i.ſaltatoꝛes iouis. òMDwẽ mej
culã ſuſpectã. nõ eſt notoꝛia foꝛnicatio.ſʒ p ¶Nouerca.ce.f.p.patris vxoꝛ ſecunda.dicta ud
ſũpta. Hã vt diẽ Ouid.epi. A iuuene ⁊ cu/ ab eo ꝙ noua ſuꝑducat᷑.⁊ coꝛ.pmãa. Clñqͥ 1 nn
pido credat᷑ reddita virgso. diam. Bauget afflictos ſeuire nouerce po ſul u
NMotria.trie.f.g.i.pinn. teſtas. In nouercal.ↄ.t.⁊ H le.i.ad nouer/ ndat
otꝰ.ti. qͥdã vẽtꝰ.ſauſter. ⁊ coꝛ.pmã ſʒ no/ cam ꝑtinẽs.xl malꝰ vel peſſim.q; nouerca anan
tus.ta.tũ p cognitꝰ pducit pmã. Uñ qͥdaʒ ſolet eſſe mala pᷣuignis. d
Perflat ſùma notꝰcrebꝛo mihi flamie no? Noniciꝰ.cia.ciũ.i.nouitouerſus.⁊ ðꝛ ¶a no du l
otꝰ.ta.tũ.i.cognitꝰ.⁊ ðꝛ a noſco.ſciss uns.qi ad noua ꝑatꝰ.Et coꝛ.j.añ c. Juue2 ſuken

Tdouacula.le.f. Gi. raſoriũ.⁊ ð: a nouo.nas nal tñn neceſſitate cõpulſus eã ꝓducit dicẽ⸗ an
q? nouat hoĩeʒ. Clñ Judiẽ xiij. Nouacula ſedet in ripa tetrũq; noniciꝰ hoꝛrert. i de

ñ aſcẽdet ſuꝑ caput e. Et pᷣſ.Quaſi noua onuiluniũ.nij.tpᷣs q luna noua eſt.i.cũi/ uande

cula acuta feciſti dolũ. Nouaclła ẽt ðꝛ ferre cipit iluminaria ſeool. nie⸗
um inſtrumẽetũ quo ſolet radi ⁊ parari per ou. ua. uũ.i.recẽs.nõ vetuſtꝰ.ſi pᷣncivio nlerhn
gamenum. ful. 1 82 a neos vl neon. qò ẽ nonũ. Et ntog Gctpien
Ldouale.lis.n.g.⁊ h̊ noual.lis.in eodẽ ſennu q nouꝰ ðꝛ qũq; inuſitat᷑.qñq; magn. tẽ· rdertd

id eſt. ager qͥ ſingłis annis renouat᷑arãdo. nouiſſimꝰẽ ſuꝑlatiuꝰde nouꝰ⁊ tñ mutat ei“ lani

vl qͥ bᷣmũ nouꝰ pᷣſcindit᷑ ⁊ arat᷑ łqͥ alternis ſignificatõʒ.D⁊ em̃ nouiſſimꝰ.i.vltimꝰ.Et· llli
annis vacat nouandaꝝ ſibi viriũ cã.⁊ ðꝛ aga raro ĩuenit᷑ ĩ ea ſignificatõe quã dʒ hꝛeſuꝑ ſugen 7
nouo. uas. Uñ Clirgiliꝰ ĩ bucoł. Impiꝰ H̊ latiu iſtiꝰ poſitiui nou ua. uũ. UIn Mat. ii/⸗
tã culta nonalia mileſhabebit. Ecceĩ neu. xx. Sic erũt nouiſſimi pmi.⁊ pmi nouiſſi/ an
ge.poſuit. Idẽ ĩ geoꝛ. Alteri ſi tu tõſas pꝛ miid eſt.vltim. . lungnei
tiare noualeſ.ecce i fe. ge. Et h̊ ⁊ h noual in Tdox noct. qð grece ðꝛ nyx nyctos.eſt ſolii lloſlli.
nenit᷑ in eodẽ ſenſu ſm Hug. Pap̃. vo diẽc. abſentia q;diu ab occaſu ad oꝛtum rurſus ponrin
Nouales dicimſiluas vł capos nuꝑ ſatoſ aſcẽdat.Iñ hec nocticula.le.dimi. Noctis HGgel
Nouatiani hereticia nouatio rhome vꝛbis ptes ſunt ſepte.ſ.veſpeꝝ.crepuſculũ ⁊c.við röng
pᷣſbytero exoꝛti.qͥ aduerſus Coꝛneliuʒ ca S.in crepuſculſuiull. nWS
chedrã ſacerdotalẽ conat iuadere hereſim ora. xe.f. p.i culpa. delictũ.⁊ ðt a noceo. dyn
ĩſtituit. noluit apoſtatas ſuſciꝑe. ⁊ rebapti/ Roxiꝰ. a. ũ.i.noci. culpabil.małꝰ.⁊ oꝛ a no A
zans baptiʒzatos. tnrna. In 5 70 noxial. 2 le. idẽ q noxiXA. n
Nouatio eſt poꝛis debitia poꝝ obligatiis ¶ ʒH aneo B Vntſen
Rnob voletboerbſſeialigobligatsz ral ¶ 22 onte Ult
fuſio vl trãſactio.vᷣbi gra. Debuitibi cctũ Nubes.bis.f.g.ſᷣim Iſið.in.xiij.etymo.ðꝛa Aumlmng
aureos ſub ↄditõe ſi nauis venerit ex Aſia nubo. bis.i.tego.qꝛ nubit.i.tegit celũ. Iñ⁊ Aoo
placuit int nos nouare obligatõʒ.vt illul nupte.qꝛ vnlt ſuos veltẽ.⁊ neptunꝰ. eo ꝙ; luluſi
qdð debui tibi ſub ↄditiõe pureꝛ ſine ↄditi/ nubat.i.mare ⁊ terrã tegat.Nubeſ aũt aer innmalne
one debaelTT. olelſitas facit. Ueéti em̃ aerẽ cõglobat. nube utgöfil
Nouellꝰ.la. lu. z a nouꝰ. Iteʒz nouella. le. v q; faciũt Iñ nubecla.le.dimi.i.pua nubes uul.. Di,
ram arboꝛis tener ⁊ nouꝰ. Uñ pᷣſ.Filij tni ⁊ pducien. OJUMWGMW— tippmmnen
ſicut nouelle olinuna. Dubid“. da. di. i. obſcurꝰ.? ð a nubes. quug Auummnerho
Nouẽ nomẽ numerale płis nũeri.o.g. inde ſi nubi datꝰ.⁊ coꝛ.bi. Vrunthn
Qi.?⁊ ꝛ a nen greco.qð eſt noun. Llubil. lis. 9.t. ⁊ B le.ad nubendũ habilis. Anmbmnn
Nouẽber.meſis qͥdã dictꝰ a nonẽ ⁊ ĩber.qꝛ ubifer ra.rũ.i.ferens nubẽ.⁊ coꝛ.po. Mnanigic
non a marno pmo mẽeſe.⁊ tũc ibꝛes abun / ubiger. ra.rũ.pe.coꝛ.gerẽs nubẽ. lttir i⸗
Nouẽnis.nis...t.⁊ h ne.i.nouẽ an / dãt. ubili.li.i.nubes vł obſcuritas.⁊ ö ann Auimnis
noꝝ.? a nouẽ ⁊ annꝰ. Iñ h̊ noueniũ.nij. bes. Iñ nubilꝰ.la.lũ.i.obſcurꝰ.ſpiſſus.vij leraui

OVei

8

unableſe
d

Rſconnchden
Kuireſonang
Blintan
chin gnannn

Mlenſugtde,
1aic ⸗

uusci ard

nomcbhent.
manonacticäi⸗

Mnſ lignee
denori. Crno
gigng
nou ttmorne⸗

imdirlin
begnädzhieſ

uu Ui D.
itpninoniſß

nrawo cſt ſoll
ortumfuriis
dini Focnis
hulcllin id

aRanoced
Lmad adzals
lgonor.

Duiditriſtiñ Cũ fuen felixmłtos nume Lumella le.

rabis amicos. Tꝑa ſi fuerit nubila ſolus
eris. Iñ nubiloſus.ſa.ſum.
Nucicula.le.dimi.i.pua nux.
Nucilla.le.i.amygdala.ſ.minoꝛ nur.

„

Lucleariꝰ.rij.f.ge.arboꝛ q̃ fert nuces ⁊ ðꝛ a

nux. Iñ nucleariũ.rij.idẽ vlł locꝰ vbi nuces

Nucleꝰ.clei.id qð latet ĩtra teſtã nuc.⁊ ðꝛ a
nux.vł nucleꝰ ðↄꝛ a nubo.bis.eo ꝙ duꝛo co
rio ſit nuptꝰ.i.tectꝰ. Jñ nucleoł.li.dimi.
Nucula.le.i.pua nur.

ddã gene catenan quadru/-

77* —

Nudipes.dis.fg.i.nudis pediby.Jñ h̊ nu/
dipedalia.lie.i.nuditas.⁊ ꝓpꝛie pedu.

Nudulꝰ.la.lũ.pe.coꝛ.i.extoto nudꝰT.

—

LNudꝰ.da.dũ.i.expolia ſiueveſtibo exutus

hec nuditas. tatisſ

Ruga. ge.F g.i beffa. deriſio. mẽdaciũ. turpi

tudo. macula.⁊ ꝛ a nugoꝛ arꝭ. JIñ h nugu
la. le. ⁊ H nugella.le. ãbo di. ⁊ nugoſus.ſa.ſũ
id eſt plenꝰnugis. Iñ nugoſitas.tatꝭ. Itẽ h

nugis intẽdit. Jñ nugacitas.

ugidicꝰ.ca.cũ.pe.coꝛ.i.nugas dics.
Nugiger.ra.rũ.i.nugas gerẽs.

Nusgigeruł. la. l.pe. coꝛ.i. nugaꝝ poꝛtitoꝛ.

Hungipar. ra rupe.coꝛ. nugas pariés.
Rugas oiĩs ge.indecli.ĩ ſingulari ⁊ in plali

idẽ eſt qd nugax. Et vt dicũt nomẽ ẽ hebꝛe

Nugican. na. nũ. pe. coꝛ.i canẽs nugas.

umeraria. rie.fg. dea numeri.

pedes ligant᷑.innumerꝭ macłis ↄtextũ. J
numellat.ta.tũ.i.numella ligatꝰ.
Lumen. inis.n.g.i.diuinitas.vł ipᷣe deꝰvel
dei ptãs vel maieſtas.Et coꝛ.pe.gtĩ Jñ nu
minoſus.ſa.ſum.i.plenꝰ numinibÿb.

— „

umer ri.m. ge ða a numa impatoꝛerho/⸗

mano. qͥ pmo reperitnueꝝ apo rhomanof

Et ẽ numerꝰ collectio vnitatũ.ſiue aceruꝰ

ex vnitate pfuſus. Etſᷣm h̊ tm płalitas Z

numerꝰ.ſ.binariꝰ.vł ternariꝰ.vł maioꝛ nie
rus. Itẽ numer ðꝛ qñq; ſinglaritas.i.vni ⸗/·
tas. Numerꝰ etiã ðꝛ accidẽs ptiſoꝛatõis..
qdã modꝰdeſignãdiqͥ dictiõi inẽ.exeo -ꝑ
ipᷣm fit ſᷣmo.vl tãq; de vno vl taq; de plib
qðᷣ determinationẽ diſcernit. HoſtructoÜ⸗
epᷣ. In numeroſus.ſa.ſuz.i.multꝰ.numero

abundãs. Et numeroſitas.tatis.i.multitu

2 hec ⁊ nugax.ac.i.vanꝰ.fatuꝰ.qͥ aſſidue

Nugaculꝰ.la.lũ.i.aliquãtulũ nugrr.

do. Et numerarius.ria.cruu.
Rumida.e. lingua numidaꝝ vage ⁊ icerte
ſedes dicunt᷑. In h̊ ⁊ numida.de.pe.coꝛ.
id ẽ. vagãs.incertꝰ incõſtãs.infideł. Etqi
olim numide vagabãt᷑ huc ⁊ illuc nõ hñteſ

certã maſionẽ.iõ dicti ſũt numide In h nu

midia. die.terra eoꝝ. Et hinc mõ ſumih̊⁊

hec numida. de q eſt de terra illa. ſiue ſitin
ſtabilis ſine nõ.⁊ numidicus.ca.cũ.ide.
Numillus.li.dimi.i.puus numus.
Numiſma.at.n.t.idẽ ẽ qð numꝰ.⁊ nũimma

mis fit. Idẽ ⁊ denariꝰ ðꝛ. Uñ ðꝛ numiſma

um. Un Sophonie.iij. Nugas q a legere

ceſſerat ↄgregabo. Hugas i vanos. qad
nullã vtilitatẽ ꝑtinẽt. Dic q̃dã expoſitio vt
noſſe poſſimꝰ hebꝛaicã linguã oĩm lingua

rum eſſe marrrrrre.
Nullatenꝰ.vł eſt dictio cõpoſita.vł potiꝰ qᷓ/
dam irregularis vocũ cõgeries.loco vniꝰ
Dictiõis poſio.

.6 —

*

q̃i numi imago. Un Mat. xxij. Ondite mi

hi numiſma cẽſus.at illi obtulerũt ei dena
Numoſus.ſa.ſũ.i.numis plenus. xium.

2

Lumuł.li.⁊ numulłꝰ.li ãbo di.i.puꝰ numꝰ

Inde hec numoſuas.tatiis.
Rumulari rij.i.monetari. mẽeſariꝰ.cãpſoꝛ
negociatoꝛ.vñ Matthᷣ.xxv.Opoꝛtuit ͤte
cõmittere pecuniã mea numulars.

dulł. la. lũ.ðꝛ a nõ ⁊ vlł. ⁊ fac gtũs nulliuſ Numꝰ.mi.i.denariuſ.⁊ ðꝛ qi nomus ꝗa noie

ſ̃m modernos.⁊ dtũs nulli.T antiqͥ dixe
runt gtõ nulli.nulle.nulli.dtõ nullo.nulle
vſui aptum eſt.

5.

Numa.rexrhoman

Numari.rij.m.g.ðꝛ a numꝰ.Et dicebãtur
numarij qͥdã ciueſqͥ publicũ numũ erario

inferebat. Itẽ a numꝰðꝛ h numaria.rie.lex
„Denümis . “ —
Numatꝰ.ca.tũi.plenꝰ numis. Vñ Oꝛati i

„

epi. Ac bñ numatũ ðcoꝛat ſuadelavenuſq;

mg.re, noxꝝ qͥ p⸗ rhomulũ ſecun
de requit.h̊ pᷣmꝰromanis ſacra iſtituit voꝝ

qꝛ noĩat᷑ vłqꝛ noibo pncipũ numieffigiãt᷑.

vo qͥdã dicũt ꝙ a numa põpilio.vel a nu

iij. umbare qð nullo

mero dicat᷑ nõ ꝓcedit.cũ numus pᷣma lõgꝗ⸗ .
habeat.⁊ numa lH numerus pmã bꝛeuẽ.alit

neceſſariũ eẽt ꝙ numꝰ ꝑ duplex m. ſcriberet᷑

qð mñ antiqꝝ autoꝛitati ⁊ vſui repugt. In

Juuenal. reſcit amoꝛ numi.q;tũ pecũia
creſcit. Itẽ Oꝛati ĩ epi. Et bñ numatũ de

coꝛat ſuadela venuſq;. Itẽ Cato Diueſhʒ

numũ.ſʒ numꝰ nõ hʒ ipᷣm.Et oliʒ numꝰdi

cebãt argyrꝰ.qꝛ fiebãt numi pmũ ð argeéto
qð grece argyroſ ðꝛ.Et tria qrunt᷑ ĩ numo
x 3

Defuerit numus nõ erit.

Lũcius.cij.m.g.⁊ hec nũc

ola. le. ⁊ B nüciolũ.li.dimi.⁊ coꝛ..

Nũdine aꝝ. plis nũeri. In ſinglariaute ra

uentus ad merces emendas vel vẽdendaſ
Lũqͥs cõponit᷑ ex nũ ⁊ qͥs.⁊ mutat᷑ m in n.ſe
quẽte 9 Cũ quiaũt nũq; cõponit᷑ nſũn.
Nuperꝰ.ra.rũ.dicebãt antiqͥ.i.nouꝰ nouici

us.· a nuꝑ aduerbio.ſʒ nuperꝰ ðꝛ qi nupꝑ ve
nies.ſ nouiciꝰqᷓi ad noua ꝑatꝰ. Iñ Plau
tus. Poſtulaſti hoĩem nupeꝝ atq; nouiciiũ

Inñ nupere aduer.⁊ hec nuperitas.tatis.
Luptie.aꝝ.viri ⁊ mulienꝭ legitia ↄiũctio.in
diuiduã vite ↄſuetudinẽ ↄtinẽs. Et dicũt᷑
a nubo.bis.eo ꝙ; nubẽtiũ capita ĩ ſolẽni bñ

dictoe velabãat. ⁊ qi nube coopiebãt᷑. Inde
he nuptiole.aꝝ.i.ꝑue nuptie.⁊ ht hͥ nuptia t. voe
OOO dedignat ſe nominat vt ꝑhibek.

uptie ſecũde dicũt᷑ oẽs q ſe. equũt᷑ pmas. li
cet ſint tertie q̃rte vlł qͥnte ⁊c.vt ſi aliqͥs nu/
bit poſt mas nuptias.C. e.ti.ſi qs.. tale.

Nuptoꝛiũ.rij.vel nuptatoꝛiũ.rij.domꝰvł lo

cus vbi fiũt nuptie.vel vbi nubut.
Nuptꝰ.ti.i.marit.⁊ hec nupta.te.i.vxoꝛ.et

dicũt᷑ a nubo. bis.i.tego eo ꝙ vultus ſuos

nubãat. vel velet.i. tegãt. JIñ nupt.ta.tcũ.

Ldurꝰ.rus.rui.f.g.ẽ vxoꝛ filij ſic dicta.a no/

uus.ua.uũ.qꝛ nouella ⁊ iuuẽcula . vñ ⁊ ꝓp
iuuencula ſepe ponit᷑⁊ coꝛ.nu.vñ Ac vxoꝛ
nati ð eẽ nurꝰ.⁊ cõponit᷑ cũ p.⁊ ðꝛ ꝓnuruſ

ruſ.i. vroꝛ filij filij.. nepot.? ö: pnur. qi/

Qus ſenſus. Iñ cõponitanꝰ.q/ penuꝝ.
ne nus.i.ſine ſenſu.idẽ eſt qdð vetula.

ti ſilis.⁊ q nuto. tas.

Et hec nutricia.cie.in eodẽ ſenu.
Nutricula le dimi.i. pua nutrir.

„ „

Lutritoꝛ.oꝛis.m.ge.ð q̃ſi nutu eruditoꝛ.

ꝓdu.pe.tã in ntõ q; in gtõ.ſʒ pᷣmã hʒ cõemĩ
vſu. In nutrix. cis.f. S. Auphonie. De/
beret eĩ dici ſᷣm foꝛmatiõeʒ hec nutrix.cis.
ſz c euphonie. ſiue alternitatis mediã ſiyl/⸗
laba cõcidit ⁊ pdu.pe.gii.

. 2„

vel ſignũ pꝛie oculoꝝꝛꝝn.

..

Luitus.tus.tui.i.volũtas.ↄſenſus vl geſtꝰ.

ſmetallũ. figura. ⁊ põdus. :⁊ ſi aliqd iſtoꝛuʒ
c bec nũcia cie qvł ã nũci
at. Et h̊ nüciũ.cij.qð nũciat᷑. Cõfundit᷑ ti
hec ꝓpꝛietas. Iñ nũciolus.li.di.⁊ hec nũci

1

amitat. ↄq̃rit᷑ velut exẽpliſ reꝑit᷑. Ulł ſic

Lutabũdus.da.dũ.i.dubiꝰ⁊ incertꝰ nutãa⸗ nik i vbis vel ſentẽtij⸗
nIitis. vel ĩ his locis vbi lectio aliq fallacia
yel falſitate notata eſt. vt q̃i ſagitta ingulet

ſupffua⁊ falſa ↄfodiet.Obeloſ eĩ ſagitta ðꝛ

Ldutritoꝛi.ria.riũ.q nutrit vel nutri.

Nux. cis.f. g ablatiuo nuce.e.ĩ um. fitnucũ
ine płalis.⁊? ðꝛ a noceo.ces.eo ꝙ vmbꝛał

tillicidiũ folioꝝ eiꝰ pximis arboꝛibo noce/

at. hãc alio noĩe iuglãdẽ vocãt.q̃i iouiſglẽ

dẽ. Fuit eĩi hec arboꝛ ſʒ poetas ↄſecrata io

ui.et dicũt᷑ nuces generalr oĩa poma tecta

coꝛio durioꝛi vt pinee.nuceſ.caſtanee.auel
lane.glãdes.amvgdali.hĩc ⁊ nuclei dicti ſt
qꝛ ſt᷑ duro coꝛio nupti.i.tecti.At ecõtra oĩa
poma exteriꝰ mollia.i.mollẽ coꝛticẽ hntia
dicũt᷑ ppꝛie poma vel mala.ſʒ cũ adiectione

terraꝝ ĩ qbantea nata ſũt.yvt ꝑſica.punica
maciana.cidonia ⁊c.⁊ coꝛ.pᷣmãa nux in gtõ.
ꝛa. Arida vᷣga nuceſ iteᷓvgo deũ

Un auroꝛa. An
(ante

Homen eſtlfe. ⁊ 7 nen. idecli. Et vt

o dubitat.vocat.ĩdignat᷑.adoptat.
O dolet. o clamat.vocitat miratur ⁊ optat

Gbebinterbatſpes
Obba. be. genꝰ. eſt calicis.

Obaducr/a i i ſecret velobuelat veloptꝰ
⁊ðꝛ ab obduco.cis.Uñ ⁊ cicatrix ðꝛ obdu

cta qñ exoꝑtiõe labioꝝ vulnerꝭ ſibi adherẽ

tiu awaret caro ĩiteg. Dilj citatrir parietis

obducta dẽ qñ ſciſſura vel rimule operiũt᷑.

Iñ hec obductio.onis.iobducta actio.oꝑ
tio deletio.obuelatio.Et obduct᷑.tus.ĩ ea
dẽ ſignificatõe.O bductio etiã ðꝛ moꝛs.qꝛ

i moꝛte palpebꝛe obducũt᷑iõ ſe ducunt᷑ in
clauſiõe oculoꝝ.⁊ ſilr labia ĩ clauſiõe oꝛis
Obeditio.onis.f.g.i.obediẽtia. Uñ Ro.vj.

BSiue obeditionis ad iuſticiã.

Obellire p d⸗ q̃dã vᷣgula iacẽs ſic facta.
i

apponit᷑ ĩ vbis vel ſentẽtijs ſuꝑfſtue ite/

Aſteriſcꝰẽ alia vᷣgula ſic facta ⁊ ponitur
Ihiſde qͥb dubitat᷑ an tolli debeãt łapponi

Oberatꝰ.ta.tũ.i.ere ↄducł. Uñ ĩ vita beati

Martini. Oberatos hʒ meos ſcriptoꝛes.

Obeſus.ſa.ſum.pe.p.i.pinguis.imo plꝰq;

pĩguis. Pꝛope qͥdẽ obeſus pinguis ⁊ rotũ

dus vndiq; qi circũq̃q; eſſet eſus. Etẽob
eſus foꝛinſecꝰ. craſſus ĩtrinſecꝰ.vñ Genef

xlj. O beſis carnib⸗.

Ober cis · m. g iobſtaculũ qð obijcit· Inne

nit᷑ etiã in fe.ge.apud autoꝛes.

Obit tus.i moꝛs. traſit.⁊ dꝛ ab obeoobis

diẽ Pꝛiſci. o pla ſigt. Uñn O ſtupet

Aritui

ftdiſſot⸗
oics no⸗
Oplunüu
Obligano⸗
gimurmmu
dricft
ntlo⸗
probatgl⸗
riſcianoen
Obliag
rücpe.
viicorpe.
oble plt
obltnott.
ſcvrctil
Oolögns
oblogicd
feſtrigcn..
Obcirus
Oonoror
pius Ue
deobnor
pteroffen
Nohlor⸗
guocim
Obohlipee
ſlco ew n
ſetfihrolt
iager non
inclale
brhärhitsn
Pucietſplite
Ocecfenge
Wun
MRüonec
Noeban
lemiſize⸗
terponit
liregn
ſtciponiab
Eli uent
ſeßeimne
ldumenmt
Ndict .
Ctlaani
pnligtene⸗

ſttoinide

bnkiaf

/

filocoob

=St

=

oſlbag

Leimm fn

See
s Ndorhne

ocih iiii

ens een

umn

cſcaſtnern
ictncada
An Rerin
olliconibi
lacialemn
u Niagene
NrPniurngi

nnceſir.

nineniini
ſir Uoſ
Midignntawer
cipline D

Aumirure

Eghibei.

6
lobuclat lon⸗
acmedtobe
linen ibiaghei
aumironias
nmnleopenii⸗
Nc CR.ο⁵αα⁵
bcuck as iea
aidemors. s
iſedoconiin
nicauſe dus
Kcͤ.
glaincisſcfni

cninsſugir

Hilectogidfi

Et differt a moꝛte.qꝛ obit ꝑtinet ad bonoſ

hoiĩes.moꝛs boniſ ⁊ mal.⁊ ẽt beſtijsↄuenit

Oblatiũcula.le.dimi.i.ꝑua oblati.
Obligatio ẽ iurꝭ vinculũ qͥ neceſſitate aſtrĩ/
gimur mutuo ↄtrahẽtes.vt Inſti. ð obli.ĩ
pn. Et eſt duplex.ſ.ciuił ⁊ pᷣtoꝛia.Ciuilis ã
aut legibʒ ↄſtituta.aut certo iure ciuili cõ/
pꝛobatra ẽ. Sʒ pᷣtoꝛia ẽ quã pᷣtoꝛ ex ſua iu/
riſdictiõe ↄſtituit q̃ etiã oneraria vocat᷑.
Oblit.ta.tũ.eſt ꝑticipiũ de obliuiſcoꝛ.ceriſ
⁊ tũc p.pe.Itẽ eſt ꝑticipiũ de oblinoꝛ.nerꝭ.
⁊ tũc coꝛ.pe. ũ Immemoꝛ oblitꝰ manet

oblit? atq; linit. Ul ᷣm grec. Immemo:

oblit? notat oblitꝰ immaculatꝰ. Hinc obli
uiſcoꝛ eſt illꝰ obliuio caput.
Oblõgus. ga. guũ.ðꝛ ab ob ⁊ lõg⸗
oblõgũ qð in medio dilatat᷑ſʒ in capitibuſ
reſtringit᷑.vt nauis ⁊ ouũ.
Obnoxiꝰ.ðxia.xiũ.i.ſubditꝰ.⁊ ðꝛ ab ob ⁊ no/
xius. Ulł obnoxiꝰ ðꝛ abob ⁊ noxa.Pꝛopeqͥ;

dẽ obnoxẽalicui ðꝛ ꝗᷣpt nota.i. culpã. /

pter offenſam aliquã iulli ẽ ſuppoſit. debitꝰ

vłl obligat. ⁊ ponit᷑p ſubiecto vł ſuppoſito
onociq;dꝛ mct.
Oboł.li.pe.coꝛ.i.dimidiꝰ ſcrupulꝰ qͥ pẽſat
ſiliq̃s tres. hñs cerates duos.chalcos qᷣttu
oꝛ. ⁊ fiebat olim ex ere ad iſtar ſagitte. Cnð
etiã a greq nomẽ bʒ. Dz ei ab obel? qð ẽ ſa
Senn holus ede medalia ſiue medietas
Obꝛizu. rizi.i.auꝝ dictũ ſic. qꝛ denaryj.
obꝛadiet ſpleẽdoꝛe. Eſtei coloꝛiſoptimi qð
bebꝛeioffon. grecichiron vocãt. Ulł obꝛiʒũ
ↄ: q̃i obꝛude auꝝ.⁊ eſt etymo. Et ꝓdu.pe.
poſitione.qꝛ 3.eſt duplex ↄſonss.
bſcenꝰ.na.nũ.ðꝛ ab ob ⁊ cenũ.vł ab ob et

cena.q̃ſi ð cenã. Naʒ obſcena ſũt cene oria.

⁊ ĩterponit᷑ſ. Nãvt dic̃ Pꝛiſ.i.ij.maio.Ob
qʒ eſt qñ aſſumitſ.cũ cõponit cũ dictiõe in
cipiẽte a c. vt obſcurꝰ.obſcenꝰ. Uł obſcenꝰ
p̃t cõponi ab obs ⁊ canẽdo. Vñ dic Pꝛil.ĩ

ix.li. Inuenit᷑ obs a q̊ͥ cõponit᷑ obſcemꝰ.Ob

ſcenꝰ eĩ ꝓpꝛie ðꝛ de voce.Uoxeĩ obſcena ðꝛ
i. dura ⁊ turpis. licʒ de alia re ĩimũda ⁊ tur
pPi Dickkkt.
Obſcurꝰ.ra.rũ.pe.p.ð: ab ob ⁊ cura.⁊ inter
ponit᷑s.⁊ ẽpꝛie obſcur? qͥ eſt ob curã.i.õ cu

rã hoĩm.i.deq̃ nõ curãt hoĩes. Itẽ obſcuzꝝ

i.obuelatũ.tectũ.tenebꝛoſũ. Item obſcura

dicebant᷑ ſacrificia q̃ de nocte fiebãtpſerpi

ne kalij ĩ loco obſcuro. In obſcure aduer.
⁊ hec obſcuritas.tatis.
Obſes.ſidis.ↄ.ge.i.vas vadis.⁊ coꝛr.pe.gti

. Etilloᷣ d:

Obnixus.a.ũ.i.ꝗ conatꝰ.łſubiectꝰ.hũilis.

Occatoꝛ.oꝝ?.i.inſitoꝛ arboꝛꝝꝛ.

782 ab obſideò. des. ⁊ dicũt᷑ppꝛie obſides.
qͥ ab obſeſſis dant᷑.vł q dari ſolẽt.⁊ cũ ho/
voꝛe cuſtod́rinrnrr.
Obſoniũ.nij.n.s.iꝑuꝰ cib ⁊ delicat.qͥ poſt
cenã õ̊ ſomnũ ſumit᷑. Itẽ qͥlibet modicus ⁊
delicat? cibo int᷑ alios ſumptꝰ ðꝛ obſonium
qdð vulgo cõpanaticũ ðꝛ. Iñ obſonatꝰ.tus
act? obſonãdi.vł ipſa cena vel obſoniũ.vel
ſumptꝰ q expendit᷑ in cena ſiue obſonio.
Obſtetrix.cis.fg.me.coꝛ.i.femiĩia q ſterãẽ trra
ctat.ſ.q̃ colligit pueꝝ devẽtre ꝓcedẽte.⁊ ðö
ab ob ⁊ ſtera.łab obſto.as.qꝛ obſtat ꝑturi
Obſtinat.ta.tũ.i.ĩ malo indura / venti.
tus. offirmat. vl intetꝰ. Inuenit᷑ etiã obſti
nat i bona pte.i bono poſito firmꝰ ⁊ ſta/
bil. Vñ Ruth. j. Tidẽſ ꝙ obſtinato eet aio
Obſtipꝰ.pa.pũ.i.iclinat᷑.⁊ ðꝛ ab ob ⁊ ſtipuſ
qꝛ qͥ petit ſtipẽ ⁊ accipit.caput ĩclinat.vł cõ
Obſtringilł.li.m.g.q̊̃ddã genꝰ calciamẽti?
ðꝛ ab obſtringo. gis. Et ſũt obſtringilli ů
pꝓ plãtas cõſuti ſũt.⁊ ex ſuꝑioꝛi ꝑte coꝛrigia
ↄtrahunt᷑ vt ſtringant᷑ vñ ⁊ noiant.

Obſtruſus.ſa.ſum.i.incluſus.abſcõditus.
Obtentꝰ.tus.tui.i.impetratio.acqͥ ſiti.
Obtrectatio.onis.i.detractio.ĩuidia.liuoꝛ.
emnulato.e
Obtuſus.ſa.ſum.i.ſtolidus.hebes.ſtultus.
Obtut.tus.i.intuitꝰ.viſus.aſpectus.facies
immobil intetio oculoz.

(Wonte £
Occa.ce.q̊ddã inſtr̃m ad terrã ſcindendãſi
.02 cut raſtz̊ʒ
vb ſubrũcinatoꝛ.ſatoꝛ.vł actoꝛ.aratoꝛ.hoſ
oẽs agricole pagani deos habuerüit.
Occaſio.onis.f.g.i.facultas.copia.ptas.cõ
Ditio.tps.locꝰ.caſus.foꝛtũa.⁊ ẽt ponitp cã
Occaſus.ſus.ſui.ioccidẽs.ab occidẽte ibi
ſole. Clñ ꝓpha. A ſoł oꝛtu vſq; adoccaſum
Itẽ occaſus ðꝛ obitꝰ.euerſio.occiſio.vł dNi

æs ſupᷣma.⁊ ðꝛ ab occido.dis.

„ „

Oceanꝰ.ni.ðꝛ ab ocys.i. velox.qꝛ velox .vel D

oceanus ðᷣꝛ a celo.vt deriuatio ſumat᷑a me
dia ſyllaba.qꝛ oceanũ.i.mare magnũ ſiłi/
tudinẽ hʒ cũ celo icoloꝛe. Iñ oceanus. nꝗ.
nũ.⁊ h̊ ocianides.de.i.filiꝰ ł nepos oceani.
Iñ b oceanis.nidis.filia ł neptꝭ oceani.ſʒ
Hugui.ſʒ Papᷣ. Oceanũ greci⁊ latiniiõ
noĩant.qꝛ ĩ circłi mõ abiat oꝛbe.ſiue a cele,/
ritate ꝙ ocyꝰcurrat. ⁊ coꝛ.pe.Uñ theodolꝰ
Sol petit oceanũ frigꝰ ſuccedit opacũ.et

nota q; oĩa maria ↄtineãt᷑ ad oceanũ.⁊ ſᷣm

deſcriptõʒ factã ſub iulio ceſare maria iune

Diterranea toto oꝛbe habitabili ſũt trigita.
Occidẽs. c. m. g. vbi ſol occidit. Iñ h ⁊ H oc
qꝛ diẽ facit occidere. Abſcõdit eĩlumẽ mũ
do ⁊ tenebꝛas ſuꝑpinduceit.
Occiput.piᷣ.poſterioꝛ ꝑs capi ðꝛ. Uñni

greciſmo ðꝛ. Sinciput anterioꝛ ꝑs capitiſ
dʒ eſſe. Occiput ac pꝑtẽ deſigt poſterioꝛem.

⁵ occipitiũ.tij.idẽ qð occiput.

Occultꝰ.ta.tũ.i.abſcõſus.tectꝰ.clauſus.⁊ ꝓ is. ſi ctOe ph
aſſes ł pᷣciũ octo aſſiu. Uñn Oꝛatꝰ in ßᷣmo.

duẽ pmã poſitiõe. Uñ Oratiꝰ in —
Occultũ viſus decurrit piſcis ad hamũ.
Occupatio ẽ coloꝛ rhetoꝛicꝰ.⁊ fit qũ dicimꝰ

nos pterire aut neſcire aut nolle dicere h qᷓ
marxie dicim.̊ͥ mõ. Quid referã qntiſ tua
ſit maculata inuẽtꝰ flagitijs.Et greciſ.diẽ
Dccupat h̊ coloꝛ cum qͥd trãſire parabat.
nec traſit. Pꝛetereo cedes ꝑiuria furta rag

pinas. Tedia foꝛte darẽ ſi ᷣba iſta referrẽ.

Ocell. li.di.i.puꝰ ocuł.⁊ coꝛ.pmã. Uñ ĩ an
roꝛa. Spõſa colũbiniſ ſine felle porit ocellł
Ocvma.me.ðꝛ vebiculũ velox.⁊ ðꝛ ab ocys

mus. In ocyus. ocyſſime. aduer.

Ocitabulũiq̃ddã põd eſt hs dꝛachmas

ſegecim. ſcrupulos qdragitancd.
Ocliũ.cijn.S.i.qes.ſecuritas.ſʒ ociũ coꝛpis

vacãſ.ocio plenꝰ.nil operãs.ĩutił. Unñvbũ

ðꝛ ocioſũ.qð ſinevtilitate? cãpfert᷑. Iñ oci
olſitas.H. Itẽ ociũ philoſophicũ ẽ ſtudium
gqꝛ phs ociat᷑ qñ ſtudʒ.ſʒ ociũ vłgare q va

ent ab ope fuili. Et nota ꝙ triplerẽociũi.ſ.
oſtitutoꝛin 5 ẽ ribaldoꝝ qͥ apð athẽas ſu
ſpẽdebãt᷑ ð h

calciamẽta q̃ ſuras tegũt.ſic dicte.qꝛ crura
tegãt. In ocreat᷑.ta.tũ.qͥ ocreas hʒ.⁊ ſunt

ocree ſiue de ferro ſiue de coꝛio ſitntt.

Ocys grece ðꝛ velox latie.⁊ cõꝑat᷑ ocyoꝛ.ſy
mꝰ. Et nota vt diẽ Hug.antiqͥ dicebant
doxꝛ.ocyſſim.ſʒ oc' mõ nõ eſt i vſu.⁊ iõ ocys
grecũ ſubit loco poſitiui.? ðꝛ ocys.cyoꝛ.ſi

ðꝛ ꝙ ocioſitas⁊ voluptaſ ar
ma ſe hoſtis antiqͥ ad mias aigs capiẽdaſ
ð renũ.niſi cũ pᷣdẽ.S.veꝝ ſippt. Scom ẽ re
ſtitutoꝛiũ qñ qͥſceſſauit a laboꝛeꝛ iteꝝ acce
dit ad opꝰ.Tertiũ ftributoꝛiũ.qð dat᷑ eme
ritꝭ ⁊ ſeniba. Iñ ociolũ.li.i.puũ ociũ.iñ oci
Abũdł.a.ñ.i.ocioſuſ.łſil is ociãti.⁊ p.o.añ c
crea.cree.ðᷣꝛa crus. Et ſũt ocree tibialia

Octauꝰ ua.ũ.ðꝛ ab octo. Jñ h̊ octaua uei.

octauꝰ dies alicuiꝰfeſtiuitatꝭ.Et octenꝰ.na
nũ.⁊ octonariꝰ.ria.riũ.⁊ h octonari.rijj.
Octingęti.te.ta.i.octies cẽtũ.⁊ ðꝛ ab octo ?
centũ.⁊ mutat᷑c.in.g.anñcedeten.
Octo nomẽ numerale indeclinabile.

Qctogita.o.g.nüũeri plis.i.octies decc.
Occtuber. bꝭ.qdã mẽf. ab octo ⁊ imbᷣ dictꝰ.

elt eĩ octau a martio qͥ ẽ pncipiũ ani.JIn hH
⁊ h octubꝛꝭ ⁊ Hbꝛe.⁊vt dicũtqͥdã dʒ ſcribiꝑ
o.ĩ ſcdᷣa ſillaba qꝛ cõpõit᷑ ab octo.alij dicũt
Fꝙ dz ſcribi ꝑ u.qꝛ mutat᷑o.iĩ u.ĩ cõpoſitiõe
ctuſſis. ſis. m. g. i. octto cä euphonie

Quãto eteni ꝑua q;ti ̊ octuſſiba heu.

culat/ a.ũ.?⁊ oculoſus.a.ũ.⁊ oculeꝰ.a.ũ.in
eodẽ ſẽſu.ſ.plenꝰ ocul.⁊ cõꝑat᷑ocłoſus.ſioꝛ

ſimꝰ. Itẽ iuenit᷑ ocłiſſimꝰ.a.ũ.qͥ plen ẽ ocu
lis.łqð freq̃nt᷑ inſpici᷑ab ocul ſic dicũt qͥè/
da.Oſtiũ aĩce tue ocł iſſimũ ẽ.eo ꝙ oclitui
ſp aſpiciũt ĩ illðᷣ. Uñ Plautꝰ. Hic pximuz
illd oſtiũ ocłiſſimũ ſalue. Itẽ oeulat iueni
tur ĩ alio ſẽſu.ſ.inaniteſtꝰ.aꝑt.acutꝰ.vt YFi
Des oclata.i.manifeſta ⁊ apꝑta.ſ.q ocul hẽt.
Oculꝰ.li.m.g.vr dici ab occulo.is.qð ẽ ab

ſcõdo. vñ diẽ Iſi. xj.etymo. Ocli dicti ſunt
qꝛ eos cilioꝝ tegmĩa occultãt ne q icidẽt i

iurie offéſiõe ledãt᷑ ſiue qꝛ occłtũ lum̃ hũñt.
i.ſecretũ.vl intꝰ repoſitũ. Hi int᷑ oẽs ſenſus
vicinioꝛeſaĩe exiſtũt. In oculł eĩ oẽ mẽtꝭ iu
Diciũ ẽ.łaĩ ꝑturbatõ.vł hilaritas ĩ oeul ap
paret.⁊ coꝛ.pmã⁊ ab eo deriuata.vñ Oui.

4

ante DEet F

Oda grece latie ðꝛ laus.⁊ oda ðꝛ cãtꝰ.⁊ oda

finis.⁊ odos via. Hic qͥdã lib Oꝛatij ĩtitu
latlib odaꝝ.i.cãtuũ łlaudũ.qꝛ ibi laudare

itẽdit.Et q̃libʒ eiꝰ diſtinctõ ðꝛ oda qᷓtlauns

Odenta ðꝛ dens. velcitus.
Odgepoꝛic.ca.cũ.i.itinerari vel viatoꝛius.
Sʒ odepoꝛiũ ðꝛ laus cãtilene.
Qibil.lis..t.⁊ hle.i.odio babitꝰ vł habi

Odiũ.dij.i.iueterata iimicitia ð vltiõe cogi
tãſ. Iñ odioſuſ.a.ñ.i.odio plenꝰ.odio habi
tus.⁊ qñq; ðꝛ ſic odio hñs.Et ĩ eodẽ ſenſu
Odiolũ.li.di.i.puũ odiuũ. odiſiocꝰ.a.ũ.
Odolla.le.qdã locus eet.
Odoꝛ łodoſ.m.g.ðꝛ ab aere.qꝛ tractu aeriſ
ſentit᷑. Et ðꝛ odoꝛ ꝓpe de bono. Iñ odoꝛꝰ.
ra.rũ.i.odoꝛe plenꝰ.ſ.qͥd ex ſe mittit odoꝛeʒ
vt flos.thꝰ.pomũ. Iñ odoꝛe aduer.⁊ cõpo
nit᷑ odoꝛ.odoꝛifer.a.ũ.qð odoꝛẽ fert.⁊ odo

Ge ocul hec mea vᷣba leges.

h wwww

ſeawd e
Ktlcbn
odoriſeqii
göetſem
repappit
qulio
wonnlu
ütnenio⸗
ooMoren
boꝛ hioſin
Otnpblls.
Oal'lid
runen
ßoodoren
Ernn
Oeti ſin
Mruünomeer
gicgpſay
lamorer
Gunust
omaone
0Floledi⸗
ofllu mum
lucuini ſcdi
Goffell dehen
Nicſiubnnban
Pſßgeniarta
—
crognan
Onkkkkntüne

ceiiontns

Goſigayid
ſunwgfnig
gicogta⸗

iptenldc,

ofhrnniſ
eitpunsi
Ofncr cien
Tformitrit rel
ſenlinn
laliti
eorabo

lipeyelobe

ſücnlaled

nilndei in

Iatahn 45
Ndii

1, Dorne
conerdri
lrdendon⸗
Wäten.
climbde
oches dect
ctorinbe
napii in
tidzſen
bocoalidn
in. icöpoſte
Cicuphort
Ormnfna
muioben.
00l aii
ockoſusi
Woadi
Ai plenta

docn ſidicſt.

imiiteogoclni
und Mpunn
. Jiocnr ung
Paaan
aaN
1atialdi⸗
oelnld is dih

Ocidiatſinn
Nit neqiden id.

eckai am bit
bimtocgſens

cutciocmidiu

minsioello
riuats.väOi.
aleges.

oladecid A

äld Oralen

iinbun
nctdroda/⸗
doN

Offlla.le. di. offa.i. pua offa. ? ſubt

riſequꝰ.q̃quũ.pe.cor.qͥ odoꝛẽ ſeqͥt vt caniſ
Et licʒ hͥ noĩa odoꝝ.odoꝛifeꝝ. odoꝛatũ.et „ K
ogoꝛiſequ ita diſtinguãt.vt odoꝝ dicatur loc vbi reponũt᷑ ł vbi fiſt oblatõeſ.⁊ ðꝛ ab
ob⁊ fertũ.ti.qð ẽ oblatõ q̃dã.łpᷣt derinari

qʒð er ſe mittit odoꝛẽ.vt flos. Idẽ ⁊ odoꝛiſe . Lpt
Officina.ne.f.p.ðꝛ locꝰvbi fi / ( ab offero.

rũ.Odoꝛatũ qð odoꝛe receptũ ẽ.łqð odo
rẽ ꝑcipit.ł odoꝛẽ aliunde accipit ⁊ odoꝛiſe

quũ qð odoꝛẽ ſeqͥt᷑ vt canis.ↄfundut᷑ tñ h

vocabula apð autoꝛes.⁊ ſepe ꝓ ſe ĩuicẽ po⸗
ſita iueniũt᷑. Et nota ꝙ ſũt q̃ttuoꝛ noĩa q̃ fa

ciũt ntm̃ ĩ oꝛ vl in os.vñ Bis duo ſuntoꝛ⁊

os caſus retinẽtia rectos. Arboꝛ odoꝛq; la

boꝛ.his ſociat᷑ hono.

Odoꝛabit lis.⁊ H le.qʒ aptũ ẽ ad odoꝛãdũ.

Odoꝛculꝰ.li.di.i.vuus odoꝛ.

7

Odoria.rie.dea q̃ odoꝛibo putabat᷑ pᷣeſſe. et

ꝓ ipᷣo odoꝛe ĩuenit᷑vñ Plaut ĩ amphitrio
ne.Odoꝛia afficit plures filios.

Oeſtrũ.ſtri.n.s.qddã genꝰ muſcaꝝ.ſ.aſił.
tabanꝰ.⁊ ðꝛ grece a ſono quẽ facit.⁊ ita oe

ſtrũ nomen grecũ ẽ ⁊ ficticiũ.Oeſtꝝ ponit

qñq; ꝓ ſapia vł ſpũ poetico.qꝛ ſicoeſtꝝ aia
lia mouet ⁊ pũgit.ita ⁊ ſpũs poetã. Unde

ro tua foꝛtioꝛ oeſtro facta canãd.

offella vnum tana ĩ mecro.vt poſſit pma

bꝛeuiari.ſiẽ dic hug. et ſic videt᷑ velle hug.

ꝙ offella debeat ſcribi ꝑ geminũ f. lʒ vnuʒ
aliqñ ſubtrabat᷑ c metni. Item dic Papᷣ̊ᷣ.SG

Offa gemiĩat f.fac tñ dimi.ñn gemiata f.ofel

la. qꝛ i diminutõe młta mutat᷑. Unde qͥda.
Hecè excepta quã guſto libenter ofella.·
Offa.fe.fruſtũ panis hũectati.⁊ ðꝛ ab ob.⁊

fans.qᷓi obfans.i.ð fantẽ.eo ꝙ noceat lanti
qꝛ oſ ĩplet.vñ Dañ.xiiij.O ffa picꝭ. Unñn Of

ij. i. coqi. ⁊ offatim.i.ꝑticulati.⁊ offatꝰ.a.ũ

i.pticulatꝰ.cõminu. Et vt dicũt dꝛaẽ int

offaʒ⁊ vipã. Uipa eĩ ppe fit ĩ vino.vñ vipa

dꝛ q̃i panis ĩ vino.Offa ĩ alijs liqᷣrib..

Offendix.ciſ.m.g.i.nodꝰ.⁊ ppeqͥ reſtringit᷑
⁊remittit᷑velq̃ liber ligaetkt.
Offenſa.ſe.i.culpa.foꝛefactu.
Offenſaculũ.li.i.ſcãdalũ vel ira vel impedi
mentũ.⁊ ðꝛ ab offenſo.⸗ſas.

Offendiculũli i.culpa. v idad qd pedèof/

fendimꝰ.vel obex.vel impedimentu.
Offenſio.onis.f.g.i.culpa.foꝛefactu.
Offenſiũcula.le.dimi.i.ꝑua offenſio.

Offenſus.ſa.ſum.i.leſus. vel cõmot ad irã
Offerẽda.de.i.ãtiphona q̃ canit᷑ cũ oblatio
dz celebꝛari.⁊ ðꝛ ab offero.fers. Jñ offere

rahit᷑ 8

obligatõiſ qꝛ iudex ñ fuit obligat
acctõis ſʒ iudic officiũ mif̃icoꝛdit᷑ iploꝛet.
⁊c⁊cc.mercẽnariũ iudic officiũ ẽ.ſeu ſic awpel
lat᷑.qꝛ defuit actõi ĩtẽtate.puta peto a te vi

Ophimachꝰ. chi. pe. coꝛ. ẽ ial q pu/
gnat ij ſerpentẽ. de q̊ habet᷑ Leuit. xj. Etöꝛ
Ab ophis.qð ẽ ſpens.⁊ machia.qð eſt puc

Offertoꝛiũ. rij.i. oblato qi pfertũ. qꝛ pmo lo
co fit oblatõ⁊ pꝰea ſacrificiũ⁊ offertoꝛiũ ðꝛ

unt officia.⁊ p.fi.łofficina ẽ qi tuguriũ.łlte
gmẽ.qñ vicʒ palee.i.ſtramia ponũt᷑ ð arbo
res.vt paſtoꝛes ſubtꝰ exñtes ab ibbptegaẽ
Officiũ.ij.ðꝛ młt mõiſ.pmo.miſteriũ.ſcðõo

7 4

obſeqũ.t᷑tio actꝰ pſone coꝛrigẽtꝭ.xxj.q.j.mo

na chꝰ.qrto plebãia. ð ſta.mo.qd dᷣi Itẽ ali
qñ ſumit᷑ p digtate ł ꝑſonatu ð pᷣbẽ.ad h.öõ
cle.ñ reſi.qꝛ ð ↄceſ.pᷣbẽ.c.ij.S.j.Aliqnp liti
gio. xxj. q.j.ð̊ pñtiũ.ĩ fi.vbi litigãteſ dicntoſ

ficiũ exercere.ite.iſ cuismiſſa ẽ diſpẽſatõ hʒ

offcin Ieisbz ptaté ſeckatẽ tabelliöa
tũ Itẽ ðꝛ pᷣpoſit᷑a.ſʒ ppe ẽ alið a dignitate?
pſonatu.⁊ ðꝛ ſumplex officiũ qñ qͥſhʒ admi
ſtratõʒz aliq̃ꝝ reꝝ ſine aliq pꝛogatiua ĩcho

ro łaplo vltra alios ſui oꝛdis rõᷣe hmõi of
ficij.⁊ ſic hʒ onꝰãnexũ ſine honoꝛe łl pCᷣroga

tina honosꝭ.. vt ſyndicipcuratoꝛeſgaſtaldi.
q.iij.ſaluatoꝛ.v.ĩ noĩe.it᷑ vicedñs qͥ hʒ eba
tũ diſpõere ðꝛ hꝛẽe officiũ.lxxxxix di.i.S.offi
ciũ.j.q.j.ſi q epᷣs.irñ. Itẽ officiũ ſᷣʒ carrdii
nalẽ.ẽ ptãs exñſ ĩ iudice exerceẽdi oĩa ea
tinẽt ad eiꝰiuriſdictõʒ.⁊ capit᷑ iuriſdictio
generalit.vt ĩcludat oĩa ꝑtinẽtia ad meꝝ et

mirtu ĩperiũ.· Itẽ officin apꝛie dꝛ iqjd ho de⸗/

bet hoĩ ex natura.vt in.c.cuʒ ĩ offi.de teſft.
Officiũ iudicꝭ fʒ gofẽ ptãs iudic a iure ali
ſũpta.⁊ hʒ locũ tã ĩ his q̃ añ iudiciũ fiũt ʒ
ĩ biſqᷓ ĩiudicio occurrtfaciẽda.⁊ ĩploꝛat᷑lo
co pncipał actõiſ.cũ alia oꝛdiaria actio de
fic.vt ĩ.c.fi.ð of.in.⁊c duplex.ſ.nobiletmner

cẽnariũ.nobile iõ apellat᷑qꝛ a ſeipᷣo iterpo
nit᷑ nec iure actõis ſen obligatõiſ.vtputa ſi

minoꝛ penit ſe reſtitui ĩ itegn. Pñ operitiure S
nec iure

bacactõe.qꝛ ↄdẽnat te.vt reſtituas mihi.xx

.

Officioſus.a.ũ.i.ſedulłꝰ officio ĩtẽtꝰ. In hec
officioſitas. ti. Itẽ officioſa dicſtꝗ ptinẽt
pietatẽ q̊ nulli obſũt ⁊ alicui pſũt. Sicuta

ↄtrario teſtimoniũ ðꝛ ĩofficioſuʒ qð ẽ of

„ .

Offula. le.di pna ofa.

4

2

Ophiophagite pꝑs ethiopũ dicta ꝙ; ſerpen/
tes comedat. Ophis em grece ſerpẽs.pha
SFcomegereen Haerbgi
Ophis vł ophi grece.latine ðꝛ ſervbts.
Ophite qͥda heretici a colubꝛo noĩati dicẽ/
tes ipᷣm colubꝛũ in ꝑadiſum induxiſſe veri
cgatis cognitiorn. =ð
Ophites. tis.qͥdã ꝑuꝰ ſpens multas ⁊ puaſ
hyis macłlas. Et vt dicũt ſtellio ẽ. Uñ Lu/
canꝰ.Quã ꝑuis picè macuł theban? ophi
tes. Uñ ⁊ qdã lapis ſᷣpẽtũ maculis ſilis di

ccus eſt ophites.

ſerpẽs.ſic dict᷑ eſculapi?qͥ in ſpecie ſerpetꝭ
colebat᷑ qpð romanos.⁊ cinctꝰ ſpete traſia
tus fuit ĩ celũ.vñ ðᷣꝛ ophiulcꝰ.q̃i vᷣpẽtis cu/

ſtos. vl ophiulcꝰ dðe q ſpẽs loqnſ. Legit ei
ĩ fabul poetaꝝ.qꝙ qͥdã ſᷣpẽs locutꝰ ẽ cu ope

vxoꝛe ſaturni ⁊ eã docuit vſũ ſeminãdi.⁊ ꝑ

huc volũt qͥdã intelligere ſ̃pentẽ qͥ Enã ꝭ̊
cepit.qꝛ poſtq; peccauitſine agriculturavi

uere nõ potuuit.
Ophix grece.latine ðꝛ auꝝ.

7 ——

Otni interpᷣtat᷑ diſcalciat. Fuiteĩ fil heli

Qs

ſuo expᷣſſit vocabulo.

interp̃tat ↄcluſio.r

.
*

Ogao dicunt greci octo. Iñ h ogdoas.og
doadis.i.octo vel octonarins.⁊ apud nos

hi ⁊ he ⁊ h octo idecli.ct.poſitis ꝓgd.

Olax.olacꝭ.o.ꝗ.i.olidꝰ qͥ aſſique olet.⁊ cõpa
rat᷑.olax.cioꝛ.ſimꝰ. Iñ olaciter.ciꝰ.ſime.qad

uer.⁊ hec olacitas.tatis.

9

Olda.ĩterpᷣtat᷑ di

ua.ſuccus olee.

Oleaginꝰ.na.nũ.i.de olea exñs vel ad olea,ʒ applicarẽt.vñ craſſioꝛẽ ⁊ ↄſuetũ ſom̃ duce⸗
rrrrrrrrtt. Di g idicauerũt ẽt nullã auẽ i loco illo

ptinẽs.⁊ coꝛ.i.
Oieariũ.rij.vas vbi oleũ reponitt.
Oleaſter.ſtri.m.g.i.ſilueſtris oliua ł olea.et
vt diẽ Iſið. Oleaſter ðꝛ. qꝛ ſit folijs oline ſi

2 7 .

milis. ſʒ latioꝛibo arboꝛ inculta ⁊ ſilueſtris

amara atq; infructuoſa cui inſert/ oliuera
mus vim mutat radicꝭ ⁊ vᷣtit . pꝛiã q̃litatẽ

Oleomella.le.q̃dã arboꝛ.⁊ ðꝛ ab olea ⁊ mel.

1
.

eo q; ex eiꝰ trũco oleũ defluat ĩ craſſitudine

mellis ſapoꝛe ſuaui.

Olerin na.nũ.pe p.i.olꝰ łde olere erñmẽs.
Oletiũ.ti.i.fetoꝛ vł iocꝰ vbi freqnt mingit.
guiter fetet.⁊ ðꝛ ab oleo.les.Ponit᷑ etiã ꝓq

Ophiul ci.. Fpentim.⁊ Zꝛ ab ophi.qð eſt

electꝰ in miniſteriũ ſacerdotij cuiꝰ amiſſio

.iterptat diſtinctio ſiue diuerticulum
Oler. lee.ðꝛ fruct oliue.vł ipᷣa arboꝛ oliue.
Vl ſᷣm Iſið.Olen ipᷣa arboꝛ eſt.frucx oli/

libet re fetida. Inuenit᷑ ct olet ta.tũ.i.feti
dus.Et cõponit᷑ exoletꝰ.ta.cd.
Oleũ vel oliuũ ᷣm Hug.ꝓ eodẽ accipit᷑.ip
liãre oliue.et vrdleft Jlen ſi qs inter aqe
merſus.ex oꝛe emiſerit. clarioꝛa fac ea q p/
fundi tegũt᷑ occulto. Nã eiꝰ natura hʒ vt ci
bos cõdiat.lumini fomẽtũ pᷣbeat.⁊ laſſũ lõ
o itinere coꝛpꝰ dũ eo vnctũ fuerit. pſtine
anitati reſtituguat. UVW
Olfatoꝛiũ.ᷣrij.ðꝛ ab olfacio.&ꝭ. Iñ h olfato/
riolũ.li dimi.vas.vnguẽtariũ muliebꝛe.in
q̊ odoꝛamẽta geſtant.
Olfactꝰ.ta.tũ.i.odoꝛatus.ta.tũ.⁊ ðꝛ ab olſfa
cio.cis.Et h olfatus.tus.tui.p odoꝛatu,.
Olic. da.dũ.i.fetidꝰ.⁊ ðꝛ ab oleo.les.
Qlibanꝰ.pe.coꝛ.i.albũ incẽſum.⁊ coꝛ.pe.
Olympias.adis.⁊ ̊ olympica.ce.iĩ eodẽ ſen
ſu. feſtũ lſolẽnis ludꝰ qð vel qui fiebatad
honoꝛẽ iouis ſemel ꝑ qnquenniũ.ne ſi vlte
rius ptẽderet᷑ in negligẽtiã ⁊ obliuionẽ coꝛ
rneret.vel ſi citra ꝑ qᷣnqueniũ celebꝛaret᷑ex
penſe nimietas eos guaret. In ipᷣa celebꝛa
tiõe lex taliſ erat ꝙ q cũq; victoꝛ exiſteret ibi
ĩ aliq̃ ludo hꝛet qdᷣcũq; munꝰ vellet reqrere
Vñ ĩuenit᷑ in rhetoꝛica.vt quicũq; tyran⸗
num interficeret olympicaꝝ pᷣmiu accixet
IJñ olympicuſ.ca.cũ.⁊ olympiacꝰ.ca.cum.

—

venultima co.
Olvmpus.pi qͥdã mons macedonie. tãteal
titudinis vt ĩ et cacumie nec vẽtus ſentia?
nec nubes ſe colligãt.qꝛ excedit iſtũ nerem
humidũ ĩ qͥ aues celi volitãt.qð ab eis pdi
tũ ẽ qͥ ſolebãt neſcio q̊ꝝ ſacrificioꝛũ ca me/
nere ſcribebãt qᷓs ꝓ alio ano itegraſ inueni
ebãt.qð fieri nõ poſſʒ ſi locus ille ventꝭ aut
pluuia pateret᷑. Deinde tãta ẽ tenuitas ill
aeris. vt nõ ſuſpirare durarẽt. Illuc em ire
applicarẽt. vñ craſſioꝛẽ ⁊ ↄſuetũ ſpm̃ duce⸗

aliqñ vidiſſe.⁊ ðꝛ ab holõ qꝗð etotũ.⁊ pnroſ
qð ẽ lux.q̃ſi totꝰ lucẽs.qꝛ ẽqi celũ altitudi⸗/
pia.piũ.⁊ olympicꝰ.ca.cũ.⁊ Holympu.pi.i.

Oligopomenon eſt ſub pau vᷣbis multoꝝ

cõpᷣhenſio. vt h̊ VUritamoꝛ Paride nupta

Olitor. oꝛis.i.oꝛtolanꝰ.ſ.cuſtos olernʒ.?⁊ :
ab oluſ. Olitoꝛ. etiã ðꝛ fimarius ꝗᷣ poꝛtat ſt

29. 7 . .

mons vel oppidũ. Iñ hͥ olympica.cee.

rapit. armat atridẽ vltro pugnat.fit machi·
mmno, troia cremmaf.

Oliai
Olualeden
0onar
Gi⸗Add⸗
Nloricm
grarcde
Gelete⸗
crpmübe
Onneset
Oacalü!

Onutis in
lunſem?
ſſicebirer
mocangbiron
Vulirijrend
Oneg tbo⸗
oniioene
wocevende

Onniniia
enfnecz
ſſiiglenen
flans dequs
Anehnuo.
anpe gion

Mynpon

Rbni
ati.
cecht
cüſicsingtg
monfigi,
Pmammnh
üben tuſt
cüfueni gen

6. Aholtn
anümnlichen

—,=

at törabc
tui podorn.
wolcoles.
ſum. tcoꝛpe.
dica ceicogeſen
qui fichnas
ummineſ
mürdürionee
mnüccchut
Jnißncdin
mun vcllarehn
OniCigtirn
arimiüaco

mpucA1Cn.

ucuonietiteil
ec rineſannin
Crditiſftügefen
ſadchce

icci de
üsnormipil

*

perũt viri ꝓ omine.

Oliua.ue.ðꝛ ab oleon. qʒ greci dicũt oliuã

In holea. lee. ⁊ ab iſtis h̊ oliuũ vel oleuuʒ.
Oliua arboꝛ.olea fruct᷑.oleũ vł oliuũ liqr
bacca fructꝰ. Sʒ ̊ ꝓpꝛietas ↄfundit᷑ ſepe.qᷓ
dã dicũt oleavl oliua arboꝛ.Ab oliua ðꝛ ̊
oliuetũ.ti.⁊ Boliuariũ.rij.locꝰvbi oliue cre
pducit li.oluuuas.
Oliter. ra. rũ.pe.coꝛ.i.ferẽs olinuaoas.

Olla.le.f.g.vas ad coq̃ndũ aptũ.⁊ ðꝛ a bul/

lio.lis.qi bolla eo ꝙ bulliat ĩ ea aq̃ igne ſup

poſito. Uł ðꝛ ab oleo.les.eo ꝙ diu vᷣuet im
miſſum odoꝛẽ. Iñ h̊ olariꝰ.rij.qͥ facollas.
Qlliter.a.ũ.qͥ fert ollas vel poꝛtat.
Ollula.le.dimi.i.pua ola.

Oloꝛ. oloꝛꝭ auis qdã.ſcvgnꝰ. Uñ Ouidiuſ

epi. Ad vada menãdri ↄcinit alb oloꝛ. In

oloꝛinꝰ.na.nũ. Itẽ ĩuenit᷑ h̊ oloꝛ.oloꝛꝭ.i.fe/
toꝛ. ⁊ tũc deriuat᷑ ab oleo.les.

Oł lerꝭ q̃dã perba oꝛtolana. ⁊ ꝛ ab aledo

Carnes ederẽt. Olet ðꝛ cib in factꝰ⁊ ſum

li dii puũ ol. Amitas berbax

Omaſus.ſi.m.g.i.tripa vl vẽtriculꝰ qͥ ↄtinʒ

alia viſcera.⁊ ðꝛ ab omen.qꝛ ĩ ipᷣo reꝝ euẽt
inſpiciebãt.⁊ ꝓ.ma.Uñn Oꝛatiiepi.Pati/⸗
nas cenabãt omaſi. Itẽ aliꝰ. Noſcit᷑ ꝑ naſũ

mulier qᷓ vendit omaſum.
Omega.ðꝛ abo.qð ẽapð grecos nomẽ iſtiꝰ
elemẽti o.⁊ mega łh megalon.qð ẽ magnuʒ.

a noĩe vocãt h̊ͥ elemẽtũ o.cũ ꝓducit᷑. Cũvᷣo

bꝛeuiat᷑ vocãt iſtud elemẽtũ.⁊ illiꝰ repᷣſen/
tatiuã figurã omicron. q̃i bꝛeuis vł minoꝛ

o.a micros.qð eſt bꝛeuis ſiue mino.

Omelia.lie.grece.latie ðꝛ ſᷣmo vł colloqͥũ.?

ↄꝛ ab omelein.i.colloqͥ. vł omelia ðꝛ popu

larꝭ mo. vl cãt plaris.lł dulc cãt.itractꝰ
Omen. iniſ.iauguriũ ł auſpitiũ.⁊ ðꝛ ab oꝛe

qi oꝛimẽ.qꝛ fit oꝛe auguriũ. Iñ ominoſus

ſa. ſü.i.plenꝰ augurio.vel foꝛtunat.vñ qn/⸗
tilianꝰ de cauß. Senex ominoſus moꝛte ſi O

lij meiviuo. Iñ ominoſe aduer.ifoꝛtunate
coꝛ. pe. gtĩ omen. Uñ.iij. Re. xx. Qð acce

. — 9

Omẽtũ.ti.n.s.mappa vetni.ſ. mẽbꝛana q̃ cõ

tinet maioꝛẽ ꝑtẽ inteſtinoꝝ.⁊ ðꝛ ab omen.?

„— 2

da dun omẽta inteſtia.
mnebonũ.ni ꝓpꝛiũ nomẽ.m.g.ẽ.qꝛ q̃litas

Omnimoꝛbia.bie.q̃dã herba ſic dicta co⸗

Omnipotẽs.

ſcũt.⁊ ⁊ h oliuan.⁊ h re.ad oliuã ꝑtinẽſ.?

Omnis..t.⁊

qꝛ pmũ hoĩes alebãt ð olere añnq; fruges

vocꝭ eſſentiã rei nõ mutat.et ĩde licet omne
bonũ cõponat᷑ex duob reciꝭ ñ declinattũ
e vtraq; ꝑte recti.ſʒ tm̃ ĩ fine.vt om̃ebonũ

omneboni. ““

„ * .

multis moꝛbis ſubuen art.
upotẽs. tis. m. g. à oia p̃t.ſ.deꝰ. Uere ei
de oĩpotẽs ẽ.qꝛ pᷣt qcqͥd vult fieri.vł qꝛ pCᷣt
qᷣcqd poſſe ẽpotetie. Exq ptʒ ꝙ; de nõ põt
peccare.mẽtiri.vinci l moꝛi.qꝛ pᷣdicta⁊ cõ/
ſil ia poſſe nõ ẽ potetie.ſʒ defectꝰ et ipoten/
tie. Itẽ oĩpotẽs pᷣt decliari adiectiue h ⁊
X H oiĩpotẽs. Inñ hec omnipotei“inn.
.O.t. B oẽ. eſt nomẽ diſtributiuũ.et
fac actm plłalẽ in es vel ĩ is.vtocẽs Ioĩs.Et
differt a totũ.qꝛ oẽ ꝑtinet ad młtitudinẽ.to
tũ ad magnitudinẽ. Oẽ ſinglłariaↄtẽta ſub
noĩe cõpᷣhẽdit cui adiũgit᷑ diſtribuedo.ſed
totũ pꝑtes ſinglares ↄtetas ſub noĩe cui ad
iügit cõp̃hẽdit. vt totꝰ hõ.i totalitacceptꝰ.
cñ oĩb ſuis ꝑtibo ſ.hõ ⁊ q̃libet ꝑs hoiĩs.

oia tenet Item

pt declinani adiectiue.h ⁊ h ⁊ h oĩtenẽs.en
tis. Iñ hec oĩtenẽtia.tttſie.

W ante ſQ

On grece ðꝛ gens.· Et hinc etiã de dictꝰ eſt

on. qꝛ ſuꝑ oia eſt.⁊ inoĩb eſt.

Omager.gri.m.g.pe.coꝛ.i.ſilueſtri fer⸗ aſi

nus.⁊ ðꝛ ab onos qð eſt aſinꝰ.⁊ ager łagri
os.qð eſt feꝝ vel agreſte. ge 190

Oneſimꝰ.mi.pe.coꝛ. ꝓpꝛiũ nomẽ viri eſt. .
Oneſiphoꝛꝰ.pe.coꝛ ꝓpꝛiũ nomẽ viri.

ias. onie ꝓpꝛiũ nomẽ viri.⁊ acuit pe.

Onyca herba aromatica ẽ ſm Papᷣ. Uel vt

ðᷣ ĩ hiſtoꝛijs Onyca ðꝛ oſtreola ꝑua ſuaune
redolẽs.magnitudie hũani vnguis. Iñ et
onyca.qꝛ onyx grece.vnguiſ latie ðꝛ. Oſtre
ola aũt ẽ qda piſcꝭ. Itẽ Alexander neq; diẽ

Ungula dat nob qð ⁊ onyca ſiõr ⁊ onxx.·

Onycinꝰ.m.g.pe.coꝛ.eſt genꝰ lapidis vłme

talli m Papᷣ. Etẽ appoſitiua ↄſtructio cẽõ
ðꝛ lapis onycim.· Poõt etiã declinari mobi⸗
liter. onycinus. na. nũ. poſſeſſiuũ de onyx. ?
nycuł. li. pe. coꝛ.idẽ lapis qͥ ⁊ oy¹r.

Onyrx.nycis.q̃dã gẽma appellat᷑ dicta ſic. eo

ꝙ habeat ĩ ſe ꝑmixtũ cãdoꝛẽ ĩ ſimilitudinẽ
vnguis hũani.onvca eĩ greci vnguẽ dicũt
In honycus vel onycub p eodẽ lapide.et

coꝛ.pe.gti onycis.

Onocentaurꝰ.ri.m.g.hõ mixtus aſino nauun

ra agreſtis. ⁊ ðꝛ ab nes:ds eſt aſin? 2 cen/
taureo ꝙ ſupioꝛ ꝑs ſit ſilis hoĩ. poſterioꝛ
vo aſino vt dicit Papiias.

Onocrocal lixl onocrocalon qda auis. ?7

8: ab onos qð taſin eo q, faci? gerat aſini Opilio. onis cuſtos vl paſtoꝛ ouiũ. ? ab aite
Niã ſic ðꝛ ſculpta facieſ obducta.vłono/ one aſi ouilio. ? ẽ idẽ q ouilio. Hota puus oßiͦf
crocalos grece.latie lõgũ roſtꝝ ðꝛ.⁊ ẽ auis differẽtiales ð greciſmo. Mago caballoꝝ (Alrdef,
ſiłis cygno.? coꝛ.pe. Uñ in auroꝛa ðꝛ. Par ſit. poꝛcoꝛũq; ſubulc. Aſt aſini paſtoꝛ agg iniii dli
onocrocalcygno ſonitũ dat in vndis. ſo. boumq; bubulc?. QDulio muloꝛuz dur Ooooi
Onoma grece latine v nomẽᷓ̃. ennoicuſq; capꝛaꝝ. Nã caper ẽ ennoſ.ouui fmilis jo
Onomatopeia.peie.i.oↄfirmatio vel ↄfictio q; ſit opilio dux.⁊ p.o.opilio.vñ.Clir ibu. hcſhiſne
nois vt iĩ noie fictitio. Zꝛ ab onoma qð eſt Venit ⁊ opilio tardevenere bubulci. Aler. Fhinchlt
nome peio qocfingo. Onomatopeia ti po diẽ Durẽ opilio cuinom ouilemiſtrnrt inſcn
ñq; ita large ſumit᷑ ꝙ ẽt cõphedit vbi cõ/ Opimatc.a. i.i. opuletꝰ. fecũdatꝰ d: ab oblè Fiinn

—
„

irmatões. in onomatopei a. i. ad onoma mo.as.⁊ cõpat᷑ opimat.tioꝛ.ſimꝰ. Un YJ tminiin

,

topeiã ꝑtinẽs.vł ꝓlatũ vlł fictũ ꝑ onomato dith. ij. Liuitatẽ opimatiſſimã.i.opuletiſi iadkönnui⸗
peiã m Hug. Donat aut ĩ tractatu ð to mã.qdã tñ legũt ibi opinatiſſimã.i.famoſii ringi
pis ſic diẽ. Onomatopeion ẽ nomẽ ſictuʒa Opimꝰ. ma. mũ.i.opulet.di/ ſimam. mi Mohn
ſono. vt tinnitus er:.clãgoꝛq; tubaꝝ. Beda ues abundãas.pinguis.pfl uẽs. fertil. cape 1 Etid
vo dic. Onomatopeion ẽ nomẽ de ſono ſfa ſtris. ? p. pe. Ulñ Oꝛa.ĩ epi. Inuidꝰ alter n rn
ctũ. vt cimbalũ tinnieſ clãgoꝛ tubaꝝ.⁊ ſir marceſcit reb opimis. . De.. en .
Ppꝛietas aialiũ:· vt rugitleonis. balaouis O pinat . i.i.opiniõe pcept, vł manife„ gibon
ruditus aſinoꝝ. ſibulꝰ pentũ.latrat canũ Et cõpat᷑opinat.tioꝛ. ſimꝰ. In opinate.t/ hoenan
ceteroꝛũq; voces ↄfuſe aĩantiũ:.q iĩ ſepturis ſime. aduer.
ſcis ſepe reꝑiũt᷑.vt ĩ Job.iij. Rugitꝰleõiſꝛ Opinax.O. gi.freqnt᷑ opinat. manifeſtſſ Prnnn
Sopinac e i manifeſluü eam n .

õ 7 ſendes ſoꝛbet terrã dicim leccaroꝛ
Onos grece.latine ð: aſnus. Opinio. onis. .l. l. utamẽ.k ſuſpi / ib. WUW
Onꝰ.erꝭ.n.g.i.ſarcina.põdꝰ.⁊ coꝛ. pe. gtĩ. Jyſ. vlfama. : kpꝛieronbig. tẽ opinio ᷓ aneton
Bonuſculij li. ? onuſt ſta. ſtui i ſarcinatus dã extranea poſit. vtvult Ariſto. i:ij. tob. eiini
Et oneroſus ſa ſum i ponderoſus. Paß. vo die. Opinio rumoꝛ. fama. nomen ri i
( gante ν Goinolna opiioc le⸗ aura pan Ingegu⸗
E nus. ꝑceptus vel ꝑcipbKiMes. minltan⸗
Opac.ca.cũ.pe.p.i.obſe curꝰ. vel viriditate Opiparꝰ. a. ũ.i. elegãs vł abũdãs. Iñ opibpa Urdiua
ↄdenſus: Iñ hec opacitas. tatis. xe.aduer. Lelegant. vłabundant᷑ ? coꝛr. p. e lchlin
Opalia.ſũtopis dee feſta.qfaucia dꝛ.qꝛ fa Opiter. opitrꝭ lopiterꝭ.i.iupit.qi opiſpaci. gun tuti
net frugibo ⁊ faria etia vocat᷑ qꝛ tũc puer fa auxilij. vł illiꝰ dee.ſ.tre vł opũ p?. ⁊ tũc cõooõ cgfthen
ri bmũ ⁊ loqͥ incipit cũ eã attingahait. ponit᷑ ab opis ⁊ pꝛ.vl opit ðꝛ qᷓ̃i obiter.iipn Ge ai
Opella. le.f. g di.i pua opa.-domũcula vbi er. nat poſt obitũ pꝛiſ. Idèꝛ poſthbum matifn
opes vẽdunt᷑ vl vbi officia aqgunt᷑ info. Ulð⸗ opit᷑ puer cui auo viuo p? ẽ moꝛtiu n don
Opera. re f ge.ðꝛ ĩ reb aqgedis ſedulitas.vel anñq;ᷓ ille puer naſceret᷑ Et ðꝛ opit᷑ qſiobp gandoz

ſtudiũ. intetio vel laboꝛ vel auxilͤii. ter. qꝛ au in loco eſtpꝛzis.
Operepciũ.pᷣcij.i.vtilitas vl neceſſitas.ſim Opobalſamũ.mi.i.inciſio vel cauerna ł coꝛ U
Hug. Ull ᷣm Pap̃. Operepciũ eſt neceſſa tex balſami.vel lir manaãs deↄciſiõe coꝛii Oure ſin
riii. vtile vel magno opre. as balſamipcauernas. Coꝛtex vo illiꝰli / nitneep
Odperimen.inis.n.g.i.tegimen.⁊ ꝓdu.xi. gni ꝑcuſſus vᷣgulis ferreis ꝑ cauernas exi min
Operoſus.a.ũ.i.laboꝛioſus.ĩtentus.ſtudio mij odoꝛis diſtillat gutas.. ſGulafg
ſus.⁊ ð ab oꝑa. Ulł oꝑoſus ðꝛ ab oꝑe.i.vti Opoꝛtum.na.nũ.i.vtilis.oueniẽs vł neceſ⸗ aſhrak ha,
lis vel oꝑib plenus. ſariꝰ. Jñ opoꝛtunitas.tatis.i.facultas.co Mhenläliidinn
Opic. a.i.i.coꝛrodẽs.⁊ ðꝛ ab opico.as.vñ H hKKkhkaumbaſckore
June. Et diuĩa opici rodebãt carmia mu Opos ðʒ inciſio vel cauerna vel coꝛter. Neffümeſcze
res. Et hincopici dicũt᷑ balbutiẽtes.⁊ vba Opidanꝰ.na. nu. .caſtellanꝰ. in oppido ôma Menüdic,
qdammõ diminnéetess. nens. pdu. dd. udetbii g⸗
Opicꝰ etiã ðꝛ qͥalteriꝰ lingue gen coꝛrũpit Owidulũ.li.dimi.i.ꝑuũ opiddu. firbiſorig,
Obifer a.i ·opẽ ferẽs. ⁊ ðe ab opis ⁊ fero. Oppidũ.di.dꝛ liber ciuiras p̃terrpbomam. wemmhdn
Opiter.cis.pe.coꝛ. 9.g.i.opẽ faciẽs vlł feres Etoppidũ ðᷣ caſtꝝ. ? pꝛie magnũ caſtʒ. t nindrinh
⁊ ðꝛ ab opis ⁊ facio vł fero. Itẽ opifex. cis. ꝓducit bmã. vñ Qucan in. iin. Eruerent Emmni gian
i. artifex. ꝑitus.ſ.opus faciens. nullivallarent oppida muri. an Ant

ſtorii in wob. „vitperul. rriuʒ pᷣt dici ab os oꝛis.⁊ tẽoꝛariũ ðꝛ peplũ
Onlig ſonz riſio. Jñ h̊ opꝛobꝛiolũ.li.dimi. R ſcz infula illa qᷓ inuoluit ⁊ oꝑit oꝛa.i.vultꝰ.
BincA Obps. opis. f g. pir heopes opũ.ſ ntus ſin Oꝛariũ eniã dꝛ ſtola ſacerdotis. eo q; oĩoeſ
Ktaſnieing gular deficit fm vſum. Et ẽ nomẽ diuerſi ⁊q̃libet ſacramẽta ecclie ſine eo fieri nõ de
liomlin iniũ.i. aliud ſignat ĩ ſingtari?⁊ alindiĩ pti ben. s
aperecnneſ Opis.opi.opẽ.ope.i.auxiliũ.tutela.ſtudiuʒ Oꝛatio.onis.f g.ðꝛ qioꝛis rõ.nam oꝛare eſt
minm IhH niſus. z ones iplali.i. diuitie. Inuenit loq dicere. Eſtãtoꝛo ↄtexi vboꝝ cü ſen
nerebubulcda . iin quch 1 ſingt⸗ ari p di uu ſ.2 1 pli p guxilio ſu. Cötexx⸗ aut ſi⸗ ine ſenſt u nõ eſt oꝛzo. qꝛ nõ ẽ&
inomonlenih Ethinc hec opis.opis.qdã dea q puraba? oꝛis rõ. Itẽ oꝛo petiõ eſt.qꝛ oꝛare idẽ ẽ qd
cüdre dun obib peſſe. coꝛ.o. Uñ Querit pauꝑ opeʒ petere.ita dic Capᷣ. Itẽ oꝛo coplata ⁊ ligæ
eind Anttauar opes. Er nota ꝙ ops pterra bʒ ta eſt ĩ merris abſoluta in pla allocutius
miſiniicnmn ntũm in vſu.⁊ interpoſita i.ſacit gtm̃ opis eplł is. diſputatiua ſdialeticis. relatiua ĩhi
inaniſtnittndd. ⁊ eſt pmitiuũ.Et ð ops terra.eo ꝙ opeʒ fe ſtoꝛijs. Itẽ oꝛationũ alia pfecta. alia imꝑfe
d n. rat f rugibo. alio noĩe ðꝛ cybele. Itez opg cta. Perfecta ẽilla qᷓ ꝑfectu ſenſũ generat ĩ
äntstnlck antiqͥtꝰ dicebat᷑ ĩ oĩ genere.i.diues.fecũdꝰ. aĩio auditoꝛ. vt hõ currit. Uloꝛo pfecta eſt
8 r opulet. Et idẽ p̃t cõponi inops.i.panꝑpꝑ. oꝛdinatio dictionũ ↄgruã pfectãq; ſniaz ð
SS Optatiꝰ cia.tiũ.⁊ interpoſita v.cõſonãte fre monſtrãs. Impfecta oꝛo illa q impfectũ
quẽtius ðꝛ optatii.ua.uũ.i.deſideratuꝰ. ſen ſu m generat in aĩo auditoꝛꝭ.vtalb hO.
Npe mnd Iñn h optatii.tiui qdã modꝰ vᷣbi.qꝛ deſist Oꝛatiũcula.le.dimi.pua os.
n Ninn optationen. Oꝛatoꝛ. oꝛis.i.actoꝛ.defenſoꝛ.patronꝰ.cau⸗
E Optimas.matꝭ..ge.ðꝛ ab optimꝰ.Et ſunt ſidicꝰ.aduocatꝰ.ſᷣm Papid.
entr In optimates optimi ? maioꝛes ⁊ honoꝛabili Oꝛatoꝛiũ.rii. loc' oꝛadi tm̃ oꝛõi ↄſecratꝰ?
inkciinnnifi. oꝛes ĩ pło. Et etiã militeſ electi dicũt᷑ opti q̃ nemo aliqͥd alið agere dʒ niſi ad qdᷣfactũ
milſißt, in mates? pducit mgaa. iit vnde ? nomẽ accefit.
ugn Liſui Optatio.onis.ſ.g.⁊ ꝑ ſyncopã h optio.onis Oꝛbis.bis.m..i.rotũditas circuli : etiam
ule Anttoinem id eſt. ↄeſideriũ vł electio. Et optiões etiaz cuiuſlibet rei.⁊ ðꝛ a rota.qꝛ qi rota eſt. JAtẽ
mmor ama hont Dicti ſunt qdã milites.qꝛ ſunt elecit. oꝛbis ðꝛ circulꝰſeptimane. Vñ Job. j. Ei·
ple, aumpn Opulent.ta.tũ.⁊ h ⁊ H ⁊ B opulẽs.tis.in eo q; in oꝛbẽ traſiſſent dies ↄuiuij. Itẽ oꝛbis
3 — dem ſenſu.i. diues. vl opibe abũdans.⁊ ple d: mũdus vl circulꝰ terre ꝓpter rotũditatẽ
büdis Nopin uus.⁊ vtrũq; cõoalt. Fſiß oꝛbicuß. li. dimi. Et oꝛbiculꝰ etiẽ
ndunt tcorſ i⸗ Oxng derdcher de ab ops opil.qð ẽ terra. et ¶ ꝗlibet bꝛeuis rotella. Et cõponit᷑oꝛbis cũ
prraioniſnin. eſt id as fit. ſ opatio ißa rei actio ẽ. Et ab terre vel terraꝝ. ⁊ ꝛ h oꝛbiſterre vel oꝛbiſ/
loni 4tucO op ðe h opuſculi.li.i. pu opꝰ. Etoꝑari. terran.m. ge. qð dinoſcitr ſui pncipio. ſiẽ
töraichin ria. riũ. ad opꝰ ptince. vel q facit opꝰ. Eth ſq;. qꝛ ſcʒ oꝛbis eſt maſ.ge.?as.
erhoſon operan. r. p codẽ. Et oꝑoſus.ſa.ſuʒ.i.vti Oꝛbita.te.p.coꝛ.i.veſtigiun carri vel rote.ab
od Rennd lis. vel opiby plenß. obe ? rota dicta.ſact?q pec agiſolet. Et
Erdrohitaſiont EB ante P S: oꝛhita qi oꝛbis iter vel via.
D a , ſne= - r = ² O?:biüuei. coponit᷑ er integris diuerſoꝝ ge-
ſoacnmul Oꝛa.re. ſine aſpiratioe ſignat finẽ vel extre, nen? nũeroꝝ. Et videt᷑ mirabilł cõpoſitio
misdexſuun mitate ren, pcipue regionuũ ylveſtiũ. Cñ. j. Et decliat᷑ oꝛbiũuei. grõ oꝛbijueoꝝ. dtõ oꝛ
nn Oantfii Regũ.xxiiij. Oauid oꝛã pᷣſcidit chlamydis bioueis ⁊c. Ciuitas ei eſt ꝗ vocat᷑ oꝛbiũ.et
* Cuemec ſaulis.qn; eſt plłis nũeri de os.oꝛ⸗.⁊ ſicẽt ¶vocat᷑vei.ſʒ coꝛrupto noĩe nũc ðꝛ oꝛbeuetꝰ
mee nõ aſpirat᷑.ſʒ añ ſignat tps aſpirat. ꝛ inde ꝓpꝛie dicebantciues oꝛbiti.ſiue vien
gnnn H Oꝛaculũ.li.i.diuinum rñſum ⁊ ðꝛ ab os oꝛ tani.el ↄiunctim oꝛbitiuientani.qͥ nunc
1 ſelrstl qꝛ oꝛe petit oꝛe dat᷑. Et oꝛaculũ ẽ locꝰvbi dicuntur oꝛbiuetan. W’’
nsb dat rũſum.⁊ ſic accipit᷑ oꝛaculũ ſᷣm Hug. Oꝛbus.ba.bũ.i.puat.cecꝰ.ſʒ oꝛbus qͥ filios
race. Papias etiã dicit. Oꝛaculũ⸗ celeſte rũſuz. E amiſit. ſz cecꝰ qͥ oculos ꝑdidit.ſʒ ſepe vnuz
anan, put ipᷣm delubꝛũ.Et ſᷣim quoſdã ðꝛ ab oꝛo.as. ponit᷑ preliq́. Iñ hͥ oꝛbitas.tatis.i.amiſſio
Atelannehe Vn in hiſtoꝛijs ðꝛ Rñſuʒ diuinũ oꝛaculũ oculoꝝ vł etiã filioꝝ. Itẽ oꝛby ðꝛ ſine purẽ=
1,n i. . ð: q; oꝛantib, doaoatt. tib 'm Hug. Itẽ Bꝛeciſm ponit talẽ dif
gioniii ien O.:ariü.rij. ð limby qͥ aponitoꝛe.imargini ferentiã. Vñ cec? inutilit᷑ gerit inſtrumẽta
naninfe en extremitati alicuiꝰ veſtimẽti cauſa oꝛnat vidẽedi.Lumiĩe puat violẽter ðꝛ oꝛb. Dzʒ
en o ⁊ ð ab oꝛa.re extremitate veſtiũ. Itẽ oꝛꝛ oꝛbatus.cecatꝰ.vel viduatꝰ. M

Opꝛobꝛiii bꝛij n. i. vituperiũ dedec de/

” ”«”eM
Z äl

4

Oꝛca. ce. vas olei vł ſpẽs ãphoꝛe magne. et

ð ab oꝛce.qð ẽ reciꝑe.⁊ h oꝛce.cei.qi vꝛce/
8 codẽ vaſe. Iñ h̊ oꝛceolꝰ.li.dimi.

Oꝛcas. cadis. qddã genꝰ oliuaꝝ.? ꝛ ab oꝛ/
ce.q ẽ reciꝑe.qꝛ multũ liqris ꝑcipit.vł oꝛ

ce etiã ðꝛ grece rotũdũ. Jũ oꝛci apud gre

cos dicũt᷑ teſticuli t᷑ rotũditatẽ. Et inde
q̃dã oliue dicũt᷑ oꝛcades q̃i teſticulares.qꝛ
ĩ modũ teſticuloꝝ creſcũt.⁊ coꝛ.pe.oꝛcadeſ
Oꝛce grece.latine ðꝛ reciꝑe. Uel oꝛce grece.

3Zꝛ etiã rotũdũ latine.

Oꝛceſtra.ſtre.i.pulpitũ ł cathedra nobiliũ.
2ðꝛ ab oꝛce qꝛ eos ſeꝑatiʒ a pplo recipiebat

Et oꝛceſtra dicebat᷑ loc? ſeꝑatꝰ ĩ cena.vbi
nobiles ſedebãt.vñ ⁊ ſepe ponit᷑ p nobilib-
Vnñn Juuenal.Quoſrepoꝛtãdis poſita eſt
oꝛceſtra cathedris ã
Oꝛcula.le.pe.coꝛ.dimi.i.pua oꝛca.

Oꝛcus.ci.m.g.i.infernꝰ ⁊ ðꝛ ab oꝛce.qð zre
cipere. qꝛ ſ⸗ Baratye reciꝑe.vł qꝛ młta re

cipiat. UIn Oꝛati in epi. Quid vici ꝓſunt

aut hoꝛrea ſi metit oꝛcꝰ. Gꝛãdia cũ ꝑuisñ

Oꝛdinariꝰ eſt qͥ iure ſuo vel pᷣncipis benefi

cio vniu erſalit᷑ iuriſdictõʒ exercere pᷣt vbi-

libet. Itẽ eſt is cui vniuerſuas cauſaꝝ cõ/
miſſa ẽ. CUñ ſm ſpe.officiales epoꝝ oꝛdina
rij vocant᷑. Itẽ ſᷣm Boff.oꝛdinariꝰ iudex ẽ

q̃ a collegio Aigr⸗ a ſuꝑioꝛe cõfirmat᷑. vt

electꝰ i rectoꝛẽ qͥ ꝑ ↄfirmatiõʒ ſoꝛtit᷑ iuriſdi

ctionẽ.ſicut ⁊ epᷣs in oĩba pᷣter ea q̃ maioꝛeʒ

diſcuſſionẽ exigũt. Itẽ oꝛdinariꝰ miles ẽqͥ

p integrũ oꝛdinẽ militat.qͥ alio noĩe ðꝛ gre

arius.i.humilig.
2

dinarij locoꝝ ſunt nõ tm̃ epi.ſiʒ etiã qͥcũ
q; inferioꝛes qͥ hñt inſtitutionẽ ⁊ deſtitutõʒ

c.cũ ab ecclłaꝝ.de offi.oꝛdi.⁊?.c.iij.S.in cõfe
rendis. eo.ci.li.ſ)l.
Oꝛdinaria onera ſunt illa q̃ er ↄſtitutõe vel
ↄſuetudine pᷣſtant᷑. vt ꝙ qlibʒ talis fundꝰ:
dom q̊libʒ ãno tm̃ debea t pᷣſtare dño ſuo
vel pncipi. Sʒ extraoꝛdinaria onera ſt q

extra curſum ⁊ moꝛẽ ex iopinato euẽtu ł ca

ſu ſeu neceſſitate emergẽte inducũtur.vt iſ
dñs velit maritare filiã ſuã.vlł guerre ĩmi/
neãt.⁊ iõ a ſuis ſubditis exigat᷑alid.
Oꝛdinatꝰ.ta.tũ.i.diſpoſitꝰ.electꝰ

Oꝛdo.inis.m.&.i.diſpoſitio vel gcꝰ.⁊ ðꝛ ab
oꝛdioꝛ.dirꝭ. In oꝛdiariꝰ.ria.riũ.i.oꝛdie ſta
tutꝰ factꝰ vel elect. Et hͥ ⁊ B oꝛdinalł.⁊ G le

„

ραd eſt vnũ ſacẽ̃m de ſeptẽ.

„

Oꝛgia.oꝝ.płlis nũeri

noꝛion. ClIñ
ꝛea.ree.i.mons.⁊ ðꝛab oꝛos. 8 eſt viſio. .
Jñ hec oꝛeas.adiſ.i.nymphavł dea mõtiũ

Oꝛerxis.xis.i.vomit exiẽs ab oꝛe.⁊ ðꝛ abos

oꝛiſ. Jñ h oꝛexia.xie.poliphagia.i.młta co

mmeſtio nimiũ deſideriũ comedẽdi.Et ↄtin

git h infirmitaſ cũ extra naturã comedimꝰ

Oꝛganii.ca.cũ.pe.coꝛ.i.ad oꝛganũ ꝑtines

Oꝛganũ.ni.pe.coꝛ.ẽ generale nomẽ oĩm in
ſtrumẽtoꝝ ł vaſoꝝ muſicoꝝ. Dẽ etiã ſpeci

aliter ꝓ q̃dã inſtrumẽto.Oꝛganũ etiã dicit

modulatio q̃ fit in cãtilena ⁊ ꝓpꝛie cũ talibꝰ
ĩſtrumẽtis vel vaſis. Iñ h ⁊ hecoꝛganiſta
ſte.qͥ vel q̃ in tali inſtrumento canit.
Oꝛge grece ðꝛ ira.

——

QOꝛia. rie.i.frenũ qð oꝛi ĩponit᷑.⁊ ðꝛ ab oſ.

apire os.⁊ ꝓdu.du.

222 —

Oꝛiẽs.ent.m.g.ꝓ oꝛiẽ

Oꝛiganũ.ni.qdã herba calida.

Oꝛigenes ꝓpꝛiũ nomẽ doctoꝛꝭ.de qᷣ 82. Tbi

cũq; Oꝛi ſun
⁊ vbi male nullus eo peius.

Oꝛigeniani heretici ab oꝛigene autoꝛe exoꝛ

ti ſunt. dicẽtes ꝙ nõ poſſit videre fil patrẽ

nec ſpũſſanci filiũ. Aias qͥʒ ĩ pncipio mũ

di peccaſſe dicũt.⁊p diuerſitate pctõꝝ ð ce

lis vſq; ad terrã diuerſa coꝛꝑa q̃ſi vincula
meruiſſe.eaq; cauſa factũ eſſe mũd—u.

Oꝛiginariꝰ.rij.i.vernaculus.

. * — 7„

Oꝛiginarij dicũt

ſm vulg manẽtes a manendo dicunk.

Oꝛigo.inis.f.g.i.genꝰ.ſtirps.pncipiũ.nð
oꝛiginæ.nea. neu.⁊ H ⁊ H oꝛiginalis.⁊ le.
Iñ oꝛiginalit᷑ aduer. Uñ oꝛiginale pctüm·

8ꝛ qð ab oꝛigine natiuitatis ↄtrahii.

Oꝛion.onis.m.g.ðꝛ qddã aſtꝝ añ thauri ve
ſtigia fulgẽs. Et ðꝛ oꝛion q̃i vꝛion.ab vꝛina

i. ab inundatõe aqꝝ. Zꝑe em̃ hyemis oꝛit᷑.

7 mare ⁊ terras aquis ⁊ tẽpeſtatibo turbat
ſm Papiã.⁊ ꝓducit pᷣmã ſyllabã ⁊ media,ʒ
uidius.O bſtititoꝛion laco⸗
na nitẽtibus aſtris. Iteʒz oꝛion inueni᷑ pä
dam citharedo.⁊ tũc ꝓdu.pe.ſʒ pᷣmam co:·

8 neri tm̃. ſacra bacchi mini
ſteria vł ſacrificia.dicta a ſaltationibd.

Oꝛic. ca. cũ. pe. coꝛ.i. loqr. ⁊ ð ab os.oꝛis. D
Oꝛidicꝰ. cca.ũ.pe.coꝛ.i.oꝛe diceens.
Oꝛidurus.ra.rũ.i.aſpere loq̃ns.łqͥ nõ vutlt

tali plaga mũdi. Iñ
H ̊ oꝛiẽtalł.⁊ H̊ le.pᷣt ẽt eẽg.o.⁊ ꝑticipiXũ.
Oꝛitficiũ.cij.n.s.i.foꝛamẽ inferiꝰ.⁊ ðꝛ ab os
oꝝ. 2 facio. Ponit᷑ etiã ꝓ qlibet foꝛamine.et
vt diẽ Amb. Cetris duo ſunt oꝛificaa.

genes bene poſuit null' eo meliuſ

ſcripticij.ſ.litones ſic di/
cti eo ꝙ ita glebe ſũt aſtricti ꝙ trã ſine voluũu
tate dñi ſui ñ pñt dimittere.dicti oꝛiginarj
qꝛ ad trã talẽ ipᷣa oꝛigĩe pꝛiſauiꝓpauiad ſer

irol
soton;
5Lucnnl
ge Enifenn
lirtLaken
Opiöinen
Vbeonthil
Niusſegun
Cabul inqtn
dacf ſin
Orundicl

ſoaiume
Oit mdicge
rheenficſs
teialadäin
ſhereenceue
Aüdicitaſ
Pnckipisli⸗
ſtaialſllem
clirathorire
beſdeut nin
nmen dofi
ligo ns
hiu ze unen
Nehoeo,
Ghonzongna
Kmiſm .
hoihrrönkan
Cnriglimſin
Cntckgliuan
Monünnteidi
Niemnctnngn
htrinniggin
Kdrkrnd⸗
nnlamm
000ront
Dirnitie

pomnorvph
o penerubiki
lunk fihehe

Mhotllsſoi
Dhoß n ni i

„

Auiſoneeſteß

ppllon

orindin
N ns.

aborerdes N
Gngtin Ue
tomelelin
na uricoreir
AWorgnüge⸗
cralenoni in
ſio⸗ Dici
Dnin
irlenn
mentocamit.

=
S==

iſaabecchin
uſlennondb,
ponit1drbo⸗
rtdados
nedicmns.
Nelonskräni

üihagni)
ic nckgo⸗ 1woi⸗
minfe forite

ip̃ lbetſorannet

Duo ſontorifn.
calice

vr deg

vſutnul evntii
nus.
cauwre cn
iil lpont
schibncipiomi
aſintepaoroͤce
l Vnoda
füchemüd.

wus
aifliongſe n
haigtifrni
W nene dicno n
Genüm umu

Sfuighenii

AKA
ummnnin
tino
hrhoriiu /n
Vion
iuenshnhi
Mintrntnn
iinimi
gonei iolcte
Tuech pſein

=ꝛ – =—
E

roni n ς
rronon,

Gig?

Uã Dirgilb. Dapboit ſiluis kg inter delpbi
nas oꝛion.h̊ ſumit᷑p citharedo.Et nota
fʒ AQucanũ.oꝛion.p.pe.in gtõ. Un die i. .

ge. Enſiferi nimiũ fulget lat? oꝛionis. J
i. ix.f. Teſte tulit celo dec? ficti oꝛiõis.E

ODnið.ĩ meta.xiij.coꝛripit dicẽſ.diuerſaſq;
vsꝛbes nitidũq; oꝛionis enſem. Plurimum
vſus ſequit᷑ Ouidiũ q́; Lucanũ. Uñ invo
cabul in qͥb autoꝛes ſibi ↄtrariãt᷑.ſꝑ tenen

da eſt ↄſuetudo lociin qlegi.

Oꝛiundꝰ.dã.dũ.nomẽ.i.natꝰ vel naſcẽdus

regit gim. Vñ in Boetio. Di reminiſca
ris cuiꝰ patrie ſis oꝛiſdus.

Oꝛix. vt dicit glo. Iſa. lj. aĩal eſt immũdum
nec ſacrificijs aptũ. Et vt dicũtdã. Oꝛix

eſt aial qddã in heremo ſiłe capꝛe.cui pili

ſunt reflexivꝰᷣſus caput naturã oĩm aĩialiũn
Alij dicũt ꝙ ſit mus aquatic qͥ cũ capt ẽ
ꝓijcit᷑ i vijs ſiue ĩ cõpitis.Alij dicũt ꝙ oꝛi
eſt aial ſile muri qð nos dicim glirẽ.Et ð

clinat᷑ h̊ oꝛix.oꝛigis oꝛigi oꝛigẽ ⁊c. Deq̊ ha
bet Deut. ciiij.⸗ ꝛigẽ camelopardulũ. NHo

mina em̃ deſinẽtia in x.faciũt gtm̃ in cis v

in gis.exceptis.nix.nox.ſenex.⁊ ſuppellex.

ꝛiza. ze. maneries eſt pulmẽti. ⁊ vt dicunt

de hoꝛdeo.

Dꝛizon. zont.m. g. media ſphera awares ſu

per terrã fimn npap iã.
ꝛnia interpᷣtat a lanachema lanatheatiʒato
Oꝛnir ẽ gallina ſilueſtris vel vt diẽ Papias
Oꝛnix eſt gallina africa pinguiſſima.
Oꝛiʒomãtia.tie.i.diuinatio q fit in pectoꝛe.
vel ĩ oꝛtu.vł in guſtu pulloꝝ.⁊ ðꝛ ab oꝛnix.
qð interpᷣtat gallina ſt ilueſtris. 7 mãcia
eſt diuiuatio.
Oꝛoma viſio interptat 'm Dapia.
Oꝛos.oꝛontꝭ ꝓpꝛiũ nomẽ cuiſdam montis.

Hinc viget dici. i Oꝛontes.til. dux licioꝛ

q⁊ magnꝰ fuit.

O:phanotroppiũ ppin⸗ hoſpitale vbk ali⸗ lo
eus venerabil inq́ᷓ oꝛphani ↄuerſantvł Fa

ſcunt᷑. In h ⁊ h oꝛphanotrophita.te.qͥ v

Ecuſtos oꝛphanotrophij ſiue dñs ſiledo

mina talis loci.

Oꝛphan⸗ na. n. ideẽ eſt qd pupill⸗. Sʒz illo H
grecũ nomẽ eſt.⁊ H latinũ. Uñ in.ps.vbile
F. it. pupillot tu er adiutoꝛ.grecꝰhʒ oꝛphão.
Aum. ſi. i. pncipiũ u loquedivll locutio.⁊ 32

ab oꝛdioꝛ.diris.

Oꝛſus.ſa.ſum.i.ncept᷑.⁊ dꝛ ab oꝛdioꝛ. dirt. H
Ethh̊oꝛſus.ſus.ſui.i.actꝰ oꝛdinãdi telã.vel

locutio.vel pncipiũ locutionis.
Oꝛicola le pe coꝛ oꝛtolam. ð ab oꝛb. et

cum. T graphia

colo quaſt oꝛtarolens. JMM
ety gia. gie. qda inſula. ſ. delos.
Oꝛtigometra.tre.q̃dã auis. 7 vt dicũtẽ co⸗

turmitx.qᷓ gregẽ duẽ terreeã apꝛopinqᷓntez
accipit vides rapit. ̃m Hug. Pap.ct dic.

Oꝛtigometra.genꝰ auiũ.i i coturnices. quaſ
veteres veſci iterdixerũt. Solũ ei h̊ aialſi

cut hõ moꝛbũ caducũ hʒ. Et p. pe. ab Ale/

ꝛtilio.oniſ.m.g. idẽ qð oꝛtolanꝰ metra
tir oꝛtigis.k. . grece.latie ðꝛ coturnir.
Oꝛthodoxꝰ.xi.m.g.i.vir recte głe.ſ.recte cre

Sent⸗ vñ Dic coturnices deſigre oꝛtigo

d68. 2 vt credit viuẽs. 2 82 ab oꝛthos. qð E
reciã. doxa glia. Quo noĩe n pᷣt vocaridq
g liter viuit q; credit. Iñ h oꝛthodoxa.xe.i.

femiĩa recte gle. et h̊ oꝛthodoxia.xie.i.recta

glłia.⁊ pᷣt declinari adiectiue.oꝛthodoxꝰ.xa
xũ.ſᷣm Hug.pap̃.vᷣo. diẽ. Oꝛthodoxgrece

rite catholichõ ðꝛ.fide rectꝰ.⁊ vita phabil
ꝗ latine vir recte glie ðꝛ.⁊ ꝓ.pe.poſitiõe.
Oꝛthogomenꝰ.na.nũ.i.recte accẽtuatus.et
ðꝛ ab oꝛthos. qð ẽ rectũ.⁊ gomenos. qd eſt .
accent.q̃ſi nõ encleticatꝰ.
Oꝛthogon na. nf i recte angulat⸗. 282 ab
oꝛthos 7 gonos. qs eangul.xH oꝛthogo⸗

Fiantlare bz angulu reciũ·? coꝛ. go.

Oꝛtchographia.phie.pe. acuta.i. recta ſcptu

ra lraꝝ 2 ſz gülaba zb db eiboa ds eſfe
crigrtum.

Oꝛtolanꝰ.i.cultoꝛ oꝛti.⁊ ðꝛ ab oꝛtꝰ ti.
Oꝛthoneumen⸗ enoanlat. 252
ab oꝛthos qðᷣ ẽ rectũ.⁊ neuma.vñj q̃da ꝓno

mia apud grecos.ſ. diſcretiua dicut oꝛtho
neumena
Ata agd differẽtiã illoꝝ ã ſunt inclinatiua. D

qi recte modulata.i. recte accẽétu

Oꝛthonovcus.qͥ tm̃ emittit q̃ntũ recipit.et
ðꝛ ab oꝛthos.quod eſt rey. ⁊ noycus. Inö
oꝛthonoycus. equo mõ recipit? 7 emittit. H

Oꝛthos grece. latine: ðꝛ rectũ.

Oꝛtus.ta.tũ.pticipiũ ab ceth: oꝛifis. Et 5

oꝛtus.tus.tui.i.natiuitas.Eth̊ oꝛt ti.ſcðe
declinatõis.qꝛ Pibialiad oeiet⸗ ⁊ nũqᷓ; ſit
ug. Pap̃. vo dicit. Oꝛtuſ

ſine fructu fᷣm “D
ta. tũ. nat genitꝰ. ſubito viſus.Oꝛt votus

tui. natiuitas. genitura. ſubita apparitio. p-
ceſſus. Oꝛtus vᷣo oꝛti oꝛto.ageramenꝰ ole
ribus abundãs vel paradiſus.Oꝛt olerũ
inde dict.qꝛ ſemꝑ ibi aliqd oꝛiat᷑. NHã cum

alia terra ſemel ĩ anno aliqᷣd creet.oꝛtꝰ nũqᷓ;

ſine fructu eſt. Jn oꝛtub lidimlic eit. ni R

oꝛtus.

ante O
Os.oꝛis.n.g. ðꝛ ab oſtiũ q̃i oſtiũ.qꝛ ꝑ ibſum Oſaureũ.rei dict eit h
quaſi n oſtiũ cibos ĩtromittimꝰ.⁊ ſpum ſo nat᷑ ĩ in fine.licet cõponat᷑ ex duob rectꝭ
ras eijcimꝰ.vł qꝛ ꝑ os egrediant᷑ vᷣba ⁊ igre
diãt᷑ cibi. Et pducit᷑ os oꝛiſ.ſʒ os.oſſis.coꝛ

ſis. Ab os. oꝛis ðꝛ ſ̊ os oſſis.qð antiqͥ dice
bant ᷓ oſſuʒ.⁊ G̊ oſſu.⁊ inde gtũs płalis oſ

nipit᷑. UIñ. Os oꝛ loquit᷑ coꝛio veſtit os oſ

ſuũ.ſʒ nũc dicimꝰ os oſſis oſſe oſſium.ꝑi.in

penultima ſyllaba gti plalis. Et dicuntur
odlſſa ab oꝛe. eo ꝙ pateãt in oꝛe apertiꝰ q; ali
bi.imo in alia pꝑte coꝛꝑis nõ patẽt. Na vbi

q; cute ⁊ viſceribo obtecta celant᷑. Ul dicũ
tur oſſa ab vꝛo.vꝛis.quaſi vſta.qꝛ olim cre

mabantur.

Oſa.ſe.f.g.q̊ddã genꝰ calciamẽti.⁊ ðꝛ ab os
oſſis.qꝛ pmo de coꝛijs boũ oſe facte ſunt.⁊
yuis nũc ex alio geneꝛe fiãt pꝛiſtinũ tamè
nomen retinẽt. Jñ oſatus. ta. tũ. id eſt. oſas
pabenns. e

Oſuanna hebꝛeũ eſt. ⁊ accẽtuat in fine. Etyt

dicit Hieronymꝰ in. cxvij.pſalmo qͥ mani/

feſte de aduẽtu ſaluatoꝛꝭ ſcript?eſt p eo ꝙ ĩ

ſeptuaginta habet᷑ interpᷣtib. O dne ſaluü

.

me fac. in hebꝛeo legimꝰ Oſanna. Adonai
olſanna. qdᷣ maniteſti? Symmach' interpᷣ

tatꝰẽ dicẽs.Obſecro dñe ſaluũ me fac.ob

ſecro. HNemo & putet ex duob vᷣbis. greco
vigelicʒ ⁊ hebꝛeo ᷣmõe oſanna eſſe cõpoſi/
ti.ſʒ totũ hebꝛaicũ.⁊ ſignare ꝙ aduẽt xpᷣi
ſalꝰ“ mũdi ſit. necnõ ꝑ H̊ ꝙ ſubiũgit᷑ Oſan/
na.i.ſalꝰ in excelſis.ꝑſpicue oñdit᷑ aduẽiꝰ

xpᷣi nõ tm̃ hominũ ſałꝰ.ſʒ tonꝰ mũdi ſit.ter

rreenna iũ gẽs celeſtib vt omne genu ei flectat

celeſtiũ.terreſtriũ.⁊ ĩfernoꝝ.Eſt aũt vt dic

memigiꝰ. O ſanna cõpoſitũ ex itegro ⁊ coꝛ

interpᷣtat᷑ ſalua vel ſaluifica.anna eſt ĩterie

am lingunz tranſferri non potuit. ſicut nec
Oſaureũ.rei dict eſt Chꝛvſoſtomꝰ.⁊ decli

ſicut ⁊ omnebonũ. M
Oſcen.oſcinis.m.g.qͥ oꝛe canit.vel folijs vł
alio modo vt decipiat aues.⁊ ðꝛ ab os ⁊ ca
no.Dicunt᷑ etiã oſcines q̃libetaues oꝛe ca/
nẽtes.i.cãtu auguriũ facictes fãʒ Hug Et
Papias etiã dic.Oſcines oꝛe canẽtes aueſ
dicunt᷑ quaꝝ auguriũ voce capit᷑ vt coꝛui.
zcoꝛ.pe. oſcines.
Oſcillũ.li.q̊ddã genꝰ ludi.ſ.cũ funis ſuſpen

dit᷑ de trabe.in ̊ pueri ⁊ puelle ſedẽtes ipel

lunt᷑ huc ⁊ illuc.⁊ ðꝛ ab os oꝛꝭ.⁊ cilleo eo ꝙ;
ibi oꝛa cilleant᷑.i.moueant᷑ huc ⁊ illuc. Iteʒ
oſcillũ.li.i.puũ oſculũ.⁊ tũc ẽ dimi.ð oſcu
Oſculũ.li.foꝛmat᷑ ab oſ.addita culũ.ſicuta
mas maſcuł. ⁊ a flos floſculꝰ.⁊ a mus mu
ſculꝰ. Etẽ oſculũ.dimi.de os oꝛis.q;tũ ad
vocẽ.Et qꝛ aliã habuit ſignificatõʒ a ſuo pᷣ
mitiuo.iõ os fecit alið dimi.ex ſe.ſ.oſcilluʒ
id eſt.puũ os vt dicit Pꝛiſ. Et differt oſcu

lum a baſio.qꝛ oſculũ eſt religiõis. Uñ ðꝛ.

Recepit eũ ĩ oſculũ pacꝭ Baſiũ vo ẽ ainoꝛꝭ
Suauiũ luxurieꝛ libidinis. Vñ Baſia cõ

iugibo. ſʒ oſcula dant᷑ amicꝭ. Sua nia laſci

uis miſcẽt᷑ ſ̃ta puellis. Itẽ oſculũ filijs.pa

Item Oſculũ charitatis. Baſiũ blãdiciei
Duauiũ voluptatis. NCee

Oſoꝛ.oꝛis.m.ge.i.oditoꝛ.⁊ ðꝛ ab odi odiſti.
Vnñ Plautꝰ i amphitrione. Scito illũ ma
didũ ⁊ incõtinẽteʒ atq; oſoꝛẽ vxoꝛꝭ ſue.ſᷣm
Hug. Papᷣ.aũt dic.Oſoꝛ.oꝛis.ab odio.diſ

dict.i.inimicꝰ qͥ aliũ odio habet.

rupto. O ſi ei latine ðꝛ ſalua ſiue ſaluifica. Oſſeus.ſ ea. ſeũ. pe. coꝛ.i.de oſſibo exñs vl fa
Aunnna vᷣo apud illos interiectio obſecrãtiſ
Niã apud illos ab obſecrãte ðꝛ ãna.ſic apð
nos latinos a dolete ð heu. Et ſᷣm ſ̊ debe Anicẽna. Ci inteſtina deſcẽdunt iĩ oſeũ ⁊c

ret dici integre oſianna.ſʒcoꝛrupte ðꝛ oſan
na dempta i.vocali.⁊ interpᷣtat᷑ oſanna ſal/
ua ł ſaluifica obſecro.qꝛ ſicut dictũ eſt.oſi

ctio obſecrãt᷑ apud hebꝛeos. Et ſubaudit

populũ tuũ ltotũ mundũ.hoĩes ⁊ anglos

ipſoꝝ ruinã erx hoĩbo reparãdo. Quidã di/

Ccyui q oſanna interpᷣtat᷑ ſalꝰ.q̃ſi dicat. Dñe
tibi debet᷑ ſalꝰ mũdi.Auguſtin vᷣo dicit ꝙ
oulſanna eſt vorxobſecrãtis.magis affectũ in
dDicaãs qᷓ; rẽ aliquã ſignãs.ſic ſunt in lingua
latina interiectiones. Etiõ Oſanna in ali

ccus.vel ad oſſa ꝑtinẽs.vl oſſibs plenꝰ. In

nenit᷑ etiã ̊ oſeũ.ſei.p burſa inteſtinoꝝ.vñ
⁊ tũc ꝓ.pe.⁊ ſcribit᷑ ꝑ vnũs.
Oſſiculũ.li.dimi.i.puũ oos.
Oſſifragiũ.gij.i.oſſiũ fractio.ſicut dicimus
aliqʒ feciſſe oſſifragiũ.qꝛ oſſa alicuiꝰ fregit
Oſſifrag.ga.gũ.i.oſſa frangẽs.⁊ coꝛ.fra.

O ſſillũ.li.dimi.i.pꝑuũ os.
Oſſoſus.ſa.ſum.i.oſſibo plenꝰ.

Oſſulũ.li.dimi.i.puũ os.

Oſtentũ.ti.ðꝛ mõitꝝ ſiue res admirationeʒ

fa ciẽs.qꝛ ꝓpoſita ad oculũ pᷣt ondi.
Oſtentꝰ.tus.tui.ðꝛ irriſio ⁊ maxiĩe qͥ fitoum
aliq̃̊ ſigno notabili.̊ irriſus oſtẽdit᷑. Und

Deheon
nlihabene
OKauull
esoſtenſe
Oingnel
teſacinti
thoſrut
Gahuor
Oluarnl
oſhemnini
olni nilpen
Tolre ſre
tiigorpu
purnogal
Papusdi
teſta⸗gamolt
minoik Hre⸗
Ottrariesen
ſtehebz.
Otrarinn.
cboſtm 9
nlinula
iuniiot
Nolbraenmig
ialaſtzian
nngnapnm⸗
Ron.

Gagt
dagorlanes⸗
Nuarmialn.
Mlelantcnn
ridechhen
Omacnaile
ſHächiei
Ouicrluleden
Ullelgnnti⸗
DPaorckopiuo⸗
Moonla i9
lllaledinii
nigono ni.

een

uestden
ilbernncen
Secninn.
nocecapen.

iſciſnoſh
1pockettäns
d0801cld n

1nücidini

(Addiaalüſan
Koſcnd 1tae.
nideosbi
uſgicaizte
dinierſeſock
Peie Etdifent⸗
tnigos Dit
Baſü oent
ins Ci Bmin
ic. Suunah
olculiflis
Suniiſt
Balüblidticia

radocio

ore onſten
cons k0di
iodd .
idroſipiin
is Noſtngin
pbenſuilefnt

adctilntii⸗

teſte habz. ⁊ vſus eſt ꝓ pumic.
Oſtratꝰ.ti.m.g.i.pauimẽtũ teſtaceũ dictum
ab oſtra.qꝛ qͥbuſdã minutis ⁊ fractis teſtiſi

Soloꝛ auriculaꝝnz.

tui habentes.

4

Oſtentaculũ.li:i.demonſtratoo.

Oſtia. ſtie eſt quedã ciuitas. Iñ oſtieſis. vt
exp̃s oſtienſis.
Oſtra.grece.latine ðꝛ teſta. Iñ h oſtra.oſtre

teſta cniuſdã piſcis. Et hinc h̊ oſtreũ.ſtrei.
⁊ oſtrea.ſtree.qͥdã piſcis qͥ in oſtra latitat
Sʒ oſtrea.oꝝ.p ipᷣis piſcibo ðꝛ ĩ neu.ge.ſ,ʒ
Oſtree.aꝝ.in fe.ge.ſũt carnes eoꝝ. Iñ hic

— 7 — — 7

oſtreariꝰ. rij.qͥ piſcẽ illũ vẽdit vł capit.Et B

oſtrũ.ſtri.i.purpura.qꝛ oſtroꝝ ſãguĩe tigit

Inñ oſtreꝰ.ſtrea.ſtreũ.i.purpureꝰ.⁊ oſtreatꝰ
ta.tũ.i.purpuratꝰ.et h oſtreariꝰ.rij.qͥ ĩ pur/

pura oꝑatr.vel qͥ e facit vł tingit ̃ᷣm Hug.
Papias diẽ.Oſtrea aĩalia marina.dicta a
teſta.qꝛ mollicies carnis ĩterioꝛ mutat᷑ vxel

minuit᷑. Gꝛece em̃ teſta oſtra ðdꝛ.

Oſtratites.tis.m.g.qͥdã lapis qͥ; ſilitudineʒ

vel lapidibo calce admirxto fiat. Iñ h oſtra

77
0

tariꝰ.rij.qͥ oſtratũ facit.⁊ oſtratari.ria.riũ

* „

ad oſtratariũ ꝑtinẽs.

Oſus.ſa.ſuʒ.i.odiẽs.⁊ ðꝛ ab odi.odiſti.⁊ hʒ

vim ꝑticipij.vñ ↄſtruit᷑ cũ actõ ad modum

„

Ota grece.latine ðꝛ auris. Iñ h otagia.gie.

Ouale.lis.n.t.coꝛona q ppter pugnã dat᷑ vi/
ctoꝛibo.⁊ ðꝛ ab ouo.ouas.

*„ „ *

Ouatio.onis.i.letic vl exultatio victoꝛuʒ

(z q exhibet᷑ qſitriũphus victoꝛib.

Ouicula.le.dimi.i pua ouis.

Ouile.lis.n.t.i.caula ouiũ.⁊ p.pe. Uñ qͥdã

Durxeſt opilio cui nomẽ ouile miniſtrat.
OQuilio.onis.i.opilio.⁊ ðꝛ abo e.
OQuilla.le.dimi.i.ꝑua.ouis.

Sõl . 8
„ e .
3 7

Hebꝛ eon. vj. Cruciſigetes llii dei ?⁊ ollte ouis. Iteno eſt vilis onis. centũ mihi cha
Oniſpex cis.cõ.g.qͥ vel q̃ viſcera ouiũ inſpi

OQuũ.ui.dicũt greci oum.⁊ interpoſita nco

ſonãte.inde nos dicimꝰ h̊ ouũ.ui. Ul dicit᷑

ouũ q̃ſi vuũ ab vua. eo ꝙ ſit humidũ ſicut
vua.qꝛ ſicut vna exter ſicca ẽ ⁊ interiꝰ vui
da ⁊ humida. ſic ouũ exteriꝰ ſiccũ ẽ ⁊ interi
us humidũ. In Bouulũ.li.dimi.⁊ Hͥ ouicu
lũ.li.ſiłr dimi.ſᷣm Hug.E ꝓ.pᷣmꝗ.ſʒ ouo.
ouas.eã coꝛ.vn. Pꝛudẽs frater oua cũ dat
tibi ſepiꝰ oua. Papᷣ.vᷣo dicit. Ous victa. qꝛ
ſunt vuida ab eo ꝙ intrinſecꝰ humoꝛe ſint
plena. Nã humidũ eſt qð exter humoꝛez

2

gute

Orea. oree. vel oxia eſt acutꝰ meꝛboł velox.
2382 ab oxi.qð ẽ acutũ ł velox.qꝛ cito traſit

vel necat vt freneſis. Et h oxea loxia qcu
tus accentus. Sũt eĩ decẽ figure acceiuũ

q a greci puerbioꝝ diſtinctõibo apponunf.
Ori apud grecos ⁊ acutũ ⁊ velocẽ ſigt. Inð

oxus.xa.xũ.i.acutꝰvel velox. Uñ ⁊ qddã ge
nus teli acuti ðꝛ h oxus.xi.Et moꝛboꝝ qui
daz dicunt᷑ otci.qͥ dã chꝛonici.Oxi ſunt qͥ ci
to interficiũt vł trãſeũt Chꝛonici aũt ſunt

aneo T nmol din languere faciut. Ité ab oxi qdᷣ eſt acn
gute CTuel tũ ðꝛ apud grecos acetũ oxi.eo ꝙ ſit acutũ

Itẽ ab oxiqð ẽ acutũ vel velox ðꝛ oxi qdã
medicina.

Orxiphałꝰ.li.genꝰ eſt mẽſure.ſ.acitabulũ vł
ocitabulũ.⁊ ꝓpꝛie ad acetũ ferendũ.vñ ⁊ ðꝛ

oxiphalłꝰ q̃i oxiphoꝛꝰ. vel ðꝛ a phalon.qð ẽ
lignũ.eo ꝙ ligne ſit.⁊ coꝛ.pbhha.

Origaros.m. g. vel h oxigar.gari.iacetum
cũ liquamine. “

— 97 *

Origoniũ.nij.in q̊ tres anguli ſunt acuti.⁊
ʒ ab oxi qð eſtacutũ.⁊ gonos qð cangułꝰ
⁊ oxigonꝰ.na.nũ.i.hñs tres ãgulos acutos

Ins. Ouinꝰ.na.nũ.pe.p.i.res ouis.vł de oue exi· Oximel.n.g.vel oximellũ.li.ẽ aceti ⁊ mellis
ſtens. vt carnes ouine. pvpnmixtio. i. duas ptes hñs aceti ⁊ tertiã mel
efe Ouis.ouia.ſ.g.ðꝛ q̃ſi oblauis.ab oblatiõe. lis.vñ talↄfectio dulcedinẽ retinetꝛ acoꝛẽ
cigoſuan co ꝙ antiqͥtus ĩ initio.nõ tauri.ſʒ oues ſa/⸗

.

ſ. angivet
s. .

crificarent᷑.ſeu ĩ ſacrificio mactarent᷑ Pꝛiſ
cianꝰ vᷣo dicit ꝙ deſcẽdita greco.Gꝛeci em
Dicũt oyos ⁊ nos cã vitãdi hiatũ ouis dici

mus. Ex his ſcʒ ouib q̃dã dicũt᷑ bidentes.
ꝛ inter dẽtes ſuos duos altioꝛes hñt.cũ qͥ

bus dicũt᷑ naici.q̃s gẽtiles maxiĩe ĩ ſacriſici
is offerebãt.⁊ coꝛ.pmã ouis.ſʒ ouũ.ui.pð.
Vnñ. Que male fetet ouis nõ ẽ melioꝛ trib

O;
ij. Reg. vi. Irat ẽ dũs indignatiõe Oʒã.
Et infra. Et vocatũ eſt nomẽ loci illi?pcuſ

Oximentũ.ti.acetũ cũ vino mixuun.

——

a.oʒe/ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdã viri.Deq̊ͥ hẽt᷑

ſio Oʒze. Et nõ debʒ accẽtuari in fine cũ ſit
declinabile.Et interpᷣtat᷑ Oʒa robur vl vi
ſio.ſiue videns.vel robuſtus.
7

.
Oʒias.oʒa.vel oʒi.ĩterpᷣtat᷑ robur. Uñ Oʒi certa foꝛma factũ erpᷣſſum ⁊ redactũeſt. wnin
as dicheſt. q; interpᷣtat᷑ foꝛtitudo dñi. IpPe Nactũ tacitũ ðꝛ.qð in veritate nõ eſt expᷣſſe Jiſtu
à Aʒarias duplici noĩe. Iſte ẽ qͥ illicitũfactũ.ſʒ ex aliq̃ lege ſpẽali acſi fieret ſtatutü leinen
ſibi ſacerdotiũ vedicare conatꝰ eſt. lepꝛa in excauſa habere iubet᷑. vᷣbi gra. õduxido mmage
fronte ꝑcuſſus eſt. vt ðꝛ.ij. Paral.xxvj. Ite mũ a Seio. ⁊ res meas intuli.in H caſu res en
iiij. Regu.xv. mneeillate p mercede vom debẽt᷑ Seio in *
Ojꝛʒimũ.mi.ðꝛ ab oʒa vl oʒi.qð ĩterpᷣtat᷑ro re h̊ ſtatuẽtevł iubẽte lege pigneri ita eẽ ob lig Ee
bur. Et oʒima inteſtina boũ dicunt᷑.ſ.tripe ligate.ac ſi ſpealit᷑ ⁊ expᷣſſe inter nos ↄcoꝛ bagen 1
qꝛ ĩ eis ↄſiſtit foꝛtitudo.vñ Perſiꝰ. Cũ bñ datũ eſſet ⁊ ↄuetũ dato tñ ꝙ nõ ↄuenienꝰ. eallen
Diſtincto cãtauerit oʒzima neruo. ⁊ ſuꝑ hoc dixerinꝰ. ÿU? ioiſcl
81 ant „ R NOactũ adiectiõis.in diẽ talẽ eſt.vt vẽdo ti / ſofne
ES õ e —e2 bi domũ.⁊ ſi potero hꝛe maiꝰ pᷣciũ vſq; ad . nnlten
Aittera apud hebꝛcos nõ habetur menſem. ego repeto ipam domlmß. lbrel
p nec vllũ nomẽ eſtapud eoſ qð hoc DNactü legis cõmiſſarie eſt. vt vẽdo tibido heſtnuen
elemẽtũ ſonat. Abuſiue igit᷑ accibi mũ.⁊ ſi nõ ſoluerꝭ infra mẽſem. volo ſitĩ S hlliſeniſu
enda ſunt noĩa hebꝛea.qñ ꝑ p.inueniũtur empta.C. de pac.inter ẽp.⁊ vo. uis lndiͤ
apud nos ſcriptta. DNactũ ꝑſonale eſt qð nõ generaltr fit.ſʒ tũ opriense
Habulũ.li.a paſcẽdo ðꝛ.ſ.paſtꝰ.vł paſcua. ꝓ vna pꝑſona vel duabo.Et ðꝛ ꝓſato ꝑſona Pronnicin
Iñ pabuloſus.ſa.ſum.pabulis plenꝰ. le.qꝛ fit ꝑſone ſoli.ſic ꝙ tali ⁊ nõ alteri pdeſ eraformun
Pacal.liſ.ↄ.t.⁊ G̊ le.i.pacẽ deſignãs kad pa ſe poſſit.vt ſi paciſcoꝛ pecuniã a te mihi de ognatopy
cẽ pꝑtinẽs. Unñ Oui.in.vi.meta.Circũit exr bitã nõ petituꝝa te ſʒ a tuo herede.tũc illö Pioclole⸗
tremas oleis pacalibo hoꝛgs. pactũ tiñ ꝑſonã tuã tuet᷑ ⁊ nõ heredẽ tunʒ. mi Cig
H0acat.ta. tũ.i.pacificat?.⁊ ðꝛ a paco.as.qi Nactũ realevł ĩ rẽ eſt generale.⁊ nõ ↄtinet ſactiluu/
pacæẽ tenẽs.Et cõꝑat᷑ ſᷣm ꝙ eſt nomè paca/ ſpẽaliter vnã duas vl plures ꝑſonas. ſʒ ge Pulunet
tus.tioꝛ.ſimꝰ. Uñ ad Heb.xij. Fructũ pa neraliter cõplectit᷑ oẽs ad s illa reſ ꝑtinet ogopit
catiſſimũ exercitatꝭ ꝑ eã reddet iuſticie. vl ꝑptinere p̃t. vt cũ debitũ meũ oĩno remit ſulcecipingi
Pacifica.dicebat᷑ oblatio q fiebat pꝛo pace to tã tibi qᷓ heredibo tuis.ita vt oẽs libere/ gmainzd/i
ad deũ ł ad hoĩes.vł quia ad bonũ pac fie minitu ⁊ heredes 7 fideiuſſoꝛes.⁊ nullꝰmi ſchan Ui⸗
bat ſiẽ ſalutaria ſacrificia ꝓ ſalute data vel hi reſeruet᷑ regreſſus ad pecuniã vel ad reʒ Nuigpugin7
dada vl reuãda offerebat᷑ſic ðꝛ ĩhiſtoꝛiſ petendam. ô gtu
OPactio.onis.t.g.i.ↄuẽtio. ditio.pmiſſio. Pacrũ nucũ dici põt qd ab oĩb iuris ſolẽ/ eau
PHactoꝛi.ria.ria.i.ad pactũ ꝑtinẽſ.⁊ dicia nitatib⸗ eſt deſtitutũ.i.iurꝭ ſolẽnitatib eget Ciwars.
pactũ.⁊ G̊ pactoꝛiũ.rij idẽ qð pactũ vel lo/ ſcʒ qñ nec chirographũ.nec inſtrumẽtũ in Ceatſisgriunn
cus vbi fit pacuůu. teruenit. ᷓ pactũ cõfirmet᷑ roboꝛet᷑. Et ðꝛ fhhctdri
Oactũ.cti.eſt int᷑ ꝑtes expace ↄueniẽs ſcri/ nudũ a cauſa qᷓ ſufficere pᷣt ad ꝑfectã obli/ Meckinirn
ptura. legiba ac moꝛibo cõpꝛobata.de v. ſig. gatõez. vt do. vt faciaſ.facio vt des ⁊c.Cu Manngint
c.pactũ. Uel pactũ eſt ↄſenſus duoꝝ ł plu iuſmodi ↄuẽtiões dicũt᷑ ↄtract inomiati Dienecidix
riũ in idẽ placitũ.ſ.ad dãduzʒ vł faciẽdũ ali Itẽ ðꝛ nudũ a foꝛo negocij.vt qñ negociuũ deningtin
qͥd alteri ab altero eoꝝ.ff. de pac.l.j.S.j.? O nõ incidit ĩ certũ nomẽ cõtract?. vt in noie lorncihig
a paciſcoꝛ.ſcer.q̃i de pace factũ.vel pacis emptiõis.vẽditionis.locatiõis ⁊ ſimilium. Plüemaga⸗
actũ. Itẽ ſᷣm quoſdã pactũ eſt cõtractꝰ.qiꝛ Itẽ nudũ ðꝛa rei interuetu vt tali nõ inter ſnlnithe,
paciſcẽdo diuerſas in idẽ ↄtrahimꝰ volũta cedat res ã poſſet ſuo interuẽtu ꝑfecta red nnifinin
tes. Et capit᷑ qñq; late p eo ꝙ nõ trãſit in cõ dere cauſam obligatõis.ſicut ĩ mutuidati Abiltanne 8
tractũ noĩatũ.vt vẽditio ⁊c̃.et ſic pactũ pGt one.Itẽ ðꝛ nudũ a ↄtinẽtia.qm̃ ſi in ↄtinẽ frder itd
dici ↄtractꝰinoĩatꝰ.vt trãſactio.dovt des tipꝰ ↄtractũ adijciat᷑ pactũ ex pᷣcedeti obli unſni iun
⁊c̃.Qũq; ſtricte ꝓ ſimplici pacto qtis facto gatiõe vires ↄtrahit vt videat᷑ ineſſe cõtra Ggntin n
vt pmitto tibi decẽ ⁊c. Et ſica traſactiõe ? ccui.⁊ cauſam veſtire vt pactũ qñ ſel facti ſckirinſi⸗
pollicitatiõe differt.qꝛ pollicitatio eſt ſolt?ꝰ c ⁊ poſt traditionẽ ĩtercedit res ſi veſtit iter PAnrri *
offerẽtis. Et aſſignat᷑ differẽtia inter pactũ uentu rei. Pactũ veſtitũ ðꝛ ſex modis ſʒ q ir pbiny nge
⁊ trãſactionẽ.qꝛ pactũ eſt dere certa ⁊ nõ li ſex modis veſtit᷑.i.re.vᷣbis.lr̃is.ↄſenſu.ↄtra Mnrice etb
tigioſa ⁊ gtuita.Crãſactio vo de re incerta ctu coherẽtia.⁊ rei inceruẽtu.ᷣm Boff. In fgln opali
litigioſa ⁊ nõ gratug. (ſti.de ver obbl. lnt
Pactũ ↄuentũ ðꝛ.qð ſub certis vᷣbis ⁊ ſub Nadus.di.fluuiꝰlombardie.ſic dictuaab “ finnſhn

nedac

atenöcſtſe.

cſifengaai.

GF2. Köderdr
mllinßgun

debet Oena
epgheniti
einternosd

dPNgi

mb zci
nmdon.
t. Nüwtid

neſen. Magi

„N.
generalrſthii
Störprinpan
tliznöaienpet
Ncunüäatenhi

oberedeticl⸗

tnöbanden
nenalc ?1hooti
urw gongs he

Zösillureſotn.

imeioinorent
ia mocs iibeſ⸗/
ſorco? nul ni
unii wla

othiunsſol/
Oleniurhege

Kinrometa

lrodonek⸗AId⸗

tnd gegio

Ndes l
anch inonii

i. Nnego
och N N.

„ we
. ſnlun⸗

tnif.
en n

vno triũ fontiũ exqb hʒ oꝛiginẽ qͥ pac'dðꝛ

Itẽ fluuiꝰ padus dictꝰ eſt eridanꝰ a phetõ/
3 in eũ ſi⸗ ubmer. o qͥ eridan dicebat᷑. Iñ pa
danus. na.nũ. pe. p.
aganiſmꝰ. mi.i.ritꝰ ⁊ mos paganoꝝ.
Daganꝰ. na. nuũ.t. villanꝰ vł incultus.⁊ ðꝛa
pag qð ẽ villa. Etqͥ cũq; habitat ĩ villa ðꝛ
paganꝰ. Pꝛeterea qͥcũq; ẽ extra cinitatẽ Si
id ẽ.eccłiam ðꝛ paganꝰ.q̃i villanꝰ.⁊ nõ ha/

bitãs in ciuitate dei.i.eccłia.ſʒ longeẽ ĩ pa/

go ſᷣm Hug. Scom Iſi. aũt pagani dicũ
tur a pagis atheniẽſiuzʒ vbi oꝛtiſunt. Ibi eĩ
in locis agreſtibo ⁊ pagis.gentiles lucos et
idola ſtatuerũt.⁊ a tali initio pagani voca/
bulũ ſoꝛtitiſũt. Iñ paganic.a.ũ.⁊ hͥ paga/
nitas.tat.i.młtitudo ⁊ collectio paganoꝝ.
vel ꝓpꝛietas qᷓͥ pagani dicũt᷑. vł terra eoꝛuʒz.
Haganicũ aduẽticiũ.eſt peculium qð exp

ſpera foꝛtuna aduenit veluti ex teſtamento

cognatoꝝ vel etiã agnatonnx.
Pagella.le.dimi.i.pua pagĩa. Uß Hiere.
xxxvi Cuũq; legiſſet tres pagellas vł q̃ttuoꝛ
ſcidit illud ſcalpello ſcribe.

PHagina.ne.f.g.i.ps folioꝝ libꝛoꝝ ⁊ Zꝛ a pã

go. gis/ ꝓ iũgere l impellere.qꝛ pagine ſibi
inuicẽ cõpingũt᷑.vł qꝛ folia ibi irgunt᷑ Pa
gina etiaʒ ðꝛ qñq; charta.qñq; liber.qñq;
ſcriptura. Un ↄſueuit dici. Hoc ĩuenit᷑ in
diuina pagina. Iñ h̊ paginula.le.di.i.ꝑua
pagina. ðð
Pagylue itnuuspogne
agꝰ.gi.i.villa.⁊ ðꝛ a pige qd apud grecos
ſonat fõs.qꝛ iuxta fontes ville ſolẽt edifica
ri.Et ꝓducit ymlaã.
Pala.le.eſt inſtrm qͥ ventilat᷑ frumẽtũ.vta
palea purget᷑.vide infra in poale.
NPalefredꝰ.di.pe ꝓ.eſt genꝰ eqͥ quialio noĩe
ðꝛ mãnus.⁊ gdari.⁊ ðꝛa paſſu ⁊ leni.⁊ fre
no.⁊ ducẽdo.qꝛ leni paſſu ꝑ frenũ ducit᷑.
Halaãs.antꝭ.o.g.qͥ nũqᷓ; ĩ aliq̃ loco habʒ cer

tã manſionẽ.⁊ ðꝛ a palo.las. Iñ palãter.i.

maniteſte l vagãter. Et palabũdꝰ.da.dũ.i.

errabũdus.vagabũdꝰ ſᷣm Hug. Uñ Ju/

dic.ix.One aũt turme palãtes ꝑ cãpumad
uerſarios pᷣſeᷓbant᷑. Papᷣ.vo dicit. Palan
tes gaudẽtes.palã vagãteſ.diſꝑſi. Palãter
id eſt. incõpoſite vł diſpeſe.
Palanteũ.tei.n.g.q̊ddã oppidũ in palatino
mõte.vbi mõ eſt rhoma.Et qꝛ palanteũ al
tum erat.ideo palanteũ ðꝛ murꝰaltuſ.vł fa
ſtigium. MMMM
HPalata.te.pe.p.maſſa qꝗᷓ fit de palis.Et pa/

te ſunt maſſe qᷓ de recẽtib⸗ ficub cõpingiſo

mitur.ij. Re. xcyv. òòMW
Palatinꝰ.na.nũ.pe.pð.i.de palatio etñs.?
tuũc ðꝛ a palatiũ. Uel palatinꝰ.na.nũ.i.ꝑti/
nens ad palatũ.? tũc ð: a palatutu.
Palatinꝰ comes ðꝛ qͥ curã gerebat pᷣcipuã.
vt miſſis notaꝛijs ſuis negligẽtiã iudicum
argueret. C. de offi.recto.l.nullã. W
Palatiũ.tij.ampla domꝰ in q̃ multi vaga/
ri pñt. In palatinꝰ.na.nũ.pe.ꝓ.i.de palatõ
exñs.Uł h palãs.antꝭ.rex fuit archadie.in
cuiꝰ honoꝛe regina aulã ipᷣꝰ noĩe ↄditã pa
latiũ vocauerat. Sic apellauerũt a Pa
lãte H̊ palatiũ.Et coꝛ pa. vñ Lucanꝰ i.iij.
Vix odiſſe vacatphebea palatia complet.
Palatum..ti.ðꝛ.a palatiũ.eo ꝙ magnũ ſit ⁊
amplũ.vł qꝛ ſi kgi palatiũ oꝛiſ vł lingue.vł
ðꝛ a palo.as.qꝛ ibilingua vagat᷑. Ulpala/
tũ ðᷣ: q̃i poletũ a polo.qꝛ ibiꝓ ſui ↄcauita/
teccli⸗ ſil itudinẽ. Uñ ⁊ greci palatũ vꝛa
non vocant. Iñ palatinꝰ.na.nũ.i.ad pala/
tcium ꝑtingezs. H
Pale.aꝝ.f.g.płis nũeri.i.doꝛſi dextera leua
q́; eminẽtia mẽbꝛa.⁊ dicũt᷑a palin.qð ẽ mo
tus.vel lucta.qꝛ in luctãdo eas pᷣmimꝰ.qð
ſcʒ luctari vł luctã greci dicũt palin. Inue
nit᷑ etiã in ſingulari.ſʒ ĩ alio ſenſu.qꝛ.i.pala
ðꝛ vẽtilabꝛũ ⁊ latũ inſtrm ferreuʒ ad opus
ignis. Pala etiã ðꝛ ille ↄcauꝰ loc in anulo ĩ
luo ponit᷑ lapis pᷣcioſus.
alea. lee. ſiẽ dicit Iſið.in.xvij.etymo.ðꝛ a
pala eo ꝙ pala vẽtilet᷑ vt frumẽta purgent᷑.
Uel a pale frugũ ĩiuẽtrice.quã gẽtiles cere
rem eſſe volũt. Deq̃ Uirgiliꝰ.Te q̊ʒ magʒ̊ᷣ
pales.⁊ te memoꝛãda canemꝰ. Uel ðꝛ a pa
bulo eo ꝙ palea ſola paſcẽdis aĩalibo pmũ
pᷣbebat᷑.Cuiꝰnatura exↄtrario frigida ẽ in
tãtũ vt obꝛutas nines fluere nõ ſinat. adeo
calida vt matureſcere poma ↄpellat.vt diẽ

lent. quas int᷑ palas ad ſolẽ ſiccat. Etſieſi

Aug'.de ciui.dei.Et coꝛ.pa. Uñ i auroꝛa

PNon vult nudaripaleis donec ſic aduſta.
n hec paleola.le. diiim.
aleare.rꝭ.n.t.⁊ ð̊ paleariũ.rij.locꝰ vbi pa/
lee reponunt᷑.⁊ ðꝛ a palea.Et ẽt ſic ðꝛ pell.
q̃ ſub collo bouis fluitat huc ⁊ illucad mo
dũ palee. Iñ h ⁊ H palearꝭ.⁊ h re.vl a pelle
deriuat᷑ ̊ paleare.rꝭ.ł paleariũ.rij.pellicła
q̃ pẽdet añ pectꝰbouis.q̃i pelleariũ. Ułſic
ðꝛa palo.las.qꝛ vagat᷑ huc ⁊ illuc ⁊ fluitat
Iñ palearia dicũt᷑ quedã ꝑtes ingi q̃ ſub il
la pelle colligant᷑.⁊ coꝛ.pa.Ulñ Oui.meta.
xi. Colla toꝛi extãt aruis palearia pendent
Pales.f.g.indecli.vel pales.lis.eſt dea pa/

buloꝝ. Iñ hic palatualis eiꝰ ſacerdos. Et

plr hec palilia. poꝝ paliliũvł palilioꝝ. illõ

d e feſta. Uñi Perſiꝰ. Fumoſa palilia feno

in qno fenũ cõburebat᷑. “
OMaleſtina.a philiſtjm vꝛbe oĩs regio circa
ejõ dicta ẽ paleſtina. In paleſtinꝰ.a. ñ. getile
Paleſtra.ſtre.ðꝛ lucta vel locꝰ luctatiõis.⁊
829 palmn gselncra L mor c ibi freqnt
ſe moueãt. Q
honoꝛẽ pᷣmo fuit celebꝛata. Ul a palude q̃

vngebant lucta turi anq; haberẽt oleũ. In
paleſtric. ca. cũ.⁊ hec paleſtrica.ce.qͥ ĩ pale

ſtra luctat᷑et qꝛ ad paleſtrã foꝛtes vocabã
tur.iõ paleſtrica qn ꝓ foꝛti ponit᷑ ʒ Hug.

papᷣ.vᷣo dic. Paleſtra grece lucta.vbi athle
te exercent ſe. Luctatio q̃ fit in gymnaſio.⁊
coꝛr.pmã. Uñ Ouið.in.xvi.epi᷑.Aut fera

nos retinẽt aut vncta dona paleſtre.

Palimbacho bachijidẽ eſt qd antibacchi

us. ſ.pes cõtrariꝰ bacchio. Cõſtat em exp/
mis duabo longi
tibacchiuns.

Palin ·iiteꝝ. Itẽ palin.i. motus vel mobili

tas. Itẽ palin.i.lucta.

Palinodiũ.dij.ðꝛ a palin. qʒ eſt iteꝝ.⁊ oda

qð ẽ caãtus vel laus. Et palinodia dicũtur
laudes iterate vl cant iterati. Iñ palinodi

us. dia. diũ.i.iteꝝ.cãtatꝰ ł laudatꝰ. Ethpa

linodicꝰ.ci.qͥ palinodia facit vel dicit.

MPaliſcꝰ.ci.ðᷣꝛ a palin.i.iteꝝ.qᷓi iteꝝ veniens
vel q̃ſi iteꝝ natꝰ. Uñ paliſci dicti ſuntduo
filij Jouis.⁊ etne.q̃i bis editi.qꝛ ſel de ma /
tre ⁊ poſtea iteꝝ de terra.ſᷣm poetaſ. Unde

pta feruẽtia terra.

Paliananni loc; lucte. 82 paleſtra.

Ouidius in.v.meta.Stagna paliſcoꝝ.ru

Naliurus. ri. cardu eſt ſpinoſus ⁊ aſperri/
mus. Oeq̃ habet᷑ Iſa. xxxiiij. Papias etiaʒ

dicit. Paliurꝰherba aſperrima ⁊ ſpinoſa.?
⁊ ꝓdu.pe.UIñ Clirgiliꝰ in bucoł. Carduꝰ

⁊ ſpinis ſurgit paliurus acutis.

—

Palla.le.f.g.q̃drũ palliũ mulieꝝ deductuzʒ

vſq; ad veſtigia.affixis ĩ oꝛdie gẽmis dicta

ſica palin.i.a mobilitate.q̃ circa finẽ eſthꝰ

ĩdumẽti.vł qꝛ vᷣgis vibꝛãtibo ſinuata criſpe

tur. vl ð pãnꝰ q̃drus q̃ tegit ⁊ oꝛnat᷑ altare
OPallas.dis.f.g.dea belli eſt.⁊ ðꝛa palin.i.a
motu ⁊ excuſſiõe haſte.Uł ðꝛ pallas a pal/
lone inſula thꝛacie vbi nutrita fuit. Uel qꝛ

pallantẽ gigantẽ occidit.q̃ᷓ ⁊ minerua dicit

qi moꝛtał.vł qꝛ minꝰ variaꝝ artiũ.qꝛ fuit

inuẽtrix multoꝝ ingenioꝝ vt dicunt. Eta

SES

Et palilioſus.ſa.ſuʒ.i.fumoſus: a feſto pał

el ðꝛ a pale dea paſtoꝝ.ĩ cuiꝰ

gis ⁊ tertia breui.vide ð ian

SS

pallas h̊ palladiũ. dij imago vł ſimulacrã

palladis. ? palladiꝰ.a. ũ.ad palladẽ ꝑtincs.

dallex. icis. ↄ. g. i. qadulter vel iuuenis.

qd facturꝰ es appẽde in humen palliũ ⁊ ꝑ/

gas qᷓ́;tũ valet tuoꝝ pedũ pmptitas. vel ðꝛ
palliũ a pelliba vñ fiebat pmũ.
cit᷑ palliũ qͥddã genꝰ pãni ex ſerico.⁊ qᷣlibet

Sʒz mõ di⸗/

mãtellus. Iñ palliolũ.li.dimi.i.ꝑuũñ palli/
um. Et palliatꝰ.ta.tũ.i.palliũ hñs vlł pallio

ĩdutꝰ. Põt ẽt palliatꝰ deriuari a pallio.liaſ

Et tüc palliatꝰ.i.pallio tect.vel occult.co
operb;. vt iſte hʒ vᷣba palliata.i.occulta.coo
perta. Et ꝓducit pᷣmã palliũ.
Exiguo ꝑuus circũdans pallia collo.
alloꝛ. oꝛis.m.g.i.defoꝛmitas.timoꝛ.

Eſt em palma man ęrxtéſa.ſ.extẽſis ſine er
paſſis digitis⁊ explieatᷣ. Cui ↄtrari eſt pu

gnus.ſ.manꝰ digitis ↄtractis ⁊ clauſis.eſt

&8 palma extẽſa.pugn vo cla uſus. Itẽ a pal
ma manu ðꝛ h palma.me.qᷓdã arboꝛ.qꝛ ad
manꝰ victoꝛ? oꝛnata eſt.vel qꝛ oppaſſis ẽ ra

mis in modũ palme hoĩs.Eſt ei arboꝛ in/
ſignis uictoꝛie pcero decoꝛoq; virgulto di
uturnis etiã veſtita frõdibo.⁊ folia ſua ſine
vlla ſucceſſiõe cõſeruãs. Hãc greci pheni
cẽ appellãt.qꝛ diu durat.ex noie auis illius

arabie q mł ãnis viuere phibet᷑. Que dũ ĩ

multis locis naſcat᷑nõ tñ in oĩib fructus
ficit maturitatẽ. Frequẽter aũt in egyptoꝛ
ſyria. Sola hec arboꝛ vulgo fulminari mni
nime credit᷑. Fruct at e? dactvylidicũt᷑ ad

digitoꝝ ſil itudiuẽ. Itẽ palma ðꝛ victoꝛia.
qꝛ palma arboꝛe victoꝛes coꝛonabãt᷑. Inð

hB⁊ hec palmalis.⁊ G̊ le.⁊ palmoſus.ſa.ſuz.

id eſt. victoꝛioſus.triũphał aĩoſus.Et hoc
palmariũ.arij.palme pᷣmiũ.⁊ ðꝛ palma.q̃ſi

pacꝭè alma.qꝛ a victoꝛibo ferebat᷑.⁊ ẽetymo.

Vnñ palma mar.palma eſt arboꝛ.victoꝛia

palma. Palma notat laudeʒ. belli victoꝛia
Palmes.mitis.m.g.ðꝛ ramꝰ vi / fint.·

tis vbi vna naſcitf᷑.⁊ ðꝛ ag palma/pter fecũdi
tatem.⁊ coꝛ mi.in obliqͥs. SJM

Palmetũ.ti.locus vbi palme abundentet

allidus.da.dũ.qͥ hʒ palloꝛẽ.defoꝛmatus
abiectꝰ vultu.diuerſi coloꝛiſ.⁊ ðꝛ a palleo.
les. Iñ hec palliditas.tatꝭ. Et eſt ſignum
amoꝛis palliditas. Uñ quidã. Pallida fſux
tiuũ facies manifeſtat amos.
Palliũ.lij.ðꝛ a palla qð eſt palliũ.Eſt ẽ pai
liuʒz q̊ mĩſtrantiũ ſcapule tegũt᷑. ⁊ vt dũ mi
niſtrãt expedite diſcurrãt. vñ Plautꝰ. Di

Ulnblal
poin
rumianen
mnicv
udicos
nulnecnen
lt alnul
Plmmim.
Mlpnn
füͤnüdigri⸗
Gnenodign
Hichuhn
Nodsepol
Atantiade
nnnice vraſt
fncdok
nc
Proonis.
Nulauon

Halma. me. ð: a pãdo. dis. qſi pãſa T exteſa.

—

po wocdtoe
Piluconma
eruwxj
dubelliinan

(Wrinhfhn
nnn aſefimn

Gonaut n
Mlluaunemnih⸗
Phlibes bis

Uhmbonisifcrr

ailir

luogüna
ſenchäpen
mirihn
iri
o'ſinline

1SoNünnee Oalmula. le. dimi. eſt a palma.Et palmula qʒð eſt plenũ pãpinis.⁊ coꝛ.pi. Vñ Duidis
palacen. etiã eſt extrema latitudo remi qꝛ extẽſa ad Põ hic päpinctoamün daige
Wiunmnis modũ palme. Et palinla ẽ inſtr̃m ruſtico Han grece latine ðꝛ om̃e. Iñ ̊ pan panos
loedefnnen rum ĩ area cũ tribs vel q̃ttuoꝛ vel ẽt ptibus dictꝰeſt qͥdã de paſtoꝝ.quẽ ĩ ſilitudinẽ na
ori.antl ramiſ.co ꝙ habeat ramos extẽſos.ſicut pal ture foꝛmauerũt.qꝛ volũt eũ reꝝ ⁊ totiꝰna
N. Etetſon ma digitos in Hug. Et Papᷣ.dicit. PHal ture deũ eſſe.vñ pan.q̃i oĩa dicũt.
uidi. Peltin mula exrrema latitudo remi.qᷓ mare impel MHanates.herba eſt ex qͥ pfluit ſucc:.qͥ ⁊ pã/
or. lit᷑. Palmula gubernaculi ꝑs ima. neoatus dicic!k.
kalli Etit Halmꝰ.mi.m.ꝗ.qdã mẽſura.ſ.palme.⁊ ðdꝛ a Nancelenos ðꝛ a pan.qdð ẽomne.⁊ celenoſ
egät tdin palma p manu. Et eſt palmꝰa pollice vſ; qð eſt lucẽs.⁊ ö: paãcelenos. q noĩe ðꝛ luna
Vi Plau= mimü digitũ erteta man. Pugill⸗ vᷣo ẽ cõè// nꝰin plenitudine.q̃ſi tota luceens.
nngg alin ctis diguis pugm. ſicut dicit qda gloſa Nancrani rij.n.s. gen eſt ſpectaculi. vt fie
Omnpatns it Aa. . In palinule.l. m g di.i. ꝑu palmuſ ri ſolet ab his q cũ beſtijs ↄgrediut ferociſ/
Snu Gznd Oalpebꝛa. bꝛe.f. g.i. ſinꝰ ocnloꝝ. ⁊8: a pal/ ſimis.⁊ ðꝛ a pancracioꝛ.aris.
erſenco taibe Po. as. qꝛ palpebꝛe ſp mouen?᷑ piliſin oꝛdie Nancra.cre.i. rapian.
dinignihl aſtantibo d cor munitione. Etacurrũtiõ Mancraciii cij i toꝛmentũ vel gagellũ. vel
lüianpil inicyt ni o motu reſiciãt intuitũ jñ quidã ludꝰqͥ fit ſubtrahẽdo aliqͥd ð manu
riunadilnle palpebꝛoſus.ſa.ſum.i. magnas hñs palpe in manũ: Clel pãcraciũ eſt colluctatio cuʒ
Nch dlnn 26.c0*⅓ͤE'Äüe. fuſtibo vl loc/ lignis circũdat. in q̃ certo oꝛ
l DPalo.onis.q palpat vt cecus.vel palpo ꝛ ine ſtant pugnãtes.vt in pugilib videmꝰ
linnnioccultzen adulatoꝛ. Unñ Palpo manu tractas. ? pal· Blo. e in qdere e qy n pugilib videm
li. Ui Auin Do vocqk adnlano po manu tractàs. pa i netoe. 5. ſis in colluctatione.
nopuliclN aludamentũ.ti.n. s.q̃dã veſtis regũ ⁊ Bia Dancrus.cri lapis varipe
ninli i peratoꝝ. qᷓ vtebat᷑ rer v impatoꝛ ad oñden Ws ↄſtãs. 579 danareomtne⸗ ſcolo⸗
deni e diu belluͦ in primo eſſe futuꝝ. a a pala.q? Dandecta te.fg. liber oſa ferẽs ⁊ ↄtinẽs ſiẽ
ſert tiũc oĩbo fiebat eniã palã ⁊ manifeſtũ bellũ ĩ toti coꝛpꝰ legis.vel vetꝰ ⁊ nouũ teſta mẽtũ
pPrelmo eſſefutuꝑ. Iñ paludate.ta.ti. ? pa ém Hug. Papp.vider dicere pandecter.
Nens tcluſis Z udamẽtatꝰ.ta.tũ.i.paludamẽto indut.vel Pandicul⸗ ri. rij. m. g. hõ hiãs ? toto coꝛ/
nunn NAn palugamentübabens. poꝛcoſcitãs. 7 82 d pado. diis.
gianho Dalũubes. bis. m. ge. . ſilueſtris colũba qᷓ in DHandona ne. quedã poꝛta apud romã que
gopuſſoen ar boꝛibo nidificat. Sʒ colũba q in domibꝰ ſꝑ pãdebat᷑⁊ dꝛ a pãdo.dis. .
Aandeuu⸗ Et dicunt᷑ palbes a pabulũ. qꝛ ſunt foꝛtei MHandoxr. cis.i. ebꝛioſus vel guloſus
glto di⸗ pabulo. ꝙ aũt dicũt᷑ palũbes q̃i parceteſlũ toꝛ.qͥ ſo pãdit oꝛa wrer eVlecca-
ſocß ige bis, ſte cq aut dicut palubes qi parcẽteſ lũ toꝛ.qͥ ſp pãdit oꝛa ꝓpter eſcaſ.⁊ ðꝛ a pãdo.is
naidlaſwaſin bis. ſicut colũbe coletes lübos. etymolo.ẽ. Iñ pãdociũ.cij.i.leccacitas vel ebꝛietas.t .
Hicgeaihh Inuenit᷑ etiã h palũbꝰ.bi.ꝓ pullo palũbis berna.vel caupona. ́MVNBU
ncieabisilis QLiñ perſi· Aut cur nõ poti teneroq; pallũ anduca.ce.f.g.genꝰ eſt oꝛgani.
egpddet Oueni do. Iñ palũbin.na. nü. m Hug. 2=ð a pãdo. dis
inoinffvang PHalus paludis.ſg. ðꝛ a pales dea pabuli. Sʒ pandũ ꝓpꝛie ẽ qð dirigit capita ĩ inferi ᷓ́YUꝑ
terauͦtinegnn A paleã.i.pabulũ nutriat iumetoꝝ. Iñ pa oꝛẽ ꝑtẽ. Curuũ qð in ſupioꝛẽ. Omne tamè
uigofuimimn mdoſus ſa nne H ꝛh paluſtris.⁊ ſtre. ſi curuũ põt eſſe pandũ.⁊ ecõnerſo diuerp re
daeinAH milis paludi vl ipalude erns vl creſcens. ſpectibo. Iñ paqulus. la. lũ.i. alietulũ cur
almndtſinn⸗ Et paludanꝰ.na. nũ.paludiimmixtꝰ. vł in nus. Et cõponit᷑ repãdulus.la.l3.
di ·/ palude moꝛãs. Et pò̈ lu. vñ Qucanꝰ. Tu Danegyriſta. ..g.i. laudis decãtatoꝛ
e uingisi 19 ſruge triconos addit nil leſa palude. anegyric. ca. cũ.i.laudãdo decãtatꝰ. Iñ
olkiois Paltlrg; ſige yl lignũ qð terre infigit in panegyrice.i.laudãter.laudabilit᷑.⁊ ̊ pane
mit u lrgai, dngl ipe gec n abto figit. In paxil gyrici.ci. .licẽcioſuz? laſciuioſum genꝰdi⸗
krintlnice Pamobib il aterptatrot· amoa 1corñ d. (endi in laudibo alicui. In cuiꝰ ſpecier cõ
muckanlenin Pi a Pienhlt⸗ NRtot non. coꝛr.pe. poſitõe hoĩes multis mẽdacijs adulãtur.
de lun Imn Paphiletolle man male nüc offedis Paneta. te. 9. p. q vel que facitpanem.
ce Amicã. Jaq; redit an paphile tolle manꝰ ampbagb. gia. giñ. dðꝛ qi oĩia comedes. et
nn ci Oampin.ni.foliũ vitꝭ.⁊ ðꝛ a palmes.eo dꝛ a an. q ẽ omne. ⁊ phagin qð ẽcomed
upalmuß 43 halmite dependent. Jn papine nea. nei. re. VUñ ⁊ pamphagi dicti ſ Enel da poles
tmn tis að toti eſt de papiniſ,: Et papinoſus.ſa.ſũ ethyopia. qᷣb ẽ cib omne qð madi poteſt et

IU

Dicit Phialas aureas ſuperpoſitaſ plenaſ

ola foꝛtuitu gignẽtig.

Pangitoꝛiii rij.n.s. locus vbi multi ſimul

canunt.ſ.choꝛus.

f. cit panẽ.⁊ ðꝛ a panis.⁊ panice cea. ceum
ad panẽ ꝑtinẽs.vel de pane exñs.ſicut dici
m paniceas meſas.q̃ ad panẽ comededuʒ
parant. vel qꝗᷓ fiũt de pnan.
Paniciũ.cij.qddã genꝰ annone. 7 b7 a pa/
vice panis.vñ ⁊ dẽ paniciũ.qi panis viciũ

2 —

qꝛ vice panis fungit᷑ fm quoſldd.

Panicułꝰ.li.dimi.i.ꝑuus panis.
7 panificꝰ. ca.cũ.vn.j.Re.viij. Vlias qᷓ ve

ſtras faciet ſibi vnguẽtarias et focarias et

panificas.

Nanificiũ.cij

Panleezcerm. gerbec hanie ace qvel ã
. .cea. ceum

Bamticlanher ilr dꝛ loc vbi fit panis.
Vanis.panis. m g. dz pan. q comne. qꝛ
cũ oĩ cibo apponit᷑ vel qꝛ omne aial eũ appe

tit. Ite vt d i biſtoꝛije ſup Exodi.· aneſ
ppolitõis vocant di odecim paneſaʒymi ö

ſimila mũdi valde qͥ ponebatur ſuꝑ mẽſaʒ

ſenialtrinſec'. ⁊ 2ↄſtabat ſinguli de dvuabuſ

decimis ephi.⁊ ſinguł ſupponebat᷑ patena

aurea. 2 ſuꝑ patena pugill? thurl. Joſephꝰ

chure. In diluculo ſabbati recẽtes⁊ calidi

panes imponebant᷑ meſe erat ibi immoti

vſq; ad ſabbatũ ſeques. Cuc illis ſublat ?
thure incẽſo ſuꝑ altare noui cũ alio thure

ſubſtituebãt᷑. Dublatos v̈o ſoli ſacerdoteſ
comedebãt.vñ ſacerdotales dicebãt᷑. Uel

ẽt ideo qꝛ vt ait Joſephus dñs pᷣceperat q;
ſoli ſacerdotes panes illos foꝛmarẽt ⁊ coqᷓ

rent ⁊ ponerẽt in mẽſa.⁊ tollerẽt. Diceban

etiã panes ꝓpoſitõis.qꝛ ꝓpoſiti erãt coꝛã do

mino in memoꝛiã ſempiternã duodeciʒ tri
buũ filioꝝ iſrael.vł poꝛro poſiti.i.a lõgo tẽ

nüpſi ucceſſionẽ ponẽdi.

„ 7 2

niſindutꝰ. Itẽ panoſus põt dici plenꝰ⁊ ab
undãs pãnis. Inñ h̊ pãnoſitas.tatis.

— „

Hiãnuci. cia.cin.i.pãnoſus.vilibo pãnis in

dut.⁊ ꝛ a pãnꝰ.Et h pãnucia.cie.ðꝛ qdaʒ

veſtis qꝛ ſit de diuerſis pãnis abſciſſa.

poꝛe poſiti. ꝗꝛ ꝑ totã hebdomadã.ul ĩ eter/

DPãnoſus.ſa. ſum.i. cincinnoſus. vilib, pã / riam ob
cũ fabꝛicarent.

Dither. therꝭ actõ pãtherẽ vel ra. ⁊ 5 pan/
tFppera.re.pe. p. genꝰ lupi ⁊ ða pan qd ẽoë̈G,./

42 pan. Erhᷣ panthe

apud ſchvtas qͥda hoĩeſ mõſtruoſi cũ diffu
ſa magnitudine auriũ vt omne coꝛpex eis
contegaaen.

*

Oanſelenos.i tota lux noctꝭſ.luna plenak
= pleniluniũ. 829 pan qð eſt t 0 tũ.⁊ ſelenos

14 ãſus. ſa.ſum.i.apꝑtus.extẽſus. diffuſus.ſ.

qꝛ ambulat nudis pedibo. SððDU
Dantapoles grece. ð negociatoꝛ qͥ multa

vendit.qͥ latine ſeplaſſarꝰ ðꝛ.

eo ; oĩm aĩaliũ ſit amicꝰ niſi dꝛaconis.vel

qnia ĩ ſui generꝭ ſocietate gaudeat.⁊ ad eã/

dem ſimilitudinẽ qͥcqͥd accipit reddit.

HHHHanthe chei.de⸗ in ſe oĩa repᷣſentãs.⁊ ðꝛ a
nis. vel artificiũ piſtoꝛis.⁊ d? a panifico.

pan. qð eſt omne.⁊ the de? q̃i oĩm deꝰ. Idẽ
ntheu vel pantheon. teplũ
üliꝰ dei. vel templũ oib dijs ↄſ. ecratũ. ſicẽ ẽ
templu oĩm ſea ctõꝝ. Et vt fer? rhomani cuʒ

vyniuerſo oꝛbi dñarent᷑.q̊ddã tẽplum mari

mũ ↄſtruxerũt in cuiꝰ medio ſuũ idolũ col
locãteſ.oim ꝓuinciaꝝſimnlacra ꝑ circũitũ
ſtatuerũt. reſpicietia rectis vultibo idolũ ro
manoꝝ. Si qñ aũt aliq puincia rebellaret

ↄtinuo arte diabolica illiꝰ puincie ſimula/

crũ idolo romanoꝝpoſterioꝛa voluebat.tã

qᷓ; innuẽs ꝙ ab ei dominio receſſiſſet. Cõ

citati ergo romani ad ipam ꝓuinciã copio

ſum exercitũ deſtinabat ⁊ ipaz ſuo dñio ſbᷣ
iugabãt. Uen nõ ſuffecit romaniſ ꝙ oim ꝓ
uinciaꝝ ſimulacra ĩ vꝛbe ſua haberẽt.quin

potifere ſingulis dijs tẽpla ſingula cõſtru

xerũt.tãq; qͥ eos oĩm ꝓuinciaꝝ victoꝛes et

dñſoſ effeciſſent. ſʒ qꝛ oĩa idola tẽplũ ibi hꝛe

Pannus.ni.m.g.ðꝛ a pan.qð ẽ omne.qꝛ ab

oĩhoĩe appetit᷑. Iñ pãniculus.li di.i.puus

pannus.

Panocr cia ciũ. : a pan.qdð omne.⁊ ota

nõ poterãt.ad maioꝛẽ ſue veſanie oſtẽtatõʒ

vnũ templũ ceteris mirabiliꝰ ⁊ ſublimi in
honoꝛẽ deoꝝ oĩm erexerũt.⁊ pantheon qð

ſonat oĩ deo nũcupauerũt. Põtificeſeĩ ido

loꝝ ad maioꝛẽ ppłi deceptõʒ finxerũtꝙ ſibi

a Cybele quã oim deoꝝ matrẽ appellabãt
fuit imꝑatũ.vt ſi de oĩbo gẽtibo vellẽt victo/⸗
riam obtinere. filijs ſuis templũ magniſi/

Pantomimꝰ.i.ꝑ oĩa ioculatoꝛ.⁊ ðꝛ a pan. k
panton.i.omne ⁊ mimuus.
Paw.ni.m.g.vᷣgula illa circa quã trama in
uoluit.⁊ : a panus.eo ꝙ pãnus texit᷑. Idẽ
⁊ cãnellłðꝛ.qꝛ ⁊ de cãuis fit in qbuſdã loq
vñ Luciliꝰ. Intẽtus mõſtret rectus ſub te
gmiĩe panꝰ. Iñ h panucula. ule.di. nauicla

„

textricũ qꝛ e diſcurſu pãni texunt.

ſueli
ws

nuaſ

wimam
Mig,

“” Pulnde

Mlet
aotui
Pepunn
Papichin
Culinfimes
NuliCini
iepupts
3 imieme
hpzuenne
qudĩ
ſomno Go
twuakal
napeelai
atichia
ſiciſcdet
topunge
poꝛeot
Lephua⸗

uphiophi

Opin/ gan
Fbebzup

Auplbvnin

Pepuns geeno

uiſaſuewyl

Ploonst,
nunerkad
audenmne
Wemmüden⸗

ſaponidde

unohni⸗
lelumend
Pigepnn
oyendienn

Al hlit

Vmnlalete
No gaſꝛone

eflpabra

Uiigl.
ynniln.
moonise

hin
heinti

.

apa hapei odmitabilliemaionp' zcn-, rme m adpapyz ptinge, wrpepapyro:
dg os,1 823 abe: q̈ct itericctio admiratiſ exiſtes Dicit ena papyr ria. rin. pꝛo codé?
a⸗ ꝛ vic s dei gerit in terris.Et vicarius illi UVñ Iſa. xviij. Que mittit in mare legatos
ä us eſt. cuieſt terra ⁊ plenitudo eiꝰ.c.tua.de ¶⁊ in naſis papirijs.vl papyri ſuper aquas.
elmapeer! deci. ⁊.ix.q.iij.cũcta ꝑ mundũ.qꝙ aũt ðꝛ pa In vaſis papyreis. id eit.i nauib de papy
Rtocäi zſcene pa quaſi pater patrũ.etymo.ẽ. Iñ h ⁊ h pa ris.i.iunq;.que papvri tãte ſunt magnitudi
⸗ palis.⁊ le.et h̊ papale.lis. Et h papatus. nis.ſᷣm hiſtoꝛiãa Alexandri vt naues fiãt ex
ſns difl d ms. tcuuuu. cis. Qel in vaſis papyrijs.id eſt. chartis de
D OPapas.pantis.i.gnartio.qꝛ circa culinas papyris factis.q̃s egyptij per legatos mit/
õ papãdo incedit. Uel papas ð pedagoguſ tebãat duob tribub euntes peraquas. C
5. cui infantis diſciplina cõmittit᷑. Un Juue in vaſis papyrijs.id eſt.pyxidibus de papy
eyelmn 10emn naliſ. Timidus pᷣguſtat pocła papas. Oʒ ro factis.in quib ↄtinebantur vel defere⸗
drapan göei. Piqpapns ai . grece ddã genꝰ lini cãdi bantur epiſtole miſſe ab egyptijs per lega⸗
ſidrconis n Diſſimi ⁊ moliſſimi. tos ad exhoꝛtandũ ⁊ animandũ duaꝝ tri/
Cndeat tadch Dapauer. ueris.n.g. herba eſt ſomnifera de buũ iudeos. l
Cipitradi. qua dic Virgiliꝰ. etheo ꝑfuſa papauera MHapula. le.ſicut dicit Iſis. eſt guiſſima cu
reßſentis 151t ſomno. Sopoꝛẽ eĩ languẽtib⸗ facit. ⁊ alia tis erectio circũdata ruboꝛe.⁊? iõ pabula di
loinde. d eſt vſuał.alia agreſtis.ex qͥ fluit ſucc qͥ api/ cta ta aniepilla pugauroie Tagu-
hancheontili on appellat᷑. Et papias addit. Papauer ſil/ la eſt carbũcul. ſũt ei papule minutiſſima
DusNeenni did uaticũ.i.agreſte cũ gceto tritũ ⁊ frõti impo vlcera qᷓ naſcũt᷑ alicui in cute.⁊ doloꝛẽ affe
Nfartthonuncd ſitũ ſedat doloꝛẽ. Succ vᷣo ei ſi frontẽ er rüt? ſcabiẽ ⁊ ardoꝛẽ. Uñ Clirgiliꝰ in geoꝛ.
Adättplumnmin xo ꝑungas ei qͥ vigilias patit᷑ omnũ cũ ſo/ Ardẽtes papule atq; ĩmũdis olẽtia ſudoꝛ.
nuooſtüidlid poꝛe adducit. — BDMebꝛa ſequat ꝛc. Iñ papuloſus.ſa. ſuz.i.
mmbncrii. MDaphus. f. g. inſula ẽ veneri ↄſecrata. Inð papulis plenꝰ. In papuloſitas.tat.i.pleni
nonuitvidgi paphiꝰ. phia phiũ. q ſepe ĩuenit p venere tudo abundãtia papulaꝝ.Etpapulentꝰ.
unbelnt H ns. rea. reu. Et ide qdã oliue dicũt᷑ paphie ta. tũ. in eodẽ ſenſu. Iñ h papulęetia.tie.ideʒ
gunm Papia.ſg admirabilis ciuitas.⁊ ðꝛ a pipe qðoð papuloſitas.
un ud Iumñ h ⁊ h papiẽ̃ſis.⁊ h̊ ſe.Et ðꝛ papia.quaſi· ar paris.deriuat̃a paro.as.q;tũ ad vocẽ
nwnl⸗ paupibepia. Dec olim dicebatrticinũ. G6G6B q;tũ ad ſignificationẽ a cõparo.ras. Pꝛo
vnueſiſer l Oapias.pie.nomẽ cuiuſdã autoꝛꝭ ⁊ ↄſeqnt᷑ pꝛie em̃ pares ſunt qͥ inter ſe cõparari pñt.
hpuiltii lilbꝛi ſui ſiue voluminis. In pariter aduer. 2 B paritas tat. Et com
tüſinne NDapilio. onis.ſg auicula quedã q̃ ĩ ſuo ad ponit᷑par. Cõpar. ris.i.coeq̃lis.ↄſimilis.
aniſcoin⸗ 8 uentu meret᷑ admirationẽ. Deq̃ diẽ Iſið. iſpar. ris.i.diſſilis. Impar.ris.i.nõ ſilłis
udarn in.xij. etymo. Papiliões auicule ſunt qꝗ ma nõ par. Separ. ri.i.ſeoꝛſuʒ a pari.i. diſſilis
Nſngnac xime abudant floꝛẽtibe maluis ⁊ faciũt na/ Supar. ris.i.ſubiectꝰ pari. Iñ diſparitas
cn corche ſci vermiclos de ſtercoꝛe ſuo.qͥ ſimile noie coõparitas.ĩparitas.ſeparitas.ſupparitas.⁊
Goatthiiſui nuncupant᷑. Et addit Papias. He auicu/⸗ eſtpar oĩs ge. cuz ſuis cõpoſitis. 7 coꝛr.pa.
evCanieoſtin, le lumie accẽſo cõueniunt ⁊ circũuolitãteſ Vñ Buld epi. q̃ voles apte nubere nu
mnibtſln ab igneprimo interire cogunt᷑. Inde papi bepari. Inunenit᷑ etiã h̊ par.paris.tm̃ ĩ.n.g.
ri ntnn liones dicunt᷑ tẽtoꝛia ad ſimilitudinẽ iliuſ yt vnũ par boũ. duo paria caligan.
nit horfcͤis Aulis volꝗttis. Oara pᷣpoſitio greca eſt.i.iuxta.velapð vel
pfilmicſͤ HDapilla. le. f. g eſt caput mamille.⁊ t a pa re vel p̃ter vel rans.
Crnuntil po.paſ.qꝛ pueri eã qᷓi papãt dũ lacceẽt. Ma Parabola.ſicut dicit donat eſt reꝝ genere
ginncin, milla ei eſt ois eminetia vberis. Sʒ papil diſſimiliũ cõpatio.⁊ ðꝛ a para qð ẽiuxta.⁊
ormhling la eſt illud bꝛeue vnde lac trahit᷑. Et coꝛ.pa bole g eſt ſnia. qi ſimiliindo ſiue cõꝑatio
Uñ VUirgiliꝰ. Haſta ſubexertã donec ꝑla er diſſimilibyſumpta iuxta ſniazʒ. vt cũ ſemẽ
u tan „papillam. „ „„ —— ſwonit penagelio. leo pxpo. Semè eſt obũ̃
N pyrio. onis.eſt loc inq creſcũt pappri. dei. Tlicitleo detribu iuda ⁊c. Iñ parabo
eaum HDapyrus. rifg pe pdu. qda herba vel ge, licus.ca.cũ.i.ſimilitudinariꝰ vel paraboliſ
on en nnnus iunci.vt dicũt. Et ðꝛ papyrꝰ qi parãs vtẽs. Itẽ dicit Papᷣ. Parabole grece.latie
o iitlent ppyr. ignẽ. eo ꝙ; in cereis ⁊ lampadibʒ ponit puerbia vocant.eo ꝙ in ipᷣis ſub cõꝑatiua
n nsſ ad ardenduʒ. Dicit᷑etiã h papyrus charta ſimilitudine figure vᷣboꝝ ⁊ imagines veri/⸗
tnnen bombicinata. ſiue bombicina. Inde papy tfatis oſtendunt.
yinmu⸗ 24

loquelã vel lo cutionẽ.vl paratꝰ.i.pmptuſ

ODarabolani.ſunt medici qͥ ad cnrãdũ egra
mẽbꝛa Icoꝛꝑa debiliũ deputat᷑ dicti ꝑabo/
lani a ꝑabola.qꝛ pła pꝓmittũt hoĩbo q; faci/
unt ⁊ qꝛ ſepiꝰ vtũt᷑ pabol.vt.C.ð epi.⁊ cle.

parabolani. vbi ter. parabolaniqͥ c.
Haracleſis grece latine ↄꝛ aduocatio vl cõ

ſolatto.e
ODaradletus.ti.m.g.i.cõſolatoꝛ.⁊ ðꝛ a para⸗/
cLleſis.qð eſt ↄſolatio.Et fʒ ̊ ſpuſſctũs ðꝛ

pacletꝰ.i.ↄſolatoꝛ.qꝛ ↄſolat᷑ nos in oiban

guſtijs nris. Itẽ paracletꝰ.i.aduocatꝰ.⁊ ðꝛ
a paracleſis.qð ẽaduocatio.⁊ ſᷣm h̊ ↄuenit

filio.qꝛ ipᷣe p nob interpellat apud patrem

*

ppot etiã ſpuatncns gruevici parocler
id ẽ.aduocatꝰ ⁊ ↄſolatoꝛ.qꝛ ꝓ nob
Znos cõſoaaaltt.
Paradigma eſt poſitio vel enarratio exem
5 rhsrrarie aut deterrẽtis. Hoꝛtãtis vt he
lias hõ erat ſiis nobis paſſibilis.⁊ oꝛatiõe

aooꝛauit vt nõ plueretſuꝑ terram. ⁊ nõ pluit.

Deterrẽtis.vt In illa hoꝛa qͥ fuerit in cecto
2 vaſa e in domo nõ deſcẽdat tollere illa

2⁊c. 18Z2 a para qð eſt iuxta ⁊ digma.qð ẽ di

gnitas vel nomẽ vel decꝰ laus ⁊ glia.

Maradiſus.ſi.eſt locꝰ in oꝛietis ꝑtibo cõſti/

tutuſ.cuiꝰ vocabulũ ex greco in latinũ vᷣti

hoꝛt. Poꝛro hebꝛaice edẽ ðꝛ.qð in nr̃a lin

gua delitie interptat. ad vtrũq; iunctũ fac

hoꝛtũ delitiaꝝ. Eſt em oĩ genete ligni?⁊ po
miferaꝝ arboꝝoſit? hñs etiã lignũ uite.nö

itbi frigꝰ.nõ eſtus.ſʒ ꝑpetua aeris tẽperies.
er curmedio fõs pꝛupẽs.totũ nemꝰirrigat
Diuidit᷑ in q̃ttuoꝛ naſcẽtia flumia. Cupᷣloci
agit poſt peccatũ hoĩs intercluſus eſt.
Naradoxus.xi.i.admirabilis.et ðꝛ a paro.
ras.vel para pᷣpoſitõe greca.qð eſt ad vlł iu
xta.⁊ doxa głia.q̃i parat ad vanã głiam hu
ius mũdi. Iñ h̊ paradoxa.xe.mlłier tal. Et
adiectiue pᷣt declinari paradoxꝰ.xa.xũ. Uñ
quidã liber Tullij intitula᷑ Tulli ̊ para
doxis.qꝛ in eo tractat᷑ de ꝑadoxis.Et dicũ

tur ibi paradoxa dicta vel ſnie ad müdanãa

Frian ptinẽtes q̃i laudes glłioſe ł ꝑate. Iñ
H paradoxia.xie.talis głia vel laus.

Oarafernalia bona vl res parafernales.di
cunt᷑ res q̊s mulieres iuxta dotẽ ĩferũt ĩ do

mũ viri.a para qð ẽ iuxta.⁊ ferna qð ẽ dos
vł donatio. Iñ parafernale ðꝛ qͥcqͥd młier
habet vltra dotẽ vndecũq;.Et ſi eſtↄſuetu

Ddoß̃t talia retinere ꝓ ſe.nec marit?ꝰ dz ſe de
his intromittere.muliere iuita ſ᷑ʒ Hoſti.ð
ſtoꝛie. ⁊ innumerabiles explicaut᷑ euangelũ
queſtione0e.

Do. ⁊ dona ꝓpter. nup.

Paraphꝛaſtes.tis.m.g.i.loq̃x.et ðꝛ a para.

raleſim appellant.

aduocat appell
N0NDaaragãda.oꝛnamẽtũ pallij vł veſtis q̃daʒ

OParagoꝛia.rie.i.miti

/
7

ad loquendũ. Uł paraphꝛaſtes ðꝛ ꝓpꝛienõ

Ddiſertoꝛ.nõ bonꝰ ſʒ malꝰ interpᷣs. Ulł vᷣm q̊ſ

daz ðꝛ qͥ min bñ interpᷣtat᷑. ſcʒ nõ trãſfert

lr̃aʒ ex lra.ſʒ ſenſuʒ ex ſenſu. Uñn paraphꝛa

ſtes locutoꝛ iuxta ſenſum ſʒ nõ iuxta litterã
Vñ Hiero.in plogo regũ.UVlł interpᷣtẽ me
exiſtimato ſi grat es.ł paraphꝛaſtẽ ſi ingtꝰ
;q; mibi oĩno cõſcius nõ ſim mutaſſe me
qwiã de hebꝛaica veritaate.

Paragoge.eſt appoſitio quedã ĩ fine dictio

nis lr̃e łſillabe.vt mag ꝓ magi.⁊ poteſtur
ꝓ poteſt.⁊ amariter ꝓ amari.Hãc alij ꝓpa/

e.i. mitigatio. et paragoꝛia ðꝛ
quedã medicina.qꝛ lennit.
Darapraphꝰ. phi. vel ꝑagraphũ.phi.no/

ta ſic facta.S.q aponit᷑ ad ſeꝑandas reſa re

—
°

bus.q̃ in cõnexu occurrũt.⁊ coꝛ.qꝗ

Baragerleon mali ominis.vt dicũt.

arakimenon. ð a para qð eſt ad⁊ kime/
non. qð eſt iacẽs.⁊ ðꝛ parakimenõ.i.adia⸗/
cens.q̊ noĩe vocat᷑ apud grecos pᷣteritũ im

perfectũ.qð deſignat rẽ paulo añ ꝑfectã.qi

adiacẽs tpᷣs.vl pᷣt dici paraqdmenon.
Oaralella.le.ðꝛ a para qð eſt iuxta.et ſunt

paralelle. linee eque diſtãtes.qᷓ ;uis in infi
nitũ ducant᷑.nũq; ↄcurrũt.qdð non fieret ſi
vna lineaꝝ ad aliã pluſ ex vna pte q; exalia

accederet. Et h̊ paralellus.li.⁊ G paralellũ
li.circulꝰ.eque diſtãſ ab alio.Et ſunt circu

li ili qnq; in ſphera qui paralelli vocantur

quaſi eque diſtãtes.nõ qꝛ equalis ſit diſtã/
ria inter quoſlibet ſibi pximos.ſed qꝛ qlibʒ
paralellus a ſibi ꝓximo ſᷣm oẽs ſuas ꝑtes
equaliter diſtat. VZMW

Paralipomenõ grece ðꝛ.qð nos derelictob

rũ vł pᷣtermiſſoꝝ dicere poſſumꝰ.qͥdã liber
eſt veteris teſtamẽti ſic dictꝰ eo q ea q̃ in le

ge vel libꝛis regũ pᷣtermiſſa vel nõ plene re
lata ſunt.in ipᷣo ſummatim ⁊ bꝛeuit explicã

tur. Et ðꝛ a para qð ẽ de.vel pᷣter.⁊ livome
non..i.relictũ.Et acuit᷑ in penul.vñ Hiero

nymꝰ ĩ epla ad paulinũ.vij.c. Paralipome

non liber inſtrumẽtũ veterꝭ epitome tal ac

tãtus eſt. vt abſq; illo ſi s ſciam ſcriptura/
rum ſibi voluerit arrogare.ſeipᷣm irrideat
Per ſingula ape noĩa iuncturaſq; verbo/
e

rum ⁊ pᷣtermiſſe in libꝛis regũ tangunt᷑ hi/

ſunſe

hndiſol
laro J⸗
ſimite
Prruoog
laliot
ſuttu n
Partogt

un,
ſiigt
ſiitti
cioinrh
Muncölun⸗
Dinnomaſt
Aludnone⸗
linsincome
amentüfin
Parnome

ſihtin

choitfb
tiditänate
letitetpri
Pemls
dogöeklan
Ui uen
ſcecnut
iemi
Piiccueua⸗
ſoiediccbat ⸗
htnurſina
beitör Porn
Sdichreini
oeſnaſtbban
Gigbknün

endul
Nſteſtilaen
Moestſ
ſchoti
ullaenmi
ſlbtcinſti
1
4 nmn
lel unnfe
. Unhſtnle⸗
Puninle⸗ .
hſtiet 4e

.

S
=

nort
Alesene
teßs Dlmn
aſczrötiß
Uinn
Snöiurulni
Ulinrcin
phraſtetidh
ſim mutaſtr

2 Se
—

kaiifinedien
nugrsgalemm
1 Dicali

iRyeſis
apurigpran

Grnpd ppind
ſepandasrann
nins Ndici⸗
zgöcktad tNnn
ntineniͦ
roslenlüin
Guloan pfraii
anenn.
ckuntm aſnt
giquis ininf
goronfiennſ
upreiyeralu
1ibparmleli
ſancnen
Nelivocanun
nosſh ſi⸗
m oesſuas Nis

wſem ui
dic cogae

iuxta rõeʒz vel di

bꝛa diſſoluũt᷑⁊ ðꝛ a para qð ẽ re.⁊ lyſis: ſo⸗
lutio. Iñ paralyticꝰ.ca.cũ.qui patit talẽ in
firmitatem.

Oaralogiſmꝰ.mim. gii ſophiſtica argumẽ .R
tatio.⁊ ðꝛ a para asͤ et iuxta.⁊ logos rõ.q̃ſi
initionẽ ſyllogiſmi. Inde

paralogiſticꝰ.ca.cũ.

Haranyimpha phe pnuba que viro nym
phã iũgit.⁊ ðꝛa para qð ẽ iuxta.⁊ nympha

ſpõſa. Et hinc paranymphꝰ.phi.i.internũ

pham cõiungit.

Paranomaſia.ẽ q̃tienſcunq; de noĩe efficit

aliud nomẽ.veluti qdã denoĩatio.vt Terẽ

choãt vᷣba vel finiunt᷑. vt O Tite tu te tãte

tibi tãta tyrãne tuliſti.vt tal ſit oꝛdo.O ti/

te tãte tyrãnetuliſti tu te.i.tuipᷣe tãta tibi.

Parapſis.ſidis.f..i.diſcꝰ.⁊ ðꝛ a par ⁊ abſi/
da qð eſt latꝰ.⁊ mutat᷑ b.in p.⁊ ſcribit᷑ꝑ ps.
Unñn Juuenał Quimita magnaq; parap/

ſide cenat. Et ðꝛ parapſis vas qdrangulũ
⁊q̃drilatriũ.q̃i paribo abſidis.i.laterilbx.
DNaraſceue.ues.n.gꝗ.i.pᷣparatio cene. Hoc
noĩe dicebat᷑ feria ſexta ſabbati inq̃ pᷣpara
bant᷑ neceſſaria ſabbati ᷣm Hug. In biſto

rijs aũt ðꝛ. Paraſceue grece latie pᷣparatio

neceſſaria ſabbato.ſicut ⁊ i deſerto dupler

colligebat mãna. Oꝛecis em̃ admixti iudei
recis coutebant᷑ vocabulis.

Paraſitꝰ.ti.ðꝛ a r br ure qſi in para/

pſide ſitꝰ.i.leccatoꝛ.

◻

lparaſitꝰ cõponit᷑a

paro.as.⁊ ſił.tus.q̃i parãs.i.repᷣſentans ſi

tus.i.cõpoſitões ⁊ geſtꝰ diuerſoꝝ i.iocula/⸗

toꝛ l leccatoꝛ q ſcit ſuo geſtu repᷣſentare ge
ſtus ⁊ cõpoſitiões multoꝝ.Vlðꝛ a para.i.
luxta.⁊ ſitꝰ vẽter.q̃i iuxta vẽtrẽ. Uela para

id ẽ.iuxta vel apud ⁊ ſitos.i.frumẽtũ.quaſi
ad aliquẽ frumentatc.i.nutritiꝰ ⁊ paſtꝰ. UIñ

ſitoꝛiũ ðꝛ vas vbi cibo defrumẽto ſolet re

S Et a paraſit.h̊ paraſitub.li.dimi.et

ic paraſitaſter.ſtri. Eth ⁊ hec paraſita.te.

⁊ paraſitula.le.dimi. ”Mä
Paraſtata.te.ðꝛ a parꝛ ſto.ſtas.Et ſunt pa

raſtate ſtipiteſpares ſtates qͥbo arboꝛ nauiſ

HParca.ce.f.g.i.furia infernalis. Et dicunt᷑
parcea parcẽdo ꝑ ↄtrariũ qꝛ mime parcũt
Quaſtres eſſe voluerũt. Unã q vit hoĩb.

tius in comedia. Nõ inceptio eſt amãtiũ.ſʒ
amentiũ ſᷣm Donau.
Paranomeon. veſt cũ ab eiſdẽ lr̃is multa in

Incipinei du naſcimur. Sum?ci viui /

mus. Deſinim cũ ĩterimꝰ. In h̊ ⁊ Bparca
lis.⁊ h le.m Hug.papᷣ.vo dicit Parce fa⸗
ta dicta ſunta paganis qᷓ qͥdem tria eſſe di
cunt᷑ chloto.lacheſis.atropoſ dicta cataan
tifraſim. qꝛ nemi parcũt. UIñ Clotho colũ
baiulat. lacheſis trahit. atropos occat.

Narcopollex cis.itramellũ.⁊ dꝛ a ꝑco. cis

⁊ pollex.qꝛ ꝑcit pollici.

—

. g Harci.a.ũ.ðꝛ a parco.&.⁊ qũqʒ deſiãẽtaua,/
cius inter ſponſum ⁊ ſponſaʒ.ſ.qͥ viro nym r.

ru.qũq; inter quaꝝ⁊ pdigũ. płtñ accedit

Auaro q; ꝓdigo.ſicut ecõtrario largꝰpłꝰac/
cedit ꝓdigo q́; auaro. Uñn qͥdã. ꝛ0 ig eſt
vicio retinẽda pfundes. Cargꝰqͥ ſumptꝰ

facit exrõe libẽter. Parcꝰ qͥ retinet cqd ñ
poſtulat vſus. Nã retinet cupideqð res de
poſcit auarꝰ. Et cõpat᷑ parcꝰ.cioꝛ.ſimꝰ. In
parce ſi.ſime. aduer. Et cõponit᷑ q́; parcuſ

pparc. i.valde parcꝰ ᷣm Hug.papᷣ. vo diẽ H

Parce honeſte.moderate.no nimiũ.

Harcꝰ.i.frugi.qdð eſt moderatoꝛ.ſeruatoꝛ. -

7

abſtinens alieno ſuo ↄtentꝰ.parcꝰ nimis te

nax ſoꝛdidus.

DNurc. di.beſtia varia eſt? velociſſima. Inñ
coõponit? leopardꝰ. iid.—
Harenetic. ca.cũ.i.monitoꝛiꝰ. Unde qͥdaʒ

ode Oꝛatij ĩtitulant᷑ parenetice.i.mõitoꝛie

Parẽs.ent duũ geney. i. p? ⁊ mr. Et facit
glus plis parentu. Inuenit᷑ etiã parentiuz
qð ꝓbat᷑ ꝑ actm̃ plłalẽ qͥ deſinit in es.vłĩ is

q pꝛiꝰeſt in ium terminãtiũ gtm. Et dicũt

pr? ⁊ ii parentes a pariendo ⁊ nõ parédo
qð patʒ qꝛ pareo pmã pð.ſʒ parẽs in pᷣdi/

7„

ctaſignificatioe pᷣmã coꝛripit.parens etiaʒ

accipit᷑ p cõſanguineo vl affine. In H park

tela.le.i.cognatio.ↄſanguinitaſ.ↄgermani

tas.ↄtribulitas.Et h̊ ⁊ hec parẽtalis.⁊ HSle

In paretalit᷑ aduer. Et h parẽtalitas.tatis
icõſanguinitas. Inuenit᷑ et parẽs.tis.oĩg

Erobei. pareo.reſ.⁊tũc.pducit pᷣmã

Hon ſum ꝓle parẽs.nõ ſuʒ niſi pareo
parens

HPaꝛentalis..t. ⁊ h̊ le. vꝛ a parẽs. Et hec pa

rentalia.liũ.vel lioꝝ.dies feſtus pag nox
cũ ſacriſicabãt aĩab parentum. ᷑m Hug.
pap̃.vo dicit.parentalia dies feſti pagano
rum ꝓpinquitas.

Parencheſis.eęſt iterpoſita ratiocinatio di/

mentẽ paſſus amoꝛ. rapidum ad naues p/
mittit achatẽ ſm Donatũ.quotiẽs ſentetia
inchoat.eiq; interponit᷑ qlibet ratiocinatõ

uerſe ſnĩe.vt Eneaſ.neq; em̃ patriꝰ ↄſiſtere

parẽtheſis eſt. vt in ̃dicto exẽplo. Debuit libo q eccłie parochiali debent᷑.xvj..j.ſi qſ/ Piteged
eĩ dicere. Eneas rapidũ achatè pᷣmittit ad laicꝰ. Et ĩoblatõiboqᷓ dãde ſũt ſacerdoti pa colevsodin
naues. Et ſic demũ ſubiũgere. Neq; eĩ pa / rochiali.p wplo oꝛare dz. x. q.i. g⸗ ſacerdo cgofunoin
trius amoꝛ paſſus ẽↄſiſtere mentẽ. Ubkpa tes. Et a parochia ðᷣꝛ parochian na.ũ.i. ð ding
rentheſis eſt ſnie interpoſitio qᷓ ermedio re parochia erſ. Parochiani eti 1 parochij Pimcpi
mota iĩteger ſ̃ᷣmo ꝑdurat.vt Dij ceptis.na olim dicebãt᷑ qͥ legatꝭ reipublice iter faciẽti nungelei⸗
nos mutaſtis ⁊ illas. Aſpirate meis. bus neceſſaria pᷣbebãt. V oie fiß
Parẽticida.de.pe.p.q vl ꝗqᷓ parentẽ occidit Qaroemia.ẽ accõmodatũ reb tpᷣibuſq; p/ gtigpuli
⁊d a pareſt cedo.dis. In h̊ ⁊ H pareticida uerbiũ. Reba vt aduerſus ſtimulũ calcitra. aniganun.
liſ ⁊ ;̊ le.⁊ ̊ pareticidiũ.dij.i.occiſio ꝑentũ i.ſuꝑbis reſiſte. Cꝑibo vt Lupꝰ ẽ in fabula Peicinun.
VHaries.etꝭ.m.g.ðᷣꝛ a par.qꝛ ſꝑ ſũt duo pari id ẽ tace. Fert᷑ ̊ʒ ; hõ ſi a lupo pus videat᷑ Dymaulen
etes. vk a laterevła frõte qͥ ↄſpiciũt ſe. aliter amittit loqᷣ lã. V—lñ lupꝰ ẽ in fabula.ðꝛ cũ ali clnithre).
ſtructura defoꝛ:mis eſſʒ.⁊ coꝛ.pe.ĩ ntõ? gtõ qͥ́ ĩ media locutiõe tacet. Et vt dicũt alid ncllnnstar
Parietina. ne.pe. p.eſt parietũ ruina.ſ.vbi naturales.upꝰẽ aial venenoſũ. ⁊ ĩficit ac Pmasdin
parietes ſtãt ſine tecto.⁊ habitãtibo. Unde rẽ. ger vo infect veniẽs ad hoĩeʒ ipᷣiꝰ arteri densrahe
Eʒech. xxxvj. Mõtibo ⁊ collibo vallibuſq; as igredit᷑ vñ loqllã aufert. Sʒ ſi hõ puſ vi Prre msnnt
⁊ deſertis parietinis. .⸗. et lupũ naturalit᷑ ↄfoꝛtat᷑.⁊ iõ nõ ĩificit. (parikin
Barienß e elio. In arophoniſta. e.i. cãtatoꝛ. ⁊ a paro.aſ.? üolrdtis
arilis. lis. .t.⁊ H le.i. eqlis. Jñ parilitas. vonos qð ẽ ſonꝰ.qᷓi parãs.i.ĩcipiẽs cãtui AeAdeia
tatis.i.equalitas.ſimilitugo. arotida. de. globa q naſcit᷑ ĩ aure.⁊ ð a pa t iect
Piris pa ris. vł paridis fuit filiꝰ Pꝛiami q ra. i iurta. v ora qd ẽauris. In parotidus. nninoreſtit
helenã rapuit.Et coꝛ.pe.paridis. 22g. d . 4 globos habet in aure.⁊ coꝛ.ti. MPrculus
Mariſcꝰ.ſci.m.g.q̃ſtoꝛ qͥ c»lamat in foꝛo.⁊ ðꝛ Baromnsgne febꝛꝭ vl ẽt alter?ꝭ rei Dimiepnn
aparo.rrgs.. arricida.de. ð a parẽticida ⁊ abijciũt᷑e.? Vluaun uni.
Paritom.ni.pe.coꝛ.i.cãtoꝛ qͥ parit tonos.? n.⁊ mutat᷑t.ĩ r.vł ðꝛ a pꝛe.vł a pari vł a pa/ Exrchvot pus.
ↄꝛ a pario ?ꝛ tonx. tria. ſ. occidit pꝛem.vł parẽvł patriã ꝓdit ou?onorpn
Aat 3.rij. ðꝛ a paros inſula. Et qꝛ ĩ illa iſu⸗/ Iß B2 B parricidalł.? B le.⁊ H parricidiũ.?⁊ iehuus
a marmoꝛ abũdat.iõ qñq; etia parponit ᷣ parricidia.die. ler ð parricidio.q̃t parẽti iſpne i⸗
p marmoꝛeꝰ.· Oñq; etii par plan velalbx cidia ðꝛſʒ Hug. Et yt dic Pꝛiſ.parficida ſace etcl
ad modũ marmoꝛ ðꝛ. vuͦ iuenit. . Paral. ſiue a pari.ſiue a pꝛe ſiue a parẽte cõponat᷑. enſciſchaſa⸗
xxir Marmoꝛ pariuʒ. Et Heſter.· Pario dicẽd eſt parrida p geminũ r. Et Pap di diſechniüde
ſtratum lapide. 111“ cLilt. Parricida ꝓpꝛie ðꝛ qͥ ꝑetẽ occidit.quẽ qᷓ üfiißinhien
arma. me.f. .leue ſcutũ rotũdũ oꝛnamẽ dẽ vetereſparẽticidã dixeft. am parricidiũ ingit
tuũ militare. ? 82 9 ꝓuꝰ qſi pua. Et qlibet le / Tq̊cũq;ʒ itelligi poſſit cũ ſint hoĩes hoĩbo pa Dlaicen
uia arma pnñᷣt dici ꝑme.qi pue. Itẽ parma res. Et nota ꝗ antiqͥ dixert patricida.de.qͥ ſalachenn
dicteſt da fuupa puitate. Aq ciuitagad preʒ oeidit. Uiñ.i. Limo.i.luenit Patrici ☛
ſacẽs ðꝛ hᷣ parma.me.⁊ ẽp fluuio. m. g. z dis ⁊ mricidiſ. Pap.ẽct dic. Patricida ⁊ pri iöimenane
ciui. fg. Iñ h2 b parmẽiſis. B ſe. ciga qͥ petes occidit. Eth ẽ ven ſᷣm antiqᷓs. cſeſen n
Darme“. mei..partus menns. „ Nã ſᷣm Pꝛiſ.⁊ modernos dicẽdũ ẽ parrici Wectz,
arnaſſus.ſi.m.g qͥdã mons cheſſalie cu da. ſiuea pari ſiuea pꝛeſinea pente ↄpõat̃. Aulned ſe
duo ſũt iuga. Circ ⁊ liſa in qbo ſingnlis NQars.ptj.fj.g. ðꝛ a partioꝛ. cin. ñ Sifue/ –
Apollo ⁊ liber colebãt. Hec inga a duob) nis qn diuſoꝛ pticulaꝝ. Hãac diſcas artem Knroali⸗
fratribo citherone ⁊ Elicone appellant. maioꝛẽ ſuſcipe ptẽ. Jñ ptim aduer. Eta ꝑſ egoin
aro. onis. m. g. i. nauis pirataa. H⁊ ̊ partial.⁊ B le. Iñ ꝑtialitas.tatj.⁊ ꝑtia cifid odh
arochia. chie.i. adiacẽs dom dei yl ico/ liter aduer. Et ↄponit ps Cõpers.tis.Ex h⸗ hie
colat? vl diocer. Ul parochia ẽ lo iͥ de pers.tis. Impers.tis oĩa oĩs ge. gr imleſte
git pls alicni eccłie deputat. m Goffin Narſimonia nie. f. g. i. abſtinẽtia. ſ. mẽſuraz icte Eten⸗
ſum. e.ti. Et parochiaꝝ diuiſio iĩcepita dio refectiõis nõ excedẽs.Et ẽ vᷣł ſʒ Hug. Pa neen
nyſio. xiij. q...c. j. Cõſiſtit ãt ius parochiale pias. vo diẽ. Parſimonia. frugalitas. tẽpe/ ſaacha⸗
in h bʒ Boffĩ ſum.e.ti. ꝙ oẽs parochiani ĩ rantia. pcitas.pietas.modica ↄtinẽti. aucleinn
dieb dñicis ⁊ feſtiuis miſſaʒ audiãt ĩ eccle artha. che. ẽ gda puintia⸗ jn barthchi n Copaſcueib;
ſis ĩ quaꝝ parochijs habitat. vt. c. j. eo. ti. õ t u. ⁊ parthicꝰ.ca.cũ. Uñ⸗ ij. Parchi? lnſnnſu⸗
ↄſe.dil.j.ſi qs. Etiã ↄſiſtit ĩ decimis ꝑſona medi ⁊ elamite. . . tni⸗ ente⸗

opgie n e , ſn e rreee
SS MVarticeps.cipis.oĩs. g:i. capies ptẽ.ↄſoꝛs in eodẽ capło. Inſupꝑ ⁊ reliqͥas paſcuaʒpe
tarlil cõſcius. adiutoꝛ ſoci. Clñp Ha. Particepſ ſtra Penlcatiis pedib⸗ vris. Idẽ in eodez
agutn ego ſum oim timentiũ te ⁊ coꝛ.pe.tã in ntõ caplo. In mstibo excelß iſrłeft paſcue eaz
liaiithanc ingeto. 82 4 pticeh qᷓ peici bi NHaſiphe fingit᷑a poetꝭ fuiſſe q̃da ſolis filia
glerinan Participii Pi).n.s. S1apticeps qi ꝑticapi q c tauriamoꝛe fureret Dedalo opera dẽ?
um.qꝛ ꝑtẽ ſuoꝝ accidẽtiũ capit a ᷣbo.⁊ ꝑtẽ te.lignea vacca incluſa.ad nephariũ ĩuita
thtl a noie. Iñ h ⁊ h ꝑticipial.⁊ hle.Etdᷣ nom ta eit.ex qua nat eſt minotaurꝰ.
— pticipiale illud quod a ꝑticipio öſcedit. vt ¶ Naſſer.ſerꝭ auis qdã minuta. ⁊ ꝛa pi. qJ
geickcn amãs. amatoꝛ.trix.⁊ amat. Iñ amatio ſʒ pu eſt. Iñ h paſſeruł.li.di.⁊ paſſerinꝰ.a.i
kiſla Pꝛiſcianum. Etqᷓ/, paſſerinꝰ. ni. p filio paſſeri. paſſer
ohls ni DParticula.le.dimi.i.pna ꝑs. Iñ h̊ ⁊ hec ꝑi a patiedo libidinẽqꝛ petulcũ.i.luxurioſũ
ſbulnechdl cularꝭ.⁊ ᷓ re. Iñ ꝑticłlarit᷑ aduer. ⁊ hec pir animalet..
Sndicſ ll ticularitas. tatgts. HMaſlio. onis. f g. ð: infirmitas. ſiẽ dicimus
coſi rfſcltae articus.ci.m.g.i.negociatoꝛ.ꝑticulas v· extaſis ẽ paſſio.i.ĩfirmitas.vł ðꝛ q̃litas na
otib anen Dens. ? =⅝e.. t1o imutare ſenſũ cito recedẽs. vt ira.⁊ ſic ca
Bfiböhiſn HPart.tus.tui.iact/ vl paſſio pariẽdi.⁊ id pit᷑ inpᷣdicamẽto qlitatꝭ cũ ðꝛ.Tertia ſpẽs
krönifce qð parit.i.puer.ferꝰ.ſoboles ꝓgenies.Etð ẽpaſſio łpaſſibił qlitas. Vl ðꝛ motꝰin ipſo
npnd 4 ſinit dtũs ⁊ ablatiuꝰ płis ĩ vbo ad differẽti/ paſſo.ſiẽ dicimꝰ calefactõ ẽ paſſio calefacti
iaiichiczcin am dt ⁊ ablatiui de ps pꝑtis ptibo. Itẽ ꝑt. ¶l vꝛ ꝓpꝛietas vt riſibileẽ paſſio hois.
ckimnrdm ta. tũ. adiectiue.i.acqᷣſit. CIñ OQuidi. Hõ Haſſionariũ.rij.liber ↄtinẽs paſſiões ſco
Jüparoridne minoꝛ eſt vᷣtus q; qrere parta tueeir. vel paſſiones.i.moꝛbos.
naure 1c. Marũculus.li.i.pua nauicula pirataꝝ.⁊ eſt aſſiuncula.le.dimi.i.pua paſſio.
r' nitalee ni Zuni Peparo.r onis. „„ N aſſus.a.ũ.i.ſparſuſ.diffuſus.patẽs.extẽſꝰ
naneabiiͤte⸗ aruꝰ. ua. uũ.i.cxiguꝰ. modic,.inualidus. NDaſſus.ſus.ſui.ſpaciũ ſeu lõgitudo quĩq;ʒ
Napan ap, rcoparpne minozminin irregulariẽ pedũ. Et Herculeſ inenit paſſuo. ðꝛ a pa
reykpatnipal vł ꝑuꝰ puioꝛ ꝑui m S ari⸗. In pue ad teo.teſ.qꝛ patet ĩ itinere. In paſſutꝰ.ta.tũ.i.
ꝛboumidii uer. Eth piutas. tatj. Er puul la. lu.et öͤsꝭ hñs magnos paſſus.
ccotbanin u ai pap valee et ermo „ ö5a Dalt/ tus. vꝛ a paſco.c. Et h paſta te. In
Peiſparncich Daſca.ce.· hebꝛ eü rx interptaĩ traſit. ⁊ ꝛ a paſtille.li.di.qdã pu paſtuſ expaſta vbi pi
arirchponut phaſe. qi pbaſea. uncein ns n nodee ſcis vel caro vel aliꝰ cib icludit᷑. Uñ Oꝛa
ir Erpeßdl traͤſiuit ad vica vemiſdoach Pzeʒ. ſon ca ei tiꝰ. Paſtillꝰ rufillus olet goꝛgonius hircũ
Koccidlr fuit qñ indei egyptũ exeũtel mare rubꝝtra Maſtinaca. ce.f.g.q̃dã herba curadixfitpᷣ
achpannadin ſierüt ⁊ poſt trãſitũ leticie caticũ cecinerut cipuꝰ paſtꝰhoĩs.⁊ ðꝛ a paſco.cis. Iñ paſti/
wicgdainhe Et paſc tũc pmũ celebꝛatũ ẽ. In h⁊ pa naceus.cca. ccj.—
vanccde ſcalis⁊ h le. Etnota ꝙ paſca declinaf ire DHaſtophoꝛiũrij. grece cellula. latie ? thala
1* cnit dann gularit m gen/ vl im declinationẽ. Cũ ei mus.ð.vl atriũ tepli.vlł gaʒophilatiũ. vel
ienn ſit pme declinatõis ĩa. deſinẽs. nõ deberet puũ ſacrariũ añ tẽplũ. Et videt᷑ dici paſto
den ii⸗ eſſe neu. g. Itẽ c ſit neu. g. nõ deberet eẽ h¶phoꝛiũ.qi foꝝ ſit poſitũ. Gloſa aũt ſuper.j.
bererfn me declinatõis cũ deſinat ĩa. deberet re Mach. lij. die. Poſtophoꝛia grece latie di
aienn⸗ ilarit declĩari. paſca paſcat. Ib paſci. cij reubuia iaͤblen⸗ 34
adil Pi gularit decliari.h paſca palſcatꝭ.· Lh paſca. cũt᷑ thalami ł cubilia ĩ qbleuite excubabãt
ſizii ce.ſz mõ öcliat regula.h̊ paſca.ce.Ił foꝛ in atrijs dom dñi.qꝝ cõmemoꝛatio fitĩ v·
riin. Venn te hebꝛea ẽdeclinatio. Itẽ paſcha ſm aliſ tima viſiõe Daniel phe. In hiſtoꝛijs aãt ſin
hienicnn ſcribit ꝑch. ꝑ oẽs caſus. Nã apud grecoſ ꝑ per.ij. Re.ix. ꝛ. In poꝛticibo lateꝝ erãt pa/
pein auu⸗ chi.lr̃aꝭ ſcribit᷑.cui loco nos vtimurch.ſʒ ſtophoꝛia.i.loca ſepata ad comedẽdũ.i
genil ineb. vr ſeribi. cl a aſe dd. ſtophoꝛia. loca ſepata ad comedẽdũ.i qb
in ni⸗ vo bebꝛeos ſineb.y õ aſe zd ſacrificãtes deꝑtibo ſacrificioꝝ ꝗᷓ eos ↄtin
SS eſt traſit latie. nom h ee videat᷑ vt dictũ ẽ. gebãt veſcebãt᷑ coꝛã dño. Itẽ paſtophoꝛia
onege aſcilis. lis. in. g. aial vl auis qᷓ imanu pa Amos.j. dicunt᷑ loca paſtoꝝ paſcendis aĩa
pſnin o Aturcoccccl. ffbusaggggs.
kiizehbe Paſcua.cue. in ſinglari eſt ge.fe. Uñ in ps. Naſtoꝛ. ri.i.mgr̃ pecoꝛꝭ cuſtos.⁊ ðꝛ a paſco
na fugeis In loco paſcue ibi mę collocauit.ſʒ in pli? ſcis. Inde paſtoꝛcnłꝰ.li.dimi.id ẽ.pariꝰpa

ge.neu. ſ. paſcua.oꝝ. Uñn Eʒech.xxriiij. õ
ne ſatis eratvobis paſcua bona depaſci.in

uenit ẽt in fe.g. he paſcue.aꝝ. Uñ ide ꝓpha

ſtoꝛ Et paſtoꝛiusria riü ?T paſtoꝛicus. cn.
cum. Et h̊ ⁊ hec paſtoꝛalis.⁊ hoc le.ineo/

dem ſeſſſn.

Paſtos grece.i.ſpacdium.

. — „ ℳ

*

HPatagiũ.gij.i.gula ad ſũmũ tunice vl mã/

telli aſſuta. ⁊ ð: a pateo.teſ. Ul palliũ auro

MONatena. ne.i operculũ calicis.⁊ ðꝛ a pateoe

vel argento purpuraq; variatu.

tes. eo ꝙ ſit patẽs ⁊ diffuſa.et videt᷑ ꝙ debe
rret ꝓferri pe coꝛ.ſʒ vſus ̊ nõ recipit ſ̊ oĩno

repngnat.vñ eã ꝓducas.

Patenula.le.dimi.i.gua piteaan.

Pater.tris.grece dicũt pati

— „

r. inde nos dici

mus pater.i.genitoꝛ.ꝙ aũt ðꝛ pater q̃ipan
ctpotir.i.ſeruãs oĩa.a pan qð ᷣomne.⁊ tho

tir qð ẽ ſeruãs.etymologia eſt. Etðꝛ pater
multis modis.Dẽ eĩ pater natura.Itẽ fili
tudie cure. Itẽ pater foꝛmał vł doctrinał.

Its pater etate. Itẽ patreuerẽtia ⁊ digni/

fate. Pater naturalis ðꝛ qͥ generat. Patr ſi/
militudĩe cure ðᷣ qͥ qualẽ curã pater gerit

filij.talẽ ille gerit alterꝰ.⁊ qualẽ curã pꝛ i/

pendit filio.talẽ impẽdit illealteri. Pꝛz foꝛ⸗

malis ł doctrinalis ðᷣꝛ magiſter qͥ ĩfoꝛmat

mus. Pꝛ⁊ reuerẽtia ł dignitate ðꝛ quẽ reue

remur. Nã cui honoꝛẽ ⁊ reuerẽtiã ĩpendi/

mus ſepe patrẽ vocare ſolemꝰ. Iñ patercu

lus.li.dimi.pu pꝛ. Et paterm.na.nũ.Eth

T hec paternał.⁊ h le. Iñ paternitas.tatis.
Ethᷓᷣ paternalitas.tatꝭ. Uł dic ꝙ pater ĩ ſa

cra ſcriptura qͥnq; modis ðꝛ.ſ.natura.imi/
tatiõe. adoptiõe. doctrina.⁊ etiã p honoꝛe.
reuerẽtia.⁊ etate.Natura.vt Abꝛaã fuit pa
ter Iſaac. Imitatõe vt in euãgelio dñs di
cit. Si filij Abꝛae eſſetiſ oꝑa Abꝛae facere

tis. imitãdo ſcʒ fidẽ e. Itẽ voſ ex patre dia

bolo eſtis ⁊ deſideria pꝛis veſtri vultꝭ face
re.ſ.imitãdo eiꝰ maliciã. Adoptõe.ſicut cũ
aliqs humana ↄſuetudie adoptat aliquẽ ĩ
füiũ. Et ſiẽ nos deo.nõ natura ſʒ adoptiõe
dicim. Pꝛ noſter qͥ es in ceł. Doctrina.ſic
apłus ad Gabait. Filioli meiqᷓs iteꝝ ꝑtu/
rio donec foꝛmet᷑ xpᷣs i vobis. Itẽ ꝓ hono
re. reuerẽtia ⁊ etate.ſicut.iiij. Reg.v. Serui
gd Naaman dixerũt. Pꝛ ⁊ ſi rẽ grãdẽ dixiſ
ſet tibiꝓpha.certe facere debueras.vñ Bꝛe
ciſmꝰ.Eſt pater h̊ cura.pater eſt aliꝰ geni/
tura. Hic pꝛ etate pꝛ ille vocat᷑ honoꝛe.Ac
ta ꝙ qñ latinũ eſt pꝛſus einſdẽ ſignificatio
nis cũ greco noie vel hebꝛeo.nulla ẽ ibi de

ſummũ regẽ vocat ipᷣa creatiapzez Eine

riuatio.ſʒ ſolũmõ q̃dã detoꝛſio vnius lin/

gue ad alterã.vt Jacob.inde Jacobo. etiõ

ꝓꝛie loãndo de nõ deriuat᷑a thess.necpꝛ

diſcipulũ bonis moꝛib, ⁊ diſciplinis. Pz=
ktateſener. Tales eĩ patres appellare ſole⸗

ferũt in ſignificatiõe.nec in mõ ſignificãdi

Itẽ pater cõponit᷑ cũ h̊ gtõ greco familias.
⁊ acuit᷑ in fine.h̊ paterfamilias.hulꝰ patriſ/

familias.Et ðꝛ paterfamilias is qͥ eſt ſui in

ris ⁊ poteſtatis ꝓpꝛie cuiuſcũq ſit etatꝭ. ¶kł
ðᷣ paterfamilias.qꝛ oĩbo in familia ſua po

ſiti.tã ſᷣnis q;ᷓ filijs.pater pari deuotiõe cõ⸗

ſulit. Sʒ q cũq; dñat᷑ ſeruis.h̊ noĩe non dʒ
appellari.⁊ in eodẽ ſenſu ĩuenit᷑ pꝛfamiliaꝝ

vykb paterfamilie.m Hug. Et nota ꝙpꝛie
paterfamilias qñ eſt vna dictio ſignat illũ

ql eſt dñs beredita de iure etiã ſi nõ eſſʒ na

tus dũmodo eſſet vinꝰ in vtero mris. Sʒ

qñ ſunt due ꝑtes ſignat illũ cuiꝰ ꝓles iã eſt
yvna famiiiaaaaa.
Patres cõſcripti dicebant᷑ q̃ꝝ noĩa ĩ tabuł
aureis ſcribebao3ontt.

pateo.tes. m Hug. Pap̃. vo dicit. Patere
phiale ſunt dicte.qꝛ in ipᷣis potare ſolemuſ

vel qꝛ patẽtes ſint.diſpaſſiſq; labꝛis.⁊ coꝛt.

pe. Uñn quidã. In
multa patere.

füdo patere ſcio turpia
Paterniani qͥdã heretici a Paterno ſunt ex

ctas opinant᷑. “ SIJMD
DPatibulũ.li.toꝛmẽtum.⁊ ꝓpꝛie furca.⁊ ðꝛa

patioꝛ.Etẽ patibuli minoꝛ pena q; crucis.

affixos diu cruciat.⁊ coꝛ.bu.
Pathicꝰ.ca.cũ.i.ſodomita.inhoneſta ⁊ tur
pia patiẽs.⁊ ð a Patioꝛte, Hug. Pa
pias vᷣo dic Pathici patiẽtes libidineẽ. Nã
pathos grece paſſio ðꝛ.⁊ coꝛ.thi. .

qꝛ patibulũ ſtati exranimat appeſuz. ſz crux

poteſt eſſe nomẽ.⁊ ſm h̊ cõꝑat᷑.paties.łioꝛ.
ſimꝰ. Iñ patiẽter.tius.ſime.aduer.Eth pa

tiẽtia.tie. Et eſt patiẽtia aĩ vigoꝛ aduerſiia
tes foꝛtune⁊ vᷣboꝝ aſperitateſ equanimiter
poꝛtãs. ꝛope tñ patiẽtia coꝛꝑis eſt. Lole

rantia vo aniim.
Patina.ne.f.g.ſartago vl ſcutella.⁊ ðꝛa pa
eores iſi pales In H patella.le.dimi.⁊
coꝛ.penul.patina. UIñ Perſius. Sʒ gran
des pattiier.
patina coct. ⁊ : a patina.Et patinar.rij
qui facit patinas. =

*

atinula. le. dimi. ꝑua patina.i. patella.

matio. 2 8 a patro.tras. —„

oꝛti.q inferioꝛes coꝛꝑis ꝑtes a diabolo fa/

Patiẽs.tis.o.g.ẽ ꝑticipiũ de patioꝛ.teris.?

athos. grece. latine dꝛ defect vel paſſio
atratio. onis.f.g. eſt oꝑis venerei cõſum

ibnmui
Pmm
ſſtlocus
cuino e
apuincu
ni Kbone
apporote
Pnuwn
Teccick
ſlbbewent
föhir.
Peminche
ſegin

(upkcin⸗

cenus aler
tiarchalt
Panrur
Gbenii

Auncin

agunthioce
nteben
pemiopt
ralei
uigeliſtx
Gybenniſin
lchuſ wr
chiſtunor⸗
gitporbedit
mmnorioſtia
ladichoſtien
ieſunütidi⸗
umancdeſan
Wropohrun
mchhna⸗
murchnpe
nalsde
Pyapgles
Muo Anhi
diante
denſsbim
trurchag

Dumoniſt

lo dien eo
itoben
Vuc che
eJenmi
liſinilg,

famnchdicie

l

OUatreus treii. vitric.? ö: apr.⁊ h patrinꝰ Natrimes. mis.i.puer ſupſteſ defuncto pa

Priſenfi ZPBparriaſterpeod. Fe. Celpatrimes dz puerpai ſilis. Et co-
gebfmnig ODatriꝰ. tria. triũ.ðꝛ a pz. Et hec patria.trie. ponit᷑ a patre ⁊ imitoꝛ.qi patrẽ imitäõs.
– eſt locus in q̊ quis nat eſt.⁊ eſt pꝛie patria Barimngni hereditas pꝛis.⁊: a pꝛe
Musigitſi ciuitas vel villa. licet qñ q; ponat᷑ ꝓ regiõẽe Patrimꝰ.mi.ðꝛ ille qͥ cũ ſit pꝛ hʒ auũ viuuz
igſtnt vel ꝓuincia. Uñ Patriꝰbonoꝛ.i.honoꝛ pa 2 pducit mm.
dininiinin triſ. yl honoꝛ patrie. Itẽ nomè patriũ ẽ q NHatrinꝰ vel patrina vꝛ filiꝰ vel filia ſpũalii
ſpanidenonͤ 2Prio noie loci ðᷣriua?.vt a baſilea baſilif cõpatrũ vel cõmatrũ matris vel pꝛis.queʒ
uswiring Natria poteſtas ſᷣm Aʒo.in ſum. C. e.ti.eſt vel qua qͥ de ſacro fonte leuauit.vel ad ſa
iuenkpifinle. ius qͥddã qð hñt hiqͥ ſũt de imꝑio romano cramentũ ↄfirmationis tenuit.
Etnongge ĩIliberos naturales ⁊ legitimos.qð iuſalij Matripaſſiani ſunt qͥda heretici qͥ dicũt de
minnſcncc nõ hñt. vt Inſti. de pa.poteſa. um pan fuiſſe paſſuʒ. Uñ dic beat Aug'.
R—WHh eſin Hatriarcha.che.i.ſumm ⁊ pnceps patruʒ Erubeſcaãt ſabelliani.qͥ dicũt ipᷣm pꝛem eẽ
mnnee ⁊2 a pz. ⁊ archos.qð eſt pnceps.q; pmũ qͥ eſt filꝰ cõfundẽteſ ꝑſonas.qͥ ?⁊ dicti ſũt pa
wnil eſpaplicũ retinet locũ.ſicut roman.anthio mipaſſiani. qui dicũt patrẽ fuiſſe paſſum=
lüa aüi cenus.alexandrinꝰ. Iñ h patriarchatꝰ.tus pꝓducie.
tui.eiꝰdignitas.vel er diſtrictꝰ.Eth̊ ⁊ h pi Patrociniũ.nij.i.auxiliũ ptectio.defenſio.
gi gnünl triarchalis. ⁊ le. m Hug. Daß aũt dicit atronymicũ ð: nomẽ a noĩe pꝛis deriua
Patriarcha grece ſumm patrũ pẽ iterᷣtat tũ.Nã oia patronymica dicũteo etrahut
ont qꝛ hmũ.i aplicũ tenet loci ſicut rvoman. a noibo patꝝ ſʒ Iſið. vt eneades Enee fili
up Fodiet en ancthiocenꝰ. ⁊ alexandrinꝰ. Sunt em̃ auto qᷓnis etiã a matribo dicant᷑ ?⁊ ab autss.
nshunſien ritate beati petri apli inſtituti. Pꝛima q d Hatron. ni.i. cauſidic. aduocat' vl defen
aſiczlirstln petri apłi ſedes romana. Scdᷣa apð alexrã ſoꝛ. qͥ talẽ effecrũ cliẽtib vł alijs exhibet. vt
oatereſciotu dꝛiã bri petri noĩea Marco erꝰdiſcipulo?; q̃i pꝛ illos regat. Iñ hec patrona.ne.⁊ h pa
euãgeliſta ↄſecrata. Tertia apð anthiochi troniſſa.ſe.⁊ H patronat.tus.tu.
inbamoſnit 3 beatiſſimi perri habet honoꝛabit. eo cil NHatron ſm canones dꝛ ille qͥ hʒ ius pſen-
eresa dunboleſx lic puſq; romã veniſſet fuit: illic mũ nom tandialiquẽ ad bñficiũ eccłiaſticũ. Sʒ vůʒ
chꝛiſtianoꝝ nouelle geẽtis exoꝛtũ ẽ.Quãuiſ leges ẽ qͥ manumiſit ſeruũ ſuũ ſpõte qͥ ᷣuꝰ
piiefutcn tdͦt aũt ꝑ oꝛbẽ diffuſe eccliecatholicevnꝰthala ðꝛ libertus eiuns. 14
npenucqα+ mus xps ſit.ſancta tũ romana eccłia nullis Vatruelis.lis.2.t.⁊ G̊ le.aad patruũ ꝑtinẽs
tupiſiß hint ſiudicibo oſtitutꝭ ceteris eccłijs pᷣlata ẽ. Ali ⁊vꝛ a patruꝰ.⁊ h ⁊ h patruelis.hꝰ lis.filiꝰ ł
ter ſumũt q d nomẽ patriarche⁊ dicunt ꝗ filia patrui. Filij duoꝝ fratꝝ ſũt patruelef
inhoneſdto patriarche ſunt minoꝛes papa.maioꝛes at inter ſe ʒ Hug. Uiñ Hiere xxxij. Patruel
in hug metropolitanis. Et dicũt ꝙ hec noĩa parri mefiliꝰpatrui mei.et 'm Iſið. etymo. viij.
roliidine. archa.pmas. p eode ſuponũt. Nã inter pa Patrueles ſunt dicti eo ꝙ pꝛes eoꝝ germa
cd. riarchã: pmatẽ nõ eſt realis differetia.ſed ni fratres fuerũt ĩter ſe. Cõſobꝛini vᷣo voca
deparortas vocalis. wpꝛie diel patria yche q̃ttuoꝛ ti.qͥ aut ex ſoꝛoꝛe ⁊ fratre.aut ex duab ſoꝛo
Zoat gatiis ii pncipales.ſ. Cõſtãtinopolitanꝰ. Alexãdri ribo ſunt nati q̃i conſoꝛini. Sobꝛini conſo
ntablg i nus. Anthiocenꝰ. Hieroſolymitanuſ. Alij bꝛinoꝝ filij.2 p. pe.patruelis
fmneanee vo dicunt᷑ pꝛie pᷣmates.ſic aqlegiẽſis.gran Patruꝰ.trui.in.g. frat᷑ pꝛis.q̃ſi pater alius.

1ai digeradln

denſis. bituriceſis.lʒ ⁊ iſti qñq; nominẽt ſe

vñ ⁊ moꝛiẽte pꝛe.pupillũ poꝛ patruꝰ ſuſci/

mnanaun patriarchas. . . pit.⁊ q̃i filiũ lege miet᷑.vt dicit Iſidoꝛus.
nucngb Patriciani ſunt qͥdã heretici a q̃dam patri PHatułꝰ.la.lũ.pe.coꝛ.i.diffuſus.patẽs.ſʒ p/
Petus cio dicti. eo ꝙ ſubſtantiã humane carnisa pꝛie patulũ eſt qd ſp patʒ.vt aurẽ naſus.na
offſane ci diabolo conditã dicũt. ris arboꝛ.⁊ ſilua.ſʒ patẽs qð ad hoꝛã patet
ipanlecn DPatriciꝰ.cia.ciũ.i.nobił.⁊ de genere patrã ⁊ad hoꝛã nõ ptʒ.ſʒ occultat᷑ vt oculꝰ.Et cõ
bantis nat. Itẽ patrici eſt is quẽ imꝑatoꝛ ſibi elle ponit᷑ ppatułꝰ.la.lũ.i.valde patuł aptus.
nst git ĩ pꝛem. vt Inſti.qͥ mo.iuſ.pa.po.ſol..fi Naucedo.dinis.⁊ h̊ paucitudo.dinis.ĩeo/
annign m liuſfamilias.?. C. de ↄſoꝛ.eiuſqẽ li.l.fi. C dem ſenſu.i.paucias.
ena pn patricij dicũt᷑ q puidẽt rei publice.ſic pꝛ fi Nauc. ca.cũ.ðꝛ reſpectu multi.vt młti ho/
ure. lio. Ul patricij ſunt qdã nobiles ð ciuitate mines.pauci hoĩes.Et cõꝑat᷑ pauc.cioꝛ.ſi
umminniſie ⁊eolim dicebãt pꝛes pncipiũ̃.ſ.adlilia pᷣſta mus. Inñ pauce.ſiꝰ.ſime.⁊ paucitas.tatis
eo: Deſfac 6 6 AUatric.ca.cũ.i.paternꝰ.⁊ ðꝛ a pꝛ. da. Et pauculꝰ.la.lũ.dimi.Et paucꝰcõponit᷑.
⸗

perpaucꝰ. ca. cũ.qpaucꝰ. ca. cũ.i.valð pau
pauc. rarꝰ. ⁊ noĩatiuꝰ qũq; ponit᷑ aduerbi
galiterprar. S

Hania. uie. vl pauſia. eſt qddam gem oliue
quã coꝛrupte ruſticipuſiã vocãtviridi oleo

⁊ ſuani ſic dc a pauio eo ꝙ pauiati tũdat᷑
Mauidꝰ. da.dũ.quẽ vexat trepidatio mẽtis
tatis. Et ðꝛ pauidꝰ.qͥ ſ puuaeet.
HPauẽs.qͥ ad tpᷣs pauet ex cauſa.⁊ coꝛ.penł.
ſinauta fniſe.
HPauimẽtũ.ti.n.g.i.elaboꝛatũ ſolũ eccłievł
palatij l vici. ⁊ a pauio.uis.qð eſt ferire
ꝑcutere.qꝛ ſepe pede ferit᷑ vł qꝛ lapidibo mi

nuti ceſis ſit matſ. ipanunetater⸗ tũ.i.
panimẽto oꝛnatꝰ.⁊ H ⁊ hec pauimẽtał.et ᷓ tiõe.ſʒ ols ↄſtructoe. yn Ipaupꝑh
ſemina regnũ. Silr ? diues. Un Ouidiꝰ.
Pauliani qdã hereticia q̃daʒs paulo exoꝛti. Addidit heſterno marmoꝛe diues opꝰ.Et
q dixit xpᷣm ñ ſꝑ fuiſſe ſʒ a maria ſumpſiſſe

le ad pauimentũ ꝑtinẽs.

7

initium.
Paub.la.lũ.i

pꝑuꝰ. modicꝰ. Jñ pauluł. a.ũ.

Dimi.Et vt dicit Pꝛiſ.in.iij.li. Paulꝰ nõge

minat l.in diminutiuo.nec miꝝ cũ au diph

thong? poſt ſe gemiari ↄſonantemphibeat

Facit igit CPaulꝰ.paulułꝰ. ⁊ ex ̊ pauxillꝰ⁊
pauxilluł. Quas foꝛmas ſeruãt femininũ
⁊ neutrũ paula paulula.pauxilla paurxillu

la ⁊ ſilr neutꝝ.Et ponunt᷑ qñũq; aduerbiali

1

ter iſta noĩa paulũ paululũ ⁊ paulo.

aul? interptat᷑ mirabilis vł reqes vel mi

les extribu beniamin. apls gentiũ ſcðᷣo an
no poſt paſſionẽ dñibaptizatſub Nerone

rhome eodẽ dieq̊ Petrꝰ decollatꝰ eft.

auo.onis.auis q̃dã oculatꝭ pẽnis.nomẽ
De ſono vocis hʒ.qꝙ aũt ðꝛ pauo q̃ſi pauoꝛẽ
vehẽs oꝛe etymo.eſt. Habet em̃ hoꝛribileʒ
vocẽ.⁊ ſepe incutit audiẽti pauoꝛẽ. Itẽ ha⸗/

bet pulcras pẽnas ⁊ turpes pedes.⁊ hinc ẽ
ꝙ; libẽter extẽdit⁊ reſpicit cauda⁊ alaſ.ſʒ re

ſpiciẽdo pedes triſtat᷑. Un Ouidi de arte

Laudatas oñdit auis iunonia pẽnas. In
nenit᷑ etiã h pauus.ui.in eodeʒ ſenſu. IJ D

paua,ue. ꝓ femia. Uñ.iij. Re.x.ðꝛ ꝙ claſſis
Balomonis deferebat auꝝ ⁊ argentũ.dẽ

tes elephantoꝛuʒ ſimeas ⁊ pauos.Et vt re

fert Aug. xix.de ciui.dei. Caro pauoniſtã

dura eſt vt vix putredinẽ ſentiat.nec facile
decoquit᷑qꝛ inqͥt. Cũ ĩcredibile videretur
euenit vt apð cartaginẽ nob apponeret᷑ co

cta h auis de cuiꝰ pectoꝛe pulpaꝝ q;tuʒ vi/

ſuz eſt diſcretu fuari iuſſimꝰ.qð poſt dieꝝ

cus. Itẽ a paucꝰðꝛ paueiẽs.entꝭ.oĩs.gid ẽ

tem hois feriat ⁊ cedat.
MHabz ei coꝛdis pulſationẽ. Jñ pauiditas

tantũ ſpaciũ q;tũ alia caro qcũq; cocta pu

treſcerʒ. ꝓlatũ atq; oblatũ nihil noſtꝝ oeff

dit olfatů. Ideoq; repoſitũ ꝑ dies ampliui
̃ triginta. ideʒ qd eratinuentũ eſt. JIdẽq;
poſtannũ.niſi ꝙ aliq;tulũ coꝛpulẽtie artio

ris fuit ⁊ ↄtractiolis.
Hauoꝛ.oꝛis.m.g.ðꝛ a pauio.uis.eo ꝙ men
Paupꝑ.perꝭ.ðᷣꝛ q̃i pa 1 potẽs vel paꝝ putãs
vel paꝝ imꝑans ⁊ eſt etymo. Iñ h̊ pauꝑcu
lus. li.⁊ h pauꝑcula.le.dimi.Et pauꝑcułꝰ.
la.luũ. Et pauperꝰ.ra.rũ. Et h pauperies.ei

⁊ hec pauꝑtas.tatis. Sʒ pauꝑies eſt dĩinũ
Pauꝑtas vo ↄditio.⁊ cõponit᷑ pauꝑ.ppau
per.q́;pauꝑ.i.valde pauꝑ. Et vt diẽ Pap.
bauß ðᷣꝛ qͥ aliqͥd hʒ.lʒ paꝝ. Inops vᷣo qui
2

nihil ʒ. Itẽ nota ꝙ paupꝑ eſt ge. cõ. declina
tiõe.ſʒ oĩs ↄſtructõe.vñ põt dici pauꝑ hõ

H itelligaſ niſi in termiatõe tem. vł tes. Uñ
Tem vl tes neutrũ fugiũt.ſʒ cetera ſumũt.

Mauperies. eſt dãnũ ſiue iniuria facienns

ipᷣʒ datũ vt ab aĩali qð ſenſu caret factũ.vt
ſi equꝰtuꝰſegetẽ meã pauit.vel alit᷑ mibidã
nũ dedit.Nõ em̃ poteſt dici iniuriaʒ feciſſe
cuʒ ſenſu careat. Inſti.ſi.qua pau.fe.di.S.

pauperies. vbi dicit gloſa. ꝙ eſt mirabil ex

poſitio ⁊ legalis.

Pauſa.ſe. fg.i.reqͥes quãdo paululũ inter/

mittit᷑ abo.

HNHaxillꝰ.li. di. a paululꝰ. vide 5 in paul“. H

Pauxillus.li.etiã nomẽ mẽſure eſt.

Harx.cis.ſᷣm Boff.eſt diſcoꝛdie finis.vt l. c.

j. de treu. ⁊ pa.in glo.j. Itẽ pax eſt vinculuʒ

charitatis. vt in.c.nouit.S.ſʒ foꝛſan.ð iudi.

Et ſunt ſex cauſe ꝓpter qͥs nõ ẽ pax inter ho

mines. Pꝛima qꝛ ñ puniũt᷑ maleficia. De⸗/

cũda abũdantia tꝑaliũ.Certia qꝛ non pu/

gnamꝰ 5 demones.Quarta qꝛ nõ ↄſidera /
mus dãna lit vbi diuitias coꝛpꝰ ⁊ animaʒ

ꝑdimꝰ.Quinta dubr euẽt? belli qͥ nõ cõſi/

deraf᷑. Dexta qꝛ nõ ſeruan pᷣcepta deinec.
ſoluimꝰ decimas.⁊ ſic qð ñ capit xpᷣs tollit

fiſcꝰ.xvij.q.vij.maioꝛes.ᷣ ẽ glo.no.ð re.iu.

li. vj. ad apłice. Et p.pa.pax. CIñ Pꝛoſper.
Moꝛibe ĩ ſanctis pulcra ẽↄcoꝛdia pacMiss
Paxillꝰ.li.eſt ꝑuꝰ palꝰ vineaꝝ. vel paxillus

7

genꝰ ferramẽti.⁊ vt dicũt cultrũ

——

NOHean. m. g. dick' eſt ſol. a phos qð ẽ lux. q̃ſi
phoan.qꝛ luceat. Clel pean qi phian.a ppi·

oneque
cgiigluu
nonlit
aſecun.
Percaro
pomefn
Abath⸗
iovtd
Peonia
Cönutzbi
Dinüelf⸗
peccari
diqsinſtia
luſuntſept
patlure
Potnauan
adie.F
innidie
DPecren in
planiq
onmlri
Paearagtt⸗
es Dalan
Deunooi
Urinſemoer
luſte Geec
nes dermnol
Crſenoletnt
Duturnthch
zuunt⸗
Cmengo.
tnn
Nahneyenu
Danac
nhaniän
Annmang
tpecneg,
Aunials
Aöpegonte
nullier⸗ e
Nepecrntſine
,Crig enn
reſblirſbhi

igarin
nhnoſrof
indesmpi
Khtücſt i
coꝛpulenenn,

inis c

Wlparpns
Jühpanga
Etpaupan
bpaupenesd
npies eſtdäni
nitpang gpan
Etytdie i⸗
Jnops vogtl
tge co declin
tdici gaug ho

dineso E
ctem Ates Vi
tchcaeraſumi
einiurufzciemn
ſurafianin
twlaltemmdi
nimiuniz flſ
n val fe dig
pcktmirubilqg

puulglüinte/
inpan-.

me ck. .
lefinis. N.

arek incin.

ſorſan didi
eparintald⸗
imalefil.
nug holhl
muceno ſcn
ibeliqocin
m; antnant
Fedonoöͤſl
ei doe

7 di qð iuſticia vetat. t nota ꝙ peta moꝛ
lin ſunt ſepte. in h vluotinent. Curus. gu
ſtus.quet.triſtiſ.furit.ĩuidet.ambit.¶uxꝰ.i.

rone quẽ iterfecit. Uñ ⁊ pean peanis dicit
qũq; laus⁊ ꝓpꝛie apollinis.licʒ⁊ ꝓ laude ge
neralit cuiuſlibet inueniat᷑⁊ p.pe.gti. Vᷣ

Dirgili ix enei. Lõclamãt ſocij leti pea/
na ſecutiii. ?òM
DPeccatoꝛ.toꝛꝭ..ðꝛ a pecco.as.⁊ antiqͥtꝰ hoc

„

nomẽ tm flagicioſos ⁊ libidinoſos ſignifi/
cabat. ſʒz poſtea traſijt in apellationẽ oim ĩ
iquoꝝ.⁊ ðꝛ peccatoꝛ q̃i pellicato.

Meccatũ.ti.ðꝛ a pecco.cas.Et eſt peccatuʒ

fin Augi.ſpꝛeto incõmutabili bono.bono

„

cõmutabili adherere. Uł ſic. Peccatũ ẽ oẽ

dDictũ vel factũ vl ↄcupitũ.qð fit õ̊ legẽ dei

¶I peccati eſt volũtns retinédi vel ↄſeq̃n

petĩ luxurie. Guſtus.i.pctm̃ gule.Auet.i.
pctm auaritie.Triſtis.i.pctm̃ triſticie.ſeu

Aaccidię. Vurit.i. petm ire. Inuidet.i.pctm̃

inuidie. Ambit.i.pctm̃ ſupbie.

Mecten.inis.m.g.inſtr̃m pectẽdi vel texẽdi

lectrũ cythare.inferioꝛ pubes viri vł mu

Herzeraltra jaa temenene el choꝛea. vñ

Pecteagit telas laudes trahit os ſubit au

res. Mulcetꝛ ẽpubes pecten⁊ oꝛdo ſimul

Depᷣmo diẽ Ouidiꝰmeta.vj. Percuſſi feri

unt inſerti pectine dẽtes. De ſcdᷣo ðᷣꝛ in.iiij.

eiuſdẽ. Sepe cithariſta deducit pectie eri
nes. De tertio Oꝛatiꝰ. Pectinibo patuliſia
ctat ſe molle tarẽtũ.Deq̃rto ðꝛ ĩ theodolo
Traitivates cõmouit pectine manes.De
qnto Juuenal. Inguina tradũt᷑ medic cũ
pectine nigro. Pꝛo choꝛea ponit᷑ ĩ Statio
vbi ðᷣ pectine amaʒonio qͥcitat oꝛbe lace
nas. Pꝛo raſtro ponit Ouidiꝰdicẽs.Raro
pectine vertithumlim.

ecticꝰ. ca. cũ.i. digeſtibil

Hectinariii.rij. loc/ vbi pecten ponit.
ectinar. rij.? h pectinaria rie. q vel q fa/

Mectoꝛalis. lis. 9.t. ⁊ BG le. ad pect' ꝑtinens.

Eth pectoꝛale.lis. ʒona circa pectus eqͥ ył
mulierꝭ vel alteriꝰ aialis. UIñ Hiere.ij. Fa

ſcie.pectoꝛalł ſue.Et pdu.ra.
Dect᷑i. oꝛis. ð a pecio.tis. qe mulieres ĩ pe/
ctoꝛe ſolẽt ſibi pectere capillos.vł d pectꝰ? Deus vel puatus vel familiaris.

a plecto.tis.qð eſt flecto eo ꝙ ſit flexi inter

eminẽteſmamillaꝝ ptes. Ul ðꝛ a ſpecio.q
Alia qͥdẽ aĩalia pectꝰ hñt ad terrã oppꝛeſſũ

⁊ ab aſpectu remotũ.ſʒ hoĩeſ patẽs2 ereciũ

ð iure do. l. ſi ego. 5. do. Itẽ peculiũ ponit᷑

bens pectus.

pectoꝛc a. i. ? pectoꝛoſus. ſa.ſt ũ. magnũ ha

Becmſculii rdrpuſ pecc, coꝛ. ſeu.

⁊ pecudari.a.ſ.ad pecudes ptin ens.

Peculiũ.lij.eſt puſ illa ſuba lpecunia ſepa/

iatn a rebo v rriocinijs piis vel dñi data
pꝓpmiſſa filio vel fuo.ff. de pecu.l.depoſiti.S

peculiũ. Itẽ peculiũ ðꝛ reſ paraternalis.ff.

P hereditateyl patrimonio. C. de epi:? cle.

lL ſi qͥs pᷣſbyter.ffad trebel.l.cogi.

Peculiũ caſtreſe eſt qʒ miles acqͥrit dũ mi

ad ꝓpꝛietatẽ qᷓ; ̊ͥ ad vſufruxcuu.

litat ĩcaſtriſ.: illud ẽ filij pleno iuretã quo
Oeculin qſicaſtreſe ð: illud qd aduocatuſ

acqrit pſtado clictulis ſuis pa trociniuʒ in
cauſis. Clł qʒ magiſter gramaticꝰ logic ł
rhetoꝛic in ſcholis ſuo lucrat᷑ exercitio.i.l.

fi. C. de inoffi. teſt.

OPeculiũ palatinoꝝ ðꝛ etiã caſtreſe.ſ.militũ
palarij qͥ pncipẽ ſequũt᷑ ſᷣm accur. C. eo.ti.
Iixij. in rubꝛꝛiee.
Heculiũ aduenticiũ eſt qʒð filio aduenit ab

ꝗqauo paterno vl materno vłab altero. vt er

ꝓſpera foꝛtuna.⁊ exteſtamẽto agnatoꝛũ vl
cognatoꝝ. ⁊ q ſic filio aduenit ip̃iꝰ ẽ q̊ͥ ad
ꝓpꝛietatẽ.pꝛis vᷣo q̃ ad vſufructũ.Et ðꝛ alio
noie paganicũ aduenticn..

OPeculiũ puenticiũ.ðꝛ illud qð de reb pa/

ternis vl dñicis ꝓficiſcit᷑⁊ filio vł ſᷣno dat᷑.
vt in eo negociet᷑ Et illud ẽ pꝛis q̃ ad ꝓpꝛie
taté.ſʒ filij vlł fui qͥ ad vſufructũ. ⁊ etiã als
ðꝛ paganicũ ꝓuecticu.

Heculiũ clericoꝝ eſt patrimoniũ clericoꝛũ

Hã peculiũ patrimoniũ appellat᷑ ff.ad tre/
bel.l. cogi.ĩpn. Uñ illo qð a clerico velutp
pꝛiũ poſſidet᷑ epeculiũ ðꝛ.ſcdᷣo mõ tñ viun
glix peculiũ dici ſolet filioꝝ ⁊ fuoꝝ pꝛimo
niũ.qð eis a dño vl pꝛe dat᷑ vt.ffeo.tiꝑ to.

DPeculiũ clericoꝝ puecticiũ ẽ.qð de bonis

ecclie ꝓcedit vł qð eccłie cõtẽplatõe acqͥrit᷑

—

Deculiũ aduæticiũ eoꝛũdeʒ eſt.qð acqͥrit᷑ex

oꝑe eoꝝ.vl als puenit ex intuitu ꝑſone. 76

eculiarꝭ.O.t.⁊ H re.i.ad peculiũ ꝑtines.vł

eculatoꝛ.ri.reipublice defraudatoꝛ ⁊ fu-
ratoꝛ.

Neculatꝰ.tcus.tui.furtũ de cõi pecoꝛe.⁊ ge

raliter de cõmuni re.

vtpote plenũ roe.⁊ iõ nõ decebat latere. DPeculiari.rij.i.armẽtarius.qͥ cuſtodit pe

aũt ðꝛ pectꝰ q̃i peccati thoꝛꝰ.etymo.eſt. In cua vel ad pecua ꝑtinens.

3 ⁷%

25
.
*
„ *

Pecunia.nie.F. g.ðꝛ a pec q̃ pecudia:quia teripãno fact'qͥ calige veteri aſſuit.
Petaneitomnt⸗ pedibg ambulis.

olim de coꝛio pecudũ numi incidebãt᷑ et ſi
gniticabãt᷑. Clł qꝛ oĩs ſuba antiq̊ꝝ in peco
ribo vel pecudibo erat.vñ ? pꝛie ðꝛ q̃ ↄſiſtit
in hmoi aialibo. ſz iã appellatio iſt noĩs am
pliata eſt ad alia. Iñ pecunioſus.ſa.ſum.i.
pecunia plenꝰ.qᷓi pecudioſi us. Pꝛope q deʒ
olim ſic dicebaf. plurimã habebat pecu/
niã i. pecoꝛa.ſʒ mõ ad aliud trãffert. In pe
cunioſitas. tac. Itẽ a pecunia ð ̊ pecuni/
aAriiũ. rij. loc vbi pecunia reponit᷑ Et coꝛ.p
mã. Vn Oꝛati in epi.Et gen? ⁊ foꝛmã re/
gia pecunia donat. —

DPec. oꝛiſ. n. g.2 5 ecꝰ. cudis.f. g. ⁊ B pecu.i

declinabile ĩ ſing ari.ſz in plib pecua pecu
oꝛũ vel pecuũ.deriuant᷑ a paſco.ſcis.Et di

cim pecꝰ oẽ aĩal qð humana effigie caret⁊
humana lĩgua.ſʒ pꝛienomẽ pecoꝝ his aia
libaccõmodari ſolet qᷓ ad vſum hoĩm aliqᷓ
mõ ſpectant.ſiẽ ã ſunt ad veſcendũ apta.vt
oues ⁊ ſues. Aut in vſuz hoĩim cõmoda.vt
eqͥ boues. Et olim pecoꝛa generalit p oibꝰ⸗
aialib pecudes vᷣo tm̃ illa aialia q edunt᷑q̃
ſi veſcudes. Sʒ mõ pecoꝛa dicim maioꝛa
vt boues.eq̊s.aſinos. Pecudes vᷣo minoꝛa

vt oues capꝛas poꝛcos. Decua vᷣo dicimuſ

cõtia aĩalia. ⁊ coꝛ.pmã pec'. Uñ Oui. de ar
te. Zurpe pec'mutilũ. turpiſine mie cãpꝰ
Deda. de. dꝛ veſtigiũ humanũ.? a pes.
Hedagia. dicunt᷑ qᷓ dant a trãſeũtibs i locũ

*

Sſtitutũ a pncipe. Et capiẽs pedagium de

ber dare ſaluũ ↄductũ⁊ territoꝛiũ er tenere
ſecuruz adeo ꝙ ſi aliqs ſi poliet᷑ tenet᷑ ei dñs

Heldellus.li.dimi.i.puus pes.

Dedes. ditꝭ.. g.i.pedeſter pedibo eqᷣ vtaes
yñ qͥd. Et mõ vaditequesq ſolet ire pedef

rũ plenitudo ⁊ abũdãtia. Pediculiẽt dicia

Pedeſter. .t. vł pedeſtris. B ſtre.i. pedib
ambulãs ᷣm Hug pap̃. vo diẽ H pedeſter.
2b pedeſtris.⁊ h ſtre.Etillud mag tenent

moderni.

DPedica.ce.pe.coꝛ. catena pedũ.vel ddam
inſtrm capiẽdi pedes aĩaliũ.vel laque?ꝛ öͤ
a pes ⁊ capio.qicapiẽs pedes.Und
xviij. Abſcõdita ẽ in terra pedica ei. IJñ pe
dicat. ta. tũ. i. catenatꝰ vel pedica capt?.vñn
Duiõ.meta.xv. Retia cũ pedic laqos artei
q doloſas. Lollite. nec volucrẽ viſcata fal

lite vᷣga.

ediculs.li pe. coꝛ. ð: illð zaſe uſtiet fructü

Aad ramũ.⁊ : a pes. Etiã pedicułdꝛ vᷣmis
cut.eo ꝙ mimos ⁊ młtos hʒ pedes. Jn pe
diculoſus.ſa.ſũ.i.plenꝰpedicuł. In pedicu

loſe. aduer.⁊ h̊ pediculoſitas.tatʒ.i.pedicło

tur qᷓdã argẽtea ſuſtentacula.a qbo vaſa vł

cre rapinã reſartire ʒ Bal.ĩ vſu.feu. ð pJ.

iura. firma. in. S. ↄuẽticulas.
HPedagog.gi.pe p. ſꝑ pueꝝ ſtudentẽ du.
clt.ſ. cui ꝑuułꝰaſſignat᷑.⁊ ðꝛ peſpedos.qðᷣ
eſtpuer.⁊ ago.ag eo ꝙ agat ⁊ ducat puexꝝ

yt laſciuiẽtẽ refrenet etatẽ. Iñn b pedagogi

um. gij.i. magiſteriũ. kofficiũ pedagogi cir
ca puen.łloc vbi puer erudit᷑ a pedagogo.
Uñ ad Babł in.Lex pedagog ni fuit ixpo
ieſu. vt ex fide iuſtiſicemur R070.

.

1

HPedalis.lis. .t.⁊ H le. pe p. ad pedẽ ꝑtines

pediſſe equa. q. p ipa famula vel ancilla. Et
&t h̊ pediſſequus ꝓ fᷣno vł famula. Umñ.iij.

Re.ij. ðꝛ. Der pediſſeq̊s pᷣncipũ puinciari

Et ſcribit᷑ vltia ſyllaba ꝑ q.nõ ꝑ c.ſi eĩ ſcri/

beret᷑ ꝑ c. diceret᷑ pediſſecꝰ.qi ſecans pedes

ſeco. cas. ⁊ nõ a ſeq̃r. erꝭ. cõponeret᷑.

Peditat.tus.tui.i.peditũ multitudo vrp⸗

pꝛietas peditädi.

pedit vł faẽ bombũ.⁊ tũc ðꝛa pedo. dis.

gnificatiõe ponit Hiere.lj. vbi ðꝛ. Uenit

finis tuꝰpedal pciſionis tue.q̃ diceret.ita

pcidet᷑ regnũ tuũ ꝙ nec paſſus pedis ð ter

ra remanebit tibi. Et cõponit᷑ ſemipedalis

bipedalis. CIñ Oꝛati. Lot? moduli bipe⸗

Pedana.ne.t. g.i.catena circa pedes.ſ.com NH

pes. Itẽ pedana ðꝛ pedules nou;. vl de ve

Pedoꝛ.oꝛis.m.g. peda fetoꝛ vel ſqualoꝛ.?
õguſq; ĩ carcere pedoꝛ.

ð a pes. vñ luca.

„

Dcdoꝛa re gplio nueri.i.pedũ vł auriuʒ

oꝛdes. .
es pedos grece. puer latine ðꝛ.

. „

edules. lis. m. g. ps caligaꝝ pedẽ capit.
eduł.li.⁊ h pedelł.li.dimi.i.puus pes.

edũ di.n.g.i.baccuł paſtoꝝ recuruus.?

a a pes eo eo coercent pedes aialiii. j6
Vlirgiliꝰ in bucolł. Ettu ſume pedũ cc.

funt peduces laquei qbs pedes illaqant.

Vnde Job

res qlib ʒ velut pedibo ſuſtentãt᷑. Ita ponit
in.l.pedicuł argẽteis.ff de au.⁊ argẽ.le.
NHDedicuꝰ.cua.cuũ.⁊ pedoꝛoſus.ſa.ſum.qui
fſoꝛdidos bʒ pedes. ⁊ ð: a pedoꝛ.Ooꝛis.
OPediſſequꝰ.q.quũ.q ſeqr pedes dñi ſui. ? 5

edo.onis.i.pedes vł pedicułꝰ.⁊ öꝛza pes.
Jũ h̊ pedũcuł.li.dimi. Itẽ h pedo.onis.qj

edur.cis. videt᷑ cõponia pede. ⁊ capio.et

Peinan
mnitatepe
Antiadic
avelert
NLlibac
Pchgr
manou
Co.
cunrdlet
iudinn
Pauanin
ug /4
latürpft
geportut
plieſtgm.
cinodrſ
ſtaman.
ctiqnos
Peaſ
lgiape
itolii⸗
Yulo?
aus.
Lallre⸗
pellcarid
ñ roꝛẽ pel
dedomoai
dedonopeli
lriſpeleden
digoi Pet
(egapolluröen
lalliciͦt
bodnd
gicentn
Daatn⸗
etenisegn
Nt or Farf
ſpomnen
eaſerſo
ſos.: lge. .
ocnalrfi
ercos fangi,
nuceiiabit
Dllcnengn
Nlcecimnitt
llillu me
llennoſu

1 Fodie
rne Nehe

Pluuritl

iaſee⸗
damdlis.
(.

dipeͤti⸗
ſolerireec

1bſreipenn
odicßetckn

eci. Mlnn
üallagnerd
es. Unde o
pecicnc Jie
lpedicch ni
pedichipsent
luaenian

Cüſfiafmi
edicnborimd
8Dzeles Re
Micul. Fid
stin.ienic
peaicwladi
acpuf
nrit Nnponi
u targe:.
ſus ſon qol
gor dons⸗
odiiſuieeb
nula. Unii.
ipüprincard⸗
nögchaſcni
iſccunseles

nerct.
uluinkop

clicub adn
Jibeinan
cenpehans .
unnſun
miggünn

luirie it

ln

E

OPegina.ne f.g.i.baculłꝰ cũ maſſa plũbiĩ ſũ/

mitate pẽdente.⁊ ðꝛ pegina q̃ſipugna.qd

antiq dicebãt. Uñ Juuenalł.Et pegĩa ⁊ iã
ꝗd velaria raptos. Et vt dicit Coꝛnutus.
Lali baculo ſcenici ludebat. H
ODelagarꝭ.rꝭ.9.t. ⁊ Hͥ re.⁊ ̊ pelagiarꝭ.rꝭ.i.ma
AIna nauis pelago apta ⁊ ðꝛ a pelagꝰ.⁊ p.ga
PBelagiani dda heretici a pelagio moacho
erxoꝛti. Hi libeꝝ arbitrium diuiĩe gre añpo
nunt dicẽtes ſufficere volũtatẽ ad ĩplenda
iuſſa diuina.
Oelagin interpᷣtat᷑ latitudo.

Pelag gi. interpᷣtat᷑latitudo. Iñ h pelagꝰ

gi. latũz ꝓfundũ mare.vlł latitudo maris ſi
ne poꝛtu ⁊ littoꝛe.Etẽ neu.ge.ĩ ſinglłari.ſʒ ĩ
pli eſt g. m. hi pelagi.Et coꝛ.pmã. UIñ ĩ gre
ciſmo ðꝛ.QOõð penit lateat pelagꝰ.mare cũ

ſit amaꝝ. Inuenit et pelagus.gi.m. g. apud

Antiquos.

OPelaſgꝰ.ga.gũ.i.grecꝰ.⁊ ſunt greci dicti pe

laſgia pelago qꝛ p pelag pmo vt dicẽ varro
ad italiã applicueruũt.łſicdicti ſut a pelaſgo
Joulis ⁊ Lariſſe filio. Jñ h pelaſgias.pe/
laſgiadis.i.grecaaea.
Dellex.. ↄcubina.⁊ ðꝛ a pellicio.cis.eo 6
pelliceat.i. decipiat ł pellex ðꝛ a pello.lis.qꝛ
an vxoꝛẽ pellex tenet᷑.⁊ poſtea veniete vxoꝛe
de domo pellit᷑. vl pellex ðꝛ illa ꝑ quã vxoꝛ
de domo pellit. ſilr a pello.lis.ꝙ aũt ðꝛ pel
lex q̃i pelle decipiẽs.etymo.ẽ ʒ Hug.Que
daã glo.ij. Petc. ij.dic. Pelliceſ dicũt᷑ meretri
ces a pollutõe.vlł a pellis foꝛmoſitate qᷓ in/
cautoſ alliciũt.⁊ p.pe.Uñ Oui.i.v.epi.Et
mihip dira pellice blãda fuiſti Itẽ i.vj.epi.
Argoꝛicas timui nocuit mihi barbara pel
Oelicanꝰ.ni.vt diẽ Iſið.etymo.xij. Alex.
eſtauis egyptiaca habitãs ĩ ſolitudĩe Nili
flumiĩs vn? nomẽ ſũpſit. Nã ⁊ canapoſ egy
pt? ðꝛ. Fert᷑ ſi veꝝ ẽ eã occidere natos ſuos
coſq; ꝑ triduũ lugere.deide ſeipᷣm vulnera
re.⁊ aſperſione ſuiſanguĩs viuificare filioſ
ſuos. Aug'.ct h̊ͥ narrat ⁊ addit ꝙ vt ðꝛ ro/
ſtro occidit filios.⁊ roſtro ſanguinẽ ſuũ ſu
per eos fundit ⁊ viuificat. Etẽ auis nimie
maciei qᷓ habitat in ſolituktine.

Pellical.tus.tui i. cubinat.ſ. pctm̃ qð cũ
pellice cõmittit᷑⁊ ðꝛ a pellex. Itẽ pellicatꝰ.

a.iũ.i.luxurioſus.pellici deditus.ſᷣm Hug.
Pap̃.vo dic. Pellicat locꝰ ↄcubine.ↄcubi
narus. ðͦUD-
Balacia cie allaen pellis deceptio.
Nellax.G.o.g.i.deceptoꝛ.fallax.fraudulẽtꝰ

NPelluuiũ

det ſʒ int; nequitiã gerit vt doloſus. ꝙ aũt
Zꝛ pellax q̃i pelle fallax. etymo eet.
PHellicea.cee.qddã indumẽetũ qð de pellib⸗
fit.⁊ : a pellis. Iñ pelliceatꝰ.a.ũ.i.pellicea
ĩiqu. Itẽ a pellis ðꝛ pelliceꝰ.cea.ceũ.i.pel/
libo indutꝰ.yl magna ⁊ groſſam hñs pellẽ.
Inuenit᷑ etiã pellicia.cie.⁊ pellici.cia.ciũ.

pelliciatus.ta.tũ.in eodẽ ſenſu.
Pellipariꝰ.rij.m.g.qͥ pa rat.i.pparat pelles

1d8z a pellis. ? paro. ras.

„

Melliri.ris f gi galea ex coꝛio vel pelle.

Oellis.lis.f..i.cutis.⁊ ðꝛ a pello.lis.qꝛ exi⸗
ternas iniuriꝗs coꝛꝑis tegedo pellit. Iñ hᷣ
pellicula.le.dimi.i.ꝑua pellis.
n. uij.n. 8. vas. qad pedes abluẽdos.
⁊ ſoꝛdes pedũ recolligẽdas aptũ ſeu para/
tũ. Iñ pelluuianꝰ.na.nũ.

PHelta.te.fg ẽſcutũ bꝛeuiſſimũ in modũ lu
ne dimidie factũ.q̃ amaʒoneſ vtũt maxime

VUñ.iij. Re.x. Fecit Salomon ducẽta ſcu
ta de auro puroꝛ⁊ trecẽtas peltas de auro
bato. ⁊ ðꝛ a pello.lis. Uñ qͥdã.A pello pel/

ta q pellit foꝛtiter ictus.

Heluis.uis.f.g.vas vbi pedes lanank. ſ. cõ
cha vl aliud vas ᷣm Hug.Et Pap̃. dicit.
Peluis vocat᷑.qꝛ ibi pedes lauat᷑ ꝙ aũt ðꝛ

peluis qᷓi pedũ lauãdoꝝ vas.etymol. eſt. et

facitacm ſingularẽ i em.ł in im. Vñ ĩ euã

gelio Johis. Poſuit aquã ĩ peluim. Erab

latiuũ ĩe. in i. Et a pelui addita ũ.fit gtũſ
plis peluiũ.Et actm̃ plalẽ in es vł in is.

Belun iũ.ſij.ẽ oppidũ qlexãdrinũ foꝛtiſſimũ

ena.ne.i.ſupplicium.vłẽ delictoꝝ debita

coertio vl ſatiſfactio q̃ a lege vl a miſtris le
gis ĩponit᷑.⁊ ðꝛ a pẽdo.dis.qꝛ penã q̃i debi

tũ pẽdiniꝰ.i.ſoluimꝰ⁊ ſi uſtinem p foꝛefacto
Et ſũt octo genera penaꝝ ĩ legib.ſ.vincła

v̈bera. talio.dãnũ.ignominia. Fuitꝰ.exiliũ.
et moꝛs. Itẽ pena ⁊ ſuppliciũ diffeꝛũt. Pe/

na ſine ſanguie ee pᷣt.ſʒ ſuppliciũ nõ niſi cũ
ſanguie l ſupliciũ ðꝛ ꝓpꝛie cũ qͥs ita danat
vt eðbona ↄfiſcent᷑ ⁊ ĩ publicũ redigãt᷑ Iñ
B penal.⁊ H̊ le. In penalit᷑ aduer.⁊ h pe/
nalitas.tatꝭ.⁊ ſcribit᷑ x oe diphthongũu.

rius.ria.riũ.i.ad penũ ꝑtinẽs.

. — „

Nenari.rij.icellerariꝰ.⁊ dꝛ a penꝰ. et pena

Menates penatũ.m.g.płis nũeri.i.domꝰ in

terioꝛes ꝓpꝛie vl domeſticix puati dij domi
bus pᷣſidẽtes.q̊s antiqͥ ĩ domib colebãt.et

eoꝝ imagies ĩ domo habebãt.vñ⁊ dicti ſũt

penates.qi penes nos nati.⁊ ẽ etymoł⁊ p/
Ducit na.

252 a pelle.i. a vultu. Foꝛꝭ ei vt fallat arri Pendulꝰ.la.lũ.pe.coꝛ.qð pedet ⁊ ẽ eleuati

. S 1l

Oenetralis. lis. 9.t. 2 B le. ? a penetro. gs num ↄꝛ acumen vel extremitas ſerri acuti. DH”
2Bpenetrale.lis.⁊ H ? hec penetrabil.⁊ zle Menſatiões.i.pciũ.exolutio.tributa.libꝛa ,/V “r Hichen
Et ðᷣꝛ penetrale qð penetrat vł aptũ ẽ pene tiões. Uñ.ij. Paral.xxj.Deditq; eis pꝛ ſuꝰ MD Oampel
trare. Penetrabile vo qð penetrat᷑ l aptũ ẽ multa munera auri? argẽti ⁊ pẽſatiões. enihe
penetrari.Qñq; tñ ponit᷑ vnuʒ ꝓ altero. vt Pẽſilis.lis.⁊. 5 le.pe.coꝛ.i.leuis. Recipꝛoca Voncs
Frig penetrabile.i. aptũ penetrare. Et hcli ſũt pẽſilis? leuis.i.vnũ ponit᷑ ꝓ alio vicdci,i)· grubietp
penetrale.lis. vel ̊ penetral.lis.ẽ ſecreta ca ſim. Iñ peſilit᷑ aduer.i.leuit᷑. ⁊ h pẽſilita.i, (FHou
mera.ſecretꝰ interioꝛ locꝰ in domo vl ĩ tem i.leuitaſ.⁊ ↄponit᷑ ꝑpẽſilis.le.i.valde lenis. Wriſon
plo vbi dabãt᷑ oꝛacula.Et ponit᷑ qñq;p do Pẽſio.onis.f.g.i.libꝛatio.eãtio.vl põderis Aegl ißl
mo. In greciſmo tales ponũt᷑ ᷣſus. Qð le eqlitas.Et pẽſio pᷣcij ſolutio vl ipʒ tribntũ hſhd
nit᷑ penetrari pᷣt penetrabile dices. Oð do vl pciũ qð dat p agro ad pẽſionẽ cõducto. Achol
mus interioꝛ capit h̊ penetralevocabiſ. Pa Iñn peſionariꝰ.ria.riũ.ad penſionẽ ꝑtinenſ thwh,
piaſaũt dic. Penetralia iĩterioꝛa ſecreta do velq penſionẽ relddit. Aeröc
moꝝ. dicta ab eo ꝙ eſt penit.i. pene intꝰ ſe · Penſitatiões publice ſᷣm Azʒo.ĩ ſũ.C.ſi pp-p wns
creta. Et ſʒ ̊ videt᷑ ꝙ debeat dici ĩ pſalmo pter pub.pẽ.vẽ.dicũt᷑ãnue exactões tribu Parchaß⸗
In penetralibo regũ ipoꝝ.Etĩ Amos.iij. toꝝ.vł veſtiũ auri vł argẽti q̃ a cer ꝑſonis Penteuc⸗
2. vj. ? Matth. xxiij. In penetraliba ⁊ nõ ĩ p̃ſtabãt᷑ fiſco. Sʒ pẽſiões publice dicũt q Pb Ntſti
penetrabilib. Et h̊ maxie ̃ᷣm modernos. ad viaꝝ vl põtiũ refectõʒ pᷣſtãda ſunta poſ encos
Dicũt et qdã qꝙ penetrale ſiue penetral eſt ſidẽtibo vyt ſic fiat oium datoꝝ q̃dã collatio volnmnia!
qð penetrat.vñ dic Papᷣ. Penetrale qð p· Et ſic pẽſatio ẽ q̃i pẽſionis ſoluti. Pemtecol
netrat. Penetrabile vo qð penetrat᷑⁊ fᷣm h Nenſum.ſi.n.g.i.deliberatio.cogitatio.ꝰſi ſteqͤ
cõſueuit dici. Eſt penetral penetrãs. pene lii.⁊ ð a pẽdeo.des.qꝛ dũ aliqͥd deliberãꝰ arqnor
trabile qd penerrat. pedein-. i.i pedulo ⁊ dubio ſumꝰ. Itẽ h p⸗/ yape
MPMenicillũ.li.⁊ Gͥ peniculũ.li.⁊ h̊ penicilla.le· ſum.ſi.ðꝛ mulieꝝ.iſ.lana łlinũ ad opꝰ datu Uurncin
id ẽ. molle genꝰ ſpõgiead tergẽdos hũoꝛes vel filatura.⁊ ðꝛa pẽdeo vel pondus.qꝛ ad qngaugen
Zſcutellas apẽdeo⸗des. pondus⁊ menſurã dabat. Ddccbyt fenn
Peniculꝰ.li.qͥdã pãnicułꝰ deq̃ diſci tergut Nẽſus.ſa.ſum.i. ꝑſolutus ł ſuſpẽſus vł põ guumdler.
7 8&à à pannns. Ferat vl libꝛat?. eqt“.? 8 a pẽdo. dis. ? fm gincnnage
DOenis. nis.f. g. cauda eqͥna. ⁊ ðꝛa pẽdeo. es B cõꝑat᷑ pẽſus.ſioꝛ.ſimꝰ.iñ pẽſe.ſiꝰ.ſime.ad deegrptocke
eo ꝙ pẽdeat ⁊ ſuſpẽſa ferat᷑. Et h penis.nis uer.vñ in epła.Felicis pape In epᷣio poſi / cCihivdmic
id ẽ. papus.ſ.virile mẽbꝛũ.eo ꝙ pedeat.łlqꝛ ti ſunt ĩ celeſti militia.qᷓ pẽſiꝰ põderãda eſt Hotreinrecnt
ſuſpẽſus ferat᷑.vł penis ꝛ a penetro.aſ.q̊d Mente grece.latine ðꝛ qnucccc. fricmin
eſt officiũ eiꝰ cĩrca iũcturã humani generii NHetacontarchꝰ.chi.pnceps ⁊ magiſter ſu- Pederprn
pᷣm Hiuiug. Ipnq hoies. U. j. Dach. iij. Loſtituitiu (gontde
M0Penitetia.tie.ðꝛ q̃ſi punitẽtia eo ꝙ hõ in ſe das duces ppłi cẽturiões ⁊ pẽtacõtarchos cin
puniat penitẽdo qð male admiſit. Ukpnia ¶el vt qdã dicũt pẽtacõtarchus ðꝛ qͥ qnqᷓ tie daͤt
ðᷣ qᷓ pene tentio.⁊ ẽ etymo.Et ſcribit᷑ noe ginta regit. Sʒ pẽtarcha q qͥnq;. Uñ ĩ gre loſſcit
diphthongũ. Et ẽ pnia vᷣa ⁊ ꝑfecta malaᷣ ciſmo ðꝛ.Quinqginta regẽſ pẽtacõtarcha dicßtli
terita deplãgere.⁊ plãgẽda iteꝝ nõ cõmitte vocat᷑.Pẽtarchã dices ꝗᷣ ſibi qnq; tenet. et tie⸗ nn
re. i poſitũ cõmittedi nõ hie. tücpt cõponi petacõtarchꝰa pẽta qo ẽn / men
Penitudo dinis.f. g.i. pnia. Uñ.j. Reg.xv. q;ʒ ⁊ coſte decẽ.⁊ archos pnceps q̃i pnceps ee⸗
SPeuitudine nõ flectett./ ſſp qnq ginta. Petarcha vo a pẽta. qð ẽ qͥn iozi
Peniti.ta.tũ.i.ſecretꝰ.interioꝛ.intimꝰ.⁊ ðꝛ a. q; ⁊ archos pnceps.qipnceps ſuꝑ qnqYꝗ. n lo
penit?aduerbio.q̃i pene intꝰ.vel potius q̃ſi Pentagamꝰ.ma.mũ.pe.coꝛ.D vel q̃ cũ qnq; Cnine⸗
pan intus.i.totus intus. mupſit. In 5 pẽtagamia. mie.i.qnq; nuptie cren )
Penna.ne.f.g.ðꝛ a pẽdeo.des.eo ꝙ pẽdeat. vł ꝓpꝛietas q̃ aliqs ðꝛ pẽtagamtꝰ. cpi⸗ kuai⸗
id ẽ. volet.qꝛ auxilio pennaꝝ mouẽt aues? Nentameter tra.trũ.pe.coꝛ.i.vᷣſus cõſtans e⸗ ypeu
volãt. Ul pena ðꝛ a pẽnũ qð ẽ acutuzʒ.eo ex qnq; pedib.Uũ illud Ouidij.Nil mihi ſn⸗ enptzi
ſit acuta. In pẽnoſus.a.ũ.⁊ pẽnat.ta.tum reſcribas attamẽ ipᷣe ven. nneli
Pennula.le.dimi.i.ꝑua pẽna.⁊ ðꝛ a penna Pẽtangulꝰ.la.lũ.i.qnq; angulos hñs. Iſ e lebreui
Itẽ peẽnula.le.i.ſumma ꝑs auris.⁊ tũc ðꝛ a pẽtãgulat.ta.tũ.Et ſubſtãtiue h̊ pẽtangu/ kl ladoſti⸗
pennũ. qd idẽ eſt q acumen. lns. Iup tali figug. erdeſfie
HPennũ.nidicebãt antiqͥ acutũ.Iñ h̊ pea Nentaphilon herba a nũero folioꝛũ dicca. initid

ungſenzat
Iditn kien
drcgeshiſh
lepeſndes.
us. Necge
nitpalioſce
krdpeſing
leipalelns
nio. Köern
ylißzmhri
noni S
Nenſionepine,

ecend
nqacen gons
8publicedicit⸗
Pſtäcunen
nor ödicolen⸗
isſoln.
nio cogitaniod
igligs delben⸗
ſun Jebe
lini hop'dari
Nlponns q:

ſſpeſus nl po
peho dis ? mn
Jncpiopoſ⸗
hodericacl

mgitſin
g. CMirggiaa

ecötanchs
rchus Rien
nq;. Vige
hencitncn
Hahencdiin
docesͤhnicn
ioapenn adent
Nops lh inc⸗
narelichin⸗
nriininſ
gitſociu
Onidi fin

Pſtinuchliuß⸗

ſincgtenn. 4

gulosbis

Hc latini qnq; ſfoliũ voct.
coꝛ. ciuitas hñs ſub
ſe qnq; ciuitates.lł regio ĩ ſe ↄtinẽs qnq; re

glones. Et hinc ſpealit᷑ qᷓdã regio ĩ cõfinio
grabie ⁊ paleſtine ſita dicta eſt pẽtapolis a
AInq; ciuitatibo ipioꝝ.q̃ celeſti igne cõſũpte
ſunt.i.ſodoma.⁊ gomoꝛra.adama.ʒoboum

2⁊ bale.ipᷣa ẽ ſegoꝛ. Eſt ⁊ alia pẽtapolis in li

bya ſil dicta a qͥnq; ciuitatib. Eadẽ etiam

cã regio q̃dã dicta ẽ tripoła tribo cinitatib⸗

DPeẽtaptot.ta.tũ.pe.coꝛ.nomẽ hñs qnq; ter
minatões.vt dũs.⁊ ðꝛ a pẽte qð eſt qͥnq;. et ¶ Ccpenula pʒ ha
nnné data ſuit patri Pauli ĩ inſigne a romãis

ptotus caſus.

Pstarcha. pnceps hñs ſubſe qns.

Vẽtateuc. ci. liber diſtinci ĩqͥnq; volumi /
nibo. vt ſt nq; libꝛi moyſi.⁊ ðꝛ a pẽte qnqq;
⁊ tencos volumẽ.iñ pẽtateucꝰ.pe.p.i.qnq;
volumia.łliber diſtinctꝰ ĩqͥnq; volumibo.
NMentecoſte.ſtes.vł pẽtecoſten indecli.ðꝛa
pęte qð eſt qnq;. ⁊ coſte decẽ.qᷓiqnq es decẽæ
: qnquaginta dies ſunt a reſurrectiõe dñni

vſq; ad pẽtecoſten vtroq; die incluſo.⁊ acu

itur in fine. Et ſonat qnqginta. vel eſt ipſa
qnquagena dieꝝ.qbo cõpletis vltima dies

dicebat᷑ feſtũ pẽtecoſtes.i.cõpletiua qͥnqua

ginta dieꝝ. Et fiebat in memoꝛiã date legiſ

ql in qnquageſuma die ab exitu filioꝝ iſrael

de egypto eſt data. Nũc aũt ĩ memoꝛiã ſan
ctiſpus dati diſcipulqð qnquageſima die
poſt reſurrectionẽ dñi fiebat. Et ſic pẽteco

ſte ẽ equocũ ad qnq genã ⁊ ad ſolẽnitatẽ ſe/
ptẽ diebo ꝓtelatã. UIñ in actibo apłloꝝ. Cuʒ

coplerent᷑ dies pẽtecoſtes.i.qnquageſime.

Illa em dies erat qnquageſima a reſurre/

ccõe.Et cũ ĩchoarent᷑ dies pẽtecoſtes.i.illi
us ſolẽnitatis ſeptẽ diebe ptelãde erãt oẽs

Ddiſcipuli ĩ eodẽ loco ĩ q̊ facta ẽ electõ Ma
Mie.ſ.in cenaculllo
Beret, grece latie ſocer. Pẽtera vo ſocrus.
Denthemimeris. f. g.i. media diuiſio vł me/

dia ꝑs vᷣſus pẽtametri.qᷓi ſemiqͥnaria diui/

ſio.vł ꝑs.⁊ ðꝛ a pẽte qð ẽ qnq;ʒ.⁊ hemis qͥd

eſt dimidiũ. Itẽ pẽthemimeris ðꝛ q̃dã ſpẽᷣſ/

cẽſure ꝑ quã pꝰ duos diuerſos pedesĩ pn/
cipio tertij pediſſyllaba naturalr coꝛrepta
ꝓducit᷑vt ptʒ ĩ exeplo. Qui petit excelſa dʒ

viltare ruinã. Ecce h̊ ſyllaba ſa pducitcũ ſit

naturalit᷑ bꝛeuis.⁊ q̃i ſubleuat᷑ qdã pꝓducti
one. ? fit ad oſtẽdendũ ꝙ licet ille due ſylla
be.ſ. ſa ⁊ de efficiãt vnũ pedẽ tñ nõ ſunt eiuſ

dẽ dictõis. Et ð pẽthemimeris q̃i diuiſio
deicoꝝ pedũ.qꝛ ſiduo ſpõdei pᷣcedũt.q̃ttu//

* RJ
2 . WZ *
.—
.

o: ſyllabe pcedẽt. erit diuiſio ſup qntã ſyl

labã.⁊ ſi duo dactili vł dactyłz ſpondeus
cd eſn vun⸗ ondeis reputanf.

PHenula.le.i.palliũ qddã ⁊/ ꝓpꝛie cũ log fim
bꝛijs.? a pẽdeo.des.vl ðꝛ a penis ꝓpłis.
qꝛ maxime tali veſte vtunt᷑: apud qͥs initiũ
babuit. Uñ Juuenal. Et mlto ſtillarerpe
nula nimbo. Iñ penulat.ta.tũ.illo pallio ĩ

Dut. vlillud palliũ hñs.ſᷣm Hug. Uñ.ij.

Limo.iiij.diẽ apłſ.Penulã quã reliqͥ troa
deapud Carpũ veniẽs affer tecũ ⁊ libꝛos.
Ubi ſic ðꝛ ĩ ↄtinuo. Hec penula ſʒ haimo
ñ ſuſceptꝰ eſt ĩ ſociũ ⁊ ciuẽ romanũ. vñ et
Paula ſt ciuẽ romanũ appellat. Penula ei
erat veſtis ↄſularꝭ q̃ indquebant᷑ ↄſules ro/
mani ingrediẽtes curiã. Hac aũt penulã ſi
ue veſtẽ paubꝰ pꝰ moꝛtẽ pꝛis ob recoꝛdatio/

nẽé ſibi retinuit. Ulł penula ðꝛ volumen le/

gis. Uñ Hiero. Uolumen hebꝛeũ replico
qdð paulꝰiuxta qſdã penulã vocat.⁊ coꝛ.nu
Penultimꝰ.ma.mũ.i.pene vltimꝰ.ſ.qͥ eſt in
ſecũdo loco ante vltiim.
Penuria.rie.f.g.i.inopia.egeſtas.pauꝑtas
pꝛie q̃ eſt ĩ penoꝛe.⁊ ðᷣꝛa penꝰ ̃ᷣm Hugt.
Et nota ꝙ penꝰ coꝛ.pmã.ſʒ penuria eã pð.
Vñ Virgiliꝰ ene.vj.Exiguãa ĩ cererẽ penu
ria adegit edẽdi.Et iõ videt᷑ buſdã ꝙ; pe/
nuria dicat᷑ q̃ſi a penurgia a pena⁊ vꝛgeo ł
a pena⁊ vꝛo.q̃i pena vꝛens vł vꝛgens.iʒ po
tius ſunt etymologie. ”c

penm.nus.nui.⁊ H̊ penu ĩdecli.⁊ G̊ penꝰ.oꝛj.
oĩa in eodẽ ſenſu.i.cellariũ.⁊ dicũt᷑a peno
greco q̃d ðꝛ nutrio.qꝛ ĩ eo reponunt᷑ ea vñ
hoĩes nutriũt᷑. Et nota ꝙ penoꝛa etiã dicũt

reſ neceſſarie ad nutrimentũ ł victũ q̃tidia

nũ ᷣm Hug.Et coꝛ.pmã penꝰ ⁊ penũ. Sʒ
penꝰ ꝓ cartaginenſi ꝓppło ꝓdu.pmã. Unde
Eſt ꝓplłs penꝰ.pᷣuat edenda penꝰ.Et vt diẽ
papᷣ. Penꝰ.i.afer ꝑ oe ſcribit᷑iſʒ penꝰ ꝓ cella
rio ꝑ ſimplere. .l

Heon medicqͥdã fuit a q̃poenia herba per

Hibet eſſe inuẽta. tẽ peon fuit qͥdã autoꝛ.
a q̊ qͥdã pes iuentꝰ dictꝰ eſt peon.⁊ ↄſtater
q̃ttuoꝛ ſyllabis qlibet peon. Sũt em̃ qᷣttu/
oꝛ peones.⁊ ſũt ↄtrarij epitric. Peon pᷣmꝰ
oↄſtat ex pᷣma lõga ⁊ tribo bꝛeuibo vt legitimꝰ
Peon ſecũ ↄſtat ex ſecũda longa ⁊ ceterꝰ
bꝛeuibo.vt amabił. Peon tertiꝰ ↄſtat ex ter
tia lõga ⁊ reliquis bꝛeuibi.vt habitatoꝛ.pe/
on quartꝰpſtatex q̃rta lõga ⁊ pᷣcedetibo bꝛe
uibo. vt habilitas.hüilitas. Itez a beon 82
3

R;—⸗

peoni nia. niũ. ? peonic. ca. e.

Depil plreſ matronale pallium erpurpu
ra ſignatũ cuifimbꝛie aurei ſtamis ſũmita
te reſplendent. Et vt dicũt pꝛie capitis eſt.
Pepo.onis.·idẽ eſt qð melo.oniſ.fᷣm Hug.

Et vi diẽ papᷣ. Pepo grecũ ẽ. ⁊ oꝛigo eiꝰ la

.

tinis icerta. cuiꝰ natura nimiũ frigida diffi

cile digerit᷑ ⁊ creſcit ĩ ſititudine cucurbite.
Oera. re.f.g.i.ſacculꝰ qui taſca vulgo ðꝛ.⁊
ð a pi. qð ẽ circũ eo ꝙ lata ſit ſinuoſa. Fm
Hug. ¶Ilł vt dic papᷣ. Pera ẽ pellis a collo
pẽdens pᷣcincta vſq; ad lübos.Eſt at habi
tus ꝓpꝛie neceſſariꝰ ad oꝑis exercitiũ. Hec
ẽt melot ðꝛ. Itẽ pera ſpoꝛtella.ſaccuł pa/

ſtoꝛal.i.mãtica.vł vt ðꝛ ĩ hiſtoꝛijs ſuꝑ.j.re.

xvij. Pera ẽ vas ĩ q̊ mulget᷑.vł paniſ poꝛtat᷑

Perãgaria ẽ fuit pſonaꝝ ⁊ reꝝ.⁊ ðꝛ diper

fecta ⁊ mag angaria. Eſt aũt angaria ᷣuir⸗

perſonaꝝ⁊ nõ reꝝ. Iteʒ perangarie dicunt

exactiões ⁊ pᷣſtationes patrimonioꝝ.ſ/one

ra qᷣdã q̃ pdio incũbunt ł iponunt᷑. Et erãt

foꝛte exactões equoꝝ vł vecturaꝝ ad poꝛtã
dum annonã militibo. vt colligit. C. de cur
ſu.pub.an.in rubᷣ.lixxrrriii.
Bercgrna d⸗ i. valde velor.
Derculſus.ſa.ſum.i.aĩo cõmot᷑.ꝑterritus.
turbat?. 2 ö? a ꝑcello. lis.
HPeraitio.onis.f.g.i.amiſſio. Uñ Auroꝛa.

Dint tua ꝑditio nobis q̃ dona paraſti.

Perdiꝰ.dia.diũ.i.iugis ↄtinuꝰ.⁊ ðꝛ a per.⁊
Din. 7 coꝛ. di. èä
Perdix cis.epiceni.ge.de voce nomẽ habz
Auilſ doloſa atq; imũda.nã maſcułĩ maſcu
lum inſurgit. ⁊obliuiſcit᷑ ſexũ libido pᷣceps
Adeo aũt fraunduleta eſtvt alteri ꝑdici oua

Ddiripiẽs foueat.ſʒ fraus fructũ nõ hbʒz. Haʒ
cũ pulli vocẽ ꝓpꝛie genitricꝭ audierint natu
rali q̊dã inſtictu hac q fouet reliquũt. 2 ad
eandẽ q̃ genuit reuertũt᷑.Dẽ at ꝑdixa ꝑdo

Dis. qd ẽ amittere.delere.deſtruere. Dic ei

Hug ꝙ ſi maſcuł nidũ ſue ↄiugis inuenit
deſtruit ⁊ ouaabſoꝛbet.vł ðꝛ a ꝑdeẽdo eo ꝙ;

aiittit oua ſua ꝛltera foneat.vł qꝛ deſtru

at nidũ. ¶lðꝛ a ꝑdice nepote Dedali quẽ

fabłe dicũti illã auẽ mutatũ fuiſſe.⁊ p.pe. ⁊ ꝑgamen.na.nu Le .
OPergulũ.li.i.puũ tuguriũ ĩ alto poſitum⁊

gti. Et nota ꝙ p aue declinat᷑ h̊ ꝑdix.Unð
Dui. Barrula ramoſa pſpexit ab ilice ꝑdix
Perqdirx.cis.ſoꝛoꝛis dedali filꝰ.ðꝛ inueniſſe
ſerrã ⁊ cireiiiiiun.
MOerduellio.onis.eſt qͥ in ſuos ciues ↄiura
Ronẽ exercet.
Perduellis.lis.i.hoſtis.

Veredia. die.i. edẽdi ſuꝑfluitas ſicut bibu⸗/

la bibẽdi.⁊ ðꝛ a per ⁊ eldar.
rregrn n0. ni.B a pegre.qᷓi ꝑgẽ
Unñ pegrini large icnkoegd a loco ſui do
micilij ꝓficiſcũt᷑. Pꝛope aũt dicũt᷑ romipe
te apłoꝝ ⁊ alioꝝ ſctõꝝ limina ⁊ oꝛatoꝛia vi

ſitätes. Peregrini etiã dicũt᷑ oẽs qͥᷓ nõ ſunt

de epᷣatu oꝛdinãtis.ſiue ſint clerici ſiue lai/
ci ſᷣm Boff. in ſum.de cle.pegrr.
Peremptꝰ.ta.tũ.i.occiſus.⁊ ðꝛ a perimo.
Beremptoꝛiũ ðꝛ a ꝑimẽdo.eo ꝙ oĩno peri

mat.vt terminꝰ ꝑemptoꝛiꝰ.vltra quẽñ dãt᷑

vlterioꝛes dilatiões. Silr exceptio ðꝛ ꝑem

ptoꝛia ꝗᷓ ꝑimit actiõeʒ. Etiã citatio ðꝛ per/
emptoꝛia.qꝛ oẽs aliaſcitatões abbꝛeuiat ?

agccelerat.
Perẽnis.2.t.⁊ G ne.i.iugis.⁊ ðꝛa ꝑ ⁊ annuſ
ↄuerſa a.in e. Jn ꝑnit᷑ aduer.⁊ h perẽnitas
tatdꝭ.i.iugitas.pꝑpetuitas.ſᷣʒ Hug. Pap̃. vo
dicit. Perennis q̃i perpetuꝰ annꝰ. “
Pertidqꝰ.da.dũ.i.pdẽs fidẽ.⁊ ðꝛa ꝑ ⁊ ſides.
⁊ coꝛ.fi.et ẽ mercatoꝝ.⁊ ꝓpꝛie cauponũ. Iñ
Hᷣ ꝑfidia. die.⁊ ꝑfidioſus.ſa.ſum.i.plenꝰ ꝑfi
dia. Itẽ ꝑfidꝰ.i.valde fideł vl fidꝰ.⁊ tũc ðꝛ
a ꝑ ⁊ fidꝰ.⁊ ꝓ.fi. Uñn Perfidꝰ eſt nequã per
fidus coꝛde fideles.

Perfuga. ge.9.g.qͥ de vno exercitu fugit ad

aliũ.⁊ ð a ꝑfugio.gis.⁊ coꝛ.- fu.
Barſagia G .i.tuta latebꝛa. loc? refugij.

PDerfunctoꝛi?.a.ũ.i.ad ꝑfungendũ aptꝰ.vł

Ddeſtructoꝛiꝰ.leuis ⁊ trãſitoꝛiꝰ ł imaginariꝰ
Vlñã in platõe iuenit᷑ ꝑfunctoꝛia foꝛma mũ
di.i.õſtructoꝛia ⁊ trãſitoꝛia.⁊ ðꝛ a ꝑfungoꝛ
perfungeris.
OHergama.moꝝ.ſũt edificia troiana.⁊ ðꝛ a
pvr.qð ẽ ignis.⁊ gamos qð ẽ mlier q̃ſi per
ignẽ ⁊ mulierẽ deſtructa. Uła ꝑ⁊ gamos.
Iñ ꝑgameꝰ.a.ũ.i.troianꝰ.Et qꝛ ꝑgama al
tiſſima erat.iõ olim oĩa alta edificia voca/
bant prgaaamgq.
DPergamenũ.ni.pe.pdu.i.charta.⁊ ðꝛ a ꝑga
mo ciuitate.qꝛ ibi pmo excogitatũ fuit ⁊ in
uentũ. Itẽ pᷣt decliari adiectiue ꝑgamenꝰ.
na.nũ.i.res de ꝑgameno.
DPergamũ.mi.q̃dã ciuitaſ. Jñ ꝑgameꝰ.a.ũ
⁊ pꝑgamenꝰ.na.nũ.⁊ h̊ ⁊ h ꝑgamẽ.⁊ B ſe.

4

Bð⁊ a ꝑgo.gis.Et h̊ͥ ꝑgula.le.i.ſamula.qꝛ ad
diuerſa pergat officia.⁊ coꝛ. gun.
Bercen vel de. ⁊ acuit᷑ in ine.
eriarchon grece. latine ðꝛ de pncipibet
pncipatibo. Archos eĩ greci dicũt pncipes
Libꝛi ſunt ſic dicti. MDM.U

Peribolli.ma. g.⁊ B peribolũ li deambu

(cnide
gtorin
ſigatmen

1cingebe
Ufmaltort
Perche
chbuchi
füonntt
cumnifnn
gnmlepe
buonoker
denlecͤe⸗
Gmoe
Figreclſn
nitbachi⸗
Periculüi

cunucho.
15aperi
copat
Fperic
Perichli
iſerin.
Peonpbꝛa
mMurel
pyeryenan⸗
rcitueun
Neloqtpen
Miphrute⸗
Debement
lppoſtrod
ſeeſtgccigi⸗
biconmi,
ſtinemmnnn
Mhoͤhti
folhen⸗
Hecien
ſüügcigi
upirlic
Mmnemi.

elinſ
Bageoſud
ir dicükfon
ntoree
itisinön
rcleniciſinen
en.
zkaperino
eocpoino
Ylmqueid
ccepnodepen
iannodeen
esaboreniat

81a tann
uer dperinin
Dag bain
ubamN.
Preanponi.
au ſunigerg

io'ctneqvihe
oercin igi
loc efugn.
ngenduptN
Pkimugiun

writoꝛmami
1drafung

ſardiang.191l
ademlier Gihe
aerigenas
EicnpGimn
Atncdifica war

nich 10ale
cccogitmtüflin
adiecneponng

no.
nia. J n
1oomefet

mnit uneſimn

aleiſnn

me naturali,cder.
Meriodica.ce.ðꝛ a peri.i.circũ.⁊ odos via.

Peripateticꝰ.ðᷣꝛ a peri.qdð eſt circũ ⁊ pꝛtos

4 .

latoꝛiũ. deambulacrũ. ſpaciatoꝛiũ.pambu
latoꝛiũ.⁊ ꝛ a peri ⁊ äbulo. Itẽ Ezech xlij.
ſignat muꝝ q erat exterioꝛ ad deambulãduũn

⁊ cingebat gazophilatiũ cantoꝝ cuſtodieti
um altare.? coꝛbbbo“
Perichelis.lidis.f.g.oꝛnamẽtũ mulieꝝ cir

ca bꝛachia. łpotiꝰ circa crura q̊ͥ greſſus ea

rũ oꝛnat᷑.⁊ ðꝛ a peri qð ẽ circũ.⁊ cheleqð ẽ
curuũ f̃ᷣm Hug pap̃.etiã dic. Periſcelideſ

ar mille pedũ mulieꝝ. Periſcelides dicũtqͥ
bus noſter greſſus oꝛnat᷑. Et ſcribit papiaſ

periſcelides ꝑ ſc.ſic antiq ↄſuenerũt ſcribe
re. Sʒ moderni ſcribũt perichelides ꝑ ch.
In greciſmo ſic ðꝛ. Atq; perichelides exoꝛ

naãt bꝛachia nymphis.

*

Mericulũ.ii.n.g.i.exꝑimẽetũ.Uñ Terẽtiin
eunucho Fac ꝑiculũ in l̃is.fac ĩ paleſtra

⁊ ðꝛa perio.riſ. Itẽh̊ npericulũ li.⁊ qñq; ſyn

copat᷑.⁊ ðꝛ q̊ periclũ.li

i. diſcrimẽ vel experimennuum.
Periphꝛaſis.ẽ deſcriptio ł circũlocutio cũ

vna res plurib v̈bis deſignat᷑ ⁊ deſcribitp
pter veritatẽ ſplẽdide pducẽdã vel vᷣitatem
circuitu euitãdã. Iñ periphꝛaſicꝰ.ca.cũ.vt
Iſte loqͥt᷑ periphꝛaſice.i.per periphꝛaſiʒ.et
periphꝛaſticꝰ.ca.cũ.in eodẽ ſenſu.

Merihermenias ſunt due ꝑtes.Peri eĩ gre

ca pᷣpoſitio ẽ.⁊ valet tm̃ q;dtũ de. Hermeni
as eſt grec?gtũs a noĩe greco bermenia.qð
latiĩe ſonat ĩterpᷣtatio.qͥ gtũs hermenias o
ni? in intitulatõe illiꝰlibꝛi Ariſtoteł vbi ha
bet. Incipit liber peribermeniaſ.Et eſt ſen
ſus.Ciber perihermenias.i.de interpᷣtatõe
Gꝛeci ei careteſablatiuo ↄſtruũtſuas pᷣpo
ſitões cũ gtis loco ablatiuoꝝ. Quidam tñ
min' ĩtelligẽtes vtũt᷑ h̊ qi noie cõpoſito.

Merimetrũ.tri.i.linea circũcirca mẽſurãs.

⁊ðꝛ: a peri.i.circũ.⁊ metros meſt ura. 2 coꝛr̃.

Periodice febꝛes ſunt.qs q̃tidianas.tertia
nas.qrtanas vocãt ſic dicte eo ꝙ certo tꝑiſ
circło moueãt᷑ ⁊ ñ ↄtinue affligãt.⁊ coꝛ.di.

eriodus.di.pe.coꝛ.ðꝛ q̃i circuitꝰ vł ambi

.

tus.vel qᷓi circa finẽ.⁊ ꝛ a peri qð ẽ circũ.⁊
odos qð eſt via vł finis. Ułperiodꝰ.i.clau

ſura. Ite ſjm papᷣ. erioq vltia diſtincrio
i totã ſniaʒ claudit. Cuiꝰ ꝑtes ſi unt colũ

qð eit calcãs vł ambulas.qi circũcalcis ł

ma ðᷣꝛ ſuꝑioꝛ ꝑs ĩ coꝛtinis ꝗᷓ depicta ẽ. 3 m

ð h periclũ.li.i.diſcrimẽ vł dãnũ.
In pericloſus.ſa.ſũ.ſʒ Hug.papᷣ.vᷣo dic.
Periculũ a perio.ris.qꝛ pene perire faciat.

ODeripſima.

ambulãs. C Peripotetici ſunt qͥdã pi ab
ambulatõẽ?.qſi circũcalcãtes vł ambulan/
diſputare ſolitꝰ erat. Ul qꝛ pambulant de
ſchola ad ſcholi diſputates? inqrentes qͥd

mell ſue ſnie poſſent acqᷣrere vel adiũgere

Oeripetaſma.matꝭ.neu.g.i.velũ vł tetoꝛiũ

vel coꝛtina.vel potiꝰ qlibet adiectio eiĩ cir

cuuitu facta.⁊ ðꝛ a peri ⁊ peraſma.qð ẽ velũ

vel tentoꝛiũ vl coꝛtina. Uñn ꝓpꝛie peripetaſ
pꝛopꝛie tñ ðꝛ peripetaſma qñq; limbo.An/

tiqui dicebãt h̊ peripetaſmatu. i.
Deripetio inciſio ſcripturaꝝ.vel capituluʒ

yel ſnia ſᷣm papᷣ.⁊ acuit᷑ in ſie

— „„ „

Deripneumonia.nie.i. vitiũ pulmonis cũ

Doloꝛe.⁊ ðꝛ a peri.⁊ pneumonia.

ripſima. matj.n. t i. purgamẽtũ qð eijcit
de tritico qñ vẽtilat᷑. hpurgamẽetũ pomoxꝝ
⁊ raſura vel limatura cuiuſlibʒ rei.q̃ circũ

circa res ſemat᷑i.diminuat᷑⁊ ðꝛ a peri qʒ ẽ
circũ.⁊ ſimꝰ.ma.mũ.qð eſt curuꝰ.vel ſemꝰ.

qð eſt imꝑfectꝰ.vel ſeco.cas.ſʒ Nug. peri/
pſima ðꝛ ẽt q̃libet domoꝝ qſquilia. CInde
Dõ purgas de re dic eſſe peripſima ve. vt

ſuber pomi qͥſquiliaſq; domi.i. purgamen

tũ ſoꝛdes. vñ apls.j. Coꝝ.iiij. O mniũ pe
ripſima factus ſun.
eriſſologia.eſt ſupuacua vᷣboꝝ adiectio.
ine vlla vi reꝝ. vt Ibãt qͥ poterãt? q̊ͥ nõ po
terant nõ ibãt.

DPeritomũ.mi.i.circũciſio.⁊ ðꝛa peri.qð ẽ

circũ.⁊ tomos.qð eſt diuiſio vel inſciſio.

Neritꝰ.ta.tũ.i.doctꝰ.inſtructꝰ.ſapiẽs.⁊ dꝛ a.

perio.ris.Et cõpꝑat᷑.pit.tioꝛ.ſimꝰ. Iñ peri
te.tiꝰ.ſime.aduer.Et hᷣ peritia.tie.i.diſcretõ
Et ꝑit pt eſſe pticipiũ de peo. riſ tc coꝛ.
pe.ſʒ peritꝰ a perio.r.⁊ tũc p.pe.UVñ Oꝛa.

iepi Uiuere ſi recte neſ.diſce de ꝑitiſ.Et
Nõ vadit peritũ qͥ vult audire periti.

des vl ꝓdes ius. In h̊ ꝑiuriũ.rij.

Periuriũ ꝓpꝛiũ dicit᷑q aliqͥs iurat ↄtra ca

nonica ſtatuta vel temerarie.Et ðꝛ miłtipli

citer.pmo.i.falſa iuratio q ſi ignoꝛãter ad/
hibita oĩ diligetia facta fuerit.ſic nullũ pec
catũ ẽ.xxijq.ij.hoĩes.ſcdᷣo ðꝛ trãſgreſſio li
citi iuramęæti. ⁊ ſic eſt moꝛtale.vj.q.j.qͥcũq;.
Illicitũ aũt ſcieter iurãs peccat.ſed nõ cõ/
traueniẽs. certio dicit᷑ indiſcretũ iurametũ

8.ĩ fine. üij.

dẽ mẽdaciũ iuramẽto firmatũ.⁊ ẽ ſꝑ moꝛta tur. Etĩ iſta ſignificatõe ðꝛ ppẽdiculũ a per ſlneſl
le. xxij q· ij. q ait. Etẽ crimẽ adeo magnnz pedeo, des. qꝛ i eo lebetes ppdent. Pao in Aacni
wpcleric ꝑiurꝰ ab officio ⁊ bñficio ſuſpédi ſtrumeto aũt cemẽtarioꝝ ð ppendiculũ a Wo
Důz3. c. pnenit.de fideiuſ.c.int᷑ dilect.de exceſ. ꝑpẽdo.dis.qð eſt ĩtelligere ↄſiderare.aiad ieni .
pla. z.c. q̃relã. de inrciurj. Vertere. percipere. trutinnge. ſche

„ „ .

Perizoma.matꝭ. n.g. eſt qdã veſtis hoĩium Mervpenſilis.lis.pe.coꝛ.i.valde leunuius. deberao'

antiqͥſſima.i. ſuccinctoꝛiũ femoꝛale q timn ge Derperꝰ.a. ñ.i· puerſuſ.puꝰñ rectꝰ.in ppere iuinbnni
nitalia ↄtegunt᷑.Alij dicũt ꝙ ſit tunica foli aduer.i.puerſe.male.pue.ũñ rctẽ.p q̃ſepe po ie
is ↄſuia. qlè dñs fec ade pelapſum. Ita diẽ nit᷑ pperã.qð nõ dz acui fine ſic nec inltiſa gigithh

HBoug. tñ Beñ.iijſcribit. Fecit q̊ʒ dns deuſ riã nec pala.vñ apłs.j.co. xiij.ñ agit pperj. Vbpon
adeꝛ vxoꝛi ertunicaſ pelliceas.i.de pellibꝰ erpes. petis. oĩs. g.i. ppetuꝰ. ⁊ coꝛ.pe.gtt. ſnulltn
moꝛtuoꝝ aĩaliũ. vt ſignũ ſue moꝛtalitat ſe Merpeſſii. ua. uũ.qui freqnt᷑ aliqd patitł. Ethpointa
cũ ferret. In hiſtoꝛijs aũt ðꝛ ſic. Yecerũt ſi NHerpeſſus.ſa.ſuʒ.i.valde łdiu paſſus.⁊ ð᷑ Wrrfn
bi periʒomata.i.ſuccinctoꝛia.q̃ſi bꝛachas a ppetioꝛ.terꝭ. Un Mar. v. Et fuerat mita 4 Pethiona
bꝛeues. Et p. pe. nti.ſz coꝛ. pe. gti. perpella a cõpluribo medicis. eWade
MPMerliſus. ſa. ſum. pe p.i valde lefus. Perpen a. i. qð n; habebit finẽ ſed heo, Poſra
Herlitoꝛ. toꝛis m.g.iocciſo. buit pncipiũ. vt aie? angeli. JIñ hec ꝑppetui (erphrvid
Derna. ne.i. petaſo.ſ. baconꝰ vł baffa poꝛci tas.tat.ſtatꝰ vite quã bʒ res aliq̃ exeo ba Perſospen
WVUlnñ pap̃. dic. Perna vulgo q̃ baffa ðꝛ. Uñ buit pncipiũ.ſʒ nõ ſit habitura fcine.
àqdi. Eſſe vbi perna retur. nec foꝛſan toꝛs Perplexꝰ. a. i.i iplicitꝰ.irretit.iĩuolur col⸗/
babetr. figat“ obſcurꝰ. In h pplexitas. ↄſtringes
Pernicies.ciei.f.g.i.mors vel ĩterit.⁊ ðꝛ a ⁊ leuitabil neceſſitas peccãdi puenit exer

Pſdisb
ach

J Pereſns.
pꝓneco.as. Iñ ꝑnicioſus.ſa.ſum.i.moꝛtifer rõea volũtate.vt.c.j.⁊ ĩ fũ.diſ.xviij.vbi glo. Ui Me
letalis. In ꝑnicioſitas.tatiſ. Itẽ ꝑnicies.i. DPerpꝛoperꝰ.ra.rũ.i.valdeꝓperꝰ. bo. Danler
velocitas peduũ.? öꝛ a ꝑnix.i.yelor. Verſepolis. lis. pe.coꝛ.qda ciuitas quã pr unnrdh
Mernix cꝭ oĩs.g. pe.coꝛ.i.pnicioſus deſtru ſus condidit. leimigent
Cctoꝛ. ? 8& 9 pneco. cas. Jñ h ꝑnicitas. tat;.? HMerſeuerãtia. tie.i.aſſiduitaſ.cura. ptingcia nmnasinoi
5B ꝑnicioſitas.i. ſtructio ĩterit itẽ ꝑnix. Dzʒ pſeuerãtia ẽ ĩ ptute ptinacia vo ĩ vieii ſir Ji
ois. ge. pe p. in obliqᷣs.i ꝑſeuerãs in conati Merſic qdã arboꝛ. ?8 a Perſo rege q iegg (frriliſhia
bus.vel velox ⁊ ꝓpꝛie ĩ pedibo.⁊ ðꝛ a ꝑnitoꝛ. pto bmo iĩſeruit illã. In h pſicũ. ci.fruct 1 iideßſe
terꝭ. JInñ pnicitas. tatj.i velocitas. ſceleritaſ lius arboꝝ. Et h̊ pꝑſicetũ.ti. loc vbi perſici (cinno.
Et eſt ꝑnicitas pedũ. Sʒ celeritaſ⁊ veloci creſcũt. Itẽ adiectiue declinat᷑ ꝑſic.ca.cu. ADrrintdin
* tas pennaꝝ vł veloꝝ. Uñ Pꝛo ꝑnice citũů. pe.coꝛ.i. perſeꝰ ſiue de ꝑſide errĩns. nr
ꝓ pnice dico nociuũ Pernitoꝛ pmũ pneco Beradrgnmner degic paß. makadl
Datr reliquũ. Qui necat ẽ ꝑnir. feſtinat cur / PHerſoles. enti oĩs. ge. i. aſſidu. In hec ꝛlo ionhtt
rere perriiiit.. lentia. tie.i.aſſiduiass. venlin

cfe. Uñ de btõ dñico cãtat᷑ Oernox cũxvpo coꝛ. ſo. Uñ Plautus. Ebꝛioſe⁊ ꝑſole nuge Dä
ꝓpꝛiũ nõ poſſidebat lectulũtccc. Si aũt inueniat᷑ ꝑ olꝰ cõpoſitũ a ꝑ ⁊ ſolus dio
Pero.onis.m.g.q̊ddã calciamẽtũ ruſticoꝝꝛ] tũc pducit ſſo. eſſi
ampli t altũ. qd alio noĩe ðꝛ culponeꝰ. Et Herſona.f.g: eſt rationabilis creature indi iizli ni
d: a peri qd ẽcircũ. qꝛ p nimia amplitudie midua eſſentia.⁊ m h̊ ð: ꝑſonaquaſiperſe cqgpmnehe

circũcirca vagat᷑. Jñ peronat.ta.tũ.i.pero vng. ? eſt etymologia.Et ſ̃m h perſona vVvy·· imr ſn

nibo calciatꝰ. Uñ Perſi. Nauiũ ſi poſcat ſi dext ſpectcare ad deitatẽ. Itez perſona dicit= iinhi
„ bi peronat? arato. hbliſtrio. repſetatoꝛ comediaꝝ qꝛ diuerſ mo ſonmng ,
PHerpaucꝰ.ca.cũ.i.valde pauc. Unñn Heb. dis ꝑſonat. diuerſas pſonas repᷣſentando. Nnimmueb
xiij.Eteni ꝑpaucis ſcripſi.?:tc. Ethinc ꝑſona ðꝛ in graãmatica ipʒʒ ſi uwoſi mggki upe.
Perpẽdiculũ.li.inſtrᷣm ẽ cemetarioꝝ plum tum.qnq; ꝓpꝛietas ſuppoſiti. qnq; ꝓpꝛiets ngtilie

* batũ qð alio noĩe ðꝛ amuſſis. qð ipi demit vocis.qnq; vox ipᷣa.qnq; modus ſ ignitica . ier dlulli
tũt ad pꝑpendẽdũ eq̃litatẽ muri. In h̊⁊ hp di.⁊ quãdoq; perſonalis ꝓpꝛietas. Ite ꝑſo nllezune
1

pedicular ? re. Illa linea öꝛ ppẽdicłari na ðꝛin ecclia qui dignitatẽ bʒ p̈ ceter.. Et lnd

q̃ ſurſum l deoꝛſum recte dirigit. Itẽ ꝑpẽè/ ¶ Bab hiſtrioneſ umptu eſt. qͥ diuerſas perſo
Diculũ.li.ðꝛ illð vũ lebetes ferũt᷑ ⁊ ſuſpedu nas repꝛeſentando diuerſos ſolet accipere

. Nölalie
pödent en
Ropenctoli
Teogerarecin
Nre.
waldeleng.

Rred n

imein
ifineſſtnernt
ori agtg
pe 1c eg
Feine lidene
Leldiupeſſisrd
r Etfunum
Wicis.
grli. Fbergen
Bresalerton
Aditurnfine.
immmd iuolnt
õ
cidiäpvennat

DPerſpicax.cis.oĩs.g.i.clarꝰ.ſubti
cce⁊ płla vides.⁊ ðꝛ a pſpicio. ccis.

Perteſus.a.ũ.pmoleſtus.odi

oꝛnatꝰ.⁊ ſᷣm dignitatẽ ꝑſone quã habebat

repᷣſentare.Et hinctractũ ẽ vt ꝑſona dicat᷑
in eccłia. Nã ſ̃m diuerſos gꝗdus dignitatis

pſone diſtinguũt᷑ in eccłia. Et hic etiã tra⸗

ctũ ẽ vt ĩ grãmatica vna pſona dicat᷑ pᷣma

alia ſcdᷣa.alia tertia.qð fit rõe dignitat.Et·

deberet ꝑſona penul.coꝛtr᷑.dici.ſʒ ad dram

hꝰunꝑatiui ꝑſona ꝑſonet.qð coꝛ.ðꝛ.pe.poð.

Unqdi. Daup pſona no eſt mea pſona re
gi.ꝙãt ð pſona q̃i ꝑ ſe ſonãs.etymo.ẽ. Iñ
h h̊ ꝑſonal.⁊ h̊ le. Iñ ꝑſonalit᷑ aduer.⁊ p
ſonalitaſ.catꝭ. Itẽ a ꝑſona ðꝛ ꝑſonatꝰ.ia.tũ

Et h ꝑſonatꝰ.tus.tui.dignitas vel officiuz

pſone fm Hug.

Merſpiciſ. cua.cuuʒ.iclarꝰ lucidꝰ ꝑſpicuꝰ

peruiꝰ. ⁊ ꝛ a ꝑſpicio. cis.

2

ꝑſidis. ⁊ pſida. de. Iñ pſe.ſea.ſeũ. ? pſicꝰ.
ca. cuũ. ?⁊ ? ⁊ hec perſaſe.

oſug.faſticli

idẽ eſt qd pes. Et ꝗccipit᷑ tripłr.ſ.p mẽbꝛo
cũ qͥ ainbulamꝰ. Ulp metroꝝ pede. Ulel pꝓ
mẽſura. Pes ĩ metro ẽ ſyllabaꝝ ⁊ tepoꝝ cer
ta dinumeratio.pes ĩ meſu? agroꝝ digitoſ

xv.hʒ palmos.iiij. Itẽ pedes dicũt᷑ extremi

anguli veloꝝ vel poti illi duo ĩ naui fune
qextremos veloꝝ angulos tenẽt. Iteʒ pes

cõponit h ⁊ hec ⁊ ̊ bipes.dis.tripel.dis.q

dꝛupes. dis.i.hñs vł aprũ natũ hie duos
tres vel qttuoꝛ pedes. Iñ bipedꝰ.dia.diũ
⁊ H ⁊ hec bipedialis.⁊ ̊ le.⁊ hec bipedalitaſ

tatis. Cripediꝰ.dia.diũ.⁊ h ⁊ hec tripediał

pedalitas. tatꝭ. ⁊ qdrupedãs. dãtis. oĩs.g.i.

q̃qrupes. Iteʒ pes aĩe ĩtelligitamoꝛ q itur

ad delectatõʒ q eſt locꝰ gaĩe.qꝛ amoꝛ cũ pᷣuꝰ

H icio. cis. eeſt o: cupiditas vel libido.cũ vo reckeſeu
bellauit. ⁊ eiꝰ noĩe dicta ẽ ꝑſia.ſie.⁊ hec ꝑſis

bonꝰ ðꝛ charitas.

Meſſariũ.rij.eſt genꝰ medicamiĩs.⁊ ðꝛ a pe·
ſum. eo ꝙ int initiat᷑ yel intromittar.
DNeſſulũ:li.⁊ ̊ peſſelluũ.li.i.ſera lignea.q̃ fi
mat᷑ oſtiũ.⁊ ðꝛ a gello⸗litar pellit repellit

26 le.⁊ htripedalitas. tatꝭ. Quadrupediꝰ
dia. diũ.⁊ H̊ ⁊ hec qdrupedal.⁊ Hᷣ le.ᷣ qdru

i diſi dige Un Hacrobiꝰ. Perteſus neceſſitatꝭ dixit et coꝛ. ſu. vñ Cañ. v. Peſſulũ oſtij meiape
a tedet. —uu pap̃ vo. vic. Deſſnlüͦ. i.oſtii a pede di⸗/
iciinslir HPertinax.cis. pe.coꝛ.in ntõ.ſj p.in gtõ.oĩis ctũ.Habz ei inferioꝛẽ cardinẽ qi pedꝗd.
ge.i.valde vł impudẽter tenẽs.dur? pſeue/ Begt grece.latine bumo: ðꝛ.⁊ acuit᷑in fine
acuraptinet rans.im udes.ↄſtans.irreuocabil.idocił. eſticula. le. di. i. pua peſtis. coꝛ. pe.
iuchzfoi nid obſtinat. Iñ pꝑtinacitas. tatꝭ.i.aſſiduitas. Beſtiisonig r delte lemöm.
one i glcueratig ipudétia. Ide t ptinacia. cie. et Meſtilea.tis, ois g. ? peſtilt: ta ci i. plen?
niciafue em Paß · Perſeueratia in vtute ꝑrinacia peſte. In peſtiletia. tie. ⁊ ẽidẽ qð peſtis.ſed .
g ſʒd Fo in malo. Paꝛie peſt; ẽ nomẽ ipᷣꝰ moꝛbi. Peſtilẽtia vo
e ci. Hermſus·ſa.ſum.i. pfectcnftacr. ⁊ pp.tu. eſt id qð exſe efficit moꝛbũ. Iſidoꝛꝰ vo diẽ

nñ Aggei.. In ſaculü ptuſum. Peſtiletia tagiñ qð du vnu apphẽdit. ce
ceens. MPeruicax.cacꝭ.i.ĩpꝛobo.pteriꝰ.malicioſus leriter ad pleſ trãſit ignit᷑a ũt excoꝛrupto
ſani. ipoꝛtunꝰ. ⁊ ðꝛa ꝑ.⁊ vice. qꝛ vicẽ ſuã obtine gere.⁊viſceribopenetrãdo ĩnitit᷑. Oẽ aüt pe⸗
ſac Jiben re vult. vl qꝛ ꝑuertit vices reꝝ.qð bonũ eſt ſtilẽtia q̃i paſtulẽtia.eo ꝙ veluti incẽdiũ de
ler iudicãdo malũ.vl ecõuerſo. Uł ðꝛ a p.⁊ vi paſcat dij deſcẽdit ꝑ totũ coꝛpꝰ. Et ſũt tres
hapaſſc⸗ tio.as.eo ꝙ ĩ vitio ꝑſiſtat.vła ꝑ ⁊ vitio ⁊ caa modi peſtilẽtie.aut ex terra.aut ex aqᷓ aut ex
Sngerore dẽs.qi ꝑ vitiũ cadẽs.Uła ꝑ ⁊ viribo.⁊ ca/ aere. ᷣm peſ5ß. „ 2
cheltüngtle dẽs.·qi p ſuas vires cades. vł coponita p ? Oeſtis.ſtis.f. g. dẽ qqã moꝛby qñ ſcʒ mẽbꝛa
vitia quã antiqͥ victoꝛi dicebãt. inde pui ⸗ diſſoluut ⁊ putreſcũt.⁊ dꝛ a peſti qᷣd eſt hu
uiiscenmite caxꝓpꝛie ðꝛ qͥ in ꝓpoſito ſuo ad victoꝛiã ꝑſe moꝛ. Ul dẽ peſtis qi paſtꝰ.a paſ. cedo. qꝛ ve
358 Nomlulhe uerat. Inñ peruicacia. cie.⁊ ꝑ uicacitas.tag luti incendiũ depaſcit.dũ deſcedit ꝑ totuz
Etinbhaeſinn vᷣm DNHug. Pap.vo dicit. Peruicax.i.pſeue coꝛpꝰ.⁊ gignit᷑ ex coꝛrupto aere. Et eandẽ coõ
iaeſiine rãs.ↄtumarx.obſtinatꝰ.durꝰ.iĩmobil.⁊ coꝛ. tagiũ dꝛ.⁊ cõtagio a cõtingẽdo.qꝛ quẽↄti -
molun n r. nti.c pdu. pe. glt. Fernit polluit. velqꝛ tactu vni deſceditper
us tchn eruigil.i. valde viglangs. onmnes. pſa ⁊ inguina. ab inguinũ pcuſſi
i neriß Neruigiliũ.lij.i.vigilatio.⁊ ðꝛa ꝑuigil. one. Eadẽ ⁊ lues a labe vel luctu vł luẽdo
6 ſi gicnn, erupꝰ. nia. uiñ.pꝑ qð via poDatet.. dicta.que tanto eſt acuta ꝙ non habeatſpꝛ
upe noolsſ Nerula.le dimi.i.pua pera.⁊ coꝛ.hbe. ciumitpis in quo yel vita ſperet᷑ vł moꝛs.ſʒ
ng ns HPeruſiũ.oppidũ ĩ italia. In ꝑuſinꝰ.na.nũ. repentinꝰ moꝛbo ſimul cũ moꝛte venit. ⁊ Eqᷓ
nihien Hes.dis.malſ.ge,ð a pos podis greco. qd ſiidẽ qð peſtilẽéetſii.
Nieroos ban

Oeſtuoſus.ſa.ſum.i.peſte plenꝰ. Iñ hec pe
ſtuoſitas. taiiit.
OPetalũ.li.i.foꝛma marmoꝛea inſtar teſſere

qdrata vñ pauimeta ſternebant᷑. ¶Iñ Joſe

⸗

phus in. viij. Otrauit aũt pauimẽtuʒ tẽpli

petalis aureis. Itẽ petalũ eſtlamia aurea

in frõte vł ĩ pectoꝛe põtificis q̃ illud nomẽ

Dei ineffabile tetragmaton q̃ttuoꝛ lr̃is he/

bꝛaice habebat ſcript.
. Netnſo onis iHpud poꝛci.ſ.bacon ſiue baf

fa. Iñ h petaſuncułꝰ.li. dimi.⁊ foꝛmat᷑a pe relie de⸗.
DPetulaãs.tis.o.g.i.luxurioſus.laſciuꝰ.ĩpoꝛ

taſo o mutato ĩ vnculꝰ.łĩ vn.⁊ addita culłꝰ.
NPetaſus.ſi.m.g.⁊ h̊ petaſum.ſi eodẽ ſenſu
q́ddã calciamẽtũ Mercurij ad voladũ.et
ↄꝛ a peto vᷣbo greco.qð ẽ volare.vñ Mar
cialis coquꝰ. Petaſo aut a talarib ↄcitatis

cepit pire Bercurtius.
Petaurꝰ.ri.m.g.qͥdã ludꝰ qñ hoĩes a tape/
tibo mittunt᷑ ĩ auraſ.⁊ ðꝛ a peto ⁊ aura.qua
ſi petẽs auras. Uł ðꝛ petaurꝰ q̃i petẽs tau
ruſ. In africa eĩ ſunt qͥdã tauri ita edocti ꝙ;
cũ coꝛnibo emittũt hoĩes ĩ aurã.⁊ illeſum ĩ
ter coꝛnua recipiũt.Et dicũt᷑ petauri.q̃i pe

teteſtauri. Ułpetaurꝰↄꝛ a peto greco qd ẽ

volare. ⁊ aura.qꝛ cũ hõ in tali ludo emittit᷑
vigder᷑ ꝑ aurã volare. Uñ Juuenal. An ma
gis oblectãtaium iactata petauro.

Petic. ca.cũ.⁊ petici.cia.ciũ.qͥ petit vel q

amat aliqd petere.
OPetili.lia.liũ.qͥ ſp p
Metitio.onis.f.g.i.q̃ſtio vel poſtulatio.
Peticiũcula.le.di.i.pua petitio
Metitoꝛ.oꝛis.m.g.i.poſtulatoꝛ vel queſtoꝛ.
7 8 a petco.tis.t Pttt. T
Peri tca.tũ.i.poſtulatꝰ.⁊ ðꝛ a peto.tis.Et
H petitꝰ.tus.tui.i.poſtulatio.⁊ ꝓ.ti.
Petoꝛicũ.ci.q̊ddã genus currus.⁊ ðꝛ a pe/
to pertis.
OPetra.tre.grecũ eſt.i.lapis.⁊ ðꝛ a petroſ.q̃d
eſt vuꝝ.qꝛ dura ẽ.q aũt ðꝛ petra q̃ſi pedib⸗

MHeirrella. le dimi.i. pnua perr.
Detro. oniſ.m. g. ð2 a petra. Sũt aũt petro
nes ꝑticule qᷓ abſcindunt᷑ depetris.ſic qſqͥ/
lias dicim inutilẽ materiã qͥ abradit de li/
= 2ðB

trita. etyino.. Inde petrin.na.nu.⁊ petro

Detros grece latine v: dunũ.
PHetroſelinũ.li.eſt q̃dã herba ſiłis apio.Et
ð a petros? ſelinos qð ẽ apiũ.eo ꝙ ſit ſilis
apio.⁊ naſcit᷑ in petris ⁊ in mõtib pᷣꝛuptis.
qð noſ petrapiũ dicere poſſumꝰ Selinũ eĩ
grece. apiũ ðʒ latine. Et ẽ genꝰ apij. Aliud

Pnteng ilgnazer

ti infinitiu coꝛ.pe. UIn. Uult

* .

etit. 2 ðꝛ a peto. tis.

elſt gen⸗ hypoſelinũ. Tertiũ oleoſelinũ.⁊ p

dDucitli.

Petrꝰ apłs dict ẽ a petra.qꝛ durꝰ⁊ firmui
fuit in fide. Clel petrꝰ dictꝰ ẽa petra.i.a xpᷣo
ſuꝑ quẽ fundata cẽ eccłia f̃ʒ Hug. Et inter
ptat᷑ petrꝰ agnoſcẽs vel diſcalciãs.Agno/
ſcẽs qꝛ videlicet deitatẽ xpᷣiagnouit.cũ di/
xit. Tu es xps filiꝰdei viui.Diſcalcians bo
interpᷣtat᷑.qꝛ pedes affectuũ ſuoꝝ ab oĩ oꝑe
moꝛtuo ⁊ terreno diſcalciauit.cũ dixit. Ec/⸗

ce nos reliqͥmus oĩa ⁊ ſecuti ſumꝰ te.

tune petẽs.plꝰ petẽs.vñ ⁊ ꝓcax ðꝛ.qꝛ petuR/
lãtia ⁊ ꝓcacitas vicina ſibi q̃dã mẽtis iun/
gunt᷑ inſania.vt pł*velit petulãs temeritate
laſciuꝰ ludo. Iñ petulãtia.i.laſciuia.libido

impoꝛtunitas.

ODetulcꝰ. ca. cũ.i.ĩpoꝛtunꝰ ĩpetẽdo.⁊ dicitf᷑a

petuloꝛ. larꝭ. vñ meretrices petulcasvocãꝰ
Etpetule ðꝛ luxurioſus.q ſepe petit coitũ

Netułꝰ. li. equꝰ qͥ hʒ albos pedes. .

DHet. ti. m. g.i. guelc. ſtrabo aliquatuluz. ſ.
cuiꝰ oculi q̃dã velocitate cito voluũfhuc:

illuc.⁊ ðꝛ a peto.tiſ. Et h̊ peta.te.i.guelca.?

aliquatulũ ſtraba. Et p.pe.ſʒ hero tla rpe
intintiu coꝛ pe. ibi ſtrabo pe
ti ſe dicit noĩe ppe.

HPerus.a.ũ.i.pectinat pectine oꝛnat?.

CG

. 2

Obaeton. tontis. filiꝰ ſolis. ⁊ ðꝛ a phos.qð

ignis.quaſi tot ardẽs. Ipᷣe em̃ pᷣmo voca/
bat᷑ Eridanꝰ.qͥ cũ male regeret curã patrii
fulmine a Joue excinctus eſt ⁊ cõbuſtꝰ.a q̃ᷓ
cõbuſtiõe dict? ẽ poſtea phaeton. Et quia

tüc cecidit in padũ. inde poſtea padꝰ dict⸗

eſt Eridanuſ.ab illo in eo ſubmerſo. Inde
phaetonteꝰ.tea. teuz. Et hic phaetontides
tontide.filius vel nepos illius. Jñ h̊ phae

tontis. tidis.filia vł neptis ꝓpꝛie ⁊ impꝛope

ſoꝛoꝛ illius.

Hbala.le. i lignea turrꝭ. ? öꝛ a phalon. Tlñ

Juuenalis.Loõſulit añ phalas delphino/
rũq; columnas.

DOhalarx.g. 25 halãga. ge. lingua macedo

nu.ðꝛ legio ſiue caterua. In phalãgariꝰ.a.
ſi.i.legionar.ſ.de phalãga exñũs łh ad pha⸗/
langã ꝑtinẽs.⁊ phalãgo.gas.i.phalangam
facere. =UY

Obalarica. ce. qddã telũ ingẽs toꝛno factũ

hñns ferrũ cubitale.⁊rotũditatẽ ð plũbo aꝗ
modũ ſphere ĩ ipᷣa ſũmitate ðꝛ ignẽ bꝛe aſ/

ſcß Hoct.
hulng woc⸗
Etqubicli
ponntplorn
Gni,J
velgöpane
pbal⸗ Ui⸗
ier d
glonge
Pug
Nii noloi
nutrou
Gphnni E
Niſſeeruos
fcanutco
Pbuntaſenn⸗
curnelnage
Obarhmi
göeſtſor
vocehüang
nagtepecea
Phamona
Clrapud/
Giſei nng
uitaſcicwve.
ociuims nl
minuenitohe
hicois regexe⸗
baregintene
hnemaretg

apharongs

ſorepoſioriü.
wotes Fp⸗
ne Pen
died
Peteint
cgediuiſo
Phoniaddi
obenmtoes
iulteferi

diilhhclidej⸗

ulioſcnbae
fonegeſthi
Dhunſeni dini
ſcͤnliſonin
chrateſen
nhnnco vebg
mmſn gultoeg
uuchgnnin
nchocfreſlg
indumtd,

mnügeuti

agduee

ickendenin
N

= S

=
S=

+£

epiagnontc,
VurDiſclain
Ammöluochei
Aclaitcidii
ſcunifunbe
moſuslc
Wtpeden
Aſibi dinain
rpenlisann
licailaſcndbin

S –—
—

ðõ

un igeticotden
micesenlcn
ins ſepepentan
cubiltpd.
lbos ebes.
ſrboolanimig
murain volnüihe
bpen ei
ppchad nigd
g bbichmbo

cuncoꝛnat-
2

8 druphos að
decnnoroc,
Geretcaraadl
chachorſc a
dduedhn. qu
ewinac
coſcbimenſo
Ethicphaafin
os ilins bin
hes gttilhif

tonphin

nihinnen

5

ſtũ. Hoctelo pugnaf deturrib qs greci teria aphilaxe qd c fuare ? thoꝛath qd̃ ſo⸗/

Et qꝛ h̊ telũ toꝛmẽto mittit᷑. Iñ eſt ꝙqñqʒ
ponit᷑o toꝛmẽto.qd vulgo ðꝛ petraria ł mã
ganũ. Iñ phalaricꝰ.ca.cũ.qͥ fert tale telum
vel qð ꝑtinet ad phalaricã.⁊ coꝛ.pha. ſic et
phala. U Lucanꝰ ĩ.vj. Hũc aut toꝛtilib⸗
vibꝛata phalarica neruis obꝛuat ?c.
Phbalon grece.latine liguũ ðꝛ.

PHbanatic. ca.cũ.i.lunaticꝰ.inſanꝰ ꝓpt᷑ pha
nũ violatũ.vł qꝛ ad phanũ ducebat᷑vt libe
raret᷑.⁊ ðꝛ a phanũ.⁊ phanaticũ ðꝛ qð ꝑtiet

phalas vocãt.⁊ mittit᷑ toꝛmẽto nõ manibo.

nat legẽ. Iſti etiã maioꝛes fimbꝛias alijs ᷣ

ferẽtes ſpinas eis alligabãt.qᷣb puũcti in de
gmbulatõe mẽoꝛes mãdatoꝝ dei fieret.

OPhbarma vl pharmacon lingua ſyroꝝ dici .

tur vnguentũ vel medicamẽttu.
Pharmacæticꝰ.a.ũ.ðꝛ a pharmacia. Etno

ad phanũ.Et bic phanaticꝰ.ci.i.cuſtoſ pha

ra canũt.⁊ coꝛ.ti.

Pbantaſma.⁊ phantaſia.ſpẽs viſionis. no

7

cturne imagines.vide Sᷣ in f.lfa.
Phbanũ.ni.i.tẽplũ.⁊ ðꝛ a phonos vl phone

qð eſt ſonꝰ.q̃i phonũ.qꝛ ibi dij rũſa dabatĩ

ni.ſ.ſacerdos. CPhanatici etiã dicũt᷑ futu

voce hũana. Inuenit᷑ ct aliqũ phanũ ĩ bo/

na ꝑte ꝓ eccłia.⁊ ꝓducit ömla.·
Pharao nomẽ eſt honoꝝ apð egyptios.ſiẽ

macenticũ.a pharmacia.qᷓ eſt medicameto
rũ curatio. Gecũdũ eſt dieticũ a dieta.qd
c obſeruatõ legꝭ⁊ vite.Tertiũ ẽ chirurgicũ
ꝗ chirurgia qᷓ eſt ferramẽtoꝝ inciſſi.
DObarmacia.cie.ẽ medicamẽtoꝝ medicina.
vyl domꝰ vnguẽtaria.⁊ ðꝛ a pharma.vł dic
q; pharmacia largo mõ ðꝛ oĩs medicia ma
xꝑxime cõpoſita.ſjʒ ſtricto mõ.⁊ ꝓpꝛie pparma

cia ſumit᷑ p medicina laxatiuaa.
OPharmacopola.le.i.vnguẽtoꝝ ſiue medi/

cametoꝝ vẽditoꝛ ł vẽditrix.⁊ ðꝛ a pparma,

con.⁊ pole.qð ẽ vẽdere. Ul cõponit᷑a phar

ma.⁊ copoſ qð ẽ laboꝛ.⁊ ðꝛ pharmacopola

le.i.vnguẽtariꝰ.qͥ laboꝛat circa vngueta.?

ceſar apud nos. In latino aũt erpᷣmit᷑ dene
gãſeũ vtiq; deũ.ſiue diſſipatoꝛ.Ppłi ei dei
huit afflictoꝛ.ſᷣm papᷣ. Hug.vᷣo dic.ꝙ pha/⸗

ros ciuitas vł turris qñq; ponit᷑ p egvpto.

hares interpᷣtat᷑ diuiſio.

haretra.tre.f.g.pe.coꝛ. vbi poꝛtãt ſagitte
7 ðꝛa pheron.qð ẽ moꝛſ.q̃i pharetra.i.moꝛ
tis repoſitoꝛiũ.Quot eĩ fert ſagittaſ tot fert

⁊ moꝛtes. Iñn pharetrat.ta.tũ.i.qrmat⁊ in
ſtruct pharetra.vł qͥ hʒ pharetrã fʒ Hug.
papᷣ.vᷣo dic. Pharetra eſt teca ſagittaꝝ.
Phariſeꝰ.ſea.ſeuʒ.i.diuiſus.⁊ ðᷣr a phares.

qð ẽ diuiſio. Et hinc qͥdã heretici dicti ſũt
phariſei.qͥ diuiſi iterpᷣtant᷑.qꝛ traditiões et

obſeruatões leg q̃s illi deuteroſas vocant
iuſticie pᷣferũt. ¶Iñ ⁊ diuiſi vocãt᷑a pplło.q̃i
ꝓ iuſticiã dei.vł qꝛ decalogũ legꝭ in mẽbꝛa

8 ciuita rris qñq; ODhbax.ri.vł i;̊ pharos ⁊ vᷣtit᷑ i latinuʒ ⁊ ðꝛ H
vñ inuenit᷑ phari.ria.riũ.i.egyptiacus.Et
hic oẽs reges egypti dictiſunt pharaones

harmac-?. ci. i. malefic?. Et he /coꝛ. po.
pharmaca.ce.vł ſʒ grecã declinatõʒ phar
mace.ceſ.i.młier malefica.ſ.maleficia faciẽſ
pharꝰ.ri.turris marxia iuxta alexãdriã ĩ ma
ri dicta a phos qð ẽ lux vlł iguis.qꝛ fläma?z
indicio lõge videat᷑ q̃i phoſphoꝛos. vel q̃ſi
phoſoꝛos. Oꝛos viſio ðꝛ.⁊ inð pharos aſi
phoꝛos.i.viſio igniſ. Uiſus eĩ lumis eſtad
pᷣnũciãdũ nauigãtibo vada ⁊ poꝛtꝰ itroitui
vel poꝛtũ ibi eſſe. Hic etiã quẽlibʒ montezʒ
iuxta poꝛtũ poſitũ ⁊ quãlibʒ turri ſiłr iuxta
poꝛtũ poſitã ſuꝑ quẽ łᷣ ſupᷣ quã igne acceſo

poſito deſignabãt nauigãtibo ibi eẽ poꝛtuz

nulis ſcribẽtes ⁊ cõplicãtes eas ⁊ ligãtas i

fronte geſtabãt vt religioſi iudicarẽt᷑.⁊ inð

phariſei.i diuiſi a pplo dictiſũt.⁊ vt ðꝛ ĩi hi

ſtoꝛijs ſuꝑ euãgelia. Treſ erãt ſecte iundeoꝝ

Acõireliq vita t opinic viſtateſ phariſei
ſaducei.⁊ eſſei. Phariſei cultu auſtero.⁊ vi

cin pauco vtebant᷑.traditiões ſuas ſtatuẽé/
tes.qͥb traditões movſi determinabãt.pi/
ctatia chartaꝝ in frõte gerebãt.⁊ in ſiniſtro
bꝛachio circũligata.qͥba decalog inſcnpt

erat.qꝛ dixerat dñs. Hec habebis qi qd ap

pẽſum,? ĩ manu tua ⁊c. Eth dicebat phila

⁊itroitũ ad poꝛtũ.pharõ vocabãt.vñn⁊ qᷓ̃dã
turriſ ĩ italia dicta ẽ phaꝛos ꝓpt᷑ vtilitatẽ ta

lẽ. Et hinc etiã ĩ poꝛticib machina ad pᷣliu/
cendũ fabꝛicata.pharos dicta ẽ᷑. Itẽ a pha

7 —— — „ .

ros turri alexãdrie.q̃dã ciuitas ĩ egypto di

cta ẽ pharos.Et pharos ciuitas vel turris
ponit᷑ qñq; ꝓ egypto.vñ iuenit᷑ phari a.ñ.
id ẽ.egiptiacꝰ. Et hinc oẽs reges egyptidi
cti ſunt pparaoanes. M

OPhaſe.i.trãſit᷑ oñi. Nota q; q̃rtadecia die

pmi mẽſ adveſperã comedebat iudeiagnũ
paſcalẽꝛnoxilla dicebat᷑ phaſe.i.trãſit dñi
ſiẽ ðꝛ ĩ hiſtoꝛijs ſuꝑ Exo.xij.qꝛ ĩ ea trãſiuit
angelꝰ?ꝑ egyptü ꝑcutieẽs pᷣmogẽita ab hoĩe
vſq; ad pecꝰ.⁊ trãſiuit ſuꝑ tecta hebꝛeoꝝ li

nita ſanguie. T aggreſſuſ ẽ iter trãſeuũdi iſra

el ab egypt.

OPhaſelꝰ li.f. ðꝛ pua nauis habił ad tranſe

. undl puc 2 liuc. Chaſelgetis ðꝛ qdã iſula
grecie. Itẽ h phaſelꝰ.li.q̃ddã genꝰ legumiſ
qõ płimũ abũdat ĩilla inſula.vł qꝛ pᷣmum

ingde allatũ e. In h̊ phaſeoł.li.dimi.⁊ hoc
phaſelariũ.rij.herba phaſeli.vł locꝰ vbi ab
undant.? pdu.pe.phaſelus.
Pbaſma.me.f.g.⁊ Hͥ phaſma.matis.i.appa/
ritio ꝓpꝛie phana ⁊ incerca. vt in nocte. Et
hic quedã fabula menãdri dicta ẽ phaſina
ꝗ quadã aparitieoeoeonr.
DPhbaſmos grece.apparitio interpᷣtat᷑ latine.

Dhbebe. bes.i.luna.⁊ ða phos qð ẽ lux vel

claꝝ. Itẽ h phebus.bi.i.apollo vl ſol. Uñ

dicit papᷣ. Phebo ⁊ phebe ſol ⁊ luna dicunt

a kbos.2 claritate. Phebo.i. clarꝰ. ab eo ꝙ
eſt phos.i.lux. Hug.vo dicit. Aphos qð ẽ
lur dict'eſt ſol pheba.i. lucid'. ⁊ elt qſi adie/

ctiuũ.vñ phebo apollo q̃i lucidꝰ. Uł pheb

grece latie interpᷣtat cõmunis.qꝛ cõmunit

tẽperat ⁊ frigidos⁊ calidos planetas. Inð

Pheleti ⁊ cereti nomĩa ſunt indeclinabilia
Et ſonat pheleti admirabiles.ereti exter

minatoꝛes.Et ſoribunt᷑ ꝑ l.pheleti.ſʒ Cere

D eniceon grece. latine ðꝛ rubeũ. Jñ phe

nice. cca. ceu. i. rube?. Un pheniceã veſtem
diecũt greci quã noſ coccineã dicimꝰ In pu

niceus.cea.ceũ.i.rubeꝰ qᷓi pheniceꝰ.Eth et

hec phenix.cis.i.hõ rubeꝰ.qꝛ & illi ex vicini .
Obiala.le.pe.coꝛ.vas patulũ qad potädum
vel ad oleũ retinẽdũ.⁊ ðꝛ ab hialin.qð ẽ vi
trũ. Uñ phiala q̃i hiala.qꝛ olim exvitro fie

phenices. Uñ etiaʒ qꝛ ipſi pmi inuentoꝛes

ab eis terra quã coluerũt.dicta ẽ phenicea

cie. In h̊ ⁊ h phenix.cis. getile.ſ.qcũq; ẽ de
terra illa.ſiue ſit rubeꝰ ſiue nõ.Et phenice/
us.cea.ceũ.ĩ eodẽ ſenſu. Itẽ a phenicea
penꝰ.pena.penũ.ſubtracta aſpiratõe.⁊ a pe
nus mutata e.in v.fit punꝰ.na.nũ. In pu /
nieus.ca.cũ.⁊ hiuc puniceꝰ.cea.ceũ.oĩa in
eodẽ ſenſu. Etnota ꝙ peni ⁊ puni ⁊ punici
⁊ punicei dicũt᷑tã illi de punicea q; charta

ginenſes⁊ affricani Dido quidã qͥ fuit ð ty
ro ⁊ ſydone ciuitatibo phenicie fugiẽs fr̃eʒ
ſuũ Pigmalionẽ. venit in affricã cuʒ maõ
multitudie ſuoꝝ cũ qb carthaginẽ edifica
uit. Et hinc chartaginenſes dicti ſunt peni
vel puni vł punici vł punicei.⁊ terra carta
gini adiacẽs dicta ẽ punica.Tñ poſtea am
pliata eſt appellatio. ? dicta ẽ generalit afri

lraꝝ fuerũt.adhuc capitales lras rubeo co
loꝛe.i.minio vermilione ſcribimꝰ.vt coloꝛe
repᷣſentem illos fuiſſe innẽtoꝛes Irf̃arum.?

ca terra punica.⁊ africani dictiſunt punici
peni vel puni. Un⁊ qͥddã genꝰmaloꝝ dicit
malũpunicũ.qꝛ de illa regiõe fnit allatum
vel qꝛ ibi plurimũ abũdet vel qꝛ grana ba/
beat rube..e

OPheniceꝰ.cea.ceũ.in tribo ſignificatõibi in

uenit᷑. Nã pheniceꝰ.i.rubeꝰ.a pheniceon.et
phenice.i.de phenicea.⁊ pheniceꝰ.cea.ce
ð ꝑtinet ad phenicẽ au.
Phenir.cis.ↄ.g.hõ rubeꝰ.⁊ ðꝛ q p
Itẽ phenix.i.hõ de phenicia.⁊ ſic ðꝛ a phe

nicia. 2 ſic ĩ iſtis duabo ſignificatõiby eſt ge.

cois. Itẽ phenix.cis.ꝰ.g.pe.pdu.eſt qdam

auis grabie deq̃ dicit Ambꝛo.in hexame/

ron. Phenix qᷓdam auis ĩ locis arabie phi/
ber degere.atq; ea vſq; ad annos qngẽtos
longena etate pcedere qͥ cũ ſibi finẽ vite ad
eſſe aduerterit.fac ſibi thecã de thureꝛ mir
rha⁊ ceteris odoꝛibo ĩ quã impleto vite ſue
tpe intrat ⁊ moꝛit᷑ de cuiꝰ hũoꝛe carniſ.ver

„ 5

mis exurgit.paulatimq; adoleſcit.acp

ceſſu

ſtatutitꝑis induitalaꝝ tegmia atq; in ſuxi
oꝛis auis ſpẽm foꝛmãq; reparat᷑. Iidoꝛus
aũt picit obenirarabie auiſ dicta qꝛ colo
re phenicũ hʒ. vl qꝛ ſit in toto oꝛbe ſingula
ris ⁊ vnica. hla arabes ſingularẽ phenice;

vocaãt.Hic qngẽtos ⁊ vltra annos vinens
dũ ſe viderit ſenuiſſe.collectꝭ aromatũ vir
ulis. rogũ ſibi inſtruit ⁊ ↄuerſa ad radiuz
ol alaꝝ plauſu volutariũ ſibi incediũ facit

ſiq; iteꝝ de cineribo ſuis reſurgit.

ebat. Et vt dicit papᷣ.Phialevaſa amplitu

ne diſſipẽt mãtelli.

genti. ? ð ꝗ phylos ? afgyroo.

Dbilateriu.rij.ðꝛ mebꝛanula yl bꝛeuicell

8

in qᷓ erat ſcripta lex? ſeruabat᷑. quã defere /
bant an frontem vel pectus. vt ſic videren/
tur religioſi. Sed hoc nõ fiebat niſi cauſa

a phenicens

dine diffuſa.coꝛda charitat ſignifict.
Phibulin greci dicũt.ide nos dicimꝰ phi-
bula. le.⁊ ẽ illud q̃ pect feminaꝝ oꝛnat᷑. vel
firmatoꝛiũ q̊ pallin tenet᷑ in humerꝭ vel cin
gulũ in lũbis. Iñ h̊ phibulariũ.rij.illð qðJ
apponit᷑ mãtello.vł ꝑ qð imittunt᷑ phibuie.

Bbi lphia. phie. ciuitas arabie.
Philantropꝰ.herba q ʒꝛ lapa.eo ꝙ veſtibꝰ
houi inhereat ob ſui aſꝑitate.⁊ ðꝛ a philos
qò ẽ amoꝛ.⁊ antropos qð ẽ hõ.qꝛ q̃dã affe
ctione videt᷑ veſtib hoim adhberreerr.
ODOhylargiria.i.auaritia.amoꝛ pecuniełar

—„ —

Pioopbint
. haße

ſoctrrtiet 1—
interg
göckter
lteraſun.
Porlocegre
lunnre
ſtapnepo⸗
triſcrit E
ideſt ſnure
hilegee
helipianet
liſpis nd⸗
Plpuopl
uteg
hiposgöͤeſte
anm Vin
Peer ſaulucu
mannuͤppter
dich etpi
plpop dicti
egmvit vi
hoo faept
umulim
proo fegale⸗
elac⸗ pbi
ſomüleg
Phlilin wbee
nnice Joh
biſitaallopbu.
nniuth
Pran Ozphllt
Padtnen
onadap
ſchdighe⸗
Ppkelpolcde⸗
hlofrnsde
–
Nlosöcſte,
Dylorcopeni
Mlewoborit
Nophloooz
Plogegan.
Ropbllo gden

i. Tockeiſ⸗

galintigeiti⸗
lggrere arin
W
chefanore⸗

biſequi. 2 poteſtet bũ.
inuenit p va/ vel moꝛẽ philoſ⸗ aled not Prpo mis
itatj. vñ ? ſepe inuenit p va// oꝛale vel imita 1 reꝝ ſciaʒ habz. et
nidtnſen r re:zob urgge Dilatãt eĩ ppyy 62vinine terong Arteger ker
Kebcneſult 4 tier Cli A anth ruin as. omnébe neſſe exoꝛtũ a Py lIſophiſtas.i.
tenitee . l! undbꝛgs. h nomẽpmũ eſ ſo phos ve ophutas.
Pſegcefitiln geſt ⁊ magnitficãt In hec phy o cũ antea ſo phos ſemetipſos ia
idetene lgteria ſua.⁊ tine ðꝛ uare. In hec fu ci veteres cũ ſapiẽtie ſem
dagen grerſaſt rece latine ðꝛ fᷣ t 2 ſeruat᷑.̊ fu iẽtes vl doctoꝛes ſa⸗ gat?qd pfite
Phrlaxe gr bi aliqd recõdit᷑: ſum vini ſapiẽtes mnaret. iſte interrogat?⸗ toꝛe,z
yas vbia axen vum vim ntiꝰ nominarẽt. iſte hüu.i.qmatoꝛ
nbe dpheign iſierüt. Eta phylax lenie ſe eſſe rdit. qꝛ ſapiet. ſ. poſtea po
D raſierut. Eta ph apiẽtie ſe eſ L eincepſ. Poſteg
at helthan aaf. ſerugrre. lier. 4 kiſſtmüvidebat l dornein ad ſapiam H
id eſt 8ðꝛ mu „ cir gat talib der i9
eane H hile H ſcripſit Cicero cir ſteris placuit mn ciot vel ſibi velalijs 14
wetehein B wica. eſt lil l otinétibz doctrina qͥſq; ocarek.
Raich tin pelip, m. PaBböß. Peunc cellere. no niſi ps v ðꝛ a phyſiſqð
binfnen Sniuwum. macroniekten equoꝛum. der e ca erariral: d⸗ i. diuinare
mun hilose grece vꝛ amoꝛ ꝛ c dus⸗amatoꝛ nciare. Iſ phyſiculat ·i dim è
e n puses leu Itnhi s lampadiſ yvl ꝓpnue Stuuus. aturis tra/
Auisilocisnhtte bhi 08 qde l, nterpᷣtato F etiã os ꝓnunciat — „ de rex natt létig G
agnmnuf cho Dei Pbiti gan: Dicci⸗ et Dercnre dag are an natura.qi Kira 8
reiciſiite ꝓter ſuã luculentã pᷣdicati . Phllip et ⸗ ꝛa phyſis qoͤ eltn de arre illa tra
reäcäüſcbiünnt pper ſuã lucu ſſiduã oꝑationẽ. Pl ilip ctat. 2 5ꝛa p ſic ca. cũ. q Sli⸗
bithecidethunn mannacwier adri putatinꝰ. Jñ 8re naturis. In illã ꝑtinet. vt .,à pel
ckiümmng Dicton nien — ucha haee 8 gr Bppiſic cr ebphr inn⸗ e⸗
gdnlatchi regnauit.vñ i o8. Et bizantij ĩ it ac tractat artẽ i. loquit vel tr ra. d logꝰ*
nan Ntgne. 6 fecer ipon — enleh Deuſc oens gr d1 q8 eſtnaturm.log
Sn forn ſcripta illiꝰ iſma philoppoſ. ſcri turis reꝝ. ,lo.
nigtamg cri⸗ le nomiſma philo la. Etſc velro. Ercosoo. H
uifdietue⸗ egale nom ſcribit ap 3.2 Fßmo vel roõ. E ine ð natura. .
bieuiſdicnge ceplos ree hilippẽſes bi. s grece. latine ð natt ſerpens crea
ippẽſis Ad philippe ũ p.⁊ coꝛ.phi. MNPbyſis grece. n. g. fuit quidã ſerpens ei
Einmwoteſn lipeſis l.?⁊ ꝑ geminũ p. llophili. qᷓ aſca tton onis. m. g. fuit e naſſo monteẽ
noulorephenig bitt ynulꝑg odiderũt alloph hiliſtei Dhbiton. Eapollo in parna e. du⸗
ingulaniphe hiliſtim vꝛbẽ cõ ſteü. Phili a quẽ apollo in ſulere. łdu/
iſtim vꝛbe liſte“. ſtea. ſteũ erüt tusa terra quẽat Ephiton cõſulere. łd .
Fiannos ficn Philil ðdꝛ. Iñ philiſte.ſt e.qꝛ ſꝑ fuerũt it. Et interpᷣtat᷑p hito qð eſt q̃ro
rsſumeckn lon nüc ðꝛ. li.i. alienigene. qꝛ ſp ſe terfecit. E. reco.ſ. phito c iter
wll aroni, ipſi ſũta allophili.i. alien re ⁊ ſocietate tatio. a ꝛ a bo greca ðꝛ. quẽ apollo ĩter
uenſi a0 fnliz ipſiſũtaa l. ab eoꝝ gene 82, gẽte. bitgt ubitatio ðꝛ. ꝗ Eabſoluit. et
nt nhacſeubtoz dyope toꝛ hi Hinc reicon u eebirarione oluire
rni òòl ſee en ollo dict' eſt phiton
liadpotidin HNhiloht 8: a philoſ qð eſtan ij. Et toti? hincipᷣ
. dbialn de ſtoꝛiau. ĩepła ad Paulinũ.vij. .
rimontne vR Püro⸗
Puonſiungin

I n Kdiu j. viri
mũdiphilohiſtoꝛ ꝓꝛiü nom̃ cuiuſdã Jen
ſni⸗ pnsdnropen oz. lamatoꝛ boni. 2 829
enosdon — Belorr 8 eſt amoꝛ.⁊ calon bon

ine n Don oigogpee our
ſta facta

nbr keiun ieſt
lus. tia. tiñ. vel phiteus. te ſſüt hec
itius. tia. tiũ. ve e ete poſſüt he Wl
lactãtie qui Pillinene Kagbiegneien hito onis .
.he. coꝛ. i. amatoꝛ iactãtie qui Deriuari. coꝛ. ⁊ h phiton. nis. 7
. 9. pi. pe. coꝛ. i. 4 ter vanã gliam itonic?. ca. cũ. pe.c 7 atatoꝛ. ple
ne roboti amor coN ao laoe: deetatze Kicnuorg
hnün 82 a philos ꝗ uart/ equ ſolis. hitonic u plena. ⁊ dicun aphiloe
ohl gtnin, 28a phil ei. m. g. pe. ꝓ. quart e tamas nus ph co ſpũ plena. ? dicu inationis
mnm Dhiloge. gei.l de⸗ geterta, qtramas nu phitonico ſpu utoꝛ fuit diuinan is
tensareba. rra. Uidet᷑ eĩ ſol an d occaſuʒ tẽdit. lebotomũ c ecetomũ d.
l terra. Q . tuc em a .3 HBhble ſt. Na ĩciſio gre⸗ ernaliſto
135: pa. 00. declinat ad eã.tũc em ðꝛ foliũ. Alſiõe vocat᷑ eſt. Nã ĩ fluuiꝰ inferna 9
gc decl — grece latine S 1 Ci 10 tontis. m./ g. 4 „ bphlegi
eaotente1514 ilon em̃ oꝛ. Pi legeton. tontt ð eſt ignis.l er⸗
inaaderet . hiloſophꝰ. p hia qð eſt ſapia. Inð ſtinffimans te antm em46
hoinih 6 Poi amoꝛ.⁊ ſophia qð. Ethinc phi qdel „.—„ mans.
r amo: los qð eſt e, amoꝛ ſapie. E 8. i. ſtu tea. teum. Ia ine ðꝛ inflamt e
. lloſophia. phie. hoꝛ. aria.i.ſtu egi. grece. lati e eede
t Nono⸗ od philoſop a. cũ. Et philo op ltractare eã OPhlegi.g
nlae, bſophbicte cere philoſophia. vl tractare eĩ
Apeang ſ
horno

OPhblegma.matis.eſt vnꝰ de q̃ttuo: pncipa / Obꝛonit?.ta. tũ.i. pꝛudẽs vel ſapiẽs.Etcõ/ Pasce
Ub hũoꝛibo huani coꝛꝑis ſic dictũ qꝛ ſit fri ponit᷑ imphꝛõitꝰ.ta.tũ.i.inſipies.inſulſus. Menn
gigdũ. Bꝛeci eĩ frigoꝛẽ phlegmonẽ dicunt. Uñ Ecci. xxiij.Aio irreuerẽti ⁊ imphꝛoni Picno
SIñ phlegmatic.ca.cũ.in q̊ͥ dnat᷑ pplegma to ne tradaſ me.ſʒ ibi cõiter legit᷑ infrunito Aeliceri
2 qð ↄfert ⁊ efficit ⁊ generat phlegma.⁊ qd Et pducittee... izc
ptinet ad phlegma. ⁊ qd pcedit ⁊ ꝓuenit ex Phbꝛonos grece.latine ðꝛ pꝛudẽs.⁊ vᷣtitiin bile
phlegmate.et pplegmatizo.zas.i.phlegma latinũ. ⁊ ð phꝛonꝰ.nainn. 4. i
te abundare vel phlegma eijcere.multũ ſa Obur.i.ſoꝛs.vt habet᷑ Heſter.ix. Iñ phu/ . nan
liuare ⁊ ſpuere. nniiim ideeſt. ſoꝛtium. ””MB 4
Oblegmen. inis. n. g. ẽ tumoꝛ ſanguĩs ſiect· „ 22e . he
vbi abũdant crura ſanguĩe. Itẽ phlegmia Æα ante J lahe
ſunt cũ in manib pedibo calloſi ſulci ſunt Piacularis.2.t.⁊.h re.qð piat vel qð eſt di elin
OPhbleumon. ẽ moꝛbo inqᷣetꝰ cũ ruboꝛe?⁊ do gnũ expiatõe.⁊ ðꝛ a piaculũ.⁊ piacularꝭ ðꝛ ſnip
Hꝛex tẽſione ⁊ duricia.ꝛ⁊ ꝛ a phlegi qdð eſt hoſtia qoffert p peccaaoo. uiuigh
inflammans. Diaculijli,n gi culpa pcrm̃. ſce a dicika ſing
Phbobos grece. latine ðꝛ timoꝛ vel metus. pio.aſ.eo ꝙ piadũ ſit. vt Eua intulit pKiaag n
Ohonos grece latine ð ſon. ⁊ vᷣtit᷑ inlati· lũ.i.moꝛtẽ culpã. pctm̃. Et piaculũ ðꝛ qð S uci
nuũ.⁊ ðꝛ phon.i.ſonꝰ. Iñ phonicꝰ.ca.cũ.cõ pia t.ſ. foꝛdiſ. ablutio pctĩ. ⁊ culpe piatio. re ncs.
ſonãs muſic qͥ docet phonos. ⁊ coꝛ.ni. mediũ culpe. vt Maria ↄtulit piaculuʒ i. Dighe⸗
Ohoꝛos grece latine öꝛ fere. vitä ? remediũ culpe. In ⁊ qdaz ſacrificaas bachen
PDbos grecũ ẽ. ⁊ ad multa equocũ. qꝛ phoſ Dicunt piacGlal. bguce
i. lux. vl ignis. phos.i.vox.⁊ phos.i.aer. Pica.ce.auis q̃dã.⁊ ðꝛ pica qſi poetrica.q; E
PHboſphoꝛos ł phoſphoꝛꝰ grece latie luci/ pice vᷣba in diſcrimie vo expmũt.vt hõ.x·· ghleh
Hboſoꝛos.iviſio ignis. fer. ſi linguaſin ſermõe explicare nequnt. ſonrnũ Uenge
VHbꝛaſis.i.locutio vł interpᷣtatio vel ſermo tñ hũane vocis imitant᷑.?⁊ ꝓdn.pmã.ſed ob 4. g
m Papᷣ.⁊ ö: a phꝛaxo vᷣbo greco.qð ide ẽ liq de pix coꝛripiũt pi.vñ. Suüt nigra vaſa S afun
qð loq̃r. Et inde phꝛaſis.i.locutio hmodꝰ picis roſtra redolentia picis. Higrioꝛ vna Bplgnn
loquedi. Et h phꝛeſtes.i.locuto. ps pice altera cãdida pcWie. Nplinasm
OVbꝛygia.· gic. fuit filia europe. Iñ hec phꝛy Micea. cee. qdi arboꝛ de cꝰſuccu pix efficit. Uynunr
gia dicta qdã ꝓuincia. Hec⁊ dardania a Micta.cta. tinctura ſiue pictura ⁊ ꝛ a pin/ mnient
Dardano filio Jouis. Hmoõi regio troia ẽ go.gis. urnne e uhleh
quã er ſuo noĩe appellauit Tros rextroiãõso Mictaciũ.cij.n. g. epła bꝛenis? modica te ſgun
rum pr ganimedis. Et ſut due phꝛygie ma pictaciũ ðꝛ ſcedula demebꝛana erciſa. Jñ guhtan
. ioꝛ ⁊ minoꝛ. Maioꝛ phꝛygia ſmirna habet bec pictaciũcula.le.i.mẽbꝛanula. Itẽ picaa hi
WMWMinoꝛ vo ilia. Iñ phꝛygiꝰ. gia. giũ. Et h ciñ vꝛ illa coꝛij ꝑticula q ſolee repetiate ĩſu Imaſdttli
bec phꝛvx. giſ. qͥ noĩe ſepe vocãt᷑ troiani. cũ ta eſt. Et ðꝛ a pingo.gis.qꝛ ſicut ꝑtes pictu Grkiän
nns.

volum eos appellaretimidos. Pꝛo qlitate re diſtincteĩ pauimẽto ſunt. ſic apparet pi/
etiam negoch autoꝛes dãt troianis diuerſa ccacia in calciamẽto. Iñ pictaciatus.ta.tũ Pbnuomri
noia. Di volüt eoſappellare timidos apel id eſt. repetiatus. Auuſoßeh
lant eos phꝛyges vxl phꝛygios. Di genero Pictauis indeclinabile. f. g. qdᷣ antiòqͥ dice/ Viglogi
ſos. dardanidos. Si pfidos laomedonci dant h̊ pictauiũ. uij. qda ciuitas. Iñhz5h Macluan,
ades. Si foꝛtes. troioſ. Si audaces hecto pictauiẽſis. ⁊ ſe. Iñ hec pictauia regio ad upnißi
reos. Itẽ phꝛygia. gie. ðꝛ qdã veſtis q alio iacẽs. Et ſi inuemat᷑ pictauẽſis nomẽ gẽeiit ¶n ut
noie ↄᷣꝛ acupicta.qꝗ fit ĩ phꝛygia. Hꝰ veſtis le. fit ꝑ ſyncopã. Et nota ꝙ penultima depi Mnin min
Arrifices phꝛy giones dicũt᷑. qꝛ in phꝛygia ctauis inuenit᷑ pducta. n qͥᷣdã ait. Erige blont n
cz reꝑta.łqꝛ illi ꝑiti ſunt ĩ tali veſte fſaciẽda. pictauis libera facta caput. Itẽ iuenit᷑ coꝛ r ſahlerr⸗ .

Pbꝛvgiü.n. g i.phꝛyſellũ.vł qdã mitra po/ repta. Uiñ alter ait. Pictauis inermis ſuſi Vnkfinins
tificalis. eo ꝙ in phꝛygia melius fiat. Inde git ſua rura nec vltra. In talib⸗ emulãdus Popron oe
phevgio. as.i pheygiu aponere vl phꝛygio eſt vſus autoꝝ. cülion
coꝛnare. Itẽ a phꝛygia ðꝛ h phꝛygi. gij. qda NHicturare.ſg.iimago expmẽs ſpẽm aliuau· Vnpnnoomno⸗
iuiapis qͥ naſcit᷑ in phꝛygi. ius rei.? qꝛ a pingo. g.? 82 pictura q̃i fictu Aluioblcg
HPbꝛoneſis.ſis.ſg.i.pꝛudẽtia vel ſapia.⁊ ðdꝭ ra.ſic pingere qi fingere.2 imago ficta nõ lafeligi
Aaphꝛonos qò eſt pꝛudens. vitas. Iñ picturat.ta.tũ.i. pictura variat nlidfa

M
dinſpiinſi
Weperent imobe

Gterlegi Unr

A.hn.

te
rqgöpiarucd⸗
õ
c.

AN
4

1yr Euimniin
mm. Etpaaali

opcti uleeen

1
8

NMniaulitpan

e. Jüt idnſana

orpicniſioene
iemwe Cönitn
aplicur neiint i
mmttunöniſit
ini Sütnigin
upids MigiNN
ice

epiaumtcapn

enior nodiel N
cnndla. hicn
ier theüinn
1 ſcnt Aesn
woſunt.ſi pan⸗
ühiencunen

ecaupirefei

Oicus quedã auiſa pico Saturni filio di

eta qͥ ea in auſpicijs vtebat᷑.

Pierus. fuit px nouẽ picaꝝ.qͥs nouẽ muſe
deuicerũt. In h pieris.idis.filia vel neptis
pieri ⁊ qꝛ eas ſcʒ pierides muſe deuicerũt.

iõ ab illis muſe pierides dicte ſunt.⁊ coꝛ.ri

det inſeruiſſe ſtilum.

Bitric cacl Llumien

Et pier. ria.riũ.i.muſatic. Uñ pierijs te/

paſſuiꝰ.⁊ dẽ a pius

Diga. ge.f. g.i. ſummitas nariũ.vel natis.et
deꝛa pige qð eſt depᷣſſum.qꝛ depꝛeſſa ẽ. Itẽ

piga ðᷣ burſa. ⁊ ꝓpꝛie teſticuloꝝ. Un Dꝛa.
Ne mimi pereãt aut piga aut deniq; fama.

HPiagręg.gi.m.g.q̃dã auis.⁊ ðꝛ a pige.qð

Depſſum qꝛ foꝛte auis pua c.⁊ nüerat᷑ inter
gialia comeſtibilia. Deu.xiiij. Pigargon E

.

Pige grece ðꝛ depᷣſſum vl dep̃ſſio latie. vñ
pige apud grecos ð fons.qꝛ in depſſis lo/

cis ſolereffe.
MPigella. le. qddã genꝰ vaſis.ſ.artopta.⁊ ðꝛ
Apige. qꝛ depſſa ett. MßVMU
ODiger.gra.grũ.i.tardꝰ.lent.⁊ ðꝛ a piget eo
ꝙ ſꝑ eũ pigeat. Et ðꝛ piger q̃ſi pedib eger.
Eſt em̃ tardꝰ ad incedẽdũ. Iñn pigritia.tie.
Et h̊ pigritudo.inis.i.toꝛpoꝛ.ſʒ pigritudo
vigilaãtis.toꝛpoꝛ doꝛmitätis.

Pigmea. mee.q̃dã regio ẽ. Iñ pigme.mea

mei.pe. p. Et ſunt pigmei vt dicit Augꝰ. ſe
micubitales hoiĩes qͥ tertio anno ꝑfecte eta

tis ſunt.ſeptimo ſeneſcũt ⁊ dicũt᷑ pugnare
cuũ gruibi.⁊ armati deferri ab ipᷣis.ſic nar/
rat NHug. Iſið. vᷣo dicit. In india ẽ gẽs ſta

tura cubitali.q̃ſgrecia cubito pigmeos vo
cant. Hi montana indie tenẽt.qba ẽ vicinuſ
oceanus. rU

Pigmentũ.ti.eſt ↄfectio ex vino ⁊ melleꝛ di
uerſis ſpẽbo ſuanis ⁊ odoꝛifera.⁊ ðꝛa pila.
qꝛ ĩ pila agit᷑i.tundit᷑.vñ.iij.Re.xx. Pigmẽ
ta.i.odoꝛamẽta.fſᷣʒ glo. In pigmetariꝰ.q.ij.
ad pigmẽtũ ꝑtinẽs.Et pigmẽtariꝰ.rij.qͥ fa
cit vel vẽdit pigmẽta.⁊ pigmẽtat᷑.ta.tũ.i.
pigmẽto mixi vel condiuiuiuiuiu.
Pigneratꝰ.ta.tũ.res q̃ ꝓ pignoꝛe ponit᷑ vel
accipit᷑.⁊ ðꝛ a pignero.as.vñ Amos.ij. Et
ſuꝑ veſtimẽtis pigneratis accubuerũt.

HPigr.noꝛꝭ..ꝑ o.neu. ge.i.filiꝰ vel amoꝛ vel
iudiciũ.vel ſignũ amoꝛis.vł ↄfederatio v

ↄfirmatio amoæ;. Itẽ inuenit᷑ q̊ pignꝰ.nerꝭ.

Pe.in obliqs.i.vadiũ qð ꝓ aliq̃ re datur.vt
poſtea recolligat᷑.łſʒʒ pap. Pigneſt qð ꝓpt

rẽ creditã dat᷑. cuiꝰ poſſeſſionẽ ſolũ ad tᷣs

coſequit creditoꝛ.ſʒ dominiũ penes debito

p̃bcioſus. Ulñ in vita bti Samſonis legte

rem eſt. Uñ quidã. Pignoꝛa natoꝝ dicunt᷑
pignera reꝝ. Pignꝰ ĩ o. natũ ſʒ in e. facit eẽ

„ *

vgdiatum.

Uigra quedã medicina eſt. ⁊ ĩterpᷣtat ama/

ra.qꝛ eiꝰ guſiꝰ ẽqmarꝰ.⁊ ꝓ.pi.

ZBißnno Gs Gui tPicer e rerecidus

ila.le.i.pilocellꝰ cũ qͥ ludit᷑.⁊ ðꝛ a piluſ.eo
ꝙ ſit pilis plena. Pila etiã ðꝛ taberna.pyla
etiã ðꝛ pes põtis vł qð ſuſtinet parietẽ.łef/
figies homis in cõpitis poſita. Et pyvla in/
ſtrumẽtũ cõcauũ in qͥ frumẽtũ terit᷑ H aliud
In hac ſignificatõe ð a pindo. dis. Et py/
la dicunt᷑ tela rhomanoꝝ.Et nota ꝙ piap
taberna ⁊ ꝓ inſtrumẽto ⁊ ꝓ telis pᷣmã ꝓduẽ
ſʒ in alijs ſignificatõibo ea coꝛripit.vñ. Eſt
pyla pes põtis.pila luc'.pila taberna.Py/
la terit pultes.in bellis pyla ferunt᷑ Pila p
pilocello cõponit᷑ cũ ludꝰ.⁊ ðꝛ piludiꝰ.a. ũ.
⁊ ludipilꝰ.la.lũ.qͥ cũ pila ludit ʒ Hug.Di
cũt tñ alij ꝙ pila ꝓ ludo.⁊ ꝓ mẽſula rotũda
⁊ pila ꝓ q̃dam cinitate coꝛripit pmã.ſʒ h̊ pp
lum.⁊ G̊ pyłꝰ inſir̃m teredi.⁊ h pila ꝓ taber/
na.⁊ ꝓ vaſe piſtãdi.⁊ ꝓ pede potis pducitpᷣ
mã.UVnñ illud vicioſuʒ ẽ.Eſt pyla pes pon/
tiſ.pila ludꝰ.pila taberna. Nã virgiliꝰ i.viij.
eney. ita diẽ. Sarea pyla cadit.lõgiſq; mol
libo añ.Coꝛrige pᷣdictũvſuʒ.⁊ dicas. Peſ
põtis pyla.pila ludꝰ.pila taberna.Et h̊ vi/
det veri ꝙ ſeʒ pyla p pede põtis pmã pdu
cat.vt patuit Clirgiiu. J tẽ de pila p ta/
berna ⁊ ꝓ ludo dicit qͥdã. Ludũ laudo pile
plus laudo pocula pbile..
Pylanꝰ.ni.q cũ pylo.i.telo gradit᷑aꝛmatus
Dilaſca.ce.i.vaſ vinariũ coꝛio piloſo oꝑũ

Drvlata. te.O.g.i.fur ſiue latro.⁊ ðꝛ a pylũ.⁊

lateo.tes. In ̊ pylatulũ.

5

2 tale latrocinium
G 2 cũ pylo.i.telo latat.

Oylatus ·ta.t.i.pylũ hñs vel pylo armatꝰ.

2: 9 pylo p tel.
HDilatꝰ.ti.interpᷣtat᷑ os malleatoꝛis.qꝛ dum
xpᷣm oꝛe ſuo iuſtificat? ↄdẽnat.moꝛe malle
atoꝛis vtraq; pꝑte ferit. Et coꝛ.pi. Uñn in au
roꝛa ðꝛ. Hutari titulũ rogat hoſtiſ epi
Un

latꝰ. Uel vt fert᷑ pilatus fuit baſtard
legit᷑ i qdã hiſtoꝛia ꝙ fuit qdã rex noĩe Ty

rus.qͥ quãdã puellã noiĩe pilã filiã cuiuſdã
molẽedinarij noĩe At carnalit᷑ cognouit.⁊
filiũ de ea genuit.pila aũt ex noie ſuo⁊ no/

mine pꝛis ſuiqͥ dicebat᷑ Atꝰ vnũ nomẽ cõ/

poſuit.? nato puero ĩpoſuit nomẽ pilatus.
ODilax.cis.m.g. cattꝰ murilegꝰ.⁊ dꝛa pilus.
es ꝙ multis pilis abũdet.vl qꝛ ep pilus eſt

KR

cellerariꝰ fecit venenũ ⁊ ꝓbauitꝑ pilacem
eſſe moꝛtifeꝝ. Jſ
Pylentũ.ti.n.g.q̊ddã genꝰcurruũ.⁊ ðꝛa py
la ꝓ inſtro terẽdi eo ꝙ terat terra.
Pililudiꝰ.dia.diũ.qͥ cũ pila ludit.⁊ ðꝛ a pi/
la ꝓ pilocello.⁊ ludo.dis.
Zille m H pilleũ.lei.eſt genꝰ ſacerdota
liũ veſtimẽtoꝝ.iĩ lege q ſũt poderꝭ abaneth
pilleũ machil.ephot.legiũ petaluʒ. bathin
ſiue feminalia. Etẽ pilleũ ex byſſo rotũdũ
qi ſphera media.caput tegẽs ſacerdotale.⁊
ioccipitio vitta ↄſtrictũ.hoc greci⁊ nr̃i tya
ram ⁊ galen vocãt. Sʒ modo pilleũ gene/
raliterp capello ſumit᷑.⁊ ðꝛ pillea pilis.qꝛ
pilos capitis tegit.vł qꝛ ex pilis fit. Iñ pil/
ieolꝰ. li. ⁊ B pilleolũ.li.dimi.i.puꝰpilleꝰ. Uñ
Oꝛatiꝰ. Vt cũ pilleolo ſoleas ↄuiua tribuł
Et pilleat.ta.tũ.i.pilleũ hñs ł pilleo idutꝰ
Piüoſi ſiẽ diẽ glo. Iſa. xxxiiij. Boſtra ſüt
ad ſilitudinẽ hoim.vl demones ĩicubones
vl ſatyri.i.ſilueſtris hoĩes.qͥꝝ foꝛma ſcdᷣm
papᷣ. ab humana effigie icipit.⁊ beſtiali ex/
tremitate terminat᷑. Iſidoꝛ?ꝰ aũt ety.viij.ſic
ait. Piloſi dicunt᷑.qͥ grece panite.latine icu
bi appellant᷑ ſiue innij ab ineũdo paſſim cũ
gialibo. Clñ ⁊ icubi dicũt᷑ ab incubando.i.
ſtupꝛãdo. Sepe ei ipꝛobi exiſtũt mulierib⸗
2 eaꝝ? õäzs demões galli duſi
os nolant. qꝛ aſſidue hãc ꝑagũt inũdiciã
ſü· quẽ vulg icubonẽ vocat.hũc rhomani
faunũficariũ dict. “
Pylumen.inis.ðꝛ qͥcqͥd ĩ pyla tũdit᷑ vł po
tius qð pijcia rebo vł granis ĩ pyla tunſis
⁊.ꝓpducitlu. S
Pilꝰ.li.ꝓ capillo ðꝛ a pelle q̃i pelłꝰqꝛ a pel/
le pcedit. Itẽ pyłꝰ ðꝛ inſtr̃m cũ qͥ tdit᷑ ⁊ te
ri? i pila. Sʒ ꝓ inſtro pᷣmã ꝓ.alit eã coꝛ.vñ
Oui terit ẽ pilꝰ.piꝰ ẽ in fronte capillꝰ.
Pilũ.li.n.g.q̊ddã genꝰ teli.⁊ c romanoꝝ.et
dðꝛ a pello.lis.qꝛ pelliti.emittit᷑ ⁊ toꝛqt.⁊ ꝓ.
pmã. ClIñ Lucanꝰ i.). Sig pares aqla⁊ py
la minã ia pilis. Itẽ ̊ pilu.li.ponit᷑ p raſo
rio.⁊p.hmã.vñ.ad tactũ pili mille ruere pi
Nin grece ðꝛ altũ latine. Ai.
Pina grece.fames ꝛ. “
inax.nacꝭ.i.pugillarꝭ.ephimeris.tabula
manualis expino facta. Et pinax ð tabla
in qᷓ phi figuras faciũt ĩ ſuppoſito puluere.
Pincerna.ne.m.g.ðꝛ.vini diſpẽſatoꝛ łpo/
tippinatoꝛ. qͥ poꝛrigit ex officio poculũ do

mio ſuo.⁊ ðᷣꝛ pincerna q̃i penꝰ cernẽs.i.cel

lariũ qꝛ ſꝑʒ hʒ ocłm advinũ ſuo tꝑe ꝓpinaãdũ

OPinguis.guis.ↄ.g.⁊ h pingue.ũcraſſus.et

coõpat᷑ pinguis pinguioꝛ.ſimꝰ.
DNinna.ne.ẽ ſummitas cuiuſlibet rei.ſʒ ppe
tẽploꝝ⁊ muroꝝ.⁊ ðꝛ a pin.grece qð ðᷣꝛ altũ
Itẽ pinna ðꝛ qð ſuꝑeminet in doꝛſo piſcis
qð alit᷑ ðꝛ notria. In pinnula.le.dimi. Itẽ
a pinna ̊ pinnaculũ.li.cuiuſlibet domꝰ vł
tẽpli faſtigiũ. vñ Matth.iiij. Et ſtatuit eũ
ſup pinnaculũ tẽpli.Et ſepe ꝓ cuiuſſibʒ rei
faſtigio ponit᷑.ſᷣm Hug. Beda vᷣo dic. Pin
na vł pinnaculũ eſt ſummitas tẽpli.q̃ ðꝛ ta
bulatũ.Et Anſelmꝰ dicit. Mos erat ĩ pa
leſtia ꝙ tecta eſſent plana ⁊ a latere qdã ap
podiatiões.ne qͥs laberet᷑ ĩicautꝰ.Pinnacu
lũ vᷣo tẽpli erat eiꝰ deãbulatoꝛiũ qð erat ta
bulatũ.planũ ĩ ſũmitate tẽpli.ĩ qͥ pᷣdicabãt
ſacerdotes.ſᷣm glo.de q̊ actch r. Od in
gure auditis.pᷣdicate ſuꝑ teca.

Pinnirapꝰ.pi.i.gladiatoꝛ.⁊ ðꝛ a pinna ⁊ ra
p'⸗Ppl.1. gl⸗

pio.eo ꝙ rapiat pinas.i.ſũmitates galearũ

a deuictis.qᷓs colũnis in ſignũ victoꝛie ſu/
ſpẽſas ferebãt.vel pinnirapꝰ q̃i penirapus

ſcʒ qͥ plumat aues vel qͥ rapit pẽnã de capi /

te alteriꝰ. Qui em̃ ſe de velocitate iactabãt
pennã in capite ſuo ponebãt ĩ ſignũ veloci
tatiſ. Deniq; ſi qͥs ĩterueniret velocioꝛ rapi

ebat pẽnã de capite e. Unñn Juuenal.Pin

nirapi cultos iuuenes.iuueneſq; laniſte.
DHinnoſus.ſa.ſum.i.altus.ſuꝑbo.ł lanioſus
Inñ h pinnoſitas.tatꝭ.i.altitudo vel ſuꝑbia
yel lanioſitas. ”M
Pinnula.le.dimi.i.parua pinna ſfᷣm Hug.
WUnñ in Leuit.dʒ legi pinnula illud ꝑ qð pi
ſcis ĩ altũ leuat᷑.licet q dã legãt ibi pẽnule.
pap.vo dicit. Pinnula ſumma ꝑs auris vł
naris.ab acumine dica. R
inniũ.nij.ꝑ duo n.i.acutũ.vt dic papᷣ.
Binn us. ſa. ſum. i. piſtritꝰ. vł pinſus.i.tritꝰ.
tuſus.⁊ ð a pindoꝛ.derꝭ. Itẽ h pinſa.ſe.ma
ius inſtr̃m pinſendi.⁊ ðᷣꝛ a pinſo.ſis. Uñ qͥ
dam. Neq; pinſis pinſui.neq; molis molui
Iñ h pinſula.le dunii.
OHinꝰ.nus.nui.vł pinꝰ.ni.qdam arboꝛ.⁊ ðꝛ
a pin qð eſt altũ.vel dicit᷑a pinnuʒ.quodẽ

actum.q̃i ab acumie folioꝛum pinnum ali

am picin. aliã greci pecuẽ vocãt.quã noſpi
ceã dicimꝰ.qꝛ deſudat picẽ. Jñ pinneꝰ.a.ũ
⁊ hoc pinetũ.ti.locꝰ vbi pini creſcün.
Piper.peri.n.g.Et ĩuenit᷑ ĩ maſ.ge.ðꝛ a pyr
qðd eſt ignis.qꝛ calidũ eſt.ł qꝛ ab igne deni
grat᷑. Etpiperꝭ arboꝛ ĩ india naſcit᷑ ĩ latere

mõtis caucaſi.folia hʒ ad iuniperi ſiltitukni

nẽ.cuiꝰ ſiluã ſᷣpẽtes cuſtodiũt.ſʒ cũ matuꝝ

fuerit.incẽdunt᷑ illa loca vt fugiat ſerpeẽtes

ctoſte⸗
Hicin
conptit
tugolgth
hitcolo
ſtipb
ſinophpen
ſgent
Gepien
ſtigen
pcniignann
dilppisſub
ſioonis
Peiain
1cN.
Pibleedic
e vmo
Prrgee⸗
Perret
215:4pfr.
eſtacciine
ömnnt
ſachitnoe
Prmonon.
ſbicnontt
ſſtincaqigne
Nincngen.
Orrumaan'n.
frranmq ſch
mapenlscc
Nenapatain
Dlünaies
MWſei
Duchanp⸗
linecolen
inmod
Nimntep
Prmncc
leſnnrßcon
ſtlar. oc
funcar ce⸗

Ufenenei⸗

uſinbdic

icſſinioicl

cen hcenio
cnüitllarotu

eungſihponi

hnlitoini
ienci bkr
ifitſunn

hren

ſint.
cniulidaratge
bingerezeg
nmnerindoronig
unnulledin,

ncninſtbeden.

nhii Etſnmi
tſepepariſih.
mmitastihliit
dict. Dosan
nata laterricie
Grkicaud. Pin
ibularoriüann

e tipliicee

ta Daarhed
ugtegg.
tor 15spinnn

Siſüminnesgei

inſignüviani
nnirup'äipenn
lpipenidech
deycloctur uati

onchiti ſgi
nirer wlocort

Ui Juuenoh pin
ueneſq; lanikte

sſugin lmnioſe

imuo upbi

pinmfn g
ulailudgad
legit hihen

ummaNsAureN

ioln
9 36.1.
Kinin
Pöniin

ſui nec molisked

rugo

⁊52u a pyr.qð eſt ignis. Sʒ rogꝰẽ dũ nõdũ tatio ðꝛ.

Dirama ere Gaß piramis. idis.qdã alta coꝛ.pi.ſᷣm Hug. Pap̃.aũt dic. Pirula ðꝛ ex
ſtructura q̃ fiebat antiqͥtꝰ S ſepulcrũ moꝛ/ tremitas naſi.a foꝛmula piri.

Vypretrũ.tri.ł pyretron.q̃dã herba q̃ hʒ ra/ PHiſculus.li.dimi.i.puus piſcis.
Dicem incendioſam.? ö a ppr. j
DPyrg.gi.m.g.lignũ ł tabula ĩ alea ſuꝑ qd piſce ꝑ ↄtrariũ.qꝛ nõ hʒ piſces.

Amiſt oia ipyrgo,x ꝛa pyr q ilud ignũ Hbiſcis cis m. g. de qi

7

vt poſſit colligi.ſʒ piperis diuerſus ẽ fruct ad modũ ignis cõſcẽdit. Et hinc pyrgꝰðꝛ
Nã qð immatuꝝ eſt.piper longũ vocat᷑. in eo ꝙ ſpem turris habaeat.
coe unpti ab igne piper albũ ðꝛ.qð vᷣo cute OPyrit᷑.ti.m.g.s.qͥdã lapis aeris qlitateʒ ſi⸗
a ⁊ hoꝛrida fuerit ex caloꝛe ignis tra/ milãs.dict a pyr.eo ꝙ plurimũ ignis inſit
hit coloꝛẽꝛ ex coloꝛe trahit nom̃ piper. Di ei. Eſt aliꝰpyrit vulgaris.quẽ viuũ lapidẽ
leue eſt. vetuſtũ eſt.ſi que nouellũ. Citäda dicũt.ſ.petra focareʒ.qꝛ ferro vel lapide pp/
eſt ĩ his mercatoꝝ fraus. Golẽt ei vetuſtiſ cuſſus ſcintillas emitit.

ſimo piperi bumecto argẽti ſpumã? plũübũ Pyromãtia.tie.diuinatio ꝗᷓ fit in igne.vłin

aſpgere vt põderoſiꝰ fiat. Iñ piperat᷑.ta.tũ aſtris.⁊ ĩ ſcintillatõibʒ igniſ.⁊ ðꝛ a pyr qð ẽ
id ẽ.piꝑe ↄditꝰ vel ↄfectꝰ.Et h̊ piperata.te. ignis.⁊ mãatia qð ẽ diuinatio. Jñ pyromã/
q́dã ↄfectio ex piꝑe.⁊ pipereꝰ.rea.reü.⁊ pi / tius.a.ũ.⁊ pyromãtic.ca.cũ.⁊ acuitti.
perinꝰ.na.nũ. Et h̊ piꝑim.ni.ſubſtãtiue. Nyropꝰ.pi.m.g.q̃dã ſpẽs metallica ex trib⸗
dã lapis ſubalbidꝰ cũ pictis venis nigris. denarũs auri ⁊ ex ſex eris.vel qͥdã lapis flã

wio onls m g pullus colüůba. matic ſic dict.qꝛ viſionem ⁊ coloꝛẽ habe
ipiũculus.li.⁊ hec pipiũcula.le.i.accipit atignis.Unñn Ouið. Flãmas imitante py/
co⸗cooo.e ropo. sl

Piplee dicũt᷑ muſe.a pipleo fonte macedo PHirrhikius.kij.qͥdã pes metricꝰ ↄſtans ex
nie. vel monte aut peplo veſe. duabo bꝛeuibo. vt AQegit. ſic dict?' a pirrho fi
Oyr grece latine ðꝛ ignis. lio achillis.qͥ ad funꝰ pꝛis armat eo metro
HPyra. re.f.g.i.rogꝰ lł cõgeries lignoꝝ ĩ igne ſalutauit.Unñ ⁊ pirrhikia apð grecos ſalu

eſt accẽſus.Pyra eſt ex qͥ ardet. Buſtũ poſt Pirrhus.rhi.fili Achillis. ⁊ ðꝛ apyr. quia

q; arſerit. Uñ Act᷑.xxviij.Accẽſa eĩ pyra re igneos⁊ rufos habuit capillos. Itẽ pirrhꝰ
ficiebãt nos oẽs ꝓpter imbie. x epirota.
Pyvyracmon.onis.faber iouis.fulminũ eiuſ nit᷑ aſpiratio poſt r. ᷣm Pꝛiſci.

rerx epirotaꝝ.⁊ ſic eſt nomẽ ononymũ.⁊ po

fabꝛicatoꝛ.⁊ ðᷣꝛ a pyr qð ẽ igniſ.⁊ acmon qd Nyrꝰ.ri.q̃dã arboꝛ. Iñ ̊ pyꝝ fructꝰ illi?ꝰ ar

eſt inc?.qi ignea inc.eo ꝙ ſꝑ ſit iuxta ignem boꝛis.⁊ G piretũ.ti.locꝰ ubi piri creſcũt.Et
hec pirula.le.extremitas a foꝛma ipᷣp piri.⁊

tuoꝝ.⁊ talis edificatio ſurgit.vt a latitudi / Mis grece.latine ðꝛ auz. —
ne incipiat. ⁊ ĩ anguſtũ finiat᷑ſic ignis. NHaʒ Milſa.ſe.q̃ddã genꝰ legumĩs.⁊ ðꝛa pis.qð ẽ
apud maioꝛes potetes.aut ſub mõtib vłi aux.qꝛ ea pẽſabat᷑ aliqͥd auri minutim.Et

moötibo ſepeliebãt᷑.inde tractũ ẽ vt ſupꝛa ca peccãt qͥ dicũt ꝙ pilſa ſit płis nũeri.⁊ neu.g.

dauera aut pyramides fierẽt.aut ĩgẽtes co ſcʒ piſa.oꝝ.Peccauit ̊ qꝗ dixit. Hec piſa ſt᷑
lũne collocarẽt᷑. Itẽ ⁊ pyramiſ ðꝛ q̃dã figu bona.ſuntq̊ʒ pinguia.ſũt ſine lardo.A pis

ra qᷓ in modũ ignis ab aplo ĩ acutũ ↄſurgit ¶ vł piſa dicta ẽ piſa qdam ciuitas grecie ab
NVDyrata.te.pe.ꝓ.i.marin latro.viſpilio. Iſt abũdatia auri vł illiꝰlegumiĩis. In piſeꝰ.a.ũ

pyratic. ca. cũ.ᷣm Hug.pap.vᷣo dicẽ Pyra Etpłr hepiſe.aꝝ.q̃dã ciuitas tuſcie.qꝛ illi

te ſunt pᷣdones maniniab incẽdio nauiũ y' qq hac ciuitatẽ edificauerũt.ab illa piſa ciui

7

inſulaꝝ q̃̊s capiebãt dicti.

. ttii. tate grecie venerũt.vł piſe qi pẽſe.a penſan
OPyratica.ce.f.g.latrociniũ in mari.

do. i. deliberãdo.cũ eĩ pᷣpolleat ſapia cũ pẽ

DVDyrene“ꝰ.nei.⁊ H pyrene.nes.mõs hiſpanie ſatione ⁊ ↄſilio agit. Iñ piſanꝰ.na.nũu.

altiſſim. dictꝰ a pyr.vł qꝛ igneꝰ ẽ.vł qꝛ igni Oiſcẽs.oĩs.g.indecli.i.piſcans vł piſcatoꝛ
id eſt. ſuꝑioꝛi elemẽto ẽ ꝓpinquꝰ.⁊ p.pe. U Juuenalis. Cüc piſcẽs accipe dixit.

— *„

72

ponũüt᷑ illa rotũda inſtrumeta ſed ꝑ ſinelo Piſcariꝰ.rij.m.g.i.piſcatoꝛ. ſʒ piſcatoꝛ ꝓpꝛie
chen qñq; ponit᷑ p ipᷣa alea.vt cuʒ ðꝛ. Iſte qq capit piſces.piſcariꝰ qͥ vedit.

7

paſciſa paſcẽdo eo qʒ

ẽacutũ in ſummitate ad modũ ignis. ſit paſtus hoĩm. Iñ piſcoſus.ſa.ſum.id eſt.

Oerg grece ðꝛ turris.a pyr qð eſt ignis qi piſcibplenꝰ łabũdans.qð et piſe tole ſ

Siſcina. ne. aqᷓ collecta nõ hñs piſces. ? ö: a

äs

P
. — D

nitudo ⁊ abũdãtia piſecedunnn.
Piſciuo. ra.rũ.pe.coꝛ.i.piſciũ voꝛatoꝛ.
Piſatia.ẽ q̃ſtio cui non pᷣt vna voce rñderi

vt qua geremꝰ bellũ.q̃ auxilia nob parata

7

erũt. qͥs erit qͥ ſubuenire velit cũ taʒ acerbe
ſocios tractauerimꝰ.⁊ vocat᷑ a Lullio hec
figura interrogatioi.
Diſſaygra. gre.f. g.i.pix liquiil.
iſſaxera. xere.i.pix q̃ dura eſt ⁊ ſicca.

Hiſtacia. cie.qᷓdã arboꝛa piſtis l piſtic¶ eo

eo ꝙ coꝛtex pomi eỹnardipiſtici odoꝛẽ ferat
Piſticꝰ.ca.cũ.i.fidel.⁊ ðꝛ a piſtis grece qð
latie dꝛ fides. VUn nardũpiſticũ.i.fidele pu
rũ nõ adulteratu cõmixtiõe aliaꝝ reꝝ.⁊ coꝛ
ripit ſti.

Piſtilli. li n. g. : H piſtellu li q 1 maſ. gei·
nenit᷑ h̊ piſtill. li. vl piſtellꝰ cũ qͥ piper terit᷑

vel aliud in moꝛtario.
Pin grece. latine dẽ fides.

7

Jiſtoꝛ. oz.. m. g. qͥ facit panẽ. ? p. pe. gtĩ. ſechd

pec piſtoꝛis p qᷓdã ciuitate.coꝛ.pe.Clñ.Pi
ſtoꝛis eſt rectꝰ.piſtoꝛis ſit gtrůüs.
Piſtoꝛis. ris.f.g.q̃dã ciuitas q̃ a buſdam
mõ dẽ piſtoꝛia.ab alijſpiſtoꝛiũ.ſ h fit excõ

ſuetudine vulgarꝭ ᷣmois. Pꝛope em̃ dẽꝛ pi

ſtoꝛis vt penultima coꝛripiat᷑⁊ ntũs ſit par
gtõ ĩ ſyllabis. Di vero ibi iueniat᷑ piſtoꝛ ꝓ

ntõ pᷣdicti noĩs dicẽdũ eſt lr̃am ibieſſeco

ruptã. In piſtoꝛcſis.ſis..g.⁊ hſe. gẽtile.
DPiſtric. ca.cũ.i.mixt ex diuerſis.ſicut ele/
ctugrium.

vfurn.⁊ dz a piſtrio.ſtrꝭ.Jũ hec piſtrilla
le. p eodẽ. Uel pꝛiſtinũ q̃ piliſtrinuũ.a pilo.

qꝛ pilo antea tũdebat᷑ ⁊ findebat᷑ granũ.vñ
7 apud veteres nõ molitoꝛes dicebãt᷑.ſʒ bi
ſtoꝛes.qᷓi pinſoꝛes a pinſendis gqnis frumẽę
ti.i.terẽdis. Molarũ em̃ vſus nõdũ erat.ſʒ

granũ ibi pilo tũdebat᷑⁊ findebat᷑. Et hinc
tractũ eſt vt dicat᷑ piſtrinũ pena ſeꝛuilis.qꝛ

Fui ĩ piſtrinũ mittebant᷑ ligati.⁊ ibi ad mo/⸗
du iumẽtoꝝ molã trahebat. Et m h̊ videt᷑
piſtrinũ mag ꝓpꝛie dici molẽdinũ qᷓ; furnꝰ

VUſus tñ hʒ vt piſtrinũ vl piſtrilla dicatur

furnꝰ potiꝰa pinſendo q; a pilo. Et ꝓðᷣ.pe.

piſtrinũ. Uñ hiero.in ꝓlogo Dañ. Cü me
in lingue huiꝰ piſtrinũ recluſiſſem.

Hiſtrix.G. femiĩa q pinſit.Et H piſtrix.tric.
qddã mõſtꝝ marinũ.ſ.balena vt dicũt. Dʒ
piſtris ꝑ s.nomẽ fuit cuiuſdã nauis Enee.
Pitiaſis.vrine feruoꝛ. UVł pitiaſes ſũt fur/

fures qͥ fiunt in vrina.

8: qi piſcib pleip.· Iñ hec piſcolẽtia. tie. ple

HDiſtrinũ. ni.loc vbi piſtrit᷑.i.molendinuz

Pitiſma.tis.n.g.eſt genꝰ ludi qͥ mirabiliar

te voluit᷑ ⁊ girat.vñ Juuenal.Qui late de

monio pitiſmate lubꝛicat oꝛbẽe.

Pituita ·te.i hũ cctatio ſiue illa infirmitas.

q ex abũdãtia phlegmatꝭ accidit ⁊ facit c⸗
pita gallinaꝝ diſtoꝛqri. Uñ ⁊ poni᷑p vana
glia.ꝗᷓ meritũ ↄſcie diſtoꝛquet.cũ qͥ ad ſa-
uoꝛẽ ꝓpłoꝝ ⁊ ad oculos facit.Et ꝓdu. pmã
Ulñ Perſiꝰ. Somnia pituita q purgatiſii
ma mutãt.Et coꝛ.pe. è

‚— 7

PHius.pia.piñ.i.religioſus.miſericoꝛs beni

gnus ꝓppicius. Iñ pietas.tatꝭ.i.vᷣtus pquã
patrie ⁊ beniuolis? ↄiũctis ſanguie offme ?—
diligẽs attribuit᷑ cultꝰ.vel q̃ ſanguĩe ↄiũcti

beniuoli efficiunk.

Nix. cis.f.g.qð ex pino fit. Hoc a grecis öd
doma. quã nos ramellã dicere poſſumꝰ.?

inde piceꝰ.cea.ceũ.de pice exñs vl ad piceʒ

ptines.ᷣ vl niger vł obſcurꝰ.⁊ hec picea. cee.
qᷓdã arboꝛ de cui ſucco pix efficit᷑. Et nota
ꝙ; pix alio noĩe apud grecos ðꝛ piſſa.ſe. Jñ

ſmqͥſdã ðꝛ apud nos pir.

OOiis.xidis.ſ.g.i.buſſula.ſ.vas vbi medici
reponũt ſuas ↄfectões. ⁊ ðꝛ a pyxos qð d?
burus. Silr ðꝛ vas vbi mulieres ſuas la/
uaturas ponũt.etſic coꝛrupte dicimꝰ burũ
Silr puãtes eandẽ coꝛruptõʒ.qͥdã a bux
diciũt h buxis.xidis. p pixis.xidis. Et facit
actũs ſingularꝭ hãc pyxidemvł pyxida.Et
actũs płalis has pyxides.vł das.vn Oui.
ð reme. Pyxidaſiuenies⁊ reꝝ mille coloꝛeſ

grece. latine ðꝛ buxus.

S aoante U

8

OOlacẽta.te.i.libũ.focacia.⁊ ðꝛ a placeo. o
ꝙ placeat.iñ hͥ placẽtari.rij.⁊ hͥ placẽtaria
rie.qͥvel qᷓ facit placẽtas.qð etiã ðꝛ h̊ placa
tinꝰ. ⁊ placẽtina. Itẽ a placẽta hͥ placẽtia
tie.q̃dã ciuitas in lombardia.eo ꝙ ibi opti
me fiãt placẽte. Iñ placẽtinꝰ.na.nũ.nomen

patrium.

*

Placidus.da.dũ.i.mi

qetus tranquillus.

Piacit ta.tum.qð placet vł placuit.⁊ da
placeo. ces. ⁊ B placitũ.ti.n.g.ſiłra placeo
antifraſim. qꝛ diſplicet.ſ./p lte. ſi placito.

tas.vł placitoꝛ.tarꝭ.l.litigare.⁊ hinc placi/

riũ.locus vbi fit placitũ.

—

Pilacoꝛ.oꝛꝭ.m.G.ltrãqllitas mitigatio.? p.
pla. vñ ecc iiij. õplectit᷑ placoꝛẽ e pco.

da. du. i. mitis. mãſuet.qᷓi placo
ri datꝰ. Jũ placiditas.tatis.m Hug. pbab5.
vo dicit. Placidꝰ qͥ oĩbo placʒ. ꝓpiciꝰ.ſerenꝰ

tatoꝛ vł placitatoꝛ.ria.ri. Et ̊ placitato

Pogiei
Agn
ſfigit Etn
glihcepi⸗
i Poheik
teduntana!
pißnnit⸗
nalisfoſt
Tie ſunr
rete Netotte
gritlunrdece.
ünaanermnun
Renig mne
gurrh.
eelen,
ceptoſaͤſes
enos n
Dactpiont
umautpec
dr plagun⸗
geörecny
pollcino. .
diplaun?
lororren
ſnonaurisn
Plugn'nug
ffhap. Pugen
ſccneneose
Cugigiea
iauar
Daflalerde
naplg.
Dogonaa
Men.
Dagonpet
hojedicunthe
rylnem 4.

anogi plagt
Saep on

lerplag

.

aecſunſi he

ſten

ſgeocglenn
icliein

Nobhplanog: .

mnantemn a
. „* E
lemeite

nitgt

nſand

gIn Trà.,
ludiänindi .

1

Wemgl.Ouhe
Noꝛde.
iuellainfrnig
accdittfict

1

=

Därponing
8ſact Atan
iimizätia

Nus miſencnsd
imns ſangiroffi:
Nrlͤſangii

idicerpoſun.
piccerſs idp,
Cur thecpica
copireffal Ein
Gedsdepilltec
8oit

ulmorbindeid.

thafolon
bimuliereoſidsl

otedicinbd

nmio; Ahibir/
ns nus Etlicdl
enmtprnd,Et
yldas i Ou.
rer milecolel
ms.

—
18rapaced.
Prmabpcam
805 cäüdhpl
1Dctnbolgit
dardincog ict
thnb nion

Olaga. ge.i.vulm.ctuber.q̃ſi flagra.qꝛ cũ /
dam ſtrepitu.i.flatu ⁊ flagris plage coꝛꝑis

iſtigut᷑. Et nota ꝙ; plaga qũq; ðꝛ circulꝰ vlł

ps celi.eadẽe ⁊ clima.Et ſiłrꝓ patria ł vico

aliq̃ accipit᷑.⁊ plaga.i.rete vł potiꝰ funis re
tis. Pꝛope qͥdẽ plage ſũt funes illi qͥb retia

tẽdunt᷑ circa ima⁊ ſũmã pꝑtẽ.ſʒ ponũt᷑ qñq;
ꝓ ipᷣis retibʒ.Et plaga ꝓ vulnere p.pmam.
V altjs vo ſignificatõibo eã coꝛripit.vnde

Aulnera ſunt plage. regio plaga. fit plaga
rete. Itẽ nota ꝙ plage qᷓ Pharaõi ĩflicte fu

erũt ſunt decẽ.vt patet ĩ his vᷣſib. SGãguis
rana culex muſce pec vlcera grãdo. Bꝛu/

cus caligo moꝛs obtinuere necãdo.

Plagiariꝰ.rij.⁊ h plagiatoꝛ.to?:..ĩ eodẽ ſen/

ſu.ſ.vẽditoꝛ hoĩm.vel ſeductoꝛ hoĩm vł de
ceptoꝛ.ſ.qͥ ſeducit ⁊ ſolicitat pueros ⁊ fᷣuos
alienos.vñ apłs.j.Limo.j.Plagiarijs mẽ
dacib ꝑiuris. Uł plagiariꝰẽt ðꝛ qͥ mãcipi/
um aut pec alienũ ſeducẽedo diſtrahit. Et
ðꝛ plagiari vł plagiatoꝛ a plagio.i.obliq̃.
qꝛ nõ recta via gradit᷑ ſʒ pelliciẽdo dolis et
pollicẽdo. Uñ Alexãder.Qui pueros ven

dis plagiari ẽ tibi nomẽ. Itẽ plagiariꝰ vel

plagiarꝰ ðꝛ retiariꝰ vł plagas faciẽs vł ife/
rens.vł curãs vt eſt medicꝰ.q̃i plagã agenſ
iz plagariꝰ magẽ eſt ĩ vſu ĩ iſta ſignificatõe.
vñn papᷣ. Plagariꝰ plagas curãs.plagiariꝰ
q ſeduẽ pueros ⁊ ſolicitat fuos alienos.
Olagiũ.gij.ẽ plaga vel doloꝛ qͥ ꝑentibo vel
dñis infert᷑ de ſurreptõe filioꝝ vel ſeruoꝛũ
ab ipᷣis plagiards.
Olagilla. le.⁊ hͥ plagella.le.ambo dimi.i.p/⸗
ua plaga. J
Olagioſus.ſa.ſum.vł plagoſus.a.ũ.i.plagꝭ
pienno.
lagioxipꝰ.pi.acutã plagam inferẽs. Hoc
noĩe dicunt᷑ hoĩm vẽditoꝛes qͥ acuta infer̃t

vulnera. vñ Cicero. Uidete iudices quẽ/

admodũ plagioxipꝰ iſte me tractauit.
Plagi.gia.giũ.i.plagas faciẽs vł curãs vł
obliquꝰ.qꝛ plage hoĩiem faciũt obliquari.
Olãca.ce.i.tabula vł aſſer.⁊ ðꝛ planꝰvł pla
tos.eo ꝙ plana ſit ⁊ lata. Iñ plãcula.le.⁊ H̊ͥ
plãcella.le.i.ꝑua plãca.⁊ plãcꝰ.ca.cũ.qͥ pe/
des hʒ planos ⁊ latos inſtar placo.
Planeta.te.m.g.i.errãs. Sʒ h̊ planũta.te.
id ẽ.erroꝛẽ incutieſ.Dicunt᷑g̊ q̃dã ſtelle pla
nete.i.errãteſ.qꝛ ſingulis diebꝰ mouẽt oꝛtũ
⁊ occaſum ſuũ.He ⁊ dicũt᷑ planũte.i.erro/
rem ĩcutiẽtes.qꝛ ſingulis diebo oꝛtũ ⁊ occa

ſum ſuũ ſic variãdo hoĩbincutiũt erroꝛẽ.⁊

faciũt eos errare. Uñ ſᷣm Oꝛatiũ nõ debẽt

Plaſtographꝰ.phi.i.falſus ſcri

planete dici.i errãteſ.ſʒ planũte.i.errorẽ in
cutiẽteſ.planete eĩ nõ errãt.imo eũdẽ motũ
⁊ eãdẽ mouẽdi legẽ nüc hñt.quẽ ab initio
ſue ↄditõis habuer᷑t.ſʒ errare videt᷑ moꝛta
libo.cũ ita variant oꝛtꝰ ⁊ occaſus ꝑ diuerſa
loca. Uñ potiꝰ dñt dici planũte.i.errere fa
ciẽtes qᷓ; plãete.i.errãtes.nõ eĩ ipᷣi errãt ſed
nos circa eoꝝ motx errare faciũt. Itẽ plane
ta ðꝛ febꝛis erratica. Itẽ planeta ðꝛ qda ve
ſtis laxa circa oꝛas.qꝛ erratibo oꝛis euggat᷑.
Et a planeta ðꝛ planeticꝰ.ca.cũ.⁊ h̊ ⁊ pla
netaris.⁊ Bᷓ̊ re. Et planeta ẽ ge.maſ/ꝓ ſtella.
Inalijs vo ſignificatõibo ẽ ge.fe.⁊ ꝓduẽ pe.
Et ſᷣm papᷣ. Planetes greceẽ ge.maſ.vnde
apð nos planeta q̊ʒ ẽ ge.maſ. Et ſunt ſeptẽ
planete. ſ. Daturn?. Jupiter. Warſ. Sol
Uenꝰ. Bercuriꝰ.Luna. Itẽ plãeta grece
latine ðꝛ caſula.qꝛ totũ tegit.⁊ ſigt caritatẽ
OPlanipes.dis.oĩs ge.i.planos hñs pedes.
vt Funabułꝰvl recitatoꝛ cuiuſdã fabule.q̃
planipedia dicebat᷑.⁊dicebatur planipedia
die. tale genꝰ fabulaꝝ.qꝛ planis ⁊ nudis pe

dibus recitaba’ß.
lanos.grece.latine ðᷣꝛ erroꝛ vel vagatio.
lãta.te.ðꝛ planicies pedũ.⁊ ðꝛ a planꝰ.qꝛ
plãte nõ ſũt rotũde vt in q̃drupedib. Non
eĩ hõ cũ ſit bipes poſſet ſtare.Et ſunt plãate
anterioꝛes ꝑteſ q̃ ex młtis oſſibosſtãt. Calx
vo pma ꝑs plãaãte ſic dict? a callo qͥ terrã cal
camꝰ. Hinc ⁊ calcaneꝰ. Itẽ plãta ðꝛ olꝰ qð
plãtat᷑.⁊ ramꝰ arboꝝ qͥ inſerit᷑. Iñ hͥ plãtula
le.dimi.⁊ ̊ ⁊ B plãtarꝭ.⁊ G re.ad plãtam pꝑti
nẽs.⁊ h̊ plãtare.rꝭ.i.plãta arboꝛis pꝛopꝛie.

Differũt tñ.qꝛ plãte ſunt rapte de ſũmitate

arboꝝ.ſʒ plãtaria q̃ cũ radicib ⁊ terra euel
lunt᷑.⁊ alibi plantant᷑.⁊ h̊ plãtatoꝛiũ.rij.idẽ
ð plantare. rMMM
latago.ginis.m.g.q̃dã herba ⁊ ðꝛ a plan/
ta ꝓ ramo arboꝛꝭ qͥ inſerit᷑.qꝛ plãta eiꝰ adhe
ret terre.⁊ ꝓ.ta. Z

Olanꝰ.na.nũ.pe.coꝛ.i.clarꝰ.certus.equalis

manitfeſtus.aꝑtꝰ.⁊ ꝓ.pla.
Plaſmatoꝛ.o⸗.m.g.i.foꝛmatoꝛ.factoꝛ.
Plaſmatura.te.⁊ q̊ plaſma.tis.pe.coꝛ.gti.i.
factura.foꝛmatura.ſ.qð ẽ foꝛmatũ.ł foꝛma
⁊ põit᷑ ꝓ q̊dã electuario qð foꝛmat vocẽX.
Olaſtes.ſtis.m.g.t.i.foꝛma ł foꝛmatio vł fi
gulꝰ. vñ Iſa. xlv. Jhe de foꝛmãs terrã⁊ fa
ciẽs eã ipᷣe plaſtes eiꝰ.⁊ pᷣt dici h̊ plaſtes.hꝰ
plaſte.⁊ iñ plaſticẽ.ſ.pietũ ex gipſo ł alio ef
toꝛ. J plaſtogphia.i.falſa ſcriptura. Et
oc plaſtogphu.i. falſumſ. eripei. rcdꝛ gra

Piatanꝰ ni qdã arboꝛa latitudine folioꝛuz

ſic dicta.vł q; ipᷣa arboꝛ patula eſt ⁊ ampla
Hã greci platos latũ vocãt. Expꝛeſſit autẽ
ſcriptura ;̊ arbo; nomẽ ⁊ foꝛmã dicẽs Ec

clłi.xxiiij. Quaſi platan exaltata ſum iuxta
ads in plateis.⁊ coꝛ.pe. Uñn Ouidius.Et

platanꝰ hyemal atq; coloꝛibo impar.
Platea.tee.i.lata ⁊ ſpacioſa via.⁊ ðꝛa pla⸗
tos. Iñ h ⁊ h platealis.⁊ H̊ le.⁊ h ⁊ hec pla/
tearis. ⸗öre.
Olato.onis.qͥdã ph̊s.⁊ ðꝛ a platos.qð ẽ la⸗
titudo. Uñ a latitudine argumẽtoꝝ ſic di/

ctus eſt. Iñ platonic.ca. cũ.pe.coꝛ. Et hic

⁊ hec platoniſta.ſte.qͥ ſequit᷑ platonẽ.vlł ſtu
Derinol6.ee
Olatos grece.latine ðꝛ latũ vel latitudo.
DPlauſidicꝰ.ca.cũ.qͥ dicit plauſum.
OPlauſificus.ca.cũ.qͥ facit plauſum.
ABlanſtrũ.ſtri.n.g.eſt vehiculũ duaꝝ rotaꝝ
7282 a pila ꝓ inſtro terẽdi.vel a pila ludo.q̃i

pilauſtru. qz voluit᷑. Iñ plauſtellii.li. dimi.

2⁊ mutata au.iĩ o.ðꝛ ploſtꝝ.iñ ploſtellũ. Itẽ

vt dicit papᷣ. Plauſtꝝ ſeptẽtrio dictũ eſt. qꝛ
in modũ vehiculi voluit᷑. mõ tres ad ſũma

.

eleuat mõ q̃ttuoꝛ inclingt.

OPlauſtꝰ ſta.ſt.i.foꝛmatꝰ.⁊ cõponit᷑ ptho/

planſt.i.pmus foꝛmat.

—

DHlauſus. ſus. ſui.manuũ pcuſſio. exultatio

ſus.ſa.ſuʒ.⁊ H̊ ⁊ h̊ plauſibilis.⁊ H le. tʒ hug.

papᷣ etiã dic. Plauſus.ſus.leticie.indicium

qõ fit ad aurã ppi. M
OPlebes. bei.f.g.ꝓ eccłia baptiſmali.⁊ꝓpꝛie ĩ
villis iter plebẽ.⁊ ðꝛ a plebs.bis.ꝓ collecti
one hoĩm.vñ ðꝛ ſica polys.qꝛ a płitate pplłi
Inmn plebanꝰ. na.nũ.ad plebẽ ꝑtinẽs.⁊ h ple
banatꝰ. cus.tui.eiꝰ dignitas vel diſtrictus
plebani.⁊ ðꝛꝓpꝛie plebs hoĩm ſ plebes ec/
cleſiaꝝ. vñ plebs hoĩm dicas ſed plebes ec
deſiaꝝ ſʒ modernos. Antiqͥ tñ dixerũt ple
bes.bei. ꝓp popuol.

lebicula. le. cõ. ge. colit amat plebẽ.

ſcitũ eſt qð plebeio magiſtratu.i.tribuno ĩ
terrogãte an oĩb placeat plebs inſtituit di

ctũ q̃i ſtatutũ. Oꝛta em inter plebẽ ⁊ maio
res ciuitatiſ romane diſcoꝛdia.plebs ſibi le
ges ↄpſtituit.qᷓ dicta ſunt plebiſcita.vt.f. de

oꝛi.iutr̃.l.ij.S.ijſdẽ.Reliquꝰ vᷣo ꝓpłs cũ ſena

toꝛib ⁊ patricijs ius ſibioſtituit. qð ðꝛ lex

fſauoꝛ ppłi. Plauſibile ⁊ plaudibile vnũ eſt

Płi antonomatice.i. p excelletiã m Iſið.

Plebs. bis.ðꝛ ppls ignobilis ſiue vulgus ⁊
dẽ plebs a pluralitate qꝛ plures ſũt ignobi
les q; nobiles.Eſt eĩ plebs collectio tantũ

ignobiliũ. ſʒ antiqͥ dicebat h plebs. bei. vñ

Lucanꝰ in.iij. Potẽtes vulgꝰ alunt neſcit
plebſieiuna timere. Iñ h plebecula. le.di.
SDʒa plebs h̊ plebicka.le.di.⁊ plebeiꝰ.beia
beiũ de plebe exñs. vl ad plebẽ ꝑtinẽs.ſru
ſticꝰ. Et nota ꝙ gtũs plebei coꝛ.pe.qꝛ regla
eſt qũ gti ⁊ dti qnte deeli.hũt tres vocales
ↄtinuaſ ꝓducũt e.añ i.vt dies diei.Si aũt
habeãt ↄſonãtẽ añ ei.coꝛripiũt e.añ i.vt fi/
des fidei.ſpes ſpei ?c7c.
Plecta.te.ðꝛ qlibet nex ex vᷣgulis vł papv/
ro. vł charecio fact?.vñ cophinos faciebãt
⁊ ðꝛ a plecta.cte. Iñ h̊ plectula.le.di.Unð
Joſephꝰin. viij. Erat cratereſ ex criſpãtib⸗

plectulis facte. Plecta ẽt ðꝛ calix duas an/

ſas hns. Idẽ ⁊ crater.ſᷣim Hug. Blo.autẽ.
iij. Re. vij.ſic dicit. Labule qͥbo baſes facte
ſunt.qᷓdrate fuerãt ĩ qͥbo rotũde erãt foꝛmu
qdam ert.
Olectrũ.tri.n.g.i.gubernaculũ nauis.łlin
gua in coꝛpe.vel potiꝰ vltima ꝑs lingue.⁊ ꝑ
cuſſoꝛiũ cithare.⁊ ðꝛ a plecto.ct p flectere
qꝛ flectit᷑ huc ⁊ illuc.vł ðꝛa plecto ꝓ punire

le coꝛonule ſiue plecte appellabat. circuli

vel vberare.qꝛ plectrũ vᷣberat ⁊ ꝑcutit. Jñ

8 plectellũ.li.dimi.i.puũ plectru.
Pleias.iadis.pe.coꝛ.ðꝛ ſignũ celeſte.⁊ ðꝛ a

pluuia.⁊ ſũt ſeptẽ ille ſtelle.ſ.pleiades.⁊ di
cunt᷑ ſic q̃i pluuiades.q̃i pluuiã dantes.q?ꝛ

eis oꝛiẽtibo abũdat pluuia. Uel dicũt᷑ pleia

des a Pleioneↄiuge Atlãtis matre eaꝝ.vł

a plurilitate. Sũt em̃ ſeptẽ ⁊ non aparent

niſi ſe. Scdm em̃ fabulas poetaꝝ ſex ↄpcu

buere cũ dijs.ſʒ vna tm̃ cũ moꝛtali.vñ ꝓpt᷑
verecũdiã apparere nõ vult. Et nota ꝙ ple/

ias qnq; ðꝛ ſignũ illud.⁊ ſᷣm h̊ caret pli nu
mero.qũq; vna illaꝝ ſtellaꝝ ðꝛ pleias.⁊ fmn
B hʒ pluralẽnumeꝝ.Et ꝑ ſyncopã inuenit
lebicula. le. cõ. olit ? ar plias.pliadis.ꝓ pleias.pleiadis. Un Job
Plebiſcitũ.ti.ðꝛ q̊d in cõiſenſu plebis ſta-/ .
tuit᷑z ſancit᷑. Uñ⁊ ðꝛ plebiſcitũ.i.ſcitũ.⁊ ſta
tutũ ꝓpłi.vel qꝛ ſciata ppło.⁊ ꝓ.pe. Ubple/

xxxviij. Nunqͥd ↄiũgere valebis micantes
ſtellas pliades.⁊ coꝛ.pe. Has ſtellas dicit
vulgus gallinam.g “.—

Olemina.ſunt vlcera ⁊ ſulci in manib⸗ z in

pedibus calloR/ſfſasq.
Pleniluniũ.nij.n.g.ðꝛ tpᷣs qñ luna ẽ plena
Et vt diẽ phᷣs. Noctes plenilnnij ſunt cali
Tioꝛes. MB

Plen. na. nũ.i diſtẽtus. coꝛpulẽtus.cõple/
tus.⁊ ðꝛ a pleo.ples.⁊ ꝓ.ple. Uñ Oꝛatius

Opnelte
Oeonun
locuneſ,
lerreiſif
annſinons
oallsni⸗
Pchifen
nut Foen
Puß Llnon
cörnünul
ceſicteae
Plrcis in
ſchꝛerſoputo
cedadela⸗
laninkirn
Npleurene
OPems va
Pleruoſus
Ethebec
ſenai T
plemm.
Plcrcelg
biceheceb⸗/
tie Neſinpl⸗
Nhs ola oli.
Nloplumꝛc.
Donsoan
olochymar.
ſogdwrüzo
Pisatam
Cllascöin
Nrnmeig
bockforpi
plumninanc
Melaledin
ticruicil.
plumis teot
uns J
Neapluma.
mspnnes.)
Dulnplumneſ,
ſuif gutſup⸗
didigcns ,
ſefoparien

Amnnarun.

Cmmcii ci
llchl
lunbübien
tlungeren
lihnnne⸗

ſiriz
align

nodlisſtenlic
eeplungſingt
cOllechtn
Cchätholchen
WBulg'aunnt
D
lle dirchen
kaa plebepenigt
Nldeicdiegnn

deelihüttresagn

idirsdii
ncornpiüteafin,

D⸗
eregiisri,
wcopbinostuun
bplccnnaledi
ntamarſeraniin
madecalrdus
n fn Dug Bon
Tboleqtobaſste
jctprwridecritfn
mrvellabit rl

wnacvläaGis,nun.

minapo ghe
lerwa pfeumt
taple ihit
berart cuni
Uplecrꝗů.
ſgücclcted
elReindes.1d
igncii dannes
nia. Uadicitpen
lätis maneenp
ſcntetnonainn
Pulusocuirſchh,
ici nonmni ſif
wilt Einpngi
mitfnzanſi
ſelar deplign

7

1Etoſrncchiine⸗

Omne ſuꝑuacuũ pleno de coꝛꝑe manat.
Pleonaſmos ſᷣm Donatũ eſt adiectio vᷣbi
ſuꝑuacua ad plenã ſignificatõeʒ vt ſic. Oꝛe
locuta eſt. Et auribo audite ſidera celi. Po
terateĩ ſufficere ſi dixiſſet ſic. Locuta eſt eti
am ſi nõ addidiſſet oꝛe. Oꝛe eiloq mur nõ
oculis vel aure. ́s
Olerꝰ.i.frequẽs.ex maioꝛi ꝑtea płiboderi/
nat᷑. Iñ pleriq;.i.aliq;ti.nõnulli.multi.fſᷣm

pap̃. Et nota ꝙ pleraq; fe.ge.acuit pe ꝓpter

coõſoꝛtiũ maſ.⁊ neu.ſ.pleruſq; ⁊ plerũq;.q̃ ð
neceſſitate acuũt penu.
OPleureſis.ſis.f.g.eſt doloꝛ laterꝭ acutꝰ cuʒ

febꝛe ⁊ ſputo ſãguinolẽto.⁊ ðꝛ a pleurõ gre
ce.q̃d dꝛ lat? latie. Iñ pleureticꝰ ca.cũ.qͥ ta
lem infirmitatẽ patit᷑.ład pleureſim ꝑtineſ
vt pleuretica paſſio.

7

Olexus.xus.xui.i.fexus vel punitio. Inde

plexuoſus.ſa.ſum.i flexruoſus vel punitus.

Et h̊ ⁊ hec plexibilis.⁊ h le.i.habilis ad ple

ctendũ. Itẽ adiectiue declinat᷑ plexꝰ.plexa.
plerDuim.

Olica.ce.f.ge.ðꝛ a plico.cas.Et cõponitur
hic ⁊ hec ⁊ ſimplex.cis.q̃i ſine plica mali/
tie. Itẽ ſimplus.pla.plũ.i.ſimplex. Itẽ du/⸗
plus. pla.plũ. Cripł.pla.plũ.Quadruplꝰ
pla. pblumxccc.

* *

Ploꝛat cus. tui i fletus vł planct.ſz ploꝛa

tus lachꝛymaꝝ eſt.planctꝰ tm̃ vocũ. Flecꝰ

vo ad vtrũq; ꝑtĩet q̃ plerũq; poete ↄfũdũt.
Ploſus.ſa.ſum.ðꝛ ꝓ plauſus.i.reꝑcuſſus.ł
clauſus ⁊ cõiunctꝰ. M
Oluma. me.f.g.ðꝛ q̃ſi piluma.a pilꝰꝓ capil
lo.qꝛ ſicut pili ſunt in coꝛꝑe qdrupedũ. ita
pluma in auibo. In hec plumula. le. ⁊ plu
mella. le.dimi.i.pua.pluma.Et q̊ plumatũ
ti. ceruical vel pluteũ. Et plumatꝰ.ta.tuʒ.i.

plumis tectꝰ. Et plumoſus.ſa.ſum.i.plenꝰ

plumis. Iñ plumoſitas.tacꝭ.Et ꝓducẽ plu.
Itẽa pluma ðꝛ plumar.ria.rium.ad plu

mas ptinẽs. Iñ h̊ plumariũ.rij.ðꝛ opꝰi mo
dum plume factũ ⁊ depictũ ſ̃m hug. In hi

ſtoꝛijſ aüt ſuꝑ Eroðd. ðꝛ ꝙ pluma lingua qᷓ
dã dẽ acus.Et ĩde h̊ dꝛ plumariꝰ.rij.m.ge.

id eſt. oꝑari qͥcũq; oꝑat᷑ cũ pluma.i.cũ acu

Et inde plumarb.ria riũ.dẽ opꝰ acupictũ

vyel variatDun.

lumaciũ. cij.i ceruical vel ſcriptoꝛiũ.
Dlumbũ.bi.ẽ metallũ fragile ⁊ molle.⁊ dẽ

Apila.eo q; ex eo pᷣmũ pilis factis maris al

titudo tẽptata ẽ. Hui duo ſunt genera.ni/
grũ ⁊ cãdidũ.ſʒ meliꝰ eſt candidũ. Iñ plũ/

beus. bea. beuũ ide plũbo exis.

vel flagellũ de plũbo faceul.
AOluralis.lis.ↄ.t.⁊ h le.dicitur a plus. Ins
pluraliter aduer.⁊ hec pluralitas.tatis.
OPlurimꝰ.ma.mũ.ðꝛ apłꝰ.Et cõponit᷑ com
plurimꝰ.ma.mũ.qᷓ;plurimꝰ.ma.mu.
Oluris.ↄ.t.⁊ ̊ re.dꝛa płꝰ.Et cõponitur qᷓ;
pluris q;plure.cõplurꝭ cõplure.pplurꝭ.re.
tãpluris.re.oĩa ꝓ valde pluris.
Olus pluris.ðꝛ a polyvſ qð eſt pluralitas.⁊
eſt in ntõ actõ ⁊ vtõ neu. ge. in ſinglari. In
alijs vᷣo caſibo tã in ſingłari qᷓ; in plłi eſt ge.
oĩs.in vna voce vł in diuerſis. Uñ Cu ꝑ
tres caſus neutrũ genꝰ obtineat plus. Ca
ſibus in reliquis obtinet omne genꝰ. Et de
ſinit ablatiuꝰ ſingularis in e.vł in i.vt plu/

re vl pluri. Item ntũs plalis facit plures.

vł plura.⁊ antiqͥtas pluria. Itẽ actũs plu/
ralis facit in es vł in is.plures vel pluris.
Item plus eſt cõparatiuũ de multus. Un
dicit Pꝛiſcianꝰ in.iij.libꝛo. Plus qʒ videt
eſſe cõpatiuũ huiꝰ nois młtus.ſʒ ſingłlaris
ntũs non inuenitur niſi neu. ge. Pluralis
vo inuenit᷑ ct oĩs ge.hi ⁊ he plures ⁊ h̊ plu/
ra.Antiqͥ tñ pluria dicebãt. Suꝑlatiuꝰ ta
men ab hocipſo oĩm generũ inuenit᷑ pluri/
Oluſculus.la.lum.id eſt paruʒ plus.⁊ dẽ a
fius addita culus. Et cõponit᷑ cõpuſculꝰ.
Oluteũ.tei.ðꝛ a plãtis q̃ ibi ſubſternũt᷑i.ta
bulis ligneiſa quibus libꝛi ſuſtẽtant᷑.⁊ plu
teũ eſt ſcriptoꝛiũ ſuꝑ quod ſcribit᷑. Itẽ plu
teum ðꝛ tabulatum. vel cratis crudo coꝛio
intexta.que in oꝑe faciedo oſtio obijcitur.
fſm Huguicionẽ.· Papias vero dicit.Plu/
teus interioꝛ ꝑs lecti ſcriptoꝛiũ. Plutei ſũt
crates coꝛio crudo interxte.que in oꝑe faci/
endo oſtio iungunt᷑.ſed magis eſt ſᷣm vſuʒ
neutri generis.

OPluto.tonis.de inferni dꝛ.Oluto grece.la
tine dis vel diues dicit᷑.qꝛ infernus omnia
recipit. .òôẽ
Oluuia.uie.ðꝛ q̃i fluuia.a fluo fluis.qꝛ fluit
WNaſcit᷑ em de terre ⁊ maris halitu q̃ cũ al/
tiꝰeleuata fuerit.aut ſolis caloꝛe ſoluta.aut
vi ventoꝝ cõpꝛeſſa.ſtillat ad terrã.⁊ eſt plu
uia lẽta iugis aqua. Iñ hec pluuiola.le.di
mi.i.ꝑua pluuias.
PHneumon grece.latie ðꝛ pulmo.Ul pneu/
mon ðᷣ ſpũs ꝑ quẽ mouet᷑ ⁊ agitat᷑ ⁊ aperit᷑
pulmo vt capiat flatũ.
OPneumonia.nie.doloꝛ ktumoꝛ puſnomis

(P ante O Selthurgatiſfima atinn

Pochotrophiũ. phij loc⸗

ĩq̃ pauꝑes ⁊ infir ralitas vł collectio eq̊ꝝ vel alioꝝ iumẽtoꝛũ

qð eſt pluralitas.

mi paſcũt᷑.⁊ a pochos.qð eſt pauꝑ ⁊ tro vel generalit beſtiaꝝ ðꝛ polya.⁊ ðꝛ a pols.

phos qð ẽↄuerſio.iñ h ⁊ H̊ͥ pochotrophita
ta.qͥ vł q̃ ẽ dũs vl dña tał loci.⁊ pð.phi.
Poculũ.li.ipotꝰ.vł vas cum qͥ bibit᷑.⁊ ðꝛa
poto.tas.qſi potulu.
Podogra.gre.q̃dã infirmitas pedũ.⁊ ðꝛa
pes ⁊ agros.qð ẽ tractꝰ.vl agrios qð ẽ ferũ
agreſte.ĩmite.crudele.q̃i retractio pedũ.vł
ferꝰ doloꝛ pedũ.nã oẽ qð ĩmite eſt.abuſiue

crũ vl cemiteriũ.⁊ ðꝛ a polio.lis.⁊ antrũ qi
politũantrũ.qꝛ ibi ſepulcra moꝛtuoꝝ poli

a polys qð ẽpluralitas.⁊ andros qð ẽvir.
Et ſᷣm h ꝓpꝛie ðꝛ cemiteriũ ꝓpt᷑ multitudinẽ
hominũ ibi ſepulton. .

agreſtevocamꝰ. Iñ pogoger.gra.grũ.⁊ po- Polictoꝛ.oz.m.g.ðꝛ q pol qð ẽ pluralitas.
dagricus.ca.cũ. 7 lictoꝛ.oꝛꝭ. qð ẽ poꝛtitoꝛ cadauerũ.Et fᷣm

Pogeris.r.f.g.v.
poꝛi penit aſtricta.⁊ vſq; ad pedeſ deſcẽdẽſ
Vnñ ⁊ camiſia ⁊ ſubucula ðꝛ.⁊ ðꝛ a pos.diſ
Iñ poderꝭ q̃i pediba herẽs.⁊ coꝛ.pe.Uñ qͥ/
dã. Calarẽ tunicã poderẽ cẽſere memẽto.
Pogdex..m.ge.i.culłꝰ.eo ꝙ feteat.⁊ ðꝛa pe/
doꝛ. do;&.e vn Juuenal. Dʒ podice leni.
Podin.dij.baculꝰ ſuꝑ quẽ ĩnitimur cũ ſepe
terrã ferimꝰvñ ⁊ podiũ ðꝛvbicũq; initimur
Poema.matꝭ.pe/ꝓ.in ntõ.⁊ coꝛ.in gtõ ꝓpꝛie

cadaueꝝ ſepultoꝛes.

nero qͥ dicꝰ ẽ polydamas.nam vꝛ fuiſſe vir
oĩm młieꝝ.⁊ młier oiĩm viroꝝ.vtpote qͥ ve
ſte talari ſepe ĩidut.ne agnoſceret᷑ lupanar
Polvydectes vlł polydect.i.pla iĩtrauit.

ctes.qð eſt ↄtinens.

—

eſt opus vnv. licet generalit p oꝑe poete ac Holyloqi. qua.quũ.pe.coꝛ.i.multiloquꝰ.

cipiat᷑. In poematicꝰ.ca.cũ. Sʒ poeſis eſt verboſus.vaniloquus.
opus multoꝝ libꝛszzzũz.
NDPoemaneꝰ.nea.neũ.i.ĩ poemate manẽcs.
Boeſtn is.f. g. ip̃a ars poetadi. vel fismen dſax.⁊ interpᷣtat᷑ plura recoꝛdis.
tũ.⁊ a poeo. qð ẽ fingo. Ul poeſiſẽ mate Molymit.ta.tũ.i.cext vel oꝛnat multis co

ria toti carmis in q̃ poeta vᷣat᷑. Ulł poeſis loꝛibs⁊ rotudis imaginibs.⁊ ðꝛ a poly's qd

eſt opꝰ multoꝝ libꝛoꝝ.ſʒ poema ẽ ꝓpꝛie opꝰ ẽpluralitas.vel a poꝰ.li.

vnꝰ.Et ꝓducũt.e.poeſis ⁊ poema.vñ ĩ gre Holvmita.te.q̃dã veſtis ſic dictaꝓpt᷑ młtoſ/

ciſmo ðꝛ. Arte poetria fũgoꝛ dũ fingo poe coloꝛes⁊ imagines rotũdas. Iñ polymita
ma. IJpᷣe poeta vocoꝛ. ſit fictio dicta poeſis r.ria.riũ.i.variat.vñ ĩ ↄſtructõe taberna

Poeta.te..g.i.fictoꝛ ⁊ pꝛie carmiſ.alta ver culi pcipit᷑ vt illa fiãt oꝑe polymitario.Et

ba loqueſ.⁊ ðꝛ a poeo qdð ẽ fingo.iñ h poetii h polymitar.i.ſculptoꝛ vł pictoꝛ ĩ tali oꝑe
ſa. ſe. vxoꝛ poete.vl q̃ fingit. Eadẽ ðꝛ H̊ poe/

dicit. Polymita veſtis multi coloꝛꝭ.a rotũ

In a poeta poetricꝰ.ca.cũ.Et hec poetria. di
Ditagte ð. q eſt polus.

trie.i.ars poeti.
ole grece.latine ðꝛ veẽdere.? p. po. SS
HMolemos vl polemẽtũ.i.pug ſiue bellũ.

len ne bellůꝗ. ſanguinariã vocãt.qꝛ miſſa ĩnares ſangui
ol'ẽta.te.gen legumis vel farina ſubtilis ”ñä

1 nem vomit. 2 ðꝛ a polys.

de fabis vl de tritico vel hoꝛdeo vel qdam PHolyos qdã herba q a latinis ðꝛ oĩmoꝛbia
cibo ide factꝰ ðꝛ polẽta.Et ðꝛa polis vl pol eo ꝙ multis moꝛbis ſubueniat.

olya lye armẽetũ yel grex. Et qlibet plu

Holyandrũ.dꝛi.n. g.i.cumulꝰterre vl ſepul

unt᷑.⁊ polyandgrũ ĩterpᷣtat᷑ młtitudo viroꝝꝛ

eſtis ſacerdotał. linea coꝛ papᷣ. Polictoꝛes ſunt humatoꝛeſoſſiũ.ſiue

Polydamas.me.vł matꝭ.m.g.i.multicuba
⁊ multigam qͥ płes vxoꝛes habet.ſicut fuit

cõtinẽs.⁊ ðꝛ a polys qð eſt pluralitas.⁊ de

NVolymnia. ð: a polys.qdð eſt pluralitas.et
mnimon qð ẽ memoꝛia.Et dicta ẽ vna mu

gi. Eade ð h poe, vel qopꝑatr᷑ tales veſtes.?⁊ ꝓ.pe. Uñ ĩauroꝛa
trida. de. Et inde poetric;. da. oũ.i.poetic polymita fuit oſcula dãdo pedi. pap.vo

Holyonos. qdaʒg herba quã latini berbam

len pollinis.Et coꝛ.pmã. Uñ perſi. Inui
gilat ſiliqs ⁊ grãdi paſta poleta.i.farina mi
xta aq̊. In hiſtoꝛijſ aũt ſuꝑ Joſue ðꝛ.Polẽ
ta ſũt ꝗna toſta ⁊ maniba ↄfricata ad modũ
grani pilo tũſi.vñ ðꝛ polẽta q̃ſi pilẽta. Qui

dã tñ tradũt polẽtas eẽ pultes de purgatiſ/
ſima farina factas.? dictã polentã a pollen

Polypodiõ dicta ẽ q̃dã herba cꝰ radixẽ hir
ta ⁊ crinita vt ẽ polvypꝰ.⁊ ðꝛ a polypo piſce.
Holyptoton ẽ młtitudo caſuuũ varietate di
ſtincta.vt Qittoꝛa littoꝛiboõria.fluctibo vn
das. Et nota ꝙ polyptoton grece. latie ðꝛ
młtitudo caſuũ.vbi ſcʒ multi caſus pꝛnü

ſz diuerſi. vt in pᷣdicto exeplo.

Nipegim
eetin
nedo Dzo
binüpoliyin
clptnn. Jen
mnultoohuber
netn, Cyſn
hoſte Ettüte
tnst esai
diüi hoforee
Ekhalcyenan
anann
Colspauttan
di
Plarimapolre

ripolis tetra⸗

gpois decap
Nines Ncin
velengz vel
cinitates.
ſqtnpolinn

dis mlcys
dlſainguecꝛq

olrſrlllty..

gecs eſty
lindoctrint
Ueoboliſtgzde
lepoltotabh
ſſhicpobꝛenec
Prſetbethon.
uedtio D
whano Die⸗
bacifacncin
äirimnconck
Dolſebmun
Ctonu ptb
Dolrtoꝛinfi
rigilibergn
ſorio rel cop
Pbrnlinohtſt

7

Polinccn ci⸗
ainſ. übpe
tanmſeqit
abkyiny⸗
latſpolcein

„LViilt,

Calgenti in⸗

ſbe rin
lſtinni,
Mläctoniirz,

ilcgimi
dolgat hange

unndtnenth

Doliolstmmi
Aannonn,

knlinconm.

8 Tmrdsdei⸗
muprmlindii

pol qöegunlugs.

torcadamniEf
humawwrclaliſne

Wen gimia
weshidaſanft
mamnörfuſen

n oen
eaCroCerekltene.

Wipt nnni
ckplurlinstde

cori multlot⸗

Zeftplunzlins d

SteH
cenat multsco
tdrapolſs

cdicnpemkl
1us Ppolfnnin
truchetadenn,
epolfminnio
Npictoritnlg
1phe Vfianm

8Kulticolon dinn
cnübeititemn
mllninanes on

goAo.
aleiisntaim
ſubucnut. it
giberbae n

ee

dioeli nn

PHolipꝰ.pi. m. g.ifetoꝛ.⁊ maxiĩe qͥ ſolet eſſe in

ciuitate. ⁊ ðꝛ a polis cinitas.⁊ pus qd ẽpu/
tredo. Sʒ ponit᷑ p q̃libʒ fetoꝛe.ſicut ĩ libꝛo

ſᷣmo.oꝛatij p fetoꝛe naſi.vt ibi Ueluti bal /

binũ polipꝰ agne.Et ð licẽtia poetica ꝓdu

cit᷑ pma. Itẽ polypꝰ ponit᷑ p odipiced

multos habet pedes. Unde Ouidiꝰ in.iiij.
meta. UVtq; ſub equoꝛibo depꝛenſuʒ polypꝰ
hoſtẽ. Et tũc cõponit᷑ a polys qð ẽ plurali

tas.⁊ pes.pedis.⁊ ꝓ.pmaã.vt patuit ꝑ Oui /

diü.ſʒ ꝓ fetoꝛe coꝛ.eã. Unñ in greciſmo dicit
Eſt polvpꝰ nariſ.oſcedoq; ðꝛ oꝛis. Polypꝰ
eſt piſcis.polypꝰ fedatio naris.
Polis ꝓ ciuitate pᷣmã coꝛ.ſed ꝓ pluralitate
eã ꝓducit. Clũ Urbs ẽ dicta polis.dicunt᷑
plurima polys. Poliap ciuitate cõponit᷑.h

tripolis.tetrapoł.pẽtapolis.hexapolis.ne/
apolis.decapolis.vndecapolis.i.regio ĩ ſe
ↄtinẽs vł ciuitas ſub ſe hñs tres vł q̃ttuoꝛ
vel qͥnq; vel ſex vł nouẽ vel decẽł vndecim

ciuitates. Et a pᷣdicns deſcẽdũtadiectiua

ſcʒ tripolitanꝰ.na.nũ.Et h̊ tripolitanꝰ.ni.i.
dñs vel epᷣs illiꝰ ciuitatis vel pnintie.⁊ ſilłr

diſtingue ea q̃ deſcẽdũt abalijs.

Polyſyllaby.ba.bũ.i.pluriũ ſyllabaꝝ. et 8: H
qpolys qd eſt pluralitas.⁊ ſyllaba.⁊ coꝛ.li.

ñ in doctriali.Que polyvſyllaba ſũt bꝛe/

uies baliſtaq; demeſ.et ĩ greciſmo.Eſt plu

rale polys.⁊ ab h̊ pollyſillaba dicaſ.Et po
nit᷑ hic po.bꝛeue cũ ꝓʒducac.
BPolyf yvnthethon. ẽ multis annexa ↄi
bus dictio. vt Mater paterq; nepoſq;ʒ. Itẽ
in pſalmo. Dñs ↄſeruet eũ.⁊ viuificet eũ ⁊

beatũ faciet eũ in terra.⁊ nõ tradat eũ i ani

mã inimicoꝝ ei..
Polyſenꝰ.na.nũ.i.pluriũ ſenſuũ vel ſignifi
cationũ.vt h̊ vᷣbũ cano eſt polvſenũ.

olyvyſtoꝛia.rie.i.pluralitas hiſtoꝛiaꝝ. Vñ D

⁊ qͥdã liber quẽ ſolinꝰcõpoſuit ex multis hi

77

ſtoꝛijs vel cõpilatiõibo polyſtoꝛ dicx eſt.qi

pluralitas hiſtoꝛiaꝝ. ”J”MRE
Politicꝰ.ca.cũ.i.ciuilis.⁊ ðꝛa polis.qð eſt
ciuitaſ. Iñ h̊ politica.ce.ſcia q̃ tractat ð gu
bernatiõe ciuitatũ.⁊ h̊ politicꝰ.ci.liber vbi
deſcribit᷑ vita vrbana.Et politicidicunt᷑qͥ
valent ĩ policia.vel qui gubernat ciuitates
2⁊ coꝛ.t..

Politꝰ.ca.tũ.limatꝰ.oꝛnatꝰ.mũdꝰ.pla natuſ

ſculptꝰ.⁊ ðꝛ a polio.lis.

NHolyrenꝰ.na.nũ.qð eſt pluriũ ſenſuũ vel ſi

gnificationũ.⁊ ðꝛ a polys qð eſt pluralitas
⁊ xenos.qð ẽ ſenſus. Inuenit᷑ qñq; polyxe⸗/

mus.ma.mij/ĩ eodẽ ſenſu.ſʒ lia coꝛruptae.

ſctiõi

Oollen. inis.vel h pollenꝰ.ni.i.tenuis fſos
farine vel farina illa minuta qᷓ volat ĩi molẽ?

dino a mola. Iñ polline.nea.neũ.de polli

ne factꝰ. vł ad pollinẽ ꝑtinẽs.⁊? coꝛ.li.
Pollex.cis.m.g.groſſioꝛ digitꝰ.⁊ ðꝛ a pol

ſtate.⁊ coꝛ.li.in oblidas.

leo.les.eo ꝙ polleat int᷑ ceteros vᷣtutet pote

Nollinctoꝛ. toꝛꝭ.i.ſepultoꝛ moꝛtuoꝝ.⁊ öOa
pollingo.gis.q̃i pollutoꝝ vnctoꝛ.i.cadaue

rũ crematoꝛ. Un Eʒzech.xxxix.Donec ſepe

liãt ill pollinctoꝛeſ. Et hinc pollinctoꝛin

rij.locꝰ vbi cadauera ponũt᷑. Etpollinct.

cta. ctũ.i.funerat.ſepultꝰ.q̃i pollutꝰ.vncꝰ
id eſt. cadauer crematll.

Ballianas, poꝛtitoꝛes moꝛtuoꝝn dicunt.
ollutio.onis.i.deturpatio.inq natio. ma
culatio.ꝗqᷓ accidit aliqñ qñ qͥs coꝛrumpit᷑ n
ſomno. l
Pollutꝰ.a.ũ.i.maculatꝰ deturpat inqnatꝰ

NVollux.cis.qͥdã deꝰ ðꝛ q bonũ oẽ credebat

oloſus.ſa.ſum.i.altꝰ vel ſuꝑbo vłoꝛnatuſ
olubꝛũ.bꝛi.n.g.i.peluunus.
oluſ.li.ðᷣꝛ a polio.lis. Polipꝛie ſunt due
ſtelle in capite axiſ.⁊ dicũt᷑ a poliẽdo.qꝛ pla
ni⁊ rotũdi ſũt.Et ponit᷑ pol qnq; p celo.qꝛ
politũ ⁊ ſculptũ ẽ varijs ſtellis. Itẽ polꝰ*
rotũditate ðꝛ.vñ ꝓ rocũditate ponit᷑.⁊ co.ũ

poimin Jure poli.ñ iure foꝛi cõia ↄſtãt.ſup

omariũ.ij.locvbi poma repo ple oĩia
nunt᷑.⁊ ðꝛ ꝗ pomũ.mi.⁊ q̊ pomariũ mollis
⁊ liqͥdus cib.vł potiꝰ ex pomis factus.⁊ h
pomaria dea pomoꝝꝛn. B
Pomellũ.li.dimi.i.puũ pomlu.
Pomeriũ.rij.n.g.⁊ ̊ pometũ.ti.p eodẽ.i.lo/⸗
cus vbi poma creſcut.⁊ ðꝛ a pomꝰ. Uel ðꝛ
pomeriũ locꝰ ꝓximꝰ muro.qᷓi poſtmeniuʒ.

vel quaſi poſtmuriũ.qꝛ poſt menia vł poſt

muros poſitum eſt.

„

Pomilio. onis.vel pomo.onis.i.vẽditoꝛ pe

moꝛum.vel pomoꝝ cuſtos. Pomiliones et
dicũtaquaꝝ vel lignoꝝ poꝛtitoꝛes.qꝛ vili
p̃cio.q̃i pomo cõducebank.
Pompa.pe.f.g.i.laus.magnificẽtia glłia.p/⸗
ceſſio.qꝗ̃ ſolet eſſe victoꝛiba ĩ triũpho.ł obſe
quiũ funerꝭ.Et põpe dicũt ludoꝝ imagieſ
Et ðꝛ a greco põpei.i.publice oſtẽtari. N
pompa qi publice oſteſa. Et victoꝛia pᷣce⸗
dit põpã.qꝛ ituris ad certamẽ pᷣmiũ ⁊ vo/
tũ victoꝛie pmittebat᷑. Iñ põpoſus.ſa.ſum
id eſt. ſuꝑbo. altꝰ. magnificat?. Iñ põpoſeand
uerbiũ.⁊ hec põpoſitas.tati. Iñ a põpa ðꝛ
põpatic. ca. cũ.pe.coꝛ.i.pompoſus.

S“

Pope oꝛ. iqaliqd ſupbe? pſ uptuoſe agit

Hompe.pei.qͥda nobiliſ int᷑ reliqs pᷣcellẽſ
romanos.qͥ multotiẽs pompã duxit.ſʒ po/
ſtremo a ceſare vict eet.
PBomolae inr n ce
Hompulęẽtꝰ. ta.tũ.i.pompa plenꝰ.põpoſus
A b̊ põpulęetia.tie.:ſuꝑpbia.
MPomuluũ.li.dimi.i.puũ pomi.

BDomè. mi.arboꝛ qdã.⁊ ̊ pomũ.mi.fructuſ

pomi arboꝶ. Et notãdum ꝙ oĩs fructꝰ ðꝛ
pomũ.ſʒ ꝓpꝛie coꝛticẽ mollẽ hñs.lʒ ſpẽalit
poma dicunt᷑ maa.
Pondo ĩdeclinabile.n.g.ꝓ qdã moꝛbo.⁊ ꝓ
põdere.⁊ ðꝛ a põdꝰ.vñ ĩ vita bti Nicolai hẽ
Bonn pondo triũ vᷣginũ ademit pudoꝛem

—

onc. derꝭ.n. g. onꝰ vl guitas.vl qð truti/

nat᷑ ⁊ mẽeſurat᷑.⁊ ðꝛ a põdeo.deſ.qꝛ ĩ ſtatera
libꝛaꝝ põdeat.hinc ⁊ pẽſum ðꝛ q̃i ponſum.
Sz abuſiue põdꝰ vna libꝛa vł vnꝰas c. Iñ
pooduſculũ.li. di.i.puũ põdꝰ.Et põderoſus
ſa.ſum.⁊ h̊ põderoſitas.tatꝭ.Et nota ꝙ ſũt
diuerſa noia põdeꝝ.ſ.trutia q̃ ⁊ moneta ðꝛ

⁊ ſtatera.cãpana.examẽ.calc.ſiliqua cerati

obol“. ſcrupulꝰ. dꝛachma.cochlear. olche.
ciath'. ocitabulũ. denar.ſolidꝰ.ſextula.ſta
tera.qᷓdrans.ſichel.vncia.libꝛa.mna.talen
fjüſcentenarunn.
MPons.põtis.m.g.i.iter ſuꝑ fluuiũ.ſcala na
nuniiũ.edificiũ vltra aquã ł aliquã vallẽ.⁊ ðꝛ

Apono.nis.qꝛ ad traſmeandu ponit᷑.

Donticułꝰ. li. dimi.i.puus pons.

3 Ponrelurriu⸗ cui aliqͥd initit᷑.⁊ ðꝛ a põs

PHoötitfex. G.i.epᷣs vel ſacerdos.⁊ ðꝛ a põtifi/

co. cas.q̃i pontẽ vel iter alijs facies.

ontificatꝰ.tus.tui.dignitasvl officiũ epi

HPoõti ĩterpᷣtat᷑ declinãs ↄſiliũ. Fugit vtiq;ʒ

ↄſiliũ iudeoꝝ. accepta em aq̊ lauit manus
ſuas.dicẽs. Innocẽs ego ſũ a ſanguie iuſti
h. Et ðᷣ a pontꝰ inſula de qᷓ oꝛiundus fuit

o vᷣo tꝑe quo xpᷣs crucifixus ẽ puincie ſy

Pont.ti.m.g.i.mare.⁊ ðꝛa põte ꝑ ↄtrariũ.
Aq: nõ poſſit põtari ſiue ibi põs fieri. Uel ðꝛ
pont q̃i punctꝰ.a pũcto. Pꝛope em põtus
38: mare bꝛeue.q̃i ad modũ pũcti. Iñ h po/

tulus.li. dimi.⁊ h̊ põtus.ti.qdã inſula.eo ꝙ;

ſit in põto. Iñ põticus.ca.cũ. Et h põtica.

ce.ꝓ quadã gẽma.

Nopa. pei. pinguedo ſed ponit᷑ qñq; p pin/

gui vel craſſo. vel ꝗui.ſpiſſo.

NHopeanũ.ni.n. g. qddã vnguẽtũ vel medi le⸗ oꝛe dicu
lys quod eſt pluralitas.quia exeius radi/

camẽeti ad ꝓuocãdũ cutꝭ cãdoꝛẽc.⁊ eſt craſ⸗/
ſum. Un Juuenal/parte tumet facies.aut

vis addi popino.

apmbitioſus. ⁊ ð a ples.

pinguia popeana ſpirrrat.
Popell.li.dimi.i.ꝑuꝰ ꝓpłs.UViñ perſiꝰ. Añ
diẽ blando cuidã lactare popello.
Popina.ne.i.coqͥna.⁊ ðꝛ a popa.qꝛ ibi tra/
ctat᷑ pinguedo.⁊ ꝓ.pe.vñ Juuenał.Sʒ cũ
puigiles placet inſtaurare popinas. Iñn po
pinariꝰ.ria. riũ.ad popinã ꝑtinẽs. Eth po
pinar.rij.i.coquꝰ.⁊ ̊ popinaria.i.coq̃.vi
de etiã infra inpꝙpbiaann.

Popino.onis.gluto luxurioſus.ambꝛo.de

uoꝛatoꝛ. coquꝰ vl leccatoꝛ qͥ frequẽetat coqʒ
naʒ. Un Oꝛatiꝰ. Imbecillis iners ſi quid

NDopiſma.ma.n.g.idẽ ẽ qd popeanũ. Itẽ
popiſma ẽ extrema ꝑs coit dũ pĩguedo ex
it.vel ſemẽ qð emittit᷑ in coitu.Et hinc po/
nit᷑ p coitu.vñ Juuenał.Pꝛebebit vati cre
bꝛü popiſma roganit.
DHoples.cis.m.g.i.genu.vł potiꝰ curuatu/
xurã hbʒ. 7 coꝛr.pe. gi.
Nopularꝭ. 9.t. ⁊ Bre.ad ppłm pꝑtinẽs.vel fa/
miliar.papᷣ.aũt dic. Popularis.i.ſuꝑbus.
inffatꝰ.vẽtoſus.arrogãs.immemoꝛ.incert

ra ſub genu.⁊ ðꝛ poples.qꝛ poſt plicã.i.fle⸗

Hopulona.ne.i. Juno.⁊ ðꝛ a ppłls ꝓ vulgo
qꝛ credebat᷑ tutari pltm.
Hopulonia.nie.q̃dam ciuitas.dicta ſic ab
abundãtia ppłoꝝ. vł qꝛ populona.i. Juno
ibi colebeektz.
Popur lit: a poł qð ẽ ciuitas.Eſt eĩ p-ls
huane młtitudinis cet. iurꝭ ↄſenſu ⁊ ↄcoꝛ
di coĩone ſociatꝰ. Uł ꝓpłs ẽ collectio tã no

biliũ q; ignobiliũ eiuſdẽ ciuitat. Sʒ plebſ

eſt collectõ tm ignobiliũ.Et ðꝛ a pluralita
te.qꝛ płes ſunt ignobiles q; nobiles. Uł ðꝛ
a pleo.ples.qꝛ plebs replet.lulgꝰ ẽ paſſiʒ
inhabitãs multitudoa voleẽdo.qꝛ qͥſq; fac
qð vult.Triba ti dicũt᷑ turme⁊ ↄgregatio
neſ diſtincte ꝓploꝝ.ſic dicte.qꝛ ĩ pncipio ro

mani fuerũt a romulo diſptiti trifarie.ſ.ĩ ſe

natoꝛes.milites.⁊ plebẽ.q tñ trib multipli
cate. pſtinũ retinẽt nomẽ.et a ꝓpłs ðꝛ popu
loſus.ſa.ſũ.i.plenꝰ ꝓpłis. In h̊ populoſitaſ
tatz.i. ꝓploꝝ abũdatia. Itẽ a pl's populatꝰ.
ta.tũ.i.pplłlo habitatꝰ vł plenꝰ. Iñ hec popu
latio. onis.ꝓpł i abũdãtia.ꝓpꝛietas q̃ aliqͥd
ðꝛ populatu. Itẽ inuenit᷑ hec ꝓpłs.li.p q̃dã
arboꝛe vel trũco.⁊ tũc ꝓducit pᷣmã.ſʒ ꝓvul
go coꝛ. eã. Uñ populus eſt arboꝛ.ppls col/
lectio gẽtis. Populus ꝓ arboꝛe dicit᷑a po/

ce multitudo pullulat ⁊ creſcitac naſcitur.

Uidui/
rr
na nae
ncobvihn
loc' vbipop
Poracete
ſalcvoto,
in Arſi
riceuttin
noſeotcece
Cunmneihpo⸗
Doraſtauil
bullſporcop.
Oraor ton
elortore
Crcnlaled
0Kkde
meſtpn
Rapor
ſeceno⸗lun
pugcuſtos.
llidimni
la apor⸗
riebporcn.
Dorſinzmun
lluninuno ſen
lcogeonene⸗
Mauntporiſna
hentlegtos.
Pendmaio
Monndnumz
Wingpiniuni
Wmcis.
Auylatent
Nmimiior
Dorphindon
ggintrierir⸗
iinlege
engognin
Nooringen
ſogo rd n
Cnerpliepmo
eſplebte
PAIIN
ſhonnitipen
lolpomigie⸗
loliſundog
nornis

i Ebipone
ntlreclyde

u.

iN

repogd.
raonnh
marepoping .
pinüpnnisti⸗

Dpopnmnnic

lurmnofusanke
CAtorcfregven,

Nbeallisinasſe

scolt düignen
Kkincoirn. Cthir

enn.Nepotan

Nles gepokcit

upingrnisn

Popnuansiſae

7

1
,teolsp

. „
ainins diliſet
pulon Jno

euitus Eſteipps
iun oſenia
Nsecolectotan
auiad Sze
adine
leschnodles. An
Gga uicil
a led drſc
cütmmmero
ſcdiceqihnchon
lodiihinimint⸗
cbe atnmn
pls JFbon

—
=S

—
S

1

=
=
S

—
=Se
—,
—

Se
= =–

4
46
4

=—
—
——
—
—
—
=
—,
=rSl

=
=–

—
=
=

Gdl Pechchenn

PP

Uiñ Ouid. Popule viue pcoꝛ q; ↄſita mar

ine ripe. In populeꝰ.lea.leũ.⁊ populinuſ
ſa ni tcoge ſenſu. Uñ Beñ.xxx. Tollens
iacob virgas populeas. Et h̊ populetũ.ti.
locꝰ vbi populi creſcũt.
Poꝛca.ce.f.g.terra illa qᷓ eminet inter duoſ

ſulcos.⁊ ðᷣ a poꝛꝰ.ri. Sʒ qð defoſſum ẽ ðꝛ

lira. Idẽ⁊ ſulc?.Et ðꝛ ſic.qꝛ cũ poꝛca ſit.ter
ra eleuat᷑.⁊ ita aꝑit᷑: manifeſtat᷑. Hec ⁊ alio
noĩe ðꝛ crebꝛo.onis.qꝛ aq̃ crebꝛo ꝑ ipᷣaʒ de
currit.iñ h̊ poꝛcła.le.di. Itẽ poꝛca.ce ðꝛ ſuſ
Poꝛciſtetũ.ti.n.g.locꝰ vbi poꝛci ſtãt.ſcʒ ſta
bulũ poꝛcoꝝ.⁊ ðꝛ a poꝛcꝰ. M
oꝛcitoꝛ.toʒꝭ qͥ facit poꝛcas.Et cõponit᷑ ĩ
poꝛcitoꝛ.tſoꝛis.p eodem.
oꝛcula.le.dimi.i.ꝑua poꝛca.
Doꝛc.ci. ð a purꝰ.cata antifraſim.qꝛ mini

me ſit purꝰ.vñ ⁊ poꝛcꝰ ðꝛ.q̃i puro carẽs.vł

ðꝛ poꝛc q̃i ſpurcꝰ ⁊ imũdus.qꝛ ingurgitat
ſe ceno.⁊ luto ſe imergit.vñ ⁊ ðꝛ poꝛcuſ.q̃ſi
pus cuſtos.⁊ ẽ etyino. Iñ poꝛculꝰ.li.⁊ poꝛ
celł.li.dimi.Et h̊ poꝛca ⁊ poꝛcula⁊ poꝛcel
la. Itẽ a poꝛcꝰ poꝛcinꝰ.na.nũ.⁊ h̊ poꝛcariꝰ.
rij.⁊ H̊ poꝛcaria.rie.cuſtos poꝛcon.5.·
Poꝛiſma.ma.i.qꝑtio.⁊ ðꝛ a poꝛꝰ.ri. UBñ et
illuminatio ſenſus ðᷣꝛ poꝛiſma.Et ẽt regu/
e.qͥs geometre ſupponũt ad aliqͥd oñdẽdũ
dicunt᷑ poꝛiſmata.eo ꝙ aperiãt ⁊ illuminẽt
mentẽ lectoꝝ. Poꝛiſma etiã ðᷣ q̃ſtꝰ ł lucrũ
Poꝛmæꝰ.meiu.i.poꝛtꝰvbi freq̃nter meat᷑. Ut
poꝛineꝰ.i.nauta qͥ ꝑ vadũ vł poꝛtuʒ poꝛtat
hoies vltra fluuiũ.⁊ ðꝛ a poꝛt ⁊ meo.as.q̃i
poꝛtũ meãs. Uñ ⁊ Charon poꝛtitoꝛ aĩaꝝ
vltra paludẽ infernalẽ ðꝛ poꝛmeꝰ.
Berming i.foꝛnicatio.
Doꝛphirio. onis.ł poꝛphyriꝰ.rij

aginta ĩterpᷣtes trãſtulerũt pelicanũ auisc

qdã.q̃ in lege comedi phibebat᷑.⁊ ꝓ.pe.gti.

DPoꝛrigo.ginis.pe.p.ẽ infirmitas que ſolet
poꝛc ↄtingere.⁊ ðꝛ a poꝛcꝰ. Ubł ðꝛ a poꝛri/
go.gis.qꝛ ð vno poꝛrigit᷑ ad aliũ.Et ponit᷑
generalit᷑ p moꝛboꝰꝛ vicio capitꝭ cariẽ faciẽ
te.ſ.ꝓ ſcabie. Iñ poꝛriginoſus.ſa.ſuʒ.i.poꝛ
rigine plenꝰ vel ſcabioſus..
Poꝛrũ.ri.n.g.in ſingłari.ſʒ ĩ płi hi poꝛri.et
6; poꝛꝛa.q̃dã herba.⁊ ðꝛ a poꝛrigo.gis.qꝛ ĩ
longũ poꝛrigi?᷑. Jũ h̊ poꝛrulũ.li.di.⁊ poꝛro
ſus.ſa.ſum.poꝛris plenus. Et h̊ poꝛrariuʒ
rij.locꝰvbi poꝛri creſcũt ⁊ abũdant.Et hec
poꝛrata.te.cibo de poꝛris. Itẽ hͥ poꝛrũ.ri.q̃
dam infirmitas q̃ fit in manib vel ĩ pedib-
ad ſiſlitudinẽ poꝛroꝝ. Et poꝛro aduerbiuʒ
qꝛ ei poꝛri plantãt᷑ ↄſequẽter.ſ.vnũ pꝰ alið

ideo inde ðꝛ poꝛro.i. ↄſequẽter.aduer.oꝛdĩſ

Ko Et dẽ certe.vł valde vel lõge vel ſed

oꝛta. te. f. qᷓ aliquid expoꝛtat᷑ vel impoꝛ
tatur.⁊ ẽ ꝓpꝛie vꝛbiũ ⁊ caſtroꝝ.⁊ ðꝛ a poꝛto
as. lel poꝛta ðꝛ a poꝛtatione aratri.⁊ ᷣm H̊
poꝛta eſt ꝓpꝛie tm̃ vꝛbiũ.⁊ eſt tractum a cõ/
ſuetudine antiquoꝝ.Antiqͥtus em̃ qñ deſi
gnabant᷑ muri ciuitatis.trahebat᷑ aratrũ in
giro ⁊ fiebat aratiũcula vbi muri debebãt
edificari.vbi aũt debebãt eſſe poꝛte ſuſtol/
lebat᷑: poꝛtabat᷑ aratruʒ. vnde poꝛta dicit᷑
ab aratro poꝛtato. Inð poꝛtariꝰ.rij.cuſtoſ
poꝛte. ä

Poꝛtella.le.dimi.i.pua poꝛta.

Poꝛtenſis.ſis.m.g.i.ianitoꝛ.
Hoꝛtentũ.ti.n.g.i.monſtꝝ.⁊ ðꝛ ga poꝛtendo
dDis. Iñ poꝛtẽtuoſus.ſa.ſum.i.mõſtruoſus
Et nota ꝙ poꝛtentũ nõ eſt naturã natum
vt Uarro dic. Nã nihil ↄ̊ volũtatẽ dei q̃ na
tura eſt oĩm reꝝ pᷣt fieri.ſʒ eſt poꝛtentũ nõ õ
naturã.ſʒ qð eſt natura. Itẽ poꝛtẽtum.p
digiũ. monſtꝝ.⁊ oſtentũ differũt. Nã poꝛtẽ
tũ ðꝛ.qꝛ aliqͥd pꝰ oñdit.Pꝛodigiũ qꝛ poꝛro
dicat.i.futura pᷣdicet. Uł poꝛtẽtũ in terra.
ꝓdigiũ in celo.q̃i pcul a digito. Ul poꝛten
tũ qðᷣ poꝛro futuꝝ ſigt.ꝓdigiũ qð deuaſta
tionẽ ſigt. onſtrũ qð ſtatim mõſtrat qð
aparet. O ſtẽtũ qð aliqͥd futuꝝ demõſtrat
Et hꝓpꝛietas eſt ſʒ abuſiõe autoꝛũ plerũq;
coꝛrũpit᷑. Itẽ differẽtia ẽ inter poꝛtẽtum ⁊
poꝛtẽtuoſũ.qꝛ poꝛtẽta ſũt q̃ trãſfigurant᷑.ſic
fert᷑ in libya mulierẽ peꝑiſſe ſ̃pentẽ.Poꝛtẽ
tuoſa.vo ſũt q̃ leuẽ ſumũt mutationem. vt
natus cũ ſex digitis. M
DPoꝛticuł.li.bacculꝰ ꝑuus ad poꝛtãdũ ha/⸗
bilis.⁊ ðꝛ a poꝛto.tas.Et h̊ poꝛticulꝰ.li.vł
poꝛtuſculłꝰ.li.malleolꝰ in naui.cuʒ q̊ guber
natoꝛ dat ſignũ remigãtib in vna vl in ge
mina ꝑcuſſione. .
DPoꝛticus.cus.cni.fe.ge.id eſt.domus illa
que pᷣeſt foꝛibus.⁊ dicitur a poꝛta.te.quia
ibi tranſitus ſit ⁊ non ſit ibi ſtandum.qua/
ſi poꝛta. H

Boreiooorkiſoihn vel ptitio.

oꝛtitoꝛ.toꝛꝭ.i.ianitoꝛ.⁊ ðꝛ a poꝛta. Item
poꝛtitoꝛ.i.poꝛtatoꝛ.⁊ tũc ðꝛ a poꝛto.tas.

Bortule ledimirgu; poꝛta.

oꝛtunꝰ.ni.m.g.qͥdã deꝰ marinꝰ qͥ poꝛtub⸗
peſt ᷣm fabulas.Et poꝛtunꝰ.na.nu.i.qͥetui
tranquillus. H
OPoꝛtuoſus.ſa.ſum.i.poꝛtub plenꝰ ⁊ abun

dans. Iñ hecpoꝛtuoſitas.tatis.

Poꝛtꝰ.tus.tui.m.g.i.ſtatio nauiũ tuta⁊ cõ/

tinua. ⁊ 8: ſic a depoꝛtãdis cõmertijs.ques
anti. Eteſt ſpaie poꝛt loc ab acceſſu veto
rũ remotꝰ vbi naues hyemãt. Et facit dtũſ
⁊ ablatiu plłis in vbus poꝛtub. Uñ Judi

cũ.v.⁊ in poꝛtubꝛ moꝛabaeakt.
Poꝛꝰ.ri. mĩmũ ⁊ ſubtile foꝛamẽ in coꝛꝑe ꝑ
qð ſudoꝛ emanat. Iñ poꝛoſus.ſa.ſuz.i.ple
nus poꝛis ſʒ Hug.pap̃.vo. dicit. Poꝛi me
tus qdã trãſitus.vł vie ĩ carne vł oſſa ſubti
lioꝛa foꝛaming. M
MPos podis dicũt greci.inde nos dicimus
pes. dis. Pos etiã inuenit᷑ p potis.vñ Ca/
to. Hoc bibe qð pos ſis.ſitu vis viuere ſa/
nus.Et cõponit᷑ cõ
ſum aũt nõ cõponit᷑ a pos ſʒ a potis.
Poſitiuꝰ gdus ðꝛ eo ꝙ ponat᷑ pinꝰ ĩ cõpꝑati
onis gradib.qᷓi fundamentũ graduuʒ. vel
quaſi depoſitiu.qꝛ deponit caſuʒ.vt doct
Doccioz ſinnn.
0Poſſeſſio.Fʒ Aʒo.C. de acqͥ.⁊ retinẽ.poſ.ẽ
coꝛꝑpaliſ rei detẽtio coꝛꝑis ⁊ aĩ⁊ iurj animi
culo ↄcurrẽte.Ulł ſic. Eſt ius q̊ddã qᷣ aliqͥſ
rẽ coꝛꝑalẽ ve ĩ poteſtate hʒ. Et ðꝛ coꝛꝑalis
rei iõ.qꝛ ſola coꝛꝑalia poſſidet᷑ Incoꝛꝑalia
gut dicũt᷑ qi poſſideri ⁊ qſi tradi ꝑ patiẽtiaʒ

⁊ vſuʒ. Hã incoꝛpalia nõ pñt coꝛpalitappᷣ/

hedi.ſicut iura⁊ ſeruitutes.⁊ iõ nõ poſſidẽt
c.ↄqueſtꝰ.de fo cõpe.in glo.ff.ð̊ vſuca.l. ſe
NDoſſeſſiones ſunt agri.fundi late patẽtes.
pꝓublici.puati.q̊s etiã initio qſq; vt potuit
Occupatuit atq; poſſedit. vñ? nu cupati ſtũ.
MPoſſeſſicula.le. dimi.i.ꝑua poſſeſſio.
dDit ſic antela qᷓ añ tedit. Et ðꝛ poſtela qi pꝰ

ſellã. ⁊ antela.qi añ ſellã.Et ſᷣm h pᷣt dici ſi
qdlibet oꝛnamẽtũ eqͥ an vel retro. vel mati

a que añ poꝛtat᷑ vel retro? . be.
MPoſterioꝛa.rioꝝ.vocata eo ꝙ retro ſunt⁊ a

vultu auerſa. ne di illa purgat inqnemur poſtreme
vltimũ.qduer.tꝑis vł oꝛdinis.
Poſtride.i.pꝰ tres dies.⁊ ðꝛ a pꝰ ⁊ tr ⁊ die.
Poſtulatio eſt alicuiꝰ ꝑſone ad dignitatẽ

aſpectu. Et ſunt ppꝛie ipe poder.
MPoſteritas.tatꝭ.f.g.i.qdꝰ ſubſtitutiõis.ſ.p/⸗

genies vł ꝓpagatio filioꝝ ĩ nepotes.vł nepo

tiũ in pnepotes. Hã poſteritas a nepote ĩci/

generatio.

Hoſter. ra. rũ.i ſeqᷓns. Et cõponit ppoſte/

rus.iꝗ.rũ.i.trãſuerſuſ.nõ rect.ñ recto oꝛdi

ne diſpoſit;. qn qͥ dz eẽ poſterioꝛ factẽpoꝛ

Noſthac. q̃dã vocu irregularꝭ ↄgeries ſeu
ms.i poſt. Uñ ad Heb.iiij. HNuq; de alia lo

oſ. impos. p̃pos. Poſ

poſtera etas. vel poſteritas ſequens

OPoſthepthemimeris.ris.f.g.q̃dã ſpẽs ceſu
re.qᷓ ꝓducit᷑ ſyllaba naturalr bꝛeuiſ poſthe
pthemimerim.i.ĩ pncipio qnti pedis. ſic ꝑ/
hepthemimeriʒ.i. in pncipio q̃rti.vt h Qð
pax lõga remiſerat arma bona reꝑpabãt.
Poſthumꝰ.mi.⁊ h̊ poſthuma.qͥ vł q̃ naſcit
poſt humatõʒ pꝛis.i.pꝰ obitũ.⁊ coꝛ.penulł.
Unñ qͥda. Poſthumꝰ ẽ natꝰ pꝰ exeqͥas geni/

toꝛis. Et Clirgiliꝰĩ. vj. Cu poſthuma ꝓples

⁊c. Impꝛope ãt qlibʒ ðꝛ poſthumꝰ qͥ naſci
tur poſt teſtm ſᷣm Aʒo.C.ec.ti.Poſthumuſ
etiã ðᷣ nepos qͥ poſt humatioeʒ aui nat eſt
ꝓpꝛio pꝛe ſuꝑ ſtite.⁊ ille ꝓpꝛie ðꝛ nepoſthumꝰ
qi nepos poſthumtn. =

*

Poſtica.ce.f.ge.ðꝛ latẽs ingreſſus a ꝑte po

or dsa poſt e3 poſticũ.ci.idẽ.⁊ p.pe.
VUnñ Oꝛatiꝰ.Atria fᷣuantẽ poſtico falle cli

entẽ. ⁊ poſticiũ.cij ꝓ eodeʒ. Vñ Dañ.xiij.

Irruerũuũt ſamuli ꝑ poſticiũ vł ꝑ poſticũ f᷑ʒ
aliã lr̃aʒ. Itẽa poſt poſticꝰ ca.cũ.i.vlterioꝛ
vl a poſterioꝛi factꝰ. Uñ Perſiꝰ. Occipiti/
q; ceto poſtice occurrite ſamme.
Poſtis.ſtis.m.g.i.latẽs igreſſus a ꝑte poſte
rioꝛi.⁊ dicũt᷑ poſteſeo ꝙ; pꝰoſtiũ ſtẽt. Iñ po
ſticulꝰ?. 2 H poſtellꝰ. ⁊ h poſterula.le. ola di.
Poſtliminiũ.nij.i.reuerſio de exilio ad iura
q amiſerat vł ius qð qͥs vẽdicat ſibi ſuꝑ re

bus ſuis poſt reuerſionẽ ð exilio. Iñ poſtli/
mini.nia.niũ.qͥ pꝰ captiuitatẽ reuerius iu/
An pꝛudentius.

ra ſua qᷓ amiſerat recepit.
Hic poſtluminio redeuntẽ ſuſcipit alto.
Poſtpᷣdie.i.altera die poſt tertiã diẽ.ſʒ pa
pia. vl fm Hug. Poſtpdie.i.hodie.
OPoſtremꝰ.de multis ðꝛ.poſterioꝛ ð duob⸗
7ð a poſt. qdð ↄꝑat᷑ pꝰ poſterioꝛ poſtremꝰ.
Iñ poſter poſtreme vł poſterrime.⁊ h̊ po
ſtremitas.tad. Et poſtremꝰ qũq; in vi poſi

tiui accipit᷑.⁊ cõꝑat᷑ poſtremꝰ.mioꝛ.ſimꝰ.iñ

poſtreme.miꝰ.ſime.aduer.⁊ poſtremo.i.ad

ſocietatẽ fraternã canonica facta vocatio ł

pſonead eligẽdũ petitio q eligi nõ põt.Uł
ſic fᷣm Boff. eſt gre petitiio.
Poſtulatici.cia.ciũ.qͥ frequẽter poſtulatł
poſtulallfktt.
Potẽs.tis.oĩs.g.i.reba late patẽs. Iñ potẽ
tia. tie.i.valitudo firmi coꝛꝑis vel poteſtas
Potẽtatꝰ.cus.tui.i.potẽtia vel poteſtas do
minatoꝛis opus pᷣualidi. “W

qret poſthac die. vxhac eſt lbi ſrllabica ad

our.
Vono. i,9.

gteſts
lileg⸗
ianid
dict i
leſtaſabe⸗
Greciſno⸗
ſani Din
Etnoti⸗
N hei
musbonli
bifaetſin
ſngaien
licolgnan
leſasctbo
ſeluwpolitin
Gorvoca
ſuoorine
Auereſu
Rn
Potario⸗
Etepotieo
theris i

.

cootpon⸗
ſocigeſigut
ſſiundtimcl⸗
ſmneoduer tor
lliouefn:
rior ſagiora
Pooniümie
Kdörönlire

Dumnune
chicanſann
emidi ſen
nuhnnan
ncgocox.
4 gootien

Rnopiſpenla

.

toſhiunio
Atentog
Hhnzſgcnb

uhgoktn
WNTpe

4
4
Ctprz,

isgſgätiſin

☛-

Aturälrbenſpe

N

—
—

pioenisn.

bnapomnn
mbonuneti
ſtdunn ei
Mobtitenen
.. 9 4.1
ia Parhe
Tuhoſhmng
polhuer
Bo. Ceni dothan
thammnigniint
leienohhin

NiSingeſist

=

Spotriaig.

fuantepoſtofled
1peode; Uidiii⸗
poſiciü dlopotai
poſt caciii

mirſanmne.

wigeſibr rat

üſi jin
poſterula eoind⸗
rodectiliogi
niccatſtbiſipt
denlio Jüpoli/
nirare euenſis i/
Cäprudentius.
meſuſchi duo.
SS
die bodie.
immidte
Poſtaicrpoſn,

pncipiſ vẽtilata coꝛã ꝓceribs ſacri palatij.⁊

Poteſtas.tatis.qð qͥs põt. id ꝑq 15 à8 pot
vel ille qͥ põt. Iñ poteſtatiuꝰ.ua.uũ.i.potẽs

velqͥ videt᷑ dignus ptãte ſᷣm Hug.papᷣ.vo
dicit. Ptãs ðꝛ qͥa pateat illi qcqd velit. Po
teſtaſab eo qð ẽ poſſe nom̃ accepit.⁊ vt ðꝛ ĩ
greciſmo. Si recte dicas ſolet eſſe potẽtia
ſani.Dicq; poteſtatẽ digni.da poſſe cui viſ

7—

Et nota ꝙ ſic̃ ſubſtãtiuũ recipit adiectiuũ

vt bonꝰ hõ.ita h̊ bũ ſum.vt ſum bonꝰ.⁊ ſu

mus boni.ita ꝙ nullũ aliud ſubſtãtiuum ẽ
ibi neceſſariũ.⁊ h in pᷣma ⁊ ſcdᷣa ꝑſona.ſʒ nõ
in tertia. Uñ pᷣt dici. Ego ptãs ſum bonus
ita ꝙ adiectiuũ recipiat vᷣbũ tm̃ rõe ſuppoſi
ti cõſignati. Sʒ ĩ tertia ꝑſona male ðꝛ. Po
teſtas eſt bom.qꝛ vᷣbũ tertie ꝑſone nõ hʒ in
ſe ſuppoſitũ finitũ. Ptãtes etiã vt dicit gre/
goꝛiꝰ vocant᷑ hi angeli qͥ h̊ potẽti ceterꝭ in
ſuo oꝛdine receperuůt.vt eoꝝ dictiõi vᷣtutes
aduerſe ſubiecte ſint.qᷓꝝ ptate refrenant᷑ ne
coꝛda hoĩm teptare pᷣualeãt q;tũ volũt.
OPotatio.onis.⁊ hͥ potio.onis.ꝑ ſyncopam
Etẽ potio idẽ qð potatio ł ↄfectio ex vino
⁊ herbis vlł medicina.⁊ ðꝛ a poto.tas.eo q;

potatur. „D
Pocis. cio..t. B pote.i.poſſibilis ł potens

⁊cõꝑat᷑ potis tioꝛ.ſimꝰ.⁊ q̊ cõpatio ẽ tm̃ ſ̃ʒ
vocẽ.qꝛ ſignificatio mutat᷑.potioꝛ em̃ et po
tiſſimꝰ.i.melioꝛ ⁊ optimꝰ. Iñ potiter.tius.
ſime.aduer.⁊ potiſſime qñq; ponit᷑p maxĩe
vel pᷣcipue ᷣm Hug.papᷣ.vᷣo dicit. Potioꝛ
melior.ſuꝑioꝛ.altioꝛ.valẽtioꝛ.

Ootomiũ.mij.ẽ nauigiũ fluuiale tardũ⁊ q/

ne.qð nõ niſi remigio pgredi pᷣt. Hinc etiã

traiectus ðᷣꝛ.extẽtus eſt em ⁊ latus. .
ante B

Pꝛagma.matꝭ.n.g.i.cã. Iñ pꝛagmaticꝰ.ca
cũ.i.cauſatiuꝰ.vł cauſidic ̃ᷣm Hugꝭ.papᷣ.
etiã dicẽ. Pꝛagma grece.latine cã ðꝛ. Inð ⁊
pꝛagmatica dicunt᷑ negocia.⁊ actoꝛ cauſaꝝ
⁊ negocioꝝ pꝛagmaticꝰ noĩat᷑. DU
HPꝛagmatica ſanctio ð cauſa in cõſiſtoꝛio

eſt ↄſtitutio quã imꝑatoꝛ cõſiliopceruʒ ſta
tuit ſeu ſanxit.qñq; etiã ðꝛ ↄfirinatio in ſcri
ptura facta ab imꝑatoꝛe cũ cauſe cognitõe
ſuꝑ ↄtractu ꝑmutatõis.vt in.c.j.de rerũ ꝑp/⸗
mu.in glo.Et pꝛagmaticũ ſacrũ ẽ pncipis
reſcriptũ.vt in.c.fundamẽta.de elec.li.vj.
Pꝛagmaticarij ſunt qͥ ſcribũt pꝛagmaticas
ſanctiones. ⁊ alio mõ dicunt᷑ ſcrinarij ł ma
giſtri ſcrinioꝝ ł ſcrinioꝝ memoꝛiales eo ꝙ

ageptã ſcripturã ſanetiõis ĩ ſcrinio poſitaʒ

Brandce vel guegäzond ðꝛ a pꝛandiuz
HPHꝛandiũ.dij.ðꝛ q̃i paratũ ab aparatu edẽ
di.qꝛ plura ĩ mane ꝑant᷑ qᷓ; in ſero ad come
dendũ.⁊ oliʒ ꝓpꝛie dicebant᷑ pꝛãdia oĩm mi
litũ.ſ.ciboañ pugnã.q̃ſi cito ꝑatũ.ſʒ nũc ðꝛ
comeſtio ĩ tertia. In h̊ pꝛandiolũ.li.dimi.
i.puũ pꝛandxilulm. ððð
Pianſoe donraenge, vbi pꝛãdet᷑
ꝛanſus.ſa.ſum.accipit᷑ actiue.i.qͥ pꝛãdet.
⁊T tũc deſcẽdit a pꝛãdeo.deſ. Itẽ accipit᷑ paſ
ſiue pꝛãſus.i.comeſtꝰ.ↄſumptꝰ.⁊ tũc deſcẽ
dit a paſſiuo iſtiꝰvᷣbi.qð ĩuenit᷑ in tertia ꝑſo
na.ſ.pꝛandet᷑ pꝛandebat.
Pꝛaſis vel pꝛaſin grece.latiĩe ðꝛ viride. Jũ
aſis ðꝛ creta viridis.
ꝛaſ.ſia.ſiuz.i.viridis.⁊ ðꝛ a pꝛaſis.⁊ hic
pꝛaſius.ſij.qͥdã lapis viridis. ”M
Pꝛatũ.ci.n.g.locꝰ vbi creſcũt gmina ꝓnu/
trimẽtis aĩialiũ domeſticoꝝ. Ubł cãpꝰabſq;
graui laboꝛe ⁊ cultura multa gmina admi/
niſtrãs.⁊ ðꝛ a paratꝰ.qᷓi ꝑatũ.qꝛ ꝑuũ exigit
laboꝛem culture. Iñ ð pꝛatelluũ.li.⁊ Hͥ pꝛatu
lum.li.⁊ H ⁊ B pꝛatẽſis.⁊ B̊ ſe.⁊ H̊ͥ pꝛatũ.ti.qᷣd
dã caſtꝝ qꝛ herba pꝛatẽſi abũdat.ł qꝛ ĩ pꝛa⸗/
to fuerit ↄſtructuʒ. Jñ h̊ ⁊ hec pꝛatẽſis.⁊
ſe.nomẽ gentile eſt. “”M
DNꝛauicoꝛs.coꝛdis.oĩs.ge.ðꝛ pꝛauꝰ coꝛde ł
pꝛani coꝛdis.vñ Ecci.iij.Pꝛauicors ĩ illis

△⬤

ſcãdaliʒabit᷑. Hec ẽ lr̃a annq̊ꝝ ⁊ coꝛrectoꝝ

libꝛoꝝ. Rabanꝰ tñ dicit pꝛauicoꝛdiꝰ.
Pꝛ:auꝰ.na.uũ.i.malꝰ ⁊ ꝑuerſus.Sʒ malus
naturalit᷑ pꝛauꝰ exercitio ⁊ vſu.⁊ ꝓpducẽ hãc
ſyllabã pꝛa.vñ qͥdã Opto placere boniſ.pᷣ/
uis odioſus hꝛi.qͥs niſi ſit puis nemo place
repoteſt. MMU
Pꝛeambułꝰ.la.lũ.i.añ ambulãs qð etiã pᷣt
ſubſtãtiue poni.
Pꝛebẽda.ẽ ius ꝑcipiẽdi puẽtꝰ ĩ eccłia colle
giata ex actõe ꝓueniẽs.cõpetẽs alicui tãq;
vni de collegio.qð ius ex canõica deſcẽdit
Nõ dʒ eĩ canonicꝰ ſine pᷣbẽda eſſe.vt ĩ.c.re/
latũ.e.ti.Et pcedit ex inſtitutõeꝛ officio.qꝛ
ex h̊ ꝙ facit qͥs officiũ dʒ ꝑcipere pᷣbendã ?z
bñficiũ. Itẽ pᷣbẽda qñq; capit᷑ largeꝓ iure
qð alicui nõ tãq;ᷓ de collegio ſʒ rõe miniſte
rij.officij.pauptatꝭ.vl vtilitat ↄcedit᷑.vten

doꝛ fruẽdo ĩ vita ſua certꝭ rebecclłlie vt red

ditibꝛ q̊s canonici recipiũt vł alij. Et laici
maxime nobiles hñt tales pᷣbendas.

DHꝛebẽdari.ij.qͥ pbedã dat ! poti qͥ recipit
Pꝛebendula.le.dimi.i.ꝑua pᷣbenda. 5

Pangas ꝑtinet ad pᷣbenda.

Dꝛebendicula. le dimi i pꝑna pꝛebenda.

der poti etymo. cõpoſitio. Jn pcarie ad
uer.i. pcabilit vl ꝑ pᷣces. Et co ſepe iuenit

pᷣcario. Un tereẽtĩ eunucho. Jaã vl pᷣcario

—

fac tradas m Hug. papᷣ. vo dicit. ꝛeca/
rniü eſt cũ pᷣce creditoꝛ rogat᷑ ⁊ ꝑmittit debi
toꝛẽ in poſſeſſionẽ fundiſibiobligati demo

rarix frucicapꝑe. dictũ q̃i pcadiũ.qꝛ pᷣce au
Hꝛecariũ ſᷣm Aʒo.in ſum.eſt id qd dit᷑.

pcibo vtenduↄcedit᷑ petẽti.cãdin q;diu pati

tur q̊ cõceſſit. Sʒ m Boff eſt illud pignuſ
obligatũ creditoꝛi ⁊ a creditoꝛe ipᷣi ðbitoꝛi
ↄceſſuʒ ⁊ vtendũ qᷓ;diu patit᷑⁊ ꝑmittit qui

ↄceſſit.vt eſttex.i.l.j. de pca.ff. vbi dic Clul
ianꝰ q; B genꝰlibertatꝭ ex iure gentiũ deſcẽ

dit. Et ſubdit ibidẽ. Differt at pᷣcariũ a do
natõe.qꝛ q donat ſic dat vt nõ recipiat illö

qð dat.ſʒ ͥ pcariũↄcedit.pmo ſic ↄceditvt
recipiat qñcũq; placebit. Ul pᷣcariũ eſt cõ
tract int᷑ dñm ⁊ colonũ.⁊ eſt ↄtract gratui
tus ⁊ ſilis cõmodato intm̃ vt qͥdam dicerẽt
pos ↄtractꝰ nõ differre niſi vbis.qͥ tñ etiaʒ
differũt in re. Nã licet ĩ mitis ↄueniãt pᷣca
riũ? cõmodatũ.differt tñ pᷣcariũ a cõmoda

to. nã cõmodatũ fit ad certũ vſuʒ. nec pᷣtre
nocari niſi vſu expleto.pꝛecariũ vo qũcũq;

placuerit pᷣt reuocari. Itẽ pꝛecariũ qnq; ᷣꝛ
Ictus de qnquennio ĩ qͥnquenniũ reuocã/
dus. Et ſiqnquẽnio elapſo ſub taciturnita

te pꝛetereat᷑.tũc reuocari itelligit᷑ tal ðctus

Dꝛãt pꝛecariũ iõ qꝛ ẽ ctuſad pꝛeces fact⸗
Pꝛecaria ðꝛ donatio ad pᷣces facta vſq; ad
moꝛtẽ recipiet.xij.q. ij.ſepe.xvj.q.iij.clerici
Et eſt ↄtractꝰ illeaffinis emphiteoſi. Itẽ pᷣ

fruciꝰ ad pᷣces fctẽ in recõpẽſatõʒ ei ꝓpꝛieta

tis q̃ dat᷑ eccłie.cuiꝰfoꝛina hꝛ.x.q.ij.pᷣcarie.

Hꝛccacoꝛ xo: is rog lo⸗ Iñ pcatrix.cis.⁊
Ppð.pe. Clñ Aug'. A
Pcẽtoꝛ. o': m. ga in eccłia vo roꝛes.
cem pꝛemittit in cãtu.ſ.pᷣncipalis cantoꝛ.
Diꝛecẽt.tus. tui.i.dignitas ł! ptãs pᷣcẽtoꝛis.
DHꝛeceps.pitꝭ.oĩs ge.qͥ cadit capite inclina

to⁊ coꝛpe ſequẽte.⁊ coꝛ.pe.gti.pᷣceps etiaz

ꝛ2 hõ ola ſine mõ ⁊ cũ ꝑiculo faciẽs.
DPꝛeceptoꝛ.toꝰꝝꝭ.qͥ pcipit vł mgr̃ vel doctoꝛ
12 a pcipio.pis.⁊ hͥ pᷣcept.tus.tui.⁊ pᷣce/
ptori.ria.riũ.qð pᷣcipit.

„ 7 ——

Nreebeſaln madatũ.⁊ ðꝛ apcipio is.
Et ſᷣm papᷣ.pcepta ſunt q̃ an aliqͥd facien / ari fʒ 22 coꝛdia ſunt loe
coꝛdi vicina.b ſenſus ꝑcipit. dicta ſic. ⸗

pyuſiann ficid doct Et nota dece

D ccari'ria rii,bpcabilis Clel pcariüi8:
qð pce obtinet᷑ qi pcadiũ.qꝛ pᷣce audit᷑.⁊ vi

carie dicunt᷑ qdã pᷣſtatões ſen ↄceſſiões vſu

dhibe pᷣcatoꝛes.i.roga

ſuntpcepta decalogi qᷓ tinentin bis vſito
8401 ſperne. dei nõ ſit ibi nomen inane.

Sabbata ſanctifices. cas ĩ honoꝛe pꝑẽtes
Nõ occiſoꝛ eris.mechꝰ.fur.teſtis iniquus.

Põ alij nuptã. nec re cupias alien..
ꝛecidaneꝰ.nea.neũ.i.apt ad pꝛecidendũ
ꝛeciniũ.nij.i.laus alicrei.łlaus ancedeſ.

Oꝛecioſus.ſa.ſũ.i.multũ pꝛeciũ valẽs.⁊ ðꝛ

a pᷣciũ. Uñ pꝛecioſi lapideſ dicti fũt qꝛ cha

re valet. ſiue vt a vilibo diſcerni pñt. ſine ꝗꝛ
rari ſunt. oẽ em̃ qð raꝝ ẽ magnũ ⁊ pꝛecioſũ
vocat᷑. Uñ.j.Re.iij. Shermo dñi erat pꝛeci

oſus.i.rarꝰ. In pꝛecioſitas.tatis.

ecipiciũ. cij. pꝛerupta foſſa vel rußes.
ꝛecipuꝰ.pua.puũ.i.maximꝰ.pmꝰ.ſingula .

ris.ſenioꝛ.ſᷣm pipbiilJlJl.
ꝛeciſio.onis.f.g.i.añciſio. Itẽ pꝛeciſio eſt
dã caloꝛ ⁊ ẽ cũ dic qbuſdã qð cõceptũẽ
relinquit᷑ in audiẽtiũ iudicio.vñ Gꝛeciſta.

Cõcipe ↄceptũ cela pᷣciſio fiet.vt teñequũ
certamẽ põere mecũ.Nũqd ego recolo qʒ
tu feciſti. ſʒ dicere nolo. Uł pᷣciſio fit cũ qs

vba in aĩo cõcipit ⁊ loqᷓndo interrũpit.
Pꝛeciũ.cij.n.g.illð qð ꝓ re aliq̃ emẽda dat᷑.

dictũ a pꝛex pᷣcis.qꝛ cũ pᷣce ſolet dari. Jñ pᷣ

— .

ciolũ.li.dimi.i.ꝑuũ pꝛeciũ.

/ „

Pꝛecliuis.uis.i inclytꝰ.valde glłioſus.Nã

grece cleos.ðꝛ latine Sg pabaaugo
dicit. A pᷣcludo.dis.ðꝛ h ⁊ B pꝛecliuis.uis.
i.celticꝰ.nobilis.valde fulgẽs.⁊ ꝓ.cli.
Pꝛeco.onis.m.g.qͥ qdã pᷣconatu aliqᷣd ãnũ
ciat. ⁊ ð: a pᷣcino.nis.Ułpꝛeco ẽt ðꝛ merca

toꝛ q dã pꝛeconatu iĩiuitatad merces ſuas
emẽdas. In hͥ pconat. us,ui.tal ãnũciatio
HPiꝛecocia.cie. genꝰ vini vł vuaꝝ ⁊ ðꝛ a pᷣco

quo.qͥs.qi pcoq̊.qꝛ añ alias ſole coquit᷑ ci
ti ad maturitatẽ venit.Et eadẽ ðꝛ pꝛecoq̃.
que.Et h̊ pꝛecox.G. Sʒ a grecis ðꝛ lageos
eo ꝙ velociꝰ currat ad maturitatẽ vt lepꝰ.⁊=
põt decliari mobilit᷑ pꝛecoquꝰ.qua.quũ.i.
pꝛe alijs coctũ pꝛematuꝝ pꝛe caloꝛe ſoł co/
ctũ. Uñ pꝛecoqua ficꝰ ł vua fʒ Hug. pap̃.

vxo diẽ. Pꝛecocie genꝰ vuaꝝ dicteq̃i pꝛeco
que.qꝛ añ alias matureſcürt.
ꝛeconiũ.ij.n.g.⁊ H pꝛeconatꝰ.tus.tui.i.an

nunciatio pꝛeconis. Itẽ pꝛeconiũ ðꝛ laus

vł annũciatio laudis.ponit᷑ ẽt qñq; ſimplr

pꝓ annũciatiõe.ſʒ ꝓpꝛie in bono.

Dꝛecoꝛdiũ. dij.n. g qddã inteſtinũ.⁊ ꝛa p̃.

Tcoꝛ. eo ꝙ pᷣſit coꝛdi. Iñ h ⁊ hͥ pᷣcoꝛdial.⁊ ſᷣ
le. q gnch vonit itimo ſecretoq; ⁊ famili
ari ᷣʒ Hug. Iſið.vᷣo dic.pᷣcoꝛdia ſunt loca

ſt bipoch
n
Pert
Etimbug
ſopindek
notnudegn
ernegoao⸗
Percinemn
DAnb,
Peahetmute
ſennrgiein
Prdundin
Dicet.
Priectioläli⸗
toahsh
Paisdare.
Miateplo.
Piodlädi
ſoonü töri
peritögeno
byopnty n
Uiorſia
Sl
mologia.
Peegodonts

lon in

Adiepaß Peen
Penoonste
iſccngistſe
izpangik
ftnihin
Utdenznne
OPecheäcnl
Pefgtdtgtii
1pulitſi,
Gut Jßho⸗
ſunſeun
Drevangue
bin tpeof⸗

pretoꝛio⸗

inatian
binonminne.
dsibennegen

r eſisiign

is lienn.
Nad wenini
iklunsaiant
eciümlistt
edicniſütcnch

irn
mgnät rece..
modfierne

inans.
ſoſſurclmoes.

Cnp Pnb ingna.

i Jenecſiot

uldä göchcehni.

icioi Duch
ofiet Nteßeni
Hüadcgorccoo
Döamiofrcics
indoimenit⸗
prenlijcnitidt⸗

eholadani J

n. .
nilegloſus fi
6;pu Hug i

ibpraliis lis

Ndnngeſins
itMindn
Kvun R
lusſoecocſite

Etaded

igusnie

Gmmntninicn

. 4

Pꝛefatꝰ.ta.ti

iſit ibi pncipiũ coꝛdis ⁊ cogitatäösis.
HPꝛecurſoꝛ.ſoꝛis.ancedẽs.pꝛeuenis.
Hꝛeda.e.f.g.ẽ cũ aliena violẽter rapiunt᷑.
Et ſ̃ᷣm hug.pꝛeda eſt de vicinis⁊ ↄfederat
Rapina de hoſtiby. vl pꝛeda de tota patria.
raping de pte. It pꝛeda ẽ ex hoſte. Lucrũ

ex negociatõe.Lõpendiũ ꝓpꝛie expõdere.

Hꝛedanꝰ.na.nũ.i.de pᷣdio exñs.⁊ ðꝛ a pᷣdiũ
VUñ Amb. Int᷑ ↄuiuia pᷣdanas epulas ru

Pꝛedeſtinatio ẽ pparatio gre inß ctãtẽ

ſenti? glie in futuro.

MHeꝛediat.ti.m.ge.de pᷣdioꝝ.ſ. Saturnꝰ vt

ꝛediolũ.li.dimi.i.puũ pꝛediiu.

ele tat Fdljanag, vl p alijs ditatꝰ.

⁊dꝛa pᷣs pdis. ¶llpᷣditꝰ ðꝛ a pᷣdo.dis.qdt

palije dare Et ẽpꝛedit em papᷣ ſublimar⸗
oꝛnat.clatꝰ.pꝛeclarꝰ.añpoſit.⁊ coꝛ.ci. Vñ
Theodołꝰ. Pꝛeditꝰ igemo decoꝛauit me/

4

nia teplo.

Pꝛediũ.dij.i poſſeſſio.villa.ager.ſʒ ſpꝛie al

lodiũ.⁊ ðꝛ pᷣdiũ a pda.qꝛ antiq agros qſ ce

bus ptib patriſfamilias pᷣuidet᷑.i.apparet.

Uñ ðꝛ pᷣdiũ q̃i pᷣuidiũ.lł pꝛediũ ðꝛ q̃i p alijſ

etymologia.

Hꝛedo. donis. m. gi raptoꝛ. ? ꝛa pda. Et
vt dic papᷣ. Pꝛedo vł pᷣqꝰ ðꝛ qͥ pᷣdã hʒ łſcit.
MPꝛefatio.onis.f.g.ſm Hug.i.plogꝰ.pᷣlocu

tio. Tlũ ĩ miſſa ðꝛ pᷣfatio.qꝛ pᷣcinit᷑ añ ſacra

meẽtũ coꝛpis ⁊ ſanguis xpᷣi.pap. vo dic. pꝛe
ſfatio pᷣlocutio libꝛoꝝ q̃ añ oẽm narrationẽ

fit ad iſtruedas audienũ aures ad q opta
uit dicta pᷣfatio.q̃i pᷣlocutio.i.pma locutio.

Breſari ua le nii pua pꝛefatio.

a.ti ·i añ locur. ⁊ ꝛ a pꝛefoꝛ.far.

HPꝛefect.cti.i.alijs pꝛepoſit dignitatẽ deſi

gnat. In h̊ pꝛefectura.re.eiꝰ dignitaſ.⁊ pꝛe
fectoꝛiꝰ.ria.riũ.qð ad pᷣfectũ ꝑtinet.⁊ ẽ ideʒ
pꝛefect? qð pꝛefto..
Pꝛefect auguſtꝰł auguſtał.ðꝛ pꝛefect egy
pti. vt.ff. de off. p̃fec. auguſta.l.vna.C. e.ti.l.
qꝛ: imꝑatoꝛ. Na imꝑatoꝛ maximꝰ Auguſtꝰi
egypto pmo pꝛefecti poteſtatẽ introduxit.

Nꝛetfectꝰpꝛetoꝛio ab initio mgf̃ eqtũ creat
Ecũ dictatoꝛes ſibi antiqͥt mgr̃oſ militũ eli

gerẽet qͥ pncipali ſolicitudini aſſociati ſũmã

pes ad qͥs gubernaculũ reiupblice ꝑuenit.

poſtea eleger̃t pꝛefectos pᷣtoꝛio q bpublice

diſcipline emẽdatio ↄceſſa eſt qᷓ autoꝛitaſ

ita eſt ampliata ⁊ adeo appꝛobata. vt necab
coꝝ ſentẽtijs appellari. nec ĩ integrũ reſtitu/
tio facile poſſet poſtulari. Et erãt qᷓttuoꝛ.ſ.
pᷣfectpᷣtoꝛio oꝛictꝭ.pᷣfectꝰ pᷣtoꝛio affꝛice cuiꝰ
ſedes eſt ĩ cartagie pᷣfect) pꝛetoꝛio illuſtrꝭ 2
pᷣfectꝰ vrbis.ff.de off. pᷣfec.pto.l.j.⁊ ibi nota

Hꝛefect? vigilũ.idẽ eſt ꝙ pꝛefectꝰ nocturnꝰ

Hoꝝ aũt officiũ ẽ de nocte facere excubiaſ

Pꝛefuerũtq; incẽdijs arccẽdis.qͥ et cauebãt

inqrebat ⁊ puniebãt icẽdiarios fures.graſ
ſatoꝛes.effractoꝛes.niſi delinqns eẽt tã fa/
moſa ꝑſona vt ad pꝛefectum vrbis deberet
mitti puniẽda. Poterantẽt iudicare de ca/
pſarijs qͥ i balneis veſtimẽta cuſtodiẽda ſu.
ſcipiüt ſi alid dolo fecerũt.vt.ff. deoff. pꝛe
fec. vigil.l. ij . cognoſcit.
Pꝛefectꝰ annone dicebat᷑ qͥ deannona.i.de
blada curã habebbbt.
Pꝛefectꝰ vrbis dicebat᷑ cui ab ĩpatoꝛe con)Q]e
ceſſa ẽ vrbis admiſtratio qͥ cetert mgratib
ex q̃cũq; cã ab vrbe ꝓficiſcẽtibo ⁊ recedetibꝰ
in vrbe relictis ius dicebat.⁊ oĩbo dignitati
bus ĩ ciuitate añcedebat ſua dignitate.qͥ cũ
ab vrbe ꝓpgrediebat᷑ ñ hũit iuriſdictõs.quã
pꝛebere nõ potuit i ciuitate. Sʒ ſ᷑ʒ Aʒzonẽ.
C.ce.t.extra vrbẽ itra cẽteſimũ miliare habe
bat iuriſdictõzʒ. vide de off. pꝛefec.vr.ꝑto.
ꝛefica.ce..g.i.ſacerdos qͥ incipiebat can
tus ⁊ pꝛeerat plangentib.
Dꝛefulgoꝛꝰ.ra. ru.ð pꝛeclarꝰ.pꝛefulgidus.
Diꝛegnas..i. quida.ſʒ pꝛegnãs ẽ q̃ cõcepit
Bꝛauida quãvteri gquedo primã ꝑtui ondit
Pꝛeiudiciii.cij.n.g.i.cauſe ĩpedimẽtũ.⁊ ðꝛ
a pᷣiudico.qᷓi ſuꝑ alia iudicin.i.dãnatio ali/
oꝝ.Vñ fſᷣuiꝰĩ cõmẽto ſuꝑ Tlirgiliũ.Ouic/
qͥd fit pꝛet᷑ naturã ñ aufert pꝛeiudiciũ gene
ralitati.vñ pᷣiudiciũ.i.pꝛecedẽs iudiciũ.vñ
j.imo.v.Sine pᷣiudicio nihil facies.i.ſi/

ne pꝛecedẽti iudicio ĩ alterã ptẽ declinãdo.

DPꝛeiudiciũ ẽq̃i qdãpꝛelatio łpꝛepoſitio ſi

ue pꝛelocutio vniꝰ rei reſpectu alteriꝰ.

Pꝛeliares dies ſüt qbe fas eſt hoſtẽ bello la

ceſſere. Sic ĩ libꝛo regũ legit᷑. Cꝑeqreges
ſolebarad bellu pceger.
DPꝛeliũ.lij.n.g.i.bellũ vł pugna.ſʒ pliũ ppe

pmꝰ ↄgreſſus ðꝛ vł ipſe ↄflictꝰ.Gellũ vero

ipſa guerra. Uñ dictũ ẽ romani ſepe victi

ſũt ĩ pꝛelio.ſʒ nũq; ĩ bello.qꝛ ſepe ĩ ↄgreſſib⸗
vincebãt᷑ ĩ ipſis ↄflictibo.ſʒ nũq; ĩ fine vel

guerra. Iñ pꝛeliolũ.li.di.i.puũ pliin.

DPꝛeludiũ.dij.ðꝛ ꝑi ludꝰ an maioꝛẽ fact⁊

vea pᷣludo.dis.

ludo. biiilss.
HPꝛelũ.li.ðꝛ trabs q̃ vuecalcant᷑a pᷣmendo

B ꝛ2

„* .
. .„
7
.
. 2

ãqſi pꝛeſſoꝛiũ latũ.⁊ öꝛ ꝗ pꝛe t longũ.quia pß

alijs eſt valde longũ. Uñ in ꝓlogo ſuꝑ pio

uerbia dic Hiero. Sʒz ſtatim de p̃lo puriſ/

ſime cõmẽdata teſte ſuũ ſapoꝛẽ fuauerint.

Pꝛeluſtris..t.⁊ h̊ ſtre.i.pᷣclarꝰ.nobilis.al/⸗

tus. pꝛe oĩibo luſtrat᷑ ambit᷑.⁊ ꝓ.lu.

Pꝛemiũ.mij.n.g. ðꝛ a pᷣmo.is.qꝛ ꝑ pꝛemiuzʒ

ſolẽt pᷣmere alios.vł ðꝛapꝛe ⁊ emo.qð ẽ pꝛe
alijs emere.Ha pꝛe ⁊ muniũ qi pᷣmuniũ.i.ꝓ
officio datũ.papᷣ.vᷣo dic. Pꝛemia mercedeſ

dona.emolunęeta.palme.munera.victoꝛie.

Pꝛenomẽ inis.n.g.i.nomẽ qð iponit᷑ lauſa

pꝛeponitpꝛio noĩ.

—

Pꝛepes.petis.oĩs g.ðꝛ a pꝛepeto. tis. qd eſt

4 „ — — —

peealijs petere. et pꝛepetes dicũt᷑ qdã aueſ

dDifferẽtie vł cã amicicie.⁊ ðꝛ pꝛenomen qꝛ

aquiũ em̃ qdã dicũt᷑ oſcines q̃ oꝛe ⁊ cãtu au

guriũ faciũt.vt coꝛnꝰ.coꝛnix.picꝰ.Queda

dicũt᷑alites q̃ futura volatu ondere vident᷑
vt ꝗꝗla. accipit᷑q̃ ſi aduerſe ſunt inhibe di/
cunt᷑.qꝛ inhibeãt.i.vetẽt.ſi pſpere pꝛepetes cctvy
1Meꝛeſagiũ. gij.i. diningnio futuroꝝ pᷣſcietia.

Et dicũut᷑ pꝛepetes.qꝛ pꝛe alijs petũtad an
guria.vł dicũt᷑pᷣpetes qꝛ oẽs aues pᷣ.i.poꝛa
petũt.volãtes. Et ſʒ h qlibet auis põt dici
pᷣpeſ. Itẽ pᷣpes ðᷣꝛ velox.qꝛ petat anterioꝛa
Dzʒ ꝓpꝛie iõ ðꝛ pᷣpeſ.qꝛ pᷣ pedibobʒ alterãve
locitatẽ vt auis qᷓ pꝛe pedibo hʒ velocitateʒ

2 dignitatẽ quã accepit pᷣſbyter vocat᷑. Ul
iõ qꝛ illo vtit᷑ officio.⁊ ſi nõ etate tñ ſenſu et

laꝝ, ⁊ tũc ð: a pꝛe ⁊ pes.dis.⁊ coꝛ.pe.gti.
Mꝛepos.tis.oĩs.ge.i.valde vlł pꝛe alijs po
tens ⁊ ð a pꝛe ⁊ pos.potd.⁊ coꝛ.pe.gti.

Pꝛepoſitio.onis.f.g i.anpoſitio.vñ pꝛepo-⸗

ſitio ð: qdã ꝑſoꝛõis q̃ alijs ꝑ awoſitiõʒ l cõ
poſitionẽ pꝛeponii.

Piꝛepoſitoꝛ.toꝛis.⁊ ̊ pꝛepoſitꝰ ti: pꝛie in c

cleſia ſʒ pꝛetoꝛ i ciuitate. JIñ hpᷣpoſitura. re
eiꝰ dignitas. Itẽ pꝛepoſit᷑.ta.tuũ.i.añnpoſitꝰ.

Pꝛepoſitꝰ pòt dici qlibʒ qͥ alijs pꝛeeſt.vſus

tñ obtinuit vt pꝛepoſitꝰ dicat᷑ q quondã po
rat curã ſuꝑ alios geſſit.de v.ſig.c.q;uis.

Pꝛepoſiti labaꝝ.als laboꝝ vel ſm alios la/
bioꝝ a labijs dicũt᷑.qꝛ foꝛte coꝛrigebãt eos

q̃ male de pncipe loqban.

—

Peepon iti ſacroꝝ ſcrinioꝝ erã

magis pncipi apꝛoximabãat q; alij.

—

Pꝛeputiũ.tij.ðꝛ anterioꝛ ꝑs pellis papi qᷓ 5

putat᷑ ⁊ pᷣſcindit᷑ iudeis. Iñ pᷣputiatꝰ.ta.tũ

terii.rij.i. officiu vl dignitas vł oꝛdo pᷣſſi.
Breſeri cia. ſciũ.i.pꝛeſagus futura ſcies.

.

t illi qͥ perant
ſcrinijs iꝑialibi.qͥ als dicebãt᷑ ꝓximi eo ꝙ ens.ab aut v.
x tibo penã infligẽs ⁊ finẽ litiba iponẽs.Et re
qͥrunt᷑ ſex ad pᷣſcriptionẽ ſivalere dʒ.ſ.titu
poſſeſſio. bona fideſ.res pᷣſcribẽda.ꝑſona p

82 hñs beepuri dꝛeciſnztlendeta die

pputiati. Pꝛeputiũ ẽt qnq; ðꝛ ipᷣe papꝰ Jñ

pᷣpuciaiꝰ ðꝛ magnũ hñs pᷣpuciũ.i.papũ.et

pᷣputiũ aliqñ poni p ipꝛeputiato qͥ hʒ pᷣpbu

tiũ nõ putatũ ſic ſunt getiles ⁊ oẽs alij a iu/

deis qᷣ ꝓpter h̊ a iudeis imũdi reputãt᷑. Itẽ

pᷣputia dicũt pmi fruct. qꝛ ĩmũdi dicebãt᷑
ſic pꝛeputiati. Uñ pꝛeceptũ fuit filijs iſrael
¶Lcuit.xix.cũ intrarẽt terrã ꝓmiſſiõisvt au

ferrẽt pꝛeputia arboꝝ q̃̊s plãtarẽt.

„

Pꝛerogati
tiuã ptinẽs.

——

Pꝛeꝛupt.ta.tũ.i.añ rupitꝰ.vel ab anterioꝛi
Pte ruptꝰ.⁊ ð a pꝛũpo.pis. Itẽ pᷣꝛuptꝰ ðꝛi
glto poſit?. pᷣceps.excelſus.⁊ tũc ðꝛ pᷣꝛuptꝰ
q pꝛerapt.qꝛ pꝛe alijs in altũ rapit.

Pꝛes.dis.m.g.i.diues.⁊ ðꝛ a pᷣdiũ qi pꝛedi

es. ⁊ ꝓpꝛie qͥ multa hʒ pᷣdia.⁊ pꝛes ðꝛ medʒ.
vl mediatoꝛ.⁊ pꝛes.id ẽ.fideiuſſoꝛ vł obſes

Iñ ꝑ cõpoſitionẽ cõpꝛedes dicunt᷑ ſil fide
luſſoꝛes vł obſides.⁊ ſunt iſte ſignificatoeſ

toꝛes int᷑ aliq̊s ⁊ ſolẽt eẽ fideiuſſoꝛes ⁊ obſi

des. ꝙ aũt ðꝛ pꝛes qi pꝛealijs diues ł ditrÄi

ectyvmo.eſft.

vł annũciatio.⁊ ðꝛ a pᷣſagio.gis.

Dꝛeſagus. ga. gi.i. pꝛeſcius futurox.
Dꝛeſbyter grece.latine ſenioꝛ iterpᷣtat᷑ nõ p

etate vł ꝓ decrepita ſenectute.ſʒ pp᷑ honoꝛc

diſcretiõe ſenioꝛ pꝛeſbyt᷑ dʒ eſſe. Ideo aut
pſbyteri ſacerdotes vocãt᷑.qꝛ ſacꝝ dãt ſicut
epi. ͥ licet ſint ſacerdotes. tñ põtificatꝰ api/
cei nõ hñt.qꝛ nec criſmate frontẽ ſignant
nec paracletũ ſpũm dãt qð ſolis debet᷑ ebii/
vñ ⁊ apud veteres idẽ epᷣi ⁊ pᷣſbyteri fuerũt
qꝛ illud nom̃ eſt dignitatꝭ etatꝭ ⁊ officij. mn
pᷣſbytercub.li.pᷣſbytellłꝰ.li.⁊ pᷣſbytericułꝰ.li·
dimi.⁊ h pᷣſbytera.re.i.vxoꝛ pᷣſbyteri.vel ſa

cerdotiſſa. Et pſbyterat tul tui. B pſby

Bꝛeſcriptio. onis. g. ẽ acqᷣſitio dominij ſu

per aliquã rẽ.aliqᷓ certo ſpacio tꝑis poſſide
do. vl pᷣſcriptio ẽ exceptio rei extꝑe cõgru /

ens.ab autoꝛitate legũ vim capiẽs.negligẽ

ſcribẽs.⁊ ꝑſona õ quã pᷣſcribit᷑. Int᷑ q̃ poſ/

ſeſſio ⁊ bona fides ſt᷑ maxie ſubſtatialia. vt
no.ĩ.c.illud.de pᷣſcrip.Etẽ q̃dã pꝛeſcriptio
lõgi tꝑis.ſ.ↄtinuata poſſeſſio ĩter pñtes de
cẽ annoꝝ.ĩter abſentes viginti. Alia ẽ pꝛe
ſcriptio longiſſimi tꝑis.ſ.trigita ł qdragita

ꝛerogatiua.ue.i.ſingularis excellẽtia vel
Duilegiuuium...
uꝰ.ua.uũ.i.excellẽs vł ad pᷣꝛoga ,/

tracte ex pᷣma. Diuites em̃ ſolet eſſe media

htn 4
chne.
Rene
ptescotpt
Pecnot
ſaüſubiee
Icliotti
ſpcrtbeni
itimnin
Nen N
6ß6HMope⸗
ſſbolcoꝛ
picucdi
ꝛbnappiüft
cdis Iep⸗
derinatap
Peatenran
Merepfian
Preſpii.
Ptusinq

Vlen
e
uaardi
Oeelonũ di
datamloꝛi
umn locreiug
ſtedeknaet⸗
Peſorümit⸗
punttponil
urdigeinch
Orefianein
Fhötmar
länperuie
us ſgnüte
Oeßfügt
hopſnſnui
oalopöͤfi,
feyfnurn
noercaſt
hoomling
rſteri⸗

iine vel centũ anno7s. (Ci ſola. nuc; cũ nuda in eodẽ lecto exrpᷣſum
niomiſüsnn MDiꝛeſegmẽ.inis.dẽ illud qð pᷣſcindit᷑ ⁊ ðꝛ a ptione violeta ꝓbant᷑ copularicarnalit᷑ ſed
plätarit pꝛeſeco.cas.ſʒ hug papᷣ.vo dic.pꝛeſegnia fqʒ Goff.diffinit᷑ ſic.ẽ alicuiꝰ facti dubij ali
unsentliii ptes coꝛpis inciiie. duotiés plena aliquoties ſemiplena ineſti
4 DPiꝛeſens.tis.oĩs ge.ðꝛ qͥcqͥd alicuiqͥnq; ſen gatio ſeu ꝓbatio. Itẽ pᷣumptio ẽ qddã me
lisodße ſuũ ſubiectũ ẽ.⁊ dꝛ a pꝛe ⁊ ſenſus.q̃ipꝛe ſen diũ intellectuale veritatꝭ eliciede ex circũ/
ſibo poſitũ.i.añ ſenſus.vel pꝛeſto ſenſibo.ſic ſtantijs inſurgẽs.Et ſunt tres ſpeẽs pᷣum/
.velabae e oculo.⁊ alicui ſenſui.Et dẽ qũq; pꝛeſenso ptõis. Una ẽ temeraria q̃ ↄſurgit ex malis

ds. Nißenet
s dtücdepng
nalmürt.
ꝛapdtüäntl
z. 1esöer
fdeiuſſorone
des dicuni Ein
untiſteſignicne
en ſoläteſen
Eſideinſſorstin

Neulhsdincs d

nofummoröſaan
s.
usfumror.
Corirrptatho,
mure ſpthont

Pꝛeſentane.nea.neũ.i.i

ſper ⁊ benignꝰ a ꝓpitiꝰ.qꝛ q nob pꝛopicia ſr

qi pñtia ſunt. Et aiar enni fauoꝛ eſt vt ſpitiõib leuibo. Et h̊ repellit᷑ ⁊ repꝛobabi
₰

deoꝝ. Iñ h pñtia.tie.⁊ hinc pntialitas.tatꝭ

ßʒʒ Hug.papᷣ.vᷣo dic.Pꝛeſens dictũ qꝛ pꝛe

ſenſibo.i.coꝛã oculł.pñs tempꝰdꝛ illud iſtãs

„ „ „ —

pũctũ qð diuidi nõ põt.qð ẽ finis pꝛeteriti

⁊ pncipiũ futuri.Eſt igit᷑ termin vtriuſq;
cõis. Itẽ pꝛeſens.i.pꝛeſt

derinat᷑ a pꝛeſum pꝛees.

„ „

n pñtia exñs.vel ſe
pe repnñtans.⁊ dẽa pꝛeſentia.
Pꝛeſepiũ.pij.n.g.⁊ B pꝛeſepe.pis.locꝰ pꝛeſe
ptus in q̊ beſtie rodunt.

Heſ es. idis..g. qͥ pꝛeſidet in aliq̃ loco ſᷣm
Bug.⁊ papᷣ.dic Pꝛeſides rectoꝛes ſũt pꝛo/
uinciaꝝ dicti q̃ pꝛeſint.⁊ coꝛ.pe.

J.7„ „ „

Pꝛeſidiũ.dij.i.auxiliũ.vl defenſio ꝓpꝛie que
dat᷑ a maioꝛi. Itẽ pᷣſidiũ ðꝛ refugiũ.ſubſidi

as.ſuꝑſtãs.⁊ tunc

hoĩbo ⁊ ex cauſis pluribo.ałs puerilibo ⁊ ſu

eſt. ij. q.i. pmo.vj.q.ſoues.de ſen.ex.inqᷣſitõ

ni. Alia eſt ꝓpbabilis ſiue veriſimilis qᷓ ↄſur

git ex multis cauſis ⁊ ſuſpitõib.⁊ H̊ admit
tit ad pbationẽ ſemiplena vñ adiuuat ad ꝓ
bationẽ ſi ſint alia coadminicula.c.a nobiſ
qͥ ma. accu.poſ.iĩ.glo.admittit᷑ etiã ad pur/
gationẽ indicẽdã.c.ſiqͥs.de pur.cano.ij.q.

iij. pᷣſbyter. Tertia eſt violeta.qᷓ ad pꝛonũ/

ciãdũ vel ↄdemnãduũ ſufficiẽs reputat᷑.vt.

xxxij.q.idixit dñs.ff.de his qᷣ ſui vł alie.iur̃.
ſunt.l.filiũ.⁊.c.lr̃is.de pᷣſump.

—

DPꝛeſul.lis.cõ.ge.qͥ vel q̃ pᷣeſt ſolicitudĩe.vł

nũc pꝛo epᷣo ponit᷑pᷣſul pꝛotectoꝛ.fauẽs iu

Pꝛeſumptuoſus.ſa.ſum.qͥ pᷣſumit vel pᷣſu/

mit᷑.qudax.impudẽs. Iñ pᷣſũptuoſitas.ᷣ.⁊

brrro, U um.locꝰrefugij munit ad quẽ qͥs pꝛofugit pᷣſumptiuꝰ.ua.uũ.i.pᷣſumptuoſus.⁊ h̊ ⁊ hec
vanenñ lnſne vt ſe defendat ab hoſtib?. „R pᷣſumptibilis.⁊ hoc le. In h pꝛeſumptibili
eſe Joaun. Pꝛeſſoꝛiũ.rij.i.toꝛcularvbi vue calcãt᷑: pꝛie tas.tais.
lrr diſunt munt. ⁊ potiillud lignũ lõgũ qͥ vue pꝛemũ Nꝛetexta. te.qᷓdã veſtis nobiliũ romanoꝛuzʒ
ipoicit api/ tur. ? idẽ o? pꝛelun. 79; a ptexo. xis. qꝛ pterxebat᷑ ei.qꝛ ea vtebat᷑.
effomniſicnain. HPꝛeſtãs.tis.i.multũ pᷣcellẽs ⁊ p alijs xales ¶⁊ hac veſte vtebãt᷑ pueri nobiles vſq; ad qͥn
ſolsdebelchiſ Imn h̃ſtantia. tie. ⁊ ⁊ H pꝛeſtabil.⁊ h le.i. decim annos ſub diſciplina.poſtea vtebat᷑
iöibnenifueeie mltũ? pꝛealijs valẽs.pap.vo dic. Pꝛeſtůs virilitoga. Inñ pᷣtextat.ta.tũ.i.pᷣtexta indu
n i0ffi aßñ ſtas.nobił. ꝑſeuerãs.pꝛecipiuꝰ. Iñ pᷣſta/ nus vel oꝛnatꝰ.Et h pᷣtexta.te.⁊ hec pᷣtexta-
riſontrncl,t tius.ſignãti.ſublimiꝰ.pꝛeclart ta.te.ſ.comedia de factꝭ nobiliũ.ſʒ a latinis
mſiten 4 DPeeſtigiũ.gij.q̃daã ſpẽs magice artis.ſ.hũa ⁊dita q nulliꝰ pᷣcij erat. Un Oꝛati. Ulel qͥ
Sni midbie nox ſenſuũ illuſio ⁊ dẽ a pᷣſtrigedo qꝛ aciẽ pᷣtextas vel qͥ docuere togatas ᷣm Hugui.
SNonlohli oculoꝝ pᷣſtringit. Scom pᷣſtigiũ icredibi/ pap.vo dic.ꝙ dicebat᷑ pꝛetexta.qꝛ pᷣtexebat᷑
n⸗ iuntſts les reꝝ mutatiões vidẽet fieri vt terre cumu ci latioꝛ q́; purpar.
ons odorutfn lus videtr᷑ caſtꝝ.⁊ lapilł talentum.ſeges. co Pꝛetoꝛ.oꝛis.m.g.i.pᷣpoſitꝰ. Sʒ pᷣpoſitus ĩ
ncſi RK hoꝛs militũ galeatoꝝ Uł ↄponit᷑ pꝛeſtigin ecccłia.ptoꝛ ĩ ciuitate.Et dicũt᷑ pꝛetoꝛes qꝛ
dſncon ge⸗ a p⁊ ſtige qꝛ q̃dã ſtigialia fctã pᷣ.i.añ faciüůt p̃ſunt⁊ toꝛq̃ant.ł qꝛ pꝛeerãt toꝛmẽtis.a pꝛe
Nontia M Hãc ſpẽm artis magice dẽ iueniſſe mercu ¶⁊ toꝛqueo.ques.Ulł dicũt᷑a pᷣeũdo.łpꝛeto
n nn z ri. Iñ pᷣſtigioſus.ſa.ſum.⁊ h ⁊ h pꝛeſtigia? res dicunt᷑ q̃ pꝛepoſitoꝛes. Ułpꝛetoꝛes q̃i
Eliiwipen i ⁊ ̊ le.ᷣm Hug.papᷣ.vᷣo dic.pꝛeſtigiũ dol?* pꝛeceptoꝛes ciuitaꝶ.⁊ pncipes.ita ꝙ pꝛece/
geſipglerd, ſni fraus.mendaciũ.fallacia maleficin. ptoꝛ ſincopet᷑.⁊ dicat᷑ ̊ pꝛetoꝛ qi pꝛeceptoꝛ
viſbintin Peeſtites.ſtitũ.m.g.płis nũeri pe.coꝛ.qqͥ pꝛe qꝛ pꝛecipiat.Idẽ ⁊ pꝛefecti.qꝛ pᷣterioꝛa po⸗
edi ſto erãt ad petitões hoiaim. teeſtate pꝛeſint. Idẽ ⁊ q̃ſtoꝛes.qi qſitoꝛes qꝛ

nteſuliit Nꝛeſumptio.onis.ſᷣm ſpe.ẽ argumentũ ad pꝛe oĩb qrũt. Indep̊ pꝛetura.re.dignitas

Eiigtinin credendũ vnũ factũ.ſurgẽs ex pꝛobatõe al pꝛetoꝛis.Et pꝛetoꝛiꝰ.ria.riũ.⁊ hͥ pꝛetoꝛium
oſeſio ſeſlie teri. vt ex coerxiſtẽtia vł cõiacẽtia ꝑſonaruz rij.loc vbi pꝛetoꝛ reſidet ad diſcutiedũ do
nene de ſuſpectaꝝ pᷣſumit᷑ coitꝰ c.lr̃is.eiti.vbi ſolus mus iudiciaria.⁊ ꝓdu.pe.gti. 3

Pꝛetoꝛ eſtqͥ in vrbe romana iudicio ſenat·
ad diſſipanduũ vi oiſceptadi dubios actł 7
cauſas oꝛdiabat᷑. Et erat erꝰ officiũ annuũ

vel annale.qꝛ ſolo anno durabat.⁊ antec; a

ppło romano ad pncipẽ traſlata fuiſſet ptãſ
vl anq; romana ptãs ſub imꝑatoꝛe venirʒ

habuit ptatem plenã faciendi ius ⁊ ſtatuta
⁊ edicta cuiꝰ edicta iuris onerarij noie cen

ſent᷑qꝛ hmõi honoꝛe ⁊ autoꝛitate pollebat.

vt. C. de offi. pto.l. j.? Inſti.ð iure gen.na.

⁊ ciui.S.pᷣtoꝝ q̊ʒ edicta.⁊ no. in. lcertu. E.
vñ legit. ꝙ pᷣtoꝛ viu potiꝰ dz ſeqͥ pᷣtoꝛẽ moꝛ

ius ciunulllll.
HPꝛetoꝛ fideicõmiſſari dicebat᷑ ille qͥ de fi/
Deicõmiſſis relictis cognoſcebat.⁊ ius di/
cebat ⁊ reddebat dicẽs.ius dabo. ff de oꝛi.

iur.l.neceſſarin.

7

Pꝛetoꝛ pegrinꝰ dicebat᷑ille qͥ int ꝑegrinos

qin ciuitate affluebãt vł ↄfluebat ius red/
debat.

Mꝛetoꝛ vrban dicebatr qͥ cũ oſ. ules ad bella
finitima als vicina vocarẽt᷑ ius neceſſariũ
ĩ ciuitate reddebat.ff. de oꝛ.iu.l.ij.pPal.

Nrerorin eſt loc in q̊ ius ex moꝛe redditur.

Etiã locin qͥqͥs pᷣfecturã exercet cũ ſuis oſ
ficialibo⁊ cãm tractare ſolet. Idẽ eſt domꝰ
pᷣſidi puincie aſſignata.vt loc deputat iu
Ddicibo ad cognoſcẽdũ ⁊ deputandũ vel ad
ſen tentiandũ de cauſſſſis.
HPꝛetoꝛiũ pigmꝰ ðꝛ illð qd alicuidat᷑ a iudi

HPꝛetoꝛiolũ.li.dimi.i.ꝑuũ pᷣtoꝛin. ⸗ce.

„

Pꝛeuaricatoꝛ. toꝝ.i.trãſgrediẽs.⁊ ðꝛ a pua

rico.cas.⁊ dicunt᷑ puaricatoꝛes legꝭ.i.trãſ/

greſſoꝛes leg.qꝛ pᷣ alijs ⁊ pł q; debeant in

legẽ varicãt.i.claudicãt vel ambulaãt.

——

Pꝛeuiꝰ. uia.niũ.pᷣcedẽs.pcurſoꝛ anpoſituſ

in via pambulans.

Pꝛex.cis.he pᷣces.haꝝ pᷣcũ ſʒ ntũs ſingula
ris nõ eſt in vſu.i.rogatiões.ſupplicatiões

PHꝛiam.mi.pe.coꝛ ꝓpꝛiũ nomen cuiuſdam

78 a paſce.qð eſt emere ł redimere.qſi em

ptus vel redeptꝰ. Eta gtõ pami addita dei

fit pamides.h pamide.filꝰvł nepos pami
⁊ a ntõ pamides remota de ſyllaba.fit h̊ pa
mis pamidis.pe.coꝛ.filia vł neptis pami.
Pꝛiapus.pi.fuit iuuenis qͥdã de lapſato ci/
uitate helleſponti.vñ vᷣpulſus ẽ ꝓpt᷑ magni
tudinẽ virilis mebꝛi.⁊ habit ꝓ deo eſta fe/
minis.⁊ ðꝛ de hoꝛtoꝝ ꝓpt᷑ fecunditatẽ eoꝛũ
qꝛ boꝛt nuq; eſt ſine fructib. Et ꝓquẽ pe.
vñ Ouidiin libꝛo faſtoꝝ. Ac rubet hoꝛto⸗

rum de ⁊ tutela papꝰ. Itẽ ðꝛ de ſux⁊ deꝰ·
auiũ.⁊ ab illo ðꝛ papus virile mebꝝ.Uʒ
Hug.ðꝛ a paſce qð eſt redimere. qꝛ gener⸗
humani iacturã redimit. Iñ papiſmus.mi

pudendoꝝ tẽſio vel paſſo.

Pꝛiaſce grece ðꝛ emere vel redimere latine
Hꝛimari.ria.riũ.i.pmus.⁊ ðꝛ ꝗa pmnus.
Hꝛimas.matʒ.cõ.ge.ðꝛ qͥ pᷣmꝰ habet᷑ in plo
In pmatus.tus.tui.eiꝰ dignitas vel magi/
ſtratꝰ. Itẽ pmas deſignat qndã dignitateʒ
in eccłia.⁊ tũc eſt ge.maſ.Et vt dic Papiaſ
Pꝛimas.mat..inter reliq̊s maioꝛiſ dignita

tis ⁊ poteſtatis eſt.⁊ ꝓ.pe.gti.

— „ 5

—R—21+ — — —

Pꝛimeip. ua. uũ.pe.pꝛo.i.pmus ĩ euo.velp

HPꝛimiceri.rij.qͥ pmmũ cereũ poꝛtat an eßõm
vel regẽ de dignitate. ⁊ ð: a pmus ⁊ cereus
In hec pꝛimiceria.ria.eꝰ dignitas.
Hꝛimitie. aꝝ.pluralis nũeri ſunt qͥ hmo de
rugibꝛ ꝑcipiunt᷑.vel q̃ deo pᷣmo offerunf.
hinc eſt ꝙ ſacerdos pᷣmã miſſam cantãs di
cit᷑ celebꝛare pᷣmitias. Iñ pmitiꝰ.cia.tiũ.iip
cipuus.⁊ inter alios pᷣmꝰ vl maioꝛ.Et de/
clinat᷑ in pli numero tm̃ ſᷣm vſuʒ. Inuenit᷑
etiã ĩ ſingulari pꝛimitia.tie.i.pma pꝑs frugui
dño offerẽda. Hec aũt debet᷑ pcepto domi

7

ni qͥ Exo. xxij.pᷣcepit. Decimas ? pmitias ñn

tardabiſofferre dno.⁊ vt dicũt.h̊ pᷣceptũ ex
toto fuit cerimoniale. Sʒ pceptũ dedeci ⸗·
mis ꝑtim fuit cerimoniale.⁊ ꝑtim moꝛale.
et vt diẽ Hiero. Qui plurimũ quadrageſi
mã ꝑtẽ dabat ſacerdotib qͥ minimũ ſexage
ſimã. Inter q̃drageſimã ⁊ ſexageſimã lice/
bat offerre qdcũq; voluiſſent.⁊ G̊ ĩ aridis ?
liqͥdis. In fetib aial pꝛimogenitũ daba᷑.
NHiꝛimipvył.li.m.g.⁊ h̊ pꝛimipvli.lij.⁊ h pꝛi
mipylarꝭ.in eodẽ ſenſu. vexilliferqͥ poꝛtatꝰ
müßrii. Rni vexillũ añ regẽ vel in bello
Iñ h̊ ⁊ hec pmipylarꝭ.⁊ h̊ re.⁊ h̊ pꝛimipyla
tus.tus.tui.dignitas vł officiũ pᷣmipyli.

DPꝛimiuirgi. gij.qͥ pꝛimã virgam fert ante

regen.
Pꝛimogenit.ta.tũ.i.pꝛimo nat᷑.⁊ pꝰ quem

eſt al vel alij ſicut Eſau ðꝛ pꝛimogenitus

iſaac. Itẽ pꝛimogenit ðꝛ añ quẽ nullꝰ.nec

beate virginis “
Pꝛimogenita dicunt᷑ ius hmogeniture.vñ

ſuꝑillud Geñ.xxv. Paruipẽdens ꝙ; pꝛimo
genita vedidiſſet. ðꝛ in hiſtoꝛijs.Erant aüt
pꝛimogenita dignitates q̊s habuerũt pmo

geniti in cognatiõiboſuis vſq; ad Agaron.

Habebat eipꝛimogenit / veſte ſpealez duaa

poſt quẽ aliꝰ.⁊ ſicxpᷣs ieſus ðꝛ pꝛimogenit

Pucbnitm!
ofnebi
ihhliie
duplecha
aiginii
rogan,
Zrſaeruct
Prinoron
Ptmonat
Tihawit
cPoyllücznb
Dinoral'
Pinubha⸗
Ppmusaco
Pricepspie
Pmächis
mecpecip
polichcit
Ncpiochn
Dinerdign
Wlann.
orcdinen,
Ekaiſteche
uienfun
Mosongelosa
Enollponun.
Pipgarlan
Dinda
Weitackge
Pcis e
WEN
inpletden
ichorpee
ämorrd

auömnqni
Dicro gliuſnes
Iednon
ninecckinet
poris üh
Keignieng d
ſpeprich,
bzncöet
Ueſtgluinfign
ruini Tli D
nſntorgo
Gred bein G
aheiſ

Redefarde
flendes
g
npapilnns

Untdinarlni

4 apmnns
he habekineh
itzsyulneg
Köndädim
. En Ndſen
Pmmoreg

wlannr.

rüportncn.

Napmmuscats
Pdignins
ücniſuntähoon
deodno ofin
iniluncantis)
Hönin auii,
PNNor AIN
n u; Jnuenl
idmna goffig
betfcptodonn
naszpmminsn
cirboapti

cpidede

1primmortſe
müqucragen
ninniſt
ſgenmac
nehimo
eluierporn
incedinn
breabpingee
Toſſciüpnigft
mnintomfenm

idu ebat᷑ tm̃ ĩ ſacrificio offerẽdo.⁊ receptu/

rus finalẽ bdictionẽ a pꝛe. Itẽ in ſolẽnita

tib ⁊ ↄ uiuijs bũdicebat minoꝛibo.⁊ in his
duplicẽ ciboꝝ poꝛtõeʒ recipiebat. Tradũt
etia ꝙ ĩ diuiſiõe hereditatꝭ ſꝑ duplũ reciꝑet
pmogenit. Nota etiã ꝙ pmogenita moꝛs
dꝛ ſuꝑbia.q̃ fuit pᷣma cauſa apoſtaſie.

Dꝛimoꝛ. o;..N ð2 maioꝛ ? dignioꝛ in po. vel

pmus in oꝛdine fʒ Hug. Pap̃. vo dic. Pꝛi
moꝛes pe.pꝓd.ſunt pmarij pꝛimi viri electi.
Vn Oꝛati i ᷣmo.Pꝛimoꝛes ppli arripiũt
popnlũq; cribu.
NDPꝛimoꝛculꝰ.la. lũ.dimi.i.aliq;tulũ pmoꝛ.

Hꝛimułꝰ. la.luʒ.dimi.de pꝛimꝰ.Et inuenit

ꝓ pmus.⁊ coꝛ mu.

Pꝛinceps.pis.cõ.ge.ðꝛ q̃ᷓi bᷣinꝰ capiẽs vł qi

pmũ capiẽs.⁊ ðꝛ a pmum ⁊ capio.ꝙ aũt ðꝛ

poſitũ ect a caput facerer qͥdẽ gem̃ tiſ.ſʒ qꝛ

acapio cõponit?᷑ ⁊ facit in pis.⁊ deſignatoꝛ

catoꝛes ſaluos facereqn pᷣin egolſum. vbi
dicit glo.pꝛimꝰ.i.naximꝰ. Peioꝛ eĩ omnibꝰ
ſuʒ.qꝛ ꝑſecutoꝛ.q̃ nõ erat peioꝛ.Pꝛimꝰ g̊ fu

it nõ oꝛdine tꝑis.ſʒ magnitudine iniqtatis

Nꝛioꝛculli.:ꝑu pꝛioꝛ. vel in ꝑſona vcl in
Pꝛiſcillianiſte qͥdã heretici aſ pcilliano vo
cati.qͥ in hiſpania in erroꝛe gnoſticoꝝ ⁊ ma
nicheoꝝ ꝑmixtũ dogma cõpoſuitt.
Batug anuar iqu. vetuſi? yel logen?

Pꝛiſtinꝰ.na.nũ.pe coꝛ.i.qantiquus.
Pꝛiuat.ta.tũ.i.expoliatꝰ.oꝛbatꝰ vlł alienat
ab aliq;bo rebus.vel honoꝛe vel dignitate.⁊
olim pꝛiuati dicebant᷑ ab officijs publicis
extranei.Eſt eĩ nomẽ magiſtratũ habeti cõ

trariũ. Itẽ paiuati pꝛie dicũtqᷓ no ſunt cõ

ſtituti in aliqᷓ dignitate.xxiiij.q.j.qͥ ð. Itẽ di

cunt᷑ oẽs exepti a iure cõi.ſiue ſit collegiuʒ

ſiueliqᷓ ſoecial ꝑſona. vij. q. petiſti.et diſ.

dinẽ ? dignitate pꝛinceps. Iñ hoc pꝛinc· Hꝛiuata ꝑſona.eſt ꝑſona carens functione

piũ ſm Hug. Scdm papᷣ. Pꝛinceps dictꝰ

„ „ 2

eſt quia pᷣmus capit ſubam.locum. vel di/

Hꝛincipatꝰ tus.tui.i.dñatio.Et vt dic ari / ſingulariũ ꝑſonaꝰꝝ.

itoteles ĩ.v. ethicoꝝ. Pꝛincipatꝰ viꝝ oñdit.
Eſt etiã ſic ðꝛ qͥdã oꝛdo angeloꝝ qͥba deus
maxime pꝛincipat᷑.vel qꝛ alijs pᷣſunt.⁊ ſub/
ditos angelos ad explendũ diuinũ miſteri
um Diſponuunnnt.
DPꝛinꝰ grece.lentiſcꝰ latine.arboꝛ.dicit᷑ fᷣm

papᷣ. Ułſᷣm Hug. Pꝛin arboꝛ eſt. ſcz ilex.
Xr dict. 7 eſt grenl.
Pꝛioꝛ.oꝛis.qnq; eſt cõpatiuũ a pꝛidẽ pꝛioꝛ

pꝛimꝰ. Itẽ poꝛ qnq; nõ hʒ vim cõꝑatiui.ſʒ

ſimplicit᷑ deſignat oꝛdinẽſcʒ ſine cõꝑatioõe
⁊tũc poꝛꝓpꝛie ðꝛ de duobo.pm de tribus
Ylł q̃ttuoꝛ vl de pluribo. Nã de dictione diſ
hEFllaba quq; ſolet qri pꝛioꝛ qͥnta.De polyſyl

laba.pma quãta. Vũ de mult ꝓpꝛie pymus

Dices.aliuſue. Sʒ pꝛioꝛ ac alter dic cõcoꝛ/
dare duob. Itẽ poꝛ qñq; deſignat dignita
tem in eccłia.⁊ tũc eſt ti maſ.g.ſicut h pꝛi/
oꝛ pꝛioꝛis. Iñ hͥ poꝛiſſa.ſe.mulier talẽ hñs
dignitatẽ.vel vxoꝛ poꝛis.Eth poꝛatꝰ.tus.

exi dignitas vel diſtrict. Et nota qinueni

tur ſepe pꝛioꝛ ꝓ melioꝛ poſitũ.⁊ tũc ſine du
bio hʒ vim cõpatiui. Etpmꝰ ꝓ optimus et
tũc ſuꝑlatiui ſignificationẽ obtinet ſeu cõ/
paratiui. Un Uirgiliꝰ. Et pmos iuuenuʒ
tot miſerit oꝛdo pmos.Pꝛimos poſuit pꝛo

Abrimos. Pꝛim etb marim iuenit. Cla.
Timo.).ðꝛ. Chꝛiſtꝰ/ venit in huũc mũdũu pec

NOPiꝛiuatũ ius ẽ illud qð oncipalit᷑ ad ſingu/

Pꝛluata delicta dicũ

loꝝ vtilitatẽ ꝑtinet.vt ĩ pactis ⁊ ↄuentione

Ninal a dicut. qᷓ ciuilit tractant᷑ vt
iĩmihi furatſis decẽ.⁊ ego vt rehabeã ago

noõ vt coꝛꝑaliter puniaris..
Pꝛiuignꝰ.gni.eſt qͥ ex pꝛioꝛiviro genit?ẽ.di
ctus q̃i puigenꝰ.i.ex poꝛi viro genitꝰ.vel qi
pꝛiuat igne.i.dilectiõe.qꝛ paꝝ diligit᷑a no
uerca vel a vitrico. Uñ vulgo añnatꝰ ðꝛ.ſ.
anñnq; mater ↄtraheret cũ altero viro. Ju B
pꝛiuigna.gne.q ex vxoꝛe viri nata fuit añqᷓ;
eſſet vxoꝛ ſua.Et eſt filia vxoꝛis ab alio vi/

ro pꝛioꝛi genita.

—

Pꝛiuilegiũ.gij. eſt lex pꝛiuata ⁊ ſingular qᷓ
ad vnũ ꝑtinet vł ad paucos.⁊ puilegiuʒ ðꝛ
pᷣrogatiuũ vel honoꝛ ſingularis velppꝛia p
ſumptio. Pꝛiuilegiũ etiã ðꝛ qð iure debet᷑.
⁊ bñficiũ qð a pꝛincipibo ↄcedit᷑. Ulł puile
giũ eſt pncipis bñficiũ õ ius cõe indultum

Non em̃ eſt pꝛiuilegiũ niſi aliqͥd indulgeat

ſpẽale. c. abbatẽ.de v.ſig.⁊.c.in his.de puil.

Et ðꝛ q̃i pꝛiuãs legẽ.vel ẽ lex pꝛiuata.i.vni

us añ alios honoꝛ vel dignitas aut imuni
tas ꝗᷓ ſibi ↄuenit eoꝝ qᷓ alis incũbũt vel q
Et pꝛiuilegiarb.ria. riũ.i.progat.vłqͥ vtit

puilegio. Et nota puilegiũ meret᷑ amitte

re qͥᷣ ↄceſſa ſibi abutit poteſtate. Ite vt dic
Hieronymꝰ. Pꝛiuilegia paucoꝝ nõ faciũt

legẽ cõmunem.

S F——èr
4

“ 6 4 . .

Poaſtiũ:ſtij.locꝰ añ ciuitatẽ.ſ.ſuburbiũ.⁊
: a p. i. añ ⁊ aſty.qð ẽ ciuitas.ſʒ hug. Papᷣ.
po diẽ. Pꝛoaſtiũ viridariũ ꝓpe muꝝ arboꝝ
ADꝛoauliũ.lij.n.g.i.poꝛtieus.
A ꝛobatic. ca.cũ.i.pecualis.⁊ 82 a pbaton.
q ĩterpᷣtat ouis. Hic dicta ẽ ꝓbatica piſci
na:i.pecual.qꝛ cadauera hoſtiaꝝ ibi ablue
bant᷑. Un Joh. v. Erat at hieroſolymis ꝓ
patica piſcina q̃ cognoĩabat᷑ hebꝛaice beth
ſaida.i.domꝰ pecudũ latie.Et ſatꝭ ↄcoꝛdat
cuʒ greco.ſ.pbaton vl ꝓbatica. Et nota ꝙ
tres piſcine erãt hieꝛoſolymis. Una piſcia
ibi erat q̃ dicebat᷑ ſuꝑioꝛ.⁊ ̊ erat extra ciui
tatẽ. De qᷓ Iſa.vij.dic dñs ad Iſaiã. Egre

dere in occurſum Achaʒ tu. ⁊ qͥ derelict?è ẽ

JZJaſub fil tuꝰ ad extremũ aqueduct piſci

ne ſupioꝛis ĩ via agri fullonis. Alia piſcia

crat iferioꝛ.⁊ h erat ĩ ciuitate ad vſuʒ ciuiũ
Tertia aũt erat iuxta tẽplũ q̃ſi ad radicem
mötis ſion. De q̃ piſcina ſumebatr᷑ aq̃ ad ſa/
crificia abluẽda. Et fiebat h̊ piſcia ex ↄgre

gatõe aqꝝ ſiloe qð erat fons ad radicẽ mõ
tis ſion. In hac piſcina nathinei hoſtias la

uabat ſiue oues ſacrificãdaſ. Itẽ ꝓbatic.i.
4q pbat vel ꝓbat᷑.⁊ tũc ðꝛ a pbo.bas.
OPꝛobaton grece.latine ðꝛ ouis.

ſio eſt difficil hñs aliqͥd qð diſputatõe ſol

uẽdũ ſit.⁊ coꝛ.pe.gti. Jũ ꝓblematicꝰ.ca.cũ
gulis ⁊ difficil.łqͥ ꝓblema ꝓponit. Et videt
pꝓblema cõponi a p⁊ lema qð ẽ voꝛago.qꝛp
ponit᷑ vt voꝛet ⁊ decipiat.⁊ ꝓ.bple.
Pꝛobʒ.ba.bũ.i.modeſtꝰ moꝛigerat.tꝰ.cõ/
mod. apt'. bonꝰ. Iñ pꝓbitas.tatꝭ.⁊ coꝛ.pꝛo.
Unñ.Es pꝓbo expirat pbitas.es honeſtꝰ ho/

neſtas. Labit es foꝛtꝭ. foꝛtia moꝛte iacct.

Pꝛoboſcida vł ꝓmuſcida.roſtꝝ elephãtis.
qꝛ illa pabulũ oꝛiadmouet.⁊videt᷑ declina
ri.hec ꝓboſcis.dis.vł ꝓmuſcis.dis.
DOꝛobꝛũ.bꝛi.n.g.i.crim.turpitudo.ↄuitiũ
Dedecꝰ. In ꝓbꝛoſus.ſa.ſum.i.dedecoꝛoſus
Iñ h pbꝛoſitas. taiitit.
Pꝛocaſtriũ.trij.locꝰ foꝛ añ caſtra vel caſtꝝ
2 ðꝛ a ꝓ ⁊ caſtrũ vel caſra.

Pꝛocax.G.o.g.i.petax.auidꝰ petitoꝛ ĩpoꝛtu

mad petẽdũ qð maxie ſolet facere ꝓci.⁊ ꝑti

net ad meretriceſ.in ꝓcacitas.tꝭ.i.iĩpudęetia
intꝑantia. ⁊ pculꝰ.la. lu.i.aliq;tulũ ꝓcax.
8 Brocelf ieier eliden in celeuma.

HPiꝛocułꝰ.li. pe. coꝛ. filiꝰ qͥ naſcit᷑ pꝛe exiſtẽte
pꝛocul a patria.Eth pꝛocula.le.i.filia talii

18. ð a ꝓcello. lis. eo ꝙ ꝓcellat.i. ꝑcutiat.
ꝓcella pꝛie terraꝝ ⁊ celi. Tẽepeſtas fluctu

Pꝛui.uii. uii.i. puatꝰ. vel pꝛius.

Pꝛocõſul ðꝛ iudex oꝛdinarꝰ-.
Teſt iudex a ppło ↄſtitutꝰñ a pncipe nec ab
alio.ſʒ an imꝑatoꝛiã dignitatẽ creat.cuiuſ

Ijm tm̃. Dã tũ qñiq; pcella elenatio fuctuũ
ſſz ꝓpt vẽtos. Iñ pcelloſus.ſa.ſuzʒ.i.tẽpeſtu
oſus. In ꝓcelloſitas.tatis.i.tcẽpeſtuoſitas.

Pꝛoceres vt ait papᷣ.ſunt pncipes ciuitatiſ

diꝓcedes eo ꝙ añ oẽs honoꝛe pᷣcedãt. Itẽ

capita trabiũ q̃ eminẽt extra parietes pce/
res dicũt᷑.eo ꝙ pᷣmo ꝓcedãt. Hic facta trãſ

latõe ad pꝛimoꝛes⁊ ad q̃ſdã nobiles pceref/

dicunt.qꝛ cetere młcitudini pᷣeminẽt. Et ðᷣ
clinat hpcer. hꝰ pcerꝭſz raro ĩ ſinglan ine

nit᷑ niſi ꝙ Juue. dixit. Agnoſco ꝓcereʒ c.

Et coꝛr.pe ꝓceres.Ulũ Lucan i.v. Fata
vacẽt ꝓceꝝ moxꝰ hic cũcta ſequun.

Pꝛocer.ra.rũ.i.lõg.altꝰ.foꝛmoſus.⁊ ðꝛa

ꝓcedo.dis. Iñ h ꝓceritas.ta.i.longitudo

altitudo.⁊ p. ce. Clñ Dañ.iiij. Et pceritts
erꝰↄtingẽs celũ.⁊ Deut᷑.ij. Populꝰmagnꝰ⁊
mult“ pcere longitudinis ⁊c.⁊ HNũeri.xiij.

Populꝰ quẽ aſpeximꝰ pcere ſtature eſt.

Pꝛoceſſus.ſus.ſui.i.pſper euẽt łangmẽtũ
Pꝛoceſtria.oꝝ.płis nũeri.loca extra ciuita
tem.ſicut pcaſtria loca extra caſtra. vł pce
ſtria dicũt᷑ loca extra ciuitatẽ degdata.pꝑ qᷓ

murus aſcẽdit᷑.

HPꝛocinct.i apparat belli vel pugne. Jtẽ P
Anctus.cta.ctũ.i.expedit.armat...
NMeꝛocliuꝰ.ua.uũ.⁊ H̊ ⁊ h ꝓcliuis.⁊ G̊ ue.ĩ eo⸗.

dẽ ſenſu.i. pcuruꝰ i anterioꝛẽ ꝑtẽ q̃ſi pceps.
Et ponit᷑ qũq; p ĩtent.ſedulꝰ pmptꝰ.qnq;
ꝓ facil.Qui ei in ꝓcliuitate ẽ.valde ẽ intẽtꝰ

necadat.⁊? iõ ponit᷑ p intetꝰ. Itẽ facile pᷣcipi
tari pᷣt.⁊ iõ ponit p facił. In pcliuitas.tati
MDiꝛocõſul ðꝛ.qͥ vice ↄſul fungit᷑. Uñ dic iſi /

Doꝛꝰ.ix.etymo. Pꝛocõſules ſubiecti erãt cõ
ſulib. ⁊ dicti pcõſules.eo ꝙ vice ↄſulis fun
gerẽtur

officiũ erat ĩ puincijs dirigi.ſ.ĩ regno tribu

tarijs.vt ꝑ en ꝓuinciales ſua negocia expe/

dirẽt. Hic vo pluries nõ potuit vti faſtibui
q; ſexies. Hemo eĩ ſeptio eſt creat pcõſul.⁊

niſi ſemel pcõſulat fungebat᷑ inſignijs.?XKẽ nn

ꝓniĩcia.⁊ ad eũ ꝑtiebatvt ad qſcũq; mgratꝰ
reſpiceret.ff.de offi.pcõ.l.pꝛocõſules.

Hꝛocoõſullegatꝰ.ẽ cui pcõſul ꝓuinciã ĩgreſ

ſus mãdat iuriſdiction.

Procox ri ge ege dpiin nomẽ cuiuſdã viri

Uñ in auroꝛa. Phillippꝰ ꝓcoꝛꝰ.ſtephaon pᷣ

clarus honoꝛe. ⁊ addit᷑ vnũ l.in Phillipꝰ

vt pma ꝓducat.

£

Fanpeli
nuc
nrulle
ananan
Poaurate⸗
Pamne
Vpuung
Doions
Jüßpodl
fuigum
uaii
Pocigiü.
Duratiat
möſoocc⸗
ſtrisplenm'.
ctaipono⸗
ſcificet
digiüßtdi
gremoti

DPolgun.

Ppogtutn

Halaui⸗
Voa c
gusteffynu⸗
digus. gpfuſian
ls guto .
Denei Oann
Prackin⸗
Aontnecgmn
wonaſindlape
üinoride
lginznhur
limnichoni
Uimd
depediſefl
Oodncnt.
ropylluds.
prodocrütun
Cophanyn
Morhanid

luſtsgnn
Uen ſcbipfi

S=-
—

n knokevop,

ſſtoonig

elucerto⸗

sſziti

38.)
e

ngitihnn

onreietli
tam Mnag

ndmieninir

Brmoifingenan.

Anoo rgi
Ducmtin
caſequunt
. ormoſtct

ins tan ilene

Mmnii. Ethang
E. Popukug::
Binis 1. Hüna
peareſanneck.
herenc langnei
ien ocdemzai
nemckr. Koe
duitedegdn ,

Mrlougne. J
Pamdt.
Xliuis tbucio/
t geſiicys⸗
ul onpt Gn;
ri getinni
Nſucleßch
ſiheinnatn
ungt Ondiiſi⸗

coſudiccnträtth

c vice olisi
md. Ccn
PKapnchen
itanͤan
dniglitchani
losſn nie
n otnit üiit
iockgar in⸗
nehtiſcle,
AN 144 ſcig g

to ſibi a dño fctõ gereda gtuite ſuſcipit vnũ
vel plura.ff.de nego.geſt.l.iij.S.negocium.

ſtris plenꝰ.

NMPꝛophanꝰ.na.nũ.i

Alijs credit excellere. Clñ pꝛo

Et pꝛocła qdã veſtis pᷣcioſa ꝗᷓ de pculaffe/
rrebat᷑.vñ ⁊ ðꝛ pꝛocula.q̃i pꝛocul lara.

DPꝛocus.ca.cũ.ðꝛ a ꝓcoꝛ.arꝭ.⁊ h pꝛocꝰ.ci.i.
petitoꝛ ⁊ ꝓpꝛie mulieꝝ vel noue ↄiugis⁊ nu

cri⁊ petere donis eã quã vnltt.
mãda

DPꝛodigialis.lis.cõ.t.⁊ le.i.monſtruoſus.
Iñ b̊ pꝛodigialitas.tatꝭ.i.mõſtruoſitaſ.⁊ h

pꝛodigiatoꝛ.toꝛis.i.pꝛodigioꝝ ĩterpꝛes.

Brodigiolidi. uũ pꝛodigiũn.

Hꝛodigiũ.gij.i.mõſtꝝ turpe ⁊ ad vaſtandũ

paratũ.⁊ ðꝛ a ꝓdigo.gis.Sepe tñ ſimpłr ꝓ

„

mõſtro õü

eſt qi poꝛro dictũ.eo ꝙ poꝛro dicał.i.poꝛro
ſignificet.⁊ aliqd futuꝝ eſſe poꝛtẽdat.Uł p
digiũ pᷣt dici ꝓcula digito.qꝛ pᷣfigurat ali/

qd remotũ ⁊ futuꝝ.

ꝛodigua. gue.i.hoſtia młtũ ↄſumẽs. Iñ

H ꝓdiguitas./. ⁊ pꝛodigu.a.ũ.i.ꝰſumens.

Biodicsutt nitns.
gus ⁊ effundẽs ſᷣm Hug.papᷣ.vᷣo dic.Pꝛo
oſus.gluto.vñ ꝓdigꝰ excedit meſurã.largꝰ

honoꝛi. Seruit fructificat ꝑc. auarꝰ eget.
HMꝛodig eſt qͥ neq; ts neq; finẽ expenſarũ
aduertit.neq; modũ.ff. ð cur. furioſis.l.j.ſʒ

bona ſua dilapidãdo ⁊ diſſipãdo ꝓfundit.
cui interdicit bonoꝝadmĩſtratio a iudice ꝑ
legẽ. xij. tabulaꝝ. vel als a lege.vt qꝛ i.l. Ju
li. maieſt. ↄmiſit.vt.C. ad.l.iul.maieſt.lʒ.fi.
HPꝛoditoꝛ.eſt qͥ ſecreta ſibi cõmiſſa reuelat.
de pe.diſ.vj.ſacersdos.
Pꝛoductil..t.⁊ H le.pe.coꝛ.ðꝛ a ꝓduco.qj.
2 opꝰ illud ðꝛ pꝛoductile qð nõ eſt fuſile.ſʒ
pꝛoductũ tunſionibo malleoo.
creerat ſmerlles r 8 a
pꝛo ⁊ phanũ q̃i pꝛocula phano.ꝓphanũ ẽt
ↄꝛ qð ñᷣ eſt ſacꝝ. Uñnphanidicũt᷑ oẽs laici

Zilliterati.qᷓ̃i pꝛocul a phano ꝓphᷣie.vñ ſuꝑ

illð Eʒech.xlviij. Pꝛophana erũt vrbis⁊c.

Pꝛofeciꝰ.cus.tui.i.itꝰ.⁊ ðꝛ a pficiſcoꝛ.ſcerꝭ.
Itẽ pfectꝰ ðꝛꝓficuũ.⁊ tũc ðꝛ a pficio.q.vñ
qdã.Pꝛo ꝑuo pꝛofectu ẽ qͥs ſepe pꝛofectus
ꝛofeſſio.onis.f.g.i.ſcia.ſʒ non qlibet.imo
lla öꝛ ꝓpꝛie pꝛofeſſio alen mnle a ſet ab

lsʒ qidã pꝛodigiũ appellatũ

g. ga. gi.i. diffuſus. vltra modũ lar

fitent. Ni pꝛofeſſio eſt ſtudendialicui vitce
kſcie q̃dã ſinglan electio. In nr̃o t vſu ðꝛ

pꝓpfeſſio alicuiꝰſecta ł diſciplina quã pꝛofite

ptiaꝝ. Cll oꝛ a pecando qꝛ frequent ſolet p/⸗

tur. ſiue ĩ ea excellat ſiue nõ m ꝙ eſt xpinne
pꝛofeſſionis UIñj ð. Eui paofeſſiois es tu

xypiane an Tulliãe.Et ego feci pꝛofeſſionẽ

yel pꝛofeſſus ſum ĩ oꝛdine fratrũ minoꝝn.·
Pꝛofſeſtus.ſta.ſtũ.i.dies oĩno feſtus.⁊ ðꝛꝓ
feſtus q̃i pꝛoꝛſus feſtꝰ. Pꝛofeſi etiã dies d
vigilia feſtoꝝ dieꝝ.qi ꝓpe feſtũ.i.añ feſtum.

Etqᷣlibet dies nõ feſtiuꝰ dᷣꝛ pꝛofeſtꝰ qi lõge

a feſto ł pꝛocul. Hinc Macrobi de ſatur
naliby dies oẽs aut feſtoſ aut pꝛofeſtos aut

interciſos vocauuait.
HPꝛoficuũ.cui.n.g.i.pꝛofectus.

Hiꝛofligatꝰ.ta. tũ. ᷣm. papᷣ.i.pꝛoicctꝰ.deuiꝰ.

puerſus afflictus.ĩterfect.ſceleratꝰ.⁊ p.fli.

Hꝛophoneſis.ẽ cũ aliqs exclamãdo deũ le
titiã vl indignatõʒ expmit. vt O de in qn/

tis animꝰ ᷣſat᷑ amãtis.⁊ ðꝛ a pꝛos qdðᷣ ẽan d
⁊ phonos ſonꝰ.q̃i ſe hñs ad ſonum.i.excla/
mationẽ.qꝛ hic coloꝛ ðꝛ exclamatio.
Pꝛofugꝰ.ga.gũ.pe.coꝛ.i.pꝛocul fugiẽs.fu/
gitiuꝰ.expulſus. Pꝛofugusppe ðᷣꝛ qͥ pꝛoculł

⁊ ſedib ſuis vagat᷑.qi poꝛro fugat.

Ddigus.i.pfuſus.ↄſũptoꝛ.luxurioſus ſũptu

ꝛofundꝰ.da.dũ.i.pꝛodigꝰ.largꝰ.diſſipa/
toꝛ qͥ nimis pꝛofundit.⁊ ð a pꝛofundo.diſ
Inñ pꝛofunditas.tatꝭ.i.pꝛodigalitas. Itẽ p
func. da. dũ.ð q̃i pꝛocul a fundo hñs ſuꝑ
ficie.vł qi pcul hñs fundũ.⁊ ðꝛ a p ⁊ fundꝰ
Inñ h̊ pꝛofundum ðᷣ: mare altũ.⁊ pꝛofundi
tas alicuiꝰ rei fʒ Hug.papᷣ.dic.Pꝛofundũ
voꝛago.altũ.immẽſum.magnaau.
Pꝛofuſus.a.ũ.pe.ꝓ.qð ĩ vi noĩis accipit᷑ in
actiua ſiãtõe.UVñ ſaluſt.Aliena apetens

ſui ꝓfuſus.ardẽs ĩ cupiditatibo. Pꝛofuſus

laica.ſ.qᷓ̃ paſſim pplło habitare liccat.nõ ꝙ i

ſui.i.pꝛofundẽes ſua.i.diſſipãs vl diſpergei
pap.dic̃. Pꝛofuſus.i.largus diſſipatoꝛ.
tes nõ ſunt pꝛogenies.qꝛ nõ ſunt pꝛocul ge
niti.ſʒ pꝛonepotes.⁊ exinde ſunt pꝛogenie⸗
qi pꝛocul geniti.⁊ inde pꝛogenies ĩcipitap
nepotibo. ſʒ poſteritas a nepore.q̃ſi poſtera
tur.ita ſuperiꝰ pꝛoaui.abaui.ataui.tritaui.
pꝛogenitoꝛes vocantur. quaſipꝛocul gene
rantes. 1 AGs Geie.

.

eſſoꝛ alicuiꝰ

ples ꝓuincias ſiue loca deſtinat. Sed m·
S0. in ſum. E.?.ti.ẽ ſcptura publicepoſi /
ta. vt ihi ðꝛ in. S.mutationes.

6*

HPijobemiũ eſt mo generaliſp̃ambulãs in

pꝛincipijs libꝛoꝝ oñndes ĩ generali ꝗᷓ poſtea

ↄtineant᷑ in ſpeali.interduq; alia pla cõple

ctes. vt no. Jo. an, in exoꝛdio cle.ſuꝑ verbo

modulatio.ſ.plogus.

fmo vł modulatio.qᷓi pmus ſᷣmo vel pᷣma

HPꝛoheres ðꝛ qͥ loco heredis fungit᷑ aut in

ſtitut.aut ſubſtitut.⁊? ꝓ.he.

Hꝛobibeſis. vᷣbũ defectiuũ.i.phibeas. nec

de eo inuenit ampli. Uñ Plaut. Un que

ſo vt phibeſis.

5

Pꝛolatibilis.lis...t.⁊ h le. qd ẽ ptũ pferri.
Pꝛolepſis ẽ pſumptio reꝝ explicandaꝝ oꝛ⸗

dine ſecutaꝝ.vt aqͥlevolauert.hec ab oꝛiẽte

illa ab occidẽte ⁊ ꝛa p dð eſt pᷣ ⁊ lepſis qʒ

ẽ ſumptio.q̃i pᷣumptio.

les.i. filius vel filia.

72

Pꝛoles lisf.g.i pgenies pago. nati. vel p/

Dꝛoletari rij. m.g.qͥ ad ple tm̃ gignendaʒ

vacabat. Erãt ei daʒ apud romanos q in
vrbe ſꝑ moꝛabant᷑ cã generãdoꝝ filioꝝ. et
nõ cogebãt᷑ ire ĩ arma.⁊ hi ꝓletarij dicebãt
Pꝛolios herba q̃ floꝛẽ velut cãdoꝛẽ hʒ.?⁊ ca
MMMtonoe. es. ö a pꝛotos qð eſt pꝛimũ.⁊ no

nos hoĩm capillos facit.

Pꝛolixus.⁊.ũ.i.pductꝰ.lõgus.extẽſus.ipli/⸗
citus.qð nomẽ tractũ eſt a lõgis lixaꝝ paſſi di hnW.
. Paonoſticũ. ci. n. g.i. ſignũ futuri. ? ð a pꝛso
noſco.is.⁊ ꝓnoſtic.a.i.q pᷣcognoſcit.vł añn
ſignat ᷣm Hug.papᷣ.dic. Pꝛonoſtica.pᷣui /
ſio egritudinũ.dicta a pᷣnoſcẽdo. Opoꝛtet
ci medicũ pᷣterita pñtia ⁊ futura puidere.
NPꝛonoſticon.liber eſt. ⁊ pᷣt ſcribi ſine g. vel
pᷣt addi g.ꝑ ꝓtheſim.vt ꝓnoſticon vł pꝓgno

bus. In h plixitas. tnis.
Pꝛologꝰ. gl.i.pfatõ.plocutõ.⁊ ðꝛ a ptol.qð
eit pmũ.⁊ logos qð ẽ ſᷣmo.q̃i ꝓtos logus.i.

pmus ſermo.

HPꝛoludiũ.dij.eſt imago veri ludi.i.exerciti

um ſ̃ᷣm paBß.

*

Pioluuies. ei.f.g. ⁊ B ꝓluuiũ.uij.i.aq̃; iun /

ogtio.vl deſtructio ex aqꝝ iundatiõe.lł ſoꝛ/

des vl purgatio vł decurſus q in cuiuſſibʒ
reł larga ⁊ indiſcreta effuſiõe vł deuaſtatõe

inueniv.

Pꝛomethe? atlãtis frat᷑. a paganis deluto

ͤ „

finxiſſe hoĩes ðꝛꝓpt᷑ mirã ingenij excellẽtiiã
celũq; aſcẽdiſſe.ignẽ furatũ hoibo dediſſe.
vñ dij irati ip̃ᷣm ĩ caucaſo moõte ferrea cate/
na ad ſaxũ ligauer᷑t.eiuſq; coꝛdi aqͥlã appo/
ſuer̃t.hoĩbo vᷣo febꝛes ⁊ moꝛbos dederũt.
Pꝛomiſcuũ vulg ðꝛ ex vtroq; ſexu ꝑmixtũ

7 declinat᷑ pmiſcuꝰ.a.n. ?⁊ ð a ꝓmiſceo.ſces

Itẽ pmiſcuu gem ĩ noĩe qð greci epicenũ.
i. ſup cõe ðꝛ.eſt qdð ſub vna voce ⁊ vno arti

culo ↄpᷣhendit aĩalia utriuſq; ſexus.

DPꝛomontoꝛiuʒ.rij.ðꝛ mons qͥ pcul apparet

Hꝛomptuariũ rij.n. g.i. cellariũ.? öꝛ a pꝛo/

mo.mis.qꝛ inde neceſſaria victuipmunt᷑.i.

panucoꝝ die.
Hiꝛomp.ta.tũ.i.parat ⁊ expeditꝰ ad aliqd
qm.⁊ ðꝛ a p vł ꝓtos.qð ẽ pmũ.⁊ hemi qð ẽ agendũ vl dicẽdũ.⁊ ðꝛ a ꝓmo.i „1pbm
ptulꝰ. la.lũ.i.aliqntulũ ꝓmptꝰ.⁊ cõponi᷑ N
pPꝓmptꝰ.i.valde ꝓmptꝰ. Itẽ ꝓmpty.tus.tui.i.
apꝑptio.⁊ ꝑ cõpoſitiõʒ impꝛomptu.i.in aꝑto.
ſʒ potiꝰ in pᷣpoſitio adiugit piptu ꝑ apoſi

dDiuina mens.

Et eſt pmptuariũ lõgitꝑis. Sʒ cellarium

7

agendũ vl dicẽdũ.⁊ ðꝛa ꝓmo.mis.In ꝓm

tionem.

DNꝛomulcꝰ.ci.m.g. ðꝛ funis cũ q̃ nauis da /
cit᷑ vel ſcapha.q̃ maioꝛẽ nauẽ ducit ⁊ regit.
Pꝛomurale.lis.n.g.i.murꝰan murũ dictũ

exeo ꝙ p munitiõe muri ſit.

4 „

Bromuiridrii ranſharin circa mu.

Hꝛomus.mi.m.g.i.c

—

ni. m. g.i. cellariũ. Et ponit᷑ qũiq;
ꝓ cuſtode ipᷣ pmni. i

P:ont ſcida.vide ð in pboſci.

ꝛonefas.ſceb p fas. iuſticiã. ⁊ ſunt due

ptes p interiectio. nefas nom̃. Hõ ei poteſt

ibi eſſe ᷣa ↄpoſitio.qꝛ interiectio nõ poteſt

componi.

HPꝛonepos eſt filꝰnepot:.ſicut pneptis elt

filia neptis.

po. qao eſt mens. qiptonoc.:·pꝛima noysſ.

„

ſticon.

Pꝛonuba. be. dicta ẽ Juno. qꝛ nubẽtibopꝛe
elt qᷓi pnuba.⁊ generalit᷑ ꝓ nuba ðꝛ qᷓ aſtart
nubẽti. ⁊q̃ nubẽtẽ viroↄiũgit. Ipa ẽt para

nympha. Inuenit᷑ ct hpnubi.ſic ⁊ ; para
nymphꝰ. Un Judic.xiiij.ðꝛ.ꝙ vxoꝛ ſamſo
nis accepit maritũ vnũ de amicis eiꝰ ⁊ pꝛo

nubis.i.panvmphis ſibi aſtantibo. Et coꝛ.

nu. Vñ qdã ꝓnuba curtat᷑ cui ꝓnub aſſo/

ciat᷑ ⁊ Ouidiꝰi ſcᷣa epi.Pꝛom

ne thalamꝰ vlulauit in illis.

*

bacteſipho

Nꝛonꝰ. a. ũ.i.ĩ qnterioꝛẽ ꝑtẽ flexꝰ.ĩclinatus

curu.ſubiect'.hũił.⁊ ð a ꝓ⁊ no.naſ.tracta
metaphoꝛa a natãte qꝛ caput ĩ aterioꝛẽ ꝑtẽ

ſeqᷓns v pmptꝰ. Jn ꝓnitas. c.i pmpritud

iclinat ⁊ poſterioꝛa eleuat.Pꝛonꝰ ẽt ðꝛ ob /

Hꝛopagineꝰ.nea.neũ.i.ad paginẽ ꝑtinens

hegogen
ſalleras
ſuſtogſtene
ſociilen
Uidieien
Ouihenn
ſohlſioeſi
boni winglo⸗
lebrnm aiſit
ſoiponrinu
gimummnſin
oimntarüpnn
Ainönönunit
Zonſioſzw
ſo Uhpamo⸗
Rolümatape
Popambla
cus cRufa

ene
Popenſus

Fitan
vopererun
Paopeo dio
nni/pepeu⸗
Pyphernerqi
phor hin. goet⸗
Ufbopfeneal
ſpnosgöekhon
ihpbeiſaten
Pheis Etphen
Debede
Waplibes
focerolin
tefitckaneni
bantaäcanin
inßſkerosſo⸗
Dopbenune
Dhergcekrerl
ſmmperd
Culſcpr ſirg

tnanlſohdeft

uodeceoſt
Cpornsaialibo,
n Uaidi
lgeoeſon⸗

Coſalidarni
bekdode
Lmüigteicali

Pebanerien

e Wddni ſo⸗
umini

tnnrien N
Salnn

teri di
1Pmo is n
npr rlche
Mepnpenan
Monmpmiimn
pnpenen

uniscin

enaneductttz.
nur nmini
unſi.
ciüciramm.

lnäi Stponiig

1phoſcid.

iuſticii,tſune.

Psnofn. öeidott

zineneenonohord

d ſan wentet

goöcktprimit

”

iſnmi rcrd e

icoli: Nof

Pronoſtcrpn⸗/

NCido. Opone
nurapidert.
ribiſineg. dl
goſticon Np

no gnnhethpe
pnubd Rdn
Nigt. Jaren
pnndſietbon
n dec n
ideamicse⸗ in
ſpiaſtuntio Ec⸗
unatcnipii
. Rronualin

ſio qñ ille malꝰ affectꝰ erũpit poſtea ĩ effcm̃

HPꝛopes.dis.m. g.eſt funis q pes velia
HPꝛopheta te.

Pꝛopago ginis.t.g.i linea.oꝛigo. extenſio.
Pꝛopaſſio.onis.f. g. a p ⁊ paſſio.? 2 pꝛ o
paſſio qñ caro titillatviſo vulnere. Dʒ paſ

Vnñ diẽ Hiero.in glo. Matth. v. ſup illud

„ —— — — A

Dui viderit mulierẽ ad ↄcupiſcẽdũ eã ⁊c.

Pꝛopaſſio ẽ ſubitꝰ mot ai ſine deliberatöe
boni vł mali oꝑis. Paſſio vᷣo eſt affectio de

liebrati ai ſi ſit locꝰ ꝑficiẽdi. Itẽ nota ꝙ paſ

ſio ĩpoꝛtat ĩmutatõʒ patiẽꝭ. Hõ aũt ðꝛ ali/
q̃d ĩmutari ſimpłr qñ id qð eſt pncipale in
ipo imutatũ ꝑmanet. ⁊ iõ ſimpłr loquẽédo
qñ rõ nõ mutat᷑a ſui eqtatevel eq̃litate non
ðꝛ paſſio.ſʒ ꝓpaſſio.qipma vel incepta paſ⸗

—

ſio. ł ꝓpaſſio qi impfecta paſſio.ſed paſſio

ðꝛ ↄſũmata paſſio ꝑ ↄſenſum.

Dꝛopatuł lalũ i valde patui in pal du/

ctus.coꝛã factus.

PBsparfterkun.

ꝓPenſius aduer.q̃i extẽſius.
ꝛoperꝰ.ra.rũ.i.feſtinꝰ ⁊ cit.⁊ ðꝛ ape.

tur. qi ꝓpe pedes.⁊? coꝛ.pe.gti.

-

ud vᷣbo ꝓferre aliud coꝛde.Ubł ðꝛ a ꝓcul et

phanos qð eſt ſonꝰ q̃i lõge pᷣuiſa ꝓpnũcians

Iñ hphetiſſa.ſe.vates femĩe.vł ipᷣa femia
ꝓphetãs.Et ꝓpheticꝰ.ca.cũ.⁊ h ⁊ h ꝓphetal.
⁊ B̊ le.Et vt diẽ Iſið.etymo.vij.q̊s gẽtiles
vates apellãt.hos nriꝓphetas vocãt.q̃i p/
fatoꝛeſ.qꝛ ꝓcul fant᷑.⁊ futura pᷣdicãt qͥ ⁊ ive
teri teſtamẽto vidẽtes appellabant᷑.qꝛ vide/
bant ea q̃ ceteri nõ videbãt ⁊ ꝓſpiciebãt q̃ ĩ

myſterio abſcõdita erãt.

Pꝛophetia.tie.eſt pᷣſciẽtia futuroꝝ. Itẽ p⸗

vł futuroꝝ ex diuia inſpiratõe manifeſtatõ

Cuiꝰ ſeptẽ ſũt genera. Pꝛimũ genꝰ ꝓphetie
ðʒ extuſis qð eit mẽtis ecceſſus.ſic vidit pe/

trꝰ vas de celo ſummiſſu in ſtupoꝛe mentis

cũ varijs aĩalibꝰ Act᷑.x. Scdðm eſt viſio ſic

ꝛopenſus. ſa.ſum.iexteſus dilatarꝰ. Indð

lliga
te. qᷓi pᷣſatoꝛ a pᷣdicẽdo futura 32
a pfoꝛ.farꝭ.qð eſt ꝓcul ab intentõe fari.ſ.ali

Acxt ir. Saule. ſaule qͥq me pſeqrꝭ.Sextũ
gen eccepta pabola ſic apud ſalomonei
pꝓuerbijſ.⁊ apð balaã cũ euocaret᷑ a balach
Numeri. xcxiiij. Septimuzʒ geneſt repletio

ſſſcti ſicut pene apud oẽs phas.

ſp
Trobiclatoꝛini ii locꝰ ꝓpitiãdi.⁊ ðꝛ a ꝓpiti/
oꝛ. aris.qſi ꝓpitiatiois oꝛaculũ.Et ſic ðꝛ in
hiſtoꝛijſ ſuꝑ Exo. Pꝛopitiatoꝛiũ erattabu
la aurea eiuſdẽ lõgitudinis ⁊ latitudis. cuiꝰ
⁊ arca vt arcã tegere ſufficerʒ.De ſpiſſitudi
ne vᷣo eiꝰ nõ legit. Hoc dicebat᷑ oꝛaculũ.qꝛ

dñs de illo rñſa dabat. Rũſum aũt ðꝛ oꝛa /
culũ diuinũ.qꝛ oꝛãtibdat᷑. Dicebat᷑ etiãa p

piciatoꝛiuzʒ. qꝛ exinde loqᷓns dñs ꝓpiciaba
wplo. vel qꝛ die ꝓpiciatõis dicebãt głliam do
miniſꝑ ibi deſcẽdere.Ex vtraq; vo pte oꝛa
culi.ſ.in duob anguliſ anterioꝛibus poſiti
ſunt duo cherubin aurei? ꝓductiles.nõ ſc,
fuſiles ſʒ tũſioniba malleoꝝ ꝓducti. In gilo
ſa aũt ad Heb.ix.ðꝛ ꝙ dicebatpiciatoꝛiu,
ſiue oꝛaculũ.qꝛ ibi apparebat angełꝰ dñilo
quẽs moyſi qñ dñs ꝓpiciaturꝰ erat plo.
Pꝛopitiꝰ.tia.tiũ.i.bonꝰ.benignꝰ.miſicoꝛs.

mitis ꝓſper.placat.?⁊ ða ꝓpe.

„

Pꝛopitiatio.onis.i.placatio.mi

pitiarius.ria.riũ.

Pꝛopina.ne.f.g.loc iuxta balnea publica.
vbi pꝰ lanacrũ a fame ⁊ ſiti reficiunthoĩief
Et ðꝛ ſic qᷓi ꝓpellẽs famẽ eo ꝙ h̊ locꝰfamem
pellat. ⁊ dicũt greci popina.⁊ inde coꝛrupte
nos dicimꝰ ꝓpina ꝓ tali loco ſimpłr. Tn ꝓ
pina mõ ðꝛ taberna q̃libet eo ꝙ famẽ pellat

Pr icatio. miſericoꝛdia.
7 ðꝛ a/ ꝓpitioꝛ.aris.⁊ ꝓpitiatoꝛiꝰ.ria.riũ.⁊ pp ł.

Iñ hppinula.le.dimi. Et ꝓpino.nas.i.vi/

nu miſcere potii adminiſtrare. In H pina
toꝛ. tozꝭ. q potũ admiſtrat. Uñ

Pnaro: nimiũ qͥ vinũ ꝓpinat.

. — „

E PP e le n Itẽ p/ Pꝛopinatoꝛiu.rij.domꝰ vł locꝰ vñ ꝓpinat
phetia eſt reꝝ latentiũ pᷣteritoꝝ vel pᷣſentiũ vel vbi ppinaetk. binar

ꝛopinqᷓneꝰ.nea.neũ.i.ppinquꝰ ⁊ ↄiũctus
ꝛopinqu.qua.quũ.i.ↄiũctus vł ſᷣm locũJ'õ
vel km ſanguinẽ. Iñ ꝓpinqtas.ta,ãz.
opinula. le. dimi.i. pua ꝓppin.
ꝛopiꝰ.pia.piũ.i.ppinquꝰ ⁊ ↄiunctꝰ

Iſa.vj. Clidi dñm ſedẽteʒ ſuꝑ ſoliũ excelſũ Mopola.le.t.g. domꝰ vbi vedunt᷑ vngnẽta

rtiũ genꝰ ẽ ſomniũ. ſiẽ Jacob ſubnixã i

ponit᷑ etiã ꝓ q̃libet domo vbi aliqͥd vẽdi᷑.

celo ſcalã doꝛmiẽs vidit Geñ.xxviij.Quar Nꝛopõtides ðꝛ illud mareꝑ qð trãſijt J
tfiũ genꝰ ẽ ꝑ nubẽ. ſic ad moyſen ⁊ ad iob pꝰ in ſpecie bouis.łꝑ qð iupit in ſpecie tauri
muine plaga loqᷣ? deꝰ De moyſe habet᷑ Exoð.xix. ðtulit europã. Idẽ ⁊ alio noĩe ðꝛ boſpho?ꝰ
Ueniã ad te ĩ caligine nubis vt audiat me Inuenit᷑ etiã ꝓ noĩe cuiuſdã ſtelle.
abet ppls loquentẽ ad te. Quintũ geneſt voxę de Hꝛopoꝛtio.onis.fe.g.i.ſiłlitudo.habitudo.
mni Nee celo ſicad abꝛaã ſonuit dicẽs Geũñ.xxij. Ne

4 .

o ſicad abꝛaa ſom Geñ. xxij. He cõpatio. In h ⁊ H ꝓpoꝛtionat.⁊ H le. JIñ ꝓ/
etedas manũ tu ſuꝑ puey. Etad Saulẽ portionalit aduer:: hppoꝛtionalitastatſ.

differt a ꝓpoꝛtione.qꝛ ꝓpoꝛtio eſt habitudo
vniqd aliud. Sʒ ꝓpoꝛtionalitas plurium
habitudinũ inter ſe cõpatio m Hug. Et
nota ꝙ locꝰ a ppoꝛtione m logicũ differt a

m ſił itudinẽ inheretiũ.vt ſicut riſibile ĩeſt

Hoi.ita ⁊ hinibile ineſt eq. In loco autema
ꝓpoꝛtiõe nõ attẽdit᷑ ſic ſimilitudo inherẽtiũ
ſegd cõꝑatio habitudinis.vt ſicut ſe hʒ nau/

ta ad nauẽ.ſic ſe hʒ igfr ad ſcolas.
DHꝛopꝛi.pꝛia.pꝛiũ.i.puatũ ſuũ.qð alij non

pPtinet. dictũ ſic qᷓi poꝛro puatũ.i.ſeꝑatuʒ.a

coitate. vl ðꝛ q ꝓpe.qꝛ qð/ ꝓpꝛiũ eſt ꝓpe eſt. Et

cõꝑat᷑ ꝑ ſuppletionẽ mag. ꝓpꝛiᷣ magis ꝓpꝛi

.

Apꝛiſſſ imus. In ꝓpꝛie ma gis ppe ꝓpꝛijſſime
oduer. ⁊ Hh ꝓpetas.tatꝭ. Inuenit᷑ mh ꝓpioꝛ.vñ
ad Roma.xiij. ſᷣm vna lr̃am. Nũc ꝓpioꝛ eſt

nr̃a ſalꝰ q; cũ credidimꝰ.Et nota ꝙ pꝛopꝛi/

um fʒ dialeticũ ðꝛ q̃druplicit. Uno modo
qqð ineſt alicui ſpeĩ ⁊ nõ omni.vt eſſe graãma

ticũ ↄuenit tm̃ hoĩ ⁊ non omni. Secundo

mõ ðꝛ ꝓpꝛiũ qð ineſt oĩ ſʒ nõ ſoli.vt eẽ bipe/

dem ↄuenit oĩ hoĩ ⁊ nõ ſoli.Certio mõ dẽ
ꝓpꝛiũ qð ineſt oĩ ⁊ ſoli ⁊ nõ ſꝑ.vt caneſcereĩ

eſt oĩ hoĩ ⁊ ſoli.ſʒ nõ ſꝑ.qꝛ ñ niſi ĩ ſenectute.

Quarto mõ ðꝛ ꝓpꝛiũ qð appellat pꝛie ꝓpꝛiũ
⁊ ꝓpꝛiũ ꝑ ſe dictũ.qð ineſt oĩ ⁊ ſoli ⁊ ſꝑ.vt ri
ſibile ineſt oĩ hoĩ ⁊ ſoli ⁊ ſꝑ. Nõ tñ hõ ðꝛ ri/
ſibilis ꝙ actu rideat ſʒ qꝛ apt natꝰ eſt ad ri
dendũ.Et h̊ quarto mõ ðꝛ ꝓpꝛiũ qð appella
tur vnũ de qͥnq; pᷣdicabilibo. Et diffinit᷑ ſic

ab Ariſtotele. Pꝛopꝛiũ eſt qð ſoli inẽ.⁊ cõ/⸗
uerſim pᷣdicat᷑ de re.i.ſpecie ⁊ nõ indicatqͥd

eſt eẽ rei.vt riſibile ẽ ꝓpꝛiũ hoĩs.qꝛ ↄuerſim

pᷣ̃dicat᷑ de ipſo. Naʒ oĩs hõ eſt riſibilis.⁊ oẽ

„

BropndiieCiedi locꝰ.

Pꝛopudioſus.ſa:ſuzʒ.i.ignominioſus.iniu/
rioſus.turpis.impudibũdus.iuerecũdꝰ.i/

pudẽs.irreuerẽs.infrontuoſus
Pꝛopugnaculũ.li.ðꝛ aꝓpugno.nas. ⁊ dicũ

tfur ppugnacula pinne muroꝝ ſiue ſumme

ptes.q; ex his pugnatt.
Prosrigetami, gmen ꝑs nauius.
Noꝛeta.te.m.g.qͥ in pꝛoꝛa.i.in pncipio na
uis moꝛat᷑. vt maioꝛ q hoꝛtat᷑ ſocios vł gu/⸗
bernatoꝛ. Naʒ in Jona vbi Hiero.guber/

atoꝛẽ.ſeptuaginta pꝛetã ĩterpꝛetati ſunt.
NRoſus. ſa. ſum.i.lõgus ⁊ ꝓduct ⁊ plixus ?

8 a pꝛoſon.

Pꝛolſa.ſe.oꝛo ꝓducta ⁊ a lege metri ſoluta ?

ðꝛ a ꝓſon q̃i a plixitate boꝝ.qꝛ nõ coartat
nũero pedi vłſyllabaꝝ.ſj ĩlongü p volũta

te pducit᷑.vl pſa ðꝛ q̃i ꝓfuſa.vlłqi pꝛua.qꝛ
pꝛuit ſpacioſe ⁊ excurrit nullo terinino ſibi
pꝛefixo vel pꝛefinito. In pꝛoſula.le.dimi.i.

pua pꝛoſa.⁊ pꝛoſa icus.ca.cũ.

Pꝛoſapia.pie.⁊ h ꝓſapies. ei.i.ꝓgenies.ge/

neratio. ⁊ ðꝛ ꝗq ꝓſipo.pas.qꝛ ꝓcul ſipatur

⁊ ſpargit᷑ vſq; in noſteros.

Hꝛoſceniũ.nij.i.locꝰ añ ſcenã vbi ludebãtł
ſacrificabãt fᷣm Hug.papᷣ.vᷣo dic. Pꝛoſce/
nia pulpita ſũt añ ſcena vbi ludicra exerce

bant.ctheatrales ludi.

Pꝛoſcriptio ẽ aduerſus abſentẽ iudiciał p/

nũciatio vt ĩ poſteꝝ pcul agat.i.maneat ab

imꝑio.⁊ talł õ quẽ fit ꝓnũciatio talł.⁊ cuius
bona palã ⁊ apte ſcribunt᷑.ðꝛ pꝛoſcriptus.
Pꝛoſectũ.cti.i.extũ.⁊ ðꝛ a pſeco.cas.
HPHꝛoſelit:.ti.ẽ aduena ⁊ circũciſus qͥ miſce⸗

bat plo dei. ⁊ ẽ grecũ.ꝙ aũt ðꝛ ꝓſelitꝰqi p/

cul a ſolo ſit.etymo.ẽ.Cõit᷑ aũt dicũt᷑ pieli

ti de gẽtib ad ritũ iudeoꝝ ↄuerſi.⁊ coꝛ.pe.
DPꝛoſeneta.te.ẽ ꝑanymphꝰ.i.inedia ꝑſona.

p quã aliqͥs ↄtract celebꝛãdꝰ aut ineũdꝰ p

curat᷑.⁊ tal ꝓcuratoꝛ ĩ ſpõſalibꝛðꝛ paranim

phꝰ.qͥ exploꝛat volũtatẽ hoĩm.qͥ⁊ cũ qᷣbove

lint Zᷣhere ⁊ q̃ ſit facultas ↄtrahentiũ vl cõ
trahere volẽtiũ.cuiꝰremuneratio vłl merceſ
ꝓſeneticũ. ⁊ ↄſiſtit officiũ eiꝰ cinca amici
tias cõplẽdaſ.⁊ circa aſſeſſoꝛes ↄquerẽdoſ

ꝛoſequiũ quij.i.ſeruitiũ.⁊ ðꝛ a pſequoꝛ.
DPꝛoſerpina.ne.filia cererꝭ.ſ.luna vl ipᷣa ce

oꝛdinarijs iudicibo.vide.c.j.de hᷣ in glo.ij. ð

res.łterra.⁊ ðꝛ a ꝓſerpo.is.qꝛ circa nos ſer
pit.⁊ ẽ luna vicinioꝛ nobᷣ ⁊ inferioꝛ oĩbo pla

netis. UIñ qdã. Inferioꝛ reliqͥs ẽ luna pla
neta planet. ꝓſerpina filia cererꝭ ðꝛ ſemẽ
vl ſeges.eo ꝙ; ꝓcul ſerpat a terra creſcẽdo.

cra ſuuʒ ferri pꝛoſerpina munꝰ.

Nꝛoſeuca.ce. ðꝛ domꝰpauꝑũ ⁊ mẽdicoꝝĩᷓ
elemoſynaſ petũt.⁊ ðꝛ a pſeucõ grece.qð la

tine ðꝛ oꝛare ⁊ depᷣcari. Itẽ pſeuca ðꝛ oꝛoł

depcatio. In pſeuticꝰ.a.ũ.i.depᷣcatoꝛiꝰ Jñ

ꝓſeutice.i.hũiliatie.⁊ depᷣcatoꝛie⁊ depᷣcatie

Pꝛoſici.cia.ciũ.⁊ ꝓſiciuꝰ.ua.uũ.qͥcqͥd ſuꝑ

fluitat abſcidit᷑ de qlibʒ materia. qð alit᷑ꝛ
ſucciſiuꝰ.a.ũ.⁊ ſuccidane.a.ũ.⁊ ĩciſii.a.ũ.
⁊ põt dici ſubſtãtiue.h̊ pſiciũ.cij.vł pꝛoſici/
uũ.ui.vł ſucciſiuũ vł inciſiuũ.qdð ita ſupflu

um abſcindit᷑ de aliqua materia.

Hroiiciicl : bma ps extoꝝ.⁊ ꝛ a pſeco aſ
vyl potiꝰ pſicũ ðꝛ a ps qð ẽ ad.⁊ icos q̊dẽſi

gnũ ł imago.iñpſicũ qꝛadimagiatõ ł ſignũ

⁊ coꝛ.pe.vñ Uirgiliꝰ.eney.vj. Hec ſibi pul

Pfneni⸗
Poſmng.
ſoreöpild⸗
longnoſt.
Pobeedt
fig.
Pobonde⸗
eſtad todn
Oobngrne
Cti lrean
Pobpongre
en. Ettotnĩ
Ptauareqjoon
pſoponapt
Glilnotornite
gtüetnom
Dis tcomnec
älarnän
t wrdecin
Vumytt
liſnarrani
de ploponi
fico g:hnn
Pobopopei⸗
hot ibmos
plopon goẽ,
ſcnopſonelo
ntenrtermloc
tmcalcorabhe
Pohermmni
Opertnstnnsi
Poelillng
adpſoke
ooſiranen
Nendtoce⸗
icespſteni
Pcofmumen
ſeſtnnit.
Droſtbule
ois Ui.
tectoꝛ or⸗
liblier
Oalutnin
Oer, U ui.

W Peruineln

betnliszi⸗
obctoſtmnli
uhuf tio poni
laſinginer,
mnideimnat

Dann
Unulotgtning
Büpnihled
cil.

les aii ein

Das. lln
e.

öſcnitbilaae

Pap Fodiede
Uwilndienan

abſenintc,
Culagatinmn
Dnücatiotaltnis
unk. öerolns
drapſecos
Tarcüciſnscti
aütör peni,
örtait dicitni
deor Merii tan
npbri medugſn
tlebꝛic autineit
hödaltpdeporunn
neboin ciin
15 Msbeytii
nuncrrtioy:nent
icüa aicami

ſorwz Mueriol
ſdebingoö

itrapſegnor.
4(.luna Nihace
creaddsſck
tinferinoih
rcligs lupaß
fliacgen eſtl
tatennrtſit
ner Detſbini
angi tmdin
SSZ
iſnachn

—
— —

Haldehei

deßrone fn
c. uni ei

1

ns zitiaitn

ꝛoſimetricꝰ.ca.cũ.i.oſtãs ex pſa ⁊ metro.

Pꝛoſintũ.ti.ðꝛ funis qͥ nauis alligat᷑ in lit/

toꝛe ad palũ.⁊ ðꝛ a ꝓpſon qð eſt longũ eo ꝓ

longus ſit.

ꝛoſocer ðꝛ mariti auꝰ. Pꝛoſocrus eſt vxo

NPꝛoſodia.die.f.g.i.accẽtus.⁊ ðꝛa pꝛos.qð

eſt ad. oda canus.
Pꝛoſon grece.latine ðꝛ longũ.plixuʒ. pdu/
ctũ vel rectũ.⁊ acuit᷑ in fine.

Pꝛoſopon grece ꝑſona ðꝛ latine.q̃i ad faci

em. Et nota q; H̊ͥ nomẽꝑſona ſignat ſubaʒ
pꝑticularẽ.q̃ ſonat ĩ dignitatẽ.Et ſilr pſopa

vel ꝓſopon apud grecos. Etiõ ꝑſona nõ
niſi iĩ natura itellectuali.Et ſᷣm Boetiũ ſũ/

ptũ eſt nom̃ ꝑſone a ꝑſonãdo eo ꝙ in trage

dijs ⁊ comedijs recitatoꝛes ſibi ponebant

—

q̃ndã laruã ad repᷣſentãdũ illð c geſta nar

rabãt decãtando.⁊ inde ẽ etiã ꝙ tractũ ẽ in
vſum vt q̊dlibet indiuiduuʒ hoĩs de ꝗͥ pot

taliſ narratio fieri ꝑſona dicat᷑. Et exh̊ eriã
SZ: ꝓſopon ĩ greco.aꝓ qð eſt in ⁊ ſopos qð c
facies.qꝛ hmõi laruas añ facies ponebant

Pꝛoſopopeia fit qũ res fingit᷑ loqͥ q loqͥ nõ
põt.łqn ſᷣmo dirigit᷑ ad rẽ q̃ nõ ꝑcipit.⁊ ðꝛ

a pſopon.qdð ẽ ꝑſona.⁊ peo qð eſt fingo.q̃ſi
fictio ꝑſone loqntꝭ vł fingẽtis loqͥ vł ꝑcipi/

entꝭ.vt terra loqt᷑ fontiba ⁊ maribi.vlł.Ego

terra calcoꝛ ab hoĩbo. vel audite celi q̃ lor

Pꝛoſper. ra. rũ.ðᷣꝛ fauſtꝰ ſecũdꝰ felix. Inde

ꝓſperitas.tatis.i.ſucceſſus vel feliciias.
Pꝛoſtibulũ.li.n.g.i.lupanar.domꝰmeretri

ꝓ pcio ſtat.⁊ meretricant᷑. Ul ðꝛ pſtibulũ a

ꝓſternẽdo.eo ꝙ poſt ludoſ ꝑactos ibi mere
trices ꝓſternãt᷑.vł ðꝛ a ꝓſtituo.tuis.qð ẽ p

pᷣcio ſtatuere ponere.qꝛ meretrices ꝓ pᷣcio

Pꝛoſtibula le pe.coꝛ.i.meretrix.⁊ ꝛ a pſti/

tuo.tuis. Uñ Hiero. Int᷑ vᷣginẽ pſtibulã
Pꝛotectoꝛ.toꝛ.ẽ qui ſtatarmat cũ pncipe.
Uñ Oliuiꝰ ⁊ belliſanꝰ erãt domeſtici ꝓpte/
ctoꝛes iuſtiniani.ſᷣm Accur.

Pꝛoteruꝰ.ua.uũ.i.crudelis.valde terribiliſ
ðꝛa ꝓ vl pꝛos.⁊ toꝛuꝰ. Jũ ꝓteꝛue aduer.⁊
ꝓteruia.uie.i.crudelitas vłl terribilitas.Et
hec pteruitaſ ta. vñ ĩ greciſmo ðꝛ Impꝛo
bus eſtaliqͥs vᷣbis factiſq; pꝛoteruus.
Pꝛotheſeoſparalãge.q̃daʒ figura ẽ ⁊ fit qũ
vna pᷣpoſitio ponit᷑ ꝓ alia.vt Accepit eũ in

vlnas ſuas.i.int᷑ vlnas ſuas. Rogitãs ſux
pSamo.i.de pamo.⁊ ðꝛ a ꝓtheſeoſ.qð eſt pꝛe
poſitio.⁊ ꝑalange.qð eſt trãſmutatio.q̃ſip/

poſitionis trãſinutatio. 2
Pꝛothelis eſt q̃dã figura⁊ eſt appoſitio qᷓda

ꝓ nato.⁊ retulit ꝓ tulit.ſic eĩ dicebãt antid
⁊2ðꝛ a ꝓtos ⁊ theſis. er ened.

—

Dꝛotociũ.cij.ixenodociũ.⁊ ðꝛ q pꝛotos q

eſt pmũ.

Hiꝛotocollũ.li.ẽ abbꝛeuiata ſcriptura ð ali

q̃ ↄtractu anq; charta fiat.⁊ ðꝛ a ꝓtos qð

pymũi.⁊ collũ.qꝛ ĩ collis cartaꝝ pᷣmo loco fiee

plari. Eadẽ ⁊ ſceda ðꝛ.
Pꝛotologia.i.ſubtilis locutõ qũ res ſinguu
le minutatim pferunt᷑.ᷣm Paß.
Pꝛotomartyr.tyrꝭ.i.pmꝰ martyr.ſicutabel

in veteri teſtamẽto.⁊ ſtephanꝰ in nouo.⁊

bat talis ſcriptura.⁊ poſtea habebat᷑ p exe/

a ptos qð eſt mus ⁊ martr.
Pꝛotoplaſtꝰ.ſti.i.pimꝰ foꝛmatꝰ vt Adam.?—ꝑ
ð a ptos qð eſt pmꝰ⁊ plaſtꝰ. Uñn in hymno
De parsetis ꝓthoplaſti fraude factoꝛ cõdo
lns cKcKcKcKc.
ꝛotos.i. pmus. accẽtuat᷑ in ine.
otribunali.i.intribunali ptheſeoſpara,⸗
lãge.i.pᷣpoſitio ꝓ pᷣpoſitiõe. ¶lł ꝓ tribuna/

li.i.ad tribunal.Uł p tribunali.i.p iudicio
dãdo in tribunali.i.i ſede iudiciaria.
Notus.ta.tũ.i.pmus.⁊ ðꝛ a pꝛsotos.
PB:ornkofe tũ.i.pcul vel anñ vect.pmot .
ſublimatꝰ.auctꝰ.cumulatꝰ.vñ ꝓuecta etas

ðꝛ annis aucta ⁊ cumulata.

—

Dꝛouẽtus.tus.tui.i.abũdãtia.⁊ ðꝛ a pꝛsoue
nio. nis. Ité beonee⸗ caſus bonꝰ.euẽtꝰ.ſoꝛs
cũ. ⁊ ð a ꝓſto.ſtas.ibi eĩ meretrices pſtãt.i.
OPꝛouerbiü.bij.n. ge.i.ſi itudo.pabola.ybi

fructus.pꝛoſperitas.ſᷣm Papiã.

aliud ðꝛ ⁊ aliud ĩtelligit᷑.q̃i poſt ᷣbũ poſitũ
vx qi vᷣbũ ꝓ alio. In H ꝓuerbiolũ.li.dimi.i.
ꝑpuũ ꝓuerbiũ.⁊ h ⁊ hꝓuerbiał.⁊ ̊ le. Pap.
vo diẽ. ꝓuerbia ſunt aliud habẽtia ĩ medul
la.aliud in ſuꝑficie pollicẽtiaa.

HPꝛouerbioꝝ libꝝ edidit ſalomõ. Uñũ dicit

Iſið.etymo.vj. Salomõ filiꝰdauid reg i/
rael iuxta nũeꝝ vocabuloꝝ ſuoꝝ tria volun
mĩa edidit. Hoꝝ pᷣmꝰmaſſioth hebꝛei.greci
pabolas.latini puerbia vocãt.eo ꝙ ĩ ipo ib
cõpata ſil itudine figuras boꝝ ⁊ imagies
vᷣitatꝭ oñderit.ipᷣax at vᷣitatẽ ad itelligẽdã le

NPꝛouidęetia.tie.f.g.ſm gẽtibo reuauit.

Boetiũ ĩ.iiij.ð ↄſolatõe.ẽ ipᷣa dĩna rõ in ſũ
mo oĩum pncipe ↄſtituta.q cũcta diſponit
H̊ qdð tu iuſtiſſimũ⁊ eqͥ fuãtiſſimũ putaſoĩia
ſciẽti puidẽtie diuerſũ vr.qᷣcqd citra ſpem

videas geri. rebo qdẽ rect oꝛdo ẽ. Opinioi
vo tue ꝑuerſa ↄfuſio. Et in.v.libꝛo idẽ diẽ

ad pncipiũ dictõis lre vel ſyllabe vt gnato

H

Quis poſtulatvt neceſſaria fiãt q̃ a diuino ipᷣa ſcabies q̃ pꝛuritũ ↄfert ⁊ ardoꝛẽ.vnde?§ nneſeirte,
lumie illuſtrant᷑.cu nec hoĩes neceſſaria ſa ðꝛ pꝛurigo.qſi ꝑurigo.i.puſtione ages. Iñ all
ciãt eſſe q̃ videãt᷑.diuia pᷣnotio naturã reꝝ pꝛuriginoſus.ſa.ſuʒ.i.ſcabioſus.⁊ pꝛuridꝰ nee ſſen
ꝓpꝛietatẽq; nõ mutat.manet itemerata moꝛ da.dũ.i eodẽ ſenſu.ſ.pꝛuritu ⁊ ſcabie plenꝰ Onedihcn
talibo arbitrij libertas. Itẽ puidẽtia ſumi ⁊? pdu. u.ſſr. obneni
etiã ꝓ quadã cura ⁊ ſolicitudine reꝝ tꝑaliũ Nꝛuritus.tus.tui.idẽ eſt qð pꝛurigo. linortons
ia. cie. ðꝛa p vel ꝓcul ⁊ victqſi p/ A 2

Pꝛouincia. ci. ES —te D ”M Piadn
cul poſita ⁊ deuicta.Cũ eĩ romani oliʒ vin Vſalma.maꝶ.vel hͥ pſalma.me.i.pſalmꝰ.et ſiiſſenh
ceẽdo totũ oꝛbẽ ĩ ius ſuũ redigerẽt ꝓcul po / cõponit᷑ diapſal. ileſſcnfin⸗
ſitas regiões ꝓuincias apellauerũt. puin / Pſalmedia.die.cant pſalmi.⁊ ðᷣꝛ a pſalmꝰ in Menine
cia etiã ꝛ regio ſubiugata ⁊ tributaria fcã ⁊oda.Sʒ pſalinodes in veſica arene ſütd gninsfitelil
In ⁊ h puincial. ⁊ h̊ le.i.tributarp. ꝛo/⸗ exindigeſtione ciboꝝ naſcunk mwoinnſin
uincia etiã ðꝛofiniũ regionũ.Et ꝓuincia ſi ADſalmographꝰ.phi.pe.coꝛ.id ẽ.deſcriptoꝛ hußmuſlin
5 nat celerit aduer. ⁊ puicia:i.puidẽetia ⁊ of pſalmoꝝ. In hec pſalmographia. phie..ꝛ06 irisptſmn
iciu.vt ex puincia factũ c.iex officio. Ite h ſcriptio pſalimoe. flotiſun⸗
ꝓuincia ðꝛ regio ſpealit᷑. vn comes ꝓuicie Nlſalmꝰ.mi.ðꝛ a pſalteriũ.qꝛ ad pſalterium VrCNrind
B2. Jn ꝓuincial. lis. ⁊ le. gẽtile nome. cantabat. In hæ ̊pſalmiſta. ſte.q pſalmomt lang
Pꝛouidꝰ. da.dũ.ðᷣ a ꝓuideo.des.Etẽ ꝓui/ cantat vel cõoponnit. Phon
dus qͥ puidet. puiſus cui ꝓuidet᷑.⁊ ꝑ cõpoſi Nlalteriũ.rij.qddã inſtr̃m muſicũ.⁊ diciag duumlisſonne
tionẽ impꝛouidꝰ.da.dũ.⁊ ĩpꝛouiſus.ſa.ſuʒ plallo.lis.qꝛ eo pſallebant᷑ ⁊ cãtabant᷑ paal MNtooicu
Et ꝓuidus coꝛ.vi.⁊ puiſus ꝓducit ii. mi . In pſalteriũ ðꝛ vbi pſalmi ↄtinet᷑. Rxe uvn ſononn
HPꝛoximꝰ.ma.mũ.eſt ſuꝑlatiuuʒ de ꝓpe.Oz pfalteriũ grece.hebꝛaice nablũ.latine oꝛga 7
ei ꝓpe ꝓpioꝛ ximꝰ. Jn ꝓpeꝓpius.xime.aduer. nüdss. 75
25, pximitas. tat. Itez ꝓxim qnq; accibiꝭ Plaltes.pſalte ðꝛ perit? in cichara vł oꝛga⸗/ Mbercigen
ꝓ cognato vłꝓpinquo.vł ſᷣm ſanguinẽ.vel no. n.j.Caralł.xxiij Quattuoꝛ milia iani Pſensißlr
vm locũ. ⁊ fʒ ̊ hʒ vim poſitiui.⁊ cõpat pri toꝛes ⁊ totidẽ pſalte canetes dño ĩ oꝛganis (immmnrit
mus ꝓximio:.⁊ caretſuplatiuo. In iij. autẽ Dl em va laltcs bbſalles r ve leribit IuInn,fiͤ
ſniaꝝ dicit᷑. Hic notãdũ eſt ꝓximũ dici di/ ihiſtoꝛijſ. Cradũt phi ꝙ armonia letũ red Modnode E
uerſis modis.. ditiõe pmèe natiuitat. ſpe dat letioꝛc ⁊ triſtẽ triſtioꝛẽ. Et vt dicuũtma mimniiſiin
Zuerſionis ꝓpinqᷣtate cognatõis. roõne bnfi thematici. Oulti demoneſ armoniã ferre otriiſnep
cij echibitidis. nns pñi. 2 qniq; nulli. vñ etiꝗ.j. Re. xvnq; ſpi⸗ Wwicſezadebn
Pꝛudẽs.(.oĩs. ge.ðꝛ a poꝛro ⁊ vidẽs.quaſi ritꝰ dni mał recedebata Saul.q dauid Ingmemni
poꝛro.i.lõge vidẽs.futura ꝑitꝰ.vſu doctus coꝛã eo pſallebat in cthhar. aglüiis
callicꝰ. exercitatiõe artꝭ inſtructꝰ.ↄſideratꝰ PHſeudo grece.latine ðꝛ decipiẽs vł falſus Mugednct.
facũdꝰ. q facile fari põt. In h pꝛudẽtia.tie. In pſeudomen.i.fallax.⁊ pſeuduł. la.lũ. Pbberalngle
vᷣt? cardinał.ſ.bonaꝝ⁊ malaꝝ reꝝ vtrari/ l.ſfallax. falſus.decipies.łpſeudulłꝰdꝛ falluuu olclinen
qʒ diſcreto. fſferu- 2 mal a pſeudo qð eſt falſus.?⁊ dulo- Obbengin
IJ—— Frudktiuncnlalepiunil dudeudetht. d5 ſeruꝰ. Et ↄponit᷑ pſeudoapłs.i.falſuſ ffftnimnn

.

2
. 2 . .
. —
„2
.
5 2
. „*
.
.
5 . . . .
2

in futuux.

4

Pꝛuina.ne.f.g.łrigꝰ vł gelu matutini tis. apls.Pſeudo ꝓpha.i.falſus ꝓpha.vñ Apo Dubeg gian
öra pyr , vrit ſteignio. Frig ei ſicut en calip.xvj Clidt de oꝛepſeudozphe erire ſbſi iulan
loꝛ vri. In h ⁊ h pꝛuinalis ⁊ le.⁊ pꝛuino ritus tres imũdos.Et pſendo xpian.ifal/ icsnuteng

ſus ⁊ decipiẽs chꝛiſtian? l
1

ſus.ſa.ſum.⁊ ꝓ.pe.

Nꝛuna.ne.ẽ carbo viuꝰ. ⁊ dũ ardet ðꝛ pꝛu/ falſus ſcriptoꝛ.Et ſic in ſilib pᷣt eſſe cõopoſi· uenic
na a peundo.vła pyr. Sʒ dũ extincta fue/ tio vel appoſitio.Et ẽ pſeudo indeclinabile enaene

rit carbo.eo ꝙ careat flama. Iñ pꝛunalii in vtroq; nüero.⁊ oĩs ge.ſᷣm Hug. lci

lis. ⁊ h le.?⁊ pꝛunoſus,ſa.ſum. Itẽ prun.yni ¶ Nſychomachia. chie. eſt vtutũ vitioꝛum gun
q̃dã arboꝛ cuꝰ fruct rubet tignis. ñh; pugna.ꝗᷓ fit ĩ aia.? ðꝛ a pſychi. qð eſt aia. et hlſarſfe
pꝛuni creſcũt. Et pꝛuneꝰ.nea.neu.et p.pꝛu. Oſitacꝰ.ci.qdã auis i in indie littoꝛibꝛ g/ ilnir
Hurigo.inis.⸗ arboꝛ t⁊ aduſtio carnis v ca colli graudi lingua. c ceteris auibus ia ſt

4 chnkoc c
pꝛunũ.ni.fruct eiꝰ.⁊ H̊ͥ pꝛunetũti.loc vbi machia pugna.q̃ſipugna aie.
vñ. Ille carʒ pꝛuna.fert pꝛunꝰdulcia pꝛia gnit᷑.coloꝛe viridi.toꝛquẽ hñs puniceũ cir W
auriũ cogens ad ſcalpedũ. Itepꝛurigo v tioꝛe. vnde ⁊ articulata verba expꝛimit. ita

2

entmieng.

RE

nbuſignic.

Rrbigigt

Nunntſedee

ckadng

Cum meigclt

Pphalmi dage
Sneſcmi
SS
NeCidi hn
nogehage

mmiü geadgmn
Kmiſta Keaie

intinnnſcätd
Lcbant 1cirnbanigt
wbipolnioeni⸗
endblä lureng

maba

Ouamwormnlatit
wono iorgins
llis? rnbi
arnoni, an af
Etrroicit
ncſarmoniifente
nii Berncth,
Seml. ndaic

decipiis N fint⸗

10ſcndub i
l euinbnie
c fallustdn .
kpſendoaß lſn

napſſ,
ugnna
in uili,
õ
ar n⸗
Pe verba)

ſchicbctne

4

vt ſi e nõ videas.hoĩem loqͥ putes.ſʒ ex na
tura ſalutat.⁊ dic chere qð ẽ aue.ſed cetera

vᷣ̈ba diẽ inſtructõe. Clñ qdã ſub ꝑſona pſi⸗
taci dic̃. Pſitac a vobis alioꝝ noĩa diſco.

me didici dicere ceſar aue.

ni imꝑatoꝛes ceſares appellant.

ide factũ. Ulł ptiſane dicũt᷑ grece q̃ wꝛie fie

Ptiſana. ne f g.ẽ ſucc? hoꝛdei vł pulmentũ

ri ſolẽt in pyla. Iñ ̊ ptiſanariũ.rij.vas fi/

ctile ĩ qᷓ coqᷣtur ptiſana.⁊ ptiſanari.ria.riũ
fm Hug. pap̃.vo diẽ. ptiſane ex diuerſis pi
gmẽtis fiũt ⁊ liqᷓꝛib. Has qͥdã faciũt ð hoꝛ

ꝑp.ĩ pma ſillaba. Glo.dic.ij. Re.xvij.Qua
ſi ſiccãs ptiſanas. Ptiſana ðꝛ hoꝛdeũ ſicaa

tũ.pvlo tũſum.decoꝛticatũ.⁊ fit indecibuſ

Dualis ſo/ſnuuggs.
OPtotos.i.caſus. Iñ ꝑ cõpoſitiõeʒ polypto

ton. monoprotus.
(P ante B

Ouber cõ. ge. v! pubes vel pubis. gtõ hui⸗

puberis.i.puer pubẽ iã hũs vł emittẽs.ſ.q
iã generare p̃t. Hic vir icipit eẽ a q̃ttuoꝛde
cim annis.ſjʒ feia incipit eſſe viri potens a

annis dici.ſ.qͥ qttuoꝛdeci annoſ expleuerit
DSʒ certũ eſt pu

q;uis tardiſſime pubeſcat.
berẽ eſſe qͥ ex habitu coꝛꝑis pubertatẽ oſtẽ/

ditꝛ generare iã poſſit. Un⁊ puber a pube

id eſt.a pudẽdis coꝛpis.qꝛ h loca tũc pᷣmit⸗
lanuginẽ ducut.

7

Puberculus.li.m.g.⁊ h̊ pubercula.le.di.ſ.
adoleſcẽtuł. ⁊ adoleſcẽttllul.
Oubertas. tatꝭ.ẽ collectio puberũ.vel etas
Definita q̃ttuoꝛdeci ãnis ł qͥ puer pubeſcit.
NOubes. bis.etas pueri iamxiiij.annoꝝ. Et
pubes.i. collectio taliũ iuuenũ ppe.Et pu/
bes.i.pᷣma barba.ſ.lanugo.⁊ ꝓpꝛie ꝑs inferi

oꝛ.ſ.pectẽ.vñ ðᷣꝛ pubes qi nubes pudẽdoꝝ
Oubeta.te.⁊ pubeda.de.ĩ eodẽ ſenſu.i.ado
leſcẽs puer.⁊ ðᷣ ſic.q̃i pubidat.

Oublicam na. nũ öꝛ a public t publicani
dicebant᷑ ↄductoꝛes vectigaliũ fiſci.vł ren
publicaꝝ ſiue qͥ vectigalia publica exigunt

vel qͥ ꝑ ſecularia ⁊ publica negocia lucra ſe

ctant᷑ vñ dicti ſunt 'm Hug. vl ̃m Bedaz
Publicam ðꝛ qͥ amiſſo pudoꝛe publice pec
cut.vel qͥ vectigaliaiitributa publice exigit

tolomei dicunt᷑ reges egvpti. ſicut roma

annis duodeci. Et ita volũt qͥdãa puberẽ ex

— Iſe? 6

Glo.aũt ſupꝑ illud Matth.v. Nõne publi/
cani h̊ faciũt ſic dicit. Publicani exactoꝛez
romanoꝝ.q̃s indei ſic vocãt.qꝛ de re publi
ca curã gerebãt. Dicunt᷑ ẽt nomẽ traxiſſea
Publio romano rege.qͥ pᷣm eos oꝛdiauit.
Scðmvo Remigiũ publicani dicebãt mi
niſtri herodis ↄſtituti a Publio romão re
ge ad exigẽda vectigalia.ſiue qͥ publica ne/
gocia exercebãt.⁊pꝑfraudeſ ⁊ ꝑiuria.iniuſta
lucra ſibi accumulabit.
Publicaria dicunt᷑ ea q̃ ob ꝗliqð delictuam
ſic enoꝛme in publicũ erariũ deuoluũt᷑ci

de dici publicatio bonos.
Hublica iudicia ſunt dicta ãſi populica.qꝛ
cuilibet de pplo ꝑ miſſa eſt eoꝝ ꝓſecutio.
ublicũ ius eſt qð pncipaliter ſpectatad
ppublicã vtilitatẽ. l

ap carẽtibo dẽtibs. Uñ qͥ dã. Coꝛtice nuda Hublic.ca. cũ.i.cõis. Sʒ pꝛie coõc eſt qd p
to ptiſanas nẽpe hoꝛdea dicĩs.
Pbchong.gi.i.ſonꝰ. In diphthõgus. id eſt

tinet ad oẽs hoĩes eiuſdẽ ciuitaꝶ. Publici.
H̊ qð ad oẽs generabr.⁊ ðꝛ publica publio
Publiꝰ eĩ fuit qͥdã q̃ rẽ ſuã pᷣmo loco cõem
Hudẽs.d.i.verecũdq.ſʒ pudẽs opinionem
verã ⁊ falſaʒ metuit.ſʒ verecũdꝰ ñ niſi verã
Hudẽda.igenitalia.ab eo ꝙ pu deat illoꝛũ
vel a pube dicta ß̃ᷣm peaaß.
Oudlic;. ca. cũ.i caſtꝰ.⁊ ðꝛ a pudoꝛ.qipudo
ris cuſtos vł amicꝰ. Iñ pudicicia.cie.i.in/⸗

b tegritas vl caſtitas. Differũt tñ in B.qꝛ ca/

ſtitas eſt vtᷣ mot libidinis dom ãs.⁊ eiꝰ ſi/
gna abhoꝛrẽſ. Sʒ pudicicia eſt vᷣtus motũ
libidinis domãs. ſʒ eiꝰ ſigna nõ abhoꝛrẽs.

Signa aũt erꝰ ſunt geſtꝰ coꝛꝑis.vox blãda

„

accurate oꝛnari. Uñ vᷣgines caſtas dicimꝰ
Matronas aũt pudicas.Et ꝓdu.di.pudi
cus.UIñ Ouidiꝰ epi. Ille tũ pietate mea 5
cibuſq; pudicis. Itẽ qdã. Sobꝛiꝰ a mẽſa
de lecto ſurge pudiccuus.
Dudoꝛ. doꝛ?.ẽ verecũdia exaliq̊ caſu ĩnata
ꝗqnõ auferẽſ memoꝛiã linguã ĩpedit.⁊ ẽ coꝛ
poꝛis.ſic pudicicia mẽtis. Inñ pudoꝛoſus.
ſa. ſum. pudoꝛꝰ. ra.rũ.ĩ eodẽ ſenſij.i.pudo
re plem.Et coꝛ.pu. Uñ Poꝛcoꝝ ſiliqs pu
doꝛ eſt inhiare fauillis..
NDudoꝛat.a iũi.i.pudoꝛe ſuffuſus.⁊ ðᷣꝛ a pu
Doꝛ. Et cõponit᷑ expuderav.i.extra pudoꝛẽ
poſitꝰ. ĩpudẽs. ? ipuderatꝰ.ta.tũ.ĩ eoð ſeſu.
Puer.ri.ðꝛ a pus puris qð eſt cuſtodia.qa
in pure.i. in cuſtodia tenet᷑. Uel vt Nonio
marcello placet. puer ð a punio.nis.quia
pueri verberibus ſolent puniri ⁊ coerceri.
Uel puer ðꝛa puritate vel a puitate et pilo
rum ⁊ aliaꝝ reruʒ.Etnotandum ꝙ tribus

ðz a pugio.onis.

— „ .

longũ ⁊ acutũ.⁊ a puigẽdo.i.tranſfigẽdo
Uelẽ gladiꝰ ꝑi bis acutꝰ lateri adherẽs.
Idẽꝛ clunabulũ vł cluniculũ eo ꝙ religet

adclunẽ.vñ Nuũe.xxv. Pugione arrepto.et

d cũt ꝙ; pulmẽtũ deriuea Puls.tis.

DPugio.onis.m.g. eſt qͥqdã inſtr̃m ferreum Vulmo.monis.ẽ qͥddã inteſtinũ aĩalis.qð

greci pleumon vocãt.eo q; coꝛdis flabelluʒ
it in ̊ Pneuma.i.ſpũs ineſt.ꝑ quẽ⁊ agitat
⁊ mouet᷑.vñ ⁊ pulmones vocati ſunt.Nam
grece pneuma ſpũͦs ðꝛ qͥ flãdo et agitando

chſnaſaſum

modis ðꝛ puer. Natiuitate.ſ.vt puer nat? ꝓducitpe.gill. ſckenimt
nobis. Etate.vt nouẽnis decẽniſ. Obſeo NPugna.ne.f.g.ðꝛ a pugnꝰ.qꝛ olim ab initio 1plhiitta⸗
väyt fidei puritate.vñ dñs ad Hieremiã. Pu yſus fuit in bello pugnis ↄtedere.ł qꝛ olim fringemoy
er ine es tu noli timere. Iteʒ nota ꝙ antidq pmo bellũ pugnis iĩcipiebat᷑. Uñ ⁊ pugna Pohhaec
Ddicebãt h̊ puerꝰpueri.⁊ h̊ ⁊ puer pueri.et etiã duoꝝ ẽ ⁊ aliqñ ſine fero. ſrtunnne
a puer ðᷣꝛ h̊ puera.i.puella.Et h puerulꝰ.et NHugnella.le.dimi.i.pua pugnaæ. Ppolpo ubt
puercuł-. li. dimi. Et h̊ puerula.le.⁊ puier DHugnax.cis.qͥ ſepe ⁊ aſſidue pugnat.⁊ ðꝛa dpe. tponi
cula.le.dimi.ſunt ſilr. Et h ⁊ ̊ puerilis.⁊ K pusgno.as. In pugnaculꝰ.la.lũ.i.aliquãtu attlanoin
le.pe.p. Iñ puerilit᷑ aduer.⁊ h̊ puerilitas.o lum pugnsds. di Jbpl⸗
Itẽ a puer ðꝛ h̊ puellłꝰ.li.dimi. Iñ h̊ puellu ugnabuũdus.da.dũ.i.pugnãti ſilis. ſuzloulpon
lus ſilr dimi. Et hec puella.⁊ hic puellulag NHugnula.le.dimi.i.pua pug1gnng. zpolonup
oia dimi. Ite a puellꝰðꝛ hec puella.⁊ H ⁊ 5 Dugn'. ni. ðꝛ manꝰ clanſa cu comphenſioe fetebatnr.
puellaris.⁊ Bᷓ re.⁊ hinc puellaric auer bin digitoꝝ. ⁊ ðꝛ a pũgo.ꝗ.qꝛ cũ pungerevolu Pupemitün
⁊ hec puellaritas.tatꝭ.Et nota ꝙ puellus ? mus.manu pugnũ facimꝰ.⁊ cũ eo pũginmꝰ. fuin.törapol
puera.nõ ſunt i frequẽti vſu.nec puerꝰ.licet ¶Itẽ pugnꝰ qñq; accipit p modico qð q̃ipᷣt Pilpitüan⸗
ab eo dimi.ſit in frequẽti vſn.ſ.puerułꝰ.pe. ↄpᷣhẽdi ĩ pugno.qð mmꝓpꝛie h̊ pugillũ ðꝛ. Wrin Rr
coꝛ. Nã a puer ðꝛ puercuł.⁊ a puerus pue VHulcer.cra.crũ.a ſpecie cutꝭ ł pellis ðꝛ.ſ. dofſintoſpi⸗
rulns pzꝛiezee. . pulcrã hʒ ſuꝑpficiẽ cutis. Et nota ꝙ licʒ pul Puonlalen
NODuericia.cie.f.g.ðꝛ ſcdᷣa etaſ.⁊ ðꝛ a puer.qi cerꝓpꝛie dicat᷑ de coꝛꝑe.trãſfert᷑ tũ ad alia.⁊ lschf
pura⁊ nõ ad gignedũ apta.⁊ durat a ſepti nõ dʒ aſpirari pulcer. Uñ dicit Apulei.qꝙ ſdoſczifi
mo vſq; ad rtumdecimũ annũ.ſed puber errãt qͥ pulcer⁊ lepelert pch ictibeda eſti glachreqte
tas eſt etaſ adulta.q̃ iã gignere pᷣt.⁊ ĩcipita mant.qꝛ ĩ latinis dictõiba poſt c.nota aſpi/ Rꝰ
quartodecimo anno. .— ratiõis ſcʒ h. nunq; reꝑit᷑. “ Huin
ODuerpera.re.f.g.q̃ pueꝝ ł puerã parit. Et Ouler. licis.m.g.ðꝛ a puluis qꝛ ex puluere luetusin
ꝓpꝛie puerpera ðꝛ in pmo ꝑtu.Et inde ðꝛ H naſcit᷑.vł qꝛ magꝭ ex puluere nutrit᷑. Iñ pu nud gik ſini
merperia ru pr pPug Epuere.⁊ ꝓpꝛie pᷣnꝰ licoſus.ſa.ſum.i.plenus ⁊ abũdãs pulicib Vulininn
ll puerperiũ ðᷣ loc in q̊ puer ↄcipit᷑t mo Inñ hec pulicoſitas.tatis.i.plenitudoꝛ abũ “ luninyrden
rat᷑ in vtero mr̃is vſq; ad ꝑtũ.ſᷣm Hug.pa dãtia pulicũ. Et pulicariꝰ.ria.riũ. Et hoc Aniphll .
pias vo dic. Puerperiũ pᷣmꝰ ꝑtꝰ.vlł puer in pulicinũ ⁊ pulicetũ.locꝰvbi pulices abun/ (peluin⸗ Ei⸗
vtero foꝛmatꝰ.⁊ coꝛ.pe.puerpera. ODdgnt. ? coꝛ.pe.gti. † clirellecitre
Pugil.gilis.m.g.eqͥ certat pugnis. Pulios. da herba.qꝛ ſemẽ ſilłe pulicibo hʒ ötcrtet
LNugillatoꝛ.toꝛ..i.pugnatoꝛ pugil.ſʒ pugi ¶Uñ ⁊ eã latini herbã pulicariã vocat. lfunne
ex ꝓpꝛia foꝛtitudine. ugillatoꝛ ex arte. Et Oulł. la. lũ. ð: ꝗ ꝑuꝰ vel pupꝰ. ⁊ h pullꝰ.li.i. 4 nn ,
pugillatoꝛ.i.pãcraciartꝰ.ſ.qͥ aliqd ð manu pi. Uñ hõ ꝑuꝰ ðꝛ pullꝰ. Itẽ nati recentes n⸗ näd
in manũ ſubtrabirt. Seinm auiũꝛ etiã quadrupedũ pulli dicũt᷑q̃i Eaa gitt
Pugillatꝰ.tus.tui.ars vel actꝰ dimicandi pupi vel ꝑui. pullidicũt᷑qſi polluti.a Rrau⸗
ſen pugillãdi.⁊ ðꝛ a pugil vł pugillatoꝛ. polluo.is.qꝛ polluti ſunt. Iñ h̊ pullꝰ.la.lũ. — Gylid
OPugillꝰ.li.m.g.⁊ H̊ͥ pugillũ.li.qð pugno de id eſt.niger.gra.grũ.qð eĩ nigrũu eſt q̃i pol/ Uehtin
fert᷑.⁊ in q̊ͥ ſcribit᷑ vt liber vł tabula v char lutũ cẽ.vñ Hieronymꝰad Nepotianũ. Ue/ aneuare
ta.⁊ a pugnꝰ.vñ Marcial capel. Pugil ſtes pullas eqᷓ vita vt cãdidas. Et inde pul i i
lo aſſeuerãte dictanerit.Et idẽ pugillar.rꝗ. lat.ta.tũ.i.nigris veſtibo idutꝰ. nñn Juue. ſen 14
2 ]Bpugillare. ris. ⁊ B pugillaris.ris.ĩ eode Hoꝛrida mr pullati ꝓceres. Iteʒz a pullp anen J
ſenſu.ſ.pẽna vł coꝛnu.vl tabula manualis nato.ðꝛ pulluł.la.luũ.diii. lu dauſu⸗
vñ Lu.i. Et poſtulãs pugillarẽ ſcripſit dia / Hulmẽtũ.ti.n.g.cibo delicatꝰ ⁊ ſuanis.⁊ ðꝛ er lerepley⸗
cẽs.⁊c.Et h̊ͥ ⁊ hec pugillaris.⁊ h̊ re.qð ꝑti apulpa.pe. In ⁊ G̊ pulmẽtariũ.rij.ꝓ eode,ʒ leinſn Erm
net ad pugnũ.vlł qð ppᷣt replere pugnũ. Et pulmẽtarꝰ.ria.riũ. IJñ pulmẽtũ vl pul Afino her
ODigillo.lonis.m.g.i.cũ gladio pugnãs.et metariũ ðꝛ qͥlibet cib pᷣter panẽ.Ouidã tũ nercs öl

lfumiiſi

ch ſtennti
ertontih
Ppniſonu⸗

nichlnglidi

4

anbnii

Ug golnadt,
Nisinrins
piedui irn
mnefen.
Lugpugn
ſicnepugne

nanbellüigi

üipugnäriſtg

duapugnn.
nſciconöe
cGcüpungen
m Xci cohi

inikomnocicoee

cciccunloelisnl
nns Ktnotngln
n. Uädicr pant⸗
iciipoſtcnotnt
1uluis gecrprhe
pulucrenumm:. Jin

mor abidispllch

7

naigienindodi
m ni ni c
pbipulicesbuau

miſlepuliahyhh
Uicmnüä vocit.
dupy Ahpald li.
enanrecenncs
Dezu poli dicſti

ldicökeſipollunt

nt Jübpolb li

ängicke

613 ſeporund 0

ſfſtringendo vt eiſciant.

tas.tatis.⁊ hec puluerulẽtia.tie.
NDumerx.cis.ðᷣꝛlapis leuis ⁊ cauernoſus. et

a. riũ. ðꝛ a pũgo.gis.Et h̊ pi/

⁊ palpitãt ⁊ aperiẽdo ſe vt flatum capiant.⁊

₰

OPulpa.pe.caro ſine pinguedine. ſiẽ eſt groſ
ſa ⁊ tumida caro cruriũ ⁊ bꝛachioꝝ.⁊ ð᷑ a
palpo.pas.qi palpa.qꝛ palpitat ⁊ reſilit ſe/

pe. Etponit᷑ ſepe p adulatiõe ⁊ delectatiõe.

qꝛ tal caro ſnauis ẽ ⁊ delectabilis ad veſcẽ

dũ. Iñ h̊ pulpula.le. dimi. Et pulpoſus ſa.
ſuʒ.i.pulpis plenꝰ. In pulpoſitas.tatꝭ. Ul

82 pulpa a puls.qꝛ olim cũ pulte mixta co/
medebatur. D

Pulpamẽtũ.ti.i.pulmẽtũ vel delectamen/
tum. ? 2 ꝗ pulpa. ll

Dulpitũ.ctin. g. analogiũ. legiũ. lectx.legi/
toꝛiu.⁊ ðꝛ a publicꝰ.qꝛ ibi publice legũt vt

Dulpula. le. dimi.i. pua pulpa. H

poſſint ↄſpicia pplo. .
Babun f. g. pulmẽtũſimplex ex farĩa a pel

ẽdo ſcʒ ĩfirmitatẽ ⁊ debilitatẽ dicta pultes

placẽte q̃ tenuiſſime ſunt dicũt᷑ fm papᷣ.

Pulſus.ſus.ſui.vocatꝰ eſt qꝛ pulſitat ł pal/

*

pitet. cuiꝰ iudicio aut infirmitatẽ intelligi/

mus.q ut ſanitatem.

PHuluinꝰ.ni.m.g.i.ceruical.⁊ ðꝛ a pluma q̃ſi

ppluuinꝰqꝛ de pluma fit. Ul ↄꝛ a pullꝰqꝛ de
phlumis pulloꝝ fit. Jũ h̊ͥ piluinar.narꝭ.idẽ

Bualſue a. ſum. i. eicct. fugat?. ⁊ 2 a pello

coꝛiũ.rij.cũ q pungimuis.
Ounctꝰ.ctus.tui.i.act vel paſſio pungẽdi
vel qð pungẽdo facimꝰ.⁊ ðꝛ a pũgo.gis.et

bic pũct.cti.⁊ H̊ punctũ.cti.in eodẽ ſenſu.ſ.
qð pũgendo facimꝰ.vl pncipiũ linec. Iteʒ
punctũu eſt ſimplex vel indiuiſibilis q;titas

pma in cõpoſitõe linee.⁊ vltia in reſolutõe

Itẽ pũctu ðꝛ ĩ copoto qrta ꝑs hoꝛc.Etno

quẽti vſu qꝛ nõ vtimur niſi neutro.Dicimꝰ

ei ̊ puncti.cti. Idẽ dicedũ eſt de ſtadiꝰ et
ſtadiũ.catinꝰ ⁊ catinũ.qꝛ eoꝝ maſculinũ iã

ceſſauit ĩ frequẽti vſu. Itẽ pũctũ ẽ ſignũ ſe
gßer intellectũ ⁊ ſpm recreãs platoꝰꝭ. et

ſᷣm ̊ coma colũ ⁊ periodus ſunt puncta.

Bunte cen pe garidesbenar: M

dupa. pe. a pup?. Et pupe dicũt᷑ qdã ſta

tiucule q̊s vᷣgines ſolet facere ĩ modũ filia/

rumꝛ⁊ veſtib abuoluere.qͥs poſtq; ad ãnos
nubiles veniebãt puerilibo abꝛenũciabãt

qᷓi ſub ptãte venerꝭ futuri veneri ſacriſica/

bãt. lñ Perſiꝰ. Dicite põtifices ĩ ſacro qͥd
facit auꝝ. Nẽpe H̊ qdð veneri.donarea vᷣgie
pupe. In pupula.le.dimi.i.ꝑua pupa.
Pupillus.li.ð⁊ qͥ cũ impubes ſit deſijt eſſe ĩ
poteſtate pꝛis.aut moꝛte pꝛis.qaut emãcipa
tione pꝛis.Et ſic pupilł ðᷣꝛ ẽt ſi hẽat patrẽ.
l. ſi fuꝰ.S.pupillłꝰ.ff.ð v.ſig. Pupilla ſilr ð2

qð puluinꝰ.Et puluiĩaria dicũt᷑ qñq; ipᷣ le infra annũ pubertatꝭ emãcipata.vel moꝛte

ctuli vel lectiſternia q̃ ſternebant᷑ in tẽplis.

vvyß ipa tẽpla feſta dicunt᷑ puluinaria. Sʒ
puluinꝰ puati hoĩs ẽ. Ceruical ł puluinar

regũ⁊ diuitũ. Puluiniẽt ſunt machine qͥb⸗
naues deducũt᷑ ⁊ ſubducunt᷑ ĩ poꝛtũ.Et p.
pe. puluinꝰ vł puluinar. vñ Ouid.i.xv..epi.
CLollaq; puluĩio nr̃a ferẽda dedi. JIñ puluil
lus.li.⁊ puluinulus.li.dimi.i.ꝑuꝰ puluinꝰ.
Dn penig walpulner ðꝛ qd vi tollit᷑ vẽti.
ollit᷑em̃ flatu nec reſiſtit nec ſtare nouit.
UVñ/ꝓpha. Caq; puluis quẽpijcit ventus a
ſacie terre. Iñ puluereꝰ.a.ũ.qð ẽ de pulue/
revł ad puluerẽ ꝑtinẽs.⁊ pulueroſus.ſa.ſũ
i.puluere plenꝰ.Et puluerulet.ta. tũ. ĩ eo/
dẽ ſenſu. Et vtrũq; cõꝑat᷑. Iñ h pulueroſi/

7

dↄꝛ a ſpuma.q̃i ſpumex.qꝛ ſpume dẽſitate cõ
cretx? fit.⁊ tantã hʒ refrigerãdi naturã. vt in

vas miſſus muſta ðferuere deſinãt. Iñ pu
micoſus.ſa.ſum.⁊ pumiceꝰ.cea.ceũ
Ounmicellꝰ.li.dimi.i.puus pumex.

7„

Dunctoꝛtri

vtroq;.ſ.oꝛphanꝰ vel oꝛphana.

pꝛis deſinẽs eſſe ĩ poteſtate eiꝰ.ſ.xij.annoꝝ.
ſicut pupillłꝰ infra qttuoꝛdecizʒ. Ul pupillꝰ
vel pupilla qͥ vel qᷓ̃ caret pꝛe vl matre.vlł
1. Sz oꝛpha
nus eſt grecũ.pupilł?vo latinũ. Na in pſal.
vbi legit᷑. Pupillo tu eris adiutoꝛ.grec/ha
bet oꝛphano.Et dᷣꝛ a pupꝰ.qꝛ hʒ ꝑuã ↄſola

tionẽ. Itẽ pupilla.le. ðQ meditulliũ oclłi ſcʒ

medi pũcł oculi.in q́ͥ vis eſt vidẽdi.⁊ ð᷑ a
pupꝰ. eo ꝙ ſit ꝑua.vł ðꝛ a puella.eo ꝙ ſit pu
ra ⁊ ĩpolluta ſicẽ puella. Hãc pleriq; papu/
lam vocãt.ſʒ falſo. Et hinc pupꝑilli dicũt᷑ q̃
ſi ſine oculis.i.a parẽtib⸗ oꝛbi. Sʒ hi ve di⸗
cunt᷑ pupilli qꝝ parẽtes añ deceſſerũt q;; ab
illis nom acciperẽt. Ceteri oꝛbi vocãt᷑. Iñ
B 2 ̊ pupillaris. ? re. ⁊ pupillarit᷑ aduer.

Ethb pupillaritas.tat. Et nota ꝙ pupilluſ

pꝓducit pmã. licet Anticlaudian eã coꝛripi
at dicẽs. Suſtẽtet regat ⁊ paſcat. foueatq;
pupillos. Oꝛati/ ei ↄtradicit ei dicẽs. Pu/
pillos q̊s dura pᷣmit cuſtodia matru.

Hupillaris ſubſtitutto ðꝛ qᷓ fit impuberi ĩ
eunẽtu moꝛtꝭ ei etate pupillari.ſiue vba ſint
expᷣſſa ſiue tacite itellecta. Inſti. l. ./

Oupis. puppio f. g.p. geminũ p. eſt poſteri/

oꝛ pꝑs nauis. 7 ðꝛ a poſt. q̃ſi poſtpoſita. Et

ponit᷑ ſepe ꝓ naui.vñ ĩ greciſmo ðꝛ. Pꝛoꝛa

poꝛ nauis ꝑs.vltima dicito puppis. Dic la
tus eſſe ratẽ.ventrẽ dic eſſe carinã.
dꝛa purgo.gas.⁊ purgatoꝛiꝰ.ria.rin.
ODurgatio.onis.f.g.eſt de obiecto crimie in
nocæetie oñſio.Etẽ duplex.ſ.canõica q̃ fit ꝑ.
iuramẽetũ.⁊ h appobat᷑.Et vulgaris.ſ.quã
ſibi vulgꝰ iuenit. ⁊ h fit ꝑ ferrũ cãdẽs.ꝑ du

urgatoꝛiu. rij.n. locꝰ vbi purgant aie. 2

ellũ.ꝑ aquã frigidã ſiue bullietẽ.⁊ h repꝛo/

IJnennanm
Hurpura e gꝛa purt ra rſic qpſit pu
ra ⁊ mũda.vñn dic Iſiõ.xix.etymo. vbiagit
de coloꝛibo veſtiũ. Purpura apud latinos
a puritate lucis vocata. apð grecos vᷣo poꝛ
phyra cũ aſpiratõe. Itẽ ſuꝑ ulð Pꝛouerb.
xxxj. Byſſus ⁊ purpura indumẽtũ eiꝰ.dicit
glo. Byſſus ẽ cãdidi colo;. Purpureꝰ aũt
coloꝛ ð ſanguie aiantis qð purpura vocat᷑
ſic ⁊ ſanguĩs hʒ ſpẽʒ. Itẽ alia glo.Cañ.vij.
ſuꝑ illud. Purpura reg iũcta cãnalibo diẽ
Cochlee maris ferro circuciſe lacrymas

purpurei coloꝛis emittũt.qͥbo collecc pur/

pur ei coloꝛis tinctura ↄficit᷑. Iñ purpureꝰ
rea. rea.⁊ purpurinꝰ.na.nũ.⁊ purpurat.ta
tũ.i.purpura indut“ vel oꝛnatꝰ.

Purꝰ.ra.rũ.i.mũdꝰ liqͥdꝰ.ſiue cõmixtione

alicu rei.imunis.ĩnocẽs.expers.⁊ ꝓð.pu.

vñ Ouidiꝰepi.Quantũ ↄfulges radijs ar
gentea puris. et Juuenal. Pauca licʒ poꝛ/

tas argenti vaſcula puſi.

Ous. pur fe ge.i cuſtodi.⁊ öꝛ a purꝰ eo q;

puꝝ cuſtodiat ⁊ retineat. Itẽ innenit᷑ h̊ puſ
ingdecli.i.putredo.vel q̃dã infirmitas qᷓ ho
minẽ reddit putridũ.⁊ tũc ðᷣꝛ a puteo.eſ.qd

eſt fetere.vñ qdã. Pus ꝓ putredo nõ decli/
nabile credo. Pus declinat᷑ cuſtodia quan

do vocakk.

OHuſca.ſce.fe.ge.qᷓdã cõmixtio aq̃ ⁊ vini vbi

plꝰaque adhibet᷑.q puſculẽtis maxiepdeſt
⁊282 a pus vel puſcug.

Ouſillanimis.cõ.t.⁊ H̊ me.⁊ puſillanimus.

Ima.mũ.ĩ eodẽ ſenſu.i.puſillũ hñs animũ.⁊

ↄꝛa puſił⁊z animꝰ.iñ puſillanimit᷑ aduer.

⁊ R̊ puſillanimitas.tatis.⁊ coꝛ.ei.
ODuſt aii nn ⁊ ðꝛ a puſio qð ẽ ꝑuꝰ
puer. In h̊ puſilitas.c.i. puitas. Et nota
Appuſillꝰ coꝛ.pmã.lʒ puſio eã pducat. Sʒ
2 ꝛatiꝰ pducit pmã de puſilla dicẽs. Rufã

—

aut puſillã appellat foꝛti marito. ſz di

ibi eſt ꝓpꝛiũ nomẽ.

Ouſinnꝰna.nũ.i.puus.⁊ dz a puſio.⁊ fireh
puſinnꝰ. ni.i.puus puer. UIñ Labeo poeta

Erudũ mãduces pamũ pamiq; puſinnos

Ouſio.onis.i.puꝰ infans vł puer.Et ꝓduẽ

*

pmã. Uñn Juuenal. Hõne putas meli te

— .

cuũ puſio doꝛmit.

Ouſiũcuł.li.di.a puſio.⁊ puſiũcuł.la.lũ⁊

puſillꝰ.la. lũ.⁊ puſiołe. la.lũ.

OPuſtella.le.i.ꝑua puſtula.

OPuſtula.le.ẽ in ſuꝑficie coꝛꝑis turgida col

lectio.⁊ ðꝛ a pus.qð ẽ putredo ł infirmitaſ

Iñn poſtuloſus.ſa.ſum.⁊ poſtulẽtꝰ.a.ũ.i.vl
ceroſus.puſtul plenꝰ.tali infirmitate infir/
matꝰ. In h̊ puſtuloſitaſ.. ⁊ h puſtulãtia.eę.
ODutamẽé.inis.i.alicu materie reciſioꝛ pur

gatio. Itẽ putamẽ poteſt dici cogitatio.⁊ꝛp
Ducit hac ſyllabtttia. “
MDuteal alis.n.g. qͥdaʒ loc vbi pecunie di/

ſtribuebat᷑ ad vſurã.Et dicebat᷑ puteal.qꝛ

ibi ſepe ꝑdebant᷑ pecunie diſtribute ac ſi eſ/

ſent ĩ puteũ demiſſe vl ꝓiecte.vł qꝛ ibi hau

riebat᷑ pecunia.ſicẽ de puteo aqᷓ. Uñ Perſi
Si puteal multa tant vibice flagellas. ſᷣʒ
Hug pap̃ᷣ.vo dicit. Puteal locꝰ ĩ foꝛo vbi
feneratoꝛes dabant ⁊ accipiebãt pecuniam

Outeolꝰ.li.m.g.i.ꝑpuꝰ puteꝰ. Itẽ ſicẽ dicit q/

dã glo. ſuꝑ illð Act. vlt. Secũda die veni

mus puteoloſ. Puteoli locvltra romã vbi
Llirgili fecit balnea medicinalia.ſinglła p

pꝛijs ſcripta titu lis. vt ðꝛ õ̊ quã ſcʒ valerẽt

eęgritudinẽ. Cñ Salernitani ĩuidia ducti
ſupueniẽtes ĩ manu foꝛti tituloſ deſtruxer̃t

⁊edificia mutilauerũt.⁊ co2ꝛ..

Oute.tei.ðꝛ a poto.tas.quaſi potaus.Eſt

aut oĩs pute fons.ſʒ nõ ecõuerſo. Si tñ in
ꝓmptuꝛ⁊ ĩ ſuꝑficie ſit ad.fons tm̃ ðꝛ. Siau
tem ĩ alto ⁊ pfundo ſit puteꝰ ẽ. Iñ h̊ ⁊ B pu
teal. Bᷓ le. m Hug. Ul fons ꝓpꝛie ẽ qͥ aqs

fundit ĩ ſuꝑficie terre. Puteꝰaut ðꝛ qͥ ens te
net intrinſecꝰ.vñ dic Chꝛyf. Fons ðꝛ vbi

cũq; aq̃ manat de terra. Sʒ ſi ĩ ſupficie fõs

tm. ſi ĩ pfundo etiã pute ðꝛ. Et papᷣ.dicit.
Puteꝰ a viua ĩ alto ẽ. Fõs ĩ ſuꝑficie.Oiĩis

puteꝰ fons.ſʒ nõ cõuertit᷑

Muticuł.li.i.buſtũ ⁊ ðꝛ a putoꝛ. toꝛis.eo q;

ibi puteat cadauer.Et puticułꝰ ðꝛ qͥ cada/
ner inſpicit.⁊ coꝛ.bſe.
Putidꝰ.da.dũ.i.fetidꝰ.⁊ ðᷣꝛ a puteo.tes. Iñ

„

putitas. tatꝭ. Et putida. de.i. meretrixeo ⅓⅜

Dutio.onis.⁊ h̊ putatio.nis.i.alicuius rei

ſpeſopin
S
miſondper

nſcenhl

lino/
uor wrion
Pmsoe
Pmtonts

Puolanstit

ſunz geifenn

ſtipundicnn
goceaffinnan
meoſtroime

Li
voc
Wtüt
l habent.
(adragens
ide qdragi,
fum gtines
Qadrageſi
antb acea
leiuni Et⸗
Cdngine
Qucegint
uffetcie.
Quummglel
Jöcungur⸗

(unlhoorng

Ndriatiin

Enlrkäcriͤt
Moquadrant

Cuareſſo iata
lgnvorobolor
Ucriingnet

Ucglaqning

lucſicdndi
flſig tco

Enmioße
1pamiczpoinne
Npucr S
nepnisnein

==

Ppuſtöagbi
ali.

lo.
corgis tungae
Utrevokinſinn
1poſtule giig
liinfirninreit,
rbouſnlin

meenierocſinn

atdicicoginnn
loc bipeanin
dicchnktle
niediſnbetearſt
picae plqrbbibr

urva,Un ock
nbice ſggel 6
uralloc'iſorodi

vichitpecuniun

. ſidicti,

Berichdie eni
pmwmirhi
cinalia inglap
quiſe; lerit
amiiuidia duci
immlol decrupent
No. .
nſipotans E
Ncöenſo Diffi
fonstin de Din
ude. Jbih
Iononiit⸗
nte autoͤtebt⸗
Ehngf Fonht
Sliſugfiß
tt 5.Eiprb

Müc.
zrupltntabln

. vapnun
1deinnamm

tion

gi iaind

foꝛe aſti

Quadrageſimꝰ.ma.muʒ. ðꝛa qᷓ

vnius quadrantis.

Quadrigamꝰ.mi.qͥ ꝗ upſit vxoꝛiby
Quadriiugus.ga.gũ.⁊ h̊ ⁊ qdriiug:⁊ hͥ ge

abſciſio ył purgatio. Clñ Cañ ij. Ths pu

tatõis aduenit. Suꝑ q̊ͥ loco diẽ GBern. Pa

rũ ð ſemel putaſſe.ſepe putãdũ eſt. Nã ⁊ pu

tata ſepe repullulãt. Itẽ putatio p̃t dici ex/

cogitatio.

„ 0 „ „

Dutris.ↄ.t.⁊ B tre.i.putridꝰmarcic.⁊ ðꝛa
putreo.mes.⁊ putris.i.ſolubil.puluerulẽt⸗
Et putrꝰtra.trũ.in eodẽ ſenſu. Uñ Uirgi.
Nuadrupedate leuis putꝝ ferit vngula cã

SBaer rois mgl ke.

pum. Iñ h putredo.inis.⁊ putric'.da.dũ.

⁊ hec putriditas.tatüis.
Dutulẽtus.ta.tũ.i.putoꝛe plenꝰ. Iñ h putu
Ourtꝰ.tca.tũ.i.purgatꝰ ⁊ purꝰ. Uñ auꝝ exco
ſatũ puꝝ dicimꝰ.Et nuces expurgatas pu
tas eẽ affirmamꝰ. Et rõeʒ purã ⁊ aꝑtã putã
nmus. H r

Littera pus nõ erat.vñ ſupuacua
vocatac᷑.qꝛ ꝑ c.vetereſ cũcta ſchſe

rũt. Hãc pᷣter latios nulli reſonãt

Vvel habent. Z
Quadragenar.ria.riũ.⁊ q̃dragenꝰ.na.nuzʒ.
id c.q̃draginta annos hñs.vel ad illũ nüe/
rum ptinẽs.ſ.ad q̃draginta.

qdraginta. vt
ann qᷣdrageſim.⁊ h q̃drageſima.e.ðꝛ tpᷣs
ieiunij. Et hic B̊ͥ 2 H qdrageſimalł.⁊ h le.qð
ẽ q̃drageſime vł ad q̃drageſimã ꝑtinẽs.
Quadragita płis nũeri.oĩis.g.ðꝛ a q̃ttuoꝛ vł
quadrꝰ.⁊ gẽtos qð ẽ decẽ.q̃i quater decem
Quadrangulꝰ. la.lũ.i.qᷓ̃ttuoꝛ angulos hñs.
Imñ q̃drangulatꝰ.ta.tũ.Et ſubſtãtiue pᷣt de
clinari.h̊ qdrangulꝰ.li.ꝓ tali figura.
Qunadrãs.xꝭ.i.qrta ꝑs numi vł libꝛe. Jñ h̊ q̃
dꝛantal.vł q̃drãtale.lis.q̊ddã vile vas pᷣcij

Quadrelſſis.ſis.f..i.q̃ttuoꝛ obuli.vel pᷣciuʒ

quattuoꝛ obolonx.

Quadriẽnis.ↄ.t.⁊ h̊ ne.q̃ttuoꝛ annox. Iñ 65

qdrienniũ.nij.i.ſpaciũ qttuoꝛ annoꝝ. Iñ h
⁊ hec quadriẽnalis.⁊ hH le.

Quadrifid. da. dũ.in qttuoꝛ ꝑtes effuſus vł
Dinſus. 1 coꝛ. fiWi.
Quadrifoꝛmis.cõ.t.⁊ ]i.

In hec quadrifoꝛmitas.tatis.

uadriga. ge. i. carruca a q̃ttuoꝛ eqͥs tracta

ne.i.qᷓttuoꝛ foꝛmaꝝ

vel ducta. Iñ qdrigariꝰ.ria.riũ.qͥ quadri⸗
gam ducit. p. dꝛi. äs

1„ „

qttuoꝛ nupſit vxoꝛib⸗.

in eodẽ ſenſu.i.cũ q̃ttuoꝛ iugatꝰ ad iugũ. et
ſubſtãtiue iuenit hqdriiug.⁊ h ⁊ h q̃druiu/
gis. hꝰiugi. equꝰad iugũ cũ q̃ttuoꝛ ↄiugatꝰ
2 coꝛ.iu. JM

Quadrilibꝛis.i.q̃ttuoꝛ libꝛaꝝ põdꝰ vł men/
ſura. 7T P..tefl.
Qnadrimat.tus.tui.i.q̃ttuoꝛ annoꝝ ſpaci/
Quadrimẽſis.ſis. .t.⁊ ſe.i.qttuoꝛ mẽſium

gʒõð alit᷑ ðꝛ h̊ ⁊ hec qdrimeſtris.⁊ G̊ ſtre.

Qnadrimod'.da. dũ.⁊ H ⁊ qdrimodis.⁊ H̊
De.ĩ eodẽ ſenſu.ðꝛ a q̃ttuoꝛ vłq̃drꝰ ⁊ modꝰ.
Quadrimꝰ.ma.mũ.i.q̃ttuoꝛ annoꝝ. Vnde
Dꝛatiꝰ in odis.De pmo quadrimũ ſabino
metu diota. Iñ drimuł.la.lũ.dimi.
Quadringẽti.te.ta.i.q̃ter cẽtũ.⁊ mutat᷑cĩg.
uiadrinoctiũ.tij.ſpaciũ q̃ttuoꝛ noctii.
Quadrinodis.2.t.⁊ de.i.q̃ttuoꝛ nodoꝝ vł
qttuoꝛ nodos hñs. Iñ q̃drinodiũ.dij.
Qnadrupedãs.c.o. S.i.qdrupes. TIñ CTlir/
giliꝰ i. viij. eney. Quadrupedãre putrẽ ſoni

„

tu quatit vngula camp.

Quadrupes. dis.i.qttuoꝛ hñs pedes.⁊ ðꝛa
q̃drꝰ ⁊ pes.Et ẽ ge.cõisↄſtructõe.ſʒ oĩs de
clinatõe ſiẽ ⁊ diues.Et h quadrupes.diſ.i.
equꝰ.Et h̊ quadrupedes.dis.q̃libet beſtia
quattuoꝛ habẽs pedes.
Quadruplꝰpla.plũ.ðꝛ a quattuoꝛ ⁊ plica.q̃i

quattuoꝛ hñs plicoss.
Quadruplatoꝛ.toꝝ.⁊ quadruplicatoꝛ dicit᷑
vſurarius in quadruplũ ſua recipiens.
Quadruplatoꝛ etiã ðꝛ ſenex vel cõtractꝰ qui
duob pedib ⁊ duobo bacul ſuſtẽtat ꝑ plã
tas incedit.⁊ coꝛ dꝛu.naturaliter.
Quadrꝰ.dꝛa.dꝛũ.i.qttuoꝛ angulos hnñs ĩ q̃t
tuoꝛ lateribo.⁊ ðꝛ a quattuoꝛ. In h̊ quadra
dꝛe.i.quarta ꝑs panis łalterrei. Uñ Ju/
uenałl. Ut bona ſũma putes aliena viuere
quadra.Et quadro.dꝛas.vᷣbũ actiuũ. Jñ
hec quadratura.re.⁊ coꝛ. qu.
Quadruuiũ.uij.n.ge.locꝰ vbi quattuor vie
ↄueniũt ⁊ tẽdũt ad idẽ In quadruuialł.o.
t. ⁊ B le.qð ꝑtinet ad quadruuii.

Qualia lie.eſt qdã auis⁊ ðꝛa qual vl ðꝛ qua
lia a voce quã facit.ſ.quaquera. 4

—

Qualis.cõ.g.⁊ h le.nomẽ relatiuũ ⁊ interro
gatiuſ q̃litatꝭ Iñ q̃lit᷑ aduer. interrogatm̃
⁊ hec q̃litas tat. Et qualificatiuꝰ a.ũ.Etẽ
qualitas ſʒ quã quales eſſe dicimur. vt ſʒ
albedinẽ albi dicunur.Et ẽ ꝓpꝛiũ qlitat ſjʒ
eæã ſil evl diſſile dici.Et nota ꝙ relatiuũ q̃li
tat trabit gem? a ſeqnte dictoe. vt Nullum
deo tale ſacrificiũ qualẽ ʒelł aiap. qus

Quãpaucus.ca.cũ.i.valde paucus.
Quãat.ta. tũ. deriuat᷑ ab actõ quã. Iñ ⁊ hec
quãtitas.tad.⁊ quãtitatiiꝰ.ua.uũ.Etabla
ciuꝰ płis de quãt.ſ.quãtis.cõponit᷑ cũ ꝑ.et
ðꝛ quãtiſper.i.q;tũ.vt Quãtiſper valet res
iſta. tãtiſper. Et nota ꝙ quãt q̃rit de qnãti

tate ↄtinua.ad qð debemꝰ rñdere noia q;ti

tatia.vtQuãtes tu.monocubit tricubitꝰ
magnꝰ.puꝰ. Dzʒ qt q̃rit de quãtitate diſcre

ca. ſiue nũero ad qð rñũdent᷑noia numera/

lia. vt Quot ſut iſti.duo.tres.Et huic expo
ſitõi ↄcoꝛdat Papᷣ.dices.q;ta. q;magna.qᷓ;
pua. Un Jacobo in epᷣla ſua. Ecce quãrus

ignis q;magnã ſiluã incẽdit.i.q;ꝑuꝰ ignis
q;magnã ſiluã incẽdit.Quãtꝰ⁊ tat ad me/
ſurã.Quot ⁊ tot ad numeꝝ ꝑtinet. Jñ q;til
lus.la.lũ.⁊ quãtulłꝰ.la.lũ.ambo dimi.
Qnartanꝰ.na.nũ.i.quart᷑ꝰ.vł qð q̃rta die cõ

tingit.łaffligit.⁊ ðꝛ a quartꝰ et ̊ quartana
ne.pꝓ quadã ſebꝛe q̃ quarta die veat.
Quartariũ.rij.qdã mẽſura q̃ quartã ꝑtẽ ſex
tarij caput.qð etiã h q̃rtallũ ðꝛ.Quartallũ

etiã ðꝛ caniſtꝝ ł cophinꝰiĩ qͥ moꝛtui efferuf.

Quartaꝝ tres ſunt ſpẽs. Vna ẽ debita iure
nature qᷓ ðꝛ bonoꝝ ſubſidiũ.q̃ hodie eſt au/
cta ad trientẽ ⁊ ſemiſſem.fᷣm numen filioꝝ.
Vnñ Quattuoꝛ aut infra dãt natꝭ iura trie/

tem. Semiſſem vo dãt natꝭ qͥnq; vel vltra
Alia ẽ trebellianica.Tertia falcidia.de qͥb

in.c.renũciꝰ.de teſta.in glo.ſuꝑ vᷣbo.q̃rtã ꝑ

tem. 2 cſi pae teli v. Et dꝛñt trebelliani

ca ⁊ falcidia ĩ h.qꝛ teſtatoꝛ pᷣt auferre falci/
diar guare beredẽ e ipam nõ derrahat tre
belliagnicã vᷣo nõ pᷣt interdicere ſiii·
Quartꝰ.ta. tũ. ta oꝛdinale q́; numerale.

Quaterdenariꝰł qttuoꝛdenari.a.ũ.⁊ a q̃t

tuoꝛdeci.vñ Hiero.iꝓlogo Mat. Sicq;

q̃terdenario nũero trifoꝛmit᷑ poſito.i.ter.
triplicato qᷓterdenario poſito ĩ ſerie genea⸗/
logie. Hoc ãat dirxit.qꝛ ĩ genealogia illa tres ”Mc
Querela. ẽ ius q̊ddã reſcindẽdi teſtm̃ vł do

qᷓterdene ponũt᷑.vna patꝝ. alia regũ.tertia

ſimpliciũ.Et ſunt quadragintadue ꝑſone
es qter /

ibi nũerate.qꝛ ter quattuoꝛdeci ł

dene faciũt quadragintadu.

42 .

Quaternariꝰ.ria.riũ.ðꝛ a quaternuſ.Et hic

quaternariꝰ.rij. ꝓ tali numen.
Quater nio.onis.ðᷣ qͥ q̃ttuoꝛ milites hʒ ſb ſe
⁊ ð8 a qᷓttuoꝛ.vñ Act.xij. Tradẽs q̃ttuoꝛ q̃

. .

ꝓferũt quaternio ꝓ quaterno.ſʒ falſo.
Quaternꝰna.nũ.ðꝛa quattuoꝛ.Et h̊ quater

ternioibs militũ ad cuſtodiẽdũ en. Quida,z

nuſ.ni.vbi quattuoꝛ charte.ſ.octo folia ſũt

In quaternułꝰ.li.dimii.

peſtũ qᷓ ĩ adoleſcẽtes. Certia galliciniũ.id
viri. Quarta anlucanũ.in qua ſenes. Has
dñſis alijs noibo noiauit.ſ.ſero an media no

. tuoꝛ ⁊ dies. Jñ q̃driduanꝰ. ⁊.iſi.i. hñs qttu

Quattuoꝛ ẽ oĩs ge.⁊ ĩdecli.⁊ tſiiñ /oꝛ dies.
plis nũeri.Et vt dic papᷣ.duobot.ſcribit᷑.
Quatruo⸗ vigilias noctꝭ ponit mgfr̃ ĩ hiſto⸗

vigilias faciũt excubãtes ĩ caſtris.Pꝛia ðꝛ
cõticiniũ.ĩ qᷓ oes ſił vigilãt. Ocðda vo intẽ/
ertia galliciniũ.ĩq̃ᷓ

cte.an gallicãtu.an mane. Marci.xiij.

⁊ cõponit᷑ a quattuoꝛ ⁊ decc.·

Quattuoꝛdeci eſt oĩs ge.płis nũeri ⁊ idecli.

Quatuoꝛdenꝰ.na.nũ.⁊ qᷣttuoꝛdenariꝰ a.ũ.a⸗
qttuoꝛdeci.⁊ h̊ͥ qttuoꝛdenari.rij.⁊ q̃ttuoꝛꝛ

decimꝰ.ma.mũ.⁊ quartuſdecimꝰ.ma.mũ.?⁊
q́ttuoꝛdecieſ.i.qttuoꝛ vicibodecẽ.aduerbiũ
Quaxũ vel quaſquũ.ðꝛ ſonꝰ ranag.
Quendã ꝑ n.ſcribit᷑in pᷣma ſyllaba.qꝛ m.ĩn

mutat.⁊ ð a qͥ. ⁊ declinat᷑.qͥdã.q̃dã.qddam
vel qddã.Et vt dic Hug.Cũ dicimꝰqndã
certũ aliquẽ volumꝰ ĩtelligere.ſi nõ expᷣſſe-
rimꝰ nomẽ q̃ dinoſcit᷑.vt illð Matth. xxv.
Ite ĩ cinitatẽ ad q̃ndã.ſi em̃ dixiſſet ad quẽʒ

„

cũq; vl ad quẽlibet.nõ eſſet cer hõ. Scie⸗/

bat em̃ qpe dñs ad quẽ mitterert.

Quenq;.eundẽ.eandẽ.veruntñ ſcribũtꝑn.

mutat᷑ em̃ m.in n.⁊ ita de ſilibj.

Quercetũ.ti.locꝰ vbi quere creſcũt ⁊ aſun
dat. ?2 ðꝛ a qnerc.Et querceꝰ. cea. ceũ.qðᷣ 8

quercu totũ eſt.⁊ p.pe.querceti.

Quercꝰ.cus.cui.arboꝛ eſt młtũ annoſa.⁊ ðꝛ
aqro.ris.eo ꝙ ea ſoliti erãt dij gentiũ dqͦren
tib reſpõſa pᷣcinere.ſic ait Iſið.etymo.xvjj.
Ub ðꝛ a qrẽdo.qꝛ antiqͥt qrebãt ibi gläde,/

ad comedendum.

Querimonia.ni
Iñn qnerimonioſus.ſa.ſum.

nationẽ vl dotẽ in totũ ceptaʒ. ⁊ cõpetebat

reo ex his q̃ acta ſũt vł in ꝑte. Nõ ei eſt ppe
actio.qꝛ nõ agit᷑ vt qͥd det vł pᷣſte᷑. Necp
pꝛie accuſatio.qꝛ nõ accuſat᷑ s vt puniati
coꝛpe.ſʒ obtinet mediã viã.⁊ aꝑit viã ſucce

dẽdi ſᷣm Aʒo.in ſum.C. de inoffi.teſta.

Querela ĩofficioſe dãnatõis ĩducit᷑ ad iſter
lofficioſi teſtamti.⁊ ↄpetit liberꝭ ł ꝑentiba
dſio debito bonoꝝ poſſeſſoꝛi ſubſidio inid
excluſo. Et dat᷑ illos qͥb datũ eſt in vu,ʒ

ßpᷣm Zzo.

Querela ĩofficicioſe dotꝭ ĩducitad inſtar do

rijs ſuꝑ illũ textũ Mar. xiiij. Quarta ãt vi/
gilia noct venit ad eos vbi dic Quattuoꝛ

gllat. Sca vo inté⸗/

engncatiſe
latmin,

fſehtinriſth
(ſtoonis f
iſtooiiin
ſſütledn
erinettaͤh
chofn Bzoi

niangtonnen.

e.i.lamẽtatio.⁊ ðꝛ a q̃roꝛ.ri.

Uchaſignic
wormeris is
crimiefranda
dedfodicata
lſiſen? ſq
Jiqueſtiona
(eſto incids
lebatreo erbi
Jem. xtpacde
Qeſtio emenci
emergütilire,
Valandicitn
dedonlnomalt⸗
dialar G
lupulno

liderecor tine
ſopoſeſiöie
Mrole ſa vetl

ſtoſtat nonct

ſer tollel pnia
Fiſtodzerdedt

pulere de ſon.

ſevediffalift

„

luraibiicig
Gbeljntdecanig
lſiar Vdr if

ſnlentktln

Tm ende
duobntſeit
vonitmgrihid⸗
in. Ouamirn
wbidieOun
icſng pei
Scdzfoiz
erma gllicnii
inquaſenench
Ileroanmei
glisnüentiiti
cc.
anordenamait
nmn römn
decind mani⸗
ichydeci gaucti
ſon'mnar.
ffllba ani
Alagi ii en
Cidicindirei
lere ſinoͤeroſ⸗
15 Dandn
dinſſetaugii
tan ho Ocl⸗
nmñſenbürpt.
hbd.
ccüt abon

cnci add

necni.
lmiannoſan
de gentin fen
emob
Harchittbigitt

atio t5rint
chen. cchin

ingri Hocit
weſit. ſerh

cutit nn

ia
nfn

natõis inofficioſe.⁊ cõpetit filijs cũ matre

cũ oĩa vel pene oĩa in filioꝝ fraudẽ dedit.p

ſe vl p filia vł muliere alia ſᷣm Aʒo.eo.ti

OQuerela ĩofficioſi teſtamẽti dat᷑ omibo qͥ tꝑe

mortis iminetis ab inteſtato pñt ſuccedere
exheredat vł pᷣteritꝭ. õ ſcptos heredes vł fi
OQunernꝰ.na.nũ.i.ad quer /deicõmiſſarios
cũ ꝑtinẽs.vl de quercu exñs. HMMä
Querquera.re.i.febꝛis acuta.⁊ ðꝛ a q̃roꝛ.riſ
quia facit hoiem ↄqueir.
Qneruł.la.lũ.pe.coꝛ.i.garrulłꝰ.la.lũ.vł ſepe
vł frequẽter qᷓrelas faciẽs. Jñ q̃ruloſus.ſa
ſum.i.q̃rela plenꝰ.
Queſitio.onis.f.g.ðꝛ a q̃ro.rꝭ.⁊ ſincopat᷑.⁊
ðꝛ q̃ſtio.oniſ.i.inqͥſitio.cã.ł diſceptatio Iñ
hᷣ q̃ſtiũcula le.di.i.qſtionari a.ũ.qð ad qſti
onẽ ꝑtinet.⁊ h qſtionaririj.q facit qſtionẽ.
Queſtio ſᷣm Aʒo.ĩ ſum. C.e.ti.ẽ inqͥſitio ve/
ritatꝭ ꝑ toꝛmẽta. Uel eſt oꝛõ interrogatina
Vel alia ſignificatõe idẽ eſt qð toꝛmetũ.qꝛ

toꝛmẽtis vᷣitas inqͥrit᷑.vt cũ f̃uꝰ toꝛquet᷑ p

crimie fraudati cẽſus.aut leſe maieſtatꝭ.vt
de dño dicat q̃ nouit.ita capit᷑ ꝓ toꝛtura in
l ſi ſeruꝰ.S.ſi q añ queſtionẽ.ff.de vſufruc.
Iñ queſtionarij ⁊ dicunt᷑ toꝛtoꝛees.
Qnueſtio incidẽs.ðꝛ illa qͥ añ litẽ centã cõpe/
tebat reo.exhis que acta ſunt inter ſet acto
rem. vt pac.de nõ pe.rẽ inuti
Queſtio emergẽs ðꝛ ea q̃ pponit᷑ ex his que
emergũt ĩ lite.vt ſi qrit᷑.an iſte poſſit teſtari
yel an dãda ſit dilatio.vel ↄſitii.

*

Queſtio ꝓpꝛietatj eſt in q̃ de ſol ppꝛietate. hẽ

de dominio vl q̃ſidñio ẽ q̃ſtio.de cau.poſ.
⁊ pꝛi.cũ dilectꝰ.Et dico qi dominioꝓpter
res ĩcoꝛpales q̃ nõ poſſident᷑.vt in ſpũalib⸗
Inſti.de re.coꝛ.⁊ incoꝛ.S.incoꝛꝑalia.

¶ueſtio poſſeſſiõis eſt in deſola poſſeſſi

one ↄtrouer ſia vẽtilat᷑. de giicone uꝑ ſpo.
Queſtio ſtatꝰmouet᷑ cũ qͥs vẽdicat᷑ ĩ fuũ.C.
de aſſer.tollẽ.l.vnica.ĩ pn.⁊.liiij.di.freqns
Itẽ q̃ſtio dʒ eẽ de dubio.c.cũ ĩ iure.ð ele.c.

de muliere.de ſpon. ⁊. Lancille C. ð fur. itẽ

dz eſſe de difficili. ff.ad carbo.
Queſtiũcula.le.f.g.i.pua.queſtii.
Queſtoꝛ.oꝛis.idẽ eſt qð qſitoꝛ.ſ.qͥ in loco iu/
dicis exqͥrit de cauſis.⁊ðꝛ a q̃ro.riſ.ꝑ ſynco
pã.pꝓ q̃ſitoꝛ. Vl ðꝛ q̃ſtoꝛ qͥ q̃ſtionibo pᷣeſt.⁊
q̃ſtoꝛ dicebat᷑ olim qͥ qrebat ⁊ ꝓcurabat tri

las. ad ꝗſtoꝛẽ ptinet
Silrꝑ ſyncopã ðꝛ h̊ q̃ſtrix.idẽ qð qſitrixł
vxoꝛ queſtoꝛis ſ̃ᷣm Hug. Itẽ q̃ſtoꝛ qũq; ðꝛ

mercenariꝰ.qͥ pᷣdicat pter ſumptus.

8

here.inſti. S. hereditas.in glo.

vmappl romani. Iñ b qſtura.re.eiꝰ digni
St qᷓſtoꝛiꝰ. ria. riũ.qð ad qᷓſtoꝛẽ ꝑtinet.

Queſtoꝛes illuſtres.ſic dicti ſunt.eo q; pecu
nie publice querẽdo ꝑ mũdũ ⁊ ↄſeruãde ſi
ueↄgregãde curã⁊ ſolicitudinẽ hẽrent ⁊ ad
B creati erãt. ⁊ dicebant᷑ queſtoꝛeſ erarij.ab
ere.i.pecunia dicti.ff.ð oꝛi.iur̃.l.ij.S.exaciꝭ
deinge regibi.poſt pn.le. SJ
Qnueſtoꝛes ſacri palatij dicũt᷑qͥ ĩ palatio pn/
cipis libꝛis pᷣncipalibo legẽdis vacabãt.nõ
dico ſentẽtijs.qꝛ illuſtres tm illas legebãat.
Vel dicebat᷑ qͥ idẽ officiũ gerebãt in domo
imꝑatoꝛꝭ. Talis etiã candidatꝰ pncipis di/
cebat᷑.⁊ ſic capit᷑in ꝓhe. Inſti.ff.de offi.q̃
ſto.l.j.in fi.⁊.ff.de oꝛi.iu.l.ij.S.deinde.
Queſtoꝛes patricidij dicũt᷑ qͥ cauſis capita/
libo pᷣfecti ł pᷣpoſiti erãt. ff.de oꝛi.iu.l.ij.S.pᷣ
all. In exqueſtoꝛ.i.extra queſturã poſitꝰ.
Queſtuariꝰria.riũ.qͥ q̃ſtu viuit.ſiẽ̃ mercatoꝛ
ðꝛ a queſtꝰ. Iñ queſtuarie dicunt᷑ meretri
ces.qꝛ queſtu coꝛꝑis vint.
Queſtꝰ.tus.tui.i.acqͥſitio alicuꝰ rei.⁊ dꝛ a q
ro ꝑ ſyncopã ꝓ queſitꝰ. Iñ qſtuoſus.ſa.ſuʒ
id eſt.queſtibo plenꝰ vł lucroſus. Itẽ q̃ſtus
ſta. ſt̃.mobilit.eſt ꝑticipiũ de queroꝛ.ris.
Quicũq; cõponit᷑ ex qͥ ⁊ cũ ⁊ q;. Ab h̊ relati/
uo q trahit vim relatõis.qꝛ reqrit duo ver
ba ſicut b relatiuũ qͥ. A pᷣpoſitõe cũ hʒ vt ſit
collectiuũ.A ↄiũctiõe q; hʒ vt ſit diſtribu/
Quidda.i.aliqͥd modicũ.n.g.eſt. tiuum.
Quidã vᷣo ꝑ vnũ d.maſ.g. e/ſ.
Quies.qͥetꝭ.⁊ qͥes qͥei.in eodẽ ſenſu.i.trãqͥlli
tas vl pax.⁊ ðꝛ a qeo.es.Et cõponit᷑ reqͥes.
ei.⁊ reqes.etis.ĩ eodẽ ſenſu. Sʒ diſtingue.
ſimplex in vſu ẽ f̃m tertiã declinatõʒ.⁊ non
ſm qͥntã. Sʒ cõpoſitũ ſ̃ʒ qͥntã declinatiõʒ
eſt in vſu.⁊ nõ ᷣm tertiã. Itẽ a qͥeo vła qͥes
ðꝛ q̃es qͥetis.ge.o.i.qetꝰ.Et cõponit᷑ inqͥes.
etis.oĩs ge.i.ſine qͥete. Et licet q es ⁊ inqes
habeãt e.coꝛreptã in ntõ.tñ eã ꝓ.in obliqͥs
Quietꝰ.ta.tũ.pticicipiũ a qᷣeo.es.i.q qeuit.⁊
qetꝰ.ta.tũ.nomẽ.i.quiete plenꝰ. JMM
Quinariꝰ.ria.riũ.ðꝛ a qͥnq;.Et ſubſtãtiue h
quinari.rij ꝓ tali numero. HZ
Quincuns eſt ꝑs aſſis ↄſtãs exqͥnq; vncijs
⁊ nõ ðꝛ reſpectu toti aſſis.qꝛ nec multipli/
cat nec duplicatꝰ reddit ſuũ totũ. Inſti.ð

Quindecim nũeri płis.oĩs.g.⁊ ĩdecli.⁊ ↄpo
nit᷑ a qnq; ⁊ decc.

Qninden.na.nũ.pe.p.ðꝛ a qͥndecim. Etqͥn

tuſdecimꝰ.a.ũ.⁊ qndecies aduer.i.quinde
Quingenti.te.ta.i.quinquies centũ ⁊ dicit᷑a
quinq; ⁊ centũ.⁊ mutat᷑ c.in g. —

Oninio.onis.ðꝛ a qͥnq;. ſiẽ hͥ ternio.oniſ.a

Attuoꝛ. Uñn ⁊ i plogo Sophonie diẽ Hie
ronvymꝰ. Hoc ſi veꝝ ẽ. Gophonias pha qᷣ
nione. vt ita dicã ꝓphetico.⁊ glłioſa maioꝝ
ſuon ſtirpe generat' eſt. H dic Hieronymꝰ
qꝛ Sophonias quint nũerat᷑ in generatõ
ſua. Dʒ qꝛ quinio non eſt in frequenti vſu
iõ dicit Hieronymꝰ vt ita dicã.

Oninq̃gen.na. nu. pe p. vz a quinquaginta

Itẽ quinq̃geni dicũt᷑ quiĩ capite ſunt quĩ/

quaginta militũ ↄſtituti.
Quinqgeſima da qnquagita. ? durat a do
minica q̃ cãtat᷑. Eſto mihi ⁊c.⁊ terminat᷑ in

ipſa die paſce. =DG
Quinquãguł.i.quinq; angulos hms.

Quinqtres.hoꝛũ quinqtrin.⁊ hͥ quinqtria.
boꝝ triũ vł trioꝝ.qdda feſtũ ſic dictũ a qn/
q́; atris dieb.Quĩq; eĩ dies atros.i.aduer

ſos habuerũt romani ab anibali ⁊ galł ob/

ſeſſi. qb diebo nemo fuit auſus exire.ſed po
ſtea liberati ad illoꝝ dieꝛ memoꝛiã fecerut
ill feſtü. vñ Oꝛati ĩ epi. Ac potiꝰ puer vt
feſMqnqtriboolim. Alij dicũt ꝙ qnq̃tria di
cũt᷑a qͥnq;⁊ triba qꝛ qnqes fiũt ĩ tribanis.

qꝛ ter ĩ qͥnq; ãnis ⁊ durabat tłe feſtũ ꝑ qͥnq;
Quinq̃triũ.trij.Hqͥ nqſtriũ.i.qqnq dies
poꝛticuũ ãbit' ł ſpaciũ vbi ſut qnq; poꝛticꝰ
QOQninq; nomẽ indecli.oĩs.g.płlis nũeri. Jñ
nqes aduer. quint.ta.tũ. ⁊ quinꝰ.na.nũ.

—

Quinq;foliũ.lij.herba q̃dã.quã grecivocãt

„ — „ . „ 2

eneen nũero folio.
ninquẽnis.niſ..t.⁊ ̊ ne.i.qͥnq; annoꝝ iñ

HG; qᷣnquẽniũ.nij.ſpaciũ quiq; ãnoꝝ. Eth̊ᷣ⁊z
5 quiquenalis. 2 8̊ le. vñ. ij. Mach.iin. Lũ
gũt quiquẽnal agon tyro celebꝛaret᷑. Et ꝓ.
na. In h quiquẽnalitas.d.i quiquẽniũ.vł

quinquẽnis tꝑis etas. Et nota ꝙ quiquẽ/
nale tpis ẽ.ſʒ quiquẽne etatꝭ Itẽ quiquẽna
lem dicimꝰ annũ.ſʒ quinquẽnem puez.
Qninqueſſis.hꝰ quinqueſſis.i.quĩq; oboli.
vel pᷣciũ quiq; oboloꝝ.⁊ ðꝛ a quiq; ⁊ aſſis.

Qninquinat.tus.tui.i.ſpaciũ quinq; ãnoꝛꝝꝛ
Quiquinꝰa.ũ.i.quiq; annoꝝ.ł quiquieſan

nus. Dic ei dicimꝰ bimꝰduoꝝ anoꝝ. Cri/
mus triũ annoꝝ.Quadrimꝰ q̃ttuoꝛ ãnoꝝ.

Dic dic im quiquimꝰquiq; ãnoꝝ Jñ quĩ

quimulꝰ.la. lu. diim.
Quinquinoctiũ. ctij.ſpaciũ quĩq; noctiũ.⁊
ſicut dicebãt antiſaiu.
Quinquiuir.uiri.qui ſub ſe hʒ quĩq; viros.
28: a quĩq; ⁊ vir.⁊ hic quiquiuirat.tꝰ.tui.

nox. ctiſ.vł potiꝰ a noctiũ.ctij.

qnqͥuira pe coꝛ. ð mulier qᷓ hʒ qnq; viros

Quintanꝰ.na.nũ.i.quit/ vł quita. ſub ſe.

die vtingẽs vl affliges.⁊ ðꝛ a quiq; l quitꝰ.

AIß quitana. ne. ðꝛ feb⸗ꝭ ꝗᷓ quto die affligit

Eth quitana ł quitina.ðꝛ quita ꝑs platee
q̃ carpentũ ꝓgredi poteft.
Quintine etiã dicũt᷑ floꝛes maloꝝ punicoꝛũ
⁊ tũc eſt grecũ nomeee.
Qnitilis.lis.quidã mẽſis.ſ.iuliꝰ.⁊ ðꝛ a qͥnq;
vł quitꝰ.qi quĩtꝰ a martio. Iñ h̊ ⁊ quintil
⁊ ̊ le.⁊ nota ꝙ iuliꝰ ⁊ auguſt oliʒ dicebant᷑
qnitil ſextil a nüero q̊ͥ diſtabãt a pncipio
anni.i.a martio.Antiqui eĩ annũ ĩcipiebat
a martis vſq; ad tꝑs nume pompilij oniad

digit ianuariũ ⁊ febꝛuariũ.⁊ axpoſuit illos
ipnclpio ãni.ſʒ diſtixit illos meſes ſᷣm lũa/

tiões.ſic ⁊ oẽs alij erãt diſticti. Et ita annꝰ
remãſit ĩcoꝛrect vſq; ad tpᷣs iulij ceſarꝭ. qͥ
cũ moꝛaret᷑ ĩ egypto cũ cleopatra.annũ coꝛ
rexit ⁊ diſtinxit ſʒ curſũ ſoł ad idẽ pũctũ in
fine ãni redehn cõᷣm gᷣoſuetudinẽ antiqͥ
rũ qui ãnũ icipiebãta martio.oẽs mẽſes di
cti ſunt a nũ ero qͥ diſtabãt a pncipio ãni.i.a
martio poſt iuniũ vt quitilis quitꝰ a martõ
Sʒ poſtea ad honoꝛẽ iulij ceſarꝭ.q in illo

mẽſe natꝰ ẽ vł aliquã victoꝛiã obtinuit di/

ctus ẽ iuliꝰ. Sextil vᷣo dict ẽq̃ᷓiſext a pnci
pio anni.i.a martio.ſʒ poſtea ad honoꝛẽ au

guſti qui ĩ illo mẽſe natꝰ ẽ.vł i eo aliquã vi/

ctoꝛiã obtinuit.dictc auguſtꝰ. Noĩia vo ſe/

4ictn mẽſiũ cõpoſita ſũta nũero.videlic,

q̊ diſtabãt a pncipio ãni.i.a martio.⁊ ab h̊
noĩe imber.vt ſeptẽber a ſeptẽ: imber.octo
ber ab octo ⁊ iber.qi octauꝰab ĩbꝛe.i.a mar

tio.iqᷓ imbꝛes ⁊ pluuie abũdãt.⁊ ſic dealijſ
Quipaꝝ.ri.n.g.eſt genꝰ herbe a grec dictuʒ

qʒ heat vᷣtutẽ feruẽtẽ.et vt dicũt quida.ſpe
cies quipari ðᷣꝛ cinciber.et videt᷑ ↄponi ab

eò̊ pyr qͥd ẽ ignis.qꝛ ðꝛ eq̃ri ignippt᷑ caloꝛ?
Quiris lingna ſabinoꝝ ðꝛ haſta. In h quiri

na.ne.i.haſta. Et h quirinꝰ.ni.dict᷑ ẽ romu

lus qui ſꝑ haſtatꝰ ĩcedebat.vł qꝛ haſta eꝰpꝰ

moꝛtẽ ĩ auẽtino mõte fixa ðꝛ floꝛuiſſe. In h

quiris.riᷣ.dictꝰ ẽ quilibʒ ciuis romanꝰ.qꝛ

romani a romulo. ¶l romani dicti ſũt qui

rites qi haſtati ⁊ foꝛtes.vñ ⁊ qnq; quirites
dicũt᷑ milites q haſtã ſecũ defer̃t.⁊ ꝓ.quiri/
pe.gti.qritꝭ.⁊ circũfſectit vltimã quirꝭ i ntõ
ſiẽ olim ĩ integro fiebat.qꝛ decliabat᷑. qui
ritꝭ.hꝰ quiritꝭ. Et deſinit ntũs ĩ is pðᷣ.qͥris.
Quis vł qui. Quis hʒ ſedeci cõpoſitiões.et
282 a qu ratꝰ. t. tui. ſyllabicas adiectões. Cõpoſitiões em ſunt
ei dignitas ⁊ qnqͥuira.re.vxoꝛ qnqͥuiri.vel ſeptẽ.ſ.ſiquis.nequis aliquis.nũquis.ecqͥ

eniczr
Gctg il
tnlp Gn
D
ſpüdeniut
thonrpgrann
Chureſuen
Kepureyn t

aufigli l

(aſuorfemiude
günenian⸗

(Minioecit

ßicr Oun

liputnsſpeid

Ultnsſflabicn

Pods Oi

gnoccon.
ſlabeditin
noponec⸗
öreopithe⸗
rrogato mo
dirigite ſic
ois inuita i

ame l
ninngiu

Quſooilear ſi

tſtpulas Dici

ddcrice,

Aiämuenuaan
AUormtmodia
(ckfin ug eane

Fdaſuligs

OAdcikanian
Cljeſuntlenie
itntetcnnaßi.
Qlorihis)t

ope hhijfered

oenhmniinoi
ſe mnorcin
nn Beenomang
monnor,

ro geigeclit

Cini hfininine⸗
lrocinte. nrq⸗
Cungioraiz,

S

räbznen
Lqrin i
Ragigigi⸗
dquiodeſce
Kaningi
3Mlonpini

iulis re
Jührdnm
Guſt'olizdicne
diſtabirenene
neiannüicpier

hepoſnpägnild

ni Taoſurli⸗
Hosmmeſesfini
diſticn. Etinm
tßs iulizcein

Kopatra Arg

i oladigeici⸗

niſuemainiti.

mmooisnniſen
bütapnapoitii

nitlquitann
iniicchn:. dinlo.

wrüiobninutdn
tiiſen ahr
Eenaohonorian
ylicoaligi n/
ul. irioſe-
nücro nideliq
1manno.145
etimder o
wawidniawar
ditaſicdedi
adea gec dian
icitgnicu

c wiöck onilh

cirigigkoln
z:daſtn Rhli
rur ni dicheunn
find: ſoniſef.
lipzinisfoliai
. vomnanidie ſie

on innite

uiſpiã deriuat᷑ a quis.⁊ ẽ figure ſimplici

vdie

186
7 ĩpoꝛtat purã infinitatẽ.ſic aliqs diuerſam

ꝗA: piareẽ facere purũ vñ quiſpiã hõ currit

id ẽ.pure vnꝰ.⁊ ſic qᷓndã diſcretionẽ facẽ cir
ca ĩfinitatẽ. recipit ãt H̊ femininũ piã ĩ actõ

vnuſquiſq; ⁊ quiſquis. Quis aũthʒ quicq
ctões.ſ.quiſnã.quiſpiã.qſputas.qᷣſq;.
⁊quiſq;. Sʒ qui recipit qᷣttuoꝛ adiectões.ſ.

quidã.quiuis.quilibet.⁊ quicũ;d. cegc latine doctiſſimo placet.

ri.⁊ poſt geminationẽ aſpirari.vt Pyrrhuſ

mirrha.⁊hmõi. Ita eĩ pꝛiſciano lingue gre

Naab meretrix fuit ĩ hiericho quea bſcõgit
ſpeculatoꝛes de filijs iſrael.⁊ iterpᷣtat᷑latitu
do vel fames vel impet ⁊ acuit᷑ in ine.

RNabbi acuit᷑ in fine.⁊ iterpᷣtat mgr̃ ſiue do/⸗

cens me.ant mgr me..

caſu.qꝛ femĩa de facili imutat᷑.⁊ cũ q̊ nom Rabboni idẽ.⁊acuit᷑ in iiie.

Quiſputas

piã videat᷑ pati⁊ extra ſuã naturã poni. re/
cte ſumit᷑ ꝑ actm̃ qui rẽ denotat patientem

Paßp.dicit.Quidpiã.aliquid modicũ.
ſpẽi deriuatiuea quis. Etẽ ibi

putas ſyllabica adiectio.⁊ ẽ accẽt pncipal

ſuꝑ qͥs. Uñn LZu.jſ. Quiſputas puer iſte erit
Et Match. xviij.Quiſputas maioꝛ eſti re
gno celoꝝ. Et dʒ acui quis.⁊ ſeᷓntes due pe.ꝓpꝛiũ nomẽ viri t.
ſyllabe dñt quari.qꝛ ſuꝑ ſillabica adiectiõe

7

Nabies.biei.f.g.i furoꝛ.iſania.decurſus cũ

impetu. In rabiecula. le. di. i. pua rabies. ?
rabioſus.ſa.ſum. In hͥ rabioſitas.tatꝭ. Itẽ

a rabieſðꝛ rabułꝰ.la.lũ.⁊ rabidꝰ.da.dũ.pe.

coꝛ.l. rabie plenrabiei dat. furoꝛe plennus

irat.inſanꝰ. Iñ rabidulłꝰ.la.lũ.dimi.

Babſates ſcribit᷑ ꝑ b.in interpᷣtatõibo.⁊ coꝛ.

Racemifer. ra. rũ.i.racemos ferẽs.⁊ coꝛ.mi.

nõ eſt poneẽdꝰ pncipał accẽtꝰ.Et nota ꝙ qͥſ Racemꝰ.mi.ẽ botriois ꝑs.ſ.ramuſcub cum

iõ recipit ̊ ᷣbũ putas ĩ ſcdᷣa ꝑſona.qꝛ oĩs ĩ

dirigit᷑⁊ ſic tal adiectio cã cuiuſda excitati

onis inuẽta fuit. Omiĩs aũt excitatio firad

ſubam ⁊ nõ ad accidẽs.⁊ iõ cũ alijs infinii

non iungiaer.
Ouniſquilie.aꝝ ſũt ſtipule ĩmitte ſurculis ac

folijs aridis.ſ.q̃dã palee minutiſſimeqᷓs vo
cãt ſtipulas.Dicũt᷑ etiã quiſquilie q̃ſi quid

quid cadit.i.qcquid ſuꝑfluitatis ex arboꝛe
vł aliq̃ materia cadit.vt purgam̃ta frum̃ti

vuis vel vua.Et botrio grecuũ eſt.

terrogatõ mouet.⁊ pcipue illũ ad quẽ ßmo RNacha.i.ĩanis ⁊ vanmꝰ.quẽ vulgata iniuria

abſch ſenſu. labſq; cerebꝛo dicere poſſumꝰ2
7 ẽ hebꝛeü.⁊ acuit᷑i fine. Uł qð meliꝰ eſt.ra
cha eſt iteriectio affectũ indignãtꝭ oñdes.ſi
cut cũ dolemꝰ dicimꝰ heu.⁊ cũ letemurvah

ſiir cũ indignamur dicimꝰracha.

Rachel iterpᷣtat᷑ ouis.qꝛ p ea Jacob pauit

oues Laban ſoceri ſui. Itẽ interpᷣtat᷑ viſuʒ
pncipiũ.vl mũda.vł vides deũ.Etpᷣt eſſe ĩ
decli.vl pᷣt declinari h̊ rachel.lis. Et p.pe.

⁊terraꝝ.⁊ modici ſurculi.ſtercoꝛa.⁊ ſilia.? ia ſignificat vitã ↄtẽplatiuã.
4

ſic ſm Hug.a quid neutro ⁊ cado cõponi᷑
I quiſquilioſus.ſa.ſũ.i.plenꝰ quiſquiljs Nadicula.le.dimi.i.ꝑua radix.
Uel dicũt quiſquilie a qͥs ⁊ curo.as.qi cui

cure ſunt ille.vł quis curat ð illis ꝓpt᷑ ſui vi
litatẽ. ⁊ coꝛ.j.ancAl.

Qiotẽnis.ↄ.t.⁊ ̊ ne.⁊ q̊tennꝰ.na.nũ.i.q̃t an

Quot.ᷣ.ge. idecl. plis nue terro
gatiuũ.infinitũ.relatiuũ. Iñ qt.ta.tũ.nũe

nox.⁊ hʒ q̃rere de nũero ãnoꝝ. Ad q̊ddñnt

rñderi hmõi noĩa. decẽnis.triẽnis.⁊c. łiſte
gtũs annoꝝ cũ noĩe nũerali. vt qtennis es
tuoꝛ annoꝝn. Z ʒ

—

decli.⁊ tm̃ płis nũeri ẽ.⁊ iterro/

rale ⁊ oꝛdinale.vt q̃t es ĩ bancho.pmꝰ.ſcõſ
ODuor es ĩ oꝛdine.qrt.quintꝰ.i.acholytus

18.

1r inibo. In grecj voĩ pncipio dictio

mnmnnſ fuerit dʒ aſpirarivt rhetoꝛ ro

Sine aſpiratione ĩ latinis dictio

radix pe.gtii

adicoſus.ſa.ſum.i.plenꝰ radicilbd.

ſadiꝰ.dij. m. g. inſtrᷣm ẽ texedi.ſ.pectẽvł na

uicula.vł lignũ qð diſtinguit ſtamia.⁊ ðꝛ a
rado.dis.eo ꝙ radẽdo fiat. Itẽ radiꝰ ðꝛ q̊d
dã gen oliuaꝝ ob lõgitudinẽ qꝛ lõge ſũt ad
ſilitudinẽ radioꝝ. Radiꝰ ẽt ðꝛvᷣga qᷓ geome
tri figuras faciũt ĩ ſuppoſito puluere.itẽ ra
diꝰ ðꝛ ſplẽdoꝛ ſtellaꝝ ⁊ ſoł.⁊ ðꝛ ſic ꝓpt᷑ lõgi/
tudinẽ.qꝛ lõge emittit᷑ ⁊ dirigit᷑itẽ radꝰ dðD

illð retm̃ ⁊ ſubtile lignũ qð a modiolo rote

vſq; ad cantũ dirigit᷑ ⁊ i vtroq; infigit᷑. nñn
Gꝛeciſmꝰ.Hicaſtextoꝛ radiũ.radiũ q̃ʒ ſoł
Atq; rote radiꝰ tibi ſit.nõ iuenio płꝰ. oꝛte

nõ fuit memoꝛ vᷣgule geometri. vñ dicamꝰ
ſic. Sitq; rote radi.radiꝰ ſitpuluere tractꝰ
Raditx.cis.ſ.g.ðꝛ a radi.qꝛ q̃ſi qbuſdã radi
is fixa terre ĩ pfundũ demergit᷑. Ul ðꝛ a ra
do. dis. qꝛ ſi eradat᷑ nõ repullulat. Jñ radi

citus aduer.i.fundit? vſq; ad radicẽ.? pdu.
—84

338

NBaphanꝰ.ni.greci.nos radicẽ vocamꝰeo ꝙ

toꝝꝰ deoꝛſuʒ mittit᷑.cũ reliq̃ olera magis in

ſũma pſiliat. Cuiꝰ ſemĩe macerato quiſq;
ſuas manꝰ infecerit.ſᷣpẽtes ipune tractabit
Exipᷣius radice etiã ebur albeſcit. “
RBaguel.elis ꝓpꝛiũ nomẽ viri.De q̊ ĩ auroꝛa
ð2. lauſit opes habuit q̃ raguelis erãt.

RBalla.le.f.g.veſtis q̃ vulgo ðꝛ raſił ⁊ ðꝛ a ra

do. dis. Et h rallũ.li.i.raſoꝛuũ.
Nama ciuitas ẽ iuxta gabaa.ſic hẽt᷑ Judiẽc.

xix. Et diſtat.xij.miliaribo a bethleẽ.ſic diẽc

glo.ſuꝑ illud Matth.ij. Uox ĩ rama audi/
ta eſt ⁊c. Et iterpᷣtat᷑ excelſa vel exaltata.ſeu
tonitruũ aut exaltatio.Etẽ indecli.⁊ acuit
in fine. Uł ſ̃m papᷣ. Rama ẽ viculꝰ ſecꝰ be/
chleẽ in qͥ ſepult fuit ſamuel.ſʒ nüc trãſla/

tus eſt ĩ thꝛaciã.⁊ pᷣt declinari h̊ rama.me.

⁊ tũc nõ accẽtuat᷑ infine.

Bameſſes indecli.acuit᷑ in fine.q̃dã ciuiras
de q̃ ðꝛ Exo.j.Edificauer̃tq; vrbes tabna

culoꝝ pharaoni phitõ rameſſes. Itẽ geñ.

xlvij. In optio ſolo terre rameſſeſ.ð hac ðꝛ

ĩ auroꝛa Rameſſeſ ex ſe nom myſteria ꝓfert

Bamixcis.i.mentula vł vᷣga virił. iñ Ju/

uenabł. Jacet exiguꝰcũ ramice neruꝰ. Iñ ra

micoſuſ.a.ũ.qͥ magnã hʒ mẽtulã.ſ.hernioſꝰ

Ramꝰ mi.ðᷣꝛ a radix q̃ia radice meãs. Inde

h; ramuſcuł li.dimi. Ramꝰꝓpꝛieẽ qð a radi

ce vł trüũco manat.ſic a ramuſculo cetera.⁊

ramoſus.ſa.ſum.i.dilatat/⁊ ramis diffuſuſ
Itẽa ramꝰ ðꝛ h̊ ⁊ ̊ͥ ramal.⁊ B le.⁊ h̊ ramal

lis.i.ramꝰ.Et ꝓ.ra. Vn qdã. Pãpinꝰ eſt fo
male vetus purgãdi ſub ere cocctc.
Ran indecli.i.ira vł loc ire.Uñ etiã euenit
ꝙ efficit᷑ hõ rabioſus. .

liũ vitis ramuſculus hꝰ. Itẽ Perſ. tra

Rana.ne.fg.ðꝛa ran.qð ẽ ira.q̃ſiiracunda
Cũ em̃ iupit᷑ oĩib aĩialibo dediſſet regem ra

nis dedit qddã lignũ bꝛeuiſſimũp rege.qð

cũ nũq; ſe moueret.rane id ſpꝛeuerunt.qre
Jupiter irat᷑ dedit eis ibim.q̃ ranas veſcit᷑
⁊iõ poꝛe rege amiſſo raneↄquerũt᷑: iraſcũt
Ita diẽ Hug. Iſið.aũt dic etymo.xij. Ra/
nea garrulitate vocate.eo ꝙ circa genitaleſ
ſtrepunt paludes.⁊ ſonos vocis ĩpoꝛtunis
clamoꝛib reddũt. Itẽ dic mgr in hiſtoꝛijs
ſuꝑ Exo. Tria genera ſũt ranaꝝ. Unũ fiu
uiale⁊ vocale.Aliud minimũ.qð calamitfũ
ð.qdð ſi pijciat᷑ ĩi os canis.obmuteſcit.Cer
re poſſit.
KRaptus. tus.tui. ðꝛ actus vł paſſio rapien /
di. ⁊ ðꝛ a rapio.pis.Uł rapt ꝓpꝛie eſt ilici /
tus ↄcubitus.? ð a rapiẽdo.i.coꝛrũpẽdo.

tiũ magnũ venenoſum.q̃d ⁊ rubeta d.

RNanetũ.ti.locꝰ vbi rane abundit.

ſancidꝰ.da.dũ.i.iracũdꝰ vł fetid. amarus

Bapa.pe.f.g.ðꝛ a rapio.pi

randiculꝰ.li.dimi.i.aliq;tulũ iracũdꝰ łrã/⸗

cidus. Uñ Perſiꝰ in pᷣma ſatyra. Rancidu
lum qddam balba de nare locutꝰ.Põt etiã

rancidũ dici ex vicio.eo ꝙ rãcos faciat.Et
coꝛ.pe.rancidus. òM
RNancoꝛ.oꝛis.ðꝛ ira.indignatio.doloꝛ.ama
ritudo mẽtis.vł fetoꝛ.⁊ ꝓpꝛie carnis ex vetu
ſtate pueniẽs. Itẽ rãcoꝛoſus.ſa.ſum.i.rãco
re plenꝰ. Et h̊ ⁊ h rancoꝛs.dis.i.iraſcẽs.vel
iratus. Iñ rancoꝛditer aduerbiuz.id eſt.ira

ſcibiliter. Et hec rancoꝛdia. die.id eſt. ira.
Iñ rancoꝛdioſus.ſa.ſum.iracundia vł ira

lenns.
anella.le.dimi.i.pua.rana.

ſanũculus.li.dimi.i.pua rana.⁊ nõ ſeruat

genꝰ ſui pᷣmatiui.qꝛ rana ẽ ge.fe.ranũculuſ
vo maſ.ge.vt dcit Pꝛiſ. ”MUDU
iſ. eo ꝙ rapiat. i. cõ
pᷣhendat płterre radiceqᷓ; napꝰ In hͥ rapu
la.le.dimi.qð ⁊ rapulũ.li.inuenit. Et H̊ ra/

pariũ.rij.locꝰ vbi creſcũt rape.qð ⁊ rapu

lariũ ðꝛ.Eth̊ rapulatũ.ti.ðꝛ cibs de rapis.
2, ꝓpdu. pᷣmã.

Naphael ĩterpᷣtat᷑ curatio vł medicina dei.
Vbicũq; em̃ curãdi vł medẽdi opꝰ neceſſa

riũ eſt h angelꝰa deo mittit᷑

Rapax.cis.l.auidꝰ.ſpoliatoꝛ.cupidꝰ.vł ali/⸗

ena violenter rapiens.

Napidus.da.dũ.i.velox vel rapax cũ impe

tu currens.

Rapacitas.tatis.i.cupiditas.expoliatio.

ſapina eſtviolẽta receptio reꝝ.vt in.l.j.. C.
vi.bo.rap.Et ðꝛ a rapio.piſ. Etẽ rapina p
de.raptatio ex põdere. Jñ rapinla.le.dimi.
id eſt.pua rapina.Et rapinoſus.ſa.ſuzʒ.i.ra
pina plenꝰ.õmittit᷑ aũ ppꝛie crimẽ rapine
cũ ꝑ violẽtiã vi ⁊ aꝑte res alienas qͥs rapit
vndecũq;.excepto loco ſacro vł re eccłiaſti

ca.qꝛ tũc cõmitteret᷑ ſacrilegiũ.

Baptoꝛ.toꝛis.maſ.ge.ðꝛ duobo modis.Eſt
eĩ raptoꝛ reꝝ qui bona aliena vi rapit.⁊ ag
te.ff.ne qͥſeũ qui in ius.l.ſʒ eximẽdi.Etẽ ra
ptoꝛ hoĩm.⁊ maxime mulieꝝ.Et ðꝛ raptoꝛ
a rapiẽdo.i.coꝛrumpẽdo.quaſi coꝛruptoꝛ.
Et poteſt raptoꝛ excõicarinon ſoluʒ a ſuo

epiſcopo.ſed etiam ab ipſo in cu epiſcopa
tu rapinã facit. Itẽ denegat᷑ ei penitẽtia.ni

ſi reſtituat ablata. vel plenam ſecuritatẽ fa
ciat de reſtituẽdo.ſitamẽ habeat vñ redde/

pterpinnene
Aitonnmenn,,

—

4 7
ſcerr rn⸗
Gchihenp
dliAend

dijirntniſk
Pbcnllawon

cnnionohride
ii trerr
ſunurdme
ntiaitcprieefe

lerüſoeglien
mü itd
(toſangmmnen⸗

ctooſidicht⸗
isadutit ſar
adomopiist
Vrorehabea
libotin ſiuey
arry riii
ſine adue
Reaſilis lis..

Mlpoſſit

Praloꝛüüfi⸗
aſtri ſnin⸗
ruſtopiht
4raritwaini
Rikracnlol
bolimmdi
Nmgnudruu
uli Enciner
dleenmeylyneer
notgipiüum mens

nonis zmn
gdiſpurntot

tons nitigcogt⸗
cmiro Ti
hnſtpröerolitn
ofn ho de
annsmumeeg
ſeſſiotnetde
nkdeftinnade

litrhen eſſereg
igtipfönabil
nitcczſidichire
. Gtcenro
D enippare,
lgeceigfir

—
=

—
=S
—.—

=
S=
=e=

— —

4

—
—
=

:

1

=,,,’—

—
—
S

=
S

=ͤ

tlocnt i
racsfian

natiodolnen
Mecamisan
ſnsſaſunitin
disinſtis
nerbitgidckn
ia. die ckin
iracundunn

n.
na. 1öſen
egeferanüal
cofapirid
nap Jühm
linuemn?. Stbn

itnpe götne

a dechdens

no Nnedicnad. .

nmauictiopy neeti
we Cvpi lal⸗

Anpatciinye

coluno⸗
.Ninl .
Etenpinaß
penla edund.
olus ſahi
gicimefayn
Aienuss ful

. Kreecclad

degũů.
uorpnodl
lieng viripen
lhzcumeor.
alcr Etönnun
ſo⸗ guai Cornnn
n nonſolhii

Et h̊ raptũ ti.ĩuenit᷑ peodẽ ſʒ Hug. Itep atiocinia ſũt rationũ redditioes ad quas

pꝛie rapina ẽ reꝝ.⁊ raptꝰ mulieꝝ. Loõmittit
aut crimẽ raptꝰ duplr. videlicʒ cũ ipᷣa puel
la violẽter rapit᷑ vt ipꝑpetuũ teneat᷑. Itẽ cuz

nõ ipᷣa violeter rapit᷑.ſʒ vſus eiꝰ ea ꝓhibẽte

violẽter vſurpat᷑. Itẽ tũc demũ cõmittit ra
ptꝰ.cũ ipᷣe raptoꝛ ñ deſpõſauerat pᷣmo ipaʒ
puellã. Qarge nõ ſolũ cõmittit᷑ in ꝰᷣginẽ ſed

etiã in viduã⁊ ſctimonialẽ.Aliqñ accipit᷑p

q̊llbet illicito ↄcubitu vel coitu. Et nota ꝓ

foꝛnicatio lʒ videat᷑ eſſe genꝰ cuiuſſiibet illi

eſt ↄſanguineaꝝ vlł affiniũ abuſus. Uñ in/

ceſtuoſi dicũt᷑qͥ ↄſanguineis vl affinib ſu⸗/

is abutũt᷑ Raptꝰ cõmittit᷑ cũ puella violent᷑

a domo pꝛis rapit᷑ ſeu educit᷑ vt coꝛruptai

vxoꝛẽ habeat᷑.ſiue puelle ſolũmõ ſiue par⸗

tiba tm̃.ſiue vtriſq; vis illata fuerit.
Narꝰ.ra.rũ.i.nõ ſpiſſus.⁊ cõꝑat᷑. Iñ rare ra

ry.ſime.aduer.⁊ hec raritas.tatis.
RBaſilis.lis.O.t.⁊ hᷣ le.i.res raſa vel piloſa vt
radi poſſit.ł apta ad radedũ.⁊ ðꝛ a rado.is

⁊h̊ raſoꝛiũ rij.iñ h̊ raſoꝛiolũ li.⁊coꝛ.pe.raſilł
Baſtrũ.ſtri.n.g.⁊ płr hi raſtri.ſtroꝝ.inſtrjm

ruſticoꝝ.i.foſſoꝛiũ duplex vt dicũt.⁊ ðꝛ ſic

a raritate dẽtiũ.Ha rado.dis.qꝛ radit terraʒ
Raſtꝝ ẽtðꝛ alið inſtr̃m ruſticoꝝ dẽtatũ.qᷓ

paleã remouẽta gnis. Iñ h̊ raſtellũ li.di.

Ratio.onis.ð⁊ a ratꝰ.ta.tũ.i.firmꝰ.eo ꝙ fur/

ma ſit.Et eſt rõ mẽtis motꝰ i his q̃ dicũtur

diſcernere vlonecterevalẽs.Ubłrõ eſt q dã
mot aĩ viſum mẽtis acuens veraq; a falſis

diſtinguẽs. Sʒ ratiocinatio ẽ rõnabil ſub

tiliſq; diſputatio ⁊ a certꝭ ad incertoꝝ inda
gationẽ nitẽs cogitatio. Itẽ rõ.i.diffinitio.
Et coꝛ.pmã rõ. Uñ qͥda. Sic volo. ſic iu⸗
beo.ſit p rõe volũtas. K”
Ratio ſin Aʒo.C. de edẽ.eſt ſcriptura cã ne
gociatiõis mutue edita de dad ⁊ acceptꝭ.ſe
cus ſi ibi ↄtinet᷑ de pignere tm̃.vł de mãda
to tm̃.ł de ↄſtituta pecunia tm̃. Alit᷑ ſumit

rõ dũ ðᷣꝛ rõem eſſe reddẽdã de oĩb ar.de re

ſcrip.ſi qũ.ĩ v.rõnabilẽ cãm.qꝛ teſtis nõ va
let niſi rõeʒ ſui dicti reddat ſi q̃rat b eo.ij.

q.i.in pmis.tũc em̃ rõ ſumit᷑ p cã. Silr ibi.

qð rõe caret extirpare neceſſe ẽ̃.vt.lxviij.di.

coꝛepi.Etiã pᷣlatꝰ dz eſſe ꝑat rõem reddere
oĩ poſcẽti.S.ecce.in fi.xxxvj.diſ.⁊ in.l.ſiqͥs.

S.led interduũ.ff. de reli.? ſump.fu.

Ratiũcula.le.dimi.i.i.pua rõö.

aliqͥs obligat᷑ radmiſtratõe reipublice y
puate quã geſſit.vñ publica ſũt illa qb eb

ligãt᷑ officiales curie ex admiſtratõe aliqua

ad republicã ꝑrinentẽ. vt in.l.officialis.C.
de epi.⁊ cler̃. Pꝛiuata aũt ſunt illa qbo obli

gant aliq ex admĩſtratõe reꝝ ꝑtinẽtiũ adpb/
uatos.vt tutoꝛes.curatoꝛes vł ꝓcuratoꝛes

⁊c. Uñ obligat ad ratiocinia.eſtad rönem

reddendã alicui aſtrict..

li Rationab. lis. . t. 2 B le. 2 B 2 B rationabil. ?
citi coitꝰ qͥ fit extra vxoꝛẽc.tñ ſpẽalit᷑ itelligit
ĩ vſu viduaꝝ⁊ meretricũ? ↄcubinaꝝ. Dtu
pꝛũ aũt ꝓpꝛie ẽꝰginũ illicita defloꝛatio.Ad
ulteriũ vᷣo ẽ alieni thori violatio. Uñn adul
teriũ ðꝛ qi ad alteriꝰ thoꝝ acceſſio. Inceſtꝰ

Hh le. dicunt᷑a rõ. Et licet qͥdã iſta noĩa indit

ferẽter accipiãt. differũt tñ.qꝛ rõnale ðᷣꝛ qcd

vtit rõeyt hõ. Sʒ rõnabileẽ qð rõc agitur
vl oucit᷑.⁊ rõnabilit᷑ viuit.vñ młti imo om
nes hoĩes ſunt rõnales.i.aptitudinẽ hñt ra

tiocinãdi.ſʒ nõ oes ſũt rõnabiles qꝛ nò om
nes ducunt᷑ rõe Eth̊ rõnale lis.n. g. dicebd

tur pãnus ĩ pectoꝛ

ſacerdot quadrat in q̊ D

lapides pcioſi erãt inſerit.

Ratʒ.tis.f.g. dicebat᷑ pmũ ⁊ antiqͥ ſſimũ na/

uigij genꝰ.e rudibo tignis aſſeribq; ↄtexrri

ad cui ſilitudinẽ facte ſunt naues qᷓ ratarie
dicunt᷑. Nũc at ratis qlibet nauiſ abuſiue
ð8ꝛ. NHNa ratis ꝓpꝛie ðꝛ ↄnexio nauiũ vł ſtrueſ

lignoꝝ ⁊ trabiũ.vł incaſtratura nauiũ.

ratis eſt illa ꝑs nauis.ſ.q̃ eſt int᷑ carinã ⁊ b-
ꝛam vel puwim dicta qꝛ radit aquã.łqꝛ ſit
rata ⁊ firma.Et ꝑ ſynodochen q̃libʒ naus
ðᷣ ratis.qꝛ raditaquã.vel qꝛ rata ſi firma
⁊ firmit᷑ currat. In hec raticula.le di.i.pua
ratis. Et coꝛ.ra. Uñ qͥdã.Dic latꝰ eſſe ratẽ
ventrẽ dic eſſe carinã. Itẽ aliꝰ.ꝙ rata ſit ra/
tis eſt.ꝙ ↄcaua dicta cariana.

7 7

Natꝰ.ta.tũ.pꝑticipiũ ẽ de reoꝛ.rerꝭ.ratꝰ ſum.

reri.i.extimare.putare. In rat? ſum.i.puta

ui. Et rat/.ta.tũ.noinẽ.⁊ tũc tm̃ valet q;tuʒ

firmꝰ. Iſið.auũt dic.Ratũ ðꝛ qð rõnabile ?

rectũ eſt. vñ ⁊ qͥ pollicet᷑ dic. Ratũ eſſe pfite
oꝛ. ̊ eſt.firmũ atq; ꝑpetuũ.Et papᷣ.dic. Ra

tũ.firmũ.ſtabile.imutabile.acceptũ. Jtem

rat.i.arbitratꝰ.⁊ coꝛ.pmã. Itẽ iuenit᷑ rata

ĩ alia ſignificatiõe.vt Iſte ſoluat ł recipiat

Prata.ip ꝑte ſibi ↄtingene.
Naucidꝰ.da.dũ.i.rau. In raucidulłꝰla.lũ

id eſt.aliq;tulũ raucꝰqͥ ⁊ raucuł?ödðd.

BRauc.ca.cũ.ðꝛ a rauni qð eſt raucitas. Et

cõꝑat᷑.raucꝰ.cioꝛ.ſimꝰ. In rauce.cius.ſime

aduer. Et hec ra ucitas.tatis. Et hec rau

cedo.dinis.id eſt.vocis amputatio.ſiueim

ſlſꝛauia.uie.i.voxrauca. Jñ bec ranilla le.i.

cauſidicus qꝛ clamando efficit raucus.
NRNauiat᷑.ta.tuũ.i.raucꝰ.⁊ ðꝛa rauio.as.In

Bauni nomẽ indecli.i.raucitas.

Rai.ua.uũ.i.rapax vł fului coloꝛis.⁊ ðdꝛa

rapio.is. Uñ inenit᷑ Lupa raua. Etĩ vtra
qʒ ſignificatõeↄueniet᷑ dꝛ lupa raua.Nã ra
paxẽ ⁊ fului colo;. Jñ rauuł.la.lũ.⁊ rauiſ
cellꝰ.ꝗ.ũ.ãbo di.⁊raua.ue.tal coloꝛł rapa/
citas. Et pap̃ᷣ. dicẽ Raua niger coloꝛ mixtuſ
fuluuu.
R ante E
Beat.tus.tui.ðꝛ a reꝰ.quaſi rei actꝰ.Etac/
cipit᷑ reat i ſctura miłtiplłr.ſp culpa ꝓ pe/
na.p obligatõe penetꝑal ⁊ eterne.Si eniʒ
moꝛtale ẽ obligat nos pene etrne. Si venia
le obligat nos pene tꝑali.vt dic mgr ĩ.ij.ſen
tẽtiaꝝ.Cñ ſcias ꝙ reatðꝛ ſᷣm ꝙ qͥs ẽſt reuſ
pene.⁊ iõ ꝓpe reatꝰnihil aliud ẽ q; obligatõ

ad penã. Et qꝛ obligatõ dãmodo ẽ media

int culpã ⁊ penã.exeo ꝙ ꝓpt᷑ culpã aliqs ob
ligat᷑ad penã.iõ nom medij trãſumit᷑ ad ex

trema.vt iterdũ ipᷣa culpa ł pena reat dicat᷑

GReebecca ĩterpᷣtat᷑ patia.vł q̃ multũ accepit.
Rebellis.lis.ↄ.t.⁊ H̊ le.i.inobediẽs reſiſtẽs.
ptrariꝰ. 3 ñ h̊ rebellio.onis.⁊ h̊ rebelliũ.lij.
in eodẽ ſenſu.i.repulſio ł reſiſtimetũ.⁊ poſt
pacẽ factã ad bellũ reuerſio.belli iteratio.
ecaluaſter.ſtra.ſtꝝ.i.retro aliquãtulũ cal
uus. Et ꝓ eodẽ iuenit᷑ recaluus.ua. uũ.
Becẽs.ti.oĩs.g.i.nouꝰ.⁊ ðꝛ a reci qð ẽ iterũ
vel retro.quaſi renouat? vł iteꝝ nouꝰ.ſʒ re
cẽs naſcit᷑. nouũ fit. Iñ recẽtuł.la.lũ.aliqᷓ;
tulũ recẽs.Et ↄponit᷑ ꝑrecẽs.qᷓ;recẽs.i.val
Necẽſitꝰ.pe.p.ðꝛ renouatꝰ ide recẽs
recẽs fact?.Sʒ recẽſitꝰpe.coꝛ.eſt idẽ qð nu
merat.recitatꝰ.rememoꝛat.vñ.Ulaſa recẽ
ſita.ſʒ poma recẽſita diaas—
Beceptaculũ.li.n.g.loc vbi fit alicuiꝰ rei re
Receptatoꝛes dicũt᷑ qͥ aliqᷓs re cceptio.
ceptat. ⁊ vt frequẽti ſonat ĩ malũ. Sũtem̃
illi q fures raptoꝛes.⁊ ceteroſmalefactoꝛeſ
recipiũt.vt. C. ð his qͥ latro.l.j.?.ff.de rece/
pta.l.j. Dine qͥbo latere ñ pñt. vt in.c. ſic ait
de here. vbi hereticoꝝ receptoꝛes anatbẽa/
tizant᷑. Sʒz receptoꝛes ſᷣm Inno.dicũt᷑ad
uocati.in.c.expte.de poſuu.
Reci.i.iteꝝ.vel retro grecũ eſt.

—à

Recidiuꝰ.ua.uũ.⁊ rediuiuꝰ ua.uũ.i.renoua

= tus.pꝰ caſü reꝑat.qð nõ pᷣteſſe niſi caſus pᷣ
eſſerit ł moꝛs. Un recidiua arboꝝ ſunt qᷓ
alijs ſectiſ repullulãt. Etceadẽ dicũt᷑ rediui

hec rauiatio.onis.i.raucitas.

Kecõſus.ſa.ſũ.i.recõdit.⁊ ðꝛ a recõdo.i.
GKecõuentio.onis.f.g.ẽ actio rei actoꝛ.

l

ua.qꝛ redeũt ad id qð fuer̃t.q̃ᷓi denuo viua.
RNeciduus.dua.duũ.i.retro vł iteꝝ cãdẽs.
Recinũ.ni.vł h̊ͥ reciniũ.nij. matronaleoꝑi/
mẽtũ.q̃daʒ.ſ.veſtis vl palliũ.⁊ ð ſic q̃ſi re
ijcinũ.qꝛ dimidia ꝑs eꝰretro abijcit᷑. Ideꝛ
g grecis ſtool.
RNecipꝛocꝰ.ca.cũ.i.iteꝝ ↄuerſiuꝰ. repetitiuꝰ.
Vnñ recipꝛoca ðꝛ ↄſtructio in q̃ eadẽ ꝑſona
iteꝝ repetit᷑.vł in q̃ eadẽ ꝑſona videt᷑ agere
⁊ pati.vt Ego diligo me.Tu dilig te. Pe/
trus diligitſe. Et coꝛ p.

—

Reccta linea aſcẽdẽs.ſũt pꝛ.auꝰ.pauꝰ.abauꝰ
atauus.tritauus.ſic in femis lineã dicimuſ
matrẽ.auiã. pauiã.abauiã.
Recta linea deſcẽdẽs.ſunt filꝰ.filia.nepos.
neptis.pꝓnepos. ꝓneptis.abnepos.
Eectoꝛ.toꝛꝭ.m.g.ðꝛ regẽs aliqͥd ꝑ ſuũ offici

um.⁊ ðᷣꝛa rego.gis.A q̃ etiã rect.cta.ctum
Iñ rectitudo.inis.i.iuſticia.eqtas

Becuſatio ſm ſpe.e.ti.ẽ iuriſdictiõis vel au

diẽtie cã ſuſpitõis ꝓpoſita declinatio.vt.C.
de iuð.l.aꝑtiſſimi.Et fit vſq; ad.xx.dies.ſʒ
leges.ſᷣm canones dũtaxat ꝑ decc.
Recuticꝰ.ca.cũ.idẽ eſt qð cuticꝰł recuticuſ
qͥ retrouerſam hʒ pellẽ viril mẽbꝛi.vñ recu
ticiꝓpꝛie dicũt᷑ iudei quaſi retro hñtes cutẽ
id ẽ.circũciſi. Carẽt eĩ anterioꝛi pelle virił
mẽbꝛi. Uñ Perſi. Recuticaq; ſabbata pel
les.Et vocauit ſabbata recutica. ꝓpt᷑ recuti
cos.qꝛ ad eos ꝑtinẽt.⁊ ea celebꝛãt.⁊ ꝓ.ti.

Reddit?.ta.tũ.ðꝛ a reddo.dis. Vn Duidiꝰ

epi.Aiuuene ⁊ cupido credat᷑ reddita vᷣgo

Itẽ redditꝰ.tus.tui.i.lucrũ.merces.fruciꝰ.

vectigal.pᷣſtatio.cẽſus.

Redibitio.onis.ẽ emptõis reſolutio.vt.ff ðᷣ

acqᷣ.poſ.l.põponi.S.pᷣterea.in i.
Redimiculũ.li.n.g.monile ł coꝛona ł vitta.
qua mitra in capite feiaꝝ alligat᷑.⁊ðꝛ a redi
mo.is.łredimiculũ ſuccictoꝛiũ vł bꝛachia
le qð ꝑ ceruicẽ deſcẽdẽs⁊ a lateribo collidi
uiſũ.vtrarũq; alaꝝ ſinꝰ ãbit ⁊ hincinde ſuc

cingit vt ↄſtrigẽs latitudinẽ veſtꝭ ad coꝛpꝰ

Ʒhat.⁊ iũgẽdo ↄpõat.h̊ vulgo bꝛachile ðdꝛ.
q̃i bꝛachiale.q;uiſ nõ bꝛachioꝝ ſʒ renũ ſit ci
Bedimit.ta.tũ.i.oꝛnat.coꝛonat. gulũ.
Redit.us.ui.pe.coꝛ.ðꝛ a redeo.dis.Et ſigt
duo. Reditꝰeĩ ðꝛ qð redit.qꝛ ſinguł ãnis re
deat. Uñ Oui.ð ſine titulo. Turpi thoꝛire
ditu cenſus augere paternos. Itẽ redit.i.
reuerſio.vñ OQui.epi. Clela qroꝛ redicuv/

bicarerefidle.

dnrcood⸗
Aoredco

hubptentd⸗

Rcſecoriin

Fiteſgonn
faneseln
Beſeccuc
Beſen tatli
n g be
ennoMa

gutlenonäl

(oriitörarck

ſfigts gipe⸗

enlni

Tlälicty
gitelatüveti

Segiolig
treG. Jür

Ptineo val de
Begia ge :
Peglr ſnin
ſuus dia
oolc Repick
gnonner me⸗

Eiüala ledi
Pino gin gliil
laploletegia
tfegi riini
edäregntrde

öpmückdite

Cſtrenlacel
üaſiſn

guleligi ine
D
eglliſn d⸗
Micoen⸗

/

fnnorrmi
hlogfe⸗ leſpinn
enſnig,berd⸗
nhn Jrgign
adichwfrein

lnonachor,ann

nertſidennen
morkinct
n.unone
dallüi rm⸗
Nemo bhei

—

h

=

S

—

Duerſten

cioinqeniſe
epſorayitig
eTudigen
.

aSraröhn
cno reiaai
ians porer
femis lincideni
mii.
untfi Kliams
nsadnepos.
es Miagoltücft
Häaüäreaanan
uſticin chtns
cimidiciisen
ſrnderlinnto nl
enſzdddiaf
ratde .
Sanelau

ini nibri mta
rrobytesh

enoripelenn
ncnq ſbbanepel
ccunica perecua
cAchru p.

dis. Un vic

gedatredda

cütnctceshic.

rColtonti

Hrarenin.
onlekcoolſtn

Gccianrii ttuin

— —☛
=

=.
— 2*
—
— 2
=
S

hub pᷣteriti duxi.

Refectoꝛiũ.rij.lõc vbi reficiuntur famelici

Itẽ refectoꝛiũ ðꝛ loc vbi inſimul comedũt
fratres vel monacich.
Befeci.cta.ctũ.i.replet.recreatꝰ.releuatꝰ.
Befertꝰ.ta.tũ.i.repletꝰ.Et ðꝛa refertio.tis.
ſß̃m Hug. Pap̃.vo dicit. Referta plena.bñ
ferta. obeſa. craſſa .
RNefrigeriũ.rij.n.ge.i.ſubſidiũ.opitulamen.
auxiliũ.ſolatiũ.leuamẽ.requies.

Befugiũ.gij.i.auxiliũ.tutela.ſecuritas.ad/

iutoꝛiũ.⁊ ð a refugio. gis.

9*

Befugus. gi pe coꝛ q fugit pꝛiã patriã. x

—

egillũ. li. eſt veſtimẽtũ regiũ. ⁊ ꝓpꝛie ðꝛ re/⸗

7

õ qᷓrens.

gine latũ veſtimẽtũ vel peplũ ſericꝗũ.
Regio.onis.fe.g.patria regi ſubiecta.⁊ ðꝛ a

rerx. reg. In regionari.ria.riũ.ad regionẽ

ptinẽs vel de regione erns.

BRegia.gie.ðꝛ domꝰ regis.dicta a rege.

Zegiſtu. ſtri. n. g. qdã liber ð regimie eccłlie
ſ.ex cuius dictis eccłia regit᷑ fʒ Hug.papᷣ.

vo dic. Regiſtꝝ liber q reꝝ geſtaꝝ memoꝛi
am ↄtinet.vñ ⁊ ðꝛq̃i rei geſte ſtatio.
NRNegiũcula.le.dimi.i.ꝑua regio.
Begius.gia.giũ.i.regalis.

Negula.le.fe.g.i.noꝛma viuẽdi.⁊ ðꝛ a rego.

gis.qꝛ rectã viã viuẽdi pᷣbet.vł qꝛ ad recte
viunendũ regat ⁊ declinare nõ ꝑmittat. qꝛ
qð pꝛauũ eſt ⁊ diſtoꝛtũ coꝛrigat ⁊ ad rectaʒ

viã ducat. Regula ðꝛ etiã inſtrm edificioꝝ

quaſi rectula.qꝛ ſit recta ⁊ impedimẽtũ nõ
habeat. Uñ Regula pᷣceptũ dat noꝛmã re/

gula lignü. Iñ regularis. ris.9.t.⁊ h re.⁊ h
regula ritas.tatis.

Regula m Aʒo.eſt pluriũ reꝝ narratõe fa

cta cõpendioſa traditio. Uł eſt ↄpendioſa

Diffinitio reꝝ vniuerſitatẽ ↄplectẽs. Itẽ re

gula qñq; ð ſpẽalis noꝛma vł mocꝰ viuẽ/⸗
di monachoꝝ ł' canonicoꝝ qꝛ talis noꝛmãa
recte viuẽdi pᷣbet.de ſta.mo ꝑto.Et ĩde ðꝛ
regular. Ite qñq; regula ðꝛoſtitutio cano
nica. N.dil. Bveſtre indicimꝰcharitati. Itezʒ

regula ſᷣm Boff. ⁊ legiſtas ẽ qᷓ rẽ queeſt bꝛe
uiter enarrat.nõ vt ex ea ius ſumat᷑.ſʒ ex iu/
re qð ẽ regulare fiat.nã ex regula nõ fit ius

ſ ex iure qð eſt regulare fit regula.als eĩ di

ci deberet ius regulariũ.⁊ nõ regula iurꝭ.⁊

8 regula iõ qꝛ recte ducit.nec alioꝛſum tra
Hit.qi a rgo⸗Lo recteregat. Et debet re/
gula fieri

igno vniuerſali vl idiffinito. Ali

ſta. monach.

eſt ſerpẽs auis ⁊ rex ꝑuulꝰ oĩs.

Redurx. cis. oĩs. g. ͥᷣ redit. ⁊ ð a re ⁊ dux.cis.

oĩs. 8. ter ĩ grãmatica regla eſt młioꝝ ſimiliũ col
el a reduco.cis.⁊ coꝛ.du.qꝛ tenet naturaʒ eee e

lectio vel cõiunctio.

Tegulares ſᷣm GBoffſunt qͥ ad vinẽdũ ſe re

gularit᷑ aſtringũt.ſiue ſint moachi qͥ debet

vacare diuĩs. ſiue ſint canonici regulares.

Nã idẽ eſt iudiciũ de ambobo.vt in.c.expte

de poſtu. 2. c. nõ magno.necl.vł mo. Et 56
vexꝝ q̊ ad rẽ.nõ q̊ ad regulã latioꝛc.vt in ti.ð

Regulꝰ.li.m.g.i.ꝑuꝰ rex etate vł regno ł di/
gnitate. Et còponit᷑ ſurregułꝰ.li.i.puꝰ regauu
lus. Itẽ regulꝰ ðꝛ q̃dã ꝑua auis.ſic dicta a
puitate ſui. Itẽ regulꝰ ðꝛ qͥda ſ̃pẽs.ſ.baſili
ſcus.rex ſᷣpentũ. Idẽ ⁊ ſibilꝰ ðꝛ qꝛ ſibilo oc
cidit anqᷓ; moꝛdeat ⁊ exurat. Un Regulus

Relatio.onis.ſ.g.ẽ rei pꝰ cognite iterata co/
gnitio.vlł relatio ẽ añ late rei ſcdᷣa repñtatõ
ſzelatlo ſ̃m ſpe.C.e.ti.ẽ iudicis dubitantis
de iure ad pncipẽ miſſa ↄſultatio.
Relatiuꝰ.ua.uũ.qð ad aliqͥd refert. Uł poti
us qð iteꝝ fert aliqͥd ad memoꝛiã.q̃ſi iterũ
poꝛtatiuũ.Cũ eĩ dico Soꝛtes legit.ꝑ Gq̊BZ no
mẽ ſoꝛtes.ſoꝛtẽ cognitõi ſubijcio. Cũ ãätpo
ſtea ſubiũgo. 2 ipᷣe diſputat. ꝑ illð pnomen
ipᷣe ſoꝛtes refert.i.iteꝝ fert᷑ ad cognitiõʒ.vñ
⁊illð pnom̃ ipᷣe ðꝛ relatiuũ eo ꝙ ſic aliqͥd re
BRelat.ta.tũ.ðꝛ a refero refers. ferat

—

Et vt dic papᷣ. Relatũ pe ꝓ.i.repoꝛtatũ.vł

ad aliqͥd datũ vel dictũ.

Relegatio.onis.f.g.q̃ddã genꝰ dãnationis

cũ ꝗliqs ꝓ aliqͥ cõmiſſo ĩterdicebat᷑a pꝛia.⁊
puatiʒ videbat᷑ recedere ⁊ ſua nõ amittebat
⁊ ſpeʒz habebat reuertẽdi.Et differt a ðpoꝛ
tatõe.qꝛ relegatio fit ad tꝑs.ſʒ depoꝛtatio ĩ

Baorrul. n relegat.ta.tu.ſic dĩnatus.

eligio. onis.ẽ ᷣtꝰ q̃ ſupioꝛi nature quã di

uinaà vocãt cultũ cerimoniãq; ↄfert.⁊ ö a

religo.gas.eo ꝙ nos religet ad dei ſeruitiiũn
vł cultũ. Uł ðꝛ a relego.G;.qꝛ religioſi rele/
gũt ⁊ tractãt q̃ dei ſũt. Uł ðꝛ a rigeo.ges.eo

ꝙ rigida ſit. Iñ religioſus.ſa.ſuʒ.⁊ cõpat᷑ ?¶
cõponit᷑ irreligioſus.ſa.ſuzʒ.i.nõ religioſus

⁊ ſiłr cõꝑat᷑.Et vt dic papᷣ. Religio ẽ appel/
lata.qꝛ ꝑ eã religemꝰ vni deo aias nr̃as ad
cultũ diuinũ vinculo fᷣuiẽdi.Tria ſunt ãt
ſicut ait Iſið.in.viij.etymo.q̃ in religionis
cultu ad colẽdũ deũ ĩ hoĩb ꝑqͥrunt᷑.ſ.fides
ſpes. charitas. In fide qͥd credẽdũ. In ſpe
qͥd ſperãdũ. In charitate qͥd amandũ. Et

aſſignat papᷣ differetiã int religionẽ ⁊ ſup/

ſtitionẽ dicẽs. ꝙ religio eſt in vtute. ſupſti⸗
tio vo in vitio.i.in cultu illiciltlto.

Neligioſi ſũt qͥ vitã regularẽ pfeſſi ſunt. Et
large dicũt᷑ religioſi qͥ in ꝓpꝛijs dom ibo rel
gioſe viuũtq́;uis ñ ſint pteſſi. Vi tria ſub
ſtaãtialia vite regularꝭ ꝓpfiteri dʒ religioſus.
ſ.obediẽtiã.caſtitatꝶ cuſtodiã.⁊ ꝓpꝛietat ab
dicationẽ.vt.xij.q.j.nõ dicatis.xix.q.iij.qꝛ ĩ
gredietibo Hec in his diſpẽſandũ eſt.vt i.c.
cuũ ad mõaſteri de ſta.mo.in fi. Hã ꝓfeſſio
eſt ſolenie pmiſſio religiõis.in q pᷣdicta tria
ocurrũt. Et religioſi ſic ⁊ alij pᷣlati phyſicã
⁊ leges nõ legãt neq; audiãt. Et ſi ð fecerĩt
ipo iure ſunt excõicati.vt.c.nõ magno.⁊.c.
ſupꝑ ſpecula.ne cle.vel mo.
Reliqᷣe.aꝝ.dicũt᷑ ꝑtes reſidue. Itẽ reliquie

dicũt᷑ oſſa ⁊ veſtimẽta ſctõꝝ q̃ nob reliquũ

tur.vt eoꝝ merita recolẽtes eos dignevene
remur.⁊eoꝝ vitã imitemur.⁊ hʒ pᷣma bꝛeuẽ
Fʒ Donatũ.vñ ꝑ vnũ l.ſcribi dʒ.licʒ aliqñ
neceſſitate metri addat᷑ vnũ l.vt pma ꝓdu
cat᷑.vñ lirgi.i.j.eney. Troas relliqͥas da/

nauũ atq; imitis achilli. Et ẽ ibi epentheſis.
Beliquũ.qͥ.ẽ qð reſtat vł ſuꝑat ᷣm paB.

Reliſus.a.i.pe.p.i.retro vel iteꝝ leſus.

Beluctãs.dᷣ.i. luctãs.reſiſtẽs.repugnãs.ĩ

cert.heſitãs.pẽdens.⁊ ðꝛ a reluctoꝛ taris.
PBematopeia.peie.f. g.i.vᷣbi ↄfirmatio.vt in
ꝓbis ficticijs q̃ ſunt plata ⁊ inuẽta ꝑ rema/
topeiã.vt Cinnit. In rematopev.peia.pe/
ium.i.qd rematopeiã ꝑtinẽs.vł ꝓlatũ vel fi
ctum ꝑ rematopiidlddllz.
RNemediũ.dij.n.g. medicina q̃ pꝰ lapſũ ſuc/
currit. ? ð a remedeoꝛ.derꝭ. Jñ h̊ remedio

lum. li. imi.i.ꝑuũ remediũn.
Beinex.migis.m.g.nauigatoꝛ qͥ remũ agit.
2382 a remigo. gas. ꝙ aũt ↄꝛ remex qſi remi
actoꝛ.etymo.c.Et foꝛmat᷑ gtũs a ntõ e.mu
tata. in i.?⁊ ablata x.⁊ addita gis. Unð dicit
Pꝛil.q in. vj. In x.deſinẽtia ſi a ᷣbis ſint ĩ go
deſinẽtibo.ablata x.⁊ addita gis.faciũt gem

yt grex. gis.

Remigiu.gij. actꝰ vl officiũ remig. Quidã
tñ dicut ꝙ remigiũ eſt remoꝝ collectio. vnñn

dð: ĩ Gꝛeciſ. Eſt remex duces.ẽ remexduct⸗
ĩ amne.At vbi remoꝝ collectio remigiũ ſit

. . .

H̊ rhemẽęlſis.⁊ G̊ ſe.patriu.

Temiſſio ẽ cauſe cõmiſſe ad cõmittentẽ fctã
miſſio. Itẽ qũq; ſignificat idẽ qð indulgẽ/
tia ſᷣ̃m ſpe. Et ſic ſumit᷑ in ti.de pe.⁊ re.
Remiſſus.ſa.ſum.q̃d retro mittit᷑ vel qð nõ

NV emis indecli.ãdã ciuitas fracie. Iñ hᷣ

erx toto intedit᷑ſʒ parũꝑ lenit᷑. CUñ ⁊ ddam
aduerbiũ ðꝛ remiſſiuũ.qð deſigt remiſſiõʒ
alicuiꝰ rei ßm Hug.papᷣ.vᷣo dic. Remiſſus

feſſus.benignꝰ.ſimplex.idulgẽs.dimiſſug.

diſſolut.leuis.negligẽſ.tractabilł.ↄdonatꝰ

nã nox greſſui meo remoꝛã facit.
Nemoꝛamẽ.inis.n.g.i.moꝛa l ipedimetũ.et
ppe greſſuũ.⁊ ð a remoꝛoꝛ.⁊ ꝓ.ra.vñ Oui
dłmeta.iiij. Remoꝛamia q̃ ißam nocebat.
NRNemultũ.ti.n.g.funis q̊ nauis deligata tra
hit᷑ vice remi. Iñ remlto.tas.i.remulto na
uẽ trabere.vł nauẽ remulto ad litꝰ ducere.
Bemꝰ.mi.m.g.ðꝛa remoueo.ueſ.eo q; remo
ueat ⁊ ↄcutiat ſuctꝰ. In h remuł.li.di.Et
remilłꝰ.li.idẽ. Sʒ palmula ẽ extrema latitu

do remi.a palma dicta.q̃ mare ĩpellit᷑. Iteʒ

remꝰ cõponit᷑ biremis.⁊ ẽ nauis q bʒ oꝛdi/
nes duoꝝ remoꝝ. Eth̊ triremiſ.q̃driremis
qnquiremis.łᷓ pẽtiremis.hexaremis.a pẽte

dð ẽ qnq;. ⁊ hex qð ẽ ſex.⁊ remꝰ.ſ.nauiſq hxʒ

tres vl qttuoꝛ vl qnq; vł ſexoꝛdies remoꝝ.

Inueniunt᷑ aũt oĩa h adiectiue ⁊ mobilitð

clinata. ſ. H̊ ⁊ H biremis.⁊ B me.
Ren. renis.m.g. ſ̃ᷣm Uarronẽ ðꝛa riuꝰ qꝛa
renibo riui obſceni ⁊ cenoſi hũoꝛis deriuãt
Ha vene⁊ medulle tenuit᷑ lirẽ deſudãt ĩ re
nibo. q liq̃r rurſuſa renibocaloꝛevenereo re

ſolut' decurrit ad genitalia. Et a ren ðꝛ hic

rien rienis.idẽ qð rẽ ł poꝛcellꝰ. Uel nien ðꝛ
q̃ddã inteſtinũ.⁊ interpᷣtat᷑ fluẽs.⁊ tũc deri
uat᷑ a vᷣbo greco.ſ.reo.qð eſt fluo.
Renale.liſ.n.g.ẽ zona circa renes.⁊ðꝛ a ren
Ethᷓ̊ ⁊ B renal.⁊ ̊ le. ad renes ꝑtinss.
Benitẽs tis.vide ð innitts.
RBenũcuł.li.di.i.puꝰ ren. Uł renũculi dicũ
tur iteſtina q̃dã renibo adherẽtia.⁊ ſũt rotũ
da ad modũ teſticuloꝝ.⁊ ſũt comeſtibilia.
Vnñ greciſta Inteſtinoꝝ ꝑſẽ renũcuł.aut
ſunt renes luxurie ſedes.necnõ alimẽéta.
Rſenũciatio ꝓpꝛie eſt rei vł iuris ſpontanea
refutatio.et pᷣt fieri ꝑ illũ ad quẽ ꝑtinet illð
cui renũciat᷑.alias generalit᷑ renũciatio põt

fieri ꝑ quẽlibet de re ſua vel iure ſuo ꝓpꝛio.

vt. vij.q.j.qᷓ; ꝑiculoſum.C. de pac.l.ſi qͥs in
cõſcribẽdo. ̊
Bepagulũ.li.n.g.i.obex.qð ad impedimẽtũ
oponit᷑.⁊ ðꝛ a repando dis.eo ꝙ claudatet
padat iter.vt ſera.⁊ coꝛ.gu.

illud retũdit᷑ repadũ eſt ſ᷑ᷣm Hug. Pap̃. vo
dicit. Repãdũ.recuruũ.patum. repanſum
Bepes tis.nomẽ.i.ſubitꝰ. Iñ repẽte aduer.

VUnñ Ouidius in libꝛo faſtoꝝ. ina repeni
oculis obtulit oꝛa meis. Et inde repénnus

na.nũ.ſubitꝰ.impꝛouiſus.

Feyhenli
enclnt

Depoſtſetpe

iunodnr

4

Cehetthti

eghetto tt

ciaedicnonn

euminerctlie

onnt
elöralſubſn

1

moiunin

modogprunt

FͦLhrh
wvfelguiterul
iyſanenſee
(anroummt
e.
fopcteydnsd.

mrizsrepanis
Undercpen
Porite. Did

rehabereven
daobatdebito
Hapiebutwri
lerettruaane

. Gzwo

lni depoliwr.
ſacbareic
Uicneodcu
ſpenndum
Ctlinnperuni
ndoentanng
chltenragene.
nnſmtigee
Fiiopaſenn
Chdendchenfi
burlegammi

uuffnnangn
detogpeanni
ieaunlimnee
Epeonnizſe
uni rnic ilen
anndav rc
pſalin he

tctteno nlki⸗

migtefolice
e Neetoalig

(oraniee
Misſzareen

Rafeponor
CnoßnS.

nſa.t to⸗
duplic
hnentdef

iincigdi
ſoncndlzer
H
noriſct.
dPf
maäihantaet
Anannsdeig
tonnsi fnule
nultogdliedn
oncoeſegn
Rübrennblig!
mulaéennmt
nqmmreigclt)
81 nanisien

miremiſäcmm

nis heummndtt
rtrenſmntt⸗
SNſerodiom
5Adierctuct onn
niat ne.
Ummont anii
Codbüiordeni

muirlijredennciit

Nilorefenmm

mln. Etarenabt.
wreri Cleinon

utRc& tücd
Schfoo.
arenes ehean
Cnes ince.

. „ 1702„
Urmcnhdn
Peretin 1ütr
rſirconokhli
iſenüchan
. necno Aimne.
aNinmsſponur
lüadquigint⸗
nerultfenucnnc

arel ureſtone

in⸗ depaclißt

I’M aa .- JJMU
Repertoꝛ.toꝛis.i.autoꝛ inuentoꝛ.ſᷣm Papᷣ.
Repetitio eſt coloꝛ rhetoꝛicus.⁊ fit ex eo ꝙ

cadẽ dictio in pncipio pluriũ cla uſularuʒ
repetit᷑. vt Laudate dũm de celis.laudate iu
hiuiibent᷑ extendi ð ꝑſonas eccleſiaſticas ſub
NRepetitio capitur in iure ꝓ reacceptione in

eum in excelſis.

teſtõ vel ſubſtitutione heredũ.vt dũ querit᷑

de repetitione emolimẽti. oneris.ↄditõis
modi.vel alteriꝰ qualita.⁊ ſignificat᷑ eodẽ

modo q̃ pbabiliter ſignificari ↄcludit᷑.vᷣbi

gra. Ceſtator heredeʒ inſtituit qͥ legata ab

eo reliquit ⁊ vulgarit᷑ ei ſubſtituit.ibi repeti
tio facta cenſeta ſubſtituto.vt ĩ.l.licet.ff.de

l.j.et ratio ſumitur ex voluntate in ſubſtitu
;ð negociũ inchoamꝰ ſʒ repꝛomittendo ddim
pletũ ↄſolidamꝰ.Et eſt repꝛomiſſio q̃ſi ite/
rata ꝓmiſſio.vt res magis ſit in ſecuro.
Neptilis.lis.ↄ.t.⁊ h le.ðꝛ a repo.pis.⁊ coꝛ.

ti one.

Bepetendus.da.d um. ᷣm modernos.⁊ ſᷣm

antiq̃s repetũdus.da.dum.ðꝛ a repeto.tis

Vngde repetunde.darũ.dicunt᷑ pecunie re

petite. Siqͥdem mos erat rome. qꝙ ſi aliqᷣs

depoſuiſſet pecuniam alicui.nec poſſet eazʒ
rehabere veniebat ad pᷣtoꝛem.pᷣtoꝛ vo mãa/

dabat debitoꝛi.⁊ ↄſtituens terminũ q̃ndaʒ

pcipiebat vt infra terminũ illũ pecuniã ꝓfi
teret᷑ ⁊ redderet.⁊tũc poterant dici petũde.
darũ. Si vo debitoꝛ in termid nõ ↄfiteret
iterũ depoſitoꝛ veniẽs ad pᷣtoꝛem pecuniã

repetebat.⁊ tũc dicebant᷑ repetunde.daruʒ

Zũc vero debitoꝛ clamãte pᷣtoꝛe reus erat

repetundarum. Un Saluſti Poſtpaulo
Catilina pecuniaꝝ repetũdaꝝ reꝰ. Itẽ cõ/
ſuetudo erat antiquitꝰ rome ꝙ legatus rei
publice acciꝑet p ſe ⁊ ꝓ ſuis victualia de cõ
muni vbicũq; eſſet ſed nõ vltra qᷓ; deberet.

Finito poſtea termino illiꝰ cũ alius legatꝰ

eadem deberet fungi legatione.ſecũ duce/

bat legatum pᷣteriti anni.⁊ licebat cuilibet

infra quadraginta dieſ querimoniã facere

de eo ꝙ pecuniã vltra qᷓ; deberet accepiſſet

⁊ pecuniam repetere ſuꝑflue acceptam.⁊ ta
lis pecunia ſic repetita dicebat᷑ repetunde.
darũ.⁊tũc ſi ille nõ poſſʒ ſe excuſare re erat
repetundaꝝ.⁊ cogebat᷑ eas reddere.
Repofociliũ.lij.eit id q̃̊d tegit ignẽ in nocte.
vel qͥd retroponit᷑q̃ſi ciliũ foci ſuꝑ q̊d a po/
ſterioꝛi ꝑte foci ligna ponunt.q̊d vulgo lar
82.2 82 a repono ⁊ focꝰ ⁊ ciliiu.

Replicatio m Spe.e. ti. ð excep. 5. multuz

eſt exceptõis facte excluſio. Et ſic eſtqdam
exceptio ↄpetẽs actoꝛip exceptionem rei.et
iſtam ſeinꝑ opponit actoꝛ.Et õ replicatõeʒ
getoꝛis datur duplicatio reo. Et iteꝝ õ̊ du

Bepꝛelſſalia. eſt poteſtas pignerandi quẽ/

libet de terra debitoris data creditoꝛi p in/
iurijs ⁊ damnis. De his repᷣſſalijs ðꝛ de in
iur̃.⁊ dã.da.c.et ſi pigneratões.li.vj.vbi p/

pena excõicatõis vel interdicti. Uñ bꝛeuit᷑
repꝛeſſalie dicũt᷑qñ aliqs oꝛiundus devna

terra ſpoliat᷑ vel damnificat᷑ ab alio oꝛiun/
do ab alia terra. vel etiã ſi debitum non ſol
uerit ei. tũc em̃ dat᷑ poteſtas iſti ſpoliato q;

ei ſatiſfaciat ðᷣ queęlibet in terra illa.vnð eſt
origroꝛ del debltcn. sä
ſzepꝛomiſſio.eſt ꝓmiſſionis iam facte ↄfir-
matio.⁊ differt a ꝓmiſſione.qꝛ ꝓmittendo

pe. Unde in auroꝛa. Reptile ſubijcit᷑ cũ pᷣ/
ſtas ei famulatũ. Et nota ꝙ reptiliũ qᷓdam
genera ſunt terreſtria.qᷓ̃dã aquatica. ODz? ei
reptile d ſe rapit. Hoc aũt ↄtingit multi/

pliciter. Quoddã em rapit ſe vᷣtute coſtaꝝ.

vt ſerpẽtes.q̃ddã vi anuloꝝ.vt alal anulo/

ſum. qdd vioꝛis. vt qͥdã mes.q oꝛe tere
affixo totũ coꝛpꝰ poſt ſe trahũt. qddã vero

eſt q̊d in vi pinnulaꝝ q̃rundaʒ ſe mouet. vt
bicis. ⁊ vniuerſaliter omne aĩal viðꝛ repti
le dici cuꝰ coꝛpꝰa terra nõ multũ eleuat᷑ ꝑ
inſtrumẽta mot?. Et vt dicũt qͥdam repti/
lia ꝓpꝛie ſunt aquaꝝ. repẽtia vᷣo terre Iſta

9

tñ ꝓpꝛietas nõ ſꝑ obſeruat᷑.

Repudiũ.dij.ðꝛ repulſio vel ſcriptũ repul/

ſionis qͥd ſub teſtimonio teſtiũ pñti vel ab/
ſenti mittit᷑.⁊ ðꝛ a rez podiũ.q̃d eſt baculuſ
ſuꝑ quẽ innitimur. Podiũ etiã ðꝛ vbicũq;
innitimur. Uir aũt eſt podiũ ſiue ſuſtenta/
mentũ mulierꝭ. Iñ repudiũ ðꝛ diſeiciil d⸗
uoꝛtiũ.vel repulſio mulierꝭ a viro.vel ↄppo
nit᷑ a re.⁊ pes.pedis.inde repudiũ q̃i repedi
um.Cũ em̃ repudiat᷑ mulier.tüc repedat.i.
reuertitad ſuos. Uel ↄponit᷑ a repello.lis.
⁊ edes q̃d eſt domꝰ.inde repudiũ ðꝛ q̃ſi re/
epulſus.ſa.ſum.i.retro pulſus.fugatus.
eiectꝰ.⁊ ðꝛ a repello.liſ.Et h repulſa. ſe.i.re

pulſio iniuria qua repellunt᷑ ho mies ab ho

noꝛis petitione.

Rſeputatio ſᷣm Plateariũ.eſt cõpẽſatio.vt.

Zeqͥes.i. refrigeriũ.ſolatiũ. pauſa.

plicationem rei dat᷑ actoꝛi triplicatio.⁊ ſic Res.rei.a reoꝛ.reris.ðꝛ ſᷣm Hug. Pꝛopꝛie

in infinitũ extẽdere licet.inſtieci.in pᷣn.

qͥdeʒ res ſunt quas ſola extimatõne? Htel⸗ WB

ꝗ“““

„
Le

abppellant᷑ coꝛpoꝛea. Unde dicit Pꝛiſtianuſ
Eoꝛpoꝝ ſeu rerũ. Res etiam ðꝛ ꝗqlibet. Eſt
cvyj res vnũ de tranſcendentibo. HNaã q̃ttuoꝛ

Rſunt tranſcendentia. Res. en. vnũ æaliqᷣd
Eit etiam ſᷣm legeſ res ſuntq̃ in noſtro iure

Aſliſtüt a recte habendo. Unde dicit Iſið.

in. v. etymo.vbi agit de rebꝰ. Res ſunt q in
les res trãſcendendo ſcalis admotis.vel ẽt
gliqd in eoꝝ leſionem auferẽdo. vel q̃libet
glia ratione occupãdo.vt Inſti. de re.diui.

noſtro iure ↄſiſtunt. Jura aũt ſunt qͥ a nob
iure poſſident᷑.nec aliena ſunt.Dicta auteʒ

res a recte habẽdo. Jus auta iuſte poſſidẽ

do . Hoc cin iuſte poſſidefqd bene. Qd at

male poſſidet᷑ alienũ eſt. Oale aut poſſid;
q̃ᷓͥ male ſuis vtit᷑ vel aliena pᷣſumit. Poſſidʒ

, .

Auuüt iuſte qͥ nõ irritat picleate D autez
iditate ten. ſſus eſt non poſſeſſoꝛ
erba ſunt Iſidoꝛi. Itẽ a res ðꝛ ̊ ⁊ ; rea
lis. ⁊B le. Iñ realiter aduer. ⁊ ̊ realitas.ct.
Et cõponit᷑ res cũ publica.⁊ ðꝛ reſpublica

. cpicite tenet᷑ poſſe

gltõ huius reipublice. Sed poteſt queri.an

ſicut fit iſta compoſitio reſpublica poſſit fi
eri hec compoſitio młier alba. Rũdetur

oyimnis compoſitio immutat. ⁊ cõmodita/

tem hʒ alioquin eſt inutilis ⁊ non tenenda
Reſpublica ergo qꝛ aliqͥd imutat.ẽ vna cõ
poſitio. Ham qñ res publica ſunt due ꝑtes
idẽ ẽ res publica q̊d res notoꝛia ⁊ mãifeſta

Cui aũt ẽ vna dictio cõpoſita idẽ ẽ reſpub⸗
lica q̊d cõmune. Hec aũt mutatio nõ ↄtin
geret in mulier alba.qꝛ ſiue eſſet vna dictõ
lſiue due. ſemꝑ fieret ſuppoſitio ꝓ muliere al
ba.⁊ ſic nulla eſſet vtilitas in tali cõpoſitio

ne. vnde nõ eſt facienaldd.
Res iudicata ſᷣm Aʒo.e.ti.ðꝛ ſnĩa que finẽ
ↄtrouerſiaꝝ pnũciatiõe iudicis aceipit.vt
ff. e.ti. l.j. Uel eſt q̊d ↄdemnatõe vel abſolu
tione ↄtingit. Item res iudicata eſt a iudi

ce⁊ in iudicio eiꝰ q̊d deductũ eſt rõe ꝑ euʒ

aagiudicatio.vt dicta.l.j.cũ ibi nota. Nã ibi

notat᷑ ꝙ res iudicata nõ eſt ſnĩa ſʒ id quod

eſt deciſum pnunciatõe iudic. Sniĩa vero

elſt diſpoſitio vel pnüũciatio iudic legaliter

declarata. Exq̊ ſeqͥᷣp interlocutoꝛia non
poteſt appellari res iudicata.qꝛ non capit fi

neum ↄtrouerſiaꝝ. ʒ qnq; ex interlocutoꝛia
cauſa diffinia . Nec ſnie arbitroꝝ dicũtur

res iudicate.qꝛ nõ inponũt finẽ.nam ꝑ ſo
lutionẽ pene poſſunt reſiiri.
oinnibo aialiba eſt cõmunis.vt aer.aqua p/
fliuuẽs. ⁊ mare.⁊ eius litoꝛa.ſᷣm Aʒo.Et In
ſti. de re. diui.S.flumina autem.⁊.ff.deacqͥ.
re. do. l. j. ð =

lcctu ↄpᷣhendimus. vt incoꝛpee. Alia vero

Kes ſacre dicũt

Res cões naturali iure dicunt᷑ quarũ vſus n
Reſina.ne.pe ꝓdu.ðꝛ lachꝛyma ſudoꝛelidᷣ/
ris exalata lignoꝝ. vt ceraſi.lentiſci.balſa/
mi. ? aliaꝝ arboꝝ virguitoꝛũ que ſudoꝛep

Res publice dicũt᷑ ꝗᷓ ſũt oĩm pploꝝ ⁊ hoĩm
tim.vt ſũt flumia ⁊ poꝛtꝰ.⁊ qᷓ ſunt dedicata

vſibo ppli. vt foꝝ.ſtadin.

Bes ſancte dicunt᷑ q̃ ab omni leſione muni

te ſunt.vt muri.⁊ poꝛte ciuitatꝗl.q̃iõ ſancte
dicunt᷑.qꝛ pena ſanguinis oſtituta eſt ↄtra

eos.ſeu aduerſus eos qͥ aliqͥd in his delin /

quũt violando vel aliud cõmittendo vł ta

§S.ſi q vo. Nam ciues romanos alias qᷓ; ꝑ
poꝛtas egredi nõ decet.cum iſtud hoſtile ⁊
abominandũ ſit. NHam ⁊ Remus frat᷑ Ro/
muli occiſus tradit᷑ ob id ꝙ muꝝ trãſcende

Duerũt ſanguine muri.
qᷓ rite deo ꝑ põtifices cõſe/
crate ſunt.vt edes ſacre⁊ alia dona pia que
ad diuina miniſteria ↄfuãda dedicata fũt
vt cruces ⁊ thuribula q̃ etiã alienari phibẽ

tur. excepta cauſa redemptõis captiuoꝛuʒ.
C. de poſtli. re.l. ab hoſtiby. ⁊.l.i.
Res religioſe ſepulcra ſüũt in qba hoĩes ſepe

Res ſoli.eſt res immobilis.vt.ff.de diuer.et
cẽpo.pᷣſcpᷣ.l.qbuſdam.
Res emphyteotica.eſt res emphyteotice cõ

ditioni ſubiecta.ſ.illa quazʒ eccłia vel aliqͥs
dñs dominio ⁊ ppꝛietate retenta ↄceſſit em
phyteoteq;tum ad ſolam poſſeſſionẽ. Uñ
ſi H emphyteota rem illam ĩ aliam ꝑſonam
trãſponere velit.non pᷣt tradere eam.i.do/

miniũ trãſferre. eo ipſe nec hʒ nec habuit
illud.⁊ iõ alteri dare nõ pᷣt.qꝛ nemo ĩ alium

plꝰ iuris trãſferre põt qᷓ; iſfe habeat.vtin re

gula. Nemo plꝰ. ⁊c. de re.iurꝭ.li.vſ.
RNeſcptum ſᷣm Goff.eſt mandatuzʒ pncipis
qͥd ad inſtaãtiã alicu vel aliq̃ꝝ ſiueppꝛio mo
tu.vel ex relationibo abſentiũ.vel ex ſugge/

ſtionibo pᷣſentiũ.vel ad alicꝰ ↄſultationeʒ fa
cit.vel cum alicui vel aliqͥbꝰ.coꝛpoꝛi colle/

gij. vniuerſitati. vel ciuitati alid mandat

vel indulget᷑.talia em̃ ius faciunt.nõ gene/

nas in qͥb ⁊ inter quas pmulgata ſunt.vt.

„

Cde le.⁊ ↄſti...ih)h)h)h.
RKeſe es. ſidis. 2. g. i. piger. ⁊ q̃i. retro moꝛans.

⁊ coꝛ.ſi.

bantur.

re voluit. Uñ Lucanꝰ. Fraterno pmi ma

efinaint

ſnnnenltee⸗

Mliigſfip
Ufnſn,
di e

Pcolotonan

ſlcirpduun

tnkicktt
torenio⸗
ricllgin⸗
Coptlmisnin

6yniniin
(MNeiuud.

Gfüſumd

elusdſepen,

eid alter reſp

reſticularor
s Ninens.
n
Apellorep⸗
e tis ſis.
daligatr.
fenatenau
Reaeg.ne
pices vela
ſaciebate.
biplibitih
preti. Etan
gſpirnt⸗
ſualimuii,
ſumuulioin
mnmaliani⸗
ſtenculerüe

Mrernfnat
Gnalliedimn

liscapins.

nane gratb⸗

mculiliih

Ceonennekine

li.

abigtf ne

gancintieln

ul ſefli biof

uſtuali
Rpolnerenige
nnanigndhii
wabai

a 1
inagee
,1fundeie

vomnileinenn

uitt iien

nis)ſinnnce
Aalizdindsde⸗
1dcöninnhet

lisadniNae

uterit. üt

N Inſhene

romanostl
cumifuthti
1 Mempsere

didgmurrün

. Fmenohin
deoppöckenti⸗

netaladont

ofuäda dectcnnit
aijaäiannche
Lenptöscapnua,

ſürintpoicee.

Srlgon.
s. . dediuad

genpbintied⸗

geullli nlalijs

enti oceſitem
poſeſione Un.
niglum ram
rnadareeama do/

nocbznechat

Stqnnemoiglin
ieheden Kn
Ciunix.
tmandatnzpneßs
daiönſiuepnon⸗
dienmi vacrſii⸗

nſulnint
danc —
animitiia

alic

wcis tlnſß

sonnlguſ

Beſolutoꝛiciniuz. niji.acus pectoꝛalis.ſcʒ

firmaculũ q̊ camiſia ſuꝑ pecx firmat᷑. vel qᷣ

palliũ aſtringit᷑.⁊ ðꝛ a reſoluo.uis. Uel eſt

inſtr̃j q̃ crineſ diſcernũt᷑ ⁊ tũc ðꝛa reſoluo
⁊ cincinnꝰ.q̊d eſt capilꝰ. Unde Marcialiſ
Reſolutoꝛicinioq; flãmaꝝ inſtar. Quidaʒ
tñ legũt ꝓ duabo dictionibo.ſ.reſoluto.⁊ ri/

cinio. Et eſt ricinio idẽ q̊d dicimꝰ eſſe reſo

luto ricinio. q̃d q;uis veꝝ ſit.tñ ꝓ vna par/
te meliꝰlegit᷑ reſolutoꝛicinio.ſi qͥs cõſideret
copulatõis vim ⁊ oꝛdine.
Beſponſum.ſi.n.g.ðꝛ a reſponſo.ſas. q̃d eſt
frequẽtatiuũ de reſpondeo.⁊ Gᷓ rñſoꝛiũ.rij.
Sʒ rũſum qð dat᷑. Reſponſoꝛiumvᷣbũ vel

.

te id alter reſpondeat.

Reſticula.le. eſt dimi a reſt:.i. pua reſtis. Iñ

reſticulari.ria riũ.qͥ facit reſticulas velad
eas ꝑtinens. Reſticule etiã ſunt q̃s ſuccin/
ctoꝛia vel redimicula.⁊ ꝓpꝛie bꝛachiatoꝛia
appellare poſſumꝰ. H

„

Beſtis.ſtis.f.g.i.funis. vlqð fit er funibus

ad aliqͥd trahendũ.Et dicunt᷑ reſtes qꝛ his

retia tendũt᷑.vel qꝛ rates ↄtinenannt.
Becte.tꝭ.n.g.ðꝛ a retineo.nes.eo ꝙ retineat
piſces vel aues.Ethʒ i.tm̃ in ablatõ.lʒ oliʒ

Kciebat e. Uñ Ouidiꝰ in.v. faſtoꝝ. Cur ti/

bi ꝓ libit claudunt᷑ rete leones. Rete dixit
ꝓ reti.Et dicunt᷑ retia quaſi retinentia.⁊nõ
aſpiratk.
Betiaculũ.li.ðꝛa retineo.nes.Et dicunt᷑re
tiacula ĩ modũ retis facta. Et eſt retiaculũ
ſiẽt reticulũ.dimi.a rete.retꝭ.ſcʒ paruũ rete
Et reticulũ etiã ðꝛ ꝑuũ inteſtinũ tenue.vel
qᷓi reticulatũ q̊d oꝑit vitalia.
fletiaro ria:rii i. d rete ꝑtinẽs vł decipiẽs
vel qͥ retia facit. rMẽ

Beticula.le. dimi.i. ꝑuũ rete. vel mitra vᷣgi/

nalis capitis.

Retiolũ.li.n.. ðꝛ illud qͥq colligit comas.?
ↄ: a rete.qꝛ qi ꝑuũ rete ẽ.ł qꝛ retinet crines

Retinaculũ.li.ihabena.dictũ a retinendo
qꝛ eo retinet᷑ impet equoꝝ.vel idẽ eſt qd re

Retoꝛt ta.tũ. vel retoꝛſi us. ſa. ſuz. qd ẽ idẽ.i.

iteꝝ cruciat.vel retro.vlł iteꝝ flexꝰ.vel iteꝝ

volut.ſiẽ filũ bis filatũ. Uł retoꝛt.i.iterũ

miſſus. ſiẽ iaculũ qᷓd iteꝝ mittit in hoſtes.⁊
ꝛ a toꝛqo.ques.q̃d ſignificat cruciare.ſfle/
ctere.voluere.mittere iaculari. r

„ „ .

Retrimentũ.ti. ðꝛ qᷓi retinimentũ. Et ſũt re

trimẽta ea loca in qbo digerüũ ſtercoꝛa. vl qᷓ

verſus qᷣ ſepe iterat᷑. Et ðꝛ ſic.qꝛvno deſinẽ

. V W
4 4 i?
“
5
.
.

retinent capita venaꝝ qbo laxantur vinełka
qͥb retrimeta vſq; ad digeſtionis opeꝛtuni
tatem ↄtinebant᷑.⁊ iteꝝ muſculiqͥba naſce⸗

bant᷑ retrimentoꝝ meat.
Betrogradꝰ“.da.dũ.i.retroiẽs.vel retrogra
diens. vt Cancer ðꝛ retrograd?. Et plane/
ta eſt qñq; retrogradus.qñq; eſt ꝓceſſiuus
qñq; ſtationarꝰ.Et mulus vitioſus ſimilit᷑
qñq; eſt retrogradꝰ.qñq; ꝓceſſiuꝰ.qñq; ſta
tionar“m“7(g.mã.
Reu.i.radix.Et ↄponit᷑ cũ barbaꝝ vł põtꝰ.
282 reubarbarũ.ſiue h reuponticũ.illð q̊d
eſt trãs danubiũ in ſolo barbaro. ⁊ h̊ circa
pontũ colligit᷑ ſic dictũ.q̃ſi radix barbara.
vel q̃i radix pontica. rl
RBeuerẽs.entꝭ.o.g.i.valde verẽs.vel hono/
rãs.⁊ ð a reuereoꝛ.rerꝭ.Etpᷣt eſſe nom v
pꝓticipiũ. Iñ hec reuerentia.tie. ⁊ eſt he o?ꝛ

qͥ cũ pauoꝛe exhibet᷑. ðMDDc
Beuma.matꝭ.n.g.i.tẽpeſtuoſa maris inun/
datio.vel ille feruoꝛ aque qͥ firex remoꝛum
agitatõe. Reuma ẽt eſt eruptiovl feruoꝛ bu
moꝝn.qͥd ducit᷑ vel a capite vel ab alio mem
bꝛo. Iñ ̊ reumatiſma.matis.i.fluxꝰabun/
dant aque.vel humoꝛzis.
Beuolutil.ↄ.t.⁊ G̊ le.pe.coꝛ.⁊ h̊ ⁊ h reuolu
bił. ⁊ Bᷓ le.ĩ eodẽ ſenſu.a reuoluo.uis. Unð
Aug.de cini.dei. Mũdi reuolutil oꝛtꝰ eiuſ
dẽ circuitibo inſerite.
Be.rea.reũ.ðꝛ a re q̃ petit᷑.qͥ q;nis ſceleris
oↄſciꝰ nõ ſit.reus eĩ ðꝛ q;din ius in iudiciop
re aliqᷓ petit᷑. Et refideiuſſoꝛ ðꝛ a re de qua
eſt obnoxt. In h̊ reatꝰ. Iteʒ reꝰ maieſtatis
pus dict qꝛ aduerſus rempublicam aliqͥd
egiffet. Et q cũq; hoſtibo cõſenſiſſet dict eſt
reus maieſtat.qꝛ maiꝰ eſt ledere patriaʒ.q;
ciuẽ vnũ. Poſtea etiã ille qͥ aduerſus maie/
ſtatẽ poncipis egiſſe videt᷑.vł qͥ leges reipub
lice detulerat. vel vtiles abrogauerat. ſᷣm
Papiam. S

Rer reg dict'. eo ꝙ regere debeat rem ppi

2 ſalutem. Inter regẽ ⁊ tyrannũ pus nulla
erat differentia. nũc in vſu accidit reges vo
care modeſtos ⁊ tẽperatos.Cyrãnosvo ĩi/
pios. Et rexa recte regendo ðꝛ. Nõ aũt re/

git qͥ nõ coꝛrigit. Recte igit᷑ ſaciẽdo reg no

men tenet᷑ peccando amittit᷑.⁊ pð.re.ſed re
go. gi. coꝛ. eã. vñ. Di bñ regna regis. es di/
gm noierehMis.

RBłhamnꝰ.ni.gem.eſt ſpinaꝝ vt dicũt.ſpina

alba vel ram el. Papct di. Rhamn e pi⸗

na alba. vel lignũ ſpinoſum. Rhamnꝰ gen⸗
ſpinaꝝ denſiſſimũ. qᷓ in herba eſt mollis et
Pꝛiuſe; intelligerẽt ſpine vierhamnũ.⁊c.
Rhea ꝓpꝛiũ nomẽ matrꝭ Rhomuli ⁊ rhemi
qᷓ ⁊ Ilia ðꝛ. Ut rhea ðꝛ dea terre.que⁊ ops
vel ceres ðᷣꝛ. Ul ſm aliquos fuit vxoꝛ Da

1.

TBaheda.de.genꝰ eſt vehiculi ad eũdũ ⁊ rede
undũ habilis.⁊ eſt q̃ttuoꝛ roraz.
Lheno.nonis.veſtꝭ eſt de pellib. Sũt em̃
rhenones ſ̃ᷣm Iſiõ.velamia hũeroꝝ ⁊ pe/
croꝛis de pellibvilloſis vſq; ad vmblicum
⁊ nõ ðꝛ a renibo.ſʒ a rheno germanie flunio
vybi his maxime vtunkt.
TLyhenones ẽt vulgo dicũt᷑ repti.qꝛ longitu
Dine villoꝝ qᷓi reptaent..

EBhem. ni.eſtqͥdã fluuiꝰ diuidẽs germaniaz

NRNbeſis interpᷣtat᷑ locutio. Inð h̊ rhetoꝛica.

ce.q̃i a copia locutõis dicta. Ul rhetoꝛeſis

ðↄꝛ copia dicẽdivel loquendi a rheſis. Indð

rhetoꝛica ars illa. Iñ rhetoꝛ.to?. ⁊ rhetoꝛi
cus.ca.cũ.de arte illa tractãs.vel ad illã ar
tem ꝑtinẽs. Et h rhetoꝛica.ce.⁊ płr rbetoꝛi
ca. coꝝ.⁊ rhetoꝛici.coꝝ.libᷣ in q̊ docet᷑ ars il
la.⁊ coꝛ.pe.gti.rhetoꝛ.toꝛꝭ. Unde Juuena
lis. Cedunt grãmatici vincuntur rhetoꝛes
omnes. “

ahinoceꝛos.ceroꝶ.idẽ aĩal.q̃d ⁊ egoceros

Fᷣm qſdã.vel ꝓ alio aiali.⁊ ðꝛ a rhinos q̊d ẽ
naris.⁊ ceros qd eſt coꝛnu.Dẽ q̃ʒ rhinoce/
rosp virili membꝛo.eo ꝙ rigeat.vł quia ſit
vnicoꝛne inſtar rhinocerontis. vñ Juue/
nalis. Et magno cuʒ rhinoceronte lauari.
Pꝛedictũ etiã aial ᷣm monoceros.i.vnicoꝛ
nis.eo ꝙ vnũ coꝛnu ĩ media fronte habeat
Et nota ꝙ inuenith rhinoceros.⁊ tũc facit
gtũſrhinocerodᷣ.ĩterpoſita ti.pe. p.vt ſacer
dos.doß. ⁊ actũs ſinglłar deſinit in em. vel
in a.vt rhinoceroteʒ.vel ta. Item iuenitur
rhinoceron.⁊ tũc facit gtũs rontꝭ.⁊ foꝛmat

gtũs a ntõ.addita.tis.⁊ actũs deſinit in em

vel in a. vt rbinocerontẽ.łta. Põt ẽt dici Hᷣ
rhinocerꝰ.ri.pe coꝛ.⁊ tunc eſt ntũs latinus
Itez Gꝛego.exponẽes illud Job.xxxix. Nũ
qͥd volet rhinoceros fuire tibi.ita diẽ Rhi

noceros ĩdomite oĩo nat᷑e eſt.ita vt ſiqñ ca

ptus fuerit teneri nullatenꝰ poſſit. Jmpati

ens qᷣpe vt fert ilico moꝛit᷑. Eſꝰ vᷣo nomen
in latina lingua interpᷣtatum. ſonat in nare
coꝛnu.Et qͥd aliud in nare.niſi fatuitas.qͥd

in coꝛnu niſi elatio deſignat᷑. Rhinoceros

eſt ⁊ framea fᷣm Paß.

iſte qͥ et monoceroſ grecis exeplariba noiat᷑
tante foꝛtitudis ðꝛ vt nulla venantiũ tute
capiat᷑. Sʒ ſiẽ hi aſlerũt qͥ ĩ deſcribẽdis na

tur aiĩaliũ laboꝛioſa ĩueſtigatõe ſubdaueft
vᷣgo ei puella pᷣponit᷑ q̃ venienti ſinũ aperit

in q̊ ille oĩ ferocitate poſtpoſita caput depo

nit. Sicq; ab eis a qͥbp capi qrit᷑ ſopoꝛatus
velut inermis inuenit᷑. Buxei coloꝛ q̊ʒ eſſe
deſcribit᷑qͥ ẽt cũ elephãtiſ qñ certamẽ agre

dit. eo coꝛnu qͥd ĩ nare ſingularit᷑ geſtat. vẽ

trẽ aduerſantiũ ferire ꝑhibet᷑.vt cũ ea q̃ me
lioꝛa ſuntvulnerat impugnaãtẽ ſe facile ſter
nat. Hec Gꝛego. Solin? ãt dic. Rhinoce/
ros ẽ monſtrũ q̊ͥddã rugitu hoꝛrido.coꝛꝑe
equino.capite ceruino.ex eiꝰ fronte media
coꝛnu ꝓtendit᷑ ſplẽdoꝛe mirifico.ad magni
tudinẽ qttuoꝛ pedũ. ita acutũ vt qͥcqͥd im/
petierit facili ictu ꝑfoꝛet.nat᷑e ĩidomite.qͥ ſi
capt teneat᷑ cito moꝛi.
PBhinos interpᷣtat᷑ auris vel naris.

Et coꝛ.pmã.

hodus.inſula eſt q̃ ante ophic dicebatur

KRbogij dicti ſunt qͥdã qͥ venerũt iuxta rho/
danũ. ⁊ edificauerũt qddã oppidũ q̊d rho/

dDum vocauerũt.

Bbodanus. dani.qͥdam fluuiꝰ gallie. ? ö: a
rhodaniſo.ſas.q̃d latĩe ðꝛ toꝛqueo.quia toꝛ

quet lapides.⁊ arboꝛes euellit impetu ſuo.
Nhoma.me.ðꝛ a rhemꝰ.qꝛ ille fuit pmꝰfun/

datoꝛ ill ciuitatꝭ.⁊ nõ ðꝛa rhomulꝰ Tunc
eñĩ deberet dici rhomula.le.⁊ non rhoma.

Jñ rhomanꝰ.na.nũ.Et vt dic Pꝛiſcianus
Sũt q̃daʒ gentilia ſiłem poſſeſſiuis habẽ
tia foꝛmaʒ.vt rhoman ciuis.⁊ rhomanus
gaggger.
Romphea grece.latine ðꝛ gladius.Nã vbi
Geñ.iij.ðꝛ.Gladiꝰ flãmeꝰ ⁊ vᷣſatilis ĩ greco

romphea habet?᷑. Itẽ romphea eſt gladiꝰ ex
vtraq; ꝑte acut quẽvulgo ſpatã dicũt pe
lea. leuz. Et rhomulides. de. filiꝰ vel nepos

——

Bhomułl.li.fuit fr̃ rhemi.

rhomuli. Rhomulide etiã dicũt᷑ rhomani

q fuerũt de ꝓgenie illiꝰ. Iñ hec rhomulis

rbomang. d
ante T

Biciniũ.nij. ideʒ eſt qͥd reſolutoꝛiciniũ ſᷣm

Hug.papᷣ.di. Riciniũ eſt matronale operi

mentũ. latine dictũ ꝙ dimidia eiꝰ ꝑs retro
abijcitd vulgo mauoꝛte dicũt.

unfbtc,os
6icnnecut

nnißfur

ſircluſtn
(Repherolari⸗ n⸗
en⸗
Freigintciür⸗

,7

mun⸗

gNtcötinin

Dencer aain

pishlitht

ſigcda Did

inobik tdra

Bigans Gang
ſcic;adran
Rigngonm
Biwamei ſil
lale. amood
ſa ſuminimi
Biumr ma⸗
Nio deq Auc
Lntibiean
ucrpui od
mono infics
Imbliniarw
Rpnpeloe pain
Nng:abag cc
ſtſnior ſelro⸗
Nüniloguunda Et
aAmun
DeSionmni
Ldeſgnnta
Epöpnuzht
Hölecerofüroo
nuofuubwenii
Ppheinterötit

laüinnoie
Pharabipemng
ſau ſingt⸗

.

porier TIn Te
iickfn
Teepberiles
bn ni pecor⸗

4

,conſae
Ueineer

llach Clri
ihitſenn

—
iideſgiiie
Gririce
Ven nſtin⸗

– 4 “

Baeie
inſcſicannir 9

ei Gni.

dekräi

RZ

id itdii hine
inbomchan
exchfron
emninifdlut
nacutüi atn

ttitaf

un
mropbic dicchenn

mcütiumte

iopii Gtd

Mnui lle t8
woruer guunw.
nalit inpenu ſno

Ulefuitpen n⸗
rhomu Lune
ke.
die deicanus
dpoleliuisdee

1whonannn

Kgadins IA

warlisigen
ongbenckgn
cnbeidif

ni iſtonni⸗
latri l⸗
Lainclie,
Zihete,
unanenol

4
Gicolumnun, 4
jakn mnonnin

iniduc n,

☛

Ricinium. acus ſi ne ſ̃ pinnla virginei⸗ cri⸗ ,.

nes diſcriminantk.

Bicim. ni. ᷣmis caninꝰ. rS: a rbinos q̊d eſt
auris.⁊ cynos ad eſtcanis. eo e inheret au D
rib canu.
RBictus.ctuſ.i.feraꝝ oꝛis aptio. 2 ö:a ringo
A vl qð ðꝛ riſus ĩ hoĩe ðꝛ rictꝰ in beſtia.
i

idicul“. la. lũ. de q p̃t hꝛi deriſio. vl qͥ aliũ
deridet. vel qͥ i. in reb turpib⸗ ridet. ⁊ 82 a ri
Deo.deſ.⁊ h̊ ridiculũ.li.i.deriſio. Iñ nidicu
loſus.ſa.ſu.⁊ h ⁊ h ridicularis.⁊ hͥ re.
Rien. rienis.vide õᷣ i in ren.
Rigidꝰ.da.dũ.i.dur r rreſiſtes. valid⸗. ſener?

immobil. ⁊ ðꝛ a rigeo.ges. Iñ hec rigidi⸗
tas. tatis.

Biguus. gua. guũ.i.madidꝰ vel fertilis. vel
fecũdꝰ. 2 a rigo. gas.
Rigoꝛ.goꝛꝭ.m.g.i.durities.ri iditas.
ſima.me.i.fiſſura Iñ h̊ rimla.le.⁊ h rimel

la. le. ambo dimi.i. ꝑua rima. Et rimoſus.

ſa. ſum.i.rimis plenus.
Bina trix. mic. eſt ſerpẽs aquã veneno infi/
ciẽs.de q̊ Lucanꝰ. Rinatrix violatoꝛ aque
Zegit᷑ ibi ⁊ natrix violatoꝛ .vt õ dictũ eſt in

natrix.pap̃ᷣ.vᷣo di. Rinatrix ſerpensaquam
veneno inficies.in q̊cũq; em̃ fonte fuerit ſi u
um ibi imiſcet venenunm.
Bipa.pe.loc ꝓximuſ fluminiby. arapiendo

dicta.qꝛ ab aq qͥtidie diſſoluit᷑. Nã ripeppe

ſũt fluuioꝝ. ſiclitoꝛa maris. Iñ hripula. le.

dimeipu⸗ ripa.Et ripatus.ta.tũ.i.ripã i ha
bẽs. Et h̊ ripatũ.ti. tributũ qͥd accipit᷑ in ri/
pis. Et ripatim.i.ꝑ ripas.vl de ripa in ripã
Et deſignat locũ rinan. ſic oſtiatim oſtioꝝ
Et pð pmaʒ ripa. Cln Lucanꝰ in.iij. Me
nõ lectee ↄiũx obliuio ripe.Ripa ẽt ðꝛ par/
uus fluui⸗ veniẽs a magno.
Biphe interpᷣtat impet. Iñ ripheus. phea.
pheũ.i.iĩpetuoſus. Un qdã mõtes dicti ſũ üt
riphei. ab ipetu grandinũ ⁊ ventoꝝ.

Niſcus.ſci.m.g.i.fiſſura vel feneſtra patens

in pariete. Un Teretõ. In riſco vel odioſa
ſita eſt ßm. Hug. pap̃. vo di. Riſc⸗ feneſtra
pariet:.vas ex iſcis ⁊ viminibs.
Rythm. mi. pe. coꝛ. ðꝛ pſa ſonantias reti/

nẽs in fine clauſu lau. ⁊ ðꝛ a rythmos grece
q̃d ðꝛ nüerlatie.qꝛ ↄſtat ex certo nüero ſyl

labag.
RBitꝰ.cus.tui.i conſuetudo an moꝛib⸗ tracta.
⁊ ptinet ad iuſticiã.⁊ ðꝛ a rat.ta.tũ.qͥd ẽ fir
m. Uñ rit?ð qi ratꝰ.qꝛ q̃ rata ſunt⁊ firma
neudnttradl. ¶Qel ritðꝛ qᷓ qin⸗ ee a rego. g
ctqequũ piui ⁊ ſctin pſpicim Eteſt nite in

Boboatn inreßta latituco pli. 4 8 pa⸗ anti⸗

re. mos ibmone. Tel rit'eſt mos vett ſtio
⁊ firmioꝛ ſim HBug. Et dic Pꝛiſtia. A titu
ct ritep recte ðꝛ.qꝛ nihil tradit᷑ ritibo niſi d

rectũ credit᷑ eſſe. Papᷣ.vo diẽ. Rire recte.iu
xta moꝛc.legitime pbe. Rit⸗ mos in ſtituruz
ſequela. exemplũ.? pdᷣ. ii.
Binalis.lis.2.t.?· Slead riuũ ptines. vl. eũ
alio potãs eũdẽ riuũ.⁊ ðꝛ a riuꝰ. Uñ ⁊ ꝑ ſi/
militudinẽ riuales dicũt᷑ illi q eandẽ habẽt

amicã cõem.qꝛ q̃idevno riuo.i.ð vno amo

re bibũt. Et ꝑ ↄpoſitõeʒ h coꝛringk. 7 6 le.ĩ
codẽ ſenſu.⁊ ꝓdu.hãc ſyllabã vg.
KRiuns.riui ðꝛ a ruo.ruis.eo q; cito ruat. vk
ð2 a rigo. gas.qꝛ ducit ad irrigãdũ trã. Et
ſiẽ dicit Iſið. ety.xiij. Riuꝰ fons toꝛrẽs flu/
uiꝰ ⁊ amnis ita diſtinguunt᷑. Riuꝰ ſubito fit

⁊ celeriter decurrit ⁊ deficit. Fons ?ẽ Fà Eca

put ⁊ decurſus aq̃ nataliter manat. Toꝛ/
rens aũt eſt repẽtinis imbꝛibofactꝰ.magnũ

impetũ habẽs. ſz adueniéte eſtate ealoꝛe ſo⸗
lis toꝛreſcit.vñ ⁊ nomẽ habuit. Yluur eſt

ꝑennis aquaꝝ decurſus. Flumẽ eſt qq̃ de/
curres. Amnis eſt fluuiꝰ nemoꝛe ac frondi
bus redimitꝰ. Iteʒ a riuꝰ ðꝛ: riuuł.li.dimi.
i.puus riuꝰ.Et riuoſus.ſa.ſum.⁊ ꝓð.ri.vñ
Uirgilt.

Pꝓbat ager.
Nixa.xe.ſicẽ di.Pap.ðꝛ lis qᷓ int multos cõ/
mittit. ⁊ iniuria ↄſtat.⁊ ðꝛ ꝗ ringo.G. Inde

rixula.le.dimi.i.ꝑua rixa.Et rixoſus.ſa ſuz.

⁊ rixuoſus.ſa.ſum.i.rixa plenꝰ.⁊ vtrũq; cõ/
parat᷑. Jn rixoſe vel ricuoſenducr. E rrlo/
ſuas velri uuoſi itas. tatis.

fraſim. qꝛ decẽ tribub ab eo leꝑan due tm̃
tribo ei relicte fuerant.

Bobur.boʒ.m.g.i.foꝛtitudo valitudo con
ſtantia firmitas. Itẽ robur generalir dðꝛ ex
oĩ materia qͥcqͥd ẽ firmiſſimũ. Iñ ẽt qddaz

genꝰ arboꝝ ð robur.qꝛ valde firmũ ẽ. Et

ẽt qͥ libʒ arboꝛ vel lignu ðꝛ robur. Iñ ñ robu

ſtus. ſta. ſtü. i. foꝛtis validꝰ ⁊ firmꝰ.

Roda. de. grece. latie ð: roſa.

Rodomellu.li.n.g.ðꝛ vinum vel ofectio er
ſucco roſeꝛ melle.⁊ 782 a roda ccrdid⸗ dici

tur roſa. ? mel.lis.
Nogatincula. le. dimi.i. pua rogatio.

RNoga. ge.f. gi elemoſyna.
BRog.gum. g.i.ignis p moꝛtuo accẽſus.? 5:
4 rogo. 848. Iten ro pe opoſuio GSnes
3

laudite iqm riuos pueri ſat pꝛa
ta biberüt. Itẽ aliꝰ. Riu⸗ meſſis agro meſſe

.„Drra qt cop opoftſ. eſt tardet. Fimus
moꝛtui apparatꝰ. Buſtu coꝛpꝰ ↄcrematum

Seplcrũ vbi oſſa ↄdũt᷑. Tumułcõgeſtio

terre in regiõe fcã.qͥ ⁊ ſine oſſibs pᷣt eẽ(. DOHo
numẽtũ vo eſt euiuſlibʒ rei memoꝛia qͥ mo
net mentt.
Ros. ro?.. ð ꝗ rar. co ſit rarꝰ2 nõ öſpiſſun us
Vr pluuia. Uel dꝛoſoꝛ dicũt greci.⁊ ĩde noſ
dicim. ros. roꝛ?. Uel ros ð a ruo.ruis.qa
ab aere ruitad crã. In roſcidꝰ da.dũ.i.ro⸗/
replen?.
Roſa.ſe.eſt genꝰ floꝛis.⁊ ðꝛ a roda greco.q̊d
apud nos roſa ðꝛ. Ueil roſa ðꝛ a rubeo.bes
eo q ei coloꝛ rubeat. Iñ h roſula.le.⁊ H ro
ſella. le. ambo dimi. Et h̊ roſariũ.rij.colle⸗/
ctio roſaꝝ.vel loc vbi roſe reponũt᷑ vł abu
dant. Itẽ a roſa ðꝛ h roſetũ.ti loc vbi roſe
creſcũt. Et roſaceꝰ.cea.ceuũ.⁊? roſe.ſea.ſeuʒ
In roſeolꝰ. la. li. Roſe ðꝛ a coloꝛe. Roſace
us ex materia. Roſeũ ruboꝛ facit. Roſaceũ
ex materia. Eti ita coloꝛ roſe⸗ erit. Roſacea
coꝛona. .
Koſata. te. qᷓdã veſtz. quã greci phenicri vo

Et hinc roſcidulłꝰ.la.lũ.dimi.

cãt.nos coccinũ.
Boſella.le,dimi.i.ꝑua.roſa.

Roſoriꝰ. ria. riũ.i coꝛroſoꝛi. vhrepheſond'.
272 3: a roſoꝛ oz. Et h roſoꝛiũ.·rij.loc vbi ali
qd rodis.
NRKoſtrũ.ᷣſtri.n. g ðꝛ os auiũ. E Et gr̃a ſilitudi/

nis ðꝛ nauiũ.Et roſtrũ ðꝛ ct foꝝvbi tracta

baãt cauſe rome.qꝛ deuictꝭ Antonio⁊ꝛ Cleo

patra.Auguſtus de roſtrꝭ nauiũ illoꝝfecit

fieri ſedes ĩ foꝛo cauſaꝝ. Iñ h roſtellum. li
dimi. Et ↄpõit᷑. h pꝛoſtrũ.i. roſtrü. gꝛ i ꝛin an
terioꝛi ꝑte eſt. Itẽa roſty 82 roſtrat ta. tůũ.

i.roſtro armat?.
NRota.te.ðꝛ a ruo.ruis.eo qruat Iñ rotu

la.le.dimi.A q̊ h rotella.le.aliud di.Ethic
rotulꝰ. li. Et h rotula.le.ðꝛ illud rotũdũ de
ccharta aliq. Itẽarota ðꝛ roto.tas. In h̊B ro
tabulũ.li.i.furca.vel illud lignũ cũ q̊ͥ ignis

mouet in foꝛnace gĩ ra coqᷓndi.⁊ ð: ſic.qꝛ ro

tat ⁊ pꝛuit ignẽ linniof⸗ oqnatvet ſterco
. rag “ burgaͤci.

Ruber bꝛa b bemn. annbe⸗ r la.
lü. rubelł.la.lũ.ambo dimi.i. aliqntulunz
rube“. Eth rubelli. li ſubſtutiu genus ru

berrimi vini.

Nubbeta.te.i. rana in rubis manẽs. 182 arn

bus.vñ Juuenalł. Poꝛrectura viro miſcet
ſitiente nubetn. Szʒ h rubetũ.ti. ðꝛ loc?ꝰ vbi

rnubi creſcät.

NRubia. bie. fe. Se ombh herba⸗ 262: 4 rnbeg, 2
bes. eo ꝙ radix ei?ſit rubea. vndeꝛcoloꝛare
lanaſ ꝑhibet᷑. Iñ rubiat.ta.tũ.i.rubia ticꝰ

Rubicũdꝰ.da.dũ.i.ſilis rubẽti.vel rubeus.

Iu rubicundulꝰ. la.lum . i. aliquantulum

rubeus.

Bubigo. ginis.f. geſt vitiũ ñ ferri? ſegetuz. et

ðꝛ a rodo.dis.q̃ſi rodigo.eo ꝙ rodat.vela

rubeo. bes. qꝛ facit aliqd rubere. In rubigi
neꝰ.nea.neu.i.de rubigine erns. Etrubigi
noſus.ſa.ſumi.rubigine plenꝰ“.
NRubiliana. ne.f. g. ðꝛ vitis vł vua.dicta a ru

beo.bes.qꝛ eꝰ materia rubet.

Bubos.indecli.qddã oppidum.ex abundu/
tia rubꝛoꝝ dictũ. Iñ rube.bea. beü. nomẽe
Riini pma ꝓducta.

ube?. bea. bei r nideriuaria wubeo. bes.

idẽ eſt qͥd rubicũd
NRubꝛica. ce. f. g. regka. vl filũ rubeo tinctum
q̊ aliqͥd dirigit᷑? ꝛ a ruber.bꝛa.bꝛa. Et ru
bꝛica. ce.ipᷣa tictio.vel tra illa rubꝛa.vel qᷣd
fit de illa tinctura. Uñ Perſi. Hõ cec'ac ĩ
cculo rubꝛica dirigat vno.
NRKubꝛica ẽt ðꝛ qͥdã coloꝛ rubeꝰ.vñ Iſid. ety
mol.xix. Rubꝛica vocata. eo ꝙ ſit rubꝛa et
ſanguineo ꝓpxima.̊ locꝭ plłunmis gignik. ſed .
optuna ponto.vñ⁊ põtica dↄ. 2
RBubus.bi.m. g. eſt genus ligni ſpinoſi deqᷓ
dicit Iſið.ety. xvij. Rubũ latini apellãäteo
qꝙfruct' vł virgula eiuſ rubeat. Hec arboꝛ
grecis moꝛus ðꝛ. Iñ h̊ rubetũ.ti.locus vvoi

creſcit rub. Un dicit Ouidi.j.meta.de pᷣ
mitiuis hoĩbs. Contentiq; cibis nullo co/

gente creatz. Arboꝛeos fet? montanaq; fra
ga legebant. Coꝛnaq; ⁊ in duris berentia
moꝛa rubec.
BRunceꝰ.cea.ceũ.i. ſoꝛdich. 2ö;arus.
Ructa.cte.eſt eminens pars gutruris. v vide

infra in rumẽ. Iñ ruct.ctus.ctui.eſt cũ ſi ſa
poꝛ cibi ad rumẽ reducit᷑. Iñ ructiz aduer.

⁊ructatiʒ ⁊ ructant᷑.⁊ ructuoſus.ſa.i plen⸗

ructibo. Iñ h̊ ructuoſitas.tatis.

Rudẽs. dẽtis. d choꝛda rudis. UVnge dicit
ſd ety.xix. Rudẽtes ſunt funes qᷣb veluũ
rſum trahit᷑. ⁊ dicũt᷑ ſic ex nimio ſtridoꝛe
quẽ faciũt. Vñ.ij. Petri.ij.ðꝛ. Gʒ rudenti
bus inferni detractos ĩ i tartag tradidit cru .

ciandos.

Ruditus tus. tui. clamo: aſi ini. velalterins

alĩalis.⁊ ðꝛ a rudio.dis.

Bugdis.dis.⸗ .t. 15 de. i. nol indoctus: vel

nonicinſtrickod qi adhuc rudit.⁊ ð a ru/

de⸗ zudi in
isinoltis

twiſſten

lihgt ti

iiös Eſn

li⸗

unni
tͦd
uidche

d nid

Dwnſizrotid
iofmcidisin
interaponun
natioſommat:
fiſunt Jüb
dantopain
ſüttrotüdi
tor igliü.
Itfudi v ſ
Mlma
ſubitdetenm.
neſio rbol
tuouocrct
lyemaane⸗
lulbrobnmno⸗
Gguntrnaer.

Rn nſ fumin

nſdntüiſn
fnckim
igni
ſanmn ſgen

fiinmni. Iir
Entva

luhius non

Pinageif ſten

o gufns. na ni

4.
puero pie

un

heinig/ ben

6 timn inn⸗
Nen

W. . indti
8muben. e
mi. un

iüſem ſe⸗ ſign:
go coi
mbere
Gnceris. Cin
meplaũ.
ins Nwadcnn
amber.
owpidum artben
fube den beime

4
denmanander

Ptfüümbeptn
imnberbuabrea n
Aaiunbee
pt öcri
embe M
u. cotbc
pkimisgii
nor.
liſinol. de⸗
inlin
bedt Pecarbo⸗
betitilools wi
gist ſwea deß
ich cbolae⸗
hmonmmgft
indurisberenn

Panars. ik
mn
nin it
ci ndc, .
R
. uu
8s umtfun
Bnt
5:.
ann 3

, een ,
S,

. S
„ =
— . 7
2 2
. 8
. . R
R „ * M

dio dit Ji jruditer aduer. Et hᷣ ruditas ta

tis:i. nouitas.vel nona inſtructio.vł idiota
tio. inſipiẽtia Inuenit᷑ etiã rudis.dis.i.vir
ga pᷣtoꝛꝭ.q̃ ſerui tacti efficiebant᷑ liberi. Cel
rudis erat q̃ dabat᷑ emerit in ſignũ ſue eme
ritõis.Et ſepe ponit᷑ ꝓ lipᷣtate.vñ Bꝛeciſmꝰ

Virga rudis.rudis eſt incuriꝰ⁊ ſinelaude
Et rudis qũq; eſt nouũ.qͥd ſepe reꝑtũ eſt.
RKugimentu.n. nouũ.initiũ.noua inſtrucro
⁊ ðꝛ a rudio.dis.

ſudilſta. ſte.2.g. q vel que rudera de bumo

eijcit.

lct ai a rus. Et rudi dicũt lapides

ↄtunſi ⁊ rotũdi.⁊ calce admixti.qͥ ĩ pauimẽ

tis faciẽdis ſuꝑfundũt᷑ ⁊ dicũt᷑ ſica rure.qꝛ
in terra ponũt᷑.⁊ dicũt᷑ ſica duritia.vt deri
uatio ſumat᷑ abvltia lr̃a rudi q̃i duri.qꝛ du
ri ſunt. In Hruder vł rudꝰ.hꝰ ruderi.ſtercꝰ

bꝛutoꝝ aĩaliũ.⁊ coꝛ.pe.gti. Rudi etiã duri

ſüt ⁊ rotũdi.⁊ ide dicũt᷑ rudera ſtercoꝛa bꝛu
toꝝ aĩaliũ. Rudera illa pꝛie qꝗᷓ ita facta ſunt
yt rudi vt ſtercoꝛa capꝛaꝝ.aſinoꝝ.ouium.
Rudꝰ vel ruder ctiã ð oẽ illð q̃d eijcit᷑ ⁊ ex
rrahit᷑ de terra effoſſa. Unñ Beda ĩ exrpoſiti
one ſuꝑ ꝑabolaſ. Qui theſauros effodit eij

cit rudus kreſtre. Et etiã ruine maceriaruzʒ

vel ipᷣe macerie rudera dicũt᷑.vũ Pꝛudẽtiꝰ
in libꝛo hymnoꝝ. Auruz qͥd ſatis effoſſa gi

gnunt rudera.

Rufus. fa. fum.i.rubeus.⁊ ðꝛ a rubeo. Ino
rufat.ta.tũ.i.ſanguĩe cruẽtatꝰ.
ci ſub. ⁊ : ſurrufus.fa.fum.⁊ ꝓð.ru. Cnö

in Auroꝛa. De vitula rufa victima gta deo

Et ſcribit᷑ ꝑ vnũ f.
Kuga. ge.f. g. collectio vł plicatio cuiuſ ibz H
rei in vnũ. Iñ rugula.le.dimi.i.ꝑua ruga.
Et rugat.ta.tũ.i.ctiꝰ rugꝭ col lect.Et ru/

oſus.ſa.ſum.i. plenus. rugis. H

Zugitus.tus.tui.pe. p.i. clamoꝛ leonis.dz
a rugio. gis.
NZuina.ne.i.ĩterit .caſus. incendium. et dꝛ a D
ruo.ruis. Iñ ruinoſus.ſa.ſũ.i.ruina plenꝰ.

Ruma.me eſt eminẽs ꝑs guttur. við ĩfra ĩ

rumẽ. Itẽ ruma.i.mãma vel papilla qᷓ ru/
minat᷑ a puero.vide in rummaeag.

Rumẽ inis.⁊ hec ruma.me.ðꝛ eminens ꝑs

DZ guttur; ptima gurgulioni. q̃ ciba ⁊ por/ de
noꝛat᷑ ⁊ vbi ſapo: cibi diſcernit. Eadem dꝛ

frumẽ ⁊ ructa. Sed frumẽ vel ructa ĩ hoĩe

Ruma vel rumẽ i beſtis. Uñ ruminare di
cuũt᷑ aĩalia.⁊ ructare hoĩes.⁊ ðᷣꝛ ſica ruo.ru
ſs.qꝛ ide cibo ruit ⁊ demittit᷑ in ſtomachum
Rumes. mis. vx velmma. me.i.mãna. vel pa/

Etoponit

pila qᷓ ärumiaf a puero. Ji tr rumt lalis,lis.

lfic?. qꝛ ſub ip̃a Rhemũ ⁊ Rhomuli inpa
gluit. vel ſepe ruminat᷑ ppt fructi.

Bumigeruł.la. lũ.pe.coꝛ.i.gerẽs rumoꝛes
Rumoꝛ. moꝛis.i.murmur vel qd vulgo ðꝛ

nouũ.⁊ ðꝛ a ruo.ruis.eo ꝙ celerit᷑ rnat.Jñ
H rumoꝛcułꝰ.li.⁊ rumurculꝰ.li.ambo di.

Nuncina ponit᷑ pquadã dea. Itẽ runcina.
ne.ẽ q̊dda artificiũ lignarij gcile ⁊ recuruu
dqq cauant᷑ tabule domꝰ.vt vna alteri vnecta
tur. Deq̊ Eſa. xliiij. Artiferx lignari⸗ en⸗ D
dit noꝛmã.foꝛmauit iłlud in runcina.Etvt
qͥdã dicũt pdu.pe.qꝛ ſ̃m eos deriuat᷑a fün
co. caſ. qꝛ runcina aufert ⁊ auellit interioꝛa

ligni cauando ipᷣm. Uel ðꝛ runcina a run /

coneqꝛ curua eſtad modũ rũconiſ. Cnde

Alexãder nequã dicit. Rucina ruco lectoꝛ
generare memẽto Itẽ aliꝰ. Utilis ẽ rücina

fabꝛo.ſʒ rücina nulli. qꝛ nibilſ igt m iſtos

dũ penl.coꝛripit᷑ Itẽ aliꝰ dicit. Rũco ruci

nã parit vt medeoꝛ medicinaʒ. Alij dieunt

runcina coꝛ.penł/ꝓ inſtro fabꝛili.⁊ eſt pꝛi

mitiuũ. Uñ qͥdaʒ. lil runcina fabꝛo ↄfert

ſed runcina multũ. Itẽ vt dicit Auguſtinꝰ

in.iiij.li.de ciui.dei. Runcinam dixerütan
tiqui deam illã q̃ pᷣſidet ſegetib cũ runcan /
tur.i.a terra auferũtf᷑. Nam runco.cas.dici

tur herbasa terra euellere. Etpdu.pe.ſine

opinione. Item inuenit runcina P quodã
ganimali.

Bunco.· conis.qͥ herbas euellit. vel inckru⸗
mentũ q̊ herbe euellũt᷑ ⁊ vepꝛes ſecant.
Bupes.pis.f.g.i.rupta ꝑs mõtꝭ.⁊ ðꝛa rum
po.pis.eo ꝙ ibi ſit rupta.vel ꝑ Drii. qarn non
facile rüpit᷑.? p.xrrru.

Ruricola. le.9.g. pe. coꝛ. i. colens rus.
Rurigena. ne.3 ·ge .. in rure vclin villana⸗ HW

tus
Bus rurt. i villa. rra. ager. 2 ðꝛ a ruo rnis. .
Sʒz rura Ari inculti agri vt ſilue paſcua.
q̃i rudia. Ager vᷣo qͥ colit᷑. Iñ h ruſculu; li.

i. paruũ rus.
Kuſcus ci. m. gäddam genua ſpinoſuz fru

ticis.⁊ ðꝛ a rus. JIñ ruſcuł.li.dimi.Et hĩc
ruſcũ vel ruſculũ.ðꝛ q̃d colligit᷑ ⁊ ↄgregat

immüdũ i in terra.vel ad dandũ pullis. vel

igni Iñ ruſcoſus ſa.ſum.i.ſpinoſus.ĩmũ/
dus ruſco plenꝰ

Kuſtic ci. in. ge. ? Hbruſtica. ce. ruſtice. ca.

cũ.adiectiue.pᷣt dicia rure.ſ.oꝑariꝰ.qꝛ iru
re moꝛat᷑ ?⁊ colitrus. Iteꝝ aũt ðꝛ ruſtics
uaſi ruris cuſtos.vel rus colẽs.etymo.ẽ.
1 ruſtic 32 inoꝛdinat? defoꝛmis i mo⸗/

O 4

Rutellꝰ.m. g.i.foꝛnicatoꝛ.

ti

rib:⁊ ſm h̊ ↄpat᷑ ruſticioꝛ ſimꝰ. Iñ ruſtice.

Szʒ ruſticitas eſt moꝝ. ruſticatio vᷣo oꝑis.
Vñ ruſticatio ðꝛ opꝰ vl oꝑa ruſtici.vt cul/

tura tre.q̃i ruſtici actio.⁊ ẽ etymo.vñ Ecc.

vij. Nõ oden laboꝛioſa oꝑa.⁊ ruſticatõʒ ab
altiſſimo creatã.i.hõi impoſitã i penã pᷣmi
peccati. Itẽ a ruſtic ðꝛ ruſticanꝰ.na.nuʒ.i.

ruſtic vel ruſticanꝰ paterfamilias. Uñn in

greciſmo vꝛ: Ruſti a rure qm rus eſt ſibi
cure. Villicꝰ a villa qꝛ res diſponit in illa.

Buta.te.eſt herba q̃da dicta ſic.eo ꝙ ſit fer⸗
usẽtiſſima.hãc venenis repugre muſtele do
cct.q̃ dũ cũ ſerpẽte dimicauerit cibo eiꝰ ar/

mant.vt di. Iſið.etyv. xij. in fine. Et eſt cali/
da⁊ ſicca ĩ tertio gdu. Cliñ Hacer diclt.A

tur in his gradꝰ illi tert eſſe.

mediciſ rute vis calida ðꝛ eſſe. Diccaq; fer

Nuten.ni.da pls. vt dicũt flandrenſes.·
ↄꝛa rubeo coloꝛe.⁊ pꝛru.
nuit trãſire in Crri iifl dices ſocruiſ ue.cũ

Rutile la. l i.ſplẽdid vlł criſpꝰ vlł tremuluſ
Butili dicti ſunt qͥ dã ppli apuliea rutilo co

loꝛe. In b rutilia.lie.terra eoꝝ vel rutilia a

Rutilo rege. In rutilus.la.lum.gentile.et

foſſoꝛiũ vel antrũ vñ arene mo/
bi ſal effieir.

Aba. ſiẽ diẽ. glo. E ſa. xliij ciuitas
eſt in finiby ethiopie ſita. Sʒ m
Paß. ſaba eſt arabia regio.ĩq̃ nũc
abei habitãt. dicta a filio Chus.q nücupa

tus eſt ſaba. Alij dicũt ſaba eſt fluui? a q̊ᷓ
tota regio nücupt.
abanũ.ni.pe.coꝛ.grecũ.eſt idẽ q̃d mapał

facitergiũ.

Gabaoth. vnũ eſt de decem noĩb qᷣbe dens

nolat᷑ apð hebꝛeos.⁊iterpᷣtat᷑ exercituũ ſiue
vᷣtutũ. Et nota ꝙ decẽ ſũt noia dei apð he/
bꝛeos Pꝛimũ eſt El.qͥd alij deũ.alij etymo
iſut. Seðʒ ẽ Eloi.Tertiũ Eloe.qͥd vtrũ
q; ĩ latio ðᷣs ðꝛ. Eſt ãt nom̃ latinũ ex greca
appellatõe trãſlatũ. Na dᷣs grecetheopho/

2

ðꝛ Dabaoth. q̊ͥd ↄuertit᷑i latinũ.exerc tunñ

ſiue vᷣtutũ.Quintũ eſt Elion.ãq̃d interpᷣtat᷑

bog ðꝛ.i.timoꝛ colẽtib eũ.Quartũ nomen

ogia eiꝰ ponẽtes Iſchyros.i.foꝛtẽ iterta

in latinũ excelſus dñs. Sextum nomen eſt
Eleie.i.qͥ eſt. de em̃ ſolꝰ eteriꝰeſt.i.q exoꝛdi
um nõ hʒ. eſſentievere nomẽ tenet.in ↄpati

one em̃ eiꝰ qͥ vere eſt.qꝛ incõmutabilis eſt.q̃

mutabilia ſunt.ſũt qi nõ ſint. Septimũ eſt
Adonai qͥd ĩterpᷣtat᷑ generaliter dũs.eo

dſier̃cũcte creat᷑e.Octanũ ẽ Ja.qð ĩ deum

tm̃ ponit᷑q̊d ẽt in allła in nouiſſima ſyllaba

ſonat. Honũ eſt. Tetragrãmaton.i.qttuoꝛ
lr̃aꝝ. q̃d ꝓpꝛie apo hebꝛeos in deo ponitur.
Joch.he.vau.he.i.duabo ia.q̃ duplicata in
effabile illud ⁊ glioſum dei nomẽ efficiunt.
Dẽ aũt ineffabilis.nõ qꝛ dicinõ pᷣt.ſʒ quia
finiri ſenſu vel intellectu hũano nõ pᷣt.et iõ
qꝛ miil digne dici de eo p̃t.ĩeffabile eſt. De
cimũ eſt Sadai.i.oĩpotẽs.qꝛ oia pᷣt.⁊ om/
nia ipſiꝰ ſunt. I”MM

Dabach ðꝛ febꝛuari.nõ ianuariꝰ ſiẽ ſcribi/
Dzʒ foꝛte vitio ſchtoꝝ ſic er⸗
ratũ eſt. Sic ⁊ hodie multi errant legenteſ
ſabbato pꝓ ſabath. Zach.j.vbi vᷣa lra ẽ. Hec

tur in Papia.

in die viceſimaquarta vndecimi menſis ſa
bath. vbi diẽ glo. Gabath interpᷣtat᷑ virga

Illud idem ꝓbat᷑ ꝑ textũ qͥ dicit vndecimi
meſis. Sabath emm.i. febꝛuari vndecimus
eſt apð hebꝛeos. ſic oſtenſum eſt ſupᷣ vbi ex
nar iren dicut ““l
α
¾

abbati iten. dicũt mille paſſus vltra q́̊s ſi
licebat iudeis ire die ſabbati Acx.j. Et mil

le paſſus faciũt octo ſtadgxia.

Sabbatũ ðe a ſabbe qd ẽ ſeptẽ. ſm bebꝛeoz

Uela ſabba qͥd lingua ſyroꝝ ðꝛ ſeptę. Etẽ
ſeptima dies ſeptimane. Etipᷣa ſeptimana

ðꝛ qnq; ſabbatum. Uaã QLuc.xviij. Jeiuno
bis in ſabbato.i.in ſeptimana.ſ.q̃rta ⁊ ſexta
ferijs. Uel ſabbatũ interpᷣtat᷑ requies. Iñ
ſabbatizo. za S.i.req eſcere.vel ſabbatuʒob/
ſeruare Iñ h̊ ſabbatiſmꝰ.mi.i.reqͥes.et ſʒ h̊
ſabbatũ ðꝛ ꝓpꝛie ſeptimꝰ dies ſeptimane.qꝛ
tũc actoꝛ oium redeuit aboĩ oꝑe d patra/

rat. Geñ. ij. Etꝑ ſynodochẽ ſabbatũ ðꝛ i5a

—

ſeptimana. Sabbatũ etiam inuenit᷑ p quo

libet die ſeptimane cũ tali adiũcto pᷣma ſab

bati.ſecunda ſabbati.⁊c.ſed ſeptimus dies

ſimpliciter & ſabbatũ. vel ſabbatũ ſabba/

toꝝ ꝑ excellẽtiã. Uñ in euãgelio legit. Cle/
ſpere aũt ſabbati. q̃ luceſcit in pᷣma ſabbati

7 eſt ſenſus pma ſabbati.i.pᷣma dies ſepti/

mane. vel pma dies q̃ eſt ſabbatũ. vel pma

dies a ſabbato. vł pꝰ ſabbatũ. Scom ghe
ꝛeos nominãadi ſüt dies ſic.pma dies ſab⸗
bati. ⁊c. Sʒ ſeptima dies ſimpliciter dici/
tur ſabbatum.vel ſabbatũ ſabbatoꝛum per

lerto

7

aulati

Nor ſcMomnn

of l

1

ſi Dusdii⸗

gotertainent

Oippunarela
gali
lacſenelnid
bermignupaen
nberbipnn
Uigdeigen
aireſtbbun,
Otelimniaib
ſo pirmmgn
critesſtruüt.
oeroubi
Welälickte
do denden
aco dim
Aduntds
(u Jſacea
lparuusſace
Secarüͤtiett
hecco erſtun
Saccularidi
erſacculogti
hunt veldiſr
Nacrai.
jjiſan wn
ſeparmntila
ie ninne
amni lannac

Illiiicnit

bohincbit tde⸗

Peanegtabide

mUboniſaſeytni
(hllglo tblee:
ndungrlan

laſtmiusdicth

MWIenomenom⸗

mobtnlit.
ldlgordo⸗

mi nndate

Damnunnanne
on tnerityt
Ncömnrdlige,

ſn Segenie

nennliterdig
nüe ngidn
mnouiſſinaſin
Gimatonin

osn deoenn

vin duplent
deinomeeffan
dicinöt ann
ubügno nöntti

oötieffiblleckde

Nis groiaßtte
öiannari ſeſah⸗
vitioſcptorſce
muleianuntlegont
lwbiiale e
mderimi menist

Mbimerptat n

niddicit mMoeaini
vuunm moem
umett ſp bias

aſus nem do

9

1n Act,. Etmul
1 .
lefnbenens
wrdeſete.
Eriaſchüman
1Nawi. Nuno
mamſaren
gntreglits.
t Nſaddenizdn
midesſhinu,
uaoioeoennn

cheſabbandh
oocheſadon, R

tüauninden
aiuicnini⸗
ariſung,
z Nlabban .
m.. ſoleg

tnigien

nela nt aſe

„

excellentiã. Scom vo ↄſuetudinẽchꝛiſtia/

noꝝ ſic nominãdi dies ſunt. Dies dñicus

yel dñica.vel pᷣma feria.ſcᷣa feria.tertia fe/⸗
ria. q̃rta feria. qnta feria. ſexta feria.ſeptima
feria. Dies dñic/ dictus eſt. qꝛ tali die dñs
noſter reſurreiirrr.

.

Pabburra. re.i. arena littoꝛt. vel lapis Imul

titudo lapidũ.vlł inutilis ſarcina nauis.q̃
ſolet eſſe de lapidibo ⁊ arena. Et gemiĩat᷑ ibi

b. ⁊ r.vñ pᷣma ꝓducit᷑ poſitiõe.ſʒ qñq; in me

tro ſubtrahit᷑ vnũ b.⁊ coꝛ.pmã cã metri.vñ
VUirgiliꝰĩ geoꝛ. Ut tumbe inſtabileſfluctu

iactate ſabburrã. Tollut?ꝛc.
Habelliani. qͥdã heretici vocati ſũta ſabel/

lio. Hi vnaʒ ꝑſonã pꝛis ⁊ filij ſpũſſcti aſ⸗

ſerũt ⁊ aſtruut.

—

aber. bꝛa. bꝛũ

iaſper vel nodoſus.

abulũ. li. eſt terra leuis ⁊ arenoſſa.

abe?ꝰ.bea.beũ.i.arabs.

acc. ci. i. marſupiuʒ vel fiſcꝰ. q̃̊ neceſſaria

dunt᷑.⁊ ðↄꝛ a ſagii.gi.qꝛ eo cõſuto efficit᷑qᷣi

ſagũ. Iñ ſaccelł.li.⁊ ſaccuł.li.ambo dimi.

⁊ ſacco expᷣſſus.⁊ ðꝛ a ſaccꝰ··

. paruus ſacc?.

Daccatũ.ti.eſtliqr aque.feci vini admixtus

Saccularij dicũt᷑ qͥ vetitas artes exercẽtes
ex ſacculo ꝑtim ſubducunt.⁊ ꝑtim ſubtra/

Hhunt. vel diſtrahunt.vt.ff. de extraoꝛ.cri.in

Dacer.cra.crũ.ðꝛa ſancio.cis.a ſctm̃.cti.
qi ſctm̃ vel ſancituʒ. Et nota ꝙ ſacer ponit᷑

ſepe ꝓ execrabili. de veteriↄſuetudie numã
tinoꝝ. Numãtini em quendã pauperẽ ꝑ to

tũ annũ delicat cibis paſcebãt.⁊ optimis

Et ſic quẽ pᷣus habebant
ſtea habebãt ꝓ execrablil.
Sacerdos. dotis.a. ge. ðꝛ ſacra dans. Jñ h

to ſacerdotalis oꝛdo poſt xpᷣm a Petro ce
bi⸗

ſti eccciiaa. ðJMB⸗-
acerdotulꝰ. li. dimi.i.filiꝰ ſacerdotis. Jñn

veſtibeinduebãt. In fine aũt anni eũ lapidi

bus obꝛuebãt. ⁊ de alto mõte pcipitabant.

hus habebant ꝓ ſacro ⁊ ſctõ.po/

ſacerdotiſſa.ſe. vxoꝛ ſacerdotis. Et h ⁊ ð ſa

cerdotalis.⁊ B le.⁊ ðꝛ a ſacer. ⁊ do.das.q̃ſi

ſacra dans.qꝛ larg/ debet eſſe. Hi apð gen
tiles flamines dicebant᷑. Initiũ aũt ſacer/
dotij pmꝰ Aaron fuit. Hic em̃ in lege ſacer

dotale nomen pmꝰ accepit.qͥ iubente domi

no victimas obtulit. In nouo aũtteſtamẽ

5*

t. ipi em̃ pmũ dat eſt pontificatꝰ in chꝛi⸗/

ſacerdotula.le. ſiłr dimi. nata vel filia ſa/
cerdotis.⁊ coꝛtu. re rd

Dacern. ni.iſacer anim vł excellentioꝛꝑs

agie. 2 videt᷑ ↄpõi a ſacer? animꝰ Sacra.ſc
⁊ ſanctaſctõꝝ.ita diſtiguür ab Iſidero.xx

Dacrariũ.rij

Dacrificiũ.cij.ðꝛ n facki. qꝛ f
ſtica ↄſecratp nob in memoꝛiã dnice paſi

*

etymo. vbi agit de ſactis edificijs. Sacta
ſunt loca diuinis cultibuſ inſtituta.vtpote

ea in qb altaria litantiba de moꝛe põtifici/

bus ↄſecrant᷑. Sãcta iuxta veteres exterio

rg templi ſunt. Sanctaſctõꝝ locꝰ templi ſe
cretioꝛ.ad quẽ nulli erat acceſſus niſi tm̃ ſa
cerdoti.dicta aũt ſanctaſanctoꝝ qꝛ interio/

ra oꝛacnla ſanctioꝛa ſunt.vel qꝛ ſanctoꝝ cõ
paratiõe ſanctioꝛa ſunt.ſicut canticacanti/
coꝝ. qꝛ cantica vniuerſa pcellũt. Sanctũ

aut a ſanguine hoſtie nücupat᷑ Nihil eĩi ſan

ctum apud veteres dicebat᷑ niſi d ſangui⸗
ne eſſet hoſtie ↄſecratũ aut ↄſperſuʒ. Pap̃ᷣ.
vᷣo diẽ ꝙ; ſacra dicũt᷑ ſacrificia ſolẽnia.Dã
cta religiones.cerimonie.are.foci.delubꝛa
Dacramentũ.ti.n.g. eſt inuiſibilis gre viſi/

bilis foꝛma.ita vt eiꝰ ſiłitudinẽ gerat ⁊ cau

ſa exiſtat. Qaũt ðꝛ ſacramentũ qi ſacre rei

ſignũ.vel ſacrans mentẽ.vel ſacrũ ſecretuʒ

etymol. eſt. Itẽ ſicut ait Papᷣ. Sacramen⸗
tum eſt pignus ſponſionis.ſicut eſt iuſiurã

Dü. 7 82 a ſacer.qꝛ cuſtodiri debet q̃i ſacro/
ſanctũ.qꝛ violare qð qͥs pmittit perfidie eſt
Item ſacramentũ eſt cũ celebꝛatiõe cuʒ reſ
geſta ſit. ita vt ſignare credat᷑. vt baptiſmus
criſma.coꝛpꝰ.ſanguis.q̃ ſacramẽta dicunt

ideo.qꝛ ſub tegumẽto coꝛꝑaliũ rerũ.virtuſ

dei ſecrerz latenter eoꝝ ſacramẽtoꝝ oꝑpat᷑
effectũ. Ulñ a ſacris vel a ſecretis vᷣtutibd ſa

cramẽta dicunt᷑.q̃ ⁊ grece myſteria dicunt᷑
qꝛ ſecretã ⁊ reconditã habent diſpenſatõeʒ

Iſ ſacramẽtari.ria.riũ.Eth̊ ⁊ D ſacramẽ

talis.⁊ ̊ le. Et nota ꝙ ſacramẽta noue legt

ſiue eccłiaſtica ſunt ſeptẽ ⁊ cõtinent᷑ in hoc
vᷣſu. Abluo.firmo. cibo dolet. vngit᷑ oꝛdi/

no. iungo.

Sacra annotatio. ð reſcptum q̃d imꝑatoꝛ
Prio men motu alicui indulget cõſtituss

p̃ces illiꝰaliqͥd fieri vel nõ fieir.

.

Cere ↄſueuerrt.
i ſacrũ factũ.qꝛ pᷣce my/

„

.

—

onis.j.q.j.c.multi. Sʒ generalius accepit
Iſið. ſacrificiũ cũ dicit. Sacrificiũ eſt vi

ctima ⁊ qunecũq; in ara cremant᷑ ſen ponũt
Unde dicit pha.Dacrificiũ deo ſpũs cõ

“

Jacrariũ.rij.n. ge, ꝓppꝛie loc tepli in qᷓ ſacra
reponiit᷑ſic donariũ in qͥ collocãt᷑ oblata.?·
ſic lectiſternia dicũt᷑ vbi hoĩes ſedere vel ia

R .
* S 6

Sacrificuł. la.lũ.i.ſacrificiuʒ facies.⁊ ðꝛ a poſit vñ Ceciliꝰ. Uenereo curſu veni pa Sunn
ſacriticocaſ. Uñ Macrobr ð ſaturnalib to pede vſq; ad ſapponem. luti
Pontiferlune obſeruabat aſpectũ viſaʒq aphoꝛiũ.ᷣrij.i.atriũ tepill. cn
regi ſacrificulo nũciabꝛaoat. Saga. ge. i. ingenioſa incãtatrix diuinatrir. a n
Dacrileg. ga.guũ.pe.coꝛ. qui legit.i.furat ſa ⁊ ðꝛ a ſagio.G. Uñn Oꝛatiin epi.Somnia S u
crum de ſacro.vel nõ ſacrũ de ſacro. IJn h̊ terroꝛes magicos miracula ſagas. Itemſa iun
ſacrilegiũ. gij. ſacre rei furtũ.ſiẽ ſacrileg ſa ga etiã ðꝛ gema puriſſimi coloꝛis. Inuenit ſtüh
cre rei fur. Junenit᷑ ẽt ſacrilegꝰ ꝓ ſcelerato P lagnz plaliten Hſa a. goꝝ. ꝓ veſte. ⁊ tunc Aſne e⸗
vel flagitioſo. Et ſacrilegiũ etiaʒ inuenit ꝓ coꝛ. pᷣmã. Uñ qͥdã. Veigina ſaga malis me ficnen 15
ſcelere vel enoꝛmi facto.vel ꝓ ſacrificio deᷣè gallit.ſunt ſaga veſtis. ”M Srumii⸗
monibo facto. Uñ diẽ papᷣ. Sacrileg? qᷣ ſa Sagana.ne.f. g.i. ingenioſa incantatrir.di/½ ſüne
cra legit.i.furat᷑ vł cultũ dei veri furat᷑.ido ninatrix. Sagana etiã fuit ꝓpꝛiũ nomẽ cu/ ſillhi
lis tribuendo. Et ðꝛ ſᷣm qͥſdaʒ ſacrilegium iuſdã incantatric. Sagana genꝰ gumi vel ſonginf
q́i ſacrilediũ.qꝛ ſacrũ ledit.ſʒ potõꝰẽ etymo. veſtis ðꝛ.⁊ coꝛ.ga. Uñ Bꝛeciſm.Sagana lnin
Et poteſt ſic deſcribi. ZM umi. ſagana veſtis. ſagana vates. nuuniio,
Dacrilegiũ eſt ſacre rei violatio vel eiuſdeʒ Sagax gacg geon. ingenioſus vel inueſtiga ſchißnof,
vſurpatio. Cõmittit᷑ aũt ſacrilegiũ qñq; ra toꝛ vel diuinꝰ vel velox. aſtutꝰ ꝓuidꝰ.pꝛeſci ultetude
tione ꝑſone. vt cũ qͥs verberat clericũ vel ꝑ us futuroꝝ.Et cõpat᷑. Jñ ſagaciter aduer. eſimiuüch
ſonã religioſaʒ. Rone loci.cũ eccłe vł cimi ⁊ hſagacitas.tatꝭ.Et ſagacuł.la.lũ.aliqn / lünen.
terij emunitas violat᷑. Rõe rei.cũ res ſacra tulũ ſagax.⁊ coꝛ.pᷣmã. UUM morcdi
ta vel ſacro vſui deputata vſurpat᷑. Circa h Dagena. ne.eſt genus retis piſcatoꝛij.?⁊ O a Cluruam
aüt vltimũ membæ ſic diſtingui᷑ Sacrile ſagu.gi ꝓpt ſui raritateʒ. In ſaginari? rij. ii. Oalſtlan
giũ cõmittit᷑ auferendo ſacrũ de ſacro.vłnñ retiarꝰ.Et ſaginari.ria.riũ.ad ſagenã ꝑti eug li⸗
facrũ de ſacro.vel ſacrũ de nõ ſacro. nẽæés.⁊ pð.pe.ſagena. Vn in Auroꝛa.Agri vonicl al
Dacriſta.ſte.vel ſacriſtarius.id eſt. ſacroꝛũ cheſaurꝰ inuẽtaq; gẽma ſagen. e. Fglei
cuſtos. Sagina. ne. f. g.i. pinguedo. qd 2 ̊ ſagimen tge lin
Dacrũ.cri.i.tẽpluzʒ.vel locꝰ diuinis cultibb vꝛ. Iñ ſaginatꝰ.ta.tũ.i.pinguis vel ad ſagi- Nlſahoe eg
Inſtitutꝰ. Iñ ſacellũ.li.dimi.i.paruũ tẽplũ. nã ptinẽs.incraſſatꝰ abeſus.⁊ p.gi. ¶ nde Didi Nce
VUñ Uirgi. Nimphe riſere ſacello. Juuenalis. Iſta dies pſpera ſtomachũ la tegnit pun
Dadai nomẽ dei.i.oĩpotẽs.q̃ſi potẽs oĩa.ſ. xare ſaginis. Iteʒ aliꝰ. tre ſaginato ve Mllsderelent,
a faciẽdo q̊d vult.qꝛ ſi ei accideretnon eſſet neris ſuſpirat ad vſum. M funimtputir
oipotens. Yacit eĩ qcqͥd vult.⁊ inde omni/ Daginula.le.di.i.pua ſagin. Weingeſaſict
potẽs eſt. qꝛ eiꝰſunt oĩa qᷓ vbicũq; ſũt. SDo Dagitta. te.f. ge.ðꝛ a ſagio.q.eo ꝙ ſagaci id Nangocimetün⸗
lus em totmũdi hʒ imperu. eeeſt ingenioſo vel veloci iactu mittit᷑. pẽnis dafrten
Sadoch interpᷣtat᷑ iuſtꝰſiue iuſtifics. fert᷑ q auisvt moꝛſ celerit᷑currat ad hoĩeʒ Ncchia
Dadaduccil.qͥdã heretici. iuſti interpᷣtantur Et hinc ruſtici ſagittã vocant nouiſſimm OSalamucn
vẽdicabãt ſibi qͥd nõ ſũt. coꝛpoꝝ reſurrecti ꝓtẽ ſurculi in ſarmeto.vel qͥd lõgia marrtte inignenliz
„ onẽ negãt ⁊ aiaʒ cũ coꝛꝑe interire dicũt.qn exq̃ pſilijt receſſit.vel qꝛ acuminis tennita ſinerewler;
q; tĩ libꝛos Moyſi recipiũt ꝓphᷣaꝝ vatici teteli ſpeciẽ pferat.ſummitates vitiũ ⁊ fru/ ein nea iz
nia reſpuũt.vñ Act?᷑ xxiij. Sadducei dicũt ticũ flagella dicũt᷑ eo ꝙ flatu agitent᷑. JIñ ſa ntheniineen
ñ eẽ reſurrectõʒ moꝛtuoꝝ.neq; ãgelũ.neq; gittula. le. ⁊ hec ſagitella.le.dimi. Etſagit/ nimna noine
ſpm Phariſeiaũt vtrũq; ↄfitent᷑ ⁊ acuit pe. tariꝰ. rij. ⁊ H ſagittaria.rie.⁊ ſagitcariꝰ.ria.ri iuloo ,mni⸗
Beda ẽt dicit. Sadduceidicũt᷑. qꝛ ſaddu/ um.⁊ coꝛ.mã ſagitta.q;uis ſagio eampð. ſeſorborijmny
ceũ qndã mgr̃m legꝭ ſeq̃ntes.neq; reſurre/ Etſcribit᷑ ꝑ dupteert. rntaguing
ctionẽ credetes.neq; angelos.neq; ſpũs eẽ Sagittifer.ra.rũ.qͥ fert ſagittas. . ibiboreg,
Hitm̃ qnq; libꝛos Mopſi recipiẽtes.oꝛa / Hagma. me. f. g. q coꝛruptevulgo ðꝛ ſauma llby loz,
cula ꝓphareſpuebãt. Phariſei ecõtra.qͥ di vel ſalma.i.ſella vel pondꝰ vel ſarcina q ſu⸗ idne
uiſi interpᷣtant᷑. eo æa ceten in qbuſdã obf per ſellam ponit᷑ Et ðꝛa ſtractu ſagoꝛũ.id hlerninit I
uatõibo ſe ſeꝑarent.⁊ reſurrectiõʒ credebãt eſt.ſellarũ.vel qꝛ ſelle ſago ſolent ſterni. jT lnut
coꝛpoꝝ.⁊ angelos ⁊ ſpũs eſſe fatebant᷑.⁊ nj ſagmari.i.caballłꝰ.Et h ſagmaria.i.equa k Aunin nil
ſolui qnq; libꝛos Mopſi. ſz etiã oꝛacula ꝓ/ mula. vel vt generalir dicat qdlibʒ iumen/ i auncs
Haran veriblebet. bt dici ſagmari vel ſagmaria p diuert⸗·/ tßſ ah
aphon. phonis. eſt funis in pꝛoꝛa nauis tate ſeruunm. 4 tnni

z.

.
tüniS
aaſigs e

cols n

nindſiinnn

ioſnincnannn
ifuitrürori
Sreciſnt Se
Gna vs.

mnioſusrelinn

Caſtut guit n
Jiſgigie
ſgacur lüti⸗

.

ns ilenogtn
Jiu

nimi Mlogin
Wn Amon N
ſen:.

ocge bging

ingns wlal ſih⸗
ſus pgi Chu⸗
n komnchi
nrelaginate

na.

ctn mirnt Penis
tcun tubboſ
ocmntnotiſimmn
adloganmn
1Acuministami

Umirntes biiii “r

unagict
Purn Spr

insotnß

guũ.tu vita mobile ſaugg.—
Sal.ſalis.m.g.qd antiqͥ dicebãt.q̊ ſal.ſalis

. . *

Sagmula. le. dimi.i.pna ſagsma.
Sagũ.gi.n.g.eſt ddã gen panni vł veſtis
tenuis ⁊ abꝛaſa.⁊ ðꝛa ſagio..⁊ coꝛ.pmam
qᷓ;uis ſagio eam ꝓducat. UInð Juuenalis.
An mgs vencliti nubat caupone relicto.iñ
B ſagulũ.li.ideʒ. In hiſtoꝛijs aũt ſup Exo.

ſic ð. Scoðm oꝑimentũ erat ſaga cilicina.
q̃ et vela caplaria vł capillaria qñq; vocãt

q facta erãt de pilis capꝛaꝝ.qᷓs capillos qñ
q; dicimꝰ.ad dꝛam lane ouiũ.d e qͥbo cilitia

fiũt.vñ ⁊ illa ſaga cilicina dicta ſunt queꝓ

aſperitate ſaga dicebant᷑. Uñn ⁊ q̃ſdã panos
aſperos ſagias dicimꝰ. vel foꝛte ex q̃dratu/
ra ſaga dicta. Uñ ⁊ militare palliũ a gallis
inuentũ qꝛ q̃druʒ erat.ſagũ dictũ eſt.qd tũñ
qꝛ ex aſpero flebat pãnoõ aeris intemperiẽ
potuit etiã dici ſaguũ. Pap.vo di. Sagum
veſtimẽtũ cilicinũ.ſagũ.ſaccũ.diplois pal

liũ virgatũ. Põt etiã dici ſagũ veſtis moꝛ/

tuoꝝ. vt ciliciũ. Uñ qͥdã. Moꝛtis cerne ſa

neu. g. Uñ. Accipe ſalẽ ſapie. Et Mar. ix.
Bonũ eſt ſal. Et ðꝛ a ſalio.ſalł.eo ꝙ ſaliat ĩ
igne.Fugit em̃ ignẽ cũ ſitaqueꝰ ⁊ nataʒ aqᷓ

ſeq̃t.qꝛ ignis ⁊ aq int᷑ ſe inimica ſũt. Utł ſal
ↄꝛa ſalo⁊ ſole.qꝛ de aq̃ man fit.⁊ſole ſiccat

TVñ di. Iſi. xvj. etymo. Sal aqͥs mar ſpõ/

te gigni.ſpuma in extremis litoꝛibꝰ vl ſco

pulis derelicta ⁊ ſole decocta.ſunt ⁊ lacꝰ et

flumina ⁊ putei ex qͥb haurit᷑de hic in ſali/
nas ingeſta ſiccat᷑. Itẽ ĩ Gꝛeciſmo ðꝛ. Dal
neu.g. ↄdimẽtũ notat oꝛis. Hic ſal ſi dicas
iid qd ſapia ſigt. Cuiꝰpłare repᷣhenſio ðᷣꝛ eẽ
Uerbaq; cũ ſalibaaſperioꝛa dedit.
Salamãdra. vel ſalamadria qddã aĩal tm̃
in igne viuẽs.qꝛ ſola inter aĩalia icendia ſu
ſtinere valeat.qi ſola amãs pyr.i.ignẽ. Si
Qqqdẽ in medijs flãmis exiſtit.⁊ nõ ſolum nõ
vrit᷑.ſʒ etiã incendiũ extinguit.Et iſtius eſt
maxima vis inter oĩa venenata. Cetera vᷣo

ſingulos feriüt. plurimos piter interimit
qͥ ⁊ ſi arboꝛi irrepſerit.vł in puteũ ceciderit

poma ⁊ aquã veneno inficit.⁊ oẽs comedẽ

tes ⁊ bibẽtes interficit. Et eſt vnũ de q̃ttu/

oꝛ aĩaliby illis qᷓ ſingula ex ſingulis pun vi
uũt elemẽtꝭ. Uñ.Talpe terra cib.chamele
on in gere viuit. Allec vnda fouet.flãme pa
ſcüt ſalamandrã. e

Salamina.mine.⁊ h̊ ſalamen.inis.ciuitas

qdaʒ. Jũ ſalaminꝰ.na.nũ. Et h̊ ⁊ h ſalami

nenſis.⁊ B̊ ſe. Et ſalaminatꝰ.ta.tũ.⁊ pð.mi.

Tlñ in Auroꝛa. Ad cypꝛum tendũt poſtin

trantes ſalaminã. è?
Salaria. rie.vnda. vel eſtuatio maris que

ad mare redit.ſicut venalia ðꝛ que ad litus
vVennit.
Salariũ.rij.n. ge.i.ſtipediũ reddit.⁊ ꝓpꝛie
cõis.diariũ q̊tidianũ.cibariũ vict?. UVñ le

git᷑ ꝙ oliz poete viuebãt de cõmuni ſalario
id eſt ſtiendoo.
Salax.cꝭ.o.g.i.luxurioſus.⁊ ꝛ a ſal. qꝛ lu/
xuria ſalſa eſt ⁊ amara.vñ Onið. Caudaq;
ſalacẽ. Uel ðꝛ a ſalio qꝛ freq̃nt ſalit.ſic facit

. 57 „

Saai ex luxuria.

abꝛa. bꝛe.f. g.i. fracka t aſperitas viarum
182 a ſal. qꝛ ſal aſper ⁊ amarꝰ ẽ. Uel ſalebꝛa

locꝰlutoſus.vel molle lutũ in via.⁊ tũc ðꝛa

ſalio. eo ꝙ facile ſaliat. Uñ Oꝛatiꝰ. Qui ſe

quit᷑ ſalebꝛas. Iñ ſalebꝛoſus.ſa.ſum.i.aſp.
Auroatnar.vellucoſuſss. 2

Salẽ acuit᷑ in fine.⁊ interpᷣtat᷑ pax. Et olim
Dicebat᷑ hierłm ſalen..
Salentinũ.qͥdã mõs vel oppidũ italie. Jñ
Sales plis nu.de ſal.q̃d in ſingulari acci/
pit᷑ pↄdimẽto vel Rpiett ſʒ in pli hi ſales
ꝓ yerbis amaris. Unð⸗
cuũ ſalib aſperioꝛa dedit. Iteʒ ſales dicun
tur v̈ba iocoſa⁊ facete inuẽta vel dicta. Iñ

ð Auianꝰ. Uerbaq;

B ⁊ h̊ ſalaris.⁊ ̊ re.ſic dicimꝰ ſalares ludos

vbi verba iocoſe vel amare intermiſcent᷑.et
dicunt᷑ ſales a ſalio. Item a ſalio.lis.h̊ ſaliꝰ

ſalij.⁊ płr.hi ſalij ſalioꝝ.hi ſales.ſaliuʒ. Et

dicunt᷑ ſalij vel ſales ſacerdotes martis. da

ſaltando ei ſacrificabant. Unde Lucanus
Et ſaliꝰ leto poꝛtans ancilia collo. Itẽ idẽ
ioculatoꝛes. ßMD
Salgamũ.mi.i.culcitra.⁊ ðꝛ a ſalio. vel ſal
uo.⁊ gamos.⁊ coꝛ.ga. “ŕͦ́ÿM

Salinatoꝛ.toꝛꝭ.qᷣ faeit ſal hm Pap. MMMM
Salina.ne.ðꝛ locꝰ vbi ſal efficit᷑ vel inueni

tur.vel vbi vendit᷑. Iñ ſalinariꝰ.ria.riũ.ad

ſalinam ꝑtinens. Et h ſalinariꝰ.rij. q facit

vel vendit ſal.

Salinũ.ni.n.g.i.vas vbi reponit᷑ ſal.et po

nit᷑ p tota ſuppellectili.qꝛ ſal eſt dimentu
omniũ ciboꝝ. Unde · Cerſius in illa rrra
Nempe aſſidue.⁊c. Eſt tibi far modicũ pu
rũ ⁊ ſine labe ſalinn.

BSaliſatoꝛ.toꝛꝭ.ð 9 ſalio. lis. Et dicunt᷑ lali
ſatoꝛes diuini qdã.qͥ dũ eis mẽbꝛoꝝ qcũ/
qʒ ꝑtes ſalierint.aliqͥd ſibi inde ꝓſperũ vel

triſte ſignificari pdtricunt.

Hon ſoliti luſere ſales. Hi tñ ſales pñt dici

dilect ⁊ amabił dno. Idẽ ⁊ coeleth

Salina. ue. eſt humidũ in oꝛe.ſ. ſputü. 282
glſal.eo ꝙ ſalſa ſit.⁊ ſalis hʒ ſapoꝛc.vel a ſa/

lio.lis.eo ꝙ ſaliat de oꝛe.vel a ſaluo.ſaluas

ceo ꝙ ſaluat nos. Ino ſaliuoſus.ſa.ſum. Et
nota ꝙ ieiuni hois ſaliuaʒ ſi ſerpens guſta

uerit moꝛit.

BSaliũca.ce.q̃dam herba ſpinoſa.⁊ ðꝛ a ſa/
lio.lis.qꝛ eam calcantes facit ſalire. vnde ?
yvulgo calcacrepa ðꝛ.qꝛ calcãtes fac crepa
re. Inde Uirgiliꝰ. Puniceis q;tum cedit
ſaliunca roſetis. Eſaie auteʒz.lv.ſuꝑ üllud.
Pꝛoſaliunca aſcendit abies.glo.dicit Sa
luunca aculeis ⁊ ↄpunctionibo plena.abies
gAlta pꝛocera fabꝛicãdis domib apta. Pꝛo
ſaliunca. aſcendit abies.id eſt. pꝛo vitijs

virtutes.pꝛo vitioſis ⁊ ſpinoſis virtutibus
Saliũcula.le.herba medicinalis hñs ſpi/
cas miri odoꝛis.creſcit in montibus.ſed ſa
liuncula herba ſalſa m Paß.
Dalvi.ſalij.vide.õ.in ſales.

Salix.cis.t.g.arboꝛ q̃dam.⁊ de a ſalio.eo ꝙ;
cito ſaliat.i.excreſcat.Arboꝛ lenta.vitibus
habilis vinciendis.cuiꝰ ſemen huiꝰ dicũt
eſſe nature vt ſi quis illud in poculo hauſe

rit liberis careat.⁊ feminas infecũdas effi/
cit.Et coꝛ.pe.gti. Undeꝓpha. In ſalicibo ĩ

medio eiꝰ ſuſpendimus oꝛgana noſtra. In
ſaliginꝰ.gina.ginum.ad ſalicem pertinens
vyel de ſalice factꝰ.Et ſalice.cea.ceum. Et
ſalicinꝰ.na.num. Et G̊ ſalicetũ.ti.locus vbi

Quces creſeeiirt.
Salmentũ.ti.vel ̊ ſalſamentũ.ti.in eodem

ſenſu.a ſalio.lis.vl a ſale.vela ſalſo. Uel ſal

mentũ ꝓpꝛie ðꝛ piſcis ↄfectio.⁊ tũc ðꝛ a ſal/

mo. onis. piſce q ð ſic a ſale.qꝛ inde fit ſalſa

mentũ.vel qꝛ habeat ſapoꝛem ſalis.ſed ſal
ſamentũ omnis res ſalſa. vt piſcis.⁊ hmõi.
Et inde ſalſum..iſſ.
Salmo.onis.qͥdam piſciss

„

Salomon.interpᷣtat᷑ pacificus.qꝛ in regno

ei fuit pax. Idem dicteſt ⁊ Iditha.qꝛ fuit
daͤgre
ce ðꝛ eccleſiaſtes.latie cõcionatoꝛ.eo ꝙ ad
Imioquerreke.
Halona. ne. vl he ſalone.naxꝝ. inſula.? q̃daʒ

ciuitas dalmatie iuxta mare. In ſoloninuſ

na.nũ.Et ſalonin dicłꝰ eſt filiꝰ pollionis qᷣ
nat eſt in eo anno ã pater ſuꝰ deuicit illã ci

Salpiga. ge qdam ſerpens q habitat in de/
pꝛeſſis loò. ⁊ Z a ſalim qͥd eſt locus.⁊ pige
q̃d eſt depꝛeſſum. Hec eadẽ ðꝛ ⁊ cecula.qꝛ

Salſicia.cie.q̊ddã genꝰ cibi.⁊ vt
ica. 2 ðꝛ a ſalſus.eo ꝙ ſalſa ſſii.
alſugo.ginis.f.ge.i.liquoꝛ ſalis.vel res q̃

parua eſt ⁊ oculos nõ hʒ.

ſalſum facit.⁊ dꝛa ſalſus. Item ſalſugo ðꝛ

amarꝰ⁊ ſalſus humoꝛ terre. Iñ ſalſugino/

ſus.ſa.ſum.⁊ ſalſugineꝰ.nea:neũ.

Salſus.ſa.ſum. pticipiũ a ſallo.lis. õtẽt

eſſe nomẽ.⁊ tũc deriuat᷑a ſale. Et ðꝛ ſalſus
qi ſale aſperſus ⁊ condik.
Daltia.tie.ðꝛ a ſalſus.qꝛ ſalſa. “
Daltria. trie.f.g.i.ioculatrix mulier. Unde

Juuenalis. Nouerũt mauri atq; indi q ſal
tria panẽc. Uel eſt ibi pſaltria.a pſallo.lis.

Daltrix.tricꝭ. mulier ſaliens vel ſaltum faci
ciens.⁊ ðꝛ a ſalio.lis. Inde ſaltricula.le.di
ini.i. parua ſaltcreiir.v/
Daltus.tus.tui.actuſ vel paſſio ſaliendi.et

dꝛa ſalio.lis. Itẽ ſaltꝰ ðꝛ loeus ſilueſtris ⁊

vaſtus vbi arboꝛes exiliũt in altum pluſq;

in alijs locis.Ulł ſaltus ðꝛ ſilua rara vbi be
ſtie ĩter arboꝛes facile pñt ſalire.vnde extre

mitas ſiluaꝝ ð: ſaltus.qꝛ arboꝛes ibi iaʒ ra

reſcunt. Inde ſaltuoſus.ſa.ſum.i.ſaltibus

liendi ðꝛ ac.

Daluber.ↄ.t.vel ſalubꝛis.⁊ G bꝛe. ſm anti⸗

quos. Scõʒ aũt modernos.h̊ ſaluber hec

ſalubꝛis.⁊ hoc bꝛe.i.ſanus.vtilis.ſalutem
ↄferens. Iñ hec ſalubꝛitas.tatis.Eteſt ſa/

lus integritas coꝛꝑis. Salubꝛitas. ſaluti

ↄuenies cauſa ꝑ quam ſanitas vł ſeruatar
vel reſtaurat᷑ Et ꝓdu.lu.Et ſᷣm· Papᷣ.Da
luber ad locũ refert᷑vel cibum.ſalutaris ad

concilium.

Saluia.uie.eſt herba qᷓdam ſalubꝛis.⁊ öᷣa

ſalꝰ qi ſalutis vian.

Sallutg, mare. öz a ſal. qꝛ ſalſum eſt

amaꝝ. Vnde Hieronymꝰ ad Paulinum

vilj. Et herentis in ſalo nauicule funẽ ma/

Calcige eſelbe. “
Salus. lutis. fe. ge. 8 a ſal. quia ſicut ſal eſt
condimentũ omniũ ciboꝝ.ſic ſalus eſt con

dimentũ omniũ membꝛoꝝ.Et eſt ſalus in

tegritas coꝛꝑis. Salubꝛitas ſalutis cõue/
niens cauſa.ꝑ quam ſanitas ſeruat᷑ vel re/
ſtaurat᷑.⁊ coꝛ.pmã ſalꝰ. Uñ Pꝛoſper. Cur
Dubiũ expectat cras hodierna ſalus.

Salutatio.onis.fe.ge.ðꝛ q̃i ſalutis optatio.
Illum em̃ ſalutamꝰ cuiꝰſalutẽ deſideramꝰ
Et eſt ſalutatio pma pars epiſtole.Et ſʒhᷣ
ſalutatio eſt limen epiſtole debita oꝛdina/

tione tam noĩa q; merita ꝑſonaꝝ ↄnectens

plenus. Unde qdam. Eſſe nemus ſaltꝰ ſa

.ifſetoned

viüimummna
Vin nnohe

ninugtith⸗
culens ſe

oonetateril
Ouffortdice
Dicnt Boronie
Ne ſtodoliard
bomungone.
Ornboniſol''n

r Horonnelege

deen.
urnoriüti⸗
Pnuncücrabpis
Ohunferruri
Obrigerran
eritſalnteve
mmrane.
ſanariax.
nocöcantin
n aliseox.
ſainarieinte
lonijs llicic
Jaeohnota
ſeritad inb
bus captinat
loch iſtiter
nöohastn
lacoburegen
cemnbuudem
Noolumniui⸗
omarzil

ulanr,er ;
nfunn
WCcieſambncin
H iszindne
(cgfeſeit Itemb
honlenſci.
Sambucj
Tthlinbuſtri⸗

*
norſaligen 8
. Nenſali
me JFilllig
neanei.

ſcllo is i6
a. Qhlle

ſala.
dmemmlig
uriatczindit
Ama apitlels
lens velſalnnte

Apaſioſliait

Rlocusſuctre

Müütinalungrn

8örſinaranwi
vithlie moeemn
earborslbiinn
a ſumn i ſladis
ſencnusſole

eh bꝛefmant;
os bluberhec
.vnls ſaluten
tuns Cteſthi/
lubꝛitas. ſalun
ins ſeruar
fn de
umn ſKiataris ⸗

mſaludis 184

11ſal geſalunid
GNad Panlit

hnunicllefinenn

al ainſonrſic

—

vorieſtllocke
bor Etckſiin
bruns latoli

eſ
minsſenmt
ditfe⸗

4 .

et affectione declarãs. Et nota q illud ãd E

ꝓpꝛiũ narrationũ ſalutatõe nõ debet claudi

¶ nõð vitioſa eſt illa ſalutatio Johanni pa

tri reuerẽdo.p.eiꝰ filius hũilis Bononie le
ges audiens vel decreta cũ ſubiectiõe ſalu
tem. Nam eadẽ rõne poſſet dici. Bononie
comedens vel ſcribẽs codicem vel digeſtũ
Snfficit ̊ dicere. Gononie ſcolarꝭ.Si ãt
dicat Bononie dedit ſcolaſticis diſciplĩs
vel ſtudio lraꝝ dicimꝰ.ꝙ ſtudium eſt attri/
butum pꝑſone. Unde comode pᷣt dici.At ſi
attributũ ſoliꝰ negocij eſſet.nõ eſſet dicẽdũ
vt Bononie legens lras.vel leges audiens

vel decreta.

Galutatoꝛiũ.rij.locꝰ in q̊ adueniẽtes ad ſa⸗

lIntandũ excipiebant᷑.

Dalutiger.ra.rũ.⁊ ſalutigeruł.la.lũ.qͥ fertł

gerit ſalutẽ verbis vel oôoemßlbsk
Samaria. rie.eſt qᷓdam regalis ciuitas. Iñ

ſamarita vl ſamaritanꝰ na.nũ.i.cuſtos. Hi
nõ cõicant iudeis.ĩmo vitãt eos in cibis.?
in vaſis eoꝝ.Et vt dicẽ̃ Papᷣ.ſamaritani v
ſamarite interpᷣtant᷑ cuſtodes eo ꝙ a baby/

lonijs illic ĩ cuſtodiã collocati ſunt iudeoꝝ

Igeo h̊ nota ꝙ ſamaritani erantilli qͥ miſſi
fuerãt ad inhabitãdũ terrã illã decẽ tribu/
bus captiuatꝭ.⁊ dicti ſunt ſamaritaniꝓpter
locũ.⁊ iſti recipiebãt qͥnq; libꝛos Moyſi?⁊
nõ ꝓphas.⁊ vocabãt᷑ a iudeis duaꝝ tribuũ
iacobite.qꝛ vicʒ ſupplantauerãt iudeos de/

Bancti

mus diſtorquere ⁊ naſuʒ frücare.ideo ſam

ſtice occurrite ſamne.
amnis.ciuitas eſt in qapulia.
amnũ eſt beneuerũ ᷣm Papᷣ.
Jamnula. le.dimi.i.pua ſam1na.

na vꝛ deriſio. Uñ Perſiꝰ. Occipiti ʒeto po

Damothꝛacia.cie.qdam inſula.cuiꝰ incole

cõmixti ſunt exthꝛacis ⁊ ſamnis.a dꝛ a ſam
nos qdam inſula. ⁊ thꝛqcia alia inſula. Jñ
B 2 b ſamothꝛax.thꝛac.⁊ H ⁊ B ſamathꝛacẽ
ſis. ⁊ ̊ ſe. Et ſamothꝛaceꝰ.cea.ceũ.⁊ ab illo

loco dict'eſt ſamothꝛateſ. aureꝰanub. ſz ca
Sale ferreo.qꝛ ibi pᷣmũ factꝰ ef.

amuel. indecli ꝓpꝛiũ nomẽè viri.vel etiam
pᷣtdeclinari.h̊ ſamuel.elis. Ujn in Auroꝛa.
Lũ ſamuele loquẽs facta futura dabat.

Ganctimonia.nie.i.ſanctitas.⁊ ðꝛa ſantio.

cis. Uñn Heb.xij. Pacẽ ſeqͥmini cuʒ omib
⁊ ſanctimoniã. In ſanctimonialis.feia ſan
ctitati dedita. Vl ↄponit᷑ a ſanctꝰ cta.ctum
⁊ monialis q̊d eſt monacha. Iñ ſcĩmonial
q́i ſancta ⁊ↄſecrata moniał. Iñ h h̊ ſancti
monial.⁊ G le.i.ſctm̃ vel ad ſanctimoniã vł
ad ſanctimoniales ꝑtinens. M

anctio ðꝛ ꝓpꝛie illa ↄſtitutio vel lexõ quã

ſi factum fnerit.pena irrogat᷑ ⁊ imponit᷑ vt
no.iij.diſ. in ſum. Et capit᷑ qñq; late.vt in p
he.cle.no. Jo.an.in vᷣ.ſanctetiiio.
ctio imꝑatoꝛis eſt cui pena ſanguinis
Gddirr“

cẽtribuũ de terra ſua.⁊ ideo hos ſamarita. Ganctio qñq; ðꝛ q̃libet imꝑialis oſtitutio

nos abominabãt᷑ iudei. Et ab illa ciuitate
oĩs regio circa illã dicta eſt ſamaria.

ambuca.ce. vel h̊ ſambucꝰ?.ci.pe.pdu.ðꝛ

qᷓdam ꝑua arboꝛ ⁊ mollis. Iñ ſambuceus
cea.ceũ.⁊ ſambucinꝰ.na.num.de ſambuca

exñs.Et h̊ ſambucetũ.ti.loc? vbiille arbo/

res creſcũt. Item h̊ ſambuca.ce.q̊ddã genꝰ
ſimphonie.muſicũ.q̃d fit de illo arboꝛe.vñ
Perſ.Sambucã citi caloni aptauerꝭ al/
to. Iñ ſambucinariꝰ.rij.qͥ canit cũ ſambu/
ca. Eth̊ ſambuſtria.ſtrie.mulier q̃ canit cũ
tali inſtr̃o. Et h̊ ſambuculus.li.ſaltatoꝛ ad
vocem ſambuce.
Damia dicunt᷑ vaſa fictilia.a ſamos inſula
vbi figuloꝝ ars pᷣmo inuenta eſt. Pap.vᷣo
dicit. Samia terra a ſamio dicta glutino/
ſa ⁊ candida medicament ⁊ vaſculis neceſ

ſaria. Unde Eſa.xlv.dicitur. Teſta de ſa⸗

mijs terre. 1ðMMÿDÿ
Damna.ne.eſt frũcatio naris vel os diſtoꝛ
tum cũ vultu. Jũ ſamnoꝛes dicũt᷑ qͥ rectũ

vel inſtitutio.qñq; ðꝛ totiꝰ iuris collectõ.?
ſumit᷑ etiã ſtricte p ↄſtitutiõe penali.vt no.
anctões leges.purificatões.ſᷣm Pap.
Janctuariũ. rij. res ſancta. vel loc?. vel cu/
biculũ vbi ſancte res gerunt᷑.vł vbi res ſcẽ
reponunt᷑ vel oduiaüir.

anctitas tat.i.caſtitas.religio.ĩtegritas.
anctũ ðꝛ qð defenſum ⁊ munitũ eſt ab in

iuria hoĩm.vt.ff.de re.diui.l.ſacrũ.
ODancct. cta.ctũ.i.munc. firmus.ſineterra

qꝛ ſancti nihil habent terrene fecꝭ.⁊ð? a ſan
cio.G.i.ↄſecro vel firmũ facio. Vñ ⁊ leges

Uncte ſunt ⁊ moꝛes ſci dicunt᷑. fᷣm Hug.
Hanctaſctõꝝ.S. exponit᷑ vbi Sacra.
andaliũ.lij.q dam pannꝰ qͥ equi nobiliuz

ſolent operiri.vt Pape ⁊ cardinaliũ.⁊ ðᷣꝛ a

ſandix.dicis. Sandalia etiam dicunt᷑ ſub
talares qͥb papa aut ep̃i ſolent miſſas cele⸗/
bꝛare.qᷓles btũs Bartholomeus deferebat
BSangdaliũ etiã ðᷣꝛ pãnꝰ qͥ oꝑicbat vulnera

vel coꝛpa moꝛtuoꝝ ᷣm Hug. Itẽ ſuꝑ illuʒ
textüũ Math. vj. Sʒz calciatos ſandalijſ⁊c.
dicit Beda. Ut pes nec tecx᷑ ſit.nec nudus

ad terraʒ. Et in hiſtoꝛijs ðꝛ. Juſſit eos vti

ſoleis.i. ſandalijs ⁊ peronibp.

Gandapila. le.i.ſcurra.⁊ ðꝛ a ſamna qd eſt
deriſio. Itez h ſandapila.feretrũ in q̊ moꝛ/

tui poꝛtant᷑.⁊ maximeplebei gladiatoꝛcs.⁊

tũc deriuat᷑ a ſandaliũ q̊d eſt pannꝰqͥ oꝑie/

bant᷑ vulnera vel coꝛꝑa mo ꝛtuoꝝ. Uñn Ju
uenalis. Int carnifices ⁊ fabꝛos ſandapila

rũ.⁊ coꝛ.pi.

Dandirx.di.f.ge.genꝰ rubꝛe herbe.de q fit
qᷓdam tinctura. In ſandicꝰ.ca.cũ. Et ſandi
cius.cia.ciũ.tali coloꝛe inſertꝰ. Et ſandici “
Hanies.niei.f.ge.i.putredo.⁊ ðꝛa ſanguis.
vyñ Iſid.iiij.ety. vbi agit de moꝛbis in ſu /
ti. ſandix. ciss. ficie ſic ait. Sanies dicta qꝛ ex ſanguie na⸗
Ganguinari.ria.rin.i.ſicariꝰhomicida ꝑ.H
cuſſoꝛ.vel ſanguie abundãs.vel fluxũ ſan/
guinis patiẽs.⁊ ðꝛ ꝗ ſanguis. Inuenit᷑ etiã
H ⁊ ſanguinarꝭ.⁊ G̊ re. Un Ecc.xlij. Latꝰ

nus.na.nũ.in eodem ſenſu.Et hec ſandari

ca.ce.genus coloꝛis.coloꝛe cinabanio odo

re ſulphurio.⁊ ꝓ.pe.gti.ſandix.cis.

ſanguinare. Item inuenit᷑ hͥ ſanguinarius

rij. p qdam arboꝛe.⁊ hec ſanguinaria qdaʒ
herba ſic dicta.qꝛ miſſa in narib ſanguin

moueat.

anguinus.ni.q̃dam ꝑua arboꝛ.⁊ ðꝛa ſan

guis.qꝛ fruct?⁊ coꝛtex erꝰ ſit ſanguinei colo

ſanguini.⁊ coꝛ.guii.

. „

ris. In hoc ſanguinetũ. ti. locꝰ vbiabũdãt

Ganguis.inis.m.g.latie vocatꝰ eo ꝙ ſit ſa
uis. Uñn hoĩes qb dñat᷑ſanguis dulces et
blandi ſunt.vł ðꝛ a ſalio.lis.eo ꝙ ſaliat. Et
vt di. Pꝛiſcianꝰ caret pluralitate. Inuenit
tñ in diuina pagina.Quinõ exſanguinibo.
Etalibi. Cliri ſanguinuũ ⁊ doloſi. c. Item
Tibera me de ſanguinibn. Ad h t dicip

peccatꝭ pᷣt inueniri in plurali.vel dic ꝙ q;/

uis alicubi inueniat᷑ in płi nõ idcirco eſtin
vſu.Et Pꝛiſcianꝰ dicit ꝙ deficit in płi ſolo
vſu.ſed illud ðꝛ eſſe in vſu q̊d cõiter eſtapð

omnes.Tñ ſcias ꝙ cõplexiua q̃ mag vim

vnitiuam hñt ꝓpꝛie debent in ſingulari nu/

mero declinari.vt puluis.ſanguis.lutum.

Hec em̃ vehementẽ habent aggregationẽ.
Item a ſanguis ðꝛ ſanguinoſus.ſa.ſum.id
eſt. ſanguine plenꝰ ⁊ abundans.Et ſangui

neus.nea neum. Eteſt ſanguis calidus et

humidus.⁊ cõuenit cũ aere ⁊ vere. Et com

ponit᷑ ⁊ hec exanguis.⁊ hoc gue.i.ſine ſan

guine. Item ſanguis pla ſigt. Unde. San
Ais pꝛogenies.ſanguis quoq; ðꝛ humoꝛ.
Sit tibi peccatũ ſanguis.ſanguis q́ʒ vita.

illabit᷑ faucibo vel v

bet ſanitatẽ imꝑfectaã.
Sapa.pe.ſ.g.dulceacetum.vel dulce acidũ
vinũ.⁊ dicita ſapio.pis.quaſi ſapoꝛis paꝝ

Banguiſuga. ge.eſt vermis aquatilis.ſ.hi/
do⸗Ce Walleur⸗Potanrib inſidiat᷑.cũq;
i vſpiam adheſerit ſan
guineʒ haurit.⁊ cũ nimio cruoꝛe maduerit
euomit qͥd hauſit.vt recentioꝛ denuo ſugat
Et vt dicũt qͥdam.lʒ componat᷑ a ſanguis
⁊ ſugo.q̃d pmam ꝓð.tñ ſanguiſuga pe.cołâ!
Alij dicũt ꝙ ſanguiſuga.pe ꝓ.q̊ͥd ↄponi/ra
ſugo.gis.culꝰ pma ꝓducit᷑. Hec inuenitRin
aliq̃ bono autoꝛe ꝙ ſit pe.bꝛeuis. vñ Pꝛo
uerb. xxx. Sãguiſuge due ſunt filie dicẽtel
gffer affer Penultia ſiue ſu.dʒ pðᷣ.⁊ dz ſcri/

biꝑ vnum s. Deqͥ dicit Oꝛatiꝰ in poetria.

Non miſſura cutem niſi plena cruoꝛis hi

ſcit. Excitato em̃ caloꝛe vulneris.ſanguis

in ſa niẽ vertit᷑. Nam ſanies nõ fit in quocũ

putreſcit.niſi calidũ ⁊ humidũ fuerit qd eſt

ſanguis.putretfieri nõ poteſt. Et differtſa⸗
nies a tabe.qꝛ fluere ſanieviuoꝝ ẽ. tabe moꝛ
tuoꝝ. Item ſanies eſt q fluit. tabes qᷓ ſtatqi

ſtabes.

inficiebãt ſe.q nolebãt agnoſci.

Sanus.na.nũ.ðꝛa ſanguis. Sanꝰ vᷣo ſine
palloꝛe eſt. ⁊ ſanguis ſanitatis ↄſeruatiuꝰẽ.
Inge hec ſanitas.tatis.i.integritas.coꝛꝑiſ
⁊ tꝑantia nat᷑e ex calido ⁊ humido q̊dẽ ſan
guis.vñ ⁊ ðꝛ ſanitas q̃i ſanguĩs ſtat. Item

ſanꝰ qñq; ponit᷑ p validꝰ. Itẽ ſanꝰↄpõit᷑ cũ

male.⁊ ðꝛ maleſanꝰ.na.nũ.i.lepꝛoſus. Sʒ

qñ male ſanꝰſunt due dictões ſigt illũ qͥ ba

.

habens.

Saphira.re.nomẽ cuiuſdã mulieris.⁊ coꝛ.

——

fallente cupidine victꝰ.

pe. Uñ in Auroꝛa ð. Cõiuge cuʒ ſaphira

pi
ðꝛ in glo. Apoc.vlt᷑. Saphyr? ſil is eſt ſere

no celo.qͥ ꝑcuſſus radijs ſolis ardetẽ emit/

tit fulgoꝛẽ.⁊ ꝓ.pe.

q; loco niſi ybi ſanguis aduenerit.qꝛ oẽq̃d

anir interpᷣtatur lucerna.et ſignificat no/
ctnrnamaaeoaoug.
Sanſon.interpᷣtat᷑ ſol eoꝝ.vel ſolis foꝛtitu/
do. Fuit em̃ virtute clarus.⁊ liberauit iſrł
de hoſtibb. M
Santonicꝰ.ci.m.g.coloꝛ fuſcus⁊ viliſſim qᷓ

Daphyrus.ri.m.g.lapis eſt pᷣcioſus.Et vt

Sapich' da. d u.i. ſapoꝛeʒ bñs. ſapoꝛidatus.

ntanche⸗

ceetniie

Cognino.

lichhno n⸗
Pnuag
vit Etſapien
Eop
pvciscliſen

(pienolnolu

dꝛa ſpiopis.
Oorpon d⸗
mlſ, U

ſcſosſaporirn.
Oeporierrar
grarrefaitv⸗
gradalas
daica vocantt
deacheqh
ithialest
Fballacoxt
Lann
rrvptehai
iuron rſint
ginimlia na
Etluntſorn
ſonemcrma

ſinr elaled

loranc:deſtrua

—
aomnidiaiſum
Whotomnöſt
Ginguie
ielcgi
kfpnen Piſ
hiſnnce S

yreniabagr
ucni weit
ntäßnioeran

lig Eſa em D

(ürlneenit

nlszmfeſugn

nenittrelid

iFnreni,

ſnenizozgg
30396.1.
len 306.1,

sagnflgs
umnhinſce

Ppanachegt,
moqucenn
Cennordanit
omnpongkln
ſangnne
Apep gpn

pebeenis e

dueſuntfürdit
neſn Dppt
Orabngn
ini plemant,

edo.?eainn,
odemobon
nterſingirn
depulnengingn

Oniesnöſtingtid.

1s ducnerit toi⸗
tbumiciifuentist
öpoet. Ctdiſen
menuoreben
uit abebſi

Werſiucrv

rulſlis onn/
na t überaui ſ

igt iſin

oſcd.
1. Sal ſoſie
tanis ſeruatit,
Uinnogrins colt
Abamico geſn

ſangnisſti m

Ieſand old
dicöes ſihliit

run ma dultni
squai apmnut

„AIAnlierig 1e
iuſdämulngte
Ciugahinl
J. De
nigckbcicſol
Bemt,
bieniis

npiplhit⸗

7

Inge ſapiditas.tatis.
Papientia.tie.f. g. eſt reꝝ di
rũ cognitio. Et ðꝛ ſapientia q̃i ſapida ſcia.
⁊ ẽ etymo.vñ Ecc.vj. Sapietia eĩ doctrie
apiens.enti.o.g.ꝑticipiũ ⁊ nomẽ.⁊ tũc cõ
pat᷑. Et ſapiens diuia ⁊ hũana rimat᷑. Sed
pꝛudẽs ea q̃ ſenſibo coꝛpoꝛeis experiũt᷑.

keſſos ſapoꝛ irrigat artꝰ.

De

. *

uiaꝝ ⁊ humana

ſapiens in diuiuis.pꝛudẽs in humanis.

Dapo.ponis.m.g.qdã ↄfectio muliebꝛis.⁊

.

Zꝛa ſapio.pis.

Gapoꝛ.poꝝꝛꝭ.ðꝛ a ſapio.pis. Iñ ſapoꝛꝰra.rũ
⁊ coꝛ.ſa. Uñ Uirgilius. Coꝛꝑa curamus

„

apoꝛifer.ra. rũ pe.coꝛ.i.ſapoꝛẽ ferẽs.

gra.re.fuit vxoꝛ Abꝛaã.vide in Sarai.

araballũ.li.⁊ ſaraballa.loꝝ.lingua chal/

daica vocant᷑ crura hoium.vel tibie. Un ?
bꝛache qͥbo h tegũt᷑ dicũt᷑ płali̊ ſaraballa

q́i tibiales ⁊ crurales.vñ Daniel.iij.ðꝛ ꝙ ſa
raballa eoꝝ nõ fuiſſent imutata. Sarabal
la eiꝰ dixerũt ibi.Aqͥla ⁊ theodotion.nõ vt

coꝛrupte qͥdã legũt ſarabara.Et ſunt ſara/

bara laxa ⁊ ſinuoſa veſtimẽta vel capitũ te/
gimina q̃lia videmꝰ in capitib magoꝝ pi/

cta.Et ſunt ſarabare ꝓpꝛie parthoꝝ. Et eſt

nomẽtractuma ſaraballis qᷓ laxa ⁊ ſinuoſa
ſunt.vel a ſare qð eſt laxare. Iñ ſaritꝰ.ta.tũ

i.laxat ⁊ deſtructꝰ. Et ꝓdu.iſaraballa penł.

poſitione. .M
Baracenidicti ſunt. vel qꝛ ex ſara ſe genitoſ
pꝑhibent cum nõ ſit veꝝ.Et ua dicunt᷑ ſara/
ceniqᷓi ſarageni.i.ex ſara geniti.⁊ eſt etymo.
VUel ſiẽ getiles aiũt.qꝛ exoꝛigine ſyroꝝ ſint
q́Bi ſyriceni. Ipᷣi ſũt: hiſmaelite.qꝛ ipᷣi ſt ex

Hiſmaele. Ipᷣi cedar a filio hiſmaelis. Ipſi

agareni ab agar.qꝛ vt dicinꝰ ꝑuerſo noĩe
ſaraceni vocãt᷑.qꝛ ex ſara ſe eſſe genitos glo

ruant q;uis ex ancilla ſint. Uñ dic glo.ſup

illud Eſa.xxj.Onus in arabia.Arabes in/

qͥ t ſunt ſaraceni ab hiſmaele.⁊ cedar filio eꝰ*

q meliꝰa mr̃e ſua agareni.ſʒ maluer̃tvocari
faraceni.q̃i ſare libere.non agar ancille ſint

filij. Jñ ſaracenic.ca.cũ.⁊ ſaracenꝰ.na.nũ.

& ſaraceniʒo.ʒas.i.moꝛe ſaracenoꝝ ſe hꝛe.?
ſaracenia.nie.i.multitudo⁊ ſocietas ſarace
noꝝ. vel ritꝰ eoꝝ.vel regio ipᷣoꝝ.

Darai interpᷣtat᷑pnceps mea. Cuʒ eſſet tiũ

vniꝰ domꝰ materfamilias.poſtea cã nois ĩ

mutata.ablata de fine noĩs i.lr̃a ðꝛ Sara.

i pnceps.Oĩim qpe gẽtiũ fufa erat pnceps
ſiẽ ⁊ dñs Pollic Mnerat. Abꝛaã Beñ. xvij.
Dirit äʒ deꝰ ad abꝛaã.Saraivxoꝛẽ tuã nõ

¶Ulel a ſartiẽdis rebo inſił.

vyocgbis ſarai.ſʒ ſarã. ⁊ bñdicã ei.?c.
Sarcina. ne.i.onꝰ vel põdꝰ ꝓpꝛie q̃d excar/

ne fit.⁊ ðꝛ a ſarcos.q̃d eſt caro. Caro vo põ
Dus facit. Et hinc dlibet põꝗꝰ ðꝛ ſarcina.
Uelaſ. ninſil. Et h̊ ſarcinula?-
h ſartincula.le.ambo dimi.i. ꝑua ſarcina. ?

coꝛ.ci. VUñ. Darcina dedecoꝛis dãno põ/

Deat oĩs c.

Sarcitect᷑.cti.⁊ h ſarcitectoꝛ.toꝛis. q tecta

facit.⁊ ðꝛ a ſarcio ⁊ tectũ.qꝛ ex multis hinc
inde ↄiũctis tabellis vnũ tecti Keikie co⸗p⸗
Ige ? nignar! qꝛ tectoꝛia tignis ĩiducit.Et
HB ſartatectũ.i.reſtauratio tectoꝝ vł tẽploꝛũ

vel tributũ q̊d colligit᷑ ad reſtaurãda tecta

tẽploꝝ.Uñ.iiij. Re.xij.legit᷑. Et inſtaurent
ſartatecta tẽpli.Et nota ꝙ Papᷣ.?⁊ Hugui.
ſcribũt ꝑ ci.ſarcitectoꝛ.a ſarcio ⁊ tectum.ſ,ʒ
cõit᷑ hẽt᷑ in li. Reg.ſartatectuʒ.⁊ tũc ↄponit
a ſartio.tis.ſartũ ⁊ tectũ.⁊ tenet nataʒ hꝰſi
pini ſartũ.Et ſ̃m h̊ ſartatectoꝛ.a ſarti poſſ

dici ꝑt.

Garcophag. vt ait Hug.ðꝛ lapis ĩ q̊ moꝛ/

tuoꝝ coꝛꝑa ↄdũt᷑.⁊ ðꝛa ſarcos q̊d eſt caro.
⁊ phagin q̊d eſt comedere.q;ꝛ coꝛꝑa in eo cõ
dita abſumũt᷑. Un⁊ qͥdlibʒ ſepulcꝝvł arca
in qͥ ponit᷑moꝛtuꝰ ðꝛ ſarcophagꝰ.qꝛ ibi car
nes ↄſumunt᷑ fᷣm Papᷣ.⁊ Iſið.videt᷑ ; de

beat dici h ſarcophagũ. Darcophag eĩ la

pis in troade ſilua naſcit᷑.⁊ coꝛꝑa moꝛtuoꝝ
ↄdita in eo infra q̃draginta dies abſumi di

cunt᷑.exceptis dẽtibo.vnde⁊ nũcupat᷑. Idẽ
ðꝛ ſoꝛophagꝰ.a ſoꝛos qð eſtarca. vel ſepul

crũ.⁊ phagin.

Sarcos vel ſarcian grece.latie ðꝛ caro J

ðꝛ ſartia.i.ſuꝑfluũ carnis ĩcremẽtũ.qͥ vltra
modũ coꝛꝑa ſaginant.

Darcoſmic.ca.cũ.i.irriſoꝛiꝰvel hoſtilis.vł

amarꝰ.⁊ ð a ſarcommos. rr
arcoſmos.eę᷑ plena odio vł hoſtilis irri /
ſio auxiliante mõ dicẽdi ſigta.vt Alios ſal
uos fecit.ſeipᷣm nõ põt ſaluum facere. Si
rex ürł eſt deſcẽdat nũc de cruce ⁊ credimꝰ
ei. Itẽ Oẽs q̊s gladio ꝑcuſſiſti moꝛtui ſut.
cũ h̊ ðꝛ alicui qͥ neminẽ gladio ꝑcuſſit.

Sarculũ.li.n.g.vł h ſarculꝰ.li.eſt ferramen

tũ cũ manubꝛio ad culturas agroꝝ neceſſa
riñ.łfoſſoꝛiũ duos dẽtes hũs.Et ſᷣm Oui
diũ ſarculũ eſt.g.n. Uñ dic.xj.meta. Sar⸗
culaq; raſtriq; graues lõgiq; ligones. Itẽ
ſarculũ idẽ eſt qͥd ſarpa.

Sarda.de.⁊ B ſardina.ne.q̃ddã genꝰpiſci/

culona ſarra q lingua tyria z qdã piſcis
In b̊ ſardinia.nie.qdaʒ inſu laiugta Adamn
ððẽ 2

multü abundt ſardine piſculi.vel qꝛ ſardꝰ

de hercule pcreat cũ magna multitudine

a lybia ꝓfectꝰſardiniam occupauit.⁊ ex ſuo
noie inſule nomèẽ ipoſuit. Et ide ſardinius.
nia. niũ.⁊ hͥ ⁊ h ſardanienf.⁊ G̊ ſe.⁊ ſardus.
pa.dũ.de ſardinia eeꝛinnns.
Dardinia ⁊ toꝛſica inſule.ꝑuo fretu.i.decesʒ

miliaribo diuidũt᷑. Jñ ſardinienſis.ſe.
Sardis. dis.F.g.qdã ciuitas yel inſula.Et
2 a ſarda piſce. Ds Oꝛatrieplła. X creſi
regia ſardis.Etiã inuenit᷑ in pli he ſardes.
diũ.dibo.ſardis in actõ ꝓ eodẽ loco. Iñ ſar

dic. ca. cũ. ⁊ ſardo.das.i.ĩtelligere.qꝛ hoĩeſ

iſti loci ſubtiles ſunt ad intelligendũ.
SGardłiꝰ.dij. qdã lapis pᷣcioſus ⁊ rubeꝰ mar

moꝛibo pᷣſtãs.⁊ iter gemas viliſſimꝰ.⁊ dicit᷑

a ſardinia inſula.eo q; bmũ a ſardis reper/⸗

GSardona. ne.qᷓdaʒ herba amariſſima. dec

ſoꝛe fit fel amariſſimũ. Et eſt ſilis apiaſtro
ꝗqoꝛa hoĩm ſic doloꝛe ⁊ amaroꝛe phit. vt q̃i
ridęztes intereãt.⁊ ðꝛ a ſardinia.qꝛ in illa in

ſula abũdat. Iñ ſardoniꝰ.nia.niũ.⁊ ſardo/

n.na.nũ. vñ Clirgiliꝰ. Imo ego ſardonijs
vigdeoꝛ tibi amarioꝛ herbis.
Sardonyx.nyc. q̃dã gẽma. ⁊ ꝛa ſardius et
onyx. eo ꝙ habeat coloꝛẽ vtriuſq; illaꝝ ge/
maꝝ. Un Perſiꝰ. Et natalicia tandẽ cũ ſar
Donypce alb. Iñ ſardonvcꝰ. ca. cũ.pe. coꝛt᷑.i.
dad ſardonvcẽ ꝑtinẽs vł de ſardonyce exũs
Inuenit᷑ ẽt Job. xxviij. Hic ſardonvc ſub
ſtäciue. vbi ðz. HNõ ↄferet᷑ tinct indie coloꝛi
bus.nõ lapidi ſardonico pᷣcioſiſſimo vl ſa
phiro. Itẽ glo. Apoc̃.vl.ſuꝑ illud. Quint⸗
ſardonyrx.⁊c.dic. Sardonyx inferiꝰniger ĩ
medio cãdidꝰ.ſuꝑiꝰ rubeus.

Sarepta.te. erat vrbs modica int tyrũ ⁊ ſy
donẽ. Et etiã ſilua iuxta vrbẽ illam ſarepta
dicebat᷑.ſic ðꝛ in hiſtoꝛijs. Iñ ſareptanꝰ.na

nuũ.ad ſareptã ꝑtinẽs.vel de ſarepta exñs.
Haricꝰ.ca.cũ.vide s in ſaraballa.
Barmata. te qdã ppłs.⁊ ðꝛ ab arma. qꝛ ſar/

mate patetib cãpis armati eqͥtabant puſq;

ecos Lentul danubi'phiberet. Et ideo ob
ſtudiũ armoꝝ ſarmate dicte ſũt.q̃i ſꝑʒ arma

tenẽtes.vel q̃i ſciẽtes arma tenere.⁊ coꝛ.pe.

Unñ Lucanꝰ ĩ.j.Etqͥ te laxis imitat᷑ ſarma
ta bꝛachis. Iñ ſarmatic?.ca.cũ.

Darmẽętũ.ti.n.ðꝛ a ſario.rꝭ.vł ſarpo.pis.qi

ſarimẽtũ.qꝛ purgat᷑⁊ pᷣſcindit᷑. Ul ſarmẽtũ

ꝛ a ſero.rꝭ.qᷓi ſerimẽtũ.qꝛ ſerit᷑. Iñ ſarmẽti

n'. na.nũ.⁊ ſarmẽtoſus.ſa.ſũ.ſʒ Hug.papᷣ.
ſic di. Sarmẽta purgamenta. arboꝝ puta/

mina. Uñ qͥdã. Pãpinꝰẽ foliũ vitis ramu/

ſcułhꝰ. Palmes ſarmẽtũ ramꝰpᷣciſuſ ab ea

Sarpa.pe.f. g. idem eſt d ſarculũ.qð ⁊ ſir
Dartago.ginis.pe.ꝓ.i.patella.olla enea.et
ðᷣꝛa ſarcos q̊d ẽ caro.⁊ ago.gis.qꝛ ĩ ea caro
agitat᷑. Uel ſartago ðꝛ a ſtrepitu ſoni qñ ar
det in ea oleuz. ⁊ ponit᷑ p garrulitate tracta

metaphoꝛa a ſtrepitu eiꝰ ad multiloquium

garrulitatis. Item qũq; ponit᷑p ariditate.

qꝛ ſartago arida c.⁊ ĩ ea areſcũt oĩa. Sicet

loqᷓla qᷓrüdã arida eſt. ⁊ ſine ſucco ⁊ humo

quendi venerat in liguas.Et inde ſartagi/
neꝰ.nea.neũ.de ſartagie exñs.vel ad eã ꝑti/

nẽs. vel in ea coct.Et ſartaginoſus.ſa.ſuʒ
idem. vel ſartaginibo plenꝰ vel abundans.
Dartatectũ.cti.ðꝛ repatio tectoꝝ vł tẽploꝝ
vel tributũ qð colligi ad reſtaurada tecta

tẽploꝝ. vide in Sarcitectoꝛ.

Dartoꝛ.toꝛꝭ.ðꝛ ſutoꝛ vł veſtiũ reꝑatoꝛ. Iñ
ſartrix cis.i.ſutrix.vel mulier q̃ ſartit.
Dartoꝛiũ.rij.locꝰ vbi veſtes ſartiũt.qͥ ⁊ horx
ſarcinũ ðꝛ. Iñ h ſartoꝛl.qͥ veſtes ſartit.Et

ſarcoꝛiꝰ.ria. rfi.
Satelles.litꝭ.m.g.miĩſter crudeli:at ⁊ ſcele/⸗
rũ.⁊ miles tirãni.⁊ malefactoꝝ ſociꝰ latro/
nũ domeſticꝰ ſiue fautoꝛ nõ bonꝰ ad ſatiſſa
ciendũ. ⁊ tũc ſatelles ðꝛ q̃i ſatis ledẽs vł de
ſtruẽs. ⁊ ẽ ety. Item ſatelles ẽt ðꝛ qͥ adheret
alteri ad eiꝰ cuſtodiã.⁊ tũc ðꝛ ab alter ⁊ la

laterꝭ.qꝛ adheret alteri iuxta lat ad e cuſto

dia. ⁊? tuc ðᷣꝛ ſatelles qi ſa tuẽs lat.qꝛ tuet

defendit illũ cui aſſiſtit. Quilibʒ tñ miles

pmt dici ſatelles. ⁊ coꝛ.pe.gti.ſʒ penl.ntĩ.poſi

tiõe ꝓpdu. Uñ Oꝛati in.x.epi. Interea pa/
truis vultu merẽte ſatelles.
Datellitiũ.tij.n.g.officiũ.vł exercitiũ. vl ſti

pendiũ ſatellitꝭ. Iñ ẽt cuinſlibʒ art ⁊ cuiuſ
libet officij ſuũ ẽ ſatellitiũ.nõ tm̃ militie.

Dachan vel ſathanas.ſonat aduerſari vel

Sri ſiue trãſgreſſoꝛ.⁊ ſũt noĩa diaboli.Uñ
E ſt ſathã aduerſans.belialq; apoſtata ſigt
Eſt qͥʒ leuiathan tibi tãq; pace ſiniſter. Dẽ

eẽ demon.qꝛ plima nouerit vſu. Iñ diabo
lns.qꝛ duplex eſt boł eius. 7

4

Dacietas.tatꝭ.ðꝛ a ſatis vel ſatio.tias.Et ſa
cietas diuerſo ⁊ vario genere ſpectaculoꝛũ
ↄtingit. Saturitas vᷣo ciboꝝ tm̃. Itẽ ſatie
tas ex vno cibo dici p̃t. qꝛ ſatꝭ ſit. Sʒ ſatu/⸗
ritas ex vario alimentoꝝ aparatuu.
Oatio.onis..g.ðꝛ q̃ſi ſeminis actio.vel q̃ſi

ſatoꝝ actio.m Papᷣ. Uñ Ecẽ.xl.Gram et

ſendeſte⸗

4

2 f .

ſiſii
innqio)

“ Gummrela

befocoa
ſootthubi
irfepleadin
fünnnine
ſinmdnſere
neemmtiſi
fpohinnleuos
es Glrtl
gponütpſan
Rſuerric a
deno.
Sondnme

urhomnan

babetescor-
ſesleinſ
ctüsinterro
Hoꝛnlis
uoo wnt
ſitrol
ononalii
Wayc
ſauitluum
Ourpruſo ug
Nfnonherbe
ſhlnis.
Orritnnooniſ⸗
Peroraſtfoain
Uificioons
ufftciododen
Pehtteneon

ſeiunioricen
Nelanüdiibol
heſhii Jeini

oſtna;auan

gtoꝛ toꝛ deſe
Nierupe dicit/
uceg fecn
Clptärpu

darl bn

zaſehinſni,
. Poumlitnn
cadmulionn
dcponähenin
aareſcitoi
,T ſineſucchthn
PDberſne,
u8. Etincenn;
ſarngingſlg
Picn vel abent
noteor ine
tadreſtanricnn
Mychäürepem
Anmnlicrſam.
ieſes rnütathe
Nkesſnt

WGcliztt
aaor ſoc land
noͤbon ad ſuti
zibns ehe

escto?qoer

Gcotabalertli⸗
unnlabadoado⸗
W mesle tuc
i Oniizmde
egibal ihi
mnrchi. Intanußn
Ness.
l
auinſibzmn
elini ötfinnin
Gs nsdlein
ſtnoindet
nabeiulchhoni
d iiſueiin⸗
Anonent ti J

—

7

=S
—
=

=

„
dn, e
n arſannn

,6

zoch

gr r an i
. ztrſ⸗
õ
iienmnsne

4
4

—

Sel

ſpẽm deſiderabit ocułꝰ.i.gratioſam ſpecieʒ
artificialiũ.⁊ ſuꝑ ̊ virides ſationes.i.ſata⸗
virẽtia.q̃i d. Pulcrioꝛa ſũt oꝑa nate q; artꝭ

Datyra. re.f. ge.eſt carmẽ repᷣhẽſoꝛiũ vel re/

pbẽſio coꝛrectoꝛia.qꝛ ad ̊ rephẽdit vt coꝛ/
rigat.⁊ ðᷣꝛ a ſatura qᷣd eſt lãx.qꝛ ſicut ſatura
erat repleta diuerſis generibo ferculoꝝ. ſic

⁊ ſatyra plena ẽ diuerſis generibvitioꝝ.vł
ſatyra ðꝛ a ſatyris deis nemoꝝꝓpt᷑ q̃ſdã pꝛo

pꝛietates tã ſrerse⸗ ſatvrↄueniẽteſ. Sũt
vo ſatyri leues

o ſatyri leues ludificãtes deriſoꝛes ſalta/
toꝛes.Silr ⁊ ſatyra. Et hic eſt ꝙ ſatyri qñ

q ponũt᷑ ꝓ ſatyra.qnq; ꝓ ſatyric. ⁊ a ſatyra

ðꝛ ſatvyric.ca.cũ.i.ſatyraꝝ deſcptoꝛ vł repᷣ/

henſoꝛ.

Hatyrꝰ. ri. m. ge. pe. coꝛ. ðꝛ a ſatur. Et ſatyri

ſunt homuntiones dicti ab vncis naribus

habẽtes coꝛnua in frontib capꝛaꝝ pedib
ſiles.q̃lẽ in ſolitudie ſctũs Antonꝰ vidit.qͥ

etiã interrogatꝰ a dei fᷣuo.rñdiſſe fert᷑ dicẽſ

Moꝛtalis ego ſum vn exaccolis heremi.

Quos vario ðᷣluſa erroꝛe gẽtilitas.fannos
ſatyroſq; colit.Dicũt᷑ qͥdẽ ⁊ ſilueſtres hoĩeſ
q̃s nõnulli faunos ſatyroſq; vocãt.ſiẽ dicit

Re Ernielt hria ſaturitate.qͥa
laſc

ſciui luxurioſi ferunt᷑.

Hat yriaſis. iuge deſideriũ vener..
SDatyrion herba dicta a ſatyris ꝓpt᷑ incẽdiũ

Satiſdatio.oniſ.ẽ cautio fideiuſſoꝛia.vel ẽt

inꝛatoꝛia ſi fideiuſſoꝛiã qͥs dare nõ poſſit.

Datiſfactio.onis.f.g.ðꝛ a ſatis ⁊ facio. Etẽ

ſatiſfactio ꝑs penitẽtie. Nam ꝑtes tres ſũt

penitentie.ſ.otritio.confeſſio.⁊ ſatiſfactio.

Conſiſtit aũt ſatiſfactio in trib.ſ.in oꝛone

ieiunio ⁊ ĩ elemoſyna. vt iſte ternariꝰ õ illũ

nefariũ diaboli ernari oponat Ozoz ſu
perbiã. Jeiuniũ õ carnis ↄcupiſcetiã. Ele

moſyna auaritiam.

Saroꝛ roꝛ.d ſemĩatoꝛ qͥ ſpargit ſata.i.ſeĩa.
Datrape dicũt᷑ ſapientes iudices vel reges

yl duces ⁊ pᷣfecti ꝑſaꝝ.Et dicũt᷑ſatrape q̃i

ſatꝭ ſapiẽtes vel potẽtes. Uñ.j. Reguʒ.xxix.

Satu.n. genꝰẽ mẽſure.iuxta moꝛẽ ꝓuincie
paleſtine.vnũ dimidiũ modiũ capiẽs cuiꝰ
nomẽ ex hebꝛeo ſᷣmone tractũ eſt. Satũ eĩ

apuqd eos noĩat᷑ ſumptio vel eleuatio.eo ꝙ;

qͥ metit᷑ eandẽ mẽſurã ſumat vel leuet Etẽ
alið ſatũ mẽſura ſextarioꝝ vigitiduoꝝ ca/
Faraindt Vnñ Geñ.xviij.ðꝛ Accelera
tria ſata ſile cõmiſce.⁊ fac ſubcinericios pa

„„

Datur. ra. rũ.i

„
2

nes. Itẽ ſatũ etiã eſt ſupinũ de ſero.rꝭ. Eta

ſatu addita s.fit ſat.ta.tũ.i.ſemĩatꝰ. Vnde
MHatch.xij Abijt ieſus ſabbato ꝑ ſata. Et
Marci.ij. Cum ſabbatis ambularet ꝑ ſa-
a.rũ.i.ſaturatꝰ cibo plenꝰvł repletꝰ
Uñ Lucanꝰ. Datuꝝ cũ obſidet hoſte.

Satura. re.f. g. qͥdã diſcꝰ vel lãx qͥ in ſacrifi⸗
cijs deoꝝ diuerſis ferculis referta ſuꝑ alta

re ponebat᷑ vñ ſacerdotes ſaturabanf.

Daturcia.cie.q̃dã herba calida.⁊ ꝓpe igni -

ta. vñ ⁊ ſic ðꝛ eo ꝙ ꝓnos faciat in libidinem

Daturnalia.lioꝝ.vel liũ.feſta ſaturni.q̃ ab

antiqͥs colebant᷑. Et nota q; ſic di. Pꝛiſtiq.

tractãs de dtõ⁊ abltõ ſcdᷣe declinatõis. Fe

ſtoꝝ noĩa dieꝝ ĩ a.deſinentia.ſꝑ płalia.gtm̃
qͥdẽ ſᷣm foꝛmã ſcdᷣe tertieq; ꝓfert.dtĩ vᷣo et
abltm̃ ſ̃m tertiã.vt h ſaturnalia.hoꝝ ſat᷑na
lioꝝ.vel ſaturnaliũ.his ⁊ ab his ſaturnali /

bus.Siłr vulcanalia.floꝛalia ⁊c.

Saturnꝰ.ni.qͥdazx deꝰ.oꝛigo deoꝝ.⁊ ðꝛ a ſa/
tur ⁊ annꝰ.qiſatur annꝰ.Eſt em̃ tpᷣs q̊d q̃ſi

annis ſaturat᷑. Uñ ⁊ greci euʒ chꝛonon vo
cãat.i.tpᷣs. Uel ſaturnꝰðꝛ a ſatur.qꝛ ad ipᷣm
ſatio ꝑtinet oĩm reꝝ. Iñ ſaturninꝰ.na.nuʒ.
⁊ ſaturniꝰ.nia.niũ. Uñ Uarro. Jam redit
⁊ ᷣgo.redeũt ⁊ ſaturnia regna. Et dicunt

ſaturnia resg. aureũ ſeculuʒ. qd ſub ſaturno

rege pᷣmũ fuiſſe fingunt.

Dauciat.ta.tũ.vł ſauciꝰ.cia.ciũ.ꝑ ſyncopã

vulnerat..ꝑcuſſuſ. Sʒ ſauciꝰſemel.ſaucia
tus ſepꝰ. Uł ſ̃m q̊ſdã ſauciꝰ.vulneratꝰ vel

etate ↄſũptꝰ.q̃i ſanguine hauſſ.
Saul.ĩdecli.vel pᷣt declinari.h̊ ſaul.hꝰſau
Wꝛiũ nomẽpᷣmi reg iſrl.Et interpᷣtat᷑ peti/

tio.qꝛ ꝓplłs iirł petiuit eũ regẽ.⁊ accepit euʒ
nõ ſᷣm deũ ſʒ ſ̃ᷣm volũtatẽ ſuã.Etẽ triſſvlla

bũ ſaulis.⁊? ꝓðᷣ.pe.Ulñ in Auroꝛa ðꝛ. Regꝭ
Ccni vitã ↄceſſit mucro ſaulis. ð
Oaułꝑhebꝛaice. tẽptatio vel anguſtia latĩe

ðꝛ eo ꝙ; pus ĩ tẽptatõe ecclłie ſit vᷣſatꝰ.Perſe

qᷓbat᷑ em̃ chꝛiſtianos.⁊ inde habuit h̊ nomẽ

oſtea mutato noĩe de ſaulo fact ẽ paulꝰ

qͥd iterpᷣtat᷑ mirabilis ſiue electꝰ. Qatino ãt
ſfᷣmone paulłꝰa modico dict᷑ c.qꝛ hũilis fu

it ⁊ modicꝰ. Uñ ⁊ ipᷣead Bal.dic.Ego ſuʒ

minimꝰ aploꝝ. 2
auma.me.ðꝛ onus ſ̃ᷣm q̊ſdã.
Daurex antiqͥt. nuc ſoꝛex ðᷣꝛ.
Daxifraga. ge. eſt qᷓdã herba.⁊ ðᷣꝛa ſaxum ⁊

frango.qꝛ ſemen eiꝰ petras frangit ⁊ cõmi
nuit.⁊ coꝛ.fra.
Daxon.onis.ↄ.g.ðꝛ a ſaxũ.co ꝙ ſit vmm; 2

—

validiſſimũ genꝰhoĩum. Iñ h̊ ſaxonia.nie.

regio eoꝝ. In h ⁊ h ſaxonis gẽtile.Et ſaxo/
nus.na.nũ.⁊ coꝛ.pe.ſaxones.

Darũ.ᷣri.i.lapis vel petra.Et ſunt ſaxa du/⸗
riſſima.ſʒ lapis mollis.⁊ petra dura.Et di
cũt᷑ ſaxa a ſcindo.dis.qꝛ cũ difficultate ſcin
dut᷑ ⁊ ſecant᷑. Uel ſaxa ꝓpꝛie ſciſſa ⁊ pꝛupta
ſũt.ſiẽ in mõtibo. Jñ ſaxeus.xea.xeũ.⁊ ſaxo⸗

ſus.ſa.ſum. vt Hec res eſt ſaxea.i.de ſaxo ł
ꝑtinẽs ad ſaxũ.Et iſte locꝰ eſt ſaxeꝰ.i.plenꝰ

cabellũ. li. ꝛ ill qd ꝑuulis lectulis appo

nit. Scamnũ vᷣo q̊d altioꝛibo. Iñ 6 ſcabel
lũ.li.di.⁊ ðꝛ q̃i ſcamellũ mutata m. in b.
Ocabies.ſcabiei.⁊lepꝛa vtraq; paſſio.ðꝛ ab

aſperitate cut cũ pꝛuritu ⁊ ſquamatõe.ſed
ſcabies tenuis aſperitas ⁊ ſquamatio.vñ⁊
ðꝛ ſcabies.qiſquamies.⁊ ẽ ety.Lepꝛa vero
eſt ſpiſſa. In ſcabioſus.ſa.ſum.i.ſcabie ple
nus. Itẽ a ſcabies ſcabiecula.le.⁊ ſcabiola

—

Ocaber. bꝛa. bꝛũ. ⁊ ſcabioſus. ſa.ſ. ⁊ ſcabi⸗

duſ. da. dũ.ĩ eodẽ ſenſu.i.aſper.vitioſus Iñ

ſcabidulꝰ.la.lũ.aliqntulũ ſcabidꝰ. Itẽ ſca/
ber. bꝛis.ſᷣm qſdã eſt illud inſtr̃m q̃ purgat

pes eòͥ. vel ferrũ qͥ pᷣcindũt᷑ vngule equoꝝ.
⁊ ð a ſcabo.bis.i.ſuꝑfluã cutẽ remoueo.et
tũc ẽ ſubſtãtiuũ. Uñ.Eſt ſcaber ferrũ qͥ peſ
purgat᷑ equinꝰ.Ac hoĩeʒ ſcabꝝdic quẽ cer
nis ſcabioſum.
Ocabꝛeꝰ.bꝛea.bꝛeũ.i.aſper vel vetuſtꝰ.⁊ eta
te plenꝰ.⁊ decrepitꝰ. Iñ ſcabꝛeołᷣ.la.lũ.Et
ſcabꝛitudo.dinis.i.aſpitas coꝛꝑis.

Beabtoſeiet q̃dã herba.

cabꝛo. bꝛonis. mq̃ſdam. ðꝛ a ſcaber. bꝛa.

bꝛũ.Et ſunt ſcabꝛones veſpe lõgioꝛa crura

hñtes fᷣm Papᷣ. Itẽ inuenit cabꝛo.bꝛonis.

⁊ tũc derinat᷑ a cabo.vide ð in cabꝛo.

Ocalaria.rie.f.g.nauis piratica.⁊ ðꝛ a ſcala

qꝛ ibi ſunt trãſtra diſpoſita ad modũ ſcala/
ium in ſcaal. “
Ocala.le.volũt tñ qͥdã dicere ſcale.laꝝ.ſiue

ſit vna ſiue plures. Inuenit᷑ tñ in ſingulari

nũero.Geñ.xxviij. Uidit Jacob in ſomniſ
ſcalã. Etẽ ſcala inſtr̃m cũ gradiba aptũ ad

aſcẽdẽdũ.⁊ ðꝛ a ſcãdo.dis.qꝛ ꝑ eã ſcãditur
Vnñ Uirgiliꝰ enei.viij. Reſcidit vallũ ⁊ ſca
la in menia poſcit. Iñ h̊ ⁊ B ſcalarꝭ.⁊ h re.⁊
G̊ ſcalare.rꝭ.lignũ extrãſuerſo ĩ ſcala poſitũ

q̃d ⁊ h̊ int᷑ſcalare.ri ðꝛ. Itẽſcala ẽ poculoꝝ
genex ligno factũ.⁊ ðꝛ a calon. Uñ dicẽ Iſi

doꝛ ety. xx. vbi agit de vaſis potato:ijs. Ca

lices ⁊ calathi ⁊ ſcale poculoꝝ genera ſunt

antea exligno facta vñ vocata.greci ein oẽ

lignũ calon dicebãt.

calenos grece. latine ð: gradatio.
calinꝰ.ni.nauis. vłillð ad q̃d nauis reli/

calpꝛũ.pꝛi.n.g. ⁊ ̊ ſcalpꝛꝰ.eſt ferru /gat

cũ qͥ coꝛiũ aptat᷑.vel radit᷑.vel cultellꝰ.vł ca
pulꝰſcptoꝝ. Itẽ ſcalpꝛũ vł ſcalp? ð q̃ddã

ferreũ inſtr̃m. qͥd alio noĩe ðᷣꝛ celtes. In h

ſcalpellũ.li.⁊ h ſcalpellꝰ.li.di.vñ Hiere. xxx

vj. Scidit illð ſcalpello ſcribe.
camnellũ.li.dimi.a ſcĩõnum. Etꝑ ſubtra
ctionẽ.n.inuenit᷑ ſcamellũ.li. ſikr dimi Iñ

B ſcamellulũ.li.aliud dimi.
camnũ.ni.n.g.qͥd altioꝛibꝛ lectuł aponit
Dʒ ſcabellũ q̊d ꝑuuł lectuł apponit᷑. Ideʒ
ðꝛ ſuppedan⁊ hypodeon a grecꝭ.Et eſtm
De vltima ſyllaba in ſcamnn.
Dcãdalũ.li.n.g.eſt dictũ vel factũ minꝰ re/
ctũ pᷣbẽs alijs occaſionẽ ruine.vłſic. Scã
dalũ eſt dictũ vel factũ vel ſignum occaſiõe

cuiꝰ trahit᷑ s ĩ ↄſenſum pcti moꝛtalł.⁊ ðꝛa
ſcãdalon grece.q̃d nos offenſionẽ vel offen

Diculũ ł ruinã vel impactõeʒ pedis dicere
cãdula.le.f.g.q̃ddã genꝰ an poſſumꝰ
none qd ⁊ ſcãdella ðꝛ.Et ðꝛ ſcãdula q̃i ſcin

dula. eo ꝙ ſcindat᷑: diuidat᷑. Scãdula etiã

pt dici idẽ qð ſcindula.
Sea nſilis..t.⁊ ̊ le.pe.coꝛ.ðꝛa ſcãdo.dis.
⁊8 ſcãſile.lis.ferrũ ꝑ q̊d equũ aſcendimus.
Scanſilia etiã ſunt gradꝰ.vbi honoꝛati in
ſedibo ſedent.
Ocapha.phe.eſt modica nauis.et ðꝛ a ſca/
phon grece.q̊d ẽ ſpeculũ.qꝛ hmõi nauicuł
vtunt᷑ pirate ad ſpeculãdũ.⁊ exploꝛandum

Et deferũt᷑ hmõi nauicule vel ſcaphe ĩ na/

uibo ⁊ ꝑiculo ĩminẽte deponũt᷑ in maread
ſubueniendũ nauibo.qꝛ his nauis accingit
⁊ ꝓcinctu ipᷣiꝰarmat᷑ 1 Iñ Act᷑ xxvij. In in

—

ſulaã ãt decurrẽtes q̃ vocat᷑ cauda potuimꝰ

vix obtinere ſcappbam.
caphiũ.phij.n.g.locꝰ vbi arma reponũt᷑.
vel genꝰ vaſis ad turpes vſus aptũ.ſ.ad re/
q̃ſita nat᷑e.ſ.vas ad mingendũ ⁊ egerenduʒ
Et ðꝛ q ſcqdo·dis.
caphꝰ. phi. m. g. cert? numerꝰ. MW
capula.le.ðꝛ ſpatula vel humerus.⁊ ðꝛ a
ſcaphꝰ. Iñ ſcapuloſus.ſa.ſũ.i.ſcapulis di/
latat?. Et h̊ͥ ⁊ BR ſcapularꝭ.⁊ G̊ re.ad ſcapulã
ꝑtinẽs.⁊ ̊ ſcapulare.rꝭ.q̃dã veſtꝭ ſcapulas

tm̃ tegẽs.Et ↄponit᷑ interſcapulũ.li.⁊ coꝛ.
pe.vñphᷣa.Scapuł ſuis obũbꝛabit tibi.

ſechicnoͤft
ſi hrohegen

Cell

o⸗

aNpim
ſappi nolunn
Naruanm⸗
Neun.
Senrothai
1bthe Hinc
nunijUm
ſarotisi
thioſcalocvl
nibſanotbes!
gen
ninaregbipet⸗
Jeuehꝛa bre⸗
fitchagnaftn
Valcäücrump
Jſcnchroſ
ſcntchoſttue
Rnd
Gtnzog
Ui Augo
ſaunicſese,
Cunginis ne
niorincftt C
lh. Nyaua
ſoces tſagtdan
1upangerign⸗
Diſcpalülcisd
mnlferönectn
Artfcrbentufa
Mrrte.
Janlülizin
Gupng
onendar
Neelaiedecg
atum.
chzondeclane

untigrei ti
fieſczoni n⸗

Imepen oduaff
9

de gecie

iniiatii
e. baß zod

lingik

AWikinnin

wſiehdene

lik claleb,
zü ſcle
noicdꝛcclis
lidiri hen
loſenbe.
cänum. Einin
mmeliü liſirdenn
dimi.
llcenk wori

ongge in

ſnoi.
icüvaiftai niy
nirmine ntſi O
niwigunocatſe
um pan mortab tit
oſſnſione lofn
Mez ecſs dien
man hoſu

ͦ ignlqiſean

dut SGciuuai

n.cha cico dis
quiaſcencimus.
Pybibononnin

nais. Adaſch

. grbmöinanie
äa cplounin

õ

deponüt inmin
r disnanis l
UidemiI
õ

Dea pꝰ.pi.m. g.i. ſũmitas. vel C cumẽ vl hu V
mer ei. Suꝑ pꝛiapi
ſcapũ noua nupta ſedere videbat᷑k.
caria arboꝛ eſt ſpinoſa.cet facit fructũ ru/

merꝰ. Un Aug.de ciuit.dei.

beum.

carioth. qͥdã vic eſt. Iñ h ⁊ ſcariothis.
2⁊5 the. Hinc Judas dict᷑ ẽ ſcariothis 0
han. xiij. Uttraderet eum Judas ſimonis
ſcariothis.i. Judas ſimonis filiꝰ.ſ.ſcario⸗
chis.ſic a loco illo noĩatꝰ. Poteſt ẽt declina
rih ſcariothes.hꝰ ſcariothe.ſic teſbites.hꝰ

teſbite.⁊ coꝛ.pe.
Ocarꝰ.:ri.genꝰ piſcis.qð ſolũ int᷑piſces ru/
minare ꝑhibek.
Ocatebꝛa.bꝛe.aque eruptio vel ebullitio q̃
fit cũ aqua fluit ꝑ aliq̃s rimas.vel int᷑ ſaxa.
vel cũ erumpit in loco humido.⁊ in balneo
Iñ ſcatebꝛoſus.ſa.ſũ.i.ſcatebꝛis plenꝰ Jñ
ſcatebꝛoſitas.tatꝭ.⁊ coꝛ.te.nat᷑aliter. VUnde
Virgi. Scatebꝛiſq; arẽtia tpatarug.
caturigo.ginis.ẽ aq̃ꝝ ebulitio vł eruptio

Unñ Aug.de ciui.dei. In occidẽtis plagiſ
ſcaturigies ⁊ pluuiões dic ſtrages dediſſe.

Et Martialis capel. Si vᷣo ↄcepta erxipᷣi
ſcaturiginis vena. Pꝛofluxerit ꝓperꝰ ſcru/
tatoꝛ inqͥrit. Etponit᷑in loco h̊ tranſſatiue
ꝓ ſcia. Naʒ aqua tres hʒ ꝓpꝛietates. Abluit
ſoꝛdes.⁊ ſeqͥ decliuia.⁊ reficit ſitiẽtes Sic

⁊ ſcia purgat ignoꝛãtiã.de mgr̃o tranſitad

diſcipulũ faciẽs decliuia.qꝛ ois imitatio ci
tra ꝑfectõneʒ eſt. nec par erit imitatoꝛ auto

ri. reficit hauſtu ſui ardoꝛe cognoſcẽdivera

flagrante.
cautrꝰ.ri. ðꝛ qͥ aliqntulũ balbutit. vel qͥ bʒ
talos extentos.vel excedẽtes. Uel ſcaurus
grece.latie ðꝛ calix. Iñ ſcaurꝰ.ra.rũ.i.aſper
caʒon ðꝛ claudũ.vel claudico.ſiue ineq̃li
tas.⁊ ẽ grecũ.⁊ ẽvitiũ metri. Tũc metrũ dꝛ
hꝛeſcazon.i.tunc ðꝛ claudicare qñ ſyllaba
coꝛrepta ꝓducit᷑.⁊ ꝓducta coꝛripit.
ceda.de.grecũ eſt.i.charta ſcpta vlł ſcptũ
qͥd adhuc nõ eſt emendatũ nec in libꝝ reda

ctũ. Pꝛope qͥdem ſceda eſt abbꝛeuiata ſcri/

ptura de aliqͥ ↄctu añq; charta fiat. Eadeʒ
ðꝛ ptocollũ. Iñ ſcedula.le.dimi.i.pua ſce/
da.Et ſcedari.ria.riũ.⁊ a ſcedula.ſcedula/
ri.ria.riũ.i.ad ſcedã vel ad ſcedulã ꝑtinẽs.
en Hns. Paß . o dicit. Scedula.pagina

epa.
Scelꝰ.lerꝭ.n.g.i.facinꝰ.flagitiũ. Iñ ſceleſtł.
ſta.ſtũ.i.ſacinoꝛoſus. pteruꝰ.Dꝛz ẽt h̊ ⁊ hᷣce

leſtis. 2 ſte. in eodẽ ſenſu. Inuenitk crleſtil

a celo ſine s. Un qͥdam. Regi celeſti nunẽᷓ

placuere ſceleſti. Ut ſis celeſtis nõ aſſimila
re ſ. Leleſtig jten ſcelus ðꝛ ſceleroſus.ſa.ſũ

id eſt plen ſcelere. Iñ ſceleroſitas.tatꝭ. Itẽ
a ſcelus ðᷣ ſcelero.ras.⁊ inde ſceleroꝛ.raris
Inde ſceleratꝰ.ta.tũ.in quo eſtſcelus. Sʒ

ſceleſtus.ſta.ſtum.pꝑ quem fit. Sceleroſus

vero q; facit.Et eſt ſceleroſus plus q; ſcele/
ratus. s
chema.matis.n.g.i.imago vel figura vel

moduns loquẽedi.ſ.ſoleociſmꝰ figura. Et fit
ſchema ꝓpꝛie ſolũ oꝛnatꝰ cauſa. Metaplaſ/⸗
mus vᷣo cauſa neceſſitatꝭ fit.vel oꝛnatus in

—.

metro. Tropꝰ cauſa vtriuſq;. tam in metro
SFi harn Dng.

di. ⁊ ðꝛ a ſchema qͥd eſt modꝰ loq̃di ⁊ mene

Guneun in donato Zꝛ.

cemata lexeos ke dianeas.i.figure dictio
nis.⁊ ſnĩe Sicut em̃ homo varijs veſtibus

decoꝛat᷑.ita oꝛo latinitatꝭ tam ſoluta q; liga
ta ſchematiboadoꝛnat᷑. Et ſic ðꝛ ſchematiſ/
menos.i.defect oꝛnatus⁊ figurę.qͥ fit ex ca

natus ⁊ figura ipᷣiꝰ. vñ 9.
gnificatiõe.eſt ibi defe

rentia debite intelligẽtie.vel ðꝛ ſnia figura
tiua ⁊ defectiua. Sigtio ̊ dictõis eſt qſi oꝛ
qñ deficit a pꝛia ſi/
oꝛnatus ⁊ figure.

l.foꝛme dictõis qꝗᷓ eſt ſigtio.⁊ coꝛ.me.⁊ acui/
tur in fine. Unde Hieronymus ĩ pꝛologo

Job. Et greci rhetoꝛes vocant ſchematiſ/
menos. s“sä
chena.ne.f.g.i.vmbꝛa.⁊ ðꝛ a ſcenos q̃d ẽ
vmbꝛa.Et ſcena.i.vmbꝛaculũ locꝰobum/
bꝛatus in theatro ⁊ coꝛtinis coopertſimi/
lis tabernis mercẽnarioꝝ q̃ ſunt aſſeriba et
coꝛtinis cooꝑte.Et ſ̃ᷣm h̊ ſcena pᷣt dici a ſce
nos q̊d eſt domꝰ.qꝛ in modũ domꝰ erat cõ
ſtructa. In illo vmbꝛaculo latebãt perſone
laruate qᷓ advocem recitatoꝛis exibãt ad ge
ſtus faciendos.Et hinc ſcena ðꝛ qñnq; totũ
theatrum.qnq; recitatio ſcpture.qñq; ipſa
ſcptura.qñq; allocutio diuerſaꝝ ꝑſonaruʒ

vel diſtinctio ſcpture qꝗᷓ ibi recitabat᷑. vt in

Terentio. Inde ſcenic.ca.cum.pe.coꝛ.id ẽ

vmbꝛatilis vel theadralis.vel qͥ faciebatlu
dos ⁊ geſt in cheatro.vlł qͥ recitabat ibi ſcri

pturas.

eceno bates. 1. funãbul Au ſuꝑ funẽ.

Et coꝛ.ba.vñ Juuenalis. Augur ſcenoba
tes medicus magus omnia nouit.

cenobiũ.bij.vide s.in cenobii.

E 4

r

Ocenofactoꝛia ars de q fit mẽtio Act᷑ xviij.

ðꝛars ſaciendi tabnacula vel vmbꝛacula

vel funes. Ocenos em grece ðꝛ vmbꝛa vel
funis.a ſcenos qð ẽ vmbꝛa.ðꝛ grece domꝰ

ſcenos ab vmbꝛatiõe. Hinc ⁊ ſilłr grece ðꝛ

tabᷣnaculũ ſcenos. Labᷣnaculũ ei ad ſiłitu
dinẽ domicilij factũ eſt Ocenos ů ſiue pꝛo
vmbꝛa ſiue ꝓ tabnaculo ſiue p fune pᷣt ↄpo
ni cũ facio.vt dicat᷑ ſcenofacio.G.i.vmbꝛa
culũ vel tabnaculũ vel funes facere. Jñ h
ſcenofactoꝛ.ðᷣꝛ artifex facies tabnacula vm
bꝛas vel funes.Et ſcenofactoꝛi ria.riũ.ad
ſcenofactõeʒ vel ad ſcenofaciendũ ꝑtinens
Ocenophegia.gie.f.g.qddã feſtũ iudeoꝝ.ſ.
fixio vł dedicatio tabnaculi.⁊ ðꝛ a ſcenos
q̃d ẽvmbꝛa.⁊ phagin q̊d ẽ comedere.qꝛ tũc
in vmbꝛaculis ſalicũ comedebãt. Uel ẽ cõ
poſitũ a ſcenoſ d ẽ tabnaculũ ſic factũ ad
ſił itudinẽ domicilij. qͥd grece ſcenon ðꝛ ab
obumbꝛatõe Iñ h ſcenophegia. gie. feſtũ pᷣ
dictũ.ſ.dedicatio tabernacłi.i qᷓ vt dictũ ẽ
comedebãat ſub vmbꝛis ſalicũ. Et celebꝛat᷑
a iudeis in memoꝛiã expeditõis.qũ ab egy
ptopmoti in tabernaclis degebãt. vñ Joh.
vij. Dies feſtꝰ iudeoꝝ ſcenophegia.Qðd.ſ. fe
ſtu iudei ſingulis ãnis faciebãt ĩ memoꝛiaʒ
bñficioꝝ.q̃ eis duũs tulerat ĩ deſerto.qñ in
tabnaculis habitabaãt ODe h feſto het eui.
xxiij. A qntodecimo die mẽſis ſeptimi erũt
ferie tabnacłoꝝ ſeptẽ dieb dño.Et vt vult
Hug.ih̊ noie ſcenophegia lʒ coꝛriꝑe⁊pdu
cere pe.pꝓ volũtate legẽtꝭ. Eſt vero nomen
nothũ.qꝛ a greco deſcẽdit pᷣt penł. ꝓduci.
Apud grecos em̃ in multis vocalis añ vo/
calẽ ꝓducit᷑.ſʒ qꝛ ad foꝛmã latinitatis redu
ctũ eſt poteſt etia coꝛripi in legẽdo. Apð la
tinos em̃ vocalis añ vocalem nõ ꝓducitur
niſi in pau. In ſcanſiõe tñ ſine dubio illa
penl.bꝛeuis eieiit. S
cenos.i.funis.Et ſcenos vel ſcenon gre/
ce 8& vmbꝛa latuerrz
cenotaphiũ.phij.n.g.i.vacuũ ſepulcrũ.i.
imagiaria ſepultᷣa q̃ fit cũ coꝛpꝰdeeſt.⁊ ðꝛ a

ſcenos ⁊ taphos ad eſt ſepulcrũ.
ceptriger.ra.rũ.pe.coꝛ.qͥ gerit
Za ſceptruũ gron.
ceptrũ.tri.n.g.vᷣga ptãtꝭ.⁊ ðꝛ a cepi pᷣteri/⸗
to ð capio ᷣm Hug. Pap.vᷣo dic.ſceptꝝ vł

ſceptron ðꝛ regimen vel virga regalis.? eſt

ceſioſonomaton ſᷣm Bedam eſt multitu

do noimoiũctoꝝ.diuerſo ſono vnã rẽ ſigni

ficantiũ.vt in Eſaia. le geti peccatrici po

ſceptrũ.et

pulo graui iniqͥtate.ſemini nequã. filijs ſce/
lerat?. Et in pſalmo. Peccauimꝰ cũ patribd
noſtris.iniuſte egimꝰ.iniqͥtatẽ fecimꝰ. Cel
ſm alios ſi dicaʒ. Hebula.nix.grando.pꝛo⸗/

cella.flumina venti. DRDU
Oceuus.ua.uũ.i.ſiniſter malꝰ.puerſus ini/
micus. ðð
cibilis.lis. .t.⁊ Hͥ le.ad ſciẽdũ habilis.
ciens.entꝭ.eſt peritꝰ ſcia ⁊ rebo.
Dcioł vᷣo ſimulatoꝛ ſcieac peritie qͥ appetit
videri ⁊ ſcire q cqͥd aliꝰ ſciat.aut qͥ ſe ſcirep
fitet᷑ oĩia.aut etiã futura pᷣdicere. .
Ocisẽtia.tie.ſᷣm Ariſtotelẽ.eſt habitꝰ cõclu⸗
ſionis ꝑ demõſtrationẽ acqſit.
SRaKcenaedichs ent

cylla. le. nomẽ eſt herbe. ⁊ ſcylla grece.la/
tine ðꝛherba.ſiue pᷣda.Et ſcyllaꝓpꝛiũ nom̃
puelle. Et fueruũt due ſcylle ſᷣm fabulas.ſcʒ

filia Hiſi.qᷓ fuit mutata in alaudam. ⁊ filia
Phoꝛci.q̃ fuit mutata in mõſtꝝ marinum
VIñ ſcylla ſepe ðꝛ illud monſtrũ vel locꝰpe

riculoſus marꝭ.in qͥ eſt illud monſtũ. Inde
ſcylleꝰ.lea.leũ.ſᷣm Hug. Iſið. vo dic ĩ.xiijj.

etymo. Scyllã a colle ſaxũ emineſ Pellit
ſimile celate foꝛme ꝓcul videntibo. Unde⁊

monſtruoſam faciè fabule üũli dederũt qua
ſi foꝛmã hois ſuccinctã capiti caninis et

colliſi illic fluct' latratꝰ vident᷑ expᷣmere.ca
ribdis dicta.qꝛ gurgitiba occultꝭ naues ab
ſoꝛbeat. Pap vᷣo dicit. Scylle ſaxa latẽtia
in mari.
Ocindula.le.latꝰaſſer.q̊ domꝰ operiuntur.

cxvyniphes qͥdã ſcribũt ꝑ s.i pma ſyllaba.

vide ð in cynippes.

Scynodenta.ðꝛ ab odenta qͥd eſt dens. Et
vocamꝰ ſcinodẽtas qbo voces cũ gemitu ꝓ

cedũt ⁊ duplices habẽt dẽtes.
cintilla.le.f.ge.ðꝛ a ſcindo.dis.eo ꝙ ꝓſilit
ab igne. Et eſt ſcintilla duʒ ardet YFauilla
düũ ertincta eſt. In H̊ ſcintillula.le dimi.Et
ſcintilloſus.ſa.ſum.

7

ciolꝰ.la.lũ.i.aliq;tulũ ſciẽs.

ciopodas ſicẽ dic Auguſtinꝰ in.xvj.de ci/

ui.dei.ferũt eſſe gentẽ vbi ſingula crura in

pedib hñt.nec poplicẽ flectũt.⁊ ſunt mira/
bilis celeritatis.qs ſciopodas vocãt.eo ꝙ
p eſtũ in terra iacẽtes reſupini pedũvmbꝛa

ſe ꝓptegant. Iſidoꝛꝰ etiã in. xj. ety.dic. Scio
podũ gens fert᷑ eſſe ĩ ethiopia.a ſingul cru/

ribus ⁊ celeritate mirabili q̊s inde ſciopo/

das greci vocãt. ꝙ ꝑ eſtum in terra reſupi/

ni iacentes pedum ſuoꝛuʒ magnitudiead/
innbꝛanrrr.

W
ſoheed
ocen,
fuem ug
foneoinot
diomogog
gläſt⸗Anan
Japoonf
Duneprde
ninnoie
Erurirepnbl
ſeritouoſap
Seronaſan
tuinſeni ſin
Sonpgigen

Soſma mn
Nco

Won. Kod

ſeſmar'
turdiſaci⸗a
Etdiffnit
diſenſiodt
ynitas eſſe
uitateccc.
Differtaüit
clpio ſuih
fingitaliqn
gturteceſſl
ii hereſsr⸗
dishera
Durauent
alun rei
6.
Gainlili⸗

lenwhlleſu
ſunberene
o deponuie
eleſone Th.
(cklur Jſa
mucffakdepe
Eemneneteng
ſenruek Etg⸗
. Wler nurn

Mmin ir .

erdlnſurn
erntdebdini
tüce mnin
ſſele tlan⸗

tninegniſfie⸗

1

cuinbi
nichtareſeen
nirgnin

Tnn gneid

dſciätüheti
tuerch.
enc eniteiege
ſdatantqſen
pdicrre.
cle eſthabib cn
facqſtt.
ns.ſciens.

tde dſerllagen

Etſolaüri
hlefmſtbulne
kuinalaudam tin

minmöſtr wunun

dmontriwlen
Külug nonſtü
g No. jodeini⸗
Driemincſapdi

Anidennbhn Cen

nlenlideveritqu
Noinvcuninio
noenterömerec
occule umcve⸗
gleſncnlorcne

onnoperiuntur.

sinaſlinn.

nndockdens. 5
votsci gen
cndodestr l
Audezoe zull
ſſcrrilelnlenn

Zamnti ini
rirbiſngnln ⸗
reſentüunn
coois ocl n

=⸗Wz
ES ==
SS

sſcipin O

N

Erxro.ij. Fi

Iſido.etv. viij. ſtura an
moꝝ. Eodẽ em̃ cultu ⁊ eodẽ vᷣo ritu credit
ſciſmatic vt ceteri ſolo ↄgregatõis delecta

0

nietifen

SDEKE

Dcxphꝰ. phi. calix maioꝛ. poculũ qͥ bibimꝰ

m Hug. Uel ſᷣm pap. Scyphꝰ calix regi

us qͥ patera vocat᷑ vel phiala. Et eſt s.pᷣma

lr̃a ᷣm Hug.⁊ in Papᷣ.nec dʒ s.in ꝓnũcia

tione oĩno taceri nec oĩno ꝓferri.ſʒ q̃ſi me/

dio modo.qꝛ s.ibi qᷓ;tum ad ſonũ liqueſcit

gliq̃lit᷑. Alij aũt ſcribũt ſines.cyphꝰ.
Ocipio.onis.vᷣga ↄſulũ.vel baculłꝰ ad capiẽ

dum aprꝰ. ⁊ ð a cepi pᷣterito. Uñ ⁊ qͥdaʒ ro

manꝰ dici ẽ. Scipio.qꝛ baculꝰ ⁊ ſuſtenta/

mentũ reipublice fuit.vel parẽtũ ſuoꝝ. Et
fuerũt duo ſcipiones auus? nepos.
tia in ſenſibo ſine dolobe.
Ocirpꝰ.pi.genꝰiũci eſt.⁊ eſt planꝰſine nodo
B kirpe pen pe. veſcifpo exñs. Unð
ſcellã ſcirpeã.
ciſma.matꝭ.n.g.ðꝛ diſcoꝛdia diuiſio.vnð
ciſma ðꝛ q̃i a ſciſſura ani

tur diſcidio. Iñ ſciſmatic.ca.cũ.i.diuiſus
Et diffinit᷑ ſic ſm Boff Sciſma eſt illicita
diſſenſio diuiſio vel diſceſſio eoꝝ int᷑ quos
vnitas eſſe deberet. Uel ſic.eſt ilicitus ab
vnitate eccłie.vel ab vniuerſitate diſſenſus

Differtaũt ſciſma ab hereſi.qꝛ hereſis ĩ pn/

cipio ſui hʒ ꝑuerſuʒ dogma.ſj ſcifma ĩ fine

fingit aliquã hereſimvt recte ab eccłia vide

atur receſſiſſe.vt dic Hieronymuſ.xxiiij.q.
iij.hereſis ⁊ ſciſma differt ſiẽ genꝰ ⁊ ſpẽs.qꝛ
oĩs heretic eſt ſciſmaticꝰ.⁊ nõ ecõuerſo niſi
Durauerit.

GSciſſura. re.i. diuiſio. ſeꝑatio. ⁊82 a ſcindo.

Ocitalis.lis.qͥdã ſerpẽs qͥ ſolꝰ cũ omẽs ſer/
pẽtes pellẽ ſuã deponũt ĩ eſtate ipᷣe vᷣponit
ſuã in hyeme. Uñꝛ⁊ ſic dicta ẽ.qꝛ ſciẽtioꝛ eſt
alijs deponẽdo pellẽ.cũ eã ðponitĩ hyeme

ſine leſione. Uel ð ſcitalis a ſcile. vlł a ſcele

q̃d eſt lux. Iñ ſcitalis qi lucẽs.qꝛ lucens et

noua efficit᷑ depoſita pelle.vel qꝛ tanta pᷣful
get varietate tergi ſui vt notaꝝ gr̃a aſpiciẽ
tes retardet.Et qꝛ reptãdo pigra ẽ.q̊ͥs aſſe/
qui nõ valet. muraculo ſui ſtupentes capit.

Un QLucan in.ix.Et ſcitalis ſparſis etiam

nüc ſola pꝛuinis.⁊ coꝛ.pe.

evyche. dicti ſunt a qdã milite perſico. qui

ſcyihas ab eis diuiſit.ſcytha cognoĩato Iñ

h ſcythia. tie. coꝛũ regio. Indeh ⁊ H ſcytha.

che. gentile. Et ſcytic. ca. cũ.

cythipolis. oppidũ eſt q̃ddã ſcythie.

citꝰ tus.cui.i.ſcia vel cognitio·⁊ ðꝛa ſcio.

Sciroma.ſaxa dicunt᷑. Iñ hᷣ ſciroſis duri/

ſcis. Et h ſcitũ.ti.i.decretũ.ſtatutũ.vel in/

dictü. Et ppõit g̊ plebiſcitũ. Et ſcit.ta.tuzs
i.ſapiẽs. In ſcite aduer.i.ſapiẽrer.Et ꝑ con

poſitiõeʒ.pſcit'.ta.tũ.pſecte ſcitꝰ. Et inſci/

tus.ta.tũ.i.inſipiẽs. In h̊ inſcitia.tie.i.inſi⸗/

Bern⸗ vel ignoꝛaãtia.

ch. ſcia. ſciũ.i. ſapiẽs. ⁊ e a ſcio.ſcis. Et .

Songc inſci.inſcia.inſciũ.i.neſciẽes.

chola grece.lati

cobs. bis. f. g. ferrũ lig planãt᷑. vl purga
mẽtũ domꝰ. Undeqͥdã. Clilia ſcoba leuat
ſcobs ſcobis aſpera tolilt.
le ðꝛ vacatõ.qꝛ ibi ſtudio
vaciꝰ.Et iſingulari cũ dici?ꝰ Hagnã ſcho
lã habeo. de loco intelligit᷑. Cũ vᷣo ðꝛ in płi
Mass ſcolas de ſcolarib ĩtelligit᷑. qᷓi mul
tos ſcolares habeo. Iñ ſcholaſticꝰ.ca.cũ.i.
ad ſcolas vel ad ſcolares ꝑtinẽs.vel aſſiduꝰ
vel freq̃ns ĩ ſcola. Eth̊ ⁊ ſcolari.⁊ Gͥ re. ad
ſcolã vel ad ſcolas ꝑtinẽs. Et ſubſtãtiue ſe

pe ponit᷑ ceĩ in cõi ge ꝓ ſcolarii.
S colarꝭẽ ꝑſona vacas ab huanis negocijſ

ſcolaſticꝭ dedita diſciplis.⁊ ðꝛ a ſcoli grece

qʒ eſt vacatio latie.⁊ aris qͥd eſt vᷣt.qi vᷣtu/

tiba vacans.

Ncopa.pe.f.g.q̃dã arbuſtula. Etſcopa.pe.

ẽt ðꝛ illð cũ q̊ domꝰ purgat᷑.⁊ fit ſepe exſco

pa arboꝛe. Uñ i euãgelio. Inuenit eũ ſco/

*

Ocopułꝰ.li.pe.coꝛ.i.arduũ ſaxum.ardua et

pis mũdatã ⁊ oꝛnatã. Iñ h ſcopula.le.di.i.
Bua Keo a. In ſcopuloſus.ſa.ſuin.i.ſcopu/
ls plenꝰ.q̃d ⁊ ſcopoſus.ſa.ſum.ðZꝛ.
Scopetü.ti. pe ꝓ. loc vbi abũdãt ſcope.
copeꝰ.pea.peũ.i.de ſcopis ernñnss.
Scopin grece.latine ðꝛ intenderc vel ſpecu
lIari.. OUJUMUv

pꝛupta rupes.apta ad ſpeculãdũ.⁊ ðꝛ a ſco
pin.ł qꝛ inde facile poſſum ſpeculari.vł qꝛ
a lõge videt᷑ talis locꝰ In ſcopuloſus.ſa.ſũ.
i.plenꝰ ⁊ abũdãs ſcopulis.
coꝛia. rie.f.g. purgamẽtũ ⁊ ſoꝛdes metal/
loꝝ.⁊ ðꝛ a ſcoꝛia ab excodndo ł excutiendo
qꝛ qñ excoquũt᷑ metalla tũc ſoꝛdes cadũt ⁊
excutiunt᷑. Uñ Eſa.j.Argentũ tuũ verſum
eſt in ſcoꝛiã. Itẽ ſcoꝛia.rie.eſt ſuffocatio ve

ſice. ita vt vrina denege?.vel vẽtris officiũ.

⁊ tumoꝛ in pectoꝛe reꝑit᷑

Scoꝛio.onis.m.g.ðꝛ ſtult.ſtolicꝰ.fatuus.

4

ðza ſcoꝛia.

coꝛpio.onis.m.g.vel ſcoꝛpi.pij.q̊d idem

eſt. ðꝛ qddã aĩal venenoſuʒ.⁊ ðꝛ ſcoꝛpio.qſi

ſcoꝛte poio.qꝛ ab anterioꝛi ꝑte fingit blãdi/

cies. ſʒ a poſterioꝛi pũgit. Capite ei blãdit

ſed cauſa pungit. Uel ðꝛ ſcoꝛpius ab arcu

ðð

vel ab arpe q̊d ẽ incuruat gladiꝰ. eoq; cau
at. vel arcuata venena diffundat Itẽ? Scribe cẽſuales ſun
detabu. in rub. l. xij.

4

§.

manu tollit᷑. Scorpio ct ðꝛ ſagitta venena
ta. aren vel toꝛmèetꝭ excuſſa.q du ad hoĩeʒ ꝑ
uenit vir? q̃d bʒ ifundit Itẽ ſcoꝛpio ẽ gen
duplicq fia gelli. vel magni fuſtes. Itẽ ſcoꝛ⸗
pio ẽ qdda ſignũ ĩ celo:t qͥd fm poetas ſcoꝛ
pio aĩal fuit traſlatu.vl qꝛ cũ ſol ĩſcoꝛpio

4

ne. pmos ſentimꝰfrigoꝝ aculeos ſᷣm Dug.

Vn Scoꝛprꝰẽ ſignũ.vᷣmiſq; ſagitta flagel
iñ. Ogẽ aut in hiſtoꝛijs ſup illd. ij. Ke. tij.
Pꝛ me cecidit vos flagell.⁊c.ſic dic. Hcoꝛ
piò rubo aculeat vel flagellu gaꝝ nodo/

ſum vel ſcutica. bñjs in ſũmitate glades plũ

loꝛe r effigie refere9es.
coꝛte grece.latine ðꝛ dulcte.
Ocoꝛtes.dj.f.g.pellis arietis.

H — . 72 7„ —

coꝛpitꝭ.hꝰ ſcoꝛpitꝭ. qͥdã gẽma ſcoꝛpionem

coꝛtũ.ti.n. g.i.meretrix. qᷓ apð grecos ſcy-
tha vocat᷑.⁊ ðꝛ a ſcoꝛtes pelle arietis.qꝛ de

fricat᷑ pelles bo coꝛruptela fit.vł ðꝛ a ſcoꝛ/

te qd ẽ dulce.qꝛ ſcoꝛtatoꝛibo dulcec. Unde

Job. rc. Scoꝛtũ alteri ſit vroꝛ mea.

cotoiia mie.q̃dã infirmitaſ.⁊ accepit no

mẽè ab accidęti. eo ꝙ repẽtinas tenebꝛas in

gerat oculis cũ vertigine capitꝭ. Iñ ſcoto⸗-

micꝰ. ca.cũ.talẽ infirmitatẽ patis.

crea.ſcreef. . pituita.ſterc. ſpurcitia q

Ocriba.be.nomẽ eſt officij.i.cãcellariꝰ. Jũ
ſcribat.tus.i.ſcribe officium vel dignitas

GBertr ſcribẽdi.

SDʒ ſcptoꝛ ðꝛ qͥ freq̃nt᷑ aſſidue ſcribit. vl qᷣ

cribetabularij ſm q̃ſdã olim creabãr̃ad

tpᷣs triẽnij ad ſcribendũ publica ratiocinia

ꝓuinciaꝝ ſeu ciuitatũ ſᷣm Accur.C.eę.ti.in

rub.li.x.Et ꝓpe ſũt illi qͥ ſcribũt nomiatos

ſcozpio ðꝛ qdam piſcis vł ᷣmis qͥ lediroũ

ſuſcepto.p̃po.? archa.l.duos.lix.·
Scribe cẽſuales ſunt qͥ ſcribũt cenſum. C.

* ——

criniũ.n.g.ðꝛ q̃i ſecretoꝝ vł ſeptoꝝ publi
coꝝ recõditio.ſ.locvbi ſecreta reponunt.·
criniarij ⁊ ſcrinioꝝ memoꝛiales idẽ ſunt
⁊ mgfr̃i ſcrinioꝝ.Etiã ſcriniarij apellãt ta
belliones vt.c.ad audiẽtiã.de pᷣſcrip.ĩ glo.
Ocrobos.bis.fe.ge.i.foſſa.maxie illa quam
ſcrophe facinnt.
Dcropha.phe.ſ.g.i.poꝛca.⁊ eſt nomẽ ficti :
ciũ.ſ.de ꝓpꝛietate ſoniſumptum. Iñ h̊ ſcro
phula le.⁊ ſcrophella le. ambo dimi. Scro
phule ẽt dicũt᷑ qdã apoſtemata q ſolent na
ſci pueris circa colluʒ. Iñ ſcrophuloiꝰ.ſa.
ſum.a ſcrophulatꝰ.ta.tũ.i.plenꝰ ⁊ abundãſ

ſcrophulis.⁊ coꝛ.phu.

Dcrophina.ne.F.g.q̃ddã inſtr̃m carpẽtarij

⁊2 a ſcrobs.qꝛ herẽdo ſcrobẽ facit.
Dcrupꝰ.pi.m.g.lapis ꝑuꝰ ⁊ aſper qͥ ſepe ſub
talo iacẽs in calciamẽto multũ ledit ⁊ offen
dit. ? Z a ſcrutoꝛ.ar.qꝛ qñ latet ĩ calciame
to.ledit nos.⁊ ogimurißm ſcrutari. Cuiꝰ
Zriũ eſt calculꝰ. Et inde h̊ ſcrupulłꝰli.dimi.
pe.coꝛ.Etch̊ ſcrupꝰ.vł ſcrupułꝰ. ðꝛ qddam
pondꝰ ſex ſiliquaꝝ põdere ↄſtãs. Et ꝑ ſili
tudinẽ ſcrupꝰ vel ſcrupulꝰ ðꝛ moleſtia.ſolli
citudo.anrxietas.⁊ dubietas ani mi.remoꝛ/
ſus ↄſcie. Uln.j.Re. xxv. Hõ erit ioi ̊ in ſin

ulen Siaſcr ulũ coꝛdis. Itẽ difficultas
ſubtilis iẽ em ſcrupꝰ ꝑueſt.ſic ſub
tilis q̃ſtio ꝑua ẽ ad videndũ. Et ſicẽ ille mul
tũ ledit ita ⁊ ſubtilis q̃ſtio multũ ledit eũ
nõ eſt ꝓmptꝰ in diſcernẽdo. Inqſitio em̃ et
qſtio reꝝ ſubtiliũ.multũ ſolẽt ledere. Atem
aſcrupꝰ ðꝛ ſcrupeꝰ pea.peũ.Et ſcrupoſus.
ſa.ſum.i.ſcrupis plenꝰ ⁊ abũdãs.⁊ aſper. an
xius. durꝰ. difficilis. nodoſus.obſcurus.iñn

ubtilis q̃ſtio.

hec ſcrupoſitas.tatꝭ. UVñ ſcrupea ł ſcrupo/

4

Curmtemg
dſcurtvaſc
Ptnucder et
pehſeum
aminun
lecaciusu
lrituit
Ganmmlitoq
aongiec
utlaleddn⸗
iſurluale
ißtutelandnm
Ethſcurelanü⸗
anrſanele.
aurcacehee
tianclleſerui⸗
dapkrotüdi
Jautigertari
nenüſudſtätin
Soutra nexe
1g Etenüeran
liotiplialtan.
rin pfungoaa
luruln legt
hato t Maſan
unmdgeſeuanlis
ſiiſanulnonur
ſehzinſeobegit
iyeſtsriii
e grobeisd
G Fübſanmlan
luneni Atia

ſeſtiabesricn

Pinieſne il
por. ieſchtnlun

Nrinnenitbſch

duluiſcuti.

ad munera ⁊ honoꝛes.⁊ tributa ſolutaꝛ ſe ſa.ſara dicũfaſpa. Item aſcrupulꝰð ſcru, uinnſßſ
tabularij qꝛ publiq iſtrumet pᷣſuti ſingut puloſus.ſa.ſũ.i.ſcrupulis plenꝰ ⁊ abüudan anno heen
re iudi.l.libellariꝰ.Et tabillioes.vtĩ Autꝭ. ſcurꝰ. In hec ſcrupuloſitas.tatꝭ.i.anxietas
de tabel. col.ij.Alias ſcribe dicunt᷑ q ciraa difficultas.
vncipes vel alios magnos iudices ſunt de Ocrntiniũ.nij.i.ſcrutatio.vł qͥcqͥd qͥs ſcru/
putatip actꝭ ⁊ geſtꝭ oficiẽdis. Hiq; vocan tat᷑ interiꝰ de aliqͥ re. Un ꝓphᷣa.Defecerunt
les. epłares exqueſtoꝛes.vt. C. de aſpel..p crutum.ti.n. g. ðꝛ veſtimentũ pauperkum nſſhlſogſ n
cipimꝰ.æ. l. in offerédis. fcerata 7 detrita.7 82a ſcrutoz. aris. Item unzedi
Deribelogogphi ſᷣm Accur.dicũt᷑ q publi ſcruta dicũtexta.ſ.tripe.qꝛ in extis ſcruta⸗ Untn cic
cis rõibo ſcribẽdis deputati ſũt. Nã logos bant᷑ futura.vel ſoꝛdes purgant᷑. Iñ Oꝛa?l ilit albuen

ſchtura. Hi etia nüerarij apellaf. vt..⸗de pelo. mieſftigiii

ſiſautühg nlſe
tamrifi

7 . 5 . .

noeie
lnbütegtin

6

nſchirn

SE

cnniamn mli

Mmantii

Nrn.ckonin
umpnmn. Pn
kambodini

= =

—

oſtemataſann

Ji ephuot,
lglen tidn

nbetcn
dꝛ aſperqſcrit
omultülcatrroſt
rqährcricalcam
römſeruenn C
ebſaupuklidin
npul rgecnn
reokio. Etoſi

vormolektiſoli

bam mi reno⸗,
amtubibinſn
ediffiauns
g'orelſicſib
1 Etſäilemet
multülctncd
Jeſioen
erledere. Jen
i. Etſcrapoſes
udas 1aſpe
doſusobſeunn
aſernpeaſanne
nuſcnpok'öſn
lispler 1citn
diftch odlſisn
itas taciancin

dln
en Daum

Aämmiann
ſenumn is

Scurra. re. m. ge.i. leccatoꝛ. vaniloquꝰ ppe

ðꝛ ſcurra.qͥ ſeqͥ᷑ curiã gra cibi.vñ.ij. Re.vj.

Et nudat eſt q̃i ſi nudet᷑ vn de ſcurris Iñ

B ⁊ ſcurrilis.⁊ ̊ le.pe.p.⁊ ꝑ geminũ r. Jñ
ſcurriliter aduer. Et hec ſcurrilitas.tatis.i.

leccacitas.turpitudo.turpis ludus.iocula
ritas q a ſtultiſ ðꝛ curialitas.vñ ad Eph.v.

Scurrilitas q̃ ad rem nõ ꝑtinet.

—

cus.n. g. indecli.i.rotũdũ vel rotũditas.

Scutella. le. ðꝛ a ſcus vł ſcuta.qꝛ rotũda eſt
Iñ ſcutellula.le.dimi.⁊ ſcutellariꝰ.ria.riũ

⁊;̊ ſcutellariꝰ.rij.qͥ facit vel vẽdit ſcutellas
Eth̊ ſcutellariũ.rij.locꝰ vł vas vbi reponũ
tur ſcutelle.

Ocutica.ce.pe.coꝛ.i.loꝝ cũ q̊ verberãt᷑ pue

ri. ancille.ſerui.⁊ ðꝛ a ſcuta qd ẽ foꝛma rotũ
Dda.ꝓpt᷑ rotũditatẽ coꝛrigiaan.

Ocutiger.ra.rũ.pe.coꝛ.i.gerẽs ſcutũ.Et in

uenit᷑ ſubſtãtiue in qlibʒ genere.

cntra.tre.vas q̃ddã eſt.⁊ ðꝛ a ſcus vł ſcu/
ta.Et enũerant᷑ ſcutre.iij.Re.vij.int᷑ vtenſi
lia tẽplialtarꝭ vaſa.ſ.eq̃lis amplitudis ĩ oꝛe

⁊ in ꝓfundo ad calefaciendũ.

Ocutula.le.f.ge.monile rotũdũ exauro vel
argẽto.⁊ ð a ſcuta q̊d ẽ foꝛma rotũda. Unñn
j. Mach.iiij.Oꝛnauer᷑̃t faciẽ tẽpli coꝛonis
aureis ⁊ ſcutulis.⁊ coꝛ.tu. Iñ ſcutulat.ta.
tũ.i.ſcutula oꝛnatꝰ.vł ſcutulã poſſidẽs.vel
q̃d hʒ in ſe oꝛbes ĩ ſilitudinẽ ſcutulaꝝ.ſicut
qdã veſtes.⁊ q̃dã aĩalia. Vñ ⁊ ſcutulatꝰ ðꝛ
equꝰ ꝓpt᷑ oꝛbes q̊s hʒ cãdidos int᷑ purpure
os. Iñ h̊ ſcutulata.te.vel G̊ ſeutulatũ.ti.ðꝛ
indumẽtũ q̊ddã pᷣcioſũ.⁊ ẽ ꝓpꝛie veſt q̃ hbzi S

ſeqſdã oꝛbes vel circulos ſic ptʒ ĩ buſdaʒ
pãnis ſeridᷣ. Uñ Eʒech.xxvij. Gemmã pur
purã ⁊ ſcutulata ꝓpoſuerũt ĩ mercatu tuo.

Itẽ inuenit᷑ ̊ ſcutulũ.płalit h̊ ſcutula di.i.

ꝑpuũ ſcutũ.

Ocutũ.ti.n.g.ðꝛ a ſcuta.te.q̃ ẽ foꝛma rotun

da. eo ꝙ antiqͥ ſcuta fiebãt rotũda.Uel ðꝛ
ab excutio.&ᷣ.eo.qꝙa ſe excutiat⁊ eijciat ictũ

teloꝝ. Iñ H̊ ſcutulũ.li.dimi.⁊ ſcutatus.ta.

tũ.i.ſcutũ hñs vł ſcuto armatꝰ vł ĩſtructuſ
Et ſcutarb.rij.qͥ facit vel vedit ſcuta.

e

ss
— 5

auguſta ab Auguſto.

Sebü.bi. ð: a ſus qd mõ ðꝛ yulgo. ſepii. pi.

7

iadeps.pĩguedo.axũgi
ſuenũ. qꝛ piguickisn

Secũcł. da. dũ. nomẽ oꝛdinale. ⁊ a ſeqᷓr

a. Et ðꝛ ſic a ſue.qᷓi
ʒ illud aĩal q; aliud

Becentite.ta. ꝛ a ſex⁊ centũ. ⁊ abijcitx. et

ðꝛ ſecẽti.vel mutat᷑ in s.ſᷣm q̃ſdã.⁊ ðꝛ ſeſceti
te. ta. Dʒvſus fereoĩm ſcribit ꝑ x. Necval-
rõ inõriũ cũ ðᷣꝛ tresↄſonãtes nõ ſimł poſſe
ↄiũgi.qͥd alij dicũt fieri ſi ꝑ x.ſcribat᷑ cũ x.
vim dupliqſonãt habeat. CPatz erroꝛ eo
rũ.qꝛ nõ ĩtelligit᷑ regula illa niſi cũ vna⁊ ea

ẽ ↄſonãs duplicat᷑ mmediate ad aliã ↄſo

Seceſſus.ſus.·ſui.locſecretꝰ.?⁊ dð· /nantẽ
a ſecedo.dis.q̃i ſine acceſun.

Jecmentũ. eſt faſcia q matrona faſciat ca,/
put. Cñ Juuenabin ſarpra q iciptt adrin⸗
genta ⁊c. Secmenta ⁊ longos habit⁊ fla⸗
ma ſumpit.
ecoꝛs.dis.g.o.i.ignauꝰ ſtultꝰ.⁊ ðꝛ a ſeet
coꝛ.q̃i ſeoꝛſuʒ a coꝛde. Iñ h ſecoꝛdia.die.i.

Qecius.i.alit᷑a ſec cõꝑatm̃.ſᷣm ap.

„

ignannniiiggg.
Decretꝰ.ta.tũ.ðꝛa ſecerno.nis.Et h̊ ſecre⸗/
tũ.ti.i.arcanũ.occultũ.oꝑtũ.myvſticũ. In

ſecretariꝰ.rij.⁊ Gͥ ſecretariũ.rij.locꝰ vbi dii

vylł ↄſeruant᷑ ſecreta.
Decta.cte.f.g.ðꝛ ꝓpoſitum ĩ malo circa ali /
quã diſciplinã.⁊ ðꝛ a ſeco.cas. Uñ ſecta hbe
reticoꝝ.qꝛ ſũt ſecti ⁊ diuiſi ab vnitate eccle
vel fidei. Secta ẽt accipit᷑ in bono.vt ſecta

phᷣoꝝ.⁊ tũc ðꝛ a ſeq̃r.qꝛ tẽ ſeq̃nda.i.tenẽda

vt ſecta apłoꝝ.ſecta ꝓphaꝝ.Quidã tñ dicũt
ſectã ẽt in malo a ſeqndo. Etẽ ſecta habitꝰ
aĩoꝝ ⁊ inſtitutũ vel ꝓpoſitũ ĩ malo circa ali
quãdiſcipliaʒ quã tenẽdo ſequũt᷑.lõge alia
in religionis cultu opinãtes qᷓ; ceter.
eculũ.li.eſt ſpaciũ cẽtũ decẽ annoꝝ.⁊ ðꝛ a
ſeq̃r.querꝭ.qꝛ vnũ ſeq aliud. Iñ hoc ſeclũ
cli.ꝑ ſyncopã. Itẽ ſeculũ qñũq; põit᷑ ꝓ vita ł

ꝓ qlibʒ ſpacio tꝑis aliqntulũ lõgo. Un diẽ

Papõ. Deculũ ðᷣꝛ etas.euũ.tꝑis.ſpacium,.
ĩteruallũ.vite curſus Iñ h⁊ h̊ ſcłlarꝭ.⁊ Gq̊; re.
i.res ſeculi.vel ad ſeculũ ꝑtinẽs. Iñ hͥ ſecu/
laritas.tatis.⁊ ſeculariter adubuerr
querꝭ.qꝛ ſtatim ſeqͥ pꝰ pmũ.Et ſecũdꝰ.da.
dũ.i.pſper.⁊ bonꝰa ſeqndo.qꝛ q̃ ſecũda ſůt
de ppe ſequunt᷑. Uñ ⁊ ſecũda ðꝛ foꝛtuna p/

ſpera. qꝛ ꝓpe nos ſeqͥt.⁊ iuxta nos eſt ſic ad/
S duer ſa oppoſita eſt. ⁊ recedẽs. Itẽ hͥ nomen ſe
Oebaſt.ſti.i.anguſtꝰ mẽſis. Gꝛeco em̃ ſer
mone ſebaſt tm valet q;ẽtũ auguſtꝰ. Iñ ſe/
baſtia. nunc ðꝛ q̃dã ciuitas q̃ olim dicebak

cundũ ponit᷑ loco aduerbij loci vel qlitatig
vel potiꝰ ſimilitudĩs.cũ ðꝛ Scom Qucaz
vbi greci dicũt cata Lucã. Iteʒ ſecũda.de
ð8 follicułꝰ in quo puer inuoluit᷑ in ventte
matrꝭ.⁊ qui ſimul cũ infante naſcit᷑ ꝛ ſequi
tur eum. ⁊ egredit᷑. Item ſecũda.de.dꝛ qͥda
vicus in hieruſalem. De q̊ habet.ij. Reguz

de

—

Oui habitat in hierkm in ſecũda. Papᷣ.vo

di. Decũda.pſpera. abundãs. felix. beata.
Secũde dicut᷑ folliculiqͥ ſimul cũ infante
naſcunt᷑ dicte ſic.qꝛ cũ infans egredit᷑ eum
ſequunt᷑. Macer etiaz de virib herbaxꝝ di
cit. Iſtas pelliculas medici dixere ſecũdas
Deutero.aũt.xxviij.ðꝛ.Et illuuie ſecũdaꝝ
Inuenit᷑ etiã ibi ſecũdinaꝝ.ſʒ meliꝰ ðꝛ ſecũ
darum Põt tñ deriuari a ſecũda.de.ſecun
dinꝰ. na.nũ.i.ptinẽs ad ſecũdã.vel res ſecũ

lis ſecundinag.

de. ? po.di. Uin Berũ. QLunica tua fuit pel

Decuris.ris.f.g.ðꝛ a ſ eco. cas. qꝛ ſecat. Vel

ſecurꝭ ðꝛ q̃i ſuccurꝭ. qꝛ ea arboꝛes ſuccidãt᷑.
vel ſecur q̃i ſemicurꝭ.Ex vna em̃ ꝑte acuta
eſt. ⁊ ex altera foſſoꝛia. In hec ſecuricula.le
Dimi.Et inde ſecuriculariuſ.qͥ ſecurim de

fert. Et coꝛ.pmã ſecurꝭ.ſʒ ſecurꝰ eam ꝓdu.
ſecuris.
Decurꝰ. ra. rũ.ðꝛ ma cur i
a pꝛepoſitione ſe. ? õ
fʒ Hug. Pap̃. vo. dicit.

UngdeHùdam. Rebo ſecuris eſt ſepe minata

i. frigidus.ꝑ qð inutile accipit᷑. Et ponitur
differentia inter ſecurũ ⁊ tutum. Unñ in gre

ciſmo ðꝛ. Eſt homo ſecurꝰa cura quaq; re
motꝰ. Sʒ vir in agminib ↄfidens ẽhomo
riter. ꝓ ſecure.ſed impꝛopꝛie.Un. Aſſere ſe

cure ſecuriter penit vre.

Decut.ta.tum.pticipiuʒ deſequor.⁊ ſcribi
tur ꝑ c.q;uis ſequoꝛ ſcribat᷑ ꝑ q. Namvt di.
in. eferba dellnentla in quoꝛ.
mutant eam in cu.⁊ ſumẽtia tũ.faciũt ſupi

Pꝛiſcianꝰ in.x.

nũ.vt loquoꝛ locutũ.ſeq̃r ſecutii.
edatus.ta.tum.placidus.leuis.tempera/
tuss.
Dedes.dis.ſ.g.ðꝛ a ſedeo.des.⁊ ꝓdu.ſe.licʒ
ſedeo.des.eam coꝛripiat. Unde.Oum ſuꝑ

alta ſedes. caſuzʒ pᷣbet tibi ſedes. Sedes nõ

eſt vniꝰ tm̃ ſed multoꝝ.ſed ſoliũ ⁊ thꝛonuʒ
vni H ſedes in ſingulari nüero ꝓpe
eſt regni.d grecethꝛonuſ ðꝛ.Et idem nos

dicimꝰ ſolium. Subſellia vo ceteroꝝ qua/

ſi ſubſedia. Cathedre doctoꝝ. Item a ſedeſ

B85 ſedecula.le. dimi. ⁊ ̊ ſedile.lis.

edecim. componita ſex? decem.⁊ ðꝛ ſede

õ3s

cim vel ſeſdecim. vt x. abijciat᷑ vel mutet ĩis.

editio. onis. fe. ge.i. diſſenſio ciuiũ. ⁊ dicit

a ſedeo.des.ꝑ oᷣriũ.qꝛ ſeoꝛſum alij eunt ab
alijs.vel qꝛ ſedendo ſolent machinari Alij

q̃ſi ſeoꝛſum a cura. ⁊ dicit

ue vo. dicit. Securus nõ dubi
tans.firmꝰ munit. Securꝰ ðꝛ q̃i ſine cura

dicũt ꝙ ſeditio eſt diſcordia ⁊ diſſenſio aio

rum.quã greci diaſtaſim vocãt. Jũ ſeditio

ſus.ſa.ſuz.qͥ ſeditiõem facit.⁊ diſcoꝛdiã gi-

gnit.⁊ coꝛ.di.Uñ ĩ Auroꝛa.De reditu ſpe/
cies ſeditiõig eeaear.
Dedile.lis.pe.pdu.ðꝛa ſedeo.des. Et ſunt
ſedilia loca in qb qͥs ſedere poſſit. Uñ.iij.

Regu.x.Et due manuſ hinc atq; indeten

tes ſedile.

eduł.la.lũ.iaſſiduus.intent.bonꝰ.ſtudi
oſus.firmꝰ.frequẽs.Et ðꝛ ſedułqi ſine do
lo. qꝛ ex aĩio ⁊ tota voluntate ſacit. Iñ ſedu

/

le aduer. Et hec ſedulitas.tatꝭ.i.aſſi.
Et coꝛ. du.

Deges.getꝭ.f.g.ðꝛ a ſeco.cas.⁊ ſᷣm ß pꝛie ꝛ

ſeges.matura.ſ.meſſis. Uel ſeges ðᷣꝛ a ſero.

lud in quo ſeritur.ſ.terra.

ſeges.

„

Pegmẽtum ti

tus aſſuit᷑. Unde Juuenalis. Segmẽta et

longos habit vt flamea ſumpſit.Aliqũ ãt
inueuit᷑ ꝓ ꝑticulis veſtimentoꝝ.⁊ dicut᷑ſe/
ginẽta.q̃i ſecamẽta. Jñ ſegmẽtatus.ta.tum

tali veſte indut.vel oꝛnat?ꝰ ſegmẽtis.Uñ ⁊

ſegmentata ðꝛ veſtis.q eſt qàbuſdã zonis.vł
qi pciſis ſegmẽtis oꝛnata. Nã ꝑticulas cu/
iuſq; materie abſciſas pꝛeſegmẽta vocamꝰ
ſm Hug. Pap̃ᷣ. vᷣo di. Segmẽta ſüt faſcie
qb faſciat᷑ caput. Itẽ ſegmẽtum ðꝛ monile

a collo in pect dependẽs.

Segnis. cö.t. ⁊ B ne.i.piger. ⁊ ðꝛa ſe ⁊ignis.

q̃i ſine igne.ingenio carẽs.frigidꝰ.ocioſus.

òd inutilẽ accipimꝰ. Unde Heb. vj. Utñ
ſegnes efficiamini. Iñ ſegniter. aduer. Et

ſy ſegnicieſ.ciei. Ethec ſegnicia.cie.id eſt.pi

KKitia.
Segoꝛ qdam locꝰ eſt.⁊ acuit᷑ in fine.⁊ inter

ptat᷑ loquela inutilis.
ſeoꝛſum a grege alioꝝ.⁊ coꝛ.gre.

eir. dictus eſt quidam quia fuit hiſpidꝰ?
piloſus.quando em̃ natus eſt.totꝰ ſic pellb
piloſus erat. Et idem dictus eſt Eſau.i.ru
fus.ob coctionem.ſ.ruſe lentis.cuius eduꝝꝰ
lio pᷣmogenita ꝑdidit. Idem ⁊ edom.ob ru

. 7

boꝛem coꝛpoꝛi

duitas

ris.⁊ ſᷣm h̊ ſeges ðꝛ ſemen.qꝛ ſeritur. Etil/
ed tranſiatiue
ſemẽ etiã ðꝛ ᷣbũ dei. Unde AL uc.viij.De/ ADamnmaler
men eſt verbũ dei.Et coꝛ. ambas ſyllaboe alioonidi
mẽtumti. n. g. ð veſtis muliebꝛis ⁊ lõ
ga.cuiꝰ neceſſe eſt ꝑtem ſecare.⁊ ea ſolẽt vti
nubẽtes. Et ꝓpꝛie eſt limbus ſiue faſciola q
muliebribꝛindumẽt in extrema ꝑte cã oꝛna

Deniri

8 dictus.qð latine ſanguine

dondoiugo
eoarcn
leͤtcklur⸗
inin
un ht⸗
eſont⸗Unin
llentẽ
uinüorapiu⸗
Rnnan
Algle öraſch
ſend Jühſ
Ixr rig id0
(cſuphonuſe
ammuliere

Oclläfuitqd
Crorizacn

Hoanclls ſhoe
Anomecen
Perapliepi
ſpeck ciou
nmnngnüctn
Amnoninis gr

ſmuinat
Nnktaagn
Pnantch
Wivadelſen⸗
ſenentoran
eneſtsſtſnmi
conheſtsſenicn
Mnioiüteſnory
iſenel Oenel
lpgunnt

enlbos bonis,
Ponotnucdrcor

udi Gemi

umg

Dräidiſgige.
mmd
mor. der

Aſcceo des,

ardoſt
ulbine ngintn

ns inten bor⸗
Srerſaurijin
luntuetzei. Pe
litnstatieſti

18 Lfnker
. U in
men geſenin
m. – 8
Unde uiri
1c. anbisſflihn

yeſtismulchrist
enſncteſon
linbns ſiuchſaot
D ciom

i ei

menov ?5 lcitſ⸗
nim,n
cnins Cit
kichn

fige 160 /½

egnetaoc
degnen ſütfiſci⸗
Fenidn zwonie

⸗ arien ocioſe⸗
Ude Hebn

ſegurn alin d
cſegici cn

1acutinſittin/

P lis. 1:0 ſeh
1corg⸗
— ufunii
ntwsck aine
= 2
melennsh aun⸗
1conen

denc
4 nsgolnirin⸗

HSe eiuga. ge marimd cn currus Jonis vige⸗ 5.

in biga.

Beiüx. g. dicunt boues nondũ i iugo ↄiũcti

qi ſeoꝛſũ a iugo.⁊ ðꝛ a ſe ⁊ iugũ.
ctũ.i.ab alijs electꝰ.

elenos.ðꝛ lux noctis. ſ. luna. ⁊ ðꝛ a ſele vel

a ſile.qd eſt lux. ? nox. Eadẽ⁊ ſilenos ðꝛ.et

Acuit᷑ in fine.
Deleucus.ci.ꝓpꝛiũ nomẽ viri triũ ũ ſyllabax
Et ſiengtongen. A e ⁊ u.eiuſdẽ ſyol
Semifer. ra. rum. lin media bte fera. vt cen
taurus. ? coꝛ.mi.
Delinũ ðꝛ apiũ Aq̊ op onit perroſelinũ. by H

labe ſunt. Uñ in Auroꝛa.T unca romana
Demetriꝰ vrbe ſeleuci.
oſelinũ.oleoſelinun.
ella.le.ðꝛ a ſedeo.des. ai ſeda. qꝛ ibi ſuper
ſedemꝰ. Iñ H ſellariꝰ rij. q ſellas. Etſel
lar.ria.riũ.ad ſellã ꝑtinẽs.⸗

adam muliere. in pmo Regum.

BSelllio. onis i. cabalbꝛ Zr aſella.

ODellula. le. dimi.i.ꝑua ſella.

Dellũ fuit qdam vir qͥ fuit cuſtos veſtiũ ſa⸗

cerdotũ.⁊ acuit᷑ in fine.

& ſpargit᷑ ad gignendum fetum.

emẽt.tis.f. g. eſt ſemẽ frugũ vel ts ſemi /
nangdi. vel dea ſemẽtꝭ.vel ipe act ſeminddl.

Iñ ſementinꝰ.na.nu.
Gemeſus. ſa. ſum.i. in media ꝑte coꝛroſus
comeſtus.ſemicomeſtꝰ.⁊ ðꝛ a ſemis qd ẽdi
midiũ. Teſus., ð.pe. Unde Ulirgilius in
iij. enei. Demelam pᷣdam ⁊ veſtigia feda re
linquunt.

Demianimꝰ ma. mũ t h bſeminnimis. et Ge
ß me.i. ſemiuiuꝰ.
emibos.bouis.9.g.i.in medialpte bos vt

monotauꝰ.⁊ coꝛr̃.pe.tam ntĩ qᷓ; gti. Unde

Duidb. Semiuirũq; bouem. ſemibouẽq;

virumq;
Demicecus.ca.cum. qͥ in parte eſt cecus et
in parte videt.vel qͥ non clare vidʒ. ⁊ ðꝛ a ſe
Wis ⁊ ceccus
emicinctiũ.ctij.eſt zona min⸗ lata. ſiẽ cin⸗
gul cinctura lata. ⁊ ꝛ a ſemis ⁊ cinct.q̃ſi
dimidiꝰcinctus. Iñ ſemicinctiũ ðꝛ eo ꝙ di
midiũ cingat. In glo.autẽ Acx.xix.dicunt
Einicincna veſtes ex vno latere depẽdẽtes

Etſellarius àq
ſeſſur? poꝛtat ſellã. Item inuenit᷑ hec ſella p

vel zoneſt neveltes nocturme vel genus s ſu⸗

Darjij q̊ hebꝛei vtunt᷑ in capite.

Semicincti. cti. i. zona min⸗ lata q: dimidi
Semicoꝛs. dis. . gei. dimidiũ coꝛ ha bens.

3 ſemis. 2 coꝛ.

emide.dei pe.coꝛ i. dimidi⸗ de velqji ſe,

UIns. i.imꝑfect ⁊ nõ plenꝰ deꝰ-.
emiermis. mis..t. boc meide erparte

Armatus.

Demihiulc. ca.cũ.i. aliäntulu bians. apt⸗
er Pte. ⁊ Z: a ſemis ⁊ hiulc.
Demilacer. ra. rũ.i. ex pte laceratus.
emilong.ga.guũ.qi medio modo longus
Demiluniũ.nij.i.media lung.
emimaris. 9.g. iſemimaſculꝰ. vel imper/
fectus mas.i.caſtrat.qᷓ qi minus hñs q q; mas
7 coꝛ. ma. H
Geminariũ.rij.n. gi iſemẽ. vel cuiuſſibetr rei
exoꝛdiũ.vel vas inqᷓ ponit᷑ ſemẽ.⁊ ðꝛ a ſemẽ

Et ſeminariꝰ.ria.rin.i.ad ſemẽ vel ſemĩatũ
Sem filiꝰ Noe dictꝰ eſt. terpᷣſagio poſteri/
tat nomẽ accepit. Ex ipᷣo em̃ patriarche
Yphe ⁊ apli ⁊ pls dei pgreſſi ſunt.Exeiꝰq̃
ſtirpe eſt xp̃s cui ab oꝛtu ſolis vſq; ad occa
ſum magnũ eſt nomẽ in gentibe.
Semen. inis. n. ge. eſt qd in agro ſpargif᷑ad
gignendũ fructũ. Itẽ ſemen eſt animaliuʒ

ptinẽs.vel exoꝛdialis vel initialis. Et h 7
emiĩalis.⁊ ̊ͥ ſeminale.

Suralrr 2. t. ce. i. ſemimoꝛti vel neca

tus. exanimis. inter moꝛtuos ⁊ viuos.
eminiuerbiꝰ bij. m. g. i.ſeminatoꝛverboꝝ
In h ſemininerbia.bie.i.vboꝝ ſeminatrix.
Vñ Acx.xvij.Quid vult ſeminiuerbius h
dicere. Hugui. autem videtr᷑ dicere. Semi
uerbius ⁊ ſemiuerbia.⁊ tunc tenet naturaʒ
de ſemen. ſʒz ſeminiuerbi naturam tenet de
ſemini. Papias dicit. Seminiuerbb. idẽ.
ſeminans verba.
Seminiũ.nij.i.ſemen. vlcuiuſſibet rei exoꝛ

ium.vvel lucrum de ſemine.

Geminudus.da.dum.i.non totus opertus
⁊ð⁊ a ſemis ⁊ nudus.⁊ pꝓdu.nu.
emipaganus.na.nũ.i.nõ ex toto vꝛban?

nec extoto villanꝰ.vel nec extoto facet⸗ nec

ex toto ruſticus.
emipes.dis.m. g. i dimidi⸗ pes. ? coꝛ pe.

gti. In h ⁊ H ſemipedalis.⁊ h̊ dale.pe pdu.

menſura dimidij pedis. ꝛ hec ſemipedali⸗
tas. tatis.
Demiplagiũ.gij.i min⸗ ere eladiũcte. re⸗
cibo linee reſtes plage dicunrt.
emiplen.na.nũ.pe.p.i.dimidiꝰ.
einipondł.dij. i. dimidiñ c.
emiputatuſ.ta.tum.i.ex parte putatus.et
in parre nõ. Un Uirgiliꝰ in bucol. Semi
puta tibi frondoſa vitis in vlmo. .

D õ
⸗

emis.o.g. indecli.i.dimidi.dia.diũ.⁊ ðꝛ
a hemis qͥd eſt dimidiuʒ.ſubtracta aſpira/

△½

Senaculũ.li.loc vbi ſena tus 9gregat. vd

Dom illa. =MM
Senat.tus.tui.ðᷣꝛa ſenex ⁊ natꝰ.qi ſenex na

tione.⁊ ꝓ ea poſita s. Uñ qͥdam. las tribꝰ

⁊ ſemis ſolidis ego ꝓdigꝰ emi. Item ſemis

pᷣt ↄponi a ſemis.⁊ as aſſis.⁊ ðꝛ h̊ ſemis ſe-

miſſis.⁊ ſic eſt decli.⁊ ponit᷑ p q̃daʒ mẽſura

Ponit᷑ etiã ꝓ qͥdam pondere.qͥd ↄſtat er ſex

vncis qi ſemis.as.As em̃ ↄſtat ex duode/

cim vncisss.

SHemita. te.i dimidiũ iter. qi ſemis iter. Et
eſt ſemita duoꝝ peduʒ ſ. via adeo ſtricta vt
gliter in trãſitu tranſire nõ poſſit. Et ẽ ꝓpꝛie

emiſpatiũ. tij. glada media lõgitudine

ſemita hoĩm callis feraꝝ ? pecudũ.a calcãa
do. vel a callo. Eteſt callis ppꝛie ſemita ſtri
cta ⁊ tenuis callo pecoꝝ perdurata Trami

tes vᷣo trãſuerſa ſut in agris itinera.

Gemiuelr. urt. imꝑfect? vir.vel caſtratꝰ.et

Detniuiuꝰ.ua.ui

Demiuocalis.2.t.⁊

emiuſtus. ſta. ſtuz. ⁊ ſemuſtꝰ.ſta.ſtum.i.ex libere
ODenax. eſt cet iſte honeſtiſſimꝰ ſenatoꝝ q
centũ erant numero.vt dicit Aʒo. C. de ſe⸗
na.con. ⁊ nomẽ ↄſulis parificat᷑ ſenatui pn
cipis.vtputa cũ habeat᷑ vice plłi.⁊ añ ima
toꝛẽ ꝑ ꝓpłm.⁊ poſt imꝑatoꝛẽ ꝑ pncipẽ cõtſti

Marcialis capel.Quoſq; hemicheos q̊ſq; “
5 cheos a Senatuſconſultuʒ. eſt q̃d tm modo ſenato /

latine ſemones dicunt. ſconſultuz. el 7 ato/
res habito ↄſilio ꝓpłis ↄſulẽdo decreuerũt.

Dempite

taur?.? coꝛ.pe.

——

Gemitonꝰ.ni.m.g.⁊ h ſemitoniuʒ.nij.i.non

„

tus vel natu. qꝛ in illa dignitate eligebant᷑
ſenes.ſaltẽ pꝛudẽtia.łſenatꝰ ðꝛ a ſinẽdo.qꝛ
ſenatoꝛes facultatẽ agẽdi dabãt. Nõ ei ſine

eoꝝ licẽtia vlli magiſtratui licebat aliquid
agere.Et ðꝛ ſenatꝰ etiã ipᷣe loc in qͥ ↄueniũt

ſenatoꝛes. Iñ h̊ ſenatoꝛ.toꝛꝭ.qͥ hʒ illã digni
tatẽ. Iñ ſenatoꝛb.ria.riũ. Et nota ꝙ ſena/
tuſdecretũ qᷓntũ ad immediatã ↄpoſitiõem
ↄponit᷑ ex noibo.ſ.ex gtõ ſenatꝰ ⁊ noĩe qͥd eſt
decretũ.ti.ſʒ qᷓntũ ad mediatam ↄpoſitiõe,zʒ
ↄponit᷑a ꝑticipio.qꝛ ſenatudecretũ ẽ ilud
ius q̊d eſt ſenatuſdecretũ. Itẽ in pᷣdictacõ
poſit õe pncipium dat᷑ ci ̊d ẽ digniꝰ.⁊ hach
rõne dicimꝰ ſenatuſdecretũ.⁊ magiſtermili
tũ.qꝛ ſenat ẽ dignioꝛ ſuo decreto cũ poſſit

illud ↄdere ⁊ deſtruere.⁊ declinat᷑ decretũ.

ſed ſenatus gtũs remanet indeclinabił. vt
,; ſenatuſdecretũ.ſenatuſdecreti ⁊c. Et id/

dDdicas de ſenatuſconſultu.
Zꝛ a ſem qd eſt imꝑfect.⁊ vir. Poteſt etiaz
ſemiuir ↄponi a ſemis q̊d eſt dimidiũ.⁊ vir
q̃i dimidꝰ vir.ſic fuerũt centaurus⁊ mono

Ipe pi exꝑte yiuj.i. non

ſ le. ðꝛa ſemis ⁊ vocal.

Et ſemiuocales dicũt᷑ q̃dã lr̃e q̃ſi imꝑfecte

vocales.qꝛ nõ hũt ita bonã ſonoꝛitatẽ ſicet
vocales. Iñ ſemiuocalit᷑ aduer. Et h ſemi
uocalitas.ta. Dzẽ ẽt h̊ͥ ſemiuocalis.lis.ſub

ſtãtiue.lr̃a q̃ cũ vocali facit vocẽ.q̃i ſema et
imꝑfecta vocalis. r

ꝑte vſtus.⁊ ðꝛ a ſemis ⁊ vſtus.⁊ ponitur ſe
muſt? ꝓ ſemiuſtus. =

emo.monis.m.ge.ſemihomo.ſiue expar

te hõ. ⁊ ð a ſemis ⁊ hõ homonis. q̊d dixeft
antiqͥ.Et h̊ fuit ad dꝛaʒ gti ſeminis. Unde

„ —

id' q̃ſi ſemꝑ eternꝰ. Jñ h ſempiternitas.

emunculꝰ.li.vel ſemiuncułꝰ.li.dimi.de ſe

mo.mouis.ſʒ meliꝰðꝛ ſemunculꝰ.qꝛ foꝛma
tur a ſemo.o.in um.cõuerſa.⁊ addita culus

ſim regulas Pꝛiſtiani.

Demꝰ.ma.mũu.i.impꝑfectꝰ.nõ plenari.non

plen. Pꝛofecto illud ſemũ eſt.q̃d vltra me/
dietatẽ⁊ citra ꝑfectõeʒ eſt. Iñ ſemitas.tat.

. na. nũ.i. ſemꝑ cũ tꝑe durãs. vt

Denatoꝛes dicũt᷑ magiſtrat ppli ãſi ſenio/
res. Naʒ ſᷣm Aʒo.leges pꝛius fiebãt a plo
eiuſq; interuentu.ſʒ qꝛ aucto pplło cepit dik
ficile ↄuenire in lege ↄdendo.ideo elegitpo

pulꝰ centũ ſenatoꝛes.vt.C. de pe.here.l.vl.

vt ipᷣi icepl ↄſulerent᷑ ⁊ qᷣcqͥd ſtatuerent
ſſet. Benatoꝛes aũt ſũt qͥ a pncipibdet
ↄſulibo vſq; ad viros illuſtres deſcẽder̃t. et
hi ſoli ſolebãt dicere ſniam ĩ ſenatu.quare
etiã ↄſulẽ romanũ vocamꝰ ſenatoꝛẽ magi/
ſtrat?. vt. ff. de ſena. l. vl. et Inſti. de iur̃.na.
gen. 1 ciui. 5. lexeſt. S
bent ſenatoꝝ filij ⁊ nepotes ex filijs natinõ

lexeſſet.

aũt nati ex filiabo.vt.l.liberos.ff.de ſena.

tut fuit ſenat?.vt.ff. de oꝛi.iur.l.ij.

enatuſcõſultũ romanũ.alias ſepnianum
ovmnibs ciuitatibo fideicõmiſſaria heredita
tem iubet reſtitui.⁊ in eam ⁊ ad eam omneſ

.

acctiones tranſferri.

— 7

Denatuſcõſultũ artificianũ.alias artiſicu/
lianum.q̊ cauet᷑ vt pᷣſides puinciaꝝ cogno
ſcant in ꝓuincijs de libertate.licʒ heres nõ

ſit illiꝰ ꝓpuincie.

enatoꝛes etiã dici de

Ncniitns
Dgiſtbleti

Genmdlli

cbintnagi⸗
chpeoumuace

zotaotetom

Yun.

mmiginh

nononelegati
Oonnnſoninl

(Fliflicf

Uimmarnopeon
ſaltüppibrit
fanmdias neo
ccſioac
(örraſenann
mummostrad
ſliuſchmmila
uuſicuſtren
mnilius.
Oaormſconi
Nen momoin.
nooſue mnl
Ulutp. audlii
ſtyoengertt⸗
ſoitoöfenunt,

Oeumntconin
ſchehers
Mprſcdou
ſhrobentint
fetipere ann⸗
lnrſerillunan
Lipmaihenes

lebynrin
lelucqü dan

Denatuſconſatit

ſouus ſiueſern

uſimltine

unt
ntuſcoſalẽ.
cneſolo . ſip

ninieni

ututoſtoi

Montiitoni
cinnn Eniſ

giuagknn

iznici

foninanee

iſnngn

nrnt n
gnikkecite
idadirſßi
trnmilcchriig
Uipeloeni
tnt byllid
nn. Etnonen
nmncdigrigpeſne
Köſenat'ꝛneih
inedinam i⸗
kſcnandeqniilt
getü. Neinöen
Mkcidedigten
Gcenti:nugtn
Nr ſuo decrewcigt
etdeclinat nn
mumnſdeits Bi
nſclei.

mgiha pläͤſi
ebrius fehitinn

auc wlocepid
Wendo Geoclegin
n Loepehely.
ni tdKamet

itſitgabnantpa
urwdcient

miſenm, gore
ſenmtorina
a Inſtideink .

miorcsetii dicde

olcs ctfüisnauni
cros fdeſenn⸗
nckiſim, ſenam
dicit Ao Lden
SParifiantſcum
atniceglitninn
nonwepoche⸗
dconiij li.

cionnnohoſnn

lso nlehodegnmin

daniſnunnn

l

dignũ. ſublatuũ eit. S
Senatuſcõſultũ leboneanũ eum coercet q;
ob inſtruendã actionẽvł teſtamentũ publi
caʒ pecuniã acceperit.pactuſ ve fuerit. Itẽ
òꝗ pfecto teſtamẽto legatũ ſibi aſcribit. Itẽ
heredẽ.qͥ in exheredatiõe aut in alicuↄdẽ

E
.
.
O .

Senatuſcõſultũ claudianũ tollendũ ſtatue
rat qꝙ mulier libera ſeruili amoꝛe capta ſi ei
denunciata eſſet a dño ne commiſceret᷑ ſer
uo ſuo.⁊ iudex ſuper ea cauſa ammonuiſſʒ
nec ipᷣa acquieſceret.ſubſtãtiã ſuã ⁊ liberta
tem amittebat? fiebat ſerua vel ancilla dũi
denũciãtis. q̃d qꝛ viſum eſt miſerabile ⁊ in

.
. *

natione legatũ aſcribtit.
Denatuſconſultũ macedonianũ hʒ locum

ti mutuo pecuniam tradidit.qꝛ h̊ ſenatuſcõ

ſultũ ꝓhibuit mutuam pecuniã dari ſilijſ/
famulias.ne onere debitoꝝ pᷣgrauati. eſſent
occaſio machinandi moꝛtẽ pꝛi. Si autem
coõtra ſenatuſcõſultũ iſtud qͥs filiofamilias
numos tradiderit. traditos amittat niſi ipᷣe

filiuſfamilias habeat caſtrenſe peculiũ vel
Wiias.
enatuſconſultũ oꝛphitianũ ad ſucceſſio/⸗
nem matris inteſtare filias vel filios legiti

quaſi caſtrenſe. Eo enim vtitur vt paterfa/

qũ aliqͥs filiofamilias in ptãte pꝛis exiſten

generat pᷣiudicium.

Denatuſconſultũ inlianũ ð quo directam

ſibi ſerui accipiunt libertatẽ cum illia qui/
bus libertates erant relicte a pꝛetoꝛevocati
nolunt adeſſe. ““

Senatuſconſultum ſelleianũ ⁊ claudianuzʒ

punit ſeruos capite qͥ dñis ſuis cũ vocarẽt᷑
oimodam opem vel auxiliũ inqntũ potue/
rũt nõ tulerũt vl impenderũt cũ ipih̊ vide
rent ⁊ audirent.
Genatuſconſultum terculianuʒ.q̊ͥ cauetur
matri nõ auie deteſta.ſucceſſione deferẽda
vt mater ingenua trium liberoꝝ ius habẽs
ſi libertina quarto filio ſuccedit vfũcto nõ

exiſtentibo vltimis liberis vel emancipatis

nec a patre neca matre defũcti.ſed nouo iu

re.⁊ ſi ſoluʒ vnũ peperiſſet.ſiue ſit ingenua

ſiue libertina idem ius verſat᷑. Vel ſenatuſ

conſultũ terculianũ ðᷣꝛ cuʒ matres vocant᷑

ad hereditates filioꝝ ſenatuſconſul.tercul.
Ninſti. de teſta. bo.

Denatuſconſultũ traianũ.als caruianum

ſtatuit ſi inter plures heredes infans ſit qͥ

fari nõ poſſit.⁊ ipi rogẽtur ſerui manumit
tere.non ideo libertas intercidat᷑ quia fari

nõ poteſt infans.nec ſeruũ poteſt vẽdere.ſʒ

mos ſiue vulgo queſitos vocat.niſi mat᷑ ſit

illuſtrꝭ.cuiꝰ filiũ noiare ſpuriũ ſatᷣ acerbuũ

eſt vocatq; exteſtamento nepotes ⁊ neptes

q́ oĩno pᷣferunt᷑ ↄſanguineis ⁊ cognatꝭ ſiue

Analtis.—
Denatuſconſultum pagaʒianum ſtatuit vt

qñ ſcptꝰ heres rogatꝰ eſt totam hereditateʒ

vel pluſq; dotantem reſtituere alicui liceat
ſcpto heredi totiꝰ hereditatꝭ quartã parteʒ
retinere.q̊ caſu onera hercditaria ſuſtineat
int᷑ ſe⁊ illum cui hereditas reſtituit᷑int᷑quẽ
⁊ ipᷣm cni hereditatẽ reſtituit ſtipulationes

ſolebant interponivt cõmunicent pꝛo rata

te lucrũ ?⁊ damneniem.
enatuſconſultũ piſanianuʒ. vt ſi pene ob
noxius ſiue ſeruus veniſſet quando anim/
iduerſum ſit in eum p̃cium venditoꝛ pᷣſtat
emptoꝛi.
enatuſcõſultũ plautianũ de liberis agno
ſcendis loqͥtᷣͤqꝗ poſt diuoꝛtiũ educãt᷑ ꝑ hoc
ꝑmittit᷑ mulieriſi putetſe pᷣgnantem denũ/

„»„

ciare marito ſuo ĩfra.xxv. dies.vel.xxx.poſt

diuoꝛtiũ.ita ꝙ niſi maritꝰ cuſtodes miſerit
aut cõtrariuzʒ nüciauerit ex ſe eam non eſſe
pꝛegnatã.cogat᷑ partũ agnoſcere tanq; ſuũ
Siyo vi ipᷣa oppꝛeſſa fuerit.nullũ h̊ partui

Seman infantis.

extimatis ptibo ſeruum manumittat ſalua
enatuſconſultũ damaſianũ dꝛ q̃ cautum

eſt ſi abeſt illi iuſta cauſa qͥ libertatẽdʒ. ⁊ B

ꝓnũciatũ ſit ꝙ ꝑinde libertas ei cõpetit. vt
ſi ab ipo directe data eſſe.

enatuſconſultũ trebelł.a nouo iureĩcre/

mentũ ⁊ foꝛmã hãc accepit.vt excluſo ſena
tuſconſulto pagaʒiano liceat hereditatẽ re
ſtituẽti qᷓrtã ꝑtẽ retinere int᷑ ipᷣm ⁊ fideicõ/

miſſariũ ꝓ rata poꝛtiõe.dimiſſis actiõibõ

cõem ſtipulatõem. ⁊ ſi totam hereditatẽvo

lens reſtituerit.ad eũ ⁊ in euʒ oẽs tranſfert

ſtipulaties.
Denatuſconſultum turpilianũ.qͥ ſtatuit᷑ ne

qs publici iudicij crimẽ intentãs ab accu/
ſatiõe publici crimis cauſa oꝛdinata.i.poſt
inſcptõem ⁊ fideiuſſionẽ datam deſiſtat ab
olitione nõ impetrata. e

4 .

Genatuſconſultũ velleianũ inductũ eſt in
fauoꝛem muliexꝝ.ſ.illaꝝ que leuitate ſua et
ſexus fragilitate ſe ⁊ ſua obligant pꝛo alijs

fideiubendo vel obligationem in ſe recipi/
endo ꝑ hoc inſenatuſconſultũ eis ſubueni
tur.⁊ ↄcedit᷑vt ipᷣe indemnes ſeruent᷑⁊ ſicõ
ueniant᷑ p tali obligatiõe poſſunt opponere
exceptionẽ ſenatuſcõſulti Velleiani. Feſſat

tiuo ſeniſſimꝰ.ma.mũ.ſʒ nũc caret ſuplati /⸗ ggterruftt

aũt h̊ ſenatuſcõſultũ cũ mulier renũciauit
vellei.⁊ omni auxilio. ff. co.t.l.ll. no. 7 coꝛ. pmã ſenex. iz ſenꝰ.na.nũ.eampðỹůdð. vrdenpie
OSenatusconſultum voluſianũ ſtatuit d Vnñ qdã. Facta notãda ſenis.volo verſib Oðð Pſnin
iImpꝛobe in litẽ coeũt. aut qͥcqͥd exↄdemna egere ſenis. ⁊ a ſenex 8⁊ H ⁊ ̊ ſenilis.⁊ GB; le. ſr f,
tione in rem ipᷣiꝰ redditũ ſiue relatũ ſit.l.in pe.pꝓ.i.res ſenis vel ad ſenẽ ꝑtinẽs.⁊ h ſeni/ u ſigei
lia de puata vi tenet. iiitas. tatꝭ. ⁊ H ſenitudo.dinis. Et ↄponi᷑ttGJ nin nici⸗
Oenatuſconſultũ fauianum in diſſuetudi/ ſenex.i.valde ſener. SS lgio
nẽ abijt. introducẽs adoptiõem fieri ꝑ tres Oennaar. vallis ariſſima. ijtmriaa ſunbi uc⸗ Nryß
mares adoptãtes. ⁊ tres intercedẽtes emãa entibo edificari ceperat ſm Hug. Et Papᷣÿ. . i ins
cipationes.. di . Dennaar loc eſt babvlonis.in ꝗᷓ fuitcã . Miſini
enatuſconſultũ largitianũ merito abꝛo/ pus duran.⁊ turris quã vſq; in celũ leuan nn niſ
gatũ eſt latinã inducès libertatẽ.qᷓ q moꝛ/ conati ſunt.⁊ acuit᷑ in ſne. . . ſntn,
te ſua recipiebat᷑ extra libertatem. Denones.galloꝝ qͥdã qͥ romã inuaſerũt.et Cnnr luent
Oeneca.ce.pe.coꝛ ꝓpꝛiũ nomẽ viri. coꝛ.no.Et nota ꝙ gall ſenones ſũt franci. nuadin
Senecia.cie.f.g. ðꝛ pilatura labioꝝ vel labi Galli germani ſunt teutonici. “ Yaludi e⸗
unm vel verbũ ſenis.⁊ ðꝛ a ſenecio qͥd eſt ali / Genos.vel potius ſynos.ĩterpᷣtat᷑ ſeaſu. Oenentadi
qᷓntulũ ſenex. Uel ſenecia eſt illud rubꝛum enſibilis..t.⁊ G le.i.ſenſu ꝑceptibile.ſc,. ſoynonerſe
q́̃d eſt ſub aure piſcis.ꝑ qͥd diſcernit᷑ an ſit aptum ſentire.vel aptum ſentiri. Jñ h⁊ geincictsdar
recens an nõ. Alij dicũt ꝙ ſenecie dicũtur ſenſilis.⁊ H̊ le.pe.coꝛ.ꝑ ſyncopam in eodem iiigens, Ethe
ſaliue defluẽtes ꝑ genas ſenis.quas pꝛe ſe ſenſu. Item ſenſibilis etiam ſm aliã ſigni⸗/ nem Nqid
nectute retinere nõ poteſt. ⁊ eas emittit per ficationem ſui vᷣbi ðꝛ intelligibilis.Quidã Gonidy cu
molares dentes qͥ canini.i.detractoꝛes di/ ponũt dꝛaʒ int ſenſibilis⁊ ſenſi ilis Un. QO ð negoco pol
cunt᷑ quod congruit inuidis.de quoꝝ mo ſentire pᷣt ⁊ ſentiri tibi ſit res. Sẽſibilis ſen grenopote
laribo frequẽs immũdicia detractõis emit tire potens eſt ſenſilerffm. Seunnnuin
titur. Uñ Hiero. in plogo Eʒech. Sed ve enſus.ſus.ſui.eſt qdam vis anime q ꝑci/ uiplnint
reoꝛ ne illud eis eueniat quod grece ſigent? pit foꝛmas ĩ pñti materia. vł qua homo an Suapuli han
d2 vt vocentur fagolidoꝛos.hoc eſt. man/ dit vel videt vel tangit vel guſtat vl olfacit auth putn ſip
Ducantes ſenecias. Itam ſᷣm Papᷣ. Dene ⁊ðꝛa ſentio.tis. Uel ſenſus ðꝛ intellectus dldand,
cie herbeſunt cito areſcẽtes.q ꝑ macerias Fᷣmaliam ſignificatõem ſui verbi. Et ſic ſu/⸗ inliyncnl
naſcun. mitur. ſ. Jo'. vl. vbi ꝛ. Et ſcimꝰqm̃ fili? ðᷣi ludanoreſces,
SDenecio.onis.i.aliqntulũ ſener. venit ⁊ dedit nobᷣ ſenſum. vt cognoſcamus ne esineſol
Oenecta.te.⁊ hͥ ſenectꝰ.tut.in eodem ſenſu.! deũ ven ⁊c̃. In qua ſignificatõe inuenitur hücindeplanon,
Et eſt ſenecſ ſexta etas.q̃ nullo anuoꝝ nu/ ⁊5ñᷓ ſenſum.ſed ſenſum ꝓpꝛie attribuit᷑ voci/ energennemnp⸗
mero finit᷑ſʒ poſt qnq; etates qᷓntũcũq; v/ bus.Senſus vero alijs rebo. Et hinc ſen/ bncharttenve
te eſt ſenectuti deputat. ſuooſus. ſa. ſum.i. ſenſu plen?. Itez a ſenſu ðꝛ fedclegrb iite⸗
Seniüũ vᷣ eſt vltima ꝑs ſenectuꝭ. ⁊ ꝛa ſe h ⁊ hſenſualis.⁊ h̃ le.i.ad ſenſum ꝑtinẽs.vł ogtefanti
nus.na.nũ.eo ꝙ ſit terminꝰ ſexte etatꝭ.vł ðᷣꝛ ſenſui vel coꝛꝑi deditꝰ.vel ſenſu percipienſ Hii ſoeci⸗
a ſenex. Unde pſal. Uſq; in ſenectã ⁊ ſeniũ ñ h̊ ſenſualitas.tatꝭ. Item a ſenſus dicic oytrytnonent
de ne derelinqs me. Iteʒ ſenectũ ẽ ſupinũ ſenſat.ta.tum.Et nota ꝙ ſunt qͥnq; ſenſus ſo rſi nder
de ſeneo ᷣm antiq̊s. Et vt ð Sap.iiij.ODe ſcʒ audit.viſus.guſtus.odoꝛat.⁊ tactus. belchrzn
nectem̃ venerabilis eſt non diuturna. ne Tꝛes aperiunt᷑ ⁊ claudunt᷑.duo ſꝑ patenten ammuoon
annoꝝ numero cõputata. Cani auteʒ ſunt ſunt. Item ſenſus ðꝛ qũq; aia. qꝛ ſentit.qñ Alifeloenfſen
ſenſus hoĩs.⁊ etas ſenectutis vita immacu q; cuiuſſibet rei adinuẽtio. Sʒ memoꝛia Prtrincffnin
lata.qꝛ vicʒ in moꝛib ſenectus quedaʒ ho rei inuente recoꝛdatio. Krunte
neſtas e et. SBententia. tie. ̃m Dug. eſt iudiciũ vel litis .
enex.ſenis.m.g. ðꝛ a ſenſus.qꝛ in ſenibus deciſio.vel firma ⁊ indubitata reſpõſio.vel S
ſolẽt ſenſus abũdare.qꝛ in antiqͥs eſt ſapiẽ/nanimaduerſio.vel ſenſus ſiue intellectł· Et hr De no⸗
tia. ⁊ in multo tꝑe pꝛudẽtia vt ðꝛ in Job.ył ðↄꝛa ſentio.is. Item ſniĩa qͥdã coloꝛ rhetoꝛi nſnnnio⸗
poriũ.qꝛ in eis ſenſus diminuũt᷑. vñ ðꝛ ſe cus ðꝛ.ſ.bꝛeuis oꝛo aliqͥd moꝛalitatꝭ gene/ Eſee tſine
nerx.quaſi ſe neſciẽs. delirat eniʒ pꝛopter ni raliter ↄpᷣhendens. vt Obſequiũ amicos fainindit
miam etatem. ⁊ eſt ety. Iñ h ſenioꝛ.maſ.ge. veritas odiũ parit. Iñ ſentẽtioſus.ſa.ſum. lhon . ncoſt
ſiẽ ⁊ ſenex eiꝰ poſitiuꝰ.quis antiqͥ dixerũt h i.ſentẽtijs plenꝰ. Item ſᷣm Iſið. Dentẽtia irr ſnt
2 h ſenex.⁊ h ⁊ h ſenioꝛ.⁊ ̊ ſenp.⁊ in ſuꝑla⸗ cẽ determĩata acceptio alteriꝰ ꝑtis pdictõis iann

Fnüccnertge
deine

mimmstee
bkionsipift
i ſcincciln,
fine

zromäinunei
Aſenonesſüfn
monici.
vs itenlkſain
ſenſu gcepehuen
Alyncopaminenn

scum fmaliͤſg⸗

ꝛntrllgiblls i

Misrſenſtisi
iirns iſbluc
i. .
um noenincqje
nu. mquabononn

Nelguſtntrlolſad

nusor intelcens
iu wrbi Etleſy/
Erſan oifllo
ncgroſaanis
fcnbeinucntur
ieumdunk voc/
ſc. Etbincſh,
tzaſaſuce
Aſentam Nends.
dſenlapenrchin
henaſeltnede
icrſuntanchiois
3s 000nd 1ban
Qont dvo ſopn
ſchtin . ſun
meno. Ojnmn

o.
ugckindiͦ ti⸗
ubirrunhi
neintlee 1
de

Gind.
.

Unñ Terenti in eunucho. Uideo ſenni
ſqualidũ.Et ſentoſus.ſa.ſum.⁊ ſentarius.
riaa.riũ.Et deſinit gtũs płis ĩ iũ.de ſentes:

Dententia ſᷣm Aʒo. in ſum. C. qũo ⁊ qñ iu
derxr ſen ꝓfer. debet.qũq; põt dici cuiuſcũ
oꝛionis ſignificatio.qñq; ponit᷑ p opinione
magiſtroꝝ.qñq; ðꝛ quicqͥd alicui de re aliq̃
placet.qñq; eſt depoꝛtatio.oñq; excõicatio
yel interdictu. . impꝛope.qꝛ excõicatio vł
interdictũ poti
nit.ideo potiꝰ pᷣt pena dici qᷓ; ſnĩa vł diffini
tio. QOñq; ſnia ðꝛ q̊dcũq; iudicãtꝭ pᷣceptum
nö natxe.nõ iuri. nõ bonis moꝛibo griũ. Et
FßFm hanc ſignificatõeʒ diſtinguit᷑. Quia ſen
tentiaꝝ alia eſt diffinitiua.alia interlocuto
ria.aliaↄuẽtõnal.alia q̃ ðꝛ pᷣceptũ.alia mu!

punit quã finẽ cauſe impo

cta.alia diſpẽſatöis.

„

Sententia diffinitiua eſt diffinitio iudicia/
lis ↄtrouerſie finem imponẽs ex pnüciatio
ne iudicis damnationẽ vel abſolutionẽ cõ
tinens. Et hec ppncipalem diffinit queſtio/

nem. vt quãdo auditis vtriuſq; partis alle

gationibo cauſa terminat᷑.⁊ finis pᷣncipali
negocio ĩponit᷑quã ſemel latã iudex reuo/

care nõ poteſt.

*

ententia interlocutoꝛia. eſt ſnĩa ſemiple/

na.qᷓ pfert᷑ int᷑ pncipiũ ⁊ finẽ cauſe non ſuꝑ
pncipali. ſʒ emergentibo ⁊ incidẽtib queſti
ouib.puta ſuꝑ libello offerendo. vł ↄcipiẽ
Ddo. vel danda dilatione. aut deneganda. et

ſimilib pᷣncipali cauſa durante. vt quãdo

inderx nõ reſidẽs ꝓ tribunali interloquẽdo

inter ꝑtes.ſine ſolennitate ſcpture aliqͥd p/
nũciat de plano.vel ſuꝑ aliqͥ incidenti.vel
emergenti.extra pᷣmũ intentũ pncipale.Et

hanc poteſt reuocare iudex ſiue ſit oꝛdĩariꝰ
ſine delegatꝰ. ſiue arbiter. debet tñ cũ cauſe
cognitõe ferri.⁊ iudice ↄcedẽte nõ ꝓcedẽte.

Aii Pain en Hor

ntentia ↄuentionalis.eſt amicabil ↄpo/

ſitio.vt q iudex ↄuenit aliqueʒ ⁊ cõmonet
ei ne faciat ð ↄuentionẽ.

Oententia ꝑ erroꝛem lata.a q̃ nõ eſt appella

tum reuocat᷑ ſi erroꝛ ꝓpbabilis poſtea dete/
Saranselelei zag male.

ententiũcula.le.i.pua ſnia.

Hentes.tj.i.ſpina.vł arboꝛ ſpinoſa.q̃ ⁊ ſen/
tix.ticis. ⁊ ðꝛ a ſentio.qꝛ grauit᷑ ſentitur cuʒ
pungit. Ul ſentes ðᷣꝛ a ſitu q̊d eſt terra ĩcul
ta.in q ſentes ⁊ ſpine naſcũf᷑. Uñ Job.xxx.
Eſſe ſub ſentib.delitias cõputabãt. Inde
ſentꝰ.ta. tũ.⁊ ſenticoſus.ſa.ſum.in eodẽ ſen

ſu.ſ(hoꝛridꝰ.aſper. ⁊ ſentibo plenꝰ.ſpinoſus

ideo ſentuz ?⁊

Et gra illiꝰ alteꝝ ſignũ ðꝛ chrenio. Taſc⸗

eſt mag in vſu in pliq; in ſingulari.
entina.ne.pe /pð.eſt locꝰin nani ad quem
vndiq; ↄfluũt aque.⁊ ðꝛ a ſentio.tis.qꝛ gra
uis fetoꝛ ibi ſentit. —
Depar.parꝭo.g.i.ſeoꝛſum a pari.i.diſſiłis.
Inñ h ſeparitas.tatis.⁊ coꝛ.ſaa.

Sepes.pis. fe. ge.i.munitio de ſpinis vel li/

gnis. q̃ fit circa ſegetes ad arcẽda pecoꝛa.fi
unt etiam ſepes in obſidionibo vbi muri nõ
ſufficiũt.ad arcendos hoſtes.⁊ ꝓ.ſe. Unde
Virgiliꝰ.Religio vetuit.ſegeti pᷣtendere ſe

pẽ. Iñ h̊ ſepecula.le.⁊ ſepicula.le.ambo di.

Lxua ſeſ˖pes.
ephoꝛa.re.ꝓpꝛiũ nomẽ mulierꝭ.⁊ coꝛ.pe.

Uñ in Auroꝛa. Matrib aſtates grauidiſ
phua ſephoꝛa moꝛti. H

epia. pie. qdã piſcis dicta a ſepes. qꝛ qui/

buſdã ſepibo eſt intercluſa. ⁊ hʒ in ſe qͥndaʒ
ſtrumã nigerrimi⁊ amariſſimi ſucci plenã

de qᷣ fit optimũ incauſtũ. Uñ ſepia ꝓ incau

ſto vel atramento ponit᷑.

epiola.le.dimi.i.pua ſepes.
eps indecli. vel ſeps.ſepis.qdaʒ exiguus

ſerpẽs.qͥ nõ ſolũ coꝛpꝰveꝝ etiã oſſa veneno
ↄſumit. Iſte ſiqͥ dẽ ſerpẽs qñ pũgit aliqueʒ

facit carnẽ ⁊ oſſa eiꝰ effluere.ita ꝙ ad mini⸗/

mũ puluerẽ redigũt᷑. vñ dictꝰ ẽ ſeps a ſepio

pis.q̃d eſt claudo vł ligo.ꝑ oriũ.qꝛ aperit?-
diſſoluit oſſa ⁊ carnes vulnerataſ ab eo.vñ
Lucanin.ix.Oſſaq; diſſoluẽs.cũ coꝛpoꝛe

„

eptenari.·ria.riũ.ðꝛ a ſeptẽ. Et ſigt ſepte/

nari ſummã vniuerſitatꝭ.qꝛ oẽ tᷣs ſeptem

dieb cõſummafk. R
Deptẽnis..t.⁊ ̊ ne.i.ſeptẽ annoꝝ. Inde ̊
ſeptenniũ.i.ſpaciũ ſeptẽ annox.
Deptentrio.trionis.ðꝛ q̃ddam ſignum a ſe/
ptem ſtellis notabilioꝛibo qᷓ; alie.hʒ em̃ plu
res q; ſeptẽ.ðꝛ ̊ ſeptentrio a ſeptem ſtellis
q̃s vocãt triones.qꝛ q̃i boueſaratoꝛij ſemꝑ
terunt aream noſtri celi. Et ↄponit᷑ a ſeptẽ
⁊ trio.trionis.q̊d eſt bos.qi terio.qꝛ terraʒ

terit. Uelqꝛ in buſdã regionib cũ bobuſ

ſolent triturare frumentũ.vñ⁊ q̃dam ſtelle
dicunt᷑triones.q̃i teriones.qꝛ ſꝑ nobis ap
parent ⁊ terunt areã noſtri celi.vel trio gre
ce latine ðᷣꝛ ſtella.q̃d ↄponit᷑ cũ ſeptem.⁊ ðꝛ
ſeptentrio a numero ſeptem ſtellaꝝ.q̃i ſeptẽ
ſtelle.qꝛ illud ſignũ ſepteʒ ſtellis ẽ depictũ
Et nota ꝙ; duo ſunt ſeptentriones.ſ.maioꝛ
⁊ minoꝛ. Maioꝛ vt dicit Ariſtoteles.vigi/
tiq̃ttuoꝛ ſtellas hʒ. Minoꝛ vo nõ niſi ſeptẽ

3

. h.
. — sEsrereeeeeh vhvhvho
”«”«èͤ
.

2 . —— . R 2

ptem ſtellis notabilioꝛibo. Itẽ vterq; dicit Gepuſcrulũ.li. dimi i puũ ſepulcrüöü. der
plauſtꝝ ſiue curr ſiue carꝝ ꝓpt diſpoſitõezʒ Sepulerul ſm Aoribni Enucr. öim lennt
ſtellax.ſʒ ̊ maiꝰ illud min. Iteʒ vterq; ſʒ pedit᷑ ſepeliedis.qñq; ipᷣa Lerra ac innm ſe Plauͦtwne
fabulas ðꝛ vrſa vel arctos.q̃d grece ðꝛvrſa pulture deputata.qnq; tumba marmoꝛea ł ſmwalilin
z h maioꝛ illa minoꝛ Item maioꝛ ðꝛ helice lapidea.vł locꝰ ↄcauꝰ in eccleſiaſtico cimi cucnmton
⁊ caſma Minoꝛ ðꝛ cynoſura⁊ arctophilar terio factꝰ.in q̊ͥ coꝛpus catholici recticſeſt nitihiri
Et hinc tota iſta plaga mũdi ðᷣr ſeptentrio Item ſepultura eſt ius funerãdi in ccckiee — Pcrus tuns.
Et etiã vent pncipalis ab illa plaga mũdi miterio ꝓueniẽs eccleſijs exoceſſione. “ ciniiliguor
veniẽs ſiłr ðꝛ ſeptẽtrio. In h ⁊ h ſeptentrio tificis.Et nota ꝙ in tredecim caſibo proh , finr Etno,
nalis. ⁊ le.ꝑtinẽs ad ſeptentrioneʒ.vel de bet᷑ eccleſiaſtica ſepultura.Pꝛimo in pec ickkter
ſeptẽtrione exñs. Et h ſeptẽtrionalis.p q̊/. to moꝛtali publice decedenti.xiij therce fioſc
dam paralello.qꝛ illud ſignũ.ſ.ſeptẽtrione eſtimemꝰ.Scðo latroni rinrlen. tnen de. nlaurcn
nludir ndecinſa⸗ R arcnc OJtem nota r erni i adulterio occiſo. xrii:q v pla armr
ꝓ trio.idem eſt q̃d ternio. cuit. Quarto in toꝛneameto occiſo. deto mutki
Sehre nome nũerale indecli.o.g. Iñ ſepti nea. c.j. Quinto raptoꝛi ac ddero⸗⸗ mecin
ms ma muũ: ſeptem.na. nũ. ? ſepfenarins. Settoberetico ttiii ſane pfer?t 1 ceg. uſn
ria.riũ. x ſeptenari. rij. ””ñâl ſacris.de ſepul. Septimo ſeipᷣm interficiẽ en
BDebptenꝰ. na. nü. ðz a ſeptẽ. Unde Geñ.vij. ti.c.placuit.pᷣalł. Octauo excõicato.eti at R
Ex omnibo aĩantibo mũdis tolle ſeptena. et minoꝛi.de ſen.excõ.a nobᷣ.⁊.c. ſacris Halle Prl
ſeptena.? p. pe. Un in Auroꝛa ðꝛ. Septe/ Nono intdicto. pec re ĩ re. Decio⸗ ud . Gan
na nolũt luce quiete frſunn. lico vſurario. de vſur. qꝛ in oĩb ndecio dd —
Seheimona ne n aGamnd enſerodiſe Zremnenn confiteri ⁊ cõicare.c. omnes. de mun⸗
vicʒ a ſepte.⁊ mance.qð eſt lux.qꝛ ſeptem lu pe.⁊ re. ODuodecimo ĩ taberna occiſo.xxiij. echenubin
ces vel dies in ſeotinet.ſicut ſᷣm eos hebdo q.v.placuit. Tredecimo ꝓpꝛietari l hanbi
mada ðꝛa hepta quod eſt ſeptẽ.⁊ doas qd cho vel regulari.c nonacennn mogee gamn.
manar.i.hebdomadar. Et ſeptimanariꝰ Dequax cis. o. gi. diligens ſecutoꝛ. qͥ ⁊ ſecu ſeunn
ria. rſiuim. öyrius 82. Inde ſequacub. la. lum. i. aliqn/ iancn
Eenpringenri te mailſen ies centũ. ⁊ ð? a ſe tulũ ſedur. anam ancke
ptem ⁊ centũ.⁊ mutatc.ing. Sequela. le. pe, poᷣ. i. mos cõſuetudo. exem/ ſer
eptuageſimꝰ.ma.mum. d a ſeptuaginta. DBedelalen 4 Tas non ens. ſactudo. erem, ien et
Et h ſeptuageſima.me. ꝓ illa dnica in qua Sequeſter.ſtri. q̃d ⁊ tertie declinatõnis in/ dumuaſen
Uleinid reielte⸗ Atert ſeptuaginta heni ſed regkanter eſtſecüde. Et dꝛſeque⸗ nar
Des. vn mer lto ſept ima d. ſter reconciliatoꝛ.qͥ diſcoꝛdes pacificat.⁊ q nen d
eptuager. na. nu a ſeptuaginta. Inð certantibo mediꝰ —— Pailiene r Almenze
leptuagenari'. ria. rſill. Aweſos ö2. apud quẽ pignoꝛa deponi ſolet gernack
ptuaginta.nüeri płis.o.g.⁊ indecli.idẽ. ⁊ ðꝛa ſequendo vel ſequoꝛ.eo ꝙ eiꝰ qͥ electꝰ ſin ons
ſepcies decẽ2ponita ſeptem ⁊ gentos qð eſtvtraq; ꝑs ſequat᷑ fidẽ. Uñ Deut᷑ v. Ego zanne⸗ ſen
Etdecem. — e . ſequeſter ⁊ mediꝰ fni in᷑ deũ ⁊ vos. Iñ h̊ ſe echrchant
eptũ.ci. n. g. ð locꝰ circũcluſus.vt ſtabu ///d queſtra.ſtre.i.recõciliatrix.⁊ ꝓpꝛie certanteſ cheberſn
lũpecudũ.vel ambitꝰ.⁊ ðꝛ a ſepio.pis. Cñ pacificans. Item ſequeſter eſt is apud quẽ Khmamgn
Intra ſeptum templi.i.intra ambitum vel res litigioſa deponit᷑a pluribo ⁊ ſequeſtrat᷑. Ans.
anſuram. AAAeiq in cauſa vicerit reddaf. Poisciutan
Sepenne a e ee Secqueſtru. 8: illud ſcptũ q̃d de ſeq̃ſtratiõe v uniin
n s. c. g. . ſepte aſſes. vel pᷣciũ ſepteʒ Zficit᷑. ⁊ ſi ſit ex cauſa volũtaria.trãſfert poſ uelin
Depulerü cri eſtlocy vbitumnl'ide . ſeſſionẽ in ſequeſtu. e teaſeng
S cru. cri. loc vbi tumulꝰ ĩq̊defun eqjueſtratio.eſt rei de qua agit᷑ ſeꝑatio vł llaemonreſo
e mann Zrinet. Zꝛa ſepelio.lis. Sʒ diſpoſitio vel poſſeſſionis interitio. Inte/ Ann linente,
monnr llu⸗ 2 idẽ loc? ſine coꝛꝑe. Iñ h̊⁊ H rim eniz ꝙ res apud ſequeſtrũ eſt. nec actoꝛ Iuainimnin
ſepulcralis.⁊ G le.pe. p. Et vt dicit Apule nec reus poſſidet.vt.ff de ſta.homi.lliber/ Atne
B in. ellnti facit qͥ poſt c. ponit aſpiratöem tus. noonigſedi
Tnalerch haſtengnk. Une vitioſe aſpiratur Gera.re.f.g.ðꝛ firmatura oſtij.⁊ ꝓpꝛielignũ elinngie⸗
epilecr pulcrun. ögg erträſuerſo obijcit᷑ ꝛ apponit᷑ oſtio. In eihncktdob
Z onfning

Puüſeptlai
Anggoffrit⸗
öarn d.
in Cchciutnn,
8thole i
ſsereetſin⸗
wücrinaihn

A

ſonitfuncne

io aintnenn
amiocllizen
loclocihn
gi ſanehieg.
Nmoſciönninft⸗
Mno cöictn
inoa ſangzl
gine deopn

1 geinoit cn

cuicare conmnes x.

inbenm occion

mopricnonon
moelatn, monec
litnco
noſerun 4tlun
ale umi Aliq,

Mℳando, en

4
Declinatönisin/

de. Stdrſege

despacficn
nit dapnd gecos
Ponn deholiſolg
on ocreiche

Di Deutne

edei ws Fl⸗
mmratecgnuſi
cſerokisihlugt
gluntntſalin
lütaru niſnn

enugiien
nbinmnd h
aneſrichnn tn
ſde borilir

niſi ſera. S
niſi ſerũ.
iſ ſſeres.
eraph.phis.ðꝛ quilibet de oꝛdineange/

mnaſnn⸗
⸗

H ſero indecli.vł potiꝰaduer. lʒ qũq; ponat
noiĩaliter.ſic ⁊ mane.vt cũ ðꝛ.Obſcuꝝ ſero.
pulcrũ mane. Ułðꝛ a ſero.ras.Claudit᷑ eĩ

ſero celũ.ſiẽ mane aꝑit᷑.vñ⁊ nocte ðꝛ celum

clauſum.⁊ die apertum.⁊ ita ſero eſt.q̃i ſera
celi.Et hinc ſerꝰ.ra.rũ.i.tarcꝰ.extremꝰ. Iñ
5p ſeritas.tatis.i.tarditas. Itẽa ſera ðꝛ hoc

ſerũ.ri.i.liquoꝛ qͥ fluit de recenti caſeo dum

pᷣmitur.Et nota ꝙ ſeregppꝛiũ nomẽ ppli cu
iuſdã eſt. Et ſerꝰ.ra.rũ.⁊ ſero aduer.pð.ſe.
ſʒ ſero.rꝭ.fut᷑o ſerã.res.⁊ h̊ ſera.re.⁊ q̊ͥ ſerum
ri.ꝓ liquoꝛc caſei.⁊ ſero.ras.coꝛ.ſe.vñ Oui
dy de reme. Pꝛincipijs obſta ſero medicĩa

parat. Cũ mala ꝑ vongas ↄualuere moꝛas
eali vᷣſus. Di far vere ſero creſcũt mea

emia ſero. Fur obſtate ſera nõ furta facit
pernere pĩgue ſerũ nõ me facieſ
Illis ſiqua ſeres dabit ⁊ byſſuʒ ti/

loꝝ illoꝝ qͥ dicunt᷑ ſeraphin. Et nota ꝙ fe/
raphi ꝑ m.⁊ ſeraphin ꝑ n.ita diſtinguũtr.ſiẽ
⁊cherubim ⁊ cherubin.vide s̊ in cherub.
erenꝰ.na.nũ.i.letꝰ.hilaris.lucidꝰ.clarus.
tranquilłꝰ. Sed ſerenuʒ ad celum refertur

cranquillum ad mare. Ulnde qͥdã. Dic ma
re tranquillũ.celũ dic eſſe ſerenũ. Iñ h ſere

nitas.tatis.
Deria.rie.i.olla.⁊ ðꝛ a ſyria.qꝛ ĩ ſyria pᷣmo
facta eſt. vel ðᷣꝛ a ſerijs.qꝛ vtilis eſt ⁊ neceſſa
ria. vel a ſerie.qꝛ oꝛdine fit. Uñ. Releui oĩa
Dolis mea ⁊ oẽs ſerias meas. Iñ b̊ ſeriola.
le.dimi.i.ꝑua ſeria.vñ Perſiꝰ. Seriole ve
Cerũ metuẽs eradere liflil.
eres.ris.eſt qͥ dam pplus.a q̃ͥ ðꝛ ̊ ſericum
ci.q̊d vulgo ðꝛ ſera.qꝛ apud eos abundant
yermes q; ſericũ egerunt.ſ.bombices.a qͥb⸗
h fila circũ arboꝛes ducunt᷑. Et hinc ſeric⸗
ca.cũ.⁊ hec ſerica.ce.q̃dam veſtis de ſerico
Et ſericatus.ta.tum.i.ſerico oꝛnatus vł in
eries.riei.i.oꝛdo.tenoꝛ.⁊ ðꝛ a ſero.rꝭ.
eriꝰ.ria.riũ.i.vtilis ⁊ neceſſari.vñ Theo
dolus. Ut tua iam noſtro poſtponas ſeria
ludo.Etðꝛ a ſerus.qꝛ ſerij ſeries neceſſaria
⁊ vtilia tractare ſolent. Iñ ſerie aduer.idẽ.
vtiliter. vel intente.ſedulo.ſtudioſe.ex aĩo.
Inuenit᷑ etiam ſerio abltũs poſit p illo ad
nerbio ſerie. M
ermo.onis.ſiẽ dicit Papᷣ.eſt duoꝝvł plu
Cimox collatio.quẽ greci dialogum dicũt.

UVel fmo eſt oꝛo humili ſtiloↄpoſita.hũa/

ne locutioni finitiua,. Uel ᷣmo eſt collocu/

tio vni pꝑſone ad aliã Iñ ſermũculꝰ.li. di. i.

paruus ſerno.
eron.ſepulcrũ vel idolũ ðꝛ.
eros grece opidũ eſt. ⁊ ðꝛ latine ſerũ. Iñ

Hp ſeres.ris.dam ppłus.

Serotinꝰ.na.nũ.i.tardꝰ vel tarde veniens.

vel veſpertinꝰ.⁊ ðꝛ a ſerus. VInde Geñ.iij.

Factaq; ſunt ea q̃ erant ſerotina Laban.⁊

q̃ pmiteꝑis Jacob. Et nota ꝙ tẽpoꝛaneuſ

imber ðꝛ in autũno vel in hieme iaci ſemi/
nibo nutriẽdis. Serotinꝰ ad incrementuʒ
in vere vel in eſtate.⁊ coꝛ.be.
erpedo. dinis.i.ruboꝛ cutꝭ cũ mẽbꝛoꝝ ex

tantia. dictꝰ a ſerpẽdo.eo ꝙ ſerpat ꝑ mẽbꝛa.

2,P. pe. . WKM
Derpẽs.d.ðꝛ a ſerpo.pis.eo ꝙ multis ⁊ mi

nutꝭ ſquamaꝝ niſibo ſerpat ⁊ repat. Illa ãt

q̃ q̃ttuoꝛ pedibo nitunt᷑.ſic lacerte⁊ ſtelliões
nõ ſerpẽtes.ſʒ reptilia dicunt᷑. MM

Oerpẽtes aũt illa reptilia ſunt q̃ vẽtre ⁊ coꝛ

poꝛe reptaãt.q̊ꝝ tot venena qᷣt genera.tot ꝑ/
nicies q̊t ſpecies.tot doloꝛes qt coloꝛes ha
bent. In ſerpẽtinꝰ.na.nũ. Et nota ꝙ ſerpeſ
habet quattuoꝛ naturas.Pꝛima ẽ.qꝙ cũ ſe⸗
nuerit.caligant oculi eiuſ.⁊ ſi voluerit fieri
nouꝰ.abſtinet ſe a cibo donec pellis relaxek
⁊ inde coartat ſe vt ſenectutẽ ſuã deponat.

Sca eſt.cũ venerit aquã bibere.in cubi/

culo ſuo venenũ deponit. ⁊ ſic aquã inſitiẽ

ter bibit. Tertia v̈o eſt.ſi viderit hoĩem nu/

dũ timet. ſi viderit veſtitũ inſilit ĩ ej.Quar
ta qñ aliqͥs voluerit eũ occidere.totũ coꝛpꝰ
tradit ad penã.caput ãt ſuũ cuſtodit. Vndðᷣ

Pliniꝰ dic ꝙ ſi ſerpẽtꝭ caput cũ duobꝰeuaſe

rit digitis.nihilominꝰ viuit. vñ totũ coꝛpꝰ
obicit ꝓ capite defendẽdo.Et eſt ſerpẽs ge

neris incerti.vel vt q dam volũt coĩs. ſicut

Serpentigena.ne. ge.9.pe.coꝛ.i.a ſerpente

genitus.
erpentułb. li. dimi.i.puus ſerpens.
Derpillũ.li. a perba nifolii 1 ploliuz

ðꝛ. vñ Tlirgiliꝰ in buco

Alia ſerpillũ cõ/
tundit olenteſq; herbas.

Derra.re.f.g.eſt pᷣtenuis ferri lamina.den/

tiũ moꝛdacitate reſecãs q̃ attigit ſm Papᷣ.
Et ſiẽ dicit Iſið.xiiij.ety. Serre nomẽ de
ſono factũ eſt.i.a ſtridoꝛe.q̃i diceret. Ficti/
ciũ nomen eſta ſono. Uel ðꝛ a ſeco.cas.Iñ
ſerrat.a. um.i.ſerra ſect. H

Gerrula.le.dimi.i.pua ſera.
ertũ.ti.n.g.i.coꝛona de floꝛibo inſertis et

ↄiunctis facta. Jñ ſe crtatus ta cumn ſetto

oꝛnat? vel coꝛonat.· Et ſertulum.li.dimi.i.

aruum ſertum.

*„ *

eruitus.tutis.tuti.

Et coꝛ.vi.

eruit? m leges eſt conſtitutio iuris gen
tiũ qua qͥs ↄtra ins naturale alieno ſubijci

„

tur dominio.

BSeruitus pꝛedialis eſt quedam conſtitutio
qua pꝛediũñ pꝛedio ſi ubiugat᷑. Et ſeruitutes
pꝛediales.lex reales appellat. qꝗᷓ ſequunt᷑ pꝛe
dia. ⁊ eaꝝ ↄſtitutio eatenꝰ tenet.quatenex/
pedit pꝛedijs.i.ad fructꝰ eoꝝ ꝑcipiendos.

4

Seruitutes ruſtice ſunt q̃ pᷣdijs ruſtic de

bent᷑veluti.iter.act.via.aqueductꝰ.aque/⸗
hauſt.pecoꝛis appulſus adaquã. ius pa/
ſcendi.calcis coquendi.arene fodiẽde.que
tria vltima poſſunt dici noĩate ſᷣuitutes ru
ſtice.ſʒ ſuꝑioꝛa ꝓpꝛijs nomibo carent. Nam

iter ẽ ius quo ex ede mea ꝑ agros tuos poſ/

ſum in vicos publicos exire vel ĩtrare. Sʒ
aquehauſt? eſt. vt aquaʒ haurirepoſſim de

Seruitutes vrbane ſunt quepꝛedij s vꝛba⸗/
nis debent. ſcʒ intuitu alicuiꝰ edificij. Naʒ
ecditficijs inherent. veluti altiuſ tollendi aut
nõ tollẽdi.ne deficiat luminibo vel ꝓſpectu
domvicini. Item ſtillicidiũ aduertẽdi vel

nõ aduertendi in tectũ vel in aream vicini.
vt ſtillicidiũ tecti mei cadat in areã vel fun
dũ er Item vt liceat ĩmittere vel pijcere ti /

gnum in parietem vicini.
erula. le. dimi.i.pua ſera.

Beruus.ui.m.ge.ðꝛ a ſeruando.quia olim

in bello capti. cuʒ iure poſſent occidi ſerua
bantur.⁊ fiebant ſerui.Et ideo ſeruus dici

tur a ſeruando pꝛopter antiquaʒ conſuetu

dinem. Licetetiam quidam dicant᷑t modo
ſerui qui ſic ſeruati nõ fuerũt. Seruus er /
go exconditione ſeruitutis ðꝛ. Item ſeruꝰ
in bello captus et ſeruatus. Famulus exp
pꝛia familia ſuoꝝ oꝛtus. Mancipiũ exho/
ſtibus.quaſi mancipatum.vel quaſi manu
captum. Idem eſt ſeruus empticiꝰ quipꝛe
cio emitur. Iteʒ verna ſiue vernaculus.in

ẽↄditio ſeruicẽdi.⁊ ðOʒ
a ſeruꝰ. Seruitiũ vo ius vel act ſeruientii
vel munꝰ. Et ſᷣm Iſido.v.etymo.Seruitꝰ
eſt maloꝝ hoĩm poſtrema pena q liberꝭ oĩ
ſupplicio grauioꝛ eſt. Ham vbi libertas pe/
rit vna. ibi pereunt ⁊ omĩa. Uñ q dam. Hõ
pene ꝓ toto libertas venditauro. Hoc cele
ſte bonũ pᷣterit oꝛbis opes.Et accipiduo
bus modis fᷣuit.ſ ꝓ latria.⁊ pꝛo dulia gre/
ce. hoc eſt quod deo ⁊ hominib competit.

Derui latini ſnnt.

domo nutritus.quia vernat.id eſt claret n
domo. Eta ſeruus dicitur hec ſerua. ue.et
ſeruus.ua.uum. ⁊ hᷓ̊ ⁊ hec ſeruilis.⁊ hoc le.
penul.pꝛoducta. Inde hec ſeruilitas.tatis.
Et ſeruiliter aduerbium. Et hoc ſeruitium
Inge ſeruitioſus.ſa.ſum.i.ſeruitio plenus
Item ſeruꝰ componit. Conſeru.i cuʒ alio
ſimul ſeruus. e
Geruus eſt. q

do. Imperatoꝛ em̃ vel pꝛinceps captos ab

hoſtibo qͥ ſerui ſunt capientium. vendere iu
bet. ⁊ ꝑ hoc ſaluare nõ occidere. Hoſtibus
em̃ captis ⁊ ſic in ſeruitutem redactis h̊ ſer
uandũ eſt quod vtile eſt ⁊ benignius viu,z

ſcʒ eos omnes ſeruari⁊ non occidi. Hoccĩ
benignitatis eſt.ſʒ occidi crudelitatꝭ.Ideo

etiam dicta ſunt mancipia.quia ab hoſtibꝰ
manucapiuntur.vt Inſtitu. de iure perſo.
.ff. de ſta. homi.l.libertus. Sunt etiaʒ ſer
ui verne.qui ſunt ex ancillis nanentibusi
domo. l. ticie textoꝛes.ff. de le.]. Alij ſunt ſer
ui lecticarij qui faciunt lecticas.eodem ti/

Deruꝰ oꝛdinariꝰ e q alis uis eſt ppoſt it.
ſcʒ qͥ h alios ſeruos ſub ſeqͥbpᷣeſt.⁊ pᷣcipit

eis qd vult.

Geruus vicariꝰ eſt. qͥ ſeruo oꝛdinario ſu

miniſtrat.

Geruus mediaſtinꝰ vel medianus eſt.qͥ me
dium gerit actum.ſcʒ qui nec eſt oꝛdinariꝰ
nec vicarb.ſʒ mediꝰinter hos ⁊ illos cõnu/

merandus.

SDeru libꝛariꝰ a libꝛa dicke eſt. l. q poõderib
p̃eſt. libꝛe numoꝝ ⁊ ꝑmutatoꝝ cuſtodiam

hʒz in domo dñi ſuul.

erui inſulani.alias inſularij ſunt.qͥ retin?
tur in inſula.i.in domo.nec mittũt᷑ ĩ agros
nec in villã.Dnmꝰ aũt ðꝛ inſula.eo ꝙ inſũt
ei habitatoꝛes.licet inſula qñq; dicat᷑ in ſa /-

Serui villici ſunt qͥ ad villã mittunk.

erui victoꝛes ſunt. qͥs qͥs victos hʒ ppa/

randi cauſa.

.

Gerui cubicularij dicuntk᷑. qͥ lectum ⁊ cubi
culũ dñi ſui pcurant.qͥ vulgo camerariypo

Lonktacameaer. ”
Derui dedititij dicũt᷑ qͥ in moꝛte liberi.?⁊ in

vita ſua ſerui ſunt. q libtas ſublata eſt. v.·

Inſti. de liberti. S. libertinox.

eſt. ͥ de iure gentium vel cinilido
minio alieno ſubijcit᷑. In hac ꝑte ⁊ ius gen
tium ⁊ ius ciuile.detraxerunt iuri naturali
Et dicunt᷑ ſerui nõa ſeruiendo ſʒa ſeruan /

in nndl
bopalich /
Ebal J
Grui M
ſguntiau
Den/ omm
ſcbctdebo
ginanime
Senenrbl⸗
ſaceblen
onolie.
Sbissls⸗
Nira west

ſcſlleige⸗
npicleiunt
loqrapet
Alnidiame
Sadblali
6ſederen
Beksilerd
ſertasan
Dentetge
4ſuo ſis e
ſlonſm.
notuno.
Deoumhrun.
Irinkrumari
Den ſlius A.
gholfeumora
tenonefſsan
Wioardei
Sebinmnirn
Ndcmci⸗
Pchiugßlin
filgünpm
nnke
durioracfcin
i Oebinno
foqſimiise⸗
mülignüicen
lurin fine.
Joulnledin
Gerem rül.
ntchaſins

iſteplengreiut

Enflleſ
Olmmiiius
arin

ldenerine
Etgo ng
AUnnnoef,
mnni

E

Wonen wlin

anmigekcen

crurherſnu

derſentlathe

thecſenlingen

2=

n. Ethocſnm
miſeninn

EE

Conſanbicht
Sntiumvalcil
n hacpretiue
Neruntiunun
lrincepsane
Penaum vensen

occidere. DAhn

itutemredsanst
krbenignus
iRnonoccid.
dindettan
napid quuabhofn

Iſtimn deiutehen.

mns Junteng⸗
malhs mancnabue
foele! Apſunt
Rc8. cCeN

s fuisclpoſt.

ſeiſtpick:ihi

nooiunoſabe⸗

Ndinnsckine
inccck dnadd
pos Woscöl

cbck Apoen
nummmnalſoin

inſclari ſutifen

4
9

no.nocmninitiſgne

it tenſtnoii
ninln gncpdienni⸗

äminmnt .
4 nicohzſn

rug⸗

mũ lignũ icremabi

oI

5 H . . .
vt in vita eſſent liberi.⁊ ĩ moꝛte ſerui.⁊ eo ꝝ
bona tãq; fnoꝝ ad dños deuoluebant᷑. vti

Gerui atriarij vel atriẽſes. ſũt illiqͥ atrij cu
ſtodiam faciunt. Js

Deru coꝛrupt ðꝛ ſᷣꝰ qͥ ꝑa licuiꝰ inductõʒ
facx eſt de bono małꝰ. vel de malo deterioꝛ

ſcʒ in anima ⁊ cꝛoe.
Deruꝰ publicꝰ ðꝛ tabellio.nõ quia ſeruus.

non aliter.
eſſibilis.lis. .t.⁊ H le.q̃d aptũ eſt ad ſedẽ/⸗
dũ.vel vt qͥs ſedeat ſuꝑ illud.⁊ ꝑ ſyncopam
ſeſſilis.le.idẽ.⁊ coꝛ.pe.Uñ Perſiꝰ Exhalet

vapida leſum pice ſeſſilis obba.Et ðꝛ ſeſſi⸗/
lis.qꝛ apta eſt ſedere.hʒ em̃ funduʒ amplüũ

⁊litũ.⁊ ita meliꝰ ſedet.
Deſſił.la.lũ.i.pu ſtatura.qꝛ nõ videt᷑ ſtare

ſʒ ſedere.⁊ ðꝛ a ſedeo.des.
eſſis.i.ſexoboli.vel pᷣciũ ſex oboloꝝ.⁊ ðꝛ

a ſex. ⁊ as aſſis.

Deta.te.f. g. ð a ſus.qꝛ a ſue pcedit ĩ ꝑte vel
a ſuo.ſuis.eo ꝙ valeat ad ſuenduʒ. Iñ ſeto
ſus.ſa.ſum.i.plenꝰ ⁊ abũdãs ſeta. In ſetoſi

tas.tatis.

SDetar.ria. riũ.⁊ d̊ ſetariũ.rij.q̊d et ſetatiũ

82. inſtrumẽtũ purgãdi farinam.

Seth filius Ade.⁊ interpᷣtat reſi urrectio. eco
ꝙ poſt fratris reſurrectionẽ nat ſit. qi reſur
rectionẽ fris ex moꝛtuis ſuſcitaret. IJdem?

poſitio.qꝛ de eũ ꝓ Abel poſuit.

Dethiniani qͥdam heretici dicti a ſeth filio

Age.dicẽtes eũ eſſe xpᷣm.

Sethin gen ſpinaꝝ eſt in heremo.ex qͥbus

fit lignũ imputreſcibile.ſᷣm Hug. Et vt ðꝛ

in Papᷣ. Sethin ligna qnto accẽdũt᷑tanto

Durioꝛa efficiũt᷑. In hiſtoꝛijs ãt ſuꝑ Exoð.

ðꝛ. Dechin nomẽ eſt mõt regionis ⁊ arbo

ris qꝗᷓ ſimilis ẽ albe ſpine ĩ folijs.⁊ eſt leuiſſi
curin ſie.
Detula.le.dimii.ꝑua ſeta.

Deuev.ra.rũ.i.auſterꝰ.diſtrictꝰ. rigidꝰ vel
purꝰ. ⁊ a ſatis ⁊ verꝰ.qᷓi ſatis verus.tenet

eĩ ſine pietate iuſticiã. Cõtra illð Eccleſia

ſtes. vij. Noli eſſe iuſt? multũ.vbi dicitglo.
4

Summũ ius ſumma iniuria eſt. Iteʒz ſuꝑ

illud Eſa. xxx. Hec eſt via ambulate ĩen.ne
qʒ ad dexterã neq; ad ſiniſtrã ðᷣclinabit.di/

cit glo. In vtraq; parte qcquid ſuꝑ modũ

eſt in vitio eſt. O, aũt ðꝛ ſeuerꝰ.qᷓi ſequens
vera.etymo.ẽc. Iñ h ſeneritas.tatis.i.auſte
ritas rigoꝛ. vel integritas iudicij yet vehc⸗

le ⁊ imputribile.⁊ acui

ſexquioctau. ua. uũ.i. q iia cõtinet᷑

mentia vltionuns.
Seueriani.qdaz heretici a Seuero exoꝛti.

onẽ nõ recipiũt.

euus.ua.uũj.i. crudelis. Sʒ ſeuus in ira
CXrudelis in ſanguine. Iñ hᷣ ſeuicia.cie.⁊ DH

ſeuicies. ciei.i.crudelitas.Et ſeuus compo

ginne tamſeuus. q;ſeuus.i.valde ſeuus.et
ſed qꝛ publicũ exercet officiũ.ff. de adop. l.

ex ab hex. ſubtracta. h. ⁊ p ea poſita . öO?·
apud latinos hi ⁊ he ⁊ ſex.oĩs ge.indecli.
Iñ ſer.na.nũ.⁊ ſenariꝰ.ria.riũ.⁊ hͥ ſenari -/
tas.tatꝭ.Et h ſenari.rij. p illo nũero.⁊ pio

D u.ſe.ſenꝰ. .

Derageſimꝰ.ma.mum.ðᷣꝛa ſexaginta. Eth̊

ferageſima. me. dñica poſt ſeptuageſimam.

Et inchoat᷑ a dñica qua cãtat Exurgequa
re. ⁊ terminatur in quarta feria poſt paica.
ſcʒ Uenite benedicti.⁊c complectens octo

hebdomadas ⁊ quattuoꝛ dies.⁊ hʒ ſexagin

Seraginta. o. g. pluralis numeri. indeclina
bile.i. ſexies decem.⁊ ðᷣꝛ a ſex ⁊ gẽtos:qd efft

decem. Inde ſexagenꝰ.na.num. 2 ſexagena

. 5 .

rius.ria.rüuf.

Derangulꝰ.la.lũ.i.ſexangulos hñs. Inde
ſerxangulatꝰ.ta.tũ. Et ſubſtãtiue ðꝛ h ſexan
gulꝰ.li.p tali figura. OßJ́MVMBN/
Dexennis.ↄ.t.⁊ hoc ne.i.ſexannoruʒ.⁊ ðꝛa
ſex ⁊ annus. Iñ h̊ ſexenniũ.nij.i.ſpaciuʒ ſex
annoꝛum. rMUME

Dexqui.i.totũ. Iñ ꝑ compoſitõm. h ſexqui

pes.dis.i.totꝰ pes.ſ.nẽſura vniꝰ pedis. Iñ
h ⁊ B ſexqͥpedalis.⁊ h le.pe.pdu.i.q cõtinet
mẽſuram totiꝰ vniꝰ pedis. Unde Oꝛatius
Pꝛoijcit ampullas ⁊ ſerquipedalia verba.

id eſt. totũ pedẽ obtinentia. Jũ b ſexquipe-/

alter. ⁊ fit ſexquialter. ra.rum.id eſt. conti -
nens totum ⁊ totius medietatem. Uñn ter/

narb' eſt ſerquialter binarij vel ad binariũ
quia continet ipᷣm totum ⁊ eius parteʒ ſiue
medietatem. ſcʒ vnum. Etcomponit᷑ ſub

ſexquialter ra.rum.qui ab alio ↄtinet᷑ totuſ

⁊ eius altera pars. vnde binari eſt ſubſexr

quialter ternarij vel ad fernariũ. Item ſex
qui componit᷑ ſextertł.tia.tiũ.⁊ ſexqocta/
uus.na.uũ.i.ↄtinẽs aliud totũ ⁊ et tertiam
partem. vt quaternarternarium. vel con /

tinens alind totum ⁊ eius octauam parteʒ

vt nouenarius continet octonariũ.Etper

4

compoſitionẽ ſubſexquiterti.tia.tiu.⁊ ſub

vinũ nõ bibũt.vet teſtamentũ ⁊ reſurrecit

alio.

Et ſimiliter poteſt dici ꝑ cõpoſitõem.ſexqͥ/

.

1a. tũ.⁊ ſic de ſimilidd.
extar.rij.duaꝝ libꝛaꝝ eſt. qͥ bis aſſũptuſ
ðᷣʒ bilibꝛis.aſſumpt q̃ter fit greco noĩe ce/
rix qnquies cõplicat quinarẽ ſine gomoꝛ
facit.Adijce ſextũ reddit congiũ.Nà ↄgiuſ
ſex metit᷑ ſextarijs.⁊ hinc ſextarij nomẽ tra/
ctũ eſt. Et ↄſtruit᷑cum gtõ. vt ſextariꝰ vini.
Et nota ꝙ ſextariꝰ ſiue dicat᷑ menſuratũ ſi/
ue mẽſura.ſiue q̃ntitas illi mẽſure adiacẽs
ſiue aliqͥd aliud ſemꝑ eſt maſ.ge.⁊ nõ neu.
Jextertiũ. cij. qddã pondus duaꝝ libꝛarũ
⁊ ſemis q̃ſi ſemiſtertiũ. Inde ſextertiarius.
ria. rium.qͥ erogat ſextertiũ.vel ad ſextertiũ
extilis.vide.S.in qͥntilis. .

Gextupes.dis.m.ge.i.pediculꝰ.⁊ di

q uart.ta. tũ.⁊ ſexqͥquintꝰ.ta.tũ. ⁊ ſexqͥſextꝰ.

ſus.ſa.ſum.i.ſextupedib plenn.
Oextuplus.pla.plum.ðꝛ q̃i ſexquipłꝰ.i.con
tinens totuʒ ⁊ plicam totiꝰ.i.medietatem.⁊
dicitur a ſex ⁊ plica. Iñ hec ſextupla.ple.id
eſt.totum⁊ dimidium.ſcʒ ſumma capitalis
⁊ dimidium. èů
Bextus.ta.tum.nomen numerale oꝛdina/

ie. ”
Diban dðꝛ tertiꝰ menſis a martio.ſ.maius.⁊
ibylla. le.interpᷣtat᷑ mens ſiue ↄſiliũ dei.⁊
ðꝛa ſios quod eolico ſᷣmone ðꝛ deꝰ vel ſan
ctus.⁊ bule ↄſiliũ ſiue ſnia q̃i diuĩa ſnia.vł
dei mens. Et eſt nomẽ appellatiuũ.ſibylla.
qiaphetiſſa. Sicut em omẽs viros ꝓphetã
tes ꝓphetas vel vates dicimꝰ. ita omis feia
ꝓphetans ſibylla vocat᷑.Decem aũt ſibyllaſ
apertiſſimis autoꝛitatib fuiſſe traduntur.
Quaꝝ pma chaldea vel perſica fuit. cuius
erat nomẽ pꝛium Sambethe. Decunda
libyca. Certia delphica.in templo delphi/
ci appollinis nata.q troiana bella vaticina/
ta eſt.Quarta italica.Quinta erythꝛea no/
mine Herophila in babylone oꝛta. q̃ greq
ilion petentibo vaticinata eſt ꝑiturã troiam
⁊ Homerũ mendacia ſcriptuꝝ. Sexta ſa/
mia a ſamos inſula.q̃ ꝛ Pheto. Septima
cumana ab vrbe cumaꝝ. q̃ ⁊ ðꝛ amalthea
⁊ taraxandra ⁊ deiphobe ſᷣm Llirgiliũ.cu⸗/
ius ſepulcꝝ adhuc in ſicelia mõſtrat᷑. Octa
ug belleſpontia. in agro troiano nata. que
Solonis et Cyri tẽporib fuiſſe memoꝛa

cika ſex
7 pes.eo ꝙ habeat ſex pedes. Iñ ſextupedo

tur. Nona phꝛygia. Decima tiburtina. vel
potiꝰ egyptia.noie Abunea. Quaꝝ omniũ
carmia offer unt᷑.in qͥb de deo ⁊ rᷣo ⁊ gen/
tibo ſcripſiſſe vaticinãdo manifeſtiſſine cõ
pꝛobatur. Celebꝛatioꝛ autem inter cereras
erythꝛea phibetur. quam eo tempoꝛe vati/
cinatam nõnulli ferunt.quo roma condita
eſt et in indea rex erat Achaʒ. vel ſicutalij
dicunt.qui ei ſucceſſit Eʒechiaſ.Hec ſane
de chꝛiſto qdam maniteſta cõſcripſit. Cuiꝰ

caurmina in quodam greco codice inneniũt᷑
ita in capite habẽtia. Jeſus chꝛiſtus filius

Dei ſaluato.

Sica.ce.f.g. ðꝛ gladiꝰbꝛeuis vk cultel lns ex

vtraq; parte ſcindẽs ⁊ acut.q̃ maxie vtun/
tur qͥ apud italos latrocinia exercẽt. Et vt
ðꝛ. telum eſt in baculo abſconditũ. Iñ ſica
rius.rij.qͥ ſicam defert.vel homicida.2 pðᷣ.
pmam. Tln Oꝛatiꝰ in libꝛo ſermo. me/

chus foꝛet aut ſicarius aut alioquin. Itez

Act.xij.Eduxiſti in deſerto q̃ttuoꝛ miliavi
roꝝ ſicarioꝝ.⁊ ſcribit᷑ꝑ vnnʒ c. Pap.dicit.
Sicariꝰ dict.qꝛ ad ꝑpetrãdũ ſcelꝰſit telis
grmatt.. ”M
Dicera.re.ſ.g. eſt omis potio q̃ extra vinuʒ
inebꝛiare poteſt. Cuiꝰlicernomẽ hebꝛeũ ſit
tñ latinũ ſonat.p eo ꝙ ex ſuco frumenti vel
pomoꝝ efficiatiut palmaꝝ fructꝰ in liquo
reʒ expbᷣmant᷑coctiſq; frugib.aqua pingui/
oꝛ.quaſi ſucus colatur. ⁊ ipſa coctio ſicera
nuncupat᷑. Unde Luce pᷣmo. Uinũ ⁊ ſice

lvam non bibet.

„ 7

icima.me.dicta eſt ſichen.ſʒ nũc neapolii

ð. ⁊ coꝛ.ci. Uñ in Auroꝛa. Poſteſau pacẽ
Jacob ſicimis manet exit.
Dichen filiꝰ ſuit Emoꝛ qͥ qndam vꝛbẽ edi/
ficauit quã ſuo noĩe appellauit ſichen. G̊ he
bꝛaice latie ðꝛ ſicima.me.Et eſt ciuitas ſa⸗/
marie. Ipᷣa eſt nũc neapolis ciuitas ſama/
ritanoꝛum.

Dycophanta te.i.falſus calumniatoꝛ.vel vi

lium rerum appetitoꝛ. Fertur tamen ſyco/
phanta ꝗpud grecos dici ficus comedens.
a ſycos quod eſt ficus.et phagin quod eſt
comedere. Sed hac ratione dicitur ſic fal
ſus calumniatoꝛ. Cuidam domino apud
grecos miſſe ſunt ficus.quas latenter qui/
dam ſuus famulug comedit.⁊ cepit calum
niari alium ⁊ accuſare qꝙ ipᷣe eas comediſſʒ
Zunc domin pꝛecepit aquam calidam bi
biab eo qui comederat fic.qua bibita ſta/
tim euomuit ſicus. vnde poſtea ſemp dict⸗
eſt ſyxcophanta.ificcomedẽs.⁊ qꝛ falſe fuit

——

ſaet

glamninſ⸗
nircöſnennd⸗
Niſtacpbmi
ſwogec!
tulne
n Sh
Apelathehre
geponc n
Denenoonus
ſchomuck⸗
pomeret.
Orunot nan
noninaligfia
gborlannicch
ſöeſtbꝛenis vt
caſumptrucen
Qocauomo
Etfacitggüs
ſcomornn
ſcnwiüͤpr
tig copiam
dii tcedror
noxqgignn
iculus.lin
chneſt ſicelin·
cano rege .
cor patrium.
noͤinheneret
Ethꝛhſeceli
Fhſicelis d
trongmice. l
momaion
igonfuitfül
diciſunrſdo⸗
phenicij ſcon
is patnum.
co. Jiſont
wononteg.

iſcon. pyz

H

ahitnoeſtdiann,

unt (idh
ene

nniiſggiorg,

D en rej;

Bechiathert

leſt⸗ ⸗
Locodickinmni

Neſnschriteig

brenis Nalltln.

Acuc marenn

vaimia exerit n

adſconarti Fir
1ydbomiacten
Aniroſermmo. An

18 Antalioqin.

deſenoqmormia
lemnc heni
pcmidiiſeckiteis

poto em ving

lcnnonehehriſt
1iucoffumenn

calumniat ſociũ comediſſe eas ideo inole/

vcos grece.ficus ðꝛ latie.

iclus gen eſt põderis Deq Iſid. etymo.
xvj. Sichel qͥ latio ᷣmone ſiclus coꝛrupte
appellat᷑ hebꝛeũ nomẽ eſt.hñs apud eos vn

„ .

vrine. vl p bombo. Uñ Juuenal. Effigiö⸗

g dee logis ſiphonibo implent. Uel potett
Siteneriin pꝛio ſenſu. Nam hmõi vaſa ſui
pendebat mulieres ad ſimulacrũ pudicicie

facientes queq; turpia in templo eius. Di

2 2„2 —

. 3 8 guendũ igne.
cie pondꝰ. Apud latinos aũt ⁊ grecos q̃rta Sigala ii pe coꝛ. jdam annona vñ fit peſſi
ps vncic.⁊ ſtaterſ medietas dꝛachmas ap mus panis. pqͥ qdã min inrelligetes ſolẽt
pendens duas. Clñ cũ in ir̃is diuinis legi᷑ pferre ſiliginẽ.⁊ ðꝛ a ſige qͥd eſt ſilẽtium vł
ſiclus vncia eſt. Cũ vᷣo apud gẽtiles.tũc q̃r ſilere.qꝛ videt᷑ ſilere ⁊ tacere int alias ꝓpter
ta ꝑs vncie eet. ſſiin vilitate. vel pt dicia ſiligo. Iñ ſigalin.
Dycomo-.ri.arboꝛ q̃dãeſt in folijs ſimilis na.nũ.pe.pð.⁊ ſigaliceꝰ.cea.ceu.⁊ ſigaleus
moꝛo. in alijs ficui. vñ ⁊ ficꝰ fatua ðꝛ. Hãc lea.leũ.⁊ſigaloniꝰ.nia.niũ. lInde terra illa⸗

„

arboꝛẽ latini celſam vocãt ab altitudine.qꝛ q̃ tali annona abundat.dicta eſt ſigalonia.

nõ eſt bꝛeuis vt moꝛꝰ. Iñ h̊ͥ ſycomoꝝ.ri.⁊ ̊ r”́òVMẽNbNNB
celſum ꝓ fructu illi.⁊ pð.mo.Uñ quidam Sige.ðꝛ ſilentiũ vel ſilere. Iñ h̊ ſigeuz. gei.
Eũ ↄcauo moꝛus moꝛiq; ſoꝛoꝛ ſycomor?.· ꝓmontoꝛiũ iuxta troiã. Iñ ſigeꝰ.gea.geum
Et facit gtũs płis ſy comoꝛoꝝ. IJInuenitur qͥd qnq; tm̃ valet qnrũ troianꝰ.
tñ ſycomoꝛum ꝑ ſyncopam ꝓ ſycomoꝛoꝛũ Digena.ne.ðꝛ genꝰ piſceis..
ſicut virũ ꝓ viroꝝ. Uñ.ij. Paralip.ix. Can Diglllum.li.n..dimi a ſignũ.dicit᷑ſignuz
tãq; copiam pᷣbuit argẽti in hieriin q̃ſi labi anuli.⁊ illud q̃d fit in cera litterarum ſignũ
du. ⁊ cedroꝝ tantã multitudinẽ velut ſyco/ eſt ſigillunmn.
moꝝ q gignunt in campeſtribo. Signifer. ra. rũ. pe. coꝛ. i.ferẽs ſignn.
iculus.li.rex fuit ſicelie.vnde illa terrg di Qignũ.ni.n.ge.i.nota.oſtentum. vexillum.
cta eſt ſicelia.ſic eadẽ dicta eſt ſicana a Si/ Signa dicũt᷑ minoꝛa.oſtenta vero maioꝛan
cano rege. Item a ſicelia ðꝛ ſicuł.la.lũ.pe. Iteʒ fᷣm Pap̃ᷣ.ſigna dicũt᷑argumęeta ratio

ur fuan inligo
lra, pingi/
cNRoien
mo. Uinüt ſi

coꝛ.patrium. Unde Qꝛati. Inuidia ſiculi nis indicia.nocte ↄiecture.veſtigia teſtimo
nõ inuenere tyranni. Coꝛmentũ maius.⁊c. nia. Item qdam ſtelle dicuntſigna.qꝛ eas
Et h ⁊ h ſicelienſis.⁊ h̊ ſe.⁊ h̊ ſicelides.de. naute obſeruant in gubernandis remigis
Iñh ſicelis. dis i ſicelienſis. ⁊ declinat pa Item ſignũ ponit qũq; p cuſtodia. ClInde
tronymice. Uñ Tlirgiliꝰ. Sicelides muſe Ecẽ.xlij. Suꝑ mlierẽ nequã.bonũ ẽ ſignũ
aulo maioꝛa canafm. [ſigta cuſtoddi.
idon fuit filiꝰ pmogenitꝰ Chanaan.Aq̃ uyllepſis.eſt diſſimiliũ clauſulaꝝ ꝑ vnum
dicti ſunt ſiqones. Et hincciuitas eoꝛũ in. vᷣbum ↄglutinata ↄceptio.⁊ ðꝛ a ſyn q̊d ẽ cõ
phenicia ſidon dicta eſt. Iñ h ⁊ ̊ͥ ſidon.do ⁊ lepſis qð eſt ſũptio vel captio.
nis.patrium. Et ſidonia.nie.puincia adia iũ. tij

nhnöchenpdil
eoſteſaupace

endam vwbeci
Aunitſichen dhe
.Eteſtauineſ
poliscininlun⸗

is. patrium. Et ſidonia:. nie. puincia adia Oilentin. tij.n. g. vt dicunt nihil eſt. ſed vbi
cẽs. Iñ ſit idonꝰnia. niũ. Sidonij interpᷣtãt vor nulla eſt ðꝛ eſſe ſilentiuz. Similiterte
venundantes. Uellingua phenicũ.piſcis nebꝛe nihil ſunt. ſed vbi lux non eſt tenebꝛe .

8dlumninmdfif

ðꝛ ſidon. vnò a copia piſciũ ſidon pꝛedicta

ciuitas eſt dicta.Et interpᷣtaturvenatoꝛ v?è½ Dilentiariꝰ.rij.qͥ in

Didrach lingua chaldea interpꝛetatur de/
coꝛmedd. “MW

venatrix. Uñ Geñ.xlix. Pertingẽs vſq; ad

.

Didus · deris.n. Giſtella. vel collectio ſtel /
laꝝ in aliqᷣ ſigno.⁊ ðꝛ ſica ſimul ſedẽdo. Jñn

gere, ren reu.i.res ſideris.vel ꝑtinens ad
iauaaas.

Dyenes.ciuitas q̃dam egypti.

pis ↄſilia.vt.ff. de

ZuEi n palatio vel alibi ſiletinʒ
indicit.⁊ eſt nomẽ dignitaltlis.

Silentiarij. idem ſunt qd ↄſiliarij vel feere-

tarij pncipis qͥ ſilere debẽt⁊ occultare pnci
mino.l.veꝝ.glo. iij.l.illö
Z decooll.
ilex. licis. incerti gener:. ðꝛ duriſſimus la
pis.qͥ ictu ferri ignem emittit.qͥ ⁊ focarius
ð2. coꝛ.ſi. Uñ Uirgilius in.vij.enei. Sta
bat acuta ſilex pᷣciſis vndiq; ſaxis. Itẽ coꝛ.

unt iphon. phonis. m. g.i. tuba. vel poti con/ pe.gti. JIñ ſilicinꝰ.na.num.pe pdu.i.petro
ſ⸗ qgu 7 cha.ſiue vas in q̃̊ mingebãt. in q̃ cum vꝛina ſus.⁊ ſuliceꝰ.cea Cceum.i.res ſilicis. vel deli

16 cadit facit ſibilatũ.⁊ ideo ponit᷑ pꝛo ſibilatu liceexiſtens.

2
3 . 3
.
.
* .
—

SDilicernꝰ. ni.qd ⁊ ſilicerniꝰ.nij.ðꝛ.i. moꝛi

bundꝰ.i.ſilis moꝛtuo.qi ſil L
pulcrũ. Ulel ðꝛ ſilicernꝰ.ſenex vet?.incuruꝰ

₰—

ꝓpc ſenectutẽ vicinꝰ moꝛti.⁊ ðꝛ a ſilex ⁊ cer/
no.eo ꝙ; ↄſideret ⁊ cernat terrã ⁊ ſilices.vel
ꝛ? ꝓpr curuitatẽ cernat terrã ⁊ ſilices. Item

ſilicernꝰ ponit᷑ qñq; ꝓ firmo ⁊ duro vt ſilex
vt in Phyſiologo. Denuo ſi peccas ſilicer

nus extas.

Hiligo. ginis.f.g.eſt qddã gen tritici.⁊ ðꝛ a
ſeligo.gis.eo ꝙ ſit ſelectũ ab alio. Nã in pa
necz ſpag eſt pᷣcipua. Uñ qñq; tenuiſſimꝰ⁊

2 niue molliq; ſiligie

puriſſimꝰ flos farine ðꝛ ſiligo.vñ fit nobiliſ

lim penis rp uc. Junenal Dz tener
act?. Inde ſiligineꝰ.

nea. neũ. ad ſiliginem ꝑtinens. vl de ſiligie

factus.

iliq ſic dicit Hug. geneſt legumis quod
poꝛci ĩ africa comedũt Itẽ ſiliqᷓ ðꝛ folliculꝰ

cuiuſlibʒ legumĩs ⁊ purgamẽti er.⁊ coꝛ.li.

Lñ Uirgili in pmo geoꝛ.

ſiliqᷓ quaſſante legumẽ. Aut tenuis fetꝰ vi/

dQe triſtiſq; lupint. Sultulert c. Itez ſiliqj
ðꝛ q̃dã arboꝛ. Uñ dicit Iſið.ety. xvij. Bili

con quã latini coꝛrupte ſiliquã vocant.iõ a

„

“ grec⸗ tale nomè accepit.eo ꝙ ligni ei? fructꝰ

ſit dulcis ctilon qͥppe dicũt lignũ licon dul

ce. Inñ h ſiliqᷓ ðꝛ fruct? eꝰqͥ colligit᷑ad opus
poꝛcoꝝ. Et ſiliq eſt viceſimaqrta ꝑs ſolidi.
vel q̃rta ꝑs aſſis. In hiſtoꝛia ſuꝑ Cucã.xv.

83 2 ſic. Siliq̃̊s cibũ poꝛcoꝝ dixit. Eteſt ſ̃ᷣm
qäheſdã ſiliq̃ fruct arboꝛis ſonũ facietꝭ dũ co
medit᷑ eſt aũt genꝰ legumis ſonoꝛis follicu

lis ⁊ vacuis q̊d magꝭ ventrem oneratq; re

GSyllaba. be f g i. opheſio l̃aꝝ. ? öꝛ a ſylla⸗
bin grece q̊d eſt ↄvpᷣhẽdere Iñ ſyllabicꝰ.ca.

cũ Itẽ ſyllabaↄpõit᷑ cũ monoſ.⁊ ðꝛ a mono
Fyllabo. ba. bu. i.vniꝰ ſyllabe Itẽ cũ dis. bis.
rtris.⁊ ðꝛ diſſyllabo.ba.bum⁊ biſſyllabꝰ.ba.

bum.i.duaꝝ ſyllabaꝝ.Triſſyllabo.ba.bũ.i.
triũ ſyllabaꝝ.⁊ ſcribunt᷑ ꝑ geminũ s. Item
a ſyllaba componit᷑ tetraſyllabus.ba.bum
gquattuoꝛ ſyllabaꝝ. Pentaſyllabo.ba.bum.
ideſt. qnq; ſyllabaꝝ. Hexaſyllabs. ba. bñ.i.
id eſt. ſex ſyllabaꝝ. Heptaſyllabi.ba. buʒz.i.
ſeptẽ ſyllabaꝝ. Decaſyllab.ba. bũ. decẽ ſyl

labaꝝ. Polyſyllaba. ba. bũ.i. plurium ſylla⸗

banꝝ. Et inde monoſyllabicus.ca.cum.⁊c̃.

Et hinc monoſyllabice.aduerbᷣ.⁊ ſic de ali

.

is pꝛedictis.

ſermo.qi collectio ⁊ ↄiũctio ſmonũ.In ſyl

i ſilices cernẽs.i.ſe/⸗

logiſtic. ca. cũ. Eſtãt ſyllogiſimꝰ oꝛo

buſdã poſi neceſſe eſt alið accidere ꝑ .
oſita ſunt.vt Omne aĩal eſt ſubſtãtia. oĩs
homo eſt aĩal.g̊ oĩs homo eſt ſuba. Hocto

tum eſt oꝛo q̃dam. in q̃ quibuſdã poſitis.i.
p̃miſſis duab ꝓpoſitioniba. neceſſe eſt ꝑ ea

aliud ſeqͥ.i.ↄcluſionẽ. Omiĩs & ſyllogiſmus
cõſtat ex tribʒ terminis ⁊ duab ꝓpoſitiõib

quarum pꝛima vocatur maioꝛ.ſecunda ve

To minno.
iloa vel ſiloe fons eſtad radicẽ mõs ſion
q nõ iugibaqs ſʒ in cert hoꝛis ebullit.⁊ ꝑ

terrã ↄcauã ⁊ antra ſaxi duriſſimi cum ma

gno venit ſonitu.

Dilua.ue.eſt ſpiſſum nen ⁊ bꝛeue ⁊ ðꝛa ſi/

len qd eſt vaſtitas vł ſilentiũ.qꝛ ſilua eſtybi
loca vaſta ſũt ⁊ deſerta.⁊ ſilẽtio plena. Sil

ua etiã interdũ ðᷣꝛ ⁊ fructuoſe arboꝛes ⁊ in
fructuoſe. Iñ ſiluoſus.ſa.ſum.i.ſiluis ple/
i. nus. Silua pᷣt etiã dici ab xylon q̊d ẽ lignũ
Vnge pus letũ

gi xylua.eo ꝙ ibi ligna cedant᷑ ⁊ ſic ſᷣm ali/
is ſcribit᷑ ꝑ y. greciꝗõ. “

Nilua cedua. eſt q̃ ad h̊ vt cedat᷑ deputataẽ

⁊ ðꝛ apta cedi.qꝛ facile ſuccreſcit.

Dilua paſcua.ðꝛ que paſcuis pecudum eſt
Aſſignaggg.
Dilua palaris. eſt ex qua pali ad podimen/

ta ſumunk.
ſiluã ptines. 3
Diluiꝰ.uij.fuit filiꝰ Enee.⁊ ðꝛ a ſilua.qꝛ na
tus fuit in ſfiius..
Gilurꝰ.ri.ꝑuꝰ ⁊ minut piſcis. Unð Juue
nalis. Yacta de merce ſiluros.
iluula.le.dimi.i.ꝑua ſilua.

*„ ——

ima interpᷣtat᷑ curuũ Uñ pᷣ figura.S. vo

cat᷑ apud grecos ſima.q̃i ſimuʒ.⁊ repᷣſentat
apud nos ̊ elementũ s. Iñ ſimꝰ.ma.mum

i. curuꝰ. Et ꝓpꝛie ſimꝰ eſt qͥ naſum hʒ recur/

uũ ſurſum. JIñ h̊ ſimia. mie.qddam aial.qꝛ
naſum hʒ recuruũ. IJñ ſimiꝰ.mia.miũ.i.ad

ſimiã ꝑtinẽs.vel ſiłlis ſimie.

2. —

ymmachꝰ. chi. pe.coꝛ.i. cõpugnãs. 2 ö: 4
ſyn qd eſt con.⁊ machia q̊d eſt pugna. Jñ Hhᷣ

ſymmachia.chie.i.cõpugnatio.

——

Dymbolũ.li.eſt collectio ſᷣmoni

lio.łᷣ pecuniarũ. Unñn Pꝛouer.xxiij.Dãtes
ſymbolapſument᷑.⁊ ðꝛa ſyn qͥd ẽ con.⁊bolꝰ

moꝛſelłꝰ.qꝛ qͥlibet ponit ibi moꝛſellũ ſuũ.i.

ꝑticulã. Papᷣ.vᷣo di. Symbola ꝓpꝛie dicũk

qñ a diuerſis pᷣciũ ↄficit᷑i vnũ.vt ⁊ ↄuiuiũ
inde paret᷑. Hic nota ꝙ; fʒ cheologos nom

ſymboli ſimilitudinẽ ⁊ collectõeʒ impoꝛtat

Silueſtris..t.⁊ B ſtre.i.res ſilueſtri „kad

Iylergon
zolipann
hoininnnn
dicnmnufe

(cgilgftti

ſuicntapo
cPaſintbol⸗
iickoronun
ſackeſchtunea

ionprubebe

bisdinint,

anrpifnorſ

oörinmutunn
Lcoindel
diſcodichvalt

Kibnidue
Oncſchrunr
Kionsſchn
Neit Jidor
quoc deſie
Recicrio ſn
epentvr.
inmmen
Olnialeckt
nnlodeepy
dan
ne ntmm.
iniugo gins.
ſmnlagodrger
gie nennri den
nlagmneotinis
Wune.
Pmnlagtabe
nnlile Sron
Mlügſsi⸗
Arue
Rnlinh
mgoethenin
ſafoctci ini

Jen di nj

Aſtüconeno

Dinliemdingn⸗

ewulini

AInmn ne po

ubenn len

Klirftöiun
8 nnuptelegi

Ofmre 1

iuunlkdeni

4 Mkaſmniͤ

mmm

lgir tinti
liatice

iickidſin

nockſthnhn
n ne bchne
Dnisſiige,
dnd oti⸗
Nrmio ſcontn

tad nadicini 1
borschllt
adoniſſimian

ene belett⸗
lenciü grſiuc

11flätoen e.

moſe ardanmtn
8ſ. ſumi ſlunn⸗
aadtfion cilgi
cdant 1ſcfnti

Snadtdepnm
eſucaci
lispeandunet
paliad podinen
wſcueſtna lad

braſlun gee

ſcs. Und June

mos.

s.
Bbficnnn. d
ſſimuz4rehſenn
iim mumm
Tnaſumbznmn,
meizdmmül
ſind munnnüin
ſni.
dr. öpugus

niletngn

Undea quattuoꝛ collectionihnomẽ ſym

boli unponit᷑. Pꝛimo a collectione młtoꝛũ
hoim in vnã fidem. Scdo a collectiõe pꝛe
dicantiũ fidez. qꝛ oẽs apoſtoli collecti hãc
regulaz fidei ediderũt.ita ꝙ vnuſqᷣſq; quod

ðꝛ a ſyn ⁊ bolꝰ.qꝛ qͥlibet poſuit ibi bolũ ſuũ

id eſt. ꝑticulam. Tertio qꝛ ex diuerſis locis
ſacre ſcp ture colligũt᷑ ea q̃ credeẽda ſunt.vt
I ꝓmptu habeãt᷑ Quarto qꝛ oĩa bñficia no

bis diuinitꝰ collata ibi colligũt᷑. Scias eti
am qꝙ q̃ttuoꝛ ſũt ſymbola.ſ.apłoꝝ.qͥd ſecre

dñicis diehalta voce poſt euangeliũ.q̃d ĩ/

cpit. Credo invnũ deũ. Itẽ Athanaſij.qd

ðꝛ ĩ pma ĩ dñicꝭ dieb alta voce.qͥd incipit.

Ouicũq; vult ſaliſ eſſe. Quartũ ſymboluz
eſt iuris.ſ.hmꝰ titulꝰ de ſum.tri.⁊ fi. catho.
vt ait Iſidoꝛꝰ.vij.li.etymo.c.vij.in quo id

quod de fide catholica ⁊ ſumma trinitate ĩ

imia. mie.vide ð in ſin1n.

Dimila.le.eſt flos farine tenuiſſima.q̃⁊ ſi/
milago ðꝛ.⁊ pollen.vel polł.⁊ coꝛ.mi.Unð
in Auroꝛa. Sed ſimilam ſpargat oleo ſar/
tagine frixam. l

Dimilago. ginis.f. g idem eſtqd ſimila. vel
ſimilago ðꝛ genꝰ frugis.⁊ ꝓð.la. Iñ ſimila

gineꝰ.nea.neũ.de ſimilagine exñs. vel ad ſi
milaginẽ ꝑtinẽs.Uñ Ecẽ.xxxix.Panis ſi/
milagineꝰ“. “è

„ P

imilis..t.⁊ hle.i eãlis.talis q̃lis ille. q̃ſi

ſimul ille. Et nota qñ ðꝛ ſil is illi refert᷑ ad
vultũ.ſʒ ſilłis illiꝰ refert ad moꝛes. Uñ pꝛo
pheta.Quis ſilłis tui in dijs mꝛſſe.
Gimilitndo eſt cũ f̃ᷣm aliquam ſpẽm viſam

imago expmit᷑ vel pingit᷑ vel foꝛmat᷑. YFigu

ra vo eſt cũ impᷣſſione foꝛme alic imago ex
pmikt᷑. veluti ſi cera exanulo effigiem ſumat

Item diẽ papᷣ. Uel ſimilitudo eſt reꝝ diffe

rentiũ comꝑatio ᷣm Boetiil.
Dimilitudinariꝰ.ria.riũ.ꝑ ſimilitudinẽ lo/
uẽs.vel ad ſimilitudinẽ ꝑtinees.
ymma. me. ꝑ duo m.i. camera. Unde in

vita beati Silueſtri. Tarquinio ĩ ſymma

pꝛãdẽte. vltio diuina manikteſtata eſt. vbi q;/
dam coꝛrupte legũt ſima. HH

*

Dymmyſta.ſte.i.camerarius.⁊ ðꝛ a ſmma

Un iuenit᷑ Dauid ſymmiſta dñi. UVł ſym/

miſta ↄpõit a ſyn qd eſt con. ⁊ myſta.ſte.d
eſt ſecretariꝰ. vel myſterij actoꝛ. Jñ ſymmi/

pugnabat.

pꝛedictis ſymbolis continet᷑ confirmat᷑ et

Pymphonia.ni

4 .

ſta.i. ſecretari. myſterij ↄſcdõ.

Oimo. monis.fuit ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdã ru/

ſtici a Terentio introducti.⁊ interpꝛetatur
compugnans.⁊ ꝓdu.o.in obliqͥs ad differẽ

tigm nois apꝑlłi.qͥd coꝛripit᷑ in obliqs. JIteʒ

Simo vel Simon dicx eſt dam magus
quaſi compugnãs.quia cum apoſtolis dei

„ *

Dimon.monis.pe.coꝛ.nomẽè eſt petri apo/

ſtoli. ⁊ interpᷣtat᷑ audiens vel obediens.Et
cadem cauſa aliꝰ apłus dictus eſt Simon
d ſed ad diſtinctiõem ſimonis petri dictus ẽ
to ðdðꝛ in matutis.i pma. ⁊ in cõpletoꝛio.ſcz.
Credo in deũ pꝛeʒ⁊c̃. Item Nicenũ.q̊d ðꝛ

Simon canane de vico galilee cana. vbi

duñs aquam mutauit in vinũ. Ipᷣe em̃ eſt qͥ

in alio euãgeliſta dictus eſt ʒelotes. Cana
quippe zelus interpᷣtat᷑. Iñ ʒelotes.i.emula
toꝛ. Interpᷣtat᷑ etis Simon ponens triſti⸗/
ciam. Pꝛedicta bñ ↄueniũt vtriq;. Simo/
ni petro vicʒ?⁊ Dimoni cananeo fratri Ju

de⁊ Jacobi minoꝛis.qꝛ vterq; eoꝝ habuit
obedientiã pᷣceptoꝝ ꝑ executõem.triſticiaʒ
afflictoꝝ ꝑ paſſionẽ. ʒelũ aĩaꝝ ꝑ ↄſtantẽfer
nunoꝛennmm.

. „*

ODimonia eſt ſtudioſa cupiditas vel volun
tas emendi vel vendendi aliquid ſpũale vł
riual annexũ qͥd ſpũale cenſet᷑.⁊ dicita
Sidone mago qͥ fuit bmin nono teſtamẽ
to huiꝰ ſceleris inuentoꝛ.qͥ voluit emere g/

tiam ſpũſſanctia ſancto Petro. ſiẽ ⁊ Gieʒi

in veteri teſtamẽto voluit vendere gratiam

ſanitatis.ſcʒ ſanitatem gratis datam Naa/
man ſyro. Unde pꝛopꝛie venditoꝛ ſpũaliũ
dicitur gieʒzita a gieʒi. Emptoꝛ vero ſimo/
niacus a ſimone.vſu tamen vterq; dicit᷑ ſi/

moniac“. Cõmittit᷑ autem ſymonia tribus

modis.ſ.ꝑ munꝰa manu.ab obſequio.a lin

gua.Pꝛimũ eſt pecunia. com ſeruituſin
debita impẽſa. Tertium eſt fauoꝛ.

Dimoniacꝰ.ca.cũ.qͥ facit ſimoniã.⁊ ðꝛ a ſi/

monia. Et ſimonicꝰ. ca.cũ.in eodem ſenſu

mone dieti ſunt qdaʒ heretici ſimonici. Hi
dicũt creaturã a deo nõ eſſe.ſʒ a vᷣtute q̃dazx
ſuperna creatt.

„

Oimonides.dis.pe.coꝛ.poeta qͥdã fuit lyri
cus. Uñ ſimonida metra. Danuidẽt dictus
eſt ſimonides. Unde dic̃ Hiero.in epła ad
Paulinũ.vij. Dauid ſimonides nr̃.qꝛ.ſ.lp/
rice ſcripſit apud hebꝛeos ſicut ſimonides

apud grecos.

„ „„

nie. i. 9ſ. onantia vel cõcoꝛdia
ſonoꝝ vel vocũ.⁊ ðꝛ a ſyn qͥd eſt con.⁊ pho/
nos qd eſt ſonꝰ. Iteʒ ſymphonia ðꝛ q̃ddaʒ

EEEEEE

X

inſtrumentũ ꝓpteroſonantiã vocũ. Iñ ſym pit a vocali.vtapð Juuenalẽ. Semp ego
phoniacuſ.ca.cum. Et h̊ ⁊ H̊ ſymphoniſta. auditoꝛ tm̃ nũ Rye ſnonma el obien E Seinn
ſte.canens cũ ſymphonia Ulel vt dic Papᷣ. ego.̊ꝓpt elegantiã vt tollathiatus.⁊ ſic in fiſbn
Bypmphonia vulgo appellat᷑ lignũ cõcauũ ducitoꝛnatũ. Itẽ ſynallepha aliqñ ĩ pꝛoſa nion n
erx vtraq; pte pelle extenſa quã virgulis hic obſeruat᷑.vt ſumoꝑe magnope.: cone 5
ingde muſici feriũt.fitq; in ea grauis ⁊ acuti Ginapis.pis.herba qdã. ⁊ ꝛa ſilis ⁊ napꝰ. arurſe
cxↄcoꝛdantia ſuauiſſimꝰ cantus Itẽ ſuper eo ꝙ folijs ſit napo ſiłis. Iñ ſinapi.indecli. gbent ni
illud AQuce.xyv. Audiuit ſymphoniã ⁊ cho ꝓ ſemie illiꝰ herbe ⁊ ↄfectõe illꝰ herbe. q̃ fit Gnnate⸗
rũ.dicit glo. Symphonia eſt diuerſaꝝ eta exillo. Et inde ſinapic ca. cũ.pe.coꝛ. 2 pð. glnte n
tũ ⁊ virtutũ velut variaꝝ choꝛdaꝝ ĩdiſcre/ na.ſinapis.Uñ qͥdã. Sinapis cerebꝛũ ſed Onh i
I coꝛdagg. ppur gat pectus ſopuus. Micleh
Bymphonides. dis. pe. coꝛ. dict? eſt dauid Pengrioanece olenitas. latine cõuen ?· . Pnuſen
a muſico inſtrumẽto.q̊q ẽ ſymphonia. CIñ ꝗ ſyn qͥd eſt cõ.⁊ axis q̊ͥd eſt pſalmꝰ. q̃ſi pſal/ Iſtenod
dicit Hieronym' in epla ad Paulinũ. vij. moꝝ concurſfus. (mnanode
Dauigd ſymphonides nr. DHic etiã dict?ꝰ eſt Gyncategoꝛema.mat.i.cõſignificatiuũ. et üſneenh
ſimonides.vt . patuait. padu. pe. nti. ſ coꝛ. pe. gti. Unde ꝑteſoronis Urſihſß
implex plicꝭ.o.g. ðꝛ a ſine ⁊ plica.q̃ſiſine aliea noĩe ⁊ vbo dicũt᷑ ſyncategoꝛemata.i. Gjngn
plica vel partiũ varietate.⁊ coꝛ.pli. Iñ ſim coõſignificatiua ſᷣm dialeticos. ut⸗
plicitas.ta. Itẽ ſimplex aliqñ ſumit᷑ in bo Sincerꝰ.ra.rũ/⁊ h ⁊ h ſincerꝭ.⁊ G re.ĩ eodem ingolbte
na ꝑpre.i.ſine plica malitie ſine duplicitate. ſenſu.i.ſine cera.ſine mollicie. ſine flexibili/ Difutne
purꝰ. Uñ de Job ðꝛ. Erat vir ſimplex⁊ re tate.ſ.purꝰ.cõſtans.firmꝰ.mũdꝰ.ſine vitijs. iolb vidlete
cctus.Duinplexin effectu. Rect?ĩ intellectu ⁊ pdu.pe.VIñ Oꝛati ĩ fine ſcdᷣe epłe. Sin⸗/ nſich dil
Aliqñ in mala ꝑte pꝛo idiota vel fatuo.Et cerũ niſi vas qͥdcũq; infundis aceſcit. Iteʒ uiſihiſin
differt ſimplexa ſimplo.qꝛ ſimplex ẽq̃d ca Uirgiliꝰ in moꝛeto. Subſedit ſincere ſoꝛa bii
ret pte.ſʒ ſimplũ eſt qͥd hʒ oẽs ꝑtes eiuſdez minibuſq; liquat᷑. Emũdata ceres. Iñ ſin/ nlni oui
gener ⁊ eiuſdẽ ſpeciei ⁊ nate.vt elementuʒ ceritas.tatiſ.ipuritas ſine fermẽto malicie Muncl Etſ
ignis ſimplũ eſt. ꝗqꝛ qlibet ꝑs e? ignis ẽ. Et ⁊ nequicie. .—. ſtouterffi⸗
qcqͥd ↄſtat ex ꝑtib eiuſdẽ generꝭ cum toto Ginciput. pitis.anterioꝛ ꝑs capitis. Vnde. Axpulvabon
ſimplũ dꝛ. Itẽ ſimplũ qi tantundẽ.i.nõ du Sinciput anterio: ꝑs capitis ðꝛ eſſe. DHugulnuin
plu vel tripluũ. ⁊c.vt cũ ðꝛ hͥ eſt duplũ illiꝰ Gyncopa.ceſt ablatio de media dictõnelr̃e chtdifbonn
triplũ.⁊ h̊ eſt ſimplul. aut ſyllabe gria epentheſi.vt audacter ꝓau nnmglbzo⸗
ympſalma.matis.n.ge.vel hͥ ſympſalma. daciter.⁊ cõmoꝛit p cõmouerit. lb Khedſg
me.i.ↄſonantia pſalmi.vel voqᷓ copulatio Gynchꝛiſis.eſt hyꝑbatõ ex oĩ ꝑte confuſus Waingrlant
in cantando.⁊ ðꝛa ſyn qd eſt cõ.⁊ pſalmus. vt Tris notꝰ arreptas in ſaxa latentia toꝛ/ Siin dece⸗
. Dimulacrum cri.pe.coꝛ.i.imago effigies. ? quet. Saxa vocãt itali medijſq; in fluctib⸗ Oitcfnic
⁊ a ſimulo.las.q̃i ſimulãs aliud qᷓ; ſit. qras.Eſt eĩ oꝛdo. Tris ſcʒ naues arreptas ſihiſterſtaſri
Dimultas.tatꝭ.f.g.i.diſcoꝛdia.lis.inimici/ notꝰ.i.ventus.in ſaxa toꝛquet.q ſaxa in me/ Ulaxalnne⸗
tie.ↄtẽetio.dolłꝰ. ⁊ ꝓpꝛie latẽs odiũ. Uñ Leo dijs ffuctib latentia.itali vocant aras ſᷣm or ſiniſtimus
papa. Ceſſent odia. deficiãt ſimultates. oia Donatum. ? Nllenim t
xpi mẽbꝛa ↄnenit. Synchꝛonon. i. vni? tpis. 1 ö: a ſyn d ẽcon imni gſniſri
Dimultũ.ti.qͥdã vᷣmis in coꝛnib arietuʒ.q vel ſimul.⁊ chꝛonon qͥd ẽ tpᷣs.q̃i vniꝰtꝑis.ł Deera wea
facit eos coꝛnupetrer.. ſinul in eodẽ tꝑe. Un Hiero.ĩ ꝓlogo Oſee . Gfnincgnn
Oyn grece latine ðꝛ con.vel ſimul ſigt. Itẽ Et Oſee ſynchꝛonõ E ſaie i.cõtempoꝛaneꝰ opoſi⸗
ſyn ↄiũctio cauſalis velofirmatiua. Itẽ ſin qꝛ eiſdẽ tꝑiboꝓphetauerunt. Far lahrnn
q;daʒ loceſt in deſerto.qͥ ⁊ ſina ðꝛ.Et inter Oyvndereſis.ðꝛ ſuꝑioꝛ ꝑs roõnis. iheinin
ptat᷑ſina mandatũ.qꝛ legẽ ibi ſuſceperunt Oyvndiaſmos. eſt eadẽ figura cũ antitheta. iim n
Hliz iſfal. vndic eſt pcuratoꝛ vniuerſitatis vel col/ iglimni adi
Pynagoga interpᷣtat᷑ cõgregatio.⁊ eſt ꝓpꝛie legij ꝓ certo ſalario ad iudicia cõſtitutꝰ.ſ.qͥ (i enetie
iudeoꝝ.⁊ ðꝛ a ſyn qͥd eſt con.⁊ goge.q̊d ẽ cõ caʒ vniuerſitatꝭ agitvel defendit.⁊ ðꝛ q̃i ſin lirtdhe⸗
gregatio. Sʒ nf̃a ecclłia.i. ↄgregatio.cõuo/ guloꝝ cãm dices.Eſt em ſyndic grecede/ nuinac par⸗
Atio interßtat. fenſoꝛ latine. Haʒ officiũ eiꝰ eſt agere vl de innelrunai
ynallepha. eſt abiectio vocalis ĩ ſcãẽſione fendere noĩe vniuerſitatis cauſas pñtes v cicten⸗
metride fine dictõis.cũ ſequẽs dictio incei emergẽtes.vt.ff.q̃d qͥq; iurꝭ.in rub.⁊ ĩ glo. gihin
8 Mnuciilng

„ Ne
cröe leee,e.
Neellohedei⸗

Binapiscthi
D

16. larirtönnt⸗
l

=

iUndegtins
ſencategnan;
Alcico.
ſncenr reiatn
nollicie ſneſtni
m, mic'ſheni
ifineſchecgie n
infundsacttet

Bubſcvitſincorſeg

idn ns in
eſcmndondla

psapins Unde
insrele,.
u ielfe
tovdrrpau
l.
oigreconfnſus
rulntentat/
cdüſchinfecrd
Znuvesartepiis
gucr ſNinne
ivocamtamssfn

„

81rnſnͤgin
itös di mil
iaoiphopbe⸗
ſieicienhnn
munt.
psrönis.
ſan ciantt
mminerüns ton

lindici cötindd

ndrrdiin
dde α²

nsauließ,

ſiniſter.ſtra.ſtrũ.⁊ ſiniſter.ſtera.ſte

rũ q̊ͥ humeri operiũt᷑. gnic ſimplr ðꝛ ꝓ li/
neo pãno. nde Math.xxvij. Et accepto
coꝛꝑe Joſeph.inuoluit illud ĩ ſyndone mũ
da. ⁊ coꝛ.pe.gti. Uñ in Auroꝛa. Qua veſti⸗/
tus erat ſyndone nud? abit.

ODyndõ.donis.Fg.ðꝛ lineũ amictoꝛiũ mlłie

Sinedra. eſt ideʒ qd ↄceſſus. vt habetur in

biſtoꝛfss.

yntheſis ſᷣm doctrinale fit dupłr. Uno
mõ ẽ accidẽtꝭ mutatio pᷣcipue nũeri ĩ nũeꝝ

vt vnica facta fuit mulier q ſunt mõ multe

SDz ſiſte modꝰnõ eſt multũ in vſu.Alio mõ

eſt mutatio de ſcdᷣa ꝑſona ad tertiã.vt No/

bia parce de nr̃os lauet ille reat Un.Dzꝛ z

bine ſpẽs b̊ ſyntheſis eſſe.

Ovyngraphꝰ phi.ðꝛ ↄſcriptio.i.duoꝝ ĩ ſim
ſcotio. vide s.in cirographꝰ..
Sin gents tus tul eſt veractio anheli? cum
difficultate. Uel ᷣm medicos. Singult

ſonꝰ violẽte cõmotõis oꝛis ſtomachi ex fu/
moſa eiꝰ diſpoſitõe pueniẽs. Iñ ſingultoſꝰ
ſa. ſum.i.ſingultibo plenꝰ.Et ſingultim ad/
uerbiũ. Pap̃.vᷣo dicit. Singult.ſuſpiriuʒ
viſcerũ pulſus.ploꝛatio.gemitus.triſticiga.

planct.Et ſubdit. Singultꝰ ex ſtomacho

fit.aut ex frigoꝛe.aut ex frigido bibẽdo.aut
ex multo cibo vel potu.aut ex ꝑuo.

Hingulꝰ. la. lu. i. vnꝰ vel vnic Sʒ in pli ac/
cipit᷑ diſtributiue. Uñ ſinguli comedũt.i.

ſeꝑatim qͥlibʒ ꝑ ſe.vnꝰ ⁊ vnꝰ ꝑ ſe. Itẽ a ſin/

gub. ð: H ⁊ ſingularꝭ.⁊ G re.J ñ ſingulari

ter.⁊ h̊ͥ ſingularitas.tatis.

Diniſtra.ſtre.ðꝛ a ſino.nis.qꝛ rẽ fieri ſinat.

Raũt ðꝛ ſiniſtra q̃i ſine dextra.ety.ẽ Inde
trũ. ⁊ ſini B la pte
illa.vel mał.rnociuꝰ.Et ↄpat᷑ ſiniſteri/
oꝛ.ſiniſtimus. q̃d regulariter deberet eſſe ſi
niſterrimꝰ. Itẽa ſiniſter ðꝛ ſiniſter.ria.ri/
um.i. ꝑ ſiniſtrã duct. vel qͥ ſiniſtra vtit᷑ pꝛo

dextera vel ecõuerſo.

Oyvniug. ga.gñn.i.eiuſdẽ iugi.vel ſub eodeʒ
inugo poſit'. vide g. in Cõiugus.
Synecdoche.ẽ ſiſtio plene intellectꝰ capax
cũ pł minus ve ꝓnũciat. aut em̃ totũ a ꝑte
oſtẽdit. vt Uerbũ caro factũ ẽ.et Eramus

ĩ naui vniuerſe aĩe cẽtũ ſeptuagĩtaſex. Hic
em̃ minus dicẽs płᷣſigt.

erat.in monumẽtũ poſuer̃t illũ.⁊ Lulerũt
dñm meũ.⁊ neſcio vbi poſuefr̃t eũ.dñm di/
cit.cũ ſolũ dñi coꝛpꝰ q̃reret.Plłlꝰ em̃ dicens
min ſigt. Hug.vᷣo di.ꝙ ſynecdocheẽ q̃daʒ

figura. cũ q̃d ꝑtis eſt attribuit᷑toti.et econ⸗/

im lut ecõtra.a toto
ꝑtẽ.vt Pꝛopt᷑ paraſceuen iudeoꝝ.qꝛ iuxta

uerſo. Eteſt ẽt qdã coloꝛ rhetoꝛicꝰ.⁊ appel/

vel pluriũ ꝑ vnũ cognitio.

Dynocd.di.f. g. pe. coꝛ.i. cetꝰ ↄuentꝰ comita

tus.ↄgregatio.⁊ ꝓpꝛie ſen
ſolent facere ei.

D2.

nomẽ. Synonymũ nomẽ eſt illð q̊ͥd idẽ cũ

lat apud latios itellectio.Eſt em intellectẽõ
totiꝰ ꝑ ꝑtẽ.vel pꝑtis ꝑ totũ.vel vniꝰꝑ plurg.
ũl pᷣbyteroꝝ. k
Dinon fuit quidam ꝓditoꝛ. vide ð.in erco

Dvnonymꝰ.ma.mũ.i.vniꝰ noĩs cuz alio.et
ðꝛ a ſyn qd eſt cõ.vel ſimul.⁊ onoma q̃d eſt

alio noĩe ſignificat. Sũtaũt ſynonyma qq

multiuoca ⁊ vniuoca dicũt᷑ noia.i.diuerſa
noĩa pᷣncipaliter idẽ ſignificãtia ⁊ appellan
tia Iñ h ſynonymia.mie.i.vninocatio Sʒ
gnc; ponit pononymia hac ſilitudle. aꝛ ſiẽ
vnonymia eſt.qñ idẽ ſub diuerſis vocipſi
gnat᷑.ita ononymia ẽ.qñ vna voce diuerſa

ma.ſunt pla noĩa idẽ ſignificãtia tã ĩ ꝓpꝛijs
qᷓ; in appellatiuig. In ꝓpꝛijs vt publiꝰ.Coꝛ

ignt᷑. Et deſcribit ſic nonmu. Synony
1¹

neli. Africanꝰ Scipio. In appellatiuis la

tinis.vt mucro.gladiꝰ.ſpata.enſis.

ſynopis.qᷓi ſanguis nobilis.qꝛ ſanguineuʒ

hʒz coloꝛẽ. Et vt dicit Iſið.in.xix.etym.vbi

agit de coloꝛib. Synopis inuẽta eſt pᷣmũ

in ponto inſula.vñ a ſynope vrbe ponti no

Dynopis pidis.ð coloꝛ qdã rubeꝰ. et pᷣt dicci

mẽ accepit. Spẽs eiꝰ ſunt tres rubꝛa.⁊ mi

nus rubẽs.⁊ int᷑ has media.vñ Hiere.xxij.

Et facit laquearia cedrina pingitq; ſynopi

de. ⁊ coꝛ. pi.

dinatio. Un Hiero.in ꝓlogo Geñ.Quep

Z ſyntagma deſiderãat.

yntaſis.taſis.vel ſyntaſcos.i. ↄſtructio.et

yntagma grecũ ẽ·i.dogma.ſtructura.oꝛ

ðʒa ſyn qd eſt cõ.⁊ ſtaſis q̃d eſt ſtas vel ſta

tus.q̃i ↄſtans.ꝓpꝛie illa conſtructio vbi vo

ces ſunul ſtant ⁊ ↄgruũt cũ intellectibꝰ.vel

dictionum.

Syntheton. eſt qdã figura.qñ.ſ.due oꝛatio

nes iungunt᷑ in vnã.

Pyntoma.pe. pðᷣ. Oyntomata.i.acciden/
tia febꝛiũ ſunt.vt doloꝛ capitꝭ.fluoꝛ nariuʒ

vomitusimpetus.⁊ ſimilia.

Syntonomia. vel ſyntomia.i.cõciſio.⁊ ðꝛ a
yn q̊d eſt con. ⁊ tomos qͥd eſt diuiſio.vł ſe/⸗

9

ctio.vel ceſioo.

Dyntom.ni.pe.coꝛ. ðꝛ a ſyn ⁊ tonus.q̃ſi to/
tus ſonus vel duplex ſonus.

econuerſo. ᷣm Hug Pap̃. vo dic. Synta /
ſyn greci dicũt oꝛdinationẽ ſiue ↄſtructõeʒ

õä

“

inua.nus.nui.m.g.i.gre mium collectio

veſtis.Et ſinus palpebꝛa.et ſinus recepta⸗/
culum maris.ſ.naturalis poꝛtus vel litus
exeſum fluctib. Unde Act᷑.xxvij. Sinum

yero quendã ↄſiderabant habentem litus

in quem cogitabant ſi poſſent eijcere nauẽ.
Item maioꝛes receſſus maris dicunt᷑ ſinꝰ.

Itez ſin altaris dicebat in quo ↄſumebãat
igne q ponebant ſuꝑ altare. Et in iſta ſigti
one accipit᷑ Eʒzech.xliij. Eta ſinꝰ ðᷣꝛ ſinuo-

ſus.ſa.ſum.i.ſinibo plenꝰ vel amplꝰ.dilata/⸗/
tus.vel curuatus. In ſinuoſitas.taᷣ. Iteʒ
a ſinus ðꝛ h̊ͥ ſinum. ni.vas in q̊ͥ mulget᷑ lac.
pma ꝓducta q̃ in ſinus coꝛripit᷑ Unð lir

giliꝰ. DSinum lactis ⁊ hec celiba pꝛiape ůt

annis.

Ginus Abꝛae ſicut dicit magiſter in hiſto
rijs locus eſt in ſuperioꝛi margine inferni
aliquantũ habens lucem ſine oĩ pena mate
riiali. in quo erant anime pᷣdeſtinatoꝝ vſq
ad deſcenſum chꝛiſti ad inferos.qͥ locusp/

pter ſui tranquillitatẽ ſinꝰ abꝛae ðꝛ. vt ſinũ

maris dicimꝰ Et dicebat᷑ abꝛac.qꝛ ipᷣe fuit

pma via credendi. Itẽ em omꝰ publice pꝛe
dicauit vnũ deũ tm eſſe Hũc tñ locũ voca

nit Job tenebꝛas p tedio expectandi dicẽs

Straui lectulum meum in tenebꝛis.
ynzvgus.ga.gum.i.oiunciꝰvel ↄiugatus
Unde⁊ ꝓnomia dicunt᷑ ſynʒyga vel ſyniu
ga latine. a ſyn qd eſt con.⁊ ʒygum vel iugũ
Imñ h ſynʒz ygia. gie.i.ↄiugatio.vnde ⁊ ꝓpoꝛ⸗
tionalis ↄiunctio elementoꝝ vel numeroꝝ
32 ſynzʒygia. Eteſt q̃dam plana. qᷓdam cu/
bica.i.ſolida figura.ſed h ad aliã ſcientiam
ſpectat. Synzygia etiam ðꝛ ſi pes extenda/
tur vltra numeꝝ quattuoꝛ ſyllabaꝝ. Unde
ſynzygie dicunt᷑ pentaſyllabi ⁊ hexaſyllabi

pedes. Hi nonſunt pedes.ſed appellant᷑ p?

taſyllabi. ⁊ hexaſyllabi.qꝛ vltra ànq; vel ſex
ſyllabas nõ pcedũt. Sʒ apud grecos dicũ
tur ſynʒygie.qᷓi qdam ↄiunctões vel declia

tiones· qꝛ ex qͥ mẽſurano dictõis qᷓ̃ pes eſt

ertendit᷑ vltra numeꝝ q̃muoꝛ ſyllabaꝝ non
p pes ſed ſynʒygia. Papᷣ.vo dicit. Synzy
gia ↄiuga ſyllaba.vt mei.tui.ſui.vł ſapiẽs.
Apienter. ſapientia. H SS

*

Gion.mons eſt in hierłm. ⁊ ſepe ponit᷑ pꝛo
ipa ciuitate. Sion hebꝛaice. latine interp/
tat᷑ ſpeculũ.vel ſpeculatio qꝛ in ſublimi cõ/
ſtructa eſt. ⁊ de longe veniẽtia ↄtemplatur
yel ſpeculat᷑. Hec ſepe eccłiam militantem
ſisggt. in qᷓ̃ deum ꝑ ſpeculũ ⁊ in enigmate ſpe
culamur.Oẽ etiã aliqñ ſion. mater hierim

q; ſion tanq; mater filiã hierm ptegebat?-
Defendebart. òMD
Siparũ.genꝰ veli vnũ pedem hñs.quo in,/
uari nauigia ſolent quotiens vis veli lan-

gueſcit.quod ex ſeparatione extimat᷑ dictũ.
fm Pap̃. .

Siparii.rij.ðꝛ ciba vel pᷣciũ cantoꝛis.⁊ q̃/
qd ante cantantẽ ꝓ pᷣcio ſuſpendit.
Giquis.ſiqſiq̃d.vel ſiqͥd.ialiqͥs.⁊ hʒ granẽ

agccentũ.ſic ness.

Diracuſa.ſe.ciuitas ſicilie. Inde ſyracuſa⸗
Unde Acx.xxviij.Et cum ve-

nus.na.nũ.
niſſemꝰ ſyracuſam.⁊ ꝓ.cu.

Dyraſirim.liber qͥ ðᷣr canticacanticoꝛuʒ.vt
dicit Hieronym in pꝛologo ꝓuerbioꝛum.
Syraſirim.quod ĩ lingua noſtra vertitur

.

Anticacanticon. “
S yren.i.tractus.⁊ acuit᷑ in fine. Item ſ yrẽ.

ſyrena.

renẽ.vel ſyrena.eſt monſtꝝ marinũ qͥd dul

cedine ſui cant nautas ad ſe rahit.⁊ ſub/

mergi facit. Iñ ſyrenicus.ca.cuʒ.i.dulcis⁊
delectabilis.⁊ affectiuꝰ ſeu attractiuus cã/
tus ⁊ periculoſus. Item ſyrene dicunt᷑ ſer/
pentes cũ alis.qͥ plus currũt qᷓ; equi.ſʒ etiã

volare.dicunt᷑.quarũ ti virus eſt.vt poſt
moꝛſum ante moꝛs ſequat᷑q; doloꝛ ſentiat᷑.
ſm Hug. In glo.aũt E ſa.xiij.ſuꝑ illud Et
ſyrene in delubꝛis voluptatis.ðꝛ ſic. Syre

ne ſuntanimalia vel ſerpentes criſtatix ala
ti. Uel vt alij dicũt.piſces marini in ſpecie

muliebꝛi. Iſido? aũt.xj.etymo.vbi agitde
poꝛtentis.ſic dicit. Syrenes tres fingunt
fuiſſe. ex parte virgies.⁊ ex parte volucres
habẽtes alas ⁊ vngulas.quaꝝ vna voce.al
tera tibijs.tertia lyra canebat.q̃ illectos na

uigantes ſuo cantu in naufragia trahebat.
Scõðm aũtveritatẽ meretrices fuerũt.que

qñq; trãſeuntes ducebãt ad egeſtatẽe. Has

ficte ferunt inferre naufragia. Alas aũt ha

buiſſe ⁊ vngulas dicunt᷑qꝛ amoꝛ et volat?:
vulnerat.q ideo in fluctibo cõmoꝛaſſe dicũ
tur.qꝛ fluc.i.venerem creauerũt.⁊ pꝛsodu.

Dyria. rie. qdam ꝓuincia dicta aqͥdam in/
digena. vel vt dicunt qͥdam. Syrin fuit ne
pos Abꝛae ⁊ Cethure.a cuꝰ noie ſyria di⸗
cta eſt. Et antiqͥ aſſyrios vocabant.q̊s nũc
ſyros vocamꝰ. IJñ ſyri.ria.rium.⁊ ſyrꝰ.ra.

ruʒ. Unde ⁊ ſyrilapis ð qͥ in ſyria reperit
Et ſyriacus.ca.cum.de ſyria exns.Unde⁊

nis.⁊ tunc acui tur ſy.⁊ ꝓdu.pe.gti.vide in

oratruoln

mulleſenolntie

fonateten
Fomnatetexi⸗
Sevpbentadn
tis Cnaneien

(xokdiperil

gieikuerſt
Rrciri En⸗

iiſagenere

Judenanis T
Oodon.
Sirpapeide
Owrtisoft
ſenes locap
chonearene
linsmar t
funaiſſima.i
triſireßm.
rquar ni
grenoſa vele
Dyrta iit
lenqöeſtm
Silamgineie
cluſio leg
Miinl n
Curmmdeſe
unicen⸗
pem Etſin

irſurepd
Relr un)
llircöicheͤe
D
laſtmmnogfge
uſtoſns zeit
emmmmmni chcni

H er, Pocyid
6 deſtrſſlu

kh

oninsnini,
nonecminide

Münntgt,

ſſhaui
Cigliseden

dlie gefni
cin Stann
an.
Cnäicacuntennt
nologopnanen
ngnoſrrwn

mlinſine. Inſi.

nmis tſactnaff⸗
onſtr munnin
adſenabit 1ſtn
ms ca.1dl
cuamiutoci
nſnnedicuntſe⸗
mmürichißi
inmsck, noot
li; dolor ntini
i ſupilug
ns drlic Ofe
Nesikatd
mmmininſhece⸗
mmmo. digGde
cnesesfingun
cparte vOiuctd
auun M octl
nedat,Silecost
Mufraganihci
gemices fucncl
itdegeſti3
niqanmnt
aibcnouſtnel
ncreaueritäßn

an O
racu ſneſſci
rwclnlt ⸗

7
4

is 1 n⸗
veſmucee

cola poꝛte.

ſyriaca ðꝛ vitᷣ vł vua.vłqꝛ de ſyria allata ſic ab inuentrice. Vel ſiſtrũ ligua egyptia
eſt. vel qꝛ nigra eſt. Inuenit᷑ etiaʒ ſyrus ꝓ ca ðꝛ tuba cũ qᷓ Iſis deſcribit᷑. Nã ĩ hmõi
io nomiie.. ſacrificijs eavtunt᷑. Un.j. Re. xviij legitur
Dyrina ſyrinat.i.cauda veſtis feminarũ. In tympanis leticieꝛ in ſiſtris pᷣcinebant
yrina etiã ðᷣꝛ ſeries longa oꝛonis tenoꝛ mulierrerrs.
ſuuũ vſq; ad vltimũ ſeruãs. Syrina etiã Ditis t.F. g. deſideriũ bibendi. Jñ ſiticula
liber vel reuolutio chartaꝝ.qꝛ in libꝛo ſũůt le.dimi.i.pua ſitis.Et ſiticuloſus a.um.q
multe reuolutiões ⁊ plicature.ſicut in caau aſſidue ſitit vel aliqntulum ſittiens.
yromates tꝭ.m. g.i. glagius. Ccum tribo pedib ſᷣm Pap̃.⁊ videt᷑ ↄponia
Oyromaſte tes.i.foꝛtitnido. ſyn qð eſt cõ.⁊ tris ⁊ pes.qi cũ tribo pedib⸗
Gyropheniſia. dicta ẽ mulier cananea gen vas.Quidã aũt dicũt citropodes a citraz
tilis. Cananei em̃ qndã iudeã incoluerut. pPes.qꝛ pedes hʒ citra ſuꝑioꝛem fabꝛicm.
ſed poſt diſperſi ſũt. Ex hac diſꝑſione erat Situla le.pe.coꝛ. reſtis eſtqᷓ aqua trahit᷑. vł
mulier iſta ex ſyrijs ⁊ phenicibo oꝛta. ñ bpotius ipᷣim vas.⁊ dꝛa ſitio.qꝛ apta eſt ſiti/
Marci.vij.Erat aũt młr gẽtilis ſyrophe entiba ad bibendũ.qͥd vas greci cdumvo
niſſa genere. Itẽ inuenit᷑ ſyrophenix q. vn cant. Itẽ ſitula le eſt äddã genꝰ ſerpetꝭ Inñ

Juuenalis.Terret idumee ſyrophenixin ſitella le. dimi.i.pua ſitula.

l Ditus us.ui.i.repanuſatio vł oꝛdinatio vel
irpa pe.idem eſt qð ſar. rrepoſitio vi modus vł natᷣa vł vetuſtas ?V
Pyrtis tʒ.f.t. ðꝛ a ſyren qð eſt tract. Et ſũt bumoꝛvel longitudo tꝑis.vel negligentia
ſyrtes loca ꝑiculoſa in mari dicta ab attrra Ham negligentia ex vetuſtate ſequit᷑.et v?Z
ctione arene ĩ cumulos. Eſt o ibi inequa a ſino nis.Et ſitus a.um.nomen.i.poſitꝰ.
litas marꝭ ⁊ terre.⁊ in vno loco eſtaqua p ⁊ voluerũt q dam ꝙ in hac ſignificatõe ſiꝰ
fundiſſima.ĩ alio vadoſa.vñ piculũ ẽ illac deriuet᷑ a pono nis.p aufereſim. qſi poſitꝰ
trãſire m Hug. Papᷣ.vo di. Syrtes tra/ ſed aufereſis nõ fit niſi in ↄpoſita dictione
ctaquaꝝ rapaces.ſcopuli ſup mare.loca m Hug.
grenoſa vel arida accedunt ⁊ receqdunt. ☚ 5 èX.
Oyrt a.ũ.i.attractiuꝰ⁊ ſpinoſus.et ðꝛa ſſ EEE
ren qð eſt tract. Et h̊ ſyrtũ ti.i.ſpinetum. Gmaragdus di.lapis pᷣcioſus.viridẽ hñs
Diſara interpᷣiat᷑ futuꝝ iudiciũ vel gaudij coloꝛc.cui nihil viridi? comꝑat᷑. Nam her
excluſio.vł eqͥ miſſio ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſda,ʒ bas qʒ virentes.frõdeſq; exuperat. Solo
viri. in lib. Judic.⁊ coꝛ.pe.Uñ in auroꝛa. em intuitu implet oclłos.nec ſatiat. Scui
urrum deſeruit. Siſara terga dedit. pentib q́; gẽmas. nulla gratioꝛ oculoꝝ re

“?

Diſtarcia cie.vas ẽ repoſitoꝛiũ.ſicut ſaccꝰ

vel pera.Et ſunt ſiſtarcie nautaꝝ dicte ꝙ
ſint ſute vł vaſcula in b poꝛtãt᷑ cibi. Uñ

fectio reficies circa ſe viriditate repꝑcuſſũ
aerem. In ſmaragdinus a.ij.nomè poſſei
ſiuum.pe.p. Uñ in auroꝛa. Seq; ſmarag

4 6
cudicnaidin
* Sfnnfttn

1örainſſit n

j. Re.ix. Panis deficit i ſiſtarcijs nr̃is. Et dinis miſcet vbiq; coloꝛ. Inuenit᷑ et ſma/
iſta Ir̃a cõiter habet᷑ ĩ biblis coꝛrect. Qui ragdo dinis.idẽ qð ſmaragdus.⁊ coꝛ.pe.
dam vᷣo dicũt ciſtarca.vñ ſᷣm eos dʒ dici gti. Inde ſmaragdineus.a. um. Un Apo.
in ciſtarcis nr̃is.a ciſta ⁊ arca.Alij dicint liiij.habent quedam biblie. Et iris erat in
qꝙa ſuo ſuis.ðᷣ h ſitarcia cie.i.ſubſtantia.? circuitu ſedis ſimilis viſioni ſmaragdinis
ꝓpꝛie nautarũ.eo ꝙ ſuta ſit.vel qꝛ ſit ſita⸗i. Alie habent ſmaragdine.⁊ tunc eſt nome
collocata. Hoc videt᷑ ſentire Hug. poſſeſſiuum.
Gyſtole leſ.⁊ ſyſtola le.eſt coꝛreptio ſy llabe Omigma matis.neu.ge.eſt quoddam vn/
naturalłr longe ↄᷣꝛia extaſi.qꝛ ſicut extaſis guentum vel confectio vnguenti.vel ſapo
ꝓducit bꝛeuẽ ſyllabam.ita ſyſtole coꝛripit ris vel aliquarum aliarũ rerum boni odo
longa.vt Aq̃ſus oꝛion.cũ oꝛion ꝓducte di ris.Unde Danielis.xiij.Afferte mihi oleũ
ci debeat in penł. Et apud Catonẽ. Hoc et ſmigmata vt lauer. Inuenit᷑ etiam mi/
vide ne rurſus leuitatꝭ crimĩe dãneſ. ¶lti gma.ſed aliud ſigt.vide.ð9.
ma em̃ hꝰ vbi vide coꝛripit᷑ cum ſit ſecũde Gmirna ne.F.g.aſie minoꝛis puincia.⁊ in/
iugationis.⁊ ꝓduci debat. terptat canticum eoꝝ.
iſtrũ ſtri.n.g.i.tuba.⁊ ðꝛ a ſiſto ſtis.vł ðꝛ MM

7 ». — 6 — . 7 . . „* 4
2 „ „ 7 . „ D

OSobna ne. ꝓpꝛiũ nomen cuiuſdã viri.deq̃̊

habet᷑ Eſa.xxvj. Et ſobna ſcriba.⁊ interꝰò/

tat᷑ ſedens vel ſedes ſeu diuertens.
NSoboles lis.i.pgenies.ſ.filtꝰ vł filia.⁊ ð: a
iuboleo les.eo ꝙ ſuboleat.i.ſuccreſcat.
Sobꝛinꝰ ni.m. g.i.filiꝰ ſoꝛoꝛis.et ðᷣꝛ a ſoꝛoꝛ

qi ſoꝛoꝛinꝰ. In h̊ ſobꝛina ne.filia ſoꝛorꝭ.qi
ſoꝛoꝛina. Etpꝑ ↄpoſitionẽ h̊ ↄſobꝛinꝰ ni.i.

ognat. Ułↄſobꝛ ini dicũt᷑ filij duaꝝ ſoꝛo
rum. vel fratrꝭ z ſoꝛoꝛis.q̃ſi ↄſoꝛoꝛini. Jñ
hec ↄſobꝛina ne.⁊ coꝛ. beiiꝛ.
Sobꝛius. a. um.i.abſtinẽs.et ðꝛ a ſe et bꝛia.
ð̊ eſt mẽſura.quaſi ſebꝛiꝰ.i.ſecũ hñs bꝛiaã.
B Hᷣ ſobꝛietas tatꝭ. Et differt a pudicus.

Vlñ qͥdam. Sobꝛiꝰ a mẽla. de lecto ſurge

pudicus. Iñ ſobꝛiolus.a.um.i.aliqntulũ

Doccus ci.m.g.eſt q̃ddam calciamentũ co

medoꝝ.⁊ ðꝛ a laccꝰ.eo ꝙ ſaccũ habeat in

ꝑs plãte ĩmittit᷑.⁊ ꝑ metonomiã ðꝛ qñʒ co
meduſ. In ſoccellłꝰ li.dimi.i.puꝰ ſoccꝰ.Et
ſoccatꝰa.ũ.i.ſoccis indutꝰ vel ſoccos hñs.
Socer ceri.m.g. ðᷣꝛ pr̃ vxoꝛisvl mariti.⁊ ðꝛ
àa ſocio as.qꝛ ſociat᷑ genero vł nurui.⁊ ipſe

ei. Iñ ſocerinꝰ a.ũ.⁊ H ſocrus.hꝰ ſoctꝰ.ma

ter vxoꝛis vl mariti. Et ꝑ ↄpoſitiõem h p/
ſocer ri.pꝛ ſoceri.vł ſocrꝰ.qſi ſecũc' ſocer.

SEtit 5̊ pſocrus mat ſocrꝰ vl ſoceri.? coꝛ.ſo.

Vñ i Gꝛeciſmo. Eſt ſocer vxoꝛis genitoꝛ
ſocrus genitrircñcd.

Sociꝰ ppꝛie eſt in piculo. Collega ĩofficio

Lomes i itinere Lõſoꝛs in pᷣmio.Sodal

in melſa vl in ſede.qſi ſedał. Iſið.ety.x.dic

w ſocij dicun? ꝓpt ꝑiculi aut oꝑis ſocieta//
tem. qſi ĩ vna caliga vl ſocco.ł in vno veſti

ſ△0%

gio manetes.⁊ tuũc ſociꝰ ðꝛ a ſocc?qd ẽ cal /
ciamẽtũ comedoꝝ. vl ðꝛ a ſequoꝛ ris. Jñ
ſocia cie. Inuenit᷑ etia ſociꝰ a.ũ.⁊ coꝛ.pmã

vñ Ouidius de arte. Non bñ cũ ſocijs re/

gna venuſq; manet. Inde ſocietas tatꝭ.ðꝛ
pax.fedus ⁊ ſocioꝝ vnitgss.

e— ☛

vl in ſymbol. Iñ h̊ ſodalitas at.i.ſocietaſ

amicitia. Et h ſodaliciu cij. p codem. CIñn
Duidiꝰ. Jure ſodalicij qͥ mihi iunct? erat.

Et ſodalis p amico ðꝛ.et ↄꝑat᷑.vñ inuenit᷑
ſodaliciꝰ.i.qmicabiliꝰ.⁊ ꝓ.pe.

Hol ſolis. m. g. ðꝛ a ſolꝰ. co ꝙ ſolꝰ luceat ob

ſcuratꝭ cũctꝭ alijs ſideriba ſuo ſplẽdoꝛe Inñ
52 5b ſolarꝭ. 2 B re.i:res ſolis. vl ad ſolem

tines. Et ſolanꝰ a.i.pe p.poſieſſiuũ.Ex

odalis.2.t.? lei ſociꝰ i mela b ſcutella

*

Solaciũ cij.oblectamentũ.leuamen. refri/
gerium. ↄſolamen. Solamen inis.idem.
Taeri vel auris pateat.
Nolaxcis.eſt pecꝰ multũ depaſcens.
OSolea lec.f. g. ðꝛ a ſolũ.eo ꝙ ſolũ pedis te/

₰

dimi.i. pua ſolea.

ponit᷑ a ſoleo ⁊ annus.qꝛ ſolet eſſe ſingulis
gnnis.vl a ſolido das.i.firmo.qꝛ ſolidum
pter religionẽ mutari nõ debeat. Et pᷣdi/

cta vocabula ſcribeda ſunt ꝑ vnũ l.?⁊ duo

n. 2 nunq́; ꝑ m. ⁊ p.

Golers lertj.o.g.i.ſapiens.ingenioſus.ſa,

gax.cautꝰ. ⁊ ðꝛ a ſolon qð eſt totũ h multũ
⁊ ars.q̃ſi totꝰ vł multꝰ in arte. Et ſᷣm h pᷣt

ſcribi ꝑ vnũ l. Uel ↄponit᷑ a ſollicitꝰa.ũ.et

ars.q̃ſiſollicitꝰ in arte ⁊ vtilis.⁊ ᷣm h̊ ſcri
bit᷑ duplexl. In h ſollertia tie. i.ſollicitu
do. vigilãtia.aſtutia.ſagacitas.induſtria.⁊
padu.ſo. Uñ qͥda.Exiguo pulcrã ducit ſol
lertia vitã.i.ſapiẽs ⁊ cautꝰhomo.
ODollicit? a.ũ.i.curioſus.anxiꝰ⁊ ↄmotꝰ. Iñ
ſollicitudo inis.curioſuas.anxietas.

do das.qð ẽ firmare.integrare.⁊ qñq; ſyn
copat᷑.⁊ ðꝛ ſoldus.a.ũ. Itẽ h̊ ſolidus di.ẽ
q̃ddã pondꝰ. 2 82 a ſolidꝰ.qꝛ nihil illi ðeſſe
viget᷑. Solidũ vᷣo integrũ ⁊ totũ veteres

dicebãt. Ipſuz l ipſe z numiſma a numa
vocat᷑.vl nomiſma.qꝛ noibo pᷣncipũ ⁊ effi

gie ſignet᷑. Ab initio o vnũ numiſma vnꝰ
argenteꝰerat ſolidꝰ.Apud latios alio noĩe
ſextula ð.qꝛ vncia opleat᷑ ſex ſolidiſ. Hũc
vulgus aureũ ſolidũ vocat.cuiꝰ tertiã ꝑtẽ
dixerũt tremiſſem.qꝛ ſolidũ faciat tremiſ/

dus. ⁊ nõ ſoldus. niſi ſyncopet᷑ in ſyllaba.
Im ſolidariꝰa.ũ.ad ſolidũ ꝑtinẽs.vł ſcʒ ſo

lidos accipiẽs.vel ꝓ ſolidis ßuiens.

Solifuga ge.pe.coꝛ.qddã aĩal.eo ꝙ fugiat
diliẽ.vt dicut muſerane? qͥ eſt aranee foꝛma
Soliloqniũ quij.n.g.i.ſolitariũ eloquiũ.
ſcʒ cũ noſipſi nobis ad interrogata rñde/
mus.UVñ qdam lib Auguſtini dict? eſt ſo⸗/
liloquium. ””
Solyma. hieroſolyma dicta eſt coꝛrupte a
poetis ſolyma. Iñ ſolymus.a. um. vn Ju
uenalis. Interpꝛes legum ſolymoꝝ ⁊ ma/
gnus ſacerdos. ÿMD

olarium rij.ðꝛ a ſol. q̃ſi ſolauriũ.qꝛ ſoli

gat. vl qꝛ ſolo terre adheret. Iñ ſoleolale.

Soleẽnis...t.⁊ ſj ne.i celebꝛis feſtinꝰ. Inð
ſolẽnitas atᷣ. 2 B ſolẽne nis ꝓ eode. Et co⸗
Vnſns.

Solidus a. um.i.integer.firmꝰ.⁊ ðꝛ a ſoli /

ſis. Et no. q; ꝓ illo pondere dicẽdũ eſt ſoli

iſeguin
agi
orientetolln
otuumiil
lmuo .
loriaſolus

. Pindmmn

nünmill
erb dt
N.
Oalmtomnst
mmoniſo ſue

aluenift
geus Etcomg
oninetns.
Oolinag'nĩ-
Dlültznr
(didaſchedo⸗
ſigislignsn
Ooloehiͤch
Solcain
Citn.ger
nicſes cnoꝛ
nellir ipan.
elbuttothe
hus vocart (
ſoſethebola
nort eholcann
locenſii Qüen

ibnrbarieſtieſe

Wngecopbon
Weßrnice
Conipedir Hi⸗
lgtnundllcni⸗
Hholontotnend
Diceyekſolecint
ſii Ctetſole
ſtitiincopctin⸗

lioionig 5rg
Irrbarbanſnt
ſoloaſn diſe

E

R

— —

noftautſcht
lyftindinß,
ietbarbnif
Uinrirne,
tintrßtnf
tclcilſtnni
WN
doſticijet mari
wlagſteinen

edicnöes bz

S= =ẽ =,6

liſtbte Soliſequiũ vel ſolſequiũ qdã herba.iſ.heè Epel in cancruʒ. Et ſunt duo ſolſticia.ſ. eſti
mülarnan, Niotropiũ.qꝛ ſe ↄuertẽdo ſeqͥ ſolẽ. Nã ſole nale⁊ hyemale. Eſtiuale circa feſtum ſan/
Nummn niin oꝛiente ⁊ occidente floꝛes aperit ⁊ claudit. cti Jop̃is baptiſte. Hyemale circa feſtuʒ
liſolgnnii geg olitariꝰa.ũ.i.ↄſuetꝰ.⁊ ðꝛ a ſolituſ.Et hec naralis diiinn.
. ſolitudo.i.ↄſuetudo. Itẽ ſolitariꝰ põt deri Soluũ li.i.ra.⁊ ðꝛ a ſol.qꝛ ſoli pateat.Iñ H̊
üdepaſeng uaria ſolus.vide in ſolus. ſolü li. inferioꝛ us pedis. qꝛ eo terre veſti⸗/
oc ſüi Golitudinariꝰa.ũ.i.oſuer.⁊ dꝛ a ſolit Itẽ gia impmimꝰ. Et qꝛ terra firma eſtad ſu/
dae Fiſen olitudinariꝰ.i.ſolitariꝰ vł in ſolitudine cõ ſtinẽdu.iõ ðꝛ ſolũ qcquid ſuſtiner alid vt
td moꝛans.vel ad ſolitudinẽ ꝑtinẽs.et tũc ö Aqua eſt ſolũ nauis ⁊ piſciũ. Aer eſt ſoluz
cchrsſchie S . aſolus. Aulu. Kelu eſt ſolũ deoꝝ ? ſtellaꝝ. Et ide
ensgaibi olitudo inis.i.ſingularitas.deſertũ ſoli/ ſolũ ðꝛ pedis: qꝛ tota moleʒ coꝛpis poatat
gſolrcſeigl taria mãſio.ſiue loccarẽs frequẽtia hoim ct coꝛ.ſo.vũ Auianꝰ.Aſtu vincit homo cũ
ifmog i 2532 ſoluus. s cta creata ſolo. Sʒ ſolus a.um.pmã ꝓdu.
ino herbiß Solitus a.ũ.i.frequẽs.aſſuet.aſſiduꝰ.vſi / Unde. Fixum pone ſolum bꝛeuẽ longuz
ſantmiln tatus.Et componit᷑ inſolidus a.um.i.in / mobile ſolu.
w conſuets. Solus a. um.i.ſine alio.ſingularis. Jñ ſoli
ics icttoieh Goliuagꝰa.ũ.pe.coꝛ.qͥ ſolus vagat. tarius a. um.i.ſingulariſ. Uñ heremite di
göckilni Goliũ lij.n. g. regia ſedes. ⁊ ꝛ a ſedeo.qᷓi ſe cunt ſolitarij.q⸗ ſoli in heremitario cõmo
Pinam Eifrk giũ a ſedẽdo.vł ſoliũ ðꝛ qſi ſolidũ.qꝛ de ſo rant᷑⁊ pdu.ſo.Uñ qͥdam. Nõ facias ſol ?*“
nknſelcchi lidis lignis fiat.ðꝛ a ſolꝰ qſi ſol ſeles q fugit oisbom.
Laktallari oloe qᷓdã ciuitas int᷑ greciã ⁊ barbariaʒ. Qolutoꝛ oꝛis.eſt ille qͥ ſoluit.⁊ ðꝛ a ſoluo.
rinlitfnfil Soleciſmꝰ ðꝛ a ſoloe ciuitate.vła ppło illiꝰ oma.i.coꝛpꝰ. In ſomatopeig.
Alamane ſeen ciuitatꝭ.qͥ ex vꝛbe ſoloe pfecti.cũ apð athe Domniũ nij.n. g.id qð videt᷑ in ſomno.Et
Wangi olſ niẽſes cõmoꝛarent᷑ vt illoꝝ linguã diſcere nota ꝙ ſomniũ qñq; large accipit᷑.ita ; ſit
Noulgi ductl vellẽt. ſuã parit᷑ ⁊ eoꝝ linguã coꝛrũpebant genꝰoim ſomnioꝝ.Aliqñ vᷣo accipit᷑ p ſpe
u beno. vñ ⁊ libuit atheniẽſibo vt illð viciũ ſoleciſ/ cie ſomnij. Süt em̃ qnq; ſpẽs h modi ſomͤ
un t no/ mus vocaret᷑. Ula ſoloe ciuitate ðꝛ ſolen niandi.q̃ꝝ due nihil ſignt.ſ.fantaſma ſiue
MGNie, ſis ſe. ⁊ B ⁊ B ſolecẽp.⁊ h ſe.⁊ ↄpõit᷑ c mos viſum⁊ inſomniuʒ. Sʒ tres aliqͥd ſignt..
rimrcrool⸗ morꝭ. ⁊ H̊ ſoleciſmꝰ mi.q̃ſi mos ⁊ ↄſuetudo oꝛaculũ viſio ⁊ ſomniũ.Etẽ inſomniũ q=ti
rur ? ſolecenſiũ. Cũ em̃ ſolecẽſes ĩ ↄfinio grecie ens ex aliq̃ cogitatõe ⁊ cũ cura pᷣcedẽétena
ſe hſolcnoi’ barbarie ſiti eſſent. ꝑtim barbaroꝝ moꝛe ſcit᷑ aliqᷣ ſomniũ.⁊ ðꝛ ab ĩ⁊ ſomnꝰ.qꝛ tm̃
nibü lideſe ptim grecoꝝ loq̃ntes.linguã hẽbãt ↄfuſazʒ eſt in ſomno ⁊ ꝑiter euolat ⁊ euaneſcit cuʒ
ri Tori res iũ emvtraq; vellẽt ſibi defendere vtrãa; ſomno.Sʒ ceta ꝗᷓ aliqͥd ſignãt etiã pꝰſom
Fumämaatum coꝛrũpebãt. Hi cũ romã venirẽt vt liguĩ niü ſubſiſtüũt ĩ ſua ſigtione aut a ſua ſigtio/
oin dncde1 latinã addiſcerẽt. eã maxie coꝛrũpebãt.vñ ne. vYantaſma ſiue viſum ẽ cũ aliqͥs in pn⸗/
wünumtnar inoleuit ↄſuetudo.vt qdlibet viciũ ĩ oꝛone cipio ſomnij videt foꝛmas diuerſas ⁊ vori
Cudlafos oſc diceret᷑ ſoleciſmꝰ.qᷓi mos⁊ ↄſuetudo ſolecz as ⁊ alienas a natura reꝝ. In h̊ genere ↄti
atſetſotl i⸗ ſiũ. Et eſt ſoleciſmꝰ figura vł vitiũ qð ↄſi / ner ephialtes.

wocRNbiihi

ſlioi cinnni

gar dein hil
ſiſnccpeinſin

olcigtrisſtb

ſtit ĩ incõpetẽti iũctura dictionũ.Et vtdo
nat? dicit. Soleciſm eſt vitiũ in ↄtextu ꝑ
tiũoꝛzonis p regulas artꝭ grãmatice factũ

Int barbariſmũ aũt⁊ ſoleciſmuʒ h̊ inteſt.

qꝛ ſoleciſmꝰ diſcrepãtes aut inↄſequẽtes
int ſe dictiões hʒ. Barbariſm?aut i ſingul

deſcribit᷑ ſic. Somn eſt qͥes aialiũ vᷣtutũ

omnolent.a.ũ.i.piger vel ſomno plenꝰ.
ſi ſomnolent᷑ aduer. Et h̊ ſomnolentia
tie.in eodẽ ſenſu.⁊ in eadẽ ſigõtiõe vel ↄpoſi
tione ðꝛ ſomnolens c. ogg.

Nomnꝰ ni. m. gipſa qes in doꝛmiendo. Et

ald fnicns. 1 . 2 —-8-RD * — — „ — 4 — — G „
7 ni Rht *bis fit. aut ſcptꝭ aut pnũciatis.vñ barba cuũ intentõe nataliũ. Aiales vᷣtutes dicunt᷑
0002:

nciͤck Ineſrr,

giloitnüttte

riſmꝰ fit in dictiõe.ſoleciſmꝰ in oꝛone.Uñ
qͥdã. Eſt barbariſmꝰcũ dico dña dñs.Eſt
ſoleciſmꝰvir mea.ſponſa me.

Holon interpᷣtat totũ vel mul.
Golſticiũ ci.i.ſtatio ſolis. Iñ h ⁊ B ſolſtici
gAlis. ⁊ H̊ le.res ſolſticij ł ꝑtinẽs ad ſolſticiũ

Solſticiũ eſt maxia diei artificiał ⁊ noct⸗

ineqlitas.ſiue ingreſſus ſolis in cabcoꝛnũ

hqͥnq; ſenſus ⁊ rõ⁊ intellectꝰ. Sʒ natales
vtutes dicũt᷑ appetitiua.retẽtiua.digeſtiua
expulſina. Sʒ in ſomno qeſcũt aĩales vir
tutes. Cũ em̃ doꝛmit hõ.nec videt.nec au
dit.nec diſcernit.nec ĩtelligit. Sʒ natales
ptutes tũc intẽdunt᷑. naʒ in ſomno melioꝛ
fit digeſtio ⁊ meliꝰ mutat᷑ cih. ⁊ exh̊ ſequit᷑
meliꝰ appetit. Itẽ a ſomn h ſo mnolua .

et ſomnell?li. et ſomniculꝰ li.oĩa dimi. Jñ
ſomniculoſus a.ũ.i.ſomno plenꝰ.⁊ h̊ ſom/
niculoſitas tatis. Et vt di. Papᷣ.ſomnꝰ eſt
qð doꝛmimus. Somniũ vᷣo qð doꝛmien

Bomatopeia ẽ cũ

gelos logdliun..
Honipes pedis.m.g. ð dextrariꝰ. q;ꝛ pede
ſonat terrã ꝑcutiendo.

tas at.i.ſonatia.⁊ ꝓpꝛie bona ł grauis.Et
Sↄponit᷑ ↄſonoꝛꝰ a.ũ.i.ↄſonꝰ.⁊? ꝓdu.no.
. Dons ſont.o.g.i.nocẽs vel culpabilis vi/
tioſus. Et ẽ metaphoꝛa tracta ab olla.ſiẽ
em̃ olla nõ ſatꝭ cocta vel rimoſa ſi ꝑcutiat᷑
mute ſonat.⁊ ꝑ ſonũ vitiũ eiꝰapparet.ſic ali

qͥs inſipiẽs nõ inſtructꝰ ſapia vitioſus.ſ.ſi

interrogat᷑.ſuo ſono ⁊ ſua rſiõe vitiũ ſuũ
manifeſtat ⁊ ꝓdit. Iñ ſonter aduer.⁊ h̊ ſon
tia tie.i.nocẽtia.Et ſonticus a.ũ.i.nociuꝰ

onꝰni.m. g.eſt qcqͥd aure audit᷑ vył audi/

Iu ꝑcipit᷑. Iñ ſonulꝰ li.di.i.puꝰ ſonus.

Oophar ꝓpꝛin nomẽ cuiuſdãviri.Et inter

SGtar diſſipatio. vl ſpeculu diſſipans.
Hophia phie.ſf.g.i.ſapia.⁊ acuit᷑ penł.

ophiſia at.ſermo inuolutꝰ.vbi ĩ falſis

ſententijs ↄnexionis veritas manet.? coꝛ.
pe. gti. Iñ ſophiſmaticꝰ a.ũ.q loquit᷑ ꝑ ſo/
phiſma.vl ad ſophiſmata ꝑtinens.
ophiſta te.in loquendo deceptoꝛ vᷣboꝛũ

intricatoꝛ.appares ſapies ⁊ nõ exñs. In ſo
etſt ꝗceruus.

phiſticꝰ a.ũ.pe.coꝛ.i.fraudulentꝰ.decepio

rius. Itẽ ſophiſta qnq; accipit᷑ p ſapiente
Vl ſapient loquẽte.⁊ pᷣcipue apud antiäs.
HSophos grece. latie ſapiens ðꝛ. vł cautus

ſapient dictꝰ. ⁊ verſa os.in u
Ppi.i.ſapiens.
Nophꝛonicꝰa.ũ.pe.coꝛ.i.pꝛudens vł tem/
peratꝰ.⁊? ð ꝗ ſophꝛone.qð interpᷣtat᷑ pꝛu/
geaentia vel temꝑanteiia.
OSophꝛoniũ nij.dicta eſt qdã mulier dimi

8.82 H ſophus

nutiue cã adulatõis.q̃ſi pꝛudẽtiuncula vł

temꝑantiuncula.⁊ eſt.g.f.qꝛ qᷓlitas vocis
eſſentiã rei nõ mutooat.
opoꝛ oꝛia.i.ſomnꝰ.ſʒ ſopoꝛ leuis.ſomnꝰ
pꝓpetua quies. Itẽ ſopoꝛ ipſa qͥes ⁊ ſuaui/
tas ⁊ qetudo ſomni. Un ſepe ↄtingit ꝙ in
gliqᷓ eſt ſomnꝰ in qͥ nõ ẽ ſopoꝛ.ſʒ in qchq; ẽ

ſopoꝛ ⁊ ſomnꝰ. In ſopoꝛ? a.ñ.i.quietꝰ.dul
cccis.ſuauis.vel lopitꝰ.i.doꝛmies.⁊ coꝛ.pꝛi

eia cũ res incoꝛpoꝛea introdu
cit᷑ ad loquendũ.vt cũ dicimus deos ⁊ an

Ponoꝛꝰa.ii.i.qð ſonat.ſed ꝓpꝛie bñ vl'gra/
niter ſonãs. Iñ ſonoꝛe aduerbᷣ.⁊ H̊ ſonoꝛi

nomen cuiuſdã loci.

mam ſopo:.vñ O uidiꝰin. xij. epi. OQueq; ſł

hbi dederam vina ſopoꝛis erant.
Dopoꝛifer.a.ũ.pe.coꝛ.i.ſomnifer ſopoꝛem
fereng.
Doꝛbicies ei.i.ſoꝛbicio. Jñ ſoꝛbitiuncula

le. ⁊ ſoꝛbiciecula le.di.cᷣm Hug. Quidam
dicũt ꝙ ſoꝛbitiũcula ẽ di.a ſoꝛbitio.ſʒ ſoꝛ
biciecula eſt dimi.ð ſoꝛbicies. Et ðꝛ ſoꝛbi
ciuncula. liqdus cibo. q de facili deglutit᷑

ſicut ſolet fieride farina. Uñ.ij. Reg.xiij.
Kulit thamar ſoꝛbiciũculas qͥs fecerat.
oꝛbo bi.qdã arboꝛ.⁊ ðꝛ a ſoꝛbeo.eo q eiꝰ

fructꝰ aptꝰ ſitad ſoꝛbendũ. Iñ h̊ ſoꝛbũ bi.
eiuſdẽ arborꝭ fructꝰ. Soꝛbiũ er d cerui/
ſia.vł pot?ꝰqͥ fit ex tali fructu.vel etiam offa

Soꝛbetũ ti.locꝰvbi ſoꝛbi creſcũt.⁊ðꝛ a ſoꝛ
bus. Eth̊ ſoꝛbariũ idẽ eſt.ł locꝰ vbi ſoꝛba

relſeruant᷑.vel etiã ipſa arboꝛ.
Soꝛdes dis.f.g.i.putredo metalloꝝ ſcoꝛia
⁊ aliaꝝ reꝝ. Iñ ſoꝛdecula le.dimi.i.parua

ſoꝛdes. Et ſoꝛdidꝰ a.ũ.i.ĩmũdus.ſoꝛdita/

tus.vñ Ouidiꝰ. Ueſtes òs geritꝭ ſoꝛdida
lana fuit. In h̊ ſoꝛdiditas tatꝭ. ⁊ ſoꝛdidulꝰ
A.um.i.aliqntulũ ſoꝛdidus.
Soꝛeth interpᷣtat᷑ dilecta genꝰ eſt vit opti

me. q̃ vberes fructꝰ facit. Soꝛech etiã eſt

oꝛexcis.i.mus.⁊ ðꝛ a ſerra ⁊ rodo. qꝛ ro

dit.⁊ in modũ ſerre pᷣcidit. Iñ ſoꝛicułli.⁊
ſoꝛicillus li.ambo dimi.pua ſoꝛex. Et hoc
ſoꝛicetũ ti. locꝰvbi ſoꝛices abũdat.

Doꝛica ce.t.g.ꝗ libet tumul?ꝰ arenaꝝ vl trãſ

latiue cuiuſiibet rei ↄgeries.

Soꝛiſcula le.vaſculũ aque.⁊ ðꝛ a ſoꝛos qd

Soꝛitica ce.ars vel argu mentũ phoꝝ. 2 82
A ſoꝛos qgcerrrro.
Doꝛophagꝰgi.pe.coꝛ.qͥ d lapis ſic dictꝰa

ſoꝛos qð eſt ſepulcrũ.⁊ phagin comedere
qꝛ coꝛꝑa defũctoꝝ ↄdita in eo infra qdra/
ginta dies ↄſumunt᷑. Et ponit᷑ p ſepulcro
ſimplxr. Et ꝓ eodẽ inuenit᷑ ſarcophagꝰ. vi/
dge.S. in ſarcophagugs.

Doꝛops pis.ðꝛ a ſoꝛos qð eſt aceruus.Et

dicunt᷑ ſoꝛopes.ceſpites.

Doꝛoꝛ rorꝭ.ðꝛ a ſemen.q̃ſi ab eodẽ ſemĩe p
pꝛie qdẽ ſoꝛoꝛes ſunt qᷓ hnt eundẽ patrem
ſʒ diuerſas matres.Ecõtra. germane ean

dem mr̃em.ſed diuerſos patres. q̃ſi ab ea/

dem matre manãtes Uel ð ſoꝛoꝛ a ſolꝰ qꝛ

ſola cũ fratribo in ſoꝛte cognatiõis habeat᷑

HGSoꝛoꝛcula le.dimi.i.pua ſoꝛoꝛ.
HDoꝛoꝛius a.ũ.qd ſoꝛoꝛẽ ꝑtinens.⁊ ðꝛ q ſo/

oris elfin
rs relſ⸗
uncttnt
lusachil he

Awlenti

trninde
Mleſurinſ
ſotnberniil
geyheüdt

alhrnrti

Nenmſort⸗
Oneni
Nncugino
ſoltuna e
Pmieriſort
ſoscnczinnp⸗
Doblfeceftſe
mn. V Se
cpitale G.
ſoꝛs. Hugd
tna velmi
Hoas daban
ortulislis.

Dornculalen

ornlegai
loltes, tr/h
fumoliuidtun

ls dininano.

Snrnlzinſorei

(Exligoniofuin

Ppnincuogüe

DIsr ndeo.

ohontogile
Mmtsröraſere
Biuentinngg

iioſpesent D
fiſingrlanizin
olanie getein

ngethen

hirnggöſo

raton pe co⸗

lb ii,. Plaud
ndeglis, Ktij

hrecſt pris

Dgrcinone
WS
Dinlnign Zrgſe
Nenlrmnng⸗

Uindoe,⸗

nirteinn
nend Dici

l . 4 Z ð .
2* “ 8 SS ZM

An . ,„„ , 2 „ꝰ 5 S ℳ„» —„ α 5
eclc roꝛ. Et bic h̊ ſoꝛoꝛi rij filiꝰ ſoꝛoꝛis.Etſo / tularꝭ nihil eſt. ĩmo dicendũ eſt ſubtelaris
R roꝛia rie.filia ſoꝛoꝛis.Et ſoꝛoꝛiꝰ marit ſo H 2 onte gN
Plommiign roꝛis.vel frater vxoꝛis. bee .
—„. Soꝛos vel ſoꝛon.ðᷣꝛ ſepulcrũ vel arca in q̃ Opaciũ cij. ðꝛ diſtãtia vł interuallũ.vł int
d. Pſobinmn moꝛtu fert᷑ vł recõdit᷑. Itẽ ſoꝛos ðꝛ acer / capedo. Iñ h̊ ſpaciolũ li.dimi.Et ſpacio /
n Dd uus.⁊ acuit pent. DH ſus.a.ũ. Iñ h ſpacioſitas tat..

—

Soꝛs ſoꝛt.t . qñq; ðꝛ oiecta. vt iſta vetu/ Spadix.ccis.fg. Et ſa ſpadica ce.i.palma.

Ia ſcit młta de ſoꝛte.Oñq; poſſeſſio vt hie Iñn h̊ ⁊ ̊ ſpadix.i.ſubrubeꝰ.fuluꝰ.ſ.coloꝛe

diaſodtage
Nbietg Ei

adeſnclidet⸗ ruſalẽ fuit in ſoꝛte beniamin. QOñq; ſucceſ palme.Unñ ⁊ ſpadices dicũt᷑ eqͥ palmati.i
n. Uii N ſio tꝑis ex natali ↄditiõe łdiuĩa diſpoſitio eqJ fului ⁊ rubicũdi coloꝛis ſic palma.vłqͥ
ciüchlassie ne. vt ibi. Cũ dies abſceſſerit. noctẽq; ſos z 4ä
taſordenengt reduxerit ⁊c. Qñq; capitale vt Quicqͥdac Opado donis.ð: eunuch'. caſtratꝰ. et ðꝛ a
ü Fbbeti cipit᷑ vltra ſoꝛtẽ vſura e.qñq; ðꝛ caſus.vñ ſpadix. Itẽ ⁊ ſpadões dicunt᷑ ſurculi vitiũ
Grbiücköin Ouið.meta.j.Pꝛimꝰamoꝛ phebi daphne fruge carẽtes. dicti ſi ic. eo ꝙ ſint ſteriles. v?
fmcen dennt peneia quã nõ ſoꝛs ignara dedit. Itẽ ſos vtqdã dicũt.ſpado ðꝛ a ſpata.i. gladio cũ

Gbicreſcütt⸗
gecſtkloc titg
aador.
Uedometalorfen
culale dinitgn

803 .

424 . „ſ. e
Citnstan. 1ndete.

wiors.
enge kki
t Gorabal

lme ſoco en
r. oli
puu ſorr Ethoc
vabügit.
ul'anenanyltrid
ies.
veadaſcnosd

„ .
vmentüphopa

äupisſcditt

ꝛpbagin conchn
itaincoinffni⸗
Etponikpſonen
ennkinrcopbign

6
sqöcſtaceuns.

ucs. „
miſitbeoliti
ntq büteun;
ECõtra. glni
os antd ii
Ucorſon
iona ſ..

teo⸗

4

— =ẽ⁊ —
=

—
Se——
S=

grgnuns

alis diuingtio.

nn

ðꝛ foꝛtuna vł euentꝰ reꝝ.vñ Lucanꝰ in.j.. quo caſtraban.

O miſeri ſoꝛtꝭ ꝙ nõ in punica nati ⁊c᷑. Itẽ
ſoꝛs qñ q; impoꝛtat electionẽ.fᷣm qð dicit᷑
Apli fecert ſoꝛtẽ.⁊ cecidit ſoꝛs ſuꝑ matthi
am. Tlñ. Soꝛs fatũ.ſoꝛs auguriũ.ſoꝛs eſt
capitale. Soꝛſq; mĩſteriũ.ſucceſſio tꝑis ẽ

ſoꝛs. Hug.di.qꝙ ſoꝛs ðꝛ euẽt vl ꝑs vel foꝛ

tuna vel rũſum vł oꝛaculũ.qꝛ in qbuſdaʒ

locis dabant᷑ ꝑ ſoꝛtes rñſa.

Soꝛtialis lis. 9.t. ⁊ B le. ad ſoꝛtẽ ꝑtinens

Joꝛticula le. dimi.i.ꝑua ſoꝛs.

Hoꝛtilegꝰ a.ũ.pe.coꝛ.qᷣ futa legit.i.colligit
ſoꝛtes. ⁊ : a ſoꝛs ⁊ lego. Clelqͥ ꝑ crcaru/
ram aliquã diuinat᷑. In hoc ſoꝛtilegiũ gij.

9

Soꝛtilegi vl ſoꝛtilegiſte ſunt qͥ ſub noie fi/
cte religionis futura pᷣdicunt.

4

2 a ſoꝛs ⁊ video.

*

Soſpes pitꝭ.. g.i.ſanꝰ.ſaluꝰ.ĩcolumis.ſu⸗
perſtes. ⁊ ðꝛ a ſe ⁊ ſpes.q̃ſi ſecũ hũs ſpem.

e dictã di

parſoꝛiũ rij.ðꝛ id cũ quo aliqͥd ſpargit.
parſus a.ũ.i.diuerſis lo poſitꝰ.varius

Spargen ne.F. g.i. infantie initia.
diuiſus.⁊ põt eſſe nomen vel ꝑticipium.

Oparte ciuitas eſt lycanie.⁊ ẽ eadẽ ciuitas

ſparta vł ſparte ⁊ lacedemonia. Uñ lace/
demonij dicũt᷑ ſpartani.et ðꝛ ſparta ł ſpar
te a ſparto filio phoꝛonei. Jñ ſpartanꝰ a.ũ
et ̊ ſpartũ ti.genꝰ veſſcD-qð ibi factũ pꝛimo
fuit.Et inde h̊ ⁊ hec ſpartiata te.patriũ ab
illa ciuitate.vl ab alia vt dicũt.Et viðꝛ q;
ꝓducat a ſiue penł.cũ ſit deriuatiuũ. Iteʒ

ſpartũ inuenit᷑ ꝓ frutice.
Bpar⸗
gis. eo

.telũ ruſticũ miſſile. ⁊ ð a ſpargo
4 ſpargat᷑i.mittat᷑. VUñ ⁊ qͥdã pucꝭ
ðꝛ ſparꝰ.qꝛ eiuſdem figure ſit.
Dpaſmꝰ grece.latie ðꝛ ſubita ctio ꝑtium
aut neruoꝝ cũ doloꝛe.quã paſſionẽ a coꝛ/
xerũt. qꝛ ĩ nobᷣ pncipatũ vigorꝭ
pʒ. Iñ ſpaſmoſꝰ a.ũ.talẽ ifirmitatẽ patiẽs

Et inuenit᷑ in.n.g. vñ Juuenał.Depoſitũ pata te.f. g. gladi eſt longꝰ ex vtraq; ꝑte

tibi ſoſpes erit. Tñ declingtiõe eſt tm.ↄ.g.
tã ĩ ſingulari qᷓ; in płali. Sʒ b ſoſpita te. ĩ
ſingulariẽ ge.fe.in płali vᷣo neu.g.hñs tm̃
ntm actm̃ ⁊ vtm̃.⁊ ſic eſt heteroclitũ.etpłr

ſoſpita. actõ h ſoſpita.vtõ o ſoſpita.

SDoſtratꝰ ti.pe.coꝛ ꝓpꝛiũ nomen. vñ Juue
nab lib.iiij. Plaudẽte ⁊ madidis qͥ cantat
ſoſtrat? alis. Et.ij. Mach. iiij. Doſtrat*
güt plat? eſt cypꝛis.

—

Seoter grecũ nomen dei eſt. interpᷣtat ſal
uutoꝛ vel ſalutaris.

Sotularis ri.ðꝛ a ſolea.Et inde ꝑ apoco/

pa ſotular arꝭ.n.g.⁊ coꝛ.pe.ntĩ ſicut ſpecu/
ag+gur. Iñ in doctrinali. His ſotular ſocias
ſpecular bꝛeuiabit oꝛigo Etẽ ſotular genꝰ
calciamẽtoꝝ.Dicũt tũ alij ꝙ ſotular yt ſo

acutꝰ. vł ipſa ẽ ⁊ romphea a paſſione dicta
qð pathin grece ðꝛ. Iñ ſpatariꝰ a.um.et h

ſpatari rij.qͥ facit ſpatas vł vendit. Itẽ a
ſpata ð ſpatata.um.ſpatam hns vł ſpata
Arimatnnngs.
patula le.f.g.armꝰ ðꝛ.⁊ ꝓpꝛie in pecoꝛibi.

⁊ 8 a ſpata.eo ꝙ lata ſit.Et ſpatule ramił
folia vl fructꝰ palmaꝝ anteq; aperiant᷑ ad
ſilitudinẽ ſpate dicũt᷑.vñ Leni.xxiij. Spa
tulas palmaꝝ. Itẽ ſpatule grece.latie deli
cie dicunt᷑. Et a ſpatula ðꝛ ſpatuloſus.a.ũ
⁊ ſpatulata.ũ.q inagnas ⁊ diffuſas habet

ſpatulas vl delitioſus ſiue delicatꝰ*.

pecies ei.i. pulcritudo vel foꝛma m qð

32 Spẽés pami digna ẽ imꝑio. Itẽ ſpẽs ꝓ

pꝛie foꝛma ðꝛ.⁊ ꝓpa q̃litas q dinoſcit 4 cõ

nentu accidẽtiũ ⁊ diſpoſitõe ꝑtiũ. Iteʒ ö

ſpẽs reꝝ maneries ſᷣm qð ðꝛ.huiꝰſpeciei.i.
homaneriei herba ẽ ĩ hoꝛto meo. Itẽ ſpẽs
ↄꝛ ſubſtãtia ł eëntia. Uñ in q̃dam collecta

Cõcede q̃ſumꝰvt qͥ iã te ex fide vgnouimꝰ2

vſq; ad ↄtẽplandã ſpẽʒ tue celſitudis ꝑdu
camur. Itẽ ſpẽs ðꝛ qddã pᷣdicabile ĩ diale
cica.Et diffinit᷑ ſic. Spẽs eſt qðᷣ pᷣdicat᷑ de
plibo differẽtibo nũero ĩ eo qð qͥd. Itẽ ſpẽſ
ðꝛ accidẽs ꝑtiũoꝛzonis ĩ grãmatica.Et de
ſcribit᷑ ſic maxie ſ̃ᷣm qð nomis eſt accidẽs.

Spes ẽ oꝛiginal diſpoſitio dictõis.ꝑ quã

fit pᷣmitiui ⁊ deriuatiui diſcretio.Dꝛ etiaʒ

ſpes occaſio vł cã. Iñ h̊ ⁊ ; ſpeal.⁊ G̊ le.ad

ſpẽʒ ꝑtinẽs ł ſpẽʒ deſignãs.⁊ ſingłarꝭ ꝓpꝛiꝰ
vnicꝰ. Iñ h ſpealitas at.⁊ ſpẽałr aduer.i.

ꝑ ſpẽs. Item a ſpẽs ðꝛ ſpecioſus a.ũ.i.foꝛ⸗

moſus.pulcer. Iñ hec ſpecioſitas tatꝭ.

Gpecimen inis.n.g.i.pulcritudo vel ſiłitu

do.imago.ſignũ.noticia.exꝑimentũ.⁊ coꝛ.
e.tam ntĩ qᷓ; giti.
pecificus a.ſ.i.ſpẽalis.diuiſus.vel faci/
ens ſpeciem.

Ppeciuncula le. dimi.i. pua ſpẽs. .
Poecula le.f.g.altꝰ locꝰqptꝰad circũſpiciẽ

dum.ſicut hũt cuſtodes muroꝝ ⁊ vinearũ

æt ðᷣꝛ a ſpecio ò.qð eſt ↄſiderare.

pecular vl h̊ ſpeculare ri.locꝰ altꝰ vñ qͥs
ſpeculari pᷣt. Uñ feneſtre ⁊ vehicula ð qͥb
ſpeculamur.ſpecularia dicũt᷑.vñ Augꝰ in
q̃dã ᷣmone.Solłradiꝰpenetrat ſpecular.
nec cũ ingredit᷑ violat.nec cũ egredit᷑ diſſi

at. qꝛ ⁊ ĩ igreſſuꝛ egreſſu eꝰſpecular ĩtegꝝ
pecularꝭ rꝭ. ↄ.t.⁊ H re.i.illuſtrꝭ ꝑſeuerat

vłl ad ſpeculã ꝑtinẽs.vl habil ⁊ aptus ad

Geenlandi ⁊ ðꝛ a ſpecula vł ſpeculoꝛ arꝭ.

peculũ li.n.g.ðᷣꝛ a ſpecio cꝭ.qꝛ ibi femina
pẽm ſui vultꝰ ↄſiderat.vel ðꝛ a ſplendẽdo
qꝛ ſplendoꝛẽ reddiitt.

pecꝰci.m.g.⁊ hec ſpecꝰus.ui.⁊ h̊ͥ ſpecus.

Opecꝰeſt altꝰ locꝰ ſupꝛa tram ꝑ quẽ dncit᷑

corꝭ.⁊ h̊ ſpecũ ci.⁊ Hq̊ ſpecu.ĩdecli. ſinglłari

oĩa ĩ eodẽ ſenſu.ſʒ foſia facta ſub tra q ꝓſpi
cipᷣt.q̃ ⁊ antꝝ ðꝛ.⁊ ſpeleũ⁊ ſpelũca.Sʒ an
trũ⁊ ſpeleũ grece latie ſpelũca.ſ.locꝰↄcauꝰ
rupeſↄcaua.Et no.qꝙ a ſpeleũ deriuat᷑ ſpe
lunca.Et deberẽt ſpecꝰcus.vl ſpecu face/
re dtm ⁊ ablim̃ plurales in ib.tñ vſualiter
faciũt in vbo.vt ſpecubo.

aqua.ff. de riuis.l.j.S.ſpecꝰ. Itẽ ponit᷑ pꝛo

*

ſoſſa q̃ colligit᷑ aqua.⁊ ẽampla ⁊ rotunda. pig vpol
in eudagelio legit. Unguentũ ſpicatũ qͥd ðᷣ .

f de aqua plu.arcen.l.ſupꝛa iter.

Opectacula ſunt q fint in locovbi ludebãt

ð

comedi ⁊ tragedi.vt dicũt greci.Et hab

—

in aut.de ↄſulib⸗

cphera re.i.rotũditas.ſiue coꝛpꝰex oĩ ꝑte
rotũdũ.⁊ ẽ ſpera manẽte diametro ↄtinua
circa ipſuʒ ſemicirculi circũductio. Et ðꝛ
ſphera q̃ſi circulꝰ rotũdꝰ. Uñ ⁊ rotũdiitaas
mũdi ðᷣ ſphera mũdi.qꝛ eiꝰ ſpẽs ĩ rotũdũ
foꝛmata ẽ.Et qͥcqͥd rotũdũ ⁊ volubileẽ ðꝛ

ſpera.a volubilitate ⁊ rotũditate.vt pileqͥ
bus ludunt infantes. Iñ ſphericꝰ a.ũ.i.ro
tũdꝰ⁊ ſolidꝰad modũ ſphere.Et vt di. Iſi
do. Sphera celi ẽ ſpẽs q̃dã ĩ rotũdum foꝛ
mata.c& centrũ t᷑ra ẽ ex oĩbo ꝑtibo eq̃lit᷑ con

cluſa. Sphera iſta ab oꝛiẽte ⁊ occidenteſe

mel in die ⁊ nocte vᷣtit᷑.⁊ tãta celeritate ðꝛ
currere vt niſi aduerſus pᷣcipitẽ eiꝰ curſuʒ
gſtra currerẽt qᷓ̃ eã remoꝛarẽt᷑.mũdi ruinã
faceret. Iñ ſperula le.dimi.i.ꝑua ſphera.

puus circulꝰ.ꝑua rotũditaſ.Eſt etiã oꝛna
mentũ candelabꝛox.vł pomũ candelabꝛi

„

in modũ ſphere rotũdum.
perma at.i.ſemen. ꝓpꝛie aĩalium.,.

permologꝰ gi.pe.coꝛ.i.ſeminiuerbiꝰ.Et
Aggiectiue p̃t declinari ſpermologꝰ.a.‚um.e
Opernax cis.o.g.qͥ frequent᷑ alios ſpernit
Iñn ſpernacitas tatis.⁊ ſpernaculꝰ a.ũ.pe.

coꝛ.i.qaliqᷓntulum ſpernaxr. J

pes ſpei.f.g.ðꝛ a ſpero ras.Et ðꝛ ſpes qi
pes.eo qꝙ ſis pes ꝓgrediẽdi.⁊ ẽ etymo. ñn

ecõtrario ðꝛ deſperatio.Deeſt eĩ pes nilła/

q; ꝓgrediẽdi facultas eſt.qꝛ dũ qͥſq; pctm̃

qmat futazʒ glłaʒ ñ ſperat.Et caret gtõ dtõ

⁊ abltõ plłibo m vſũ. Inuenit᷑ tñ ſpeb. vñ

ij. mach.vij. HNoli fruſtra extolli vanis ſpe

bus.Et no.ꝙ ſpes ẽ certa expectatio futu/

re btitudinis veniẽs ex dei gra.⁊ ex meritꝭ

pᷣcedentibo. Sine meritꝭ ei aliqͥd ſperareñ

eſt ſpes.ſed pᷣſumptio dici põt.Et ſcias q;

ſpes ſᷣm qð eſt paſſio nõ eſt vtus.ſʒ km qð

eſt in appetitu intellectiue ꝑtis.

Dpica ce.f.g.ð⁊ a ſpecio cꝭ.qꝛ de ſtipula ꝓſi
lit ⁊ aparet. Ul ſpica ðꝛ q̃ſi ſpherica.qꝛ ro

tũda ẽ. Et ſpica de maturꝭ frugiba ðꝛ abu
ſiue. Nã ꝓpꝛie ſpica ẽ cũ ꝑ culmi folliculuʒ

i.extremũ tumoꝛem culme ariſte adhucte
nues ĩ modũ ſpiculi ꝗaparẽt. Uñ ⁊ ſagitte
⁊ lancee bꝛeues dicũt᷑ ſpicula.a ſpicaꝝ ſiei

tudine. Iñ ſpicoſus a.ũ.i.plenꝰ ⁊ abũdãs

ſpicꝭ. In h ſpicoſitas aᷣ. ſpicaꝝ plenitudo
abũdãtia. Itẽ a ſpica ðꝛ ſpicat a.ũ.i.ſpi /

cam hñs ł ſpicꝭ oꝛnatꝰ łex ſpic ↄpoſitꝰ.ſiẽ

ſpicis aromatum fuit factum.

MVuuliledin
SMatomai

.

ſal edini

alliittüne
uniguit

annno

HD tenſ

iconüm⸗

Vledſtanal.

nmnefgoͦ⸗

(pimͤſpüci

Fſpivoſsl

clino tut. Ne⸗

cowiſpineaet
nishha rſoine
curi dor iſcdi⸗
Gotpduſhi
Grenoualiadeb

Shinare,gn

gappitiguns
Spiniterarde

Opinigenane⸗

pinterindecl
lgwlarmnla⸗
pinterculül

nulentiane.

OPpn? nifarb⸗

ulge pcevlerit.
Spinregaran
cun Diefevol
lunaol ſpiredicnt

lpkſorregein

iſcahonom
hinatiladtr
bimi Vür
Apaneßtſonin

nANgcothe,
n Piran

Pirmoꝛorsm
itit,s nl d
ſalpiro oef
nope. Priſcian
Wnertſoifo ms.
lsemn qnq dꝛ
ſioitlterclin
Hin ngzder
papiliagnent
iulinmni,
Pleznte; vitifi

inam e
grnttonnin, e
Rennon

idürpolcbiez

btütar

iſpbernin
dben Ennin
däirorüicune
oihrichte

Nrictetoccidee

Ttätacclenunt

s5cipiticßn

orarik müdifni
dimii pna ſn
iditat Ckenicn
Kpomücanscan
lun.
Prieaiali.
imininerdi⸗

ipomolgaln

Onentslios ent

Hemacuaie

2
s Etor ſpesi

iriama
ecteiwnliy
rdĩ c;am
Etcaretgodto
nit ſſpe ñ
molivanisſpe
cchecntofutu/
a GFaactmar
ianisdſpergre,
ciot Etſense
ch ſtnshfn
egtis „
dok deſthuie
riſiſpbenczen
un fugnoni
i paumifeln
nimeanirichlen
are Uenn
ſpienli n
iglenittl

S=

S

4

7.
D .*
1

Oolcula le.dimi.a ſpica.i.pna ſpica. Et
ſpiculũ li.telũ vel ſagitta.vł bꝛeuis lancea

ł iaculũ.qꝛ ad inſtar ſpiceacuit.
Opiculatoꝛ orꝭ.i.carnifexqͥ poꝛtat ſpiculũ
ad occidendũ.⁊ ðꝛ a ſpiculo.

pidromũ mi.loc poſt domũ ſecret⸗ ſicut

ad reqͥ ſita nat᷑e. Idẽ ðꝛ hypodromꝰ.
Opina ne.f. g. ðꝛ a ſpica ꝓpt᷑ acuitatẽ. ãt

ðꝛ ſpina q̃ſi pũgẽdo ſangnẽ trahẽs.etv.eſt

Iñ ſpiuoſus a.ũ.i.ſpinis plenꝰ. Iñ hᷣ ſpi/
noſitas tatꝭ. Itẽ a ſpina ðꝛ h̊ ſpinetũ ti.lo/

cus vbi ſpine creſcũt.Et ſpineꝰ a.ũ.i.ð ſpi

nis factꝰ.vt ſpinea coꝛona. Itẽ ſpina ẽ iun

ctura doꝛſi.ſic dicta.qꝛ hẽat radiolos acu
tos.⁊ ꝓdu.ſpi. Uñ. Spinis ⁊ tribuł pur/

gre noualia debet. Qui ſeritꝛc̃.
pinaxcj.f. g.tabula phoꝝ q̃ ⁊ pinax ðꝛ in

qua phᷣi figuras faciũt ĩ ſupoſito puluere

Dpiniter a.ũ.pe.coꝛ.ferens ſpinas.
Dpinigena ne...g.i.de ſpinis genitꝰ.
pinter indecli.n.g.vł ſpinter erꝭ.i.phibu

la vel armilla.⁊ coꝛ.pe.gti.

pinterculũ li. dimi.i.ꝑuũ ſpint᷑.
pinula le.dimi.i.pua ſpina.
oinulentꝰ a.ũ.i.plenꝰ ſpinis. Iñ hec ſpi/
nulentia tie.

Opinꝰ ni.f.g.arboꝛ pꝛunoꝝ qð quidam in

maſ. ge. ꝓptulerũt.
Opira re.f.g.circulꝰ nõ rediẽs ad idem pũ
ctum. UVñ ⁊ reuolutões ſerpentiũ ⁊ funiũ
in naui.ſpire dicũt᷑. Et ipſi funes nautaꝝ
dicunt᷑ ſpire.qꝛ in ſpirꝭ recolligunt᷑.vel di/
cunt᷑ ſic.a ſparto vñ fiunt.
Spiraculũ li.aditvł foꝛamẽ vl aliqd alið
p qð ſpirat᷑. Uñ ⁊ ſpiracula dicunt᷑oĩa lo/
ca ꝑ quep̃t ferri ſpũs.q̃ greci vocant paro
nia vl acarothea. Et ſpiracula dicũt᷑ loca
que terra ſpiramen edit.
piratoꝛ oꝛis.m.g.qͥ ſpirat.
piritꝰ. us.ui.i.flatꝰ vel angelus vl aĩa.et
ðᷣꝛa ſpiro.ras.qꝛ facit ſpirare.vel qꝛ ſpirat
in coꝛꝑe.Pꝛiſcianꝰaũt viðꝛ velle ꝙ a ſpũs

deriuet᷑ ſpiro.ras. Spũs aũt multipłr ðꝛ

Spũs em̃ qñq; ðꝛ aĩa. vñ Matth. xxvij.

vausaut lke⸗ clamãs voce magna emiſit

pũm. Qñnq; ðꝛ ratio. Unð ad Gal.v. Ca

ro ↄcupiſcit aduerſus ſpm̃. Qñq; ðꝛ ſpũa

lis intelligentia. Uñ.ij. Coꝝ.iij. Cra occi
dit.ſpũs auteʒ viuificat.Qñq; reſpirandi
actio. Unde Hypocras. Si ſpũs freq̃ns
ſit. ſiet doloꝛem ⁊c̃. Et Ecẽs.iij. Similit

ſpirant omnia. Itẽ vnus ſpüs eſt omnib
Dñq; ðꝛ ventus.vnde Geñ.viij. Adduxit

ſpũm ſuꝑ terrã.OQñq; ðꝛ iravł indignatio
vnde Beñ.vj. Non ꝑmanebit ſpũs meus
in homine. Qñnq; ðꝛ ſuꝑbia. Unde Ecẽcs.
x. Si ſpũs poteſtatem habentis aſcende/
rit ſuꝑ te.locum tuum nõ dimiſerꝭ.Qñqʒ
dicit ſpũſſanctus.vñ Matth.iiij. Ductus
eſt ieſus in deſertum a ſpiritu ⁊c̃. Et nota
Michee.ij. ſuꝑ illuʒ textũ. Utinam nõ
eſſem vir habens ſpiritum.dicit glo. ¶bi
cunq; in nouo vel veteri teſtamento ſpiri -/
tus ſine additamento ponit᷑.in bona parte
accipitur. Quãdoq; dicit᷑ ſpiritus hbomo.
vnde in Pſalmo de homine dicit᷑. Spiri/
tus vadens ⁊ non rediens. Qñq; idem eſt
quod vita.vnde Job.xvij. Spirit meus
attenuabitur ⁊c̃.Et ſpiritus⁊ angelus ali

quãdo ſumunt᷑ ꝓ eodem. Unde pᷣs. Qui

facit angelos ſuos ſpiritus.ſed tñ differũt
quia ſpus dicit᷑ m eſſentiam ſiue naturaz
put aſſiſtit in pᷣſentia dei.ſʒ angelus inqn/
tum miſtrat.miſſus ad inferioꝛa.qꝛ ange/
lus interpᷣtat᷑ nunciꝰ. Et ſ̃ᷣm Iſið.omnis
ſubſtãtia incoꝛpoꝛea ðꝛ ſpũs.ſiue ſit bonꝰöv
ſine malus.ſiue angelus vl diabolus. JItẽ
a ſpũuũs ðᷣ h̊ et ̊ ſpualis.⁊ G le.i.ad ſpũm ꝑ
tinens. Etꝑ ſyncopã ðᷣꝛ h̊ ⁊ ̊ ſpiritalis.et

hoc le. Iñ ſpiritalit᷑. Et licet videant᷑ ideʒ

ſignificare.tñ differunt.qꝛ ſpũalia ad ſpiri
tum beinegrgenerali ſiue ad bonum ſiune
Sz ſpiritalia ſunt bona se ſpe
ota
ſpũſſanctꝰ qñ eſt vna dictio ðꝛ de tertia ꝑ/
ſona ĩ trinitate.ſed qñ ſunt due ꝑtes ſpũs

ad maluz. ſu 1
ctant ad ſalutem ⁊ ad vitã eternã.

ſanctus ðᷣꝛ de ſpũ cuiuſtlibet viri iuſti.

Spiſſus.a.um. dicit cõpactioneʒ in coꝛꝑe
ſolido ⁊ continuo.ſ.ferro lapide.vel etiam

in liquidis.vt lacte.melle.incauſto. Sed

denſum in coꝛꝑe raro et diſcreto.vt ĩ luco
nemoꝛe ſilua. Uñ. Spiſſuʒ de toto ſolildo
dicet ac illud. Denſum dicat᷑ vbilocꝰ opa
cus habek. M
Splen.nis.m.g.eſt ddã inteſtinũ aĩalis a
ſus.⁊ ðꝛ a ſupplem̃to exↄtraria
pte iecoꝛis ne vacua exiſteret. Iñ ſpleneti
cus.a.ũ.i.ad ſplenẽ ꝑtinens.vel qͥ patit᷑ in
ſplene. Clñ in Gꝛeciſmo ðꝛ.Coꝛ ſapit.pul
mo loquit᷑.fel cõmouet iram. Splen ride

„ 7

qͥ ꝓuenit ri

re facit cogit amare iecur.

Solendidulus.a.ũi.aliquantulum ſplen

didus.

Splendificꝰ.a.ũ.pe coꝛ.⁊ ſplendificẽs.tis.
oĩs ge. in eodem ſenſu a ſplendeo. JIñ ſplẽ·

64

dificentia tie.i.claritas.

ctꝰ emphyteoticꝰ ⁊ ſpõſalitia largitas.vt

in.S.ius aũt gentiũ.inſti.de in.na.gen.⁊ ci

ui.in glo. ſuꝑ ᷣbo pone.

”slõäs

um. ſerpentũ ⁊ loꝛice. Jñ ſquamatꝰ.a.ũ.i.

ſquamis abũdãs.Et hec ſquamata te.lo/

olẽdona ne.i.gladiꝰ.et ðꝛ a ſplẽdeo des. lale.dimi.i.pua ſpuma. “ gucnnge⸗
Hſplendeat. Spügig gie. 1. g. d: a ſpuma. eo e ex ſpvuma göefſenan
Opoletũ ti.pe. p.quedam ciuitas. Jñ ſpo/ fiat.vel a fingere qð eſt nitidare.qꝛ aptaẽ clinaribſna
letanus aum. AAdtergendun. Gi Saen
Opoliatoꝛiũ rij.n.g.locꝰ ſpoliandi purcicia cie.f.g.i.ĩmũdicia.feditas. hearbon E
poliũ lij.i.rapina. Et ſũt ſpolia puatoꝛũ ypurcꝰa.ũ.i.turpis.feditꝰ.ĩmũdus.⁊ ðꝛa A Ct fruct
exuuie ducũ⁊ diuitũ. Iñ h̊ ſpoliariũ rij.l0o ſpuo ſpuis.q̃ſi ſputũ ſcreans vł ꝓuocans Sndii n ol
cus vbi ſpolia reponũt᷑.vł exterioꝛ balneo xl qſi ſpuere cogẽs.ł q̃ſi ſine puritate.Uñ innninids⸗
xum celluluaaa. ſpurcꝰnõ tm̃ impurꝰ ſed ctiã ſeuus ðdꝛ. leicicäfen
poliatio onis.eſt a poſſeſſione rei imobi Opuridicꝰ a. ũ.pe.coꝛ.i.imũda dicens. oonbelmn⸗
lis violenta ⁊ iniurioſa deiectio.vł rei mo purificꝰa.ũ.i.ĩmũda faciees. paſostcrbi
bilis ablatio ſpuriꝰ rij. m. g. ⁊ hec ſpuria rie.qͥ vel q̃ ge/ luconign
ponda de ꝓs lectuli vł ſcrinij. Iñ hic et nitꝰvl genita de nobili matre eſt.⁊ ignobi iilun
hec ſpondalł.⁊ G le ad ſpondam ꝑtinẽes. li patre. Itẽ ſpuri patre ĩcerto ⁊ matre vVvy/ Samiinins
ponſus ſi. m.g. ⁊ hec ſpõſa ſe.dicũt᷑a ſpõ/ gua genit appellat᷑q̃ſi t̃ ſpurce vel ſpurij töſtti
deo des. Nã olum ſpõſoꝛes ſibijnuicẽ mit/ filiꝰ.qꝛ muliebꝛẽ naturã ſouriũ veteresvo nmmn i
tebãt cautões.in qͥb ſpõdebãt ſe inuicẽ cõ cabãt.Uñ ⁊ hiqͥ nõ ſunt ð legitimo matri in Etſugin
ſentire ĩ iura mr̃imonij. ⁊ fideiuſſoꝛes da/ monio.matrẽ poti qᷓ; pꝛeʒ ſequunt᷑. Et ðꝛ wnde noo
bãt. Iñ admiſſuʒ ẽ vt ſpõſum dicamꝰvirũ ſpurbãſi imũdus ⁊ extra puritatẽ poſitus Eun delne
a ſpodedo. ? ſpo az ſilr. Ergo ſpoͤſus ẽ. nö Afi ſpuriꝰ a.ii. ignobilis ? degenerane. Znmii
qꝛ ꝓmittit.ſʒ qꝛ ſpõdet ⁊ ſponſiones dateet nde Sap̃ᷣ.iiij. Spuria vitulamina nj⸗ Rnsdi
vult. In h ⁊ hec ſpõſal.⁊ h̊ le.ad ſpõſuʒ vy dabüũt radices altas.i.degenerantia.⁊ nõ bnc dc
ppõſam ꝑtinens. Iñ ſponſalia dicunt᷑q in naturaililleeg. cade
Dotem dank. vl a viro vel a fee. putuz ti.n.g.i.ſaliua.⁊ ðꝛ a ſvſuo. guß .
Spoõſalia ſt᷑ futuraꝝ nuptiaꝝ ↄuentio ⁊ re/ R.anee “ Eeran/
pmiſſio ff. eti.. ?.xxx. q. v. noſtratess. ante gea
Opõſalitia largitas ðꝛ qð dat ſpõſus ſpon ¶ Oqualidus a.ũ.i.aſper.ſoꝛdidꝰ. Iñ ſquali nenſ, e
ſe ſine aio tñ recõpẽſandi ſʒ oĩno gtꝭ ył ecõ Adulus a.ũ.i.aliqntulũ ſqualidus. ncc 3 ga
uerſo. ⁊ iſta donatio ðꝛ ctꝰ iure ciuili. Et Gaqualoꝛ orꝭ.m.g.i aſperitas.pollutio.ſoꝛ 4 nig ſelccnit
illoꝝ ſũt qᷓ̃ttuoꝛ.ſ.ſtipulatio.lr̃aꝝ obligatõ didatio.⁊ ðꝛ a ſqualeoles. Neuir ſin
8. vt Paquama me. f. g. ð a ſqualeo es.⁊ eſt piſci ſoog n ,ano,

Waigaſtannun
Ahebtineſigt
Pwanlokoin ö

Oponſoꝛ ori.i.fideiuſſoꝛ vł pmiſſoꝛ. Uvñ ĩ rica ferrea ex laminis ferreis vlł eneis ↄca H
epla ad Heb. vij. Intantum meliorꝭ teſta tenata ad modum ſquame piſcis.⁊ ex ipſo nnt Seäſte
menti ſponſoꝛ factꝰeſt Jeſus. ſplendoꝛe ſquamaꝝ ⁊ ſil itudine eſt dicta. itiggannd
Opontanea.ũ.i.voluntariꝰ. Sauamula le. dimi.i.pua ſquama. müönn
poꝛta te.q̊ddã genꝰ vaſis iũceũ vł vgeũ. Squaroſꝰ.a.ũ.i.qſper.ł ineqlis.⁊ ðꝛ luua· ſſccidun. Ien
Inñ h ſpoꝛtula le.⁊ ſpoꝛtella le.dimi. Itẽa roſus ſqualoꝛe vl ſquamis coꝛroſus Pebſänſinock
* ſſpoꝛta ðᷣ ſpoꝛtariꝰ rij.qͥ ſpoꝛtas fac.⁊ ſpoꝛ Squarꝰ ri.m.g.qdã piſcis.⁊ ðꝛ a ſquama Ehopnian
iariꝰ q. um ad ſpoꝛtã ꝑtinñs. ꝗa quamis acut' ſit. Uñ ⁊ eiꝰ cute lignuʒ IIſognuelnne⸗
OSopoꝛtule ſt᷑ ſalaria aparitoꝝ.vł m Azo. poliluu. wrnng
C. e.ti.foꝛte apparitoꝛes iſta nõ ſibi ſʒ p fij / Squilla genꝰ eſt piſcis delicati.qð vulgo Meopengevan

ipſolct e

ſco recipiebãt.⁊ illa reponebãt᷑ in ſpoꝛta.ł Mm
Hbtfodechng⸗

in aliq̊ ſiłi vaſe vł coꝛbe.in q̃ ↄſueuer̃t aliq̃
poꝛtari.⁊ ita ſub tuta cuſtodia fiſco ↄſerua W . otxinrairt
bant᷑.⁊ ſic ↄtinẽtia ponũt᷑ p ↄtent.vt.C.ðᷣ Stabilis..t.⁊ G le.i.firmus.ĩmobilis.Iñ unminſoniaa
ſpoꝛ. ⁊. S.l. iij. in rab. S H̊ͥ ſtabilitas atꝭ.i.firmitas.imobilitas. lcgangrerdn

ð8 lata.

T õ ℳ

puma me.Fſ.g.ðꝛ a ſpuo ſpuis.qꝛ ſpuit᷑i. Stabulum li.n.g.ðꝛ ſtatio boũ.a ſto ſsgs. ölkenctiopid⸗
extra pijcit᷑. Doꝛdes em̃ eſt vndaꝝ. C¶lñ et Inñ ſtabulariꝰ a.ũ.ad ſtabulũ ꝑtinens.Et (Dnnninſfnll,
muſtum? ea q colligunt᷑ ſpyuma mundant hſtabulariꝰ rij.ſtabuli cuſtos vel equowu er⸗ Woche
Ita di. Jlið.ety. xiij.vbi agit ð abyſſo. Int cuſtos ſiue ductoꝛ.Uel ſtabulariꝰ ðꝛ qͥ ſia ſcgrne en
ſpumoſus a. um.i.plenus ſpuma.⁊? ſpumu bulum.i.domum cõmodda–u.. tnennen

4

.
Enimat

tuit iniütae.

ſreansrl n

—

daü ſauns

la ſaciis
Purunezti
limaneckrn

Meicenotdm

ſitiſpunentir
mriſounidane

funtölegtimnm
Spiczſeunntde.
cwrapuntatigan

moollis: degenm

Sin vininine

8 degcherana n

ntra.n.

hoNie Jil

nalidns.

nas volno n

.
mlewcs telpiſi

Biſgnanata .
ccſqvamatatelo

mmres W eheis7

mmepiſcs derihe
ſirndineeſt dicckh

guaſqpams.

Erk imecſisadeſan

vamis coroſus

pics 10ralln.

Drchaurieß

cs deien⸗ n.

arnnsinilli)
minsinplin 8
rſnooi iin⸗
udftblliginne
buli auſoe! Ptr
„aſabuien d

cömnoonn

=

ſiſinegenn.

Nlinäcnden.

unn egnh PBiacten geneſt pcioſe reſine. vel incenſuz

qð expᷣſſura manat.⁊ indecli.Põt etiã de/

clinari hᷣ ſtacte. hꝰ ſtactes. Et vt dicũt qui
dã. Stacten idẽ eſt d mirrha ł! gutta mir

rhe arborꝭ Eteſt grecũ.ſᷣm ãt Papᷣ. Sta

ccen. eſt fructꝰ? cinnamomi.

* 72

Stadiũ dij.octaua ꝑs miliarij.q̊ vtũgre

ci in mẽtiedis viaꝝ ſpacijs.actoꝛe Hercu
le qͥ cũ eet foꝛtiſſimus ⁊ nimij roboꝛis fert

vno anhelitu centũ vigintiqnq; cucuriſſe

paſſus.⁊ qꝛ ibi finẽ curredi ſecit.ſtadiuʒa
ſtando nũcupatũ eſt. In h̊ ſtadiolũ li.di/
mi.i.puum ſtadium.

— 7

Stagnũ ni.n. g.eſt aqᷓ ſtãs artificial piſces

hñs. 2 ð ſtagnũ ab eo qpᷣ aqua ibi ſtet nec
diſcurrat. Iñ ſtagneꝰ.a. ũ. ? ſtagnoſus.a.
um. Et ſtagnariꝰa. um. ad ſtagnũ ꝑtinens
vel in ſtagno oaua12ns.
Dtauros interptat᷑ cruux.

Stamen inis.filũ tele.ſ.oꝛditura.⁊ ðꝛ a ſto
ſtas.qꝛ ſtãtes ſolebãt texere.⁊ tela erecta ſo

lebat diſponi ſurſum pendẽs de trabe. Iñ

ſtamineꝰ.a.ũ.⁊ coꝛ.ſta.

Gtannũ ni.eſt ddã genꝰ metalli.⁊ a q̊/

dam greco.ſ.ſtanatos.qð ẽ ſepans ⁊ ſecer
nẽs. Mixta em̃ ⁊ adulterata int᷑ ſe ꝑ ignez
metalla diſſociat. ⁊ ab auroꝛ argento.es
plũbũq; ſecernit. Alia qz metalla ab igne
defendit. Iñ ſtanea.ũ.de ſtãno exñs.⁊ ſtã
noſus a.n.i.ſtãno plenꝰ? abũdãs.⁊ ſtanna
riꝰa.ũ.ad ſtannũ ꝑtinẽsvl in ſtano oꝑans
Et h̊ ⁊ ſtanẽſis.⁊ ̊ ſe.Et ſcribit᷑ ſtannuʒ
ꝓ metallo.⁊ oĩa pᷣdicta ab eodẽ veniẽtia ꝑ

—

geminũ n. Sed ſtagnũ ꝓ aq.ſcribidz ꝑg.

Unñ. Stãs qqua dat ſtagnu.ſpẽſq; metal
lica ſtannũ B erine Pin vt n. gemina
re ſecũdum. Itẽ in Bꝛeciſmo ðꝛ. Eſt eris

ſpẽs ſtãnũ.ſtans eſt aã ſtagnũ. . duplici

ſcribas pmũ.cuin gq; ſecüudum.
Dtaſis grece.latine ðꝛ ſtans vel ſtatꝰ.

Stater terꝭ.m. g. qddã pondus.i.medietas
vncie appendẽs aureos tres.⁊ ðꝛ a ſto ſtas

eo ꝙ tribo ſolidis ſtet. Jñ h̊ ſtatera re.pon
dus hñs dꝛachmas qttuoꝛ.que ſt᷑ ſcrupu
li duodecim⁊ pẽſat ſolidos tres. Itẽ ſtate/
ra ðꝛ trutina.i.ptica ex trãſuerſo ĩ libꝛa po
ſita. ſic dicta.qꝛ ex duab ſtatera lancibus⁊
vno ſtilo medio pẽdeat ⁊ ſtet.Et ſtatera ðꝛ

ſepe totum inſtrm illud. coꝛ. pe. gti. ſtater
väynde Match. debet coꝛ. Inuenies in oꝛe
piſcis ſtaterẽ. Sʒ ſtatera re.pe.p. Uñ qui

dam. Sepe minꝰ ſtatere. lanx cõtinet am/
pla ſtatere. Et in Hꝛeciſmo ðꝛ. Libꝛa ſta⸗

Dtatio onis.f.g. ðꝛ locꝰ vbi naues adi

tera. ſtater eſt qd libꝛa? in ilae..

pus ſtant. ⁊ za ſto ſtas. Sʒ poꝛt?eſt natu

ralis ⁊ ꝑpetuꝰ. Itẽ ſtatio ðꝛ vita pñs.qꝛ H
ad tempꝰ ſtamꝰ.qꝛ ſᷣm apłm. Nõ em habe
mus h̊ manentẽ ciuitatẽ ⁊c. Iñ h ſtatiũncu
la le.ↄimi.⁊ ſtationarius a.ũ.⁊ ſtatiuꝰ a.ũ.
in eodem ſeniu. Iteʒ ſtatio ðꝛ vbi ſtat vnꝰ
exercitus ↄgregatus. Uñn.j. Regum. xiiij.
Ueni ⁊ tranſeamus ad ſtationem philiſti
noꝝ. Uñ.Eſt ſtatio vita.ſtatio poꝛtus ſtak/
giumq;. aIIO0. Ni. ari p5 ie

—

——

Otationarij dicũt᷑ milites qͥ vt alicui tene

ant ſtationẽ ſũt ↄſtituti.Pñt etdici libꝛoꝝ
venditoꝛes.qꝛ ſtationẽ faciũt p libꝛis ven
dendis. Itẽ dicunt᷑ elemoſynaꝝqueſtoꝛes
vt ĩ.c.cũ ex eo.de pe.⁊ re.vbi ꝓhibet᷑talibꝰ
pᷣdicare.Et ponit᷑ ibi foꝛma de vᷣboad vᷣ/
bum eoꝝ que tales dicere vñt po.
tatua tue.imago ſimulacrũ.⁊ ðꝛ a ſto as

eo ꝙ repᷣſentet ſtatũ alicuiꝰ.

— *„

tatuariꝰ a.ũ.ad ſtatuã ꝑtinens.⁊ ðꝛ a ſta

tua. Et h̊ ſtatuariꝰ rij.q ſtatuas fac. Et G
ſtatuariũ.candela cũ q̃ ſtatua cingit᷑ ⁊ cir/
cundat᷑.vl crux vel altare. vnde.Zach.xj.
ꝛoijce illos ad ſtatnnarfuiũn.
tatura re.i.ſtatꝰ hoĩs.ſ.eiꝰ magnitudo.⁊
ſtatura ðᷣꝛ poſt iactũ lapidis in aquam vn
circuli fiut in aqua redit ipſaque.Unð
Lucanꝰ Et ſtatura redit.Põt etiã hic eſſe
ticipium. ä ä
tatꝰa. ũ.pticipium eſt de ſto ſtas. Quidã
tñ dicunt eſſe ſyncopatũ.a ſtatutꝰ. Iñ ſta

tus us.ui.ſubſtantiue ðᷣꝛ. =
tatꝰ eſt ↄditio hoĩs in qua vt plurimũ pᷣt

vtait Plao=.
Dtatꝰ liber.eſt libtas ↄceſſa ſub ↄditõe.vt
dicẽdo.Lego ſᷣuo meo libertateʒ ſi nauis
er aſia venerit.l.j.de vᷣ.obil.
Statutũ ẽ ius ab hoĩe poſitũ vł diſpoſitio
ex q̃ ius ꝓducit᷑.inſti.de iu.na.gen.⁊ ci.
tenopatia.ðꝛ aſtrictũ coꝛpꝰ qð nec in ſu

doꝛe relaxat᷑. s .
Stella le. f. g. ꝛ a ſto as. qꝛ videt᷑ ſtare. Et
m b̊ ſtelle dicunt᷑ pꝛie q̃ ſr in firmamẽto.
Et no.qꝙ ſtella ðꝛ qlibʒ ſingularꝭ. Sidus
vo pluriũ ſtellaꝝ collectio.Aſtrũ grandis
ſtella v! grande ſidus. Sed hec noĩa ſepe
cõfundunt᷑ apud autoꝛes. Iñ hec ſtellula
le. dimi.i.pua ſtella.Et ſtelleus a.ũ.i.clarꝰ
vel ad ſtellam ꝑtinens. Et ſtellatus a. um.
.i. ſtellis cirxcũdatus.vel ad modũ ſtellarũ
depics.

Stellio onis m. g reptile ſile lacerte et ꝛa
ſtella. qꝛ d epiciꝰ eſt qbuſdã macuł ad mo/

dum ſtellaꝝ. Un qͥdã Stellio nocte micat
ſoꝛdẽs in luce diei.
Otellio et ↄꝛ qͥ aio incõſtãs ⁊ variꝰ eſt vᷣbo
vł facto.vl qͥ rem aliqua obligauit alicui⁊
deinde ĩpignerat alij nõ facta mẽtione de
pmo.Et generalłr qð in crimĩalibo cauſis
8 dolus.in ciuilib ðꝛ ſtellionatꝰ.
Otellionatꝰ a.ũ.i.variꝰ.fraudulentꝰ.verſi/
pellis.malefactoꝛ.⁊ ðꝛ a ſtellio. Et h̊ ſtelli
onatus.us.ui.i.maleficium. fraudulentia
Otema atꝭ.n.g.i.nobilitas.vł oꝛdo imagi/
num nobiliũ.vel honoꝛ vl dignitas vl co
rona vł oꝛnamẽetũ. vñ Juuenal. Stema
ta qͥd faciũt. Stemata dicunt᷑ et ramuſcu
li qs faciũt in genere.cũ genꝰ cognationũ
artiũt. ſicut ille pz. ille auꝰ.ille pauus ⁊c̃.
Otematon.tumoꝛ mollis carnis.
temon eſt litus anguſtum.
Itephanus ni.grece interpᷣtat᷑ coꝛona.ſed
hebꝛaice noꝛma. Fuit vᷣo coꝛona.i.pncipi

um martyrũ ĩ nouo teſtamẽto.ſicut Abel

in veteri. Uñ ⁊ ꝓpthomartyr ðꝛ. Fuit eniʒ
noꝛma.i.exemplar ł regula alijs patiendi.
tera re.f.g.ðꝛ pellicula in q puer inoluit
moꝛat᷑.vñ Macrobius.Stere ſi ſubdit
herba deſiccabit eã Inñ ſtericꝰa.ũ.ad ſterã
tinẽs vel in ſtera patiẽs⁊ infirmatꝰ*.

tercꝰ coꝛis.n.g.a ſterno nis.qꝛ ſternit᷑ in

agris. vel qꝛ extergi optet q cqͥd in ciuitate
ſoꝛdidũ redũdat. Uł qð veriꝰeſt. Stercꝰ
ðꝛ a ſterten. q ⁊ ſtercutiꝰ dictꝰ eſt.qꝛ pᷣmus
ſtercoꝛandi agri rõneʒ induxit in italia.vñ
et fimus ðꝛ.qꝛ fiat mus.i.ſtercus. Iñ ſter/
coꝛeus a.um. Et ſtercoꝛoſus a.ũ.i.ſterco/
re plenꝰ ⁊ inquinatus.
Oteril.lis.ↄ.t.⁊ H le.pe.coꝛ.i.infructuoſus
infecũdus.nihil aptꝰgignere. Iñ hec ſteri
litas tat.i.infructuoſitas.infecũditas.
ternax cis.o.g.qui facile ⁊ ſepe ſternitur

„

vel ſternit.

ternium nij.n.g. locꝰ aptꝰ ad ſternendũ.

Oternon onis.ðꝛ miles ad militiã cinctus
Dternutatio onis. eſt cũ inflatio a pectoꝛe
exurgit.q̃ᷓ cũ aptos ad emanandũ poꝛos
nõ inuenit.cerebꝝ tangit.⁊ ↄgeſta ꝑ nares
exiens.totũ caput ptinus = ta dicit
Bꝛego.iĩ glo.ſuꝑ illud Job.xlj.Sternuta
tio eiꝰ ſplendoꝛ ignis.et ðꝛ a ſternuto.tas.
Itema ſterno nis.ðꝛ h ſternutꝰ ti.ideʒ qð

Dterquilinium nij.i.ſtercus vel locus pꝛilte gop ctinfhni⸗
nus ſtercoꝛe.⁊ videt᷑ cõpoſitum a nehee gin ni
tibiũ bij. vnguentũ vł coloꝛ noĩe ceruſa 1 n ſtpo
meretrices ⁊ ſolute mulieres ſolebãt vti crenginnne
Uñ.iiij. Re.ix.legit᷑ Jeʒabel introitu eius lugt. ühſtn
audito.depinxit oculos ſtibio. Hnlflun
tibinꝰa.ũ.me.p.eſt coloꝛ ceruſeus.ł hůÜüñ’s ck epoſlen
coloꝛẽ ſtibij vel onicini. M eigialn ſ
Saichos gree latine ð verſus. Fpplapronlat
tiga ge.ðꝛ ſtimuł.q̃ſi ſtigulus.i.aculeꝛ. iickciduntaunnd
Cpunctio.⁊ incitatio.moleſtattio. alarnineſent
Dtygeſtos.i.triſticia. rüed
Stigma at.n. g.i.ſignum cicatrix. charac tcnl.
coctura.inuſtio que fit calido ferro. Cnnö qiniciicihiſcn
ad GBał.vj. Stigmata dñi mei ieſu xpKiwn cviluduſhenn
coꝛꝑe meo poꝛto. Inuenit᷑ ⁊ ſtema ꝑ e.ſeeq (gen neſſedſ
aliud ſiqt. Uñ qͥda. Stema genꝰ dices o· Saparingän
cturã ſtigna vocabis. Materiam thema (ccchnbel Kftt
ſeruãt genꝰ hec tria neurun. (EFcrgble

Otigma eſt ſignũ vel inſtrm q̊ bꝛachia ſa/
bꝛicenſiũ figurabant᷑.cui erat impᷣſſuʒ no
men imꝑatoꝛis.facies vᷣo eoꝝ nõ figurabãa
tur.vt.l.ſi qs. C. de pe. Et ᷣm Jo.an.c.ſi
iudex laicꝰ. de ſen. excõ.li. N7.
tilbon ontꝭ.m.g.i.mercuriꝰ.⁊ ðꝛ a ſtillãs

7 bonũ.q̃ſi ſtillans bonũ.Et eſt ſumptum

nomen a melioꝛi ꝑte ſui. Uel ſtilbon dꝛ q̃i
ſtella boum.qꝛ eo ſurgẽte ſurgunt ⁊ paſto
res.Et ſtilbon interpᷣtatur velox.qꝛ velor

Dꝛñt tñ ſtilla ⁊ gutta.qꝛ gutta ẽ q̃ ſtat.ſtil/

la que cadit. Jũ ſtillula le.dimi.i.ꝑua ſtil

la.⁊ ſtilloſus a.ũ.qð ⁊ ſtirioſus ðꝛ.

Stillicidiũ dij.n. g. ðꝛ ſtilla cades. vel lox

vbi ſtille cadũt.vel locus a qͥ vel ꝑ quẽ ca/
dunt. ⁊ ðᷣꝛ a ſtilla ⁊ cado. Iñ ſtillicidioſus.

a. um. Uñ ꝓphe. Sicut ſtillicidia ſtillatia

ſuꝑ terram.
Stilon interpᷣtat᷑longum.

Otilus li.l.graphiũ.⁊ ðꝛ a ſto.ſtas.qꝛ ſtati

cera. Et qcqͥd longũ eſt ⁊ erectũ ðᷣꝛ ſtilus.
a ſtando vela ſtilon qð eſt longũ. Iñ ſtila
tus.a.ũ.i.ſtilo oꝛnatꝰ.⁊ coꝛ.ſti.vñ. Pierijs
tedet inſeruiſſe ſtilum.

Sanicen dan paſtoꝛ.quaſi ſtilomicon.
tilon em̃ interpᷣtat᷑ longũ.micon.celſuz.

In ſtimicon quaſilõgus ⁊ altus.

Itimulus li.ð aculeus.cõpunctio.inciita
tio.moleſtatio.⁊ ðꝛ a ſtiga.qſi ſtiguluſ. Iñ
ſtimuloſus a. um. Item h̊ ſtimula ðꝛ q̃dazʒ

dea ſtimuloꝝ.

hat aiif,
Olipigiüoiin.
Nu ſobee
ſlims po.

unijon olna
yyij nierare Ji
iWdliprinis E
undis npon
Ppopleemgan
fgtelgiſtuns,
NNlinodon
Mbniſipesn⸗

.

fOrhscidrpe

(öNdan

Oypünpnmevori

4 1

llceminn
Penitlnecig
oplinanins.
pllenockfina pde
iipifctaſtpit⸗
uigimnogbeni

faitopnnr d⸗

.

,
uiclignodi

ne Sriopyeſt inflatio oꝛis Clñ Hec ſtiopo tu nec in diẽ y pure. vt dicedo .dabis k dabe
Midas intẽdis rumpe buccas vł bꝛachas Otipulatio ↄditional hʒ fieri ſub ↄditioneę⸗

itennn Otipa pe.f. g.q̃dã ꝑua arboꝛ.vt dicunt ſco F̊ mo. Pꝛomittis mihi dare centũ ſi nauii/
Anligtezitin a,? 5za ſiipo as. qꝛ er ea ſtipent tecta. Et exaſia venerit. ? rñdes pmittto.
Neabclimne 5 ſepe ad foꝛnaces vł furnos calefaciedos tipulatio in diẽ fit ̊ mõ. Dabis mihi de
bnsſo. colligit. Iñ H ſtipula le di. Et hic ſtipule cem in kal. iulij. rudes dabo.
colorentang dicunt᷑ folia vł vagine qͥba culmꝰ ambit᷑ et Stipulatio aqliana eſt q nouat oẽm ↄctuz
fulcit, ne pondere frugis curuef. Et ſtibu vr ſic. Quicqd migidebee er qcuq; cauſa
depenſns. le ipſi calami ſegetis. Dicũt᷑ ͤ ſtipule.vła ideʒ mihi pmitt. Si eĩ ex mutui datione
Aſiglm ſtipula ꝓpr puitarẽ. vy a ſtipo as.qꝛ fulciit ¶ mihi debitoꝛ ſis.velimq; accepti ferre.i. P
M. molcſtnno. ⁊circũdant culmũ.vł ab vſto q̃i vſtule.ꝛ acceptilatõez remittere. non poterit ſes ex
. collecta ĩ meſſe vꝛunt᷑ᷣ pt᷑ culturã agri.vel ediri niſi ꝑ obligatõʒ ꝗᷓ in rem ↄtrabi

uncinicen A pal ea. qꝛ interdũ p palea pᷣſcindit᷑ ſtibu/ tipus pi.i.mendic qͥ petit ſtioheam.
undii naitii Dtipadiũ dij.i.ſcacariũ.⁊ ðꝛ a ſtipo paſ. q ta. Et ðꝛ gutta cl ſtat ⁊ pẽdet.ſtiria cñ c.⸗
nmeniktſehi, hoĩb ludũ ſpectantib ſtipe. Et ſtipadiũ dit.⁊ ſic ð a greco. Gꝛece eniʒ ſtiria gutta

82. Itẽ ſtiria ðꝛ arboꝛ cuiꝰ fruct hʒ grana

Smgn Alt gen menſe aſi ſtipendium. „ gurtt ſilia que 2 ſtoꝛar c. ꝛ ſi ſtirar. Ds
n Sapatüti⸗ddi berba rant tutem ira guttz ſilia ue toan õ
nmun qice habet.vt fruſta carnis in cacabo ſpar ſtirax grece.ſtoꝛax latie. vñ Gen. xliij. 0
Ainſfnibact ſa coagulet. ,„„ dicum reſine⁊ mellis ⁊ ſtirac. ¶ ’m aliã
n * * tipata.ũ.i.fallatꝰ.circũdatꝰ.fulcit. lram. ſtoꝛa pe p. vbi dicit glo. c ſtoꝛacis
naun n Otipediũ dij. n. g. ö: lucuꝝ pciũ fruct? labo Aſtſpes reeii. ſgie
sarnimn s. rope dé ſtipẽdiu : q& dar militib⸗ Sititicidiũ di.ſtilla cades. v locꝰ vbi ſtille
iN ldariſa p Pcio, ſic dict a ſtipe pedenda. Cadunt velloc a qcadut.ap quem cadut
nülin „ Antiqͥ em̃ ſoliti erãt pecuniã appẽdere ma tiricꝰ a.ii.i.ſtirilis.⁊ ðꝛ a ſtiri.
naurt1daſla gis q; nũerare. Iñ ſtipendiariꝰ a.ũ ad ſti - Stirilluʒ li.n. g.i.barba cypꝛe. 1 8à ſtiria.
mü Etetſimom pendiũ ꝑtinẽs. Et h ſtipẽdiariꝰ rij.ſtipen/ qꝛ pendet ad modũ ſtirie.i.gutte.
i (akibon Hium das vl poti⸗ recipiens. coꝛ.j..añ p. Otirps pis.m. g.i.radix. truncꝰ. et 32²⁰ ſto.

ur mrt ore ſtinet aliqͥd. qſi ſtans pes. lignũ infructuo oꝛigo. Et ſtirpeꝰ a. ũ. Etſtirpit aduerb.i.
DD ſum. eo ꝙ ſolũmodo ſtet ⁊ nõ fructificet.⁊ Lacicitttuas.
truc dinick vgdu. ꝓmã ſtipes pit⸗ Szʒ ſtips piſ. f.g. coꝛ. Otiua ue.f.ge.ðꝛ manica aratri.ſ. cauda a

irlmmmne Stipes pitj. m. g. i.titio. vł trüc ligni qͥſu/ ſtas. J ñ ̊ ſtirps pis.lg.i pgenies pſapies

cmeiſinhl ſi. Onpes etiaʒ ðꝛ ꝑſona a qua alij oꝛigi/ poſterioꝛi. Inde ſtinariꝰ.a.um.ad ſtiuam
Eiminnddh nemducunt. tinecns. Ct ſtiuariꝰrij.⁊ H ſtiuaria rie.etiã
finoſnsd⸗ Ptipium pij. vngnentũ de veruecibh. ðꝛ qui vel que tenet aratrum ꝑ ſtiuam vel
lacdis l POtips pis.f.gddd gen poder; q oli; mili ſtiuam facdit. 4.
cnusa Ir plic iba ſtipẽdiarijs diſtribuebat᷑ pecunia.Et riuula le.dimi.i.ꝑua ſtiuin.
10 Pſilicgio ponit᷑ p obolo.qꝛ obolꝰ ſepe ſolet dari mẽę Dtyx ſtygis.f.g.i.palus infernał. ⁊ dicit᷑a
Autſtlicidis tli diciſ in elemoſynam. Ideo ſtips quando iſ geſtos qð eſt triſticia.eo q; triſtes faciat
q ö: medicitas.qnq; elemoſyna victIñ xlq⸗ triſtitiã gignat.⁊ ſepe ponit ꝑ ĩferno .
ngn. 5 ſtipus pi.i. mendicus. Inde ſtygeus a. um. Ethic ⁊ hec ſtigialis
18ra foſts i tipulatio eſt firma vᷣboꝝ ↄceptõ.qua qͥs thocel.
ickt acgutfiu. aliqd ſe factuꝝ datuꝝve pmittu alteri. ſu Stoa grece.latine ðꝛ poꝛticĩugus.
ocklond iii Hißm int roganti. ðꝛ a ſtipulũ qð eſt fir⸗ toar ac. f. g.ixruina.⁊ ðꝛ a ſto.
Stcn ſi ü din muũ.denoĩaĩ et a ſtipite.Cõſtat aut ſtipula Ntoicus a. ũ.pe. coꝛ. ðꝛ a ſtoa qð ẽ hoꝛtic⸗⸗
1c t ex interrogatoe pᷣmiſſa. ⁊ rñſione ſuble Et ſat ſtoici in ciuitate moꝛant᷑. Poꝛticꝰ⸗
tr aiſtnnin quẽti quẽadinodũ ↄdictio exaffirmatõe ? cin fuit athenis in q picta erãt geſta ſapien
NKorn miconcnk negatõe. Hoc mõ. Pꝛomiti b dabis mihi tum? viroꝝ foꝛtiũ hiſtoꝛie. in Hac poꝛticu
bone cioin latꝰ ille pmittit ꝑ ſtipulatõʒ paſſiue. k ſunt. Hac ſectã vt dicũt pmꝰ Zenon inſti⸗
lnsch ſſiou ſic. Stipulatio eſt ſolenis piniſſio facta in tuit. Hi negant ſine vᷣtute effici quẽ cungʒ
ſignd terrogatione pcedente ⁊ riſione ſequente beatũ. Omne peccatu vn foꝛme eſſe aſlert
jmbin Stipulatio pura. eſt ꝗᷓ nec fit ſub ↄditione Hiaiam cum corꝛpe perne dicunt.

SC . 4
4

toicida de.feia in ſtoica ſecta valens vel
ſtoicida ðꝛ q̃ſi mollis ⁊ effeminat.q̃ſi feia.

toix G.f. g.i. ruina.⁊ ðᷣꝛ a ſto.

tola le.g. eſt matronale oꝑimentũ qð co
opꝑto capite ⁊ ſcapula a dextro latere in le /
uum humen mittit. ⁊ ꝛ a ſtolonvel ſtolos
Igdeẽ⁊ reciniũ latio noĩe ðꝛ.eo ꝙ dimidia
ei ꝑs retro reijciat᷑. qð vulgo mauoꝛtẽ di
cũt q̃ſi martẽ. Signũ ei eſt marital digni
tatꝭ ⁊ ptat ⁊ pacis vł induſtrie eſt. Caput
em mulier eſt vir. Et ponit᷑ qñq; p ephot
Stola etiã vtunt᷑ diacones. Iñ ſtolatꝰ.q.

um.i.ſtola oꝛnat Et ſtolo las.i.ſtola oꝛna
tolia lie.i.miſſio.⁊ ðꝛ a ſtolos vel ſtolon.

tolidus a.ũ.i.ſtult.fatuꝰ.ſupho.inſipiẽs.

ſecoꝛs.⁊ ðꝛ ab extollo. q̃ſi extollidus.qꝛ ſe

extollat. Iñ h̊ ſtoliditas tat.

Htolon vel ſtolos grece latine ðꝛ miſſio.
tolꝰ li.m.g.magna claſſis nauiũ.et dicit

a ſtolon qð eſt miſſio.qꝛ ꝑ mare mittit᷑ vñ

Amb. ſup Egiſippum. ¶lbi eſt ſtolus na⸗

unium q circũeat freta.

4

Otomachꝰchi.m.g.i.os ventris.⁊ ðꝛ a ſto

4

mos grece qð os vocat᷑ latine.eo ꝙ oſtiuz
mittat. In ſtomachoſus a.ũ.i.iracundus.
Dux militie vel militJuioinm.

in ſtomacho pati.
Dtomacula le.f.g. extum interiꝰ.
tomos grece.os latine ðꝛ
Stoꝛax eſt ſpẽs reſine.vide in ſtirriõ.
Dtoꝛium rij.ðꝛ a ſterno nis.eo ꝙ terre ſter

nat᷑.Hõdũ em laneis ſtrament repertꝭ in

his accubaboaoan.
Otoꝛiolum li.dimi.i.ꝑuũ ſtoꝛDiuam.
trabo onis.m.g.qͥ hʒ oculos obliqͥs.qͥ et

ᷣ ſtrabo ðꝛ. Iñ h ſtraba.qð vulgo ðꝛ ſtrau
ba. vñ Hꝛego.naʒanʒenus. Heretici mihi

vident᷑ ſil es oculis ſtrabi.
Dtragilis lis.pe.coꝛ.ꝰ.g.i.miles.

Stragulũ li.vł h̊ ſtragula le.veſt diſcoloꝛ
q̃ texta ðꝛ.⁊ manu artificꝭ diuerſa varieta/
te diſtiguit᷑.⁊ ðꝛ a ſterno la ſtratũ.qꝛ ĩ ſtra

to ⁊ amictu apta ſit.De q̃ ðꝛ Pꝛouer.vlti.

Stragulatã veſtẽ fecit ſibi. Iñ ſtragulatꝰ
a. um.i.ſtragulovł ſtragula oꝛnatꝰ.Põt et᷑

ſtragula dici veſtꝭ variata vł varietate tex

ture diſticta. Uñ di. Papᷣ. Stragula ve- tũ ðꝛ q̃ſ nͤ/
tiqͥ cubabãt. nõdũ laneis ſtramet reꝑtis.
Stratũ ðꝛ generalr om̃e genꝰ veſtʒ. vl omme
indumæetũ. vt.ff. ð v. ſig. SGz magis ppe ve
ſtes cubiculares dicimꝰ ſtratũ.a ſternedo

ſtis pcioſa pluario oꝑe facta. In hiſtoꝛijs
aũt ſuꝑ illð.iiij. Re.viij.Ciũq; veniſſʒ dies

altera tulit ſtragulũ.⁊ infudit aquã.⁊ expi

dit ſuꝑ faciẽ eiꝰ q̊ moꝛtuo reguit Aʒahel ꝓ

eo. ſic : Otaguluz p
lecto ł ſedili ſuꝑſternit᷑.

ꝛie ðꝛ ſtratoꝛiũ qðᷣ
Et ðꝛ ibiꝙ aʒahel

—

„

pannũ ꝑfuſuʒ aq̊ impoſuit ſuꝑ Benadab

ad refrigeradu. Hebꝛe hʒ. knandiring.

faciẽ ſtragulũ.vt nõ aʒahel ſʒ bennadab

feciſſe intelligat. Etem moꝛiuꝰ rex ? re;.
uit ꝓ eo Azahel.Quidã exponũt h̊ de obſe

quio moꝛtui dicẽtes q; Aʒahel moꝛtuũla
uit aqᷓ.⁊ expaãdit ſtragulũ ſuꝑ faciè moꝛtui

Joſephtñ plane dicit ꝙ alta die infuſo la
queo ſtrãgulauit eũ.Ad hũc ſenſuʒ; qͥdam
lraʒ illa.ſ.Tulit ſtragulũ ⁊c.referũt dicen

tes ꝙ azahel veſtẽ madefactã poſuit ſuꝑ ſfa
ciem eiꝰ ſimulãs refrigeratiõʒ.ſʒ ſtatiʒ efu
dit aquã ſuꝑ os eiꝰ donec ſuffocaret euʒ.?

coꝛ.gu.vñ Alexãder.Texit᷑ ex lino cũ lana

ſtragla veſt Stragulũ et᷑ ðꝛ ſtatio caballi

Stra men inis.n.g. ðꝛ a ſterno nisqꝛ ante
aialia ſternit᷑.vlł ſuꝑ lectulũ qð ⁊ H̊ ſramæ
tum dꝛ. A ſtramen ð ſtramineꝰ a.ũ. Item

ſtramẽtũ qñq; ðꝛ inſellatura.illð.ſ.q equꝰ
vel aſinꝰ ſternit᷑i.inſellat᷑.Et ſiłr illud qͥ le

cctus ſternit᷑i.pparat᷑ ðꝛ ſtrametũ ſiue ſint

veſtes.ſiue aliqd alinundd.

Strata te.f ge.ðꝛ via publica ⁊ munita.q̃ſi

*

.

Stratodes.m.g.i.miles vel ad militiaʒ ac/
cinct.q; Z ſternon ꝛꝛ.
Dtratoꝛes lagunculaꝝ.i
Hiere.xlviij. Mittã eis oꝛdiatoꝛes ⁊ ſtra

*

toꝛes lagunculaũ.

equis ſtantib in eis pᷣſunt.⁊ ðꝛ a ſtratoꝛio
ſm Aʒo.C. de ſtrato.li.xij.in ru.

pedib vulgi trita.⁊ eſt de lapidibo ſtrata ?

Stratilios grece.latine ðꝛ pᷣtoꝛ ſm PapOᷣõ,
cõpoſitoꝛes. Vnñ

tratoꝛes etiã a ſternẽdo dicunt᷑ qꝛ cuſto
giẽtes in carcere reos ↄdẽnatos puniebat
Uel ſtratoꝛes dicunt᷑ eſſe iſti qͥ ſtabulis vł

Stratoꝛiũ riji.ſtabulü iumẽtoꝝ. vl inſella
tura.vñ Joſephꝰ ĩ pᷣmo Annaliũ.Rachel

B audiẽs poſuit idola ĩ ſtratoꝛio cameli.i.

lectis ſolent ſterni.

ſub. Itẽ ſtratoꝛia dicũt᷑ lectiſternia quein

tratꝰa.ũ.i.ſubiect.in terra deiect
Stratũ ti.n.g.qð ⁊ ſtratꝰ us.ui.ðꝛ.i.lec

vel ſtratũ ðꝛ q̃ſi ſtoꝛiatũ.a.ſtoꝛijs.iĩ qb an /

naunefe

ſcptinunep

unihenn

ledumileb⸗
Granaun,
cnochrns.
ſu re
ſrenisvefra

Drrchmob.
fumuleus.
Gidllusal
norotisi
niglislise
Dbelfimranten

(Unketintf

corbisendit⸗
Onngnost
launetalatar

machiincen

r geſemenn
Oenonan
Mcnio wine
lclngta
diem oöͤeichi
ſodramaabo
bereſert naſcen
Opromrop'mn
Oromncil qji.

Eemss.
kern
nopbüäobi⸗
(Agensadra
gpotenangeen
fumſumti
umnteginenan
late dieni⸗
Gtropheilin

nalm

fophosgar.

Fohlinonoſn

Nphoo j nne
ſchoghoiffp

Droſropbogs
Apnanebitz ,
grinpinſech

6 hetsſhimne
ulmn 18g ſn
Petnnfinene

eſie
l Stdrign
poſaitiud d..
ned En
emmoren
3, Rehenn
Cnlüſupkrine
rgalrdeti⸗
Aa bücſaigen
glitetinn
Mochai poſuck
donerſaffene
Mlücktdeſtnnnett
KNaſtenonoge
lorura Aölc
*U
oublictmunini⸗
koehpahſnn
ata.
kmonis
ibſmnloto s

Nöt fn oß.
Miadmiitiaza.

choſtcnes Di
õ

dodicani eet⸗
g90enatospintci,
Geiſtäͤſtblst
funt 1drafn
lithinn.
lüimning tii
SmoAnmii
iſfrumoent,

4
8

Nicitlemiemu

*£

—

ummiul
bſnt 1nicnn

.

nifnieiin
nes ſranch i
ec
ſeSluhit

—

— ==

*

N

OCE

Otrena ne.Ff. g. qðᷣ vulgo ðꝛ ſtrenna.ſ.q̃d pᷣ
mo dat alicui in kal.vl in pᷣmo die ãni.vel
ſeptimane ꝓ bono omine. In ſtrenoſus. a.
unm.qͥ ſepe dat vl accipit ſtrenã. Et ſtrenu
la le.dumi.i.ꝑua ſtrena. l
trenuꝰ.a. um.qͥ libenter facit ſtrenã.ſ.lar
gus.clarus.ſtrenis impiger. vtilis.citus.

oꝛtis. Iñ ſtrenuitas atꝭ.⁊ ſtrenicus.a.ũ.i.

ſtrenis vel ſtrenaꝝ cupidu.
Strepia pie.i.cauda ſerpentis.
trepitus.us.ui.i.frequẽs pplłi ſonitus vł
Stridulus. a. um.i

A.um.i.ſonoꝛus.
tridoꝛ oꝛis.i.ſonꝰ.ſtrepitus.

Otrigilis lis.pe.coꝛ.i.patella ł inſtt̃m quo
pueri furant᷑ vuas ⁊ ficus.vł inſtr̃m q̊ mũ
dant᷑ eqͥ.⁊ inſtr̃m q̊ caro mundat᷑.et ſudoꝛ
coꝛꝑpis eradit᷑.qð ⁊ ſtrigil ðꝛ ꝑ apocopam.

Otrignos.tf.g.qdam herba.ſ.vua lupina.q̃

latine ſalutarꝭ . qꝛ doloꝛem capitis ⁊ ſto

machi incendiũ mitigat. Idẽ ⁊ vua lupĩa

B2. qꝛ ſemen eiꝰvue ſil is eſt.

Dtringiria rie.vel ſtrangiria rie.f.g.eſt cõ/⸗

ſtrictio vwſine.
Otrix ſtrig:.f.g.i.noct᷑na auis.a ſono vocis

dicta.qð eĩ clamat ſtridet. Hec auis a vul

go ðᷣꝛ ama ab amãdo ꝑuulos. Uñ ⁊ lac pᷣ/

bere fert᷑ naſcentib.
Saoma o varie ↄtextũ.⁊ ðꝛ a ſtropha.
tromaciũ cij.i.cingulũ varie ↄtextuʒ cũ

gemis. —
trophas.dis. q̃dam inſula.
trophiũ phij.ðꝛ cingulũ.⁊ ꝓpꝛie aureum
cũ gẽmis.et ðꝛ a ſtrophos qð ẽ ↄuerſio.qꝛ
a poſterioꝛi ꝑte ↄuertit anterioꝛ. Unde in

hymno ſancti iohis baptiſte. Pꝛebuit hir
tum tegimen camelꝰ artubo ſacr ſtrophiũ
bigẽtes.O⁊ etiã ſtrophiũ pallium vginale
SDzʒ tropheũ aliud eſt. Un. Zonã dic ſtro
Gerorn d lmam dic eſſe tropheum.

trophos grece. latie öꝛ ↄuerſio. Et inde

ↄponit᷑ monoſtrophos. diſtrophos.tetra
ſtrophos. Uñ inuenit᷑. Hec oda eſt mono
ſtrophos.h̊ diſtrophoſ.hec tetraſtrophos
Monoſtrophos ðᷣꝛ oda illa qᷓ tm̃ vnã me
tri varietatẽ babʒ. Sʒ diſtrophos ðꝛ oda
ilia que ſemꝑ in ſecũdo verſu repetit varie

tatem metri. Tetraſtrophos q̃ in quarto.
Otrophus.phi.m.g. ðꝛ deceptoꝛ.ĩpoſtoꝛ.

frandatoꝛ. ⁊ a ſtrophos. Et h̊ͥ ſtropha
phe. retoꝛta ſnia.argumetatio varia fraus
deceptio.neqcia.calliditas impoſtura Iñ

ſtropharius. a. um. fraudulentꝰ. callidus.

ODtruma me.i

ctamentũ.

impoſtoꝛ. vᷣſutꝰ. Item ſtropha ꝛ ↄnerſio

ſimplex in cantilenis. Et ↄponit᷑ antiſtro/

pha.i.otra ↄuerſionem ſimpliccem.
Otropha eſt cuʒ fit mutatio de rñſoꝛio ad
verſum.vbi ẽ quedã ↄuerſio mutate melo
die poꝛis. Antiſtropha eſt qñ finito verſu
reincipit᷑ ißm rũſoꝛium.vł medietas eius
Unñ cantꝰ hymnoꝝ inuẽtꝰ eſt ꝑ ſtrophã et

antiſtrophã ad ſignũ firmamẽeti notadũ ⁊

planetaꝝ. ͥ ↄ ↄuerſionẽ celi voluunf᷑. nñ

qͥdã cant ſolebãt ĩ eccłia eſſe s vocabant

ſtrophos. Un Macrobiꝰ. In ipſis hyin/

nis deoꝝ ꝑ ſtrophã ⁊ antiſtropham metra
canorꝭ vᷣſib adhibebant᷑. vt ꝑ ſtrophã re

ctus oꝛbis ſtelliferi motꝰ p antiſtropham

diuerſus vagoꝝ regreſſus pᷣdicaret᷑. Inde
ſtrophula le.dimi.i.ꝑua ſtroppa.

+2

Dtrutio.onis.greco noĩe ddã aĩal in ſili

tudine auis pẽnas hẽevidet᷑.cñ de tra altiꝰ
nõ eleuat᷑.oua fouere negligit.ſʒ piecta ti
tũmodo. fotu pulueris animant᷑.vt vult
Iſið.Et ponit᷑ in fe.ge. Job.xxxix.vbi ðꝛ.
pẽna ſtrutionis ſilis eſt pennis herodij et
accipitris.q̃ derelinqt oua ſua in terra ⁊c.

Dtrues ſtruis.i.Opoſitio.ↄgerieſ.collectio

aceruꝰ lignoꝝ. In ſtruecula le.dimi.i.par
ua ſtrues. .äl
.gibbus in pectoꝛe.et dicita
ſtrues.q̃ſi ſrrues humoꝛuʒ. Jñ ſtrumoſus
a. um.qͥ hʒ ſtrumã. Iñ hͥ ſtrumoſitas atꝭ.i.
tibboſitas. rJM

tructura re.ðꝛa ſtruo.uis. Et ſ̃m Pap̃ᷣ.
ſtructure ſunt edificia poſſeſſiones.

trupꝰ. pi.vel ſtropi.ſm aſdã ſunt vincu
la loꝛo vel lino facta.qb remi ad ſcalmos

alligant. Deqbo Liuiꝰ Cũuq; remos iuſſit
lligare ſtrupis.

tudiũ dij.vt di.Aʒo. eſt vehemens ⁊ aſſi

dua ad aliquã rem agendã cũ ſumma vo/

lũtate applicatio.ex q̃ volũtate laboꝛ ĩ opꝰ

defert. ⁊ ꝑdit laboꝛes tediũ vᷣſum in oble/
Iñ ſtudioſus.a.um.i.aſſiduus
ſeuerãs.q̃ſi ſtudn curioſus.
tudio lum.li.dimi.i.puum ſtudiuz.
tultiloquꝰ.a.um.qͥ ſtulta loqui.
tultꝰ.a.ũ.ðᷣꝛ qſi extult.ab extollo.lis.qꝛ
ſe extollit.vel etiã ðꝛ ſtultꝰqſi ſtatim vltus
Pꝛopꝛie tñ ſtultꝰ eſt qͥ ꝑ ſtupoꝛẽ nõ mouet᷑
iniuria. Seuitiã em̃ ꝑfert.nec vltꝰ eſt.nec

vllo ignominie cõmouet᷑ doloꝛe.qꝛ ſtultꝰ

eſt hebetioꝛ coꝛde ſicut qͥ dã ait. Ego me eẽ

ſtultũ extimo. fatuũ eſſe nõ oppinoꝛ.i.obtu

ſis qdẽ ſenſib nõ tñ nulł. In ſtulticia. e.

Situpa pe.tg. canabi eſt vel lini dieta ſica
ſtipo pas. q; ex ea rime nauiuʒ ſtipent. Inñ
Gpe ꝗa.um.i.de ſtupa exũs.

*

tupoꝛ oꝛis.m.g.eſt caſus memoꝛiã et r⸗5

nem auferẽs ⁊ linguã impediẽs.et ðꝛ a ſtu

Et ſtuperoſus.a.um.

tupꝛũ pꝛi.n.g.eſt illicit ↄcubit. ⁊ eſt p/

piꝛie in vᷣgine vel in moniali.vñ Ouidius

epi. Hec pꝛeciuʒ ſtupꝛi gemmas aurumq;

opoſci.
tupula le.dimi.i.ꝑua ſtupa.
Suariũ rij.n. g. loc' vbi ſues ſanuant.
Duaſibilis. .t.⁊ G le.i.aptꝰvł ↄueniens ad

ſuadendũ.Et ſuadibilis le.idẽ. Uñ ĩ epla

bti Jacobi ðꝛ.ꝙ ſapia que deſurſum ẽ. eſt
ſuadibilis.i.ad ſuadendũ habilis paſſiue.
uauiũ uij.i.baſiũ cũ ſaliua mixtum. Ulel
ſuauiũ ðᷣꝛ eo ſit ſuaue. ðð
uauis. 9.t. ⁊ B ue.i.benignꝰ.dulcꝭ.ðlecta
ilis.iocũdus. Jñ ſuauitas tat.

Dubactꝰ.a. i.i.deuictꝰ pſtrat?.ſubiectus.

Oubater. a.ũ.i.aliqntulũ ater.i.niger.
Dubbaſilicanꝰ.a.ũ.ðꝛ a ſub ⁊ baſilicanus.
Et dicũt᷑ ꝓpꝛie ſubbaſilicani qͥ habitãt cir/
ca baſilicam.⁊ ſub alis eiꝰ.⁊ ꝓdu.ca.3
Dubcinericiꝰ.a.ũ.i.ſub cinere coctꝰ. Etlʒ
b. mutet in c.in ↄpoſitõe ſequẽtec.tñ ĩ ſub

cinericiꝰnõ mutat᷑ne a ſuccꝰ ⁊ cinis videa

tur cõpoii. M
Pubdecanꝰ ni.qͥᷣ ſub decano eſt. ⁊ deſignat
Di
Ddignitas ſubdecani.⁊ pdu. ca.
Dubdiaconꝰ latine ðꝛ bopodiacon⸗ rece.
q ideo ſic apellãt᷑.qꝛ ſubiacẽt Peenff
cijs diaconi.O blatiões em̃ in templo dñi

a ſidelib ipſi ſuſcipiunt. ⁊ diacono ſupo
nẽdas altarib deferũt. Hi apud hebꝛeos

nachinei vocant᷑.i.in hũilitate dño ſeruiẽ/
tes.Et hic.̊ ſubdiaconatꝰ.us.ui.i.c fficiũ
Yel oꝛdo ſubdiaconi. M
Bubqolus li.i.latent᷑ doloſus.aſtutꝰ.vᷣſi/
pellis varius.
Duber. erꝭ.arbuſtula q̃dam vel coꝛtexeiꝰ.
Duberatꝰ.a.iũ.vide infra in ſubero.

extrahit᷑.q ſuber ðꝛ. Et ðꝛ ſuberies.quaſi

ſubedies. qꝛ fructꝰ eiꝰ ſues edant. Et ſepe

eadem arboꝛ ſuber zz.
ubhirc ci. ðꝛ locꝰ ſub bꝛachijs. vbi colli
git᷑ ſudoꝛ. ⁊ ð ſic q̃ſi ſubtus hñs hircum.i.

gnitatem in eccłia. Iñ ſubdecania.nie.

2 offi

Oubſequiũ quij.i.ſeruitiũ.⁊ ðꝛ a ſubſeq̃r.

Duberies ei. ðꝛ arboꝛ ex q̃ coꝛtex natatoꝛiꝰ

ubiectio onis.f.g.i.ſubiugatio. ſuppoſi/

tio. Itẽ ſubiectio 'm qð ſumit᷑ in rhetoꝛi -
ca.fit qñ aliqͥd querimꝰ ab aduerſarijs in

ponẽetes rõnem. ? poſtea qð eſt ro deſtruit
qð ſubijcit᷑vt H. Quid fugiam capiar.cla

men nõ audiar. hoſtẽ aggrediar vincar. v
ſic. O miſer qͥd agas.deꝰẽ quẽ ſpernis.an
ipm euitare putes terra ciniſq;. Deũ clam

fugies.ſʒ nihil latet hũc falles ne.ſed idem
qͥ fuit eſt ⁊ erit.ↄditione tenet.

Dubiugalis.lis.2.t.⁊ h le.i.ſub iugo poſitꝰ

qſi domitꝰ.iugo aſſuetꝰ. Un Matth. xxi.
Inuenietis aſinã ⁊ pullũ filiũ ſubiugalis
id eſt aſine q̃ fuit ſub iugo poſia.
Dubiunx g.ↄ.g.i.bos ſub iugo poſitꝰ Vñ
q dam. Subq; iugo poſitꝰ bos dicet᷑ tibi
ſubiunx.⁊ coꝛ.pe.gti.
Dubleſtꝰ.q.ũ.i.triſtis.infirmus.moleſtus.

Imn h ſubleſtia.i.triſticia.moleſtia.infirmi

tas.anxietas.

Subligar ant. n. g.i. ſuccinctoꝛiũ.ſ. bꝛacha

riũ. Ulł ſubligar vocat᷑ dlibet ligamẽ.vel

ligula caligaꝝ vł faſcia qᷓ̃ ligant᷑ inguia vi
ctime.vi patomimoꝝ ne ſoluerẽt᷑ in libidi
nem.vl ne coirẽt.⁊ coꝛ.li.ſʒ ꝓdu.ga. Et dꝭ
ſubligar ꝓ ſubligare ꝑ apocopã.vñ Juue

nalis. Tirſumq; tenẽt ⁊ ſubligar acci.⁊c̃.
Dublimis.ↄ.t.⁊ H̊ ſublime.i.pe.p.altꝰ.Cũ

em ſublimia aſpicimuſ.oculos qdãmodo

diſtoꝛquemꝰ ⁊ diminuimꝰ.

Dublinguiũ uij.locꝰ ſubtꝰ lingnã. Uł ſub

linguiũ ðᷣ foliũ vł aliud qð qͥs ſub lingua
onit ⁊ cantat vt aues decibiat.
S₰£ ubluſtris.2.t.⁊ h ſtre.i.parũ lucenſ.⁊ q̃ſi
obſcurus. M MU

Dubniꝰ.a.ũ.nomen.i.ſubiectꝰ.ſuppoſitus
ſuffultꝰ.humilis. Põt etiã eſſe ꝑticipium.

⁊Ttũc põt exponi ſicut ſubnitoꝛ.
Dubregulus li.i. puꝰ rex.

Dubſelliũ lij.eſt oꝛnamentũ equi ſub ſella
poſitũ. Subſelliũ etiã ðᷣꝛ ſedes minoꝛum
ſub pede poſita.⁊ inferiꝰ ⁊ depᷣſſius qᷓ; ma

ioꝛum ſedes.
is.qſi ſubſequẽs obſequuum.
Subſiſtetia tie.i.foꝛma.⁊ ðꝛ a ſubſiſto.ſtis.
qꝛ ſub ſe ſiſtit fluxum materrie.
Sabſeian ni.qdã ventꝰ qͥ ſub ſole naſcit᷑

ubſtantia tie.f.g.ðꝛ a ſubſto ſtas.qꝛ ſub

ſtat accidẽtibo. In h̊ ⁊ H ſubſtãtialis.⁊ h le.
⁊ ſubſtantialiter aduer.Et ↄponit᷑ cõſub/
ſtantialis.⁊ B le.⁊ cõſubſtantialr aduerð.

Subkieinaul
ſbtine ſgni
ſubſtuntedaſe
Obſtimnock
rinſtnnode
ſci io ihſi
hoialitzpth
ſtpotonirl
Gicntſcennp
Pral Etdiud
Directa⸗gligob
ſbi directiod
goͤſict Nrillec
Nüſvamanar
Nf deheren
ne diſponit⸗
cupiut t⸗
lnfel crbe
ANtö miq; ſi⸗
ſa vedealen
to ſcut inlcn
Heiqz direcri
Oublätmmodire
ſoopttbereutrar
Cihercsipltetan
Wfabſtigvoe
SNbſinnontige
bafenirdünh
ſhmtocgpedeſte
Gickngn an
vaopulgen aße

nöTtphern
lai Oebhen
Eexihi Tirühen
operitcehereg,

/

nuno pulgmng

Aplluei Ai fom
hengegiſtint
Seionbeg
ſachekſnnmch
fmmſlſcrin ts

ſidiigtaig
göſamäinden
Neabadogen
kengseſfiden
fugamncng
Gorecarynn
deeqne
lichgllesnetce
netenct.

leiſubinnee.

ullüfllüſbin
ngopoſin.
sſud ingooſr
pont dosdictß

infinmne nocck
nca nolefinfn

ſuccinawüſbenn
Gridlbalignen
ölgant ngun
ne ſoluerik inlbri
elih wun ge An
apocopi m Je
rt ubligar aci⸗
nelpepal Li
ouloo gic

lingni. Ulſud⸗

g sb ineha

eciditt.
iprnülmcenſai

biech ſupoin
ctii clepnchen⸗
ſubnuoꝛ.

d.
mnentücgni ſbſt
nüorſehesninonn
d tdehſtiushn
õ

dſegiuu.
n1 öralthliplt

mag ad aliã ſciam ꝑtinet.

cit᷑ heres ipſi teſtatoꝛi qͥ inſtituit eũ.inſti.ð

id eſt einſch ſubſtãtie. vt Filiꝰ dei dꝛ patri

ↄſubſtãtiał.Et ſubſtãtia diuidit᷑ in pᷣmã⁊
ſecundã. Pꝛima ſuba ðᷣꝛ ſocrates. Scðda

hõ vel aĩal. Itẽ ſuba diuidit᷑ in coꝛpoꝛeaʒ.
vt lignũ.⁊ ĩ incoꝛpoꝛeã.vt aĩa. Itẽ ſuba di

uidit in materiã. foꝛmã ⁊ cõpoſitum.ſed hH

*

Dubſtãtiuꝰa.ũ.i.ſubſtantiã vł ad modum

ſubſtãtie ſignãs vel ſupponens.vel modo
ſubſtantie deſignans.

Dubſtitutio eſt ſcðᷣa cõditionalł inſtitutio.

qꝛ inſtitutio ðꝛ pᷣmꝰ gradus. ⁊ ſubſtitutio

ſecũdus.Et lʒ ſubſtitutões ĩ infinitum de
vno ĩ aliuʒ pñt ꝓcedere.tñ oĩs inſtitutio q̃
fit poſt pᷣmãa.ðᷣꝛ ſubſtitutio.⁊ ſcdᷣus gradꝰ.
SDicut ſcde nuptie dicunt᷑ oẽs q̃ ſequunt᷑

bmaſ. Et diuidit᷑qꝛ ſubſtitutionũ.alia eſt
directa.alia obliqua. Et nota dzam inter
vᷣbũ directũ obliquũ⁊ cõe. Uñ directũ eſt
qð ſigt.vt ille cui relinqͥr̃᷑ vł in quẽ diſpo/
nit᷑ ſua manu recipiat.vt ẽ vᷣbum inſtituo.
vt. ff. de here. inſti. Itẽ illud heres eſto.vt
ibidẽ. Sʒ vᷣbũ obliquũ eſt qð ſigt.vt ille ĩ
quẽ diſponit᷑ vl cui relinqᷣt᷑ de manu alte/
riꝰaccipiat.vt eſt ᷣbũ reſtituo. facit.l.inſti

tuta.ff. ad trebelł.⁊ ꝑ totũ ti. Sʒ vᷣbum cõe

eſt qd vtrãq; ſigniſicationẽ ſiue de manu
ſua ſiue de alteri recipiat.vt eſt vᷣbũ ſubſti
tuo.ſicut in.l.centurio.ff.de vulga.ſubſti.
Hjzʒ eĩ qñzʒ directã ſigficatõʒ.qñzʒ obliquã
qs capit hereditatẽ deficientꝭ.⁊ directe effi

vulg. ſubſti. S. quo caſu.

SDubſtitutio vulgarꝭ ðꝛ. qꝛ de vulgo Za qᷣli

bet fieri pᷣt.dũ tñ h̊ teſtm facere ⁊ illeexte/
ſtamẽto caꝑe poſſit.Et h ſubdiuidit᷑.qꝛ q́
dã eſt vulgarꝭ expᷣſſa.⁊ q̃dã tacita. Subſti
tutio vulgarꝭ expᷣſſa ẽ q fit ᷣbis negatiuis
p̊̊ mõ.Ttitiꝰ heres eſto.⁊ ſi heres ille nõ ſit

vb erit. Seiꝰ heres eſto.i.ſit. ſic eĩ inſtituo
te mihi Titiũ heredẽ.⁊ ſite noluerit.vl nõ
potuerit eẽ heres.ſit heres Seius.Dub/
ſtitutio vulgaris tacita fit ꝑ vᷣba affirmati

ua.veluti. Cũ vᷣo miles puberẽ ⁊ inpube/

rem heredes iſtituit.⁊ coi vᷣbo eos ſubſtitu
it h̊ mõ Sei ipubes. ⁊ Meui pubes here
des eſtote.łſunto.q̊s vnanimit᷑ inuicẽ ſub
ſtituo. Ul ſic.⁊ in idẽ redibit. Puberẽ ſexũ
⁊ ipuberẽ.heredes facio.⁊ eos ſibijnuiceʒ

ſubſtituo.qᷓ ſubſtõne colligo.ꝙ ſi vnꝰ non
fuerit heres.vł ſi vnꝰmoꝛiat᷑.aliꝰ inſolidũ
ſit. Et ðꝛ vulgarꝭ.qꝛ fit a qlibet de vulgo ſi

—
Mã S
. .
ä
7 .

ubſtitutio directa ðꝛ cũ nullo mediante

—
— p.. 8
11 “
7 3
— à

ue ſit in ptãte ſiue nõ. Et dꝛ tacita.qꝛ pube
rem tacite vulgarit᷑ impuberi ſubſtituit q̃

ſubſtitutio magꝭ eſſet pupillarꝭ niſipptad/

iunctaʒ ꝑſonã. ſʒ in milite talis ſubſtitutio
pupillaris eſt ꝓpt᷑ puilegiũ milit.q̃ ſubſti/
tutio qntũ ad puberẽ vulgarꝭ eſt. qᷓntũ ad
ad impuberẽ pupillarꝭ.qm ſi pubes here/

ditatẽ adeat ꝓ ꝑte ſua euaneſcit ſubſtitutio

bus facta.ſed ſi impubes hereditatẽ adeat
ꝓpte ſua nõ enaneſcit.cũ eſt ſubſtitutio fa
cta puſqᷓ; expleuerit pubertatẽ.vñ ſub ex⸗
pᷣſſa pupillari ↄtinet᷑ tacita vulgarꝭ.ff.e.ti.
l. nam H̊ iure. ä

Dubſtitutio pupillar⸗ . que ſoli pupillo ?

impuberi fit. Et eſt etiã duplex. alia expſſa
alia tacita. Subſtitutio pupillaris exſſa
fit H̊ mõ. Iſte filiꝰmeꝰ impubes heres eſto
⁊ ſi heres non erit.aut ſi heres erit.⁊ infra
pupillarẽ etatem deeeſſerit.ille heres eſto.
Hec ðꝛ expᷣſſa ſubſtitutio.qꝛ in ea oĩia ba

expmunt᷑ que expᷣmi opoꝛtet.

Dubſtitutio pupillarꝭ tacita eſt ß. fili⸗ me?

impubes heres eſto. ⁊ ſi iſte nõ erit. ille he/
res eſto. Ubł ſic.Quiſqͥs mihi heres erit ſit
heres filio meo.h ðᷣꝛ tacita.qꝛ vᷣba queda
nõ expᷣſſa h tacite ſubintelligunt᷑qᷓ expmũt᷑
in expᷣſſa ſubſtitutõe pupillari. Nã ꝑ hanc
tacite intelligit᷑ qð ſi filiꝰ deceſſerit ĩ pupil
lari etate.ille qͥ erit hereſ pꝛi erit hereſ filio

Et debent᷑ ille pupillares ſubſtitutões ſoł

pupillis in ptãte parentuʒ exiſtentib.⁊ ab
ipſis parẽtibo fiũt.ꝑ qð euident᷑ patʒ ꝙ nõ
a matre ſed a ſolo patre fiũt.cuʒ mat᷑ filios
nõ habeat in ptãte. Sʒ nunẽ;ᷓ ſubſtitutus
ex pupillari expᷣſſa.repellit᷑a matre pupilli
⁊ ſubſtitut extacita repellit᷑a mr̃e pupilli.
⁊ ſuccedit ipſi pupillo mat. Item q eſt ſub
ſtitutus ex pupillari ſubſtitutõne fit heres
ipſi pupillo. Ille vᷣo qͥ eſt ſubſtitutꝰex vul/
gari fit heres ipſi teſtatoꝛi. Itẽ pupillaris
tacita intelligit᷑ eſſe vulgaris expᷣſſa.q mat
ſubſtituit᷑ pupillo.⁊ ̊ ppter puilegium ma
tris. Itẽ eodẽ mõ qñ qͥs pupillovł alij ſub

ſtituit pt᷑ adiuncta ꝑſonam. D

Dubſtitutio pupillarꝭ cõpendioſa eſt. ᷓ fit

vᷣboꝝ cõpendio.q vᷣba ĩ pupillari expᷣſſa ſt
plixioꝛa.⁊ ex H̊ ðꝛ cõpendioſa.⁊ habet fieri
8. modo.inſtituo Titiũ filiũ meũ mihi in
heredẽ.⁊ qũcunq; deceſſerit ſine filijs ſub
ſtituo ei Seium. Uel ſic. Iſte fil ipubes
heres eſto.⁊ q̃cũq; tꝑe deceſſerit ille heres
eſto. que ſubſtitutio tm̃ locũ hʒ in milite.ð
H.in.l.pᷣcibo.C.de impu.⁊ ali.ſubſti. :

ODubſtitutio bꝛeuiloqua ſine recipꝛoca eſt
qᷓ ↄtinet duas vulgares ſubſtitutões ⁊ du
as pupillares ſubſtitutiões.vt cũ duo ipu
beres inſtituti a parẽte.qͥ hʒ eos ĩ ptãte in/
uicẽ ſubſtituũt h̊ mõ.S. ⁊2.L. filioſ meos
impuberes mihi inſtituo heredeſ.⁊ eos in
uicẽ ſubſtituo. VUñ qꝛ ↄtinet expᷣſſam pu/
pillarẽ ſi aliqͥs pᷣdictoꝝ deceſſerit in ĩpube
ri etate.mat᷑ impuberis decedent oĩno re
pellit᷑ ⁊ ſuccedit ſubſtitutꝰ.Et hanc ſubſti
tutionem lex appellat recipꝛocam.
Bubſtitutio exemplarꝭ vel exemplaria eſt

q̃ fit a parentibo vtriuſq; ſexꝰ filio furioſo

vł mẽtecapto.et ðꝛ exẽplarꝭ.qꝛ fit ad exem
plũ pupillarꝭ ſubſtitutõis.qꝛ ſiẽ pꝛ ꝓuidet
filio pupillo qͥ teſtari nõ pᷣt ð herede.itaꝓ
uidet filio mentecapto vł furioſo. Et fit
mõ.C.filiũ meũ furioſuʒ vłᷣ mẽtecaptum
mihi heredẽ iuſtituo.⁊ ſi deceſſerit furioſꝰ
vl mẽtecaptꝰ anteq;ᷓ ad ſanã mentẽ puene
rit ſubſtituo ei talẽ filiũ ſuũ vł frẽm vl ali/
quem alienum ſi deficiat filius vel frater.
Dubſtitutio obliq̃ ſiue nõ directa eſt fidei
cõmiſſaria.⁊ eſt illa q̃ fit ꝑ fideicõmiſſũ.vt
HB. Quicũq; veſtꝝ ſine liberis deceſſerit.ro
go vt eiꝰpoꝛtio ad ſupſtitẽ ꝑueniat. Et qñ
qs inſtituit heredẽ ⁊ eiꝰfidei cõmittit.vt q;
cito poſſit eiꝰ hereditatẽ adeat.⁊ eaʒ alteri
certe ꝑſone cui ⁊ qñ teſtatoꝛ voluerit reſti/
tuat.vicʒ tali die.vl ſub tali ↄditione.ſi de
ceſſerit ſine filijs.vt ſi foꝛte ĩ ea ↄditiõe fue
rit.ꝙ teſtatoꝛ magꝭ diligat eũ ⁊ ex teſtamẽ
to e directo nihil caꝑe poſſit.puta qꝛ di/
recte ⁊ imediate capax nõ eſt. qlis ẽ ſpuriꝰ
ſaltẽ H̊ mõ aliqͥd capiat.⁊ ↄſeqt᷑ ex heredita
te.vel totam ipſam hereditatem.vt. C.ad
trebel.quaſi ꝑ totũ.⁊.ff.e.ti.in multꝭ.l.⁊ in
c. ravnütins.
ODubſtitutꝰ heres.vide.S. heres ſubſtitutꝰ.
ubtegmen. inis.ðꝛ filũ qð ĩ nauicula tex
torꝭ ex trãſuerſo ꝑ telã diſcurrit.⁊ ðꝛ a ſub
tegẽdo.vł a ſubtexendo.qꝛ ſub ſtamine in
tela texit᷑ ⁊ tegit᷑.⁊ coꝛ.pe.gti.
Dubtel. ima ꝑs pedis medietas Iñ ſubtil.
Dubtela le. i. deceptio.fraus.⁊ ðꝛ a ſub ⁊ ti
lia.q̃ſi ſubtilia tela. D⁊ etiã ſubtela in alio
ſenſu.ſ.coꝛrigia que tendit᷑ ſub cauda equi
⁊ tunc ðꝛ a ſub ⁊ telon longum.

Dubtelarꝭ. ris. m. g. ðꝛ qſi ſubtalarꝭ i.calca

neꝰ. Uel ðꝛ ſubtularꝭ.qſi ſubtalarꝭ.qꝛ ſub
talo eſt. ⁊ ðꝛ a ſub ⁊ talus. Sotular aũt vł
ſotularis.nihil eſt vt q dam dicnunt.

HDubtercus cutꝭ.o.g. res exñs ſub cute. Et

7§„.

Dubtilis. ..t.⁊ H le.pe.ꝓ.i

ſucc.cut.ſiłr.o.g.ĩ eodẽ ſenſu. Jñ ſuccuti
cus.a.ũ.⁊ ſuccutaneꝰ.a.ũ.⁊ ſubtercutanꝰ.
a.um.oĩa ꝓ re que exiſtit ſub cute.⁊ coꝛ.pꝛi
mã cutis. Iñ ſubtercutis pe. co..
8 l. acutꝰ. exil. aſtutꝰ
7 ð a ſubtel qð ẽ ima ꝑs pediſ. Itẽ ſubtile
tenue.inualidũ.leue. Itẽ ſubtilis malicio
ſus.ſubdolus.ſᷣm Pap̃ᷣ.

Dubtrinũ.locꝰeſt vbi ſub tra ↄdũt᷑alique
ſpẽs. vel ſuunt.
Sabnber berꝭ. .g.vł h̊ ſububer.h̊ ſubube

ris.⁊ B re.ðꝛ a ſub ⁊ vber.Et dicunt᷑ ſub/

uberes infantes qͥ adhuc ſunt ſub vbere.?

Dubucula le. f. g. camiſia vel ſacerdotalis
linea coꝛꝑi penit? aſtricta.⁊ ðꝛ ſic.qꝛ ſubij

cit᷑alijs pãnis.Et ſubucula ẽtalar ⁊ pede

ſtrᷣ camiſia.ephot.ſuꝑhũerale ⁊ coꝛ.pe.vñ

qdã. Qð tunice ſuppono ſubucula ðꝛ eſſe.
Bubudus.a.ũ.ðꝛ a ſub ⁊ vdus.qð eſt ma/

didus.quaſi nõ ꝑfecte madidus.vl ꝑfecte

bumidus. “ .
Dubula le.f.g.i.bꝛocca ferrea.cuʒ q̃ ſuunt

ſotularesvł ſubtulares. Uñ in lege pᷣcipit

vt ſubula ꝑfoꝛet᷑ aurꝭ ſerui. Exo.xxj.⁊ coꝛ.

bu. Unde quidam. Eſt inſir̃m ſubula ſu/
toꝛis acutum.

ubulcꝰ.ci.i.cuſtos ſuũ.vñ lirgil. Ue/
nit ⁊ opilio.tarde venere ſubulci.

uburbana ſunt circũiecta vꝛbis ediſicia

qſi ſub vꝛbe poſita ᷣm Iſiõö.
Duburbiũ. bij.n. g. ðꝛ a ſub ⁊ vꝛbs. Et di/
cunt᷑ ſuburbia burgi qͥ ſũt iuxta vꝛbẽ. Uñ

ſuburbiũ q̃ſi locꝰ ſub vꝛbe poſit ſiue bur/
Gircon ſuburbium alio noĩe ðꝛ ꝓaſtium

uccentoꝛ.torꝭ.qͥ in eccł ia poſt pᷣcentoꝛeʒ
ſiue pncipalẽ canteꝛẽ ↄſequent᷑ canẽdo re
ſpondet.vel qͥ facit officium pncipaliter in
choꝛo ſiniſtro.
Ducceſſoꝛ.orꝭ.ðꝛ qͥ locũ pᷣcedẽtiũ occupat
Ducceſſus.us.ni.i.pſper ⁊ bonꝰ euentus.
Ducceſſio qñq; fit de capite in caput.⁊ qñ
q; de gradu in gradum. ſᷣm Aʒo.i ſum.de

ſucceſ.edic. C. ⁊.ff. e. ti. l.j.

Ducceſſio de capite ĩ caput.eſt cũ deficiẽte
pmo capite liberoꝝ.oꝛit᷑ fᷣm caput agna/
toꝝ.⁊ iſto deficiente.ſuccedit tertiũ caput
cognatoꝝ.⁊ cognatꝭ deficientibo ſuccedit᷑
q̃rto oꝛdine.pꝑ vñ vir ⁊ mulier vel vxoꝛ.vt
R. in ti.vñ vir ⁊ vx.aut.pᷣterea.

ucceſſio de gradu in gradũ eſt qñ plures
pſone ſunt in eodẽ capite.ĩ diuerſis gdib⸗
vna poꝛ. altera poſterioꝛ.naʒ poꝛe repulſa

Krene
cccene⸗
Graſiccdo⸗
ſEthſni
fucrilaq in
ſenh
gue li⸗
Occinctorton
itrunaiw⸗
uacnunnun
Oudonnmm
ic aſch

Vpoſtea ſucl

(Nrarior,
ones ſucco
res uſceſudd
waetaffirn
damböcurn
Ouccubabe
bat Neſuca
nqoumd
ncubi noein
Oaalamnme
Byyoon etent
Oſawm innin

ODucnunens e

ercus.

S Nicdgaiiſun
Ahla , Yunenu

Auiitnanſue

1

Snatnoniäten

(Aailflnte

noſe cſencni⸗
Aforpgggaban
pclensſtarn
ichunnets D
opdyoc.
Poleleiguui
Dlocnn

Erminiſtat,

ga hanigp
Kundie

enn Fſnn
udſuheann
tſud altzeng
shecn.
Maan nl n
Pecil Jiſt

eſibtisng

ubtn üiie

ſudrdahſire
der. Drdienti
ucſuntſuber

fſaralſuenin
cllgelenene

Whücnletcengf

noſubtcnlant
bt us göctr,
emadidnsnipen

aſmnea aiͤ ſunt
. Uäinlegrant
ſani Etomtar.
Künſfnſubulſn

i m Uil. U⸗
rubula.
n wbis hifen
ſi
be wbo. Etdi
tüun vbe Di
epoſt ſiucbur/

Oniede ene

kapolkßcontce
ſcavenkemmidot
cumpnoriian

becdetiüiocet

cr tbon ne

rcptrin cnnc
um NZhoiſnd

cnlk fn Chlucn

ſpe vł repudiatione ſequẽs ſuccedit. vt. ff.
de ſucceſ.edic.l.j.⁊. C.e.ti.p Aʒzo.in ſum.

Huccidane.a.um.i.apt ad ſuccidendũ.et
ↄvꝛa ſuccido.Et ſucciſiuꝰ.a.ũ.in eodeʒ ſen

ſu. Et h ſucciſiua.uoꝝ.tm̃ płis numeri.i.
fruſta.illa q̃ ſutoꝛ abſcidit de materia.qꝛ ð
ſolea ſubt? abſcindunr.
Gucciduus.a.um.i.ad ſubtus cadendum
paratꝰ. Uñ Claudianus. Succidui titu
bant greſſus. Z

uccinctoꝛ. torꝭ.m. g.qͥ ſe ſuccingit cã mi/

niſtrandi vel ſeruiendi.

7

GSuccinctoꝛium rij.n.g. dicit᷑ illud quo ſuc

cingimur.

Duccontrariꝰ.a.ũ.ðꝛ a ſub ⁊ Sꝛiꝰ.⁊ mutat᷑

b.in c. et ſic dʒ ſcribi ꝑ duo c.vel fit figure

depoſite. a ſuccontrarioꝛ arꝭ.qð cõponit᷑ a
ſub ⁊ ↄtrarioꝛ.Et dicũt᷑ in dialeticaꝓpoſi/
tiones ſuccõtrarie.due ꝓpoſitiões ꝑticula/

res eiuſdẽ ſubiecti.⁊ eiuſdẽ pᷣdicati.quarũ

vna eſt affirmatiua ⁊ altera negatiua.vt qͥ/

dam hõ currit.qdam hõ non currit.
Ouccuba.be.ↄ.g.qͥ vel q̃ ſuccũbit vl ſuccu
bat. Itẽ ſuccuba ðꝛ ↄcubina a ſuccũbẽdo
Item qͥdam demones dicunt᷑ ſuccubi vel
incubi.vide in piloſus.
uccuſſatura re.i.trotatura. Vnde illud.
Bꝛadarieſt equꝰmollis inceſſus ſine ſuc/

cuſſatura innitens

Duccutaneus.et ſuccuticus.vide in ſub/

tercus.

Ducidus.a.ũ.i.ſuco plenꝰ.humidꝰ vel im/

butus. vñ Juuenal. Qui ſucida nollet la/
na pati.i.tincta ſuco aliccolois.

Ducinus.ni.q̃dam gẽma quã greci vocãt

electrũ.ſ.fului ⁊ cerulei colorꝭ. Fert᷑arbo/
ris ſucꝰeſſe.⁊ ob id ſucinꝰ ðꝛ.A qbuſdã vo
cat᷑ arpaga.ab arpe qð eſt raꝑe.eo ꝙ attri/
tus paleas ſicut magnes ferrũ rapiat. Sʒ

S ”M
. 1 1 „
W

iſta noĩa. Uel ſucus ðdꝛ a ſugo ge. qꝛſ⸗ ugitk.
Inñ ſucoſus.a.um.i.abũdans ſuco. Inde

in Auroꝛa. In petra carnes poni ſucuſq;

iubent᷑ Quidam tñ putant ſcribendũ ſuc/⸗

Dudariũ.rij.i.facitergiũ.ꝗᷓ ſudoꝛeʒ a facie

tergimꝰ. ⁊ a ſudo.das.Sudariũ etiã ðꝛ
qð tenet᷑ſuꝑ ceruical. Itẽ ſudariũ ðꝛ panꝰ
ille in qᷓ coꝛpa moꝛtuoꝝ inſuunt᷑ ad ſepeli?
dum.⁊ tũc ðꝛ a ſuo ſuis. M

udates tj.ꝗ facit ſudes. ⁊ ð a ſudes.
Gudatus.a.ii.i.ſudibꝛarmatꝰ vel oꝛnatus

7 ðꝛ a ſudes.vł ſudatꝰ.i.ſudus. Põt etiam
ſudatus a ſudo das.deriuari.i.q ſudoꝛem

Dudes. dis.i.palꝰ vel ꝑtica q̃ terre infigit

acuta. ⁊ ð? a ſudus.qꝛ mundat᷑ ⁊ purificat᷑

vñ Job.xl. In ſudibo ꝑfoꝛabit nares eius

Uel ſᷣm qſda ſudes ð a ſuo ſuis.qꝛ ſepes
qſi ↄſuta ſudibo videt᷑.eo ꝙ ſudes extranſ/
uerſo ꝑ eã mittant᷑ ⁊ figant᷑.⁊ coꝛ.pᷣmaʒ ſu

des nomen.ſʒ ſudo.das.⁊ ſudes vᷣbũ ꝓdu.
eam. Uñ qͥdam. Trabs ⁊ acuta ſudes.ſed
vᷣbum dicito ſudes.

Dudus.a.um.i.ſerenꝰ.mũdus.purꝰ.⁊ ðꝛ a

ſub ⁊ vdus. Pꝛopꝛie q dem illud tempꝰ ſe-
renum ðꝛ ſudum qð venit poſt pluuiã. vñ
⁊ ver ðꝛ ſudum.i.ſubudũ.qꝛ poſt hyemeʒ
venit. Itẽ ſudus cõponit᷑ ꝑſudus.a um.i.

valde ſudus.⁊ ꝓdu.ſu.

uetum. uſitatu.aſſiduũ.quotidianũ.
uffibulatoꝛiũ.rij.i.ſubligatoꝛium.

Duffibulum li.i.ſubligaculum.

Duffocatio.onis.id eſt.ſtrãgulatio.ſuggil.

Duffraganeꝰ.a.um.i.auxiliarius.⁊ ꝓpꝛie in

ꝓbis. UIñ ep̃ᷣi dicunt᷑ ſuffraganei alioꝛum

H̊ ſucinum.ni.ðꝛ pyxis a ſuco ibi repoſito.

vñ Juuenal. In cuius manibo ſeu pĩguia
ſucina tricas. Quidã ſcribũt ſuccinꝰ ⁊ ſuc

cus ꝑ duo c. . .
Ducula le.i.ꝑua ſus. Vñ dicit Pꝛiſcianꝰ.

I.iij. Sus cõmune abiecta s.aſſumpta cu
la.facit dimi.ſucuul.
Guculentus.a.um.i.plenus ſuco. In hec
ſuculentia.tie.

Guculꝰ.li. dimi.i.ꝑuꝰ ſus.vel pᷣt eſſe dimi.
àa ſucus. Iñ ſucuł.i.ꝑuꝰſucus.ſʒ tũc qͥdazʒ

Gan ne ini c. L

epiſcopoꝝ.qꝛ debent eos iuuare.nõ ſolum
opere ſed etiam verbis.⁊ ſi non pñt opere

ſalcem bisq.
Duffragines.i.poplices.a ſub ⁊ fragus.qꝛ

* *

ſub fragis ſt. vel qꝛ ſubtꝰ fraãgunt᷑i. flectut᷑
nõ ſupꝛa.ſicut in bꝛachijs.⁊ coꝛ.gi.

Duffragium.eſt ꝓpꝛie patrociniuʒ qð pᷣſtat

aduocatꝰ aut ↄſiliũ vel ſeruitium.xij.q.ij.

ſuffragia. Qñnq; ponit᷑ ꝓ ſalario qð debet᷑
aduocato ſᷣm Aʒo. C. de ſuffra. Oñqʒ eſt

oↄſenſus in ſcriptis redactus.ſ.cuʒ dicitur
Ego. H. noĩo.B. in pᷣlatum. Et ſic ſumit

de elec.c.ppetuo.l.vi.Eſt etiã auxiliuʒ de/⸗

ucus.ci.m.g.ðꝛ a ſaccꝰ.eo ꝙ ſacco expꝛi /

mat᷑.vt ptiʒana.apoʒima.ʒoma.⁊ ſt᷑ greca

pᷣcationis ꝓ aĩabo factũ. Et ſic ſunt q̃ttuoꝛ

modi ſuffragandi ꝓ animab.ad quos rs

alij reducũt᷑.ſ.oꝛo btõꝝ hoĩm.ſiue amicoꝝ

ieiuniũ.elemoſyna ⁊ ſacr̃m altaris. Unde

Miſſa.pᷣceſ.dona.ieiunia.q̃ttuoꝛ iſta.Ab
ſoluũt alas q̃s purgãs detinet ignis. Itez
ſuffragia etia dicũt᷑ oꝛones ſctõꝝ.q̃s ꝓno
bis fundũt ad deũ.⁊ rogatiões qs ꝓ xpᷣia/

nis eis füdimꝰ.ſ. Sctẽ petre oꝛa ꝓ nob ⁊c.
Ouffuſoꝛiũ.rij.n.g.ðꝛ vas in qͥ eſt oleuʒ qð
ponit᷑ in lucernis. Idẽ ⁊ infuſoꝛium. Itez
ſuffuſoꝛium ðꝛ ꝑ qð ꝓijcit᷑ ablutio calicis.
Zaſn infuſoꝛium ⁊ fuſoꝛium,.

uffuſus.a.um.i.parũ vel ſubtꝰ fuſus.

iuggeſtio onis.i.ꝑſuaſio. .ſultatio.⁊ ppe

in malo.⁊ ðᷣꝛ a ſuggero rꝭ. Suggeſtio etiã
ðꝛ diabolica ꝑſuaſio ⁊ ↄſultatio.

uggeſtus. us. ui. i. ſuggeſtio. vl ſuggeſtꝰ.

id eſt tribunal.vł ſedes pncipis.⁊ ðꝛ a ſug

ero rꝭ.qꝛ ibi multa replicatio veſtiũ ⁊ pal

ioꝝ. ⁊ tapetoꝝ ſub pꝛincipe gerit᷑.i.ponit᷑
Uel qꝛ dum pnceps ibi ſedet multa ei in
aurem ſuggerunt.

„

O uggrun da eſt vna ꝑs tecti vniuſcuiuſq;

—–
M
ꝗÿMB

ulcci.ðᷣꝛ qð defoſſuʒ ẽ int᷑ duas poꝛcas

—— 2

domꝰ q̃ incũbit extremis capitibo tignoꝛũ

tectualiũ.vt.ff. ð his ꝗͥ deiec.vł effu.l.ſi vo.

5§.ſi pᷣtoꝛ ait. Etals ðꝛ ſubgrunda vel ſub

7

uinꝰ. a.ũ.i.ad ſuem ꝑtinẽs.lł res ſuis. Jñ

ſuillus.a.ũ.i.poꝛcinꝰ.vñ Eſa.lxvj.Qui co
medebãt carnẽ ſuillam.i.ſuis. Item dicit
Pap̃ᷣ.ꝙ ſuini ſunt poꝛci marini ſic dicti.qꝛ

dum eſcam querũt moꝛe ſuis ſub aqͥs traz

fodiunt. Item ſuillꝰ.i.puꝰ ſus.
7 ðꝛ a ſol.eo ꝙ ſule ſolẽ capiat.vł ðꝛ a ſuo
ſuis. qꝛ vomere traſuit᷑.vł qꝛ q̃ſi ſuẽdo fiũt
ſulci. In ſulcułꝰli.i.ꝑuꝰ ſulcus.⁊ ſulcoſus
a.ſ. Et h̊ ſulco onis.q ſulcos facit.

Pulmo.onis.eſt q̃dã regio de cuiꝰ regiõis

Aidog pelig. natꝰ fuit Ouið. Uñ ipſe
Ouidiꝰ di. Sulmo mihi patria ẽ gelidis
vberrimis vndiſ. In h̊ ⁊ P ſulmonẽſis.⁊ H

7 — 7 „

ſe. illiꝰciuitatꝭ vel ꝑtinẽs ad illa ciuitatem

Dulphur.urꝭ.n. g. fomentũ ignis eſt.qð tñ

ſic ignẽ nutrit vt guiſſimũ fetoꝛem exhalet

Iñ ſulphureꝰa.um.i.de ſulphure exñs.et

B ſulphuretũ ti.locꝰ vbi ſulphur abundat

umen.inis.i.minuta poꝛcoꝝ exta vl pin
guedo que ẽ in ventre poꝛci.vl potiꝰpoꝛce
fete.qð tñ abdomen ðꝛ q̃ſi abditũ omentũ

Ponit᷑ tñ ꝓ qͥlibet bono ferculo.vñ Perſi

Ealidum ſcis ponere ſumen. Sumen ðꝛ
etiã tenerrimꝰarborꝭ coꝛtex? hĩic pubẽdoꝝ
et pubendaꝝ pilos ſumina dicimꝰ. qꝛ vᷣtꝰ

Duꝑbo. a. um q vult vi

ponit᷑ p vmbilico. Vñ di.Auicenna.li.iij.

c. de cauſis hydropiſis.A ſolitꝭ ĩfantes dũ

ſüt in ventre. mingũt ex ſumie ⁊ oꝛtianteq;
liget᷑ ſumèẽ eis.mingũt et᷑ ex ſumĩe.cũ ꝓhi/

bet vꝛina ex illo latere tendit ad veſiciõo.
Gummanꝰni.m.g.i.pluto.deꝰ inferni.⁊ ð
a ſummꝰ⁊ manes.qi ſummꝰmaniũ.i.infer

nalium.⁊ ꝓdu.etiã ma.

— — —

üma me. ðꝛ cõpẽdiũ totuzʒ qᷓdã bꝛeuitate

ↄtines.vł capitale. Iñ ſummula le.dimi.
ig eſt ꝑua ſum.
Dumptꝰ us.ui.i.di
vel paſſio ſumendi Jñ ſumptuoſus.a.ũ.i.
ſumptu plenꝰ.ſ.multũ ſumptũ exigensvel

facies. In ſumptuoſe.ſi.ſime.aduer.Ethᷣ

ſumptuoſitas tat.

„

Duna mitꝭ.captiua vł deſpecta interpᷣtat᷑.

Dupeellex. lis.f. g. ðꝛ ſuba vlł facultas.⁊ oẽ

inſtrm ⁊ oꝛnamentũ domꝰ.Et c heterocli
tũ genere. nã in ſingulari ẽ ge.f. H ſuppellex
In płi vᷣo neu.h̊ ſuppellectilia.Et vt dicit

Pꝛiſcianꝰ Antiqͥ dicebãt h ſuppellectil.lis
Inuenit᷑ et h̊ ſuppellectile.lis.n.g.Et ſcri/

bit᷑ ꝑ vnũ p.coꝛ.em̃ pmaʒ.vñ Oꝛatiꝰ in.v.

Jam dudũ ſpledet focꝰtibi mũda ſupellex
upabdicatiuꝰ.a.ũ.i.ſuꝑnegatiuꝰ. Unde
ſup abdicatiua ðᷣꝛ negatio q̃ addit᷑ negatio
ni.⁊ nihil cooꝑat᷑ pluſq; pᷣcedẽs.vt ĩ vulga

ri ſolz dici. Ego nõ habeo nihil. q nõ plꝰ

valet.q; ſi diceret᷑. ego nihil habeo.

Duꝑadultꝰa.ũ.ſuꝑexcretꝰ ðꝛ. Uñ.j.Coꝝ.

vij.appellat᷑ 'go ſuꝑadulta que execreuit
vltra etatẽ pubertatt. 2=èð
ideri qð nõ eſt.i. ſup̃
qd ſit.Qui em̃ vult ſuꝑgredi qð eſt.ſuꝑb⸗
eſt. In ſupbe. biꝰ. ſime.aduer.Et h ſuꝑbia

bie.ſ.q moꝛꝓpꝛie excellentie.vł ſuꝑgrediẽs

elatio ment de eo qð nõ eſt. Sʒ arrogan/
tia eſt inanis glła de eo qð qͥſq; eſt. De ſuꝑ
bia naſcit᷑ arrogãtia ⁊ nõ ecõuerſo. Niſi eĩ
pᷣceſſerit occulta mentꝭ elatio.nõ ſeqͥt aꝑta
iactantia laudiis JòMB

—]—7„

Sußpciliũ lij.i.oꝛdo piloꝝ qͥ eſt ſuꝑ oculos

Ponit᷑ etiã qũq; ſuꝑciliũ ꝓ ſuꝑbia.q in eo
maxiĩeapparet. Iñ ſuꝑcilioſus.a.ij.i.ſuꝑb⸗
⁊ arrogans. Itẽ ſuꝑcilioſus triſtꝭ.ſeuerui
” ſemꝑ incedit depꝛeſſo ſuꝑ/
cilio. òèòM
Dupꝑhumerale.vide.ð.in humeralis.
upliminare. ri.n. gi.limen ſuprꝰ. Iñ h
bec ſuꝑliminaris.⁊ h re.ad ſuꝑliminareꝑ

tinens.

ſt penſa vkerpenſa k actꝰ

.

nstrſye

gfuſii
funrenglo⸗
eſcsſlgtn
ettespelit
ineſeclic
Vniadln
ablſ dede
ſnpkinoſts
ſuo licolonc

ſiglinoſnsd⸗

—

urrſbilbe

pe hatin
Hpindqlct
Suparanos

Supeien
connat cin
nikſepep vel
lor poͤpnn.
tos ing
Juuenal O
gtoums.

upedane hel

cleeniſolere
Ui ap. Ui
ctinii woczt ſun
ſupedune Etin
Unn Etin daß⸗

Wülcdbeladicn
Chhpodondr.
pcuteigi
lii Oupenarl
ghligq narien
puedant ſubat
ANuguſnn
untnoſtmopen

(6perias.

ulplergogq
unnat ſiupler⸗
Wuer Ethſnli
iſlciten⸗
Mlon dicife
AWEopbliciden
Qokbonor ubi
hlenoonis⸗
neenis icki
Moſsinlangt⸗
Pichitan

1diSudcnnn
sZoſtüine.
r umietenmn
tck aſunſtait
etenctadei.
undenn
¹
Utomzöciban
ſummubkn

Maakehgtilr
Jiſunpnnoſeti
Müfumprückgen
imeacrne

Ndehecnnrit
ſnda Kſalm
idom Etehen
Alnigelhſgt
Pellecnlig Ctmn
ceditbſupclen
lemielisngCt
znßz i ODanin
N nbimici ſupcle
pnegunu'D
nnoqjacMitnezt⸗
Fictuis rirl
wnihil on;
bbülbatoe,.
lacvecrectauu

giedrckiſtß
1dacr⸗Ethſupb

mte N upgreti

nöͤct Dzanegn

oceſc⸗ eden

15 onaſt⸗
mano öſe
larqekſtgn
liüp intu .
hchioſnsn

—

—

1sN
clioſus 6
ginceundc

—

2 ans

.iAmch E. .,
eaaſeginm

6*

EnmNnüig

N

Dupliciü cij.

Supnas natj..g.i.ſuꝑnus.a.ũ.ſuꝑna co⸗

lens. ⁊ ð a ſuper.

Supſtes.ſtitj.i.ſenex vel remanẽs viip. vel

vitã ducẽs.⁊ coꝛ.pe.gti.
Dudpſtitio onis.

perſlua religio. ⁊ obuatio ł culta idoloꝛZ.
⁊ ðꝛ ſic a ſuꝑſtitibo.i.ſenibo qᷓ multꝭ ãnis ſu

perſtites. ꝑ etatẽ delirãt ⁊ errãt qda ſupſti/
tione.neſciẽtes q̃ vetera colãt.aut q̃ yeteꝝ

ignari addiſcant.vñ ðꝛ ſica ſuꝑſtantibo.i.a

deis. qñ.ſ.de deis nõ timenda timemꝰ. Iñn
ſuꝑſtitioſus.a.ũ.ðꝛ falſus vł van religio/
ſus.vlł idoloꝛũ cultoꝛ. Uñ damnoſus vel
ſuꝑſtitioſus ðꝛ qͥ tota die pᷣcabat᷑ ⁊ immo/⸗

labat. vt ſibi liberi ſuperſtites eſſent.

uperꝰ ri.in. g. de celeſtꝭ.⁊ ðꝛ a ſuꝑ. Et e

ſuperꝰa.ũ. adiectiue.
Dupinꝰ.q.ũ.i.reuerſatꝰ.

Sumpar. atſo iubiecr pari Iuh ſuppa

ritas tat.⁊? coꝛ. ppo.
Duparꝰ ri. etpłr ſuppara.ſupparoꝝ.i.mani

ca oꝛnatꝰ cã ſuꝑ alia ducta ⁊ criſpa.Et po

nit᷑ ſepe ꝓ velo breplicatõe vl ſũmitate ve/
loꝝ. ⁊ pð.pmã poſitõe.UIñ qͥdã. Suppara S

nuda tos cingunt anguſta lacertos. Item
Juuenal. Duppara veloꝝ periturꝰ colli/

Suppedane nei. i. ſů cabellü ſub pedibo. ſicut

circa lectũ ſolet eſſe ſcabellũ qð hʒ vſũ ſcri
nij vl capſe. Vñ iam ex ↄſuetudie qdlibet
ſcriniũ vocat᷑ ſupedaneꝰ Idẽe ⁊ pedaneꝰ⁊
ſuppedaneꝰ.Et ſuppediũ.i.ſubſidiũ.auxili
um. Et ſᷣm Pap̃.ẽ ge.n. Uñ dicit ſupeda
neũ ſcabellũ dictuʒ qꝙ ſub pedibo ſit. H gre
ce hvpodion Z3. M
Buppetia tie.f. g.i.ſuffragiũ.ſubſidiũ.auxi/
liũ. Supetia vl ſuppetie dicunt᷑ ppꝛie illa
auxilia q̃ maxie ab illis petunt᷑.vl illis pᷣci
pue dant᷑ qͥ ſub alioꝛũ detinent᷑ ptãte. Uñ
Auguſtinꝰ. viij. de ciui.dei. Qui hinc defe

runt noſtras peti
ſuppetias.

upylex. c..o. g. ſupplicat vł damnat᷑ Nã

qͥ damnat᷑ ſuppler eſt ⁊ hũilis. JIñ ſupplicit
aduer. Et h ſupplicitas atj.⁊ facit gtin plu
ralẽ ſupplicũ.⁊ coꝛ.pli.

Duplicarij. dicũt àͥ ob aliqð delictũ enoꝛ
me.in publicũ deuoluunt᷑ erariũ.qᷓ deuo/

lutio ðꝛ bonoꝝ publicatio.

7

Supplicatio. onis.. g eſt petitio venie pꝛi/
oꝛis erroꝛis. vl eſt qᷣ dam benignitat ipſiꝰ
ſuꝑioꝛis imploꝛatio.

— 77 7„

fg. damnũ vl vana vl ſu /

tões. inde referunt deoꝝ at. vñ P
naribo ſuis.i. poꝛce. KW
Duſa ſe.m.g.qdam fluuiꝰ. Iñ ß̃ ſuſa ſe.⁊ h

toꝛmentũ. pena pqᷓ ſt uppli⸗/

cat᷑ Et ſuppliciũ.i.ſupplicatio. Ooꝛis em̃
erat antiqt. vt de rebo ſi upplicũ.i.dãnato2
donaria.i.templa deoꝝ ampliarent᷑ ⁊ ideo
ſupplicia ponũt᷑ ꝓ ſupplicatiõibo. Uñn⁊ ſup
pliciũ ðꝛ ꝓpꝛie cũ qͥs ita danat᷑ vt bona eiꝰ
ↄfiſcent᷑ ⁊ in publicuʒ ad opꝰ temploꝝ vel
fiſci redigaanttt.
Supᷣm.a.um.i.ſummꝰ.et ꝛ q ſupꝛa qð coõ
parat᷑ ſupꝛa.ſuꝑioꝛ.ſupᷣmꝰ ł ſummꝰ.⁊ coꝛ.
bmaʒ. Uñ in auroꝛa. erga ſupᷣma deire
Sna oceſſa ſuyOill.
upus. a. i.ð? ꝑ ſyncopam ꝓ ſupinꝰ. ⁊ idẽ
eas ſupinnes.
Dur anguſtia ðꝛ m Paß.

Bura re ðꝛ poſterioꝛ ꝑs tibie.ſ muſculꝰti/

biaꝝ. ⁊ ð a ſuo ſuis.qꝛ ſuit ⁊ vnit tibiaʒ fe⸗
moꝛi. Et ſepe ponit᷑ ꝓ tibia.vñ Judic.xv.
Vt ſtupetes ſurã femoꝛi interponeret.Etc
Deut᷑ xxviij.Percutiat te dñs vlcere peſſi
mo in genubo ⁊ in ſuuis.
Durcꝰ.ci.m.g.trũc qͥ manet poſt abſciſio/
nẽ arborꝭ.vł ſurcꝰ.ramꝰ qͥ ab arboꝛe abſci
dit᷑⁊ generalr ꝓ ramo ponii.
urcetiã dictꝰeſt ſtat.qſi ſurſũ canẽs.qꝛ
poſt virgiliũ int ceteros poetas pncipatũ
obtinuit. Iñ ſurculꝰ li.dimi.i.puꝰ ſurcus.
Durdus.a.ũ.ðᷣꝛ a ſoꝛdes. qſi ſoꝛdidꝰa ſoꝛ/
dib huoꝝ auribo acceptꝭ. Et q;uis multꝭ⸗
caſibo accidat.nomẽ tñ egri ex pdicto vitio
retinet. Iñ h̊ ſurditas tatꝭ.Et ſurdulłꝰa.ũ.
ſurdaſter ambo. diim.
Surregulꝰ li.di.i.puꝰ regulꝰ.q̃ſi ſub regło
Et ſignificat regulꝰmulta.vide.S.i regulꝰ

Durreptio onis.eſt repẽtina ⁊ feſtina alicꝰ

falſitatꝭ ſuggeſtio.

7 . „

Durrimus.mi.m..i.hedus.⁊ ðꝛ a ſub ⁊ ri

mes vł rima.q̃ſi ſub mãma adhuc exnis

SDus ſuis.o.g.i.poꝛcꝰ vł poꝛca.et ðꝛa ſuo.

ſuis.eo ꝙ eiꝰ ſetꝭ ſuat᷑ Uel ðꝛ ſus a ſubigo
gi. eo ꝙ paſcua ſubigat.i. tra ſubacta eſcas

reqͥrat.vñ Pꝛouer.xj. Circulus aureus in

ſuſis. ⁊ he ſuſe.axꝝ.qdã ciuitas.que iminet
ſuſe fluuio. Uñ Heſter. j. Duſa ciuitas re
gni eius exoꝛdium fuit. Item Heſter.iij.

Statimq; in ſuſis pependit edictum. Uñ

ſuſis indeclinabile acuitur in fine. ſed ſu/
ſis dtũs de ſuſe non acuitur in fine.⁊ ideo
ſuſis in dtõ et ablatiuo poteſt acui vel non
acdir. .
Suſceptaculũ li.qð ⁊ ̊ ſuſceptabulũ li.ðꝛ

id eſt dom vel loc vbi alic rei fit acceptio

D 4

Duſt pẽdiũ dij.n. g. ðꝛ eleuatio intentõis ad

deuũ.vñ Job. Duſpendiuʒ elegit aia mea.
Itẽ ſuſpẽdiũ.i.ſupẽſio.ſtrãgulatio.laqueꝰ
Duſpicio.onis.ſᷣm Lulliũ ipoꝛtat opinio
nẽ mali qñ ex leuiba indicijs pcedit.Et cõ
tingit ex trib Pꝛimo ex h̊ ꝙ aliqͥs in ſeipſo
malus ẽ. ⁊ exh ipſo q̃ſi ↄſciꝰ ſue malicie de
facili maluʒ de alijs opinat᷑. Scðo ex h̊ qꝙ;
gliqs male afficiat᷑ ad alteꝝ.qꝛ de inimico

ex leuiba ſignis qͥs mala opinat᷑. Tertia ex

longa expientia. Unð ſ̃m phm ſenes ſunt

maxie ſuſpitioſi.qꝛ multotiens exꝑti ſunt

glioꝝ defectus.
Ouſurro.onis.m.g.i
tioſus.bilinguis.qͥ ⁊ h̊ ſuſurrꝰ ðꝛ.vñ Ulir
Gun urriũ rij.i.murmur latẽs locutio. Vñ
Job.iiij.Et q̃i furtiue ſuſcepit auris mea
venas ſuſurrij eĩꝰ. .

7 —

Sutilis.cõ.t. ⁊ H le.pe.coꝛ.q conſuta fuerit

circa antiqs moꝛes ſᷓm q̊ſdam.

Dutoꝛ.torꝭ.m.g.qͥ ſuit. Iñ ſutrix mulier qᷓ

ſuit. Iñ h ſutricula le.di.i.pua ſutrix. Iteʒ
a ſutoꝛ.ſutoꝛiꝰ.a.ũ. Et ſutim aduer.

Dutrinũ.ni.n.g.locꝰ ad quẽ ↄueniuntad

ſuendum.

Dutura re.ꝛ a ſuo.ſuis.vt Iſta tunica bʒ
bonã ſuturaã.i.bñ ſuta eſt.⁊ ꝓdu.tu.

ſequentem qz ab ea inciꝑe vt mitto
attinet. Itẽ qtienſcũq; t.ponit᷑ añ i.
purã.ſequẽte vocali.hʒ ſonũ dec.vt lectio
amatio.niſi pᷣcedat s.vt Saluſtiꝰ.vł x.vt
mixtio vel aſpiratio intcidat t.⁊ i.vt coꝛin
chios.vł niſi dꝛa impediat.vt litium.
Tabanꝰ.ni.i.oeſtrũ.aſilus.
Tabella le.dimi.i.ꝑua tabula.
T⸗Tabellio. onis.m.g.i.publicꝰ ſcptoꝛ a poꝛ⸗/
tangdis tabul.in q b ſcribebat᷑ añ vſũ char
te. Ideʒz ⁊ tabellariꝰ.i.publicꝰ ſcriba.qꝛ ea
tm̃ q̃ geſtꝭ publicant᷑ ſcribit. Et tabellariꝰ
vł tabulariꝰvl tabellio ðꝛ qͥ freq̃nter ludit

cũ tabulis. Et mobilit᷑inuenit᷑ declinatuʒ

tabellariꝰ.a.um. Et h̊ tabellariũ.rij.ſedes
vel aceruus tabellaꝝ.vel locus vbi tabule
ſeruankt.

abellariꝰ ſiue tabellio. eſt publica ꝑſona
ſacramento aſtricta in ciuitate.vt rones et

acta in foꝛmam publicã redigat a pᷣncipe.
ad h̊ officiuʒ deputatꝰ ⁊ ↄfirmatꝰ.Uel ſic.
Eſt ꝑſona publica hñs officium ſcribedi

murmuratoꝛ.ſenten

Siiſupioꝛẽ finit ſyllaba neceſſe eſt

inſtrumẽta ſup cõtractibo vel alij 8 reb ad

faciẽdũ fidem ſuꝑ eiſdem.Etr tabellionat½
officium ꝑ beneficij ſubtractionẽ appellati
one poſtpoſita intdici dʒ clericis in ſacris
oꝛdinibo ↄſtitutꝭ.c.ſicut.CT. ne cle.vel mo.

Et dat ibi glo.rõnem.qꝛ genꝰ negociatio/
nis eſt. Et finaliter tenet glo ꝙ in cauſa ec
cleſiaſtica vł ſpũali poteſt exercere officiũ
vt.c.qm̃.de ꝓbati.⁊.xxvij.q.ij.multoꝛum.
Item tabellio dʒ eſſe reqͥſitus ⁊ rogatꝰ.vt
in ſpe.de inſtru.edi.S.ij.v.ſed pone.⁊.S.iij.
in pᷣma columna.vt eſt glo.in verbo requi

ſitus.in cle.romana.de iureiur᷑̃. Itẽ tabel/

lio compellit᷑ conferre inſtrumẽta ſi roget
Sed pone.mandato ſuꝑioꝛis nõ vult cõ/

ficere qͥd erit. Reſpondet᷑ ꝙ puatur officio
tabellionat'.ſᷣm Bal.in.l. puidenduzʒ. C.
de poſtu. Et eſt ratio.qꝛ eſt ſeruꝰpublicus
hoc tamen limitat᷑.niſi vna cuʒ officio no/
tariatus habeat aliud officium anneruum.
⁊ illud ꝑ quiquenniũ exercuerit. Cũc em

innitus rogari nõ poteſt. Caſus eſt vnicꝰ

⁊ ſingularis.vt ibi notat Angelꝰ.in.l.j.C.

de tabu. li. x. Sed queritur vtruʒ tabellio

qñcunq; vult poſſit renunciare officio ta

bellionatuſ. Reſpondet᷑ nõ. Ratio.quia

nemo põt renũciare ſuo officio niſi in ma/
nus ſuꝑioꝛis ↄcedęẽtis.l.legantj.ff. de offi.

pᷣſi.c.admonet.de renunci. Item punit᷑ta
bellio qͥ accipit aliqd etiam a ſponte ſoluẽ
te vltra ꝓpꝛium ſalarium. ſᷣm Bal. in aut᷑

ſed hodie. C. de epi.⁊ cle. Itẽ ſcribens fal

ſuz inſtr̃m ĩmunitatꝭ dʒ puniri pena ignis
Caſus eſt ĩ.l.j. C. de emu.ↄcelſ.li.x.Et ſcri

bens minutũ inſtrm ꝑdit manũ.c.imꝑia/
lem.S.ſcriba.ð ꝓhibita aliena.ꝑ fredericũ

Item ſcribẽs inſtr̃jm vſurariũ eſt ꝑiurus.
7 nõ poteſt ampliꝰↄficere.Et põt ꝓnũcia/

ri infamis.ſᷣm Hoſti.in ſum.de vſurꝭ.ĩ fi.

fi..qͥd de notario.

Tabellula le.dimi.i.pua tabella. .
Taberna ne.f.g.eſt ꝓpꝛie domũcula in q̃ pa
nis ⁊ vinũ ⁊ carnes cocte vẽdunt᷑.⁊ ðꝛ a ta
bulis qᷓ ibi ſubſternũt᷑ mercim. Uel tabne
olim vocabant᷑ edicule plebeoꝝ ꝑue ⁊ ſim

plices in vicis axibo ⁊ tabulis clauſe.dicte

taberne.eo ꝙ extabuł erat ↄſtructe q̃ nüc

⁊ ſi nõ ſpẽm.nomen tñ pᷣſtinũ retinent.Jñ

H tabernio onis.qͥ frequẽtat tabernas.vel
qui ibi vendit neceſſaria.Et h̊ tabernariꝰ

rij.idem. Et h̊ tabernaria.rie.vxoꝛ taber/

narij.vł meretrix. Et tabernariꝰ.a.um.
Uabnaculũ.li.n.g.ẽ tentoꝛiũ in expeditiõe

=
S=

6

zatbenm
gennnn

eubanne

hutniſ

üicyeli
Vrſin
Friſnigritenm
iuni Eto⸗
ioEmi

ſonunnendan

Uriol,botd
lſrnei Luhn
iſii oſen
lederentd
(rilongäel
Fboaditüd
unriüſancun

Psadoriente,
(dis eratſacen
Kſancakſan
fioꝛ dicebatſ⸗
ſci rorſecn

ſ rrordiot
enoriſananu
onerir tcih
MWriori o nd
oni In manio
Mlpregvreurr:
Mihlonidne
Coxinentaprann
(Cbongledigun

hhedsfgioun
Prſſihdes in

hagaiigunk

in Pihtnbine⸗
(oyſtenithbit
n ſnluantes
Ehluhchecrdang
lgte ni Mitz

nicßtntpuela ſge

Nunamt T

Nncudinti,n

—
Se

ſopenoneino⸗
ſgmnonefzi⸗
Tftrevo⸗
e Maurorn. S
tbin.
demiſa r.
tn lemene

—

.

—
=
SE-

1

☛
S
=

S

1

+☛
SE
=

Nieſe
den Eindeln
drnnctdni
ecen

gebege
ehRö
metgiogntant

wteſtererntefei.

gemnn
enaſtrustnee
Zieſct donetſi

Egoinrenn

deiureinf Jirh
neinſhunnii
ſupiorisnint
ndckppuen
Ainl ouidenn.
grekſenheti
ipnaanoftunn
offcium man,
cocent Ticd,
ck. Casctzne
onnt Angchinhit
cntur vmuzubal
rmuncuureoffcotn
hö Nuno gn
nooffconiſiinnne
l leung deof
mei Tempunitn
uma ſonte ſolii
1n Baln au
e ſnbensil
puninpengignis
Nir. iſoi

t mani cimpi,

Niena Pfregerich
urarii ekpiunns⸗
ge. Ctpotpnüch/
infunn de uni

u ublla.
nedomüchlaini

—

— —
—
—

= –ͤGe, E —
SSESe
=SS —
S ESEESE
= =
= –
=
–— —
=

—
£
— —
KR
—
= S
= —
=ꝛ

=
—

—
— — =
=S —
=

et ðꝛ a taberna qᷓ eſt domꝰ innatural ĩmo
ad tempꝰdurat.i.quſq; res ibi vẽdunt᷑. Et
inde tabernaculũ ðꝛ.ſ.quedã manſio q̃ nõ

ꝓpꝛia ⁊ na⁊alis ẽ.ſicut tentoꝛia ⁊ caſtra mi/

litũ ĩ expeditiõe.qꝛ ea relinqnt᷑ finito bello

vł qꝛ figunt᷑mõ h.mõ illic.⁊ mutant᷑⁊ cuʒ

trãſmigrãte migrãt. Uł tabnacula dicũt᷑
a tabulis.qꝛ de tabulis ↄſtrui ſolent.vł qꝛ
tabulis ⁊ lignis ſolẽt apendi.⁊ appendunt᷑
funibo.Et no.q; tabernaculũ de q fit men

tio. Exo.xxvj. Erat domꝰ deo dicata.qua

drata ⁊ oblõgata.tribo clauſa parietibo aq
lonari meridiano ⁊ occidẽtali.Liber pate
bat ĩtroit ab oꝛiẽte.vt ſole oꝛiẽte radijs eiꝰ

illuſtrareẽ Tabnaculũ h̊ ĩ duas ꝑtes erat

diſtictũ.Poſterioꝛ vł interioꝛ ꝑs ad occi/
dentẽ decem cubitꝭ ptẽdebat᷑.⁊ ita q̃drata
erat ĩ longũ.ſ.⁊ latũ.⁊ ĩ altũ decẽ cubitoꝛũ
Et h̊ ꝑs aditũ dicebat᷑.vł ſctm̃ ſancti.ł ſan

ctuariũ ſanctuarij. vł ſcã ſctõꝝ. Anterioꝛ
pꝑs ad oꝛienteʒ.viginti cubit ꝓtendebat᷑qᷓ
cõis erat ſacerdotibo. Et hͥ dicebat᷑ ſanctũ

vł ſancta ł ſanctuariũ reſpectu hꝰ. Poſte/
rioꝛ dicebat᷑ ſanctũſcti.q̃ſi ſctm̃ ↄſecutiuũ
ſcti.vt ðꝛ ſecłm ſecnli.vł ſctm̃ ſcci.i.ſanctiꝰ
ſctõ.vt ðꝛ dñs dñoꝝ.rex regũ.Erat aũt in
interioꝛi ſanctuario arca cũ his q in ea re
poſita erãt.⁊ cũ his q̃ erãt ei ſuppoſita. In

anterioꝛi o candelabꝝ ad auſtrũ meſa ad
aqͥlonẽ. In medio ãtvelũ.i.nõ lõge ab adi

to altare aureũ tectũ tabnaculi nõ ↄcame/
ratũ.ſʒ planũ ad modũ paleſtine fuit q̃ttu

oꝛ oꝑiment aptatuʒ.ſiẽ ðꝛ in hiſtoꝛijs ſupꝑp
Tabnula le.di.i.ꝑua taberna.
Tabes bis.f.g.i.putredo.ſanies.ſʒ tabes q̃ᷓ

Erodũ.

ſtat q̃ſi ſtabes. Effluere tabe moꝛtuoꝝ eſt.
Iñn b tabecula le.dimi.i.ꝑua tabes.Etta⸗
bidus.a.ũ.i.putridꝰ.piger.deficiens.tabe

fluẽs. Iñ h tabitudo.⁊ h̊ tabiditas. Item

inuenit᷑ etiã tabi tabo.diptote foꝛme in eo/
dem ſenſu cum tabes. D
T Tabita hebꝛaice doꝛcas grece.puellavł ca
pꝛea latie.vñ Mattch.v. Tabita cumi.qðᷣ

interptat᷑ puella ſurge.ſᷣm Hieronimum

In marco tñ ðꝛ. CTabita cumi qð intpᷣta⸗
tur puella. dico tibi ſurge. ſʒ dico tibi ñ eſt

de interpᷣtatione.ĩmo ẽ additũ ab euãgeli

ſta ad diſcretionẽ faciend. vt oñdat᷑ ꝙ vo
cem ꝓdidit ⁊ vᷣtutẽ voci ſue dedit xpᷣus.et

p.pe. Uñ in auroꝛa. Extitit in iope deuo/

ta puella tabita.

Vabula le. ð: meſa. ⁊ Zꝛ a teneo es.qꝛ tenet
cibaria.ſ. ed ꝓpꝛie menſa paupeꝝ. tab ula di .

uitum. q̃ſi tenabula.eo ꝙ; teneat bolos car
nium ⁊ varia fercula ⁊ vaſa. Itẽ tabula ðꝛ
alea in qua ludit᷑ pyrgis.calculis ⁊ teſſerꝭ.
Item tabula latũ lignũ.ſiue lat aſſer. Itẽ
tabula.i.tegula.Et tabule in qͥb ſcribimꝰ
Et in his ſigficationibo ðꝛ a teneo nes.vel
a tego gis.qſi tegula.Et a tabula tabulatꝰ
a. um.i.tabulis oꝛnatus. Et h tabulatꝰ ti.
et ̊ tabulatum ti.in eadem ſignificatione.
ſcʒ qd ex tabulis ꝓſtratum eſt vł paries ex
tabulis vel edificium ex coaptatis tabulis
factum.
Tabularij ſᷣm Accur.ſũt qͥ faciẽdis publi /
cis inſtr̃is publice pᷣſunt ĩ ſingulis ciuita
tibo. vide.S.ſcribe tabellarij. L
Tabule teſtamẽti inde vocate ſunt.qꝛ ante
chartaꝝ vſum in tabulis.tã teſtamenta q;ᷓ
epłe ſcribebãt᷑.q̃ꝝ poꝛtitoꝛes tabellarij vo
cabant᷑ ſm Iſið.li.v. Et tabule teſtamẽti
ꝓpꝛie ſunt teſtm editũ in ſcbt ſiõtum et ꝑfe
ctum. Sʒ abuſiue etiã illa teſtamenta vel
tabulas appellamꝰ que falſa ſunt ⁊ viciata
ſᷣm Aʒo.in ſum. C. de tabu.exhi.

Vaciturnꝰ.a.ũ.qͥ facile tacet. Iñ taciturni

tas tatꝭ. Et taciturnitas eſt qũq; habenda
ꝓ ↄfeſſione.Itẽ tacituʒ eſt qd nullatenus

eſt exõᷣſſum. Qñq; tñ tacitum habet᷑ p exr·

pꝛeſſo.ff.ſi certum petat᷑.l.cum qͥd.⁊.c.gra
tum. de offi. dele.

Taddeꝰ dei.dictꝰeſt Judas frater Jacobi
minoꝛis.⁊ acuit pe.

Valarꝭ. 9. t. ? B re. ad talos ꝑtinẽs.vł ad ta

los ꝑtingẽs.⁊ ðꝛ a talus. Uñ talarꝭ tunica
ð eo ꝙ vſq; ad talos deſcẽdat.Et hͥ talare
ris.inſtr̃m volandi talo alligatum.q̊ mer/
curius vtebak. M
Talentum ti.n.g.q̃ddam pondus qð ſum
mũ eſſe ꝑhibet᷑ in greciſ.Nã nihil eſt calco
minus.nihil eſt talento maiꝰ. Cuius pon
dus variũ apud diuerſas gentes habetur
Apud romanos em̃ talentũ eſt ſeptuagita
duaꝝ libꝛaꝝ. Et eſt talentũ triplex.ſ.minꝰ
mediũ ⁊ ſummũ. Minꝰ qͥnq̃ginta.mediũ
ſeptuaginta duaꝝ libꝛaꝝ.ſummũ centum
viginti eſt. l
Talio onis.m. g.eſt cuiuſdã rei recõpenſa/
tio.vindicta ſilis delicco.vt Dens ꝓ dẽte.
oculꝰ pꝓ oculo eruat᷑.Et ita ꝓpꝛie eſt iniurie
recõpenſatio lex talionis.lʒ qñq; dicat᷑ bñ
ficij. Uñ in papᷣ.ðꝛ.Lalio eſt cum id patit
q̃ſq; qð fecit iiurie ł bñficij. Et ſm B diſti/
guit᷑ duplex lextalionis.ſ.vna ĩ bono.quã
dictat lex natural. De qua ðꝛ Matth. vi.

Diĩa qᷣcũq; vnlt vt faciãt vob hoĩes? vos

facite illiſ. Et h talio bonꝰeſt. Altera lexta
lionis ẽ i malo.quã dictat lex moyſi. Exo.
xxj.= Deut xix. Oculũ p oculo. dentem ꝓ
dente. ſupple reddet.⁊ ̊ dicebat᷑ lextaliõis

õ ”ðõ õä ““
è“
6
. õ 1
. . .
. . . . 6

unm. vñ Hiero.in epi.ad paulinũ.j. Sicut·

ſcʒ ꝙ talit recipiebat q̃lit᷑ faciebat. Et hec

lex in pᷣcepto erat iudici.maxiĩe ſi exigebat

bat᷑ ei ꝙ hãc vindictã petet.ſi tñ ex libidie

Tarmmi.m.g.eſt vᷣmis lardi. Iñ tarmoſꝰ

Pythagoꝛas mẽphiticos vates.ſic Pla,//
to egyptũ.⁊ architã tarẽtinũ.i.ſicutpytha
goꝛas adijt phᷣos egypti.ſic plato adijtegy
ptũ.⁊ architã tarentinũ.i.quẽdã phᷣm qui
dicebat᷑ archita.⁊ tarentinꝰ a loco.qꝛ erat
de ciuitate tareta.quã tarãs neptunijfiliꝰ
ↄdidit ⁊ noĩauit.⁊ p.pe.tarentinꝰ.

(dioſloiii

Gegalaledinn

Veceloriunie
in luſt
nen ſ⸗
SdCNRlsqust
( ſtnehal

vidicte hͥ faciebat moꝛtaliter peccabat.qꝛ a.um.i.tarmis plenꝰ. H mn nchne
Zeuit᷑ xix.ðꝛ. Nõ queras vltionẽ nec meè ¶ artarꝰ ri.in ſingulari.m.g.ſzʒ in płi h tar emumtſienu
moꝛ eris iniurieciuiũ tuonx. iaa. roꝝ. n. g pfundiſſim loca infernon. ö linlnucht
Ualpa pe.ĩcerti ge.q̃ddã aial ad ſilitudine qᷓ neminẽ extratit deꝰ. Illic ẽ ffetꝰ ⁊ ſtrido (mſ nimnii
murꝭ.qꝛ ſit dãnata ꝑpetua cecitate ⁊ tene dentium.hoꝛroꝛ tenebꝛaꝝ.tremoꝛ frigor⸗ Fmnuleoͦatg
brꝭ. Et em̃ abſq; oculiſ.ſꝑ terrã fodit.⁊ hu Inde tartareus.a.um.⁊ tartarinus.a.ũ.? D
mũ egerit. tadices ſubter frugib come/ coꝛripit.
dit. Hãc greci balphalacã vocnt. Uaurea ree.f.g.i.plaga vel flagellum ex co/ 4 ninmumiͦ
Talꝰ li.e ſub cruribo ⁊ ſub talo calcaneus rio tauull. IAIpllel8t
⁊ 8ꝛ ſic ꝓpter rotunditat. Uaaurin?a. i. ö a taurꝰ. Et h̊ taurinũ ni.qᷓ Faleclögin
Talꝰ etia ðꝛ deciꝰ vel teſſer. Iñ h taxillꝰli. dam ciuitas ab abũdantia tauroꝛũ dicta. H”W eiancuf
dimi.i.ꝑuꝰ talus. Uñ.Eſt talꝰ decius.tal? Iñ h ⁊ taurenſis.⁊ hOZ ſe. ade nce
D Caaurꝰ ri.eſt bos iuuenis.⁊ ꝓpꝛie adhuc nõ W Me

oſtrema pedis ꝑs.

deitelumteli

antal'. pater fuit pelopis. Et taãtalꝰ auis caſtratꝰ.· Et tauri vocat ſcarabei treſtes x Zalo ono
qua ardeã dicũt In h tatalideſ de.pe.coꝛ. ſilueſtres iricio ſiles. Itẽ taurꝰ et eſt vnuʒ lu rucdei
filiꝰvł nepos tantali. Iñ h̊ tantał.lidis.fi / de duodecim ſignis in circulo ʒodiaaatt. wwclckicd
lia vl neptꝭ Cantall. Uautologia. eſt vitioſa repetitio eiuſdẽ di meſiſfine
Uantꝰa.iũ.ðꝛ a tam. In tantalus.a. um.a ccionis.vt egometipfſſe. Fotſi,
tantillꝰa.ũ.ambo dimi.i.modicus. Vaxatio onis. vide infra in taxoaKas8. hunmhunin
Gantũdẽ n. g gro tantũdé. actõ tantũdem axillꝰli eſt dimi.e talꝰ. m vtrq; ſiẽtto unn ni⸗
? nõ amplius. vt tantũdem valeth. quan/ nem tali.vñ rarillꝰ pu talꝰ poſtrema s iß l
Tapetũ ti.n. .⁊ h tapes pis.⁊ H tapete. tis. Caxꝰ xi m. g.qdda aialeſt. Et h tax' dam un lliöden
in eodẽ ſenſu. Et ſetapera qſi ſrapedia. o arboꝛ venenata. æ amariſſimiſuci Jn ta ullinb
ꝙbmü pegibo ſubſternerent. q adhuc fit cus. a.i. Et h toxicũ ci.ddã genꝰ veneni. auninmiiih
⁊p. pe.vñ Ouidiꝰ. Regia tecta petũt.poſi qð ex ſuco illiꝰarboꝛis exmitt. ungn

tiſq; tapetibo altꝭ. Inuenit etiã h tapeta te. H
vñ Ulirgili.viij.enei.Armaq; crateras ſił
ulcraſq; tapetas.

Vecdoßgrocelanne
5. T Nonei neihen
Fro Ctpprente
(pnuninsanra
üfſcotcöancno.
biferoligtren

UVectü ti. n. g. ꝑs domꝰ. Et ſepe ponit᷑ p
apinoſis. hũilitas rei magne.nõ id age ipſa domo.⁊ ðꝛ a tego ꝗ. Iñ tectoꝛiꝰ.a.nu.
te. i. ſignte ſnia qðᷣ demõſtrat.vt ſi mare vo Item a tego gis.dicit᷑ tectus.a.um. id eft.
. cer gurges. Un. Tapinoſim facies dici᷑ coopernns.
ſimare gurges. vt vult Donatꝰ.vł ᷣm Iſi ¶Uechna ne.i.dolus.fraus.deceptio.et dici
do. Oñ immẽèſitas diuĩia vili reb oñdit᷑. tur a technis q eſtaſtutia vel factio. Inö5

Taratantara.n.g.indecli.nomẽ ficticiũ eſt ſſſauos.
Technula le.dimi.i.pua techna

i. ex ſono quẽ faciũt dictũ. Eſt eĩ taratãta

ra inſtrm q farina colat Eteſt inſirm cui⸗
ꝑcuſſione granũ defſluit int molas molẽdi
ni. Et ẽ clangoꝛ tubaꝝ. Un.Enniꝰ.Ac tu

ba terribili ſonitu taratantara dicit.

technoſus a.ũ.i.fraudulentꝰ.deceptoꝛius

doloſus.

aptum. Et qꝛ tedeꝛ faces ſolebant ferriar
gentes ante nu bẽtes.ideo teda ponit᷑ ſepe
ꝓ nuptijs vl ↄiugio. Iñ hec tedula le.di.i.

Teda de.f.g. lignü luminaribovł luminibd

uuganolininnn

rſeger gi
cronipſhotti

ſe Vanhein,

(nnnteieſign
ſeieſusy
enHun

Ingäinonn

Uardiuſculus.a.ũ.i.aliqntulum tardus.?ꝰ ꝑuatell. Cllingpec
ſepe recens. Uegdiui dij. n. g. i. anxietas. angoꝛ. faſtidiũ Bnmnthng
Varentũ ti.ciuitas q̃dã eſt. JIñ tarentinꝰ.a. 25 a tedeo des. MV lihincii

hos defen

lniczernatth

ſaſchannn
W
Netmmn.
uglancdi Fin

iſin⸗ Dl
Aiciſſcbeſe.

ntiN

õ

1. Ethtanmtin

bſe.

narnlo cird
npennocindin
intaros.
Iam miq ſin
aipolrenas
ing.

Ettvigi

ſimiſuc. JRnx⸗

Gdi gen venet .

wmii.

. Etſcheponit⸗

3. Jüleamnl al

icctus.Aunn

Aus deethtocnai.
utirre ticin

Gulcnt dethimin

gnutrchn

minanirtlumnn
Actsſolcunttn
Grotehgpolig

.

Jibentlule

Gannatumide

NKäiſcanbeitteint
Pnuetctn

B
7 ——
* 4
. *
..* *

Trediolum li.dimi.i.puum tedium.

I-edioſus.a.ũ.i.faſtidioſus.tedio plenꝰ.

Tegella le.dimi.i.ꝑua tegula.

Tegellaria rie.qᷓ et tegularia ðꝛ.ſ.venefica

ſuꝑ tegulas ſacrificrns.
Teges getj.f.g. ðꝛ ꝑua dom q̃ et tuguriuʒ
ðꝛ.ſ.caſula quã faciũt ſibi cuſtodeſ vineaꝝ
vel paſtoꝛes ad tegmẽ ſui.qſi tegerium vel
tugurium. Hanc ruſtici capanã vocãt.ceo
ꝙ vnum tm̃ capiat.

tum vł tegumẽtũ.⁊ h̊ tegmen oĩa a tego gᷣ

Tregula le.ðꝛ a tego g. eo tegat edes.Ea

dem ⁊ imbꝛex cꝭ.ðꝛ.q; accipit imbꝛes. Iñ
tegulariꝰa.ũ.⁊ h tegulariꝰ rij.⸗ tegulas fa

cit.⁊ H̊ tegulariũ rij.locꝰ vbi fiũt.vł aceruꝰ

vel multitudo tegulaꝝ.

Tela le. p lõgitudine ſtaminũ dictaa telon
dʒð eſt longu. Iñ telarius a. ũ. Et h̊ telariũ
rij.inſtrm texendi. Itẽ tela.loꝝ.eſt plurale

de telum teli.

Tellus.lurꝭ.ðꝛ terra frugifera a tollẽdo di
cta.qꝛ fructꝰ eiꝰ tollimꝰ. vel qꝛ fructꝰ eius

nos tollũt.i.nutriũt.vł qꝛ nos tollit.i.poꝛ

tat ⁊ ſuſtinet. Et declinat᷑ tellꝰin ſingulari

nũ ero tm̃ ᷣm vſum.⁊ ꝓ.pe.gti.Nota vᷣſus
Humoꝛ humũ reddit terrã terit vſus ara
tri.Eſtq; ſolũ ſolidũ.tellꝰ ſe tollit in altuʒ.

Tellus.ludis.qͥdam locus rome ſᷣm Papᷣ.

Tfellurꝰri.m.g.deꝰ tellurꝭ.⁊ p. pbe.
Telo onis.m.g.ðꝛ a telon greco. Teloneʒ

hoꝛtulani vocãt lignũ qͥ hauriũt aquaʒ.a
lõgitudĩe dictũ. Hoc hiſpaniciconiam di
cunt.eo ꝙ imitet᷑ auẽ illã roſtꝝ leuãtẽ ⁊ de

onẽtẽ.hmõi lignũ mõ ſepe fit ſuꝑ puteoſ
Telon grece.latine ðꝛ longũ vel tributum
Teloneũ.nei.pe p.i.tributum.⁊ ðꝛ a telon
greco. Et ꝓpꝛie teloneũ ðᷣꝛ tributũ de mer

cibo marinis circa lit acceptũ.q̃ſi oĩm lito

rũ fiſcalł cõductio. Uñ ⁊ teloneũ ðꝛ locus
vbi recolligit᷑ ⁊ exigit᷑.ſ.vbi de merce ſua a

nautꝭ emolimẽta reddunt᷑. Ibi eĩ vectigat

exactoꝛ ſedet.pᷣciũ reb ipoſiturus⁊ vocea
mercatoꝛibo flagitãs. Et tale officiũ habu
it beat Watche?. vñ Matth. ix. Et cum
trãſiret inde ieſus vidit hoĩeʒ ſedentẽ in te

loneo noie Mattheü. Iñ h̊ teloneariꝰrij.
exigit ibi tributuʒ. Et teloneariꝰ.a.um.

Telũ li.n.g.ðꝛ qͥcqͥd a longe iaci põt.vt la⸗

pis. martellꝰ?⁊ hmõi.⁊ ðꝛ a telon qd ẽ logũ

Vnñ tela ꝓpꝛie dicũt᷑ b hoſtẽ ipugnamus
ſʒ arma qᷣb nos defendimꝰ.et iõ recipiũt

copulatõʒ arma ⁊ tela.Telũ et abuſiue ðꝛ

Uegimẽ.inis.⁊ h tectura re.⁊ hinc tegimẽ/

gladiꝰ.et telũ ð: doloꝛ laterꝭ.qꝛ coꝛpꝰdolo
re trãſuerberat tanq; gladiꝰ.⁊ pdu.te.Un

OQuidiꝰ epi. Heu patioꝛ telis vulnera fa/

Uemere i pᷣſumptuoſe. fatue. ſtulte. ſine cã

ſine ↄſilio. Iñ hͥ temeritas aꝶ.i.pᷣſumptio

violẽtia.fatuitas.⁊ temerariꝰa.ũ.i.pᷣſũptu

oſus.qudax.qͥ audet audẽda.⁊ nõ audẽda

Et diſtat in audacẽ ⁊ temerariũ.qꝛ teme

rariꝰẽ qͥñ extimat ꝑicłʒ.audaxvo qͥñ timet
Temeſis eſt vniꝰ ↄpoſiti aut ſimplicꝭ verbi
ſectio.vna dictiõe vel pluriba interiect.vt
Septẽ ſubiecta trioni.hoc ↄpoſitũ nomẽ
ſeptẽtrioni diuidit᷑ ⁊ iterponit᷑ vna dictio
ſcʒ ſubiecta. Itẽ maſili poꝛtabãt iunenes
ad littoꝛa tanas.h̊ ſimplex vᷣbuʒ diuidit᷑.ſ.
maſilitanas.i.de maſilia ꝓpls que eſt vꝛbo
gallica diuidit᷑.⁊ płes dictões interponũt᷑.
ſcʒ poꝛtabãt iuuenes ad litoꝛa.

— „ 7 „ — . 5„

Temetũ ti.n.g.i.vinũ.⁊ ꝓpꝛie bonũ vinũ. et

ðꝛ temetũ.q̃ſi tenes mentẽ.⁊ etymol.⁊ coꝛ.

pe. Uñ qͥdam. Clina falerna merũ temetũ

bachuſq; lieuauauaus.e
Uemo.onis.m.g.i.lignuʒ longũ ⁊ extentũ
in aratro vł in carro ad qð iugũ ligat᷑. Et
temo ð gubernaculuʒ nauis.⁊ ðꝛ a telon
qòͤ e longunn.
Vempe.n.g.płalis nu.indecli.⁊ tm̃ in ntõ
actõ ⁊ vtõ.ſũt loca tempata ⁊ delectabilia
⁊ inteſtalia.licet ⁊ quelibet loca delectabi/
lia dicant᷑ tempe.ſic ⁊ teſta dicũt᷑ loca aſpyꝛe
ra ⁊ inculta.ſᷣm Hug. Pap̃ᷣ.vo di. Tempe
loca delectabilia ꝓpꝛie ſiue locus ameniſſi
mus ⁊ nemoꝛoſus.plis numeri. HM
Tempantia tie.f.g.eit vna de vtutibo cardi
nalim. Et eſt temꝑantia dniuz rõnis in li
bidinẽ ⁊ in alios animi motꝰ.vl vᷣtꝰ animi
refrenandi motꝰ in nos impetũ facietes vt
ſic nibil cupiamꝰ. ðJUꝑe
Temꝑatio onis.ðꝛ a temꝑo.ras.Etẽ tꝑa⸗
tio reꝝ.ſed temꝑantia animoꝝ

Tfemꝑata.ũ.i.manſuetꝰ.moderatꝰ.

Uemperies ei.f.g.ðꝛ a tempero ras.
Tempeſtas tat.f.g.ðꝛ qſi tempꝰpeſtꝭ.⁊ cõ/
ponit᷑ a tempꝰ? peitꝭ.Qñ q; etia tempeſtai
ðᷣ tempꝰ. ⁊ tunc tempeſtas ðꝛ q̃ſi temporꝭ
ſtarus. .
Tempeſtiuꝰa.ũ.i.ↄgruꝰ.vtilis.cõueniens
in tꝑe ſuo veniẽs.⁊ ðꝛ a tempeſt?.
Vempeſtꝰ.a.ũ.i.ogruꝰ.vtilis.ↄueniens in
tꝑe ſuo veniens.⁊ ð a tempꝰ..
Templariꝰ.a.iũ.iſ.ad templũ ꝑtinẽsvł tem/
pli cuſtbſo. õ

Tempuſculum li.dimi
VUemulent᷑.a.ũ.i.ebꝛiꝰ.temeto plenꝰ.⁊ ðꝛ a

Templũ pꝓli.n.g. ↄponit᷑ a tectũ ⁊ amplum

ãſi amplũ tectũ. Deq̊ di. Iſið.xv.etymol.

Templũ nomen eſt generale.p locꝭ em̃ qͥ/
buſcũq; magnis antiqͥ templa dicebãt.Et
templa dicta.q̃ſi tecta ampla.ſʒ et locꝰdeſi
gnatꝰad oꝛientẽ ad ↄtemplatiõʒ templum
dicebat᷑.cuiꝰptes q̃ttuoꝛ erãt.antica ad oꝛ
tum ſolis.poſtica ad occaſum. ſiniſtra ad
ſeptentrionem. dextra ad meridiẽ ſpectãs.
Uempoꝛeꝰ.a.um.⁊ tempoꝛaneꝰ.a.um.i.qd
tempus ꝑtinẽs.vel in tꝑe veniens.⁊ dicũt
a tempꝰ.Et ꝑ ↄpoſitionẽ intempoꝛeꝰ.a.ũ.

⁊ intempoꝛaneꝰ.a. um.i.nõ in tpe veniens

Inuenit᷑ etiam tempoꝛaneũ ꝓ pᷣma uruʒz.

vñ Eſa.xxviij. Quaſi tempoꝛaneum ante

maturitatem autũni.i.ſcdᷣm malum pᷣma/

turum vel aliud hmõi.

Uempꝰ.poꝛis.n. g. ð: a tepeo.eo ꝙ; tepeat
temꝑet᷑ viciſſim.humoꝛe. ſiccitate.caloꝛe.

frigoꝛe.Et ðꝛ tempꝰmultipłr.Dẽ em̃ ſpa/
ciũ ſiue moꝛa in q̊ viuimꝰ.vt annꝰ.menſis
Dz etiã tempꝰaer vel qualitas aerꝭ.ſᷣm qð
ðꝛ. Pulcrũ tempꝰeſt.vł nubiloſuʒ tempꝰẽ
Dꝛz etiã tempꝰ coemptio rerũ.ſᷣm qð ſolet

dici. Chaꝝ tempeſt.i. chara ⁊ difficilis eſt

reꝝ coemptio.Dẽ etiã tempꝰ opoꝛtunitas
faciendi aliqͥd.ſᷣm q̊d ðꝛ. Tempꝰ ẽ vt legã

id ẽ.opoꝛtunũ eſt vt legã.Dicit᷑ etiã tempꝰ

accidẽs vᷣbi.ſ.modus ſigndi.Et ſuntqnq;
tempoꝛa vᷣboꝝ.ſ.pñs.pᷣteritũ imꝑfectum.
pᷣteritum ꝑfectum.pᷣteritũ pluſq;ꝑfectuʒ.
7 futuꝝ. Itẽ a tempꝰ ðꝛ h̊ et h temꝑał.et G̊

le.qð in tꝑe incipit ⁊ deſinit eſſe. JIñ tꝑalit᷑

aduer.⁊ h tꝑalitas tatꝭ. Iteʒ tempꝰeſt que

dam ꝑs capitis.de qᷓ di. Iſið.etv.xj. Tem

poꝛa ſũt q̃ caluarie dextra leuaq; ſubiacẽt

queiõ ſic nücupãt᷑.qꝛ mouẽt᷑ ipſa q; mobi

litate qſi tpa q buſdã intuallis mutant᷑.qſi

Hug. Nota ꝙ qdã idiote ꝓ illa ꝑte capitis
ↄſueuerunt dicere timpꝰꝑ i.qð ſine dubio

nibil eſt. Hoc etiam poteſt ꝓbari ꝑ textuʒ
pſalterij.vbi ðꝛ. Et requiem tempoꝛibus

meis ⁊c.et exponit glo ꝓ illa ꝑte capitis di
cens.A requie tempoꝛũ ſomnus venitad
oculos.qꝛ duʒ doꝛmiũt temꝑa grauari in
cipiũt.⁊ cum ſenſerint ſibi grauari temꝑa

iam iminet ſomnus.

7 *

i. puũ tempus.

temetum qð eſt vinũ.⁊ lentos plenum.

Tenia nie.f.g.ðꝛ vittaꝝ extremitas depen/
dens diuerſoꝝ coloꝝ. Uitte ſunt q̃ crinib

ꝗaque nomen trahens.
epidus.a.um.calens.recẽs.iners.piger.
inefficax. In tepidulus.a.ũ.i.aliqntulum

innectunt᷑.quibo fluentes religant᷑ capilli.

ſic dicti. qꝛ vinciant. Item vitta eſt qͥ coꝛo

na vincit᷑.tenia extrema pars vitte qua de

endent coꝛone.

fenabulum li.i. venabulũ.⁊ ðꝛ a teneo.es.

co ꝙ retineat apꝛum venientem.

Uenax nacis.o.g.i.cupidus.auarus.ſtrin /
gens. durꝰ.⁊ ð a teneo.es. Iñ h tenacitas
tatc. Et tenaculus.a.um.id eſt aliqntulum

tenax.

Tendicula le.⁊ tenticula le.ideʒ ſt int. Et
ſunt inſidie qᷓ tendunt᷑ auibovel lepoꝛibus

vel etiã alijs aĩialibo.

Uenebꝛe dicunt.eo ꝙ teneãt vmbꝛaſ.nihil
aũt ſt᷑ tenebꝛe.ſʒ ipſa lucꝭ abſentia tenebꝛe
dicunt᷑.ſicut ſilentiũ nõ aliq̃ res ẽ.ſʒ vbi ſo
nus nõ eſt ſilentiuʒ ðꝛ.ſic tenebꝛe nõ aliqᷣd

ſunt. ſʒ vbi lux nõ eſt tenebꝛe ſunt.

ener.a.ũ.i.mollis.fragił.flexibilis.Et ö
a teneo.nes.ꝑ ↄꝛiij.qꝛvix ſe tenet. ñ tenel

lus.a.ũ.dimi.i.aliqntulum tener.
Tenoꝛ.oꝛis.m.g.i.ſtat.pactũ.ↄditio.
laba mag tenet q;; alig. DRü
Tenoꝛ lr̃aꝝ ↄtinẽtia eſt ſcpturaꝝ.ex qᷣcũq;

Uenoꝛ etiã ðꝛ accentꝰ.qꝛ in platiõe vna ſll

noĩe cenſeant᷑.ſiue fuerit apłice.ſiue impe
riales.ſiue oꝛdinarij. Item tenoꝛ dicitipᷣa
ſentẽtia lr̃alis.licet rhetoꝛice plurima ſcri

bantur.

— 77

Uenſoꝛiũ rij.n.g. ðꝛ a tendo.dis.ſum.eo

„

tendat᷑ funib ⁊ palis.⁊ eſt i.
rium. Iñ tenfim aduer.
Uenſus.a.ũ.i.poꝛrectꝰ.leuatꝰ.tentꝰ.
Tentigo.inis.ſ.g.i extenſio vł erectio viri⸗

lis membꝛi.vn Juuenalis. Rigide tentigi
ne vulue. Iñ tentiginoſus.a.ũ.i.luxurio⸗

ſus.ſepe tentiginem patiẽs.

Uentoꝛiũ rij.eſt tabnaculũ vl papilio.⁊ d·

ꝗ tendo dis.tũ.eo ꝙ funibe ⁊ palis tendat᷑
Venuis.ↄ.t.⁊ H̊ nue.i.gracilł.ſubtił.nõ ſpiſ

ſus. Jñ tenuitas tatꝭ.

Tenus nomẽ eſt ſumma pars ſagitte. Iteʒ

tenus eſt pᷣpoſitio ablatiuo caſui ſeruis⁊
idem eſt qð ꝓpe v iuxta. Poteſt etiam eſte
aduerbiũ. Un. Uult ſeruire tenus.tenus
eſt ꝑs ſumma ſagitte.
Tepoꝛ.oꝛis.m.g.i.caloꝛ puus.

Uepidariũ rij.idem eſt qð balneũ.a tepoꝛe

Veraphim exponit᷑ in textu Judi xvij. vbi

dem qd tento-

Dpolezia
(hoc ndniegr⸗
Nrktini a

z. Fecteppea
ZLotaleriool
craqpitelig

iiberalutiy

nthi hon

niineſſi
D rchtcdi
Zatchinthi

Ucbrübtiig

Stnmiite
6o. Uitorter
ir. Jbtache

llo iniog

Icomedes. Un.
zectpheterc

Gcres ret, Rrl

Beeciſn Di
rotid⸗ Ctſer
06 Meutun
Dergivertaro
dratergiuene
int neql
ſunoonis lce
tbleidecpr⸗

Vengeniiwro⸗
Aiſitgin⸗
(AWhen iglo un.r

ltoriuancgtor
lerſntm deiſtirn
ianeſnogi
Gbondnctelün
hetſcaapktincn
Gtiſtunodeu
nge
mhointrn göbo

Ainaun flln

ireninnmne
edtwytng
Vö:htgor

conächlyen

rinletegneig
ueoges
(nſhüſnengaͤ
(larnir denl
1
ſikngronnife

Dköheitſnl

ret
tye
Audic

enehfäignin
ennmcie

ubrlätden
myenienm.
cupicnsanmn;
nd. Jühnn

ncnl leidgi
unkauibraleri

ogteneitnhets
Mulucabientun
Mnögli twigt
ſttenebreſun.
8 fugg Rendist

1 „* 0 ſee

ner 1
Ontnlunteno.
Rar goci iin
n gein plonöem

ni aplice ſuemn
Jem cnordiif
taoricepluninuſ

mdods umco

ckidem qo tenoè/

leuat ten.

nſio Kcrecio viſin
glis Pigigetenng

nolns. dilugun

Aculü N paplion.
ſanin pelisteha

= —
SE

igecl nn if
mnaparolgd
blano nſan
umn Polſtenn
ltſennretcnlbn

le.
Alor puus.

cns reets. ng
ulnsd,Aleni

mn ,ini

ciebbindi

ðꝛ. Fecit ephot atq; teraphin.i. veſtẽ ſacer
dotalẽ ⁊ idola. Oʒ ſuꝑ Oſee.iij.di. Hiero
nymꝰ.Teraphin dicunt᷑ figure vl ſimula

cra q̃ h itelligimꝰ cherubin ⁊ ſeraphin.vel

ꝗlibet alia tẽpli oꝛnamenta.⁊ acuit in fine.
Tertiꝰa.ũ.nomen eſt oꝛdinale fm Pꝛiſtia.
qꝛ oꝛdinẽ ſigt.vt pᷣmꝰ.ſcdᷣus.tertiꝰ.quartꝰ

⁊ debet ſcribigot..
Verebinthꝰthi.nomẽ grecũ.arboꝛ ẽ gene⸗
rãs reſinã reſinaꝝ oĩm pᷣſtantioee.
Terebꝛũ bꝛi.n.g.eſt inſtrm ꝑfoꝛãdi qð alit᷑

ðꝛ taratrũ.q̃ſi teretꝝ.eo ꝙ lignũ foꝛet terẽ/

do. Uñ ⁊ ðꝛ terebꝝ.q̃ſi terefoꝝ.vł q̃ſi trãſ/
foꝝ. Iñ ̊ terebellũ li.dimi.
Teredo.inis.f.g.ðꝛ vᷣmis coꝛrodẽs lignnʒ
⁊ comedẽs.Uñn ⁊ h̊ temꝰmi.⁊ ̊ temes.etꝭ.
82. et p. pe. teredo. U

eres. reti Sa lg'? rotũdꝰvt haſta. Unde

Bꝛeciſmꝰ. Dz haſta teres ꝓpꝛie.pomumq;
rotũdũ.Et ſepe põit᷑ ſimpłr ꝓ rotũdo.⁊ eſt
o.g. Neutꝝ tñ in a.płi nũ ero.nõ eſt in vſu.
ergiuerſatoꝛ tor.i.deceptoꝛ.vſipellis.et

ðꝛ a tergiuerſoꝛ.arꝭ.qꝛ aim q̃ſi tergũ huc⁊
illuc vᷣtit.ne qᷣl ſit ĩtelligat᷑. Iñ h̊ tergiuer/

ſatio onis.i.deceptio.⁊ h̊ ⁊ h tergiuerſabilł
⁊le.i.deceptoꝛiꝰ ⁊ habilis ad decipiẽdũ.
Uergiuerſatoꝛ ðꝛ qͥ in vniuerſo ab actõe re
cedit.q̃ſi tergũ vertẽs.vt ĩ.c.vl.ð collu.de
tegen.i glo.iiij.⁊ ibi nota Et dꝛñt tergiuer
ſatoꝛ.pᷣuaricatoꝛ ⁊ calũniatoꝛ. Uñ.Tergi

uerſatoꝛ deſiſtit. pᷣuaricatoꝛ veꝝ occultat.

fert calũnia falſum.

Tergiuerſatio qñq; eſt vᷣſutia vl calliditas

q qͥs inducit aliũ vt deſiſtat ab eiꝰ inqͥ ſitio
ne.⁊ ſic capit᷑ in.c.vl.in glo.pᷣalł.qnq; etiã
eſt fruſtratio.deluſio vel colludiiuũ.
Vergũ gi.n.g.ðꝛ a tra.eo ꝙ ĩ eo ſupini iace
mus in tra.qð hõ ſolꝰ pᷣt.qꝛ bꝛuta aĩalia in

latere vł in ventre iacẽt.⁊ ideo in eis abuſi

ue dicunt terga. Iñ tergoſus.a.u. Item a
tergũ ð h̊ tergꝰ oꝛis. Et ſunt terga hoĩm.

Tergoꝛa darpea d⸗ terga dicũt᷑ coꝛia

Et inde tergoꝛeꝰa.ũ. Uel põt dici tergum

aturgeo ges.

eriſtrũ ſtri.n.g.qddã genꝰ muliebrꝭ veſt
ſubtilis ⁊ trite.⁊ ðꝛ a tero.rꝭ.vł ðꝛ a tego gꝗᷣ

qꝛ ĩ eſtu tegat coꝛꝑa feiaꝝ ĩ vmbꝛaculo ſᷣm
Houg. Glo.aũt ſuꝑ illð Beñ.xxxviij. Que
depoſit; viduitat veſtibo accepit teriſtꝝ ⁊c

dicit. Teriſtrũ erat velamẽ qͥ vtebant᷑ pale
ſtine młieres.Alij dicũt ꝙ teriſtꝝ veſtꝭ erat

tenuis ſicut ſunt vela qᷓ delicate mulieres
poꝛtãt in capitibe ſuis. In papia aũt dicit

naꝝ ſubtiliſſime coꝛtine.

Uerminꝰni.ðꝛ a terra.qꝛ tre mẽſuras diſti

guit. Uñ ðꝛ termin qſi terre meta. Iñ hʒ
bec terminal.⁊ ̊ le. Etplr hec terminalia

liũ.vł lioꝝ.dicũt᷑ feſta.⸗

ermini quẽ antiqͥ

deũ eſſe putauerũt.⁊ terminoſus.a.ũ.i.ple

nus terminis.⁊ termineꝰ.a.ũ.ad terminnʒ
ptinens. Itẽ termin? dꝛ finiſ. Itẽ terminꝰ
ðꝛ diffinitio. Et cõponit᷑ interminꝰ.cõter⸗

minus.

Verminos primi aliqͥs trãſgredi qnq; mo

dis pᷣt. Pꝛimo cũ ꝑꝛochianũ alteri ad ſe-
pultura admittit. Scðo cũ alteriꝰ ſubdi/
tũ excõicat vel intdicit. Tertio cũ alterius

pꝑꝛochianũ ad pniam recipit. Quarto cuz

ceſſionũ euellit.c.j.de ſepul.in glo.
Uernio.onis.m.g.qͥ hʒ tres milites ſub ſe.

fidei Zᷣꝛiũ pᷣdicat.Quinto cũ terminos ppp

Igdem ⁊ trio trionis.
fernus.a. ũ. ð a ter ⁊ vnus.q̃ſi ter vnus.
Inñ ternariuſ.a.um.⁊ h ternarius rij.talis
numerus.
Uerra re.f.g.ðꝛ a tero.rꝭ.eo ꝙ aſſidue terat
vl a toꝛreo res.eo ꝙ ſiccitate toꝛreat terra.
Caũt t᷑ra ðꝛ q̃ſi triia raſtrꝭ.etv.ẽ. Iñ treꝰ
a. um.i.de terra exñs.Et terrenꝰ.a.um.i eo
dem ſenſu.ſ.de ᷑ra natꝰ vł factꝰ vl terram
inhabitãs vel trenis deditꝰ. S
Uerreſtrꝭ..t.⁊ h̊ ſtre.i.de terra exñs.vł ter

Itẽ iact triũ punctoꝝ cũ decijs ðꝛ ternio

ram inhabitans. ð
Uerribilis.ↄ.t.⁊ G̊ le.i.metuẽdꝰ.q̃ſi terroꝛi
Pabiiiis. U
Uerribuloſus.a.ũ.i.croꝛe plenꝰ.
Verribulũ li.n.g.q̃ddã toꝛmentũ.⁊ ðꝛ a ter
reo.res.eo ꝙ reos ᷑reat.

Uerrigena.ne.ↄ.g.i.de terra genit. Unde

ꝓpha. Quiq; trigene ⁊ filij hoĩm. ⁊ coꝛ.ge.
Terrigene et᷑ dicti ſunt gigãtes.qꝛ fabulo
ſe eos parẽes t᷑ra ſiles ſibi genuerit. Antiqͥ
mñ dicebant trigenꝰ.a. um.

— —

Territoꝛiũ rij.n.g.i.modicus locꝰ vlł diſtri
ctus alicꝰ. Uel ðꝛ territoꝛiũ qſi tauritoꝛiũ
id eſt trituʒ bob ⁊ aratro. Antiqᷣ em̃ ſulco

ducto ⁊ poſſeſſionuʒ ⁊ territoꝛioꝝ limites
deſignabãt.

erritoꝛiuʒ eſt vniuerſitas agroꝝ iuxta.i.

intra fines cuiuſcũq; ciuitatꝭ ab eo dictuʒ

ꝙ magiſtratꝰ eiuſdẽ loci inte os fines t᷑ren

di.i.amouẽdi.vł ſubmouendi ius hʒ.ff. de

v.ſig.l.pupillꝰ.S.tritoꝛiũ.Alibi ponit᷑ pꝛo

. Zeromeni decler.
Txerrula le.dimi.i.pua terra. S
Verrulentꝰ.a.ũ.i.t᷑ra plenꝰ.⁊ ðꝛ a tra ⁊ len
tos. Et h̊ ⁊ B 2 B terrulẽs lent.idẽ. IJñ t᷑ru
lentia. tie. Et trulent.tiꝰ.ſime.aduer.
Uerſus.a.u.i.mũdus.nitidus.eruditꝰ.
ertulłꝰ n. ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdã oꝛatoꝛis.ðᷣ
q̊ͥ habet᷑ in Auroꝛa. Int᷑ q̊s tertullus erat
q v̈ba coloꝛat.Et geminatl.
Tertulianiſte.qͥdã etici dicti a Tertullia
no pᷣſ bꝛo africe ꝓnincie ciuitatꝭ carthagi/
nenſis.qͥ dicũt aiaʒ ĩmoꝛtalẽ eſſe.ſʒ coꝛpo
reã pᷣdicãtes.⁊ aĩas pctõꝝ hoĩm poſt moꝛ
tem in demones ↄuerti putätes.
Veſca ſunt loca aſpera ⁊ inculta⁊ inamena
Et habet tm̃ tres caſus.ſ.ntm̃ actm̃ ⁊ vtm̃
plurales.
eſcua. oꝝ. dicunt᷑ loca qͥb pecoꝛa caſtrãt
Veſſera vl teſſeron grece.latie ðꝛ q̃ttuoꝛ.⁊
ↄponit᷑ cũ decaſ.qð ẽ decẽ.⁊ ðꝛ h teſſerede

„

cas.cadis.pe.coꝛ.i.qttuoꝛdecim. Uñ inue

nit᷑ ꝙ Matthe? diſtinxit generatõnes.q̊s
enumerat in pncipio enãgelij in tres teſſe

redecades.i.in ter qttuoꝛdecim. Sũt em

qdraginta due generationes.

eſſeredecadite.ſunt dicti qͥdã heretici.qꝛ

qrtadecima luna paſca cũ iudeis obſernã
dum ↄceddun.
TIeſſera re.f.g.i.vas vł menſura quelibet.
Veſſera etiã ðꝛ bellicũ ſignũ.vł tuba q̃ ho/
ſtes denüciant᷑ veniẽteſ.Teſſera et᷑ accipit
pꝓ ſis hoſpitalitatꝭ.accipit᷑ et p talo⁊ ꝓ alea
et ꝓ taxillis. Silr et cũ teſſerꝭ ſolebat nũe
rus frumẽeti deſigri? ãnone. Itẽ teſſere di
cũt᷑ lapides qdrati ad modũ taloꝝ vñ pa/
uimẽta ſternut᷑. Et teſſera genꝰfrugꝭ In h
teſſella le.dimi.⁊ a teſſella.⁊ h teſſeilula le.
ſiłr dimi.⁊ teſſellariꝰ.a.ũ.⁊ teſſellarius rij.
Eta teſſera.teſſerariꝰ.a.ũ.⁊ teſſerari.rij.ſ.
ppoſit curie qͥ bellũ nüciat.vel qͥ reg teſſe

ras poꝛtat.vlł qͥ cũq; cũ teſſeris aliqͥd agit.

Et no.ꝙ teſſere ⁊ tali a q buſdã vocant᷑ le/
puſculi.qꝛ exiliendo diſcurrũt. Itẽ dicũt᷑
iacula a iaciendo 'ᷣm Hug. Quidã vᷣo di/
cunt ꝙ teſſere ſũt qdrati lapilli. a tetras.i.
ittuoꝛ dicte.qꝛ qdrate ſũt ex omnibo ꝑtib⸗
Et ſcribit᷑ fm antiqͥs ꝑ geminũ s.teſſera.

Teſſerinꝰ.a.iũ.ðꝛ a teſſera. Et dicunt᷑ teſſe/

rini. agripenni.qͥ ad modũ teſſeraꝝ ſunt qͥ
buslndimggg.
eſſeron grece.latine ðꝛ quattu0oꝛ.·

Terroſus.a.ũ.i.plenꝰ terra.vt frumentum
arenoſum.qð etiam terrulentus.a.um.ðꝛ.

Teſta.ſte.ðꝛ q̃ſitoſta.qꝛ pᷣus fit mollis.po
ſtea toſta. qꝛ deſiccat᷑cuʒ coqͥ᷑. Et ðꝛ teſta
olla. vł etia cqͥd ex creta ł argilloſa tra co
uit᷑. Uñ quadã ſil itudie ðꝛ teſta capitis.

eſtabił. lis. ↄ.t. ⁊ G̊ le.qͥ pt teſtari.ſ.teſtimo

nium facere vlł teſtm. Et ↄponit᷑ inteſtabi
lis. le.qͥ nõ eſt dignꝰ vt in teſtẽ recipiat᷑ vel
yt teſtamentũ faciat. ”ůV
Teſtatiũ tij.n.g.multe teſte.⁊ dꝛ a teſta.

eſtamentũ ti. ð a teſtoꝛ vl teſtꝭ.qꝛ teſtil-
eſt ↄſcbta ⁊ ↄfirmata volũtas. Ponit᷑ etiã

nq; teſtamentũ ꝓ pacto ⁊ placito.
eſtamentũ ðᷣꝛ ideo.ꝙ niſi teſtatoꝛ moꝛti⸗
fuerit ↄfirmari nõ pᷣt.nec ſciri qͥd ĩ eo ſcri/
ptũ ſit clauſũ ⁊ ſignatũ. Et eſt dictũ teſtm̃
qꝛ nõ valet niſi p?teſtatorꝭ monumetũ ſᷣm
Iſið.li.v.Et deſcribit᷑ ſic.Teſtametuʒ eſt
volũtatꝭ nf̃e ſnia iuſta de eo ꝙ qͥs pꝰmoꝛtẽ
ſuã fieri vult.ff.e.ti.l.j.Et addit cũ inſtiu/
tiõe heredis.inſti.de le.S.ante here.⁊ ̊ de

vniuerſo pr̃imonio.vt excludat᷑ ſingulare

relictũ ⁊ codicilłꝰ. Et ðꝛ teſtm̃ q̃ſi teſtatio
mẽt.vł vltimũ eulogiũ ſeu vltia volũtas

alias dictũ.q̃ ꝗs de reb ſuis diſpouit lega

tario legata aſſignãdo.Et diuidit᷑. qꝛ alið

eſt teſti nücupatiuũ qð ↄſiſtit in ſola ni/

cupatõe teſtatoꝛis.nõ in ſolenitate ſcriptu
re.tñ ſeptẽ teſtes neceſſarij ſũt ⁊ heredũ no

minatio.inſti.e.ti.S.fi.Alind eſt in ſcptꝭ cõ

ditũ.qð ſiłr exigit nũeꝝ.ſubſcptões⁊ ſigcu

—

la ſeptẽ teſtin. Itẽ teſtamẽti aliã diniſione
ponit Iſið.li.v.ſcʒ teſtamẽtoꝛũ.aliud iun

ciuilis.aliud iurꝭ p̃ᷣtoꝛij.
Ueſtamentũ iur ciuilis eſt teſtm̃ ſeptem te
ſtium ſigillo ſignatũ.ſubſcriptõe firmatuz
qd apud ciues fit.⁊ inde ðꝛ ciuille.

Teſtamẽtũ iurꝭ pᷣtoꝛij eſt ſeptẽ teſtiũ ſignia

ſignatũ.⁊ ðꝛ ſic qꝛ fit apud pᷣtoꝛes.

Veſtamentũ holographũ. eſt manu actor
totũ ↄſcriptũ ⁊ ſubſcriptũ.vñn ⁊ nomen ac
cepit ab holon.i.totũ ⁊ graphos ſcriptura

yel lr̃a.q̃ſi tota lr̃a.ſᷣm Iſið.

Veſtamẽætũ irritũ.eſt ſi ſlle qͥ teſtatꝰeſt capi/
te diminux eſt. vł captiuitate detent. ant

ſi nõ rite ̊ legem factũ eſt.

Teſtamentũ ruptũ ideo vocatuʒ eſt. qꝛ na
ſcente poſthumo.neq; exheredato neq; be

rede noĩato dirumpit᷑. ..
Veſtamentũ ſurreptũ. eſt qð in fraudẽ he/
redũ ſeu legatarioꝝ ⁊ libertoꝝ nõ pala ꝓla

Pꝓuidet᷑ ſuppꝛeſſum videt᷑.

tum eſt qð ſi nõ latet. mñ ſi pᷣdictꝭ ꝑſonis nõ

Ueſtamẽtũ inofficioſũ.eſt qö fruſtra liber⸗

ahacht
etnmnensh
Uchum al
telno ö:⸗
Uclu 414
in virodicin

Wien mart⸗

reneftalot
mnagroote
eſlislis
onnotetler
1lnbitoſt
tanblisthl
6gſenind⸗
Lyttertlis ve
lecrle.
eſtsd95
teſtationi 9
bideri Jite
tetimonialt
Ueſtungin
teſtn.
Uekudinemn
Nonount.
Uetwo. mo/

ylegimietette

eratekuoinu
ycenoe polya
Nllcini ninit
Moiteſtucispen
ſudodrament
odütetudis ſe
tanncllimng
eni ann
lebnnrſgonemn

106 7ſupelulo

ldoöeſanti
Et leſtudo dr9

Qunnteſtains

etlaledini
ſiggi ioie

getyo

ſarranminig

run g i ,ön
ſenrolorgen
dnſchit

nntch
1lüns d
dachdtgin
Enltcknen
r ecſenitinin
ni Etckreiif
dikſe Tana
ſtadecogist

1. Etaddrtäte

le Hanebe te.

5Neulucei ſngen
Cormrſm dinn

güſn iin

etp ſuisdiontin
o. Etdinattgen,

ſrmi

in ſolinitelanin
ſom ſirt bercin
Aluuck in ſpf
bR7ö
minalii dimſone
maorü aliudiun

.
chteſtinſchtonte
becriptöefiermang
gedecialt.
cſchteeſtiſihr
pnd ßtores.
Phö. nammun
mnotü. n1nona
iigupbos Cn
eiriutch
Apeiniatedein 4
cſtt.
ſde Vocxtet
õ

IdH

fatigatus.

exheredat ſine officio pietatis liberalis in
erxtraneas pſonas redactũ eſt ſm Iſiò.

eſtariꝰ.a.ũ.i.ad teſtas ꝑtinẽs.vel qͥ facit

teſtas. ⁊ ðꝛ a teſta te.
Teſtatꝰa.ũ.qͥ facit teſtamentũ.
Treſticulꝰ li.eſt dimi.a teſtꝭ. Teſticuli etiaʒ
in viro dicunt᷑ mẽbꝛa genitalia.qꝛ teſtant

hoiem marez eſſe. Iñ H ⁊ h teſticular.⁊ B
re.⁊teſticuloſus.a.ũ.⁊ teſticulatꝰ.a.ũ.qͥ hʒ

magnos teſticulos.

= „

eſtilis.lis. .t.⁊ h̊ le.pe.pdu.ðꝛ a teſta. vt

opus teſtile.vł vas teſtile.i.fragile de teſta.

⁊ ſcribit᷑ ꝑ ſt. Sʒ textilis lis.⁊ ̊ le.pe.coꝛ.⁊

terxtibilis.⁊ B̊ le.⁊ h ⁊ hec textil.⁊ h̊ le.in eo
deʒ ſenſu.ſ.qð facile texit᷑.⁊ ðꝛ a texo.xis.p

x.vt textilis veſtis vł oꝛa.vñ Ecc.xlv.O pꝰ

Ueſtis cᷣ. .g.ðꝛ a teſtoꝛ arꝭ.qꝛ teſtat. vel qꝛ2

teſtationi ⁊ ↄfirmationi teſtamẽti ſolet ad

teſtimonialis lis.⁊ ̊ le.

eitu. neg indecli idem eſt qð teſta. ⁊ dicit
Veſtudinetum ti.n.g.locus vbi teſtudines
gbungant. sä
Teſtudo.inis.f.g.eſt q̃ddã aĩal.et ðꝛ a teſta

qꝛ tegimie teſte ſit cooꝑta.Et ſt᷑ q̃ttuoꝛ ge
nera teſtudinũ.ſ.tcreſtreſ.marine.lutarie.i.

in ceno ⁊ paludibo viuẽtes.fluuiales que ĩ
dulci aqᷓ viuũt.Tradũt qͥdã tardiꝰ ire na/
uigia teſtudis pedẽ dextrũ vehẽtia. Itẽ te
ſtudo ð camera tẽpli obliqᷓ ⁊ curua.qꝛ in
modũ teſtudis veteres tẽploꝝ tecta facie/
bant. vt celi imaginẽ redderẽt.qð ↄſtat eſſe
ↄuexũ.Tabł curuatura ðꝛ et᷑ lacunar qð ſo
lebant facere antiqͥ ſub tignis ⁊ ſuꝑ came/
ras.⁊ ſuꝑ alia locaꝓpt᷑ pᷣdictã cãm. Et etiã
teſtudo ðꝛ ſcutũ.qꝛ in modũ teſtudis ſit.
Et teſtudo ðᷣꝛ ↄuexio ſcutoꝝ curuata ĩ mo
dum teſtudinis. Iñn teſtudineꝰ.a. um.
Teſtula le.dimi.i.pua teſta.
eſus.a.ũ.i.odioſus.exoſus.faſtidioſus.ł
Teter.a.um.i.niger vl ferꝰ.⁊ coꝛ.pmã.
Tetranꝰ.a.ũ.i.pᷣuꝰ tenebꝛoſus.

Vetracoloſ.ðꝛ qͥd hʒ q̃ttuoꝛ metri varieta-
Uetradebucolica.qdã ſpẽs ceſure qᷓ tes.

attendit᷑ in q̃rto pede.qua maxie ſolent vti
ſcribentes bucolicc. H
Tetragrãmaton nomen dei dicit᷑. hoc eſt
qttuoꝛ lraꝝ.vide in ſabaothb.

¶etraidoſ.ðᷣ a tra qð eſt q̃ttuoꝛ. ⁊ idos q̃d

eſt foꝛma ſi foꝛmule incenſi in longitudi

ee

textura re.

nem poꝛrecte.q̃ fiũt ex q̃ttuoꝛ pigment·
Cetrameter.a.uũ.vbi ſunt quattuoꝛ metra.
ſiue vᷣſus ↄſtans ex quattuoꝛ metris.i.pe/
Jgib. 7 coꝛ pp.
Tetraonyma.vide in nomg.
etraptot.a.ũ.eſt nomẽ hñs quattuoꝛ di
uerſaꝝ terminationũ caſus.
Uetrarcha che..g.i.pnceps ſuꝑ q̃ttuoꝛ.vł
ſuꝑ quartã ꝑtem regni.⁊ a tetra.i.quat
tuoꝛ. ⁊ archos.i.pnceps. Uñ ſᷣm Iſið.Te
trarche ſunt quartã ꝑtem regni tenentes.

qualis fuit apud iudea Philipꝰ. Et inge

Hhec tetrarchia chie.e poteſtas.
Uetra grece.latĩe ðꝛ q̃ttuoꝛ. Iñ hec tetras.
tetradis.i.quattuo..
Cetraſyllabo.a.ũ.i.q̃ttuoꝛ ſyllabax.
Cetraſtrophos.vide.S.in ſtrophos.

¶Uetricꝰ ci.qͥdã mons in ſabinia aſperrimꝰ

7 ðʒ a teter. Iñ tetric.a.i.i.aſper.auſterꝰ.
obſcurꝰ.triſtꝭ.ſᷣm Hug. Uñ ſᷣm q̊ſdam de
riuat᷑a tetrico.cas.vñ Alexander nequam
dicit. Tetricat q̃tiẽs qͥs ſurgẽdo pigreſcit
Et ſic volunt ꝙ Ecc.xxxij.ponat᷑ tetrices

pꝓ vna dictiõe. Alij vo dicũt ꝙ te trices ſũt

due ꝑtes.te p nomen. ⁊ trices vᷣbum. vide
infra in trico cas.bo. H
Tetrido.dinis.i.nigredo.feritas.
Teucos.i.volumen.
¶Texilis ⁊ textilis.vide.S.in teſtilis.
Uextoꝛ.toꝛis.m.g.ðꝛ qͥ facit pinnũ Iñ hec
textrix tricꝭ. mulier q̃ texit panũ.Etd. Pꝛi

ſtian in.xj. li. TXantecedẽte vnũ inuenio in

tus pꝑticipiũ · a textu textꝰ. Et ex h̊ quidam
medo ſcribũt miſtus ꝑs.

Vertrina ne.f.g. locus texentiũ.⁊ ðꝛ a texo.

texis. Et h̊ textrinũ ni.idẽ.vl locus vbi na
ues fabꝛicant᷑. Et textrinꝰ.a.ũ.vñ Thobie

ij. legit de anna.ꝙ ibat quotidie ad textri/

num opus.⁊? ꝓdu.tri. DW
Uextus.us.ui.eſt liber ↄtinẽs doctoꝛis tra

ctatũ ſine lr̃e vel ſnĩe expoſitõe.et ðꝛ a texo

texis. Et textus.ta.tum.ꝑticipium.Et hec

ante G

Ohbaboꝛ hermon. duo montes ſũt. Et in

terpᷣtat᷑ thaboꝛ. veniẽs lumen ſeu aduentꝰ⸗

luminis.
Uhalamꝰ mi.m.g.ðꝛ cubiculũ vel camera
vel ↄiugalis lectꝰ ſponſi ⁊ ſpõſe.⁊ ðꝛ a tha
lamos grece.qð latine ðꝛ cubiculũ vł ↄiu

galis lectꝰ?.vel a Thalamone duce.qͥ cum

Romulo ⁊ alijs ſabinã quandã nobilẽ .
2

puit. ⁊ rñ̃ſum ẽ oꝛaculo.eam debere ei.⁊ qꝛ
felices fuerũt ille nuptie.inſtitutũ eſt vt in
oiĩbo nuptijs thalami nomen iteret. Ul ðꝛ
thalamus a thelima greco.qð latine dicit
voluptas. M
Uhalaſſum.ſi.i.mare 45 2 thalatuz ðꝛ. Jñ
thalaſſus a.ũ.i.marinꝰ.
Thalia eſt vna muſaꝝ.
Ubamar.q̃dã vidua erat q interpᷣtat ma/
ritudo ꝓ virꝭ moꝛtuis. Eadẽ ⁊ cõmutans.
Mutauit ei ſe in habitũ meretricꝭ.qñ cuʒ
ſocero ſuo ↄcubuit.⁊ acuit᷑ in fſie.
Thamnꝰ interpᷣtat᷑ numerꝰ vl deficiẽs ſeu
necans facturã. ́ů
Uhanatos.i.moꝛtalevł moꝛs. Iñ thanatꝰ
a. um.i.moꝛtuns.Et thanatos inſula gal/
lici oceani.dicta a moꝛte ſerpentũ.⁊ tra eiꝰ
q̃cunq; gentiũ inuecta ſit.illico ꝑimit an/
gues. ⁊ acuit᷑ tos. “
Vhare interpᷣtat᷑ abactoꝛ. vel depulſoꝛ.ſeu
nequã aut neqᷣtia.

Tharſis acuit᷑ in fine.⁊ fuit Tharſis de ge

nere Japhet. a qᷓ ſilices deſcẽderũt.Uñn ⁊
ciuitas eoꝝ tharſis dicta eſt.qᷓ ⁊ tharſis ðꝛ
deq̃ ciuitate fuit Paulꝰapłs.Tharſ?ꝰthar
ſi vi tharſis etiã vocat᷑ qdã locꝰ indie. In
B ⁊ h̊ tharſenſis.⁊ h̊ ſe. Etvt ðꝛ Hebꝛei pu
tant generałr mare vocari tharſis.Et int᷑
pꝛetat᷑ exploꝛans gaudii.
hau. eſt q̃dã lr̃a hebꝛea quã nos t.dicimꝰ
Nam thau dicũt greci thetã.⁊ a theta nos
dicimꝰ? t. Thau ðᷣꝛ eſſe aduer. admirantis.
Ezʒcch.ix. Signa thau ſuꝑ frontes viroꝝ
gementiũ In interpᷣtationibo aũt ðꝛ thau
ſignũ.vbł ſubter vl ſignat vel ſuꝑioꝛ. Eta
chan ð thauma atꝭ.i. admiratio vel mira
culũ.⁊ h̊ thaumãtias tie.ðꝛ arcꝰ celeſtꝭ ab
admiratõe ⁊ ſtupoꝛe admirantiũ dict.vel
chaumãtias qꝛ fuit filia thaumantc.
Uheatrũ tri.n.g.ſpectaculũ vbicũq; fiat ſe
micirculi figurã hñs.in q̊ ſtãtes oẽs inſpi
ciũt.c& foꝛma pꝰ rotunda erat.ſicẽ ⁊ amphi
theatri.ſed poſtea ex medio amphitheatro
theatrũ factũ ẽ.ſic dictũ a ſpectaculo. Itẽ
cheatꝝ ðꝛ ꝓſtibulũ ⁊ lupanar.qꝛ pꝰ ludos
exactos meretrices ꝓſtituebant᷑ ibi. Inde
theatricꝰa.ũ.⁊ h̊ ⁊ B theatralł.⁊ ſ le.ad the/
gatrum pꝑtinẽs.⁊ coꝛ.pe.naturarr.
Thhebet.i.ianuariꝰ.⁊ acuit᷑ in fine.
heca ce.grece latine poſitio.repoſitoꝛiuʒ
dcũq; ſit.eo ꝙ ibi reponatalidddd.
hecuites.m.g. vñ errãt qͥ dicunt.młr tbe
cuites.qꝛ dʒ dici mulier thecuittis.

Vhema atꝭ.n. g. eſt materia dictantꝭ figura

noꝛma.ſiłitudo.foꝛma.⁊ coꝛ.pe.gti.

Vheodocia interpᷣtat᷑ diligẽs ſcrutatio ver
boꝝ.vlł myſteriũ diuineſcpture.⁊ ðꝛa the

oꝛo vel theos.

heodotion.fuit qͥdã trãſlatoꝛ diuinoꝛuʒ

Uheodoꝛꝰ ri ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdaʒ viri.Et
coꝛ.pe.ſᷣm cõem vſum.lʒ inueniat᷑ pð.vñ
Juuenał.Lautoꝝ pueros.artẽ docẽs the
odoꝛus. Ita et᷑ Heliodoꝛꝰ inuenit᷑ pe ꝓðᷣ.
tñ ſᷣm cõem vſum coꝛribteiic.
Cheodoſiani ⁊ gaianite heretici appellati a
Theogdoſio ⁊ Baianoe tꝑib Juſtiniani
pncipis in Alexandria ꝓuicia ppli ꝑnerſi
electõe vna die oꝛdinati ſunt epᷣi. Hi erro
res Eutitij ⁊ Dioſcoꝛi ſeqntes calcedonẽ
ſeↄſiliũ reſpuũt.ex duabo vnã ĩ xpᷣo nataʒ
aſſerũt.qua theodoſiani coꝛruptã.gaiani
te incoꝛruptã ↄtendũt.
Uheologꝰ a.ũ.i.de diuinis loquẽs vel tra/
crans. Iñ h̊ theologia gie.pe.acuta.diuini
tas.ſᷣmo de deo. Iñn theologic'a. um.
Uheononiꝰa.ũ.i.maledicꝰ.repᷣhenſoꝛius.⁊
et ðꝛ a theonon qͥ fuit q dam maledicus
Theophania.vide ſupꝛa in epiphania.
Theophilꝰ li.m.g.quẽ deꝰ diligit.Etiã eſt
ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſda.⁊ coꝛ.pe. UVñ in auro
ra. Theophile ſcribens vir chꝛiſto mente
ſubactunus.

Uheoꝛema atꝭ.n.g.i.elegans ⁊ diligẽs vᷣbo

rum apta deſcriptio vł regula. Un regule

geometrie dicũt᷑ theoꝛemata.q̃ſi aꝑtiones
qꝛ aperiũt ⁊ illuminãt mentẽ lectorꝭ. Idẽ
theoꝛiſma.⁊ p.re.
Theoꝛia rie.vł theoꝛica ce.ſcĩa q̃ tractat ð
inuiſibilibo vel vita ↄtemplatiua. In theo
ricus a.ũ.i.ↄtemplatiuꝰ.qͥ tm̃ ↄtemplatio
ni vacat. =
Uheos grece latĩe ðꝛ deꝰ. Theos tñ apud

grecos timoꝛ ðꝛ. Uñ de ðꝛ theos.quia ti

moꝛ omnibo colentibo eum.
Trheoſebia bie.i.dei cult ⁊ diuina pietas.⁊
8Z a theos. deꝰ. ⁊ febes pietas
Theoticꝰ.i.diuinꝰ.⁊ ðꝛ a theoos.
heotocos.dei genitrix.qſi tota diuina.
Uherme.aꝝ.ſunt loca calida.ſ.balnea.⁊ ðꝛ

a thermon.qð greci caloꝛẽ dicũt.qꝛ caleẽ=t

vel domꝰ vnctionis.
heſaurꝰri.m.g.i.aurũ repoſitũ vel locus
vbi aurũ reponit᷑.⁊ ðꝛ a theca ⁊ qurũ. Jũ
theſaurariꝰa.ũ. Et h theſauroriꝰ rij.q ihe
ſaurũ habʒ in ſui cuſtodia.⁊ tiheſauria ric.

eusdipit

Ppefbecsin
beitt
Teisgret

H ocſpolno

Un.pon
Lhaſilicͤh
cvitil Thel
zcicuinmſn
ekls,
i imd
niyckn.
(henots t
val worocoann
Cisrnacori
fidibacchüca
hrmnosge
Dhiriaurare.
Wuinans10
Dhiriginten
Tholomaid
Comaoint
grecedugin⸗
cola? enim
Thopherlam.
tiolntertat,
Ohorotbbebꝛen
lbos norſ. m.
ſuntqnozlbrim
Goapelit Etit
arlpentaceua
Whontcipect
(heckachlone
Dinegrcige
ſergarcon Cut
diclkiſtisiln
Tleugcoſe
himartii
. Jobg⸗S

unectpont⸗

emntina ntho

Alines rdlig

tyt

rgieneir

Ghron;, ken
ſttapantüer
J. eN accübe
ichbonte
lolige mowe

doene ne

Petnunne ſ
hchgei dr

egi
igesſanini
eſcpane thn

niſam dinnen

Necuinſdi
elinneninkn
os anedotat
Corvinnenirt
.

tpib Fſne
puiciapliten
Uſcäntescalki
ad mäicher
unicorruptig
t
ininisloqnisren
gepe gcunadin
heologchn.

TNöhenſn t

em mdias
wincnphante
de diligt Eniic
vrpe. Uimanno
nrchikomente

no tdiligis fbo
grln Urregnte
un. eſlaptiones
cnte ecor. N

ceſcia awaemnd

mnpote. Jſh
o cm Nenpbrn

de Thebotihi

Nan
nlerdininmnnn
Sspiens
1cgicnlbanii,

caloꝛe dicnt

eherctiigin

ratbes.
nir dfilotſdiit

4
„.

eius dignias.
Vbeſ butes interpᷣtat᷑ ↄuertens vlł captiua/
toꝛ. ſiue feſtinꝰad intelligendum. ⁊ pdu.bi.
Thheſis grece latie ðꝛ poſitio. Uñ theſis ðꝛ
vocꝭ poſitio.i.finis vel depᷣſſio. Iñ theticꝰ
a. um.i.poſſeſſiuꝰ vł poſitiuꝰ.vt euandriꝰ.
Theſſalꝰ li.qͥdã rex fuit. Iñ theſſalos q̃daʒ
ciuitaſ. Theſſala q̃dã regio.⁊ theſſalonica
q̃dã ciuitaſ dicta ẽ. Iñ theſſalłꝰa.ũ.⁊ theſſa
licus a.ũ.⁊ h̊ ⁊ h theſſalonicenſis.⁊ G̊ͥ ſe.
Ubheſtilis.f.g ꝓpꝛiũ nomẽ mulierꝭ ruſticuzʒ
vñ Uirgił.Theſtilis⁊ rapido feſſis meſſo

Uhetys tys. vł thetyos.·fg pma pð.i mare

vel vxoꝛ oceani. Hec thetis thetꝭ.vl theti/
dis.pma coꝛ.i.mater Achillis.vñ. Nõ the
tidi bacchũ caupo maritat iobib.
Tymos grece latine maens.
Ubiriatira re.interpᷣtat᷑ illumĩata.ſiue illu
minans.⁊ coꝛ⸗.PpPpoe. .
Thiria interpᷣtat᷑timens deill6.
Tholomaida ĩterpᷣtat᷑ ad mẽſurã deducẽs
Thomas interpᷣtat᷑ abyſſus vel geminꝰ.et
grece didimꝰ ðꝛ.qꝛ q̊ plꝰ ceter dubitauit.
eo altiꝰveritatẽ reſurrectõis agnouitt.
Thophet lata ⁊ ſpacioſa via.gehẽna pauo
ris interß5ta. =

Iboꝛath hebꝛei. latini legẽ appellãt i. qnq;

libꝛos moyſi. vñ Hiero.in plogo reg. Hi
ſunt qͥnq; libꝛi moyſi q̊s ꝓpꝛie thoꝛach.i.le/
gez appellãt. Et ĩ interpᷣtatõib ðꝛ thoꝛath

lex vel pentaceucum.

Uhoꝛax ..i.pectꝰ vł ꝑs illa coꝛpꝑis anterioꝛ
que eſta collo vſq; ad ſtomachũ.quã nos
dicimꝰarcã.qꝛ ibi arcanũ ſit.i.ſecretũ.q̊ ce
tera arcent Cuieminẽtes pulpe.mamille
dicũt᷑.int᷑q̃̊s illa ꝑs oſſea pectꝰ ðꝛ dextera.

⁊ leua coſte. Itẽa thoꝛax ðꝛ loꝛica.⁊ ꝓpꝛie
illa q̃ tm̃ extẽdit᷑ ꝙ thoꝛacẽ hoĩs defendat
vñ Job. xlj. Subſiſtere nõ poterit.nec ha
ſta nec thoꝛax.⁊ deſinit actũs ſingularꝭ in

em.⁊ in a.vt thoꝛacem vel thoꝛaca.⁊ actũs
plis in es.vel ĩ as.vt thoꝛacesvł thoꝛacas
vñ Uirgi.enei.x.Telaq; trũcataviri ⁊ bis
ſex thoꝛaca petitum.
Thoꝛꝰ ri.ðꝛ lectꝰ.⁊ ꝓpe qͥ ſolet eẽ de herbis
ſiẽ in expeditõe.vñ⁊ ðꝛ ſic ab herbis toꝛtis

qbo fit. vł q̃ accũbentiũ hũerꝭ ſuꝑponunt᷑.

Inñ h ⁊ h thoꝛal.⁊ h le. Eth̊ thoꝛal.vel tho
rale.lis. lõga mappa. Uel et ſic ðꝛ qcqͥd in

lecto ſternit᷑. Inuenit᷑ toꝛus ſine aſpiratõe

Yide infra in loco ſuo.
Ubhꝛacia cie.qdã ꝓpuincia. Iñ thꝛax thꝛad.

N

ſepe inuenit᷑ truciꝰ a.um. homines vl p

Tryara

Et h̊ ⁊ D thꝛacenſis.⁊ h ſe.⁊ thꝛaciꝰa.ñi p q

uli puinlie.
Uhꝛena ne.i.lamẽtatio.ſiẽ em̃m hymnꝰẽ can
ticũ leticie ⁊ laudis.ita thꝛena eſt canticuʒ
lamẽti ⁊ funerꝭ. Jñ thꝛenꝰ a.ũ.i.lamẽtabił᷑
Et thꝛenoſus a.ũ.i.lamẽtoſus.⁊ thꝛenic.
a. um.i.luctuoſus. Iteʒ hi thꝛeni.oꝝ.ðꝛ vt

thꝛeni Hieremie.i.lamẽtationes.
Thꝛaſo ꝓpꝛiũ nomẽ.De quo Therentius
in eunucho. ”ðsl

Thꝛonꝰ ni ꝓpꝛie ſoliũ regni eſt.qͥ latie ſedes
Zꝛ.Eſtaũt thꝛonꝰ ſedes regalis in q̃ ſedet
reges ꝓpt᷑ tutelã ſui coꝛꝑis Itẽ thꝛoni ſunt
agmina angeloꝝ.qͥ latio eloqᷣo ſedes dicũt᷑
⁊ vocati thꝛoni.qꝛ illis ↄditoꝛ pᷣſidet.⁊ per
eos ſua iudicia dſponit..
Thhuc interpᷣtat᷑ ſoꝛtuna.Jñ qͥdã hiſtoꝛicꝰ

grecꝰ dictꝰẽ Thucydides qſi foꝛtunatus

Uhuribulũ li.n.g.ẽ vas ad thurificanduʒ
aptũ.⁊ ð a thure. aũt ðꝛ thuribulũ.q̃ſi
thurꝭ bolos.i.moꝛſellos cremãs.etymo.cẽ.
Uhuricremulũ li.i.incẽſariũ.qꝛĩ eo crema
tur thus.⁊ ð a thus ⁊ cremo. gagags.
Uuriticina ne.loc vbi thus efficit᷑ vl etiã
ſpargit᷑ vel ſacrificiit.
Ibutifer fic. ðꝛ ſacerdos vel incenſatoꝛ.

Thus thurꝭ.eſt arboꝛ arabie imẽeſa atq; ra

moſa.leuiſſimi coꝛtic. ramis ad acerꝭ q̃li/
tatẽ amigdale mõ ſuccũ aromaticũ fudẽs
albũ.⁊ apud nos appellat᷑ maſculꝰ.eo ꝙ ſit
nat᷑a rotũdũ ad modũ teſticuloꝝ.reliquuʒ
vᷣo planũ ⁊ pene ſcabꝛoſuʒ minꝰ optimum
Adulterat᷑aũt admixta reſina ⁊ gumi.ſed

dinoſcit᷑ ſug ppꝛietate. Nã thꝰ igni apoſitũ
ardeſcit.reſina fumeſcit.gumi vo liqueſcit

Et thus eſt.ge.fꝓ arboꝛe.ſʒ p fructu.n.g.
Hoc etiã ðꝛ libanũ a mõte libano vbi col/

ligit᷑. Et no.ꝙ ſᷣm Hug.thꝰ ðꝛ q theos qðᷣ

eſt deꝰ.qꝛ ĩ ſacrificijs deoꝝ adolet᷑ ⁊ ſacrifi
cat᷑.⁊ ſᷣm 6 hz aſpirationẽ. el 8: a tundo
dis.qꝛ abile eſt ad tũdendũ.⁊ ſᷣm h̊ nõ aſpi
rat᷑.Eta thus ðꝛ thureꝰ a.ũ.⁊ thuriqꝰ a.ũ.
i. de thure exñs h ad thus ꝑtinẽs vł fumo

ſus.vñ Hiero.ſuꝑ Eſa.vnuſquiſq; alteriꝰ
querat auxiliũ.faciem thuridaʒ palloꝛem

circũferess.
Uhuſculũ li.dimi.i.ꝑus thus.
WW Aneg
1 ame h
re.

ara re. pilleũ ſacerdotale. Itẽ ſicut diẽ
q̃dã glo.Exo.xxiiij. Tyara cidarꝭ ⁊ mitra

7 —

vocak. qi caput poͤtific tegebat coꝛnabzt

Et pdu ·pe. UVñ Ouið.meta.xj. Zꝑa pur/
pureis tentat velare taaris.
Tiberias.adis.f.g.ẽ ciuitas facta ab hero/
de in noie Tyberij ceſan.a qua ⁊ lacꝰ ma/
re tyberiadis ðꝛ.oibo iudee ſalubꝛioꝛ.vnd
Joh. vj. Poſt HH abijt ihs trãſmare galilee
qð eſt tyberiadis.⁊ coꝛ.pe.Et ðꝛ mare.i.la
cus vl ſtagnũ aq̃ dulcis.q̃ flnita ioꝛdane.
Dꝛ at ſtagnü h̊ mare.qꝛ vicʒ hebꝛaico ide
mate aq̊ꝝ ↄgregatio appellat᷑ mare.Dz aũt

mare galilee ꝓpt regionẽ adiacentẽ.q̃ ſic di
cebat᷑.Oꝛ vᷣo mare tyberiadis ꝓpt᷑ ciuitatẽ

illã que ſita erat ĩ ripa hꝰſtagni.Et ðꝛ hoc
mare ſiue ſtagnũ magꝭ eẽ tvberiadis qᷓ; ga
lilee.qꝛ ciuitas magꝭ ſpecificat qᷓ; regio.
VUyberinꝰ ni.m.g.ðꝛ fluuiꝰromanꝰ.a Tybe
rino regealbanoꝝ iĩ eo ſubmerſo dictꝰ Nã
gntea a coloꝛe aq̃ albula dicebat᷑.eo ꝙ niui
bus albo fieret. Ideʒ ðᷣꝛ tyberis vel tibꝛis.
bꝛidis.ſilra tyberino.ſʒ tyberꝭ in q̃tidiano
mone ixbꝛis in vᷣſu ðꝛ. Iñ tyberinꝰ.a.ũ.⁊
¶U ybia bie.i.crus.⁊ ð a tibin qð eſt iuncꝰ
pter lõgitudinẽ. Iñ h̊ ⁊ H tibiał. ⁊ G̊ le.et ̊
tibiale lis.illud qð a bꝛachis depẽdetad ti

bias tegendas. Idẽ ⁊ alio noĩe ðꝛ tubꝛicꝰ

qſi tibicꝰ. eo ꝙ tibias tegat. Ubł ðꝛ a tibia ⁊
bꝛachis vſq; ad tibias ꝑueniat. Itẽ tibia ẽ

dddã muſicũ inſtr̃ m.qꝛ pᷣmũ de ceruinisz

gruinis tibijs ⁊ cruribahinuloꝝ fieret.ſed

poſtea abuſiue vndecũq; fieret JIñ tibianꝰ

a. um.ad tibiam ꝑtinẽs vłl tibias faciens.

Tibicen inis.q canit cum tibia. ⁊ ð: a tibia

Viibicines etiaʒ dicũt᷑ fulcra bifurcata.qb⸗

domꝰ ſuſtentat᷑.que aliter deſtines dicunt

vñn Math. ix. Et cũ ieſus i domũ pncipis
veniſſet et vidiſſet ibi tibicines.i.lugubꝛe

carmẽ canẽtes.Antiqͥtꝰ ei tales ad exeqas

vocabat᷑.vt ſuo carmie viuoſ ꝓuocarẽt ad
luctũ. Uñ legit᷑ Hiere.ix. VUocate lamen/
tatrices.⁊ coꝛ.pe.tibicines.ſʒ ĩ ntõ tibicen
ꝓ.· pe. Uñ qͥdã. Cibicen longo.tubicen li/
ricen bꝛeuiando. èMW
Tibicina ne.młr que canit cũ tibia.
¶ibin.i.ſcirpꝰvł genꝰvaſculi in modũ ſcri
nij. 2 ex ꝙgulis agreſtibo ↄterti.
Tiburtꝰti.fuitqͥdã vir.de cuiꝰnoĩe ciuitas
ſic dicta ẽ. ̊ᷣ tibur.hꝰ tiburꝭ. In h̊ ⁊ B tibu

ris.⁊ re.Et hͥ tibure.hꝰ tiburꝭ.Et tibur/

tio.onis.⁊ tiburinꝰ.a.num.

Uitio onis.fg.ẽ idẽ qð toꝛrꝭ.⁊ : a toꝛreo.
es.q̃ſi toꝛritio. In ticionariꝰa. um. Et hoc
ticionariũ rij.locꝰ ignis vbi ticiones mo/

rant᷑.inſtrm mittẽdi ticiones ĩ ignẽ. Papᷣ.
etiam dicit. Ticio vulgo ðꝛ ꝑuſtũ lignum

caudis ticionum.

vñ Eſa.vij. Coꝛ tuũ nõ foꝛmidet a duab

Ticon.i.medium.
Tigillũ li.dimi.i.ꝑuũ tignum.
Uignũ ni.n.g.ðꝛ a tego gjʒ. vel a tegula.Et
dicũt᷑ tigna.vłl ipſa laqaria.ł ligna q ipſis
laquearibo illaqueant᷑. Iñ tignoſus.a.ij.i.
plenꝰ tignis.Et tignatꝰ.a.ũ.i.tignis para/
tus vel oꝛnatꝰ.Et tignariꝰa.ũ.ad tigna ꝑ/

tinens.vl qͥ tigna in tecto diſponit. Ideʒ ?⁊

ſarcitectoꝛ.ſ̃ᷣm Hug. Et papᷣ.di. Zignuʒ
a tegẽdo dictũ. Tecto em̃ iponit᷑ vt ĩ eo ce
tera ſuꝑponãt᷑. Uñ ligna illa q̃ aſcẽdũt ad
cacumẽ edificij directe.⁊ totũ tectum ſuꝑ/
poꝛtant tigna apellan᷑k. =

Uigris grꝭ.vel tigridis.f.g.ſerpẽs dicta eſt

Aprt velocitatẽ.Et ſilłr qͥda fluuiꝰ dict eſt ti

gris vl tigridis.qꝛ eſt velox ᷑m Hug.De
nafa tigridis dic Iſið.xij.ety.Tigris inqͥt
vocata ẽꝓpt᷑ velocẽ fugã.ita eĩ nolant pſe.
⁊ medi ⁊ greci ſagittã.Eſt em̃ beſtia varis
Diſtincta maculis.vᷣtute ⁊ velocitate mira
bilis. ex cuiꝰ noĩe flumẽ tigr appellat᷑.q is
rapidiſſimus ſit oim fluuioꝝ. Has magis
pyrcania gignit.
ilia lie.qda leuis arboꝛ.⁊ ðꝛ a telum.eo q;

ſit ytilis ad vſum teloꝝ. In tiliatꝰ.a.ũ. Et
tilioſus a.ũ.i.raſibilis vlł ſlexibilis.vł ad ti

liam ꝑptinens.

Uvymalꝰli.m.g.qdã piſch. 32 tym os qdẽ

flos.qꝛ fragrat ſicut flos Iñ tymalinꝰ.a.ij.

Tymbꝛeꝰ dictꝰ ẽ Appollo.a tymbꝛa herba

quada.qᷓ abũ dat in frigia iuxta templũ eiꝰ
Alij a loco ita apellatuzʒ putant.ſicut litiꝰ
a litia vel delius a delo.

Time ei.liber qͥqã Platonis.ſic dictꝰ a di

ſcipulo q̊dam eiꝰ Timeo noie.

Uvymiama atʒj.n.g.q̃dã herba vł ſpẽs valde
redolens.q̃ in q buſdã loc vtũt᷑ loco incẽeſi

fpm NHug. Itẽ timiama erat q̃dam ↄfectio
diuerſaꝝ ſpecieꝝ.quã ſacerdos in altariti
miamat adolebat.De q̊ ð? Exo.xxx. Su
me tibi aroma ſtacten.⁊ onycam. galbanũ
⁊ thus lucidiſſimũ equalis ponderꝭ erunt
ojia.facieſq; tymiama.⁊ ꝓ.pe.nti.Uñ ĩ au/

roꝛa.Exq̊ ſpirat odoꝛ ⁊ tymiama freques
VUymiamateriũ rij.i.thuribulũ.qð ⁊ epity
mũ ðꝛ.ab epi⁊ tymꝰ.ł tymiama ᷣm Hug.
VUk vt qͥdã dicũt. Cymiamateria dicebat᷑
vaſa in b tymiama ᷣuabat᷑. Et ðꝛ tymia

materia. a tymiama ⁊ terion qð ẽ ſtatꝰ.q̃ſi

vonniſtb
nurcii
mNe
7 irli
Cinaſi
gofumnrt

1punis olic⸗

Fbinatu
rütnpitem
Linorfoe al
die Nachile
Nq Ualdic

Ds deſnetan

Ccͤyderinit⸗
nicusqbztin
Enoyme
mügenerakr⸗
dRN
colet.
Dmipai
Piyminu⸗
Uinororen
Aues dolo
ioe Eti
mininii ſemon
ſoo iplen

hHaanpaplor.
Eimorhe ſan
Supunitrutn

gertpinpanom

Mügtut Ji⸗
trmpanitnar.

Dyperidrart

Pcnit checkſe

Cjmponünis

miiligoen
Mo cotinnin
mMediu Eſt

/,

Meiſilitnatneg
onin. Tetyn
Iqr ganinfignn
in lingdtn
fodſi Jncogni
eor dl.
lterophirie

hliſbinolnin,

(cid ſunterar
rott

Gnontingi
ncnnnicn

odiſoni
„Dnepd.T
deniponinig
Gailgiͤtſii
wotütccnnt,
igſgſehesden
radiknmd dicc⸗
ſrchorfn d
n Te

Vgiineiount

Skec bekunms
mre wlocitatenn

nengiapeltge

ſumor. oomgs

ntcteriumncn
ſinlir , i
nbilis naii

thrammosede
Jiipmalit ad.
amdnbe
iurntengiͤch
BPotuntſienin⸗

4 „
tonis ie dicin
onoie.
baban he
Bloc⸗ fiflontti
rantican n⸗
niſerdos dunn
deae En
tonfein

agttlshaisg,iil

tpgeſtUii

tindi goli
Okimmunufh

Cmum t

aat Cti

in actibo aploꝝ. Uiri timoꝛati ? c.
Timothe? diſcipulꝰ Pauli fuait.
Tympaniſtria trie.f.g.q̃ canit cũ tympano
que ⁊ tympanotria ðꝛ.vñ Plaut Cympa
notriã amat. Itẽ ꝓpha. In medio iuuẽecła
rũ tympaniſtriaꝝ.ſᷣimn Hug. Papᷣ. vᷣo dicit
CTuympaniſtra vl tympaniitriq.q itympa/
no canit. Coe eſt ſicut cithariſta ⁊ oꝛganiſta
Trympanũ ni.qddã inſtr̃m muſicũ.ſ.pellis
vl coꝛiũ ligno er vna ꝑte ↄtextũ.⁊ ðꝛ a tin/
neo. co ꝙ tinniat. ðꝛ a tycon qð ẽ mediuʒ
dꝗqꝛ mediũ ẽ.Eſt eĩ vna ꝑs media ſympho⸗
nie ĩ ſilitudinẽ cribꝛi.⁊vᷣgula ꝑcutit᷑t ſym
phonia. Itẽ tympanũ ðᷣꝛ meditulliũ rote
in q̃ radi infigunt᷑ vel circũferentia rote.
Vina.ligna ð qᷣb Salomon gdꝰ fecit ĩ do
mo dñi. Incognita ſũt ligna etiã ꝑitioꝛibꝰ
iudeoꝝ. vt di. Pap.ſʒ ſuꝑ illud.iij. Reg.x.
Attulit ex ophir ligna tina.dic glo. Impu
tribilia ſpinoſa in ſil itudie albe ſpine.tina U

irintli

yvas in q̊ ſtabat tymiama. Uł oicũt᷑ tymia

materia vaſa ĩ qb terũt᷑ ſpes ex qͥb coficit᷑
tymiama.⁊ tũc ðꝛ a tymiamaa tero r. Uñ

Hiere. lij. Tuleft hydriaſ ⁊ tymiamateria
Uimidꝰ a.ũ.qͥ ſꝑ timet. Timens vᷣo ðꝛqͥ ad
tꝑs foꝛmidat ex cã.Silr diſtiguit᷑ pauidꝰ
2 pauẽs.puidꝰ⁊ puidẽs.ſuꝑbo ⁊ ſuꝑbiens.
languidꝰ lãguẽs.furibũdꝰ⁊ furies.⁊ ſilłia
Imnñ b̊ timiditas tat. Et ẽ timiditas animi
vitiũ ſempiternũ.qð eſt etiã ſi timoꝛ nõ ſit.
Timoꝛ vo ẽ accidẽs. Atq; ſicut hHomerꝰ
piẽ. In achille fuit aliqũ timoꝛ.timiditas
nunq;. Uel dic ſᷣm Pꝛiſti. ꝙ hmõi denoila
tilua deſinẽtia in idꝰ. demõſtrant᷑ hꝛe ĩ ſe. ea
er q;b deriuãt᷑.vt Herbidꝰ.qͥ hʒ herbã. TCi
midus q hʒ timoꝛẽ᷑. Rabidꝰqͥ bhʒ rabie ꝛc.
Uvymo vl tymos.ðꝛ flos vlł floꝛeo. In h̊ t⸗
mü generałr ðᷣ flos. Spẽalr tñ q daʒ her
ba ðꝛ tymũ vel tymꝰ.qꝛ talis flos valde re ðꝛ. Iñ er eſt ꝙ⸗
EIIIyypi dicäf. In typic?. a. n.i. figuratiuꝰ. In

*

Zol˖elt.
Txyminꝰa.ũ.i.floꝛidꝰ vł dul ⁊ ſuauis. jT

H; tyminũ ðꝛ mel ſuaue ⁊ odoꝛiferũ.

Timoꝛ orꝭ.m.g.ðꝛ a timeo es. Et eſt timoꝛ

accidẽes doloꝛ mẽcꝭ extrinſec ex aliq accidẽ
ti actõe. Et ẽ timoꝛ ꝓ tge.ſʒ timiditas ẽ ani
mivitiũ ſempiternũ. Eta timoꝛ ð timoꝛo
ſus a.iũ.i.plenꝰ timoꝛe.⁊ timoꝛat a.ũ. Cñ Uñ foꝛtes rege i
aaccidit tyrãnos vocari peſſimos⁊ ipꝛoboſ
e luxurioſe dñatõis cupiditatẽ ⁊ cru/
de

candida ſunt ⁊ rotũda.

uinctrixtric; mulier qᷓ tingit.

Trincricula le.dimi.i.pua tinctrir.

Dinea nec.F g. veſtimentoꝝ mis. 2 dꝛ a te/
eo nes co c tenent ? inſidcatuſis corro

Txyriaca ce.pe.ꝓ.ðꝛ anti

at. Jũ tineoſus.a.:.aum.

9—

vñ Hiero.in ꝓlogo Job. Interdũ quoq;

rythmꝰdulc? tinulꝰfert nuer lege ſolutꝭ.

intinnabulũ li.ð ſono vo nomẽ accepit

ſicut plauſus manuũ.⁊? ſtridoꝛ dentium et
vygluaꝝ. 2 coꝛ. pe. Unñ in auroꝛa ðꝛ. Aurea

cii malis ſe tintinnabula iungut.
Uyphonic vent.ᷣm alia traſlatõʒ ðꝛ ven /
tus tempeſtiuꝰ.⁊ ð a tiphos qd ẽ inflatio.

ðᷣꝛ euroaqᷣlo.⁊ coꝛ.pe.typhonicꝰ.
Cv

phon ꝓpꝛiũ nomen.frater Iſis fuit.
Urvpꝰpi.i.figura vł foꝛma vl ſtatꝰ vl ſil itu/⸗
do. Cñ.ij.re.xij. Craduxit in typo lateꝝ.i.
in ſiłitudie.Et typꝰðꝛ q̃dã herba q̃ in aqᷣs
naſcit᷑ ⁊ ab aq inflaf᷑. Uñ ⁊ ambitioſoꝝ ho
minũ ⁊ ſibi placẽtiũ.tumoꝛ ⁊ ſuꝑbia tvpꝰ
ðꝛ. Iñ et eſt ꝙ ab illa herba frigida febꝛes

typice aduer.i.figuratiue.Et et typica fe
bꝛis ðꝛ quã qͥdã periodicã dicũt.

Crvranicida de.pe. p. qͥ occidit tyrãnũ. Iñ
tvrannicidiũ.i.tyranni occiſio.

Tyrannꝰni.i.foꝛtꝭ rex.⁊ ðꝛa tyro qð ẽ foꝛtꝭ

Olim ei reges ⁊ tyrani nullã hẽbant dꝛaʒ

VUVnñ foꝛtes reges tyrãni dicebãt᷑ ſz poſtea

deliſſimã dñationẽ in pplis exercẽtes.a ty/
ro qð eſt anguſtia.qꝛ anguſtiãt ł cruciant

ſuos Iñ tyranicꝰ. a. ũ. ⁊ h̊ tyrannia nie.⁊ h

tyranis idis.i.crudelitas.ſᷣm hug. Et ſcri
bit᷑ ꝑ duo n. Itẽa tyrãnꝰ ðꝛ h tyrannulus
li. dimi.i.puꝰ tyrannꝰ.
tidotũ ſerpẽtũ qᷓ ve/
nena pellunt᷑.vt peſtis peſte ſolugk.

Uxyro grece.latie ðꝛ foꝛt vł anguſtia.Et in

de ð h̊ tyro onis.i.nouꝰmiles nouit᷑ electꝰ

ad militiã. qꝛ foꝛtis ad h̊ officiũ ſolet eligi.

ykł qꝛ ad acqrendã ꝓbitate multũ ſe angu/
ſtiat. Itẽ tyro ðꝛ qlibet ignarꝰ⁊ rudis cum

aliqͥd incipit exercere.⁊ ꝓðᷣ.bmã tyro.ꝓ mi

lite. ſz H tyrꝰ p regione eã coꝛ. ¶In. Pꝛo re/
ione tyro. ꝓ foꝛti milite trvo.

Sorkealus li. dimi.i.ꝑuꝰ tyro.

vrociniũ nij. noua militia. officium tyro

nis. rudimentũ.initiũ.nouitas militie.
yvyrrhenꝰni ꝓpꝛiũ nomẽ eſt. Et nota ꝙ tvyr

rhenꝰ ⁊ lidius erãt duo fres.qͥbo cũ lydia

regio ñ ſufficeret. piecer̃t ſoꝛtes qͥs eoꝝ cũ

pte ppli exiret.⁊ cecidert ſuꝑ tyrrhenũ.qͥ cũ

pte lydoꝝ venit ĩ tuſciã.⁊ a ſi no nofedic

tuſcia tyrrhenia ⁊ tuſcitvrrheni. Silrab de peu. in glo.iij. Etiã titubare ẽ defectuo ek
illis qͥ cu eo venerũt tuſcia dicta eſt lydia. ſe loq vel ignoꝛant. Iñ titubans ꝓ ignoꝛã og ſrg
et etiã tuſci lydi. Ulel a noĩefratris.qꝛ ſepy te habẽdus ẽ.C.de ↄdi.inde.l.vl.⁊.ff.deli. (cloc
nomẽ vniꝰ fratris ponit᷑ p noĩe alterꝰ?. ho.exhi.l.iij.S.is qͥ.ar.c.dñs.de ſecũ.nup. nglin
Tirſus ſi.m.g.ðꝛ generalr oĩm oleꝝ vłher xbi glo.petöd53. Nan in
baꝝ mediꝰ frutex.⁊ ðꝛ a fra ⁊ ſurſũ.qꝛ a xra Titulꝰ li.ðꝛ a titan qð eſt ſol vel illumĩans onl. i.
ſurſuʒ ↄſcẽdit.Tirſus et᷑ ðꝛ baculꝰ ł ramꝰ ſi titanꝰ.i.illuminãs.qꝛ illumiat libꝛum gaeoae
cũ frõdibo q̃vtunt᷑ in ſacrificijs bacchi. vel Sic ei ſol mũdũ łqcũq; obſcura illumiat nonnd
tirſus genꝰcymbali ĩ modũ qdrate figure ita titułꝰ libꝝ ⁊ eiꝰ ſeq̃ntia illũiat.vł titulꝰ nhieu n
factũ.qꝛ ab vtraq; ꝑte tenet᷑.⁊ taʒ aꝑiendo ðꝛa tyto liuio qͥ pᷣmꝰ libꝝ ſuũ ꝑ diſtictiões Aunehin bi
ᷓ; claudendo ſonat. dinuiſit. 2 ſingul titulũ apoſuu.q vl ðꝛ titulꝰ Nmnn
Uyvrus.q̃dã inſula.⁊ qdã cinitas phenicu, qſitetułꝰ.a theta figura q ẽ ſic facta. q̃ oinnp linn
q̃ ↄdita fuit a phenicibo.in q̃ optia purpn / oliĩin frõtibs dãnatoꝝ impmebat᷑. Sic em̃ Amuam
ra tingit᷑ qᷓ tyria ðꝛ.Ad hãc ciuitatẽ loqui᷑ in illa figura reddebat᷑ hõ noſcibil.ſic ꝑ ti/ Ggfiüche
E ſa.xxiij.et ðꝛ a tyro qð ẽ foꝛtꝭ ł anguſtia. tulũ lib ↄgnoſci᷑. Uñ ſic diffinit᷑. Titulꝰẽ Tlet chon
Unñꝛ⁊ tyrꝰanguſtia interpᷣtat᷑. Iñ tvriꝰa.uũ. bꝛeuis ãnotatio eoꝝ q̃ diffuſi ĩ ſeqᷓ̃ntioꝑe Coglliledin
gentile vl patriũ. Itẽ tyrꝰ ðꝛ qͥdã ſerpens. ↄtinẽt᷑. Titulꝰetiam ðꝛ nota q̃ cã bꝛeuitatꝭ Duntlt.
Itẽ tvrꝰ ðꝛ caſeꝰ.ſʒ tũc eſt pᷣmitiuuʒz. aAapponit᷑ dictõib. Titulꝰ?etiã ðᷣꝛ inſcptio vł GCogrhfrün
Tiſis vl potiꝰptiſis.eſt vlceratio in pulmo ſignũ laudis ⁊ honorꝭ vel laus.qꝛ olim in Goolaledt
ne ⁊ tumoꝛ.ſic dicta grece.qꝛ ſit ↄſumptio imaginiba laudes nobiliũ intitulabantur. enblig!
coꝛꝑis totiꝰ. Iñ ptiſicꝰa.ũ.pe.coꝛ.tali ĩfir· Uitulꝰqñq; ſignũ ðꝛ.qnq; cã acqͥrendi do am Ein
mitate detent?*. mmmicnij. qiiq; ipſa eccłlia. vt titulꝰſcti Petri. Uudchate
Titan anis.m.g.interpᷣtat᷑ illuminatio vel qñʒ clericatꝰ.qñʒ canonicatꝰ ĩ aliq̃ eccłia Clo od⸗
illumians. Uñ dicti olim titanes ſũt da vñ ðꝛ qꝗs ĩtitulari.i.clericari ł canonicari. cha min
foꝛtiſſimi viri.q̃ſi illnmiatoꝛes mũdi.ſ.ſua Itẽ qʒ accipi ꝓ cã inhabiliad dñij traſ/ n uſillus
ꝓbitate.Uł ſᷣm fabulas poetaꝝ iſti ab ira lationẽ.vłl/p locatõe.vt.c.ecclłie ſcẽ.ij.vt li. M.
ta ) deos tra ad eiꝰ vtilitatẽ creati dicun pen. Itẽ titulꝰ ẽ iuſta cꝗ poſſidẽdi qð nr̃Um lnmmnnll
VUnñ ⁊ titanes dicti ſea titan greco.i.ab vl/ eſt. ⁊ ſic exigit iuſtꝰtitulꝰ i vſucapione.?⁊ b5 u.
tione.qꝛ q̃ſi vlciſcẽde matrꝭ tre cã.ð deos ſcpᷣ.c. ſi diligeti. de pᷣſcp. ⁊ gl.ſum.xvj.q.iij. Wllingſnx
armati exiſteret. Et et᷑ dictiſt᷑ gigãtes. Et Etiã titulłpoſſeſſoꝛi caʒ tribuit pᷣicribẽdi MUNditis riegt
H titanꝰni.iĩ eodẽ ſenſu.Et inde titan vł ti/ vt. c.j.de pᷣſcp.li.vj.⁊ eſt vnũ de pncipalib⸗ uubieqint
tanꝰ dict? ẽ ſol.qꝛ fuit de genere titanoꝝ.v reqᷣſitꝭ ad pᷣſcptionẽ.Oẽ et᷑ tituꝰ qnʒ oꝛdo umt
qꝛ illumiat mũdũ. Inuenit᷑ et h̊ titan ide/ eccliaſticꝰ qlibet dignitas vel pᷣlatio.et ſic Vomncuunlin.
cli.vñ Judith.xvj. Nec filij tiran ꝑcuſſeft ¶ðꝛ qs ĩtitulari in aliq eccłia.ioꝛdinari.ſᷣm MIInuad
eũ.⁊ p.pe.gti.titanis.titana eĩ ꝓdu.ta.ñ Ber.in.c.dudũ.de elec.ſuꝑ vᷣbo intitula/ (ciones
QLucanꝰ in.j.Aer ⁊ lõgi voluẽt titana labo tam .⁊. ff. ſi cer. pe.in rub. ”MM Donoogeln
res. Bꝛeca em̃ in an. creſcẽtia in gtõ pðᷣ.a. Tituł poſſeſſionis vł poſſidẽdi.eſt initiuʒ inaſio iand
mnMediazʒ ante n. vt titanis. Et facit actũs in poſſeſſiõis.⁊ cã qᷓre qͥs poſſideat.⁊ emptio Mocielbe
. ecem. ⁊? in a.titanem vel titana. venditio. donatio. pmutatio.qꝛ ꝑ emptio/ Uiſionestrpli
Uiita nis titanis vł titaneos.quedã ciunitas nem ⁊ ſił ia incipimꝰ poſſiderre. Conörglnide
cgypti vbi facta ſt᷑ pdigia q̃ iegunt᷑. Et ðꝛ Citti.diſcipulꝰ fuit Pauli apli.⁊ ĩterpᷣtat nabulliſe
ſic a titanibo.qꝛ eam edificauerũt titanes. querẽs vel bonꝰ.ſeu lutũ ſiue etiaʒ lutarꝰ. oniruomng,
. Citanni.eſtidem qð titan. Iteʒ a tiran d C qante O lgin Jnnti
titanꝰa. um.⁊ H̊ titania nie.i.luannn. AN A — Pllogagimun.
Uitillicꝰ.a.um.pe.coꝛ.i.titillatiõe plenꝰ.ſ.q Cobias bie.qdã ſanctꝰ vir.cui raphaelar- mntonimm,
incitat vel qui incitat᷑ ad luxuriam.et dici changel reddidit viuum. llng 4
.A titillo. laDs. Voda de.auis eſt q̃ non hʒ oſſa in tibijs.qꝛ nim
Uitillatio onis.luxurie incitamẽtũ carnis ſempꝑ eſt in mu. —
incitatio. inflamatiio. UVogcin“ a. u. 82 ille q́ velocit todet ?⁊ mouef tenen
QUitubatio eſt cũ ego hicinde duo cõtraria ad modũ tode aaaaauas. iand
ſcia.nec tñ alicui eoꝝ qꝛ dubito credulita -⸗ Codonꝰni.i.gallꝰ.⁊ ðᷣꝛ ꝗ tol. ennen i T
txcẽ meã applico.vñ titubare ðꝛ qͥ qñ ſuſpi / Tophꝰ phi.m.g.ðꝛ lapis aſper⁊ cauerno/ Wenn fun
. tiõeʒ hʒ ſuꝑ eo ð qᷓ ↄtẽdit᷑ vt i.c.ĩ nra pnñtia ſus.⁊ ðꝛ a todeo.qꝛ ambulates ſuꝑ ſe todet Kigcinl
. Pea pce⸗

ndmninig
nndanspſg
iintelnitin
dusdeſtin

tſolralilnin
Günminih
Gobſanmilri
na illün Kein
Pſuüdifi
Woſun.N han
nqeſicſen.

impineha: Ji ⸗

honoſcbb i
ſicdiffint Ti
diſiſb iſine
Knonräjcihn
aüdeinſchin
Wllans. arolrn
dllümmnnlaben
quqzci gccrenein
.Nninbſcn
ponica igtĩ acdt
mcnkcanonien.
nhobilizo dii⸗
caclieſcii nl
ipoſſgigiöin
ſione. ?5/
lum tmlij.
mbnitcnbant
nüde pnapelib⸗
im izondo⸗
1s platio. eſic
duiondinarifn

ciuopdoimntnd

Poſicedickiii

3poſſcen 1cnhnn

nranio eperd
poſſie.
Penli glitirfsf

4

jluri ſinectuzun⸗
Tainpb
rium.
nonb)

—

rictvlmm

.
natott.
upio ſ io
. zmbu

Inge tophulus li.diii. ?
Voga ge. ðꝛ qſi tega. a tego G. qꝛ velamẽto
ſunui coꝛpꝰtegat ⁊ cooꝑiat.ẽ palliũ puꝝ ⁊ foꝛ

ma rotũda etiã ⁊ fuſoꝛie ⁊ q̃ſi vndãte ſinu.
Et erat olim cõis veſtꝭ romanoꝝ Iñ toga
tus a.ũ.i.toga indutꝰ ł togã hñs.Uñ ⁊ to/⸗
gate dicebãt᷑ qdã comedie devilib⸗ pſonis

a romanis facte.q̃ nullierãt pᷣcij. Et toga

7

veſt erat cõis.⁊ i

pune gů̊̊ mihi recitauerat ille togatas.

Togatos dicimus aduocatos.a veſte toga
nolatos.quã hẽbant olim aduocati.diuer

Togiferiũ rij. locꝰ vbi ſcholaſtici diſputãt.
2⁊ videt᷑ cõponia toga ⁊ ferio.

.

Vogilla le.dimi.i.ꝑua toga. Itẽ togilla ðꝛ
mantiite.

Cogripyriũ rij..pura toga.
Togula le.dimi.i.pua togg.
Volerabilis.lis.ꝰ.t.⁊ G̊ le.qð valet vł dʒ to

lerari. Et ↄponit᷑ intolerabił qð nõ valet

vel debet tolerarrrr.
Voles lis.ðꝛ a tolus.Et toles ſũt tumoꝛes
circa vuã ſtantes. has vulgo ꝑ diminutio
nem tuſillas vocãt.he in faucibo ſolent tur
geſcere.

Tollinum ni. lignum puteoꝛũ quo baurit᷑
aquaea.b

Tolus li.m..ſummitas templi.eminẽs ro
tunditas ꝓpꝛie quidem tolus eſt velut ſcu

Tomaculum li.n.g.ðꝛ a tomos. Et dicun
tur tomacula inteſtina ꝓpter diuiſiones et
ſectiones J
Vomos grece.latĩe ðꝛ diuiſio vel ſectio vel

inciſio. Iñ apð nos tomꝰ mi. ꝛ idẽ. Et to
mos etiã ðᷣꝛ liber vł columẽ ꝓpt᷑ multas di

uiſiones ⁊ replicatões cartax.
Ton ðꝛ altitudo vel totum.

Tonabulũ li.iſonꝰ vl tintinnabulum.
Tonitrus trus.m.g.⁊ h̊ tonitru indecli.in

ſinglari. In płi ̊ tonitrua.truũ.a tonitru
abltõ.addita um. vñ Apoc xix. Et audiui

vocem tonitruũ magnoꝝ. Eth tonitruuz
trui.n.g.vñ Job.xxvj. Quis poterit toni/

7

truũ eiꝰ magnitudinis intueri. Idẽ ſint.

Eit ↄponũt᷑ iſta tria noĩa a tonꝰni.qð eſt ſo
nus.⁊ treo res.qꝛ hmõi ſonꝰ valde terret.

vñ Iſið. ety. xiij. Tonitruũ dictü. eo e ſo⸗
nus eiꝰterreat. Ham tonꝰſonꝰ ðꝛ.qꝛ intdũ

taʒ grauit cutit oĩa. ita vt celũ diſcuſſiſſe
vigddeat.qꝛ cũ ꝓcella vehementiſſimi venti

6 vilis. vñ Juuenal. Im

bus inter diuitias.

nubib, ſe repẽte ĩmiſerit tin bine iualeſcẽ⸗
te exitũq; qrente.nubẽ quã excauauit ĩpe/
tu magno pᷣſcindit.ac ſic cũ hoꝛrẽdo frago
re deferfad aures. & mirari qs nõ dʒ. cuʒ

veſicula q;uis ꝑua.magnũ tñ ſonũ diſplo
ſa emittit.LQux aũt q̃ aparet añ tonitruu—z

fulgur vocat᷑.q̃ ideo an videt᷑ qꝛ claꝝ lumẽ

eſt. Tonitruuz aũt tardiꝰ ad aures pnenit

inſtar ſecurꝭ arboꝛẽ pcul cedentꝭ.cuiꝰqͥdeʒ
añ cernis ictũ qᷓ; ad aures ſonitꝰ ꝑpueniat.

Vonſa ſe. ðꝛ remꝰ.qð ⁊ tonſus ðꝛ.ſʒ poti

tonſa vlł tonſus.ðᷣꝛ palmula remi q̃ aqua,

ꝑcutit.⁊ ðꝛ a tondeo des.vł a tũdo dis.qᷣſi
tunſa vł q̃ſi tunſus.eo ꝙ aquaʒ tundat.
Tonſilla le.dimi.i.pꝑua tonſa.Toõſilla etiazx⸗

ðꝛ foꝛpicula. Et tonſilla ðꝛ vncꝰ ferreꝰ vel

ligneꝰad quẽ in litoꝛe funes nauiũ alligãt

vñn Enniꝰ.Conſillas rapiũt ↄfigunt litus
Tonſoꝛiũ rij.idẽ eſt qd tonſtrina.ſ.locꝰ vbi

tongcgcer.D M
Vonſoꝛ ſorꝭ.qͥ radit barbas.a tondẽdis ca
pillis dict? Iñ tonſtrixtricꝭ. mutata toꝛ.in
trix. intpoſita t. cã euphonie. Iñ Htonſtri⸗
cula le.dimi. ⁊ H̊ tonſtrina ne. officina.vel

domꝰ vel locꝰ in q̊ tondek·

Tonſula le.dimi.i.pua tonſia.
Trfonꝰni.m.g.i.ſonꝰ.⁊ ðꝛ a tono nas.
Toparcha che.vl h̊ toparchꝰchi.i.pnceps
ſuꝑ totum.vlł ſuꝑ aliquẽ locũ.⁊ ðꝛ a topos
qð eſt totũ vł loc. ⁊ archos qð eſt pnceps
Imñ bᷣ toparchia chie.pe.acuta eꝰpoteſtas
VUel toparchia põt dici locus pᷣncipatus.

TVñ tres toparchie dicunt᷑ trium locoꝛuz

pncipatus. ss
Topaʒiusvł topaʒion. gemma eſt ex virẽti
genere. omniq; coloꝛe reſplẽdens.inuenta
pꝰ in arabie inſula.in q trogodite pᷣdones

fame ⁊ tempeſtate feſſi.cũ radices herbaꝝ
effoderẽt eaʒ eruerũt.que inſula poſtea ne
bulis coopꝑta tandẽ ⁊ a nauigantibo eſt in/

nẽta.⁊ ob h̊ locꝰ⁊ gẽma nomen ex cauſa ac

cepit. Ham topaʒim. trogoditaꝝ linguaꝗ ſi⸗

gnificationẽ hʒ querẽd. ¶ñ ⁊ inſula dicta
eſt topaʒiꝰ. vł lapis dictꝰ eſt topaziꝰ. Et vt
dicit glo. Apo. xcj. Lopaʒiꝰ quo rarioꝛ eo
p̃ſſtãtioꝛ Et hʒ duos coloꝛes ex auroꝛ ethe

rea claritate maxime lucens.cum ſplẽdoꝛe

ſolis tangit᷑ ſuperàs oĩm gemmaꝝ clarita
tem in aſpectuz ſuũ ſingulariter ꝓuocans
aſpiciẽtes. Quẽ ſi polis obſea curas.ſi natu/

rerclinds clarioꝛ eſt. ? nibil o chani regi

Dopicus aii i localis ? 8e atopos qd elo

cus. Et ſ̊ topica ce. Etpir hec topica.coꝛ
pqdã libꝛo in q̊ tractat᷑ de loc. Itẽ topos
vel ton. ðꝛ totum. Iñ topic a. um.i.totalis

Vñ ⁊ pᷣdictꝰ liber põt dici topica q̃ſi tota/

ctat᷑.⁊ coꝛ.pi.

lis.qꝛ ibi de totis vel de locis omniba tra/

Topos ðꝛ totum vł locus.

Toꝛagiũ gij.i.oꝛnatꝰ vłl munitꝰ.

Toꝛcular arj.n. g. vel h toꝛculare ri.i.calca

toꝛiũ.⁊ ðꝛ a toꝛqueo.ques.qꝛ ibi vue ⁊ oli
ue calcant᷑ ⁊ extoꝛte expᷣmunt᷑. Dicũt tñ qͥ/
dam q; toꝛcular ꝓpꝛie ðꝛ pᷣlum q̊ vue calca
te expmunt᷑.⁊ ꝓp.pe.tam nti qᷓ; gti.

Toꝛeuma atꝭ.n.g.eſt toꝛnatura vł toꝛnatũ

vas.vel qcqͥd dolat᷑ ⁊ toꝛnat᷑.ſiue vas ſiue

lectꝰ ſiue aliud.⁊ ðꝛ a toꝛno nas.Et eſt to/
reuma triũ ſyllabaꝝ.⁊ coꝛ.mã. Uñ Pꝛu/

dentiꝰ. Fultra mero veteriq; toꝛeuma ro/

re rigant᷑.

queo.eo ꝙ toꝛquẽdo mentẽ inueniat. Iteʒ

Toꝛmentũ ti.n. g. ðꝛ q̃ſi toꝛqmentum.a. toꝛ

toꝛmenta dicunt᷑ etiaʒ inſtr̃a bellica ad di

rimenda opida ⁊ ciuitates.vł qꝛ toꝛqueẽt

interius reſiſtentes.vel qꝛ toꝛqueant lapi/

des ⁊ etiã tela,.

Toꝛneamẽta dicunt᷑ qdã nũdine vel ferie

in qb milites ex edicto ↄuenire ſolẽt.⁊ ad

olſtenſionẽ viriũ ſuaꝝ ⁊ audacie temere cõ
gregari vl ↄgredi.vt.c.j.de toꝛnea.Et cau
ſa ꝓhibitõis eſt ꝑiculũ aĩaꝝ.⁊ moꝛs hoim

inde ꝓueniẽs. vt ibidem notaet
Uoꝛnꝰ ni.m.g.q̊ddaʒ inſtr̃Dm cũ qͥ vaſa toꝛ/

nant᷑. Iñ h ⁊ h toꝛnatilis.⁊ h le.pe.coꝛ.ha/

bile ad toꝛnanddin.

Toꝛpedo dinis·fg.i.toꝛpoꝛ.⁊ ðꝛa toꝛpeo.
pes.⁊ p.pe.nti.Coꝛpedo etiã ẽ ddã genꝰ
piſcis.ſic dicta.qꝛ coꝛpꝰ toꝛpeſcere faciat.

ſi qs eã viuentẽ tangat. Et narrat Pliniꝰ.

Lanta eſt vis ei.vt etiã aura ſui coꝛꝑis af
ficit mentẽ ⁊ hois membꝛa. .

—;—

.

id eſt. aliq̃ntulũ toꝛpidus.

* *

Toꝛpoꝛ porꝭ i. ſtupoꝛ. pigricia. toꝛpedo. 1.

toꝛqͥs.m.g.ẽ mag in vſu ᷣm grãmaticos.

4

Voꝛquatꝰ a.ũ.i.toꝛque ligatꝰ ⁊ oꝛnatꝰ.Et
phinc q;dã romanꝰ dictꝰ? ẽ Zoꝛquat.qꝛ ſin
gulari certamie quendã gallũ deuicit.eiq;
toꝛquẽ aureũ abſtulit. ð
Voꝛqͥs.qͥs. m.g. ⁊ hec toꝛques qͥs.f.g.i.li/
gamen toꝛtũ vł aure circuł?circa collum.
acollo vſq; ad pect? deſcẽdens ſic dict?.qꝛ
toꝛt? ſit.⁊ ẽ oꝛnamentũ viroꝛũ. Et nota ꝙ;

„M

ſed hͥ toꝛques in.f.g. ſepe inuenit᷑ in theold
gia. Uñn Judi.viij. Pꝛeter toꝛques aureaſi
cameloꝝ. Nota vᷣſus differentialeſ. Pecto
ris ẽ ſpinter ꝓpꝛie pariterq; monile. Oꝛna
tus colli ſunt toꝛqͥs aurꝭ inaures. Anulꝰẽ

manuũ.ſũt armille ſcapulaꝝ Atq; periche
lides exoꝛnant bꝛachia nymphis.

Voꝛrens entꝭ.m.g.eſt fluniꝰ vel aqua veni/
ens cũ impetu ex imbꝛibo repẽtina magnũ
hũs incrementũ.ſʒ adueniete eſtate caloꝛe

ſolis toꝛreſcit ⁊ areſcit⁊ deſiccat᷑. Uñ ꝓphᷣa

Conuerte dñe captinitatẽ nr̃am ſicut toꝛ

rens in auſto.

Voꝛridꝰa.ũ.i.velox vłtoſtꝰ. Uñ in hymno
Cuicoꝛpꝰ ſanctiſſimũ in ara crucꝭ toꝛri /

dum. Iñ h toꝛriditas tatꝭ. ⁊ coꝛ.po.

Uoꝛris rꝭ.m.g.ðꝛ lignũ ſemiuſtũ tractuʒ a
foco ⁊ extinctũ.⁊ ðꝛa toꝛreo es. Idẽ⁊ hec
ticio onis lʒ ſic dicat᷑ etiã in igne dũ ardet
vñ Amos.iiij.Et facti eſtꝭ qſi toꝛris raptꝰ
ab incendio. Itẽ Zach.iij. Nunqͥd nõ iſte

toꝛris erutꝰ de igne eſt. In toꝛricułꝰ li.di ⸗/

mi.i.ꝑuꝰ toꝛris.

„*

Uoꝛſoꝛes.i toꝛtoꝛes vel cruciatoꝛes.et 82 a

toꝛqueo ques.

Uoꝛta te.f.g.eſt q̃ddã genꝰcibi vl panis qu
Yulgo ita ðꝛ. In toꝛtula le.di.i.ꝑua toꝛta.
Uoꝛtio onis eſt toꝛquẽdi actio interioꝛ in/
teſtinoꝝ afflictio. Idẽ ſigt toꝛſio.⁊ vtrũq;ʒ

Deſcendit a toꝛqueo ques.

Toꝛtoꝛes.i.toꝛſoꝛees.

— „ .

Uoꝛtuoſus.a.ũ.i.ſluxuoſus.vł iniurioſus

extra rõnem. Iñ hec toꝛtuoſitas tatꝭ.

VUoꝛtus.us.ui.i.toꝛſio vel iniuria.⁊ ðꝛ a toꝛ

queo ques.⁊ toꝛtꝰa.um.

er⸗ „ *

oꝛus ri.m.g.i.deflectio ⁊ pulpoſa extan /

tia carniũ.ſicut circa culum⁊ bꝛachia.⁊ ðꝛ
ſic. qꝛ ibi viſcera toꝛta videãt᷑. Iñ toꝛoſus.

a.ũ.i.pinguis ⁊ toꝛis plenꝰ ⁊ ſuꝑbo. Iñ hec
toꝛoſitas tatꝭ. Inuenit᷑ etiã thoꝛus ꝓ lecto

vide.S.loco ſuo.

Uoꝛuꝰa.ũ.i.crudelis.terribił.⁊ ðꝛ a toꝛtꝰet
vultꝰ.eo qꝙ ſit toꝛto vultu ⁊ truculento.vt
toꝛua leena. JIñ hec toꝛuitas ati.
Toſtus a.ũ.i.aſſatꝰ.ꝑuſtus.piſtꝰ.ſiccatus.
2 8ꝛ a toꝛreo res. MVZUMB
ot.o.g.płis nu.⁊ indecli.⁊ ðꝛ a ton vel to
pos qð eſt totum,.

Totidẽ.i.eiuſdẽ nũeri.⁊ ẽ indecli.o.ge.plis

numeri.⁊ ↄponit᷑ a tot ⁊ idem.
Uot a.ũ.ðꝛ a tot.⁊ ꝑtinet ad magnitudinẽ
väy3t totũ coꝛpꝰ.Sʒ ome ad multitudinẽ.vt

Ois hõ Item om̃e in diuerſis ꝑtibe ponit

rgrat dinlol

ilie i,

tes tiſback
noischiaalg
Vangereſce

Förßna
Uci angea
coturiarbors⸗

ubivoutble
benner rörat
nbaranief
Cnbo.Traban
ſngukubic⸗
lciduceeryvn
ſtcaduce g
Unberbeete
lisaſoliimp⸗
bens dſitril
gbat. Jn
ilegtd
loiregiorce
ſooſalar.xr.
Uubeneni ni
tmbentut. ñ 0
guoliotrubenn/
bobis go:
fortmhirinalin

m geintriſuer

Worngütranne

Aodictbit.

Gheononis me
Lmmnducones
ſipotauctdede

eS10iSebrſi

Imncnbllotth

(Wcnorncrit

bitinanitpon
tlantagnng
ſchroredion
1punienai
ing d⸗
Carng ni eſ
nochgennbarſe
chlia ſenenp
ſgapon Terbi
Zunnfaitzap
Cultvonigfge
nonhitinici

Geimafkit
difnmmi ſ
ergnonie.
minnnnm zi
Apule Ag
unpmpbis.
funppdltgun
irepenunn

uenierecknce.

unats ranſr

loſt, Diinrben
nü inanmanem
Slar. 1cre

nüſcninſüman

zwendtsz züf
kcnäinigedüm

gickſins

cin. Pungant

Jitenab

ancistoread

Mabirpanisc
lcdit guawrns
Niacno inuenorin
Swrlor wri
8

1s. F ininnioſis
noſiastat
liniuraa datd

orpalpoſa eun
Aumduchindi
ideit Jitmoſe

cs ſugb. Jihe

taitborusplacn

Emnbinrtatett

lmd Nuclcntn

Gtuspiſ,ſe

Aci tmanunn

rtinhriog⸗

rtiden.

Ggrindt

Totu ſine ptilo dz eſſe diuerſis necaptel
tegrat᷑ dꝛa totiꝰ in rẽ noĩs cui adiũgi

ſed
nullã eiꝰptẽ ↄpᷣbẽdit.vt Cotꝰ ſoꝛtes.i.ſoꝛ/
tes ⁊ q̃libet eiꝰ ꝑs.Om̃e vᷣo quãalibet rem
noĩs cui adiũgitopᷣhẽdit.⁊ ꝓ.do. Uñ qͥdã
Mangere ſic totũ meliꝰ q; pãdere votuʒ.

Imñ H ⁊ total.⁊ H̊ le. Iñ h̊ totalitas tatis.
enꝰ veneni.qð ex ſuc/

Toxicũ ci.n.g.qddã g

co taxi arboꝛis exbmit᷑.

—

Crabil. .t.: Sle. qd eſttrabis. qð ad tra⸗
bẽ ꝑtinet.⁊ ðꝛ a trabs.Ethᷣ trabil.i.trabs.

Trabaria rie.f.g.nauis lõga⁊ ſtricta.⁊ ðꝛ a

trabs. Trabarie dicũt᷑ minute naues q̃ ex
ſinguł trabibo cauant᷑.q̃ alłr litoꝛarie dicũt᷑
vl cãduce.ex vno ligno cauate ⁊ facte.et di
cũt᷑ cãduce.qꝛ a q̃ttuoꝛ vſq; ad decẽ hoĩes
Urabea bee.f.g.ẽ genꝰ veſt imꝑia capiãt
lis q̃ ſoli imꝑatoꝛesvtebant᷑.⁊ ðꝛ a trãſ beo
beas.q̃ſi traſbea.qꝛ vltra alios beatũ deſi

gnabat. Iñ trabeat a.ũ.i.trabea indutus.

UVñ legit ꝙ dñs nr̃ fuit indutꝰ trabea car/⸗
nis.i. regia veſte carnis.Trabea etiã ðꝛ ve
ſtis ↄſularꝭ.vt. C. de ↄſul.l.j.li.xij.

Urabea etiã ðꝛ poꝛticꝰtecta trabib.⁊ ꝓ.pe.

trabeatuſ.vñ Ouið.xij.meta. Dignioꝛ eſt
qualis trabeati foꝛma qrini.

Urabs bis.f.g.dꝛa traho is.qꝛ ab vno pa/
riete trahit᷑ in aliũ. Uel trabes dicũt᷑a trãſ

uerſo.qꝛ in trãſuerſo poſite vtroſi parie/

tes ↄtingũt ⁊ ↄtinẽt. Ueteres et᷑ h trabes
Ptrabs dicebãt.

Vracon onis.ẽ meat ſubtraneꝰ. Uñ qͥdazʒ
Terraꝝ dꝛacones aĩalia dico dꝛacões.vñ
qdã putauer̃t debere dici ĩ pſalmo.Dꝛaco

nes ⁊ oẽs abvſſi. Sʒ tracones ðꝛ cõit ꝑt.
ractabił..t.⁊ H̊ le.qð de facili põt tracta
ri duci. JIñ tractabur aduer.
Tractatoꝛij erãt viri qͥ tractabãt ⁊ ↄtrecta

bãt.i.manibo ↄtigerũt ⁊ palpauerũt aĩalia
publica ⁊ equos ſacros vſui deputatos.
Tractatoꝛie dicunt᷑ lr̃e impetrate ꝓ licẽtia
vehẽdi aĩalia.vł lr̃e date licẽtie ad tractan
dum ⁊ puniendũ crimĩoſos.ſᷣm Acur.C.
e.ti. in rub.
Tractatꝰ us.ui.eſt vniꝰ rei multiplex expo
ſitio. eo ꝙ trahat ſenſum in multa.⁊ fit ſpe/

cialiter ad ſemetipſum Sermo yo altera
eget ꝑſona. Uerbũ aũt ad oẽs.vñ ðꝛ. Uer

bum fecit adꝓpłm.

Traditio onis.f.g.eſt hũana ↄſtitutio ↄſu/⸗

lens cupiditati hoĩm.⁊ ðꝛ a trado.is. Uñ

. a

in auroꝛa.Tãq; nõ loqᷓns traditiõe bꝛeni.
Uraditoꝛ torꝭ.i.pditoꝛ.vt Judas fuit tra/
ditoꝛ.i.datoꝛ vel ꝓdito.
raductio oniſ.f.g.i.vltra ductio ꝓpalatio
ſiue manifeſtatio. vñ Dap̃.ij. Factꝰ eſt no
bis ĩ traductionẽ cogitationũ nraꝝ. Glo.
Cogitatõnes nr̃as traduxit in lucẽ. Item
moꝛs ð traductio qñ homĩes ab hac viina
traducũt᷑.vñ Sapᷣ.xj. Qui cũ minueren
in traductionẽ infantiũ occiſoꝝ ⁊c. IAtem

traductio ẽ qͥdã coloꝛ rhetoꝛicꝰ. ⁊ fit cũ ali

qð nomẽ ꝑ ſuos caſus variat᷑.⁊ ↄuenit cuzʒ
q̃dã ſcemate.qð appellat᷑ poliptoton. Unñn

Biꝛeciſ. Miſce ꝑ caſus vocẽ traductio fiet

vt Si nihil i vua iocũdiꝰ eſt tibi vita. n
decoꝛẽ vitã ꝑages vᷣtute relicta. Uel etiim
fit in ↄſonaãtia.vt Cur illam curas q̃ mul/
cas dat tibi cuaeaeaears.
Uradux. m.g.i.ꝓpago.qð etiã pꝓ oꝛiginali
pctõ qð Adam cõmiſit inuenit᷑.qꝛ ab ioſo
in poſteros fuit trãſlatũ ſicut de pꝛibo filiiꝗ/
ꝓpagant᷑.⁊ coꝛ.pe.gti.lʒ duco q pð.hmam
Papᷣ. vᷣo di. Traduxex altero ducta ꝓpa/
o radix vel oꝛigo.
fragedia die,f. g.i. hircina laus vel hircinꝰ
cant vl fetidus.? ðe a tragos qð eſt hircꝰ
7 oda cantꝰ łlaus.Eſt em̃ ð crudeliſſimis
rebo.ſicut qͥ patrẽ vel matrẽ interficit.vł co
medit filium.vł ecõuerſo.⁊ hmõi. Unde?
tragedo dabat᷑ hirc.ſ.aĩal fetidũ.nõ qð nõ

bꝛet alið dignũ pᷣmiũ.ſʒ ad fetoꝛẽ materie

deſignanduʒ. Et inde tragedus.a.ũ.Et H

tragedus di.pe. ꝓ.i.tragedie ſcriptoꝛ.Et H

tragedicꝰ. a.um. Item a tragedia dicit᷑ tra
gicus.a. um. Et differunt tragedia ⁊ come

dia.quia comedia puatoꝛum hominũ con

tinet facta. Tragedia regum ⁊ magnatuʒ
Item comedia humili ſtilo deſcribit᷑ tra/
gedia alto. Item comedia a triſtibo incipit
ſed cũ leticia deſinit. Tragedia ecõtrario.
Vñ in ſalutatõe ſolemus mittere ⁊ optare
tragicum pncipium ⁊ comicũ finem.i.bo⸗/
num pncipium ⁊ letum finem.
Uragelaphus phi.pe.coꝛ.i.hircoceruꝰ no/

men eſt ↄpoſitũ a tragos qð eſt hircꝰ.et la⸗/

phus qð eſtceruꝰ.qͥ l eiuſdeʒ ſpeciei ſit cũ
ceruo.villoſos tñ hʒ armos.vt hirci? men
ta barbatta.
Tragema ad.n.g.idem eſt qð ville munus
vel modici valois.
Uragiopa pe.eſtauis maioꝛ aquila.
Tragus grece.latine ðꝛ hircus.
Tragula le.f. g. eſt gen teli.

”

. 4
7
*
. *

Tragi gi. n. g. eſt genus retis opiſtatorh qdð zbo. Ukfit qñ bꝛeuit oñdit dicti zpoſtes .

agliter vᷣticulum⸗ a vᷣtendo dZ.
Uraba he. gen? ẽ vehiculi.a trahẽdo dicta
qꝛ rotas nõ hʒ. Uñ.j.Paral.xx. Yecit ſuꝑ
eos tribulas ⁊ — ic etiam appellat

illud inſtrm dentatũ qð equꝰ trahit ſuper

terrã ð nouo ſeminatã ꝓ ſemĩe recõdendo
⁊ glebulis ↄterẽdis.vel inſtrm qð feno col
licndo aptat.
Uraiectio onis.i. vltra iactio.Et ponit pꝛo
mertiũ trãſpoꝛtatõe.vñ Ecc. xxxvij. Cum
negociatoꝛe de traiectione. cũ emptoꝛe de
venditione tracta.
Urama me. eſt filü int ſtamen diſcurrẽs. et

ðꝛ a traho.is.Crama etiã ðꝛ q̊ddã inſttm

textricũ.qð inequale- eſt.
Uraiecticia.ðꝛ pecunia q̃ locat vl pmittit᷑

alicui ꝑ mare ad quẽcunq; locũ traſi⸗ uehẽ/

da vel depoꝛtana.
Uramaricia cie.f. g.q̃daʒ arbuſtula. ? dicik
a traho.is.eo ꝙ trahat erroꝛẽ. Nã in qͥbuſ
dam locis ea terre diſtinguunt.

Trames it.m. g. ðꝛ via ꝑua ⁊ trãſuerſa per

agrũ.⁊ ðꝛ a traho.is.eo ꝙ trahat de publi

ca via.vl ðᷣ a trãſmitto c̊.qꝛ trãſmittit vſ/

q; ad aliã ꝑtem agri.vel ðꝛ a tranſuerſo.eo
ꝙ ꝑ tranſuerſum ducat.⁊ coꝛ.pe.gti.

Tramis mis.m. g. eſt extrema es veſtimẽti

⁊2 ðꝛ q traho.is.
Tramoſericꝰ.a.ũ. pe. coꝛ. i. hñs tramã ſeri⸗

cam. In h tramoſerica ce. q̃dã veſt lineo

ſtamine.ſ.trama ſerica.
Vranqͥllꝰ a.ũ.i.qͥetꝰ.lucidꝰ. purꝰ. 252 tran
quillũ.i. trãſiẽ iẽs quiete.⁊ gainer Pꝛie ad ma
re.ſicut ſerenũ ad celum. Et ſcribit᷑ ꝑ gemi
num l.et p. pe. vñ O uidiꝰepi. Nec niſi trã/
uillo bꝛachia crede mari.
Ffrãſactio onis.f.g.eſt de re dubia ⁊ litei. in/
certa nondũ finita dato aliq̊ ꝓmiſſo vel re

tento nõ gratnita pactio.vt in.c.ſuꝑ eo.de

trãſac.Et eſt idem qð compoſitio inter ad
uerſarios.

ranſalpinꝰa.i. i. vltra alpes ctñs. Etins .

trãſalpinoꝛ arꝭ.i.vltra alpes ire.
Tranſfuga ge.ↄ.g. qͥ de vno exercitu fugit
ad aliũ.⁊ coꝛ.fu. Et inuenit᷑ etiã tranſſugꝰ
g. u. in eadẽ ſi igficatione. ſ icut ↄfuga 725fu/
us. pfuga 2 pfug⸗ g. um.
raſitio onis.f.g.i.vltra itio. Itẽ tranſitio
eſt àdam coloꝛ rhetoꝛicꝰ ꝑ quẽ ↄtinuamꝰ

dicta dicẽdiſ.vt Audiſtꝭ qualẽ ſe pᷣbnit iſte

parẽti. Nũc q̃lis ipſe fuit parẽs audite vi/

ciſſim. Itẽ dicto de noie dicendum eſt de

qͥd ſi it dicendum.

Uranſit us. uii iter. via i tranſiri põt. ? dꝛ
a tranſeo is. Et traãſitꝰ a.ũ.pe.coꝛ.vñ Deu.

iiij. Tranſito ioꝛdane. Itẽ Ack. xix. Trãſi
ta macedonia.

Uraſlatio onis.f.g.i.vltra latio. trãſpoꝛta „
tio.⁊ ðꝛ a trãſfero ers. Itẽ traſlatio.i. expo

ſitio ſnie ꝑ aliã linguam.

Uranſſlatio eſt ð ſede ad ſedẽ facta cõmuta/
tio.⁊ cũ epᷣus de vna ſede ad aliã tranſter
Unñ qð h̊ öꝛ tranſlatõ. alibi 82 mutatio. vt

vij.q.j.mutationes.
Trãſiata legata dicũt᷑ qᷓ teſtatoꝛ legatario

adempto tranſfert in aliũ.ſ.auferendo ab

eo cui pᷣmo legauerat.

ranſiatoꝛ ori.m.g.qͥ de vna lingua verba

tranſfert in aliam.

Vrãſlatꝰ a.ũ.i.tr raguctſine vltra ducttruſ

oꝛtatꝰ. 7 ö: à traſfero. fers.

rãſtꝝ ſtri.n.g.ðꝛ a traſuerto tꝭ. Et dicũt
trãſtra tabule vbi ſedẽt remiges.qꝛ in traſ

uerſo nauis ſt poſite.vñ Eʒzech.xxvij. Trã
ſtra tua fecerũt tibi ex indico eboꝛe.

Urapeta te.f.g. ⁊ B trapetũ ti.i.mola oliua/ .
ria.ſ.vbi oliue terũt᷑l incus numularioꝛũ
vkł vas in qͥ herbe ↄterũt᷑.⁊ ðꝛ trapeta.q̃ſi te

repeta.qꝛ aſſidue petit᷑vtterat᷑

Urapezʒia. zie. vel trapeʒetũ ti. ðꝛ menſa nu

mularioꝝ.

Trapeʒzeta te. vltrapeʒita te.in eodẽ ſenſu.

ſcʒ numulariꝰ vl menſariꝰ qͥ pecuniaʒ ſuꝑ
mẽſam dinumerat. Uñ Gꝛegoꝛiꝰ in omeł
ephie. Trapetiʒas mltaꝝ gentiuz puincie
ignoꝛant.

Uredecim.o. g. plis nu. indecli. et ðꝛ a tres

Sreden a. um. a tredecim.

Ettredenari
us.a. um. ⁊ tredecies aduer.

Uremiſſis ſis.m.g.i.tertia ꝑs ſolidi. Et ö·

tremiſſis.qꝛ ter miſſus ſolidũ facit. vel eſt
nomen vncie certi ponder⸗ 7 ntitat.
Tremulentꝰa.ũ.i.tremoꝛe plenꝰ“.
remulłꝰa.ũ.i.trepidꝰ.⁊ ðꝛ a tremo Zer tem
tremulꝰ li.ðꝛ q̃dã arboꝛ c folia ſꝑ tremẽt.
Urenarꝰ ri.m.g.⁊ ĩ płi.̊ trenara.oꝝ.mõs
ſiue vallis vbi deſcẽſus eſt ad inferos.⁊ ſe/
pe ponit p ipſo deſcenſu ad inferos.⁊ p in
ferno. Iñ tenarariꝰ a.ũ.Et no.q; qͥdam di
cnart eodem monte. H trenari. ſʒ male.⁊
coꝛ. na. trenarus.
ren is. ſis. m. g i. tres oboli vl p̃ pcium triũ
oboloꝝ.vl trium aſſium appꝛeciatus.

firinn

Eetoe
ſnl un

zmnucn irn

Grimmbositn m
Funilneii

nioranget N

oſhnninnte
Grutn nüchee

to agiin

na,

ut ſlbir
Ons drn do⸗
Sebaklioot,
uunienzi
Nnirinniub
riolo las
belesstuſh
Uribyluilun.9
inirmncfruge⸗
imla tt

VUbolnge

Syinase mbo

dembolsqſiun
Vybungl io,t.

tlulelud⸗ ae
ſgetmbunikl⸗

ning lrepited

urinhegn

4
ntpgemipadl

tumgiöhni
ſarurt unols ſöt

icn . i⸗

bungl land
,roincſden
b⸗ U Pn. mgö.
b len plebiinnn⸗

ncgal. theßem

⸗ o.l dignira
mino is dei
lnbon⸗ amby
inſn kſicut/ 1
llſelucbat ktnibn

li ibr nni

anoc Aran
4 D
huuenn

hrte gitfup lluc

koſten
nn Wihe⸗

älein

nimmis

aenni
N

Vitmlana nihen

Jnilnn .
Ne
man.

aſlefincin
aſchend glünni
döalbidennnne

it ötetn⸗ r⸗
naliüaufgmnt
deymligenen

ſnerimduge

noes.

imiſucnoc Stdid

titnnigts gein

eni Gehmm

r noicochg.
Ppeminl, nolgolun
Emausnumlnn
ittdrmpenie
Fre

ia enentnu

nieincode nſ,
nqpecuniaziug
reginon
n Gentzpannci

incdi. adN n

Aecim. Etuclemm

adn.
anu goſici e
ſns ſlciſr i
wninztnin
1orunm IJn

bninbnn

gi munck nn
iüs ctulnimnonn
cniusd ins n
ai⸗Einginn

ehran 64
tidun

s oboli,
ℳ
ſumamtaun

.

reuga ge.g.eſt ſeptio regal vl ſecuritas
p̃ſtita ꝑſonis ⁊ reb ad tꝑs.diſcoꝛdia nõdũnr

qͥ treugos facit int᷑ aliqᷓs.Et treugariꝰa.ũ.
ad treugã ꝑtinẽs. M
Trriambos.i.triũphus.vel iudiciũ triplex.
Triangulus a.ũ.i.tres angulos hñs.⁊ ðꝛa

tris? angulꝰ. Iñn triangulat a.ũ.idem.Et

ſubſtantiue ðꝛ triangulꝰ ꝓ tali figura.
Uriariꝰa.ũ.ðꝛ qͥẽ ſuꝑ tres ↄſtitutꝰ.vł qͥ ter
tio loco ↄſtituit᷑ in exercitu Idẽ ⁊ poꝛtitoꝛ
Fribꝛachꝰchi.ẽ q da pes ↄſtas ſignoꝝ ðꝛ.
extrib bꝛeuib ſyllabis. et ðꝛ a tr q̊d ẽ tres
et bꝛachos qð eſt bꝛeue.qſi ↄſtãs ex tribus
bꝛeuiv ſyllabis. vt dñs. Un. Pes tribꝛa/
chus bꝛeuibo poſtulat ire triobov.
Tribulł.lis.2.t.⁊ G le.i.ð eadẽ tribu.⁊ ꝓdu.
bu. vñ Oꝛatiꝰ in epi. Ut cũ pilleolo ſolegs
ↄuiuia tribul. Et inde ↄpõit᷑ ↄtribuł. Sʒ
tribulo. las. coꝛ. bu. Un qdã. Hõ hoĩes tri
bules qͥs tu ſcis eſſe tribules.
Tribulũ li.n.g. qð ⁊ hec tribula ĩuenit eſt
inſtem q; fruges terũt᷑.⁊ ðꝛ a tero.rꝭ. Uñ.j
Parałxx. Fecit ſuꝑ eas tribulas ⁊ trabas
CTribuł li.m.g.eſt genꝰ ſpinaꝝ.vñ Geñ.iij.

Spinas ⁊ tribulos t᷑ra germinabit tibi.?

ð8 tribulꝰ q̃ſi tangẽtes ſe tribulans.
Tribunał.lis.ↄ.t.⁊ B le.⁊ ̊ tribunal vł tri/
bunale lis.ðᷣꝛ ſedes iudicis.⁊ ðꝛ a tribunꝰ
q̃i ſedeſ tribuni.ł locꝰ ĩ alto ↄſtitutꝰ vñ vni
uerſi audire pñt.⁊ ðꝛ ſic a tribuo is.qꝛ inð
a ſacerdote pcepta viuẽditribuũt᷑. Uel ðꝛ
a tribo.qꝛ trim ad illã ſedem ↄuoca nt᷑.? p/
du.pe.tam gti q; nti. Sð

Uribunal ſm Boff. eſt loc⸗ maioꝝ iudicuʒ

q hñt merũ imperiũ ſᷣm Aʒo.in ſum. C. de
iur.om.iudi.Vlel eſt locus vbi iudexꝓ tri/
bunali ſedet.qͥ als foꝛꝰ ðꝛ.de vᷣ.ſig.foꝛus.⁊
eſt glo. in. c.j.de re iudi.li.vj.
Uribunꝰ ni. m.g. ðꝛ tribuo.is.eo ꝙ militi
bus vl plebi iura vl opẽ tribuat. Iñ tribu
niciꝰa.ũ. ⁊ B ⁊ tribunalł.⁊ G̊ le.et h̊ tribu/
natꝰ us.ui.dignitas vł officiũ tribuni. Itẽ
a tribuo.is.ðꝛ h tributum ti.vł ðꝛ tributũ

vbl tribunꝰ a trib.qꝛ ꝑ ſingulas tribo tribu

tũ exigebat᷑. ſicut nũc ꝑ ſingula tritoꝛia. et
cui ꝑſoluebat᷑ tribunuſ dicebat᷑.vñ qͥ legit
tributũ.tribunꝰetiã ðꝛ ſᷣm Hug.ſʒ in Bꝛe
ciſmo ðꝛ. At qui trigĩita ſub ſe tenet illetri
bunꝰ. Quiq; tributa legit ille tribunꝰ erit
In glo. aüt ſuꝑ illud.j. Mach.iij. Et poſt
hec ↄſtituit Judas duces ꝓpłi.tribunos ⁊
centuriones ⁊ pentacõtarchos ⁊ decurio/

finita. vt ð treu.⁊ pa.c.i. Jñ h̊ treugariꝰ rij.

nes.vbi dicit glo. Tribunoſappellãt illos

qͥ mille militib pᷣerãt.q̊s greci chiliarchof
vocant. Centuriones qͥ centũ. Pentacon
tarchos.qui qͥnq ginta.Decuriones.qͥ ha

bent decẽ. Uñ. Mille tribunꝰ habz. grece

chiliarcha vocat᷑. Centurio centũ.bis qn
q decurio ducit. At qnq ginta pentacõtar
chus habebit. Et ↄpõit᷑ tribunꝰ cum gtõ
pleb. ⁊ ? H tribunuſplebis.hꝰ tribuniple
bis. Et no.ꝙ aliud eſt tribunuſplebis ĩ cõ

poſitõne.⁊ aliud extra ↄpoſitionẽ.qꝛ extra

ↄpoſitionẽ põt venire ꝓp tribuno cuiuſlibzʒ
pleb. ſz ĩ ↄpoſitiõe tribunuſpleb vẽit p illo
ſolo qͥ habebat tribunatũ iĩ plebe romana
Vribunuſplebis. eſt plebeiꝰ magiſtratꝰ ſic

dictꝰ.qꝛ ppłs romanꝰoliʒ erat diuiſꝰ ĩ tres

ꝑtes.⁊ ex ſingulł ſinguli tribuni pcreabant

vel qꝛ tribuni ſuffragio ↄſtituebant.
Uribunꝰ qͥritũ.i.militũ eratrege exacto añ

dictatoꝛes.qͥ pfuit eqͥtibo.poſtq; ptiʒ ex ple
be.⁊ ꝑtim ex patrib.als ꝑtib iudiciũ mili

tum creati ſunt tribuni ↄſulari ptãte.

Irib. us. nif. i ꝓgenies. ⁊ a tris qd eſt
tres.qꝛ ĩ bncipio romani trifarie fuerũt a
Romulo diſpertiti. In ſenatoꝛes milites

plebeios.qᷓ tri nũc młtiplicate nomẽ pꝛi
ſtinũ retinẽt. Et fac triba tribubi ĩdtõ ⁊ ab
latiuo płibo. Itẽ tributim pe.pꝓ.aduer.i.ꝑ

9
—

ſingulas tribo. vl ð tribu ĩ tribũ.vñ Oꝛatiꝰ
in li.pᷣmo. Pꝛimoꝛes pꝓpłi arripiũt płmq;
Uributũ ti.n.g.ðꝛ a tribuo is. tributim.
Vel ſᷣm Iſið.a tribu.eo ꝙ antea ꝑ ſingu/

las tribo exigebat.ſicẽ nũc ꝑ ſingla tritoꝛia.
Sic aũt ĩ tres ꝑtes diuiſum fuiſſe p'um

romanũ ↄſtat vt qͥ pᷣerant ĩ ſingul ꝑtibotri
buni dicerent᷑. Uñ ⁊ ſumpt qs dabãt ppli
tributa noiauerũt.

12

Fributũ ti.ẽ cẽſus qͥ pᷣſat᷑ rõne ſolij ꝓpꝛij a

poſſidẽtib.Dz ãt tributũ iõ.qꝛ militiba tri

buebat.qͥ expeditõi publice vacabãt.vñ et

ſtipendiũ appellat.vt. ff. de. v. ſig. l. ager.

Tributariꝰa.ũ.qͥ ſoluit vel dʒ tributũ.
Tricha che.f. g.i.deceptio.Et tricha.i.me/
retrix. Et tricha.i.impedimẽtũ.⁊ tricha.i.
moꝛa. Et tricha.i.radix.Ettricha.i.inuo⸗

lutio capilloꝛ.
Uriceps.pit.hñs tria capia.
Trichoꝝ ri.⁊ h̊ trichoꝛiũ.i.locꝰ iuxta igneʒ
cã l hñs tres camerasvł abſidas.⁊?
coꝛ.cho. D
Vricliniũ nij.n.g.ðꝛ domꝰtrina ſeſſione cõ
uiuãtiũ oꝛdiata. Solebãt eĩ antiqͥ ĩ clinis
comede.⁊ tres lectos ł tres oꝛdies lectoꝛũ

diſponere. In vno q̊ʒ comedebãt dñs et
dñña. In ſcdᷣo familia. In tertio hoſpites.
⁊ talis domꝰ dicebat᷑ tricliniiũ.
Tricoloꝛ.loꝛis.vide.s.in coloꝛ.ort.
ricolos vlł tricolon.vide.s.in colon.
Vricuſpis.dis.9.g.ðꝛ a trꝭ ⁊ cuſpis.vt Tri
cuſpis lancea.q̃ bʒ tres cuſpiteſ.Et licʒ in
ueniat᷑ in neu.ge.vt in Ouidio. Poſitoq;
tricuſpite telo mulcet aq̃s. Hoc tñ non eſt
niſi ꝑ figurã m Pꝛiſtianũ.
VUrides.entꝭ.m.g.ðꝛ a tris qð eſt treſ.⁊ dẽs
qſi tres hñs dẽtes. Et iuenit᷑ qñq; ꝓ crea/
gra ſiue fuſcinula.⁊ ſic ponit᷑ Numeri.iiij.
Itẽ ꝓ ruſticano inſtro.ſicut ẽ furca ferrea

vel alið ſile cum trib dentibo. Et ſic ponit

.Re. rij.
Tridental.tał.n.g.q̊ddam vas.⁊ ðᷣꝛ a tris ⁊2

dens.qſi rres pinnas ſicut tres deẽtes hůs.

Triduũ.qui.n.g.i.ſpaciũ triũ die·
riennis..t. ne.i.triũ annoꝝ. Iñ triẽ/

niũ nij.ſpaciũ triũ annoꝝ.Uñ.ij.Hach.

iiij. Et poſt triennium tempꝰmiſit Jaſon
Menelaum.

Uriens.entꝭ.i.tertia ps aſſis vl denarij.vł
alicꝰ?rei vł vas. Sed ꝓ vaſe videt᷑oponia

tris ⁊ dẽs.inde triens.i.vas tres pĩnas.q̃ſi

rrres dentes hns. vñ Perſiꝰ. Calidum triẽ
tem excutit e manipb.
Trieris.rꝭ.f.g.maj nauis.a tribo ſeſſionib⸗
q̃ſi tres hũs oꝛdies remoꝝ.quẽ grecidur/

conẽ vocãt.vñ Eſa.xxxiij.Neq; trier mag

trãſgrediet᷑ eũ. Itẽ Daniel.xj. Et venient
ſuꝑ eũ trieres ⁊ romani.⁊ coꝛ.e. Uñ qͥdam
Triplex remoꝝ triereſ mouet⁊ iuuat oꝛdo
Urifaux.faucꝭ.o.g.⁊ ̊ ⁊ ; trifaucꝭ.⁊ H̊ ce.i.
hñs tres fauces.⁊ tria oꝛa.vt Cerberꝰ⁊ iꝗ
nitoꝛ iferni.vñ Uirgi. Cerberꝰ hic ingẽs
latratu regna trifauci. Perſonat ⁊c.
Trifidus.a.ũ.vide.Sð.in fidſus.
Trifoliũ lij.ẽ herba quã greci tripholõ vo
cat.qꝛ ſit trinis folijs ꝑ ſinglas anotatões
rifoꝛmis.mis.ↄ.t.⁊ hoc me.i.trium foꝛ/
marum. OYUW
Vrifurcifer.a.um.pe.coꝛ.poꝛtariꝰqͥ habet
tres furcas vel inſtrm trifurcatü ad onus

gerendum.

riga ge.f. g.i. currꝰ Plutonis.⁊ ðꝛ a tris⁊ꝛ
iuugũ.qꝛ rapit hoĩes de tribo etatib
VUrigam.a. um.qͥ vel ꝗᷓ tribs nupſit. Iñ tri
gamia.mie.i.tres nuptie vel ꝓpꝛietas q̃ ali

Jꝗs ðᷣ trigamꝰ.

Urriginta.o. g. indecli. ð a tris ⁊ getos qð ẽ
. decẽ.q̃ſi ter decem. Iñ trigies ⁊ tricies ad

Uri

uer.i.triginta vicib.Et tricenus.a.ũ.⁊ tri
genus.a.ũ. Iñ tricenarius.a.um.⁊ trige/
narius.a.um.⁊ triceſimꝰ.a.ũ.⁊ trigeſimus

a. um. Iſ h̊ ⁊ h triceſimal. ⁊ h le.⁊ trigeſi⸗

malis. ?2 Ble. “
rigonũ.ni.i.trianguluʒ.qdð in tres ducit
angulos.vt ter tria.vel ter q̃ttuoꝛ.łter qᷣn/
quaginta ⁊c̃.ſᷣm Papᷣ.⁊ coꝛ.pe.
frilibꝛis. 9.t.⁊ h bꝛe.i.triũ libꝛaꝝ pondus
vl menſura.⁊ pdu.li.ſicut libꝛa.
Crilinguis.vide.S.in bilinguis.
Crilix.vide.S.bilir.
imatus. us. ui.pe. ꝓdu. ſpacium triũ an
noꝛum.
Trimegiſtus.ſti.m.g.i.ter maximus qͥ tres
habet.ſ.ptãtes.vel qͥ ter eſt in poteſtate ele
uatus.et ðꝛ a tris ⁊ megiſtus.qð eſt maxi/
mus. Uñ mercuriꝰob vᷣtutem ⁊ multaruʒ
artium ſciam trimegiſtus.i.ter maximus

noĩatus eſt. ”́ÿƷùZVMVWꝛ
Urimẽſis.ↄ.t.⁊ ſ̊ ſe.i.triũ mẽſiũ.qdð alit᷑ tri
meſtris ſtre.ðꝛ. In trimenſe ðꝛ qddã genꝰ
oꝛdei.qꝛ ſatũ poſt tres mẽſes colligit᷑ Naʒ
vbiꝓpt᷑ aquaʒ vel aliam cãm matura ſatio
omiſſa eſt.pᷣſidium ad h̊ petit᷑ ꝙ cũ neceſſi/

tas cogit verno tꝑe ſeminat᷑ ⁊ celerit colli/
Sra⸗ poſt tres menſes.

rimꝰa. um.i.triũ qannoꝝ.⁊ ðꝛ a tris ⁊ ãnꝰ
quaſi triannꝰ.vñ Beñ.xv. Sume mihi in
quit vacca triennẽ ⁊ capꝛã trimam. Jñ tri
mulus.a. ũ. pm Hug.
Urinacria crie.f.g.i.ſicelia.a tribꝛ montibꝰ
ſcʒ pachvno.lilibeoꝛ peloꝛo. Eadẽ ðꝛ ⁊ tri
quatra.quaſi triq̃dra.i.in tres q̃dras diui
ſa. ꝓpt tres pᷣdictos mõtes.Trinacria g̊ eſt
grecum.ſed triquatra latinum.et equipol
lent. vnde Oꝛatiꝰ in libꝛo ſermo.Quid mi
litibo pꝓmiſſa triquatria pᷣdia ceſar. Iñ tri/
nacrius.a.um.et trinacrinus.a.um.et tri/
quatrius.a.um.⁊ triquatrinus.a.um.i.ſi⸗
celienſis. òò”MD
Crrinepos.eſt abnepot filis
Txrinoctiũ tij.i.ſpacium triũ noctium

Urinodis.ↄ.t.⁊ G̊ de.i.triũ nodoꝝ.i.tres ha

bens nodos. In H̊ trinodiũ dij.⁊ ꝓdu.no.
vñ Ouidiꝰepi.O ſſa mei fratris claua per
fracta trinoii.

Trinꝰa.ũ.ðꝛ a tris ⁊ vn.q̃ſi triunꝰ. Iñ tri/
nitas.tatꝭ.q̃ſi triunitas.eo ꝙ ſit vnu totuʒ

in tribo ꝑſonis. Et trinariꝰ.a.iũ.

Crio onis.i.bos quaſi terio.

Uriphon.onis ꝓpꝛiuʒ nomen viri.De quo
habetr᷑.j. Mach.xv.et pdu.pe.gti. Unð in

.
* .

D x

morhztpe
Maoſen wtoonm

Zoron Lin
bat Niti

ccanntoön

tur K Ooon

ilitlicii
nolis ſit

ſtenhinpo
ſcutſinoons

Atrtnoogb⸗
1ho Jütnt
Gnni sf
geſueregons

Viposdis n

lrmmesbis
inopred⸗
Teposcka
fönpzſoluke
1ckoſecraad
ſoppoſtacay⸗
nigapporere.
linis vn
erlegiim
Gacuſecnol
ologen
riptot?n

Ppuii, Gn

rkieninmnüt

it pnüpbo
kepoctii plom
npodtüoponita
ſotcnltanofact
Spnimir

Eiitenis. nisſg

.
8

is Negdiectt

mnnantümniren

Unsgraelgtied

es hoo thag
Eſegügioloe
(hegre pbi no⸗

Knfrisi eh

nmmtcmmerat,

plheli
Unchuhife

lgotebtei
gummͤſin⸗
ceimerorn
oni ſcſab

l;ön.
Kltrrämnale
1 c e .
emälden
ſicutlihn
nbüingns

Muſenti

Sitnnaimtn
terckinpain

Giſtusiter n

imü naliddti

mmente ödcdäe

1

Wcſescolige

uncin nmm

ubpentgcäna
minufectentol

or. thamsliß
m Gumemdhiin

vimmam. Jüm

atmi montib
o. Eadededi⸗
ntres aerasdu
8Trinacrazk

N

Minum Kegaea

noſermo Ond
pdia cear. Jnn
Ncrinusa umaN

auminms ln

fins.
mt nochunm

münodor ib

inodiidi,l tut⸗
weiframs caupe

aſnin F

—. . , .

nunghi⸗

& 7
HD
4* „. .

Auroꝛa. Cõtra triphonẽ tũc rer demetriꝰ

ibat. Itẽ idẽ. Antiochũ triphon h̊ tꝑe ꝑde

re captat.qð młti dicũt.⁊ tũcvltia nti acui

tur.vt Salomon.Alij dicũt ꝙ pe.gti coꝛ.
⁊ vltia ntĩ ᷓuat᷑.vt Triphon.onis.ſicut ca
non. onis.⁊ ſimon.onis. Uł põt declinari
ſine n. H tripho.⁊ tũc gtũs ꝓ.pe.triphonis
ſicut ſimo.onis.ſᷣmo.onis. Jð
Uripolis.lis.f.g.q̃dã regio dicta a trib ci/
uitatibo.eo ꝙ habeat ſub ſe tres ciuitates.
⁊ coꝛ.po. Iñ tripolitanꝰ.a.ũ.Et h tripoli/

tanꝰ ni.ſ.dñs vl epᷣus illi ciuitatꝭ vł ꝓuin/

cie ſiue regionis.
Tripos dis.m.g.i
inſtr̃m tres hñs pedes.Si eĩ q̃ttuoꝛ hʒ pe
des.ĩpꝛopꝛie ðꝛ tripos. Itẽ ſᷣm Remigiũ.
Tripos eſt qdã ſpẽs lauri.ſic dicta.qꝛ tri/
fida hʒ folia.ł qꝛ tribo radicibo adheret t᷑re
⁊ eſt ↄſecrata Appollini deo diuiatiõis.qꝛ
ſuppoſita capitiba doꝛmientiũ vᷣa fac ſom/
nia appareræe.vñ ⁊ ſepe põit᷑ p imagie apol
linis.vñ Pꝛiſtia.ĩ.j.Et epigrãmata q̃ ego

mmet legi ĩ tripode vetuſtiſſimo appollinis.

Dʒ cũ ſit nomẽ arboꝛis viðꝛ ꝙ debeat eſſe
e. fe. als ge. maſ. M.
Friptotꝰ.a.um.nomen hũñs tres caſus.vt

e us ieſum ieſu.

Fripudiũ. dij.n. g.i.plauſus.⁊ maxie ille qͥ
ſolet fieri in triüpho ꝑcutiendo t᷑rã pedibꝰ
vñ ⁊ ꝓ triũpho qñq; ðꝛ.Et ðꝛ tripudiũ.q̃i
kre podiũ.i.plauſus vł reꝑcuſſio tre.Uel

tripudiũ ↄponit᷑a tra ⁊ pes pedis.qᷓi plau

ſus ⁊ exultatio facta ꝑcutiendo t᷑raã pedib⸗

Sʒ ponit᷑ ſimplłr ꝓ leticia ⁊ exultatõe gau

gio vel victoꝛia.
Uriremis.mi
moꝝ bʒ. ⁊ ꝓ. pe. ClIñ Oꝛatiꝰ in pꝛima epla
Nauſeat vt locuples quẽ ducit pᷣma trire/
mis. Itẽ adiectiue inuenit᷑ h̊ ⁊ H triremis.

2 B me. Uũ.ij. Mach.iiij. Data ſt in fabꝛi

cam nauiũ triremiũ

Iris grece. latie ðꝛ tria. Facit etiã actũs ð
tres. pos ⁊ has tres vl tris.⁊ h̊ tria.

Triſtegũ gi.ðꝛ locꝰ tricameratꝰ.Uiñ ĩ edifi
catõe arce. vbi nos dicimꝰ Cenacula ⁊ tri
ſtega facies ĩ ea.hʒ alia trãſlatio. Bicame/

rata⁊ tricamerata. Habuit em̃ qnq; came
ras q̊s Augꝰ.etiã pᷣter ſentinã dicit ibi fu/

iſſe. de b in hiſtoꝛijs pleniꝰ inuenii.
Triſtis.ↄ.t.⁊ H ſte.i.meſtꝰ.amarꝰ.afflictꝰ.et

ð a tero.ri.q̃ſi tritꝰ ſtãs.⁊ eſt ety. Iñ hᷣ tri/

ſticia cie.i.meroꝛ.lamentatio.fletꝰ.ploꝛat.

Et ↄponit᷑triſtꝭ ſubtriſtis.ſte.i.aliqntuluʒ

VUriticũ ci.n.g.i

HM Triton. deꝰmar a pagani
mẽſa vlł ſcamnũ.łᷣ aliud

ritꝰ.a.ũ.i.cõminu

Uriuia.uie.i.diana.⁊

Vriuiũ uij.ↄponit᷑a tris ⁊ via.ciĩ

8.f. g.i nauis ꝗᷓ tres oꝛdies re

Triũuphꝰ phi.m.g.i.vi

triſtis. ᷓtriſtis.i. valde triſt. Triſtiſonꝰ.a.
um.⁊ triſtificꝰ.a.um.pe.co.
Uricheoite. di

ite. dictiſtt qdã heretici. qꝛ ſiẽ tres
ꝑſonas in trinitate.ita aſſerũt tres deos eẽ

ʒ illud qð ſcriptũ eſt. Audi irł dñs deus

tuꝰ vnus eſt. D
frumẽtũ.et ðꝛ a tritura. eo
triticeꝰ.i.de tritico. E Pa eix.

ritilis. lis. O.t. ⁊ h le. qd põtteri.vł habile

eſt ad terendun.

ra paganis 8. vel ꝛ gen⸗
marine fere.⁊ interpᷣtat᷑ ſonans vel terens

Tritura re.f.g.i.meſſis.⁊ ðꝛ a tero.rꝭ.qꝛ te/

rit᷑ in area. ᷣᷣðMN
t.ↄfractꝰ. Iñ h tritio.
onis.i.cõminutio.
ðꝛ a tris ⁊ via ꝓpt᷑ tref
eius vias.i.ptãtes. Eſt em̃ diana in ſuuis
luna in celo. ꝓſerpina in infeno.
is ⁊ via.cũ q̊ etiã co⸗)
ponit᷑ bis ⁊ qttuoꝛ.⁊ ðꝛ h̊ͥ biuiũ.uij.h̊ triuin
um. uij.G qdruuiũ.uij.locꝰ vbi due łb tres
vel q̃ttuoꝛ vie ↄueniũt ⁊ tendũt ad idẽ Iñ
h̊ ⁊ H biuialiſ.⁊ H̊ le.⁊ h ⁊ ̊ triuialis.⁊ H̊ le.
quod ꝑtinet ad biuium triuiuʒ quadruni
um.Et biuiatim.triuiatiʒ.quadruuiatim
aduer.i.ꝑ biuia.triuia.quadruuia. Et no.
ꝙꝙ; grãmatica dialetica ⁊ rhetoꝛica.dicun᷑
triuium q̃dam ſił itudine.quaſi triplex via
ad idem.i.ad eloquentiã. Arithmetica o
inuſica ⁊ geometria ⁊ aſtronomia dicunt᷑
q̃druuiũ.quaſi qᷓttuoꝛ vie in idẽ.i.ad ſapi/
entiã tendẽtes. CUñ ⁊ triuiales dicunt᷑.qui
docent vel qͥ ſtudẽt in triuio ſicut qdruuia
les qͥ in quadrunio. H
. victoꝛia vl triplerx leti/
cia. ⁊ : a tris ⁊ pponos.qð ẽ ſon.q̃ſi trinꝰ
ſonꝰ.i.triplex gaudiuʒ qð fiebat alicui pꝛio
ſubiugatõe ciuitatꝭ ł regiõis. Nã reuertẽti
ſolebat totꝰ ꝓpłs exire obuiã victoꝛi c ma
gna exultatòe ⁊ cũ magno gaudio.? Herat
pma leticia. Alia erat ꝙ oes captiui ſeqbã
tur ł pᷣcedebãt currũ eiꝰ ligatꝭ manibo eoꝝ
poſt terga. Tertia leticia erat. ꝙ erat ipſei
dutꝰ tunica Jouis.⁊ ſedebat i curru queʒ
trahebant q̃ttuoꝛ equi albi. Un Ouidius
Quattuoꝛ ĩ niueis aureus ibis equis. Et
cũ tãto honoꝛe ducebat᷑ ad capitoliũ Haãc

tñ moleſtiã habebat.qꝛ ponebat᷑ quidam

ſeruus vna in curro cu eo ⁊ ſemꝑ colaphi
zabat triüphantem ne ipſe nimis ſuꝑbiret

Et etiã ideo vt daret᷑ ſpes vnicuiq; qᷓntũ⸗

cũq; vilis ↄditõis eẽt ꝑueniedi ad ſileʒ ho
noꝛeʒz ſi ꝓbitas ſua mereret᷑. Et dicebat ei
ſꝑ Gnotoſolitoſ.i.teipᷣm ↄgnoſce.Ulł triũ

phus ðꝛ a greco triambos.i.a triplici exul

tatiõe eiꝰcui triũphꝰ dabat᷑ vt dictũ ẽ. Uel
triambos ðᷣ triplex iudiciũ. Iñ triũphus
qſi a triplici iudicio Fiebat ei in exhibitõe
triũphi triplex iudiciũ. pᷣus eĩ ↄſulebat᷑ ex

ercitꝰ.ſcòo ſenaty.tertio ꝓpłs. Et ſi aſſenti

ret.habitũ erat iudiciũ triplex Itẽ triuphꝰ
ꝓpe ðꝛ plena ⁊ ꝑfecta victoꝛia.qũñ.ſ.qͥs pfe
cte hoſtes vincit.ſicẽ tropheũ qn ſoluʒ eos
Uriumuir.qͥ ſuꝑ tres viros habet fugat.
tatem.nomen eſt dignitatis.
riũ uiri capitales dicunt᷑.qͥ carcerꝭ habe/
bãt cuſtodiã.qᷓꝝ interuentu aiaduertendũ
erat ĩ q̃ſq; hoĩes facinoꝛoſos.q̊s et᷑ dicimꝰ

ſtratoꝛes a ſtringẽdo.qꝛ ĩ carcere cuſtodie

dos ⁊ reos dãnatos puniebant.
roas.adis.feia de troia.⁊ coꝛ.pe.gti.
Trochea chee.i.toꝛcular.vel rota modica
ſuꝑ puteũ.vł illð qðᷣ aponit᷑ malo nauis.
7 ð a trochos qð eſt rotũda.qꝛ hʒ rotulas
q̃s funes trabunt.
roche? chei.ẽ pes ↄſtãs ex lõga ⁊ bꝛeui.vt
audit.⁊ ðꝛ a trochos.eo ꝙ cito q̃i rota cur
rat ⁊ voluat᷑.vl ðꝛ a trocho.qꝛ ſic trochus
cõſtat ex duabo ꝑtiba.ſ.vna groſſa.⁊ altera

tenui. ita troche ↄſtat ex duaby ſyllabis. ſ.
vna lõga.⁊ alta bꝛeui. In trocheicꝰ.a.um.

Urochos grece.latine ðꝛ rora.
Trochꝰchi.m.g.eſt inſtrm qͥ ludũt pueri.⁊
ðꝛ a trochos.qꝛ cito ad modũ rote voluit
⁊ ad modũ rote rotũdꝰeſt.vñ Cato.Tro/
cho lude.Hic etiã aliter ðꝛ tropillus.
Trophiniꝰ.nij.pe.coꝛ ꝓpꝛium nomen viri.
Vrogodie pe p gens ethiopũ. ideo dicti.
qꝛ adeo veloces ſũ
Uroia troie.qᷓ̃dam ciuitas.⁊ ẽ ibi j.duplex
2ſonãs. ⁊ ð a tros. Iñ troianꝰ.a:.um.
Troigena ne.ↄ.g.natꝰ de troia vlł de troia
no. 7 coꝛ.gge.
Tropheũ phei.i.ſpoliũ ab hoſte ĩ fugã con
uerſo ereptũ.Et tropheũ victoꝛia ð hoſte ĩ
fugã ↄuerſo.⁊ exultatõ ł leticia ſiue honoꝛ
q dabat alicuiꝓpt hoſtẽ ĩ fugã ↄuerſuʒ.Et

erat tal honoꝛ ꝙ totꝰ ꝓpłs exibat ei obuia ?⁊
cũ leticia eũ ĩtroducebat ĩ ciuitatẽ. Uñ qͥ/
gã. Hoſtes ĩ bell qñ dãt terga tropheũ ðꝛ.

Tropos grece.latine ðꝛ ↄuerſio.

Tropus pi.m.g.q dam cantus in eccleſia.a

ſt vt feras curſu pedum

uerſione ſic dictus.
ropicꝰ.a.ũ.i.figuratiuꝰ.⁊ coꝛ.pi.
Uropologia gie.ẽ ↄuerſio ad aliquẽ ꝑ ſecũ
dã ꝑſonã.vt Dñi ẽ ſalꝰ⁊ ſuꝑ pʒłm tuũ bñ/
dictio tua. Et ðꝛ a tropos qð eſt ↄuerſio.
⁊ logos ſᷣmo.q̃ſi ᷣmõis ppꝰ habiti ↄuerſio.
Etẽ eadẽ cũ apoſtropha. Hug.etiã di.qꝙ;
tropologia ẽ excuſatio ł ſenſꝰ ſpũal vł mo
ralis ⁊ figuratiua intelligẽtia.ł locutio vł
emẽdatio vite. Iñ tropologic?.a.ũ. Ettro
pologice aduer. Et tropologiʒo.ʒas.⁊ tro
pologico.cas.i.tropologice loqͥ. Papᷣ.aũt

di. Tropologia moꝛal inſtructio.ad iſtru

ctionẽ ⁊ coꝛreptioneʒ moꝝ.ſiue aꝑtis.ſiue
figurat monibo ꝓlata.

Uropꝰ pi figura moꝛalitatꝭ modꝰ loquẽdi

vt cũ aliqͥs loqͥ᷑fmetaphoꝛice vlł periphꝛa/
ſtice. vel alio tali modo.ſᷣm Hug.
ros ⁊ Ilus.frẽs fuerũt ⁊ reges Troiani
Uruculentꝰ.a.ũ.i.plenꝰ truciditate.crudeł

aſper.ferus.⁊ ðᷣꝛ a trux ⁊ lentos.
Trucilentꝰ.a.ũ.idem.

Urudes.dis.f.g.ðꝛ a trudo.dis.Et dicunt

trudes.fuſtes ferrati.ſ.conchi.eoq trudãt

rulla le.f.g.i.bombo ł ſibulꝰani.⁊ ðꝛ a tru

do.qꝛ trudẽdo emittit᷑. Itẽ trulla ðꝛ q̃ddã
vas fictile. Itẽ trulla inſtrm cemẽ/
tarioꝝ ferreũ latũ ad ↄplanãdũ mux.⁊ ad
lapides cũ calce ↄponẽdos⁊ ↄiũgẽdos.qꝛ
trudit ⁊ detrudit ⁊ itrudit calce ł luto lapi
des.vñn Amos.vij.Et i mann eiꝰtrulla ce/
Urũcꝰci.i.ſine capite.ſ.ſtatura mentarij.
arborꝭ inſiſtẽs radici. Crũcꝰhoĩs ẽ media
pꝑs coꝛpis a collo ad inguinẽ.vñ Uirgiliꝰ.
Caput collo vehit᷑trucꝰ coxis ſuſtinet᷑ et
genubo ⁊ cruribo ⁊c. IJñ truncꝰ.a.ũ.i.dimi
nutꝰ.ſemipᷣciſus.ſine capite.
Uruta te.qͥdaʒ piſc.⁊ ðꝛ a trudo.qꝛ vim hʒ
trudẽdi.vel qꝛ ſemꝑ moꝛet᷑ obſtruſa.
Urutãnꝰ.ni.m.g.ðꝛ a trudo dis.eo ꝙ vᷣbis
ſuis trudat ad h ꝙ decipiat. Facit eĩ credi
qdð veꝝ nõ eſt. In h̊ trutãnia nie.⁊ h̊ trutã

.

nulus li.dimi.⁊ trutannicꝰa.um.,.
Trutina ne.i.ſtatera.ſ.lingua libꝛe.et ðꝛ a
trudo.dis.qꝛ ſꝑ trudit᷑ foꝛas.vel partica ꝑ
trãſuerſũ poſita.qꝛ trudat ſurſuʒ. Iñ hec

trutinula le.⁊ trutinella le.ambo.di.i.pua

Uruxò.i.crudeł.auſterꝰ.ferꝰ.in trutina.
exoꝛabil.hoꝛrẽduſ.⁊ coꝛ.u.añ c.vñ Ouiõ.

epi. Mar eris tauro ſeuioꝛ ipſe truci. Itẽ
ꝛatiꝰ ĩ pma epła.Ire truces inimicitias

et funebꝛe bellum.

C

Subabe gd⸗

nncjetihpen
li Ein⸗
Hioiterat
mmüpenenuen
Mein bisſßi
lgton ſvotd i
ſon tlcri

(r ogd roc
CVatnod bell

Pibitepnlütdi

iUn nnßs.

UiLegg
d caſtr⸗
Nberer; mg
cetumotetrepe
niſitumore
retppetogen
—D
croſusa d
Jühtuberot
ubianeldic
nis uocatit
cebant tubi⸗
vultglo i
rüticantha⸗
Dubicmains
lamn
Clannetg
Ceainngoͤ⸗
neſathacaue.

Minetucang

ſabüſläſzet.
leusci gepbeta
hdescis ind
Diaimusilosaͤ
gummalleigo

Uovnünz dref
ruſticcnſtodie

feecificiin

mioelip e dei
frpſoldons,

llelipdrol,n

umin p .

nenggg.
lnnh⸗

bachi
zſuoplnni
ocöckn
de gtin
kſenſi ſint⸗

lgarnklic,
clogie aiſ
pologhaze

kinſtncnogh.

nop ſinenmite

int woclei
boricerloend,
fm Deg

ittreges Tn

ucidtarcone
tlentos.

ndodis Etdet

conchicogmn

bulunitörnmn
erulla drl
Wiinrm and
migämur. 200
gt igenoo,:
calelluwlapt
nuebmulace/
na mentarg.
poisemedi
ne Virgl.
coris ſoſtinekcl

runc'a idiin

dic.
irndog int
nckobſtrug.
udo dis ogft⸗
it Factaict

gtünia nieabnd

.
– . . -2-
3

(C ante B

Tuba be.fg. ðꝛ qſi tibia.qꝛ ẽ ſilis ei⁊ ĩ lon

gitudĩie ⁊ ĩ ſpecie. Ulł tuba qſi tuſa.qꝛ tuba
ↄcauac̃.Et no.qꝙ tuba legal de qua habet

Nũeri.x. erat vt dic Joſephꝰ fiſtula canta
toꝛia pene magnitudine cubiti. calamo ca

pacioꝛ.pᷣbẽs ĩ pᷣncipio latitudinẽ.q̃ ↄuenie
bat oꝛi ſuo ad ſuſceptõʒ ſpũſ.q̃ hebꝛaice ðꝛ

aſoꝛa.Et ſic ðꝛ ĩ hiſtoꝛijs.Tuba hebat q̃t
tuoꝛ vſus.ad vocãdũ młtitudinẽ.ad mouẽ
da caſtra.ad bella.ad feſta. Qñ em̃ ſolẽne
hẽbãt epulũ ⁊ dies feſtos ⁊ kalẽdas.clãge
bãt. Uñ in pᷣs. Buccinate ĩ neomenia tu/

ba. Uñ Legal ꝓpłm tuba clãgoꝛevocabat

3 n bellis caſtrꝭ.feſtiſq; ſonoꝛa tonabat.
uber erꝭ. m. g. i. fu
ex tumoꝛe tre ꝓdeat. Uñ tubera q̃ſi tume/

ra.i.q̃ſi tumoꝛes tre.Et ponit᷑ ſepe p tumo

re ⁊ ꝓ pctõ generałr.vñ⸗ herẽtius ĩ adel/
his. Colaphis ẽ tuber totũ caput. Iñ tu

eroſus a.ũ.i.tuberibo plenꝰ.inflatꝰ ſuꝑb⸗

3 ñ h tuberoſitas atꝭ.inflatio vł ſuꝑbia.

lubianei dicebant᷑ indei illi qͥ ex alienige/

nis ↄuocati in auxiliũ iude venerãt. Et di
cebant᷑ tubianei.qi tubis ↄducti.⁊ p.ne.̊ᷣ
vult glo.ij. Mach. xij. ſuꝑ illud. Et vene/
rũt ĩ caratha ad eos qͥ dicũt᷑tubianei iudei

VTubicen cinis.m.g.qͥ canit cũ tuba.⁊ coꝛ.

e.tam nti q; gtĩ.
ubicina ne.f.g. mulier q̃ canit cum tuba.
Tucetũ ti.n.g.ðꝛ cibo qͥ fit excarniũ ↄtuſio
ne.ſicut ſalcicia ẽ.vñ Perſiꝰ. Sʒ grandes
patine tucetaq; craſſa. Iñ h tucetariꝰ rij.
ᷣcibũ illũ faccc.
Tucus ci.genꝰeſt auis.ſ.cuculus.
Vrndes dis.vł tudat.i.malleꝰ Jũ tudatos

Dicimus illos qͥ hñt capita groſſata ad mo

dum mallei groſſi.

Tuguriũ rij.ðꝛ eſſe tectuʒ qð rebo vꝛbanis
vl ruſticꝭ cuſtodiẽdis eſt deputatũ. Uł ðꝛ

om̃e edificiũ qð magꝭ ↄpetit ruſticꝭ q; vꝛ/
banis edib.⁊ ðꝛ q̃ſi tegulariuʒ.eo ꝙ tegat.

Tulliꝰlij.ꝑ duo lꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdã viri.

vñ QAucanꝰ in.vij.Lulliꝰ eloquij cuiꝰ ſub
iure togaq;.

Tumentũ ti.n.g.ðꝛ a tumeo mes.qꝛ in filo

vel tela tumeat nec ſubtilitatẽ habeat. Iñ
tumeutuoſus a.ũ.i.tumento plenꝰ.

Tumidulꝰ a.ũ.i.aliqntulũ tumidus.
Cumidꝰ a.ũ.i.inflatꝰ.ſuꝑb.iratꝰ. Iñ tumi

ditas tatꝭ.Et dꝛñũt tumidus ⁊ tumens.qꝛ

4

tumigus eſt qͥ ſemp tumet. Zu

7 82 a tumeo es. qꝛ

V⸗Eurdela le.q̃dã auis.

. eſtᷣ ſemp tu mens voqᷣ
qd tꝑs ex aliq̃ cauſa tumet.

Tumoꝛ orꝭ.m.g.ẽ inflatio vł ſuꝑbia cũ mo

tione coꝛꝑis vł iracundia. Jñ tumoꝛoſus
a.ũ.i.tumoꝛibo plenꝰ. Iñ tumoꝛoſitas atꝭ.
Tumultuariꝰ.a.iſ.ðꝛ a tumultuoꝛ aris.Et
hinc tumultuarij dicebant᷑ milites vł pedi
tes qͥ p ſolo tumultu ducebãat᷑ in pᷣliũ.ł qꝛ

ſubito ⁊ cũ tumultu exeunt ↄ hoſtes ex im

pꝓuiſo veniẽtes. Uñ ⁊ illud gen? militie 82
tumultꝰ vł tumultuatio vel ↄiuratio.

Tumultꝰ us.i.ſeditio.ꝰiuratio diuerſoꝛuzʒ

Tumulꝰ li.m.g.mons bꝛeuis.vl ſepulcruʒ

yl tra ↄgeſta ſupᷣ ſepulcꝝ.⁊ ðꝛ tumulꝰ q̃ſi
tumẽs tellꝰ Iñ tumullulꝰ li.di.i.ꝑuꝰtumu
lus. Et tumuloſꝰ.a.ũ.i.tumuł plenꝰ. Uñ.

Mos bꝛeuis ẽ tumulꝰbuſtüↄgeſtaq; tellꝰ
unica ce.f. g. veſtis antiqſſima appellata.
qꝛ ĩ motu incedẽtꝭ ſonũ facit.⁊ ðꝛ a tonꝰ q̃i

tonica. Pꝛimũ eĩ fuer̃t pellicee tunice.qͥb

poſt eiectionẽ de ꝑadiſo adãꝛ eua induti ſt᷑
Iñ tunicella le.di.i.pua tunica.Et tunica
tus.a.iũ.i.tunica indutꝰ vl tunicã hñs.Et
tunicoſus.a.ũ.i.tunicis plenꝰ.
Tunicula le.dimi.i.ꝑua tunica.
Uurba be.i.turbatio.⁊ ðꝛa turbo as. Iteʒ
turba ẽ ppłi młtitudo.ſʒ młtitudo numero
fit.turba tm̃ in loco. Pñt em̃ pauci ĩ angu

ſto turbã facere. Etẽ turba nomẽ collecti

uũ ⁊ pᷣt reciꝑe vbũ płis nũeri.⁊ adiectiuũ
in płi nüero ⁊ in diuerſitate generꝭ.⁊ h̊ rõᷣe

ſigficatiõis.vñ Joh. vij. Sʒz turba h que

nõ nouit legẽ.maledicti ſunt.
Turbella le.i.turbatio.⁊ ðꝛ a turba. Unde
Aup.de ciui.dei.Oẽm motũ coꝛdis ⁊ ſa⸗/
lũ.oẽſq; turbellas fluitare aſſerit.⁊ pð.bel.
Uurbidꝰ a.ũ.ð q̃ſi terbic'.i.cra ↄmixtꝰ.ſ.
fece.⁊ ð a turbooas
urbo biniſ.m.g.pe.coꝛ.gti.dꝛ a tra qð an
tiqͥ dicebãt.h̊ turben binis. Et ẽ turbo vel
turben. vertigo volubilitatꝭ vẽtoꝝ dictꝰ a
terra.qꝛ q̃tiens tał ventꝰ ↄſurgit terraʒ in
circuitu mittit. Iñ turbineꝰ a.um.i.turbi/
noſus grummf.
Turbulent a.ũ.⁊ turbulẽs tꝭ.i.turbidꝰnõ
lucidus. Sʒ turbidũ de natᷣa. turbulentũ
Ho fit ex accidẽti. Iñ turbulẽte vł turbulẽ
ter aduer. Et h̊ turbulentia titſie.
qi maioꝛ turduſ.⁊ ðꝛ
a turc. cuiꝰ turdele ſtercꝰ viſcuʒ generare
82 fm Hug.

Vurdus di.q̃dã anis.⁊ jꝛ a tardꝰ.eo q tar

de volet.ł qͥa tarde ſe referat.ſ.in fine autũ

urgidꝰa.ũ.i.inflatꝰ.tumidꝰ.iratꝰ. Jñ hec

turgiditas acꝭ. Et turgidulꝰ a.ũ.i.aliquã/

tulum turgidus.

„

Turgi⸗
idum. ⁊ coꝛ.o.
urgoꝛ orꝭ.m.g.i.tumoꝛ.turgiditas.
Vurma me.f.g.ſocietas hoĩm.et ꝓpꝛie trigĩ
ta.ſ.ala. Sʒ ala ↄtinet triginta militeſ.tur
ma triginta pedites. Jñ turmatim aduer.
ſicut a turba turbatim.
Turmella le.dimi.i.ꝑua turma.
Turmula le.dimi.idem.⁊ coꝛ.mu.
uronis ciuitas eſt. ⁊ coꝛ.pe.ſicut ligonis.
Ompiloduls a pe cor kurpia loquẽs.
turpiloquiũ quij.turpis locutio.
urpilucrus a.ũ.i.turpit lucrũ faciẽs Iñ

H̊ turpilucrum cri.turpis acqͥſitio lucri.et
Ccoꝛ. lu. naturatlr. .
Uurpis pis.2.t.⁊ H pe.i.infoꝛmis.⁊ ðꝛa toꝛ

peo pes.eo ꝙ toꝛpeat. Iñ turpitudo dinis
id eſt macula.defoꝛmitas.

Turris rꝭ.f.g.ðꝛ a teres etis.qð eſt longũ ⁊

rotũdũ.Etturres dicũt᷑ ſi teretes.qꝛ lon
ge ſint ⁊ recte ⁊ ꝓcul rotũde vident᷑.lʒ qñʒ
int qdrate vł late.vl dicunt᷑ a tueoꝛ erꝭ.qꝛ

pᷣbent defenſionẽ. Iñ turritꝰ.a.ũ.i.turrib⸗

plenꝰ ad modũ turr diſpoſitꝰ.⁊ ꝓð.pe.Et
turricula le.dimi.i.pua turris. Itẽ turris
gregis dicebat᷑ ſm Hiero.locꝰvbi Jacob
greges ſuos pauit nomen loco inde relin/
uens. “JM
urr vᷣo cuſtodũ dicebat᷑ybi cuſtodes po
ſiti erant ad cuſtodiendam ꝓpuinciam.
Turtur ris.a ſono voc nomẽ hʒ genꝰauis

eſt. In turturinꝰa.ũ.pe.p.Et declinat᷑ hic
turtur ris. epiceni ge.pe. gtĩ coꝛ.⁊ ſub vno
genere ⁊ ſub vno articulo ↄpᷣhendit aialia

vtriuſq; ſexꝰ. Põt ̊ dici alba aqͥla.?⁊ vnus
turtur.tam ꝓ mare q; ꝓ feia.
Turturi dicunt᷑ paſtoꝛes qͥ fiſtulis canunt.
Tus turi.vide.s.in thus aſpiratt.
VUuſcia cie.q̃dã ꝑs italie.a freq̃ntia turis ⁊
ſacroꝝ dicta.
no fratre Lydi. Iñ tuſcꝰ a.ũ.gentile.
Unſſis ſis.f.g. eſt cõmotio pulmonis expi/
rans cũ ſonitu.⁊ ðꝛ a tundo dis.qꝛ tundit

pectꝰ. Uel ðꝛ a ton.i.ab altitudine.qꝛ a p/

fundo pectoꝛis veniat.

Uutamen inis.i.tutamentũ.⁊ ꝓ.pe.nti.ſed

coꝛ. pe. gli.

olũ li.n.g.ðꝛ vas ĩteriꝰ groſſuʒ ⁊ tur

adẽ ⁊ tirrhenia a Tirrhe/

Tetula le f. g.i.defenſio.⁊ ðꝛ a tueoꝛ er:.Et
eſt tutela in liberũ caput alicꝰ q ꝓpt etatem

nec ſe nec ſua defendere põt. Tutela daba

tur liberis.patronꝰ ſeruis.
Tutela ſᷣm Aʒo.in ſum.ẽ vis⁊ ptãs in capi
te libero.ad tuendũ eũ qᷣ ꝓpr etatẽ ſuã ſpõte
ſe tueri neqͥt.a iure ciuili data ac ꝑmiſia.vt
inſti.de tute.S.eſt aũt. Vis ãt dico ð facto
7 ptãs de iure.vt tal ſit tutoꝛ q ꝓpꝛia imbe/
cillitate nõ impediat᷑ nec a iurildictiõe re/

pellat᷑.quales i᷑ pupillꝰ.furioſus.⁊ qͥ pe

tuo moꝛbo laboꝛãt. Illiꝓpt᷑ imbecillitqteʒ
coꝛꝑis vel animi tutoꝛes eſſe nõ pñt.Sed

feie que q;uis ſciãt res admiſtrare pupilla

reſ.⁊ ad id expediẽdũ vires hẽant.tñ a iure
inſtitutionũ nõ admittur.

¶-—utela teſtamentaria. eſt qñ pater dat filio

tutoꝛẽ in teſtamento. MBWj
Uutela datiua eſt qñ vnꝰ datꝰ ẽ tutoꝛ filio
in teſtamẽto.⁊ vnꝰ extantibbo ↄſanguineis
idoneis ad tutelaʒ iudex ex officio ſuo dat

Tutela legitima eſt qᷓ deklert a lege km quaz

nullus datus eſt.
Uutoꝛ eſt qͥ pupillũ vel pupillã moꝛte pꝛis
vel emãcipatione ſui iuris factũ vel factaʒ
tuet᷑. Differt᷑ a curatoꝛe.qꝛ tutoꝛ dat᷑ impu

beri.curatoꝛ vᷣo puberivł adulto.ſ.furioſo
ꝓdigo.ſurdo.muto.⁊ ſilibiqͥ rebo ſuis pᷣeſſe

nõ pñt. Itẽ tutoꝛ qñq; data iudice.qñq; a

teſtatoꝛe.Dat᷑ em a teſtatoꝛe ⁊ ↄpſirmatde/
creto iudicis łᷣ pᷣſidis. Etiã dat᷑ inuito.ſed

curatoꝛ nõ niſi volenti. pᷣterq; ad litem.

Uutoꝛ fiduciariꝰ eſt pupilli emãcipati cꝰ
pꝛ q e emancipauit tutoꝛ erat legitimꝰ eo
patre moꝛtuo tutelã accipit cũ moꝛtis tꝑe

erat in patris ptãte.

Uutoꝛ legitimꝰ eſt qͥ lege pᷣcipiente pupilli
nãciſcit᷑ tutelã.qles ſt ꝓximi agnati ⁊ cog/
nati. Regularit᷑ em traditũ eſt ſ̃ᷣm leges vt

ad quẽ ſpectat emolimentũ hereditatꝭ ali/
cuiꝰpupilli.ad eũdẽ ꝑtineat ⁊ on tutele eiꝰ

niſi foꝛte ſit młr q̃ bñ vocatad hereditateʒ
moꝛientis.nõ mñ ad tutelam ſuꝑſtitis.qꝛ tua

7

trix eſſe nõ põt.

Tutoꝛ onerariꝰeſt qͥ dat᷑ pupillo vt iᷣm de
fendatia vexationibo alioꝝ.vł datnouitatꝭ
gr̃a.vt alios tutoꝛes inſtruat.c.venerabilẽ?
de elec in glo. ſuꝑ vᷣbo aduocatꝭ. Uel ho/
noꝛariꝰ ðꝛ datꝰcã honoꝛis nõ admiſtratio
nis.⁊ tales non hñt onꝰ.vt reges.pncipes.
comites.baroneſ.qbo dimittunt᷑ filij ca hbo
noꝛis.ideo illoꝝ tutela vocationẽ nõ pᷣſtat

(ideckn
Ftontetunen

torflioupin

onoikaunli
Anniſ
eq norbott
ſculus ? paln⸗
gaoverlanonn
boꝛemconen

Au
NE
racca

olletnd dad
An.Ethwace
ſosconp Ctl
ſiegbadüdann
ciam Rröcam
G. Aaabe⸗
gennnäic
Docccllgleny
wcn.
UÜumnubon
ft rel uefil
Monngirmmun
it decuir nta
r berr ſi⸗

iuodeoſatenai

Tiurne tico⸗
cininnieherd⸗
Ccumnetgden⸗
Danb.Hartbid.
gemune.
Dydäüdnebwiin
Phigt afei

Dllälidiniig

Ugdücingckin
15e vhdodis
dentbulanipeal
do m
riocinitolbvoa
ſra liichllic
Ullnfornns et⸗
lwulgecallic⸗
ictfenanlai
tſcis ſi pan
ngnifuo no⸗
Mitioenoͤh
toptitilͤii,
Igfnbiͤche
ngukſnenepag
ltbebebenſc⸗

=

S=

W
nKs.
menierni
ierenii
ilidann Nnie
Dsiinſn
Eheainnünie
D
orcscſeröid⸗

4
Wbacmitmg
H

==*
ẽ

— =

üvireshäaninn
nieunt.
uckgi artin
0

i Wdabinmn
mmuneb ang
der goffcoſn

idehialgefneng

Nlonpdlli norrpi
iuns ũ re ſe;
YA?tuwr dokinn
mauule/r

riͤty ,is ieſe

data ucice gige
noret afrmaide⸗
nüdatinnito ſe
ptercha ien.
ailiemäcpan
orcratlegnmden
ccigicümortbik⸗

ge hapiente ol
Lprimiagganta
nnditickfnicbr
imentühartint,
inentoiie
eineatoßtun
vocntaa barunn
ntdamſugtupg

datpohlo tiin

Palor iſoin

NN
ginſna., ,

ntnin
tdinin ,iii ⸗
durwanoli

Dater a.ũ.i.callidus ⁊ i

inſti. de excuſa tu. vl cur̃.S. itez tria onerga . latine . Eſt liber nũ eri . vñ Hi ero. in ꝓl 0 g 0

utoꝛ teſtamentariꝰ ðꝛ qͥ ex teſtamẽto dat
tutoꝛ filio a patre pupilli.ſ.qͥ actu ĩ teſtamẽ
to noĩat᷑ et aſignat.

Tutoꝛ ſuſpectꝰ ſᷣm Aʒo.in ſum. C. eo.ti· vZ

ille qͥ moꝛib talis eſt vt ſuſpect ſit.nõ em̃
facultas ⁊ paupꝑtas.fraudulentia.vlł calli/
da ↄuerſatio in rebꝰ pupillaribo ſuſpectuʒ
tutoꝛem cõmedãt vł cõmittant.

GB aunte Ll

.

Acca ce.ſ.g.i.bos.⁊ ðꝛ a vacillo as.
–☛ vacilla ⁊ debilis reſpectu tauri.
lel vacca ðꝛ a bos.q̃ſi boacca.ſic
a leo leena. ⁊ a dꝛaco dꝛacena. Iñ vaccinꝰ.
a. um. Et h vaccariꝰrij.⁊ ̊ vaccaria rie.cu
ſtos vaccaꝝ.Et hͥ vacca q̃dã ciuitas hiſpa
nie.ab abũdantia vaccaꝝ ita dicta. Uacca
etiam ðꝛ q̃dam ciuitas in India. Iñ vac/
ceꝰ. a.ũ.⁊ ̊ ⁊ vaccenſis.⁊ h ſe. Et ſcribit
ꝑ geminũ c.vacca.⁊ ab eo deriuata.
Uaccella le.⁊ vaccula le.ambo dimi.i.ꝑua
vacca. H
Uacantia bona.dicunt᷑ ea bona qᷓ dũm nõ
hñt.vel que fiſco vł dñio alicuiꝰ applicant
Oõ ↄtingit mul modis.Qñq; ſi qs inte/

ſtatꝰ decedit. vł qͥ teſtari nõ põt.vł faciatp Ualidus a. i. i. foꝛtꝭ. potẽs. robuſtꝰ. Et ↄpi

pter qð heres ſuꝰei ſuccedere ñ p̃t.łet᷑ vbi
alias de ↄſuetudine bona alicuiꝰ dñio ap
licant᷑. nam tũc dicunt᷑ vacarebona.
Caccinia nie.herba purpurei coloꝛis.
Uacuna ne.ſ.g.dea eſt vacatõis ⁊ ocij. Uñ
Oꝛatiꝰ. Hec tibi dictabam poſt vanũ pul
cre vacune.
Uadiũ dij.⁊ Svadimoniũ nij.in eodẽ ſenſu
ſcʒ pignꝰ vel fideiuſſio.
Uadulũ li.dimi.i.ꝑuũ vadum.

regũ. Quart inqͥtvagedaber quẽ numeri
vocamꝰ.⁊ acuit᷑ in fiie.
Uagetra bebꝛaice. dðꝛ tertiꝰ lib Moyſi. ſc
QLeuitic. Uñ di. Hiero.in plogo Regum

Terti vagetra.i.leuiticꝰ.

7%

Uagina ne.F.g.theca gladij.dicta q̃ſi bagia

qꝛ in ea mucro vl gladius baiulat᷑. In hic

vaginariꝰ rij.qͥ facit vaginas.⁊ ꝓ pe.vagi /
na.vñ Onidiꝰmeta. Pendenti nitidũ vai/
gina diripit ennem. .

Qagir tus. clamoꝛ infantium.⁊ ðꝛa vagio

Uagiꝰ a.ũ.qͥ genub iunct ambulat.

Uadũ di.n. g eſt loc bꝛeuis ⁊ hũilis ĩ naqua
782 a vado dis.eo ꝙ ꝑ ipᷣum poſſit vadi.i.

deambulari pedib⸗ In vagoſus a. u. ⁊ coꝛ.
va vadum.vñ Ouidiꝰepi.Ad vada menã
dri ↄcinit albo oloꝛ.

*

multifoꝛmis.et ðꝛ a valde ⁊ afer.q̃ſi valde

agulꝰa.ũ.dimi.i.aliqntulũvagꝰ.⁊ ð a va

gus. Itẽ vagula le. di. ðꝛ iuuẽca qᷓ vagat᷑ ꝑꝓ

campuũ.Et h̊ vagulłꝰ li.anulꝰ.qꝛ vagat᷑ idi

gito.⁊ coꝛ.gu.

9*

Tag a. i.i.erraticꝰ.diſcurre—ns.
aletulꝰ a. . di.i. aliqntulũ valens
Ualetro onis.m.g.i.gluto.⁊ ðꝛa valeo les.
p piũ.qꝛ parũ valet. vł qꝛ valet multũ in

leccacitate.⁊ p.pe.gti.

* „

Ualgia gie.f. ge. ðꝛ a voluo uis.qſi voluia.i.
retoꝛſio ꝓpꝛie labioꝝ. obtoꝛſio eſt quã faci /
mus cũ aliquẽ deridemꝰ Jn valgio gł.i.re

toꝛquere.

rat᷑. Iñ valide diꝰ.ſime.aduer.Et ſepe pfe
runt᷑ ꝑ ſyncopã.valdꝰ dioꝛ.ſimꝰ.ꝓ valicꝰ⁊
validioꝛ.⁊ valde p valide.⁊ valdiꝰ ꝓ vali/

diꝰ. Itẽ a validꝰð ̊ validitas atꝭ.⁊ ꝑ ↄpo
ſitõeʒ inualic a.ũ.i.debił.fragilis.nõ vali

dus. In ̊ inualiditas tatꝭ.⁊ h̊ inualitudo
dinis.i.debilitas.imbecillitas.infirmitas
⁊ coꝛ.pmã validꝰ.vñ Lucan in.vj.Addu
cit inualide robur facũdia cauſe.

alitudo dinis.f.g.i.foꝛtitudo. Et nota p

valitudo inueni p infirmitate. ⁊ ẽ tractuʒ
ab illo funebꝛi vale.qðᷣ dicebat᷑ moꝛtuis ðᷣ

q; vide ĩ valeo les. Uñn qdã dicũt valetudo

ngenioſusbᷣſipellis

afer.i.valde callidꝰ.Nã afri valde ſolẽt do
loſi eẽ ⁊ fraudulẽti. Uel ↄponit᷑ vafer a va

rius ⁊ ferẽs.q̃ſi varia ferens.ſicut hõ cautꝰ
Bloapi rariis modis. rl
Jagabũdus ẽ qͥ nõ hʒ domiciliũ.ſed hodie
Heſt. cras alibi. l. iiij. S. Ptoꝛ. ff. de dam. infe.
Sʒ qſi vagabũdꝰeſt qͥ hʒ domiciliũ.ſʒ ra/
ro moꝛat᷑ in eo.⁊ vagat᷑ hincinde.

Uagedaber hebꝛaice.rithmꝰgrece.ni mer?

e. In valitudinari a.ſ. ⁊ valetudinariꝰ
a. um. q ſepe infirmat᷑.vl qͥ ſepe ꝑticipat a

litudine. Et valetudinariũ vł valitudina

rium rij.domꝰ in q̊ curant᷑ egroti.Etlʒ cã

dꝛie dici poſſet.in vtraq; tũ ſignificatõe ðꝛ
ↄpetent valitudo ꝑ i. Et nota ꝙ i.añn tudo
bꝛeuiat᷑. vt foꝛtitudo.pᷣter valitudo.quaſi
valetudo. ”M ⸗
Uallis lis.f.g.ðꝛa vallo as.eo ꝙ vallata ſit
montibo. Iñ valloſus a. um. Et h̊ ⁊ B val/
leſtris. ̊ ſtre. Et ꝑ ↄpoſitionẽ.hᷣ cõuallis

lis.i.magna valł. Utł valleſ dicũt᷑ vbicũq

A

ſunt hüiia loca campoꝝ? dep̃ſſa aſi vulſa .

*

Hinc ⁊ ↄualles depᷣſſa loca traꝝ int᷑mon
erãt putei ſalis.
llus li.m.g.i.palꝰ.⁊ ðꝛ a validꝰ.qſi valli
dus. Iñ h valli li.ↄcatenatura q̃ fit de pa
lis ſuꝑ aggerẽ.Uł vallũ eſt ipſe agger.ſ.id

tes. Et nota ꝙäuenit᷑ vallis ſalinaꝝ.qꝛ ibi

qð mole terre erigit᷑ vt cuſtodia pᷣtendatur

Etẽ valli int murũ⁊ foſſam. ⁊ ðꝛ a vall.i.
palis.q̃b vallis munit᷑. Uñ qͥdã. Vinetis
vallꝰ.ſed vallũ ↄuenit vꝛbi.
loꝛ orꝭ.m.g.i.potẽtia.ſanitas.vigoꝛ.
Ualua ue.ſ.g.i.oſtiũ.⁊ ðꝛ a voluo uis.Etvt

di. Hug. Calue ꝓpꝛie ſunt q̃ reuoluũt᷑ intꝰ

⁊ ſunt duplices ⁊ replicabiles.

Uanga ge.f. g.q̊ddã ge foſſoꝛij. ⁊ ðꝛ a va/

gus.qꝛ vagando fodit.
nidicꝰ a.ũ.pe.coꝛ.i.vana dicẽs.
Uanidꝰ a.ũ.i.vanꝰ.Et ponit᷑euanidꝰa.ũ.i.
valde vanidꝰ.vñ Ouið.in.v.meta.Pecto
ra q̃ in tennes abeũt euanida riuos.
Oaniloquꝰa.ũ.i.vana loquẽs. JIñ h̊ vani/
loquiũ quij.⁊ coꝛ.lo.
Uannꝰ ni.inſtr̃m eſt de vimine factũ in mo
qum ſcuti cribꝛũ.ſ.⁊ eſt ge.f.̃m:Pap̃.

Janꝰ a. ũ.i.inanis.falſus.vacuꝰ.iirritꝰ.ve/

nereꝰ.⁊ ðꝛa venꝰqꝛ venerei pᷣcipue ſolẽt eẽ

vani. Iñ h vanitas tat.
Uapidꝰ a.ũ.i.inſipiẽs ſine ſapoꝛe.Iñ h̊ va/
iditas tatꝭ.i.inſipiditas.⁊ coꝛ.va.
Baporporf,n mncdlor ſnnm crnicifa va

poꝛo ras. “ð
Uapa pe.f. p.ðꝛ vile vinũ qð ð fece expmit᷑
vł exinanitio cũ aq̃.⁊ ẽ fere nulliꝰ ſapoꝛis.
vñ ⁊ vappa ſepe ðꝛ inſipiditaſ.Et vappa ðꝛ
ardelio ꝓdigꝰ.ſuꝑfluꝰ. ſtult.leuis.qͥ inſipi
de⁊ indiſcrete diꝑgit res ſuaſ.⁊ nu lliꝰ pbi
tatꝭ eſt. Et no.qꝙ vappa pð.a.añ p.ſʒ vapid⸗
eã coꝛ.vñ credimꝰ ꝙ ſit dicendũ vappa per
Duplexp.⁊ ſic poſitione ꝓdu.pmam.
Uarica ce.f.g.⁊ hec varix c.ðꝛ vena intco
xanea.q̃ ſi ledat᷑ vył itinerel pcuſſione red/
dit hoĩem curuũꝛ inflatũ.⁊ ex leſione facit
poplices ⁊ coxas turgeſcere Iñ varicoſus
g. um.i.curuꝰ.
Uariꝰ a.ũ.ðꝛ a via.q̃ſi viariꝰ.i.nõ vniꝰ vie.
ſed incerte ⁊ mixte ſnie ⁊ diuerſus. Iñ hec
varietas tat. H
arus a.ũ.i.curuꝰ.⁊ pðᷣ.va.
Uaſallagiũ.fᷣm ſpe.iĩ ti.de feu.idẽ eſt qð ho/
magiũ.qð em̃ in francia ðꝛ homagiũ.ĩ ita
lia vocat᷑ vaſallagiiuium.
Uaſallꝰ ſᷣm Hoſti.ẽ ille qͥ tenet᷑ ſeruitiũ fa/

cere dño occaſione feudi.Itẽ vaſallꝰ ẽ fen

Uas vaſis.n.g.⁊ eſt heterocli

datariꝰ.Et ſm vulgare puĩcialiũ nobiles

feudatarij vaſalli dicũt᷑. Plebeiꝰ vᷣo hõ me

dius nũcupat᷑ ſm ſpe.Et vaſallꝰ nõ pᷣt vẽ
dere feudũ ſine volũtate dñi ſui.Et dũ vẽ
dit dzʒ rogare dñm ſuũ ꝙ ab eo recipiat.et
alteꝝ emptoꝛẽ ĩueſtiet qð ſi dñs denegat. =
cũ exoꝛare nõ pᷣt det emptoꝛi alia bona eqͥ
ualetia tali feudo iniuſte vendito. dehᷣ ĩ c
queĩ eccłiaꝝ.de ↄſti.⁊ in vſi.feu.ꝑ totũ.
Uas vadis.m.g.i.obſes ł fideiuſſoꝛ.et v ꝗ
vado dis.qꝛ dato vade lʒ abire ⁊ vadere.⁊ꝛ
coꝛ.a.añ d.ſʒ vado dis.p.pmã. UVñ qͥdam.
Obſide ſine vade poſito pus ad tua vade.
. teroclitũ nomẽ decli
natione.qꝛ ĩ ſingulari nũero ẽ tertie decli/
nationis.ſʒ in pli eſt ſcᷣe. Un. Vas vaſis
terne dicas.ſʒ vaſa ſcðe. Et dicũt᷑ vaſa.q̃ſi
veſca.a veſcoꝛ erꝭ.ſiue a veſcẽdo. qꝛ eſce in
eis ponunk. =
as fictile. ðꝛ vas fictũ ex terra quod cito
frangit. ”ÿMc
Ualſa belli dicunt arma. Uñ. Dic belli va/
ſa que bellũ poſtulatarm.

aſa ire. ſunt omnes pctõꝛes.vt. xxiij. q. iuij

Nabuchodonoſoꝛ.

Uaſa papyria. dicũt᷑ q̃ de papyro ſũt facta
vide.S.in papvrus.

Uaſa paſtorꝭ appellat glo. zacharie xj. perã.

baculũ.fiſtulã ⁊ ſibilum ⁊c.
ſco onis..g.⁊ vacceꝰ a.ũ.dicunt᷑a vac
ca. Et ſũt vaſcones ⁊ vaccei qͥdã ppli dicti

a vacca ciuitate hiſpanie iuxta pireniũ mõ
tem. a qua habuerũt pncipiũ.vł quã olim

poſſederũt. Et dicunt᷑ vaſcones q̃ſi vacco

io eoꝝ. Et hinc vaſconiꝰa. um.
aſculũ li. dimi.i.ꝑuũ vas.
Uaſca.ũ.i.vanꝰ nugatoꝛiꝰ.

Uaſtꝰ a.ũ.i.magnꝰ ingẽs ꝓfundꝰ.incultus

amplꝰ. deſertꝰ.ſolitariꝰ. Iñ h̊ vaſtitas atj.⁊
G̊ vaſtitudo inis.i.ma gnitudo.amplitudo
deſertũ.ſolitudo. Sʒ vaſtitas ꝓpꝛie coꝛpo
ris.vaſtitudo ſolitudo.
ates ti. ð.g.i.ſacerdos.qñqʒ; ðꝛ poeta.qñ/
q; ꝓgha diuinꝰ.Et dicebant᷑ vates poete.a

vieo vies.qð eſt ligare. eo ꝙ metra ligarẽt

pedibo ⁊ ſyllabis.⁊ ᷣba modis ↄnecterent
Ulates aũt dicebant᷑ſacerdotes ⁊ diuinia
vi mẽt.vł a video des.qꝛ futura videbant

yvatem ſceleris damnare cupido. Quidaʒ

dicũt ꝙ vates ðꝛa vas vaſis.⁊ theoſ.quaſi

vas dei. vaſdiuinũ.vñ ſacerdos ðꝛvates

nes c.mutata in s. Iñ hec vaſconia nie.re

eyenedein
Phencim
mmoriſtann
Doncnnali

neni,mnin
usfliſet
Dydciniünnud

Dtcimning

UVtiinoſip
UntlNiee

Vlcanonialtere

Cdecolili pbi⸗
ſopot oſttueref

ercngimi
pli Etdit,

ſtthüoꝛelact⸗
iglienistoiag
pberbʒ Ctica
tun nino. Jüh⸗

iutir

Pcuroꝛicnte hent

Alnotſerneu
dibestpoup.

ſpogennandelinet

6nlonöpftneun
fſlct hibeowe
4U Renp res
AUſurit Eteiherb⸗

Depi eisatine
☛

obücmne onige

ntaſni
1. Fühecer
pbeiifne
Pbaninagnerig

amoſiog iiſe

nnb pbenomo 1]

ſe eocrrirgi
iü hati

Anachans
N

☚
i alan Me
m. Di debaln

Mam.

öbe prroſctien

go chorene

vm 7
au dicuntae

ri 4iplidin

eiunapirenii no
Gpii eniim
ſconescſidacco

dec aſconianiere

waum.

ws.
59

Jähwſttnn
Gnmndo. animch
nuſtins Peae
d.
Hs drolncß
dcchant utuetcl
re,coqy men a

RNoaſd.
S Pfundipaune

qꝛ ↄtinet deũ ꝑ ſanctimoniã. Itẽ diuini ? Uecticulariꝰa.ũ.i.vectes faciẽs.ladvectes
ꝓhe dicũt᷑ vates.qꝛ ↄtinerevidẽt᷑ deũ ꝑ fu ꝑptinẽs. Clecticulaniꝰ etiã ðꝛ rapinoſus:ſiẽ

turoꝝ pᷣſcientiam.

Uatican a.ũ.i ꝓpheticꝰ.⁊ tũc coꝛ.pe. Item
inuenit᷑ vaticanꝰ ni.ꝓ q̊dã mõte vbi nutri

tus ðᷣ fuiſſe Jupiter.⁊ ꝓdu.ca.

Uaticiniũ nij.i.diuinatio ꝓphetatio.
Uaticinꝰ ni.m.g. deꝰ paganox.
Uaticinꝰ a.ũ.i ꝓpheticꝰ.⁊ ðꝛ a vates.
Uatidicꝰ a.ũ.pe.coꝛ.ipheticꝰ diuinatoꝛ.

Ubaldini ſunt hoĩes certi.⁊ ſignant᷑dlerici

vel canonici terre ł eccłie alicꝰ.de qͥ b.l.j.
C. de col.illi.vbi ðꝛ ꝙ; collegiũ vbaldinoꝝ

nõ põt ↄſtituere ſyndicec.

Uber erꝭ.n.g.i.mãma.⁊ hẽt᷑totũ ĩ ſingłari ⁊

in płi.Et dicũt᷑ vbera q̃ſi vuera.qꝛ vuida
ſũt ⁊ hũoꝛe lacꝭ in modũ vuaꝝ plena.⁊ ꝓ.
v. Uñ Ouið.de arte ĩ.j.li. Fertilioꝛ ſeges
ẽ alienis ſꝑ ĩ agris. Uicinũq; pecgrandiꝰ
vber hʒ. Et ĩ cant᷑.ðꝛ. Melioꝛa ſüt vbera
tua vino. Iñ h vber erꝭ.i.abũdantia fertili
tas. Et hͥ ⁊ ? vber erꝭ.·.g. declinatiõe.ſed
oĩs ↄſtructõe.Et deſinit abltũs in e.tm̃.lʒ

ꝑ autoꝛitatẽ iueniat᷑ ĩ i. Et pᷣCᷣt poni cũ ma

ſculino ⁊ fe.⁊ neu.generibo ſatꝭ ꝓpꝛie.ſicutꝛ
diues ⁊ pauꝑ.ſjʒ nõ ĩ oĩ ſua tminatõe.qꝛ q;
litas actiua deſinẽt in em. ⁊ foꝛma płis in

es.nlło mõ pũt neutro generi adaptari.vñ
nihil eſt. Habeo vberẽ pecꝰ.ł vbereſ peco
ra. Un. Rem vel res neutrũ fugiũt.ſʒ cete
ra ſumũt.Et ẽ idẽ vber ꝙ abundans. Uñ
Luẽ̃.xij. Hoĩs cuiuſdã diuitꝭ vberes fru/
ct? ager attulit. Iñ vbere ⁊ vberit᷑ aduer.i.
abũdant᷑ copioſe.Et h̊ vbertas atꝭ.i.abun

7

Dicimꝰ aliquẽ vecticulariã vitã agere.qui
furto ⁊ rapiniſ inttdit·

Uecticulꝰ li.dimi.i.ꝑuꝰvectis

ectigal lis.n.g.pe.p.tam ncĩ qᷓ; gti.i.tribu
tũ. Dʒ vectigal ðꝛ illð tributũ qd vehit̃ ab
illo qͥ dat ad domũ recipiẽtꝭ. Sʒ tributuʒ
qð dat᷑ nũcijs rcipiẽtꝭ miſſis ad recipiedũ.
Ulłvectigal ẽ tributũ ð rebvect.łꝑ mare
vl ꝑ terr. Iñ h ⁊ h vectigal.⁊ G̊ le.i.tribu

tariꝰ q ſoluit vectigal.vł qͥ dat ⁊ poꝛtat ad
curiam dñi.łꝑtinẽs ad vectigal.
Uectis tꝭ.m.g.ðꝛ illð ferrũ qð in firmatura

oſtij vehit huc ⁊ illuc cã ſerãdi ł! reſerandi.
VUñ ꝓpha.Uectes ferreos ↄfregit Et facit
actũs płis hos vectes l vectꝭ. Itẽ vect ap
pellat diabolꝰmetaphoꝛice. ¶nñ Eſa. xxvij
Derpentẽ vectẽ ⁊c.qꝛ durꝰ eſt ⁊ foꝛtꝭ.rigi

dus ⁊ inflexibilis ad modũ vect.

Uectoꝛ orꝭ.m.g.ẽ poꝛtitoꝛ qͥ vehit.ᷣ et vecto

res ſũt nõ ſolũ qͥ vehũt.ſʒ etiã qͥ vehunt᷑in
naui.ſᷣmAʒo.ĩ ſum.C.e.ti.⁊.ffqd.l.rhodi.
ð iac. Itẽ vectoꝛes pñt dici ſiue heant mer
ces ſiue non.dũ tñ oꝑas ſuas mgr̃o nauis
exhibeãt ad nanigandũ. Et ſũtnq; noia
quepᷣſtant actuʒ ⁊ paſſiont᷑. Uñ. Hoſpes

6*

ʒelotipꝰ cõuiua vectoꝛ alũnꝰ.Actum ſiue

pati ſub eodẽ noĩe ſignant.
Uectura re.f.g.i.naulũ.ſ.pᷣciũ qð dat᷑ p poꝛ

tatura. Iñ vectuariꝰa.ũ.qͥ dat aliqͥq ad ve

cturã.vel qͥ poꝛtat aliqͥd ꝓ vectura.l ad ve
cturam ptineng.

Ueget a.ũ.i.foꝛtjꝭ.adultꝰ.viuidꝰ.validꝰ.fir

R

mus.agilis.vigilãs.integer.incoꝛruptꝰ.ec

ðꝛ a vigeo ges.

dantia. copioſitas. Et vberoſus a.ũ.iabü Tleha be.f g eſtqddã genꝰ cari.

dans. Iñ hec yberoſitas tatꝭ. Itẽ ab vber
ðꝛ vbert? a.ũ.i.fructuoſus abũdans. Inð

vbertim aduer.i.afſluent abunde.

ðꝛ ab vberto tas. Uñ Joſephꝰ. Dũ placu
iſſet IJſaac vt iret ĩ egyptũ vbertuoſaʒ val/
de ꝓpuinciã. Põt etiã deriuari ab vper.

Uadus a.ii.i.madidus aliqntulũ humidus

q̃i ve hñs ĩ mẽte.Uł ðꝛ ave q̊d ẽ ſinetꝛ mes
mẽt.q̃ſi ſine mẽte. Uł ðꝛ a veho is.⁊ mẽs.
q̃ſi qͥ vehita mẽte. Itẽ vehemẽs qñʒ ðꝛ foꝛ
tis.vñ dicimꝰaliquẽ hꝛevehemẽtẽ cãm cũ
hẽat foꝛtioꝛẽ. Iñ vehement᷑ aduer.et h ve
hemẽtia tie.i. ai demẽtia. Ul pᷣt dici vehe/
mẽs.q̃ſi ve adimẽs.i.auferẽsve.i.malũ vł
doloꝛẽ a mẽte.⁊ ẽ etymo.⁊ coꝛ.he.

Uecoꝛs coꝛdis.o.g.i.demens.furioſus.qᷓſi lec ad poꝛtandũ.vt currꝰ.nauis ł iumẽtũ
Averene Pn alienatio met.⁊ vecoꝛdit᷑ aduer. Inuenit᷑

4 .

bamodis Munt
Eſcngots Nnl

dcunq; qð poꝛtare bõot

elabꝝ bꝛi. n.g. ẽ vas in q̊ͥ oleũñ ↄtundit᷑ vel

nenanto, eniã h ⁊ hec vecoꝛdis.⁊ h̊ de. in frumetü purgat. Ite velaby dꝛ qo ve

s nſsttta
ribooco

ℳ

ectatoꝛiũ rij.ðꝛ inſtr̃m q̃ᷓ aliqd poꝛtat᷑ et lis trãſit᷑. Ul locꝰ rome.ita dict? vbi obſo/ .
Szä vectoetaass. nia vedebant. Clel illudq paſtilli viĩ hmoi

S=2-
—

cibaria velant. vñ Oꝛati. Cũ ſcurris farͤ -

toꝛ cũ velabꝛo oẽ macellũ Jñ velaber bꝛi.

. . . -

loco. vel qͥ ens velat.
Velarium.vide infra in velum.

*

cooꝑtoꝛium lecti.

₰

Uelamẽ ocloꝝ expõit᷑ mlct modis. Geñ xx.

Velamen inis.n.g.i.indumentũ.palliũ vł

In hiſtoꝛijs ſic ðꝛ. Hoc erit tibi ĩ velamẽ
oculoꝝ.i.ĩ mẽoꝛiã verecũdie ꝙ ĩ mẽdacio
dephẽſa es. Uñ ſubdit exponẽdo.Etideo
qcũq; prexeris.memẽ᷑to te dep̃heſaʒ vl ele
gãs ẽ deriſio. Hoc erit ĩ velamẽ ocłoꝝ.i.pᷣ
parationẽ funeris.qð magnis expẽſis ſole

bat fieri maxiea iudeis.łᷣ ad pepla emẽda.

vt tegas faciẽ ne ameris. Pecunia etiaʒ ðꝛ
velamẽ ocłoꝝ.vñ Ecci.xx.Exenia ⁊ dona

excecãt ocłos iudicũ.i.velãt ꝑ ↄcupiſcen /

tias. Andreas aũt exponit ſic.viꝝ tuũ vo/
caſti frẽʒ.ſiẽ ſolẽt pudibũde młieres.ſʒ h.i.
p vꝛbanitas loq̃ndi.facta ẽ tibi in velamẽ
verecũdie.⁊ ſine ꝑicło pᷣt eſſe ad eos qͥ tecũ
ſũt.qͥ ſciũt ꝙ vxoꝛ eiꝰ ſis.ſʒ nõ ad alios.⁊ ne
B pᷣſumas alijs ſimulare ⁊ qcunq; ꝑrexerꝭ
memẽto ꝙ iam ſis in ̊ dep̃henſa.

Ueles liti. m.g. Et dicunt᷑ velites pe.coꝛ.ex

pediti milites vł pedites leui armatura.qͥ
q̃ndã apud romanos pᷣlia incipiebãt.⁊ di/
cunt᷑ a volãdo q̃ſi volites vł a velocitate.ł
a velũ ꝓpt ſceleritatẽ. Iñ h ⁊ h velitarꝭ.et hᷣ
re. Et velitariꝰ.a. um.
Telifer a.ũ.pe.coꝛ.i.vela ferens.
Veliuolꝰ a.ſ.q̃d velis volat.vt nauis.vłꝑ
ð velis volat᷑.in mare.⁊ coꝛ.vo.
Uellus erꝭ.n.g.ðꝛ ipᷣm coꝛiũ ouis vl arietꝭ
cũ pilis.⁊ ðꝛ a vello lis.qꝛ olim lane velle/
rent᷑ ⁊ nõ tondebant᷑.Et ipſa etiã lana floc

cus lane ðᷣ vellus.⁊ coꝛle.
Deerofmaa 1 vellereglen⸗ M
Uelox c.. o. g. i. celer. Iñ h̊ᷣ velocitas tatꝭ.⁊ ẽ
ꝓpꝛie velocitas pedũ ⁊ coꝛpoꝝ vł etiã velo
rum. ſʒ celeritas aiozs..

—

Uelũ li.n.g.ðꝛ a volo las.qꝛ q̃ſi ala volant

extendit᷑.⁊ nauẽ volare facit. Un volare et
nare recipꝛoca ſũt.i.recipꝛoce vnũ ponit᷑ p
glio.qꝛ naniſ videt᷑ hẽe alas ĩ remis⁊ velis
auis videt᷑ hꝛe q̃ſi remos ⁊ vela ĩ alis Itẽ
inuenit᷑ h̊ veluʒ li.ꝓ eo ꝙ ponit᷑ ſuꝑ capita
monachaꝝ Itẽ velũ etia reꝑit᷑ ꝓ illo qd in
eccłia vl in tẽplis.vł etiã alis domibo extẽ
dit᷑ ⁊ tũc ðᷣꝛ a velo las.qꝛ obiectu ſuo inte/
rioꝛa domoꝝ velet.⁊ ꝓð.pᷣmã velũ ⁊ velis

P kis nu. caſus ablti.ſʒ veł ꝓᷣbũ coꝛ.ve.nñj

vyengditoꝛ minutaꝝ reꝝ comeſtibiliũ in tali

Sitrãſire velis maris vndas vtere velis

Itẽ a velũ ðeꝛ h̊ ⁊ velaris.⁊ h re.⁊ velariꝰ

a.ũ.i.ad velũ ꝑtinẽs.⁊ G̊ velare rꝭ.⁊ B̊ vela/

riũ rij.i.velũ.ł locꝰ velo vmbꝛatꝰ. UVñ ⁊ ſic
dicebat᷑ qͥdã locꝰ in theatro.ad quẽ recipie
bant᷑ pueri poſt ludos.qꝛ velũ añ pẽderet
vt ect ſecretꝰ. Uñ Juuenal.Et regia ⁊ pu
eros inde ad velaria raptos.
Uena ne.f.g.ðꝛ avenio nis.qꝛ ꝑ eã ſanguis
venit ad coꝛ. Uł ðꝛ vena a via q̃i viena.qꝛ
ẽ via ſanguis Uñ di. Iſið. UVene dicte ſüt

eo ꝙ vie ſint nata ſanguĩs.ſiue riui ꝑ coꝛ

pus om̃e diuiſi.qͥbo vniuerſa mẽbꝛa irrigã
tur. Iñ venoſus a. um.i.venis plenus.Et
gliqñ ponitur ꝓ turpis.qꝛ ĩ macilẽto vena
turpit apparet.⁊ ꝓðᷣ.ve.vena.ſʒ venis vᷣbũ
coꝛ.ve. Uñ.Dic puer vñ venis quo ꝑgis

turgide venis.

—

Uenabulũ li.n.g. ðꝛ a venoꝛ arꝭ.qꝛ venatui

ſit habile. vł qꝛ venientẽ apꝛũ excipiat.
Uenabil lis..t.⁊ h le.i.ad venãdũ habile
vl plauſibile.⁊? ðᷣꝛ a venoꝛ arꝭ.

—

Oenalie. , tileres vendit k veditio
ni exponit. Uñ Oꝛatiꝰin.ij.li.epi.Laudat

venales qͥ vult excludere mercos.
Uenaticꝰ a.ũ.dapꝛie canis qͥ inſeqͥĩ feras.ł
etiã ðꝛ carmẽ ſiue clamoꝛ.

27/7 727

Uenatoꝛiũ rij.i.ferramẽtũ.łðꝛ locꝰ venãdi.

ODnneni etiã ꝓ deceptoꝛe. 4

5 *

enatio onil.vł venatꝰ tni.actꝰ? venãdi.Et

eſt triplex.ſ.oppꝛeſſina.arenaria ⁊ ſaltuoſa.
O ppꝛeſſiua eſt hoĩm.de q̊ ðꝛ. Cepit Nem/

roth eſſe robuſtꝰ venatoꝛ coꝛã dño.i.extin/

ctoꝛ ⁊ oppꝛeſſoꝛ. Et ſic venatoꝛ eſt hoĩm ex

actoꝛ ⁊ oppꝛeſſoꝛ.qͥ aliquẽ venatu oppꝛimit
Arenaria ẽ que fit ĩ arena.vt cum qͥs locat
oꝑas ſuas vt pugnet ĩ arena cũ aliq beſtis
dentata. Hãc q exercet peccat grauit᷑.niſi
eam exerceat gra viriũ exꝑiendaꝝ.vt.ff. de
poſtu. li. j. S. itẽ ſenatuſ.⁊.iij.q.vij.tria.vᷣ.in
fames.circa pᷣn. Saltuoſa eſt q̃ fit i ſiluis
⁊ ſaltibo ad capiẽdas feras. ⁊ hec eſt licita.

Oenditio eſt rey comutanio ar; Zcri excõ
nenietia veniẽs.q̃ſi venũdatiio.

Uenefex cꝭ..g.i.miſcẽs ł faciẽs venenum.
⁊ pð.ne.ſʒ coꝛ.vi. Inuenit᷑ etiã venefic a.ũ
in eodeʒ ſenſu. Unꝓpha.Et veneſici. Uel
ſm aliã lr̃am.Et venefiᷓ incantãtꝭ ſapien
ter. Iñ h veneficiũ cij.tale maleficiuʒ.⁊ ꝓ/
ducuũt pᷣdicta e.añ f.

ercent.⁊ ꝓdu.ci.

Aenelcin ne. fg. ðꝛ locꝰ ybi veneficia ex

Nurioſn.
Sncsfiridin
cnoieſuo vene
narivenetate
Aum parriu.
Demanie ide
Pctmn ſibond
a ion
muſczdammn
des mulienin
Aberuc
glibenaredan/
Uenulasat:
lurooyer Eth?
Me: wmli Et,
mineergenen
larci moder in

Umlſonr lpi
lkrenileete

gllopene.

Diulleigna

i Dano. 1
ſpolediign
(mmmSra vend
fumrznncdiffe
ſon inals,

Imhrbings

renumrkryi,
luunſu
oſlisa ii peo

ſndlig rü ze

Be

lnn 5 Ha. . q̊ facit vene circa lũbog. ? renale circa renes.⁊ a ven
miumn Uenenat a.ſ.?⁊ venenari a.ũ. Seil vene⸗ ter. Et ̊ ⁊2 B ventrał.? öle.
Bninte num. Uenenatũ eſt in q̊ mixtũ E enena Uentricub li.di.i puꝰ venter.
nene 8t potio. Uenenoſuʒ ẽ in q̊ natũ eſt. vt her entriloquꝰ.a. ũ pe.coꝛ. qͥ de ventre vel ꝑ
omer ba ſerpẽs. CUlenenaria młxr q̃ facit venenũ. noa *d0 E
ndildm Denenii ni n. g ra vena. co Lengs et entri 67 beſtia q̃ fert onꝰcirca vẽtrẽ
dceüiſ NHoeĩnocerepot niſi pngnẽtctigeri. Oè Mn en ech
ment Enin gut venenũ frigiduʒ ẽ.⁊ iõ aĩa q̃ ignea ⁊ in ntricoſus a.ũ.⁊ ventroſus a.ũ.magnũꝛ
npeos. ſanguie ẽ fugit venenũ. Et ðꝛ venenuʒ aſi roſſum bñs ventre vl groſſus.
nns bitn venas neras, cety. Iñ venenoſus a.ũ.i. ente i m ſis. eit erh eſt aer co mor et
ad mairn Yeneno plen. . na b Iin foꝛtit᷑ agitatꝰ ⁊ ö? a venio nis.eo ꝙ violen
W Ueneripeta te. pe.coꝛ. . g. l. lururloſus l lu ſa ſie6 violent᷑ veniat. Hõ em̃ ſolũ arbo/
mguis.ſuefiin rrioſa. ⁊ ð⁊ a venꝰ⁊ peto.q̃ſi venerẽ nete res ſʒ etiã celũ ⁊ traz mariaq; ↄturbat.De
minaſiniden nerba. etiã ꝑ e.venere a.ũ.inuenit᷑.i. vent; vide. . in africꝰ. Ite a vent? ventul⸗
nipmnigen luxurioſus. idit einitats g dimi.i. ud venn..
isginaclinn Uenetꝰfuit qͥdã rex qͥ ↄdidit ciuitatẽ anan eanome indecli.n gi,venak. Itẽ venũ
wexemahei⸗ er noĩe ſuo venetiã appellauit. Erß vdee eſt ſupinũ hꝰ vᷣbi veneo nis. vt Frumentũ
vens nari venetia tie. b⸗ venetie. au. Iñ ven mittit᷑ venũ.i.ad vendendũ.⁊ ſicvenũ eſſi
Z um. patrin. pecoxs::: e decõpoſite. ſed in pᷣma acceptionee
ong en niena tndgeta Heeat ſgnreſimplie Jteinuenuk H veniinit ve
enmian peſa onoe urn den aieen nale vel venditio. Clnde Ambꝛo. Cleno
leiat idltt tia. ñ Oꝛat.cim hacveniamp. npto villr.
nan muſch amtnſch HH Benüctpir⸗ ri.m.g.⁊ h̊ venũdipira re.qui
nsi nekii
vl libertatẽ.⁊ ðꝛ a venio niſ.qꝛ venia venit Zei atie ca amoꝛis kpulcrimdinis.
— Uenial.lis. .t.⁊ h le.ðꝛ a venia. Itẽ venia n urt pulcritudinẽ creat ⁊ amoꝛẽ.et
nsgtnof lirer aduer. Ec; veniollagar q cep de Wignl taatden bonoisvenn inbo
,, meret᷑ veniã. Et nota ꝙyeniale ðꝛ tripłr.ſ. c ſu btinent Diua plancta decoꝛ fert ven⸗
a ihlo⸗ veniale ex genere.vt vᷣbũ ocioſum. Tenia mßbtgg.
tonuln le excã.vt qð ex infirmitate vł i noranria denn wa u i pulcer decens. 286:a venus
wne gerit᷑. qð excuſatiõeʒ qᷓndã hʒ. eni⸗ s. er Iñ b venuſtas atj. Et venuſtulꝰ a. ü. i ali⸗
miel nicti Etu ſicut culpã p̃cedentẽ moꝛtalẽ ↄfeſſio ⸗ ßᷣm Hug. Paßp̃. vo dicit
1ſrlnol, euetu licut culpa p. .Amb lina Intulum venuſtꝰ. ̃ᷣm Hug. Pap̃. vo dicit
lgtſen kquavcniale facit.vevi. Amb.qꝛ relinq Uenuſtꝰ.i.ſapiẽs oꝛnatꝰ.modeſtꝰ.facetus
NAAN Tear, talis pen.. ſus.
CNnidndnn VUenialia lie.f.g. marꝭ effluctuatio qᷓ ad u⸗ de geminis filijs vno aboꝛto alt
Venator cboine yenit. Un Uarro. Uenialia ẽ vnda q̃ a legitime nat fuerit vocai. 1
er ſir venit Salarla 3 lr⸗ redit. epgecula le dia vepꝛes. remota e. addi
rna Kcblt Ueniola le.di.i.ꝑua veni. ula. ſicut di. Pꝛiſtianꝰ in. ij.
larcna ci ali⸗ Uenter trꝭ.ðꝛa vent aꝛveel dcinit. Onid 3 en prio. vrp vepꝛis vepꝛis ſitr inenit
aeneſit vent ? in q; differat ab aluoꝛ vtero. vide vr ſpina. Et dicunl ſpine yepics aſt vipꝛd
ni enttbite ſupꝛa in aluꝰ. la ventilãdi.⁊ coꝛ. dæetes.vñ a vis.⁊ pꝛendo dis.ðꝛ 7pohi
rnnni Oentilabn bꝛi. n g dꝛ he i. Eui⸗ vetülaby eſt ety. Uñ qdã.D⁊ hic vepꝛes.qꝛ pꝛendat
nonetfin pe.naturalr. vñ Math. ij. vellera veſtes. Uer verꝭ. ðe qrta ꝑs ani.?
8ſens 1heliia⸗ in manu ſua L7. kvẽto inflatus ðꝛa vireo res.qꝛ viret.ł qꝛ recedẽte hyeme
nutnnotth il Uentoſus a.ũ.i.vẽto plenꝰv vnol gru telloveſtik. vl mrctherbis. ? erüpit i foꝛes
gl his gloꝛie cupidꝰ.⁊ ꝛ a vent. Ety cceant volucres eſtate cicade.
uaſcim unm. in eodẽ ſenſu. In h ventoſitas vl ven Zeracks a. u. i. vere actꝰ.i.verno tꝑe aratus
e Einmiil uoſitas. tattis. do ſanguinẽ? Ueraculꝰ a.ũ.i.aliqᷓntulũ verarr.
eſ neni Uentoſa ſeddã vas p minuẽdo ſanguinẽ Ueratrũ tri.n. g.i elleboꝝ. ⁊ ꝛ a vires.eo q-
6 niena 2 um lis. n. g. i. faſcia vł ligatura ventr. vires habeat.⁊ ꝓdu.pmaʒ.ſed penul.natu
ben cit vł cingulũ circa ventrẽ.ł zona.ſic lübare mliler coꝛ. KKK 4

pe diẽ veꝝ. Iñ h vacitas atꝭ. Et ẽ verax in
Dictis.ſʒ verꝰ in factis ꝓpꝛie loquẽdo.

Uerbale nomẽ eſt illud qð a vᷣbo deſcendit
yt a coloꝛo.inde coloꝛ reiecta o.⁊ honoꝛo

inde honoꝛ ſᷣm Pꝛiſtianun.

Uerbena ne.pe.p.q̃dã herba ↄoſecrata vene

*

ri.⁊ ðꝛ a bena qſi veneris vena.
Uerberaculũ li.i.flagellũ.⁊ ðꝛ a vᷣbero.

Uerber n g pcuſſio lflagellũ ł impetꝰ
ipſa libꝛilla.⁊ ðꝛ a ᷣbero

partice libꝛille v
ras. Iñ vᷣberoſus a.ũ.i.fſagelloſus ł cupi/
dus vł impetuoſus ł inciſus. Itẽ a ᷣbero
ras.ðꝛ h ⁊ H̊ beralis.⁊ hᷣ le.qͥ aptus eſt ad
võberandum.

.

Uerbero onis.m.g.qͥ aliũ vberat. kqᷣ dignꝰ

eſt berari.

7„7

Uerbi gena ne. pe. coꝛ. i. genit? de vᷣbo. S
Uerbulũ li.di.i.puũ vᷣbũ.vel vile vbu.
Uerbũ bi.n.g.i.ᷣmo.⁊ ðꝛ a ᷣbero ras.qꝛ in

eiꝰ ꝓlatõe vᷣberat᷑ aer.vt ibi Uerba mea au
ribo ꝑcipe dñe. Itẽ q̃dã ꝑſoꝛonis ꝑ excellẽ
tiã ðꝛ vᷣbũ.qꝛ freq̃ntiꝰ in eiꝰ platõe aer vᷣbe
rat᷑ q; in ꝓlatiõe alteri ꝑt᷑ꝭ. Itẽ vᷣbũ ponit
ꝓ ðceptõe.vñ Ouið. Verba dat oĩs amãs
Itẽ vᷣbũ.i.dei filiꝰ.vt Uerbũ caro factũ ẽ.
vñ Bꝛeciſmꝰ. Hoc nomẽ vᷣbũ deſigt quat

tuoꝛ iſta. Deceptio ꝑs ẽ ⁊ filiꝰ atq; loquela

In ÿboſus a.ũ.i.garrulꝰ.nugax Iñ bᷣ ver
boſitattasss.

*

Uerculũ li.pe.coꝛ.dimi.i.puũ veoer.

—

Uerecũdꝰ a.ũ.qͥ veꝝ etiã factũ erubeſcit.et

ðꝛ a vereoꝛ erꝭ. Iñ verecũdia die.Et hinc

verecũdoſus a.u.

Uered di.m/ g i.equꝰ trabeẽs rhedaʒ. Jn H

veredaririj.i‚auriga.Et veredariꝰ ðꝛ nũ/
ciꝰ.qꝛ vehit nũciũ.vnñ Heſter.viij.Et eplłle

miſſe ꝑ veredarios qͥ ꝑ oẽs ꝓuĩcias diſcur

rẽtes ⁊c̃.Et veredꝰ et᷑ ſᷣm q̃idaʒ ðꝛ auriga.
Et inde veredariꝰ a.ũ.ad veredũ vył ad ve
redariũ ꝑtinẽs.⁊ ꝓdu.pe.veredꝰ. Vñ qͥdã

Eſt veredꝰequꝰvectãs rhedã ſiue curruʒ.

crẽdus a.ũ.i.timẽdus ł erubeſcendꝰ. Iñ

verẽda dicunt᷑ genitalia viroꝝ vel feiaz p

pter verecũdiam.

Ueretꝝ tri.n.g.pe.coꝛ.ðꝛ a vir.qꝛ viri ẽ tm̃.

vl qꝛ er eo virꝰemittit᷑.qꝛ virꝰ ðꝛ ꝓpꝛie hũoꝛ
fluens a nat᷑a viri. Idẽ ⁊ genitalia a gignẽ

do ⁊ pudẽda ꝓ verecũdia ⁊ inhoneſtate.qꝛ
non hñt ſpẽm decoꝛis.ſicut ⁊ alia mẽbꝛa ᷓ Eſt vo vn tinctura ex ſilueſtri/
bb frongibo in qᷓ lana tingit᷑ q̃ ymiculũ ap/

ſunt in ꝓmptu.

Uer gilia lie f g ſtella l ſignum qð ðꝛ pleia
des. Et dicunt᷑ pleiades vergile eo q vere

WeE

Uerax c..o.g.i.ſincerꝰ ſimplex qͥ freqnt᷑ ⁊ ſe

oꝛiant᷑ ⁊ feruent ⁊ ſplẽdeant.
Ueridic a.ũ.pe.coꝛ.i.vera dices.
Ueritas atj.f. g. eſt ꝑ quã manẽt ĩmntata q̃
ſunt l fuerũt ł futura ſũt.vel q̃ dicunt᷑vel
q̃ dicta ſt vł q̃ dicent᷑. Itẽ nota ꝙ ẽ veritas
increata.de q̃ dicitxpᷣs in euãgelio Johis

Ego ſum via veritas ⁊ vita. Itẽ eſt vᷣitas

creata que ẽ triplex.ſ.veritas vite doctrine
⁊ iuſticie.Et de hac triplici veritate intelli

git qð di. Bꝛego. in Eʒech. Si de veritate

ſcandalum ſumit᷑ vtiliꝰ ꝑmittit᷑ naſci ſcan/

dalum q; vᷣitas reliquat᷑. Et ðꝛ veritas
q̃ſi vera entitas.⁊ ẽ etymo.Et vt di.Anſel/

mus. Ueritas eſt rectitudo ſola mẽte pce/

ptibil. m vᷣo Aug. Ueritas ẽ qua oſtẽdit᷑
id qð eſt.⁊ veꝝ eſt id qð eſt. Itẽ veritas eſt

7

adequatio rei ⁊ intellecctccc.
Uerita.ũ.i.verecũdatꝰtimẽs.⁊ ðꝛ avereoꝛ
Et facit actũs płis veritos tas.ta. Et hec

veritas at.declinat᷑ ſubſtãtiue.⁊ tũc deſcẽ
dit a veruſ.⁊ coꝛ.pe.veritꝰ ⁊ veritas ſiue ſit

adiectiuũ ſiue ſubſtãtiuuʒ. Uñn Job.xxxij.
ermiculatꝰ a.ũ.i.diſtinctꝰ ⁊ variatꝰ.⁊ eſt
tractũ a vᷣmiculis.qͥ rodẽtes ligna aratiun

Ueritꝰ ſum indicare vobis ſciam meam.

culas ibi faciũt varias ⁊ diſtinctas ⁊ qſi in

modũ linee circũducunt. Sic ⁊ auritabꝛi

faciũt tractõnes varias in metallis. Iñn
Cant.j. Murenulas aureas faciemꝰ tibi

riatas. Alia traſlatio hʒ ſilitudines aurifa

bꝛi faciemꝰ tibi cũ diſtinctionibo argẽti ⁊c.
Vel a vᷣmiculo coloꝛe ðꝛ vᷣmiculats.qꝛ co
loꝛ ille tincturã variat ⁊ ab alijs diſtiguit.
Itẽ vᷣmiculatꝰ pᷣt dici vᷣmiculis exaratus.·
LTlermiculłꝰ li.di.i.ꝑuꝰ vᷣmis.ſᷣm qð poni᷑.
ij. Re.xxiij.ibi.Dauid aũt ſedẽs ĩ cathedra

ſapietiſſin bnceps int tres inſe eqſitener
rimꝰ ligni vᷣmiculłꝰ.vbi diẽ mgr̃ ĩ hiſtoꝛiſs
Compꝑpat᷑ aũt dauid vᷣmicło ligni qͥ tereco

vl terebella ðꝛ.q mollis duꝝ lignũ ꝑfoꝛat

vñ dũ tangit᷑ nil molliꝰillo.dũ vᷣo tãgit nil

duriꝰ. Sic dauid ĩ pꝛeſſurꝭ ⁊ domi ⁊ circa

ſubiectoſ mãſuetioꝛ fuit ceterꝭ in thꝛono.?
3 hoſtes nulłeo acutioꝛ.Et cõmendat᷑ hic
d auid in tribo.ſ.in ſapia ⁊ hũilitate ⁊ foꝛti /
tudine. Itẽ vᷣmiculus ðꝛ rubeꝰcoloꝛ.Naʒ

mus.E ſt vo vᷣmiculꝰ tinctura exſilueſtri -

N

pellat᷑. Itẽ dicit Papᷣ. Tlermiculũ :inctu⸗
ra ad ſil itudinem vermYi.—

Tnisnin

erligo

cocubienge⸗
ſcorio A
Autngpe l
Autfonclii
altreſtimeo⸗
gre?lumbr
Palics lau⸗

Etöroyms

Atamſinie
noͤctelihiner
liſiorvgud
itoporect
e vonidopld
ſis qꝛin veree⸗

Vonanefumnn

2

nonas ven
tampylarimnd
habvem
Tecyernc⸗
Prieindonme
tnimn n Hu
umemuiten
centodecene
nllo indom
nuſervus.
üadre,
dcecnbilyenn
cil Jndicyn
Pleincogeſenin⸗
onſtonttgi⸗
lopidrend
ade. Siche
ſtiideindenei,

lpitnüdelti

cifgroyediieni

(qléciimediod

glo poclci t ĩ

ce piaghncil
ueis geſilu
ueftediliger Hi

älent
yendicis
u nmnginnn

raſüt. wädeni⸗

Jenngin
sinanidi
18tn icſſi
englaminn
Bß iden
Dmitntnutit
tigut Enf

kcmo. End e

nunmcoſtanen
Uennsiqu gſi
qöck Jnt

ar nnistin
SVtssd
kſubſtätine tihti
eveni'tvenugſud
kinimg Ui oom
ne vobis ſcinn nen
Ninina?t wrut
igaaün
gt diſincnotiin
un. Gectaunmn

s in meratis. OGd

urus Hien: nbi
oidiſtincroe m
flimcines auniſ
cnonibargen.

immalak gich
Adalns diſigit.

mionlis cearanns

mes md hon
zütſehesi cthenn
tmesinſeifine

bidieng ihiten⸗
micholgihnn⸗
lisdunlgügen

i llodüfonim
cſundonnitddd
itccen nthege

ior Etcönchhii
un hüilmneri⸗
görube lo
i ſue imiclinn
5nncmmttſluen
zugkiͤfmnlli,
Gemalite,
s.

VUermis milſ.m. g. eſt aĩal qðᷣ plerũq; decar
ne vl ligno vl de acunq; re trena ſine vllo

cõcubitu gignit᷑lʒ qũq; de ouis naſcat vt
ſcoꝛpio. Et ſũt vermes aut t᷑re. vt ſcoꝛpio

aut aque.vt ſanguiſuga.aut aervtaranea

aut frondiũ.vt eruca.autlignoꝝ vt teredo
autveſtimẽtoꝝ.vt tinea.aut carniũ.vt emi
grareꝰ.lumbꝛicꝰ. aſcarie.coſti.pediculus.
pulices.lendes.tarmꝰ.catimꝰ.vꝛia.cimex
Et ðꝛ vermis a verrẽdo.qꝛ non vt ſerpens

aꝑtis paſſibo.ſed ſquamarũ niſibo repit.qꝛ
nõ eſt illi ſpine rigoꝛ.ſʒ indirectũ coꝛpuſcu

liſui ꝑtes gradatim poꝛrigendo ↄtractas
hẽdo poꝛrectas motũ explicat. ſicq; agi/

tatꝰverrẽdo ꝓlabit᷑. Ulel ðꝛ vermis q̃ſi ver

nis.qꝛ in vere erart. HS

VUerna ne.fa mulꝰ pulcer ſeruiẽs.⁊ ðꝛ a ver

no nas.qꝛ vernat in domo militũ ſeu diui
tum pulcritudie veſtiũ. Et hic vernula le.
⁊ ⁊ vernacula le.dimi.⁊ h̊ vernaculꝰ li.
⁊ hec vernacula le.i.famulus vel famula.⁊

Apꝛie in domo natꝰvł nata. vel nutritꝰ łnu

trita.ᷣm Hug. Uñ Geñ.xiiij.ðꝛ ꝙ Abꝛaã

numerauit expeditos ᷣnaculos ſuos tre

centos decemocto. Item verna eſt ſeruꝰex
ancilla in domo natuſ. Iñ vernaculꝰ di.i.
paruꝰ ſeruus.
ern?a. ñ. ad ver ꝑtinẽs.vl clarꝰ. ſplẽdidus

delectabilł.vt vernꝰ dies. vernũ tempꝰ Uñ

Ecc̃.l. In dieb vernis. Iñ hͥ ⁊ B vernal.⁊
H̊ le.in eodẽ ſenſu.⁊ pdu.na. J
Ueroſitas at.f.g.i.veritas.⁊ ðꝛ a veroſus.
Uerpꝰ pi.ðꝛ tertiꝰ digitꝰ.qͥ als ðꝛ mediꝰ vel
ipudicꝰ. Et ſic ðꝛ a Frẽdo podicẽ. Percuſ/
ſit eĩ deꝰ iudeos ĩ poſterioꝛa.⁊ oꝓpꝛobꝛium
ſempit᷑nũ dedit illis. Hã ſinguł ãnis ĩ cru
cifixione dñi emittũt ſangnẽ ꝑ poſterioꝛa.
quẽ cũ medio digito rponẽdoyverrũt eo di
gito podicẽ.⁊ ĩde dict ẽ verpꝰ.q̃ſi vrẽs po

dicẽ.vñ adhuc ille digit i oppꝛobꝛiũ oñdit᷑

ludeis.quẽ ſi alicui iudeo onderꝭ.minꝰ vt
fert᷑te diliget. Hic Juuenał. Mediumq;
oñderet vnguẽ. Hoc faciebat demetriꝰfoꝛ
tune.ſ.pᷣtendebat ei mediũ digitü in oppꝛo
bꝛiũ ſicut fit iudeis.ꝑ h̊ eã ↄtemptibilẽ eſſe
oñdens.Et hic et᷑ eſt ꝙ verpꝰ inuenit᷑ p iu
deo.vñ Juuenał. Queſitũ ad fontẽ ſolos
Ddeducere verpos.gloſandũ.i.iudeos.
Uerres ris.m.g.ðꝛ poꝛcꝰ cũ teſticuł.et dꝛa
vires. eo ꝙ magnas vires habeat. In ver⸗
rinus.a.ũ.pe.ꝓ. Item verres ꝓpꝛiũ nomen

culiuſda viri. Iñ ſilłr verrinꝰa.ũ. Et he ver
rine.arum.quidam liber quẽ Cicero fecit

„Lontra verremn. ᷣ́ðU
erriculũ li.ðꝛ illud cũ qdomꝰpurgat᷑ vel

„

qddã genꝰ retis vł nauis piſcatoia.
Uerruca ce.fg. ðꝛ puſtula carnem ſuꝑerxce
des q̃ et᷑ poꝛrũ ðꝛ.Et ponit᷑qñq; ꝓ qdã ve
hiculo. Inverrucoſus a.ũ.i.verruc plenꝰ
tuberoſus.vł inequalis.incomptꝰ.
Uerſiculꝰ li.dimi.i.puus vᷣſus.
Uerſilis lis.ↄ.t.⁊ hoc le.pe.coꝛ.i.facilis ad
vertendduun.
erſipellł.lis..t.⁊ B le.i.aſtutꝰ.ſubdolꝰ.ma
licioſus.deceptoꝛ.⁊ ðꝛ a vᷣto cᷣ.⁊ pelł.qꝛ in
diuerſis vultũ ⁊ mentẽ vᷣtit.łqꝛ dũ diuerb
decipit modis ĩ varias pelles ſe trãſuertit
vñ Pꝛouer. xiiij.Et pfert mẽdacia vᷣſipelł
Uerſus us.ui.actꝰł paſſio vtẽdi.UVł vᷣſus
q ↄſtat ex oꝛonibs vſq; ad diſtinctionem.?
ipſa diſtinctio. Et vᷣſus qͥ ↄſtat ex pedibus
Itẽ vᷣſus inuenit᷑p oꝛdine. Uñ.iij. Re.vij
eptena vᷣſuũ retiacula. Item vᷣſus a.ũ.
ponit᷑ ſepe ꝓ aduer.q̃litatꝭ vł loci.⁊ ↄſtruit᷑
cũ actõ.vt vᷣſum ł vᷣſus ciuitatẽ vel illum.
Sed potiꝰeſt pᷣpoſitio qũ regit caſum ᷣm
donatũ.⁊ ðꝛ a verto . Itẽ vᷣſus a.ũ.pᷣt de
ſcenderea vergo g;. ⁊ a verro rꝭ.⁊ tũc ſapit

ſignificationes pᷣdictoꝝ vꝰboꝝ.

Uerſut a.ũ.pe.p.i.aſtutꝰ.ꝰↄtoꝛtus.ſubdolꝰ.

deceptoꝛ.⁊ ðꝛ a vᷣto tꝭ.qꝛ eiꝰ mens in qlibet
actu ad quãlibʒ fraudẽ vertit᷑. Iñ h vᷣſutia
cie.i.aſtutia.toꝛta ſnia.deceptio.

Uertebꝛa bꝛe.ðᷣꝛ a vᷣto tis. Et ſunt vertebꝛe

ſumme oſſium ꝑtes nodis groſſioꝛib con
globate.ſ.ipſe iucture oſſiũ.qꝛ ad infleccio
nem mẽbꝛoꝝ vertũt᷑.vñ ſepe cardo ðᷣꝛ ver/
tebꝛa.qꝛ vertit᷑. ⁊ coꝛ.te.

Uertex cꝭ.f.g.ea ꝑs capit q̃ capilli colligũt

⁊ ad quã ceſaries vertit᷑..poſtrema vł ſum
ma.Et nota ꝙ vertex ſepe accipit᷑ p ege
q antiqui dicebãt voꝛtex ⁊ voꝛtigo. Uñ
Daß.xiij.Lignũ curuũ ⁊ voꝛticiba plenũ
Itẽ vertexaliqũ ponit᷑p toto capite.⁊ coꝛ.
pe. gti.

Uertibulũ li.pe.coꝛ.idẽ eſt qd vertebꝛa. vel

illud inſtr̃m cum q̊ carbones vertunt᷑ i foꝛ

nace. 2 ꝛ a verto tꝭ.
Uerticoſus a.ũ.i.ſuꝑbo.vel cꝰ capilli in ver

tice ↄgirant᷑.

„

Uertigo ginis.i glob.ↄuolutio.ↄgiratio.

qñ fit in tra a vento.⁊ ĩ capitea moꝛbo In
vᷣtigine? a.ũ. Et vᷣtiginoſus a.ũ.qͥ vtigineʒ
capitis patit᷑. Et inuenit᷑ aliqñ vertex pꝛo
vertigine. Itẽ antiqͥ dicebãt voꝛtex ⁊ voꝛ/

tigo m Hug. JIſið. aũt.iiij. etymol. dicit.

Ueruer.m.g.i

WBE

Uertigo ? q̃tiẽſcũq; vẽtꝰ ſurgit ⁊ trã in cir
cuitu mittit.ſic ⁊ in vᷣtice hoĩs arterie ⁊ ve/

ne vẽtoſitatẽ ex reſoluta hũectatõe gignũt

⁊ in oculis girũ faciunt.vñ ⁊ nuücupata eſt.
Uertũnꝰni.m.g.ðꝛ deꝰmercatoꝝ a vertẽdiſ
mercibo. Et ponit᷑ ſepe ꝓ foꝛo.vñ Oꝛatius
Vertũnũ ianũq; lib ſpectare viderꝭ. Iteʒ
vertũnꝰ ðꝛ deꝰ pncipioꝝ vł anni.l diei.vel
alteriꝰ rei.⁊ ðꝛ ſica verteẽdis ãnis vel dieb⸗

vl alijs rebo.⁊ ſepe ponit᷑ ꝓ ipſo ãno vl die

Ueru.n.g.indecli.in ſingulari.ſʒ in płi hec

—

verua.hoꝝ veruũ.his ⁊ ab his veribo irre/

gularit᷑ ſicut coꝛnibo.ſʒ ſᷣm cõem vſuʒ facit

verub. Et eſt veru inſtr̃m ferreũvł ligneũ
quo carnes aſſant᷑.

7

h ceterꝭ ſit foꝛtioꝛ. Uel ðꝛ ſic eo ꝙ ſit vir.i.

maſcub. vel qꝛ vermẽ habeat ĩ capite qͥ eũ

arietare facit. Iñ veruecinꝰa.um.⁊ ꝓð.pe.
gtĩ veruex.vñ in Auroꝛa. Tlictima verue
ce ſignificat᷑ que dat᷑ are.
Uerꝰa.ũ.i.nõ falſus.certꝰ.equꝰ.iuſtꝰ.⁊ ꝓð.

pmã.vñ Pꝛoſper. Arta ẽ via vere qꝗᷓ ducit

ad atria vite. Uerꝰamoꝛ xpᷣi.vera eſt cuſto
gia legis. — R——
Uerutc a.ũ.pe.p.i.vern armatꝰ. Itẽ h̊ veru

tus ti.ðᷣꝛ q̊ddã genꝰ pili. Iñ verutulꝰ li.di.

Et verutatꝰ a.ũ.i.veruto armatꝰ.

Ueſanꝰ a. um. q eſt ſine ſanitate animi.ſicut
vecoꝛs ſine coꝛde.vt.ff.de.vᷣ.ſig.l.male.Jñ

veſania nie.i. inſania. ⁊ ꝓdu.ſa.

„„

Oeſculentꝰa.ij i delicijs vł veſc plenꝰ.⁊ ðꝛ
a veſcus. In b veſculentia tie.i. delitiaꝝ ſi

ue veſcoꝝ copia.

Ueſc a.i.i. comeſtibil.vł ad veſcẽdũ habił
veſcibik.⁊ ðꝛ a veſcoꝛ.vł veſcꝰ a.ũ.i.delitio

ſus. gracił. Iñ veſculꝰ a.ũ.dimi.Uł veſca

boni a ve qð eſt ſine. ⁊ eſca. inde veſca.qᷓ
libet ꝑua comeſtibilia q̃ſi nõ eſca.vł quaſi
Deſpa re. f. g. idẽ eſt qd heſpera.ſ.tꝑs⁊ hoꝛa
q̃ᷓ eſt int᷑ diẽ ⁊ noctẽ.vl int᷑ noctẽ ⁊ diẽ.et ðʒ
ab heſpꝑa.ſubtracta h. ⁊ loco illꝰ u.ↄſonan

velut eſca.vł ꝑua eſca. R
Ueſica ce.Ff.g.q̃ſi vas aq̃ ðꝛ qddã inteſtinuʒ
vbi colligit vꝛina. ſic in vẽtre cib. Uñ diẽ
Iſið. Ueſica dicta q̃i vas ad.qꝛ ſicut vas
aq ita de renibo yꝛina collecta ↄplet᷑ ⁊ hũo

re diſtendit. c vſus ĩ volucribo non habet.
Itẽ veſica ðꝛ eleuatio ł inflatio cutꝭ q̃ ſit

plena eſt aquoſi hũorꝭ.vñ Exo.x. Erũt in ð bati. Biẽ mẽ romꝗ poſitũ
aduerbiałr ſit ↄſilis relatio.cũ ðꝛ Iſte va
dit romã que ẽ caput mũdi.⁊ fit relatioad

iument ⁊ hoib vylcera ⁊ veſice turgẽtes.⁊
ꝓ.pe.Uñn Oꝛatiꝰ in pmo ſᷣmo. Naʒ diſplo
ſa ſonat q;tum veſica pepedit.

Ueſicula le.di.i.pua veſica. Itẽ veſt icula ð2

illa tenuis pellicula veſice foꝛmã hñs q̃ eſt

in gutture auis.ĩ q̊ cibaria ↄgregant᷑.deq̃ᷓ

qries. ⁊ ðꝛ a vireſ.eo q; oui

Teui.j. Ueſiculã vᷣo guttur⁊ plumas pij
Ueſpa pe.aĩal ẽ exiguũ ł volatile unni di
leis venenoſuʒ.qð ex aſinoꝝ carnibo putri

dis naſci ðᷣꝛ.⁊ ðꝛ a vi ⁊ peto tꝭ.vł paro ras.

eo vi petat vł vim paret.Eſt ̊ aial vola
tile valde violentũ.Iñ h̊ veſpariũ rij.nidꝰ

veſparum.

Ueſpelio oniſ. m. g. ðꝛ ſepulcroꝝ violatoꝛ.ſ.

qͥ moꝛtuos expoliat.⁊ ðꝛ a veſt⁊ ſpolio lis
vel a violo las.⁊ ſepulcꝝ vł a veho his. qꝛ
violat ſepulcrũ.⁊ ſepulti veſtẽ vehit.

Ueſper ri.n.g. ⁊ H veſperꝰ ri.⁊ veſper ri.et hᷣ

veſꝑugo inis.noĩa ſt vniꝰ ⁊ eiuſdẽ ſtelle q̃
in nocte pꝰ ſolẽ aparet.⁊ in mane añ ſoleʒ
Vñ in mane ðꝛ lucifervł phoſphoꝛos.Et
dicũt q dã ꝙ h̊ nõ p̃t eſſe in eodẽ tꝑe ꝙ eadẽ

ſtella in ſero ſeqt ſolẽ ⁊ ĩ mane pᷣcedat.ſʒ h.

ↄtigit ĩ diuerſis ꝑtibo.Alij dicũt ꝙ mereu

ri ⁊ venꝰcũ ſint ſatellites ſoł.qñq; ſunt ita

diſpoſiti vt ven pᷣcedat ſolẽ. ⁊ mercurius
ſeqt. vł ecõuerſo.⁊ tũc vna illaꝝ ſtellax.ſ.
illa q̃ ſequit᷑ſolẽ videt᷑ in ſero poſt ſolẽ.illa

vo qͥ pcedit ĩ mane videt᷑ an ſolẽ. Sʒ qꝛ il

le due ſtelle ſunt ↄſiles in ſplendoꝛe ⁊ qᷣnti

tate.credit᷑ ꝙ eadẽ ſtella ſit ⁊ in ſero pꝰ ſolẽ

⁊ in mane añ ſolẽ.Altiꝰ gũt philoſophanti
bo placuit ꝙ vna ⁊ eadẽ ſtella ſit.ſ.venus q

in ſero ſeqͥ ſolẽ ⁊ in mane pᷣcedit ſolẽ.⁊ ĩieo

dẽ tꝑe ãni.eſt vᷣo altioꝛ ſole.cũ ̊ ↄtingit q;

inſimul veniũt ad occaſuzʒ.qꝛ venꝰ ẽ altioꝛ
diutiꝰ videt᷑ q; ſol.Eadẽ rõne ⁊ citiꝰ viðꝛ ĩ
mane. q;uis eque cito motu diſcurrãt. Et
ad ̊ oſtendendũ ſatis familiare inducit᷑ er

emplum. Nã citiꝰ videm aſcẽdentia remo
ta q; ꝓpinã.⁊ diuti videmꝰdeſcẽdentia re/

mota q; ꝓpinqꝗͥ.qᷓ;uis equo ⁊ pari motu in/

cedãt.Dicit᷑ & ven in ſero.heſper? ⁊ veſpe

rus ⁊ veſper ⁊ veſperugo.ſed in mane luci

fer vel phoſphoꝛos.

te poſita. Et no.ꝙ gtũs hꝰnoĩs.ſ.veſpepo
nit᷑ aduerbiałr in euãgelio Math. Ueſpe
aũt ſabbati.⁊ ſiſt in tꝑe.⁊ ad ipᷣm fit relatõ
ꝑ q̃ noĩalit᷑ poſitũ qð ſeq?᷑.que illuceſcit in
bma ſabbati. Siẽ ad h̊ nomẽ romã poſitũ

nomẽ infra poſitũ.nõ ex eo ꝙ ponit᷑ aduer
bialit᷑.ſʒ ex eo ꝙ ẽ nomẽ ⁊ qndaʒ vim nois

ibi retinet. It veſpera ⁊ veſperus diuerſi
clinia ſe. Aliud em̃ ſist in ſi ingulari q; ipli

=

ladoffan.
luiiglean

Rirorntunt

Pullininöd
woanticdofti⸗

Ibeſerna
cenubiß in

abe

ndieiſtwa

tunnizuer
neniot adle
(lEtb reſge

lEttz hee pocab
ndunkſeveapud

AYtainnennunt.
ntedei

enda ba.

imnnkicennin

in Heecltnoſic⸗

heſperuaaſttun

Uotuioonise
Haus auis ucin
duar Baſliine
Uptnuouc no⸗

ltcCxnlos re.
oſuudi mchr⸗
peniango'n
Vppe,

ſoheruldinii

Imhſeigiiden
Woſ oreſtat
zmtſtane
Ffthertelisst5
eEnitin ignes
Cuünn zöctw
ſnüri loc bin

ilStheisr⸗

mMünomeſzinti,
(tbolili e core

= = = = =— =

nniNepeſtbul

E

Nfentqriniln

. ſiſtrekeſcaibn

——— —
–☛ nʃ

mekioſt co
iſoͤſiſineſt
fln heſte

=

S=

=
= =: S
—
E
☛ =
= =
=S

. . . 3
1 catat Nitimenrn d.n mꝛoihels as incknim.
. . „₰ cãta 1 imentũ I. * .
e veſpe. rax. ſigtillud tps in etne eſti ſtis.f. g.idem. nt veteres ve⸗
en chan Naz he veſpe. Nyen ros wpſuin off Vnñ Beſte eta interpolata. dicu “
iknlen dofficiuũ. Hi v ſʒ veſpe pulſant᷑. im litct. ſtes plicat.
ünapnh ullu iſiqͥdẽ canta mpana pu ſpe ſtes i e.pe. coꝛ.m t29. H
Rkmnnn⸗ Ueſei t. re raꝝ. lv ſpas ⁊ veſp Ueſtiplica ce.pe .2 82 a vet?*. .
nennn D anentereninpan Zeſtiplica ce peie⸗ iemeritu¹c.
1 . rox. cant. iſtiguũ ſpa k veſper? etellꝰa. u. i. v⸗ detrit?.e llitiazʒ
daret Sin Duidã tñ nõ dil „O Itẽ a veſpꝑ . ſiti U. vg. ſ. i. ſenex ti. i. extra mi
Sn Nulidat ciu. J qᷓ fit ex intpo Ueteranꝰ a. ũ.i. ſ. emeriti. 1. extr. 6. Ef
Bübrehmin ros q̃ntũ ad offi las ꝗ tit ex int ho/ Ue ſt militese e vete. in rub. Et
una. qcu 8 ta poſiti. 82 ipatoꝛ p̃ce
2 veſpeꝝ t᷑ nos ⁊ ſolẽ ⁊ l ſper ri. qð t ſua merit ini ybi ðꝛ ꝙ iꝑ impli
ſenledei 336 biũ int no⸗ veſpe. 2 B veſper aſũ Apr ſua ſcĩ Martiniv ilitaribo impli
e c . one ni t. 57 veſpe. read occaſũ in legẽda oꝝ filij ſciẽtijs militar carent
1draeſtſ diei vlł noc — it declina pi dtũs zi. etanoꝝ fi 9 . inueni iene
ra die v⸗ ſol incipit decli Et veſpi dtũ pit ꝙv iĩ malis inueni vetero
ulcerlaptett igt hoꝛã qꝗᷓ ſo uſculũ. . Pꝛiſtin. toꝛ orꝭ.m.g. erãs. ⁊ ðꝛ a vetero
S ingrr a rehu lic H Uercrar ſaenenilis Bne⸗ vſus in malicia
pentnitti mueni nont veſpe derlippo ſint. tñ cõ mo co eſt mplei Se s Iaeir
trndtanlil in. xv.li. abula di inuicem n ſidiatoꝛ. callidus infirmitas ꝗᷓ fa ide/.
mna rinmmni, i. Et lz h apud autoꝛ nũ ni.n. rere. ? inuenẽ cia
iniſofini nuidantſehcabe⸗ 8 e q̃ eſt intdiẽ ⁊ no Verer din agnen⸗ Re Somrie HH
tcſeinccineen poſita i 3 illhoꝛe a. ů. 2 5 veſp/ ſenẽ. 2 ð a ve bet infirmita o grauitat
Etimanezairf Ueſpta te. In veſptinꝰ a. pe. JIte ketiã ðꝛ ſic qlibet tẽ oblii
r ndin ae⸗ e dſ aan veſn Lah dicaket Dea Korlch in maſnetoe⸗
dlitesſol gigin rina ne.i. c 82. — ttoſitas.v erno. n vetern'g. 8 ve
kin n Perrinngfins i ge.ðꝛ auis ele vo S nt r. Grale osbi arirgnn gupge
ticrnailn ia heſperu onis. epicen ſilis. De hac noſus.a.ii. .in Joh. inomel. tẽ Terẽtiꝰ
ranghl, ſptilio ifuga. muriſi rxameron. ñi Aug'. i 2 ernoſe. J —— ſus.
Gckinſ oſſl Ue s lucifug el. hexameron. tus.vn Ali ſerpẽs veternoſe. ternoſus.
“ guls luct taua om ſt q; pẽ d dicis ſerpes ve 2. vet?. veternoſ. aſi
nietne G lans ſiliꝰ in octa nqᷣdrupedes ſt q́ᷓ; v- Quid dicit Hicẽ viet. ve eſt ↄuitij q
Zaiſſenſen cit Baſi 6 min/ qdrupee s hꝛe cõ/ nucho. Hie VUetus eſt ↄuit er
amnhngarit Ac liones nõ iboib; detes hꝛe in eunuche diſtingue. Cl. oꝛbo. Benex
ſer inſnnd eſpti ex auibo olbe de e nõ plu ex. Et ſic 8 ex moꝛb ſt ðꝛ.
urr indo U qͥs et᷑ ſolas 1 3 ferũt.⁊ ĩ aere 1 ſen⸗ , Neterno us e ciſmo aũt
Eſluſttnon s ſz quada in 9 vybi veſpe a Lole. ripueʒ ſilem ſae verern „
alitblitin mis qu⸗ loc? vbi ve Oõ vete it dicat qͥſq; te plenꝰ
neßautſoli DBeſpetũ ti.n.g. ð pati 2. v vetuſta
ee Oeſp DDicas qð patit etuſt?. v
ſol cibanngi veſpa. ⁊ p. pe. veſpa. a eun.1⸗veruit rr . 8 „e,
gemmialin veſpa la le. dimi. i. pua anoꝝ. ſ.tra. ⁊ H 2a veto tas. 2 coꝛ.
ma age Ueſpeen f.g.q̃dã dea bbiol varijs i dage dtoihilletare abſtinuiſſe
ondicuni, et Gecke eoch eean o a ve/ Pervn nroſper oruih
nlineinanclc re Lelgea iel 2 Ble. Et vt ðꝛ dee ve/ kernn lintulu vetts. i.
Paſcedentaremo p t bec veſta ines. eſtz. EtB ſat e ba aliantulg verus. veter a. . ſt
lin, ſte ſer mebenr Nanr v9 veſte Er Repren H daa P ralig 1er
1otdari worni eſtiariꝰ? rij. ͥ pᷣe obi veſtes reponũt. vb QCet iqu?. 2 2 a) nit᷑ q;uetꝰ. .
0 are ri. i veltes! Di ãt tiqu ? Stoponi
l induũt. facvtm̃ ĩi. ve 8 dom. ſic et?.i. .ſeniũ an famoſa vetu
omé exterioꝛ ꝑ ö5 u at.i.ſeniiũ ſtos fame
ſit ppꝛiũ non e. coꝛ.ẽ ex Eveſta dee cõ uſtas ta veterꝭ cu ſſtas.
epenſin Ueñti c?. 2 8 a veſta? 5 factũ ĩ tẽp 7 iiij. Hu . uꝰ. ⁊? co etuſtioꝛ J
inenoctetdedd tico. öꝛ avx ulũ pofuit ima/ in. iiij. ũ.i.antiq Multo vetuſtt „
kintnocte ſen eſt poꝛt lqꝛ veſtibu Epli ſolet eẽ im 4 Uetuftł'a. 9. vñ Job. xv. Git q;ue/
tloconlin ie ſecratũ. v in illa pte tẽp veſte ſtabulũ tuſtioꝛ ſimꝰ.vñ 78 a vet?. E 1
jeb nois ſe dee veſte. vl qꝗ ſedibulü.k q̃i . Uel ꝓ tuſtie atres tui. alde vetuſtꝰ.
igelio . tr 90 2a veſtio ſtʒ. eo ꝗ ſtimur. = tu , ſ. pe. coꝛ . iminutiozʒ. ꝗᷓ „*
dinn vk ðꝛa tico ĩ q̃ veſt 2 introeütes ñ Uerxillifer.a. elũ qſi ꝑ dimi i. Et vexil
tltgueinnae Risſic ꝛ porric i arde geintbeüreefi Ieriili l. ꝛ a velu di glind vuni 4 exilluz
n ant in illa ꝑ 5 . lan / lulu⸗ u.i. ad veril
nlinne Panrtonk eene, ſignũ voclie. unm ien⸗ bortcang⸗
. I iũ * . S 1 — 2.
n Pn, mßſſum viri Sõ e
61 n0R ⸗ lent.i.
en eoe
uimini H

.

(YB agnte
Uia vie. ðꝛ a veho his.qꝛ p eaz aliqͥd vehit᷑
2? poꝛtat᷑. Uel ðꝛ via q̃i vehicula.Etẽ ꝓpꝛie
via q̃ põt ire vehiculũ. Vñ ⁊ ðꝛ ſic ab ĩcur
ſu vehiculoꝝ.⁊ eſt nouẽ pedũ.⁊ capit duoſ
actꝰ.vt ꝑ ↄꝛiũ veniẽtia iumẽta trãſire poſ/
ſint. Iñ h̊ ⁊ H vialł.⁊ ̊ le. Et h̊ viatoꝛ torꝭ.
tẽ via eſt ius eũdi. ambulãdi.vehẽedi ve/

iculũ ⁊ iumentũ ducendi.ita ꝙ ille cui cõ

petit ius vie põt illa facere.

Uliaticũ ci.n.g.ðꝛ victꝰ qͥ neceſſariꝰeſt ĩ via

ad expendẽdũ.⁊ defert᷑ in via.⁊ ðꝛ a via.vñ
⁊ viaticũ ðꝛ SNa⸗ Politſ eſt nobis
victꝰ in via. Et hĩc viatic
ſariꝰ ⁊ delatꝰ vł in via ſuſtentatꝰ.
Uibicoſus a.ũ.i.vibicibo plenꝰ.
Uibix .i.frutex ĩ petroſa tra vł minuta vir
ga vel inciſio vl veſtigiũ qð fit in carne ex
vᷣga.Et ponit᷑ ꝓ q̃libʒ inciſione.⁊ ꝓ.pe.gtĩ

vñ Perſius. Si puteal multa cauiꝰ vibice

flagellas. .
Uicane a. ũ.i.vicinꝰ. Etↄponit᷑ cõuicaneꝰ
a. um. Uicanꝰa. ũ. idem.
Uicariꝰ rij.̃m Boff.eſt qͥ vices alicꝰ gerit.
ſiue ĩ officio ↄtẽtioſo.ſiue ñ ↄtẽtioſo.vt.C.
de offi. eiꝰ qͥ vi.gerit ꝑ to.Et ſe q̃ttuoꝛ ſpẽs
vicarioꝝ.Quidãa ſũt ꝑpetui ad ꝑꝛochiales
eccłias ↄſtituti.vt in.c.B. ꝑpetuꝰ.de fi.in/

ſtru.⁊.c.extirpãde.de pᷣben.Quidã nõ per

petui.ſʒ ad aliq̊s act ↄſtituti.vttꝑales.ODe
qbo in. c. puenit.de ap.Et iſti dicũt᷑ mercẽ/
narij.vij.q.j.nihil. Quidã ſũt ſpẽalis ñ ad
curã.ſʒ ad certũ locũ.articulũ vel actũ cõ

ſtituti. de qͥbo in.c.tua.de offi.vi.Quidam

nec ꝑpetui.nec ad curã.nec ad certũ actũ.
ſz generalr dant᷑ ad oĩa.vtvicarij in curijs
epoꝝ.Dehᷣ glo. optia in cle.q̃ de eccłijs.de
offi. vi. Itẽ vicarij dicũt᷑illi qͥ vt cuiuſcũq;
vicẽ cõpleãt vl gerãt ſũt ↄſtituti. Uñ vica
rius ðꝛ q̃ſi vicem geres.

„*

Uicecomes ſᷣm ſpe.e.ti. ðꝛ ille cui dñs tꝑał
cõmittit erecutionẽ iuriſdictõis ſue ĩ aliqͥ/
bus caſtrꝭ.⁊ ſic talẽ vocãt vulgarit᷑ lõbar/

di ⁊ aliqͥ in patrimonio beati Petri.
Uicecomitiſſa ſe.f.g.vxoꝛ vicecomitis.
Uicedominꝰ. ſm ſpe.e.ti ꝓpꝛie m iura eſt q̃
eſt reb epᷣalib.lxx.di.colonꝰ.
icenꝰ.a.ũ.pe.p.i.res viginti.vel ꝑtinens

ad viginti.vñ Judith.j. icenoꝝ pedum

ſpacio tendebat᷑.

Uices vł vix in ntõ.gtõ viqj.ſʒ ntũs vix nõ

eſt in vſu.i.alternatões.⁊ ðꝛ a vinco cõö.

a.ſ. in via neceſ

Uicia cie.f.g.q̊ddã genꝰ legumĩs.⁊ dꝛa vi/
ce.qꝛ vice panis ea vtunt᷑ in qbuſdã locis.
Uel vicia ðꝛ q̃ſi vitioſa.qꝛ mala ẽ.vł vicia
ðꝛ a victoꝛia quã antiqͥ viciã dicebãt. Iñ
vicia q̃ſi victoꝛialł.qꝛ victoꝛes olim ea ſole
bant coꝛonari. Iñ vitioſus.a.ũ. Inuenit᷑

H̊ vicium cij. U. Eſt viciũ crimen.viciũn

icito ſemen.
icinia nie.ðꝛ a vicinꝰ. Et eſt vicinia pxi/
mitas locoꝝ.vicinitas vᷣo regio vicina eſt.
Uicina.ũ.ðꝛ a vicus.Et h̊ vicinꝰ ni.⁊ h vi
cina ne.ſubſtãtiue.Et h̊ vicinitas tatꝭ. Et
vieinulus.a.ũ.pe.pð.UVñ Ouidiꝰ dearte
VUicinũq; pecꝰgrandiꝰ vber hʒ.Et ðꝛ vi⸗/
cinꝰ q̃ſi in vico natꝰ.⁊ eſt etymo.
icini fm Bar. i. l. ſi terti. ff. de aqᷓ plu. ar.

dicũt᷑uſq; vox hoĩs exclamãtꝭ audiri pᷣt

l.j.S. eodẽ tecto.ff. ad ſylł.⁊ intelligit᷑ de vo
cecõi nõ nimis gracili.nec nimis tubali.ſi
cut voxtauri. Etiã dũ clamãs medio mõ
ſit. nec in tecto vł apiceturrꝭ nec ĩ cellario.

Uiciſſitudo dinis..g.i.vic alternatio.⁊ ðꝛ

a vice. Iñ viciſſitudinar a.ũ.i.vicẽ pᷣbẽs.
vkl vicẽ dñi vel alteri?ꝰagens. .
Uitiũ tij.i.crimen.vide in vicia.

Uictima me. d ſacrificiũ p hoſtibo victi ſi
hoſtia ꝓ hoſtibo vincẽdis. Uñ qͥdã. Uicti
ma ꝓ vict dat᷑.hoſtia p ſupandis. Et erãt

vietima maioꝛa ſacrificia q; hoſtie. Jñ hic
2⁊ hec victimalł.⁊ Hle.

Uictoꝛ orꝭ.m.g.ðꝛ qͥ vinci

gẽtiũ.vim vi repellere HNã turpe erat dolo
Iñ victoꝛioſus.a.ũ.i.victoꝛia plenꝰ Jñ h
⁊ ̊ victoꝛiał.⁊ ſ̊ le. Et no.qꝙ palma notat
laudem. elli victoꝛia finen.
Tlictoꝛiola le.dimi.i.pua victoꝛia.
Uictuariꝰ.a.ũ.ad victũ ꝑtinẽs.⁊ ðꝛ a vict᷑:
Eth ⁊ h̊ victual.⁊ h̊ le.idem. .

icturꝰa.ũ.eſt ꝑticipiũ duoꝝ vᷣboꝝ.ſ.de vi

no uis.⁊ vinco ;.⁊ m h̊ põt diuerſa ſigre
ſicut ⁊ pᷣdicta ꝰba.

Uictꝰ us.ui.ðꝛ a viuo nis.⁊ ðꝛ ꝓpꝛie victus

qꝛ vitã tenet ⁊ ſuſtẽtat.Et victꝰ noiĩe intel/
ligit om̃e illud qð neceſſe eſt homini ad vi
uendũ. Itẽ victiꝰ põt declinari mobilit᷑.vt

victꝰa.ũ.i.ſuꝑatꝰ.⁊ ðꝛ a vinco .

Uiculus li.dimi.i.puꝰ vicus.

Uicus ci.m. g. ðꝛ villa extra ciuitatẽ. Pꝛo/
pꝛie vici.⁊ caſtella ⁊ pagi ſũt.qꝛ nullã ciui

tatꝭ dignitatẽ habeat. ſʒ vulgari hoim con
uẽtu incolunt᷑⁊ ꝓpt ꝑuitatẽ ſuis ciuitatiba

croꝛ o.n vincit ⁊ ſuꝑpat hoſtem
Inñ victrix tricꝭ.młr q̃ vĩcit. Et h̊ victoꝛia
nie.q̃ſi vi et virtute acqſita. Hoc eſt vᷣo ius

Mehublme
eſurinte
it nos il

ſſtporeerpo⸗
Oncd niapin

Snnuochon
Uiduovedriin

niſa Ni len
Nſorüianen nn

(chelt Niqale

Nnenunanoe
Crogsi nioni
curoccidit

EX iduatnde

Oiefaiind
Nevieb iut
Widehling
UTherent
Nepyeternoin
Oinliag
Acrora niil
moenail
Upbraoga

temmulaing
Ugliilingeh
lhrol ng
Nd lenai
Gͤnn dicvgfei
MIy. Ponikani
Meſſencnnta.

logdbsnu⸗

nlgſihe
ypopoſtn ⸗

–ꝰũ

ſniingo r5ran

so m ilen
no., Ni,

Ulsloottßei

llcenullidrbe

llalnalgenilig

W ll

W

une ſipilans
lnen ni
lffnleuc
i lnnugte
nd ll ih

untinäeſtit
nenlin
ng üdicti
noſng gi

. Stckzii
zoregio in
thiainiten
DiOucnn
dobergzbi
teſtemo⸗
tenfrdenit
ell inrelien
necnimsii
düchamis neün,
cetumincicln
Glypicjaltemanot
mun aäüi niii
ans.
gein nn.
i phoſtpniſ
is. Uicci U
oſupanls Etei
moboſte Jhe

att ſupnt olen
ict. Cth riomni
n Hocckddins
gämrpeend
nonaden Ji
uno. Pomanon
fnnen.
rrice .
nigginsadeni,

=

1

znbpördivntſ⸗
olis 5ein
imn Einchtuenn/
nrttſetkholiiii
ördecinunnalne
zora mmc

—
—

acC ,
licr it enlin

eguiuni

s⸗ PW
cuinti 9

attribuũt. Et ðꝛ vicꝰ qꝛ ſit vice ciuitatʒꝭ.vł
qꝛ hẽat vias tm̃ ſine murꝭ. Uici etiã dicũt
ꝑue habitatões ciuitatꝭ a via cui inſident.
vt Iſte ſtat in talivico.i.ĩ tali loco. Uie vᷣo
ſt᷑ int vicos.ipſa ſpacia.ſʒ maioꝛa ⁊ latioꝛa
ſũt platee.⁊ ꝓð.pᷣmã vic.vñ Oꝛatiꝰin epi.

Quid vici ꝓſunt aut hoꝛrea ſi metit oꝛcus
Bꝛandia cũ ꝑuis nõ exoꝛabilis auro.

Uidua ue.ðꝛ qiviridua.i.aviro iduata.i.di
uiſa. HNã iduo as.i.diuidere.ſeꝑare. Pꝛo/
be qͥdẽ vidua ðꝛ q̃ cũ viro diu fuit.nec cẽca
ↄſoꝛtiũ alteriꝰviri poſt moꝛtẽ pᷣmi cõiugis

adheſit. Nã q̃ alteri pᷣmoꝛtẽ hoꝛis viri nu
pſerit vidua nõ erit.Et inde viduꝰ a.um.?
viduo ꝗs.i.viduã reddere.qð fit cũ qͥs viꝝ

alicuoccidit. In viduatꝰ a.ũ.Et ðꝛ mu/
lier viduata.deſolata.viro nudata.

let?a. ũ. i. curuꝰ 2 qſi ligatꝰ.⁊ ðꝛ a vieo es.

Itẽ vietꝰ.i.via totꝰ euacuatꝰ Uł vietꝰ ðꝛa
via.i.debił in via.icuruatꝰ.infractꝰ eundo

Vnñ Therentiꝰ in eunucho. Hic ẽ vietus

vet' veternoſus ſener.

igil lis.ↄ.g.qvel qᷓ vigilat.⁊ ꝓpꝛie cã cuſto

dic.? ðꝛ a vigilo. Itẽvigil ↄponit᷑ ꝑuigil.i.
valde vigil.⁊ coꝛ.pe.gti.

Uigilaxac.o.g.advigilandũ ꝑat.qͥ ſepe vi

gilat. ⁊ multũ vigilare pᷣt.
Uigiliũ lij.n.g.⁊ h̊ vigilia lie.ĩ eodẽ ſenſu.ſ.
vigilatio ł ipſi vigiles.⁊ hoꝛa vigilibi diſti
cta ad vigilandũ. Uigilia et᷑ ðꝛ dies pfeſt
ſcʒ pᷣmꝰ dies añ feſtũ.qꝛ tũc in ſero vigilie

vacamꝰ.Ponit᷑ etiã vi
tate ꝑſeuerantia.

Uliginti. o. g. plłis nu.⁊ ĩdecli.⁊ ↄponit᷑a bis

⁊ gentos qð eſt decẽ.Et ðꝛ viginti q̃ſi bigĩ
ti.v ꝓ b poſita. Iñ vicies aduer.Et viceſi/

mus.a.ũ.vigetuplum.Et ↄponit᷑ viginti/

Uigoꝛ orꝭ.m.g.i.viuacitas.vᷣtus.firmitas.

foꝛtitudo.⁊ ðꝛ a vigeo ges.Et hic vigoꝛo/
ſus a.um.i.plenꝰvigoꝛe.Iñ h vigoꝛoſitas

tatis.

Dilis lis..t.⁊ le.i.abiectꝰ.deſpect.⁊ ðꝛ a
villa.qꝛ nulliꝰvꝛbanitat eſt.Et ↄponit᷑ qᷓ;
uilis.i.valde vilis amuilis.

Uilla le.f.g. ðꝛ a valł.q̃ſi vallata.eo ꝙ; valla
ta ſit ſolu vallatiõe valloꝝ.⁊ nõ munitõne

muroꝝ. Iñ villanꝰ aum. HM
Uillicꝰci.m.g. ꝓpꝛie ville gubernatoꝛ eſt.vñ

ðꝛ villicꝰ q̃i ville cuſtoſ. Sʒ qñʒ villicꝰ ðꝛ

diſpẽſatoꝛ vniuerſe domꝰ ⁊ oim poſſeſſio/

numꝛ villaꝝ. In h villica ce.vxoꝛ villici.

que tale officiũ exercet.

gilia ꝓ cura. cupidi

UVlloſus a.ũ.i.villis plenꝰ.⁊ vꝛ a villꝰ.
Uillula le.dimi.i.pua villa.

Uillũ li.dimi.a vinũ.i.paꝝ vinił ꝑuũvinũ

l vinu mictſͦ ciaqua. Et vr vt. aiiti in
ij.li. In nus.l in na.ł nũ deſinẽtia ſi faciũt
diminutinua. abiecta n. duas aſſumũt l. vt

bonꝰ bellꝰ. bona bella. vinũ villũ.

Iiliꝰ li. m. g. ð: pilꝰ Lfloccułꝰ lane de velle⸗
re ouis.ł etiã floccꝰquoꝛũlibet piloꝝ ⁊ ma

imen inis.n.g.mollis vᷣga ⁊ viridis.⁊ ðꝛ

a vireo res.vl ſic ðꝛ eo ꝙ vim hẽat multaʒ
virorꝭ. Nata eĩ eiꝰ tał eſt.vt etiã ſi arefactũ

abluat᷑ vireſcat.⁊ coꝛ.pe.gti. In vimineꝰa.
um. Et ſ̊ viminetũ ti.locꝰ vbi vimina cre⸗
ſcunt. Et h̊ ⁊ H viminalł.⁊ h̊ le.⁊ h viminał

lis.qͥdã mõs in romana ciuitate ſic dictus
ab abũdantia viminũ.

remanet poſt expᷣſſioueʒ vini.⁊ pijcit᷑ extra

äßᷣm Hug.Et Pap̃.di. Uinacia ſũt quere

manẽt in vuis qñ pᷣmunt᷑ a vino.

Uinaliũ lij.łpotiꝰ in płi tm̃.h vinalia.lioꝝ

vl lium.ðꝛ feſtũ vini.

Uinaria rie.f.g.ðꝛ cellariũ vbi vinũ reponi

tur ł vendit᷑.⁊ ðꝛ a vinũ.

Uinaria pꝛie ſunt toꝛcularia ſeu dolia.⁊ ce
tera vaſa vini.q et ad aliũ vſũ trãſt ferri pũt
Et tãdiu vinaria dicũt᷑.qᷓ;diu vinũ hñt.vt

ff. de v. ſig. l. vinaria.

Uinarij dicũt᷑ ebꝛioſi. Etiã vinariꝰ ẽ hoꝛt⸗

vbi creſcit vinun.

—

Uincr a.ũ.iligatꝰ.vinculatꝰ.⁊ ðꝛ a vincio
g.. Uinct et ꝑ ſe ſit. cõpeditus ł ligatꝰ ex
aliq̃. Ligataũt nõ tm̃ h̊ mõ.ſed etiã q̃liter

cunq; vinctũ indicat. s
Uinculũ li.n.g.qð ⁊ Hvinculũ li.ꝑ ſyncopã
8ꝛ.i.ligamen. =
Uindemia mie.f.g.ðꝛ vuaꝝ collectio.
Uindex cꝭ.i.vindicatoꝛ łᷣ coꝛrectoꝛ.

indicta te.fg.i punitio.pena.ſupplicium.

vltio.⁊ ðꝛ a vlidico caſ.Itẽ vindicta aliqũ
ðᷣ vᷣga pᷣtorꝭ.i.rudis q̃ ſᷣui ꝑcuſſi liberabãt

⁊ in litare dearener. ⁊ tuc ðꝛ a vẽdico.
icat libtatẽ. VUñ · Perſi..

q̃ſi vẽdicta.qꝛ vẽdicat libtatẽ.⁊
An dñm ignoꝛaſ niſi quẽ vindicta relaxat

inea nee. ðꝛ loc? vhi vites plãtãt᷑.⁊ ðꝛ a vi
nũ.qꝛ ex vino pceſſuʒ ad vineã Itẽ vinea

vk vinetũ ðꝛ lo vitibo oſitꝰ? abũdãs. Itẽ
vinea ðꝛ aliqñ qdã machina bellica.qᷓ a q/
buſdã cattꝰ ðꝛ.⁊ ðꝛ tũc vinea q̃i vimĩea.qꝛ

detrabibo ⁊ qñʒ de aſſeribyfit. ⁊ hoĩes ing

Uinaciũ cij.n.g. ðꝛ poſteriꝰvinũ.qdð etiã vi
naceũ ðꝛ. d eſt qſi fex totiꝰ vini.vł illud qdð

õ

õ

latẽtes atpꝛopiquãt muro ciuitatꝭ ad effo
diendũ.Et ĩ iſta acceptiõe ponit᷑ Eʒech.xx
vj. vbi ðꝛ. Et vineas ⁊ arietes tꝑabit ĩi mu/

ros tuos ⁊c̃. Itẽ Lucanꝰ ĩ.iij. Tũc adop/⸗

tata leui ꝓcedit vinea terra.

Uinellũ li.dimi.i.modicũ vinuzʒ.vł vinum

ꝗaqua mixtum..

Uineola le.di.i ꝑua vinean.
Uineꝰa.ũ.de vino exñs vł vino imbutꝰ qð

⁊ vinulłꝰ a.ũ.övðd.

Uinitoꝛ orꝭ.m.g.qͥ cuſtoditvineas.qſi vine
atoꝛ. Uł vinitoꝛ ðꝛ qͥ calcat vuas.⁊ ðꝛ a vi

num. Et idẽ pᷣt dici qͥ cuſtodit vinũ.⁊ coꝛ.
pe.ntĩ vinitoꝛ.ſʒ in gtõ eam ꝓdu.
inoferꝰa.ũ.i.vinũ ferens.⁊ coꝛ.po.

Uinolent᷑ a.ũ.i.vino plenꝰ.⁊ ðꝛ a vinum et

lentoſ. Iñ h vinolẽtia tie.i.ebꝛietas. Uñ.j.

Petri.iiij.Qui ãbulauer᷑̃tĩ luxurijs ⁊ deſi/

derijs ⁊ vinolẽtijs ⁊ comeſationibo.

Uinoſus a.ũ.i.vino plenꝰ.ebꝛiꝰ ł ebꝛioſus.
⁊ comꝑat᷑.Cuiꝰ ſuꝑlatinuʒ Plautꝰ ponẽs

git. Quid opus eſt vᷣbis vinoſiſſima eſt.

Ulinũ ni.ðꝛ a vitꝭ.qꝛ de vite ꝓcedit.vel ðꝛ a
yena.qꝛ eiꝰ potꝰcito venas repleat ſangne
Naũt ðꝛ vinũ.q̃ſi in vite natũ.etymo.eſt.
⁊ ꝓð.pmã.vñ Oiuið.de reme.Uina parãt

aim veneri ſi płlima ſumas.

Uiola le.f.gqᷓdã herba odoꝛifera cuiꝰflos
ſiłr nücupat᷑.⁊ coꝛ.pe. Unñ in auroꝛa. No/

bilioꝛ violis ve tibi ꝑue Joſeppp.

Uiolaceꝰ.a.ũ.ðꝛ a viola.vt aqᷓ violacea.i.a

violis facta.vlł qſi coloꝛẽ viole hßs.
Uiolens tꝭ.o.g.⁊ violentꝰ a.ũ.in eodẽ ſenſu

id ẽ.crudeł.malꝰ.vi plenꝰ. Iñ h̊ violentia

tie.i. vis illata.

Uipera re.f.g.ddã genꝰ ſerpentũ a vi?⁊ pp
rio dictũ eo ꝙ vi pariat. HNa crepat dũ vẽr
eiꝰad ꝑtũ ĩgruerit.catuli nõ expectãteſ ma

turã nat᷑as ſolutiõeʒ coꝛroſis eiꝰ lateribo vi

erũpũt cũ mr̃is ĩteritu. Fert᷑ ãt qñũ maſcu
lNoꝛe inſerto vipere ſemẽ expuat. Illa ãt ex
voluptate libidis ĩ rabiẽ vᷣſa.caput maſcti
oꝛe receptũ pᷣcidit. Ita fit vt parẽs vterq;

pereat maſculꝰ dũ coit.feĩia dũ ꝑturit.que

fert᷑ ſine vulua eſſe.ſic maſculus ſine vᷣga.
Ariſtoteles in li.de mirabilibꝛ auditionibꝰ

Dicit. Uipera ĩ coitu caputvipere ſecatꝓpt
H⁊᷑ filij ſic moꝛtẽ pꝛis nõ ꝑtraſeũtes.vẽtrẽ
mr̃is rũpunt.Ex vipera fiũt paſtilli qͥ tyri

„ „

VUir viri.Sꝛ a vireo res.qꝛ viret in multꝭ re/⸗

„*

it ſic ðꝛ.

rium. ⁊ ꝓdu.re.
Uirga ge.f. g. ðꝛ a vireo res.Et dicunt᷑ vᷣge
ſũmitates ramoꝝ ⁊ arboꝝ qꝛ virides ſt. v
qꝛ vim hñt argnẽdi.q̃ ſi lenis eſt vᷣga eſt.ſi

aci vocant᷑ a grecꝭ. Iñ vipereꝰ.a.ũ.⁊ vipe-/

ſpectu feie. vel a vi. qꝛ maioꝛ vis eſt in virꝭ

ᷓin feis. Et ðꝛ vir mult modis.ſ ctate ſiẽ
ille ðꝛ vir qͥ ꝑueit ad virilẽ etatẽ.vñ.j.Coꝝ

xiij. Cũ aũt factꝰſuʒ vir euacuaui ea q erat

ꝑuuli. Uir etiã diſcernit ſexũ.vt cũ ðꝛ.Du

biũ eſt an iſte ſit vir an feĩa. Uir etiã ponit
ꝓ vᷣͤtuoſo. Etvir ðꝛ ꝓ marito.ſʒ cũ adiũcto
vt vir meꝰvl tuꝰ. Un. Uir notat etatẽ.ſpõ

ſum.ſexũ ꝓbitatẽ.⁊ coꝛ.pe.gti.Uñ. Arma

virũq; cano. Itẽ vir ↄponit᷑ h duumuir ri
triumuir ri.quadriuir ri.qnquir ri.ſextu/
uir ri.ſeptẽuir ⁊c.ſ.qͥ duos vł tres ł qttuoꝛ
⁊c̃.viros hʒ ſub ſua poteſtate. In duum
uirat tus.triumuiratus ⁊c̃.talis dignitas
vel officium.

Uirago ginis.f. g.mlłr foꝛtꝭ que agit virũ.i.

opa virilia.⁊ maſculini vigorꝭ eſt. Antiqͥtꝰ

em foꝛtes feĩe ita vocabant᷑. Eua tñ dicta ẽ
virago.qꝛ de viro acta.i.facta ⁊ aſſumpta

eſt. ſ.: ð8 coſta ade. Uñ Beñ.ij. Hec vocabit

Eirago⸗ gede viro aſſumpta ẽ. In hiſtoꝛijſ
Nirago acta a viro ⁊ ſumptũ no-/

men eiꝰ ẽ a viri noĩe. Et h̊ denoĩatio ſiłr ẽ

in hebꝛeo. Is eĩ vir ðꝛ. Iñ denoꝛat iſſa vyt

a vir virago. Hoc nomen ꝓpꝛiuʒ illiꝰ fuit.

nüc oĩm eſt cõe. Et eiꝰ ſyncopatũ ẽ virgo.
VUirgines dicũt᷑ q;diu ſut in integritate na⸗
tiuitat ſue.fracte aũt dicunt᷑ mulieres.
Uiratꝰa.ũ.i.virilis ⁊ foꝛtꝭ.⁊ ðᷣꝛ a vir.vł vira
. firmꝰ. ſecurꝰ. Chꝛv.ſup Math. u
lier virata nõ facile decipit᷑. Et Ecẽc.xxviij
A igua trita młieres viratas deiecit. Alia
ljra hʒ foꝛtes ꝓ viratas.

*

Uirbiꝰ bij. m. g.i.bis vir exñs.ſ.qͥ binas ha/

buit ł hʒ vxoꝛes. Uel etiã qͥ bis fecit facta

viro digna. vel qͥ reſuſcitat eſt.vt Laʒarꝰ

2 Hypolitus.

VUires viriũ płis ni.f.g. dicunt᷑ qſi virides
A vireo res.Et ſũt tm̃ coꝛꝑis.⁊ ꝓdu.xvDi.
Viretũ ti.n.g.locꝰviriditate plenꝰ.ſ.virida

1. .

*

nodoſa ⁊ aculeata ſcoꝛpio recte ðꝛ.qꝛ acu/
to vulnere ĩ coꝛpꝰ infigit᷑. Iñ vᷣgoſus a.ũ.
.i. virgis plenen.
Uirgiliocẽtonas.vide in homerocentonas
Uirgiliꝰ publiꝰ Maro oꝛt fuit pꝛe Uirgi

lio matre vᷣo Maia fnit ciuis mãtuanus.
q̃ ciuitas eſt venecie. Diuerſis in locis lfſis
oꝑam dedit. Hã ⁊ cremone ⁊ mediolani?Z-
neapoli ſtuduit. Ado ãt verecũdiſſimꝰ fut
vt ex moꝛibↄgnomẽ acciꝑet.uoĩ vita pbatꝰ

Sciirb
Pctenatoc

mut Coun
ſoan oſonn
puleeſtiriun
licthaöe
Unitclobrin
ecranieln
Punmuigl
opalonehan
Anusgun.

Umgiulelsne

ilaſccren
Pengendinhe
emctücdomm
Drcoginisa
fagorignor
ſtaymagen
ireoe
Virginc'niͤ
Pirginolrach
Tea ioo
uptibi gpen
ij Gecaiſmnoo.
ntũ ouella
nepuell. efn

iſeeclbolan

Ut iut fgo E
Aerentumñmor
Pprblediniig

Irgltünngin
Wimoltekglletde
ſatgn Oznig
lug angcdt

MPognederan

giculeledin
irdhniri
lni pbirokapi
ſbiamaanuni
Wionnenrn.

nn becyine

rli ii loc pir
feucci onne
8 numnant in
lunihſon⸗

ltoette
Dinktanif,
Nraannigi

dmantohiti
. Uir norn ti
uur nihnanrin
daos inglin
larnstitle

lrfanguepti
lni rigonciri
Xabant. Cuid
chianttin
i Bii Denu
ſumprne Pbin
maaor unpin
e Etb denoinnk
rde Fidenoinſit
omen writz i
a ncopoti in
ſütininteginnenn

dicunt muiee.

tranr
pit EtEciri
as ocncat. Al

ais ſdinas da .

zi bisſecitfacn

abck RN

dicuntiſifinds

enis enn
gitateplen ſunt

Nores Etdinn i
Aton arniöt
jqſi nsehſe
ccrpiolelech
nſigi. J cotutn

= £

—

7

ſega

Scripſit Bucolica Geoꝛgica⁊ Eneiden.
Pꝛeterea ⁊ octo libꝛos hos. Cirnã. Etnã
Culicem.Pꝛiapeaʒ.Catalecton. Epigrã
mata. Copam. Diras. Moꝛtuꝰ ẽ ĩ bꝛũdu
ſio cuiꝰoſſa trãſlata ſũt neapolim. vbi ⁊ ſe/
pultꝰeſt ĩ via puteolana.c? ſepulcro addi/
tũ eſt H̊ qd fecit epithauiũ Mantua me ge

nuit.calabꝛi rapuere.tenet nũc partheno/

pe.cecini paſcua rura duces. Itẽ Ouidiꝰ.

Mantua vᷣgilio gaudet. Uerona Cattul
lo. Peligne gent gla dicoꝛ ego. Iñ virgili

ſenſu.illa ſecreta ꝑs vbi fit ↄceptio. Unde

Pꝛudentiꝰ in hymnis. Crimine virginal

intactũ ab omni labe.⁊ grauat᷑gi.
Uirgo ginis.a vir ðꝛ ab icoꝛruptiõe.q̃ſi vi/
rago.qꝛ ignoꝛat femineã paſſionẽ.⁊ q̃i vir
ſit. ⁊ vix agat⁊ repᷣſentet.⁊ ẽ ety. Uł vᷣgo ðꝛ
a vireo.qꝛ viret etate ⁊ floꝛe vᷣginitatis. In
virgineꝰa.ũ.Et h ⁊ hec vᷣginaliſ.⁊ h̊ le. Iñ
virginałr aduerb. Et hec vᷣginalitas tat.

Itẽ a vᷣgo ðꝛ hͥ vᷣginitas atᷣ.⁊ ẽ ĩ carne coꝛ/
ruptibili ꝑpetua coꝛruptiõis euitatio. UIñ
in Gꝛeciſmo ðꝛ. Uirgo pudicitiam notat.

etatẽq; puella.Et tñ ĩpꝛopꝛie p vᷣgine po/
ne puella. Itẽ vᷣgo ðꝛ ſextũ ſignũ in celo di

ctũ ſic.qꝛ cũ ſol ad ſ̊ ſignũ venerit tra nihil

parit. ſicut vᷣgo.Et intellige nihil parit no
ui.generata tñ matureſcere facit.
Uirgula le.dimi.i.ꝑua vᷣga. H
Uirgulatꝰa.ũ.i.vᷣguł oꝛnat.⁊ ðꝛa virga
Uirgultũ ti.n.g.i.młtitudo vᷣgaꝝ.vł locus

vbi multe vᷣgule abũdant.vt viridariũ vel

ipſa vᷣga. Sʒ virgultũ eſt qð a radice pul/
lulat. Ramꝰ qͥ ab ipſo roboꝛe arborꝭ. Ulir
a vo que de ranſis..
irgũcula le.di.i.pua ge0e.
Uiridariũ rij.ðꝛ locꝰ vbiſt᷑ virida.ſicut ro/
ſariũ vbi roſe.apiariũvbiapes.armarium
vbi arma.auiariũ vbi aues.armentarium
vbi armenta.
Uiridis dis.ↄ.t.⁊ G̊ de.i.viroꝛe plenꝰvł viꝛ

ſucco. Inñ hec viriditas tac.

Uiridiũ dij.locꝰ viriditate plenꝰ?ꝰ.
Uirilie.aꝝ.q̃dã oꝛnam̃ta viroꝝ q̃ olim poꝛ
tabãt in armis vl in collo.⁊ ðꝛ a virilis
VUirilis..t.⁊ G̊ le.pe.p.ptinẽs ad virũ ł res
viri. Jñ virilr aduer.Et hvirilitas atꝭ.Et
virił ponit᷑ ꝑ foꝛtꝭ. Jñ virilia.oꝝ.płis nu.

illa mẽbꝛa viroꝝ qb mulieres carent.

iroꝛ orꝭ.m.g.i.viriditas. J

Uiroſus a.ũ.i viribo plenꝰ.⁊ ðꝛ a vireſ.Itẽ

”ẽ

viroſus a.ũ.i.venenoſus.⁊ tũc dꝛa virus.

Uirtus tj.f. g. ðꝛ a vir: eo ꝗ viroꝝ ⁊ ꝓboꝝ ſit

Uel dꝛa vireo res.Et eſt vtꝰ habuꝰanimi
optimꝰ.Etſt᷑ vᷣtutes aĩie. Uñ qͥ dã. VUirtu/
tes aĩe dic vires coꝛꝑis eſſe. Iſ vᷣtuoſus a
um.i.plenꝰ ⁊ abũdãs vᷣtutib.Et ſᷣm phᷣm
Virceſt vltimũ in re de potetia. Item diẽ
phus in.x.ethicoꝝ. Uirtutꝭ eſt delectari et
triſtari.qbo oꝑtet.⁊ vt opoꝛtet.Hõ iraſci ei

in qͥb opoꝛtet inſipient eſſe videt᷑. Jdẽ in

eodẽ. Uirtu pᷣmiũ honoꝛ. Itẽ vᷣtus eſt q̃ᷓ
hñtem ꝑficit ⁊ opꝰeiꝰ bonum reddit.Et ðꝛ
vᷣtus q̃ſi virũ tues.⁊ eſt etymo. Itẽ vᷣtutes
theologice ſũt tres.ſ.fides.ſpes ⁊ charitas
Virtutes aũt cardinales ſiue politice ſt q̃t
tuoꝛ.ſ.pꝛudẽtia.foꝛtitudo.iuſticia.tꝑantia

Uirnulent a.ũ.i.veneno plenꝰ.⁊ ðꝛa virus.

virulentia tie.i.veneni infectio.

Uirus.n.g.indecli.i.venenũ.Eteſt aptotũ
Et inuenit᷑ tm̃ in ntõ actõ ⁊ vtõ.Et Pale .

virus hũoꝛ fluẽs a natᷣa viri.ſ.ſemẽ.Uł ʒ
qᷓ̃ſdã virꝰðꝛ avi.eoq coꝛ penetret.⁊ ꝓ.pmã

Uis.t g. hꝰ vis.dtõ vi.actõ vim. vtòõ o vis.
abltõ a vi. Etpłractõ has vis.⁊ nõ ampliꝰ

Etꝓpꝛielvis animi ⁊ coꝛꝑis. Uires tm̃ coꝛ
poꝛis. Uirtutes tm̃ aĩ.vñ. Coꝛpꝰhʒ vires
animis eſt inſita ᷣtuſ. Uis in vtroq; viget
vis rõne caret.Et ponit᷑ vis ꝓvirtute al ꝓ
foꝛtitudine ⁊ violẽtia vł coactiõe.Et ſᷣm
vis ſic deſcribit᷑. Uis eſt maioꝛis rei impe/
tus qͥ repelli nõ pᷣt.ł cui reſiſti nõ pᷣt.ſupple
comode.ff.quod vi me.ve cã.l.j.⁊.ij. Et eſt
multipler.

Uis copulſiua eſt ꝑ quã cõpellit qͥs ad faci

endũillud qð non faceret ſi eẽt liberi arbi/
trij.nec cõpelleret᷑q̃ imponit neceſſitatem
ↄꝛiã volũtati ſpontanee. Et ex hac vi oꝛit
actio.qð me.cã.ff.e.ti.l.j.in fine.

—

Uis expulſiua.qũ qͥs eijcit᷑ ð poſſe eſſiöe ſua

Et fᷣm iſtã inducit᷑ intdictũ vñ vi.⁊ eſttm̃
reꝝ iĩmobiliũ.łde his q̃ imobilibo coherẽt.

Uis ablatiua eſt reꝝ mobiliũ.⁊ hec inducit

actionẽ vi bonoꝝ rap.ĩ reba mobilibo. Eſt

em̃ circa mobilia tm̃. vt.ff. de vi ⁊ vi. ar.l.j.
ſi fundꝰ.⁊.S.ij.⁊ inſti.vi bo.rap.S.ſʒ neduzʒ

talia.Per illã ei alicui bona ſua vł res ſue
violenter rapiunt᷑.

Uis turbatiua eſt qñ qͥs turbat in poſſeſſio

ne ſua q̃ inducit interdictũ vti poſſidetꝭ in
rebo ſoli.ſʒ in reb mobilibo inducit interdi
ctum vtrobiq;.cũ duo ſe poſſidere ↄtẽdũt
eandem rem.

Dis indetatiua. ?ᷓ introducit iurdictũ að

—

PB

„*

viautclã. Et inqtatina q; nõ ſinit aliũ
vti re ſua qͥete.vt arare vł aliqͥd facere.vel

qñ alter vult alio inuito aliqͥd edificare in

ſunuo ſolo.vłl foꝛte iam edificauit.
¶V Iis negatiua eſt qñ res alicꝰ inq etat.
Uis publica eſt qᷓ fit cũ armis.ſʒ vis puata
q̃ ſit ſine armis.inſti.de publi.iudi.circa fi.
in. S. Itẽ lex iulia.de vi.pᷣua. Uñ vis pua/
ta reu deponit ab oꝛdine rexꝝ.i.mutabit in
tertia ꝑte bonoꝝ.ſʒ depoꝛtat᷑ cũ vis arma/
ta ꝓbat᷑.vt ĩ glo.j.c.ij.de oꝛ. cog.
Uis ſiue met cades in ↄſtante virũ eſt metꝰ
pene ł cruciatꝰ ſiue amiſſionis oim bono/
rũ.⁊ iſta excuſat.niſi poſteaoſenſerit.vt ĩ.c.
de illis.ij. de ſpon. Alia eſt vis ł metꝰ nõ ex
cuſans q̃ᷓ nõ cadit in ↄſtantẽ virũ.vt ĩ.c.ve
nies.⁊.c.ↄſultationi.e.i.
in freqᷓnti vſu. Uiſcera nõ tm̃ inteſtina vo
camꝰ.ſʒ q̃cũq; ſũt ſub coꝛio ⁊ latẽtia. Uliſcꝰ
eſt int᷑ cutem ⁊ carnẽ. Itẽ viſcera dicũt᷑ vi/

talia.i.circũfuſa coꝛdis loca.q̃ſi viſcoꝛa.qꝛ

ibi vita.i.aia ↄtineat᷑. Item viſcera capita
neruoꝝ ex ſanguĩe ⁊ neruis copulata. Itẽ
lacerti ⁊ mures.qꝛ ſic in ſingulis membrꝭ
coꝛdis loco ſunt.vt coꝛ in medio totiꝰ coꝛ
poꝛis ꝑte.Et appellant᷑ a noĩe ſil iuʒ aĩaliũ

ſub terra deliteſcentiũ. Idẽ ⁊ thoꝛi.qꝛ illic
viſcera toꝛta videant᷑. Itẽ inuenit᷑ hyiſcus
ci.m.g. ⁊ B̊ viſcum ci.⁊ eſt pmitiuũ. Et eſft
viſcus vel viſcuʒ glutẽ quo aues capiunt.
Et etiã illud vñ fit.qð colligit᷑ in arboꝛibdd

7 qð ẽ int᷑ cutẽ ⁊ curneʒ. In viſcoſus a.ũ.i.
tenax.viſco plenꝰ. 4

iſibil.lis.9.t. ⁊ Ble. res apta videri. In vi

ſibilit᷑ aduer. Et h viſibilitas tatꝭ.

Uiſpilio ł veſpilio onis.i.raptoꝛ.latro.pdo

⁊ dicunt᷑ a violẽtia ⁊ pilo.qꝛ pilũ gerit.i.te/

lum.⁊ ſic alijs violentiã ingerit. Itẽ viſpi

lio ðᷣ q̃ſi vi ſpoliãs.⁊ tunc ðꝛ a vi ⁊ ſpolio.

Uiſus ſus.ſui.actꝰ łpaſſio vidẽdi.Et eſt vi
ſus ſpiritualioꝛ qᷓ; auditꝰ. Et põit᷑aliqũ vi

ſus ꝓ q̊libet ſenſu.velut cũ dicimus. Uide
quõ ſonet.oleat.ſapiat.caleat.⁊ ðꝛ a video
Et h̊ viſuʒ ſi.i.res viſa.vł phantaſma ſom
niũ oſtentũ. Et viſus.a.um.adiectiunu.
Oita te.f.g.ðꝛ a viuo uis.vel ðꝛ vita ꝓpt᷑ vi /

goꝛc. vł qꝛ vim teneat naſcendi ⁊ creſcendi
Uñn ⁊ arboꝛes oiaʒ vegetatiua vita dicũt

hze.qꝛ gignunt᷑ ⁊ creſcũt. Iñ h̊ ⁊ vitał.et

ſtantiue ꝓꝓpꝛio noĩe viri.

Oitalia liũ.płis nũeri tm.i.inteſtina.qꝛ ibi

allon. . Euuunpedimento.
Uiſcus cerꝭ.n.g.ðꝛ a viſco q.ſʒ ntũs non eſt

c.ſᷣm Hug

Uitta te.f. gi.ifula qͥ caput ſacer/ ꝑua viia
doꝶ ligat᷑. Itẽ vitta eſt q crinibo innectit᷑.qᷓ

fluetes religant capilli. Itẽvitta eſt qᷓ coꝛo

ſtar vit ligare In vittula le. di.i. pua vitta

⁊ vittat a.ũ.i.vitta vł vittᷣ.oꝛnat ł ligatꝰ

. .

ctos alba capillos.

Uitella le.qdã herba.⁊ ðꝛ a vitꝭ.qꝛ ſicut vii
qcqͥd ꝓximũ habuerit appꝛehẽdat ⁊ coꝛin /
bos hʒ q̊ͥs anulos vont.

„*

Diteliꝰ li. m. g. dꝛ moꝛiell⸗ fine meditullinz

Uñn Ouiõ.meta. Vitta coercuerat negle

oui. Inuenit᷑ in płi hec vitella. lo.

Uitiligo ginis.ł vituligo.f.g.eſt vimẽ cuam

̊ vitis ligat᷑⁊ ponit᷑ ſimpłro ligatura ve

*

itis tj.f.g. ð: a vincio cꝭ. qꝛ vites vinciũt᷑

⁊ religant᷑ int᷑ſe.vł qꝛ vim cito radicãdiba
beant interiꝰ. Et no.qꝙ in gtõ plłi.ſ.vitium

debet fuarit. in ſuo ſono. cauſa dꝛe hꝰnoĩs
vicii .

viciu cij Uitis vſum pm Hoe inſtituit.·
on. 76. —ee

a yincio qa riei hoicm. ꝛ ſicz ſeribiN
tas.ſine a vetãdo.⁊ ſic a vitiũ ðꝛ vitio as.⁊

ſic dz ſeribi ꝑ t.⁊ foꝛte meliꝰ. Itẽvitia dicũ

tur ĩ gramatica q̃ in eloqo cauere debemꝰ.
vt vitia ꝗnexa barbariſmo ⁊ ſoleciſmo ⁊c̃.
⁊ coꝛ.vitiũ bmã.Uñn Oꝛatiꝰ.O mnibo ẽ vt
tiũ cantoꝛibo int amicos⁊c̃. In vitioluʒz li.
Dimr.i. gPuu vitiuum.
Uitricꝰci.m.g.i.patrinꝰ vl patriaſter.ſ.qui
vxoꝛẽ ex alio viro filiũ vel filiã habentẽ du
xit.⁊ coꝛ.pe. Uñ Ouidiꝰ de reme. Tlitric
⁊ gladijs ⁊ acuta dimicet haſta. Iñ vitrici

us.a. um. adiectue..
Uitrũ tri.n.g.dictũ eo ꝙ in ſui ꝑſpicuitate
trãaãſiuceat. In alijs em̃ metall qcqͥd intrin
ſecus ↄtinet᷑ abſcondit᷑. In vitro vᷣo qͥ libet
liqr l ſpes q̃lis ↄtinet᷑ interiꝰtalis exterius
declaraf atq; vt ita dixeriʒ oĩs liq̃r ĩ vitrreo

vaſculo clauſus ptʒ. In vitreꝰ a. um.

Uitulamẽ nis.n.g.ðꝛ plãta illa infructuoſa

que naſcit᷑ ad radicẽ viti. ył vbicũq; dum

taxat ñ ſit natural.⁊ dꝛ a vit. Uel vt dicũt

q̃libet talis plãta ſic ðꝛ a vitulo.qꝛ naſcat᷑

in tra a vitulis arata. Uñ Sap̃.uij. Spu

4

Uitulꝰ li.⁊ vitula le.dicũt᷑ a vireo res.q̃ſia

viriditate.i.ab incoꝛruptõne.ſicut ⁊ virgo

qꝛ gignunt᷑ ⁊ creſcũt. Iñ h̊ ⁊ ̊ vital. et rnia vitulamina nõ dabunt radices altas. ·
H le.Et inde vitalit᷑ aduer.⁊ h̊ vitalis ſub⸗ ð ”òM

Uinnznu
äciekautn
S
tuleeniori⸗
illilen
Ctminſrmmn
nnecn
Uvarüüring
ſu drlom
Pelbuuntbi
dgdeſune
Uiuorc,0)
gotet.Etydi
iausetcoloꝛ

Iidlsd üiſd

Docnndſ

gniaer
oadcorgis
cens gen
ruln öfem
uo roootł
geolent Uias
N Jincw

Iir oen

Nipoginis/gn

SFfereges. Heiſo⸗

e ulh
ignis hünc ſer
ignoſnsrſeng

Dosgnärone

Vlorſcs

A elorelen

nenithrlgſor

(ſii.Ozyſſ

Mber ani nli⸗

unefgem⸗

nng nalios bꝛa

itbuchlgſin .
bl d, Jß
Miu n i

hehyl

NN

putſace
nhmm
1 Ieinck

—
=
=

Vun omee

S=S

ſlofinemtütt
vitellalor.
impkropligum

c gerite
zVmatoncce

gin go gliſſin

ſono caudd dicke
4. 4

alec walct
vimn. ?ꝛſcd; di
nnüdianfen
mnäde mnote
Trinici
vuerdchen:
not ſoleal roct.
Ommheyt
1 Jiviioluzl.

Kpmmiacerlci
Afüüihadented
Pderene Vinn
abaſta. Jüwin
ginſui cint
nnctallcagtnn
e nnnofol
Kinten inlscum
õ
ivie
lita laifnmnd
vit.l rigdn
5rari. Uindn,

7

in agro.de ſta.mona.

Nionuure

Vitula ẽ̊ ꝑua eſt ⁊ nondũ enixa. Nã enixa
iuuẽca eſt autvacca.Uł ðꝛ vitulꝰa vita.qꝛ
ſit dignꝰ vita. In vitulinꝰ.a.ũ.Et nota vi/

tula etiã ðᷣꝛ q̃dã dea.ſ.leticie vł victoꝛie.vł

feſtũ illiꝰ dee.vel exultatio victoꝛie.Iñ vi⸗
tuloꝛ larꝭ.i.letari voce. Itẽ vitula le.ðꝛ d
dam inſtr̃m muſicũ. Jñ vituloꝛ arꝭ.i.cum

vitula cantarre.

* —

ſunt.lł ðꝛ loc vbi piſces paſcũt᷑ ⁊ ipinguãt᷑
vel ſᷣuant᷑ vt ibi viuãt ſᷣm Jo.an. in cle.ne

*

Uiuax cꝭ.o..i.viuidus.foꝛtꝭ. Iñ h̊ viuaci/

tas tatꝭ. Et vt dicũt. Uiuax ingeniũ.ſʒ vi/

uidus eſt coloꝛ orr.
Uiuidus a.i.i.foꝛtis.agilis.⁊ ðꝛ a viuꝰ.

ante
Ulcꝰcerꝭ.n.g.i.gapoſtema.⁊ ðꝛ ab oleo es.q̃i
olc.qꝛ fetet. Culnꝰ ad aĩaʒ refert᷑. Ulcus
vo ad coꝛꝑis ĩiuriã. Itẽ vulnꝰ ẽ coꝛꝑis re
cens plaga. Ulcœ inueteratũ vulnꝰ. Item
vulnꝰqð ferro ł fuſte ł lapide fit q̃ſi vi. Ui
cus vᷣo qð ꝑ ſe naſcit᷑in cute.ſ.putredo ipᷣa
qꝛ oleat. Uñn qͥdã. Illatũ vulnꝰ innatũ ðꝛ
vlcꝰ. Iñ vlceroſus a.ũ.i.vlceribo plenꝰ
Ulcea cee.locꝰ paſcue.
Uligo ginis.f.g.natural hũoꝛ t᷑re ab ea nũ/
qᷓ; recedẽs.ſʒ ei ſꝑ inherens.q̃ſi inſeꝑabile
accidẽs. Invliginoſus a.ũ.i.vligine plenꝰ
⁊ piĩguis.hũidꝰ fecũdus. Uñ ager ꝓpꝛieðꝛ
vliginoſus.qꝛ ſemꝑ viget. Humidꝰ vᷣo ðꝛ
qꝛ aliqñ ſiccat᷑.

UVUlyvſſes ꝓpꝛiũ nomen cuiuſdã viri. Et facit

vtũus vlyſſes vł vlyſſe.vñ O uið.epi. Hãc

tua penolope lẽto tibi mittit vlyſſe. Itẽ in

uenit᷑ h vlyſſeꝰ ꝓ vlyſſes.⁊ vlyſſeꝰ a.ũ.poſ/
ſeſſiuũ. Sʒ vlyſſeꝰ poſſeſſiuũ tetraſyllabũ
eſt. Ulvſſeꝰ ꝓpꝛiũ nomẽ triſyllabum.

Ullꝰ a.ũ.i.aliqͥs.⁊ ẽ pe.gtĩ cõis.tñ in ꝓſa ſꝑ
Debet acui vll. HWü

Ulna ne.ſf.g.ſᷣm q̃ſdã eſt extẽſio vtriuſq; ma
nus.ſ̃m alios bꝛachiũ ł cubit.qð verius
ðꝛ. Uñ LQuc̃.ij. Accepit eũ in vlnas ſuas.i.
int᷑ bꝛachia ſua.Gꝛece vᷣo vlneos łᷣ vlenos
cubit ðꝛ. Iñ h̊ ylna ne. ⁊ B̊ vlnula le.di.i.
ꝑua vlna.⁊ h ⁊ ̊ vlnal.⁊ h le.⁊ vlnariꝰ a.ũ
ad vlnam ꝑtinẽs.

* „ *

Vltoꝛ orꝭ.m. g.i.punitoꝛ.vindicatoꝛ.Et vt

di. Pap̃ᷣ. Ultoꝛ facit ne impune ſit facta in

iuria.Defenſoꝛ vᷣo curat ne fiat niuria. Itẽ

xyindicatoꝛ differt ab vltoꝛe.qð põt patere
in vindico cas.vide ibi. M

Uiuariũ rij.n.g.ðꝛ indago vbi fere incluſi

Altrir ci punitrir vindicatrir Eteſtgef
in ntõ actõ ⁊ vtõ ſingulari.In alijs vo ca/

Ultroneꝰ a.ũ.i.ſpontane vel vlterioo.

Iltus a.ũ.ðꝛ ab vlciſcoꝛ ceri. Uñ ꝓpha.Et

in noĩe dñi qꝛ vltꝰ ſum ĩ eos. Et ſepe acci⸗
pit᷑ in paſſiua ſignificatiõe.vt vltꝰ.i.vĩdica
tus. defenſus.Et ↄpõit᷑ inult a.ũ.i.ñ vlt.
Uua ue..g.herba eſt paluſtri. Inde vluo
ſus a. um. 8ð
Ulula le.f.g.qᷓdaʒ auis nocturna. q̃ flere vi
det᷑. Uñ dicũt eã ſic dici ab oleagi.i.a ficto
fletu. Uñ Eſa.xiij.Et rũdebũt ibi vlule in
edib ei.vbi dicit glo. Ulule aues ſũt ma⸗/
gnitudinis coꝛuine q̃ figentes roſtrũ in lu

tum hoꝛrende ſtrieent.
t us. ui.i. flet?. meroꝛ. lamentum.

Umbilicꝰ ci.pe/p.eſt medius locꝰcoꝛꝑis ſic
dict.eo ꝙ ſit vmbo ilioꝝ.vñ vmbo appella
tur locꝰ in medio clypeia q̊ depẽdet.ex vm
bilico em̃ infans ĩ vtero pẽdet.⁊ ex eo etiaʒ
nutrit᷑. Et no.qꝙ luxuria virꝭ eſt in lumbis
et femĩs in vmbilico. UVñ di. Gꝛego. ꝙ virꝭ
luxuria in lũbis ſit femis in vmbilico. Te
ſtat᷑ dñs qͥ de diabolo ad ſanctũ Job loqͥt
dicens. Uirteius in lumbis eiꝰ.⁊ foꝛtitu/
do eiꝰ in vmbilico ventris eiꝰ. Itẽ ſcias q;
infans in ventre matrꝭ mingit ꝑ vmbilicũ
vide..in ſummmen.
Umbꝛa bꝛe. f. ge. ðꝛ aer carẽs ſole.ſic dicta.
qꝛ fit cũ ſolis radijs aliqͥd obijcit᷑. Jñ vm/
bꝛaticꝰ a.ũ.pe.coꝛ.⁊ q̊ vmbꝛaculũ li.⁊ vm/
bꝛoſus a. ũ. Jñ vmbꝛoſitas tad.
Umbꝛatil..t. ⁊ B le. ᷑ꝛ ab vmbꝛa ᷣm Hug.
Dz mag videt᷑ deriuari a bo vmbꝛo as.

⁊ coꝛ.pe.ſicut ſoꝛbilis.

Unbꝛella le.di. i. pua vmbꝛa.

WW ante D

Unanimis.cõ.t.⁊ q̊ me.⁊ vnanimꝰ a. um.i.

vni animi. Iñn vnanimitaduer. Et ̊ vna

nimitas tat.i.animi vnitas.ꝰcoꝛdia.

Uncia ẽ duodecima ꝑs aſſis.vt Nati excõ
cubinis in domo ſuccedũt in duabyyncijs
id eſt in duabꝰ ꝑtibo. xij. ꝑtium aſſis ſi alij le⸗

gitimi nõ ſuꝑſunt.
Vncinułꝰli.dimi.i.ꝑuꝰ vncinꝰ
Uncinꝰni.pe.p.vide in vncus.
Vnciola le.di.i.pua vncia.

Vnctꝰ a.ũ.i.pfuſus.vel linitꝰpinguibo.⁊ ðꝛ

ab vngo gis. Inð hec vnctura re.i. vnctio

.

ELAEEE

Uncꝰ a.ũ.i.curuꝰ.⁊ ðꝛ ab vneo cas.Et hic
vncꝰci.ðꝛ inſtr̃m curuũ ad aliqͥd capiẽduʒ
Et h̊ vncinꝰ ni.idẽ. Itẽ Amos.viij.Etec
ce vncinũ pomoꝝ.Et dicũt qͥdã ꝙ vncinꝰ
ðꝛ ab vncꝰ. Alij dicunt ꝙ deriuat᷑ ab vnco
cas.nec ẽ di.de vnc? niſi q̊ ad vocẽ.ſʒ ẽ ideʒ

dð vncꝰ. Uñ. Unco dat vncinos ⁊ eos nõ

ꝑcutit vncꝰ.X ãt ðꝛ vncinꝰ.q̃ſi vngue ce/⸗
dẽs.ety.eſt.Et ↄpõit᷑ aduncꝰ a.ũ.i.recuruꝰ
In adunculꝰa.ũ.obuncꝰa.ũ.ſubuncꝰ a.ũ.
id eſt aliqntulũ curuꝰ vel paru.
Unda de.f.g.ſuꝑioꝛ ꝑs aq̃ ſ.ſuꝑioꝛ liquoꝛ qͥ
ſp ĩ motu ẽ.⁊ ðꝛ ab eo is. Sʒ qq̃ eſt ſtatiua
⁊ ſine motu eqlis. Uñ aqͥ ðꝛ q̃ſi eq̃. Sʒ vn
da ꝑ ſe nõ ẽ aq̊.ſʒ aq̃ in ädã motu ⁊ agitati/
once.q̃ſi ab eũdo ⁊ redeũdo vnda vocata ẽ.
q̃ſi eũda.qꝛ ſꝑ ẽ in motu In vndoſus a.ũ.i.
lenꝰ⁊ freqᷓns vndis. Jñ H̊ vndoſitas tat
Undecẽnis nis. 9.t. 2 B ne.i. vndecim ãnoꝝ
Iñ h̊ vndecẽniũ nij.ſpaciũ vndecim ãnoꝝ
Undecim plis nu.⁊ indecli.nomẽ numera/
le er vnũ ⁊ decem ↄponit᷑.
Undenꝰ a.ũ.ðꝛ ab vndecim.Et vndenariꝰ
a.um.⁊ vndenariꝰ rij ꝓ illo numero.⁊ vn/
decimꝰ a. um. ⁊ ꝓdu.de. vndenꝰ.
Undula le.di.i.pua vnda.
Unguẽtũ ti.n.g.ſᷣm Papᷣ.ðꝛ om̃e qð excõi
oleo ↄfectũ.ſpẽꝝ cõmixtione auget᷑ odorꝭ
locũditatẽ ſumẽs ⁊ lõge redolẽs. Itẽ h vn
guen inis.idẽ qð vnguẽtũ. Jñ vnguẽtariꝰ
a. um.i.qad vnguẽtũ ꝑtinẽs. Et dicũt qͥdaʒ
qꝙ vnguẽtũꝛ vnguen deriuẽt ab vng ſcðᷣa
pſona ab vngo.⁊ ſic nõ hñtu.pꝰ g.Alij di/
cũt ⁊ meliꝰꝙ vnguẽtũ ⁊ vnguẽ deriuent᷑a
pma ꝑſona.ſ.vnguo.vñ hñt u.poſtg.
guis guis.m.g.a greco trohit oꝛiginem
Onyrxei grece.vnguis ðᷣꝛ latie. Iñ h vngu
la le.Et ẽ vnguis hoĩm ⁊ auiũ.vngula o
alioꝝ aĩalin. Uł vnguis ðꝛ ab vnguo guis
qꝛ eo ſolemꝰ vngere. Itẽ vngula ðꝛ genus
toꝛmẽti.qꝛ effodiat. Idẽ ⁊ fidicula a fides.
qꝛ⁊ hac rei toꝛqnt᷑ ĩ eculeo vt fides inueniat᷑
Itẽ ab vngula ðꝛ vngulatc a.ũ.qͥ magnas
pʒz vngulas. BUVB
Ungulꝰli.m.g.i.anulꝰ gẽmatus.⁊ ðꝛ ab vn
gula.qꝛ ſic̃ vngula carni.ita gẽma anulo
nicoloꝛ orꝭ.o.g.i.vniꝰcoloꝛis. accingit᷑
Unicoꝛdia die.f.g.i. coꝛddaiiu.õnↄee
VUnicoꝛnis nis.ↄ.t.⁊ Gᷓ ne.i.hñs vnũ coꝛnu
7 8ꝛ ab vnꝰ⁊ coꝛnu.Et ſubſtãtiue hvnicoꝛ
nis nis.aĩal hñſ vnũ coꝛnu ĩ frõte.q̊d ⁊ mo
noceros ⁊ rhinoceros ðꝛ. Unð ꝓpha.Eta

coꝛnibo vnicoꝛniũ humilitatẽ meam.

Unicoꝛs dis.o.g.i.vniꝰ coꝛdis.ſ.ↄcoꝛſ. Jũ

vnicoꝛdit᷑ aduer. Et no.qꝙ antiqͥtᷣ dicebat
H̊ ⁊ hec vnicoꝛdis.⁊ dTdlle.

Unicuba be.pe.coꝛ.i.vniꝰ viri vxoꝛ.q̃ſi cuʒ
vno cubans. ́YLMVMUd
Unifoꝛmis.cõ.t.⁊ h̊ meę.i.vnius foꝛme. Jñ

vnifoꝛmit᷑ aduer.Et h vnifoꝛmitas at..

Unigamꝰ a.ũ.qͥ vni tm nupſit ſ.qͥ vel q̃ ha/

buit vlł hʒ vnã vxoꝛẽ.vel vnũ marituʒ. Jñ

h̊ vnigamia mie.i.vne nuptie.vel ꝓpꝛietas

ua aliqͥs ðꝛ vnigamꝰ.⁊ coꝛ.ga.
nimame.vide.S.in amaʒones.

Unimodꝰ a.ũ.i.vniꝰ mohddl.
Unio onis.m. g.lapis ẽ pcioſuſ.⁊ ðꝛ ab vnꝰ
qꝛ⁊ tm vnꝰ⁊ nũq; duo l tres ſimul reꝑiun᷑.

Itẽ vnio ĩuenit᷑ etiã ꝓ ſtella.⁊ ꝓ pũcto.Et
vnio onis.ðꝛ ꝓↄiũctiõe vł ↄgregatione

⁊ tũc ðꝛ ab vmo nis In papᷣ.ðꝛ. Uniones

q̃dam margarite ſunt.

Uniuſmoꝛis.nomẽopoſitũ.o.g.⁊ indeclii.
ↄcoꝛs.vt Iſti hoĩes ſũt vniuſmoꝛis ↄcoꝛn

des ⁊ vnanimes. Uñ in pᷣs. Qui habitare
facit vniuſmoꝛis in domo.
nitiuꝰ a.ũ.i. iunctiuꝰ.ꝰgregatiuꝰ.

Uniuerſalł.lis.⁊ G le.ðᷣꝛ ab vniuerſus a.ũ.⁊

differt vniuerſale a pꝛedicabili m loicos
qꝛ vniuerſale diffinit᷑ ꝑ eſſe.pᷣdicabile ꝑ di

ci. Pꝛedicabile em eſt q aptũ natũ eii de
plibo dici. Uniuerſale aũt ẽ q aptũ natuzʒz

eſt eſſe in płib. Pꝛedicabile et᷑ ſiue vniuer
ſale diuidit᷑ ꝑ genꝰ.dꝛam.ſpẽm ꝓpꝛiũ ⁊ acci
dens.de qͥbo Poꝛphiriꝰ ⁊c̃.

Uniuerſitas ſᷣm Aʒo.eſt pluriũ choꝛoꝝ int

ſe diſtãtiũ vno noĩe ſpẽałr eis ðᷣputata col
lectio. Eſt et᷑ ſtudiũ vniuerſale pᷣuilegiatũ

Uniuira re.pe.coꝛ.vniꝰviri vxoꝛ.vł mulier

vnũ virũ hñs.
Uniuocꝰ a.ũ.ðꝛ ab vnꝰ⁊ vox.Et ðꝛ vniuo
cũ.qð vna voce tm̃ vnuʒ ſigt.⁊ coꝛ.vo.ſᷣim
Hug.ᷣm vo loicos. Uniuoca ſunt quoꝛũ
nomẽ eſt cõc.⁊ ſm illud nomẽ rõ ſubeẽ ea/
dem. vt nomẽ aĩialis ẽ cõe homini⁊ boui.⁊
ſilr diffinitio eiꝰ fᷣm illud nomẽ.Dicimus
em̃.hõ eſt aĩial.bos eſt aial ?ꝛ c. H
Uns vncꝭ.m.g.i.vncia.⁊ ðꝛ a vincio cis.qꝛ
vniuerſitatẽ mioꝝ põdera ſua vnitate vin
cit.i. plectit᷑. Cõſtat vᷣo ex dꝛachmis octo

.i.ſcrupuł vigintiqᷣttuoꝛ.qð ⁊ ꝓinde legiti

mũ põdꝰ hẽt᷑.qꝛ numerꝰ ſcrupuloꝝ eiꝰ ho
ras diei noctiſq; metit᷑.vel qꝛ libꝛam efficit
duodecies ↄputata.Et ide ðꝛ h vncia cie.
Itẽvncia ł vns ↄponit᷑ h qͥncuns.ſexcuns

midia man,

dgi d
, ni⸗
erno .

h Iiſtend

ſſcicuitiniin
ſörymmcon
foſieilunt

yb Mpal

udehſ nel
ſörmicnenior
nigitcredetüi
Etimbpoſie
ei vnanime⸗
ima n An
NnsiNnd d
Decinari
tmnipkidectin
. Ieno

i nogerno

imimen
gljaleali, al
deolis noitpq

iinoinſ
llusallen al⸗

ibſeocific

foninoße Etſits
Grocltligrcke
inbfſa Docär⸗
TUäyitofumei

vocllen.
pamninzii

nionedeſignie

Loyvrgli Dig

hhlueoene⸗

ſate n

Gefumteh

ſnepretffic
niklirſc⸗ 8
Alheewelpen⸗

lfgcfnact

ohitpeſt
lſirgent
liocemg
G 6

mlingenens
cordis on
nocennid
r Godec

l vnmie

eikmingfan
ynifomint
mmnupcrſqti
umnenn
venuptiedape
rche⸗
umqzones.
modi.
86Scioſule
olmesſimulte

Pſtella. 1pind

icnöeyl grnr

npaß d. Unn
nt.

oſti01ihinl

ſütrniuſnorsy
Min ös Ouibenin
ndono.
ni GGti.
drabmuncnfssi!
Wicnbilimn loins
peſe iciubiepd
gooni um ctde
irebpri nen;
bllect iue minc-
hen grütael
99%

gunüchrdri

rsdpunntt n
iucrſaleprilegaen.

PrinN Kmi

Prvot. Ethenin
nmſir 1ni
Urinocz unngirn
ludnomerſic/
gecörholifninli
rilus oni Dand

Uocał lis. ⁊ le. öꝛ

decuns. Itẽ vncia ↄponit᷑ ſemiuncia.i.di

midia vncia.

Una.ũ.ðꝛ q̃ſi enꝰ.ab ena grece qð latĩe ðꝛ

vnꝰ. Iñ vnicꝰa.ũ.i.ſolus ſingularꝭ. Unus

ex młc ðꝛ. Dz ynic' ſol ẽ. Itẽ yn⸗ nũ erat
vymnicꝰvo itra nũeꝝ finit᷑ Itẽ vnꝰad numeꝝ

ꝑtinet. ſolꝰ vo de mliᷣ ĩtelligit. In h vnitas
tatꝭ. Itẽ iſte abltũs vna põit᷑ aduerbialłr.⁊
tũc acuit᷑ in fine.vt vna.i.parit᷑ vł inſił.Et
ſiẽt vna comitatũ.vt vna ꝓficiſcũt᷑. Parit
vo ſigt eq̃litatẽ.vt viã ꝑit᷑ cũ illo ducit.Itẽ

⁊ab vnꝰↄpõit᷑ vnifoꝛmis.vnicoloꝛ.⁊ młta
alia. de qᷣb vide lo ſuis. Et no.ꝙ vnꝰ qnʒ

7

ſigt vnitatẽ aioꝝ.vñ Acx.iiij. Multitudi/

nis ãt credẽtiũ erat coꝛ vnũ⁊ aĩa vna ĩ dño
Etſᷣm h̊ poſſet dici ĩ płi Iſte mulieres ſũt
vne.i.vnanimes.et coꝛda vꝛa ſt vna.i.vna

nima.vñ Lucanꝰ. Fecefr̃t nephas in ꝑtib⸗
ilr põt in phi

vms.i.vniꝰ aĩ ⁊ volũtatis.
declinari.vnꝰqñ põit᷑ cũ q buſdã noibque
tm̃ ĩ płi declinaãt᷑vt vna arma.vne nuptie.
⁊c. Itẽ no.ꝙ vnꝰ fac gtĩ vnb.⁊ dtm̃ vni.

fm modernos.tñ apð antiq̊s mobiłr decli

nat᷑.vni vne vni.ↄtõ vno vne vno. Sicut
alij alie alij. alioalie alio. Et ita intelligas
de alijs noĩb q̃ declinãt ſm modernos.ʒ
modũ ꝓnoim ſecũdi modi.vt vnꝰ.totꝰ.ſolꝰ
nullus.alter.aliꝰ.vter.alteruter.neut᷑.vter

q;. ⁊c.

ox.Et h̊vocabł.lis.lit

a vo
tera q̃ ꝑ ſe vocẽ facit.⁊ ſine qb lr̃alis vox ꝓp
ferri nõ pᷣt. Et ſũt qnq;.ſ.a.e.i.o.v.Et nota
ꝙ vocal.lis.⁊ et᷑ vox vocꝭ.pð.o.añ c.vt ptʒ

in ̊ vᷣſu.Ab cũ vocali.reliqͥs vult a ſociari

Vñ vitioſum ẽ illud.Perimit ſynallepha
vocalem.

Uocatiuꝰ a.ũ.i.aptus ad vocãdum vel vo/⸗

cationẽ deſignãs.⁊ ðꝛ a voco as. Itẽ vtũs
dicteſt qͥdã caſus.qꝛ ꝑ eũ aliquẽ vocamꝰ.
vt o virgili.D⁊ẽ et᷑ ſalutatoꝛiꝰqꝛ ꝑ eũ ſaluta
mꝰ.vt ſalue o enea.qͥ tñ ſꝑ ſcdᷣe ꝑſone adiũ/

git᷑. Nam reliqͥ caſus noĩm tertie ſunt per/

ſone. ꝓpꝛie tũ ꝑ figuram adiũgunt᷑ aliqñ cũ
hma vl ſecũda ꝑſonis.vt ego iohes ſcribo
Zu petre vel petrꝰſcribis.

Vola le.f.g.eſt media ꝑs manꝰł pedis. Itẽ

vola in auibo eſt media ꝑs alaꝝ.quaꝝ mo/
tu pẽne agitant.
Uolemꝰmi.q̃ddam genus piri.que facit pi

ra adeo magna ꝙ vix in vola pñt ĩcludi.vt

bene impleant illã. Jñ h̊ volemũ volemi.

Volpiſcus ci.dꝛ vir nobiłrnatn.
Uolucer.m.g.h̊ volucrꝭ.⁊ Hvolucre.i.velox

fructus eus.

7 ðꝛ a volo as. Ulñ Hiere.xij. Cõſumptuʒ
eſtaĩial ⁊ volucre.Et h̊ volucrꝭ.hꝰ volucrꝭ⸗
i.quis. Inuenit᷑ t qñq; h̊ volucer ł volu
cris ꝓ aue ĩ maſ.ge.⁊ coꝛ.naturalbr pe.Uñn.
Pꝛudentiꝰ.Cõſidũt volucres victũ ⁊ inð
foꝛe viles.Et antiqͥ dicebant h̊ ⁊ hec volu
cer vel volucris.⁊ qᷓ̊B cre.

olumẽ inis.n.g.ireuolutio.⁊ ðꝛ a voluo.
uis. Uñ liber ðꝛ volumẽ ꝓpt multas reuo

lutiones chartaꝝ.⁊ ꝓpð.lu.

—

Oolũtas tat.f.g.ẽ deſideriũ.nondũ adepte

rei.Etẽ volũtas tm̃ ĩ bonis reb. Hã ĩ ma
lis ⁊ flagicioſis fact. ꝓpꝛie cupiditas ðꝛ nõ
volũtas. Iñ volũtariꝰ a.ũ.⁊ volũtatinus.
a. um. Et vt ðꝛ in.iij.de aĩla. In rõne eſt vo
lütas.et ſcribit᷑ ꝑ n.⁊ nõ ꝑp.

Uoluptas atz. g. p pꝛeſt rei adepte delecta

tio boneł male.⁊ ꝓpꝛie carnalis delectatio
Imñn voluptuoſus a.um.⁊ voluptuariꝰ a.ũ.
id eſt delectabił.⁊ voluptuarie aduer.i.ſᷣm

voluptatẽ.et inuenit᷑ voluptas ꝓ delecta/

tione bona vel mala.

Uolutabꝝ bꝛi.n. g pe. natalit coꝛ. i. volupta

tio apꝛoꝝ.vł locus cenoſus vbi poꝛci vol
uunt᷑ ⁊ viðꝛ ↄponi a.voluo ⁊ aper.q̃ſi volu
ptabꝝ.qꝛ ibi apꝛi ł poꝛci voluũt᷑.et ꝑ trãſſa
tionẽ ðꝛ volutabꝝ q̃libet cenoſitas ł turpi
tudo in qͥ hõ inuoluit᷑.vt ðꝛ. Involutabꝛo
vitioꝝ. Uñ.ij.Petri.ij. Cõtigit vo eis illð
Pꝛouer.Canis reuerſus ad ſuũ vomituʒ
⁊ ſus lota in voluta bꝛo luti.

Uoluꝰ ui.m.g.q̃dã herba.qꝛ radix eiꝰ ſit vo

lubilis ⁊ rotũda.Uł genꝰ fungoꝝ rotũdo
rũ ⁊ volubiliũ. S

UVomer vel vomis vomerꝭ.dens eſt aratri k

ferruzʒ qð infigit᷑ dentali.⁊ ðꝛ a vomo mis
eo ꝙ; euomat terram.vel qꝛ humũ eruatvlł

feriat. Unñ Eſa.ij. Et conflabunt gladios

ſuos in vomeres. ⁊ coꝛ.pe.gti.ſed pꝛodu.
pmam.

Domita te.f. g.i. vomitus ł nauſea.ł genus

apoſtemat.q̊ emittunt inteſtina. ðꝛ avo/
mo mis.

Tomitiũ tij.n.g.i.vomita ł vomitus
omex c;.pe.coꝛ.i.vomeris ſummitas
Voꝛaxcis.o.g.i.guloſus.gluto edax.⁊ ðꝛa

voꝛo.et h̊ voꝛago ginis.i.edacitas.guloſi/
tas.et qꝛ guloſus ⁊ voꝛax oĩa ↄſumit.ideo
voꝛago trãſumptiue ſumit p ↄſ umptione

.α

ð

BnSn

⁊ deſtructõe.Qð eĩ ↄſumit᷑ ⁊ deſtruit᷑ qſið tm qſdã ðꝛ a boo as. mutata bĩ u. 2 vltiao .

uoꝛatũ viðꝛ.⁊ ðꝛ voꝛago ciuitatis ꝓ ruina

vl deſtructõe. Itẽ qꝛ hõ voꝛax qſi nõ põt ĩ/
pleri cibis.iõ voꝛago ponit᷑p loco ꝓfũdo
2 inſatiabili ⁊ inexplebili.ſicut eſt baratrũ

Uoꝛatoꝛ torꝭ.m.g.i.voꝛax.

* *

Uoꝛtex c. nodꝰ vl eminetia globoſa quead
modũ vᷣtic aparet ĩ ligno. Unñ Sap.xiiij
Lingnũ curuũ ⁊ voꝛticibo plenũ. Itẽ voꝛ
tex appellat᷑ circularꝭ reuolutio aq.ſic ſolet
fieri ex nimio impetu aq̃ ⁊ vbi ſt magne fo
uee ĩ aq̃̊.vñ O uið.meta. Uoꝛticibuſq; fre
uẽs erat aq̃ viperinꝰ amnis.Et ſm anti/
q̃ͥs voꝛtex inuenit᷑ ꝓ vertex.vide in vertex.
Uotũ ti.n.g.i.ðſideriũ ł pmiſſio. Iñ votiuꝰ
a. ſ. i. voto plenꝰ vł aſtrictꝰ ł voto ꝓmiſſus
7ð a voueo ues.a qͥ etiã vota.ũ.i.pmiſſũ
Et cõponit᷑ cõuot a.ũ. Itẽ nota ꝙ votum
eſt teſtificatio ſpõtanee ꝓmiſſiõis.qᷓ deo.⁊
de his q dei ſe ppꝛie fieri dʒ Eſt ãt h diffini
tio ꝑfecta.qꝛ ponit: ꝓmiſſionẽ.q ẽ eſſentia
lit᷑ votũ ⁊ tãgit volũtatẽ.ĩ Hͥ ꝙ diẽ ſpõtanee
q̃ eſt cã obligatõis.⁊ ↄfirmatiõʒ vltimã p/
miſſiõis q̃ alias ĩcludit in h̊ ꝙ diẽ teſtifica

tio. ⁊ voti terminũ qͥ eſt act ad alteꝝ.ĩ h̊ ꝙ

dicit. q dʒ deo fieri.⁊ materiã in h̊ ꝙ dicit

q̃d ẽ de his q̃ dei ſt. Ulł votũ ẽ alicuiꝰboni
cũ deliberatõe facta pmiſſio.vel deo facta

pollicitatio.xxvij.q.j.ð viduis.ij. Et ðꝛ bo
ni.qꝛ de malo nec et᷑ de re bona ſine delibe
ratione non ꝓcedit obligatio. Nã de malo
q̃s nõ obligat᷑.qꝛ in male ꝓmiſſis reſcinde
fidẽ.⁊ ĩ turpi voto muta decretũ.xxij.q.iiij
in mal.Dꝛ cũ deliberatõe.qꝛvotũ qð ex fa
cilitate aĩ potiꝰ qᷓ; ex arbitrio diſcretionis
emittit᷑nõ ẽ vſq;q̃q; obligatoꝛiũ.vt.c.veni
ens. e. ti. Et ẽ triplex votũ. Pꝛimũ neceſſi/
tatꝭ.qð qͥs nccario ĩ baptiſmate ꝓmittit.vt

abrenũciare diabolo ⁊ põpis eiꝰ.tenere fi

dem ſᷣuare decalogũ.ð ↄſe.di.iiij.c.pᷣmaʒ.

Scðm ẽ volũtatꝭ.qð aliqͥs volũtarie emit

tit ſuꝑ his ad q̃ añ votũ nõ tenet᷑.vt ẽ votũ

ↄtinẽtie. abſtinẽtie ⁊c̃. Tertiũ ẽvotũ mixtũ

ex his duobo.ſ.ptiʒ neceſſitatꝭ ⁊ ꝑtim volũ
tatꝭ. Sʒ votũ volũtariũ ſubdiuidit᷑ ĩ votũ
ſolẽneꝛ ſimplex. Uñ ſimplexẽ cui niła ſolẽ
nitas adhibet᷑. Solũ ãt votũ ↄtinẽtie ſolẽ
niʒat᷑. Et no.qꝙ votũ ſimplex ipedit mr̃imo
niũ ᷣhendũ ſʒ nõ dirimit iam ↄctũ. Uotũ

ſolẽne ĩpedit ↄhendũ.⁊ dirimit iam ctuʒ
Uoxq.f.g.ẽ aeris a ligua ꝑcuſſio.q̃ ꝑ ãſdaʒ

arterias gutturꝭ ab aĩali ꝓfert᷑.⁊ ðꝛ a voco
cas.⁊ ꝓ.o.añ c.ſʒ voco cas.coꝛ.o.añ c.Vel

ſubtracta.⁊ addita x.⁊ ðꝛ ſᷣm Papᷣ.vox.qꝛ

volũtatè aĩ annũciet.qꝛ voces ſt note eaꝝ

q̃ ſt ĩ aia paſſionũ.Et voxↄponit᷑ eqͥuocꝰ

vniuocꝰ.multiuocus a.um.i.ſynonymus.

upa pe.f.g.auis q̃dã ſpurciſſima criſtis

extenſis galeata.ſp in ſepulcrꝭ cõmoꝛans.

Hãc greci vpupã appellãt.qꝛ ſtercoꝛa hũa
na comedat⁊ fetenti paſcat᷑ fimo.⁊ coꝛ.pe.

Vnñ Alean. Cum fultis vpupis q̃ petunt

excelſa volando.
G gnte BG

Ur ligna chaldaica ignis vel flãma ðꝛ. ł

m Remigiũ. Ur interpᷣtat᷑ lumẽ vł ignis
ſeu incẽdiũ vl feneſtra.Et no.ꝙ glo.expo/

nẽs illð Eſa.xxix.Qui redemit abꝛoam de
igne chaldeoꝝ ⁊c̃.dic. Legit᷑ vᷣo chaldeos

Aram ⁊ Abꝛaaʒ ĩ ignẽ ꝓieciſſe.eo ꝙ nollẽt
vr.i.ignẽ colere.Aram ibi expirauit. Abꝛa
am vo illeſus exiuit.vñ GBeñ.xv. Ego dñs
qͥ eduxi te de vr chaldeoꝝ ðUMUWU

UVranꝰni.i.celũ.⁊ ðꝛ ab vꝛ qd ẽ ignis.qꝛ ig /

neũ eſt. Iñ vꝛanicꝰ a.ũ.i.celeſtꝭ.Et vꝛoni⸗

a. um.in eodẽ ſenſu. Et h vꝛonia nie.q̃dam

muſa q̃ſi celeſtꝭ.que ⁊ vꝛane nes.ðꝛ.

Uranuſcopꝰ pi.pe.coꝛ.qͥdam piſcꝭ.⁊ ðꝛ ab

vꝛanꝰ⁊ ſcopim qð ẽ intendere vł ſpeculari
eo ꝙ heat oclm ĩ capite q̃ ſꝑ intẽdit vᷣſꝰcelũ
Urbanꝰ a.um.i.ciuis ꝓpꝛie romanꝰ vł curi
glis. Et ſᷣm H̊ ↄꝑat᷑. In vꝛbanitas tatꝭ.i.cu
rialitas. Et ↄponit᷑ Inurbanꝰ a.ũ.i.ruſti/
cus. Iñ h̊ inurbanitas tatꝭ.

oꝛbiumuei.

Urbs vꝛbis.f. g. ðꝛ ab oꝛbe.i.rotũdita te. qꝛ

antiqͥ ciuitates ĩ oꝛbe faciebãt.vel ab vꝛuo
pte aratri q̊ muri deſignabant᷑ Locꝰem̃ fu
ture ciuitatꝭ ſulco deſignabatcum aratro

qð ⁊ taurꝰ⁊ vacca trahebãt Itẽ ſola roma

p excellẽtiã vꝛbs ðꝛ. Cetera vᷣo oppida di/
cunt᷑ cũ adiũcto vꝛbs.vt vꝛbs Bononia.
vꝛbs Baſilea. O ppidũ ad habitatoꝛes ꝑti
net.ciuitas ad leges.vꝛbs ad vtrumq;.Et
Lns foꝛmat᷑a ntõ int᷑poſita i.vt vꝛbs vꝛh̊.
VUrbana pᷣdia.oĩa edificia dicunt᷑.nõ ſolũ
ea q̃ ſunt in ciuitatibs vel oppidis ↄſtituta.
ſed etiã in rure.niſi foꝛte ſtabula ſint.qꝛ lo
cus nõ facit pᷣdia vꝛbana ſʒ materia. vt.ff.
de v. ſig. l. .

—

Urceꝰ cei.vas aquaticũ.⁊ ðꝛ ab oꝛce qð eſt
reciꝑe.q̃ſi oꝛceꝰ.vñ Marci.vij. Baptiſma

ta vꝛceo ꝝ ⁊ calicum.

Urbeuetꝰ.q̃dam ciuitas eſt.de q̃ vide.sð.in

Enlxdleſ
rruptocn.
ccgcuuie

Urunef:

Pbrorte

Ioowriünon
Inccepec./
(iclineßt

epunnſelglil
iſnoeſtori

Vrin re 0t1

iſrtortent

wantretlotu,
Jihrinmrune
Arrcipiendün
Etytdi N
eſansk egiund
Drinadalndii

Urmanefd

4

ri vocit e
gisdefuncto
zoDeclott
llediipuur.

ſo ikertoia

us. iiiter

ineqiſi

uclonbego ime

fichenitpröciott,
(ck Tenſoraapr
Abnchterläbion
Acyſusnbnac⸗

ſigkanenmncheg

lvslirveſoblrr

nſe thieſlrr

ſohlerpſtl

Alim ? pſiſ n

Dnei ,
Gni ngö⸗ boo/

rfinnis
höͦfuecnnisq

naceſgagi

SS
nnporrepe
tcbongantwne
ennenen
Monoe,

ignis ſine
imnerötgflmniig,
mn rmognn
Ouiretemulnn,
e Tegk oltn
mibiapinmde
i hain Le
aorgdiigist
icttei Einn
Etb nonuncqn
runcnesà/.
moid,trt⸗
õ
hiniti i

mermun? man

nbaniinocit.
tbana ü iruſt
.
ch.dei videin

bei rotüditnec⸗
cichät Nelabn
ubant oſff

ſonndatanunn

bchitteſolunm

”

nds Bonni
Güa binoc⸗
nbs Anmmnki
thoſalN ten
cudiant ſoe

ani ni l“

1

Urias ꝓpꝛiũ nomẽ.⁊ i.
Urica ce.pe.coꝛ.idem eſt qðᷣ vꝛia.

Git

redo dinis.fg. ðꝛ ventꝰ vꝛẽs lardens.vł

coꝛruptio ex vꝛẽte vẽto ꝓueniẽs qñ ſtãtes

Uſia vſie.l. ge.i. eſſentia.vñ ⁊ vſia ðꝛ ſuba.k
ꝓpꝛie cõpacta ex materia ⁊ foꝛma. Iteʒ vſia

“
1

ſegetes aduſte vident᷑ in campo.⁊ ꝓ.pe.nti

ſed coꝛ.pe.gti. .

5

ab vꝛo ri. qꝛ vꝛit.⁊ coꝛ.Ppe.

„

—

Uriel interpᷣtat᷑ ignis dei. Sicut eĩ legimꝰ

ria rie.c.g. ðꝛ vermis caulisvł poꝛri.etð

nterptat lux mea dei.

apparuiſſe ignẽ in rubo.ſic legimetiã ignẽ

miſſuʒ deſuꝑ ⁊ impleſſe qð pᷣceptũ eſt.

Urina ne.f.g.ðꝛ ab vꝛo ris.eo ꝙ vꝛat.vł qꝛ

vſta ſit. ł qꝛ renibo egredit᷑.q̃ vulgo lotium
vocat᷑ qꝛ ea lota veſtimẽta mũda efficiant᷑.
Iñ Hhvꝛinaria rie.⁊ qvꝛinariũ rij.vas aptũ

ad recipiendũ vꝛinã.qð ⁊ ̊ vꝛinale lis.ðꝛ

Et vt di. Iſi. Judicio vꝛine a renib egreſ
ſe ſalus b egriudo futura monſtraf.
Vrinula la.di.i.pua vꝛina.⁊ coꝛt.uun.
Urna ne.f.g.ðꝛ qdã mẽſura quã qͥdã qrta/

riã vocãt. Itẽ vꝛna ꝓpꝛie eſt vas qð pꝑ ↄdẽ/

dis defunctoꝛuʒ cineribo adhiberi ſolet. ð
q̃ ðꝛ De celo tegit᷑ nõ hʒ vꝛnã. Iñ vꝛnu/⸗
la le. di.i.pua vꝛna.

Urſus ſi.fert᷑ dictꝰ ꝙ oꝛe ſuo foꝛmet fetꝰq̃ſi

oꝛſus.Nã aiũt eos infoꝛmes generare ꝑtꝰ
⁊ carnẽ qndã q̃ſi q̃ddã fruſtũ parere.quaʒ
mat᷑ lambẽdo ĩ mẽbꝛa ↄponit.ſj h imaturi
tas ptꝰ facit.deniq; triceſimo die generat
vñ euenit vt pᷣcipitata fecũditas ĩfoꝛmis ꝓ

creet᷑. Itevꝛſoꝝ caput iualidũ ẽ.vis maxia

in bꝛachijs⁊ lubis vñ erecte inſiſtũt. Ul pᷣt

dici vꝛſus ab vꝛgeo ges. qꝛ foꝛtit᷑ vꝛget. id ẽ
ſtrigit quẽ appꝛehẽdit. Invꝛſulłꝰli.⁊ ̊ vꝛſel

lus li.⁊ vꝛſiołꝰ li.⁊ vꝛſicułꝰ li.oĩa dimi.·eth.
vꝛſa ſe. ⁊ hĩc ſilłr vꝛſula le.⁊ hᷣ̊ vꝛſella le.⁊ vꝛ

ſiola le. ⁊ vꝛſicula le. Itẽ ab vꝛſus ðꝛ vꝛſeꝰ
a. um.⁊= vꝛſinꝰ a.um.⁊ vꝛſariꝰ a.um.Et hic

hõ ſiue canis q venat᷑ vꝛſos.

*

Urtica ce.f. g.qdã herba dicta ab vꝛo. eo ꝗꝙ
tact? eiꝰ coꝛpꝰadurat.Eſt vᷣo ignee nature

vꝛſariꝰrij.canis aptꝰad capiendũvꝛſos.vł

⁊ tacta ꝑurit.⁊ ꝓ.pe.Iñ h̊vꝛticetũ ti.locus

vbi abundant vꝛtice.Et vꝛticinꝰa.um.pe.

ꝓdu.⁊ vꝛticariꝰ a.um.⁊ vꝛtico cas.i.vꝛticʒ

inuoluere.

Urus ri.m. g. ðꝛ bos ſilueſtri.
Uruũ ui.

8O aratri que plicaf᷑.

ante O

Us interpᷣtat᷑ ↄſiliatoꝛ.Eſt em̃ quedã terra

gentiliũ. Uñ di. Gꝛeg.ſuꝑ illð Job. Uir

erat in terra vs noĩe Job. Quis neſciat ꝙ

ðꝛ qlibʒ foꝛma. ? qdlibʒ accidẽs. qꝛ qdlibz

accides vere ðꝛ.cũ eſt ĩ ſua nata.⁊ ꝑ ſe inted
lectũ itelligat᷑ inuariabile.licʒ variet̃᷑ tactu
diuerſoꝝ ſubiectoꝝ.mõ ĩtẽdeẽdo.mõ dimi ,-,½
nuendo. Iñ h̊ ⁊ h vſialis.⁊ h̊le.⁊ acuit pe.
Uſticiũ cij.n.g.gen qddaʒ tincture.⁊ ðꝛ ab

vꝛo vꝛis.qꝛ ex vſto eſ.

Uſtrina ne.F. ge.pe.p.ðꝛ locꝰ vbi cõburun

coꝛꝑa.⁊ ðꝛ ab vꝛo rr.

Uta. ũ.i.cõbuſtꝰ. ⁊ ꝛ ab vꝛo r.

Uſtura re.f. g.icõbuſtio.⁊ ꝛ ab vꝛo rr.
ſucapio onis.eſt acqͥſitio dominij vtił¶ di
recta rei aliene ꝑ ↄtinuationẽ poſſeſſionis

tꝑis lege diffiniti.i· ꝑ ſpaciũ tꝑis a lege di/
finitũ.ff.e.ti.l.iij.

UVlufructuariꝰ.eſt qͥ fruit᷑ ⁊ vtit᷑ reb alienis

iIin iure cccij.
Uſufructꝰeſt ius vtẽdi fruendi alienis reb
ſalua ſuba reꝝ.vt.ff.de vſufru.l.j. Et ẽ ius
in coꝛꝑeq̊ ſublato ⁊ ipᷣm tolli neceſſe ẽ.De

„

ſtructa eĩ domo.deſtruit᷑ ⁊ vſufruct.q ha/

—

Uſura re.fg.ẽ incremẽtũ pecunie mutuate

ab vſu er debiti dicta. Iñ vſurariꝰ.a.ũ.et
H vſurariꝰrij. Nota. Hiero.ſuꝑ EBʒech.ſic
dic. Putãt aliqͥ vſurã tm eſſe ĩ pecũia.ſʒ in

telligãt vſurã vocari ſuꝑabũdãtiã.ſ.qcqd
ẽ ſi ab eo qð dedit plꝰ ẽ.vt ſi ĩ hyeme demꝰ2

decẽ modios. vt ĩ meſſe vndecĩ recipiamꝰ.

Hoc tñ ſic ẽ itelligẽdũ.ſi pł valeãt ĩ meſſe

vndeci modij ſᷣm cõe foꝝ q; i hyeme dece,zʒ

als ſi fiat ↄmẽſuratio dati ⁊ accepti ad v2/

loꝛẽ pecũie.nõ erit vſura.ſʒ eq̃ł cõmutatio

Itẽ nota ꝙ res qdã ſt᷑ q̃ꝝ vſꝰ ẽ ipſa eoꝝ cõ

ſũptio.q̃ nõ hñt vſufructũ ſʒ iura.Etiõ ſi
talia fuerit ꝑ vſurã extoꝛta.puta ðᷣnarij.tri

ticũ vinũ.aut aliqͥd hmõi.ñ tenet᷑ hõ ad re/

ſtituẽduʒ niſi id qð accepit.qꝛ id qð de tali
re erat acqͥſitũ.nõ ẽ fruct hꝰrei.ſʒ huanei⸗
duſtrie.niſi foꝛte ꝑ detẽtõʒ tał rei aliꝰ ſitdiã

nificatꝰ. qamittẽdo aliqͥd de ſuis bonis.tũc

vo tenet᷑ ad recõpenſatiõeʒ ſui nocumenti
Quedã vo ſt res qꝝ vſus nõ ẽ eaꝝ ↄſũptio
⁊ talia hñt vſufructũ.ſic domꝰ.ager.pꝛatũ

2 alia hmõi.Et iõ ſi q domũ alterius aut

agrũ ꝑ vſurã extoꝛſiſſet.nõ ſolũ teneret᷑ re
ſtituere domũ ac agꝝ.ſʒ et᷑ fruct inde ꝑce
ptos.qꝛ fructꝰ ſunt reꝝ quaꝝ aliꝰ eſt dns.?
ideo ei debent.

1

Ulura ſiẽ coiter vꝛ eſt qcd pter vſum ſoꝛti

accidit vł accedit 'm Boff. xiiij.q.iij.pleri/

q;. Et addit ipſe intentiõe ł pacto pᷣcedẽte

Sola ei ſpe l expectatõe vitiũ vſurariũ /

ſi venerariꝰ.Et h̊ͥ cũ pncipalr hẽt᷑ ſpes⁊ ex

pectatio lucri.als ſi ob caritatẽ mouent qͥs
ad mutuãdũ.⁊ ſecũdario ſperet de aliq̃ͥ re/

tributõe nõ putat᷑ vitioſum.ar.ad h.lxxxij.

di. in ſingul. ⁊. lxij. di. ſi officia. lxj. diſ. qd. p/
derit. pᷣm Boff. Itẽvſura eſt vbi płrecipit̃

q; datũ eſt. Et diffinit᷑ ſm Aʒo. C. c.ti.ſic.

Vſura ẽ q̊d ꝓptvſũ rei ↄceſſe dat᷑. Dz notãt᷑

ↄceſſe qðᷣ valet idẽ ſicẽ date ł mutuate.Uñ
vſura ðᷣꝛ ab vſu ⁊ es erꝭ.q̃i vſu era.i.vſu erꝭ

data.ſ.pecunie.cũ noĩe pecũie qᷣcqͥd hoĩes
habeãt ↄtineat᷑j.q.iij.c. totum.
Ulſurpatio eſt intruptio vſucapiõis.vt.l.ij.

Et nota ĩ rub.ff.vſucapio.⁊ vſur̃.dicit ibi

text?q; oꝛatoꝛes vſurpationeʒ frequentem
vſum vocant. dutei

Uſus eſt ius vtendi rebo alienis ſalua rerũ
ſubſtãtia ꝓpꝛietate ⁊ dñio.

7

Uſus a.ũ.i.exercitatꝰvſuzʒ alicꝰ rei hñs.⁊ ðꝛ

ab vtoꝛ erꝭ. Et h̊ vſus.hꝰvſus.i.aſſiduitas

exercitiũ.ↄſuetudo. Un Pamphilꝰ. Uſus

⁊ ars docuit q̃ ſapit oĩis hõ.Et ↄponit᷑ cuʒ
fructꝰ. ⁊ ðꝛ vſufructꝰ.i.illud qð ſuſcipit᷑ ex
agro advtenduʒ. Et no.ꝙ vt di.Oꝛatiꝰ in
poetria. Multa renaſcent᷑ q̃ iam cecidere
cadentq;.que nũc ſuntĩi honoꝛe vocabula
ĩ volet vſus. Que penes arbitriũ eſt ⁊ ius

⁊ foꝛma loquendi. .
Utẽſilł.liſ.⁊ G le.i.ad vtẽdũ apt ł neceſſariꝰ

78 ab vtoꝛ erꝭ.ł vtẽſilia dicũt᷑ ĩ domo vſi/
hbo nccaria.ſ.ſuppellectilia.⁊ coꝛ.ſi.vtenſilis
Uter tris.⁊ hi tres.vtriũ.vtribo maſ.g.vas
vinarũ.⁊ ðꝛ ab vterꝰ.qꝛ aliqͥd intrinſecus
habeat.vt mẽbꝛa ⁊ viſcera.ſic vter ventris
vłqꝛ ad modũ vteri ampł ſit ⁊ inflat.Et
ſunt vtres ꝓpꝛie de coꝛio. Unð pᷣs. Sicut

vter in pꝛuinag.
Uter.a.iũ.gtõ vtriꝰ.ðꝛ ab vter erꝭ.Etẽ vter
ideʒ qð qs.ſz vter ꝓpꝛie ðꝛ de duobj.Quis
de plurib q; de duob. Uñ vter facit int/
rogatõʒ de duobo tm̃ diuidue.vt vter iſto/
rũ legit.Quis vᷣo ð płibo qᷓ; ð duobo. vt qs
iſtoꝝ triũ ł q̃ttuoꝛ legit.Põt tũ ⁊ qs dici ðᷣ
duoby.lʒ nõ ita ꝓpꝛie ſiẽ vter. Sʒ vter nun
q; ðꝛ niſi de duobo tm̃.Et no.ꝙ idlibet cõ

uapaſſa eſt vua exi

Iterina. ũ.pe. ꝓ. ðꝛ ab vterꝰ. Et ſũt vterini
qͥ ex eodẽ vtero ⁊ diuerſis pꝛibo ſunt geniti

qꝛ. vterꝰ tm̃ mulier; eſt. Et ↄponit Coute/

rinus. a..um.
Urerq; vtraq; vtrũq;.gtõ vtriuſq;.i.iſte et
ille.vnꝰ⁊ alter.⁊ ðꝛ ab vter ⁊ q;.ł ſyllabicat

Et no.ꝙ vtraq; acuit pe ꝓpt᷑ oſoꝛtium ma

ſculini ⁊ neutri.in qͥb ð neceſſitate pe.acui
tur.vt vterq; vtrumlgg
Uterꝰ ri.m.g.ðꝛ ab vter. Et eſt ppꝛie mulieꝝ
ſcʒ locꝰ ↄceptiõis.qꝛ duplexſit ⁊ in vtraq;
ꝑte ſe in duas ꝑtes diuidit q̃ in diuerſum
diffuſe ac replete circũplicant᷑. Uel ðꝛ vte
rus.qꝛ interiꝰ impleat᷑ fen.
Utilis lis.2.t.⁊ h le.i.pficuꝰ.⁊ ðꝛ abvtoꝛ er⸗
O har eriltne ttattt.
Iii poſſidet.eſt ddã intdictũ cũ poſſeſſoꝛ
inqᷣetat᷑ a nõ poſſidente vt iudex ꝓ ipſo dat
ſniaʒ. Si vn fuerit.tũc ꝓnũciare hʒ in ſin
gulari nu.vt ita poſſideas vt poſſides. Si
ãt płes tũc dʒ ꝓnũciare in płi nũero.vt vti
poſſidetꝭ ita poſſideat. Hodie tñ honoꝛis

cã cũ hoĩes vni ti loquũt᷑ płi ſᷣmõe vtũ

dicẽtes.bñ veneritꝭ.trãſite bñ. Et ceperũt
iſte honoꝛabiles voces a Julio ceſare Unñ
⁊ illð dz.nos duo turba ſumꝰ.̊ aʒo ĩ ſum.
LC.e.ti.⁊ vide glo.añpe.in.c.licet.de pba.

/ 8

Uua vue.ðꝛ ab humeo.qꝛ intrinſecꝰ hũoꝛe
plena ẽ ⁊ ſucco ⁊ piguedine.Etẽ vua ipᷣm
totũ cũ racemis⁊ aciniſ. Itẽ ſᷣm aliq̊s vua
ðᷣꝛ młtoꝝ gnoꝝ adunatio. Racemꝰ ðꝛ vnũ
granũ. Botrꝰ ðꝛ ↄgregatio vuaꝝ. Glarea
ð hũoꝛ racemi. Uinaciũ ðᷣꝛ folliculꝰ in qᷓ
glarea ↄtinet᷑ Arilłẽ gnellũ qð ẽ ĩ racemo
qð alio noĩe ðꝛ acinꝰ. Uua et᷑ ðꝛ illud car/
neũ qð ẽ ĩ oꝛe.qꝛ pẽdet ad modũ vue.⁊ ſꝑẽ
humida. Iñ vuula le.di.i.pua vuug.
vñ Alexan.neq;. Dant vuas paſſas clyba/
nus fumaria phebo. Succiduũ reliqͥs po
tioꝛes ſol parit vuas. ”M”MB
Unapᷣcoqua vel pᷣcox.ðꝛ vua pᷣmatura.qꝛ
coqͥr a ſole.i.añ alias ad maturitatẽ ꝓpducit᷑

Uuidꝰa.ũ.i.hũidꝰ.ſʒ hũidũ ẽ qʒ exteriꝰ hʒ

hũoꝛẽ. Uuidũ qð interiꝰ.⁊ ðꝛ ab vua.
Uulcanꝰ ni.m.g.i.ignis vel deꝰ ignis dictꝰ
ſica volo as.q̃ſi volãs cãdoꝛ.vl qſi volica
nus.qꝛ p aerẽ volet ⁊ canꝰvidet᷑. Iñ vulca

nia.i. Et hec vulcanalia.lioꝝ.vel lium.i

feſta vulcani.

oſitu ab vter ðꝛ tĩ de duoby ſicut ?2 vter.·

ccata.⁊ fit młtꝭ modis

Mömiſt⸗
ininſene

1or, woon

. Frn
Fryulguntns

7

Pliatr E
iimin

tnlliin
ganmſin
Vylnfcnipet

Uigdnnge

rrllſnceftet
nigtilfentri.
fopceit igei,
Ullpespiofd.
Popedirpanun
DARracitour

ſnlichs decipi⸗
fingtmone ſ
verauesrapit
gr Jüb wio
ipinrüpe
onnena.1074
Doleaustei prn
Boiuodiſellabi
thü ſcgnimono
fiunadinpno
nis nentuſq ni
Ulunnmngeß
ſpendeanempn

föthen Ullan
t⸗Nüpmagnn
Wnöz Dood
nſinecoptnoci

füpenenſczadc

ſhſic racleyen
1 Aneſpewvi
rtarecllanker
Uleumni⸗ nee
S
oßit Ocn

boemunt Erdi⸗
mmfuahlion
niilentemnun⸗

ꝛduplerſetun.

binidit indiri
Afetn.
pfiaß tii⸗
cntewtindaten
ttücpnücaryin
ſicensrpoſtsd
aneinplinümn
. Dodiefibant
loonit gli fnirti
niirbi Ctchei
va Julioceined.
bu um5zoiſin
inchert dephe⸗

rinminſe hie
nne. Eteyuaihn
Jifmalis u
0.Racend Rry
tio vwan. Dinn
cüd ſolienbn

Sclü deinecnn

Tractörilulen
tad moi utßi
ediigna.
Ca fenkinots
n was lisbti
Sucaidüntii

.. maßmumt,

.

zunnmnele
bütsn e

. ddn n
an nidet

cüplicani Din

nelde en

Vul gi.i.plebs.paſſim inhabitãs młtitu/⸗
do.⁊ ðꝛ a volo vis.eo ꝙvnuſq̃ſq; faciat d
vult. Iñ vulgoſus a.ũ.i.vulgo abũdãs.et

⁊ vulgarꝭ.⁊ G̊ re. In vulgarit aduer.et
Hhß vulgaritas.vt iſte loqᷣt᷑ vulgarit᷑.i.ſic vul
g'⁊ nõ lr̃ałr.Et vt di.Pꝛiſtia. Uulgꝰ tam
maſ.qᷓ; neu. iuenit᷑ vñ Job.xxiij. Et vulgũ
pauꝑeʒ ſpoliauer̃t. Lñ apð modernos pe
lag ⁊ vulgꝰ ĩ ſinglari ſt ge.n.ĩ płi vᷣo.g.m.
Etiſte abltũs vulgo ſepe põit᷑ aduerbialłr.
.i. vbiq;.vł ꝑ vulgũ.⁊ nõ dʒ acui in fine.
Uulnificꝰ a.ſ.pe.coꝛ.i.vulnꝰ faciens.
Tulnꝰerꝭ.n.g.ðꝛ plaga coꝛꝑis.q̃ ferro ł fu⸗

ſte vl lapide fit.⁊ ðꝛ ab vꝛo.eo ꝙ vꝛat.vł ðꝛ
a vi.qꝛ inferat᷑ vi. Ul vo ðꝛ.qꝛ ab interio

rib ꝓcedit.vide in vlcus.

Uulpes pis.f.g.ðꝛ q̃ſi volupeſ.eſt eĩ volubi

lis pedibo.? nunq; rectis itineribo.ſʒ toꝛtis
amftractibo currit. vtpote aĩial fraudulẽtuʒ
inſidijs decipiẽs. Hã dũ nõ habuerit eſcazʒ
fingit moꝛtẽ.ſicq; deſcẽdentes q̃ſi ad cada

uer aues rapit ⁊ deuoꝛat.ſic di. Iſið.i.xij.

ety. Iñ h̊ vulpecula le.di.i.pua vulpes.

Uulpinꝰ a.ũ.pe.p.i.res vulpis.vł ad vulpẽ

ptinens.⁊ ðꝛ a vulpes.

—

Uulteius tei ꝓpꝛiũ nomẽ

mis attentuſq; viderꝭ.

Oultur turꝭ.m. g. ⁊ vulturbrij. 2 Byultur

ris. p eadẽ aue rapaci.vñ Enniꝰ. Uulturꝭ

ĩ ſiluis miſeꝝ mãdebat homonẽ De qͥ dicit

Iſið.xij.etv. Ulultur avolatu tardo noĩatꝰ

latꝰnõ hʒ. Hos qdã dicũt ↄcubitu ñ miſce
ri.⁊ ſine copła ↄciꝑe ⁊ generare natoſq; eo

rũ pene vſq; ad cẽtũ ãnos pcedere. Uultu

res ſiẽ ⁊ aqͥle vltra marina ſentiũt cadaue/

ra.Altiꝰq pe volãtes młta q̃ ex montiũ ob

ſcuritate celant᷑ ex alto illi ↄſpiciũt.
VJulturnꝰ ni.vẽt qͥdã.vide.S.in afric.
ultus us.ui.ðꝛ a volo vis.qꝛ ꝑ eũ aĩ volũ
tas ondit᷑. Scdm eĩ volũtatẽ aĩ in varios

motꝰmutat᷑. Et differta facie. Nam facies

ſimpłr accipit᷑ p vniuſcuiuſq; nat᷑ali aſpe/

ctu.qͥ nõ leuit᷑ mutat᷑. Clult' aũt aĩoꝝ ãlita

tes ſigt.q ĩ varia mutat᷑ ⁊ intdũ affectõe aĩ.
mõ letꝰ.mõ triſtꝭ aparet. Uñ vultuoſi di/

2

cũft̃triſtes.vł qͥ ſepe vultũ mutãt. Uñ Ecc.
xix. Ex viſu cognoſcit᷑ vir.⁊ ab occurſu fa-

ciei ↄgnoſcit᷑ ſenſatꝰ ⁊c. Dicimꝰ etiã vultũ

celi ⁊ maris qꝛ cõmutãt᷑. Oꝛ et᷑ vultuoſus.

triſſyllabũ ẽ ſicut
Baius diſſyllabũ. In vtõ aũt vultei diſſyl
labũ.ſiẽ gai monoſyllabũ.⁊ ẽ ibii.ↄſonans
vñ Oꝛatiꝰ in pmo epi. Durꝰ ait vultei ni/

utat᷑. Nã pᷣ magnitudie coꝛꝑis pᷣpetes vo

Nenodoci

. um.i.pulcer.foꝛmoſus..
Dulua ue.ðꝛ q̃ſi valua.i.ianua vẽtrꝭ.vel qꝛ

ſemẽ recipiat łex ea fet ꝓcedat.yvñ. Job. x.
Quare de vulua eduxiſti me. Uulua et᷑ vᷣ?
ſumẽ ſuis. Uñ Oꝛati ĩ epi. Cũ ſit obeſus
nil melius turdo nil vulua pulcriampla.

Juluula le.dimii.ꝑua vulu.

Waonte

Irr on ſ g ab vnguo G li ynvon. An
tiqͥtꝰ eĩ nubetes puelle iungebat᷑ criſmate.

⁊ veniebãt ad limẽ mariti ⁊ poſtes anq; in
grederẽt᷑ oꝛnabat ſe lineis viti.⁊ oleo iun
gebat᷑. Cribãt de cauſis ducit᷑ vxroꝛ. Pꝛia
cã eſt ꝓlis.vñ Beñ.j.Et bñdixit eis dicẽs.

Creſcite ⁊ młtiplicami. Scða cã gadiuto

rij. vñ GBeñ.ij. Hõ eſt bonũ hoĩeʒ eſſe ſoluʒ

faciamꝰei adiutoꝛiũ ſil e. Tertia cã innocẽæ

tie. Uñ diẽ apłs.j.Coꝝ.vij. Si qͥs nõ ẽ cõ
tinẽs nubat ĩ dño. Itẽ ab vxoꝛ ðꝛ vxoꝛius
a.ũ.ad vxoꝛẽ ꝑtinẽs.vł vxoꝛi deditꝰ.⁊ vo/
luntati vxoꝛis ex toto ſubditt.
ſia e „ ——
ante Nuel E
Lfra mult añ chꝛiſti aduentũ ſecu
extabat.nõ vt płes ſomniant vicen
tes vſq; ad tempꝰ Auguſti c. in vſu
6 fuiſſe apud latinos.⁊ digne h̊ tꝑe q̊ xr¶Di
nomen inotuit aſſumptã eſſe.qꝛ in figura

cruc xp̃i cribit᷑. Chꝛiſte ctea lra ſcribi ma

xime taqᷓ́; barbari errãt ignoꝛãtes tũ ĩ alijſ
tũ in hac re grãmaticã. Neq; ei x. neq; p. ne
q; c.qͥcq; ad ſonũ xpᷣi facit Sʒ cũ nõ didi/

cerint greca. ex qͥp oĩs nr̃a doctria mana /

nit neſciüt et latia. Scribit᷑ eĩ apð grecos
xpᷣs his lr̃is.pꝰ ·.quaꝝpꝛima ch.ſcdᷣa r.

tertia s. eſt qſi latie ita ſereret᷑ chrs. Illo
barbari neſcietes putauer̃t ꝑx.qð apð gre
cos xi. ðꝛ.ſcribi debere.cum tñ ꝑ ch.vt ſic

chꝛiſtꝰ ſcribi debeat.

NXandicꝰ. macedonũ lingua aplis menſis.

Nenium nij.ðᷣꝛ ꝑuũ munꝰ.vł qdcunq; mu

nus qð mittit᷑ alicui.⁊ ð a xenos qð eſtpe
regrinum. Pap̃.dicit. Xenia.pᷣmia.dona.

„

muncera. bnfiocciiarr.
Venocrates nomen eſt cuiuſdã phi.

ium cij. loc in ̊ pauges ⁊ pegri⸗
ni ſuſcipiũt᷑ ⁊ ↄuerſant᷑.vt hoſpitale.ł ipſa
collectio vel ſuſceptio pauperuʒ ⁊ peregri
noꝛum.⁊ dicit᷑a xenos quod eſ ꝑegi
Iñ ß̃ xenodociolũ li.dimi. Et h̊xenodoci
arius rij.⁊ hec xenodociaria rie.i.xenodo/⸗

pegrinuz.

4

Xenophon ontꝭ ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdã oꝛato

*„

ris Platonis ↄdiſcipuli. —.
Nenos.i.pegrinũ ł ſenſus.⁊ accẽtuat᷑ ĩ fine

Xenanro phin phij. n. g. locꝰ venerabil.ſ. ho
i paupes ⁊ ꝑegrini ↄuerſant᷑. Iñn
hH⁊ h̊ xenotrophita te.qͥ ył q̃ cuſtodit xeno
Nerophag a.iũ.pe.coꝛ.i.ſicca co trophiũ/⸗

ſpitale v

medẽs.⁊ ðꝛ a xeros qð ẽ ſiccũ.⁊ phagin c
medere Iñ h̊ xerophagia gie.pe.acuta.i.ci
bo ſiccus.ſicca comeſtio.ł abſtinẽtia ciboꝝ
humentiũ. Uñ⁊ q̃ddã genꝰ ieiunioꝝ ſic ðꝛ
2 q buſdã ſiccis eſcis hoĩes tũc vtant᷑.

erolibya bye. vl xerolibyes byei. i.ſ icca li

hia. qdam regio africeeff.
Nerolaphꝰ phi.pe.coꝛ.i.ſiccꝰ ceriꝰ.ſiẽ ene⸗

vl ligneꝰ.⁊ ðꝛ a xeros qð ẽ ſiccus⁊ laphus

ð eſt ceruꝰ.

Leromyrũ ri.n. g.i.ſiccũ vnguentũ. qᷓſi ma

nib ↄfectum.
Neron vbł xeros.i
xerophagia.

Veropellina ne.i. pell ſiue veſtꝭ vet? ſicca 2

pᷣciſa detrita.⁊ ðꝛ a xeron qð ẽ ſiccũ ⁊ pelł.

In xeropellinꝰa.ũ.i.vet ſiccus.pᷣciſus.de

tritꝰ.vilis.vt Xeropellinaſ veſtes donauit

illi. OQuidã dicũt xeropellonia.
Keroſtate grece. latine ðꝛ diſciplina.

Xerxes rex Perſaꝝ fuit.
ganute?
Xylobalſamũ mi.ðꝛ lignũ ł coꝛtex balſami
łᷣ liquoꝛ emanãs de ligno eiꝰ trito. Nã ar/
boꝛ balſamꝰ.lignũ ei vohbalſams ðꝛ fru
ctꝰ ſiue ſemen carpobalſamũ.ſuccꝰopobal
ſamũ.qð iõ cũ adiectiõe ſigt᷑.eo ꝙ ꝑcuſſus
ferreis vnguł.coꝛtex ligni.ꝑ cauernas exi/

mij odoꝛis guttas diſtillat. Cauerna emm

greco mone ope ðꝛ. Uñn balſama ſi pura

fuerint tantã vim hñt vt ſiſe ol excanduerit

ſuſtineri nõ pñt in manu.
8.ſicut ⁊ caſia caAſſie.
Xylophagꝰa.ũ.pe.coꝛ.i.lignũ comedẽs Iñ
h xylophagꝰgi. vᷣmis ligneꝰ. 8
Xyvlon grece latie ðꝛ lignũü.
Xyrobalſamũ mi.i.fructꝰ ł ſemen balſami
vel liquoꝛ qͥ fit exeiꝰ fructib vł ſemine.
Xirophagꝰ gi. ⁊ xirophaga ge. et mobilit
tiropbag ali vel q̃ vł qð fructus tm co
medit.

iromirrhũ rhi.i.fructꝰ mirrhe.vłaroma
ſeu mixtura mirrhe ⁊ aloes vñ moꝛtuoꝛuzʒ

in Bꝛeciſmo ðꝛ.Dic xeron ſiccũ.pbat illð

Xylocaſia ſie.i.lignũ caſie.⁊ dʒ ſcribi ꝑvnũ

coꝛpa ↄdiunt᷑ ne putreſcant.

Xiros.i.frutttous.
(De »

Pſilon greca lr̃a eſt.qᷓ latĩe y.flatlle
vł purũ vocari põt. Utimur aũtea
in grec tm̃ dictionib.⁊ his q̃ʒ q er
Fecitate ad latinos trãſmigrarũt. non ſtin
oĩbi.ſʒ ꝗᷓ apud grecos ꝑ y.ſcribunt. QOuẽäs
qdẽ y. pſilon lr̃aʒ noſ h̊ ñ ponimꝰſᷣm alpa

beti vᷣũ ſic pleriq; ceteri.eo ꝙ initio dictio

nis poſita ſꝑ expoſcit h. aſpiratiõʒ añ ſe po
ſita. Eſt eĩ regla grecoꝝ grãmaticoꝛOẽy
pſilon ĩ pncipio poſitũ aſpirat᷑. Quapꝛopt
ca qdẽ vocabula y. initio hñtia poterit qlf8f
h. aſpiratione querere vbi expoſuiuiꝰ

q; in

Abulon fuit fil

„

yYel ſoꝛtis.

zabuligena ne.i. zabulo genitõ.

acharias interpᷣtat memoꝛia dñi ſiueau
xiliũ. Septuageſimo vᷣo ãno ðſolatõis t/
pli cõpleto. Zacharia pᷣdicãte memoꝛatꝰ
vñs ppli ſui.⁊ iuſſo Darij reuerſus eſt dei
Pꝓpłs ⁊ reedificata eſt vꝛbs ⁊ templiiil.
ache interpᷣtat᷑ iuſtꝰ ł iuſtificat?.⁊ eſt ſrz
Nomen.nõ hebꝛeuam.
elata.i.grando. Uñ ʒelatã gẽmã dicimꝰ.

que inſtar grandinis magna eſt.

Zambꝛi interpᷣtat᷑ lateſcẽs vel amaricans.
Pꝛopꝛie vᷣo nomẽ ab amaritudine ẽ illi fi
guratum.qꝛ peccando amaricauerit pIm
LZama.genꝰ mõſtri.Et zama etiam qnq; ꝓ
fraude.⁊ ꝓ qlibet deceptione ponlið»..

Zair.i.apꝛilis menſis.

( ante E

muſcarum ðꝛ.
Zeloſus a.ũ.i.ʒelo plenꝰ.

Zelotes c.i emulatoꝛ.q̃ noĩe dictꝰ eſt. Si /
mon aplłs qͥ ⁊ canane dict.a vico galilee
cana.vbi aquas dñs ↄuertit ĩ vinũ.Cana

nit ſiliꝰ ¶ye. Et interp̃tat
fluxus ſanguis.filiꝰnoctꝭ.odoꝛ ſua/
uitatis.habitaculuʒ pulcritudinis

diabolꝰ. Iñ zabulin? a. u. Et ꝑ ↄpoſitionẽ

—

nicn
us interpᷣtat᷑. Uñ ʒebe hoſtia lui itt nich fiknt ei
us lubus ſifoeguit. 1 laſifbäſnpponn
Auã lupus ſuffocauit. . ,Ro
Tebedeꝰ interpᷣtat᷑ donatꝰ ſiue flens. Hte
fuit pater ſanctoꝝ Jacobi ⁊ Johis euge
Aiſte aploꝛꝝ.
Zebub interpᷣtat᷑ muſca. Iñ belzebub vir

ſcörfigunn

Duiſge
al

icſust
iſicſoe D⸗
üöcs ftiſtii⸗
defonuni

ſſtanſelii

olehzöntoren
Vecſtnnefuut
Iltrt or dez⸗
o0Dirä/.
lcr zcloteba. Ji

ſuſpicio; wwt⸗
Dreticſiagz
Wechusacont
Teblimgiii
bon ſinemal
ciqsnititeꝛd
loci godolet⸗
uimin amoꝛe.

Vſucinmal.

Lapbrrusgrar.

7

imige uun
VMlcalio noje:

Nulelglcume

uſſoebi Thon

hfenelestzerioc

(cdiponectann
usfodic Zarehre
Ecsclcesftit
(iltlezägfigin
Ligna cttanu
ikſcadonnto,
odiuercon
litribymogion

kerlegtſo

deſcererauc
ſi
unnfietten
Giſuniucorir
urlſchenunn

weſcne.

linckilig

4

=
⸗

id Dni

nond tdeß
Smiſnignin
Ksgfſani e

öihonnfne

caanicoginnne
Nero ginnr
oſtüghhinkſhn
inini hiiimg
equagernggir

nte

—

—
S

tflAe t
Uis fli hoc oene.

nnigeſn Ji

aäi C Nn

mogenit.
ncnoruofiſirn
oinoohtosi
cirnenont
uis ℳα
bot tmpli

utmatckſe

tigemädicnd.
agack.

S Mamariee⸗
marimdimeellif⸗.

amaricavertpin

tzumactan ih)

nonepoll⸗
3

te 6

. wste
ſiuſes /t
donn icin

obit) h

a Fthin

4 .B
n. ,40
inoen t
H„uentinin

%

vo ʒel iterp̃tat ⁊ inde chanane iqʒelotes.

Et nota ꝙ ʒełꝰ ðꝛ aliqũ amoꝛ viri ĩ vxoꝛẽ ꝓ
q̊nõ p̃t ſuſtinere yt alij miſceat᷑ vñ vir ðꝛ ze

lotes. Et ſm h̊ dns ðꝛ ʒelotes.qꝛ ñ ꝑmittit
Alaz ſibi deſpõſatã foꝛnicari pꝰ deos alieoſ
Zelotypꝰ pa. pũ.·i zelo plenꝰ.ſiĩuidioſusv- ¶ A
ſuſpicioſus. ⁊ accipit᷑ ta in actiua q; ĩ paſſi/

ua ſigtõe.Dĩr vᷣo zelotypꝰ ð cuiꝰ foꝛtuna in
uidet ſibi vl alij. Et hei ſuſpicioſus ⁊ zelo/
typꝰ. q de foꝛtuna alteriꝰ iuidet ei vł alij.⁊ẽ
ſuſpicioſus. Uñ ille hõ ðꝛ zelotypꝰqͥ ſuſpi/
tionẽ hʒ ð vxoꝛe ſua.ſ.qͥ cũ cruciatu mẽtis
ſue caſtitatẽ fᷣuat vxoꝭ.⁊ ille tẽ ðꝛ ʒelotypꝰ
Silr ⁊ vxoꝛ ðꝛ ʒelotypa q ſuſpitõʒ hʒ ð vi
ro. Uñ Ecci.xxv. Doloꝛ coꝛdis ⁊ luctꝰmu

lier zelotypa. Iñ h ʒelotypia.pie.i.inuidia

ſuſpicio ð vxoꝛẽ.de q̃ agit᷑ in li. Numeroꝝ
Dr etiã qñ q; ʒelotypia mechia.⁊ ʒelotyp⸗
mechus.⁊ coꝛ.ty. W WW
LZelꝰ.li.m.g.i.i
bonꝰ ſiue malꝰ Siẽ eĩ ʒelꝰ accipi pᷣt ĩi bono

cũ qͥs nitit᷑ ea q̃ bona ſũt imitari.ſic ⁊ ĩ ma /

lo cũ qͥs dolet aliũ ſe eſſe melioꝛẽ. Dr &ʒelꝰ
inuidia.amoꝛ.emulatio.ſuſpitio.ſiue ĩ bo
no ſiue in malo.

Zephyrus grece. latine vꝛ floꝛẽs. q: floꝛes
⁊ germĩa eꝰ ſlatu viuificãt᷑qͥdã vetc.⁊ coꝛ.

pe. Hic alio noĩe ðꝛ fauonnin·
eta. te.f. g.i. camera.ↄclauis.ſeceſſus Clũ

in paſſiõe btĩ Thome apłi inuenit᷑ Zetas
hyemales. 2 zetas eſtiuales Sʒ zeta. n. ge.

piasvᷣo diẽ. Zete hyemales.i.dom hyema
les q̃s calidas fac ſubducta flamma.=ete

eſtiuales qͥs frigidas fac ſubducta aqᷓ.Ze/
tę domꝰ q̃ ſubtꝰpedes hʒ aqa.

eugma. eſt tertia ſpẽs allothete. ? deſcri/

bit᷑ ſic a donato. Zeugma ẽ vniꝰ ꝓbi cõclu/

ſio diuerß clauſulis apte ↄiũcta. Et hʒ fie

ri tribs modis ſᷣm Iſi.ſ.a ſuꝑioꝛi.qñ vᷣbuʒ

pmittit vt legit ſoꝛtes ⁊ plato.A medio qũ
interponit᷑.vt Hebꝛei ſũt ⁊ ego. Ab inferi

cũ deſideret audi.Beda dic Zeugma.i.cõ

cluſio.ðꝛ figura qñ pᷣcedẽtia aut vno ꝰbo

aut vna ſnia ↄcludunt᷑. Uerbo vt apłs ait
Dis amaritudo ⁊ ira ⁊ indignatio et cla /

moꝛ ⁊ blaſphemia tollat᷑a vob. Snia. vt

Dui ingredit᷑ ſine macula ⁊ oꝑat᷑ iuſticiã.j

ſcribit ⁊ ego

iuidia vł amoꝛ vl feruoꝛ ſiue

—

pꝛope yt cñ ve. Hec ill, arma. hilli cut⸗
rus fuit Silr h eſt zʒeugma. Et appolloni⸗

e

Zeʒabel interptat fluctꝰ ſanguis. vl flueni

ſterqliniũ

ſanguinẽ.ſʒ meliꝰ vbi eſt

4

Fiu.rij.canopeũ ad eas arcdas

— .

Zinʒiber. berꝭ.n. .qdã ſpẽs aromatꝭ.?⁊ cꝛꝛ

Zios vl ʒius.ðꝛ qͥdã mẽſis.ſ.maius.

Zizaniũ nij n. g.ch zizania. nie. gi. ſegees
ył herba pꝑuerſa.ſ.loliũ.vt dicũt.Et ponit᷑

qñq; p ſoꝛdeoĩm ſegetu

.

. ₰

odiaci grece.latie aĩalia vl ſigna ſigt. Iñ

H ʒodiac. ci·pe. coꝛ. aial circul. vl ſignifer

lium ſoꝛtit᷑ vł qꝛ ſtelle ĩ ſignis ĩ figurꝭ aiali

um diſpoſite ſunt. Iñ zodiaceꝰ.cea.ceum.

Iſta aut ſunt noĩa duodecim ſignoꝝ ʒodi
aci. Aries.taurꝰ.gemini. cãcer.leo.virgo.
libꝛa.ſcoꝛpio.ſagittariꝰ.capcoꝛnꝰ.aquariꝰ

*

piſces. Un. Zodiacũ ſigna totũ claudunt

QAnodeeaaa.
Lona.ne.ſ.g.eſt cingulũ.⁊ ꝓpꝛie latũ Cñ ⁊?
zona ðʒ lata poꝛtio terre calida vel frigida
vl tꝑata ex ppinqͥ tate vł remotõe vł media
primitate ſol. Iñ ʒonariꝰ ria.riũ.ad ʒonaſ
ptinẽs vl zonas faciẽs.⁊ ꝓð.ʒo. Uſñ Eſo-.h
pus. Arboꝛeã zonã ſtipulis ⁊ vimine trun

cat. Iñ zonella. le. ⁊ zonula.le.ãbo dimi.i.

S .

„

onifra giũ gij.i. fractio zone

Zoꝛobabel. apð hebreos ex trib⸗ integris

noiby ðꝛ eſſe ↄpoſitũ. zo.iſte. ro. mgr. babel

Apꝛie babiloniã ſonat.Et efficit᷑ nomen. ʒo

robabel.i. iſte mgr ð babylone. In babylo

titit. ⁊ acuit vlttimmliada.
Zoticus.ca.cũ.i.vitalis.⁊ coꝛ.pe.

Zoſim ma.mũ.i.viuax vł viuii

*

Finit pma pars hui⸗ vocabulatiſ⸗

loquit᷑ veritatẽ.⁊c.ad vltimũ ↄcluditOui
fac̃ hec nõ cõmouebit᷑ in eternũ.Alexãäder

aut dic. Zeugmaẽ qñ idẽ vᷣbũ ł adiectiuũ

ad diuerſa ꝑtinet ita ꝙ cũ vno cõſtruit im

Zymos vl ʒyma grece.latine ð: fermẽtum
SIn azymammmiee.
Zinʒala.ꝑua muſca.ſ.culex. Iñ h̊ ʒinʒala/

ia em̃ oꝛtꝰ eſt vbi ⁊ pnceps gẽtis iudee ex

Dſtquã in pꝛ
ma pte determĩatũ eſt ð no

nes.reſtat nunc determĩare

de vᷣbis. In qpceſſu hũc oꝛ
dinẽ fᷣnabo.ꝙ iuxta cuiuſli/

bet up̈bi ſignificatũ duas lit
teras depingã.qꝝ pma gen vbi ſigt. altera
cõiugationẽ. Na cũ genꝰ ⁊ ↄiugatio verbi
Ndinoſcit᷑ faciliꝰ ipſi ſignificatũ ⁊ etiã infle/
ctio ꝑ tꝑa reperit S
eno. Uñ Iſa.j.Abalienati ſunt re
Ntroꝛſum.i.alieni facti ſunt
Abarceo.ui.itũ.a.s.i.longe iteꝝ remoueo.
ab ab ⁊ arceo ””
Abarceo.es.ere.a.s.i. phibre
Abdico.as.aui.a.p.ẽ denegare ſepare rᷣmo
nere abſentare. Uñ.ij. Co.iiij. Abdicamꝰ
occulta dedeco;. coꝛ. di. Uñ Oui. Quẽ
fugit ⁊ facꝶ& abdicat ille ſuis. Hʒ etiã pła
glia ſigta qᷓ ↄtinẽt᷑ in his v ſibo.Abdicat ex-
pellit remouetq; reſultat ⁊ addit Denegat
Abſentat ac ihibere notat.Et ðꝛ ab ab. ⁊ di
cCo.aſ.qð pla ſigt.ſ.copłareoſecreↄfirmare
Abdo.didi.tũ.a.t.i.abſcõdo occulto vel re
moueo. Iñ abditꝰ.i.abſcõditus

△D
5
R

AHbduco·xi. ctũ.a. t.i.ſeduco ſeparo abſento

diſtrabo aſpoꝛto. Uñ Heb.xiij. Doctriniſ

yagrijs ⁊ ꝑpegrinis nolite abduci. Jñ abdu

cCtus ⁊ abductio
Abdecet.i.nõ decet.imꝑſonale eeft·
Abemo vl abimo.a.t.emi.emptũ.i.qufero.
Abeo. iui.itũ.n.q.i.recedo.ab ab ⁊H oo
Abgrego as.aui.a.p.i.diſſociare ſegregare
Diuidere.ab ab 1 grgo

Abigo. gi ere.a.ti. fugare ⁊? ſepare vka ſe re

pellere.vł crimẽ abigeatꝰ exercere.Et dif/
ferũt abigere ⁊ inigere.qꝛ abigere eſt pecꝰ
ꝗ tecto ĩ paſcua agere. Inigere eſt pec a pa
ſtu in tectũ ager6
Abijcio.cꝭ.eci.ctũ.a.t.ẽ lõge iacere reijcere
vilipedere.Et ſᷣm Papᷣ. Abijcere ⁊ ꝓijce/
re ſic diſtinguũt᷑.qꝛ qð ĩ deſpectõe ⁊ negle/
cto ẽ h abijcit᷑ qð vᷣo foꝛ ẽ penitꝰ a ſalute ⁊
ab aptitudine alienũ.hᷣ pijci
Abiecto.as.are.a.p.frequẽtatiuũ.i.iĩcrepa/
re.detrahere.maledicere.ↄtumelijs affice
re.ĩuehere ſiue diffamare Iñ abiectꝰ.i.ſup
plex.humitl.pauidꝰ.tremẽs.deſpectꝰ

Abiudico as.are a.p.i.denegare deponere

uido.ab ab ⁊ iungo
minib q̊ ad eoꝝ ſignificatõö Are. n. p.i. negare
Ablacto.aui.atũ.n.p.a lacte ſepare extrahe

co vel ꝓhibeo . ðè
Mboleo les.leni.vł lui.aboletũ vłabolituz
a. 8. i. delere deponere obliuiſci Uñ Delet
⁊ abſtergit intedit negligit aufert. Hecab

alieno. as. are.a. p. ð ab ab 2 ali

ris idola ſacrilegiũ facis

Hbiũgo.is.ere.a.t.i.

diſiũgo diſtribuoldi⸗

Abiuro.as.are.n.p.i.negare.ab ab ⁊ iuro

re ſegregare vl remouere. Uñn Breciſmui
Allactat pueꝝ quem mr ad vbera poꝛtat.

Ult lac ſugat ab hiſablactat eũ remouẽdo
Abligurio.iui.itũ.n.q.i.deglutõ.ſoꝛbeo.lã
bo ↄſumo vl deuaſto.⁊ ꝓpꝛie abligurio.i.p
luxuriã bona mea diſſipͦppo
Abluo.is.ere.a.t.i.lauare purgare ſoꝛdes ⁊
lues remouere vł ↄſumere abludo
Abnuo.is.ere.a.t.i.nego refuto recuſo di

olere notat Papias ſit tibi teſtis.

Abominoꝛ. ar. d.p.i.abhoꝛꝛere. aliqͥd cum

erecratõe repellere. execrari. deteſtari. vel
malũ omen ĩipcari. Roꝝ.ij.Qui abomina

7 — *

Aboꝛtio:iſ.ire.iui.itũ.i.aboꝛtiuũ facere.vñ

Job. xqj. Bos eoꝝ ↄcepit ⁊ ñ aboꝛtiuit

Abꝛenũcio as.aui.atũ.a.p.i.a ſe nũciando

remouere renuere poſtponere l deſpicere.
brogo.a. p. i. deſtruere vl ĩ toto delere. er
toto legẽ ſubuertere ⁊ denegare.Vñ dicit᷑

lex abrogata qñ ĩ toto ẽ ſublata l deſtructa
z derogat ei qñ ĩ ꝑte tollit᷑ lei detrahit᷑.ff.

Abſcedo.is.ere.ſſi.ſſum.n.t.i.ab aliq̃ cede/
re ⁊ abſentari.ab abs ⁊ cedo

AMbſcido.is.di. ſum. pe ꝓ. a.t.i. ĩcidere diſci
dere cededo ſepare ⁊ cõponit᷑ ab abs ⁊ ce
Ddo.is.cecidi.ceſũ IJñ abſciſus.a.ũ.ꝑ vnũs

Abſcindo.dis.abſcidi abſcindere abſciſſuzʒ

duplex s.a. t.i.ab vno ĩ alið ſcindere.In

Abſciſſus. a. addn.
Abſcõdo.dis.di.vł didi.abſcõdere abſcon

ſum vl abſcõditũ.a.t.i.occultre
Mbſentio.tꝭ.abſenſi abſentire.n.q.⁊ etiã ab

ſentioꝛ. tirꝭ.d.q.ĩ eodẽ ſenſu.i.diſſentire

Abſento as.aui.a.p.i.abſũ vl abeſſe ſacio

Abſilio.lis.ſultũ.n.q.i.ĩdiuerſas ꝑtes ſali
re. ab ab ⁊ ſalio “

Abſoleo.itus ſũ.i.diſſuere ⁊ a ſolito ceſſare
Abſoluo.is.ere.a.t.i.a vinculo limpedimẽ

to liberare.ab ab ⁊ ſoluo
Abſono.as.are.n.p.i.diſcoꝛdare
Abſtergo is.ere.a.t.i.deponre
Abſtineo.es.ere.a.s.lõge ab aliq tenere

ſpirhhotzt⸗

erretbſen
uni
cadeebad⸗
Pnobebib

l oro

e Ui Vg
godefiette ⸗
Egedeet⸗
abeteegenbe

Puncosſona

ſmnrd
Ali vijl

doinundo.
Ppororgbuten
ſepgerſenn75

ARccztogsate⸗

dꝛad adct⸗
Accedois ere
guecadere E
ituſum. r.
tmmaleot acu

cſuonuimno n

copoſinone
Maclrogo. gre⸗

rni,. Acclen
itoio ere di ⸗
Muüpgogre fſrht
flliteſeicooe⸗

o go.grei aee
Nepoalameffeh

Htſiörfreänka

(Eiſbüigcinilap,

acceptoeci
tbllithoſtehe

m uſfciſfheg

Mmioig ire ſin
Nabocceno Acr

beſiba Etſci

dunqcognoizfpe

C diſaccidrn
vohikabagtee

ltchtigtſone⸗
Golkericra 1
kn calen⸗
occzipoc
eſlpnigi nti
linnm btne 4

gttinn lauc⸗
liſacen

idetege
Dlündin

korgetign
diſo

Mmereabig.
negorefutonhi

luisbolgiſtan.

roblinia d
negligttaufd de,
s ſitnbitet.
Aabbonarealite
Lcrecran derſmnn
. Ror i Ouitren
iſcs
Viobortinüareni
rpirtiabonut

iap.a ſenicie

ſponere oepien
renlitow deler
denpene. Ciitl
ſuobnloeſrun

Uut leienbif

ntid acee

co.
Dati aderedſ
(poritad edetln
ADclnssdinns
Ratſenogtihi
woigidicnn

—

1tiocculene 4

wdeſcnui nnt
giahſi ſuing
gidegtegi

97

„ilſortſglinlh,

= –

1

iammolfh

tſolvo
idierun

deponol
gibule⸗

Oe

Abutoꝛ abuter

Accãto a

Abſtraho is.xi. ctũ. a.t. i. in aliã ꝑtẽ trahere.

lacerare abſcindere.⁊ coꝛ.tra.

Abſtrudo dis.ſi.ſum a.t.ixincludere vł ab

ſcõdere.ab abs tuuo
Abſum abes abfui.i. lõge eſſe. nõ eſſe ibi. vł
a ſenſu coꝛpoꝛeo diſtare. Sʒ deeſſe.i. defi
cere. Uñ Hug.diẽ. Abeſt qð alibi ẽ. deeſt
gð deficit ⁊ nõ habet᷑. GBreciſmꝰ v ſic dic.
Ede deeſt q ſq; qͥ nõ eſt vł fuit añn. At qnis

abeſt ede.qꝛ nõ eſt ſed fuit añ

Abundo aſ.are.aui. ati. n. p. cõponit᷑ ab ab
⁊ yndo.qð nõ eſt ĩ vſu.⁊ in pncipio non dʒ
aſpirari vt dic Hug. Hoc etiã vult Pꝛiſ.qͥ

„ .

dicit ĩ.viij.li.Ab vnda ðꝛ vndo.as.⁊ abũ
do. inundo

s. qre.n.p.i.iteꝝ vl iuxta cãtare. et
8ꝛ ab ad ⁊ cãto.⁊ mutat᷑d in c.

Nccedo is.ere.acceſſi acceſſum.n.t.i.ad ali
quẽ cedere Et ex vᷣtute pᷣpoſitõis exigit ac

cuſatiuum.vt accedo illũ.i.cedo ad illum

et male ðᷣꝛ accedo ad illũ.qꝛ ibi ſine dubio

eſt ſupfluitas pᷣpoſitõis.vł ĩ qppoſitõe vl in
cõpoſitione

MNccelero ꝗs. are. aui. n. p. i. feſtinare. vñ Be
nef. xviij. Accelera tria ſata ſile cõmiſce
Accẽdo is.ere.di.ſum.a.t.ab ad ⁊ cãdeo

Accẽto as.are.frequẽtatiuũ eſt.ab accino.

nis. vl pᷣt eſſe ĩ eodẽ ſigto in q̊ accẽtuo

Accẽtuo as.are.i.accẽtuatim ꝓferre
Accepto aſ.are.ẽ freqᷓntatiuũ ab accipio ac
cipis.⁊ ſiſt freᷓnt᷑ acciꝑe Itẽ accepto pᷣt eẽ

eẽ ᷣbũ actiuũ.i.appᷣciari ł facere acceptũ.

Itẽ accepto ẽ etiã ablatiuꝰ de acceptꝰ ad/

uerbialit᷑ poſitꝰ. Roꝝ.üiij. Cui deꝰ accepto
fert iuſticiã ſine opib·
u. i. voco vl cito.⁊ ve
nit ab accerſo. Act᷑.x. Accerſi ſimonẽ quen

Accerſio is.ire.ſiui.ſit

dam q cognoĩat᷑ petrꝰ

7 7 .

Accido diſ.accidi.n.t.caret ſupio.i.euenire

⁊ cõponit᷑ ab ad ⁊ cado IJñ accidẽs.tꝭ ꝓ eo
ꝙ nõ ẽ ſuba.Et ſcias ꝙ accidit malũ.eueit
caſu.obtigit ſorte.ↄtingit fctõ. Itẽ accido
cõponit᷑ etiã ex ad ⁊ cedo.⁊ ꝓð.ci.vbiq;.⁊ ẽ

valde vł iuxta celdre

Accieo.cies.i.voco ””M
Accingo.xi.ctũ.a.t.i.valde cingere pᷣꝑare.
adoꝛnare.Et nota ꝙ accingũt᷑ bellaturi.pᷣ
cingũt᷑ ituri.ſuccingũt᷑ miſtraturi.vñ.Ad
pugnã cinctꝰ pᷣ ꝑgit ſubq; miſtrat

erz abuſus ſum. d.t. i. male vti
vl pꝑuerſe vti ⁊ 3 rõem. Iñ abuſus

ante X

Hecino io ni occentii mt i iurta vkiren yᷣ

2coꝛditer canere.⁊ coꝛ.iii. ·
Accio..⁊ accieo cies.cõponũt᷑ ab ad ⁊ cio

cis. ⁊ cieo cies. ⁊ ſignt appellare. aduocare.
ſʒ antiqͥ ĩ tali cõpoſitõe ſolebãt mutared p

poſitõis ĩ r. dicẽtes aruolare aruenire arei

re.ſʒ nos dicimꝰ aduolare aduenire accire
mutãtes ĩ ↄpoſitõe d.ĩ c.ſeq̃nte c. Dic &d
⁊ ĩ eodẽ ſenſu.Et ab vtroq; iſtoꝝ deſcẽdit
vᷣbũ deſideratiuũ ĩ ſo.vt ab arcio ãtiꝗͥ ðöbe
ret dici arceſſo.is.ſʒ qꝛ arceſſo.ſis.deſcedit
ab arceo.ces.iõ cã dꝛe mutatũ ẽ pᷣmũ s.ĩ

in eo q́d deſcẽdit ab arcio ãtiꝗᷓ ⁊ ðᷣ arcerſo
ſis. Itẽ ab accio moderno ðᷣſceẽdit acceſo.

ſis. qᷓ qꝛ ab accedo.is.ſiłr deſcẽdit acceſſo.
ſis.iõ cã dꝛe ĩ eo ꝙ veĩt ab accio mutatũ eſt
pmũ s.ĩ r. ⁊ ꝛ accerſo.ſis. Inueni ò̊ accer
ſo ab arceo. arceſſo ab arceo.accerſo ab ac
cio. acceſſo ab accedo Inuenitadhuc alið
pꝓbü deſideratiuũ ab accerſo. ẽ qrte ↄiu /
gatõiſ. ⁊ ĩ eadẽ ſigtõe cũ eo.⁊ hʒ r.ĩ qanũpenl.
ſyllaba. ſ. accerſio.ſis.Et vide ꝙ pᷣdicta de
ſideratiua ſũt tertie ↄiugatõis.? hñt pᷣteri

Accipio.is.ere.a.t.repit᷑ ĩ plib ſigtõib Nã
acciꝑe.i.reciꝑe.⁊ acciꝑe.i.audire.⁊ accige.
id ẽ.paſcere.vñ Uirgi.Illos poꝛticib rex
accipiebat manipliſ.i.paſcebat Itẽ gcciꝑe
.i. raꝑe. vñ Paulꝰ Co. ij. Suſtinet ſi quis
vos ĩ ſᷣuitutẽ redigit.ſi qs accipit. Itẽ ſis6t
aliqͥd ꝑ dolũ vł furtũ raꝑe.vt ff.de acqͥ.re.
do..l.ĩ laqueũ.ĩ glo.j.⁊.ij.l.naturali.S.tur/
batio. vbi 8 qͥ accipit furtũ cõmittit.
Acclino as.aui.atũ.a.p.i.ad ſe vł ad aliud
flectere. Iñ acclinis vł acclinꝰ ĩ eode ſigto
Iñ etiã acclinatoꝛiũ locreqᷣei.vł eſt aliᷓ d
ſuꝑ qð acclinat᷑.vt culcitra vł puluinar. et
ab ad aliogs
Accolo.is.ere.ui.cultũ.n.t.i.aſſidue vł valb

de colere habitare crare

. . „ „ .

Hccõmodo as. are.a. p.i.ad cõmodũ ⁊ ſileʒ

vſũ dare pᷣſtare vł aptare.apte collocare.

Accubo as.are.aui.atũ.n.p.⁊ accũbo is.ui

bitũ. n.t. idẽ ſignt. Etẽ accubare toto coꝛ/
poꝛe accũbere cubito.? ꝓpꝛie ẽ ĩ comeſtiõe.
Accumulo as.are.a.p.i.ↄgregare

Accuro as.aui.a.p.i.diligent᷑ curare

Accurſo.i.frequent᷑ accurrere

Accuſo as.are.aui.a.p.i. culpare. ᷣbis feri

re.⁊ ð ab ad ⁊ cudo.q ei aliquẽ accuſqat fre

differũt ĩcuſo ⁊ accuſo.qꝛ gecuſätsi cri

mine vl facto. incuſare vbiſ. Itẽ incuſamꝰ
maioꝛes accuſamus minoꝛes.Uñ C ato.
Incuſare deum noll
Aceo aces. non eſt ĩ vſit u. 7 deriuatab acuo.

is. Et eſt acere acetũ ñ fieri. vt vinũ acet.id ẽ

acetum fit

Acero as.nõ eſtĩ vſu u. ſz cõponit᷑ cũ ex. vt ex

acero.as.i.ab acere purgare
Aceruo as.are.a.p.i.accumulare

Aceſco inchoatiuũ.i.inciꝑe acere ſiue ace/

„ „*
—

tum fieri. Uñ Oꝛatiꝰ ĩ pmo epi. Sincerũ
eſt niſi vas qdᷣcũq; infundis aceſcit
Actito as.are.⁊ acto as.are.idẽ ſient.i.fre/
quenter agere
Hcuo acuis acui acutu ·a.ti.acutũ ſcere

NHdaugeo es.xi.ctũ.a.S. g ſ valgeguger⸗
Adaqj. ꝗs.are.a.p.i.ad aquã ducere. Unde
Theodoł. En adaqre gregẽ ſil releuare
caloꝛẽ. ⁊ ðꝛ ab ad agqDu

Hddi co . cere.a.t.i.ðᷣputare deſtiare aſcri

bere ⁊ ↄſtringere.ab ad ⁊ dico
Aadiſco ſc.addidici addiſcitũ.n.t.i. valde
diſcere.ab ad ⁊ diſco

Agedo.is.it.vł adedoades adeſt. i liuxra vr

valde coꝛꝛodere vl edere.⁊ ꝓe.
Adhbereo.ſi.n.S.i.inniti.⁊ caret ſupino
Adhibeo es.ere.a.s.i.addere alindeap,
ponere dare. ab ad ⁊ habeo

Adigo egi. ctũ a.t. i. ad aliã pte reducere

Hadijcio eci. ctũ.i.adiũgere.⁊ ſcribit᷑ ꝑ j.ge/

minũ. Uñ O nið.l. iij li. arte. Adicit oꝛ/
na tus ꝓxima queq; dies 4
Adimo is.ere.ademi.ptũ.i.qauferre

Adipiſcoꝛ adeptſuʒ.adipiſci. d.t. i. acqrere

Adiuto as.pe.ꝓ.i.frequẽter iuuare

dinuo as. ꝗadiuui adiutũ.i. auxiliuz dare.

Et ſcias ꝙ reꝑit᷑ apð ãtiq̊s adiuuaui
Hdminiculoꝛ arꝭ.i.auxiliari vł miſtrare

Admiroꝛ. arꝭ. d.p.i.valde mirari vł cupere

Et nota ꝙ admiramur vᷣtuteſ.ſʒ miramur
opa Inuenit᷑ eti ammiroꝛ ꝑ duo m.ſʒ tũc
cõponit᷑ ex am.pᷣpoſitõe ⁊ miro:
Admitto is.ere.admiſi admiſſũ.a. t.i. pecca
re. Itẽ admittere.i.aſſumere vel reciꝑe.vt
ff. De inoffi. teſt. l. . S. ſi qs ipuberi. vt ſi di/
cat᷑. Iſte ẽ admittedꝰ.i.recipiedꝰ ¶k. eſt ĩci
tare ad currẽdũ cũ q̃dã velocitate. Jñ ad
miſſariꝰ.i.velox.Uñ Ouið. Nil nocetad/
miſſo ſubdere calcar eq̊.⁊ ðꝛ ab ad ⁊ mitto

Admoneo. es.ere.a. s.i.aliqͥd ad memoꝛiaʒ

reducere. fe dd excidit ab ea

Afereſ⸗ b.ſag i. ſae cere

Hdoleo es.eui.vł adolui adultũ vkadolitiũ

.i.cremare cõburere ĩcẽdere Itẽ Eadolere.i.
creſcere. In adoleſco ſcis.incho.i.incipio

creſcere.⁊ inde adoleſcẽs
Hdopto.as.are.aui.atũ.a.p.i deſiderarevk
nutrire vt eligere. ⁊ acciꝑe loco filij extra/⸗

neã ꝑſona. Et ſcias ꝙ xpᷣs nullo modo di

cẽdus eſt filiꝰ adoptiudei.qꝛ ſᷣm 1naturaʒ
ſus eſſentialit᷑ a pre naſcit᷑⁊ oĩa q̃ pr r habʒ
ſua ſunt. vt Joh. xvij. habek
dozdior diſg iurta vł valde oꝛdiri. Pap̃.
ic. Adoꝛdioꝛ adoꝛſus fac.i.alloqͥ vł ĩciꝑe
Bacriorcher vlrirꝭ.adoꝛt.i.valde vł iuxta

oꝛiri. vel inadere.aggredi ſᷣm Bug. Pap.

vo dic. Adoꝛioꝛ cõe fuit antiqͥt. Un. Ad/
oꝛt eſt.i.nouit᷑ vł ſubito nat abad: oꝛi⸗/
oꝛ. Inuenit gdoꝛio
Adqeſco.eui.etũ.i.aſſentire
Adqͥro.rꝭ.i.ad ſe q̃rere vel lucrari
Haduento. as. are.i. frequeter aduenire
Aduerſoꝛ arꝭ.i.eſſe vel fieri aduerſum
Hduerto is.ere.i.vᷣtere ad aliqᷣd vł Ppede⸗
re vel intelligere
Aduloꝛ.ar;. d. p. laſſentiedo blãdiri. qd ſo⸗
let ſacere maxie aulici. Uñ. Aula domꝰ re
n v̈bũ cõponit aduloꝛ.
dultero.as.are.n. p. ? adulteroꝛ. arꝭ. depo
nẽtale.i.qadulteriũ cõmittere vl coꝛrũge.⁊
ad malij ere. Ji. ndulteraſco incho. 3

Afficio affeci affectũ.tria ſigt. Uñ Afficiti,
foꝛmat punit cupit hᷣ tria ſigt. Ułſᷣm Pa/
biã. aff icere eſt iniurijs Suari macerari
Iffido. as. are. n. p. i. fidẽ dare
Affigo. G.. gere. a. t. i. ad aliqͥd figere

Affligo.g;.xi.ctũ.a.t.i.valde fligere
Affluo.is.xi.ctũ.vłxum.n.t.i.largiter abun

dare. Un ꝓphᷣa Diuitie ſi affluãt nolitecoꝛ

apponere

Affoꝛ affaris affatus ſum.d. p.i. alloquoꝛ/t
ðʒ ab ad ⁊ foꝛ faris.⁊ mutatur d.inf. cauſa

euphonie.

Affurcillo.as. are.ẽ va laͤ⸗ e vl iuxta vkj igi
ſuſpegere vel: ↄcutere

ante G

Fige bu eſt defectiuũ.i. dic vel incipe

Aggarrio.is.iui.n.q.i.valde vł iuxia garn
re. vel cũ garriente garrire

Aggero. as.aui.arc.i.accumulareł augme

tare. 7 ðꝛ ab agger. ris.

“

i iltaplra

eny ſ
ole

os
Puis

Pnttstare
Mumninods

“ nmm
pyoſcoc

nnin
Boiocreo
Diher
fipciſpnm
rcopereee
ſpbotiink in
ſacisteſtame⸗
lois Syge
retifbisa
rereKödod
Acorizoas⸗
Nagontzor
ſm Hugin
ſcugontzo⸗

nisathhcmpa⸗

ne
larſir Uñ O⸗⸗

WINGCt rais,

K

lnſit lumngi.

Appipd niele⸗
tuſrtnl
Nn guinsi
Ahltisgeinche
ntgigarin
Mieqyalbico
eaaghe

oaeg. lalba

6 aglo.

icos. r . 1. free

dlnien

r ie
sinchoiir,
8s

aideſtang
eloaigſen
Wpohblarocnn
arcefnmn
trouiſfſ
ck
lleoniii,,
lalloq in
wipltektin
fn Dug d
mnde A,
tchacron

—

repalann
nät aduonn
dfenadncſun

*

nnitoblidncl⸗

1Ui Arladeee.

0..
Aduleero n dn
naere n coriher
enCo iucho.

„
7
4 .
—N0

cae
. Dimde
Suanimaere
edt
Aidahgee
wMekigeſe
nNtiaraintnn
ueſaffnitnalen

gſumd hidli

Kutamurdian

,

ie AKuumg
nn in

lacumuln 5

inuadere arripere

nmen imponere

ſic agon

Alapo.
Hlapiʒo as. are.a. p.i.alapas dare
Albeo.bes.bui.n.S.i.albũ eſſe vł fieri. Inð
galbeſco.is.ere.incho.i.ĩcipio albere
Albico as.i.paꝝ albere.⁊ ðꝛ ab albeo.es.ſʒ
DPSPeꝛil. diẽ ꝙ albico ſit ꝰbũ aparitiuũ.⁊ idẽ

Hagero ti ſniſti i adunare accumnlare
Aggredioꝛ.erꝭ.ꝗ

7 2%

Albggrego. as. aui.i.ↄgregare vł cumulare
Agino as.i.feſtinare vl fugare.negociari
Fgnomino as. are.agnoĩe vocare lagno

.

7

Algnoſco. cis.agnoui agnitũ.a.t. i. valde vł

iuxta noſcere

Ago. is.ere.a.t.i.Ducere vł facere.⁊ coꝛ.pe.
CLñ Oꝛatiꝰ ipᷣmo epi. Hꝗ tua res agit pa
ries cũ ꝓximardet. Et differt agere ⁊ gere

re.qꝛ agere ẽ generale ad oĩa q̃ fiũt tã re qᷓ;

pbis.tã int᷑ viuos q; ĩ vltia volũtate. NHam

faciẽes teſtamẽetũ ðᷣꝛ agere.ſic ⁊ emẽs vẽdeſ

locãs. Dʒ gerere cõpᷣhẽdit tm̃ illud qͥd fit
re ⁊ ñ ᷣbis.⁊ ſic faciẽs teſtamẽtũ nõ ðꝛ ge

rere ff.ð v obli.l. nba )trarerfůurt
Agoniʒo.as.aui.n.p.i. tẽdo certo pugno.

vbl agonizoꝛ.⁊ ẽ deponẽtale.Et ẽ agonizo

fm Hug. imitatiue foꝛme.ſicẽ patriſo a pr̃e
iʒo.i.quaſi agonẽ ſequoꝛ

;

Hio. is.it. ⁊płr aiũt.i.dico.⁊ ẽ q̃rte ↄiugatio

nis.qꝛ fac imꝑatiuũ ĩ j.vt ai. In qͥ vbo j.ſp
eſt duplexↄſonãs. Uñ aio aiũt duaꝝ ſylla
baꝝ ſũt. Uñ Oꝛatiꝰ ĩ eꝑpi.ñ.Sernꝰhabes pᷣ
ciũ loꝝꝭ. nõ vteris aio. Sʒ ſequẽtepſonãte
vocalis eſt. vt ais ait

2
*

. p.i.alapas dare

ſit ꝙ appareo albre
Albo.as.a.p.i.albũ facere.⁊ cõponit᷑ cũ de
vt dealbo. ”MMV

Algeo. ſi. ſum. n. s.i. frigere. Iñ algeſco. ſch.

Allecto as.are.i.frequent᷑ allicere
Allego as.aui.a.p.ẽ remittere vł affirmare
vłl rões ad fulcimẽetũ ſue ꝑtis iĩiducere ł ar/
gumẽtari ad ꝓbatiões.vl ↄcluſiões ad cõ

munẽ iudicẽ ꝓ cõmodo ſue cauſe.⁊ ꝓpꝛieꝑ

tinet ad aduocatos

AIlleuio. as. are. a. p.i. leuẽ facere exonerare.

põdqus auferre vel diminure

Illicio. xi. vł cui. ctũ. a.t.i. dulci
vel cũ delectatiõe attrahere

greſſus ſum. d.t. i aſſilire

Alienare cã mu

t aduocare

Allido ·is. ere .ſ ſũ. a.talid vehemer le⸗

dere punire.⁊ ponit᷑ p ↄtẽdere vł pcutere.

Alienare eſt ꝓpꝛie rẽ aliquã in dñium alteri

us trãſferre. Iñ alienatio.⁊ ẽ oĩs pactio ꝑ

qu trãſfert᷑ vnium.de re.ec.nõ alie.c.nul/

utäãdi iudiciũ. ð qñ metuenſ
ↄtrouerſiã rẽ dolo ĩ aliũ traſfert vt iudici/
um mutet ⁊ euttet?
Alligo as.are.a. p.i.ad aliq ligo Cñ Bir/⸗
rhia.Quẽlibet imodicꝰ alligat eris amoꝛ.
Pꝛopheta. Qui ſanat ↄtritos coꝛde ⁊ alli
gat otritões oo«
Alloquoꝛ.erꝭ.d.t.i.ad aliũ loo⸗

Allubeſco is. ere. i. obedire ł'ↄſentire Nota

q antiqͥ vicebãt lubet ⁊ lubeſco ꝓ libet vel
libeſco. Uñ ⁊ nos vtimur ↄpoſito allubeo
allubeſco.i.obedire vl ↄſentire.Etĩde hᷣ
allubeſcetia tie.łallubẽtia tie.i.obediẽtia.

vel ↄſenſus.Et ĩ eodẽ ſenſu ĩuenit᷑ allibeo
bes. vel allibet ⁊ allibeſfoY
Allucino as.are.a.p.i.iuxta lucinare. et ðꝛ
aAllucino as.i.ſuadere vł luci vicinare

Alludo is.ere.n.t.i.iludere vłↄſonare con

grucre ↄcoꝛdare

Ailuo.is.ere.a.t.i.qabluere delauare.vł poti
us paulatim abluẽdo augmẽtare. Inueni
tur etiã qñq; alluere ꝓ ↄſumptõe aquaꝝz
Alo.ui.itũ.vł altũ.a.t.i.nutrire.Et cõpõit
alo cũ cõ.vt coalo coalis.qð ⁊ ſcdᷣe ↄiugati
onis iuenit᷑ coaleo coales Iñ coaleſco.ſcis
incho.⁊ coꝛ.pmã alo.ſʒ halo aſ.eã ꝓð.Uñ
MNutrio curtat alo.ꝓducit ſpũs halo
Alterco as.are.vl altercoꝛ.arꝭ.i.certare liti
gare. ⁊ ð ab alter. Et ↄponit᷑ vtrũq;.vt co
alterco coalterco:-
Altero as.are.a.p.i.variare.facere alterum
Et ðᷣꝛ ab alt᷑. Iñ alteratꝰ.a.ũ.i.variatꝰ
Alto as.are.nõ ẽ in vſu.⁊ venit ab altꝰ.a.ũ.

ſzʒ cõponit᷑ cũ ex⁊ in.vt exalto as.i.ĩ altũ ex

tollere.⁊ inalto as, p eodem. Papᷣ.vᷣo dic.
Alto as.nutrio vł altũ facio.ſubleuo

MW ante
Amareo res.ere.n.s.i.amarꝰſũ vl fio.et ðꝛ
ab amarꝰ. In amareſco inchoa.

. „ .

Amarico as.are.a. p.i amaꝝ facere vl fati/

gare. 2 2 ab amarꝰ

Amaſco cis.vᷣbũ incho.i.incipio amare

Amaturio.turꝭ. vᷣbũ meditatiuũ.i.medito:

gamare

Ambigo egi.tu. n.t. dubito circũduco.ab
am quod eſt circum ⁊ ago.⁊ mnutard. nñ
2) 3

interpoſitab.

tata itha gi ctrelcare euce. ¶ Auwante GA—K

Anathemo. as.are.a. p. T anathematizo as.

⁊ ꝓpꝛie honoꝛc̃.⁊ ðꝛ ab am. ⁊ eo.⁊ iterponit
b. ⁊ o.in i.mutat .—

Ambulo as. are. n. p. p̃t deriuari ab ambo.

bonis.q̊d ẽ Sdꝰ.⁊ cõponit᷑ cũ de.vt deam/
bulo.i.de loco ad locũ ſpaciãdo ãbulare.⁊
cũ ob. vt obambulo.i.circũambulare vel
meliꝰ ſpaciari. Uñ Oui.meta.ij. In tene/
ris foꝛmoſus obambulat herbis Cõponit᷑

etiã cũ pᷣ ⁊ ꝑ ⁊ con ?⁊ñ n.
Amẽdo as.are.⁊ amãdo as.are.a.p.ꝓ eodẽ
i.extra lõge mãdare ⁊ abſentnrer
Amicio c;.ire.a.q.i.coopire vł adiũgere vł

ligare.ab amicꝰðꝛ.qꝛ qͥ amicũ ſibi ſociat eu

cooꝑit ꝓtegit ⁊ defendit.Uñ Oui.ĩ.v.me
ta. Ille ſibi ablat fuluis amicitur in alis.
Et NHiere.xliij. Sic̃ amicit᷑ paſtoꝛ pallio

ſuo.Et cõponit᷑ cũ circũ ⁊ cõ.vt circũami

cio ? coamieiio
Amico.as.a.p.⁊ amicoꝛ.arꝭdeponẽtale in
diuer ſigtiõibo vt amico illũ tibi.i.facio il

lum amicũ tibi. Et amicoꝛ tibi.i.ſũ amicꝰ

tibi. ⁊ dicunt ab amich
Hmictuo as.are.ſreqntatiuũ.i.cooꝑio.ab
amicio. Et cõponit᷑ circũamictuo as.tñ

ðꝛ ⁊ circũamicto.as.ꝑ ſyncopi
Amitto.ſi.ſũ.a.t.i.pdere Itẽ inuenit᷑ ꝑ duo
m..vt amitto.ex am pᷣpoſitõe ⁊ mito
Ammiroꝛ.arꝭ.i.valde mirar
Hmo.aſ.are.a.p.i.diligere.diffe
ligo ĩ bono.amo ſumit᷑ in malo.differ̃t eti/
am amo ſine aſpiratõe.⁊ hamo as.cũ aſpi
ratõe. Uñ. Hamãt᷑ piſces ſʒ amãt᷑ ſepe pu/
elle. Unã ſy amo cuiꝰnon ſoluoꝛ ab hamo
Iñ h amatoꝛ.oʒꝭ..amatrix ⁊ amatoꝛiꝰ.⁊ cõ
ponit᷑ hamo cũ re.vt redamo.as.i.rurſum
amare.⁊ cũ de.vt deamo.as.i.valde amo.
Itẽ ab amo as.venit amoꝛ.o⸗..nomẽ.⁊ eſt
amoꝛ pi? filioꝝ.iuſtꝰ vxoꝛꝭ. crudeł. natu/

ram.obſcenꝰ meretricãõd.

„ . —

Amplectoꝛ.erꝭ..t.q̃ſi circũcirca flectendo

Lbꝛachia cingere vel cingi.⁊ ðꝛ ab am ⁊ ple-

cto.is.ere.ꝓ flectere
Amplitico as.aui.a.p.i.amplũ facio.Am/
Aio as. are.idem ..ẽEE
Ampulloꝛ.arꝭ.i.vᷣbis ſuꝑbis inflatꝭ ⁊ ſexqͥ‚/
edaliby vti
Nmputo as.aui.a.p.i.ex toto vndiq; ſcinde
re vł remouere. Un ipᷣs. Amputa oppꝛo/
bꝛiũ meũ q̊d ſuſpicat ſuʒ.Et vt diẽ̃ Hug.
Ulites ſüt putade ⁊ nõ amputãde.niſi foꝛ/
te velimꝰ vineã extoto eradicare.

E

anhelitus.us.ui.

eruüttñ. qꝛ di

Annuo.is.ere.ui.utũ.n.t.i.aſſigre vlłaſt
tire.nutũ alicui facere.⁊ ẽ actiuũ ꝓ ↄcede/

i.maledicere excõicare abomĩari execrari

Ancido dis.ere.a.t.i.circũcirca coꝛodere.

ab am. ⁊ cedo.mutata m. inn.
Ancillo.as.a.p.i.miĩſtrare vł ſᷣuire ⁊ tũc eſt

neu.⁊ ĩ eodẽ ſenſu reꝑit᷑ancilloꝛ.arꝭ.depo/

nẽtale. ? cõponit᷑ coancillo .i.ſil ancillo
Anclo as.aui.a.p.i.furari vł haurire.⁊ cõ/⸗
ponit᷑ ab an ⁊ cleo ꝓ abſoꝛbere.vł clepo is

*

ncoꝛo.as.i.ancoꝛas ligare vł firmare Et
BS ab ancozaore. ꝗ.ß
Anfringo.is.egi.ctũ.i.circũq̃q; frangere.
Ango.is.ere.xi.ctũ.a.t.i.ↄſtringere ſolicita
re afficere cruciare. Uñ.j. Re.j.Affligebat
q̊z eã emula eiꝰ ⁊ vehementangebat

Anguſtio.as.a.p.ab anguſtia.ſtie.vłꝑ ſub

tractiõʒ j.anguſto as.are.i.ſtrictuz facere.

guſtia mĩ aũt ĩ viſceriv vr̃is. Et ꝑ cõpoſi/
tionẽ coanguſtio as.⁊ coanguſto.as.

Anhelo as.are.a.p.i.feſtinare deſiderare.⁊
ꝓpꝛie ſigt reſpirare. Un Breciſmꝰ Reſpirat
moꝛiẽs. Ul ðꝛ anheloꝛ.aris.deponentale
Itẽ ðꝛ fuire vl adherere. Iñ anhelit;.a.ij.

2 — „ .

Animaduerto is.ere.n.t.i.ĩaĩo vᷣtere ⁊ cõſi/
derare itelligere cogitare. ⁊ ponit᷑ qñq; ꝓ

punire.qꝛ anq; pena irrogat ſᷣm qntitatẽ ł
qlitatẽ pcti vertit᷑ q̃litas ł q̃ntitas pene in

agio.vl qꝛ tũc vᷣtit iudex aim ad reũ puniẽ/

dũu.vt ꝑpẽdat qͥ pena ſit puniẽd?ꝰ.

Animo.as.are.a.p.i.aiam dare vł exhoꝛta

ri. audacẽ facere

Annicito as.i.cũ palpebꝛis ãnuere. ſiẽ faci

mus deſt ienates aliad eh paſpebꝛie,
igre vl aſſen/

re.ſʒ ĩ alijs ſignificatõibo eſt neu.ge.

Annuto.as.are.aui.n.p.i.annuere łaſſiãre

nutũ alicui facere.Uñ Plautꝰ. Alij annu
tat.alij annutitat.aliũ timet.aliũ amat. Et

eſt annutitare cũ oculo ãnuere.ſʒ annuere

⁊ qannutare cũ alio mebꝛo

Antegradioꝛ.erꝭ.antegreſſus ſũ.i.añ ire.et

retinet a ĩ pñti ſui ſimplicis.ſic ⁊ pᷣgradioꝛ.
Dꝛz etiã pᷣgradioꝛ.i.antegradioꝛ

Anteluco as.are.n.p.i.ĩ nocte vł añ lucem

ſurgere vl vigilare.ab anlucanꝰ vel lux

Anteſtoꝛ arꝭ.i.õ teſtari.ſ.teſtimoniũ ꝑhibe.

⁊ eſt abſolutũ.ab anti qð eſt õ.⁊ teſtoꝛ arꝭ.

Zutheion
rotigerehl

fitoos
Gfulaip

Aniſtsli
annqqre.
ſarütenoci
ur tſenefet
Uutiſtoſcs⸗
gbontitzd

Annonmn

igelireccde
ti
potbihfban
Uuineo⸗
Hpenoul a
acapern
Phcoser
Hpocppoo:
Nyoꝛiogs
rucckac

Deſitnimury
Rypreoco are.
nahitere Y.

ellogs gre,
fuiitonaindtcy
einignüͤckt

Hnonüſones

üͤitſtoeinadt

Nöbesßfigene
elolisape
ipcllreraple
nns. Poſtchpo

Pultiplin
nſccoponit⸗
Vglüſpellrel⸗

barlamore
hlugetplſog
eloig ere get
Nn hape
ngcenini

Penrurge
naeul ſin
1 icganig.
uomnbſliſti,

2
Naingnan

te
hintas
mrnini
min.
Akmnaln
nmnniRbenn,
debſarberſtg

slinetinne

lictrüigin
ati Ntrenti
henentangh

nuſtntei

Sarei ſnani.
mguſtuminat:
nim ms. Egch

18 1:contnsn

Minaredeſcan

Urii Nn.

vrons dehgin⸗
m.. Banhelt ti

Alinvimetc
r. tponit 6

an inniel
slännius penein
aimad rei dand
tponiic.
undeed ahann

is nucte ſüſt

ci hrs
ſarti
gta tacnini e
Mötneſtnene
inpiammgt iin

ro tagere gradiendo
Anticipo as:are.⁊ añ.
ſcʒ pᷣoccupare pᷣuenire.pmo cape
Antiq̊ as.i.antiquũ aliqͥd facere vel dicere

Derare. Iñ h appẽſoꝛ.oꝛ.⁊ app
ppeto is.ere.tiui.titũ.a.t.deſiderare.acqͥ/

Antipedo aui.atũ.i.equũ vnũ pedẽecũ alte

— ₰

capio is.ĩ eodẽ ſenſu.

Vlbł antiq̃re.i.euacuare.aliqͥd ad pᷣſtinum

ſtatũ reuocare. Hebᷣ.viij.Qð qũt antiqua

tur ⁊ ſeneſcit ꝓpe interitũ eſf
Antiſto ſtas.are.i.excellere pᷣſtare pᷣcellere.
ab antiſtes ?22
Anxioꝛ arꝭ.d.p.i.triſtari vł depauꝑari

Apage.i. r reced

ecede.vade.Apagite.i.
vadite.vl ſtate ĩ pace.et vidẽt᷑ eẽ aduerbia
potiꝰ qᷓ; ba.niſi qꝛ vidẽt̃᷑ diſcretioneʒ hr̃e
numeroꝝ

Aperio ui.aꝑtũ.cõponit᷑ ab a vł ad ⁊ pario

Iñ adaperio is.ire.i.valde agire

Apicio is.ere.a.t.i.ligare.ab apex..

Apoclvpſoꝛ arꝭ.i.reuelare H
Apoꝛio as.i.aꝑire enucleare ⁊ depauꝑare.
⁊ tũc eſt actiuũ. Itẽ apoꝛiare.i.laboꝛarevł

laboꝛãdo ſudare ⁊ antiari.⁊ tũc eſt neutꝝ.

nuenit᷑ etiã in deponẽti genere ĩ eodem

enſu. Uñ ad Coꝛinth. Apoꝛiamur ſʒnon

Ddeſtituimur.vbi pᷣt eſſe paſſiuum·
Appareo es.ere.ui.itũ.n.s.i.manifeſtũ fieri

el ſplẽdere. Iñ venit apparitoꝛ

Ap ello as.are.a.p.i.ad aliũ iudicẽ vocare

vl alteriꝰiudicq; audiẽtiaʒ poſtulare.Et vt

diẽ Berñ. in li. deoſideratõe. Appellaſſe in
ique iniquũ eſt. Iniq̃ ⁊ ipune iniq̃ꝝ appel/
lationũ fomes. Iniq̃ aũt oĩs appellatio ad
quã iuſticie inopia nõ coegit.appellare nõ
vt gues ſʒ ſi grauerꝭ lÄiceee6R6
Apello.lis.appuli.a.t.i.ad poꝛtũ venire.vł
ipellere ⁊ appellere.i.applicare.Uñ Teren
tius. Poſtq;ᷓ poeta aĩm ſuũ ad ſcribẽdum
appulit.i.applicuit· Põt etiã ſcribi ꝑ ſimpliex

p.⁊ ſic cõponit᷑ ab a.⁊ pello.is.⁊ ẽ apellere.
ab aliq pellere lamouere. Uñ.Apulſuſ ab
vbere.i.amotꝰ. Uñ Iſa.xxviij. Ablactatoſ
a lacte apulſos ab vberibo.i.amotos

Apedo is.ere.a.t.i.ſuſpẽdere lid are lpõ/
oꝛiꝰ.ꝗ. um
rere.requirere

Aplaudo is.ſi.ſũ.n.t.ialicui plauſũ faceꝛe
Appodio.as.aui.a.p.i.initoꝛ.ab ad ⁊ podio

Apono. ig. ſui. ſitũ. a. t. i.adiungere addere
In appoſit.a.ũ.⁊ ꝑ ſyncopã apoſt.a.ũ.

Hpꝛecioꝛ.arꝭ.appꝛeciatꝰ ſũ.d.p.i.eſtimare.

vuinera eius

recedite.

pciũ determĩiare. ⁊ ꝛ ab ad ⁊ pcioꝛ. Antiqᷣ

tñ p̃cio as.⁊ appꝛecio as.ĩ actiuo ge.decli⸗

nabant

Hmꝛebẽdo dis oi.ſum.a. t··. arriptiood)
AHppꝛimo app̃ſſi.ſũ.i.ad aliqᷣd pᷣmere ł iuxta

Appꝛopio as.are.n.p.i.appꝛoximare.⁊ ðꝛ ab

ad ⁊ ꝓpio. Uñ Luc.x.Appꝛopiãs alligauit

Apto as.are.a.p.i.habilitare adiũgere.Et

cõponit᷑ cũ ad cõ ⁊ p. Jñ ꝑ cõpoſitõʒ ĩepto

as.i.infatuare.ineptũ faceerrHZ.e
Aquoꝛ.arꝭ.d.p.i.ad aquã ducere.vł potare

gialia. Et cõponit᷑ cã ad.vt adaqͥꝛ.ĩ eodem

ſigto. Inuenit᷑ tñ actiuũ.ada.as.vide ſu/

pꝛa adaqus 22212125?“ͦâĩ«Rͤeg

Aragapo.as.are.a.p.i.effodere vł ſculpere.
Arbitroꝛ.arꝭ.deponẽtale.i.exiſtimare bkeſti
mare.ſʒ differt. qꝛ exiſtimare łeſtimare eſt
apõð aĩz nr̃m.arbitrari vᷣo iudiciũ aĩpferre
Arceo.es.ere.arcui arcitũ vł artũ ꝑ ſynco/
pa.a.s.i.ↄſtringere remouere ꝓhibere co/
gere. Et cõponit᷑ cũ ex.vt exerceo. Itẽ cuʒ
cõ vt coerceo.es.ere.i.ↄſtringere.
Arcerſo ⁊ arceſſo.vide in accio

Architectoꝛ.arꝭ.i.tecta pncipalit᷑oſtruere.

Arcuo.as.are.a.p.i.curuare.ab arcꝰðꝛ Iñ

arcuatꝰ.i.curuatꝰ l
Irdeo. des. arſi arſũ.n. S. pła ſigᷓt. Uñ. Ar/
det mẽs.ardet clypeꝰ.focus ardet ⁊ edes.
Hec amat.hſᷣ ſplẽdet..̊ vꝛit.⁊ vꝛit᷑ illa. Et
cõponit᷑ cũ ex.vt exardeo es.⁊ cũ in.vt ĩar/
deo es. Itẽ ab ardeo ĩchoatiuũ ardeſco q
qð cõponit᷑ cũ re.vt redardeſco ĩterpoſita

d. Et ardeo cũ oĩb ſuis cõpoſitꝭ ẽ neutꝝ ⁊

abſolutũ.pᷣterqᷓ; q ponit᷑ pꝑ cõburere.tunc
eſt trãſitiuũ ⁊ eget obliq̃ Uñ Johᷣ.xv. Col
ligẽt eũ ⁊ in ignẽ mittẽt ⁊ ardet
Arefacio.cis.ere.n.t.i.aridũ facere.⁊ ðꝛ ab
arere infinitiuo de areo ⁊ facdio
Arefio.fis.arefactꝰ ſũ.i.eſſe vł fieni aridum
Areo ares arui.n.s.⁊ caret ſupĩo.i.eſſe vł fi
eri ſiccũ. Et cõponit᷑ cũ in.vt inareo.es. et
cũ ex.vt exareo eſ.⁊ ꝓðᷣ.a. Uñ auroꝛa Sic
ſine doctrina marcidꝰ aret amoꝛ.ſij gro.as
eã coꝛ. Uñ qͥdã.Terrã nulł aret ĩq̃ vis ſe

minis aret

Argumẽtoꝛ.arꝭ.d.p.i.diſputare vl arguere

Arguo guis.gui.utũ.a.t.i.ꝰuincere accuſa

re ↄſtrigere.⁊ ↄpõit᷑ cũ cõ.vt coarguo.is.⁊

re. vt redarguo.is.J ñ argut.i. ca llia⸗ ſtre
nu.acut ĩ loquẽdo.J n hec ar tla i eſt

Verſucia vkcalligitas Ji. arguto as.i.ver

bis ipugre vl diſcrete . öfende. repᷣhẽdere

Arieto as.are.a.p.i.cũ ariete tali inſtt̃o per

Hrioloꝛ.aris.lat ſum.d.p.i.diuinare
Ariſtoꝛ.arꝭ.d.p.i.colligere ariſtttas

Armo as.are.a.p.i.arma induere. Jñ vᷣba

7

lia armatoꝛ.trix.tio.

AXlro as. rare.n. p.i.terrã ſcindere vł ſulcos

cũ aratro facere. Iñ aratoꝛ.trix.⁊ h̊ aratu
ra.re. Iñ ꝑ cõpoſitõʒ exaro.as.i.deſcribe/
re vł valde arare.⁊ ꝑaro.i.pꝑfecte aro.⁊ ob
gro.i.circũ vł vndiq; aro. Et aro ẽ neutꝝ
cũ cõpoſit excepto exaro ꝓ deſcribere.Et
aro ẽ trãſitiuũ ⁊ hʒ tertias ꝑſonas paſſiui.
vyt aro terrã.⁊ terra arat᷑ a me
Aromatiʒo.ʒas.i.redolere.⁊ ðꝛ ab aroma⁊
ponit᷑ qñq; trãſitiue vt ego aromatiʒo hũc
i.qaromate vngo.łaromate redolẽtẽ facio
Hlreſtare ẽ aliquẽ vł bona ſua ꝑ mãdatũ iu
dicis ipedire ne remoueãt᷑a loco donec cõ
querẽti rũdeat.vt.c.ij.ð cri.fal.⁊.l.legatoꝝ
f. de interdic.⁊ rel.
MHirrideo.des.ſi.ſũ.n.S.i.ad aliqͥd ridere vel
ciũ ridẽte ridere.Etiã idẽ eſt ̃d fauooo
Arrigo.gꝭ.xi.ctũ.pe.coꝛ.a.t.i.ſurſũ ł valde
vl ad aliqͥd regere.⁊ ðꝛ ab ad ⁊ rego muta
ta d.in r. Uñn Cerẽ.Arrige aures pãphile
Mrripio pis.pui.ptũ.a.t.i.luadere.ad aliqͥd
agendũ raꝑe vl aggrreid

Arrogo.gas.pe.coꝛ.a.p.i.ſuꝑbire Itẽ arro

gare ẽ ſuꝑbiã ⁊ arrogant acqͥrere Jũ arro
gãs.i.ſuꝑbo.ſe extollẽs. Itẽ arrogareẽ ali/
quẽ qͥ ſui iur ẽ in filiũ reciꝑe. Jñ arrogatꝰ
filiꝰ ð ille q ſic aſſumit᷑ ĩ filiũ.et arrogatoꝛ
eſt pꝛ qͥ accipit aliquẽ ̊ mõ ĩ filiũ. Et dꝛũt
arrogare ⁊ adoptare.qꝛ ille adoptat᷑ qͥ nõ ẽ
ſui iurꝭ ſʒ alter ptãti ſubiect? Sʒ arrogat᷑

ille qͥ pᷣmo ſui iurꝭ ẽ.⁊ ꝑ arrogatõʒ trãſitin

—

poteſtatẽ pꝛis.ſ.arrogatoꝛꝝꝭ Uñ Arrogoqͥ
ſu eſt. ſʒ hʒ meꝰ eſſe neceſſe. Pr̃is adopto
ſuũ ſʒ patris ꝑmanet idẽ.De h̊ de cog.le. c.
Vvnico in geoeols.
Arſeuerſe vᷣbũ ẽ defectiuũ imꝑatiui modi.
ſcdᷣe ꝑſone.i.auerte ignẽ.⁊ ðꝛ ab ardeo.łar

Arto. tas.tare.i.frequent᷑ arcere ł copulare
In h ⁊ h artabil.⁊ h le. Jñ etiã ꝑ cõpoſitõ
Artuo aſ.qð nõ eſt ĩ vſu.ſʒ cõponit᷑ exartuo
as i diuidere ⁊ deartuo ſir ꝓ diuidere.⁊ ẽ

ꝓpꝛie diuidere ⁊ ſeꝑare art a ſe ĩuicẽ.vt de
gallinis ⁊ ſiłib. Iñ vᷣbalia. Vñ plaur In
captiuis ego erũnatꝰ ⁊ deartuat ſũ miſer
Aruſpicoꝛ.arꝭ.pe.coꝛ.d.p.i.diuinare
Noante O&
Hſcẽdo dis.di.ſum.n.t.i.ad aliquẽ altũ lo/

—

cum ſcãdere. Iñ aſcẽſus.a..dd.
Hſcio.cias.aui.a.p.i.acuere vel dolare.ab
aſcio ſcis.vel aſcia ·⸗ —
Aſcio.ſcis.ſciui.ſcitũ.n.q.i.adiũgo adqͥro.
exad ⁊ ſcio.⁊ ſubtrahit᷑ d.Et cõponit᷑cum
eiſdẽ.⁊ retinet d.cauſa differentie.⁊ ðꝛ ad/
ſcio.ſcis.i.voco. Iñ aſciſco ſcis.⁊ adſciſco
inchoatiiagg
Aſcribo.bis.pſi.ptũ.a.t.i.aſſerere adijcere
Aſpero ras.a.p.i.aſpeꝝ facere.Et cõponit᷑
exaſpero.s.
Aſpergo.g.ſi.ſũ.a.t.i.diſtantoꝑire.pfunde
re.⁊ ðꝛ ab ad ⁊ ſpargo ⁊ mutat᷑a.in e.⁊ ſub
trahit᷑ d Iñ aſperſoꝛiũ ⁊ aſꝑgito as.⁊ aſp⸗/

ſo. as.frequẽtatiua.⁊ ab aſperſo as.aſperſi

to aliud frequẽtatiuuuu
Aſperno.nis.aſpꝛeui.tũ.a.t.i.valde ſperne
re. In aſpernoꝛ.arꝭ.d.p.ĩ eodẽ ſenſu.vł cõ

ponit᷑ ꝑ ſe exad ⁊ ſpeno.
Hſpicio cis.xi.ctũ.a.t.i.añ vel ad aliquid ꝓ
ſpicere.ab ad ⁊ ſpecio.mutata e.in i.⁊ abie

cta d. In aſpect? tus.tui.⁊ aſpecto as.fre/
hentariun.
ſp

iro ras.raui.n.p.i.anhelare conari de/
uenire valde ſpirare vl fauere.Et tractũ ẽ
ꝗ vẽtis qͥ qñ flant ⁊ ſpirãt.naut fauẽt.⁊ ðꝛ
ab ad ⁊ ſpiro.abiecta d. Itẽ inuenit᷑ p ele/
uari. Un in cãticis. Donec aſpiret dies ⁊ ĩ
clinent᷑ vmbꝛe

Aſpoꝛto as.are.a.p.i.poꝛtare.abirea longe

alioꝛſũ abſentare remouere ð loco ad locũ
poꝛtare.⁊ cõponit᷑ ab ab ⁊ poꝛto mutata b

in s.ſic̃ aſpello dꝛecã neſi appoꝛto apello

diceremꝰ.ab ad cõpoſita eſtimarenk

Hſſectoꝛ arꝭ.ctat ſu.d.p.i.ſeqndo adipiſci

ſeqͥ. ab ad ⁊ ſectoꝛ arꝗ5.

Aflentio tj.ſi.ſum.n. q.i.aſſenſuʒ pᷣbere. Iñ
Haſſenſio onis ⁊ Haſſenſia.ſie.i. ↄſenſus in
qualibet re.⁊ h aſſenſus.us.ui.⁊ aſſentane

us.a.ũ.qͥ cito pᷣbet aſſenſum.⁊ aſſenſoꝛ.arꝭ

d.p.i.qadulari.Nam adulatoꝝ eſt aſſentire

Et aſſentioꝛ tiris.d.q.inuenit᷑ in eodẽ ſen⸗

ↄſenſerunt.

ſu. Unde Geñ.xxxiiij. Aſſenſi ſunt om̃s.i.

Aſtentiſco ſcis. incho.i incipis aſſentire
Hſſero.rꝭ.ſeui.itũ.n.t.i.plantare.ſʒ aſſero ¶

ſniat
ſem f
aſersdn
9 felbentan
ſaasadt
tchaſouen be
Phtsſml,
ſcgre) t
Niſſcoteal
Cidockna⸗
aſclvſes
i paocloo

Mduogsaed

Aignons4
donere
Uliolisllirea
Etieodeſen

Aliomenia

entpdCü
us tus mi.
to.s frequi⸗
Mimilogs.

VvVioſim

Mooas.
ſangere
ifoſfio Kene
ſeuitium

Mcoſues ſcten

deſler. Jalie
aſueco. Cs in⸗
uelatleuntdin
Mnacesgceti⸗

MNinndins,

allolori bne

ſlus ſitiſti

ladſenuitii ſ

cpopis puin

f erevel ſrepiu

nun yela
g, lexre, g t,
Me. 44.

dpidin
te h

tlad
Aus . 8

Auere vel We

n. 14. üi
ld. Etciponi
ann 4
Alcilcoſcis

tlaſſererm
lce Si

ldiſnntoirzt
01 mutakaintis
i⸗ eennn

täatipldein.

9iceſnſats
mo.
Ai wladalignit
mucatae in iadbe
tawtsft

belareconenide/
Uuere. Ettractü?

t naus, tnaa d

i inncniip er,

eigtaden

tareabireslong
oucredlocdadl
ad! nonltn
n eia wwipin

S ſe

⸗ 1 t 6 ,

ſerui. ſertũ. a. t.i. liberare manumitteꝛe Itẽ
aſſerere.i. affirmare vel adiũgere. Iñ aſſer

aſſeris.qꝛ vnꝰ alteri inſerit᷑. Iñ etiã aſſ⸗ erto

AQs. frequentatiuu
Aſſeuero as.aui.pe.pð. i affirmo vkaſſero.

2382 a ſeuero as.qð nõ eſt in vſu
Aſſideo des.di.ſum.i.iuxta ſedere vł cõpa⸗
rari ⁊ aſſimilari ył eſſe ſiłeʒ. In pma ſigni
ficatõe ↄſtruit᷑ cũ dtõ ⁊ actõ in eodẽ ſenſu.
vt aſſideo te.aſſideo tibi.Et qn cõſtruitur
cũ dtõ eſt neutꝝ.ſʒ qñ cũ actõ eſt actiuum.

In aſſeſco ſcis. frequentatiuũ qſi inchoa

tiuũ p aſſideſco
Aſſiduo as. are. a. p. ieſſe vel fieri aſſiqnuum
Aſſigno as.a.p. diẽ pfigere vel dare vl ex
ponere
Aſſilio lis.lire. q.i. aggredi inadere ĩ ipete
re.Et ĩ eodẽ ſenſu ↄſtruit᷑ cũ dtõ ⁊ actõ.vt

Alſſilio menia.⁊ aſſilio menid. Itẽ aſſilire

neutꝝ.i. cũ gaudio ſalire ad aliqd Iñ aſſul
tus.tus.tui.i.impet aſſumpt⸗ ſaltu. aſſal
to.as.frequẽtatiuũ
Aſſimilo as.are.a.p.i.valde fimilare Inne
nit᷑ etiã aſſimiloꝛ aris.d.p.in eodẽ ſenſu

Hſſocio as.a. p. iſe alteri amicabiliter con/

iungere

Mſſiſto ſtis. ſtere. i. iuxta vl circũſiſtere ad

ſeruitium
Aſſueo ſues.ſueui. vkaſſuet ſum.n. g.i. val
de ſuere. Iñ aſſuetudo.inis.⁊ aſſuetꝰ ta.tũ

⁊aſſueſco.ſcis.inchoatiuũ. Vñ. O puer

aſſueſcit leuit᷑ dimittere neſcit
Aſſum ades adeſt.i.pñs ſum. 282 ab ad 7
ſum mutata d.in s.Quidã tñ ꝑ d. ſcribũt
cauſa ↄſoꝛtij pᷣme ⁊ ſcðᷣe ꝑſone

Aſſumo mis. mere . t. ad ſe vl 44 aliquid

ſumere
Aſterno nis. aſtraui atũ.a.p.i. ad vel i iuxta
vł valde ſternere.ab ad ⁊ ſterno.⁊ abijcit᷑d

Aſto ſtas. ſtiti. ſtitũ. n. p. i. iuxta vl ĩ ↄſpectu

vel ad ſeruitiũ ſtare

Aſtrepo pis.pui.n.t.i i iuxta vl in conſpectu

ſtrepere vel ſtrepitũ facere

Aſtringo gj.xi.ſtrictũ.a.t.i.iuxta vki i coſpe⸗

ctu ſtringere vel cogere

Aſtruo is.uere. atr affirmare aſſerereallit i

milare⸗

ante C

Niuan ſteß nas. n.p.i. aduerſariab ad et ta/
mino as. d. mutata in t. Itẽ attaminare.i.
purgare farinã cũ ſetatio. Pap̃.diẽ. Ana⸗

minare inanare coꝛrũꝑe vſurpare

ttero rꝭ. criui. tritũ. a. t.i. valde terere. u
Job. xiiij. Donec atterat᷑ celũ nõ euigila⸗
bit. Iñ attrit?ta.tũ.⁊ attriti

Atteſtoꝛ arꝭ.d.p.i.valde teſtaai
Atticinoꝛ narꝭ.d.p.i.ad ignẽ titiones adui⸗
cinare.ab ad ⁊ ticinoꝛ aj.

Attineo nes.nere.nui. tü. n. S. i. valde teneꝛe

vl ꝑtinere.⁊ ꝑtinet ad ꝓpinquos.vt iſte at/
tinet mihi ĩ tali Sdu. ðꝛ ab ad 7 teneo.mu
tata e. in j.

Attingo. gtigi. tactü. . valde vliuxta tãge

ge vl accedere.⁊ ðꝛ ab a 7 tãgo. mutatad
in t.⁊ a.ſimplicꝭ in j. H
Attono nas.a. piſtupeſacere temere toni⸗
truo
Atrrabo. bis. traxi tractũ. trabere. a.t. i ad
ad ſe trabere abbꝛeuiare.ex ad ⁊ traho is.
Attrecto tas.vł mag attracto tas.a.p.id ẽ.
frequent᷑ attrahere iuxta tractare ꝓpe tãge
re.palpare. videtpꝛie ad tactũ coꝛꝑaleʒ
ptinere. Vnñ Geñ.xxvj. Si attrectauerit
pr meꝰ.vel attractauerit f̃m aliã lrfam

ttribuo buis. buere. buti. a.t.i. Eparatim

adiungo

A ante B

Huctionoꝛarj. d. p. i. mercari. ᷓres ſirenne
augere. Iñ auctionatoꝛ o⸗..q̊d qñq; acci/
pitur ꝓ imꝑatoꝛe. Iñ etia Hauctionar .ria

riũ.i.mercatoꝛ qui res ſuas auget
Auctito tas. pe. coꝛ.i. frequent augere
Aucto tas.i.frequent᷑augere
Aucupoꝛ parꝭ.pat ſum.d.p.i.aues capere
⁊ dicit ab? guceps.⁊? qũq; ponit ꝓ augura/

riz ꝓ acquirere Iñ aucupatoꝛ aucupatrix

aucupatio.⁊ h̊ aucupat tus.tui.⁊ coꝛ.pe.
Vnde Ouidi epi.ix.Aucupoꝛ infelix. in⸗
certe murmure fame.

Audeo des. auſus ſum vᷣbũ neutropa ſnnu
id eſt pᷣumo. Iñ audax.i.pᷣſumptuoſus
Audio dis.dire.a.o.i.auribo ꝑcipe. Iñ ver

balia auditoꝛ auditrix auditio onis. au⸗
ditus.tus.tui.⁊ audimen ꝓeodẽ

Auellere.eſt auferre violenter vl extirpare

vt.ff. de incen.rui.nau.l.iij.S.nõ ſolũ

Auebo bhis.auehere.i.aſpoꝛtare ᷣm Papᷣ.
Auento tas.taui.auẽtare.id eſt.auenas era
dicare. Et dicit᷑ ab qauena bßm Huguitiõz.
Papias vero dicit. Auentare A truncare

eradicare

Aueo aues aui quere.n. s. i cupe.? caret 6 u

inis. VUnñ Lucanꝰ. Omia ceſar auet. Et
birrbis Sidare mltaporks d dchid

habes. Et nota ꝙ inuenitaue auete aueto

auetote.auere ꝓ ſaluũ eẽ. ſicẽ ſalue ſaluete.
ſalueto ſaluetote ſaluere.Et idẽ dicẽdũ eſt
deaue ⁊ vale.ſʒ vale ĩ receſſu.ſalue ⁊ aue ĩ
agquẽtu ꝓpꝛie. Ubł ſalue vtrũq;.ſ.aue ⁊ vale
cõpᷣbẽdit. Uñ Greciſmꝰ.Aue dic veniens
de iure valeq; recedẽs. Hoc vᷣ̈bũ ſalue cõ/
5 hendit aueq; valeq;
uerſoꝛ.arꝭ.i.deteſtoꝛ ſᷣm Pa
Huerto.d.ti.ſũ.a.t.i. n eeſi ñ pᷣj. Auer
te ocłos meos ne videãt vanita tẽ Itẽ aueꝛ
tere.i.poſt tergu vᷣtere. Inuenit᷑ ec auertoꝛ
terꝭ.uerſus ſũ ᷣbũ deponẽs.i.ſpernere vi/⸗
lipẽdere recuſare. U'ñ Boetiꝰ i.j.ð ↄſolat᷑.

Heu heu q; ſurdos miſeros auertit᷑ aure

Auerunco.cas.caui.a.p.i.gauenas euellere
Naã rũcare dicũt euellere
ufero anfers abſtuli ablatũ.i.eriꝑetol
re. ab ab ⁊ fero

Auferro.as.aui.are.i. fenũ auferre. d2 ab

ab ⁊ ferrum

Augeo ges. qauxi auctũ augere. .s.i. ampli

ficare. augmẽtũ dare
Augeſco ſcj. vᷣbũ ĩcho.i.ĩcipio augere
Hugmẽto.as.are.ani.a.p.i.ãplificare.In/⸗
uenit᷑ etiã ĩ deponẽti genere augmæctoꝛ. 9
in eodẽ ſenſu

Anguroꝛ. arꝭ d. p. i. diuiare. In vbalia. 7 5

anguriũ rij.i.tal diuiatio.ᷣm Hug. Unð
Ouið.epi.Pꝛotinꝰ ipᷣa meos auguroꝛ eſſe

deos. Dz etiã auguro as. neu. Inuenit eti

am augurioꝛ qttuoꝛ ſyllabaꝝ. Uñn Geñ.xl
iiij. Cyphꝰ quẽ furati eſtꝭ.ipᷣe eſt in q̊ bibit
oñs meꝰ.⁊ ĩqͥ auguriari ſolet. Sʒ foꝛte vi
cio ſcptoꝝ lr̃a ibi ẽ coꝛruꝑta.⁊ ibi dzʒ eẽ au

gurari. Pap̃.ãt dic. Auguroꝛ cõe antiqͥtuſ

ꝓ modo ðꝛ auguro as.aui.atũ.neu. Sʒ
Pia ꝙauguroꝛ nũcẽ deponẽtale⁊ maszl in
vſu q; auguro gs.
Auieo auies.i.ligare.vᷣbũ defectiuũ
Auro ras.raui.ratũ.ðꝛ ab auꝝ.⁊ copoͤit cũ cũ

in.vt inauro as.⁊ cũ de.vt deauro aſ. idẽ

eſt qd auꝝ alicui rei ſuꝑponere

Huroꝛo ras.raui.rare.iilluminare. 8: ab

auroꝛa re.

Auſculta re ẽ obedire atrede t audire mãda

tuũ cũ effectu.vt.c.illð.ð maio.⁊ obe.iĩ glo.

Auſpicoꝛ.arꝭ.d.p.i.diuĩare. Iñ H auſpica/

tio onis.⁊ h auſpicatꝰ us.ui.
iſtrino nas. a. p. i. coꝛrüpe viciare macrũ
facere.⁊ ðꝛ ab auſtrinꝰ

Auſtro as.are.a.p.i.hũidare.⁊ 8: ab auſter

Hutoꝛiʒo al. Fauors as.ĩ eodẽ ſenſu.i.affir

mo. 4 utenticũ facio

Hutoꝛiʒare eſt cingulo milits ant oꝛaini⸗

clericũ decoꝛare vel oꝛdinare

Antumo mas.maui.mare.a.p.i.affir irmare.
putare ſuſpicari credeꝛe.qᷓi a mẽte ſic hxie’-
credere.⁊ ðᷣꝛ ex timo.qð ẽ mẽs ⁊ ab. muta/

ta b. in v. Iñ h̊ autuma me.i.exiſtimatio

Auxilioꝛ arꝭ atꝰ ſũ.d.p.i.auxiliũ pᷣbeo ldo.
⁊ ↄſtruit᷑ cũ actõ ⁊ dtõ vt Auxilioꝛ te ⁊ nbi

In auxilias.d.pꝑticipiũ.⁊ auxiliatoꝛ.trix

tio.⁊ H̊ͥ auxiliamẽ.inis.⁊ h̊ ⁊ augliabil .

H le.idẽ qðᷣauxiliariꝰ

ungiam bbere

* Acchoꝛ: ar.. dei. furere
tare. Iñ v̈balia. ⁊ baiulꝰ li d p

portitoꝛe ⁊ꝓ nutritoꝛe ⁊ ꝓ baculo ad baiu
lãdũ apto ðꝛ ⁊ p honn. .qꝛ ibi marces baiu

lant᷑. Et baiulatta tũ.i.poꝛtatꝰ

Balbutio butj.tiui.tire.i.male⁊ trepide lo

qui incõgrue

Balneo as.are.a.p. i abluere vla ſoꝛdibus

mundare

Ballo las.lani.lare.i.huc ⁊ illuc iclinare. et
vonif᷑ qñq; ꝓ vacillare. ⁊ ð a baiulo las.

alo las. laui. lare. n. p. i. ſonũ emittere. et ẽ
ꝓpꝛiũ ouiũ. In balat tal vox ouiũ.⁊ cõpo
nit cũ de. vt debalo las.i.valde balare
Balterio rꝭ.riui.rire.a.q.i.cingere

Baptiʒo ʒas.a.p.i.lauare vł mũdare.vl ba
ñ Ecci.xxxiiij.Qui bapti
ʒ3ata moꝛtuo.⁊ itex tãgit moꝛtuũ.qͥd ꝓfi/

ptiſmũ ↄferre.¶

cit lauatio illiꝰ

Bannire ſᷣm vulgare gallicoꝝ ⁊ lobardoꝝ .
videt᷑ eſſe idẽ qð ꝓſcribere Iñ ðꝛ bannitus

qſi ꝓſcriptꝰ de ciuitate. vt ĩ ꝓphe. ff.

Barbariʒo zas.i. crudelit᷑ agere vłbarba/
riſmũ facere.vł barbariʒare ẽ moꝛe barba

roꝝ vti in quacũq; re

Barrhio. ri. riui.ritũ.i.clamare.⁊ ẽ elepyhi/

tis.⁊ ðꝛ a barrhus

Baſſo as are. a. r. oeponere dezmere

E0

Beatifico cas. a. .borß facio. ⁊ öꝛ a beatũ

⁊ facio. Iñ vᷣbalia

Belligero ras.n.p. i. bellare TUñ Mich. iillj

Et nõ deſcẽdet vltra belligerare

Bello las.laui.n.p.i.pugnare.⁊ cõponitur

cũ de. vt debello.as.a.p.i.expugno

Axungio gias glare . axungia vngere kax⸗

. b a Baiulo as. are. 4. p.i. poꝛtare. ſuſte

Bidhtocs
Bidiorn n
e ide
dicia On
baii
cze⸗ e
Neict
Hen teri
Aoptnmt
Bei tir
chiodbni
noleglcti
horulixauor
fiinmi
lccicere Un.
gebigictriin
ſraſaltn
i Biclcder
dicocnzre
dichſich
Beneiaco
1ſacio
Veneplacec
Nyetplaa
Veogoqge.
ſcer. edral

bbobis bibin
doennguere
felucnne
Gibo rababiob
Ginonsmnara
ſons lapi⸗
hnläun
penurtvann.
um
H 4.
Kiaz

anmnni

ſad. din die

lkcidt.
inci 5

mün⸗ Mor
dinar
nahieffn
elanaſ,
S
Ameienie,
ranrlüße
n Zmlang
it annlim⸗

4 15 . te
wedale

mmone
umngangt

nte
Plfurere
cA iponnis
lm 1baimlt
netpbaanoaie
m.cribimersta
tülpornt

01
7
4

mimlet

lucena ſorns

ct Aucicimet
roa bainlohs
onäemimreai
wroviũ ccpo
nlbe bulote
angere
tmüdare Nd
min Oniwape
mormmi. 86 N

lcon 1 oarin
Nipben⸗
it ag Nbrbe
rhntenporint

e ,„
Udummrtiiii

ged Nnete
honatd

heĩ ciotade

Are i

Abeligenne
ugintth⸗

1olchli

bene ⁊ placeo.

Buãdico cis.xi. ctũ.ẽ glam vłgraʒ dare.vñ

Buůͤqdicat nos de' Qñq; ẽ merita augmẽta

re. Uñ Geñ.xvij.dñs dixit ad abꝛaã. Bñ/

Ddicã ei.Qñʒ eſt ſolennẽ ⁊ celebꝛẽ ↄſtituere

Unñ Geñ.ij.Et bñdixit dñs diei ſeptimo.
Oiñq; ẽ ↄſecrare.vt Sacerdos bñdic pa/
nẽ.i.coꝛpꝰ xpᷣi in altari.Qnq; adoptare.vt

Beñ.xvij.⁊. xxviij Iſaac bñdixit Jacob.i.

agdoptauit. Qñq; poit᷑ p futura pᷣdicere. vt
Beñ.xlix. Jacob bũdixit duodecĩ patriar

chis.qbuſdã em̃ filijs bñdixit. ⁊ buſdam
maledixit.i.futura pᷣdixit.OQñq; ẽ bona tẽ/

Po⸗alla augmetare. Uñ Job. vlt᷑. Dũs aãt

ndixit nouiſſimiſ Job. Qñq; ponit᷑ p ma
ledicere.Un.iij. Re.xxj. Naboch deũ ⁊ re/
gẽ bñdixit.i.maledixit Ita ðꝛĩ hiſtoꝛijs.qꝛ

hebꝛei ſolẽt noĩare mala a orijs.vt pʒ Job

ij. Bñdic deo ⁊ moꝛere.i.maledic. Uñ bñ/
Dico qũq; regit actm̃.⁊ ſic ẽ actiuũũ. Qñq;
Dtem̃.⁊ ſic eſt neutꝝ

Benefacio cis.feci.ctũ.n.t.cõponit᷑a bene.

7 facio l
Beneplaceo ces.cet.cui.n.s.cõponitur a
Beo as.·are.aui.a.p.i.remunerare.vel btm̃
facere.⁊ ðᷣꝛ a bñ vel bonus

Bagante o

Bibo bis.bi. bitũ.a.t.i.ſitim cũ liq̊ͥꝛe humi

do extinguere. Itẽ bibere nature eſt. pota

reluxuſie
Bilbo vel bilbio bis.n.g.i.ſonitũ facere

Bimo as.aui.are.a.p.i.duplicare.⁊ ꝓð.bi.
Bino as.aui.a.p.i.duo ⁊ duo inſil ↄiũgere

⁊ cõponit᷑ cũ cõ.vt cõbino as.
Bipertioꝛ bipertirꝭ.d.q.⁊ bipertio tis.n.q.
id eſt.ĩ duas ꝑtes diuidere.a bis ⁊ partioꝛ.
vel partio. tis.
Bito as.are.n.p.i.ꝑgere.⁊ ðꝛa bitumẽ Ueñ
Plautꝰ in gurgulione.Quis mihi in terra
eque foꝛtunat ſi illa ad me bitet

ante 4

Blandioꝛ.dirꝭ.ditꝰ ſum. d.q.i.adulari.⁊ cõ

ſtruit᷑ cũ dtõ.vt Glãdioꝛ tibi.i.aduloꝛ. In
uenit᷑ etiã cũ actõ in eodẽ ſenſu. IJñ blandꝰ

da. dũ ⁊ blãdicia cie.⁊ h̊ͥ blãdicies ei.i.adu

latio. Et cõponit᷑ Deblãdioꝛ.i.valde blan

dioꝛ. Eblandioꝛ Reblandioꝛ.id eſt.iteruʒ
blandioꝛ

Blaſphemo mas.mare.a.p.i.detrahere vel

rep̃ᷣhendere vituꝑare. In blaſphemia mie

⁊ptr plaſphemie.axꝝ.i.detractio vł vituꝑa

tio. Vñ Pꝛudẽti in ſichomachia. Hõ tu/
lit vlteri capti blaſphemia mõſtri.vᷣtutuʒ
regina fides. Itẽ blaſphemare ꝓpꝛie⁊ ſtri/

cte loqndo ẽ iniuriam deo irrogare.qð fit
aut cũ ei attribuit᷑q̊d nõ ↄuenit ei.qð eſt

miſericoꝛdiã.aut cuʒ ab eo remouet᷑ q̃d ei
ↄuenit qð eſt ↄ iuſticiã.aut cũ creature at/
tribuit᷑ qʒ eſt ꝓꝛiũ dei.qð eſt maieſtateʒ
Et ſic Mat.ix.ſcribe iudicabãt cũ xpCᷣs pa
ralitico dixit. Tibi dimittũt᷑ pctã. Uñ di/
xerũt. Hic blaſppemaa
Blatero ras.raui.i.ſtulte vł ſine cauſa loꝗd
detrahere declamare vl ſtrepite aliqͥd loqͥ
⁊ ꝓferre.i.metu.trepidãtia vᷣba dicere.qð
⁊ balbutire ẽ.⁊ eſt ꝓpꝛie cameloꝝ. Jũ blate
ro.onis.qͥ ita blaterat r
Blatio tis.tire.n.q.i.ꝑplexe ⁊ impedite loqͥ
Vnñ Plautꝰ in amphitrione.QOð ĩtellige /

* *

i.pᷣcipue loqͥ.⁊ ðꝛ a blata te.

Iunte

re qᷣſq; potꝭ eſt ita nugas blatis.Et blatire

Gobino.nas.nare.n.s.i.ouiciari damnare

clamare.a boo boas Iñ h̊ bobicinatoꝛ.cõ
uiciatoꝛ vel tricoſus ⁊ incõſtans
Bombicino.as.i.bombicinũ ⁊ purpurã fa
cere. Iñn bombicinatoꝛ.oꝛ;. qͥ purpurã fac
Bombizo.ʒzas.ʒare.i.bombos facere vł cla

mare. ? ꝓpꝛie eſt apũ qñ clamãt ſuo mõ Jñ

hec bombiʒatio.onis.ipᷣa voxapũ
Boo.as.aui.are.n.p.i.ſonare clamare mu/
gire vl vocare.⁊ cõponit᷑ cũ re.vt Reboo.

as.i.reſonare

Bꝛacho.chas.are.a.p.i.aliquẽ bꝛachas in/

duere.⁊ ðꝛ a bꝛache.aꝝ.⁊ cõponit᷑ cũ in.vt
inbꝛacho.as.ĩ eodẽ ſeſu.⁊ de.vt debꝛacho
as.i.bꝛachas extrahere .
Bꝛeuio.as.are.a.p.i.bꝛeuẽ facere.⁊ cõponi
tur cũ ab. vt abbꝛeuio Z
Giiſe ins.l.Kangere expmere elicere. et ðꝛ
a bꝛiſin JMM
Bꝛumeo.es.ere.vᷣbũ excepte actiõis.i.bꝛu/⸗
mã facere.vł bꝛumere.i.ſtultũ ⁊ bꝛutũ fie/

ri. In bꝛumeſco.ſcis.incho.
Bꝛuteo.es.ui.n.s.i.eſſe vel fieri bꝛutũ. Jñ
ꝛuteſco ſcis.incho.i.deſipere.Et cõponi

tur cũ de.vt debꝛuteo.es.

agante P

Guccino.as.are.i.cũ buccina ſonanr

. — .
.⸗ “ „

Bucco as.qui.are.a.p.i.buccã facere vł in
Alarę.⁊ cõponit᷑ cũ in.vt inbucco ꝗs.aui.a.
tkra moduü magn
Bullo as.are.a.p.i.ſigillo.as.Iñ bullatus
ta.tũ.i.ſigillatuas· S

Bullio lis.liui.litũ.n.q.i.ad ignẽ feruere.

rẽ liquida a fundo vaſis ex ĩpulſu caloꝛꝭ tu
mere. UIn. Bullit res liqͥda qũ vehemens
caloꝛ illã Cogit feruere.necnõ feruẽdo tu

onis.i.tumoꝛ aqᷓ bullietis.
Buo buis buere butũ.a.t.i.pfundere.⁊ ñ ẽ
in vſu.ſʒ mag ĩ cõpoſito.vt imbuo debuo
cõbuo.⁊ ſignt abũde ꝑfundere.⁊ deriuat᷑
a bibo bilibs

Buſto ſtas.i.ſepelire vł cremare moꝛtuos.

782 buſtum S”

Abio gqs. 9. p. i. pfoꝛare. ð a cabo
c QOachinnoꝛ.qrꝭ.d.p.i.rideo.qð an
tiq dicebãt cachinno nas. Inde h
coachin “

chinnꝰ. ni.i.riſus inutilis
Ulaco cas.caui.care.i.egerere malũ hũoꝛeʒ
malã ſubam ⁊ malã poſſeſſionẽ deponere.

232 a cqacos qð eſt maul.
Ulacumino.as.aui.are.i.qacuere.ĩ ſũmo ſub
luunare.⁊ coꝛ.mi. Uñ Oui. Sũmaſq; cacu
Qado dis.di.dere:ſũ.n.t.i. minat aures
ſiubito deoꝛſum moueri ⁊ ruinã pati. Vñ.
De cado dic cecidi caſũ de cedo cecidi

calamitoſum facere

Qalamiʒo.ʒas.i.leta cãtare. ðꝛ a calamus

Q¶Ulalamito tas.a.p.i.meſtificare infelicitare

Oalcio.as.are.a.p.i.calcios ĩduere. nð
calciamẽtũ.ti.⁊ calceo as.are.ĩ eodẽ ſigto.

aqᷓ calceꝰ cei.Et calcio cõponi
⁊ re.⁊ regit duplicẽ actn
Oalcitro.as.aui.are.a.p.i.calce ꝑcutere.et
ðꝛ a calx.&.vł reſiſtere.⁊ tũc ẽ neutꝝ. In h
calcitro.onis.i.ruſticꝰ qͥ intẽꝑate calcatvł

fcũ dis.ex.

calcitrat. m Hug. Et Pap̃. dic. Calcitra

.

re q̃ſi calce retro ferxrire
Qalco as.are.a.p.i.pede ferie
Qaalculo as.are.a.p.i.numerare.⁊ coꝛt᷑.cu.
Im v̈balia. ⁊ calculatim.i.nũerati.aduer.
Belci G.i.calidũ facere
Oaleo les.lui.n.s.i.eſſe vł fieri calidũ.⁊ ca⸗/
ret ſupio ⁊ coꝛ.bmã.Vñ Oui.epi.Qui ca

p. i.iducere. Jñ buccat a.ũ.qͥ hʒ buccã vl

mere. In v̈balia. ⁊ H̊ bulloꝛ.oꝛꝭ. ⁊ h̊ bullio

let ĩ cupido pectoꝛe pᷣſtatamoꝛł?ꝛ
¶alero ras.n.p.i ꝓperare vł ligna poꝛtare.
⁊ðꝛ a calo.onis.vł a calon gre

Oalico cas.ilibere poꝛtare. ⁊ dꝛ a calix. Q.

¶aligo gas.gare.a.p.i.caligis ĩduere.et ðꝛ
a caliga ge.⁊ coꝛ.li. Itẽ caligo gas ẽ obſcu
rari obcecari obtenebꝛari.⁊ ðꝛ a caligo ca
liginis. 2 p.Pll.—
Oalleo les.lui.n.s.i.durere vl callide ſcire.
Vñ qͥdã Callet durere denotat ⁊ ſaꝑe Iñ
calleſco ſcis.incho.i.incipio callere
Oalo las.laui.i.laxare deponere pᷣponere.
7ö: a calon greco.qð latie laxa ſonat

QOalũ nioꝛ.arꝭ.d.p.i.repᷣhẽdere crimẽ. falſo

accuſare vloſumere.terrere exigere detine

ʒ fre cauſari fruſtrari ludiſficare. Oʒ atiqͥ di/
GBurſo as.are.a.p.i.burſas facere vł in bur l
ſam reponere ⁊ ðꝛ a burſa ſe. Iñ ꝑ cõpoſi
tionẽ imburſo as.i.ĩ burſam reponere

Oaluo as.aui.a.p.i.facere aliqueʒ caluũ.ſʒ
nõ eſt ĩ vſu. In h̊ caluꝰ ui.⁊ adiectiue caluꝰ
g. u. Et cõponit᷑ cũ de.vt decaluo as.i.cal/

uũ facere ł decapitare.łcaluariã auferre

Ulaluo uis.ui.ere.a.t.i.deciꝑe.⁊ carʒ ſupio.

⁊ẽtractũ a caluo qͥ äda modo decipit vidẽ
tes ꝓpt galeꝝ ſuũ vł aliq̃ cooꝑtoꝛio. Et re/

perit᷑ calui infinitiuꝰ ⁊ gtũs a caluꝰ. Unde
Di nõ vis calui fugiasoſoꝛtia calui.Eta
caluo uis.ð cauillo las ꝓ caluillo
Olambo bis.pſi.bire.pſum.n.q.eſt aliqͥd cõ

mutãdo ꝓ aliq̃ re dare. Iñ cãpſoꝛ ſoꝛis.et

campſo ſas.frequẽtatiuu

7

OUlamero ꝗas.qui.a.p.i.curuare vł cameras

facere vł cameras pᷣparare ⁊ diſtinguere

lampſo as.a.p.i.gectere vł plectere. Inue
nit᷑ etiã frequẽtatiuũ campſo ſas.i.freq̃nt
cambire.a camhio cãbis M

Qãcello as.are.i.delere vel lineĩ trabere ꝑ

ſcpturã vl ↄſtruere.dãnare. Uñ dicimus
lIr̃as cãcellatas.i.abꝛaſas Itẽ cacellare eſt
bꝛachia extẽdere. Uñ Eſt cãcellare q ſunt

dãana notificare Noĩa ꝑ mediũ qᷓ̃ ſigt linea
ducta In cruce cãcellat ꝓ nob bꝛachia xpᷣſ

Qui mala ſcripta linit h̊ cãcellariꝰ erit
Qlãdeo des.dui.n.s.i.albere vł calere.⁊ ca/
ret ſupĩio. Uꝛjn Cãdida res cãdet ⁊ ferri la/
mina cãdet. Iñ cãdeſco ſcis.incho.
¶lãdico.as.aui.are.n.p.i.aliq̃ntulũ cãdere
ãdido das.a.p.i.facere cãdidin·
¶aneo nes.nui.n.s.i.canũ fieri.⁊ carʒ ſupi
no.⁊ ðᷣꝛ a cãdeo des. Iñ caneſco ſcis.ĩcho
atiuũ.q̃d ⁊ caniſco
tie ↄiugatõis
Ulano.nis.ni.tũ

₰

ſcis.ĩuenit᷑q̃i a ᷣbo ter

mlta ſit. Ha aliqii ſimpkx
ſignat cantare qnq; diuinare.aliqñ dicere

cgſchlaudn
poennicde
friinuinp
Alil tC
ddi Dibarb
Vlutin vul
Negen
e Qunn
nis. Vundoc
nns U
yatianorg
OoNnctsant
Qnwtong
Nogs:.
(peſo ſs .
focpeſeucn
gtäcapelluutin
ſo Ozoiſe
eſcolcshz
ſcis Edicen
(ploalar
ponikcnde⸗
te rel mlde
Qapiopus ce
erearci
ypilcoſcis
idelconed
ſinq capi
oolſroſtma..

(ptvo tno tnu

fiieinſa tönu
Glpinlossrei.
fe Picapiulann
lla. Stocöpot
Amemorüirdn
Oprinodsares
Opodeantn
Fgcdpio i

opulan. Dn

opolo gre⸗
ldecet potfie
Dyamqo gogre.
(rroaſgrei

Ag Po die

Erco res. rere e
naſuteanii
niaciDaien
Artleieſ,
OOhpamore
ſmivgmnng

ne.
calongen 4
undult
ecla wht

durde alli
gedenonttig
iincpioclie
hrehuft
tenerecucoat
ndifcene Gen

=

—

Nceregliqnuczani
eui 1adieie
cvtdecalnotsis
relcalunni me
idecgen anin

Alijcoptorio D
eGisd al D
Gſorni li
1s ocaluillo
ſum 1ctalidd
Ticig orſoris,
i
mare amerns
ne tdiſtingucre
ylplcaere Jne
npio ſasi ffeift

8
Vlineätroheen

inmt. Vndiang
s Ncicclneh
Seicdlun iin
ugnechiüifc
Anprobteuci
mmihcicclen n
iabare ſaie
didares ütin
ͤcho ſen
Anpialini
cnecici

„ualcce
runmtii

Eti dua

etiã capeſſin Ecap
no. Sʒz qdã ſolẽt ꝓferre h̊ vᷣbũ ĩ ſco.vt ca/

qñq; laudare qñq; metrice deſcribere.et ẽ

poetaꝝ ſic deſcribere. ſic dicere ẽ ꝓſaicoꝛũ
ĩduab⸗ bmis ſigtõnibo ẽ neutrũ.ĩ alis
actiuũ.⁊ coꝛ.pmã.ſʒ caneo.es.eã ꝓ.Uñ qͥ/

dã. Dũ barbis canes ÿbula pauca canis.
Hiſtoꝛia vult canere ſenioꝛ canere videt᷑.

Itẽ. Regem ſcurra canit ⁊ citariſta canit.
Itẽ. Carmia naſo canis.annoſaq; tꝑa ca
nis. Laudo cano moduloꝛ deſcribo vati/

cinoꝛq;. Lau. deſcri.dico muduloꝛ cano

vgticinoꝛGG

₰

Oantico as.are.i.frequẽter cĩõtare
Ulanto tas.n.p.i.frequent᷑ canere.⁊ ðꝛ a ca⸗/

apeſlo. ſis. ̈bũ deſideratiuũ.i. cũ deſide/
rio cape ſeu cuꝑe.⁊ fac pᷣteritũ capeſſi.licet
ui iueniat᷑.⁊ fac capeſſitũ ĩ ſupi

Olap

peſco ſcis. ſz ſine dubio nihil eſt. ſʒ capiſco
ſcis.eſt dicendũ.⁊ eſt inchoatiuũ.

QUapillo aſ. are. a. p. eſt capillatũ facere. ? cõ
ponit᷑ cũ de.vt decapillo.i.capillos aufer/
re vel valde capillare

Ulapio pis.cepi caꝑe captũ.a.t.i.obtinere ĩ
uagere circũuenire K
Qlapiſco ſcis.i.iĩcipio caꝑe.vᷣbũ incho. Uiñ
qdã de leone dic.Tũc q̃ſi viuiſcit cuʒ ſen
ſus qnq; capiſcit
Ulapiſtro ſtras.a.p.i.capiſtro ligare

Oaapito. tas.taui.a.p.i.alicui caput facere.

ſz ſi ẽĩ vſu.⁊ ðᷣriuat᷑ a caput. Iñ ðcapito.aſ
Ulapitulo as.are.i.capituł aliqͥq diſtingue
re. Jũ capitulatim aduer.i.diſtincte ꝑ ca/
pitula.Et ꝑ cõpoſitõʒ recapitulo.i.pᷣdicta
ad memoꝛiã reducere

Ulaptiuo.as.are.a.p.i.captiuũ facere
QUaapto as.are.a.p.i.frequẽt caꝑe ⁊ cuꝑe.et
dðꝛ: a capio. Iñ captatio.onis.rumoꝛ.aura
popular. Uñ pᷣs. Captabat ĩ aiaʒ iuſti

¶lapulo.a.are.a.p.i.ſcindere vlł ſecare Uñ

idecret põtificũ ¶Qingua delatoꝝ capulet᷑

Ularacto as.are.i.ſcribere.⁊ ðꝛ a caracter.

Oaraxo aſ.are.i.ſcribere.⁊ ðꝛ a caracter ſᷣm

Hug. Pap̃. diẽ Caraxaꝛe ẽ exinanire ſcribe
Ularcero.as.are.a.p.i.iĩ carcerẽ mittere
Olareo.res.rere.carui.tus vł caſſus ſũ.caſ/
ſum caſſu.⁊ caritũ caritu.n.s.i.ñ hꝛe.⁊ coꝛ
ri.ca. Uñ Oui.epi.Oð caret alterna reqͥe
durabile ñ eſt. Dʒ carꝰ.ra.rũ.pð.ca.Unð
Sempꝑ amoꝛe care ne tecareas mihicare.

Olarino as.are.n.p.i.arguere vlł ↄuiciarixł

illudere. 2 ð a careo res.

Olano rias.i.putreſcere.⁊ ẽ lignoꝝ ⁊ 82 a ca

doctrina. ⁊ maxime in fide

. .
n, 8 .
7*
1 . . e.

Oario caris.a.q.i.diuidree
lbariſto ſtas.i.fulgere.⁊ ðꝛ a chariſten.vl
eſt gras referre vł letari.⁊ ſᷣm ̊ deriuat᷑ a
charis H MM
Oarmino.as.vl carminoꝛ arꝭ.i.carmia fa/⸗
cere.⁊ ðꝛ a carmẽ.inis.Etiã ꝑtinet ad lana

vt carmiare lana q̃ſi carꝑe vel purgare

Olarnifico.as.a.p.i.facere carnes vlł interfi
cere vł lacerare.⁊ ð a caro ⁊ facio

¶arpo pis.pſi.ptũ.a.t.i.repᷣhẽdere diminu

ere icidere diſſipare pᷣpare purgare aufer
re. Vnde. Carpit diminuit caput aufert⁊?
rephendit r

*

¶arpoꝛo as.i.ſauciare.ferire.⁊ ðꝛ a carpos

ſʒ magꝭ videt᷑ deriuari a carpo pbis.
Olaſmatiſſo.tiſſis.tiſſere.vᷣbũ excepte actio
nis ſoli deo ↄueniẽs 'm Hug.
Olaſto.ſas.ſaui.ſare.a.p.i.frãgere deſtruere
adnihilare. vanũ facere. ⁊ ðꝛ a caſſus noie.
¶aſtigo as.a.p.i.caſtũ facere vl coꝛrigere.
cõmouere.⁊ ðꝛa caſtꝰ. Uñ ĩ ps. Caſtigãs
caſtigauit me dñs. O ãt ðꝛ caſtigare q̃i ca
ſtũ facere vl agere potiꝰ videt᷑ etymologia
qᷓ; cõpoſitio.⁊ ꝓdu.ſti.
Qlaſtrametoꝛ.arꝭ.d.p.i.diuidere vł ponere
vel mutare caſtra. vt Caſtrametati ſunt fi
lij iſrael.i.poſuerũt caſtra vel mutauerunt
Et cõponit᷑a caſtra ⁊ metoꝛ.tarꝭ.qð dicit
a metioꝛ.vel muto mutas ſᷣm Huguitiõʒ
Inuenit᷑ etiam. Caſtra ſunt metati.ita ꝙ
due dictiones. Deut᷑.j. Metabuntur aũt
caſtra filij ifrael. pducit me.UIñ Lucanꝰ
in pmo. Audax heſpereos veniã metat᷑ in
agros .
Oaſtro.tras.traui.a.p.i.teſticulos eijcere
amputare. 2 ð gallꝰ caſtratꝰ qñ ei ampu/
tati ſunt teſticuli. Jñ vᷣbalia
Gatagranho ea e todinitant
ategoꝛo ras.a.p.i.ſigre vł pᷣdicare.⁊ ðꝛa
cata ⁊ goꝛe.qð ẽ dicere. Jñ categoꝛiʒo.ri⸗
ʒas.in eodẽ ſenſu l
ateno as.a.p.i.catenis ligare.Et cõponi
tur cũ cõ.vt cõcateno.as.⁊ cũ in.vt incate
no. as.⁊ carẽt aſpiratõe.⁊ pꝛte.
Clatheteʒzizo.ʒas.vl catheʒiʒo.ʒ489.a.p.l.CO
firmare inſtruere edocere ibuere redargu
re obiurgare refutare. Uñ apłs ad Gal.v
Kõmunicet aũt is qͥ catheʒiʒat᷑ vᷣbo ei qᷣ ſe
catheʒiʒat. i. inſtruit ĩ oibo bonis. Iñ h ca
theʒzizeta. te. ⁊ cath neld. octoꝛ inſtru/
cto: pᷣceptoꝛ.⁊ h catheciſmꝰ mi.inſtructio.

OGacnio lias.a.p.i.deglutire vłſonare vt ca
tulus
laueo.ui.utũ.a.s.i.obſᷣuare videre ꝓſpice
re vitare.cã vitãdi aliqͥd cautelã adhibere
VUñ. Llitat ⁊ obpᷣuat cautelã datq; cauere
Qanuillo. as.q̃d ⁊ cauilloꝛ.arꝭ.ĩuenit᷑.⁊ ẽ di/
mi.a caluo.⁊ deberet dici caluillo.ſʒ ſbᷣtra

hit᷑ l.?⁊ cqauillo.ꝗs.i.qliq;tulũ deciꝑe.Et

Apꝛie ꝑtinet illð ᷣbũ ad ſophiſtas.qͥ vᷣbum

veꝝ ſcient᷑ ipugnat.hłfalſuʒ ſcient᷑ affirmãt
Itẽ cauillare iuenit᷑ p ridere vł ↄtenere vł

oↄuicioſe iocari vł calũniari.argumẽt ter/
ginuerſari.caute ꝑſcrutari 2ðò
Ulauo as.qui.a.p.i.fodere.Uñ.Et duꝝ la/
pidẽ gutta cadẽédo canagt
Ulauponoꝛ.arꝭ.d.p.i.vendere.⁊ ðꝛa caupo
vñ in decretis romani ↄcili.S
ganathema.eo ꝙ bũ vᷣitat audet caupona

Ulauſoꝛ.arꝭ.atꝰ ſũ.d.p.i.cauſas agere vel re
pheẽdere calüniari vl inculpare.exigere vl

in cãm ducere.ↄq̃ri. Uñ ad Ro.iij. Cauſa
ti ſumꝰ iudeos ⁊ grecos oẽs ſub pctõ eſſe
Olauterio.as.i.cquterio ĩurere dãnare.⁊ de

riuat᷑ a cauteriũ.Et cõponit᷑ cũ in.vt ĩcau/

terio.rias.⁊ ꝑ trãſlatõʒ ðꝛ incauteriare dif
famaürrff“
Qauteriʒo.as.are.i.vrere cauterio.

Oleco as.aui.a.p.i.cecũ facere

Qeculco.cas.a.p.i.cecare.⁊ ð a ceco.as.et
gqñnq; ponit᷑ abſolute.⁊ tũc ſigt paſſionẽ in/

ceculcant èGU
Ulecutio.tiſ.tiui.n.q.i.cecũ eſſe vł fieri.⁊ de
riuat᷑ a cecꝰ. Uł cecutio tꝭ.i.inſanire. ⁊ tũc
deriuat᷑ a cicuta.te.cuiꝰ ſuccꝰ hauſtꝰ vl fac
inſanire vl moꝛtificat fᷣm Hug. Ubł ſcoᷣm

trinſecꝰnata.Uñ plautꝰ Ha mihi ocłi mei

Pap̃ᷣ.Cecutio.i.lippio.paꝝ video Jñ cecu

tiẽs.tꝭ.o.g. Uñ Cecutiẽtes dicũt᷑ lippietes
i.paꝝ vidẽtes ſᷣm Papᷣ. UEñ Hiero.dic ðᷣ
epłis canonicꝭ. Qð rarꝰ ẽ qͥ nõ in eaꝝ lecti
one cecuttait..
Uedo dis.cecidi ceſũ.a.t.i.vᷣberare ferire ł
incidre
Oedo ceſſi ceſſuʒ cedere.n.t.ĩpłib ſigtiõib⸗
inuenit᷑. Nã cedo.i.do locũ.⁊ ſᷣm h̊ ↄſtruit
cũ dtõ ſolo.qnq; cũ dtõ ⁊ actõ ĩ eodẽ ſenſu
Igẽ eĩ eſt Cedo tibi.qð do locũ tibi.⁊ ecõ
uerſo. Itẽ cedo.i.ĩcedo.vt Cedo ad ecciaʒ
i.ĩcedo vł vado.Et cedo.i.recedo.vt Ce⸗
do domü.i.recedo.Et cedo.i.otigo. vt mi

it & nobis

bibñ cedit. tibi nunc male. Etmp qñʒ

ponit᷑ ipſonalit᷑.vt cedo.i.euenio

Ulede cedite.i.dic dicite.vᷣbũ defectiuum ?
qnoꝛmalũ ẽ.⁊ deriuat᷑ a cedo.dis.⁊ eſtipa
tiui modi ⁊ ſcdᷣe ꝑſone.ſingłarꝭ nũeri.cede
.i.Dic.ſʒ cedite pł is nũeri.i.dicite. Vñ Te

rentiꝰ ĩ eunucho.Quid te erga aliũ ſolici-

tat.cede.i.dicd

vñ ſoluat vł ſatiſfaciat oĩbo creditoꝛiba ab

renũciat bonis ſuis vniuerſis.cedes ilł. vł

cedere ẽ vẽdere.l.ſi dubitet᷑ff ð fi inſtru.

Uedere actõi.eſt ius actõis mihi cõpetẽtꝭ ĩ
aliũ traſterre. ⁊ ipᷣm qſi ĩ locũ meũ ponere
ita vt dicta actõe poſſit vti aduerſus eosõ

qs actio tal poterat intẽtari

titerint tũc ðꝛ dies obligatõis cedere.lł diẽ

cegere debiti ẽ pecuniã incipe deberi. yt ſi
debeas mihi centũ ĩ feſto Johis baptiſte.
adueniẽte feſto ðꝛ venire dies debiti. l. ceA⸗

dere diẽ. ff. de v. ſig.

Q elebꝛo as.a. p.i.freqntare venerari cole⸗
re.⁊ coꝛ.le. Uñn Oui.ĩ li.j.ð arte. Vt redit

atq; frequẽs lõgũ foꝛmica ꝑ agmẽ. Sicru
it ad celebꝛes cultiſſima femia ludos

¶elero as.aui.a.p.i.maturare.feſtiare.⁊ ðꝛ

a celer. Et cõponit᷑ accelero as.cõcelero ⁊
pcelero

Qelleo les.lui.n.s.i.pᷣeſſe

Oello lis.ceculi vł cellui.culſũ vlcelſt . a. t. .

i.ſuꝑare.ſʒ ñ eſt ĩ vſu.ſʒ mag ĩ cõpoſit

Qelo las.laui.a.p.i.ſculpere pigere.Eteſti

alia ſigtõe griũ ad reuelare.⁊ ſ̃ᷣm ̊ ↄſtruit

cũ duoddiuerſ actis.vt Celo te ↄſiliu me

um. Et ᷣm Pap̃ᷣ. Celareꝓ ſculpere ꝑ ae.ſʒ
ꝓ ſculpere ꝑ e.ſolã ſcribdbitt

Qeno.as.are.a.p.i.cenã ſumere.⁊ ðꝛ a cena

Iñ cenito.tas.i.frequent᷑ cenare.Et ceno

cõponit᷑ cũ cõ.vt cõceno.i.ſił cenare.⁊ cuʒ

re.vt receno.i.iteꝝ cenare

Qeenſeo.ſes.ſui.ſum.a.s.i.iudicare.iubere.

ſtatuere ſuadere deliberare noĩare eſtima/
re numerare.ſniam ꝓferre.Et nota ꝙ cen⸗
ſeo ſecũde ↄiugatõnis.⁊ cẽſeo is.ere.tertie
ↄiugatõis.⁊ cenſeo.ſis.ſire.quarte ↄiuga⸗/

tionis in ſignificatione nõ differũt vł iſun

plicitate vel in cõpoſitione.ſʒ in l̃atura tã
tum. Nam cenſeo facit pꝛeteritum cenſui.

Oledere bonis ẽ ab vniuerſitate bonoꝝ ſuo
rũ recedere ⁊ eis abꝛenũciare.veluti qñ ali
qͥs oneratdebitꝭ vł obligatꝰ ẽ płliboñ hig

Oedere diẽ eſt iciꝑe diẽ debiti. vt ſi mibi p
miſerꝭ cẽtũ ſi Titi fact? fuerit ↄſul ył es
vl ſi nauis ex aſia venerit.cũ h̊ ↄditões ex/

amnlfamcenp

(Emmait

ecdcn
copsslpt
ftentodcapdo
ſp olfeelſen⸗
bosbir form
ſor fommte
hinölßtenitü
Ptericl Etſo
cept goead
piopisgeſe
defecnaq
Bls uo ſüt
aenſum,
Oemola euia
pponereiucici.
nlgeo e am
Diſeneni em
boelis cmo⸗
ooo npien⸗

eate in winer

lfcogggiſ⸗

7

Mro go ne

ummocögun

ogsgrenpälit

Aahmaduerdi

Ghitonsiſode

Tcgriſſcpecgit

ſobapiffe

Ktiinentppere

bicnode di i i

o ſia ſn bi
edeſcülitge

teſiaüthoieg

halſinulien ve

Giſanimlie
lep incſe
regggtſter .

Aio
ſdädeinin
kncinditg⸗

ndteagti

inefſiunden,
nücarenns
tittint
minerſolit

röismibiiſ
ſiiloci nin
ſityniadunibr
intaan
ct fnentoiti
obluggtöselerig
müinapedchei
ieto Johesbunk
mir diebdenler
nue eri
IiSane Ueru
iapapne Oien
ſcnülucs
urre reti?
goas Coccleo ?

li tollint
magi cöhoſt
arehigele Ec

cbreafen.
3N dote,Ai

Aurpſalhenr
ghil

miſunatdind

nentconare i
oit nndh
e
—
tenneſoinniin

me Etnonge

I⁊ ſupinũ cẽſum. Iñ pticipiũ cẽſus. a. ůA.
itũ. pe.coꝛ. Iñ ꝑticipi

¶ ẽſo ſis.fac cẽſiui cẽ

um cẽſit..ta.tũ.pe.coꝛ. Sʒ cẽſio ſis.ſac̃ cẽ/

ſui cẽſitũ.pe. ꝓ. Iñ cẽſitꝰ ta.tũ.ꝑticipiũ ſilr

pe. pðᷣ. Et oĩa ſunt actiua

¶ruplico as.i. cẽtuplo. ⁊ vꝛ a cctũ⁊ plica
Qlẽtuplo.as.i.cẽtũ ⁊ cẽtũ cõpono.UVnde.ij

Re. xxiiij. Adaugeat dñs de tuꝰ ad pplum
tuũ q; nũc eſt.iteꝝq; cẽtuplicet.vł ſᷣm ali
am lr̃am cẽtuplet H

Qẽturio.as.i.oꝛdinare.ꝑ cẽturias diſtribu

ere.⁊ ðꝛ a ccturia vł a ceturio onis.
Oepio.pis.pi.ptũ.i.inciꝑe ⁊ deriuat᷑ a cepi

pterito ð capio. Uñ Terẽtiꝰ Sextot mẽ

ſimp olfeciſſem q; ille qcqͥd ceꝑet. Sʒ pñs
hꝰ bi ⁊ q̃ foꝛmat᷑ a pñti aboldert. pᷣteritũ
vo ⁊ q̃ foꝛmat᷑a pᷣterito adhuc retinẽt᷑. Et
hmoõi pᷣteritũ accipit᷑ qñq; ꝓ pñti qñq; ĩ vi
pteriti. Et ſcribitcepi defectiuũ ꝑ oe. ſiłr
ceptꝰ ꝑ oe.ab eo deſcẽdẽs.ſʒ incept ab ĩci/
pio. pis.ꝑ e.ſolã ſcribit᷑. Et ſũt q̃ttuoꝛ vᷣba
defectiua q hñt ſenſũ pñtꝭ ⁊ pᷣteriti. Unde
Bis duo ſũt odi noui cepi memĩq; Que re
tinẽt ſenſum pñtis pᷣteriticcx

„

Uerno.is.eui.cretũ.a.t.i.videre.ↄſiderare.

ꝓponere iudicare ſtatuere.Et cerno differt
a video.qꝛ cernimꝰ lõginq̃. videmꝰ ꝓxima

Differt etiã cerno aↄſidero.Uñ Coꝛpoꝛe
is oculis cerno ↄſidero mte
Ulero.as.n.p.i.cera ĩplere vł linire.Et com
ponit᷑ cũ in.vt incero ꝓ eoldem
ertifico. as.a. p.i.facere certũ ⁊ ðꝛ a certꝰ⁊
Olertioꝛo.as.n.p.i.certificare facio

acertioꝛ.o. cõꝑatiuo HW
Olerto as.are.n.p.i.litigare.pugre ⁊ ðꝛ a cer

tus.a.ũ. Jñ vᷣbalia.⁊ h̊ certamẽ.inis.⁊ cer

tatim aduerbiũ

Ueſpito tas.i.fodere vł cadere.offenðe.vñ
⁊equi qͥ ſepe cadũt ceſpitare dicunk
Uleſio.as.a.p.i.frequent᷑ cedere.⁊ ðꝛ a cedo
Etiã iuenit ꝑ peccare. In vᷣbalia. ⁊ ceſſa/
bũdus da.dũ.i.qͥ ſepe ceſ·
Oleſſo.ſis.ſiui.vᷣbũ deſideratiuũ.qdð nõ eſt ĩ
yſu.⁊ deſcẽdit a cedo ceſſi ceſfſun

Qeueo.ues.ui.n.s.i.culũ mouere vł clunẽ

agitare. ſic ſclüt icnbgdo. Et prie ceue/
reẽ qðᷣ faciũt hoĩes ſuꝑiꝰ.ſic criſſariqð fa/

ciũt mulieres inferiꝰ. Uñ Eſt ceuere virũ

6 criſſari mulieꝝ. vel ceuere viroꝝ inter ſe

te ceuentẽ ſiſtere vereboꝛ

criſſari mulieꝝ int᷑ ſe. Uñ Juuenal.Ego

gulo ſe ſtringere. JIñ vbalia

ambite circũdare littoꝛa terre
Oircũducere laʒ eſt eam circũ
dãnare. ⁊ ſic differt a cancellare ⁊ ſubpun/

¶libo as.aui.a.p.i.cibos dare.⁊ ða cibo.bi
naneg zenen 22“
Gi

curo as. a. p.i. pꝛudent᷑ vł mãſuete ſe pti⸗

nere. militare. mãſuete facrre
¶ieo cies.⁊ cio cis.hñt idẽ pᷣteritũ.ſ.ciui.et

idẽ ſupinũ.ſ.citũ.Niſi ᷣm h̊ ꝙ deſcendit a

cio qrte ↄiugatõis.pe.ꝓ.ſᷣm vᷣo ꝙ deſcẽdit

a cieo ſcdᷣe ↄiugatõis coꝛꝛipit eãdẽ. UVñn A

cieo citũ nõ venit imo citũ.Et idẽ ſigtũ.ſcʒx

vocare mouere cõmouereogregare Item
cieo cies etiã accipit᷑ i alia ſigtõne.ſ.p feſti ⸗

nare ꝓperare. in qᷓ nõ accipit cio cis

illeo les.lui.a.s.i.mouere.⁊ caret ſupino
ingo gꝭ.xi.ctũ.a.t.i.circuire circũdare ci/

Qirculo.as.i.circũdare vltoꝛnare. Etiã p

decipe inuenit᷑ Jñ vᷣbalia

7„ — 7 —

¶lircũago g;.egi.actũ. ..circũducere.232 g

circuͦ t ago. G&. ⁊ dʒ ſcribim. ⁊ nõ pferri

ircũeo.is.iui.itũ.n.q.ðꝛ a circũ ⁊ eo.⁊ dO
m. ſcribi ſʒ taceri

Qircũdo das dedi.a.p. ðꝛ a circũ ⁊ o 90
⁊ coꝛ.hanc ſyllabã da.Unñn OQuið. Juſſit ⁊

7 ——

ducta linea

ircũſcribo bis.pſi.ptũ.n.t.i. cludere cir

cũire dãnare rephẽdere icludere vł ſtrige
re vł remouere.bonis ꝓpꝛijs puare.delere.
Iñ h ⁊ h circũſcriptibił.⁊ h le.⁊ circũſcri/
tibilit᷑ aduerbtuiunñn
Qnenſpicoe xi.ctũ.a.t.ðꝛ vndiq; aſpice/
re ꝓuidere cauere.⁊ ð a circũ ⁊ ſpecio. Iñ
circũſpecto. as.frequẽtatiuũ.⁊ circũſpectꝰ
a. ñ.i.caut calidꝰ ꝓuidus l
Ulircũuenio neni.uentũ.n.q.ðꝛ circũdare.

ſtringere vł inculpare.deciꝑe. Uñ.ij. Co.

xiij. Nũqͥd titus circũuenit vos.id eſt. de/
Hirographo. phas.· n.p.i manu ſeribere. -
Zꝛa chiros ⁊ grapho.phas.qð ẽ ſcribo.vł
ðꝛ cirographo.i.cirographũ facere.łcha/
racteres.⁊ deriuat᷑a cirographũ.phi.
lito as.a.p.i.feſtinare.⁊ deriuat᷑a cit.vłẽ

frequẽtatiuũ hꝰ vᷣbi cieo

Qliuito.tas.a.p.i.ciuitatẽ colere. vl cinẽ fa⸗
cere.vł moꝛe ciuis ſe hr̃e.⁊ ðꝛ a ciis
Eante 1

Ulamo as.aui.n.p.i.clamoꝛẽ facere.ſonare
⁊ðᷣꝛ a calamꝰ.q̃ſi calamare.Jũ clamoſus.

CD

Olanculo.las.lare.i.abſcõdere.occulta re.
alliare.celare.⁊ ðꝛ a clanculus
lamdeſtino.nas.nare.i.abſcõdere
Ollango g.xi.ctũ.n.t.i.ſonare.⁊ ẽ alaꝝ ſiue
cubaꝝ. Iñ h̊ clangoꝛ.oꝛꝭ.i.ſonꝰ.⁊ eſt irrati

onabilium

Ullareo res.rui.n.s.i.eſſe vel fieri claꝝ.ma/

nifeſtũ. ⁊ : a claro.as. Vñ Proſper. Ex
opeꝝ ſpecie clarebũt intima coꝛdis.

Qlareſco ſcis.i.ĩcipio clarere.ᷣ bũ incho.

Ularifico as.are.a.p.i.facere claax-

Olarigo as.aui.i.floꝛere.clarere m Papᷣ.

ſiz ßm Hug.Clarigare.i.clarigatõʒ facere
id eſt.cauſas belli exponr˖re
Olaro as.i.claꝝ facere ⁊ maniteſtũ.ſʒ nõ eſt
in vſu.⁊ ðꝛ a clarꝰ.⁊ componit᷑ cũ de.vt de

claro as.i.notificare
Qlaudeo des.n.s.i.cla udicare.
Qlaudico.as.a.p.i.ineq̃liter incedere
Olaudo dis.ſi.ſũ.a.t.i.ſerare. Iñ h̊ clauſu/
ra.re.Et ãtiqͥ etiã poſuer̃t claudere ꝓ clau
Dicare. In claulbddus
lauo.as.q.p.i.clauis ↄfigre
leo cles cleui cletũ.i.gloꝛioꝛ.arꝭ.⁊ ðꝛ a cle
os qð eſt gla. Itẽ cleo cles.i.abſcõdere.ſoꝛ

bere.etiã ſigt inclinare
Ullepo pis.pſi.ptũ.a.t.i.ſurari ſᷣm hug.Pa
pias dic̃. Clepere.i.clam raꝑe.furari.ſur/
ripere. celare H

Qllino.a.p.i.flectere.curuare.⁊ ꝓpꝛie ad le

ctulũ.ſʒ nõ eſt ĩ vſu.⁊ ðꝛ a clinꝰ.i.lectꝰ
QUludo.dis.antiqͥ dixerũt.ſʒ moderni clau/⸗
do dis. ⁊ pᷣt cõponi ſᷣm antiqͥtatem Cõclu
Do Excludoꝛ.
lluo.is.ui.ſigt duo.ſ.defendere.⁊ tũc ẽ ac/
tiuũ.etiã ſigt reſplẽdere.⁊ tũc ẽ neutꝝ.⁊ ca
ret ſupinis ſᷣm Hug. Et cõponit᷑ cũ pᷣ.vt
pᷣcluo.i.valde defendere vł valde reſplen/
dere. Iñ h ⁊ h pᷣcliuis. Papᷣ.vᷣo dic. Clue/
re.i.pollere.excellere.vigere ptegere

Ooaceruo as. aui:iſil aceruare.cumulare.
gregare.⁊ ð a cõ.⁊ qceruo as.

„ 7 7

Uoacuo.uis.ui.n.tc.i.ſil acuere.⁊ ðꝛ a cõ.et
gacuo. Uñ Hiero.ĩ ꝓlogo libꝛoꝝ ſalomo/
nis. Sciat mag ſcpta nr̃a ĩtelligi qᷓ nõ in
tertiũ vas trãſfuſa coacuerir.
Uoadiuuo.uas.i.ſił adiuuo.⁊ ðꝛ a cõ.⁊ ad/
iuuo uas.⁊ abijcicn.
Ooaduno.as.i.ſil adunare.cũ alio in vnuʒ

colligere. ? 8 acd. ? aduno. abijcit, n.

Uoagito.tas.i.ſil agitare vl cumulare.cõ/

Aoarguo guis.gui.guere.i.ſił argure
OUloarto tas.taui.i.ſil artare.ↄſtringere.cõ/⸗

nouere yl repellere.? aa cõ. ⁊ agito. tas.

¶oalbeo bes albui.i ſil albere ?8 acon ?·

albeo. ⁊ abijci=n.

ſco inchoatuu·

oaleo.les.coalere.i.ſił creſcere. Iñ coale

¶oalo. lis.lui.i.creſcere.⁊ ðꝛ a cõ.⁊ alo. alis
¶Uoalterco cas.vł coaltercoꝛ.arꝭ.i.ſiłᷣ certa

re.litigare.⁊ ðꝛ a cõ.⁊ alterco.vł coꝛ.

. „ * — „

oamicio.G.ui.citũ.i.ſił amicire.⁊ ðꝛ a co.

⁊a micio.cis.⁊ coꝛ.mi

¶Uoango gis. xi. ctü.i. ſil angere.⁊ ꝛ a cõ. et

„

Deéſare. 2 ð a cõ.⁊ arto.tas.

„—

.

gregari.coaduna õõ cõ. ⁊ eo
Itẽ coire qñũq; ponit᷑ trãſitiue p ↄiũgereſi

is. ſubtracta n. Iñ

ue colligere ⁊ ↄgregare.⁊ ſᷣm h̊ iueni eius

paſſiuũ ĩ tertia ꝑſona. Uñ Lucanꝰ. Hul

— 7

Ooepuloꝛ.larꝭ.d.·p.i.ſil epulani
oequo quaſ.qᷓui.a.p.i.ſil adeq̃re.⁊ ð:a cò

⁊ equo.quaſ.Iñ h̊ ⁊ B 2⁊ B coequãs.ꝭ.ñ
ij. Re. viij. Et meſus eſt eos ſuniculo coe/

quans terre. ”
Uoerceo.ces.cui.citũ.a.s.i.ſil arcere.ↄſtrĩ
gere. 8 a cõ. ⁊ arceo.ces. In h̊ ⁊ coerci
bilis. ⁊ B le.⁊ coercibilit᷑aduer.

ogito. tas.n. p.i.putare.⁊ venita ſcdᷣa pſo
na hꝰ ̈bi cogo.gi.abſtracta s.⁊ addita to.
Iñ v̈balia ogitatoꝛ. trix. tatio. Et cogi/

tqtꝰ.us.ui.⁊ Hͥ cogitamẽ.inis.

Qognomino as.are.i.cognomiĩe appellare.

vel cognomen imponere

—

Oognoſco. is. noui. gnitũ. i. ſil noſcere Iñ

cognitoꝛ ðꝛa cognoſcẽdo rões vtriuſq; ꝑ/

tis. Cognoſcere etiã ðᷣꝛ ĩ alio ſenſu.vt ibi.
Cognouit Adam vxoꝛẽ ſuã
Ulognoſcere inſtrumẽta. eſt relegere.diſtin
guere.⁊ ↄferre accepta ⁊ ddaas
¶logo.gis.coegi.coactũ.a.t.i.ↄſtringere vł

coadunare.? & a cõ.⁊ ago. Iñ vbalia co

go coaduno.

ohereo.res.ſi.ſum.n.s.i.ſił herere.

¶Uohibeo.bes.bui.bitũ.n.s.i.coercere.re/

frenare ↄſtringere vetare.⁊ ðꝛ a ↄ.⁊ habeo

bes. abiecta n.⁊ a.in i.mutata.qñq; tñ reti
net n. ⁊ Z2 cõhibeo bes.cõhibẽtia.ſʒ tũc ali
ug ſignat vt patebhbii.

Qoaxo. as. ̈b ꝓpꝛiũ ranaꝝ. ? : a coax. dqd.
¶oio.is.ire.n.q.i.ſil ire.⁊ coire.i. iũgi.cõ⸗

ohorort
h thor
obotot.

oicocis .

oinoma
cötenoent
oinqnonus

Afethhl
thhel )

ſnninüthoiet

Dolvaozgaul

nctoninl mun

(ſlaphizo 34.

ſoppbi Uf
lütedere. nc
celns Aben⸗
taſtpeccätes
Dollaterogs
dꝛachtlate
glicniloten.
Oollatotuoi.

Colleuiooo.
alibeobeo.i
lotlibeo. Itẽ
nre Jücolll

(ollcodis in

lcodis. Jñcol.

(oligocio gi ni
Wanetuie
0liucoveslini

ednes Jücol
Qollococascan
Oolloguornsn
Con tloquoꝛ.

ſollacochicn
(gaites hemdo

Colluo ianiat

Eerſeldeſuere
oluſroag gre,

fläfcerecliire

liclullat
Polittelhabit

ſoſoniiorno

4

bnfä dll⸗

iret corti i

ucnirerdd
coir nsnin
iktriſtine))ign
Grerfnbiügia
.UiUar
gicollgitg
aelan

niſlaceiretdec

5ebochnisg di
ſtcos ſunncnlo a

s lae 9
FBbebwan
ducr.
tvenitaſcda
ns1 100na d,
mir nuno. Et co,

Monieelon.

*
GitiiAnolere
cido es Miz;
idei io annh
toreſſi
min chnandin
haden
Emisti ienn

„ ,

CN,uN

s1COeNM
ungtan
zinutnn ei⸗

„

s chbaa

.

oboꝛto: tar atus ſum. d. p.i ſit hortari.
ð cõ ⁊ hoꝛtoꝛ arꝭ. H

Oohoſtio ſtis. ſtiui.i.ſimul hoſtire ſiue eq̃re
⁊ ðꝛ a cõ ⁊ hoſtio ſtis.

.
* *

Uoicio cis.ðꝛ a cõ ⁊ iacio cis.⁊ abijcit᷑ ali /

qñ n. aliqñ retinet.vide infra ĩ cõjcio
Oloimo mis.emi.emptũ.i.ſimł emere.⁊ ðꝛa
cõ ⁊ emo emis.abiecaan.
OUloinqͥ no nas.i.cõmaculare fedare ſil pec/
care. ⁊ ð a cõ ⁊ inqͥno as.⁊ coꝛ.qͥ. Vñ Ma
thei.vij. Sʒz qᷓ de oꝛe ꝓcedũt illa ſunt q co
inquinãt hoiem
Ulollacto as.aui.a.p.i
lacto.n in l.mutata l
Ulolaphiʒo zas.i.colophis cedere.⁊ ðꝛ a co
laphꝰ phi. Ul ̃m Pap. Colaphiʒare ẽ col

lũ cedere. Iñ colophiʒaty.ta. tũ.i.colaphiſ

ceſus vł vᷣberatꝰ. Uñ.j.Pe.ij. Que eſt eĩ 3

tia ſi peccãtes ⁊ colaphiʒati ſuffertꝭ
Oollatero as.aui.pe.coꝛ.a.p.i.ſił laterare.⁊
8 a cõ ⁊ latero as.qð ẽ ↄiũgere vł aliquid
alicuiꝰ lateri aponere
Uollato tas.i.ſił latare.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ lato
Oollaudo das.a. p.i.ſiłlaudare
Oolleuio as.i.ſimul leuio DZ
ollibeo bes.i.ſil libere vl cõplacere.et ðꝛ
acõ ⁊ libeo. Itẽ collibere ẽ obedire vlł con
ſentire. Iñ collibeſco incho.
Uollido dis.ſi.ſum.a.t.i.ſil ledere.⁊ ðꝛ a cõ
7 ledo dis. Iñ colliſus ſa.ſum.⁊ ꝓ.li.

¶Uolligo gis.gi.ctũ.i.ſilł legere.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ le
go. ? coꝛ.li. ſ
Ged tas.taui.a.p.i.ſimul litare
WVolliueo ues.liui.i.ſił liuere.⁊ ðꝛ a cõ.⁊ li/

ueo ues. Iñ colliueſco incho.
Uolloco cas.caui.i.ſimul locare

Golloquoꝛ. ris. tus ſum. d.t.iſi loqͥ.⁊ ðꝛ

con ⁊ loquoꝛ. MU!
Uolluco caſ.caui.a.p.i.obſcurare.⁊ ðꝛ a cõ
⁊Zluc. ⁊ ꝓpðᷣ.lu.⁊ eſt tractũ a ramis arboꝝ qͥ
cadẽtes nemꝰ obſcur facwitt
Uolluo.is.ui.a.t.i.ſił luere vł ſimul delaua
re vel deſtruere vel ſoꝛdes ↄgregare
Ulolluſtro as.are.a.p.i.ſimul luſtrare
Oolo las.laui.a.p.i.purgare.foꝛas emitte/⸗
re liqᷓfacere eliq̃re.⁊ ðꝛ a coluus
Uolo.lis.lui.a.t.qͥnq; hʒ ſignificatões. Co
lo ciuitatẽ.i.habito.Colo terrã.i.aro Co/
lo foꝛmã.i.oꝛno.Colo deũ.i.veneroꝛ.Co⸗
lo parẽtes.i.diligo ñ.Agroſ.rus.foꝛmã

ſupos colit atq; parẽtes Hos arat. h̊ habi

tat.oꝛnat.honoꝛat.amat.Eta colo vel co/

les ꝑ cõpoſitõʒ h ⁊ celicola ⁊ ehꝛiſticola.

ſil lactare. ⁊ ð a cõ.?

¶U Wõmemoꝛo as.a.p.pe.coꝛ.i

Qõminoꝛ nar

— „5 —

coloꝛare vel coloꝛẽ auferre

coloꝛẽ pᷣparare.⁊ cũ de.vt decoloꝛo.i.valõ

Aombuo buis. blii a.t.. limul pfundere HZ
QUomedo dis. edicot

eſum vl comeſtũ ſu

pino.n.t:i ſil edere. ? öꝛa cõ ⁊ edo. ⁊ mutat
n. in m. Inde comedo onis.9.t.i.gluto vel
voꝛ t R

le. 2 B ⁊ H ruricula le.⁊ ̊ ⁊ agricolale.
¶oloꝛo as. are.a. p. ðꝛ a coloꝛ. Alij dicũt
a coloꝛo fit coloꝛ ꝑ apocopaz. Et cõponit᷑
cuũ cõ.vt cõcoloꝛo.i.ſilł coloꝛare.vł cũ aljs

7

omeſo as.are.i. frequeter comedere pꝛie

qͥdẽ comeſare eſt ſepe ⁊ ſuꝑflue ⁊ luxurioſe

comedere. Iñ h comeſatio. onis.⁊ ſũt pꝛo
pꝛie ſupflua ⁊ luxurioſa ↄuiuia.⁊ dʒ ſcribi

p vnü m.? vnuüuüuTũdldl.
Uomitoꝛ tarꝭ.tatꝰ ſum.d.p.i.ſeqͥ.cũ alio ire
232 a comes.tis. Jñ comitãs.tis.o.g.⁊ co
mitatꝰ ta.tũ.i.ſecutꝰ.⁊ coꝛr.co.⁊ mi. Unde
Duidi de arte. Jpe licet venias muſis co
mitat“ 2.
mere foꝛas
recoꝛdari

5
„

Qõmendo as. are.a. p. i. tradere cõmittere ł

laudare magnificare extollere ⁊ ð a con ?

mãdo.n in m.⁊ a.in e.mutata.Etiã idẽ eſt

qð deponere.ff.de v. ſig. l. cömẽdare
Qõmentoꝛ.tarꝭ.tatꝰ ſum.ð.p.i.cõmentũ fa

cere vel iuenire ſilia. vl exponere ↄfingere

mẽtiri.⁊ ð a cõmentũ.Et pᷣt eſſe frequẽta
tiuũ hꝰ bi cõminiſcoꝛ. licet deficiat ĩ ſupi
no fᷣm vſum redolebit tñ eiꝰ ſignificatões
oẽs. Itẽ cõmentari.iaugurari
õmeo as.are.a.p.i.ſimul meane
Oõminiſcoꝛ.ſcerꝭ.d.t.i.cõmemoꝛare.ad me
moꝛiã reducere.excogitare.adinuenire.ſi/

W

Homerꝰ. Si nibil attulerꝭ ibis ho

milia fingere.mẽtiri vł cõponere.⁊ ðꝛ a cõ

⁊2 memini.Cõminiſci ẽ etiã pla ſtudio vel
doctrina ĩ mẽte habita ĩ vnũ colligere.⁊ fa
cit cõmẽtũ in ſupĩo. In cõmẽtꝰ ta. tũ.
.at? ſum. d. p. i.ſimul minari.
Iñ cõminãas c.o. ge. Un Job. xvj. Cõmi/
nãs mihi infremuit me dẽtib ſuiſ Oeſcẽ
dit etiã cõminãs a cõmino.as.Uñ. Dum
grex minat᷑ lupꝰ illi dẽte minae
Ooõmitto tʒ.ſi.ſum.n.t.iſił mittere.vlł oiun/
gere aliq vnũ unmittẽdo alij ſ. incaſtrare.

282a cõ. mitto. Eſt etiã foꝛefacere pecca

re. Iñ h̊ cõmiſſum. Cõmittere ẽ eti crede
re. in tutelã vl in fidẽ dare alicuiꝰ ſm hug.

In greciſmo aũt ſic ðꝛ. Cõmitto ſenſũ poꝛ
tat cuiuſlibet hoꝝ. Cõiungo pecco credo

facio rẽhendo

Qõmodo das.dare.a. p.i.pſtare. cõmoduʒ

facere. Uel eſt read vſum alicuiꝰ qdiu ve

¶õmolo lis.lui.a.t.i.ſimul molere vl cõte/

rere. Uñ Iſa.iij. Facies paupeꝝ cõmolitꝭ⸗

218εDà co 2 molo. lis
Oõmonefacio.c.n.t.i.admonere ĩſtruere
Qoõmoꝛoꝛ rarꝭ.d.p.i.cuũ alio moꝛã facere vł
gliquẽ retinere ⁊ moꝛari facere.⁊ ðꝛ a cõ.⁊
moꝛoꝛ. Inuenit᷑ etiã cõmoꝛo ꝓ commoꝛoꝛ

Sm Pap.

Qõmunico cas.a.p.i.pticipare.cõionẽ da/

re.cõem facere.immũdũ facere ſiue inqͥna
re. Uñnñn Marc.vij. Nõ intelligitis ꝙ oẽ ex/
trinſec' introiẽs in hoĩem nõ pᷣt eũ cõmu/
nicare.i.immũdũ facere.inqnare, ⁊ ðꝛ a cõ
munis.Et cõpõit᷑ cũ ex.vt excõmunico as
i.extra cõmnnionẽ facere.cõione puare.
Qõmunio nis.nui.i.cõmune facere. Iñ h̊
Cõmunio onniis.
Uomo as.are.a.p.i.oꝛnare.⁊ ðꝛ a coma me
Inñ comatoꝛes.⁊ dicũt᷑ argẽti ceſoꝛes.qꝛ ðᷣ

ſoꝛdida maſſa lucidũ comãt argentũ. Co

mare etia inuenit᷑ p frõdere.⁊ coꝛ.pmã
QUomo mis.pſi.ptũ.a.t.i.oꝛnare vl planare
vVel pectinnarf6

Gornpagino nas.nare.pe.coꝛ.i.oiũgere
QOõpareo res.n.S.ſil parere.coꝛã parere.et
32 cõ ⁊ pareo res. Uñ Beñ.xxxvij. Puer
nõ cõparet. ⁊ ego q̊ ibo. Uñ Ouidiꝰ.Que
nimis apparet retia vitat anis

Qõparo ras.rani.a.p.i.ſił parare.⁊ ðꝛ a cõöõ.

7 paro. ꝗas Itẽ cõparare.i.õð parare. Itẽ cõ
parare.i.ↄferre aſſimilare Itẽ cõparare.i.
emere. Et ex hac ſignificatõne ſũpta ẽ ſcdᷣa
Nã qͥ aliqͥd emit pᷣciũ ſuũ cõparat. i.cõfert
rei emẽde.⁊ coꝛ.pa. Uñ Ouið.ð remedijs
Bella mihi video bella parantàit·
Olõpatioꝛ terꝭ.ſus ſum.d.t.i.ſil pati q̃ſi illi qͥ
patit᷑ ↄdolere.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ patioꝛ. Iñ h̊ com
aſſio onis.⁊ cõpaſſiuꝰ ua.u.
õpeciſcoꝛ ſcerꝭ.d.t.i.ſib paciſci
Oompedio dis.diui.n.q.i.incatenare.illa/
queare.pedes retinere.⁊ ðꝛ a con ⁊ pedica.
Iñ cõpedit ta.tũ.q̃i cũ pede ł pedica aſtri
cus:incatenatkst.
Uompello lis.cõpuli cõpulſum.a.t.i.ſimul
ellere vel ĩpellere.vt Iſte cõpulit me ad
hoc.i.impulit.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ pello lis. Itẽ cõ/
pellere.i.coadunare Vñn Uirgiliꝰ ĩ bucco.
Coõpuleraãtq; greges coꝛidon ⁊ tirſis ĩ vnũ
id eſt coadunauerat. Et vt dic Papᷣ. Eõ/
pello lis.Cõpello las.ad ꝓuocatõʒ ꝑtinẽt

Illo cõpuli. Hoc cõpellani faẽ. ambo ſũt

lare.i.alloqui

QUompẽdino nas.naui.a. p.i.differre. Jñ h

cõpendinatio.onis.i.dilatio

ſoluere vl trutinare equare

Qlõpenſo as.aui.a.p.i.remunerare ł redde

re donare trutinare.⁊ ẽ ᷣbũ frequẽtatiuũ
Qõperio ris.ri.tũ.a.q.i.inuenire.⁊ ðꝛ a cõ ⁊
pario. Inuenit᷑ etiꝗ comperioꝛ in actiua ſi
gnificatiõe. VUñ Saluſtiꝰ. Et ego cõperi
oꝛ baccho ꝛ7. ”YM

QUompeſco ſcis.ciui.citũ.a.t.i.refrenare. et

382 a cõ ⁊ peſco ſcis.qð nõ eſt ĩ vſu. Alij di⸗/

cũt ꝙ dicat᷑ a cõ ⁊ pede et capio.ł a cõ ?⁊ pa

—

ciſcoꝛ.vl a cõ ⁊ paco as. Iñ cõpeſco ſcis. q̃
ſi facere pacẽ.Alij dicũt ꝙ a cõ ⁊ paſco cis

et eſt tractũ ab eqᷣs.qͥ cũ paſcunt᷑ cogunt᷑ li

gant᷑ et coercent pedibb

Qompeto tꝭ.tiui.titũ.a.t.i.ſił petere vł ↄue

nirepgruere.⁊ ðꝛ a cõ et peto tis.Acõpeto

aũt ꝓ ↄuenire deriuat᷑ cõpetẽs nomẽo.ge.

id eſt. ↄueniẽs.Et cõparat᷑ cõpetẽs.tioꝛ.ſi⸗
mus. Iñ cõpetent᷑ tius.ſime.aduer.Ethᷣ
competẽtia tie.

Qõpilo las. lare. a. p.i.ſimul pilare.2 coꝛ.pi

et ðꝛ a cõ et pilo las.qð idẽ eſt qʒ pilos au
ferre.Etiã idẽ eſt qd ↄtundere vl rage. fu/
rari ſpoliari.et ſic ꝓducit pi. et ðꝛ a cõ et pi
lo as.qð deriuat᷑ a pila ꝓ inſtro terẽdi Uñ

CLCõpilo tollo pilos cõpilo ſcripta libꝛoꝛuz

Pꝛope tñ cõpilare ẽ aliena dicta ſuis ĩter/
miſcere Iñ h̊ cõpilatoꝛ oꝭ. qᷣ alina dicta ſu
is ꝑmiſcet.ſiẽ ſolẽt pigmẽtarij ĩ pila diuer
ſa mixta ↄtundere.Uñn Oꝛati in ſermone
Ne me ryſpini ſcrinia cõpilaſſe putes
Oõpilare leges ſiue cõponere ẽ leges ab ali
is ſcriptas i vnũ volumẽ redigre
gere ↄglutinare ↄfoꝛtare.et ðꝛ a cõ et pãgo
Vnñ Job. x. O ſſibo et neruis cõpegiſti me.
Pot etiã cõponi a cõ et pingo gis.xi.ctũ.et
idẽ eſt qð ſi pingere

Qõplectoꝛ terꝭ. ̈bũ cõe olim. nũc deponẽs

eſt ſil vtriſq; bꝛachijs cingere.et ðꝛ a con ⁊
plecto. Iñ h cõplexꝰ us.ui.⁊ cõplexim ad/
uer.⁊ ̊ cõplexio.i.actꝰ cõplectẽdi.vł q̃daʒ
gargumẽtatio q̃ vndiq; cõplectit᷑ aduerſari
um. Et h̊ cõplexio ðꝛ natura vł diſpoſitio
Iñ H̊ ⁊ H cõplexionał.⁊ B le.⁊ cõplexionali
ter aduerbiũ.⁊ cõplexionalitas.⁊ cõplexio
natus ta.tũ.a cõplexione participans vel

actiua.Cõpelloꝛ inuenit᷑ deponẽs.Cõpel loet N

Uompẽdo dis.di.a.t.i.ſil pẽdere reddere ꝑ

(udhomniul

ontlctches

clno

õpingo gis.egi actũ.a.t.i.ĩpellere vł piun

Cirgoen dis
ſPſamolreocnt
iklanplrpy,
ſoodis Vi,
nis igerta
plvonsc
ntipluning
Cöpluno oli⸗
Gglotetnci pe⸗
acopluta el

(ponontistl

lre Koſitvere
voſitmiomann
caem Hog
mit ctiä cöponn
inbis pſio
kornat Jnſt
Nonponons.
pobis yrcipo

onpoto tns

Cotpototis.
ponomre Etpe

Vrvmnpotnit
ſorobengo dis,
fl pet de
Sprengo dis.
(nhrnco dis di

Hehretöracötn
Cchontiterecken

iliigd dicnme⸗
Qumerecterösn,
(ltecdipſs

(onpigogen⸗
Hopfeninicho⸗
oputotgs taun⸗

ounrure örne
Micöpotator

licgle⸗ les. luia.
le is. C
ſorcih⸗ dis di..
nrimnno.as. i
hgtotggi fe

Gctonscin⸗

Nannl

napidiſn

dene.
dillpate⸗
din
tegn
unmmnenti
eneſdüftin

ompenornn
luſt Eune,

gönöckiſi
cLectcagalen
s Nchitf
Ncutcacöti

Acäpaſantogt

iatilert,

cöctpaots in

utcöetisnoni
Pumnkcöelsn,
nus ſinedund

ſimulocrct u

Ziectölos

more ſr
nprerorac t;i
nfemli
loſcniptalchrora;
madicaſcisiter⸗/

N.ainadicaſt

nanriipi diuer,
On Pinſonon⸗
zacöpdaſſe anc⸗

onertilegihl

umereciget
Zatiidelee nin
tueadncha
cnanuiscinhine,
apingogönld

czeolin nücdcho
cana hich

.
* . .
— .
4
RrZ .

diſpoſit. Iñ a cõplectoꝛ ðꝛ cõplexoꝛ. aris bent idẽ pᷣteritũ ⁊ ſupinũ.. idẽ ſignificatũ
Oomplico cas.cui.citũ.vł aui.atũ..p.i.ſi/

mul plicare.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ plico.cas. In com

plicatio

Oomplodo dis.ſi.ſum.n.t.i.ſ il plodere vel
inſimul reꝑcutere.claudere manꝰ. Et po/
nit᷑ ſimpler p ↄiũgere vl ↄcutere.⁊ ðꝛ a cõ ⁊
plodo dis. UIñ Judic.vij. Ceperũt bucci
nis clãgere et cõplodere int ſe lagenas.
OUõpluo.uis.cõpluui vł cõplui ꝑ ſyncopaʒ
a. t.i. pluuia irrigare.⁊ ðꝛ a cõ.et pluo. Iñ
cõplutio oniſ. Et cõpluoꝛ erꝭ.ĩ paſſiuo Iñ

cõplut ta. tũ.pe.ppᷣ. Uñ Amos.iiij. Dars
vna cõpluta ẽ.et ꝑs ſuꝑ quã nõ pluit aruit

Ooõpono.nis.ni.itũ.a.t.i.ſił ponere vl ſepe/
lire vł ↄſtituere vł oꝛnare. Uñ ⁊ ðꝛ vox cõ
poſita.i.oꝛnata et elemẽtarijs ſonis diſtin
cta m Hug. Et ðꝛ a cõ ⁊ pono.is. Inue/

nit etiã cõpono ĩ alijs ſignificatõibo.vt ptʒ

in his vᷣſibo. Cõponit ſepelit ↄiungit fingit
⁊ oꝛnat. Inſtruit infoꝛmat pacificare ſolʒ.

Uompotio tis.tiui.a.q.i.iueſtire vt Hãdo

vob is vt cõpotiatis eũ pᷣbenda ſua

Oompoto tas.tare.a.p.i.ſiml potare.⁊ ðꝛ a

cõ ⁊ poto tas. Etẽ potare luxurie.bibere
vo nature.Et ꝓdu.po. Iñ h̊ cõpotoꝛ oꝛʒ.⁊
bec comporiiiuii
Uompᷣhendo dis.di.ſum.a.t.i.ſil pᷣhẽdere.
ſimul caꝑe.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ phẽdo dis.qð ẽ ideʒ
qð pꝛendo dis.

Olompꝛendo dis.di.ſũ.a.t idẽ eſt qð cõpꝛe/

bẽedere.⁊? ð a cõ ⁊ pꝛendo dis.
Qoõpꝛomittere eſt cauſam executoꝛiã vł exe
cutiuã ad dictamẽ arbitroꝝ dare.⁊ ſᷣm di/
ctamẽ recte rõisp vtraq; ꝑte appoſita expli
care ab ipnnuuuuuiurs
ompũ go gis.xi.a.t.i.ſił cõmouere.pctõꝝ
ſuoꝝ reminiſci.ↄtriſtari
lõputo tas.taui.pe.coꝛ.q.p.i.cõnumerare
ſil putare.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ puto Iñ h̊ cõputatoꝛ
toʒ.i.cõputatoꝛiꝰ ria.ri66.
lõcaleo les.lui.a.s.i.ſil calere.⁊ ðꝛ a con ⁊
caleo. Uñ pᷣs. Cõcaluit coꝛ meũ intra me
Oloncẽdo dis.di.a.t.i.ſimul candere
Uoncẽturio.as.i.cooꝛdinare vł adunare
goreeaeeed a⸗ ↄciꝑe

„ „

Qõcido dis.cidi.n.t.i.ſił cadere.⁊ ðꝛ a cõ.⁊

cado dis.⁊ caret ſupio.⁊ coꝛt.ci. Uñ Geñ.
iiij. Cõcidit vultꝰ eiꝰ. Itẽ ↄcidere.i.ſil ce/
dere. ⁊ ðꝛza cõ ⁊ cedo dis.di.⁊ ꝓ.ci.vñ Job
xvj. Cõcidit me vulnere ſuꝑ vulnꝰ·

¶oncieo es.a cieo es. ⁊ cõcio cis.a cio cꝭ.ha

es. coꝛripit

ſq cõmouere vel ↄuocare. Et pð. pe oci⸗

tũ qñ venit a cõcio cis.ſʒ qũ venit a cõcieo

.

Ooncilio as.aui.a.p.i.amicũ ⁊ ↄcoꝛdẽ face
re. ad integritatẽ reuocare ↄiũgere ſociare
trãſlatiue q̃ſi cilia ↄiũgere.⁊ ðꝛ a ↄcilium.
Et nota ꝙ; maioꝛes minoꝛibo cõciliant᷑: ñ
ecõuerſo.Et cõponit᷑ cũ re.vt recoõcilio as
CLConciliant᷑ noui amici recõciliat᷑ veteres
Itẽ ↄciliamur ðo qñ pmoa getilitate con
uertimur.recõciliamur qñ poſt pctm̃ peni

tendo regredimiuiur
Uoncinno as aui.a.p.i.cõmiſcere cõpone/
re oꝛdinare pᷣparare.⁊ ðꝛ a ↄcinnꝰ.ni.Iñn
ꝓpha. Eingua tua ↄcinnabat dolos.i.com
miſcebat cõponebat. Itẽ Pꝛouer.xij.Qui

aut teſtis eſt repẽtinus concinnat linguaʒ

mendaccccg
Uoncino nis.ni.centũ.n.t.i.ſił vł ↄcoꝛditeꝛ
canere.cũ alio ↄvuenre
Ooncio cis.ciui.ↄcitũ.i.cõmouere vł ↄuo
care. Iñ h̊ ↄcio onis.i.ↄuocatio.

Qoncionoꝛ narꝭ.natꝰ.d.p.i.q̃i ppłlum alloqͥᷣ
ↄuentũ facere.⁊ ðꝛ a concio.oniſ.qð eſt cõ
uocàati“—
Qloncipio pis.cepi.ptũ.a.t.i.ſił caꝑe.⁊ ðꝛ a
con ⁊ capio. UVñn ulier ðꝛ ↄciꝑe quãdo
ſperma viri cũ ſuo ↄcapit᷑ ⁊ ↄcreſcit.Cõci
pere etiã inuenit᷑ p mẽete vł in mẽte ↄciꝑe ł
intelligere. Uñ.Cõcipit c̊ mẽte.mulier ſʒ
cõcipit aluo
Ooõclaſſo as.n.p.i.cõclamare cõboare.ł na
ues ↄiũgere ↄgregare
Uonclino as.are.pe.p.a.p.i.ſil clinare.⁊ ðꝛ
a cõ ⁊ clino as. Iñ h̊ ⁊ H ↄclinis.⁊ ̊ ne.Et
conclinꝰnaununun.
Uoncoꝛdo as.aui.a.p.ðꝛ a cõcoꝛs.dis.ſᷣm
Hug. Pap.vo dic. Cõcoꝛdare ẽ cõuenire
vniꝰ oꝛdinis fieri ðð
Uloncremo as.aui.a.p.i.ſimul cremare
õculco as.aui.a.p.i.ſil calcare.ſuꝑare
Oõcupiſco ſò. vᷣbũ inchoatiuum a ↄcupio
pis. a q̃ ; ⁊ H ⁊ Z 2cupiſcẽs.⸗j.⁊ ↄcupiſcent᷑
⁊ H̊ ↄcupiſcẽtia.-ttie.
Uondico cis.i.ſimul dicere ſtatuere decer/
nere ſpõdere vbi nõ vnus ſed plureſ dicũt
vbi vnꝰ plura dicit.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ dico c.et p/
ducit di. Uel ↄdicere eſt rem ſuã ĩ iudicio
petere ꝑſonã pulſando vł inqetãdo ⁊ ipᷣaʒ
dicẽdo obligatã ſibi eſſe ad aliqᷣd dãdũ vł
faciendhhd H

„

Qondio dis.diui.ditũ.a.q.i. ſapoꝛare dul⸗

corare.⁊ ẽ verbum ſimplex. Iñ h̊ͥ ↄdimẽ/

riũ ti. Ul pᷣt derinari a cõdus di.qð ẽ genꝰ
cyphi. Et ꝑ ſil itudinẽ coꝛꝑa moꝛtuoꝝ adi
ri dicũt᷑ qñ ſpẽbaromatiq inungũt᷑. Uñn
Beñ.l.Pꝛecepitq; ſᷣuis ſuis medic vt aro
matibo ↄdirẽt paorreeeee«
Uondo diſ.didi.n.t.i.facere edificareↄſtru
ere ↄſtituere.Et ponit᷑qñq; ꝓ ſuo ↄpoſito

ſcʒ ꝓ abſcõdere Cõdo cõponit᷑ cũ ab vt ab

ſcondo dis. Recõdo dis. Et cõdo cõponi
tur a cõ.⁊ do daſ. ⁊ coꝛ.di.in ſupbino
Olõdono as.are.a.p.i.ſib donare ignoſcere
ocedere remittere.⁊ ðꝛ a con ?⁊ dono.
Ulonduco cis.xi.ctũ.a.t.i.ſimul ducere.ali/
gqui ducatum pᷣbere.mercede ↄſtituta ali
qIjjd ducere.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ duco cis. Uñ. Cõdu
cit pᷣciũ tradẽs pᷣhenſq; ducatũ.Qui capit
ille locat.ↄducit qͥ pᷣciũ dat Ułↄducere ðꝛ
ille qͥ rẽ aliquã ab aliq̃ᷓ datam mercede vł
pꝓmiſſio accipit vytendã Uñn.Cõducit qͥ dat
q locat accipit illull
Oonfedero as.a.p.i.ĩ eodẽ federe cum alio
ↄiũctus. M
Uonfertio tis.ti.tũ.a.q.i.ↄſpiſſare.ↄſtipare
replere cõflare.ĩ vnũ colligere.cõmouere.
ſimul fartire.⁊ ðᷣ a cõ ⁊ fartio tis.
Olõfero fers ↄtuli collatũ.vᷣbũ actiuũ.i.ſił
ferre vl cõmiſcere. Etiã ðꝛ pugnare diſpu

tare.nã ⁊ ꝗ pugnãt bꝛachia ↄferũt.ſicut qͥ
diſputãt vᷣba. Et ẽ ↄferre ſil erogare. Eſt
etiã qſi cõpare ↄgregare.ſʒ bona ↄferũtur
mala vo infernrfk“
Uonficio cis.ci.ctũ.a.t.i.ſimul facere. Iteʒ
ↄſicere.i.finire.ꝑficere.Etiã ↄficere.i.de/
ſtitu ere. deficere. vbi em̃ ẽ ↄfectio multaꝝ
reꝝ.ibi młtaꝝ reꝝ ẽ defectio. Itẽ ↄficere.i.
cõponere ſiue cõmiſcere.⁊ ſᷣm ̊ ꝑtinet ad

medicos qͥ multa cõmiſcẽt ad faciẽdas ſu/ futare.ↄuincere.arguere.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ fundo

gas ↄfectõnes.Et ↄficere.i.vincere.vt vul
go dꝛ. Iſtefecit hoſtes ĩ pᷣlio.Et h ſignifi
catio eſt tracta a pᷣcedẽte.vbi em̃ ẽ hoſtiuʒ
ↄfectio.ibi multoꝝ cõmixtio Itẽ ↄficere.i.
tingere. Sic ů ↄficere ĩ ſex ſignificatõibo ĩ/
uenit᷑. Itẽ ↄficere.i.ↄſecrare coꝛpꝰ xpᷣi.⁊ ðꝛ
a cõ ⁊ facio
Uonfido.dis.dere.cõfiſus ſũ.vᷣbũ neutro/
paſſiuũ.i.credere ⁊ fiduciã hr̃e.⁊ ðꝛ a con ⁊
fido. Iñ ↄfidẽs.t.o.g.⁊ cõꝑat᷑.Et ↄfident᷑
tius.ſime.aduer.⁊ H̊ͥ ↄfidẽtia.tie.⁊ accipit᷑ ĩ
bono ⁊ ĩ malo.vtofident vł cũotidẽtia iſte
cia vlł cũ pᷣſumptõe.⁊ pð.fi.
Oõfigo gis.xi.a.ti.ſil figere.⁊ ðꝛa cõ ⁊ fige

loquit᷑i.audacter pᷣſumptiue vł cũ auda//

⁊ pducitfi. Clñ p̃s. Cõtfige timoꝛetuocar

nes meas
lonfio cõfis.ire.iui.itũ.i.efficere.⁊ ðꝛa cõ.
⁊ fio.⁊ trãſit ĩ actiuã ſignificatõeʒ.Accipit
etiã in paſſiua ſignificatõe.ſ.ꝓ effici.⁊ pdu
citj. ante o.
Uonfiſcari.ẽ fiſco applicari vł ĩfiſcũ induci
In fiſcꝰ eſt regiꝰ ſaccꝰ ĩ quẽ reducũt᷑ bona
danatoꝝ ⁊ ꝓpſcriptoꝝ ”Mcl
õfiteoꝛ terꝭ.feſſus ſum.i.ſił vł vndiq; fate

ri. ⁊ ðꝛ a cõ ⁊ fateoꝛ. Iñ ↄfeſſoꝛ o⸗.⁊ h ↄfeſ

ſio. onis. ? ẽ legitima coꝛã ſacerdote pctõꝝ
declaratõ. ⁊ ⁊ B ⁊ HB ↄfitẽs ꝑticipiũ.⁊ coꝛ.

Qlõfligo.;.xi.ctũ.a.t.i.ſil fligere vł pugnaꝛe
⁊82 a cõ ⁊ fligo.gꝗ.Etꝓ eodẽ ſumit᷑ ↄfligo
gas. ? pducitii.
Oonſio as.aui.a.p.i.flare vł fundere auꝝ ⁊
aliud metallũ ad aliqͥd faciẽdũ.⁊ eſt vᷣbum
fuſoꝝ.qꝛ fuſoꝛes młta inſimul fundunt de
vna foꝛma ad aliã. Jõ hinc tracta ẽ meta/
phoꝛa ad illos qͥ res alienas mutuo acci/
piũt ⁊ luxurioſeↄſumũt. Uñ ĩuenit᷑oflare
ꝓ mutugre ⁊ p ↄſumere. Nã qͥ ↄſumit et qͥ
mutuatr᷑ de vna foꝛma q̃ſi fundit᷑ in ali̊.

Olonfodio.di.ſum.a.t.i.ſimul fodere.et dʒ

ꝓducit
lõfouco.es.ui.tũ.a.s.i.ſil fouere.⁊ ðꝛ a cõ
⁊ foueo es. In ↄfotꝰ.ta.tũ.i.ſiłfotꝰ. Vnde
Jſa. lix. Et qd ↄfotũ eſt erũpet ĩ regulũ

a cõ ⁊ fodio.⁊ coꝛ.fo.in pñti ſʒ in pᷣterito eã

Uonfrendeo des.ui.n.s.i.ſimul frendere.x

caret ſupino
Qõſfugio.gis.gere.a.t.i.ſiſ fugere vel ad ali
quẽ fugere cã ſecuritat ⁊ auxiliũ hñdi
Goſinge ge. gi. ctũ.n.t.i.ſił frãägere
onfundo dis.di.ſum.a.t.i.cõmiſcere ł cõ

dis. Ponit᷑ etiã ꝓ deciꝑe vł fruſtrari. VUñ
Ronꝝ.v. Spes auũt nõ ↄfundit.i.non deci
pit vel fruſtrat᷑perantt
onfuto tas.taui.a.p.i.arguere cõuincere
pfundgreg.
Uongero.ris.ſi.ſtũ.a.t.i.ſił gerere ↄgrega⸗/
re accumulare.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ gero ris.
longio gis.giui gitũ.n.q.i.pꝑ augmẽtũ cre
ſcere vel equare vel ↄgregarr

Olõglobo as.aui.a.p.i.ſil globare coacerua

re.in modũ globi rotũdare.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ glo

bo as. In aduerbiũ ↄglobatim.i.ſpiſſim ł
cumulatim
Uoõgredioꝛ derꝭ.greſſus ſuʒ.d.t.i. currere
ſimul gradi vłↄfligere pugnare diſpntare

fi.vñ.Cõfiteoꝛ ſpõte fateoꝛ mea fcã coacte

duncſſfie
egtlli
btl
gtirobebd
Gchllzoner

Frhipüſſen
utfanan
(ophibenni

lregen

onicos leu

M N Pfummert
icoU

heiſinezicere
horikacnicie

iketi cohcie
Conpiveoes⸗
itiiterto

repalpchr
kirege cautiea
ponitacon
ſmnct Aba⸗
duatni
er oo. fooi

(ludere iterai

Noniucs.i oe

lriiin Poß⸗,
S
umſcͤrateket

Oeeſtn Ouimih
nöber
Ceniſoganiai.
nnbobisſipti

Pllais nitünt.
onorarabſom

Racoronit Re

(obordiceref
(ueroꝛ en tn
(onnicoſclszi
tinclinare
ſitois ſini
uſcindo dis ic
tthcht

ſiclireſinet,

(ſadſciuiſa

leſſtiteg
Ahitni

Cgen

iſiniai

cc uenii
r n

Rofeſnn
mccäſecin
öteſtenei

„ec „ W

i Jöbincmnine

Mumit Uäinaite

umer Fiqng
miqs ſunaituti
1tinul hentt
pnnßhnötnnl

Attd

Mi to: Cur
taiperineguli
imulfrendere.

(Kfagarevdgdgl
taurliübidi
tiAfrägere.
nati comicntli
Nart114 tfnn
Cgen fuſnmn
Notundti nondan
iargnorcänn

1tiaat Mα
1cot ⸗
tinN
dogrn
Piſkgente
otöalt .014,

ibnni

=

.

—
—
-=

=
SSr
——

S

.

6
nnimnſß

e

put inclinare

N⅓

pꝛie ↄgrediũt qͥ ſimulõ ſe gdiũt ad pugnã

vboꝝ vel manuũ vl armoꝝ.⁊ coꝛ.gre.
õgruo is.ui.n.t.i.ↄuenire ↄcoꝛdare
Nonhibeo bes. bui.n. S.i.ocłos claudere.⁊
qꝛ clanſa oculoꝝ ſigt aſſenſum.iõ cohibe/

re ponit᷑ p aſſentire obedire.⁊ ðꝛ a cõ et ba

beo.⁊ retinet n.que aufert᷑ in cobibeo. Jñ
conhibentidßd6s
Qontro ds anfcanterconicee
Uonijcio cis.ieci.iectũ.a.t.i.ſil iacere. Iteʒ
cõijcere.i.exiſtimare.opinari cogitare ꝑpẽ
dere vl pᷣſumere qbuſdaã piecturꝭ.⁊ ðꝛ a cõ
⁊ iacio . Uñn Geñ.xlj.Que audiuit te pꝛu
dẽtiſſime ↄijcere.Et ſcribit᷑ꝑ duo ij.qꝛ cõ/
ponit᷑ a cõ ⁊ iacio.cis.⁊ mutat᷑a.inj. Inue
nit᷑ etiã coijcio cis.abiectan.
Ulonniueo ues.⁊ cõniuo uis.iui.ixtũ.vłcõ

nixi ĩ pᷣterito.ſʒ nõ eſt ĩ vſu.i.ocłos claude/
re vł palpebꝛas iũgere.⁊ ponit᷑ ſepepaſſen

tire.qꝛ clauſio ocłoꝝ aſſenſum ſigt.Et cõ/
ponit᷑ a cõ ⁊ nix niuis.qꝛ nix aciẽ ocłloꝝ pe:
ſtringit. Albedo em diſgregat viſũ. Et p/
ducit ni. Uł m alios cõponit᷑ a cõ ⁊ nitoꝛ
terꝭ.Papᷣ.vᷣo dic. Cõniuere ↄſentire.ocłoſ

claudere.ĩterdũ diſſimulare.paꝝ doꝛmire

Iñ ↄniuẽs.i.ↄſentiẽs.qð pducit pᷣmam et

ſecũdã ̃ᷣm Papᷣ. Iñ ↄniuẽtia.tcie.i.aſſenſꝰ. um pᷣbere.ſimul ſolari.qi⸗ re.et ðꝛ a
cõ ⁊ ſoloꝛ arꝭ. Jñ ↄſolabilis le.Et ↄſolans

Vnñ ↄniuẽtia capituli factũ ẽ.i.aſſenſu. Et
in.iij.ſen. diſ.iij. Sane dici pᷣt ⁊ credi optʒ
iuxta ſctõꝝ atteſtatões ↄniuẽetiã ⁊c. Unde
Breciſta.Qui mihi ↄniuet oculis mihi ſi/
gnumpbert
Oloniũgo gis.xi.ctũ.a.t.i.ſił iungere

õnuo is. ui. tii.n.t. i. ſil nuere y! annuere
onoꝛ arꝭ.atꝰ ſum.d.p.i.anniti.attẽptari.⁊

Sroiruge relſknn il nubere

ð2 a conꝰ ni.⁊ pð.co. Uñn Ouið Quidqd

conabar dicere vᷣſus eert
Qõqueroꝛ.rerꝭ.ſtus ſum .d.t.i.ſil qro:
Uonqòͥniſco ſcis.xi.i.oculos claudere vel ca

onſcindo dis.ſcidi.a.t.i.ſil ſcindere vł di

nigddere.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ ſcindo Uñ.ij.Eſdre.viij

Cõſcidi veſtimẽta mea

¶õſcio.ſcis.ſciui.ſcitũ.a.q.i.ſił ſcire.ꝛ pꝛie
ðꝛ ð malo.tũc ei aliqͥs ↄſcit cũ ĩ malo ⁊ ſce
lere ↄſciꝰ ẽ.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ ſcio. Iñ h̊ ↄſcientia.

Et ↄſciꝰ.a.ũ.⁊ ꝓpꝛie ĩ malo. Uñ qͥdã Cõſci

us ipe ſibi.ð ſe putat oĩa dici.Papᷣ.vᷣo dic.

Colciuit. ↄſentit. ĩtulit. Cõſciꝰ ꝑticeps in

in celo etteſtis meꝰ ⁊ oſci me, in ercelſis

Oonſecroas.a.p.i.deo dare.ſil ſacrare
Ooſectoꝛ. arꝭ.at ſum.d.p.i.ſił ſectari. Ind
2ſectaneꝰ.a.ũ.i.eiuſdẽ ſete
Iſentio tꝭ.ſi. ſum. n. q.i.ↄſenſũ pᷣbere.qᷓi ſi
Oõſepio pis.pire.a.q.i.circudare.ſepe cir /
cũcludere. vl valde ſepbre

Oõſero.rꝭ oſeui ↄſitũ.i.platare.ſil ſerere. et

dðꝛ a cõ ⁊ ſero. In h̊ ↄſitio.i.platatio.?⁊ ↄſitꝰ

ta.tũ.i.plaãtatꝰ. Itẽ ↄſero.rꝭ.ↄſerui ↄſertuzʒ

. cõmiſcere cõmittere ↄtexered iungere. vt
Iſti ↄſerũt bꝛachia.⁊ↄferũt vᷣba Jn ↄſer/
tim.i.ↄiunctim. aduuer.

Uonſeſco ſcis. qi inchoatiuũ poſideico.i.ſe

peſede“kkk—
¶Qõſideo des.ↄſedi ↄſeſſũ.n.s.i.ſil ſedere.?

dðꝛ a cõ ⁊ ſedeo des.⁊ mutat᷑ e.in i.⁊ coꝛ.ſi.
Qoõſidero as.aui.a.p.i.pſpicere ⁊ pꝛie cele
ſtia.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ ſidero as.qð nõ eſt ĩ vuu

¶õſido dis.i.ſił ſedere ⁊ ðꝛ a cõ ⁊ ſido dis.⁊⸗

ꝓdu.ſi.Uñ Nau.iij.Queↄſidũt ĩ ſepibꝛʒin
die frigoꝛilss
Oõſilioꝛ.arꝭ.d.p.i.oↄſiliũ hre.ſecũ voluere.
iudicare.exqrere.⁊ ðꝛ a ↄſulo is.
Oõſiſto ſtis.ↄſtiti ↄſtitũ. n.t.i.ſitſtare.
Olõſoloꝛ larꝭ.latꝰ ſum.d.p.i.ↄfoꝛtare.ſolati
um pᷣbere.ſimul ſolari.q̃i ↄſolidare.et ðꝛ a

antꝭ.o.g. Cõſolatoꝛtꝰ.a. ũ. õſolabilit᷑ ad/
uer.Et eſt ↄſolatoꝛ qͥ ſoli ſe applicat.⁊ ſoli/

tudinẽ alloqͥo ſuo leuat. Etpducũt pᷣdicta

lõge tedia pelli. Mete ferãt placida. Und
ↄſueuit dici Dicito ↄſoloꝛ pᷣſtoloꝛ.ſemper
gdquloo—
onſpergo gis.ſi.ſum.a.t.i.ſił ſpargere.et
ðꝛ a cõ ⁊ ſpargo.⁊ mutat᷑ a ſunplicꝭ i e. In/⸗
uenit᷑ etia cõſpargo gis.ſʒ h̊ accidit ex vi/

cioſcrioon.—

õſpico as.n.p.i.ſpicas colligere.⁊ ðꝛ a cõ

⁊ ſpico. In q̊ ſenſu inuenit᷑ etiã ↄſpicoꝛ arꝭ

deponẽs. Et pð.pe. Itẽ cõſpicoꝛ pᷣt cõpo/
ni a cõ ⁊ ſpecio.cis. Uel deriuatur a cõſpi
cio.cis.⁊ tuc coꝛ.pe. Et eſt ideʒ qð aſpicio

Un Greciſta. Cõſpicoꝛ aſpicio ↄſpico col

ligo ſpicas.Papᷣ.dic. Cõſpicari.rimari.in
olbirne e HB ↄſpicabilis ⁊ h le.
Cõſpicabiliter ꝗaduer.⁊ ↄſpicabũqꝰ.a.um
id eſt. habilis ad ↄſpiciendũ.vel ſilis ↄſpi/
canti.vel decoꝛus

QOõſtello as.are.n.p.i.ſplẽdere.⁊ ðꝛ a con.⁊

R 3

nit p ipo ſigno ſtelaearx
QUoõſterno nis.ſtraui ſtratũ.a.t. Et ↄſternoꝛ

*

1

ſtello las. Iñ hͥ oſtellatio. onis. qö ſepe po

—

nari.atꝰ.d.p. Et ẽ ↄſterno aĩalis vł coꝛꝑis
vel manipuli vł lectuli vł aſelli vł maris.

G6; ↄſternari mẽtis. Et ẽↄſternari mẽte de/
ficere.terreri ſtupefieri turpari cadere.exa

nimem eſſe. vl aliquo timoꝛe vl aliqͥ caſu.
Im oſternatꝰ.ta.tũ.i.territ.ↄturbatꝰ. Cõ/

Rernat pꝛie mẽte.ſtrat? vo coꝛpe. Et vt·

q tã ↄſterno q;oſternoꝛ cõponit᷑ a cõ ⁊ ſter
no. nis. M

QOoſtipo as. aui. a. p.i.ſił ſtipare. ⁊ : a con⁊

ſtipo as. Et pð.ſti. Uñ Lucanꝰin. vij. Põ

Ca deſis acies ſtipata caternuis
onſtituo is.tui.tũ.a.t.i.ſił ſtatuere. Cum

aut ponit᷑ abſolute.i.ſine actõ.tm̃ valʒ qn /
tũ ponere terminũ. Uñ Saluſtiꝰ. In diẽ

tertiũ ↄſtituũt.i.terminũ ponüt
QUonſto ſtas.ſtiti.ſtitũ. Inuenit᷑ etiã ↄſtatũ
id eſt.q̃ſi ſił ſtare.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ ſto. Itẽ ↄſtare
.i.ↄſtitui.vt domꝰoↄſtat ex tecto ⁊ ꝑiete ⁊ fũ
damẽto.i.ↄſtituit᷑. Itẽ ↄſtare.i.pſeuerare.

vt iſte ↄſtat ĩ ꝓpoſito.i.ꝑſeuerat. Itẽ ↄſtare

ri. certu ⁊ aꝑtu eſſe. Itẽ ↄſtare ꝑtinet ad pᷣ/
ciũ.vt hͥ capa ↄſtat trio denarijs. Jñ con/

ſtãs.c.o.g.⁊ cõꝑpat᷑. Iñ ↄſtant᷑ tiꝰ.ſime.ad/

ner. ⁊ H 9ↄſtãtia. tie.⁊ ↄſtãs g. vndiq; ſtat
nec ĩ aliquã pript deelinarl

incõſtans. Iñ h incõſtantia

oõſtruo is.t. ctũ. a. .. ſil ſtruere. ꝛ Zꝛ a cõo?

2 h2 Bᷓoↄſtructibilis.?⁊ GSle.

QUQoõſtupꝛoꝛ. qarꝭ.d.p.i.ſił ſtupꝛari.⁊ ðꝛa cõ. et

ſtupꝛoꝛ. Inuenit᷑ eti ĩ actiua ſignificatiõe
vt ↄſtupꝛo as. UIñ Hiere.ij. Cõſtupꝛaue/
rüũt te vſq; ad verticẽ?

OQlõſueo.es.ↄſueui v

ſuere. Iñ ↄſuetim ⁊ ↄſuetudo. In ↄſuetu

Qõſueſco ſcis.ↄſueui

vkoſuetſum.i. oſue/

tudinẽ facere fm Pap̃ᷣ.Et ſ̃m Hug. Con ac es. 0 *0 9 art
tilnet. Dz etiã ↄteſtari adiurare.firmir aſſe

ſueſco eſt inchoatiuũ de ↄſueo. es.
Qoõſulo lis.lui.ſultũ.n.t.i.dare ↄſiliũ.⁊ ſᷣm

ↄſtruit᷑ cũ dtõ.vt ↄſulo tibi. Itẽ ↄſulo.i.

interrogo. ↄſiliũ accipio.⁊ ſᷣm h̊ ↄſtruit᷑ cũ
actõ.vt ↄſulo te. Un dic̃ Papᷣ.Cõſulo tibi

ↄſiliũ do. Nã ↄſulo te ĩterrogatiuũ ẽ.⁊ tůc

pʒ paſſiuũ.i.ↄſiliũ peto a te. Uñ Conſulo
te qrens.tibi ↄſulo ↄſiliũn dans
Qoõſulto as.i.frequent᷑ ↄſulere.a ↄſulo.is.
Qõſummo as.aui.a.p.i.finire ꝑficere.ad ef

ſectũ ducere.cõplere.⁊ ðᷣꝛ a cõ,.⁊ ſũmo.as.

tcõponitur

lↄſuetus ſum.i. valde .

qʒð deriuata ſumma me.⁊ dʒ ſcribi ꝑ gemi
nũ m. Cñ. ſümare duplex ſibi vult

ſumere ſimplex. Itẽ. Ille ↄſummat qͥ ĩ bo
no expẽdit. Illeↄſumit qͥ in malo deuaſtat
⁊ diſſipat.
lo.ſʒ ↄſumere nolo. Inoↄſummat᷑ a.ũ.Vñ
Qu.ij. Poſtq;ᷓ ↄſũmati ſunt dies octo.i.fi/
niti ꝑfecti cõpleti.⁊ inde h ↄſũmatio.onis
.i. cõpletio. Uñ pᷣs.O isoſumatõis.i.oꝑis
vidi finẽ. Ponit᷑ etiã ↄſũmare ali
mere. ⁊ ecõuerſo.impꝛope ſfſn.
õſumo is.pſi.ptũ.a.t.i.deſtruere.in malo

expẽdere.abſumere.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ ſumo mis.

qð dʒ ſcribi ꝑ ſimplex m.⁊ ꝓdu.ſu.Jũ con

—

ſumptus ta.tũ.

Oonſuo is.ↄſui ↄſutũ.a.t.i.ſił ſuere vł cõ/

iũ gere. ⁊ ð? a cõ ⁊ ſuo is. JIñ h̊ ⁊ H̊ aſutilis
7 le.Et cõponit᷑ incõſutilis le. Uñ Johᷣ.
xix. Erat aũt tunica incõſutilis

õtamino as. are. a. p.i. polluere deturpa/
re coꝛrũꝑe.⁊ & a cõ ⁊ tamino as.qð eſt ad

uerſari. ⁊ coꝛ.mi.
U¶Uontẽno nis.pſi.ptũ.a.t.i.vilipẽdere aſper
nari.nõ curare. depᷣciari ⁊ caret p.in pñntiz
in pᷣterito hʒ.⁊ hʒ m.añ n. Jñ ↄtempt.ta.
tu. ? ↄtemptio
Ouõtemploꝛ arꝭ.atus.d.p.i.videre ꝓſpicere
rimari.⁊ ꝓpꝛie refert᷑ ad iuiſibilia.licʒ qñq;
ad viſibilia trãſterat᷑.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ templum.

Imñ ↄtemplatiuꝰ ua uũ.qͥ moꝛat᷑ in ↄtẽpla -/

tione.vł ad ↄtẽplationẽ ꝑtines

Oõtendo dis.di.tũ.vł ſum.n.t.i.ligare vł ſi

mul ire vlł ſimul tedere extedere pugnare⁊
ð a cõ ⁊ tendo dis.

¶õtento tas.taui.i.frequent᷑ ↄtẽdere.⁊ ðꝛa
ↄtendo dis. WM “
¶õtermino as.aui.a,.p.i.ſimul termĩare vł
oↄiügere.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ termino. IJñ pↄtermial.

⁊ B le.i.ↄfinal.⁊ coꝛ. mi

Qõteſtoꝛ. ar.at.ſum. d. p. i. ſil teſtari.?2 ö a
cõ ⁊ teſtoꝛ.qarꝭ. Et vt diẽ Papᷣ. Conteſtari

ad iudices.obteſtari vᷣo ad aduerſarios ꝑ/

rere.ſic firmũ eſt teſtamẽtu

Oõticeo es.ticui.itũ.n.s.i.ſimnl vel ſtatim

tacere.nihil pferre.⁊ coꝛ.ti.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ taceo
⁊ a ſcdᷣa ꝑſona oticeſ.addita co.fit ↄticeſco
ſcis.incho.Uñ pᷣs. Impij in tenebꝛis cõti
ce‚ſcernrn
Oõtigno as.aui.n.p.i.tigna cõponere.oↄiũ/⸗/
gere.coaptare ĩ ſtructura edificij. Uñ.Te
ctũ tigna ferũt q̃ ↄtignatio iũgit.Et Ecẽ̃i.

x. In pignitijs humiliabit᷑ ↄtignatioo

ñ qͥdã. Cõſummare mea vo .
Norottracta⸗

ap

ſb,nenuuſt
¶oo gonn

aelolti,
vogeccin
tconſgiſte
lngogoenl
ſeck oun

(nuotpali.

nuehfr fcn
Pupusſicdib

ureplogrre.

nikcotinuo.ic
(ötortan ta“
tariadacob⸗
nikpimero⸗
(Rorarziind
tarpo Inne
rar Kondit
lordubiloc
Pecutoꝛ not

Periwtgg

(maoasau

iuiſtmane

rertdra cen
ſmhors nai.
econonicoll.
nerdracit aub

i ikzehrn

Spnanfcifnal

Henmmne Cömnt

nicſeloplcuo
lonn

ſemnztcor dre.
nnſen an an⸗

riceere 1ra
(Vumcoes numnni.
(Racttume
(chorni

merdzſeh —„ èè .
H Qlõtineo es.tinui.tẽtũa. .i.ſil tenere habe alloqͥ.vt Cõuenio vos o indei.i.alloquoꝛ
Jenmu re gerere abſtinere.ĩ caſtitate manere.⁊ ꝛ Et cõuenire.i.adunari.vt Iſti coueniũt.i.
mtinlden a cö ⁊ teneo. Iñ ↄtinẽs t. Iñ h ↄtinẽtia.i. adunant᷑.Et cõuenire.i.ſil venire.Et con
Köumr, Abſtinẽtia.caſtiais uenire.i.paciſci. Uñ Mat. xx. None ex de/
Nhimgi ¶Qlõtingo gis. tigi. ctũ.n.t.i.ſił tãgere łacci nario cõneniſti mecũ.vł cõnenio tibi vnũ
imngun dere attractaꝛc. ⁊ ꝛ a cõ ⁊ tãgo G. Jũ ↄta / denariũ.i.paciſcoꝛ.Et cõuenire.i.exigere
indeine. ctus us.ui.⁊ adiectiue ↄtact ta.tũ.Et ſci/ aliqᷣd de aliq̊. Et cõuenire.i.cõpellere.ad
Dighſinize gas qꝙ accidit malũ.euenit caſu. obtĩgit ſoꝛ/ cãm vocare vl ad placitũ.Et cõuenire.i.ĩ
imdd re.cöingitfacto: Pot cui chonoron t· eſſe. vt albedo cõuenit mihi. i ineſt. Et con
õ tingo gis. ⁊ tũc faẽ pᷣteritũotinxi ↄtinctũ.? uenire.i.aſſimilare.vt Iſte cõuenit cũ illo
— idẽ eſt qð ſil tingere inficere ⁊ ↄtamiare ĩ albedine.i.eſt ſiłis illi. Iñ cõuenit imꝑſo/
rurgcͤnne QUõtinuo as.aui.a. p.i. cõtinuũ facere vłↄti nale. ? cõueniẽs.⁊ h cõuenietia tie.⁊ cõpoę
den⸗ nchn nue hre. Iñ cõtinuatim.i.cõluctim iugit. nit᷑ incõueniẽs.⁊ cõꝑat᷑ Inñ h incõueniẽtia
amaa Sapias ſic diẽ cõtinuare.i. cõiũgere dila / tie. Uñ Eouenit alloquit᷑ decet id ſil aſſi/
tare plõgare. Inↄtinue aduer.ꝓ q̊ ſepe po milat᷑. Exigit ad cauſas vocat ⁊ cõpellit ĩ/⸗
tüatiſkint⸗ nit᷑ cõtinuo.i.cõtinuatim vł ſtatim eſtq;. Pãgit adunat᷑ ⁊ adunat cõueniẽs eſt

ncöſunlislei.

incöſuniis
npapollner

tiantiplpilrufr

nit᷑ p interrogare ĩueſtigare Et cõponit᷑ p/
cõtoꝛ arꝭ.i.inqͥro vł ꝑqro.ĩterrogo.⁊ ſcribi

tur ꝑo. Inuenit᷑ etiã cũctoꝛ arꝭ.ꝑ up mo⸗
rari vł dubitare. Uñ qͥdã. Cõtoꝛ ꝑqro cũ/ ⁊h l ðUVRUM
¶õuerto ti.ſũ.a.t.i.ſił vᷣtere vład aliquã vi

toꝛ dubitoq; moꝛoꝛq;. Et in Greciſmo ðᷣꝛ.

Ooõtoꝛ tarꝭ.tatꝰ.d.p.ðꝛ aliqͥd ꝑqͥrere vł ſcru onuẽto tas.i.frequent᷑ cõöuenire

tari. ⁊ ðꝛ a cõt ꝓ inſtro piſcato;.Etiã po/ Olonuẽtoꝛ arꝭ.atꝰ ſum.d.p.i.cõuentũ faceꝛe

vel celebꝛare.et ðꝛ a cöuentus
Olonuerſoꝛ arꝭ.d.p.i.ſił vᷣſare.⁊ eẽ cũñ aliq̊.?⁊
Zꝛa con ⁊ vᷣſo ᷣſas. Iñ h̊ ⁊ ̊ cõuerſabilis.
72 hoc le.

nt rNt. Peꝛcõtoꝛ notat id qdð ꝑſcrutoꝛ ꝑ o. ſcriptũ tã vxſ. ectã vᷣtere. ðꝛ a cõ ⁊ vᷣto. c. J n B 7 P
ain Jime Percũtoꝛq; ꝑ u.ðꝛ eſſe moꝛoꝛ cõuertibił ⁊ ̊ le.⁊ cõꝑat᷑.Et cõponit᷑ incõ

doi nuere he

6tracto as. aui. a. p. qd ⁊ cõtrecto as.ĩue/
nit᷑i.ſił tractare.vlł intmanꝰ tractare ⁊ pal

uertibilis ⁊ H̊ le. Iñ couerſo as.freqntati/
uũ.⁊ ẽ actiuũ cõuerto.tñũ ſᷣm Hug.cõuer/

iuſbla oi are.? : a cõ ⁊ tracrogs. toꝛ ⁊ puertoꝛ paſſiua ſunt ⁊ deponẽtia
tzcit nylun õtrahbo is.xi.ctũ.a.t.i.ſihtrahere abbꝛeui/ ¶onueſcoꝛ ſcerꝭ.d.t.i.ſił veſci.pariter veſci
igmnotin tile are cõmoꝛari colligere cõſtringere decur / (i alio comeder
egunq⸗ tare. ⁊ ðꝛa cõ ⁊ traho is. Iñ cõtractio oniſ Oonueho is.uexi.uectũ.a.t.i.vndiq; vł ſił
mmntiligrerkii i. collectio cõſtrictio abbꝛeuiatio hdecur/ vehere.⁊ ð a con ⁊ veoo
gühgepuchinen tatio. Clñ Eʒech.vij. Et ecce venit ctio. Ulonuicioꝛ arꝭ..p.i. cõuicia inferre vitupe
Inuenit etiã ſm aliã lr̃am cõtritio. nde rare.⁊ cõſtruit᷑ cũ dtõ.et dᷣꝛa cõ ⁊ vitio as.
õ Hieronvmꝰ.Coõtritio ꝗᷓ ꝛ hebꝛaice ſciſſu Iñ h̊ cõuitiñ tij. cõtumelia. vituperiũ. In
ra.i.cõtext? ł ꝑplexio vł collectio oĩm ma/ cõnitioſus.a.ũ.i.plenꝰ cõuitijs. et compat᷑
Nimdtcnint „Iorum –a?/ ita diẽ Hug. Pap.etiã dic.ouitioꝛ aris.
mino. Fon QUoõtremo is.ui.n.t.i.ſił tremere.⁊ ðꝛ a cõ et cõuitiat ſum.i.expꝛobꝛo.inde cõuitium.i.
n. tremo is. ⁊ coꝛ.tre. Jñ ↄtremiſco . ĩicho. oppꝛobꝛiũ.iniuria
ſkecknien Qlõtrouerſoꝛ arꝭ.atꝰ ſũ.d.p.i.litigare decer Oonmin is.xi.ctũ.n.t.i.ſimul viuere .
mde⸗ Euck tare odicere.⁊ ð a cõ ⁊ ᷣſo yYſas onuiuoꝛ ar.d. p. i. cõuiuiũ facere vł cele
nde n e õtumeo es.tumui.n.s.i.ſil vł valde uume bꝛare vl inſimul comedere Uñ Cato. Ra
unito0 nrii re. 7 ðꝛ a cõ ⁊ tumeo es IJñ cõtumeſco cis. ro cõuiuare.et ꝓducit vi. .
— inchoatinui ¶U Uooperio is.ui.cooꝑtũ.a.q.pe.coꝛ.i. ſumul

opire ↄtegere.et ðꝛ a cõ ⁊ oꝑio. Iñ cooꝑto
rium.i. amichkk
¶ooperoꝛ arꝭ.atꝰ ſum.d.p.i.ſił oꝑari coau
riliari. 1 a con et operoꝛanz.
[oopto tas. taui.a.p.i.ſil optare

„

opulo laſ.laui.a.p.i.coniũgere ſocia re iu

Uõtundo dis.tudi.ſũ.a.t.i.cõterere cõfrin
gere ꝑcutere domare cõcidere ſi il tũdere.⁊
eac. inich :2 a cõtundo dis. Iñ cõtuſus a.ũ.
cſdnn õtutoꝛ arꝭ.atꝰ ſum.d.p.i.abſcõdere defen
2, dere Uñ. j. Mach. j. Et ĩ eo cõtutati ſunt
Et,pducir. “õ

emeig,
tinsi in ii

inguini OUoõuenio is.ueni. uentũ.a. q.i.cõgruere vel gare Et cõponit᷑ cũ diſ.vt diſcopulo.i.dii/
Pummtdid , decere. ⁊ ðꝛ a cõ ⁊ venio nis. Uñ Hocpal iungere.et ci re. vt recopulo as.i.reiũgere
gunh liũ cõuenit mihi.i.decet me.Et ↄuenixę.i. et coꝛripitpoouuun.

„
.— —
2 „.

Ooquo qe ci cri a t · cibaria tpare ? po

nit cũ de.⁊ ðꝛ decoq̊ qs.i.valde coq̃re.cuʒ

ex.vt excoq̊.is.ĩ eodẽ ſenſu.Et ſilr cũ in.vt

incoq.is.pᷣcoquo.is.i.pᷣ alijs coqre.vlł ſupᷣ

vel plꝰ. Cũ re.vt recoquo.i.iteꝝ coqre vel
ũ ſub vt ſuccoq̊.i.paꝝ v

valde coquere.C

ſubcus conoanerffntnfn“
oꝛno as.are.n.p.i.coꝛnu reſonare

OUoꝛnicoꝛ.carꝭ.i.vocẽ coꝛnic imitari.vel in

utilit᷑ loqͥ ⁊ garrire.qð etiã coꝛniculoꝛ.larꝭ

—e

ð82. ? ꝓdu.ni. Un Perſiꝰ. Neſcio qͥd tecũ S/

ue coꝛnicarꝭ inepte.⁊ ðꝛ a coꝛnix-.

ꝛona oꝛnare

Ooꝛpoꝛo as.aui.a.p.i.coꝛpoꝛeũ facere.vel ĩ
pinguare.vł ĩ coꝛpꝰ ĩmittere.ł ad ſuſtetam̃

Uoꝛono nas.a.p i.coꝛonã imponere vel co

tũ ⁊ augmẽtũ coꝛꝑis ſumere.Et cõpõit᷑ cd

in.vt incoꝛpoꝛo as.⁊ coꝛ.po.

Uoꝛrideo des.riſi.i.ſilł cũ alio ridere.Et ðꝛ
a cõ ⁊ rideo des.Et mutat᷑ n.in r.⁊ ꝓdu.ri.

Vn Geñ.xx. Coꝛꝛidebit mihi.
Oloꝛrigio as.a.p.i.coꝛꝛigias facere vł coꝛri

gijs ligare.Et cõponit᷑ decoꝛrigio.as.diſ/

coꝛrigio as.eccoꝛrigio.as.in eodẽ ſenſu.i.

diſſoluere. Incoꝛrigio.a 8.i.coꝛꝛigijs liga

1

re vel oꝛnare vel aptare.

Qonigo gis mi cru:ati caſtigarel emeda⸗

coꝛripio.qꝛ coꝛrigo i.emẽdo.vt coꝛrigo li /
bꝛũ. Pertinet etiã ad moꝛes qũq;. vt corri

go iſtu lcaſtigo. ? nulla coꝛrectio ſperat
rigitacoleſetios vii ſinaz ,
rephẽdo.vt Coꝛripiet me iuſtꝰ ĩ miſericoꝛ
dia. ſic ⁊ coꝛrectio a coꝛigo ꝓpꝛie ꝑtinet ad

—

reptio vl coꝛreptoꝛ vł coꝛreptꝰ a coꝛripio
pis.ptinet ad moꝛes.vt Iſte nõ eſt bñ coꝛ⸗

reptus de tali dicto vel facto

Ooꝛrigo gas.aui. atu.a. p. i.ſil rigare. ⁊ ö; a

cõ ⁊ rigo as.⁊ coꝛ.j.⁊ retinet n.ſᷣm q̃ſda

Qoaripio pis ui ptin a:t i ſil rape vl cape -
caſtigare rep̃hedere.? 8: cõ ⁊ rapio is et
coꝛ.ri. In coꝛrept.a.ũ.⁊ h̊ coꝛreptio.onis

Uloꝛꝛodo dis.ſi.ſum.a.t.i.ſiłᷣ rodere

Uoꝛogare eſt qſi ſil rogare vl ſil colligere

vel adunare

Oloꝛrũpo pis.coꝛrupi ptũ.a.t.i.frãgere.de/
uirginare vitiare inficere moꝛbo.vł malis
moꝛibo.⁊ ð a cõ ⁊ rüpo is. In h̊ ⁊ h coꝛru
ptibił.⁊ H le.⁊ inde coꝛruptibilit ⁊ coꝛrup/

tibilitas.⁊ coꝛruptꝰ.a.ũ.⁊ cõꝑat᷑.Et cõpo/
nit᷑ incoꝛruptꝰ.a.ũ.⁊ ſiir cõoꝑait

ante B

rapuloꝛ arꝭ.d.p.i.ſuꝑflue mãducare bibe

3 coꝛripioi.

Uoꝛtico as.qui.a.p.i.coꝛticẽ dare lauferre
7 ðꝛ a coꝛtex.Et cõponit᷑ cũ de.vt Decoꝛti
co ꝗs.Diſcoꝛtico as.Excoꝛtico as.ĩ eodẽ
ſenſu.i.coꝛticem auferre. Incoꝛtico as.i.i
coꝛticẽ mittere vel aptare coꝛtick
Ooꝛuſco aſ.aui.n.p.i.reſplẽdere vł vibꝛare
vł iaculari.fulgere. Uñn Juuenal in qᷣrto.
Carpeio fuata ⁊ Joui fronteq; coꝛuſcat.
Vnñ ptʒ ꝙ ſcribit᷑ꝑ vnũ r.⁊ coꝛ.pmã. Jnde

coꝛuſcꝰ.a.iũ.i.ſplẽdẽs criſpꝰ tremulꝰvibꝛaſ

⁊ ſubſtãtiue h coꝛuſcꝰ ſci.i.ſplẽdoꝛ.lux into
lerabił.⁊ H̊ coꝛuſcatio.i.ſpledoꝛ.coꝛuſcãdi
actio. Un ſ̃ᷣm Greciſtam. Sol radiat mu
croq; micat.fulgoꝛq; coꝛuſcat. Cũ fulgoꝛ

ſup nos paret.tũc fulgurat ether

Ooſto as.qð nõ eſtĩ vſu.i.coſtas vł coſtam
facere.⁊ ðꝛ a coſta ſte. Et cõponit᷑ decoſto
as. diſcoſto as.excoſto as.ĩ eodẽ ſenſu.i.co

ſtas extrahere. Iñ incoſto as.i.ĩmittere co

⁊ ſunt oĩa actiua

Oounio nis.couniui.a.q.i.ſił ↄiũgere.⁊ dꝛ

Acõ ⁊ vnio.⁊ abijcit᷑ n.⁊ ꝓducitu.
Qouno as.ani.a.p.i. ↄgregare
Qoutoꝛ terꝭ.d.t.i.ſimul vtoꝛ.

re ĩebꝛiari.H̊ Papᷣ. Pꝛo exceſſu aũt ĩ potu
ponit᷑ pᷣs.Taqᷓ; potẽs crapulatꝰ a vino.⁊

coꝛripit pu.

Oraſio as. are. ⁊ craſſoꝛ. ar inenit i. craſu,

facere. Iñ craſſeo.es.ui.i.cra ſſũ eſſe ł fieri

hʒ icho.vt craſſeſco.G. Vñ illõ Sermo

craſſeſcit.qð fit dnoba mõis.łcũ ſuꝑabun
dat. cũ ĩgroſſat᷑⁊ defic a ſbᷣtilitate.vł cũ ĩ
flat᷑ ad altũ ſtilũ. Craſſo ↄpõit᷑. Concraſſo
as.i.ſił craſſare. Decraſſo as.i.valde ipin/

guare vl macꝝ facere.qð ⁊ diſcraſſo as
Incraſſo as.Etẽ actiuũ craſſo cũ oĩbo ſu
is cõpoſit. Inuenit᷑ etiã graſſoꝛ arꝭ.depo/

nẽs.ſʒ aliud ẽ vt patebit

¶ Traſtino aſ.are.ũñ eſt ĩ vſu. ſʒ ↄpõit᷑ pcraſtio

gs.i.ĩ craſtinũ ðᷣferre.łꝓlõgare.põoit᷑ tñ qũ

q ſimpir ꝓ differre.ſimplex ſi iueĩat᷑ ⁊ coꝛ.
Olrebꝛeo.es.bꝛui.n.s.⁊ carʒ ſupio.i. pe.
æẽ ł fieri crebꝝ JIñ crebꝛeſco..ĩcho.⁊ vt di

cit papᷣ. Crebꝛeſco.i.ĩnoteſco.ſpiſſoꝛ.młti/
Uredo dis.didi.ditũ.a.t.i.dare plicoꝛ.
cretũ.i.oↄſideratõʒ ſupᷣ rẽ aliquã.ł dare cre
tũ.i.inclinare aim ad cernẽdũ qð ita ſit vt
ð2. 2 ð a cerno qð hʒ cretũ ĩ ſupio.⁊ do as
Iñ v̈balia.Et componit᷑ credo cum con.

ſtas. Recoſto as.i.excoſtare vl iteꝝ coſtare

MM
“

ſenn
edere /
umeni
enot aaui⸗
hont Cögen
nr olnub
Greossqrean
cceretſcſo
iite Erdib
dine homutm
ra pontman:
Gouenet aane
purate Ctche
inlornet
funcrenre efi
Crepioggifre
repopalpuig
puißmternüo
nare. Lrepere⸗
Nrözineniti
crepoꝛohiſe
uetatini C
jn Ci
dlſſonare de
Nus 1aue
ſu
ſpiniqtiag ni
noſolerfycen

Scaeuiaenin

Crtioasareag,

ecruminarerin

Cünnn nn ibi⸗
Umimponere wimn
Nſmmcdcink:
nadainnattn
lo thorle
nneoesnsih
Qnncco ſasin
nes
(hiſpogs gnig
feybununalan
iſpeplo, iſimi
uo toin,

Kideln.
udey der

Manting
ecorti
Ncorſtun
Juualin

acd e

iſement
inſpleoelen
ſpledor ni
m. Solrum
Nuſcat. i
ateta
l.coſtasatn
Stcöpotinrn
16.i codeſine
bſtoasinmn
ſtareyltaat

giſiigend

1 narn.
w.

1

enicgnanebi
teiſiait ipon
pulata not

ireniki gaſſ
Gaſäeſekſien⸗
Diil Sam
Ds Lcölupeden
ibelane Rch

hot. CN

Reasi ieion
cordinſoi
iui rſodioh
gügen
S?èð
bn
rlpooennfi ͦ
ſnglaſiiiin

7

tcanni

.
1

vt Cõcredo.i.ſił credo.⁊ Diſcredo.i.rẽ nõ

credere.⁊ pðᷣ.cre. Uñ Ouið.de arte. Mu

nera crede mihi capiũt hoĩes deoſ
Uremo aſ.aui.a.p.i.cõburere cruciare.⁊ cõ

ponit᷑.Cõcremo aſ.⁊ coꝛ.cre. Uſñ ĩ auroꝛa

Z2. Hos ĩ nube leuat.hos de igne cremat
Olreo as.are.aui.a.p.iꝓpꝛie aliqͥd ex nihilo
facere. ? ſic ſob?deꝰ pᷣt creare cũ ſit potẽtie ĩ
finite Et diẽ h̊ ppoſitõ ex cũ ðꝛ ex nihbilo oꝛ
dinẽ.nõ materiã.ſʒ facere ẽ ex pᷣiacẽti mate
ria.ponit᷑tñ creare ꝓ facere.⁊ ecõuerſo.⁊ ꝓ
generare ⁊ ecõuerſo Uñ creatoꝛes dicunt᷑

parẽtes.Et cõponit᷑ cũ cõ.vt cõcreo.as.i.

ſimul creare. Pꝛocreo as. Recreo as.i.ite/
rum creare.reficere .
repito.as.i.frequent᷑ crepare.
Urepo.paſ.pui.pitũ.n.p.qð ⁊ crepo pis.cre
pui ſᷣm tertiã ↄiugatõʒ ðꝛ. Dʒ crepare ẽ ſo
nare. Crepere vᷣo ẽ cremari.dirũpi.ſʒ ſepe
vtrũq; iuenit᷑ ĩ vtraq; ſignificatõe. Iñ hic
crepoꝛ.o?.. i. ſonꝰ ł crematio. Iñ verbũ fre
quẽtatiuũ Crepito as.Crepo cõponit᷑cuʒ
cõ vt Cõcrepo as.i.ↄſonare.Diſcrepo as
.i. diſſonare diſcoꝛdare diſtare. Increpo.
pas.i.redarguere repᷣhẽdere vitupare
Ureſco ſò.creui.cretũ.n.t.idẽ hʒ pᷣterituʒ ⁊
ſupinũ q;tũ ad vocẽ.qð hʒ cerno nis. Vñ
Cerno ſolet facere creui cretũq; ſupinum.
Dic creui cretũ vult tibi creſco dare
ribꝛo as.are.a.p.i.frumẽtũ purgare.cer/⸗
nere examinare vẽtilare H
Uriminoꝛ.narꝭ.vᷣbũ cõe.i.viciũ vł vituperi
um imponere vł imponi. Iñ criminoſus.
ſa.ſum.qð cõꝑat᷑⁊ criminoſe ſiꝰ.ſime.ad/

lis. ⁊ hocle. JJMVNU5K
rineo es.n.s.i.hr̃e crines.⁊ ðꝛ a crinis.
Urineſco.ſcis.inchoatiuũ.i.ĩcipio habere
crinee 3
Uriſpo as.aui.a.p.i.criſpũ facere vł ↄcute/
re vibꝛari iaculari Iñ criſpus.a.ũ.⁊ cõꝑpat᷑
criſpꝰ.pioꝛ.piſſimuſ. Iñ criſpe pius.ſime.
aduer. Iñ h̊ criſpitudo.dinis.Et cõponit
cũ cõ.vt cõcriſpo.as. .M
Oriſſoꝛ.arꝭ.atus ſum.d.p.i.fricare.ceuere.
ſz criſſari id qdð mulier ſubt? facit. Ceuere
qð fac̃ vir deſuꝑ.vł criſſari eſt mulieꝝ ĩter
ſe. ſic ceuere eſt viroꝝ int᷑ſe. Uñ. Eſt ceue/
re viꝝ.ſʒ criſſari mulien.

QUrocito tas. tare.n.p.i. clamare ad moduʒ
coꝛuoꝝ. Iñ h̊ crocitatꝰ tus.tui.qð ⁊ croci/

tus ĩuenit.i.voxcoꝛui.⁊ ẽ crocitare ꝓpꝛium

ner. ⁊ criminoſitas.tat. Et h ⁊ crimĩa/

(roco as.are.n.p.idẽ eſt qd crocito tas.

Urucifigo.g;.xi.xũ.a.t.pe.p.i.cruci ãnecte/
re.⁊ ðꝛ a crux⁊ figo.gꝗ. In vᷣbalia.vł cõpo
nit᷑ a cruci dtõ ⁊ figo gis..
Urucio as.aui.a.p.i.toꝛq̃re toꝛmẽtare. JJi
cruciatoꝛ. toꝰ. ⁊ cruciatoꝛt ria.riũ.qð cru

ciat vł qð eſt dignũ cruciari vł aptũ cruci
ari.Et cõponit᷑ cũ cõ vt Cõcrucio as.Itẽ

decrucio as.i.valde cruciare vł a crucia/

mine remouere. Itẽ excrucio as.⁊ coꝛ.cru
Vnñn Birrhia. Ad mala natus ego crucioꝛ

dũ cũcta quieſcũũt

crudeo es.ui.n.s.i.eſſe vel fieri crudũ.vł ĩ
ualeſcere. Jñ crudeſco incho.⁊ pð.pᷣmam
Vnñ Pꝛudęẽetiꝰ ĩ ſychomachia. In ſolitꝭ da
pibo ciudeſcit guttur ⁊ offf.
ruẽto as.are.a.p.i.ſangnĩe inqnare
gic ſtas.a.p.i.cruſtã facere vł addere ł
apponere.cruſtis aliqͥd linire.⁊ ðꝛ a cruſtũ
cruſti.⁊ cõponit᷑ cũ de.vt decruſto.as.id ẽ
valde cruſtare vł cruſtas auferre

(ante ⸗
lubo as.are.n.p.i.iacẽdo inclinare.vide ĩ
fra in Cumbo =
¶ udo dis.di.ſũ.a.t.i.fabꝛicare pollire ſcul
pere celare.Et cõponit᷑ pcudo.dis.i ꝓ ali
qua re cudere.vl qð eſt retro cudere
Gulmino naſ.pe.p.a.p.i.exaltare faſtigiare
ſublimare. ⁊ ðꝛ a culmen ”MU?
¶ulpito tas.i.freqnt᷑ culpare

ulpo as.aui.a.p.i.crimĩiari repᷣpendere.⁊
cõponit᷑ diculpo as.exculpo as.ĩ eodẽ ſen
ſu.i.defendere culpã.culpaʒ ĩpoſitã alicui
ab eo remouere.iculpo as.i.culpã iponere
Qlumbo bis.bui.bitũ.n.t.nõ eſt ĩ vſu ĩ pñti
Et inde cubo as.n.p.⁊ bʒ idẽ pᷣteritũ ⁊ ſu/
pinũ cũ eo.ſ.cubui ⁊ cubitũ in eodeʒ ſenſu
cũ eo.i.iacere.ĩclinari. Sʒ cubare potius
ſpectat ad languidos ⁊ ad inſidiatoꝛes et
vigilatoꝛes. U cubare iuenit᷑ p inſidiari
vel vigilare vł infirmari. Itẽ ᷣm antiqta/
tẽ inuenit᷑ ꝙ cubo bas.fac pᷣteritũ in aui.et
ſupinũ in atũ.vt cubaui cubatũ.⁊ ſᷣm h p/⸗
pꝛie ꝑtinet ad languidos vł inſidiatoꝛes
vigilatoꝛes. Uñ. Sanꝰ eo cubitũ male ſa
nus vado cubatu·

Ulnmulo as.a.p.i.ↄgregare augere młtipli

careↄgerere.ad ſummũ implere Iñ v̈ba/

lia.Et cõponit᷑ accumulo as.i.aggregare.
Decumulo as.i.valde cumulare vł cumu
lũ auferre. Et coꝛ.mu. Uñ.Gaudia ſtulto
rũ cumulãt augmẽeta doloꝝ vłmaloꝝ

6 — —

Ounctoꝛ.arꝭ.atꝰ ſum.d.p.i.moꝛari vł dubi
tare.Qui em̃ vniuerſum vult videre ł nu/
merare.oꝑtʒ eũ moꝛari ⁊ dubitare.Et ſeri

bit᷑ cũctoꝛ.tarꝭ ꝓ moꝛari vl dubitare ꝑ u.

Sʒ contoꝛ.arꝭ ꝓ inqrere ſcribi dʒ o.
Qunnio nis.niui.n.q.i.putreſcere vł ſtercꝰ
facere. Iñn h cunnꝰ ni.⁊ h̊ cunnulꝰ li.dimi.
vas mulieꝝ =èðWBU

Qlupio pis.piui.a.t.i.ambire vł deſiderare

Et differũt.qꝛ ambimꝰhonoꝛes ⁊ dignita
tes. Cupimꝰalias res mũdanaſ.Deſidera
mus celeſtia Itẽ cupimꝰ⁊ pñtia ⁊ abſentia
deſideramꝰ tm abſentia.petimꝰ cupitũ.de
ſideriũ mulierꝭ q̃rimꝰ.Eta cupio deriuat᷑
Cupiſco ſcis.inchoa.⁊ ꝑ cõpoſitõʒ concu
pio pis. Iñ ↄcupiſco vᷣbũ inchoatiunũ.
¶luro.as.aui.a.p.i.ſanare vł purgare.ł cu/

ram alicui adhibere Et deriuat᷑a cura In

uenit᷑ etiã neutꝝ ⁊ abſolutũ curare.i.ſtudi
um ⁊ curã hr̃e.Et cõponit᷑ cũ ad.⁊ ðꝛ accu
ro. Itẽ cũ ꝓ ⁊ ðꝛꝓcuro ras.i.ꝓ aliquo cu/
rã ð aliq̃ re ſuſciꝑe ⁊ ꝓcurare.diligẽt᷑ paſce

re.⁊ ꝓducit cu. Uñ.Oõð ſtatuere cnures nõ

illud rüpere cures.
¶urro.ris.cucurri.curſum.n.t.i.ſaltãter ⁊

velociter ambulare.

Qurſo as.are.⁊ curſito as.i.freq̃nt᷑ currere

Qluruco as.aui.a.p.i.aliquẽ curucã facere.
qð fit eꝰ coꝛrũpẽdo vxoꝛc.⁊ ðꝛ a curuca.⁊
ꝓducitpe. òèòGMU

Quruo as.are.a.p.i.curuũ facere łinclina/
re. Jñ h̊ curuatura. ure.⁊ curuꝰ.ua.uũ.qdð

compat᷑. Iñ curue.ſiꝰ.ſime.aduer.Et hec

curuitas.dꝭ. Et cõponit᷑ accuruo.i.ad ſe vł
ad aliqͥd curuare.Acuruo uas.i.a curua/
tura remouere. Cõcuruo as.i.ſi curuare
Decuruo aſ.i.valde curuare vł a curuatu
ra aliqͥd remouere. Incuruo uas ꝓcuruo

uas.recuruo. uas.

¶uſo aſ.are.a.p.i.freqnt᷑ cuᷣre.⁊ ðꝛ a cudo

¶ uſtodio dis diui.ditũ.a.q.i.ſᷣuare paſce/
re pcurre
Qutio t.ſi.ſũ.a.t.i.pcute.ſʒ ñ eſt ĩ vſu ĩ ſim/
plici ſʒ ĩ cõpoſitꝭ.vt ↄcutio.dꝭ.i.qtere.⁊c.

e Aue

nertere

pue victũ.⁊ ðꝛ a dapes.⁊ cor.pi.

Oeambulo as.are.n.p.i.de loco ad locum

ambulãdo ſpaciari. Iñ ᷣbalias
Oeartuo as.a.p.i.ſepare art a ſeinuicẽ.vt

Oebello las.laui.a.p.i

Amno as. are. a. p. i. punire. aniad/

apino as.aui.a.p.i.largiri.⁊ pᷣci

fit de gallinis ⁊ ſimilib⸗

. 1 „

bello las. In debellatoꝛiꝰa.ũ. In v̈balia
debellatoꝛ.trix.tiio.
Oebeo bes.bui.bitũ.a.s.i

. .

tũ.⁊ h debitũ.ti.pe.coꝛ. “ZVMWẽ
Oeblatero as.a.p.i.valde blaterare vel di
uulgare.⁊? ðꝛ a de ⁊ blatero.as.

Debꝛeo as.bꝛeare.a.p.i.iebꝛiare.⁊ dz a 82

ebꝛio as.⁊ pᷣt eſſe intetiuũ ⁊ puatiuũ

ODecedo dis.ceſſi.ſſum.n.t.i.d eoꝛſũ ł ð vno

loco ad aliũ cedere.⁊ ðꝛ a ð ⁊ cedo dis.ceſſi
Etiã põit᷑ p migrare l moꝛi. Iñ deceſſ.us

ui.Et ſcias ꝙ diſcedimꝰꝑ diuoꝛtiũ.abſce/

dim ꝑ abſentatõʒ.ſecedimꝰ ꝑ ſingularitatẽ
decedimꝰ ꝑ moꝛtẽ.diſcedimꝰ ab vꝛbe.Uñ.
Decedit moꝛiẽs diſcedit ab vꝛbe recedẽs.
ODeceo ces.cui.n.s.i.ↄuenire.ad oꝛnatũ pꝑti
nere. vt Te decet hymn? de? ĩ ſpon. Itez a
deceo ðᷣꝛ decet ĩꝑſonale.⁊ ↄſtruit᷑ cuʒ actõ
Itẽ decet cõponit᷑ cũ cõ.vt cõdeczʒ.⁊ dede
cet.i.diſcõuenit.et coꝛ.pᷣmã. Uñ Ouidiuſ
Dedecet ingenuos tedia ferre ſiu.
Oecerno nis.creui.cretũ.a.t.i.iudicareppo
nere deliberare ſtatuere ↄfligere.Et decer
nere ꝓ ↄfligere eſt neuut.

Decerpo pis.pſi.ptũ.a.t.i.de alijs carꝑe.i.

eligere. ⁊ ðꝛ a de ⁊ carpo.

Oeceſſo ſis.ſiui.ſitũ.vᷣbũ deſideratiuũ.id ẽ

deſidero decedere vł declinare
Decido dis.di.dere.n.t.i.deoꝛſũ caðe.⁊ ſu/
pinis carʒ. ⁊ ð a ð ⁊ cado.⁊ coꝛ.ci. Itẽ ĩue/
nit᷑ decido.is.di.ſũ.i.deoꝛſũ cede.ł valð ce
dere.⁊ tũc ↄpõit᷑ a cedo.is.cidi.⁊p.ci vbiq;

Oecimo mas.maui.a.p.i.decimà ꝑtẽ dare

velaufeer ⸗
Oecipio.is.cepi.ceptũ.a.t.i.fallere.⁊ ðꝛa ð

toꝛ. h̊ deceptrix.⁊ h deceptio

Oeclino as.are.a.p.i.ð vno loco ad aliũ vł
deoꝛſũ clinare ł variare Iñ h ⁊ declinis

⁊capio pis. Iñn deceptoꝛt.a.ũ.⁊ h̊ decep⸗

⁊ Bᷓ ne.⁊ declinꝰa.ũ.⁊ h̊ clinatõ.⁊ declina
tus.a.ũ.qð declinat᷑ l declinare pᷣt.⁊ ꝓ.pe.
Oecollo as.are.a.p.i.collũ ãputare.⁊ ðꝛ a

de ⁊ collũ̃ li.? ſcribit ꝑduol.
Oecoloꝛo.as.are.a.p.i.fuſcare

Oecoꝛoiras.me.coꝛ.a.p.i.honoꝛare.Unde
Oꝛatiꝰ in epi.Et genꝰ⁊ foꝛmã regiã pecu/
nia foꝛmat. Ac bñ numatũ decoꝛat ſuade/

la venuſq;. Iñ ꝑ cõpoſitionẽ dedecoꝛoas
pe.coꝛ.i.inhoneſtare.vituꝑare.⁊ ð: a deco
rus.ᷣra.rũ.me.coꝛ.qð idẽ eſt quod honoꝰ.

—

expugnare. 2 öz a de

ebeo be a. . i. debitũ hre. qſi ö
alieno hre. ⁊ : a de ⁊ habeo. Iñ debitꝰ.ta.

nplaffen t
Drfmningltnn

rlanlin

Sdooni⸗
D

moſuon⸗

gcnud UN.

uuſinu

ſtnindero
ſaturadecor

Dauronsatt

Oecnſoboſr⸗

Sdecllt nn

ſatinrel wu
tiuogdetaub⸗
Dedtwdsdlud.
arepfiere⸗
Deciodiſasn
cödiclcerutpc⸗
Oegodis dichn
Uncencühoſtl
1derdodes.
oeRredciti
Deducocis c
umducerey
eſtomici oben
gyrechunuieo
twyat du.

Dclno mis n

rifamigukene⸗

llhy Uñ. F
Wocig femt
kmnos aulg,
(rexlafuignr
Netfargons. F

Dcncsrta9

cepongtendez

pn tiiſineſee
2 Anctpen.
Deßlenrckali
lutücoputure
Deſendodisdie
odis. Uloefen

luaßcrefn
agoꝛ garon⸗
Monſioonis.

lendas greg
erio lis ſiti .
anchare ?

tulllani
nonliſen

Dupmethe

9.„.½.

8ldehiiffrz
bed I

—

—

ldebleinnet⸗
terg.
licbrrn
iuü? puani
n.i deorſilin
14 ccdi
moꝛi. üdats
npdinonnütr
cdinabr
it ab wben
uenire Canni
de iſfon
glettrmikaz
c. Ncodetn⸗
rpͤni Uiuii
u Kneſui
mia tliudienge
raftigcre Eidan

localiis apei

deſidertuu /
tlinare
deonſücadeſ
cnd Ki⸗
cdelva
S dRapawdig
idecmi Nedn

atifilartaen
mkaid bin
Decche ,
lo molaoullüi
ire hthnanin⸗

ldeclnng inli

dicolliinmn H

itduo
o. .
upi bonganſ

ℳ.

4

Szʒ decoꝛo as.me. ꝓdu.i.venuſtare Et cõ
ponit᷑ cũ cõ.vt Cõdecoꝛo aſ.Et nota ꝙ de

coꝛo ſiue coꝛripiat mediã ſiue pducat ſꝑ ẽ

actiuũ. Uñ.Quẽ veneroꝛ decoꝛo quẽ pul

crũ reddo decoꝛo Hũc hoĩes decoꝛãt quẽ
veſtimẽta decoꝛãt.Te veſtis pulcꝝ reddit

natura decoꝝ2ꝛ V

„

Decurſo as.are.i

natim vel venuſtatim. ⁊ a decꝰ.o⸗.ł po

tius a de ⁊ cuſo.as.
Dedico as.aui.a.p.i.ↄſecraxre.ðo copulaxre

yl dare pficere.⁊ ðꝛ a de ⁊ dico as.⁊ coꝛ.di
Oediſco diſcis.n.t.i.obliuioni tradere ſiue

qð didicerat pdere

— „

reddere ſe victũ vel

vincendũ hoſtibo victoꝛibo ſe tradere.et ðꝛ

a de ⁊ do das. In h̊ diditio onis.tał tradi
tio aut redditio.⁊ dediti.a.ũ.

. - — *

Oeduco cis.xi.ctũ.a.t.i.de vno loco ad ali/

um ducere.vłl valde ducere. Ul deducere
eſt amicũ abeuntẽ ꝓſeqͥ ⁊ comitari qð vul
gare qꝛundã redolet.⁊ ð a de ⁊ duco.cis.
⁊ ꝓducit du. H
Oefamo mas.maui.a.p.i
ri.famã auferre.⁊ ðꝛ a de ⁊ famo mas.⁊ p/
ducit fa. Un. Fama volat trãſitq; moduʒ
quocũq; ferat

. „

Defatigo as.aui.a.p.i.valde vł deoꝛſum fa

tigare vl a fatigatòe alleuiare.⁊ ꝓ.ti.⁊ ðꝛ a

de ⁊ fatigo as. Jñ defatigat.ta.tũ.
Defeco cas.care.a.p.i.purgare.q̃ſi deoꝛſuʒ
a fece ponere.⁊ ðꝛ a de ⁊ feco.as. Jñ defe/
catꝰ ta.tũ.i.ſine fece vł ſine ſoꝛdibi.ł purꝰ.
⁊ ꝓducit pen.

lutũ cõputare
Oefendo dis.di tegere. 2 ð a
do dis. Ul defendere ẽ vicẽ dñi ſubire vł

illud facere qdᷣ faceret dñs. Iñ h defenſoꝛ

oꝝ.. actoꝛ.patronꝰ.Et defenſoꝛv.a.ũ.et h

delenſio onis.
Detenſo.as.are.a.p.i.freqn᷑ defendere.
Defertio tis.ſi.tũ.a.q.i.valde vł deoꝛſũ im/

plere euacuare.⁊ ðꝛ a de ⁊ fartio t. Jñ de/

ferto tas.frequẽtatiuũ

Defero fers.tuli.latũ.vᷣbũ neutu.i.de vno
loco ad aliũ ferre.vł deoꝛſũ ferre.Et defer

re.i.accuſare. In q̃ ſignificatõe ſepe iuenit
in Boe. de ↄoſola. Et deferre.i.honoꝛẽ ĩpẽ

dere. ⁊ m h ↄſtruit cũ dtõ.vt Ego defero
nibi.i.honoꝛẽ impẽdo.Uñ Defero fert ac/

urſ. ſepevl frequet decurrere
ODecuſo ſas.ſare.a.p.i.venuſtare adoꝛnare
Ifſ decuſat ta.tũ.⁊ decuſatim aduer.i.oꝛ

uiciari crimina

Deſalcare eſtaliqd ab aliqᷓ iure debito ĩſo/

Aa.t.i. ptegere. dꝛ a 1 fen

cuſat honoꝛat fertq; deoꝛum
Deferre iuramẽtũ eſt aliquẽ artare vł aſtri

gere ad iurãdũ.Et qñq; defert᷑a iure.qñqʒ

a iudice.qñq; a ꝑte.qñq; etiaʒ delato a ꝑe
ti defert᷑.vt notat᷑. E. de iureiur᷑.l...
eferro as.aui.a.p.i.valde vłdeoꝛſum fer
rare.vłl ferruʒ remouere ⁊ extrahere.⁊ ðꝛ a

de ferro ras.

Oeterto tas.i.frequent᷑ defertie
Oefetiſcoꝛ ſcerꝭ.defeſſus ſum.d.t.vbi anti/

qui dicebãt fatiſcoꝛ.ſcerꝭ.i.deticere vł fati

gari. vinci. Et ꝙ defetiſcoꝛ faciat defeſſus
teſtat Pꝛiſcian in li. x. dicẽs Defetiſcoꝛ de
feſſum fac ſupinũ.⁊ ꝑticipiũ pᷣteriti tempo

—

ris defeſſus.nõ ab eo ꝗð eſt deficio defectꝰ

fit paraeipiũ pᷣteriti. Et vt dicit Papias.
Defeſſus exhauſtus laſſus fatigatus.a de

feciſcoltlbtld

Oeficio.cis.feci.fectũ.inuenit᷑ in duat ſi

gnificatiõibo.ſ.in abſoluta ⁊ traſitiua. Naʒ

delicere.i. defectũ pati.deeſſe.vt Iſte laſſꝰ
defecit. Itẽ deficere.i.deſtituere derelinqᷓ

re. IJñ defectꝰ. ⁊ ̊ defectio.onis.Et vt Pa
pias dic. Defect qrte declinatõis.ſoł ⁊ lu/
ne varij laboꝛes. Solis cũ inter nos ⁊ ipʒ

luna obijcit᷑.qð nõ fit niſi finita luna. Lu⸗
ne em̃ defect int᷑ſolẽ ⁊ ißam lunaʒ vmbꝛa

terre obijcit

Oefinio finis.niui.nitũ.ia.q.i.valde finire.
13822 a de ⁊ finio. Et idẽ etiam qð diffinire.

Inge definitus ta.tũ. UVñ Acłc᷑.ij.Hũc de

finito cõſilio ⁊ pᷣſcientia dei traditum ⁊c̃.?

defectũ pati.⁊ ðꝛ a de ⁊ fli.
Oefiteoꝛ terꝭ.dð.s.i.negare abnuere

efio fis.fiui.fire.i.derelinqre vel deeſſe.

Deflagro as.a.p.i.exardere diuulgare fu/

roꝛẽ deponere.⁊ ðꝛ a de ⁊ flagro ggs.
Oefluo is.xi.ctũ.n.t.i.deoꝛſum vł cito flue/
re vł decurrere.⁊ ðꝛ a de ⁊ fluo is.

Defringo gis.gi.fractũ.a.t.i.valde vł deoꝛ

ſum frãgere.⁊ ðꝛ a de ⁊ frägo gis.

Defraudo.as.are.a.p.m theologos.ſʒ km
Hug. debet dici defrudo.as.au mutata ĩ

u. longam. Et eſt defraudare vł defruda/
re valde fraudare.Et Papias etiaʒ dicit.
defrudo a fraudo cõponit᷑.au in u.ſic clau
do includo ͦJU—ð

*

Defungoꝛ geris. defunctꝰ ſum.d.t.i.deoꝛ/
ſum a functõe eſſe. Uñ.qꝛ q moꝛit᷑ deoꝛſuʒ

fit a functiõe vite.iõ ðꝛ defungi.i.moꝛi. m

ctione vite eet

defunctus ta. tũi.moꝛti.qꝛ deoꝛſũa fun /

De

Degenero. ras.n.p.i.deoꝛſum eſſe vlł fieria
genere. eſſe vel fieri degenerẽ. vb degenera
re eſt denobilitare.i.facere degenerẽ.vl de
generare eſt genere exire peccãdo.vl ma
ls moꝛio—
Oeglutio tis.tiui.n.q.i.valde vł deoꝛſum
glutire. vl!a gula i in gulatũ emittere
Dego gis.gi.n.t.i.viuere.⁊ caret ſupio ſᷣm
vſum. ⁊ ð a de ⁊ ago ag.⁊pduẽ de.Uñ in
Auroꝛa ðꝛ.Qui coꝛ hñt humile vel caſto
coꝛꝑe degunt. è
Degradare eſt deponere de oꝛdine.vt.lxxx
Diſ. OictDiim.
Oebiſco.cis.i.deoꝛſũ vł valde hiſcere.et ðꝛ
a de ⁊ hiſco.&. Jñ dehiſcẽs.o.g.iꝑtũ hia
tum ⁊ diffuſum hñs.valde hiſces
Dehoꝛtoꝛ arꝭ.atꝰ.bũ cõe.i.diſſuadere vel

valde hoꝛtari. Iñ dehoꝛtatoꝛiꝰ ria. riũ.⁊ B

dehoꝛtamen. inis.
Oeiecto as.are.i.frequẽter deijcere 4
ODeiero ras.n.p.i.valde iurare vl peierare.
Vnñ.j.Re.xx. Addidit Jonathas deieraꝛe
daquid.i.valde vl firmit iurare.Etiã deie/
rare ẽ falſum iurare.vt.c.ĩ lr̃is.de teſti.
Oeitico cas.a.p.i.deũ facere.⁊ ðꝛ a deꝰ ⁊ fa
cio. Iñ deific' ca.cũ.pe.coꝛ.i.diuinꝰ
Deiſcio.&;. ieci.iectũ.a.t.i.deoꝛſũ vł ð̊ vno

loco ad ali iacere.⁊ ð a de ⁊ iacio. G. Jñ

Deiectꝰ a.ũ.⁊ deiecto as.frequẽtatinuũn
Oeiuro as.pe.ꝓ.n.p.i.valde vł firmit᷑ iura
re. ⁊ ð a de ⁊ iuro.Et nota ꝙ ĩ iſtis verbiſ
deiuro ⁊ ꝑiuro qbo antiqͥ vtebãt᷑ nos mu/
tamꝰ v. in e.coꝛ. ⁊ ſubtracta r.a ſcõᷣo vᷣbo.⁊
dicimꝰ deiero ras.peiero ras ꝓ ꝑiuro.ras
⁊ deiuro as. U Lucanꝰ ĩ.vj. Uos eſtꝭ ſu
per iſtigenas qͥ peierãt vndas
Delaboꝛ. erꝭ.lapſus ſũ.d.t.i.ð vno loco ad
72 pducitttiroo. “
Delapido das.a.p.ſᷣm Pap̃.eſt euertere. cõ
ſumere erogare vł vaſtare.⁊ coꝛ.pe.
Oelecto tas.n.p.i.gaudere iocũdari place/
re. ⁊ a de ⁊ lacto as.a in e.mutata. Inue
nit᷑ etiã in deponẽti ĩ eodẽ ſenſu. Uñ ꝓpha.
Delectẽt᷑ in leticia ⁊ exultatõe.Et delecto
ſigt magꝭ paſſionẽ intrinſecꝰnatã qᷓ; actiõʒ
trãſeuntẽ.ſʒ illã ſigt ad modũ actõis.Jnð
delectat ᷣbũ imꝑſonale.⁊ h̊ delectatõ oniſ
⁊ he delitie aꝝ.qꝛ delectäat
Delego as.aui.a.p.i.ð vno loco ad aliũ vel
deoꝛſũ legare.⁊ ðꝛ a de ⁊ lege as. IJñ dele
gãs tj. pticipiũ.⁊ delegatꝰ ti. Itẽ delegare
eſt aliquẽ iudicẽ loco ſui autoꝛitate ſui iu/

aliũ vl deoꝛſum labi.⁊ ðꝛ a de ⁊ laboꝛ ber⸗

dicatuy dſtituere yl ſubſtituere. vt.l pcipi
mus.L. ð appel. Ubł eſt ĩ locũ ſuũ ł vice ſui

aliũ reũ creditoꝛẽ dare

Oeleo les.leui.letũ.a.S.i.d eſtruere extĩgue
re interficere.⁊ ðꝛ a de ⁊ leo les lere.qð nõ

eſt ĩ vſu Iñ delet? ta. tũ.i.deſtructꝰ.pe.pð.
VIñ diẽ Pꝛil.in.ix.li.Deletũ a deleo.vñ et
letũ ipᷣa res qᷓ delet vitaʒ q̃ſi a leo ſimplici.
qð non eſt in vſu.⁊ foꝛmat᷑ deletũ a deleui.
vi ĩ tũ mutata.⁊ ꝓð.de.UVñ Birrhia.Om
nia moꝛs delet.oia moꝛte cadũut

Oeliberare eſt factũ diligent᷑tractare.vł in

mẽte reuoluere vl cũ amiq ſuis exploꝛare
gn expediat ſibi illð admittere.de quo q̃ri

tur. puta hereditatẽ agnoſcere vl adire.vt

.ql.ſi ariſto. in pn. ff. de iur̃. delibe.
Oelibo bas.bꝗui.a.p.i.ſacriſicare ĩmolari
extinguere ↄſũmarenptingere vł paurũper
deguſtare. ⁊ ꝓ.li. Un. Uinũ delibo deqtẽ
ptans ego guſto
Belibus buis. bui. butũ. a.t.i.ĩungere.⁊ ðꝛ
a de ⁊ oleo. vl liq̊ꝛe ⁊ buo. Uñ delibuere q̃
ſi de oleo vl liꝛe ꝑfundere. Iñ delibutus
Duidã tñ dicũit q; delibuo cõponit᷑a de⁊

oleo.bliqꝛe ⁊ imbuo.⁊ ñ a buo.qꝛ buo fᷣm

eos nihil eſt

ODeligo gis.legi.a.t.i.ð alijs legere.i.elige/⸗

re.⁊ ðꝛ q de ⁊ lego.ꝗ.⁊ coꝛ.li.

Delimino nas.naui.n.p.i.valde liminare.ł

deoꝛſum limẽ auferre.⁊ ꝛa de ⁊ limino.
Oelimo as.aui.a.p.i.valde limarevł limen

guferre. In alia etia ſignificatõe h̊ v̈bo vti

mur.vt iſte vult vicinos ſuos delimare.id

eſt deſtruere q̃ſi oĩno ò limo.i.mundo au/

ferre
Oelinio nis.a.q.i.placare.dulcẽ ſacere ⁊ le
nẽ. Iñ delinit?ta. tũ. ⁊ delinitio onis.⁊ HG̊
ðᷣlinam̃tũ ti.i.placatio dulcedo.blãdim̃ tũ
Oelino nis.leui.letũ.a.t.i.valde vl deoꝛſuʒ

linere vł planare yl delerevl occidere.⁊ ðꝛ

a de ⁊ lino.⁊ coꝛ.li.vbicd

Oelinquo.qͥs.liq..a.t.i.peccare omittendo
bonũ ⁊ derelinqndo dei mãdatũ.⁊ a de
et linq̊.qͥs.⁊ amittit n. in pᷣterito. Uñ ꝓpha.

Pꝛiuſq; humiliarer ego deliqdDun
VBeliro as.n.p.i.deſulcare.a ſulco deuiare

exoꝛbitare.ſiẽ boues diſcoꝛdãtes ſaciunt.

vñ et ſepe ponit᷑ p diſcoꝛdare. Uñ Oꝛati⸗

in epi. Quidqͥd delirãt reges plectũt᷑ achi

ni. Et hic delirꝰ. a. ũ.i.ſtultꝰ fatuꝰ ⁊ diſcoꝛ/
dioſus Et delirare ꝓpꝛie ſenũ eſt.et ſeneap

pꝛie dicunt᷑ deliri. q; ꝓpter ſenectutẽ inſani
unt et rectũ tramitẽ tenere ñ pñt.Et ſcias

i cianeh
iie

Gbehoc

Glnpn
elde,
ihrſpolie

elordelie

ſthanito⸗
oi dicodo

ditſcßnncos⸗

7

Dengo di

ponitolinp
pnilanpd

Dltronetni

der leotes.

Donetotäſh.

toradems
ſoſn Dlde
eramentei
LDagcsſun
Danedasan
locod eliü
Demergoge
eylamerſi
Noder nen
ipelnoaue
Donero qſui
derer öſiccare.

Nuoynor oriat

daunſun. .0d
Mhicere gdeid.

innspauatt
Daningoasania
gerdradermit
Dmonis deni

Atueren pöd⸗

cllombent

endlorbndns

Dedrſon Kden

porez venuſe

ere? öꝛa der

lxcerpgonlecti

Demollolts ii
ollre ykingur

9

orbikpgenin

iige
Denuſmnan
ligſogggren
geinenfen⸗
lhuenani
ſbiſmeſer

dſingen
Z
81dk

eree
erlengri
Dakaininn.
inzeſileſn.
Nmgkdegie
de.DiBens
ortecatit
Migentmnn
aminm w
agnoſcartent
eiuf delde
D. Gonimine
Hungaentpri

nder. Jüddim
Abnocöpenid

tüabuo. : oſd

alis lepere l
wꝛli

irzloeliniwrel

deade ?elimto.
elimuegtlinen
iicaöchtdo
gosDeimarti
mmo dmendodn

nedrickſnegtit
bdeitoclurf

1o Wchoitin

tiiCeſſhuſ,
ddcrlomiedd

ihtcnunl
6oda niinnn
S
cOel
Gire . onan
s dilt
diorar⸗

nit eb ie i⸗
itul⸗ nnlen

e⸗ ſnace cg

, AA
eſcn n

—

csa
6 4,

.
WA
i

Demẽto taſ.a.p.i

Peé

delirꝰ⁊ deliro nõ pñt eſſe cõpoſita alyra

ꝓ inſtro canẽdi.qꝛ tũc lyra habet pᷣmã bꝛe
uẽ. Dʒ lira ꝓ ſulco ꝓducit pmã.ſiẽ patʒ in
iſto vᷣſu. Pollice tãgo lvyrã.facio cũ vome/

re lirã.Deliro &̊ cõponit᷑ a lira ꝓ ſulco. Iñ
deliro ⁊ delirꝰ pdu.pe.ſic lira ꝓ ſulco pᷣmã

vt patuit ꝑ Oꝛatiũ.Quidã tñ dicũt ꝙ deli
ro.i.diſcoꝛdo.cõponit᷑ a lyra ꝓ inſtro canẽ
di. ⁊ ſic ſm eos coꝛ.pe.ſʒ deliro ꝓ deuio cõ
ponit᷑ a lira ꝓ ſulco.⁊ ſic ꝓdu.li. Uñ Deli/
ro diſcoꝛdo deliro deuio dico
de ⁊ lateo tes.
. furere vł furioſum facere
28 q demẽs.Et demẽętoꝛ tarꝭ.d.p.ĩ eodeʒ
ſenſu. Ul ðꝛ demẽtare q̃ſi dementẽ facere.
Magicis ſuis demẽetaſſet eos
Oemeo as.aui.i.deoꝛſũ vł valdevł de vno

extra mentẽ.i.rõem ponere. Uñ Act.viij.

loco ad aliũ meare vel trãſire

Oemergo gis.ſi. ſum. a.t.i. deoꝛſum merge/

re vł a merſione q̃ſi deoꝛſum ſubleuare. et

ↄꝛa de ⁊ mergo. Uñ pᷣs.Nõ me demergat
tẽpeſtas aque U
Oemeto t.ſſui.ſſum.a.t.i.deſtruere abſcin
dere ⁊ ðᷣſiccare.⁊ ðꝛ a ð ⁊ meto t᷑.⁊ coꝛ.me.
ODemiroꝛ arꝭ.atꝰ ſum.d.p.i.valde mirarivł
deoꝛſum.⁊ ðꝛ a de ⁊ miroꝛ.Etiã ponit᷑ pꝛo
deſpicere.qð eĩ deſpicimꝰ q̃ſi ſub nobᷣ aſpi
cimus.⁊ ꝓducit mi.

Demitigo as.aui.a. p.i.demulcere vł ꝑcu/

tere.⁊ ðꝛ a de ⁊ mitigo gas.⁊ coꝛ.ti.

VDemo mis dempſi demptũ.a.t.i extrabere
minuere. 2 pð. de. Uñ Oꝛatiꝰ ĩ epi.Deme

ſuꝑcilio nubẽ plerũq; moleſtꝰ
Oemolioꝛ lirꝭ.tus ſum.d.q.i.valde moliri ł

Ddeoꝛſum. vl demoliri.i. deſtruere ⁊ qſi diſ
ſipare.⁊ venuſtatẽ vultꝰ q̃ſi ad nihilũ redi

gere. 2 z a de ⁊ molioꝛ. Unñ Mat. vj. Ubi
nec erugo nec tinea demolit·
Vemollio lis.liui.a.q.i.valde vel deoꝛſum
mollire vł indurare.⁊ ðᷣꝛ a de ⁊ mollio lis.
⁊ ſcribit᷑ ꝑ geminũ l.
Oemõſtro as.aui.a.p.i.rẽ ſubiectã vł quaſi
ſubiectã ocuł vel ĩtellectui pñtare.⁊ ðꝛ a ðᷣ
2 monſtro as.
Demuloꝛ arꝭ.atus ſum.d.p.i.diligere vel
inuidere
Oemuſſo as.n.p.i.dubitare diſſimulare
Oenigro as.are.a.p.i.valde nigrare vel ni
gredinẽ aufere MMc
Oenſo as.aui.a.p.i.ſpiſſare. Iñ denſeo ſes
id eſt ſpiſſum eſſe vel fieri Inuenit᷑ t qñq;

Oeliteo tes.tui.n.s.i.deoꝛſum latere.⁊ ðꝛ a

dẽſere poſitũ trãſitiue p dẽſare Et a dẽſeò
ſes. dẽſus.a.ũ.i.ſpiſſus.Dẽſo cõponit᷑ cuʒ
con. vt Condenſo as.Et denſeo neutꝝ eſt
T caret ſupinliss.
Dento tas.taui.a.p.i.dentatũ facere.⁊ dꝛ4
dens. Et cõponit᷑ cũ e.vt Edẽzto as.i.den/
tem extrahere vł excludre
Denũciare ẽ crimẽ alicuiꝰ ſuꝑioꝛi nũciare.
ita ꝙ pᷣpoſitio de augeat denüciatiõʒ. vt in
c. ſi depoſiti. l...in n.
Oepãno as.aui.a.p.i.dilacerare vł pannoiſ
auferre expoliare denundnrne
ODepaſco ſcis.depaui.a.t.i.valde paſcerevł
Oepedlſcoꝛ ſcerꝭ.depactꝰ ſũ.d.t.i.valde pa
ciſci vł pactũ facere.Et depeciſci.i.diſcoꝛ/
dare pactũ rũꝑe vł diffidare.⁊ fac ſupinũ
depactũ.⁊ ðꝛ a de ⁊ paciſcoꝛ.a mutata ĩ e.
Oepecto tisxui.vł pexi.vł etiã pectui.a.t.
ſm antiq̊s ſʒ mõ vtimur ⁊ raro pexi ⁊ pexũ
vel pectũ in ſupino.i.valde vel młtũ pecte
re vel deoꝛſaiiirrrrrr
Oepellicoꝛ arꝭ.atꝰ ſum.d.p.i.deciꝑe.⁊ ðꝛ a
de ⁊ pellicio cis.
Oepelliculo las.a.p.i.decipe. ⸗
Oepello lis.puli pulſum.a.t.i.deoꝛſũ vel 8
vno loco ad aliũ pellere.⁊ ðꝛ a de ⁊ pello.
Oepeſco ſcis.ſciui.ſcitũ.n.t.i.valde peſcere
1 8 a de ⁊ peſco qð nõ eſt in vſu·
Oepilo as.aui.a.p.i.pilos auferre.⁊ ðꝛ a ð
⁊ pilo.qð deriuat᷑ a pilꝰ li.Et ĩ iſta ſignifi/
catõe coꝛ.pi.ſic ⁊ pilꝰ.Etiã pᷣtcõponia ð ⁊
pilo as.qð deriuat᷑ a pila ꝓ inſtr̃o terendi.
Et ẽ depilare raꝑe.furari expoliare.Et in
hac ſignificatõe depilo as pð.pi.ſiẽ pila
Oepingo gꝭ.pegi.pactũ.a.t.i.valde pinge/
re.vł de vno loco ad aliũ iĩpellere vł deoꝛ/
ſum ⁊ ð a de ⁊ pãgo g;. qð eſt iniũgo vel ĩ/
pello. vl pᷣt eſſe cõpoſitũ a de ⁊ pingo gj.xi.
⁊ tũc facit depinxi.⁊ tũc aliud ſignat.ſ.val
Oepleo es.ere.pleui pletũ.a.s.i.valð reple
re vł euacuare exinanire.q̃ſi ð pleno dedu
cere.⁊ ðꝛ a de ⁊ pleo es.qð nõ eſt in vvſu
ODepono nis.poſui.poſitũ.a.t.i.deoꝛſum a
ſede vl dignitate ponere.⁊ ðꝛ a de ⁊ pono.
nis.⁊ ꝓducit pe. ”MMV
Oepopuloꝛ arꝭ.atꝰ ſum.d.p.i.valde popu/⸗
lari vel deſttuer
Depoꝛto as.aui.a.p.i.deoꝛſum vł ð vno lo
co ad aliũ poꝛtare.ł ſpaciari.⁊ ðꝛ a ð ⁊ poꝛ
to as. Ul depoꝛtare ẽ aliquẽ ꝑpetuo exilio
dãnare. ſʒ relegare ad tꝑs.vt.ff.ð moeyi ic⸗

l.relegatoꝝ.S.differẽtia S
Depꝛauo as.aui.a.p.i.valde pꝛauare.pᷣue
facere.⁊ ð a pꝛaauoggs.
Oepꝛecioꝛ arꝭ.atꝰ ſum.d.p.i.valde pᷣciari.ł
de pcio auferre depmere vilipedere vilifi
care. Antiqͥ aũt dicebãt depᷣcioas.
Oepꝛecoꝛ arꝭ.atus ſũ.d.p.i.valde pᷣcari.vł

dept eſſe ibi puatiuũ.i.non pᷣcari.refutare

dqoð vulgo ðꝛ diſpꝛecari vł excuſare vel ex/
purgare. 1 8 a de ⁊ pᷣcoꝛ.⁊ coꝛ.mßm,.·
Bepdo: ar.at? ſum.d.p.i.valde pᷣdari.pꝛe/
das facere.diſſipare.⁊ ð a de ⁊ pᷣdoꝛ.aris
2 ꝓdu.pᷣ.⁊ ↄſtruit᷑ cũ actõ. Uñ Thꝛeñn.iij.
Ocul me depᷣdat eſt aiam meõö.
Dep̃hendo dis.di.a.t.i.pfecte cognoſcere.
vgalde tenere.⁊ ðᷣ ꝗ de ⁊ phendo dis.
ODepꝛendo dis.di.ſum.a.t.i.depᷣhẽdere⁊ ðꝛ
gde ⁊ pꝛendo dis. M
Oepudeo des.pudui.n.s.⁊ depudet vᷣbum

imꝑſonale.i.valde pudere vl pudoꝛẽ amit

tere.et ðꝛ a de ⁊ pudeo. des.
Oepuro as.a.p.i.valde purare vł a purita
te remouere. ðᷣ a de ⁊ puro.as.
Oerideo.eęs.ſi.ſum.a.S.i.deludere.ſubſan/

nare.de aliq̊ riſuʒz mouere.⁊ ðꝛa de ⁊ rideo

Des. Iñ deriſus ſa. ſum.i. deluſus. ⁊ h deri
ſus.ſus.ſuii.
Oeriuo.as.⁊ diriuo.uas.differũt. Nã deri
uare ẽ q̃ſi riuũ ðᷣ fonte ducere. Sʒ diriua/⸗

re eſt fontẽ ĩ diuerſos fontes vl riuulos de

Ducere.Diriuat᷑ ̊ greciſmꝰ ĩ latinitatẽ.i.q̃i

fons ĩ riuulos ducit᷑. Sʒ latinitas derina

tur a greciſmo.i.q̃ſi ð fonte ducit᷑. Silr di
ctio puatiua diriuat᷑.qꝛ q̃ſi fons ĩ diuerſoſ
riuulos ducit᷑. Sʒ dictio deriuatiua deri
uat᷑.i.q̃ſi riuꝰ ð fonte ducit᷑.⁊ ꝓð.ri.deriuo
⁊ ambo deriuãt᷑a riuꝰ ꝑ cõpoſitionẽ.

Derogo gas.gaui.a.p.i.maledicere detra /

bhere vl diminuere ex ꝑte.nõ ex toto.vt.ff.ð
v. ſig.l. derogatoz.
Oeſcẽdo dis.di.n.t.i.deoꝛſũ ſcãdere.ſubiꝛe
1782 a de ⁊ ſcãdo dis. Iñ deſcẽſus.
⁊82 a de ⁊ ſcio ſcis =
Oeſero as.are.a.p.i.ſepare
Oeſero ris.rui.ðſertũ.a.t.i.derelinqre.⁊ ðꝛ

a de⁊ ſero ris. Iñ h̊ deſertũ.ti.i.derelictuzʒ

Et hinc deſerto.tas.i.deſertũ facere. Nõt
etiã eſſe frequẽtatiuũ hꝰ vᷣbi deſerere.Et ĩ
de deſert.a.ũ.i.deſolatꝰ.egẽs auxilij
Oeſideo des.deſedi.n.s.i.deoꝛſuʒ ſedere.a
poſito deſiſtere.pigrere.⁊ ðꝛa de⁊ ſedeo.
Iñnñ deſideſco ſcis.ĩcho.⁊ h ⁊ H deſes deſi/

ODeſcio deſcis.i.neſcire.obliuioni tradere.

Deſpumo as.are.n.p.i
mare vł purgare.q̃ſi deoꝛſum a ſpuma po

dis.i.piger. remiſſus. Iñ hᷣ deſidia.die.i.
eſidero ras.raui.a.p.i.cuꝑe.⁊ ꝓpꝛie cele/
ſtia. Iñ deſideriũ rij. Iñ deſiderioſus.a.ũ
782 a de ⁊ ſidero as.
Oeſigno as.aui.a.p.i.valde ſignare. diſtin
guere vl ſignũ frangere ⁊ remouere.aꝑire.

Bicfi. hinc deſidioſus a.ũ.

Et eſt tractũ ab illo qͥ ſignũ ⁊ ſigillũ frägit

⁊ ita aꝑit lr̃as ⁊ manifeſtat.Et iõ deſigna/

re ðꝛ aꝑire.manifeſtare.⁊ ðꝛ a de ⁊ ſigno aſ

Vnñ Oꝛath.Quid nõ ebꝛietas deſit aꝑta
Oeſilio lis.deſilui deſiliui ⁊ deſilij.deſultũ

in ſupio.a.qꝗ.i.valde vł deoꝛſũ vł ð vno lo/

co ad aliũ ſalire.⁊ ðꝛa de ⁊ ſalio lis.Jñ de
ſultoꝛ.qͥ ð8 vno loco ad aliũ ſe trãſfert.⁊ de

ſulto tas.frequẽtatiuũ

Deſino nis.deſiui vl deſij deſitũ. a·t. i dere⸗
linqᷓre ꝑmittere dimittere vł ceſſare vł de

termĩare vl finire.⁊ ðꝛ a de ⁊ ſino. Itẽ diſ/

ſino nis.i. diuidere ſeꝑare. Iñ diſſuꝰ ta.tũ

id eſt diuiſus.ſepatus

Oiſſipio.pis.pui.pitũ.n.t.i.deoꝛſum ſape.

de ſapia exire. ⁊ ðꝛ a de ⁊ ſaio
Oeſiſto ſtis.n.t.i.deoꝛſum a ꝓoſito ſiſtere⁊
ceſſare

ODeſoloꝛ arꝭ ata ſum. dð.p.i.deuaſtare dere/

linqre.⁊ ſolũ facere.⁊ ðꝛ a de ⁊ ſoloꝛ.laris.

Iñ deſolatoꝛiꝰ ria.riũ. VUñ pᷣs.Cũ carbo/

niby deſolatoꝛijs vel deſolatoꝛ
Oeſpero as.aui.a.p.i.a ſpe ceſſare.ſine ſpe
fieri.⁊ ðꝛ a de ⁊ ſpero. Jñ deſperãs.c.

Oeſpicio.cis.xi.ctũ.a.t.i.deoꝛſum aſpicere

ↄtẽnere vł vilipẽdere.⁊ ðꝛ a de ⁊ ſpecio cis
Iñ deſpe to tas.frequẽtatiuũ.Et h deſpe
ctus.us.ui.⁊ deſpect.ta.tũ.⁊ deſpecte.tiꝰ.
ſime. aduer.Et deſpectui.ua.uũ.⁊ h et h
deſpectabilis.⁊ H le.
Oeſpico cas.⁊ deſpicoꝛ arꝭ.deponẽtale.i.q̊
na de ſpica excutere vl extrahere. vñ ⁊ ſepe

ponit᷑ p auferre ⁊ ꝓ aꝑire.⁊ ꝓducit ſpi.⁊ ð?ꝛ

a de ⁊ ſpico as. Itẽ deſpicoꝛ pᷣt deriuari a
deſpicio cᷣ.⁊ ẽ idẽ qð deſpicere.vlłꝑ ſe com
ponit᷑a de ⁊ ſpecio.cis.⁊ ſic coꝛ.ſpi. Unde

Breciſmꝰ. Tc ego deſpicoꝛ cũ ſpicis ex

traho grana. Deſpicoꝛ ac ꝓpꝛie dico cũ ſpe
cto deoꝛſum.

Oeſpõdeo es.di.a 8. i. valde ſi podere.ſpon /

ſam facere ⁊ viro ↄiũgere.Iñ deſpõſo. ſas.
vᷣbũ frequentatiuũ. .
valde vl deoꝛſũ ſpu

„

nere. ⁊ ð: a de ⁊ ſſumo.

tpot
ſper. .

7

is.
ſtmoenldee

n fenouen

red Etinb

tur Hen toln.

Gicigeden⸗
ngodepolit
Atinonise
yreaſenbaen

coio4

niſi Ui.
corönucia ve
geſtnonas
(Kimoistue
deolumſte
ſtatnerende⸗
Dedoſtas
toſtareceſe
Deſneocse
ſiſinlagolue
Voum dect
Abeſt nini
gödeftaten

Uois cre.

ldeo:ſumn /n

Dautn. Frht

Uuitenni n.
aemniogg

ALxtzegdertem

Deroterisriu.

Fbacrrotcheer

Peorari
Dackonandgi⸗
ecrarimalcdio

im ihthde

neſobſentid
liſnni,

Eeexlobommiani
ure deſcnibt

ſpreſuntſcnopte
neoneſtnnnn

Mir eldeonin

leen.

i.
e rpie
ndaiiniſig

Aeſmeſtn
timmamn
nuiſclifi
n Düde
ag n

Aiuirdehideblt
ldemiimb⸗
der ns d
Haläüſenün

ſibdeich,

chdeſtiati

mentcelntt
taderſno Jin
re Jüdill ni

tideornin
1ſpio
na poſao ſon

deuakure. der⸗
1der oloꝛ onis
fös Ciano/
Nor
cchare ine ſpe
deſperist⸗

cruum AMhicgre

1de hheciocs
Anui⸗ Cihde
tia deee
i wa d

dennſli
Temmbornitil

3 eE.
Girt aucſiid

dchicn henund
ehar ain
tſeuil O⸗
dchunci ſis e
iedoociſt

A
iruuſineſn
icge nii⸗
lnlkelnn i,
—
0,

Blanno nas

Deſpuo is ·ere. deſpui ſputũ. n. t. . deoꝛſum

ſpuere vel ſputo ꝑfundre
Oeſterno nis.ſtrauia.t.i.valde vł deoꝛſuʒ

ſternere. vl de eſt ibi puatiuũ. q̃i a pace vel
pacto remouere vł ſellã auferre.qð ⁊ deſel

lare ðꝛ. Et in hac vltima ſignificatõe ſumi
tur GBeñ.xxiiij.vbiðꝛ. Introduxit eũ ĩ ho/⸗/
ſpitiũ ac deſtrauit camelos.i.ſellas ⁊ ſarci
nas depoſutt

Deſtino nas.are.a.p.i.legare mittere depu
tare aſcribere vl ſigre.⁊ ðꝛa de ⁊ teneo.⁊ ĩ/

terponit᷑ s. ł a de ⁊ ſtino as.qdð nõ eſt ĩ vſu
⁊ coꝛ.ſti. Uñ Ouið.meta.Deſtinat imꝑio

——
—

eſtituo is.tuere.a.t.i.deſerere derelinq̃re
vl deoꝛſum ſtatuere.vł a deoꝛſum ſurſum
ſtatuere. 1 ? a de ⁊ ſtatuo MJM
Oeſto ſtas.ſtiti.deſtitũ.n.p.i.deoꝛſũ a ꝓpoſi
to ſtare ceſſarnre HM

*

Deſueo es.eui.vł deſuetꝰ ſum.n.s.ĩ eodem

ſeſu.i.a ↄſuetudĩe ceſſare Iñ h̊ diſſuetudo
Oeſum deeſt.i.abeſſe vł deficere. Hõ ꝓpꝛie

abeſt. ſzʒ vinũ deeſt. Abeſt qð alibi ẽ. Deeſt

qð deficit.⁊ nõ habet᷑. Iñ defuturꝰra.rũ.

Deſuo is.ere.a.t.i.diſiũgere ſuturã frãgere
vel deoꝛſum ſuere

Detẽto tas.frequẽtatiuũ.⁊ ðꝛ a detineo es.

nui.tentũ.tu.v.mutata in o.

Determio as.a.p.i.definire.termĩos aufer

re.⁊ a de ⁊ termino as.
Oetero teris.triui.tritũ.n.t.i
Iñ detero terꝭ.terui.deterere.i.peiorare ł
peioꝛari ”
ODeteſtoꝛ arꝭ.d.p.i.valde teſtari deierare vł

ecrecrari maledicere abomĩari.⁊ ðꝛ a ð ⁊ te

ſtoꝛ Iñ H ⁊ H deteſtabil ⁊ le. Itẽ deteſta/⸗
ri eſt abſenti denũciare teſtibo adhibitꝭ. vt

l. ſvᷣſignatũ. S. . .l. ſe.ff. ð v.ſig. Alit aut de

teſtari eſt facta alicuiꝰ abꝛenũciare ſperne/
re vł abomĩari ſeu nõ appꝛobare. vl eſt exe

crare vl deſcribi res aliq̃s ⁊ eaſ q̃ quales ⁊

inte ſunt ſcripto cõpᷣhẽdi.vt.ff.l.pal.
Oetineo neſ.tinui.tentũ.a.s.i.remoꝛari im

pedire vel deoꝛſum vel de ſuo ꝓppoſito tene

Oetondeo es.a.s.i.valde tõdere vł deoꝛſũ

Inñ detonſus ſa. ſum.

etoꝛpeo pes.n. s. i. valde toꝛpere vła toꝛ/
oꝛe remouere.⁊ ðꝛ a de ⁊ toꝛpoo

„ . .

claꝝ pᷣnũcia veri. Fama. Iñ ꝑ cõpoſitiõe,

Nvalde terere.

eturpo as.are.a.p.i.valde turpare inqui
nare. turpẽ facere.⁊ ðꝛ a de ⁊ tupo
Oetracto as.qð ⁊ detrecto aſ.ðꝛ.a.p.i.dedi

gnari. recuſare negligere ↄtẽnere vł detra

here. ⁊ ðꝛ a de ⁊ tracto

DOetrapo isere. traxi. ctũ.a.t. . poſt doꝛſu⸗
alicui maledicere.⁊ a de ⁊ traho.is.Eſt
etiã expoliare.auferre ”M

. „.

2

ad aliũ trudere vel excludere

„ „5 „ — 5

Deucho is.uexi.ctũ.a.t.i.deoꝛſũ vlł de vno

loco ad aliũ vehere.⁊ ðꝛ a ð ⁊ veho. Jñ de
uecto tas.frequẽtatiuun·
ODeuelo las.lare.a.p.i.valde velare ł diſco/
Oeuio as.are.a.p.i.exoꝛbitare extra via ire

⁊ ð a de ⁊ vio.as. In deuiꝰ.a.ũ.Et eſt idẽ

deuia ꝙ a uia q̃ſi loca ſecreta extra viam. 4

via remota. MU
Oeuito tas.a.p.i.valde vitare?
Deuoto tas.taui.tare.a.p.i.ꝑ furoꝛẽ male/⸗
dicere.expꝛobꝛare.deuotõez ſctis auferre
VIñ Pꝛouer.xx.Ruina eſt hoĩs deuotare
ſctõs.ſᷣm vnã lr̃am. Itẽ deuotare.i.emiſſũ
votũ infringere.frequent᷑ vouere.⁊ tũc eſt
frequẽtatiuũ hꝰ bi deuoueo ues.tꝗ.
Dextro as.traui.a.p.i.pꝑ dextrã ducere.Et
ſcribit᷑ dextraui eiꝰ pᷣteritũ ꝑ x.ſʒ ẽ pᷣteritũ
de deſterno. nis.qð cõponita de ⁊ ſterno.
tũc deſtraui ſcribit᷑ ꝑ s. JU—
Oico cas.care.a.p.i.copula dico as.
.qi.ↄſecrare.Et h ſignificatõ tracta ẽ ex pꝛe
miſſa. tũc eĩ ↄſecrata eſt eccia qũ copulata
eſt deo. Itẽ dico as.i. voueo es.Et cõpõit᷑
cũ ab.in pᷣ ⁊ de.Et deriuat᷑ a dico ꝗ.qð ꝓ/⸗
ducit pᷣmã.ſʒ dico aſ.eã coꝛ. Uñ Qui dijs
tẽepla dicat qͥ ſũt hi dij mihi dicãt. In Gre
ciſmo aũt ðꝛ. Hec dico ſiſt ↄfirmo copu/⸗/
lo ſacro. Itẽ qdaʒ. Pꝛima dico lego tertia
dico lego. Qui vᷣſus vtroꝝq; vᷣboꝝ.ſ.tã le/
go. gis. ⁊ lego as.qᷓ; dico.cꝭ.⁊ dico as.diffe
rentiã oſtendit .
Dico cᷣ.xi.ctũ.a.t.Etẽ dicere ſel Hemo⸗
rari vᷣo pluries. Itẽ dicere accipit ꝓ ſigni
ficare ł itelligere.vñ dictio ðꝛ.qꝛ dicat ali/
qd.i.ſignificet vł ĩtelligi faciat.vñ dictio⸗
nare.i. dictões ↄiũgere ad ↄſtructõʒ oꝛõis
facienddaaamàæ
ODictito tas.i.frequent᷑ dictar·
Dicto aſ.i.frequent᷑ dicere.⁊ ẽ dictare aĩ cõᷣ
ceptionẽ recta oꝛõe ꝓferre ⁊ cõponere. ò 6
mõ facit frequent dic. Iñ ꝑ cõpoſitõʒ edi/
cto as.i.pala vel valde dictare

7

Dicturio ris.rire.vᷣbũ medita tin dico⸗

è

ODiduco diduc; diduxi dichcere. a. t. i. ĩ1 di /
uerſas ꝑtes ducere.i.diuidere vl ſepare ex
tedere vel ſubtiliare.⁊ ꝓdu.du.K
Dieo dies diet. n. S.i.diẽ facere.⁊ ðꝛ a dies.
⁊ eſt bũ excepte actõis.qꝛ ſoli deo ↄuenit
In dieſco ſcis.incho.⁊ hinc diet dieſcit ĩè/
perſonalia. Uñn nũc diet. i. dies fit. Dielcit
id eſt. dies incipit eſſe.
Dieto tas.tare.i.ꝑ dietas ire vl per endina
re. ? ð ꝗa dieta
ODiffaſcio.ſcias.a.p.i. faſcijs inuolucre “
Uliffertio.tis.ſi.ſum.a. q.i.diuerſis modis
fartire.ĩplere.⁊ ðꝛ a dis ⁊ fartio tis. Iñ dif
ſertus ta.tũ. In differto tas. frequs.
Diſfero differs tuli.latũ.i.plõgare extẽde/
re vł diuerſis modis ferre vł diſſipare.diſ
pergere. Itẽ differre.i. diſtare. differẽtiam
prfee.vt hõ differt ab aſino. Et ĩ hac ſignifi/
catõe ſepe iuenit᷑ imꝑſonalit᷑. In differenſ
tis. oĩs ge. Et differẽter ti. ſime. aduer. 2
Differentia tie.
ODiſffido dis.fiſus ſum.i. noõ fidere.: ð: diſ
fido dis.⁊ ꝓducit fi.
Diffigo gis.xi.xũ.a.t.i.diuerſis modis fige
re vel a firura remouere
Oiffindo dis.fidi.fiſſum.a.t.i.diuerſis mo
dis vel ĩ diuerſas ꝑtes findere.⁊ ðꝛ a dis ⁊
findo.⁊ coꝛ. fi. in pꝛeterito. ſʒ diffido dis. ex
dis.⁊ fido.dis.pduc.fi. Uñ. Diffidit ille
falce. diffidit nõ bñ fidens
Diffinio i is.ire.iui.a.q.i.diuerſis modis fi/
nire determiare oñdere.qᷣd ſit vł q̃le vł q̃n
tum. 732 a dis finio. mutata s.i int. In h
Diffinitio onis.
Diffiteoꝛ. terꝭ.feſſus ſũ. d. s. i. qſi diuerſa et
glia fateri.⁊ ðꝛ a dis ⁊ fateoꝛ.iñ diffiſꝰ.a.ũ.
VDiffodio dis. n. t.i.diuerſis modis fodere
Diſffringo gis.fregi.fractũ.a.t.i.diuert᷑ mo
dis fragere. 8 a dis 7 frãgo gis. a in i. cõ/
uerſa. ⁊ 8 inf.
VDiſffugio gis a. t.i. i diuerſis modis vl in di/
uerſas ꝑtes fugere. Iñ diffugiũ gij. ?⁊ diffu
Bicngo aqs. are.a.p. i. fuſo diſſoluere. 782 4
dis ⁊ fuſus.⁊ ꝓducit fſu.
Oigero ris. geſſi. geſtũ. a.t.i. explicare oꝛdi/⸗
ngre vl oꝛdinẽ deſcribere. integꝝ oꝛdinaꝛe
onere vł diuidere oꝛdinati vł euacu
gre ebꝛietatẽ deponere. qo! fit cũ cibaria
2 pot⸗ iĩ ĩſtomacho diuidũt᷑⁊ q̃dã ꝑs puri/⸗
oꝛ trãſmittit᷑ ad mẽbꝛa ad alimta vite. q̃dã
oſſioꝛ mittit᷑ ad ſ. eceſſum. Uñn.). Re.j. 82
Inne. Digere pauliſper vinũ q̊ mades

VDigito tas. tare. a. p. i digitos foctrekmon
ſtrare digitis. Et ꝑ cõpoſitiõʒ indigito as.
i.digitos iduere vł demõſtrare łᷣ noĩare.
Dignoꝛ · arꝭ.atl ſum.d.p.i.dignũ iudicare.
dignũ hre. In dignus na. nũů,.
ODigredioꝛ derꝭ.greſſus ſũ.d.t.i in diuerſaſ

ptes gdi ⁊ ſeꝑatim.vlł diuerſ modis gradi

nũc huc nũc illuc.nũc ſurſũ nũc deoꝛſum
ſiniſtroꝛſum añ ⁊ retro
Diunudico cas.a.p.i.diuerf modis iudicaꝛe
vel deliberare diſea cernere diuidere ſeꝑare.

Dilaba⸗ erꝭ. d. t. i. diuerß mõis vl i diuerſal

ptes labi.⁊ ðꝛ a di ⁊ laboꝛ.erꝭ.⁊ pð.la.

Dila mbo bis. a.t. id eſt. diuerſis modis S/

bere.
Oilapidare ẽ res vkbona ꝓdigalit indiffe

rent erogare.vt.l.ſiꝓ ea.C. madati.⁊?.ff. de

mino..l. veꝝ. circa finem
Dilato as.are.aui.a.p.i. extedere l differe.

782 a di ⁊ lato ae. In⸗ dilatat ta. tũ.i.exten

ſus. dines fact?. Etiã pᷣt eẽ frequetatiuũ b
vᷣ̈bi differo diſtuli dilatũ

Dilibuit.i.vngẽto vnxit.ꝑ di ſcribik

ODilibunt᷑.i.oleo vngunt᷑ B
Diligo gj.lexi.lectũ.a.t.i. mare.⁊ dꝛa di. et
lego gis.Et ẽ amareppꝛie ĩ malo. diligere ĩ
bono. In dilect'us. ui. dilecr⸗. ta. tů. 7 di
lectio onis.
Dilituit.i.latuit.⁊ ðꝛ a di ⁊ lateo es.⁊ decli
nat᷑ diliteo es.⁊ coꝛ.li. Jn diliteſcere ĩichoa
tiuũ.i.latere.Et eo vtut᷑ mitũ oꝛatoꝛes.
ODiluceo ces.xi.n.s.i.diuerſ mõis lucere. et
diuiſim lucere. Iñ H diluculũ
ODilucido as.are.a.p.i.diuerſ modis luci/
dgre. ð a di ⁊ lucido
Diluculaſcit.i.diluculeſcere ĩciwbit·
ODimetioꝛ tirꝭ.ↄimetitꝰ vł dimeſus ſũ.d.q.
i.diuer modis metiri,⁊ ðꝛ a di ⁊ metioꝛ.

Inñ dimẽſus ⁊ diméſio onis.⁊ h̊ ⁊ dimen
ſionalł.⁊ G̊ le.i.ad dimẽſionẽ ꝑtinẽs.⁊ facit

futuꝝ idicatiui ĩ ar.licʒ ſimplex ſuũ iuenia

tur ĩ boꝛ.vt metiboꝛ. Uñ ꝓpha. Exultabo
⁊ diuidã ſiccimã ⁊ ↄuallẽ tabernaculoꝛuʒ

dimetiar. Et ĩ euãgelio ðꝛ.Eadẽ q qpe me/
ſura q̊ mẽſi fuerit remetiet᷑ vob.
ODimico as.are.aui.n.p.i.pugnare. VUnde
Ouidi de remedijs. Clitricus ⁊ gladijs ?
acuta dimicet haſta
Dimidio as.a.p.i.diuidere ꝑ mediũ vr me
dietatẽ auferre.⁊ coꝛ.di.
Oiminuo nuis.nui.nutũ.ꝑ vnũ m. impoꝛ/ J

tat diminutionẽ.⁊ ðꝛ a di.⁊ minuo. Itẽ in
uenit᷑ dimminuo is.ꝑ duo m.i.in diuerſas

regſimwe.
Pelin lnaic
uumnimin
Dinmnn.
Ueimtin
Noimiterey

indiemunte

dalgerevoon
federclnqna
iochnu
Dioto⸗ ſele,
dineno nole
stohyga
nenſopud
hrog Gs Kea⸗
Gndraditn
gegeſusme
Diruno. wis.
unendn
G.Ui
fümitſufag
Dinpiopss⸗
lioiuen
toradit
Oripopio n
torunpeſan
Nopis Jdemn
Uidañ ain

Drvolo idtl.

merecuenerde

lcnlionsarea
Dclodisctſie

ſencederetden
igan i⸗
Wrpgreincicn

D rncſſ is

gbiuredicght
ſe indicare
ſſemonisg.

lerdrodie cx

ſenopio
rpe. inn

carpogisam
lenas. digici

et

Diineſn.
Gpiiiig
demſm ſot
nihiuc⸗
us.n.
usſädti
kdingfaign

deſunſünien⸗
d

Muerß odsi
maredinitnnn
nerfösi

ckdinenene,

on
pienidorldin,
düaratntüiee
ötcefrggamni
ri
pdiſ
nt
4Mamzre tdds
wieimalo diignti

t AeRAOi:d

elaw td
iliecreicho⸗
Plmüoratores.
ß̃möisluccre,
fiͤu
nerf modis iuc/

creicit

Adimeins ſüde

ahadidnein
vorisabthoing
Goneptinis l
Gſimgerſnian
Urpbo Emun
ulle nbem
o0:. CMie
werckwoi.
1. igugn. U
imumtgis

ndart nuit

4
udiAin

oRronniini⸗

*

Oimitto tiſ.miſi.miſſum.a.t.i.diuerſis mo
dis mittere vel ĩ diuerſas ꝑtes mittere. et

N. 2 H.
üeün,

ptes minuo. ⁊ 8za dis ⁊ minuo. Naʒ dicit

Pꝛiſ.in.j.maio.S tranſit in m. vt dimmi/
nuo ꝓ diſminuo.Vñ Terentiꝰ ĩ adelphis

ðꝛa di ⁊ mitto tis.Et dimittere.i.ꝑcere in
dulgere ↄdonare Eſt etiã dimittere differ
re derelinqure
ODinodo as.are.a.p.i.exoluere
Oinoſco ſcis.ui.tũ.noſcere.a.t.i.di
diuerſis modis noſcere.⁊ ðꝛ a di.⁊ noſco.
ſcis.⁊ nõ hʒ g.añ n. Vñ Ecc̃i.iiij. In lin/
gua em̃ ſapia dinoſcitt
irigo gis.rexi.a.t.q̃ſi in diu

go. 18 a di ⁊ rego g.⁊ coꝛ.ri Uñ pᷣs.Diri

ge greſſus meos

Dirimo. mis.remi. reptũ.a.t.i.diuidere ſe⸗

parare. ? ð a di ⁊ emo emis ĩterpoſita r. et
coꝛ.ri. Uñ Lucanꝰin.v.Et nõ admiſſe di

rimit ſuffragia plebis
Diripio pis.pui.eptũ.a.t.i.diuerſis modis
vel ĩ diuerſas ꝑtes raꝑe vaſtare diuellere.
2 ðᷣꝛa di ⁊ rapio pflis
Oirũpo pis.rupi ruptũ.a.t.i.ĩ diuerſas ꝑ/
tes rumꝑe ſcindere diuidere.⁊ ðᷣꝛ a di ⁊ rũ
po pis. Iñ diruptꝰta.tũ.i.ſciſſus diuiſus.
Unñ Dañ.xiiij. Et dirupt eſt dꝛaco
Diruo is.ui.a.t.i.deſtruere.ĩ diuerſas ꝑtes
ruere euertere deijcere. M
Oiſcalcio as.are.a.p.i.calciam̃ta extrahere
Oiſcedo dis.ceſſi cedere.n.t.i. diuerſam ꝑ
tem cedere.⁊ ðꝛ a dis ⁊ cedo dis
Oiſcepto as.taui.a.p.i.diſputare ↄtendere
vſurpare iudicare.Et vt diẽ Iſidoꝛꝰ Ju/
der dict q̃ſi ius dictãs vel dicẽs ꝓpĩło ſiue
qð iure diſceptet Jure aũt diſceptare ẽ iu
ſte iudicdarz
Diſcerno nis.a.t.i.diuidere ſeꝑare diſcute
re. 2 ðz a diſ.⁊ cerno nis.
Oiſcerpo pis.pſi.ptũ.a.t.i.diuerſis modis
carꝑe.i.ſcindere laniare euellere.⁊ ðꝛ a dis

.

⁊ carpo pis.a mutata in e

—— *„

Diſco cis.didici diſcitũ diſcere.n.t.i.cogno

ſcere vel ſciam accipe. Itẽ diſco ꝓ cogno⸗/

ſcere actiuũ eſt.ſʒ diſco ꝓ caꝑe ſcientiã neu
rumm etectct
Oiſcoopio is.a.q.i.cooꝑtoꝛio detegere

Oiſcoꝛdo as.are.n.p.i.diuerſum coꝛ habe/

re.diſſentire.

Oiſcrimino as.aui.are.a.p.i.diuidere ſepa

rare.⁊ ðꝛ a diſcrimen.⁊ coꝛ.mi

Diſcũbo bis.bere.n. ti iacere ad comeden

iacere diſpergere ſepare dinellere deſtrue
re. 1 &τa dis ⁊ iacio.⁊ ſcribit᷑ ꝑ duplexij ĩ ſe

erſam pte re/

facere vel expellerer

dü in triclinio licet ⁊ ĩ alio loco.ſolebãt em
ia cẽtes ſupᷣ cubitũ comedere.vlł diſcũbere
eſt ad diſcũ ſedere ⁊ ferculũ ſumere
Oiſcurſo as.are.i.frequent᷑ diſcurrere
ODiſcutio tis.tere.a.t.i.ſubtilit᷑ indagare vel
dnatere viliigere 2 cz aola ecutia t: ſo.
teſt etiã cõponi a dis ⁊ quatio t. In diſcuſ

7„

ODiſgruo is.grui. grutum. n.t.i.diſcõuenire

Oiſijcio diſijcis diſieci.a.t.i.diuerſ modis
ſepare dinellere deſtrue

„

cunda ſyllahba

Oiſiũ gere vl diſtinguere ẽ ↄferre data Lac
cepta. vt ĩ. l. cognoſcere.S.j.ff.ð vᷣ. ſig.

ODiſligo as.aui.a.p.⁊ deberet dici diligo as

a di ⁊ ligo as.ſʒ interponit᷑s.cã differetie a
diligo gis. i. diſſoluere. Inuenit etia in eo
dem ſenſu diſligo gis. tertie ↄiugatiõis.ſicẽ
Diſpello lis.puli.ſum.a.t.i.diuerſis modiſ
vel ĩ diuerſas ꝑtes peller47t
ODiſpẽdo dis.di.a.t.i.largit᷑ donare.expen/
dere vl oꝛdinare.diuidere.⁊ ð a dis ⁊ pen
do dis. In diſpeſoꝛ o;. ⁊ diſpẽſoꝛiꝰ.ꝗ.i.
ODiſpeſo as.are.a.p i.largit᷑ donare diuide
re diſtribuere diſponere l deliberare. ⁊ ðꝛ
a dis ⁊ pendo.dis.penſum. Iñ diſpenſa⸗
Oiſperdo dis.didi.ditũ.a.t.i.amittere dele
re vł deſtruere. Uñ in pᷣs. Nõ diſꝑdiderũt
gẽtes q̊s dixit dñs illis.i.ũ deſtruxerũt.de
leuerũt.diuerſis modis ꝑdiderit·
Oiſpeſco ſcis.ſciui.diſpeſcitũ.n.t.i.diſtare.
ſepari. Inuenit᷑ etiã trãſitiuũ ꝓ ſeꝑare vel
dinidere.⁊ ðꝛ a dis ⁊ peſco ſcis.qð nõ eſt ĩ
vſu. Quidã tũ dicũt ꝙ cõponit᷑ a dis ⁊ pa/
co as.vel paciſcoꝛ vel paſſcoY
Oiſpicio cᷣ.xi.ctũ.a.t.i.diuerſiſ modis aſpi
cere vel i dinerſas ꝑtes.⁊ ðꝛ a dis ⁊ ſpecio
cis. Iñ diſpectꝰ ta.tũ.⁊ diſpicoꝛ arꝭ.⁊ inde
B ̊ diſpicabilis.⁊ Sle.
ODiſplico as.pe.coꝛ.a.p.i.deoꝛſũ a plica po
nere. ⁊ ðꝛ a dis ⁊ plio
Oiſplodo dis.dere.q,t.i.manꝰapꝑire.Et po
nit᷑ ſimpłr ꝓ apire vl rupe diſcutere ãſſare

Imñ diſploſus ſa. ſum. vel diploſus

Biſpolio as.are.a.p.i.diuerſis modis ſpoli

Are. ?1 a dis ⁊ ſpolio.?⁊ abijcit᷑ vnũ s.

ODiſpungo gis. a. t.i. diuerſis mõis pugere
viſpeſa re vel donare vl deoꝛſuma puncto

2
2
DS .

Diſputo tas.taui. tare.n. p.i.diuerſa puta / ſuturã frangere

re in loquẽdo.vł loquẽdo diſſentire.vl diſ
putare eſt diuerſa rõe mẽtis ꝑqrere.vt ad

rei veritatẽ poſſit ꝑuenire.⁊ ðꝛ a dis ⁊ pu /

to. Iñ h̊ diſputatoꝛ oꝛis.⁊ diſputatoꝛi ria
riuun.

Diſputare etiã ẽ allegare vt videlicʒ intẽti/

onẽ ſuã ꝑ ꝓbatões ĩ iudiciũ deductas oſtẽ
dere ⁊ eaʒ virib aſſeuerare ⁊ roboꝛare.vt
x. q. inj. aliosssss

Diſquiro ris.ſiui.ſitũ.a.t.i.diuerſis modis
q̃rere ⁊ inueſtigare.⁊ ꝓdu.qͥ.⁊ ðꝛ a dis ⁊ q/

ro. mutata e.in i.

ODiſſeco as.are.a.p.i.diuerſis modis ſeca⸗/

re dirũ ꝑe cruciare.⁊ coꝛ.ſe. Uñn Actuũ.vij

Audiẽtes aũt h̊ diſſecabant᷑ coꝛdid ſuis.
Diſſentio.N.⁊ diſſentioꝛ.tirꝭ.ĩ eodẽ ſenſu.i.

diſcoꝛdare diſcrepare.q̃ſi diuerſa ſentire.

ODiſſepio pis.pui.a.q.i.diuerſis mõis ſepi/

re vl ſepẽ remouere.diſcludere

„ „

Diſſero ris.ere.a. t.i.tractare dicere ſapien

2 .

Diſſero as.are.a.p.i.diuerſis mõis ſerare.

vel ſerã remouere vel apier
Diſſicio c. cui.ſectũ.a.t.i.remouere ſepare

⁊ ð a dis ⁊ ſeco as.⁊ coꝛ.ſi. Uñ Amb.Illi
veterꝭ militie moꝛe diſſicere hoſtiũ cuneoſ
ODiſſideo des.n.s.i.diſcoꝛdare diſcõuenire

in diuerſa pte ſedere.? a dis ⁊ ſedeo es.
Iñ diſſidẽter aduer.⁊ diſſidẽetia tie.⁊ coꝛ.
iſta tuis. Iñ diſſidiũ deii 1

Diſſido dis.n.t.i.diſcoꝛdare diſcõuenire.ĩ

ꝑte diuerſa ſedere.q̃ſi idẽ ſist cum diſſideo

des.⁊ ðꝛ a dis ⁊ ſido is.⁊ pð.ſi. Vñ in.iiij.

libꝛo moꝛaliũ q̃ſi ĩ pncipio dicẽ Gregoꝛius

dũ a ſemetip̃is ꝑ ↄtrarietatẽ diſſidũt.

lectoꝛẽ ad intelligẽtiã vᷣitatis mittꝗt

Diſſilio lis.n.q.i.diuerſis modis ſaliꝛe.iĩ di
uerſas ptes ſalire.ſeꝑari.abꝛũpi ſaliendo. ſo ſas.frequẽ 2“êe
ODiuido dis.ſi.ſum.dere.a.t.Fᷣm antiq̊s cõ/

Iñ diſſulto tas.frequẽtatinu

—

ODiſſino is.iui.itũ.n.t.i.diuidere ſexire

Diſſipo as.aui.are.atũ.a.p.i.diſpergere di
minuere deſtruere. ⁊ ðꝛa dis ⁊ ſipo. as.

Oiſſoleo les.n.s.i.diſueſceee«
Diſſono nas.n.p.i.diuerſis modis ſonare.

H diſſonãtia tie.⁊ diſſonꝰ na.vu.
Oiſſopio pis.a.q.i.abſopire.

Diſſulto tas.i.frequent diſſilirer

Diſſuo is.ſuere.pe. ꝓducta.a. ti. diſiũgere.

Diſtendo dis. di. n.t. i. valde tẽdere vł ate/
ſura remouere “

Diſtineo nes.a.S.i.detinere vl ſepare vkin
diuerſam ptẽ vel oppoſitã tenre

Diſtingo gy. xi. ctũ. a.t.i. tincturã aufere

Diſtinguo guis.guere.a.t.i.determiĩare.de
ſignare diuidere ſeꝑare pũctare diſcerneꝛe
⁊82 a dis ⁊ ſtinguo. Iñ diſtinctꝰ. ta. tü.⁊ H
diſtinctio. onis. W

Diſto ſtas.ſtare.ſtiti.ſtitũ.⁊ etiã inuenitdi/

ſtatũ.n.p.i.ifferre.remotũ eſſe.in diuerſa

pte ſtare.ceſſare.⁊ ðꝛ a dis ⁊ ſto ſtas. Iñ di
ſtanter ⁊ diſtania
ODiſtrabhere eſt vedere.vt.ff.de ↄtrahẽ.emp.

2 ven..l.ſi ita diſtrahit᷑.⁊.l.rẽ alienã.

Diſtribuo buis.buia.t.i. diuidere. diuerſiſ

dijiuerſa tribuere

Diſtringo. gis.xi.ctũ.a.t.i.diuerſis modis
ſtringere. Itẽ diſtringere ẽ ampliare. ſtri/
cturã remouere.vl lenit᷑ tagere.Et in hac
vltia ſignificatõne pᷣt ſumi Eʒech.xvij.vbi

ða: Penen diſtringa Et iplogo amos vbi

ðꝛ. Ruboꝝ moꝛa diſtringẽs

dito tas. In diteſco ſcis.incho.
ODito tas.tani.tare.a.p.i.diuitẽ facere Inð
Ditatꝰ. ta.tũ.i.diues factus. Un Hiere.v.
Varnn minggi ſunt ⁊ ditati.et ꝓducit di.

oꝛnat honoꝛ
Diuendo dis.didi.ditũ.i.diuiſe vẽdere
Oiuẽtilo.las.a.p.i.diuerſ modis vẽtilare.
⁊ cCoꝛ.ti.⁊ ðᷣꝛ a vẽtilo.las.
Dinerſifico aſ.aui.a.p.i.diuerſa facere.⁊ ðꝛ
q diuerſus ⁊ facio.⁊ coꝛ.fi.
Oiuerſo ſas.frequẽtatiuuʒ a diuerto.tis.i.
frequent᷑ diuertere Itẽ inuenit᷑ etia diuer/
ſo ſas.ꝓ variare.⁊ ðꝛ a di ⁊ ᷣſo ſas.
Oiuerto tꝭ.a.t.i.ſecedere ire vł variare ł di/
uidere.q̃ſi diuerſis modis vᷣtere Iñ diuer
ſo ſas. frequẽtatiuũ. 2

.

ponit᷑ a di ⁊ vido dis.⁊ eſtidẽ qdð ꝑtiri.vel
qſi diuerſis modis videre. Quidã tamen
dicũt ꝙ ſit cõpoſitũ a di ⁊ via ⁊ do. Iñ di/

uido.i.diuerias vias do.ſʒ etymologia eſt

In diniſus ſa. ſü. ⁊ diuiſiuꝰ. ua.

8 uũ.i.diui⸗/
ſus vel diuidẽs S

Oiuino nas.nare.n.p.i.futura pᷣdicere

Oiuulgo. gas.gare.a.p.i.diuerſis modis

vulgare. publicare/omnim notum facere.

7 ſignare

4

iteo dites. n. S.i.eſſe vl fieri diuitẽ.⁊ ðꝛ a

ñi in auroꝛa. Oõð replet angelic ditat et

.
onund
Donor.
lingdoel
mupſonahn
ſuſcutnect
Doccocesde
Füfbola
unnt
Dolololer
olrloꝛ⸗
Hobus borea
hret geutere

Dolo:o4s.n

Dorificocas.
Dorminorpan
ſtruitch o⸗
Doromast
Gremaͤſuch
ſiadomitoꝛ
Dono nao.n
munemrene
ſedorectci
foſche ſperen
Dormo /o iui.
onecſſarer qe⸗
lannuß e
cirdormire.
Dorotaotuuicat

Doionnstunit
Uerecdegger.
üduuitarelde
dod dſdund
Ostmisril
dubiteocinas
Dubobnabaut
cos czuia

odrrchri

s ei gucit
ogafunera
blcnutnire
noncſiil
nreleed
nchnmntſieſeni
ſbinnictz
☛

hnaeſtinn

äene

atidaning

üraännz
motückeinin
1destloie

Nrdenin
Kldinndandn

1ti. dinais e

nittcee Luun
um Ezachnin
Stipogomnen
nges

limioinii tt

gincho.

diinne ccere '06

no Ui Dinf
atouatdl
moelcintar

iieide.
mocdis Nelare.

nelſaſnccretd⸗
mzadibentoch
nuenikcnudunn
di os.

reiren vnm

odis tat nun

Cpuchreeng

—— — „ 2 . .
„à2 . „ M . ð .

Do das dedi datũ dare.i.dono.trado.ↄce

do partioꝛ. Iñ datio .onis.⁊ h̊ datũ ti. Et

ſcias ꝙ do eſt ᷣbũ actiuũ.tñ paſſiuũ in pꝛi

ma ꝑſona pñtis indicatiui ſcʒ doꝛ nõ eſt in

vſu ſicut nec foꝛ

*

ODoceo ces.docui doctũ.a.s.id ẽ infoꝛmaꝛe

* *

R vᷣbalia.
ogmatizʒo as.a.p.i
Dolo las.lare.a.p.i.leuigare planare pᷣpa/
rare ⁊ ꝑcutere ä
Ooloꝛo as.n.p.i.doloꝛẽ hr̃e vel paDuiit
Domifſico cas.pe.coꝛ.n.p.i.domũ facio.

Dominoꝛ narꝭ.d.p.i.dñium exercere.⁊ cöõ⸗

ſtruit᷑ cũ gtõ ⁊ dtõ

—

Domo mas.mui.mitũa.p.i. vincere ſubiu
gare mãſuefacere frãgere colere. Jñ vᷣba/

Dono nas.nare.a.p.i.donꝗ tribuere vel re

qꝛ dare eſt cũ ſpe remuneratõis.donare ve

ro ſine ſpe remuneratõis.

„ „ 9 2 7 —

Doꝛ mio is.iui.itũ.n.q.i.ab actuali ſenſati/

one ceſſare ⁊ qeſcere. Iñ doꝛmito tas.fre/

quẽtatiuũ.pe.pð.Eſt ẽ doꝛmitare ſub pi-
gricia doꝛmire. Doꝛmire vᷣo naturalit
Doto tas.taui.tare.a.p.i.dotẽ dare

Oubito tas.taui.tare.n.p.i.qſi duabus vijſ
bitare qð ẽ ꝑgere.i.eſſe icertũ.vł dnbitare
q̃ſi duuitare.i.duaꝝ viaꝝ eſſe ĩcertũ. Inð
dubẽ qſi duub.i.ĩcert q̃ſi duaꝝ viaꝝ ł q̃ſi

duas tenẽs viaſ.⁊ coꝛ.bi. Unde Eato Tle
dubites cũ mag pet impẽdere ꝑua.
Oubo bas.baui.inuenit᷑ p dubito as.

ðꝛ a dux.⁊ coꝛꝛipit hac ſyllabã du. ſʒ duco
cis.eã ꝓducit. Uñ Tu niſi lacte duces pu

eros ad funera duces.Et ↄponit᷑. Educo
cas.i. enutrire .

—

Ouco cj xi. ctũ.pla ſigt. aliqñ idẽ eſt qo de/
ſpõſare.vt Ille duxit vxoꝛẽ.qñq; idẽ eſt qd

reputare.⁊ ſic ſcribit ĩ lris.Dignũ duximꝰ
vob intimãduʒ.qũq; ẽ trahere vel acciꝑe.
vt ille duxit oꝛiginẽ ð nobili ꝓſapia. Inde

Dductoꝛ o;. 2 B Ductrix c. H duct uſ.ui.?
Ductim aduer.i.tractim.⁊ ducto tas.vᷣbuʒ
frequẽtatiuũ.a q̊ͥ aliud vᷣbũ frequẽtatiuuʒ
dDuctito tas.i.frequẽter ducere

i p. i. docere vl inſtruere
Doleo les.lere.lui. litũ.n.s.i.pati doloꝛem

5 2]B durabilis. ? H le.

ODumo as.are.a.p.i.ſpinare. Iñ dumeo es

mui.i.eſſe vł fieri ſpinoſũ.A q̃ dumeſco in
cho. vt Ager dumeſcit. iãcipit eSẽ dumoſuſ
vel ſpinoſus

is dui duiſti duere. a. t. i. tribuere.
Ouplico cas.caui.care.catũ.i.duplare
Ouplo as.are.i.duplũ facre.
Ourco es.n.s.i.eẽ vł fieri duꝝ.⁊ ðꝛa duro
ras. Iñ dureſco ſcis. ᷣbũ inchoatiun.
Ouro as.are.a.p.i.duꝝ facere. Et durare.
id eſt ꝑmanere ꝑſeuerare ſufficere. vt Iſte
din durauit.Et durare.i.patient᷑ ferre Ti

Bibo his. bere.n.t.i.valde bibere.
vł intꝰ bibere vel euomere vel tra
ere obliuioni. Uñn Job. vj. Sa /
gitte dñi in me ſunt.q̃ꝝ indignatio ebibit

ſpüm meuin—
Qbꝛio as.are.n.p.qdð nõ eſt ĩ vſu.i.vltra mẽę
ſuram bibere M H

bullio lis.liui.lire.n. q.i. valde bullire.
ccleſio as are.aui.a.p.i.ꝰuocare vl ↄcio/

nari.qð ⁊ eccleſiarizare ĩuuenlit

Scliptico cas.i:clipſim facere. obſcurare.

E

decumo mas.maui.mare.a.p i.excerꝑe.⁊
ðꝛ ab e.⁊ decumo as. Uñ Macrobi de ſa
turnalibo. Inuenit inqͥt locꝰ veteꝝ viroꝛũ
decumatos ex multis libꝛis

Odẽto as.i.dentẽ extrahere vł excludere
dico . a.t.i.pᷣcipe.⁊ ẽ regũ vl imꝑatoꝛuʒ
Oñ Edicũt reges.indicit feſta ſacerqdos
difico as are.a.p.i.edẽ facio.
diſſero rꝭ.ſerui.ſertũ.a.t.i.valde diſſerere
vł aꝑire narrare exponere. Uñ i euãgelio.
Ediſſere nob ꝑabolã hac.⁊ ðꝛ ab e.⁊ diſſe
ro ris. Iñ ediſſerto as.vᷣbũ freqduůY.
ESgo es eſt.i.comedere.⁊ ẽ ᷣbũ anoꝛmalum
Et antiqͥ dicebãt edo edis edit regulariteꝛ
ſʒ poſtea differẽtie cã coꝛrupta ẽ ſcdᷣa ꝑſo/
na.⁊p edis dictũ eſt es.Et ſcigs q̃cunq;
voces hꝰ vᷣbi ſequũt᷑ ſecũdã ꝑſonã ꝑ foꝛma
tionẽ coꝛrupte ſũt.ſʒ q̃ foꝛmãt᷑ a pᷣma pſo/
na nõ ſũt coꝛrupte.Uñ dic̃ Pꝛiſ.in.ix.libꝛo
Edo es eſt.eſt anoꝛmalũ.tñ in plurali nu/⸗
mero ᷣuat regulã tertie ↄiugatiõis.edimꝰ
editis elaun
Edo edis edidi edere editũ.i.dicere mani/
feſtare emittere cõponere aponeyepaarie

Pferre.ꝓducere.dare.⁊ ðᷣꝛ ab e.⁊ do.das.
U Edo cõpono pario loq̊ꝛ ⁊ manifeſto.
Anoꝛmalũ fit edo.tertia ſfᷣuat edo. Inue/
nit᷑ etiã edo edis regulare ꝓ comedo.ſʒ tũc
eſt ſimplex.⁊ facit pᷣteritũ edi. “
Odoꝛſo ſas.a.p.i.doꝛſum ſcindere.⁊ pᷣcipue
gab anterioꝛi ꝑte. Iñ edoꝛſat.ti.ðᷣꝛ equꝰ ab
anterioꝛi ꝑte ꝑ doꝛſum ſciſſus.⁊ ðꝛ ab e.et
doꝛſumſii. M
Oduco cas.caui.a.p.i.enutrire.⁊ ðꝛ ab e.et
duco.⁊ coꝛ.du. Uł ̃ᷣm Papᷣ. Educare.id ẽ
enutrire inſtituere eligere.Educere vᷣo eſt
pꝓtrabere erucre ſubuertre

(E ante F

Effamino aſ.qre.n.p.i.loqͥ.?⁊ ðꝛ ab es ⁊ ſami

no.x in f. mutata Iñ ̊ effamẽ.inis.i.loq̃la

Effemino.nas.i.valde feminare.debilitare
vel deuirginnnge
ESffero as.aui.atũ.are.a.p.i.crudelit᷑ agere
vel feꝝ facere.⁊ deriuat᷑ ab efferꝰ ra.rũ.ſᷣm
Hug.Diẽ etiã Papᷣ.Efferoꝛ.rarꝭ.ratꝰ ſuʒ
id eſt. mẽte ferina effect? ſine rõne. Sʒ effe
ro ras.mag eſt ĩ vſu.⁊ coꝛ.fe.

Effero effers extuli ela tũ.1. cxtra ferre. pꝛo

ꝛie eſt cadaueꝝ.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ fero fers
Efenecttam ſizt extollere eleuare ſuꝑbire
Iñ p̊ elatio onnnnsz.
GSfficio cis.effeci effectũ.a.t.i.pfecte facere.
q̃ſi ꝑficere.leuit᷑ adimplere.⁊ ðꝛ ab ex et fa/
cio cis. Iñ effect tus.tui.i.finis rei aut q̃̊d
a cã efficit᷑.vt dies eſt effectꝰ ſoł. Iñ effecti/
uus ua. uũ.qdð hʒ vlł pᷣt hre effecti.
Sffingo gis.xi.a.t.i.expᷣſſe fingere Iñ effigi
es.ei.i.imago.⁊ hinc effigio as.aui.a.p.i.ef
figiẽ facere vel effigiẽ reᷣſentnrr
ffontio.tis.tiui.i.venenoſe loqui vł foꝛas

emittere. ? 8e ab ex ⁊ fons.tj.

Effoꝛ.arꝭ.effatꝰ ſũ.d.p.i.loqͥ.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ foꝛ
faris. Ułeffoꝛ.i.extra vel aꝑte lozzꝛ·
Sffreno as.i.valde frenare vł defrenare
ffringo g..egi.ctũ.a.t.i.valde vł extra frã

gere.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ fraggo“Y
Sffugio g.a.t.i.extra fugere vel ſepe ⁊ cõti/

Egeo eges egui egere.n. .i.nõ br̃e. vel opꝰ

e
hre. ⁊ caret bpino ßM
1.

Sgero erꝭ.geſſi.geſtũ.i.digerere.foꝛas emit

tere.⁊ ꝓpꝛie malã ſubam vẽtris ꝑ ſeceſſũ vł
anũ.Et trãſlatiue ðꝛ ꝓ euacuare.ponit᷑ eti
am ꝓ vomere.⁊ coꝛ.ge.Uñ.Qui bñ dige/

rit egerit ingerit eſt bũ ſanus
Sgeſco ſcis.incho.i.incipio egere
gredioꝛ.erꝭ.egreſſus ſuz.d.t.i.exire.extra

gradi.⁊ ðꝛ ab e.⁊ gradioꝛ. Uel egredi ẽ de

vno loco ad aliũ locũ exire.
greo egres egrui egrere.n.s.i.eſſe vł fieri
egrũ. ⁊ ðꝛ ab eger èð
Jre co ſcis.inchoa.i.incipio egrere.
groto.as.aui.n.p.i.infirmari vł frequent᷑
egrere.licʒ egreo egres egrui ſᷣm vſum ca/
ret ſupio.fit tũ ab eo egroto.tas.freqn.·q̃ſi
ab egritu ſupio.⁊ ꝓð.o. Uñ Oꝛatiꝰ in epi.
QOð mihi das egro dabis egrotare voleti

(E aonte

Giecto ctas.frequẽtatiuũ.i.frequẽt᷑eijcere.
Z8 ab eiſffſfſo ””
Gjijcio..eieci eiectũ eijcere.a.t.i.extra iace
re.euellere.euident᷑ iacere.⁊ ðꝛ ab e.⁊ iacio
Gliuloꝛ.larꝭ.latꝰ ſum.d.p.i.flere.voce dolo/
rẽ manifeſtare.voce ↄfuſa pᷣ doloꝛe clama
re. Inuenit᷑ etiã eiulo las. Uñ dicẽ̃ Papiaſ
Eiulare.ploꝛare alta voce. Iñ h eiulatus.
us.ui.i.ploꝛatꝰ vlł clamoꝛ pᷣ doloꝛe ↄfuſus

Glaboꝛ berꝭ.lapſus ſũ.d.t.i.valde vł extra
labi. euadere decurrere.effugere.⁊ p. la.
Glecto as.i.frequẽt᷑ elicere.foꝛas emittere
Glicio q.cui.citũ.i.extrahere.extra vocare.
Qlido dis.ſi.ſũ.pe.p.a.t.i.valde ł extra lede
re.⁊ ð ab e.⁊ ledo. Inuenit᷑ etiã ꝓ tẽptare.
Sligo.giſ.elegi.electũ.a.t.i.excerꝑe.q̃i extra
alia aliqͥd legere.⁊ ðꝛ ab e.⁊ lego .
Slimino aſ.qui.a.p.i.extra limiare vlł extra
limẽ foꝛas pijcere ł poꝛtare.publicare.⁊ ðꝛ
ab e. ⁊ limino.
Glimo as.aui.a.p.i.purgare.⁊ ðꝛ ab e.et li/
mo. ꝗas. Iñ elimatꝰ.a.ũ.i.clarꝰ łpurgatꝰ.
Olinguo as.aui.i.linguã extrahere vel au/
ferre.⁊ ðꝛ ab e.⁊ lingua OYUMW
Qliquo.as.a.p.i.valde vl extra liq̃re łpur/
gare. Uñ ⁊ ponit᷑ ꝓ excolare vlł foꝛas emit
tere.manifeſtare.vł cũ q̊dã vocq lenocinio
ꝓnũciare. Iñ eliquatꝰta.tũ.
Gloquoꝛ.q̃rꝭ.elocutꝰſũ.d.t.i.valde vł oꝛna
te vl apte ⁊ expedite loqͥ ⁊ manifeſte nücia
re.⁊ ẽ oꝛatoꝛ?. IJñ eloqns.ꝭ.o.g.i.diſertus
facũdꝰ.expedite vł euident᷑ loquẽs
Gluceo ces.eluxi.n.s.i.valde vl extra łb eui
dent vl p alijs lucere.⁊ ðꝛ ab e.⁊ luco
luo is.elui elutũ.a.ti.lauare.purgare.vł

. W.rrE? —————— 4
? „ 6 5

Pigodc
1diſſione

niapoge
ntvoleuit⸗
ſberat dic⸗
berat dical
voczbulan
fehhcetin:
ſun pronn
poteſereſui
Gnunogsa
re ebullrre e
norccoes.
gere15ab
Gmaſcoloas
Naactranen
Smergogs.
Ka veniree
Gnenorti
metior Ke
mnic
m micin
Mro jcpl⸗
einqtemici⸗
Gninco :nn
feſtoincibere
Gini ? cꝛn
Perenincocs t⸗
ncopiinvenit

Groemisemien

lgeldareſci
ſütiſbzmnötenin
Tortügenni
Groiclnd
liiggcreni
mhbloranar
Lop. Ennl
be? nolegl
ll Ro ij g
Romnolots

oli zticörg,
uiſffatamari
ignoröe n
Aalppocicg

ſnn
itdtlgnn

ige⸗
ai. gai
genslrtt

inciogn
Gotonngrii
e
disegomt

1

Rniiie.

ceaie
Ke 1aber
dpiorwen
Ndadoloechn
bs Uided
e JFühcn
norp̈dolore ni

1

A Wwoee
cgeretn
vbs i
ram wan

alelmalede
taniptiptare.
cccre c
Deco
imure Nenm
re gublicate 19

gezicbeg/
Bichalpenr
Hiamabar win

eNtameipn,
Nolarenlirucn

GiweeAene

uai.
ioeinaken

erabealuch

0
iuwanrn

un i .

lauãdo deſtruere. coꝛꝛodere vł effundere.

(E .

ðꝛ ab e.⁊ luo.is.
mãcipo as.are.a.p.i.a fuitute liberare.ſʒ
iã inoleuit ↄſuetudo.vt filiꝰ de ptãte pꝛis
liberat dicat᷑ emãcipat.ſʒ ſᷣuꝰ a ſᷣuitute li
beratꝰ dicat᷑ manumiſſus.licʒ ꝓpꝛie pᷣdicta
vocabula ↄueniãt captꝭ ĩpᷣlio ⁊ ĩ fuitutem
redact ſᷣm Hug. Papᷣ.vo dic Emãcipaꝛe
iurꝭ ꝓpꝛij dñm ſtatuere.q̃ſi extra manũ.id ẽ
poteſtatẽ ſuã faceee
Amano as.are.aui.atũ.n.p.i.exttra mana/
re.ebullire.pcedere.⁊ ðꝛ ab e.⁊ mano.as.
marceo es.cui.n.s.i.euidẽt᷑ marcere.elan
guere.⁊ ðꝛ ab e.⁊ marceo es.⁊ caret ſupio.
Emaſculo as are.a.p.i.eneruare debilitare

Vl caſtrare.⁊ ðꝛ ab e.⁊ maſculłꝰ.⁊ coꝛ.pe.

Qmergo gis.ſi.ſum.a.t.i.extra mergere.ex/
ta venire.exurgere.⁊ ðꝛ ab e.⁊ mergo.
Emetioꝛ tirꝭ.tit ł emẽſus ſũ.d.q.i.q̃ſi extra
metioꝛ.vl euident᷑ vył aꝑte metioꝛ
mico cas.emicui.n.p.i.valde ł ſurſum vł
extra micare.i.ſplẽdere.ſalire.aſcẽde. Uñ

Hiero.ĩ epla ad Paulinũ.vij.c. Scintil/

le inqͥ t emicäüt W .
Emineo.es.nui.n.s.i.extra manere.appare
re ſuꝑincũbere ſuꝑſtare.⁊ ðꝛ ab e.⁊ maneo
es.a in i.⁊ coꝛ.mi.⁊? cõponit᷑ cũ ſuꝑ.vt Su
peremineo es.⁊ cũ pᷣ̊.vt Pꝛeemineo.qð ꝑ
ſyncopã inuenit᷑ pᷣmineoñees..
Omo emis emi emptũ.a.t.i.ex alieno meuʒ
facere.i.dare ſuũ.⁊ alienũ acciꝑe.⁊ coꝛ.e ĩ
pñti.ſʒ in pᷣterito ꝓducit. Uñ Ouidiꝰ ĩ epi.
Turpit᷑ ingenuũ munera coꝛpꝰ emũt.
Omolioꝛ.lirꝭ.atꝰ ſuzʒ.d.q.i.valde łextra mo
liri.adòrere.niti.⁊ ðꝛ ab e.⁊ molio
Omuloꝛ arꝭ.atꝰ ſũ.d.p.i.diligere. Unde.ij.

Loꝝ.x.Emuloꝛ ei vos dei emulatõe.⁊ ðꝛ

ab e.⁊ moles.liſ. Ul emulari.i.ĩuidere UVñ

ad Ro.xiij.Nõ ĩ ↄtẽtiõe ⁊ emulatiõe.⁊ tũc

ðꝛ a molo.is. Itẽ emulari.i.ſeqͥ ꝑ inuidiã ł
amoꝛẽ. Uñ Pꝛouer.iij.Nõ emulerꝭ hoĩeʒ
malũ.⁊ tũc ðꝛ a molioꝛ.lirꝭ Uñ qͥdã. Emu

loꝛ inflat᷑.amat iuidet ac imitat᷑. Etiã põit

ꝓ indignatõe.vñ Eʒzech.viij.Erat ſtatutũ

idolũ ad puocãdũ emulatõʒ. Iñ emulꝰ.la

lũ.i.diligẽs vł inuidꝰ vł ſeqx.vł eiuſdẽ rei

ſtudioſus.Et ĩ eodẽ ſenſu ⁊ exeiſdẽ cõpoſi

tis demuloꝛ.arꝭ. IJñ demulꝰ.a.ũ.i. emulꝰ
.gis. a. t. i. valde mügere

Enarro as.aui.are.a.p.i.euident᷑ vł aperte
narrare.⁊ ðᷣ ab e.⁊ narro aſ. Iñ h̊ ⁊ ; enar
rabilis.⁊ hle. JMU
Encenio as.are.aui.n.p.i.ĩitiare.vel aliqͥd
pmo exercere vł induere. Uñ veſtẽ nouaʒ
enceniat qͥ pᷣmo eã induit vł poꝛtat. Sil
eps eccłiam enceniat qñ eã dediaat
neruo as.are.aui.a.p.i.diſſoluere demol
lire.debilitare.q̃ſi extra neruos ponere.et
ðꝛ ab e.⁊ neruo as. Uñ Ouið.ð remedijs
Eneruãt aĩos cithareq;.iociq; lyreq;
Enigmatico as.are.aui.⁊ enigmatiʒo as.i.
p enigmata loꝗq l
Eniteo tes.tui.n.s.i.valde nitere.fulgere.
ſplẽdere.micare.⁊ ðꝛ ab e.⁊ niteo.tes.⁊ ca⸗
ret ſupio. Iñ enitẽs ꝑticipiũ.⁊ coꝛ.ni.
Enitoꝛ.ter.eniſus vł enixus ſũ.d.t.i.valde
niti. vł foꝛas nitere vł gere.⁊ ðꝛ ab e.⁊ ni/
Ono enas.ui.natũ.n.p.i.euidẽt᷑ nare.vel et
tra natare.⁊ ðꝛ ab e.⁊ no nas.Et coꝛ.natũ
ſupinũ.pe.ſiłr enato.as.eiꝰ frequẽtatiuũ.
Enodo as.aui.are.a.p.i.exoluere.de nodo
tollere.declarare.planũ facere.⁊ ðꝛ ab e.et
nodo. ⁊ pduciitou⏑uvoo
Onucleo as are.a.p.i.extra teſtã nucꝭ nucle
um deponere.⁊ ðꝛ ab e.⁊ nucleo as.Etiaʒ
ponit᷑ ꝓ aꝑire enodare expedire maniteſta
re declarare. Jñ enucleatꝰ.ta.tũ.i.aꝑtꝰma
nifeſtꝰ enodatꝰ expedii
Enũcio as.are.a.p.i.valde nũciare ł ð aliqͥ
nũciare.l euidẽt᷑ nũciare.⁊ ðꝛ ab e.⁊ nücio
Iñ enũciatio onis.⁊ enũciatiuꝰ.a.ũ.Vñĩ
dialectica ðꝛ.Oꝛõ enũciatiua.ẽ vox ſigni

ſficatiua ð eo qð aliqᷣd eſt vel nõ eet

33 is ire iui.itũ.n.q.i.vado vel ambulo.

pilogo gas.a.p.i.epilogũ facere.bꝛeuit᷑ pᷣ
Dicta recapitulllear
Gpiſcopoꝛ aris.d.p.i.epᷣatũ hr̃e vł regere.?
coꝛꝛipit ſco.
loꝛ arꝭ.d. p.i. epułl vti. Hinc ᷣbalia

E ante G—
Equipẽſo ſas.ſaui.ſatũ.n.p.i.eq̃ cogitare.ł
eque iudicare. ⁊ ðꝛ ab equꝰ adiectiuo
Gaquiparo.as.aui.atũ.a.p.tria ſigt.pmo.i.
imitari. Clũ Uirgi.ĩ buccoł. Nec calamiſ
ſolũ eqͥparas.ſʒ voce mgrm Itẽ eqparare
i. eq̃re vł cõpare.vt eqparo hᷣ illi Itẽ eqpa
rare.i.parẽ fieri.vt Iſte ĩ bꝛeui tꝑe docto/
res ſuos cqͥparauit.ipar factꝰ eſtilli⸗ .

Son

,
—R 7
* —.
. *„ . „

Oquipolleo es.exe.ab equꝰ adiectiuo.⁊ pol
leo les. Et eqͥualeo es.ab equꝰ ⁊ valco es.ĩ
codẽ ſenſu.i.parificarioferri aſſimilari Jñ
eq;pollẽs equalẽs ⁊ eqͥpollẽtia eqͥualẽtia.i.
ſimiliũ reꝝ equalitias

7 . *

Equito tas.tare.taui.n.p.i.equũ facere. vt

eto illi.i.rectũ facio illi.Itẽ eqͥto tas.põt
eſſe frequẽtatiuũ hꝰ ᷣbi equo as.⁊ tũc tm̃
valet quãtũ frequẽter eqre.⁊ tũc ẽ actiuuʒ
Itẽ equito aſ.pᷣt deriuari ab equꝰ cqͥ.⁊ tũc
idẽ eſt qð militare. Iñ eqͥtatꝰ tus.tui.id eſt

act' equitãdi vł multitudo equitũ. Uñ in

canticis.Equitatui ĩ currib Pharaonis
aſſimilaui ce.

Oquo as.aui.are.a.p.i.equũ facere 82 ab

equꝰ adiectiuo.⁊ ꝓducit pmã Et ſcribit᷑ ꝑ
ge dipthongũ.ſʒ eques ꝑ e.ſolã.⁊ coꝛ.pᷣmã

Vñ. Ne ſiſolus eques ribi me ꝑ equũ pꝛe/

coꝛ eques

E ante

GSGradico as.a ni. a. p. i. euellere deſtruere. et

ab e.⁊ radico as. Iñ eradicãs ꝑticipiuʒ
Un Job. xxj. Oia eradicãs genimina
rigo gis.xi.ctũ.i.ex imo ſurſũ regere

Sro eras eraui. re. n. p.i. linire pparare.? ö82

ab es erꝭ.⁊ cõponit᷑ deero ras.i.es auferre.

vel valde erare. Inero as.obero as.i.pᷣcio
vel ere ↄducere.ſubero 8. i. la tent pᷣcio ſcʒ

rogo gas. gaui. gare.·a.p.i.dare diſtribue
re.⁊ ꝓpꝛie in elemoſynas.

Erro as.are.aui.n.p.ijexoꝛbitare.q̃ſi extra

rẽ ire Et hinc vᷣbalia.⁊ h erratꝰtus.tui.⁊ B

erratũ ti.ambo ꝓ delicto.⁊ h̊ erroꝛ o?. Jñũ

errone? nea. neu.i.erroꝛe plenꝰ.⁊ errabun/
dus da. dũ. ⁊ erratic?ca.cũ.⁊ h ⁊ erratiliſ

⁊ H le.oĩa in eodẽ ſeun
ructoas.aui.i.emittere vł ꝓferre vel exb/
mere vlł ructũ facere.Et eructuo as.in eo/

dẽ ſenſu. Et ſũt ambo ge.nen/ ꝓ ructũ face

re. In alijs ãt ſignificatõib ſũt ge.actiui.
Grudero as.are.aui.n.p.i.purgare.rudera
eijcere.⁊ ðꝛ ab e.⁊ ruc'.vł ruder.eriis
Grudio dis.diui.ditũ.a.q.i.inſtruere.q̃i ex
tra rudere vel ruditatẽ ponere.⁊ ðꝛ ab e.et
rudo dis.⁊ coꝛ.ru. Ml
Srugino as.are.pe.coꝛ.⁊ deriuat᷑ ab erugo
ginis.ſic rubigino as.a rubigo.⁊ ẽ erugi/
nẽ vel rubiginẽ coꝛꝛũꝑe.deuaſtare.Et cõ/
ponit᷑ erubigino as. Derubigino.as.Eru
gino as. Derugino as.i.rubiginẽ vł erugi

nem auferre. ? ſunt actina M

Sruo.is.rui.tũ.a.t.i.euertere.ab e.⁊ ruo is

Sruſco as.aui.n.p.i.era in vnũ colligereſi

cut numularij faciũt.⁊ ðꝛ ab es ereis

ſcere.Et cõponit᷑adeſco.as.i.ad eſcã voca
re vel valde eſcare. Ineſco as.i.in eſca im/
inguare.vel deciꝑe eſccdiĩiuis
i as.i.ad vmbꝛã in eſtate ſedere

ſtuo as. aui. n. p.i. feruere bullire calere. ·

cõponit᷑ ineſtuo as.exeſtuo as.
Oſurio ris.riui.n.q.i.meditari.edere.⁊ ðꝛ
ab edo es eſt.⁊ hʒ eſuriui ĩ pᷣterito.vt patet
MHath. xxv. Eſuriui em ⁊ nõ dediſtꝭ mihi

mãducare.qð tñ eſt ↄ naturã vᷣbi meditati
ui. Uerba em meditatiua caret pᷣteritꝭ.po.
nit᷑ eĩ eſuriui ꝓ famui ſiue famã habui. Jũ

hec eſuries.ei.

Eteſticulo q8. laui. a. p.i. teſticulos
vel valde teſticulare.

aliud exponre
trahere

Guiro as.aui.a.p.i.debilitare eneruare. et

d ab e. ⁊ viroꝛ. Etiã pᷣt cõponiab e.⁊ vir.?

tũc idẽ eſt qd caſtrare debilitare

Quito as.are.aui.a.p.i.valde vitare vł eui

dent vitare. Iñ h ⁊ H euitabilł.⁊ h̊ le.⁊ eui/

tatꝰ.ta.tũ.i.valde vitatꝰ.vł euident᷑ vitatꝰ.

9ð etiã pᷣt cõponi ab e.⁊ vita.i.vita puatuſ
Vnñ Pap.Euitat vita puat.i.pꝑterrit
Quo as.are.aui.n.p.i.inſanire.etiã inuenit᷑
ꝓ euacuare ⁊ fugere.⁊ ðꝛ ab euan.tis.

—

Sracerbo as.are.a.p.i.vuas acerbas colli

gere. exaſperare.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ acerboas. qðᷣ

nõ eſt ĩi vvuung
xacero as.aui.a.p.i.ab acere purgare.
xaggero as.aui.a.p.i.valde aggerare.at/⸗
tollere.maiꝰ facere.ſic eſt illð euãgelij. Et

tu capharnaũu.q̃ vſq; ad celum exaltata es
MNon qͥdẽ vſq; ad celũ capharnaũ exaltata

erat ſʒ eiꝰnimiã ſuꝑbiã exaggerat
Stalto as.aui.a.p.i.in altũ tollere

(E ante O

Oſco as. aui. n. p.. eſcã fribuere yl eſcis pa

auferre
Stymologiʒo as.are.eſt vnũ vocobulũ per Abulliti
8s donio Ale
uagino a8.qre.aui.n.p.i.extra vaginam

Guãgeliʒzo.as.are.i.enãgeliũ annũciare

unuchiʒo as.⁊ eunucho as.i.eunuchum

Alinnauge

ninono⸗
e
ginn che
Goneoꝛoas
gendiſoolu
Guninoss

ce15

Vte.
Otorooſore⸗
urmos.
Gncaotsar
aſſperoas.

(eyline

Guutozoss⸗
ccre pone
Ouünniint
nisggreti
nithoern

mpdee

Ekuuton
Kuze

Onutunzo.

„

xlebullie

nlubitplla
Otmroos aui

i oo. Lop
Ccccodiſcaſti

ſe Ctenceto ie
1pcnotce.
Gecclolslari
ececliriläi
ſiehngicecc
clliißtennon

ſchtegt

giiq denn r⸗
ha. Ui. Ere
clleoles,ie

tcigodis de

mmbere deb
tadodio di
Wetmwereken
ltc
chanlcberten
1cfazbig:

leoaanicin
obengeoc⸗
Fitbi fagnen
neroclauie

n
nreden
nmi lge

te

todsigieti

ſes
nckateſele
mecitmidinis
nuißtam

naturizind
naiene
inekzmäbda.

Ni kiculoeer
tmüwabeli
ni cmm ginen

ü annücnr
me cnovure er
vonicbe? ir.
litare
de ine Nen
biahlea cui⸗
teumgert vinb.
vmivindwnnt
vaigten

do 1s cunnchtn

lanir ctüinai
rör abtuant.

. usdcctulhi
1b t4cctol

baccrpure.
Iridcachenn/
ickuls nagen

Acdom er⸗

ogien.
4 4

SGrautoꝛo as.aui.a.p.i.extra autoꝛitatè fa/⸗
cere vł ponere.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ autoꝛo ras UẽUnñ

s,
binin

Eramino nas.naui.a.p.i. pbare.eqliter iu
dicare vl diſcutere ⁊ diligeter inqͥrere iue/

Granclo clas.claui.a.p.i.haurire

* 2* —

Erancoꝛo as.aui.a.p.i.ancoꝛã euellere. na

nem diſſoluere. ⁊ ab ex⁊ ancoꝛo as.
Grxanimo as.aui.are.a.p.i.debilitare ꝑter/⸗

refacere.⁊ ðᷣꝛ ab ex?⁊ aimo as. Iñ exa nima
tus ta.tũ.i.debilitat ꝑterrefact ↄſternat/
UVlñ Heſter.xv. Et pene exanimata eſt

Sraro aſ.are.a. p.i.valde grar el delcribeꝛe
rartuo as.aui.a.p.i.dinidere

ESraſcio as.aui.a.p.i.d olare

EGraſpero as.aui.a.p.i.exacerbare vł cõmo
uere vl facere aſperum r
tatẽ fa/
Duintilianꝰ ð cauſis.Exautoꝛat manar
unis agreſti laboꝛe ſubegit. Exautoꝛat po/

nit᷑ hp extra autoꝛitatẽ poſitꝰ.Accipit᷑ eti/

am ꝓp delere. Uñ Macrobpð ſaturnalib
Exautoꝛata tñ ſequẽti etate
Arcãdeſco cis. incho.i.ĩcipio cädere

xcaturiʒo as.aui.a.p.i.p aquã ſcaturiẽtẽ

vbꝑ ebullietẽ plumã aui auferre. Uñ legit᷑ ĩ
ſidonio Alij excaturiʒabãt aues Alij exen
teriʒzabãt piſces.⁊ ꝓdu. u ar.
Orxcauo as.aui.a.p.pe.coꝛ.i.valde cauare.
VUnñ Job. Lapides excauãt aqauue
Ercedo diſ.ceſſi.cæſſũ.a.t.i.exire.extra cede

re. Et excedo.i.excello vł trãſcẽdo vłſuꝑo
⁊ ꝓducit ce.

9*

Eftcello lis iere · eminere. valde cellere. vt
ille excellit illũ ĩ dignitate. Uł ðꝛ ſuꝑare qᷓ

ſiextra alios cello.i.leuo.⁊ hʒ excellui vl ex
culi ĩ pᷣterito.⁊ exculſum ĩ ſupio vł excelſũ

⁊ qñq; regit actm̃.vt ille excellit platonem

qnq; dtm.vt Plato excellit illi. Iñ excellẽ
tia. Uñ.Excellit ſuꝑat excelſus ðꝛ altus

xcelleo les.idem

xcẽdo dis. dere. di a.t. i. valde accẽcdo
repo is.pſi.ptũ.i.extra carꝑe eligere ex/

trahere. ⁊ ðꝛ ab ex ⁊ carpo bbis
Ercido dis.di.ſum.i.extra vłl valde cedere.
vb deſtruere ł euertere.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ cedo is.

cecidi.⁊ ꝓðᷣ.ci.vbiqʒ. Itẽ excido.dis.di.pᷣt

cõponi ab ex ⁊ cado dis.⁊ tũc caret ſupino
⁊ coꝛr.ci.vbiq;.⁊ ſignat extra cadere vel ex
aliquo cadere. M
Eyxcieo es.cini.
ðꝛ ab ex⁊ cieo es.⁊ coꝛ.pe.̊ ſupinũ excitu.

Inñ v̈bũ frequẽtatiuũ excito aſ.pe.coꝛ. Itẽ

ðꝛ excio ciſ.ciui.citũ.⁊ tũc excitũ excitu pe.

tie ↄiugatois coꝛripit

.

itũ. i puocare cõmouere. 2

pꝓducta.qꝛ a cieo citũ nõ venit imo citum ?
tũc ab eo deriuat᷑ excito as.pe. pdou.
Srcillare.i.cũ vxoꝛe eſſe HH
rcindo dis.i.valde ſcindere vl deſtruere.
QOrcio..ðꝛ ab ex ⁊ cio cis.vide ſupᷣ ĩ excieo

tra caꝑe.ſuꝑ alia caꝑe.reciꝑe.latent caꝑe i
uadere.⁊ pꝑtinet ad inſidiatoꝛes.
Arcito tas. taui. a. p. vide ſup in excioeod
Orclamo mas.mare.i.eleuare vocẽ vl valb
da intẽtiõe pᷣces effundere.⁊ clamare.i.vo
ce inſonare. Mß
Srxcludo dis.a.t.i.extra claudere vel extra
clauſuram emittre
Orcodico as.aui.a.p.i.circa codicẽ.i.trun
cũ agre terrã ⁊ velut lacũ efficere.
Srcolo las.laui.a.p.i.purgare emittere vł
diſcutere. ⁊ ð ab ex⁊ colo as. Jñ excolãs
tis.o.g.i.purgas vł emittẽs.diſcutiẽs. n
nenit᷑ etia excolo lis.lere.tertie ↄiugatiõis

21 8 ab ex⁊ colo lis.i.diligent᷑ colere.⁊ ꝓð.

o. excolo qñ eſt pme ↄiugatiõis.ſʒ qñ ẽ ter

7 „

Orcõmunico as.caui.a.p.i.extra cõmunio
nẽ facere.cõione puare.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ cõico.
cas. Iñ excõicatꝰ ta.ꝛte.
Ercreo as.auiii.expnere vl ꝓpijcere.⁊ ðꝛ ab
ex ⁊ creo as.⁊ qbijcit᷑s.pᷣcedẽterxr.
Ercreſco ſcis.i.extra vł valde creſcere
Sxrcubo bas.bare.bui.vł ſᷣm aliq̊s excuba
ui. excubatũ vł excubitũ.i.vigilare.cuſto/
dire.q̃ᷓi extra cubare.qð faciũut qͥ ciuitates
vłl caſtella vł caſtra cuſtodiunt de nocte.?
ꝛ ab ex ⁊ cubo as.Põt etiã dici excumbo
bis. ab ex ⁊ cumbò bis.in eodẽ ſenſu.⁊ coꝛ.
cu.Excubare etiã fᷣm Papiã ðꝛ pᷣ foꝛibus
inuigilare
Erxcudo.dis.di.ſum.a.t.i.feriẽdo eijcere.i.
extra cudere

„

EErcurſo ſas.ſare.i.frequẽter curree

nere.q̃ſi nõ cudere.vł excudere ðꝛ q̃ifreq̃n

ter cudere.vt ille qui excuſat ſit extra malã
famam JM — .

—☛

Grecro cras.ſʒ frequẽtiꝰ iuenit᷑ execroꝛ ar.
in deponenti.i.maledicere excõicare.extra

ſacrũ facere. Et coꝛ.pe.

Sremplo as.are.a ui. a. p. i. ad ſi ilitudinẽ ali
cuius aliqd ponere

SOrentero aſ.aui.are.a.p.q̃ſi iexinterare dꝛ.i.

que intra ſunt extrabere. Exentera ei dicũ
tur inteſtina q ſic dicũt᷑.q̃ſi exintera.et coꝛ.

Orcipio pis.cepi.a.t.i.eligere extrahere.exx

Orhalo las.aui.are.n.p.i.foꝛas emi

requo aſaui are.a.p.i.valdeł iuxta equũ
facere.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ equo as.
requoꝛ rꝭ.executꝰſum. d.t.i.extra alia ſeqͥ

aliqͥd ꝑficere.ad effectũ ducere.inſtare ad

aliqd faciendũ Iñ executio dꝛ

liqd fae Inñ execi fect?.2 ab
ijcit᷑ s.pᷣcedẽte x.⁊ coꝛ.e “

.

Srerceo ces.cui.citũ.a. s.i.oꝑari. experiri.

extra arcere.⁊ ðꝛ ab ex⁊ arceo es.
SOrercito as.are.i.frequent᷑ exercere.Iñ ex
ercitatꝰ a.ũ. Et nota ꝙ exercitꝰ ðꝛ ꝓpꝛie de/

fatigat. Sʒ exercitat artib aſſuer et in/
ſtructꝰ. Et ab exerceo es.ðꝛ h exercitꝰ tus.

tui.i.collectio hoĩm ĩ expeditõe Iñ ðꝛ hoc

cxercitiũ tij.⁊ adiectiue exercitꝰ.ta.tũ.et ðꝛ

ꝓpꝛie defatiggatus

.
Axero ris. rui exertũ.i. foꝛas emittere vl nu
dare yl manifeſtare. In exerto tas.frequẽ
tatiuũ. Et exert?ta.tũ.⁊? coꝛ.pe.

„

dolere. vl ð vita recedere.⁊ ðꝛ ab ex halo

las. 2 pdu. ha
Qxhaurio ris.r

vꝛab ex⁊ haurio riss.
Etheredo as.a.p.i.extra hereditatẽ ponere
hereditatẽ auferre

7

Vl dare. ⁊ ðꝛ ab ex⁊ habeo

Erhoꝛtoꝛ tari.atus ſum.vᷣbum cõe.i.valde

hoꝛtari. Iñ exhoꝛtatoꝛ.tio.⁊ ̊ exhoꝛtatoꝛi

EStigo gleere. exegi exactü. a.t. nq; ſit. Ha

exigere.i.expellere.⁊ exigere.i.ꝑficere.⁊ exi
gere.i. liuſte petere. Et exigere qñʒ ſimpłr
ponit᷑ ꝓ reqrere vl petere. Et exigere.i.ex/
tra vel vltra agere. Et exigere.i.diuidere.

Iñ exact ta.tũ. Un.ij.Mach.vlt᷑. Sic eĩ

vinũ ſꝑ bibere aut ſꝑ aquã ↄtrariũ ẽ.alter/

nis aũt vti delectabile.ita legẽtib ſiſꝑ ex/

actus ſit ſᷣ mo nõ erit gtus

EOrilio lis.liui.vł lui.exultũ.n.qli.extra vel

valde ſalire. Iñ exulto tas.i.frequẽter exi/

lire.qð ꝓpꝛie fit cũ letamur.Et ponit᷑ exul/

tari ꝓ letari.
Gximmutuo as.aui
erẽ facere.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ immutuo gs.
Aximo mis.mi.emptũ.a.t.i.qauferre vel ex/
trahere ⁊ ðꝛ eximo q̃i extra emo.i.traho
Orxinanio.nis.niui.a.q.i.anihilare depme/

re euacuare diminuere.⁊ ðᷣꝛ ab ex ⁊ inanio

nis. VUñ aplus ad Phil.ij. Exinaniuit ſe/
metipᷣm foꝛmã ſerui accipiẽs

ttere re

a.q.i.valde haurire euacuare extenuare.⁊

are.i. depaupare.pau/

Eriſtimo aſ. are. auia.p.i.putare.⁊ ðꝛ ab ex

⁊ eſtimo Iñ Sigimatlo i.putatio vkillele
3

dignitat ſtat? fama ⁊ moꝛibo acqͥſit.
Sriſto ſtis.extiti.n.t.i.pmanere.extra ſtare.
roccupo as.i.expedire.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ occu/
po. ? coꝛ..nnn
xoleo les.leui vł lui.exoletũ vł exolitũ.n.
S.i.creſcere.⁊ ðꝛ ab ex et oleo les. Papᷣ.vᷣo

diẽ Exoleuit.i.ĩ obliuionẽ venit.defec.coꝛ

ruptꝰ eſt. ⁊ coꝛ.o añ l.

Groꝛciʒo as.aui.a.p.i.adiurare.ĩcrepare.
Sroꝛdioꝛ dirꝭ.ditꝰ ſum vł exoꝛſus ſü.d.qi.

inciꝑe vlł loqͥ. Iñ exoꝛſus ſa.ſum.i.locutuſ

Oroſio as.aui.a.p.i.lqaniare diſcindere oſſa

extrahere.⁊ ðꝛ ab exet oſſo as. Ponit᷑ etiaʒ
pꝓ debilitare vl infirmare. Cũ eni oſſa ſint
coꝛꝑis robur.qͥ ea aufert coꝛpꝰ debilitat.

Orpãdo diſ.di.paſſũ.a.t.i.extẽdere UVñ illꝰ
Expaſſis ĩ cruce manibo.i.extẽſis. Inueni
tur etiã expãſis qð ſuſtinẽdũ eſt.Sed ſᷣm
Pꝛiſ. Pãdo pateo pateoꝛ faciũt ſupinum

„

xpapillo as. qui.are.i.exoluere denudare

Ganier ab ex ⁊ pãdo dis
⁊ ꝓpꝛie papillas.et ðꝛ ab exet pupila

Aparhoꝛ ar⸗ atus.lari.d.p.i.ſpatulã au/

ferre vl frãgere.⁊ ðᷣ ab ex ⁊ ſpatuloꝛ.larꝭ.

Ddet᷑ vel appopiat fm Pap.

„

Sxpectoꝛo as.aui.a.p.i.exoluere firmacu⸗/

lü a pectoꝛe remouere.⁊ ðᷣꝛ ab ex⁊ pectꝰ
Srxpedio dis.dire.diui.ditũ.a.q.i.liberare.
explicare exoluere.q̃ſi extra pedicã ponere

et ðꝛ ab ex et pedica. Iñ expeditꝰta tũ.i.ex/

olutus liber pmptus “
Erpendo dis.dere.pẽſum.a.t.i.expẽſas fa

cere.et dicitur ab exet pendo dis. Iñ h ex

penſa ſe.

Erpergefacio cis.feci.ſactũ.a.t.i.excitare ł

facere euigilare.et ðꝛ ab exet ꝑgiſcoꝛ.ſcerꝭ.

et facio . et acuit᷑ fa.

a per et rego regis. Unde dicit Pꝛiſcianuſ

in decimo libꝛo.Expergiſcoꝛ qꝛ a ꝑgo ẽex

perrectũ facit.qð ſcqʒ cõponit᷑ ex ꝑ et rego.

qdð facit rectũ.q;uis vetuſtiſſimi etiã exꝑgi

tus dicebiit

Srperioꝛ rirꝭ.pꝑtus ſum.vᷣbũ cõe.i ꝓbarevł

ꝓbari cognoſcere teptare cognoſci vel tẽ/

ptari.et ðꝛ ab exet pario. Iñ h̊ experimen/
tũ.ti.et hec experiẽtia tie.et exꝑtus ta.tum.
ꝙ autẽ experioꝛ componat᷑ a pario.patet

SEſhibeo bes.bui.a. s.i.oñdere vł pᷣſentare Erpecto as.aui.are.i:demoꝛari ſuſtinereſᷣ

ſtolari. Expectat᷑ qͥ vẽturꝰẽ. Spectat᷑ q vi

—

— —— — “”“ =
— ”ð”õü

Erpergiſcoꝛ eris.exꝑrect ſum.i.a ſono eui /
gilo. et ðꝛ ab ex et pergo.gis.qð componit
Ach

tamu
abciban
ginnteſe
Ennit dl
pois
pones znii
nciun
Cn pocen
Opuoran.d.
rorthartſpi
Epiolslane
.igeybiopote
comniepitpa
oned Figeſuß⸗
Swpingo gs
erspange
Schino as
chabere
Grpioosre
ſenepure.
gourat
mblis bileg
Gptwas.an.
mie rorabe
Gicwon d .
riireee
oloples glar.
ccloererplait
Ukrtint wenm
Unrdeaplus
Moegaui ii
llleninnar a
ſeewrdikeere
npmne
Sglunssſiſum
Mnqnutere plen
toefteicereye
—
6Ncn plo ?degh

Dnnpo Pos Po
nitirapom
Munig nereg t

“

de bt Pꝛiſcianũ in.x. li. dicentẽ. Sũt eriã alia erxtra pᷣmere effundere maniteſtare repᷣſen
nnenen ex hipſo.i.pario cõpoſita deponẽtia.experi tare.⁊ ðꝛ ab ex⁊ pᷣmo mis.⁊ coꝛ.pi.
rachdtten oꝛ. operioꝛ.qᷓꝝ ꝑticipia exꝑtꝰ optꝰ.a pario Erxpꝛobꝛo. as. aui. a. p. i. diffmare increpa⸗/
ondunt eſſe cõpoſita.cui pticipiũ ꝑtus Y. reↄuiciari.pteritã culpa oppꝛobꝛioſe enar
aolei ei Et vult Pꝛiſ.vt patet ꝙ; experioꝛ ſit vcbum rare.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ pꝛobꝛꝛas.
ctoleaf deponẽs. Sz dic olim experioꝛ fuit de · Erpumo. as. aui. are.n. p.i. valde vel extra
ioneratnttin ponẽ᷑s ſʒ nũc eſt cõe. Itẽ exꝑiri qñq; poni ſpumare.vel ſoumas aufere.
tur ꝓ rũdere ſeu defendere.vt ð iudi.c.jde Expungo gis.a.t.i.extra pellere.extra pun/
Adimmrionn ꝓcu.c.q generalit᷑.li.vj.qnq; ꝓagere.vt de ctum ſcriptõis ponere ⁊ delre

1ltnnink cau.poſſ.⁊? ꝓpꝛi.c.paſtoꝛal.

poſſ., GS6G6SBS9FU puo io. pui. putũ. n. t. i. extra ſpuere
Srpicoꝛ carẽ.d.p.⁊ expico cas.i.deſpicare.

Oxqro.rꝭ.iui.tũ.a.t.i.ĩueſtigare.extra q̃reꝛe

Kainin 2 ðꝛ ab ex⁊ ſpico.as.⁊ ꝓdu.pi. 06Srtendo dis. di. tentũ. vł extẽſum.n.t.i.exx
ninediiine Erpilo las.lare.a. p.idem eſt qð depilo.⁊ ex. plicare. extra tdre “
toſoig det ciſde vᷣbis põt cõponið q depilo. vñ vwõt Etermino as. aui are.a. p.i terminũ aufer
ue Liaiig coꝛriꝑe pi ⁊ ꝓducere ſᷣm diuerſas cõpoſiti re vł exulẽ facere.q̃ſi extra terminũ ponere
ſncnp en vnes wide ſu in veglllo eiſcerepaie o: de cxulib pom pde
tiatin GSingo gis. egi.pactũ. a. t.i. cxpellere.? d: moliri. Clñ NMach. vj. Exrerminat facees
nignfk berr pango gili ſuas.i.demoliur diſſoluũt deuenuſtat diſ⸗
e n rpino as.aui.are.a.p.i.ſpinas auferre v ſipãt.q̃ſi exrra termios hũane ↄditiõis ab⸗
lnnatickt tn extrahere.⁊ ðꝛ ab ex⁊ ſpino.as.⁊ ꝓð.pe6e. ducũt. Iñ h ⁊ exterminabił.⁊ le.
nns itſn Srpio as.are.a.p.i.expurgare ex toto.vłꝑ / rterno nas.a.p.i.alienare MUDW
nicodes fecte piare. Iñ hͥ expiamè pnł pð.⁊ h̊ expi / rtimo mas.mare.a.p.i.appꝛeciari vel pu⸗/
icwluar dannn atio.i.purgatio.pia actio.mũdatio.Et ex/ tare.q̃ſi ex mẽte ſic hr̃e.⁊ ðꝛ ab ex⁊ timo qd
ag piabilis. bile. qd expiari p̃t.⁊ ab ex⁊ pio eſt mens.lel exrimare eſt pᷣcin alicu rei
oiſni Orpiro as.aui.are.n.p.i.moꝛi.extra ſpĩm certũ dare.⁊ eſt idẽ qð taxare vł certũ pᷣciũ
t aulor H mittere. ⁊ ab ex⁊ ſpiro as.⁊ ꝓdu.ſpi. diffinire ⁊ determinare
monm iutinor xpiſcoꝛ arꝭ.d.p.i.extoto a piſcibo euacua/ Srtinguo guis.xi.ctũ.a.t.i.moꝛtificare.⁊ ꝑ
FSora re vel adqrere.⁊ ðꝛ ab ex⁊ piſcoꝛ tinet ad ignẽ.⁊ ðᷣꝛ ab ex⁊ ſtinguo guis.⁊ ab
4 — xpleo ples.plere.a.p.i.finire nciturs. rUL
lucre mncu⸗ Arplicit ? expliciũt ᷣbũ deſectiuũ.i.termi/ Ortipo as.aui.are.a.p.i.emittere euacuare
tabertheck nat᷑ vł finit.vł terminant᷑ ⁊ finiũt᷑.nec inue ¶⁊ ðꝛ ab ex ⁊ ſtipo as.⁊ ꝓducit ſti. ðJ
fiagalbem, nitur de eo plus Srtirpo pas. paui. a. p. i. radice ſubuertere.
mpcdicäond Erplico cas.cui.citũ.a.p.inuenit᷑ etiã plica a ſtirpe extrahere.deſtruere ex toto vel eui
Medbinthih ui plicatũ antiqt. ab ex ⁊ plico.as.i.oꝛdia/ denter.ſiue extra ſtirpDare.
re digerere diſtẽdere.extra plicam ponere Ortcollo lis.lere.a.t.i.ſurſum eleurre
mati. helsn ſoluere aperire ,B H SOSrtremiſco.ſcis.vᷣbũ inchoatiuũ.i.incipio
Ncndo dis dib EOrplodo dis.ſi.ſum.n.t.i.manꝰ relaxare.ex extremmnnmee
perire.excutere.vłextra plauſum facere et Ortremo aſ.a.p.i.extremũ facere vł vltim
ciati cuin ponere vk eijcere vel expl,er voel purgare. auferre.extrinſecꝰ. defoꝛiſ.fm *
eraggleni⸗ Srxploꝛo as.aui.are.a.p.i.exqͥrere ĩiueſtiga/ Huguitionem —
r re.? ꝓdu.plo.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ ploꝛo as.Unde ĩ Extremo mis.mui.mere.n.t.i.q̃ſi extra tre/
ckumiabnun auroꝛa. Per q̊s exploꝛʒ plebis ⁊ vꝛbis opꝰ mere. ðꝛ ab ex ⁊ tremo mis.
a. Ortrico cas. care.a. p.i. expedire. exoluere.?

n
o gs gon⸗
enctteill

Erxpompo. pas.paui.pare.a.p.i.vituꝑare.
Deteſtari. ⁊ a pompo pas.
Orpono nis.nere.a.t.i. ponere.explicare.

„

ꝓducit tri. Uñ irgiliꝰ in.vj.eney. Hic la
boꝛ ille domꝰ ⁊ ĩextricabił erroꝛ.Et Tho/

loan exoluere.Exponi aũt dicũt᷑ infantes f̃ui li bie.vj.Fumꝰ eiextricat omne demoniuzʒ.
cihenintie berti ⁊ languidi ſi ſine cura dimittũt᷑.vł eii Iñ H ⁊ h̊ extricabilis.⁊ dle.
vawkiſtmiench alimẽta negant᷑ a parẽtibaa dñis ł a patro Ertringo gis.xi.ctum.a.t.i.extra vel valde
,Sin nis vt in. c.vnico.de infan.⁊ lang.Exponi ſtringere vel a ſtrictura remouere.⁊ ðꝛ ab
in tbͦchelde/ em aliqͥ ſolet relegato pietatꝭ officio infan ex⁊ ſtringo is.
ureco tes vł languidos añ ecclłias ponere.vt eoſ Srtrudo. dis.ſi.ſum.extrudere.a.t.i.valde

alij miſeratõe moti colligãt.lxxvij.di. ſi ex/

Arpmo mis.pᷣſſi.pᷣſſum.a.t.i. ¶poſuꝰ

aa

vel extra trudere depellere.lõge abire.face.

re. ? ðꝛ ab ex ⁊ trudo.⁊ ꝓdu.tru.

7 .
„

EOrtruo is.xi.ctũ.a.t.i.valde ł extra ſtruere.
Ertupeo pes.pui.n.s.⁊ caret ſupio.⁊ ẽ val
de ſtupere vl a ſtupoꝛe ceſſare.liberare.et
coꝛ.ſtu.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ ſtupeo

* „

Ertupo as.aui.are.a. p.i.valde ſtupare. ſtu

ã remouere.⁊ ðꝛ ab ex⁊ ſtupo aſ.⁊ coꝛ.ſtu
xubero as aui.are.n.p.i.valde vberare ſu

perabũdare.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ vbero
Eruco.cas.aui.a.p.i.ſuccũ auferre.⁊ ðꝛ ab
ex⁊ ſuco as.qð nõ eſt ĩ vſu.⁊ ꝓð.pmãa
Grudo as.aui.n.p.i.ſudoꝛẽ emittere vel ex/
tra ſudoꝛẽ ire.⁊ ð ab ex ⁊ ſudo as.⁊ ꝓ.pe.
Grulcero.as.aui.are.a.p.i.extra valde vel
deoꝛſum vlcerare vl vlcera auferre exacer

uare eneruare.⁊ ðꝛ ab ex⁊ vlcero as.⁊ coꝛ

Erxulo las.vᷣbũ neutropaſſiuũ.i.extra ſolu,ʒ
ſue terre poni ⁊ extermiari. Et dʒ ſic con⸗

ſtrui. Ego exulo a rege.⁊ ñ dz dici. Ego ex
ulo illũ fm Hug. Pap̃. etiã dic.Exulare.
id ẽ.extra ſolũ ſuũ habitare.Exulo a te
Erulto as.are.i.frequent᷑ exilire.qd ppꝛie fit
cũ letamur. Et iõ ponit᷑ exulare ꝓ letari. ſʒ
ꝓpꝛie ſaliẽdo ᷣm Hug.Et ðꝛ ab exilio.liſ.li
ui.vłlui.ultũ tu.i.extra vł valde ſalire
Qrundo as.are.n.p.i.valde abũdare vel ex
creſcere.⁊ ðꝛ ab ex⁊ vndo as.
Gruo is.exui exutũ.uere.a.t.i.extrahere ex/
poliare.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ ſuo is. Iñ exutꝰta.tũ.i.
expoliatꝰ extractus expulſſus
Grupero as.aui.are.a.p.i.valð ſuꝑare.⁊ ðꝛ
ab ex⁊ ſupero as. “Jè
Oruro is.·exuſſi exuſtũ.a.t.i.valde vꝛere.et
2 ab ex⁊ vꝛo vꝛis.⁊ ꝓdu.u. Jñ exuſtꝰ.a.ũ.
id eſt combuſtus A

Abello las. laui. n. p. i. loqᷣ
èEFBabꝛico as.are.n.t.i.inſtruere. cõ/

.
.

ud ꝓpheticũ. Fabꝛicatꝰ ẽ auroꝛã ⁊ ſolem.
Eaceſſo ſi.ſitũ.vᷣbũ deſideratiuũ .i.ðᷣſidero
facere. Itẽ faceſſere.i.deſinere ceſſare rece

dere. Et ðꝛ faceſſo q̃ facere ceſſo. Unde
Pꝛudẽtiꝰ ĩ li.hymnoꝝ. Faceſſite inquit ne

noſtrã gᷓuet obſeqla moꝛtẽ.i.diſcedite

FEacio c?.ci.ctũ.n.t.i.aliqͥd oꝑari ex pᷣiacẽti

materia.ſʒ creare ex nihilo

Eacto as.i.frequent᷑ facere Iñ deſcẽdit ali

uad vᷣ̈bũ frequẽtatiuũ.ſ.factito as.i.frequẽt

poner e. munire. ðꝛ a faber. fabꝛi.
idet᷑ etiã poni ĩ deponẽti genere. Uñ il /

Eabuloꝛ.arꝭ.atꝰ ſum. d.p.i.fabulas dicere

facere

Eacundo as.a. p.i. facere facundũ

Ealcito as.i.frequæet falcare.⁊ ðꝛ a falco as
Et pᷣt eẽ nõ frequẽtatiuũ.⁊ tunc deriuat᷑a
falx. G.? ẽ idẽ qd falcare vł falcẽ facere

Ealco as.aui.a.p.i.curuare vlł falce ſecare.

282 a falx cis. “ ”M
Ealero as.a.p.i.oꝛnare.vt iſte vtit᷑ bis fa/⸗
leratꝭ.i.oꝛnatꝭ. Itẽ inuenit᷑ falerare ꝓſuꝑ/
bire. inanit᷑ ſe iactare.
Ballo lis.feuelli falſũ.a.t.i.fandovᷣbis deci

pere.⁊ ðꝛ a foꝛ farꝭ.Et a fallo ðꝛ falſo.ſas.

frequẽtatiuũ.a q̃ falſito as.aliud frequẽta

tiuũ. Itẽ fallo cõponit᷑ cũ re vt Refello is
li. refellere.⁊ caret ſupino S
Ealſifico as.aui.a.p.i.falſum facere.⁊ ð a
falſus ⁊ facio. Iñ falſificatio onis.

Balſito as.frequẽtatiuũ ð falſo as.i.freqnn

ter falſare.⁊ coꝛ.pe.
Ealſo ſas.i.frequenter fallere.a fallo fefelli
falſum

Fameo mes.mui.n.s.i.eſurire.hꝛe famem

Iñ lameſco ſcis.incho.

„ „

FEamino as.aui.n.p.i 2 a fan
Et cõponit᷑ cũ ad.vt Affamino as.

Eamo mas.mare.a.p.i.ſamã diuulgare.et

8Z a fama.

HBamuloꝛ. arꝭ.at⸗ ſum. d. p. i. obſeq obedire
Et famulari debiti ẽ Obſeòqͥ volũtat DObe
Ddire ad vtuq; refert᷑. Famuloꝛ cõponit᷑ cũ

cõ vt Cõſamuloꝛ arꝭ.i.ſimul famulari
Earcino as.aui.a.p.i.replere .
Eartio.ſi.ſum vł tũ.a.q.⁊ oñq; ĩiuenit᷑ fa

*

ui.titũ . qð ꝓhat farcimẽtũ. Itẽ inenit᷑ farſi
ui farſitũ.ſʒ h̊ potiꝰ tractũ eſt a vulgariq/

rundã qͥ vtunt᷑ bo iſtiꝰ litterature ꝑ totaʒ

ↄiugatõʒ.ſ.farſio.ſis.ſiui.ſitũ.Etẽ fartire
ſaginare implere. Iñ v̈balia fartoꝛ fartrix

fartio.onis.

Eaſcino as.a.p.i.incãtare qᷓi ambulãdo im

petere. laudãdo deciꝑe. Uñ ad Galar.iij.
OQuis vos faſcinauit vitati ñ obedire.vbi

diẽ glo. Quis vos faſcinauit.i.decepit ve
itati e. Virgiliꝰ
in buccoł. Neſcio qͥs teneros oculo mibhi

ritati nõ obedire.Et coꝛ.pe.UVñ

faſcinat hedos

EEaſtidio is.iuia.q.i.boꝛꝛere ſpernere ↄtẽ/

nere tedere. Iñ balia. Et h̊ faſtidiũ dij.i.
ſuꝑbia vlł tediũ Et faſtidioſus.a.ũ.i.ſuꝑb⸗
vł tedioſus.Et h faſtidioſus.ſi.⁊ h̊ faſtidi

ofitas.tatꝭ.⁊ deriuat᷑ faſtidio a ſaſtꝰ.qð eſt

ſuꝑbia. Quidã tñ dicũt faſtidio eſſe pᷣme i

poſitionis.⁊ inde faſtus

loqᷣ. ⁊ 2 a famẽ.inis.

6ss).
nlum⸗
glasttrufti
Pſeeum
Beriinus—
ccle.

Mrnitenf

halrdl

. Ptenligi
Phngiſacifi⸗

ouaflteneo⸗ 6
ceſitit⸗ Farn
murtfunit
o weln
Snmurniun
zin Etcorfi

igois Gal
Dantardorafe
gs Jüfang
tus feſſus
Eadicoſcs.
ſeindi N I
7afatimg
Etlanſcere.
hin deſinen.
Mormnoo:.

Eooo olli,

Eumooo 4uls,
io Etcoponta
ſononisſatan
Tyſumooo.ll

Mpeo es l funt

Ciaſenare auore

H teno

Utleg ſaucn
unus
Aonso ſüde
e rMöbedzang

ilchinkinnir
iſhbtüenniczin

Duinefinotgs

rtiofum.

n
wiſcbreh

Becoqe Gningi,.
ſne Rihonici⸗
riſoſung

Waenledef
ſemſtt

reſtangz

learttile

nmezei
Kht

ware i

ewriſemiiites

R

uenit gone

osalatin
tciren
pino
aliamfrns
ſſicanoons

müöſldte

o
ba röra mi
Hminoas.
mioinn

ai blobee

lijwiin Mhe
mlo coponitc
nul amulri

cc.
oöchinenik tun

Reineni ſi

ckt wwulgeni

itterunnreigeoeg
iri. Etefaunm

daliafan m

umräimtliin
. Tiubiri
1 tanicheit d

CinntiNe

tenge iiil
Ms

brer mn
ubih llli⸗
thdaſtea ſei
oſns.
aſtidi⸗ ei
cutſuto
ſus

S=

=

do Fb

FJ E

Eaſtigio as.a.p.i.exaltare ſublimare Iñ fa
ſtigiatus tus.⁊ faſtigiat.ta.tũ.i.eleuatuſ⁊

altus.⁊ ðᷣꝛ a faſtus qð eſt ſuꝑbia.Et iuenit᷑
ꝑ ſyncopam faſtigatus ꝓ faſtigiatꝰ. Unde

GBreciſmus. Sunt faſtidia tedia.ſed faſti/
gia cella. —
ateoꝛ faterꝭ faſſus ſum. d. s.i.maniteſtari
quaſi teneoꝛ fari.Fateri coactõis eſt ⁊ ne/

ceſſitati. YFatemur em̃ coacti. Sʒ confite/

mur ⁊ manifeſtamꝰ volũtarij. Pꝛodimꝰ pᷣ
cio vel aliqua vtilitate ſperata ducti. Iteʒ
fatemur mala.manifeſtamꝰbona ꝓdimus

—

q̃ſita. Et coꝛ.fa.fateoꝛ. Uñ. Coõfiteoꝛ ſi qͥd

deſt delicta fateri.

„ *„

atigo gas. gaui.a. p.i. fatim agere ⁊ abun

danter. ⁊ ðꝛ a fatim. qð eſtabũdant.⁊ ago
agis. Iñ fatigatus ta.tũ.i.in itinere laſſa/

Eatiſco ſcis.ſcere.n.t.i.abũdant᷑ hiſcere et

ſcindi.vt Iſte pãnꝰ fatiſcit rimis.i.ſcindit᷑
78ꝛ a fatim qð eſtabundant.⁊ hiſco hiſcis

Et fatiſcere.i.laſſari.marceſcere.abũdant᷑

apiri. deſinere eſſe. deficere. Uñ de ſancto
Dartino ðꝛ. Artꝰ febꝛe fatiſcẽtes

Eato as.aui.a.p.i.deſtinare.deſignare

Eatuo as.aui.a.p.i.fatuũ facere.⁊ ðꝛ a fatu
us.Et cõponit᷑ cũ dis.vt diffatuo.i.diuer

ſis modis fatuare vlł a fatuitate remouere.

Infatuo as.i.valde fatuare
Baueo ues.ui.fautũ.n.s.i.ſuffragari auxili
ari aſſentire.ſauoꝛẽ dare.⁊ ꝓpꝛie ĩ malo.Et
nñ. Ut legi faueas tibi ſi
ꝛoximus

ncitta in p̃terito.ſʒ in pnti coꝛripit eaʒ.

Saro xis. xit. bũ defectiuũ ⁊ comicũ.i.fa

cere.⁊ nõ habʒ ampliꝰ niſi pᷣdictas voces.

⁊ faxim. ⁊ ð a facio.. Et faxo.xis.xit.qñ/

qʒ accipiunt᷑ in vi futuri.qñq; in vi pᷣſentis
tã ſubiũctiui qᷓ; indicatiui

Faxim eſt pñtis tꝑis.ſubiũctiui modi.acci

pitur tñ ꝓ futuro.

Eebꝛicito tas.pe.coꝛ.qð ⁊ febꝛicitoꝛ.arꝭ.in

ueuit᷑ in deponẽti ge.i. febꝛẽ hfe.

Bebꝛio bꝛis.i.febꝛẽ hr̃e.⁊ deriuat᷑ a febꝛis.

Iñ ſebꝛiſco ſcis.incho. HW
lebꝛuo as.i.ſacrificare vel purgare

Eeco cas.caui.n.p.i.fecẽ facere vlł fece infi/

cere.Et cõponit᷑ cũ de.vt defeco as.i.pur
are.q̃ ſi deoꝛſum a fece ponere. Uñ ꝓpha.

Uindemie defecate.⁊c. Itẽ effeco aſ.i.pur

gare.q̃ſi excra fecẽ ponre

C amaris amet

Eeco cas.ꝓ fecẽ facere neu.ge.eſt.ꝓ detur/
are actiuu eft
ecundo das.a.p.i.fecundũ facre
Eedero as.a.p.i.pacificare.fedꝰ firmare.et
ðꝛ a fec' federꝭ.Et cõponit Cõfedero as.
id eſt ↄiũgere colligare. Iñ vᷣbalia.cõfede

ratoꝛ. trix.tio.

Eedeo.es.i.fedũ eſſe.⁊ ðꝛ a fedo as.aui

Bedo. as.aui.a.p.i.deturpare.Et cõponit
cũ cõ vt Cõfedo as.Defedo as.i.mũdare
vel valde fedare Diffedo as.i.diuerſis mo
dis fedare vel mũdare.Effedo as.i.valde
fedare. vel extra feditatem ponere. Refedo
das. id eſt iteꝝ fedare.et ꝓducit fe. Uñ.ij.
Regũ.xvj.ðꝛ. Ut cũ audierit iſrael ꝙ feda⸗/
ueris patrẽ tuũ roboꝛent᷑ tecũ ⁊c̃. Et Uir
giliꝰ ĩtertio eney. Semeſam pᷣdam ⁊ veſti
gia feda relinquut
Eelico aſ.are.a.p.i.felicẽ facere. Et deriua

tur a felix. Iñ felicito tas.frequetatiuũ. et
cõpoſitionẽ infelico cas.i.infelicẽ facere

⁊ infligere. Infelicito tas.frequẽtatiuũ
Bemino nas.ni.n.p.id eſt moꝛe feminaruʒ
ſe habere. vel femino nas.a.p.i.mollem vł
femineũ facexe.debilitare eneruare euira
re.Et componit᷑ Effemino nas.i.valde fe

minare

Eendo fendis.nõ eſt in vſu.ſed defendo is.
Inge defenſo ſas. Itẽ cõponit᷑ Inſfendo.
dis. Inde infenſo ſas.frequentatiuũ.Of/
fendo dis.di.ſum.ſu Iñ offenſo ſas.freq̃n
tatiuum M
Eeneroꝛ.aris.d.p.ð⁊ a fenꝰ.⁊ in eodẽ ſenſu

inuenit᷑ fenero as.i.mutuare vel mutuari.

ſcʒ dare ad vſurã vel acciꝑe.Eſt em̃ dãtis
⁊ accipiẽtiſ.⁊ qͥ dat mutuo.⁊ qͥ accipit fene
rat᷑. In h̊ͥ feneratoꝛ.o⸗.q dat ⁊ qͥ accipit fe
nus.q̃i fenoꝛ actoꝛ.Et feneratoꝛv.ria.riũ
Et cõponit᷑ fenero vel oꝛ. Cõfenero as.vł
cõfeneroꝛ aris.id eſt ſimul fenerari.Defe/

nero as.vel defeneroꝛ.aris.i.ditare vel di
tari. vł valde fenerari vel deſeruire vła fe

noꝛe remouere. Refenero as.vł refeneroꝛ.
aris.i.iteꝝ fenerari. Itẽ fenero vel feneroꝛ
inuenit᷑ p ↄiũgere vel ligare. Fenero.ras.
cũ ſuis cõpoſitis eſt neutꝝ Sʒ feneroꝛ ar⸗

deponẽs cũ ſuis cõpoſitꝭ. Itẽ fenero.ras.

qñ ſtat ꝓↄiũgere vł ligare.⁊ defeneropdi
tare ſunt actiua SM
Eeneſtro as.are.n.p.i.feneſtras facere vłl fe
neſtras öparerf?“
Eerbeo bes.bui.n.s.i.bulire ſcatere calefi/

eri eſtuare.⁊ ðꝛ a ferueo.mutata u.in b.

Th „ f .

tuat ea a ꝑcutio tꝭ.qð eſt eiuſdẽ ſignificatõ
nis ſecũ.⁊ facẽ ꝑcuſii ꝑcuſſuzʒ.i.pcutere.Et
cõponit᷑ cũ re.vt Referio ris.i.iteꝝ ferire ł
retro ferire.⁊ coꝛ.pmã.Ulñ Ouið. Ipſacq;

ceruleis carta ferit aqͥs. Et Oꝛatiꝰ. Hõ ſꝑ

feriet qdᷣcũq; minabit᷑ arcus

Berio as.n.p.vl poti ferioꝛ arꝭ.d.p.ðꝛ id ẽ

ceſſare ab oꝑibo. vel ſolẽnizare

Eermæęto tas.a.p.i.fermẽto coꝛrũpere
Bero fers fert tuli latũ.vᷣbũ anoꝛmalũ.coꝛ/

ripit pmã tam in pñti qᷓ; in pᷣterito.Et ſigt
plura NHã fero.i.cupio. Unñ Ouidiꝰ In no
ua fert animꝰ mutatas dicere foꝛmas. Fe/
ro.i.dico. Fero.i.ſuſtineo vł patioꝛ vel to
lero.Et fero.i.poꝛto. Unde. Fert patit᷑ di
cit.fert cupit atq; gerit. In vᷣbalia.latoꝛ la
trix latio
Eerocio cis.ciui.a.q.i.ſeuire vł deſpicere ł
faſtidire.⁊ ðꝛ a feroxcccos..
Eerro as.raui.a.p.i.ferro aliquid pꝛeꝑare

oinre
Ferueo ues.⁊ feruo uis.i.bullire ſcatere ca

lefieri eſtuare.Et ponit᷑ ſepe feruere ꝓ fre/
quẽtare.ſic econtrario frigere ꝓ ceſſare.qꝛ
cũ loc? aliqs frequẽtat᷑ calcãdo videt᷑ cale
fieri. Et hñt idẽ pᷣteritũ.ſ.feruiui.ſʒ frequẽ
tius ðꝛ ꝑ ſyncopã ferui Itẽ a ferueo muta
ta u. in b. ðꝛ ferbeo bes.bui.ĩ eodẽ ſenſu. et

oia ſũt neutra. Et ab oĩba iſtis inchoatiua

ſunt. ſ.ferueſco feruiſco ferbeſco

Eeſtino as.aui.pe.pꝓ.n.p.i.accelerare.⁊ ðꝛa

feſtũ qð eſt lignũ q̊ddã.vident᷑ eĩ tigna ad
feſtũ celerare.⁊ iõ tractũ eſt inde feſtinare.
q̃ſi ad feſtũ nare.Et differt aꝓperare.Pꝛo/
perat em̃ qͥ qʒ incipit mature trãſigit. Fe/
ſtinat qͥ młta ſimul incipit nec ꝑficit. Iñ fe

ſtinus na.nũ. H
Eeſtiuo as.aui.n.p.i.feſtare “
Eeſto as.are.i.feſtũ celebꝛare ſolẽniʒare
Eeteo tes.tui.n.s.i.eſſe vł fieri fetidũ ⁊ ðꝛa

fedeo es.d in t.ꝙ aũt ðꝛ fetet q̃i phos tenet

i.ignẽ vel aerẽ.etymo.ẽ.Et hinc fetoꝛ oꝝ.
Et fedidꝰda.dũ.i.putridꝰ.⁊ fetoſus.a.ũ.i.

fetidus

Eeto tas.tare.a.p.i.parere vl generare.⁊ ðꝛ
A fetꝰ ta. tũ. Jñ fetatꝰ ta.tũ.i.generatꝰ ł ꝑtꝰ

Et fetas antꝭ.pticipiũ.i.generãs ł paries.
Et h fetãs tꝭ.i.pecus pecudis.Uñ pᷣs.Et

ſuſtulit eũ ð gregibo ouiu.⁊ de poſt fetãtes
accepite

Berio ris.a.q.caret pᷣterito ⁊ ſupio.ſed mu Eibulo las.laui.a.p.i.fibulis ligare. 282 4
fibula. Et cõponit᷑ cũ ad.vt affibulo las.i.

alligare.⁊ ꝓpꝛie mãtellũ. Itẽ cũ cõ.vt cõſi/

bulo las.i.ſii fibulare. Itẽ cũ dis.vt diffi/

bulo as Itẽ cũ de.⁊ ðꝛ defibulo.i.diſſolue
re.diſligare. Itẽ cũ ex.⁊ ðꝛ effibulo as.i.ex
oluere. Itẽ cũ in ⁊ ðꝛ infibulo as.i.illigaꝛe
vl fibulas ĩmittere. Itẽ cũ pᷣ.⁊ ðꝛ pᷣfibulo.
las.i.añ vel ab anterioꝛi ꝑte fibulare. Iteʒ
cũ re.vt refibulo.i.iteꝝ fibulare vlł diffibu
lare⸗ Itẽ cũ ſub ⁊ ðꝛ ſuffibulo las.id ẽ.ſub/
igare.
Eideiubeo bes.iuſſi.iuſſũ.a. s.i.fidẽ ꝓ aliq
dare iurare ꝓmittere. Iñ fideiuſſoꝛ oꝛis.qͥ
ꝓ alio ſe obligat vł fidẽ dat vł ꝓmittit Uñ
Ecci. xxviij. Fideiuſſoꝝꝭ ne obliuiſcarꝭ.de
dit eĩ aĩiam ſuã ꝓ te.Et ſcribit᷑ ꝑ geminũ s
fideiuſſi fideiuſſum ⁊ fideiuſſoꝛ
Eido dis.dit.fiſus ſuʒ.vᷣbũ neutropaſſiuũ
id eſt fiduciã habeo vł credo. Iñ h̊ ⁊ B etᷣ
fidens tis.tã nomẽ q; ꝑticipiũ.⁊ ſᷣm ꝙ no/
mẽ eſt cõꝑat᷑. In fidẽter tius.ſime.⁊ h̊ fidẽ
tia.tie. Fido cõponit᷑ cũ cõ.⁊ ðꝛ cõfido dis
ↄfiſus ſum. Iñ ↄfidẽs.⁊ compꝑat᷑. Iñ cõfi/
dent᷑ tius.ſime.aduer.Et h̊ ↄfidentia.tie.
Etcõponit᷑cũ dis.vt diffido.dis.fiſus ſũ.
id eſt.nõ fidere. Fido cũ ſuis cõpoſitꝭ neu/

trũ eſt.⁊ ꝓducit fi. Uñ Ouidiꝰde arte.Dit᷑

fidet miſere ꝓtinꝰ illa ſibi. Inuenit᷑ fidit p/
teritũ de findo dis.⁊ coꝛ.fi. Uñ. Fido pa/
rit fidit dat q̊ findo fidit Itẽ fidis etiã eſt
gtũs de fidis fidis ꝓ choꝛda.⁊ genitiuꝰ de
fidis fidis ꝓ virgine quadaʒ. Itẽ fidis eſt
dtũs ⁊ ablatiuꝰ płis de fidꝰda.dũ.⁊ pð.fi.
vide ſupᷣ ĩ fides.Et hʒ tria ꝑticipia.ſ.fidẽs
fiſus ⁊ fiſurus
Eiducio as.a.p.i.fiduciã pᷣſtare.vł ad ſecu
ritatẽ.qð vulgarit᷑ ſolet dici affidare.et cõ

ponit᷑ affiducio as.ad aliquẽ fiduciã vł ſe

curitatẽ dare. Itẽ ↄfiducio as.ſił fiduciaʒ

dare. Diffiducio as.Defiducio as.Effidu
cio as. Infiducio as.i.ĩpignoꝛare publica

re diffidare

Eigmẽto as.aui.a.p.i.fingere ſimnlare

Eigo gis.ſfixi fixũ.a.t.i.imittere inferre.ſoꝛ
titer ⁊ ſtabilit᷑ iponere.⁊ pð.fi. Vñ Ouið.
epi. Figit ĩ iu ſſo nr̃a ſagitta loco
Eiguro as.aui.a.p.i.figurã facere
Eilaxo vlłl philaxo.as.aui.a.p.i.ſᷣuare
Eilio as.are.n.p.i.filiũ facere vłparere
Eilo as.are.n.p.i.filũ a colo ꝑ quãdam te/
nuationẽ deducere “

Eimbꝛio as.are.a.p.i.fimbꝛijs aptare

hatoicstli
daNE
Miinaſcis.
cuntqipcne
crit 70g5
müqſic; ponit
kErürimge
Bigtogganl⸗

de
Eitbi
cuetemarer

ſngo gis in

Picionis hlu

ſepfeenet
Diffnnionio⸗
mineoßder.
difnino. Je
nuliefinie
Hicdeſinito
ſofffinireßfi
Fiofefacl ſn
ſtenacſeO
eſtennopel
ſiniſchtſi0
ial fies ſi
ſrmo484
Ffirmate
clülipeo

Aiao ytat

blliure filſc
Uipouery
heiſud
Hivasorea.
ccreificorepo
Nficogo.i ſel i
Eſiloosa.
ſonadaüidin
Eiknorendp.
nar

*

cech cha
ſugtons
defagte
gonnhi⸗
Ugrocgiredo

Effalwgtogen
Aunneolg nni⸗
Nr elaarde

uncoſcsi

iduien

Nefidlon
lü ii in⸗
re⸗ Jii⸗ anci
8 cr
rc Went.
. — ARN

uen flnie

ldedern

11 Kdeuſ
. bünanmpte
ance Phete
Serapiüizinen
Haernusinetßit

Et5 dn
diffuo. dis il
uscivolid'na
Ouu deare di
1 Yueuit holt
Uñ. Nope⸗
Jeſidis ctückt
Naageniun de
az. Reiidis e
ſcda düapoͤſ.

cähtur Natſe
adiciaffann

Aaiicpifanci

6aonsllflin
Dehamcdu Efin
siiihranglla

ifnprimine
„12
r thof. Vi
fugmlo⸗
ſigrrite
auispifn

Einio nis.niui.nitũ.a.q.i

Elagito as.ani

Pindo dis di fiſſum. a.t.. ſcindere. ? coꝛ fi

Vñ. Yido parit fidit.dat z findo fidit

Eingo gis.xi.ctũ.a.t.i.oꝛnare cõponere fa/
cere foꝛmare plaſmare excogitare ⁊ cõpo/

nere qð veꝝ nõ eſt.i.ſimulare. Itẽ inuenit
fingo gis.i.nitidare extergre«
nis. niui. nitũ. l.termiare. ↄſũma
re ꝑficere.⁊ ðꝛ a finiſ.Et cõponit᷑ cũ diſ.vt

diffinio nis.i.diuerſis modis finire.deter

miare. oñdere qͥd ſit vel q̃le vł q;tuʒ.· Jñ h

diffinitio. Itẽ cõponit cu de. yt definio i.

valde finire. Iñ definit.a.ũ. Uñ Actu.ij.

Hüc definito ↄſilio. Itẽ cũ pᷣ vt pᷣfinio is.

l. an tunrcyecere pᷣſtatuere pᷣdeſtinare
Eio fis fact ſum.i.ĩciꝑe eſſe.de nõ eſſe trã/
ſire ad eſſe. Oð eĩ fit nõ eſt. ⁊ qð eſt nõ fit.et
eſt neutropaſſiuũ q;tũ ad vocẽ. neutrũpaſ
ſiuũ Fri aa ſigniticai⸗. Fr hz tria ptici/
pia.ſ. fiẽs factꝰ

irmo as.a

i. 4. p. i. roboꝛare. ⁊ ðꝛ a firmuſ

Iñ firmatoꝛiũ ij.q̃ aliqͥd firmat᷑.⁊ ̊ firma

culũ li ꝓ eodẽ Et cõponit᷑ cũ cõ.vtofirmo
⁊ cũ ad vt affirmo.cũ in vt infimo as.i.de
bilitare falſificare eneruare. Offirmo as.
Vnñ pꝛouer.xij.Uir impiꝰ pcacit᷑ offirmat
vultũ ſuũ

iſco as.are.a.p.i.publicare.ad fiſcũ redu

cere.ĩ fiſco reponere.Et cõponit᷑ cũ con vt
ↄfiſco as.i.ſil fiſcare.cũ in vt infiſco as.
Eiſiculo as.a.p.i.diuĩare łpᷣnũciare.Iñ fi
ſiculatꝰ.a.ñ.i.diuinatꝰ vel pᷣnũciatꝰ.

Eiſtuloꝛ. arj. d.p.i.ſibilare vel cum fiſtula

canere

cW

ante UA

Elacteo tes.tui.n.s.i.marcere Iñ Hc flactoꝛ

oz.i. marcoꝛ. Et h ⁊ H ⁊ B flactẽs.d᷑.ꝑticipi

um.i.marcẽs.Uñ ꝑ trãſlatiõeʒ Flactẽtes
dicunt᷑ qͥ ĩ pctis ⁊ ĩ iniqͥtatibo marcẽt ⁊ ꝑſe/⸗
uerãt.⁊ qꝛ qdᷣ marcet exiccat᷑ ⁊ areſcit. Jõ
etiã qũq; ponit᷑ flactere ꝓ arere. Uñ Iſaie.

rxir. Erũt irrigua eiꝰ flactẽtia.i.aretia

as. l.a. p. i. poſtulare qrere roga/
re petere.cũ clamoꝛe poſcere.⁊ ðꝛ a flo flas
Vñ ⁊ flagito as.ðꝛ q̃i flatũ gero łago.⁊ eſt
etymologia.Et cõponit᷑ efflagito.as.i.val
de flagitrer
Elagro as.n.p.i.eſtuare feruere ardere.ſed
fragro as.i.redolere. Uñ Fla fac ardoreʒ
Gʒ fra largit᷑ odoeekCfff
Elãmeo es.mui.n.s.i.flãmã emittere vl ca

ſere vxł etiã ardere.⁊ ðꝛ a flãmo as.

Elãmeſco.ſcis.ĩcho.⁊ foꝛmat᷑ a flãmeo es.

flameo. mes.

ſpledere.⁊? eſt actiuu

⁊ futurꝰ.ſʒ fiẽs nõ eſt ĩ vIſu.

Ui ĩ bymno. Flãmeſcatignecharitas. d

— —

dã m̃ dicüt Flãmaſcat qð eſt ĩichoatiuum
hꝰ v̈bi flãmo as.vt ſit ſenſt uſ. Flaãmaſcat.i.
incipiat flãmare.i. incẽdere. Ded vt dicit
Hug. Flãmeſcat ibi dʒ dici ichoatiuuma

*

Elãmo mas.n.p.i.incẽdere.?⁊ ðꝛ a fſĩma. et

₰

cõponit᷑ cũ in. vt inflãmo as.i. incẽdere.in
animare. Inuenit tn aliqñ ꝓ flãmare vł re
Hlauco cs. ui. n. 8. .eſſe k fieri flauũ. Inñ fla⸗
neſco ſcis. incho.? ꝓdu.fla. Uñ CUlirgili ĩ

bucol. Molli paulatim flaueſcit tempus

gqgriſta

Electox.xi. xũ. a.t.i. curuare ceſſare muta/

re. JIñ H flexura re.⁊ h flexꝰ us.ui.Et ↄpõit᷑

7 .

Kõſflecto Circũflecto tꝭ. Deflecto t.i. val/

de vl de vno loco ad aliũ flectere Inflecto

tis. i. valde vl intro ł intꝰ flectere. Reflecto

tis. i. iter flectccrce
Elegmatiʒo. as.a. p.i.flegmate abũdare vel

flegma eijcere. multũ ſaliuare ⁊ ſpuere
Eleo fles fleui fletũ.n. s.i.vbertim lacrimaſ

fundere.q̃ſi fluere.⁊ ðꝛ a fluo is. Sʒ ploꝛa
reẽ cũ voce flere. Plãgere ẽ cũ lacrimis pe
ctus aut faciẽ tũdere. Lugere ẽ cũ aliqbuſ
dict miſerabilibꝛ? habitus mutatiõe flere
Merere ẽ cũ ſilẽtio dolere. Vñ ⁊ merere
ð q̃ſi mẽte carere.Et liugere qᷣſi luce egere
Et a fleo ð h̊ flet.us.ui.⁊ hͥ ⁊ h flepiliſ.⁊
le. ? flebilit aduer. ⁊ h flebilitas.tatꝭ. Unde
Ouidiꝰ Flebile pᷣncipiũ melioꝛ foꝛtuna ſe
cuta ẽ. Fleo cõponit᷑ Defleo es. Effleo eſ.i.
valð flere. Perfleo es.i.ꝑfecte flere. Refleo
es. i. iteꝝ flere

Eligo gi. xi. ctũ. a.t. ⁊ fligo as.ĩ eodẽ ſenſu.i.

cruciare diſſipare deſtruere deuaſtare. ſz ñ

eſt ĩ vſu. Et vtuq; cõponit Affligo.g.⁊ af
fligo gas.i.valde fligere.Et ↄfligo as.⁊ cõ
fligo G. i. ſil fligere vel pugna re. Et ðᷣfligo
gis. ⁊ defligo as. i valde vł deoꝛſum flige/
re vł pugnare.Et infligo gis.⁊ infligo gas
Pꝛofligo gis.⁊ ꝓfligo as.Et fligo actiuuʒ
eſt cũ ſuis cõpoſitꝭ q̃ deſinũt in o.pᷣter ↄfli/

go ⁊ defligo q neutra ſunt p pugnare
Blo as.aui.n.p.i.flatũ emittere.Iñ h flatꝰ.

us. ui. Et cõponit᷑ Afflo as.i/flare ad aliqd

vl flatu venenare vl interficere vłtangere
Cõſlo as.i.flare vł fundere auꝝ.⁊ alið me/
tallũ ad aliqͥd faciendũ. Etiã iuenit᷑ ↄfflare
metaphoꝛice p mutuare ⁊ ꝓppſi umere. Haʒ
qͥ ↄſumit ⁊ q mutuat ð vna foꝛma qſi fun⸗
dit᷑ in aliã. Itẽ efflo as.id eſt.extra figlr. .

flãdo emittere. Itẽ inflo as.i.intꝰ flare.ſla/

tũ impellere. Itẽ ꝑflo as.i.flare ꝑfecte vel
valde. Itẽ ſufflo as. Flo neutꝝ ẽ ſʒ cõpoſi
ta aciuaaag
Eloccifacio cꝭ. n.t.i.paꝝ extimare.ↄtẽnere.
ꝑuipẽdere.⁊ ðꝛ a floccꝰ ⁊ facio.qꝛ floccꝰ la/⸗/
ne paꝝ valet ⁊ fere nulliꝰ pᷣcij
Floccipẽdo dis.idẽ qð floccifacio.⁊ dicit᷑a
floccus ⁊ pẽdo dliss.
Elocco as.are.n.p.vᷣbũ ſoli deo cõueniens
CTiũc deꝰ floccat cũ floccãdo ningit

Eloꝛeo res.rui.n.s.i.virere.reſplẽdere.flo/⸗

ridũ eſſe vł fieri. Et cõponit᷑ cõfloꝛeo es.i.
ſil floꝛere. Effloꝛeo es. Refloꝛeo es.i.iterũ
floꝛ ere reſplẽdere reuirere.Et ab his icho
atiua. Floꝛeſco ſcis.Effloꝛeſco ſcis.Cõſlo
reſco ſcis. Refloꝛeſco ſcis..
Eloꝛo as.aui.a.p.i.floꝛes creare vł floꝛibuſ
ſpargere.iplere.⁊ ðᷣꝛ a flos.Et cõponit᷑ de
floꝛo as.⁊ ꝓducit flo. “=
Eluctuo as.aui.a.p.i.cõmouere.vacillare.
fluctibo iundare.⁊ ponit᷑ etiam ꝓ dubitare

Iñ fluctuat.ta.tũ.i.fluctuãs.vł qð fluctu

auit. Et h̊ fluctuatio onis.
Eluito aſ.aui.n.p.i.diſſolui fatiſcere.freqn
ter fluere.vacillare.⁊ ponit᷑ p dubitare.⁊ ẽ
frequẽtatiuũ de fluo⸗iis.
Eluo is.xi.xũ.vł ctũ.n.t.i.decurrere.Et cõ
ponit᷑ cũ ad.vt affluo is.Cõfluo.is.i.ſilł flu
ere. Iñ ↄflu.a.ũ. Itẽ circũffuo is. Iñ cir/
cũfluꝰ.a.ũ. Itẽ defluo is.i.deoꝛſuzʒ vł cito
fluere vel decurrere.Et nota ꝙ defluit qð
etate vł vetuſtate diſſoluit᷑ vt etas homiĩs.
Folia arboꝝ. Fluit qð naturalit᷑ decurrit
vt humoꝛ aqꝗᷓ XZluere aũt tribꝛ modis dicit
Humoꝛe reꝝ. Sanie viuoꝝ. Tabe moꝛ/

tuoꝝ. Itẽ diffluo is.i.diuerſis modis vel
I diuerſas ꝑtes fluere. Itẽ effluo is.i.extra

fluere.exercere.qð cõponit᷑ Pereffluo is.i.
ꝑfecte fluere. Un ad Heb.ij. Ne foꝛte pꝑef/
fiuamꝰ. Itẽ influo is.i.ĩ aliqᷓ vł itro fluere.
Itẽ inffuꝰ.a.ũ. Itẽ interfluo is.i.inter aliq
ſuere.ł intro fluere. Iñ iterfluꝰ a.ũ. Itẽ ꝓ
fluo.is.i.pcul fluere. Iñ ꝓfliꝰ a.ũ. Item pᷣ
fluo is.i.añ fluere.pᷣcurrere. Itẽ pᷣterfluo.
is.i.iuxta fluere Itẽ ꝑfluo is.i.ꝑfecte flueꝛe
Itẽ refluo is.i.retro fluere. In refluꝰ.a.ũ.
Itẽ ꝑfluo.iſ.i.ſuꝑabũdare In ſuꝑfluꝰ.a.ũ
Et ſuꝑflue aduer.⁊ hͥ ſuꝑfluitas.att.
Bluuio aſ.qð etiã fluuioꝛ arꝭ.ðꝛ.i.abũdare

(J ante OD

Eocillo las.laui.a.p.i.nutrire łreficere.ſo/⸗

.

uere. ⁊ ðꝛ a focꝰ. Jñ p cõpoſitiõz refocillo.

as.i.reficere.iteꝝ focillare. Iñ vᷣbalia.

Eoculo las.lare.n.p.i.nutrire vł ignẽ faceo

xg. ? coꝛ.cu. ⸗
Eodico as.aui.a.p.i.leuit᷑.paꝝ.ſummatim
fodere.⁊ ðꝛ a fodio is.Et ponit᷑qñqʒ; ꝓ le/

uᷣiter tãgere ßm Hug. Vñn Oꝛat.Qui fo

Ddicet latꝰ ⁊ cogat trãſpẽdere dexlz
Eodio dis.di.foſſum.n.t.i.foueã facere.q̃i
fouere.⁊ ðꝛ a fouea. Item foueo tranſfert
ad cauare vł foꝛare vł tãgere ſeu ꝑcutere.
2 tũc eſt actiuũ.
Eolleo les.lui.n.s.i.inflare.⁊ ðꝛ a follis
Eolleſco ſcis.n.t.i.eſſe vł fieri follẽ.i.ſtultũ

vel vanũ.⁊ ðᷣꝛ a folleo les.⁊ põt deriuari a

follis klis. .
Eoꝛ far fatꝰ ſum.d.p.i.loqͥ.⁊ deficit ĩ pᷣma

ꝑſona ſᷣm vſum.⁊ ꝓd.fa.UVñ PNꝛoſper Hä.

fari recte miſeꝝ ⁊ viuere pque

Eoꝛifacio cis.n.p.i.offendere nocere.q̃ſi ſfa

cere foꝰ.i.extra rõem
Eoꝛmido aſ.n.p.i.trepidare.foꝛmidinẽ hẽe
qð fit cuʒ phoꝛmon.i.ſanguis ad pᷣcoꝛdia
fugiẽs.acute ſe hit.⁊ ðꝛ a phoꝛmon qð eſt

ignis vł caloꝛ.Et ↄponit cũ re.vt refoꝛmi
o.q̃ſi q̃dã foꝛmidine retrahi.⁊ coꝛ.- mi.
Eoꝛmo mas.maui.a.p.i.inſtituere.alicuiꝰ

foꝛmã facere.⁊ ðꝛ a foꝛma
Boꝛnacio cꝭ.ciui.n.q.i.foꝛnacẽ facere.vel ĩ

foꝛnace coq̃re.⁊ ðꝛ a foꝛnax. Jñ ſoꝛnacitui

ta.tũ.i.in foꝛnace coctus. B
Eoꝛnicoꝛ arꝭ.atꝰ ſum.d.p.i.meretricari in
foꝛnice.⁊ ðꝛa foꝛnix. IJñ foꝛnicãs.tꝭ.g.oĩs

Eth foꝛnicatio q̃ſi phos vł phoꝛme.i.qĩe
necatio. Et cõponit᷑ foꝛnicoꝛ.ↄfoꝛnicoꝛ.rꝭ⸗
.i.ſił foꝛnicari. Ponit᷑ etiã foꝛnicariꝓ nego
ciari.qꝛ multotiẽs negociatoꝛes ſpnaliter

foꝛnicant᷑.qꝛ ex cupiditate lucrãdi fraudẽ
⁊ vſurã cõmittũt.⁊ ſic aĩia a ſuo vᷣo ſpõſo ie
ſu xpᷣo ſeꝑat᷑ ꝑ moꝛtale pctm̃.Et ſic ſumit
Iſa.xxiij. Poſt ſeptuaginta annos viſita/
bit dñs Cyrum ⁊ reducet eã ad mercedes

ſuas. Et rurſum foꝛnicabit᷑ cũ regnis vni
uerſis terre.Gloſa.foꝛnicabit᷑.i.negociabi

tur.ſicut ante

Eoꝛo as.aui.a.p.ðꝛ a foꝭ.qꝛ qð foʒ eſt fo⸗

ratur. Et indeh foꝛatio onis.⁊ h foꝛamen
inis.⁊ coꝛ.fo. Vñ Auroꝛa. Inguine ſecre
to ſepe libido foꝛat

42 *

Eoꝛtuno as.aui.a.p.i.fecũdare.ꝓſpeꝝ ſace
re. Vñ OꝛatiꝰTu quãcũq; deꝰ tibi foꝛtu/
nauerit hoꝛã.Grata ſume manu.⁊c. Et cõ
ponit᷑ infoꝛtuno nas.i.infoꝛtunatũ faccre.

Poneogli

feſcne li
Nhanlel⸗
laten
eich ſini
pprovulgann
gcre igefiecfe
loꝛe Nolure.
bnolor
nes ifoti
inpitngone
per obXR
ſoneur.

4

Pragoꝛarat
frag g. Etc
feſſtere Ete
griawrein
Pragrogen,
frigogi:
tit Etſend
ſſllobis. ß
Uior ai
Iftfacra ſoe
iſoufir. Un
oꝛen

cvo cop /oc,
H
nii thfrachoe
ſigreinis th
Piwotestuin⸗
Eindodas dan
lune. Jähff⸗

andemor
1defnwcod

henigknömute

Henno. nionn
UIMultuat. f

nultiereitare.
lano hl ßffe
tusferax.
Pütodes dul
lugetcollider
tſcho nne
neoigrs..
do Doentte
ſkfftcönde
enoſgalia
füämaene
l 86cian⸗

I 1raſo
ſienſoliii
Gapätdan

loqza deintiie

repue
mocrenoeiſ

EPaphormmcöck
maire wrom
nabiz cor.
inhänereali
wcikcr. i
Jiloma/

morenicamiin
mnicis ,C0ds
Apbormeidie
. dſornicnn
formicmm prege
candcs ſpbglin
Ne ucridiffnnd
aa ſfuo to hoht
. ſelm
Sinta mosriin
ecteind mta
cabikai mmbn
micabkinchhccn

encrcficke
i⸗ onis ſonn

1r1 Pun

üdne g
ic d bie

2

Eoueo.ues.ui.tũ.a.s.i.nutrire calefacere.
reficere vł ꝑ cibũ vel ꝑ caloꝛẽ vel ꝑ requiẽ

dncit carni. ⁊ coꝛ.fri Uñ Ulirgi.ĩ geoꝛ. Ei
pede pſubijgit terrã fricat arboꝛe coſtas.

vł ꝑ amplexũ vl ꝑ tecturã vł ꝑ defenſionẽ Erigido qs.a.p.i.frigere ł frigdoꝛe implere

vłalijs reb. Vñ ad młta videt᷑ eẽ equocũ.
ſʒ tñ eꝰ ſignificatõʒ expmere nõ poſſumuſ
ꝓpꝛio vulgari vł ꝑ aliqð vᷣbũ ſʒ dicat᷑ Fo/
uere.i.reficere.refocillare vł ꝑ cibũ vł ꝑ ca

loꝛẽ vł alia re.vt diximꝰ Foueo cõponitur

ↄfoueo ues.ui.tũ.i.ſił fouere. Itẽ refoueo
nes.ui.fotũ.i.recreare.iteꝝ fouere.⁊ coꝛ.fo
in pñti.ſʒ ꝓducit in pᷣterito. Uñ auroꝛa ſu
per Job. Eſt etas fragilis q̃ non niſi lacte

foueturz .
ante

Eragoꝛ arꝭ at ſum d.p.qð nõ eſtĩ vſu ðꝛ a
frag gi.Et cõponit᷑ cũ re vt refragoꝛ arꝭ.i.
reſuũſtere.Et cũ ſub vt ſuffragoꝛ arꝭ .i.quxili
ari. ⁊ pꝛie in vᷣbis ſcʒ pᷣcib
EFragro graſ.graui.n.p.i

raui.n.p.i.redolere.⁊ dicit᷑ a
frãgo gii.qꝛ fracte ſpẽs maioꝛẽ odorẽ emit
tũt.Et ſcribit᷑ fragro ꝑ r.in pᷣma ⁊ r.ĩ ſcdᷣa
ſyllabis.ſʒ flagro ꝑ l.in pma ⁊ r.in ſecũda.

Vñ diẽ Papᷣ. Fragrat ꝑ r.ad odoꝛẽ refer

qͥ fit fracta ſpecie. Flagrat vo ꝑ l.ad flãmã
q̃ flatu fit. Uñ. Fla fac ardoꝛẽ.ſʒ fra largit
odoꝛem 418̊8ͦ̊ͦ̊̊8ðM
Eranciʒo ʒas.n.p.i.moꝛe frãcoꝝ ſe hr̃e vel
lingua eoꝝ loqͥ ”
Fragof egi.ctũ.a.t.i deſtruere. Iñ fract⸗
ta. tu. ⁊ H fractio oniſ.⁊ hͥ fractura re.⁊ hoc
fraginẽ inis.⁊ h̊ͥ fragmẽtũ ti.
Erateo tes tui.n.s.i.ſoꝛdere diſplicere ł ter
Eraudo das.daui.a.p.i.decipbe gere
ſurripe. Iñ hͥ fraus dis. Itẽ fraudo cõpo
nit᷑ ců de mutata au diphthongõ ĩ u longã
⁊ ðꝛ defrudo dis.i.valde defraudare.licʒ ĩ
ueniat᷑ nõ mutare ſᷣm Hug.

Eremo.mis.mui.mitũ.n.t.i.murmurare.

tumultuari. furoꝛẽ mẽtis vſq; ad vocis tu
multũ excitare. Iñ h fremoꝛ oꝛꝭ. ⁊ h fremi
tus us.ui.ſʒ fremoꝛ eſt murmur hoĩm. fre
mitus feraꝝ
Erẽdeo des.dui
cutere ⁊ collidere,⁊ caret ſupio. Iñ frende
ſco incho. Inu enit᷑ etiã frẽdo dis.dere.ter
tie ↄiugatõis.De q̊ diẽ Pꝛiſ.in.x. li. Fren/
do dis. caret pᷣterito ⁊ ſupĩo.Quidã tñ di/
cũt frẽdi qðᷣ nõdũ inuein
Ereno as.aui.a.p.i.frenũ oꝛi imponere
Ereq̃nto as.are.a.p.i.aliqͥd freqnt᷑ facere.
Erico as.cui.a.p.i.vnũ rẽ ſuꝑadducẽdo ex
aſperare cũ alia.ſiẽ fit cũ ſal qdã vi ſuꝑad/

n. S.i.dẽtes cõpmere vl cõ

ſco incho.i. frigeſcre*ẽ
Erigeo ges.gui.łfrixi frictũ frictu.n.s.ial
gere k toꝛpere. Unñ ðꝛ frigeo qi phos egeo
⁊ ẽ etymo.Et ſepe ponit᷑p ceſſare.ſic econ⸗
trario feruere p freq̃ntare. Uñ Terẽtiꝰ in
eunucho. Sine cerere ⁊ baccho ven frigʒ
Iñ h frig oꝛ. Frigeo cõponit᷑ ꝑfrigeo es
frixi vł frigui frictũ.i.ꝑfecte frigere Itẽ re/
frigeo es.frixi vłgui.ctũ. Uñ ĩ euangelio.
Refriguit caritas młtoꝝ.Et ab iſtꝭ incho.

7

Frigeſo ſcis Perfrigeſco ſcj. Refrigeſco.

Iñ frigdeo des . dui. i. frigere. ? hic frigae

ſcis.Et pð.hãc ſyllabã fri. Uñn Ouidi in
epi. Frigidiꝰ glacie pect amãtis erat
Erigero as.aui.a.p.i.recreare.⁊ ðꝛ a frigeo
ges. Et cõponit᷑ cũ re.⁊ ðꝛ refrigero aſ.Et
inde h̊ refrigeriK r. “
Erigido as.aui.a.p.i.frigidũ facere.⁊ ꝓ.fri
Erigio vł phꝛygio as.a.p.i.phꝛygiũ appo/
nere vl phꝛvgio oꝛnreee“
Erigo gis.xi.xũ.vł ctũ.a.t.i.coq̃re ĩ patella
ſine aqᷓ vł vino cũ oleo vel ſagimine
Erigutio t.ui.tire.n.q.i.ſubtilit᷑aggarrire
vel frigide ſe ducere huc ⁊ illucꝓpt᷑ frig.ſi
cut cattulꝰ fac qñ hʒ frikg.

„ „„ — *

Eritinio nis ꝓpꝛie ẽ hirundinũ.⁊ vt dicunt
oĩm auiũ ⁊ pᷣcipue ꝑuaꝝ. Uñ iuenit᷑. Aueſ
fritiniũt.i.cantanrrrt
Erõdeo des.dui.n.S.i.frõdes hr̃e łbemitte/
re vł pducere.Et deriuata frõdo.as.⁊ cõ
poni Cõfrõdeo des ·i.ſil frõdere. Defro/
deo des. i. frõdes amittere vlł ꝑdere. Item
refrõdeo des.i.iten frõdere.Et hĩc incho/
atiua Frõdeſco ſcis. Cõfrõdeſco ſcis. Re
frondeſco ſciss.

Erondo as.auii.n.p.i.frõdatũ facere.frõdeſ

p̃bere.⁊ ð: a frons dis. Et cõponit᷑ defron

80.4s.i.frõdes euellre«
Eructifico as.aqni.a.p.i.multiplicare
Erumẽetoꝛ arꝭ.d.p.i.frumẽtũ colligere
Eruoꝛ.erꝭ.itꝰ ſũ l fructꝰſũ.d.t.i.vtoꝛ.Diffe
rũt tñ.qꝛ fruimur reb qͥb vtimur ꝓpr illaſ
ſz vtimur ill qbo vtimur ꝓpt nos. Eſt ei re
aliq frui. er iherere prſe. ⁊ eã diligere. Fru
imur So. vtimur mo ⁊ crea ĩeo. Unð
Aug. Utẽdũ ẽ hᷣ mðo.ñ fruẽdũ.vt iuiſibi/
lia dei ꝑ ea q̃ fctã ſũt ĩtellecta ↄſpiciãt᷑.i.vt
ð tꝑalibo etna capiãt᷑ Itẽ fruimur qdamõ
celeſtib vᷣtutib ⁊ ſcia.vtimur mũdanis di
uitijſ cibꝭ veſtib⁊ ſilib.fũgimur SS
etet RM

Ernſtor arꝭ.at ſũ.d.p.fuit tñ olim cõe.idẽ

fallere deciꝑe. Iñ fruſtratꝰ ðꝛ laboꝛis fru/

etu euacuatꝰ.illuſus.Et ſcribit᷑ fruſtra et
fruſtroꝛ ꝑ r. in pᷣma ⁊ ſcdᷣa ſyllabis
Eruſto ſtas.ſtaui.a.p.i.ĩ fruſta diuidere vł

fruſta facere. In fruſtatim aduer.i.diuiſiʒ

Yel ꝑriculaimmmm “
Eruticoꝛ. ar.d.p.i.ſrutices emittere.multi
plicari. ꝗqbũdare.pullulare.creſcere ad mo
Duü fruticũ. ⁊ coꝛ.ti. Tiñ Juuenal. Sʒ fru
ticãte pilo neglecta ⁊ ſqualida cura

(J. ante W

Euco as.aui.q.p.i.coloꝛare.fucũ ſuꝑpone
re.⁊ ðꝛ a ſucꝰ ſᷣm Hug.⁊ iñ fucat ta.tũ.Et
vt dic Papᷣ. Yucata depicta.tincta.adul/
terio ↄtamiata.ficta.nõ vᷣa.diuerſi coloꝛis
Fucare depingere.mẽdacijs ſuboꝛnare.et
Paucltfi.

7

ugillo as. aui. n. p.i.ignẽ de petra fugillo

ignẽ ferunt

Eugio gis.gi.tũ.a.t.i.fugã accipio.⁊ coꝛ.fu

in pñti Uñ Facetꝰ Hõ facias ſolꝰ?qð fugit
oĩs hõ.ſʒ ĩ pᷣterito eã ꝓð. Uñ qͥqã.Hic mo
do iure fugit ſʒ heri cur dic mihi fugit
Eugito ꝗs.are.i.freqnt᷑ fugio vł freq̃nt᷑ fu/
goꝛ.a fugio g;. vł a fugo as.⁊ coꝛ.gi.
Eugo gas.gaui.a.p.i.expellere.iĩ fugã ↄuer
cere.⁊ coꝛ.hãc ſyllabã fu. Uñ.Tlictoꝛ q pe
ſugat.vict ab hoſte fuGihei
Eulcio cis.ciui.a.q.i.ſuſtẽtare.ſuppoꝛtare.
ſubleuare. ſubmunire.firmare adiuuare ⁊
fac pᷣteritũ fulſi vł fulciui. Jñ ſultũ ł fulci/
tũ.ꝙ fulciui faciat pbat᷑ꝑ h nom̃ fulcim̃tũ
aã oĩa noĩa deſinẽtia ĩ mentũ a vᷣbis veni
entia ſolẽt foꝛmari a pᷣterito ꝑfecto.vi mu/
tata ĩ mentũ.Et inde fult᷑.a.ũ.⁊ h̊ fulcimẽ
Eiulgeo ges.ſi.ſum.n.S.i.reſplẽdere.Et qͥa
ſplẽdoꝛ ferit ⁊ ꝑcutit ocłos ituentiũ.iõ po/
nit᷑ fulgere ꝓ ferire ⁊ ꝑcutre
Gulgido das.dare.n.p.i.fulgidũ facere.
Eulgoꝛo ras.n.p.i.ſplẽdere =
Eulguro as.n.p.i.fulgere vł fulgure ꝑcute
re.⁊ ðᷣ a fulgur.⁊ ſᷣm h̊ ẽ trãſitiuũ. In ful/
guratꝰ ta.tũ.i.fulgidꝰ vł fulgure ꝑcuſſus.
MNota ꝙ fulguro aſ.⁊ fulmino as.ſᷣm ꝙ ſũt
vba excepte actõis neutra ſũt.⁊ ꝓpꝛie ñ hñt
niſi ccias ꝑſonas.Et ſᷣm h̊ fulminare⁊ ful
gurare ẽ fulmĩa vlł fulgura emittere. Traſ
latiue tñ accepta ad hoĩes actiua ſũt.i.ful/

gure vel fulmine vel aliquo q̃ſi fulmĩe ali
quem ferire.Et ſᷣm hãc ſignificatõʒ cuicũ
q; attribuant᷑ ſunt actiua.⁊ eoꝝ cõpoſita ſi
milit᷑. Fulgurare ꝓ ſplẽdere neutꝝ ẽ.⁊ coꝛ.
u. Uñ in ps.ðꝛ. Yulgura coꝛuſcationes.
icit gloſa. Fulgura vel fulgoꝛa vel coꝛu
ſca.i.clarifica.coꝛuſcatiões.i.miracula fac
crebꝛeſcere
Euligino as.i.denigrare.⁊ ꝓpꝛie fuligine

Eulino nas.naui.n.p.i.coqnare.ĩ fulina co

ucre r pducit li.
Nullo las. laui.a.p.i. pulcrare decoꝛare de
mergere vl lenit᷑tãgere. Et cõponit᷑ Afful
lo las.i.iuxta fullare.valde fullare.leniter
tangere =ðWDM =
Eulueo ues.n.S.i.eſſe vł fieri fuluũ. Iñ ful
ueſco ſcis inchoatiuũ

Eumeo es.mui.n.s.i.eſſe ł fieri fumoſuʒ. v

fumũ emittere. Iñ fumeſco ſcis.incho.

. FEumido. das.dare.a.p.i.fumidũ facere.in
extrahere. Iñ h fugillatoꝛ.o⸗.Et hinc ꝑ fi 7 de
gura fugillatoꝛes dicũt᷑ vmbꝛe demonũ qͥ

fumare.⁊ coꝛ. mi.,.

7 »„

Eumigo.gas.a.p.i.infumare.⁊ ðꝛ a ſumuſ

Iñn fumigabũdłꝰ.a.iũ.i.ſilis fumigãti
umo mas.maui.a.p.i.fumo ĩplere vel fu
mũ emittere.⁊ ð a fumꝰ.Etcõponit᷑. In/
fumo as.i.intꝰ fumare. Itẽ refumo mas.i.
iteꝝ fumare. Itẽ ſuffumo as.i.paꝝ ł ſubtꝰ
fumare. YFTumo mas. ꝓ fumũ emittere.neu
trũ eſt. Et cõpoſita ab eo ſᷣm hãc ſignifica/
tionẽ neutra ſunt.⁊ ꝓducũt hãc ſyllabã fu.
Vnñ Phiſiologꝰ.Deq; pilis eiꝰfiat ſub do
mate fumus S ðYUMU

Eundito tas.i.freq̃nt᷑ fundare.⁊ ðꝛ a fundo

das. Itẽ fundito pᷣt eẽ frequentatiuũ a fũ/
do dis.i. freqnt᷑ fundere. Uñ Plaut ĩ am/
hitriõe.Cũ cruciatu tuo iſta vᷣba fũditaſ
undo as.aui.atũ.a.p.i.cũ funda iacere vł
in funda lapidẽ mittere cã pijciendi.⁊ ðꝛ a
funda de. Itẽ fundare.i.fundamẽtũ face/
re.⁊ ðꝛ a fundꝰ.di. Tũc em̃ fundat᷑ domꝰ
cũ eiꝰ fundamẽtũ fit.qð domui eſt fundꝰ.
In h̊ fundamẽ inis.⁊ ꝓdu. da.
Eũdo is.di.ſũ.a.t.i.ſpꝑgere emittere fugare.
Eunero.as.raui.a.p.i.ſepelire.officigre.vt
Iſte funerat coꝛpꝰ.i.officiat coꝛpꝰ.ſ.fac̃ ex
eqͥas funerꝭ.⁊ funeroſa officia ꝑagit.⁊ deri
uat᷑ a funꝰ.⁊ coꝛ.ne Itẽ a funꝰ ðꝛ funeroſuſ
ſa. ſum.i.plenꝰ funere vlł luctuoſus vel ꝑti
nens ad ſun —
Euneſto ſtas.i.ſunere inqͥnare.⁊ ponit᷑ ſim
licit p inànrnrr ⸗
Aungoꝛ ger.. ctus ſũ. d. p. i. vti Itẽ cõponit
defungoꝛ gerꝭ.i. deoꝛſũ a functõe eſſe. Uñ

Pol l fui

anigiton
drdeſſ.
ſyn

dodi fil

vdetectin

turaßtent
ebuinat
ſum itenn
teritotpler
iſimncct
laerlumcse
mü verbum
Eurcllols.
pofikch
de Nacalie
Porofusz
redRaͤfel
vtfur⸗
6Pümmagt
ſurio.?c
ſunti
ſonifcut
t ſupinũ in
Eumoos,
coſe Etcũ⸗
ſumo
lin urmi m
Eyror at ſum.
odootrectar
hofeſßfuroꝛ
deſnor ſocor
Woones ui
Nlureſſeves
rucco ſcigin
lcoaſani
fulcnre aht

nci iniger.

obinſ

Uſtigogs..
aibo niger

htſclliſi

nis Etoon
iſatotofio
Uoinpoemi, .
ſie
Nlogri.
ornizitg
ſcer nince
enuere recut

fuln pb,

4 han
eenchoſt
nanget
Cenatones
elfulgarden
degleinale

cpeiefulie .

Mhnareifnſin

Erderoege
Dcöponit Arn
defülle lenter

iniflni t

tläifunoſn
coſssinche
ifümidäftemni

umgrer dra fun

Klisfunigin
umoiplere i
Etciponi?.
eeumongol
1s. ipoxl ſubt
nuanimre hen

nbicſoniicn

thicſellbif.
Schfiatſuddo

en Rafnc

nontunud ai⸗
hl iom
Noitardafüctn

cäüfandanenet

tcäphcendidt
ti funduminii,
ictñfun ,
domuickind⸗

1Dud
aranunigf
Cochmtofent
Lircnpit

Coftliinn

quia qͥ moꝛit᷑ deoꝛſuʒ fit a functiõe vite.iõ
ðꝛ defungi.i.moꝛi Itẽ cõponit᷑ ꝑfungoꝛ r⸗
i. vti vl deſtruere vł deſtrui.In ꝑfunctuſ
ta.tũ.⁊ H̊ ꝑfunctio

„

—

Euo iſ it.fuiſti fuit fuerat fuere fuiſſe fuẽdi

do. dũ. futũ futu. fuẽs ⁊ futurꝰ.i.eſſe Et eſt
mõ defectiuũ Tm̃ ei pᷣteritũ tꝑs ⁊ q̃ foꝛmã
tur a pᷣterito ſũt mõ in vſu Inuenit᷑ t qñʒ
B vᷣbu in alijs tꝑib ſ̃m antiq̊s.Et qꝛ fuo⁊

ſum ſüt eiuſdẽ ſignificatõis.⁊ ſum caretp/
terito.⁊ pᷣteritũ hꝰvbi fui nõ hʒ pñs in vſu

iõ ſum es eſt accipit illud pᷣteritũ mutuo.⁊

lta ex ſum es eſt ⁊ exh pᷣterito fui factũ ẽ qſi

vnũ verbuVn
Eurcillo las.a.p.i.ſuſpẽdere vł ↄcutere Et
cõponit᷑ cũ ad vt affurcillo as.i.iuxta ł val
de vl ad aliqͥd ſuſpẽdere vł ↄcuter
Eurio furꝭ.vᷣbũ neutꝝ ⁊ abſolutũ.i.inſani/

re. 1 ð aq furia. Un.j.Re.xxj. Introduxiſtꝭ

iſtũ vt fureret me pñte.Et vt vult Pꝛiſcia.
Pꝛima ꝑſona nõ eſt multũ ĩ vſu.ſ.furo vel
furio.⁊ caret pᷣterito ⁊ ſupĩo.ſʒ mutuat᷑ taʒ
pᷣteritũ qᷓ; ſupinũ ab inſanio is.qð ẽ eiuſdẽ
ſignificatõis cũ illo.⁊ fac pᷣteritũ inſaniui.
⁊ ſupinũ inſanitũ

Eurno as.a.p.i.ĩ furnũ mittere vel ĩ furno

coqre Et cõponit᷑cũ de ⁊ ðꝛ defurno as.i
a furno extrahere. Itẽ cũ in vt infurno as
i.in furnũ mittere vel ĩ eo coquere

„

Euroꝛ.atꝰ ſum.d.p.i.rẽ alienã inſcio ⁊ inui
to dño ↄtrectare vł ſubtrahere.⁊ ðꝛ a fur.
⁊ pðᷣ.fu.ſʒ furoꝛ nomẽ eã coꝛ. Ul.Eſt ĩ coꝛ
de furoꝛ.ſocioꝝ tegmina furoꝛ
Furueo ues.ui.uiſti.n.s.i.nigrere.fuſcũ vł
obſcuꝝ eſſe vł fieri.⁊ ðꝛ a furnꝰ.a.ũ. Inde
furueſco ſcis.incho. M
Euſco aſ.aui.a.p.i.obũbꝛare denigrare ob
fuſcare Iñ h̊ fuſcatoꝛ oʒꝭ.⁊ fuſcariꝰ.a.ũ.qð

fuſcat vł qð aptũ eſt ad fuſcãdũ.Et fuſcuſ

ca.cũ.i.niger. Fuſco cõponit᷑ Cõfuſco In
fuſco Obfuſco. as.
Euſtigo as.a.p.i.verberare.q̃ſi fuſte agere
ex qͥb videt᷑ eſſe cõpoſitũ.vł eſt etymo.
Eutio tiſ.tiui.n.q.i.vana loqͥ ł fundere ⁊ ðꝛ
a futis.Et cõponit᷑ effutio tis.i.valð vana

lodq;.vł ex toto fundere.⁊ pð.fu. Uñ Oꝛati

us in poetria.Effutire.lenes indigna tra/
edia ᷣſus .
iuto as. aui. a. p. i. arguere ↄuincere ↄfun/
dere repᷣhẽdere.Et cõponit᷑ Cõſfuto.as.i.
arguere ↄuincere ↄfundere. Itẽ refuto as

i.renuere recuſare. Et deſcẽdit futo a futꝭ

liare ⁊ deoꝛnare
Ganio nis.niui.n.q.i

Gemino nas.aui

no. as. ? coꝛ. ini.

debat᷑ qʒ ĩ fute.iĩillo vaſe ponebat

Eutuo is.ni.tuitũ.penł.in ſupino ꝓducta:

qð eſt vᷣbũ ſatꝭ cõe ꝑ qð iactura hüani ge⸗
neris reſtaurat᷑.ſ.coire.⁊ ðꝛ a futis.Qui ei

talem actũ exercet aliqͥd fundit. Et coꝛ.fu:

ante R

. . .

cum de. vt degaleo as.i.galea ſpo/

— Alco as area Pi Galen armare. et
g dꝛa galea ꝓ caſſide. Et cõponitur

..i. intẽdere ł! nutrire la/
trare irridere.vulpiũ ẽ.hᷣ ei ppꝛie agũt vnl/
pes Cing vulpes ganit alia ogganit.⁊ traſ
latiue trãſfert᷑ ad hoĩes leccatoꝛes ⁊ lecca/
trices qͥ inutilit młta ganiũt maxĩe dũ ſep
uocãt ad luxuriã. Ganio cõponit᷑ cũ ob.vt
ogganio niſ. i. ganientẽ ganire vl garrire
⁊ qñq; ponit᷑p rñdere.qũq; p ſtulte loq.qñ
q; p inculcare. Uñ ĩ Greciſmo ðꝛ. Hinnit
equꝰ.grunit poꝛcꝰ.pipiat q̊s niſus.?rẽdit

aper. vulpes z ganit.rudit aſellus
arrio ris.ui.n. q.i.ꝰᷣboſari.gaudere.blan
diri. iocari ꝓpꝛie tñ eſt młta vᷣba dicere.ſoꝛ/
dide loqͥ. Ille eĩ garrit qͥ multa vᷣba dicit.
aut qͥ ſoꝛdide loqͥ᷑ Sʒ ille loqꝗ recte ⁊ tẽ
perate dic. Iñ garritꝰ.us.ui.pnł.ſ.ri.pdu.
Iñ garrulo las.vᷣbũ diminutiluüu
Gaudeo des.gauiſus ſum.vᷣbũ neutropaſ
ſiuũ.i.letari ĩ aio.⁊ fac ſi. unini gauiſum. de
beret tñ facere gauſum. Uñ in doctrinali.
HBaudeo gauiſum pᷣbet.vult reglła gauſuʒ.
Eta gaudeo h̊ ⁊ B 1 5 gaudẽsti.⁊ gauiſuſ
ſa. ſum. ⁊ gauiſurꝰ.ra.rũ.oĩa ei ꝑticipia Et
a gaudeo h̊ gaudiũ dij.Et eſt ᷣm Papiam
Baudiũ leticia animi.Exultatio vᷣo vᷣboꝝ

atq; mẽbꝛoꝝ

Gelo las.laui.a.p.i.ſtringere terrã gelu p/

Pꝛie. ? 2 a geulullle
.9. p. i. duplicare. ⁊ ð a ge
minꝰ.⁊ cõponit᷑ cõgemino.as. Itẽ ingemi
Gemmo mas.maui.n.p.i.reſplẽdere Item
gemare.i.gẽmis oꝛnare.⁊ ſicẽ ge.actiui.
Gemo mis.mui.mitũ.n.t.i.ſuſpirare.dole
re vł triſtari. Iñ h̊ gemitꝰ.us.ui.⁊ gemẽdꝰ
da. dũ. i. dign gemi. Uñ beat; Bregoꝛius
Quiſqͥs tal gemẽdus eſt.qꝛ nõ gemit.⁊ ge
mebũd?. a. ũ. ⁊ coꝛ.hãc ſyllabã ge. Uñ ĩ au

qꝛ qͥ futat vbũ vel vᷣba fundit.ſic illud fun/ roꝛa ðꝛ:. Suſpirando gemat et co⸗ nagia⸗

Genero ras. aui. a. p. ptinet ad pr̃em. 2 2 a
genꝰ. Uñ. Yemina ſola parit. generat vir.

San verck. .—
Geniculoꝛ.arꝭ.d.p.i.genua inclinare.flexiſ
genub adoꝛare.⁊ ðꝛ a genu. Iñ genicula/
cim aduer. Inuenit᷑ etiã geniculo as. Vñ
Aug'.in adã ſᷣmone dic. Qual eſt iſte ma/
gnitudis ſuꝑne gle.ad cuiꝰ pãnos angeli
excubãt.reges trepidãt vł tripudiãt. ſide/⸗
r obſecũdãt ⁊ ſectatoꝛes ſapĩe geniculant
eographo.phas.a.p.i.terrã deſcribere.
Germino as.aui.a.p.i.emittere germẽ vłp
ducere.gignere.generare.creare.Et com/
ponit᷑ cũ cõ.vt ↄgermino as.i.ſil germiĩare

cũ ꝓ.⁊ ðꝛ ꝓgermino as. -
Gero ri. geſſi. geſtũ. a.t. i. facere vł ferre vel
amminiſtrare. Et differt gerere a ferre. qͥa
gerimꝰnf̃a velut naturalia aliq̃ q̃ a natura
in nobis ſunt.ſʒ ferimꝰ ipoſita nobis.
Gerſo ſas. ſare. ðꝛ a gerſa ſe.Et cõponit᷑in/
gerſo ſas.i.infuſcare faciẽ
Geſticuloꝛ larꝭ.atꝰ ſum. Et ĩ neutro geneꝛe
geſticulo.as.idẽ qð geſtio ſtis. Et deriuat
a geſtꝰ. Et coꝛcu. ð
SGeſtio ſtis.ſtiui.ſtire.n.q.i.cuꝑe Et geſtire
i. geſtꝰ facere.ſ.diuerß modis agitare.gau
dere.luxuriari.laſciuire.difffluere.ſʒ geſti/
reꝓpꝛie maloꝝ eſt. gaudere bonon
Oeſtito tas.i.frequẽter geſtrr
Geſto ſtas.ſtaui.i.frequeter gerere

(G ante J

Gigno gignis genui genitũ. a.t.i. parere. et
τ a ge. qò ẽ terra. qꝛ ex terra oĩia gignũtur

Sꝛz antiqͥ dicebãt geno genis.qua lr̃atu/
rrã adhuc ̃uamꝰ ĩ pᷣterito ⁊ ĩ oĩb ab eo foꝛ/
mat. Gigno cõponit᷑ cũ ꝓ vt pgigno nis.
vmnologiʒo.ʒis.ʒi.ʒiſti.i.nude loqͥ vl nu
de ratiocinari.⁊ ðꝛ a gymnos qð eſt nudꝰ.

logos mo vel ratio
ipſo as.are.a.p.i.gipſo linire

Siro as. aui. a. p.i. in giꝝ voluere łcircũda

re.⁊ ðꝛ a girꝰ.Et cõponit᷑ cõgiro as. Regi/
ro as.⁊ pð.gi. Uñ Phiſiologꝰ. Natꝰ nõ vi
gilat du ſol ſe tertio girart.
Geronagoruranſum de pei circücirca va
gari.⁊ ðꝛ a girꝰ ⁊ vagoꝛ arꝭ.Iñ girouagus
ga.gũ.i.erroneꝰ.inſtabił.circũcirca vagãs
7 coꝛripit a. SèDMB—

G

Glacio.as.are.a.p.i.glacie ſiringer

agante 1

Gladio aſ.are.i.gladijs dimi care? a gla

dũ. Iñ h̊ gladiatoꝛ. oꝛꝭ.qͥ gladio dimicat.
Itẽ gladio as.cõponit᷑ogladio as.i.ſimul
gladiare.Digladio as.i.diuerſ modis gla
diare. Itẽ gladio ĩ hac ſignificatõe cũ ſuis
cõpoſitꝭ neutꝝ ẽ. Sʒ gladio as.i.gladio ĩ/
ſerficere cũ ſuis cõpoſit eſt actinu
lãdeo des.dui.n.s.i.glãdes hr̃e ł emitte/
rę. Iñ glãdeſco ſcis.inchho.
Gliſco gliſcis gliſcere.i.cuꝑe vł deſiderare
reſplẽdere.creſcere.ardeſcere.pingueſcere
tumeſcere.ſuꝑbire vl indignari.⁊ ðꝛ a gly/
ci qð ẽ dulce.Gliſco neutxꝝ ẽ.ſʒ ꝓ deſidera/
re actiuũ ẽ.⁊ caret pᷣterito ⁊ ſupio ſᷣm vſuʒ
Deberet tñ ſᷣm analogiã facere gliui glitfũ

Globo bas.baui.a.p.i.aceruare cumulare

rotũdare.ſolidare.ↄſpirare.globoſum fa/
cere.⁊ ðꝛ a glo. Iñ globatim aduer.i.cu
mulatim.ſpiſſim Globo cõponit᷑ agglobo
98.ↄglobo.as. Iñ ↄglobatim aduer.i.ſpiſ
ſum. cumulatim.⁊ coꝛ.glo. Un. Hinc glo/
bata pila fert᷑ glomerataq; fila
lomero.as.aui.a.p.i.cumulare adunare
aceruare. In glomeratim aduer.i.cumu/
latim. adunatim. Et cõponit᷑ agglomero.
as Cõglomero.aſ.Deglomero as.i.deuol
uere.glomos deſtruere Eglomero asĩ eo
dem ſenſu Itẽ inglomero as.i.intꝰ łᷣ valde
glomerare.⁊ coꝛ.pe. Vñ ĩ greciſmo ðꝛ.Cõ
geries lapidum.tibi ſit glomeratio fili. Li
gnoꝝ /ꝓpꝛie ðᷣꝛ eſſe ſtrues
Gongkar,. c. d. p.i. triũphare ł ſuꝑbire.
Iñ p compoſitionẽ cõgloꝛioꝛ.arꝭ.i.ſimul

loꝛiari
Noꝛifico as.aui.a.p.i.gloꝛioſum facere

loſo ſas.ſare.⁊ gloſulo as are.ambo.a.p.

ig eſt. exponere lr̃as vł ipſi?ꝰ ſnrias
Glunio nis.niui.i.clamare vt poꝛcꝰ. Iñ h̊

glunit.tus.tui.poꝛcoꝝ clamoꝛ eſt.⁊ ꝓdu.

glu. Uñ.Hinnit equꝰ.glunit poꝛcꝰ.pipiat
quoq; niſus D

OSGiutino nas.a. p.i.ↄiungere. glutino colli/
gare. Iñ glutinater aduerbiu. ⁊ glutinati.

id eſt. ↄiunctim. Et cõponit᷑ agglutino as

id eſt. adiũgere.alligare. Itẽ ↄglutino as.
.i.ↄiungere glutino. Itẽ reglutino as.i.ite

umiangree
Glutio tis.tiui.vel glutij ꝑ ſyncopã.n.q.i.
abſoꝛbere. voꝛare.comedere.⁊ ꝓdu.glu.

(G ante HB

Saaior den eren us ſum. d. t. i. vado

rado as.aui.a.p.i.gradibo oꝛnare vel peꝛ

hetiiilenne
Gin 6

grocnsd
füman;
biturpon
Gunmmno
umin
uturogra
ucuelleie
inplere
nnlicſey
neſco ſas⸗
Gundeode
Jigunoe
Grununnont
icinecun
. d
Grmeones
Fguneſe
ranomas.
rapdoas
gpna grece
tranſcript
mtchte
lis iniſe
hõ manere⸗
titoene.
Oyſſoꝛons
tmnre ocroai/
gaſunctn
Denaiid.
pemgwolao

mznucltn

Nitthomiac
Pniäiktconani.
Honſan recönn
cſcrincignan⸗
rntandaltg

Guntkicoraftd

Uasagerexa

ggratta cü

elgatüfcii
bonigur. h

Mreytbut,
ſorcoꝛpede⸗

nlorlans.
Inlenſuigan

hpenlameni
lctoſtlet

Mugre.
taitenlin

lden e

enonalacg

nlente
Coädn

gn tdrag

rehpdelden

tſupio n
Ceregliuiglin
mareumnlare
n godoſumfr⸗
tdanmaducrid
dcöhonitagcoh⸗
Danmadnerif
o Di bi
mnafl

Cumnlare Oeuon
nm Cucrdan
ponit agonnen

lomcoooidad
Egomerozoie
vaslintlwae
mermofti i

barek ſupbir.
or arzi ſn

tioſum facee

18 are andodh.

ſſtis.
genpne h
damockd
Junt ol ohin

Irwoll
ncrgnvall
genitgnni
wri Mnions

i hmmonsiit

ni fmnchine⸗

netaretol⸗
e

umdti

iwanmi

gradus ducere.? a gralaus
Grãmatiʒo.as.n.p.i.grãmatice loqͥ.⁊ ſcri/
bitur ꝑ duplexm. HßMVMD
Gramino nas.naui.n.p.i.gmina colligere.
vel gramine iplere.⁊ ðꝛ a gramen. Et cõpo
nitur ↄgramio as.⁊ degramino.as.i.gmi
na euellei e. Itẽ ingramino. as.i.gramine
implere.Eta gramino as.ðꝛ gmineo nes.
nui.i.eſſe vł fieri graminoſum. Et hic gmi

neſco.ſcis.incho.Et coꝛripiũt oĩa mi.

Grandeo des.dui.n.s.i.eſſe vł fieri grãdeʒ
Iñ grandeſco ſcis.incho.
Grandino nas.n.p.i.grandinẽ emittere vł
grãdine ꝑcutere.deuaſtare.⁊ coꝛ.di. Uñ ĩ
gquroꝛa ðꝛ Carnis luxuriã grãdinat ira ðᷣi
raneo nes.nni.n.s.i.hr̃e vl emittere gna
Iñ graneſco ſcis.incho.
rano nas.naui.a.p.i.granis implere

Grapho as. aui. a.p.i.ſcribo. Et componit᷑
apud grecos. Catagrapho as.i.trãſcribo.

tranſcripſi. Et ſunt diuerſe pᷣpoſitõnes ca
ta ⁊ cate.⁊ ita eſt alia cõpoſitio in pᷣterito ⁊
alia in pᷣſenti.Alitem̃ iunctura cõpoſitõis

nõ maneret immobilis.qð Pꝛiſcianꝰaſſe/

rit aperte. M
Graſſoꝛ aris.atꝰ ſum.d.p.i.inuadere.ꝑpe/
crare.latrocinari.p̃dari. ĩpugnare. Pꝛope
graſſari eſt crudeliter gradi.⁊ ðꝛ ſic ab im
petu gradiẽedi.vt dicat᷑ graſſari.qſi cũ im/

petu gradi ad crudelic agendũ. Iñ graſſa

toꝛ qͥ crudelĩagit.latro.pᷣdatoꝛ.ſeuies cru
delit᷑ ⁊ homicida Etiã ponit᷑ graſſari qũq;

Y niti vł conari. Uide &̊ ne ponas graſſari

ꝓcraſſari.⁊ ecõnerſo. Clñ.ij.Re.vl.ðꝛ. Ut
ceſſet indignatõ q̃ graſſat᷑ in ppło.i.qᷓ dena
ſtat vł crudelit᷑ gradit

Gratificoꝛ.arꝭ.at ſum.d.p.i.gaudere vłg/

tias agere. vel gtũ facere vł eqparare.et ðꝛ
a gratꝰ ta.tũ.⁊ facio. Iñ gratificꝰ.a.ũ.i.gtꝭ⸗

vel gratũ faciẽs ꝓpꝛie aũt ðꝛ gratificꝰ qͥ fac

bonũ gratꝭ.Gratioſus qui płꝰ vnicuiq; q
mereat᷑ tribuit.Gratis tm̃ aĩo.Gratificꝰ et

Gratuloꝛ laris.latꝰ ſum.⁊ gratoꝛ.tarꝭ.ĩ eo/⸗

dem ſenſu.i.gaudere vł gratias agere. Iñ

h̊ gratulamen.inis.⁊ gratulabũdꝰ.da.dũ.
id eſt. letꝰ vł letabundꝰ. Et gratulant᷑ ad/

uerbiũ.i.letant᷑.⁊ coꝛ.tu.

rauo uaſ.uare.a.p.i.onerare. Jñ graueo

ues.i.eſſe vel fieri grauẽ Et hinc graueſco
ſcis.incho.Et grauido das.daui.i.facere
grauẽ.⁊ coꝛ.pe.Uñ Pꝛoſper. Nulla aĩa eſt

q̃ nõ moꝛtali a carne grauet᷑.

Grecoꝛ aris.d.p.i.loqͥ vel hre ſe moꝛe gre/

coꝝ. Oð aliter ð: greciʒo as.ſiue greciʒoꝛ.

*

zgris. ’M ”!MMB
Sris⸗ gas. a.p.i.vnare.ſʒ nõ eſt in vſu.
Gremio as.a.p.i.in gremio accipere vł lo/

care

Groſſo ſas.ſaui.a.p.i.facere groſſum. Jñ
groſſeo ſes.i.eſſe vel fieri groſſum Iñ groſ
ſeſco.ſcis incho. W
Grumo as.i.dirigere łeqͥtare vel tumere
Grundo das.i.grundũ facere vel a grũda
guttas aque fundere.vel a grunda cadere
guttatim. Inde h̊ͥ grundatoꝛiũ rij.ideʒ qð
runda H ä
rumdo. ms. niui ele ſuis eſt. Iñ h gruni
tus.tus.tui.ipᷣa vox ſuis.⁊ ꝓdu.pe.UVnñ qͥ/
dã. Hinnit equꝰ.grunit poꝛcꝰ.pipiat q̊ʒ ni
ſus.Et nota ꝙ; Sidoniꝰ in li.de naturꝭ re
rũ ponit ꝓpꝛia vᷣba aĩaliũ ſᷣm vocẽ.q hic in
parte ponemꝰ. Baulare. latrare. ⁊ eſt ꝓpꝛie
canũ.Leonũ eſt rugire Tigridũ recanare
Pardoꝝ felire Panteraꝝ caurire. Urſoꝝ
vrcare vł ſeuire. Apꝛũ frendere.Lincũ lin
care.Lupoꝝ vlulare. Serpẽtum ſibilare.
Onagroꝝ mugilare.Ceruoꝝ rugire. Bo
um mugire.Eq̃̊ꝝ hinnire.Aſinoꝝ rudere
Poꝛcoꝝ grunire. Uerriũ curricare.Arie/
tũ loꝛectare.Ouiũ balare. Hircoꝝ micli /
re. Hedoꝝ bebare. Uulpiũ ganire.Catu/
loꝝ glatilare. Lepoꝝ ⁊ pueroꝛum vagire.
Muſtelaꝝ dꝛinolare. Hurium pipicare
Soꝛicũ deſticare.Elephantũ barrire Ra
naꝝ coaxare. Coꝛuoꝝ crocitare. Aqͥ laruʒ
clãgere. Accipitrũ pipiare. Uulturũ pul/
pare. Miluoꝝ lipire. Holoꝝ dꝛẽſare. Dꝛu
um gruere Ciconiaꝝ crocolare.Anſeꝝ ſi /
clingere. Anatũ reſtriſſitare. Pauonum
paupulare.Galloꝝ cucurrere. Crãbuno/
rũ fringulire Noctuaꝝ cucubire.Cuculo
rũ cuculare. Merulaꝝ zinʒiare. Turdoꝝ
trutilare vł ſurcitare. Sturnoꝝ pallicare
Hyrũdinũ fritinire k minurrire.Dicũt tũ
qͥdã minurrire ẽ oĩm minutiſſimaꝝ auicu
laꝝ GBallinaꝝ ẽ cripſare. Paſſeꝝ cinciare.
Apũ bõbiʒzare vl bõbilare.Cicadaꝝ frini
Gruo gruis grui.n.t.i.ↄue/ care

nire. ↄcoꝛdare.ſʒ nõ eſtĩ vſu. Et eſt tractũ

a gruibo. vñ a grus ðᷣꝛ.qꝛ maxiĩe ĩ volatu cõ

coꝛdiã ſeruãt. Uñ dicunt᷑ dedicate cõcoꝛ/

die. Ubkiõ tractum eſt a gruib.qꝛ de tibiiz
gruũ ſolẽt fieri fiſtule ꝗᷓ maximã reddũt cõ
uenientiã ↄſonantiã ⁊ ↄcoꝛdiã. Uñ ponit᷑

gruere ꝓp ↄuenire

.

HE

ſco.ſcis iĩcho. ĩ eodẽ ſenſu. Pꝛopet hebe,

Guadio as.are.n. p.i.guadiã ↄſtituere. vel

teſcit a amittit aciẽ. Hebelcit vᷣo qͥ nature
vſu tepeſcit. Et oĩa pᷣdicta coꝛripiũt he.

guadiã firmare. Et cõponit᷑ deguadio.as Herbo as.ani.a.p.i.herbã paſcere vł herba

id eſt.guadiã frãgere. Inguadio.as.i.val/
de guadiare

₰

GSuberno nas.naui.a.p.i regere cuſtodire

oꝛnari.induere.Et cõponit᷑ abherbo bas

coherbo as.deherbo as.i.ab herba remo/
uere. Inherbo bas.

Et ꝓpꝛie ꝑtinet ad nautas.⁊ ðꝛ a cobibeo?ꝛ Nerbeo bes.bui.n.s.i.eſſe vl fieri herboſuʒ

hiberna. Uñ ⁊ ðꝛ gubernare.i.cohiberna
re.i. cohibere hiberna.i.tẽpeſtates maris.
In gubernatoꝛ.oꝛꝭ.qſi cohibernatoꝛ.quia

vel viridẽ.ab herbo as. Iñ herbeſco ſcis.
inchoa. Uñn Augꝰ.de ciui.dei in.v. Silr
herbeſcũt.flaueſcũt.pubeſcůüt.

cohibeat pꝛudęetia ſua hiberna.i.tẽpeſtateſ Nerciſco ſcis.ui.tũ.n.t.i.diuidere.⁊ xpꝛie he

maris.⁊ h̊ gubernaculũ li.cũ q̃ aliquid gu
bernatur
Gala ds aui pidenorare g,4 ula.
Gurgito as.are.a.p.i.voꝛare implere vl de
noꝛare
Santir tas.pe.coꝛ.i.frequẽter guſtare
Huſto ſtas. aui. a. p.i. libare.qð vulgo dicit᷑
aſſazare . S
Gutto tas.n.p.i.guttatim cadere ł guttatiʒ
fundere.vel guttis ꝑfundere.⁊ ðꝛ a gutta.

In guttamen. inis.
Abeno nas.naui.n.p.i.habenã re/
„ gere vel habenã pᷣparare ⁊ oꝛnare
–REt ꝓducit be. ”Y”òUMUMd
Nabeo bes. bui. itũ. a. ..i.poſſidere ł tenere
Nabito. as.are.n.p.i.moꝛari Et cõponitur
cohabito as.are.i.ſil habitare.⁊ inhabito.
Iags.i.colere.intꝰ habitar.

reditatẽ int heredes.⁊ ðꝛ ab hereditate. et
ſcindo vł cedo. Iñ h̊ ⁊ B ⁊ B; herciſcẽs.i.di
uidẽs.Et herciſcẽdꝰ.i.diuidẽdus. Et ſᷣm

gAntiqs e.mutata ĩ u.ðꝛ herciſcũdꝰ.da.ũ.i.

diuidẽdꝰ.Et h̊ herciſcũda de.Et herciſcũ

de indeclinabile ĩiuenit᷑ in legiw.i.diuiſio

hereditatꝭ inter heredes

Neredo das.a.p.i.heredẽſacere vł heredi/

tatẽ dare Iñ heredito.as.frequẽ.Et vtrũ
qᷓ; cõponit᷑ coheredo as.⁊ coheredito.tas.
exheredo as.vl exheredito as.i.extra here
ditatẽ ponere.hereditatẽ aufere

Hereo heres heſi heſum.n.s.tria ſigt.ſ.inni

ti.dubitare.⁊ moꝛari ſiue manere

Neſito as.aui.vᷣbũ frequetatiuũ ab heſoaſ
qð ſepip dubitare ĩuenit᷑. In h̊ heſitatio.
onis.⁊ hͥ heſitaciũcula le.Et h̊ ⁊ H heſita⸗/

bilis. ⁊ B le.i.dubitabił. Et heſitatiuꝰ.a.ũ.
id eſt. dubitatiuꝰ.⁊ heſitabũdꝰ.a.ũ.i.ſimił
heſitãti vel dubitãti

Nalo as.are.n.p.i.ſpirare.halitũ mitterey Leſo.ſas.i.frequẽter herere.⁊ ðꝛ ab hereo.

redolere. IJñ halitꝰ.us.i.odoꝛ.Et cõponit

cuũ ex. vt exhalo las.i.foꝛas emittere.lłl de vi 3 nte
Laſtiludioꝛ arꝭ.d.p.i.haſtiludiũ exercere. NLiberno nas.idẽ eſt qʒ hyemare.vel in hy
Naurio ris.hauſi hauſtũ.a.q.i.attrahere.? bernis moꝛari

ſʒ nõ eſt in vſu.

ꝓpꝛie aquã de puteo.Et ponit᷑ qñq; p eua / Ryemo as.aui.n.p.i.in hyeme demorari ł

cuare.qñq; ꝓ extenuare ⁊ ↄſumere.qñq; ꝓ
bibere. qñq; ꝓ ꝑcutere ł ferire. Iñ hauſtꝰ.
ſta. ſtũ. ꝑticipiũ. ⁊ h hauſtꝰ ſtus.i.attractio
euacuatio ł bibitio. Iñ hauſtim aduer.

Nebeo bes.bui.n.s.i.ſtupere tardare pigre
re obtũdi obſerari obſcurari. Iñ hebeſco
ſcis.inchoatiuũ ꝓpꝛie tñ hebeſcit qͥ nature
vlſu tepeſcit. Et hebeo caret ſupinis.⁊ coꝛ⸗/
Nebeto as.aui.a.p.i.ſuffocare obſerare ob
ſcurare.hebetẽ facere. Iñ hebeteo tes.ideʒ

in tẽpeſtate moꝛe hyemis ſeuire

ilareo res.rui.n.s.i.eſſe vł fieri hilarẽ Et

ðꝛ ab hilaro as. Iñ hilareſco ſcis.inchoa.

Et cõponit᷑ echilareo res. Iñ exhilareſco

ſcis.incho.⁊ coꝛ.la.

Nilaro ras.raui.a.p.i.letificare. VIjñ Ma⸗/

crobiꝰ. Uerba nõ minꝰ q; vinũ hilarẽt cõ
uiuiũ.Et cõponit᷑ exhilaro.as.i.valde hi/

larare. In h̊ ⁊ H hilaris.⁊ h re.i.letꝰ.iocun

duſ. In hilariter. rius.ſime.aduer.Et hec
hilaritas.tatis.Et coꝛripit la. Uñn Oꝛat⸗

in epi.Oderunt hilarem triſtes triſtemn

iocoſi.

dqds hebere.l.eſſe vl fieri hebetẽ. Iñ hebete Nymnio.nis.nire. et hymniʒo.as. ambo ꝓ

öand
hen bilis

(bhling

hogo gli⸗
Aerd pan
ponikaſh⸗
keſtnman⸗
pingnn
pripienipea
ß i Ell
ncoſcsinc
Ncogbioßt
umbicere.
Ritonogr
bereade
rio as ine⸗

Huncloos

Ercvonit

lwlaehone
mreabho⸗
Horifcoos.
Nitere? drab.
oi theh
. Iübonori⸗
tbbonorifie
ihr Fibhono
nfablinsoini
Enorilögllin
Flletonmnäe
0noroogantg.
hun aii
Baiythonorgt

Aehnesdner⸗

Ahmoe yla⸗

itleble digtt
(Nbononb

rfocipiat vt
Fnorgbille,

lllntnt, E

ſii a⸗
eclti.
ſngeſi lhoctec
lnniacgan
cntin bſi

D
idei inp
ſit
iugar zwrich
Pbenotre.
hercſcis d
idns. Etfn
Gclcic dauͤi⸗
Ade. Ethercl
nlegwi dinin
8
einenerlhand

asfregne Etin

18tcoberetot
Wias.i amn ban
Ne aufene
1nSmaſili
nemanere
asnui 4b heot
it Tib koiano⸗
Etheh beln⸗
theſinm, i,
bica i. dinik

eaded deen

brenme Wüͤ

nbrewe denonnl
mmisſaunt

cſentfntunit

larch snchos

7

laan Uil
S
nin/

imd 4s N

o 1e ſictluce

laudare vel hymnos cãtare

Nynnio nis.niui.nitũ.n.q.xᷣ geminü n. eqꝝ

eſt. Uñ hiere.v. Unuſqͥſq; ad vxoꝛẽ ꝓximi

ſui hynniebat Et cõponit᷑ cũ ad ⁊ cõ.vt ad
hynnio nis.i.valde bynnire.⁊ cohynnio is
id eſt.ſimul hynnire

Nio as.aui.are.n.p.i.os aꝑire.E t.
a ferꝭ.q̃ꝝ auiditas o? aꝑtiõe mõſtrat᷑.vñ ⁊

ponit᷑qũq; ꝓ deſiderare ⁊ qñq; ꝓ deficere.
7 eſt tractũ a canibo qͥ qñ deficiũt biãt. Et

ꝓ fatigari etiã ponit᷑ ſiłr tractũ a canib.Et
pꝓ rũpi etiã ponit᷑ vł ꝓ ſcindi vłaꝑiri qcũq;
res ſit. Et cõponit᷑ vt Inbioos.
Niſco ſcis inchoatiuũ.qð deberet facere bi
aſco a hio.ſʒ cã vitãdi hiatũ fac biſco.⁊ cõ
ponit᷑ cũ de. vt dehiſco ſcis.i.valdeł deoꝛ/
um hiſcere. Iñ dehiſcẽs t.

iſtoꝛiographo.phas.a. p: i.hiſtoꝛiã deſcri

7

bere vel depingere vel deſignare. Et hiſto
rio.as.i

neodẽ ſenſu

.
1

Noneſto as.a.p.i.honeſtũ facere łreddere.
Etcõponit᷑ dehoneſto as. Inhoneſto. as.
.i. valde honeſtare.vł potiꝰ diffamare. vitu
Perara al honellate remouere
Honoꝛifico as.n.p.i.honoꝛare.honoꝛẽ im/
pẽdere.⁊ ðꝛ ab honoꝛ ⁊ facio. In honoꝛifi
cus.a. u. 2 B 2 B 2 B honoꝛificẽs.tꝭ.ſʒ ñ eſt ĩ
vſu. Iñ honoꝛificẽtia. tie.i.honoꝛabilitas

Itẽ ab honoꝛifico as h̊ ⁊ honoꝛificabiliſ

⁊ B̊ le. Iñ h̊ honoꝛificabilitas.ꝭ.⁊ h̊ hono
rificabilitudo.iniſ. Jñ honoꝛificabilitudi
nitas.⁊ ẽ lõgiſſima dictio.vt patʒ ĩ ̊ verſu
Fulget honoꝛificabilitudinitatibus
Nonoꝛo as.aui.a.p.i.honoꝛẽ impẽdere IJñ
honoꝛatꝰ.ta.tũ.qͥ recipit ⁊ ĩpẽdit honoꝛeʒ.
Et cõꝑat᷑ honoꝛat.tioꝛ.ſimꝰ. Iñ honoꝛa/⸗/
te tỹ.ſime.aduer.⁊ honoꝛatoꝛv.a.ũ.qͥ ĩpen
dit honoꝛẽ.vł qð ẽ honoꝛi.Et h̊ ⁊ hono/
rabił.⁊ B le.dignꝰ honoꝛari łapt honoꝛa/
re.Et ðꝛ honoꝛabilł q̃ſi honoꝛe habil.id eſt
apt vt recipiat vł tribuat honoꝛẽ.⁊ cõꝑat᷑.
Iñ honoꝛabilit. liuſ.ſime.aduer.⁊ h hono
rabilitas.tatꝭ.Et cõponit᷑ inhonoꝛabil.i.
nõ honoꝛabilis
oꝛreo es.rui.n.s.i.hoꝛꝛoꝛẽ hr̃e.timerevel
tremere. Pꝛope qͥdẽ ille hoꝛꝛet qͥ tremit. et
cup pili rigeſcũt.i.ſurrigũt ꝓpt᷑ frigꝰ vel ꝓpr
timoꝛẽ.ſiẽ ĩ nocte cũ hõ vadit ſolꝰ
Noꝛrifico cas.care.i.terrefacere
oꝛtoꝛ. tarꝭ. tatꝰ ſũ.vᷣbũ cõe.i.ſuadere.ↄfoꝛ
tare.inſtigare vel inſtigari. Jñ h̊ hoꝛtatoꝛ

os aꝑire. Etẽ tractuzʒ

toꝝ. Et hoꝛtatoꝛp.a. ũ. ⁊ H hoꝛtatio.onis.
⁊ ̊ hoꝛtatꝰ us.ui.⁊ h̊ hoꝛtamen.inis.⁊ hoc

hoꝛtatoꝛiũ rij.i.palmatoꝛiũ.łlocꝰ vbi fiũt

Hoꝛtamina

Roſpitoꝛ ar:.atꝰ ſum. .p.i. in hoſpitiũ reci
pere vł recipi Uñ ſi attribuat recipiẽti ſen
ſus ẽ. Ego hoſpitoꝛ te.i.ĩhoſpitium te reci

pio. Si aũt attribuat᷑ ei qͥ recipit᷑ ſenſus ẽ.

Hoſpitoꝛ tecũ.i.ĩ hoſpitio tuo tecũ maneo
yel ĩ alio. Si ãt attribuat ei qͥ recipit᷑ ⁊ cõ/
ſtruat᷑ cũ actõ ſenſus ẽ Hoſpitoꝛ te.i.in ho
ſpitiũ a te recipioꝛ. Uñ olim erat cõe ⁊ co/

ſtruebat᷑ ſic. Ego hoſpitoꝛ te.et ego hoſpi
toꝛ a te

roſtiloas. are. n. p.i. ĩmolareł incẽdere.¶¶
auũt ðꝛ hoſtilare qſi hoſtias litare vł ſi ho

ſtias libare vl qſi vſtulare.etymo.ẽ. Etſci
as ꝙ ̊ lr̃a iuenit᷑ ĩ mulq biblijs.Et ſuꝑ ſa

crariũ holocauſtomata hoſtilare qtidie.ſ,ʒ

in aliqͥbo antiqͥs biblijs iuenit᷑ vſtulare

2 2„ nte D MHoſtio ſtis.ſtiui.ſtitũ.a.q.i.equare

(D oante B

.

Pumano ·as. are.a. p.i.hũanitatẽ induere.

Jñ humanatꝰ. ta. tu. Uñ Ißs xpᷣs eſt hu/
manatꝰ.i.hũanitate indutꝰ.huũana natura
veſtit?. Et h̊ humanatio. onis.i.hũanitatiſ

ſuſceptio. indutio.⁊ ꝓducit pᷣmã.

Numecto.as.are.a.p.i.madidũ facere
Humeo mes.mui.n. s.i.madefieri.⁊ ðꝛ ab
humꝰ. Iñ humeſco ſcis. ĩcho. Et ꝓducithᷣ

mã humeo.ſʒ humo as.eã coꝛ.Un Coꝛꝑa

HNumido as.a.p.i.pumidũ facere. madefa/

nullꝰhumet vbi terra liqꝛibꝰ humet

cere.⁊ ꝓducit hu.

Pumilio as.aui.a.p.i.humilẽ facee
Pumo aſ.aui.a.p.i.ĩ terra ponere.humo te

gere.i. ſepelire. Iñ humat. a. i. terra tect?
2 ſepultꝰ. Et cõponit᷑inhumatꝰ.a.i.i. inſe/⸗

pult?. Et bumatim aduer.i.ſ. epultim vl vi

ſter ⁊ abiecte
liter ⁊ a ect

Aante A

eſcere.⁊ coꝛ.ia. Uñ Lucan in.iiij

Quo iaceat iã ſcire loco.

Iacio.c.ieci iactũ.a.t.i.pijcere vñ.ſi neſcis
iacere lapidẽ tu mitte iacere.iñ iactꝰ us.ui
Iacto.as.vᷣbũ frequentatiuũ a iacio.cis. A
uo aliud frequẽtatiuũ.ſ.iactito as. id eſt.
freqnter iacere. Itẽ iactare vł iactitare po
nit᷑ p gloꝛiari. laudare.gloꝛiãdo vanitare·

Felix qͥ potuit mũdi vitare ruinã.

Iauo iduas.i.diuidere vł ſeparare.

Ieiuno nas.naui.n.p.i.aq cibis abſtinere

lia.⁊ ðꝛ ab imbecillis.

Imbuo is.buere.a.t.i.pꝑfundere ĩplere doce

re inſtruere. Iñn imbutus

arrogare vl inanit᷑ pferre. Iñ iactans ſiue SI AAAabsovnoc.
arrogãs ðꝛ qͥ ſe vanitat ⁊ maioꝝ inſttutts (B gnte . tnucne
nõ adqeſcit.ſʒ ꝓpꝛiã qndã via iuſticie ⁊ ſan Ilachꝛymoꝛ an atꝰ.d.p.i.intꝰ lacrimari vł uthlicin
ctitatꝭ inqrit. Uñ.Qui iacit h iactat q lau ↄdolere.⁊ olim erat neutꝝ. Uñ Boeti? i. ij. nenie Kime
Dar ſez ilcaeaer de ↄſolatõe.Aliꝰ ꝓle letatꝰ filij filie ve de/ fnolat E
ILaculoꝛ larꝭ.d.p.i.iaculũ mittere ⁊ igculo relict meſłᷣ illachꝛymat =ß lnpeciodis
toꝛqre. Iñ iaculatoꝛ oꝝ.⁊ iaculatoꝛiꝰ.a.ũ. Tllaqueo as.a.p.i.intꝰ laqueare alntruhere
aliqd iaculatoꝛꝭ.vł qð ẽ aptũ ad toꝛquẽdũ IIlecebꝛo as.aui.n.p.i.illecebꝛis attrahere. tpecdich J
vł qð ꝑtinet ad iaculãdũ.Itẽ iaculoꝛ com ſeducere.illicere.⁊ coꝛ.ce.naturalitt. Imnpclolgin
ponit᷑ cũ cõ vt cõiaculoꝛ anr. llecto tas.i.frequẽter illicene. depeleti
Iantaculo as. aui.n. p. ? iataculor. arꝭ.d. p. Illicio cis xi.ctũ a.ti. llaqare ĩ fraude du/ sſilun tin,
idẽ qð iato as.Et ſcias ꝙ qͥdã coꝛꝛupte ſo cere.⁊ ðꝛ ab in ⁊ licio cis.⁊ coꝛ.li. ppeeo des d
let ꝓferre h̊ vocabula ꝑ ge.in pᷣma ſyllaba Illido dis.ſi.ſum.a.t.i.intꝰ vl valde ledere. ſureſuſpe
ſcʒ gẽto as.⁊ gẽtaculoos. 2”22² ab in ⁊ ledo dis. Iñ illiſus.ſa.ſũ.i.intꝰ hſer rih,
Ianto as aui.n. p. ?2 Jantoꝛ arꝭ.d.p.?. come/ vel valde leſus.⁊ ꝓdu.li. AIcſiminere
dere añ pꝛandiũ.ſoluere ieiuniũ.⁊ ðꝛa Ja Illumino aſ.aui.a.p.i.clarificare.lumĩe illun lInedo disd
no deo pᷣncipioꝝ ſᷣm Hug. Papᷣ.etia dicir ſtrare.⁊ ðꝛ ab in lumino nas. 1abina
Jontare.i.diſnare ðꝛ vulgo. Jato etiã gu IIluſtro as.are.a.p.i.valde luſtrare.illumi/ ftegnärin
ſto an pꝛandiũ. Uñn. Jantamꝰmane cena/ nare.circũdare.purgare Impertotae
mus veſpe facto IIluo is. illuere.a. t. i maculare Imperogse
Lco.cis.ici.icere ictũ.a.t.i.ꝑcutere Iñ ictus Imaginoꝛ arꝭ.atꝰ.d.p.i.abſentẽ rẽ ꝑciꝑe.vel lnnen
ta.tũ.i.pcuſſus. Uñn Homerꝰ. Icta petit imaginẽ rei abſentꝭ.⁊ ðꝛ ab imagine. JIn hᷣ fnunniſoet
luũ ternſ citharea relict. Et Hueri. ryv. imaginatio oniſ. vis aĩe qͥ qͥs cGßhecnt for nocgad
Act occubuerit. Et h ictio onis.i.ꝑcuſſio mas cũ materia re abſente.Et h̊ ⁊ Bl imagi me iNten
Et h̊ ictꝰ us.ui.idẽ.⁊ icto as.frequentati/ nabil.⁊ h̊ le.qdð aptũ eſt imaginatiõe ꝑcipi vtange
uũ.qð freqnẽtiꝰ inenit᷑ ictuo as.ĩ eodẽſen·/ Etimaginatiuꝰua.uũ.qð imaginatiõe ꝑti inogſegi
ſu. i. frequẽter ꝑcutere pit vl ꝑcipit᷑.vl qð ꝑtinet ad imaginatõʒ.⁊ Sckligoi
Idolatro tras.n.p.i.idolũ colere imaginatoꝛiꝰ. ria. rii. S – nn
Imbecillo as.aui.a.p.i.debilitare. Iñ vᷣba/

Pngr Prenke

iiEciirii⸗

Ignio ignis igniui ignitũ a.q.i.inflãämare. Imitoꝛ ari.at ſuũ.d.p.i.ſequi. Iñ hͥ imitatoꝛ . —
calefacere.? ꝛ ab igne In ignitꝰ. ca.tũ.i.i toʒj.⁊ imitatrix.Et h̊ ⁊ R imitas tis. Unde nhon umn
flãmar vl ardẽs.⁊ tũcẽ nomẽ.Et ab igne Eʒech.xx. Sabbatoꝝ ociũ imitãs.⁊ coꝛ. Widuc
deriuat᷑ igneo.es.i.inffãmari.calere. Inde mi.ſiue pnł.⁊ etiã pᷣmã. UVñ pʒ q ſcribit᷑ ꝑ menn mer
igneſco ſcis. incho. vnũ m. Ciñ Anca.· ipmo. Etq telarxis ing i no letil
Ignio cõponit᷑ cũ ad vt adignio.nis.i.inflã tant᷑ ſarmata bꝛachis.Etĩ Auroꝛa.Quaſ Dnon
mare. Et ab ignio is.igniſco ſcis.incho. imitãs pᷣſul bis ſex fert pectoꝛe gẽmas s ulci⸗
Ignoꝛo aſ.aui.a.p.i.neſcire vlł obliniſci.?⁊ d Immemoꝛo aſ.ui.a.p.i.obliuiſciñ recogno 1 1 nabie
ab ignarꝰ. Etſcias ꝙ ignoꝛamꝰ ea qͥꝝ noti ſcere Inuenitetiã imemoꝛoꝛ.ar:.deponẽs vogo guig
ciã habuimꝰ.ſʒ obliti ſumꝰ.vłq̃ ſcire demꝰ Immineo nes.nui.n.s.i.iĩpẽdere ĩgruere ſu uid o
z qdã vicio pigricie neſcimꝰ.Ea vᷣo neſci/ perſtare inſtare.pñs eẽ.⁊ ðꝛ ab in ⁊ maneo K maifteuine
mus qᷓ nuũq; ſciuimꝰ Jñ ignoꝛant᷑ aduer.⁊? nes. Inde imminẽs..o.g. Et imminẽter polani oſn

H ignoꝛãtia tie.ſᷣm Hug. Uñn Job. xx. ðꝛ.

tiꝰ.ſime.aduer.⁊ h̊ imminẽtia tie.Et coꝛꝛi

ſEenlſuneyt

Di ignoꝛaui mecũ erit ignoꝛãtia me.. pit mi. . .ẽ aii Nimne
gnoſco ſcis.ignoui notũ.n.t.i.remittere. Immolo las.lani.a.p.i.ſacrificare.qᷓi molãd nrOninutl
dulgere. ⁊ eſt in puatiuũ. Nã illð ignoſci/ infundere ł mola pfundere.⁊ ðꝛ ab i⁊ mo h geipoten
mus qð ampliꝰ noſcere nolumꝰ.Et pᷣt cõ/ la le.qð ẽ puls ex aq ⁊ farina ⁊ ſale qᷓ olim 1 linonone
poni ab ĩ ⁊ noſco.⁊ fac ꝑticipiũ futun igno victime inter coꝛnua ꝑfundebãt᷑ Ułimo⸗ enotbani
turꝰ. Inuenit᷑ tñ etiã ignoſcitunꝰ lare cõponit᷑ ab in ⁊ moles.quaſi in mole nchinrpon

MUẽ NU ff 8 ð

—
etinn

Gifienen⸗
ucar
chtisemi
e
1
tenli
Nlge agar.

Mislſiiin?

fücmelunienn

nonas.
Gelndrare dans
n
niare

bſenterigee
vocöbednfer
Eihthin
nuginanöraß
inigimuniepi
ginagnas;

line Jſde⸗

dereiperedoce

riffnuden

„
ni Fimitan

oci ininis 4en⸗
Diyghobit
1. Etatelung n
EiiNma Ou
t cends

oblunafoc⸗

mont deoes

iiint en
7:ndhininn

E

goginmd
nintute

3⸗

Impedio dis.diui.a.q.i

Impingo gi.egi

Implano as.aui.a.p.i.deci
cere. UVñ Ecci. xv. Hõ dicas ille me impla
nauit.⁊ ð ab ĩ ⁊ planoſqð ẽ erroꝛ h vagatõ
Imploꝛo as.aui.a.p.i.rogare.q̃rere vł impe
trare.⁊ ꝓðᷣ.plo.ſᷣm Hug.Pap̃.vᷣo diẽc Im

altarꝭ victimã ponere Uiñ ⁊ ĩmolatõ dicta
eſt ab antiqͥs.eo ꝙ ĩ mole altarꝭ poſita vi/

ctima cederet᷑. Uñ mactatio pꝰ ĩmolatiõeʒ
erat.ſʒ nũc ĩmolatio panis ⁊ vini calici cõ
uenit. Iñ ĩmolaticiꝰ.a.ũ.i.ſacrificatiuꝰ.ſ.q

immolat᷑.Et coꝛ.mo.

i. retinere. q̃ſi in pedi
cam trahere vel ĩ pedicã ponere. ⁊ ðᷣꝛ ab in
7 pedica. Iñ h̊ impedimẽtũti.
mpello lis.impuli.pulſum.a.t.i.intꝰ ł val/
de pellere. ⁊ ðꝛ ab in ⁊ pello lis. Jñ uinpul
ſus ſa.ſum.⁊ impulſiu.ua.uũ.

Impẽdeo des.di.ſum.n.s.i.iĩminere ĩgrueꝛe
inſtare ſuſpẽdere.⁊ ðꝛ ab ĩ ⁊ pẽdeo es. Un

Heſter. xiij. Eo q; eis certa moꝛs ipenderʒ
id eſt.ĩmineret vel inſtaret

Impẽdo dis.di.ſum.a.t.i.donare exhibere.

⁊ ðꝛ ab in ⁊ pẽdo dis. Iñ impẽſo ſas.are.i.

.

frequẽter impẽdere

Imperito tas.i.frequenttimpenrne
Impero as.are.a.p.i.pᷣcipio ⁊ ðꝛ ab ĩ ⁊ paro

ras.⁊ coꝛ.pe.

„

Impꝑtioꝛ.tirꝭ.⁊ imꝑtio dᷣ.i.tribuere donare.
ptẽ dare.⁊ ðꝛ ab ĩ ⁊ partioꝛ tirꝭ.vł ꝑtio.tis.
ſm antiq̊s.⁊ fac ſupinũ imꝑtitũ.⁊ ꝓð.pe.
Iinpetro as.are.a.p.i.exoꝛare.qð petit᷑ obti
nere.ĩ petitõe effectũ hre.⁊ ðꝛ ab ĩ ⁊ patro.

a8. ? coꝛ. pe.

o g..egi. pactũ a.t. ab in ⁊ pago gis.
qð eſt iũgo vl impello. Et ſcias ꝙ ipinge/

re iuenit᷑ ꝓ ceſpitare.Etĩ hac ſignificatiõe

eſt neutꝝ. Unñ Pꝛouer.iij. Et pes tuꝰ ñ im
pinget. Inuenit᷑ etiã ꝓ ipellere.⁊ ſic ẽ acti/

uũ. Uñ Ecci.xiij. Hõ impꝛobo ſis ne ipin/⸗
gariſ. Inuenit᷑ etiã impinguo as.aui.⁊ ſcri

bit᷑ ꝑ u.in vltima ſyllaba

7 7„

Impio as.aui.a.p.i.ĩpie agere vł impiũ face

re. Uñ Pꝛudẽti in li.hymnoꝝ.At qͥ inqͥ/
natũ vitijs coꝛ impiauit

7„ *

ploꝛat cũ fletu ĩuocat.vł rogat inqͥrit

Impono nis.poſui.a.t.i.iniũgere vł ĩculpa

re vel ĩputare vł ponere.⁊ tũc fac ſupinum
in ſitũ. Itẽ iponere.i.deciꝑe.⁊ tũc ↄſtruit

cũ dtõ.vt ĩpono tibi.i.decipio te Uñ GBeñ.

xxix.Quare ipoſuiſti mihi.tũc fac ſupinuʒ
mpoꝛto tas.a. p.i.ĩtro vel valde vłõ poꝛta
re.⁊ ðꝛ ab in ⁊ poꝛto H

Mſu.cündono haſur. vaſti.

ꝑe vel ĩ erroꝛẽ du

Impoꝛtuno as.n.p.i.infeſtare.inqͥetare
mpotio tis.tiui.a.q.i.diueſtire.vt Impo⸗//

Imp̃ oꝛ arꝭ. ari. d. p. i. execrari. maledicere 2
ðꝛ ab in ⁊ pcoꝛ. Ponit᷑ etiã aliqñ in bona ſi

Impꝛopero as.aui

Impubeo bes.n.s.i.creſceeer.
Impudico as.a.p.i.ipudicũ facere.ĩceſtare

Impuro aꝗs.a.p.i.im

Inalto as.aui.ꝗ.

tiat eũ pᷣbẽda ſua.i.diueſtiatis

— „

gnificatõe.vt iſte impᷣcat᷑ illibona.i.valde
rogat vel adoptat. Iñn impᷣcãs..d.

mpᷣmo.is.impᷣſſi.pᷣſſum.a.t.i.valð pᷣmere.
Vlliumpmere.i.infigere.⁊ ðꝛ ab ĩ ⁊ pᷣmo is.

⁊ coꝛ.pꝛi.

„

are.a.p.i.ↄuiciari deri/
dere liuriari.⁊ ðꝛ ab ĩ pero as In h̊ imp
periũ rij.i.ↄuitiũ ðᷣdecꝰ iiuria hderiſio CULnñn
in pſ. Impꝛoperia ipꝛoperãtiũ tibi cecide

rũt ſup we.Et Jac... Qui dat oip abũdãt
⁊ nõ impꝛoperat.qꝙ de dat ẽ bonitatꝭ/ oĩi

bus cõitatꝭ.q; abũdant᷑ targltatk nõ imp

perat eſt ſumme curialitat

‚ũNꝛw½G —

puꝝ facere.⁊ ppᷣ.pu.

agnte

p.i.in altũ extollere

Inanimo as.aui.a.p.i.valde aiare

Incarcero as.aui
ꝛ ab in ⁊ carcer cerꝭ. è
Incarno as.aui.a.p.i.induere carnẽ. Iñ in
Incedo dil.ceſſi ceſſũ.n.t.i.ire.Et ẽ nobiliũ

Incẽdo dis.di.ſũ.a.t.i.valde accẽdere.et ð

ab in et arra.

*

„ „

carnatꝰ.ta.tũ. ⁊ incarnatio.onis.
⁊ regit pꝰ ſe ntm.vt incedo ſußmus

7 7

ab in ⁊ cãdeo des.

.
—

Inarro ras.aui.a.p.i.ĩ arrã ꝓ aliqͥ dare ⁊ d?ꝰ

a. p.i.in carcerẽ ponere.⁊

Inceſſo.ſis.ſiui.ſitũ.a.q.i.puocare.⁊ ðꝛ ab ĩ

cedo is. Un Boe. Tu ſolebas ĩceſſire pᷣſen

ri.vł ꝑ inceſtũ impudicare ſm Hug.

Inceſto as.aui.a.p.i.luxuria/ tẽ foꝛtunã

Inchoo.as.aui.a.p.i.ĩcipe. In inchoatꝰ.ta.

tũ.i.inceptꝰ.⁊ inchoatio. onis.i.ĩceptio.Et

inchoatiuꝰ.ua.uũ.i.inceptiuꝰ

Incido dis.di.ſupᷣ.caret.i.ĩ aliq̃ cadere.Uñn

Lu. x. Incidit ĩ latrones.⁊ ðꝛ ab in ⁊ cado
dis. ⁊ coꝛ.ci. Inuenit᷑ etiã incido dis. ſi. ſũ.

Qui putat incidit.incidit ille cades

„ „

cõponit᷑ ab ĩ ⁊ cedo is.⁊ ꝓ.ci.vbiq;. ñ

Incieo.cies.ciui.citũ.a.s.i.vocare cõomoue

re puocare.? ð ab in ⁊ cieo.es. Itẽ ðꝛ ĩcio

„ „

——

ab in ⁊ capio pis.⁊ coꝛ.ci. Inuenit etiã in/

cipit ᷣbũ imꝑſonale

Incipio pis. ĩcepi.ĩceptũ. a.t.i.ĩchoare.?⁊ v

„

* EE

Incuſo ſas.ſaui.a.p.i.accuſare
re. ð ab in ⁊ cuſo

N

Incito tas.taui.a.p.i.cõmouere puocareĩ/
ſtigrnres Aeree

Indino nas.naui.a. p.q̃i intꝰ clinare.i.refle
ctere.⁊ ðꝛ ab in ⁊ clino as. In h ⁊ B iclinis

⁊ne.⁊ inclinꝰ.na.nũ.⁊ inclinatoꝛium. rij
Et p.cli. Uñ in auroꝛa.LTũc caput incli/
nat emiſſus ſpũs exit

Includo dis.ſi.ſum. a.t. . intꝰ claudere
Inclunioꝛ. arꝭ. incluniatũ.d. p.i. cubitũ pa
cti. ⁊ ab in ⁊ clunis. Inuenit᷑ etiã ĩiclunio

as. a. p.i.p clunes incuruare vlł eleuare
Incolo lis.lui.n.t.i.habitar
Incomitio as.aui.a.p.i.comitiũ celebꝛare ł

fligere vel intronizare.ĩ comitio 7 ↄuentu
loquiii SM MW
Incõmodo as.a.p.i.offendere.incõmodita
tẽ alicuiꝰ facere.⁊ ↄſtruit᷑ cũ dtõ
Increpo paſ.pui.n.p.i.redarguere repᷣhẽde

re vituꝑare.Et ðᷣꝛ ab in ⁊ crepo as.⁊ coꝛr.
Incubo as.n.p.i.ĩminere inſtare y cre
rẽ alienã inuadere ⁊ vi poſſidree
Inculco as.aui.a.p.i.valde calcare.int cal

care.vᷣba iterãdo multiplicare.iactare

Incurſo as.i.frequẽter incurrere

Indago as.aui.a.p.i.inqͥrere ĩueſtigare. Iñ
5Hh̊ indago inis.i.ĩueſtigatio inqͥſitio.⁊ ꝓdu.
da. Uñn Theodoł. Pec cuiq; hoĩm dedit

ingagare ſepulcꝝ. Et videt᷑ in h̊ vᷣſu h.vim
Habere lre

*

Indeno nas.naui.natũ.a.pi.nõ dãnare.in

demnẽ facere vl oñdere.⁊ ðꝛ ab in ⁊ dino
as. In indenat.a.ũ.⁊ H ⁊ indẽnis.⁊ hoc
ne.i. ſine dãno vl dãnatõe.ſ.nõ dãnat. Iñ

indẽniter aduer.Et h indẽnitas.tatᷣ. Uñ
Pꝛoſper. Indẽnis ꝓpꝛiũ fᷣuat ſapia cẽſum

Indico as.qui.a.p.i.oñdereſigre inſinuare

vl innoteſcere.⁊ ðꝛ ab in ⁊ dio
Indico cis xi.ctũ.a.t.i.pᷣciꝑe annũciare.⁊
eſt ſacerdotũ qͥ feſta indicũt populis ⁊ ieiu

nia. Uñ. Edicunt reges indicit feſta ſacer

Indigeo ges.gni.n.s.i.valde egere vel intꝰ
egere.⁊ ðꝛ ab in ⁊ egeo. Iñ indigẽs tꝭ.⁊ ĩ
digẽtia.i.pauꝑtas egeſtas.
Indigito as.a.p.i.digitos iduere łldemon/
ſtrare vel nominnge
Indipiſcoꝛ ſcerꝭ.indeptꝰ ſũ.d.t.i.acͥrere

Indo dis.didi.ditũ.a.t.i.ĩponere.iĩmittere.ĩ

ſerere inferre indicere inducere.ſiue ſoꝛas
eimittere. Et ðꝛ indere q̃ſi intꝰ dare
Indoꝛſo as.aui.a.p.i.ſup doꝛſuʒ ponere.qð

kvalde cuſa

vullgo ſolet dici interſellaer.
Inducio as.aui.a.p.i.differre ꝑ induciasvł

inducias facere ⁊ ↄſtituere
Induco cis.xi.ctũ.a.t.i.introducere

Indulgeo ges.dulſi.ſũ.vł indultũ.hʒ diuer

ſas ſignificatões. Indulgere eĩ accipitpoᷣ
tis ↄcedere.vt papa indulſit mihi hãc po/

teſtatẽ. Itẽ indulgere.i.operã dare.vt In

dulgere gule noli q̃ vẽtris amica eſt.i.noli

operã dare ylↄſentire. Itẽ indulgere. i. re⸗

mittere.vt Indulge nobis pctã nr̃a dñe.
Et tũc ðꝛ ĩdulgere ſi inde algere.i.poſtea

ceſſare a noticia ⁊ memoꝛia foꝛefacti.Et ĩ

pᷣma ſignificatõe ẽ actiuũ.in alijs vᷣo neu/
trunf.
Induo duis.duere.a.t.ðꝛ ab in ⁊ duo is.qð

idẽ eſt qð ſoluo. Poſtq; em̃ indutꝰ ẽ aliqᷣs

quaſi ſolutꝰ ⁊ expedit c.vł ad aliqͥd oꝑan

dum. vl vt ſe totũ videndũ pᷣbeat qð nõ eſt

cũ ſit nudus

Induſio as.a.p.i.ĩduere.⁊ ðꝛ ab induo uis.

Inñ h induſiamẽ.inis.i.indumẽtũ. .
Inebꝛio as.aui.a.p.i.valde ebꝛiare.⁊ ðꝛ ab ĩ

ebꝛio as.⁊ pt eſie intẽtiuũ ibi in.

Ineo inis iniui initũ.a.q.i.ĩtrare inciꝑe ĩue
nire ↄcũbere.⁊ ðᷣꝛ ab in ⁊ eo is

„

Inepto as.aui.a.p.i.infatuare.ĩeptũ facere

vel fieri.⁊ tũc ẽ neutꝝ Inuenit᷑ etiã ĩeptio
ptis.ptiui.ptire.ĩ eodẽ ſenſu

Infamo as.auia.p.i.famã bonã deponere.

7 ðꝛ ab in ⁊ famo ꝗas. Iñ h̊ ⁊ H inſamis.⁊ hq

me.i.ſine bono noĩe vl male fame. Iñ b in

famia mie.⁊ ꝓdu. a.
Intelico as.a.p.i.infligere.infelicẽ facere A
q̊ͥ infelicito tas.frequẽ.

Infendo dis.di.ſũ.a.t.i.valde offendere.fa

cere iraſci.⁊ ðꝛ ab in ⁊ fendo dis. Iñ infen
ſus ſa.ſũ.i.offenſus vł iratꝰ.⁊ eſt plꝰ eſſe in
fenſum q; offenſum vł iratũ.Et infenſo aſ
frequentatiuũ

Intertio tis.inferſi infertũ.i.ĩplere.⁊ ðꝛ ab ĩ
⁊ fartio qᷣ. Jñ infert ta.tũ.Et inferto tas.

frequentatiuim “
Infero infers intuli illatũ.i.ĩtroferre vel im

mittere. ⁊ r ab in. ⁊ fero fers. Uñ dñs ad
Thomã ait. Infer digitũ tuũ huc.Etin/

ferre eſt ferre irrogare.⁊ ꝑtinet ad malũ.
Mala em̃ inferũt᷑.i. õ ferunt᷑. Et ſᷣm hanc
ſignificatõʒ inuenit᷑ in dialectica inferre.i.
ↄcludere Illatio.i. cluſio.Cũ eĩ aliqd cõ

cludit᷑infert᷑.i.O oppoſitõʒ vł opinionẽ ali /

cuiꝰ fert᷑. Uñ ↄiũctio q̃ eſt ſignũ ↄcluſiõis

ðꝛ illatiua q̃ſiõ poꝛtatiua

— —

gfetoti⸗
nicic
lulcoch
epelrin
inapn
lifcindli
ſcti otide
nöͤfiterifu
zeobintt
bitidencg
1abiurano
Jufrinn
corhein
lyſinoosan
rabinfin
luſoinfiſis
ctivſa. V
finbtriſan
Pltoeri
1pdu fiſ,
Antitin
Infirmor.
Paulah.
ifimoꝛ.
peldcbllit
eſirmoma⸗
ſſiſcoas. au
,Etreei
nt edrobin
lilgogisia
ſefa ilnſerere
Nctflintigo
Pfoinsini
npelor.
fipgsgi
fingicollucen
Hfimtga⸗
lor
halsania.

ſhltisingrun
iffirinſtan
filatäfi 7
dalzzmitnt
uliser
Lnncgheih
leebinthe
wogtithei

elitc
inmoincne

Kinniiidi
lgeriihi

dulirnindie.

operidare e

J

lsamlicacki
Tteindulgnein
bispcli nin di
Gealgerei poſt
ninforeſcn Et
inalts fonen

idinndrdisg
Schinand i
i Kadaicgenn
müßdengöe

tdrad indrons
Blindumati.
Aechrun debt
nuidin.
Alimareimchein
nteos
murt ini ſun
nonteni icnti
uH
jbonideponcre.
Sthinfamis
Aeſume Jbin
tiniciceſncne
vAde offlee
cdodis ini
ina ck Een
õ

miiinmenthi

n d Etins.

luäiinine in

Intfeſto ſtas.ſtaui.a.p.i.moleſtari aduerſari

infeſtũ eſſe alicui

—⏑

Inficio cisfcci.cti.a.t. · deturpare. tingere
repellere infoꝛmare.⁊ ðꝛ ab in facio cꝭ.⁊ ꝑxK

tinet ad pꝛietates itrinſecas.? coꝛ.i.
Inficioꝛ.arꝭ.atꝰ ſum.d.p.i.qſi ñ facere.nõ eẽ

factũ ↄtẽdere.i.negare.⁊ ꝓpꝛie qð veꝝ cẽ.qſi

nõ fateri factũ.ſʒ ð̊ vᷣitatẽ mendacio niti.⁊

ðꝛ ab in ⁊ facio.Eſt etiã ꝓpꝛie inficiari rẽde
bitã denegare cũ a creditoꝛe depoſcit᷑ Jdẽ

⁊ abiuratio.i.rei credite abnegatio. Unde
Inficit intingẽs.qͥ denegat inficiat᷑ Et ab
inficioꝛ he inficie.aꝝ.i.negatões.
Infimo as.aui.a.p.i.depmere.ſubt ponere
⁊ ðꝛ ab infimꝰ. Iñ infumatꝰ.ta.tũ.
Infio infii.i.dicere.⁊ ðꝛ fio. ſz
eſt ĩ vſu. Uñ Ariſto.in.j.de generatõe.In
fimꝰ triſtantẽ aliqñ tãgere nos.ſʒ ñ nos eũ
Plato etiã h̊ vᷣbo vtit᷑. Infim .i.dicimꝰ.
⁊ ꝓdu.fi. Papᷣ.vᷣo dicit. Infit ceterꝭ deficit
Antiqͥ tũ infit dicebãt.i.incipit ſari.

Infirmoꝛ. ari. d. p.i eſſe vł fieri infirmũ CIñ

Paulꝰ.ij. Coꝝ.xj.Quis infirmat᷑ ⁊ ego nõ

infirmoꝛ. Inuenit᷑ etiaʒ infirmo as.aui.a.
p.i. debilitare.falſificare eneruare.⁊ ðꝛ ab ĩ

7 firmo mas.
nfiſco as.aui.a.p.i.in f
lud. Et res ei infiſcent᷑i.ĩ publicũ deueni
ant. ⁊ ðꝛ ab in ⁊ fiſco as.

„

Infligo gis. xi. ctũ. a.t. ⁊ infligo gas.ĩ eodem

ſenſu.i. inſerere irrogare. introfligere.⁊ ꝓ/
Dducit fli. infligo

Inſlo infſas inflaui.a.p.i.intus flare.flatum

impeller.
Infringo gis.gi.ctũ.a.t.i.intꝰfrãgere vel in
fringẽdo illudere

Infurno nas.a.p.i.in furnũ mittere vel ĩ eo

Infuſo.ſas.aui.a.p.i.fuſo inuoluere.⁊ ðꝛ ab
in ⁊ fuſus ſi.⁊ ꝓducit fu.

Ingenioꝛ ari.d. p.. ingeniũ exercere. ? igeni
ole ſe hr̃e.⁊ ponitp decipe.⁊ tũc ẽ traſitiuũ
Ingerſo ſas.ſaui.a.p.i.infuſcare facie

Ingredioꝛ.erꝭ.ingreſſus ſum.d.t.i.ĩtrare.⁊

ðꝛ ab in ⁊ gradioꝛ derꝭ.⁊ coꝛ.gre.
Ingruo is.ingrui.n.t.i.maturare.ĩminere.
impedere.inſtare.Et ꝓpꝛie ðꝛ de malo.ma
lũ ingruit.ãſið ↄgruũ.Et bonũ eſt qð ĩpẽ
det.i. ↄgruitatẽ venliik¹nh
nguadio as.are.a.p.i.valde guadiare
Inhereo es.heſi.heſũ.n.s.i.inniti.int here/
re. ⁊ ðꝛ ab in ⁊ hereo es. In 525 26B inhe/
rens.tꝭ ⁊ inherẽter aduer.⁊ h inheretia tie

Inhibeo beſ. bui.bitũ.a. s.i.phibere.cohibe

ere. ? ðꝛ ab in ⁊ fio.ſʒ mõ nõ

in fiſcũ mitterre. Uñ il

re.vitare.remouere.ſeꝑare.⁊ ẽ in puatinu.
Eſt em̃ inhibere nõ hre ⁊ ðꝛ ab in ?⁊ babeo
bes. Iñ h̊ inhibitoꝛ.o?. ⁊ coꝛ.hi.
Tnitioꝛ arꝭ.d.p.i.inchoare ↄſecrare ſanctifi
care.ĩtroducere.ſacrificare. Un ꝓpha. Ini
tiati ſũt beelphegoꝛ.i.ſacrificauerũt vlł cõ/
ſecrauerũt. Et nota ꝙ; qdã vtunt᷑ ͥ vbo in
actiuo genere Initiogs.
Inigo gis.inegi inactũ·a.t.i.pecꝰ a paſtu in
tectũ agere. Abigere vo ẽ pec a tecto ĩ pa/

ſcua agere. ? coꝛ⸗p.
nimico as.vᷣbũ actiuũ.⁊ inimicoꝛ.arꝭ. de /
ponẽs ĩ diuerß ſignificatõibo. vt inimico il
lum timi.i.facio illũ inimicũ tibi.⁊ Jnimi

Iniungo gis.xi.ctũ.a.t.i.pciꝑe.⁊ ðꝛ ab ĩ⁊ iũ
go gis. ſiẽ vult Hug. Hultũ tñ ꝓbabiliuſ
videt᷑ ꝙ; iniũctio minꝰ ĩpoꝛtat q; pceptũ.qꝛ
qñ pᷣlatꝰ vult aliqͥd inqrere vł iuenire.pus
iniũgit.⁊ poſtmodũ facit pᷣcepʒei
Iniurioꝛ arꝭ.atꝰſum.d.p.i.liuriã facere.⁊ cõ

.

Innuo.is.iji.tũ.n.t.i:nutũ facere ł ſignũ da
re intelligẽdi.⁊ ðᷣꝛ ab in ⁊ nuo.⸗is. ⸗.

Inqͥno as.aui.a.p.i.maculo.deturpo.et ðꝛ
ab in ⁊ cunio is.vł ab in ⁊ coqͥna.⁊ coꝛ.qui

VIñ in auroꝛa ðꝛ. Petra q̊ gradit᷑ virꝰnon

inqnatanguus.
Inquio.qͥs. ᷣm Hug.defectinũ ẽ.⁊ eſt tertie
ↄiugatõiſ.⁊ ẽ idẽ qð dico. Uñ Tertia vult
inqᷣt.q̃rtaq; ſumit ait. Ex h̊ colligit᷑ ꝙ inq/
mus coꝛ.pe.ſic legimꝰ.ſʒ aimꝰ ꝓducit.j.ſic
qudimꝰ.⁊ ſcribit᷑ inqͥt ꝑ t.nõ ꝑ d.qꝛ nullum
v̈bũ in d.deſinit ĩ tertia ꝑſona pñtꝭ indica
tiui modi. Scðᷣʒ aũt analogiã fere tota e*
declinatio iuneirkt
Inqᷣro ris.inqͥ ſiui.inqͥſitũ.a.t.i.ĩueſtigare.ł
intꝰ ꝗ̃rere.⁊ ð ab in ⁊ qro
Inſanio nis.niui.n.q.i.furere. Et ponit qñ
q́; p ſcribere vᷣſuſ.⁊ facere vlł cãtare.q; oliʒ
poete credebãt᷑ inſanire cũ vᷣſus faciebãt?
ſtudio vacabãt.lñ Ulirgiliꝰ. Inſanire li
Inſcribo bis.a.t.i.iniũgere.deputareł impᷣ
mere vl int ſcribere. Uł inſcribere ẽ ſe ob
ligare ſi nõ pbauerit ad eã penã quã re dʒ
pati. vł quã accuſando inferre tẽdit ſi pba
nckitaccutaroe t n.c ſup his de accu. in
glo. c. i. q. viij.qſdüs
H dnlo dncn d. valde ᷣuire v obedire.·
Seruim oñiſ. Inſeruim? cuiuſq; hept.

*

X

Inſeto.as.ui.re.a.p.i.filo ſetã adaptare.

Inſidioꝛ.arꝭ.d.p.i.inſidias tẽdere ⁊ pᷣpare.

Inſignio.nis.niui.nitũ.a.q 1i. nobilitare.oꝛ/

ngre.exaltare.inſignẽ facere.

5 9*

Inſilio lis.lire.a.q.i.ſalire ʒ. vl inſilire inſul

tũ facere.inuadere ĩpetere ⁊ aggredi. Iñn h̊
inſultus. tus.tuu.
Inſimulo as.aui.a.p.i.accuſare vł incuſare

t. Et inſimuloz. ar. iuenit᷑ in eodẽ ſenſu ĩ
genere deponẽti km Hug. Itẽ inſimulo.i.

nõ ſimulo.nõ fingo. Iñ inſimulatꝰ.a.ũ.i.n
fictꝰ. Un Sap̃.xviij. Inſimulatũ imꝑiuʒ

tuũ poꝛtãs.i.nõ ficti

Inſinuo.as.are.a.p.i.denũciare.ſigre.qſi in
ſinũ mittere.ĩtimare. Itẽ inſinuarę.i.latẽt᷑

ꝑſuadere ⁊ diſſimulare.oꝛare.dicet᷑e diſſi/

mulatoꝛie.vt cũ repᷣhbẽdimꝰ ⁊ dãnamus. q̃
marxie defendere intẽdimꝰ. Eſt & inſinuare
gliqͥd alið intẽdere qᷓ; o ba videant᷑ ſonare.
In h̊ inſinuatio.i.callida ⁊ latẽs oꝛõ Uñ
qͥdã ſolẽt exoꝛdiri ꝑ pᷣncipiũ.vt cũ cã ẽtur/

pis ⁊ qnimi auditoꝝ ſũt alienati Eſt eĩ in/

ſinuatio oꝛõ q̃dã diſſimulatõe ⁊ circũitiõe

obſcure ſubijcies audito? aim.ſʒ pᷣncipiũ

eſt oꝛõ ꝑſpicua ⁊ ꝓtinꝰ ꝑficiẽs auditoꝛẽ be
niuolũ vl attentu vel docilẽ 3
Inſiſto.ſtis.a.t.i. vacare.inſtare. inuigilare.
operã dore.ͤ
Inſero.ris.ſiui.ſitũ.n.t.idẽ eſt qð plãtare.et
eſt ꝓpꝛie inſerere plãtare ꝑ imiſſionẽ ramoꝝ
dQdl iuicẽ. Sʒ inſero.rꝭ.ui.a.t.i.imiſcere.im
mittere.⁊ ꝓpꝛie violet᷑. Iñ inſerto.aſ.freq̃n.
Inſoleo es.inſolitꝰſũ.vᷣbũ neutropaſſiuũ.i.
valde ſolere.łalit᷑ ↄtinere q; alij vł q; ſit ſo
litũ.ſuꝑbire.demætẽ eẽ vl fieri. Iñ inſolẽs
tis.o.g.i.ſupbo.fatuꝰ.moꝛibo nõ ↄueniẽs.⁊
cõꝑat᷑. Iñ inſolẽter ty.ſime.aduer.⁊ h̊ inſo
lẽtia tie.i.ſuꝑbia.fatuitas
Inſoleſco ſcis.i.incipio ſolere.ab inſoleo.
Inſpicio ci. xi. ctũ.a.t.i.qſi int ↄſiderare
nſtauro as.aui.a.p.i.facere ſile poꝛi.reſti/
tuere.reficere.ad poꝛẽ ſiłitudinẽ aliqͥd fa/
cere.reꝑare ⁊ ðᷣꝛ ab inſtar.qð cõponit᷑ cũ re

vt reſtauro as.⁊ ẽꝓpꝛie tercio reꝑare Et ðꝛ
inſtaurare q̃i in ſtatũ pſtinũ reducere.⁊ eſt

Ergmologi⸗ “
Inſtigo.as.aui.a.p.i.valde ſtigare.⁊ ðꝛ ab ĩ
⁊Tſtigo as.qð ẽ ſtimulare.q ãt ðꝛ inſtigare.
q̃ſi inſtinctũ agere.etymol.ẽc.⁊ ꝓ.ſti. UVñ in
zuror ðꝛ. Inſtigãs ꝓceres voce minante

Inſtinguo guis.xi. ctũ · a.t.. inſtigare. pſua

2 qccuſatoꝰ ẽ ſimulare ĩ aduerſariũ qdq d

Dere vl moꝛtificare.⁊ ðꝛ ab in ⁊ ſtingno.
Inſtituo is.a.t.i.decernere oꝛdiare ⁊ ðꝛ abi
⁊ ſtatuo. Iñ h̊ inſtitutum ti.⁊ h̊ inſtitutio
onis.i.moꝝ infoꝛmatio. Ponit᷑ etiã ꝓ qͥda,ʒ

libꝛo legali tm̃ in plali.he inſtitutiões inſti
tutionũ.⁊ H̊ inſtituta.hoꝝ inſtitutoꝝ.⁊c.

Inſto.ſtas.ſtiti.ſtitũ.pe.coꝛ.n.p.⁊ etiã inſta

tũ.pe.coꝛ.i. ſtare.iuigilare.inſiſtere.inſu/
dare. 2 ðꝛ ab in ⁊ ſto ſtas. Jñ inſtaãs pꝑtici/
piũ ⁊ nomẽ.⁊ inſtãter tiꝰ.ſime.aduer.⁊ h̊ in
ſtãtia tie.⁊ HG̊ inſtãs.cꝭ.ðᷣꝛ tꝑs ſimplex.et ſic
Deſcribit᷑.qð cũ ſit finis pᷣteriti ⁊ pncipiuʒ

futuri.vł cũ incipit ſtatim eſſe deſinit.vłi/

ſtans eſt bꝛeuiſſima ꝑs tꝑis q̃ nõ expectat
ſucceſſionem.
Inſubulo las.a.p.i.inſuere cũ ſubula

Inſulto as.are.a.p.eſt q̃dã cauillatõe ⁊ deri

ſione hoſtẽr̃pellere.⁊ ðꝛ ab inſilio lis.liui.ł
lij.vł lui. Uñn ð beato ¶Q aurẽtio ðꝛ.Et ſub
ijciẽtibo pꝛunaſ inſultat leuita xpᷣi.vt cũ di
cebat. Birate ⁊ vᷣſate ad aliã ꝑtẽ.Quidam

tñ idiote legũt ibi Exultat.ita diẽ Hugꝭ.

Pap̃.vᷣo dic. Inſultare.i.inſilire.⁊ ð alteri
us iniuria gaudere ôM
Inſumo mis.ſumpſi.a.t.i.intꝰ vł valð ſume
re.vel ſumere

Integro as.aui.a.p.i.ĩtegꝝ facere.nouare.⁊

cõponit᷑ cũ re vt Reintegro as.⁊ ĩterpoſita
d. frequẽtiꝰ ðꝛ redintegꝛo as. Iñ itegraſco

ſ. redintegraſco ſcis.ĩchoatiua. Et ſcias

ꝙ alit eſt ĩ iſto inchoatiuo q; in alijs. Alia
em̃ hñt ſignificatõʒ eandẽ quã hñt ⁊ ſua p

mitiua. vt ſi ſua pᷣmitiua ſignãt actũ ⁊ eoꝛũ
inchoatiua. Nã integro.as.ſigt actũ.ſʒ et

inchoatiuũ ſignat paſſionẽ. Integraſco eĩ
eſt icipio ĩtegrari.Et coꝛr̃.te.U ĩ auroꝛa
ðꝛ. Integrat imponẽs oĩbo ille manꝰ.

Intelligo gis.lexi.lectũ.a.t.i.qſi intꝰ legere.
ðꝛ ab int ⁊ lego gis. Iñ intelligẽs.cꝭ.o.g.

Et intelligẽter aduer.Et h̊ intelligẽtia tie

Et hintellectꝰ tus.tui. Et h̊ ⁊ b intellectu
alis.⁊ H̊ le.⁊ intellectualit᷑ aduer.⁊ H̊ itelle/
ctualitas tat?. Et h̊ ⁊ H itellectibił. ⁊ Hle.i.
in intellectu cõpᷣhenſibilis.⁊ intellectibili
ter aduer. Et hᷣ intellectibilitas tat. Itẽ H
⁊ h intelligibił ⁊ h̊ le.qð intelligi pᷣt.⁊ hec ĩi
telligibilitas tatis.⁊ intelligibiliter aduer

Intẽdo dis.ſi.ſum.vel tentũ.a.t.i.qugerevł

adiũgere.vt Deꝰ ĩtedit albedinẽ circa iſtũ.
⁊ ſ̃m ̊ hʒ intẽſum.ſu.⁊ ðꝛ ab in ⁊ tẽdo dis

Iñ h inteſio.i.adauction. Itedere etiã eſt
operã dare. dirigere. intetuz facere. intelli⸗

ln tito⸗
cegg

gereſcte
nbpre
idckort
gynlit
tenia.i.
luuio4s.
p. Jn
ctimmpug
poteſeffe
tendo dis,
Intraalo
tertilo⸗B
epolnui
urduoi
wrbinten
lntercedod

(ccsfacere!

cedereiin
Preinem
Datmüino⸗
niinterc
gtoꝛes in
deüoꝛite
nea
nelaubabi/
lurouodi
guo aere.
NTeinuenit
Nolotim cen
no Jcolym.
ſvgllu nehꝛn
1Rebinte e
ntochiopis.
hline glii⸗
Unlinertca
Eclinoasan

isth neain
ttercldodi

jelauſene⸗.

ſenluboins
ercurſoas,
burtinnt
l

le luco G.

un Uterioi
W
W
Gor
ug

keſſi⸗ aſee

b
Ttigcen (e

enn ehn

eſedefint
no gpean

üſbrl
Milaröerder
inſlions ivik
rino Etſd
umnpi Nein
liine Quin
A. inn die Dig.

linſlirer amn
ir'Nraline

ſacreongt
oas rirpoſtn
Türguſe⸗
nua. Elaus
inalis A
nͤbütt ſunß
itaait n
ſrachc⸗
Imnegalcoci
1. Uüianron
„Wema.
iafiint legne
inncligestho
tbincligänt⸗

Eiberbinclen

lt Wer a5lr
nucht
lis 1 inrelcn
blis. n i⸗

Zintigiendet

1
ons

r un

Kclchiin un
ibalniglaſt

gereoſiderare. vt iſte intẽdit aium ſnuũ. Et
Em R̊ ꝓpꝛie fac intentũ tu. Iñ h̊ intẽtio oniſ

id eſt abſtractio ↄſideratio. Itẽ intẽtio qũ
qʒ ꝓ volũtate interdũ ꝓ fine accipit᷑. Iñ in
cẽtiuꝰ.a.ũ.⁊ h ⁊ hͥ intẽtional ⁊ ̊ le.

Intẽto as.a.p.ðꝛ ab in ⁊ tẽto as.Et vt dicit
Pap̃. Intẽtat.i.intẽdit.multũ minat᷑ obij/

cit impugnat iponit infert. Itẽ intẽto tas.
põt eſſe frequentatiuũ ⁊ tũc foꝛmat᷑ ab in/
tendo dis.
Intercalo as.aui.a.p.i.ĩterponere.⁊ ðꝛ ab ĩ
ter ⁊ calo as. Iñ h̊ ⁊ h itercalarꝭ ⁊ re.i.in
terpoſitiuũ vł interpoſituꝝ.ſ.ꝙ interponi
tur.ł vᷣſus ĩtercalaris ðꝛ qͥ ſepe interponi/
tur.⁊ h̊ͥ intercalaritas.tatꝭ.i.interpoſitio
Intercedo dis.ceſſi.n.t.i.p aliqͥ ad aliq̃s p/

ces facere.⁊ ðꝛ ab int᷑ ⁊ cedo diſ.Et ẽ inter

cedere.i.int aliqͥs cedere ⁊ eſſe mediatoꝛẽ ⁊
Aꝛie int᷑ minoꝛẽ ⁊maioꝛẽ vt maioꝛ ↄdeſcẽ
dat minoꝛi pᷣcibo mediatoꝝꝭ. Vñ ſcti dicũt᷑
nr᷑̃i interceſſoꝛes apud deũ. Sũt em̃ medi
atoꝛes int᷑ nos ⁊ deũ ſinguł diebo ꝓ nobis
deũ oꝛãtes.q̃ᷓꝝ interceſſiõe qͥ renes ſcrutat᷑
⁊ coꝛda nobis auxiliet᷑ vt opꝰ inceptũ ad fi
nẽ laudabilẽ ꝑducamꝰ ⁊ pdu pe.

Intercido dis.cidi.n.t.⁊ ſupio caret.i.intali

qua cadere.⁊ ðꝛ ab inter ⁊ cado dis.cecidi
Itẽ inuenit᷑ intercido dis.cidi.ciſũ.i.inter
polatim cedere vlł int᷑ aliq̃ cedere. Uñ bea
tus Jacobo maioꝛ dict'ẽ interciſus.qꝛ per
ſingula mẽbꝛa fuit ceſus. Et ꝓdu.ci.vbiq;

⁊ ðꝛ ab int ⁊ cedo dis.ceciild·
Intercipio pis.⁊ intercapio pis.a.t.ĩ codeʒ

ſenſu.i. int aliq̃ vel ĩ medio caꝑe.Et ðꝛ ab
in vel inter ⁊ capio pis .

9 *

Interclino as.aui.a.p.i.int᷑ aliq̃ clinare 782

ab int᷑ ⁊ clino as.⁊ pð.cli. Jñ h̊ ⁊ intercli

nis ⁊ B ne.⁊ interclinꝰ na.nũ.

Intercludo dis.ſi.ſuʒ.a.t.i int᷑ aliq̃ claude/

re łauferre.⁊ ðꝛ ab int᷑ ⁊ claudo is. Iñ h i/
tercludo.inis.idẽ qð ĩtercluſio.⁊ ꝓð.clu
Intercurſo as.i.frequẽter intcurrere
Interdico xi.ctũ.a.t.i.phibere q̃i iterĩ diceꝛe
Interduco cj.xi.ctũ.i.int᷑ aliq̊s ducere.⁊ ðꝛ

ab inter 2 duoooofY
tereo interis interiui vł interij pbũ abſo

lutũ.i.moꝛi.⁊ ꝓpꝛie itinere.⁊ ðꝛ ab inc ⁊ eo
is. Iñ h interitꝰ us.i.moꝛs.⁊ interit ta.tũ
id eſt moꝛtuus

. „ » „

Interficio cis.feci

0 fectũ. a.t.i. occidere.⁊ ðꝛ

ab inter ⁊ facio.⁊ coꝛ.fi.

1¹ „ . .

Interiaceo ces.n.s.i int ali iacere.⁊ dꝛ abi

ter ⁊ iaceo ces

dimittere. ? itez ad idẽ reuert
Interneco as.aui.a.p i.int᷑a

chuc ꝙ intriuerat p

Intermitto tis.a.t.i.int᷑ aliq̃ mittere vl inte?:

polare vl interi dimittere.ł relinq̃re ſcom

1 . „. 27„5 „ 7-

liqᷓ necare vłĩ/

terpolatim necare.vl interiĩ dũ aliqͥs eſt in

itinere necare.⁊ ðꝛ ab int᷑ ⁊ neco as. In hi

ternecatio oniſ.i.moꝛs.q̃ ↄtingit alicui dũ
eſt iĩ itinere. Itẽ inter ponit᷑ ſepep e. vt le
ðꝛ interneco cas.id eſt enecare.⁊ coꝛ.ne.in

terneco.

Intero terꝭ triui.tritũ.a.t.i.intꝰ terere minu
tare vł valde terere Clũ Dañ.vlt.ðꝛ ð Aba

anes in alueolo. Et ðꝛ
Interpello las.aui.a.p.i.iterrogare.int aliã
vacare ⁊ alloqͥ.⁊ ꝓ alio pᷣces fundere. UInñn
ad Ro.viij.Qui etiã ĩterpellat ꝓ nob.⁊ ðꝛ

Interpolo las.laui.a.p.i.obſcurare inqͥnaꝛe

impedire vel iterrũpere coꝛrũꝑe variare.
nõ ↄtinuare.⁊ ð ab int᷑ ⁊ polꝰ. Cñ ihym/
no. QOð nulla nox iterpolet fideq; iugi lu/
ceat. Iñ interpol' la.luũ.i.ĩterruptꝰ variat
nõotinuꝰ.⁊ h interpola le.qdã veſtis q̃ dũ
reducit᷑ ⁊ fit q̃i noua

ſit vetꝰ ad nouã ſpẽ

coꝛripiũt hec oĩig poY
Interpᷣtoꝛ arꝭ.atꝰ ſũ.vᷣbũ Se Ponere kex
poni vnã linguã ꝑ aliã. Iñ h̊ ⁊ ̊ interf ta⸗
ilis ⁊ ̊ le.i.aptũ ad interptandduꝝ
Interſum interes intereſt interfui ĩtereſſe.i.

int aliq̃ eſſe.⁊ ↄſtruit cũ dtõ. vt ĩterfui tali

negocio. Tñ eiꝰimꝑſonale.ſ.intereſt ↄſtru
itur cũ gtõ. Iſta em imꝑſonalia intereſt et
refert ↄſtruũt᷑ cũ gtis oim dictionũ caſua/
liũ.vt Intereſt ſocrat legere.⁊ refert Pla/
tonis diſputare. Pꝛet iſtos qͥnq; gtõs ꝓno
minũ pmitiuoꝝ.ſ.mei tui ſui nr̃i veſtri.lo/
co q̊ꝝ ↄſtruũt᷑ cũ ablatiuis pnoĩim poſſeſ/
ſiuoꝝ ĩ ſingulari nũero ⁊ ĩ femino ge.tatũ.
vt mea tua ſua nr̃a ⁊ veſtra.vt Oeg inter
eſt legere.? Tua refert diſputare. Di aut
ſũt gti poſſeſſiuoꝝ tũc ↄſtruũt᷑ cũ illis gtis

vyt Mei fris itereſt legere.? Tui patris re

fert diſputare. Itẽ ↄſtruũt pᷣdicta vᷣba cuʒ
iſto gtõ cuiꝰ.vt cuiꝰ intereſt facere

Interuallo as.a. p.i interualla dicere. vel

facere aliqͥd vł interponere.⁊ ſcribit᷑ ꝑ ge/
Inter uenio nis.n.q.i.itercedere.inter aliqs
teruẽtus tus.i.interceſio

QQD2

Inthꝛoniʒo as. a. p. i.ĩ tꝛono vl ĩ ſede pone
re ſeu collocare.⁊ ðꝛ ab in ⁊ thꝛonꝰ?

Intimo aſ.aui.a.p.i.demõſtrare.ĩdicare.nũ
ciare.notificare.⁊ ðꝛ ab intim.vł ðꝛ ab ĩ.?⁊
timos.qð eſt mẽs.q̃ſi ĩ mẽte ĩculcare ⁊ im/
mittere ᷣm Hug. Ul ðꝛ ab in ⁊ time.qð ẽ
aĩa vl mẽs ᷣm Papiãa

Introeo is.iui.n.q.i.intꝰ intrare.⁊ ðꝛ ab in/

tro ⁊ eo is. Iñ h̊ introit tus.tui.pe.coꝛ.

Intromitto tiſ.ſi.miſſum.a.t.i.imittere.⁊ ðꝛ
ab intro ⁊ mitto. Itẽ ĩtromittere ẽ ideʒ qðᷣ
vulgo ðᷣꝛ intra meare.q̃ſi i rẽ ſe mittere.vt
Oc ea curet ? traccttett
Inuado dis.ſi.ſum.a.t.i.ĩpetere aggredi.ar
ripere.⁊ ðꝛ ab in ⁊ vado dis.

Inualeo les.lui.n.s.i.valde valere creſcere

abũdare.⁊ ðꝛ ab in ⁊ valeo les. Unð Geñ.
xxxij. de Jacob ðꝛ. Inualuit õ angelũ Iñ
inualeſco ſcis.incho.
Inubero as.n.p.i.valð vberare.⁊ ðꝛ ab vbe
ro as.pꝓ abũdare.vłeſt lactare.⁊ tũc ðꝛ ab

vbero ras.ſm ꝙ venit ab vber ꝓ mãma. et
ſic eſt actinu. 4

Inueho his.uexi.a.t.i.õ vł ĩtro vehere.⁊ ðꝛ
ab in ⁊ veho his. Uñn ðꝛ. Iſte inuehit ĩ il/
lum.i.vituꝑat illũ ⁊ rep̃hẽdit Differt tñ qꝛ
ꝓpꝛie vituꝑare ẽ maleſfactũ alicuius iocoſe
narrare qð fac.Oꝛatiꝰ ĩodis. Repᷣhẽdere
vo ẽ malefacta alicui ſub ſpecie coꝛrectio

nis enarrare. qd fac. Oꝛati i ᷣmonib. Dʒ
inuehere ẽ malefacta alicuiꝰ maligno aio

⁊ lingua detractoꝛia repñtare.qð Oꝛatiuſ
videt᷑ facere ĩ epodo.ſʒ nõ fac̃. Iñ iuectiuꝰ.

ua.uiũ.i.detractoꝛiꝰ malignꝰ.⁊ h iuectiuuʒ

2 h inuectiua ue.⁊ iuecto as.frequẽ. Inue
nit᷑ tũ inuehoꝛ ĩ deponẽti genere
Inuenio nis.a.q.i.venire ĩ id qdᷣ cupimꝰ vł
qꝗrimꝰ. Innenim q̃ſita. Reperimꝰ vltro oc
currẽtia. ⁊ ð ab in ⁊ venio.Et cõponit᷑ cũ

ad. vt adinuenio is.i.valde ł iuxta b ad vti/
litatẽ vł ad dãnũ alicui venire.⁊ coꝛ.ve in
pti.ſʒ ĩ pᷣterito ꝓducit

nueſtigo as. a. p.i. inqrere. : ab 12 veſti/
go gas. ⁊ pᷣ.ſti. Uñ Theodohᷣ. Grecoꝝ pᷣ

mus veſtigat grämata Cadmꝰ
Inuideo des.n. s.i.nõ videre.vt Inuideo ti
bi.i. nõ video tibi.i.ñ fero videre te b agẽ i.9
ſmare. VInde Geñ xxvij. Irrugijt clamoꝛe

tẽ. ⁊ : ab in ⁊ video.es. Inuenit᷑ etiã ĩ pa
ſiuo ĩ pma pꝑſona.Et eti ipᷣe Pꝛiſ.dic illð

eſſe actiuũ.ſ h iõ fit. qꝛ qũz exigit actm̃. qꝛ

vᷣbũ qð exigit actm̃ in eo ĩtelligit᷑. vt Inui/

deo te facere h. .p inuidiã phibeo te. ? In
nigdio tibi amiciciã regꝭi.ꝑ inuidiã ſubtra

ho tibi amicitiã reg.⁊ qñq; exigit actm̃ ſi/

gnificãtẽ cãm rei vbi vt Inuideo tibi ſapi

entiã.i ꝓpter ſapiam

Inuiſo ſis.ſi.ſum.n.t.i.intꝰ viſere.viſitare.⁊

vↄꝛ ab in ⁊ viſo.ſis. Jurta illð Juð.xv. JIn /

.

uiſere volẽs vxoꝛẽ ſuã
Inundo as.aui.n.p.i.abũdare replere ſtag/⸗
nare. Di iuenit᷑ cũ actõ ſenſus ẽ. JInũdare
id ẽ.facere abũdare.⁊ ðꝛ ab in ⁊ vndo das
H ta.tũ.pe.pð. Uñ.ij.Petri.ij.
Muüdus aqua inũdatus perit
Inuolo las.laui.lare.n.p.i.furari vł ĩ vola
gliqͥd ↄtinere vł ponere vł i volã iĩmittere.
7 ð a vola.qð ẽ media ꝑs manꝰ vł pedis.

Vte pe gsbonierin⸗ volo as.ſʒj ĩ alio ſenK

1.i. int? valde volare

— „

.

Inuoluo is.ui.ĩuolutũ.a.t.i.intꝰ voluere

(Dante O uel A

Iocoꝛ arꝭ at ſũ.d.p.i.ludere vł iocũ cxerce/
re. Iñ iocatoꝛ oʒ. ⁊ iocatrix. ⁊ h iocatio.

oniſ. ⁊ iocatoꝛiꝰ.a.ũ.Et ↄpõit᷑ adiocoꝛ.arꝭ

Coiocoꝛ arꝭ. Eiocoꝛ arꝭ.Et coꝛ.io.
Iraſcoꝛ ſcerꝭ.iratl ſũ.d.t.i.cõmoueri. Inde
iracũd?. a. ũ.i.facile iraſcẽs.qꝛ accẽſo ſan/
guine ĩ furoꝛẽ cõpellit᷑ ⁊ H iracũdia die.⁊ h
⁊ m iraſcibil ⁊ H̊ le.Et vt dic Hiero. Iraſci
Hois eſt. ſʒ irã nõ ꝑficere xpiani

—

Irretio tꝭ. tiui.titũ.a.q.i. lllaqare iĩpedire. re/

ti iuoluere. ⁊ ðꝛ ab in ⁊ retio.Iñn irretit?ta.
tũ.pe. pdu.
Irrigo gas.gaui.a.p.i.intꝰł valde rigare.et
82 ab in ⁊ rigo as.⁊ coꝛ.s.Pbe.
Irripere.i.latẽter inualeicere

Irrito as.are.a.p.me/pð.i puocare.q̃ſi ð ri

tũ alicuifacere.⁊ ðꝛ a ritꝰ iñ pᷣs. Irritat

aduerſariꝰ nom̃ tuũ ĩ finẽ. Itẽ irrito pᷣt cõ

poni a rat.⁊ tũc irritare ẽ euacuare.vanũ

facere.debilitare. deſtruere.⁊ coꝛ.me. Uñ
Irritet hũc dñs qͥ nos irritat ad irã. Irri
tat euacuat irritat puocat irã. Iñ h̊ irrita/
mẽ inis.⁊ h̊ irritamtũ ti.⁊ irritãs.tj.o.g. et

irritꝰ. ta. tũ.i.vanꝰ caſſus.nõ firmꝰ.Et irri

tus ꝓ irritatꝰ ꝑ ſyncopã fᷣm Hug.
Irrogo gas.are.a.p.i.inferre.vt Irrogauit
mibi ↄtumelias.i.ĩtulit.⁊ ðꝛ ab in ⁊ rogo
Irrugio gis.giui.n.q.i.qad modũ leonis cla

magno

ſcz go.

lolet

(WB ognte H uel CE

Iſagogo iſagogas.iintroducere. ? pð. pnlł.

iterutori
cultort
irennete

cſtoebini⸗

bepbes

nodiligode
Uobiohgsl⸗
voceofuſal
lude;zo4s
moeſebie
deiſec mi
ſodeon
udicoas
ceredete
lucicato⸗
ugicur
goog
nie
gulolas.

ilgok? iut

olablugul
ccor a. Ui
finesſurgure
nsifto⸗ Ui⸗
Narhoſen
ſiogncis
Ugoroaresg
thnnuien
Cltinrelcri
ſbſpitmräir
eipreicau

ctüecaſ

Metinpugna
imnboſtnute
lopiurgogsii
Enntheutni
icnieſun
tinniunt⸗
mnchinngo⸗
moapingam⸗

uroggenari
aie iu

luenen ec

zyiecfi

Venftuf,

Lylaenſin

enlisi)icnr
abint
5 Urideni
ien
Lfurnwi.
liyoli Rnn
man gen⸗
ons hi glo ſen

ant

tiin Oer

W

doe iocäger
omir thioen⸗
19höiladioeng
. Etcorio⸗

ticömovon ee

tBimcidinih
rdie Higo
cöuni
liaripeufent
o. Jlmenth.

lwlgengare e
”DM
onoene d
Ds In
e Neirrnohi,
micnem,
uNt1 Me,,
Nintnmri.
ocniri
ugri n

niiwii

Iubeo bes. iuſſi iuſſũ.a. s.i.timpare. Sʒ iu

Itero as. aui.a. .i ire vl repetere Iñ v̈balia
iteratoꝛ iteratrix iteratio.⁊ iteꝝ aduerbiuzʒ

oꝛdinis vł tꝑis. Et cõponit᷑ Reitero as.i.

iteꝝ repetere. Iñ reiterati ⁊ reiterato poſi/

tum aquerbialiter

By

4

bere ẽ vbi eſt volũtatꝭ obſequiũ. Impare

eſt debitũ. Idẽ eſt ⁊ pᷣciꝑe.Et cõponit᷑ fſide
iubeo bes. ⁊ coꝛ.in. Uñ Thobias. Hoc pᷣ
coꝛ.B iubeo.toto conamĩe tota.Ex aĩa.to/

to diligo deũ coꝛde
Iubilo las.laui.n.p.i.cãtare gaudere.q̃daʒ
voce ↄfuſa pᷣ gaudio cãtare ⁊ exultare
udeiʒo as.aui.n.p.i.iudeũ facere ł iudeoꝝ
moꝛe ſe hr̃e.⁊ ðꝛ a iuda ł iudea.Et hinc iu
i mꝰ mi.i.ↄſuetudo ⁊ ritꝰ iudeoꝝ vł gẽs
iugeon“
Iudico as.aui.a.p.i.iure diſceptare.ius di/

cere determĩare cam. iudicio dãnare. Inñ
iudicatoꝛi.a.ũ.⁊ B iudicatoꝛiũ rij.locꝰvbi

iudicat᷑. Et h̊ ⁊ iudicabilł ⁊ ̊ le.⁊ coꝛ.di.

nugo gas.gaui.a.p.i.copulare.iũgere.ſb iu

go ponere.⁊ ðꝛ a iuull1l
Iugulo las.laui.a.p.i.iugulũ ĩcidere.⁊ ðꝛ a

iugułl? Iñ iugulatoꝛ trix.tio.⁊ iugulatoꝛiꝰ

a.ũu. 2 B iugulamẽ. inis.⁊ ͥ iugulamẽtũ ti.
et coꝛ.gu. Uñ Oꝛatiꝰ ĩ epi. Ut ingulẽt ho
mines ſurgũt ð nocte latrones. Et Luca
nus ĩ q̃rto.Uincit᷑ haud gtis iugulo qͥ p/

nocat hoſten
lIũgo gꝭ.xi.ctũ.a.t.i.cõponere łh annectere
Iurgo as.are.a.p.i.iure agere vł iure garri/
re.⁊ ðꝛ a iuſ ⁊ garrio vlł ago.qꝛ hi qͥ cãm di
cũt iure diſceptãt.Et accipit᷑ iurgare ĩ du
abo ſignificatõibo. Jurgare ei eſt rixari. liti

gare ⁊ ppie ĩ cauſis agẽdis.Et iurgare eſt

repᷣhẽdere caſtigare coꝛriꝑe coꝛrigere cul

pare ⁊ impugnare vᷣbis. łlitigãdo vᷣberare

2 ſᷣm ̊ ↄſtruit᷑ cũ actõ.Et cõponit᷑ cum ob
vt obiurgo as.i. aliquẽ vel foꝛtit᷑ iurgaꝛe
Et ſunt neutra ⁊ abſoluta ꝓ litigare.iĩ alia
ſignificatõe ſunt actiua.Et nota ꝙ i eodeʒ
ſenſu ĩueniunt᷑ deponẽtia. Jurgoꝛ arꝭ.atꝰ
ſum.⁊ obiurgoꝛ arꝭ.obiurgat ſum. Item

gamus dũ cedimuuuiuus.
Turo as.aui.atũ.n.p.i.iuramentũ facere.et
Sz a unnne
Iuſtifico as.aui.a.p.i.iuſtũ facio
Iuueneo neſ.iunenui.n.s.i.eſſe vł fieri iuue

nẽ. vk virere. effloꝛere ſiue ſplẽdere.q ſũt ꝓ

ota ꝙ iurgamꝰ? obiurgamꝰ ̈bis ſʒ caſti⸗/

pꝛietates iuuenũ. ? öꝛ a iuuenis. Uñ En⸗
ſis ðꝛ iuuenere cũ purgat reſplẽdet.Et cõ

ponit᷑ cũ re.vt reiuueneo nes. Et hic iuue

neſco ſcis.⁊ reiuueneſco ſcis.inchho.
Inuenoꝛ arꝭ.atꝰ ſu.ð.p.i moꝛe iuuenũ ſe ha
bere. ⁊ ðꝛ a iuuenis. Uñ ĩ dialectica argu/
mẽtatiõe ille ðꝛ iuuenari qͥ bis vł ter vel q̃
ter vl ſepiꝰ idẽ repetit neſcies pcedere
Iuuo uas.iuui iutũ.a.p.i.auxiliari.delecta/⸗
ri. Iñ h iuuamẽ inis.⁊ hͥ iuuamẽtũ ti.Ethᷣ
exigũt vt ĩ pᷣterito dicat᷑ regularit᷑ iuuaui.
⁊iĩ ſupino iuuatũ. Itẽ inuo cõponit᷑ adiu/
uo as. Coadiuuo as. Et coꝛ.iu in pñti.ſʒ i
p̃ᷣterito ⁊ ſupio eam ꝓducit. Uñ Pꝛoſper.
Quiq iuuat ĩ longũ cauſas pducere moꝛ
bi. Et᷑ fac ex ſe vᷣbůͥ imꝑſonale Juuat.⁊ cõ

7

ſtruit᷑ cũ actõ.vt me iuut
Iuxto as.aui.n.p.i.appꝛoximare.adeſſe.iu/⸗
xta eſſe.⁊ ðꝛ a iuxta aduerbio
Aboeſacio ciſ.n.t.i.ↄuellere ↄcurre
lI re ferire facere labare vł labi.⁊ cõ
AA ponit᷑ a labare vł labi ⁊ facio. Itez
labefaciò cis.idẽ eſt qd maculare.⁊ ðꝛa la
bes ⁊ feaakkmkmk
Labefacto tas. eſt frequẽtatiuũ hꝰ vᷣbi la/
befacio. Etiã pᷣt eſſe frequẽtatiuũ huiꝰ vᷣbi

llabefſio

Labifio fis.i.labi vł labare.⁊ ðꝛ a labare ł
labi ⁊ fio Itẽ labefio fis.idẽ eſt qdð macula
ri.⁊ tũc cõponit᷑ a labes.⁊ fio fis
Labo as.are.aui.n.p.i.titubare. vacillare.
⁊ tremere.labi. Iñ labaſco ſcis.incho. Et
labo bas.pmitiuũ eſt vt vult Hug.⁊ ab eo
deriuat᷑ laboꝛ.erꝭ.Alij dicũt ꝙ labo as.de
riuat᷑ a laboꝛ berꝭ. Et coꝛr.pmã labo bas.
UVUñ Ouidvł in epi.Et ſatꝭ in dubio pecto/
ra nr̃a labãt. Sʒ labes nomẽ ꝓpducit pᷣmã
Vnde.Si ꝑ vina labes non vini ſed tua

labes .
Laboꝛ berꝭ.lapſus ſum.d.t.i.cadere Inde
lapſus.ſus.ſui.Et h lapſio onis.Et laboꝛ
berꝭ. pducit hãc ſyllabã la. Uñ Cato. La/
bit᷑ exiguo qð ꝑtũ eſt tpe lõogoY
Liaboꝛo as.aui.n.p.i.laboꝛẽ ferre. Et labo
rare. laboꝛe aliqͥd facere. Et ſm h̊ inuenit᷑
eiꝰ paſſiuũ in tertia ꝑſona.vt ueſtꝭ laboꝛat᷑
Et hinc laboꝛat ta.tũ.ꝑticipiũ. Itẽ labo/
ro cõponit᷑ collaboꝛo as.i.ſił laboꝛare Itẽ
Elaboꝛo as.i.valde laboꝛare. Et ab iſtis
oĩbe deſcẽdũt paſſiua ĩ tertia ꝑſona.ſᷣm ꝙ
ponunt᷑ tranſitiue.Et inde ꝑticipia rerit
2

tpis. collaboꝛatꝰ elaboꝛat.⁊ pðᷣ.bo. Undð Namætoꝛ ar.. atꝰ ſum. d. p. l flere dolere. vo .
ce triſti doloꝛẽ expmere łↄq̃ri. Iñ vᷣbalia

Onidiꝰ in epi. Arte laboꝛate mergũt᷑ eq̃ꝛe
LHacero as.aui.a.p.i.ſcindere.frãgere. Jñ
B laceramẽ.iniſ.⁊ q̊ laceramtũ ti.⁊ lacer.a.
ii.i.laceratꝰ ⁊ laceroſus.a.ũ.i eodẽ ſenſu

Laceſſo ſis.ſiui.ſitũ.vᷣbũ deſideratiuuʒ.q̃ſi
cũ deſiderio lacerare vl ꝓuocare l irritare
⁊ hʒ pᷣteritũ ⁊ ſupinũ ad modũ q̃rte ↄiuga.
Lacinio.as.aui.q.p.qð ⁊ lacino as.iuenit᷑

1. ↄuellere.lacerare.bellicre
Lachꝛvmoꝛ.arꝭ.atſum.d.p.i.ploꝛare.fleꝛe

In v̈balia.⁊ h̊ lachꝛvmatoꝛiũ rij.locus la
chꝛymaꝝ.⁊ lachꝛymatoꝛiꝰ.a.ũ.q ſi triſtꝭ la

chꝛvymas.cõmouẽs.Et cõponit᷑ illachꝛy/

moꝛ.arꝭ.i.valde lachꝛymari vlł iuxtæ.vl cũ
lachꝛvymaãte lachꝛvmari.vł intꝰlachꝛvma//
ri vłↄdolere.Collachꝛvymoꝛ.i.ſimł lachꝛy
mari. Sʒ m antiq̊s lachꝛymo as.are.ẽ vꝓ

bũ neutꝝ Uñn Boetiiĩ.ij. de ↄſolat. Meſtꝰ
Uulachꝛymat ””M
Lacteſco ſcis.incho.i.incipio lactere.
Lacto tas.taui.a.p.i.lac pᷣ᷑ ge. ñ lacteo.
es.i.lac ſugere. Uñ.Lacteo lac

In lacteſco ſcis. Tũc ſeges lacteſcit cũ g/
neſcit. Itẽ lactare ponit᷑ qñq; ꝓ deciꝑe.Et

eſt tractũ ab infantibo.qꝛ miłtotiẽs ꝑ lac ſo

Nacuno as.aui.a.p.i.ad modũ lacune cur/
uare.⁊ ꝓducit cuu.

lallo as. aui.n.p.i.doꝛmire L ł⸗
ctare.⁊ ẽ ꝓᷣbũ ficticiũ.i.ð ſono tractũ. Cuʒ
eĩ nutrices puerꝭ ploꝛãtibo pᷣcipiũt doꝛmi/
re.vł lactere dicũt la.la.la.la.la.la.i.doꝛmi
vł lacte.Et ẽ tractũ a ſono qͥ fit ĩi oꝛe pueri
lactẽtꝭ.ſ.la.la.la.⁊ inde tractũ ẽ lallare.i.la
ctere. Uñ Perſiꝰ IJratꝰ mãme lallare recu
Lambo bis.bi. bitũ.a.t.i.lingere ſas.
lingua ↄtingere.⁊ cõponit᷑ cũ cõ vt collam
bo.is.i.ſił lãbere.Itẽ cũ di.vt dilabo.i.di⸗
uerſis modis lãbere. Lãbo ⁊ eiꝰ cõpoſita
faciũt pᷣteritũ ĩ bi.⁊ ſupinũ ĩ bitũ.⁊ coꝛr.pe.
Inuenit᷑ tñ Judic.vij.Lãbuerint.qð ſᷣm

artẽ deberet dici lãberint. qð antiqͥtati vł
autoꝛitati attribuimꝰ vł foꝛte lr̃a coꝛꝛupta

eſt vicio ſcriptoꝝ. Unñ Ancili xxiiij. Jocũ
daſq; puer qͥ lãberat oꝛe placeteas

ugo. lacto
lac pᷣbeo nato. Infans dum lactet.hũc nu
trix ſedula lactat. Et a lacto veit lactãs.qꝭ.
i.lac pᷣbẽs.Eta lacteo veit lactẽs.tꝭ.i.cui
pᷣbet᷑ lac. Itẽ lactare.i.lacte ĩplere.vt Deuſ
lactat iſta.vł vbera eiꝰ.i.lacte ĩplet.Et ĩide
lacteo teſ.i.hꝛe vł emittere l inciꝑe hꝛe lac

re klac ſugere. la

lamẽtatoꝛ.trix.tio.⁊ H̊ͥ lamẽtatũ.⁊ ꝑ ſynco/

pã h̊ lamẽtũ.¶amẽtoꝛ cõponit᷑ cũ cõ.⁊ ðꝛ

collamẽtoꝛ arꝭ.⁊ inde vᷣbalia

ancino nas.naui.n.p.i.lãceis ludere ł cõ
fligere. vl lãcea ꝑcutere vł lãceare.⁊ ðᷣꝛ alã
cea.Et cõponit᷑ Dilancino nas.i.diuerſis

modis lancinare.⁊ coꝛ. ci.

Langueo ues.gui.ſupio caret.n.s.i.infir⸗/
mari.egere vl deficere vł ſtupere bh pigrere
Iñ languidꝰ.a.ũ.i.infirmꝰ vł excoꝛs.ſtupi
dus vl deficiẽs. Iñ hlãguiditas.tat. Itẽ

a langueo ðᷣꝛ langueſco ſcis.incho.

Lanitico aſ.n.p.i.lanã facio ⁊ ðꝛ a lana ⁊ ſa

cio In h̊ lanificiũ.ij.i.lane oꝑatõ.⁊ coꝛ.pe.

anio as.aui.a.p.i.ſcindere.lacerare.⁊ cõ/⸗

onit᷑ collanio as. dilanio as. relanio as.
lapido as.are.a.p.i.lapidibo ꝑcutere ⁊ ob

ruere.Et cõponit᷑ dilapido as.i.diſpʒgere.

diſſipare.deſtruere.⁊ coꝛ.pi.
Lapſo as.i.frequẽter labere.Et aliqñ reꝑi
ctur ĩ deponẽti genere.vt Lapſoꝛ ari.atꝰ ſũ

aqueo as.are.aui.a.p.i.laqᷓo caꝑe vł liga
re.⁊ ð a laqueꝰ. Iñ laqatoꝛ o;.⁊ deſignat

officiũ ludẽdi ſᷣm Hug.

Nargioꝛ girꝭ. gita ſum. vbũ cõe. donare v

largitoꝛ.toꝛꝭ.i.donatoꝛ.Et cõponit᷑ cũ cõ.
vt collargioꝛ girꝭ.i.ſił largiri. Itẽ cũ di. vt

dilargioꝛ. gir?.i.diuerſ mõis largiri. Iteʒ

cũ e.vt elargioꝛ.girꝭ.i.valde vł extra largi/

ri.Et largioꝛ cũ oĩbo ſuis cõpoſitꝭ eſtcõe ?
q̃rte ↄiugatõis.⁊ hʒ q̃ttuoꝛ ꝑticipia.ſ.largi

ens largiturꝰ largit? ⁊ largiẽdus

*

laruo as.aui.a.p.i.laruã induere Et hinc
laruat?.ta.tũ.i.larua indutꝰ.vel a demone

aſciuio uis.uiui.n.q.i.
terari.laſciue ſe gerere.

Laſſaſco ſcis.i.ĩcipio laſſari.infirmoꝛ.ᷣbũ

incho.a laſſo

Liaſio.ſas.ſaui.a.p.i.fatigare. Iñ laſſus.ſa
ſum.i.fatigat.grauatꝰ.Et laſſitudo.iniſ.i.

fatigatio.

Liateo.tes.tui.n.s.caret ſupĩo.i.abſcõdi vł
eſſe in abſcõdito. Hʒ adhuc aliã ſignifica/⸗
tionẽ ſᷣm quã ↄſtruit᷑ cũ actõ.⁊ ꝓpꝛie rei ani

mate.vt Hocↄſiliũ latʒ me.i.ignoꝛat᷑ a me

Si vo dicat᷑. Ego lateo h̊ ↄſiliũ.aut nibil
eſt dictũ.aut falſũ ẽ qð dẽ.nec latie ðꝛ.⁊ cõ

ſtruit᷑ cũ tali actõ trãſitiue. Lateo cõponit᷑

cũ de.vt deliteo.tes.tui.i. deoꝛſum latere.

luxuriari.ludere.

thfluit
I

lunmriehhi

gliotes.
egion
coc
ſcunthuatu
Latroa6
mneſponen
1,.Kallgten
ossiſintl
femonere
Latecoſes.
Laninotan⸗
litmorhnt
loctund.α²
cüttliil
Loritodsdun
ſemnalicioſeo
loꝛesſuosag
ſell falcint.
Laotnstn
ammpliare
pteſſeffe
jo. Lotoc
lata/e Iti.
diferl
ſac Erpit
Itllicollari.
Lunoso.at⸗
lnrdr forri
ccretcoꝛ lo. .
ma fulgerina
fiücrerceret co
ncoes anian
lln on.th
Nota t. Laude

lpoi,r

Doiſſimullaus

Auo das ani

Gſiclauavilan

fiuoi müidare

ol,bis nie
ehcere Lali
Aſhis cpoſit

ſthini rcor,
ſt i. Ulcer
Wan. Ne⸗ Q

glſglggi
Dilnman
fnui uan

lrmo lan
matgunn

1alnats
atcde.
lacerareach,

Srdanio g.

Nuterereh

anidien.

e
me. Ci alicin
Vphrmafi
öocaperla

wor⸗tdcſ

cöeidongren

brgtaüth
Cponiici.
Trcia
laron. Ie
keumlarc

oſchektcden
nciga eri.

dds
uere thine
vda denone

tummin un

iinfmmfi.

Beai
ivitid
uiſgte

n

glüum,

Liateſco ſci

HLaudo. as. aui. atũ.a.

Reliteo tes. tui.i. iteꝝ vłretro latere.? coꝛ.
la. Uñn Ouið.de arte. Nocte latẽt mẽte vi
cioq; ignoſcit᷑ oĩ Quidã tñ dicũt ꝙ; ſupinũ

Latero as.aui.a.p.i.iũgere aliqͥd alicui la ,/
teri apponere.⁊ ðꝛ a latꝰ.terꝭ. Et ↄpõit᷑ cuʒ

ad. vt allatero as.i iuxta laterarc. Collate
ro as.i.ſimł laterare Dilatero as.i.a latere
eſco ſcis.incho.i.incipio latre
Natinoꝛ arꝭ.at ſũ.d.p.i.latiniʒo as.i.moꝛe
latinoꝝ ſe hre vł loqͥ Uñ excellent᷑ pꝛie ðꝛ
latinari qͥ ↄgrne loqͥ latinis lris. Nã laici
etiã italici q̃ſi barbari ſunt reſpectu lr̃atoꝝ

Latito.as.aui.i.freq̃nt᷑ latere Ułlatitare ẽ

ſe malicioſe occultare aĩo fraudaãdi credi/

toꝛes ſuos agere volẽteſ.ff.qbo cauſis ĩ poſ

ſeſ. l. fulcimꝰ.5. qd ſit latitare è”
Lato tas.taui.tatũ.a.p.i.iĩ latũ extendere et
ampliare.⁊ deriuat᷑ a lat ta.tũ. Itẽ lato.aſ
pt eſſe frequẽtatiuũ a fero fers.i.freq̃nt᷑ fe/
ro.Lato cõponit᷑ cũ cõ.vt collato tas.i.ſił

latare. Itẽ cũ di.vt dilato as.i.extẽdere vł

differre. Iñ dilatat'.ta.tũ.i.extẽſus.diues
ↄtuli collatũ.⁊ Differo diſtüũli dilatui

Latro as.aui.n.p.ẽꝓpꝛie canũ.⁊ ꝑ trãſlatõʒ

latrare ðꝛ foꝛtit garrire vł õ rõem aliq̃ di/
cere.⁊ coꝛ.la. Un. Nat canis ĩ põto.latrat
extra.fulget in alto.

Latrocinoꝛ. arꝭ.at ſũ.d.p.i.pdari.latroci/

niü exercere. ? coꝛ ccd.
Liauc i. atũ. a. p. i. cõmẽdare. Iñ hic
laudatoꝛ.o;ι. 7 B laudatio onis. lauda/

tus. ta. tũ. Laudo ↄpõit᷑ cũ cõ.vt collaudo
das.i.ſimul laudare

—

Lauo uas.lani lautũ vellotũ. Inueniktñ
qñq; lauaui lauatũ ſᷣm antiq̊s.qð ẽ regula

rius.i.mũdare.purificare.abluere. Iñ la/

no lauis. ui. uere.i. bumectare. aſpgere. ma

defacere.Lauo uas.⁊ lauo uis.ſũt actiua
cũ ſuis cõpoſitꝭ ſi q̊ hũt Et hñt idẽ pᷣteritũ
⁊ ſupinũ.⁊ coꝛ.la.in pñti.ſʒ ĩ pᷣterito eãõpdu
cũt. Uñ. Ulcera culpaꝝ lauet aut lauat vl

toꝛ eaꝝ. Itẽ.Qui rigat ille lauit.qͥ munda
uit bñ laſlllllltt
Lauſo ſas.a.p.i.laudare.⁊ ðꝛ a laudo das.

Hñ lauſans.antꝭ.i.laudans.Lauſantes.i. letu. dq. 6.1. o eiueie veiere.
nnö eſt vſu. Et cõponit᷑ deleo les.leui.letũ
NHaxare.i.ampliare.ſoluere.ᷣm Hug. Inð

audãtes

laxus.laxa laxum. Unde ĩ hymno ſcti Jo

hannis baptiſte. Utqueat laris reſonare

((N ante E

Lectito tas.i.frequẽrlegere.⁊ ðꝛ a lecto ad

ob aliq⸗

„
2
. .
5 —

qð eſt frequẽtatiuũ a lego. gis.

Lecturio ris.i.legere volo.⁊ðꝛ a lecto as.?
Nedo dis.ſiſumi a.t.·i. frgere terere vui
nerare.necare.Et ðꝛ ledo q̃ſi late edo.⁊ eſt
et mogkg ip 1 hledibil. ple. rhaꝛß
Aeribilis.? 5 lbge.

Negito tas.pe.coꝛ.i.frequẽter legere

Hiego.as.a.p.i.mittere.vt Rex legauit Pe⸗
trũ in tuſcia. Et legare ẽ in teſtammto aliqᷣd
alicui dimittere.? pꝛie ꝑ manũ heredis.⁊
ego. g. a.t. euocũ ẽ. Legere ei eſt furari.
colligere. Uñ Jſa. xvij. Opicas leget Itẽ
legere.i. traſireſiue nauiga?e Uñ acx. xxvij
Tegebat creta. Ite legere ẽ ſcptaꝝ figura

rũ ſonos ꝓferre. ex ſcriptꝭ figurꝭ ꝓnũcia/
bilia colligere Et ita legere ẽ furũ ⁊ vᷣginũ
⁊ nautaꝝ ⁊ viatoꝝ ⁊ clericoꝝ.Uñn vFur au
rũ.vᷣgo floꝛeſ.mare nauta.libꝛoſq; lericꝰ
eqͥuoce ſingula qͥſq; legit. Redde ſingla ſin
gulis ⁊ diſtingue ſignificatöes
Lienio nis.niui.nitũ.a.q.i.placare.hũiliaꝛe
lenẽ facere. Iñ ̊ lenitio onis.⁊ ̊ lenimen
inis.⁊ ̊ͥ lenimẽtũ ti.⁊ h̊ ⁊ h̊ lenis ⁊ ne.Et
lenit leniꝰ ſime. aduer.⁊ h lenitas.tatꝭ.et IH
lenitudo. inis. Lenio cõponit᷑ delinio nis.
Oblinio.nis.i.placare.lenẽ ⁊ dulcẽ facere
aliqᷣd lenire. Et ꝓduẽ lenio hãc ſyllabã

le. quã ſua cõpoſita mutãt ĩ li. pductã. Uñ
fit qᷓdã ↄcidẽtia int h̊ cõpoſita ⁊ cõpoſita ꝗ
lino nis.X lenio ꝓduc pmã pʒ ꝑ Ouidiũ

de arte dicentẽ. Leniet icipiẽs omĩa ſentit

amoꝛ.Et Oꝛatiꝰ ĩ epi.Lenioꝛ ⁊ melioꝛ ſis

accedẽte ſenecta

Lenocinoꝛ ari.atꝰ ſũ.d.p.i.leccacit᷑ viuere.

. lenociniũ.nij.i.leccacitas ł lenitudo.vel
act vel officiũ lenonis.⁊ coꝛi.
Lienteo tes.tui.n.s.i.eſſe vlł fieri lẽtũ.?⁊ ðꝛa
leto. as. Jñ lenteſco ſcis.inche.

HLento tãs. taui. a. p.i.curuare ł flectere vei

tardare. lentũ facereéßm Hug.
Leo les leui letũ.a.S.i.deſtruere delere.ſed

id eſt. deſttnuer
Lietifico.as.aui.atũ.a.p.i.letũ facere.⁊ ðꝛa

Letoꝛ tarꝭ.tcat⸗ ſum.d p i gaucere Et eg

3
x N. . X EAEE .

onit᷑ colletoꝛ.arꝭ.i.ſimul gaudere
Hleuigo as.aui.a.p.i.planare.limpidare. le
uẽ.i.planũ facere.⁊ ðꝛ a leuis.qð eſt planꝰ.
Vlł pᷣt cõponi a leuis ⁊ ago agꝭ.ſʒ potiꝰ eſt
etymo.Leuigo.i.leuẽ ago.qᷓ; ↄpoſuõis oñ
ſio. Iñ leuigatꝰ.ta.ũ.i.planatꝰ.politꝰ. Vñ
Beñ.vj. Fecit arcã de lignis leuigatꝭ. Itẽ
a leuigo.̊ leuiga.ge.i.inſtrm leuigãdi.qð
etiã cõplanatoꝛiũ vocett
Lieuio as.aui.a.p.i.leuẽ facere ł exonerare.
põdus auferre vl diminuere.qð vulgo ðꝛ
allebiare.⁊ ðꝛ a leuis ꝓ nõ põderoſo.et cõ/
ponit᷑ Allenio as. Colleuio ags. .
Heuiſcoꝛ.ſcerꝭ.d.t.ðꝛ a leo les.qð eſt deleo
les.ſʒ nõ eſt ĩ vſu. In ꝑ cõpoſitõʒ Obliui/

ſco: ſceaer. „
Lieuo.as.aui.a.p.eqͥuocũ eſt.Leuare nãq;
i.ſubleuare vł leuẽ facere.q̃ſi exonerare.⁊
Aeuare.i.planare.Sʒ differt ĩ tpe.qꝛ in pᷣ
ma ſignificatõe leuo coꝛ.pmã.ſʒ ĩ ſcða.ſ.ꝓ
planare ꝓduẽ pᷣmã. Uñ.Alleuat extollit.

alleuat coꝛꝑa planat. Itẽleuo.as.qñ ꝑti/

net ad leuitatẽ coꝛ.pmã. Sʒ leuꝰ.a.ũ.i.ſini

ſter ꝓducit le. U. Nõ ego ſpõte leuo põdꝰ
dʒð ſit que leuo.i.bꝛachio ſiniſtro.Et a le
uo as.ſm vtrãq; ſignificatõʒ vᷣbalia.ſcʒ le/
uatoꝛ leuatrix leuatio leuamẽ.⁊ q̊ leuatoꝛi
um rij. locꝰ in q̊ leuat Vl planat aliqd Itez

a leno as.ſᷣm vtrãq; ipſi ſignificatiõʒ deri
uatr h ⁊ leuis ⁊ ̊ lene.Et ponit᷑ꝓ agili et
nõ põderoſo.ſ.ꝙ pilis ⁊ aſperitate caret.ſʒ
eſt ibi differẽtia in tpe. Uñ. Pꝛo plano le/

no ꝓ plano dicito leuo

Aante B

Nibeo.bes.bui.bitũ.n.s.olim erat ĩ vſu. ſʒ

mõ nõ eſt ĩ vſu.niſi libʒ imꝑſonale ab eo de
riuatũ.i.placere. Iñ libeſco ſciſ.incho.Et

antiq dicebãt lubet ⁊ lubeſco ꝓ libet ⁊ libe

ſco. Uñ nos vtimur cõpoſito allubet ⁊ al/
lubeſco.i.obedire vel ↄſentire. Itẽ libeo/⁊
libet cõponit᷑ collibeo vl collibet.i.ſil libe/
re vel obedire vł ↄſentire.Et cõponit᷑ Per
libeo bes.vl ꝑlibet.i.pfecte libere.⁊ coꝛt᷑.li
Vñ Facetꝰ. Nemo placet ſtulto niſi dicat
gõ libeat illll6+l.
HLibero. as.aui.a.p.i.redimere. Iñ libera/
toꝛ.liberatrix. Et cõponit᷑ cũ cõ.vt Colli/
bero. as.i.ſil liberare.⁊ cũ de. vt delibero.
Deliberas
Libo bas.baui. a. p.i.ſacrificare.fſundere.⁊
ꝓpꝛie calicꝭ eſt.⁊ ðꝛ a liber beri.pꝛo baccho

uis ꝓ leuitate leuis. Itẽ. Pꝛo ſuppoꝛto le /

Libare ppꝛie erat qñ pateras mero plenas
aris infundebãt. NHã libare ꝓpꝛie ẽ fundere

Vñ. Panẽ immolamꝰ.calicẽ bibimꝰ Etẽ

ſumptũ a libero qͥ vſum vitꝭ iuenit. Et li/
bare ponit᷑ p parũper deguſtare.ↄtingere.
⁊ etiã ꝓ immolari.⁊ pð.li.Sʒ libeo.bes.?

libẽs eam coꝛrt᷑. Uñ.Sic gaudere libet vt

gqamãs mea gaudia libet.Libia.libẽs.libo.

libãdo libẽtius ibo.Etia inuenit᷑ libꝛo Li
bo cõponit᷑ cũ cõ.vt collibo as.i.ſił libare.

Delibo.as.Pꝛelibo as.Relibo.as.i.ierũ

–

ſacrificare
Libꝛo.as.qui.a.p.i.põderare.vibꝛare.eq̃re
⁊ð8 a libꝛa.⁊ pð.li.Et ↄponit᷑ cũ cõ.vt col
libꝛo.as.i.ſimul libꝛare. Relibꝛo.as.i.iteꝝ
libꝛar
Libꝛillo.as.aui.i.cũ inſtr̃o libꝛilla pijcere.
vel ꝑcutere vel infeſtare. OM
Hicẽtio.as.a.p.i.vulgo cõmeatare

Liceo.ces.cui.n.s.ẽ eͥuocũ. Nã licere ẽ eẽ

licitũ. In hac ſignificatiõe raro ĩuenit mõ
pſonale.tñ Paulad Coꝝꝭ.ponit illð. Om

nia mihi licẽt.ſʒ nõ oĩa expediũt.Et Luca

nus. Oia dũ liceãt nobᷣ nil eſſe recuſo. Sʒ

impꝑſonale ab eo deriuatũ.ſ.licʒ eſt ĩ freqn
ti vſu. Itẽ liceo.ces.cui.i.extermiĩari.app⸗
ciari. Itẽ inuenit᷑ liceoꝛ cerꝭ.⁊ hʒ oriã ſigni

ficationẽ ad liceo. NHã liceo in actiua voce

ſigt paſſionẽ ab alio illatã.i.appᷣciari.⁊ cõ/

ſtruit᷑cũ ablatiuo ĩterpoſita a.ł ab.ad mo

dũ paſſiuoꝝ. Itẽ liceoꝛ ſꝑ ſiſt paſſionẽ trãa
ſeuntẽ.i. appꝛeciare. ⁊vſtruit᷑ cũ actõ ad mo
du actiuoꝝ. Itẽ vtrũq; ↄſtruit᷑ cũ ablati/

no vel gtõ deſignãte pᷣciũ.vt liceo a te trib⸗

obolis vel triũ oboloꝝ Et liceoꝛ te tribuſ
obolis vel triũ oboloꝝ.Et coꝛripit li. Unñ

Birrhia. Multa licet ſapias re ſine nulł
eris. S
Hicio cis.cui.vł lexi licitũ vł lectũ.a.t.nõ ẽ
in vſu.i.trahere.Et cõponit᷑ cũ ad ⁊ ðꝛ alli
cio.cis.i.attrahere.q̃dã delectatõe ꝓuoca/

re ad ſe Iñ allecto as.i.freqnt᷑ allicere Itẽ

cũ e.vt elicio.cis.i.extrahere.extra vocare.
⁊ educere. Iñ electo.as.i.freqnt elicere.fo
ras emittere. Et cũ in.vt illicio.cis.i.illaq̃

are.ĩ fraudẽ ducere. Iñ illecto tas.frequẽ.
Et pellicio.cis.i.deciꝑe.Pꝛolicio.cis.i p/⸗

cul elicere.⁊ coꝛ.li.
Licitoꝛ.axrꝭ.atꝰ ſum.d.p.i.appᷣciari ładde/⸗
re ſiue diminiere pᷣciũ rei q̃ vẽdit᷑. Ut ſi qͥſ
dicat ſe dare velle ꝓ aliq̃ re decẽ ſolidos.et
aliꝰſuꝑueniẽs dicat.ego dabo vndeciʒ. vł

vnꝰ dicat.iſte equꝰ valet decẽ ſolidos.⁊ ali?

hl
guro.
glengen
renigt
noꝛarey
cunon.
nsi⸗
rionola
ibinfin
ſrga ln
Linomae
dimminner
nmiV
wareili
ponitco
ivalde
purger⸗
denenen
ente,
Linboae
Luimmnoa
Limios
Etcoponi
dikennine
ſneogeſenſn
nphoror⸗
lante Jl
nlaiilenp

lxt Tn⸗

nolinſanus
Inpido 4g
leclarticare
Meosani
Zlinenin
Uingoge⸗
unfeiſpan
luifcogsn.
lind nio niu
WN
nyugmnäis:
Riciſgter
unne;
Qßpieee
genbcee
linnilii⸗

eie
lcibbinet
igiumnit 6
lmrorin n
Blboobes
Klanrlben
Tbaldesl
mnueniklbol

dsiſlln.

llbogsite

feybꝛureei
nitcic. vte

cibroas i

ldrila dicne

wenare

Ni füliorit
ermdinenin
pontilöN

apeniüt Si
nicemen,
tüſliq ekifrin
nanemim
me bzoniſ
wACu/ .

ionuaon?cO

a labol
Spaſtoneri
cüacöadno
ruitci dwadd
tliccoatettin
gicenttenpll
1corripel. Vi
pins keſine ⸗

fiKleeiatti⸗
vonitciltnll
delenmic,
freintilene N

barecntt

Bifutlti

1rtilioncs,

filmtefil.

geſhevcncen

no palet vndect teitin ponifetam p

ſimpłr vẽdere. Iñ h̊ licitatoꝛ.oꝭ.⁊ coꝛ.ci.
Liigo as.a.p.i.nectere vł nodare.⁊ coꝛ.li.
igoniʒo ʒas.a.p.i.ſarpere.ligone terram
vertere.
Ligulo.las.laui.i.ligulis ligare.⁊ coꝛ.gꝗu.
Higurio.ris.riui.ritũ.n.q.i.parũper cibuʒ
attingere. latent᷑ ⁊ cito deuoꝛare ⁊ degluti
re.⁊ ẽ glutonũ.Et ponit᷑ qñq; p ſimpłr de
uoꝛare vł lingere.Et cõponit᷑ ligurio.abli

gurio.ri.i.abſumere.deuaſtare Deligurio

ris.i. valde vl deoꝛſum ligurire. Pꝛeligu/
rio.ris.i.añ ligurire.Et ꝓð.gu. Uñn Oꝛa/

tius in mo.Zractauit calicẽ manibo duz

furga ligurit
imo mas.maui.a.p.i.purgare.polire vel
diminuere.⁊ ðꝛ a lima.nã lima ferrũ dimi
nuit. Ułlimo mas.deriuat᷑a limꝰ.⁊ tũc li/

mare.i. limo ĩplere vl impinguare.Et cõ/⸗

ponit collimo mas.i.ſil limare.Delimo aſ
i.valde limare ł limũ auferre.Elimo aſ.i.

purgare.O blimo.as.i.limpidare.polire l

deterrere.demollire.coꝛꝛodere.łlimo coo
perire.⁊ ꝓducit li.
Himbo as.aui.a.p.i.limbo oꝛnare.
Himino as.aui.n. p.i.limina pᷣparare

Limito.as.qui.a.p.i.termiĩare.⁊ ðꝛ a limes
Et cõponit᷑ Collimito.as.Delimito as.i.

diſtermiare vł valde limitare.Elimito as
in eodẽ ſenſu.⁊ coꝛ mii.
Lyvmphoꝛ.arꝭ.atꝰ ſũ.d.p.i.aquã ĩmiſcere ł
inſanire. Iñ lymphatꝰ.a.ũ.ꝑticipiũ Inue
nit᷑ etiã lympho.as.ĩ eodẽ ſenſu.Clñ Sta
tius ĩ.vij. Lymphatꝰ.i.aq̃ mixt.⁊ lympha
tus.i.inſanus s
impido.as.a.p.i.limpidũ facere.purifica
re.clarificare
Nineo.as.aui.a.p.i.ptrahere.lineas facere
Iñn lineatim aduer.i.ꝑ lineas ptractim
inguo.gis.xi.ctũ.a.t.i.lãbere.linguã ali/
cui rei ſuꝑducere.Et cõponit᷑ Collinguo.
8. Pꝛelinguo. ge. Relinguo. gis.
Einifico as.n.p.i.linũ facere
Linio nis.niui.nitũ.a.q.i.inũgere.⁊ ðꝛa li
no.nis.⁊ ꝓð.li.Et ſcias ꝙ licet linio niſ.q̃r
teↄiugatiõis.⁊ lino.nis.tertie ↄiugatõnis

diuerſa ſignt ſ̃ᷣm grãmaticos.tñ ĩ ſacra pa

gina vt dic papᷣ. Linio fere idẽ ſiqt qð lino
Et h̊ pʒ ĩ Eʒech.xiij.Et ĩ Amos.vj. Et in
moꝛalib Greg.⁊ ĩ multꝭ alijs diuĩe pagĩe

locꝭ.Quidã tñ putãt h ſcriptoꝝ vicio acci

Diſſe.

Eino nis.lini.vł magꝭ cã differẽtie ad no/

R

tur.qð ĩ vſu nõ ẽ.ex q̊ deleo.leui. Uetuſtiſ/

ſimi tũ etiã liui ĩ pᷣterito ꝓtuliſſe inueniif.

Etẽ linere oꝛi dolij oꝑculũ opponere.coo
perire.⁊ obturare doliũ.Et linere ẽ infice

re.deturpare. glutinare ꝓpꝛie ĩ hac ſignifi

catõe ðꝛ linere cũ vna res q̃i inficiẽdo ſuę-
ponit᷑ alij. Tũc paries linit᷑ cũ calx ſuꝑdu//
cit᷑ ⁊ lutũ. Itẽ linere.i.deſtruere delere mn
itura re. Et coꝛil.
Hinquo. qͥs. qui. a. t. i. peccare l' dimittere. ?x
cõponit᷑ delinꝗ̊.qs.i.pecco.cõmitto. Iñ h
delictũ.i.pctm̃.Relinqᷣ̊ qͥs.qð cõponit᷑ De
reunquess.
ippio.pis.piui.pitũ.n.q.i.eẽ vł fieri lipĩi.
In lippiẽs.c.ꝑticipiũ.o.g.Et a lipio lip/
iſcoſcis. incho.
liqueo queſ.n. s. idẽ qdð liq̊ꝛ.q̃rꝭ.i.fluere.de
currere. diſſolui. Itẽ liqre ponit᷑ p apare⸗
re.manifeſtũ eẽ. Nã cũ maſſa liq̃ſcit.qð pꝰ
erat occultũ fit manifeſtũ. Itẽ liqre poni
pꝓ deficere.qꝛ cũ nix liquet deficit. Itẽg li /½
queo ðᷣꝛ liquet ĩꝑſonale.i.apparet.certũ eſt

maniteſtuũ eſt. Et liq̃ſco ſcis ĩcho.⁊ accipit

in eodẽ ſenſu ĩ q̊ ⁊ liqo.⁊ inde liq̃ſcit imꝑ/

ſonale. ⁊ liqueſcẽs.⁊ coꝛ.li.

NHiquido das.a.p.id eſt.liquidum facere.? x
coꝛ. qui.
Liquo.as.anui.a.p.i.liquidũ facere.decur/
rere vł defluere vlł liq̊ꝛẽ emittere vł purga
re. Iñ h liquatoꝛ.oꝛꝭ..⁊ h liq̃tio onis. Inö
Perſi.Et liquat ⁊ tenoꝛ ſupplãtat verba
palato0
Liquoꝛ.q̃rꝭ.deponẽs vᷣbũ.caret ſuppletiõe
p̃teriti ⁊ vltimi ſupini.i.fluere.decurrere.
diſſolui.Et ꝓducit mã
Liro as.n.p.i.arare.ſulcare.⁊ ðꝛ a lira
ittero.as.aui.a.p.i.lr̃as inſtruere vłlrfĩas
oiũgere. cõbinare. Siẽ ſyllabicare. ſylla /
bas ↄiũgere.⁊ dictionare dictões ↄiũgere
Et cõponit᷑ collitero.as.i.ſil lrare.Oblit/
tero. as.i. delere. obliuioni tradere. Iñ ob
litteratꝰ.ta.tũ. M .
Litigo.as.aui.a.p.i.ↄtẽdere.litẽagere. Jñ
ᷓ litigatoꝛ.oꝛis.⁊ h litigatrix.⁊ h litigatio.
onis.⁊ B̊ litigiũ.gij.i.lis.vł litigatio.vlł litꝭ⸗
actio.i. altercatio. Et ĩde litigioſus.a.ũ. q
litigat.vl potiꝰ de q̊ litigat᷑vt ager.⁊ ꝓð.D
mã.ſʒ coꝛ.pe.
Lito.tas.taui.a.p.i.ſacrificare.differunt tũ
Päã ſacrificat qͥ ſacrificiũ fac̃. Litat qͥ ſacri
ficiũ fac.⁊ qd ſacrificio petit ĩpetrat. Iñ vᷣ
balia.Litamẽ litatio litatoꝛ lirat .

Lliueo ues.liui.uere.n.s.i.nigrere.eẽ vłfie / Lucroꝛ ar.atꝰ ſũ.d.p.i.acqͥrere Iñ h̊ lucz lumno⸗⸗
ri liuidũ.Et ponit᷑ p iuidere In liueſco.c cri.i.acqͥſitio. Et lucroſus.a.ũ.i.plenꝰ lu⸗/ .tho,lin
incho.⁊ liuidꝰ a.ũ.⁊ liuide di.ſime.aduer. cro.Et ↄpõit᷑ collucroꝛ.arꝭ.i.ſil lucranrii. pinglcin⸗
⁊B liuiditaſ.taſ.⁊ h ⁊ ⁊ B liuẽs.cꝭ.i.nigeꝛ Huctoꝛ.arꝭ.atſũ.d.p.i.puõre.⁊ ↄpõit᷑ col/ erynunhl
liuidꝰ.iĩuidꝰ.Liueo cõponit᷑ colliueo.es.i. luctoꝛ.arꝭ.i.ſił luctariOebluctoꝛ ⁊ reluctoꝛ M

ſib liuere. Iñ colliueſco ſcis.inchho a. i eodẽ ſenſu.iſ.õᷣ luctari ⁊ reſiſtere
HLlixeo.xes.xui.n.S.i.lixare vł potiꝰ lixari. et Liuctuo as.n.s.i.flere.⁊ ðꝛ a luct⸗
ꝛ a lixo as.Et ↄpõit᷑ elixeo es.relixeo.xes. Nucubꝛo.as.n.p.i.vigilare.Etpꝛie lucu/⸗
Lixo as.are.a.p.i.ĩ aq ſola coq̃re.⁊ ðꝛ ꝗ liy bꝛare ẽ ad lucubꝝ.i.ad lucernã ĩ nocte vi/

en. Iñ ſ̊ lixatura re.i.coctio ĩ aq.⁊ G lixa/

mẽ inis.⁊ ̊ͥ lixamẽtũ ti.⁊ lixꝰ.a.ũ. Lixo cõ
ponit᷑ collixo as.i.ſił lixare.Elixo as.i.val

de lixare. Relixo as.i.iteꝝ lirrrer

gilare. Itẽ lucub:are ẽ paꝝ lucere Iñ hlu

cubꝛatio.onis.⁊ h̊ lucubꝛatiũcula.dimi.

Luculẽto as.n.p.i.luculẽtũ facere

Ludificoꝛ.an.atꝰ 5. BIndede derideꝛe

EI gnte ⁊ moleſte.⁊ ðꝛa ludꝰ.Sʒ antiqͥ dicebant. Lönoceroos
“ Tuglifico as. inactina voce. tpaummn.

Hocito as.are.i.freqnt᷑ locare
Loco.as.aui.a.p.i.ſtatuere.ſtabilire vł col
locare. Locare etiã ðᷣꝛ ĩ reſpectu ad ↄduce
re.Cõducit hoſpitiũ qͥ ꝓ eo pᷣciũ dat. Co/

Iudo. dis.ſi.ſũ.n.t.i.iocari. Itẽ ludere in

auiba celi ðꝛ venatiõib ĩdulgere vl diuia/
tionẽ ꝑ volatũ auiũ q̃rere Ita exponit᷑ Ba

ruch. iij. vbi ðꝛ. Qui ĩ auibo celi ludũt. Ji

ſgterügrſun

rexLooreod

3adalindcog

cat qͥ p eo pᷣciũ accipit. Cñ. Qui capit ille hᷓ luſoꝛ.oꝛꝭ..⁊ h ludꝰ.di.⁊ ludẽs.dᷣ.Et p.lu ſianiadn
locat ↄduc qͥ pᷣciũ dat.Locaretñ qñq; po Uñ Oꝛati ĩ poetria.Ludere qͥ neſcit ci⸗ nit onnc
nit᷑ p ↄducere. Iñ h̊ locatoꝛ ⁊ h̊ locatrix et peſtrib abſtinet arQmmiiis oaba
h locatio.⁊ h̊ ⁊ locabil ⁊ le.⁊ coꝛlo. Lugeo.es.xi.ctũ.n.s.i.flere.Et ẽ lugere cũ mlane.
Locupleto as.aui.a.p.i.ditare.⁊ ꝓ.ple. aliqͥbo dictꝭ miſerabilib ⁊ habit mutatiõe V iicht,
Liõgo as.aui.a.p.i.lõgũ facere vł differre flere Iñ lugeſco ſcis.ĩcho.⁊ ꝓ.lu.Uñ Oui UWlo0,.
Loqꝛ.erꝭ.cutꝰ ſũ.d.t.i.fari vł vᷣbis aliqͥd ex dius ĩ epi.Infelix q̃ pᷣma viꝝ lugebat ad/ nie r drg
emae Jn locutoꝛ.oꝛꝭ..⁊ Hͥ locutio onis.et eptum Cyponltn
coꝛ.lo. Uñ Jacetus. Pauca loqͥ dʒ qͥ vult Humino. as.ani.a.p.i.clarificare.lumĩe il/ niᷣ Cöͤmac
vꝛbanus haber. IlIuſtrare. Iñ luminatꝰ. a. ũ. ? coꝛ.- mnii. —
Hoꝛico as.aui.a.p.i.loꝛicã iduere.⁊ ꝓð.ri. Luno as.are.a.p.i.curuare.Uñ Qui.me/ Fjmucdih,gi
(SI “ nt „ A ta. Zunauit gẽma fumoſum foꝛtit arcũ (cholicipiome
EE e 2 Luo.is.lui.tũ.ẽ equocũ ad qͥnq; . Nã luere i
Lubꝛico cas.n.p.i.labi.vacillare.⁊ coꝛ.bꝛi .i.deturpare vł maculare.Et luere.i.pur/ MMlnitſungui
LVñ Pꝛudęetiꝰ. Lubꝛicat icer dubia ſub gare vl delere.Et luere.i.punire Et luer Mwcitcior de,
imagine vius i.ꝑſoluere ł ſuſtinere.vt Iſte luit penã.i.ꝑ rtci foht
uceo ces.xi.n. s..⁊ carz ſupᷣ.i.ſplẽdere. Jnñ ſoluit.Uñ.Ere luo pignꝰ cruce penas lu licicdtcön
luceſco ſcis.vᷣbũ icho. Et hĩc vᷣba impſo/ cetenebꝛas.Et luere ſpectat vel ꝑtinet ad ipallelden
nalia actiue vocis. vt lucet luceſcit. Et qi actũ veruecũ cũ ſunt iamoꝛe coeũdi. Uer ingere
qð lucidũ ẽ aꝑtũ eſt.iõ lucere ponit᷑ qñq; p neces luũt qñ coeũt vl amoꝛe coeundi fer/ didogsanig
certũ eẽ vł aparere.tã ꝑſonalit᷑ q; impſo/ uẽt.Et pð.lu Luo.ſᷣm qð ꝑtinet ad actuʒ glkrogg ani
nalit. Itẽ lucere ponit᷑ p eẽ ꝑuiũ luci ył yvi vernecũ eſtneutk. icgto Innen
ſui. vt Sepes iſta lucʒ.i.puia luci ⁊ viſui ? Hurco as.aui.a.p.i.młtũ ⁊ turpit᷑ voꝛare. to
Et pꝓð.hãc ſyllabã lu. Uñ ĩ auroꝛa ðꝛ. An uſo ſas.ſare.phbũ fre a ludo.aqluſitoss. Afcvagani
elico neettepecoloꝛeſathan aliud vᷣbũ fre.i.bꝛeuit᷑ vł ſepe ſiue fregauen eclllnane⸗
Aucido as.aui.a.p.i.lucidũ facere.aꝑire.er ter luldcer657s(Äc6 Dign ggani
ponere. declarare. manifeſtare. ⁊ coꝛ. ci. uſtro as.aui. atũ.a.p.i.purgare.piare. Et ftener⸗
HEucino as.a. p.i.ſuadere vł q̃ſi luci vicina/ luſtrare.i.circũire.circũdare.Et luſtraaer. Olgenanin
re. ⁊ z a luce. Et cõponit᷑ allucino as.i.iu.i.lumiĩare.ſerenare.Uñ. Cuſtro circũdo fuonigiten
ta lucinare. Ablucino.as.i.a luce abſen / deſist ſiue ſereno. Purgo circũco lumino ſtſuünninnle
tare.alienare.⁊ coꝛ. ci. Gſiue pio. ? O0.k.uulll. Wleorgan
Lucrifacio cj.i.acqͥrere.⁊ ð alucꝝ ⁊ facio. Luto.aſa.p.i.iuqͥnare.obuoluere.⁊ ðꝛ alu lanchſcn⸗
2 acuit fa.iĩ pᷣma ſcða ⁊ tertia ꝑſona pñtis. ctũ.Et cõponit᷑alluto as.collutogs. bemanie de
Lucriſio fis iacqͥro.⁊ ðꝛ a lucꝝ ⁊ ſlio Huxunioꝛ arꝭ atꝰ ſi.d.p.qð antiq dixerun arlergn,

gent
aili piast
Grtopüſtah
tan nitan
ifcſee
aluc
Lpelnan
emiinoaer
lucene Fil
nücula din⸗
ifocere
ndido derihe
nniq dicebant.

4 ,
Jiludaein

Ulgaedici,
Juchoni B
cdiludit F
ndes. Etoln
dgreq nectci

ne Ctelugorch

bi mnenie
oeplu. Viei
nin lugebattd⸗

care lumie
1CN.
Ui Ouime⸗
nſornktarai
g Küuet
Etlucreipon/
Panire Crlunt
Kelvitpenaig
Poncehennoll
ut Nonen 4
nort Mid

amorecNeNH

nceau

lürmi w
Aalwco

etrinh

al

Luxurio.as.i.meretricari.luxuriã exerce

re.⁊ ponit᷑ p ſuꝑfſuere vł ſuꝑabũdare vel

pingueſcere. Vñ. Nõ cupidũ ſatiat aliena
pecunia nullũ.Dãnis alteriꝰluxuriare de

cet. Et Ouidiꝰ ĩ epi.Luxuriat frigido ſan
guine pinguis humus

8 2

.
2

Acello las.i.mactare.trucidare

Maceo.ceſ.cui.n.s.i.eẽ vł fieri ma
crũ. Iñ maceſco ſcis.incho.

gere. de e. me
Cõmacero as.Dimacero as. Remacero.

as.⁊ ꝓdu.ma. Uñ Ouidiꝰ ĩ epi. Maceroꝛ

interdũ qꝛ ſum tibi cauſa doloꝛis
Qachinoꝛ.arꝭ.atꝰ ſũ.d.p.i.machinas face/
re vł ꝑare.ↄſtruere.ł cogitare malũ.vł ali
qͥd aliud cogitare.⁊ ꝓpꝛie malũ.vł aſtuteĩ/
ſidiari.⁊ ðꝛ a machina. Iñ vᷣbalia.⁊ cõpo/

nit᷑ Cõmachinoꝛ.arꝭ.⁊ coꝛ. chi.
Macto. as. ꝗ ni2, ðꝛ ĩmolare.trucidare.in

terficere. Unñ Mactat ſist necat immolat

atq; trucidat.

Maculo.as. aui.a.p.i.deturpare.inqͥnare.

coꝛrüꝑe.⁊ ðꝛ a macies. Iñ maculatꝰ ta.tũ

Et ↄponit᷑ Immaculat.a.ũ. Maculo cõ
onit᷑. Cõmaculo.i.ſil maculare.⁊ coꝛ.cu.
adeo.des.Oui.n. S.i.eẽ vł fieri madidum

In madidꝰ.a.ũ.i.humidꝰ.⁊ madeſco.ſcis.

mncho licihi⸗ madere Et madeo carʒ ſup.
⁊ coꝛ.ma.Uñ Lucanꝰ ĩ.j. Fraterno pᷣmi

maduerũt ſanguĩe muri.Et cõponit᷑ ma/
deo cũ facio.⁊ ðꝛ Madefacio.ꝭ.i.hume/

facere.⁊ cũ fio.vt Madefio.i.humefieri.
Itẽ cũ cõ.vt cõmadeo. Itẽcũ de vt dema
deo.i.valde łſdeoꝛſũ madere.Itẽ cum di⁊

c5 ω$ôd.trre
Madido as.aui.a.p.i.madidũ facere

Magiſtro as.aui.a.p.i.docere.⁊ coꝛ.pmam
Vnñ cato. Inuenies aliqͥd qð te vitarema

ſtro

Ragnifico as aui a p.i magnũ facere. exal

tare.collaudare.⁊ ðꝛ a magnꝰ ⁊ facio

Maioꝛo.as.aui.a.p.i.maioꝛẽ facere.⁊ p.io. urari.
MWanubꝛio as.i.manubꝛia alicui rei facere
Wanumitto tj.ſi.ſũ.a.t.i.mãu emittere vłli
berare. Jñ h̊ manumiſſio oniſ.⁊ manumiſ
ſus.a.ũ.qi mãu emiſſus.Antiqͥ eĩ qᷣtiens
manumittebãt.eos alapa ꝑcuſſos circum
agebãt ad modũ monachoꝝ ⁊ liberosoſi

Malefacio cj.feci.ctũ.n.t.i.male agere

Maligno aſ.aui.n.p.i.maligne facere v po
tius malignũ facere ⁊ moleſtare Et ĩ eodẽ

ſenſu iuenit᷑ malignoꝛ arj.depo.

Oalleo as.aui.a.p.i.malleo pcutere. Inde

malleatoꝛ. ð faber ferrariꝰ.

Walo mauiſ mauult malui malle.n. g.. ma
gis velle.⁊ ↄpõit᷑ ab aduer.mag ⁊ volo viſ

Wacerogs. aui. a. p. i.oterere. dilaniare. frã
bilitare. mollificare Et cõponitur

iãcipo.as.aui.a.p.i.ſᷣuire vł ĩ ſᷣuitutẽ r⸗e/
digere.vł mãcipiũ facere.Et mãcipare.i.
manu trahere vl dare vl ducere.⁊ ponituꝛ
ſimpłr ꝓ dare vł ꝓ ducere.⁊ ſic ẽ actiuũ.ſʒ

ꝓ fuire eſt neutꝝ.⁊ coꝛ.pe.

Mando das.aui.a.p.i.pᷣciꝑe.Et mãdare.i.

„

mittere. Uñ. Qui mittit mãdat qͥ pcipit hᷣ
q̃ʒ mãdat.Et nota ꝙ mãdo aliqñ ĩ cõpoſi/
tiõe mutat a.ĩ e.vt emẽdo as.cõmẽdo.das
Aliqñ retinet a.vt remãdo das. ñ Jla.

xxviij. Mãda. remãda.

Mido.dis.di.ſũ.n.t.i.comedere.ñ Job.

In h̊ ⁊ h mãdibilis.⁊ G̊ le.

xxx. Oadebant herbas ⁊ arboꝝ coꝛtices.

Mãducò as.aui.a.p.i.comedere.⁊ ðꝛ a m
ducꝰ.⁊ Zðᷣ.pe.Uñ. Mãducare potes fon

micã ſi caput aufert.

WMWaneo. nes.ſi.n. s.i.moꝛari ⁊ manere.i.ex/

pectare.⁊ ſicↄſtruitcũ actõ. Uñ Actu.xx.

Vincula ⁊ tribulatões me manẽt. Unde.

Qui manet expectat.⁊ qͥ manet ille moꝛat᷑.
Manico as.aui.n.p.i.feſtiare.maneire.ma

ne ↄſurgere vł maneouenire.⁊ ðꝛ a mane.

Queda glo.diẽ ſuꝑ illð Luẽ.xxj.Oĩis pple⸗
manicabat ad eũ.i.mane venire accelera/

Maniteſto as.a.p.i.publicare. Iñ manife/
ſtariꝰ.a.ũ.qͥ manifeſtat vł qͥ manifeſtat᷑. vel

manifeſte ⁊ aꝑte aliqͥd faciẽs.

„ .

Mano as.aui.n.p.i.fluere.decurrere.⁊ ↄpo
nit᷑ cõmano as.demano as.emano as.per
mano as. ⁊? pᷣ. ma. Uñ Oꝛa.iĩ poetria.Oẽ
ſuꝑuacuũ plẽo ð coꝛꝑe manat. Sʒ manoeoo
nes. coꝛ. ma. Uñ. Si viciũ remanet lacri /
me tibi gutta remanet. Fac bñ qð manet

q̃ tibi plaga manet

Mãſito.as.i.freqᷓnt᷑ manere.⁊? ðꝛ a mãſo as
⁊ coꝛ.ſi.bm Hug.Papᷣ.vo dic. Maãſitat.i.
MWMiãſo as.i.freqnt manere freqnt᷑ manet

Mãſuefacio cᷣ.feci.i.placare.mulcere

ODãſueo es.eui.n.s.i.eẽ ł fieri mãſuetũ ſiue
mitẽ. domari. Iñ mãſueſco ſcis. incho.
ODiãſueto as.ui.a. p.i.mitigo.q̃i mãu ſueſco
i.ↄſueſco Uñ ſap.xvj. Mãſuetabat᷑ ignis

MWãticulo as.a.p.i.fraudari.furari.

—

manu emiſſi. eo ꝙ manu emitteren

ſubtrahit mentẽ a deo.⁊ oĩs libidinoſa cõ

Et coꝛ.mo.cũ oĩb ſuis cõpoſitis

nden
Mar ceo ces.cui.n.s.i.putrere.areſcere. ⁊ rep medium vel medietatẽ auferre Et coꝛ ſieci
AKoꝝ. ? caret ſupᷣ. Iñ marceſco ſcis.incho. ripittiid. Qerwſain.
Martyrio as.⁊ martyriʒo as.a.p.i.martyꝛẽ WMeditoꝛ arꝭ.at ſum.d.p.i.q̃ſi meloditarii. mickanm
fſacere vel cruciare vel teſtiticri· mogdulgri dulcit.? qbuſda melodijs deca ſipceßite
Maſtico as.aui.a.p.i.comedere vł potiꝰ in tare.⁊ ðꝛa meloſ.Uñ Virgiliꝰ.Silueſtrã mwfuiriti⸗
ter dẽtes ducere ⁊ ↄterere.⁊ ðꝛa maſtix. et muſam tenui meditarꝭ auena. Itẽ medi/ ſgificnde
ponit᷑ qũq; p deliberare vł excutere.Et cõ tari.i.putare.excogitare. deliberare. We/ tidiccd
ponit᷑ cõmaſtico as.⁊ demaſtico as.i.ſim ditoꝛ cõponit᷑ cõmeditoꝛ ta rꝭ.pᷣmeditoꝛ.rꝭ. einb no⸗/
vel valde demaſticrrre Iñn pᷣmeditatꝰ.ta.tũ.⁊ cõponit᷑ Impᷣmedi zmnereopde
Materio as.a. p.i.materiã ↄſtruere. Iñ h̊ ?· tatꝰ.⁊ coꝛ.di.Uñ Peruigili cura ſemꝑ me inptichu
hec materialis.xle. Ddiitare futueg ods
Watriʒo as.i.matrẽ in dicꝭ velĩ faci imi ¶ Oeio is.meiere.i. mingere.⁊ defectiuũ Et etnian
tari. matri aſſimilari. Uñ. Si bñ matri/ ↄ a mingo gis. Et deficit oĩno ĩ pᷣterito ĩ/ nibgunn
ʒas luxurioſus eris.⁊ ðꝛa matre.⁊ ẽ ᷣbum pfecto indicatiui moildldd öcnrtoe
moꝛale ſiue imitatuu· „ (Ghelioꝛo as. aui. a. p. i. melioꝛẽ facere oscidifee
Maturo as.a.p.i.matuꝝ facere. In matu / Mellifico cas.n.p.i.mel facere.⁊ coꝛ.fi. geopach
reo es.ui.i.eẽ vel fieri matuꝝ. Uñn Joeł.iij. Mẽbꝛo.as.aui.a.p.i.mẽbꝛis ↄfoꝛmare.Et aam
Maturuit meſſis.Quedaʒ biblie hñtibi. cõponit Dimẽbꝛo as.⁊ Demẽbꝛo as.id ẽ. a⸗
Maturauit meſſis. Uñ Ouidiꝰ meta.. mẽbꝛa diuidere.ſeꝑare.Emẽbꝛo as.in eo/ “
Eepit ⁊ vt pmũ pleno maturuit anno. Et dem ſenrrſu· YVZVMVMVUW nnicn
coõponit᷑ ꝑm atureo res.i.ꝑfecte maturare. Memini.niſti. minit.i.recoꝛdari.recolere. i⸗ 8
In matureſco ſcis.pmatureſco ſciſ. Etno memoꝛare.⁊ ẽ defectiuũ ĩ pñti ⁊ foꝛmatꝭ a nnan
ta ꝙ ſm pᷣdictã ſignificatõʒ maturare põit᷑ ppti.niſi ꝙ ĩ futuro imꝑatiui iuenit᷑ memẽ D n
pꝓ diſcedere cũ traquillitate ⁊ qete.vt Ille to ⁊ memẽtote Dʒ pteritũ ⁊ q̃ foꝛmãt᷑a p 4 g .
maturat h.qſi cũ maturitate trãqllitate et terito bʒ. Et ſũt q̃ttuoꝛ. Uñ. Gis duo ſüt nn .
lenitate fac B. Uñ Clirgiliꝰ. Haturate fu odi noui cepi meminiq;. Que retinẽt ſen/ Rega
gam regiq; h dicitenr̃o.qſi dicat cũ tran/ ſum pñitis peritiq; Que foꝛmãt ab his a mnnc
quillitate recedite. Itẽ maturo as.i.feſtia/ riter ſenſum duplicabutkhon“ he innat
re. Et ðꝛ a maturꝰ ꝓ feſtinꝰ.⁊ tũc eſt neu Memoꝛo as.aui.a.p.i.recoꝛdari.⁊ cõponit᷑ Vndorafſa
Inuenit᷑ etiaʒ maturio is.iui p maturare Cõmemoꝛo as. Rememoꝛo as Immemo titdigmnench
m vtrãqʒ ſignificatione r 98. Inueniüt tñ 2 deponẽtia ĩ eodẽ ſen/ durnent
((ante ſſſu.ſ.memoꝛoꝛ. arꝭ. Cõmemoꝛoꝛ arj. Reme õ
eee e moꝛoꝛ ari. Immemoꝛoꝛ arꝭ Uñ in ps. Re iscſif
Mechoꝛ arꝭ.atꝰ ſũ.d.p.i.adulterari. Et laxr memoꝛati ſũt qꝛ de adiutoꝛ eoꝝ ẽ.Et no⸗/ Atfochgon
gius ĩtelligit᷑ vñ etiã carnal cogitatio que ta ꝙ memoꝛãt᷑ pauca.Cõmemoꝛant᷑ mlta Qanpe Jn

Ctoran abſ

ſfiiſarare Inn

cupiſcẽtia ⁊ oĩs adulterina actio.⁊ oĩs illi Meẽdico as aui.n.hi oſianin cibũ q̃rere ł

cita cupiditas pᷣt dici mechatio. Et cõpo/ qcũq; alio mõ Sʒ ponit᷑ ſimpłrꝓ acqͥrere H mripaſimſt
. nit᷑ cõmechoꝛ.⁊ ꝓdu. mme. Mẽdico ĩ pᷣma ſignificatõe eſt neutruʒ.ſʒ norcohofkc
Medeoꝛ erꝭ.n. S.⁊ caret ſupᷣ.⁊ ſuppletõe pᷣte/ tcrãaſlatiue acceptũ eſt actuu· nenortn.
riti ꝓ q̊ vtimur medicatꝰſũ.i.medicari Et Menio.nis.niui.a.q.i.menia ↄſtruere b me , Etmeno⸗
ðꝛ a modo.i.tẽperamẽto.qꝛ cũ modo debz nib circũdare ⁊ pᷣparare.⁊ ðꝛ a menia lß Oenni
qͥs mederi ſ̃m Hug. Medeoꝛ cõponi᷑ Re Menſuro as.aui.a.p.i.põdernnrr Aefkiouen
medeoꝛ derꝭ Et h̊ remediũ dij. Et vt ðꝛ in Mentioꝛ tirꝭ.tit ſum. d. q.i. ð mentẽ ire vel uikOſ venit
BGBreciſmo. Accuſatiuũ medico.medeoꝛq; dicere.ſcʒ aliter dicere q; in mẽte exiſtima/ 0 Szj
datiuũ. Exigit ac medicoꝛ hũc caſum po/ re.ſiue veꝝ dicat ſiue falſum. Vñ ⁊ veꝝ di recti. T1
ſcit ⁊ ilum (Ccdo pöt aliqͥs metiri. ⁊ dicẽdo falſum pᷣt nõ Matceffen.
Medicoꝛ arꝭ.atꝰ ſũ.d.p.i.medicinãdo.Eti menttirrrr ibeſſibor,
eodẽ ſenſu ðꝛ medico as.actiuu·· Meo.as.aui.n.p.i.manare.decurrree lamstouler
Medio as.are.a.p.i.ĩ medio locare vł ꝑ me Mercoꝛ.aris.atꝰ ſum.d.p.i.vẽdere łl emere. Qaotunſti
diũ diuidere vel medietatẽ auferre vel cõ nũdinare.⁊ ð: a mrer ſeenochlign
iũgere vł pacificare inter aliq̃s.⁊ ð a me / Merdo as.are.a.p.i.merda inquinare.ſter N cöponid

dius. Et componit᷑ Dimidio as.i.diuide/

coꝛare

kinfmti

iinelocien.

ds der
ralr Slte
nem. Rnech
delbem De
uzömetung
vonk nßnt
Ulicunſenn

redeſemniͦ
oinoipteno

Neſacere
ecRK

somar. -

Demchꝛogst
Snchrogsn,

ordan. een
üigin ſonat
vonniineni nen
mmütiſonitt;
Ui. Bisdoſi
OQOuerenna ſon
ſormätabhisgt

un tciponit
as Immemo
aulcogeſen/
orad Rene
Rrcdni. Etno⸗
Sncmoru nin
(doſins
unmcbüint
itingltauir

icnöecitncum⸗7

aii
nenugnalne

uethun

1dnn

jnmite

Merendo das.dani.n.p.i.merendã ſumere
qᷓſi poſt meridiẽ edere.Et ẽ tractũ a nona
tꝑe romani vocabant᷑ ad cibos
Mer eo res.n.s.i.dolere flere.Oʒ /ꝓpꝛie me/⸗
rere eſt cum ſuẽtio dolere.⁊ caret pᷣterito ⁊

ſuppletõe pᷣteriti ⁊ ſupini Itẽ iuenit᷑ mereo
res. ruiritũ.⁊ mereoꝛ rerꝭ.deponẽs ĩ eadẽ
ſignificatõe.ſ.merito acàᷣrere.lucrari.Et

antiqͥ dicebãt Oereo res.rui.vbi nos di/
cimꝰ mõ Mereoꝛ rerꝭ. Et ita mereo eſ.rui
⁊ mereo ꝓ dolere coincidebãt ĩ eandẽ vocè

in pñti. q;uis differẽtia eſſet ibi ĩtꝑe.qꝛ me
rerep dolere pᷣmã ꝓducit. Sʒ aliud mere
re pmã coꝛ. Uñn. Me mea merentẽ faciut
mala plura merentẽ. Cñ qꝛ illa differẽtia

nõ erat nota oĩbo.iõ grãmatici modernio/
res cã differetie ad mereo ꝓ dolere tacuert
mereo ꝓ acqͥrere in pñti ⁊ tꝑib foꝛmat a pᷣ

ſenti. ⁊ mutauert illð in bũ depo.⁊ dede/
rũt ei ſuppletionẽ pᷣteriti.⁊ dixerüt mereo:ꝛ

rerꝭ.ritꝰ ſum.pᷣteritũ vᷣo retinuerũt.ſcʒ me
rui.qꝛ ĩ pᷣterito nulla erat coincidẽtia. Naã
mereo ꝓ dolere caret ſuppletõe pᷣteriti.p q̃
q́dã dicũt.meſtꝰ ſum.ſʒ nõ aparet.qͥa me/
ſtus tm̃ eſt nomẽ ⁊ nõ ꝑticipbii
WMeretricoꝛ arꝭ.atꝰ ſum.d.p.i.luxuriari.

Wer go gis. ſi. ſuz. a. t. Et cõponit᷑ cõmergo
Miculoꝛ arꝭ. d. p. i. fabulari

gis. Demergo gis. Emergo is.i.extra mer

Ks Immergo g. Remergo Dubmergo

eridioꝛ arꝭ.atꝰ ſũ.d.p.i.iĩ meridie reqͥeſce

re. ⁊ ðꝛ a meridieſ. Uñ Job.xxiiij. Int acer

nos eoꝝ meridiati ſũt S
Merſito as.are.i.freq̃nt᷑ mergere.⁊ coꝛ.pe.
Oerſo as.are.i.frequẽter mergere

Deſtico cas.a.p.i.meſtũ facere.⁊ ðꝛ a meſtꝰ
Et coꝛ.pe. Iñ meſtificꝰ ca.cũ.

ODetioꝛ tirꝭ.titꝰ ſum.vl mẽſus ſum. d. q . ic E

mẽſurare. Jñ mẽſus ſa.ſũ.qð aliqñ accipi

tur ĩ paſſiua ſignificatõep meſuratꝰ. e/
tioꝛ cõponit᷑ cõmetioꝛ tirj.Dimetioꝛ tiris.

Emetioꝛ tirꝭ.Iñ emẽſus ſa. ſũ. Remetioꝛ.
tiri. Et metioꝛ pducit pᷣmã. Uñ Oꝛatiꝰ in

epi. Metiri ſe quẽq; ſuo modulo ac pede
ven eſt. i.ↄueniẽs Sʒz meto tis. eã coꝛ. Uñ
metit᷑ qñ venit a metioꝛ tirꝭ.pmã coꝛ.ſʒ pe

nul. pð. Sʒz qñ venit a metoꝛ terꝭ.coꝛ. pꝛi/

nã ⁊ mediã. Uñ.Dic metoꝛ ⁊ metit᷑.meti

metioꝛ affert. Et futuꝝ ĩdicatiui de metioꝛ
inuenit᷑ ĩi boꝛ. Uñ pᷣs. Cetaboꝛ ⁊ partiboꝛ

ſicimã ⁊ ↄuallẽ tabernaculoꝝ metiboꝛ
Meto tis.meſſui meſſuz.a.t.i.ſecare.⁊ ꝓpꝛie

ſegetes colligere. ? ð a metioꝛ. tir.
Meto cõponit Demeto tiſ. Uñ dñs ꝑꝓphe

Uñ Hiero.in epła ad

tam. Demetã poſterioꝛa tua. Emeto tiſ.in
eodẽ ſenſu.i.deſtruere.abſcindere ⁊ deſe/

care. Et coꝛ.me. Uñ Pꝛoſper. Qõð ſerimꝰ

metimꝰ. qð damꝰ accipimus
Metoꝛ tarꝭ.d.p.i.termĩari.terminũ ponere

⁊ metã ↄſtituere vł locare.⁊ ðꝛ a meta. Itẽ

metari ideʒ eſt qð metiri. Sʒ metari terre
ↄuenit. Metiri alijs reb. Et ꝓpꝛie metari

eſt diuidere caſtra ⁊ aſſigre loca militibb i

caſtris.vł ponere caſtra vł mutare.⁊ tunc
deriuat᷑ a metioꝛ vł moueo.qꝙ aũt ðꝛ meti/
tioꝛ q̃ſi metã ago.etymoł.eſt.⁊ ꝓð.me.UVñ
Lucanꝰin.j.Audax heſpereos veniã meta
tur in agros.Et cõponit᷑ aſtrametoꝛ
Metuo tuis.tui.a.t.i.timere.⁊ caret ſupino
ſ̃m vſum.deberet tñ facere metutũ vel me

tuitũ.ↄ coꝛ.pmã. Uñ Pꝛoſper. Pauperiẽ

xpᷣo diuite nõ metuã

(938 ante è7

Qico cas.cui.n.p.ſupᷣ.caret.Et accipitur ĩ
duabo ſignificatõibo.ſ.p ſplendere.⁊ ſalire.
aſcẽdere vł tremere. Et cõponit᷑ dimico aſ
aui.a.p. Emico cas. cui.i.valde vł ſurſum

vł extra mirare.i.ſplẽdere ſalire aſ-cendere

tille int emicant.

Micturio.rꝭ.ꝓbũ meditatiuũ.i.mingere.et
coꝛ.v añ ri. U)ñ iuuenał.Noctibo h̊ ponũt
lecticas micturiũtſhlü.

QOigro as.aui.a.p.pficiſci.ire. M

7

ilito.tas.n.p.i.ſub ſtipẽdijs agere.arma

poꝛtare.⁊ eſt militũ. Põt tñ etiã ꝑtinere ad

amantẽ. vterq; eĩ exercet militiã licʒ ille no
cturnã. ? iſte ð die.Et vtriq; incũbit caſt?

expugnandũ. Uñ Ouidiꝰ. Militat om̃is

amãs.⁊ hʒ ſua caſtra cupido.Et cõponit᷑.

LCoõmilito tas.

Millo as.aui.a.p.i.ſi. uere. 829 mille⸗ Iñ H

mill?ꝰ li. i. collare circa collũ canis
QOingo gis.xi. ctũ.n.t.i.vꝛinare.vꝛinã emit

tere. In mictim aduer. Et h̊ mictꝰ.tus.tui

⁊ micto tas.frequẽ.A q̃ mictito. tas.aliud
Diniculoꝛ arꝭ.atꝰ ſũ.d.p.i.auxiliari.admi/

niſtrare. Et ꝑ cõpoſitionẽ adminiculoꝛ.r·

Et coꝛ. cu. L

Miniographo.phas.i.minio ſcribre
Miniſtro as.aui.a.p.i.ſᷣuire.⁊ ðꝛ a miniſter
Et cõponit᷑ Cõminiſtro.as.⁊ ſũminiſtro.
as. Itẽ a miniſtrãte obſequium reddit᷑.

ſumminiſtrate ſubſidiũ progat

paulinũ. vij. Scin

4 7 õ
6 . l

Oinio as.i.minio pᷣpare ł minio ſcribere

Oino as.aui..p.i.cõpellere vl ducere UIñ
Thꝛeñ.iij. Me minauit ⁊ abduxit ĩ tene/
bꝛas ⁊ nõ in lucẽ. Iñ ̊ ⁊ D ⁊ B; minãs tiſ. ?X

pð.mi.ſʒ minoꝛ.arꝭ.coꝛ.mi.Uñn.Dũ grex
minat᷑᷑ lupilli dẽte minat᷑. Itẽ Gal Troia
minãs cecidit nõ ſe bũ minĩs .
Minoꝛ arꝭ.atꝰ ſum.d.p.i.minas ĩponere vł
facere.⁊ ðꝛ a miniũ. Uñ Mala minamur
Bona pꝓmittimꝰ. Iñ minatoꝛ o. qͥ nüciat
aduerſa. Honitoꝛ vᷣo qͥ ꝓmittit bona. Inñ
Hͥ mina ne.ſʒ raro iuenit᷑ niſi ĩ płi.ſ.he mi/

ne minaꝝ. Et minabũdꝰ.da.Oũ.i.ſilis mi/

nãti. Et coꝛ.mi.he mine.aꝝ.ſʒ mino as.ᷣ/
bũ ꝓducit. Uñ Nolo timere mings dum
me ſine vimine minas. Hinoꝛ.ar.ↄpõit᷑
cõminoꝛ arꝭ.i.ſił minari vł increpare
Minoꝛo as.aui.a.p.i.minoꝛẽ facere Jñ h ⁊

hec ⁊ B minoꝛãs tci.⁊ ꝓ.pe.Uñ ĩ auroꝛa ðꝛ

Maieſtate patri patre minoꝛate,’n
Minſo ſas.i.freqnt᷑ mingere.⁊ ðꝛ a mingo.
Itẽ a minſo ſas.minſito tas.aliud fre.
Minuo nuis nui.nutũ.a.t.i.minꝰfacere In
minutꝰ ta.tũ. Iñ minutetiꝰ.ſime.aduerb.
Et cõponit᷑ cũ cõ.vt cõminuo is.⁊ cũ dis.
ð? dimminuo ꝑ duo m. pꝛo diſminuo.⁊
mutat᷑ s.ĩ m. Põt etiã cõponi cũ di. vt di/
minuo ꝑ vnũ m. Itẽ cõponit᷑ imminuo is
ſanguiminuo. is.i.ſanguinẽ minuere
Oinurrio ris.iui.n.q.i.minutim cãtare.⁊ ẽ

oĩm minutiſſimaꝝ auiculaꝝ.⁊ ðꝛ a minuo

In hec minurritio onis.i.cãtilena minutiſ
ſimaꝝ auiculuag“
Mirifico as.aui.a.p.i.miꝝ facere.⁊ ðꝛ a mi/
rus.a.ũ.⁊ facio cꝭ. Iñ miriſic.a.ũ.qͥ mira

fac.⁊ mirificẽs tꝭ.ĩ eodẽ ſeun.
Oiroꝛ arꝭ.at ſum..p.i.ꝓſpicere łlaudare
vl ꝓ miro hr̃e.Et ponit᷑ ſepeꝓ cuꝑe cũ ſuiſ

cõpoſitj qbuſdã.ſp ſuo ↄſequẽti añcedẽs.

Pꝛimitus em̃ miramur.poſtea mirata cu

miſeret tui.?⁊ me miſertũ eſttii
Oiſereſco ſcis.incho.de miſereo es.
Oiſeroꝛ arꝭ.atꝰ ſum.d.p.idẽ eſt qð miſereri
ſʒ miſereri ti coꝛdis ẽ.⁊ ſi ſubuenireñ poſ
ſumꝰ Sʒ miſerari ex oꝑe cõpꝛobat᷑ Et ðꝛ
ꝗ miſer vł miſereoꝛ.⁊ ↄſtruit᷑ cũ actõ.vt imi
ſero⸗ te.i.ſignũ ⁊ opꝰ mificoꝛdie tibi exhi/
beo. ſ.Mẽ
Qiſſo ſas.i.freqnt᷑ mittere.⁊ ẽ freq̃ntatiuũ
de mitto. A q̃ miſſito tas.are.frequẽ.i.fre/
quent᷑ mittere. Uñ Macrobiꝰ. Placẽtas
mutuo miſſitat. Itẽ inuenit᷑ miſſo as.aui.
i.miſſam canere.⁊ tũc deriuat᷑a miſſa.A
q̊ miſſito tas.i.frequent᷑ miſſam canere.
Qiteo tes.tui.n.s.i.eſſe vł fieri mitẽ. Jñ mi
teſco ſcis.incho.
Mitifico cas.a.p.i.mitẽ facio
Oitigo aſ.aui.i.mollire tꝑare hũiliare.⁊ vi
det᷑ vbũ ſimplex.qꝙãt ðꝛ mitigo q̃ſi mitem
gago.potiꝰvidet᷑ eẽ etymo.q; cõpoſitio. Et
cõponit᷑ demitigo as.i.demulcere ł ꝑcute
re.⁊ coꝛ.pe.Et pᷣt deriuari a mitis
Qitto tis.ſi.ſum.terę.a.t.i.intromittere Et
mittere.i.mãdare.Sʒ mittimꝰ res aiatas
Maãdam inaiatas.ſʒ hec ꝓpꝛietas ſepe cõ
funditur

Mittere ĩ poſſeſſionẽ eſt poſſeſſoꝛem ſacere

aut ĩ poſſeſſionẽ ducere vt rẽ cuſtodiat.
QOittere ĩ poſſeſſionẽ noĩe vetris.ẽ mittere

ipoſſeſſionẽ noĩe eiꝰ qͥ eſt ĩ vẽtre.vt cũ mmn
lier pᷣgnãs mittit᷑ in poſſeſſionẽ noĩe filij

filie heredis quẽ vel quã hʒ in vtero exma

WBante O
Mogeroꝛ rꝭ atꝰ ſũ.d.p.i.regere gubernare

⁊ ðꝛ ꝗa modꝰ.⁊ ↄſtruit᷑ cũ dtõ ⁊ actõ
Mogdico as.a.p.i.tẽperare.modificare.
Moditfico cas.id eſt tem ꝑare.alicuiꝰ modi
facere —RM
Moduloꝛ arꝭ.atꝰ ſũ.d.p.i.cãtare.dulcit᷑ me

Doolslui

oleolchl.
te

Ooliocs

Qulololi

bläcreenenn
ni De n

Nr noline
molereiten
Etmolerel

ni. Ui Ju

gcarceremo
ſonis. Dob
ane
donmirechn
fobaſtiſoſc
tio erice
re wdet1c
frumetam
Donco nee
ponroone
Mmoner

(ponitcome
uul ioreg.
Moreo, Ie⸗
WNC; O
Alpoſt nonere⸗

eOeiao

rdronm
QOonſrocseni
cſderĩ

Oulvclnonno⸗

YVYV Trövonit

Nror gris.

(tdra mos

norezgerere
litategliont

pünuns — lodias facere.⁊ ðꝛ a modulꝰ.i.catꝰ. Inue/ (ſeolärntee⸗
QOiſceo ces.cere.i.turbareↄfundere.ſib fun nit᷑ etiã modulo as.iĩ eodẽ ſenſnun/ en vn
dere. Et miſcere.i.potare.vinũ bibere.Et Moleſto as.are.a.p.i.moleſtũ ł moleſtiã ſa rbzinenit
eſt tractũ ĩde ꝙ antiqͥ miſcebaãt calida frigi cere.inetaeaear mifegen
dis.⁊ frigida calidis ĩ catlͦtcte WMWolioꝛ lirꝭ. lit? ſũ. d.q.i.cũ difficultate cona muulmonti
Oiſereoꝛ rerꝭ.miſert ſũ.d.s.i.ſuꝑ miſeriaz ri.⁊ ðꝛ ꝓpꝛie ð magnis rebus.⁊ ðꝛa moles üüilleemig
alicuiꝰↄdolere ⁊ cõpati.Et ↄſtruit᷑ cũ gt Ul moliri.i.machinari.ꝑare.ſabꝛicare.ex 1 tnm ;
⁊ dtõ qñq;.ſʒ raro cũ actõ ĩ eodẽ ſenſu.Et cogitare.diſponere.lłcũ diffcultate l inge morenninnen
hat pᷣteritũ. In miſeret ⁊ miſeret᷑ ipſonalia ꝓꝑ vnũl.Vn Qucan in.v. Heu q;tũ foꝛtu xdenncxylii
Vñ miſeret oſtruit cũ actõ ⁊ gto vt Miſe na humeris iam pondere feſſis. Amolitur iſigfgebe

Meroc.
Gönie
nürenirie
S
rdlckacn
nrthigc

Nrtiftinn
8re frgtilir
cobe Plce
nitmniſose
Dnnstgmiſt
miſamcanen
üenimiti Bin

co
rebülliaren,
mingoſi nun
oin
denulcarkan
maria mins
ntlinnominmet
Sminin'tszins
becprian gec⸗

poſſcſorenſacat
akogi
erins, iinm
irine r aini
ſoone noiefii
Bin aoerind

R

egere Cbenn
dotacd
Me.wodinct.
meare. dian

Sieredt ne⸗
dpian nnun
roel ic⸗
nclchi oli

cäüoffuinntan

66. zanos
m Anreubrnn,

Nit pnd;,
un Pofiin

arfeß

i finmn

ZeRe

è
=

4
D
4 2 2
. „* . M

Molleo les.lui.n.s.i.eſſe vł fieri mollẽ.⁊ ðꝛ
a mollio.lis.Et cõponit᷑ emolleo les.⁊ hic

molleſco ſcis.incho.⁊ emolleſco.ſ.ĩcho.
Remolleo les.i.iteꝝ mollere Et ide remol
leſco ſcis.Et ſcribunt᷑ ꝑ geminul.
Wollifico cas.caui.a.p.i.mollẽ facere

Mollio. lis.liui.litũ.a.q.i.tẽpare.mitigare

blãdire.eneruare.mollẽ reddere.Uñ Job

.

xxiij.Deꝰ molliuit coꝛ men

Molo lis. lui.n.t.caret ſupĩo.aut fac moltũ
vł molitũ.pe.coꝛ.i.qacuere.⁊ ꝓpꝛie ferrũ Et

molere.i.terere.ſic triticũ vł aliã annonaʒ
Et molere.i.ſubagitare ł coire.⁊ ſic ẽ acti/

uũ.VIn Judiẽ.xvj.ðꝛ. Samſonẽ clauſuʒ

in carcere molere fecer̃t.vbi dic męr in hi/
ſtoꝛijs. Molere fecer̃t q̃ſi oꝑe fᷣuili eũ affli
gẽteſ. Hebꝛei tũ dicũt ꝙ philiſtei fecer̃t eũ
doꝛmire cũ mulierib robuſtꝭ.vt ex eo ꝓlezʒ

robuſtã ſuſciperẽt.Et ẽ tracta h̊ ſignifica/

tio ex pᷣdicta.Qui eĩ coit q̃ſi molere ⁊ tere/
re videt᷑.⁊ coꝛr.mo.ſʒ moles pð. Uñ.Que
frumẽta molit mola moles nibi põdus
Moneo.nes.nui.tũ.a &i.ſollicitare.Et cõ/⸗/

ponit᷑ admoneo nes.net. Monet qͥ pcipit

Admonet qᷣcqᷣ acciderat memoꝛie reduc
Itẽ monemꝰfutura.admonemꝰ pñtia Itẽ

cõponif᷑ cõmoneo es.i.ſi monere. Mone

mus miĩioꝛes. Cõmonemꝰ pares. Rogamꝰ
maioꝛes. Itẽ cõponit᷑ Pꝛemoneo es. Re/
moneo es. Submoneo es.i.latent᷑ vł paꝝ
vel poſt monere.Et coꝛ.hãc ſyllabam mo.
Vnde Ouidiꝰ de arte.Diſce bonas artes.
moneo romana iuuẽtus MM
Monſtro.as.ani.a.p.i.oñdere.Et cõponit᷑
cũ de ⁊ öÿG.
Moꝛdeo eſ.momoꝛdi.moꝛſũ.a.pᷣ.i.dẽtibo le
dere.Et cõponit᷑ cũ cõ.de.eę.in.pᷣ.re.?⁊ p.

WMoꝛigeroꝛ.aris.atꝰ ſũ.d.p.i.moꝛes bonos

gerere. ⁊ ð-a mos ⁊ gero.rꝭ.Et moꝛigera/
ri.i.moꝛeʒ gerere.obedire.ſubijcere.facere
volũtatẽ alicuiꝰ Ille enĩ gerit moꝛẽ alicꝰqͥ

fac volũtatẽ eꝰ. In moꝛiger.a.ũ.i.obediẽs
Moꝛioꝛ.erꝭ.vł moꝛioꝛ.rirꝭ.ſᷣm tertiã ⁊ q̃rtã

ↄiugatõʒ ĩuenit᷑ fere vbiq;.⁊ caret ſupĩio
deberz tñ facere moꝛtuũ moꝛtuu qð exigit
moꝛtu.łᷣ moꝛitũ.tu.qð exigit moꝛiturꝰ.ra.
rũ.i.legẽ carnis ſoluere ł obire.⁊ ðꝛ a moꝛſ
tis. ⁊ coꝛ.mo. Sʒ mos moꝝꝭ ꝓp. Uñ.Eſt in
amoꝛe moꝛi venerꝭ ſe ſubdere moꝛi

re. detinere vł ipediri.tardari. detineri Po
nit᷑tũ qũq; abſolute p ↄſiſtere łhmoꝛã face/
re.Et cõponit᷑ Cõmoꝛoꝛ.arꝭ. Demoꝛoꝛ.rꝭ

rat᷑ amoꝛ:

Moꝛſito. as.aui.i.frequet moꝛdere.⁊ coꝛ.ſi.

Moꝛſo. as.freq̃n. öð moꝛdeo es. A qͥ moꝛſito
as.aliud frequẽ. Inuenit᷑ etiã ĩ eodẽ ſenſu

moꝛſico as Et a moꝛſo as.ðꝛ h̊ ⁊ H moꝛſati

lis.⁊ G̊ le.i.ad moꝛdendũ habilis.

Moꝛtifico aſ.aui.a.p.i.occidere.⁊ ðꝛ a moꝛl

vel potiꝰ a moꝛtuꝰ ⁊ facio.⁊ coꝛ.pe.

oto as i freaueter monere a rdu. mo.

Moueo ues.moui.motũ.n.s.i.voluere.cu/⸗
rare.ↄtractare.Et coꝛ.mo.in pñti.ſʒ ĩ pᷣte/

rito ⁊ ſupĩo eã ꝓpduẽ. Uñ Pꝛoſper Sʒ qð

leſerũt dulcia amara mouẽet

Qugillo las.n.p.i.clamare.onagroꝝ eſt
Qugio gis.giui.itũ.n.q.i.boare.ſtridere.⁊
eſt boũ.⁊ ꝓdu.mu.

Oulceo ces.mulſi.mulſũ.a.s.i.lenire.miti/

gare.delectare vl blãdiri
Mulcto.as.a.p.i.mulcere.lenire.mitigare.
blãdis vᷣbis ſeducere.curuare.vexare.łvᷣ/
berare. litigare.vł pugnis ſiue calcibꝰ tũde
re.⁊ ðꝛ a mulceo ces.

QOulgeo es. ſi. ſũ. a. S.i.lac ðᷣ vbere extrahere
Oulto as.ani.a.p.i.vᷣberare punire dãnaꝛe

⁊ ꝓpꝛie ꝓ pecunia.⁊ aliqñ põit᷑ p abbꝛeuia/
re.⁊ ðꝛ a multꝰ.a.ũ. Iñ h̊ młta te.i.vidicta
ena
ũdo.as.a.p.i.purificare vł puꝝ facere.et
cõponit᷑ emũdo as.i.valde mũdare.
Qunero as.a.p.i.donare.munꝰalicui dare
ꝓ aliq̃ ſᷣuitio.vł ꝓ aliq̃ re.Et cõponit᷑. Re/
munero. as. ⁊ pð. mu. Unñ Homerꝰ.Et pꝰ
aiacẽexaurato munerat enſe.

Muũgo.g.xi.ctũ.a.t.i purgare ⁊ ſoꝛdes au/

ferre.Et ꝓpꝛie ẽ mucũ ð naſo extrabere?⁊ ꝓ
ijcere.⁊ qð remanet ð cõbuſtiõe cãdele au

ferre.⁊ ſepe põit᷑ p deciꝑe ł decipiẽdo aufeꝛ

Ounitico.aſ.are.a.p. re aliqͥd hexpoliare
i. muneribo honoꝛare.mũera alicui facere
MDunio nis.niui.nitũ.a.q.i.firmare vallaꝛe

defenſaculũ facere.⁊ pðᷣ.mu.UIñ Eſopus

Vñ perire q̃as hoſtẽ munire caueto
Ourmuro aſ.n.p.i.cũ ſilẽtio loqͥ ⁊ ðꝛ a mu?ꝛ

mur.⁊ coꝛ. mu.

.

Wnro. as. a. p. i.muro oꝛnare. muꝝ facere.

2 .

*

Inñ h̊ muratoꝛ. oꝛꝭ.i.faciẽs mu?··

Immoꝛoꝛ.arꝭ.i.intꝰ moꝛari vł valde mo
rari. Remoꝛoꝛ.aris.i.iteꝝ moꝛari.Et ſunt
v̈e eiuſdẽ ſignificatõis cũ moꝛoꝛ.⁊ coꝛtmo
Vnñ Quið.de arte.Errat ⁊ ĩ nulla ꝑte mo

3 ante W

Qucido das.daui. a.p.i.mucidũ facere

pulatoꝛ.i.Oeceptorrr ——= een e chiſupunn
Muſſito tas.taui.i.frequent᷑ muſſane Ancio cis. ciui. dicebat antiq. 3 oſ n
Ouſſo ſas.ſaui.a.p.i.dubitare Et muſſare nos dicimꝰ Nanciſcoꝛ.ſcerꝭ. nac⸗ un eſſal⸗
ii.ſilẽtio murmurare.Un Muſſat qͥ dubi *¾ ſum. d. t. i. acqrere. adipiſci. iuenire ſunn o qu
tat. muſſat ꝗᷓ murmuratidé. Itẽ iuenitur Uñ.ij. Dach. xiiij. . Tꝑs autẽ opoꝛtu ſintche
muſo ſas.i.ſcio.⁊ tũc ſcribit᷑ xꝑ vnũ s. mnuũ demẽtie ſue nac· ” inuftuc
Outeo tes.n.s.i.eſſe vł fieri mutum.tacere ¶ario narꝭ.nariui.a.q.i.ſubſannare.nares ran ne
Iñ muteſco ſcis.incho.⁊ ꝓdu.mu. UVnde fricare.⁊ ðꝛ a naris. M o⸗ icaus
Macer de cepis. Juuabit illos ſubitꝰ s Marrito tas.i.frequẽter nanro H aene
facit obmuteſcere moꝛp. aarro as. qui. a. p. 1. dicre Mnamn
Mutilo. las.a.p.i.minuere.vellere.trũcare aſcoꝛ.ſceris.nat ſum.d.t.i.ð vtero exire. nrn .
vt hoĩs caput vł aliud mebꝝ amputare v decidere Et ſiſt paſſionẽ ab alio illatã.i. p ſenn e
ꝑtẽ arbo auferre vł boũ coꝛnuꝗ detrũca uenientẽ ex paſſiõe pᷣcedẽte circa aliud ſup Ulin nſi⸗
re.⁊ coꝛ.pe.Un Ouidide arte. Turpe pe poſitũ.i.circa matrrrrte. M 4 noin en
cus mutilũ.turpis ſine gramine epus. ato tas.taui.n.p.i.frequẽter no vel meex ſeocen
Outio tis.tiui.n.q/i.murmurare.ad modũ gꝗqqua leuo.⁊ ð a no.nas.nrnnrec. onirllt
mutoꝝ velle loqͥ ⁊ nõ audere Et eſt pꝛinz Naucitacio.cj.n.t.i.paꝝ vł nihil appᷣciari ihiſti
mutoꝝ vł loq nõ audẽtiũ.Et ðꝛ a mut ta aucipẽdo dis.n.t.i.vilipéido.
tũ.⁊ ꝓduẽ.mu.lñ Eſopꝰ. Supplicat ille Naufragoꝛ arꝭ d.p.i.pꝑiclitari.pati fractõʒ Qhiac
nimis mutitq; timoꝛe ſilẽdo.Et mutio iue nauis. Inuenit᷑ etiã naufrago as.ĩ eodem ſplonga
nit p mutere.ſʒ ran. ſenſu. Un. Haufragiũ faciés naufragat il iuhli Etc
Muto tas.taui.a.p.i.mouere.vł in aliuʒ ſta la fiaes VYVYVedeſtwer
tũ vᷣtere.vł ad aliũ locũ ducere vł id qð ha Mauigo gas.gaui.a.p.i.nauẽ agere.⁊ coꝛf. ſiilfmocan
bem dare p eo qð nõ habemus.vt cũ da/ ni.UVñn Uirgiliꝰ eney.v. Nauigat Eneas l nlhii
mus denarios ꝓ vino. mutamꝰ denarios ſiculas defert ad oꝛas rn ahl
vino ⁊ nõ vinũ.Et ꝓð.mu.Uñ Oꝛatiꝰ in ¶ (lauſeo as.n.p.i.vomere.⁊ ꝓprie ĩ mari vłi ſumno
epi.Collũ nõ animũ mutãt qͥ trans mare naui.⁊ ad vomitũ ꝓuocari.⁊ volũtatẽ vo/ ianan, e⸗
curruntt msécdi hfe ſine effectu. pꝛie ĩ naui. Unde ſſelgeicva.
Outuo as.are.a.p.⁊ mutuoꝛ.arꝭ.d.p.diffe Oꝛatiiĩ epi. Nauſeat ⁊ locuples quẽ ducit ululfihlitn
runt. qꝛ mutuo as. dãtis eſt.qſi mutuo da pma triremis. Itẽ nauſeo ponit ꝓ faſtidi/ mncholter
re.vt Outuo tibi denarios.i.mutuo do re.vt Iſte nauſeat ſuꝑ hac re.i.faſtid́it care örie
tibi. Sʒ mutuoꝛ recipiẽtis ẽ.quaſi mutuo Nauo.as.a.p.i.cõpellere.foꝛtit᷑ exeqͥ.vł ope fntianüttug
accipio a te.vt Outuoꝛ denarios a te ñn ramdare M erſtinede
illud. mutuabit᷑ pctõꝛ ⁊ nõ ſoluet.Et Exro ante G mmnimcr
di. xij. ðꝛ. Pꝛecepit dñs filijs ſrael vt mu/ E ——— iſor infenn
tuarent᷑ vaſa a vicinis ſuis.⁊ ſpoliarẽt egg Meco cas.caui.vł necui necatũ vel nectum umelnigtri⸗
ptum. Quilibet & caueat abuti iſtis vᷣbis. a.p.i.occidere. SDʒ necaui ferro ꝑimi.Ne Iuncnitcnäinn
Unñ. Mutuo vult dantẽ ſʒ mutuoꝛ acci/ cui alia vi. Uñ Necat ferro.ſʒ nectuſ alia aonnd⸗ſiſe
pientẽ. Itẽ mutuo credẽtis eſt. ſʒ mutuoꝛ vi ꝑempt.Et coꝛ.ne. Uñũ.A neco dic aui (or Nanmne
accipiẽtis. Itẽ mutuo mutuas etiã differt ferro.necui reliq̃ vi. Et Thobias. Hãcaf urcotno.

a cõmodo das.vł accõmodo das.quia cõ
modamꝰ vl accõmodamꝰ res illas q̃ eedẽ
in eſſentia debẽt reddi.ſ.que nõ tranſeũt ĩ
poſſeſſionẽ recipiẽtis.vt equꝰ.mãtellum.⁊
mõi. Sʒ mutuamꝰ illas res q̃ trãſeũt in

flige fauet. huic famulare nceet. ndeslline
Necto.ctis.nexi vł.nexui nexũ.a.t.i.ligare. (oſci pullime
adiũgere vł inſerere vl nodare.qð etiã fa⸗/ iaponſnoccn

ceret nectũ.niſi eſſet differetia hꝰ vbi neo. iſcneircgol
cas.necui nectũ. Iñ h̊ nexio oniſ.Et cõpo tſninſi,

poſieſſionẽ recipiẽtiſ.vt denarios.vt accõ nit᷑ Cõnecto ctꝭ. Innecto. Dubnecto . Nafcgor L
modo vel cõmodo tibi equũ.id eſt.nõ ꝓpꝛie egligo gʒ.xi.ctũ.a.t.i. tẽnere.derelindqre goigtni o.
tatem ſed ad cõmodũ ⁊ vtilitatem.⁊ ſimili qᷓſi nõ legere vel qſi nõ eligre. Uigrogt uung
ter vſum eius quẽ ego habeo tibido.id eſt dego.as.aui.a.p.i.qð obijcit᷑ñ ↄcedere vl Paienene⸗
ad equitandum.non vt ſit tuus.Ded mu noõ eſſe veꝝ.ↄtẽderedicere.Nego ↄponit᷑ lktien Arrn
tuo denarios nibi.id eſt,. cuʒ ſint mei diĩdo abnego aſ. venego: as.i. vals negaꝛet con eagzi ung
fiunccui. id nee. CIn. Infic intinges qͥ denegat inſiciat. Z

dirn

nſeen, o e

icd inne
S Npozty

banmmenun

no⸗

baloilatii
ncaglingſ

rnovmeer
.
nhüaphin
dd.
nan panftacß
mngonsichen
ciss muingrl

Vngert cej.

Tunigt Gns

preinmmi
it wlütnti

cinuui, Cte
ples uel
vonit pfiſti/
ſeifütidqac
itcdNe

4

Nccami Ntedin

Cniſnohim/
ſmnoßhlecnii
4

Di Zonen
Trdis

garenan.

tvnn dci

„
miminilet.

ONegocioꝛ an at ſum. .p.i.mercanri
IlQenioꝛ arꝭ.atꝰ ſum.d.p.i.vana loqͥ vł cãti/

lenã ſuꝑ moꝛtuũ facere vel lamẽetari

ctionẽ filũ a colo trahere.et ↄpõit᷑ ꝑneo es

Nequeo.qᷣs.qui.qtũ.pe.coꝛ.i.nõ queo.i.noõ
poſſum. ? cõponit᷑a nõ ⁊ queo. Et nota ꝙ
ei tria ba n cũñ nõ.ſ.neqᷣo.neſcio.
nolo. ⁊ coꝛ.ne. ¶Iñ Eſopꝰ.Tpe deleri gra
firma nequit. Deien B

Teqto tas.n. p.? neqᷣtoꝛ.arꝭ.d.p.i.nequã eẽ

vel potiꝰ neqter agre.
Neruo as.a.p.i.neruisↄiũgere vel neruos
alicui dare.Et cõponit᷑ deneruo.as.i.diſ/
ſoluere. debilitare vel valde neruare.
Neſcio ſcis.ſciui.ſcitũ.q̃i ñ ſcire.i.ignoꝛare
Nexo.xis.xui.xũ.i.nectere.ſed nexo.as.xui.
Nihilo as.a.p.i.in nihilũ redigere.⁊ dicit᷑
nihilũ. Et cõponit᷑ adnihilo as.are.i.ãnul
lare. deſtruere.ad nihilũ redigee
Ldihilifacio.cis.⁊ nihilipẽdo.dis.in eodem
ſenſu.i.vilipẽdere.vlł nulliꝰpᷣcij extimare.
ycito as.a.p.i.vigilo ł palpebꝛas moueo
In annvcito tas.ꝑ cõpoſitions
Ryvctitoꝛ. ari.fre.a nyctoꝛ.arꝭ. Inuenit eti/
am iĩ neu.ge.ĩ eodẽ ſenſu.nycto as.⁊ nycti/
to.tas.i.frequẽt᷑ nocte vigilare
LRycto.ctis.ctere.⁊ nyctio.tis.tiui.ctitũ.n.
q.i.glatire.qð ꝓpꝛie canũ eſt qñ beſtiaꝝ ve
ſtigia inſequũt᷑ ⁊ acute ganniut. Vn Ceci
lius de qda cane dic. Gñ nyctit olet
Ryctoꝛ.ar.i.nocte vigilare.⁊ ðꝛa nyctos.
qð ẽ nox. Iñ nyctanr adueri.vigilant.⁊ R

nyctamẽ inis.i.vigilamc.⁊ H nvctar.tus.

Inuenit etia in neu. ge. iĩ eodẽ ſenſu
ycto tas. Nycto vł nyctoꝛ cõponit᷑anny
toꝛ. ar;. v annvcto. as. Innyctoꝛ. arꝭ. vel
Lideo des.dui.n.s.i.ſplẽdere.⁊ ẽ tractuʒ a
nido.ſ.cũ pulli matri aduenieti cũ qdã ala
rũ applauſu occurrũt.⁊ tũc eſt ꝓpꝛie nidere

Itẽ nidere ẽ redolere.⁊ ꝓpꝛie ðꝛ ð carne aſ/

ſata. vl dũ aſſat᷑.⁊ ꝓ.ni.

Nidifico cas.pe.coꝛ.i.nidũ facere

igro.as.a.p.i.nigꝝ facere.Et cõponit᷑de

nigro.aſ. Enigro. as. i valde nigrare. vl ni
gredinẽ auferre.⁊ ꝓdu.ni.poſitõe.ſʒ natu/
greſco.ſcis.⁊ denigreſco.ſcis.ĩcho.Etcoꝛ.

ralit᷑ eã coꝛ.Eta nigro.as.deſcẽdit nigreo

ni. naturalit. Unñ in auroꝛa. Actio ſi mala

ſit omne nigreſcit ox
Lingo gis. xi i niuẽ mittere.·cẽ bu excep/

Niteo. tcs. tui.n. i. ſpledere. lucere. cadere
2 2 niteo qfi niuẽteneo.? ẽ etymo: Iñ ni ⸗/
teſco. ſcis. Et niteo caret ſupio. ⁊ coꝛ.ni. vñ
BGreciſmꝰ. Gema nitet. ſidꝰ fulget. cãdela/
itoꝛ.terꝭ niſus vł nix ſũ.d.t.i.laboꝛare.q

di. conari. ⁊ parere.Nã ĩ partu maximꝰ la/

boꝛ ? conar eit. hꝛie p parere fac nitul. ⁊
ꝓd. ni. Uñ Onidi de ſine titulo. Nlitimur
in vetidũ ſꝑ cupimuſq; negata.⁊ facit ſupi

nũ tã in bim q; in xũ. ᷣm vtrãq; ſignificatõ

„

nem. licet p parere frequentiꝰ xũ. Et nito⸗
bʒ qnq; ꝑticipia.ſ.nitẽs niſus nixus niſurꝰ

nixurus

niuaſco ſcis.inchbdoo.

—

Do nas naui natũ.n. p.i.natare.⁊ cõponit᷑.

Anno. as. Inne .as. i. int? nare. Traſno
Ldobilito.aſ.i.nobilẽ facere.honeſtare ⁊ no
bilitare.i.moꝛe nobiliũ ſe hr̃e. nobiles imi
tari. ⁊ ö: a nobiliſ. Et cõponit᷑ denobilito.
as.i. valde nobilitare.vl de ſit puatiuũ ſᷣm
vtrãq; ſignificatõʒ ſui ſimplic. Denobili⸗

tare.i. deoꝛſuz a nobilitate ſtatuere.ſ.vitu/

. „
2

perare. dehoneſtare denobilitare. dege/

nerare. nõ moꝛe nobiliũ ſe hr̃e Nobilito ĩi
bma ſignificatõe cũ ſuis cõpoſitꝭ ẽ actiuuʒ
In ſcdᷣa ẽ neutꝝ.⁊ coꝛ.li. Uñ Eſ opꝰ. No/
bilitat viles frons generoſa dapes
Noceo ces.cui.citũ.n.s.i.offendere. Iñ no
cuus.a.ũ.⁊ nociuꝰ.a.ũ.i.nocẽs vl cui noce
tur. Noceo cõponit᷑ ꝑnoceo es.i. valde vel
pfecte noceo.⁊ coꝛ.no. Uñ Pꝛoſper. Uel/
le mag facin q; tolerare nocet.Et h̊ vᷣbuʒ
noceo olimoſtruebat᷑ cũ actõ.qð adhuc in
maltꝭ loc iuenit᷑. ñ Mar. vlt. Di moꝛ⸗
tifet qͥd biberint nõ eos nocebhit
Nocto.as.aui.q.p.i.nocte vigilare.⁊ cõpo/⸗
nitur Pernoctosss.
Nodo das.daui.a.p.i.ligare.⁊ ꝓdu.no.
Nolo nõuis nõuult nolui nolite nolle.i.nõ
velle. 2 ð2 a nõ ⁊ volo.Et differt nolle⁊ nõ
velle.qꝛ nolo ĩpoꝛtat pᷣciſe reſiſtẽtiã.ꝰtem

ptũ ⁊ oimodã ↄdictionẽ vł repudiatõeʒ.?

nõ ſolũ abſentiã volũtatꝭ. Dʒ nõ volo tm̃

aliqualẽ ⁊ nõ oĩmodã ĩpoꝛtat ↄtradictiõʒ

4

.

———

vt no. Jo an. ð off dele.c. pꝛudẽtiã.5. ſexto
ſuꝑ vᷣ. nõ velit.et ĩ imꝑatiuo hʒ noli nolite.

re. In noĩatꝰ.a.ũ.i.valde opinat ⁊ noĩatꝰ
⁊ noiate ti.ſime.aduer.

Noſcito.tas.i.frequent᷑ noſcere

Noſco cis.noui.notũ.a.t.i.ĩtelligere vel co

Haſahi Et nota ꝙ noui nouiſti ſᷣm ali/

eſt ᷣbũ defectiuũ aliud a noſco.Et ſi h

ꝙ noui detfectiuũ hʒ vim qñq; pñtꝭ qñq; pᷣ

teriti. Uñ. Bis duo ſũt odi noui cepi me/

miniq;. Que retinẽt ſenſũ pñtꝭ pᷣteritiq;

pᷣmã.⁊ cõponit᷑ innoteo.tes.tui.⁊ hinc no/

teſco.ſcis.⁊ innoteſco.ſ.incho.
Notifico.as.aui.a.p.i.notũ facre

ſcis.⁊ coꝛ.pmã. licet ſupinũ a q̊ deriuat᷑ eã
ꝓducat.vñn. Hoc ĩ amoꝛe noto ꝙ eo careo

mihi noto. Noto tas.pᷣt etiã deriuaria no

ta.te.tẽ notare ẽ notas facere.not deſigre.

Iltẽ a noto.i.repᷣhendo.notoꝛiꝰa.ũ.qddʒ
notari vł repᷣhẽdi.⁊ B ⁊ B notabil.⁊ hoc le.

Mnorgbiitadnc. Sèðä
douercoꝛ.arꝭ.at ſũ.d.p.i.moꝛe nouerce ſe
pfe.ſeuiciã nouerce exerce
NLouo.aſ.q.p.i.nouũ facio.⁊ ðꝛ a nouꝰ.⁊ cõ

ponit᷑ Annouo as. Innouo.ꝗs. Renouo.

uas. ? coꝛ.no. Uñ. Pꝛoficit h nunq cui ſp

Raoante B
Nubilo. as.are.a.p.i.obſcurare.ſpiſſum fa

cere.⁊ cõponit cũ ad.cõ.de.in.xQe.
NLubo bis.pſi.ptũ.olim erat actiuũ ꝓ mari

tare. Uñ ĩ euãgelio.Neq; nubẽt neq; nu/
bent᷑. Math. xxij. Sʒ mõ ẽ neutrũpaſſiuũ
pꝛie ꝑtinet ad mulieres.vt Nubo tibi.i.

maritoꝛ tibi.vł ducoꝛ a te ĩ nuptã. Itẽ nu/

bere.i. tegere Et ab hac ſignificatõe tracta
eſt pma ſignificatio.qꝛ tũc cũ femie nubũt

pmũ capita eaꝝ tegũt᷑. Nubo ſᷣm ꝙ ptinet

ad mulieres ẽ neutꝝ.ſʒ p Ereractiuller

ꝓdu.nu UIn Ouidiꝰ ĩ epi.
e nubere nube ar
Lucleo as.a.p.i.claudere łltegere.⁊ ðꝛ ¶a uu

. .

cleus.Et cõponit᷑ enucleo.as.
Nudo. as.are.a. p.i.expoliare. detegere.ma
nifeſtare. ? ö; a nudꝰ.⁊ ꝓdu.nu. CUn Oni/
di de ſine titulo diẽ. Nõ mihi decepte nu/

dant tua facta tabelle

Llomino as.aui.a.p.i.noĩe vocare.appella /

veꝝ ẽ nõ poterit ibi eſſe alia diſcretio.niſi

ro. Hücio de lõginq̊ Denũcio ĩ pñti. Enũ

Nugoꝛ. arꝭ.at ſũ.d.p.i.nugas facere vł di

cere.vl freqnt ⁊ inutilit᷑idẽ dieere. Iñ bic
nugatoꝛ. oꝛ.⁊ H nugatio.onis.⁊ nugatoꝛi
A.i.⁊/ ꝓp.nu.Et cõponit᷑ cũ ad cõ p ⁊ re

Nullo. as. are.a. p.i. adnihilare. ⁊ cõponif᷑.

vt annullo.as.i.debilitare.adnihilare

latꝰ.a.ũ.i.numella ligat

Numero.aſ.aui.a.p.ẽ vnitates płes pfuſaſ

in vnũ colligere 2 carale. ji H numera
toꝛ. oꝶ. ⁊ H ⁊ B numerabilł ⁊ ; le. Jñ nume
rabilitaduer.⁊ coꝛ me.

— „

eenner cemn unn preri. 0 cio as.aui.a.p.i.itimare vlł notificare.⁊

cõponit᷑ denũcio.as.i.valde nũciare vł p/⸗
hibere. Annũcio.as. Sʒ annüũcio de futu

— „ — — „

cio.as. Pꝛenũcio.as. Pꝛonũcio as. Renũ

Noto tas.qre.i.frequent noſcere vł deſiẽre
demöſtrare ſigre brepᷣhẽdere.⁊ ðᷣꝛ a noſco.

1

cio as.i.iteꝝ nũciare vł renuere.Et cõpõit᷑

Abꝛenũcio as. Subnũcio.as.i.latent᷑ vel

poſt vel paꝝ nüciare

uũcupo as.a.p.i.palã noĩare vł vocare et

.

mine capio.⁊ ẽ etymo. Iñ h nũcupatoꝛ. rj.

. . „ .*

nücupatri/· è”ÿMU
Nuidino.as.i.vẽdere ł emere vł mercari

Nuo.is.nui nutũ.n.t.i.annuere.ↄſentire.p

mittere.vł nutü facere

luto. as.are.i.freqnt nuere.ſigre ſic faẽqͥs
qñ cũ digit loquit᷑.⁊ ðꝛ a nuo.is.Et cõpo

nitannuto. as. Itẽ nutare.i.dubitare.va/
cillare.tremere.moueri vel incipe cadere.

Inñ nutabũd.a.n. ⁊ p. nu. CIñ Lucanus.
Felix qͥ potuit mũdi nutãte ruina.Quo ia
ceat iã ſcire l ooo
Nutrico as.i.nutrire.⁊ ðꝛ a nutrio.is. Vlel
nutrico.i.appareo nutrire.ſic albico.i.apa
reo albere.Et nutricoꝛ iuenit᷑. Uñ Cicero
Nutricat᷑ 2otinet/ ꝓ nutricat.⁊ pᷣt dici vbũ
apparitiuũ. Itẽ Chꝛyv.ĩ omelł.ſcti ſtepha/

ni dic.ꝙ eccłia ⁊ ĩ baptiſmo ad ſe veniẽtes
enerat ⁊ in ᷣmone nutricat

* 7 7 „9

utrio tris. triui.a. q.qᷓſi nutu erudire.⁊

a nutꝰ. Nutrio cõponi?t᷑ Enutrio.tris.i.ex/

tra vl valde nutrio.⁊ coꝛ.nu.naturalit᷑ In
ee Claudianꝰ. Sepe nutrit ducitq; manure
iq̃ voles ap/ H

fouetq; leonem

Baugio dis.a.q.i.male andire.vł
3. vl q̃ſi de mẽte deducere.⁊ ðᷣꝛ ab
ob ⁊ audio dis. Inuenit᷑ etiaʒ pꝛo

obedio. ſʒ raro.⁊ ex eiſdẽ cõponit᷑ obedio.

Obceco.cas.pe ꝓ.a.p.i.valde cecone

ↄfirmare.⁊ ðꝛ a nomẽ Etðꝛ nücupo qᷓino

Cſeniiabo

cccllceſn
Obonc,

boreotuel
fobn

Obanodiſ

Ayndichan
dire. Jnob
gednert
agn
Vholiſc⸗
1he⸗

Ubcwelibdb

jrrobireick
frientane

Pbirecictin
Mricbeeſtbe
Fobireouen
(cblreͤſloden
tegie1

ſn oledario

morobtl

Oberogs i
lua tu tũla
l Oberute
binneeſeptien
gerearciat
Gbiewas iff⸗
bicoclen.

eWu rrdb
lithebiemoor

Cungdasn⸗

IIlaliiztil

gunesai

(nesana
cge del

Hobelegoas

oldodesſiſi,
Plergliodimoi
ibobtice
4 Mlinosh⸗
ſedemnolirico
ihtbobe lino

innig nilia

W
ncsd Fotl

nmniſtein

din
lr
onis ne⸗
nanul
ont Ninmn

innngane
Ir. JFühnnnn
L:le i

feyk onfen
nnügode in
Dnücioas. Ran
muere Etcihi
GOas.dert
wigreye
Döenüanin
Jübrüaper,

moe morn

unuere oſanmn )

r ſcreſchi
nuo.8 Etcinr
ioubinre. h
lince woen.
Ui Ucanus.
eruin Ondlan

Aundiois Id
Rialbicoian
neni Uiimn
nien ötdifti
jonmckici fan
no 0lemin
men
Enmung ,,
indgnanun
glnkuin
. dolnege t)⸗

Obelo las.a.p.i.ſagittare ł ſagitta pcutere
vl tali ᷣgula denotare.oſi ignare. reſtituere

232 ab obel?ꝰ
Obeo obis obiui.n.q.pla ſigt Nã obire.i.õ

ire. ⁊ obire.i.circũire.⁊ obire.i.ꝑficere ⁊ ob
ire.i.freq̃ntare. Itẽ obire.i.moꝛi.ſʒ differt

Obire ei eſt i itinere. Woꝛi vbicũq;. Itez

„ —, 3,

moꝛi cõe eſt beſtijs ⁊ hoiba ⁊ bonis ⁊ mał.

ſiʒ obire ↄuenit tm̃ hoĩbo ⁊ tm̃ bonis Eſt eĩ

obir e q̃ſi obuiã ire. Boni g̊ obeũt.i.ĩ diſſo
lutõe aie ⁊ coꝛꝑis obuiã eũt xpᷣo ĩ aera Uñ
in kaledario iuenit᷑ Obitꝰ bti Martini. et O

„ 145 .

õ moꝛs bti Dartin
Obero as.i.pᷣcio.ſ.ere ↄducere. Iñ obera⸗

tus.ta.tũ.i.ere ↄductꝰ. Unñ ĩ vita ſcti mar/⸗
tini. O beratos hʒ meos ſcriptoꝛes ꝑ qͥs ti
bi mee ĩeptie publicãt᷑. Et oberare ẽ vndi/
qꝙ; ere circũdare

——

Obiecto.as.i.freq̃nt᷑ obijcere.ab obijcio.qꝭ

Obijcio.G..ieci.ctũ.a.t.i.opponere.impꝛo/
perare.⁊ ð ab ob ⁊ iacio.q. Jñ obiect.ta
tũ. ⁊ obiectio onis.
Obiurgo.as.n.p.⁊ obiurgoꝛ.arꝭ.d.p.in eo

Zan chſu aliquẽ vel ſoꝛtit᷑ iurgare.

blecto.as.a.p.i.delectare

Oblego. as. aui. a. p. i. legare vl ꝑ ↄtrariũ

vel ↄdicere.vel ðᷣ leges venire ł dicere.⁊ ðꝛ

ab ob ⁊ lego.as.⁊ ꝓdu.le.

Obligo.as.aui.a.p.i.impignerare.q̃ſi ob.i.

ꝓpter aliqd impignerare dare vł nectere.et
ꝛ ab ob ⁊ ligo.as.⁊ coꝛ.ii.

Oblimo as.a.p.i.limpidare.polire vł dete

rere. demoliri. coꝛꝛodere yl limo cooꝑire.
⁊2 ab ob ⁊ limo as.⁊ ꝓ.li. Uñ Luca.Pe

ne gener craſſis oblimat echinades vndiſ
Oblinio nis.niui.a.q.i.placare.lenẽ vł dul
cẽ facere.⁊ ðꝛ ab ob ⁊ linio.is. U obliniꝛe
i inugere. Iñ oblinitꝰ. a. i. i. linit? ſiue in/
uncx Oretiã oblinit.i.placatꝰ.lenis factꝰ
Oblino.nis.leui.litũ.a.t.i.inficere.deturpa
xe.qð vulgo ðꝛ empegazarer.
Obliquo as.aui.a.p.i.trãſuerſum facere vł
nõ rectũ ſiueñ equũ facere.⁊ ðꝛ ab ob ⁊ liq̃̊

———— YÿZ . —
4 P
8
¹
.

Obddo dis.didi.tũ.n.t.i.opponere.claudere
occulere.ſuppõere ⁊ↄculcare.iñ obdit a.ũ
Obduco..xi.ctũ.a.t.i.ddicere delere obu
bꝛare obuelare ſᷣm Papᷣ.⁊ ðꝛ ab ob ⁊ duco
G.. Iñ obductꝰ a.ũ.i.ſecretũ ł obuelatũ vł
Obedio diſ.diui.n.qi.circũaudio oꝑtũ Obl
vb vndiq; audio. Qui eĩ obedit parat? au
Dire. Iñ obediẽs.tꝑjꝭ.o.g. ⁊ obedient᷑ tius.ſi
me. aduer.⁊ h̊ obedietia tttſie.

as. Iñ obliquꝰ. a. ũ.i.nõ rectũ.õriũ curuũ
VUnñ diẽ Pap̃. Obliquat trãſuerſum facit
Obliq:i.nõ directa.õria.curua.⁊ p.li. Po
teſt etiã obliq̃ cõponi ex ob ⁊ liq̊.as.⁊ tũc ẽ
obliqre ob vel liquare.⁊ coꝛ.li.

Oblittero.as.a.p.i.delere.obliuioni trade
Obliuiſcoꝛ.ſcerꝭ.oblitꝰ ſũ.d.t.i.memoꝛiam
alicui rei amittere.⁊? ↄſtruit᷑ cũ gtõ ⁊ actõ
vt obliuiſcoꝛ tui vł te. Iñ ̊ obliuio.onis.

et inde obliuioſus.a.ũ.i.obliuione plenuſ

Obnitoꝛ.ter:.d.t.i.obſiſtere. obluctari. di
cere vł renuere. Ubłobniti.i.circũq̃q; niti

Ad obſeęguumͤ
bꝛadio as.n.p.i.circũcirca vł j ſplẽdere.
Obꝛepo.pis.n.t.i.vndiq; vł õ repere.vlł q̃ſi
latent᷑ ſubintrare.lxj.diſ.nullꝰ inuit.et ðꝛ
Ab ob ? repo is.
Obꝛuo is.a.t.i.ſternere.⁊ ðꝛ ab ob ⁊ rus.
bſcuro.ras.raui.a.p.i.facere obſcuꝝ.⁊ ðꝛ

Abob ? curarez.
Obſecũdo as.n.p.i.obedire.obtpare
Obſero.ris.obſeui obſitũ.n.it.i.q vł vndiq
ſemĩare vłplãtare vl tegere. Uñ Lucanꝰ.
Obſita funera celat᷑ purpura lana Sʒ ob
ſero. ris.rui.obſtũ.a.t.i.q ſerere.) mittere.

Obſeruo.as.are.a.p.ĩuenit᷑ ĩ duabo ſignifi/
catiõibo. In bona ſignificatõe.i.q̃ſi vndiq;
fuare ⁊ adimplere.vt iſte ob̃uat pꝛecepta
dñi. In mala ſignificatiõe obᷣuare.i.q̃ſi 5
fuare.vt obſuabit pctõꝛ inſtũ.i.inſidiat᷑ iu
ſto. vñ. Cõplet ⁊ exeq; obfuat ⁊ inſidiatur
Iñ obbuãs.tꝭ.o.g.⁊ h̊ obſuãtia tie.⁊ obſeꝛ
ugtio.onis.Etẽ obfᷣuãtia cultꝰ religionis
Dʒ obfuatio ẽ cure ⁊ doctrine ⁊ arẽ
Obſideo.des.a.s.ł obſido dis.i.circa ſede/
re ⁊ cingere.vndiq; circũdare.⁊ ꝓpꝛie expu
gnãdi cã Iñ h̊ obſidio.niſ.i.obſidedi actio
Ebſoleo. bloleni vl obſolui obſoletũ
obſolitũ.i.diſſueſcere.ab vſu recedere.⁊ in
obliuionẽ venire. vileſcere ꝓpt fetoꝛẽ deſe/
ri.vt Iſte locobſolet.i.ab vſuũ recedit.vile
ſcit ꝓpt᷑ fetoꝛẽ deſerit᷑ ßm Hug. Pꝛiſ.vᷣo in
ix.li. ſic diẽ. Obſoleo q̊ʒ obſoleui fac.Nõ ẽ
em̃ a ſoleo qð ſolitꝰ ſũ fac ſiue ſolui pᷣteritũ
ſm Saluſtiũ.ſʒ ab obs ⁊ oleo.ſic obſcenꝰ
ab obs ⁊ canẽdoy ł ceno/⁊ coꝛ.ſo.obſoleo.
im obſolet.ta. ouiul.
Obſono as.pe ꝓ.i.cenare.qꝛ cena õ ſomnũ
ſolet ſumi. Sʒ licz ita obſonare iieniatur
ſimpłrp cenare ꝓpꝛie tñ obſona:e.ẽ pꝰcenã

,—
— .
D

er: obtuit ſum. d. t.i.5 vel vndiq; vłob ali

5

ſomnꝰ. In ſ̊ obſoniũ.i.puꝰ ciba ⁊ delicat.
èò poſt cenã ſomnũ ſumit᷑. Uñ qͥlibʒ mo/
Dic vl delicat cib int alios ſumptꝰ ðꝛ ob

ſoniũ.qð vulgo cõpanaticũ dꝛ. Et ab ob/
ſoniũ ðꝛ h̊ obſonat.tus.i.act obſonãdivł

ißa cena ſiue obſoniũ.vł ſumpt? qͥ expedit᷑

iĩcena ſiue obſonio. Inuenit᷑ etiã obſonoꝛ

arꝭ.d.p.in eodẽ ſenſu. Itẽ inuenit᷑ obſono.
as.i.õ ſonare.⁊ ðꝛ ab ob ⁊ ſono.as.⁊ coꝛ.ſo
ſ90„0ñpcm cöponit a ſomn? ꝓpð. ſo. ñ Obſono
ceno tñ obſono de ſono fer.
Obſtetrico.as.a.p.i.officiũ obſtetric
cere. Uñ Exo.j.Obſtetricãdi hñt ſcietiazʒ

Im obſtetricãs.d.o.ge.Uñ Job.xxvj. Et
obſtetricãte manu ei eductꝰ ẽ coluber toꝛ

tuoſus.Obſtetricãte ĩtellige.i.leuit᷑ educẽ

ter ſuauit᷑ ↄtractãte ſine ai ↄturbatõe.Et

2 in malo ꝑſeuerare intedere.⁊ ðᷣꝛ ab ob.et

teneo.nes. Iñ obſtinat.a.ũ.i.ĩ malo indu
rat.obfirmat vel intẽt.Et obſtinate ad
uer.i.in malo ꝑſeuerãter vel intẽte. Inue/
nit᷑ etiã obſtinat? ĩ bona ꝑte.i.ĩ bono ppoſi
to firm ⁊ ſtabilis. Uñ Ruth.j. Clidens q;
obſtinato eſſetaa
Obſtipo.as.a.p.i.inclinare

ſtare.⁊ ðꝛ ab ob ⁊ ſto ſas

Obſtrepo pis.pui.pitũ.n.t.i
re.⁊ ðꝛ ab ob ⁊ ſtrepo pis.⁊ coꝛ.ſttte.
Obſtringo.g;.xi.a.t.i.vndiq; l! õ ſtringere.
Obſtrudo.dis.a.t.i. vł ob aliqͥd ł vndiq;

Obſto as.ſteti.ſtitũ.n.p.i.nocere ĩpedire.

trudere. ĩcludere vl abſcõdere

Obſtruo.is.a.t.i. ſtruere vł vndiq; obtu/
are. obijcere.ĩpedire.claudere.abſcõdere
Obtẽpero as.n.p.i.obedire ↄſentire.obſeqᷣ

Vl inſſui iudic; parre«
Obrineo nes.nui.tẽtũ.a.s.i.ĩpetrare.acqͥre
re.⁊ ðꝛ ab ob ⁊ teneo.nes. In h obtetꝰ.t.i.

impetratio.acqͥ ſitio.⁊ coꝛ.ti.

Obtingo. gꝭ.tigi. a.t. i. vndiq
accidere.⁊ ðᷣꝛ ab ob ⁊ tãgo gis. Itẽ accidit
malũ.Euenit caſu. O btingit ſoꝛte. Cõtin
Fit faccrto.e
btrudo dis. a. t.i. vł ob aliqͥd vł vndiq;
rudere.includere.abſcõderre
Obrũdo.dis.obtudi.tuſũ.a.t.i. vł vndiq;
tũdere.obturare.i anguſtia claudere.vł ꝓ
hibere. obſerare. obſurdare. opbmere. 2 dꝛ
Abohb ⁊ tũdo dis. Iñ obtuſus.a.Kñũ.
Obtueoꝛ eris.obtutꝰ ſum.d.s.vel obtuoꝛ.

„

bſtino. as. aui.a. p.i.ĩ malo durare. facerr

ob vl z ſtrepe

Obturo.as.aui.a.p.i.claudere.ſtipare.⁊ ðꝛ

ab obtũdo dis. Iñ obturãs.tꝭ.g.o. Unde
ꝓphᷣa.Siẽ aſpidis ſurde ⁊ obturãtꝭ aures

Vñ in auroꝛa ðꝛ.Lex ait oꝛa boui nõ ob/

tures oꝑanti. Uñ Pꝛouer.xxij. Qui obtu
rat aures ſuas ad clamoꝛẽ paupeꝝ
Obuerſoꝛ.arꝭ.atꝰ ſũ.d.p.i. uerſarr
Obuio.as.aui.n.p.i.eſſe obuiũ.alicui ĩ via

ptraire.⁊ ðᷣꝛ ab ob ⁊ vio.as. Jñ obuiꝰ.a.ũ.

In obuic.aduer ꝓ q̊ ſepe ponit᷑ obuiã ad/
uerbialit᷑.qnq; loco aduerbij loci.qũq; lo/
co aduerbij qᷓlitatits.
Obumbꝛo as.a.p.i.vndiq; vmbꝛare. refri/

gerare. ? 8 ab ob ⁊ vmbꝛo. as. CIñ Luc.j.

anged' ad Mariã vᷣginem ait. Clirt? altiſſi
mi obumbꝛabit tibi.

Occalleo.les.lui.n. s.i. obdurare. indurere
callũ facere.vt vulnꝰ occalleſcit cũ ĩcipit ſa

ſcis. incho.
Qccano.nis.nui.idẽ qð occino.nis.
Occeco.cas.care.a.p.i.valde cecare

nari. ⁊ ðꝛ ab ob ⁊ calleo les. Iñ occalleſco.

Occẽto.as.i.freq̃nt occinere.ab occino.niſ
Occido.dis.di.occaſum.n.t.i.ð vl ſil cande
re.moꝛi⁊ ðꝛ ab ob ⁊ cado.⁊ coꝛ.ci.in pñti ⁊

in pᷣterito.Et ſic ſumit᷑ Eccs.j. Oꝛit᷑ ſol et

occidit. Et ab apło. Sol nõ occidat ſuꝑ

iracũdia veſtrã. Iñ occiduꝰ.a.ũ.i.cadens.

Itẽ occido.dis.di.occiſum.⁊ tũc ꝓduẽ ci.
vbiq;. Et cõponit᷑ ab ob ⁊ cedo dis.cecidi

Et ſic ſumit᷑ Sapᷣ.j.Os qð mẽtit᷑ occidit

aiam. Uñn in greciſmo ðꝛ. Occido perimo

ſ ¶»O denotat occido laboꝛo

ℳ „ „

Occino nis.nui.n.t.i.canere vł õ vl vndiq;
canere vl ↄcinere vel ↄcaãtare vel infamie

carmẽ cũ certo noĩe dicere.⁊ ðꝛ ab ob ⁊ ca
no canis
Occo.as.aui.a.p.i ina e
ſemĩa terra oꝑire. Pꝛope qͥdẽ occare eſt cũ
ruſtici aratõe ⁊ ſatiõe facta dimiſſis bobui

grãdes glebas cedũt ⁊ ligõibo frangũt.Et
ðꝛz occare q̃i occecare.qꝛ oꝑiat ſemĩa.⁊ tũc
eſt occatio qi occecatio.ſʒ ponit᷑ p ſcindere

vl ſecare vł trũcare.ſic dixi. Uñ Cloto co

lũ baiulat.lacheſis trahit.atropos occat.

Iñ ̊ occa ce.q̊ddã inſtr̃m ad trà ſcindẽdã

ſiẽ raſtꝝ. Occo cõponit᷑ cuʒ ex.vt Etocco.

as.i.valð occare. Reocco, as. itey occare

ſecare. ſcindere. trũcare

(IbO 4,0

(boitſcpin
Ocaupotedn

uſoa

decoyonito

(Ciles

necihla

bon Kt

büiainadüt⸗
lidecceli
Occorſoas.
Qconanid
da dü iocl
Oco..
co newe
cro.to
Oauploos
mnulaplianre⸗
Oalosgfe

Allouit nz

oocioodiie
Pniniack
(ſſtioditoſum

1Dighaſe
ammosn

Fihzthötent

ecpikinſenin
on ſepgſupin
ſe oalbiheß

Ahoclüi dij
ſecogitäs. ECto

ddio ubit rf

nſſeniu öot

nicktnedine
lcäiſnisci,
hni oge be

XNat
dontiſante

lede

Keſtipare
ango e
cdariang
kaigpöen
wadaiſ ob⸗
tn Ducn
5nefanrnn
mniüglaniin

Jobudi
onitobuii
iloan qiigl/

nmbenre efth
48. R 1e.

. Dirann

ddurare none

Accctcüicnut

s. Jocnlcan.

ccino nis.
eccue

reaboccinoni

in ſlae
corailnpin?
.. Orikſolert
nöoccidat ſu
aiadns.

ccdo dis llildi.

gömart ocolt.
Occdopenin⸗

4—
agenznd
Kiänte M iinmte

caa hcbchla

cnee niene
Scadiniſisd
Grſeniuen

OdQio odis odiui od

Occulo lis.lui.cultũ.a.t.i.abſcõdere.tegeꝛe
claudere.celare.⁊ ꝛ ab ob ⁊ colo.lis.¶ iñ
HODOuigdiꝰ ĩ pma epi. Oſſa ruinoſas occulit
herba domos. Iñ occulto.as.i.freq̃ncoc/
culere. Itẽ ab occulo ðᷣꝛ occultꝰ.a.ũ.i.ah
ſcoõſus.tectꝰ.clauſus.⁊ ꝓdu.pᷣmã poſitioe.
Vnñ Oꝛatiꝰ ĩ pᷣma epi.Occultũ viſus ðcur 1odo⸗
uüu racto. 2 6 etymo. In odoꝛabilł le. ⁊ odoꝛa/

rit piſcis ad haiiuiuk
Occumbo. bis.n.t.i.õ aliqͥd cũbere.Et oc/

cubo. as p eodẽ. ⁊ ambo faciũt pᷣterituʒ in
cubui ⁊ ſupinũ in cubitũb ð

₰

Occupo as.are.a.p.i.iuadere.q̃ſi ex impꝛo/⸗

uiſo vł añ caꝑe.⁊ ðꝛ ab os ⁊ capio.is.Etĩ⸗

de cõponit᷑ poccupo aſ.i.añ occupare Itẽ

exoccupo. as.i.expedire.⁊ coꝛ.cu. Itẽ occu

pare capit᷑ qq; ĩ mala ſignificatõe.⁊ qñq;

in bona. Etꝓpꝛie mobilia occupat᷑.⁊ imo/
bilia ſuadũt᷑.vt ĩ glo.ſuꝑ h̊ vᷣbo in.c.genera
li. de elec. li. vj. v. cõtoꝛ. .

* *

.

Geenſo bſfeqtete occurrere

* *

Ocreo. as.a.p.i.calciare ocreis Et cõponit᷑
cũ ex.vt exocreo.as.i.ocreas extrahere jn

ocreo.as.i.ocreas induere.

Occtuplo.as.a. .i. octuplum facere. octies

multiplicare. ⁊ coꝛ.tu.

Oculo.as.are.a.p.i.oculos dare.vt Deus
oculanuit iſtnzʒ.i. dedit ei oculos.⁊ cõponit᷑

cũ ex.vt exoculo as.i.oculos extrahere.

(W ante D

ſu. Uñn ꝓpha. Perfecto odio oderam illos
Itẽ amos.v. Odi ⁊ pieci feſtiuitates vꝛas
Et hʒ tm̃ pᷣteritũ ⁊ ea q̃ foꝛmãt᷑a pᷣterito.⁊
accipit᷑ in ſenſu pñt ⁊ pᷣteriti. Et ſũt q̃ttu/
oꝛ.ſiẽ ptʒ ſupᷣ in memĩ.Et ab odio odis ðꝛ
H̊ ⁊ ̊ odibił.⁊ h le.i.odio habit vł habilis
Ethhů̊ odiũ.dij.i.ĩueterata ĩimicicia ðᷣ vltio

ne cogitãs. Et odioſus.a.ũ.i.odio plenus
odio habit.⁊ qũq; ſic ðᷣꝛ odio hñs.Et leo
dem ſenſu ð odioſic'a. ũ.Odio odiſti neu

trũ eſt tertie ↄiugatõiſ. Sʒ odio odis acti

—

uũ eſt cũ ſuis cõpoſitꝭ. Itẽ odi odiſti pducẽc

bmã. Dʒ odio odis coꝛ.pmã.⁊ ẽq̃rte cõiu

gatõis. UIñ Oꝛatiꝰ ĩ epi. Pꝛodigꝰ⁊ ſtultus

donat qᷓ ſpernit ⁊ odit. It? Ouidiꝰdearte.
Odim accipitrẽ qꝛ ſꝑ viuit ĩ armis Uñ qͥ

dã. Actiuũ fit odit neutꝝ ꝓducit᷑ odit. Et

odio odis olim faciebat futuꝝ ĩdicatiui in

.„

bo. Uñ pucr.· Etimpꝛude

cioꝛ ar . .ocio vacare. Jñ ociabũd.
da. dũuͦ.i.ocioſus vł ſil is ocianti

odiui oditũ a. q·i. odio hůe. Unñ
Apha. O diui eccłiaʒ malignãtiũ. Iñ Odi
odiſti odit oſum vᷣbũ defectiuũ ĩ eodẽ ſen/

4

bo. Uñ puer.· Etimpꝛudtes odibũt ſcit
tiam.ſʒ mõ fac in am. vt odiias

Odoꝛo. as.a.p.⁊ odoꝛoꝛ.arꝭ.d.p.ĩ eodẽ ſen/
ſu.i.odoꝛẽ ꝑciꝑe ł odoꝛẽ acciꝑe vl olfacere
VUñ Beñ.viij.O doꝛat᷑ ẽ dñs odoꝛẽ ſuaui
tatꝭ. Iñ odoꝛatꝰ. us.ui i.actꝰ vł paſſio odo

rãdi. Et ð: odoꝛat qſi odo acrꝭ tact? vel

bilit᷑ aduer. H odoꝛãtia.tie.

5 ante F
Offendo.dis.di.ſũ.a.t.i.aliquẽ facere iraſci
vł inuenire.Cũ eĩ ad lapidẽ offendimꝰ. il/
lũ inuenimꝰ. Iñ ̊ offenſio onis.⁊ Hoffen/⸗
ſa. ſe. i. culpa. foꝛefactũ.⁊ ; offendiculũ.li.
Offenſq.as.are.i.freqnt offendere. Iñ hof
fenſaculũ.li:i.ſcãdalũ vł ira vł ipedimẽtũ

Offero offers obtuli oblatũi vltro pere.l
obuiã recipiẽti ferre.⁊ ðꝛ ab ob ⁊ fero fers
Imñ H̊ oblatio onis ðð

Ifficio c;. a. t. i. nocere. ? ð ab ob ⁊ facio.c
Offundo.dis.offudi.ſũ.a.t.i.circa fundere.
vel circũfunndgert“
Ogganio nis.n.q.i.ð ganietẽ ganire vl gaꝛ
rire. Ponit᷑ etiã qñq; ꝓ rũdere.qñq; ꝓ ſtul
te loqͥ. qñ q; ꝓ inculcre—
Olefacio.;.i.olere facio.⁊ cõponit᷑ a facio.
2 oleo les. J
Oletio.fis.i.fetere vł incipe feter.
Oleo.les oliui vł oleui olitũ vł oletũ.n.s.i.
fetere. Et nota ꝙ redolere ðꝛ tm̃ de bono
odoꝛe Olere vᷣo tm̃ ð malo odoꝛe.ſᷣm hug.
Sʒ Pap.mag apliat ei ſignificatõʒ.Dic
em̃.Olẽt res valò male vl bone. Redolẽt
tĩ bone.⁊ coꝛ.o Uñ. Hõ redolet ſed olet
piſcis duanꝰ ⁊ hoſpes. Inuenit᷑ etiã Olo.
lis.lere. tertie ↄiugatõis ſᷣm antiäs.

Olero.as.n.p.i.plãtare olera vł olerib vti

7 ð ab oleo les.Et cõponit᷑ deolero.as.ex
olero.as.i.valò deolerare vł olera auferre
Olfacio.c.ſyncopat᷑.⁊ ðꝛ olfacio ꝓ olefa/⸗
cio.i.odoꝛo. Itẽ olfacere ẽ naſum ad culũ

ponere. Ita expõit glo.ĩ p.olfacit. . l. Aga

ʒo. ff. ſi q. pau. fe. di. vbi. Agaʒo durit equũ
ad tabernam qꝗ mule olfecit q̃ calcitrauit ⁊
Agaʒoni crus fregit
ante Muel ☚½⁰.
Omologare vł emologareẽ idẽ qdð ↄfirma
re vl ratificare.⁊ ſic ðꝛ Arbitriũ omologa
tur łemologat᷑i. firmat᷑ ſiletio dere dieꝝ
53

tacite vel expᷣſſe.ᷣm Goff in ſum. ð arbi. O.

effectus
Ominoꝛ. ari.at ſu.d.p.i.auguroꝛ
Omitto.tꝭ.tere.ſi.miſſum.a.t.i.pᷣtermittere
Etcoꝛ.pmã.Vñn Oꝛatiꝰ epi.Quẽ ſua cul
a pᷣmit decept omitte tnim

nero.as.are.a.p.i.ꝗuare.onuſtare.ſarci /
nare.⁊ cõponit᷑ Deonero.as. Exonero.as
ii.valde onerare łonꝰ auferre. Uñ ĩgreciſ

mo ðꝛ. Accuſat ſꝑ onero ſʒ põdero ꝑ ſe Ac
cuſat ĩtellige.i.actiuũ ẽ.⁊ actm̃ caſũ regit

Onuſto as.a.p.i.ſorcinare.⁊ cõponit᷑ Deo/

nuſto as.i.valde onuſtare vł onꝰ auferre.

gute

Qpaco.as.a.p.i.obſcurare.ↄ dẽſar
perio.r.operui oꝑtũ.a.q.i:tegere. Inde
oꝑtꝰ ta.tũ.⁊? H̊ operimẽ.inis.i.tegimẽ. Jñ

Hᷣ opimetũ.ti.⁊ ſ̊ oꝑtoꝛiũ rij.⁊ h̊ oꝑiculũ li
VUñ Nũe.xix Uas ſine oꝑiculo immundũ

erit. Uł ſine oꝑculo ſᷣm aliã lr̃am. qꝛ ðꝛ G

opculũ li. ꝑ ſyncopã. Et cõponit᷑ Cooꝑio

ris.qð vlter cõponit᷑ diſcooꝑio.rã..
Operioꝛ.rirꝭ.oꝑtſũ.d.q.i.expectare.Et p

Ducit pma.ſʒ oꝑioꝛ paſſuũ eã coꝛr̃. Unde

Oꝛatiꝰ. Nec tardũ operioꝛ nec pᷣcedẽtibuſ

inſto. Itẽ Ouidiꝰ. Stãtibo extat aqͥs oꝑit᷑

ab equoꝛe moto

Operoꝛ. arꝭ.at? ſũ.d.p.i.oꝑando facere.an⸗
xiliari.ĩuigilare.⁊ ðꝛ ab opꝰ vel oꝑa.Et cõ

ponit᷑ Cooperoꝛ.arꝭ.i.coauxiliari.cuʒ aio

Opico.caſ.a.p.i.coꝛodere.diminuere.⁊ ðꝛ
ab ops opis.qð ẽ terra.qꝛ oĩa tra coꝛꝛodit

diminuit. Iñ opicꝰ.ca.cũ.i.coꝛiodens.

Vnñ Juuenalł ait. Et dinĩa opici rodebät ⁊. bo .
CTereñ. Mulier lachꝛymis oppletos.
Oppono nis.poſui poſitũ.a.t.i.interponere

carmina mures

pimo. as.aui. a. p.i.fecũdare. opuletare.

ducit p..

In h̊ opinatoꝛ oꝛʒꝭ.⁊ opinatoꝛiꝰ.a.ũ.⁊ h et
H̊ᷣ opinabit.⁊ H̊ le.⁊ opinabilit᷑ aduer.⁊ hec

opinabilitas.tatꝭ.Et cõponit h̊ ⁊ H inopi /

nabil. ? le.⁊ inopinabilit᷑ aduer. ⁊ inopia
bilitas.tatꝭ.Et ab opinoꝛ h̊ ⁊ B ⁊ B opinãs
G.⁊ pðᷣ.pi. Uñ qͥdam. Abſit opinaripᷣuos

pctã lucrari.Et ĩ auroꝛa Uñ qð attineat

ad ius herodis opinis
Opipo.as.aui.a.p.i.nobilitare łrenouare.
vł recõponere.aut pꝰplanctũ ĩ ↄuiuio gau
Dere.⁊ ðꝛ ab ope “”M

pituloꝛ. ari. d. p.i.auxikari. opẽ lerre.?
abopis.⁊ tulo lis.Iñ opitulanti.auxiliãt

aduerbiũ.⁊ opitulatim idẽ. ⁊ B opitulam?e.
inis. 2 opitulãtia.tie.⁊ opitulatꝰ.us.ui.?
hec opitulatio.onis.i.auxiliũ.ſuſtentatio.

Unñ apls.j.Co. xij. O pitulatões. guberna

tiones poſuit deus in eccłia. Et coꝛ.pent᷑.
Opoꝛteo.tes.tui.n.s.i.ouenire lopoꝛtunũ

eſſe.?⁊ ðꝛ ab opis.⁊ poꝛto.as.Etiã ðꝛ opoꝛ

tere q̃ſi opẽ poꝛtare.ſʒ mõ nõ eſt ĩ vſu niſiĩ

pſonale ab eo deriuatũ.ſ.opoꝛtet IJñ opoꝛ

tunꝰ. na. nu.i.ↄueniens.vtilis.neceſſarius
Iñ opoꝛtune.niꝰ.ſime.aduer.⁊ H̊ͥ opoꝛtu

nitas.tatis.

Opa ndo.dis.di.a.t.i.vndiq; pãdere.exten

Dere. ⁊ ðꝛ ab ob ⁊ pãdo.dis.

2
.

Oppedo. dis.di.n. t.i. õ pedentẽ pedere. Et
q⁊ q pedentẽ pedit qdᷣammõ ei dicit.iõ
oppedere ponit᷑ p ↄtradicere. Itẽ qꝛ qͥ oppe
dit qdð pedẽs facit ⁊ ipᷣe facit.iõ ponitur ꝓ

ↄſentire

Opeello.lis. opuli pulſũ.a ci.vndiq; vl x5

pellere.⁊ ðᷣꝛ ab ob ⁊ pello.lis.

wpeto Cꝭj.oppetiui.a.t.i. petere. 1 ðꝛ ab ob

7 peto.tꝭ.vl ðꝛ ab os oꝝꝭ.⁊ peto.Et tũc op⸗/

petere.i.oꝛe terraʒ petere.moꝛdere.⁊ ponit

moꝛi

pignero. as.a. p.i. vl ꝓpter aliqͥd pigne/
rare vł ſubarrare vł ↄfirmare.⁊ ðꝛ ab ob.

⁊ pignero.agsg. DUU
pPilo.aſ.pe.p.q.p.i.oſ obturare obſtruere
occludere.obtundere.⁊ ꝓpꝛie os.qſi pilare
os.⁊ ð ab os ⁊ pilo.las. Uñ ꝓpha.Oiĩs ini

qtas oppilabit os ſuũ.ſʒ ponit᷑ ſimplłr ꝓ ob

turare m Hug.
Oppleo.les.leui.tũ.a.s.i.iĩplere vł obcurare
78ꝛ ab ob ⁊ pleo.es.qð nõ eſt ĩ vſu. Unde

obijcere.⁊ ab ob ⁊ pono.nis. Iñ oppoſi/
tus.ta.tũ.⁊ h̊ oppoſitio.onis.

Opugno.as.a. p.i⸗ vel vndiq; pugnare.

expugnare vel impugnare.

Opto.tas.aui.a.p.i.deſiderare ⁊ eligere Jĩ

H optatio onis.i.deſideriũ vlł electio.⁊ op/
tatꝰ.ta.tũ.ꝑticipiũ ⁊ nomẽ.Opto cõponit

adopto.as. Eoopto.as.i.ſil optare. Exop
to.tas.i.valde optare.Peropto.tas.i.ꝑfe⸗

cteoptrre
Opuleto.tas.i.diuitẽ facere vł fecũdare

Oꝛbo.as.baui.a.p.i.viduare.puare.? ſpꝛtie
filijs.qſi oꝛbũ facere.Iñ oꝛbi.ba.bũi.pꝛi/

6 glor dirt,

Mtznn; J;
Glgl. J
mithonn

nab ceans
atniſſisocn
epolltot
dihonere ?
i toꝛdin

nereteli⸗Et
nioiie
ponit ibip
lumpoſtfli.
dlitna,
loannoniln
is us ui.
ſidlitcli xalle
thotum ſip
dde
Canizo zas
Oꝛor ten. N
Tärtäinge
fmänilon
pinil ſortü
gꝛimingeo:
o do
nuotabooo⸗
Jornamenni

s deroeit E
bideſtuleus
(ealent. Omo⸗
Monus Devrno
Monmcäontem

Cumnpculig

7

ſuhanörnboe
D 6,mos den
rannen

picringi

(Aann

hre örabog
unli daſ⸗ 6

no⸗ .
00 ncfapni⸗

Rlalgifte nen

abahig
ſröne⸗ 110

Panninn
ſuſtnne,
tdcng

cnen

neoponmi
Ei Rope
eſtipſun.
ortet e
gneceſane

rebenen

idereenen
lipedere Et

edict ö

Radope
honinn)

ls

roliidpige
e? rbob.

reobſimcre
os iſiglare
Pha Oisini
kamperpoo⸗

re Modcurare
RRivn. Unde
8 Mictos⸗
1ti imterpodar
onis. Ropi

nis.
ndig gun!

me.

rüdenoto,
iſln
Pengtorrge

timdic;.

Nerrtchchl
peto. Ettüc .

Nenttiin i

uatꝰ. cecus. Sʒ oꝛby qͥ filios amiſit. quaſi
amiſſis ocuł.ſʒ æcꝰ qͥ oculos ꝑdidit.ſʒ ſe/
pe ponit᷑ oꝛboꝓ cecꝰ

ꝛdino.nas.naui.a.p.i.ſtruere. cõponere.

diſponere. ⁊ : ab oꝛdo.inis. Iñ oꝛdinatꝰ.

ta.tũ.⁊ oꝛdinate tiꝰ.ſime.aduer.
Oꝛdioꝛ.dirꝭ.oꝛditꝰ vł oꝛſus ſum.d.q.i.po/
nere telã.Et qꝛ cũ qͥs oꝛdit᷑ telã tũc eã inci/
pit.iõ oꝛdiri ponit᷑ p inciꝑe.Et qꝛ qͥ loquit᷑
ponit vᷣbũ pꝰverbũ.ſic qͥ oꝛdit᷑ telã ponit fi

lum poſt filũ.iõ oꝛdiri ponit᷑ p loͥ. Sʒ cũ

ad telã ꝑtinet ꝓpꝛie facit oꝛditꝰ. Cuʒ vᷣo ad
locutionẽ vel inceptionẽ fac oꝛſus Inde h

oꝛdit.tus.tui.⁊ h̊ oꝛſus.us.ui.i.actꝰ oꝛdi/⸗

nãdi telã.vel locutio vł pncipiũ locutiõis
locutione .
Oꝛganiʒo.ʒas.i.oꝛgano cãtare

Oꝛioꝛ.rerꝭ.vł rirꝭ.i.naſci.⁊ ꝓfert᷑ ſᷣm tertiaʒ
⁊ qrtã ↄiugatiõeʒ. In infinitiuo t̃ ꝓfert᷑
ſm qrtã.ſ.oꝛiri.⁊ nũqᷓ; oꝛi.Et hʒ duplex ſu
pinũ.ſ.oꝛtũ oꝛtu. Jñ oꝛtꝰ.ta.tũ.Et oꝛitum

oꝛitu.inde oꝛiturꝰ.ꝗ.ci.

Oꝛno.as.aui.a.p.i.colere.decoꝛare Et de
riuat᷑ ab os.oꝛꝭ.q̃ſi oꝛa ⁊ vultus decoꝛare.

Iñ oꝛnamentũ.ti.ðꝛ quia eiꝰ cultu ⁊ vu

7 os decoꝛãt᷑. Et ab oꝛno.nas.ðꝛ h̊ oꝛnat

tus.id eſt.cultus. habitus. veſtiũ decoꝛa/

tio. Et oꝛnatꝰ.ta.tũ.i.nitidꝰ.lucidꝰ.cultus

luculentꝰ. Oꝛno ſᷣm Hug.componit᷑. Ad
oꝛno.nas.Deoꝛno,nas.id eſt.valde oꝛna/
re vł oꝛnatũ auferre.Exoꝛno.nas.in eodẽ
ſenſu MUĩñ
Oꝛo oꝛas oꝛaui.a.p.i.dicere.rogare.oꝛe ra
tiocinari.⁊ ðꝛ ab os o⸗ꝭ. Etↄponit᷑ Adoꝛo
gs. Exoꝛo.as. Peroꝛo.as.i.valde oꝛare vlł
Ecte oꝛare.Et ꝓducit o.fᷣm Hug. Uñ.
upplicat imploꝛat petit obſecrat hec no
tat obo. V

Dante O uel W

Oſcito.tas.aui.n.p.i.os aꝑire.oꝛe hiare.ba

raclare.⁊ ðꝛ ab os oꝶ ⁊ cito.tas.qð eſt mo

ueo. Uñ Perſiꝰ.Oſcitat heſternũ diſſutiſ

vndiq; mał. Iñ h̊ oſcitatio onis.⁊ h̊ͥ oſcita

tus.tus.⁊ ̊ oſcitamẽ.inis.i.baraclatio.im
moderata o; aꝑtio M.
Oſculoꝛ.arꝭ.cõe.p.i.oſculũ dare vel dari
Oſo. oſas.a.p.i.oſis calciare.⁊ deriuat᷑ ab
OQſillo.las.i.vᷣberare vel ſcindere

ſſo. a8. aui. a. p. i. oſſa dare l oſſa ꝑcutere.

vłoſſa pᷣparare.Et cõponit᷑ exoſſo.as.idẽ

⁊ H oꝛſum.ſi ꝓ eodẽ.ſꝓ pncipio loquẽdi.ł

ſiderare.⁊ coꝛ.gi.

oſſa auferre. Inoſſo.as.i.oſſa ĩmittre
Oſtendo.diſ.di.oſtentũ vł oſteſum.i.demo

ſtrare. aꝑire. Et dicit᷑ ab os ⁊ tendo.is. I

oſtẽſim.i.aꝑte.⁊ h oſtẽt/ tus.tui.ſᷣm Hug.
Pꝛiſcianus vᷣo dicit. Tendo facit tenſum
qð tamen facit tentũ.⁊ vtrũq; retinet ctum
omnibo ſuis cõpoſitꝭ.vt excẽſum ⁊ ectenti.
Unñ oſtẽdo ⁊ ab eo cõpoſita facit oſtentũ ?
oſtẽſum. Oſtentũ qͥʒ qñ monſtꝝ ſignificot
nomẽ eſt ꝑticipiale.quõ factũ.dictũ. viſu,
Ab oſtẽdo futura dictũ U
Oſtẽto tas.i.freq̃nt᷑ oñdere.vanitare.iacta
re.videri ꝓcurare. Iñ H̊ oſtẽtamẽ.inis.⁊ q̊
oſtentaculũ.li.i.demõſtratio
OQOuo ouas ouaui.a.p.i.letari. Et ꝓpꝛieẽ vi
ctoꝝ.⁊ ðꝛ ab ouũ oui. Etẽ tractũ a pueris
qꝛ tũc letant᷑ cũ eis dant᷑ oua. In ouãter ⁊
ouantim aduer.ſᷣm Hug.Ali dicũt ouo

ouas.deriuat᷑ ab oue ⁊ nõ ab ouo

unte. .

Abuloꝛ.arꝭ.d.p.i.paſcere vł pabu
lum colligere.⁊ coꝛ.bu. HM
0acitico.as.aui.a.p.i.pacẽ face-
re.ↄcoꝛdare. Iñ pacificus.ca.cũ.⁊ pacifi /
catus.ta.tũ.
aciſcoꝛ.ſceris.pactus ſum.d.t.diuerſas
habet ſignificationes. Nam paciſci ẽ in pa
ctum accipere. Itẽ paciſci eſt in pactũ po/
nere vel dare vel ꝓmittere vel in pactũ pe
tere. Itẽ paciſci eſt pactũ facere.amiciciaʒ
firmare vel reintegrare. Paciſcoꝛ compo/
nitur. Cõpaciſcoꝛ.ſcerꝭ.i.ſimul paciſci De
paciſcoꝛ.ſceris.i.valde paciſci.⁊ faciũt ſu/
pinum depactũ ⁊ cõpactum. Et participi
um cõpactus ⁊ depactus. Si inueniatur
cõpectus ⁊ depectus littera coꝛrupta eſt.
Paciſcoꝛ pmã coꝛ.Et vt quidam dicunt.
compeſco ſcis. cõponit᷑ a con ⁊ paciſcoꝛ.t
diſpeſco.peſcis.a dis ⁊ paciſcor.vt narrat
Huguitio. Sð
Oaco.cas.caui.a.p.i.pacificare.⁊ ðꝛ a paxꝝʒ
pacis. Jñ pacatꝰ.ta.tũ.i.pacificatꝰ.q̃ſi pa/
cẽ tenẽs.⁊ eſt etymo.Et cõparatur ſᷣm qð
eſt nomẽ.pacat.tioꝛ.ſimꝰ. Unde Heb.xij.
Fructũ pacatiſſimũ exercitatꝭ ꝑ eam rec
det iuſticie. Et pacate tius.ſime.aduerb.?
hic ⁊ hec pacalis ⁊ H̊ le. Inde pacaliter ad

uerbium

repaganopꝑſeffe
Pagino.nas.n.p.i.paginas viũgere vl de

. .
—,
4. . .
. (
1

Paleſtriʒo.as.i.luctari.⁊ ðe a paleſtra.
.— qꝛ ex timoꝛe ⁊ amoꝛe ſeqᷣt᷑ palloꝛ.iõ pal
lere ponit᷑ qñq; ꝓ timere.qñ q; ꝓ amare.ſic
ꝓ ſuo ancedẽte. Uñ Ouidiꝰ.Pallet omniſ
amãs.nã h̊ coloꝛ apt amãti Itẽ pallere po
nit᷑ ſepep egrotare.qꝛ palloꝛ ẽ ſignũ egritu
dinis. Iñ h palloꝛ.o?. ⁊ pallidꝰ.a.ũ.

Hallio. as.a.p.i.pallio tegere l occultare.ł

palliũ induere vł pallio oꝛnare.⁊ ꝓ.pmam
poſitõe. Uñ in auroꝛa ðꝛ. Sʒ pꝛauuz tãq;
palliat iſtud op᷑us.
HPalmo.aſ.aui.a.p.i.coꝛonare.⁊ ðꝛ a palma
In palmatꝰ.ta.tũ.i.coꝛonatꝰl
PHalo.as.aui.iĩ duabo ſignificatiõibo ĩuenit
Nã palare.i.mãaãifeſtare.aꝑire.⁊ ðꝛm palin.

dõ eſt mot?. Et palare.i.vagari. Pl tñ eſt

palare qᷓ; vagari. Nã vagat᷑ qͥ aliqntulum

huc ⁊ illuc diſcurrit. Sʒ palat qͥ ĩ nullo lo

coꝓpꝛiã hʒ ſedẽ. Uñ vagꝰ ðꝛ qͥcũq; aliqntu

lũ vagat᷑ ð loco ad locũ.Sʒ palãs ðꝛ q nũ
ᷓ; ĩ qliq̊ͥ loco certã hʒ mãſionẽ.Et palo cõ
ponit᷑ depalo.as.i.valde palare.declarare

reſerare. Pꝛopalo.as.ꝓ eodẽ. Repalo.las
Palop manifeſtare actiuũ ẽ. ꝓ vagari nen
trũ.⁊ ꝓdu.pmã.Uñ Ulirgiliꝰ ĩi.xj.eney.Et
Et nũc palãtes videmꝰ gemitũq; cadẽtũ

alpito.as.aui.i.freq̃nt᷑ palpare.⁊ coꝛ.pi.
alpo.as.a.p.i.tremere.moueri.ſalire.an

Selare.ſiẽ qͥ aiam trahit.⁊ ðꝛ a palin.qð eſt

motꝰ. Itẽ palpari.i.adulari.blãdiri.vł ma

nu ↄtrectare.ſicẽ fac cec Iñ h̊ ⁊ h palpabil

7 B le. Palpo ꝓ ſalire tñ ⁊ tremere neutꝝ ẽ.
Et antiqͥ dicebãt palpoꝛ.arꝭ.depo/p adu/
lari. Itẽ a palpo.as.ðꝛ h̊ palpo.onis.qͥ pal
pat vt cecꝰ Un.Palpat ↄtrectat mãibo blã
dit᷑ anhelat. Palpat adulat᷑ ſalit ac tremit
atq; mouet᷑. Palpo manu tractãs ⁊ palpo

xvoca gdultſUdls .
MPampino. as. a. p. i. pãpinos emittere ł! pã/
pinis ĩplere. Et cõponit᷑ depãpino as.Diſ

enellere.⁊ coꝛ.pi. Vñ Ouið. Nõ h̊ pãpine
is amicit᷑ vitib vllmgs.
Haicrarioꝛ ar: d P.l lagellio vel toꝛmẽtis
ubijci. Uñ eq̃ aio tolerãtes coꝛonãt᷑. Inð

pãcraciũ.i.toꝛmtũ ł flagellũ vł qdã ludꝰ qͥ

fit ſubtrahẽdo aliqͥd de manu ĩ manũ.

Hando.vdis.di.paſſũ.a.t.i.extẽdere.dicere.

referre. mãifeſtare. aꝑire. Et nota ꝙ h tria
vᷣba.ſ.pãdo.pateo.⁊ patioꝛ idẽ faciũt ſupi/

nũ. Un. Pãdo fac paſſum.pateo patioꝛ q̃ʒ

paſſuʒ. Hoꝝ rite triũ paſſũ dic eſſe ſupinũ

——

.i. luctar ita dicit Hng.
alleo. les. lui. n. s.i. eſſe vł fieri pallidum.

anegoꝛizo. as.i. ſuſtẽtare. 2 a poane
angito.as.i.ſepe ł freqnt᷑ canere.Et ðꝛ a

paãgo.gis. ꝓ cãtare

DPãigo.gj.n.t.i.canere.⁊ faẽ pᷣteritũ pãxi.et

carʒ ſupᷣ. Pãgo.G.i.paciſci ſiue pactũ face

re.⁊ fac pᷣteritũ repigi⸗ ſup̃.pactũ. Itẽ pã
go. g.i. ipellere l ingere.⁊ fac pᷣteritũ pegi.
⁊ ſupᷣ.pactũ UVñ. Pãxi dic cecini. iũxi dic

bñ pegi. Cũq; pactũ feci dicito tũc pepigi

Inuenit᷑ etiã pãgo xi ꝓ palũ figere l'plãta

re. Itẽ pãgo actiuũ ẽ ĩiduobo ſiſtꝭ.ſʒ ꝓ can

tare ſimplr eſt neutꝝ
Panifico.as.a.p.i.panẽ facio.⁊ ðꝛ a panis

⁊ facio.⁊ coꝛ.fi.Iñ h̊ ⁊ ̊ panifex.c. vel qᷓd/
panẽ fac. Idẽ ⁊ panific.a.ũ.lñ.j.Re.viij

Filias q̃ʒ veſtras faciet ſibi vnguẽtarias?
focarias ⁊ panificsss ”M
OPapo.aſ.aui.n.p.i.comedere.qð tm̃ ad pu
eros pꝑtinet.⁊ ðꝛ a popa.⁊ põit᷑ qñq; ꝓ noĩe
Vnñ Perſꝰ.Eſt ſilis regũ puerꝭ pararemi
nutũ. Sʒ mãducare ad viros ꝑtinet

Paragoꝛiʒo.as.a.p.i.mitigare.lenire.oble
ctare.tpare. Iñ h paragoꝛia.rie.i.mitiga⸗

tio.Et q̃dã medicina ſic ðꝛ.qꝛ lenit

Paralogiʒo.qs.. p.i.palogiſmũ facere.v
paralogiſtice loq. paralogiſmo ↄcludere

vel decipe
Harco.G.peꝑci vl parſi.ſil.n.t.i.cõdonare
nõ multũ expẽdere.miſereri dimittere
Dargoaeaipfem vimatrcimitati r

acrificare vmbꝛis ꝑentũ.ſic tũc deriuata
parẽs. Inuenit᷑ etia parẽtare.i.ſacrificare
moꝛtui.pma ꝓdu.Et tũc deriuat᷑ ga pareo
es.vt parẽtare vmbꝛis.ł tumułl moꝛtuoꝛũ

freq̃nt᷑ parere.i.obſeqͥ vł miniſtrare.
Pareo.res.rui.n.s.i.obedire.Et parere.i.
awarere. Parere ꝓ obedire caret ſupᷣ pap
parere iuenit᷑ paritũ.tu.ſʒ raro. In hac ſi/
gnificatõe pareo cõponit᷑ Appareo.es.rui.
ritũ. Uñ aplłs.Apparuit gr̃a ſaluatoꝛꝝ nr̃i.

Cõpareo es.rui.i.ſil ꝑere. Uñ Beñ.xxxvij/

Zucs cõparet.⁊ ego q̊ ibo.⁊ ꝓ.pa. Unñ
Ouiõ. de reme. Que nimis apparent retia
vitat auis.Et ĩ greciſmo. Appares paret.⁊
q̃ͥ bñ paret obedit. Parere qñ ẽ infinitiuꝰꝰ

pario.ris.tertieꝰiugatõis.coꝛ.pe.Oñ voc

infinitiuꝰ ð pareo es.ſcdõᷣe ↄiugatõis.i
dire vl awarere.pð.⸗ͦpbooe.
OParieto.as.a.p.i.ꝑietes aptare.Iñ ꝑ com
poſitiõʒ deparieto.as.⁊ diſparieto as.⁊ ex
parieto. as.ĩ eodẽ ſenſu.ſ.pietes auferre.et
coꝛ. e anter..

obe

Peronhe
relobaugft
gliggan
lanpoſtan
Ftorolin
upatire
Nrogs al
rinne
uerapara
reme. Bella

imcha

ceyo t
BVyunmant

Vumnon

byereſcare.
lcbitparnio⸗
unttüdeponn
nisicoceſe
indiusg
triggiotis
Ouinaviot
vlinquan
motioꝛ
ibipt.

peoicuũtaᷣ

hmnnnuo ri

ubmus in

Uundpktob
or bWere C

4
3

4
D

onareipe
ſolas aip⸗

Natnprſctone

miqſignden

ſiſdepannttcen

ſcodedadi
Oatinossgtie
eaniephinet
Colas kpaſt
helo. Paſtina

Uundibiſllci
M aſinog,

ltnner

urſi iin

re :
ſün

ſonnenic

mitſiclaa

nhapn
Cnere Kte

ne Ncife

ducni Nad

Ktmm
cimigiünde
noſuc ne

iſigere kgir

vſonhn

,r5rapons
acl
Uil evin
VCetarus:

negotnoln
Mcndpn

npuenpargen
ospunet

Roare lenizcede

ru ining
Kegelent
ognüſacerf

WiinoNder

nticic hon
inininere
imimni
ctücdeninata
ri. oricge
dcrinatapare⸗
umu monuord
winicrare.
ire. Sthalert

lirecaraſughh

ſummn Nien
iipmnolſt
itgFn luun

r. Uib

imis nnen

ſonnal
:innntt

rc
de iugmn

HPartioꝛ.tirꝭ.ti

Pario ri pepi ꝑtũ vł paritũ.n. t.. ptũ face/

re. laboꝛare.acqͥrere Eth̊ ſigtio tracta ẽ exr

alia.qꝛ cũ mulier parit acqrit.⁊ ĩ laboꝛe ẽ.
licet poſtea ñ meminerit laboꝛꝭ ꝓpt᷑ gaudiũ
Et erat olim q̃rte ↄiugatõis. UñOuidiꝰ.
Oua parire ſolet genꝰ pẽnis ↄdecoꝛatũ
Paro.as.aui.a.p.i.pᷣpare.oꝛnare. Iñ para
tus.a.ũ.nom̃.⁊ cõꝑat.⁊ parate.tiꝰ.ſime.ad
uer. ⁊ parat.us.ui.⁊ coꝛ.pa.Uñn Ouidiꝰð
reme. Bella mihi video bella parant᷑ ait.

Darticipo.as.a.p.i.ꝑtẽ caꝑe vlł dare.⁊ ðꝛ a

ꝓticeps.⁊ coꝛ.ci.
buere.ſeꝑare. Iñ H ꝑtitoꝛ.o?. Et antiq̃ di
cebãt partio.tis.tiui. Uñ ⁊ cõpoſita iueni
unt᷑ tã deponẽtia ᷣm nos q; actiua ſm an/
tiq̃s ĩ eodẽ ſenſu.vt Giꝑtioꝛ.rꝭ.⁊ biꝑtio.&ᷣ.

.i.in duas ꝑtes diuidere. Triꝑtioꝛ.rꝭ. vel

triꝑtio.tis.Quatriꝑtioꝛ.rꝭ.vł qdriꝑtio.tꝭ.
Quinquipꝑtioꝛ.ris.vł quinqʒꝑtio.t.i.ĩ treſ
vel in quattuoꝛ vel in qnq; ꝑtes diuidere.

Imptioꝛ.ris.⁊ imꝑtio.tꝭ.Et partioꝛ debʒ

„ „

Parturio ris.vᷣbũ meditatinũ a pario.ris.

peꝑi. ꝑtũ.⁊ coꝛ.u añ r. Et ponit᷑ qñq; ꝓ ſuo
bmitiuo.vt ibi. Parturiẽt mõtes naſcet᷑ ri

diculꝰ mus.i.pariẽt

Paruipẽdo dis.dere.i.paꝝ appꝛeciari.ꝰtẽ

nere.nulliꝰ põderꝭ vł valo? extimare.⁊ ðꝛ
a ꝑuo ⁊ ꝑdere.Et nota ꝙ ꝑuipẽdo.vilipẽ/

do. floccipendo ⁊ naucipẽdo nihilipendo
idem ſignit . —RKr
Baſeo arel vald celebꝛare .R

Daſco.ſcis.paui paſtũ.a.t.i.dare paſtũ.v

Paſtoꝛ paſcit oues.i.dat paſtũ ouibs Po/
nit᷑ etiã qñq; ꝓ depaſcere.vt ouis pauit pᷣ/

tũ.i.depauit ⁊ coꝛꝛoſit.Paſco cõponit᷑ De
paſco depaui depaſtũ.vł valde paſcere v

coꝛꝛodere ”MBVMß
Paſtino as.aui.a.p.i.colere.fodere.plãta/⸗
re.⁊ ꝓpꝛie ꝑtinet vineis plãtãdis.⁊ ðᷣꝛ a pa
ſco ſcis.vł paſtꝰ. Iñ B̊ paſtinatũ ti.i.vinea
nouella. Paſtinatũ etiã vocat agricole fer
ramẽtũ biſulcũ cũ q̊ ſemia aptãt᷑ ⁊ infodiũ

iteꝝ paſtinare.Pꝛopꝛie qͥdẽ repaſtinari di

cunt᷑ vince veteres qᷓ refodiunt᷑.⁊ coꝛ.ſti.
ateo tes.tui.ſũ.n.S.i.aꝑiri.videri.mani/

feſtari vł manifeſtũ eſſe vł diffundi. Et ðᷣꝛ
patet q̃ſi pal tenet.⁊ ẽ etymo. Iñ patẽs.cj.
ge. oĩſ.⁊ patent ti.ſime.⁊ h̊ͥ patẽtia.tie. Itẽ

ren pateſco ĩcho.⁊ coꝛ.pmã UVn ꝓſper
6 pateãt faciles ſenis rumoꝛibo aures

cſum. d. q.i. diuidere. diſtri

OPecco. as.

Patioꝛ.terꝭ.paſſus ſũ.pati.d.t.i.ſuſtinere.
7 8 a pathos grece qð latine ðꝛ defectꝰ vł
pa ſſio.Et cõponit᷑ cõpatioꝛ teris. ꝑpetioꝛ.
eris. ꝑpeſſus ſũ.⁊ coꝛ.pa.Uñ Eſopꝰ.Clul
nera ne facias q̃ potes ipe poaii·
Patriʒo as.n.p.i.patri aſſimilari.patrem
imitari ĩ dictꝭ ⁊ ĩ factꝭ.⁊ ðꝛ a pr.ſic a mater
ðᷣꝛ matriʒo as.Et pñt dici hinõi ᷣba.vᷣba
moꝛalia vel imitatiua

OOatro.as.aui.a.p.i.facere ꝑficere vł com/

mittere vl generare. ⁊ ðꝛ a p. Diẽ tũñ Der
nius ꝙ patrare ẽ opꝰ venereũ ↄſummare.
Iñ b patratio.onis.oꝑis venerei ↄſũma/
tio. Et hinc volũt dici patrẽ.qꝛ patratõne
oꝑis venerei ꝓcreet filiũ.Et cõponit᷑ repa
tro.ꝗas. Itẽ impetro.as.⁊ perpetro.as. Et
coꝛ.pmã. Uñ Facetꝰ.De facili longa ſine
freno culpa patra· U
Patrocinoꝛ arꝭ.at ſũ d.p.i.defendere.Et
ↄſtruit᷑ cũ dtõ. Iñ h̊ patrociniũ nij.i.defen
ſio.⁊ coꝛ.ci. Uñ Faceꝰ.Sic ꝓhibẽt leges
fraudẽ nõ patrocinari.
aueo.ues.paui.n.s.i.imere.pauoꝛẽ hr̃e
Et ðᷣ a pauoꝛ.o⸗. ⁊ cõponit᷑ expaueo. ues.
Iñnñ expaueſco.ſcis.incho.⁊ coꝛ.pa. Unde

Duidiꝰ ĩ epi. Coꝛ pauet ammonitu teme/

rate ſanguine noctis VMU
Pauimẽto tas.a.p.i.pauimẽtũ facere.ł pa
uimento oꝛnare. SðJGMèM
Hauio pauis.uiui.uitũ.a.q.i.ferire.pꝑcute
re. cedere ” èò

NOPauito.aſ.i.frequent᷑ pauere.⁊ Zͤꝛ a paueo

ues.vel a pauoꝛ. oꝶ.
Paupero.aſ.aui.n.p.i.eſſe vł fieri pauperẽ
7 ð a pauꝑ. Iñ pauperaſco.ſcis.inchoati
uũ. Uñ Chꝛyf. In rebo ſecularibo alc pau
peraſcit. alter diteſcit. Itẽ pauꝑare.id eſt.
pauperẽ facere.et ſic eſt actiuũ.⁊ componi
tur. Depaupero. as. vel valde pauꝑare. vl
de pauptate remouere. Et expauꝑo as. in
eodem ſenſu. s
Pauſo.as.aui.n.p.i.reqͥeſcere.Et cõponit
Repauſo.as.i.iteꝝ pauſare S
aui. n. p.i.pctm̃ cõmittere vlł de
linquere.⁊ ðᷣꝛ a pelex. Iñ peccatoꝛ.oꝛis.et
hoc peccatũ ti. ́?́cẽ
Oectino.nas.a.p.i.pectere.⁊ ðꝛ a pecten.
Hecto. ctis. xui. vel pexi vł etiã pectui.ſᷣm
antiq̃s.ſʒ ̊ͥ pᷣterito mõ non vtimur ⁊ raro
pexi.⁊ fac ſupinũ pexũ vł pectũa.t.i.pecti⸗/

.

nare.pectine oꝛnare

Meculioꝛ. ar:.d.p.i.peculiũ facere ł collige

arꝭ.i. deuaſtare. dilapidare
ODeculoꝛ. qrꝭ. d. p.i
pec;. In peculatoꝛ. oz.i. reipublice de/
fraudatoꝛ ⁊ furatoꝛ. ⁊ h peculatꝰ. us.tui.i.

re.⁊ a peculiũ.Et cõponit Depeculioꝛ.

furtũ ð cõi pecoꝛe.⁊ generalit᷑ ð cõi re.⁊ pe
culari.a.ũ.⁊ hͥ peculiariꝰ.rij.i.armẽtariuſ

adisgecna A ddpecna ptines

edano.as.a.p.i.pedanas caligis appone

re. ? ð a pes.

.
*

Oedito. as.n. p.i pedibo ire ł trãſire? öa
pedes peditꝭ.⁊ coꝛ.di. Et vt diẽ beat: SGre
go:Dacra ſcptura ẽ qſi qdã fluuiꝰ planꝰ ?

Alt? i qagnꝰ peditat ⁊ elephas natat
DPedo dis.pepedi.n.t.i.pedoꝛẽ facete vł fe
toꝛc.⁊ ð a pedoꝛ.o⸗..⁊ pmã ꝓducit ĩ pñti.

⁊pnl.ĩpᷣterito. VUñ Oꝛatiꝰ in.j.̃mo.Non
diſploſa ſonat ãntũ veſica pepedit.Et Fa
ceir. Heres pꝰ moꝛtẽ pedit amoꝛe ſuo. Sʒ
pebs. dis. coꝛ. pmã. Uñn. Credimeſſe pedis cars frennaa
NMNerago. g'.pegi. pꝑactũ.a.t.i. ꝑficere.⁊ ðꝛ a

5 *„ 7

ſtrepitũ cũ turgidepedis

in e.ſubtracta r. ⁊ dicimꝰ peiero.as. Unde

ierant vndas

Meioꝛo. as. a.p. i peioꝛẽ facere. ?⁊ ð a peioꝛ

DPellicio. pellerxi vłlicui pellectũ vł ꝑelli

citũ.i.decipe.⁊ ðꝛ a ꝑ ⁊ licio.⁊ coꝛ.li.EX ãt

3 helliccreq i pelle deciꝑe.etymo. eſt ᷣm
Mellito.as.i.freqnt᷑ pellere.⁊ ðꝛ a pello.lis
Dello.as.aui.a.p.i.vocare.⁊ ðꝛ a pello.lis
⁊ cõponit᷑ Awello.as. Cõpello.as. Inter

DPello. lis.p

pepuli pulſũ łpultũ ſᷣm antiq̊s.
a.t. i. rẽ violent᷑ an ſe mouere.excludere.de
ihcere. Iñ pulto.as.are.i.freq̃nt᷑ pellere
Pẽdeo.des.pepẽdi pẽſum.n.s.ðꝛ a pendo

Dis. ⁊ hʒ idẽ pᷣteritũ ⁊ idẽ ſupinũ qð pẽdo.

dis. ſ.pepẽdi ⁊ pẽſum.⁊ ſigt paſſionẽ ĩtrin/

ſuſpeſus.pẽdo dũ ſubleuo põdꝰ.Vel alit᷑.
Peẽgdo do penã dũ pẽdeo ſuffero penã Itẽ
pẽdere ſcdᷣe ↄiugatiõis pð.pe.ſʒ pẽdereter
tie ↄiugatõis coꝛ.pe.Uñn. Pẽdere vult iu/
ſtus ſʒ nõ vult pedere malignꝰ?
Hendo.dis. pepedi pẽſi
Vvl trutinare. Itẽ pedere.i.exoluere redde/
re.retribuere vł ſuſtinner.

*

Oenetro.as.aui:a.p.i ꝑtrãſire ꝑfoꝛare.pe/

co
rẽpublicã furari.⁊ ðꝛ a

o. as. n. p.1. piuriũ cõmittere Et nota
cꝙantiqͥ dicebãt ꝑiuro vbi nos mutamꝰ n H

QAucanꝰ i.vj. Uos eſtis ſuꝑ iſtigenas qͥ pe

m. a.t. i. ſuſpẽdere

nit intrare. Et cõponit᷑ Impenetro.tras.
Suppenetro.as.Et coꝛ. pmã. ſiʒ penul.hʒ
em. vt ptz ĩ illo vᷣſu. Qð leuit penetrare

——

põt penetrabile dices.

tet me peccati.i.penitẽtia pcti hʒ me.

qñ ponit᷑ cũ infinitiuo reqͥrit tm̃ actm̃. vt
Penitet me pecaaar.
enno. ꝗs.a.p.i.pẽnis tegere vł oꝛnare. et
cõponit᷑ Depẽeno.as.Expẽno.as.i.pẽénas
auferre. Impẽno.as.i.pẽnas iĩmittere vel

„

penis implrze “
Heſo. as aul. frequẽtaciui a pedo. freane
pẽdere vł eiqre.

tiuũ a pẽdo dis.
etago agis.

illuc ire.⁊ ðꝛ ab agro.as.qð non eſt in vſu.

*

onis.⁊ coꝛ.pe.

vo dic. Percello occido obꝛuo elido ꝑcu/
tio amputo
ODercipio.pis.
282 et capio.pis.Et coꝛ.ci.

Oercontoꝛ arꝭ.d.p.i.inqᷣrere vł ꝑqͥrere in/

terrogare. Et dʒ ſcribi ꝑ o.
Oerrutio tis.ſi.ſum.a.t.i.ferire.et ðꝛ a ꝑ.et
cutio.tis.vł quati
ſyllaba
Perdo.di
deſtruo ꝑdo notat. “
Oereffluo.is.n.t.i.ꝑfecte fluere. VUnde ad
Heb.ij. He foꝛte pefſnaꝰ·
Peregrinr aid coulare et G.

.

Derendino.as.n.p.i.moꝛari ꝑ vnũ diẽ.ſc3z
viq; ĩ tertiũ diẽ.poſitũ tñ qñzʒ ſimpłrpmo
rari. Et trãſitiue ponit᷑inuenit᷑ p ꝓlõgare.
Itẽ perendinare.i.vnuʒ diẽ vel pluresin

ociũ trahere

pe.Uñ. eſtibo et peris ſlumie petre per.

–w.

Meniteo.tes.penitui.ð: q̃ſi penã tenere.⁊
etymo.qꝛ pena agit vt peniteamꝰ. Et ↄſtru
itur cũ gtõ.vt Peniteo pctĩ Jñ penitet im
ꝑſonale.Et ↄſtruit᷑ cũ actõ ⁊ gtõ.vt Een .
⸗d

vłeqre. A àͥ pẽſito. as. Iñ pẽſo ſas.
pᷣt deriuari a peſum ſi.⁊ tũc pẽſo idẽ eſt add
cogitare.deliberare Hpõderare.trutinare.
eqre.ſʒ ſᷣm hãc ſignificatõʒ pᷣt eſſe freᷓnta

eragro.as.a.p.i.ſine mãſione certa hucꝛ
Iñ h ꝑagratoꝛ. oæ. pagratrix. peragratio.
Mercello.lis.pculi ꝑculſum.n.t.i.pcutere.

Vl poti terreſacere.Percutere eĩ ꝑtinʒ ad
coꝛpꝰ. Percellere ad aiam ̃ᷣm Hug. Papᷣ̊.

8.9 .t. i. pfecte caꝑe vlł ĩitelligeꝛe

o.ti. Et ſcribit ꝑ t.ĩ pn.

Pereo.is.iui.vlł perij peritũ.a.p.i.interir.
Defſicere. deſtruere. et ðꝛ a ꝑ et eo is.et coꝛ̃.

on foin
Perfmng
15rne
Pomoo⸗
os
Pertungoꝛ
feldeſtrui
a ürbp

Pongoe

rego
ofpe⸗
Repde
gfferre
Percliea
lusiamt
Nipii
rerein?,
DParino mt
eetorag
Dero na ni
pobarera
oaogu
Percgo geg.
ſcogercrle

ll,dis
Dleiss

Ormaogat

Emns

H

Peiſcog⸗

eſkomete

zinirere ral

Noiſteäne

ioſ .

tadſceceed

aneminar.

ſtckſefrin
tigfcetnt

ſoneanhun
önonckuſti
Nirpengne⸗

ntipcnten
Nrci igd
Pug baß.
velido cu⸗

eücligee

Noorcrein⸗

cire⸗döet

rbitprint⸗

inme eeelde
(Dirw

en lur

S=S
uluea) A.
õ 6

ente perit

Derticio. &. feci. ctũ. a. t.i. ꝑfecte facere. ad

finẽ ducere.⁊ ðꝛa ꝑ ⁊ facio..⁊ coꝛ.fi. Jñ

Berrad .a.ñ.⁊ H̊ͥ ꝑfectio.onis.

OADertodio.dis.di foſſum.a.t.i. pfecte fode/

re. Un Eʒech.viij. Fode parietẽ.⁊ cũ ꝑfo

diſſem parietẽ.i.ꝑfecte vł valde fodiſſeʒ.et
coꝛ. fo.in pñti.ſʒ in pᷣterito ꝓducit
Merfringo gis.egi.ctũ.a.t.i.ꝑfecte frãgere

232 a ? frãgo gis.

OPerffugio.gis.a.t.i.ꝑfecte fugere. 82 a
fugio gis. ⁊ coꝛffu.—
Perfungoꝛ.gerꝭ.ctꝰſũ.d.t.i.vti vł deſtrue/

re. łdeſtrui.⁊ ðꝛ a ꝑ ⁊ fungoꝛ.erꝭ Iñ ꝑfũct⸗

NOergo.gis.prexi ꝑrectũ.a.t.i.ire.⁊ ö2 4 PZ
rrego g. Uł cõponit᷑ a pede ⁊ rego. Iñ ðꝛ ꝑ

o.q̃ſi
afferre.⁊ ðꝛ a ꝑ ⁊ habeo bes.⁊ coꝛ.hi.
Oericlitoꝛ.arꝭ.atꝰ ſũ.d.p.i.expiri Uñ plau
tus ĩ amphitrione. Periclitat ſũ aim tuũ.

ede rego.ſʒ potiꝰ etymo.eſt

Itsẽ giclitari.i.ꝑiculũ vel diſcrimẽ incur/
rere ſᷣm Hug. ”MYßMVMD
Oerimo.mis.emi.emptũ.imere.a.t.i.occi/

Dere.⁊ ðꝛ a ꝑ ⁊ emo.is.⁊ coꝛ.ri.

Derio.ris.riui.ritũ.a.q.i.docere.inſtruere

apꝛobare. ⁊ coꝛ.pe.

ODerito.as.aui.i.freq̃nt᷑ ꝑire

Perlego.gꝭ.gi. a.t.i.pfecte legere.⁊ ðꝛa ꝑ.
lego.gꝭ.⁊ coꝛ.le.ĩ pñti.ſʒ ĩ pᷣterito ꝓducit
DHerlido dis. a. t. i. ꝑfecte ledere.⁊ ðꝛ a ꝑ ⁊ le
do ledis

NOermitto.dꝭ.a.t.i.ↄcedere. ſentire. Et ali

qd tribo mõis ꝑmittit᷑ pmo ꝙ nullo iure ꝓp
hibet᷑.ſcõo ꝙ ↄ:hũanas ↄſtitutões ĩdulget᷑
tertio illicitũ vt magꝭ illicitũ vitet᷑.vt ĩ glo

Hernitoꝛ.terꝭ.d.t.i.ꝑfecte niti.ambulare.
ernocto as.aui.n.p.i.q̃i ꝑ totã noctẽ vi/

gllare.ſʒ ponit᷑ ſimplr ꝓ vigilare.l vigilare
nocte. Iñ ꝑnoctãs.qꝭ.vñ QLu.vj.Eterat ꝑ

noctãs ĩ oꝛõe.⁊ ꝑnoctant᷑ aduer.i.vigilant᷑
Peroꝛo.as.aui.a.p.i.valð oꝛare.ł potiꝰ ꝑfe
cte oꝛare.⁊ cũ ꝑfectõe ⁊ effectu.ſ.oꝛõne ipe
trare.qð petit᷑ ad effectũ deducere.⁊ ꝓ.pe.

lere. ⁊ ðꝛ a ꝑ ⁊ pello.lis.

ODerpẽdo.iſ.di.a.t.i.ĩtelligereoſiderare anĩ

aduertere.ꝑciꝑe.trutinare.⁊ ðꝛ a ꝑ ⁊ pẽdo.

diu vł valde patioꝛ.⁊? ðꝛ a ꝑ ⁊ patioꝛ.teri.·

Et Ouidiꝰ ĩ epi. Optima nõ vllo cauſa tu

ibeo bes. bui. bitũ. a. 8. i. oñdere. dare

4

Derpetro ae aula p. hagere ecniccere
Apꝛie ĩ malo accipit᷑.⁊ ðꝛ a ꝑ ⁊ patro.tras.⁊
coꝛr.poe. H MU
Oerqro.rꝭ.a.t.i.pfecte vł valde q̃rere.et ðꝛ
ap ⁊ qro.rꝭ.⁊ ꝓð.pe. l
erſcrutoꝛ.arꝭ.d.p.i.ꝑfecte ſcrutari. Iñ ꝑ
ſcrutãs.tꝭ.o.g.i.ꝑfecte ſcrutãs.ſubtilit᷑ in/
ſpicies. inqrẽs. inueſtigãs.⁊ p.ſcru. Vñ.j.
Mach.iij. Perſcrutãs os.
Perſeuero.as.a.p.i.ꝑſiſtere ⁊ ĩ ꝓpoſito per/
manere.⁊ ð a ꝑ ⁊ ſeuero.as.⁊ ꝓ.pe. Iñ h ⁊
H̊ᷣ ⁊ B ꝑſeuerãs.tꝭ.⁊ ꝑſeuerant᷑ aduer.⁊ ꝑſe/
uerantia.tie.
Perſoleo.les.n.s.i.valde ſolere.aſſiduare.
aſſiduũ eſſe.⁊ ðꝛ a ꝑ ⁊ ſoleo les Iñ ꝑſolent᷑
.i.aſedue.aduer.⁊ bᷣ ꝑſolẽtia tie.⁊ ꝑſolꝰ.la.

ODerſpicio..ꝑſpexi.ctũ.a.t.i.ꝑfecte ĩtelli⸗/
gere.aſpicere.ꝑpẽdere.⁊ ðꝛ a ꝑ ⁊ ſpecio.&j.
inde ꝑſpectim aduer.i.viſibilit᷑ ⁊ clare.⁊ ꝑ
ſpicuus.a.iũ.i.clarꝰ.lucidꝰ JJMD!
Perſpicoꝛ.arꝭ.atꝰ ſũ.d.p.i.ꝑſpicere
Perſtringo gʒ.xi.ctũ.a.t.i.pfecte ſtringere.
leuit᷑ tãgere.ſummatim dicere.

Oerterrefacio c;. n.t.⁊ ꝑterrefio fis.i.ſfacio

pterrere.vel fio ꝑterritꝰ M
Oerterreo es.rui.itũ.a.s.i.pfecte vł valde
terreo. ⁊ ðꝛ a ꝑ ⁊ terreo es. Iñ ꝑterritꝰ a.ũ.
Et cõponit᷑ imꝑterritꝰ.ta.tuiui.
Pertineo nes.nui.n.s.i.attinere vł ꝑfecte ł
valdetenere.⁊ ðꝛ a ꝑ ⁊ teneo.es. . .
Oertundo dis.ꝑtuſi.ſũ.a.t.i. ꝑfecte ↄfrin/
gere.⁊ ꝓdu.tu. IJñ ꝑtuſus.a.ũ.i.ꝑfecte con
fractꝰ. CUn Aggei.j. In ſacculũ ꝑtuſum
Peruerto.ꝭ.ti.ſũ.a.t.i.deſtruere.ad maluʒ
vertere.puerſum facere ſ
Oeſſimo.as.qui.atũ.a.p.i.peſſimũ facere.
deterioꝛare.peſſime tractare. Uñ Eccli.
xxxviij. Teipᷣm peſſimabis.⁊ coꝛ.ſſi.
PHeſſundo.as.are.a.p.i.ſub pedibo dare vł
ↄculcare ꝓſternere. ſupponere. ſᷣm Hugẽ.
Pap̃.dic. Peſſundare pedes ſurſum dare
dũ qs cadit.retro mergere.depᷣmere
OPeto.tis.tiui.titũ.a.q.i.qrere.poſtulare.⁊
coꝛ.pe. Un· Pꝛoſper. Anguſto virt' limite
celſa petit

4 Oetuloꝛ. lar?.atꝰ ſu. d. p. i. ipoꝛtune petere.
OPerpello liſ.ꝑpuli.ppulſũ.a.t.i.ꝑfecte pel

Ipꝛie coitũ.ſ.luxuriari.laſciuie aium dare
Inñ petulãs.antꝭ.o.g.i.luxurioſi us. laſciuꝰ
impoꝛtune petẽs.pł petẽs.⁊ petulant᷑.tiuſ
ſime adufnn.
exo.as.i.frequenter pectere.i.pectinare.
q̊ pexito.cas.aliud frequẽtatiunuu·

Hiceo cns aui a pi picealidſi linife ob
Picturo.as.n.p.i.picturã facere ł pictura
PHigeo. eſ. pigui dicebat᷑ antiqᷣt ſʒ ij abolu
it. Iñ piget ipſonale.i. pudere.penitere. g/
nare. offendere. qd vulgo dꝛ peſare.⁊ ↄſtru
itur cũ actõ ⁊ gtõ. vt Piget me tui.⁊ coꝛ.p/
mã. Uñ Onidi de reme. Si piget ĩ pᷣmo

Pignoꝛo.as.pꝑ o.ĩ media ſyllaba.a Bae
derare.ↄfirmare amoꝛẽ int᷑ aliq̃̊s.

biti. vl eſt facere Zctũ ſic dictũ. Uñ Pigne
ro rẽ ſoluo.ſj pignoꝛo federa firmo.Et cõ
ponit᷑ Cõpignero.as.i.ſil pignerare vl de
pignere extrahere.vl ĩ pignere recipe.Op
pignero.as.i.ꝗ vl ꝓpt aliqͥd pignerare. vel
ſubarrare vł ↄfirmare. Repignero as.i.ite
rũ pignerare ł depignerare. Eta er
as. ð pignerat ta.tũ. Uñ Amos.ij.Duꝑ
veſtimẽt pignerat accubuer̃t. Iñ pigne/

raticiꝰ.a.ũ.⁊ pigneraticꝰ.a.ũ.qð p pignere

ponit velaccipit im Huůg
greſco.ſcis.incho.

Higritoꝛ ari d. pii pigrere ? vꝛa piger Et
cõponit᷑ Repigritoꝛ.arꝭ. Et coꝛ.pi.natura

lirer grrrr.e
Pilleo.as.aui.atũ.a.p.i.pilleũ ĩduere.⁊ ðꝛ
a pilleꝰ.Et cõponit᷑ Depilleo.aſ.Expilleo
as.i.pilleu aaufeeer
Oilo.as.a.p.i.pilos auferre.⁊ ðꝛ a pilꝰ p ca
pillo.⁊ cõponit᷑ Cõpilo.as.i.ſił pilare. De
pilo. as. Expilo.as. Et coꝛ.hãc ſyllabaʒ pi
Et a pila.le ꝓ inſtr̃o ↄcauo ĩ qͥ frumẽtũ te
rit᷑ vył aliud.deriuat᷑ pilo las.i.ĩ pila tũde/

re.batare.terere. Uł pilare.i.raꝑe.⁊ ↄpõit᷑

Cõpilo.as.i.aliena dicta fuis ĩtermiſcere.
Depilo. as.O ppilo as. Repilo.as.i.iteꝝ pi
lare. Suppilo.as.Et coꝛ.pi.ſᷣm Hug.Et
yt qdã dicũt. Pilo deriuat᷑ a pilũ.li.
Pingo Grlctu a. ivepingacpieruran
facere vl picturã repũtare. Iñ h pictoꝛ o'ꝭ
⁊ h pictura.re.i.imago expmens ſpẽm ali/

cuiꝰ rei. Pingo cõponit᷑ Cõpingo.g.i.ſił

pingere. Depingo. gj.. i. valde vl deoꝛſum
pingere ł picturã delere. Repingo.G;.i.ite
riſ pingere. Iñ frequẽtatiuũ pic/o.tas.⁊ ꝑ

ed pi
gnero.ras.ꝑ e.ĩ media ſyllaba.i.ꝓ pignere
ponere. Ul pignerare ẽ rẽ aliquã ꝓ debito
ponere creditoꝛi vt certioꝛ ſit ð ſolutõe de

cõpoſitiõʒ cõpicto.tas.Et ab his alia fre-

quẽtatiua pictito.tas.⁊ cõpictito tas.
PHinguo.as.a.p.i.pinguẽ facere. Inde pin
gueòo. es.i.eſſe vł fieri pinguẽ Et cõponit᷑ ĩ
pingueo.es.repingueo.es.⁊ hic pĩigueſco.
ſcis.⁊ ꝑ cõpoſitõʒ impingueſco ſcꝭ. Repin

gueſco.ſcis.ĩcho.Pinguo cõponit᷑. imp in

guo.as. repinguosss.
Pingueracio.&.ðꝛ a pinguis ⁊ facio.⁊ pin
guefio fis.a pinguis ⁊ fio
inſo ſis.ſui.piſtũ vł pinſũ.a.t.i.panẽ face
re.paſtã deducere vł terere. Jñ pinſo ſas.
frequẽ.Aq pinſito.tas.aliud fre. Itema
pinſo ſis.pindo dis.di.ſum.i.pilo tundere
terere.ſm Hugꝭ. Pꝛiſ.aũt dic in.x.lib.qꝙ a
pinſo.ſis.ſui.piſtũ dʒ eẽ ſupinũ. Iñ piſtoꝛ.
nomẽ v̈bale.ſic a paſtũ paſtoꝛ. Itẽ ſ̃m ali/
dq̊̃s pinſo.is.ẽ deſideratiuũ a pindo.is. Pa
pias etiã dic̃. Pinſo.ſis.ſui.ſtũ.qð ẽ cõmi/
nuo. In piſer
Pio as.aui.n.p.i.mũdare.purgare.⁊ deri/
uatr᷑ a pius.Et cõponit᷑ cũ ex.vt expio.aſ.i.
erpurgare. „E cxbiG. ul⸗
Pipio.as.aui
pitrũ ẽ łpulloꝝ colũbaꝝ. Iñ h̊ pipio.onis
pullꝰ colũbaꝝ.⁊ h̊ pipiũculꝰ.li.⁊ h̊ pipiun
cula.le.i.accipiter.⁊ coꝛ. ccun.
ODiſcoꝛ.aris.at ſũ.d.p.i.piſces caꝑe.⁊ ðꝛa
piſcis. Uñ. Uado piſcari.i.ad piſces capi/
endos. Iñ piſcatoꝛiꝰ.a.ũ.⁊ ̊ ⁊ h̊ piſcabił ⁊
ij le.⁊ h ⁊ ̊ piſcatił ⁊ h le.pe.coꝛ.Et cõpõit
expiſcoꝛ. ar.i. ex toto a piſcibo euacuare vl
acquirer

Piltrio.ſtris.ſtriui.n.q.i.panẽ facere.paſtã

deducere.⁊ ðꝛ a piſtrix cis.
OPitiſſo as.n.p.i.paꝝ bibere
Enee
— Sante A.
Olaceo.ces.cui.n.s.i.eſſe vł fieri placitũ ł
placidũ. Iñ placet ĩꝑſonale.⁊ placitꝰ ta.tũ
qð placet vł placuit. Placeo cõponit᷑. Cõ

placeo.es. In cõplacet vᷣbũ imꝑſonale.ꝑ/

placeo es. ⁊ ꝑplacet impſonale. ⁊ coꝛr.pla.
vñ OQuidiꝰ ð arte.Peſſima ſit nulliñ ſua
foꝛma placceWẽ

Placo. as.aui.a.p.i.humiliare.mitigare. x
oꝛare.pacificare.ſedare.lenireppiciari.⁊ cõ

ponit Cõplaco. as. Replaco. 8. P; pla.
ſed placeo ces.eam coꝛꝛipit. Un. Dcoꝛto
nemo placet niſi dexteram munere placet

Ite Ouidide arte. Placat donis Jupir

ipſe datis

lago. as. aui. vel plagio. gias.i. ᷣberare.

.a. p.i.reſonare.clamare.acci

S

zuinaenp

Olnhoh

lin
houn
ileh
1o,48 41.
rehlitinſe

iidecipe0

Miepli
to ſutpl⸗
göfichloe
intplittoal

0noa

noogreece
dechif
nnatüraſo⸗
Pandodi
Perletici⸗
nicpſonüͤf
ſigerekre
do dis lo
imn pplaut
us. Plauu.
ſyreocunn⸗
canoerent r

beo beg bun
Pae

ſcſo asich
Cbſatsi

emchlen⸗

ſbenne ſapli⸗
EEN

8 Drohn.

lUir ſoinas 5
Wones emn ,

eplenanni

indl Hig
Ucſprſcunno

Pwckemann
eſllo as ani
küiſan
onr hlai
Pütſnnla

tons.
deni

tcöpontei.
ſc Pedin

wnik inpin

hon

Lipanifen
pinſoſds
fe. Jena

llomnere

nnrli gen

Fpiſor.

Nfm .
SSS
igde conH

ngnrerdn
Necpio din

Edamareard

föniiogln

vcpe 151

pilees a⸗

boitabl?
.. Etcopolf
mmacuaret.

honepeſi

.

deponẽs

—

vulnerare. plagis affligere

Olango.g;.xi.ctũ.a.t.i.cũ lachꝛymis pectꝰ

aut za⸗

ciei cũ lachꝛymaꝝ effuſione

Plãto. as.aui.a.p.i.plãtas l! plataria pone

tã deciꝑe.⁊ cõponit᷑ deplãto.as.cõplãto aſ

.i. valde plãtare vł plãtas auferre. Repla/
to.as.ſupplãto.as.i.deciꝑe.⁊ ꝓpꝛie ꝑ plãtaʒ

qð fit cũ latent᷑ plãtã ex trãſuerſo iacimus

int plãtas alterꝰ. Uñ Eſau dic de Jacob
Beñ.xxvij.En ſupplãtauit me altera vice.

Hlaſmo.as.aui.a.p.i.foꝛmare.⁊ ðꝛ a plaſ/

mos grece qð latie ðꝛ foꝛmare. Iñ plaſma

toꝛ. oꝶ. 2 B plaſmatura. re. 2 B plaſma. atis.

pe.coꝛ. gti.i.factura.foꝛmatura.ſ.qdð ẽ foꝛ/
matũ vel foꝛma

Plaudo.dil.ſi.ſũ.n.t.i.ma ne⸗ reꝑcutere.ma
n ex leticia claudere ⁊ inſimul iũgere.ma
nib ſonũ facere.gaudere.Et ponit᷑ ſepe ꝓ

iũgere łreꝑcutere.Et ꝓ au poſita o.ðꝛ plo
do. dis. ploſi. dere ꝓ plaudo. Iñ ploſus.a.

um.ꝓ plauſus.i.reꝑcuſſus ł clauſus ⁊ ↄiũ

ctus. Plaudere.⁊ plodereꝓ gaudere ma/

no reꝑcutieẽdo neutra ſũt.ſʒ ꝓ cõiũgere vel
claudere vł reꝑcutere actiua ſunt
Plauſtrio ſtrꝭ.n.q.i.reſonaꝛe ꝑp modũ plau
ſtri. vłl reſonare plauſtro im Hug.
Plebeo.bes.bui.n.s.i.plebẽ imitari łallo/
Be etitoͤie plebere.
Pilebiſcito.as.i.plebẽ ĩcitarel alloqͥ vł vo/
care vł cõmouere.⁊ ðᷣꝛ a plebs ⁊ cito.as.
Olecto.ctꝭ.plexi vł plexui.xũ.a.t.i.punire.
v̈berare.ſupplicio affligere vl flectere vl ex
virg aliqͥd cõponere. Iñ h ⁊ 2 B; plectẽſ
R. UIñ Joh. xix. Et plectẽtes coꝛonã de ſpi
nis. Plectẽtes.i.cõponẽtes.flectẽdo circũ
circa ſpinas. Plecto cũ ſuis cõpoſitꝭ ĩo eſt
actiuũ.ſi iajpʒ. Sinplectoe woe E. cõplectoꝛ
m Hug. Pꝛiſ.aũt dicẽ ꝙ plecto
fac plexi antiq̃.nunc cũ cõpoſitꝭ fit cõe.

aũt diẽ Hug.qꝙ plecto fac plexi.ĩ ̊ cõcoꝛ/

dat cũ pꝛiſciano. ꝓ vo diẽ ꝙ etiã fac plexui
HB veꝝ eſt ᷣm antiqͥs. Uñ Judic.xvj.Cũ li/

cio plexueings
Olemino.as.aui.a.p.i.replere ſᷣm Hug.et
Pap̃.diẽ. Pleminare.i.replere plenarie.⁊
Pfecte coõpllͦer
OHleo ples pleui pletũ.a.s.i.ĩplere ⁊ ñ eſt in
Vſn in ſimplichhht
Plico.as.cui.vł plicaui.citũ.ł catũ.a.p.i.

. .

aut faciẽ tüdere. ploꝛare. lamẽtari gemere
Iñ h̊ planctꝰ.tus.tui.i.tũſio pectoꝛꝭ aut fa

num.i.pluuia irrigare.

plicas facere yr plic; aptare. Jñ plica.c
Ploꝛo.as.aui.atũ.n.p.i.cũ voce flere ⁊ la,

*

chꝛymas fundere CIñ ⁊ ploꝛo dꝛ qi plumi

na roꝛo.⁊ ẽ etymo.Et cõponit᷑ deploꝛo as

ii. valde ploꝛare vł exploꝛãdo alid petere

acqͥrere. Exploꝛo.as.i.inqrere.ĩueſtigare.

Imploꝛo. as. i. rogare.qrere vł impetrare

Ploꝛo neutꝝ ẽ cũ ſuis cõpoſitꝭ qᷓ retinẽt e

ſignificatõz. alit᷑ ſũt actiua.? p.plo. Unde

Juuenał. Ploꝛat᷑ lachꝛ ymis amiſſa pecu
nia veris. m Huggs.

Nluito.as. pe.coꝛ.ifreqnt pluerr
Hiumeo. es. mui.n. S.i.plumas hr̃e ł emit/

tere. Iñ plumeſco.ſcis.incho.

2

luo.is. plui vᷣbũ defectiuũ ⁊ excepte acti

*

onis. n.t. a fluo is. Et hmõi ba excepte

actõis oĩa ſũt ꝓpꝛie defectiua ĩ pma et ſcdᷣa

fluere.⁊ caret ſupᷣ.ĩ freq̃nti vſu.ſʒ ĩuenitur

plutũ. Et dʒ ſic exponi iĩoſtructioe. Pluit
aquã.ſubintelligi deꝰ. Inuenit᷑ tñ p ĩipꝛo

dit. Pluo cõponit᷑ Cõpluo.is.qð eſt acti⸗

—

⁊ compluoꝛ.eris.in paſſiuo. In cõplutus

Pluuicino as. vᷣbũ excepte actõis.i.minu/

tatim paruper pluere ⁊ ðꝛ a pluuia H
( ante O&

Hoculo.as.aui.i poculũ dare ꝓpinare
PHodio.as.are.i.ĩniti. vl baculo ſe ſuſtẽtare
⁊ cõponitw᷑ appodio.as. cõpodio.as.ſupo⸗

dio. as.oĩa ꝓ valde initi.⁊ fm h̊ ſũt neutra
⁊ abſoluta. Itẽ pñt eſſe tranſitiua ⁊ actiua

vt Podio te. Appodio illũ. Supoio iſtũ

qſi podiũ ſuponere illi.t podio ſuſtetare.
podio facere inniit.
Poetoꝛ.arꝭ.d. p.i.carmnia lpoemata facere
vł cõponere moꝛe poete.⁊ a poeta

Poio is. iui. ire. iti ·i fingo. g. vfacio
olio.lis.liui.litũ.a.q.i.ſculpere ł planare
Hᷓ politoꝛ.oꝛꝭ.⁊ politorꝰ.a.ũ

⁊ cõponit᷑ depolio.i.valð vlł deoꝛſũ polire
Repolio.lis.⁊ coꝛ.po.Uñ Eſopꝰ Om̃e ge

nus peſtis ſuꝑat mẽes diſſona vᷣbis. Cẽſen
tes aim floꝛida lingua polit

Polleo es. iui.n. s.·.ſpledere. ſoꝛere. valere

excellere.⁊ cõponit Epolleo.es.i.equale

re. Et pᷣpolleo. les. ? pdu. pmã poſitisne. 7

Inñ h coplutio. onif

Pinmo 4s.aui d b. tegere pluma vl pin⸗
gere vłoꝛnare. ? coponit deplumo as. Ex
Pn .i. plumas auterre. ? . plu.

—

Ccunctis venerääas
NPolliceoꝛ.erꝭ.cit ſũ.d.s.i.pmittere.⁊ ðꝛ a
poꝛꝛ0 vl pꝰ.⁊ liceoꝛ. Iñ pollicit. ta.ũ. Vñ
Ouidiꝰ de arte. Pollicit: diues qͥlibet eſſe

caret ſupĩo. Clũ. Arteſi ua medicus pollet

pot.i. pmiſſionib. Sʒ pollicemur ſponte.

ꝓmittimꝰ rogati. Uñ. Pollicemur ſchtu/

ra. pmittim vbo. Uñ ꝗdã. CUlltrob pollice⸗/
oꝛ ꝓmitto ſepe rogatꝰ. In h ⁊ 6 B polli/

ccS. t. pmitterng 9
Pollicitoꝛ.tar.i.freqnt᷑ polliceri

Dollingo.g. xi. ctũ.n.t.i.cadauera ſepelire

Vl cremare.⁊ ð a polluo ⁊ vngo.q̃ſi pollu
tos vngere.i. cremare moꝛtuoſ. UIñ Plau
tus. Ditc pollinctoꝛ dixit qͥ eũ pollinxerat.
Nollnceo.ces.luxi.n.s.i.dono. pinitto. qͥa
Pꝓymiſſis ſolemꝰ polliceri ⁊ donis:Ulł polli
cereẽ offerre.qꝛ pꝰ ſacrificiũ ſolẽt fieri ob/
latiões.loblatõiba lucemꝰ.Et ðꝛ a poſt vł
ꝓcul vl poꝛꝛo. Iñ h̊ ⁊ h pollucibił.⁊ h̊ le.i.
ſacił ad donaduũ vel ꝓmittendnua·
Holluo luis.lui.lutũ.a.t.i.ðᷣturpare inqͥna
re.? 8 q ꝓ vl poꝛꝛ0.? luo.is. In pollutꝰta
tũ.i.deturpat.inqͥnatꝰ. In pollutio.onis
:i.deturpatio.inqnatio.maculatio.q̃ acci/
Dit aliqñ qñ qͥs coꝛrũpit᷑ in omno
DPompo.as.aui.n.p.i.ſuꝑbire.głiari.⁊ ðia
pompa.Et cõponit᷑ depõpo as.i.vitupare

deteſtari. Idẽ Expõpo. Eta põpo. as. d: H

—

pompatoꝛ. oʒ.qͥ aliqͥd ſuꝑbe vel pᷣſumptu
oſeaggit. l

DPõdero ꝗs.a.p.i.trutinare vl guare. Et ðꝛ

a põdꝰ.Et cõponit᷑ eͥpondero.as.i.eq̃ põ
derare. Pꝛepõdero. as.i.pᷣualere.pᷣquare.
erxcellere.pᷣ alijs põderare.⁊ coꝛ. de.
ono.niſ.ſui.ſitũ.a.t.i.ſtatuere.locare.plã
Pontifico.as.n.p.i.pontẽ vł põtatũ faceꝛe
In H ⁊ Hpõtifex.cꝭ.i.epᷣus vlł ſacerdos.q̃ſi
pontẽ vłl iter alijs faciẽs.⁊ h̊ põtificatꝰ.us.
tui.i.eiꝰdignitas vl officiũ.⁊ h ⁊ h põtifica
lis ⁊ G le.⁊ põtificoꝛ.arꝭ.i.põtificatũ regeꝛe
yel hre.vł moꝛe põtificꝭ ſe hßr/‚’e
Honto as.are.n.p.i.pontẽ facere vł pontẽ
pparare.colligrrre
Hopuloꝛ.arꝭ.atꝰ ſũ.d.p.i.ꝓpło replere ł de
ſtruere. diſſipare.⁊ ðꝛ a popułꝰ.⁊ cõponit᷑.
depopuloꝛ. arꝭ.i.valde populari ł deſtrue/
re.ſᷣm Hug. Pap̃. vo dic. Populari.i. va/
ſtari.pᷣdari.diuulgare. Iñ populatio.oniſ
i.deuaſtatio.ꝓpłi vaſtitas.expugnatio.rui
na.grandis ſolitulil
Moꝛco. 38. a. p. i. poꝛcas facere vł poꝛcaſ di

.

fſtinguere. Et cõponit᷑ impoꝛco. as.ĩ eodeʒ

ſenſu.vel aquã in agros ducere

DHoꝛꝛigo. gj xi.ctũ. a. t.. qſi pcul extedereet

regere. ⁊ ð: a poꝛꝛo qð ẽ lãge.⁊ rego.⁊ ↄpo

nit᷑ cũ ex.vt Expoꝛꝛigo.gis.Etcuᷣ ob.⁊ ðꝛ
rigo etiã ſyncopat᷑.⁊ ðꝛ poꝛgo ꝗ poꝛꝛigo
Et coꝛ.ri.⁊ fac pᷣteritũ poꝛꝛei
Hoꝛtẽdo. dis.di.tentũ vlł tẽſum.n.t.i.poꝛ/

nare.lõge p'oñdere.⁊ ðꝛ a poꝛꝛo ⁊ tẽdo Iñ
poꝛtendes. . o. g. Uñ Zach.iij. Uiri poꝛ/
tendentes ſunt. Glo.i.poſiti in ſignum fu/
turoꝛum

Ooꝛto.tas.qui.a.p.i.ſuſtetare.vehere.a teꝛ

ra leuare.auferre.referre.ius dicere. JInð
poꝛtito.tas.i.freq̃nt᷑ poꝛtare
Hoſco.cis.popoſci.ſcitũ.a.t.i.petere.q̃rere
Et cõponit᷑ depoſco.ſcꝭ. Expoſco.ſcis.et ẽ

plq́; poſcere.q;ꝛ poſcũt qͥ ſimpłr petũt.Ex

poſcũt qͥ deſiderãt. Repoſco.ſcis. .
Hoſſideo.deſ.ſedi.ſeſſũ.a.s.i.tẽdere.potiri

in ptate habẽdo tenere.⁊ ðᷣꝛ a poſt ⁊ ſedeo.

Juũ bᷣ poſſeſſio.onis.⁊ h̊ poſſeſſoꝛ oꝛꝭ.⁊ poſ
ſeſſiuus. at.siul. S
DPoſſidere naturalit᷑ ðꝛ qͥs cũ eſt ĩ re vel eiꝰ
pte.vl ſaltẽ cũ res eſt i cõſpectu eiꝰ vt ipam

videat ⁊ ꝑtẽ eiꝰ.fᷣm Aʒo.C. de acqͥ et cer/

apo.
Noſſidere ciuilit᷑ ðꝛ s cum nec eſt ĩ re nec
res ĩ ↄſpectu e.ſʒ poſſeſſionẽ ſolo aĩo hʒ.

dere poſſit hmõi poſſeſſio.vt no. Jo.an.in
regula ſine poſſeſſione.li.vj.
Poſſidere clam.i.abſente dño⁊ fructuario
excluſo clãculo poſſeſſionẽ ingredi.vt do/
minũ poſſeſſione puet
oſſidere vi.ẽ violent᷑ poſſidere
DPoſſidere pᷣcario.ẽ rẽ ad petitiões vł pᷣces
meas mihioceſſam ad vſũ poſſidere q;diu
patit᷑ is qͥ ↄceſſit “M
DPoſſidere ꝓ indiuiſo.ẽ aliquã rẽ ita poſſi/
dere.vt nullã ꝑtẽ in ea habeat ab alijs diui
ſam. vl vt nulla ſit ꝑs quã poſſideat ſeꝑati

„7

ſiue diuiſim

Poſſidere p herede.eſt ita poſſidere qñ pu

tat ſe eſſe heredẽ veꝝ cũ nõ ſit
Noſſidere p poſſeſſore ðꝛ ille q ita poſſidet

ꝙ ſe ſcit nullã cãz iuſtã poſſidẽdihẽe vtſii

terrogat fuerit.qre poſſideat łᷣ quõ.nullã
rõem pᷣtẽdit q̃re poſſideat.ſʒ dic poſſideo
Poſſideri ꝓpꝛie dicũt᷑ mobilia eo ꝙ cis pe/
dibo qꝗᷣs iſiſtit.vñ a plãta veit iſta poſſeſſio.

oppoꝛꝛigo.gꝭ.i.extra ł iutcta poꝛꝛigere. Poꝛ

ro hlõge tedere.ſigre aliqͥd ðᷣ futur ł deſti

⁊ rẽ de iure tenet.ſ.ꝙ tal ſit ꝑſona ĩ quã ca/

tiodisſf

Göznne

depſeis
Dlunpo
te80

Utpotes

(Ccidita pot
ts.niiNn

oſtulole
tor tijol.
focenc? po
leytpoſtul

lolas ?co:.
Ponoi

darede
Porontn
ndied0tr
tioꝛ ilre
gytisfin
no ntey

nri ſni

Potiſo.as
looeſenſd

ornuerürn
tſypmüeis ſ

ſttc,
thoo

nolgle tpo⸗

tporatitn

rſopotit.

tuitücſt Et
(lnpunet

Oundco deg

lim ſumereit

Munli ? co
unſus ſum⸗

Ponſoaoiif
ſaliugfregn
ogs a i
Mnngas r.
ntoßgccrebe

Ousniſtö

cbeobang,

ere

di

rnſn

Qcüobt
Wigere pe

N

umntime
öfuumgkde
onottidej⸗
Hij Unnt

nſignung.

excherat
8dicn. Inb

Woſcoſcsge

implrpeit

coſcis.

kininl

drapoſttedn
voſcſorogan

cickir ac

uc; tin

eacict n

merckirener
lſolo io hi
onaicuica/
tno. Joahm

ſorfrucwand
ingeci Nrdo⸗

peniides lfes

.

ſieſiun

Aiqniſtun /
baber pllpoln
gni lanſennn

enpeſtkorii

inoſl
ilecintal

rB

HMDolſidet aũt h iure qð iuſte. ̊ iuſte qd bñ

qð aũt male poſſidet᷑ alienũ eſt. Oale aũt

pit potes a poſſum pᷣmã. Sʒ potes cũ de⸗/

ſcẽdita poto.as ꝓd po. Vñ.Egrotare po
tes.niſi vinũ poſt pira potes M
Poſtulo.las.aui.a.p.i.petere.exigere.roga

re.⁊ ð a poſco.ciſ. In h̊ poſtulatoꝛ.i.roga

toꝛ. ? iñ poſtulatrix c:.⁊ poſtulati aduer.i.

rogant᷑.⁊ poſtulatici.a.ũ.qͥ freqnt᷑ poſtu/
lat vł poſtulat᷑. Poſtulo cõponit Depoſtu
Dotiono.nas.vł potionoꝛ.ar.i.potionem
Dare. 2 8 a potio. oni–s.
DPotioꝛ.tirꝭ.d.q.i.fruoꝛ.vti.⁊ ðꝛ a potis.tꝭ.

pcedere qᷓ̃ttuoꝛ modis.ſ.eternitate.ſic de⸗
qð aüt male poſſidet alienũ eſt. Oale aüt oia. Cpe: vt flos fructũ. Electõe.ſiẽ fructꝰ
poſſidet qͥ male ſuis vtit᷑ vł aliena pᷣumit.
Dde v. ſig. ius dictü et
NPoſſum potes potui.i.valere.ſ.ↄſtãtia ł ſa
nitate.⁊ ðꝛ a potis noĩe.⁊ ſum es eſt.⁊ coꝛi

floꝛẽ.Oꝛigine vt ſonꝰ canti

*

um. a.t. i. ſupare. ⁊ ð: a p̃ᷣ ⁊ cello

=

Pꝛecẽdo dis.a.t.i.añ vl valde accẽdere. et
JZra p ? candeo.⸗des.
Hꝛecido.dis.cidi.ciſuʒ.a.t.i.añcedere.⁊ ðꝛ
ap̃ ⁊ cedo dis.cecidi.⁊ pðᷣ.ci.vbiq;. Itẽ p/

Pꝛecino.ni

in anterioꝛẽ ꝑtẽ.⁊ coꝛ.ci.vbiq;.⁊ ðꝛ a pᷣ ⁊ ca
do cadDis.

. cinui. cẽtũ. n. t.i. val canere.

yvel añ.⁊ coꝛ.ci.⁊ ðꝛ a p ⁊ cano.nis.

Miecioꝛ. ar. atꝰ ſum. d. p.i. extimare. ⁊ 8 a

pᷣciũ. Et cõponitapꝛecioꝛ. aris.⁊ depcioꝛ
arꝭ. Dz antiq dicebat pᷣcio as.appecio.s

in actiuo genere

noiĩe. ? ↄſtruit cũ actõ grõ ⁊ ablatiuo.vrpo
tioꝛ illi rei.vł illã rẽ.ł illa re.Et iuenit᷑ fᷣm

antiqs m tertiã ⁊ qᷣrtã ↄiugatõʒ. potioꝛ.ti

ris. vl terꝭ.ſʒ ĩ infinitiuo ſꝑ ſm qrtã iuenit᷑.

potiri. ſupinũ ĩ itũ.pe.pð. Iñ potit.ta. tũ.
PHotiſſo.as.aui.i.freqnt᷑ ⁊ paꝝ bibere.Et ĩ

—

Moto.tas.taui.a.p.i.potũ dare.Unde pᷣs.
SPotauerũt me aceto. Et potare.i.bibere.

⁊ ſupinũ eiꝰ ſyncopat᷑⁊ ð: potũ tu. Iñ hic

tricula. le. vl potricula. le. dimi.? potatꝰ.ta
tũ. ⁊ h potat.tus.tui.⁊ potꝰ.tus.tui.actus
vl paſſio potãdi.Et ĩde potito.as.fre. Do
to p bibere neutxꝝ ẽ.⁊ ꝓ.po. Sʒ ꝓ potũ da

re actiuũ eſt. Et bibere nature eſt. Potare

vo luxurie eſt

Dꝛandeo.des. di. vł pꝛãſus ſũ.n. S.i.pꝛãdi N

um ſumere.ĩ tertia hoꝛa comedere.et ðꝛ a

pꝛandiũ.⁊ cõponit᷑ cõpꝛandeo.es.di.vl cõ

pꝛanſus ſum.⁊ ẽ neutꝝ cũ ſuis cõpoſitj.
Pꝛanſo.as.i.freq̃nt᷑ pꝛãdere.A q̊ pꝛanſito

tas.aliud frequẽ.

Hꝛauo.as.a.p.i.pꝛauũ facere. Et cõponit᷑.

depꝛauo. as.i.valde puare.⁊ ꝓ.pꝛa. Unde.
Opto placere bonis.pᷣuis odioſus haberi
Nuis niſi ſit.pᷣuis nemo placerepᷣt

. Pieben bes.n.S.i.dare.exhibere.largiri
Hiꝛecaueo.es.n. S.i.añ vł pᷣ alijs vł futura
picula cauere.⁊ ð a pᷣ ⁊ caueo.es.⁊ coꝛ.ca.
WUnñ Beñ.vij. Pꝛecauẽs in fuunz
Pꝛecedo dis.ſſi.ſũ.n.t.i.añ ire.Et aliqͥd ðꝛ

ũ eiꝰ ſyncopat᷑.⁊ ðꝛ potũ tu. Iñ hic re vł valo reſplẽdere.⁊ ðꝛ a pᷣ ⁊ cluo.is.Iñ
potatoꝛ. oz vl potoꝛ. ⁊ potatoꝛi a.u. xl po
toꝛiꝰ. a.ũ. ⁊ H potatrix vł potrix. Iñ H̊ pota

Pꝛecipio·cepi. ceptũ.a.t.. pceptũ daretim
perare. poccupare.⁊ ꝛa p ⁊ capio pis Itẽ
inuenit᷑ pcapio.pis.a pᷣ ⁊ capio.pis.Etẽ pᷣ

capere añ capꝑe.iq̊ ſenſu etiã iuenit᷑ pᷣcipio.

pis.⁊ coꝛ.ci.vel a. “
Pꝛecipito tas.tani.a.p.i.pcipitanter aliqᷣd
obꝛuere.ð alto ducere.temere feſtinare. et
Pꝛecluo is.clui.ſupᷣ.caret.i.valde defende
H ⁊ pcliuis. Pꝛecluo p defendere actiuũ
eſt. p reſplẽdere neutz-z S

DR

trectatõʒ delectari.ↄſueta mãibo palpare

Pꝛecoꝛ.arꝭ.atꝰ ſũ.d.p.i.togare Iñ pcatoꝛi

us. a. i. 2 2 5 pcabił. ⁊ B le.⁊ pᷣcabũdꝰ.a.ũ

i ſitis pcati qſi ad pcãdũ babil. Et ↄpoit.

Depcoꝛ.arꝭ. Impᷣcoꝛ.arꝭ.⁊ coꝛ.ð.

* „ —

Hꝛecurro rꝭ.pᷣcucurri.a.t.i.añ currere pᷣue

nire. ⁊ a p᷑ ⁊ curro. Iñ pᷣcuiſi us. us. ui.
Zedeſtino. as. aui. 4.p.i.añ lab eterno de/
ſinare. pᷣuidere.pſcire.x⁊ t a p ⁊ deſtino aſ
Sʒ pᷣſciunt᷑ honi ⁊ mali.Pꝛedeſtinant᷑ tiñ
boni ᷣm Hug.⁊? coꝛ.ſlti. ·ð D

PHꝛedico.as. ui. a. p. i. idmonere l annüci

are bona. vt Ego pᷣdico.q̃ſi p.i.ſuꝑ alia bo
na enũcio. Uñ traſumptũ eſt B vocabulũ
ĩ logica cũ 8ꝛ. Gen pᷣdicat de ſpecie. Spe,
cies pᷣdicat᷑ de ſuo indiuiduo.i.enũciat᷑ vł

Pꝛedo.dis.didi.tũ.a.t.i.p alijs dare⁊ ho⸗

noꝛare.pꝛogare.pponere.oꝛna re Et cõpo

nitka p ⁊ do das

Pꝛedoꝛ.arꝭ. ſü. a. p i. pᷣdã facer e.d icipa/ HD

rc: 8:a pda. Jn hpdatoꝛ ? daroan d ii

—
„

pdabũd' da di i habił ad pdãdũ kſilłis

òs pꝛendidiſtꝭ nũc. Sʒ p non eſt regulare

Sddãti. Et h̊ ⁊ H pdabilł ⁊ B̊ le.⁊ pᷣdat.ta.tũ ãa nullũ vᷣbũ tertie ↄiugatiõis hz finalez

qqʒꝗ accipit᷑ ĩ paſſiua ſignificatõe ſᷣm qð an/
ttq; dicebat pdo das. Etcõponit᷑ Impᷣda/
s ra ti ſaedo; cohonit copdo⸗ ar⸗. De
aonail⸗ Et ↄſtruit᷑ cũ actõ. ⁊ pducit pꝛe.
n Oꝛati in epi.

Neꝛeficio.&.feci.fectũ A.Ll.i.pᷣponere.⁊ ðᷣꝛ a
Pece ⁊ facio.G.⁊ coꝛ.fi. IJIñ ᷣůbalia

geminationẽ in pᷣterito niſi ſit cõpoſituʒ a
do das.pꝛendo ant nõ ẽ cõpoſitũ imo ſim
pPlex.fac̃g̊ pᷣteritũ ĩ di.⁊ ſupinũ ĩ ſum.ſcdᷣm
Hug. ⁊ iſtud tenẽt grãmatici cõit. Quidã
iñ dicũt ꝙ pꝛendo dis.cõponit᷑a do das.⁊
ſic fac pꝛendidi.diOuim.
DPꝛenomino.nas.nare.a.p.i.pnoĩe vocare.

——

vel pᷣnomen imponere.

Singuli de vobis ani

BViꝛefoeo.as. aui.a.p. i. pſtringere. ſtrãgula⸗/ ꝛepedio.dis.diui.ditũ.a.q.i.ĩpedire łde
re. qꝗſi fauces ab anterioꝛi pte caꝑe ⁊ ſtrige turpare.deuaſtare.q̃ſi pᷣ.i.añ pedicã pone/⸗
tx.⁊ & p ? faux c.?⁊ ꝓ. fo. Uñ Ouidius ĩ re.æ ö: a pᷣ ⁊ pedica.ce.⁊ coꝛ.pn.

Vbun. Pꝛefocent aie noxia mella viã
Mꝛegno. as. aui.a. pa. quidare In p̃ᷣgnans

Meepeto.j.a.t.i. pꝛe alijs petͦre
ꝛcpolleo.les.lui.n.s.i.valde pollere ⁊ p/

HPticipiũ. Inuenit᷑ etiã pᷣgnans p quida. fulgerc.pᷣſtare.excellere.pᷣcellere

Dz p̈gnãs eſt q ↄcepit. Grauida qua vte
ri Guedo ꝓximã ptui oñdit. Et cõponitur.

Impꝛegno. as. Repꝛegno.gg.

tũ.iañ poſi
Mꝛepoſtero.as.a.p.i.oꝛdinẽ ꝑuertere łtrãſ

ꝛegredioꝛ.derꝭ.greſſus ſi u. d. t. . pcedere.

Sire.qð ⁊ pᷣgradioꝛ.dirꝭĩueni? Et ð vtrrũ uertere.ſ. qð dz eſſe poſteri facere pmam

ftac phdi pheſum ĩ ſup.i tenere. inuadere.
man iijcere. Etↄpõit᷑ apꝛehẽdo.is. Cõpᷣ
hedo. dis. Dephedo. dis. Rep̃hedo. dis.

7

grodioꝛ OPꝛerogo gas.q.p.i.pᷣcellere. ercellere.ſupa
ẽdo.dis.ſimplex vᷣbũ.⁊ hʒ h.poſt e.et re vl pponere. Iñ h pᷣrogatiua.ue.i.ſingu
laris excelletia.⁊ pᷣꝛogatiu.a.ũ.i excellẽs
Yel ad pᷣꝛogatiuã ꝑtinees .
Dꝛe ũpo. rupi. ptuũ. a. t. i. añ rũꝑe, vł ab an/

9 5a gradioꝛ
e;

—

ꝛeiudico. as.aui. a. p.i. alijs iudicare. i. terioꝛi pte rumc

iudiciũ alioꝝ depmere ⁊ danare.q̃i ſuꝑiu/ HPꝛeſagio gis.n.q.i.diuĩare.futa nũciare.⁊x
Dicare. ? ð a pꝛe ⁊ iudico.as. . 2 V 4
Pꝛelibo.bas.baui.batũ.a.p.i.pᷣcõtingere. rũ. In pᷣſago.gas.idẽ qð pᷣſagio...

ðꝛa pᷣſagiũ gij. Iñ pᷣſagꝰ.a.i.i.pᷣſciꝰſuturo

p ᷣguſtare.vłl añ ſacrificare.leuit tãgere.pa Mꝛeſcindo dis.ſcidi.ſciſſũ.a.t.i.qñ vel pꝛe

mn guſtare. 2 a p̃ ⁊ libo.bas
HPꝛelido.dis.liſi.liſũ.a.t.i.pᷣ alijs vł an lc
Dere. 2 8 9 p̃ᷣ ? ledo dis.⁊ plil.
Heꝛeligo.gj.legi.ctũ.a.t.i.añ legere.⁊ ðꝛa pᷣ.
⁊ lego gis. ? co2ꝛ.eilJl.

alijs ſcindere.⁊ ðᷣꝛ q pᷣ ⁊ ſcindo.dis.⁊ coꝛr
pe.pᷣteriti.qꝛ ſcidi hʒ pᷣmã bꝛeuẽ Un Oui/
diꝰ meta. Na celo terras ⁊ terras abſcidit
vndas. Inuenit᷑ etiã abſcido dis.ſcidi.me
dia ꝓducta.⁊ tũc cõponit᷑ ab abs ⁊ cedo is

Heꝛelioꝛ. arꝭ.at? ſũ.d.p.i.bellare.pᷣlii com/ cecidi.Vñ Ouidiꝰ meta xij. Abſcidit iu/
mittere. armis diſceptare.pugnare. ulo pectuſq; humenq; ſiniſtuy.·
Oꝛeludo.dis.luſi.ſuʒ.n.t.i.an ludere ꝓpꝛie Meſckoſtto rnm. mcr an ne. Jüſtins .

anñ maioꝛe ludũ.ludulũ exercere Uñ Sta
tachilleidoſ.Tibi pᷣludit magn achilleſ

a. ü. Et ↄſtruit᷑ tã cũ gtõ q; cũ actõ.vt pᷣſciꝰ
be rei.⁊ pᷣſciꝰ hãc rẽ. Itẽ a pᷣſcio pᷣſcitꝰ.a.ũ.

ꝛeluſtro.as.a.p.i.pᷣ alijs luſtran ⁊ pᷣſciẽs.dᷣ.g.o. Iñ h̊ pꝛeſciẽtia tie.

Bretmaro gegeiyls uꝑmanere.p̃na Hꝛeienbo bis.a.t.i.añ ſcribere.pcedere.p/
1

lere. pᷣſtare. pcellere.⁊ ꝛ a pᷣ ⁊ maneo.nes.
Pꝛemo mis pſſi pᷣſſum.a.t.i.ſtringere cobi

ruere vl ab aliqᷣ ſaeio tꝑis aliqͥd poſſidẽ
do acqͥrere. Iñ pᷣſcriptꝰ.a.ũ.⁊ H̊ pᷣſcriptio.

bere. refrenare. vꝛgere. dehmere vl flectere onis.i.acqᷣſitio dñij ſuꝑ aliquã rẽ aliq cer/

Iñ pᷣſſim aduer.i.ſtrictim.⁊ coꝛ.pꝛe.Vnd
Pꝛudẽtiꝰ. Magna cadũt inflata crepant.

—.

nit tñ in diuia pagina ĩ euãgelio Joß.xuj. ſepire. 7 P. ſe
Nihil pꝛendidert. Jdè. Aſferte de piſcibui ſtrum. ſepimus ouile.

to ſpacio tꝑis poſſidelbod
ꝛeſeco as.ſecui.ctũ.a.p.i.pᷣ alijs ſecare
ꝛeſento.tas.taui.a. .i. ad pñtiã ducere.
Z8 a pñs.Et cõponit᷑ reᷣſento aas.
HPꝛeſepio.pis.ſepſi.ſeptu.a.q.i.ſepẽ pᷣtde/
re.añ ſepire.⁊ ꝓð.ſe. Uñ.Uallamꝰ ꝓpꝛic ca

endo.dis.di.ſũ.a.t.i.caꝑe.⁊ ꝓpꝛie piſces

—

Qucanꝰ. QOð pꝛenderat heſit. Inue/

miml

. epono.nis.pᷣpoſui.ſitũ.a.t.i.añ lp alija
ponere.⁊ ðꝛ a p ⁊ pono nis. Iñ pᷣpoſit.ta.

Orut
ſure lie
Pſarelerb
turenißſto
mnunorete

iunerpt
Ais valis.
biütpis l
Uähreal
qzdono⸗ß
nificare
cſoloꝛ.
Nroßt ſo
iſuser
cante .
ſccponota.
he coꝛ Jöal⸗
ſotoline

bpes Etot
ũtici e
lyreindic Ha

pot nmio

hiiin

luchenoßͤtoo

Nycieipoſin
anamci
00 öſoloꝛ
tlongi.

Cctloaslani⸗

cſcliſpon

ehherß
ededahͤP

Crſtno mis
Uinge nöͤgn
atiſgöſum
ntlhpakt
hnſtttpfum
ſoiichälimn
eihi
unmmtun.

lngetag,
ulrüſfreitn

gliecieh
npecci

pn,
tee

le

dtiaßkei
Jßpoſn

veummini
Wbacedeen

arcelereſng

M venia

aui acellss
fipeykaban,

ninnüciare
löCruwro
609.
tlan e
0 dis .
cue D Oo⸗
lemns abact
8o dis cdimme

waws ceee

u. Apſcar i
ſih
ſene Jfſan⸗
ini nit
inflti
e

berae

aüthi

Aignin nn

9 „
gißalisſn
dütiien
7 1os, 3
öſen Giji⸗

ginzid

epolert/

OPꝛeſideo del.n.s.iſup alios ſedereꝛ p̃eſſe

7 defendere

Pꝛeſero.ris.a.t.i.añ emittere vł ſupꝛa vł p

alijs ſere
Mꝛeſſo.ſas.ſaui.i.freq̃nt᷑ pᷣmere.A q̊ aliud
frequẽtatiuũ ſcʒ pᷣſſito.tas.⁊ coꝛ.ſi.

Pꝛeſtigio.as.a.p.i.ludificare.pſtigio acieʒ

oculoꝝ obſcurare ””
Pꝛeſto.ſtas.ſtiti.ſtitũ.⁊ raro ſtatũ.n.p.i.añ
ſtare vel pᷣeſſe vł pcellere.⁊ ðꝛ a pᷣ ⁊ ſto. Et
p̃ſtare.i.exhibere dare vl ſtatuere. Inueni
mutuare.⁊ eſt actiuũ ⁊ ſimplet Iñ pᷣſtans
ant.i.multũ pᷣcellẽs.⁊ pᷣ alijs valẽs.⁊ pᷣſtã

tia.tie.⁊ h ⁊ pᷣſtabilis ⁊ ̊ le.i.multũ ⁊ pꝛe

alijs valẽs. Itẽ a pᷣſto.ſtas.ðꝛ pᷣſto aduer/
biũ tpis vl loci.i.in pñtia ſum.q̃i ſto pᷣ alijſ
Vnñ GBreciſmꝰ.Pꝛeualeo pᷣſto dicas pᷣſto
q̃ʒ dono. Pꝛeſto q̊; ſepe ſolet accõmodo ſi

ZDifolo
eſtoloꝛ.arꝭ.atꝰ ſum.d.p.i.expectare. Et

ðꝛ a p̃ᷣ ⁊ ſtolon. Pꝛope ille ðꝛ pᷣſtolari q pꝛe
miſſus expectat.licʒ generalit᷑ ponat᷑ ꝓ ex/
pectare. id
ſi cõponat᷑ a ſtolon.cũ epła ab eo cõpoſitũ
pe.coꝛ. Jõ alij dicũt ꝙ pᷣſtoloꝛ cõponit᷑a p
ſto ⁊ olim.qꝛ qͥ pᷣſtolat᷑ aliũ expectat eũ duʒ
pᷣſto es.Et pᷣſtoloꝛ ĩ eodẽ ſenſu ↄſtruit᷑ cuʒ

dtõ ⁊ actõ. Idẽ em̃ eſt pᷣſtolo: tibi.qð pᷣſto

loꝛ te.ita diẽ Hug. Dulti tñ dicũt ꝙ pᷣſto

loꝛ põt vltimã coꝛꝛiꝑe ⁊ pducere.ĩ diuerſiſ

ſignificatõibo. Uñ in greciſmo ðꝛ. Pꝛeſto/

loꝛ expecto.pᷣſtoloꝛ qrere dico.⁊ h̊ ↄꝛtingit
ex diuerſa cõpoſitiõe ſᷣm iſtos. Nã pᷣſtoloꝛ

id eſt. etxpecto cõponit᷑a p ⁊ ſtolon qð ẽ miſ
ſio. Sʒ pᷣſtoloꝛ.i.q̃ro cõponit᷑a pᷣ ⁊ telon.
Pꝛeſulo.as.laui.a.p.i.pᷣeſſe alicui ſolo.⁊ ðꝛ
ap̃ᷣ ⁊ ſolũ.ſed ponit᷑ ſimpłr ꝓ pᷣeſſe ⁊ dñari
Bndle ⁊ hec pᷣſul.lis.cõis.ge.qui vel que
peſt. ä
Pꝛeſumo.mis.pſi.ſumptũ.a.t.i.añ vlł pᷣ ali
is ſumere.nõ audẽda facere. Iñ pᷣſumptu
oſus.a.ũ.qͥ pᷣimit vł qͥ pᷣſumit᷑audax.im/
pudẽs.⁊ cõpat᷑.⁊ h̊ pᷣſumptuoſitas tatj.⁊ pᷣ
ſumptio.⁊ pᷣſumptiuꝰ.ua.uũ.i.pᷣſumptuo
ſus.⁊ h ⁊ pᷣſumptibił ⁊ ̊ le.⁊ pᷣſumptihi
liter aduer.⁊ H̊ pᷣſumptibilitas.tatt.

PHꝛetereo.is.iiii.n.q.i.iuxta ire vlł trãſire.et

ðꝛ a pᷣter ⁊ eo is

Piꝛetergredioꝛ.erꝭ.greſſus ſũ.d.t.i.iuxta /

OPꝛetexo.xis.xui.textũ.textu.n.t.i.pᷣ alijs vł

anñ texere.⁊ ꝛ a p ⁊ texo.is.UVlñ Job.xxx

facere

ʒ3 cũ p̃ſtoloꝛ pdu.pe. miꝝ videt᷑

Quipᷣterũt cũcta deſuꝑ Iñ h pᷣtexta.i.qdãa
veſtis nobiliũ romanoꝝ.⁊ ðꝛ ſicqꝛ pᷣtexe/

Pꝛetoꝛqueo.queſ.toꝛſi.ſum.vł pᷣtoꝛtũ.a.s.
id eſt an vel pᷣ alijs toꝛ quere

. 2

eualeo eſ.n. S.i. pᷣſtare p̃cellere plꝰvale:e

Hꝛeuaricoꝛ.arꝭ.vlł pᷣuatico as.i.trãſgredi.

infringere. ⁊ ꝛ a p ⁊ varico vł varicoꝛ Iñ

puaricatoꝛ.o.i.trãſgrediẽs.⁊ h̊ pᷣuarica,/

trix c. Et dicunt᷑ pᷣuaricatoꝛes legis.id eſt

trãſgreſſoꝛes legis.qꝛ pꝛe alijs ⁊ płꝰ qᷓ; de/

beant legẽ varicãt.i.claudicãt vl ambulãt

Pꝛeuertoꝛ.terꝭ. vᷣſus ſum.d.t.i.pᷣuenire. p/
terire. trãſire S

Pꝛincipoꝛ.arꝭ.atꝰ ſum..p.i.dominoꝛ.Et
coꝛ.pe. Et ↄſtruit᷑ cũ dtõ.vt Pꝛincipoꝛ ti/
bi.i⸗bominoN₰t.
Pꝛiuilegio.as.a.p.i.pꝛerogare.puilegiatũ
Piiuo.as.qui.a.p.i.fraudare.alienare.ſub
trahere. remouere.pᷣuatũ facere. Iñ puatꝰ
ta. tũ.i.qlienat ab aliqͥba rebꝰ vł honoꝛe⁊
dignitate. Et puatim.i ꝓpꝛie ſingulatiʒ.ad
uerbiũ diſcretiuũ.⁊ ꝓðᷣ.pmã puo.UVnñ ĩ au
roꝛa. Nõ me luce tua puares ſic iniquũ

Hꝛobo.as.aui atũ.a.p.i.laudare vł cõfir⸗

mare vl certificare. In ꝓbatic ca.cũ.qͥ pp
bat vel ꝓbat᷑.⁊ ̊ ⁊ H ꝓbabił.⁊ h̊ le.?⁊ ppabi

hꝛobꝛo. bꝛas. bꝛaui. bꝛatũ. a. p.i. vituꝑare.
redarguere.iiuriari.⁊ cõponit᷑ expbꝛo.as.

liter. aduer. ⁊ ꝓbabilitas.tatꝭ.⁊ coꝛ hãc ſyl

Pꝛocedo.is.ceſſi.ceſſũ.n.t.i.paulatim ĩ an

terioꝛẽ ꝑtẽ ire.⁊ ẽ ꝓpꝛiũ ferentiũ ſacra.⁊ ðꝛ

a p ⁊ cedo.diſ.ceſſi. Iñ hꝓceſſio. Pꝛocedit
qd in anterioꝛẽ ꝑtẽ it. Pꝛecedit qͥ ſequentem
añ it. Itẽ ꝓcedere i.pſpere ⁊ ad bonũ cedle
re. Iñ h pceſſus is.ui.i.ꝓſper euẽtus velj

Pꝛocello.lis.culi. culſum.a. t.i. pcutere
Dꝛocido. dis. di. ſupio caret.i.pcul vel an
cado.⁊ ð: a ꝓ ⁊ cado is. In ꝓcidẽs:.ge. o.
Et coꝛ.ci.ta in pnti qᷓ ĩ pᷣterito.vñ Math.
ij.Et ꝓcidẽtes adoꝛauerũt eũ

Pꝛocio cis.ciui.⁊ pꝓco.as.ĩ eodẽ ſenſi u. i. n0

uã ↄiugẽ vł nupta petere.vl generalit mu
lierem. Et ponut᷑ ſimpłrp petere. Itẽ pci/
re vl pcare eſt qdðᷣ vulgo ðꝛ domare.aliqu?ę
diſcoꝛtare.

Piꝛocito.tas. freqᷓntatiuũ.i.ſepe petere. iẽ?
peoci faciũt.vł ſepe ꝓlongare.ſic Anlieres

faciũt ſuis pꝛocis. ⁊ coꝛci.
NMꝛocoꝛ.arꝭ.atꝰ ſum.d.p.i.ĩpoꝛtune petere.

* . er⸗ .
. 46
.
.,— 7
2

ud v̈bũ pferre.⁊ aliud aĩmo br̃e. Vñ ceſar

ðè

Iñ pꝛocꝰ. ca. cũ.⁊ hͥ pꝛocꝰci.i.petitoꝛ.⁊ ꝓpꝛie

mulieꝝ.vl noue ↄiugis ⁊ nuptiaa
Pꝛogeo dis.dij.vłl diui.ditũ.n.q.i.deueni

re. ? in antea ire.⁊ ðꝛ a ꝓ ⁊ eo is.interpoſita
d. Un Oꝛati. Eſt dã ꝓdire tenꝰ ſi nõ da

tur vltra. Et coꝛ.pe.ſupᷣ.ſ.pꝛoditũ. .ð
Hꝛodigo gis.degi.a.t.i.vaſtare.lapidare.⁊
Bðꝛ a ꝓ ⁊ ago. agis. Jñ ꝓdigꝰ.a.ũ.i.diffuſus

vltra modũ largꝰ? effundẽs ßm Hug.
ꝛodo dis.didi.ditũ.a.t.i.tradere vel ma/
nifeſtare. vl ꝓcul dare.expellere.⁊ ðꝛ aꝓ et

do das. Vñn Uirgiliꝰ.Pꝛodimur atq; ma

lis lõge diſiũgimur hoꝛꝭ. Iñ ꝓditꝰ.ta.tum

enl. coꝛr. Unñ Impoꝛtat fraudẽ gdit ſiue

fraude reuellat

Pꝛoduco.cis.a.t.i ꝓcul ducere ⁊ abſenta/
re vł extedere vlł ꝓlõgare vł in ↄſpectu du
cere.vel in aꝑtũ.vel extra duceer.

☛

Pꝛophano as.a.p.i.execrari.ↄtamĩare vel

polluere. Et ꝓphanare eſt phanis annun

ciare vł venerari. Uñ legit᷑ ꝙ beata maria

erat ꝓphanata.i.iꝓphanis venerata vel an/
nũciata.⁊ ꝓ.pha.Uñn Oꝛatiꝰ. Pone deos
2qᷓ tangẽdo ſacro phanas

Pꝛofero.fers.tuli.latũ.i.differre. plõgare.

Ul. pferre.i.manitfeſtare vl offerre. Et p/
ferre.q̃ſi pcul ferre.⁊ ſᷣm h̊ ꝑtinet ad verba

NHNã vᷣba ꝓferũt᷑ qſi pcul.i.extra ferũtur vel

eymittunt᷑. Iñ ꝓlat?.ta. tů.

Pꝛoficio..feci.fectũ.n.t.i.valde facere.vlł

incremẽtũ ſumere.⁊ coꝛ.fi. Uñ qdã. Pꝛo/
ſficit h̊ nũq; cui ſꝑ lecta nouãt᷑ Itẽ comedẽ

cib ꝓpꝛie nõ eſt dicẽdũ ꝓficiat qñũ optamuſ

xis cibũ ꝓdeſſe.ſʒ ꝓſit. Inuenit᷑ tñ in q̃daʒ

collecta. Pꝛoficiat nobis ad ſalutẽ.⁊c.qdð

gutoꝛitati aſcribendũ eſt.

Protenor ſoer ſecr ſu. d. t. itire.

Oꝛofligo g;.⁊ ꝓfligo.as.i

arꝗ. d. p.

DHꝛofiteoꝛ. terꝭ. feſſus ſum. d. S. i. pcul ab in
tẽtione fateri.⁊ aliud ĩ coꝛde hr̃e.⁊ alið oꝛe
fateri. Ulł ꝓfiteri.i.pmo fateri vlł pᷣ alijs fa

teri. Ul ꝓfiteri.i.reddere vł ſoluere debitũ

Oui em̃ ſoluit debitũ illud ꝓfitet᷑. Uñ ¶Qu
ce.ij. Jbãt oẽs vt ꝓfiterent᷑ ſinguli ĩ ciuita
tem ſuã. Iñ h pꝛofeſſoꝛ.on.
i. deſtruere. crucia
re.deuaſtare.diſſipare.q̃ſi pcul agere ⁊ diſ
hergere. J nuenit᷑ etiã ĩ eodẽ ſenſu ꝓfligoꝛ.
thinc ꝓfligatꝰ.ta.tũ. Et ẽ ꝓfliga

tus ſᷣm Pap̃ piect. deuiꝰ. puerſus afflict⸗

ſcelerat. interfect?.⁊ ꝓpdu.fli.

Mofoꝛ. arꝭ.a.p.i ꝓcul ab intetiõe fariſali

cũ ſui volebãt recedere illos pfabat᷑.vide/

bat᷑ em̃ illis dare licẽtiã recedẽdi ⁊ tñ intẽ/

. .

debat eos dehoꝛtaria receſſiõe.Itẽ ꝓſari.
id eſt.pᷣdicere vel pᷣfari ͤ. ee

NHꝛoſugio.g.n.t.i.pcul fugere Iñ pfugus

ga. gũ.pe.coꝛ.i.pcul fugiẽs. Pꝛofugꝰ ꝓpꝛie
ðꝛ qͥ ꝓcula ſedibus ſuis vagat᷑.q̃ſi poꝛꝛo fu
Lꝛofundo.dis.fudi.fuſum.a.t.i.peul fun/

dere ⁊ diſpergere. diſſipare. deuoꝛare. pijè/
cere.? ðꝛ q ꝓ⁊ fundo.diſ. Iñ ꝓfundꝰ.a.ũ.i.
pꝛodigꝰ.largꝰ.diſſipatoꝛ qͥ nimis pfundit

Iñ ꝓfunde dius.ſime.aduer.⁊ ̊ pꝛofundi

tas. tat.i.pꝛodigalitas. Sʒ ꝓfundo.as.i.
effundere.diſpergere dilapidare Euoca

tio em̃ eſt in pᷣdictiſ. Fundare em̃ deſcẽdit
a funda ⁊ a func'. Silr ꝓpfundꝰ deſcẽdita
fund? ⁊ a pꝛoſundo.dis. Itẽ pꝛofundo.as
deſcẽdit a pꝛofundꝰ.Et ſcias ꝙ fſundꝰ com
ponit᷑ cũ p.⁊ ðꝛ pꝛofundꝰ da.dũ.qſi ꝓcula
fundo hũs ſuꝑficiẽ.vł q̃ſi ꝓcul habeat fun

dü. Uñ hpfundũ d82 mare altũ ⁊ pfundi /

tas alicuiꝰ rei. In ꝓſunditas tatꝭ.⁊ pꝛofun

do. das. i. in pꝛofundũ demergere.

Pꝛogigno.nis.nui.genitũ.a.t.i.pcul vł añ

etvymo. Iñ h̊ pꝛogenitoꝛ. oꝛ-.
Mꝛogredioꝛ.deris.greſſus ſum.d.t.i.pꝛo/

⁊zcoꝛ.grrre.
HMeꝛoemio.mias.n.p.i.inciꝑe.vł pꝛoemium
facere vel dicre
Pꝛohibco.bes.bui bitũ.a.s.i.vetare.ĩter/
dicere. gdicere.⁊ ðꝛ qꝗ ꝓꝑ ⁊ habeo.es. Iñ ꝓ/
hibẽs.tꝭ.o.g.⁊ h pꝛohibitio.onis. Et ſcias
qꝙ; pctã moꝛtalia pꝛobibẽt᷑.ſʒ pctã venialia
cohibent
NHPiꝛoijcio.;. ieci.iectũ.a.t.i ꝓcul vlłl añ iace

cedere.quaſi pꝛo.i.añ gradi vl pꝛocul gdi.

re.⁊ ð a ꝓ ⁊ iacio. Itẽ ĩiuenit᷑ pꝛitio.cis.re/

ci.rectũ.⁊ ẽ idẽ qd ꝓijcio Etſiłr ẽ cõpoſitũ
a pꝛo ⁊ iacio.Et ẽ vᷣbũ ſacrificãtium
Piolieig elgeg tebkrocaleliccete⸗ .
Dꝛologiʒo.as.n.p.i.pꝛologũ facere.pᷣfari
pᷣloquiañ materiam.⁊ coꝛ.sl.
Pꝛomineo es.n.g.i.qi ꝓcul manere ⁊ axpa
rere.ſuꝑſtare.pᷣeſſe.⁊ ðꝛ a pꝛo vel pꝛocul.et

maneo. Iñ ꝓminẽs tꝭ. ge.o.⁊ Hͥ pꝛominen/

tia.tie.⁊ pꝛominent᷑ aduer.⁊ coꝛ. mi.
Pꝛomiſceo.ces.cui.a.s.i.pꝛocul vlł antevł
pꝛo aliquo miſcre.
Meꝛomo.mis.pſi.ptũ.a.t.i.pꝛoferre.manife
ſtare.aꝑire.extrahere.oꝛe dicere.Et cõpo⸗/

22

ſgl.

vnouea

Vtubſe

mmrhtem
ggoꝛdine

Pomula
Pꝛiecipe⸗
Ponnea
feſore
mantſeſon
Poroſoo⸗
noſco ſel
fiton Et
güſictaß

ocoe.

5

.

Peopagin
eedere
nererqſ
Popagea
dere. Pi

ſ ugal

Mgo ybu:
lomna ſrllab⸗
peneſione
ſone pit en
getag ſopiom

riifinm

Cepelolor
filere Etci
Poicodiſa
wtheo dis.
Dlata. Stind
Popgoalan
pnicdchne

Aßſſkmnehit,

perogo.lpale
vophetoas,
Aulurgpcen
oplnoꝛan.

. Jühepini

NAN

Vuhnoagc

dig Etpicl
Gtinn
niſey Pn
bomnſün

blnorur
Wiinen

ſcliimz dn

0 bfe Vs
gibilnir
licitninn

gtiieni.

.denaeg
Nipandil
Onimis pfündt
ue totund
pungo go,,
icgre Cnoct
necſſ deſcidt

funch deſcein

ofuncos

cns fune=n
da dü ſia n
ſipculbabentſan
Nealtät a
Mrastat,1n

ennt .
iati peul i

pigott

. ,
ſum d1 go⸗
iyl rocul l.

Npocrium

Zi venilt iic/

ℳ„

no.os. Eſcs

di ial

tipalnmi

inenlt eindeb
co Etſrichnſi
ſocitun

nit᷑ depꝛomo. ia.i. valde pmere. Expꝛomo.

is.i. extra yl valde ꝓmere.⁊ ꝓ.pꝛo Uñ ĩ au
roꝛa ðꝛ. Sʒ ꝑtẽ iecoꝰ; ꝓmẽs ð capſide ſupᷣ

Oꝛomoueo.es.moui.motũ.a.s.i.pcul mo
Uere ⁊ abſentare.Et pꝛomouere qſi ĩ ante/

rioꝛẽ ꝑtẽ mouere.Et ꝓmouere ſublimare.
ad oꝛdinẽ vł honoꝛẽ mouere.Et ꝓmoueꝛe
id eſt.pꝛoficere.⁊ coꝛmo H
Pꝛomulco.as.aui.n.p.
pꝛie cũ pꝛomulco

Pꝛomulgo.as.aui.n.p.i.pꝛonũciare.mani

feſtare. Et ðꝛ pꝛomulgare q̃ſi pꝛsomptuʒ ⁊
manifeſto multis agere.⁊ eſt etymo.
Pꝛonoſco.cis.i.pꝛocul añ noſcere.⁊ ðꝛ a ꝓ
⁊ noſco.ſcis. Iñ h̊ pꝛonoſticũ.ci.i.ſignum

futuri.Et pꝛonoſticꝰ a.ũ.qͥ pᷣcognoſcit vel
gaß ſißt. ⁊ pᷣnoſtico.as.i.pᷣnoſtiq ꝑpendere.

HPꝛopagino.nas.a.p.i.pꝛotẽdere ꝓpagines
extẽdere.flagellũ vitis terre ſubmerſũ ſter/
nere.? q̃ſi poꝛꝛo pãdere.⁊ coꝛ.gi.
DPꝛopago gas.gaui.a.p.i.pꝛotẽdere ⁊ extẽ/
dere. Inñ hꝓpago.ginis.i.linea:.oꝛigo.extẽ/
ſio.ſflagellũ vitis extẽſum ſub terra.⁊ ꝓ.pe.

—

ꝓpago vᷣbũ ⁊ nomẽ in oĩ ſua ſignificatõe.tñ

ipma ſyllaba ẽ differẽtia.qꝛ hꝓpago.ginis
pꝛo extẽſione vitꝭ.⁊ ꝓago.as.cũ ad pꝛoten
ſionẽ vit ꝑtinet pdu.pmã.ſʒ ꝓago qñ ꝑti
net ad ſapiam coꝛ.pmã. Uñn Clitẽ ppago li
bet infinitapaag.
Pꝛopello.lis.puli.pulſum.a.t.i.pꝛocul vel
añ pellere. Et cõponit᷑ a pꝛo ⁊ pello.lis.

Mꝛopẽdo.dilſ.a.t.i.extẽdere.dilatare.⁊ ðꝛ a

pꝛo ⁊ pẽdo.dis. Jñ ꝓpẽſus.a.ũ.i.extenſus.
Dilatatꝰ.Et inde ꝓpenſiꝰ aduer.q̃i extẽſi.

Miꝛopero. al. aui.n. p.i. feſtinare. Dz ꝓperat

à vnũq̃dq; mature traſigit. Feſtinat qͥ mł
ta ſił incipit ⁊ nõ ꝑficit.Et cõponit᷑ apꝛo/
pero.as.i.valde ꝓperare ⁊ depꝛopero as

Hroppero-ag sPhetsotagi eodẽ ſenſu.i.

futura pᷣdicere.⁊ ſunt neurg.
Pꝛopitioꝛ.arꝭ.atſũ.d.p.i.eſſe vł fieriꝓpiti/⸗

um. Iñ ̊ꝓpitiatio.onis.i.placatio.miſeri

cõponit᷑ Repꝛopitioꝛ.arrr.
HPꝛopino.aſ.a.p.i.vinũ miſcere.potũ admi
niſtrare Iñ ꝓpinatoꝛ.oꝛ?ꝭ.qͥ potũ admiſtrat

coꝛdia.Et ꝓpitiatoꝛiꝰ.a.ũ.? ꝓpitiariꝰ.a.ũ.⁊

„

Unñ QOuið. Iñ ꝓpinatoꝛ nimiũ qͥ vinũ ꝓpi/
nat. Et ĩ auroꝛa ðꝛ.De qͥb angelice ciues
bona ſũma/ꝓpinãt. Itẽ aꝓpino as.ðꝛ h/ ꝓpi/
natoꝛiũ.rij.domꝰ vł locꝰ vñ/ꝓpinat᷑ vel vbi
pꝛopinatur DS

Pꝛopinito.tas.i.frequẽter pꝛopinare

nauẽ ducere. ? p/

DPꝛopinã.as.i.pꝛoximare ꝓʒe eſſe.Et cõpo
nit᷑ apꝛopinq̊. as.i. appꝛoximarnre.
DPꝛopio.as.n.p.i.pximare ⁊ ꝓinqre.⁊ ↄppo
nit᷑ appꝛopio.as. Iñ appꝛopiãs.d.g. ols
Pꝛopꝛio.as.a.p.iꝓpꝛiũ faceeerD
Pꝛopudio.as.a.p.i.inhoneſte ↄtinere vł re

pellere vł iniuriari vł ſcrutari. Jñ ꝓpudio

ſus.ſa.ſum.i.ignominioſus.ĩiurioſus.tur
pis.impudibũc.iuerecũdꝰ.impudẽs.irre
uerẽs.infrontuoſus. Jũ ꝓpudioſe aduer.⁊
H̊ ꝓpudioſitas.tat.
Pꝛopugno.as.n.p.i.pꝛocul vel pꝛo aliquo
pugnare.vl valde defendere.ſuccurrere.
Per lſo.as.i.freq̃nt pellere ꝓmouere.
Pꝛoꝛito.tas.a.p.i.pꝛouocare vel excitare.
opago.as.are.a.p.i.differre.diſtẽdere. ꝓ
lõgare.pꝛotrahere.ꝓducere.vł pmũ tꝑs ex
tẽdere.ff.de iudi.l.j.ð offi.dele.p.⁊.9.
Proꝛupo sat iemlttereddꝛcte eigere
Pꝛoꝛno.is.ere.n.t.i.pꝛocul ruere.extra rue

re.impetũ facere.poꝛꝛo cadere.
Pꝛoſcindo.dis.a.t.i.irrũꝑe.laceſcere.cõtu
melia increpare. . ꝗJJMMU
Pꝛoſipo.as.a.p.i.pꝛocul ſipare ⁊ ſpargere
Iñ ſůᷣ pꝛoſapia.pie.⁊ h̊ pꝛoſapies. ei.i.pge/
nies.generatio.qꝛ pꝛocul ſipat᷑ ⁊ ſpargitur
vſq; ad poſteros JJMM ðD
Mꝛoſo.ſas.a.p.i.pꝛoducere ðUU
PBogganigu⸗ ſcribere łh dictare
Hꝛoſcribo bis.a.t.i.pcula ſcptura remoue
re.⁊ ðꝛ a pꝛo ⁊ ſcribo.bis. Jñ ꝓſcriptꝰ.a.ũ.
Et dicebãt᷑ pꝛoſcripti q̊ꝝ noĩa ð enea tabu
la delebãt᷑.qð erat cũ dãnabãt᷑ pꝛo aliq̃ ſce/
lere. Itẽ pꝛoſcribere.i.dãnare.⁊ ꝓſcriptꝰ.i.
dãnatꝰ.ſʒ ꝓpꝛie cũ aliqͥs ita dãnat᷑ ꝙ nomẽ
eiꝰ pꝛoſcribit᷑ ð ↄſoꝛtio oꝛdis eiuſdem.ſᷣm
Hug. Sʒ Pap̃. diẽ. Pꝛoſcriptꝰ.dãnatus
cuiꝰ bona palã ⁊ aꝑte ſcribũt᷑.i.exulãt.
Pꝛoſeco.as.a.p.i.pꝛocul vel añ ſecare. Jũ
pꝛoſectũ.ti.i. exruuuulu
Pꝛoſequoꝛ ris.ſecutꝰ ſũ.d.t.i.pꝛocul ſequi
vel qᷓ reſtãt ſeqͥ ⁊ pꝛocedere. Iñ h̊ pꝛoſequi
um.quij.i.ſeruitii H

HPiꝛoſerpo. pis. n. t. . pꝛocul ſerꝑe. vl peſpe

re.⁊ etiã in añ ſerꝑe.⁊ ðꝛ a pꝛo ⁊ ſerpo.pis.
Iñ pꝛoſerpina ne.filia cererꝭ.ſ.luna.vñ et
ðꝛ pꝛoſerpina qꝛ ꝓpe nos ſerpat

DPꝛoſeucoꝛ. arꝭ.d.p.i.mẽdicare.vł depᷣcari

pꝛoſeucam D Ml
Pꝛoſiſto.ſtis.n.t.i.pſtrare.⁊ pꝛo pᷣcio ſtare
⁊ meretricari. Itẽ pꝛoſiſto.ſ.i.pſtituere.i.

peꝛo pcio ſtatuere ad meretricãdũ vł aliud

Etẽ v̈bũ meretricale ĩ vtraq; ſi inlearoe⸗

Piꝛoſpecto. tas. ᷣbũ freqᷓntatiuũ a pſpicio
cis. A q̊ ꝓſpectãs antꝭ.o.g. Uñ i vita beati

Nicolai legit᷑. Deꝰ ex alto ꝓſpectãs. Et vt *£
Oſallo.lis.pſalli.n.t.i.exultare.iubilare.cõ
gaudere vl catare. Pꝛopᷣe eĩ pſallere eſt ge
u coꝛꝑis expᷣmere gaudiũ mẽtis.⁊ h̊ͥ q̃dãa

diẽ Papias. Pꝛoſpecto deſuꝑ aſpicio vel
pꝛocul .“

DHꝛoſpero.as.a.p.i.pſpeꝝ facere. Inuenit
etiã pſperoꝛ. arꝭ.d.p.i.pſpere agere. Unde

Aꝓpha.O dñe ſaluũ me fac.o dñe bene pꝛo/
ſperare
ꝛoſpicio.G.a.t.i.pcul aſpicere.lõge vide
re.⁊ ð a/ ꝓ ⁊ ſpecio.cis. =
Pꝛoſtituo.is.a.t.i.p pᷣcio ſtatuere ꝓponere
7 ðꝛ q ꝓ ⁊ ſtatuo.Et ẽ ᷣbũ meretricũ q̃ pꝛo
ſtituunt᷑i ꝓ pᷣcio ſe ſuponũt. Iñ h ꝓſtibu

Pꝛoſto.ſtas.ſtitiſtitũ.n.p.i.añ ſtare.⁊ d: a

miſcere ſe cũ meretrice.Et ẽ vᷣbũ meretri/⸗
cũ qᷓ ꝓſtãt.i.p pꝛecio ſtãt ⁊ meretricãt᷑. Iñ
hoc pꝛoſtibulum. li.

Pꝛoſum pdes pdeſt.i pficere pficuũ ofer

re. Iñ ꝓfuturꝰ.a. ũ.⁊ & a ꝓ ⁊ ſum es eſt.⁊ ĩ
terponit᷑ d. s

Pꝛotelo las.a.p.i.diſtẽdere ꝓlõgare.differ

re.ꝓpuocare.dilatare.⁊ ꝓdu.te.
Piꝛotero.r.a.t.i.añ vl pedibo terere
HPꝛotraho.his.here.a.t.i.dilatare.ĩ mediũ
trahere. differre. apliari. moꝛari. ꝓducere

Pꝛoteruio.uis.uini.uitũ.n.q.i.eiſeł fierip

teruũ.ſuꝑbire.crudere.ferocire. 3
Pꝛoueho.his.puexi.ctũ.a.t.i pcul vł ante
vehere.pmouere extollere.ſublimare. Iñ
puecto. as.fre. ? ꝓuect.a.ũ.i ꝓcul vl ante
vectꝰ. ꝓmot ſpᷣlimat.auctꝰ.cumulat Uñ
ꝓuecta etas ðꝛ annis aucta ⁊ cumulata
Pꝛouenio.nis.puentũ.n.q.ꝓcnl vl añ ve/
nire vł abundare ⁊ creſcere pullulare.⁊ ðꝛ
aꝓ ⁊ venio.nis. Iñ h.ꝓuẽt᷑.tus.tui.i.qabũ/
dantia. ODDWUW

Pꝛouerbioꝛ arꝭ.d.p.i.puerbia dicere.vłl p
f ðð Prono aonaul nep be mre lavoꝛare.r⸗
Pꝛonideo.des.uidi.uiſum.a.s.i.ꝓcul vi/ ſi
dere. pcurare.⁊ ðꝛ aꝓ ⁊ video des. In ꝓui

uerbijs vituꝑare ᷣm Hug.

7„

Pꝛouoco.as.are.a.p.i.irritare.poꝛꝛo ł añ

vocare.ad irã vel bellũ mouerr.
NRoximo. as. are.n.p.i. appꝛopinqre

ꝛurio.rꝭ.riui.ritũ.n.q.i.molliter effluere

pꝛuritũ hr̃e.libidine cõmoueri.delectãdo

vꝛi. Etꝓ faſtidire iuenit᷑. Iñ pꝛuriẽs.tꝭ.o.
ge. Uñ.ij. Thimo.iij. Coaceruabunt ſibi

Rpronpen riẽtes auribo. Iñ pꝛuritꝰ.us.ui

pꝛurigo.inis.ĩ eodẽ ſenſu.iſ.ardoꝛ ⁊ exu

OPubero

ctio carnis vel auriũ cogẽs ad ſcalpendän

Dicna itare vocie:e caret ſupino
ONſalmogpho.phas.i.deſcribere pſalmos
5 ante ⸗.

al. n. p.i.cre

ℳ

te eſſe.⁊ ꝓdu.pu.

„*

OPubeo.bes.bui.n.s.i.creſcere.cremẽtare.

barbere. vl pubere.i.pubẽ emittere.⁊ hinc
pubeſco. ſcil.ĩcho.i.barbeſcere.creſcere.vł

puberanrr

Oublico. as aui.a.p.i.diuulgare.cõem ſa/

cere vel diffidare.diffamare

Oudeo.es.n.s.i.pudoꝛẽ bre. verecũdari.2
nõ eſt i vſu. In pudet iꝑſonale.qð ↄſtruit

cũ actõ ⁊ gtõ.vt Pudet metui.Et hic pu/

7

uer.⁊ h̊ pudẽtia.tie.i.verecũdia

.

dẽs. t.. g. o.? cõꝑat᷑. Et pudent.ti.ſime.ad

ODuero as.n.p.i.eſſe vł fieri pueꝝ ł creſcere

ad modũ pueri. Et cõponit᷑ repuero.as.i.
iteꝝ redire ad pueritiã. Et hinc pueraſco.
cis. Repueraſco.ſcis.incho.
DPugilloꝛ.ar.d.p.i.pugnare.certare.vłq̃n

dã ludũ exercere.ſ.pancraciuzʒ facere.i.de

manu in manũ aliqd ſubtrahere. Iñ h pu
gillatoꝛ.i.gubernatoꝛ.pugil.ſʒ pugil ex ꝓ/
pꝛia foꝛtitudine.pugillatoꝛ ex arte.

lſtere. certare. ↄtẽdere.⁊ ꝓpꝛie pugnis. Jñ

h̊⁊ bec pugnax.G.qͥ ſepe ⁊ aſſidueę pugnat.
Iñn pugnacit.tius.ſime.aduer.⁊ ſ̊ pugna /
citas.tatꝭ.⁊ pugnacułꝰ.la.lum.i.alintulũ

8*

pugnans

tiplicit᷑ creſcere.multiplicari. Yacta tranſ/
latione a pullis qui pꝛoducunt᷑ ex ouis mł

tipliciter. Et cõponit᷑. Repullulo.las.i.ite
rum poſt caſum pullulare ⁊ crecere.⁊ co.:
pe. Uñ Thobias. Pullulat ex guſto mul⸗

tiplicata fame

ſcere.pubere.iuuenere
282 a puber Et cõponit᷑ repubero.aſ.⁊ hic
puberaſco ſcis.repuberaſco ſcis.incho. et
coꝛripit be.

Puberto as.are.n.p.i.floꝛere.⁊ ĩ puberta -/ Pugen

ubere ⁊ pubeſcere.i.ĩ tli etate eẽ.talẽ etatt
hꝛe łh ducere.⁊ ↄpõit᷑ impubeo.es. Jñ ipu
beſco.ſcis.ſuppubeo.es.iñ ſuppubeſco.ſcis
OPubeto.tas.⁊ pubedo.das.n.p.i.pubere

ullulo.las.laui.n.p.id eſt germinare m

DPullos
ſrecli
poni cip
imitden

Uleolus.
Hanmico.1.

ngoes

Diſtinctin.
chrenone
ſterpüͤcer
tucinibyft

ilto⸗

pupngi

Puniond
pyomnit.
pn.Dn.
DPurgito.
Puro ga
urſi
i copoſino.

yunfco.os
(etöra pu

U0.46.4ull
Olreotes ann

otrerſ
MIN i o.
MWdioroan
Hbotnetani
Alarei ſcincer
ſerkuäreſecore
Mſemiputad,.

Lonſobißel

Puneoresnn
LPummgo das,

niis Bält
lhino
berepeelngs

4

—

einnenet.
bewalthi
lig incho a

1ipuberta/

eGeNe .
nincre. 1dir
creſcnex
mece lieni.
deo es. Rin

.

ſuppnbcſco ic

aniglben

lerre cen ſ
.
t vencidani
Ale ou
n Erhiu/
t aiſne

4
lorcſcue
ſchnerdasi⸗
inc puenaſoo.
.
ccueR
cimz ckid
napere Jb
lhngta)⸗
orce
Alare rome ſe

nepns
ſan nii H

ren thlcht,

lunialinniil

„minareh
Canter usl

lttiokn
el

n FHacn

4thai

Mlarckg

Qunuac

ponit᷑.cõpulſo.as.⁊ ꝓpulſo.as.impulſo.as

ꝗq pñt deriuatiua eſſe a cõpoſit? a pello
NOulto.tas.ẽ frequẽtatiuũ a pello.ſlis.

umico. 2a8. pe. coꝛ. a.p.i.pumice aptare
Duncto.as.a.p.i.pũcta facere vł punctis

dDdiſtinguere. In puctatim aduer.i.ꝑ pũcta

diſtinctim. Et cõponit᷑ depũcto.as.i.pun/

cta remouere. Diſpũcto as. Repũcto.as.i.
iteꝝ pũctare. Itẽ pũctare põt eſſe frequen
tatiuũ hꝰ vᷣbi pũgo.i.freq̃nter pũgere.Aq̊

püctito.tas.aliud fre.

. Pugaremsg pügo gifregnr ongere.

DPũgo. g xi.vł pupugi. a.t.i.punctũ facere
vt ĩ libꝛo.Et tũcꝓpꝛie fac pũxi ĩpᷣterito Itẽ

puũ gere.i.ſtimulare.ↄfigere.⁊ tũcppꝛie facit
pupugi. vt Ego pũxi libꝝ ⁊ pupugi illum

Nunio.nis.niui.a.q.i.penã irrogare Inde
punit. a.ſ. Et cõponit᷑ impunitꝰ.a. u.? p.

pu. Uñ. Nil mag ingtũ qᷓ; ñ punire reattũ

DNurgito.tas.i.frequẽter purgare

Aurgo. gas.a.p.i.mũdare.purificare.⁊ ðꝛ

a purꝰ qſi puꝝ ago.⁊ videt᷑ potiꝰ eẽ etymo.
qᷓ;; cõpoſitio. Purgo cõponit᷑ Expurgo as
.i.extra eijciẽdo purgar
OPurifico.as.aui.a.p.i.mũdificare.puꝝ fa
cere.⁊ ð a purꝰ ⁊ facio.⁊ coꝛ.i.
Ouro.as.aui.a.p.i.mũdare.puꝝ facere.
Purnenn i mnene puteſco ſciſ
incho.⁊ caret ſupᷣ.⁊ pduẽ hac ſyllabã pu.ſʒ
puto.as.eã coꝛ. Un. Nõ licet iſta putẽt me
retricũ coꝛꝑa putẽt

uto.tas.tqui.a.p.i.cogitare.opinari. Et
putare.i.ſcindere vł purgare vᷣgã ex vite ſu
perfſluã reſecare. Jñ butalg a if. Et cõpo/
b

nit᷑ ſemiputatꝰ.⁊ coꝛ.hãc ſyllabã pu UVUnde
CLonſc ipᷣe ſibi de ſe putat oĩa dicc.
utreo.tres.n.s.i.eſſe vel fieri putre
utrido.das.i.putridũ facere

Wο☚ ante

VUadriptioꝛ.tiris.titus ſum.d.qʒi
in quattuoꝛ ꝑtes diuidere.Etan/
tiqui olim dicebãt quadriꝑtio.tis.
in actiua veerce.
lruplo. as. aui. ? qᷓdruplico.as.caui.i.
in q̃ttuoꝛ ꝑtes explicare ł diuidere.vłqna
dꝛuplex ſiue qdruplũ facere. Uñ ⁊ q̃dru/
platoꝛes ⁊ qᷓdruplicatoꝛes dicũt᷑ vſurarij ĩ

quadruplũ ſua recipites
Quadruplatoꝛ etiã ðꝛ ſenex vłↄtractꝰ qͥ du

5
D 1 D
ð
„
. . “
W
—æ
. 4 *

Oulſo. as.aui i freqnt pellere rogare. pcu
tere.cedere.A q̊ pulſito.as.alið fre. Et cõ

Quadro. as.a. p.i.in qᷓ̃ttuoꝛ ꝑtes diuidere
Quaſſo.as.an.i.freq̃nt᷑qtere.a q̃tio.ti. Iñ

2 b qnaſſibilł.⁊ B le.⁊ quaſſabũdꝰ.da.dũ

.i.facił ad quaſſandũ vł ſiłis quaſſanti.et
quaſſito.as.fre.Et quaſſo cõponit᷑ cõquaſ
ſo. as.i.ſimul quaſſaunrgR.
Quaterno nas.n.p.i.qternos facere vłqua
ternũ vel q̃ternis diſtinguere hoꝛdinare.?
cõponit᷑ cõquaterno as.i.ſil qternos ↄiun
gere. Diſquaterno nas.i.qternos vel ꝑ q/
ternos diſtinguere vel diſligare ſeu diſiun
gere Requaterno.as.i.iteꝝ quaternare vł
diſquacerner

Quatid.tꝭ.q̃ſſi.ſſũ.a.t.i.cõmouere ↄcutere.

pterrere.pcutere.vexare.⁊ ſcribit᷑ꝑ t.qð di
noſci pᷣt ad ſcdᷣam ꝑſonã qᷣtis.ſʒ t.accipit ſo
nũ de c.in q̃tio.Et coꝛ.q̃. Iñ Sedulius.
Uertit᷑ ⁊ trepidã q̃tiũt vada falſa Dianã
Qunaxare vł quaſſare dicũt᷑ rane cũ vocem
emittũt ſm Hug.Et Pap̃ᷣ.dic. Quaxat ꝓ
rana ðᷣꝛ.ſic ꝓ coꝛuo crocitat.

—

Oueo qͥs quiui vlł quij quitũ qͥre.n.q.i.poſ⸗

ni neqͥtũ neqͥre.i.ñ poſſe.⁊ coꝛ.qͥ in ſupᷣ.vt

qtũ neqtũ.⁊ ſcribit᷑ qd ⁊ ne tot.
Queruloꝛ.arꝭ.d.p.i.lamẽtari.⁊ ðꝛ a q̃roꝛ

Querimonioꝛ.arꝭ.d.p.i.lamẽtaair·

Querito.tas.i.frequẽter qᷓrer
Quero q̃ris q̃ſiui qſitũ.a.t.i.inueſtigare.ro
gare.ꝑſcrutari.reqᷣrere.ↄſulere.petere vel
interroganrr
Queroꝛ.rerꝭ.q̃ſtus ſũ.d.t.i.lamẽtari.⁊ ðꝛa
qro.rꝭ.Qui eĩ ↄquerit᷑ aliqͥd q̃rit.vt fiat.ſ.
vindicta vł alið. Iñ q̃ſtoꝛ q̃ſtrix q̃ſtio q̃ſtꝰ
Uide g̊ ꝙ iſta ſyncopata deſcẽdũta q̃ro.ſʒ
integra deſcẽdũt a qroꝛ.rꝭ.Et qroꝛ depo/
nẽs ẽ cũ ſuis cõpoſitꝭ.⁊ coꝛ.q ⁊ retinet e.in

poſitj. vt qroꝛ qreri Cõqueroꝛoqreris.

Dʒ qro npð.pmã.Uñ.Querit᷑ argetũ.q̃ri
tur ꝑcuſſus ab hoſte. Abſit ab illa qᷣri.que
ↄſtant turpia queir M½—],
Queſo.ſis.vᷣbũ deſideratiuũ a q̃ro rii.cum
deſiderio qrere.rogare.obſecrare.Et de/
clinabat᷑ olim ĩtegre ⁊ regularit.⁊ faciebat
pᷣteritũ q̃ſi vł queſiui ⁊ ſupinũ qſitũ.pe.p.
ſʒ mõ eſt defectiuũ.qꝛ nõ vtimur niſi dua/
bus eiꝰ vocibo pñtꝭ tꝑis.ſ.qſo ⁊ q̃ſumꝰ.Et
eſt anoꝛmalũ.Aq̃ qſito tas.pe.coꝛ.Et vxv᷑p
buz frequẽtatiuũ.Et ꝓducit pᷣmã qſo UIñ
Ouidiꝰ de põto.Da veniã queſo.nimioq;
ignoſce timoꝛi. .

ob pedibo 2 duolbo bacul ſuſtẽtar plãtai Queſtionoꝛ arꝭ.d.p.i/inqrere.qſtionẽ ſacere

OQnuieo.es.eni.vl quiet᷑ ſü. i. eẽ vl fieri àetũ.
Et cõponit᷑adquico.es.eui.etũ.i.aſſentire
Inñ adqͥerꝰ.a.ũ. Itẽ cõquieo es.requieo eſ

Iñ reqͥetꝰ.ta.tũ.qð cõponit᷑ irreqͥᷣetꝰ.ta.tũ

Et tã a qͥeo ⁊ eiꝰ cõpoſitꝭ deſcendũt q eſco.
adqeſco.cõquieſco.req eſco.q̃ hñt vocẽ in
choatiuoꝝ. Quieo ⁊ eiꝰ compoſita neutra
ſunt ⁊ abſoluta.ſʒ nõ ſunt ĩ vſu in pnũtiſʒ in

pꝛeterito.

Quieto.qs.a ui.a.p.i.qᷣetũ facere.⁊ ponit᷑ qñ
q; ꝓ abſoluere a debito Hreddere debitum
QDuidã tñ ĩ hac ſigtiõe ſubtrahũt e.⁊ dicũt

qto.as.aui.qð mag vulgare ẽ q; regulare
Et cõponit᷑ inqͥeto.as.i.moleſtare.inqͥetũ
facrte. „
Qnirito.as.n.p.i.romaniʒzare.l moꝛe qͥritũ

ſe hr̃e.vł ad modũ qͥritũ eqͥtare.⁊ ðꝛ a qͥris

it. Uł qritare.i.pplim alloq.⁊ ꝓ.ri.

— cemoꝛ.arꝭ.d.p.i.ſp
1 acemos colligere.? cec.
AKagico.as.aui.n.p.i.radices emit

tere vł radiciba firmare.⁊ ꝛ a radix.q. Et
cõponit᷑ abꝛadico.as.i.a radice euellere.⁊ ſo ſis.ſiui
ſis. ſiui. ſitũ

arradico.as.i.valde vl ad aliqͥd radicare.
Diradico.as.i.diuellere.Eradico.as.id ẽ
cuellere deſtruere. Iñ eradicãs.c.o.g. vñ
Job.xxxj. Oĩa eradicãs genimĩa. Radico
p radices emittere neutꝝ ẽ. In alia ſigtiõe
cũ ſuis cõpoſitꝭ actiuũ ẽ.⁊ ĩ vtraq; ſigtõe ꝓ

Radio.as.aui.i.ſplẽdere.Et cõ/ duc di

ponit᷑ Irradio.as.i.intꝰ ł valde radiare.p
radio.as.obꝛadio.as.i.circũcirca vł õ ſplẽ

dere. Radio ⁊ cõpoſita neutra ⁊ abſoluta

ſũt.licʒ qñq; ponãt᷑ traſitiue vlł ꝓ illumiare
vl p illuſtrare.⁊ coꝛ.ra.Uñ in Thobia ðꝛ.
Pꝛeradiat ꝓles ꝓlis honoꝛe pff·

Nagdo.dis.ſi. a.t. i. iterſecare.ſupficiẽ remo/
uere.vł paꝝ diminuẽdo applanare. Jñ ra

ſim aduer. ? p. ra. Uñ in auroꝛa ðꝛ. Crimi
na moꝛt hñs de libꝛo radit᷑ iſto. “

RNanceo.ces.cui.n.s.i.iraſci.ĩdignari.fete it ü
Recipꝛoco.as.a.p.i.iteꝝ petere.ĩuicem ꝓſe
ponere bↄuertere łrflectere.et ↄpõit᷑ a reei
qð ẽ iteꝝ ⁊ ꝓco.as. Iñ recipꝛocꝰ.a.ũ.i.itteeæx
ↄuerſiuꝰ.repetitiuꝰ Uñ Recipꝛoca ðꝛcon

re.eſſe vl fieri rãcidũ.⁊ ð a rancidꝰ
Rapio.pis.pui.a.t.i.violent᷑ auferre.⁊ ðꝛa
rũpo.pis.qͥ eĩ rapit q̃i rüpit. Jñ raptiʒ ad

uer.i.feſtinãt᷑. violent᷑.q̃i ruptim. Et rapto

as.aui.i.freqnt᷑ raꝑe.trahere.Aq̃ raptito.
tas. alið fre.⁊ coꝛ.ra. Uñ Pꝛoſper. Inuir⸗
xpᷣi munera nemo rapJit
Nareo.res.rui.n.s.i.eſſe vlł fieri raꝝ. Inde
rareſco.ſcis.incho.⁊ ꝓ.ra. .

Naſo as. eſt freqntatiuũ derado. dis. A q

–—

aliud freqn. raſito. ao. pe.co.

„ „ —

tractare.⁊ ðꝛ a ratio.⁊ coꝛccii.
Raucio..rauſi rauſum.n.q.i.vł fieri rau/
cum.pauca loqͥ.⁊ ðꝛ a raucꝰ. =

raueſco.ſcis.incho.ſᷣm Hug.

——

Rauio.as.n.p.i.raucũ eſſe vl fieri.⁊ ðꝛa ra

( ante EG

——

ebello. as. aui. n. p. l. reſiſtere. repugnare.
ↄtradicere.ↄtẽdere

*

Zꝛ a re ⁊ boo.as. Iñ h̊ reboatꝰ.us.ni.

Becalcitro.as.aui.a.p.ðꝛ ꝑcutere vlł reſiſte

re.retro pedẽ iacere.ſic faciũt eqͥ qͥ ꝑcutiũt

trãſeũtes iuxta ſe.⁊ ðꝛ a re vł retro.⁊ calci/

4 .

Recedo. dis. dere.n. t. i retro cedere.reflue⸗/
re. ſepare.abſcedere
RBecẽto.as.a.p.i.ad recentiã reducere

ſeceẽſco. ſes.ſui·ſu. ſce 2iugatõis. Et recc
ſo ſis. ſiui. ſitũ. tertie ↄiugatõis.Et reccſio

is. ſiui. ſitũ. qrte ↄiugatõis. oĩa ĩ eoð ſenſu
.i. nũerare.iten nũerare recitare rcolerere

mèéoꝛare reuenerari rcoſcere.⁊ ſũt actiua
Recepto.as.aui.i.freqnt᷑ reciꝑe.łl recollige
reĩ domo ſua.⁊ ðꝛ a recipio pis.

BRecidiuo.as.pe.p.a.p.i.renouare.pꝰ caſuʒ

repꝑare Itẽ recidiuat illi ifirmi q ĩ pualeſce
tia ſũt.⁊ poſtea cadũt ĩ infirmitatẽ Uñ fm

B Recidiuare.u.ĩ infirmitatẽ iteꝝ cadere.
Becido.is.n.t.i.iteꝝ ł retro cadere.⁊ ðꝛ a re

⁊ cado.is.⁊ carʒ ſupᷣ.⁊ coꝛ.ci. Itẽ recido is

di. ciſũ. i. retro cedere ł iteꝝ łex oĩ pte. ? cõ/
ponit᷑a re ⁊ cedo.dis.cecidi.⁊ ꝓ.ci.

„ „

Recino.nis.nui.cẽtũ.n.t.i.iteꝝ lretro cane

re vł recitare.⁊ ðꝛ a re ⁊ cano.nis.
Recipio pis.cepi.ptũ.a.t.i.iteꝝ ł retro caꝑe
⁊8 a re ⁊ capio.is. Iñ h recept᷑.us.ui.Et
coꝛripit ci

ſtructio ĩ q̃ eadẽ ꝑſona iteꝝ repetit.vł ĩq̃ ea
dẽ ꝑpſona videt᷑ agere ⁊ pati vt Ego diligo

me. Zu dilig te. Petr diligit ſe. et coꝛ.pꝛo

Reclamo.as.aui.a.p.i.pꝰ aliquẽ vł iten cla

mare m Hug. Ul fm Pap̃. Reclamat re

cuſat ↄtradicit inficiat᷑.et p.cla.

Raueo.ues.ui.n.s.i.eſſe vł fieri rauũ. In0168·
BBcolo e

uia. Iñ rauiat.ta.tũ.i.raucꝰ.⁊ h̊ rauiatio.

Peccino

flectere
pfleaen
1o
bant rol
zy wica⸗
ecogito

wenorii
Becopen
fennuven
nlkareea⸗
1heſo is
Reciclio⸗
Recoo die
ſcödereyt
fecodit't
Bechdor
petere Et
(erecorde
ro. Adee
onis.ime
Mruae
noek
ſeenn in
ſruitenic
ftloono;
rtriſituts.

Hayyſtiro gg

eplögzn
annſinis t/9
glunsponuni.
gbogonge

Arkadcornctt
Rerrlco zggg

cuperogsa

Wipici

cchſogg ire⸗

feantagar⸗

amnonas.

danſhen
Ageuphon
urhcſo ſeis
noſind

ch lti 8
Bade no

. „
L
4 2
*.

Reclino. as. aui. a. p. i. iten clinareſiue ſtex Reddit᷑ er reddo. redeo dis inde redit U
önbiit flectere vl curuarc.Et ponit᷑ aliqũ ſimpkłr Redibeo.bes.bui.bitũ.n.s.i.rurſi üdebere.

ꝓ flectere ⁊ apodiare vł deponere ⁊ ð a re ⁊ ða re ⁊ debeo bes.⁊ coꝛ.di.

lſnin clino.as. Clñ Lu.ir. ulpes foueas ha ¶ Redifico. as. aui.a. p.i iten edificare.? ö: d
.— bẽt.⁊ volucres celi nidos.fil ãt bois non re⁊ edifico.as.⁊ coꝛ.fi.⁊ ſubtrahire.
”ß Recogito.tas.n.p.i.aio repetere cere.reuocare.retro vł iteꝝ agere.⁊ ðᷣꝛ a re 6
kfienaden Recolo lis.a.t.i.rememoꝛari.recoꝛdari.ad ⁊ago.j.⁊ interponit᷑ d.⁊ coꝛ.di.
ehrnimm memoꝛi reducere. vł ireꝝ colre Becimio. mis. miui. mitu. a. q. i. coꝛonare.
Recõpenſo.as.aui.a.p.i.reddere.pſoluere. oꝛnare.⁊ dꝛa re ⁊ diadema. coꝛ. di. vbiq;
E remuuerare vl iteꝝ trutinare.eq̃re.⁊ copo Uñ Ouið.ĩ epi. Gacchꝰ anꝰ bacchi ↄiũx
CE nit᷑ a re ⁊ cõpenſo.as.qð eſt cõpoſitũ ex cõ. redimita coꝛona. Inuenit᷑ etiã redimo.is.
enpuen. Ebeſo. ſaoass. ð coõponita re ⁊ emo emiſ.⁊ coꝛ. di.⁊ ẽter
Recõcilio.as.are.a.p.i.repacificare. tie ↄiugatõis.Vñ.Eſt redimit q̃rte ð ſe fa
nugfet d Necõdo. dis.di. vl idi.ſi vl oitũi at.ab/ ciès redimire Ac redimo. redimiſ inflecto
Pnsii. ſcõdere vł reponere ⁊ ðꝛ a re ⁊ cõdo is. Iñ tercia dic. Iñ redimit.a.ũ.i.oꝛnat.coꝛo/
Uere reie recodit ta. ti.2r. ecõſus. ꝗ.c7. nat. ſʒ p. mi. Un redimit caſus dti ⁊ abla
itedcnni Recoꝛdoꝛ. arſ.ar. ſu. d. p. i. reminiſci aĩo retiui nueriplłis pðᷣ.pe.ſʒ redimitꝭ vᷣbũ a re/
lrero,1cdld petere. Et ↄſtruit᷑ cũ actõ ⁊ gtõ.tñ differẽẽ᷑ Dimo.is.coꝛ.mi.Uñ dañ.ij. Cxꝑs redimit:
qꝛ recoꝛdoꝛ lectionẽ.i.firmo vł recito Inar Redimo.mis.demi.demptũ.a.t.i.eriꝑe.ſal
Decherefil ro. vl de ea mẽetionẽ facio.ſʒ recoꝛdoꝛ lecti uare.iteꝝ emere.łqð ſuũ fuerat retro eme/
eenmd onis.i.memoꝛit teneo lectõʒ. In vtraq; tũ re⁊ recuꝑare.⁊ ðꝛ a re ⁊ emo.is.⁊ ĩterponi
imnun 2ↄſtructõe ĩuenit᷑ mõ hũc. mõ illũ ſenſuʒ ex tur d. Qui eĩ emit alienum emit.qͥ redimit
mn . pmere.Et ðꝛ recoꝛdari q̃ſ ea q̃ retro ſũt.⁊ id redimit ꝓpꝛie qð ſuũ fuit ⁊ ſuũ eſſe deſijt.
* pterita iteꝝad coꝛ reducere.̃ᷣm Hug. Cõö Uñ Ihs xpᷣs dict' ẽꝓpꝛie redẽptoꝛ hũani
ed ſtruit᷑ etiã cũ ablatiuo. Nã vᷣba q̃ ꝑtinẽt ad gener.qꝛ cũ pᷣus ſuũ fuiſſʒ illð amiſerat i
uindſann recoꝛdatiõʒ vł obliuionẽ regũt gem̃ exna/ trãſgreſſioe pᷣcepti ei.⁊? coꝛ.id.
nfeolerett tura trãſitõis.? ſiłr ↄſtruit᷑ c actõ ⁊ abla/ Redocreo.as.aui.a.p.i.iteꝝ ocrcare.⁊ ðꝛ a
tſätacfina BRecraſtino.as.n.p.i.iteꝝ craſti/ tiuo. re ⁊ ocreo as.interpoſita d.
Nlnccolige nare vł plõgare.? ð a re ⁊ craſtino.as. Jñ ſedoleo.les.leui.vl lui.letũ vel litũ.n.s.i.
6 recraſtinãs.c o.g. ⁊ coꝛ.ſti. Uñ Hiero.in bonũ odoꝛẽ emittere.bñ olere.ſuauit᷑ ſpiꝛa
arl aſig epla ad paulinũ.viij.Niſi tu ſꝑ recraſtinãaſ re.⁊ ðꝛ a re ⁊ oleo.interpoſita d.⁊ ðꝛ tm̃ re/
ionheck Recubo.as.n.p.ẽ ꝓpꝛieĩ cubiculo igcere.ſiẽ̃ dolere ꝓ bono odoꝛe.ſ olere tm̃ de malo.
nitmi Vjfn recubat languidꝰ Itẽ recubare.i.ſedere v · Itẽ redolere accipit᷑ trãſitiue q̃dã trãſlatõ
eien aaden iacere ad comeſtionfz ne. vt Hec dictio redolet ſignificatiõʒ illiꝰ
adtidn Keculco. cqs. a. p.i. ite; calcare l. hʒ vl retinet⁊ qſi qdã odoꝛe repᷣſentat.
1 ntin Recupero as.are.a.p.i.reſtaurare.deꝑdita ¶ Nedoꝛſo as.aui.i.retro ⁊ a poſterioꝛi doꝛſũ
Alacigen⸗ adipiſcii ”M”UM ſcindere.⁊ ö: a re ⁊ doꝛſũ. Clñ ðꝛ. Equꝰre
Cditad Necuſo.as.i.refutare. puipẽdere nolle.q̃ſi¶ doꝛſat eſta poſteriotͤs··
iirlnmee freqnt cudere.vt fiat re.i.retro.qi pponat ſeduco.c.aliqũ coꝛ.pmã.⁊ ſcribitꝑ vnuʒ
1:rns689 RBedamo.mas.a.p.i.rurſũ amo. ⁊ iterponi᷑ d. aliqñ ꝓð.cã.⁊ tũc geminat d.Etẽ redu/
tinn enee . cauſa euphonie cCLerre retro l iteꝝ ducere. fuocare. ad ſe reſti
ngn Bedardeſco.ſcis.i.cõburer e.a re?⁊ ardeſco tuere. Uñ Uirgiliꝰ i.iiij. eneyðᷣ. Amiſſam
innter poſita d. Uñn OQuid.de reme. YFãma claſſem ſocios a moꝛte reduccit·
amun ſ redardeſcit qᷓ mõ nulla ſſſit· RGKeqdudo. as. aui. n. p. i. retro vndare. exube
rcine Redarguo.guis.gui.gutũ.n.t.iiteꝝ argue rare. abũdare.reuertere redire.⁊ ĩterponit
un oiiiad re vl rephedere. ? ðᷣ a re ⁊ arguo.is.⁊ iter/ d.⁊ ðꝛa re ⁊ vndo.as.⁊ ꝓ.da.vt redũdabis
nmmat, ponit d.cã euphone regdüdare. redudat MBs
41 cit Nii Keddo. dis. didi. redditum. a.t.i. reſtituere ¶ Isefello.liſ.li.a.t.i.repellere falſificare.⁊ fᷣm
ie nkonn ip̃i cuiꝰ erat dare.⁊ ðꝛ a re ⁊ do das. vſum caret ſup.⁊ m artẽ deberet facere re
n alutd Redeo.diſ.dire.pe. p.n.q.i.remeare.reueni felſum.ſiẽ fallo fefelli falſũ.Et vt diẽ Pa⸗
dign re vł recurrere vł regredi. Sʒ reddo.dis. piaſ.ſefellit.i.impugnat.refutatredargu
alct nun didi.pe.coꝛ.ꝑ geminũ d.i.reſtituere. Unð it.reuincit

2 .

Refrico.as.are.a.p.i

RE

Beferbeo bes. n. s.i.iteꝝ calrte

Retfero.fers.tuli.latũ.i.recitare.renũciare
dicere.repoꝛtare.Ub referre retro vł iterũ

ferre. Itẽ ferre.i.diſtare.m h̊ ſepe tenet i/
ꝓſonalit᷑.vt refert an facias h vl illð Item
refert.i.ꝓdeſt.vł ptinet ad officiũ vł vtilita
tẽ alicuiꝰ.⁊ ſm ̊ ſꝑ eſt imꝑſonale refert. et
ſpoſtruit᷑ cũ gtõ cuiuſlibʒ caſuał. cecpeis
cau

ſa coincidẽtie.ſʒ p ilł ↄſtruit᷑ cuʒ ablatiuis

femininis ſuoꝝ poſſeſſiuoꝝ. vt Refert ſo/

crat. vl mea. vł tua.vł ſua.vel illiꝰ.i ꝓdeſt

ſocrati vl tibi vl mihi vl ſibi vl uli. vl ꝑti/

net ad officiũ ł vtilitatẽ ſocratꝭ.vl meaz vł

tuã. vl ſuã m Hug. Et ſcias ꝙ rełrt p di
ſtat p. pmã. Uñ qdã. Stult' ſiqᷓ refert ãꝗ
ſint ea ñ puto refert. Itẽ Pꝛudẽtiꝰ.Nil re

fert armis palma ↄtingat dolis ve.Et iðo
dicũt qͥdã ꝙ h̊ pᷣpoſitio re ꝓducit᷑ in refert
impſonali.vł foꝛte ꝓducit᷑ poſitde
Refertio.tis.ſi.tũ.a.q.i.replere.inſpiſſare.

oſtipare. Iñ referto.as.fre.m Hug. Pa/

pias vᷣo dic̃ Referta plena.bñ farta.obeſa
craſſa.N.
Beficio.&.feci.ctũ.a.t.i.reſtituere.recreaꝛe

teri vel negare

Befiteoꝛ.terꝭ.ſſus ſũ.d.s.i.iteꝝ vł retro ſa/

Keflecto tis.a.t.i.iteꝝ flectere
Refleo fles.n. a.i.iteꝝ flere. exuberare

Refloꝛeo.es. n. .i.iteꝝ floꝛere.reſplẽdere.et

reuirere

Retfo illo. las. a. p. i reficere. iten focillare.

retrahi

BRefoꝛmo.as.a.p.i.iteꝝ łdenuo foꝛmare.et

ſefragoꝛ.arꝭ.at? ſũ.d.p.i.reſiſtere.repugre
ↄtradicere.recuſar
iteꝝ l reuerſe fricare.

⁊ ponit᷑ꝓ reſi iſtere vł ↄtradicerre
Refrigeo.es.xi.vl gui.frictũ.n.s.i.iteꝝ fri⸗/
gere. Uñ ĩ euãgelio. Refriguit caritas mł

toꝝ. Iñ refrigeſco.ſcis.incho.
Refrigero.as.aui.a.p.i.releuare.ↄſolari.re
frigeriũ dare.⁊ ðꝛ a re ⁊ frigero.gs.
BRefringo.;.fregi.fractũ.a.t.i.iteꝝ vł retro
frãgere. ⁊ ð a re ⁊ frãago.g.
Refugio.gis.fugi.gitũ.a.t.i.iteꝝ ł retro fu
ere. vł ad aliquẽ fugere cã euadẽdi vł ha
ẽdi auxiliũ.⁊ ðꝛ a re ⁊ fugio.gis.
Befundo.is.a.t.i.iteꝝ fundere.retribuere
Befuto.as.a.p.i.renuere.recuſare.

8.4. p. i. ren. repbare
Regero.ris.ſia.t.i.iteꝝ gerere vł deſtruere

4

ſefoꝛ mido.das.n.p.i.qſi cũ q̃dã foꝛmidie

. oꝛie ẽ pꝰ lapſũ.łin pſtinã foꝛmã redigere.

geſtüũ. vel reputare. vel relegnre
NTegno.as.aui.n.p.i.regnũ obtinere.⁊ cjo

ponit᷑ Cõregno. as.i.ſit regnare.Regno⁊
eiꝰcõpoſita neutra ſũt ⁊ abſoluta.q;uis qñ

qʒ; ponant᷑ traſitiue.vt Iſte regnat bacter
r:.i.regnãdo obtinet vel poſſidet

Bego.gis.rexi.rectũ.a.t.i.gubernare.mini
ſtrare ſm Hug. Pap̃. dic. Regit.coꝛꝛigit.
gubernat.adminiſtrat.Et ðꝛ regere q̃ſi re
cte agere.⁊ ẽ etymo. Iñ rectꝰ.a.ũ.⁊ cõpat᷑.

Im recte tiꝰ.ſime.aduer.Et rectitudo.iniſ

Et coꝛ.pmam rego.gis.ſʒ rex regis ꝓduẽ

bmã. Uñn. Di bñ regna reg..dignꝰes noĩe

regis

Regredioꝛ deris. greſſus ſum.d.t.i.redire

retro gradi

Bebabeo. bes. bui bitũ.a. s.i. iten br̃eqð iã

habuimꝰ. ⁊ hr̃e deſiuimꝰ.⁊ coꝛ.hba.
Beijcio..ieci.iectũ.ꝗ.t.i.iteꝝ vł retro iace

re.⁊ ðꝛ a re ⁊ iacio.&. Jñ reiectꝰ.a.ũ.⁊ reie

cto.tas.frequẽtatiſnuũu

4 .

Reiuneneſco. cis.i.freqnt reinuenere łEfloo

rere ſiue ſplẽdere

Relego. gas. gaui. a. p.i.remittere. Et rele/

gareẽ danare.i exiliũ mittere.ſ.ĩ aliquã in/
ſula vel aliũ locũ.vt ibiꝓpter delictũ aliqð
qð cõmiſit moꝛã ad tꝑs faciat.ſ.ꝑ qnquen

niñ. ? eſt qſi bannire.⁊ Sꝛ a re ⁊ lego.legas.
Iñ h relegatio.onis.ddã genꝰdãnatiõis

cũ aliqͥs ꝓ aliquo cõmiſſo interdicebat᷑ a

patria ⁊ puatim videbat᷑ recedere ⁊ ſua nõ

amittebat. ſʒ ſpem habebat reuertẽdi. Iñ
relegatꝰ.ta.tũ.ſic damnat.Et ðꝛ relegare
ſic dãnare.qꝛ relegatꝰ ſʒ habebat ſpem vt
retro legaret᷑i.vt reuerteret᷑. Itẽ relego.g⸗
pt cõponia re ⁊ lego.g.⁊ tũc declinat᷑ Re/
lego.gis.tertie ↄiugatõis.i.iteꝝ vł retro le
gere. ?⁊ retinet e.in pñti.qð mutat᷑ in j.ĩ alijſ
cõpoſitis. Et relego.as. ꝓd.le. Sʒ relego.

„ ——

gis. coꝛr.le. Uñ.QLectoꝛſic releges viciuʒ

qd ab arte releges.Quiſq; relegat ſua cuʒ

remeabit habebitͤt
Relido.dis.a.t.i.retro vł iteꝝ ledere.⁊ ðꝛa

re⁊ ledo.is.⁊ ꝓ.li. Iñ reliſus.a.ũ.i.retro

iteꝝ leſus. “ÿMD
Belino.nis.releui.reletũ.a.t.i.iteꝝ linire et
diſcooꝑire.ſ.ab oꝛe dolij oꝑculũ remoue/
re.⁊ fit qñ eſt euacuatũ.⁊ coꝛi.
BRelinquo.quis.qui.lictũ.a.c.i.deſerere.et
ꝓducit li.reliqui pᷣteritũ. Sʒ reliq nomẽ

nraiedereimenns a penlecoef, made⸗

unt hoĩes reliqui. memoꝛãs qs mente
reliqui

ſegltrotes!
ſeaognnn
ſiſensnpen
dens,

luarevelr

PBecmundod

mnandare.
mana.

caretſuple
ronnnme

icinnpoſt

mnetiolummli

ſenediorr

ſerremeeri

monri.Ur
adiutoreo⸗
Beneoas⸗
fe veliter
1meogs,
Pomenoꝛt
deguterun
dlatare?/

plſiun i

Eadoanqluig
fencnet vobi
ongogtoge
Nofenutrco⸗
Ultusremign
Acunalioren

ucio modis.

ugoaſirem⸗
656holito. 10

eminilcorcer

fianmnredncere

pletioneßteni
ſgis ehyerun
debererfcere
heitin inli
Abacipium

udniqnisr
Uncäigkdi

Lonchnigat,
Nudintner⸗
☛

nltro Yn⸗
. t elnott

re Regne
Z

Recratbäca

an
tbemnare nin
Regtcmige.
Nregarii
.ai. 1ch

ndti keite

Rda.

Nreroin
ech adate

rinncetln

mirme Eie
me ſigligriin

cerdelianügld
cut o0n

re egolee

en danono
temtcchat4
ugrerſand
fcnentici.
Et Krdegee
adcdatſpen
Nertlgog
tücdecimal
Siiee Kimnt

aömmtninfinn

8. leyrtag⸗

cric ehes ſh

4

ichtig⸗ luch

munthn

jaüa

oli gollimmn

i een

recnitudo n
diggesnee

iediend

Beliteo tes.n.S.i.iterum vel retro latere
Reluctoꝛ aris.d.p.i.contra luctari ⁊ reſiſte
re. Inde reluctans tis.i.contra luctanſ.re
ſens epngnna ns incertus heſitans pen/
ens.

Reluo is.a.t.i.retro vel iterum luere.vł de

lauare vel reſoluer.
Remando das.daui.a.p.i.iterum vł retro

mandare. Unde Eſa. xxviij. Manda re/

mangs.
Remedeoꝛ deris.d.s.i.iterum remederi.et
caret ſuppletiõe pᷣteriti ⁊ ſupini.ꝓ q̊ dicimꝰ

remedicatus ſum. Iñ h̊ remedium dij.me

dicina qᷓ poſt lapſum ſuccurrit. Et hinc re
mediolum li.diiim.
Nemedioꝛ arꝭ.atus ſum.d.p.i.remediũ cõ
ferre mederi.⁊ ðꝛ a remedium.
Rememoꝛoꝛ aris.atus ſum.d.p.i.iterũ me
moꝛari. Uñ pᷣs. Rememoꝛati ſunt.qꝛ deꝰ
adiutoꝛ eoꝝ eſff. l
RBemeo as.aui.a.p.id eſt.redire retro mea/
re vel iterũ meare vł reuenire. et dicit᷑ a re
7 meo aaas. M
Remetioꝛ tirꝭ.titus ſum.vł remenſus ſum.
d.q.i.iterum metiri vel reddẽdo metiri.et
dicit᷑a re ⁊ metioꝛ.⁊ ꝓdu.me. Inuenit᷑ tũ
in paſſiua ſignificatione. Unde Luce.vj.
remetiet᷑ vobis
Bemigo gas.gani.a.p.i.remum agere.Et

Eadem quippe menſura qua menſi fueritꝭ

ðꝛ a remuſ.⁊ componit᷑ arremigo as.id eſt

ad litus remigare.Coꝛremigo gaſ.i.ſimul
vel cum alio remigare.Diremigo gas.id ẽ
diuerſis modis.vel in diuerſas partes vel
diſſonanter remigare. autem dicit᷑ re/
migo qſi remũ ago.potiꝰ videt᷑ eſſe etymo.

ᷓ; ↄpoſitio.⁊ coꝛ.mi.

Reminiſcoꝛ ceri.d.t.i.recoꝛdari ad memo/

riam reducere.recolere.⁊ caret ſupio⁊ ſup
pletione pᷣteriti.qꝛ caret ꝑticipio pꝛeteriti

tꝑis.⁊ H̊ verum eſt ᷣm vſum.nam ſᷣ̃m arteʒ

deberet facere rementũ ⁊ rementuſ. Unde
Pꝛiſtianꝰ in li.x.di.A reminiſcoꝛ ſupinum
vel ꝑticipium pᷣteriti vel futuri in vſu non
inueni.q;uis ratio qʒᷓ rementũ quõ cõmen
cum exigat dici.
RNemitto tis.a.t.i.retro vel iterum mittere.
vel dimittere ⁊ ↄdonare vel diſſoluere vel
lenire nõ extoto intendere.⁊ dicitur a re⁊
mitto. Inde remiſſus a.um.qð retro mit/

tit᷑.vel quod non extoto intendit᷑.ſed parũ

per lenitur. Uñ quodam aduerbiuʒ ðᷣꝛ re
miſſiuuz. qð deſignat remiſſionem alicuiꝰ

rei ſm Hug. Papias vero dicit. Remiſſus
ſeſt us benignus ſimplex indulgens. dimiſ
Bemoꝛdeo deſ.a.s.i.cruciare.ſollicitare ſe
Zemuae derenegio kollere ſepRare
emoꝛoꝛ arꝭ.atus ſum. d.p.i.iterũ moꝛari
retardare. In remoꝛa re.i.moꝛa ĩpedimẽ/
tum. Uñ Ciuius. iam nox greſſui meo
remoꝛam facit.⁊? coꝛ mo.
Bemoueo ues.remoui.a.s.i.iterũ mouere
vel ſepare. Iñ remotꝰ a.um. Etremote et
remotim aduer.i.ſeparatim.
KBeniteo tes.n.s.i.reſplendere .
Renitoꝛ teris.reniſusvł renixus ſum.d.t.i.
reſiſtere.reluctari.ↄtradicere.⁊ dicit᷑ a re⁊
nitoꝛ teri. ́́JMẽ
Nenouo uas.a.p.id eſt.reſtaurare vel inno
unare. MW H
Renuo is.a.t.id eſt.refutare.recuſare.dene
Renũcio as.a.p.i.iterum nũciare vł renue
re vl remittere vł negare.Uñ ðꝛ.Liberuʒ
eſt vnicuiq; iuri ſuo renũciare.i.remittere
ius ſuũ ⁊ negare eo ſe velle vi./
Neoꝛ reris.vbum deponẽ.i.extimare puta⸗
reopinari. Iñ ratus a. um.pticipium.
Bepando dis.di.ſuʒ.a.t.i.recuruare ł clau
dere vel recluddre
Beparo ras.aui.a.p.iteruʒ vł retro parare
⁊ dicitur a re.⁊ paro ras.
Repatrio as.aui.n.p.i.ad patriam remeare
Bepedo das.daui.n.p.i.retro pedem dare.
remeare. Et ðᷣꝛ a re⁊ pes. Unde equus di
citur repedare cũ retro pedem iacit ⁊ ꝑcu/
tit. Unde Retro pedeʒ iaciens repedat.re
pedatq; reuertens. Inuenit᷑ etiam repedo
dis.⁊ tunc pꝛoducit penl.ſicut pedo pedis
Unde.A pedo dic repedo.ſed dat tibi pe/
do repedo. Inde repedito tas.pe.coꝛ.vꝓᷣbũ
frequentatiuum. MVM
Repello lis.repuli.repulſuʒ.a.t.i.retro pel
lere ꝓpulſare. Et ðᷣꝛ a re.⁊ pello lis. Et pel
lo habet vbiq; vnuʒ p.vnde pᷣmam coꝛ.vt
Repuli repulſuʒ.tñ autoꝛes geminant p.
in tertia ꝑſona pᷣteriti.vt faciat pmã longã
Vnde Lucanꝰ. Reppulit a libitis immen/
ſum ſirtib equoꝛ. Sed Ouidiꝰ in pᷣma ꝑ/
ſona recte coꝛripit dicens.Queq; feros re
puli doctis medicantibus igsnges.
Bepenſo ſas.a.p.id eſt vicem reddere.retri
buere. MMM F
RBependo dis.di.a.t.i.reddere.remunerare
Et dicit᷑ a re.⁊ pendo dis. .

nE

Reperio ris.ri.repertum.a.q/id ẽ inuenire
Et ſcias ꝙ reperimus vltro occurẽtia In
unenimus queſita. Uel reperire eſt ſcire de
re ꝑdita vbi ſit. Inuenire aũt eſt reʒ ꝑditã
rrehabere m Hug. In Bꝛeciſmo aũt dici
tur. Queſita inuenio reꝑis quod ſoꝛs pa/
rat vltro.Et reperio duplicat p.in pᷣterito
ſed in pᷣſenti ⁊ que veniunt a pꝛeſenti non
geminat. E.t ſic pᷣmam coꝛ. in pꝛeſenti.ſʒ in
pterito pꝛoducit. Supinum vero ꝑ vnuz
p.ſcribit᷑.⁊ coꝛ.mam.vt retum
Nepeto tis.a. t. id eſt recolere vel retro vel
iterum petere vel iterare. repoſcere.
Repignero ras.a.p.id eſt pignus reciꝑe vł
iterum pignerare.vl depignerare.
Repilo las.a.p.i.iteruʒ pilare.⁊ dicitur a re
⁊ pilo.⁊ pꝛodu.pi.

„ „ „ .

Repingo gia. repegi. ctum. a. t. id eſt iterum
vbł retro impellere.Et dicitura re ⁊ pango
gis.quod eſt coniungere vł impellere. Ulł
Repleo reples repleui.a.s.i. complere.
Replico cas.care.a.p.i.reuoluere.repetere
NRepo pis. pſi. ptum. n. t. id eſt latenter intra

Dicitur a re ⁊ pingo gis.Et ẽ repingere ite

re vel ventre iuxta terram ire. vt faciunt

ſerpentes ⁊ piſces.⁊ quecunq; in bꝛachijs
non eleuant᷑.ſed coꝛpoꝛe rapiunt terraʒ. et
pꝛodu.re. Unð Onidius in epi. Sed mo
net obꝛepens ſomnus anile caput.
Repono nis.a.t.id eſt collocare.competen
ter ſtatuere.in remoto ponr˖re
Bepꝛehendo dis.dere.a.t.id eſt arguere.in
crepare detrrahe.
Nepſento tas.tare.a.p.i.aſſimilare.effigieʒ
figarre.
Repꝛimo mia.a.t.id ẽ refrenare cõpeſcere.
Repꝛobo bas.id eſt iterum pꝛobare vel vi/
uperrnre.
Repto tas.taui.id eſt frequẽter repere. Jñ
reptito tas.aliud frequẽtatiuum.
Repudio as.aui.a.p.id ẽ repellere.refutare
ſpernere vl dedignari reſpuere

ſepugno nas.are.n.p.i.reſiſtere. reluctari

yl iterum pugnare

Repullulo las.laui.n. p.i. iterum poſt caſũ

pullulare ⁊ recreſcer.
epungo gis.a.t.id eſt iterum vł retro pũ/
gere. ſ. viceueꝛſa pungentem pungere

Nequieo es.eui.requietum.n.q.id eſt iteri

quieſceꝛe. requiem habere. ⁊ dicitura re.et
quieco es. Inde requieſco cis.inchoatiuũ.

uieſcer Pan ſoee laboꝛe

Requiro ris.ſini.ſitum.a.t.iiiterum quere
re vl inueſtigare vl inquirzeec
Reſartio tis.tire.a.q.id eſt.diſſuere vel ite/
rum ſaꝛtire.reficere vel reſtaurare vel re⸗
Beſero as.are.a.p.id eſt aperire pandeꝛe vł
iterum ſerare.recludere.quaſi retro ſeram
ſacere ⁊ remouere. B

Reſecro cras.craui.a.p.i.ſacrare vł execra

re vel exolueꝛe vl liberare.dimitterr
RBeſideo des.n.s.i.pigreꝛe.quaſi retro ſecũ

de remanere.retro moꝛari Inde reſideſco

cis.inchoatiuũ.⁊ ðᷣꝛa re ⁊ ſedeo des.

Beſigno nas.naui.a.p.i.iterum ſignare vel

ſignum auferre ⁊ aperire.vł retro ſignare
reddere.reſtiture
Belilio lis.liui.vel lij.n.q.i.iteruzʒ vel retro
ſalire. Unde ⁊ dicit᷑ ille reſilirea pacto qui
dimittit pactũ ⁊ ceſſat retro. Inde reſulto
tas frequẽtatiuum. M

Reſipio pis.n.t.id eſt iterum ſa pere. redire.

ad ſapeꝛe.pꝛopꝛie ille reſipit qui penitẽs fo
refacti redit ad ſatiſfſactionem et ad ſapere
qð dimiſerat foꝛefaciendo. Inde reſipiſco
ſcis.inchoatilum —
Reſiſto ſtis.id eſt reluctari.refragari.repu/⸗
Reſoluo reſoluis.a.t.id eſt iterum ſoluere.

vel retro ligamen deducendo ſolueꝛe er ſe⸗/

garaggss.—
Reſono nas.n.p.iterum vł retro ſonare.vł
ad ſonum alteriꝰ ſonarn .
Beſpicio cis.xi.ctũ.a.t.i.retro aſpicere. Iñ

reſpecto tas.verbum frequẽtatiuum.i.fre

uerere reheio. .”MB
Zeſpiro ras.n.p.i.retro vł iteruʒ ſpiraꝛe vł
eſpondeo des.di.n.s.i.retro petẽti voceʒ
mittere vl reddere vł cõſonare vl reſiſtere
contradicere. Inde reſponſo ſas.id eſt fre
quenter reſpondere.reſiſtere.contradicere
Inge hoc reſponſum ſi.Et hoc reſponſo/

rium rij. Sed reſponſum quod datur. Re

ſponſoꝛium vᷣbum vel verſus qui ſepe ite/
rat᷑. Et dicit᷑ ſic quia vno deſinẽte id alter
rñdeat. Inde reſponſiuꝰ a.um.⁊ reſponſo
rius a⸗sum. è

Keſpuo is.ſpui.reſputum.n.t.i. iterum vel

retro ſpuere vel recuſare.renuere vel vili/
Reſtauro as.aui.a.p.eſt ꝓpꝛie tertio reꝑare.
renouare.redintegrare .

Reſtinguo guis.xi.ctum.a.t.i.extinguere.

ibnen
niſelnnnen

mncodigz
ſucer a⸗
mumlcge.

ſtepno

eeſtimo⸗
oͤatet
ditionel
Baſto lus
Tnkat
ſſta motu

ett freq̃

eſtringo
ſtmningerey
here.

Beeſoltota

(lyrerelvcn
lio m ſoee
Mgina⸗

Beumo.s
6crgo.
.
6eſuſcto

Benardod
Rcego
openrre,
Narydo.
ſinn rema
Ronomn
lntafemi/
Raero to.
ſngereno⸗
penedeclo

Sanero cs.
Ilhre.

Reinroncsre

eMtdolinnre

Neogcna Un

1

Noggenln

cr ondo
ſppalirtpan

Gcotnsa⸗
orroniſſl
ſrbuobuist
anogredorar

otarero.
MNGns.,
Manancer

ginicget

dcnno

6öPeeſtong

tiitenn
ire We

tdiſüarfit

hummgred 4

Auuſoſenn

cnne ann
„dimigere
gnaſinmnſt
. reſicce⸗
ſeeodes,

umſigneret.

Nrnoſignor

itenzwane
Uren dacogt
nn Indeei

umſapere in.
rgnideniis
wnenctad ſen

6o. Jcerripin
Unefupariran

küemmnblnetr.

Wo olvereert⸗

mo vonore p-

Mice. ſi

ntnmätre

ſonzſhirrenl

renopetin ſocg
ſonare ſ fiſn
onioſtz iſff
ſtene connclnt
Eiboencho
nandun e
nmnugiſheſe⸗
0 ee Galter

1 umtreon

unntiimunt

wrietmin

impedire.⁊ pdu. re.

iteꝝ moꝛtificare delere.

Reeſtituo. is.a.t.i.retro vel iteruʒ ſtatuere.et
DSè re ⁊ ſtatuo. Item reſtituere ĩpoꝛtat red

Ditionẽ illiꝰ rei q̃ iniuſte ablata eet.

RKeſto. ſtas.ſtare.n.p.id ẽ.reſiſtere ⁊ obſtare.
Itẽ reſtare.i.ſuꝑeſſe ſuꝑfluere Itẽ reſtare

eſt a motu ſtare ⁊ ceſſare. Inde reſtito.tas.
id eſt.freqntare ſepe in diuerſis loc reſtare
Keſtringo. gis.a.t. id eſt. iterum vel retro
ſtringere vel ampliare.vel a ſtrictura remo
RBeſulto.tas.taui.a.p.id eſt.cõtradicere re/

ſilire reluctari reclamare. vnde ſplendoꝛ ſo

lis vel ſpeculum reſultat cuʒ in oppoſito re
periuntr. .
Zeſumo.is.ere.a.t.i.iterum ſumere.

Beſurgo.gis.n.t.id eſt.iterum vel retro ſur

Beſuſcito.tas.tare.a.p.i.iteꝝ ſuſcitare.
Betardo.das.a.p.i.moꝛari cohibere.
Retego.gis.a.t.id eſt.iterũ tegere vel diſco/
operire.

Betendo.dis.a.t.id eſt.iteꝝ tẽdere vel a ten/

ſura remonere

Retento.tas.taui.vᷣbũ freq̃ntatiuũ.i.iteruzʒ
tentare vel freqᷓnter retinter.
Netexo.xis.a.t.i.iteꝝ texere vel texturaʒ de/
ſtruere remouere.omiſſa de nouo referre.
aperire declarare.

Reticeo.ces.n.s.i.tacere ſuperſedere. diſſi/
mulare.

Retineo.nes.retinui.retentum.a.s.id eſt.te
nere conſeruare.Et componit᷑ a re.⁊ teneo

nes. 1 coꝛ.ti. Unde Facetus. Querit᷑ euen/⸗
twu ſocius tamẽ arte tenetur. Res bꝛeuis eſt

queri ſed retinere laboꝛ. .
Netio.tis.tiui.a.q.id eſt.reti capere.⁊ dicit
ꝗ rete.Et componit᷑ irretio tis.i.illaqueare
Retracto.tas.a.p.i:iteꝝ tractare tractata.re
petere omiſſa.q̃d ⁊ retrecto inuenit.
Retribuo.buis.buere.a.t.i.iteꝝ tribuere.
RNetrogradoꝛ aris.d.p.i.retro ire gradi re/
tro. ⁊ a retro.⁊ grado.as.⁊ coꝛ.gra. Inð
retrogradus.a.um.i.retroiens vł retro gra
diẽs. vt Cancer ðᷣꝛ retrogradus.Etplane/
ta quandoq; eſt retrogradus.⁊ qũq; ꝓceſſi

uus.qñq; ſtationariuſ. Et mulus vitioſus

ſimiliter quandoq; eſt retrogradus.quan/
doq; ꝓceſſiuus.qũq; ſtationar .

.—R H KRetrudo.dis.dere.a.t.id e. intro trudere vl
claudere. Cel retrudere.i.retro trudere vł
Cyvxtra trudreq

GKetundo. dis. retudi retuſum. a. t. ideſt. re/
tro tundere.vel tundendo retro opꝛimere

*
2

⁊acumen ferri deſttuer.
Reuelo.las.a.p.id ẽ.detegere aperire vłma
nifeſtare. s
Reuereoꝛ.reris.ueritus ſum.d.s.id eſt.val
de vereri verecundari timere.⁊ ꝓpꝛie cuʒ ex
hibitione reuerente.
Neuerſo.ſas.a.p.id eſt.retro verſare.⁊ dicit᷑
are⁊ verſo. ſags.
Reuertoꝛ.teris.reuerſus.ſum.d.t.id eſt.re⸗
tro vertere vl redire.quod antiqmi dicebãt
reuerto tis.⁊ dicit᷑a re.⁊ verto.tis.
RNeuiuo.uis.reuixi.n.t.i.iteꝝ viuere. Inde
reuiuiſco.ſcis.inchoatiuũ.i.reſurgere.

„

Neumatiʒo.as.ʒaui.n.p.i.reuma pati vel
emittere.⁊ dicit᷑t reum.
Neuoco.as.a.p.i.iteꝝ vocare Itẽ reuocare
domũ.eſt allegare ⁊ dicere ſe non poſſe cõ/
pelli eo loco quo conuenit᷑ ad liteʒ ſuſcipiẽ
dam.ſʒ remitti ad locũ in quo domicilium
habet Inde dicũt legatos qui romam mit
tunt᷑ non debere conueniri ipſis inuitis.ſʒ
habẽt ius reuocandi domũ.c.fi.ð fo.cõpe.
Reuoluo.uis.reuolui.reuolutum.a.t.id eſt
itex voluer.

NRNigdeo.des.ſi.ſum.n.s.i.gaudere letari.⁊ di
cit᷑a radio.as.Qui em̃ ridet dẽtibo videtur
quaſi radiare. Iñ h riſus.ſus.ſui. Et hic et
H riſibilis.⁊ hoc le.i. adrm natum ridere.
Inge riſibilit᷑ aduer.Et h̊ riſibilitas.tatis.
Et pdu.ri. Unde Oꝛatiꝰin epi. Nocturnoſ
lemures poꝛtenta theſala ride.

Kigeo. ges.rigui.n.s.idẽ.eẽ vł fieri rigidũ.

ſcz durere algere toꝛpere hoꝛrere. ſicut cuʒ
capilli erigunt᷑. Iñ rnigeſco.ſcis.inchoatm̃.
⁊ caret ſupi.⁊ coꝛrt.ri. Uñ Ouidꝰepi.Vlti
ma pᷣꝛupta coꝛnua molle riet.
Bigido.as.aui.a.p.i.rigidũ facerr.
Bigo.as.aui.a.p.i.madefacere humectare.
Etcomponit᷑ arrigo.gas.id ẽ.iuxta vł val/

de rigare.Coꝛrigo.gas.i.ſimul rigare. Ir⸗

rigo.gas.i.intus vel valde rigare. Iñ irri/
gans.tis.omnis ge.Et irriguꝰ.a.um.⁊ coꝛ.
ri. Unde Theodolus. Addictus moꝛti fa
ciẽ rigat imbꝛe ſalubil.
RBimoꝛ.aris.atus.ſum.d.p.i.ſcrutari.inue/⸗
ſtigare.inquirere.et eſttractum a poꝛcis.qͥ
ꝑ rimam terre ſiliquas ⁊ radices inquirũt.

Et componitur. Perrimoꝛ.aris.i.perfecte

Z 2

vel btiterrimmi pdie ri Uñ Pꝛoſper
enetralia dextra ſalutis.
crutoꝛ yt experiar vt ſa

Moꝛbida rimet᷑
Et in Bꝛeciſmo.
nem vulnera! rimoꝛ.

RBingo. gis. rinxi.rictũ.n.t.i. iraſci indiq gna/
ri murmurare vel rictum facere. Et ðꝛ a ri
deo. des. Et componit᷑ arringo.gis.coꝛrin

go. gis. obꝛingo. gis Inuenit ciam vepo.
vt ringoꝛ.

Rixoꝛ aris.atus ſum.d.p. i.rixaz facere. con
tendere. Iñ rixabund.a. i.i. rixantit ſ ilis vE

.

4 faclle ouetad rira m.

boꝛo. as. are.⁊ coꝛ.bo.

Bodo. roſi.roſi um. a.t.i. legere detrahere dẽ
tibo atterere. Et cõponit᷑ Arrodo.is.i.val/⸗
de vel iutta rodere. Coꝛꝛodo.is.id eſt.ſim
rodere.circũrodo.dis.derodo. dis. erodo. .
tur a rudis.
RKugdeſco.cis.i.incipio rudere. bum incho.
der rudeo.des. Inuenit etiam pꝛo mature/
ſcere. “
Rugdio. dis. diui. dituz. cocadclamarcom/
nium aialium.⁊? ðꝛ a rudo.dis.vel a rudis.
dis. Iñ h̊ ruditus.tus.tui.talis clamoꝛ.ſc-
aſini vel alterius animalis.et componitur
erudio.dis.i.in iſtruere. quaſi extra rudẽ velb

is.i.extra vel valde rodere.⁊ ꝓducũt ro.
RRogo.as. aui.a p.ipetercoꝛareimploꝛare.

Inð h̊ rogatoꝛ.toꝛis.⁊ hᷣ rogatio.onis. Et
rogito.qs.freq̃n. Et rogo hʒ pła cõpoſita ?
fſm diuerſas ↄpoſitões mutat ſignificatio

nem. Et eſt actiuũ cũ Komnilo ſnes compoſi
tis. Et coꝛ. hc ſyllabã ro. Et ↄpõit᷑ cũ e.p
ſub ⁊c̃. Uñ Si rogat addideris cõ. cõgre

gat e. dat in. infert. De minuit.ſub ſubſtitu/
it pꝛotr apitinter. Querit p ſuperatab de

ſtruit atq; ſuꝑbit.

Romanizo. zʒas are. n. p.i. romano moꝛe ſe
habere vl loqui.Et romaniʒo.ʒas.i.toꝛmẽ
tare cruciare affligere trucidare. ⁊ coꝛ. ro.
Roꝛo.ras.raui.n.p.i.roꝛem emitterevł hũo
re ſtillare.vel aſpergere ad modũ roꝛis. I

ꝑ compoſitionẽ Irroꝛo.ras.i.aſpergere.in

fundere. Item roꝛo ꝓp aſpergere actiunz eſt.
“ ſi.vt rudo.ruſi.q̃d nihil ẽ.ſʒ facit rudi. Per·
ſius tñ cauſa metrice neceſſitatis pducit p/

2,pdu. ro.

Roto.tas.taui.a.p.i. girare circũire circũ/
ducere.ſeu rotam voluere. Inde vᷣbalia. et .
coꝛ.ro. Vñ Uirgili enei.j. Perturbant in
ſtar non ſegnius ac rotat enſem. Item a ro
ta ðꝛ rotundus.a. um. Et rotundo. das. id

cſt. rotundũ facere.

Inte W

Inbeo oi n. s. i. eſſe vel fieri rubeũ. J J
leonũ. Iñ H ⁊ ̊ rugibilis. 7 B;̊ le.⁊ cõponi /
tur cũ in.vt Irrugio. gis. gire.i. ad moduz
leonis clamare Unde Geñ.x xxvij. Irugit
clamoꝛe magno.⁊ pdu. ru.

ruber. bꝛa.bꝛũ.i.rubeꝰ.Eta rubeo ðꝛ rube
ſco.ſcis.inchoatiuum. Rubeo cõponit ern

beo.es.i.valde rubere.vel verecũdari. Ind
Et nota rubere

erubeſco. ſcis ichoatiun.

X

iqro ponit᷑p verecũdari. qꝛ ruboꝛ ꝛſignũ yve
recũdie eſt. Un Boetꝰ de pſolatione dicit·
Et ↄtfeſſus verecũdiã ruboꝛe. Et rubeo u
pi. cꝗret. ⁊ coꝛ ru. Uñ in Auroꝛa öꝛ. Bos ẽ
rufa crucẽ paſſa cruoꝛe ruben..
Rubigino.nas.q.p.i. erugine vel rubigine
Et dia rubigo. nis. et
ponit᷑ de rubigino.nas.
Nubꝛico. cas. a. p. i. dirigere cũ rubꝛica 2 re .„
ctũ facere. vel c rubꝛicg deſignare. vel ru⸗
bꝛüũ facere. In rubꝛicat⸗ . l. . rubꝛefacł.

coꝛrũpe deuaſtare.

rubꝛica tinct . 2

Nucto.tas.n.p.i. ructum facere kemittere
cexpmere. Iñ ructuo.as.in eodem ſenſu.et
Boboꝛo⸗ as. are.2. p.i. aſor tare. . conſii nare Z
maioꝛes vires dare. Et componit᷑ Koꝛro/

vtrũq; componit᷑. Coꝛꝛucto.ctas.⁊ coꝛru/

ccuo.as.eructo.as.⁊ eructuo.as.⁊ ſunt nen·
tra ꝓ ructuʒ facere.in alia ſignificatõe ſunt

actiua Inuenit᷑ etiam in deponenti genere

Ructoꝛ.aris. Uñ Oꝛati. Hec dum ſubli/

mis verſus ructat᷑⁊ errat.·

Rudeo.des.n.s.i.eſſe vel fieri rudem. ꝛ dici “

ruditatem ponere. Quidã vero componũt

hocab e: rudi. Inde h̊ erudimentum. i.

id eſt.vocumentũ.⁊ eruditus.ta.tum.

Rudo.is.rudi ruſum deberet facere.ſʒ ca⸗/
ret ſupᷣ.ſᷣm vſum.⁊eſt rudere ꝓpꝛie clamare
agd modum aſinoꝝ ⁊ hʒ pmam bꝛeuẽ. Uñ
Ounidius. Ecce rudẽs rauco ſilem vectoꝛ
gſellus. Intempeſtiuos ediditoꝛe ſonos.

Di em̃ pᷣma eſſet longa.ſfaceret pᷣteritũ ĩ ru

mã dicẽs.Clamat vt achaide pecuaria ru/

dere credes. Uñ rudo.is.⁊ rudis nomen.?·
rudens ſiue nomẽ ſiue ꝑticipiũ.coꝛ pmam
Vnde qͥdam. Cltilis eſt rudibo pntis cuarra
libelli. A rudo.diſ.ð h̊ ⁊ B; rudibilis.⁊ HGle.
Ficaſinor. In rdibilitcr acner e mdi
6 .

ilitas. tatis.
RHugio.gis. giui. vel gij. gitum. n. . ppꝛie eſt

..

zumnino. ne
renoenet
gigrumint
atnunare.
Bumo.6 4
1Rarumo:.
masirumo⸗
kſumulrur
Uating Kun
rumions
Bumpoi⸗
nere Jub
aArumpo
Aufeu
ſRuncoca.
Nous. Na.
Ruo io rin

“ dere Jngen

umolncpt
Dmnii..
Puſpor anis a
Ctektgglina

dni len. Kt

Vinge

An
bbatt
man

celenitne.

kodem ſenſu. a
ocas tcorru⸗
0aas ſuntnen
Grificneſont

Chonentigenere

Derdumſubl⸗
fenmdem ꝛdii

Gerezbuminche

munone

tagcamzrcon
dis vela fudo⸗
lisclamoꝛ ſi
ctcmponitur
ſemmwere

gocompont

dimentum.d.
8tnm.
afacere c
ſepriecamane

gamdrene.

coſllon vean
iditoꝛe .
Atretötrrilin
factnncih
Nſitns lli /

haigeecumui,
SAnlbſilit

Kahün nn
rmapinscl
tbmariothr

imnuntbni

„

n .
.

uunnufe
. thiettc
.

leges ⁊ federa rugent.

Rumitico.as.a.p.pe.coꝛ.i.rumoꝛes facere.

gfferre vel dicere rumoꝛẽ.a rumoꝛe ⁊ facio

Rumigero.is.a.t.pe.coꝛ.i.rumoꝛes gerere.
Etðꝛ a rumoꝛ.⁊ gero.ris. Iñ rumigerulꝰ.

la.lũ.qͥ rumoꝛes gerit.

„ *

KRumino. nas. nauia. p. . cibum ad rumen O

reuocare.⁊ ðꝛ a rumen. Sed a ruma ðꝛ ru

mo. as. Inde rumito.tas.freq̃n. Et ponit᷑
qñq; ruminare vel rumareꝓ diligenter exr/

aminnnarer...

RKumo. as. a. p.i.rumoꝛes facere vel afferre.
d8ꝛa rumoꝛ.moꝛis.Et compõit᷑ Arrumo

mas.i.rumoꝛes afferre. Coꝛrumo.mas.id

eſt ſimul rumoꝛes dicere.⁊ ab his frequen /
tatiua. Rumito.tas. Arrumito. tas. Coꝛ⸗
xumito.tttas.
NRNumpo.pis.rupi ruptũ.a.t.i.frãgere vl ſol
uere. Iñ h ruptura.re.⁊ ruptim aduer. JItẽ
arumpo ðꝛ rupto.tas.fre.Aq̃ ruptito.tas.

aliud frequentatinun.

Runco.cas.a.p.i.herbasa terra euellere.et

8ꝛ a rus. Nam terra rus ðͤꝛ.

NRuo. is.rui. rutum vel ruitumi.n.t.id eſt. ca
dDere. Inde ruiturus.a. um. Unde Hiero/
nymus in epla ad Paulinum.vij.Ruiturã

Buſpoꝛ.aris.atus ſum. d.p.id eſt.inquire/

re.Et eſt gallinarũ quepedibus eſcam que

runt in terra.Et videtur componi a rus.⁊

peeg.
ARKutilo. as.n. p.i. id eſt. ſplendere fulgere. et
earciess.

7 „ .
. 4 . E. .
α☚

2

s.n.p.i.requieſcere vł

Abbatizo. zas. n.
ſabbatũ obſeruare. In h ſabbatiſ/

mus. mi.i.requies.

Sacco as.a.p.i.in ſaccũ mittere⁊ ꝑ ſaccũ co
lare ⁊ expmere.Et compõit᷑ inſacco.cas.i.
in ſaccũ mittere ł ↄſũmare.exacco.as.deſac
co as.i.extra ſaccũ ponnre.
Dacrifico.cas.a.p.pe.coꝛ.i.ſacrificiũ face/

re vel offerre. ⁊ ðꝛ a ſacer ⁊ facio. Iñ ſacrifi

cus.ca.cũ.i.ſacrificiũ faciẽs vel offerẽs.Et

hinc h̊ ſacrificiũ.q̃i ſacꝝ factũ.⁊ h ſacrificia
cie.locꝰ in q̊ ſacrificat᷑.
Dacro.cras.craui.a.p.i.ſacrificare.dedica
re vel ↄſecrare.⁊ coꝛ.ſa. H

HSHagino. as. aui..p.i.impinguare craſſum

lio.lig. ſalto.tas.fre.

.
. H
* 8 *

Rugo.gas. gaui a.p.i fugas vł rugoſum fa
cere.aliqͥd in vnũ colligere ⁊ plicare.⁊ pðᷣ.
ru. Uñ Uirgiliꝰenei.xij. Cõponẽt cũ iam

facere nutrire. Iſ h ſagimen. inis i pigue/

do. ⁊ ſagimentũ.ti.⁊ B aginamentum. ti⸗

õ B

Jagio. gis. gini. gitum. n. q. i. ingenioſeage

re vel diuinare. Et ↄpõit᷑ pᷣſagio.gj.i.dini/
nare vel diuinare. Deqin ſuo loco habes

Jagitto. tas. 9. p. i, ſagittas mitterevł ſagit/
tis ꝑcutere vel apeter.

facere ſaltũ.⁊ tunc eſt neutrũ ⁊ abſolutũ.et

ſalire d vulgare eſt amoꝛare. pꝑtinet ad aĩa

lia irrationabilia.⁊ tũc eſt actiuũ. Uñ Oui

dius. Lela ſalit ouis tauro qʒ leta inmenta

Iñ ſaltoꝛ.crix.⁊ h ſaltricula.le.dimi.eta ſa⸗
Sallo.lis.ſalli ſalſum.a.t.⁊ ſalio.lis.lini.li⸗
tum.a.q.in eodem ſenſu.i.imponere ſalem.
aſpergere ſale cõdire.X aũt ðꝛ ſallo vel ſal

lio.i.ſale aſpergo.etymo.eſt. Hic nota q; in

nenit ſa lio lis. liui vel lni. vel lij.⁊ facit ſu/
pinũ ſaltũ.⁊ coꝛ.hmam. UVñ ꝑ vnũ l.ſcribit
Item inuenit᷑ ſallio.lis.liui vel lij.ꝑ ſynco

pam. ⁊? facit ſupinũ ſallitũ.⁊ ſcribit᷑ ꝑ duo l.
Item inuenit᷑ ſallo.lis.lere.tertie ↄiugatio

nis.⁊ facit ſupinum ſalſuʒ.in eodẽ ſenſu cũ
ſallio. Et eſt ſallo ſale ↄdire.⁊ ſcribit᷑ ꝑ duo
l.cũ faciat ſupinũ ĩ ſum.ſicut vello vuůlſum
Nam ſi ſcriberet᷑ꝑ vnũ l.faceret ſupinũ in
tum.vt colo cultum. Inuenit᷑etiam pſallo
pſallis.pſalli.pſallere tertie coniugatõis.⁊
ſcribit᷑ ꝑ pſ.⁊ caret ſupino. Vñ ꝓpha Pfſal/
lite dño in cithara.De pᷣdict cõſueuit dici

Sallio ſallo cibũ.ſalio pede.cãtica pſallo.
Sallio ſallituzʒ. dat ſalſum ſallo ſupinum.

Dat ſaltñ ſalio.puat᷑ pſallo ſupino.Sallo
facit ſalli.ſalliui ſallio.pſallo. Dat pſalli.ſa
lio ſalui.ſalijq; ſaliui. Sallo facit ſalſũ.ſal
litũ.ſallio ſaltuʒ.Dat ſalio.pſallo tñ manet
abſeg ſupino Et nota ꝙ ſalis genitiuꝰ de ſal
vtrãq; ſyllabam coꝛripit. Sallisvᷣo ſcdᷣa ꝑ
ſona hꝰ v̈bi ſallo ꝓ ↄdire cibum ſale vtrãqʒ;
ſyllabã pdu. Salis aũt ſcdᷣa ꝑſona hꝰ vbi
ſalio ꝓ ſaltũ facere coꝛ.pᷣmaʒ.⁊ ꝓdu.vltimãa
Sed pſallis per p.ſecunda perſona huius
verbi pſallo pſallis pꝛoducit pᷣmam.⁊ coꝛ.

*

vltimam.

Daluo.as.a.p.i.eſſe vel fieri ſaluũ.⁊ ðꝛa ſa/⸗
lus.qꝛ ſalus ſaluat.vel qꝛ tali pbo vtimur i
ſalutatõe. Iñ ſaluꝰ.ua.uũ. In h̊ ſaluitas.ta

tis. Et ſalue ſaluete.ſalueto.ſaluetote.ver/

bu defectiuũ.Et ſaluatoꝛiũ. Et ſaluio ſal/

tis ſaluire.in eodẽ ſenſu.i.eſſe vł fieriſalu

en

Unde Oꝛatiꝰ. VUrbis amatoꝛẽ fuſcũ ſalni
re iubemꝰ. Aegit᷑ ibi tñ ⁊ ſalure.
Daluto.as.a.p.i.ſalutẽ nũciare vel optare.
Erto: a ſalaagg.
ancio ſancis ſanxi vel ſanxiui ſanctuʒ vel

ſancitũ.i.ſtatuere ↄſecrare ſanctũ facere cõ

firmare ⁊ irrogare.pene ab omni iniuria ðʒ
fendere.⁊ ðꝛ a ſanguis. Sic ⁊ leges ſancte
⁊ moꝛes ſancti dicunt᷑.⁊ homines confir/
mati in fide ſcti dicunt᷑. Et ðꝛ ſancire a ſan⸗
guine hoſtie. ⁊ ̊ de veteri ↄſuetudie. Nihil

pma. Sicut ꝑ ſapoꝛem cibos diſcernimuſ
⁊ ſic ꝑ ſapientiã res.Et ſic guſt apt?c ad di

ſcretionẽ ſapoꝛis ciboꝛum.ſic ⁊ ſapietia ad
diſcernẽdas cauſas reꝝ. Iñ ſapid'. da. duz
id eſt ſapoꝛẽ habens.ſapoꝛidatus.Et com
Parnen. Inde ſapiditas.tatis. Sapio cõ/
ponitur. D
a ſapoꝛe eſſe. vel facere nequitare. Inde de
ſipiſco.cis.inchoatiuũ.Reſipio.pis.i.redi/

re ad ſaꝑe.Etꝓpꝛie ille reſipit qͥ penitens fo

refacti redit ad ſatiſfactionẽ ⁊ ad ſapere q̃d

do ſanctũ apud veteres dicebat᷑ niſi ̊d ſan dimiſerat foꝛefaciendo Iñ reſipiſco.cis.in

guine hoſtie eſſet ↄſecratũ vl reſperſũ. Cnñn
hi qͥ purificari volebãt ſanguine hoſtie vn/
gebant. inde ſancti poſtea dicebant᷑ qᷓi ſan/
guine vncti. Sed modo ſctũs ðꝛ qͥ in fide
xp̃ᷣi eſt ↄfirmatꝰ.Et ſctm̃ qd violare? coꝛrũ
pere nephas eſt. Jũñ ſancit.ta.tũ. Undead
Heb.viij. Qð in melioꝛib repꝛomiſſiõib⸗

ſancitũ eſt ᷑ᷣm Hug. Nota tñ ꝙ ſᷣm moder
nos ſancio.ſancis.facit pᷣteritum ſanxi.le
tuſtiſſimi tũ etia ſancini vel ſancij pferebãt
Et ſupinũ facit ſanctũ xi.mutata in ctum.
vt ſanxi ſanctũ. Inueni?᷑ eti apnd vetuſtiſ
ſimos.ſanciui ſancituʒ. Uñn Lucretiꝰ.Qõð
poꝛro neq; ſancitũ qdem extaaart.
anctifico.cas.a.p.i.ↄſecrare ↄfirmare vł
mundare ł ſequeſtrare. ⁊ dicitur a ſanctus
Z faciio. ”M

Nangniminuo.nuis. nui.a. t.i. ſanguinem

minuere.⁊ ð a ſanguis ⁊ minuuo.
anguino.nas.a.p.i.ſanguinẽ emittere vł᷑
minuere vel ſanguine inqnare.
amno.nas.qa.p.i.deridere.⁊ dicita ſamna
ne.qd idẽ eſt qͥd deriſio.ſʒ nõ eſt in vſu ĩ ſim
plici.ſed in cõpoſito.ſ.ſubſamno.nas. vide
infra ſubſamdo.
ano nas.nare.a.p.i.mederi.Etoponit᷑ cũ
re.vt reſano.nas.i.iteꝝ ſanare.⁊ pð.ſa. Uñ
Duidiꝰde reme.Qui poterit ſanũ fingere
ſanus erit Diſcite ſanari ꝑ quem didiciſtis
amare. ”M
Gapio.pis.ſapui vel ſapiui vel ſapij.itum.
n.t.⁊ hʒ pᷣteritum atq; ſupinũ ad modũ qr/
te ↄingatõnis.Et ſigt duo. Sape.i.hẽe ſa⸗/
oꝛẽ̃.vt Iſte cibo bñ ſapit. ⁊ eſta bſolutũ ᷑ʒ
Inuenit᷑tñ ↄſtructũ cũ actõ.vel qꝛ tũc ꝑ

actm deſignatur cauſa.⁊ ponit᷑ ꝓ abltõ.yvt Gatio.as.aui.atũ.a.ſpi.ſaturare.vel cibo.
vel ſpectaculo implere.⁊ ðꝛ a ſatis.qꝛ q̃d ſa
tis eſt ſatiat. Iñ h ⁊ ſatiabilis.⁊ H̊ le.⁊ ſa⸗/

Iſte cib ſapit ſapoꝛem.i.ſapoꝛe.Uel qꝛ in
eo intelligit᷑ vᷣbum qͥd exigit actm̃.vt Iſte
cibus ſapit carnes aſininas.i.ſapoꝛẽ repꝛe/
ſentat vel imitat᷑ vel ſimilat illas. Item ſa/
pere.i.hꝛe ſapientiã.Et h ſigtio tracta eſt ex

choatiuum. ⁊ coꝛr. ſa. Unde Pꝛoſper. Hõ
pꝛodeſt quicq; recte ſapuiſſe malignis.

apoꝛo.ras.raui.a.p.i.ſapoꝛatũ facere.

Daraceniʒo.ʒas.n.p.i.moꝛe ſaracenoꝛuʒ ſe
Pꝛe.⁊ ðꝛ a ſaracen.

arcino. nas.a. p.i.onerare. ⁊ coꝛ.ci.

Dartio.tis.ſarſi.ſartũ.a.q.Et ſᷣm antiquoſ

inuenit᷑ſartiui ſartitũ.id eſt. ſuere Inde ſar

toꝛes dicunt᷑ ſutoꝛes.velveſtium reparato

res. & autem dicit᷑ ſartio.quaſi ſetis poꝛ/
coꝛum filo inſertis ſuo.etymolł.eſt. Sartio
componit᷑ Conſartio tis. Diſſartio ti. Re/
ſircio tis.i.diſſuere.vel iterũ ſartire vel re/
icere. “

SDario.ris.riui.ritũ.a.q.id eſt. purgare.cir/⸗

cũfodere.herbas nociuas euellere. Inde h̊
ſarculum. li.vel h̊ ſarculꝰ.li.inſtrumentum
ſariendi. Unde Eſaie.vij. Et omnes mon
tes qui in ſarculo ſarient᷑. Et hinc ſarculo.
las.laui.i.ſarculis aptare purgare.ſic mili/
um ⁊ hmöoi. rMU

Sardo.das.daui.a.p.i.intelligere.⁊ dici᷑a

ſardis ciuitate vel inſula.qꝛ homines illiꝰ
loci ſubtiles ſunt ad intelligenddunũn.

Garmento.tas.taui.n.p.i.ſarmẽta vitiũ col

ligere amputata vel amputare ca vł ſarmẽ
ta facere. ii de

Garpo.pis.pſi.ptuʒ.a.t.id aliquid ſarpis
euellere. vel herbas ſarire. vel extirpare. vel

eligere.

*

Datago.gis.ſaregi.n.t.ſupinis caret.ſʒ vſũ

id eſt. ſatis agere pꝛocurare feſtinare.om/

nia pagere.⁊ ðꝛ a ſat vel ſatis ⁊ ago.⁊ coꝛrt.

ta. Unde. Amplexus ſatagit. ingeminare
pater.

tiabiliter aduer.⁊ h̊ ſatiabilitas.tatis. Etꝑ

cõpoſitioneʒ inſatiabil. le. Inſatiabilit. ⁊2 5
iniatiabilitas tatiſ. Et ſatio cõponit᷑. Reſa

eſipio.pis.id eſt delirare.ſeoꝛſũ

noetce
meferculun
cſree
re fiſuice
Vlonutein
niſacioc
Sturoras.
ſoturatqs
tit qo mo
1ſaturobil
tatis Ctcon
rabilius uut
rodial ſanr
luriustatis:
ſtnrons R
Oridiusinn
omirificey
cüobliderho
ſatorärmefe
Sancoas
Jndeſanci
clus. cin cin
ſauaotſo
ruluert n.
uſtus,

lobiuſti

ſalbenbꝛa.bꝛnn

o de

holgs alun.
lconlcainpſen
Drdebecens⸗

eſcabit Etie
aapopisſ
Pueſcalpereci

GCarureneſtmn
indeſcalprotn
Mtiuum.
undilizoag
Acaſioneruin
nan
giind verſe
dun Unde 3
Onſnaſcanau

anmiroraſe

ldctag
iadſe

deo⸗ſumſa
husdeſeenſis⸗

Maſcandon
i lander.

gretn
. ſhii 4
ng Ern

Brioc
Klinre ſnfi

ne Inded .

Nopigirel,
penunsf
ſeri
ſolleo ci
Pooſper ci
mlgnis,
tüfacere.
mcchoruzſe

Kd.
ifmantigvor
ure Indeſn
tiumnpann
gmliſenspor
nolct Sand
Diſamiot N⸗
nihrmmerelw

purgere d ⸗

Alene Jneb
mmenmn
omnnv on
incſneulo.
eſi mili⸗

Greadicte
vomines il⸗
ndů6.
rmatavinicd

Nec N ſrne

i aliquigſins
c mnt

insanußi
reicknne⸗o/

mmme che

½
enansden

plisbten⸗
litastub

ODX

me fercula multa.
Datiſdare.eſt ſecuritatem ꝑ fideiuſſoꝛes da
re.ff.qͥ ſatiſda.co.l.j. Uel ſᷣm Aʒo.eſt alicuꝰ
voluntatẽ implere. M
Oatifſfacio.c.. cere.i.ſatagere vel ſoluere.
Daturo.ras.aui.ratum.a.p.ðꝛa ſatis. Unð

ſaturat᷑ qͥs cibo. Satiat᷑ ſpectaculo. Itẽ ſa

tio. as. - coꝛ. ſa. Uñ Uno meſ. atio. ſaturant

tiat᷑ qͥs vno cibo.ſaturat᷑ diuerſis. Indeh

⁊ h̊ ſaturabilis.⁊ h̊ le.Et hec ſaturabilitas.
tatis. Et componit᷑ Inſaturabilis.inſatu/
rabilitas.tatis.inſaturabiliter. Item a ſatu
ro dicit᷑ ſaturꝰ.ra.rum.i.ſaturatꝰ. Iñ hec ſa
turitas.tatis. Saturo componitur Con/
ſaturo.ras. Reſaturo.ras.⁊ coꝛr.tu. VUnde
Ouidius in.xj.epiſtola Ipſegeram ſatura
tas mirifice veſtes. Et Lucanꝰ. Saturuʒ
cũ obſidet hoſtẽ. Itẽ qͥdam. Uno me ſatio
ſaturãt me fercula muttlta.
Daucio.as.aui.a.p.i.vulnerare percutere.
Ingde ſauciat᷑.ta.tum.Etꝑ ſyncopam ſau
cius.cia.cium.i.ſauciatꝰ. Sed ſaucdꝰſemel
ſauciat? ſepius. Unde ſ̃m qſdam. Sauciꝰ
vulnerat vel etate conſumptꝰ.q̃ſi ſanguĩe
hanſtaaaaas.

8 . ”
„
£☛R .
. —R.
RAEsee. EE

Ocabo. bis.ſcabi.bitum.a.t.i.gratare. Inð
ſcaber.bꝛa.bꝛum.⁊ ſcabioſus.ſa.ſum.⁊ ſca
vidus.a.um.id eſt.aſper vitioſus. Iñ ſca⸗
bidulus.la.lum.id eſt.aliqᷓntulum ſcabidꝰ
⁊ coꝛ.ſca.in pᷣſenti.ſed in pꝛeterito eam pð.
UVnde.Pꝛeſens pone ſcabit non pᷣteritum
bene ſcabit. Et ſcabitum ſupᷣ.coꝛ.bi.ſic bi/

§

Ocalpo.pis.pſi.ptũ.a.t.i.gratare.⁊ eſt pꝛo/

pꝛie ſcalpere cũ vno digito vel duob caput
gratare.⁊ eſt ꝓpꝛie ſimiaꝝ vel luxurioſoꝝ.et
inde ſcalpto.tas.fre.⁊ ſcalpturio.ris.medi/
tatiuum. —

Ocanda lizo. as. a. p. i. offendere vel ledereł

occaſionẽ ruinedrer.
cando.dis.ſcandi.ſcanſuʒ.n.t.i.aſcẽdere.
Et etiã ad verſus ꝑtinetꝓpt ſcanſiones pe/

dum. Unde Aſcendens ſcandit.diſtigues

carmina ſcandit. Item ſcando componit

cum ad.⁊ ðᷣꝛ aſcendo.dis.aſcendi aſcenſuʒ

id eſt.ad aliqͥd ſcãdere. Iñ h̊ aſcenſus.ſus.
Item ↄſcendo.dis. Itẽ deſcendo dis.idẽ.
deoꝛſum ſcandere.ſubire. Iñ h̊ deſcenſus.
huiꝰ deſcenſus. Item tranſcendo.dis.id ẽ.
vyltra ſcandere.

Pcateo.tes.tui.n. s.i. ebullire feruere ema/

Scaturio.ris. riui
teo. Iñ ſcaturizo.ʒas. Uel ſcaturizo as.po

Sa ſcaturit.

nare erũpere. ſic facit aqua dũ decurrit int

anguſta. ⁊ dũ emanat in locj humidis⁊ bal
neis. Item ſcateſco.cis.incho.⁊ caret ſupi/
no. ⁊? coꝛ.ſca. OJG

*$

A

teſt deriuari a ſcateo. Et eſt ſcaturiʒo idez

q̃d ſcaturire.vel ſcaturientem imitari. Et

componit᷑ excaturiʒzo as.ꝑ aquam ſcaturi/

entem vel ebullientem plumaʒ aui auferre

vnde legitur in Sidonio.Alij excaturiʒa/

bant aues.alij exenterizabant piſces.⁊ pꝛo
ducit ſcaturiʒo.u.ante.r.ſicut ⁊ ſcaturio.riſ

Vnde Pꝛudentiꝰ Petra dei iuſſu potũ lar

celero as. aui. a.p. id eſt. peccare. Iñ ſcele/

roꝛ.aris. Inde ſceleratus.ta.tuzʒ.in quo fit
ſcelus. Sed ſceleſtus.ta.tum.per quem fit

Sceleroſus vᷣo qui facit. Eſt ⁊ ſceleroſus

plus q; ſceleratus Et ſceleroſus comparat᷑

Similiter ſceleratus comꝑat᷑. Inð ſcele/⸗

roſe.ſius.ſime.⁊ ſcelerate.tius.ſime.aduer.
Item ſcelero componitur.conſcelero.ras.
Ocenofacio cis.feci factum.i.facere funes.
7 ðꝛ a ſcenos q̊d eſt funis.⁊ facio. Iñ h̊ ſce/
nofactoꝛ oꝛis.funiũ factoꝛ.et h̊ ſcenofacto
rius.ria.rium.ad ſcenofactõeʒ vel ad ſceno
faciendũ ꝑtinens.vel ðꝛ ars ſcenofactoꝛia.
vñ Act.xviij.ðꝛ de paulo.Et erat ſcenofa/
ctoꝛie arts.. H
Scindo dis.di.ſum.a.t.i.ſeꝑare.frangere.⁊
componitur abſcindo dis.id eſt.ab vno ad
aliud ſcindere. Conſcindo.dis. Circũſcin
do.dis. Diſcindo.dis. Excindo dis.id eſt.
valde ſcindere deſtruere.Pꝛeſcĩdo is.Pꝛo
ſcindo dis. Reſcindo.is. Et ſunt oĩa acti/
ua.⁊ abijciunt n.in pᷣterito ⁊ ſupino.⁊ omia
coꝛripiũt pe.pᷣteriti.vt ↄſcidi.abſcidi.vnde
Lucanꝰ in.iij.Aut ſcidit ⁊ medias fecit ſibi
litoꝛa terras. Uetuſtiſſimi etiam ſcindi di/
cebãt.⁊ omnia geminant s.in ſupino.vt ab
ſciſſum. Sed a cedo cõpoſita ꝑ vnũ s.ſcri/
bunt᷑. vt ↄciſus ⁊ inciſus.
cintillo.las.n.p.i.fulgere ł ſcintillas emit
Dcio.cis.ciui.cituim.a.q/i.ſapere.ſcientiam
habere vl cognoſcere. Et eſt ꝓpꝛie ſcire.red
dere rationem eoꝝ q̃ noueris Hoſſe vᷣo tm̃
q̃ audieris A ſcio ð ſciſco.ſcis.inchoatiuũ
cio actiuũ eſt ᷣm ꝙ accipitur pꝛo cogno/

Recre. ſed ſm aliam ſignificationem neutrũ

Ocopo.pis.ſcopui.ſupᷣ.car
cere ſcopituʒ.i.mũdare purgare.⁊ ꝓpꝛie do/
mũ.⁊ ðꝛ a ſcobo biſ.Crãſſumit᷑ etia ad alia
Vũ ꝓpha. Scopebã ſpm̃ meũ.

DKE

ciſco.cis.vᷣbum inchoatiuũ eſta ſcio ſcis
Et aſcdᷣa eius ꝑſona ſubtractas.⁊ addita

toꝛ. fit ſciſcitoꝛ.aris.idem qᷣd ſcitari frequę.
irregulare eſt ſᷣm foꝛmationẽ.⁊ ſᷣm ſijtõem
vt dicit Pꝛiſtianꝰ in.viij.lib. Notandũ ſci/
toꝛ.aris. ⁊ ſciſcitoꝛ.arꝭ.nata a pᷣmatiuo acti
uo.deponẽtia ſunt.Et ſciſcitoꝛ coꝛ.pbo.
Ociſmatico.cas.n.p.i.ſciſmata facere vel

ſciſma.q̃d ⁊ ſciſmatiʒare ꝛ.
Ocitoꝛ.arꝭ.d.p.i inquirere inueſtigare ĩter

rogare querere ſcrutari.⁊eſt freq̃n.irregula

re ſᷣm foꝛmatõem ⁊ ſᷣm ſignificatõem.vide
3. in ſciſco. ôMẽ
CLCcere p̃ſtꝛuere. vel ab aliquo ſpacio tempoꝛꝭ
aliquid poſſidendo acquirere. Inde hecpᷣ

domũ.⁊ ðᷣꝛa ſcobs.

copo.pas.a.p.i.purgare vberare.

Ocoꝛtoꝛ.tarꝭ.d.p.i.meretricari. Iñ ſcoꝛt⸗
toꝛ. 2 ſcoꝛtatoꝛiꝰ.ria.riũ.⁊ h̊ ſcoꝛtatoꝛiũ.rij.

lupanar. domꝰ ſcoꝛtantuüü.

2

Ocreo.as.aui.n.p.i.ſcream pijcere. Vnde

qdã. Jactãs ſputa ſcreat.res deꝰ ipᷣe creat.

Et cõponit᷑ cũ ex.vt excreo.as.i.extra ſcrea

Toꝛ ſcream ejcer..
cribo bis.pſi.ptum. a t.i.componerelr̃a
rum figuras. Uel ſcribere eſt figurꝭ viſibili

bus ante inuentis ⁊ vſitatis aliquid repꝛe
ſentare. Item ſcribere idem eſt qd diſpone
re ſiue pᷣoꝛdinare. Unde Exoð.xxxij. Dele

mede libꝛo tuo quem ſcripſiſti.i.in quo ad

vitam eternã me diſpoſuiſti vel poꝛdinaſti
Et eſt ſenſus. Si nõ deles me dimitte eis.

Scribi autẽ vel deleri de libꝛo vite ðꝛ qͥs
dupliciter.vel fᷣm pᷣſcientiam.vel pᷣſentẽ iu

2

ſticiam. Itez ſcribere idem eſt g nande
coõmendare. Unde Apoc. xiiij. SE
ti moꝛtui qͥ in dño moꝛiunt᷑. Item ſcribere
idem eſt q̊d inferre. Unde Job.xiij. Scri

bis em̃ ↄtra me amaritudines. Item ſcri/
bere idem eſtq̊d lr̃as ꝓtrahe.vnde Hiere.
xxxvi. Et ego ſcribebaʒ in volumine attra/
mento. Item ſcribere idẽ eſt q̊d ſcripto repᷣ

ſentare.vnde Pꝛiſtianꝰ.in pᷣmo maio.Lfa

eſt vox indiuidua q̃ ſcribi poteſt.vñ. Scri/
bo diſpono memoꝛoq; łlinfero traho Scri
bo repᷣſentans ſcpto vł grãmata foꝛmans.
Et ꝓdu.ſcri. Et componit᷑ ſcribo cum ad.
vt aſcribo.is.abiecta d.id ẽ.aſſerere adijce/
re deputare deſtiare. Abſcribo.bis.i.a ſcri
ptura remouere delere. Cõſcribo.bis:id ẽ.

t deberet tũ fa/

cribe bea

ſcru.vñ Oꝛatiꝰ epi.

ſimul ſcribere. Unde patres conſcti dice
bant᷑ quoꝝ nomia ſimul in enen tabnla aun
reis ir̃is ſcpta erant ꝓpter maieſtatem ⁊ ꝑpe
tuitatem imperij inſinuandã.Nihil em̃ eſt

pennius ere Circũſcribo bis.i.circa ſcribe

re eingere circũire concludere includerepy

ſtringere vel remouere. Deſcribo.bis.id ẽ.

deoꝛſum vel valde ſcribere.vel a ſcriptura
remouere. vel ſcpturã delere Inſcribo bis.

id eſt iniungere deputare vel impmere. vel

intus ſcribere. Interſcribo.bis.id eſt. inter
aliqua ſcribere iterponere. vl de medio ſcri
pture aliqͥd auferre. Perſcribo bis.i.pfecte

ſcribere.Pꝛeſcribo.bis.i.ante ſcribere pᷣdi/

ſcriptio.onis. Reſcribo.bis.id eſt iteruʒ vł

retro circa ſcptuʒ ſcribere.Qui pmo mittit

ecevplam ſcribit. Qui remittit reſcribit. Sub
fſcribo bis.id eſt parum vel poſt vel ſubtus

ſcribere. Tranſcribo.bis.id eſt. vltra ſcri/

bere: vel pᷣſcribere Pꝛoſcribo.bis.vide ſup
loco ſuo. Uñ.Exulat apatria ſine ſpe redi/

tuſq; reiq;. Quiſq; relegatus ſua c remea
bit habebit. Amittit pꝛoſcriptus opes non

poſſe reuerti. Inſeript?manet in patria ſed
reſpoliatus Aſcribit iactans deſcribit rem

manifeſtans. Inſcribit ſignans pꝛoſcribit
crimina dammnas.
Scriptito.tas.pe.coꝛt.eſt freqᷓntatiuum a

DScripto. tas id eſt. frequenter ſcribo. a ſcri⸗

bo. bis. DRð
crupulo.las.a.p.i.i.ſollicitare moleſtare.
crutoꝛ.arꝭ.atus ſum.d.p.i.inqͥrere inue/
ſtigare ſubtiliter inſpicere. Iñ H̊ ⁊ B ſcruta

bilis.⁊ H̊ le.i.aptũ vel habile ad ſcrutandqduz

Et ſcrutabiliter aduer. Et ꝑ compoſitõem

inſcrutabilis. Item a ſcrutoꝛ ðꝛ ſcrutabun
Dus. da. du. i. ad ſcrutandũ habilis vł ſcru
tanti ſimilis. Scrutoꝛ componit᷑ Perſcru
õ ſcrutari. Jñ ꝑſcrutãs.tis

Unde.ſj. ach j. Rerſerntaseos zcoꝛf.
Arcanũ neq; tu ſcruta

berꝭ vlliꝰ vnq;.

culpo.pis.pſi.ptum.a.t.i.celare. Iñ ſcul/
ptim aduer. Ethᷣ ſculptura.⁊ H ⁊ B ſculpti /
lis.⁊ h le.pe.coꝛ.Et hic ⁊ hec ſculptibilis.⁊
HBle.penł.coꝛ. Inð ſculptibiliter aduerbiũ
Item a ſculpo ðꝛ hoc ſculptile.lis.ſimula2-u

crum in foꝛmam ⁊ ſimilitudinẽ alicui ſeul

aliud fre.pe.coꝛ.

ptũ.Et ſculpto.tas.fre. A qᷣ ſculptito.tas.

ſanin
hereto⸗

Gebbobi
bo 700
Soocdodi
dereſepar
Podn ce.
Tceno E
qindnos
Nigcori⸗
Gaocas⸗
ſoemere
lsrblean
(titſeine
neniketian
tonde
ſecauit.
deberet/
Cut ui.
ſthomed
Etcmpon
ſaaſegni
nau nei.

Ixntodzg

cigoloen
Keobecireob
anona
Pntcaſe

ng Etbet

ſce⸗ ſdes en

cnſchid
ne n
hihleß
itaſai
reincludene

aidobiside.

Inaadbods
lmömere i
isigekinn
demegloſet
obisipfeer
nbereygi⸗
gotenpox
Indeheeß
aekiengr
upmowint
rdir Sen
doſtvatſubns
cxlmtn
bobis dideſn

muſineſpen ⸗—

usſuacärend
s eo
neinpamal
sdeſcnbiermn
ans proſenbt

jnacuu
iboaſci⸗

wemoleſr.
inarcreinne⸗
ähehonn
nöſcruandn,
compoſtin
rörſanubun
jhabiis linn

Ji gentisd6
miscs eCNl .

n Jiſa
ahrſaln⸗

elhchl⸗

5
*
„
„*. *

Seurroꝛ aris. atus ſum. d. p. i. eſſe vel fieri
ſcurrã.vel tale officiũ exercere.diſſolute vi
uere ⁊ ðꝛ a ſcurra. D

gante E—
Hebibo. bis.n.t.i. ſeoꝛſum bibo. ⁊ ðꝛ a ſe. et
Dibo. 2coꝛ. bi.
Decedo dis.ſeceſſi. ſeceſſum.n.t.i.ſeoꝛſũ c
dere ſeꝑari. ⁊ : a ſe ppoſitiõe.⁊ cedo dis.?

*

pꝛodu.ce. JðMU
SDecerno.nis.a.t.i.ſeꝑo.⁊ ðꝛ a ſe pᷣpoſitione.

⁊ cerno.Et differt a diſcerno.niſ.Diſcernit

ꝗin duas ptes diuidit. Secernit qͥ ex młtiſ

aliqͥd ſeoꝛſum eligit.

—

Seco cas.ſecui.ſectũ.a.p.i.diuidere.ſeꝑare
ſecernere. Indeſectim aduer. Et h ⁊ B ſecti
lis.? Hᷓ le. ad ſecandũ habile. vel q̃d leuit᷑ſe/
cari ⁊ ſcindi pᷣt.⁊ coꝛr.pe. Etſᷣm antiq̃s in/
nenit᷑ etiam ſeco.cas.caui.catũ. Vñ in AůAun G
roꝛa ðꝛ. Qui chꝛiſti gladio dogmata falſa

ſecauit.
Dectoꝛ.tarꝭ.tatꝰ ſum. fre.a ſequoꝛ.queris.⁊
Deberet foꝛmari ſᷣm regulã ab ̊ ſupino ſe/
cutu.u.in oꝛ.ſed ad differentiaʒ ſecutoꝛ q̃d
eſt nomẽ.dicimꝰ ſectoꝛ ꝑ ſyncopam platuʒ

Et componit᷑ aſſectoꝛ.tar.i.ſeq̃ndo adipi⸗/

nea.neũ.

ſci aſſequi.Conſectoꝛ.tarꝭ. Iñ ↄſectaneus

ecundo das.a.p.i.pſpera ri. pfi peꝝ facere.

vl ſecũdo loco ſeqͥ.Et ↄpõit᷑ obſecũdo daſ

idẽ.obedire obtemꝑare.

ecuro.ras.a.p.i.ſecuꝝ faceeer.
Jedeo. ſedes ſedi ſeſſum. n. s. Inde hec ſeſ/
ſio.onis.Et hec ſedes.ſedis.⁊ ꝓdu.ſe.licet

ſedeo ſedes eam coꝛ. Uñ. Dum ſuꝑ alta ſe/
des caſum pᷣbet tibi ſedes. Un ꝓpha. Illic
ſederũt ſedes in iudicio. Item a ſedeo des.

ðꝛ ſido ſidis.idem quod ſedeo.⁊ caret pᷣteri

to ⁊ ſupio.ſed mutuat᷑ ea a ſedeo des.Et po

nitur aliqñ ſedere ꝓ placere.vt hoc nomen
Edet mihdh.
edo.das.daui.a.p.i.mulcere.trãquillare

lenire compeſcere.⁊ quaſi ſedentes⁊ pacifi
cos facere.⁊ ðꝛ a ſedeo.des.Et ꝓdu.ſe.Sʒ

ſedeo des.coꝛri.ſe. Unde.Que mea mente
ſedet mentis mihi vulnera ſedet. Itẽ ĩ Au/
roꝛa. HNon iram domini pꝛeſens bonis vl/
tio ſedat. Eta ſedo ſedas.dicit᷑ſedatus.ta.
tum. ⁊ habet eaſdem ſignificationes. quas

Deduco.cis.ſeduxi.ſeductũ.a.t.id eſt.deci/⸗

pere.q̃ſi ſeoꝛſum a bono ducere.⁊ dicitur a
pᷣpoſitione ſe.⁊ ducocis. Iteʒ ſeducere ðꝛ

ſeoꝛſu ducere ſeparare.ſicut fit qñ cauſa cõ

ſiliandi aliquis ducit᷑ extra congregationẽ
Et ponit᷑ ſeducere p decipere pꝛodere⁊ ſe/
parare. Item ſeducere poteſt poni in bona
ſignificatõe.id eſt.a malo ad bonum duce/
re. Et ſic pᷣt accipi illud Hiere.xx. Seduxi

ſti me dñe.⁊ ſeduct? ſum. Alia lr̃a habʒ. Ce

nuiſti me ⁊ pauiſti me.Et ſic ſeductoꝛẽ bo
nus ⁊ malus. Frequẽtiꝰtamẽ ponit᷑ in ma
ſuma grege ponere Et dicitur a ſe.⁊ grego
gas.quod eſt vnare. Inde ſegregatim ad/

VerbiDinmnmnmn.
Geiugo.gas.a.p.i.ſepare diuidere ſᷣm pad.
2382” ſe. ⁊ iugo.gas.? coꝛttiun.

Heiũgo. gj.a ti. ſeoꝛſu iũgere. vel ſeoꝛſuma

üctura facere.i. diſiũngeer.
eligo. gi.ſelegi. ctũ.a.tc.i. eligere.q̃i ſeoꝛſuʒ
ab alijs legere. ðꝛ aſe lego. g. Ju ſelect?
ug'. in. vyli.de
ciui. Deos iũctos ⁊ ſelectos diligent᷑ expli
cans. 2 coꝛ.lii. .

.

Sello. as a.p.i ſella reponere. Etoponif.

Diſſello.las.i.diuerſis modis ſellare vlł ſel
lam retinere. vel a ſella remouere. vla ſella
piſcere. Inſello. las. Reſello.las.i. iteꝝ ſel/
lare. vł ſellam remouenrnrnre.
emino.nas.n.p.i.ſemẽ ſpargere.⁊ dꝛ a ſe/

„

men. Et ↄponit᷑ Cõſemino.nas.diſſemino

nas.inſemino.nas.reſemino.ngagnas.
Gemẽto.tas.taui.n.p.i.ſeminare ſementem

Semiuſtulo.las.a. p.i.exꝑte vrere vł incn
dere. Iñ ſemiuſtulat.ta.tũ. Uñ dicẽ Aug.

de ciui.dei. Põtifex ſue ſalutꝭ oblit irrues
in ignẽ ſemiuſtulatꝰ eſt. H

Oiminuere ⁊ euacuare.⁊ ꝓdu.pᷣmam.Unð
Semam ſemideus ſtemus flemus quoq;

Demoueo.ues.a.s.i.ſcoꝛſum mouere vl ſe
parare. Iñ ſemotim.i.ſeparatim.⁊ ſemotꝰ.
ta. tum.
Deneo.nes.nui.n.s.id eſt.eſſe vel fieri ſenez
⁊ dicitur a ſenex. Inde ſenectus.ta.tũ.par/
ticipium ſᷣm antiquos.Et hinc ſeneſco.ſcꝭ.
inchoatiuum. Et ſeneo caret ſupino.q;uis
Fſᷣm antiqͥs faciat ſupinũ in nectuʒ.⁊ coꝛ.ſe.
VUnde Juuenalis. Perpetuo meroꝛe⁊ ni

gra veſte ſeneſcat.

entino. nas. n. p. i. animo aliquid ſentim
dijudicare.
H X;z

Xcoꝛ. ſe.

2

Oentio.tis.ſenſi.ſenſũa.qi aliqͥd ſenſu per
cipe.ſ.auditu.viſu.⁊c. Itẽ ſentire.i.ĩtellige/

re. vel hůe ſenſum.i.intellectũ.⁊ fᷣm h̊ ẽ neu
trũ. Iñ ſenſus.ſa.ſuʒ. Et nota ꝙ ſenſus.ſa.
ſuz. eſt ꝑticipiũ pᷣteriti tꝑis de ſentio.qᷓ;uis
qͥdã ſimplices dixer̃t ſentit.ta.tũ.q̊d nihil
eſt. Uñ Augꝰ.de ciuitate dei. Senſa ẽ mo

riẽs.qꝛ animã deſeruit deꝰ.

Deparo.ras.a.p.i.diuidere ſeoꝛſum ꝑare.
epelio.lis.liui.vł ꝑ ſyncopã ſepelij.ſepul

tũ.licet ᷣm antiq̊s inueniat᷑ ſepelitũ.a.qid

eſt moꝛtuũ ↄdere. Jñ ſepult.a.iũ. Iteʒ ſepe
lioↄpõit᷑ Cõſepelio.lis.i.ſił ſepelire.diſſepe
lio.lis.i.ſił diuerſis modis ſepelire.vel a ſe
pulcro remouere.⁊ eijcere.⁊ coꝛ.hac ſylla/⸗

bam pe.⁊ facit ſupinũ ſepultũ. UVñ uidꝰ
in.xij. epła. Et ſepeli lachꝛymis perfuſa fi/

Oepio.pis.ſepi.ſeptũ.a.q.lʒ inueniat᷑ ſepi/
ui ſepitũ.ſʒ magis apud antiqs.Et eſt ſepi/
re circũdare.ſepe circũcludere.⁊ põ.ſe. Vñ
Uallamꝰ ꝓpꝛie caſtrũ.ſepimus ouile. Iteʒ
Virgiliꝰ Religio vetuit ſegeti pꝛetendere

re. ⁊ Z a ſe.⁊ pono.is.⁊ p.po.

.

Depono.nis.ſui.a.t.i.ſeoꝛſi ũ ponere ſepara

eptuplo. plas. plaui.a.p.·i.· ſepties multi/

8 „

licare.⁊ coꝛ.tu.naturalit.
equeſtro.ſtras.a.p.i.

ſignare ſequeſtro.

Dequoꝛ queri.ſecut ſuʒ.d.t.i.imitari.Jnð

ſecut.ta. tum.q̃d ſeqͥᷣ?. Et ſecutiuꝰ ua.uũ.qͥd
ſeqͥt᷑ vel qͥd eſt ſignũ ſecutionis.Et h ⁊ h ⁊
ſequax.diligens ſecutoꝛ.qͥ ⁊ ſecutarius ðꝛ.
Iñ ſequaciter aduer.⁊ hec ſequacitas.taj.

.

Gereno.nas.naui.a.p.i.exhilarare.letific
re üluminare illucidare.? prre.
Derico.cas.a.p.i.ſerico oꝛnare vel intexere
Oerio.as.a.p.i.oꝛdinare.in oꝛdinẽ ⁊ ſeriem
diſponere. ⁊ coꝛ.ſe. ðDU—

/

ermocinoꝛ.arj.d.p.i.ſermonẽ facere.⁊ ðꝛ

a ſermo.⁊ coꝛ.ci.

oſtiũ firmare claudere.⁊ dꝛa ſera.re.
Dero.ris.ſerere.duplex hʒ pᷣteritũ ⁊ duplex

ſupinũ.⁊ ſᷣm h̊ hʒ diuerſa ſ gta. Dero.ris.
ſeui ſatum.i.ſeminare. Sed ſero ris.ſerui.

ſertum.i.plantare. Hectñ ſignificatio tra/
cta eſt ab alia.Qui em arboꝛes platat qͥdã/
modo ſeminariũ eis ↄfert.Et qꝛ ſeminatio

damꝰ accipimus.

tes pacificare. Uñ Diuido pacifico dic de

ero.ras.xraui.a.p.i.ſeram oſtio aponere.

E

⁊ plãtatio oꝛdine ſolẽt eſſe.iõ ſero ſeui qñ/

q; ponit᷑ poꝛdinare. Itẽ ſero ris.ſerui.ſertũ

.i ĩmittere vł ↄiũgere. Inuenit᷑ mñ̃ ⁊ ſerui p

oꝛdinani.⁊ ꝓ ſeui ſ̃m antiq̊s. Itẽ ſero qũ fa

cit pᷣteritũ in ſeui.⁊ ſupinũ in ſatum neutrũ

eſt. Sed ſero qñ facit pᷣteritũ in ſerui.⁊ ſu⸗

pinũ in ſertum.actiuum eſt. Item ſero in pᷣ

7

pdu. Uñ Pꝛoſper. Oõð ſerimꝰ metimꝰ. q̊d

„ „

erotino.nas.i.tardare ſerotinũ facere.

erpo.pis.pſi.ptũ.n.t.i.latenter ire.vł coꝛ⸗
poꝛe ⁊ vẽtre reꝑe.Et ↄpõit᷑ Cõſerpo pis.i.

ſik ſerꝑe. Inſerpo.pis.i.intro ſerꝑe.Pꝛoſer

po.pis.i.pcul ſerpere.vel ꝓpe ſerꝑe.⁊ etiã in

ante ſere.

erro ras.i.ſerra ſecare. Iñ ſerrãs.ant.g.
oĩs. Uñ Eſa.xlj.Ego poſui te q̃i plauſtruʒ

triturãs nouũ habẽs roſtra ſerrãtia.

Etↄpõit᷑ Cõſeruio.uis.i.ſił ſeruire.diſſer/⸗

uio.uis.i.diuerſis modis ſᷣuire vel offende

re.inſeruio. vis.i.valde ſeruire vel obedire
Seruimtm̃ dñis. Inſeruimꝰ cuiuſq; pᷣce
ptis. Reſeruio.uis.i.iteꝝ ſeruire.vel a ſerui
tio ceſſare. Subſeruio.uis.i.obedire vł ſa

tiſfacere.ↄſonare latenter vel poſt.vel parũ

Seruo.uas.uaui.a.p.i.cuſtodire.retinere.
vel in cuſtodia ponere vł pꝓſpicere. Etↄpo
nit᷑ Cõſeruo.uas.i.ſil ſeruare. Itẽ obſeruo
as.q̊d in bono ⁊ in malo ſumit᷑.vt in ſuo lo

co ðꝛ. Itẽ reſerno.uas.i.retinere.

Deto.as.aui.n.p.i.caput ⁊ crines purgare

cuſeta. Et ↄpõit Inſeto. tas.
Detatio.as.aui.i.farinã purgare.

euero.as.i.firmare aſſerere.⁊ nõ eſt mul/
tum in vſu. Sed componit᷑ Aſſeuero.ras.
id eſt. affirmare.aſſerere.Et ꝑſeuero.ras.i.

durare.

euio uis.uiui.uitum.n.q.id eſt.inſanire.

furere.ſeuum eſſe vel fieri.⁊ ꝓdu.ſe. Unde
Pꝛoſper. Impia confuſo ſeuit diſcoꝛdia
Dibilo.las.n.p.ſerpentũ eſt ꝓpꝛie t̃ hoĩes ſi
bilant. Iñ hic ſibib. li. ſz in płi ſibila. loꝛum
Et ſibilꝰ.la.lũ.i.ſibilans. Item ſibilo poni
tur quandoq; p ridere.quia ſibilare ſolemꝰ
poſt eum ten deridemus. Unde Oꝛatiꝰ

in ſermo.
⁊ coꝛ.bi.

ſenti coꝛ.hanc ſyllabam ſe. ſed in pᷣterito eã

opulus me ſibilat. id ẽ. deridet.

Oeruio.iuis ſeruiui.ſeruitũ.n.q.i.famulari

ſgnurei
Oonfco
ſturenont
ieriſo⸗
Etlna
ſn ken
iſiierf
ertins ſin
Geificop
Palſſ̃n⸗
lſckſicre
ſihtione⸗
Cnodu
ſulkci⸗
Maoas
os
Codeſ
lnũac⸗
Conrrod
Oleo eo lul
a wecinm
mnnlri Et
chtſlentüünh
ſnrii Oimi
lrröetttench
cocsinc
idideren

Dolapule.

Yhlobicocz
gerelins
badeſlbo⸗
mni ſpllobic⸗
flogtzogs,
dareſſllogi
Dnlol,o..
Fonne Et,
nln Sbiin
1o Diinlol⸗
tnlaneeni
WE
mphonipz
aorthattn
innolige

ſroſeiſſ
ſenlieni
l⸗ frſeng
iſgogft
Aumnteutri
nſeni tſ⸗
ſenſcoinß
linötmnoci
vneind 41

müſten.
wire co⸗

enonie

nr ſe
e n

nis and
Giplauſtenz;
Wing.
gi fumulan
ermire diſſen,
reydoffne
rWobeuye
Mmuzia
alieyſs
Kydpari⸗

ereiinere.
r. oo
todſerno⸗
Nind

ge.
mes vorere

e,öctmi-/
1AMeucons.
Eigleneronot.

1, r .
ic iſmm
utnindt

1. 1 6
ſenſtin *

1 ſin

dian

Sicco. cas a. p. ſiccũ facere. Et 9ponit cñ

De. ⁊ ðꝛ deſicco.cas. Itẽ cum ex.⁊ ðꝛ exicco.
cas. Itẽ cũ re.⁊ ðꝛ reſicco.cas.

Digdero.ras.a.p.in ſimplici nõ ẽ in vſu.Sʒ

2poͤif Fſdero raa oſpicæc wpne cele/
ſtia. Deſidero ras.id eſt

Sido dis.· dere. n. t. vide v in ſedeeo.
Digillo.las.a.p.i.ſigillũ facere vł ſigillo de

ſignare firmare claudere.

ignifico.cas. caui.i. facere ſignũ manite/
ſtare notificare ⁊ expmere. Iñ hᷣ ſigntia.tie.

i. expᷣſſio ſietio ⁊ deſiotio ſuppoſiti expꝛeſſa.
Et ſignificanter aduer.i.expᷣſſe apte. nde

ſignti.i.expᷣſſiꝰ.Et foꝛte inuenit᷑ſins tioꝛ.
tiſſimꝰ.i.expᷣſſus.ſioꝛ.ſimꝰ Et hinc ſignificã

ter.tius.ſime.aduer.et hec ſiqntia.tie.Et ſi /

gnifico ↄpõit᷑ Conſignifico.as.i.pᷣter pnci
palẽ ſigtionẽ ſecũdario aliqͥd dare intelligi
quũo vᷣbũ cõignificattpᷣs. Itẽ ↄſignificare.
i. ſit ſigre idẽ. Itẽ ↄſigre.i.ex adiũcto ⁊ nõ ꝑ
ſigtionẽ ↄtrahere.q̃i cũ alio ñ ꝑ ſe ſigre.quẽ
admodũ ↄiũctio ⁊ aduerbiũ ⁊ pᷣpoſitio cõ
ſignificãt.⁊ coꝛ.ſi.Et videt᷑ cõponi a ſignũ
⁊ facio.cis. .—.rL

Digno.as.aui.a.p.id eſt.ſignum facere vel

ſigno deſignare. exbmere oſtendere.⁊ dicit᷑

a ſignũ qd eſt nota.oſtentũ.vexillum. Inð
Ignanter adaur.
Dileo.les.lui.n.s.i.tacere. Sʒ ſilere refert᷑

ad vocẽ inarticulatã vel mutã.tacere xo ad
articulatã.Et inde h̊ ſilentiũ.tij. Et vt di/
cũt ſilentiũ nihil eſt.ſʒ vbi vor nulla ẽ dꝛ eẽ
ſilentiũ. Similuer tenebꝛe nihil ſüt. ſʒ vbi
lux nõ eſt tenebꝛe eſſe dicũt᷑ Itẽ a ſileo dicit᷑
ſileſco.cis.incho.⁊ coꝛ.hanc ſyllabã ſi. Uñ
Ouidiꝰ de reme.Qui ſilet ẽ firmus.qͥ dicit
multa puelle. s
ODyllabico.cas.a.p.i.facere ſyllabas.vł cõ/

iũgere lr̃as.⁊ ðꝛ a ſyllabicca.cũ. Itẽ a ſylla

ba ð ſyllabo as.i.ſyllabicare. Jn ſyllaba/
tim.i. ſyllabicatim aduer.

do. vel ſyllogiſmos facere.

Gyllogiʒo.as.i. ↄcludere. ⁊ pꝛie ſyllogiʒan

Dimilo las.a.p.i.facere ſilem. vel eſſe vel re
pᷣſentare.Etↄponit᷑ aſſimilo as.i.valde ſi
milare. Abſimilo as.diſſimilare Cõſimilo

las.Diſſimilo.las. Inſimilo las.i.valde ſi⸗

milare. Inuenit᷑ etiã aſſuniloꝛ.arꝭ.d.p.ĩ eo

Dem ſenſu.in q̊ ⁊ aſſimilo.

canere.⁊ acuit᷑ ni.

Gymphoniʒo ʒas. n. p.i. cum ſymphonia

Ccupere.⁊pꝛopꝛie ce

fingere. pꝛie fingere ſe ſcire qᷣd neſcit.vł eẽ?
qͥd nõ eſt. ⁊ ðꝛa ſimilis vel ſimul. Etↄpoõit᷑
aſſimulo.as.i.valde ſimulare.abſimulo laſ/
.i.diſſimilare.cõſimulo.las.diſſimulo.las.
deſt. diffiteri negare inficiari.ſeſcire vł eẽ
qd ſcit vł eſt. Uñ ſolet dici. Simulo quod
neſcio vel d nõ ſum. Diſſimulo quod ſcio
vel quod ſum. Inſimulo.las.⁊ inſimuloꝛ.
inſimularis.inuenit᷑ i codẽ ſenſu.ĩ depo.g.
Unñ in Gꝛeciſmo ðꝛ.Qõð nõ ſum ſimulo.ſʒ
diſſimulo qd ego ſum. Et Papᷣ.di. Simu

lamꝰ ignota.diſſimulamꝰ nona.
Pigultio tis. tiul.n. . ivtrahere ſom̃.ꝛ an/
helitũ cũ difficultate.Et deberet facere ſu/
pinũ ſingultitũ.ſacit ãt ſingultũ. Iñ ſingul
to.ta& fre.Et h ſingultus.tus.tui.ptractio

anhetitꝰ cũ difficultate. ä
Diniſtro ſtras.i.ꝑ ſiniſtrã ducerevel ad ſini
ſtrã diuertere.vel ſiniſtra vti ꝓ d extrra.
Dino.nis.ſiui.vł ſij.ſitũ. Sinoꝛ erꝭ.ſitꝰ ſuʒ
i.ſinere ꝑmittere ł dimittere Et ſinere.i.fini
ri terminari.Et ſinere.i.ceſſare. Jñ h ſitus.
Sinereꝓ dimittere vł ꝑmittere actiuũ ẽ⁊
in alijs ſigtioniba neutrum.⁊ coꝛ.ſi.in pᷣſen
ti ⁊ in ſupino. Sed in pᷣterito eam pꝛodu.
Unde⸗ Ars bhominem foꝛmat nec ſinit eſſe
malun..
Oinuo.nuas.aui.a.p.i.ampliare vel plica/⸗/
re vel curuare.⁊ ðꝛ a ſinꝰ. Et ↄponit᷑ Inſi/
nuo.nuas.i.denũciare ſignare.q̃i in ſinum
mittere intimare.Et inſinuo.as.i.latent᷑ ꝑ/
ſuadere ⁊ diſſimulare oꝛare.dicere diſſimu
latoꝛie.vt cuʒ repᷣhendimꝰ ⁊ damnamꝰque
maxime defendere intendimꝰ. Eſt ergo in/
ſinuare aliqͥd aliud intendere qᷓ; ba videã

tuꝛ ſonare. Inde h inſinuatio.i.callida ⁊ la

tens oꝛatio. Uñ qcdã ſolẽt exoꝛdiri ꝑ pnci/
piũ.vt cũ cauſa eſt turpis.⁊ animiauditoꝝ
ſunt alienati. Eſt em̃ inſinuatio oꝛo quadã
diſſimulatõe ⁊ circũitõe obſcure ſubijciẽs
auditoꝛis animũ. Sʒ pᷣncipiũ eſt oꝛo ꝑſpi
cua.⁊ ptinꝰ ꝑficiẽs auditoꝛẽ beniuolũ ⁊ at/
centü vel docill6.
ynzugo. as. a.p.i.ↄiũgere vel ↄiugare.
ipo.pas.paui.a.p.i.farinã ad faciendum
pultẽ immittere.Et ſipare.i.ſpargere. ⁊ p/
pꝛie eſcã gallinis.⁊ ſipare.i.cõminuere.Et
ↄpõit᷑ Conſipo pas.i.ſimul ſipare.Diſſipo
pas.i.diſpergere diminuere deſtruere Pꝛo
ſipo.pas.i.pcul ſipare ⁊ ſpargere.Obſipo.
pas.i.vndiq; vel contra vel obuiam ſipare
7 coꝛ.ſi. Unde.Qui ſipat h̊ paſcit volucreſ

diſſipat inde.

Lcoz. omma.
Nolẽniʒo as.i.celebꝛare.feſtinnne.
Soleo les.ſolitꝰ ſum.vᷣbũ neutropaſſinũ.i.

—ss

Siſto ſtis. caret p̃terito ⁊ ſupino. ſʒ accipit
mutuo a diuerſis ſm diuerſas ei ſigtioneſ
Mã tiſto abſolutũ ẽ ⁊ trãtitiuũ. QOñ ẽ abſo/

lutũ ſit idẽ q́ͥd ſto vel maneo.ſiſto.q̃ſi cum
pus irem mõ ſto. ſm H̊ accipit pᷣteritũ ⁊ ſu/

pinũ a ſto.⁊ facit ſiſto ſteti ſtatuʒ. Siſto qñ

eſt trãſitiuũ ſigt idẽ d ſtatuo. vt Iſte ſiſtit
menia.i.ſtatuit.Accipit᷑ etiã ꝓ firmarevl re
tinere vel ſtabilire.vt ſiſto equũ. Uñ Oui/
dius de faſtis. Siſte puer lachꝛ ymas· Pꝛo

theus tua damna leuabit.ſiſtere.i.pᷣſentare

vñ Quce.ij. Ut ſiſterent eũ dño.i.pñtarẽt.
2⁊ ſᷣm h̊ eſt tranſitiuũ ⁊ accipit pᷣteritũ ⁊ ſu/⸗
pinũ a ſtatuo.vt ſiſto ſtatui ſtatutũ. Siſto

pꝓ ſtare neutrũ eſt ⁊ caret pᷣterito ⁊ ſupino.⁊
accipit mutuo a ſto ſtas. Itẽ ſiſto inalia ſi/
gnificatõe actiuũ eſt ⁊ caret pᷣterito ⁊ ſupio

⁊ accipit ea mutuoa ſtatuo ſtatuis.ſʒ hing.
In Bꝛeciſmo ⁊ in Doctrinali dicitur. Si

ſto facit ſtatui.ſi tranſeat atq; ſtatutuʒ. Sʒ
ſi neutrale dat ſteti nullumq; ſupinum.
Ditio.tis.tiui.titũ.n.q.i.potum deſiderare.
⁊ ponit᷑ ſimpłr ꝓ deſiderare. Iñ ſitibũdus
d g9.dũ.i. ſitienti ſilis. Itẽ ſitio ↄpõit᷑ reſitio
tis.⁊ coꝛ.ſi. Uñ Incupidas ſitit ebꝛietas pᷣ

ſentig deſunt.

(Oante D

Docio as.q.p.i.ſocios iũgere vel ſocios fa/

cere.⁊? ðᷣ a ſociꝰ.⁊ ↄponit᷑ Aſſocio.as.abſo

cio.as.i.abiũgere.ↄſocio as.diſſocio as.et

glicui rei aſſueſcere.vel in ↄſuetudinẽ duce

re. Iñ ſolit.ta. tũ.i.frequẽs.aſſuet aſſiduꝰ

vſitatꝰ.⁊ coꝛ.ſo. Uñ Ouidið arte. Tarda

ſolet magnis reb ineſſe fides. Sʒ ſol ſolis
hi ſoles ꝓdu.ſo. Und Qui rem noſſe ſoles

dic ſolẽ gignere ſoles.
Dolero as.i.ſoleas facere vel ſoleis aptare
Itẽ ſolerare.i.ſolũ vel ſolidũ facere.
Dollicito.tas.a.p.i.perſuadere.ex ſuo loco
mouere.quaſi extoto ⁊ multũ citare ⁊ com

mouere. Iñ ſollicit.ta. tũ. i. curioſus anxi
⁊cõmor Iñ ſollicite.citius.tciſſime.aduer.
Etbᷣ ſolicitudo.dinis.id eſt.curioſitas.an

xietas. Iñ ſolicitudinariꝰ a.ũ.⁊ ꝓdu.ſo.vñ
Ouidius. Res eſt ſolliciti plena timoꝛis a/

moꝛ. ? co;ꝛ. pe.

olido.das.i.firmare integrare.⁊ ðꝛ a ſo/

lum. Inde hoc ſolidamẽ.inis.pe.pꝛodu. et

hoc ſolidamentum.ti.⁊ ſolidus.da.dum.i.

Nophi

integer firmus.quaſi ſolo datus. Indeſo/

lide.dius.diſſime.⁊ h ſoliditas.tatis.Et cõ
ponit᷑ Conſolido.das.reſolido.das.⁊ coꝛ⸗

.

Tipiunt ſo. èòôMDU
Doleciʒo.ʒas.n.p.ſoleciſtice loqui. Iteʒ ſo

Neciſtico.cas.in eodẽ ſenſu.

Soloꝛ.aris.atus ſum.d.p.i.pᷣbere ſolatium

alloqͥ vnũ ⁊ derelictũ.⁊ ðꝛ a ſołQui eĩ ſo/

lat᷑.ſoli ſe applicat dũ loqr᷑ᷣ ⁊ ſolitudinem le
uat alloquio ſuo. Iñ h̊ ſolamen.inis.id eſt

ſolatiũ. Uñ in Auroꝛa. Solamen matris
ancoꝛa ſpeſq; patris.Eth̊ ſolatiũ.tij.Et cõ

poni ſolo⸗ cum con.⁊ ðꝛ ↄſoloꝛ.arꝭ. Jñ h̊ ?⁊

ↄſolabilis.⁊ H̊ le.⁊ conſolabiliter.⁊ H̊ͥ con

ſolabilitas.tatis.⁊ conſolans antis.oĩs ge.

⁊ cõſolatoꝛi.ria.rium. Item cuʒz de.⁊ dicit
deſoloꝛ.aris. Soloꝛ⁊ eius compoſita ſunt

Depo. licet antiqͥ fecerint ſolo las.actiuum.
Ungde ⁊ pᷣdicta vᷣba adhuc ſepe inueniunt

poſita in paſſiua ſigtione.⁊ ꝓdu.ſo. Vnde

tur egenunm.

Dꝛatiin epi. Inſtruit exemplis inopẽ ſola

oluo.nis.ui.utuzʒ.a.t.i.enodare.liberare.

Inh ſolutoꝛ oꝛis.Et h ⁊ h ſolubilis.⁊ hᷣ le.
⁊ bec ſolubilitas.tatis. us⸗ e ie

.

Domnio.as.a.p.i.in ſomnio vel ꝑ ſomniuʒ

aliqd videre vel ꝑpẽdere. Iñ ſomnito.tas.
fre.Ulel ſomnito deriuat᷑a ſomnꝰ.Et ſom/
nitare.i.freqᷓnter doꝛmire.

7 „ —

Domnio.nis.niui.vᷣbũ neutrũ.i.ſomnum

habere. doꝛmitre.

Dono.nas.ſonui.nitũ.n.p. IJñ ſonitꝰ.tus.

ipᷣa actio ſonãdi.vel ſtrepi⁊ ſonus.⁊ ꝓpꝛie
ↄfuſe vocis.Eth̊ ſonꝰ ni.qcqd aure audit᷑
vel auditu ꝑcipit᷑ ⁊ coꝛ.ſo. Uñ Pꝛoſp. Ni

pia mens habeat q̊d bñ lingua ſonet.Et fa

cit pᷣteritũ in iui.diuiſas.⁊ ſupinũ in itum.
licet inueniat᷑ qñq; facere pᷣteritum in aui.
⁊ ſupinum in atu.

7

Dophiſmatico.as.i.ꝑ ſophiſmata deciꝑe.

„

lutione.

Dopio.pis.pini.vel ſopij.ſopitũ.n.q.i.face

re doꝛmire ſedare extinguere termiare com
peſcere facere quieſcere. Iñ ſopil.ta.tũ.et
Hͥ ⁊ hec ſopibilis.⁊ H̊ le.⁊ ꝓdu.ſo. Uñ Oui/

dius in.xj.epła.Qui me non poſſum potui

ſopire dꝛaconem. Similiter ſopitus.ta.tũ
ꝓdu.tñ pᷣmam ſicut ſuum vᷣbum.UVñ Oui
dius. Duz petis amplexꝰ ſopitaq; bꝛachia
iactas. Tamen ſemiſopit coꝛ.o.ante p.vñ
Ouidiꝰ in.ix.epła.Theſea pᷣſſuras ſemiſo/

Hoplol

ſtico. as.id eſt.decipere verboꝝ inuo

Sopor⸗
necie
Etſopon
ſoporo
igeſooin
e
ſopliſor
nllene
ſorbllis
dum 1c.
fatindep
ſcio tincho

linſorbere
Hogeoden
pumrerediß
detwacte
eſtindecen
Jorciso⸗
Jororiſe
remſoꝛo⸗
Dornoꝛt
nimureye
niarer⸗
Lohoena
Hoſpuo mn
luſpeafficn
oeſonſitin

Sprcinans⸗

wndui
Dehumngnis
Molocoadant

e Erpac
Poprcogs

Parevelrehpe

Rſpantot
vatplorarie
lduninzre⸗
nralorane
Noſicons.
deſgiareye
Gliſheaizie
Opechcgſoer

kinmnni

bareſclmin
eOie.
Aeiſo
Olindinent.
en. inis e
menmns
Müͦth. Etch
nan. Fht
lirn :5n
nns oige.
ijderdicſk
mpoſitaſant
usacinun.
peinueniunt
Nao Un .
glsinopehbe

r ltom
tlstbl.

obnnu;
mtots.
Lſom/

ſomnum.

ſoni ws.
nosae
awregti.
ooſ. fl
uſone. t
ſapinäinidun
Dtcriumian⸗

püinundec .
õ

ciüngile
mmcmnintcon
Mb Ui
noſnndel
inopinei
trn
pirnonn
n n,
4 ſist

Gopoꝛo.ras.a.p.iſopire facere doꝛmire et
ꝓpꝛie cũ ſopoꝛe. Jũ h̊ ⁊ h ſopoꝛabilis.⁊ h le.

Et ſopoꝛabilit aduer. Et componit᷑. Con
ſopoꝛo.ras.Eta ſopoꝛo ðꝛ ſopoꝛat.ta.tuʒ.

id ẽ.ſopitus.⁊ coꝛ.pmã.

Soꝛbeo.bes.bui.vel ſoꝛbo.bis. ſoꝛbui vel
ſoꝛpſi. ſoꝛptuʒ.ptu.n.S.i.deuoꝛare.aliquid
molle deglutire. vt oua mollia. Indeh ⁊ H

ſoꝛbilis. ? h̊ le.ſacilis vel mollis ad ſoꝛben

dum.⁊ coꝛ.pe.Clũ in Auroꝛa. Soꝛbilisvt
fiat inde polẽta ligat. Et a ſoꝛbeo.ſoꝛbeſco

ſcis.inchoatiuum.

Goꝛbillo. las.n. p.. aliantulum vel paula /

tim ſoꝛbere.⁊ ðꝛ a ſoꝛbeo bes.

eſt. indecens hoꝛriblle.
Noꝛdido.das.a.p.i.ſoꝛdidũ facere.

Soꝛoꝛiſſo.as.vł ſoꝛoꝛiʒo ʒas.i.imitari mo⸗

5

rem ſoꝛoꝛis vel aſſimilari ſoꝛoꝛi.

„

Noꝛtioꝛ ti

CLonſoꝛtioꝛ.:tiris. Reſoꝛtioꝛ.tiris.

2

QOoſpito.tas.a.p.i.ſanare exhilarare vl

na ſpe afficere. vel bona ſpe nõ fallere. Eti

eodẽ ſenſu inuenit᷑ ſoſpio.pis. —

Opacioꝛ.aris.atus ſum.d.p.i.ire vel deam

bulare.huc ⁊ illuc ire cauſa recreãdi.Et cõ

ponit᷑. Conſpacioꝛ.aris. Circũſpacioꝛ arꝭ.
Deſpacioꝛ aris.i.deoꝛſum vel valde vel de

vno loco ad aliũ ſpaciari.vel a ſpaciari celſ-

ſare.Expacioꝛ arꝭ. id ẽ.extra ſpaciari ⁊ eua

Ppargo. gis.ſi. ſum. a. t.i. diffundere. diſſi⸗
pare vel reſpergere. diſtater opire ſiue ꝑfüG⸗

dere. Iñ ſparſim aduer.⁊ ſparſo ſas.freq n.

Aᷓſparſito tas.aliud freqntatiun.
Opatuloꝛ.aris.d.p.i.delicioꝛ.aris.vł ĩ ſpa/

„

Opecifico as.a p.i

tula duiinare.Et componit᷑ cum ex. ⁊ dicit

ſe egregaꝛe diuidere ſeꝑa

re deſignare. vel ſpem facere. Iñ ſpecificuſ
inchoatiuuam.
Opolio.as.aui.a.p.i.denudare.ſpolia au/
ferre. JIn h ſpoliatoꝛiũ.rij.locꝰ ſpoliandi.⁊?

ca.cũ.i.ſpecialis.diuiſus vlł faciẽs ſpẽm.
Opecio.cis.ſpexi.ctũ.a.t.i.ↄſiderare.ſʒ non
eſt in vſu.⁊ nũq; dicendũ eſt ſpicio.ſʒ ſpecio
q̃d pbat᷑ ꝑ deriuata.ſ.ſpecies.ſpecimen.ſpe

culũ ⁊c Et ↄpõit᷑ aſpicio.cis.reſpicio..cõ
cio cis.pꝛoſpicio cis.ꝑſpicio cꝭ.ſuſpicio c.

Bopermatiʒo. ʒas.i. ſperma emitt M
perno. nis. ſpꝛeui Peeränei contẽnere.
vilipẽdere.⁊ ↄpõit᷑

ris. ſoꝛtitꝰ ſum. d. qi. ꝑ ſoꝛtes di /
ninare vel tribuere vel ſubminiſtrare.v di S
uidere ⁊ adipiſci.⁊ ðꝛ a ſoꝛs. Et componit

Ethota ꝙ videmꝰ nata.aſpicimꝰ volũtate

intuemur cura aſpicimꝰ ꝗnte nos.reſpiccio
mus retro.ſuſpicim ſurſũ.deſpicimꝰdeoꝛ
ſum.inſpicim introꝛſum.cõſpicimꝰ circoi⸗,

. r .

Sr rai ium eogtat .ẽ
Jpecto. tas. bum frequẽtatiuũ a ſpecio cö

In h̊ ſpectamen.inis.Et h̊ ſpectaculum li.,.

ꝓ eodẽ.Eth̊ ⁊ h ſpectabilis.⁊ hoc le. nde·
ſoectabilit aqdauuuarr
peculoꝛ.arꝭ.d.p.i.videre inſpicere ĩueſti
garcetploꝛare de alto inſpicere. In H ſp-
cular vel ſpeculare rꝭ.loc altꝰ vñ qs ſpeeu2n
lari poteſt. Unñ ⁊ feneſtre ⁊ vehicula de qbo
fffpeculamur ſpecula dicunt᷑. ⁊ coꝛ.cu. Undðᷣ
Soꝛdeo des.dui.n.s.i.eſſe vel fieri ſoꝛdidu
putrere diſplicere fetere hoꝛrere. Uñ Soꝛ
det vt actoꝛi pᷣficiat opus.Soꝛdet.i.turpe

Juuenalis.Qui vehit᷑ clauſo latis ſpecula
ri anro. e/⸗

„

zo. zas. i. ſperma emitterr.

re vł ſperãdo expectarevł credere.⁊ ppᷣe bo

bo⸗ na. Bona qͥdẽ ſperamꝰ. mala timemꝰ. GSe/
bo⸗

pe tũ ſperare ponit᷑ ꝓp timere.⁊ ecõuerſo.ſed

impꝛope. liñn diẽ donat ꝙ cũ ðꝛ. Hũcego
ſi potui tin ſperare doloꝛeʒ. Sperare diẽ p
timere.⁊ ẽ ibi achirologia. Et a ſpero deri /
uat᷑ ſperatꝰ.a.ũ.tã ĩ actiua qᷓ; paſſiua ſigtöõne
Et ↄpõiĩt᷑ inſperat.a.ũ. Itẽ ſpero ↄpõit᷑ de
ſpero ras.i.a ſpe ceſſare. Iñ h̊ ⁊ B; deſperabi
lis. ?2 B le. Iñ deſperabilit᷑ aduer. Itẽ ſpero
pmã ꝓdu.ſ̊ ſperare eẽ co.

„ 7

pico. cas. n. p. i. ſpicas emittere vł collige

re vel dare.vel ad modũ ſpiceacuere.vł fin

dere. ꝓdu. ſpbpi.

„

piculoꝛ.arꝭ.d.p.i.iaculari.vlł ſpiculo oc/

poꝛtat ſpiculũ ad occidendiũ.

Spino.nas.n.p.i.pũgere vel claudere.
piro. ras.raui.n.p.i.viuere vel ſm duce
re vel ſuſpirare l flare vel olere.ſiue redole⸗

re. Jñ p̊ ſpiramen.inis.

plẽdeo. es. n. s. lucere. Indehᷣ ſplendoꝛ.

oꝛis.⁊ ſplendidcꝰ.da.dũ. Jñ ſplẽdeſco.ſcis

ſpoliũ.lij. Et ſũt ſpolia puatoꝝ.exuuie du/

cum ⁊ diuitũ. Iñ ſpoliariũ.locꝰ vbi ſpolia

reponũt᷑.vl exterioꝛ balneoꝝ cellula. Et cõ KH

ponit cum de. dis. cer.

Aſperno nis. Iñ aſper
noꝛ.arꝭ.d.p. Cõſperno nis.i.ſimł ſperneer.
Iñ ↄſpꝛet᷑.ta.tũ.Et componit᷑ incõſpꝛetu
a.tũ.i.landatꝰ ⁊ patꝛꝰ.
pero.ras.n.p.i.ſpem hꝛe ↄfidere exiſtima

cidere. Iñ h ſpiculatoꝛ. oꝛis.i.carnitex qain

.DB0

Spondeo des. ſpopondi ſponſum. a. . i fi

eiubere vel ꝓmittere vel vele.
Opumo.mas.i.ſpuma fluere vel ſpumã ha

bere vel emittere vel auferre. ⁊ põ.ſpu.vñ

Juuenalis. Et pfuſa mero ſpumãt vnguẽ
Souo.is.ſpui.ſ

Ethᷓᷣ ſputũ.ti. Spuere ſputũ emittere neu
trũ eſt.ſed in alia ſignificatione actiuum eſt

Et ꝓdu.ſpu.

uto. tas. i. frequẽter ſpuere. a ſpuo. is.

ſplendere. Inde ſqualeſco.ſ. inchoatiuuʒ
Et ſqualidꝰ.da.dum.i.aſper ſoꝛdidꝰ Inde
ſqualiduł. la. lũ.i.aliq;;tulũ ſqualidus.Et
ſqualiditas tac. ⁊ ꝓdu.ſqug.
quamo. mas.a.p.i.ſquamas auferre vel
Dare. z pdu. ſtugg.
Otabilio.lis.liui.litũ.a.q.i.firmare.ſtatuere
Et componit᷑. Cõſtabilio.klis.
Otabuloꝛ.arꝭ.d.p.i.collocare.̊ antiqͥ dixe/

rũt ſtabulo.las.n.p.⁊ eſt abſolutum. vt hic

ſtabulant᷑ equi mei.

Otagno.aſ.n.p.i.ad modũ ſtagni inundare

abundare creſceer.
Otanno. nas.i.ſtanno aliquid aptare pᷣpa/
rare oꝛnare oꝛdiner.
Mitatuo ſtatui
re cenſere fabꝛicare edificare cõſtituere po/
nere.
Drello.as.n.p.i.ſplendere ad modũ ſtellaꝝ

ſtellis circũdare ⁊ oꝛnare. vł ſtellis diuina

re aliqͥd Zoepaere⸗ Et componit᷑. Cõſtello.

las. Iñ hↄſtellatio.onis.qᷣd ſepe poniturp
ipſo ſigno ſtellaꝝ. ”ðÿMJMUMWq
Otercoꝛo.ras.raui.n.p.i.ſtercoꝛe inquina/
re vel impinguare.⁊ ðꝛa ſtercꝰ.⁊ coꝛ. co.
Oterno.nis.ſtraui ſtratum.a.t.paciſicare.pᷣ
parare inſellare obꝛuere. Unde in Bꝛeciſ/
mo ð: Sternit᷑ equiuoce mare lectus aſellꝰ
Thoſtis. ́ÿ”ÿ”ÿMB
Dternuto.tas.i.ſternutũ facere.
Oterto.tis.ſtertui.ſupino caret.i.naribus
doꝛmiendo reſonare. Unde ⁊ ſepe ponitur
o doꝛmire. ”ÿ”MB
tigo.aſ.a.p.i.ſtimulare.⁊ ꝓdu.ſti,.
Otillo.as.n.p.i.guttare vel ſtillã immittere

vel fundere.

Stilo. las. a. p. id eſt ſtilo aptare vl deſigna

to reſpergere ꝑfundere.Et inde ſput ta.tũ

Paqualeo. les. ſqualui. ⁊ caret ſupino.n.S.i.
ſoꝛdere.eſſe vel fieri ſqualidũ vel aſperũ vł

s8D ſtatui ſtatutũ.a.t.i.oꝛdina/

re.⁊ coꝛ.ſti.

Stimulo.las.a. ..i.pungere titillare incina
re cogere vrgere infiãmare.et cõponit᷑ In

ſtimulo.las.⁊ coꝛ.mu.

*

tinguo.guis.ſtinxi.ctum.a.t.id eſt.ſigna/⸗
re vel extinguere moꝛtificare vel inſtigare.
ſed nõ ſt in vſu. Et componit᷑ Diſtinguo.
guis.diſtinxi.ctum. Quod componit᷑ ſub
diſtinguo.guis. Item ſtinguo componit᷑.
Extinguo.gnis. Inſtinguo.guis.inſtinxi.

inſtinctuʒ. Reſtinguo.guis.i.id eſt.extigue

re.iterum moꝛtificare.Et ſtinguo ⁊ e?com

Hoſita habent u.inter g.⁊ ſequentem voca/

tipo.pas.paui.a.p.i.ↄdenſare ↄfederare

ↄuallare circũdare cõgregare replere pꝛo/

tegere componere fulcire.Et ðᷣꝛ a ſtips. pif
u

Inde ſtipatim aduer.⁊ ꝓduẽ ſti. Unde

canus in.j. Stipant ⁊ dulci diſtentant ne/

ctare cellas.

tipuloꝛ.aris.d.p.i.interrogare querere.et

ðꝛa ſtipulus.la.lum.i.firmus. Pꝛopꝛie qͥ‚

dem ſtipulare eſt interrogare querere pen/

tiue cum reſponſione facta pmiſſiue.vt ſiĩ/

terrogans dicit. Dabis mihi equũ.⁊ ille re
ſpondeat dabo.̊ eſt ſtipulari. Iñ h̊ſtipula

tiopꝛie ðꝛ interrogatio petitiua.adiũcta re
ſpoſione ꝓmiſſiua.ſic pꝛomiſſa. Dabis mi
hi B. dabo. Et ðꝛ ſtipularia ſtipuluʒquod
eſt firmum.quia ſtipulatio debeteſſe firma
Vnge tenet᷑ ꝑſolui qd ſtipulatõe pmiſſuʒ ẽ
Vel vt dicũt.a ſtipula ðꝛ ſtipuloꝛ.quia in
ſtipulatione veteres ſtipulam frangebant.
quam iteꝝ iungentes ſtipulã ſuã recogno/
ſcebãt.Et qꝛ in ſtipulatione ↄtinet᷑interro/

impliciter ꝓ ꝓmittere ⁊ ꝓ interrogare ł pe/

tere ſiue querere.Et ſtipuloꝛ antiqtus erat
coõmune.ſed modo eſt depo. Et ↄſtruit᷑ cuʒ
actõ ⁊ abltõ interpoſita a.vel ab pᷣpoſitõne

vt Stipuloꝛ a te decem ſolidos.i.quero.⁊
Coꝛ. pu. ”
Sutpo paſiſenellore erndicanc ſtirps trũ
co dicit᷑. Et componit᷑ Exctirpo.pas.id eſt.
a radice ſubuerter.
to.ſtas.ſteti.ſtatũ.n.p.i.manere ⁊ nõ mo/

ueri morgl Propeleſtareelerecrn moꝛa

ri. Unde ðꝛ. Siqͥs ſtat nõ ſedet.⁊ econuer
ſo. Inde h̊ ſtatus.tus.tui.

tomachoꝛ.aris.d.p.dicitur furere.iraſci
mdignairr.
Dtoꝛio.as.a.p.i.ſtoꝛijs oꝛnare.Iñ ſtoꝛiatꝰ.
ta.tü.i.ſtoꝛijs oꝛnatus.

gn tio ⁊ ꝓmiſſio.ideo ſtipulare ſepe ponitur

guio

t
Sn
renons

Alidoeſ,

lebieſt
it
fre Droe
ereimſig
Onacte
ſukeg
ſtnCoroꝛs
plems G
ciunthtent
Nenlatſtnid⸗
Unde Auc
loſtmieat
ningatiom
infmo G.
Gn
tringog
ois,
ſcfeoid.
Uer Ethau
huevdep
dare mcurr.
dentugeree

Venterani
(endon. In

Mlcino anin

Gmmacum wo⸗
ſin e ſvgen
Pgcknldeſtud⸗
ſutgecoror

inpnndesr
eepl-Rontun
eendes

tulizoznsn
popesa
peo pes ſt
merecſſeykfie
Ppiduosg un

odag ideſt

upeoen
Lunhontt

tllgrien

rcöhoik,

tückſan
nriſien

voconont
Snis inſtinni
notetcon

entem pocx

reoſedemre
ſcplerepo⸗
aſtegi
n. Dnde
dchentantne⸗

Unquanree
18. Pronne⸗
requenec
Pnullorrii
biegnü tler
n Jidt
nina aCtücar.
. Dabisni
fyuluznoc
elekmma
Koiſe
loꝛ. gaiain
fungedant.
närecogo⸗
inckimeno/
eſcheponian
roonelpe
nantifusenn
Etaſic;
ebioſiur
mdosi A

auſmeni
nlg.

ernömo⸗

ctacctindn
ide. 1cCone

urfuntinad

e iten

R

trangulo las.ſtrangulaui.a.p.i.iugnla/

re. ſuggillare vel interficere

* „

Otreno nas.i.enceniare initiare ſtrenã ali

cui dare.ſtrena aliquem exhilarare.

trepo pis.pui.pitum.n.t.i.ſonum facere
Inge hic ſtrepitus tus.tui.Et hic ſtrepoꝛ
oꝛis. Et ſtrepito tas.frequẽtatiuuz. ⁊ coꝛ.

ſtre. Unde in Auroꝛa dicitf. Rana loquax
hereſim ſignat ſtrepit hec.ſtrepit illa.

Strideo des. vł ſtrido dis. ſtridi.i. foꝛtiter

ſonare.dentes concutere.frendere Iñ hic

ſtridoꝛ oꝛis. Et ſtridoſus a. um.i.ſtridoꝛe
plenus. Strideo ⁊ ſtrido neutra ſunt.⁊ fa

ciunt pᷣteritum ſtridi.licet m antiquos in
ueniat᷑ſtridui.⁊ caret ſupino.⁊ pꝛodu.ſtri.

Vnde Qucan“ in.vj.Aurib incertis fera
lis ſtrideat vmbꝛa. Et ſtrideo des.eſt ſcðᷣe
ↄiugationis.ſtrido dis.tertie. Uñ Oꝛatiꝰ

in ſ̃ᷣmo. Stridere ſecreta diuiſos aure ſu/
ſurros. ”́”
S rringo G. ſtrinxi ſtrictum.a.t.i.coartare
aliqͥd foꝛtiter tenere vel ᷣmeree.

Otruo is.ᷣſtruxi ſtructũ.a.t.i.cõponere.edi
ficare.oꝛdinare.pᷣparare. Jñ ſtructim ad/

uer. Et hec ſtructura re.

tudeo des.ſtudui.ſupi.caret.n.s.i.operã
dare.vaca re diſcipline.inuigilare ꝓpꝛie qͥ/

dem ſtudere eſt cum magna voluntate ve
hementer animum aplicare ad aliqͥd per

ficiendum. Inde h̊ ſtudium dij. vehemẽs

applicatio animi ad aliquid peragendum
ſumma cum volũtate. Inde ſtudioſus ſa.
ſum. Itẽ ſtudeo componit᷑ Inſtudeo des.
id eſt valde ſtudere. Reſtudeo des.i.iteruʒ
ſtudere.⁊ coꝛ.hmam. Uñ Eſopus.Diſpli
cet impꝛudẽs vñ placere ſtudet.Et Oꝛatiꝰ
in epi. Non tua laudabis ſtudia aut aliena
repꝛendes 2
Dtultiʒzo zas.n.p.i.ſtulte ſe habere.
Atupo pas.a. p.i. aliqͥd ſtupa obturare

Otupeo pes. ſtupui.n.s.i.mirari.terreri.ti/

mere.eſſe vł fieri ſtupidũ.q̃ſi ſine ſenſu. JIñ

ſtupidus a. um.id eſt ſepiꝰ ſtupens. Iñ ſtu
pido das.id eſt ſtupidum facere vl ſtupere

Eta ſtupeo pes.ſtupeſco ſcis.inchoatiuũ
Et componit᷑ ſtupefacio cis.⁊ ſtupefio is.
Et ſtupeo caret ſupino ſᷣm vſuʒ.⁊ coꝛ.ſtu.
VIñn Ouidius de reme. Nõ ſtupeãt multo

coꝛda ſepulta mero. Itẽ Fle miſer atq; ſtu

e cõbureris quaſi ſtupe. ⸗
Otupoꝛ pꝛaris.d.p.id eſt ſtupꝛum cõmitte

re vl ſtupꝛo coꝛrumpꝑe. Iñ ſ̊ ſtupꝛatoꝛiuz
rij.locus ſtupꝛandi.Et componitur Con

SB

ſtupꝛoꝛ aris. Et eſt ſtupꝛoꝛ. d.p.ſᷣm Hug.
Inuenit᷑ tamen Hieremie.ij. Filij quo;
mempheos ⁊ thaneos conſtupꝛaueruntte
vſq; ad vertc¶cce.

(Deante B
Duadeo des.ſuaſi ſuaſum.a...i.hoꝛtari.cõ
ſulere. monere. auteʒ ð ſuadere quaſi
ſuauia dare.id ẽ dicere vlł ſuadere.id eſt in
ſuam ſoꝛtem trahere.vl ſuaſoꝛ in ſuam ꝑtẽ
trahens.etymo.eſt. In hic ſuaſoꝛ.et ſuaſo/
rius a. um. Et h̊ ⁊ bec ſuadibilis.⁊ hoc le.
Inge ſuadibiliter aduerbium. Et hec ſua
dibilitas tatis. Et hic ⁊ hec ſuaſibilis.et H
le. Et ſuaſibiliter aduerbium.Et hec ſuaſi
bilitas tatis.Et hec ſuadela le.id eſt ſuaſio
aſſenſùs. Unde Ouidius in epi.At bñ nu
matum decoꝛat ſuadela venuiq;. Itẽ ſua/
deo componit᷑. Diſſuadeo des.i.dehoꝛta/
ri. Perſuadeo des.id ẽ ꝑfecte ſuadere effe/

ctum ſuaſionis obtinere.in ſuadendo effe/

ctum babere.Et ſuadeo eſt quattuoꝛ ſylla
barum in ꝓſa. licet in verſu inueniat᷑ triu
ſvyllabarunm.e
Duauio nias.⁊ ſuauioꝛ aris.i.oſculari cuʒ
ſuauio.⁊ ðꝛ a ſuauuuPumm.
Oubagito tas.a.p.quod ⁊ ſubigito tꝗs.di/
citur.i.ſubtus agere vel ſubducere. Unde
Therentiꝰ in tertia comedia. Hec quidez
ↄtumelia.eſt amicũ ad te recige.⁊ eiꝰ ami/
cam ſubagitar.
Dubarro as.aui.a.p.id ẽ quaſi latenter arxr
ram dare.⁊ ðᷣ a ſub ⁊ arra. Uñ btã agnes
dixit. Anulo ſuo ſubarrauit me dñs meus
Jeſus chꝛiſtus.

„ * *

Oubcineriʒo as.n. p.i.ſub cinere coquere.

ubdo dis.didi.ſubditum.n.t.i.ſumone/
re ſubiugare.⁊ ðꝛ a ſub⁊ꝛ do das.⁊ inde ſub
ditus a. um.pe.coꝛ.
Dubduco cis.a.t.i.ſeducere vł ſubtꝰ duce/
re vł ſubtrahere.Et eſt ꝓpꝛie ſubducere na
ues de aquis ad terrã trahere vel ducere.
Dubeo is. ſubiui.vł ſubij.ꝑ ſyncopa.i.ſub/
tus ire vel poſt vel parũ.⁊ ðꝛ a ſub.⁊ eo is.
Ite inuenit᷑ſubeo is.i.ſurſum eo.Et ita ſu
mit᷑ Joh̊.vj. Subijt ieſus in montem.i.
ſurſum abijt.⁊ ðꝛ a ſurſum.⁊ eo is.
Dubero ras.i.latenter pᷣcio.ſ.ere cõducere
Et ſuberare eſt ſub auro ⁊ argẽto vel alio
metallo. vel alia re. es ponere. Uñ ⁊ auruzʒ
Zꝛ ſuberatum.qꝛ ſub ſe es hʒ.qſi deauratũ
es. UVñ Perſius. Neq; ſuberato mẽédoſum
terminat auro. YMUW

Subigo gis.egi. actum. a. t. habet ãttuoꝛ ſi Gubtego gis.a.t.i. ſubtus vel poſt tegere· giſc
Snificationes.ſcʒ cogere.impellere.acuere Licit᷑a ſub ⁊ tego gis. Siane
fupponere vel ſubiugare. quaſi ſubtꝰ agere Gubterro ras.n.p.i.ſub terra ſepelire.terre Uelc⸗
Dubijcio cis.ſubieci ſubiectũ.a.t.i.ſubtus infodere.⁊ ð a ſub ⁊ẽ terr. Wc 6
lacere vlł poſt vel ſubiungere. reſpondere. Gubticeo ces. ſubticui. ticitum. n. a. id eſt. Gyan
reddere.⁊ ðꝛ a ſub ⁊ iacio cis. In ſubiecto ſubtus vel parum vel poſt tacere.Et dicit neihen
tas.frequẽtatiuũ.Et etiã ſubicito tas in / a ſub ⁊ taceo.⁊ coꝛ.ti. Inde ſubticeſco cis. turudbieſu
uenit in eodem ſenſu.ſcʒ ꝓ ſuponere. inchoatiuum Kequus.
Dubiugo gas.a.p.i.debellare.ſub iugo po Dubtinnio nis.id eſt parum vel ſubt᷑ tin / Ouccnno.n
nere. 2 ðꝛ: a ſub. ⁊ iugo gas. miiire vel ab inferioꝛi ꝑte tinnitũ reddere.? gtequgtere
Dubligo gas.a.p.i.quaſi ſubtꝰ ligare.⁊ ðꝛ ꝓpꝛie dicit᷑ de pſalterio vbi aliquid ſupponi lereeſtſibe
a ſub. ⁊ ligo gas. tur vt medius tinniat unoſ nt
Dubligo gis. legi.ſublectuʒ.a.t.id eſt fura⸗ Dubtraho his.a.t.id eſt maledicere vł ſub agſignicn
ri. Et dicit᷑a ſub.⁊ lego gis.quaſi ſubtꝰvel tus vel latenter vel parum vlł poſt trahere Ducosà
latenter legere.⁊ coꝛ.li. QDiſninuere. auſfer. o.
Dublimo as.a.p.ſublimẽ vł altum facere Gubueho his. id eſt ſubtus vel ſurſuʒ poꝛ/ Oudodas d
exaltare.⁊ ðꝛ a ſublimis. Inde ſublimatoꝛ re. Iñ ſubuecto as.frequẽtatiuum. Audusen
ſublimatrix ſublimatio ſublimatus ubuenio nis.n.q.i.ſuccurrnrne eninit e⸗
Dubneruo uas.uaui.uatum.a.p.i.neruos ubuerto t. a.t. id eſt deſtruere.quaſi que is bin⸗
poplicũ ſuccindere.⁊ ðꝛ a ſub ⁊ neruo nas ſubtus ſunt vertere.⁊ ecõuerſo vel decipe/ ſüiſudoꝛ
Tunc em̃ equi ſubneruant᷑ quãdo eis ner xe.ſeducre amcn.
ui poplicum pᷣſcindunt᷑. OSiubulo las.a. p. id ẽ ſuere ſubula.⁊ coꝛ.bu Pliaſuae
Dubnitoꝛ teris.d.t.i.ſubtus niti.appodiari Gubuolo las.n.p.i.ſubtꝰ vel poſt vel parũ neocon
vel ſumminiſtrare.⁊ ðꝛ a ſub.⁊ nitoꝛ teris. volare.Et dicit᷑ a ſub ⁊ vololas. iin ſipi
Dubo bag haui a picofrelibidinareer? Subuoluo uis.id eſt ſubtus vł parum vol aer n
pecoꝛum. Uñ ſues ſubant.i.coeũt vł amo uere. aouncho.
1 coeundi ferunf. S6EViuccedo dis. ceſſi. n.t. id eſt ſubtus vl poſt Olfürano
Duboleo les. leui.vel ſubolui ſubolitũ. vel cedere.Et dicit᷑ a ſub ⁊ cedo dis. Inde hic ſoriſurſiie
ſuboletuʒ. n. S. id eſt ſuccreſcere. Inde hec ſucceſſoꝛ oꝛis.ðꝛ qui locum pᷣcedentiuʒ oc (ciitq ſubr
ſoboles. ccyupat. Et ſuccedere dicit pꝛoſpere euenire ſtuthreinore.
Dubſamno nas.a.p.id eſt deridere.inſulta Inge hic ſucceſſus ſus.ſui.id eſt pꝛoſper ⁊ citogligal⸗
re. nares ſubmouere deridẽdo. Et dicitur bonus euenus “ Siſfenons⸗
a ſub. ⁊ ſamno nas. quod nõ eſt invſu. CIñ uccendo dis. ſuccendi. cenſum. a.t. id eſt lnereott,
heta. Et dominꝰ ſubſamnauit eos.⁊ ſcri latenter accendere.Et dicitur a ſub ⁊ can ſifendgnann
bitur per mm. deo des. dui. . öMn,
Dubſequoꝛ eris.d.t.id eſt ſubtꝰ vel poſt y uccenturio ꝗs.n.p.i.ſuccurrere.vł potiꝰ uſhwiffpof
latenter vel parum ſequi. Inde hoc ſubſe/ in ſuccurſum pᷣmoꝝ vł poſt illos oꝛdinare arnainrum
quium. i.ſeruitium. SPSPꝛopꝛie ein ſuccẽtuarij dicunt᷑ q; poſt pꝛi/ Gihlhles
ubſideo des. ⁊ ſubſido is.i.ſubtꝰ ſedere ?· mã aciem ſunt oꝛdinati vt ei ſuccurrant ſi ſunolsziß
inferius eſſe. Uñ Ouidius. Juſſit ⁊ exten neceſſe fuerit. Et ðꝛ a ſub ⁊ centurio rias. Orylin.
dit campos ſubſidere valles. OSauuccibo bas.a.p.i.latent᷑ vel parum ł ſub/ Gifincts ſaf
Dubſignare eſt ſubſcribere vt teſtes in chi tus cibare.Et ðꝛ a ſub ⁊ cibo baz. ſungnie
rographo ſolent ſignare.⁊ quaſdam notu // Guccido dis.di.ſum.i.ſubtus cedere.ſicut Coihei S
las ſubſcribere. l fit cum poꝛri inter duas terras ceduntur. ſinein
Dubſilio lis.n. q.i.ſubtus ſalire vel poſt y“ Et ðꝛ a ſub ⁊ cedo dis.cecidi.⁊ ꝓducit ci. iReg mi
parũ. In ſubſiliens entis. o. g. Inuenitur Item ſuccidere eſt quaſi ſubtꝰ cadere. Et Satin V
etiam ſubſilio lis.i.ſurſum ſalire.⁊ tunc cõ ðꝛa ſub ⁊ cado dis.⁊ coꝛ.ci.tam in pꝛeſen/ mipitee
ponit᷑ a ſurſum ⁊ ſalio q; in pferiio. ſifcini g
Wubſtirno iom Liinbtus vel poſt ſtatnere uccingo gis.xi. ctum.a.t.i.ſubtus cinge/ mriſin nece
ſurrogare. in loco moꝛtui eligere ⁊ ponere re. Et nota ꝙ accingimur bellaturi.pcin/ laſt ſin
Gubſto ſtas.ſtiti. ſtitũ. n. p.i.ſubeſſe. ſubtuſ gimur ituri.ſuccingimur miſtratunr. Ueb in i
ſtare vł ſubſiſtere. ⁊: a ſub ⁊ ſto ſtas. Inð Guccino nis.ſuccinui.centum. n.t.i.parũ d
ſubſtans ill oioge⸗ t⸗ Vel ſubt? vel voce remiſſa vlł poſt canere.⁊ n

nnſchelfeen

tucere tdicl

nmiti nalcer
Aliguiäſuen

Alediceey ii
tpoſtnnben

naſiniz or

ininum.
nee
uge guaſie

o decho

ſobrla coeb
ob l wri
oe
en vun

bnopoſt
dis Indebic
jaumtinzoc
horeuenire
Sckproſper

ſumAtidc
dor aſd 1en

onete ſec⸗
Küosordinnt
Dicuntäpotn

vtai ſocna.

rtcenmnoſts
trc nnli⸗
rchobs
ienuct ial

mvII.

adt ba
ſincdel

tiſudtwoc

urblannſc⸗
r miſtrammn,

Sꝛ a ſub ⁊ cano.nis.⁊ coꝛ.ci.
Ouccũbo.bis.⁊ ſuccubo.bas.i

keſihitdcg

um Wiſabot

in eodẽ ſenſu
id eſt ceſſare vel ſuperari vel ſubtꝰ cumbere
vel cubare. ”J”JcU
Guccu ſſo.as vᷣbũ freãntatiuũ.a ſuccutio.

tis.i.trotare. JIñ h̊ ſuccuſſatura.re.i.trota⸗

tura.⁊ hic ſuccuſſatoꝛ.toꝛis.id eſt.trotatoꝛ.
vt equus.

„

uccutio.tis.n.t.i.ſubtus vel ab inferioꝛi

ꝑte quatere.ſiẽ faciũt trotatoꝛes.Et ſuccu/⸗
tere. eſt ſubtꝰ vel ſurſũ quatere.Et ðꝛ a ſub
⁊ cutio t.q;tũ ad vocẽ.ſʒ a ſub ⁊ q̃tio q;ẽtum

ad ſignificationẽ.

◻■ —

Duco.cas.q̃d nõ eſt in vſu.ſʒ inde cõponit᷑

exucco.cas.i.ſuccũ auferre.⁊ ꝓð.pᷣmaʒ.

Dudo das.daui.n.p.i.ſudoꝛẽ emittere.⁊ ðꝛ

a ſudus.qꝛ mag ĩ ſereno qᷓ; ĩ nubulo ſudoꝛ
emittit᷑.vl qꝛ tũc hõ hʒ ſubudũ Iñ h̊ ſudoꝛ
oꝛis.⁊ hinc ſudoſus.ſa.ſuʒ.⁊ ſudoꝛoſus.ſa.
ſũ.i.ſudoꝛe plenꝰ.⁊ ꝓdu.ſu. Sʒ ſudes nom̃
eam coꝛ. Uñ Te mars ferre ſudes iubet vt

pᷣlia ſiͦdiees.
Sueo es noͤ eſti vſu in pñti ſz in pterito ſue

ui.⁊ in ſupino ſuetũ.n.s.i.vſitare. Jñ ſuetꝰ.

ta. tũ.i.vſitatꝰ.aſſiduꝰ.q̃tidianꝰ. In ſueſco.

ſcis.incho.

Duffarcino.as.a.p.i.ſuccingere.q̃ſi ab infe/

rioꝛi ſurſũveſtes attrahe ⁊ ſubt cingere.q̊d
faciũt qͥ ſub veſte aliqͥd latenter poꝛtant vt
ſit ſuffarcinare.q̃i ſub veſte qᷓndã farciatõʒ
faciẽdo aliqͥd latent᷑ deferre.⁊ coꝛ.pe.
Duffertio.tis.ſufferſi.ſuffertũ.a.q.i.paꝝ vł
ſubtus vel poſt fartire.⁊ ðꝛ a ſub ⁊ fartio tꝭ.

Iñ ſuffert.ta.tum.⁊ ſufferto.tas.frequen/⸗/

tatiuum.
Duffero ſuffers ſuſtuliſublatũ.i.pati vłſu/
ſtinere vel ſurſum ferre ⁊ eleurrer.

Duffibulo.las.a.p.i.ſubligare.⁊ ðꝛ a ſub et

fibulo las. Iñ h̊ ſuffibulatoꝛium.rij.i.ſubli

ggtoꝛium.

Sufficio. cis. ſuffeci ſuffectũ. n. t.i. ſatis eſſe
q̃d in vulgarilombardoꝝ ð baſtare. Uñ.

ij. Coꝛith.xij. Sufficit tibi gr̃a mea.Et ſᷣm

hãc ſigtionẽ inuenit᷑ ſufficit ꝰbũ imꝑſonale
VUnñ.ij. Reg.xxiiij.ait angelo dñs ꝑcutienti
Dufficit.i.ſatis eſt.vel baſtaↄtine manum
tuã. Iteʒ ſufficere.i.ſumminiſtrare.vt Iſte
ſufficit mihi neceſſaria.i.miĩſtrat. Iteʒ ſuffi
cere.i.ſubꝛogare ſubſtituere. Uñ ðꝛ.Epᷣus
vel ↄſul ſuffect.i.loco moꝛtui ſubſtitutus.

id eſt. ſubꝛogatus in loco decedentis. Uñ

ſuis Andronico.⁊ ðꝛ ſuffectꝰ/a ſufficio.cis

Suffio fis. fiui. fituz. id eſt. ſubfumigare. vt

Duffumigo gas.a.p.i

„

adminiſtrare.

*

Sufflo.flas.ᷣflaui.a.p.i.ſubtus fla re vlpoſt

vel parũ vel ſurſum ſlare vel ſpirare.⁊ ſuf/
flare.i.axpodiare fulcire.appodiamen ſuppo
nere. Indeh̊ ſufflamẽ. minis.id eſt appodia
men. ſcilicet cui aliquid innititur.vt ſuſten

Duffoco cas.caui.i.ſub fauce capereſtran/
0

gulare.⁊ ðᷣꝛ a ſub ⁊ faux. Iñ ſuffocatus.ta.
tum.Et hic ⁊ hec⁊ hoc ſuffocans.cantꝭ.vñ
Eʒech.xxxvj. Et ſuffocans gentem tuam.
Item Math.xiij. Fallatia diuitiaꝝ ſuffo/
cat ꝰbum. Item Mgrci.iiij. Suffocãtver
bum. Et Luce.viij. Suſfocant᷑. Unde dic
Bꝛegoꝛiꝰ in omel.Suffocãt em̃.qꝛ impoꝛ
tunis cgitatõibo ſuis guttur ment ſtran /
gulant. Item cõſueuit dici. Eſt ſolicitudo
ſuffocãs.Et oĩa pᷣdicta ⁊ ↄſimiliqpducunt
fo. Unde Ouidius.Suffocent aiam dira
venena tuã. Item ſᷣm q̊ſdã ſuffoco cas.po
teſt componia ſub ⁊ focus.⁊ tũc ſuffoco et
ſuffocans coꝛr.fo.vñ. Suffocat extinguit.
ſuffocat guttur aſtringit. Sʒ iſta compoſi
tio nõ ab omnibo recibic.
Duffraginoꝛ.naris.d.p.i.flectere genua.et
ð a ſuffragiens. Iñ hͥ ſuffraginatoꝛ.toꝛis.
⁊ h̊ ſuffraginatrix.Et ſuffraginatio.i.curua
tio genuũn.Et ſuffraginatꝰ.ta.tũ.i.fractꝭvel
curuatis cruribdbd.

Duffragoꝛ.aris.atus ſum.d.p.i.quxiliari.et

ꝓpꝛie in ̈bis.ſ.pces effundere. Jn h̊ ſuffra/
gium gijj. ẽ
parum vel ab inferio
ri ꝑte fumigare. ͦͦ

Suffundo dis.fudi.fuſum.i.paꝝ vel ſubtꝰ

fundere. Iñ ſuffuſus.ſa.i.paruz vel ſubtus
fuſus. ðè

Duggero. ris.ſuggeſſi.geſtũ.a.t.i.ſũmittere

ſubſternere ſumminiſtrare vel idicare.di/
cere ſuadere.q̃i latenter aliqͥd alicuioſulere
⁊ ꝓpꝛie cauſa decipiendi.⁊ eſt incõmodũ dia
di. Vñ Intimat ad mentem ſʒ ſuggero ſpe
ctat ad aurem. l
ODuggillo las.laui.a.p.i.ſuggerere.⁊ dicit᷑a
ſuggero.⁊ ſuggillare.i.ſuffocare ſtrãgulare
vel manũ gule dare.⁊ eam ſtringere.Ettũc
ðꝛ a ſub ⁊ gula.q̃i ſuggulare.id ẽ.ſub gula

*

irridere.

uggutto tas.n.p.i.ſub vel pax guttareet

ðↄꝛ a ſub.⁊ gutto.tas.

ugo. gis.ſuxi.it.⁊ caret ſupino eminm

„* .“

deberet tñ facere ſuctũ.xi.in ctũ.Et ðꝛ pu /

er ſugere dũ lactat.vñ Luc.xj. Btũs vẽter
ꝗ te poꝛtauit ⁊ vbera q̃ ſuxiſti. Et ſcribit᷑ ꝑ
vnũ g.⁊ ꝓð.pᷣmã.vñ Job.xx. Caput aſpi/
dũu ſuget. Et Eſa.vl. Sugatis ⁊ repleamĩ
ab vbee. S
ulco.cas.n.p.i.ſulcos facere ſecare diui/
dere. Et ↄpõit᷑ Cõſulco.cas.deſulco cas.i.
valde ſulcare.vl ſulcos deſtruere.diſſulco.
cas.inſulco cas.reſulco cas.
Dum. es.eſt. vᷣbuz ſubſtãtm̃. ⁊ caret pᷣterito
ſʒ accipit mutuo a fuo fuis.⁊ facit fui fuiſti

⁊ hʒ duo ꝑticipia.ens ⁊ futurꝰ.Eteſſendi.
Do. dũ. gerũdia ficticia.

Bumminiſtro. ſtras. eſt qi ſubr vel ſubmi⸗/
niſtrare.ſeruitiũ vel ſubſidiũ pᷣbere.
ummitto tis. miſi. n.t.i. ſupponekc. ⁊ ðꝛ a

ſub ⁊ mitto.

*

SDummo. mas.a.p.i.ſummã facere vel ſum
mnatim ↄphendere ⁊ colligere. Iñ ſumma/
cim aduer. bꝛeuiter.ſtrictim partim feſtinã
ter.Et ↄpõit᷑ Cõſummo.mas.i.ſiłſũmare

Yel ꝑficere.⁊ ſcribit᷑ x. duom.
Hũmoueo.ues.n.s.i.remouere auferre.Et
Zꝛa ſub ⁊ moueo ues. YMMl
Bumo. mis. ſ. umpſi. ptũ. a.c.iaccipe Sed
ſumimꝰ ipᷣi. accipimꝰ ab alio. Cũ damꝰ di/
cendũ eſt accipe.cũ ꝑmittimꝰ ipᷣi tollere di
cendũłeſt ſume. Item ſumimꝰ ꝑ nos accipi
mus a nolente.Et ſcribit᷑ ꝑ vnũ m. pdu.tñ
ſu. Vñ Oꝛatiꝰ Gꝛata ſume manu h̊ dulcia
Differ in qnũ. Sed ſummo.mas.ꝑ duo m.
Uñ. M. ſummare duplexſibi vult.ſed ſu/
anere ſimpller. =
Ouo.ſuis.ſui.ſutũ.a.t.i.ſuturam facere.vel

ſuẽdo vnam rem alteri adiungere vel con/

ſuere.

Duperbo. bis.biui.bitum.n.q.i.ſuperioꝛis

pꝛecepta in obediendo tranſcendere vel ſu
per ſe ire.faſtidire.deſpicere dedignari.Et
Braſnbo. nn
upereminco.nes.nui.n.s.i.pᷣualere.pᷣeſſe
p̃ſtare.pᷣcellere.⁊ ðꝛ a ſuꝑ ⁊ emineo. Iñ ſuꝑ
eminẽs entꝭ.oĩs ge. Et ſuꝑeminentia.tie.⁊
Coꝛ. mhi.. *

upero. as.i. excellere. vincere. Et ſupare.

id eſt. reſtare.⁊ ſupabũdare. Jñ hů ⁊ h̊ ſupe/
rabilis.⁊ ᷓ̊ le. Jñ ſuꝑabiliter aduer. Et cõ/

ponit᷑ Eruppero.as.i.valde ſuꝑare.Supe/

—

ro ⁊ eiꝰ cõpoſita actiua ſũt p excellere.aliter

nentra ſunt.⁊ coꝛpooe.
uper ſideo.des.ſedi.n.s.i.ſedere ſuper. et
dimittere. Et conſtruitur cum drõ ⁊ ablto

vt ſuperſideo huic rei.⁊ hac re. Innenitr

etiam ſuꝑſedeo ſuperſedere.⁊ tũc ſunt due
partes. H

S up erſto. ſta s.ſtiti. ſtit u.n pP i. ſupꝑ eſſeſuper

fluere. Et componitura ſuper.⁊ ſto.ſtas. A
ſuperſto ðꝛ h̊ ⁊ h ſuperſtes.ſtitis.i.ſenex vel

remanens viuus.vel vitam ducens.⁊ coꝛt᷑

Pe. git.
Dupino.nas.naui.natũ

Vnge gerũdia ⁊ ꝑticipia dicũt᷑ ſupina.q̃ſi
ſupinata.i.deriuata ⁊ inflexa a ſuis verbis.
Et a ſupinꝰ ꝑ ſyncopã ſupꝰ.pa.pum.i.ſupi

nus. Item ſupino ↄpõit᷑ cũ re.⁊ ðꝛ reſupi/

no. as.i.retro.ſupinare. In reſupinꝰ.na.nũ

Et debet ſcribi ꝑ vnũ p.⁊ coꝛ.pmã. Vnde
ODuidiꝰ in.xiij.epla. Et modo cantabãt ve

teres reſupinos amoꝛes. M
upedito.as.n.p.i.auxiliare ſũminiſtrare
ſub̃uire.obſeqͥ.ſuppedia dare.⁊ coꝛ.di.Et
vt dicit Hug. Eſt eliminãda eoꝝ fatuitas

q ponũt h̊ ꝓbũ ꝓ peſſundareꝛ ↄculcare ſub
Pediboosz.—
Bu pelloi. ſuppuli a ti ſurripe ji ſubtus

Pellere.⁊ ðꝛ a ſub ⁊ pello klis.
Dupeto. tis.tini.vel ſuppetij.titũ.i.ſummi/

niſtrare vel ſuꝑabũdare.⁊ ðᷣꝛ a ſub ⁊ peto tꝭ

Unde Oꝛath. Pauꝑ em̃ nõ eſt cui reꝝ ſup
petit vſus. Suppero ꝓ ſuꝑpabundare neu/
trum eſt. ⁊ m h facit ex ſe vbum imꝑſona/
le ſuppetit. Sed pꝛo ſumminiſtrare eſt acti
Dupilo.las.a.p.i.contundere vel latenter

pilare. vel compellere.⁊ dicit᷑a ſub.⁊ pilo.
A83.2 pdu.p.

Dupplanto.tas.a.p.i.decipere. Tpꝛie plã

tam.q̃d fit cũ latenter plantam extrãſuerſo

iacimꝰ inter plantas alterꝰ Unde Eſan di

cit de Jacob Geñ.xxvij.En ſupplatauit me
altera vice.

uppleo.ples.pleui.tũ.n.s.i.ſuꝑimplere vl

in loco alteriꝰ iplere.⁊ ðꝛ a ſub ⁊ pleo ples.

Zuüßh ſuplemen. inis. ⁊ hͥ ſupllementum.ti.

⁊ ſuppletꝰ.ta. tũu. MMVM
Duplico.cas.caui.n.p.ðꝛ q̃i ſubtꝰ ſe plica/

re ⁊ humiliare ad rogandũ.pᷣces fundere.?

dicitur a ſub ⁊ plico. Et conſtruit᷑ in h ſen⸗/
ſu cum dtõ ⁊ actõ. vt Guplico tibi ſuppli⸗
co te. Inde ſupplicatio.id eſt.humilis dep⸗/

catio.

uppono. nis. a.t.i. ſummittere pꝛo aliqus

ponere.

aui. natũ. a. p. i. verſare ſupi /
nu m facere. Iñ ſupinꝰ.na.nũ.i.reuerſatus

Hact tent

uppꝛimo. mis. ſupꝛeſſi ſum. a. tei ſubt p⸗

fhere e0
nporot
ummnpe
innbol
oubecnn
Supntotu
Porurevel
Ourdeode
ſecotsit
Obiinco
dore Mconn
oblarcacof
ſas Oure⸗
Acliuumn.
Durgogion
gſartamare
gsiade
re conlurg
ſerraſure
lotmaglit
Ktoſtruit
mrgttul
ſammtava
raroſn.
oüucis. amn
Nioinſurgoo
umpopis
finullurner
Nhn.
Onceo der ,
Whenlenden
mmogna
7ageraere;
MMedurgai
ſgdiergcamn.
glei

encs.
Hinnons
hntefuran⸗
ſchegtſarae
nogogs g.9
nanldei Aucn
N.
Rinthigcen
Meihaſanu

N
one dinin

ilptain

Nuhig disdi

Jnn.
itie ſurr

S=

ttgiſenan
ducnsto,

Nryerſereſ
nüinenerſns
cütſipimi
naſuigyets
Daphn. ſ
rrtcenſin,
Cupin⸗ nani
mi. Unde
hanmdite

Nſäminitrne
c i
Acorfimis

ercnlagreſb

npritinn

nii ſummni⸗
ubtpetot.
kairen ſup
undarenen/
minpſona/
ſtrareckacti

A eRer
taſob. 1dlo⸗

ct. miepyi
umcrriſnen

erdeE

Enſagünurne

siſnimpertt
Ralht rpes.

Sapormmnk

Mere. 1 : a ſub ⁊ pᷣmo.mis.⁊ coꝛ.pꝛi.

Ouppoꝛto tas.a.p.i.ſubtꝰ poꝛtare.vel poſt t
latenter poꝛtare vel ſufferre vel ſuſtentare ł
Anuxiliarrrrrrrrrrrrrrũ.
upubeo. bes.n.s.i.ſubtꝰ vel paꝝ barbere

.

vel pubẽ emittere vel creſcere.
Dupputo tas.a.p.i.latenter vel paꝝ vel poſt
Grare vel numerare.

Ourdeo.des.dui.i.eſſe vel fieri ſurdũ. Sʒ

ſurdo as.i.facere ſurdũ Et ambo cõponũt᷑

Obſurdo.as.⁊ obſurdeo.des.i.vndiq; ſur

dare vl contra.ſumiliter vndiq; ſurdere Jũ

obſurgeſco.ſcis.ſimiliter conſurdeo.deſco
ſcis. Surdeo.des.neutrũ eſt.ſed ſurdo as.

Durgo.gis.rexi.ðꝛ q̃i ſurſum merego.⁊ dꝛ

a ſurſum ⁊ rego. Et ↄpõit᷑ cum ad. vt aſſur

go.gis.i.ad aduentũ alicꝰ cã honoꝛis ſurge

re.conſurgo.gis.i.ſimul ſurgere.exurgo.&
.i.extra ſurgere.⁊ ꝓpꝛiea ſomno.inſurgo.g.
i.ↄtra aliquẽ ſurgere.i.inuadere vel ipetere
Etoↄſtruit᷑ cũ dtò. Itẽ nota ꝙ ſurgit᷑ a loco
exurgit᷑ a ſomno.inſurgit᷑ ad vindictã.con/
ſurgit᷑ ad auxiliũ. Item reſurgo.gis.i.iterũ

vel retro ſurgere. Uñ. Surgo ſedẽs.exur/

go iacẽs.a moꝛte reſurgo. Aſſurgo domi/
nis.inſurgo dirus in hoſtes.

Durrepo pis.repſi.reptum.n.t.i.ſubtus pa

i vel latenter vel poſt intrare.vel repere.⁊
urrideo.des.n.s.i.latenter vel pꝰvl ſubtꝰ
Vel remiſſe ridere.

Ourrigo.g;.rexi.rectũ.a.t.i.q̃ſi ſurſũ regere

⁊ exigere erigere vł caputleuare.⁊ pᷣt ſynco
pari ⁊ dici.ſurgo.i.ſurrigo.⁊ ſᷣm h̊ pᷣt ſalua⸗

ri ꝙ dicit qͥdam. Surgo pelles. ſz nõ eſt ex/

tendendn.

urripio.pis.pui.reptũ.a.t.i.latent᷑ rapere
ſubtrahe furari. ⁊ ðꝛ a ſub ⁊ rapio pis. Itẽ

ꝓ falſo ſuggerere inuenit Daniel.vj.Tunc
pncipes ⁊ ſatrape ſurripuerũt regig.
urrogo. as.a.p.i.ſubſtituere. Un Aug.
de ciui.dei.Lucreti qͥ loco bꝛuti fuerat ſur

* * *

Guſcipio pis.cepi ceptũ.a.t..· q̃i ſurſum ca
pere ⁊ ðꝛ a ſurſum.⁊ capio pis.Et ad coꝛpꝰ

⁊ ad aĩiam refert᷑.⁊ coꝛ.pbii.

uſcito. tas. taui.a. p.i. excitare. ⁊ pꝛopꝛie ꝭ
moꝛte. ⁊ ðꝛ a ſurſum ⁊ cito.tas.Et cõponit

reſuſcito tas.i.iteꝝ ſuſcitare.

uſpedo dis.di.ſũ.a.t.iq̃i ſurſũ pendere.⁊

ↄꝛ a ſurſum ⁊ pendo.dis.

Duſpicio cis. ſpexi. ſpectü. a. ti bꝛe ſuſpectü

“ 7

timere vel ſurſum aſpicere. Etpꝛo venera/
ri.ſicut deſpicere p ↄtemnere.qꝛ ae Wnera

mur q̃i ſurſum aſpicimꝰ.⁊ dicit᷑a ſurſum. ⁊

ſpecio. ſuſpect? tus.⁊ ſuſpecto.tas.fre.⁊
ſuſpect.ta.tum.⁊ ſuſpectiuus.ua.uum.⁊ a
ſuſpicio. cis.hᷣ ſuſpicio.onis.⁊ h̊ ſuſpectio.
onis in eodẽ ſenſſſſun.
Duſpicoꝛ.aris.d.pid eſt.ſuſpicere.⁊dicitur
a ſuſpicio.cis.vł componitur per ſea ſurſũ
⁊ ſpecio.quaſi ſurſum aſpicere vel arbitra/
ri extimare. Inuenit᷑etiam ſuſpico.cas.pe.
ꝓdu.⁊ tũc ðᷣꝛ a ſub ⁊ ſpico cas.Et eſt ſuſpi/
care latenter vel poſtvel ſubtus ſpicare.et ẽ
verbum neu. ðð

Duſpiro as. qui.ratum.n.p.i.ſurſum ſpira/

re vl ſabtus ſpm̃ ducere.⁊ ðꝛ a ſurſum ⁊ ſpi
ro.ras. Indeh̊ ſuſpirium rij.et ſuſpirioſus
ſa. ſum. r
Duſtineo.es.nui.tentũ.q.s.i.ſurſuzʒ tenere.
vel pati.⁊ ð a ſurſum ⁊ teneo. Iñ ſuſtento.
tas.fre. In h̊ ſuſtentamẽ.⁊ ſuſtentamentũ.
2 B ſuſtentaculũ.li. ”Uĩ f̃lv
Duſtollo.lis.ſuſtuli.ſublatũ.a.t.i.ſurſũ tol/

lere.⁊ ðꝛ a ſurſũ ⁊ tollo.Et vt di.Papᷣ.Su

ſtollit eleuat ſuſtinet.pᷣſido eſt.ſuffragatur
gtit᷑tolera. ᷣ;ð
Gun urro. ras.raui.n.p.i.murmurare. ĩ au/
re alic aliqͥd latenter dicere. Et eſt verbuʒ
ficticiũ de ſono locutõis dictũ.Qui em̃ ſu
ſurrat nõ in facie alicꝰ.ſed in aure loquitur
de altero detrahendo.et coꝛ.pmã UVñ Oui
die in. xvj.epła.Aut ego cũ chara de te nu/

trice ſuſurro.

Abeo bes. bui.n.s.id ẽ.putrere pi/
grere deficere tabefluere. et ðꝛ a ta/
dbes. bis. In tabeſco cis.fre.et caret
upinis. et ꝓdu.ta. 1

Tabulo.as.laui.a.p.i.tabulas parare pſter

nere.Et ↄpõit᷑ ↄtabulo as.diſtabulo.as.i.
tabulas remouere.et coꝛ.bu.

Uaceo.ces.tacui.tacitũ.n.s.i.ſilere. Iñ taci

tus.ta.tũ.⁊ taciturnꝰ.na.nũ.qͥ facile tacet.⁊
coꝛ.ta. Uñ Onidi de arte. Uere pᷣus tace/
ant volucres eſtate cicade. Int᷑ãt tacere et
ſilere ̊ intereſt fm q̊ſdam.qꝛ qͥ tacet loqui
nondũ incepit.qui vero ſilet loqui deſinit.
Juxta illud Eſaie.Tacui ſilui ſemper pa/

diensfun.
Tamino.nas.naui.iaduerſari.Et ↄponit
attamino.as.i.aduerſari. Item contamio

as.i.polluere deturpare,.⁊ eſtactiuunn glia

— —
. . . rpc
8 —
„*
. „.
5
4 „
„*

pꝛedicta ſunt neutra. Etnota q attamino. pti. intpibo foꝛmatis a pfiti ſed in pteri/

as. eſt purgare. vt farinam cum ſetario ̃m

q̃ſdam. Inde hoc attamen.inis.i.ipſum ſe

Uango g.tetigi tactũ.i.ↄtingere inquieta
ręet ↄtrectare. Iñ htact tus.tui:ethᷣ⁊ ̊ ti
gibilis. et h̊ le. Et ↄponit᷑attingo.g. attigi.
attactũ.i.valde vel iutta tãgere vl accidere

Coõtingo.g.ↄtigi ↄtactũ. Iñ h̊ ↄtactꝰ.tus.

tui.obtingo obtigi obtactũ. Tago et e cõ
poſita ꝓ tangere actiua ſunt.ſed pꝓ accidere

neutra ſunt.

*

Uaratãtariʒo. ʒas. n. p.i. tuba clangere. vel

farina colare.⁊ eſt ſetacire.
Uardo das.daui.datũ.a.p.i.i.moꝛari vłim

pedire retinere differre tardũ ſacere Jñ tar
dus. da. dũ. tardito.as.are.fre.Etoↄponit᷑

Retardo das.

Uaxo.as.are.a.p.i.numerare.⁊ taxare.i.di/

cere. ⁊ taxare.i.ↄfirmare.⁊ taxare.i.licitũ im
ponere.ſ.pciũ rei qᷓ vendit᷑ Iñ h taxio.onis
Vñ.ij. Heſdre.viij.Omnia ſine taratione.
id eſt.ſine qᷓntitatis determinatione. Caxo
componit᷑ cum con.pꝛe.⁊ re.⁊ pꝛodu.pmaʒ
ſien.

po 6
Uedeo.des.tedui.n.s.dicebat᷑ antiquitus
ſed modo nõ eſt in vſu.i.faſtidiri indignari
anxiari habere tedium. Iñ tedet imꝑſona/
le.⁊ ↄſtruit᷑ cum actõ ⁊ gtõ.vt Tedet aiam
meã vite mee. Iñ h̊ tedium dij. Item tedet
componit᷑ Detedet. diſtedet.i. valde tedet.
Pertedet.i.valde tedet. Tedeo ⁊ tedet cum
cõpoſitis neutra ſunt ⁊ carẽt ſupinis.⁊ pꝛo
du. te. Uñ Ouidiꝰ.Detedet ingenuos te/

Vedioꝛ aris.tediat ſum.d.p.i.tedio affici.⁊

„ . . — .

ego.xi.ctũ.a.t.i.oꝑire defendere.⁊ coꝛteĩ

pñti. Uñ Oꝛatiꝰ in epła. Commiſſumq; te
ges. z vino toꝛtè Zi.
JSegulo las.n.p.i.tegulas facere vel teguliſ
oꝑire. ? pduttee.
Telo.las.laui.a.p.id eſt. longrenire 5
non eſt in vſu. Et componit᷑ Pꝛotelo.as.i.
diſtendere plongaredifferre puocare.?. Pp/
emero ras.raui.a.p.i.coꝛrumpere viola/
xepolluere. ? coꝛ.-. nne.
Temno.nis.pſi.ptum.a.t.i
nare.Et ↄpõit᷑ Cõtemno.nis.pſi.ptum.Et
nota ꝙ cemno hʒ m.ante n. ĩ eadẽ ſyllaba ĩ

vilipendere. dã

te pfecto habetp.⁊ in bis que foꝛmantura

VUempero.ras.raui.a.p.i.placere mitigare.
lenem facere.eque libꝛare moderare.⁊ ðꝛa
tempero.qꝛ a tempoꝛe ꝓcedit tẽperies. Jñ
temperat.ta.tuzʒ. Et componit᷑attempero.

as.i.valde vel iuxcta temperare vel obedire.
LContempero ras.diſtempero as.i.a.tempe

rie remouere. Obtempero. ras. id eſt. obedi
re conſentire. Tempero ⁊ eius compoſita
ſunt actina.pꝛeter obtempero ⁊ attempero

ras.pꝛo obedire.que ſunt neutra.⁊ coꝛripi/

Uempeſto.ſtas.ſtaui.a.p.id eſt. moleſtare.?

tempeſtate deſtruere diſſipare vel tempe/
ſtatem facere. Inde tempeſtuoſus.ſa.ſum.

id eſt.tempeſtate plenus. Ettempeſtuoſe.

ſius.ſiſſime.aduerbiũ.Et hec tempeſtuoſi

* . .

tas.tatis.
Uempero.ras.i
poꝛe viuere.⁊ ðꝛ a tempus.Et componitur
vt attempero.ras.⁊ cõtempero.ras.i.ſimul⸗
temperar. õä

Ufendo.dis.tetendi.tenſum vel tentũ.id eſt.

7

ire dirigere feſtinare eleuare pergere conari
Et tendere dicunt arcum. venã ⁊ bꝛachia.
Tendo.dis.pꝛo ire neutrũ eſt.ſʒ ĩ alia ſigni
ficatione actiuum. 2ðUD

Uenebꝛo.bꝛas.a.p.i.obſcurare tenebꝛoſum

facere. Jũ tenebꝛaſco.cis.incho.
Ueneo.nes.tenui.tentũ.a.s.i.hꝛe poſſidere
ſeruare moꝛari. ⁊ coꝛte.

Uenſo. ſas.freqᷓntatinum a tendo dis.id eſt

defendere ſecurum facere ⁊ ducere.Aq tẽ/
ſito. tas.aliud freqntatm̃.Et ꝑ cõpoſitõem
pꝛotenſo.ſas.⁊ pꝛotenſito tas.i.defendere.
ento.tas.taui.i.freqᷓnter tenere ⁊ exploꝛa/
re. Et debet h̊ verbum ſcribiꝑ n. ſine p.et
nunq; ꝑ m.vel ꝑ p. Et componit᷑ Pertento

tas.retento.tas.i.iterum tentarevł frequẽè/

ter retinere.⁊ tũc eſt freqᷓntatiuũ hꝰverbi re
tinco. es. Tento actiuũ ẽ cũ ſuis compoſi/

tis.ita dicit Hug. Multitñ dicũt ꝙ tẽpto.

tas.debet ſcribi ꝑ mp.vt Temptauit deus
Abꝛaaʒz. Et deſcẽdit vt dicũt a temno.nis.
tempſi.temptuʒ.ptu.u.in o.fit tempto tas.
ſedtunc videt᷑ ꝙ mutet ſignificationem. vt
temptare.i.freqnter temnere.id eſt contem
nere ⁊ deſpicere. Sed tentare a teneo.id ẽ.
frequęeter tenere vel exploꝛare.ſʒ pus dictũ
melius placet.

tempus ducere vel intem/

ſeogeſenſu.
ergeo d valde
tegotenerg
Tretergeodi

Cenunsi
Eteanpon
uud
tliort.
(nin
laſtbren
ſotncpen
ceoes.
ſeyaltrig⸗
ſatöꝛteper
ruperel
gnr Eltt
l
peolcoi⸗
picitnstan
chic atep
Zni
in
men
diſtepeo
ciſois
Torbro⸗
ponikC.
rtt,
Coviuena
partevſe e
Tilucperwr.
ccpo verſi
ucnmntne
guerſntoon

rſabilis l

decpengi.
dpgant
ſunniuch
niu.

lemminonae

thertemni
uit Contern

Aügerdete
ninooautern
wonere ern

Veyllerti
mnem

Constriu.
ore kinpft
oiniin
coraani

W

foemunnn

menlign.

ene d4
ieg .

fümenen,
epdohein
Dsiatanh
idcſtobes⸗
us connpoli
Penempen
matcorno

noleſtzre?

Gatenpe.

ſus.ſa um.
empeſtofe
nenheſno

arwclinen,
cotpofiu.
onsiſinnl

mrick.
rconari
thachi.
ialuſigni

cnebꝛoſum

0. .
eolidere.

Nao disien
dacre Bte
1Cöoſtöen

Gideſend

mbiet ſnena
benan

umm fl⸗
mißnin
ciinsconhoſe
ititgtchi
Lamuuitde

cinonno

eremdote
. ſttempoon
ctonch
Creicckinii⸗

ur en

— S
7 „ —
*

Tenuo as.aui.a p.i.ſubtiliare tenue facere.

Etcainponit᷑ Attenuo as.cõtenuo as. exte

nuo.as.id eſt extendere dilatare valde ſub/⸗

iarrrr.
Uepefacio cis.feci.i.facio tepere.⁊ acuit fa.
licet ſit bꝛeuis in tepefacit et tepefacio. Et

nota ꝙ verbũ nõ poteſt cũpbo componi ni
ſicũ infinitiuo.

„

epeo pes. pui i eſſe vel fieritepidũ ſ. cale/

re vel frigere. Cũ em̃ res a nimio caloꝛe ceſ
ſat ðꝛ tepere.ſiłr cũ a frigoꝛe traãſit in caloꝛc̃

ðꝛ tepere.Uñ ſepe ðꝛ tepere calere.ſepe fri/
gere. Eſt tepere ꝓpꝛie eſſe inter caloꝛem et
frigiditatẽ temperatũ. Iñ h̊ tepoꝛ oꝛis.⁊ te/
peſco ſcis.inchoa.⁊ tepidus.da.dum. ⁊ te/
piditas. tatis. ⁊ tepiduł.la.lum.i.aliq;tulũ

tepidꝰ. ⁊ tepido. das.i.tepidũ facere.⁊ cacti

Tepere infinitiuꝰ cõponit᷑ Tepefacio.cis.

tepefio.fis. Tepeo cõponit᷑ Contepeo.pes

diſtepeo pes. intepeo pes Tepeo neutz eſt

cũ ſuis cõpoſitis.⁊ caret ſuß.
Verebꝛo.bꝛas.a.p.i.pfoꝛare terebꝛo.Et cõ/
ponit᷑. Conterebꝛo.bꝛas.⁊ coꝛt.naturali/
ter. re.
Uergiuerſoꝛ.aris.atꝰ ſum.d. p.i.in varias
partes ſe vertere.deciꝑe aĩm qiterguʒ huc
⁊ illuc vertere. Iñ h̊ tergiuerſatoꝛ oꝛis de/
ceptoꝛ. verſipellis.qꝛ aĩm q̃i tergum huc⁊

üluc vertit ne qualis ſit intelligat. Et ter

giuerſatio onis.i.deceptio.Eth̊⁊ hec tergi

—

nerſabilis. ⁊ le.i.deceptoꝛius⁊ habilis ad
Decipienddiurn..
Tergo gis.terſi.terſum.i.mũdare deſiccare
exiccarepurgare. Iñ tergeo. ges. terſi terſũ
in eodẽ ſenſu. ⁊ vtrũq; ↄpõit᷑. Oetergo ⁊ de
tergeo.i.valde tergere.tergo ⁊ ↄtergeo.ex
tergo ⁊ extergeo.ꝑtergo ⁊ ꝑtergeo.retergo

retergeo.i.iteꝝ tergere.⁊ ſunt actiua.

Vermino.nas.a.p.i.finire diſtinguere. Ivſ
ꝛ⁊ hec terminabilis.⁊ G̊ͥ le. Cermino cõpo
ↄiũgere.determino.nas.i.diffinire vel ter / V .
ſiue penã. NHam iratus videt᷑ de qñ penam

minos auferre.diſtermino.nas.i.terminuʒ
remouere.extermino.nas.i.terminũ remo
uere vel extinguere.⁊ coꝛßmi.
Tero.ris.triui.tritũ.a.t.i.cõminuere ↄfrin/
gere. Et in pñti coꝛ.hãc ſyllabã te. In pᷣte/
rito vᷣo ⁊ ſupino ꝓdu.tri. M

₰

Verreo res.rui.ritũ.a.s.i.terroꝛem inferre.

Inde hic terroꝛ.oꝛis.Et ſcribitur ꝑ gemi/

ↄtemplatiõi vacat.

vel ſac

ðꝛ a terreo.res.⁊ coꝛri.ri.
Veſcuo.as.aui.a.p.id eſt.caſtrare. Et hine
teſcuatoꝛes.i.caſtratoꝛes. Iñ teſcuatõnes
caſtrationes dicunt᷑.
Veſtamentoꝛ.aris.d.p.i
Ueſticulo las.a.p.i.teſticulos dare ⁊ ꝑ teſti
culos ꝑcutere.Et ↄponit᷑.Deteſticulo.las.
⁊ eteſticulo.las.⁊ coꝛ.clu. .

Berr

Teſtificoꝛ.arꝭ.d.p.i.teſtẽ facere vel teſte con

deſt. teſtamentum

firmare. 2 co2ꝛi.
Ueſtimonio.as.n.p.id eſt.confirmare teſti⸗
moioo.
Teſtoꝛ.aris.teſtatꝰ ſum.d.p.i.teſtamentum
facere. Etteſtari.i.teſtificare.teſtimonium
dare. Et teſtari.i.iurare vł cõiurare. vel in
teſtenꝛadducerevel rogare.Teſtoꝛ ↄponit᷑
Atteſtoꝛ.aꝛis.i.valde teſtari.deteſtoꝛ.aris.
conteſtoꝛ. aris.i.ſimul teſtari.pꝛoteſtoꝛ arꝭ.

obteſtoꝛ aris.i.vndiq; vel ob aliqͥd vel con
tra teſtairr. M
Uetrarcho.chas.chare.n.p.i.pncipari.vnð
OPꝛatiin epi. Tetrarchare volens accedet

ſiccus ad vnctum.

. „ —

oſtruere.? ad telam ꝑtinet. In htextura. re.
Et texto.tas.i.ſepe texere.Etatexo.is.hic

textoꝛ.oꝛis.

(EC ante H

Uheologoꝛ aris.d.p.i.detheologia tracta/

re Noani. Jdem ttheologlzoꝛ zari.xcoꝛ
ripitttoo
Theoꝛo.ras.a.p.i.videre.⁊ ðꝛ a theos.quia

de oĩa videt.Ettheoꝛare ꝓpꝛieẽ cõſiderare

diuina. Inde h theoꝛia. rie.vel theoꝛica.ce.

ſcia qꝗᷓ tractat de inuiſibilibo.vlł vita ↄtẽpla
tiua. Iñ theoꝛicꝰ.ca.cũ.ↄtemplatiuꝰ.qͥ tm̃
Uheſauro ras.n.p.i.facere theſaup. theſ⸗ au/
rũ ↄgregare. Idẽ theſauriʒo.ʒas. Un Pau

.

lus ad Ro.ij. Theſaurizas tibi irã iq̃i eſſʒ

theſaurꝰ ⁊ qͥd pᷣcioſumogregas tibi irã dei

iuſte inrrer.
Thurifico as.a.p.i.incenſare vł incenſũ fa/
cere.vł ſacrificare.⁊ ðꝛ a thus ⁊ facio. Inö
H⁊ h thuritex.ficis.ſacerdos vł incenſatoꝛ.
Iñ hᷣ thuritficiũ ·i.ſ. acerdotiũ.Et h thurifi/
cina.ne.locꝰ vbi thus efficit᷑ vel etiã ſpargit᷑

rigicat.

Vicionoꝛ. naris.d.p.i.titionib Ear, re vl
eos ĩ ignẽ mittere.et componit᷑ Atticionoꝛ

naris fim Hug. ”Mſ
Timeo mes.mni.a.s.i.metuere. Jñ timoꝛ.
oꝛis. Et ↄponit᷑ extimeo es.ꝑtimeo mes.⁊
caret ſupino.⁊ coꝛ.hãc ſyllabã ti. Un.Qui

de moꝛte timet.plurima mente videt. Inð

timeſco.ſcis.inchoa.

Tincto tas.i.freqnter tingere.A q̃tinctito.

tas. aliud re.
¶ Ningo gis.xi ctũ.a.t.i.tinctura inficere co/
loꝛare infundere. Iñ tinc? cta.ctũ.⁊ tictim
aduer. Et h̊ ⁊ B tingibilis.⁊ h le.pe.coꝛ.ha/
bile ad tingendũ.Et hec tinctura re. Item
tingo componitur Contingo gis.xi.ctum.

id eſt. ſimul tingere. Detingo gis.i. tinctu⸗/

ram remouere. Intingo gis.i. in tinturaʒ
fundere. Retingo gis. i. iten tingere vl tin⸗/
cturaʒ auferre. Subtingo gis.i. ſubt? vl pa
TVinnio nis.niui.nitũ.i.liqde ⁊ pure? leni⸗
ter ſonare.⁊ ꝓpꝛie ðꝛ de ere vel alio metallo
Et vt dicit Pꝛiſtian deficit in bma ⁊ ſecũ

da pſo naꝓpꝛie.in tertia ſepe inuenitur.⁊ ẽ
onomatopeium.i.verbum ficticium inuen

tũ ex qualitate ſoni illiꝰ reicui ↄuenit Im
pꝛopꝛie tamen qñq; inuenit᷑ in ma ⁊ ſcdᷣa

pſona Inð h̊ tinnit? tus.tui.⁊ tinnito tas.

freqntatm ⁊ tinnułꝰ la.luʒ. Et tinniens tis

— H

Uirocinoꝛ. aris. d.p.i.eſſe vel fieri de nouo

„

milite. vel facere vel exercereofficium tyro

nis.

Titillo. titillas.i titubare. vel ad luxuriam

incitari.ſtimulare.⁊ ꝛ a titubo.bas.Et in
actiua ſigtione ðꝛ titillo.las i.inflamare in/

citare ſtimulare cõmouere ad luxuriaʒ. Inñ

hec titillatio.luxurie incitamentuʒ. carnis

incitatio inflãmatio.Et titillicus.ca.cum.

pe.coꝛ.i.titillatõe plenꝰ.ſ.qͥ incitat.vel qͥ in/
citat᷑ ad luxuriã.Et titillarꝰ ria.riũ.i ꝓnus
ad luxuriã.Titillo.as.in abſoluta.⁊ ĩ paſſi/
ua ſigtione neutrũ eſt.⁊ in actiua eſt actiuũ
Eit ſcribi᷑gduool.

Titubo bas. baui.n. p.i.dubitare vkł vacilla

re.tremere.⁊ coꝛ.tu. S

Titulo.las.a.p.id eſt.deſignare titulo.vel ti
tulum apponere. ⁊ dicitur a titulus. Et cõ/

ponitur Intitulo.las. Pꝛetitulo.las. Reti

titulo.las.⁊ coꝛ.ti. Unde Ouidius ð reme.
Tegerat huius amoꝛ titulum nomenq; li/

Vodeo todes.todui vel todi.n.

read oues. Reg.xxv. Audiui ꝙ;
derẽt paſtoꝛes tui gregẽ. Inuenit᷑ etiã tun/

ante Oà
8.i. moueri
tremere ad modũ tode.? ð a tolgla.
JTolero. ras. raui. a. p. i. ſuſtinere pati ſuffer/
re.Et ſcribi dʒ ꝑ vnũ l.hʒ em pmam bꝛeuẽ
Vñ OQuidiꝰ de arte.Dũ vires aimq; ſinũt
tolerare laboꝛes. Naʒ venit tacito curua ſe

necta pede.

ollo lis.i.eleuare Et tollere.i.auferre.ſed

tollimꝰ a volẽte.eripimꝰ vi.auferimꝰ q̃d de

dimꝰ. Et tollere.i.nutrire.⁊ tollere.i.poꝛta
re vel ſuſtinere. ⁊ caret pᷣterito ⁊ ſupino.ſed
accipit mutuo tuli.vel ſuſtuli.Antiqͥ em̃ di
cebat tulo.lis.tulivel tetuli.tultuʒ. Et inde
cõponebatr᷑ ſuſtulo.lis.ſuſtuli.qͥd mõ nõ eſt
in vſu in pñti.⁊ iõ datuʒ eſt e pᷣteritũ huic
pbo tollo. q̊d ſiãt auferre vel eleuare. Et cõ

poſita ſlr pñt accipe pteritũ a cõpoſiti illꝰ
q;uis nõ omnia. Item tollo componit At⸗
tollo.lis.attuli.i.valde tollere. Extollo ex/

tuli. Suſtollo ſuſtuli.i.ſurſum tollere.⁊ eſt

actiuũ tollo cũ ſuis cõpoſi ſᷣm Hug. Si

milit᷑ tuli dat᷑ p pᷣterito huic vᷣbo fero.Pꝛi/

ſtianꝰ aũt in.x.lib.ſic dicit. Tollo tetulip q̃
nunc in vſu freqnti eſt ſuſtuli.A tulo q̃; de

veteribo qd fuit ĩ vſu tetuli dicebãt.Lollo

q̃ʒ deficit ſupino.ſʒ ꝓ eo vtimur ſublat u m

Suffero etiã facit ſuſtuli.ſʒ in alia ſiẽ̃tione

De ſigtionibo hy ̈bi tollo ↄſuenit a qbuſdã

dici. Qui remouet tollit. qͥ ſublimat q̃ʒ tol/
lit. Et pꝛo nutriretollere ſepe datur. Item
Qui tollit remouet.gerit.erigit.accipit.au

Tondeo.es.totondi.tonſum.a.s.i.capillos

ſecare vel aliud.⁊ diminuere.⁊ in circuitu
ardee. U tonſoꝛ. Pertinet etiã tõde/
ñ.j. Reg. xxv. Audiui ꝙ ton/

do. dis. . u. tertie piugatõnis ſed aliud ſigꝗt
Vnde Tondemus barbas vel oues.ſj tũ/

dim herbas. Londeo dat tonſuz ſʒ pbet tũ

„*

dere tuſum. Dat tundo tutudi.ſʒ dat tõde/
retotondd. OWDUD

Tondito tas.fre.de tondeo.des.
Tono nas.tonui.ituzʒ.i.tonitruum facere.⁊

ↄuenit ſoli deo. Vñ ſolũ in tertia ꝑſona ðꝛ
inueniri. Inuenit᷑tũ in pᷣma ⁊ ſcdᷣa ꝑſona ꝑ
ꝓſopopeiam.i.ꝑ trãſlationẽ.vt tono.i.ſono

vel foꝛtiter clamo.⁊ ꝑ apoſtrophaʒ. Tono

cõponit᷑ Attono nas.i.ſtupeſacere.cõtono
nas.i.ſimul tonare.intono.nas.i.inſonare

Tono neutz eſt ⁊ cõpoſita.pᷣter attono.qd

ccctni

auiin⸗
lobito⸗
totont.
gere ey
imurt
Ttanget“
ucoslge
abundan
Ehynsl
fetamcot
Voole
Uentznuu
vemeno⸗
nrenuoſus
Gonnonas
avolnen
Vorpeope
Pigreren
mirawe
Ettorpe
lorqneo
crucire⸗
reincul.
Commones
eqana⸗
Deogol“⸗
worutetas.

deſcoipb⸗

ſcanrgen
orteſoſcſs

Nkcigzinpro

niarcſeer.
C g
Syoͤitinto

C

Dnaotng f

diſtneaſigni
hödikar ſin
ſurir
lenterbucr
Ubtünben
hanrsngn

Dnineng
rncodatrag
lluntng
Giquus h

dico a

nslmolei

Peumbae
balnchſinit
Kct ung

laufened

llerel.
ſupino il
Snngendi
ti; Etince

dmönöett

Stentübuic
care. Etcd

cöpoſe

owponit A
Kubloey
mmtollartct
n hig
wenPi,
Grul g
Zalochde
.Tollo
ſbiatum
üſönone
tacbuſa
matiztol⸗
r. Ren
Kaa.

18i nles
Tmciruilt
rinetenitdd
Aodinighnoß
npenikcnünni;
isſcdauuſiß
oucß ii
mninßfili
õ

m
mnunſhnce
ntm ſomd

ſ Non

ittono
ropda;
Grundi
o.ns n,
nsii

KönN

eſt actiuũ. Et omĩa faciũt pᷣteritſ in nui.et

ſupinũ in itũ.Licet qñq; inueniat᷑ facere in

aui.⁊ in atũ.ſᷣm antiqs.Etoĩa coꝛ.hãc ſyl/
labã to.Et nota ꝙ tono abſolutũ eſt. vt de/
us tonat. Inuenit᷑ tñ etiam qũq;.de tonat

gereʒz.qꝛ verbũ tranſitiuũ tũc intelligit᷑ ĩ eo

.i.tonare facit. vel tonitruo ꝑcutit ⁊ mouet

tangit. Similiter. Pluet ſuꝑ pctõꝛes la/

queos ignis.i.quaſi pluendo.id ẽ.ſubito et
abundanter emittet Et coꝛ.pmã tono. Uñ

Elſopus Dum foꝛtuna tonat fugitiuos ter
rxetamico.
VUonſo.ſas.fre.A quo tonſito.tas.aliud fre

uentatiuauum.
Toꝛmento.tas.i.toꝛmento afficere. Iñ toꝛ/
mentuoſus.ſa.ſũ.q̊d ⁊ toꝛmentoſus ðöꝛ.
Toꝛno nas.i.toꝛno aptare.in giruʒ mittere
vel voluere inſtr̃m.ſ.toꝛnũ.
Uoꝛpeo pes.pui. ⁊ caret ſupino.i.languere
pigrere ⁊ deficere ſtupere mutere q̃dam ad
miratõe vel timoꝛe affici. Iñ h̊ toꝛpoꝛ.oꝛis

Et toꝛpeſco.ſcis.incho.
foꝛqueo.ques.toꝛſi.toꝛſum vel toꝛtũ.a.s.i.
cruciare. Et toꝛq̃re.i.flectere voluere ł mit
tere.iacullearrrrl.
Uoꝛreo res.rui.toſtũ.a.s.i.vrere aſſare ſich

care cremare vel vertere.ſiue ſoluere. Unð

Theodobꝰ.Echiopum terras iam feruida

toꝛruit eſtas. Toꝛreo facit toꝛrui in pᷣterito

2 toſtũ in ſupino Inuenit᷑ etiã toꝛritum.tu.

De ſigtõibo hꝰ v̈bi ſolet dici.Qui toꝛretvol
uit.ſiccat cremat aſſat ⁊ vrit.
Toꝛreſco.ſcis.a toꝛreo vᷣbũ incho.q̃d acci/
pit᷑ qñq; impꝛope in actiua ſigtione.⁊abſo/
Auta.i.areſcere.
Troxico cas.a.p.i.venenareveneno inficere
Et ↄpõit᷑ intoxico.cas.

(E ante 5
Vracto tas.vᷣbum fre.a traho.is.qð videt᷑
diſtare a ſignificatõne ſui pmitiui.ſʒ penit⸗
nõ diſtat.Nam qͥ aliqͥd tractat qdammodo
illud trahit.Eſt em̃ tractare ſententiaʒ fre/
quenter huc ⁊ illuc trahere.Et tractare eſt

ad libitũ trabere. Inde tractus.ta.tum.Et

Pi tract?.tus.tui.Et tractim aduerbiuʒ.i.
Vrado dis.tradidi.traditũ.a.t.i.ꝓdere da/
re vel trãſferre.⁊ ðꝛ a trans.⁊ do.das.⁊ abij

ciunt᷑ n. s. Unde.Qui tribuit tradit.tradit
iniquus hõ. Inð h traditoꝛ.oꝛis.i.pditoꝛ.

.

vt Judas eſt traditoꝛ.i.datoꝛ.

Vraduco.cis.duxi.ductuʒ.a.t.iad vlterio⸗/

reampliare educere.

ra ducere.vltra ducere.publicare.⁊. dicit ꝗ
trans. 7 duco. cis. abijciuntur n. s. UInde
in pſalmo debet dici Qui traduxit populũ
ſuü ꝑ deſertũ. Et Mach. j. Joſeph cuz eſſz

inſtus ⁊ nollet eam traducere.i.pducere ſʒ
gloſam vnam. Et greci habẽt ppalare. ⁊ re/

dit in igem. Oð em maniteſtat᷑. qi de tene⸗

bꝛis ad lumen traducit᷑. Jũ traducc.ta.tũ.

XPdu. oul.
Uraho his.traxi.tractũ.a.tc.i.extẽdere rape⸗

raicio cis ici erun at id eſtyltra tacc/
re vel ꝑfoꝛare vel trãſfigere. Inde traiect.

cta.ctum.Et hec traiectio onis.id eſt.vltra

iactio. Et ponitur pꝛo mercium tranſpoꝛ/
tatione. Unde Ecc.xxxvij. Cum negocia/

toꝛe de traiectione. cum emptoꝛe de vendi
KHone traccda.

Urano nas.naui.n.p.i.vltra no.vłn
tranſeo.ſʒ ꝓpꝛie de mari z3.
Urãſceẽdo dis.di.ſũ.n.t.i.vltra ſcãdere.⁊ ðꝛ
atrãs.⁊ ſcãdo dis.⁊ abijcit᷑s.⁊ ſic ſcribit᷑ꝑ

ro vel

vnũ s.qꝛ nec ante ↄſonantẽ nec poſt ↄſonã

tẽ dʒ fieri geminatioↄſonãtꝭ.vt aſto.aſcẽdo
tranſcendo.niſi altera illaꝝ fuerit liqda.vt
ſupplico ſupꝛiim.
Uranſeo.is.iui.itũ.i.vltra ire.⁊ ðꝛ a trans.⁊
eo.is.⁊ eſt s.de pᷣma ſyllaba.⁊ pꝛepoſitio dʒ
ſvilabicarige.
Vranſfero.ſers.trãſtuli.trãſlatũ.vᷣbũ acti/
uũ.i.vltra ferre.ł de vno loco ad aliũ ferre.
⁊2 ðꝛ a trãs.⁊ fero. Iñ trãſſat.ta.tũ.i.tradu⸗

ctus.ſiue vltra duct.trãſpoꝛtatus.Et hic

tranſſatoꝛ.toꝛis. ?JVMB
Urãſfiguro.ras.a.p.i.trãſfoꝛmare.ſ.vlłtra i
aliä figurã mntrer.
Trãſfreto tas.taui.a.p.i.vltra fretũ ire.ma/
re trãſire.⁊ ðꝛ a trãs.⁊ fretũ.⁊ coꝛ. fre.
Uranſfugio gis.fugi.a.t.i.vltra alium fuge/
re.⁊ ðꝛ a trans.⁊ fugio.gis. In h ⁊ tranſ/
fuga.ge.qui de vno exercitu fugit in alium
Trãſgredioꝛ.deris.d.t.i.vltra gradi.pᷣuari
cari. ð a trãs.?⁊ gradio.
rãſgulo.las.a.p.i.vltra gulã deoꝛſum im
mittere.ſ. trãſgluterr.
Trãſigo gꝭ.trãſegi tranſactũ.a.t.id eſtvltra
agere. vel litem decidere.qᷓi actionẽ trãſire.
Itẽ trãſigere.i.componere. Jñ tranſigens
pticipiũ.qd capit oẽs ſui vbiſigtiões.Et hᷣ
tranſactioonus. ʒð
Tranſmeo.meas.n.p.i.vltra meare.⁊ dicit

Uranſmigro. gras. grani.i. vltra migrare.

cranſire. Uñ ps. Tranſmigra in montẽ ſiẽ

paſſer. ⁊ coꝛ.pmam naturaliter. Uñ trãſmi
gro gras.penł.grauat. licʒ in aliquibus ec
cleſijs acuat᷑. Un Zoʒimas de maria egy/
ptiaca. Heu inquit quid tentaui.quo quał
⁊ vnõð migraui. In verſu tũ migro hʒ pᷣmã
cõmunem.
VUrãſuado.das.aui.n.p.i.vltra vadare trãſ
vadũ ire vel trãs vadũ ducere.⁊ ðꝛ a trans
vado das.⁊ coꝛ.an.
Urãſuerto.tis.a.t.i.vltra vertere.vel ad ali/
quid vertere.obliquare. Indetrãſuerſus.

ſs. ſDun.
Vranſpono.nis.a.t.i.oꝛdinẽ mutare.
Vremo mis.mui.mitum.n.t.i.pauexe pal/
pitare nutare timoꝛem monſtrare. Iñ tre

mendus. da. dum. tremebundus. da. duʒ
id eſt ſimilis trementi. Et h̊tremoꝛ.oꝛis.et
tremoꝛoſus.ſa.ſum. Itẽ tremo componit

cum facio ⁊ fio.vt Tremefacio facꝭ. treme
fio fis. Item a tremo componiturextremo

mis.contremo.mis.intremo.mis.Et hinc

inchoatiua.Contremiſco.extremiſco. itre

miſco. Tremiſco ſcis.inchoa.id eſt.incipio
tremere. vñ Dañ.vltio Tremiſcãtz paueãt
deũ danielis.⁊ coꝛ.tre.vñ in Auroꝛa dicit᷑.
Signa decem Pharao tremuit ſiccũ ma/

reæe fluctus.⁊ coꝛ.pe.infinitiui. Unde in pᷣs.
debet coꝛ.me.Qui tangit terram.⁊ facit eã
tremere. Itez Eſa.lxvj.Quitremit ad ver
bum ei.pe. co.
Vremulo las.n.p.i

.

tremere ⁊ trepidare.

erxpmere . flere dolere ↄ queri.

¶Urepido.das.daui.n p.i. foꝛmidare. Vnð

ꝓpha Illic trepidauerũt timoꝛe Jñ trepidꝰ
da. dum.i. timicãdd.

Ireugo treugas.n.p.i.ſecurare. pacificare.

treugam facere.
Tribulo.las.a.p.i.tribulatõnem inferr.
pati.Et tribuloꝛ.laris.depo.ge.in eodẽ ſen

ſu. Iñ hec tribulatio.onis.id eſt.perſecutõ

Qdlduerſitas. ôMs
Trrico.cas.caui.a.p.id eſt.deciꝑe vel impe/
dire vel demoꝛari. Uñ qͥdaʒ ad btãm ma/
riam dicentẽ. Quũo fiet iſtud.qm̃ virum nõ
cognoſco inqͥt. Quid vitam tricas in mun
do. Item tricare.i.tricas capilloꝝ facere.⁊
eeſt verbũ ꝑtinens ad mulieres.q̃ tricãt cri/
nes ſuos.qͥs in tres ꝑtes diuiſos ſubtiliter

cowmplicant ⁊ inuoluunt. Ethmõi inuolu

tio trica ðꝛ.q̃ſitria capiens.i.tres ꝑtes cri/

4 —

CR

Uhꝛeneo.nes.i.lamætari.voce triſti doloꝛ?

Trituro ras.n.p.i

tribulatõnem inferre y ped
Uriumpho.phas.a.p.i.tri

niũ. Uñ Ecẽ. xxxij. Et hoꝛa ſurgendinõ te

trices.i.nõ ſis piger.vel nõ facias moꝛã in

componendo capillos ſic mulieres faciũt.

vl nõ ſis mollis ⁊ effeminat? qñ ð ebes ſtre⸗

nue oꝑari. Alia lrainnenit ĩ biblijs coꝛre/

ctis. Hoꝛa ſurgẽdiñ te triſtes. Uñ dic glo.
Rabani.Admonet ne ſimus triſtes vł tar/

di in diſciplina ⁊ meditatõe ſapientie.Per
Hᷣ ꝙ dicit. Ne ſimus triſtes. exponitq̊d diẽ.
nõ te triſtes. Per h̊ vero ꝙ addit. Uel tardi

videt᷑ innuere ꝙ alia lr̃a ibi inueniat᷑ non te

trices. Quidam vero dicunt ꝙ tetrices eſt
ibi vna dictio.vt dictum eſt ſupꝛa de nomi
nibo in tetricus. Item trico componit᷑ Cõ

trico cas.diſtrico cas.id eſt.diſſoluere expe

dire.extrico as.id eſt.expedire exoluere ape

rire.intrico.cas.id eſt.impedire vł inuolue
re vel immoꝛari.retrico.cas.i.iterum trica
re vel tricam ſoluere. Et eſt actiuuʒ cũ om

nibus ſuis compoſitis.⁊ ꝓdu.tri.Unde in
Bꝛeciſmo ðꝛ. Impedit intricat.necnon in

uoluere ſigt. Extricatq; ſapit. expedit aut

aperit. è́èẽZ
Uripertioꝛ ris.⁊ tripertio tis. ꝓ eodeʒ.vide
in partioꝛ.tiriss.
Triplo.plas.a.p.i.triplũ faceer.
UVripudio as.n.p.i.tripudio letari exultare
audere vel victoꝛiã heee.

riſtoꝛ aris.d.p.i.doleretriſtẽ eſſe. Jnue/
nit᷑ etiã triſto ſtas.in actiuo genere.i.triſteʒ
facere turbare.Et vtrũq; componit᷑. Con/
triſto.ſtas.cõtriſtoꝛ.aris.

Urito tas.i.freqnter terere.⁊ pð.pmã. Vñ

Facetus.Quos vult ſoꝛs ditat.qͥs nõ vult
cũ pede tritat.

₰

palea granũ ↄterendo eruere. Unde.j.Co

rinthᷣ.ix.Et qui triturat in ſpe fructus per/

cipiendi.⁊ ꝓduẽ penł.ſicut tritura nomen.
Vnde ĩ Anticlaudiano ðꝛ.Deiectãq; ſolo
edib triturat equiniis.
b.i. triumphũ hꝛe exul/
re incere. IJnde hic ⁊ hec triumphalis.⁊

Vrucido das.daui.a.p.i.interficere iugula

reſecare.⁊ quaſi cede vel cedendo trũcare⁊
ðᷣꝛ a trũco cas.⁊ cedo vel cede. Uñ trucida
re.qᷓi truncando cedere.⁊ ꝓdu.ci. Uñ Oꝛa
tiꝰ in epi. Uinũ ſeu piſces ſeu poꝛrum ⁊ ce/
etruciaas.
ruculo.las.aui.a.p.i.trucidare.

. ℳ

re.in cuſtodiã includere.⁊ ꝓdu.tru.

cterere trituram facere.ðᷣ

Trudo dis.truſi.ſum.a.t.i.ĩpellere ĩpinge

Mä

(udcoca
urc
jumeo.n
ſupbire⸗
choutmn
coꝛ tu..
etigiſe
fono'.
uguril
Uunulo
uer?c
Tumulau⸗
tumulmnan
Ondo dus.
bemeolere
lo clse
Guocnstn
ſlerptege
ſcicehiugan

eher Etm
Lor Etamb

Ctſapinnzin
luggtdisfaci
nininfinin
1pdekendo
kuoꝛambo
nerſotueorr
Peinahr
Cnſccreobe
tutbiiden
aturdong;
e Einmne
Cunenli
dimntedr

rcnint⸗

cnsneing

lenesfci
intaſt
dbiisenn
Wideg.
miontn,
Menmk. Per
wont d⸗

d. Uend

ueniatnonte
cplemcosck
npndenoni
mponi: Co
ſolarape
noluarape
eNinnolue
lerumtric
ciunzchon
um. Vren
necnonin

Ne Apeditee e

aug ni
menieue
ſe. Jnue⸗
geimitez
onik, Cow
Resrör

4

debilitare.1 8z atrucc..
Trutanniʒo. zas. n. p.i.vitã ⁊ moꝛes trutan/
noꝝ gerre. Sðͦè”èGMW
rutino.nas.a.p.i.libꝛare.eqͥpendere.⁊ ðꝛ
a trutina. Uel vt dicit papᷣ. Trutinat appẽ/
ſat extimat.⁊ coꝛ.tru. Unde Oꝛatiꝰ in epi.
Scriptoꝛes trutina nõ eſt ꝙ multa loqua/

Uubero.ras.a.p.i.inflare ſuꝑbire vel tube/

ribo implere. Et ↄpõit᷑ Cõtubero ras.detu C

bero ras.i.purgare vel equare.
Trudico cas.a.p.i.ꝑcutere cũ malleo.
ulo.lis.vide S.in tollo.lnis.

Fumeo. mes. n. .i. ſurgere creſcere inflare

ſuꝑbire Jñ h̊ tumoꝛ oꝛis.⁊ tumeſco ſcis.in

choatm̃. Tumeo neutꝝ eſt ⁊ caret ſupino.⁊
coꝛ.tu. Unde Oꝛati in poetria. Ueſanum
tetigiſſe tument fugiantq; poetã.Etin Au
roꝛa ðꝛ. Hic tumet ille timet.fugit h̊ hoſtez
Tumulo.las.a.p.i.ſepelire. Iñ tumulatim
aduer. coꝛmmm.
Tumultuoꝛ arꝭ.d.p.i.tumultum facere.Iñ
tumultuari.ria.riũ. SS
berare ↄterere ↄfringere.⁊ coꝛ.euu.
unico.cas.⸗ pimniei indueeer.
Tuoꝛ eris.tuit

Tundo.dis.tutudi.tuſum.a.t.i.ꝑcutere ver

ſum. d. t. i. inſpicere vel de/
fendere ptegere. JIñ tueoꝛ.eris.tutus ſum.
ſecũdepiugatõis.i.inſpicere defendere pꝛo
tegere.Et ᷣm · Pꝛiſtianũ idem ſigent tueoꝛ⁊
tuoꝛ. Et ambo ſunt verba depo.Et tuoꝛ fa

cit ſupinuʒ intuitũ. ueoꝛ vero ſecũde cõ

iugatõis facittutum. Et ambo habent tue
ri in infinitiuo. Unde.Pꝛo ſpeculoꝛ dicis.
2ꝙꝓ defendo tueri. Dat tutum tueoꝛ.tuituzʒ
tuoꝛ ambo tueri. Item nota ꝙ tuoꝛ raro in
unenit᷑ p defendere ⁊ ſepiꝰ p inſpicere.Econ
uerſo tueoꝛ raro inuenit᷑p inſpicere.⁊ ſepe
defendere. DJMU

Furbo. bas.baui.a.p.i.pᷣcipitare ↄfundere
cõmiſcere obſcurare.⁊ ðꝛ a turbo.inis. Iñ
turbic. da.dũ.⁊ hec turbiditas tatis. Et ẽ
turbidũ de nata.turbulentum vero fit. Et
a turbo bas.ðꝛ turbido.as.i.turbidũ face/⸗
re.Et turbat.a.ũ.⁊ turbatio.
Turbulęeto tas.i.turbulentũ facere.
Turgeo.es.turſi.turſũ.n.s.i.inflare tumere
Iñ turgeſco cis.incho.

* „

rpo.pas,i.p.i.inqͥnare turpẽ facere. Iñ

nco as a. p.i. caput auferre diminuere turpeo. es. i eſſevel fieriturpẽ. Jn turpel⸗

I Acillo las

i eſſe vel fenen deſco
ſeis incho. Turpo npõit Deturpo pas.
uſſio ſis.tuſſiui. tuſſitu.i.toꝛqueria tuſſi.
ðꝛa tuſſis. Iñ h tuſſit tus.⁊ tuſſito.tas.

R
7

freq̃n. pe. pꝛsolddull.
utelo.las.a. p.i.defendere. Jñ h̊ tutelatio.
onis.⁊ HG̊ tutelamẽ.inis.⁊ h tutelat.tus.Et
H tutelatoꝛ.i defenſoꝛ.⁊ ꝓdu.ete.

4

Dutoꝛ tarꝭ.i.freqnter defendere ſᷣuare.2 ö2

a tueoꝛ.erꝭ.⁊ ↄpõit cõtutoꝛ.arꝭ. Un antiqͥ
dicebãt ↄtuto tas.Un Barnth. vj. Dacer
dotes ſeris oſtia tutaat..
(W ante 11
AAcillo las.a. p.i.titubare inſtabilẽ
vy eſſe tremulare labare trepidare. et
Dicitura vaco cas. Inde vacillãs
participium. ⁊ pꝛodu.va. CInde Ouidius
meta. Spes mea vacillat ſubtili pendula

7

flto. ès.sü
aco.cas.caui.n.p.i.eẽ vel fieri vacuuʒ.Et
Iʒ videat᷑ ad alias ſigtões traſferritñ omẽs
redolẽt illã.O⁊ em̃ vaco lectõi.i.inſiſto lecti
oni ⁊ opam do.⁊ vaco a lectõe.i.ceſſo vł de
ficio a lectione. aco numis.i.careo. Sʒ
oẽs iſte ſiãtõnes redolẽt pᷣmã.Cũ em̃ dico
Llaco lectioni.idẽ eſtac ſi diceret᷑. vaco ab
alijs rebo ⁊ inſiſto lectõi. Iñ vacat imꝑſona
le.i.eſſe vacuũ vel licitũ eſſe vel opoꝛtunuʒ
Vnde.Uacat mihi legere.i.opoꝛtunitateʒ
legendi habeo.⁊ nõ impedioꝛ ab alio nego
cio. Uaco neutꝝ eſt.⁊ coꝛ.va. Vñn Lucanꝰ
in.v. Fata vacent pcerũ motꝰhᷣ cũcta ſeq̃n
tur. Papᷣ.vo di. Tlacat oꝑam dat vei defi ⸗
cit.avacuo dictũ.qͥ em̃ vacuꝰeſt a ceter ope
ribo interdũ vni vacat.i.oꝑam dat.interdũ
nipil adgirt.e
Uacuo.as.aui.a.p.Et ſᷣm Papᷣ.vacuat.id
eſt. inanit.q̊d int eſt aufert. Inñ vacuꝰ.a. uʒ.
i.vanꝰ ocioſus deſtitutꝰ.ſine eo ꝙ habuit.
⁊ coꝛ.pmã.Uñ Ouidius.Da vacue mẽtiq̊
tueat᷑ opus.Et ↄpõit᷑ cũ factꝰ.⁊ ðꝛ Tlacue/
fact.ta.tũ.vñ Job.xiij. Et fluu vacuefa/
ctus areſcat. —.—
Uadio as.a.p.i.in vadio ponere.vadiuʒ vel
pignus alicui dare.⁊ coꝛ.va.Et componit᷑
Cõnuadio.as.ĩuadio as.obuadio as.i.ↄtra
aliuz vadiare. Reuadio as.i.repignoꝛare.a

vadio recolligere. Subuadio as.i.poſt vł
latenter vadier.
ado das.aui.n.p.i.p vadũ trãſire.vel per
vadũ ducere.vt Clado iſtũ velyado equũ.
Etcomponit᷑ Peruado das.Reuado das

. . . A
. . .

Tranſuado das.⁊ eſt neutrũ vado cũ ſi uis
cõpoſid ꝓ trãſire ꝑ vadũ. In alia ſigtiõe eſt

actiuũ⁊ coꝛ.va.ſic vadum. Sʒ vado dis.p
mã ꝓdu. Uñ Uado viam. vado q̃drupede

vadio vadiũ do. Et vadoꝛ illud idẽ ſignifi
care ſolet. Pꝛima vado lego.tertia vado le

go.
ado dis. ſi. ſü. i. ire vł ꝑgere. Et componit᷑
Cõuado dis.euado.dis.i.extra vadere ef/
fugere liberari. Inuado dil.i.ipetere aggre
di arriꝑe.Peruado dis.i.ꝑfecte vadere łꝑ
aliqͥd vadere. Uado ⁊ ei cõpoſita neutra
ſũüt.pᷣter inuado qͥd eſt actiuũ.⁊ pð.va.Un
Pamphilꝰ.Et modo vadit eques qui ſolet
irepecdcess.
Uadoꝛ daris.i.in vadeʒ ponere.vad dare.
yt ego vadoꝛ illũ tibi.i.do illũ in vadẽ tibi.
⁊ 8ꝛ a vas dis. Uel vadari.i.vocari ad iu/
diciũ ad placitũ vel fideiubere vellitigare.
vel polliceri.⁊ erat cõe olim.ſʒ modo depo.

⁊ nõ ꝑtinet ſolũ ad hoĩes.ſʒ etiam ad aialia

bꝛuta.vt vadoꝛ tibi equũ meũͥ. Et cõponit᷑
Conuadoꝛ aris.euadoꝛ arꝭ.i.poſcere flagi/
tare vł a vadiatione liberare remouere. Re
uadoꝛ ariſ.i.vadẽ recolligere.⁊ eſt depo.cũ
ſuis cõpoſitis.⁊ coꝛrt.va.ſicẽ vas vadis.UVñ
Ouidu de reme. Jamq; vadaturꝰ leticia ꝓp
Uagino.nas.n.p.i.facere vaginas. Et com
ponit᷑ Euagino. nas.i.extraho de vagina.
Inuagino.nas.i.in vaginã mittere.

Uagio.gis.giui.vel vagij.itũ.n.q.i.ploꝛare.

flere. 2 eſt ꝓpꝛie infantiũ.⁊ ð a vag.a. ’. Et

inge h̊ vagitꝰ tus.tui.i.ipᷣe clamoꝛ infantiũ
Et vagito.tas.i.freqnter vagire vlł violent᷑
⁊2, pdu.pe.ſʒ vag eam coꝛ.Uñn. Nos q̃i va/⸗/
gitu deficiẽte loqͥ. Item. Siluis paſce va/
gis in cunis tu petre vagis.
agoꝛ. aris.at?ſũ.d.p.i.ſpaciari errare huc
illuc diſcurrere. In vagabũca.ũ.⁊ vagus
a. u. N ãt ðꝛ vag. qᷓia via actꝰ.⁊ vagari q̃i
a via agi.i.ſine via.vel vagari q̃ſi vagũ agi.
etymo eſt. Iñ h vagitas.tatꝭ.⁊ coꝛ.va. CIiñ
QLucanꝰ.Nobilitas cum plebe patet lateq;
vagat᷑. Item in ,Auroꝛa. En vagus ⁊ pfu/
gus ⁊ maledictꝰè ereis.
Jagurio ris.riui.i.ꝑ ociũ vagari.

—

leo.les.lui.litũ.n.s.i.vigere. ſanum eſſe

vel poſſe.⁊ pᷣciũ denotat.Et valeo.i.pereo.
vel infirmoꝛ. Uñn Lerentiꝰ. Ulaleãt qͥ inter

nos diſcidia querũt. Et hinc inuemt quod

dam vᷣ̈bum defecciuum quod ꝑtinet ad ſa/
lutatõem in receſſu.ſcʒ Clale.valete.valeto

uarico.cas. vel potiꝰ pꝛeuaricoꝛ.aris.id ẽ.

valetote.i.valere. q̊d olim ſe olebat dici moꝛ
tuis poſt ꝑactam ſepulturã ab amicꝭ. quod
erat ſignũ ꝙ nõ debebat ampliꝰ eos videre

Etqꝛ tale vale erat ſignũ doloꝛis⁊ triſticie
⁊ meroꝛis.inde tractũ eſt vt valeo ponatur

ꝓ perire vel infirmare. Item a valeo.les.ðꝛ
valeſco.cis.incho.⁊ coꝛ.va. Unde Ouidi

de reme. Ut valeas aio quicq; tolerare ne

gabis.Et in Gꝛeciſmo ðꝛ.Accipit᷑ valeatp

queat ⁊ pereat.Qui valet ille poteſt defecti

uũq; ſalutat. Nota qꝙ valeo qñ pᷣciuʒ deno

tat ↄſtruit᷑ cum gtõ denotante pᷣcium inde/

terminatũ. vt In digeſto Julius ait. Fun
dum tanti valere quanti vendi pᷣt. Et Gꝛe

goꝛiꝰdicit. Regnum celoꝝ tanti valer quã/

tum habes. Conſtruit᷑ etiam cum actõ de/
notante pᷣcium indeterminatũ vel determi

natum.vt in Geñ.Terra quaʒ poſtulas tre

cctos ſiclos argenti valet. Conſtruit᷑ etiaʒ
Lum ablatio.
Uallo.as.a.p.i.circũdare.circũſepire muni

re.⁊ ꝓpꝛie vallo vel vallis.⁊ ðꝛ a vallũ. Inð
vallatio.onis.i.paloꝝ circũdatio in villa
yvel in vrbis obſidione. Iteʒ vallo cõponit᷑
Coõuallo las.circũuallo. las.
Janito.tas.a.p.i.vanitatẽ dicere.vel vani/
tando laudare.? ð a vann“ꝰ“..
aneo.nes.n.s.i.eſſe vel fieri vanũ.vel de/
ficere.⁊ caret ſupᷣ. In vaneſco.cis.incho.et
ꝓdu.va.Un Ouidi? de ſine titulo. Carmi
ne leſa teres ſterilẽ vaneſcat in herbĩö.
lapoꝛo. ras. raui. a. p. i. calefacere vrere vel
vapoꝛeʒ emittere.vel vapoꝛando emittere.
In h̊ vapoꝛamen.inis.⁊ h ⁊ Z vapoꝛabił.⁊

B le. Et h vapoꝛ poꝛis.i.caloꝛ fumꝰ. Itẽva

Wo ↄpõit᷑ Euapoꝛo. ras.⁊ ꝓdu.po. ¶Inᷣ
Cirgiliꝰ enei. q. Succedũt matres⁊ tẽplũ
thure vapoꝛãt.

Iapulo. las laui idem eſtqd vberari ꝛa

vapoꝛ.⁊ eſtꝰbũ neutrũpaſſiuũ.⁊ ſigt paſſio
nẽ ab alio illatã.⁊ↄſtruit᷑ cũ abltõ interpoſi

ta a.vel ab.vt CUapulo a te.i.vᷣberoꝛ. Ethbʒ

vocem actiui⁊ ſenſuʒ paſſiuiſiẽ ⁊ veneo.nu
o. exulo. 2 pdu. pmam vapulo. Et ſcribit᷑

ꝑ vnũ p. è”c
rico. as. vel varicoꝛ. aris.i.trãſire.vł am
bulare vel diuertere ldeflectere?⁊ curuare
vel claudicare.⁊ ðꝛ a varica.vel a varix.Et
ↄpõit᷑. Diuarico.cas.⁊ diuaricoꝛ caris.i.
diſcutere vel ſeꝑare diuerſum facere vel di
uerſificare vl diuerſis modis varicare Pꝛe

tranſgredi.

Prediri
1on1h)
tede⸗
nſunt
Uotane:
fethan
idiuinun

Ioertote
berora
ghäant
werare
Nieut
ſia ne i
maaerd
Ab rbenp
rtiueccu⸗
lbewgl
luciſis a

Todang,

miUiphi⸗
Anenafug

Dconastuut

eewho Jü

“ Unroggani

Creclignün
nche Ih⸗
oonisc
Tehohis ve
lere el duce
Alſfcoraf⸗
ſcl lacereye
dua lit in
de⸗
ſtra
ino

6 woe Nene⸗

echhikle

epoteſtdetenl

güßcinden
epcinmindo.

Minsgi. Fun
clöt Ete
mipalerqui/
cumacö de/
üyadeuern
Bpoſtulssne
Couſnitenn,

müſcpiremuni

daumlü
tidnoinnle
lociponi

eani⸗

nnü. velde⸗
nsinchoct
nlo. Carmi
berdi.
gewaed
ndocwinere.
dpondl
Nfum. Rern
1pno. 0
tmanresttih

Aisbonmitden
(uitieſd
dintinm
xiiten.

ginire
en curuar
adail

BE

Uario.as.ani.a.p.i.ſacere variũ diuerſifica

re. Iñ variatim aduer.⁊ h̊ͥ ⁊ B variabil.⁊ HG̊

le. Iñ variabilit᷑ aduer.⁊ H̊ variabilitas ta

tis. Iteʒ varro ↄpõit᷑ Diuario as.i.diuerſ
modis variare.⁊? coꝛ.va. L

Uaſto ſtas.ſtaui ſtatũ.a.p.i.deſtruere.diſſi

pare diriꝑe pᷣdari ſpoliare. Iñ hicvaſtatoꝛ

toz“. 2 B vaſtatio onis. ⁊ vaſtatoꝛiꝰ.ria.riũ.

Eth̊ ⁊ h̊ vaſtabil.⁊ H̊ le.⁊ ̊ vaſtamẽ.inis.⁊

ꝓdu.pe. Itẽ vaſto ↄpõit᷑ Deuaſto.ſtas.per

uaſto. ſtas.

Uaticinoꝛ.arꝭ.atꝰ ſuzʒ.d.p.i.diuinare ꝓpheta

re.⁊ ðꝛ a vates.⁊ cano.nis. Iñ h̊ vaticiniuʒ
i. diuinatio ꝓphetatio.Eth vaticinꝰ.ni.deꝰ

paganoꝝ.? coꝛti.
W ante B

Uberto.tas.n.p.i.abundare.
Ubero.ras.n.p.i.abũdare.⁊ ðꝛ ab vber.pꝛo
abũdantia. Et ↄpõit᷑ Exubero ras.i.valde
vberare.ſuꝑabũdare. Iñ exuberãs.ſᷣ.o.ge.

Iñ exuberãter.tiꝰ.ſime.aduer.⁊ hͥ exuberã

tia.tie.i.abũdãtia affluẽtia. Inubero.ras.i.

valgde vberare. Iteʒ vbero ras.pᷣt deriuari
ab vber.ꝓ mãma. Ettũc vberare.i.lactare

⁊ inde exuberare.i.ab vbere ſegregare.⁊ in
ubero ras.i.lactare. Et ſᷣm h̊ vbero eſt acti

uũ cũ ſuis cõpoſitis.

((Wante D uel E

Udo. das.n. p.i.balneo madefacio.⁊ pdu.p
mã. Uñn Phiſiolog.Qui cũ nos vdatſũ/

Ge venena fugat.

ecto.tas.taui.i.freq̃nt᷑ vel ſepe vehere.Et
vꝛa veho. Iñ vectito.tas.aliud fre.
Uegeto.as.aui.a.p.i.viuiticare ſuſtẽtare te/

gere.aliquã vim ⁊ valitudinẽ ↄferre.⁊ ðꝛa
veget. Iñ h ⁊ h vegetabil.⁊ H̊ le.⁊ h vegeta
tio onis.⁊ coꝛ.ge.

Teho. his.vexi.ctum.a.t.i. poꝛtare vel mo/

uere vel ducere.

„

Ueliticoꝛ.arꝭ.d.p.i.velist ẽſis nauigare.vel

vela facere vel erigere.vel velũ ꝑuũn facere.
⁊ ðꝛ a velũ⁊ facio.⁊ coꝛ.fi. Inuenit᷑ ẽt velifi
co. Cg6.

Velitoꝛ.arꝭ.d.p.i.ad modũ velitũ pugnare.

vel pᷣliũ incipe.Et põit᷑ſimpłr ꝓ pugre vel
certare vel altercari.
llico.cas.caui.a.p.i.ſũmatim vł paulati
vYl aparenter vellere. Iñ vellicãs.tj.oĩs.g.

Unñ Amos.yij. Sʒ armẽtariꝰ ego ſũ velli/

cans ſycomoꝛos.⁊ coꝛ.li.Et eſt vᷣbũ appari

tiuum. Et ſoꝛmat᷑ vellico a vellis ſecunda

ꝑſona de vello. lis.is.mutata in i. coꝛ. zad/

Dita co. vt vello vellis vellico.i.appareo. vł

videoꝛ vellere.ſicut albico as.id ẽ.appareo
albere. ſ

Uellito.tas.i.freq̃nt᷑ vellere. Et nota q vel

lito ꝗs.ꝑ t. ſcptũ eſt fre.ſʒ vellico cas.ꝑ c.nõ

pt eſſe fre.qꝛ nullũ freqntatm deſinit in co.
ſz in to.vel in ſo.vel ino.
ello lis.velli vel vulſivulſũ.a.t.i radicare

1
5

Uelo lag.laui.a.p.i.tegere cooꝑire obũbꝛa⸗

re. Iñ H̊ velamẽ.inis. Et h̊ velametum.ti.x·

B velu.li.monachaꝝ.⁊ pð.ve.UVn Ulirgiir⸗
enei.v. Cetera populea velatur fronde iu⸗/
Bentouuuuuaas.e
Uendico.cas.a.p.i.acqͥrere. Vel vedicare ẽ
coꝛã iudice dicere vel intẽdere rem eſſe ſu’ꝗ
vl allegaꝛe. vt qñ qͥs dic ſic Hec res eſt mea
⁊ idẽ eſt qq intentare.ſ.ad h̊ ſolũ intendere.

*

vt res declaretur ſua.⁊ ſibi dominium ap/

edito.tas.i.vẽdere cupio.freqnter vendo
Aendo. dis. didi. ditu. a.t.i. venudare vel rę
P certo pcio dare.vel rẽ ſuã alienã facere.pᷣ
28z a venũ ſupᷣ.⁊ do das. HW
Uenefico.cas.a.p.i.venenũ facere.⁊ ðꝛa ve

cio valoꝛis eſtimati recepto vel recipienndd

nenũ ⁊ facio. Iñ veneficꝰ.ca.cũ.pe.coꝛ.id ẽ
miſcẽs ⁊ faciẽs venenũ.Et h̊ ⁊ venefex.cx

in eodẽ ſeſfſn.
Ueneno.nas.i.toxicare venenum facere.vł
veneno ĩficere. Iñ venenat.ta.tũ.⁊ venena
ri.ria. riũ.qͥ facit venenũ. Clenenatũ ẽin qᷓ
eſt mixtũ venenũ.vt potio. Cenenoſumvᷣo

eſt in q̃ natũ eſt. vt herba ſerpẽs.

Ueneo.nis.niui.vł venij.ꝑ ſyncopã venũ.i.
vendi. Uñ.j.Coꝝ.x.dicit apls.Omneqͥd ĩ
macello venit.i.vẽdit᷑mãducate. Et ẽ bũ
neutrũpaſſiuũ.ſic: vapulo exuloꝛ nubo.qꝛ
hʒz vocẽ neutri.⁊ ſignificatõeʒ paſſiui.vt ve
neo a te.i.vendoꝛ.Et ↄpõit᷑ ex venũ ⁊ eo.et
ꝓducit pmã ſic venũ. Sʒ venio.is.coꝛ.ve.
in pñti. Uñ qͥdã. Letꝰ ſcurra venit ſua can
tio eſt bñ venit. Idem. Cur miſer iſte venit
niſi numis femina venit. Et vt dicit Pꝛiſti
anus in. x. li. Ueneo ſ̃ᷣm analogiam venitũ
deberet facere ſupᷣ.pꝛo quo venum magis ĩ

vſu eit.

vl honoꝛari.decoꝛare ł decoꝛari cũ venera

tione.qꝛ ꝓpt pulcritudinẽ fit ſepe veneratio

coꝛo.quẽ pulcꝝ reddo decoꝛsꝛo.

218ꝛz a venꝰ. ? coꝛ.pe. Uñ.Quẽ veneroꝛ de/

VPVeéE

Uenio.nis.ni.tuin.n.q.i.vᷣſus nos ire. Ded
vagderea nob.ire qͥ libet.⁊ coꝛ ve.in pñti.ſed

pſonale. ? reqᷣrit gtm.⁊ ꝑtinet ad recoꝛdati
onem nõ ſimplicit᷑ ſʒ ex adiũcto.vt mihi ve
nit in mentẽ lectõis quã dixit mgr.i.recoꝛ⸗

doꝛ. Simpl? tñ non bñ ðꝛ Platonis venit

i.recoꝛdoꝛ platonis.

Uenoꝛ.aris.d.p.q̃d ſepe inuenit᷑p illicereł

deciꝑe.qꝛ in venãdo fere ſepe decipiunt᷑.et
pð.ve.Uñ Oꝛati in epi.Hõ ego vẽtoſe ple
bis ſuffragia venoꝛ.

Uentilo.las.laui.a.p.i.ad ventũ diſpergere
⁊pijcere exqͥrere excutere ĩueſtigare.⁊ coꝛ.ti

Vñ Juuenal in.j.li. Uentilet eſtiuũoigit
ſudentibauu.
Uenũdo das.venũdedi.venũdare.i.vẽdere
⁊78 a venũ ⁊ do.⁊ coꝛ.pe.venũdedi venũ/
dare vel venũdatũ. In venũdat.ta.tũ.
Uenuſto.ſtas.i.decoꝛare decuſare.Etↄpo/

nit᷑ Cõuenuſto.ſtas.deuenuſto ſtas.id eſt.

valde venuſtare.vł venuſtatẽ auferre.
Uerbero.ras.raui.ratũ.a.p.i.ꝑcutere flagel

lare. coꝛ.be.

Uerboſoꝛ. aris.d.p.i vᷣboſe ⁊ multũ loä.

Uerecũdoꝛ aris.atſum.d.p.i.erubeſcere.
Uereoꝛ.rerꝭ.verit ſum.d.s.i.verecũdari łti
mere.⁊ ꝓpꝛie cum exhibitõe reuerẽtie.quia
veroꝝ eſt vereri. Uereoꝛ cõponit᷑ Reuere/
oꝛ.ris.rit ſum. Inde reuerendus.da.duʒ.
⁊ coꝛ.ve.Uñ qͥdam Cum dicit deſe non ſe
m eſſe veret.

Uergito.tas.id eſt. frequenter vergere. Et

CcO; lll.
Uergo gi.vᷣſi vᷣſũ.i.declĩarevel infunderevł
vᷣſare. In vᷣgito.tas.⁊ vᷣſo.ſas.fre. Iteʒ ver

go ↄpõit᷑ Cõuergo g. ↄuerſi ↄuerſũ.i.infũ

dere. Uergo ⁊ eiꝰ ↄpoſita ſũt actiua.lʒ ſepe
inueniant᷑ in abſoluta ⁊ paſſiua ſigtione.vt
vergit.i. inclinat᷑.
Uermiculo.las.a.p.i
vermiũ effluere.
VUerno.nas.naui.n.p.i.clarere.ſplẽdere.vel
delectari floꝛere.ſiẽ i vere.⁊ ðꝛ a vernus In
vernãs. c.o.ge. ⁊ vernãter aduer. Et h ver
nantia. tie. .E
TIerrito.tas.i.freqnt᷑ verrere.⁊ coꝛ.ri.

ſcaturire ad modum

ro.rꝭ.verri.vᷣſũ.a.t.i.verrẽ trahere.łter/

gere purgare radere ſcoprre.
Uerſificoꝛ arꝭ.at ſũ.d.p.i.vᷣſus facere.⁊ ðꝛa
vᷣſus ⁊ facio. Iñ h̊ vᷣſificatoꝛ toꝛis.⁊ verſifi/

catorius.ria.riũ.Et h ⁊ h vᷣſificabił.⁊ h̊ le.

in pᷣterito eã pðᷣ.CIñ Jam venit hoꝛa veni
mea tu venias ego veni. Uenit aliqñ eſt im

Et verſific.ca.cũ.⁊ coꝛ.pe.

Uerſito tas.i.freq̃nter verſare.
VUerſo ſas.i.freq̃nt᷑ vᷣtere.vł freq̃nt᷑ vergere.
vel freqnt verrere Nã eſt freqntatm̃ pᷣdicto
rũ triüvboꝝ q̃ faciũt ſupinũ invᷣſũ.ſ.vergo

gis. vᷣſi vᷣſũ.vᷣto tis.verti.vᷣſũ.verrorꝭ.verri
verſuʒ. Vñ. Verto facit verſum.verro ver
go z verſum.
Uerto tis.ti.ſum.a.t.i.ꝑmutare trãſmutare
voluere.

Ueſcoꝛ.cerꝭ.veſci.d.t.i.comedere vłvti cibo

⁊ ↄponit᷑ Cõueſcoꝛ ſcerꝭ.eueſcoꝛ.ſcerꝭ.⁊ ca
ret ſupino.⁊ etiã ſuppletõe pᷣteriti.deberʒ tñ
facere veſcitũ.pe.co.
Ueſpero.ras.i.veſpeꝝ facere.vᷣbum excepte
actõis ſoli deo ↄuenies.⁊ ðꝛ a veſpera.IJñ

veſperaſco.cis.incho.i.veſꝑ incipit.ſero fit.

⁊ ↄponit᷑ Adueſpero.as. In adueſperaſco.
ſcis.incho.Et ſunt oĩa iſta vᷣba excepteacti
onis ſoli deo ↄueniẽtia. Põt etiã dici.dies
adueſperat vel adueſperaſcit.i.tendit vł in
cipit tendere ad veſperazʒ. Et adueſperaſcit

imꝑſonaliter.id eſt.veſpera appꝛopinquare

Ueſtigio.as.a.p.i.veſtigijs inquirere.⁊ per
ſyncopaʒ veſtigo.as.id eſt.inquirere.explo
rare.⁊ ð veſtigare q̃i veſtẽ agere.Et cõpo/

nit᷑ Inueſtigo gas.i.inqͥrere.⁊ pð.ſti. Unð

Theodołꝰ. Gꝛecoꝝ pᷣmꝰ veſtigat grãmata
Cadmus.

eſtio.ſtis.ſtini.ſtitũ.a.q.i.induere. Inde

HB veſtitꝰ.tus.tui Et intelligit᷑ latꝰ cultꝰ qᷓ
veſtitꝰ Item habitꝰ ad naturam ꝑtinet.cul

tus ad hoĩes. Item veſtio componit᷑ Con

ueſtio.ſtis.deueſtio ſtis.i.veſtes auferre.⁊ ẽ

ↄtrariuz ad inueſtire. Inueſtio.ſtis. Reue

ſtio. ſtis. ⸗
Uetero.ras.aui.n.p.i.antiqnare.ſenere.Et
eſt abſolutũ.licet inueniat᷑ tranſitiue poſitũ
vt Tleterani capam meam. ⁊ dicitur a vetꝰ

ℳD

Iñ veteraſco.ſcis.incho. Iteʒ vetero ↄpo

nit᷑ Conuetero.as.inuetero.as.Unde pᷣs.

Inueteraui inter omẽs inimicos meos.⁊
coꝛ. te. Itez a vetero ðꝛ veterat.a.um.id ẽ.
antiquus.

Ueto.as.vetui.vetitũ.a.p.i phibere.Aquo
ↄponit᷑ Eueto tas.deueto tas.⁊ coꝛ.ve.vñ
Duidbde reme. Quin etiã accẽdas vitia ir
ritaſq; vetando. Inuenit᷑ etiã vetat.ta.tuzʒ.

Vlñ Act᷑.xvl. Uetati ſunta ſpũſancto loqᷣ
bũ dei in Aſig.
co as auia i poꝛtare moleſtare tutbe
re. 2 ðàa vebo⸗his

0

Ubrod
valere
lin utſo

Albit.

Vano nus.

pinateel

opinſefhe

ſmn baneſi
nencni

Uino.ne
Udonol

cgei nciqr
Pttifte
D dapdi
Dideodes
alpicin
inyßti
Holtivi⸗
Ucodis
Lato. Hia
dineo, n.

deſinitinep

Dulo.dis,
ucg ulc
initeois Et
u Hiſnn

Murauiai.
Entnpoſe nins

GeEtnidekdes

lenilisctas

—

entog Et
ſticieſivima⸗

uanerfch.
ſeleenran⸗

(iyiglio a⸗
NIacdH
Naſncho.
Lip ſoit

lneni

duo.

licncg n

ſdehoneng

Huſcofit
nchernſco.

acegteni.

nädicidiss
ütndikn
duelperci
gropingun

mme,eN
Gumerh
S
tön. Dnd
Ergimis

r. Iile
bcult
hbiner
onit A
Saufenee
1o Kis. Rane

e.ſcnere
mürinepoſch
1diciur:
ſqzwd/
lun,
inichsne7

bihgt Naln
sſ.No/N
täddsniunl

ſpüſnnh

nolanmm

.*.
4
.

—-⸗ — —

Uibꝛo. bꝛas.bꝛaui.bꝛatii.n.p.i.reſplendere

6

vel criſpare.ↄcutere ad iaculandũ.vł iacu

lari.ſicut ſolemꝰ facere ð minuta vᷣga.⁊ ðꝛ

a vibix.

Uicino.nas.n.p.i.moꝛe viciniſe gerere. vel

pinqjre vel iũgere. Et cõponit᷑ auicino. as
.i.diſiũgere.aduicino.nas.i.adiũgere ł ap

4
4

pꝛopinqre. Uicino/p iũgere ⁊ ei cõpoſita
ſᷣm hanc ſignificationẽ actiua ſunt.Aliter
neutra

Uictimo. mas.n.p.i.ſacrificare.ĩmolare
Uicto.tas.i.victũ q̃rere. Iñ victãs.antꝭ.o.

ge.i. victũ q̃res. ⁊ victito.tas.fre.penł.coꝛ.
Pñt tñ iſta eſſe frequẽtatiua de viuo viuiſ

Uñ Pap̃.dic. Uictãtes viuẽtes
Uideo.des.vidi viſũ.a.s. Uidemꝰ natura.

7

aſpicimꝰ volũtate.ĩtuemur cura.Et coꝛt̃.

vi in pñti.ſʒ ĩ pᷣterito ⁊ ſupino eã pdu. Uñ
Multi videre q̃ nõ licuere videre.
Uido dis.a.t.i.videre.⁊ ðꝛ a video deſ. Vñ

Cato. Hic vide ne rurſus leuitatꝭ crimiĩe
dãnes. In h vᷣſu nõ pᷣt eſſe vide impatiuus
ſcdᷣe ↄiugatõis.qꝛ imꝑatiuꝰ ſcdᷣe ↄiugatõiſ

deſinit in e ꝓdu.ſʒ hic de coꝛt.Et cõponit
Diuido.dis.

Uieo.es.eui.etũ.n.s.i.vincire.largire.⁊ ðꝛ
a vi.⁊ eo is.Et cõponit᷑ Auieo es.i.alliga/
re. valde ligare.Et ẽ neutꝝ vieo ſolo defe/
ctu. Nã ſᷣm vſum nõ hʒ pᷣteritũ nec ſupinũ
vñ eſt defectiuũ vbu licet m artem exigat

ratio vieui.etũ.

Uigeo.ges.vigui.i.eſſe in vigoꝛe.vł hr̃e vi/

goꝛem.poſſe viuere.valere.roboꝛare.foꝛtẽ

eſie. Et videt᷑ deſcẽdere a vireo.qꝛ viridis
⁊ iuuenilis etas ſolet vigoꝛẽ ↄferre. Iñ vi/
gens. c. o. g. Et dicũt᷑ vigẽtes vᷣtute pleni.
oꝛidi.qᷓſi vim agẽtes.⁊ coꝛ.vi. Uñ qͥdam.

Doctrine pr̃ eſt vſus doctrina ſcolarꝭ.In

terciſa perit.ↄtinuata viget

2

Uigilo.las.lare.n.p.i.a ſomno abſtinere va

care ſtudere.cuſtodiã adhibere.circũſpice

2 r 2

re. Iñ vigilãs.ant.o.g. Iñ hᷣ vigilãtia. cie

Uileo.les.lui.n.s.i.eſſe vł fieri vilẽ. Iñ vi/

– 7

leſco. oig incho. ꝛ caret ſupio. po. vi. Clñ

Eſopꝰ. Nobilitat viles frons generoſa da
pes. Itẽ Auianꝰ. Scire ſuuʒ vilet qͥ ſapit
atq; ilet. Et ſcribit᷑ ꝑ vnũ l.Sʒ villa le. p

Uillico.cas.cani.n.p.vł ſᷣm modernos po

».

tius ĩ deponẽti genere villicoꝛ.carꝭ.i.ville

—— — 2
— S

curã gerere.⁊ generalit᷑ oĩm poſſeſſionũ et
familiarium reꝝ. Et villicare ſeu villicari
officiu vil lici exercere Cn Au. xvj. Ja em̃
nõ poter villicare.? coꝛ. li. km Hug. Pꝛiſ.

vo dicit. A villic' etiã villico vł villicoꝛ di

cebãt antiqui.

„ „

Uincio.cis. vinti.ctũ a.q. iligare. Ap an/
tiqs tñ inuenit᷑ vinciui ciiu.

nco. ci ctũ a.t.·i. ſupare. victoꝛiam hre

Naut d: vincere quaſi vi caꝑe. etymolo/

Sida eett.
Tinculoꝛ.arꝭ.i.ligare.⁊ ðꝛ a vinculũu

Uindemio as.a.p.i.vites putare.vł potius

„

„

vuas a vinea auferre

. . 38

Uindico.as.aui.a.p.i.vlciſci. Sʒ differũt.

ꝛ yimdicat alis cũ a piculo liberat. Cllci

ſcit᷑ cũ ille mala paſſus ẽ. Uł vlciſcoꝛ iniu/

riam factã. Uindico ne fiat Itẽ vindico il

Ulio.as.aui.i.iter facere.ĩ

lum qͥ iniuriã ſuſtinuit.Ulciſcoꝛ illũ qͥ in/
acere.ĩ via ire. ⁊ ðꝛ a via.
Et cõponit᷑ Cõuio.as.i.ſił viare.vł ꝑ viã
aliquẽ ↄducere.Deuio.as.i.errare.obuio.
as. Vlio ⁊ e cõpoſita neutra ſunt.pᷣter cõ/
nlo qd eſt actiuũ 2ducere

210 . „ . 2 4*

iolo.as.aui.a.p.i.vim inferre. coꝛrũpe. cõ

taminare. polluere.pcutere.⁊ ðꝛ a vis.

Uireo.res.rui.n.S.i.eſſe vlł fieri virideʒ.hre

„

8

viriditatẽ. Iñ vireſco ſcis.ĩcho.⁊ carʒ ſupᷣ.
⁊ coꝛ.vi.ſʒ he vires pð.vi. U Nõ ꝓbitate

*

vires niſi ſint animi tibi vires

Uirgino.nas.a.p.i.caſte viuere. ĩ vᷣginitate

degere. moꝛe vᷣginis ſe hr̃e. Itẽ virginare
eſt fricare.⁊ facere hmõi que poſſunt fieri
Deuirgino.nas.i.virginitatem auferre.et

corr. gi.

Uiriſſo.ſas.i.virilit᷑ agere.vel viriliter ſupe

.

Uiſcero.as.in ſimplici nõ eſt ĩ vſu. Aq̃ cõ/⸗

ponit᷑ Coõliiſcero as.iſil in viſcere aliquid
ponere. Deuiſcero.as. E uiſcero. as.in eo/

dem ſenſu.i.aliqͥd extra viſcera ponere In

*

uiiſcero. as.i.ĩ viſcere ponere. Et fut actiuid

Uiſco.as.a.p.i.viſco implicare.viſco aliqͥd
cape. 2 8 a viſc.cic.
Uiſo.ſas.i.freãnt᷑ videre.Aq̃ viſito.as.ali/
Uiſo.is.ſi.vᷣbũ deſideratiuũ.i.cũ deſiderio

videre Et deberet facere ſupinũ ĩ ſitũ. pð.

ſic faceſſo. ſis. faceſſi. ſitũ. ſz no eſt ĩ vn. Et

foꝛmat᷑ viſo.a viſu ſupᷣ.de video D

—

–

25.

Uitio.as.aui.a.p.i coꝛrũꝑe.qꝛ vicia coꝛꝛũ/
pũt.⁊ ðᷣꝛ a vitiũ.Et cõponit᷑ Cõuitioꝛ.arꝭ

Itẽ deuitio.as.i.valde vitiare.vlł vitia vel
moꝛes malos auferre. Itẽ inuitio.as.i.val

de vitiare. Reuitio.as.i.iteꝝ vitiare.vł vi/

tia auferre

*

tabil.⁊ Bᷓ le.⁊ vitabũdꝰ.a.ũ.Et cõponit᷑.de
uito.tas.euito.tas.i.valde vitare.ĩuito.as

q̃ſi nõ vitare.i.ad ſe trahere ⁊ allicere.⁊ ꝓ.

vi. Uñ Ouid.de.reme.Que nimiſ apparẽt
retia vitat auis. Itẽ. Ut tibi ſit vita ꝓ poſ/
ſe ꝑicula vita. Itẽ vitto.tas.i.vitta oꝛnare
2 tũc ðꝛ a vitta te. p infula

ea.ſ.leticie vł victoꝛie. Itẽ vitulòꝛ.larꝭ.i.
cũ vitula cãtare.⁊ tũc ðꝛ a vitula quodam
inſtro muſiitto“
Uitupero.as.i.ĩ vitã alicuiꝰaliqͥd turpe pa
rare.ↄtumelijs afficere.aliqͥd turpe obijce
re.⁊ a vita ⁊ paro.as. Iñ h ⁊ vituꝑabi

lis. 2 h le. ⁊ vituꝑabilit᷑ aduer.⁊ B vituperi

um. ⁊ vituperoſus.ſa.ſum.

„ .

Uiuo.uis.xi.ctũ.n.t.ðꝛ a vireo

nco. vincio vinxi.

Ulcero. ras. raui.a. .i. vulnerare.

vlc face

re. vlceribo ĩplere. ⁊ ðꝛ ab vlc. Et cõponit᷑.

Deulcero.ras.i.valde vł deoꝛſũ vlcerare.
vel vlcera auferre.Exulcero.as.in eodem

ſenſu. ⁊ coꝛ. co.

Ulciſcoꝛ. ſcerꝭ.vltꝰ ſi.d.t.i.punire vł vindi *
pꝓ loqui. Inde vociferans.tis.oĩis generis

care. Iñ h̊ vltoꝛ.oʒ.⁊ vltrix. c.
Ulno. nas.a.p.i.vlna mẽſurarae.
Ululo.las.laui.n.p.i.flere.ł foꝛtit᷑ clamare.

vlulatũ facere.⁊ ẽ lupoꝝ ⁊ feminarũ. In h

vlulatꝰ.i.lamẽtũ.meroꝛ.flet.⁊ vlula.le.q̃/

dꝗ auis q̃ flere videt᷑. Ululo ſcribit᷑ ꝑ vnũ

l.? coꝛ. pmã ⁊ penł. UñOuið.epi.Pꝛonu

ba cteſiphone thalamis vlulauit ĩ ilis.
Umbꝛo.as.aui.a.p.i.obſcurare.coopire.et
cõponit᷑. Adumbꝛo.as.i.valde vmbꝛare.

Inumbꝛo. as.i. vel valde vmbꝛare.Ob/
p̃ſtiturꝰ obſequiũ. Pꝛouoco cas.i.irritare
poꝛo vocare Reuoco.cas. Seuoco. cal.i.

umbꝛo. as.i.vndiq; vmbꝛare

(B ante ſD

VUncio.as.a.p.i.vncia vel vncijs mẽſurare.

ðꝛ ab vnaaags
Uncio.cis.cire.a.q.i.alligare.vnco caꝑe.et
32 ab vncns. —=

to. tas. taui. a. p. i. ca uere. effugere. qᷣdq; d
3 vitã eſt declinare.⁊ ðꝛ a vita. Jñ h ⁊ H vi

1uo. uis ri cti n. t. ꝛ a vireo. res. Iñ vi⸗/
uus.ua.uũ.⁊? ꝓdu.vi.lũ. Uiuo facit vixi

Uo vis.vi. vere.i.humere.vł potꝰ madefa/
cere.⁊ ðꝛ ab vua.⁊ eſt u.vocalis ĩ vo.vis.et
nõ eſt i vſu. Et inde fm quoſdã interpoſi/
ta b. cõponit᷑ cũ in.⁊ ðꝛ imbuo.buis.Et cũ
cõ.vt combuo. buus.
Uociferoꝛ.arꝭ at ſũ.d.p.i.clamare.vocem

Unco.cas.caui.a.p.i.curuare.Et cõponit᷑

Abunco.as.adunco.cas.redunco.as.ſub

unco.cas.i.poſt vel paꝝ vncare

cto.tas.fre

— *„ —

qᷓntatiuũ ab vnguo. Aqᷓ vn/

Cctito.tas.aliud frequẽtatiui·
Undo.das.daui.n.p.nõ eſtĩ vſu.ſʒ ab eo cõ
ponit᷑ abũdo. as.exundo.as.inundo.as.re

dare.⁊ cõſimilia. Uel ᷣm quoſdam pᷣdicta
vᷣba componũtur ab vnda.⁊ pᷣpoſitiõibns
Et eſt vndare.abũdare.bullire.ĩ cumuloſ
ſurgre/e?
Unguo.gia.xi.ctũ.a.t. Jñ vnct.cta.ctum.

Et ↄponit᷑ Adungo.ꝗ;.inungo.g.ꝑungo

in alis nuöo

giies. Et vnguo in pma ꝑſona bʒ u. poſtg.
Uituloꝛ.arꝭ.i.letari voce.⁊ ðꝛ a vitula qᷓdaz . “ nhn 1 n⸗ 31 gh
Unitfico.cas.caui.i.vnũ facere.vnire
Unio nis.niui.⁊ vno.as.aui.i.ꝰgregare.cõ
iugere. Sʒ vnare.i. ↄgregare. ita vt ex con
gregatis nõ efficiat᷑ñ vnũ. Dʒ vnire eſt ita

diũgere vł cõgregare ꝙ ex ↄiũctis efficiat᷑
vnũ.q̃ſi vnũ ex duob vlł pluribo facere Et

cõponit᷑ Adunio.nis.counio.nis.Et ſimi
liter cõponit᷑ Aduno.as.couno.as. Unio
⁊ vno actiua ſunt cum ſuis compoſitis.et

feram emittere. Et ponit᷑ qq; ſimpliciter

7 Coꝛ. fe.

Uocito.tas.i.frequẽter vocare.⁊ ðꝛ a voco
Vlnde. Plena dolis multis vocitatur ſub
dola vnige.
Uoco.cas.caui.a.p.i.appellare.noĩare.cla/

mare. Et cõponit᷑ Aduoco.cas.i.ad ſe vo/

care.Cõuoco.cas.i.ſimul cũ alio vocare.
Euoco.cas.i.extra vocare. Inuoco.cas.i.

in anxiliũ vocare. Aduocat᷑ patrociniũ da
turus. Inuocat᷑ pᷣſtiturꝰ auxiliũ. Enocat

ſecoꝛſum vocare.⁊ coꝛ.vo.
Uolito.tas.i.frequẽter volarr
Uolo.las.n.p.eſt q̃ſi volas mouere. et ðꝛ a

vola.qð eſt media ꝑs alarũ in auibus. Et

coꝛ. vo. Ulnde Facetus. Hã cito ſepe ruit

—

apiſnut

Doloney
vomißg
mnli,
polti ſie
ſupis, ſac
inis bter
pmvolo
obteui⸗
lo ſiciuben
Dolvous.
Dolutotas,
Cono inis⸗
cprtu del
Vorotust
deco vab
re. Jü
tns golo
voranit⸗
Ooospy
Doſos:
Dnüvo
CUoto o.
lud fo
Coucocs.
deſtinare
Honoo. ue.
latcere cteaa
retcor. w.
ſcomedoom

Ugoanar
greſünu.
Nonalp
Nctnn
Doriefirt
eru ⸗
Ueſglimie
onmoaio
igiganiat
ecöpoſiti
hogo. ic
otnd),
mrcoꝛſtu.
Upanis

niie

ſu
kn cgto
gtalid
npoſti
ſin hoe
Unnan

Stccn
uncoagi
gre

ua

ſißzebeva
mnndogan
rmdadi
loſcanßian

öpoſnöe

irri amnis

crchan
gog./ oonge
hzupoſtgg

wire
ere
cinncN
Wire ckin
üctseffeuk
lanſtcen
nio nis Ctini
ouno o
Mrpis4

.

por'nudeh⸗
iwNs
iinmpoſv

mare.vocen

cömhiche

18,01s genens

are1 N Nhn
iswettinid

Arenine th
N106α
Nado want.
e mmch⸗
Cthmeinude
ciitin

Senbenl

re
ficnen

gnont 11 14qp

X

qui ſup:a aſtra volat
Dolo vis vult. Et ẽ volo minꝰq; opto.⁊ op

to min? q; cupio.Et cõpõit᷑ Malo mauis

mauult. Nolo nõuis nõuult. Uolo ⁊ eius

cõpoſita neutra ſunt ⁊ irregularia.⁊ carẽt

ſupis. ⁊ faciũt pᷣteritũ in lui.⁊ carẽt imꝑa/

tiuis. pter nolo qð bʒ noli? nolite.Et coꝛ.
Pn volo.ſʒ pð.eã nolo.Uñ.Longet᷑ no/
lo.ſʒ bꝛeuiat᷑ o volo.Et Juuenalł.Sic vo

lo.ſic iubeo ſit ꝓ rõe volũtas

„ 2 „ R

Uoluo.uis.lui.a.t.i.girare vł circũdare.

Uoluto.tas.i.frequẽter voluere.⁊ ꝓdu.lu.

Uomo. mis. mui.mitũ.n.t.i.emittere cibuʒ

gꝗcceptũ.vel aliud ꝑ oos.
oꝛo0. ras.raui.a.p.i.deſtruere vł ↄſumere
edẽdo vel bibẽdo.ſuꝑflue bona ſua diſſipa

re. JIñ voꝛax.ac..o.g. ⁊ H̊ voꝛago.inis.i.eda

citas. guloſitas. Itẽa voꝛo ð h voꝛatoꝛ.
voꝛatrix.⁊ coꝛ.pmã voꝛo. Vñ in Auroꝛa.
Quos ꝓpe foꝛnacẽ ſentit adeſſe voꝛat

Uoſo.as.ðꝛa vos.ſic tuo.tuas.a tu. Unde.

Unũ voſam falſo vereq; tuamꝰ
Ooto.tas.i.freq̃nt᷑ vouere.A q̃ votito.tas.
aliud frequẽtatuuuuiuiuu
Uoueo.es.voni votũ.q.s.i.ſpõte ꝓmittere.
deſtinare. Et cõponit᷑. Cõuoueo.ues.De/
noueo. ues.i.valde vł deoꝛſũ vouere.łl ma
ledicere.execrari. Reuoueo.es.i.iteꝝ voue
re.⁊ coꝛ.vo. Uñ Juuenalł in.iiij. Alter vᷣo
ſi comedas mactare vouebat

ante uel £

Urgeo. es.vꝛſi vꝛſum.a.s.i.ſtringere.coer/

cere.ſtimulare. Iñ vꝛgeſco. ſcis.incho.

Uino.nas.i.vꝛinam facere.mingere.⁊ pꝛo

ducit ri.

Iro vꝛis vſſi vſtũ.a.t. incẽdere.cõburere.

pVqdu.u. Uñ Oꝛatiꝰ in eplła. Nec furtũ feci
nec fugi ſi mihi dicat. Seruꝰ hʒ pᷣciũ loꝛis
nõ vꝛeris aio ðð
Iſito.as.aui.atũ.i.ĩ vſn hr̃e. Iñ vſitatꝰ.ta.
tũ.⁊ ꝑ cõpoſitionẽ inuſitat᷑.ta.tũ.
Uſtrino.as.i.cõburere.⁊ ðꝛ ab vſtrina
Iſtulo.as.a.p.i.vꝛere.incẽdere.⁊ ðꝛ ab vꝛo
Yꝛis.⁊ coꝛ.ſtu. ”s
Uſucapio.pis.i.vſu vł ↄſuetudine rei dñi/

7,

um acqͥrere. Et cõponit᷑ ab vſus ⁊ capio.⁊

acuit᷑ ca. licet ſit bꝛeuis. Et vſucapio aliud

eſt ꝑ cõpoſitionẽ. ⁊ aliud ſine cõpoſitõe.qa

P cõpoſitionẽ ꝑtinet ad ddã ius. Sʒ ſine

compoſitione ꝑtinet ad quẽcũq; capiendi

Uluro.ras.n.p.i.vſurã facere.vlł ad vſurazʒ

dare m PHug.
Uſurpo.as.a.p.i. vſum raꝑe.ſiue vſu hdq
bere. vl illicite vti. Et ðꝛ ab vtoꝛ vł vſus ⁊
rapio. Clel vſurpare eſt õ rõem ius.vſum.
vel ↄſuetudinẽ cape iuadere vel pᷣſumere
Utoꝛ.teri.vſus ſum.d.t.i.vſum alicuius rei
Pfe. potiri. Iñ h̊ ⁊ ?H vſualis ⁊ B le.? vſuali
ter aduer. ⁊ H vſualitas.tatꝭ. Itẽ vtoꝛ com
ponit᷑ Abutoꝛ.terꝭ.i. valde vł rõnem vti
Coutoꝛ terꝭ.i.ſimul vti.⁊ ꝓducit u. Unde
Pꝛati in epi.Quo mihi foꝛtuna eſt ſi non
conceditur vòiiiiͤ —
Iueo.es.vui.id eſt.humere vel pingueſce/⸗
re.⁊ dicitur ab vua. Inde vueſco.ſcis.in⸗
Iuid das.id eſt. vuidum vel bumidũ fa/
cer.
Iulgo gas.a.p.i.vulgo publicare. dicit a
vulgus.Et cõponit᷑ Diuulgo.gas.i.diuer
ſis modis vulgare. Peruulgo.as.i.ꝑfecte
vulger.
Uulnero.ras.a.p.·i.ſauciare vulnꝰ facere.
Et cõponit᷑ Cõuulnero. as. ⁊ coꝛr̃.pe. Uñ
Pamphilus. Uulneroꝛ ⁊ clauſum poꝛto
ſub pectoꝛe telum “””

Uroꝛo.ras.i.vxoꝛi ↄpiungere.

.
8

lotypo.pas.n.p.i.inuidere vl ſu
ſpitionẽ hre.⁊ ðꝛ a zelotypꝰ.Et po
teſt poni tranſitiue.vt Iſte ʒeloty/
patxdz& ſuã.i.hʒ ſuſpitionẽ deaea
Zelo. las.laui.a.p.i· amare. vel inuidere. vł
emulari.ſiue ſequi ꝑ inuidiã.ſiue ꝑ amoꝛẽ
UVñ Pſalmiſta.Zelaui ſuꝑ iniquos paceʒ
peccatoꝛũ videns. Et ʒeloꝛ. ʒelaris..p.in
eodem ſenſu.ſ. amare vel inuidere vł emu
lari.ſiue ſequi ꝑ inuidiam.ſiue ꝑ amoꝛem.
Vnde.iij. Reguũxix.dixit Helias.Zelo ʒe
latus ſum. DM

Finit ſecunda pars huius voca/
bularij. videlicet de verbis X2

5 5 9

NAWBm de nomi⸗/
nibaac verbis ceteriſq; decli/
nabilib ptibꝰ duplici alpha/
beto ſatis cõmode tractaueri

iꝑtes q̃ʒ indeclinabiles non

minoꝛi cura
quas quidẽ ꝑtes ita vt ſupꝛa fecimꝰ itideʒ
in oꝛdinẽ alphabeti redigimꝰ.vt eaꝝ facili
oꝛ fiat De⸗

De —

Pꝛepoſitio eſt ⁊ ĩteriectio ⁊ nomẽ.
Pꝛepoſitio.vt a ſummo ac imum.
Interiectio Uñ Uirgiliꝰ ĩ bucol.

A tibi ne teneras.glacies ſeceta VD pla/
tas Et nos poſſumꝰ addere illð Hieremie
vbi A eſt interiectio dolẽtis.videlicet Aa

a. dñe deus. ecce neſcio loqͥ. Itẽ nomen eſt
ipſius lfſe. ”́ͦͦZÿM
A. ab. abs.e. ex. eandem fere ſignificatiõeʒ

ha bẽt.nã diſpoſitões locales.temꝑales.et
oꝛdinales ſignãt. Sʒ in hoc differũt.qͥa a.
e.cõſonante ſequete.plerunq; pᷣponuntur.
b vero et er. vocali.⁊ alijs nõ aſperis cõ
ſonantibo. Abs qutem.c.q.t.ſequentibus.

pꝛeponitur tam in appoſitõe qᷓ; in compoſi

b pᷣpoſitio.omnib in compoſitione pᷣpo/
nitur litteris abſq; c.vel q.vel t. UL.Ab ſi

componis elemẽta queq; ſequunt.c.q.t.tã
tum ſimul he tres excipiun
Abgregatim.i.diſperſim

„

Abiecte.aduerbium.id eſt. viliter. ↄtempti

biliter

Ainteſtato. aduerbiũ.i.ſine teſtameto.vt

Iſte moꝛtuus eſt ab inteſtato.id eſt.ſine te
ſtamento

Abuſiue aduerbiũ qualitatis.i.impꝛopꝛie.

—

Aab vſu recedit fm Pap̃ᷣ.
centuatim. aduer.i.ꝑ accẽtus
Accelerãter.i.feſtinãter.velociter.cito
Accurate.aduerbiũ.id eſt.diligent᷑.ſtudio/
ſe. curialiter
NAcriter.aduer.i.foꝛtiter. crudeliter
Acidioſe.i.tedioſe.moleſte.triſte
Hc. atq;.⁊ etq;.idem ſurnt
Ficſi.i.tanq;. vt Ille eſt diſpoſit acſi vellet
moꝛi
Hctenus.aduerbiũ.id eſt. hucuſq;.vſq;nũc
Et cõponit᷑ ex ac aduerbio.⁊ tenꝰ.⁊ caret

„

mus. viſum eſt ꝑ q;utile fore

i cura expediremꝰ. Aduerbia videli
cet pᷣpoſitiões.ↄiunctiões.⁊ interiectiões.

Aduſq;.tribo modis exponi

aſpiratiõe.⁊ coꝛ.pe.Qñ aũt ſunt due ꝑtes
aſpirat᷑.⁊ acuirte. =
Acutim. aduerbiũ.i.acute
Hd. eſt pᷣpoſitio.⁊ ſignificat diuerſas circũ

ſtãtias. Quãdoq; notat circũſtantiã loca..

lem. vt Tlado ad ecclłiam. QOñq; temꝑalẽ.
vyt ad paſca.Qñq; ꝑſonalẽ.vt Venio ad te
Qñq; numeralẽ. vt Ille expẽdit denarios

vſq; ad vnũ.Oñq; ꝓximitatẽ.⁊ tunc ponit

pꝛo iuxta.Qñq; cauſalẽ.vt cũ ðꝛ. Ad quid
veniſti. Item notat ſimilitudinis circum/
ſtantiãa. vt Nos habet ad poꝛcos.i.ad ſimi

litudinẽ poꝛcoꝝ. Item ſignat circũſtantiã

cauſe finalis.⁊ tunc eſt idẽ qð ꝓpter.vt Ille
pugnat ad palma.id eſt ꝓpter palmã.id eſt
ꝓpter victoꝛiã. Item poni p contra. vt ibi
Ferit ad petrã coquus ollam.i.ↄtra petrã
Item ponitur ꝓ ſuꝑ.vt ad ripam ioꝛdaniſ
Item ponitur ꝓ ꝓe.vt Hic iacet ad poꝛ/
tam.i.pꝛope Et nota ꝙ ad pꝛepoſitio ſeq̃n
tibus his nouẽ litteris in compoſitiõe mu
tat d. in illas.ſcilicet.c.f.g.l.n.p.r.s.t. Vn/
de Coꝛ. fla. grans.le.nis.pir.ra.ſal.ta.ad ſi
bi neureat⸗Tollif indetamè ſi ſequit᷑ oſona
oſts.

deo. aduer. pe. coꝛ. VUnde Greciſmꝰ. Dic

adeo tm̃.dicas adeo quoq; certe. Affirma
tiuc quoq; dicas ⁊ quantitatiue. Papias
vero dicit. Adeo.i.valde.intantuʒ.pᷣterea.
certe M
Hdbuc.aduerbiuʒ.in locutiõe affirmatiua
notat cõtinuationẽ pꝛeteriti ſtatus.et pꝛi/
uat durationẽc.vt Petrus eſt alba adhuc.i.

ante hoc tempus fuit albus.⁊ nõ eſt in ai/

bedine duratiuꝰ Quãdoq; vero ponitur ĩ

locutione negatiua ⁊ notat remotionẽ pñ/

tis ſtatꝰ.⁊ ponit futuꝝ eſſe.vt Antichꝛiſtuſ
nõ eſt adhuc.ſʒ erit ĩ futuro.⁊ ſic ponit᷑ ex/
pectatiue
Hdmodũ.aduer.pe.coꝛ.i.valde.Et nota q;
pᷣpoſitio cũ caſuali loco aduerbij reꝑit᷑.vt
gdmodũ. amoso.
Hduerſus ⁊ aduerſum.ponũt᷑ p aduerbijs
qlitatis vł loci.vt aduerſus vel aduerſum
illũ. Et ponunt᷑ indifferter

2

*

„

feci hoc aduſq;.i.ſepe.ſecũdo eſt determia

tiuum temꝑis.⁊ tunc ideʒ eſt qdð donec.vt
Expectauit aduſqʒ feci.i.donec Tertio de
termiat locũ.vt Uolo currere aduſq;.i.ad

iſtum louum
Affa bꝛe.i.valde caute.ingenioſe

Affatin.i.abunde.largi.aduer. intẽtiuum.

Itani

ſepe. vt D

1cofſi
biten
affim⸗
eMnene
ſcide
nnubiſĩ
deſike
uſccie
fonoe
derantc.

lac
cagic
ſſeibuid

tepod

nerdiaſc
dns
Horraum
ſen
nh
cinenis
lirer.
Muao iin
Uclolius
. Uaali⸗
lnnte.
Albiiinant
Mabiaane

Vllkibals⸗

Naglubt E
ſpäingloole

Maicteadnen

Plialntiä
Nlonialite

N

ſtnits gin
nocdinncti⸗

dict a

moni. Quo

loquin.
rſumah

ſoeliigte,
Arſnne⸗
igin i
uanirdi
lgichet
tnnit
gninſcn
Uurdie Ai

intdee Ne

dnenſgge ciri
Rale
1Deioden
Nltdenni
te Canunchott
üs. 30 guil
cos. uäft
rorifmni
ern Te
Palni d eſ
ntra ibi
lNaperri
Damiorgani
i 6’ dpor,
col irlin

—

woſtinn

htet 4,
R
chuin

r Afima
e Papias
nz Ptere.

firmatina
ns R
in nchi .

ſcoponinri
romotioneſ/
Annchir,
gaſc porit

uekt e
Curtin

4 umis
⸗ Cunlum
nig Mo. ſchey
ock 4 Deternit
eted doneln
ren
eadihl

⁊ coꝛt᷑fa.Et ðꝛ ab afatos ſᷣm Paß¶.⁊ ſ. cri⸗
bit᷑ꝑ n.⁊ vnũ f.⁊ acuit᷑ in fine J nuenit etiã
affatim pe.acuta.⁊ ſcribit᷑ ꝑx m. ⁊ geminũ ff
⁊ nõ acuit᷑ vltima.⁊ ðꝛ ab affat.ta.tũ.licet
regulariꝰ eſſet affatuatim. ⁊ tĩ valet q̃ntũ
facũde. Uñ in greciſmo ðꝛ. Si dicas afa/
tin tibi ſigbit abũde. Dicas affatim facun
de ſignificabit.Eſt afatos pᷣmi caput. affa
tuſq; ſecuũdgi
Hffectuoſe ſius. ſime. aduer i cupide. deſt
deranter.

Affoꝛis adu er loci pe. coꝛ. it de loco ? i in

loco. Et cõponit᷑ ex ad ⁊ foꝛis
Age.aduerbiũ hoꝛtãtis ſᷣm Papᷣ. Uel põt
eſſe vᷣbũ.i.dic.fac. incipe.Et ſcias ꝙ age et
agite nõ diſcernũt numeꝝ quando ſũt ad/

uerbia. ſed indifferẽter ðꝛ agite vni vl plu/

ribus
Ageratim.i. cumulatim. augmẽtatim.
Hggehideri⸗ cumulatim.adunatim.

cinerio
Agiliter.i. velociter. cito. mobiliter.
Hlias.i.in alio tempoꝛe.aduerbiũ temꝑis.
Uel alias.id eſt.in alio loco. aduerbiuʒ lo
ci. Uel alias id eſt. aliter. a duerbium qna
litatis.
Alibi.i.in alio loco.aduer. loci
Alicubi.aduer.locale.⁊ ſiſt in loco. Et cõ/⸗
ponit᷑ ab aliꝰ ⁊ vbi.interpoſita c. deberet eĩ
dici aliubi. Et vt dicit Pap̃. Alicubi ·id eſt
vſpiã in alio loo
Alicũde.aduer.loci.i.de aliqua pte
Alio.aduerbiũ loci.ab aliꝰ.⁊ acuit᷑ in fine.
Alioqͥn.i.aliter.aduer.qualitatiuũ.⁊ ðꝛ ab
ali⁊ qͥn.ᷣm Hug. Pap.dicit Alioquin q;
ſi minꝰ.ꝙ ſi nõ.vel aliter.ſi alio modo fece/

ris cõiunctio rationalis vel collectiua. ita A

dicit Papᷣ.⁊ pdu.pe.UVñ Oꝛatiꝰ in.v. ſer/
monũ. Quod mechus feret aut ſi cariꝰaut
alioquin.

Alioꝛſum.aduerbiũ loci.ſit ad locum . .
ſus aliã ꝑteʒ. ⁊ : ab alio aduerbio. vſus

vel oꝛſum.

Aliquãdiu. i. aliquãtiſper. cõponit ab ali⸗

gquantũ ⁊ diu ᷣm Hug.

Hliqñ.aduer.tpꝑis.i.interdũ.⁊ ðꝛ ab alius?

A⸗ ⁊ acuit li.licet penł.ſit lõga

liquãtiſper.i.aliqntulũ ſm Hug. Papiaſ

aüt diẽ. Aliquãtiſper.ialiq; diu ꝑ aliqntu
lum tꝑis
Aliquo ſ̃m antiquos eſt aduerbium loci.
accentuatur in fine.Uel fᷣm alios iſte abla

AIn. ij MDach xiij. Aggeſtim vndiq; bñs

pud.i.circa.⁊ dʒ ſcribi ꝑd.

tiuns quo ponitur aduerbia liter. 7 2 ſiͤt ad

locum

Nliquotiens.aduerbiũ numeri.i. ſepe

Aliquoꝛſum.i.verſus aliquã etem
Aliunde.i.de alio loco
Hienet alternatimn. aduerb. i.viciſſi tudi⸗
arie.
lterutrü aduer i.mutuo. Clñ Jae. v. Eo/
fitemini alterutꝝ. Inuenit etiã alterutrim
in eodẽ ſenſu

Hltrinſec. pe. coꝛ.i.aliter ⁊ altrinſec.i.econ
trario.vtriq;. Uñ Pꝛudęetiꝰ ĩ hymno. Re/

ſpondet ille altrinſecꝰ. Uel ᷣm Papia.Al
trinſecus. dextra leuaq; alterutrũ. Unde

Beñ.xv.Et vtraſq; partes contra ſealtrin

ſecus poſuit J
Amaricoſe.amare. idem.
Am. ppoſitio ſemper inuenitur in compoil
tione.
Amatim. Lamanter. diligenter
Hmodo.i.deinceps

Amphi.greca pᷣpoſitio. larine 8e circum vr

dubium
Amplexim.aduer.i. iunctim.

Ana grece.ſurſũ latine.Eſt aüt ßm Kaß i in

teriectio depᷣcantis.⁊ accẽtuat᷑ in ſine
Ana etiã ðꝛ re Iñ onopeſtue. pes metricuſ
quaſi reꝑcuſſus
ingenter. i. ↄſtringenter
Aniculoſe.i.ridiculoſe.fabuloſe .
Annuatim.aduer.i.ſingulis annis
Ante.aduerbiũ eſt ⁊ ſignat locũ ⁊ tempus
Antea.aduerbiũ tꝑis.⁊ ſolũ tꝑs ſignat.
Anti.i.contra.

Anciqᷣtus.aduer.i.ab antiqᷣ.olim quondi.

Antonomaſice.i.excellẽter
Anxiatim ⁊ anxie.aduerbia.i.triſte

verba.niſi quia vident᷑ diſcretionẽ nume/
roꝝ bre. qꝛ apage.i.recede.vade.ad vnum

refertur. Apagite.id é. recedite. vadite. ad

plures refertur. ſed hoc foꝛte non cõtingit

ex vi aduerbij ſed ex vi verboꝛum quaã ba⸗

bent in ſe.

2 —2*2

Apageſis · id eſt. ſta in pace. vel habeas pa⸗

cem aduerbiũ comicũ. Unde Terentius.

Obſecro mi homo apageſis. Pap. vo diẽ.

Apageſis.i. recede. ſis ſanus.ſis pacificus
ig eſt. tace.
Aperte.tius. tiſſime.i. maniteſte

Apoſtatice. i. puerſe. puaricãter. pᷣnaricoſe

Awꝛime. aduerbiũ.id eſt. valde
X* 3

page ⁊ a agite. vigent aduerbia mag q; q̃; 5

De B

Arcuatim.aduer.i.circuatim.cameratim.
rgutim ⁊ argute.aduerbiu.i.diſerte.effi/
caciter 2=
Arreptim.i.raptim
Arrogãter.tius.ſime.aduer.i.ſuꝑbe
Artice.i.artificioſe.ingenioſe
Artuatim.aduer.i.mẽbꝛatim
Arte.tius.ſime.⁊ artim.aduer.i.ſtrictim
Aſciatim.aduer.i.dolatim.ceſim.carptim.
Diniſim. dotatun.ce⸗ ben⸗
Aſſidue.i.frequẽter èðð
Aſpere.rius aſperrime.aduerbium.i.dure
truculenter õä
Arcõtra due ptes ſunt.
Attrociter.i.crudeliter
Attamen coniunctio.i.ſed.⁊ coꝛr.ta. Unde
ODuidius. Nil mihi reſcribas attamen ipᷣe
Vel6. mmteci ramen ſpe
Attat.interiectio timẽtis vł expaueſcẽtis.
At vbi.due dictiões ſunt.⁊ duob accẽtib⸗
regẽde. Uñ ad Gal.uij.At vbi venit pleni
tudo tpis miſit deꝰ.⁊c.i.ſʒ poſtq;. Aliqñ tñ
atvbi ⁊ aſtubi.ẽ q̃dã irregularꝭ vocũ ↄgeri
es nõ ꝓpꝛie cõpoſitio.ſʒ fungit᷑ loco vniꝰ di
ctionis.⁊ tũc ſub vno accẽtu ꝓfert᷑.⁊ guat
penultiim
Itq;.idẽ eſt qð et.⁊ qñq; ponit᷑ p ;·
Atqui.i.certe.⁊ ẽ q̃da irregularꝭ congeries
vocũ. Vñ Boetiin.ij.de ↄſola.Atqui vi/
et incolumis. Atqui.i.cere.
Iuctim.i. creſcecer
Audaciter ⁊ qaudacter.aduer.i.foꝛtiter
Auide dius.diſſime.aduer.i.cupide.
Auſpicato.aduer.i.opoꝛtune.oino. Unde
Terentius ĩ andria. Haud auſpicato huc
meappiuiuiuii—
Auſtere vel auſteriter.i.aſpere. dure
Aut ꝑ t.ↄiunctio.i.vł. Sʒ haud ꝑ d.aduer
Autem. ↄlunctio.i.ſed. J
(De
Baſilice.i.inuicte.foꝛtiter
Bene aduerbiũ qualitatis
Benigne.aduerbiũ.i.gratuite
Bis.aduerbiũ numeri ſumptũ
lea duobng.
Bifarie.i.in duobus modis.vel in duabuiſ
artibus ò”M
Blange.i.adulatoꝛie.leniter.dulciter

(De X

eſt anoꝛma

=

et

OQOalculatim.aduer.i.numeratim
Qallide ꝑ duo l.aduerbiũ.i.aſtute
Nandide.aduerbiũ.i.ſplẽdlde
Qarptim.aduer.i.ſparſim.diſtinctĩ diniſiʒ
Qaſte.ſti.ſime.aduer.i.pure.incoꝛꝛupte
Oata.ppoſitio greca ẽ.⁊ qñq; tm̃ valetq;tũ
trans.vt Catagrapho.i.tranſcribo.Qñq;
tm q;tũ ꝑ.vt Cata antifraſim.i.ꝑ antifra/
ſim. Qñq; tm q;tũ ſupꝛa vel iuxta.vt Ca/

ta NHattpeñi iuma vl ſu Mattheu.Eèt

ponit᷑ ꝓ bꝛeui enã.vt in catalogꝰ
Uateruatim aduer.i.multipłr vł gregatim
vel ꝑ cateruas.vł de caterua in cateruäs
gat olice.i. vniuerſalit᷑ vel cõiter
auponatim.aduer.i.fraudatim.admixti
vel adulteratim. vel alternatim
aute vel cautim.aduer.i.callide.aſtute vł
ſecure. prudẽter =
Qelebꝛiter.aduerbiũ.i.ſolẽniter.
elitus.aduerbiũ loci.pe.coꝛ.i.de celo vel
deo. vel diuinit?. vt Gabꝛiel miſſus ẽ celit
id eſt.a celo vel deo.vel diuinitꝰ
Qelſe.i.ſublime vel ale =
Oenties.aduerbiũ.i.centũ vicib
Qenoſe aduer.i.fetide.lutulẽter.hircoſe
Qeruicoſe.i.arrogãter.ſuꝑbe
Oerte aduerbiũ affirmãdi.i.qnimo
eſim. aduerb.i.diuiſim. artuatim.⁊ ðꝛa
cedo dis.cecidi.ᷣm Hug. Pap̃.vo dic. Ce
ſim ꝑ cedes.quõ viciſſim.ꝑ vices.ſi lima
te vel dolate vel gradatin .
Qeſſim.aduer.i.cedendo vel gradatim
Oleterũ.ↄiunctio aduerſatiua.tin valet qn/
tum ſed. Uñ Pꝛoſper. Ceteꝝ iniqi igno
rat ſe puniri. Uel ceteꝝ.i.xnam. .—
len.aduerbiũ ſimilitudinis.ſic qſi.quẽad/
modũ. tannn
linctim.aduer.i.ſtrictim.ↄſertim
Qircũ ⁊ circa dicunt᷑ a circus.Circa refert᷑
ad locũ vel ad tꝑs. Uiñ temꝑalit᷑ inuenit᷑
vt circa viginti annos Et localit᷑ vt Circa
ecclłliam Circũ vᷣo tm̃ eſt locale.q̃ſi vndiq;
vt circũ montẽ.Circa ꝑ cõpoſitionẽ vł po
tius ꝑ quandã irregularitatẽ iũgit᷑ cũ iſtis

ODuo circa ꝓ ↄiunctiõe cauſali vlł illatiua.

Eircũcirca ꝓ aduerbio loci. Et ſimiliter
circumqued. =èU
Qirciter ðꝛ a circꝰ.⁊ refert᷑ ad numeꝝ et ad

tempꝰ. Et eſt tm̃ tꝑale reſpectu numeri.vt

circiter viginti annos. Circit᷑ nonas decẽ
bꝛis. Licet qñq; inueniat᷑ ⁊ locale.ſʒ ĩpꝛo/

pꝛie. vt ĩ Daluſtio Depᷣſſus humicirciter

viginti pedes.ſʒ h nõ fit niſi pter numeꝝ.

tcha
c
circik
chin
Lice
UiK
fopteri⸗
Ocign⸗
Clirciſch
reptiue⸗
Circiſch
Qirciſpe⸗

'saobe

ſiteuſd
Gmnn

nitütßs.

wötiüti
Gzoanan
Litraſo⸗
kapel
(itenioꝛ
aitere
Ieaat
lchacot
dar.
Cinen
lieragllir
lrniime
loeduer.i
lng guer.
(bondeſtne.
(lierſine

(nrinzon

Gocrchiim
Collatinesd

(geredeltg

lreoferkad
otnaticei.
Qommedicei
omiter co⸗
ofminsaqn
mn ſere ipf
ninKömi
ypotkere
Rnlpagl

„₰

dm
lute

.
Rnci diuit

dcote.

mmlezzi
ſado i
Lianef
tum NC.

lorznin
inaatewi
c
imadmiem;

1
ideaſtate

zu.
zidecco
miſtsect⸗
n⸗

.

rRte

no
Nim.184.
iodiiCt.
8 dſi lima
Adadn.
Nn
iiat ige
m.
8ſeiſti⸗

Danm

ns CIai

mnltnl
Slealtn
iariſi⸗
ninnſi

CrrM,
6 ekuir

Ulircũ.aduer.eſt.⁊ qñq; pᷣpoſitio f᷑ᷣm Dona
tũ.⁊ ſeruit actõ caſui.⁊ ẽ tm̃ locale.vide sʒ.ĩ
circa. Et nota ꝙ circũ qñ ↄpõit᷑cũ dictiõe ĩ
cipiente a vocali.m.dʒ ſcribi ſʒ nõ ꝓferri.vt
CLircũago.circũamict᷑.circũeo.circũitus
Unñ Circũ ↄpoſita vocał.ſi comitet᷑. M.
nõ ꝓfert᷑.ſʒ ſola figura tenek.
Ulircũquaq;.i.ex omni ꝑte vndic.

Ulircũſcptoꝛie aduer.i.callide.verſute.ſur/

reptuue0e.

Qircũſcpte aduer.i.argute.caute vel ſtricte

OQlis.aduer.loci.i.ex iſta ꝑte. Uũ cis.⁊ citra

ſũüt eiuſdẽ ſigtõis.niſi ꝙ cis ẽ tm̃ locale.ſed

citra qñq; tꝑale.qñq; locale.vt Citra defi/
nitũ tpᷣs. Itẽ cis ꝓpꝛie pᷣpõit᷑pꝛijs noĩbus
mõtiũ ⁊ fluuioꝝ.vt Cis rhenũ. Cis alpes.

Sʒ citra ppꝛie apellatiuis noĩbi locoꝝ.vt

Citra foꝝ Sʒ qnq; ꝑ ipꝛopꝛietatẽ cis pᷣpo
nit᷑ apellatiuis.citrapꝛijs. Et citra cõꝑat

citerioꝛ.terrimꝰ.vł citimꝰ Et ẽ citerioꝛ ideʒ
q̃d iterioꝛ ꝓpe ex iſta ꝑte. Sʒ citimꝰ.i.pxiꝰ.
Itẽa citra ðꝛ citer.tra.trũ.i.vicinꝰ pximus
exhac ꝑte ꝙp̃t eſſe poſitiuꝰ iſtoꝝ.ſ.citerioꝛ.
citerriꝰ Un.Cis ꝓpꝛiũ ſepe.citra cõereqͥrit

Uitate.tiꝰ.ſime.⁊ citatim aduer.i.cito. mobi

liter. agiliter.

* *

lite.tiꝰ.ſime.aduer.i.agiliter.velociter.vi/

ito aduer.i.ſtatim. auaciter.
Olam. aduer.q̃litatis.i.occulte.latenter.
Qlamdeſtine.i.ſecrete.latenter.tacite.

Qlare.ri.ſime.aduer.i.ſplendide.
Ooactim aduer.i.vrgẽt᷑. violẽt᷑ Coacte idẽ

Uoercibiliter.aduer.i. ſtrictim.

Oollatiue aduer. aferẽdi. Uñ ꝛiſtian d·

agere de lr̃a collatiue.vbi oſtendit᷑ q̃ lra cui
lr̃e ↄfert᷑ ad ↄſtitutõem ſyllabe.

Uomatice.i.compẽdioſe.bꝛeuiter.

Uomedice.i.delectabiliter.
omiter. ti. ſime.aduer.i.curialit᷑. facete.
ominꝰ aduer.i.iuxta.ſine ĩtermiſſione.ſta/

tim.fere.ĩ pñti.ſił ꝓpe de ꝓxĩo. Cui õriũ eſt

eminꝰ Cõmiꝰ cũ duabo m.ſcribit᷑ ſᷣm Pap̃ᷣ.
Etↄpõit᷑ ex cõ.⁊ minꝰ. Et ſic ðꝛ in Gꝛeciſ.
Eminꝰ ad lõge.ſʒ cõminꝰ ad ꝓpe ſpectat.

Uõmode.diꝰ.ſime.aduerb.i.pficue.vtiliter.
manſuecccc.—
Qoõiter.i.generalit᷑.pluralit᷑.oĩfarie.

Ooõpendioſe aduer.i.bꝛeuiter.vel vtiliter.vt

Iſte loqͥt cõpendioſe.i.breuiter.⁊ vtiliter.
¶ompetẽter.tius.ſime.i.ↄuenienter.ↄgrue
Qomplexim.i.coniunctinm.
Ulompte. tius.ſime ioꝛnate.polite.

.

on. ppoſitio ſeribitpo. n. ?nũᷓ inneni/

tur in appoſitiõe.ſʒ in cõpoſitõe tm.ſicut di.
dis.re.ſe.an. Et mutat qñq; n.in m. maxie
ſeqnte.b.vt cõburo.m.vt cõmitto.p.vt cõ/
pono. Itẽ cõ ĩ ↄpoſitõe qñq; ꝑdit.n.ſeq̃nte
vocali.vt coeo.cois.cauſa euppon„ie.
Qõcito.i.ↄfeſti.mox ptinꝰ.ilico.ſtalim.
Qõcoꝛditer aduer.i.vnanimit.vno coꝛde.
Qlõcretim.i.coagulatim.ↄglobatim.
Qlõditionalit᷑ aduer.i.ſub ↄditione.
QUonfeſtim aduer.q̃i cũ feſto.a cõ.⁊ feſtũ q̊d
eſt lignũ.ad qd tigna feſtinãt. Siẽ eĩ tigna
feſtinãt vt ſint cũ feſto.ita ⁊ nos feſtinaꝰ.vt
q̃d facere volum ſine ĩteruallo ſit confeſtiʒ
qi ſtati cũ pᷣſentia pᷣtereũtꝭ rei vel tꝑis. Vel
ↄfeſtimopõit᷑ a cõ.⁊ feſtino.nas.vel a con.⁊
ſtatim. ſz pus dictũ verid eft.
Oõfident.ti.ſime.i.audacter ul pᷣſumptiue
⁊ pᷣt accipiin bono ⁊ in mallol.
Oõgeſtim aduer.i.accumulatim.
Qoõglobatim aduer.i.ſpiſſiʒ vł accumulati.
õgrue ⁊ ↄgruent᷑ aduer.i.ↄuenient.
Ooõiecturalit᷑ aduer.i.opinatuue.
Nõſtant.tiꝰ.ſime.i.pſeueran--.
Qõſulte.i.ſapienter.vel cũ conſilio.
OUõtinuatim.i.ↄiũctim.iugiter.
Qlõtinue aduer. ꝓq̃ ſepe ponit᷑ cõtinuo.i.cõ/⸗
tinuatim. vel ſtatin.
Oontumacit᷑ tiꝰ.ſime.aduer.i.ſuꝑbe.repu/
gnanter.negligenter. cõtemptibiliter.
Qopulatim aduer.i.cõiunctim.
Qoꝛã.ppoſitio.ſeruit abltõ.vt Coꝛam deo
placet hũilitas. Itẽ eſt aduer.q̃litatꝭ.idem
q̃ͥd manifeſte.vel patent᷑ vel aꝑte.vt Nobis
in theatro moꝛãtib qͥdã coꝛã ſurrexit.⁊ lo/
cutꝰ eſt.i.patent.euidenter.aperte.Et dici
a coꝛ.⁊ am.ꝑ apoſtrophaʒ.q̃d em̃ fit coꝛam
ante coꝛ fit.⁊ ꝓdu.pmã. Viñ in Auroꝛa Co
rã lãguoꝛis ꝓpulit omne genꝰ..
Uloꝛdate.i.ſapiẽter.ↄuenient.honeſte.
Ooꝛdicit aduer.pe.coꝛ.i.coꝛdetenꝰ. Vnde
Sidoniꝰ.Pꝛudęætibo inqͥt coꝛdicitꝰ ĩſitũ ẽ.
Oloꝛdintime.i.ex toto coꝛlle.
ras aduer.tꝑis.⁊ ꝑtinet ad futuꝝ tõꝓↄæᷣĩᷣ-.
rebrerreben creberrime adutcr i.ſepe.
rebꝛo.i.freq̃nter.aduer. Põt ẽt eſſe nomẽ
7 tũc eſt abltũs hꝰ noĩs creber.ra.rYꝗ.

rudelit᷑ liꝰ.ſime. aduer.i.ſeuit malignant
Uũ.pᷣpoſitio.abltõ caſui ſeruit.⁊ ſcribi᷑ ꝑ u.
⁊ m.⁊ vẽit ſolũ ꝑ appoſitõʒ.Et lʒ in q cũq; ⁊
cuiuſcũq;. cũ veniat ꝑ ↄpoſitõeʒ.̊ tñ ẽ vir/

gruninale er ime.i.flagitioſe.

tute bꝰ ↄiũctõis. q. Itez c aliañ ẽ Aiuer⸗

. —
Een *

tpis.vt Cũ ꝓ qñ. Inuenit᷑ con.ꝑ o.⁊ n.⁊ ve
nit tm̃ ꝑ cõpoſitione..
Qumulatim.aduer.i.cõgeſtim.
Quntatim.aduer.i.dubitanter.vel moꝛant
vel oino.ſiue omni mocdco.
¶ uupide.diꝰ.diſſime.aduer.i.quare.
Qur.aduer.i.q;obꝛẽ.quare.⁊ eſt interrogati
uum ⁊ relgttuum.
¶ urialit᷑.li.ſime.aduer.i.facete.moꝛigerate
Quriatim.aduer.i.de curia in curiaʒ.vel cu
riatim.i.curialiter. èVMl
¶ Iurioſce.ſi.ſime.i.facete.
Qurſim.aduer.i.curſibiliter.cito.velociter.
feſtinanter repente.
De .
Dapatice.aduer.i.magnifice.vel large.da/
pſiliter. vel munificenter. ”MM
Daplſiliter. lb.ſime.aduer.i.large.
ODatim aduer.i.de dato in datꝗ.
ODe.ppoſitio.regit ſiue exigit abltm̃ caſum⁊
dicit qñq; naturã.vt Iſte panneſt delana
Aliqñ oꝛiginẽ.vt Johãnes de Janua.Ali
qñ oꝛdinem.vt de mane fit meridies.i.poſt

mane. Et creare eſt de nihilo.i.poſt nihilũ

gliod facere. S
Decenter aduer.i.honeſte. JU—B
Oecetero.i.denuo.deinde.iteꝝ. Et ſcias q;
nõ eſt h compoſitio.ſʒ q̃dã irregularꝭ vocũ
congeries.
Oecies aduer.nũ eri.i.decẽ vicib.
Decurſim aduer.i.fugaciter vl defluent᷑.
Oecuſatim aduer.i.adoꝛnate ⁊ venuſtatim.
Dedecoꝛoſe.ſi.ſime.aduer.i.inhoneſte.
ODefoꝛmiter aduer.i.turpiter.
ODefunctoꝛie.i.trãſitoꝛie leuiter.
ODeinceps.i.ab hodie in antea.aduer.tẽꝑis
vel oꝛdinis.⁊ deſinit in ps.Et vt dic Hug.
ↄpõit᷑ a de.⁊ incepto.⁊dic ꝙ penł.acuit᷑.ſic
delonge abintn.
ODeinde.i.decetero.iteꝝ denuo.
Deintegro.i.iteꝝ vel rurſus ſᷣm paBÿ.
Oelonge.i.remeor.
VDemumi.poſtmodũ.nouiſſime.maxĩe.vᷣo

S

Et ↄpõit᷑ ex denuo ⁊ . Et ſcias ꝙ q; ⁊iun
ccio encletica nõ inclinat h accentũ ſyllabe

pᷣcedẽet ad ſe.qꝛ pᷣcedẽs vocalis coꝛrupta ẽ

itaa ſili dicde vndig. .

Oeoꝛſum aduer.loci.⁊ acuit penł.⁊ ↄponi/

tura dez oꝛſum.
VDepoſt fetantes.i.de ouibo. In bac em̃ lo/

Diſertim. i,dem.
Diſiunctim.i.ſeꝑatim.

Oeniq;.i.poſtmodum.poſtremo.nouiſſime

———
.
. „

cutiõe poſterioꝛ ppoſitio regit caſuʒ. Sic
etiã dicendũ eſt de illis.de ſub pede.de pe
fontes.⁊ conſimilibo.

ODeretro.coꝛ.re. Unde Baruth.v. Uiſa ita

q; turba deretro ⁊ ab ante.⁊ componit᷑ a de

t retro.vide a ſimiliin deſuper. et etiam in

Oeſidioſe.i.pigriter. ”łMU
Oeſpecte.ti.ſime.aduer.i.ↄtemptibiliter.
ODeſuꝑ.ſi ſeqͥ᷑ caſus.vt Deſuꝑ terrã.due ꝑ/
tes ſunt. Poteſt tñ eſſe vna es.
Oeter.deterrime.aduer.i.peiꝰ.peſſime.

Derxtroꝛſum.i. dextrã ꝑtẽ.vel vᷣſus dextraʒ

pꝑtem. a dextra⁊ oꝛſum.vel vᷣſum cõponit᷑.⁊
eſt aduerbim.

*„

Oerxtrouerſum.i.in dextrã ꝑtem.vel verſus

Ddextrã ꝑtem. “ ”ðUMUVſ
Oiꝛ dis.ſunt pᷣpoſitiões qᷓ̃ non inueniunt᷑ꝑ
appoſitionẽ.ſz in compoſitione tim.
Dia apud grecos płes ſiõẽtiones hʒ Scoᷣm

eñm qͥd ſcribit ꝑ y. grecum nomẽ eſt eiuſdeʒ

ſigtiõis cuiꝰ eſt B nomẽ duo. ſʒ q ſcribit᷑ ꝑ
iotã pᷣt eſſe cauſalis ↄiunctio.vñ ſepe ponit
vbi nos ponimus cauſam. Et poteſt eſſe pᷣ
poſitio greca eiuſdeʒ ſigtionis cuius eſt de

gapud latinos. Naʒ ᷣm DHug. Oya grece.i.

duo.⁊ ſcribit᷑ etiã ꝑ y.grecũ.Ded dia.i.de.
⁊ ſcribit᷑ꝑ i.latinn. .
Dietim aduer.i.de die in diẽ.vł ꝑ ſingulos
dies.q̊d ⁊ diatim inuenit᷑.

Difficaciter.ti. ſime. aduer.i.difficulter.

Difficilit᷑ vel difficult.liꝰ.lime.aduer.i.gra/
uit᷑. Et ſcias ꝙ ꝓ facilit᷑ vtimur facile.Etꝓ
Difficiliter vtimur difficile vel difficulter.
ODigeſtim aduer.i.oꝛdinatim.
Diligenter.th.ſime.aduer.i.accurate.

Dilucide aduer.i.diſcrete.plano ̃ᷣmõe eui/

denter. aperte.clare.
Dire.i.aſpere.crudeliter.
Dis ⁊ di. pᷣpoſitiões ſemꝑ inueniunt᷑ in cõ/
poſitõe. Itẽ dis grece ðꝛ bis latine.
VDiſerte.i.lucide.ſapiet᷑.facũde.eloquenter.

Diſcurſim aduer.i.paſſim.vel ſparſim.

Diſpendioſe ſiſime.aduer.i.largiter. pꝛodi

Diſſenſim aduer.i.diſcoꝛdanter.
Oiſtillatim.i.guttatim.

VDiſtricte.ti.ſime.aduer.id eſt.ſeuere.auſte/

reaſpre. l
Diu. aduer tnis. ⁊ vꝛ a dies. ⁊ accipit de⸗
terminato ſpacio tꝑis ? ꝓ indetermiĩato ſic

Qpoſino
Meneruis.

dies⸗
Iinst
1diun
unol
diue.
Paßte
za
Tuane⸗
Diucrin
Diuiſb
niniſ
Diunni⸗
Doloe.
Donccaa
Dorureti
Dumpor
Oudumm.
Dobien
ſobdu
Dubita
Duciti
Duütuta
hottot
coſideni
tncatpon
pdicereꝗ
Nlcito⸗
ſccierc
qteitmſen
ſunodicen
uerbiodü

ODuodecis

Drplctt⸗
urenins.
qualitatis

G

tra ponit
Gatenus
ttopferun
Gonemach
Nontra

grgaer

Gaben
ghalleee .

polige
cllkinfin
feninmt⸗
fegeler

taſiz G
bmeleden

n Diin
onponiknd⸗
Ndenannin

mpebiliter

teni die

.
peſine
ſſusdem
ncoponitt

npel venus

etin.

mickteindd
Hciſnbl⸗
nirpwar
Pwwelal;
auusctde
ugaci.
lgide⸗

güngolos

fculter.
ucrG
iacde Ey
Adccnhe⸗

Acarme.
Nano foe

bosbuan.
ℳne⸗

iamri

mne.

inneniunk,

obDen

qWualitatis

quaſi ecce vbi

cta noĩa. Et ꝑ ↄpoſitõem interdiu. ⁊ aliq;/
diu.⁊ q;diu:Pñt etiã quã diu eſſe due voceſ
Pap̃.ſic dic. Diu. młto tꝑe tarde. Si aũtẽ
vna pꝑs q;diu dʒ ſcribiꝑ n.⁊ nõ ꝑm.

ODiutine.i.aliq;diu.

Diuerſimode.i.varie. multipliciter.

indiuiſibiliter. i. inſepabiliter.

Dinuiſibiliter aduer.i.ſeꝑabilit᷑.⁊ ꝑ ↄpoſitõʒ

Diuinitꝰ aduer.i.ex dijs vel a dijs factum.
Doloſe.i. frauduleéeter.
Donec aduer.i.q;diu.̊aduſcd.
Dotate.tius.ſime.⁊ dotatim aduer.i.abun/
NDum ponit᷑ p cum. vel donec.
ODudum.i.longeante.

Dubie. magis dubie. dubijſſime. aduer. id ẽ
ſub dubio.

Dubictant ti.ſime.aduer.i.dubitatiue idem

Ducæẽties.aduer.nũerale.i.ducẽtis vicibi.

Dũiũtaxat aduer.q̃ntitaᷣ.i.tm̃modo.Et cõ/

põit᷑ a tatxo ꝓ licitari.qꝛ licitatoꝛes rẽ ĩ foꝛo

coõſiderãtes.dicũt tantũ valet.Et inde dũ/
taxat ponit᷑ p tmmodo. Ułↄpõit᷑a taxare.

pꝓ dicere.qꝛ illud q̊d ðꝛ tũc tm̃ eſt dũ ðꝛ. Vł

vt dicũt ↄponit᷑ a taxo ꝓ arboꝛe amariſſimi

ſucci.ex c ſucco ſi qͥs ſemel guſtauerit.ſuffi
cit ei tm̃ ſemel guſtaſſe. Sʒ h̊ nõ placʒ Pꝛi
ſtiano dicente ꝙ dũtaxat.i.tiſ modo ab ad/
uerbio dũ.⁊ vᷣbo taxo.taxas.cõponit᷑.

NDuogecies aduer.i.duodecim viciby.
ODupꝑlicit᷑ t.ſime.aduer.i.duobo modis.

DOure rius.ſime.⁊ etiã duriter aduerbiaſũt

GS..ppoſitio eſt.⁊ in compolitione puatiuũ ẽ
vt eneruis.vel intentiuũ.vt enarro.vel ꝓ ex

tra ponit᷑.vt educo.

Sa tenus.ſunt due ꝑtes.⁊ ſub duob accen/

Econtra aduerb.oꝛdinandi.⁊ acuit penł.ſiẽ
decontra l

GOSycce aduer. demonſtranidSu

Ocubi componit᷑ ab en ⁊ vbi.mutata n.in c

dacit᷑ c;.ſime.aduer.i.voꝛaciter

GOgepol.i.p edem pollucis aduer.iurandi.⁊

acuit᷑ in fine.

Sſfeminate.i.fragilit᷑.muliebꝛit᷑ molliter
GSfficaciter ciꝰ.ſime.aduer.i.potentc᷑.foꝛtiter

dies. Jñ ⁊ ꝑ ↄꝑatõʒ h̊ ⁊ BZ diutioꝛ.⁊ h̊ diu/
tius.⁊ diutiſſimꝰ.ma.mũ. Et inde diutius
⁊ ·Ddiutiſſime aduer.q̃ mag ſũt in vſu qᷓ; pᷣdi

—

Sgre aduer i.difficu lter. acerbe moleſt ecʒ

apiam O?YèGJMGM
gregie. magiſegregie. egregiſſime. aduer.
i. excellent.pᷣcipue.nobiliter.eleganter
Si.interiectio dolent:.vniꝰ ſyllabe eſt Et ei
datii cuʒ deberet minui vna ſyllaba a gtõ
ſic oĩa ĩ ius faciẽtia gtm.ꝑ diereſim pfertur
ca differẽtie ei iteriectõis. Sic igit᷑ ei eideʒ
eiſdẽ.ꝑ diereſim pferunt᷑ fm Paaß
ia.i.age ꝓpꝛie aduer.hoꝛtädii·
leganter ti.ſime.aduer.i.egregie.nobilit
lunt tius.ſime.aduer.i.mũde.madide.in/
Glimatim aduer.i.clare.purgate.pure.pul/

Cre slecte euidenter

micatim aduer.i.ſplendenter

Sminenter ti.ſime.aduer.i.apparenter

minꝰ.i.ꝓcul Sʒ cõminꝰ.i ꝓpe.⁊ ſuntad/
uerbia loci Uñ Pꝛiſtianꝰ dicit Eminus ⁊
cõmin localia ſunt Uñ qͥdã Eminꝰ ad loõ/
ge.ſʒz cõminꝰ ad ꝓpe ſpectt
En grece.i.in.latine Item en eſt aduer. de
monſtrandi.i.ec/YcoesesYY
nim ↄiunctio.i.quis
muero pponit᷑ ex em̃ ⁊ vᷣo.⁊ acuit᷑in pen.
vt di. Papᷣ.? Hug. Eſt em̃ emueroiideʒ q̊d
certe.ↄiũctio affirmatuuaag.
Enucleatim aduer.vel enucleate.tius.ſime.

aduer.i.clare.yvl aꝑte.manifeſte.⁊ coꝛ.nu.
nixe.i.ſtudioſe.humilittcter.
o.i.illuc.illo. Itẽ eo.is.eſt vᷣbum.
ouſq;.i.intantũ.ſᷣm Paß.
quidẽ.i.certe.ↄiũctio appꝛobatiua vel ex⸗
pletiua.licet ⁊ alia poſſit eſſe.⁊ coꝛ.pe.Unðᷣ
in Auroꝛa ðꝛ. Non equideʒ ſanctos vt me

ſaluẽt pᷣcoꝛ illi.⁊ eſt figure ſimplicꝭ. Uñ diẽ

Pꝛiſtian in. xvj.li. Quidam equidem ↄiñn//
ctionem cõpoſitã eſſe extimãtab ego ⁊ qͥdẽ
ſed errant. ſimplexem̃ eſt. Uñ Hiere. xxx/
iij. Equidem ſemen Jacob ⁊ Dauid ſerui

mei. v6.

que.equiꝰ.eqſſime.adueri iuſte recte.
Sregiõe.i.ex oppoſito. ſiẽ vna regio alij op/

ponit᷑.et ↄ eam diſtinguit᷑.⁊ eſt qdã irregu/

lar vocũ ↄgeries poti qᷓ; cõpoſitio.

rga.i. õ.vel notat affectuʒ in bono. Unde

Affectũ ſemꝑ.⁊ nil aliud notaterga.

Ergo.iidcirco.
ſculente.tiꝰ.ſime.aduer.i.crapuloſe
Eſto.aduer.⁊ eſt ꝑſonaliter eſſe.ſʒ eſſentiali
ter. i. ſubſtantialiter eſſe. Hl
Eternaliter.aduer.i.eue ꝑpetue. “Z

. 1 27
5 2

Etiã ↄiũctio cauſalis eſt vł copulatina.vel
fm diuerſa adiũcta alterꝰ ſpeciei eſſe pt.
rrabagede

u. vox reſpõdẽtè aduer. efft.
us.vox vocãcꝭ.aduer. Inuenit᷑ etiam heu
aſpiratũ.⁊ eſt iteriectio dolentnt.
uax eſt ĩteriectio leticiã mẽtis ſisns.
QNueſtigio. i. cito. ⁊ ↄtinuo.ſtati.⁊ ↄponit᷑ ab
e.⁊ veſtigiũ fᷣm Hug.ſzʒ dic ꝙ i veritate hic
nõ ẽ ↄpoſitio.ſʒ irregularꝭ vocũ ↄgeries.et
Hiõ qꝛ caſuſcũ ſua pᷣpoſitõe fungit᷑loco ad
uerbij.vl aduerbial determinatõis. Unde
pñt caſualia cũ ſuis pᷣpoſitõibo ad iterroga
tiones aduerbioꝝ rñderi.vtQuovadis ad

1
* 5

tim. velmor. „
Suge aduer⁊ pᷣtẽt aliqũ eſſe interiectio.Et

eſt euge qñq; exultatoꝛiũ vel exultãt CInd

Match. xxv. Euge f̃ᷣue bone ⁊ fideł.qꝛ ſuꝑ
pauca fuiſti fidelł.ſup mita te ↄſtituã. ĩtra ĩ
gan. dñi tui. Euge.i.bñ tibi ſit fᷣm Chꝛyf.
el ̃ʒʒ rabanũ Euge ðꝛ q̃i ad bonũ genit
ab en. q̃d eſt bonũ.⁊ genit. Et videt᷑ eſſe cõ
poſitio.ſʒ potiꝰ eſt ety.⁊ ſic eſt exultatoꝛium
vl applauſoꝛiũ.Glo.aũt dic. Gaudẽs dñs ĩ
gaudiũ itrare iubʒ.⁊ſic ẽ cõgaudẽtꝭ. Itẽ eu

ge aliqñ ẽ irriſoꝛiũ. Uñ pᷣs.Dilatauert ſu-

me os ſuũ.⁊ dixer̃t mihi euge euge.viderũt
oculi tui.⁊c.Et ſicẽ euge irriſoꝛiũ vł expꝛo

bꝛatoꝛiũ.ſiue expꝛobꝛãtꝭ. Itẽ euge ẽ exhoꝛ/
tatoꝛiũ. Uñ ꝓpha. Nõ dicat in coꝛdiba ſuis

euge euge aĩe nr̃e.nec dicãt.⁊c̃. Itẽ euge ali
qñ ẽ adulatoꝛiũ. Uñ pᷣs. Ferãt ↄfeſtimↄfu
ſionẽ ſuã qͥ dicũt mihi euge euge. Inuenit᷑
etiã euge aduer.poſitũ noĩalit᷑.ꝓ adulatõe.
vel adulatoꝛia laude.vñ Perſi. Euge tuũ
2⁊ velle.nã velle h̊ excute tuũ.q̃i dicat excute
id eſt. remoue tnũ euge.i.tuã adulatõem et
tuü velell.
Seenee ꝑte. manifeſte.

xmodo ꝓ extra ponit vt ercludo. exlex mõ

pꝛiuatiuum eſt. vt explico.exero.modo intẽ

tiuũ vel ꝑfectiuũ ẽ.vt exoꝛo.expleo.efficio.
extẽdo. Itẽ ex pᷣpoſitio interdũ ꝓ valde ac/
cipit᷑ſic excelſus. Interduʒ ꝓ extra.vt exul.
ßm Paß.

Baggeritti. valde cumulati.augmẽtatim
Sxamuſſim.aduer.i.valde ſine dubitatõe.⁊
oino ſine dubitatõe.⁊ↄpõit᷑ ab ex.⁊ amuſſiſ

q̃d eſt plũbatũ cemẽtarioꝝ. Nã pᷣpoſitio in
hac ↄpoſitõe auget.vñ Pꝛiſtia. Uides ẽ̊ ꝑ

ſeipᷣam ſyllabã deficere pꝛedictoꝝ rõne nec

alit poſſe examuſſim tractari niſi poſtea ſit

in dictione.

Gximpꝛouiſo.nõ eſt dictio op oſita. ſʒ qdam

irregularꝭ vocũgeries fungens loco vniꝰ
xin.exide.exhĩc.deĩde.idẽ ſũt.ſ.poſtan.
xtẽplo dicendũ eſt nõ extimplo. Tractuzʒ
ẽem ab antiq̃̊ꝝ ↄſuetudie.qͥ audire ſolebãt
reſpõſa in tẽplis.cõpleto officio dicebat ſa
cerdoſclara voce.extẽplo.ac ſi diceret exite
de tẽplo.Qm̃ h̊ igit᷑ ſtati audito exibant.ita
ĩoleuit vſus vt poneret᷑ extemplo aduerbia
lit᷑ p ſtatim vel ↄfeſtim.ita dic Alex. Hug.
at in libello deaccẽtu dic.ꝙ extẽplo dicen/
dũ eſt ꝑ e.nõ extimplo ꝑi.Papᷣ.etiã dic.Ex
tẽplo repentine.extẽplo ſubito.i.extra tꝑis
amplitudinẽ. Alij ãt dicũt ꝙ extẽplo nõ eſt
vera cõpoſitio.ſʒ potiꝰq̃dã irregularꝭ vocũ
ↄgeries.ſic de cetero.de facili. Uñ pᷣpoſitõ
H nõ venit ꝑ ↄpoſitõeʒ.ſʒ ꝑ appoſitiõeʒ. Uñ
Pꝛouer.vj.dʒz dici. Huic extẽplo veniet ꝑ/
ditio ſua.lʒ ex vitio ſcptoꝝ inueniat᷑ extim/
plo ꝑ i.ſcriptũ ⁊ mal.
Erppedite.tiꝰ.ſime.i.pmpte.libere.exolute.
xplicite.i.oꝛdinate.diſtente.manifeſte.
xtra.aduer.loci ẽ.⁊ ðꝛ a pᷣpoſitiõe ex.vł eſt
ppoſitio. Uñ Extra ꝓ ꝓpt ⁊ ꝓſine dico fre/
frequent.Et qñq; locũ denotat exterioꝛem
Ertrinſecꝰ.i.defoꝛis.aduer.loci.Põt tñ eſſe
nomẽ extrinſecꝰ.ca.cumm.
Arultanter.i.ga

udenter.

2

Eabꝛe aduer.i.caute.ingenioſe pulcre.arti/

ficioſe.artificialiter.
Eabuloſe.aduer.i.p fabulas.
Eaciliter.lꝰ.lime.i.leuiter. ſine difficultate.
Etper compoſitioneʒ difficiliter vel diffi/
culter aduerbia.i.nõ leuit᷑. Et nota ꝙ ꝓfa⸗/
ciliter vtimur facile. Pꝛo difficilit᷑ vtimur
Difficile. vel difficultter.
Haculemter it .i ime.i.ſplendide.oꝛnate.lu/⸗

.

Eacũde.i.eloqᷓnter.diſerte.
Eaciliter ci ſime adueri deceptoꝛie. =
Ealſe.ſiꝰ.ſime.i.mẽdacit᷑vel fallaci.
Naꝛnillariter. nin. ſime.i. domeſtice. amica
Eaſtuoſe.ſiꝰ.ſime.ſuꝑbe.frandulentx.vᷣſute.
Eatim.aduer.i.multü uel abundanter.·
Eatue magꝭ fatue.fatuiſſime.aduer.i.ſtulte

Eauſte.aduer.i.pſpere.feliciter.pie. ⸗

Becũde.dius.ſime.i.fertiliter. abunde.fru⸗

kar
Fclen
Faocan
lo
ſoll
iunſn
mrce
Eerme.
Perclite
fruauo
Pemioe
Pckinit
Ecſiue?
Eiuima
Eucliter
fictt
Pidncin
Pigoroln
piceo
Pirwer
Blogqci
trpite
Fleubi!
Eluoe
Fonatſt
diflñt
niforoo.)
deloco t.
fo deloꝛe
loco y dele
lusdeloco⸗
Gnifcat ine
Pordn ſorſt
ultufors:
ſorsdubite
ſmeſtaduer
ſontaguert
Polſs ſorſ
bitanau
Porteſormun
aforer for
boroomine
ornt. ſin
tnltugan
hlfnnitog
niter l
falhlitere

tußin
locor

ſen
Tnang
irſachi
lodicchtan
Dchraene
denbantin
loadndan
Aer⸗ e
iplodicen⸗
aidiE
ematpis

ſloneſtt

lnn wi
poſed
indeg Vi

Noenia,

nectolur
il
a
offe⸗
mmoren
Nrnele

Eede.dius.diſſime.i.ſoꝛdide.turpiter
Eeliciter.cius.ciſſime.i.ꝓſpere.foꝛtunate
Eere.aduer.iꝓpe vł iuxta.⁊ ðꝛ a fera.Cũ eĩ
toto coꝛꝑe fere ferant᷑.ſunt magne celerita/
tis.q̃ttuoꝛ qͥpe pedibo vtunt᷑ ſʒ celerib oĩa
iuxta ſunt.⁊ iõ fere competẽter ponit᷑ p iu/
xta vel ꝓpe. Item fere.id eſt.pene.ferme.
Berme.i.quaſi pene.fere
Bertiliter lius.ſime.aduerbiũ.i.abũdãter.
fructuo/ſe r
Eeruide.dius.diſſime.i.calide.iracũde.
Belitinãter.i.accelerãter.cito.velociter.
Feſtiue ⁊ feſtiualiter.i.ſolenniter
Eictim.aduerbiũ.i.ficte
Eideliter liꝰ.ſime.i.ſᷣm fidẽ.⁊ ꝑ cõpoſitiões
Inſfigdelit᷑.lius.ſime.
iducialiter.i.ↄfidẽter.fidẽeòter
Eiguraliter.figurate.figuratim.figuratiue
tvpice.omnia idem
Eirme.mius.ſune.⁊ firmiter iſdem
Elagicioſe.cius.ſime.i.vicioſe.libidinoſe.
turpiter. criminoſe.
Flerxibiliter.i.mobiliter
Eluide.dius.ſime.i.madidde.
Eoꝛis ⁊ foꝛas.⁊ vtrũq; ẽ aduerbᷣ.loci Sed
differt. qꝛ foꝛas ſigt ad locũ.vt Laʒare ve
ni foꝛas. YFoꝛis vo ĩ loco ſigt.vt foꝰ ſum.⁊
de loco. vt Foꝝ venio. Fo?ꝝꝭ cõponit᷑ Affo
ris.defo. effoꝛꝭ?.pᷣfoꝛis.ꝓfoꝛis.⁊ oĩa ſignt ĩ
loco vł de loco. Siẽ ĩtro ſignat ad locũ.in
tus de loco ⁊ ĩ loco. Uñ. Intro foꝛas ad ſi
nificat.intꝰ foꝛis in ⁊ de.
Boꝛſan. foꝛſitan. foꝛtaſſiſ. foꝛtaſſe.foꝛſis.foꝛ
tuitu.a foꝛs dicũt᷑.⁊ dubitatiuepferũt᷑ ſiẽt
foꝛs dubitabilis eſt. Sʒ diſtingue. Foꝛtu
itu eſt aduerbiũ euẽtꝰ. Foꝛtaſſis ⁊ foꝛtaſſe
ſunt aduerbia temeritatis HZ
Eoꝛſis.foꝛſan.⁊ foꝛſitan.ſunt aduerbia du/
bitandii ·
Eoꝛtefoꝛtuna.eſt aduer.euẽtꝰ. Et cõponit
a foꝛte ⁊ foꝛtuna.⁊ deſit ꝓſperũ euentũ.i.
bono omine.bona foꝛtuna
Eoꝛtit.tiꝰ.ſime.aduer.i.firme.audacter.
oꝛtuitu aduerbiũ euẽtꝰ ꝓ q̃ etiã qñq; iue/
nit᷑ foꝛtuito ablatiuꝰ poſuꝰ aduerbialiter
PBragiliter.liꝰ.ſime.aduer.i.debiliter
Eraudulẽter.ti.ſime.aduer.i.doloſe.
Erequẽter.tius.ſime.i.ſepe.aſſidue
Bructuoſe.ſius.ſime.i.fecunde
Hrugaliter.i.vtiliter.ſobꝛie.moderate.tei
erate. tinẽter

ſa. ſine effectu

Sruſtra. aduer. qliitatiſ.i. incaſſum. ſine cau

Eruſtatim. aduer.i.diuiſim vł ꝑriculatimi

Eunditꝰ.i.ꝑ totum.pꝑ oia.
Generaliter.lius.ſime.i.vniuerſalit. cõiter
Generatim. aduer.diſcretiuũ.i.ꝑ ſingula

Eulgide.dius.ſime.aduer.i.ſplẽdide MU

eneroſe.ſius.ſime.i.nobiliter
eniculatim.i.flexibilitter
NBeſtuoſe. aduer.i. agiliter. flexibiliter
Globatim aduer.i.cumulati.ſpiſſim. Et ꝑ

dpoſitõʒ ↄglobatim.i.cumulatiĩ.ſpiſſim.

lomeratim.aduer.i.cumulati.adunatim
Aoꝛioſe.ſius. ſime.i.cũ glia·
lumnant᷑ ⁊ glutinati.aduer.i.ↄiunctim.

QCradatim adueꝛ.i.ꝑ qdꝰſucceſſiue paulati
ratis.aduer.qlitatꝭ.i.ſponte.ſine cã.ſine

ſ e remuneratõis.ſine pᷣcio

Gratuite. aduer.i. ñtis. ſpõte. ⁊ ſine cã. Pꝛ

q̃ inuenitqñq; tuito ablatiuꝰ.vł datiuus

oſitꝰ aduerbialiter.
Gracnlanrer kleranter
Srararl. ſmevgner t olacice gralaner,
rauit᷑i.põderoſe.vehemẽter.moleſte
regatim ⁊ aggregatim.i.adunatim.con/
iunctim H

Guttim. i guttatim. vel p ſtillas

Haud ꝓ nõ.eſt aduer.negãdi.⁊ ſcribit᷑ ꝑ d.⁊
aſpirat᷑. Itẽ fᷣm Papᷣ. Haud.ſecꝰ nõ aliter
Haud ꝓcul nõ lõge. Itẽ iuenit᷑ aut ↄiun/
ctio ꝑ t.⁊ ſine aſpiratde S
Eeccine.ſunt due ꝑtes.h̊ ⁊ ne.⁊ grauat᷑ pe.
Vñ h̊ nõ inclinat ↄiũctio encletica accẽtũ

pcedẽt ſyllabe ad ſe.i. iuxta ſe. q accidit p

pter coꝛruptõʒ pᷣcedẽtꝭ vocał.Dẽ ei hecci/
ne. cũ deberet dici heccene.coꝛꝛupta ẽ ibi
ſyllabica adiectio ce.vide s in tractatu de
accẽtu. Idẽ dicas ð ſiccine. Itẽ cine adiũ/
gitaliqn huic ꝓnoĩ h̊ ꝓ ſyllabica adiectiõe
7 tũc deberet legi nõ iterrogatiue ſʒ remiſ/

ſiue. Uñ Thꝛeñ.ij. Plauſert ſuꝑ te maib⸗
oẽs trãſeũtes ꝑ viã.ſibilauer̃t ⁊ mouerunt

capita ſua ſuꝑ filiã hierlm. heccine ẽ vꝛbs

dicẽtes ꝑfecti decoꝛꝭ. gaudiũ vniuerſe re⸗
Heccine.i.h. Itẽ Iſa.xx Heccine erat ſpeſ

noſtra ad q̊s ↄfugimꝰ in auxiliũ.vt libera/
ret nos a facie regis aſſirioꝝ.⁊ quõ effuge

repoterimꝰ nos. Et ita aliqñ in ſiccine.ci/
neiſt ſyllabica adiectio.Et tunc ſiccine.id.

*

ercule. aduer. iurãdi.i.p herculẽ iuro.qͥ̊ ẽ

. — 3
4
4. . 5

mediuſfidiꝰ.ſ.ſemideꝰ ⁊ ſemihomo.qꝛ ex ꝑ
te matris.ſ.Alcmene hõ.⁊ ex ꝑte patris ſcꝭ
Jouis ðꝛ deꝰ fidi.i.filiꝰ.Et ponit᷑ ibi d.pᷣ
l. Antiqͥ em ſepiꝰ poſuerũt d.ꝓ l.vt celda ꝓ

cella. Uel mediꝰ.i.meliꝰ.fideliſſimꝰint᷑ de/
um ⁊ hoĩem. Oz em̃ hercules poꝛtare re/

ſponſa ab his ad iloo
Heri aquerbiũ tꝑis.⁊ coꝛ.pmã. Unde Eſo

us. Fallere vult bodie ſiqua fefellit heri.
liter. aduer.i.dñanter

Nic ſepe ponit᷑ p tũc.⁊ ſic eſt aduerbiũ tpa/

le.quãdoq; h̊ eſt aduerbiũ locale.⁊ tũc eſt

ſenſus. Hic.i.hoc loco.⁊ tũc hic ꝓducitur

Sʒ qñ eſt pnomen coꝛꝛipit᷑ ⁊ ſignificat tm̃
quantũ ille. „

Rypo.ppoſitio greca.i.ſuunb.

HNodie.aduerbiũ tpis.i.̊ die.⁊ ꝓ ſemꝑ po/
nitur.⁊ cõponit᷑ ex hoc ⁊ die
Noneſte.ſtius.ſime.aduerbiũ.id eſt.diſcre/
te. decenter.
Nonoꝛatim.honoꝛate.⁊ honoꝛabilit᷑ idem
Noꝛno aduerbiũ tꝑis.i.hoc anno.⁊ dicitur
ab annus
Hoꝛribiliter.lius.liſſime.abominabiliter.
terribiliter
Hoꝛſum.aduerbiũ loci.i.in hãc ꝑtem.
Noſtiatim.aduerbiũ.i.ꝑ hoſtia.q̃ſi ð hoſtio
ad hoſtumm
HNoſtiliter. aduerbium.id eſt. crudeliter.ini
micabiliter
Humane vł humaniter.nius.niſſime.⁊ hu
manitꝰ aduer. Et differt humane ⁊ huma
nitꝰ. Siẽ diuine ⁊ diuinitꝰ. Nã diuinitꝰ et
humanit ſignt a deis ⁊ homib aliqͥd fieri
Dʒ dinuine ⁊ humane ad ſiłitudinẽ deoꝛũ
vel hoĩm. Si eĩ dicas. Gabꝛiel miſſus eſt

diuinit.idẽ eſt ac ſi dicat᷑. Gabꝛiel miſſus

eſt a deo.Et iſtud factũ eſt humanit.i.ab
hoibo. Di vo dicas. Gabꝛiel locut eſt di/
uine nec humane.i.ad ſiłlitudinẽ deoꝝ vel

hominum ſiue diuino moꝛe vel humano.

Ethumane.i.mãſuete.⁊ humanit᷑ ideʒ eſt
qð puman..
Numide.diuſ.diſſime.aduer.i.madent᷑.ma
dide. Humectatim idem. .
Numatim.aduerbiũ.i.ſepultim.vł viliter

actãter.ti. ſime. aduer i.ſuꝑbe. arrogant.
am aduerbiũ eſttwrlis.
bi. aduer.loci.⁊ cõponit᷑ cũ in.vt Inibi.i.ĩ

——

eodẽ loco. Et cũ idẽ.vt bidẽ i.ĩcodẽ loco

⁊ acuit penl.duo em̃ .oglutinant᷑ in ynaʒ

longã Itẽ cõponit᷑ cũ ali.⁊ ðꝛ alibi.i.ĩ alio

loco. Et cũ inter.⁊ ðꝛ interibi.i.interim.in
terea.in illo loco.⁊ coꝛ.pᷣmã ibi.

Idcirco.i.ideo ꝓpterea.⁊ videt᷑ eſſe ſimplex

gnaue vel ignauit.uiꝰ.ſime.aduer.i.pigre.
inſipiẽter.ſtulte
Ilicet.pe.coꝛ⁊.i.ire licet. Expleto em̃ officio
ſuo ſacerdos dicebat ilicet.q̃i diceret.ire li
cet Mag aũt coꝛruptũ eſt poſtmodũ ⁊ di
ctũ eſt ilico.i.ↄtinuo.aduerbᷣ.tꝑis.vt dicit
Alexãder neq;.Et ſcribit᷑ ꝑ vnũ lꝓduẽ tñ
bmã. UVñ in greciſmo ðꝛ.Cõcito.ↄfeſtim.
mox.ptinꝰ.ilico.ſtatim.
Ilico.aduer.tꝑis.Et ſᷣm Papᷣ.Ilico.i.oti/
nuo.ſubito.ſtatim.iterato

Illo.aduer.loci.⁊ acuit᷑ in fine. Qñ Mach.

ij. Limuit illo ire.i.ad illũ locũ
Immaniter.niꝰ.ſime.i.crudelit᷑ immãſuete
terribiliter
Immũde.dius.ſime.i.impure.

Imo.eſt aduer.eligẽdi.⁊ valet tm̃ q;tũ potiꝰ

Aliqñ eſt aduer.affirmãdi.⁊ valʒ tm̃ ſicut

certe. Aliqñ eſt ↄiũctio illatiua.⁊ valet tm̃
ſiẽ igit᷑. Et imo ſcribi ðʒ vnũ m.⁊ cã diffe
rẽtie ad ablatiuũ ð imꝰ.a.ũ.dʒ eẽ accẽtꝰ ĩ fi

ne. ⁊ dz m. aliq̃ntulũ cõpᷣſſe ſonare cũ j.licʒ
ſit de ſequẽti ſyllaba.ᷣm Hug. Quidã tñ
dicũt ꝙ nõ opoꝛtet ꝙ imo aduerbiũ accen
tuet᷑ in fine ad differẽtiã ablatiui imo.qꝛ ſa
tis patet differẽtia int᷑ ea.cũ ſint diuerſe ꝑ /
tes oꝛõis.⁊ ꝓðᷣ.pmã. Uñ. Spõſam nõ cu
pias quã duxit ꝓximꝰ imo. Floꝛeat illeſus

primitatis amo..
Impendio.aduer.i.ſedule.intẽte. Imnpẽdio
ſe. idem 8=ðMB
Imperegre.pe.coꝛ.aduer.⁊ eſt idẽ qdð inſta⸗/
biliter. vel ſine certa manſione.⁊ ðꝛ ab in ⁊
Imperite.tiꝰ.ſime.i.indocte.ignaunut
Impie.mag impie impijſſime.aduer.i.ſine
pietate.crudeliter =ðDDMU

„ —

Impſentiaꝝ.i.in pñti mõ.⁊ pᷣt eſſe ꝑs cõpo/
poſita. ⁊ erit aduer.cꝑiſ. Un Geñ.l. Dicut
impᷣſentiaꝝ cernitis. Põt etiã eſſe aduerb.

loci ᷣm quoſdã.⁊ tũc impᷣſentiaꝝ idem eſt
qð in pᷣſentia·
Impꝛobe.bius.ſime.i.impoꝛtune

Impꝛomptu.i.i manifeſto.ſed magis ſunt

duepſegs ſ
Impudice.ciꝰ.ſime.aduer.i.inuerecũde
Impune.i.ſine pena

Lußpoiti
ici
ptemaut
ablitvot
ſen wmiu
ſe Ou
looadloc
nbe vae
guoties in
Dacont
dico ia
terminoti
inphlno⸗N
ſiiinooem
Nſniticat
tum vtUil
Lticepbe

biteinli

ci adin⸗
ctodin.y
Plräctern
Etbbi
leseſtder
gMillijdie.
nt Oen
murciaa
regeinbücm

Oiſtoo.

n Oeynmno⸗
uitcinaon

roßencita

Duthei ifin
Poſmikinch

Amitchablar
ſgornotione

rinotſſn t

legocurroine

ſitpmanenti
ruikciabla
umminlecnöe

io Ternot

cioblonino

blintermul
. Ceticevos.
Wtmiinn
Domainſin

lioden
hkinng
Abiiiae

ſinpler
naigige

eñ offei⸗
dicertinrl
Knodin
bis vdia
il pdneti
o eſin
Nico i t/
Bß⸗
Limmänct
möwo
Um ar
emirm
rCiiff/
ecet ifi
rcifliq
Ouiditñ
diu accen
limo anſa
wineſes
Gam w
Nent Mcus

e nhin

Cidiginſt
ſone tdꝛabin⸗

ineaummiſn⸗

iech Ka
libãl
itnhunn
aang iin

tne

i Pumti 1

In poſitio aliqñ ↄſtruit᷑ cum actõ caſu ali

qñ cũ ablatiuo.aliqñ cũ vtroq; ſimul.Se
ptem aũt modis ↄſtruit᷑ cũ actõ tm̃.ſex cuʒ
ablatiuo tm̃.triba cũ vtroq; idifferẽter. Et

ſic in vniuerſo ſedecim modis ↄſtruit᷑ tum

caſib Quotiẽs aũt in.ſignificat motuʒ de
loco ad locũ ↄſtruit᷑ cũ actõ tm̃.vt vado in

vꝛhẽ.vado in eccłiam.ſi ſum extra.ñ Scdᷣo

quotiẽs in.ponit᷑p ; ↄſtruit᷑ cũ actõ tm.vt

Vado in hoſtẽ.i. hoſtẽ. Itẽ. In adulteꝝ
dico.i. adulteꝝ.Tertio qties in.ſiot inde
terminatã infinitatẽ.ↄſtruit᷑ cũ actõ tm̃.vt

in pſalmo. Oñs regnauit ineternũ.Et Ju
ſti imꝑpetuũ viuẽt. Quarto ätiẽſcunq; in
ↄſignificat diuturnitatẽ ↄſtruit᷑ cũ actõ tã

tum.vt Uiſio quã h̊ vides in lõgos dies ẽ
Et iſte ꝓphetiʒat in mag tꝑa. Etibi. Ut in
habitẽ in lõgitudinẽ dieꝝ. Quinto qtienſ/
cũq; ad in.ſubintelligit᷑ vſq;.cõſtruit᷑ cum
actõ tm̃.vt Qui odit aĩam ſuã in h̊ mũdo.i
vitã eternã cuſtodit eã.i.vſq; ad vitã etnã.
Et ibi. Scio cui credidi ⁊ cert ſũ.qꝛ po/
tẽs eſt depoſitũ meũ ſᷣuare ĩ illũ diẽ.i.vſqʒ
ad illũ diẽ.Et Vado in montem.i.vſq; ad

mõtẽ. Sexto qtiẽſcũq; in ponit᷑ p iuxta cõ

ſtruit᷑ cũ actõ tm̃.vt Iſti ↄtendebant iuxta
regẽ in hũc modũ.i.iuxta hũc modum.Et

ibi. Oiſit ad eʒechiã in h v̈ba.i. iuxta b v/
ba. Deptimo q̃tiẽſcũq; in.ponit᷑ p ſuꝑ.cõ/

ſtruit᷑ cũ actõ tm qð videt᷑ eſſe tmmodo.cũ
liber oſtendit᷑ab aliquo exponi.vt Beda ĩ

Hattheũ.i.ſup mattheũ.Et ſic ſeptẽ mo
dis ↄſtruit᷑ in cũ actõ tm̃. Sex aũt modis
ↄſtruit᷑cũ ablatiuo tm̃. Pꝛimo qͥtiẽſcũq; ĩ
ſignat motionẽ fieri ĩ eodẽ loco ↄſtruit᷑ cũ
ablatiuo tm̃.vt Milites currũt ĩ ciuitate.

⁊ ego curro in cãpo. Scðo qtieſcũq; in.cõ
ſigt ꝑmanentiã in eodẽ loco vel in re aliq̃.

ↄſtruit᷑ cũ ablatiuo tm̃.vt Sum in domo
ſum in lectiõe.ſum ĩ cogitatiõe.doꝛmio ĩ le
cto. Tertio q̃tiẽſcũq; in.ponit᷑ ꝓ intↄſtrui
tur cũ ablatiuo tm̃.vt Bñdicta tu ĩ mulie/
ribo.i.inter mulieres.Et ibi.Accepiſti bo/

na in hoĩbo.i.inter hoĩes.Et ibi. In qbus

vocati eſtꝭ vos.i.int᷑ qs. Quarto q̃tieſcũq;
in.ponit᷑ ꝓ intra ↄſtruit᷑ cũ ablatiuo tm.vt
Oꝛõ mea in ſinu meo ↄuertet᷑.i.intra ſinũ

meũ.Et ibi. NHec ↄcluſiſti me in manib in
imici.i.intra man? Quinto q̃tiẽſcũq; in.po
nit᷑ p cũ.ↄſtruit᷑ cũ ablatiuo tm.vt In ba⸗

culo meo trãſiui ioꝛdanẽ.i.cũ baculo meo

Serxto q̃tieſcũq; in.ponit᷑ ꝓ añ.ↄſtruit᷑ cei

ablatiuo tm̃.vt Dirigat᷑ dne oꝛõ mea ſicut

SSs

incẽeſum in ↄſpectu tuo.i.añ ↄſpectũ tuum
Et ibi. Hoc eſt mirabile in oculis noſtris

id eſt.añ oculos noſtros. Cuʒ vtroq; caſu
cõſtruit᷑ in indifferẽter. Pꝛimo q̃tienſcũq;
in ponit᷑ p ſuꝑ cõſtruitcũ actõ.vt Loquet
pacẽ in plebẽ ſuã.i.ſuꝑ plebẽ ſuã Cũ abla⸗/

tiuo.vt Milit de filiũ ſuũ in terris.i.ſuꝑ
terras.Et ibi. Jacta cogitatũ tuũ in dño.

id eſt.ſuꝑ dñm. Secũdo quotiẽſcũq; ĩ po

nitur ꝓ per.ↄſtruit᷑ qñq; cũ ablatiuo.qnq;

cũ actõ.Cũ actõ qñ ſigt localẽ trãſitionem

yt Aperite mihi poꝛtas iuſticie ⁊ ingreſſuſ
in eas.i.ꝑ eas. Cũ ablatiuo qñ notat admi

niſtrationẽ vt Multifarie multiſq; modiſ

olim deus loquẽs patribo in ꝓphetis.i.per
Aphetas.Tertio quotienſcũq; in ponit pio
ad. cõſtruit᷑ qq; cũ actõ qñq; cũ ablatino.

Cum actõ quãdo localem motionẽ deſigt
vt Impulit in latus tuũ.id eſt.ad lat tuũ.
⁊ Tlado in hoſtes.id eſt.ad hoſtes. Cũ ab
latiuo.vt Dominꝰ erit in latere tuo.id eſt.
ad latus tuuz. ita dicit Huguitio. Scoðm
aũt Ariſtotelẽ ſic diſtinguunt᷑ modi de in.
Nam pꝛimo modo dicit᷑ aliquid eſſe ĩ aliq̃
ſicut pars integralis in ſuo toto.vt digitui
in manu.paries in domo. Secundo mo/
do ſicut totũ integrale eſt in ſuis partibus
vt Domus eſt in pariete.tecto.⁊ ſundamẽ
to. Tertio autẽ modo ſicut ſpẽs in genere.
vt Homo in animali.⁊ vniuerſaliter q̊dli/
bet inferius in ſuo ſuꝑioꝛi. QOuartus mo⸗
dus eſſendi in. dicit᷑ ſicut genus in ſpecie.
vt animal in homine.⁊ vnũquodq; diffini
ens in ſuo diffinito. Quint/ modus eſſen/
di in aliquo eſt ſicut foꝛma in materia. Et
iſte qntus modus ſubdiuidit᷑.quia quedã
eſt foꝛma ſubſtãtialis.vt Anima eſt foꝛma
ſubſtãtialis hoĩs.Alia aũt eſt accidẽtalis.
vt Albedo eſt foꝛma accidetalis hominis.
⁊ pma eaꝝ ðꝛ ꝓpꝛie eſſe in hoĩe.ſicut foꝛma ĩ
materia.⁊ anima in coꝛꝑe.Alia ðꝛ eſſe in.ſi
cut accidens in ſubiecto.vt Albedo in pa/

riete. ⁊ coloꝛ in coꝛꝑe.Sextus modꝰ eſſen

di in e ienr ollann gema cauſg eficten
te. vt regnũ in regente. Septimus moduſ
eſſendi in.eſt ſicut aliquid in fine.ſicut vir/

tus in beatitudine Octauus modus eſſen
di in. eſt ſicut aliquid in vaſe.⁊ vniuerſali/

ter ſicut locatum in loco Hos autem octo

modos eſſendi in. diſtinguit Ariſtoteles ĩ
p̃dicamẽtis ſuis. Boetius aũt aſſignat no

uem.quia ſubdiuidit qntum modu in du/
os. vt dictum eſt. WK

Inca ſium.aduer.i.fruſtra.ſine cã.⁊ ðꝛ abĩ⁊
caſſis.qſi ſine caſſib.ſine qͥlb venatio ina/
nis eſt. Clel cõponit᷑ ab in ⁊ caſſum.aduer.
qualitatis ſᷣm Hug. Pap̃. etiã dicit. In/
caſſum irritũ.fruſtra. infructuoſe.ſine cã.
I cunctanter.aduerbium.i.inceſſanter ſm
Inde.aduerbiũ.⁊ deriuat᷑ ab in.Et cõponi
tur. Deinde.exinde.ꝑinde ꝓinde.ſubinde.
Et differt.qꝛ exinde ⁊ deinde ⁊ ſubindead
gerbia fũt loci vł oꝛdinis. Perinde aduer.
ſimilitudinis vel qlitat.i.taliter. Pꝛoinde
eſt ↄiunctio illatiua.i.igit᷑. Inuenit᷑ tamen
qũq; aduer.loci vł oꝛdis.Et iſta qñq; apo
copant᷑.exin.pꝛoin.ſubin.perin.den. ꝓ ex/
inde. deince.—
Induſtrie.aduer.i.ſtudioſe.ſolerter.aſſidue
vigilanter è
Infauſte.i.infeliciter
Infra.qduerbiũ loci.⁊ cõpat᷑ Infra inſeriꝰ.
infime. Et infra ſignat localẽ depᷣſſionẽ vł

ſuppoſitionẽ. cuiotrariũ eſt ſupꝛa. Item in
fra etiã eſt ppoſitieolo
Ingenioſe ſiꝰ.ſime.i.artificialiter.aſtute.cal
lide. pꝛudeter.ſubtiliter
Inibi.aduer.loci.i.in eodẽ loo
Inopinate.inſpirate.ſubito.impꝛouiſe
Inſolẽter.tiꝰ.ſime.i.ſuꝑbe.fatue
Inidipſum.i.in vnũ.aduerbium ↄgregãdi.
LV—lel in id ipſum tres ꝑtes ſunt.i.ĩ illð bo.
nũ qð eſt ipᷣm.i.in ſe manẽs.nulla viciſſi/
tudine cõmutaut ——
Inter.aduerbiũ loci.Semꝑ eĩ ſignitficat lo
cum. vlł quaſi locũ.ſʒ diſſimilit.qi ſex mõis
Signitficat em̃ qũq; localẽ poſitionẽ ĩ me

dio.vt interrũpo.qñq; tranſitionẽ vniꝰ ad

gliũ.vt internũci.qñq; localẽ diſtantiã.vt
intercapedo.qũq; diſtantiã tpalẽ. vt inter
uallũ.qñq; viciſſitudinẽ cum trãſitione.yt
cõuerſiq; oculos inter ſe atq; oꝛa tenebãt.
qñq; ſignificat ꝑmanentiã in medio. vt in
ter amicos.⁊ hoc cũ quadã ↄtinuatiõis ſi/
gnificatioon
Interdiu.cõponit᷑ ab inter ⁊ diu·.i.interim
dum dies eſt SS ðèðZMDU
Interdũ.i.nõnunẽ;. aliqũ.aliquoties
Interea.ab inter ⁊ ea cõponit᷑.aduerb.tꝑis.
Quidã vᷣo dicũt ꝙ ab int᷑ deriuat᷑ interim.
⁊ interea Et cõponit᷑ interealoci.aduer lo
ci.i.interim vel in eo looo
Intra ð ab in. ⁊ differt ab infra qꝛ infra ſigt
localẽ depᷣſſionẽ vł ſuppoſitionẽ cni ↄᷣrium

eſtſupꝛa.qð ſigt localẽ ſupꝛapoſitioneʒ.vt

Sol currit ſupꝛa Innã.vel luna infra ſolẽ
Intra vo ſit localẽ incluſionẽ.cui ↄᷣrium
eſt extra.qdð ſigt localem excluſionẽ.vt Ci/
nes habitãt intra muros ciuitatis. Ruſti/
ci extra. Nullłꝰ ergo dicat. Ego ſum inſra
muros ciuitatiſ.niſi eſſet defoſſus ſub ipiſ
muris. Et comꝑat᷑ Intra interius intime
Intro aducrbi loci.ſiãt ad locũ.⁊ acuit᷑ in
Intus ⁊ intro dicunt᷑ ab intra. Et differunt
qꝛ intro ſigt ad locũ. Intꝰ ſiãẽt in loco vł de
loco.vt Intro vado.int ſum. intus exeo.
Vnñ. Intro foꝛas ad ſigt.foꝛis int in et de
Et cõponit᷑ Deint.abintt·
Inuicẽ debet ꝓferri ſub vno accẽtu. vt deſi
gnetur poni ꝓ vna ꝑte vł ꝓ vno aduerbio
qualitatꝭ. Scdm em̃ veritatẽ inuicẽ ſunt
due ptes poſite ꝓ vnaſine cõpoſitõe.et põt
dici quedã irregularis vocũ cõgeries.Et
coꝛripit vi. ”è”c
Tronice.aduerbiũ.i.deriſoꝛie
Itaq; dictio cõpoſita.añnpenlł.acnit. Uñ cõ/
iunctio encletica h nõ inclinat accentũ pᷣce
Dentis ſyllabeadſe.

Item. eſt aduerbiũ ſilitudinis vel oꝛdinis.

Iteratim. aduer.oꝛdis vlł qlitatꝭ pqͥ ſepe po
nit iſte ablatiu iterato poſit aduer bialit
Iteꝝ.id eſt. altera vice.quaſi iter alteruʒ ſᷣm

Papiam
Itidem. componit᷑ ab item aduerbio ſimili/

tudinis vel oꝛdinis ꝑ geminationẽ. Et ðᷣꝛ
itidem vł identidẽ.i.item ⁊ itẽ.⁊ iteꝝ ⁊ iteꝝ
vel ſimilit᷑. Et ĩ vltimo interponit᷑t.⁊ debe
ret dici itentidẽ ꝑ t.ſʒ ca euphonie mutat᷑ t
in d.⁊ m.in n. añ t.⁊ ðꝛ identidẽ. Pñt etiaʒ
ibi identidẽ ⁊ itidẽ eſſe ꝓnoĩa neutri generꝭ
7 tiñ in ntõ ⁊ actõ.⁊ vtrũ q; eſt cõpoſitũ ab
idem geminato.⁊ in vltimo interponit᷑t.⁊·
tm̃ valet itidẽ vel identidẽ.qᷓntũ idẽ ⁊ ideʒ.
vel ſimile “
Iugiter.aduer.i.aſſidue.continue.perſeue/
ranter.

Iuſum. aduer.loci.i.deoꝛſum Etↄtrarium

eſt ei qð eſt ſuſum vel ſurſum
Iuxta aduerbiũ loci.⁊ ſignat localẽ pinqͥta

tẽ. vt Iſte ſedet iuxta eũ. Itẽ eſt aduerbiuzʒ

ſimilitudinis.⁊ tũc ſit accõmodationeʒ ⁊
ſilitudinẽ. vt Hoc ẽ dictũ iuxta illũ magi/

ſtrũ. Item iuxta eſt aduerbiũ qualitatis.et

tũc ſigt equalitatẽ.vt Juxta.id ẽ.equaliter

In qua ſignificatiõe videt᷑ eſſe aduerbinʒ

ſimilitudinis.

ð

Luchrp
Lanot
Luven.
iunt
Lurcifn
Laaue
Latenu⸗

emnitere

Lantenin

iuumlerute

Liedi

Lebi

Peuiterant
ner
lberauit.

Dumani

Uluctif

Lymcuue
ſe iaae
icunma
igpuedi
uoe.
Loaplarrt
Cunditer
Higegauer.
Noge coge⸗

aiſtͦg

Luaubrnet,.
Thatheimne
lchlentertir

yCicrei ioc⸗

Ugubriterge

Gnna

cgponik

n bopüäyn
Wsa
⸗ hert

tonanhabe
lgingom
guifenn
egloꝛoe

ghoperei

cerbii S

ommgnod
rcfian

nairfnſck
Reaizin
oreN
Uns. Ruft⸗

oſon inſn.

lusfudi
Eminsintie.

ci :maui⸗

Etdiſen
mlocontd
inmnsen
int netde

en. Rdei
10 Aduerdin
inwice ſant
oſite. a

icogene E

r. ici⸗
MN

ſenit⸗
Plepen
uerbialit
ralteruz fm.

chioſimili/
mone. i 8
K. nicen in

onit. dce

dorienni

i 1 a

n Kine,
e iide

mnve alen

Pachrmoſeadaerbifſi iebilien.
Lianiatim.i.diuiſim

argiflue. aduer.i.affluenter

Laſciue. uius. ſime. ⁊ laſciuioſe.ſiuſ. ſmei.

lururioſe.petulanter
ate.tius.ſime.i.ample.ſpacioſe
Lieniter. aduerbiũ.i.molliter

Lente.tius.ſime.i.tarde. paulatim. grada⸗

tim. leniter

Hepide. dius. diſſime. aduer.i. facete. oꝛna,⸗

te.ſacunde. curialiter.
Nete. th. tiſſime.i. hilariter. iocũde.
Heuiter.uiꝰ.uiſſime.i.faciliter.agiliter.
ibent᷑.aduer.i.cũ mag volũtate ⁊ aio.

Liberalit.l.liſſime.aduer.i.large benigne

humaniter

Li icet ⁊ licebit. qñch! ponũ utp ↄiũctõe aquer

ſatiua.ſ.q;uis.nõ tñ eſt dicendũ ꝙ licet vł
licebit ſit ↄiunctio. ſʒ tm̃ pbum
Lympide. dius. ſime. aduer.i.clare. manite
ſte. lucide.
ineatim.aduer.i.p lineas ptractim
Nidnide dins. diſſime.aduerbiũ.i.aperte.
nide.

Locupleter. tius.ſime.aduerbium.i plene.

abundäter
Lõge.aduer.⁊ ðꝛ alge. Et ↄpõit᷑ Alonge
deloge cloge. oĩa qſi in eodẽ ſenſu.⁊ acuũt
pe.cũ ſit lõga poſitõe
ucubꝛate.tiꝰ.ſime.aduer.i.vigilant᷑.
Encub:eliſane vłl vigilant.⁊ coꝛ.cu.

Luculenter tius.ſime.aduer.i.clare.

Liudicre.i.ioculariter
LHugubꝛiter aduer.i. febiliter funeſte riſte
rcoꝛ Gu. nacaliter

. age ponitpin magis. 6 5 poerica iccentia

ſm Papiã vtimur H
Magis.aduerbiũ compandi MUQURDU—
Magiſpluris.i.multopluris pᷣcij vł extima
tionis. vt habet Hath. v. Uel magiſplu⸗
ris.i.magis magni pᷣcij q; ila·
gnifice ⁊ magni icẽter. aduer.i genero/
ſe. gloꝛioſe

Wagnopere i. ßm magnũ opꝰ. vl valde. et ẽ

aduerbiũ. Sed qñ bʒ duo o.ſunt due par
tes. magno oxpe
Wane elt aduerbiũ mis:: noacuiinfine t

Large vel largiter. gius.ſ. ime aduerbiuzi i.
Abũudanter.afflueter

82 manũ.qð eſt bonũ.Et qͥd melb? êma/
ne qñ de tenebꝛis deuenit᷑ ad lucẽ. Uł ma

. ne ðꝛ a mano.as.qꝛ tũc dies manare iuci/

pit. 2 pdu. pmã. Poteſt etia eſſe nomen. vt
Bonum mane

Wanhn. aduerbiũ aanurats aps hebꝛeos
qſi qð ſignũ eſt h.vel qͥd eſt h Uñ Exo.xvi
Dixerũtad inuicẽ manbu qð ſignat. qd eſt
hoc.⁊ acuit᷑ in iie

Hature aduer ifeſtinanter cito.

Maxime.aduer.i.pᷣcibſne
Meapte.tuapte.ſi. unapte ſm qðᷣ exponit Pa/
piaſ.i.mea.tua.ſua.cauſa.vł meapte.i.meo
vſu vel moꝛe.vt Iſte loquit meapte.i. Fm
moꝛes vel vſum vel modũ mee patrie.
Meatim eſt aduer. ꝑſonale.nõ tñ ei accidit
ꝑſona. Aduerbijs em̃ nec accidit numerꝰ
nec ꝑpſona. liscr ds aduerbia ſint nũeralia
vt bis.ter. Et q̃dã ꝑſonalia vt meatim tua
tim qꝛ nõ hũt numeꝝ vł pſonã ꝓ accidẽte.
ſʒ ꝓ ſignificatõne. Uñ in greciſmo ðꝛ.Die
idioma meũ ↄſignare meatim. Uſum vel
moꝛes dic inſinuare meapte
Oediuſfidius.aduerbiũ iurãdi.i.ꝑ mercu/
riũ q mediatoꝛ eſt.⁊ fidiꝰ interpꝛes deoꝛuʒ
⁊ hoim. Clel ðꝛ a mediꝰ ⁊ fides.qſi mediã/
te fiide
ODedullitus aduerbiũ loci·a medulla ðꝛ. et
coꝛ. penul.
MDẽdoſe aduer.i maculoſe.turpit. medacit.
Oillies aduerbiũ numeri.i.mille viciby. et
Zðꝛz a mille
Oinime. aduer. qd qn ſiq; ponit p nõ.qñ q;†
paꝝ. Et ðᷣ a minimꝰ. Un. Hac vocẽ mini
me reperimꝰ ſepe negãdo. Dicaſ 7 minime
ſepe ſignare paꝝ
Modo.aduer.tꝑis.i n vel zu R vr pau/
loante vł tãtũmodo. Et ↄpõit᷑ Amodo.i.
deinceps. Tãtũmodo.ſolũmodo.Et poſt
modũ.i.poſtea.Et admodũ.i.valde·
Moꝛditꝰ.qduer.i.moꝛdent᷑ vel moꝛſi iliter.k
moꝛdaciter.⁊ coꝛ.di. ́́JMUÿ
Mox.i. ſtalim.
Oultifarie. aduer.i i. mult? modis. mltiplici

ßFmone.Et actũs młtifaria innenit aduer

bialiter poſit ꝓ multifarie
Oulto magis. ſunt due ꝑtes ⁊ duob⸗ accẽ/
tibo regeẽde.E tnota ꝙ multo ẽ nom̃ aduer
bialit᷑ poſitũ.⁊ nõ mutat accentũ
ODuſſim.aduerbiũ.i. muſſe ant. lateter. lente.
vel leniter

Mutuo.aduer. q̃litatis.i. innick alterutto.

Viciſſim alterno⸗ m Daß.

ca inueniunt᷑ aduerbia denominatiua. vt

ad locum

— (De — 2 — ctenocun. eIn “ npui
Nam ⁊ nãq; ponunt᷑ pqua· ·Non eſt aduerbium negandi. Et ſcias ꝙ ᷣ ſußun
NMaue ⁊ nauiter.uius.ſime.aduerbiũ.i.do⸗ tnegatio non pꝛepoſita nomini ꝑ compoſi/ oNt
ccc ſapieter tteonein pꝛiuat tmn. vt nullus. Sed quado ſuſc; n
NODe m qð dat rationem oꝛationis interro/ per compoſitionẽ adiũgit᷑ verbis.ſine diui/ an
J ⸗ gatiue.eſt ↄiunctio encletica.vt vtrum neę bio pꝛiuat ⁊ ponit.vt nolo.neſcio.nequeo. putuinn
AHam ſioꝛatio nõ eſt interrogatiua non eit Hec em̃ ſola verba componunt᷑ cum non ſutanten
ecvncletica. vt Clide ne feceris. Et h̊ innue/ vtoſtẽdatur pena inſticta homini ꝓpter oꝛi 6
re videt᷑ Pꝛiſtianꝰ qͥ dicit in.xvj.li. Ne poſt ginale peccatũ.quia punirtꝰ eſt in volũtate
poſita eſt ↄiunctio. Pꝛepoſita vero eſtad/ ſcientia potentia. Si autẽ veniat pꝑ infini/ Odiucrd
guerbium. Etſcias ꝙ ne non componit᷑ c tatem. tunc babet exilem negationẽ. quia enrlecnod
verbo.quia nulla cõiunctio componit᷑ cẽ pꝛiuat ⁊ ponit.vt nõ homo.i.aliqd qð non MYnnendi
verbo.nec etiam cũ noie niſi ſi.⁊ ne.vt ſiqs eſthomo Alerhi
nequis onagies aduer. neri.i. nonaginta vicib fſfreſen
Neceſſe ⁊ neceſſario ſepe ponunt a duerbia ⁊z a nonaginta 2èl Pfugter
liter ꝓ neceſfſarre Nondũ.i.nec adhuc ̃ᷣm Paß. Dbira
NDecdum.i.nõdum.nõ adhuc.vulgarit᷑ nõ onne.i.nũquid nõ.ſᷣm Paß. cberi
ſtatim ?S Nonnunq;.i.aliquotiẽs.vel aliin kt.o clan
LNempe.i.certe.nimiꝰ Nonies.i.nouem vicib.aduerbium.et ðꝛa Dignatl
Nequaq;.i.nullo modo nouem. “Dð’ Obppo
eutrobi.i.in neutra pꝑte.ſ.in neutro loco. Nouiſſime.i.vltim illagig
qð etiã ðꝛ neutrobiq;. Uñn Plautus. Neu dudiuſtertius.aduerbiũ temꝑis ẽ.vt vult vni.
trobiq; habeo ſtabile ſtabulã Pꝛiſtianus.Et eſt dictio cõpoſita a nunc mrbr
i.id eſt. nii. Ldies. tertius. quaſi nunc eſt dies terti. nabithn
Nihilominus quando eſt dictio compoſi / Et ſimiliter componit᷑ nudiuſquartus.id nneo Ou
ta debet regi vno acuto accẽtu ĩ antepenł. eſt.nũc eſt dies quartus. Et generalit cuʒ dicnoneimn
collocato.⁊ eſt ↄiunctio aduerſatiua.? va quolibet noĩe numerali.oꝛdinali.ſm hug. guitun LC
let tantũ qntuʒ tamen.vt Iſte me offendit inuenitur talis compoſitio.vt nudiuſcen/ rinilas
⁊ ego nihilomin bene feci ei. QOuando ᷣo teſimus.nudiuſmilleſimꝰ. Et ſunt omnia ☛R
eſt oꝛatio.ſcʒ ablatiuus nihilo.et minꝰ no/ aduerbia tꝑis.Uñ Actuũ.x.ðꝛ.A nudiuſ Ceisganet
men vel aduerbium debet ꝓferri duobus quarta die.i.q die que nunc eſt dies qᷓrta Gcisgguer
accentibus.⁊ minus comparatiue tenetu: vſq; ad hanc hoꝛam. Item.j. Reg.iiij. Ue Oftingauen
ſiue nominaliter ſiue aduerbialiter accipi nobiſ. nõ em fuit tanta exultatio heri ⁊ nu Gfigeiſeh
atur vt Iſte multum comedit.⁊ illi nihĩo piuſtertus “ licßi
minus ſidooo NUullatenꝰ. vel eſt dictio cõpoſita.vł potiuſ Aiialn
exim.aduerbiũ.i.ↄiunctm Inꝓedã irregularꝭ vocũogeries loco vnius i n
Limirũ.i.ſine dubio. pfecto.nec mirꝗũ’. dictiõis poſita. ⁊ grauat᷑ pe. WD nidend
Nimis vel nimium. aduer.quantitatis.id unc.i.modo.aduerbiũtteis. ntonn
eſt. plus iuſto.vltra voluntatẽ. multum vł Nuncubi.aduerbium loci.⁊ dicit a num. ⁊ c al
ſatis. m Papiam.⁊ coꝛr.ni. Unde Oui/ vbi. ⁊ interponitur c.cauſa euphonie.Et Picee n
dius de reme. Que nimis apparẽt retia vi m. mutatur in n. ſequente c. vt dicit Pꝛiſti W*
tat auis. Ponitur etiã nimis ꝓ valde vł ꝑ/ anus in.j.maio.ꝙ m. tranſit in n. vt num. Nake 1
fecte. Unde Pſalmiſta. Ego aũt humilia nuncubiiib.e N nenr
tus ſum nimis.i.ꝑfecte vel valde.vt expo / Lunq; i. in nullo tꝑe. aduerbium tꝑis. Et nn
nit Ber. componit᷑ exnõ ⁊ vnq;. ⁊ nõ remanet ð nõ Oee
diſi eſt cõiunctio.id eſtſi nõ.⁊ coꝛ.pmam. niſin. Ded nuſq; i.in nullo loco.cõponit N
Vnde quidam. Nõ ſunt qnq; niſi domi/ exnõ ⁊ vſq;. Unde Hebꝛe.j. Nuſq; ange/ inu⸗
no dare vulnera niſi.Nõ eſt tuta niſi ſine los appꝛebẽdit deus. Uñ nunq; ꝑtinet ad UAn daa
niſo filia niil. tremp. nuſq; vo ad locũ. Unde quida. Ad Mrrllut
Ldoctu.i.de nocte.vel in nocte.aduer.tꝑis. tempus nunq; ſed pertinet ad loca nuſqʒ. ſi flom
Et ðꝛa nocte.Vñ Pꝛiſ.ĩxv.li.In u.pau Similiter vnq; ꝑtinet ad tempuſ.vſq; vᷣo ront

miin aun

tſie
mocont

Sade n

onisſhedd
Ncndege
unicumne
pmninite
ſtinwwlieg
nitini
tione. qnn

Alice göm
Wgin ch

igi
nabinmade

npii v
NolmN
fawnn,
Guumsid
maaltan,
gißmpus.
nndinſcen⸗
ſunt omnig
Amdinl
dies d
egi De
cwoden

woſininrft

ine.
tdidimn.

us anpone

õ

munthi⸗5

.

. c,
. mnnni
Dndene
inet 4 lu ic

Crcs locon

. Poſch mO

D

OQpido aduer.i.valde
Opime.i.abundanter.affluenter

nouipꝑ

Nuſq;.vide in nunq;

Lutatim aduerbiũ.i.nutim.⁊ ſignãter.vł ð

nutu in nutũ.qñ qͥs ſꝑ loquit᷑ ꝑ nutꝰ
Nutanter.i.dubitanter

EAR —— D

O bdiuerſas pteſoꝛonis efficit. Nã interdũ i

teriectio dolẽtis. vt O deus in q̃nta mifia
Interdũ admirãtis.vt O rẽ admirabilem

Interdũ optãtis aduerbiũ.vt O mihi pᷣte

riti referant᷑ celit anni.Exhoꝛtantis q̊ʒ.vt
O fugite ⁊c̃. Uñ ĩ greciſmo ðꝛ.O ſtupet.o

dubitat. vocat indignat᷑adoptat. Clamat

cõquerit᷑ velut exẽplis reꝑit᷑. Ulel ſic.O do
let.o clamat.vocitat mirat᷑adoptat.O de/
dignat᷑ ſe noĩat vt ꝑhibet

Ob. ppoſitio his lr̃is ſequẽtibus mutat b.ĩ
illas.ſcʒ c.vt Occido.f.vt O ffero.g. vt Og

ganio.p.vt oppono.Quandoq; ſubtrahi/

tur b. vt Operio. Si autem ſequat᷑ m. ſub

trahit᷑ b.vt O mitto.vel mutat᷑ ĩ m. vt Om/
mitto. Quandoq; tamen intercipit s. cum

dictione incipiẽte a c.vt Obſcurus. Unde

quidam.Cur fert grex pomũ nũc ob muta
tur in illas D

Obnirxe.i. intẽte vel humiliter vel multũ

Octies aduer.i.octo vicibꝰ
Offatim aduer.i.ꝑticulatim
Officioſe.i.ſedule
Olim. aliqñ pᷣteritũ ſignat.i.quondã antea
Aliqñ olim ⁊ de pᷣterito⁊ꝛ de futuro ðꝛ ſicut
aliqũ.qñ.vnq;.ſᷣm Pap. SW
Ominoſe aduer.i.foꝛtunate

Ocius aduerbiũ.velociꝰ.celeriter.ſtatim

Omnino aduerbiũ intẽtiuũ.i.penitꝰ Et p/

Ducit penł.ſᷣm cõem vſum

Odptate aduerbiũ ꝓ q̊ inuenit optato.i. deſi⸗/
Deranter vel eleganter ee

Opitulanter.i.auriliant᷑ Opitulatim.ideʒ

Obpulæẽter vel opulẽte ti.ſime.i.abũdant
Oꝛſum aduer.loci.i.ĩ hãc ꝑtẽ Iñ deoꝛſuz
Oſi vna dictio aduerbiũ optandi.i.vtinam
vel vocandi Unñ Symeon. Oſi mehᷣ inue
niuret illa natiuitas

EOſſum vel oſſatim aduerbiũ ioſſa frãgedo
vel ꝑ oſſa.i.de oſſe in os

De „½M

Lup aduerbiũ tpis. ⁊ ðꝛ a nouꝰ ⁊ tꝑe quaſi OQſtenſim. i. apte
i.recenti temꝑe.modo paꝝ ante hoc OQOuanter ⁊ ouatim aduer.i.gaudenter
xempñnus..,„,
NDuſpiam aduerbiũ loci.i.in nullo loco.⁊ðꝛ·
a non ⁊ vſpiam.

.ẽ P

Palam aduerbium ãq̃lita tt i. apte. ma nifeſte

7 8 a palo las. Uñ Joh. xviij. Ego palã lo
cut ſum mũdo.Et cõponit᷑ cũ in. ⁊ ðꝛ ipa.
lam.i.in atꝑto Poreſt etiã palã eſſe pᷣpoſitio
qñ regit caſuʒ.vt Palã illo h̊ feci.i.coꝛã illo
Etcoꝛ.pmã. Sʒ palo las.eã ꝓducit Unõð
Aucanin.vij.Pꝛicipes fecere palã ciuilia
bella. Sʒ devltima ſyllaba querit᷑ an debe
at acui Et dicũt qͥdã ꝙ ſic ad dꝛam hꝰaccu

ſatiui palã. de pala.le.palã.Alij dicũt ꝙ; nõ

⁊ meliꝰ.qꝛ hmõi aduerbia ĩ am deſinẽtia de
bmunt᷑ in fine.vt multifariã.ppera

Nalaſiter. id eſt. manifeſte vel vaganter ¶Ik

palanter.i.incompoſite. vel diſperſe. aduer
bium qualitallias

PHape interiectio eſt admirantis. Undde Ce

dit papa pape.nõ cedũt munera pape. Ac/

7

cipe tolle cape.ſunt vᷣba placẽtia pape

alin.i.iterum
anegvrice.i.laudanter.laudabiliter
arenetice.i.interpoſitoꝛie
ariter aduerbium ſiłitudinis.i.ſimul
ara pᷣpoſitio greca.i.iuxta vel apud vel re
vel pᷣter vel trans
Partim aduer.i.diuiſim

„

Biicnlauin Diun im. vel ꝑ ꝑticuliis

aꝝ.i.modicũ.Et cõponit᷑ cũ ꝑ.vt Parũ/

per.i.valde paꝝ Inuenit᷑ etiã parũante.ſed

potius ſunt due ꝑtes

Pann aduer.i.vbiq; vel ãdatim. vel leuit

aulatim aduer.i.ſenſim.ꝑticulatim.pede
tentiz minutatim HM

PBamlupert Par üper vel modicũ

aulominus qnq; eſt vna dictio.id eſt. fe/
re.vt ibi Paulominꝰcõſummauerũt me in

terra. Oñq; eſt oꝛo ſiue due dictões. vt ibi

Minuiſti eũ paulo minꝰ ab angelis. id eſt

minus modico Unde in greciſmo ðꝛ. Si
paulo minꝰ eſt oꝛo comparat inde Eſto fe/
re ſi dictio ſit pꝛaulominus vna Item nota
ꝙ p aulo nõ debet acui in fine in paulo mi/

nus qñ ſunt due ꝑtes Iteʒz paulo pus due
partes ſunt. Item paulo componit᷑ paulo

poſt. pauloante. vł potiꝰ ſunt due ꝑtes poſi

tep vna. Itẽ paululũ ⁊ paulũ ⁊ paulo ſunt
nojĩa. licet aliqñ ponant᷑ anaduerbialiter
Bertazartze .H

eculiariter. aduer.i ꝓpꝛie familiariter
edetentim.i.ſenſim.ſubtiliter.gradatim.

.
2 .
*. ..
7 .

caute cũctãter.q̃ᷓi pede tentãs.ᷣm Papiam
Viñ Hieronvmꝰ in epła ad Paulinũ.viij.
Caute.i.pedetentim tuas poſſeſſiunculas
vendiderrri.

OPellaciter. aduerbiũ i. doloſe. fraudulẽter.
fallaciter.⁊ ð a pelars

4

Benendnont iu remiſſtuũ eſt. i. fere

MHenes ppoſitio.i.apud. iurta pe. Et coꝛf.
pe. Uñ oꝛatiꝰĩ poetria Quẽ penes arbitriũ
ius eſt ⁊ noꝛma loquẽdi Sʒ h̊ penes.nis.i.

virile mebꝝ. Et pdu.pe. Uñ.Te ſunt dam
na penes dam nat᷑ ſi ibipenes..
Oenit aduerbiũ intẽtiuũ.i.oĩno.ex toto.
Denſiliter. aduer.i.leuitter.

Der ppoſitio aliqñ pnat. vt Perfiduſ.i.qui
nõ habet fidẽ. Itẽ iurat vel adiurationẽ ſi/

bilis. i. cauſa ſtudij. cauſa vtutis. Item ſiot
locũ.vt Per italiam trãſiui.Et in Lucano
Bella ꝑ emachios pł q; ciuilia cãpos. Itẽ

ſigt tpᷣs. vt ꝑ diẽ lego. Item auget. vt Per/

pulcer.i.valde pulcer

*„

Et nõ debet acui in fie.

erempte pẽptoꝛie aduer.i.cito ſi ine moꝛa

cras.qð nõ credinꝰ.imo ꝑendie.i.poſt craſ
ſie eĩ pcedimꝰ hodie.cras ꝑendie.poſtridie

Etꝛ pendie q̃i pꝑempta vna die.qð nõ po/
teſt dici de hodierna die. cũ de ea nõ reſtat

ſpaciũ vniꝰ diei Siců de craſtina ĩtelligit

Eſt ergo perendieideʒ qð poſt cras. Unð

Plautus.Que cras veniet perendie foꝛas
efferet᷑ ſoꝛoꝛ Unde.j.Regũ.xx.Oñe de? iſra
elſi. i inueſtigauero ſnĩiam pꝛis mei craſtino
vel perenñ/nge
erennit᷑ aduer.i.iugit᷑. ꝑpetue.eternaliter

Nerfunctoꝛie aduerb.i.inanit᷑. imaginarie
tranſitoꝛie. leuiter.

ONeri.icircũ. vel de.⁊ acuit᷑ in ſie
erinde. i. taliter. aduerbiũ ſimilitudinis
qualitatis.⁊ ðꝛ a ꝑ ⁊ inde.

ite tiꝰ. ſime. aduer.i.docte pꝛudenter

erpere aduer. qllitatis.i.puerſe. male.pꝛa/
ue.ñ recte. Pꝛo qͥ ſepe ponit᷑ ꝑperã.qð ñ ʒ cuũctis laudo beatos. Ite H 4
pꝛecelſus. Itẽ p an.vt pꝛeſcio.pᷣdico.Item

„ „ „ .

acui in fine.ſicut nec multifariaʒ
TIn.j.Coꝝ.xiij/ Hõ agit perperꝗ.

vt Per ſtudiũ fit hõ ſapies.⁊ ꝑ vᷣtutẽ lauda

Peregre aduer.i.ad ꝑegrinandũ. Unde in
enãgelio. Hõ q̃dazʒ ꝑegre ꝓfect eſt. Et ſigt
de loco.ꝑ locũ.⁊ in loco. Uñ dicit Pꝛiſcia
nus in. xv. Peregre cõe aduer. vt Peregre

Nerendie aduer. tꝑis. ? a pempta ? vna
7 die.q̃ſi ꝑempta vna die.ſ.iſta.i.in ſero. vel

ʒ. nec pala. .

erpetue aduerbin.i eternalitter
erlepe.i. ſepiſſime ſepe. m pap̃. ⁊ ꝓdii.ſe.

Jerſpectim aduer.i. viſibilit vl clare. per.
SBunen perſpicabiliter aduer. idem
eſſum aduer.loci.i.ſub pedibo.⁊ ðꝛ apes

vel peſſum.i.deoꝛſum.⁊ pᷣceps
Dictin aduer.i.pingendo coloꝛatim
Olerũq;.i.aliqñ.frequẽter aſſidue

PHigre.i.deſidioſe.tarde.tedioſe

6 ompatice.i. ſupbe. laſciue. Põpoſe. idem.
Done. aduerbiũ loci.i.retro vl iuxta p? ter
gum. Uñ Stati achilleidos. Pone natãt

delẽtq; pedũ veſtigia cauda.Et acuit᷑ vltia

Poꝛro. aduerbiũ oꝛdinis.i.ↄſeanẽter oꝛ
ro etiã dicit certe.vł valde.vel longe.vł ſed

vel vticg.

PHoſt aduerbiusz locilicet qñq; ponat᷑ in vi

tpꝑis. Et ↄpat᷑ poſt. poſterioꝛ. poſtremꝰ. ſꝰ⸗
componit᷑.vt poſtq;. Iteʒ poſtheri.i. hodie
Itẽ poſtridie i.poſt tres dies. Poſtpꝛidie.

i. hodie. Itẽ ⁊ cũ qͥbuſdã alijs ᷣm Hug.et

ſignat tria poſt. ſ.ts.vt poſt annuʒ venias

ad me. Item locum. vt iſte latet poſt mon/
tem. Item oꝛdinẽ.vt poſt ſapientiam diui/

tie querende ſunt. Ham melius eſt philoſo

phari.qᷓ ditari. niſi foꝛte indigenti. Unde
Hic tria poſt poꝛtat.que ſunt tempus.loc
⁊ oꝛdo.Et eſt poſt pᷣpoſitio potius qñ regit
caſinm. —e-e/

Poſtea aduer. tpis vł oꝛdinis.·i.deinde. Et

ↄponit᷑ poſteaq;.i.poſtq;. Et poſtealoci.id

e poſt illũ locũ. vel poſt illud tpᷣs.
Ooſthac.q̃dã vocũ irregularis ↄgeries ſeu

aggregatio videt eſſe. funges loco vnius di

loqueret᷑ poſthac die Uel ſit ibi hac ſyllabi

ca adiectiio.

Poſt midie ateraviehotteni vie eon
pap̃. Ulel m Hug. poſtpꝛidie.i.hodie.? cõ

ponitur a poſt. ⁊ pꝛidie.

7 —

Hoſtremo i ad vltimũ aduer. tpis vel oꝛdi
dinis. 2 pð.ſtre. Poſtreme. ius.ſime.idem.
tres dieſ. a poſt ⁊ tris.⁊ die

Poſtridie.i.poſt
Et ꝓdu. .

Hiꝛe ppoſitio ponit pad. vt Illum otepſip
me.i.ad comꝑationẽ mei. Itẽ ꝓ ab vt Pꝛe
amoꝛe hũc excludit foꝛas. Itẽ ꝓ ſuꝑ.vt pꝛe

cũctis laudo beatos.i.ſuꝑp. Itẽ ꝓ valde.vt

pᷣ inuenit᷑ aduerbialiter.

.
.

Parbenmm ddnetiſte er deruc danue.

ad diam vbi pone. quod circumflectitpꝛi/

ſte latet poſt mon/

.“

4

ecdrie
Etproe
fentiust
trucgs.
upue
Gun
otorg!
ſetnenue
alpalns
cio cauſt
dicit Paf
nene.
oa0
uſtop
eeriat
ſpterens
Peterea⸗
1capnoi
pronoig
umaüte
1lum
aumßpt
Numnid.

pꝛoꝛom
Pugicao-
gpnus
nu nü Een
dallgtois
Nlepoſbod
mröpolta
Wünnar.
deeanid
nmcocheid
Pimnadn
gpio Etco⸗

gane Ete⸗
ſmn.
Priuarim g

lurin.
Maionn
ppoſtea

Calſni
inmyſe⸗
es e
doſinonen
vocula
Nonelpre
Nocyli
lenote

Kchenre
1

Dau
cunet)e
en
Ntdtae

unn
aue
.
6poiön⸗
kiumny
Ponengi
Lacuit rin

nfecnrpri

miter o:
ongeylſed

Nonakinri
cen
heriiboce
Poſprae⸗
n Dga
u
wkN;
mdiab⸗
ſopoſo
i. Unde
hns loc
sgaregtt

dan

NKeloc id
chs.

Sgeſicsſe

/

Mco Miuen
Ponzeli
ſtbipaeſttn

Geior:..

isiniden⸗

Nunm

iebnſt
Zehſgen

tfradas.

Mecarie aduerbium.i.pᷣcabilitervł ꝑ pᷣces ge.aliquando ꝓpe.Uñ ðꝛ pcul quaſi poꝛro
Et pꝛo eo ſepe inuenit᷑ pcario. VUnde Te/ ab oculis.vł quaſipꝛope oculos.⁊ ẽ etymo
rentius in Eunucho. Jam vel pcario fac.. logia ſᷣm Hug. Et vt dicit papias. Pꝛo/
sõ! cul eminꝰ.longe.interuallo. Pꝛocul⁊ lõge
ꝛecipue aduerbiũ.i.maximepᷣſertim. ⁊ ꝓpe dꝛ Pꝛocul nec nimiũ longe nec iuxia.
eſertim.i. p̃cipue. aduerbiũ teſte Pꝛiſcia pꝛoculdubio.i.longe a dubitatdte.
no. ⁊ ð: a pᷣſertu.ſicut tractim a tractu. Pꝛe Pꝛochdoloꝛ interiectio dolentis.cũ aliqͥs ĩ
ſertu etiã eſt ſupinũ hꝰ ybi pᷣſero.ri.qð ẽ añ doloꝛe loquit᷑.ſicut vnlt papᷣ. Alij dicũ tqp
vel pᷣ alijs ſerere. Itẽ pᷣſertim.i.pterea.ↄiun pꝛochdoloꝛ ſunt dnepartes ⁊ duoboaccen
ctio cauſalis. Itẽ pᷣſertim. maxie.pme.Clñ tibus regende.⁊ pꝛoch eſt interiectio.⁊ do⸗
dicit Pap̃. Pꝛeſertim.pᷣterea. pᷣcipue maxi loꝛ eſt nomen. Nam ſicut dicit priſcianus
me. domme. in qnto libꝛo.vbi agit de figura compoſita
Pꝛeſto aduerbiũ tꝑis vel loci.i.in pñtia ſũ. Figutra in omnib ꝑtibus oꝛatioõis inueni

uaſi ſto pꝛe. tur excepta interiectione que ſemꝑ eſt figu/
ꝛeter.i.abſq;.ponit᷑ etiã ꝓ iuxta vel trans. re ſimpiicis.
tp̃tereas.i.trãſegs. Daiofeœ to aduerbiuʒ affirmandi.i. pculdu/
Pereren aagerbill eſt. ⁊ ð: a pᷣter aduerbio bio.vtiq; pꝛo facto ſcʒ ꝙꝙ habeas aduerbiũ

⁊ ea pnoĩe.pᷣpoſitio em̃ pꝓnomini ſicut:p/ affirmanii. s
pꝛio noĩ ꝑ appoſitionẽ ſolũ iungit Aduerbi NHoinde coiunctio illatiua.i.igit᷑. Inueni/
um aũt potuit cũ pnoĩe cõponi.vt Eccum tur tamen qũq; p aduerbio loci veltemꝑis
⁊ ellum interea.pᷣterea. Et deſinit in a pdi Etapocopat᷑quãdoq; ⁊ ðꝛ pꝛoin.pꝛo pꝛo/
ctam pᷣterea. Etẽ pᷣterea aduerbiũ diſcreti inde.⁊ acuit᷑ antepenultima ſicut alia cõpo
num.idẽ qð pᷣter iſta q̃ dicta ſunt. ſita ab in de. Mẽũ
Hꝛidẽ aduerbiũ tꝑis.Et cõparatur pᷣdem Folgerage eire cumalarg capioſe ⸗
pꝛioꝛ mus. . ꝛompte.tius.tiſſime.aduer.id eſt.expedi/
HPꝛidie aduerbiũ tꝑis.i.pmo vel poꝛi die.? tę.velociter. l
Ra pmns vela poꝛ ⁊ die.Et inde pdianus Laoderdrerhin loci.i.iuxta.ſecꝰ.⁊ ðꝛ a p.
na.nũ.Et vt dicit Pꝛiſcianꝰ a noĩb quinte Et comꝑat᷑peꝓpius ꝓxime aduer.Et cõ/
declinatõis cõpoſita ꝓducũt e.vt pdie.ho/ ponit᷑ Depꝛope.Et coꝛ.pꝛo.
die. poſthodie.poſtridie. Et adiungit᷑ pᷣdie ꝛopenſiꝰ aduerbiũ.i.extẽſius.
moꝛe pᷣpoſitõis accuſatiuis.vt pdie Rkalen / Mopereaduer.i.veloe ter. celerit. ? coꝛ. pe.

das ianuarij.pꝛidie nonas.pdie idus.i.a p/⸗/ ꝛopt.aduer.loci.i.iuxta.cõminꝰ.⁊ ðꝛa ꝓ.
ma die añ idus. Ulñ.ij. Hach.vlt. Pꝛidie Ponit etiã p ↄiunctione cauſali.vt ꝓpter te
mardochei die. fctum eſt hoc. c
Pꝛimitc aduerbiũ oꝛdinis.i.pmo vel in pn Mꝛopterea.i.idcirco.ideo.ↄiunctio cauſalł.
ꝛohpudoꝛ. eſt interiectio vituꝑantis vel

Benehanatke⸗ ⁊ maxime aduer. dolẽtis.cũ aliquis pudoꝛẽ.i.ↄfuſionem ali

Hꝛincipanter.i.iperioſe.aduer.a pncipoꝛ. cui adijcit.vt videt᷑ dicere papᷣ.Alij dicunt
Hꝛioꝛſum aduerbiũ loci.i.verſus pꝛioꝛꝛem ꝙ pꝛoh pudoꝛ ſunt due ꝑtes ⁊ duob accen
pa rtẽ. Et componit᷑ a pꝛioꝛ ⁊ oꝛſum vł ver tibs regẽde.⁊ pꝛoh interiectio ⁊ pudoꝛ nom̃
ſunn. a i1nreriectio coponi nõ poteſt. Ratio. qꝛ P/
Pꝛiuatim aduerbiũ diſcretiuũ.i. ꝓpꝛie ſin / pꝛiuʒ paſſionis eſt deſtruere.⁊ cũ iteriectio
gulatim. dDdeſignet affectionẽ paſſionis.naturã habet
ðUM H

cõpoſitioni cõtrariã ⁊ ꝓpter hoc ↄſueuit ab
Pꝛo pᷣpoſitio ſignat cauſam. vt pꝛo te.id eſt ſcõdita vocepferri Cũ ergo ðꝛ pꝛohpudoꝛ
cauſa tui. Itẽ pcium vtp ſex ſolidis. Itẽp pꝛohdoloꝛ ſunt interiectões.expone.i.loco
iuxta.vt ille cantauit ꝓ viribus.id eſt.iuxta interiectionũ vident᷑ poni. M
vires. Itẽ ꝓ pᷣpoſitio greca.ſignat ante pe NHꝛoꝛſi us.i.penitus.omnino.pꝛoculdubio.
poſitionem. RD dddꝛofectttoo.
Pcewlaallerbii loci.i.longe vł ꝓpe.⁊ ðdꝛ a Meoſeutice.i. humiliatice ⁊ depꝛecatoꝛie et
pꝛo vel pꝛe ⁊ ocuł. Dicit᷑ em ꝓculqip vyłp depꝛecatue.
pe oculis. Sʒ id qð pᷣ oculis eſt põt eſſe lõ/ HPꝛoten aduer.loci. ⁊ eſt cõpoſitũ a pe vel
ge. vel poteſt eſſe pe. Etiõ ðꝛ aliqũ ꝓcullõ ꝓcul ⁊ ten.⁊ ſignat longe ve dienk pre gi

pꝛocula tenns.i pcula ppe.vñ Tirgilius 1

vij. enei. Cartares intendit vocẽqᷓ paoten⸗
omne contremuit nemus.
ꝛotinus aduerbiũ tꝑis vloꝛdinis.i. cito.
iratim. ↄtinuo. vel ↄſequeter. Et coꝛ.pe.vñ
Bniaiin epi. Pꝛotin abductis ſonuerüt
pecto:g palmis.
Pube etenus. due ptes ſi unt i. vſe 4 ad puber
tagtis tẽépns.
2 Lubliclns. aduer pubiice: : a public⸗

8 interrogatiuũ loch. vt Qua traͤſͤ/
ſti. Reſpõſiua eiꝰ. hac.illac.iſtac.
Qna de re.i ꝓpter quã rẽ.cur.quõ.q̃ rõne.

Qualiter.aduerbiũ interrogatiuun.
Quã. eſt ↄiunctio diſcretiua vel electiua.vt
Dinues eſſe volo ; paupꝑ.vel bonũ eſt ſpera
ce in dño q; ſperare in pncipib.Etiã eſt ad

nuerbiũ ſil itudinis.vt tã Plato q; ſoꝛtes le⸗
git. Etia eſt aduerbin coparagi vt Ille eſt
1. maioꝛ iß ille. E Et eſt aduer. qᷓntitatꝭ. vt Iſte

; poteſt legit. Et ſᷣm hac ſignificationẽ pᷣt

tus deriuaria q;. Etqᷓ; cõponit᷑ ꝑ gemia
tionem. ⁊ Zꝛ q;ᷓ̊.i.q;uis co niunctio aduer

ſatiua.

Qualibet. i. Fuis. 9 acnitpenl Und Sꝛege.

Multüu reliqͥt qͥᷣ q;libet paꝝ tm deſeruit

C Qnãobꝛẽ aduer. interrogãdi ſᷣm Donatum 4
Et acnit᷑ penł.ſᷣm quoſdã.⁊ videt᷑eſſe qdaã

irregula raggregalio: dictionũ qᷓ ponit lo⸗
co vniꝰ dictòis potiꝰ qᷓ; ᷣa cõpoſitio.

— ——

Qnãuis. i. q;;. vel licet. tũ. ↄiunctio aduer,
Duyue ptes.⁊ acuit᷑ te.vñ in Bꝛeciſmo ðꝛ. Di
ctio quatinus eſt oꝛatio qua tenus eſto. Di

ſatiua.⁊ gcuit᷑ pn.
Quanaãa.i.in q̃ ꝑte ſyllabice bz nã m paß.

ad qð tpᷣs ſ̃ᷣm papᷣ̊.

Quãdo.deriuat᷑a qᷓ 2 eſt aduer tpis ete eſti/
terrogatinũ.inſinitũ. relatiuũ.⁊ componi

tur vel ſyllabicat᷑. 7 dicit qnq; ⁊ quãdocũq;
⁊æ quãdoqͥdẽ.i.qꝛ.⁊ coꝛ.qͥ.⁊ ſiquãdo.nequã/⸗/
do aliqn.añpenł.acuunt.Et nota ꝙ; quãdo

habet ſexcompoſitõnes tahtũ ſᷣm aliqͥs.vt
Siqñ.nequãdo.aliqn/qnq; quadoquãdo
quãdocũq;. Ex hoc patet ꝙ; quadoquideʒ
nõ eſt cõpoſitio vera.ſed ponit᷑ aliquãdo lo
co vnius ꝑtis.⁊ eſt potius quedam vocum
cõgeries irregularꝭ qᷓ; compoſitio. ⁊ tũcac

celituatur ac ſi i ſeſſet vna dictio, vt nterenplo

Quadragies.aduer.nũeri.i.q̃dragita viciby

Onadiu añ eſt vna ꝑs acuit᷑ pe.vide etiaʒ S.
in diu. Eteſt ;diu. vſq; ad quẽ finẽ. vk vſc;
vt ꝙ ?2 quatinꝰ. cõiunctões ad inuicẽ ĩ hoc
differunt. qꝛ vt cauſam remotioꝛẽ. Dʒ qti/

de facili de cetero. erimpꝛouiſo. tcctera cõ “

ſimilia.

.Qua ch.i. iuis. licet. Et nota rche. ſuni⸗

lia hntia m. añ q.pꝑ n ſcribunt.

Qnãtiſper.i.q;tum. vt Quitiſper valetres “

iſta. Lantiſper.

Quãtoti.aduer.i.q;to och velockecitius. et
⁊ cõponit᷑ a q;to ⁊ oci? aduerbio.
Quãto minꝰ.due ꝑtes ſunt ſicut ⁊ qnto ma/

gis. ⁊ ita ſub duoho accẽtibſie unt pꝛoferẽde

Sm Hug.in libꝛo de dubio accentu.
Quapꝛopter.i.qᷓ; obꝛẽ/ꝓpterea.qᷓ pacto.
Quaſi.i.ſicuti.tanq;.velut. ⁊ ponit᷑ quaſi ali
gquando ꝓ ſil itudine. aliqñ ꝓ veritate. Pꝛo
ſimilitudine. vñ Paulꝰ. OQuaſi triſtes ſem
per aũt gaudetes. Pꝛo veritate Syt in euan/
gelio Johis. TUidimꝰ głiam er gloꝛiã qua
ſi vnigeniti a patre Aliquando nihil differt
vrtriũ pꝛo ſimilitudine an pꝛo veritate pona
tur. vt Job. Quglſii impios ꝑcuſſit eos ĩ lo
co videntiũ Sed ibi. t⸗

icut impius inimi
cus meus ⁊ aduerſari meus quaſi iniquꝰ
Sicut ⁊ quaſi nt vult Hꝛegoꝛiuepꝛo⸗ affir

matione bpotius q; P20 ſmilitugine dicruʒ
videtur. .
Qua tenus. vide infra i in quatin?.
Quater. aduerbiũ numeri. a q̃ttuoꝛ deriuat
⁊ ſcribit᷑ ꝑ vnũ t.⁊ bꝛeuiat᷑ qᷓ. Uñ Dꝛati in

pma epła. Me quater vndenos ſcias iĩple/

uiſſe decẽbꝛis. Quattuoꝛ aut nomen ꝑ du⸗
. plext. ſcribit.
Quaternatim. aduer.l. Pquaternos. ꝛ dici
ꝗq quaternuus.
Quatinus. ꝓ vt eſt cõiunctio ca uſalis peri.

ſcribitur.⁊ öriuat᷑a qua.Poteſt etiã eſſe cõ
iunctio adiunctiua Sʒ qua tenus ꝑe.ſunt

ctio ſub media bꝛeuis eſt.oꝛatio longa. Si
fiat ꝓſa bꝛeuiat tñ vtraq; metrũ.Et nota q;

nus recipit ca uſam ꝓpinquioꝛẽ.ꝙ; vo perti/

net ad vtrũq;. vñ incõgrue ðꝛ. Uolo quati
Volo vt legas.qꝛ volũ

nus legas. ſz bñ ðꝛ.
tas longiſſima e ialam infinita. Poſt

quatinꝰ ergo vel ꝙ recte ſequit᷑ hec ↄiũctio

vt hoc modo. Rogo vosvt quatinus mihi

veſtrũ auxiliũ inpedatis. vel ſic Poſtulo
ꝙ mihi dignemini puidere vt poſſim ĩ ſtu/

dio cõmoꝛa ri. Sʒzn ñ adeo bñ ðꝛ. Rogo vos

vt bñ mihi faciatis ꝙ vel quatim po umin
Rnudio mancre. ”

Qidund

r Lindetan

Oryin⸗
rhonct
neni
notut
ſinun
ſeg
u

ssdi

mumnſe
qiaſt
nnde
14 bli
Qngen⸗
me. Fy
urftoric
Euiden
colneli⸗

bio. ce⸗
Quini⸗
QOuin.
eſt pon
chroch
nerbiu
ouuinis.
t⸗
nimo.
dintchg
ſchogin⸗
henqauch
Jndiſting
ſdeiſcebe⸗
düͤrllua⸗.
nanlonge
(endecies⸗
Gmngium

inimo⸗x
inpotb,
inqpag
apiab ?:
Pinanies
ſpeinn
higuer,
unuin
erre
(tiu
noch

odccne

„

rſn
haplann

lochaiis
do.
ttäton
unt ofente
ccenm.
Apaen.
onit quaſi
ine, Pe

ſimiſrsſen

eninenmn⸗
Pcoriägnn

onchüdiſart

Nentnepon
Nuſſrevsjt⸗
tinpiusinin
gnuſf nin
niran;

Vederinal
Onrin
ſcis iple⸗
mmeng du⸗

10s Ad

Goſcis ei.
Ncketüeſech

Nichvsgeſ
Rlinod
Dalchletſod
Nrmnolora
neni Cn

uinicinc

. Wocnan
müfſik⸗
guufmnenn
ſch
gentpſßlin
r zeſinin

AddasN²

VNH

ca ꝓ ↄiũctione cauſal

Que piunctio copulatiua ꝑ e.ſolam ſcribit᷑
⁊ idem eſt qͥd et.quando eſt ꝓnomen ſcribit᷑
ꝑpae.diphthongon que.⁊ ĩ ſingłari femini/

no ⁊ in plali neutro.Eteſt interrogatiuuʒ
relatiuum ⁊ infinitum.

Quia ⁊ qm in codem ſenſu. Sʒ qm pꝛiep/
ponit᷑.⁊ ſic ſeqᷓntem ſenſum alligat.vt Qm
diſcis diſco. Quia quippe poſtponit᷑ ⁊ ſupe

rioꝛem ſenſum ↄfirmat. vt Scio qꝛ didici
⁊ quia ſyllabicat᷑.⁊ ðꝛ quianam.i.qꝛ vł cur.

vnde Cirgiliꝰ. Heu qm tanti tinxertethe/
ra nimbi. U
Quidem ↄiunctio affirmatiua.⁊ coꝛ.dmam
vnde Facetus. Mente auideʒ leta decoꝛa
tur floꝛida vita. Et inde componit᷑ ſiqͥdem
Egquidem aũt ſimplex eſt. vide v.in ſuo lo/
co ine.lr̃a.

„

Oni din due ꝑtes p vno affirmatiuo aduer

bio.i. certe. veer. èl
Quin.i.vt nõ.vel vt coniunctio adiunctiua
QDuin. i. ↄiunctio eſt collectiua.Quin.id
eſt. potiꝰ.qduer.eligendi.Quin.i.cur nõ.vł
cur aduer.interrogandi.Quin.i.certe.ad/
unerbium affirmandi. Quin.i.ſuper.aduer.
oꝛdinis. Et componit᷑.Quinetiã.i.inſuper

aduer. oꝛdinis.ᷣm Hug. Item inuenitur
qnimo.i.potiꝰ vel certe.aduerbiuʒ affirmã

Di vel eligendi.vel poſſunt eſſe due ꝑtes. et

ſcias ꝙ in Luce euãgelio vbi ꝛ Quinimo

beati qͥ andiunt verbũ dei⁊ cuſtodiũt illud

Ita diſtinguendũ eſſe videt᷑. Quinimo bri Pet. xel otat qñq; ſimilitudine H
XTu quoq; fac ſimile.tñ loco aduerbij inuue

7 deinde beati qͥ audiunt verbũ dei⁊ cuſto
diũt illud.? pdu.pe.qͥnimo.qꝛ imo habʒ p/

mamlongam.

Quindecies aduer.i.qͥndecim vicib.
QOuinetiam.aduerb.oꝛdinis.i.inſuꝑ. ⁊ dicit

AQuinimo. vide in ſan.
Ouinpoti.i. mag;.ᷣm Paß.

*

Quinquageſies aduer.numeri.i.qnquagin

I vicibo.⁊ ðꝛ a qͥnquaginta m Pap.

Gainluiee ranc vicdbdbd
¶nippe.i.nimiꝝ.ſine dubio.certe.ↄfirmati/
nuʒ aduer. Eſt em̃ ſicut ſcʒ videlicet.⁊ ꝓð.

„ ⸗

uo interrogatiuũ ad locũ.vt Quo vadis

(na poltione.

Reſpoſina ey. huc.illuc. iſtuun.
OQnocirca.ẽ compoſitum aq ⁊ circa.⁊ nota

5 *

ꝓcirca ꝑ compoſitionẽ vel pot ꝑ qndam

rirregularitatem iungit᷑ cum iſtis.ſ.quocir/

ca p aiüctione cauſali vl illatiua. Circücir
ca vel circũqu3d.

epᷣ/

lege. Subcoõtinuatiua. vt Quoniaʒ ambu

Quoniã

cat᷑ quotiẽſcũcq.

Qnouſch. l. ;d b. tpis . Quou
ad quẽ locũ.aduer.loci.vñ Cempꝰ ſiue lo

.

Qnodã modo due ptes ſunt. vnde duobus

accentibp regende ſunt Quidã tñ grauant
mo. ⁊ tuc dicemꝰ ꝙ nõ eſt ibi compoſitio.ſʒ
co vniꝰ dictionis. l
Quo minus.due dictiones ſunt.Papias tñ
dicit. quo minus.i. vna d ictõe

Quo modo due ꝑtes ſnnt in euangelio Lu
ce.j. vt Quo modo fiet iſtud qm virum nõ⸗
cognoſco. Aliqũ q̊modo videt eẽ dictio cõö
poſita.ſʒ potiꝰ eſt ibi q̃dã irregularꝭ vocum
ↄgeries.q̃ ponit᷑ loco vn dictiõis.vt quꝰ?

id eſt. qualiter. ⁊ tũc accentuat᷑ ac ſi eſſz vna
dictio.⁊ acuit᷑q̊.ſʒ mo.grauat.

Quondã aduer.tꝑis. q. ſcribit᷑. qꝛ deriunk

aquando.

Quoriam. ↄiunci ſalis n
nuatiua. Cauſalis.vtQuoniam ꝓdeſt tibi

unctio cauſalis vel ſubconti/

quedã irregulan vocũ ↄgeries.fungenslo

lat mouet᷑ Sic quoq; quia vł ergo vna ꝑs

eſt fʒ Pap. ⁊ differt qm a quia.ſicut habes
in quia. eit hades

–—

poſita a quoniã⁊ qͥdẽ.⁊ tũc grauat᷑qͥ. ꝛacui

tur an. Poſſunt ẽt eſſe due ꝑtes.⁊ tũc duo/

bus accentibo regunt᷑: acuit qͥ.⁊ ſcribit᷑ tũc
quoniam ꝑ m.⁊ tũc quoniamquidẽ. idę eſt

quidẽ ꝑ hoĩem moꝛs.⁊c.

Quoq; eſt ↄiunctio copulatiuꝗ. Accipit᷑ em̃
pꝓ et.vel etia.⁊ notat qũq; ſimilitudinem.vt

nit ꝓ certe.

7

Quoꝛſum.i.verſus quã ꝑtem. Et cõponit᷑a

quo ⁊ verſum.⁊ ſyllabicatur quoꝛſum.⁊ ðꝛ

fpm Dug.

Quotidic aduer tempoꝛis. ⁊ vꝛ a t? dies.

q̃d vicioſe ſcribit᷑ ꝑ c.vt vult Hug. Namꝑ

q.ſcribi dʒ. Hoc etiã vult Papᷣ.Eta quoti
die ðᷣꝛ atidianꝰ.na.nũ.ſicut a meridie meri
Dianꝰ.na.nuʒ. Uñ quotidianũ in pater no

ſter debet ſcribi ꝑ .

Quotiẽs.aduer.nũ eri.i.freq̃ nt᷑ multotiens.

Duotiẽs.i.q̃t vicibo.Cui reſpondet᷑ ſemel.

*

quidem.i.quia.vel ̊ vna ps eſt cõè

qͥd.quia certe. ſic ſumitur.j.Coꝝ.xv.Om̃

quoꝛſumcũq;.id eſt.verſus quãcunq; ꝑteʒ

bis.ter. ⁊ ſimilia.⁊ deriuat᷑a quot ⁊ ſyllabi

.;diu. aduerb. tꝑis. Quouſq;. i.

ci dic ſignificare quouſch.
Quur.aduer.interrogandi. poteſt deriuari
adqͥ.⁊ ſcribit ꝑ q.⁊ geminũᷣ u. vel pᷣt deriuari

a gtõ cuius deqͥs. ⁊ tunc debet Git ꝑ c.et

ð

Gancoꝛditer. aduer i iraſcibiliter. M
Kaptim aduerb. Efeſtinanter violemucr. ſi

*7
———
.. 4

Snole vetelliſaffiirfn doß.

vnuz. u. ſicut cur. ita cömuniter rlenbitur

Racha eſtin interiectio aectnmn indignantitf
oſtendens.ſicut cũ dolemus dicimꝰ heu.et
cum letamur vah. ⁊ ſimiliter cum indigna
mur dicimus racha. Te
nis ⁊ vacuus.quem vulgat ata iniuria abſq;
ſenſu vel abſq; cerebꝛo dicer epoſſumꝰ. ⁊2 E
. hebꝛeum. acuit in fine Geat bus dictum

melius valet.

Daii aänerbiumi funditus vſq; adt ra

dicem.

ruptim.
RBaro. aduer.i.interdũ.aliqd.

Ee Ppoſitio inſepabilis aliqn notat reitera

tionem. Unde. Hec tria re ſi ignat. ſie unſt um
retroq; contta.
Repente cito. ſubito.

euera oee 7 eſt bpo/

ſitü. vel ſunt due ptes poſite p vVna.
RKetro.aduer.loci.Et ↄponit᷑ cũ de. vt De/

retro. 2 coꝛ. re. naturaliter. Unde ĩ Auroꝛa

Diri⸗ De retro reſpiciat: animo quicuq; re
iquit.
Betroꝛſum.i. deſummo vſq; ad infimuz de
oꝛſum.vel tergotenꝰ.

NRite.i. recte fim Pꝛiſtianũ. E. töꝛ a ritu. Pa

pias vᷣo dicit. Rite.recte.iuxta moꝛẽ Elegiti/

Ripatim aduer.i.p ripas. vel de ripa in rri⸗

pam. ? deſigt locum riparum ſcufoltiant;
oſtioꝛum.
Roſim. aduer.i.moꝛdaciter.a rodo. dis.
Kurſus vel rurſum. .denuo iterum.

agaelter. pꝛudenter ingenioſe. “
altem. ↄiũctio aduerſatiua. cu diminnti⸗
one ꝑ ſyncopã fit a ſalutem.æ eſttractum a
captiuis. q qñ capti erant extimoꝛe non va
lentes loqᷣ integre dicebat. S altem. ſaltem
ſaltem.q̃i dicerẽt.vt vitã ⁊ ſaluté nõ amitte
ret. Item inuenit᷑ ſaltim.x
dicit Pꝛiſtianꝰ in.xvj.li. Saltu.ſaltuatim
vel ſaltim. id eſt.ſaltando.⁊ eſt aduerbium
ualtearig. Oli. Saltimſaltanco ſed ſalte
Diminuendo. ,— ?òèMä.
S Dane. i. bene. certe recte.
Sat. acuer. abocopa fita hus font lo⸗

el racha. id eſt. ina/

i. 2 82 a ſaltu. vñ

haty ice.i. rephenſoꝛie.

atis. aduer.qᷓlitatꝭ. apantqficz ſum⸗
ciens. Unde Qucanus. Tu ſatis ad vires
romana in carmina daͤdas. Et inde .* apo/
Ccopam ſat.
ati.i.meliꝰ aduer compandi. ꝛ a ſatis

Unñ dicit Pꝛiſtianꝰ in tractatu aduerbioꝝ
Satip melius.vñ Augꝰ. Satiꝰ eſt moꝛi

fame q; veſci idolotico. Et ſcribit᷑ ꝑ t.q̃d ac
. cipit ſonũ dec. Quidã legũt ibi ſaucꝑ. u.

ſz male ⁊ coꝛrupte.
cilicet.i ſcire licet. nimirũ aduer.eſt affir⸗

mangdi. vel ↄiũctio copulatiua yl expoſiti/
na fm qſdam.
Ge.eſt pᷣpoſitio.⁊ inuenit᷑ſe olü p ↄpoſitionẽ

Dex em̃ ſunt pᷣpoſitiões q̃ nõ inueniunt᷑ ni

ſi in compoſitõne. ſcʒ. di. dis. re. ſe. an. cõ. et
ſigt ſe aliqñ ſine.vt ſegnis q̃i ſine igne Et ſe

Dulus ſine dolo. Aliqñ ſeoꝛſum.vt ſeduco.

qi ſeoꝛſum duco. Item ſe etiam eſt pnomẽ

2 geminat᷑ ſeſe.
3Serelim ſetteto. pel ſecrete. l. occulte.

ecunduʒ illud nomẽ ponit᷑ loco aduerbij

loci vel qualita G.vl poti ſimilitudinis.cũ
3Z Scoᷣm Qucam.vbi greci dicũt. Cata

Zucam.

SDecꝰa ſe ppoſitone deriuat : deſcruit actõ

caſui.vt ſe Petrũ.i.iuxta Petrum. Poteſt
etiã eſſe aduer.⁊ eſt idẽ q̊d aliter vel alias vł

ꝓpe vel iuxta.Et ſm q̊ſdam idem ðꝛ ſecius.

Itẽ in greciſmo ðꝛ. Dic ſec eſſe aliter iuxta

qʒ localiter vnũ. Dices eſt aliud tu dices qᷓ

litatiue.

ed.oↄiñctio eſt aduerſatina. dz ſcribi per

d. Antiqͥ em dicebãt ſedũ ꝓ ſed. Nos vero
duas lfas vltimas abſcidinus dicimus
ſed ꝑ apocopam.

Sedecies.i. ſedecim vicib.
Dedenim. vna ꝑs.vel loco vni ptis eſt. vñ

in vᷣſibo ſybille legiẽ. Sanctoꝝ ſedem̃ cun
cte luxlibera carni. vñ.ij. Hach. vij. Sed
em mũdi creatoꝛ.?c.
Oedtamen.i.atcontra. aliqñ ſunt due par/
tes. aliqn eſt dictio ↄpoſita.⁊ tũc grauat᷑ta.
vel eſt q̃dã irregular vocũ geries. poni
tur ꝓ vna dictõe.
e uio adueriinceſſunter ſemato ſeus

Segniten aduer ipigriter. .

Degregatim.i.diuiſim.ſeꝑatim.
Deiel aduer.nũeri.i.vna vicee.
Semper aduer isi omni tepoꝛt.

=

SSð

(collea

en

Sar
inſe
epe
N
ſepio
polt
cnii
Gpi⸗
culea
dekeſe
ſepecc
Septi
ſepte.
bi.

Seccro

temp
düſu
ſcuri
mne
ſtuchoſ⸗

u. aii
Hangei,
hus,
Zerios

ſecſes autt

Nlyiuncn

ſeyt ſe
nenenfae
mentlar.

urepo

tat coiun

ieqnig

Nanne

icaine ſt
Uglinath⸗

ſdentf
lsaccer

(ngige

Pals 6 P.

gigzfich
lngadig
ege

lahaſen⸗
nadneb †
peſe
bitdt le
iſance.

lverektef

poſttioni
eniunin
ſanc d
eige e
nNedtn
nck None

Mlr
Wt
unaci
i C

mitactö
nepoteſt
daligsyl
Rꝛſccius.
lüter ſara⸗
w daccs

Dſonibir.
-os ſeos
1DuNs

n⸗ witf ſi
D Geñaun
c iOel

unnhn,
tuͤnuuit
õ

ernofimi

nuin.
rict⸗
gii⸗

Senſi m.i. paulatim. aduer. remiſſiuũ.⁊ ð a
ſenſus. Ham q̃ moꝛant᷑⸗ paulatim tenduüt O
ſenſũ faciũt.⁊ cũ ſenſu fiũt Itẽ ſenſim.i.ſean
ſibiliter. vel ad ſenſum. ↄſtanter. timide. —R
eoꝛſũ.aduer.diſcretiuũ.i ſeꝑpatim. ſegre⸗
gatim. ſemotim.Et deriuat᷑ a ſe pᷣpoſ itione
anſepabili. q̃ ſegationẽ ↄſignggat.
epe.aduer.i.multotiẽs a ſepio. pis. Et cõ
pPat᷑.ſepe. Pie ſime. Inuenit᷑ etiaʒ ſᷣm antiq̊s

Eepiorp ſimꝰ.ma.muʒ. q̃i a ſepꝰ.pa.pum.

. poſicino.⸗ Etↄpõit Aſepe. ꝑſepe. pſepe. ſe/

enũ ero.t multotiẽes.

epiuſcule. ðꝛ a ſepiꝰ addita cule. ⁊ ſepiuſ/ „
ule aligh ntulũ ſepi. Et ſepicule.⸗ ſepe. 2 vi
det᷑ eſſe dimi. Uñ Plaut⸗ in caſſia Depicu

le peccas inqͥt.⁊ coꝛ.cu.

ſcurũ ſero.pulcrũ mane.

Deu.ↄiũctio diſiunctiua.i vel.

Dexageſies.aduer.numerii. ſeraginta vici D

bus.

Sexies aduer. numerl i r vicibo. 282 ſex
vñ.iiij. Re.xiij. Si xcuſſiſſes qnquies aut

ſexies.aut ſepties.

Si i.ↄiunctio ponit᷑ affirmatiue vel dubita
tiue. vt Neſcio ſi faciã. vel adiũctiue. vt Si
venerꝭ faciã. Itẽ negatiue ꝓ nõ. vt ſi dauid

mentiar. Itẽ optatiue. vt ſi ramꝰ iſte daret

aurea poma.i.vtinam. Uñ. Affirmat dubi

tat.cõiungit.ſi negat optat.

Dic.qñq; tener ſimilitudinarie. qñq; demo
ſtratiue.qñq; ammiratiie.
HDiccine. ſic ne.⁊ eſt ci ſyllabica adiectio. 2ñ
inclinat h̊ ne coniunctio encletica accentũ
pᷣcedentꝭ ſyllabe ad ſe.i.iuxta ſe. Unde pnci

palis accent eſt ſuꝑ pᷣma ſyllaba.⁊ media
grauat.ſicut heccine.quia accentus pnci/
Palis nõ poteſt poni ſuꝑ ſyllabica adiectio

ne. vide i in heccine. Unde.j. Regũ.xv.dicit᷑
Siccine ſeparat amara mote. if Auro

ra ðꝛ. Siccine rex Pharao paſcali vincit᷑
agno. Poſſet tñ in ſiccine ibi cine eſſe ſy lla/

bica adiectio. ⁊ legi deberet remiſſiue. icci/
ne. i. ſic ſeꝑatamara moꝛs. —. ..

Dere.riꝰ.ſime.aduer.i .tarde. ertreme.
Oerie. aduer.a ſeriꝰ.i.vtiliter. intẽte ſadulo.
ſtudioſe exaĩo. Inuenit᷑ et ſerio gblclis po/
ſit? p illo aduer.ſerie.

Sicubi in pbi vidc. l
S igillatim. i expꝛeſſe. a igilumdicktured
Ducit la.

Signanter aduerienidenteraperte ? öra

ſigno. hnas. —?

Simul. aduer. cõgregan ndi.i.vna pariter in

eodem loco.vel in eodẽt che. imul etiam

qñq; ponit᷑ p poſtq;. VInñ Ancanꝰ. Stat ſi /
D mul a bma deſcendit oꝛigine mi idi Can ſa
rum ſeries.

Simulat. i poſte. Uiñ Ouidi de faſtis li.
ij. Que ſimulat tenuit interne ſtagna ſono/
ris. Item Oꝛatiꝰ in libꝛo ſermo. Jupir ex⸗
clamat.ſimulat.audiuitt.
Din.oiunctio cauſalis ofirnacina. . 3 E

ſvngrece.latine con vel ſimul nic.
Depties aduer.nũeri.i. ſeptevicibo.ꝛ dicita
Epre. Tl pha. Septies i in die laudẽ dixi .
Sero aduer.hoꝛã ſigt † tarditatem,. Etſero
tempꝰ noct ꝓfundũ.vt Sero ad lucubꝛa⸗
Dũ ſurrexi.lʒ aliqũ noĩaliter inueniat᷑ ytob

in auũt ꝓ ſed.vel ſi nö.
incere vel ſinceriter.i.pbure.
Dine.pꝛepoſitio.i.abſq;.extra.⁊ diſtert ſine
qñ pᷣponit᷑ ⁊ poſtponit᷑ caſuali. Pꝛepoſita
el granat᷑ vtreq; ſyllabevt ſine timoꝛe. poſt
polſita vᷣo pe.acuit᷑.vt Te ſine nil altuʒ. Ex
H patet ꝙ oꝛeten'. pubeten?. Toſimilia acu/
untte.
ingilatit m. i. ingulariter. ſi ingulas vices
ꝑ vnũquẽq; ſeparatim. Et dicit᷑ ſingilatim

Qi ſingulatim a ſinguł.la.lũ.qͥd eſt vn.vel
aingul?.qͥd eſt vnicꝰ?. Hug. v̈o di. ꝙ a ſin⸗
gulꝰ ðꝛ ſingulatim aduer.diſcretiuũ.i.ꝑ ſin
gulos. pq quidã dicũt ſingillatim. ſʒz male
Fm eum. Pꝛiſtianꝰ etiã in tractatu ð̊ aduer

bijs dicit. a ſinguł ſingulatim. Ad h̊ dico
ꝙ ſ̃ᷣm foꝛmatõem videt᷑ eſſe dicendũ ſingu
lkrim. ſie ab oſtio. oſtiatim Põt nihilomin?

dici ſingillatim ꝓ ſingulatim.⁊ h̊ cõis vſus

appꝛobat. Unde ꝓpheta. Qui finxit ſingilla
tim coꝛda eoꝝ.id eſt. animas. Item in ſym/
dolo Acthanaſij. Quia ſicut ſingillati vnaz

Siniſtroꝛ uz. laduerſi us ſiniſtra ptẽ. 7824
ſiniſtra ⁊ verſum.

Diquidem.id eſt. certe. exſi? quidem com/

Ponit. ⁊ coꝛ.qui.Aliquando aũt ſunt due
partes. ⁊ tunc quiacuitur.⁊ ſic ſumitur.ij.
Machabeoꝝ. vlti. Et ſiquidem bene.⁊ vt
hiſtoꝛie cõpetit hec ⁊ ipſe velim. Itẽ Wat/
thei. x. Et ſiquideʒ fueritvomneiilaoigna
venierpar veſtra ſuper eam. Item Luce.
xiij.Et ſiquidem fecerit fructum.ſinautem
in futurum ſuccides cam. Iteʒ Hebꝛe. vj.
Ethec faciemus ſiguicem pmiſerit deus.

Item Aeuit. xiij. Et ſiquidem lepꝛa Vltra

non creuerit.c.
y 4

Di quo minꝰ ſᷣm Hug in roſario.ſunt tres
dictöes Joh. xiiij. Si quo min dirxiſſeʒ vo
bis.qꝛ vado paxe vobᷣ locuzʒ. Et ſub tribus
accentib pferende. Si eſt ↄiunctio minuſ
ponit᷑ aduer. negandi.ſcʒ nõ.quo eſt nomẽ
⁊ ibi ſuꝑfluit.vl ponitaduerbialit.qᷣi.aliꝗᷣ
modo. Et eſt ſenſus. Si non eſſent vl aliqᷣ
mõ nõ eſſent in domo patris mei mãſioneſ
multe dixiſſem vob.qꝛ vado parare vo Blo
cũ. Alij dicũt ꝙ ſunt due dictões.ſ.abltũs
ſiq̊. ⁊ minus aduer.i.ſi. in aliqͥ minꝰ.Et f̃ᷣm
vytrãq; opinionẽ minꝰ acuitpe.
Dodes aduer. blandient; vel obſecrantis.
TVnde Pꝛiſtianꝰ. Inueniunf aduerbia ter
minantia in es. pductaʒ. vt Sodes. Alibi
cñ ↄnumerat ſodes inter verba defectiua.ſʒ
ibi ſecutus eſt opinionem eoꝝ q dixerũt ꝙ
ſodes eſt verbũ comicũ.vt Sodes.i.ſi an/

ſecrantis.

olũmodo.aduer.qᷓntitatji.tantũmodo.?

Et grauat᷑ pe. ſinem.
Soꝛtito.aduerb.i.ꝑ ſoꝛtes.pe ꝓpduc.UVnde
Eʒzech.xlv. Cũq; ceperit terram diuidere
ſoꝛtito ſeparate pmitias a dño. ”

„ „ „ 5

Sꝛ a ſoł.⁊ mõ. ⁊ ſũt due ꝑtes poſiteꝓ vna.

oonte. aduer.qlitatis.i.vltro volũtarie.?
ͤa ſpondeo. des. Ponit᷑ etiam qñq; nomi
feci. Sed melius
eſt vt dicamꝰ nomẽ eſſe tm̃ ablatiui caſus

naliter. vt Mea ſpõte hᷣ

non aduer. licet qũq; ponat᷑aduerbialiter.
Sieſm eſſet aduerbiu cũ poneret᷑ noialiter
nõ adiungeret ſibi adiectiuũ niſi in neutro
genere. Benerale qdẽ eſt ꝙ qñ aliq dictioñ
noĩalis ponit᷑ noĩaliter in neu.ge. ponit᷑ tĩ
⁊ ſuſcipit adiectiuũ in neu.g.vt Luũ legere
Tuü euge. Tuum ero “
tatim.i.ilico.aduer.temꝑis.a ſtovela ſta/
Stirpit aquer.i.radicit.⁊ ðꝛ a ſtirbps
Sub. pppoſitio ẽ. ⁊ deſeruit vtriq; caſui. Et
nota qꝙ qtienſcunq; ſub ſigt ad locũ ↄſtruit
cuz actõ tm.vt Clirgily. Nitunt᷑ ſub ipſos
poſtes.i.ad ipᷣos poſtes. Iteʒ qñq; ponit᷑ p

ante. vt Tirgiliꝰ in geoꝛg. Sub lucem ex

poꝛtant calatũ.i.ante lucem. Itẽ qũq; po/
nit᷑ pꝛo ꝑ. vt Sub noctem curã recuſat.i.ꝑ
noctem Alibi videt᷑ ſigre in loco.vel q̃ſi ĩ lo
co.⁊ cõſtruit᷑tunc cũ ablatiuo tm̃.vt SGub
domo.Et ſcias ꝙ ſub his lr̃is ſequentibus

mutat b. in illas ſcʒ.c.f. g.m.p.r.vt Succũng Cha B B .
Temere aduer.i.pᷣſumptuoſe. fatue. ſtulte.

bo⸗ſit uffero. ſuggero. ſũmoueo.ſupono ſur/

8. 7 eſt ſine dubio vox blandientis ⁊ ob/

Dubito. aduerbium.i.cito.velociter.r

7

ſpem ⁊ non ex aparente ad manifeſtum ad

Subter ⁊ ſubtus aduerbia.⁊ deriuantura

ſub. Et differũt.quia ſubter eſt quod dere
aliqua ſuperioꝛi depꝛimitur⁊ conculcatur
Subtus qͥd demiſſionẽ alteriꝰ nõ ↄtingit.

git qñq; accuſatinũ qñq; ablatiuũ. Quoti

ens ſubter ſigt eſſe in loco.vel quaſi in loo

ↄſtruit᷑ cum abltõ tm̃.Alibi vero cum actõ

Et compꝑat᷑ ſubter.ſubterioꝛ.ſuperlatiuo

Caret.

Super aduer. loci. Unde ſupꝛa velſupera

dicebant antiqui. Iñ ſuꝑa ꝑ apocopã.⁊ ſu
pꝛa ꝑ ſyncopam. Sed differũt. quia ſup ẽ
q̃d imminet. Supꝛa qᷣd ſub ſe aliqͥd habet

ſtratum. Item ſupꝛa ↄſtruit᷑ cum ſolo actõö

Duper vero qũq; cum actõ qñq; cum ab/

latiuo.Quando em̃ ſuꝑ ponit᷑ pꝛo de.vł in

oↄſtruit᷑ cum abltõ tm̃.vt Snꝑ pamo.id eſt

de pꝛiamo.⁊ ſuper viridi fronde.i.in virii
fronde.aliter ↄſtruit cuʒ accuſatiuo. Jtem
ſupꝛa ponit᷑ pꝛo poſitio. Et comꝑat᷑ ſupꝛa.

ſuperioꝛ. ſupꝛemus vel ſummꝰ. IJñ ſuper

Deſuꝑ ⁊ inſuper. Et poſſunt eſſe due ꝑtes.

ſtola ad Gaium. Subito eſt quod eſt pter

Item ſubtus nõ exigit caſum.ſ(mſubter er

ſupᷣme vel ſumme aduer. Eth̊ ſnpꝛemitas
tatis. Et ſuperꝰ.ra. rum. Et h̊ ſuperꝰ.ri.de⸗
celeſtis.Et coꝛ.pmam ſuꝑ Et componitur

deſuper. ⁊ inſuper.⁊ tunc ſu.acuitur.vt De

urſum vel ſuſum.aduer.loci.ſᷣm Hugu.

. ..

loco. ſigt ſurſum ad locum.

dinis.
Tamen. eſt ↄiunctio aduerſatiuns.

Qamerſi ponit p q;uis. t eſtaiinctio aduer,

ſatiua.⁊ componit a tam. ⁊ etſi.Uel eſt que

dam irregularis congeries vocum que po
nitur ꝓ vna ꝑte. Uñ Heb. vj. ðꝛ. Tametſi

ita loquimur. Uel m aliam lr̃am. amen

etlſi ita loqnimun.
Vandem.i.aliqñ.in fine.

Tantiſper.i.tiñ vel interea. ⁊ videt eſſe com

poſitũ a tantis.⁊ per.

Cbau. ð? eſſe aduer. admirantis.

——

.

⁊ vt dicit Papᷣ. Suſum in ſuꝑioꝛi parteinn

Vam aduer qntitatꝭ vel cõpandi vel ſimili

Vynu

runs.
aumß
oneinc
ſe
Jnalt
dee
IVdes

Crgess.
gtrigint
Datim
Vmo:
gueme

Atim.

uſſin⸗
bi
dentis, yn

uſſoci

muorub.)
noepanon
tumempli
Ulteiſorn

Mm.

Vuctadin
Tuetüünor
hreos...
ertim.aa

⸗

interrogn

Piqn

S

uüptzngey

inm
iuginen
lckien
leſuma

glotdere

Whalcennr
Nn.

ſudtere .

ini. Oot
aſinloe
wamac
Uperianino

Nelſupera
Ncogi 1ſu
gauſupe
dadeda
umſooac
ſicang,
ipode Kin
Könik
ciinnnd
õ
vnngtier
1 inet
Bſpremns

Ger,niH

ponr
Lduegtes.
iur. KDe

m ug.
Nonperen
mäitini

igldle/

cilectan

umgbepe
t Vmnei

nin.—

cclchen

antis.
nole hn⸗ nu⸗

eens. ſot etia eſſe aduerbiuũ.? eſt ten idẽqdᷣ

ꝓpe vel iuta.

Cvypice.aduerbiũ.i.figuratue.
Votiẽs.aduerbiũ numeri.⁊ ðdꝛa tot.
¶Irans.i.vltra.Et vt dicit Pꝛiſcianꝰ intra
ctatu pᷣpoſitionũ qñ tranſ cõponit᷑ cũ dicti
one incipièetea d.vel n.vel i.cõſonãte.abijci

tur.n. S.vt Craduco.trado.trano.traijcio.

Inalügcom oſiiqibus remanct inteora
vnde.Si cõponat᷑ trans littera nulla mo/

uet᷑.Crano.traijcio.trado.traduco remotꝭ
TVricies.aduerbiũ numeri.i.triginta viciby

z ðꝛ a triginaa.
Tridieaduerbiũ.a tridui O..
Trigies.aduerbiũ numeri.i.triginta vicib⸗
atriginta 22ũ72.

uatim aduerbiũ ꝑſonale. id eſt.tuo moꝛe
vel moꝛe tue gentis vel patrie. Silr diſtin
gue meatim ⁊ ſuatim. Et ſcias ꝙ aduerbijſ
nõ accidit numerꝰ.neq; ꝑſona. vt dixi ĩ me/

Iunſim aduerbiũ.i.minutim.cõciſim vłꝑ

cuſſim.⁊ ðꝛ a tundo.dis.

Kahr ναν„ MHÜHn

Uab. qñq; ſignat gandiũ.⁊? eſt ĩteriectõ gau
dentis. vñ Iſa. xliiij. Uah calefactꝰſum vi

di focũ.?⁊ Aug. dicit. Cũ delectamur dici
mus vah. Itẽ qñq; denotat deriſioneʒz vel
increpationẽ. Uñn GBatth xxvij. Tlah qͥ ð

ſtruit templũ dei ?tc. H
Ualde.i.foꝛtiter.nimis vehemẽter.⁊ ðꝛ a va
lidus per ſyncopam pꝛo valide ſ̃ʒ Pꝛiſcia

num.

Uau. eſt aduerbiũ admirantis vł iurantis.
¶ au etiã nomẽ eſt cuiuſdã elemẽti apud he

bꝛeos. ſ.v. ↄſonantis.
Ubertim. aduerbiũ.i.abundanter.
Obi.eſt aduerbiũ loci vł interrogãdi.⁊ ſigẽt

interrogat ð loco. Breeſt aduerbiũ tepo

uerbiũ qualitatis.vt vbi id eſt.qualiter. et
q̃q—usztitatis. vt vbi.id eſt.quantũ. Et ſimili/
tudinis. vt vbi. id eſt.ſicut.Eſt etiã qñq; ad
uerbiũ increpãtis vel admirãtis. vñ Beñ.
iij. Adam vbi es.auaſi dicat.in quanta mi
ſeria es ⁊ in quanta anguſtia es. Miſer q d
feciſti in quantũ peccatum cecidiſti. Bene
enim ſciebat deus vbi eſſet.ſed quaſi admi

rando increpat eũ ꝙ in tantũ peccatũ dela
pſus erat.Et nota ꝙ vbi recipit vndecimĩ
ter cõpoſitiones ⁊ ſyllabicas adiectiões.vt

in quo locoꝝ. Similite

VUer ſute.i.callide.

De B

Cenua. cſt ppoſitio ablatiuo caſuideſerui / Sicubi. Necubi. Alicubi. Nuncubi. Ec/

ubi. exen ⁊ vbi compoſituʒ. Ubiq;. vbin bi

vbiuis. vbilibet. vbicũq;. vbinã. Jnucnit
etiꝗ queda alia qᷓ̃ videt᷑ eſſe copoſita ab vhi
yt Atubi. Aſtubi. Poſtubi.ſʒz poti? ſuncq/
dam irregulares vocũ cõgeries.⁊ fungunt᷑
loca vnius dictionis aliquando. Itemvbi
tam ſimplex q; cõpoſita eiꝰ poſſunt exigere
gem ex vi diſtributionis.vt Ubiq; locoꝛuʒ
id eſt.in quolibet locoꝝ ⁊ vbi locoꝝ.id eſt.
guo liter 2⁊ ybiuis locoꝛuzʒ
vbicunq; locoꝝ vel gentiũ. Ul dic ꝙ cũ di
cit. Clbiq; locoꝝ vel terraꝝ. id eſt. in quoli
bet locoꝝ. illigenitiui regunt exrnatura par
titionis.⁊ coꝛripit pmã vbi. Unde Ouidi/
us epi. Jura fides vbi ſunt cõmiſſaq; dexte
ra detxtre. Item nota ꝙ in pdictis quando
vbi poſtponit tunceſt compoſitio.vt. DSic
ubi. alicubi. vl qñ geminat. vt vbiubi. Sʒ

gßñ vbi pᷣponit᷑ tüc eſt ſyllabica adiectio. vt
vbiuiao.vbicũq; ꝛc. ..

Ue.interiectio dolentis vel execrãtis vłma

ledicẽtis. vt CUle illiꝑ quẽ ſcandalum venit

Item ve ſignat eterna damnatõeʒ in ſacra
ſcriptura.⁊ ſcribit ꝑ ae diphthongon. Itreʒ
ve.i.ſine. Jñ ꝑ compoſitionem veſanus.ſʒ
Huguicionem. Item ve eſt coniunciio en

Uebementer.tius.ſime.i.fſoꝛtiter.
Uel aliquando eſt cõiunctio diſiunctiua.vt
quãdo ponit᷑ inter duo que nõ poſſũt ſimł
eſſe vera. vt Homo eſt animal rationale yv-
irrationale Aliquaãdo eſt ſubdiſiũctiua. vt
quado ponit᷑ inter duo que ſunt ſimł vera.
vyt Amanuerũt vl amauere Aliqũ etiã poni
Iur vel p ſatten.
Uelociter.aduer.i.cito.reptette.
Ueluti.a vel ⁊ vti cõiunctionecõponitur.⁊
idem eſt qd queadmodũ. quomodo. ſic.ʒ
Pap̃ᷣ. Et coꝛripit penł. Un Clirgiliꝰ enei.
ix. At velutipleno lupus inſidiai᷑ ouili. Et
inde ꝑ apocopã fit velut aduerbiũ ſimilitu
dinis. id eſt.ſicut quaſi.⁊ eſt t.finalis littera
honooddddddddooodddoo.
Uerbo tenus.verbi gratia verbi cauſa.due
partes.⁊ ſub duobo accentibo regede..
enuſte.i.Ponete.

Uero ſepe ponitur p cõiuncnoone copulati/
pletiua. Item verum ſepe ponit᷑ pꝛo ſed vł

De

Uicatim aduer.penł.pdu. põt deriuari a vi
cus. quaſi ꝑ vicos. vel de vico in vicuʒ. Uł
otelt deriuari a vice.i.viciſſim per ſingu/
as vices.
Uiciſſim. aduerbium . id eſt alternatim.mu/
tuo ꝑ vices.
Uidelicet aduerbiũ affirmãdi.i.nimiꝝ.cer/
te. ſcʒ vero.videre licet.⁊ cõponit᷑a videre⁊
licet.Ulel eſt cõiunctio copulatiua vel expo
ſitiua ſm Hug.
Uigies vł vities aduer.numeri.i.viginti vi
cib.⁊ ðꝛ a viginti.vñ Apoc.ix. Uligies mil
lies. dena milia.
Uiritim aduer.i.ꝑ ſingulos viros vl de vi/
ro in viꝝ.⁊ ðꝛ a vir.
Ultra aduer.loci.⁊ cõparat᷑ vltra.vlterioꝛ.
vltimus.põt etiã eſſe pᷣpoſitio qñ regit caſũ
vt vltra rhenu.
Ultro.i.vltra vel ſponte.
Unciatim aduer.i.ꝑ vncias.vel de vna vn/
cia in aliã.⁊ ðꝛ ab vncia.
Unde aduer.loci.i.a quo vel ex quo loco vł
ex qua re vel cauſa ſᷣm paß.
Undecies.aduerbiũ numeri.i
cibo.⁊ ð ab vndecim.
gndia aduer.i.exoĩ ꝑte ⁊ grauat᷑ pe.
Undeq; ↄiunctio encletica non inclinat hic
accentũ pᷣcedẽtis ſyllabe ad ſe.i.iuxta ſe.qꝛ
pᷣcedẽs vocalis coꝛrupta ẽ in vndiq;. Nam
vndiq; cõponit᷑ exvnde ⁊ q;.Et ſur ↄtingit
in deniq;ʒ.qð cõponit᷑ ex denuo ?⁊ .
Inq;.i.aliqũ.qñq;.aduer.tꝑis.vide in nũqᷓ;
Uoluptuarie.aduer.ſᷣm voluptatt.
Uſpiam.i.in aliquo loco.alicubi.aduer.lo/
ci.⁊ ðꝛ ab vlł. ⁊ eſt ibi piam ſyllabica adie/
ctio.vñ nõ acuit᷑ in fine.qꝛ accent pncipat
nõ debet poni in ſyllabica adiectiõe.
¶Iſepᷣ.i.in aliq̊ loco aduer.loci.⁊ ðꝛ ab vllus
Uſquequaq;.i.ꝑ oĩa nimis.extoto omnino
⁊ acuit penl. IJJMWB
Uſq;quo.i.qdiu.quouſq; ad quem finẽ ſᷣm
papᷣ. Clel pleniꝰ pᷣt diciſic. Uſq;quo.i.aliq;

vndecim vi/

tulũ. aduerbiũ eſt qᷓntitatꝭ. Un in pᷣs. Con

uertere dñevſq;quo.i.aliquãtulũ. Itẽ vſq;
quo.i.vndiq; aduer.ẽ loci. Uñ Zach̊.viij.
VUſq;quo veniãt ppłi.i.vndiq; Itẽ vſq;quo
id eſt. quſq; vel q;diu. aduer.eſt tꝑis.vt ibi.
Vſq;quo dñe obliuiſcerꝭ me in finẽ. Item
qñq; ponit᷑ ꝓꝑdonec.⁊ eſtaduerbiũ tꝑis.vñ
ij. Mach.j. Sacerdoteſ pſallebãt hymnoſ
vſq;quoↄſumptũ eſſet ſacrificiũ.i.donec ⁊
acnit vltimã ſ̃ᷣm vſum vſ;dqu.
Utmulta ſignat. Hã vt.i.poſtq;. Ut.i.ſicut.

vt.i.q;;uis.vt.i.ſimul.yñ de buſdam pꝛcdi
ctoꝝ vt dicit qͥdã. Ut poſtq; dicas. vt q;uiſ
vt q́; ſimul.
Uti aduerbiũ ſimilitudinis ·i.ſicut.Et inde
cõponit᷑ SDed vti

vonit Sicuti veluti. Et coꝛ.v.
vᷣbũ ꝓdu.pmã.vñ Quiſq; docet᷑ vti.dʒ vir/⸗
tutibo vti. . S
Urinã aduer.optãdi.i.vt fiat opto. Et cõpo
nit᷑ ab vt vel vti.⁊ nã.⁊ coꝛ.ti.
Utiq;.qñ eſt dictio cõpoſita tunc acuit ante
penł.ſʒ qñ ſine cõpoſitõe accipit᷑vtiq;.tunc
accentũ habet ſuꝑ penł.ſᷣuata natura ipſi
encleſis.⁊ ſic cauſa differẽtie amittit vim ſu
am ↄiunctio encletica in vtiq; dictõe cõpo
ſita. ⁊ ſilr intelligendũ eſt de itaqʒ.
ote.i.tanq;. pe.coꝛ.Et cõponit᷑ ab vt. et
re ablarin de potis.vel pos potis.
. puta.i.vᷣbigratia.ſicut aduer. Et videtur
ibi puta eſſe ſyllabica adiectio.⁊ ſic eritſim
plic figure.⁊ deriuabitabvt.⁊ acuet pꝛima
qꝛ accentꝰ pncipalis nõ dʒ poni ſuꝑ ſyllabi
ca adiectione.vnde.j.Coꝝ.xv. Nõ coꝛpus
qð futux eſt ſeminas.ſed nudũ granũvtpu
ta triticWi. “”
Utrinq; aduer.i.exvtraq; ꝑte.vnde Ezech.
iiij. Finis vtrinq; f̃ᷣm vnã lr̃am.
Utrobiq; aduer.i.in vtraq; ꝑte.⁊ acuit᷑ pe.
Utrũ.dialetica interrogatio hũs ſead vtrũ
q;.i.ad affirmationẽꝛ negationẽ.vt cũ dico
vtrũ celũ ſit rotũdũ.põt rñderi.celũ eſt ro/
tundũ.celũ nõ eſt rotundũ. Itẽ vtrũ aliqñ
eſt nomẽ.⁊ ponit᷑p qͥs. Uñ qͥdã. Nomẽ dic
vtrũ ↄiunctio ðꝛ vtrũ. “
Utrũlibet.i.quaſi ex his placet.Et coꝛt᷑.li.et
eſt libet ſyllabica adiectio.
Utrũnam.interrogatiuũ eſt ⁊ hʒ nã ſyllabi
ce.⁊ acuit penł. ́JMD

Finit vocabularius Bꝛeuiloquus. tri/
plici alphabeto diuerſis ex autoꝛibo nec/
non coꝛꝑe vtriuſq; iuriſ collectus ad lati
num ſermonẽ capeſſendũ vtiliſſimꝰ. Im
pꝛeſſus Argentine Anno dñi. D. cccc.
lxxxix. Finitus in die ſancti Leonardi.

4 1.
.. .
“ £ * .

ndng
a öi

an Ltine
Bean
nizyi

Qccho

Aie
ynq une
mu
nimeymni
Noecoo
.
itabyr et
vons.
Stvidenr
Nckpin⸗
inſur
focpus
gnim

Ei
anitpe.
mi
tci dico
üeſtro/

Ecouli

dnüflui

mlognd 09

alum

= 1
mnm n —
– 2 . —
S 5
. H
ð „ 6 3
.
Sðð
B .
5* –
Dl .
*
*
.
ð
.
S
=ð
M
ð
R „
4
l
B
SZ
sU
H . . 5
S X
S
D . „*
*
D .
R .
.
* . * 8 . .R
— 1*
HS 2
—
5 . —
ðð
WD „
3
S
4
.
. 1 .
* OD .
=ðð
ð
.
.
. . .
. . .
l . . .
5 . .
. 3
6
H
S .
.
— .
☚
. e .

*

ð 8
. .
S *
*
. „ 8*
4 7„ .
.
2ðð H
S 5 4
*
”
. .
õ
7

„2 20.) W. ſ) Ppuneh 2eu iſſaar.

Bear

J Q△ MN98) 62 Aß S= 4 de 4 X Sr O 4 WD

„

4 2 ☚ R 3 . . 9 5 . . 5 2 2
5

—
RS Panm „

.
2
5

(27

8 v

PE 8* NRA
8 „* „ . 1 R + UR ☚ „* 2 2 V

5 4 . Z
= ð 5 — . =
.
.
1
.
.
–—
.
1
₰
S 7
„
4
1
.
4
4
—„
4
*
„
— X
d
. 1 „
.
. .
.
1
„
.
5 . — .êZẽò „ s
= mm — õ ⸗ RHr S r “ * . M
“ * e „ 5 . . . s „*
” ò ; B 6 ”õõ ☚ 4 .

198O elesolng -„PJepuels Toloeſ'esdqe-elA uIOO elSeCHANXAMMM HUO JelSeEMAXA 666 / MBLAdO
61 81 ZI 91 81

ooueſeg Snoo⸗

81 01 8

4. 9 8 £

.

ctandteta

.

*
*

pu

8