Cc32_fol_1 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Vocabularius breviloquus Reuchlin, JohannesandHeynlin, JohannesandGuarinus, Veronensis (—5 w oααα . Zrrr 4. a efl oza S⸗ , — relar-d AHô.ο cM Z 1 N12511988990 0217 UIIHEIIHIINIMINMIIIUIuII UB Tübingen Uoca α ttμe[er 5 * 7„ rr. Pf. ,,, — — . . . . 2 4 5 6£ 1 „ BVnnt qui ſibi iam plurima comparareuo umm lumina ſtatuerunt.a quoꝝ pꝛofecto lectiõe ſepꝰ dictionũ auertit ignoꝛãtia.faſiS aanim legetis. cum oꝛationis vocabula minus intelligat Itaq; ne libꝛi qñq; nobiliſſi 4 mi aſtidio lectoꝛis arca reconditi rodantur tineis.ac cõſumantur cęteris ligniterme tcibo. iſte omniũ vtiliſſimꝰ liber vocabulariꝰ.cui nomẽ eᷣſt bꝛeuiloquo Baſileę acri ſtu/ Diod olim electus⁊? emendata nitidaq; littera impꝛeſſus eſt. vt facile poſſit quiſq; omni uunm autoꝝ lectoꝛ illud tanq; ad apollinẽ delphicum.id eſt. ad quoddã interpꝛetis oꝛa culum recurrere.vbi ⁊ vocabula tam theologię vniuerſę.q; iuris vtriuſq;.ceterarũq; facultatũ nõ ſine lucidis expoſitionibo reperiat. Nec eius in oꝛthographia obſeruãti/ auaanm tradiderim ſilentio. Habet em tot in ſe oꝛthographisę.id eſt.recte ſcribendi ratõis conatus atq; ſtudia. vt neſciã ſi poſſit ipſi diligentia ſaltẽ aliqua pecunia pariter ęqui Af piarari. Comperiet ſtudioſus lectoꝛ iädudũ latitantẽ diphthongoꝝ artẽ/quę debeat lo Flllaba vel ꝑ ae.vel ꝑ oe.conſcribi.quid ꝑ i.vel ꝑ v.quid aſpiratõe vl ſine ea. Deniq; q̃ bio ſi ſiit accentu quodq; vocabulũ enunciandũ. ſicunctas velim etiã eruditões vtiliſſi menent mMmas hic expꝛimere.neq; mẽbꝛana ſufficiet neq; dies. Saneſciendũp lectoꝛis cuiuſq; mmeſel in hũc libꝛũ introductõne.qꝙ ſunt quedam vel noue poſita vel abbꝛeuiata. Nam cũ ę. Alggnui reperies.tm̃ valetq;tum ae.diphthongus quę pene ad ſimilitudinẽ e.litterę ſolet a no uicſts: bdeis pꝛonũciari.ę vero pꝛo oe.ponitur.quę ⁊ ipſa diphthõgus inſtar e.litterę a plurib⸗ in pꝛofert᷑. Item quę poniturꝓquae.Et pꝛep pꝛae. In quibus aũt dictionib hniummo d di debeant diphthongi collocari. videbitur infra. tum in arte Guarini Teronẽſis lit ((am teratiſſimi viri.tum in exercitatõe.hoc eſt in huꝰbꝛeuiloquivocabularij aſſidua lecti ꝰ·. W one. Ibi em̃ in pꝛactica inuenies.quod grãmatici in ſpeculatione pᷣcipiũt. Itẽvbi pe. lqcla coꝛ.aſpexeris.penultima coꝛrepta ſcito valere.pe.pꝛo.penultima ꝓqucta.antepe.ante ch * penultia.me.coꝛ.media coꝛrepta.me.pꝛo.media pꝛoducta. Iteʒ vbi m.s.maſculini ge ((hac neris ſecũdę declinationis.vel maſ.gene.maſculini generis. Itẽ.f.p.femini generia ainmve meę declinatiõis. Item neu.ge.neutri generis. Item. .t.cõmunis generis tertie decli ecei nationis. Item.ↄ.p.cõmunis generis pᷣmę declinatõis ⁊c̃. Inverbis quoq;.a.p.acti/ potuero ui generis.pꝛimę cõiugationis.a.s.actiui generis.ſecundę. iugationis.n.t.neutri ge ifgeloci neris.tertię cõiugationis.a.q.actiui generis.quartę cõiugatiõis.d.p.deponẽtis gene aapal rri.is.pmę cõiugationis.Et ſic de aliiss. uunu (Inpꝛeſe enti libꝛo continentur. . ſcſio⸗ Item ars diphthongandi Guarini Ueronenſis. iefn Item cõpendioſus dialogus de arte punctandi. Item tractatus vtilis de accentu. Item Bꝛeuiloquus vocabularius. Di . pocè cte ð”” Poſn eoe ſeno. nobilſ ligninne leracniſh⸗ iſchonn Perisog Ceternig obſenig, endinis anterggni guedcher . Dang; ves wſt eicinſs uncie. ſolera no plurib iuſmmo Miſislitt ei, Ntepennr ſculiige Venens) rnedecli 1aa/ neutrige tis gene r.⁊ nõ ꝑnũ legẽdi Nende. Gnarinꝰ Ueronenſis Fleꝛo ſuo ſalutẽplu Nrimam dioeiccc. Vn fine cau ſa factũ eſſe certo ſcio q; bula ſcire te velle intel/ ligo. quonia m eã rem ⁊ adoꝛthograpbiaʒ recte cribẽdi foꝛmulã ꝑtine me meritus es.geſſero in ratitudinis mere um eſſe cõfitear.erit neceſſe.Quo crimie ni/ hil grauiꝰ aut acerbiꝰ vel apud perſas puni riteſtis ẽ Tenophon. DSubinde cũ neglige/ tia ⁊ vitio libꝛarioꝝ omnẽ ferme diphthon/ goꝛn ↄſuetudinẽ abolitã aut depꝛauatã aſpi ciam.itã vt bꝛeuis ſepenumero ſyllabas ve/ tuſtiſſimis codicibo diphthõgis notatas cõ periam. Uñ ipſaꝝ rõem aut vſum aucuper vix ſatis ſcio. Eteo magis ꝙ q̃ poſtulas di/ cto citiꝰ fieri feſtinãtiſſimus vrges. VUeruʒ enimuero vel laboꝛẽ potiꝰfugiſſe me arguaſ decreui.q;tũ vna tumultuaria lucubꝛatiõe potuero.ad te ð diphthongis colligere qꝗ la tine locutionis memoꝛia ſuppeditarit. aut ſi qͥd paululuʒ gręce ex doctiſſimo ac impmis humaniſſimopᷣceptoꝛe meo Manuele chꝛy ſoloꝛa deguſtaui. Et vt Ciceronis pcepto faciliꝰ de q̊ͥ diſputat᷑poſſit intelligi ſermonẽ a definitõe ꝓficiſci.ſatiꝰ eſſe arbitroꝛ. ¶ Quid ſit dipbthongus. Diphthongus.eſt duaꝝ vocaliũ cũſingule vocẽ ſuã ſeruẽt.in eadẽ ſyllaba cõplexio.vt aes. Nec ius.vas.qua diphthongos ꝑutan dum erit.cũ nec i.nec u.ſuũ ſᷣuare ſonuoſtet Differt aũta monophthongo diphthong? E ꝙ hec duas habere vocales.illa vnicam dũ taxat cernit᷑ vt Eoa.vbitris monophthon/ gus eſſe dephendis.Dicta igcirco diphthõ gua.qꝙ binis conſtare vocalibo videat᷑. Dis em̃ gręci bis.⁊ pthongon ſonum appellant. Noſtri quattuoꝛ fecere diphthõgos au.eu. ae.oe.Quidã ei.diphthongũ adijciũt. Tle/ rum grecoꝝeã eſſe diphthongũ manifeſtũ ẽ qui cũ plures habeãt diphthongos cęteris Smiſſis ꝗ nihil poſito cõducũt.aliquas at / tingam ex qͥb deriuari noſtras liquet. cum R diphthonganda voca/ ocumentuz pᷣſtare poſſe · cognoꝛis. Qua quidẽ in re quid agã ſubdu bito. Nã niſi tuę moꝛẽ volũtati.qͥ de me opti ſn latinũ vertikaut ꝑ diereſim. boc eſt ꝑ ſyl labaꝝ diuiſionẽ vtraq; manẽte littera. inai ſoluit᷑. vt maia. aiax. Aut ſine dięreſi ĩ ge di⸗ eu diphthongon latina ↄuertit oꝛõ.vt eurꝰ. theſeus. Aut in es. vt achilles. vlyſſes. per⸗/ ſes. Aut in u. ſolã. vt fugio.in oe.vt comędia tragedia. vt in oe vertimꝰ.vt pęna ⁊ phenix. vel in u.vt puniceꝰ. Diſſoluit᷑ interdum. vt troia.q́; aut ꝑ dięreſim in a.⁊ in u.cõſonan / tem ſoluim.vt naunis. Aut in an. diphthon gon. vt naufragiũ.aula. auſterus. Et vtad noſtras redeamꝰ ge. diphthongon quidam paſſim ptulerũt.vt ſyllę.galbę. amynte muſe Nõnulli ꝓ ſecũda eiꝰ littera.i.e.moꝛe gręco rum i ꝓnũciauerũt Quaꝓpter maro ni anti qtatis amãtiſſimꝰ aulai p aulę.⁊ pictai p pi/ ctę veſtis ſuo inſeruit carmini. vt Aulai in medio libabãt pocula bacchi.Diues equũ Diues pictai veſtis ⁊D arni. H ingulares generãdi ⁊ dandi caſus ⁊ pla les nominandi ⁊ vocandi in pma declinati one. diphthongo finali in ae.notari certiſſi/ mũ eſt. vt Cyr. Plurima qᷓ; deriuatoꝝ noĩm in eus exeun tium diphthongant᷑. vt ea potiſſime qa vo/ cabulis in a.aut in e pductã exeũt.aut in ge. yt Clerona.veronęꝰ. Oytilenę. mytileneuſ Athenę.athenę. Nunc cũ nulla de au.⁊ eu extet ambiguitas.de ae.⁊ oe.dicendum eſt. Etpᷣmo de ae.ſeruato alphabeti oꝛdine.cui phꝛthongon traſit vt pęan. paleſtra. eneas. in gendo compereris poteris. ¶ Dediphthongo ae in oᷣmis ſyllabis.. Eacus ⁊ ab eo deriuata.vt ęacides. Hec cũ cõpoſitis.vt hec⸗cine. Egdes ⁊ ab eo nata.vt ędifico.ędepol.ędituꝰ. quęcũq; memoꝛiã fugerint. tute addere ꝗ le edilitas. Edus. * ge.capꝛa.⁊ ab eo edita.vt Egis clype pal/ ladis.ęgloga.ęgoceros. Capcoꝛnus. Eger. ęgritudo.ęgrotus. Egeus ⁊ ab eo dicta vt ggides.ęgenm mare eęgina vrbs ⁊ mulier. W Elianus ꝓpꝛium nomẽ virrr. Helios ⁊ heliades ⁊ heliogabałꝰe.ſimplici ſcribenda erunt. . Ema ſanguis.gmarotbis cęterl.E Mathia⸗ abſq; diphthongo. latio. Emulus grece. lepidum latine ſignificans? fraudulentum. Emypliꝰ?⁊ ſua deriuata vt emylian. einylia. neas cũ ſuis deriuatis. vt neis 4 cheadcs. Enigma fᷣmo obſcurus. neus.i.ereus. M Enos loci ꝓpꝛium ⁊ la us. cum mſu uis derinat; yt Apanęos ⁊ paraneſis admonitio. Enobarbus. Eneus. Eolus rex ventoꝛum. ⁊ quęal ab⸗ eo deriuant vt golides.ęolis.ęolia. Eoles populi. colicus. Eon. ſeculũ ⁊ ſua.vt eoni.i. ſempiter. uum Eppra vrbs. Epolus. paſtoꝛ capꝛaꝝ. ? ab eo nata. vt cpo, 2 lium capꝛaꝝ grex. Equus ꝓ iuſto.⁊ quęab eo. vt gqualis. eane uUus.equo. ęquas. equinoctiũ. cquiparo. eq;/ ualeo.ęquitas.ęquoꝛ.ęquoꝛis.Equus vᷣo ꝓ animali nullo modo diphthongon patitur Hema ſanguis Hemebetum carminis genus. Hereſis ⁊ a ſe deriuata. Fraphereſis: dye reſis.ſynęreſis.⁊ hereticus. Hereſius viriꝓpꝛium. Pereo ⁊ deriuata.vt beſro Eſchynes 8. greus. ęratus Sſculapius Eſculus Eſtus ⁊ quę ab eo funt. vt eſtuo. eſtas. cum pꝛole ſua. vt eſtiu⸗ DVMB Eſopus Elſchylus. Etas. etacula diminutiuum ſuum. Eternus ⁊ xternitas. Ether ethereus Echra fulgoꝛ celi Etra mater Theſei Ethiops ⁊ ethiopia Einluo tolt O=SS talus ⁊ etolia Sn meliz fllabis Acheus. nomen gentile Alceus poeta Acteon ꝓpꝛium nomen viri Acteus litteralis Anapeſtus.pes metri Anapea genus auis Aneus Anteus Arie us Arideus Alcfeus. adoniiab alra locoderiuatii eſt⸗ Ariſteus Emulus : 4 ab eo deriuant. vt emuloꝛ en aiif ineaT in pmis ſellabis. 1 Celebs Clęemens Cebes ppꝛium loci. Philoſ. ophi autẽ nomẽ Cebes ꝑe. ſinoplex ſcribi debet Cęcus ⁊ cęcitas. Cecias.ventus qͥdam Cxciliꝰ ꝛ cæcilia Cędo in omnibus tempoꝛibꝰ.vt cędebat.ſᷣ terq; in ſᷣterito ⁊ ab eo deſcendentiba.⁊ ceci/ di. cecidiſſe. Cedo aũt dare locũ deſignans ſfmplici e. ſcribit LCeęlum. ⁊ ꝗ abe eo. vt celeſtis ⁊ clebs Celo celas Cs Eeneus zium viri Cherephon Chere p ſaluie Cnodoxia noua Porig. pinani aũt gloꝛia e. ſimplici ſcribes. ⁊ cenothaphiun Eelſar cũ ſuis.vt ceſ. arian. ceſarea. cklaries. Cetera.cęteri. Eetus ꝓ ↄuẽtu /ꝓ piſce aũt e.ſimplici ſcribit Cepi cũ ſuis deriuatis ꝑ e.ſolam.vt ceptus inceptus.ince toꝛ 2 pᷣceptoꝛ. L n medijs ſyllabis. Cacademon. rinſgli⸗ M. Chaldeus Chbameleon alal C Ehbamemela herba Chimera KCynedus XLynęgirius Circęum oppidũ CLChlena veſtis Evxꝛeneus Zbamelium berba⸗ Alytemeſtra elittera Dinpmis. Dęedalus Demon ⁊ demonium Dieta. .— n medijs ſelabig. Diceęeus.iuſtus .. . Diczagcbus· Dicfarchu. Diereſis. Dꝛaceęna.dꝛaconis ſemina. Heęebꝛeus Fudemon. fxlix. Et quoniã ſepiſſime pꝛof. ph.poſitũ animaduerti.cũ idem fere ſint.vt ſuga fama nuͦ in locũ f.ph.ſupponam Ph. in pꝛimis. Pheaces. populi. hedon nomen philoſoppi Phedra. phędron.? phędros Pheton . In medijs 8 Pblegrea. P aniſens Pherelc. elifen li. in pꝛimis B ea quęe ge dic Ab porlecludogeoꝛ Ca.7 geometria. que⸗ ſolo eiſcribunt X Cheronia vrbs. Hepheſtion. S —— N — — SBeon flunius Igumæę?. qꝛ a loco ine deriuakvt idume?ę H Jugdeęus.⁊ iudea Beſea ſacula BGBetulus Baius Gneus qðꝑ C. Eribit ſonat tg. vt Caius Bꝛecus ⁊ gręcia.⁊ grecanic' ⁊ gręcienſis E lenla5 bis BGynecia. bona dea a noſtris dicta Byneces mulieres Byneceũ. mulie diuerſoꝛiũ elittera J. . Igdens mons Nrrwrihvin⸗ localenomen Jera mulieris ꝓpꝛium Iſeus.rhetoꝛ quidam flinuins. Hymeneus C De littera A. Ledo ⁊ ſua deriuata. vt leſus DMNanerxins philoſopbus Pyꝛeus. athenienſis poꝛtus. ä Platęa bertpliutsenlineres. M Ptolomę pileus pꝛiſũ. e littero O. Quęe relatiuñ ſingulare ⁊ plurale in oĩ gene re.qcũq;.ꝗqdam.aliaq; id genꝰ ſeruãtia. Que vo ↄiunctio ꝑ e.ſolam Qusero ⁊ ꝗ ab eo. vt qſtus ⁊ q̃ſtoꝛ ãſtura. g/ roꝛ paſſiuũ.Queroꝛ vᷣo ꝓ lamentaio⸗ e. ſim⸗ plexhʒ ⁊ pmã bꝛeuẽ Quelſo. M . C De littera 8. Rheda ꝓ curr We lirtera S. Sepe cũ ſuis = epiſfimee 4ellus ðD ſepenumero Zemargius ⁊ lemargia. ingluuies Sgbeuns Saguceus. 4eſtrigones. populi Letus Scęuola Seuns Tenug ALeua veſtis Secula phera. ¶n medijs Speleum. S nca. ð Teena Lacęna —[NDelit . LALaceędemon. Lacędemonius Leenarus mons L.ieus.bacchus. ðM Tenia vitta Liceus Ledęus imeus viri pꝛopꝛium . Helittera M. Tropheum Trocheus. . Dachera Meanger fluui . Belinem C. Menades.mulieres inſane Ue ecos VUccoꝛdia. Menalus mons Deonia Deoe diphthongo. Meon balia. ꝑs laconie. S MHeotis. palus. Bewnicns Economus. diſpenſato: familię. zab. eo vt Megera Dsulchel. gconomia *gconotnicus. D HBuſeus ppꝛium Edipus Edipodes. ¶Der littera . Ebagdes pꝛopꝛium viii. Haʒargus 2 aren? Hep vtiq. Haoenos vini.⁊ ab eo. hgnophopꝑ. vas vina/ Peiltrera . Enotrij.ſabini D rrium ſogan eus pꝛopꝛium viri l Pedagog'. alia qᷓ apuero derinankv. vtpe/ nomaus. ßUU domãtia. pędeutes.pᷣceptoꝛ in gymnaſjis Eſtrum pꝛo aſilo Peon medicus quidã a q̃ peęonia hebo. ‚— n medijs Peędia.infantia diſciplina Amgbeum carminis genus PPeon pes metricꝰ ealijs litteris Palemon C gleſyria. cana ſyria 1 Pꝛeda ⁊ pꝛeędoꝛ Zobuun rita⸗ cõmunis vt monachog Pꝛeędiũ ⁊ eiꝰ diminutiuũ diolum. ꝓpiꝓ incibbio Pꝛeneſte 2 ßzneſtinus Kgna cibus ſerotinus Pꝛes pꝛeędis Potidea. vrbo Leus. gigas gliuorcelin. Pꝛe poſitio cũ ſuis cõpolit. vt ceps. bſu. Cęrillus pꝛopꝛium Argſus. rex. Pꝛetoꝛ. pᷣtura.pᷣtoꝛium Eili⸗ foſſe pꝛope rhomam Pꝛęlium Pꝛemium. Epicenum F-. gdus. ꝛeter 7 pteran - RJ Püsnenon. dux quidam. Paleſtra ? paleſtrites Phenix. phenicia. pheniſſa Fen mnum. Parrs palsſtina⸗ IFanus. y inerniis: Fmernior. D . 3 £☚ 6. Fetus Fgtura Fkglirx Phebus ⁊ phebe.nõ aut epopebuas Phꝛonęa. puidentia Phedoꝛ?. Aędoꝛ:ia.dicacitas.mnoꝛdarx Menia Monęcus.poꝛ ſic ab hercule dict. Hech?z męcha Meric' ꝓpꝛium viri Meret ⁊ męroꝛ ꝓ triſticia.ñ aut ꝓ meritãdo Menetius.pater patroclii J Melibeus Meledia Hogdępoꝛus.viattoꝛ:!-—— Hoodępoꝛicũ.ad iter cõſcriptũ opus Pꝛohemiũ Paremia puerbiũ Pena Peni. p afris Penitentia Penitet. Paundia almodi reęcen.oppidi Tręgceniuns Schęnobates.cõſcenſoꝛ funium ompendioſt. us de arte punctandi dia/ logus fgliciter incipit. = giſter. Et tu chariſſime adoleſcens. D. NunKd olim audiuia te/doctiſ/ hmemg puciandirõem / nedu iegen: verũ Diceẽti/iil ⁊ auditoꝛi/nõ ꝑuũ adiumẽtũ pᷣſta re: M. Sic eſt. ↄſentanea etenĩ pũcta/diſ/ iungẽd as lectõis ꝑtes ſeꝑant.ꝓnũciãtꝭ ſpi / ritũ recreãt. auditoꝛibuſq;/ oꝛõis ſenſus di/ bi in pmis / d eſt puůct?: M. Ja fere dictuʒ puto. Eſt em ſignũ qð vel figura/vel moꝛa ſua/clauſulas ſeꝑat.ſenſus diſtinguit.aium recreat.ſi paciũq; cogitãdirelinqᷣt. Et fit aut moꝛa ꝓnũciatiõis ⁊ tꝑis:aut impᷣſſione cala mi.qᷓ pũctoꝝ/alt᷑ alteriꝰ ſignũ eſt.dũ eĩ ca/ lamo recte foꝛmat᷑.viã q̃ſi pnũciandi oñdit. cũ aũt pnũciatõe:modũ recte foꝛmandi.D. XYZuiꝰ aũt cũ impmit᷑ calamo: figure ẽ᷑: HD. Mõ vnvꝰ:mõ aliꝰ/atq; alꝰ: put agoregatio vocũ recte poſtulat. Quinq; em̃ modis ppe qdẽ foꝛmari p̃t.q re/qͥnq; dicim eſſe gene ra pũctoꝝ:vᷣgulã/coma/colũ/periodũ/pun ctũq; interrogatiuuʒ. D. Hec &̊ definias. et ſingula vbi locanda ſint:onde. O. ꝑlibent HNã vᷣgula eſt ꝑpẽdicularꝭ linea/dextrãvᷣſus ꝑtẽ erecta ſic/Que rite ponit᷑ poſt dictioneꝭ vᷣbo ac ꝑfectiõe carẽtes. vocat᷑q; a clarꝭ vi ludi ſubdiſtinctio. Cõma eſt puciꝰ cũ vᷣgu⸗ la ſupiꝰ eleuata ad modũ pᷣme vᷣgule ſic vel ſic: Etlocat᷑ↄgrue pꝰ dictiões hñtes vᷣbũ:ſʒ pfectiois exꝑtes. cui nomẽ diſtinctio ẽ. Co/ ion/eſt puncæ planꝰ ſᷣm impᷣſſioneʒ calami ſic. Qui tametſi recte ponat᷑ pꝰ dictões debi Iſcipub. Salue mgf egregie. Da . . tũ vᷣbſi ⁊ pfectiõʒ hñtes:ſiãt tũ oꝛõni qͥpiam ñ ipꝑtinẽs iũgi poſſe:q̃ q deʒ oꝛõ/nom̃ clauſu le ſoꝛtita ẽ.Perioc'è/eſt puct planꝰcũ virgu la curua infer ſiue deoꝛſum ducta ſic: Pũ ctus interrogatiuꝰ/ẽ pũciꝰ planꝰ cũ virgula retoꝛta ſic? Et locat᷑ recte poſt oꝛõʒ interro/ gantẽ.vt intelligis ne ea q̃ dixi? Eth ſũt ge/ Bera puũctoꝝ qb clauſulas diſtinguere de/ ¶ Parẽcheſimvo/qꝗ ab incepta clauſu/ la ſʒ nodũ pfecta/claudit᷑:duob ſemicircuł (ſic em̃ pleriq; eã vt h̊ vides: notare ſolent) poteris intercludere.D.video. H. Sũt tũ alia pũcta duo/q̃ clauſulas nõ reſpiciũt.al/ teꝝ q̊ꝝ reꝑtũ eſt/ad incognitñ ſiue nomẽ ſi/ ue cognomẽ ꝑſone ſignificãdũ.aut etiã loci vel dignitatꝭ. Cui pũcto nomẽ/vt qbuſdaʒ bigcer gemihiter eſt. Bis eteni ꝑ traſuerſü coõpmit ſic. 2 nt. cte fieri ſolet ꝑ traſuerſum ad dextrã ꝑtẽ pꝛo Alteꝝ ſemipunctũ noĩant.qð re tractũ:cũ in fine alicui linee dictio ſcindit᷑i altera mox linea ſuſcipiẽs cõplemẽtũ ſic/vel ſic:.D.Et nũ qͥd diceret/vt de his q̊ꝝ exem/ plũ ſuꝑiꝰ neglexiſti:ſaltẽ paruũ nũc ponereſ M. Decet vtiq;.q̃re h ſic exeplũ. Cu negle/ cta debita ꝑtiũ oꝛõis ↄſtructiõe/recta pun/ ctãdi rõ hainõ poſſit: dʒ hꝰ artꝭ cupidꝰ/im/ bmis grãmatice pᷣceptis operã dare. Inq ð cooꝛdinãdis dictiõib/ꝑfecta rõ tractat:D. Et dic parit᷑ ſi placet:q̃ pacto pũcta ipſa (vt diriſti)oñduntviã ꝓnũciãdi: H.Saltẽ in moꝛa tꝑis. Clirgula em̃/dũ ꝓpnũciasgpuam tꝑis moꝛã exigit.Cõma/lõgiuſculã:cum ſu ſpẽſa tñ voce. Colon tandẽ ⁊ periodꝰ ꝓlixiꝰ interuallũ deſiderãt. Hec de rõe pũctadi/ſi ad exercitatiõʒ accõmodauerꝭ. tibi ſufficiẽt ꝗ ñ̃to aio ſuſciꝑe velis.D.qᷓ; tiſſimo. Sem per valeas pᷣſtatiſſime mgr᷑. H.⁊ tu amãtiſ/ ſime adoleſccss, „ ee ee gine ¶ Gacipittractat de accentu perutilis Ccent ẽ artificioſa modulatio vo cis in ſignificatiua platiõe.Tres ſi quidẽ ſunt ꝓlatõs.ſ.mellica ꝗ attẽ/ it᷑ in catu.⁊ illi adiacet neuma.qð eſt cantꝰ Metrica q̃ attẽdit᷑ in ſcãſione metroꝝ.⁊ illi adiacet tpᷣs. Significatiua ſiue pſaica q̃ at/ tendit᷑ in cõi ſᷣmone. ⁊ illi adiacet accentus. Sũt aũt tres accẽt pncipales.ſ.acutꝰ qͥ fit ꝑ eleuatiõʒ voc.vt in pma ſyllaba hꝰnomis dñs.⁊ repñtat᷑ ꝑ figurã ꝗ ðꝛ oxia.ab oxi qd eſt acutũ. Gꝛauis qͥ fit ꝑ inclinatõeʒ voc. vt ptʒ ĩ media ſyllaba ⁊ vltia hꝰ noĩs dñs.⁊ ex Oè — pꝛimit?᷑ ꝑ figurã q ðꝛ baria a bari qð eſt aue. Circũflexꝰ qͥ fit partim ꝑ eleuatiõʒ.ꝑtim ꝑ ĩ clinationẽ vo. vt ptʒ in penł.hur infiniti/ ui amare.Circũſflexꝰ hodie ponit᷑ cuʒ acuto nec eit i vſu nr̃o.pꝛopter hasres ſpẽs tribꝰ cenſet᷑ noibo.Oꝛ nãq; accẽt ꝓpt᷑ acutũ.tenoꝛ ꝓpter guẽ.tonꝰ ꝓpt᷑ circũflexũ. Uel iõ ðꝛ accẽ tus ab accinẽ̃do.i.ad ſignãdũ aliqᷣd canen/ do.qꝛ ad ̊ eſt accẽt inuẽtꝰ vt ſigtio dictiõis melrꝰ diſtinguat᷑ Tenoꝛ ðꝛ a tenẽdo.qꝛ vna ſyllaba magꝭ minꝰ ve tenet᷑. Lon q̃ſi tonan di moch Kegnleve gecetn ſunt tales. Nul/ la dictio de natura acuit vltimaʒ niſi greca. vt Aybie. Agathe. vel hebꝛaica vt dauid et Jacob. Itẽ nulla dictio naturaliter bꝛeuis circũflecti ðʒ qðᷣ mõ accipit᷑ pacui. Itẽ oĩis Dictio regit᷑ vno ſolo accẽtu.Ois dictio mo noſyllaba ̃ʒ cõem modũ legẽdi hʒ accentũ acutũ.vt fex⁊ lex.⁊ lis ⁊ res. Iteʒ oĩs dictio byſſyllaba acuit pmam.vt vᷣgo.deꝰ.rhoma. Itẽ ois dictio triũ ſyllabaꝝ ⁊ pluriũ habẽs penł.naturalit᷑ longã hʒ accẽtũ ſuꝑ ipᷣam pe nul.vt foꝛtuna hẽe poeta. Itẽ oĩs dictio tri/ um ſyilabaꝝ ⁊ vltra.hñs penł.naturalit᷑ bꝛe uẽ acuit añpenł.vt dñs ⁊ iuſticia ¶ De ſcõᷣa regula excipiunt᷑ pła.ſ.ergo qñ ponit᷑ p cau/ ſa ad dr̃am ſui qñ eſt ↄiũctio illatiua.vt hoc facio ; tui.mõ acuit vltimã õ regulã de byſ/ ſyllabis. Puta qñ ponit᷑ p ſiẽ.ad differẽtiam pvbbi puta in ĩꝑatiuo. Ponepꝓ retro ad diffe/ rentiã vᷣbi pone in imꝑatiuo. Una.i.pariter aduerbiũ ↄgregãdi ad dr̃am noĩs vna ĩ ab/ latiuo femino. Circũ vl pᷣpoſitio vł aduer/ biũ ad dr̃am act hꝰ noĩs circ circi.¶ Itez aduerbia ĩ c.termĩata.vt illic.iſtic.illuc.iſtuc illac iſtac.illinc iſtinc. Iteʒ ↄciſa vt fumat ꝓ fumauit.pmas ꝓ pmatis.ſic em̃ declinabat᷑ antiqͥtꝰ.Et coꝛrupta ꝑ ↄpoſitioneʒ vt viden id ẽ.videſne.ſatin ꝓ ſatiſne.et apocopata ab inde cõpoſita.vt abin.dein.ꝓin.in qw redit natural accẽt qͥ debebat eſſe ſuꝑ ſyllabã in cũ eſſet longa poſitõe.Hei interiectio ad ditf ferẽtiã ꝓnoĩis ei.acuit vltimã q̃ tñ ꝓ mono/ ſyllaba vtunt᷑ poete.Ouidi Hei mihi qͥd fe ci q̃̊ me furoꝛ egit amantẽ.Dij⁊ ij.⁊ cui.⁊ hu ic ſunt dictiöes monoſyllabe.vñ ĩ metro de bẽt acui ſim regulã de monoſyllabis.tñ poe te in metro aliqũ diuidũt dij ⁊ cui.aliqñ pꝛo monoſyllabis vtunt᷑ Dij tñ ⁊ ij ſcribũt᷑ꝑ du plex.ij. z ꝓferẽda ſunt ꝑ vnũ.iuxta illð Eber hardi. Gcribe dij lege di ſi vis vrbanꝰ hꝛi. Et doctrinale dic̃. I ꝓfers ⁊ di.dʒ tñ ij.du/. pla ſcribi. Itẽ Falſo aduerbiũ ad dram ab — latiui noĩs falſo.⁊ ſiłr eo.vno.illo. It? Cu⸗ ius ntũs ad dram gti cu. Intro ad dram vᷣbi qñ eſt aduerbiũ. Si aũt querat᷑.quarei multis alijs tal dr̃a non ſeruet᷑ vt mõ.citoet ſero.Dicendũ q; in vltima ſyllaba taliũ ſuf/ ficit dra cꝑis.nã qñ ſunt aduerbia hñt vlti/ mã cõem.iʒ qũ ſunt ablatiui hũt ea longam datiui vᷣo aduerbialit᷑ poſiti pducũt vltimã ſemꝑ.⁊ remanẽt noĩa q;uis aduerbialit᷑ po/ nant᷑. Canis vᷣo nõ mutat accentũ.ad diffe/ rentiã hu vᷣbi canis.qꝛ vtraq; eſt pncipalis ꝑs. Cetera aũt hñt dr̃am ꝑ accidentia ſua. vñ nõ eſt mag neceſſitas ꝙ in oib inter qͥ ca dit dꝛa ꝑ accentũ diuerſitas aſſignet᷑. Cõci/ ſio impedit nõ ſolũ ſcdᷣam regulã de accẽtu veꝝ etiã tertiã ⁊ quartã.nã ſuꝑ quãcũq; ſyl labam fuerat accẽtus in integra dictõe.ſuꝑ eandẽ remanet in cõciſa.vt amat pamauit. ſicut em̃ erat accẽtus acutꝰſuꝑ ma.in verbo amauit.ſic ſuꝑ eã remanet in coꝛrupta. IJdẽe accidit in multꝭ deſinẽtibo in as.vt noſtras veſtras.cuias.arpinas.rauennas.optimas. ⁊ his ſimilib.quoꝝ nti erant olim noſtratis veſtratis.cuiatis.optimatis.ſic etiaʒ quiris ⁊ illic ⁊ iſtic acuũt vltimã.qꝛ eoꝝ integra oli erãt qͥritis.illice.⁊ iſtice.ſʒ ꝑ ↄciſionẽ noſtro tꝑe ꝓferunt᷑. Hoc etiã ↄtingit in vtis apoco patis.vt Uirgili Domiti. Hercuri.Tales em vocatiui acuũt penulł.qᷓ;uis ſit bꝛeuis ſiẽ illa eadẽ acueret᷑ ĩ vtis ſi diceret᷑ o. Uirgilie o Domitie.o Mercurie.⁊ acuunt᷑in ntis o rum.vt irgiliꝰ ⁊ Domiciꝰ.?⁊ Mercurius Nota aũt ꝙ ↄciſio nõ impedit naturaleʒ ac/ centuʒ niſi mutet᷑ t̃s.vt petijt p petiuit peti nit ꝓducebat mediã. ſʒ qꝛ mutatũ eſt tps.i. bꝛeuis añ vocalẽ ſucceſſit p lõga.remãetac/ cent ſuꝑ añpenł.ſᷣm regulã.Silr ẽ ĩ audijt ꝓ audiuit ⁊ ſilib. Itẽ ↄciſio nõ ĩpedit regu/ lam de accẽtu ſi nõ remanet vocał in ↄciſio ne.ſʒ cũ ꝛ deũ ꝓ deoꝝ acceẽt ſᷣm regulã ma net ſuꝑ pmaʒz.qꝛ media ſyllaba o.ſuꝑ quam erat accẽtꝰ ĩ integra amota eſt.vñ ↄciſio itelli git᷑ nõ mutato tꝑe ⁊ vocali remanẽte. Iteʒ ſi remaneat vocal ⁊ mutet᷑ ſignatio dictiõöis ũ ipedit᷑ regła.vt cũ ðꝛ docibilis.qꝛ dic aptitu dinẽ in ſᷣmone accẽt eſt ſuꝑ ci.ſʒ ſyncopati ðꝛ docil ꝙ diẽ aptitudinẽ ĩ homie vł realia aĩata.⁊ ẽ accẽtꝰſuꝑ do. Itẽ ñ impedit᷑ regla ſi mutet᷑ ꝑſoꝛõis.vt cũ ðꝛ coloꝛo accentꝰ eſt ſuꝑ mediã.ſʒ inde deriuat᷑ coloꝛ qd hʒ accen tũ ſuꝑ pmã.ſicẽ honoꝛ ab honoꝛo.laboꝛ a la/ boꝛo.⁊ odoꝛ.ab odoꝛo.Cãoſotij fitõ gene⸗ rales raglas ð accẽtu.vt cuia cuiũ ge ut vl. ꝓpteroſoꝛtiũ ſui maſculini qð eſt cuiꝰ. Utra qᷓ ⁊ pleraq; tã in feminino qᷓ; in neutro acu/ unt penul ꝓpter ↄſoꝛtiũ ſuoꝝ maſculinoꝝ.q̃ᷓ ſunt vterq; ⁊ pleruſq;.cuiꝰ etiã cã pᷣt eſſe cõo/⸗ iictio encletica ſiue epithaſis.i.ſyllabica ad iectio.ſ.q;. Uſus etiã facit ↄ naturalẽ ⁊ gene ralẽ regulã de accentu.vt facio cis.cũ habe at pᷣmã naturalit᷑ bꝛeuẽ.acuit eã in cõpoſitis nõ coꝛruptã.vt calefacio.cis.cit.tepefacio. cis.cit.acuit penł.in ſcdᷣa ⁊ tertia ꝑpſona.Si AQAut mutat᷑ a.in i.bꝛeuẽ hʒ accentũ vt inficis haꝛabeat pmã bꝛeuẽ. Itẽ vſucapio.is.it.acu/ iii penul.in ſcdᷣa ⁊ tertia ꝑſona. Itẽ ſatiſdare gacuit penł.cũ deberet eã coꝛ.ſicẽ venũdare et circũdare.̊ auũt accidit.qꝛ in.ff. ⁊ in alijs li/ cit. Idẽ ðꝛ de fideiubeo.bes.bet.cum iubeo bꝛis aliqñ ðꝛ ꝙ reꝰ dʒ adeſſe ſatiſq; dare Itẽ vicecomes ⁊ archicoquꝰ.⁊ noĩa numeralia. vt vigintiduo.vigintitria Fio etiã in cõpo/ ſitis acuit vltimaʒ in ſcdᷣa ⁊ tertia ꝑſona.vt tepefio.fis.fit.⁊ ceterꝭ. Itẽ encleſis.i.inclina tio immutat naturalẽ accẽetũ in pᷣncipio ⁊ fi/ ne. In pncipio ꝑ iſtas ꝑticulas.ſi.nõ.⁊ ne. väy03fsöt ſiqͥs. nũqͥs.⁊ neqͥs. Iſte em ꝑticule incli/ nãt accentuũ ſequẽtis ſyllabe ad ſe.ita ꝙ non eſt pncipalis ſuꝑ ſequentẽ ſyllabã.ſʒ ſuꝑ pꝛi mãa ꝓpter eandẽ encleſim ðꝛ neqñ.ſiqũ.añpe nul.acuta cũ deberet acui penł.q̃ eſtlonga poſitiõe. Similitaliqñ acuit anpenul.cau/ ſa ↄſoꝛtij de ſiqñ ⁊ neqñ.⁊ ad differentiaʒ hꝰ ablatiui aliquãto.ꝓpter theutunicos qͥ faci/ Fit etiã encleſis in fine ꝑ has con iunctões q;.ve.ne.q̃ inclinãt accentũ pᷣcedẽ tis ſyllabe ad ſe.vt legiſne.putaſq;.cõmuni/ terue.ita ꝙ vltima ſyllaba dictiõis pᷣceden/ tis acuit᷑ ⁊ ipſa encletica ſꝑ guat᷑.⁊ ſic coꝛrũ/ pit᷑ ibi vuplex accẽtus.qꝛ ĩ dictiõe pcedenti mutat᷑pncipalis accẽtꝰ qͥ eſſe deberet ſuꝑ añ penul.vel ſuꝑ penł.⁊ ipᷣa ↄiunctio encletica q̃ deberet acui guat᷑.Qñq; tñ nõ inclinat ac centũ pᷣcedẽtis ſyllabe qð ſit ꝓpter coꝛruptõ nẽ pᷣcedẽtis vocał.vt heccine.cũ deberet di ci heccene.coꝛrupta eſt ſyllabica adiectio qꝛ noõ erat de ſubſtatia dictiõis.⁊ hoc factũ eſt cauſa elegãtie vł cauſa neceſſitatꝭ.qꝛ noneſt ponẽdus accetus pncipalis ſuꝑ ſyllabicam adiectionẽ.cũ careat ſenſu.ſimilit in vndiq; 92eniq; nõ inclinat᷑ accent pᷣcedẽt ſyllabe qꝛ vocalis ẽ ibi coꝛrupta.nã vndiq; cõpoſi/ ttũ eſt ab vnde ⁊ q;. deniq; a denuo⁊ q;.Cau ſa etiã differẽtie qñq; encletica nõ ſᷣuat vim ſuã.⁊ vtiq; ⁊ itaq; acuũt añpenł.qñ ſũt com proſite dictiões.qñ vᷣo ſine cõpoſitiõe ponũ/ * tur hñt accentũ ſuꝑ penł. Ceſſat q̊ʒ inclina- tio pᷣcedẽetis ſyllabe qñ encletica cõiungitur monoſyllabe.vt mulier virq; currit.nõ eſfimn inuenit añfinalẽ ſyllabã quã inclinet. Amit tit aũt ↄiunclio encletica vim ſuã cã coꝛru/ ptionis vel differentie vł monoſyllabe.non aũt ꝓpter interrogationẽ vtqͥ dam dicunt.vt cũ ði.Curritne ſoꝛtes platoc;ʒ. Ipſa em̃ cõ iunctio videt᷑ retinere naturalẽ accentum.i. acutũ.qð alibi nõ facit.ſʒ h̊ͥ accidit pꝛopter modũ loquẽdi.ipᷣa m inclinat accentũ pᷣce/ dẽtis ſyllabe.ſ.to.cũ ðꝛ platoq;. Ipſa qͥʒ en/ cleſis facit.vt dicamꝰ vbiq; me.acuta.q;3uis ipᷣa ſit cõis.pꝛofertur aũt encletice h̊ pᷣpoſi/ tio cũ qñ poſtponit᷑ pnoĩbo me.te.ſe.noh̊.vo bis.qꝛ ipᷣa grauat᷑ac ſi eſſz vna dictio cũ pᷣce dẽti ꝓnoĩe.⁊ ponit accentũ ſuꝑ ſyllabã pᷣce/ dentẽ vltimam ablatiuoꝝ.vt nobiſcum vo/ biſcũ. Nobis pᷣponit ꝓpter vitandam cace/ phaton. vobis gũt ꝓpter conſoꝛtium. pꝛece/ dente aũt monoſyllabo ablatiuo.nõ videt᷑i clinare.cũ ipſe ablatiuꝰ ꝑ ſe acuat᷑.vt cũ dici tur.mecũ tecũ.ſecũ.niſi dicat᷑ ꝙ inclinet ac/ centũ ad ſe.qꝛ ipſa pᷣpoſitio inclinat᷑.i.graua tur. ſi aũt alijs ablatiuis poſtponat᷑ acuit᷑ vt qſcũ.qbuſcũ.⁊ H iõ.qꝛ poteſt eiſdẽ pᷣponi.vt cum q.a quo vel a qͥ.⁊ cũ qͥb. Diſtinctio fa⸗/ cit cõtra generales regulas de accentu.vt in interrogatiuis.infinitis.relatiuis.ꝰiunctio nib ⁊ ppoſitionibo. Relatiuũ relatiue ſum/ ptum vel infinite tentũ grauat᷑ in oib ſylla/ bis.vt ſocrates eſtalbo.qualis eſt Johãnes. ſocrates bñ legit.qualit᷑ legit plato. Neſcio qualis ſit plato.qualiter legit martinus.ſed interrogatiue poſitũ ſi eſt monoſyllabũ acu itur.vt quo vadis. ſi eſt pollyſyllabũ acuit pᷣ mã.vt qualiter currit petrus.qualis hõ diſ/ putat.ſimiliter acuitur quando ponit᷑ extra locutionẽ.i.materialiter.vth̊ vox qꝗð eſt no/ men.he voxqualis eſt relatiuũ. Hoc in/ finitũ qͥ habet duplicẽ infinitatẽ. nãe naeqpol/ let huic infinito qͥs.vt Neſcio qͥ currit.i.qͥs. ⁊ tũc acuit᷑qũq; reqͥrit duo vᷣba. vt qͥ interfi ciet tyrannũ pᷣmiũ accipiet.i.qͥ cũq;.⁊ tũc hʒ accentũ grauẽ. Idẽ dicendũ eſt deↄſimilib⸗ infinitis.vt qualis.qualiter.quantꝰ ⁊c.⁊ ſer uat᷑ idẽ in ntõ ⁊ in obliquis.QOñ aũt talia po nuntur relatiue diſtinguendũ eſt.quia ſi po nunt᷑ in cõtextu.id eſt.in eadẽ clauſula cum ſuo antecedenti grauant᷑ ꝑx omnes ſyllabas ⁊ hoc eſt in locutione poni.vt ſocrates qui cæurrit mouet᷑.⁊ qualit᷑ legit ſoꝛtes legit mar⸗/ tinus.ſi vero ꝑ ſe ponant᷑.i.extra ↄtextum.i. in alia clauſula. tunc acuunt᷑ illꝗ ſyllaba ad ſyllaba dictio acuat pꝛimã ⁊ triſſyllaba me/ quã ꝑtinet accẽtus regulan.vt Soꝛtes cur diam ꝓdu.Et ſi media eſt bꝛeuis acuit ante rit qͥ mouet᷑i.ſoꝛtes currit ⁊ iße mouet᷑. Et penul.ſaluis exceptionibo ſupꝛadictis. Hec ſic ſumit᷑ in Luca qͥ fuit Jacob qͥ fuit Heli. pᷣpoſitio vᷣſus poſtpoſita accuſatiuo trabit · Suiut em̃ hmõi nomia ⁊ aduexbia iceptiua ipᷣm ad faciendũ vnũ aduerbiuʒ locale. fm⸗ clauſulaꝝ.⁊ tũc faciũt relationẽ explicitã. et quoſdã.vt italiã vᷣſus.⁊ tunc acuit᷑ penł. vel — tũc acuunt᷑ ad oñdendũ hãc vim. Qũq; aũt inſerunt᷑clauſulę ſui ancedẽtis.⁊ tũc faciũt relationẽ implicitã.⁊ tũc trahunt᷑ a ſuo ance dente. ⁊ iõ amittũt naturalẽ accentũ.⁊ regũ/ tur gui.Et hʒ locũ pᷣdicta diſtinctio in oĩb noĩb interrogatiuis ⁊ aduerbijs.qᷓ relatiue accipi pñt.vt qlis.quant.qtiens.q̊t.cuius. cuias.quo.qua.vñ.⁊ vbi.qñ.cũ.q;tũ.q̃liter. quotẽnis. Eſt q diſtinctio cauſa q̃re cõpo/ ſita ab inde acuũt añpenł.vt exide.deinde. ſubinde.cũ penł. q̃ eſt lõga poſitiõe acuide/ beret ſm regulã. Pꝛiſcianꝰ aüt dicith ꝑ gre/ ciſmũ fieri.qꝛ ſic accidit ĩ aliquibꝛ aduerbijſ grecꝭ.⁊ hoc fit ne pᷣpoſitio uideat᷑ venire per appoſitionẽ. Sʒ eadẽ rõe cõpoſita ab intus. ⁊a lõge ⁊ ab oꝛſum.vtdeoꝛſum.ſic deberent pferri. Dicendũ ꝙ oẽs ↄcoꝛdãt ꝙ in deinde ſubinde ꝓinde.⁊ cecerꝭ cõpoſit ab inde.añ/ penul.acuat᷑. Et ſiłr a qñ compoſita.vt ſiqñ nendã ꝑſuadet᷑ ſuꝑ bibliã vt talia etiã in añn penultima acuant᷑. Qui at coꝛrigit nõ mul/ tum inſtet ſʒ potiꝰ diſſimilet.qꝛ hoc non vi/ detur autoꝛi.ſ.Pꝛiſciano.niſi de cõpoſitis a quando ⁊ ab inde. Ut etiã aduerbia a no/ minibo diſtinguant᷑ ↄtra quartã regulã hec aduerbia vltimo acuunt᷑.alio.aliq̊.⁊ alias. ¶ Cauſa etiã diſtinguendi pᷣpoſitiones vari/ ant accẽtus ſuos.de qbus tres regule dant ¶ Pꝛima eſt ꝙ pᷣpoſitiones ꝑ ſe plate tcuun/ tur in fine.quãdo ſe ponũt᷑ materialiter. vt ad que pars eſt. Becunda regula eſt ꝙ pᷣ/ poſite ſuo caſuali.vt extra domu.iuxta poꝛ/ tam.vel interpoſite ſuis caſualibo.vt domũ extra tuã.vel pᷣpoſite caſui relato ad ſuũ ca/ ſuale.vt extra mũdi terminos grauant᷑ in oĩ bus ſpllablo. (ertia regula eſt ꝙ pᷣpoſiti ones poſtpoſite caſib quos exigunt.vel po/ ſite ꝑ defectũ verboꝝ.vt tu mihi de multis natis ſolus ſuꝑ.id eſt.ſuꝑes. vel poſite ĩ fine yt mille hoĩes venere ſupꝛa.ſeruant genera Hlem regulã:vt ſcʒ monoſyllaba acuat᷑.⁊ diſ/ erat ſuꝑ eã. Sic vultei. Pompei.⁊ Uirgili. neqñ.aliqñ. In alijs aut nõ oẽs concoꝛdat. vt abint.deintꝰ.a longe.delonge.deoꝛſum. ⁊ deſurſum.deinceps.decõtra. Ideo de qũ ⁊ inde indubitãter teneamꝰ ꝙ ab eis cõpoſi / ta debẽt in añpenultima acui.cetera aut ſũt regulariter ꝓferẽda.tũ ꝓpter ↄfoꝛmitatem te dicat᷑ ꝙ ſunt due ꝑtes.⁊ verſus inclinat ac/ centũ pᷣcedentis dictiõis ad hanc ſyllabam ver. omnes alie grauant.⁊ illa ſola acuitur ſiue circũflectit᷑.⁊ eſt encleſis. Coniunctões cauſa diſtinctiõis variant accentũ.nã pᷣpo/ ſite grauant᷑ in omnib ſyllabis ſuis.vt Soꝛ tes currit.igit᷑mouet᷑.poſtpoſite vᷣo ſeruant accentũ regularẽ. vt Soꝛtes currit. mouet igit᷑⁊ hoc pᷣter encleticas que poſtpoſitegra uant᷑.quẽadmodũ ſi pᷣponerent᷑.Diſtinctio regularis accẽtus cogit accentũ in alijs ſyl labis qũq; coꝛripi.vt meimet grauat me qᷓ; uis ſit longa ꝓpter pꝛincipalẽ accentũ.qͥ erat ſuꝑ pꝛimã.quãdo dicebat᷑ mei.quẽ nõ potu it mutare ſyllabica adiectio.Et ſic tene de ſi milibus.vt egomet.illemet. Sic in imꝑati/ uo dicimꝰ. bñfac.calefac.ponẽtes acceẽtũ ſu per vltimã.qꝛ pncipalis accentꝰ in integro ⁊ tepetfit ⁊ calefit.de q bus dictũ eſt. Item accentũ ponimꝰ ſuꝑ hãc ſyllabã li.in h̊ dtõ alicui q̃ metrici vtunt᷑ tanq; triſſyllabo vnð deberet acui añpe.ſʒ ꝓſaici eo vtunt᷑ tãq; te- traſyllabo.iõ ponũt accentũ ſuꝑ eã quã hñt ꝓ añpenul. De interiectioniba nõ poteſt da/ ri certũ documentũ.nec de barbaris.niſi ꝭ ꝙ omnis barbara vox non declinata latine Accẽtũ ſuꝑ extremã ſeruabit acutũ. Inter/ iectiones quoq; in fine ſepiꝰ acuunt᷑. Inc. terminata dicũt qͥdã in fine acui.vt allec.al/ lecis.De bñfac.pᷣdic.⁊ introduc.⁊ſimilibus nõ eſt dubiũ de allec ſatis appꝛobat vſus.de donec nõ foꝛte ſic. Interealoci ꝓ vna dictio ne computat᷑.⁊ vt follat᷑ omnis ambiguitas a fmone ꝓpꝓferat᷑ ſub vno accentu ⁊ ponatur ſuꝑ anpenł. In libꝛo accentuũ qͥ ðꝛ Pꝛiſcia ni ðꝛ ꝙ aduerbia in e.terminata bꝛeuiant᷑ in penl.vt hodie.ſedule.que a/ pꝛio nomineve niunt ꝓpducuntur.vt Tulliane. Martiane Di in m.pꝛoducunt᷑.vt meatim.tuatim Si in i.bꝛeuiantur vt veſperi Si in o.cauſa dif ferentietſin vltimo ſeruant accentum. vt fal/ ſo. Si in a.ſimiliter. vt vna.ne putet᷑ eẽ no/ men. Si in as. in vltimo vt alias.ne nomen eſſe videat᷑. Si in rbꝛeuiãt᷑.vt bꝛeuit᷑. Si in ol.ſilr vt edepol. Si in c. in vltimo fᷣuãt ac/ centũ.vt illic iſtic. Si in s.bꝛeniãt᷑.vt fudit᷑ 4 . Ad habendã aliquã noticiã de accentu nõ debet pſaic? ignoꝛare. ꝙ oẽ pᷣteritũ diſſylla/ bũ pꝓdu pmã.vt moueo moui. vñ in cõpoſi/ tis illud ptm ſᷣnat illa candem ſyllabã in ac cæẽtu acutã.vt cõmoueo cõmoui.ↄtero ↄtri ui.decerno decreui. Excipiunt᷑ ab iſta regu la pterita qᷓ hñt vocalẽ añ vocalẽ.vt rui.fui. ſpui.q̃ ꝑ ſe poſita pᷣmã hñt bꝛeuẽ.⁊ in cõpoſi tione accipiũt accentũ grauẽ. vt interfui.cõ ſpui. coꝛrui.Excipiunt᷑ etia iſta pᷣterita bibi. a bibo.ſfidi a fido.ſcidi a ſcido.dedi a do daſ ſtetia ſto. tuli a fero.q ꝑ ſe hñt pᷣmas bꝛeues in vᷣſu.⁊ in cõpoſitis accipiũt accentũ guem ſiue pᷣma vocal maneat ſiue mutet᷑.vt imbi/ bi. circũſteti.ↄdidi. ⁊ ↄtuli. Tie nrerita gemi nata coꝛripiũt duas pᷣmas ſyllabas.vt tun/ do tutudi.cado cecidi.⁊ ſic penł.ſiue mediã coꝛripiũt tã in vᷣſu q; in pſa in ſimplicitate.⁊ in cõpoſitione ſi abijcit᷑ vna de geminatꝭ.il/ la q remanet grauat᷑ ſiue coꝛripit.vtocidi cõ tudi.ſi vo remanet accẽtus guis erit ſuꝑ pe/ nul.vt pᷣdidici.circũdedi.circũſteti. Ab iſta regula excipiũt illa q̃ hñt poſitionẽ.vt moꝛ⸗ deo momoꝛdi.ſpõdeo ſpopõdi.curro cucur ri q̃ ꝓdncũt penł.tã ſimplicia q; compoſita. Excipiunt᷑ etiaʒ duo ſine poſitione.vt cedo cecidi.ꝓ ferire vł incidere.⁊ pedo pepediꝓ ventũ fetidũ facere.q̃ ꝓdu.me.in ſimplici.et in cõpoſitis penł. vt ↄcido ↄcidi.excido ex/ cidi.me.pdu. Itẽ oẽ ſupinũ diſſyllabũ ꝓdu. pmã.vt motũ.fletuʒ.⁊ ſic cõpoſita ꝓd. penlł. vt cõmotũ.defletuʒ. Excipiunt᷑iſta.ſ.itũ ab co.is.quitũ a queo.qͥs.citũ a cieo.es.ſcðe cõ iugationis.ſitũ a ſino nis.litũ a lino.nis.da tum a do das ſtatũ a ſto ſtas.ſatũ a ſero ris. ratũ a reoꝛ rerꝭ.rutũ a ruo ia.q̃ oĩa in cõpoſi tis bꝛeuiant᷑ in penł.vt ↄcitũ.oblitũ.dirutũ circũdatũ.⁊ ſic de ſinguł. Excipit᷑ ambituʒ ab ambio bis. qð ꝓdu.me.⁊ ſtatũ de ſto.as. ⁊ ſtaturꝰ q̃ ꝓpducit ſyllabã ſta.Ablutũ bꝛeuia uit Seduliꝰ licẽtia poetica.ſed cõiter tene/ tur ꝙ lutũ de luo ꝓdu.pᷣmã. Uerbalia in n. deſinẽtia veniẽtia a vᷣbis pᷣme ⁊ q̃rteↄiugati onis. venientia etia a vᷣbis tertie ↄiu.deſinẽ tib in vo.diuiſas ſyllabas ꝓdu.penultimã. vt amamen.audimen.acumen. Sʒ venien/ tia a ᷣbis ſcdᷣe vł tertie ↄiuga.nõ deſinẽtibꝰ in vo.coꝛr̃.penł.vt ſedimẽ.tegimẽ.Deſinen/ tia in ilis.a nomĩbo deriuata pð.penł.vtab edes edilis.a ſedes ſedilis.a ſenexſenil.a pu er puerilis.ab anꝰ anilis.pᷣter parił a par.ri. qð coꝛt. HNeutra in le terminata ꝓdu.mediã vt ſedile.monile.ouile.cubile.Deſinentin in ilis. ̈balia vel ꝑtecipialia coꝛ. penł vta fero fertilis.ab vtoꝛ vtilis.a texꝰ textilis.a fictus fictilis.Deſinẽtia in aris a noibo ſiue verbiſ deriuata ꝓdu.penł.vt popularis ſcholaris militarꝭ Denominatiua in ela. deſinẽtia pð. penl. vt tutelꝗ. cautela.ſuadela.cãdela. De/ nominatiua in na deſinentia pdu.pe.vt do/ ctrina.regina.medicina.leena. In vra. deſi⸗ nẽtia ꝓdu.pe.vt ſcriptura.cenſura.tonſura. Deſinẽtia in go.triſſyllaba vł vltra ſiue ſint derinatiua ſiue pᷣmitina ſiue cõpoſita ꝓdu. penl.vt virago.cõpago.imago.chartago.ſi milago.rubigo.erugo.Denominatiua ĩ do. deſinẽtia tã a noĩboq; a verbis vel ꝑticipjs deriuata mõ c.mõ i.longã hñt añ do. mõu. vt dulcedo.turpedo.libido.cupido.foꝛtitu do.magnitudo.habitudo. Denominatiua in al.deſinẽtia.ſi pᷣmitiua eoꝝ habuerint pe/ nuł.ꝓdu.ipᷣa q̊; longam hñt penł.vt ceruix ceruical. tribun tribunal. vectus vectigal. Di pmitiua eoꝝ habuerint penł.bꝛeuẽ.ipᷣa quoq; hñt penł.bꝛeuẽ.vtanimꝰvel aĩa.aĩal. Denominatiua in etũ.hñt penł pð.vt roſe/ tuin.vinetũ.dumetũ.nucetũ.quercctũ.De⸗ nominatiua in bulũ deſinẽtia ſi habeãt i. vł a. añ pe.? ſint tetraſyllaba vel yltra.coꝛ.j.vel a. añ bulũ.vt cunabulũ.vocabulũ.veſtibu/ lum. In ar deſinetia a noĩbo deriuata ſi con ſonantẽ habeãt añ r.ꝓdu.pe. vt lacus.lacu/ nar.lupa.lupanar. Si vᷣo hñt vocalẽ coꝛt᷑. vt laqueꝰ.laquear.Ab hac regula excipiunt ſubligar ⁊ ſpecular.q̃ coꝛr.me.⁊ tabular eti/ am. Denominatiua a gtõ ⁊ dtõ.addita tas. coꝛ.pe.vt bonꝰ ni.bonitas. ꝓbus ꝓbi.pꝛobi/ tas.rapax rapacis rapacitas. Denominati/ ua in Rlie i gle nros pe wanimmalls ie fluuialis.le. Uerbalia quoq; in elis.deſinen tia pꝛodu.penl.vt patruelis.crudelis.fideliſ Denominatiua ſine vᷣbalia in oꝛus ꝓdu.pe. vt honoꝛus.canoꝛꝰ.ſonoꝛus. In oſus deſi/ nentia du.penul.vt vẽtoſus.ſpecioſus.vir tuoſus. Denominatiua in atus vel in itus vel in vtus.pdu.penl.vt tunicatꝰ galeatus. maritus.turritꝰ.coꝛnut aſtutus. Poſſeſſi/ ua in cus deſinẽtia coꝛ.pe.vt italicus.iliacꝰ. Poſſeſſiua in nus.a duabo arboꝛibo coꝛ.pe/ nul.vt oleaginus ⁊ faginꝰ.Etab aduerbijs cꝑalib. vt craſtinus ⁊ ſerotinus. In tinus. ſi non habẽett.a pᷣmitiuis coꝛ.penul.vt din/ tinus.craſtinꝰ. Si habẽt.pdu.vt a matuta matutit.mediaſtinꝰ a medio ⁊ ſtando vei te nendo. Hyacinthinus. adamantinꝰ z ame/ chiſtinus coꝛ.penul.in verſu fm poetas. ſed = in pſa gcuũt. Scom em̃ ditatẽ bꝛeniant pe. pyſſinꝰ.ſmaragdimꝰ.coccin.hyvacintinꝰ ada mantinꝰ.amethiſtinꝰ. cryſtallinus.qꝛ poete coꝛripiũt noĩa qᷓ ſumunt᷑ a noĩb lapidũ vel floꝝ. Et regula Pꝛiſciani de galib poſſeſſi/ uis ꝓducẽdis ĩtelligit᷑ de latimis.pꝛedicta ãt ſumunt᷑ a grecis. Sʒ in inꝰ deſinẽtia acuit vyſus ĩ pꝛoſa. Unũ eſt etiã qð coꝛ.qᷓ;uis ñ ſu/ maka floꝛe vel lapide. vt murinꝰ a mura ar/ boꝛe. Poſſeſſiua a pmitiuis in a. venientia. pꝛodu.pe. vt a ſylla ſyllanꝰ.a rhoma rhoma nus. Itẽ a płalibo diphthõgatiſ pꝛoð.pe.vt a thebe thebanꝰ. Itẽ a noĩbo in ius vl qduer bijs in e.hñt añpe.longã.vt Pompeiꝰ pom/ peiar. Juliꝰ iulianꝰ. quotidie qtidianꝰ. me ridies meridianꝰ. Itẽa deſinetibo in cus vel in cuł.hñt pꝛoð.a.pe.vt ruſticꝰruſticanꝰ.tu ſcuł tuſculanꝰ.q̃ a byſſyllabis pꝛodu.j.me/ diam. vt poꝛcꝰ poꝛcinꝰ. Itẽa neutris in um hj'ñt a pꝛoõð.vt oppidũ oppidanꝰ. Itẽ plerũq; a tertia declinatõe hñt a.pꝛoductã.vt mons montanꝰ.ſol ſolanꝰ. Iteʒ neutra in e.dant i. pꝛoõ.vt mare marinꝰ.pᷣneſte pꝛeneſtinꝰ. iteʒ q̃ hñt pares ſyllabas ĩ ntõ⁊ gtõ dãt i.pꝛodu. yt hercules lis.herculinꝰ.verres verris ver rinꝰ. Itẽ a noibo bꝛutoꝝ hñt i.pꝛoð.vt aper apꝛin. ceru ceruinꝰ. foꝛmica foꝛmicinꝰ.J. yel e. añ culꝰ vel cula ſꝑ recipit accentũ bꝛe/ uem ĩ pꝛoſa.vt igniculꝰ.ouicula.nubecula. yulpecula. Heutra in oꝛ.deſinẽtia? greca in oꝛ.coꝛ.penlł.in obliqͥs.vt marmoꝛ.oꝛꝭ..⁊ deri uata a pmitiuis coꝛripientib pe.vt memoꝛ. memoꝛis.a memoꝛo.as.qð coꝛ.me.⁊ bicoꝛ/ poꝛ bicoꝛpoʒꝭ.qð cõponit᷑ ab h̊ noĩe coꝛpus qð coꝛ.pe.in obliqͥs.cetera pꝛoð.penł.in gtõ yt amoꝛ amoꝝꝭ. vxoꝛ vxoꝛis.arboꝛ arboꝛis. nõ fuat regulã. qꝛ deriuat᷑a robur o? quod coꝛ.me.in obliqͥs. Indecoꝛ.indecoꝛis.coꝛr̃. pe.in obliqͥs.qꝛ olim antiqͥ coꝛripiebant de coꝛ.oꝛis.in obliqͥs. Iſta noĩa femur o?. ro/ bur oꝛis. ebur. boꝛis.iecur.coꝛis.coꝛ de.ĩ ob liquis. In ix.maſculina latina coꝛ.pe.in ob liqͥs.vt calix.icis.foꝛnix.icis.barbara q̊ʒ vt volux voluc. In ex.quoq; e.in i.coꝛ.muta/ ta.vt apex apicis.vertex vᷣticis.remex migis pꝛet᷑ veruex vᷣueci. Heutra in us d. vel l. vel n. vl p.pꝛecedẽetibo e.coꝛ.hñt in obliqͥs vt põ Dus põderꝭ.oł olerꝭ.onꝰoneris.opus operꝭ Neutra in ar. deriuata pꝛoð.pe.a.in obliqͥs. yt calcar.arꝭ.toꝛcular.larꝭ.pꝛet᷑ iubar quod bꝛeuiat᷑ in obliqͥs. Teſte Uirgilio. Jubare exoꝛto.Aduerbia q̃ fiüt a dtõ per additõem ter bꝛeuiant᷑vt foꝛtit᷑. felicit᷑. Aratrũ ſꝑ debe E ne das verbo ſiſit poluyllaba no/ ret pꝛoduceremediã. qꝛ a. vocal ſp nataliter longa videt᷑ vt arabaʒ.aratoꝛ aratrix arare. Juuenał coꝛ.pe.hꝰ dictiõis bombycinꝰ di/ cens. Delicias et panniculos bombvcinos vrit. Attede ꝙ noia a ciuitatibo vl locis alijſ ſumpta qᷓ vident᷑ patria ſiue gentilia cũ repe riunt᷑ in byblia ĩ ita pꝛoð.pe.⁊ ſunt cõis ge. vt hieroſolimita.aſcalonita Si v̈o terminẽ tur in ites.pꝛodu.pe.⁊ ſunt m.g.⁊ pᷣme decli natõis vl tertie.vt theſbites.te.vel tis.ſᷣm ar tẽ. Sipvo terminant᷑ in itis pꝛoð.me.ſeu.pe. tis. bitidis. amonitis.itidis.¶ Nota q; non põt recte accẽtuareqͥ neſcit ↄiugatiões vᷣbo/ rũ diſtinguere ⁊ obfuare.nã qñ in pᷣma ↄiu gatione venitur ad triſſyllabas vł tetraſylla bas partes.ſꝑ ꝓducẽda ẽ penł.vt ĩ amo.maſ amamꝰ. mat.amabaʒ. bas.amabamꝰ. batis ⁊c̃. Excipit᷑ ptm̃ pluſq;ꝑfectũ.qð coꝛ.penł. in tetraſyllabis.vt amauerã.ras.rat.⁊ futu/ rum indicatiui eiuſdẽ in pmis⁊ ſecũdis per ſonis płalib.vt amabimꝰ.bitis.⁊ ptm̃ perfe ctũ ⁊ pluſq;perfectũ.⁊ futuꝝ ſubinctiui. Ex cipiunt᷑tñ ab hac regla q̃dã irregularia in ̊ vᷣſuopꝛehẽſa q̃ͥ nõ ſeruãt oĩno foꝛmã ĩ pꝛete/ ritis.vñ v.Cre.do.do.mi.iu.ſto.pli.co.fri. ſo. ne. ve.la.ſe.cu.to.De vᷣbo aũt do das.no/ ta ꝙ in cõpoſitis debemꝰcoꝛripere a.qñ vẽit penl.⁊ debemꝰ e.pꝛoducere pꝛeterq; in ptõ. ſcas O, de lõgat᷑.ſʒ da ſp bꝛeuiat᷑. Pꝛeteritũ detur bꝛeuibus tñ e. bꝛeuieẽ Scðaoiugatõ in triſſyllabis vł vltra ſꝑ coꝛ.pe.ĩ pᷣma perſo na.vt ſedeo.video.rubeo. In płi pntis tꝑis 4 indicatiui modi ſꝑ pð.pe.pme ⁊ ſcde ꝑſone vt ſedemus.ſedetis.⁊ in toto ptõ imperfecto pꝛoð.pe.in triſſyllabis łᷣ vltra.vt ſedebã.as. bat.ſedebamꝰ.batis.bãtDe ptõ perfecio nõ põt dari certa regła niſi ꝙ in facientibo ptm in vi diuiſas ſyllabas ſꝑ i.pe.coꝛ.in plłali.vt docuimꝰ.erubuimꝰ.⁊ eſt veꝝ in q̃libet ẽᷣbo⁊ ↄiugatõe.vt fuimꝰ.ſpuimꝰ.amauimus.ſedi mus.legimꝰ.audiuimꝰ. In ptõ pluſqᷓ;perfe/ cto coꝛ.pe.in toto ſingulari.vt ſederam.ras. rat. ⁊ in tertia perſona płis nũeri ſederãt.in futuro triſſylł.⁊ vltra pð.pe.in toto ſingłlari vt docebo.bis.bit.⁊ in tertia płis nu.vt do/ cebũt. In pñti imperatiui pdu.pe.in pma ?⁊ ſecũda perſe ong plis nũeri.vt ſedeamꝰ.ſede/ riſſyll.? vltra ꝓdu.pe.per totũ In pñti coniuncto optatiui ⁊ pꝛeterito con iuncto eiuſdẽ pð.pe.per totũ.in futuro pð. pma ⁊ ſecunda pluralis numert᷑ in pꝛeſent te.in futuro tri ſubiũctiui ſimiliter. In pᷣterito impfecto p/ du. oẽs. In pᷣterito ꝑfecto coꝛ.oẽs. In pluſ q;ꝑfecto pðᷣ.oẽs. In futuro coꝛ.oẽs.In ĩfi⸗ nitiuo pdu.pe.in triſſyllabis.⁊ vltra.tã in p ſenti q;ᷓ in pᷣterito ꝑfecto ⁊ pluſq;ꝑfecto.In ſcdᷣa ↄiugatõe ſꝑ e.penł.pð.añ re.ta in acti/ uo q; in paſſiuo ⁊ deponẽti. excepto futuro docebere. ¶ In tertia ↄiugatõe pma ⁊ ſcdᷣa płis numeri indicatini modi coꝛ.penł.vt le/ gimus. legitis. In pᷣteruo imꝑfecto ꝓ. penł. ptotũ. In ptõ perfecto ꝓdu.ſcdᷣa ſingularis numeri.a ſcdᷣa ⁊ tertia płlis numeri. Inpꝛe/ terito pluſq;ꝑfecto ꝓdu.pma⁊ ſcðᷣa pluraliſ numeri. In imꝑatiuo ꝓdu.pᷣma ꝑſona pln/ ralis numeriin pñti. In futuro ꝓdu.omẽs pluralis numeri. In pñti optatiui pꝛodu.pᷣ ma ⁊ ſcdᷣa plłis numeri. In ptõ coniunctio pꝛodu.oẽs. In futo pꝛodu.pma ſcõᷣa płis numeri. In pñti ſubiunctiui ſiłr. in ptõ im/ perfecto ſimiliter. in pꝛeterito perfecto coꝛ. oẽs. in ptõ pluſq;ꝑfecto pꝛodu o ẽs.in futu/ ro coꝛ.oẽs. Pꝛeſens infinitiui coꝛ.pꝛeteritu e.p. añ re. coꝛr.ſemꝑ in tertia ↄiugatõne.niſi in pꝛeterito actiui. ⁊ in futuro paſſiui.Quar ta ↄiugatio pðᷣ.pmã ⁊ ſecundã pñtis indica tiui modi płis numeri.⁊ totũ ptin imperfe/ ccum. ⁊ in triſſyllabis ⁊ vltra totũ ptm̃ perfe ctum excepta pma perſona plis numeri.niſi ĩteruenerit ſyncopa. In ptõ pluſq;perfecto pꝛodu.pma ⁊ ſcdᷣa płis numeri.ſic ⁊ in futo. Sic ⁊ in pñti imꝑatiui modi.in futuro pꝛo Du.oẽs in triſſyllabis.in pñti optatiui pꝛo/ Du.oẽs in triſſyllabis ⁊ vltra.⁊ in ptõ ſimili ter.in futuro produihin ⁊ ſcdᷣa płis nume/ ri.ſic ⁊ in pꝛeſenti ſubiunctiui. In ptõ imꝑ/ fecto oẽs pdu. In ptõ perfecto oẽs coꝛr.in ptõ pluſq;perfecto oẽs pꝛodu. in futuro om nes coꝛ. In infinitiuo pꝛodu.penl.in triſſyl labis in pꝛeſenti ptõ ⁊ futuro qð ſumitur ex ſupino. I pe.añ re.ſemꝑ pꝛoð.in qrta ↄiuga cione.A añ re.ł ri.pꝛodu.in q̃libet ↄiugatõe. vt amarꝭ vel amare.docearis vlł doceare. le aris vel re.audiaris vł re.pꝛet do das cum mis cõpoſitis qñ remanet pme ↄiugationis E.p. an rũt vł re.pꝛoð.in pꝛeteritᷣ cuiuſiibʒ ↄiugatiõis.E. pe.añ ris vel re.nõ pꝛecedẽte b.pꝛodu.in qᷓlibʒ ↄiugatõe.niſi in pñti tertie ↄiugatõis.E pe.añ ris vl re pꝛecedẽte b ſem er coꝛ. Quattuoꝛ ſunt vᷣba qᷓ nõ ſequuntur as regulaſ.vt ſum. volo.fero.⁊ edo.De vo lo ðꝛ vᷣ. Uelle velim vellẽ ſunt vultis anoꝛ/ mala vis vult. Itẽ in iſtis ſex locis eſtanoꝛ/ malü in qbſequunt᷑ alia ᷣba qᷓ pꝛoferant᷑ ſiẽ illa Alia etiã deficiũt in pñti.vtodi.noui.ce pi. ⁊ memini.qᷓ aptant᷑ tertie ↄiug. Aio.is.qᷣr te ↄiu.eſt.in imꝑatiuo ai. Inqpo is.ter tiecõ/ iuga.eſt. inque inqueãt. Yoꝛẽ res.ret.foꝛe.ñ hʒ plꝰ.Queſumꝰ ex q̃ſo tm.nec plura reùrit. Aue auete. ſalue ſaluete. vale valete. ſunt ſe/ cunde ↄiu. Incipit icipiũt.explicit.ũt.tertieę ↄiugatiõis. Infit.i. dixit. vel ðꝛ faxo. i ſaciã. Cedo.i.dic.Auſim.auſis.auſis.i.audeã.as at.ĩ ſubiũctiuo.Apageſis in ĩperatiuo.Apa gite.i. q eſce ⁊ qeſcite. Ouat.i.letat᷑.ouant et ouãs.nõ pł reperit᷑ in vſu. Nota ꝙ vocalis añ vocalẽ in latinis dictiõibo coꝛripit.vt ca⸗/ pꝛea. fouea.video.doceo.⁊ ſilia. Excipit᷑ ge nitiuꝰ in ius.vt illiꝰ.iſt.tñ alter ꝰ coꝛtr.qa in duabo ſyllabis ſuperat ntũm Aliꝰ aũt in ntõ coꝛtr̃.ſʒ in gtõ pꝛodu. Excipit᷑ et gtũs ⁊ dtũs qͥnte decli.deſinẽs in ei.pꝛoducitem̃ ſihʒ ei vocalẽ añ ſe.vt diei ⁊ aciei.ſi aũtↄſonãtẽ coꝛ ripit᷑.vt fidei.De grecis aũt ⁊ peregrinis hti bi ſit regula. Qm̃ noĩa feminina ↄſueuerũt pꝛoduci.vt oſtrea.choꝛea.galathea.medea. platea. ⁊c. In ia.ſi ſũt noĩia mulieꝝpꝛoducta pꝛonũciamꝰ.vt Maria. Argia. ⁊c. Si ãt de ſcẽdũt a maſculino bꝛeuiamꝰ.vta Claudiꝰ claudia.a Juliꝰ Julia. Excipit᷑ Lucia q ꝓ/ ducit᷑ Tetraſyllaba ⁊ vltra bꝛeuiat vſus nf̃. vt Athalia. Anaſtaſia.Cecilia.⁊ cetera ſił ia q;uis q̃rundã vſus lõga ꝓnũciet. Noĩa regi/ onũ iu ia.latina coꝛr.qᷓ;uis greca pł acuant᷑ vt dicit Pꝛiſcianus in.vij.vt lybia.ſyria.⁊c In appellatiuis vſuʒ tene.nã regule grecea ſatinis ignoꝛant᷑.̊ tñ acuere in penł.ſolemꝰ ſicut eſt agonia.allegoꝛia.armonia.epipha/ nia.hierarchia.phãtaſia.logia.⁊ ab eo cõpo ſita.vt genealogia. Theologia.tropologia. melodia.phiſonomia.ſymonia.ſymphonia pſalmodia. vſia.mõ illa in añpenł.acuimus caſtrimargia.latria. neomenia. ſehenanhe⸗ gia. Nomẽ in eas.ſolet ꝓduci.vt Andreas. Eneas:Egeas. Maſculinũ in ias.ſolet pꝛo/ duci. vt Helias. Hieremias ⁊c̃.ſʒ nomẽ fe. coꝛr̃.vt Herodias. Nomen in aus.⁊ in eus. ſolet pduci.vt Menelaus. GBarcholomeus Nomen in eum.vt canopeuʒz. mauſoleũ.pð. ſz Ptolomeũ licet cõmuni ꝓdu.a qbuſdam tñ coꝛr. Nomẽ in ius.qd.grece ðꝛ in os.coꝛ ri.vt Coꝛneliꝰ.Claudiꝰ.Cullius.⁊c Reliq̃ᷓ nomina bꝛeuiant᷑ ⁊ in fine acuunt᷑.vt Berſa bee. gelboe.⁊ cetera huiuſmodi. „ èÿMD — ifG — — — — =—W —— — — — ᷑ — — = — — — — = — =⸗ ß̊ ————— — –u = — —ᷣ. frrr h rfrf hüü ᷑R — ––2 — — — π—e ☚ —- = E☚—— * oncipit Bꝛeuiloquus vocabularius. mMine de ☚ uſ ecce neſcio lo qui.qꝛ puer ego ſum. Hiere. pꝛi mo. Licet iſtud verbũ ꝓpheticuz ab ipo pꝛopheta alio fine ſit enar katũ.tñ nõ abſq; metaphoꝛa quadã noſtro ꝓpoſito ꝓ aliquali elucidatiõe applicari po teſt. vt ſic q libet puer inſcius exiſtẽs puer/ bia ⁊ vocabula bñ vſitata vix intelligens. licite põt dicere.ecce neſcio loqui.i.nõ poſ ſum mentis ↄceptũ expmere.qð tñ maxie opoꝛtunũ ⁊ neceſſariũ eſt curã aiaꝝ agen/ tid. ⁊ q gregulum cõmiſſum paſtu vite.i. ſacra ſcriptura que ſcript cõpꝛehẽdit᷑ pa- ſcere dñt ⁊ exẽpliſ.Pꝛeſuꝑponit᷑ nanq; in q̃ libet ſcia iuxta dictum phi pmo poſterioꝝ ſcire quid noĩs eſt pncipiũ doctrine.Etiã dicit Remigi. Niſi nomen rei ſcieris.co/⸗ gnitio rerum perit. Sʒ q;uis diuina pagi na lr̃alit᷑ intellecta.vt ait apłs.ij. Coꝝ.iij. occidat.tñ adoleſcẽti neceſſariũ eſt vt ipſe pus eaʒ lraliter q; ſpũaliter intelligat.Hã q; vinũ ð toꝛculari eijcere quõ qͥs poterit ſi racemos ĩ eo cõpꝛimere pmitꝰ nõ agno/ uit. Ueꝝ cũ dictiões rare ⁊ vᷣba inſolita in tellectũ ſepiꝰ ꝑuertere ſolẽt ⁊ quęadmodũ frutex ſeu arbuſtũ laboꝛioſũ ĩpedit arantẽ ita ipᷣa ignoꝛãtia raraꝝ dictionũ⁊ vocabu loꝝ lectoꝛis aĩm ꝓcedereñ ſinit ad ꝑfectũ Hec aĩaduertendo ob neceſſitatẽ paupeꝝ quid noĩs ignoꝛantiũ.rara ⁊ incõſueta vo cabula ſicut ab alijs abſtracta ſũt ꝓ poſſe in vnũ fidelit colligã.ſuꝑ oꝛdie ↄpetẽti ad inueniendũ qdlibet.lucidioꝛi mõ quo po tero oꝛdinãdo.Licet vᷣo Iſidoꝛꝰ Papias Bꝛito ⁊ Alanꝰ.alijq; q;plurimi mgfi ſati de his tractauerũt.a qͥb etiã h̊ opus rece/ ptum eſt.attñ ob cãm pᷣfatam hoc opꝰ pñs agorediar. Quoꝛũdam nãq; volumia ita ſũt ꝓlixa ⁊ magno pᷣcio ↄparãda vt tenuis nr̃aꝝ reꝝ facultas ea non ſufficit cõparare Quoꝛũdã q̊ʒ ita ſunt accurtata ⁊ ſparſiʒ ⁊ inoꝛdinate cõſcripta.vt paucꝰ in eis fructꝰ carpi põt.niſi valde diligent reqrat᷑.ꝙ oĩa refoꝛmata ⁊ emẽdata.etiã a q̃̊cũq; vt ſic fie DSPoꝛologus rent ſumopꝑe eſt affectandũ. Idcirco pñtẽ laboꝛẽ aggrediẽs.vniuerſis ſupplico cum Boffredo ĩ nouella poetria ſic dicẽte.qua tenꝰ nemo mihi moleſtꝰ exñs ſtimulis me pugat inuidie. Si q̃ tanq; inſciꝰ ⁊ ignarꝰ adduxero patiẽtiã in me habe.Zu eĩ lima charitatꝭ fraterne coꝛrige.⁊ ſi in aliqͥb de uiauero.nõ mihi ex toto ſʒ a qͥb recipio im putet᷑. Un. Poſcoq; doctoꝛes iuuenes ſił ⁊ ſenioꝛes. Ut q̃uis dicta limẽt ̊ nõ bene ſcpta. Qð minꝰ ẽ ſupple qð plłꝰ abrade qð hirtũ come.qð obſcuꝝ ðclara.qdð vicioſũ emẽda.a curis iſtis ſũt oĩa ſana.Et in pn/ cipio cuiuſſibet oꝑis ĩuocãdus eſt pr̃ oĩm reꝝ.ſ.de q̊ pᷣtermiſſo nullũ rite fundat᷑ ex/ oꝛdiũ.vt dicit Boetiꝰ in.iij.de ↄſola.phie Vnñ qͥdã. Abſq; deo facta ſua qͥ diſponere curat.huiꝰ amoꝛ vere nõ młto tꝑe durat. Dicit᷑ ̊ in ſpeculo grãmatice. Te pᷣcoꝛ oĩ potẽs vt metua gra gratũ. Ad finẽ ducat nauigantẽ ꝑ mare latũ. Hic ſcribẽdaꝝ do ctrinaꝝ variaꝝ. Ut poſſint clero q̃ ſcribo valere nouello. Ut aũt iſtð qð a lectoꝛe in libꝛo iſto qᷓrit᷑ faciliꝰ inueniat᷑.poſui voca bula ſᷣm oꝛdinẽ alphabeti.et ẽ oꝛdo alpha beti nõ ſolũ in mis⁊ ſecũdis lr̃is vocabu loꝝꝛ h̊ poſitoꝝ.ſʒ etiã in tertijs ⁊ qrtis ⁊ ce/ teris lr̃is ſequẽtibovſq; ad finẽ eoꝝ. Uerbi gra. Aaron ſtat añ Abacuch exeo qꝛ lʒ am be in hac ła a incipiũt.tñ ſcda lr̃a ĩ aaron pᷣcedit ſcdᷣam lr̃am ĩ abacuch.Etiã acetuzʒ ſtat añ acidũ.qꝛ lʒ ĩ ipſis hme due lr̃e ↄcoꝛ dant.tñ tertia lr̃a in acetũ pᷣcedit tertiã in acidũ.⁊ q̃rta lr̃a in actoꝛ pᷣcedit quartã in actrix.⁊ ſic dealijs. Etlicʒ talis oꝛdinatio ſeu oꝛdo in aliqb vocabulł nõ pᷣciſe obſer/ uat᷑.vel foꝛte ̊ eſt ꝓpter aliquã ↄuenientiã ſił poſitoꝝ.vel foꝛte ex inaduertentia. Ad melioꝛẽ aut intellectũ ⁊ memoꝛiã firmioꝛẽ applicaui qbuſdaʒ vocabulis verſus exdi uerſis autoꝛibus collectoo. Uloniã qͥdẽ pñs collectio arti de/ ſeruit gramatice.q̃ m q̊ſdã ĩ ſylla vbam in dictionẽ ⁊ oꝛõneʒ diuidit Alr̃a ſᷣm Iſidoꝝ in.j.li.etymologiaꝝ in oĩ ho linguis poꝛ eſt. qꝛ ipſa naſcẽtiũ oꝛa aꝑit De q̊ ðꝛ in hiſtoꝛijs. Maſculꝰrecent᷑ natꝰ eiulando dicit ⁊ clamat.a.feia vero e. Uñ Epfert aut a.qſqͥs pcedit ab Eua.Pñtis q̃ʒ oꝑis ꝓſecutio ꝑ lr̃as alphabeti diſtigui tur.iõ a pᷣmis lr̃is nõ tm̃ latinoꝝ ſed etiaʒ bebꝛeoꝝ ⁊ grecoꝝ incipiamꝰ.odinẽ tñ la⸗/ tinaꝝ lraꝝ triplici alphabeto ſpecialiter ꝓ * 212’14 ſequendo ſcʒ nominuʒ verboꝛum acpar tium indeclinabilium,. Hleph igit᷑ pma lr̃a hebꝛeoꝛũ vel hebꝛaici alphabeti eſt. ⁊ interpᷣtat᷑ doctrina vł via vel beatitudo. Et eſt ſenſus. Doctrina le is eſt via ad beatitudinem eternam., lpha grecoꝝ eſt pma lr̃a.⁊ ðꝛ initiũ latie ñ apoca.vlt᷑. Ego ſum alpha ⁊ o.Eto grece ẽ finis latine. Etẽ ſenſus. Ego ſuʒ pncipium ⁊ finis. vo pma lr̃a nroꝝ vl latinici alphabetiẽ cui ſᷣm Pꝛiſtia.tria accidũt.ſ.nomẽ q̃ntũ ad vocẽ.figura qᷓntũ ad ꝓtractõʒ.ptãſ qᷓn tũ ad coꝛreptõzʒ ⁊ ꝓductõʒ.Etiã vt idẽ di cit.A eſt nomẽ indecli.n.ge.⁊ oẽs alielr̃e. vt a. vl b. vł c.⁊ ſic de alijs ẽ lr̃a vł figura triangularꝭ.Onq; a eſt pᷣpoſitio.vt a ſum mo vſq; deoꝛſuzʒ.qnq; eſt intiectio dolẽtꝭ vt ptʒ in ᷣbis Hieremie.q̃ in pncipio the matis dicta ſunt.ſ.A.a.a.domine ⁊c. Auonte Auel B Alma.i. go abſcõdita vł ſecreta. tudo interpᷣtat᷑ et frat᷑ moyſi erat. b indecli.nomen ſᷣm hebꝛeos ðꝛ menſis auguſt etiaz eſt ppoſitio.vt ptʒ loco ſuo. Abacuch eſt nomen ꝓphete. ⁊ interpᷣtatur amplexans vel luctatoꝛ. Abaccidentibo vna dictio indecli.ðꝛ ille qͥ ſcribebat acc̃na.ita exponit᷑.ij. Eſdre.iij. Abactoꝛ.m.t.eſt fur iumentoꝝ vel pecoꝛũ quẽ vulgo abigeũ vocamꝰ ab abigendo. V latrones etiam abactoꝛes dicimus. Abactrix.f.t. młr ðꝛ faciens ſicut abactoꝛ. Abactus.a.um.i.fugatus.diſꝑſus.ſeꝑatꝰ Abacꝰ.m.s.eſt ꝓpꝛiu nomẽ.⁊ vt qͥdã dicũt phs fuit ĩ arithmetica.ł abacꝰ ðꝛ ab abax qõ ĩterpᷣtat᷑ decẽ.q;ꝛ ĩ abaco ſũt decẽ arcꝰ ſeſe decuplãtes.in pmo eſt vnitas. in ſecũ do denariꝰ.in tertio centenariꝰ.Eſt etiazʒ abacus vl abax vᷣga geometrie vł tabula gn hñt phᷣi vbi figuras ĩ puluere ſuppo/ ſito faciũt que alio noĩe dicit᷑ pinax. Abarx etiã vel abacꝰ ðꝛ ſuꝑioꝛ ꝑs capitelli. id eſt ſaxũ qᷓdrangłare qð ſuꝑ columnas ponit᷑.ðꝛ etiã quelibet menſa marmoꝛea. Abalienatus.a.um.i.ꝑfecte alienatus. Abamita.f.p.eſt ſoꝛoꝛ abaui.ff.de gra.l.iu riſcõſultus.S.auunculus. Abarcenum.n.s.i.inhoneſtum. Abanech ðꝛ ſubucula vel camiſea linea.vł cingulũ ſacerdotale rotunduʒ polymita ANAaron indecli. magnus vel foꝛti A arte ex cocco purpura ⁊ hyacincto ↄtextũ Abarim dicit᷑ mons in qua obijt moyſes. vt habet᷑ Deut. xxxij. Abas ꝓpꝛiũ nomen cuiuſdã viri.vñ.Oui dam dictꝰ abas.monachoꝝ ſit pr abbas. Abaſo ðꝛ domꝰ infimra vel infirmi. et ðꝛ ab a qð eſt ſine.⁊ baſis.i.fundamentum. Abatis.cõ.t.me.coꝛ.indecli.qͥ vel q̃ cũ ba/ to diuidit auenã vel alia frumeta. Unde Abatis ad cenã dat eqͥs abbatis auenaʒ. Abauia.f.p.ðꝛ mater paui vel ꝓauie.ff.de gra.l.iuriſcõſultus.S.quarto gradu. Hbauunculus.m.s.eſt frater abauie. Abauus.m.sS.me.coꝛ.ðꝛ pzꝛ ꝓaui.Uñ aba uiꝰ ð pꝛz pꝛis mei.ſʒ ꝓauꝰ ðꝛ pꝛ aui.ſʒ aba uꝰ ðꝛ pꝛ ꝓaui.ſʒ atauꝰðꝛ pꝛ abaui.ſʒ trita/ uꝰ ðꝛ pꝛ ataui.⁊ h̊ aſcẽdendo. Silłr deſcẽ dẽdo nepos ðꝛ filiꝰ filij ł filie mee ⁊ neptꝭ⸗ filia filijvł filie mee.ſʒ ꝓnepos filiꝰnepotꝭ abnepos filiꝰ ꝓnepotis.atnepos filiꝰ ab/ nepotis.⁊ trinepos filius atnepotis.Uñ. Eſt auus ꝓauus abauꝰ atauꝰ tritauuſq;. Et ſic inde nepoſ.p.ab.at.tri.ſuſcipit hec vox.Et ſicut auus ⁊ nepos cõponunt᷑ cũ ꝓ.ab.at.tri.ſic etiã neptis ſocer.ſocrꝰ.nu rus.gener.⁊ ſilia.vt pſocer.i.pater ſoceri ꝓſocrus.i.mater ſocrus mee ⁊c. Abax. vide.S. in abacus. Abba ſᷣm Pap̃.ſyrũ ⁊ hebꝛeũ eſt. ⁊ ĩterpᷣta tur pꝛz. ⁊ accẽtuat᷑ in fine.iuxta iſtos vᷣſus. Omnis barbara vox nõ declinata latine Accentum ſuꝑ extremã ſeruabit acutum Abbas. m. t. me.pꝛo.ðᷣꝛ pꝛ mõachoꝝ.Inðᷣ abbatia ðꝛ pᷣlatio łl dignitas abbatᷣ. Uñ Abba pat ſigt hinc abſalon exit ⁊ abbas. Abbatiſſa. f.p.ðꝛ ĩ monialium vel dña. bdenago indecli.interpᷣtat᷑ fuiẽs taceo. Et erat vn de tribo puerꝭ qͥ fuerũt ĩ cami no ignis.⁊ accẽtuat᷑ i fine. Idẽ ⁊ Aſarias Hbdera eſt t᷑ra in q̃ᷓ kal.ianuarij hoĩes ĩdi gene vnũ emptuʒ pꝓ capitibo oim deuotũ lapidabant. Ulñ Ouidius in Ibim. Aut te deuoueat certis abdera diebus. Abderides ðᷣꝛ ſaturnus a lapide quem ꝓ ioue deuoꝛauit. que grece dicit᷑ abadir. Abdias ſeruus dni interpᷣtatur. Abdicatoꝛium.n.s.ðꝛ locꝰ habilis ad ab/ dicandum.⁊ deriuat᷑ ab abdico as. Abdiciũ ðᷣꝛ ſecretũ.occultũ vł abſcõditũ. Abdomen.n.t.grece ðꝛ pinguedo carnis latine.⁊ eſt ꝓpꝛie pinguedo que eſt in ven tre poꝛci vel poꝛce. Unð Juuenal.Atq; bonam tenere placant abdomine poꝛce. — n. nG1 —, — — ——-—————— — — — ———- —- —, — — — — Nf V — Abiona interpᷣtat᷑ deſideri *“ Abdomitũ.n.s.ẽ piguedo latẽs ĩ oſſibocar niũ decoctaꝝ. Et ðꝛ ab abdo.is.i.abſcon do.qꝛ talis piguedo abſcõdita ẽ in oſſib. Abel ꝓpꝛiũ nomẽ viri.⁊ fuit ſili Ade.⁊ int pᷣtat᷑ luctꝰ qꝛ pr eiꝰ ꝑ ducẽtos ãnos luge/ bat p eo qñ ĩterfectꝰfuit a ffe ſuo Cain.⁊ noluit Adam Euã vxoꝛẽ e cognoſcere. ꝓpt᷑ tale nephas Cain niſi ex diuino iuſſu vt hẽt᷑ in glo.ſuꝑ GBeñ.⁊ ponit᷑ trãſũptiue in ſcola.hiſto. Ubł ĩterpᷣtat᷑ vapoꝛ vł fumꝰ q̃ſi cito trãſiturꝰ.qꝛ cũ.xxx.eẽt ãnoꝝ occi/ dit eũ frat᷑uꝰ. Uł qꝛ fᷣm Joſephũ nõ reli qt ſemẽ ſuꝑ t᷑rã. Uel etiã iterpᷣtat᷑ iuſtꝰ ꝓpt holocauſtũ. Abel etiã ðᷣꝛ lapis ſuꝑ quem arca dñi fuit poſita.vł locꝰvbi ſteterat ar ca.vt ptʒ ĩ Geñ. Ubi abel ẽ nomẽ ciuitatꝭ que pus Bethſames dicebat᷑. Un. Uox abba pater. ſed abel luct? lapis ⁊ vir. Abiſac interpᷣtat᷑ patris rius. Hbyſſus.f.s.ẽ pfüditas aqꝝ ipenetrabili a q̊ fõtes ⁊ flũina ꝓcedũt ⁊ ꝑ occultas ve/ nas ad matricẽ abyſſũ reuertũt᷑⁊ ðꝛ abyſ ſus q̃ſi adipſꝰ.qꝛ ad ipſaʒ reuertũt᷑.vel q̃ſi Abiram interpᷣtat pmitiuus vel pᷣmitialis Abuiſus.qꝛ eiꝰaltitudo cerni nõ põt. Uñ ꝓfũditas ſcbturaꝝ ðꝛ abvyſſus. Uel ðꝛ ab a ꝗð ẽ ſine. ⁊ byſſus qð ẽ genꝰ lini candi/ diſſimi.qſi ſine byſſo.i.candoꝛe.Uel aba qð eſt ſine ⁊ baſis füdamẽetũ.vel ðꝛ ĩfernꝰ Abitio onis.f.t.i.receſſio. ßMMM Abiud interpᷣtat᷑ pater maeaes. Abiuratio.f.t.eſt rei credite abnegatio. Ablactatio.f.t.i.a lacte remotio.Et vt diẽ mgfr in hiſtoꝛijs triplexẽ ablactatio.Pꝛia a lacte mamille q̃ fit ĩ tertio ãno. Scða a lacte ifantie q̃ fit in ſeptio anno.Tertia a Abela ꝓpꝛium nomen ciuitatꝶ.vel nomẽ la lacte puericie q̃ fit ĩ duodecimo.⁊ ſic amo idis ſuꝑ quẽ arca dni fuit poſita. Abeſton dicitur lapis pᷣcioſus diſpoſitus ad modum ferri. Abeſtis inteſtina beſtiarum aſpiciens. Abeſus a.ũ.pe/ꝓ.i.circũquaq; comeſtus⁊ coꝛroſus.⁊ cõponit᷑ ab am.⁊ circũ.⁊ eſus Abia interpᷣtat᷑ pater dñs.Et fuit fili Ro boam. Unde. Poſt Roboam regni ſuſce it Abia coꝛonam. biectꝰ? a.ũ.i.ꝓcul iactꝰ.vilis vel ↄtemptꝰ 2 venit ab abijcio. Inde abiectio onis.i. vilitas.pꝓcul iactio vel ↄtemptus. G Abies tis.f.t.ẽ nomẽ arboꝛis.⁊ ðꝛ ab abeũ do.eo ꝙ pᷣ ceterꝭ arboꝛibo lõge erat ⁊ in ex celſũ ꝓmineat. Iñ abienꝰ ꝑ n. ſine g. ⁊ abi egnꝰ cũ g.ſᷣm q̊ſidã ĩ eodẽ ſenſu.i.ð abiete exñs. 3 n abietariꝰ.i.carpẽtariꝰ qͥ ð abie/ te oꝑpat᷑. natiõe. Uñ Claudianꝰ. Et ſectas abies. Sʒ im Uirgiliũ ðꝛ abiete ſecta. Unde. Exabies abietis fit ex abies abieĩ. Abiecula.f.p.pe.coꝛ.i.parua abies. Abiges gis.m.t.i.fur iumẽtoꝝ ⁊ pecoꝝ eo q ipſa abigat alioꝛſuʒ vt cõpetẽtiꝰea fura ri poſſit. Sʒ abigeatꝰ ðꝛ tale furtum vel etiam terrefactio ipſoꝝ pecudum. Abigeꝰ.vide.õ.in abactoꝛ.vel abigeꝰ ſᷣm Pap̃.ðꝛ qui ſeducit alienum ſeruum,.D Abimelech interpᷣtat᷑ pater meꝰ rex.vł lin gens ſanguinẽ. ⁊ eſt cõmune nomen oĩim regum paleſtinoꝛum. dion Pt iũ ↄcupiſcentie. Abinteſtato.i.ſine teſtamẽto.vt iſteẽ moꝛ/ tuus abinteſtato.i.ſine teſttamento. abies reꝑit᷑ etiã in qͥnta ðcli / UVndiq; bullata veſtis dicat abolla. uet᷑ puer a nutrice.a pedagogo ⁊ tutoꝛe. Ablactatus a.um.i.a lacte amotus. Ablas cõ.t.dicit᷑ ſtultus.inſipiens. Ablatiuus a.um.qͥ aufert vel ponit᷑ p caſu qui eſt auferentu.. Abligurigo.inis.f.t.pe.pdu.i.pdigalitas deuaſtatio vel voꝛacitas. ”M Abliguritoꝛ.m.t.i.ↄſumptoꝛ vel guloſus. In obliguritio.i.voꝛacitas vl guloſitas. Hhlegumina.n.t.ſunt ꝑtes extoꝛum. Ablucinatio nis.f.t.i.lucis alienatio ⁊ ab/ ſentatio.⁊ deriuatab ablucino. H Ablutes tiũ.płis nũeri ſunt loca cenoſa ⁊ aqᷓ plena q̃ ⁊ ablutia dicũt᷑ ⁊ dicunt᷑ ſic ab abluẽdo ꝑ ↄtrariuʒ.qꝛ mĩme ſunt abluta Abluuio.ſ.t.inundatio ſoꝛdium.,. Abmatertera.f.p.eſt ſoꝛoꝛ abauie.inſti.de gra.S.tertio gradu. Mbnepos eſt filius nepotis ſi/ icut nepos fi lius filij vel filie. Abneptis eſt filia nepotis vel neptis. Abnoꝛmis.i.defoꝛmis.turpis.inanis.grã dis.irregularꝭ.illiteratꝰ.craſſuſ. vñ Oꝛa. Ruſticꝰabnoꝛmis ſapiẽs craſſaq; miner/ Abolitio ẽ accuſatõis inſtitute ꝑem ua. ptio habſolutio q̃̊ nomẽ alicꝰ qͥ accuſauit cũ oĩ inſcptõe iã fcã ĩ totũ abolet᷑ remiſſa ynccitate accuſandi.ff. de abo.l.abolitio Abolitus a.um.me.coꝛ.i.deletꝰ.deſtructꝰ ↄſumptꝰ.deuaſtatꝰ. Roxꝝ.iiij. Exinanita eſt fides. abolita eſt ꝓmiſſio. Abolla le.f.p. eſt gen veſtis ſenatoꝛie. ⁊ ð· ſic q̃ſi abulla eo ꝙ vndiq; ſit bullata. Uñ . . Abominiũ.n.s.dicit᷑ execratio. omen. Abominoſus a.ũ.i.plenꝰ foꝛtuna·ab ab et Aboꝛigines.pe.coꝛ.płis nũeri.ł aboꝛigo. ginis.ſũt ſuꝑflue frutices queñ naturalłr ſz vicioſe ĩ arboꝛib⁊ cãpis oꝛiũt᷑. Et dicũ tur q̃ſi ſeoꝛſũ ab oꝛigie.nõ qꝛ nõ hẽant oꝛi ginẽ.ſʒ qꝛ nõ naturalẽ. Itẽ aboꝛigĩes nis cõ.t.i.ruſticꝰagreſtꝭ ⁊ ignobił.Uñ.Salu ſtiꝰ. Cuũq; hiſaboꝛigies genꝰ hoĩʒ agreſte Aboꝛtiuꝰ.m.s.ẽ puer vł alt᷑ fetꝰ an debitũ tꝑs natꝰ ⁊ ðꝛ ſic nõ ꝙ non oꝛiat᷑.ſʒ aboꝛiat᷑ pm Iſið.li.x. Ul ðꝛ abſciſus ð aluo mr̃is uã doloꝛ ptꝰ inceſſabilłr cogit expirare. 33; paulꝰ dic ſe aboꝛtiuũ.qꝛ xpᷣm ĩ carne nõ vidit.vl extra tꝑs renatꝰ in xpᷣo apłatũ accepit. Ul ðꝛ ille qͥ ẽ moꝛtuꝰnatꝰ.vłqͥ ad ep pñnᷣtiã xpᷣi nõ veit. Uñ.Extat aboꝛtiuꝰ nõ certo tꝑe natꝰ.Eſt aboꝛtiuꝰqͥ ceſus tractꝰ ab aluo.poſthum ẽ natꝰ pꝰexeqͥas geĩtorꝭ Aboꝛtus a. um. ab oꝛioꝛ.nõ qꝛ nõ oꝛiat᷑ſʒ Aboꝛiat᷑ qui.ſ.naturałr nõ eſt natꝰ. Abpatruus eſt frater abaui vel abauie. Abꝛa interßtar ſpeculi. 2 ſm Hug. ðꝛ an cilla libertad. Etiã ẽ ꝓpꝛiũ nomen puelle. Vnñ legit᷑ Judich.x. Habuit pediſſequa⸗ʒ noĩe Abꝛa.et ðꝛ abꝛa q̃ſi abara.qꝛ ad arã ⁊ de aris antiqͥtꝰ puelle ducebant᷑. Unde Abꝛa pediſſequa nomen ꝓpꝛiũqʒ; puelle. Abꝛam cõponit᷑ ab abba qð eſt pꝛ.et ram qð eſt excelſus. Uñn.Abꝛam qᷓſiabbaram id eſt pz? excelſus.⁊ addita eſt ei a lr̃a.⁊ di/ ctus ẽ abꝛaam.qdð ſonat pzꝛ multaꝝ.⁊ ſub qudit᷑ gentiuzʒ.⁊ dʒ ſcribi ſine aſpiratione. VUnñ.E ſt abꝛam pꝛ excelſus.pꝛ et pploꝛuʒ Fertur multoꝝ.tũc a ſuꝑpaddit᷑ vna. Ab re.i.ſine cã.vt habet᷑ in.l.ſi q ſeruo ꝑ/ ſuaſerit.E. de fur. ⁊ de iudi.l.ↄſentaneũ. Abꝛeptitiꝰ.m.s.i.furioſus. Abꝛeth interpᷣtat᷑ pater tenerrimus. Abꝛogans.i.detrahẽs vł iactãs vł hũilis Sʒ arrogans.i.ſupꝑbi.vide loco ſuo. Abꝛotanũ.n.s.herba eſt hñs vᷣtutẽ calidã Abꝛotoniũ.f.s.nomẽ młierꝭ ẽ q̃ſi affrodo/ nium.i.venuſcula.⁊ eſt impoſita cã adula tionis.ſᷣm Papᷣ.grecũ eſt.⁊ interpᷣtat᷑am eubu⸗ gpta. bꝛuptꝰ pticipiũ.ðꝛ ab aliqͥ ruptꝰ vl ſeꝑa tus a rũpo. Dʒ abꝛuptꝰ nomẽ eſt locꝰ ex/ ccelſus.qſi a viſu hoim vel acceſſu raptus. Abꝛupta dicũt᷑ loca aſpa int᷑ mõteſꝛ acuta bſalon interpᷣtat᷑ paxpatrꝭ.ꝑ antifraſim. 2 bellum atra patrem geſſit. . Hbſcidilium dicit᷑ cultellus quo vngule * . O „ equoꝛum abſcindun᷑. Abſconditꝰ.i.occultatꝰ. Et dꝛũt abſcõdi/ tus ⁊ abſcõſus. Uñ.Que natura tegit no bis abſcondita dicas. Res ſunt abſconſe que celas calliditate. Abſens.o.t.i.nõ pñs.ff. de. v. ſig. l. abſentẽ. Abſida de.grecũ ẽ.⁊ interpᷣtat᷑ lucida.i.la/ tus edificij vel triuia eo ꝙ lumie accepto pꝓ arcum reſplendeat ⁊ lumen faciat. Aon inthium.n. s. grecum eſt m Papiam ⁊eſt amara herba. Abſirtus frater Medee fuit.quẽ fugiens cum Jaſone interfecit. Abſirtus etiaʒ eſt flunius q cadit in mare adriaticum. Abſis dis.f.t.i.abſida. Item abſis ðꝛ pᷣnci pium exaltatiõis planete in ſuo circulo.i. illa pꝑs circuli in ͥ planeta incipit eleuari vel iſta ꝑs in qua planeta adeo diſtata ſo/ le ꝙ amplius diſtare nõ poteſt. Mbſintes tis.gẽma ẽ magna ⁊ ponderoſa que calefacta igni.ſeptẽ diebo tenet caloꝛẽ Abſolutꝰ a.ũ.i.a vicło łlab ipedimẽto ſolu tꝰ lliberat Uñ⁊ qdã noĩa dicũtabſoluta qꝛ ꝑ ſe dcã dat ĩtelligi q càd eis ↄueniẽt᷑ pᷣt addi vt ðs meꝰ.Et qdã v̈ba dicũut᷑ abſolu ta.i.nõ trãſitiua.vł abſoluta.i.nõ diſcreta rei ad rẽ in ſua ſignificatõe.vel abſoluta.i. pfecta.q̃ nõ deficiũt in aliqᷓ ſui mo.Etab/ ſolutũ.i.nõ relatũ.i.n reſpectu alicꝰ dictũ Abſonus.i.diſſidens ⁊ diſcoꝛdãs vel non ſonans. Inde abſonantia.i.diſſonantia. Abſoꝛptꝰ a.ũ.i.euacuatꝰ vel valde ſoꝛptꝰ. Abſtemiꝰ.i abſtinẽs vel ſobꝛiꝰ.⁊ ðꝛ ab ab ⁊ temetũ.quaſi a temeto.i.vino abſtinens Abſterium.n.s.ðꝛ domꝰ ſctãꝝ monialiuʒ. Abſtruſura.f.p.ðᷣꝛ occultatio vł incluſio. Abſtula.i.napta.Unð.Abſtula vel napta ſarmentum malleoluſq;. Quiſquile ſtipu le po ſunnt ignem reuocare. MHbſurdus a.um.i.incõueniens.ſed ſubſtã tiuum qui nõ audit. Abulla. vide.S. in abolla. Abuſio ðꝛ malus vſus.vel eſt octaua ſpẽs tranſumptõis.⁊ fit qñ dictiones ↄſimilis ſignificationis tranſumunt᷑ ꝑ inuicem.vt bꝛeue ꝓ paruo.longum ꝓ magno. Abuſiuus a. um.i.extra vſum ductus. Abuſus us.ui.i.puerſus vſus. Nunte X Acaliculis in decli.i. pĩcerna vłxuſtos vel magiſter calicuʒ vel calcioꝝ s ſolent ha bere diuites. vide infra acõmentarijs. n ſe⸗ 6 t ul ſiot ⸗ au Ne⸗ es Ma ſog lb⸗ ca ,Ne i li e Ma can citi ha Cunn Mi⸗ Hen gbee lis gece H Ne ag⸗ drl W Ael fenn Nan Hd H n jni Un en Unn — — — XN — — — — Sðèð . 1 4 Acarina eft puincia in grecci. Acaris dis.vel acaris me.coꝛ.cõ.t.ᷣm ali/ q̊s ðꝛ ab a qð eſt ſine ⁊ caris gr̃a q̃ſi ſine gra. vel ingratioſuſ.⁊ ðꝛ eſſe ſeraꝰ cui dñs eſt inuidioſus. Accaluaſter.i.ab ant᷑ioꝛi ꝑte caluꝰſiẽ recal uaſter a poſterioꝛi.⁊ ðꝛ ab añ ⁊ caluaſter. VẽVnñ.Eſt accaluaſter vir caluꝰ ab anterio ri ꝑte.recaluaſter retro caluatꝰ habef. Accaliſſa.f.p.ðꝛ vꝛtica. M Accaſia eſt ſuccꝰexpᷣſſus a pomis vł piris Accaſium eſt fructus accaſij. Accaſius arboꝛ quedam. Accẽtꝰus.ui.i.ſonꝰvel modulatio vocis. Acceptilatio.f.t.eſt liberatio ꝑ mutuã int᷑/ rogationẽ qua vtriſq; ↄtingit ab eo nexu abſolutio.ff. e.ti.l.pluribo.⁊.l.. Accerſitꝰ.i.vocatus.collectꝰ vel circa ſe ſi tus.lxiij.di.qꝛ igit᷑ HMU Acceſſio ðꝛ aliqͥd adiacẽs alteri vel omne id qð eſt acceſſoꝛiũ⁊ neceſſariũ in bᷣncipa li.vt capiſtrũ equo. veſtis ſeruo. vt.ff.de/ o.l. j. S. que in depoſitis. Acceſſoꝛium idem. Acciatꝰ ðꝛ cultellmagnꝰ⁊ accutdet ðꝛ q̃ſi accute ſcindẽs.Et ſüt pła noĩa idẽ ſignifi cãtia. Uñ.Acciatꝰpugio ↄiũgo nouacu/ la cultris. Cultelloſq; ſpatas raſoria iun gimus illis. Accictꝰðꝛ armi 8 ĩſtructꝰ⁊ ꝑatus ad bellũ Accipit᷑ fᷣm Pap̃.eſt auis armata vnguluſ ab accipiendo dicta. eo ꝙ ſibi capiat ⁊ ab alijs rapiat. Uñ. Pouid de arte.Odimꝰ — accipitrem qꝛ ſemꝑ viuit in armis. Acciſus.m.s.i.circũciſus. Accitꝰ a.um.me.coꝛ.i.appellatꝰ vl vocatꝰ. Acclinis.cõ.t.vel acclinꝰa.ũ.in eodẽ ſenſu id ẽ.flexꝰvł incuruatꝰ.⁊ ꝓpꝛie in aſcenſuvł ðꝛ locus erectſurſum. ¶Uñ in auro⸗.De bebant baculis acclinia coꝛꝑa viri.i.flexa vel incuruata. Accliniatoꝛiũ.n.s.eſt locꝰin q̊ͥ acclinari vł requieſcere poſſumꝰ.vł ſupꝛa qð acclinat yvt culcitra vel puluinar. H Acclinatus.m.S.i.curuus vel obliquus. Accola.cõ.p.ſᷣm Papᷣ.ðꝛ finitimꝰ. ꝓpiquꝰ. vicinꝰ.alienꝰ.ciuis.affinis.cultoꝛ loci in q̊ nõ eſt natus. Uñ qͥdam. Accola nõ pꝛo einpilheraln colit incola terram. ccubitus us.ui.m.q.i.locus requiei. Accuratus a.um.i.diligenter ꝓcuratus. Accuſatio.f.t.eſt alicuiꝰ apud iudicem de crimine pclamatio. Accuſatoꝛ.m.t.qͥ aliquẽ coꝛã iudice accu/ ſat ⁊ criminalẽ ſibi mouet queſtionẽ. Acephalus pe.coꝛ.ðꝛ qͥ eſt ſine capite.aba qð eſt ſine ⁊ cephas caput.xciij.di.nlła.in auten. de appel. S. generalen. Acephali genꝰclericoꝝ ſine capite. quez ſequent᷑ ignoꝛãt. Hi ⁊ hereticidicti.qᷣruʒ nullꝰeſt autoꝛ a qͥ exoꝛti ſunt.hi triũ Lal/ cidoneñ.capłoꝝ iĩpugnatoꝛes.duaruʒ in xpᷣo ſubſtantiaꝝ ꝓpꝛietatẽ negãt.⁊ vnã na turam in eiꝰ ꝑſona pᷣdicant. Acer eſt eqᷣuocũ ad plła. Uñ. Dicit arboꝛ acer vir foꝛtꝭ ĩpꝛob acer. Pꝛo pꝛimo dat eris. ſed p reliqͥs ſibi dat cris. Et comꝑat acer oꝛ.rimus.⁊ mouet᷑ h acer.hec acris. p acre.Dicit᷑ etiã acer ſubtił vel acut? in/ genio. In acrimonia.i.ſubtilitas ſenſus. Aceratꝰ a.um.ab acer aceris.ðꝛ ſoꝛdidus inſtar aceris. Acernus a. um.i.de acere exns. Aceronicus ðᷣꝛ qui nulli cõmunicat. Acerre.aꝝ.plalis nũeri voce.ſingularꝭ ſi/ gnificatiõe.ſicut thebe athene.eſt nomen ciuitatis.⁊ ðꝛ ab a qð eſt ſine.⁊ ceres dea frugum.qꝛ apud iſtã ciuitatẽ nõ creſcunt fruges.qꝛ terra ſterilis eſt ⁊ infecunda. Acerra.f.p.ðꝛ tumulꝰ vel vas ad cererẽ re cipiẽdã.in qͥ thꝰ recipit᷑vl qꝛ fert᷑ añ cere/ rem talẽ dea.vel qꝛ ponit᷑ añ cererẽ in ara Vel vas ĩ q̊ͥ tꝰreſeruat᷑. ¶ ñ Thuribulũ thura conſumit.ſᷣuat acerra.Et venit ab acer ris p arboꝛe.eo ꝙ de acere fieri ſolet. Acerbus a. um. immaturus vel aſper. Aceruꝰ ð ſtrues.moles.ↄgeries.cumulꝰ. ↄgeſtũ. Uñ Cõgeries.moles.cumuluſq; ſtrues fit aceruꝰ. Iñ aceruulꝰ.i.ꝑuꝰ acer/ uus. Iñ aceruolꝰ a.ũ.i.plen aceruis.Itẽ aceru?mercurij ſᷣm q̃ſdã ẽ deꝰargẽti viui Dꝛz etiã m ph̊os.Aceruꝰ mercurij ꝗ pt eloqntiã ⁊ diſcretiõʒ pᷣeſſe mercatoꝛib di cebat᷑qͥb iſta duo ſũt nccaria.Et ðꝛ mer curiꝰ q̃ſi mercatoꝝ kyros.i.dñs.Uñ am/⸗ bulãtes ĩ via vbi ſepultꝰeſt mercuriꝰↄſue tudinẽ hẽbant ſᷣm fabulas.lapidẽ iacere in aceruũ ipſiꝰ vnuſqͥſq; in honoꝛẽ eiuſdẽ Vel aceruꝰmercurij ſut eiꝰ denarij vbi ſi lapis pijcit᷑ diſp gunt. ſic qͥ ſtulto tribuit honoꝛẽ. Uel ðꝛ edificiũ vel altare factum in honoꝛem mercurij qͥ laboꝛat in eo ꝑdit opus ſuũ.vel eſt cumulꝰlapidũ vel fabaꝝ. vł denarioꝝ ſiue aliaꝝreꝝ de qb ſolz fieri numeratio.vbiꝓ vno ſolido vel libꝛa po/ nit᷑ vna faba vel lapillus ⁊c. 5 4 mn m rrrrre r rr EErEEEE Ar Acetabulum. n. .. eſt vas aceti plenum vel ad accipiendũ acetum paratum. B Acetariũ idẽ.eo ꝙ poſita ĩ eo domꝰaccipit yl dðꝛ vas in q̃ ſacerdotes pᷣuidebãt que bebat offerri vtꝝ accepta eẽnt ⁊ idõea ðo vl nõ. Sumebant ei ſacerdotes de his qᷓ offerẽda erãt poꝛciũculas.q̃s ĩ his vaſis renda.i.de offerendis ſumenda. Acetalluũ n.s.ẽ vas ĩ qᷓ aceta pbant᷑ vł vas ccelo plenũ.ł vas ad acetũ recipiẽdũ pa/ Acetoſa.f.p.herba quedam. Hcetoſus a. um.i.amarugs Acetuʒ. n. .. pe. coꝛ. ðᷣꝛ q̃ſi acutũ.vel quaſi vatũ.vt acetariũ.lł.vas ĩ q̊ oia liqͥda ꝓbãt᷑. ꝗquatũ.Uinũ em̃ cum aqua mixtuzʒ cito n hũc ſapoꝛem redigt. Acetulum dimi.i.paruũ acetum. Achab interpᷣtat᷑ mat patris. Rerx iſrł fuit qui deuicit Benadab regẽ ſyrie cũ trigin ta duobo regill. Achademia.pe.coꝛ. eſt villa in q̊ plato ſtu duit. Inde achademicus.i.platonicꝰ.vel pbiloſophies. Achngoon ðꝛ velum maximũ.et in media naue ↄſtitutum,. Achaia.f.p.ðꝛ ꝓuincia grecie. Acham interpᷣtat᷑ coluber inſidians. Achantꝰeſt arboꝛ in egypto ſemꝑ frondẽs vYel herba frondib ſpinis plena. chantꝭ grece.auis ẽ que ſpinis ⁊ cardo/ Mibo veſcit᷑.que latine carduellus dicitur. Achar interpᷣtat᷑turbat᷑.vel vallis.vel tu/ multus.vel nomen ciuitatis eſft. Acharon ðꝛ ciuitas paleſtine que ceſarea poſtea dicta eſt. 3 J chates tis.genꝰ?ẽ lapidis quẽ ſi qͥs poꝛta uerit erit groſus. Ul eſt pꝛiũ nomẽ viri ? interpᷣtat᷑ robuſtꝰ.⁊ ðꝛ fuiſſe comes enee. Achaʒ interpᷣtat᷑ apꝛehendens dñm. Achea ðꝛ mulier grecz. „ heus.i. grecus. 4 Jouis.a quo achaia dicit᷑ hel qð ẽ ager ⁊ emac qð ẽ ſa guiſ.⁊ ðꝛ ager ꝑatꝰ ſãguĩe xpᷣip nümis qͥbo traditꝰerat Acheon grece ðꝛ ſplẽdẽs latie? ðꝛ equꝰſoł Acheron ontis.ẽ palus infernał.⁊ ðꝛ ab a qð eſt ſine ⁊ chere qð ẽ ſalue vel gaude qꝛ nulla ſalus.nullũ gaudiũ in inferno eſt. bz acheronta in actio. vel fßm Pap. Ache Achei qͥ ⁊ achini dicti ſunt.ab acheio filio Ncheldemac ĩterpᷣtat᷑ ager ſanguĩs ab ac/ ronta in ntio. ?⁊ cponit ab qd eſtſine et cheronta qð eſt gaudiũ. Uñ Oõ ſine leti cia nomen trahit hec acheronts. chila.fo.pe.coꝛ.qͥdã locus eſt. Uñ.j.Re gum. xvj. Ecce dauid abſconditus eſt in colleachliile. 8.8 Achilles ꝓpꝛium nomen eſt. et vꝛ aba qd S ponebant ad pᷣguſtandũ.q̃ſi pᷣlibanda de ſingulis que libamia dirit Moyſes offe⸗ ſine ⁊ chille qð eſt labiũ.p ↄtrarium.quia groſſa habuit labia. chini vel achei qdam greci dicunt᷑. Uñ O:at. Quicqind dclirat reges plectunt᷑ achini. Achinus ðꝛ hoꝛtolanus in villis reſideus nõ habens manſos. — Achioꝛ eſt locus vel ꝓpꝛium nomen viri.⁊ interpᷣtat᷑ tumultus. Achiron.n. indecli.ðꝛ⁊ꝛ locus inferni. qui etiam ðꝛ achironta. Achirologia eſt dictio ĩpꝛopꝛie poſita. vt timeo reqem. ſpero laboꝛꝛe. Achiſis idis.f.t.i.auaricia.⁊ ðꝛ ab a qð eſt ſine ⁊ chiſis ſacietas.qſi ſine ſacietate. Achis interpᷣtatfo. Achitophel interpᷣtat᷑ patris ruina. cholyti grece dicunt᷑ ceroferarij vl accẽ/ ẽtes latine.a depoꝛtãdis cereis qñ legẽ/ Adum ẽ euãgeliũ aut ſacrificiũ offerenduʒ. Acia.f.p.ẽ defectꝰ viſus qñ.ſ.hoĩes aꝑtos oculos hũt ⁊ tñ nõ vident. Z Acidia.f.p.ðꝛ indurata mẽt⸗ triſticia. qua dũ qͥs laboꝛat vᷣtit᷑ in tediuzʒ.et ðꝛ ab acis grece qð ſonat cura vel anxietas vlł tediũ vyl moleſtia. Inde acidiola.i.triſticia. Iñ acidioſus.i.moleſtus.triſtis.anxius. Acidus a.um. pe.coꝛ.i.amarum vt acetũ. Dicunt etiam dentes acidi.i.ſtupefacti. Acies plura ſiãt. Naã acies ẽ ferri ſũmitas. Item acies oculoꝝ acumẽ. Itẽ acies exer citꝰgo ꝙ armat erat ad bellũ acut armis Un. E ſtacies oculi ferri belliq; caterua. Aciecula.f.p.pe.coꝛ.i.ꝑua acies. 7 7 Acilꝰ antiqͥtꝰ niger ſignificat.vel qͥ bʒ re curuum naſum ſicut aquila. Acinatis.pe.coꝛ.lingua medoꝝ.gladiꝰ mi 7„ litaris eſt valð acutꝰ.etiã ðᷣꝛ i ferri ſcʒ aciarium. inꝰ.m.s.me.coꝛ.i.botrus.ſ.granellum qð eſt in regno vue. Uñn Bꝛecumus.Tu dicas acinu qð eſt in vua cernis acutnʒ. Aciniũ vel aciatũ ðꝛ a qͥbuſdã quaſi aqui/ dum.ſ.aqua q lauant᷑toꝛcularia expᷣſſo vi no. ? eſt vilis potꝰ ſeruoꝝ vel pauperum. Acinariũ.n.s.i.groſſe ł coꝛtices vuaꝝ que ſta materies ————— ——,———ʒ— S—– — g -— —3 — 1r6 it qui N s⸗ ge⸗ z. 08 * goſtepſſionen pihciunt. M Icitabula dicũt᷑ muſica inſtr̃a enea vł ar/ gentea.que ꝑcuſſa ſonũ faciũt grandem. Acclaſis ðᷣ veſtꝭ ad hũeros nõ ↄſuta. Acliuis uis.cõ.t.vł acliuꝰ a.ini eodẽ ſenſu id ẽ.inclinatꝰ vł ꝑcuruꝰ vl ſitus loci diffi culter aſcenſibilis.vt mons eſt acliuis Acolabus.m.s.ðꝛ bꝛucus cum modicum incipit vo0lar. Acõmẽtarijs vna dictio ĩdecli.cõ.ge.ðꝛ qͥ vices reg agebat. iudicio leges ſcribe/ bant.ita dic gł.ij. Regũ.viij. In hiſtoꝛijs Ho ðꝛ ſcptoꝛ geſtoꝝ tꝑis.Etiã ẽ idẽ q; can cellari qͥ ĩ biſtoꝛijs ſcriba ðꝛ.ODẽ aũt acõ mẽtariüs a cõmĩſcoꝛ.erꝭ.i.ad mẽoꝛiã reuo cari ł cõmẽdari.ł ↄmemoꝛari.excogitare fingere. ↄponere mẽtiri. Uñ ſᷣm Hugui. cõmentũ.fraus.mẽdaciũ.machinamẽtũ. inuentũ.ↄfictũ.idẽ ſt Itẽ ↄmæetũ ẽ pluriũ n in mẽte hĩtoꝝ ĩ vnũ collectio. In cõmen/ tariꝰ.i.expoſitoꝛiꝰ.a cꝰ dtõ płiłl abltõ.ſ.cõ mẽetarijs ↄponit᷑ acõmetarijs. Olta em̃ illoꝝ noĩm ſt᷑. teſte Pꝛiſtiano ĩ maioꝛi.cõ poſita ⁊ ideclinabilia.⁊ ſt noĩa officioꝝ et mgroꝝ.vt acõmẽtarijs.i.mgr cõmetoꝛũu. Acalicuł.i.cuſtos ł mgr̃ calicũ.Aſecret. id ẽ mgr l cuſtos ſecretoꝝ.Abatꝭ.i.batoꝝ vel frugũ. Areſponſis.i.rñſoꝝ.Et ſt᷑ młta glia.⁊ ſunt oĩa indeclinabilia. Aconita.f.p.ðꝛ herba venenata.vł genus aſpidis venenoſi. Uñ. Quilibet hypocri ta facietenꝰeſt heremita. Mente tñ tacita latet anguis aconita. Acophilus.m.s.ðꝛ pincernrna. Acoꝛ.n.t.ðꝛ coꝛruptio vini vł amaritudo vñ. Mucoꝛ panis acoꝛ vini rãcoꝛ q̃̊ʒ car nis. Hidoꝛ ab aſſata fit carne ſʒ a pede pe credo dis.f.t.i.amaritudo.⁊ ꝓpꝛie doꝛ. 2 de pomis.⁊ ſilib rebus. MHcredula.f.p.q̃daʒ ꝑua auis qͥ alita ðᷣꝛ lu cinia.De hac dic Cicero. Et matutinos erxercet acredula cantꝰ. ́YMVM, icrimonia.f.p.ꝓpꝛie eſt auſteritas ĩ vultu vł ðꝛ viuacitas.aĩoſitaſ.aſperitas.foꝛtitu do. Jñ ꝗcrimonioſus a.ũ.i.foꝛtis ↄſtans aſper. Sʒ 'm legiſtas acrimonia ẽ pena q̃ infligit᷑ ſacrilegis ſicut incarceratio.vel erxilij relegatio. C. de ſacroſan.ec.l.placʒ. Acriſia.f.p.ẽ defectꝰqñ aliqͥs aꝑtis oculis ñ videt.⁊ ðꝛ ab a qð ẽ ſine ⁊ criſis iudiciũ qᷓ̃ſi ſine iudicio qð fit ꝑ viſum.qð magi fa cciunt incantationibo ſſis. croceramina oꝝ.n.s.płis nũeri.dicunt picula marina naues mergẽtia. ab acros qð eſt mons⁊ ceron coꝛnu.⁊ amnis aqua quaſi montes aquaꝝ coꝛnuitt. Icronic?a. ũ.i. ſine tpe.⁊ ðꝛ oꝛtꝰ iſte qũ ali q̃ ſtella ꝑ ðd yametrũ ſoli oppoſita oꝛit᷑ ſole occidente.Et ðꝛ talis oꝛtꝰ acronicꝰ reſpe ctu ſolis.q̃ſi ſine tꝑe ſolis.i.nõ in die. Acta dicũt᷑ publice ſcpture negocioꝝ q̃ in iudicio agunt᷑.oꝛdinẽ eoꝝ modũ ⁊ figurã Ztinẽtes. Acta etiã qñʒ dicimꝰ locũ ĩ q̊ iu gex reſidet.iſtructꝰ de cã cogſcẽs vbi acta detegũt᷑.vt qlibet factũ ſuum audiat ⁊ vi/ deat.⁊ ſuũ pↄſeq̃t᷑ meritũ.qͥ locus alit᷑ etiaʒ ius appellat᷑.ff. de iuſti. ⁊ iu.l.pe.S. fi. fcten eſt nomẽ ciuitatis in grecia que po ſtea dicta eſt athenis. U actio m iuriſtas c ius pſeqndi ĩ iudi cio qð ſibi debet᷑.inſti.de act.ĩ bᷣn.Etad/ dqũt qͥdã qð ſuũ ẽ ł alienũ.itavt iſta diffini tio includat oẽʒ actõʒ tã in rẽ qᷓ; in ꝑſonã. ſʒ illa diffinitõ pᷣmiſſa ſolũ ↄpᷣhẽdit actõzʒ ꝑſonalẽ. Illud ãt qð tuũ ẽ tibi debet᷑. Si vo qð nõ tuũ ẽ⁊ qͥcqͥd ẽ ĩ iudicio dʒ ĩcludi diuerſimode q̊ petit᷑. Et includit᷑ in actõe reali ⁊ ꝑſonali.qꝛ ĩ ꝑſonali peto mihi ðᷣbi tu. J n reali vo actõe peto aliqͥd vt meũ.qᷓ re h̊ bũ actio ſumit᷑ aliter ⁊ alitervt pᷣmiſ ſum eſt. Et nota ꝙ h̊ bũ debet᷑ qũq; lar/ ge ſumit᷑. vt cũ ðꝛ qͥcqͥd in iudicio tibi de/ bet.i.res quã petis vt rẽ tuã ſiue rei vẽdi/ catiõe actione cõmodati ſiue depoſiti ſᷣm Aʒo.iĩ ſum.ti.de eden.circa pn. Itẽ actio olim dicebat᷑ↄceptio vᷣboꝝ foꝛmata a ma giſtratibovñ dicebat᷑ foꝛmula vulgarꝭ.ho die aũt fit ſine ĩpetratõe ⁊ ↄceptõne vᷣboꝝ ſolenniũ. Nec hodie eſt aliq̃ dꝛna int᷑ int/ dicta ⁊ actões.cuʒ int᷑dictũ nihil aliud ſit q; actio pᷣtoꝛia.Dicit᷑̊ actio ius ciuile vł pᷣtoꝛiũ quo debitũ a te exigere poſſum yel petere rẽ mihi reſtitui 'm Aʒo.⁊ Boff. de iudi. dilecti. Et ẽ actio a iure ciuili.inſti. ðᷣ iu.na.gen.⁊ ci.S.ius aũt.Et ſᷣm canones actio ðꝛ cã.c.foꝛꝰ.ð vᷣ.ſig.Et ſᷣm leges ac tio dʒ poni ĩ cã.qꝛ nemo ſine actiõe expe/ ritff.de neg.geſt.ſipupilli.in fi.Pꝛohibẽ tur tñ attentiꝰ nimis ſubtiles actionũ in/ tentatiões. vt ĩ.c.dilecti.de iudi.Actionũ vo quedam ſunt in rem ⁊ quedam in ꝑſo/ nam.Actio in rẽ ðꝛ vendicatio rei.qn ali/ às dicit rẽ de ã ꝗgit᷑ ſuã.⁊ aduerſari dicit eam eſſe ſuam. An ergo petis cẽ aliquam vt tuam rei vendicatioe.tũc agis actione 4 ℳ₰ in rem. Actio vᷣo ĩ pſonã dð qñ petꝭ ab ad uerſario alqᷣd tibi dari vl fieri. Itẽ actõeſ q̃dam dicunt᷑ bone fidei.q̃dã ſtricti iuris Actões bone fidei dicunt᷑ nõ iõ.qꝛ ĩ eis dʒ fuari bona fideſ.qꝛ etiã bõa fides ſᷣuat᷑ in actõibo ſtricti iurꝭ.ſed dicũt᷑ bone fidei.qꝛ maxie exuberare dz bõa fides int᷑ õhẽtes ĩ eis.⁊ vltra id etiã veniũt oĩa acceſſoꝛia.? ea ðᷣ qͥbo nihil ẽ cogitatũ.vt ĩ actõe emprt᷑.ł ctu vendi. Uenit etiã id qð expᷣſſe nõ eſt actũ.vicʒ a tꝑe moꝛe qͥ alteri ñ reddit iſtõ ad qð tenet᷑ ð̊ nat᷑a ctꝰ veniũt dana ⁊ int eſſe qᷓ Dnt reſtitui.⁊ ſic ĩ eis multũ exube/⸗ rat officiũ iudic pinguiꝰ q; ĩ actõe ſtricti iur.Etactiões bone fidei ſt᷑ decẽ ⁊ ſepteʒ q̃ enüerant᷑.inſti.de act.S.actionũ.Et ↄti nent᷑ in his vᷣſib. Empti.ↄducti.mãdati. poſitiq;. Pignoꝛa ciſcũde.cõiꝓ ſocioq; Dotis⁊ heredibo tutele.commoda.geſtoꝛ Pꝛeſcpt vᷣbis.cum eſtimat atq; ꝑmutat. Iſte bon efidei ſunt ſtricti ceteri iurꝭ.Alie vHo dicũt᷑ actões ſtricti iurꝭ.vt actio ex mu tuo.ex ſtipulatu.ex arbitrio ⁊ ↄſiles. Eti illis nõ venit acceſſoꝛiũ.nec ea ð qͥba nõ ẽ cogitatũ.vt no.Berñ.i gl.pᷣal. Nec in his a tpe moꝛe qͥ alteri nõ reddidit illð ad qð tenet᷑ de nata octꝰ.veniũt dana ⁊ inteſſe ꝗ dicũt᷑ reſtitui. Itẽ actionũ realiũ alie ↄpe tũt ꝓ rebo coꝛpoꝛeis.⁊ ſic hʒ locũ rei vẽdi/ catio.alie ꝓ incoꝛꝑalib ⁊ ꝓ ſᷣnitutibo acqͥ rẽdis ſᷣuiẽdi ⁊ defendẽdi.⁊ ſic ↄpetũt due actões.qꝝ vna vocat᷑ ↄfeſſoꝛia.alia nega⸗/ toꝛia. Itẽ nota ꝙ actões ꝑſonales vſq; in metas trigita ãqnoꝝ extẽdut᷑. vt.C. ð ↄſti. pec.l.ij.⁊ ibi nota tex.qꝙ poſſibile ẽ oẽs res in pecuniã ↄuerti. C. de pᷣſcrip.trigita an noꝝ.l.ſicut in rem. Reales aũt vſq; ad me tas q draginta.vt.C. de vendi. ping.l.j.et in glo. de vtroq; caſu. Actio ad exhibedũ dat᷑ õ̊ poſſeſſoꝛẽ vł ad/ uerſus eũ ꝗ dolo malo poſſidet vt rẽ exhi beat.i.ĩ publicũ ðducatvt fiat aduerſario copia vẽdicãdi ſʒ Aʒo.i ſũ.ti.ad exhi.ĩ pᷣn Actio arboꝝ furtim ceſaꝝ hʒ ↄdẽnatõz ad uerſus eũ qͥ arboꝛes furtiʒ cedit inſcio ⁊ ĩ uito dño.⁊ ↄpetit ̊ ipᷣm dãanũ danteʒ ad duplũ dani dati.in q̃ͥ caſu huic etiã ↄpetit actio legis aqlie.ita tũ vt deducere poſſit q ↄdengtiõe ꝙ actoꝛ ↄſecutꝰ ẽ altera actio ne. vt.ff. arboꝛ.fur.ceſa.l.j. Hctio caluiſiana ẽ ꝑ quã reuocant᷑ ea que in fraudẽ pꝛoni libert? alienauit.vbi etiaz locũ habe?᷑ actio fauiana.ff.de iure pa.l.ſi libertus.m Pla. Actio fauiana ⁊ pauliana ſic dicta ſunt ab gutoꝛibo ⁊ eaꝝ inuẽtoꝛib.Et habẽt locuʒ qñ debitoꝛ in fraudẽ creditoꝛis alienauit ea que alienata fuerũt creditoꝛi.vt reuo - cet᷑ ipſa alienati. Actões ciuiles q̃ ſt ⁊ q̃t. vide ĩ ſpe.ti.ð act. excep ꝓponẽ.S.poſtremo.Et qũq; diſtin/ guit᷑ actio ciuilis õ̊ criminalẽ.⁊ tũc idẽ eſt qð actio intẽtata ꝓ aliq̊ int᷑eſſe. Oñq; di/ ſtinguit᷑ õ pᷣtoꝛiã.tũc idẽ eſt qð actio ſatiſ/ factoꝛia directa in re. Pꝛetoꝛia aũt dicitc que dat᷑ officio iudicis. “ Actõↄmodati directa opetit ei qͥ rẽ aliquã ↄmodauit õ cõmodatariũ ad repetẽdum ipſam rẽ. vt ei res ad eiꝰ acceſſiones reſti/ tuant᷑ facto ⁊ expleto vſuꝓpt᷑ quẽ cõmoda la eſt. ff. cõmo.l.j.ſᷣm Pla. Actio ↄmodati ↄꝛia cõpeti cõmodata factas veluti ſi egrũ fuũ cura/ uit qð noĩe cibarioꝝ ipẽdit.nõ repetit.ff. cõmo.il.in reb.S.poſſum.cũ.S.ſe. Actio ↄmodati vtił ↄpetit vbi nõ eſt vere cõmodatũ ſʒ iterpᷣtatiue.vt ſi amicꝰex ↄfi dentia rẽamici exꝓpꝛia autoꝛitate accepit Hctio ↄfeſſoꝛia ẽ qͥ ↄpetit ei qͥ diẽ ſe hꝛe inſ vl ſᷣuitutẽ ꝑ fdũ viã eũdi lh agendi ł altiꝰ edes ſuas leuãdi ł q cũq; alia ſeruitutẽ in re ipſiꝰetiã inuito eo.Et h actio ðᷣꝛ in rem qꝛ rem tuã coꝛpalẽ.iſ.ius eũdi ꝑ fũdũ petꝭ qᷓ;uis ipſa ſeruit? ſit icoꝛꝑpalł.vt.ff.ſi.ſer.vẽ di.l.ij.ĩ pn. O? etiã ↄfeſſoꝛia.qꝛ ᷣbis affir matiuis ↄſtituit᷑ ⁊ eiꝰ ↄꝛia vᷣbis negatiuis AYponit᷑ qᷓ ðꝛ actio negatoꝛia.vñ actõ nega toꝛia ↄpetit eiqͥ dicit aliquẽ nõ hꝛe ius vł ſᷣuitutẽ ad aliqd qð facere volebat alt.et ipᷣm ꝑ hãc actiõʒ phibet.vt qñ dñs fundi intẽtat aduerſuʒ te ſolitũ ire ꝑ füdũ ſuum icẽa. Hõ ẽ tibi ius ire ꝑ fũdũ men. Eth̊ͥ actio ſilr ĩ rem ðᷣꝛ.qꝛ dñs fundi vẽdicat li bertatẽ qñ ipſaʒ iutetat vᷣbis negatiuiſ.di cẽs ꝙ alt᷑ nõ hʒ ius eũdi vł agẽdi ꝑ fundũ ſuũ.nec altiꝰ edificãdi edes ne lumibo ſuiſ noceat. Et ſic ꝑ hãc dñs fũdi ad h agit vt fũdus ſuꝰdeclaret᷑ liber et alter deſiſiat ⁊ ꝓhibeat᷑ ne eũ de ceto indetet.ff. ſer.ven.l. ij. ⁊.l.loci coꝛpꝰ.S. petit.⁊ inſti.de act.ꝭ. ecõtra. Eth actio n ↄpetit ð dñio.ſʒ de iu re pᷣdioꝝ.ſicut ⁊ ↄfeſſoꝛia.vt in pᷣall.l.ij.in pn. Et lʒ ſᷣm Pla.dicat᷑ idᷣo negatoꝛia qꝛ vᷣbis negatiuis intẽtat᷑.tñ ꝛiũ notat᷑ in.l. ij.2. S. ecõtra,.S.ꝗllł. Na q̃libet eaꝝ.i.oↄfeſſo omoe betit ei qᷓ ↄmodatũ accepit i eũ qͥ ↄmodauit.⁊ ipenſas ĩ reac⸗ ria ⁊ negatoꝛia põt dariꝑ ᷣba affirmatia ⁊ etiã negatiua. Non ̊ ſumũt dꝛãm ꝑ foꝛ mam vᷣboꝝ ſʒ rone materie.qꝛ confeſſoꝛia dat᷑ ad tuendã ſibi ſeruitutẽ debitã.⁊ ne/ rtais ad tuendã ſuã libertaten. ctio cõidiuidũdo dat᷑ int᷑ eos qͥ ſine ſoci/ etate nec ex cã hereditaria aliqͥd cõmune hñt vt id diuidat᷑ ᷣm Pla.⁊ Aʒo. Actio ↄducti cõpetit ei qͥ cõduxit a locãte vl locatoꝛe fũdũ vel pᷣdiũ vel domũ.⁊ cõ petit ei ad h̊ ꝙ liceat ſibi inhĩtare vel ĩ vſu ꝛe rem cõductam.Etiã cõpetit ̊ locato rem ſi aliq̃s expẽſas vtiles vel neceſſarias ibi fecerit. W Actio directa eſt qñ aliqͥd directe petit᷑ in ius.vt ex cõmodato vel depoſito ⁊ hmõi. Actio vtił eſt q̃ dat᷑ nõ ex iure aliq̊ directo ſed vtilit᷑ ⁊ ex etate cõpetit.vt publicia/ na ⁊ hmõi.ſᷣm Pla.?⁊ Aʒo. Actio depoſiti directa ↄpetit ðᷣpoſitoꝛi ad repetẽdu depoſitũ ⁊ acceſſiões eiꝰ⁊ cõpe/ tit in ſimplũ.niſi foꝛte res ſint incẽdio rui na naufragio depoſite. q̊ caſu qͥ depoſitũ ſic receꝑit ſi negauerit ⁊ inficiet.⁊ de h̊ cõ uincat᷑ in duplo cõdẽnabit᷑.ff.depo.l.j.S. git pᷣtoꝛ. — Actõ depoſiti ↄꝛia ↄpetit ei penes quẽ res depoſita ẽ.ad petendũ ünpenſas ſi q̊s cir ca rem iĩpenderit vt illas repetat vł dãnũ datum ꝑ ſeruũ depoſitũ ſᷣm Pla. Actio ð dolo cõpetit mihi qñ danuʒ dolo malo alicuiꝰ datũ eſt mihi.vł ſi qͥ aduer/ ſus me vᷣſet᷑ doloſe ↄſulẽdo vel malicioſe egocia mea admiſtrãdo. nec ſuꝑeſt aliqᷣ alia actio qᷓ poſſuzʒ exꝑiri.ff. de dolo.l.j.S. v̈ba. Sʒz nõ dat niſi lis duos aureos exce dat. Hec actio qꝛ odioſa eſt nõ dat᷑ liberꝭ ʒparẽtes.qꝛ in ea dãnatꝰ infamis efficit᷑ Pec liber j̊ pꝛonos ſʒ loco eiꝰactio ĩ fa⸗ ctum vᷣbis ſic tꝑandis in cõditione libelli in qᷓ nulla eſt mentio doli faciẽda.ff. e do lo.l.ſi.oleum.S.fi.cum.il.ſe. Actio de dolo ⁊ furto eoꝝ qͥ miſterio cau/ ponẽ ſtabulariũ vel nauẽ exercẽt.datad/ uerſus ſtabularios ⁊ nautas q qñ officio maloꝝ hoĩm vtũt᷑ in duplo tenent᷑ qͥ dolo vl furtũ cõmiſſuʒ eſt in his reba q̃̊s ſaluaſ foꝛe receꝑe.ff.furti.aduer.na.cau.ſta.l.j. Actio de ↄſtituta pecũia cõpetit aduerſus cu qͥ ſine ſtipulatõe ↄſtituit ꝓ ſe vel ꝓ alio ſoluere. C. ↄſti.pecu.l.ij. Ha oĩa ↄſtitue re eſt debitoꝛẽ ſe facere m Pla. ctio in rẽ vᷣſo dat᷑ aduerſus dnm vl pꝛeʒ ſi euꝰ łfiliꝰ pecũiaz ĩ rẽ pꝛis ldñi impẽdit guã mutuo accepit. ff. de in rẽ ver.l.j.ĩ pn. Actio de tigno iniũcto dat᷑ ei cuiꝰ tignum alieno edificõ iniũctũ ẽ ab eo qͥ eſtimabat ſuũ tignũ eſſe. Si vᷣo ſciẽs alienũ id dolo ſe fecerit. tenet᷑ de tigno imiſſo ⁊ furti ⁊ ac tione ad exhibendũ nõ ꝙ tignũ cogat᷑ eri mere.ſʒ ꝙ intſit pᷣſtare.ff.de tig.iniunc.l.j. 7.ff. de rei ven.l.in rem.S.j. Actio de rebo eccłiaſticis venditis.cuſto/ dibus eaꝝ dat̃̃aduerſus eos ꝙ ſacras res emerũt citra foꝛmã nulla eis actõe relicta 3 ſacroſanctas eccłias de pꝛecio qd dede rũt repetẽdo. Hec aũt actio dat᷑ in factuz cũ res in aliã rem eſt mutata vt exr phiala factus eſt eyphus. Si vo in ſui foꝛma ſit rei vendicatio habet locum. Actio de paupꝑie ↄpetit aduerſus eũ cuiuſ aial dãanũ dedit õ naturã ſui generꝭj. Uer bi gra.vt ſi equꝰ nõ loci anguſtia vł nõ in ſtigatꝰ calce ꝑcutiat. vel bos coꝛnupetat ex naturali feritate. Sec tñ ſi inſtigatus vl ex loci anguſtia dãnũ dederit in hmõi actionis ↄdemnatiõe venit damni reſar/ tio.aut in ſolutõe venit ex lege duodecim tabularuʒz noxe dedito. Oñns ei norxali ſer ui ſui noĩie conuentus.ſeruuʒ actoꝛi noxe dedendo liberat᷑.inſtit᷑.de nox.act.S.i.Et ſi aialia noxe dedant᷑.ꝓficiunt reo ad libe rationẽ.inſti.ſi qua.pau.fe.di. Et vtrum malit vt ſoluẽdo damnũ ſufferat. aut alłls ꝓ noxa det animal.̊ ꝑ eum ſtat.ff.ſi qua. au. fe. di. l. j. in pn. ctio de appoſito vel ſuſpẽſo ã iter eſt vul go.co caſus nocere poterit dat᷑ aduerſus eũ qͥ in ſubgrunda ꝓ tecto ve hʒ id apoſi/ tum vł ſuſpẽſum qð nocere potuit. Cuiꝰ ↄdemnatio eſt decem ſolidoꝝ.ff. de his q eie.⁊ effu.l.ſi vero.S.ait pᷣtoꝛ. W Actio de eſfuſis ⁊ eiectis dat᷑ aduerſus eß“ erx cuiꝰ hitatione vl habitaculo aliqd effu ſum vel eiectum eſt iter publicũ.vñ da/ num datũ alicui traſeunti reſtauradũ eſt in duplũ.⁊ ſi liber hõ inde periſſe dicatF in qnq ginta aureos dat᷑ h actio. Si vᷣo no/ cuerit libero homini dat᷑ quãti videt᷑ iudi ci ex bono ⁊ equo.cõpenſatis impenſis fa ctis ⁊ operibo quibs eſt cariturus inutili ff. de his qͥ eie.vel effu.l.j.in pn. F Actio edilicia ↄpetit multꝭ modis.Pꝛĩo ſi reſ vẽdita ſit redibita ꝓpt viciũ ſiue moꝛbũ nec tñ a vẽditoꝛe reſtituit᷑ pᷣciũ ẽptoꝛicuʒ actiõibo ⁊ alijs q̃ ediles ihibẽt.Ecĩ q̊ caſu X nõ placet vt reddat᷑.⁊ tũc ẽ tꝑał vſq; ad.lx Dies.ff. e. ti. l. qʒ ſi nolit.S.ſi qͥd ita venerit Tertio ↄpetit ſi vẽditoꝛ ñ vult tradere ſer uũ ł mãcipiũ ł iumentũ cũ oꝛnamẽto cũ q̊ oũñderat tꝑe vẽditõis ꝓ ipᷣo oꝛnamẽto ł vt fiat redibitio rei pncipal ꝓprt᷑ acceſſoꝛia. et tũc ↄpetit etiã vſq; ad.lx.dies.ff.e.ti.l.edi les.in pn. S.vẽdẽdi.Quarto vᷣo ↄpetit qñ co loco q̊ iter eſt vulgo.hʒ qͥ canc.lupuʒ vꝛſum.apꝛum.verrẽ.vel aliud aial quod nocere poſſet ſiue ſit ligatũ ſiue ſolutum. ff. e. ti. l. hi em̃. S.deinde aũt. S Actio ðᷣ ſupꝑficie ĩ rẽ ↄpetit ei qͥ ſuꝑficiẽ hʒ ĩ alieno ſolo noĩe ↄducti ad repetẽdũ ſuꝑ ficiẽ ſi poſſedat.ff.ð ſuꝑfi.l.j.S.qͥ ſuꝑficiẽ. Actio empti ↄpetit emptoꝛi ad r in fi. petedã quã emerat in qͥ venit cõmodũ qð acceſſit.Et ſi qͥd in ſpẽali pacto ↄpᷣhendit᷑ in hac actione attendit᷑ put qͥſqʒ ſibi paci/ ſcit. ff. de act. emp.l.emptoꝛ.in pᷣn. Actio ex ſtipulatu naſcit᷑ cũ ðᷣ re certa ĩ ge⸗ nere ſz incerta i ſpẽ fit ſtipulatio. vt inſti. de v. ob.ĩ pn. Nãa ſi res eẽt ſimpłr incerta ſtipulatio nõ valeret.ff. e.ti.l.ita ſtipulatꝰ. in pᷣn.Et ſtipulatio eſt ↄcepta vt cũ te ſpõ des dare ᷣuũ vel ſpõdes te factuꝝ domũ. Et ꝑtinet hec actio ad actiões in ꝑſonam que oꝛiunt᷑ ex ᷣctu vᷣboꝝ Et nota qꝙ actio Deſcẽdens ex ſtipulatiõe nõ hʒ dilationeʒ anni ſicut actio de dote.l.).S.exactoꝛ. C. de rei.vxo.act.⁊.S.cum aũnut. Actões ex octu ſunt q̃ naſcũt᷑ ex pacto ſiue pactũ ſiue obligatio ſurgat exte.vt cõdi. certi.ð nu.pecu. ↄditio certitudĩaria.ↄdi tio ob cctio ↄmodati depoſiti.pigno raticia. Siue etiã ↄſurgat obligatio exv bis ſic ĩ actõe ex ſtipłatu qñ res certa ĩ ſti/ pulatõibo ðᷣducta ẽ.ſiue et᷑ oꝛiat᷑ obligatio ex lr̃is ð q boditõ odio ðſidie dat᷑ ĩ eum qͥ cũ ſpe fute nueratiõis ſcribit ſe debere qð „ biẽniũ ñ repetit chyrogphũ.Etẽ itrodu/ cta⁊ excluſa exceptõe ñ nũerate pecũie.cũ mime cogat᷑ ſoluere qð ſcripſit ſe debere. ſiue etiã oꝛiat᷑ obligatõ ex ↄſeſu.veluti em pti. vẽditi.locati.ↄducti.p ſocio.mãdati. pᷣſcpt vᷣbiſ.⁊ actio ð ↄſtituta pecũia.necñ actio ĩ factũ.⁊ ð iureiur. Et iſte ſt ſpecies actionũ in ꝑſonã q oꝛiunt᷑ ex gctu ſiue re. Ebis.lr̃is.aut ↄſenſu obligatio oꝛiat᷑. Actiões ex qſi gctu ſt᷑ q̃ neq; ex pacto neq; ꝑpetua.ff ð edi. edi.l.ediles.ĩ pn.S.j. Se cũdo ↄpetit qñ vẽditio fit.vt ſi res vẽdita ei ñ ẽ nũeratũ. Nũeratõe ãt ñ ſecuta infra ex maleficio oꝛiũt᷑.ſʒ tñ maioꝛẽ hñt ↄneni entiã⁊ affinitatẽ cũ pactꝭ q; cũ maleficijs. Et ſt iſte.ſ.oditio ĩdebiti.ↄditio libere ac tiõis.actio negocioꝝ geſtoꝝ.tutele.ſubſi/ diaria. coſdiuidũdo.finiũ regũdoꝝ.fami lie herciſcũde.petitio hereditatꝭ directa ? vtil poſſeſſoꝛia.fideicõmiſſaria.⁊ actio ex teſtamẽto.actio de peculio ⁊ ꝓ iuſſu.⁊ de — in rẽ vᷣſo.actio tributaria.ĩſtitoꝛia.exerci toꝛia. funeraria ad exhibedũ.de tigno in/ iũcto.actio in factũ de rei ven.de pauꝑie. intdictũ quoꝝ bonoꝝ vti poſſidetꝭ vtro/ bi interdictum ſaluianum. Actões l obligatões ex maleficio ſt᷑qͥba de licta hoim coercent᷑.qð publice vtilitatis inteſt. ff. ð fideiuſ.l.ſi aureo.S.fi.⁊.ff.ad.l. aqᷣl.l.ita vulneratꝰ cũ milibo vt eſt ↄditio rei furtiue.actio arboꝝ furtiʒ ceſaꝝ actio furti.actio vi bonoꝝ raptoꝝ.actio leg aqͥ lie.actio ĩiuriaꝝ.qð met cã.ð dolo.actio ſᷣui coꝛrupti.actio reꝝn amotaꝝ.ↄditio ob turpẽ cãm. iitdictũ vñ vi.intdictũ qð vi aut claz. intdictũ de libero hoĩe exhibẽdo de vxoꝛe ducẽda.de liber exercedis.inter dictũ q̊ꝝ legatoꝝ. intdictũ phibitoꝛiũ ne q̃d ĩ fiumie ripa ve publica fiat.nec in via publica. intdictũ de itinere actuq; buato. ctões łobligatões ex qi maleficio ſt᷑ que neq; ad pacta accedũt neq; ad maleficia. ſt᷑ tũ ſilioꝛes maleficijs q; pactꝭ.vt actio ĩ factũ aduerſus iudicẽ qͥ litẽ fecit ſuã.⁊ ac tio ĩ factũ ð eiectꝭ ⁊ effuſis.actio ĩ factũ de awoſito vl ſuſpẽſo inteſt. ⁊ actio in fa ctum de dolo ⁊ furto eoꝝ qͥ miſteriũ cau/ ponũ aut ſtabulariũ aut nauem exercent. Actio exercitoꝛia ſᷣm Aʒo.iĩ ſum.e.ti.dat᷑õ hẽtib cũ mgro nauis ꝓpt᷑ nauigãdi neceſ ſitatẽ exercitoꝛeʒ nauis q mgrm nauipᷣ poſuit.quẽ equũ fuit teneri.vt tenet᷑ qͥ ĩſti toꝛetaberne vl negocio pᷣpoſuit.ff. ð exer. act.l.j.Eſt at mgr̃ cui totiꝰnauis ancoꝛa⁊ cura mãdata ẽ.l.e.S.mgrm nauis.qͥ ĩ vul/ gari lombardoꝝ ⁊ puicialiũ comitꝰ ðꝛ.et in alemanico ſtuerman. Nec diſtiguit an iſte mgr ſit liber vł f̃ᷣuꝰ.maioꝛ vł mioꝛ.et ſibi imputat᷑ ꝗͥ eũ pᷣpoſuit. vt.l.j.pᷣall.S.cꝰ aũt ↄditõiſ. Sʒ exercitoꝛ ðꝛ is ad quẽ ob uentões qtidiane ſeu redditꝰq̃ſtꝰ ⁊ vtilita tes nauis ꝑueniũt.ſiue verꝰ ſit dñs nauis ſiue a dño nauis ↄductꝰ. Hec aũt actio ñ dat᷑ mgrm nauis.ſʒ ð eũ qͥ mgr̃m nauis — p̃poſuit in eaʒ cam in quã pppoſitus eſt ex pꝛeſſe vel tacite. v„ — — — — — — — — —. ,,—. —. — —22--- — — – — — Nctio eſtimatoꝛia.i. actio pᷣſcptis vᷣbis ſic ¶Et etiã ſi vidiſti furtũ fieri tetñ abſcondi D ↄgnoĩata ẽ actio que exeſtimatopõit᷑ gra ſti cũ furtü faceret ne te occideret non eſt . S Dubitatõis tollẽde.qñ res eſtimata vẽdẽè 2panifteſtũ. Et dat hec actio in duplũ.in/ da dat᷑.Dubitatũ eĩi ẽ an ex dedito ſi: it actõ ſti. de obli. ex mal.naſ. S. pena. ”M ¹ an ex locato.an exↄducto.an madati.vt ſi Actões hereditarie dicũt᷑ qͥ trãſeũt ad he/ 6 rem meã do tibi ⁊ eſtimo vt eãẽ vendas p redes lp heredes ſᷣm Aʒo. Itẽ que ab he decem.⁊ inde decẽ reddas mihi aut rẽ. vt redibo incipiũtł g̊ heredes. Ut aũtplene nota.ff. de eſti. ac. in rub. ſciat᷑ qᷓ traſeuüt ad heredes vel no diſtigue. , Actio ex teſtõ nõ ſolũ ſcripto heredi cõpe/ aut naſcit᷑ actio ex maleficio vel q̃ſi.vel ex tit ad petendũ hereditatẽ ſʒ etiã õ herede,z vctu vel q̃ſi put pſequit dñs Aʒzo ĩ ſũma / ſcriptuʒ legatarijs ⁊ fideicõmiſſarijs. C. His actioniba ↄueniunt᷑ hi qͥ ſuccedũt in Ccoia dele. ⁊ fidecõ.l.. ius.⁊ nõ hi qͥ ſuccedũt in rem. vt donata/ e Actio familie herciſcũde int᷑ eos cõpetit rij vel legatarj. JL 8 cõeʒ hũt heditatẽ diuidẽdã. ff. fa.her.l.j.? Actio in factũ aduerſus iudicẽ qͥ liteʒ fecit 4. ij.⁊ ðꝛ familie herciſcũde.i.heditatꝭ diui / ſuã dat᷑aduerſus iudicẽ.qͥ ꝑ imꝑitiã male io dũde ſᷣm Aʒo. Nomẽ ãt fãilia qñzʒ põit᷑ p iudicauit.⁊ tenet᷑ ad danũ reſtituendũ qð io cogtõe vt cũ ðꝛ illi ſt de familia bpami.qñ p eiꝰ ſniam illatũ eſt. Di Fo dolo malo in q; ꝓ ſuitute⁊ ptãte.vt cũ ðꝛ pꝛfamilias.fi dicauit.vᷣeẽ ex maleficio obligatꝰ.Pactiõe nio liuſfamilias.h̊ᷣ tñ p ſuba⁊ hereditate. Itẽ in factũ vł actõne de dolo ad oẽ inteſſe ei b herciſco eſt ybũ grecũ.⁊ idẽ eſt ꝙ diuido. quẽ leſit.⁊ ĩfamis ẽ. Itẽ tenet᷑ crimiĩe falſi ri Iñ herciſcũde.i.diuidũde.Et vtimur j qð penãꝗ depoꝛtatõis ł vltimi ſupplicij vti 10 v̈bo ſicut reꝑimus apð antiq̊s.q gerũdia net ſᷣm Aʒo. Judex ãt eccłiaſticꝰmale in/ te ſua pnũciabãt in vndo.vt legũdo.audiũ ductꝰ ꝑ gram vl ꝑ ſoꝛdes ab executõe offi ne do. herciſcũdo.ſm Aʒo.in ſumma. cij ꝑ anu ẽ ſuſpeſus ad eſtimatõeʒ ꝑtᷣ quã 1 Actio finiũ regũdoꝝ ↄpetit finibo ad diſti leſit nihilominꝰ ↄdẽnãdꝰ. Et ſi durãte ſu . guẽdũ vł iudicandũ int eos q ↄ fines hñ̃t ſpenſioneſe dĩnis ingeſſerit. irregular eſt e agros ł pᷣdia.inſti.oe act.S.itẽ finiũ regũ / nec cũ eo niſi ꝑ ſedẽ apł icaʒ poterit diſpẽ don. Et hʒ locũ ĩ ruſtiq pᷣdijs tm̃⁊ nõ ĩ v· ſari.vt ĩ.c.cũ eterni.de re iudi.li.vj. ſ banis.qꝛ vꝛbana pᷣdia nõ ſr ↄfinia ſʒ vici Actio in factuʒ de eo qð certo loco ðꝛ vbi nia. qꝛ pietibo diſtigui oſueuere.ſʒ ↄfinia aliqͥd ẽ ꝓmiſſuʒ dari certo loco ſi iudiciũ . dicimꝰ qᷣ adeo ſt pxia vt niłs paries i me/ ĩ illo loco cõſtituiñ poſſit. Introducta tñ 47 dio intponat᷑. Ite vꝛbana pᷣdia dicũt᷑ oia eſt q̃dã actio arbitraria vt poſſit etiam in pᷣdia que hñt edificia.etiã ſiſint ĩ villa.qꝛ alio loco agi Pꝛetoꝛ eĩ iniquũ eẽ arbitrat vꝛbanũ pᷣdiũ nõ facit locꝰ ſʒ matia habi nõ poſſe ↄuenire debitoꝛẽ ĩ alio loco q;ᷓ in tdi cã facta. Uñ ſiĩ vꝛbe edificiũ cĩ non loco deſtinato ſolutõi.Et ſj actio arbitra hitandiſʒ gra reponedoꝝ fructuũ fiat.di ria ex ſui natura eſt ſtricti iur: in q̊ habita cerĩ pᷣidiũ ruſticũ. Sʒ ⁊ hoꝛti ĩ edificijs cõ oↄſideratõe aliaꝝ actionũ ſtricti iuri qcqͥd . ſtituti niſi płimũ ſint reddit vinearij foꝛ/ eẽt omiſſuʒz deberet haberi omiſſum tñ in te ⁊ ſic alitoꝛij ↄtinẽt apellatiõe vꝛoanoꝝ illa etiã veit qᷣcqͥd equũ ⁊ iuſtũ viſum fue ⸗2 pᷣdioꝝ.ff. . p.ſig.l. vꝛbana. Ruſtica aũtp/ nit religioni iudicãtis. Et pt h appellar h S gia dicunt᷑ agri nõ hũtes edificia. actio arbitraria irregular.qꝛ j naturam Actio funeraria dat᷑ heredẽ bonoꝛũ vel aliaꝝ actionũ ſtricti iuris eſt. — — — — 7 MBNẽ poſſeſſoꝛẽ.ff de re.⁊ ſump.fu.l.⁊ ſi qͥ.s.fi. Et dat ei qꝗ funerauitvt nõ h fune eres defüctũ ſed cauſa pietatis. Actio furti maniteſti ſm Aʒo. locuz hʒ qñ fur rẽ tenẽs viſus vł depᷣhẽſus fuerit ſiue in publico ſiue in puato vel a dno vł alio gnteq; ꝑueniat ad locũ qͥ ꝑpferre rem deſti Actio in factũ exedicto pᷣtoꝛis ð alienatio ne iudicij mutãdi cã facta.dat᷑ ei ĩ cꝰfrau⸗/ dem ⁊ illuſionẽ fcã ẽ alienatio ⁊ ſuis here diba aduerſus eũ qͥ rẽ alienauit quẽ ad in tereſſe ↄuenit q̃nti int᷑eſt actoꝛis coꝛã oꝛ⸗ dinario vł delegato.de qᷓ Goff.in ſum.de alie.iudi.mu.cã fac.⁊.c.j.e.ti.in glo. nauit.Et dat᷑ actõ furti in qdruplũ.inſti. Actio in factum de dolo ⁊ furto coꝝ quo/ Sobli. que ex male.ð nalſ.S.pena maniteſti. rum miniſterio quis cauponeʒ aut nauez kHctio furti nõ manifeſti ↄpetit qncũq; p/ vel ſtabulum exercet.datur aduerſus eos diictis modis furtũ nõ manitfeſtũ pbatur. qui pꝛeſunt cauponi vel naui vel ſtabulo — qm officio maloꝝ hoĩm vtunt᷑iĩ duplo tenent᷑ qdᷣ dolo aut furto eoꝝ cõmiſſuz eſt I his reba q̊s ſaluas foꝛe receperũt.ff.nau. cau. ſta.l.j. in pn. ⁊.S.idem. Domponius. Actio in ꝑſonã ðꝛ ↄditio q ↄtẽdis aliquẽ dare aut facere tibi opꝑtere. Qñ v̈o agis vt reſtituat᷑ tibi res tua? ſpẽale nomẽ accipit ⁊ ĩ depoſito ðꝛ ſimpłr actio pſonal ⁊ ñ cõ ditio. Hoc ãt nomẽ ↄditio inde deſcende bat. qꝛ olim iudicia erãt oꝛdiaria. ⁊ certa v̈ba. ⁊ q̃ oꝑtuit adici.i.ſił dici.vt ſi qs ca/⸗ deret a ſyllaba caderet a tota cj. Dʒ po/ ſtea ille ſolẽnitates in diſſuetudinẽ abiert attñ nomen remanſit ⁊ adhuc ⁊ ꝑſonales actiões que ſolennibo vᷣbis interpᷣtabant᷑ ſeu interpᷣtant᷑ ↄditiones vocent᷑. Et haꝝ actionũ genera qᷓdã naſcunt᷑ exↄtractu qᷓ dam ex quaſi ↄtractu.qᷓdam ex maleficio 2 quedã ex qſi maleficio. Et nota ꝙ actio ꝑſonal nõ ſequit fundũ.ff.de ↄtra.emp.⁊ ven. 5. lucius titius. Item actio pſonalis ita eſt affira oſſibuſ creditoꝛis ꝙ in alium trãſferri nõ poteſt niſi fixione iuris. ff. de ecnl e va en ôMU tio ĩ rẽ ðꝛ vedicatio rei.ſ.qñ dic rẽ ð qᷓ agit᷑ tuã eẽ. ⁊ aduerſariꝰ dic Vl oñdit ipſa eẽ ſuã.ff. ð act.⁊ obł.l.actionũ genera. Et haꝝ actionũ alia Edirecta ĩ rẽ actio.vt rei vẽdicatio.actio ↄfeſſoꝛia⁊ negatoꝛia.alia =actio in rẽ vtił que ſunt actiões de dñio nõ directe ſʒ vtiles qꝗᷓ ex eqͥtate dant᷑.qñq; nõ dñijs.vt ſunt publiciane q ex aduerſis cauſis cõpetunt.⁊ actio ꝑ quaʒ querit᷑an actoꝛ iurauit. ⁊ actio ĩ rẽ ð ſuꝑficie ⁊ actio fauiana ⁊ pauliana ⁊ caluiſiana.⁊ actio ĩ rem q̃ cõpetit int᷑ dñm tabule⁊ pictoꝛem Sũt ⁊ alie in rẽ actões in qͥb nõ de dñio ſed de pignoꝛe agit᷑ ſicut actio ſeruiana.q ſi ſeruiana. de quibo vide loco ſuo. Actio iniuriaꝝ ↄpetit ei q iniuriã paſſus ẽ g eñ qͥ intulit iniuriã vl inferri ꝓcurauit⁊ pulſauit vel vperauit vel famoſuʒ carmẽ ad alteriꝰ ↄtumelia ſcpſit vel recitauit vl qũocũq; iniuria aliquẽ gffecit. in q̃ iudex reũ tanti ↄdẽnabit qnti actoꝛ iurauerit ſe nolle illã iniuriã ſuſtinuiſſe.pᷣmiſſa tñ iu/ dicꝭ taxatiõe.Quidã tñ dicũt ꝙ iurare dʒ potiꝰ ð ſuo ꝑdidiſſe tĩ vł tm q; talẽ iniu/ riã ſuſtinuiſſe. Alij dicũt ꝙ ſufficiat eũ in — rare ſic qꝗ;nollet lucrari tm vel tin ꝓ eo ꝙ talem iniuriã ſuſtineret vel ſuſtinuiſſet. Actio inſtitoꝛia ſᷣmAʒo. dat ei q ci aliq cõ traxit i illa negociatõe in q pᷣpoſitꝰ ẽõ euʒ z pᷣpoſuit aliquã ſtatõz vel negociatione, gerẽdo de Zhentib cuʒz ppoſito. ſiue ppo ſitꝰ ſit expᷣſſus ſiue tacitꝰ.vt.ff. de inſti.ac. l.j.2.ij. e.ti.l. ait. S. tñ. cum ibi nota. Actio leg aqlie duo ↄtinet capita ktria. lʒ vnũ ñ ſit in vſu. Pꝛimũ caput ẽ ð ſᷣuis oc ciſis vł q̃drupedibo.qͥ nüero ecuduũ cõti nent. vtii. l.lege aqlia. ff. e. ti. vbi ðꝛ ð aĩali ba qᷓ gregatim habent᷑: paſcũt᷑.ſ iẽ oueſ.ca pꝛe ⁊ boues.eqᷣ.muli.aſini.Et ßᷣm Labio nem ſues ſ nõ canes. ⁊ löge min beſtie fe re vꝛſi leones ⁊c̃. Sʒ elephãtes⁊ cameli quaſi mixtiſũt.⁊ iõ pᷣmo capite eos ↄtine ri oꝑtet. Quo caſu tanti fit ↄdẽnatio q̃nti plimi ipſa res valuit ãno pᷣterito. Scoðᷣm caput ẽ qð nõ ẽ in vſu.pᷣ nõ ponit. vt. ff. e. l. ſi ſeruꝰ. in. S. hꝰ. vbi ðꝛ Huß leg ſcoöm qͥᷣ dem caput ĩ diſſuetudinẽ abijt. Lertiũ ca putẽ de eis vulnera feris beſtüs occiſis ceteriſq; rebo rupti. vt veſte. vaſe ⁊ ſil ibus Ono caſu ↄdẽnabit᷑ qͥ dãnũ dedit quanti res fuit.trigita retro diebo rei pᷣciũ ⁊ va lo reʒ eſtimãdo.vt dicta.l.ſi ſeruꝰ ſe eruum. §. tertio aũt capite.Et ĩ hac actõe ſi qs dam num ſe dedilſſe inficiat᷑.i.negat ↄdẽnabit in duplum. ff. l. j. S.fſ).· ar Actio mãdati directa cõpetit mãdatoꝛi et —— epᷣheredi.ð mãdatariũ vel ꝓcuratoꝛeʒ pꝰ —— mãdatũ ſuſceptũ.ff.e.l.ſi remunerãdi.S.j. Et inq̃ntũ inteſt id factũ eẽ qð mãdauit. puta mãdaui vt fundũ emeres ſi mea int᷑ erat emi.teneberis poſt mãdatũ ſuſceptũ tũ ſi cũdẽ fundũ egoipſe emovel aliꝰmihi neq; inteſt aliud ceſſabit hec actio. Actio mãdati ðꝛia ↄpetit mãdatariovl ei ꝓcuratoꝛi ad expẽſas aduerſuſ mãaãdatoꝛẽ qten? fines ñ ẽ egreſſus. Si vo aliqᷣd ero gauit vtilit᷑ in eo nõ hʒ mãdati iudiciũ.ſʒ tin negocioꝝ geſtoꝝ. Si vᷣo mãdauerim tibi vt mihi fũdũ emeres.etiã ſi nõdũ pꝛe ciũ ſoluerꝭ ages mecũ maãdati vt ſuſ. cipiã obligatõz q tenerꝭ⸗ vẽditoꝛi.Nã ⁊ ego age re poſſuzʒ vt cedas mihi actionẽ empti.ff. e.ti. l. ſi mãdato meo.pmo rñſo. Actio negocioꝝ geſtoꝛũ dñs rei geſte Z eum negocia ei⸗ geſſit vt admiſtrationis rõnem reddat.vt.ff.dene go. geſt. eſd). emetirilli ſi Actio negocioꝝ geſtoꝝ ðꝛia ↄpetit illi qᷣſi⸗ ne mãdato ſe miſcuit alieis negocijs gerẽ dis aduerſus dñm negocioꝝ ad repetẽdũ 7 expẽſas negocioꝝ geſtatõe fcas.Et veni/ unt oĩa ꝗ expẽdit ð ſuo neceſſe, ario vel vtilr directa eſt q agit — — — 3 2 — — —¶d——— — . ◻ — —.☛ — — – —— —- — = S =* il ne i4. f. t n — — OS JÿZ A n5 tñ voluptuoſe. Hp colligunt ff. e. ti. l.ij. Actio de peculio vel peculietenꝰcõpetit ei ꝗ cũ filio familias vl ſeruo peculiũ hñti/ bus ptraxit que pꝰ moꝛtẽ filij vd ſerui eſt annal ⁊ nõ pꝰ emãꝗ V nerum vel alienationeʒ.ff. q actio de pecu. eſt annalis.l.j.S.q;diu. Actio noxalis ſm Aʒo.ðꝛ actio que naſcit yel oꝛit᷑ ex delictis ſeruoꝝ.ff. eo.ti.li.j.⁊ in ſti. eo. ti. in pꝛin. emãcipationẽ.manumiſſio Actio pignoꝛaticia directa ↄpetit ðᷣbitoꝛi creditoꝛẽ vel eiꝰ tutoꝛẽ vel curatoꝛem ſi pignoꝛa acceperũt. ff. eo. ti. l.ſi ſolutũ.S.fi. ctio pignoꝛaticia ↄᷣꝛia dat᷑ creditoꝛiõ de bitoꝛẽ. ⁊ dat᷑ ad młta.Si eĩ decipiat᷑a de bitoꝛe vl ipſa re vel ei ꝓpoſito.qꝛ obliga⸗ uit rẽ alienã vł alij pignoꝛatã vl obligatã niſi eadẽ res ſit ampla ⁊ ad modicũ etiam fuerit alij pignoꝛata qi inlło capt ſit qͥ pi gnoꝛa ſcdᷣo loco accepit.Et ſi ðbitoꝛ ma- licioſe vᷣſatꝰ ſit obligãdo es vel ſtannuʒ ꝓ auro vel argẽto. vl ſi obligauit ſeruum ꝑ quẽ dãnũ datũ eſt.puta furtũ lalið hmõi ⁊ 8̊ ſi ſciuerit tenet᷑ inſolidũ.i.in totũ.ſecꝰ ſi ignoꝛauit.qꝛ tunc liberabit᷑ noxe dedi/ tione.ſ.dando ſeruum ꝓ noxa. Actio pignoꝛaticia vtil ̃ᷣm Pla.dat ei qͥ ĩ pignoꝛauit rẽ alienã ſine ↄſenſu dñi.⁊ po ſtea dñs pignoꝛis c̃.vt.ff.e.ti.l.reʒ alienã. ⁊ tam directa q; illa dant᷑ pncipali ⁊ ſuis heredibo.⁊ ↄtra heredes creditoꝛis. Actio ꝑ quã q̃rit᷑ an actoꝛ iurauerit fᷣm q̃r dã dat᷑ ei qͥ cũ peteret rẽ ſuã delato ſibi in/ reiurãdo ab aduerſario eã ſuã eẽ iurauit. Actiões pᷣiudiciales ĩ rẽ dicunt᷑ eſſe ꝑ q̊s q̃ rit᷑ an qͥs liber ſit.an libert.⁊ ĩ ꝑtu agno/⸗ ſcẽdo.vt ĩ.S.pᷣiudiciales.inſti.ð act. Sed illa ꝑ quã q̃rit᷑ an aliqͥs ſit liber. ꝑtim cãʒ ciuilẽ obtinet ꝑtim pᷣtoꝛiã.Ciuilẽ aũt m foꝛmã dominij qua in ea directe agit. Et pᷣtoꝛiã ſᷣm foꝛmã ⁊ modũ petẽdi qꝛ tuum a teipᷣo.nõ ab alio petit poſſeſſoꝛe.Cetere vo due foꝛmã accipiũt ex pᷣtoꝛia iuriſditi/ one.Et in rem dicunt᷑ eſſead inſtar actio num de ſeruitute.qꝛ in hac de iure patro/ nat in re.in illaꝓpꝛietatis iure agit᷑. Etp iudiciales dicũt᷑.qꝛ quẽadmodũ excepti/ ones actionibo oponunt᷑.⁊ añ pmaʒ que ſtionẽ terminant᷑. Si aũt qͥs querat qua/ re nõ exceptões ſʒ actões dicant᷑.hãc cam accipiat.qꝛ nõ eſt exceptio niſi ſit actõnis eercluſio.hee vᷣo pᷣiudiciales nullã actiõöe,z excludunt.ſed nõ competere dicunt. erio Pſcriptj pbis er ↄtractibe innoĩatis V deſcẽdit.vbi.ſ.ciuilis cã ſubeſt ſufficiens ad actõʒ introducẽdã.⁊ cũ negociũ nõ ca dit ĩ certũ⁊ ſpẽale nomẽ ↄctꝰ nec cã hmõi actõis expmit᷑.cet᷑e hmõi actões expmunt ſic.do vt des.facio vt facias.do vt facias facio vt des. Ex qb naſcit᷑ actio pᷣſcptis vbis noĩata als ciuilis.Oñ mihi aliquid adeſt vlł abeſt vł affutuꝝ eſt.nec tibi adeſt nec affutuꝝ c.aut mihi ñ abeſt nec tibi ad eſt.aut ſi nec tibi aſſit nec mihi abſit ⁊ cel ſes iplere qð cõuenit int᷑ nos.ego aũt feci in ſubſidiun.intentat᷑ actio de dolo.nã vbi vnus ceſſat implere qð in ſe eſt qðᷣ pmiſit altero implente locum habet hec actio. Actiones pᷣtoꝛie que ſunt ⁊ q̃t. reqͥre ĩ ſpe. ti.de act. ſeu peti ꝓpo.S.poſtremo. Dicun tur aut pᷣtoꝛie.qꝛ a pᷣtoꝛe ſunt inducte.vt inſti. d 6 9 cti. Actio ꝓ ſocio q̃ ex vtraq; ꝑte directa eſt cõ petit ab vſufructu quẽ ſolus alt᷑ ſocioꝛu⸗ beibie ſi dolũ cõmiſit in reb cõibo. Et H 3locũ qñ duo ineunt ↄctũ ſocietatis.ita ꝙp tam lucrũ q; damnũ int᷑ eos cõmunecẽ̃. Et ſi aliqͥs ſocioꝝ male ⁊ doloſe verſetur. tũc alteri eũ dat᷑ hec actio.Eſt aũt ſocie tas ſᷣm Aʒo.duoꝝ vel pluriũ ↄuentio.cõ/ tracta ob comodioꝛẽ vſuʒ ⁊ vberioꝛẽ que ſtum. Naſcit᷑aũt hec actio demũ ſocietate finita.que finit᷑ plurib modis ꝓut pſeqͥt᷑ a Azʒo in ſum. eo.ti. ctio publiciana ex eqtate dat᷑ ei qͥ rẽ bõa fide emit a nõ dño.⁊ rẽ ſibi traditaʒ bona fide cepit credẽs vendentẽ tꝑe venditõis ⁊ traditõis dñm eſſe.ff. de pub.⁊ ſi res.S. vlti. Et ſufficit emptoꝛi habuiſſe bonã fi/ dem.lʒ vẽditoꝛ malã fidẽ habuerit.⁊ calli do ↄſilio vendiderit. vt ea.l.S.pᷣtoꝛ ait. Actio publiciana reciſoꝛia dat᷑ ei cuꝰ res quã nõ dño emit credẽs eũ dñm.vt.õ.cũ abñs erat cã reipublice ł ſtudij ł ꝑegrina⸗ tõis ł legatõis ciuitatꝭ vł cã appellatõis ꝓ ſequẽde ł teſtimonij ferẽde.ł qꝛ ĩ captiui/ tate fuit.vel alia cã neceſſaria fuit abſens ⁊ talis res ſua cũ eẽt abſens vſucapta ẽ.lʒ eiꝓpt᷑ neceſſariã abſentiã infra ãnũ poſtq; reuerſus ẽ reſcidere vſucapionẽ vt dicat aduerſariũ nõ vſucepiſſe q vſucepit ꝑ au/ xiliũ pᷣtoꝛis h̊ remediũ ſibi dantis. Si ãt vere dñs fuit rei.tũc cõpetit ei vẽdicatio reciſoꝛia. Si vᷣo talis res fuit pignoꝛi ob ligata.competit ei hypothecaria reciſoꝛia et hoc in realibus actionibuſ. In actione auũt pſonali cõpetit certi cõditio reciſoꝛia. Nctio qᷓnti minoꝛis pᷣtoꝛia locũ hʒ cuʒ qͥs emit aial vł ſeruũ moꝛboſuʒ ſeu vicioſuʒ q ꝓpt moꝛbũvł viciũ minꝰ valet q; emptꝰ ſit ⁊ dat ad petẽdũ id qð minꝰ valet.puta ſi res nõ eẽt vicioſa vel moꝛboſa valerʒ vi ginti. nũc aũtvalet àndeciz ꝓponit᷑ H actõ ad petendũ qᷓnti mioꝛis interſit emptoꝛiſ Hoc aũt ſcias ꝙ ð vicio nũqᷓ; tenet᷑ vẽdi/ toꝛ niſi ĩ trib caſib. Pꝛim eſt qñ noĩatiʒ ꝓmiſit ⁊ tũc aget᷑ ex ſtipulatu. Scõðs ẽ qñ ſciebat ſeruũ hr̃e vicium ⁊ emptoꝛem nõ ammonuit.⁊ tũc tenet᷑ exempto vel ꝙ re/ dibeat᷑.vl ꝙ admittere teneat᷑. Tertius ſi in vicio animi ſit admixtũ vicium coꝛꝑis dat᷑ aũt infra annum vtilem. Actio ciuilis qnti mioꝛis cõpetit qñ libꝛũ vel aliã rẽ vicioſaʒ vel moꝛboſaʒ emit ꝓpt qð res minꝰ valet.⁊ agit᷑ quãti mioꝛis eẽt empturꝰ. De hac actione nihil ðꝛ in arbo re actionum.ſed de pᷣtoꝛia ſolum. Actio 5 iuſſu ꝑpetuo dat᷑ Z pfeʒ vl dñm u cũ filio vł ſᷣuo aliqͥs õxit.ſiue vi/ deat᷑ iuſſus ad pöhentẽ ſiue ad ſeruũ.nec ẽ=? in ea opꝰ ꝓbis aut ſcriptura. vel vt diſtin qꝝ iu guat᷑ i'm Aʒo.anvideat᷑ iuſſꝰ ſpeẽalłr ĩ vno Ictu vel generabr. vt ita ꝙ vita volens cũ puo meo gerere.videoꝛ eĩ oĩa iuſſiſſe.niſi lex certa.i.cõditio vel pactũ ↄtrariũ phi/ beat. Habet ů locuʒ hec actio qñ dño vi/ uente vel patre.ſeruꝰ vel filius ↄtraxit.qꝛ hac dñs vel pater eo ꝙꝙ iuſſit tenebit. Actio qð metꝰ cã dat᷑ ei qͥ pbabili vł iuſto metu coactꝰ.rem ſuaʒ vẽdidit tradidit vł ꝓmiſit.aduerſus eũ qͥ metũ fecit. Sʒ in/ fra annũ erit q̃drupli.ꝓpter ↄtumaciã no lentis rem reſtituere iuſſu iudicis añ litis ↄteſta.poſt annũ vᷣo ſimpli. vt in.l.ſi cum emptoꝛe.j.rñſo.⁊.S.pꝰ annũ.ff.qð me.cã. Actio rei vẽdicatõis eſt.qñ dicis rẽ coꝛpa lem eẽ tuã.vt hũc ſeruum.hãc veſtẽ.hunc equũ.Alia ðꝛ vendicatio quã legiſte non habẽt que dat᷑ ꝓ re ĩcoꝛꝑali.vt no.ꝑ doc. in.c.examinata.de iudicijs. * Nctio redibitoꝛia dat᷑ ẽptoꝛi ↄ̊ vẽditoꝛem vt ſᷣuũ vlł aial moꝛboſũ recipiat ⁊ pᷣciũ re ſtituat.⁊ dat᷑ infra ſex mẽſes vtiles.qꝛ hec actio tm̃ ſex meſibo durat.vt.ff.ð edi.edic. lI.j. VUerbi gra. Si vẽdiſ mihi aial moꝛbo ſum latẽtẽ moꝛbũ hñs.ł aliã rẽ vicioſam. tali vicio qð viciũ ſi ſciuiſſẽ nlło mõ emiſ ſẽ mihi dat᷑ actio õ te ad h ꝙ pᷣciũ receptũ reſtituas infra ſex menſes.⁊ rem tuã moꝛ ⁹ bidam vl vicioſam reaſſumas Actio reꝝ amotaꝝ cõpetit marito aduertſꝰ vxoꝛẽ ð rebo ↄſtãte mrimonio cã diuoꝛti, ablatꝭ. Dat᷑ aũt pꝰ diuoꝛtiũ ⁊ ↄtinet reiꝰ ſecutiõʒz. ſz ſi pẽdẽte iudicio reitegret᷑ mrſi moniũ.ſoluit᷑iudiciũ reꝝ amotarũ. Etſi reintegrato mr̃imonio iteꝝ fiat diuoꝛtii remanebit actio reꝝ amotaꝝ ob res amo tas pꝛioꝛis diuoꝛtij cã.Et in q̊ caſu actio furti dat᷑õ extraneũ.ĩ eodẽ actio re amo taꝝ locũ hʒ dummõ illa ↄcurrat.ſ.vt res mariti dolo malo amoueãt᷑.⁊ ecõtra. Itẽ qꝙ fiat amotio ↄſtãte mr̃imonio.vł aliqᷣd qð ꝑ amotionem habeat᷑. Item ꝙ fiat cI diuoꝛtij.Dat᷑ etiam hec actio ↄtra patrez filio vel filie quatenꝰ ex ea re locupletioꝛ eſt factus ⁊ dolo malo eius factũ eſt quo minus fieret. Actio rei vxoꝛie vel vxoꝛiaticie ſublata eſt in cꝰ locũ ſurrogata ẽ actio ex ſtipulatu.q̃ dat᷑ marito vel eiꝰ patri vt dos tradatur. SDi eĩa datiõe dos inciꝑet hec actio locũ non haberet.licet q dam dicantↄtrariuʒj. vt dicit Aʒo.in ſum.eo.ti.. Actio ſeruiana dño fũdi vel domꝰ cõpetit ad ꝓſequẽdas res cõductoꝛis ꝓ mercede domꝰ.quaſi res pignoꝛatas.qᷓ;uis nõ cõ/ uentione pignoꝛent᷑.tñ iur ↄſtitutiõe ob/ ligant᷑ tacite ꝓ locatione iure pignoꝛis in vꝛbanis pꝛedijs infecta ⁊ illata. in ruſti/ cis vero pꝛedijs fructus tm̃. Actio q̃ſi ſeruiana que etiã hypothecaria dicit᷑ pꝛetoꝛia eſt.ꝑ quam rem mobilẽ vel imobilem tibi pignoꝛe obligatã quã poſ/ ſidet aliqͥs ſiue ſit debitoꝛ ſiue aliꝰpoteris ab eo euocare ſeu petere.Et eſt actõ in rẽ vtilis.⁊ dat᷑ creditoꝛi ad ꝓpſequẽdũ pignꝰ hypothecarie.i.rem mobilem obligatam inti.de act.S.ſeruianag. Actio ſᷣui coꝛrupti ↄpetit nõ ſolũ aduerſꝰ eũ cuiꝰ hoꝛtatu vłↄſilio ſᷣuꝰ coꝛruptꝰ vel deterioꝛatꝰ ẽ.ſʒ etiã ̊ eũ nona lex dat᷑.qui ſollicitauit ſᷣuũ lʒ bonos moꝛes eiꝰ coꝛrũ pere ñ potuerit. Hec aũt actio ĩ duplũ hʒ ↄdẽnationẽ.ſ.q̃nti deterioꝛat ẽ ſeruꝰ.q̃n/ tiue res fuerita fuo ſollicitato aſpoꝛtata. ⁊ tenet᷑ qͥ coꝛrupit ſiue ex bono maluʒ ſiue ex malo deterioꝛẽ fecerit.De h̊ in.lł.ſi quis ſeruo alieno ꝑſuaſerit. C. de furtis. Actio ſubſidiaria ðꝛ.qꝛ ĩ ſubſidiũ ⁊ auxili uʒz alteriꝰq̃ ĩefficax fcã ẽ dat᷑.vt ſi tutoꝛ res pupilli alienauerit.ł male admiſtrauerit 2 ipſe tutoꝛ ⁊ eiꝰ heredes nõ ſunt ſoluedo A id eſt nõ ſufficiẽtes ad ſoluenduʒ pupillo iter ſine iumentis ⁊ curribus ibis. naGH datr actio õ iſtũ in quẽ res eiꝰalienate ſũt. Aculegia.ſ.p.ðꝛ q̃d peſtis vlł piſcis qͥdaʒ. oln Actio tutele ſubſidiaria ↄpetit pupillo qñ Aculeꝰm.s.ẽ ferꝝ acutũ⁊ ̃curuatũ mediã fed nec tutoꝛ nec heres ſoluere hʒ ã eü cui iu/ teqͥ piſces ſolẽt capi.etiã ẽ ſtimulꝰ q̃ medi m ra tradita ſunt a pupillo. vt caùtionẽ exi/ ante pãgũt᷑ oueſ.ponit᷑ etiã ꝓ ſtimło apis Ktſi gat a tutoꝛe de indenitate pupilli. qñ vel vel ſerpent; vel alteri aĩalis pũgent. Eſt orti nullam vel paꝝ idoneã admiſit cautionẽ. etiã expaſale in q̃ expadit᷑ pãnꝰ vl cutꝭ ad amo Actio tutele directa dat᷑ aduerſus tutoꝛe,ʒ faciendũ ꝑgamenũ. Tel ðꝛ qdᷣdã genus cNo. ipſi pupillo inqntũ ↄuẽit ſitutoꝛ ĩ reo pu toꝛmẽti..patibulũ.qð tñ ꝓpꝛie ðꝛ eculeꝰ. ano illaribo dãnũ dedit dolo ł culpa ipi pu/ Aculeatꝰ ꝑticipiũ.i.aculeo munit᷑ vt apis ntres Actio tutele ↄꝛia cõpetit tutoꝛi pillo. vel ab aculeo punitus ab aaJai. aduerſus pupillũ ſi in rem eiꝰ alidd ð ſuo Acumen.n.t.i.acutio ab acuo. Unde. Eſt glläd impẽdet vel p eo fideiuſſit.aut rem ꝓpꝛiazʒ acies belli.ſed acumen ſit tibi cultri. tccd impignoꝛauit vel obligauit ꝓ pupillo Acumeos.i.victiinm. l Actio vẽditi ↄpetit vẽditoꝛi ad petendum Acupedius vel fᷣm aliq̊s acupediẽs.i.cur etio⸗ L pᷣciũ ⁊ vſuras ex ꝑte moꝛe.Et ſialiqͥ ſpe ſoꝛ quaſi acutis pedibus currens quo ciali pacto cõpꝛehẽdit᷑ put is ſibi paciſcit̃ Acupedineꝰ.i.velox bhad acupediũ ꝑtinẽs vel inter ꝑtes ↄuentũ eſt. Et huiꝰ ↄtraria Hcup edilius.a.um.i.velox. nett eſt actio empti.quã videſupaa. Acupicta.f.p.ðꝛ veſtis acu ↄtexta vł oꝛna ni Actio vi bonoꝝ raptoꝝ ð reb mobilib vi ta vel picta. Eadem ⁊ phꝛigia dicit᷑ qꝛ in im fſurreptis dar ei cui res mobiles ꝑ violen phꝛigia inuenta eſt. Un ⁊ artifices iſtius oei tiaʒ ſunt ablate. ⁊ cõpetit reſtitutio infra veſtis phꝛigiones Dicuant. is annũ ad quadruplũ.ita ꝙ in qdruplo cõ Heus us.f.q·ẽ inſtr m ſuendi. etiã eſt ſpint . . tineat᷑ rei reſtitutio.⁊ hec eſt vis ablatiua q̊ moniales aptãt vela ſuꝑ capita vel alie Actiuncula.F.p.pe.coꝛ.i.parua actio. mulieres pepla. Item acus ðꝛ poꝛta ĩ hie ln Actoꝛ ſi ine. u. cu. c. veĩt ab ago.? ðꝛ deféſoꝛ ruſalẽ. vt in enã elio 'm Chꝛiſ.ð diuite zc⸗ pronꝰ.cauſi iqic. aduocat?.factoꝛ. ductoꝛ vbi ð. Diẽ ipoſſibile ẽ camelũ ꝑ foꝛamẽ dobe⸗ vł curatoꝛ.vñ Actoꝛ agit libꝛoſpaſtoꝛ pe acꝰ trãſire.ita iĩpoſſibile ẽ dinitẽ itrare in bin cudes puer annos. Hic agit h̊ ducit.tpa regnũ celoꝝ. Dʒ ac aceris.n.t. palen fru trãſit ⁊ B. Uel actoꝛ dicit᷑ ille qagit? pu mẽtivt tritici.vñ. Pũcta pũ git acꝰ. galli/ ſat aliũ.rẽ aliquã ab ipᷣo petẽs ĩ iudicio.ff nis ſpargit᷑acꝰ.Etacꝰ cerꝭ.ꝓ palea ðᷣꝛ ab de iudi.l.ĩ tribo.Actoꝛ etiã ẽ pꝛii nomen a qðẽ ſine⁊ ceres dea frugu qiſine frumẽ n ⁊ grecũ eſt. ⁊ c.e. qñ ẽ latinũ tũc ꝓð. tis.qꝛ purgat᷑ a frumẽtis.Sed ac? us ui. de yñ Actoꝛis ĩ ſpolijſ ᷣtꝰ actoꝛis habet᷑.ſeld ðꝛ ab acuo is.q⁊ acuta ẽ.vel ab acumẽ.qꝛ ha autoꝛ cũ.u.ſine.c.veĩt ab autẽtin grece.i. nihil peneẽ niſiacumẽ. Ethʒ acub ĩ dtõ ens autoꝛ vl dignũ latie.qꝛ eiꝰ dictũ vł facti ¶⁊ ablatiuo plłali. Uñ.Ante bus.u.ſeruat. un ẽ dignũ imitatõe. Iñ autẽticꝰ. Iñ etiãẽ au Acutela le.ſ.p. pe.ꝓpdu.i.acumen. ,B bign toꝛitas.⁊ ẽ ſnĩa imitatiõe diã̃. Sʒ auctoꝛ Acutio.onis.f.t.i.actio vel paſſio acuendi nmn cuz c. ⁊ u.venit a bo augeo.et ðꝛ aliqs q Acutoꝛ oꝛis.homo qͥ acuit. Inde acutrix „ rẽ aliquã auget. Un Inuenit autoꝛagit mulier que acuit. actoꝛ. res ampliat auctoꝛ. Et ab actoꝛ ve Acutus us.ui.i.acutio.vel acutus.a.um. Pyel nit actrix. Inð etiã actiuꝰ.i.habilis agere (20 ante D☚ aui Actuab eſt ille qͥ acta facit vł res q̃ ẽ ĩ actu. nt ani Actuariꝰ ðꝛ diuerſis actib poccupatus. Adagoniſta ðꝛ incitatoꝛ certaminis. ſ, Etiam ðᷣꝛ ſcriptoꝛ publicus qͥ facit acra. AHdam ꝗꝓpꝛiũ nomen viri ꝓthoplaſti.i. pmi q Actuaria.f.p.ẽ nauis qvelo ⁊ remis ſimnul hois.⁊ interpᷣtat᷑ hõ terrenꝰ vel luctꝰ. Sʒ tatt Actꝰ us.ui.i.oꝑatio.ductio.actio. agit᷑. bvᷣm Joſephũ ðꝛ rubeꝰ vel rubꝛa terra.qꝛ zſue vel fictio.vel pũtialitas.vł pñtia.Eſt eti de terra facta eſt caro illius.Et illud no/ us idem qð iter. Sʒ tñ dꝛũt.qꝛ actus eſt ia men inuẽtũ ẽ a q̃ttuoꝛ ſtellis qᷣttuoꝛ ꝑtiũ . apta curriby ⁊ iumẽtis.ab ago is.i.duco. mundi.ſ.oꝛiẽtali.occidẽtali.ſeptetrionali unl cis. qꝛ res ibi ducunt᷑ſed iter eſt via apta ⁊ meridionali.Et qn adaʒ fuit foꝛmatꝰ le is hominiby tranſeutib. Uñ HGꝛeciſta. Eſt git᷑ ꝙ creatoꝛ creaturaꝝ pꝰ creatoe; celi? enit actus via qꝛ currꝰ iumẽtaq; ducit. Sʒ ꝑ terre volens facere hoĩes creauit Adam. e A Ittuoꝛ ãgelos ĩ qttuoꝛ ꝑtes moi Et pmũ ſcz Michaelẽ miſit ĩ oꝛiẽtẽ vt afferrʒ lr̃aʒ q̃ qndã vidit ſtellã anatole q̃ ĩterpᷣtat᷑ na/ ſcẽs vł oꝛiẽs qͥ rediẽs tulit ĩide.A. Scoðm Sgelũ.ſ.Gabꝛielẽ miſit ĩ occidetẽ. q vidit ſtellã noĩatã diſis.q̃ iterpᷣtat᷑ occidẽs.qͥ re dies tulit ĩde.D.Tertiũ.ſ.raphaelẽ miſit ĩ ſeptentrionẽ.qͥ vidit ſtellã noĩe arctos.q̃ interpᷣtat᷑ ſeptẽtrio.qͥ redies tulit inde.A. NQuartũ.ſ.Urielẽ miſit in ꝑtẽ meridiona lem.qᷣ vidit ſtellã meſſembꝛis.q interpᷣtat meridies.qͥ rediẽs tulit ide. M. Et rede untes ad dũm dixit.legite lr̃as ⁊ legerũt. Adam. Et ait dñs.ſ̊ erit nomẽ e.Etꝑ h̊ ſignat eſt pᷣmꝰ hõ gdãa vt ꝓgenies ſua qt/ tuoꝛ ꝑtes mũdi poſſideret. Uñ. Anatole dedit a.diſis d.a.ↄtulit arctos. Meſſem bꝛis.m. collige fit Addam. Adamiani ſũt heretici qͥ nudi oꝛãt.⁊ nudi inter ſe mares ⁊ femie ↄueniunt ⁊ coeunt naſi ade imitent᷑ nuditatem. Adama hebꝛaice. latine domꝰ vel tra ðᷣꝛ. Adamas antʒ.vt dicit Iſið.xvi.etymo.in dicꝰ lapis eſt ⁊ ꝑuꝰ⁊ indecoꝛꝰ ferreũ hñs coloꝛẽ ⁊ ſplẽdoꝛẽ criſtallini.nũq; ãt vltra magnitudinẽ nuclei auellãe reꝑit᷑. ⁊ ẽ du riſſimꝰ.hic niłi matiei cedit nec ferro q de nec igni ⁊ nũqᷓ; caleſcit.hircino tñ ſangui ne recenti rũpit᷑.⁊ ðꝛ ab adimendo. Inde venit adamãaãtinꝰa.ũ.i.de adamãte exñs.⁊ ꝓdu.pe. Etiam ðᷣꝛ ab ad ⁊ amo. qꝛ valde amat᷑.nã valð pcioſꝰ ẽ. Uñ.Eſt adamas gẽma quã nõ ferrũ neq; flãma.Diſſoluit. ſanguis hircinus diuidit illum. Adamãtiꝰ⁊ oꝛigenes ſt᷑ noĩa cuiuſdã hoĩſ Adaptus a.um.i.oꝛnatus vel pᷣparatus. Hdar hebꝛaice ðꝛ mẽſis marti.⁊ eſt gene. neu. indecli. Et nota ꝙ Beda dicit ĩ ſuo tractatu ð menſibo. Hebꝛei qͥbo ſt᷑ credita eloqͥa dei.antiq̊ moꝛe menſes obſuare nõ ceſſant.pmũ mẽſeʒ qͥ paſce cerimonijs ſa cratꝰeſt niſan appellates.q ꝓpt᷑ młtiuaguʒ lune diſcurſũ. nũc ĩ martiũ mẽſez.nũc ĩci dit ĩ aplłẽ.nũc aliq̃t dies mẽſis maij occu pat.ſʒ rectiꝰ apli ðputat᷑.qꝛ paſca ſꝑ ĩ ipᷣo incipit᷑. vel deſinit vel totałr ĩ eo ĩcludit᷑ Scs mẽſis.ſ.maiꝰ ðꝛ iar. Tertiꝰ.ſ.iuni us ðᷣꝛ ſiban. Quartꝰ.ſ.iuliꝰᷣꝛ tannc.Qui tus.ſ.auguſtꝰ ðꝛ ab. Sextꝰ.ſ.ſeptember ðꝛ elul. Septimus.ſ.october ðᷣꝛ theſere. qquẽ ꝓpt dollectõʒ frugũ⁊ celeberrimas in ipſo feſtiuitates nouũ ãnũ appellãt.Octa Quo facto volẽs ei ſponere nomen.miſit ⅓ uꝰ.ſ.nouẽber ðꝛ mariſan.Nonꝰ.ſ.ðcẽber 8ᷣꝛ caſleu. Decimꝰ.ſ.ianuariꝰ ðᷣꝛ thebeth. Vndecimꝰ.ſ.febꝛuariꝰ ðꝛ ſabath. Duod̊ cimꝰ.ſ.martius ðᷣꝛ adar. Noĩa aũt ⁊ oꝛdo iſtoꝝ menſiuʒ poteſt haberi ꝑ hos verſus Menſibo hebꝛeus hic ponit noĩa niſan. Ac iar ⁊ ſiban thanuc ab elul theſeriq;. Mariſan caſleu thebeth ſabath ſil adar. Inchoat apꝛilis ſed martius eſt ibi finis Adaſia eſt ouis maioꝛ natu. daſtria.i.ſoꝛs eo ꝙ dura ſemꝑ videat᷑.vł dicitur eſſe femina. Adaugma.n.t.i.augmẽtũ vł additamẽtũ. Adaugium. n. s.i.auctio vel augmẽtatio. Hddictꝰ a.ũ.i.deputatus.ↄſcriptus.aſcri ptus deſtinatus. Uñ Oꝛatiꝰ. Nulliꝰ ad/ dictus intrat in verba magiſtri. dditus a.ũ.i.iunctus.appoſitꝰ. Unde.j. Mach.iij. Et additi ſũt ad eos exercitꝰ. delphus ðᷣꝛ ab ad ⁊ delphꝰ grece qð eſt frater latine. Unð Therenthi ĩ adelphis id eſt in comedia facta de duobꝰ fratribo. Ademptus.i.ſublatus.ab adimo.is. dempta legata dicimus illa que teſtatoꝛ adimit legatario cui pᷣmo legauerat mu/ tata pꝛima ſua voluntate. Adeodatus eſt nomen Dauid qͥ datꝰ fuit a deo ad liberationem iſrael. Adeps ðꝛ pĩguedo.⁊ ẽ interioꝛ/ꝓpꝛie.Pin guedo enĩ ſuꝑ carnẽ.aruina vel lardꝰ ðꝛ. que carni admixta ðꝛ pinguedo. Un. In tus adeps aruina foꝛis.piguedoq; mixta Et ſicut ðꝛ ĩ hiſtoꝛijs triplex ẽ adeps vita liũ.ſ.coꝛdis ⁊ ventris.adeps iecoꝛiſ.i.epa tis quẽ reticulũ dicimꝰ.qꝛ iuoluit᷑ad mo duʒ rhetis.adeps renũ. Hos tres adipes duoſq; renes.i.ilia ⁊ renũculos.adolebat ſacerdos ſuꝑ altare. Itẽ adeps ðᷣꝛ medul la tritici que ẽ ipſiꝰpinguioꝛ ⁊ interioꝛ ꝑs Hdepticus.a.um.penul.coꝛ.quod de faci li acquirit᷑. Adeptus.a.um.i.aſſuetus vel acquiſitus. ab adipiſco.... . Hderatio ðᷣꝛ quaſi eris punitio.vel adera/ ta pᷣdia dicebant᷑ ex quib es puniebat᷑.vt habet᷑ ex.l.. C. de comi.re.mili. Adipatus.i.adipeↄditus ⁊ impinguatus Adipatũ ẽ qlibet eduliũ adipe ipinguatũ. Adipex vermiculus quidam. Adipiculus dimi.i.paruus adeps. Aditꝰ us.ni.⁊ H̊ aditũ ti.pe.coꝛ.dꝛũt. Nazʒ aditꝰ eſt itroitꝰ.gradatio.opoꝛtunitas.vłł aggreſſio. Sed aditũ ti.eſt locus ſecret gtio. aſcri ach, dej. rits. Pect 1. ſato: mu/ ſpit in 5. In iua pita e mno⸗ pes cbat nle faal tus. era/ .t inxta altare vñ dabant ruſa.et ðꝛ ab ade/ undo.ꝑ ↄtrarium.qꝛ mĩme licebat alicui adire locũ illum niſi ſummo pontifici. Adiumẽtũ auxiliũ ſubuetio.adiuuamẽtũ adiuuamen.adiutoꝛiũ.oĩa idem ſignant. dminiculũ li.i.auxiliũ. Iñ adminicula/ toꝛiꝰa.um.i.auxiliatoꝛius. Adminiſtratoꝛ.m.t.ðꝛ curie adoꝛnatoꝛvł coadiutoꝛ. Md1s Admiſſariꝰ.i.equꝰſeu emiſſariꝰ.ſʒ differũt in B.qꝛ admiſſariꝰ eſt equꝰ qͥ ad tempꝰ int equas admittit᷑ ad coitũ.ſed emiſſariꝰ eſt q ſemꝑ equabo interett. Admiſſura ðꝛ qñ aĩalia ⁊ ꝓpꝛie iumenta ad coitum admittunt᷑vt ↄcipiãt. Et ðꝛ ab admitto.i.ad coitum mitto ꝓ vno ſignitfi cato.vel admittere ðꝛ aſſumere ⁊ cuʒ agi litate equũ vertere ⁊ ducere. Unde Oui diꝰ.NHil nocet admiſſo ſubdere calcar eq̊. Etadmiſſus.a.um.i.aptus ad mittendũ. VUnõ foꝛtes ⁊ bonos equos admiſſarios vocamus.qꝛ admittunt᷑ inter armẽta ad coitum vel ad arandũ vel ad rrahendum Unde hec admiſſura re.qñq; dicunt᷑ bꝛu ta aĩalia.⁊? ꝓpꝛie iumẽta que ad coitum ad mittũt᷑. Iſtas ſignificatiões ponit. Hug. in ſuis deriuationib. Serotina aũt ad/ miſſura ſicut tangit᷑in hiſtoꝛijs. erat ea q̃ fiebat in extremitate verꝭ.in q̃ deterioꝛes erãt fetꝰ.qꝛ in tarde appetentibo coituʒ mi nus viget natura. Ulł ſerotina admiſſura dicta ẽ in autũno.qꝛ natura ouiũ Meſo/ potamie ⁊ Italie eadẽ eſſe tradit᷑ vt bis ĩ anno pariant. Admiſſum ẽ peccatum iam ꝑpetratũ. Uñ Admittit peccat aſſumit flectit equumq; Hinc admiſſura ꝑmittere bꝛuta coire. Hdmirabilis.ↄ.t.imodeſtus.honeſtꝰ ſiue moꝛigeratꝰ.egregiꝰ.taciturnꝰ.facetus.ve nuſtł.decens.gratꝰ.elegans.ſtupidus.et gadmiratione plenꝰ. Hdoleſcens.cõ.t.ð ille qͥ eſt infra triginta annos. Uñ.Eſt adoleſcens creſcens no/ men trahit hinc adoleſceeas. Hdoleſcẽtia.f.p.ðꝛ tertia etas hoĩs durãs a qntodecimo ãno vſq; ad viceſimũocta/ uum.Et ðᷣꝛ adoleſcẽtia qſi ad gignenduʒ apta⁊ adulta. Adoleſcentulus.a.ũ.dimi.i.puꝰadoleſcẽs Adomuſedech interpᷣtat᷑ dñs iuſtus. AHdonai nomẽ dei hebꝛeũ.⁊ interpᷣtat᷑dũs Hadoneꝰ.i.dñs vel ad dñm ꝑtinens. Hdon eſt nomen cuiuſdam ciuitatis. AHdonis adonis.veladonidis.me.p.ĩ ntio ⁊ me.coꝛ.in obliqͥs ðꝛ fuiſſe iuuenis pul/⸗ cerrimꝰamaſius venerꝭ. Unde Ouidius Abſtinet a ſummo celo pᷣfert᷑ adonis. Et ſm fabulas ðꝛ fuiſſe venatoꝛ ⁊ mechns qͥ vulnerãs apꝛum venerꝭ.occiſus eſt ab ea Etðꝛ reuixiſſe poſt moꝛtẽ in meſe qͥ apud hebꝛeos thanuc ðꝛ.i.ĩ Julio quẽ getiles anniuerſario ſolebãt plãgere ſicut ipᷣa plã xit.de ᷓ p ha iſraelitas increpat. Eʒech̊. viij. Mulieres plangẽtes adonidẽ. Unñ NDuẽ trãſfixit aper venerꝭ vir fer᷑ adonis. Hdoptio.ł.t.ẽ gratuita q̃dam electio q̃ qͥs ſibi eligit aliquẽ in filiuʒ.⁊ qͥ ſic recipit᷑in filium.ðꝛ adoptiuꝰ.⁊ qͥ eum ſic recipit ðꝛ gadoptiuus Hater. .t. Hdoptatio.iſ.t.⁊ ꝑ ſyncopã ðꝛ adoptio.i.ð ſideriũ vel affiliatio in filium acceptio. Adoptatus.a.um.ðꝛ electus in filium vel deſideratosq.e Adoꝛ.n.indecli.eſt q̃ddã genꝰ annone vel frumẽti vñ fiebat panis immolaticiꝰ.quẽ qui immolabat deum adoꝛabat. doꝛeus.a.um.i.triticius. Adoꝛiꝰ idem. Adoꝛea.f.p.dea frumenti vel q̃dam veſtis triumphallss. D Adoꝛia.f.p.i.gloꝛia vel bona fama. Adoꝛaſtus.m.s.fantaſma ðꝛ. Adoꝛſus.a.um.i.inceptꝰvel allocutus. Adoꝛtus.m.s.i.nouiter vel ſubito natus. Adramoloch ydolum Aſſirioꝝ qð ſamari te colunt. Hdremon ðꝛ ciuitas vel vꝛbs iuxta ieſrael in campo mageddõ.in q̊ Joſias rex victꝰ a Pharaone nechao vulnerat?eſt. Suꝑ q̊ lamẽtatões ſcbſit Hieremias.Deq̊ pla ctu ðꝛ zach.xij. Erit planctus magnꝰ in hierłm ſicut planctꝰadremon. Uel adre/ mon ðꝛ nomen reg regnantꝭ tũc in char camis in cuiꝰ auxiliũ venit Joſias cõtra nechao. Uñ. Adremon caſtri vel reg no Adriaſtia.f.p.ðꝛ ſoꝛs. Adria eſt mare petroſum.Et ðꝛ ab adros grece.i.petra.eo ꝙ mag ẽ petroſuʒ q; alia maria. ¶ñ Ouidius. Serpentẽ medijs adria vidit aquis. Dicit᷑etiaʒ regio vł no men loci.a quo ðꝛ mare adriaticũ.Etiaʒ ðꝛ ſcopulus vel rupes. Unð.Adria ſunt ſcopuli ſʒ et adria terre fretũq;. Iñ adria ticus.a.um.i.petroſus.⁊ de adria terra ex iſtens.vel ad eam ꝑtinens. HAduena. 9.p. ðꝛ eo ꝙ aliunde vẽniat. ar F — 5 de iudi.. heres abltees.. Aduertibił. .t.i.ſolubilis ⁊ intelligibilis * Aduentinꝰ.m. s. qdam mons rome. Aduenticius.i.aduena.ſ.qͥ aliunde venit. Aduerbiũ.n.s.i.allocutio.⁊ ſumitp q̃da,ʒ ꝑte oꝛõnis q̃ detminat vᷣbum rõne ſigniti cationiſ. Iñ hic ⁊ hec aduerbialis.⁊ Bad uerbiale.i.ad aduerbiũ ꝑtinens. Itez no men aduerbiale ðᷣꝛ qð ab aduerbio deri/ uat᷑.vt heſternꝰ.hodiernrnuus. Aduncus.i.valde curuus. Aduocatꝰ.m.S.eſt qͥ alio noĩe qſilegatꝰ vl patronꝰ vocat᷑.qͥ in foꝛẽſibo ſeu extraneis negocijs peminentibo p̈bet litigatibo ſuũ patrocinium cuiꝰ pᷣcium oneraria vocat᷑ ſub antiquo noĩe. Aldula.f.p.ðᷣꝛ caput lini. MU Adulatoꝛ.m.s.ðꝛ qͥ blandit᷑.ſ.locutoꝛ oꝛe ⁊ nõ coꝛde. Inde adulatrix. SJèMU Adulatoꝛculus.m.s.ðꝛ paruus adulatoꝛ. . Hlerinus.a. um.pe. ꝓdu.i.ad aerem ꝑtinẽs Herius. um.idem. vel qñq; idem qð altus Adulatio.f.t.ðꝛ falſa laudatio. Adulter.m.s.ðꝛ quaſi ad alter.et eſt ille qͥᷣ vxoꝛem alterius accedit ipſam violando ndeadultear. dulteriũ.n. s.ðꝛ q̃ſi ad alteriꝰ thoꝝ acceſ ſus vel ad alteꝝ.qꝛ ex adulterio ab vno cõ ceptus ad hereditatem alterius naſcii. Adulteriũ etiã fᷣm mgr̃m.iiij.ſniaꝝ eſt illi citꝰcoit cũ maritata. Stupꝛũ eſt defloꝛa tio vᷣginis illicita. Inceſtꝰcũ ↄſanguinea vel affini vel religioſa ꝑpſona. Raptꝰeſt cũ uella violent᷑ deducit᷑ de domo paterna ⸗ Bea foꝛnicatio eſt cõis ad hec oĩa.fit ſrn ſpecialiter cum ſoluta. vidua ł meretrice. Zautreninns eſt de adulterio ↄceptus vel genitꝰ. Un adulterina moneta vel ſigillũ 8ꝛ falſa moneta vel falſum ſigillum ad in ſtar vere vel veri facta vel factum. dulterine plantatões dicũt᷑ meche plãte vel nõ naturales.vt ptʒ Sap̃.iiij. Et illã lxram innuit Aug'. in li.ij.de doctrina xpᷣi ana. Sed Rabanus ⁊ antiqͥ dicũt ꝙ ſint ſpuria vitulamĩa.Et vitulamen ðꝛ plan/ ta infructuoſa que naſcit᷑ ex radice vitis ł alterius arboꝛis. Adultꝰ veit a vᷣbo adoleo es.eui.etuz.łitũ. p ã̊ vtimur adultũ qð ſist cremare vlł cre ſcere. Uñ adultus a. um.i.crematꝰ.excre/ tus.maturus vel annoſus.Etꝓ excretus inuenit᷑ frequenter in ſacra ſcriptura. ante E Aer.m.t. fm vſũ caret płi nũero.⁊ ẽvnũ 5 2 . q̃ttuoꝛ elementꝭ ⁊ pꝛie ẽ illud qd ptẽdit᷑a nobᷣ vſq; ad ſphera lune.Et ↄꝛ ab a qð eſt ſine. ⁊ er. lis.qi ſine lite.ꝑ ↄꝛiũ.qꝛ ibiẽ ven toꝝ ↄꝛiꝰ ↄflictꝰ.nã ibi cauſant᷑ nebule.to/⸗ nitrua.coꝛuſtcatões ⁊ fulgura. Uel iõſine lite.qꝛ faciłr ⁊ ſine lite cedit feriẽti b impel leti. Itẽ aer ẽ coꝛpꝰelemẽetare hũidũ⁊ cali dũ ꝑ naturã qð inſpirat᷑ ⁊ reſpirat᷑ a nob. Itẽ aer etiã hʒ aera ĩ actio moꝛe grecoꝝ ⁊ etiã foꝛmat femininũ ĩa. Nã qnq; ſt noia hñtia em ł a.in accuſatiuo ſingłari.a qb⸗ foꝛmãt᷑ noĩa.f.p.ĩ a.q̃ noĩa ſic hũtia em vł a. in actõ ſingłari. hñtes es l as.ĩ actõ płi. vñ Ether⁊ crater aer lãpas iũgas z pan ter. Exà femiea qbo ẽ inflectio pᷣma.Sũt ⁊ alia noĩa iſto mõ faciẽtia.vt ſtix.acherõ. heros. vt ptzʒ in ſequentia vbi canit᷑.Sed Od nos iſtos recenſemus heroas.i.dños. Aeriani heretici ab aere dicti. Hi vetãt ꝓp defunctis ſacrificium offerri Fm Papia. Heripes.i.aereos hñs pedes.i.veloces ita ꝙ in aere videant᷑ ſuſtentari ⁊ figi.et idem eſt quod ceruus. * „ Heromantia pe. p. eſt diuinatio qᷓ fit ĩ aere Inde aeromãticꝰ.i.ꝑfect in tali arte.qͥdã dicunt aerimantia ꝑ i.in tertia ſyllaba. AM ante P Aſfer fuit vnꝰex poſterꝭ Abꝛae ð Cethura a qͥ affrica dicta ẽ.q gentẽ illã deuicit.⁊ in habitauit vel ðꝛ aliqsde tali regione Atereſis vlł aufereſis eſt ſubtractio lr̃e vel ſyllabe in pncipio dictionis. Affa idem eſt qð talpa. Affabilis.cõ.t.i.delectabilis. Affatꝰ a.um.ꝑticipiũ venies ab affoꝛ.anꝭ. oꝛnatus ſermo. . ð ffectꝰ us.ui.ſm Pap̃ᷣ. eſt animi deuotio amicitia.fedus ſocietaſ.dilectio.charitas Et affatꝰ us.ui.me ꝓdu.ðꝛ allocutio.vel ab affecto as.ſed affectꝰꝑticipium ðꝛ lace ratus vel maceratꝰ. Affectio.f.t.ẽ alteratio coꝛꝑis.vñ Coꝛꝑis alteritas affectio ð eſſe. Ac ſpectat mentꝭ ad interioꝛa affectꝰ. Et dꝛñt affectio ⁊ pie tas.qꝛ pietas int᷑ ↄiſctos ſanguine ẽ affe ctio int exrtraneos exhibet. Affibulatus a.um.i.cõnodatus.vel fibula oꝛnatus. Affictus ðᷣꝛ cenſus qͥ dat᷑rõne pᷣdioꝛum. Affidoxe ſunt ſententie quaꝝ pars eſt ho/ Pfl nur aut fin Mon e Fin giis co⸗ ge to⸗ wr⸗ F ⸗ e 4 0/ nne pc Nli . 7 i li. mn. üit . ed . tp . nis lrns ginn ere i neſta ? pars inboneſt. WB Affiliatio.i.adoptio vł imitatio nature. Affinis.9.t.ðᷣꝛ cognatꝰ ł ꝓpinquꝰ vxoꝛis mariti.vł ecõuerſo.vel qͥ ẽ de genere pꝛis gut matris. Et dꝛñt affinis ⁊ ↄfinis. Uñ. Affinis genereↄfinis ꝓximitate. Itẽ Cõ finis meꝰeſt mihi mãſio ꝓxia cuiꝰ.Affiniſ meus eſt mihi natio ꝓxima cuius.Affinis genere mihi ↄfinis pximꝰ vꝛbe. lffinitas ẽ pximitas ꝑſonaꝝ ex coitu ꝓue niẽes oĩ carẽs parẽtela.⁊ ̊ ð iure canoni/ co.⁊ ſic ᷣhit᷑affinitas tã ꝑ coitũ legitimũ qᷓ; ꝑ foꝛnicariũ.Sed ſᷣ̃m leges ẽ regulari tas pſonaꝝ ex nuptijs ↄiũctaꝝ oĩ carens parẽtela.vt. C. de nup.l.liberi. Hffirmatio. f.t. ð ↄfirmatio aſſertio. Affla.f.p.eſt animal qddam. Atlatus.m.S.i.inſpiratuſ.ab ad ⁊ ſio flas. Afflictus us.ui.ab affligo.i.cruciamen. Affluus a. um.i.abundans vel diues. Afſlatices eſt lacꝰ iudee vbi nihil mergi põt ðᷣ habet aiam quaſi ſine filatu. fodillum.n.S.eſt albedo exiſtens in ouo. Aijoꝛiſmꝰ.m.s.ẽ ſermo bꝛeuis itegꝝ ſenſũ rei ꝓpoſite ſcribẽs.Etiã afoꝛiſmi ſt᷑ foꝛami na in uaui vñ remi emittũt᷑. Itẽ liber qͥ dã in phiſica ſic ðꝛ. Afoꝛus.m.s.pe.coꝛ.ðꝛ piſciculꝰ qͥ ppter exi guitatẽ hamo capi nõ potet. foſon indecli.ðꝛ miniſter crudelitatis. MVfraſia vel afriſia.f.p.herba quedam. Africa.f.p.ðꝛ regio qᷓdam. ⁊ ðꝛ qſi apꝛica qꝛ fuit aꝑta ⁊ expoſita celo vel ſoli.vel eſt tertia ꝑs mũdia meridie. AHfricanꝰ.m.s.negociatoꝛ vł incola africe Africꝰme.coꝛ.vẽtꝰa meridie flãs ſafricã Unñ ãq̃ttuoꝛ ſt᷑ venti pncipales.Pꝛimꝰ ab oꝛiente ðꝛ eurꝰ qͥ venit ab oꝛiẽte eqͥ noxiali ab illa.ſ.pꝑte mði vbi ſol oꝛit᷑ circa feſtum gꝛegoꝛij⁊ ĩ exaltatõe ſctẽ cruci.h̊ hduos collaterales.ſ.vulturnũ qͥ veit ab oꝛiente eſtiuo vbi ſol oꝛit᷑ circa feſtũ ſcti Uliti.⁊ al teꝝ ſubſolanũ qͥ veĩt ab oꝛiẽte hyemali.i. Aloco vbi ſol oꝛit᷑ circa feſtũ ſancte lucie. Deide tres ſt᷑ ĩK occidẽte ̊ꝝ pᷣncipałqͥ veit ab occidẽte eqͥnoxiali ðꝛ ʒephirꝰ hꝰcolla/ terablł veniẽſ ab occidẽte eſtiuo ðᷣꝛ circiꝰ.ſʒ ab occidẽte hiemali ðꝛ fauoniꝰ.Deĩð treſ veniũt a ꝑte meridiõali.q̊ꝝ pncipal ⁊ me diꝰ ðꝛ auſter.hꝰcollateral declinãs ad oc caſuʒ vᷣſus ʒephirũ ðꝛ notꝰ.ſʒ alt collate/ ral vᷣges ad oꝛiẽtẽ ðꝛ africꝰ.Deide ab aq;/ lone.i.ſ. eptentrione etiã veniüt tres qꝝ me Aga dius⁊ pᷣncipał ðꝛ boꝛeaſ.ille vᷣo qͥ ab eo ꝭ clinat vᷣſꝰ occidẽtẽ ðᷣꝛ choꝛꝰ.declinãs aũt ad oꝛiẽtẽ ðꝛ aqͥlo.et ſubſolanꝰðꝛ qꝛ ſub ſo le oꝛtꝰẽ.Eurꝰqꝛ ab eo flat.ſ.ab oꝛieẽte CUul turꝰ eo ꝙ alte tonat.Auſter ðꝛ ab haurie/ do aq̊s h̊ grece ↄꝛ nothꝰ.nã peſtilẽtiaʒ gi/ gnit. Euroauſter eo ꝙ exvna ꝑte hʒ eurũ ⁊ ex alta auſtꝝ. Auſtroafricꝰ.eo ꝙ iũctꝰ ẽ huic.Auſtrofauoniꝰeo ꝙ foueat fruges⁊ floꝛes.Africꝰ dictꝰ ẽ choꝛꝰ eo ꝙ ipᷣe circũ claudat ⁊ q̃ſi choꝝ facit. Septẽtrio eo q; ĩ circło ſeptẽ ſtellaꝝ ↄſurgat. Aqͥlo ðꝛ cir ciꝰeo ꝙ ſit iũctꝰchoꝛo. Boꝛeaſ eo ꝙ ab hy ꝑpboꝛeis ꝑtibo flat ⁊ frigidꝰ ⁊ ſiccꝰ. Nata ei ſeptẽtrionaliũ ẽ frigida ⁊ ſicca.auſtrali um hũida ⁊ calida.oꝛiẽtaliũ calida⁊ ſicca occidẽtaliũ frigida ⁊ huida. vñ. Flat ſub ſolanꝰ vulturnꝰ ⁊ eurꝰ ab oꝛtu. Atqʒ diei medie nothꝰ heret ⁊ africꝰauſtro.Circiuſ occaſuʒ ʒephirꝰ atq; fauoni aſſlant. Sʒ venumt aquilo boꝛeas ⁊ choꝛꝰ ab arcto. ſpuma.qꝛ nata ðᷣꝛ fuiſſe ſᷣm fabulaſex ſpu ma marꝭ ꝓueniẽte ex genitalib ſat᷑ni. Un Marcialis.Oẽs vo illecebꝛas circa ſen/ ſus cũctos appoſuit afrodita. Afrodis grece femina latie. Afronitũ.n.s.eſt ſpuma nitri. Uñ quidaʒ Ruſticus hec neſcit qͥd greco noĩe dicar. Spuma vocoꝛ nitri grecis ⁊ afronitũ eſt Arus.m.s.ſᷣm Pap̃.eſt ciuis africus. Afumentũ.n.s.i.dumetum. bape. coꝛ. qdam ꝓpha de q̊ habet Act. xj. Un in Auroꝛa.Agabo ecce famem pꝛe . dixit in vꝛbe futuram. Agagulo.m.t.i.ðꝛ vanus foꝛnicatoꝛ. Agalma.n.t.i.figura.et ðꝛ qſi agẽs imagi⸗/ nem alteriꝰ.vł ẽ ſpeculũ pᷣclaꝝ.ponit᷑ etiã ꝓ celo vbi ẽ veꝝ ſpeculũ.ſ.facies xpᷣi. Uñ Intrat cũ palma plebs alma ſalutꝭ agal/ ma.i.regnum celoꝝ. Agamꝰ. m. s. pe. coꝛ.i.ſine vxoꝛe.et ðꝛ ab a ð eſt ſine ⁊ gamos vxoꝛ. gapa pe.vel agape pes.i.laboꝛ alienꝰ.di lectio.charitas.oꝛationũ cõmunio.vl ele moſyna rogata. ⁊ ſm aliq̊s ẽ mãducatio que fit ĩ charitate ob memoꝛiã defũctoꝝ. Inde agapitus.i.dilectus. AHgapeta.tf.p.pe.ꝓ.ancilla dei q̃ ꝓ xpᷣo nu/ bere noluit. vt diẽ Hugui. Pap· aut dicit agapeta k agapeteſ.i.lenocinat᷑oꝛ.vł qͥᷣ n 7 A(G feminis illicite duerſatur.. Agar interpᷣtat᷑ aduena ↄuerſa.⁊ erat ↄcu bina Abꝛae. Agareni pe.ꝓdu.dicti ſunt ꝓſeliti ⁊ adue/ ne ab agar. Agaritudo.f.t.ðꝛ ſuſpiriũ vel anxietas. Agarus.m.s.ðꝛ curſoꝛ pedeſter Hgaſo ꝓpꝛie ðꝛ qͥ curat iumẽta q̃ſi agẽs ſo/ mariũ.qnq; tñ agaſo ðꝛ domeſticꝰ mini/ ſter aſinoꝝ. vñ Bꝛeciſmꝰ. Eſt aſinoꝛũ pa/ ſtoꝛ agaſo boumq; bubulcus. Agates.m.t.ð⁊ lapis pᷣcioſus. Agaticia.f.p.eſt herba quedam. Agea.f.p.ð loc vel via in naui ꝑ quã cia/ toꝛ ad remiges accedit.vnñ Enniꝰ. Mul/ ta foꝛo ponẽs ageaq; longa replet᷑. Item agea oꝝ.pl iter dicunt᷑ victime queꝓ reb agendis offerebant᷑. Agelaſter ð aliqͥs qͥ nunq; ridet. W Agellarius.m.s.i.ruſticus ab ager dictꝰ. Agenei oꝝ. plłlis numeri dicunt᷑ victime q̃ Arcr⸗ agendis offerebanf. genaria.f.p.ðꝛ dea agẽdi cꝰ feſta agena/ ria dicunt᷑ in płi.in ſingulari agenarium. Agenatoꝛ ðꝛ ò rem ſuã celerit᷑ agit. Agenda ðꝛ liber baptiſma vł bnñdictiõis Agenus a. um.i.feſtinus vt lepus. Ager ðꝛ cãpꝰ ł ſpaciũ tre qͥ colit᷑ ⁊ arat᷑ Et dinigdit᷑ ager a ᷣgilio qdrifarie. Et eĩ ager ſationalł.qͥ eſt aptꝰ ſeminibo.⁊ eſt ↄſitiuus q̃ eſt aptꝰvitibꝛ arboꝛibo.⁊ qager paſcuus q eſt aptꝰpaſcuis.⁊ eſt ager floꝛidus vł flo rens 4 eſt aptꝰ floꝛibe pducẽdis. Uñ.E ſt bñ tutꝰ ager queʒ circũſepit agger. Inde agerculus ⁊ agellus.i.puus ager. Agger eſt cumulus t re ſurſuʒ eleuate.etiã ðꝛ cuiuſlibet rei coaceruatio. In aggero ſus a. um.i.cumuloſus. Aggeſtus us.ui.i.cumulus ł coadunatio vñn. Agger aggeſt? eſt ↄgeries vł aceruus Monticulus cumulꝰ aggero parturit h. Aggeus.m.s.interpᷣtat᷑ feſtiuus ⁊ letus Ageromines.i.dilectus. Agilis.cõ.t.ðꝛ facil ad agẽdũ.et ↄꝑat᷑agi ioꝛ.limuſ. Iñ agilitas.i.facilitas agendi. Agia.tf.p.ðꝛ fragilitas ꝑ quã gignit᷑ iuidia Agina ðᷣꝛ foꝛamen in qͥ ſe trutina vertit.vł Dicit᷑ feſtinantig. ginatoꝛ.m.tC.i.actoꝛ vel mercatoꝛ qͥ rem ſuam agiliter agit. giama dicũt᷑ quedã loca in nauibo que ꝑ artatiopẽ remoꝝ veniũt.vł dicunt᷑ foꝛa mina ꝑ que hoꝛtatoꝛ remos accedit. Agiographia.i ſcta ſeptura. ab agios qdð eſt ſancta.⁊ graphia qð eſt ſcriptura. Agiographus.m.s.i.ſancta ſcribens. Agios grece.i.ſanct? latine.et ðꝛ ab a qð ẽ ſine. ⁊ ge qð eſt terra. Agitatoꝛ ðꝛ vectoꝛ qͥ currum agitat. Aginon grece eſt vicus latine. Agmen ðꝛ turba vl exercitꝰ in aliq̃ itinere ⁊ Fim Rabanũ ðꝛ ab ago is.qꝛ vbi agmen ẽ ibi frequẽs actio exercet᷑.vł ſᷣm Iſið.ðꝛ ꝗAb agẽdo.i.eũdo ſᷣm qð in lõgitudine di/ rectum ẽ ſicut exit a poꝛtis als abuſiue Agnati dicũt᷑ ↄgnati de pꝛe.eo ꝙ accedũt ꝓ natiſ dũ deſunt filij.vł dicunt᷑ amicide ſcendẽtes a pꝛe.ſed cognati dicunt᷑ amici deſcendẽtes a matre.Iñ.Attinet agnat ſexus a pte virilis. Agnellus.m.sS.i.puus agnus. Agnes ꝓpꝛiũ nomen vᷣginis.⁊ declinatur agnes etis. vel agna ne. vel grece h agne. huiꝰ agnes.⁊ interpᷣtat᷑ caſta vel mater vł matrix. 5* Agniculus.m.S.i.agnellus. Agnigloſſa herba qdã que ðꝛ agnilingua Agnomen.n.t.eſt nomẽ qð alicui imponit ab euẽtu. vt ſcipio dictꝰ eſt africanꝰ.quia africam ſubiugauit.⁊ Pilatus ðꝛ pontiꝰ ab inſula que ðꝛ pontus. Agnominatio.F.t.eſt qͥ dam coloꝛ rethoꝛi/ cus.vel ðꝛ qũ q; fedus ↄiugale. gnꝰ.m.s.eſt aial ab agnoſcẽdo dictũ.qꝛ noſcit matrẽ ꝑditã in voce.vñ.Agnus ab agnoſcẽdo cognoſcitq; parentẽ. Balatu. materq; noſcit᷑ hinc in eodem. Agolus.m.s.eſt baculus paſtoꝛal.ab agẽ do pecoꝛa dictus. = Agon nis.ðꝛ pugna moꝛtꝭ. Uñ canit᷑. In agonetriũphali.Et ðꝛ certamen ł pugna ab ago is.vl ab a qð ẽ ſine.⁊ gonos angu lus qsi ſine angulo.qꝛ antiqt agones ĩ lo cis rotũdis fiebãt.vñn.ij. Hach.üij.Qui quẽnalis agon dicebat᷑ certamẽ qð fiebat de qͥnquẽnio ad qnquẽniũ.qttuoꝛ medijſ annis vacantib. Locꝰ qũt iſtiꝰ certamis olympiaſdicebat᷑.qꝛ ſ olympo mõte ago nes hmõi ab hercule iſtitute ſt᷑. Etiã ðꝛ ce tus vl multitudo hoim ad certamẽ oꝛdĩa ta.⁊ qð nos certamẽ appellamꝰ greci ago/ nẽ.ſepe tũ cetus hoĩm ſignat᷑ ꝑ agonẽ. Iñ gqgonia.i.agon.Agonia etiã ðꝛ victima vł fiducia vł hoſtia.⁊ eſt penul.pdu.vel coꝛ. Apud grecos eĩ in muli vocabul vocał ante vocalẽ ꝓpducit᷑.ſʒ qũ ad foꝛmã latioꝝ jere nen e di⸗ e üt de nici at⸗ nr We. NN. ne wni guu nns . / q: ab tn. 1 gn ngu ilo i bat nl nis go ce di co⸗ 1 r a 6 A1G reducit᷑ pᷣt coꝛripi.qꝛ vocał añ vocalẽ nõ ꝓducit᷑ niſi ĩ pau.vt ĩ agonia⁊ ſcenophe ia ⁊c̃. Et vſum eccłie in qua es teneas. goniſta. cõ.p.eſt qͥvel q̃ in agone eſt.i.pu u vel certato. goniſticꝰ a.ũ.i.victoꝛioſus ł bellicoſus. Agonictheta. ↄ.p.qͥ vel q̃ in agone.i.pugil. ßm Hugui.Papias vᷣo dicit agonitheta pᷣlij actoꝛ qͥ pꝛeeſt certantibb. Agoniʒeta.i.victor. Agonomꝰ.m.s.i.pnceps quaſi ꝑ actioneʒ noĩatus ⁊ diuulgatus. Agoniſma ðꝛ pugna vel duellum Agonalia dicunt᷑ que adagonem ꝑtinent Agrãmaticus.a.um.i.illitteratꝰ.· Agraria.f.p.i.lex data de agro.vel pᷣcium ð ꝓ agro ſuſcipit᷑. Agrari. i. ruſticꝰ qͥ colit agrũ. vñ. Ecc. xxx xviij.Cũ oꝑario agrario de oĩ oꝑe tracta Agredula.f.p.ðᷣꝛ parua rana que in agris inuenit. Agraſſum.i.violentia. Agreſtis.i.agricola q̃i ſtãs ĩ agro.vl ðꝛ in execrabił ⁊ implacabil.vel ðꝛ terra ĩculta Agricola ðꝛ ſi agrũ vel agros colẽs.⁊ eſt cõe nomẽ ad oẽſagricolaſ.ſʒ noĩa ſpẽalia agricolaꝝ ſt illa.qꝛ agricolaꝝ qͥdam ſunt aſcriptitij.qdã cenſiti.qͥ dã ꝑpetui.qͥdã eo loni ↄditionales.qͥdam inqͥlini.alij oꝛigi/ narij.alij ſimpłir coloni nũcupant. Agrimeſſoꝛ.m.t.ẽ q agros mẽſurat⁊ metit ⁊ fines ꝑ debitã menſurã diſtinguitt. Agriculatoꝛ ⁊ agriculariꝰ ⁊ agriculonꝰ et agricultoꝛ idẽ ſignificant.ſ.qͥ colit agros. Agrimonia.f.p.herba q̃dam que pᷣcipue gbũdat in agris. Agriofagite hoĩes qͥ ſolum ferarũ carnes edũt.ab agrion qd greci vocãt ferũ.vł ab ager ri.⁊ fagin qð eſt comedere.MNi cyclo es dicunt᷑ vł monoculi.qꝛ vnũ hꝛe ocu/ um in media fronte ad modũ cycli dicũt hos India gignit. Agrion grece.i.ferum vel agreſte latine Agripenni ſunt agri illi qͥ nõ plene ſtagri. grippa eſt qͥ cuʒ laboꝛe mr̃is edit᷑.ſicut ꝑ pedes nõ ꝑ caput.ab agros qð ẽ tractꝰ.et pes.qꝛ in partu pᷣmo loco pedes remittit. vñ. Uirguiꝰ enei.viij. Per te alia vent et dijs agrippa ſecũdis.Dictꝰ eſt etiã qͥdã he rodes agrippa. Uñ in Auroꝛa.Tertiꝰ he rodes rex eſt agrippa vocatꝰ. uitas colonia ab agrippa Agrippina.f.p.ci condita. Agula.f.p.pe.coꝛ.i.lena quaſi agens gulã. in vel ai.eſt dictio hebꝛaica.⁊ interpᷣtat fons vel oculus. ððUMUVMdD Hianea ðꝛ vltimꝰcaloꝛ in coitu quo omne coꝛpus concutit. Hios latine.i.agios grece. ſignificat agm? vl turbã eqᷣtũ ic dicta. eo ꝙÿ ptegat pedites Ala le. pmo vel militum alaꝝ vice. Iñ alarꝭ.i.turma eqͥtał. Unde. Angronil us adeſt ⁊ muris applicat alas. Scdo ðᷣ falſa religio. Unñ Job de hypo critis. Cũ tꝑs habuerũt extẽderũt alas.i. falſaʒ religionẽ exteriꝰ.Tertio ſignificat pꝓtectionẽ. Uñ pial. Sub vmbꝛa alarum tuaꝝ.Quarto graʒ dei.vñ Pꝛoſper.Qui caret alis ad celi patriã nõ hʒ vnde volet. Quinto ðꝛ vanꝰ actꝰ.vñ.Zacharias.Ec ce due mulieres ꝓgrediẽtes ⁊ ſpũs in alis earum. o eſt ꝑs piloſa ſub bꝛachijs q̃ etiã ðꝛ aſcella.vñ Ouidius. Quaʒ ſepe qmoui nec truxiret ĩ alis.i.fetoꝛ ſub aſcel/ lis. Septimo ðꝛ ꝑs auis. Uñ in euange/ lio. Quẽadmodũ gallina ↄgregat pullos ſub alis. Itẽ ab ala venit alatus.i.aliquiſ habẽs alas. Iñ etiã alager q̃ſi gerẽs alas Item alarica ce.eſt lancea quadrata hñs ferrum q̃ſi alas.vñ. Euolat ⁊ purgat hu/ meris ſuwonit᷑ ala. Alabaſtrites ðꝛ lapis candidus ⁊ intertin ctus varijs coloꝛibi. MM Hlabaſter idden. DWü Alabaſtꝝ ðꝛ pixis vnguẽti ð alabaſtro ĩ q̃ incoꝛrupta ſᷣuãt᷑ vnguẽta. Uñ ſᷣm mgr̃m in hiſtoꝛijs ẽ ſiłis modꝰ loq̃ndi alabaſtrũ vnguẽti. ſic cũ ðꝛ cyphꝰ vini.vñ alabaſtꝝ vnguẽti nardi.i.pixis alabaſtro plena vn guẽto nardi.de ͥ infra dicet᷑ vbi nardus. vñ. Marmoꝛei lapigls nitidũ genꝰ ẽala baſtrũ. Foꝛſan ob h̊ dictũ.qꝛ foꝛma ſplẽ/ det vt aſtꝝ. Harmorj ẽ ſpẽs alabaſtꝝ va ſcula.ð q̃p ↄſeruãdis vnguẽtꝭ ſepe cauãt᷑ Alabanda ðꝛ etiam lapis pᷣcioſus. Alabꝛũ ðꝛ inſtrm cũ qͥ fila vtunt᷑. vñ. UVer tit᷑ H̊ alabꝛo qͥcqͥd net femĩa fuſo. Et ðꝛ ab ala ⁊ bꝛios mẽſura.q̃ſi mẽſuratũ alis. Et nota qꝙ filum a colo ducit᷑ in fuſum.de fu ſo in alabꝛũ.hinc in girgillũ. deinde ĩ glo micellũ.hinc in pannum.poſtea in telam. Alacer ſᷣm Papᷣ.ðꝛ foꝛtis.gaudẽs.expedi tiuꝰ.hilariſ.velox. Iñ alacritiſdo ⁊ alacri monia.i. leticia. vñ. Eſt alacer valich⸗let⸗ veloxcs notatur. Alani dicũt᷑ppłi qͥdã habitãtes iuxta lanũ fluuiũ.ſicut alemani iuxta lemanũ. Alapa ẽ faciei ꝑcuſſio ſicut colaphus colli Iñ venit alapꝰ pi.⁊ ðꝛ ille qͥ patiẽdo ala/ pas victũ acqͥrit. vñ. Si mihi das alapã vere tibi do talionẽ.Dic alapã male colli dDicas colaphumcd. Alauda.f.p.nomen auis. Alauſa.f.p.nomen piſcis. lba be.qᷓdã ciuitas eo ꝙ alba ſcropha fu it ibi inuẽta. Itẽ alba etiam ðꝛ veſtꝭ ſacer dotab linea ⁊ ſtricta q̃ camiſia ðꝛ ⁊ poderꝭ ⁊ talaris ⁊ ſubucula ᷣm Papᷣ. Uñ. Dicit vꝛbs alba veſtit pᷣſbꝛ alba. Aibane aꝝ.ſunt nuces que diu ſeruate ſũ albe. ab albus a. um. Albania Aſie eſt ꝓuincia vel regio. Albani dicũt᷑ hoĩes eiuſdẽ regionis ꝓpter albos crines. Albaſpina nomen eſt arboꝛis. Albea eſt ꝓpꝛiũ nomen aque. Albedo inis.i.albitas. Albicies.f.q.i.albedo. Albidus a.ũ.? albin a. ũ.eſt illð qð nimis albü eſt. In albiditas.i.albedo. Albidolus a.ũ.eſt qͥd aliqntulũ albet. Albitũ eſt foꝛmula quedam. Albo indecli.eſt liber in quo noĩa ſancto/ rum ſcribunt᷑. “”?́ÿZM Alboꝛ ðꝛ pallida albedo.⁊ ðꝛ ſignuʒ lepꝛe Albugo ẽ ſubtib mebꝛana.tenuis pellicu/ la viſum ĩpediẽs.⁊ ðꝛ glaucitas ⁊ albedo oculoꝝ.vñ Auroꝛa.Cõturbãs oculos al bugo figurat hebꝛeos. Albula qdã fluui ꝓpt᷑ coloꝛẽ aq̃ qͥ mõ ðꝛ ty berinꝰ.a Tyberio rege in eo ſubmerſo. Albumẽ ðꝛ alb liquoꝛ ĩ ouo.vñ.Albugo viſus.albumen ðꝛ oui. Itẽ albumẽ teſta centrũ mẽbꝛana vitellus. Sũt ꝑtes oui quas qͥuis diſcere debet. “” lburnꝰeſt qͥdaʒ mons lucanie.eo ꝙ albe at.vel eſt ydolum ddaoam. Albus.a.ũ.i.cãdidus.Et dꝛñt.Uñ.Albũ nakta facit ſʒ res cãdida cura.Alb etiã po nit᷑ ꝓ ventre q̃ſi aluꝰ. Uñ h albiolus li.vñ iuuenał.Cꝰ? albiolꝰ lanũ piguerat artꝰ Albũ pᷣtorꝭ ẽ qdã tabula dealbata q̃ pone pat᷑ ĩ curia ł turri pᷣtoꝛis ĩ loco cõi.in qua ſcribebant᷑ ⁊ ponebãt᷑ noĩa vocatoꝝ ad iu diciũ.⁊ ad cꝰ inſtãtiã qͥlibet citatꝰ eẽt.⁊ ibi Foneban ſtatuta ⁊ edicta pᷣtoꝛis ĩ groſſa ra.ita ꝙ ab oĩby legi poſſent. Et erat cer/ ta penað iſtũ qͥ delebat iſtud albũ qd mõ ſublatũ eſt. De ̊ in cle.j.de iudi.in auten. de litig. S.oẽm.coll.viij. ilbagaria ſunt ꝓcurationes q̃s certeville dñt dñis ſuis ad eos venientibo.de reſcp. ad audientiam. L Albergarie ſt cenſus ſeu pactiões q̃ debẽẽt ꝓ comeſtionibo. De b ꝑ glo. in. c. pterea. ð lur̃.patro. Alcal ðꝛ acetũ valens ad alchimiam. Alce grece.vᷣtus vel foꝛtitudo latine. Alcea.f.p.i.verbena. Alcedo nis.ðꝛ auis q̃ p ceterꝭ auib pulloſ ſuos ſedule alit.⁊ venit ab alo alis. Alceus cei.pe.ꝓ.fuit qͥ d poeta foꝛtꝭ.qͥ ĩue ctiuam ſcripſit. . Alchimꝰ mi ꝓpꝛiũ nomẽ viri.vñ Auroꝛa. Alchimꝰ ex aaron deſcẽdẽs ſtirpe ſacdos Alchimia ðᷣꝛ ſcia docẽs facere auꝝ vel ar/ gentũ ex pulueribo metalli.vel qͥ ſcit ſeꝑa/ re aurũ a cupso. M Hlchimiſta. 9. p. q ſcit iſtim artem. Alcideſ.i.foꝛt⁊ foꝛmoſꝰ.łynomen ẽ hercul Alcyone ẽauis marina q̃ ĩ hieme ĩ ſtagnis oceani nidos facit.q̃ excubãte fert᷑ pelagꝰ flantibovent ↄtinua ſeptẽ dieꝝ tranqͥllita te putreſcere.⁊ eiꝰ fetib educãdis obſeqũ ipla reꝝ nata pᷣbere.vlł ðꝛ ab alcyone vxo/ re Ceicis.q̃ doloꝛe viri ſui mutata ẽ ĩ auẽ iſtam. vñ Ouidius.Alcyones ſole memo res Ceicis amati. Alea. .p.qͥdag ludus vł inſtrm q̃ ludit᷑ ab aleo dã milite.q ĩ troiano bello iſtũ ludũ inuenit 'm Hug. Pap̃.· vo dicit Alea ta/ bula luſoꝛia dicta a dã qͥ hũc ludũ inue nit. vñ. Alea foꝛtune ſoꝛtes examiat auꝝ. ybi luditur. M Hleataꝛ oꝛis.qͥ ꝑfectꝰeſt in ludo alea. Aleatoꝛiũ.n.s.eſt locus in q̊ͥ ludit᷑cũ alea. Alearium.n.s.locus vbi alee reponunt᷑ vł Iñ aleatoꝛiꝰ a.ũ.qð ꝑtinet ad aleas.vł qͥ cum eis ludit. Aleo onis.ð⁊ qͥ freq̃nt᷑ ludit in alea ⁊ ꝑdit. vñ. Sũ nudꝰ vt paſſer H̊ fec taſſer ⁊ aſſer. Aleola.f.p.dimi.i pua alea. Alemania.i.germania.et ðꝛ ab alendo.qꝛ manat ĩ pinguedine.ł ðꝛ a lemano fluuio. Alemanꝰ aliqͥs de tali terae. Alers.i.doctus ũſi alienꝰ ab arte.ꝑ ↄᷣꝛiuʒ. Ales tis.me.coꝛ.ĩ obliqͥs.ↄ.g.eſt auis.⁊ ðꝛ ab alo lis.qꝛ alit ⁊ nutrit pullos ſuos.vel fm Hug.qꝛ alit᷑ a nobᷣ.łᷣ ðꝛ mat᷑ ł! nutrix. vt in hymno.A ſolis oꝛtꝰ ⁊c.vł ðꝛ turma MHlne alig Nin cgele mene⸗ Ame Ain⸗ Mpt⸗ n no! he, „ no 1. h. t oſ git. er. mo. 3. d: fel i. a pᷣponũtad modũ ale.⁊ tũc ðꝛ ab ala le.vñ i volat eſt volacris ales ſi geſſerit alas Alexander ꝓpꝛium nomen vir. Alexandria nomẽ ꝓuincie vel regionis. Alga.f.p.ſᷣm Hug.eſt herba frigidiſſima creſcẽs ĩ mari.⁊ ẽ q̃ſi fenũ diſpoſita.⁊ ðꝛ a vᷣbo algeo geſ. Etiã alga ſumit᷑ p q̃libʒ qð mare eijcit.vñ mare ðꝛ algoſuz eo ꝙ algã de ſe pijcit.vł ðꝛ alga ab alligo as.qꝛ alli/ gat pedes vł manꝰ.vñ.Alga ſit herba ma ris ſed ðꝛ vlua paludis. Algatꝭ.f.t. ðꝛ ſedes alta ĩ celo.q̃ſi alẽs aias Algeuia ðꝛ doloꝛ algiluus. Algiditas atis.ſ.t.i.frigiditas. Algidus a.um.i.frigiduus. Algoꝛ oꝛis.m.it.i.frignus. Algoꝛithmus eſt ars numerandi. HH Algoſus a. um.i.frigoꝛoſus. Algus us.nui.ialgoꝛ vel frigus. */ Alia.m.p.eſt nomen ffuuij ꝑ vnuʒ l.ſed cã metri aliqũ ſcribit᷑ duo. Alibꝛũ.i.alabꝛũ eo ꝙ ĩ eo libꝛant᷑i.voluũt fila.vł liberant᷑.i.ſolununt. Aulidus a.ũ.i.frigidꝰ dulcꝭ ad modũ ſoni oꝛganici.⁊ ðꝛ ab aule aꝝ.ꝓ fiſtulis. Alienigena.ↄ.p.ðꝛ q̃ſi aliene regionis.vel aliena gẽte natꝰ ł genitꝰ.Et ðꝛ ab allon.i. aglienũ.⁊ geneſis nata b generatio. Sic eti am rrigena.fraãcigena.oĩa talia ſunt cõ.g. Alienus a. um.i.extraneus. Alietus ti.i.merillus.ab alo lis.vł vt dicit Paßp̃.Alietꝰ ẽ auis ſiłis aqͥle ł maioꝛ.UVñ Ertiguas in ſe vires alietus hñdo. Exigu as uolucres depaſcit diripiendo. Aliger.m.s.i.auis.⁊ ðꝛ ab ala ⁊ gero.qꝛ ge rit ſe ſurſuʒ alis ſuis exercẽdo officiũ vo/ lãadi ⁊ ſumit᷑p veloce trãſumptiue. etiã aliger q̃i aera legãs.i.trãſiens.qꝛ volãdo gera ꝑrranſt. Alimen.i.alimentũ.alibũ.i.nutrimentuʒ. Alimonia idẽ.vel etiã ðꝛ panis dat p deo ſcʒ elemoſina. Etiã ẽ locꝰin q̊ͥ ßuant᷑ nutri menta.⁊ ðꝛ ab alo. vñ. Eſt alo fons rectꝰ alimonia noĩs hꝰ. Nã panẽ querens hinc glimenta trahit. èYùMẽ Hilimones.m.t.plłis numeri.i.nutritoꝛes. Aliphanꝰ ðꝛ cyphus ꝑuꝰ hñs paruũ foꝛa/ men ad moduʒ vitri gutturati.et ðꝛ quaſi alens infantes. KH Hlipopiariꝰ.m. a.ðꝛ ioculatoꝛ pile. Hlipes..tC.i.velox.q̃ſi hũs alas in pede Algama atis.ðꝛ ſummitas vel altitunudo. Ail militũ qᷓ ⁊ acies ðꝛ.⁊ B ĩ bello qñ foꝛtioꝛeſ Aliptes.i.plagaꝝ cnratoꝛ.qꝛ eas foment? alat.i.curat. Un inuenał.ꝛãmaticꝰ rhe toꝛ.geometer pictoꝛ aliptes. Aliqͥd eſtↄpoſitũ exaliꝰ ⁊ qs.⁊ mouetali/ s aliqᷓ aliq̃d vel aliqͥd. ⁊ ſcribit᷑ gld. Aliq̃t eſt.g.o.indecli.⁊ plis numeri. Aliſoꝛium eſt cultellus ſutois. Alitaris ðꝛ meretrix quea ſcurris nutrit᷑ Alittꝰauis q̃dam q gallice aſcia vocat᷑. vñ Ouidius.E ſt homo fact auis vlnis alit/ tus ĩalis. vel foꝛte eſt alieus. Hilit us.ui.m.q.i.nutrimentũ vł paſtꝰ.ſed alit?ꝰ a.ũ.i.nutritꝰ.ſʒ qũ aſpirat᷑ ſignifſicat flatum.vt ptʒ in loco uo. litutus.m.s.dðꝛ vermis volati. liuꝰ vel alin ðꝛ ager bagger iuxta aquã llius me. coꝛ. ĩ ntõ hʒ ali in gtõ me p. Et dꝛũt aliꝰ⁊ alt᷑qꝛ aliꝰ int᷑ młtos.lʒ alt inter duos. vñ. Pꝛecciſta. De mult; pꝛie pmꝰdi ces aliuſq;. Ded poꝛ ac alt᷑ dic ↄcoꝛdare duobo. Iſt altuter vter aſſocies ? vterq;. Itẽ alit᷑ dicat᷑.ſ.ꝙ cõueniũt ĩ B.qꝛ ipoꝛtãt diuerſitateʒ ambo.ſʒ dꝛñt.qꝛ aliꝰ ĩpoꝛtat diuerſitatẽ eſſentialẽ.ſʒ alaccidetalẽ.Dif fert etiã aliꝰ a ceteris.nã alij dicũt᷑ ex alio numero.ſʒ ceteri exeoldem. Alectoꝛiꝰð lapis qͥ ĩ ſtomacho galli repit Alecto onis.ðᷣ inſtabil qͥ nõ hʒ reqem. vel eſt qdam furia infernał.q̃ꝝ ſunt tres. CIñn. Tres agitãt mentẽ furie rõne caretẽ. Cũ mẽs bacchat᷑ tũc allecto vocitat᷑. Et cum mẽte fera diſputat ĩ oꝛe megera. Tunc eſt theſiphone cũ ꝓdunt iurgia voe. Allectꝰa.ũ.qͥ palã ẽ electꝰ.vl ðꝛ ↄfirmatus Hlec piſciculꝰ ad liquoꝛẽ ſalſlamẽtoꝝ ido/ neꝰ.Et ðꝛ ꝙ viuat ex ſola aq̃̊.nihil alið co medẽs. Un.Quattuoꝛ ex purꝭvitã ducũt elemẽtꝭ.Allec vnda fouet igniſ paſcit ſala mandrã.Talpã tra nutrit aer q́ʒ camele/ Hilegoꝛia.f.p.ẽ myſteriũ lłſilitudo ontẽ. qñ ĩ pᷣfiguratõe loqmur vbi alið ẽ ĩ voce. alið ĩ ſnia.⁊ ðꝛ allon qͥd ẽ alienũ.⁊ goꝛꝰdu ctio łlocutio.qꝛ vnũ ðꝛ ⁊ alið ĩtelligit᷑ cir ca d notãdũ ꝙ oĩs ſacra ſchta qᷓdrifoꝛmi rõne diſtiguit᷑ ſiue expõit᷑ Aut ei ĩ hiſtoꝛia co ł lrali itellectu. aut allegoꝛico.aut ana gogico.aut tropologico ł moꝛali ſolʒ acci pi. Hiſtoꝛia naq; ẽ qñn res aliq̃ quõ ſʒ lr̃aʒ dicta l ſcã ſit plano ſmõe refert᷑.vt cuʒ ð2 Ppls iſrł ex egipto ſaluatꝰ tabnacłm dño fec. Et ðꝛ ab hiſtoꝛõ.i.vide ł cognoſcere qꝛ antiqͥtꝰnẽo ſcribebat hiſtoꝛiã niſi i⸗ = AM J diſſz. Et ſic qñ dictões ĩtelligũt᷑ ſimpłlrvt nit᷑⁊ diuerſa hʒ ſignificata km Hug. Cũ ſonãt. ẽ ſenſꝰlr̃ał !hiſtoꝛiac Allegoꝛia ät ãt gauiſiz ĩ hiſtoꝛijs reꝑit᷑ ⁊ ſupabudant eſt. cũ vᷣbis ſiue reba myſtic pñtia xpi⁊ ec nec eꝰſignificatũ ꝓpt᷑ nimiã mẽt iubilatzʒ cleſie ſacr̃a ſignant᷑. vᷣbis vicʒ vt ait Eſa / expmi pᷣt. tücẽ int᷑iectio ſigficatõis gaudé ias. Egrediet᷑ v.de ra.ieſſe.q̊d a ꝑte ẽ dice tis vl exultãtꝭ.⁊ ſignificat leticiã dñice re re. Naſcet᷑ ᷣgo maria ð ſtirpe dauid. ⁊ de ſurrectõis.vtʒ ĩ qbuſdã officijs vbi conti ea xpᷣs naſcet᷑ rebo myſtiq ẽ ꝓpłs iſrł ab egi nue freqntat᷑ iſte minꝰalla. Sʒ exq̃ circa ptiaca ᷣuitute ꝑ ſãguinẽ agni libatꝰ.Alle expoſitoꝛes variat᷑. iðo Hug.ſic exponit. goꝛice eccłiaʒ ſignificat q̃ ꝑ paſſionẽ xpᷣia mõoiaca f uitute liata ẽ Et no.ꝙ allego ria młcꝭ mõis expõit᷑.Oñʒ a ꝑſona vt vſa/ ac ſigficatxpᷣm.qñʒ a re ⁊ ñ a ꝑpſona.vt ari es occiſꝰſigficat xpᷣi carnẽ paſſã.qñzʒ a lo/ covt xpᷣs pᷣdicaturꝰaſcẽdit ĩ mõtẽ vbi emi nẽtia loci ſigficat eiꝰ ſopiaʒ ⁊ excellẽtiã.qñ q; a nũero vt appᷣhẽdẽt ſeptẽ młeres virũ vnũ.i.ſeptẽ dõa graꝝ xpʒ.qnʒ a negocio k facto.vt intfectio goliea dauid int fectõz diaboli a xpᷣo ſignificat Anagogia aũtad ſupioꝛa ẽ ducẽſlocutio q̃ ð pᷣmio futo.⁊ ð ea qᷓ ĩ cel ẽ vita futa.aꝑt ſiue myſtic ſᷣmo nibo diſputat. Aptꝭ vt cũ ðꝛ.bti mdᷣo coꝛð myſtic vt cũ ðꝛ.bti qͥ lauãt ſtolas ſuas vt ſit ilł ptãs ĩ ligno vite ⁊ ꝑ poꝛtas itrẽt ciui tatẽ.qd ſic expõit᷑ anagogice.btĩ q mũdãt cogitatões ſuꝗs ⁊ actꝰvt ſit ill ꝓptãs viden di dñũm nr̃m ihm xpᷣm.q dic̃. Ego ſuʒ vig vitaſ ⁊ vita.⁊ ꝑ doctrinã⁊ exepla pᷣcedẽtiũ patrũ ĩtrãt ĩ reò celoꝝ.Et ſic ẽ dꝛa int alle . .„— goꝛiã? anagogiã qꝛ allegoꝛia ẽ myſticſen —— ſus pꝑtinẽs ad militãtẽ ecciaʒ in q̃ ſumꝰ.ſʒ anagogia ẽ aꝑtꝰſenſꝰptinẽſad ecciaʒ triũ — — — — 2 phantẽ q̃ ẽ cõitas ſcõꝝ iam triũphãs ⁊ re/ Alka.i.laudate nomẽ dñi. Hieronimꝰ ſic. Alle.i.creat᷑a.lu.i.laudat.ia.i.dnʒq; Aug. Alle.i.ſalua.lu.i.me.ia.i.dñe.Ambᷣ.Alle lux. lu. vtꝰ.ia. vita. Gꝛe.ſic. Alle.pꝛ.lu.filiꝰ ia.ſpũſſanctꝰ. Beda. Allelu.i.laudate.iq. Odñm. Ub ̃m aliq̊s.Al.altiſſinꝰ.le leuatꝰi cruce.lu.lugebãt apłi.ia.iaʒ ſurrexit. Cel alka.i.laudate ĩuiſibilẽ.vł narrate ðo lau deſ.ł laus tibi xpᷣe Et alla iſta vox leticie ? iubili pmo audita fuit a iohe ĩ iſula path// mos.vtʒ ĩ Apoc.⁊ vtimur ea tm̃ ĩ diuinis laudibo.Et m aliq̊s ẽ nomẽ.maſ.ge.eo vtimur ea ꝓ deo ⁊c̃.vñ Bꝛe.pꝛeʒ natũ ſis8t q̊; pneuma. Denotat ambꝛoſiꝰ ꝙ ſit lux vi ta ſaluſq; Saluũ me dñe fac totũ ðᷣnotat Augꝰ. Laus tibi ſit xpᷣe. Hieronimꝰↄpꝛo bat eẽ. Et ſᷣm Rabanũ iſta duo noĩa amẽ ⁊ alła nõ ſt᷑ trãſlata.ſʒ retinẽt ꝓpaʒ ⁊ pᷣmã ĩpoſitõʒ ꝓpt᷑ reuerẽtiã.qꝛ iohes ĩ apoc.dic ſe ea ab angelo audiuiſſe.łᷣ qꝛ alla gaudiũ ⁊ laudẽ celeſtẽ ſignificat d nẽo nouit hꝰ ſeculi.⁊ ꝑ ↄñs exponi nõ põt.qꝛ ignota.ſʒ ſub notis vocabulł expᷣmit᷑ impꝛopꝛie. Allibꝛati dicuut᷑ qͥ deicripti ſunt libꝛo ci/ uium vel cõitatis alicꝰ ciuitatis. Alliſus a.um.i.leſus. Allitoꝛ.m.t.i.cementarius. Alliũ ðꝛ q̃i olidiũ.i.fetẽs.vl ſᷣm Papᷣ.eo gnaãs. Tropologia v̈o ẽ moꝛal locutio qᷓ ad inſtructõʒ et coꝛrectõʒ aĩoꝝ myſtice ſi⸗/ ue aꝑpte reſpicit. Oyſtice vt ait Salomõ DOiĩ tpe ſint veſtimẽta tua candida.? oleũ ðᷣ capite tuo ñ deficiat.d ẽ dicere.Oĩ tꝑe ſint oꝑa tua mũda.⁊ charitas ð coꝛde tuo nõ deficiat. Apte vt Johes diẽ. Filioliñ diligamꝰv̈bo neq; ligua.ſʒ ope ⁊ vitate. et vt bꝛeuit᷑ habeas. Hiſtoꝛia docet factum Tropologia faciẽdũ.Allegoꝛia credeẽdũ. Anagogia ad appetẽdũ.vñ.Ara geſta do cet.qͥd credas allegoꝛia. Moꝛał qd agas q̃ tẽdas anagogia.h̊ patẽt ĩ hac dictõe hie ruſalẽ. Hiſtoꝛiacc eĩ ẽ nomẽ ciuitatꝭ.Tro pologice ẽ typꝰaĩe fideł.allegoꝛice figura eccłe militãtꝭ. Anagogice typũ gerit eccie triũphãtꝭ.vñ. Sicut hierłm poliſẽ t᷑rena fidel. Cõſtãs eccĩia mõs foꝛt patria ſũma Alla eſt hèbꝛaicũ.⁊ hʒ accẽtũ acutũ ſuꝑ ex tremã Et m diuerſos diuerſimode expo oleat.cuiꝰodoꝛẽ venenata fera nõ ſuſtinẽt leo ⁊ pardus fugiũt. Hõꝓ cibo ſumit ⁊ vi ſe erilg infundit ꝓ medicamẽto nõ ꝓ cibo ſumat᷑ ab egrotantibo nõp epulãtib Hoc aũt genꝰ ſᷣm Hypocratẽ calidũ ẽ ⁊ dedu/ cit vᷣmes.Coꝛꝑib qdem bonũ eſt. oculis vopꝑnitioſum.qꝛ in cibo ſumptũ oculł cali ginem facit. Allobꝛoges dicunt᷑ burgundinenſes.no/ men gentile eſt. Allodiũ.n.s.ðꝛ heditas quã vẽdere vl do nare poſſuʒ ita vt mea ꝓpꝛia.Epꝛie vo/ cat᷑ fudus ſiue curia ruſtical ad quẽ agri vl mãſus ꝑtinẽt.⁊ ðꝛ ab allos qð ẽ alienũ ⁊ oda laus.q̃ſi aliea laus.q;ꝛ alieni laudãt te ſi habes bonã heditatẽ.łq; allodiũ tal hereditaſ laudat᷑ ſi bona fuerit.Et bʒ etiã ne 5 E e ni . t. inet ty cbo⸗ Hoc G/ Ulis li no / ldo ero/ ſat. l ctia „ ſcribiꝑ ſimplexl.⁊ tũc ðꝛ ab alo.qꝛ alitet nutrit nos.Etiã põt dici ab alieno qꝛ alie re aloe. hg S perc aloa.hꝰ aloe. vt dicit Bꝛito. ßm autez nat᷑ de vno ad alium. 4 — . Allo. m. t. eſt inſti m acuẽdi cultellos. eſt lapis rotũd cũ qͥ vel in ͥ faber purgatin ſtrumẽta vt ſint acuta. Item alla.f.p.idẽ. Allophilus pe.coꝛ.i.alienꝰ.Uũ ĩ Auroꝛa. Cerneꝙ allophilus hoſtib ille daf. Allon interpᷣtat᷑ alienum. aſſio ab alio in aliũ trãſiens. Paopega eſt norne piſcis. Allotha piſcis q dam. Allotheta ẽ mr̃ oim figuraꝝ.et ðꝛ ab allos q̃d ẽ alienũ ⁊ theſis poſitio q̃ſi aliena poſi tio accidẽtꝭ ꝓ accidẽte. Cõfuũdit eĩ genera vt lis ẽ de pauꝑe regno. Numeꝝ.vt turba ruũt.Caſuʒ.vt vꝛbẽ quã ſtatuo veſtra eſt Alliopaſis ẽ modus ↄſtruẽdi recipꝛocus. vt fit in ↄſtructiõe trãſitiua recipꝛoca.Et ðꝛ ab allion.i.alienũ ⁊ paſis paſſio. Allutes tiũ.⁊ allutia oꝝ.loca cenoſa.i.ce⸗ no plena vbi fluuiꝰ abluendo dimittit ce/ num ⁊ putredinem. . * Alluuio onis.⁊ alluuies ei.i.allunium.vyb aq̃ſitas.aquaꝝ inundãtia. Job.xiiij.allu/ nione paulatun terra ↄſumit᷑. Alluniũ.n.s.eit latẽs incremẽtũ q̃d fit ců fluuiꝰ ex vna ꝑte addit᷑ ripe.vel ðꝛ ↄſum/ tio ripaxꝝ ab aquis. H lluuiꝰ. m. 8. ager quẽ paulatim fluuiꝰ abluẽdo in agrũ reddit. Allunioſus a.ũ.i.cenoſus.plenus alluuio Allux ðꝛ maxĩa pedica ab ad ⁊ luceo.d.ĩl. qſi ad alias lucẽs ĩ magnitudine.vñ.Eſt manuũ pollex ſi dicat᷑ pedũ allux. Almꝰ a.ũ.i.ſanctꝰ.pulcer.nutriens.Et dif ferũt almꝰ ⁊ ſanctꝰ. Uñ. Ad coꝛpꝰ ſanctꝰ ad mentẽ ꝑtinet almꝰ. Iñ almitas almitu do almicies.i.ſanctitas.oĩa idem. Almilucerna.f.p.locus amenꝰ qͥ frequent᷑ illuſtratur. Alnia mons eſt apud ſmirnam. Hlnꝰ.f. ..qdã arboꝛ eo ꝙa niue alat᷑. Inð ð alnetum ti.⁊ eſt locꝰvbi creſcunt alni. Alneus a.um.i.de alno exiſtens Alnum fructus alin. H Hiloa.f.p.ðꝛ arboꝛ odorꝭ ſuauiſſimi ſʒ Pa piã.q̃ in India naſcit᷑ ⁊ lignũ eiꝰ vice thi/ miamit altaribo adolet᷑. vñ ⁊ nomẽ traxiſ ie credit᷑. Itẽ ſᷣm Papᷣ.⁊ Iſið.ẽ herba ſua uiſſimi ſucci ⁊ ↄſtrigi᷑ ſuccꝰ iſte ad modi Allopathia vl allopathe grece m Hug.i. aliena paſſio q̃ ab alio infert᷑.vł ſ̃ᷣm Papᷣ.ꝰ picis.⁊ ẽ fere eiuſdẽ colorꝭ.⁊ ẽ valde medi cinał. Et põt declinare h̊ aloe.hꝰaloes. v Hug. aloes is.ſumit᷑ pdam vnguento amariſſimo facto de aloa. Alogia ðꝛ ↄuiuiũ ſine ᷣmone.qꝛ antiqui ſi i lenter pꝛaudebant. Alogij dicũt heretici ſine vᷣbo.qꝛ vᷣbo dei nõ credũt.reſpuẽtes Joh is euãgelium ?· apocalipſim. —— Alogus ðꝛ lr̃a vł nota ĩ libꝛis emẽdandis H Alopex.i.vulpeſ. Iñ alopicia.i.vulpecula vel alopicia eſt alienatio capilloꝝ. Unde. Muſculus in tibia ſemꝑ manet alopicia Hlopicioſus a.um.i.caluus. Hlopia.f. p.lepꝛa quedam. Diopng eſ Alphab . ſ Alphagꝰvel alpagꝰ.i.ſcalpens lł effodiena 1 tq pter mercedẽ patit᷑ aliqd. abetũ.n.s.i.abcdarium. Alphanꝰ.m.s.eſt falſus mendicus. Alphita.f.p.eſt pmũ granũ matuꝝ⁊ altiſ/ ðꝛ farina oꝛdei vel polenta. Alpis raro inuenit᷑ in ſ ingulari. Et dicũt alpes alti mõtes pᷣ alis mõtibo eminẽtes. Et dicũt᷑ alpes qᷣi alta petẽtes.ł q̃ſi altipe ſimũ in ſpica.⁊ ðꝛ ab alpha.i.pncipiũ.vel ges.i.mõtes.⁊ ñ ẽ ↄpoſitio.Et ẽ tractuz a ligua galloꝝ qͥ alpes altos mõtes vocant Et ab alpes ðᷣꝛ alpinꝰ a.iũ.i.aliòs ĩ mõtibꝰ hĩtãs. In trãſalpinꝰ.i.vltra alpes exiſtẽs. Alpinas atꝭ.ↄ.t.nomẽ gẽtile.aliqͥs natꝰ in alpib vel de alpib exiſtens. Alſa fluuiꝰ qͥdam. In alſatia puincia.?⁊ al ſatiꝰ aliqͥs de tali ꝓuincia. Altare.n.t.i.ara.⁊ ðꝛ qi alta ara.qꝛ altaria ſolẽt fieri ĩ altꝭ locꝭ.et iſta noĩa altare alta,/ —0 — riũ altar idẽ ſigficãt.ſ.altũ locũ ł altũ edi/ ficiũ ł lapidẽ ĩ alto poſitũ ſuꝑ quẽ offerũt᷑ ſacrificia Et no.ꝙ ara ſm qſdã differt ab his.qꝛ ara ðꝛ illa eleuatio ſine lapide lato tegẽte.ſʒ altariũ l altare ſigficat lapidẽ.S. poſitũ. vnũ tñ ſepe ꝓ reliqͥ ponit᷑. CUel ſic dꝛñt qꝛ ara ſᷣm aliq̊s ẽ ſoliꝰ dei.altare vᷣo ſcõꝝ ⁊ deoꝝ gẽtiliũ.ſᷣm vᷣo Bꝛeciſtã econ uerſo ⁊ meliꝰ altare ðꝛ dei ⁊ ara ſcõꝝ. Uñ ꝓpha.Lũc ĩponẽt ſuꝑ altare tuũ vitulos. vñ.Eſt altare dei diuioꝝ dicimꝰaraſ.No ta etiã ꝙ ara ł altare ſignificat coꝛpꝰ xpᷣi ĩ cruce. calix tumulũ vel ſepulcꝝ. patena la pidẽ ſepulcri.coꝛꝑale ſen byſſus ſyndonẽ in q xpᷣs erat inuolut in ſepulcro. Cnde Ara cru. tumuli calix.lapidiſq; patena. Syndonis officiũ candida byſiũs babz. HZ ioos, Altariolum.n.s.i.puum altari’ũ. IUAltea.f.p.malua ſiluatica.vñ.Alteazʒ dico illam qꝛ creſcit in altum. 2ðWðWwU Altellus ðꝛ romulus eo ꝙ a lupa ſit alitus Alter ⁊ aliꝰ dꝛñt. vidS. ĩ ali. In altuter. i. alt de duobo. i. ille vl ille vl vterq; ambo. Alteratꝰ a. um.i.alter effectꝰ- Altercatio.i.certatio vł litigatio. Allteritas.F.t.i.viciſſitudo. Alterna.i.mutua. — „ . Alternas.i.dubitans vel errans. Altern a.ũ.i.viciſſitudinariꝰ. Altiboans.i.alte claamas. Alticula. f.p. ð ꝑua altilis vel nutrix. Altercatoꝛ.diſputatoꝛ.certatoꝛ.litigatoꝛ. karer AHlumẽé.n.t.i.ſalſugo t᷑re.i.luti tudo vᷣtutẽ Altigradus a.um.i.alte gdiens vel qͥ eſtin alto gradu. Altił.ↄ.t.⁊ ̊ altile.pe.coꝛ.ðꝛ res q̃ ad ̊ ali tur vt pĩguioꝛ fiat ⁊ vt occidat᷑.vt poꝛci ? Aluta.f.p.ðꝛ pell arti volucres domeſtice. ⁊ ðꝛ qñʒ ſubſtantiue B altił.qnʒ ̊ altile. Uñ i euãgelio. Tauri mei ⁊ altilia occiſa ſũt. Papᷣ. dicit. Altilia volatilia ſaginata ſtudio.Et pſtianꝰdicit Altilia dicim ab eo eſt alere. Altilia qᷓſi alitilia vocamus.⁊ coꝛ.pe. Uñn Bꝛeciſta. Oꝛnir ſiluaꝝ ſolet altilis eſſe domoꝝ. Altiloquꝰa.um.qͥ alta loqur. Altio onis.i.alitõ.ab alo. Altiſonãs.o.t.i.altũ vel ex alto ſonãs. Altiſonus.i.alte ſonans. . „ Altithꝛonũ.n.s.i.ſedes regia. Iñ altithꝛso nus.qꝗ ſedet in illa ſede. ðꝛ deus altitonaãs ⁊ trinitas ſancta ⁊ ꝰbũ et aer ⁊ celum. Altoꝛ ꝑ ſyncop . Altrix.i.alitrix vel nutrir. Altrinſecꝰ.i.alt᷑ vel ecõtrario vtrunc;ʒ. Altriplex.o.t.ꝗ vł q ẽaio duplexᷣm Hug. ſed m Pap. i duplex doloſus. Altꝰa.ũ.ꝑ ſyncopa ab altoꝛ ł alo.i.alitꝰ. vel altꝰa.ñ. ab alto as. ð q̃ etiã altiſonꝰ? altito nãs ſignificat pła.bmo ei idẽ ẽ ꝙ ſublime vt celũ ẽ altũ.ſco.i.difficile vt iſta q̃ſtio ẽ alta. i. difficilł.vñ Poꝛphiriꝰ.Altioꝛibo q dẽ qõnibo abſtinẽs ⁊c.tertio ðꝛ ꝓfũdũ. vt ifernꝰ.ł mare ẽ altũ eo ꝙ ibi raro ꝑtigimꝰ fũdũ.Et no.qꝙ altũ ⁊ pfudũ ſt᷑ recipca eo mõ.oẽ eĩ q̊d ẽ altũ deoꝛſũ ↄſiderãdo ẽ ꝓfũ dũ.et oẽ pfũdũ ſurſuʒ ↄſiderãdo ðꝛ altũ. vñ.O me qͥd altũ ſi retro numeres fit imũ Ailuear alneare vel alueariũ idem. ⁊ ẽ vas in apes deliteſcunt. am ꝓ alitoꝛ.i.nutritoꝛ. XJi Alueꝰ. m. . vet fluuioꝝ. vl d vas factũ ad modũ aluei fluuij ĩ qͥ pedes lauãt᷑ ⁊ ole ra⁊ carneſ. Iñ alueolꝰli.dimi.tã aluei flſlu uij q; aluei vaſiſ.Danielł.xiiij. Intriuerat panes ĩ alueolo.Põit᷑ etiã alueꝰ ꝓ vaſe q̃/ drato capaci ĩ ̊ metallũ ardes imergit᷑ vt ꝑꝓ antipariſtaſim.i.õ reſiſtẽtiã ĩduret᷑. Itẽ alpheꝰ ẽ nomẽ fluuij.⁊ ĩterpᷣtat᷑ rctitudo. UVnñ fingit᷑ ꝙ alphe? ſeqᷣt᷑ arethuſã vt recti ⁊ ðꝛ a lumẽ eo ꝙ ceterꝭ coloꝛibo pᷣbʒ lumẽ kalimtũ.ł ab alo.qꝛ coloꝛeſqͥbo miſcet᷑ alit SDʒz alij dicũt ꝙ alumẽ ſit ĩfernꝰ.⁊ ſic pdu cit mediã.⁊ ðꝛ ab a qð ẽ ſine ⁊ lumẽ.quaſi Alũnatꝰ a. um.i.nutritꝰ. Eſt qͥ nutrit ⁊ qͥ nutri᷑lunus. Alus a.um.i.largus. 7 re.Uñ iuuenal.Appoſita nigre lunaʒ ſub traxit alute. Püu nutrit*òeY. ſine lumie. Alũnꝰ. m. s. ð: qͥ nutrit vel qͥ nutrit᷑. CInö B tificioſe ⁊ curioſe can/ didata.⁊ ðꝛ ab alo is.qꝛ alit pedes a frigo Alutariꝰ ðꝛ pellipariꝰqͥ vył oꝑat᷑ pelles can didatas vel tinctos.vel qͥ eos candidat. Alutũ ðꝛ calceꝰ ꝑegrini.⁊ ðᷣꝛ ab a d ẽ ſine ⁊ lutũ.ꝑ ↄꝛiũ.qꝛ ſepe ẽ cũ luto.ł ðꝛ coꝛtex arbor qrcine qͥ cerdones pᷣparãt coꝛiuʒ. 4 Alntariũ ðꝛ aliqͥd factũ ðᷣ luto.vt paries. Aluꝰ⁊ vent᷑ ⁊ vterꝰ idẽ ſignãt.ſ.ptẽ coꝛpis aĩalis.ſʒ tũ ꝓpꝛie dꝛnt.qꝛ vent᷑ ẽ generaliꝰ ĩ ſignãdo.qꝛ ↄuenit tã aĩalibo bꝛutis q; rõ nalibo.ſʒ alia duo ſolũ ↄueniũt hominibꝰ Sʒ adhuc dꝛũt.qꝛ aluꝰ ðᷣꝛ ꝓᷣginis.ſʒ vte rus mulierꝭ pᷣgnantis. Uñ Bꝛeciſta. Eſt vent᷑ marꝭ ⁊c. Attñ etiã vent᷑ attribuit᷑ mu lieribo.vñ. Bñdictꝰ fructꝰ ventrꝭ tui. Itẽ⸗ btüs vent qͥ te poꝛtauit.Etꝑ H̊ ptʒ ꝙ vnũ ſepe põit᷑ p reliq̊. Itẽ alr pᷣt aſſiõri dꝛa.qꝛ vẽt᷑ ẽ ꝑs dirigẽs ⁊ ↄſumẽs cibos acceptoſ 7 82 Vet qſi vẽtũ tenẽs.ł qꝛ ꝑ totũ coꝛpꝰvi te alimẽta trãſmittit.⁊ ðꝛ ꝑs extc᷑ioꝛ ĩ q ap/ paret pĩiguedo extriſecuſ.⁊ ꝓtẽdit᷑ pectoꝛe vſq; ad inguinẽ.ł ðꝛ a venio is.ðꝛ recipit cibũ veniẽtẽ. Sʒ aluꝰ ẽ ꝑs ĩ q̃ ſt ſoꝛdes ꝗᷓ purgari ſolẽt. Et ðꝛ aluꝰ eo ꝙ abluat vel purget ventrẽ intriſecꝰ. Etiã ðꝛ ab alo.qꝛ alit coꝛpꝰ⁊ nutrit. Itẽ aluꝰvᷣgis ðꝛ q̃i alb qꝛ vt freqnt᷑ ᷣgines hũt albos vteros.vel qꝛ dũt eſſe albe.i.caſte. Uterꝰᷣo ðꝛ ab vti litate.⁊ eſt mulierꝭ pᷣgnantis.vel ðꝛ ab vtẽ do.quia mulier vtit᷑ multiplci cibo ad fo uenduʒ fetum.vel dicitur ſic eo ꝙ duplex ſit. et ab vtraq; in duas ſe diuidit partes. nuſat⸗ mn ci oe iflu. t ſeiy kn go. cct tutẽ um kalit pdn naſi nie. Ind n, ſige. Gſob Gen ide. eſine vrner. tiuz. es. is ali ro. nib vte / Eſt imn „ wi ine cpto⸗ NN. j/ doꝛe apit es tvel : ial 6,l bN e 9o/ lee tes⸗ vel qꝛ interiꝰ impleat᷑ fetu.vñ. Uenter cõ ſumit.vterus parit.egerit aluus. Aluulus.i.puus aluus ((Aante . Ama.f.p.auis noct᷑na abamãdo ꝑuulos dicta.vñ ⁊ lac pᷣbere fert᷑ naſcẽtib.h̊ ðꝛ et ſtrixa ſtridoꝛe. Itẽ ama ðꝛ vas ad fundẽ dũ vinũ. Iñ venit amula dimi.pua ama. Amadrias i ſingłari.⁊ in pli amadriades dee ſunt arboꝝ quaſi amantes dꝛiades.i. arboꝛes.Dꝛias em̃ eſt arbo Amalech ꝓpꝛiũ nomen ẽ.⁊ interpᷣtat᷑ ↄꝛiꝰ. vel terrã lingẽs vel ppłs labens.⁊ fuit filiꝰ Eliphaʒ pᷣmogeniti Eſau.ponit᷑ etiam ꝓ pꝛaua gẽte ab eo deſcendẽte.vñ. Rex ama lech ſʒ gens amalech cognoſcit᷑ eſſe. Amamen.amamentũ.amatꝰus.ui.omnia idem.i.amatio. Aman interpᷣtat᷑iniquitas. Amanitis tidis.f.g.ſʒ amanites ẽ ge.maſ. VUñ.ij.Re.xiiij.debet dici Naaman ama nitis nõ amanites. Aiantilla herba quedam. Amaracꝰ.m.s.q̃dã herba.łſjm fabulas qͥ/ dam puer qͥ dũ ferret vnguẽeta ⁊ cecidiſſet moꝛtueſt ⁊ mutatus in floꝛẽ ſui noĩs.E vnguẽtũ qð inde fit ðꝛ hoc amaracũ. marellus.m.s.auis q̃dã.Ul amarellus a. um. dimi. ab amarus. Amarillus arboꝛ quedam. Amarillum fruct?eius. Amaritilla herba q̃dam. baldrian. Amartia.i.peccatum. Amartigenia.f.p.ðꝛ oꝛigo peccati. Amartigenati ſunt libꝛi de oꝛiginali pctõ. Amartius.i.peccatoꝛ. Amartiolus idem. Amarina ðꝛ genus vᷣgulti amari. . Amaroꝛ.m.t.i.qamaritudo. Amaricoſus a.ũ.i.plenꝰamaroꝛe. Hmarꝰ ꝗ.ũ.i.aſper.crudelis.ſeuerꝰ.ab hoc noĩe mare.vl ecõuerſo mare ðꝛ ab amarꝰ Et amaꝝ ⁊ dulce opponũt᷑⁊ ſignãt extre/ mas ſpẽs ſapoꝛis.Dulce em̃ ſignat ſapo⸗/ rem delectabilẽ guſtui.ſʒ amarũ ecõuerſo acetoſum ⁊ minus delectabilẽ. Iñ amari tudo qð qnq; inuenit᷑ꝓ triſticia. Amaruſta.i.pomatiana. Hmaruſcus.f.s.arboꝛ illiꝰ fructꝰ.pomus ſilueſtris. . . Amaſa ſe ꝓpꝛiũ nomẽ viri.de q̊ ðꝛ.ij. Reg. xvij.Amaſan vᷣo ↄſtituit abſalon ꝓ ioab. Amaſio onis.m.t.i.amaſius. Amaſiolus.m.s.dimi.i.ꝑuꝰ amaſiꝰ. Amaſiunculus dimi.idem. maſiꝰ.m.s.i.q intemꝑate amat.vł qͥ int perate amat᷑. Et ẽ amaſius luxurie amicꝰ Honeſtatis inimicus. Amaſia mir que amat ſine lege. Iñ amaſi uncula.i.pua amaſia. Amathi interpᷣtat᷑ veritas. Amatoꝛculus.m.s.puꝰamatoꝛ. Amatricula.i.pua amattir. Amazones dicũt᷑ qdã mulieres.ab a ⁊ ma zon.qͥd ẽ mãma.q̃ſi ſine mãma.ſ.dextera quã inurebãt ne ipediret eas ĩ ſagittãdoꝛ eã nudabãt.⁊ ſ̊ etiã faciebãt ð ſiniſtra ne 4 clypeꝰ ipediret᷑. Eedeʒ dicte ſt vnimãme. Be ſine vir vinũt.vñ. UVirgiliꝰ.Enei.xj. Pulſant ⁊ pici bellant maʒones armis Et ſcias ꝙ vt dicit Iſido. Ethymol.viij. Tria ſt᷑ genera ↄſuetudinũ Sicutſcythbæ rum vbi feie ⁊ viri ĩ pugnã eunt.Amaʒo/ tium vbi ſoli mares. Ambactꝰa.um.i.circũactus.ſicut ſolet eẽ uiſq; dubitans. HZ Ambages gis. dubia locutio. nes vbi ſole feie. Romanoꝝ aliarũq; gen Ambago.F.t.ðꝛ dubia locutio monis.pli xitas vᷣboꝛũ ⁊ circuitus vel circũlocutio. Et ſic hec ẽ vera. Canem comedere panẽ Iñ ambagioſus.i.dubitabil vel dubita/ tio.vl dubitatione plenꝰ. „£ mbaſiatoꝛ.m.t.ẽ legat pncipis ĩ arquis negocijs.⁊ ambaſiata eſt hmõi legatio cõ cilioꝝ vel pᷣncipũ in cauſis ſuis. Ambeſus lambeſt.i.coꝛroſus h comeſtꝰ. Ambi i.ſᷣui ab ambiẽdo.i.circũeũdo dicti Ambidęẽs.f.t.i.ouis hñs in ſuꝑioꝛi ꝑte dẽł᷑/ tem vnũ ⁊ aliũ in inferioꝛi. Ambidexter.m.s.ð qͥ vtraq; manu vtit᷑ p dextera.ſicut fuit Aoth.vt het in li. Judi. Ambifari.m.s.ðꝛ dupłr loquees. Ambigna.f.p.dicebat᷑ ouis q̃ cũ geminos pareret cũ ipſis ſacrificabat᷑. vñ ðꝛ quaſi ex vtraq; ꝑte hñs agnos. Ambigariũ.i.ex ambab ꝑtibs. Ambiguy a.ij.i.dubiꝰ.et ðꝛ ab ambo ⁊ ago yl eligo. qꝛ qͥ dubiꝰẽ nec h̊ agit ł eligit.nec B plene dimittit.ſʒ aliqͥd vtriuſq; ꝑtis ſe/ ctat᷑ ðꝛ enſis. In ambiguitas ⁊ ambigu oſus.i.dubitabilis vel plenꝰambagibus Ambiguũ eſt vbi opiones ſunt ⁊ ijra va/ ria vidẽt᷑.ð ſen.excõ.int᷑alia.Et ius ambi guũ eſt ꝑ ſummũ põtiſicẽ declarãdũ ꝑ.c. venerabilẽ. S. rönibo. q filij ſunt legi. Ambiloquꝰ a.ũ.i.bilĩguis.qͥ nũc h.nunc illð affirmat. In ambiloqͥuz.i.tal locutõ. Ambitio onis.ſ.t.circũdatio vł cupiditas et maxie honoꝛis. In ambitioſus.i.cupi/ dus. ꝓpꝛie honorꝭ. Iñ ambitioſitas.i. cu piditas. ⁊ ambities ei p eodẽ. ⁊ q; ambi tioſoꝝ eſt blandiri vł adulari.iõ ambitio onit᷑ qñq; ꝓadulatione ⁊ blandiciss mbitꝰ qñ eſt pticipiũ idem ẽ qð circũda tus.⁊ ſic ẽ media lõga.vñ Ouidiꝰ. Juſſit ⁊ ambite circũdare litoꝛa terre. Sʒ qñ ẽ nomen tũc eſt me.coꝛ.⁊ idẽ eſt qð circuitꝰ Vnñ QLucanꝰ.Qetalis ambitꝰ vꝛbis.i.cir cuit. Et Hug.exponit etiã ꝓ ſuꝑbia.l ðꝛ trãſumptiue affectꝰ hoĩs.ſ.cupiditas.ab ambio is. qꝛ iſte qͥ vult honoꝛes ambit et circuit potẽtes ⁊ magnates. ſicut muri ci uitatẽ oꝛando tam ꝑ ſe qᷓ; ꝑ amicos.vt va leat honoꝛes obtinreer. Ambo onis. n.. pulpufe rbi ex ambab⸗ ptibi ſunt gdus. Etiã ſumit᷑ p loco ſermo cionãdi vl vbi legit᷑ euãgeliũ.vł ꝓ gradu ſimpłr. Et idem ðꝛ amo onis.Sʒ ambo op.n. S. płis numeri tm̃. ab ampho greco q̃q eqpollet amphi.qð ſignat circũ.i. vrq; vł ouo.Et no.q; ambo diuidit ⁊ colligit. duo colligit ⁊ nõ diuidit. Uñ vere poſſuʒ dicere. Iſti duo ferũt hũc lapidẽ.ſʒ non. Iſti ambo ferũt hũc lapidẽ. niſi vterq; fe/ rat. Uñ Pulpita deſignat ambo.duo col ligitamo. 1 Ambꝛa.F.p.herba q̃dã ł ſpẽs valde chara. Ambꝛiſibera vel ambꝛiſibula.f.p.ðꝛ aſpis que hʒ duo capita. vnũ in loco ſuo.aliud in cauda.cuiꝰoculi lucent vt lucerna. Ambꝛo onis.m.t.ðꝛꝓpꝛij pꝛimonij ↄſum/ ptoꝛ. leccatoꝛ. guloſus.⁊ eſt idẽ qd lurco. mãaduardello⸗ ganco. ſz inteſt. Ambꝛo ð8 iſte qͥ ſcit bñ iudi libent᷑ guſtat bñ ſapoꝛata.Lurco ðꝛ illeqͥ guloſe ⁊ imunde oia deuoꝛat.ſic dictus a lues q̃d ẽ ſoꝛdeſ.ła lura q̊d ẽ osvtrꝭ. M dqucus ðꝛ iſte qͥ oꝛe hians turpit maãducat Argelio ab ardeo.qꝛ ardẽs ẽ in leccacita te. Ganeo qͥ moꝛat᷑ in tabernis.qꝛ ganeuʒ ẽtaberna vbi ſit leccacitas. In ganea lec cacitas. In ganeo talis leccatoꝛ. Itẽ am/ bꝛones dicũt᷑ hoĩes deuoꝛãtes ⁊ leccato/ res. ⁊ ab ambꝛo veit ambꝛoninꝰ a ſ. Unñn Quidcũ vellet aliũ redarguere ait. Tu habes lurconiã buccã? ambꝛonina labia Amella.f.p.q̃dam arboꝛ qᷓ iuxta mellã flu/ uium creſcit cꝰ flos ðꝛ hicamellus. Unõð VUirgiliꝰ in geoꝛ.Eſſt etiam fſos in pꝛatis cui nomen eſt amello. . Ajmelech nomen reg p q̊.iij. Regum legit care de ſapoꝛe ciboꝛꝝꝛ? voles ſignificare ꝙ multũ ⁊ turpit come/ debat. libenter de bene ſapoꝛatis. Ambꝛoſia vł ambꝛoſiana.f.p.q̃daʒ herba p̃dul ſaporꝭ dina dicta. eo ꝙ ide paſcãt̃ eqͥ deoꝝ. Uñ ⁊ ambꝛoſia ðꝛ qñq; nectar ł cibo deoꝝ. Iñ ambꝛoſius a.ũ.i.dulcis vel guloſus.⁊ tunc ab ambꝛo ðꝛ. = mbꝛoſiꝰ.m.s.vnꝰ de q̃ttuoꝛ doctoꝛibo.⁊ interpᷣtat᷑ oꝛdo diuinꝰ vł nectar dulc. Jñ ambꝛoſian? aliqᷣs de oꝛdine ſctĩ ambꝛoſij Ambubaia.f.p.feia freq̃ᷓns circa balnea q̃i ambies balnea. Uñ Oꝛacius. Ambubai arum collegia farina copule. Uel ambu/ baia.i.tibicina vel ſymphoniſtica. Ambulacrũ? ambulatoꝛiũ ꝓ eodẽ ðꝛ locꝰ ſpacioſus ad ſpaciandũ aptꝰ vł etiã ꝓ poꝛ ticu reꝑit᷑. Uel ſm Papᷣ. Ambulacruʒ eſt ſpacium ambulandi. Ambulus a.ũ.pe.coꝛ.i.velox.qð ⁊ ſubſtã/ tiue ponit᷑ p curſoꝛe.qui cauſa feſtinatio/ nis legat. Amburbale vel amburbiũ.i.ſacrificiũ qð circuit ciuitatem. = fimbuſtus ꝑticipiuz.i. circũuſtus vł vſtu ſm qſdam amalech⁊ male.qꝛ dicit᷑ apud Joas filium amelech. Amen.i. vere vl fidelr ſine ernalit.⁊ ſic eſt aduerbiũ qlitatꝭ. Itẽ idẽ eſt qdð fiat.⁊ ſic ẽ 7 vbũ defectiuũ ſingularꝭ nũeri tertie pſo/ ne. vtʒ ꝑ eqͥpollentiã hꝰvbi fiat. Itẽ idem g qð vᷣitas vł deꝰq eſt veritas.⁊ ſic eſt no/⸗ men neu. ge. indecli.hebꝛaicũ.et 'm Paß̃ iſta noĩa hebꝛaica amen ⁊ alla in alia lin/ gucpnũciare fas nõ eſt.lʒ interpᷣtari pñt. Intſn em noĩa ſancta ſunt.vt etiã Johes in Apoc refert ſe ſpũ reuelante audiuiſſe vocẽ exercitꝰ dicentẽ amen.alła ⁊c.ac p/ miſit dici in tris ſicut vtraq; reſonãt in ce lis.vñ. Ulerũ.vere.fiat amen tria denotat iſta. Si ven nomẽ.aduerbiũ ſit tibi vere. Amen amen vere duo ſüt aduerbia vere. Amen ꝓ fiat tibi ꝰbum deficiens eſt. Ameniu.n.s.locꝰ pulcer ⁊ ðᷣlectabilł.⁊ etiã 4 amenitate ponit᷑.⁊ ðꝛ amenus a. um. mens ſᷣm Papᷣ.ðꝛ inops.turbatꝰ.furio ſus.irat.aba qð ẽ ſine ⁊ mẽs.Et h̊ idem ðꝛ amẽs tis.q̃ſi alienꝰa mẽte ⁊ ruboꝛe.Et ðᷣ amineꝰ ab a ⁊ miniũ.id eſt coloꝛ rubeꝰ. line hon tnli⸗ giait ni Gonit iſs gieet Hnigl chiſ ne Ge cl vo hle. Gamn erde Nci wnk nond ꝛbn J noſij aqi bubai mbu/ locs ppo: et ſiͤ mado/ ftciüic NPn Aiſt⸗ Uns ranis legik apud ſicck ꝛſice epſo/ kidem ohes nauile. acp/ itince enotat bivere⸗ ia vel⸗ t., blren 1,., funo ien ekt vnve⸗ q̃i ſine minio.i.ruboꝛe.qꝛ pallidꝰ ẽ.Amẽſ etiã ð qͥ nõ põt ſtare.vñ. Qui nõ pᷣt ſtare gmẽs h̊ ðꝛ eẽ.Etẽ dẽa int᷑ amẽs ⁊ demẽs Vnñ Bꝛeciſta. Nil ment retinẽs hõ ſecuʒ 8 amẽs. Partim mẽte furẽs nõ ꝓꝛſus ſit tibi demẽs. Iñ amẽtia.i.furoꝛ.vecoꝛdia. male mẽt alienatio.Et vt dicit Papias. Amẽetia ꝑpetuũ.demẽtia vᷣo tꝑale viciuʒ. Amẽtũ.n.s.ðꝛ vinculũ ꝑ qð iaculũ faciliꝰ vibꝛat᷑.ſ.ʒona ł coꝛrigia baliſte l arcꝰ in q̃ manꝰponit᷑ q telũ mittit᷑ vł ðꝛ lignũ vel funiſcũ q̊ naute pfunditatẽ aꝝ ſcrutant ab a qð eſt ſine ⁊ mene defectꝰvel ðꝛ coꝛri gia ligata in medio haſte. Amentatꝰ a.um.i.puiſus ⁊ armatꝰ amẽto. Amenꝰ a.ũ.ab amo ðꝛ ſᷣm Uarronẽ.⁊ idẽ ẽ qð pulcer ł delectabil.⁊ ↄꝑat᷑ ⁊ mouet᷑. Et ðꝛ amenũ qſi amuniũ.i.ſine munio.i. ſine fructu. Delectatõʒ eĩ ſolũ ↄfert.⁊ ſᷣm Hug.amenũ ẽ qdð ſolũ amoꝛẽ pᷣſtat⁊ ad ſe gaqmãdũ allicit. In amenitaſ.i.pulcritudo delectatio.⁊ h amenitudo.i.iocunditas Ametiſtꝰẽ lapis pᷣcioſꝰ indicꝰq int᷑ gẽmas purpureas obtinet pncipatũ.vt dic Iſið vñ. Celſioꝛ in gẽmis fulgẽtioꝛ ẽ ametiſtꝰ. Iñ amechiſtina ne.veſtꝭ eiuſdẽ colorꝭ.vñ Cauſidicũ vẽdũt amethiſtina ↄuenit illiſ Amiaton lapis dict a veterib.qꝛ ſi ex ipᷣo fuerit veſtꝭ ↄtexta õᷣ ignẽ reſiſtit ⁊ igni ipo ſita nõ ardet.ſʒ ſplẽdoꝛe accepto niteſcit. Amiciliũ.n.s.ðꝛ faſcia capitꝭ.ſ.peplum Amictꝰ a.ũ.i.cooꝑtꝰ.ſʒ amictꝰus.ui.⁊ ami ctoꝛiũ.i.veſtimẽtũ q̊dlibet. Un. Cum de mon aliquẽ cõfundere vult maledictum. Mitit᷑ vt longũ ſibi circũponat amictum. Amiculũ.n.s.ẽ mitra vginal. vn Macro biꝰ. UVirgo vᷣginẽ texit amicło.vł ẽ palliũ lineũ meretricũ. Hoc ei apð veteres ma/ trone ĩ adulterio depᷣhẽſe induebãt᷑.vt in tali amiculo potiꝰ q; ĩ ſtola pollueret pu/ dicitiã.Et erat oliʒ ſignũmeretricee veſtꝭ. nũc vᷣo in hiſpania ⁊ alibi honeſtat. Amicꝰ.m.s.ðꝛ quaſiamoꝛis vł animi cu/ ſtos. Et ſᷣm Amb.eſt alt ego. Uñ. Alter ego niſi ſis nõ es mihi verꝰamicuſ.Ni mi hi ſis vt ego nõ eris alter ego. vel põt eſſe adiectiuum ⁊ comꝑat᷑ ⁊ mouet᷑. Amigdałꝰẽ nomẽ arbor.ſʒ amigdala ẽ fru ct iſt?arborꝭ. Et ſ̃ᷣm Iſið. amigdala no/ mẽ grecũ ẽ q̃ latie nux lõga ðꝛ.haãc alij nu cula vocãt.i.mioꝛẽ nucẽ.Et iuenit᷑ amvyg dala le. ⁊ h amigdalꝰ.ac h̊ amigdalũ ꝓ fru ctu amigdali.Cuciq eĩ arboꝛi poꝛ eſt in floꝛe ⁊ vltimꝰ ĩ pferẽdo fructuſ.Et ex his glie ſt᷑ amare.alie dulces.ſʒ agricole B̊ ge/ nere medicari ferunt᷑.vt ex amarꝭ dulces fructꝰ fiant.Terũt eĩ illiꝰ arborꝭ radiceʒ ? ĩ mediũ inſerũt ſurculũ arborꝭ que grece ðꝛ pinuſ quã nos piceã dicimꝰ.quo facto ſua amaritudo ðponit᷑. In amigdalinꝰ.i. de amigdalo exiſtens. Amiliariꝰ.m.s.lapis ẽ vocatꝰ qͥ vbi eſt po po ſitus miliariũ oſtendit viantilb. Aminadab interpᷣtat᷑ plus ſpontaneus. Aminea..p.ðꝛ genꝰ vue qð reddit album vinũ qð ameniũ ðꝛ.ab a ⁊ minio.i.rubo/ re.qꝛ vinũ eius nõ rubet. Aminiculũ.n.s.ðꝛ ſubſidiũ.ſolatiũ.adiu/⸗ toꝛium.auxiliũ.⁊ venit ab aminiculoꝛ. Amis nomen indecli.vel ſᷣm aliq̊s amiſitꝭ ðꝛ furcula ret vel hami.vel ſm Hug.eſt lignũ bifurcatũ ꝑ qð venatoꝛes expãdũt ⁊ extendũt retia ad capiendũ feras.vel ðꝛ furcula que leuat rete quo capiunt᷑ ques. Amiſtides lapis eſt quẽ qui ſecũ geſtaue/ rit inebꝛiari nõ poterit. Amita.f.p.eſt ſoꝛoꝛ patris. Sʒ ꝗmita ma gna ſoꝛoꝛ aui. Amitinꝰ eſt amite filiꝰ.xxxv.q.v.c.vl. Amman eſt ꝓpꝛium nomen loci. Amnenſis.f.t.quelibet villa ꝓpe amnẽ ſita. Amnicola.cõ.p.colens amnem. Amniculus.m.s.dimi.puus amnis. Ainnicus a.um..i.fluuialis. Amnis.m.t.ðꝛ aqua ſuauit᷑ currẽſ.⁊ ðꝛ ab amenitate.qꝛ ibi ſꝑ locꝰ delectabił iuenit Pap̃.vᷣo dicit Amnis fluuiꝰ ab amenita⸗ te dictꝰ frondibo redimitꝰ. Uñ. Hincam nem dicas qꝛ ripas reddit amenas. mnites eſt gẽma ſil.is vitro ſed durioꝛ. Hmomũ.n.s.me.p.eſt arboꝛ q̃daʒ in ſyria glbo floꝛe vt viole. Jñ amomita vł amo/ mata ſpẽs quedã que gutta ðꝛ. Amon filiꝰpꝓpłi mei interpᷣtat᷑.ł amon fideł loth a qbo moabite ⁊ amonite ⁊ ppli ſunt. Amona ðᷣꝛ calamus menſure. Mmonũ.n.s.ðꝛ genꝰ ſeminis qð facit fſue re menſtruũ ⁊ vꝛinã.⁊ alij dicũt amonuz. Mmoꝛoſus a.um.i.plenus amoꝛe. Hmoꝛreꝰ. Araʒeꝰ Aſeneꝰ ⁊ Aradiꝰ fuerũt filij Chanaan.Uñn.Quidã ppli dicti ſunt amoꝛrei.alij aracei.alij aſenei.alij aradij. AHmos interpᷣtat᷑ płs auulſꝰ.qꝛ ꝓpha miſ/ ſus fuit ad ꝓpłm uüirł qͥ iaʒ erat auueſꝰa do Hmphi grece ðꝛ latine circũ vel dubium. — Amphibolia.f.p.ðᷣꝛ dubioſa locutio di onis vel ſnie.ab amphi qð eſt dubium et bole ſentenia. Amphibalus.m.s.i.ſclauina que eſt veſtꝭ circũpiloſa vel villo0ſa. Amphibꝛachꝰ. m. s.pe.coꝛ.eſt pes ↄſtans extrib ſyllabis pᷣma ⁊ vltia bꝛeuibo ⁊ me/ dia longa.⁊ eſt ↄtrarius amphimacro. Amphidoxꝰ.i.exvtraq; ꝑte g oſus.⁊ ðꝛ ab amphi qð ẽ circũ ⁊ doxa qͥd eſt gloꝛia. Amphimacrꝰ.m.s.ẽ pes ↄſtãs ex tribo ſyl labis ex pma ⁊ vltĩa lõga ⁊ media bꝛeui.⁊ ðꝛ ab amphi qͥd ẽ circũ? macros q̊d ẽ lon gũ.q̃i hũs hicinde longã ſyllabã.vñ.Am phimacrꝰpmã mediãa bꝛeui lõgat ⁊ imam Amphibꝛacus varia poſtulat ire via. Amphion qͥdã citharedus ꝑfectꝰ atq; the banus fuit. vel ðꝛ fuiſſe filius Jouis. Amphitapa.f.p.vel H̊ amphitapũ.vel ſᷣm alios amphitapꝛa ðꝛ tapetũ circũ villoſũ Amphitheatrũ.n.s.locꝰrotũqad ſpecta⸗/ culũ factꝰ.lðꝛ ſpectacłm qd ſr̃ vnã ſtatuã circularit᷑ ẽ edificatũ.ł ðꝛ locꝰ gladiatoꝝ. id ẽ.cãpꝰmar vbi gladiatoꝛes antiquitꝰ ſedebãt artes ſuas exercebãt. Et qñ locꝰ iſte ẽ circũdatꝰ ex toto muro ðꝛ ãphithea ta.ſʒ ſiñ ex toto ẽ muro circũdat ðꝛ thea/ Amphbitheariũ ðꝛ ppe locgladiatoꝝ tri Amphitrites.i.neptunꝰexamphi.i.circũꝛ tridẽte quẽ tenet.ł ðꝛ mare ł fretũ ab ãphi i. circũ⁊ tero terꝭ.q⁊ circũterit litoꝛa ł trã vñ.Dic amphitritẽ qͥ terrã circuit omnẽ. Amphitrita dea maris mr̃ona neptuni. Ampho grecũ ẽ ⁊ eqpollet ãphi qd ẽ circũ Amphoꝛa.f.p.i.concha ł vas ĩ qͥ fer aq̃ vł aliꝰ liqͥꝛ.⁊ ðꝛ ab ãphi grecũ q̊d ẽ circũ lati ne⁊ foꝛos ferre.qꝛ hicinde leuat᷑. vtputa ex vtraq; ꝑte manuta.ᷣ a figura ſua grece ð diota.a dia q̊d ẽ duo ⁊ ota qð eſt auris ⁊ põt ſcibi ꝑ f.vel ꝑ ph.ꝑ m.veln. Amphoꝛella.f.p.pua amphoꝛꝛa. mpoꝛiſma ðꝛ foꝛamẽ ꝑ qð exit ſudoꝛ. Amplꝰ. a.ũ.ab am.i.circũ ⁊ platos grece.i. latuʒz q̃ſi circũquaq; latũ. In amplitudo. Ampulla.f.p.ẽ vas aplũ ſine olla apla.vel ð ꝓpevas ãplũ qdð dat᷑ ad altare ĩ q̃fuat᷑ vinũ vel aqͥ. Et ðꝛ ab am.i.circũ ⁊ pulla. qꝛ ẽ mag ⁊ circũquaq; inflata.vł ab aplũ eo ꝙ ſit ampla.ł ðꝛ veſica q̃ fit ſupꝛa aquã qñ pluit. In ampulloſus a.um.i.ſuꝑbus ⁊ inflatus.vel plenus ampullis. Amula.].p.ſine h.ẽ qddã vas ł vꝛceolus ł phiala in qᷓ offerebat᷑ vinũ hoblatio.Deq̊ an cti het᷑ ii. Re. vij. Feẽ q; hiras lebetes⁊ ſcu/ ta ⁊ amulaſ. Sʒ hamula cũ h.ðꝛ fuſeinu/ la ad extrahẽdas carnes de olla.⁊ veĩt ab Amurca ce.f.p.ðꝛ ꝓpe fex olei iſfe hamo. rioꝛ.Et ↄpõit᷑ ab a ⁊ mergo.qꝛ ab oleo ſe mergit ĩteriꝰ. Iñ etiã veit amurcoſꝰ a.ũ. ⁊2 qmurcoſitaſ.⁊ ſcias ꝙ amurca ꝓpe ẽ ĩfe rioꝛ fex olei.ſʒ qũʒ põit᷑ ꝓ fece alteriꝰ liqrꝭ Amuſſis.f.t.ẽ inſtrm plũbatũ cemẽtarioꝝ qð emittũt a ſurſũ vſq; deoꝛſũ ad ꝑpendẽ dam eqlitatẽ ꝑietis qð alio noĩe ðꝛ ꝑpen/ diculũ.vel ð regła q̃ hʒ lapides in muro coeq̃re.⁊ ð ſic q̃ſi ſine dubitatõe.qꝛ cemẽ tariũ reddit certuʒ.⁊ ðꝛ aba quod ẽ ſine ⁊ muſſis dubitatio qſi ſine dubitatõe.vl ðꝛ vga illa cũ q̃ examĩat᷑ argentũ. (ticuloꝝ. Amuteria dicũt᷑ plagamẽta ⁊ int nodia ar Aonte Ana grece ðꝛ ſurſum latĩe.Ana etiã ðʒ re. Dicit᷑ etiã rectũ. Itẽ ana apud phiſicos ſi Mucg n ſcrupulos. nabatrũ.n.S.i.coꝛtina ab ana ſurſum ?⁊ batin qð ẽ ẽdus.qꝛ ſurſuʒ gdit᷑ ⁊ extendit vłl anabatra dicũt᷑ gradꝰ.qꝛ ꝑ eos ſurſum gradit᷑ ⁊ aſcẽdit᷑. Un iuuenal. Conducto pẽdẽt anabatra tigillo.vel m Papᷣ.Ana batra dicunt᷑ pulpita vel gradus ſcale. Anabalodiũ.n.s.ðꝛ amictoꝛiũ lineũ feiaꝝ q̊ hũeri cooꝑiunt᷑ circa renes alligatũ ſtri cte.latitudine diffuſuʒ. omne genꝰ ↄtinẽs coloꝝ.qð greci ⁊ latini ſyndoneʒ vocant. Anabibaʒon grece.i.ſupꝛa ſcandens. Anabolica eſt expoſitio ſpũalis ſepture.et ðꝛ quaſi ſurſum ducens co.. Anacephaleaſis eſt ſuperioꝛiſdicti recapi tulatio. ð” Anachoꝛeta..p.pe.co.i.hᷣemita qi coꝛan gẽs gd deũ ieiunijs? afffictõib). ⁊ deriuat ab ago il. ⁊ fʒ h ẽ nomẽ latinũ.łðꝛ ab ana q̃d ẽ ſurſũ⁊ choꝛꝰ q̃ſi celeſtẽ choꝝ mẽte in hĩtãs.vl ſᷣm Papᷣ.Anachoꝛeta ẽ Hemita recluſꝰ qͥ deſta petit ⁊ ſolꝰ hitat. Iñ ana⸗/ choꝛeſis.i.heremꝰ vlł vita anachoꝛetalis. In anachoꝛeticꝰ a.ũ.nomen poſſeſſiunʒ. nadiplaſis.ẽ gemĩatio eiuſdẽ dictiõis in fine clauſule ⁊ ĩ pncipio. Sic qñ ſequẽs vᷣſus ĩcipit. ſicut pᷣcedẽs tminat᷑.Et ðꝛ ab ana.i.re.⁊ dia duo.⁊ plaſis plicatio quaſi duaꝝ dictionũ replicatio.vt Sequit᷑ pul cerrimꝰ aſtur. Aſtur equus fidens. Anaphoꝛa pe.coꝛ.ẽ repetitio eiuſdẽ dictio nis.ꝑ pncipia pluriũ ᷣſuum.⁊ ðꝛ ab ana iſu (unnt nugn⸗ Age ſcurſt locis ſurſun cutan nnugnn oli isan ngog Cno Gbana leiduc dtien Daclinar nodus⸗ Geuoy Cſren „(tde tridul Mule (rer Huſt tonis D Ano l nogi⸗ atnabe Aalogin minisit Aunone ſglione unig Nonen. Munin faren⸗ Dreni let glim Etml Aunig Munnet, Unenban Csigun ſuin Uaheren ,inte K da ſophns. rſin * ſoen egis ſo⸗ inn⸗ ſtob Wo. hoſe gĩ lin nox endẽ ppen/ muro cemẽ ſiner Nkdꝛ nlop. giagr — 1de. fücosſt n mum: nencit urſum ucto Ana gle. feiag füſtri tines Ncant. . rect tccapi icoren Deriugt zubone matein Hemita ana/ ctalis. ſiunz. bisin ſecvis tdrb auſ epol jdicno bors idẽ ſurſus. ⁊ foꝛos ferre.qꝛ qð ſurſuzʒ ẽ di/ ctum iteꝝ fert᷑ ⁊ ðz.vt nate mee vires mea magna potentia ſolus.nate pꝛis ſummi. Anaglvpha.phoꝝ.dicũt᷑ eminẽteſpicture ſicut ſt᷑ in frõtiſpitijs eccłiaꝝ.et ĩ alijs altꝭ locis.vł dicũt᷑ vaſa ſurſuʒ ſculpta.ab ana ſurſumꝛ⁊ glyphe.i.ſculꝑe vł ſculptura.Di cunt᷑ etiã celature ĩ ↄiũcturꝭ tabulaꝝ. Iñtn ſius Anaſtrophe phes.qͥdã tropꝰ.⁊ fit qñ pᷣpo/ anaglyphꝰa.ũ.i.ſculptꝰ.⁊ anaglypharius m. S.i.ſculptoꝛ. Un.Dic celaturas q̃ gre/ cus anaglvpha dicit. Anagoge ges.ðꝛ excellẽs vł ſuꝑioꝛ intelle ctus.vt ð deo vel de angel ⁊ hmõi.Et ðꝛ ab ana qð ẽ ſurſuʒ ⁊ ge tra.vł ab ana ⁊ go ge.i.ductio.q̃ſi ſurſum ductio. In anago geticꝰ a.ũ.qͥ tractat de celeſtibo.Põt etiaʒ declinari hec anagogia gie. In venit qdã modus pcedẽdi in theologia qͥ ðꝛ anago gicus vl anagoꝛicus.ſ.qñ illud qð geſtuzʒ eſt reducit᷑ ad celeſtẽpatriã. Uñ dauid vi cit Goliã·i.ſancti in celo exiſtẽtes vicerũt tribulationes.vide ſupꝛa allegoꝛia. Analyſis.f.t.pe.coꝛ.i.reſolutio.ab ana.id eſt re.⁊ lyſis ſolutio. Analytica.f.p.i.reſolutoꝛia vel ars reſolu tionis. Analogia.ſ.p.ðꝛ debita ꝓpoꝛtio.vł ſilis lo cutio vel ſapia vel ratio. Analogicus ðᷣꝛ recte loquens vel eqlis lo cutoꝛ.ab ana.i.rectũ vel ratio.⁊ logꝰ̃mo. Analogium dðꝛ pulpitũ libꝛoꝛũ.vel locus eminẽs in quo pᷣdicat᷑. Ananias gr̃a dei interpᷣtat᷑. Idẽ ⁊ ſidrach in ligua chaldea qð interpᷣtat᷑ decoꝛ meꝰ. Ananiel gloꝛia dei interpᷣtat᷑. ⁊ eſt pꝛium nomen. Ananiſapta.mala moꝛs interpᷣtat᷑ ⁊ qlibet lr̃a repntat vnã dictionẽ.ſ. Antidotũ na/⸗ ʒareni.auferat.necẽ.intoxicatõis.ſanctifi cet.alimẽta.pocula.trinitas.alma.Unde Eſt mala moꝛs capta dũ ðꝛ ananiʒapta. Ananiʒapta ferit moꝛtẽ que ledere q̃rit. nantie.f.p.capillia fronte depẽdẽtes q̃ſi antie ab ante vi ab ana.i.ſurſum ⁊ ota vel ue ſuꝑioꝛ eſtaure. ſtim repcuſſionẽ dicunt.⁊ iõ ſic ðꝛ.qꝛ reꝑ cutit᷑a dactylo.Eſt em̃ illi vtrariuus Anaphus.m.s.ðᷣꝛ cyphꝰ deauratꝰ.ab ana ſurſum ⁊ phos.i.lux.q̃ſi in ſuꝑioꝛi ꝑte vel ſuꝑficie lucens. RWZZ Anas atis.F.t.ðꝛ ab aſſiduitate natandi qꝛ otis.i.quris.qꝛ ſuꝑ aurẽ depẽdent a frõte 4 3 Alnarx. id eſt rex. napeſt?grece ðꝛ reꝑcuſſus. Gꝛeci anape Hl aſſidue natat. Jũ anatinꝰ a.ũ.⁊ anatinꝰ ꝓ pullo anatis. Un.O ſluuial anas qui ta dulcedine manas. Si te nouiſſem feti dis cibis caruiſſeef. Anaſtaſis.t.t.i.inuictus vel reſurrectio ab ana.i.ſurſum. ⁊ ſtaſis ſtatꝰ vel ſtãs.qſi ſurx ſum ſtatio vel erectio. H 4 Anaſtaſius ꝓpꝛium nomen viri. ſitio poſtponit᷑ ſuo caſuali.ab ana ſurſuz z ſtrophos ↄuerſio.q̃ſi recti oꝛdinis cöuere ſio.vt dicẽdo.mecum.tecum.ſecum. Anaſtropha.i.ſtõachi ſenſũ euertẽs cũ qͥs qð accepit euomit.ab ana ſurſum ⁊ ſtro/ hoſqð ẽ ↄuerſio.qꝛ ↄuertit᷑õ.qð imiſſũ natheca. f. p.ð herba quedam.,. eſt. Ainates.f.t.ð⁊ moꝛboq ſolet ano.i.culo eue nire.ſicut ↄtigit philiſteis. Anathema qnʒ ẽ adiectiuũ vtriuſq; nume ri oĩs ge.⁊ tẽ ẽ idẽ qdᷣ maledictꝰ.excõicatꝰ ⁊ dãnatꝰ. vt ille ⁊ iſte ſt anathema.i.excõoi cati. Itẽ anathema qñʒ ẽ ſubſtãtiuũ neu. ge. ⁊ tuc idẽ eſt qð ſuſpẽſio ł excõicatõ.dũõ natio.ꝑditio vł ſeꝑatio. Et ðꝛ ab ana ſur ſum⁊ theca figura q̃ olim impmebat᷑ ĩ frö tibo dãnatoꝝ.vł ab ana.i.rectũ ⁊ thamos diniſio.q̃ſi recta diuiſio ab eccłia. In ðꝛ anathema q̃ſi ſuꝑna maledictio ł diuiſio q̃ ſolet fieri ꝑ pᷣlatos ᷣm Hugui. Itẽ ana thema ponit ꝓ Ebacione . o⸗ .i. NHe mo in ſpũ dei loquẽs dien anaHeine ieſu id ẽ.nemo ſpũ dei afflatꝰ dicit ipſi ieſu.tu es anathema.i.ſeꝑatꝰ a deo pꝛe ⁊ ſpũſan / cto vł diuinitas tua ſeꝑata eſt ab huůanita te vel aliqð aliud falſum. Iteʒ anathema ð⁊ etiã ciuitas deuotata ad moꝛtẽ.vt o ſue. vij. patz de hiericho. Item anathema maranacha.i.ꝑditio in aduentu dni Anatheoſis.f.t.ðꝛ recta diuinitas vł dicit cultus deo debitꝰ qͥ alio noĩe ðꝛ latria.ab ana.i.rectum ⁊ theos deus. Anatole eſt quedam ſtella in oꝛiẽte.⁊ inter pᷣtatur naſcens. . Anathome.i.apꝑtio ſuꝑius inciſa.ab ana ? thome diuiſio vel ſectio. Anceps.cõ.t ꝓpꝛie eſt res q̃hʒ duo capita. Vnñ ⁊ anceps ðꝛ hõ cũ dubitatvtꝝ ð due be vnuz facere debeat. Et anceps fauoꝛ qͥ hʒ ſe ad duo tm. Uñ gladiꝰ ðꝛ anceps.qꝛ ledit ex vtraq; ꝑte. W Anceſa.f.p.vaſa circumpicta.vl celata.ab am.i.circum ⁊ cedo. * Anchille.n. t. eſt ſcutũ rotundũ q8 cecidit a celo Numa ſacrificãte.qꝛ circũcirca la/ bꝛuʒz ⁊ marginẽ hʒ.ab am.i.circũ.⁊ chille labꝛũ.Unñ Ouidiꝰ. Idq; anchille vocãt qð ab omni ꝑte rotũdũ.Quaq; notꝰocuł angulus oĩs abeſt. vel ancile ðꝛ idẽ ſcutũ ab am ⁊ cedo is.qſi anciſum.i.rotunduʒ. Vnñ Bꝛeciſta.Amq; notat circum ꝓbat hᷣ ancile rotundn. Ancilla.f.p.ðꝛ famula ł ſerua.ab am.i.cir/ cũ.⁊ cilleo les.i.moueo.qꝛ circũcirca mo uet᷑ ad ᷣuitiũ.vł ab ana qð ẽ ſurſũ ⁊ cilleo id ẽ moueo vel ſuſtineo eo ꝙ ancilla ſit ſu ſtentamẽtũ dñe.vł ab ancon qð ẽ curuũ. Vnñ ancon grece ðꝛ cubitꝰqꝛ curuat᷑. Iñ hec ancilla le.qꝛ curuat᷑ ad ſeruitiũ.vł qꝛ eſt cubit? vl ſuſtentamentũ dñe. In ancil lus lʒ nõ ſit in vſu.põt tñ dici artificialit᷑ Igeo qͥdã dicũt h̊ ſeruꝰ.hec ancilla.ſed ̊ nõ eſt artificiałr.ſʒ ðꝛ h ſᷣiꝰ h̊ ſerua. Sed ꝙ; dicat᷑ f ua.ptʒ in metaphyvſica vbi dicit Hominũ natura multiplicit᷑ eſt ſerua. Ancillaris.ↄ.t.⁊ G re.i.res ancille.vel per/ tinens ad ancillam. S Ancillula. . n ancila. Anclabꝛis.f.t.ðꝛ mẽſa diuinis officijs ap/ ta.cuiꝰetiam vaſa anclabꝛia dicunr. Anclabilis.i.hauſibiies. Anclatoꝛ.i.miniſtratoꝛ.vel aliquis hauri ens aquas. Anclidia.f.p.ðꝛ rota hauritoꝛia kſentina. Anclia idem. Ancon grece.latie curuũ. Vñ ancon apð grecos ðꝛ cubitꝰqꝛ curuat᷑. Et q̃dam ciui tas ðᷣꝛ ancon nis.ab ancon grece qð latiĩe ðꝛ curuũ.qꝛ ↄcauitatẽ q̃nda hʒ in poꝛtu. Anconites ⁊ anconitanꝰ.i.de ancona. Ancoꝛa.f.p.eſt inſtr̃m ferreũ qͥ retinent᷑ na ueſ.⁊ ðꝛ ab am.i.circũ⁊ chiroſ manꝰqi cir cũ manuta.hʒ eĩ duo roſtra q boq̃ſi mani bo retinet᷑. Itẽ ancoꝛa ẽ q̃dã nota q̃ apoit in libꝛis.⁊ ẽ ſupioꝛ ⁊ inferioꝛ. Ancoꝛa ſu/ perioꝛ ponit᷑ vbi res mag oĩno ẽ. Ancoꝛa inferioꝛ vbi aliqͥd viliſſime denũciatũ eſt Ancuba.i.concubina vel ſuccuba.ab am cubo as. Ancꝰ.m.s.dictꝰeſt qͥdã rex romanꝰ.qꝛ bꝛa chia habuit curua. Itẽ anca.ũ.i.curuꝰ.? ðꝛ ꝓpꝛie de his q habent curua bꝛachia Andabate ſunt hoĩes quidam qui clauſis oculis pugnant. Andegauis.f.t.nomen ciuitatꝭ.⁊ ðꝛ ab an da.i.ſtercꝰ⁊ auis.qꝛ vbi inueta fuerũt ſter coꝛa auiũ ibi fundauerũt ciuitatẽ. Cũ em̃ hoĩes illiꝰ tre vellent fundare ciuitateʒ qᷓ ſierũt auguriũ.⁊ vbi ĩuenerũt multitudi/ nem ſtercoꝝ auiũ credẽtes eſſe bonũ locũ ad habitandũ.fũdauerũt ciuitatẽ.⁊ eã an degauis vocauerũt. Uñ.Sic eſt andega uis auiũ de ſtercoꝛe dicta. Andela vel andena.f.p.eſt ferrũ ſupꝛa qð awonũt ligna ĩ igne.⁊ ðꝛ alio noĩe hyper pvrgium.ab hyper.i.ſupꝛa ⁊ pyr ignis.q̃i ſupꝛa ſetenẽs ignem. Andepagus.vñ Clirgilius fuit natus. ndreas interpᷣtat᷑ decoꝛꝰſiue reſplẽdens vel virilis.ab andros qð eſt vir.qꝛ virilit chꝛiſto agheſit. SèMW Androa.f.p.gẽma argẽti nitoꝛẽ hñs.et ðꝛ nomẽ ei ĩpoſitũ eſſe.qꝛ aĩoꝝ impet vł ira cũdias domare ⁊ refrenare ðꝛ. Androgen a. um. vir ⁊ mulier inſił.ſ.q bz vtrũq; ſexum. Idem ⁊ hermofrodita. Androma.n.t.gẽma miri coloꝛis ⁊ odoꝛii vñ et nomen habet. Andromoda.ſ.p.vel andromodes dis.eſt veſtis facta ex pellibs nobilibo.et ðꝛ ab an dros grece qð eſt vir latine.qꝛ talis veſt⸗ ꝑtinet ꝓpꝛie ad viros nobiles.licʒ etiã mu lieres poꝛtent. Androna eſt ſpacium inter duas domos. Androneũ.n.s.eſt locꝰ domicilij vbi młti viri habitant ſicut gynezeũ ðꝛ locus vbi multe mulieres ↄueniunt. Anellus.m.s.i.puus anulus. Aneta.f.p.auis qdam aquatica. Anetariꝰ maſculus iſtius auis. Anphibulus.m.s.i.veſtis eqͥ villoſa.ſicut eſt ſclauina que circũcludit᷑ Anphoꝛa.vide.s.in amphoꝛa. Anfractꝰus.ni.i.circũfractio.vł anfractꝰ dicũt᷑ vie ⁊ loca aſpera ⁊ diuerticulis ple nac circũfractionibe⁊ ruinis.vl dicũt᷑ fo uee vel ↄcauatões vel ſpelũce latronũ.ab am.i.circũ ⁊ frango.vł ðꝛ ab anfringo is. Inñ anfractuoſus a.ũ.i.anfractibo plenꝰ. ngariatus.m.s.id eſt. coactus vel com/ ulſus. „ Angarie in plurali ſunt ꝑſonalia ſeruitia ſeu opa que qͥs ĩ ꝑſona ſua implere cogit. ſiue cũ qs ꝓpꝛijs ſumptib ſeruit.vł anga/ rie ſunt oꝑa poſſeſſionibo ĩpoſita. ſiue cuʒ qͥs ſumptib ſeruit alienis.vł in re ſua.vel in eq̊ vel in aſino vel hmõi.Sed angaria dicit᷑ cõpulſio vel iniuſta exactio. Ul ſᷣm Papiam.Angaria publica officia dicũt᷑. nge Nug Moue tho⸗ Mre tab fep⸗ Mlene ſpes ekqp nict⸗ „ ð ⁶ 8 Zuũ angariꝰ ⁊ ẽ pedellꝰvel cõpulſoꝛ ſen in tincn luſt exactoꝛ. Et ſic patet aganꝰ mouet᷑ fii voce ⁊ nõ ſignificatõe.nã dꝛũt vt dictũ eſt ng Ilſsẽ angaria etiã ðꝛ ieiuniũ q̃ttuoꝛ tepoꝛũ NAn ani. Cin Uult crux lucia cineꝝ cariſmata Dia Ut ſit in angaria qᷓrta ſequẽs feria. nnd Angala.f.p.ðꝛↄpulſio facta ab angario. *Rr Angariũ eſt loc vbi ſufferrãt᷑ eqͥ.ab ãgulo vel anguſto vł ango.is.Uñn. Faber ĩ ãga/ N rio annectit babata gumphpo. no. Angelꝰgrece. hebꝛaice amal vel amolaoth iien latine nũciꝰ interpᷣtat᷑eo ꝙ dñi voluntatẽ nite ꝓpłis annũciat.Et ſᷣm Iſið.aãgeloꝝ voca ꝛyinit bula officij noĩa ſũt ⁊ nõ nat᷑e. Semꝑ em̃ ſpũs. ſed cũ mittũt᷑ angeli ſũt Et angelo2ꝛ iget choꝛi vel oꝛdines ſũt nouẽ.ſcʒ ãgeli.arch / NNIn ãgeli.pncipatꝰ.ptãtes.vᷣtutes.dñationes chꝛoni.cherubĩ.⁊ ſeraphin. Itẽ angelꝰ ðꝛ lſ, ab ana.i.ſurſu. ? gelon miſſoqi nüci miſſ⸗ Gin. ſuꝑioꝛibo ad inferioꝛia. Iteʒ agelꝰ ðꝛ ab A„ agios. i. ſanct?. vel ab a qd eſt ſine. 2 getra quia celeſtis eſt ⁊ ſine terrenorum amoꝛe. ſodack In hangeliü.i.annũciatioꝛ in ſiplici non törgben eet in vſu ſed in cõpoſito.vt euangeliũ.q̊̃d glionch patebit infra. In agelicꝰ. a.ũ.i.ad angelũ Snänu tinẽs.vel angelica vitã ducens. Angelici heretici qͥdam qͥ angelos colunt. donos. Angens.o.t.i.ↄſtringẽs.ſolicitãs afficienſ tbimlti vel cruciãs.ab ango. cus i Hnger.m.tC.i.ſpatariꝰ.ab ango.eo q; angẽ/ ter.i.ſtricte ſpatam teneat.vł h̊ anger id ẽ cruciatoꝛ.vl anger genꝰ ſerpentꝭ.qꝛ angu loſe ⁊ toꝛtuoſe icedit. Unde.Anger angit gladios. ſerpẽs eſt ⁊ cruciatoꝛ. ſſddtt Hngina.f.p.tumoꝛ fauciũ vel inflatio gut/ turis. Un Macer. Subuenit ãgine mel li nitroq; iugate. Pap. vo dic. Angina glã AEfmea⸗ dula. moꝛbo fauciũ.tubera poꝛcoꝝ. ſcnloe ngipoꝛt.us.ui.vel angipoꝛtũ.ti eſt via co ¶Rſſſtricta ſiue poꝛtꝰ. ſiue litus ſtrictü. gorOdh Angiſtrũ.n.s.i.vẽtoſa.iſtrumẽtü minuẽdi fingon. ſanguinem. . vgley. Aunglia.f.p.q̃dam regio. .. c Anglicus.a.um.i.aliqͥs de tali regione. Hingoꝛ.i.triſticia.anxietas.afflictõ ł doloꝛ ſeuiin Ainguis.2.t.eſt nomẽ cõe ſerpẽtũ qͥ plicari tecot ptt. ab angulo. as. eo anguloſꝰ nunq; NtadH rectꝰ incedit.vł ab ango.is.qꝛ angit et pꝛe ſucan mBit moꝛdẽdo.Et eſt ꝓpꝛie anguis aquarũ iure ſeer pẽs terraꝝ. dꝛaco tẽploꝝ. In anguilla Nnn ⁊e eit qdam piſcis.Et vt ðꝛ Baſiliꝰ. Ang/ Uen uillas non aliter niſi de ceno naſci certiſſi ndicit⸗ mü eſt qꝝ genꝰ nec ouum nec aliter aliqᷣs part inſtaurat.ſed de limo gignedi ſoꝛtiã tur oꝛiginẽ. Anguilla etiã ðꝛ ſcutica q̃ pu eri vᷣberant᷑. Iñ etiã venit anguillaris..t. et h lare.i.exiſtes vel ptineus ad anguillaʒ IJInñ ãguillariũ locꝰ vbi ãguille abudant. ñ etiam anguinꝰ.a.-um. nguicomꝰ ðꝛ ſerpẽs qͥ hʒ comas. Anguipes.o.t.ðꝛ ſerpens qͥ hʒ pedes.vñ ꝑ trãſumptionẽ gigãtes dicũt᷑ anguipedes qꝛ ad inſtar ſerpent aſtuti erant ⁊ ſapien/ tes vl qꝛ ſerpebant in terrenis in quibus Confidebaan. Angulus.m.s. ðꝛ latitudo int᷑ ↄuo latera ↄyp̃hẽla ab ango gis. ſᷣm Hug.i.ↄſtringo qꝛ a parietibo vndiq; angit᷑. Clel iõ qꝛ pa/⸗ rietes in vnũ angit.i.ↄſtrigit. Sʒ anguli oxꝝ. ſepe ponit᷑ in biblia p pᷣncipalioꝛibo vł pncipib ꝓploꝝ. Et Eſaie.xix.ponit᷑ ꝓ re/ no uel foꝛtitudine. Iñ angularis. ↄ.t.et Hre.i.ad angulũ ꝑtines. Angularis.ðꝛ etiam lapis anguli. Anguloſus a.um.i.plenꝰ angulis. Anguſtꝰ a.ũ.venit ab ango.Et dꝛñt angu ſtum ⁊ artũ.Anguſtũ em ptinet ad tempꝰ Artũ ad locũ. Uñ. Anguſtũ tempꝰ dicat ⁊ eſt locus artus.Ango ſit pꝛimi caput ar ceoq; ſecundi. Anhelia.f.p.i.pugna.⁊ ðꝛ ab anhelus. Anhelis.ↄ.t.i.inanis. Anheliiꝰ us.ui.incitatoꝛ ſpũs vel flatꝰ. Anhelus a. um.i.fatigatus. Anhetuʒ.n.s.herba oꝛtulana odoꝛifera.in cibo ſumpta calefacit ⁊ ſtrigit ⁊ pꝛohibet ſternutamentũ naribo apoſita. vñ Mac. A medicis calidũ ſiccũ refert᷑ anhetum Anicius a.ũ.i.inuictus. Uñ Boetiꝰ dictꝰ eſt anicius quaſi inuictus.qꝛ vicio vinci non potuit. S Anicos.i.inuictꝰ.ab a ⁊ nicos.i.victus. Anicula.f.p.pe.coꝛ.i.pua anus. Aniculoſus a.ũ.i.anilis vł ridiculoſus ad HD ſilitudinem vboꝝ anuũ. Anilis.ↄ.t.pe.coꝛ.⁊ h le.res anus vel per/ tinens ad anũ. Iñ anilitas.i.ſenectus an fiquitass. Hnima.f.p.i.ſpũs.Dꝛñt tñ ſpũs ⁊ anima. qꝛ anima ðꝛ inqntum eſt in coꝛꝑe.ab ani mo as.quia viuificat ⁊ foꝛtificat coꝛpus. Spyüũs aũt ðꝛ anima exuta coꝛꝑe.Uel ſic dꝛñt m ſanctos doctoꝛes.qꝛ aĩa eſt vita coꝛꝑis pᷣſtans ſenſum⁊ motũ coꝛꝑi.Spi rit? qt ẽ qſi vis aĩe.ac potẽtia rõnal ꝑ quã lege nataliviðꝛ diſtare a pecoꝛib.vñ fiar⸗ Vite ẽ ⁊ aialem hoĩem facit.vel ſpũs eſt qͥ carnales ↄcupias calcat atq; moꝛtalitatẽ pimat vite.Ois eĩ aĩa ſpũs eẽ põt.nõ aũt oĩs ſpũs aĩa. Nã ⁊ ipſe deꝰ ſpũs ẽ nõ aũt aĩa. Eodẽ mõ angeli ⁊ vẽti ſpũs ſt.aĩe tũ nõ ſt᷑. Itẽ nota aĩa ꝓpꝛie ẽ ſubſtãtia incoꝛ/ poꝛea ⁊ rõnalł.Et eſt eqͥuocũ ad pla. NHaʒ qñʒ ẽ ſpũs vegetãs bꝛuta aĩalia.vñ Geñ.j Pꝛoducãt a reptilia aĩe viuẽtꝭ. Aia vi / uẽſðꝛ ſpũs vegetabilł.ſcðᷣo ðꝛ vita.vñ Au canꝰ. Quid ſuꝑeſt aĩe trene. Etiã ĩ euãge lio.Qui amat aĩiaʒ ſuã ꝑdet eã.t᷑tio ðꝛ ſan guis. vñ Alexãder. Purpureã inuenit ille aiaʒ. i.ſan gnẽ᷑. qᷣrto ðꝛ ↄpoſitũ ex coꝛꝑeet ⁊ ala. vñ legit᷑ ꝙ octo erãt aĩe ĩ arca noe.i. octo hoĩes.qͥnto ðꝛ diabolꝰ. Uñ.Aie iclu ſe erãt in ſtatuiſ.i.demones.ſexto ðꝛ inten tio. Uñn Job. Aiam meã in manibo meis poꝛto.i.intentiõʒ meã in oꝑibo meis ppen do.Et ſic aiaʒ ĩ manib poꝛtare eſt intẽtio nem coꝛdis ĩ oꝑe vel oꝑatione oñdere.ſe-/ ptimo ðᷣꝛ voꝛacitaſ.Uñn.Dilatanit ifernꝰ aĩaʒ ſuã.i.voꝛacitatẽ ſuã abſq; vllo termi no.octauo ðꝛ volutaſ.vñ Job. In ↄſiliñũn coꝝ nõ veniet ſic aia mea.i.voluntas mea nõ ↄcoꝛdet cũ ↄſilio eoꝝ.UñnEſt ſimplex aĩla vegetabil vitaq; ſanguis. Cõpoſituz demõ.intẽtio.gula.volũtas.Et ſᷣm aliq̊s aĩa deriuat᷑ ab alo alis.eo ꝙ nos alat.Alij dicũt ꝙ; ↄponat᷑ ab a qð ẽ ſine ⁊ neme ſan/ guiſ. eo ꝙ ſit ſine ſangne. Alij dicũt eſſe b/⸗ mitiuũ. Sʒ Hug. dicit ꝙ aĩa deriuat᷑ ab anemos greceq̃d ðꝛ vent'.qꝛ q da putaue rũt aĩaʒ eſſe ventũ.qꝛ oꝛe trahẽtes aerẽ vi uere videamur. Itẽ ab ala venit animula id ẽ ꝑua aia. In h̊ ⁊ B aĩal.⁊ B le.i.ad aial ptinẽ Uñ apłs.j.Coꝝ.ij.Aialis hõ nõ ꝑ cipit ea q̃ ſũt ſpũs dei. Iñ aĩalitas.⁊ eſt ꝓp ian qua aliqͥd ðꝛ aiaal. iaduerſio.f.t.i.pena punitio.⁊ eſt genus oĩm penaꝝ. Item aladuerſio ðᷣꝛ cuiuſlibʒ oꝑis certa det᷑miatio.ſᷣm quã qͥs ꝓ merce de ſua recipit certũ opꝰ ⁊ determĩatũ ſuis impẽſis faciendũ.vt terrã colendã vel do mum ↄſtruendam. G Nial.n.t.ðꝛ ab aĩa vel animꝰ.łᷣ ab anemos grece qð eſtvegetare latie.qꝛ vegetat ⁊ nu trit ſe actiue.⁊ ẽ cõe nomẽ oĩm aiaʒ haben tiũ dictũ ꝙ animet᷑ ſpũ ⁊ moueat᷑.ł ðꝛ ab aia vegetabili.qꝛ triplex ẽ aĩa ĩ aĩatis.ſ.in tellectualis in rõnalib.ſenſibilis in aĩali/ bo bꝛut vegetabil in plantꝭ. Sʒ aia ve/ getatiua ſenſitiua ⁊ intellectiua ĩ hoĩe nõ dicunkaĩe ſz potentie. Silr vegetatiua 2 ſenſitina in bꝛut dicunt᷑ potentie. Itẽ aia eſt ſubſtantia animata ſenſibilis. Hiatus a.ũ.i.hñs aĩam.vel coꝛdatꝰ vł vo/ lũtariꝰ.Et vt dicit Papᷣ.Aĩatuʒ ẽ quicqͥd aĩam.i.vitã hʒ.ſicut hõ.bos.arbos.herba Et ðꝛ aĩatus q̃ſi aio acutus.Aioſus vᷣo.i. aĩo ⁊ viribo plenꝰ. Item aĩoſus qñq;.i.foꝛ tis.audax.ſuꝑbo. Inde aĩoſitas.i.foꝛtitu/ do vel audacia. Animequioꝛ.i.aĩo vel animi equioꝛ. Aniĩequiꝰ.i.patiẽs ſjm Papᷣ. Baruth. iiX=. Animeqᷣoꝛ eſto hierm. Item animequꝰ a.ũ.me.p.ðꝛ aliqͥs exñs eqanimi vł equał animi.qͥ ſcʒ nõ mutat ꝓpt᷑ pſpera ⁊ aduer/ ſa. ſed ſemꝑ eſt ↄſtans ⁊ firmꝰ. Animꝰ.m.s.i.ingeniũ.⁊ eſt vᷣtꝰ aĩe ſupᷣma mediãte ꝗᷓ aia recipit ⁊ intelligit. Et ĩ ſub ſtãtia idẽ eſt animꝰ.ala.ſenſus.mens.rõ et ſpũs.ſʒ dꝛũt in effectu.qꝛ ſᷣm Iſið animꝰ eſt ↄſilij ⁊ vigorꝭ.aĩa vite.ſenſus dũ ſentit mẽs dũ intelligit ł recolit.rõ dũ diſcernit ſpus du ſpirat vel ↄtemplat᷑. Itẽ animus ↄponit᷑ multꝭ modiſ.vt eᷓnimꝰ.magnani mus. puſillanimꝰ. exanimꝰ? longanimus que ſunt ſecunde vel tertie declinationis. Aniſiũ.n.s.herba q̃dã vel ſemẽ iſtiꝰ herbe. Anitas.f.t.i.vetuſta ſenectus.ab anus pꝛo vetula. Aunna. f.p.interpᷣtat᷑ gra dei.qꝛ cũ pꝛieſſet ſteril poſtea fecũdata eſt gra dei. Annalis..t.⁊ h̊ le.i.annuꝰ. Et h annalis. ⁊ eſt liber in q̊ facta anni ſcribebantur ᷣm Hug. Pap̃.vo dicit Annal.i.liber annua ↄtinens acta.annales eoꝝ q̃ nr̃a etas non nouit. hiſtoꝛia que vidimꝰ. Annalis actio eſt q̃ certo tꝑe fienda eſt pu ta in anno. vt iniuriaꝝ vel minoꝛi. Annaria.f.p.ðꝛ lex de anno facta. Anniculus.m.s.i.puꝰ annꝰ.ſicut eſt annꝰ lunaris.vel adiectiue aniculus a.ũ.i.vniꝰ anni. Uñ. Exo.xxij.Erit agn ſine macu/ lgꝗa maſculus anniculus. Ainniuerſarium.n.s.ẽ dies ꝓ moꝛtuis cele bꝛata ſinguł anniſ.⁊ ↄponit᷑ ab annꝰ:ꝛ ver to.põt etiã declinari adiectiue.vt anniuer ſaria dies. Annona.f.p.ðꝛ ſeges vniꝰ ãni eo q; ſinguk ãanis renouet᷑. In ãnonariꝰẽ aliqs habẽs młtas ãnonas. Iñ etiã annonariũ.i.gra/ nariũ vel locus vbi ponuntfKFannone. Annona ſᷣm Aʒo. ðꝛ ſalariũ qð cuiq; p ca pite ſuo remunerationis cauſa dat. un un ſicdd foi. oꝛ iu/ hii. equ? uge lner, Pma ſſub öct winmd ſentt ſemtt nimns Goni imns onis. ebe. pro cſet glis. rfm jnua non ſpu tann⸗ imd nuau⸗ cele 1yer giuer nnk bes ice Mα * de diuer. reſcp.l. fi. ⁊ ibi in R Joſephꝰ in vvſ. It:annaliũ. Arietẽ cũ agno annotino in holocauſtũ offereban. Annone militares dicũt᷑ q̊ʒ milites ſingu lis diebo ↄſeqᷓbãt᷑.vt.C. de anno.mi.l.vl. Ainnone ciuiles ſt que publice dabãt᷑ iudi Ccätibo ciuib yl oĩby tꝑe neceſſitat ꝑ ſingu los dies. vt. C. de anno. ⁊ tribu.l.ij.li. x. Aiunnoſus a.ũ.i.antiquꝰvel plenꝰannis. Annotatio eſt ↄſcptio bonoꝝ vel eoꝝↄno tatio ſeu ↄſigtio.veluti cũ aliqͥ cuiuſcũqʒ crimiĩs re ſi abſentat ſe vocat ad iudiciũ patiet᷑ bonoꝝ annotatõʒ.vt ſi infra annuʒ venerit ⁊ ſe purgauerit bona ſua recuꝑet. ſie aũt nõ venerit tũc fiſco aplicent᷑. Annotatio ſacra ðᷣꝛ reſcptũ illud qð imꝑa toꝛ ꝓpꝛio motu mẽtꝭ indulget alicui.ↄſtitu ens ſᷣm pᷣces eiꝰ aliqͥd fieri vel nõ fieri.C. lo. * ₰ Hnnualis: a.ẗ lei annip, ſiannuale. lis.ſubſtantiue.i.anniuerſariũ. Annuariꝰ a.ũ.ſicut annuaria officia.i.ſin guloꝝ annoꝝ. 7 nnũciꝰ cij.⁊ h annũcia.idẽ qð nũciꝰ vel nũcia.⁊ ̊ annüciũ.id qð annüciat᷑. Unð Amb.ſuꝑ Egeſippũ. Irridebãt ꝓphaꝝ an nuncia.fas ome calcabant. Annꝰ.m.S.ðᷣꝛ tꝑs ↄtines ĩ ſe duodecĩ men ſes. Itẽ annꝰ ſolarꝭ eſt ſpaciũ tpis q̊ ſol ab vno pũcto zodiaci exiens ad idẽ reuertit᷑ Hoc aũt facit trecẽt ſexagitaqͥnq; dieb ⁊ ſex horꝭ. Et ð ab am.i.circuʒ.⁊ no nas. qꝛ circũnat.i.circularit᷑ voluit᷑.vel ðꝛ ab ana dea ãni. Iñ annuꝰ a.iũ.i.res anni vel qad annũ ꝑtinẽs. Jũ etiaʒ biẽnis triennis qᷓdriennis.⁊ ſiłia plura noĩa qntitateʒ an noꝝ in numero ſignificãtia. Ann iubileꝰ ðꝛ annꝰ remiſſionis.qꝛ eo an no ðᷣbita remittebãt᷑. Serui hebꝛei dimit tebant᷑ liberi.⁊ oĩa reuertebant᷑ in pᷣſtinuzʒ ſtatũ. Et eſt annꝰ qnquageſimꝰ.vt łᷣc.ĩ iu Anolegiũ.n.s.ðꝛ lectoꝛiũ vł ambo.⁊ ðꝛ ab ana.i.ſurſum ⁊ legiũ pulpitũ.qꝛ ibi ſupꝛa legit᷑. Idẽ ẽ anologiũ.a logos ſᷣmo.qꝛ ibi ſupꝛa ſ mocionat ᷣm Hug. Pap̃.vo dicit Anologiũ ðꝛ qꝛ ſᷣmo inde pᷣdicoack. Anologia.f.p.pe.acuta.eſt eq̃lis locutio re gularꝭ foꝛmatio vel ſiłium ↄpꝑatio ſiue p/ poꝛtio.Colligit᷑ aũt octo modis ↄꝑatio ſi ue ꝓpoꝛtio anologie.ſ.q̃litate.ↄꝑatõne.ge nere.nũero.figura.caſu.extremitatibo ſiłi um ſyllabax.⁊ ſil itudine tẽpoꝝ. Iñ ana/ logic a.ũ.i.regulare ſjm Hug. Sap̃. etiã dicit. Analogia grece ſimiliũ cõꝑatio ſiue Ainomalꝰ a. ũ.i. ſine lege. vel extra regulaʒ. Anomia grece latine iniqͥtaſ.i.ſine lege. ab q dð eſt ſine ⁊ noma vł nomia qð eſt lex. Hnoꝛma.f.p.i.iniqͥtas.irregularitas.ł ille galitas. ab a qð eſt ſine ⁊ noꝛma regula Anoꝛmalus.im.s.i.iniquꝰ.illegalis vel ir regularis. Anqna.f. p. eſt funis nauis q̊ͥ antemna ad malũ religat᷑ vñ Cucanꝰ.Atq; anqͥna re/ gat ſtabilem foꝛtiſſima curſu. Anqͥromagꝰ.genꝰ? nauigij eſt. ⁊ ꝛ ſic. qꝛ ce leritate ſui ancoꝛis ⁊ reliqͥs inſtris nauiũ vehendis ſit aptus. Anſa.f.p.i.aur ꝑ quã vas ſuſtollit᷑.ab an/ go gis. Iñ anſat? a. ñ.i.hñs anſam. UVñ et anſatũ ðꝛ vaſ qð tales hʒ anſas ſine aureſ Itẽ anſa ðꝛ aur ꝑ quã coꝛtina vł veſt ſu ſpendit᷑. Iñ anſula.i.pua anſa. Un anſu/ la coꝛtinã ſuſtẽtat vas leuat anna. Anſariiũ.n.s.eſt cultellꝰ ſutoꝛis cum q̊ pur athelles r/ Anſer ꝓmiſcui ge.q̃daz auis q̃ ðꝛ occa.ꝓpt᷑ ſ.łitudinẽ ana. In anſerinꝰ a.ũ.pe p.etẽ calamꝰ anſerꝭ vtil ad ſcribẽdũ. Uñ.Anſer ouem variat cui potũ vacca miſtrat. Antogoniſta.9.p.i.certatoꝛ qͥ ante cõmiſit aliquod bellum. ð H Antarcticꝰ.m.s.ðꝛ circulꝰauſtral vel polꝰ ⁊ ðꝛ ab ãti.i.ð⁊ arcticꝰ q̃i ð arcticũ poſitꝰ. Anteceniũ.n.s.vł antecenia.f.p.i.merẽda ſcʒ cib qͥ añ cenã ſumit᷑. Merenda aũt q̃i vulgare eſt.ſic tũ dicta q̃ſi poſt meridiem edenda. —r Antela.f.p.ðꝛ cingulũ illð q̃d añ pectꝰ a tendit᷑.ſic poſtela ðꝛ illð qð poſteriꝰ tẽdit ſub cauda eqͥ.łantela ðꝛ qſi añ ſellã.⁊ po/ ſtela q̃ſi poſt ſellã.⁊ ſic pᷣt dici q̃dlibʒ oꝛna mẽtũ eqͥ añ vel retro. Ul mãtica q̃ añ poꝛ tat᷑ vył retro. Et ðꝛ ab añ ⁊ telon.i.longuʒz. vñ.Eſt antela qð ẽ ĩ pectoꝛe q̃drupedãtꝭ. Dicat᷑ poſtela qd eſt a poſterioꝛi. Hntelucanꝰ a.iũ.i.ante lucẽ vl diẽ ſurgens vel exñs.vñ. Sap̃.xj.Et tãq;ᷓ gutta roꝛis antelucani q̃ deſcẽdit in rã. Ul anteluca nus ſubſtãtiue ðꝛ ſplẽdoꝛ matutinꝰ Antẽna.f.p.ðꝛ coꝛda capital in naui q̃ ſur ſuʒz dirigit velũ.ł partica ex q̃ velũ depen/ det qſi añ amnẽ poſita. Un Ouið.triſtiũ. Hon tulit antẽnas aura ſcdᷣa meas. Papᷣ. vo dicit. Antenaẽ lignũ ex traſuerſo mali A oſitum ꝑ quod dependet veluam. Intemurale.n.t.eſt defenſio añ muꝝ. Uñ Eſ ſa.xxvj. Ponet᷑ in ea murꝰ? antemurale ntepenultimꝰ a.ũ.qͥ eſt in ſcdᷣo loco ante penultimum. ntepes.m.t.⁊ antepedes in płi ſunt obſe quia amicoꝝ.vel ipſi amici obſequentes. nteterminꝰ a.ũ.i.vicinus vel iuxta termi nos poſitus. Anteritas.f.t.i.antiqͥtas. Anteriũ.n.s.ðᷣꝛ pᷣlium añ vꝛbem factũ.qð gliter anteurbanũ dicim.. Antes antiũ.m.t.płis nu.ſũt lapides ⁊ ma cerie qͥ claudũt vineas eo ꝙ añ ſtant.vł di cunt᷑ extremi oꝛdines vineaꝝ vel lignuʒ in quo oſtium ſeraf᷑. Auntel ignan? a.ũ.i.pmipilus. vexillifer ab añ ⁊ ſignũ vel ſigna. addita nus. Antibachiꝰ.m.s.eſt pes ↄꝛiꝰ bachio. Con ſtat em̃ ex duab pmis long?⁊ tertia bꝛeui vt natura. Bachi?vo ↄſtat ex pma bꝛeui⁊ duabo ſeqntib lõg;. vt poete. Uñ. Abbꝛe uiat pᷣmã.mediã ꝓducit ⁊ imam. Bachiꝰ eſt antibachi? hoſtis ei. Antibiblium.n.s.eſt pignus ꝓ codicemu/ tuato datum. . Antica.f.p.vel anticũ.n.s.ẽ oſtiũ anterius ſicut poſiica poſteriꝰ. Uñ.Eſt antica do/ mꝰ ingreſſus ab anterioꝛi.Poſtica latens tibi ſit a poſterioꝛi. Itẽ alij verſus. Fallit᷑ anticã q; me ñ dixerit eſſe. Ac noua ſüt ve/ re ſolue qͥd eſſe põt. Itẽ antica ðꝛ ꝑs eccłe que ðꝛ tremia.⁊ venit ab anti ⁊ ↄtra. ntichꝛiſtꝰ.m.s.ð⁊ q̃ſi ̊ xpᷣm.ab anti.i.õ: b e ſ umit᷑ ꝓ quodã regnaturo añ diem iudicij. H Antidicomarite qdam heretici dicti ſũt ex eo qꝛ marie ᷣginitati õdicũt aſſerẽtes eaʒ poſt xpᷣm natũ viro ſuo cõmixtazʒ. ntidona.n.s.dicunt᷑ dona pditionis. Antidotũ ðᷣꝛ venenũ qͥd dat᷑ vitã vel iſt ᷣ qͥd dat᷑õ venenũ.ab anti qð ẽõ ⁊ datũ q̃ſi expꝛio datũ. Cõtraria ei ↄꝛijs curant᷑ vñ ſumit᷑ p medicina.vñ.Eſt ancilla dei ſim plex elemoſyna moꝛtꝭ. Antidotum venie poꝛta ſalut iter. In antidotariꝰeſt liber qͥ dam ; vicia cõpoſitus. S Antifraſis.f.t.pe.coꝛ.ðꝛ ↄꝛia locutio.ſ.qñ ſmo ꝑ ↄꝛiũ ĩtelligit᷑⁊ differt ab ironia.qꝛ ironia ꝓpnũciatõe ſola etiã indicat q̊d vult intelligi.vt cũ ðꝛ hoĩ male agenti. Oõð bo nũ eſt fac. Sʒ antifraſis nõ voce pnũciã iiis ſignat ↄtrariũ.ſed tm bis ſuis quoꝛũ oꝛigo contraria eſt. — archigraphꝰ ðꝛ.qꝛ reſcribit lr̃is miſſis ad dñm ſuü. U id eſt eiꝰ dignitas.ſ.cancellaria. Antilibanꝰ pe.coꝛ.ðꝛ ea ꝑs libani vel ſuꝑ libanũ que occidentalẽ ꝑtem reſpicit q̃ſi ↄtra libanum. Antilogꝰeſt ſ̃ᷣmo de ſuꝑioꝛibo deſcendens Antiloquꝰ a.ũ.ðꝛ qͥ pᷣmo loquit᷑. Iñ anti/ loquiũ ðꝛ pma locutio. Antimetabola.f.p.pe.coꝛ.vel antimetabo le les.grece eſt mutatio monis cũ ſnĩa vt Nõ vt edaſ viuas ſʒ edas vt viuere poſſis Antiochia.f.p.dicta ẽ ab Antiocho pꝛe ſe/ leuci qͥ eã edificauit.a q̊ etiaʒ ſeleucia alia ciuitas dicta ẽ.vel ðꝛ ſic ab anti ⁊ ocis q̊d eſt velox.qꝛ ᷣ velox.i.oceanum eſt poſira. In antiochen.i.exnñs de antiochia. Antiope.vna fuit mulierum quã coꝛrupit iupiter. ”M Antipagenta dicunt᷑ valuaꝝ oꝛnamenta. Antipas interpᷣtat᷑ teſtis fidelis. Hntipaſtꝰ ðꝛ pes q̃ fit exꝛijs ſyllab.ſcʒ ex beꝛeui ⁊ lõga.⁊ ex lõga ⁊ bꝛeui.vt amauere ntipar tri.pe.coꝛ. Uñn in Auroꝛa. Uir ꝓ bus antipater idumeꝰ ↄſulit illi. Antipentemimerꝭ pe.coꝛ.eſt qdã ſpẽs ceſu re.ꝑ quã vocał natalit᷑ coꝛrepta pducit᷑ ĩ pncipio ſecũdi pedis.vt in h vᷣſu. Moꝛs ecce nõ tardat.⁊ ideo labithoꝛa. Antiphona.f.p.i.ð pſalmũ ſonãs.vł qꝛ ꝑs illiꝰ canit᷑ ab vna ꝑte choꝛi.alia ab alta.et ðꝛ ab anti qʒ ẽ ꝗ̊ ⁊ phonos ſonꝰ.⁊ põt ſcri bi per ph. vel f. Papᷣ.vᷣo dicit. Antiphona grece.i.vox recipꝛoca duobo choꝛis alter natim pſallentibe. Antipoca ðꝛ cyrographꝰquẽ facit debitoꝛ creditoꝛi ĩ qᷓͥ ↄfitet᷑ ſe ſoluiſſe tm̃.⁊ fit a de/ bitoꝛe in hũc modũ. Cõfiteoꝛ me tm̃ vſu/ raꝝ noĩe vel penſionis ſolniſſe. ntipofoꝛa.f.p.eſt rñſio tacite obiectiõi fa cta.vt. Nil mihi reſcribas attũ ipſe veni. ntipos dis.ðꝛ ꝓpłs ſubterraneꝰ ↄtra nos hñs pedes.vt putãt qͥdã. Papᷣ.vᷣo dic.An tipodes.pe.coꝛ.dicti ꝙ ↄꝛij nr̃is veſtigijs putant᷑. Itẽ antipodes genꝰ monſtri in lx bia plãtas vᷣſas hñs poſt crura ⁊ octonos digitos in plantis. SJ Antiptoſis pe ꝓ.q̃dam figura allocheceet fit qn caſus ponit ꝓ caſu. 14 Hntiquari.m.s.ð qͥ antiq̃ hʒ ĩ mẽoꝛia vł Antigraphꝰ. m. s.ðꝛ ab anti qð eſtõ 2 gra⸗ phus.i.ſcptoꝛ.⁊ idẽ eſt qd cancellariꝰ.qͥ et ñ antigraphia vl archisphia 70 e ſieo i in rij ens nana/ hetbo niayt poſſis pieſe⸗ Caala ds poſin. 1 conpt mcht, bſac mauare Uro btn ucit i Hoꝛs kqrps Altack pötſen ſppona 1salter debin⸗ ſrnde mmw/ wn.. nos An ſtigis rink⸗ noros hued dur „ . ☛D * ſcribit. Et differta libꝛario. qꝛ libꝛariꝰ ꝛ q noua ⁊ veta ſcribit.antiq̃riꝰqͥ ſolũ veta. Antiquarietiã ð ſenex vel antiqu. Hntiquꝰa.ũ.i.res multoꝝ ãnoꝝ.⁊ ðꝛ ab añ qꝛ illud qð eſt multoꝝ anoꝝ ẽ ab añ reſpe ctu iſtiꝰ qð ẽ aliq̊ꝝ annoꝝ.⁊ ↄꝑat᷑ antiquꝰ ioꝛ.iſſimꝰ. Jñ antiqͥtas.i.eui longitudo. Antiſima ðꝛ ab anti q̊d ẽõ.⁊ ſima.i.curua ⁊ eſt nota ĩ his vᷣſib quoꝝ oꝛdo ꝑmutatꝰẽ Eadẽ nota cũ pũcto ponit᷑ vbi in eodem vᷣſu duplices ſenſus ſũt.⁊ dubitat᷑ qͥs ſen/ ſut potiꝰ eligendus ſit. Antiſmicus a.um.i.vꝛbanꝰnõ amaruſ.nõ iracundus. HS Antiſma eſt locꝰvbi cenſus eſt mutuãdus Antiſmos eſt tropꝰ floꝛide ⁊ vꝛbane vᷣtutꝭ vel ſententie. Antiſtes..t.. ſacerdos q̃i ſtans p pplło.qꝛ añ ſtat ⁊ oꝛat ꝓ plebe. ſr ſi ub regione ſcythie et ð ab anthꝛopos boa faginas eſt comegere. Anthꝛopomoꝛphue heretici dicti ſũt ꝓp eo ꝙſimplicitate ruſtica deũ hꝛe hũana mẽ bꝛa qᷓ in diuinis libꝛis ſchta ſt᷑ arbitrant᷑ Antiſticiũ.n.s.ðꝛ ſacerdotiũ vel dominin Antiſticia.f.p.idem. Antiſta.f.p.i.ſacerdotiſſa. r Antiſtropha.f.p.ẽ qñ finito vᷣſu reincipit ipſum rñſoꝛiũ vel emedieras.ſᷣm Hug. Paõ. vo dicit. Antiſtropha eſt recipꝛoca 2uerſio qñ totũ reſponſoꝛiũ ↄuertii. Antitas.i.antiquitas. Anticheſis eſt lr̃e p lr̃a poſitio.vt olli p illi Antitheta ẽ ↄꝛia poſitio vlł locutio.⁊ ðꝛ ab anti qd ẽ õ ⁊ theſis qð ẽ poſitio.ſ.vbi ↄꝛia Zↄꝛijs opponũt᷑ vtõ malũ bonũ. Per infa/⸗ miã ⁊ bonã famã owpoſitões ſt qſiõ thetã lram. Dzʒ anthiteton vbi pꝛia pꝛijs oppo nunt᷑.⁊ pulcritudinẽ ſnĩe reddũt.vt frigi/ da pugnabãt calidis. humentia ſiccis. Antiton ðꝛ genꝰ ligni incõbuſtibil.vl lig/ ncum ꝑadiſi qð cõburendo fit mundd. Aintonomaſia.f.p.ẽ qñ illð nomẽ q̃d ẽ cõe plibo appꝛopꝛiat᷑ alicui ꝑ excellentiã ſicẽ da uid ðꝛ ſpẽalrꝓphᷣa ꝓpr excelletiã. aulus apls. Ariſtoteles phs.Et ðᷣꝛ ab anti qð ẽ 3 7 onoma qð ẽ nomẽ.⁊ theſis poſitio.q̃ſi Sꝛia ⁊ impꝛopꝛia poſitio noĩs ꝓ noĩe. Antonomia eſt noĩs ꝓ noĩe poſitio. Antracidis.lapis pᷣcioſus ſic dictꝰ.qꝛ ipſe eſt ignei coloꝛis vt carbũculłꝰ qͥ antrax ðꝛ ſz calida vena pᷣcinct.Cuiꝰ ꝓpꝛiũ ẽ iacta/ tus in igne velut int᷑ moꝛtuos extinguit᷑ ⁊ ecõtrario aqͥs ꝑfuſus exardeſcit. Aintrax.i.carbũculus. vel calculꝰ.i.lapis. Antrillus.m.s.eſt inſtr̃m lapicidaꝝ. Finchꝛopophagi vel anthꝛopophagite eſt gens aſperrima qᷓ hũanis carnibveſcit᷑ ⁊ Anchꝛopos eiĩ grece.hõ latine interpᷣtat᷑. coꝛpoꝛeꝰ. Nec em̃ mẽbꝛis diſtinguit᷑ nec coꝛꝑis mole cenſet᷑. d e Anthꝛopos ẽ hõ ſurſuʒ erectꝰ vel ↄuerſus ⁊8 ab ana qð ẽ ſurſuʒ ⁊ thꝛopos ↄuerſio q̃ſi ſurſũ erectꝰ⁊ ↄuerſꝰ ad celũ.vt ſuũ cre atoꝛẽ aſpiciat.Et no.qꝙ hõ ðꝛ ab humo q̊ ad materiã qꝛ de terra foꝛmatꝰ eſt ⁊ in trã ↄuertit᷑ Sʒ ðꝛ anthꝛopos ꝓptouerſioneʒ ſui capitꝭ in celũ.qð alie creature ↄuertũt in trã.vt plãte q̃ ſic radices.i.capita earuʒ hñt. Itẽ anthꝛopos in greco ðᷣꝛ arboꝛ cõ uerſa q̃ ↄuertit radices ſurſum. VUñ.Os homini ſublime deditq; celũ videre. Juſ/ ſit erectos ad ſidera vertere vultus. Anthꝛopoſpatos eſt hũana paſſio attribu ta deo.ſ.iraſci vel ri;dlere Hntrũ.n.s.grecũ eſt.latine ſpecu ðꝛ.vł an tra qſi atra.i.obſcura loca.⁊ differt a ſpe/ cCu. Uñ.Eſt ſpecꝰ inſciſũ nata penit' antꝝ Anubis.m.t.ðꝛ mercuriꝰ q̃i ſine nube.ẽ eĩ de fmõis.qꝛ oĩa reuelat.⁊ idẽ ðꝛ cynoce phalꝰ a cynos.i.canis.⁊ cephas caput.qꝛ cũ canino capite depingit᷑ apud egiptios ꝓpt᷑ ſagacitatẽ. Uñ Uirgil.Omnigenũqʒ deũ mõſtra ⁊ latratoꝛ anubis. Anularis.2.t.⁊ h̊ re.qð pꝑtinet ad anulum SDz anularꝭ.m.s.ſubſtãtiue ſcdᷣus digitꝰ a mimo.qꝛ ibi freq̃nter ponit᷑ anulꝰ. Inð anulariꝰ qͥ facit anulos. Iñ etiã h anula/ rium.i.locus vbi fiunt anuli. Anulꝰ.m.s.pma bꝛeuis ẽ oꝛnamẽtũ q̃ddã ſcʒ circulꝰ qdã.ſʒ pma longa eſt ꝑuꝰ anus Iñ anulatꝰa.ũ.i.hñs anulũ.Et ðꝛ ab anꝰ pꝓ culo a rotũditate.vł ðꝛ ab annꝰ ꝑ dimi nutionẽ q̃ſi annulꝰ.i.circulꝰ.qꝛ ĩ ſeredeat vt annꝰ.Quidã tñ dicũt ꝙ anulꝰnõ venit ab anꝰ? ꝓpt᷑ pᷣdictã cãm ſu ob alia. Fuit em ↄſuetudo olim ꝙ ſi aliqͥs eẽt homicida vł adult᷑ deferret ſimeã in collo.os ſuũ ad ſi/ mie culũ tenẽs.ſed qꝛ h̊ erat nimis oppꝛo/ bꝛioſuʒ fecerũt toꝛquẽ rotũdũ.quẽ in de/ decdeferebãt ĩ digitꝭ.⁊ tũc nobiles fecer̃t illũ facere aureũ vl argenteũ.qð mag vi debat᷑ honoꝛi qᷓ; decoꝛi.ex eo tꝑe ↄſuetu do inoleuit vt nobiles deferrẽt snulos.et ideo qᷣdã dicũt ꝙ anulꝰ dictꝰeſt ab ano ſi ⸗ c . . „ * mie. Alij dicũt q; ptheus fert᷑ circũdediſſe ferreũ circulũ digito.lapide incluſo.q̃ cõ/ ſuetudine hoĩes vſi anulos hꝛe ceperũt.?⁊ poſt gens cepit geſtare eos in q̃rto a polli ce digito.qꝛ in eo vena ẽ que vſq; ad coꝛ ꝑ tingit.quã notandã ⁊ oꝛnãdãaã aliquo inſi/ gni veteres putauerũt. Anus us.ui.ðꝛ antiq̃ vetula.eo q; multos habeat annos.vlł ð ab a qð eſt ſine ⁊ nus id ẽ ſenſus.q̃ſi ſine ſenſu. Uñ qdaʒ. Pam/ phile tolle manꝰ iamq; redibit anꝰ. Sed anꝰ ni.i.culus.ſiłr ðꝛ ab annꝰ ꝓpt᷑ circula/ cionẽ. Uñ. Foꝛma ſenilis anꝰ ꝑs q̃dã coꝛ poꝛis anuſ. Itẽ. Dum ſe curuat anꝰ velut anſer ſibilat anus. Anutergiuʒ.n.s.ðꝛ illud vñ anus.i.culus tergitur. . Anxilla.f.p. ðꝛ olla ſuꝑius ſtricta. Anxioma ſᷣm Hug.ðꝛ ↄcatenatio loq̃ndi ſicut ſt ſophiſmata. Pap.vo dicit. Anxio/ mata ſt ploda.⁊ maxie ꝓpoſitões ĩ topicis. Itẽ anxioma.i.obnoxiũ vᷣitati aut falſita ti.vt Cicero diſputat. Cicero ñ diſputat. Anxiꝰ a.n.i.triſtis.ſollicitꝰ. Iñ anxietas·i. triſticia vel moleſtſia. Nonia eſt regio q̃daʒ in q̃ Chatinꝰ rex edi ficauit thebas ciuitatẽ. Inde aonides no men patronvmicũ.i.thebanꝰ. Hoꝛaſia.f.p.ðꝛ cecitaſ q̃ ſodomite circa do mum loch fuerũt ꝑcuſſi. Geñ.xix. Apathia thie. grece. latine impaſſibilitas. Apella.i.iudeus äſrimepelle⸗ Annorn x tinguit dni factꝰ? apella puer. Apenniꝰ dictꝰ ẽ qſi alpes acute. Penniũ em antiqͥ acutũ vocabãt. Uł apẽnium ðꝛ qſi alpes penni.i.hannibalł.ꝑ q̃s hãnibal dux viam fecit dum romã peteret. per.m.S.eſt poꝛcꝰ ſilueſtrꝭ.⁊ ðꝛ ab apien do eo ꝙ fodieẽdo aꝑiat. Uel ðꝛ aper quaſi afer a ferocitate ↄuerſa f.in p. In h̊ aꝑcu/ lari.i.effractoꝛ domꝰ.Et eſt dꝛa intapꝛũ verrein ⁊ nefrendũ. Naʒ aper ðꝛ poꝛcꝰ ſil ueſtriſ. Uerres domeſticꝰ hñs teſticulos MHetrendꝰ ðᷣꝛ domeſticꝰnõ hñs teſticulos Vñ. Cultoꝛ aper nemoꝛũ ſit tibi ferreſq; domoꝝ. Atq; nefrendus ⁊ h̊ caret vſu te/ ſticuloꝝ. Et aper coꝛ.pmã. Uñn Ouidius Acaneñ magno ſepe tenet᷑ aper. In aper culus.i.puus qaper. SJM Aperus:m.s. eſt q dam piſcis 4 Apes pis.plura ſigt. Pꝛimo em̃ eſtddaz £● aĩal volatile mellificans qð naſcit᷑ excar/ nibo bouinis ſepult ⁊ certo tꝑe putrefactꝭ ⁊ ſũt pla talia alalia volatilia ex ſtercoꝛib⸗ ⁊ carnibo aĩaliũ putrefactꝭ naſcẽtia vt bꝛu ci ⁊ locuſte ex ſtercoꝛibꝰ ⁊ ſcabꝛo ð carnibꝰ equoꝝ.fucus de mulis.veſpe ð aſinis.Et ðꝛ ab a qð ẽ ſine ⁊ pes.qꝛ pᷣmo naſcit᷑ ſine pedibo.⁊ poſtea accipit pedes. Itẽ apes ł apis vt ait Pliniꝰdicebat᷑ q dam thaurus q de Nilo ſolebat exire ⁊ geſticulatiõe ſui coꝛpꝑis pᷣdicere futa hñs ĩ humero dextro ſignũ candidũ ad inſtar lune coꝛniculatũ ad quẽ cũ ſtatim ↄfluxerũt egvptij cuzʒ in/ ſtrument muſicis pſallentes leuabãt eũ ĩ gere.⁊ ſuꝑ eos tanq; pſallens ferebat᷑.⁊ ad motũ vel ſtationẽ ipſiꝰ illi in terra moue/ bant᷑ vel ſtabant. ⁊ eadeʒ die euaneſcebat. Dicũt tũ quidã ꝙ in feſio ſerapis vl ſoꝛa/ pis annuatim thaurꝰ ille emugebat.i.bo/ abat. ⁊ vt ipſum ydolum ↄſecrari deberẽt annunatim ipſos egyptios vocauit. Alij ꝑ decenniũ ipſuʒ ſemel aparere dixer̃t. Alij tm̃ tꝑe iuſti ſacerdotꝭ Heliopolis illud fa ctcuz fuiſſe dicũt.⁊ tꝑe iniuſti ſacerdotcꝭ nõ vt ꝙ iuſticia dei iudicijs idicaret᷑ ſacerdo tum. Hoc habet᷑ ĩ hiſtoꝛia ð ſubmerſione ꝑunloꝝ hebꝛeoꝝ in egypto.Etiã apes vel apis erat ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdaã reg grecoꝝ q moꝛtuꝰ in egypto ponebat᷑ in ſarcofago ⁊ ibi cepit adoꝛariꝓ ðᷣo.Et dictꝰ ẽ poſtea ſerapis.q̃ſi ſoꝛapis.a ſoꝛus qð eſt caro et apis.qꝛ carnałr adoꝛabat᷑. Item apes eſt de apum. Et ꝓ pmo ſigto eſt ge. fe. ſed ꝓp alijs ge.m. Itẽ in pᷣma ſignificatõe ⁊ vlti/ ma coꝛripit pmã ſvllabaʒ.ſed in alijs ꝓdu cit. Un. Mel fert ⁊ deus eſt apis bos rex ſimul apis. In apecula vel apicula.id eſt grua apis. ex. m. t. i. ſũmitas pedibo remotũ c. Et qũq; apex ðꝛ lr̃a.et / pꝛie apices dicũt᷑ l̃e q̃ ĩ frõtiſpicjs muro rũ vł eccłiaꝝ ſcribũt᷑.⁊ ĩ pncipijs libꝛoꝝ ? in titulis legũ. Itẽ q̃libʒ lr̃a qnq; ðꝛ apex. Vñ in Marco. Unus apex nõ pᷣteribit. Et apex ðꝛ ligamẽ. Itẽ apex ðᷣꝛ pileꝰ ſub/ tilis qᷓ̊ gẽtiles ſacerdotes vtebant᷑. Itẽ ðꝛ ſummitas galee.ſ.conꝰ ſuꝑ quẽ criſte po/ nunt᷑. In apiculꝰ q̊d ⁊ ꝓ lra ⁊ ꝓ ligamie q̊ philateria depẽdẽt.⁊ ꝓ filis accipit᷑. Papᷣ. vo dicit. Apex apicꝭ dict? ꝙ longe ſit a pe⸗ diby.i.ſuma ꝑs verticꝭ vł coni vl galee vel mont vel lr̃e. Itẽ apexẽ ſũmitas honoꝛis vel diſtinctõis nota. Uñ. Apex lr̃a ſignuz tas. O ð em̃ in ſũmo eſta reg, ori Nonn unh nion itſine pesk urns beſui derro mlari min/ iteüi kaad none/ tcbat. ſoꝛn/ tibo/ Ncderet e et Aluaſ got ro cerdo rſone o el recon ago⸗ oſten groct es eſt ſedp vin/ pdn 0et gideſt nocka ſac/ uro broy? pet. bit. oſub/ e d⸗ ſtepo, Umie upe/ ley goris gn; AP galee. dignitas altiſſima mnitra. Hpheduo ſm qð exponit glo. Danielis xj. ↄpoſitũ eſt. ⁊ idẽ eſt qð ſolij ſui.Alij expo/ nuũt apheduo.i.emaus q̃ ẽ ciuitas ad radi cem mõs oliueti. diſtãs a hierim fere tria miliaria. Alexãder neq; dicit ꝙ apheduo idẽ eſt qd appendix.ſ.mãſiuncula q̃ adhe/ ret magne domui.Et ðꝛ ꝓſpectum ſi deli gnis menianũ ſi de lapidiboↄſtructuʒ eſt. Un.Dicas apheduo ſolaria ſignificatq;. Apendix ꝙ ſi lignũ ↄſtruxerit ipſum.Di cas pꝓſpectum ſi ſaxum dic menianum. Apia dicebat᷑ rome q̃daʒ publica via.Uñ ĩ paſſionali ſepe legi. Rome via apia Itẽ iuxta hãc viã venus habuit templum.vñ ipſa ðꝛ apias. Un Ouidiꝰ. Nõ illas lites apias ipſa ꝓbat. Apia etiam ð fuiſſe vxoꝛ Philemonis. Apiago.ſ.t.ðꝛ herba cuiꝰ floꝛes apes libẽt colligũt ⁊ maximeappetunnt. Apiane ſunt vue qᷓ oulce vinũ faciunt. Hpiariũ.n.s.eſt locusvbi ſt vł mellificant apes.ſicut auiariũ vbi ſũt aues.⁊ fiolariũ Vbl fiole.roſarium vbi roſe. JUBDD Apifoꝛium ⁊ apiſterium idem. —— Apiaſter. m. s.ðꝛ mgr apum.et ðꝛ ab ape ſi cut catulaſter a catulo. H Apiſtra.f.p.ẽ auis q̃ libent᷑ comedit apes⁊ eſt viridis coloꝛis.que ⁊ mirops ðꝛ. Apiatellũ.n.s.eſt herba quã qͥ ieiunꝰguſta uerit ridendo exanimafk. Apicioſus a.ũ.i.caluus capite.cuiꝰ frontꝭ ſummitas apparet. Apicitus a.um.i.ligatus ab apicio. Apifera pe.coꝛ.ſũt funes qͥ coꝛnib antem ne dextra ſiniſtraq; tendũt᷑ retro vᷣſa. ab a ⁊ pedis.⁊ fero.qꝛ lõge a pede mali vł veli ferũt coꝛnua ⁊ extendũt coꝛnua veli. Apifoꝝ.n.s.pe.coꝛ.eſt nomen oppidi. piũ.n.s.ſᷣm Hug.ẽ herba qᷓ ſolepant co ronari apices.i.capita hoĩm.ſʒ ſᷣm̃ Pap. apiũ eſt gen? herbe dictu. eo ꝙ apicel.i. ca pita antiq̃ꝝ triũphantiũ vel poetarũ ipſo coꝛonabant q̊ nrernonuſeen doloꝛes / uiſſimi ſopiunt᷑ hmõi herba ebꝛietateʒ ðꝛ zincse. ðJMU N AHplanos vel aplane aplanes.i.firmamẽtũ ſi ſine erroꝛe.qꝛ ſy mouet᷑ in eodem loco Mpluſtre ſtris.ðꝛ gubernaculũ nauis vel armamẽtũ. Uñn. Juuenał. Uicteq; trire/ mis apluſtre. Inuenitur etiã apluſtre re. Hpoca.f.p.ẽ ſcriptũ qð creditoꝛ dat debi/ toꝛi ſoluẽti.in qᷓ creditoꝛ ꝓfiteĩ ſe tantum accepiſſe. ⁊ fit a creditoꝛe ſicut anticopa a debitoꝛe. Un. Apoca ſoluenti datur anti ſuſcipienti. Hpocalypſis ſis.vł ſeos.ĩterpᷣtat Fuelatio ſecretoꝝ.⁊ ðꝛ lib Johis euãgeliſte.qͥ nob celeſtia ⁊ multa ſecreta reuelauit.⁊ ðꝛ ab apo qð ẽ re.⁊ calypſis qd eſt velamẽtũ.qꝛ ibi manifeſta ſt qᷓ erant abſcondita. Auro ra·Eſt apocalypſis myſtica vᷣga gerens. poceleſma ðꝛ ↄiectura defuturꝭ ↄſidera ta iuxta modũ planetax. — pha /ꝓpꝛie dicũt᷑ illa ſcpta q́ oꝛigo ⁊ autoꝛ ignoꝛat᷑.⁊ q;uiſibi ſint m in autoꝛitate ꝓpt᷑ pła falſa q̃ ibi ↄtinẽt. Jñ apocriphariꝰ q deſcribit apocripha. Itẽ ſm qſdã apocriphꝰ ðꝛ ab apo q̊ͥd ẽ lõge.et criſis.i.iudiciũ.q̃i longea iudicio.vł de q̊ nõ pᷣt hꝛi certũ iudiciũ.Et aliqͥs lib ðꝛ du plicit᷑ apocriphꝰ.vł qꝛ autoꝛ ignoꝛat᷑.⁊ ve ritas patet.⁊ talẽ recipit eccłia.nõ ad fidei bationẽ.ſʒ ad erroꝝ deſtructiõʒ.qles ſũt liber Judith ⁊ alij q̊s enumerat Hiero.ĩ plogo Regũ. vl qꝛ de eiꝰ vitate dubitat᷑? tales nõ recipit eccł ia.vt eſt liber de inrtan tia ſaluatoꝛis. ” Apocriphariꝰ vel apocriſariꝰ.i.ſecretariꝰ. ↄſiliariꝰ.betiã ðꝛ cacellariꝰ.qꝛ ipſe ẽ ſecre tariꝰ reg vł imꝑatorꝭ.⁊ eius ſecreta ſcit.⁊ ꝛ ab apo ⁊ criſis.i.ſecretũ.ł ðꝛ ab apo qð eſtab vl de. ⁊ chꝛyſos aurũ.⁊ idem eſt qð theſaurariꝰ eo ꝙ habeat auxꝝ reg vl impe ratoꝛis in ſua cuſtodia. M ta va.n tñ habet᷑ AHpocriphꝰ a. i. pe. coꝛ. : occultꝰz ſecretꝰ. et ðꝛ ab apo.i.de.⁊ criſis ſecretũ. Itẽ apocri 7R Apocriſarij ſũt nũcij dñi pape q̃ſi ſecreta. rij.vt di.xvj.c.ſeptuaginta. Nam criſis ðꝛ ſecretũ.aurũ vel iudiciũ.c.ſignificaſti.de elec.in glo.j. Uñ.Auruʒ ſecretũ dat iudi cium tibi criſis. Apocopa.f.p.vel apocope pes.eſt ſubtra/⸗ ctio lr̃e vł ſyllabe ð fine dictõis.vt achilli achillis. fac p faccce. in balneo. Apodixis grece ſᷣm Pap.i.oſtẽſio. Hug. vo diẽ apodixis.i.oſtẽſio.fantaſia.pbatio exꝑimentũ.vᷣtꝰ.ptãs. Uñn in vita de beata Agnete legit. Ad filiũ meũ voluiſti apo/ gixin tue ar magice demõſtrare. Apofoꝛetũ pe.p.eſt vas planũ ad ferendũ poma vel aliqͥd aliud. Etiã eſt vas ad de/ ferendum reliquias. . AHpofragiſma.ſ/p. eſt ſignaculit anuli e⸗ odiſteriũ.n.s.eſt locus vbi res ponunt circumflernum. - pogeũ gei.eſt oſtructũ ſub terra edificiũ qð nos antrũ vel ſpelũcã dicimꝰ.et ðꝛ ab apo.i.de.⁊ ge terra. Idem ⁊ ðꝛhypogeuʒ ab hypo eſt ſub ⁊ geterra. Apoleſma ðꝛ diffinitio ⁊ ↄſũmatio diſpu/ Apolides dicũt᷑ qͥ ſũt ſine ciuitate.ab a qð eſt ſine.⁊ polis ciuitas. Apologꝰ.in.s.ẽ ßmo ruſtical de bꝛut aĩa/ lib inſtructioni hoĩm coaptatꝰ.exemplũ viuendi ↄtingaean. Apoluciũ.n.s.eſt veſtibulũ ſeu locus vbi veſtes abluende eruunt. Apollo linis.m.t.pma bꝛeuis ꝓpꝛiũ nomẽ viri. Uñ Uirgił.Coõcutit ⁊ ſtimulos ſub pectoꝛe vᷣtit apollo.Aliqñ ãt ẽ indecli.vñ. j.Coꝛ.j.Ego qͥdẽ ſũ pauli.ego apollo.etiã apollo 'm fabulas ðꝛ deꝰ ł ydolũ grecoꝝ ſcʒ deꝰ zelotes vim ſuꝑ arcũ ⁊ pharetram geſtãs.vł citharã ⁊ tibiã.q̃ſi donãs hoĩb⸗ mercedẽ gre vel vĩdicte.vel ðꝛ ſol a gẽtib Apelloniꝰ.m.s.bma bꝛeuis ꝓpꝛiũ nomen viri. Uñ in Auroꝛa. Miſſus apollonius duxr nuꝑ factus ab illo. Apollinariſte heretici ab apollinare voca ti ſunt dicẽtes xpᷣm coꝛpꝰtantũmodo ſine gia aſſumpſiſſe. Apologia.f.p.i.excuſatio vel rñſio. ⁊ ab apo qð eſt re.⁊ logos.i.ſᷣmo q̃i ᷣmonis re latio.i.rñſio. Uñ in decretꝭ alexãdri pape Clerici qͥ alioſaccuſãt iuſtã accipiãt apo logiã.Et põit᷑ ibi apologia ꝓ defenſiõe vł negatiõe ſola. Jñ apologeticꝰ a.ũ.i.excuſa toꝛiꝰvlł rñſoꝛiꝰ pᷣm Hug. Pap̃ᷣ.dicit.Apo logia.i.excuſatio. Jñ apologeticũ ðꝛ.i.ſa tiſfactionis iudiciũ vel verũ teſtimoniuʒ. Apompeius grece.ðꝛ emiſſarius latine. Apoplexia.f.p.eſt ſubita ſangnis effuſio q̃ ſuffocati ĩtereũt ſic dicta.qꝛ ex letali ꝑcuſ/ ſione repẽtinꝰcaſus fiat.Gꝛeci igi ꝑcuſſi/ onem apoplexim dicunt. — Apoꝛia.f.p.pe.coꝛ.pła ſigt.E ſt em̃ igez qð aꝑtio.laboꝛ.angoꝛ.aculeꝰ.ſtimulꝰ.ictꝰvul nꝰ.cura.tediũ.moleſtia.pauꝑtas.triſticia vᷣtigo capitꝭ.⁊ ðꝛ ab a q̊ͥd ẽ ſine.⁊ poꝛꝰq̊d ẽ mĩmuʒ foꝛamẽ ĩ coꝛꝑe ꝑ d ſudoꝛ emanat ita dicit Hug.ſuꝑ illð.Ecc.xxvij.Apoꝛia hoĩs ĩ cogitatu illiꝰ.dicit glo.i.influxio ſti mulł moleſtia. Itẽ ſuꝑ illð Coꝛ.iiij. Apo riamur ſʒ nõ ðᷣſtituimur ⁊c.dicit.i.paupe res ſumꝰ.penos em grece pauꝑ ↄꝛ latine. Itẽ ſuꝑ iltud Eſa.lix. Eſt apoꝛiatꝰ.i.ↄtri ſtatus de infelicltate eoꝝ. Et ſm ̊ apoꝛia idẽ eſt qð triſticia.ſed Papᷣ.dicit. Apoꝛia grecũ nomenẽ.⁊ ẽ idẽ qð fluxio.diuĩatio vl vnatio glie dei. Uel ſt᷑ feces ⁊ reliq̃ ſoꝛ⸗/ des elemẽtoꝝ q̃ in aere purgant᷑vñ gignũ tur in tra diuerſa.ſ.arboꝛes ⁊ lapides ⁊c. Item apoꝛus a.um.i.dininus. Hoſiopen is.f.t. eſt validus defectꝰ oꝛonis n Zheren. in ennucho. Ego ne illaʒz qᷓ illum.que me.que me nõö. retromiſſuſ. Et ꝓpꝛie ðꝛ ille pmo bñ agit Volte⸗ ꝑuertit ſe ⁊ male agedo rtro abit. Uelẽ aliqͥs recedẽs a fide vel religiõe.Et ðꝛ ab apo qd ẽ retro.⁊ ſto ſtas. In apoſta tic a.ũ.i.puerſus. Iñ apoſtaſia.i.renũcia tio.retro ad malũ moꝛem itio.que in tribb ↄſiſtit.pmo qdeʒ in dimiſſione fidei xpᷣia⸗ll»”² ne.ſecundo ĩ dimiſſione habitꝰ religionis tertio in dimiſſione tonſure clerical. Iteʒ apoſtaticꝰeſt etiã idem qð ꝓſelitꝰ.ſ.qͥ ꝓcul ſalit de vna ſecta in aliam. Apoſtema.n.t.pe.p.ðꝛ dura humox colle/ ctio in coꝛꝑe ſic dictũ a collectõe hamoꝝ. HNã greci apoſtemata collectiones vocãt. Apoſtolus.m.s.grecũ eſt.⁊ ðꝛ miſſus lati/ ne. hebꝛaice lilan. ⁊ ðꝛ ab apo qdẽ de v re⁊ ſtolos qð ẽ miſſus.qſi de celo ła deo miſſus. Miſſi em ſt᷑ apłia xpᷣo in vniuer/ ſum mũdũ ad p̃ᷣdicãdũ euageliũ. In apo ſtolatus us.ui.i.dignitas vel officiũ apłi. Inñ apoſtolicꝰ a.ũ.⁊ h apoſtolicꝰ ppapa. Iñ etiam apoſtolarꝭ..t.⁊ G̊ͥ re. Apoſtoli in iure dicut᷑ lr̃e date appellãti.in qbo ↄtinet᷑ allegatões.⁊ q̃liter in ca ꝓceſſũ ſit. Item aploꝝ ſunt alij ↄuẽtionales.ſ.qñn ꝑs admittit appellationẽ.ſiue in iudicio iu dice refutante ſiue tacẽte.vł extra iudiciũ vt extra ð appel.c.ſepe.⁊.c.oblate.Alij ſũt teſtimgniales teſtificantes de apellatiõe facta.Alij dimiſſoꝛij s aparet ꝙ iudex detulit appellationi. reuerendi ſiue reueretiales.ſ.qñ ob reue/ rentiã ſuꝑioꝛis appellationi defert᷑.vt.c.j. de ap. li. vj. in glo. Apoſtolici heretici qdã qͥ ſibi hR nomẽ ſum pſerũt.qꝛ nihil poſſidẽtes ꝓpꝛiũ.nequaq; recipiũt illos qͥ aliq̃ in ; mudo vtunt᷑. Apoſtrophe phes. vel apoſtrapha phe. eſt ↄuerſio locutionis ad aliquẽ ꝑ ſecundam ꝑſonam. vt Dñni eſt ſalus ⁊ ſuꝑ pꝑʒlm tuuʒ benedictio tua. lij refutatoꝛij pꝑ s gpparet ꝙ iudex nõ detulit appellatõi. Alij — . iu cöt⸗ ed⸗ aapt Mhot ig nut. cne an lin grop ſpeaul P oing „ Fup Ppen ſaßp ſeau es Con Ap hoa⸗ ne 4 hie Goro llom finer Roe mmdie benst Gnd eep u Pl tio⸗y Juu ppot Apur Cipenn Urin Mien Cusde nat or) Oen lon lengt on dorin ſino dſor, i let. vonis ſyqj fic nagit abit. eEt voſtg ücia ib⸗ ia/ tonis Jʒ N rcole⸗ mor. vocit. glati/ dey deo ner/ pli. gpa. lin ccſü ſn coin cici liſſüt lanoe rnde jhs A fcne⸗ 1,0. ſum o . heck CN. l; Apoſtrophꝰ.m.s.vᷣgula.regula.q̃ſi ꝑs cir culi dextra ad ſummã lr̃aʒ poſita ĩ his di/ ctiõib ĩ fine.tribunal ⁊ pirrin q̃ nota oſtẽ dit᷑ deeſſe in mone vltima vocalł vttribu nal ꝓ tribunale.pirrin p pirrine. Apotheca.f.p.ðꝛ repoſitoꝛiũ vel recõdito/ riũ.qꝛ ĩ his hoĩes elaboꝛatas fruges repo nũt. Iñ apothecariꝰrij.q cuſtodit apothe cã. ?'mercatoꝛ. ⁊ apothecariꝰa.ũ.i.ad apo/ thecam ꝑtinẽs. Uel apotheca ðꝛ arca vel locꝰ in qͥ aliqͥd ponit᷑ cuſtodiendi cã.vł in quo publice et cõiter merces vendunt᷑. et Pecalie⸗ medicinales. Apoʒima pe.coꝛ.eſt vis herbaꝝ decoctaꝝ. Uñ Macer. Uis potius ſeminũ vł apo/ zima ꝓderit huius. Aparitoꝛes vel aparatoꝛes dicũt᷑ſᷣuiẽtes qꝛ appareant ⁊ videant᷑ vt pᷣͤſto ſintad ob/ ſequiũ. Ulł apparitoꝛes dicũt᷑ illi qꝗͥ citant ꝑtes ⁊ eas apparere faciũt in iudicio.vł di cunt᷑ miniſtri crudelitatꝭ ad interficiendũ malefactoꝛes. r Appellatio ſᷣm Aʒo.eſt a mĩoꝛe iudice ꝑ in uocationẽ maioꝛis iudic pᷣtextu iniqtatꝭ pme late ſnie reſciſſio.ff. de mino.lł.pᷣfecti. Ppallire heretici q dam autoꝛ appelles Pnceps fuit.qͥ creatoꝛẽ angelũ neſcio quẽ gloꝛioſuz ſuꝑioꝛis dei faciẽs deũ leg ürł. illum igneũ affirmãs q dixit xpᷣm nõ in ve ritate deuʒ ſʒ hoĩem in fantaſia aparuiſſe Apendirx.o.t.ðᷣꝛ mãſiuncula q̃ magne do/ mui adheret.ſ.que appendit᷑ parieti.nõ ha bens tectũ diuiſum in duo latera. In ap endicium.n.s.idem. Niplauca vel appluda.f.t.ðꝛ ſoꝛbitiuncula ex paleis facta circa quã pueri ſolebãt ap laudere.vel applauda ðꝛ furfur. Hpplũbatio eſt diuerſaꝝ materiaꝝ ↄſolida tio.vt auri.argenti.plũbi.ſtanni ⁊c̃.et eaꝝ materiaꝝ ↄiunctio ðꝛ applũbatura. Apoſtus a.ũ.i.ꝑuerſus ⁊ ↄtrarius. Ayppulſus pecoꝛis ad aquã. eſt ius adducẽ di pecus vel gregem ad aquã font alieni. vel riuum ad aquandiu. Apꝛicus a.ũ.pe.ꝓ.i.iocũdus.amenꝰ.cali/ dus.delectabił.et ðꝛ ab aplis.eo ꝙ in illo menſc ſit pulcerrimũ tempꝰ ex pductione Hoꝝ. Iñ apꝛicitas.i.caloꝛ.iocunditas.vñ Dꝛatius.Quicqͥd ſub terra eſt in apꝛicuʒ fert etas.in aꝑtum. Aplis mẽſis q dã. et ðꝛ q̃ſi aperilis.qꝛ tunc terra aperitur ⁊ floꝛes germinat.vel ðꝛ ab potheoſis.f.t.i. diuinatio vel ↄtemplatio aphꝛodite qð eſt venꝰ.vñ aplis.iaphꝛodi lis.vł q̃ſi aphꝛilis.i.venereꝰ.qꝛ ille menſis dedicatꝰ eſt veneri.vel qꝛ in eo hʒ feſtum ſuum.vel qꝛ in eo nata fſui. Aptitudo.ſ.t.i. uenientia. Iñ aptitudina rius a.ũ.qð ſignat aptitudinẽ ꝓpꝛietatj.vt riſibilis. ? Aptotus a.um.i.ſine caſu.ab a qð eſt ſine ?v ptoſis caſus q̃ſi ſine caſu. Jũ aptota noia incaſualia. vt frauig. Aptꝰ a.ũ.nomẽ ⁊ nõ pꝑticipiũ.qꝛ ꝰbuma dᷓ deſcẽdit nõ eſt in vſu.ſ.apiſcoꝛ.⁊ ideʒ c qd abilis vel diſpoſitus. Iñ ineptꝰ.i.indiſpo ſitus.⁊ ambo compaeaennntt. Apulia.f.p.eſt puĩcia vbi ↄditũ eſt Bꝛun/ duſium. Inde apulus a. um. de apulia ex Ert antc G Aqua ðꝛ qſi equa. eſt em̃ plana in ſuꝑficie Et eſtqddaʒ elementũ coꝛpoꝛeũ ſunplex humidũ⁊ frigidũ. IJñ aqueus a.ũ.i.humi dus vel in aqua exns. In aquula dimi.i. pua aqua. Aquagium.n.s.ðꝛ aqueductꝰ.ſ.cannalis in quo ducitaqua. Aqualiciũ.n.s.ðꝛ locꝰvel guttatoꝛiũ ꝑ qd aqua foꝛas mittit᷑ ⁊ elicit᷑ a ꝓpꝛio galueo. Aqualiculus.m.s.i.ventriculuſ. Un Per ſius. Pinguis aqualiculus penſo ſexqui Hanalts lis.⁊ Gᷓ le.i.ad aquam ꝑtinẽs. Et ſubſtãtiue h̊ aquale eſt vas aquatile groſ/ ſum ⁊ latum. In Plautus.Date illi ſellã vbi ſedeat ⁊ aquale cũ aqua. Iteʒ aquale 7, etiam accipit᷑ p ventre groſſo. Haqualiũ.n.s.ðꝛ ſũma ꝑs capitꝭ eo ꝙ pus ſuſcipit aquã defluentẽ qᷓ; totũ coꝛpus. Aquamanile.n.t.ðꝛ vas ſuper qð caditaq qua abluunt᷑ digiti ſacerdotũ pꝰ ſumptio nem coꝛꝑis xpᷣi. Aquarij heretici offerunt in calice ſacramenti. . Aquariolus.m.s.ðꝛ ſeruꝰ meretric qͥ cre⸗ bꝛo fert aquam. Aquariꝰ.m.s.p q̊dã ſigno celi.eo ꝙ tũc cũ ſol eſt in eo.eſt abũdantia aquaꝝ. Itẽ aq̊/ rius ðᷣꝛ ſeruiẽs ꝗ poꝛtat aquam. J aqua ria.i.ancilla queaquã defert. Aquaticꝰ a.ũ.⁊ aquatilis lis.⁊ hoc le.i.ad aquã ꝑtinens vel in aqua exñs. Hquebibo.m.s.ðꝛ qͥ ſepe bibit aquã.et põt declinari adiectine. . 5 ſüt dicti. eo aquã ſolaz c de pꝛio loo. Hqueductꝰẽ ius ducẽdi aquã ꝑ fundũ vel agrũ alienũ ad irrigadũ agrũ meũ vł alte rius iure uitutis ↄſtitute. Aquehauſtꝰẽ ius hauriẽdi aquã poꝛtãdi p agꝝ fũdũ ſeu pᷣdiũ alteriꝰrõne ſᷣuitutis. Et differt ab aq̃ductu.qꝛ aq̃duct fit in fi ſtuł ⁊ meatibo traneis.ſʒ aq̃hauſtꝰfit ꝑ aĩa lia poꝛtãdo.vt.l.ſi pꝰ.S.j.⁊.ij.ff.de aq plu. ar. vbi ðꝛ ꝙ nõ dz ille cui debet fuit?aque ductꝰ lapidibo ſʒ fiſtulis oꝛdinare.qꝛ vſus Dñi plus incõmodat.ff.de cõtrahẽ.emp.l. ſi aqueductus. Hqueuomꝰ pe.coꝛ.ðꝛ qͥ aquã vomit.⁊ põt declinari adiectiue. Aqla.epiceni.g.ẽ nomẽ auis obtinẽs bnci patũ int᷑ alias aues. Et ðꝛ aqͥla ab acumi ne oculoꝝ.qꝛ irreuerberato viſu ſolem in ſpicit. Uñ. Nobilitas aqͥle pᷣcellitoẽ vola tile celi.Sũma volãdo petit.⁊ pendẽs ae re ſũmo. In liqͥdis piſcẽ ſpeculat᷑acumĩe viſus. Iñ aqlꝰ a.ũ.qͥ naſuzʒ hʒ curuũ in ſũ mitate vt aqͥle roſtꝝ.itẽ aqla ẽ ſignũ ĩ celo. Aquilegia.f.p.eſt nomen herbe. — Aqliana ſtipulatio ẽ ꝓmiſſio q̃ nouat oẽ cunq; cã illa mihi ꝓmittes aio nouandi.⁊ dicat pmitto.tũc ꝑ acceptilatiõʒ tollet᷑ ob ligatio.inſti.qͥba mo.tol.obli. Halo.f.t.ẽ vẽtꝰ qͥdã ſerenꝰ⁊ aqs ſtringẽs et nubes diſſipãs.vide.S.in africꝰ. Un.Dic aqͥlam volucrẽ. ventũ dicas adlonem. Halus a.ũ.dicebãt antiqͥ ꝓ niger a.ũ. IJñ aqleus a.ũ.i.niger vel fuſcus. Haquoſus a.ũ.i.plenꝰ aq.et ꝓpꝛie locꝰ ðꝛ aqdᷓ ſus.⁊ potio aquata. In aquoſitas.i.inun dantia aquarum. Ara pma lõga ſine aſpiratõe.i.altare.ſʒ pꝛi ma bꝛeuis ⁊ cũ aſpiratiõe ẽ ſtabulũ poꝛco rũ. UVñ. Eſt hara poꝛcoꝝ bꝛeuis ⁊ nõ ara Arabarchꝰ dꝛ pnceps are vel vᷣtꝰ. deoꝝ. Arabia.f.p.ẽ regio qdã.⁊ iterpᷣtat᷑ ſacra.qꝛ regio illa thure abũdat. Hac greci ende/ mon nr̃i btãaʒz noĩiauer̃t.Eadẽ eſt noĩata ⁊ DSaba a fuio Chus q dict eſt Saba. Arabicꝰ a.ũ.i.qꝗliqͥs ð tali regione.ſ.de ara bia. Arabs idem. ”M Arabici qͥdã heretici in arabia exoꝛti.dicẽ tes aĩam cum coꝛꝑe moꝛi.⁊ in nouiſſimo vtrunq; feſurgere. 5 * Muednctile? via p quã aqna agitat ⁊ du ctũ.vt ſic dicẽdo.qᷓcũq; mihi debes exq̃ᷓ Arabilis lis. - Fle. ð: as eſt aptũ ꝛbonuz gad arandũ.vt terra eſt arabilis. B Aradij qͥdã pplłi ſunt.vide.o.ammoꝛreꝰ-. Aram indecli.interpᷣtat᷑ electus. Hranea. f.p. ðꝛ vᷣmicułfaciẽs telã ad capie dũ muſcas.ab aere dictꝰeo ꝙ ĩ aera fila ge rat. Ubł ðꝛ aranea ab aragne regina q̃ fuit mutata a Pallade in araneã ſᷣm fabulas. In h araneola.i.pua aranea. Iñ et᷑ h̊ ara nus inuenit᷑⁊ araneꝰ a.ũ.i.ad araneazʒ ꝑti nens. In h̊ araneolus. Arapagatꝰa.ũ.ab area effoſſuſ. Uñ Plau tus. Aurũ mihi intarapagatũ eff. Araphis.f.t.ðꝛ domꝰ luſoꝝ vel aratoꝛum. Aratellum.n.s.ðꝛ puũ aratruʒ. Aratiũcula.f.p.ðꝛ foſſa ꝑua que inſtar ſul ci aratur. Aratoꝛculus.m.s.ðᷣꝛ puꝰ qaratoꝛ. Aratoꝛiꝰa.ũ.ðᷣꝛ locus qͥ poteſt arari. Aratrũ.n.s.ẽ inſtrm arãdi.Uñ in Auroꝛa Noſtre carnis humũ cruc h aratro qua ſi ſulcant. Arbit᷑.m.s.ðꝛ reuelatoꝛ ↄſilioꝝ.vt in Sa/ luſtio. Pꝛocul arbitr oĩbo amod. Etiã eſt idẽ q̊d teſt. vñ ĩ Geñ.Accidit ãt vt ioſeph itraret domũ⁊ oꝑis q piã faceret abſq; ar bitrꝭ. Uel ẽ idẽ ꝙ ↄpꝛomiſſariꝰ ł iudex.⁊ ẽ ille qͥ ex cõpꝛomiſſo.i.ex ↄſenſu ꝑtiũ ⁊ ex li tigantiũ electõe de cã ↄgnoſcit qͥ nullã hʒ iuriſditõʒ ꝓpꝛiã ſeu d elegatã.ff.de arbi.l.j. Sʒ elect ẽ a ꝑtibo diſcoꝛdãtibo ad eaꝝ litẽ ſua ſnia dirimẽdã. Et eſt dꝛa int᷑ arbitrũ arbitratoꝛẽ ⁊ amicabilẽ ppoſitoꝛẽ. Nã ar bit᷑ ⁊ arbitratoꝛ pñt eligi cũ pena.ſʒ diffe/ rent. Nam arbuer ðꝛ iudexꝑ ↄſenſuʒ liti gantiũ electꝰ qͥ iudicis ꝑtes ſuſcipit ⁊ finẽ 2ↄtrouerſiss ſua ſnĩa ſe pollicet impoſt ituꝝ ff. ð arbi.l. ſi ð meis.S.recepiſſe. Eta ſnĩa talis nõ põt appellari.ff. de arbi.l.diẽ pfer Sʒ arbitratoꝛ ẽ in ꝗᷣ cõpꝛomittũt tali foꝛma vt poſſit ognoſcere ⁊ etiã iudicare alte ⁊ baſſe.ʒ amicabił cõpoſitoꝛ eſt qͥ ſine pena tẽptat? quẽ ali exꝑitan litigatoꝛes patiant᷑ cõtrouerſiam ſuo ↄſilio vł autoꝛitate diſcuti.S.qð ſi qs. in pᷣall.l.ſi de meis. Arbitriũ.n.s.ðꝛ libera volũtas vel ptãs q̃ᷓ — q ſpõte bona vel mala appetere põt. Iteʒ arbitriũ eſt actꝰ certaꝝ ꝑſonaꝝ exequẽtiũ cõpꝛomiſſum ſᷣm Aʒo. Arboꝛ vel arbos ſᷣm Iſido.ðꝛ ab aruis.qꝛ terre fixis radiciba adheret.ł ðꝛ ab herba eceo ꝙ ad modũ herbaꝝ pullulet naſcendo du ſon bi ge . fenn us cuimn Rwo Abe bo An Pon di ni N lei hot n⸗ fan lite ſtino „ 2 Sꝛlus ei iacto ſemĩe herba oꝛit᷑ dehĩc cõ pus idẽ eſt ꝙ figura.⁊ archos pᷣncepſ.⁊ pᷣt n. fota ſurgit in arboꝛẽ. dehic in puo tpeher poni adiectiue. Uñ archetypꝰ mudus. ðꝛ ns bã quã videras arbuſtũ ſuſpicꝭ. Et arbos ncalis fian ſenſibilis mũdi. Kahi ꝓpꝛie ðꝛ ð fructifera. arboꝛ vo de nõ fructi rchia chie. f. p.ðꝛ pncipatꝰ. HJ nſg. ſera ⁊ ſterili.Et ẽ arbos.g.f.cũ ſit mr ꝓpꝛij Archiat.m.s. ðꝛ ab archos et ater. i. niger naͤfin fetus.Et no.qꝙ noia arbon ſr. g. f. qꝛ nataz qſipnceps nigroꝝ.ſ.diabolus. S bule matrx in ſuis fructibo imitant᷑vt pirꝰ⁊ vl/ Rrcpicancalatl me ſupᷣmꝰcãcellartꝰ hon mus. Hec em̃ eſt q̃ſi obſtetrix puerpera?z rchicoquꝰ.m.s.ðꝛ pnceps coquo-. chzpti bacchi. Uñ oleaſter eſt. g. m. qꝛ nõ ↄcipit. Archidiaconꝰ.m.s.ðꝛ pnceps diaconoꝛn. . cum ſi ꝓpꝛium ſue gentꝭ ↄcipꝑe.i.oliuaruz. Iñn archidiaconat'us. ui.dignitas vł offt n J Tro pomis vo ſunt ge. neau. cium archidiaconi. “ . Arboꝛetum ti. locus vbi arboꝛes creſcũt. chiepᷣs.m.S. ðꝛ pnceps epoꝝ. Jñß275 Norun. Arboꝛeus a.um.⁊ arboꝛinꝰ a.um.ſ.idẽ de archiepalis.⁊ h̊ le.⁊ archiepᷣatus us.ui.et arboꝛe exiſtens. archiepiſcopium. J Hſtarſul Arbuncula. f. p. dimi.i.pua arboꝛ. Archigallus.m.s.ðꝛ pnceps galloꝝ.ſ.ilo Irbuſtula.f.p.dimi.idem.— rum ſacerdotum. Arbuſtũ.n. S.ðꝛ locꝰ vbi creſcũt arboꝛes ? Archigenes pe. coꝛ. ðꝛ bncipalis medicꝰ qͥ 6 ꝓ ipſis qñq; ponit᷑et pᷣcipue nouellis. optime ſcit mederi geneſi.inaturc. Aurong Arbnſtũ etiã ðꝛ qũq; arboꝛ nouella ⁊ tene Archigraphꝰ.vide.ð.antigraphꝰ. noc ra in qᷓ inſertio qn q; fieri põt.⁊ ðꝛ arbuſtũ Archileuita te.ðꝛ pnceps leuitan. „5fs‚⸗ qſi arboꝝ ſtatio vel haſlta. Archilogꝰ.m.s.ðꝛ pnceps vl pmnꝰ in mo tinO Arca ð ab arceo es. qꝛ arcet ⁊ phibet viſũ ne. In archilogiũ ðꝛ hncipiũ ſmonis. Etiͤck Itẽ arca teſtalñti ðꝛ teſtificatio. Exo.xxv Archimandrita.m. p. ðꝛ paſtoꝛ omg. Een tiolenb id ẽ ſcriniũ in ꝗͥ poſita ẽ teſtificatio.i.tabu/ trãſlationẽ põt dici epᷣs vel archieps. qᷣ eſt . bſcger le in qby ſcriptu eratteſtm̃.tũ queq; ibire paſtoꝛ ſpualin ouiũ.vl ſupᷣm paſtoꝛ.ſ. gerre poſita pñt dici teſtamẽta Uñ in pᷣdicta ar xpᷣus q eſt ſũmꝰ paſto. ircii ca poſita erat vꝛna aurea plena mana ĩte Archipirata.m.p.ð pnceps pirataꝝn· lliß, ſtiticatõz ꝙ panẽ dedit eis de celo. Tabu Archipota te.pe. p.i. magnꝰ potatoꝛ. et ðꝛ tbili. lejiĩ teſtificatõʒ ꝙ legẽ natalẽ ſopitã ĩ coꝛdi ab archos ⁊ poto.q̃ſi pnceps potatoꝝn. arlit hetiã ſuſcitarẽt iſ⸗ cpto. TUlirga aaron ite Archipſt. byt. m. 8. 82 Pnceps pᷣſbvteroꝝ. vl Pbüri ſtimoniũ qð dixert. Oĩa qᷓ dixit ds faci qꝗ ſuꝑ clericos aliq eccłia hʒ aliquã iuriſ- fiar emꝰ. Uñ tres arce fuerüt in trib⸗ ttibo. vñ ditionẽ eccłiaſticam ᷣm ↄſuetudineʒ loci dife⸗ Tepoꝛibo tres eſſe trib ↄgnouim arcas Inge archipꝛel byteratus us.ui.talis di / ſile Pꝛima noe. Moyſi fuitaltera. tertia xi. Initngs. „ “l fne Lignen pma. ſ. ecũda metallica.tertia neu rchiſynagog .m. s. bnceps ſynagoge. giun truʒ.Octo poꝛ. tria poſterioꝛ tulit. altera Archiſteriii.n. 8.82 monaſteriũ.ab archos taſtn ſolum. Aege carẽs.ſub lege manẽs.a lege ⁊ ſterion.qð ẽ ſtatio.qſi pncipal.i.ſpũalis in ſoluta. Hac pelag'. pãc moyſes. hãc ſpus ſtatio. vel qꝛ regulis ⁊ diſciplinis arcetur R almus. In H arcariꝰ ðꝛ ꝗͥ facit arcas vł à Architectoꝛ. m. t. qᷣ facit tecta.vl ðꝛ pnci on cuſtodit. vł ð ille qͥ ſuſcipit auꝝ⁊ argẽtuz palis artifer q; pᷣeſt edificijs ↄſtruendis.qᷣ npoln publicũ a poſſeſſionibo.ᷣm Accur.in glo. etiã ðꝛ architectꝰ. In h architectura.talii eG. C. de pon.l. .li. x. Uel põt dici adiectiue pncipalis tectura. Un.Arxtificuʒ pnceps ſcunt arcariya. i. q ptinet ad arcã bad arcariũ architectoꝛ dicet eſſe. gun Arcanus a.um.i.ſecretus.a.um.a quo ce/ Architriclinus.m.s.ðꝛ pꝛinceps triclinij. ſics. teri arcent. Aam tricliniũ eſt dom trina ſeſſione con Arcas..t.eſt nomen gentile.⁊ ðꝛ aliqͥs v? niuantiũ oꝛdinata ſᷣm Hug. Papᷣ.vᷣo dic ptish aliqua de arcadia. Architriclinus ð maioꝛ domus vel i do ,; Archãgelꝰ.m.s.ðꝛ pnceps ãgeloꝝ.vt Ga/ mo pᷣnceps triũ lectoꝝ.qꝛ in lectꝭ antiqui qudn bꝛiel. ðꝛ ab archos qð ẽ pnceps ⁊ ãgelꝰ. ſolebant comedere. Nam clinos vel cline 2 eſt vnꝰ angelꝰ de oꝛdie ſupᷣmo.i.ſummꝰ grece lectus ðꝛ. ns: nũciꝰ. Uñ. Nuũciꝰ angelꝰ eſt. archãgel? eſt Arcobaliſta.eſt genꝰ baliſte. het ſibi pnceps. In archangelicus a.um. Archoniũ.n.s.ðꝛ aceruns manipuloꝛum o Archetypꝰ.f. p.ðꝛ pnceps figuraꝝ. Tlaz ty vel aliarum rerrunm. * H Archontiani heretici. ab archontio appel/ lati.q vniuerſitatẽ quã deꝰ ↄdidit oꝑa an geloꝝ defendunt. Archos grece latine ðꝛ pnceps. Arcicula.f.p.pe.coꝛ.ꝑua arx ſiue rupes. rcipotẽs.o.t.oponit᷑ ab arcꝰ⁊ potẽs. Itẽ arcꝰetiã ↄponit᷑ cũ tenẽs.vt arcitenẽs.vel arquitenẽs ſᷣm antiq̊s qͥ dicebãt arquꝰ p arcus.i.arcũ tenens. Arcippus.m.s.eſt ꝓpꝛiũ nomen viri. Arcites tis.ðᷣꝛ ſagittariꝰ cũ arcu eqͥta ns et ſagittãs.ſicut thurci ⁊ thꝛaci. Uel pᷣt ſcri/ bipꝑ q.moꝛe antiqͥꝝ.qͥ dicebãt arquꝰ ꝓ ar/ cus.⁊ tũc ðꝛ arquitees. Arciuũ.n.s.pe.coꝛ.ðꝛ libꝛariũ vł armariũ Arcticꝰ.m.s.ðᷣꝛ polꝰ iuxta arctũ.⁊ etiã cir culus includẽs illã qͥ ⁊ ſeptentrio ðꝛ. Arctophilax ðʒꝛ ſtella ſituata vᷣſus ſeptẽtri onẽ circa vꝛſam minoꝛc.⁊ ðꝛ ab arctos.i. vꝛſa.⁊ philaxe fᷣuare.vl philos.i.amoꝛ.qi ſeruãs vel amãs vꝛſam.qꝛ eã ſemꝑ ſequit vel eſt minoꝛ vꝛſa.vel ẽ aliud ſignũ arctu rus qð dicũt boetes. Arcturꝰ.m.s.ð⁊ ↄſtellatio q̃dã in celo que etiã plauſtrũ cũ ſeptẽ ſtellis ðꝛ.⁊ ðꝛ ab ar/ dẽdo.eo ꝙ ſꝑ ardeat iuxta polũ arcticũ et nunq; occidit. vel ab arctos qð eſt maioꝛ vꝛſa. Eſt em̃ circa maioꝛem vꝛſam. Arctꝰ cti. vel arctos grece.i.vꝛſa.ſ.p illo ſi/ gno celeſti. vel eſt ſeptentrio.qꝛ ex ſeptem ſtellis ↄſtat. Arcubiꝰ.m.s.ð⁊ ille qͥ cubat in arce. Arcula.f.p.i.pua arca. Jñ arculariꝰ qͥ fa/ cit vel cuſtodit arcos. M Arculus.m.s.dimi.i.puus arcus. Arcꝰ us.ui.hñs u.añ bo ĩ dtõ ⁊ abltõ płibs. eſt inſtrm ſagittandi q̃tela iaciunt᷑. Juxta illud. Tolle arma tua ſcutũ pharetram et arcũ.Et trãſſumit᷑ ad ſignificãdũ teſtudi nẽ ſeu ꝑtẽ pon ĩcuruata Juxta illð. Sa xeꝰingẽti quã pons ↄplectit᷑ arcu.Tertio trãſſumit᷑ ſignificare minas ł hoĩeʒ minã tem. Juxta illð. Nõ ſꝑ pereat cuiq; mina/ bit᷑ arcu. Quarto ſigt circulũ iris.vt Po/ naã arcũ meũ ĩ nubibo celi. Quito ſigt cur uã pꝑtẽ circuli.i.ſemicirculũ. Sexto ðꝛ pli catura ſiẽ dicimꝰ qͥnternꝰ habʒ qͥnq; arcꝰ. Deptio ðᷣꝛ iduſtria ſagittãdi.Uñ iplan/ ctu dauid ſuꝑ ſaul ⁊ ionathã dicit Beda. Et pcepit dauid vt docerẽt filios iuda ar rdea.f.p.ðꝛ q dam cũ.i.pitiã ſagittãdi. auis volans ĩ ſublimibo.⁊ ðꝛ ab arduꝰ.qꝛ volando petit ardua.ſ.aerem. 7 7 Ardelio.m.it.i.leccatoꝛ qͥ ardẽs ẽ ĩ leccaci/ tate.Et tal q ſic viuit ⁊ vagat᷑ ſoꝛtit᷑ diuer ſa noĩia. Uñn.Hiſtrio ł palpo mimꝰ vel ge ſticulatoꝛ.Et epulo vł ardelio ꝑaſitꝰ ſcur . . . 8 „ ra leccato. . Arduẽna ne.q̃dã ſilua.qꝛ eꝰ ligna ſt ardua Arduꝰa.ũ.i.excelſuſ.ſtrenuꝰ.ab ardeo p cu pio.qꝛ talis deſiderat cuʒ ardoꝛe ſublimi dua ⁊ magna. Iñ hec arduitas. tates honorꝭ. vel ðꝛ arduꝰ.qꝛ expedit ar/ Area.f.p.ẽ locꝰaptꝰ ad excutiendũ frum̃ta vł ðꝛ tabulaꝝ eqlitas.łponit᷑ p domꝰ lati tudie.vl/ ꝓ mari.qꝛ latũ ⁊ ſpacioſum ẽ. In areola.i.pua area vł viridariũ vl hoꝛtulꝰ vbi nutriũt᷑ arboꝛes bone ⁊ herbe vᷣtuoſe. Areficiꝰ ðꝛ demoniacꝰ ła demõe poſſeſſꝰ. Vnñ areficij dicunt᷑ a demone poſſeſſi. Arelatũ pe.p.eſt vꝛbs gallie. Arena.f.p.ẽ młtitudo lapidũ ſm planicie. In arenula. In arenoſus a.ũ.i.plenꝰ are na. In arenariꝰ a.ũ.idẽ.vel qð fit ð arena In arenariũ.i.locꝰ plenꝰ arenis.et ðꝛ ab greo es.vel ab aro aras.ꝑ ↄtrarium. Hrenatoꝛes dicũt᷑qͥ ĩ arenis deiecta ⁊ col/ lapſa ſolẽt extrahere.⁊ dicũt᷑ humiles ꝑſo ne. vt. C. de inceſtu. nup.l.humilem. Arenga ẽapta ⁊ ↄcoꝛs vᷣboꝛũ ſnia q̃ ponit ſalutatõz ĩ puilegijs arduoꝝ negocioꝝ reologus.m.s.ðꝛ vᷣtuoſus ⁊ potẽs in ſer mone.⁊ ðꝛ ab ares.i.vᷣtꝰ.⁊ logꝰ ſᷣmo. Hreopag. ðꝛ ab arioth qð ẽ mars.⁊ pagꝰ villa vel vic?.qᷓ̃ſi vicꝰ martʒj.qꝛ ille erat vi cus athenis in q̊ erat templũ mart.vel vt alij dicũt ðꝛ ab ares qð ẽ vᷣtꝰ.⁊ pagꝰ qð ẽ villa.i.villa vᷣtutꝭ.ſ.vicꝰathenis vbi ſtude bant phi. Vioreope ita.i.pnceps ł mgr illiꝰ ville. Uñ dioniſiꝰ ðꝛ areopagita fm Hug. Tel Nionagcuri erat atheniẽſiũ vbi erat iudices. gite athenienſium curiales vel pncipales vt vult Papias. Ares vel arete grece ðꝛ vᷣtus latine. Areſponſis indecli.ð qͥ dat rñſa pncipis. vide.S. acõmentariis. Arfaxat interpᷣtat᷑ depopulatio. Argẽtar.m.s.ðꝛ aurifaber vel qͥ de argẽ/ to oꝑat᷑. qͥ cuſtodit argẽtũ.Eſt aũt argẽ/ tũ metallũ qddam ſiłe ſtanno. Iñ argẽta tus a.ũ.i.argẽto ſuꝑinductꝰ. In argenteꝰ a. um.i.de argẽto exñs. Iñ argẽteolꝰ.a.ũ. id eſt aliqᷓntulum argenteaues. Argæetifodina.F.p.ðꝛ locꝰvbi foditargetũ. bi erat in⸗ Hã ares vᷣtus pagꝰ villa qꝛ ibitota vᷣtus ciuita erat. Un areopa/ ce enle aluo⸗ oſen⸗ gurif lich vef loc V Gan Hur iinie ſoiun utn Guta cen glint bepr haktr ſge d t mi tin A hor an ſoer gtes cuitn liwi ſotth die kalv tan tose diee Ai Mg Pon tnn.: Men Kiene gupe Fin ie Nn locen Neon hoſee gengf cccnci⸗ dinen Vl ſe ſeſar kenin copa nblin ditar/ fuinta molari ne oꝛrtul? moſe. dſeſſ. ſi. anici. oae. 1deren ör⸗ n. ntcob llespho n. ſponit oco; inſer . ꝛpag⸗ eratvi velyt vqe iſtude⸗ lmgr ufn veneſiu G'nla reope⸗ cpnis dennce, itangi ſunch enr 0. ngen. AA* Argetificina ðꝛ foꝛnaxargeri ł locꝰ vbiar gẽtũ cudit᷑pᷣꝑat᷑.purgat᷑ ⁊ foꝛ mat᷑ ĩ vaſa — Alia oꝛnamẽta. Itẽ ola noia metalloꝝ pñt ſe foꝛmare nola ðᷣſinẽtia ĩ cina ł! dina.vt aurificina⁊ aurifodina.⁊ cũ minãt᷑ ĩ cina tũc ſiãẽnt locũ vbi tale metallũ cudit᷑.fũdit᷑ vel foꝛmat᷑. Sʒ qñ tminãt᷑ in dina.ſignãt locũ vbi tale metallũ fodit᷑ ⁊ pᷣmo inuenit Vñ Cinasvl dinas dãt exſe q̃q; metalla Sicut ferrifodinas vel q̊ʒ ferrificinas. Argẽtina nomẽ ciuitatꝭ germanie. ab argẽ tin.i. cãdoꝛ. qꝛ p ceterꝭ ciuitatibo ĩ ilt ꝑtiby ĩ diuitijs ⁊ honoꝛibo cãdet.vel ðꝛ qſi argeẽ tea tina. ſic ab argẽto appellata.qꝛ olim ibi — erat argẽtũ q̊d ducebat᷑ad romã.ł qꝛ olizʒ argetũ ibi uabat᷑ romanis. Naʒ romani oꝛbi pᷣdominãtes oꝛdiabãt ĩ q̃li/ bet puĩcia certũ locũ ĩ q colligebat᷑ ⁊ ᷣua/ 4 7 olim toti bat᷑ tributũ ⁊ cẽſꝰ eoꝝ.⁊ ſic tributũ qͥd col ligebat᷑i illa puĩcia uabat᷑ĩ argẽtina. Uł Zꝛ argẽtina ab argẽto qð ibidẽ in vicinis mõtibo fodit᷑ ⁊ reꝑit᷑. Itẽ argẽtina tria no mina bʒ ĩ alemanico.qꝛ añ natiuitatẽ dñi ⁊ poſtea pluriboãniſ vocabat᷑ argẽtina q̃ſi tina argẽti. Deide circa ãnos dñi.cccc.lj. Attcila rex hunoꝝ.i.vngaroꝝ paganꝰ ĩfa uoꝛẽ ſuoꝝ vdoloꝝ.q̃ſi oẽs ciuitateſ xpᷣiani tatꝭ depopulatꝰẽ ad renũ vſq; ꝑueniẽs cũ ſuo exercitu coloniã obſedit.ibiq; vndeci milia ?ginũ trucidauit. Ac int cetas ciui/ tates reni etiã argẽtinꝗ populãdo Pipſaã ciuitatẽ cũ ĩcẽdio ⁊ ðſtructõe magnã ſtra tã ⁊ viã fecẽ. Uñ argetina pᷣmũ nomẽ ꝑdẽs ſoꝛtita ẽ nomẽ.vuł.ſtraſbꝛuch.ſicẽ hodier na die ĩ clypeo ⁊ pãnerio ipſoꝝ rubea pla tea ł via traſit ꝑ cãpũ albũ.Deide pꝰ aliq̃ tꝑa argẽtinẽſes viribo ciuitatẽ ſuã reꝑan/ tes. cã euphonie mutauer̃t bꝛuch ĩ burch dicentes Dtrafburch. ſicut mõ appellat. Argi.m.g.⁊ in płi nomen locieſt. Argiletũ.pe.pꝓ.locus ĩ q̊ͥ occiſus eſtargus Poſſunt etiã eſſe due dictões.⁊ tũc argile tum.i.moꝛs argi. Argilla. f. p.eſt terra tenax et hũida vñ fiũt lateres.ab argos vel argis ciuitate grecie qꝛ apud grecos pᷣmũ exea facta ſunt vaſa Iñ argilloſus.i.plenꝰ argilla.Iñ argilla toꝛ. .oꝑans in argilla. Argyrꝰolim dicebat᷑ denariꝰ.et ðꝛ ab argẽ to. qꝛ maxime moneta de argẽto ſolet fieri Itẽ argyra eſt qꝗdam inſula i medio occea no.fecuda argento.vt dicat᷑ habere ſuꝑfi/ ciem argenteam. Argut a.ũ.qñn ẽ Argyſteria dicunt᷑ ſtationes nundinaruʒ. Argonauta ðꝛ ab argos qð ẽ ma nauis? nauta. Et dicũt᷑ argonaute oes illi qͥ ĩ illa naue ierũt p aureo vellere. Jñ argonauti cus a.ũ.poſſeſ. Jñ h argonautica ce.⁊ eſt liber ↄpoſitꝰab appollonio de argonaut. Argos nomẽè ciuita in grecia vbi olim vi guit ſtudiũ.Et in ſingulari ẽ ge.neu.inde cli. ſed in płi ge.maſ.⁊ declinat᷑ argi.oꝛuʒ. Vnñ dictiſunt argi ab argo r˙ge. Argumentũ.n.s.ðꝛ trin modis. Nã ðꝛ ar gumetũ res ficta q tũ fieri potuit.vt come die Theretij.Dicit᷑ etiã ꝑuũ opꝰpᷣmiſſum in q̊ tota materia ſubſeqni oꝑis pᷣlibat᷑. Et ðꝛ argumẽtũ.i.callide iuentũ.D⁊ẽ etiã argum̃tũ rei dubie pbamẽtũ. Iñ argumẽ toſus a.ũ.i.plenꝰargumẽtcꝭ.⁊ qñq; ðꝛ expe ditꝰ. Iñ argumẽtatoꝛ.trix.tio.Et ðꝛ argu mẽtatio argute mẽtꝭ oꝛo m Hug. Papᷣ. vo dicit. Argumẽtũ argute iuentũ d rei dubie facit fideʒ. Argumentũ ꝓbatio.vel bꝛeuis oꝛo.vel fabula veriſil is.vel inſtru mentum mechanicum. Argumẽtũ ðᷣꝛ eo ꝙ argnat mẽtẽ Arguit ãt tanq; ignarã vt intra ſe de ignoꝛãtia ↄfun dat᷑.⁊ derelicto mẽdacio vᷣitatẽ deuote ſeq̃ tur. Argumẽtũ eipſe a ſnia ꝗᷓ fidẽ pᷣſtat.Ar gumẽtatio eſt ipſiꝰſnie ꝑ oꝛonẽ explicatio cuiꝰ due ſt᷑ ſpẽs.ſyllogiſmꝰ ⁊ inductio.ſed ſyllogiſmo enthymema ⁊ inductioni ſup/ oni᷑ exemplum. Arge⸗ m. S.ðꝛ paſtoꝛ qdaʒ qͥ fabuloſe legit habuiſſe centũ oculoſ. Itẽ argꝰ idẽ eſt qd cautꝰ ⁊ trãſumptiue ðꝛ hõ ꝓuidus qͥ hinc inde reſpicit ↄſiderãdo illud q̊d eueniat.⁊ illud qd ſeqͥt.vł argꝰ ðꝛ piger vł vagꝰ. Iñ argia.i.pigricia.Argꝰetiã ðꝛ qdã mõs aqͥ vel a factoꝛe dicta eſt ma nauus. Argutia.f.p.i.calliditas.vᷣſutia. dißtitudo 7 Dʒ argutie vt dicit Papᷣ.ſunt documen toꝝ expimenta. noms tria ſignificat. Haʒ argutũ.i.bꝛeue vt argutũ caput. Et argu tum.i.ſonoꝝ.vt argutũ oꝛganũ. Et argu/ tũ.i.callidũ.vt argutũ aĩal.vñ.Eſt bꝛeuis argutꝰ. callid'atq; ſonoꝛꝰ. Papᷣ. vo dicit Argutꝰẽ qͥ cito argumẽtũ iuenit.vꝛbanꝰ ĩ loquẽdo.i.aſtutꝰ. tẽ argut ꝑticipiũ.i.cõ uict. accuſatꝰ.rephenſus.ↄſtrictus. Aridus a.iũ.i.ſiccꝰ.⁊ ðꝛ ab areo. In aridi/ tas.i.ſiccitas. Itẽ tra ðꝛ arida.qꝛ eiꝰnatu ralis ꝓpꝛietas ẽ ſiccitas.Geñ.j.Appellauit qᷓ; aridam terram. M — riel hebꝛaicũ eſt.⁊ em Remigiũ ĩterpᷣtat leo deꝰ. vel leo dei.⁊ ponit᷑ qñq; ꝓ viro foꝛ ti.vt.j. Paral.xj. Ipſe ꝑcuſſit duos ariel moab.i.duos viros foꝛtes ad modũ leõis Dñq; ponit᷑ p hierlm.Eſa.xxix. Ue ariel ariel. Et ðꝛ bis ariel ꝓpt᷑ templũ ⁊ altare. Ponit᷑ etiã ꝓ altari.vn Eʒech.xliij. Ipſe ariel qttuoꝛ cubitoꝝ. Uñ.Hierlm ſignifi cat ariel ſignificatq; leonem. Aries ðꝛ veruex nõ craſtatꝰ.⁊ ſᷣm Iſið.ðꝛ ab ara.qꝛ pmo in ara ĩmolatꝰ eſt aries.vñ Virgił. Aries mactat᷑ ad aras. vel ðꝛ ab areos.i.a mare. Uñ etiã in grege maſculi mares vocãt᷑.vl ðꝛ ab ares.i.vᷣtꝰ.eo q; ma ioꝛis vᷣtutꝭ ſit ĩ grege. Eſt etiã inſtr̃m belli cum qͥ muri q̃tiunt᷑.qꝛ ĩpugnat muꝝ ĩ mo dũ arietũ ipugnãtiũ.vel qꝛ fit in ſũmo cũ coꝛnib ad ſił itudinẽ arietꝭ. Itẽ aries etiã ẽ ̊ddã ſignũ ĩ celo. Un.Eſt aries veruex ſignũ ł machina belli. Credit᷑ex ares ari/ es natꝰvlł ab ara. Iñ arietulꝰ.i.puꝰ aries. In ⁊ arietinꝰ a.ũ.i.de ariete exñs. Arillum.n.s.ðꝛ granũ int᷑ folliculos vue. Arillatoꝛ grecũ eſt ⁊ nõ hʒ deriuatõeʒ apð nos.ſʒ expõit᷑ p mercatoꝛe.vtʒ in coꝛnuto Arimaſpi.i.hoies vnũ oculũ hñtes.bellũ gerũt cũ griphibo aĩalibo terribilib et ſibi ſmaragdos lapides pᷣcioſiſſimos auferũt Nã ſᷣʒ Remigiũ pᷣcioſiſſimi ſmaragdinei lapides reꝑiut᷑ in ſcythia regiõe defti q̊s tfñ cuſtodiunt griphes aialia q̃dã tribilia ⁊ foꝛtioꝛa q̃ coꝛpꝰ hñt leoninũ.pedes ãt ? roſtꝝ ⁊ alas vt aqla. Ideoq; ꝑ trã currũt vt leones.ꝑ aera volãt vt aueſ.Que beſtie cuſtodiũt ipſaʒ deſ̃ti regionẽ. ⁊ fᷣuãt ipᷣos lapides.nõ ꝙ ipſe ĩ ſuã eos ↄuertãtvtilita tẽ ſʒ hoĩb ipſos auferũt.cũ qbo arimaſpi hoĩes vnũ oculũ hũtes bellũ gerũt.ipſoſ/ q; lapides auferũt eis. Et dicũt᷑ arimaſpi ab ares qð eſt vᷣtuſ.⁊ aſpicio qð eſt vᷣtuoſe aſpiciẽtes.lʒ tĩ vnũ oculuʒ habeãt.vidẽt tñ vᷣtuoſe ⁊ acute. Ariobłꝰ. m. s. ð ab ara.⁊ eſt diuinatoꝛ qͥ cir ca ꝗaras vdo loꝝ nepharias pᷣces emittit.⁊ funeſta ſacrificia offert. Un.Ariolus va/ tes vel diuinatoꝛ ab ara. . Ariolatheſis eſt fictio ariolãdi vl ſacrificã di.⁊ ðꝛ ab ara ⁊ theſis poſitio.vł ðꝛ fictio uefir in i a aliziinmolandis. H Ariſta.f.p.i.ſpica.vel ſpicula ſpice ⁊ piſciũ In ariſtella.i.ꝑua ariſta. In ariſtatꝰ a.ũ. id eſt plenꝰ ariſtꝭ.ſicut dicimꝰpiſces ariſta tos qͥ hñsplures ariſas. Ariſtoferũ.n. s:ðꝛ vas ad potꝰ? pꝛãdia de ferẽda ruſtiq in agros aptũ.⁊ ðꝛ ab areo. õↄꝛiũ.eo ꝙ nõ ſit aridũ.qꝛ oꝑarij ſp indi/ gent vt vinũ vel aq ſit in eo q̃ vtant᷑ vel ðꝛ vas vbi reliquie ciboꝝ reponunt᷑. Ariſtoteles.m.t.ſuit qdã ph̊s dict ab ares vt. qꝛ ᷣtuoſus fuit vᷣtute acqͥſita. Arithmetica ðꝛ ab ares.i.vᷣtus ⁊ rithmon numerꝰ.q̃ſi ſcia tractãs ðᷣ vᷣtute numeroꝝ Arma oꝝ.dicunt᷑ ab armꝰ.qꝛ eũ tegunt.vł qꝛ armis.i.bꝛachijs exercent᷑ Et dicũt᷑ar ma generalr oĩm geneꝝ tela. ſʒ tñ ꝓpꝛie ar/ ma qbo defendimur.⁊ tela quib opugna mus ⁊ que mittimꝰ. Jñ armatiuncula.i. Bua armatoτVvæu.,,. rmabilis.9.t.⁊ h̊ le.quod facile eſtad arx mandum. Armamẽtaꝛiolũ.n.s.i.puũ armamẽtarin Hrmamẽtariũ.n.s.ðꝛ locus vbi arma ⁊ te la ponunf. Armamæẽtũ locꝰ vbi arma ponũt᷑.vł arma . menta ſunt firmamẽta nauium. Armariũ.n.s.eſt locus vbi arma reponũt᷑ Differt tñ ab armẽtario.qꝛ armentariũ eſt locꝰvbi tela?⁊ arma ponũt᷑.armariũ vᷣo ðꝛ generalr locus vbi inſtr̃a ⁊ arma cuiuſcũ qʒ art reponunt᷑.qꝛ cuiuſlibet artꝭ ſũt ſua arma.vt clericoꝝ arma ſunt libꝛi.nautaꝝ vela.remi.funes.femĩaꝝ.fuſi.coli ⁊ hmõi. Frequent᷑tũ nũc armariũ ſpecialiter di/ cimꝰ libꝛoꝝ. Armatura.f.p.eſt pparatio oim armoꝛum ad bellum. Armelauſa.fe.p.eſt veſtꝭ añ et retro diuiſa ꝗꝑta.in armis tñ clauſa.⁊ ðꝛ qſi armi clau ſa. ablata c. ⁊ eſt ſclauina. Armelꝰ.m.sS.ſᷣm Rabanũ eſt veſtꝭ hũeros tm tegẽes.ſicut ſcapulare monachoꝝ. Armelũ.n.s.ðꝛ vas ſanctoꝝ vel victimaꝝ Armeluſtriꝰ ðꝛ locꝰmetuẽdꝰ q ab armatis ſepe iltuſtrat᷑.vel ðꝛ ludus cũ armis factꝰ ab armis ⁊ luſtro ꝓ circũdo. Armenia.f.p.ðꝛ aſie puincia. — Hrmentũ ſᷣm Hug.ðꝛ ↄgregatio maioꝛũ aĩialiũ q̃ ſt apta ad arandũ.vt eqͥ ⁊ boues. Iñn armẽtariũ ⁊ idẽ eſt qð armẽtũ. Papᷣ. vo dicit Armẽtariũ ẽ locꝰ vbi armẽta ſũt. In armentariꝰ.⁊ eſt cuſtos armẽtoꝝ. Jñ armęetariolũ.i.ꝑuũ armentũ. Et ðꝛ armẽ tuʒ q̃ſi aramentũ.vel ðꝛ ab arma.eo coꝛ nibo ſit armatum.Et differt a grege.qꝛ ar 1 7 mentum ꝓpꝛie eſt de maioꝛibo. grex de be⸗/ ſtijs minoꝛibo. — ſclenn erco taror Ct noi⸗ Aullt nit Mnh⸗ disge⸗ Arno wos Brm bied e ninä len or ninor ſauis, dlcſc ſüere vrEo mio. Men lee umg Amin Arnig Mnn⸗ Con. goſt ſogt Nuag teyng cepar fetpn Dfn gliälo reth Hisſ⸗ monm Mhnet d NKuarma reponit mmnück fod: cuiuſci ſütſua nautax hmöti. terdi⸗ orum diniſa nichau — hüeros o. ctimer rmans ioſac⸗ mioꝛi boucs. Paß. auſut. J anme q 76 nele⸗ Armigata dicũtfoꝛgana adarmũ ligata vt poſita. vel m q́̃ſdam ð genꝰoꝛgani qd ſo nat cũ aqua ⁊ ſine aqua nihil ſonat. Armiger a.ũ.pe.coꝛ.i.q arma gerit. Et re perit᷑ ſubſtãtiue ĩ älibet genere. vt h armi/ ger p ſcutifero. hͥ armigera p ſcutifera. Armillꝰmouet᷑ voce ⁊ nõ ſignificatõe. Nã armillꝰeſt dimi.ab armꝰ.i.puꝰ humerus. Armilla ðꝛ toꝛques.bꝛachiale.dextroche/ riũ.et ſt pꝛie viroꝝ ab armoꝝ vᷣtute colla te victoꝛie cã.q̃ olim virile dicebãt᷑. Eedẽ ⁊ circuli.vł qꝛ in armis.i.in humerꝭ ferũt ſed armilla pcipue mulieꝝ latiꝰ extendit᷑ — Circulꝰ vo rotũdꝰfit. Itẽ qũʒ reꝑit᷑ p ha mo. ⁊ i Job. Armilla ꝑfoꝛabit maxillã eiꝰ Armillũ.n.s.ðꝛ vas vinariũ aptũ ad poꝛ/ tandã in humeris. H Armipotẽs.m.t.pe.coꝛ.i.marſ.Eſt etiam oĩs ge.⁊ idẽ eſt q̃d in armis potts. Armomantia.f.p.ðꝛ diuinatio que fit ĩ ar mis.i.in ſcapulis beſtiaꝝx. Armon ſʒ Joſephũ ðꝛ fluuiꝰ a mõtibo ara bie deſcẽdens ⁊ ꝑ deſertũ fluẽs.in ſtagnũ aſpalti erũpit.diuidẽs moabitidẽ ⁊ amo/ nuticã.Quidã volũt eſſe ciuitatẽ in deſto que ponit᷑ in finib⸗ ammoꝛrei. rmonia.F.p.i.dulcoꝛatio ⁊ ↄſonãtia plu/⸗ rimoꝝ cantuũ. In armoniacꝰ a.ũ.i.dul ſuauis. delectabił.cantꝰ.vt armonia.id ẽ dulcꝭ cãtꝰceli.Et videt᷑ armonia eſſeↄpo ſitũ ex ad.ſʒ ſᷣm antiq̊s mutat᷑ d ĩ r.⁊ ſic fit ar. ⁊ monos qð eſt vnũ vbi.ſ.oẽs cantꝰ ad vnã ↄſonantiã tendũt.vide infra ĩ pſaltes Arm.m.s.i.ſcapula vł humerꝰ.ſʒ humerꝰ ꝛie eſt hoĩm. arm p̈ beſtiaꝝ. rna grece.agna latine. Arninꝰ a.ũ.i.agniuus. Arniſſa.f.p.ðꝛ agnꝰ recent᷑ natus. Arnagloſſa.f.p.vł arnogloſſus ẽ herba q/ dam.ſ.angniligua.ab arna qð eſt agna.et gloſſa.i.lĩigua.Eadẽ a romanis ðᷣꝛ planta go.qꝛ plãta eiꝰ cito adheret terre. Aroma.n.t.ðꝛ q̃ſi aer oma.⁊ ẽ bonꝰ odoꝛ. ⁊ẽ vnguẽtũ pᷣcioſuʒ qð ↄficit᷑ ex qnq; ſpe ciebo aromatic ꝗᷓ ihis vᷣſibo ↄtinẽt᷑. Cõte/ re thꝰ. mirrã.nardũ.calamũ.cinnamomũ His ſuꝑinfũdas oleũ ſictibi fit aroma.et aliqͥ locũ nardũ hñt coſtũ.⁊ dic ſic.Cote/ re thꝰ mirrã.coſtũ.calamũ.cinnamomũ. His ſuꝑinfũdas oleũ ſic fit aroma.vł ðꝛ aeroma nomẽ trahes ab aere. et qqlibet pigmẽtũ qð odoꝛe ſuo ĩficit aerẽ. Ul aro mata dicũt qcũq; fragrantꝭ odorꝭ India mittit h alie regiões dicta ſic ab ara.qꝛ ar⸗ impoſita diuis innocatõibo apta videan? vel ab aere.qꝛſeſe aeri inſeri ⁊ miſceri ppi tur. Nam qͥd eſt odoꝛ niſi aerꝭ ↄtactꝰ. Cn Auroꝛa. Nectar aroma fauus chus mir/ ram balſamo cũctas. Arpago.i.fuſcinula.ł qͥddã genꝰ veſtimẽti Arpage grece.rapina ðꝛ latine. Arparx eſt inſtrjm oꝛci.ferreꝰ vncinꝰ.dictꝰ eo ꝙ rapiat qð in puteũ cadit ᷣm Pap̃.et 2 ab arpa grece.i.rapere. mpen el ochno teli falcati. quo vtebatur ercurius. ““““?́MDMUẽñ Arpes pis.eſt qddam genꝰ gladij. Arpia.f.p.eſt q̃dã auis marina vnltũ hoĩs hns.⁊ ẽ talis nat᷑e ꝙ pᷣmũ hoĩeʒ quẽ videt intficit.⁊ poſtea ſedet ſuꝑ aqs ⁊ cõſiderat vultũ ſuũ ꝓpꝛiũ in aqua tac; in ſpeculo.et vidẽs ꝙ ſibi ſilem interfecit.poſtea cuʒ vy det hoĩem nimio doloꝛe cruciat᷑ ⁊ penitet eũ interfeciſſe pmũ hoiem quem viderat. Arquitenẽs ᷣm antiquosvl arcitenẽs m modernos.pe.coꝛ.itenes arci. Arra.f.p.eſt illud qð dat᷑ in certitudinẽ.vt ↄtract firmꝰ habeat᷑. Ul ðꝛ pigiꝰqð dat ſpõſe a ſpõſo.Etiã aliqñ eſt ꝑs pcij. et H̊ ſi tenet᷑ p emptõe vel vẽditõe.vt rata teneat Eth̊ eſt de iure ꝙ ſi iſte q dedit arrã peni/ teat de ↄtractu inito.amittit arram. ſi ꝰO venditoꝛ peniteat duplicatam arrã debet refundere.ſ.reſtituere qð recepit ⁊ tantuʒ de ſuo. » Arrabo.m.t.i.vadimoniũ.vñ Therentiꝰ in tertia comedia. Et relicta arroboni eſft ꝓ illo argẽto. Et ꝓpꝛie arrabo ðꝛ bõa arra ſicut qᷓ dat᷑ ꝓ bona re.vt ꝓ ↄiugio.que vᷣo datr p mala re.vt p foꝛnicatõe nõ ẽ arrabo vñ. Pars arrabo venit pᷣcij. duʒ res bona venit.i.vendit᷑ 7 7, — Arrepticiꝰ a.ũ. gemone multo. Eſt energuminqueʒ de/ mon poſſidet vnuꝰꝰ“.. Arriani heretici.ab arrio alexãdrino pᷣſvy tero exoꝛti.q coeternũ pꝛis filin nõ agno⸗ ſcens diuerſas ĩ trinitate ſubas aſſeruitõ illud qð ait dñs. Ego et pat vn ſumus. Arrogãs.i.ſuꝑbo.elatꝰ.inflat vel iactatoꝛ. Iñ arrogãtia.i.ſuꝑbia.differt tñ a ſuꝑbia qꝛ? ſuꝑbia ẽ inanis gkia de eo qð qͥs hʒ.ſed — arrogãtia eſt inanis glła ð eo qð qs nõ bʒ 1 ⁊ cum qͥs credit ea ſe ſcire vel habere.que tñ nõ ſcit vel habet. a. ſ.i. poſſeſſus a demone.vel q agitat᷑ ab ipſo. Uñ Sũt arrepticij vexati 2ðM Ars artꝭ.i. ſcia. et ðꝛ ab arceo ces.qꝛ arcet. iid ẽ ↄſtringit nos regulis ⁊ doctrinis.vel 2 ab ares.i. vtꝰ.qꝛ intellectũ nrum diſpo nit ad vᷣtutes.b ars ẽcollectio młtoꝝ pᷣce/ ptoꝝ ad vnũ finẽ tendentiũ.Et ſᷣm Iſiõ. dꝛñt ars ⁊ diſciplina.qꝛ diſciplina eſt illo rum neceſſarioꝝ que alit᷑ ſe habere nõ pũt eſt illoꝛũ que aliter ſe habere pñt.ſicutſũt opinabilia. Ir ſates ſunt reges pſaꝝ. ſicut Auguſt ðꝛ ceſar romanoꝝ ᷣm Pap̃̃. Arſeda.f.p.i.ſella valde ſplendens. Arſenicum.n.s.ðꝛ qauripigmentum. Arſeuerſe ðꝛ puerbiũ.vel eſt bũ defecti/ uum imꝑatiui modi ſecũde ꝑſone. et ſiſt guerte ignem.⁊ ð ab ardoeoo. Arſeueum.n.s.dicit᷑veſtis mulieris rubei coloꝛis. M Arſis.eleuatio vocis.i.initium. Artabatice pe.p.eſt genꝰ monſtri in ethio/ pia ꝓni vt pecoꝛa ambulare dicunt᷑ qdra geſimũ annũ nullꝰ ſuꝑgreait᷑. Et dicunt ſic ab artus a.um.⁊ batin. qð eſt gradus. ⁊2 artatim⁊ curue gradiunkt. Arta be pe.coꝛ.q̃dam menſure ſunt. Unð Pap̃.dicit. Artaba genꝰ? menſure ſyriace. que tres modios facit. rtauꝰ. m. s. me.coꝛ. eſt cultellus ſcriptoꝝ. Artemeſia eſt qdam herba Diane a geẽtibo ↄſecrata. Uñ ⁊ grece diana artemis dicit᷑ ⁊ eſt illiꝰ nature ꝙ cũ vino decocta ⁊ ma⸗ Piſex vo exte n uures. Inñ artificiũ qð eſt manufactũ. Inde artificioſus a.ũ.i.plenꝰ artificio. Jñ etiã ne bibita menſtrua educit. . Artemo onis.me.p.ðꝛ ꝑpuuʒ velũ q̊ in dul cibo potiꝰvtimur aqͥs. Eis in actib aplo/ rum. Et elenato artemone ſᷣm aure flatuʒ tendebant ad litus. ”Mä Artemum idem. Unñn. Eſtartemo vel arte mum velum q̊ʒ ratis. rteria.ſ.p.eſt vena ꝑ quã exii ⁊ ſpũs.Uel ᷣm Pap.Arterie ſunt fiſtule vl vene dicte eo ꝙ art teneant itineribvi talẽ ſpũm.vł qꝛ ꝑ eas aer.i.ſpũs a pulmo ne fert᷑. Jñ arteriacꝰ a.ũ.⁊ eſt ille cuiꝰ fau ces reumatiʒant. Iñ artericũ.n.s.⁊ ẽ me/ dicina que ꝓdeſt meatui gutturis. Arteſis.f.t.ð⁊ artuũ moꝛbo Un Pꝛudæetiꝰ. Nodoſe qͥs podagra diſtoꝛquet ⁊ arteſis. Iñn arteticꝰ a. um.ðꝛ iſte qͥ hʒ infirmitateʒ in artub exↄſuetudine.vel vt medici vo/ lũt ðᷣ illeq quãdã nodoſitatẽ in mẽbꝛoꝝ patit᷑ iupcturꝭ. Et eodẽ in ſenſu ðꝛ articꝰ. a. um. Inde artetica. et dicitur paſſio vel ſcz n⸗ liqd certꝭ rõnibo diſcutit᷑.Sʒ ars exit ⁊ intrat aer infirmitas illa. Articula dimi.i.pua ars. Hrticularꝭ.9.t. ⁊ re.i ad artem ꝑtinens 2 ðꝛ ab ars artis. Articulus.m.s.dimi.i.puꝰartꝰ vt digitus ⁊ ðꝛ ab artꝰ us.ui. Item articulus ðꝛ que dam ꝑs oꝛonis apud grecos ſolã relatõʒ ſignans. Iñ articularꝭi..t.⁊ ſ̊ re.qð habʒ officiũ articuli.vt h̊ ⁊ h̊ ⁊ B. Articulus eſt etiam qͥdam coloꝛ rethoꝛicꝰ.qͥ fit qñ młte dictões ſimul ponunt᷑ pũctatim ſine con/ iunctione media.vt ibi. Solers.inermis inops.ingloꝛiꝰ vnde rediſti. Itẽ articulꝰ etiã ðꝛ finis. Itẽ articulus.i.momentum vt ĩ articulo diei illł.i.ĩ initio.in fine.ĩ ho ra.in momẽto. Itẽ articulus pᷣſſura.arti/ tudo. Iteʒ articulus eſt ſpẽs numeri. Itẽ articulus eſt mima ꝑs ſymboli.i.fſidei ᷣm dʒs dicimꝰ duodecim ſt᷑articuli fidei.etiã articulus ſumit᷑ p ſigno.cuʒ qͥ mulieres ſi gnãt panes ĩ foꝛnace.ne fiat cõfuſio inter alios. Uñ BGꝛeciſta.Articulꝰ coloꝛ ẽ.bꝛe/ ue membx. dictio greca. Articulꝰnumerꝰ ꝑ denos multiplicatus. Momentũ arti/ , culus pᷣſſuraq; ðꝛ eſſe. Itẽ articulꝰ eſt ꝑs intẽtionis ↄtinẽs illud qd actoꝛ intẽdit ꝓ bare. vt in. c. veniẽs.ij.de teſti.⁊ glo.ĩ.c.p/ ſentiũ.S.teſtes.e.tci.li.vj.Et articuli dicũt capitula ĩ iudicio ꝓbãda.eo.ti.p tuas. Et õz aſſertiones. — 7 rtifex ⁊ opifex dꝛñt. Nam artifex ðꝛ exar te.opifex vᷣo ex ſola manu ⁊ iuſſione alteri grtificialis.p.t.⁊ BG le. Artificina.f.p.pe.pdu.eſt locus vbi artes exercent. Articꝰ a.ũ.i.bonis artiba inſtruct.ab ars. Artocopus.m..i.piſtoꝛ.q̃ſi artifex panis vñ Juuenal.Salua ſit artocopi reuerẽ/ tia.Etiã ðꝛ panis cũ laboꝛe factꝰab artos q̃d ẽ panis ⁊ copos laboꝛ. Iñ artocopꝰ.i. panis cũ laboꝛe factꝰ ad opꝰ dñi ſui. Cel ðꝛ panis piſtus in oleo. Artocrea.f.p.ðꝛ qͥlibet cib artificioſe ↄpo ſitꝰ.vł ðꝛ cib ex pane ⁊ paſta ⁊ carne factꝰ et ðꝛ ab artos.id ẽ panis.⁊ creos caro.ſᷣm Hug. Pap̃.vᷣo dicit. Artos panis.creos grece caro. Iñ artocrea panis carneʒ ↄti nens. vulgo toꝛtella. Artopta.f.p.i.vas artificialiter operatum Uñ Plautus in aularia. Ego artoptam hinc ꝓximo vtendam peto. ——— WA Gten aodi⸗ Huat re⸗ Mun birc anben cbite ſns wi G rue inn M ln ii ſ no h. Alure⸗ honſe nngi hones ulla ne⸗ ſſ Arn tſe clto⸗ gon aade oy Huni cloꝛ ſiciit nwci⸗ lur i Ann Nrar Pgree Uere tdigtne noet inlii; göhah cllnseſt cünlte necon/ ihemmis egrncu⸗ bmenmn lfineiho urmnort/ neri. JRe ſigeiem lieresſi. fſointr bloꝛibee⸗ lnume ntüam/ uleſts inteitp lo.ic/ nlidicit nas. Et ftones. dr crar nealtei Jc Feni bi artos ferpons pireng ,/ abans nocyt iſai⸗O ſoſcnpo⸗ mefact caro. is. ceo⸗ grnes penmm wpen AOS (ANoante OG— Artos grece eſt panis latine. Artoterite heretici ab oblatõne vocati.pa nem em̃ ⁊ caſeũ offerunt. dicẽtes a pᷣmis hominibo oblatõʒ a fructibo t᷑re ⁊ a fructi b ouiũ fuiſſe celebꝛatam. Artotira.f.p.pe.coꝛ.eſt cibo qͥ fit ex pane vł paſta ⁊ caſeo.⁊ ðꝛ ab artos panis ⁊ tirus ðᷣ eſt caſeus. rtuoſus a.ũ.i.mẽbꝛatus.⁊ ðꝛ ab artꝰ. Artꝰa.um.i.ſtrictꝰ.ſʒ artus us.ui.i.mẽbꝛũ qð neruis artat᷑⁊ facit dtm̃ ⁊ abltm̃ ĩ vb⸗ ad dꝛam de ars artis artib. Z Arualis.ↄ.t.⁊ B le.pe.p.i.ꝑtinẽs ad aruuʒ vel res arui. UD Aruambale.n.t.ẽ hoſtia cũ q̃ arua ambie/ bãt.qð etiã ðꝛ amburbale.ſʒ amburbałvł amburbale ⁊ B amburbiũ ẽ hoſtia cũ qua ciuitatẽ ambiebãt.ab ambio ⁊ vꝛbs. Pa/ ias dicit aruambale ẽ ſacrificiũ aruoꝛũ. Hrugo nis.eſt coloꝛ qͥdã ſicut pedes acci/ pitris.⁊ ſcribit᷑ ꝑ a ſolã fᷣm Papᷣ.ſʒ auru/ go ꝑ au.ᷣm Hug.eſt moꝛbo regiꝰ. Itẽ au rugo ẽ coꝛruptio aure ꝑ quã ſegetes ᷣhũt innaturalẽ coloꝛẽ ex aura coꝛrupta. Aruina.f.p.i.piguedo.vñ Job.xv. Et de lateribo eiꝰ aruina dependet. Iñ aruinatꝰ a.ũ.i.ĩpinguatꝰ. Iñ aruinoſus a.ũ.i.craſ/ ſus. Iñ aruinula.f.p.dimi.i.pua aruina. Aruiolũ li.ðᷣꝛ ꝑuum aruũ ſiue coꝛpꝰ ꝑuuʒ frula. ſch de co⸗ en Hug.ẽ ꝑua ara ſiue altare. Uel ſᷣm Pap̃.arula eſt patella car bonũ.craticula.vel vas eneũ qdrangulũ in q̊ ignis ardet vel in quo pꝛune vel car/ bones aſpoꝛtant᷑. Alrulla.f.p. ðꝛ reſiduum pomi qð abijcit. Vnde. Colle peripſima poſt ede pulpaʒ ſed ſperne arullanm. AHrundo ſᷣm Hug ꝓpꝛie ðᷣꝛ foliũ depẽdenſ ſz ſepe ponit᷑ p canna.⁊ ðꝛ ab areo res.qꝛ cito aret. Un.Cantat hyrũdo.fſoꝛet arũ/ do.natat hyrudo. Iñ arũdineus aũ.i.ali qͥd de aruũdine exñs. Iñ arũdinetũ.⁊ ẽ lo/ cus vbi creſcũt arũdines. Auruſpex.ꝰ.t.i.diuinatoꝛ.qſi ararũ inſpe ctoꝛ.Hi etiã exta ſeu inteſtina pecuduʒ in ſpiciũt vt futura pᷣdicẽt. l ruſpicina.f.p.pe.p.i.domꝰ aruſpicũ.vel locus vbi diuinant᷑. Aruſpicium.n.s.i.diuinatio. Aruum.n.s.i.campus. Arx arcis.f.t.i.cochlea.ſ.turrꝭ.ab arceo es qꝛ arcet hoſtes. Unð Ars docet.arx mu/ . mnit. arcus tegit ⁊ ferit idem. iterpᷣtat᷑ nouẽ. As aſſis plura ſignificat.hmo idem eſt qd obolꝰ. Uñn ĩ euãgelio Nõne duo paſſeres aſſe veneũt. Et tñ dꝛũt as⁊ obolꝰ.qꝛ obo⸗ lus ẽ factꝰad ſil itudinẽ totiꝰdenarij valẽſ denarij medietatẽ.ſʒ as ẽ dimidiꝰ ſiue di/ uiſus denariꝰ toti t obolo eualens. Et nota qꝙ cõpoſita ab as aſſis ꝓ obolo ĩ eſſis finiũt᷑ pᷣter tria q̃ in vſſis finiunt᷑.ſ.octuſ/⸗ ſis.ſeptuſſis.cẽtuſſis.⁊ pᷣter ſemiſſis qð in ſſſis finit᷑.⁊ monoſſis q̊d ĩ oſſis finit᷑. ſcdðo ðꝛ põdus duodecim vnciaꝝ.tertio ðꝛ pũ ctꝰ vnꝰ ĩ decio vl teſſere.q̃rto ðꝛ poſſeſſio oiĩm bonoxꝝ alicꝰ q̃ hʒ. vñ. As obołꝰ põdꝰ pũctꝰpoſſeſſio tota. Iñ venit ſemis et pla alia q̃ patẽt loco ſuo.Et as ꝓ obolo ðꝛ ab aqᷣd ẽ ſine.⁊ ſphera rotũditas q̃i ſine rotũ ditate. Itẽ ĩ aſſe qũ ſigt põdꝰ ↄtinent᷑ duo decim ꝑtes.q̃ꝝ q̃libet hʒ ꝓpꝛiũ vocabuluʒ Ad euidentiã hꝰ ſciẽdũ.ꝙ as aſſis ẽ põdꝰ xij.vnciaꝝ.Et ſi exinde remouet᷑ vnũ.illð vnũ qð remouet᷑ öꝛvncia.⁊ illa.xj.q̃ rema nẽt dicũt᷑ deunſ.i.xj.vncie.q̃i vncia dẽpta ð aſſe.⁊ ↄpõit᷑a ð.qꝛ ei ðᷣſit vncia ad libꝛã. Pꝛeterea ſi remouẽt ab aſſe duo. illa duo dẽpta dicũt᷑ ſecunſ.q̃i ſexta ꝑs aſſis.ſʒ illa decẽ q̃ remanẽt dicũt᷑ decunſ.i.decẽvncie Pꝛetea ſi remouẽt᷑ tria ab aſſe remanẽt.ix ⁊ illa tria dẽpta dicũt᷑ qdrans.qſi q̃rta ꝑs aſſis.⁊ illa.ix.q remanẽt dicũt᷑ dodrãs.et i remouẽt᷑ ab aſſe qttuoꝛ Fmanẽt octo.⁊ illa ꝗttuoꝛ rmota dicũt᷑ tri ens.q̃i tertia ꝑs aſſis.⁊ ðꝛ a tris q̊d ẽ tres. vñ triens pᷣmo ſist tres.exↄſeq̃nti qttuoꝛ qꝛ q̃ttuoꝛ ſt᷑ tertia ꝑs aſſis.Pꝛetea illa oc/ to qᷓ̃ rmanẽt dicũt᷑ biſſe.⁊ iterpᷣtat᷑ biſſe oc to.⁊ ẽ grecũ.Pꝛetea ſi fmouẽt᷑ ab aſſe qͥn/ q; manẽt ſeptẽ.⁊ illa qͥnq; rᷣmota dicunt᷑ qͥncunſ.a qͥnqʒ.⁊ illa ſeptẽ q̃ rmanẽt dicũt ſeptuns a ſeptẽ. Pꝛetea ſi remouẽt ab aſſe ſex.illa ſex dicũt᷑ ſemiſ.⁊ illa ſexq̃ remanẽt ſilr dicũt᷑ſemiſ.⁊ ðꝛ ſemis ð ſemis q̊d ẽ di midiꝰ.⁊ as aſſis.q̃ſi dimidia ꝑs aſſis. Et ita ptʒ que ſũt ꝑtes aſſis. Uñ.Aſſis biſſe/ na ꝑs ðᷣꝛ vncia plẽa.Aſſi tollat᷑ ꝑs vna de unſq; vocat᷑.Colle duas.ſeuns erit.et ꝑs alta decunſ.Excipe tres.q̃dras erit.⁊ tũc alta dodrans. Quattuoꝛ ablat ꝑs ẽ bñ ſi numera. Illa triens. biſſe qð reſtat cre/ do fuiſſe. Si tollas qnq; qncuns ꝑs illa vocat᷑. Et ſeptẽ reliq̃ ſeptuncẽ tu vocitato Aſſem dimidia.ꝑs vtraq; ſemis habetur. .ð . „ Ag Aſahel interptat᷑ viſio del. Aſaph interpᷣtat᷑ ſynagoga vel ↄgregans. Aſ beſtus ẽ lapis ferrei coloꝛis ab igne no men ſoꝛtitꝰ.qꝛ ſel aſcẽſus nunq; extiguit᷑ MNam aſoeſtus.i.inextinguibilis. Aſcella.f.p.locꝰ ſub bꝛachijs.qꝛ ab eis aſ/ cellis bꝛachia cillent᷑ i.mouent᷑. Aſcia.f.p.i.dolabꝛa q̃ſi acute ſcindenſ. Jñ aſciola dimi.i.pua aſcia. Aſcis.f.t.ðꝛ ſecurꝭ qua cemẽtarij vtũt᷑. Iñ aſciculꝰ.i.pua aſcis. Aſclepiꝰ interpᷣtat᷑ deꝰ dura faciẽs.⁊ ðꝛ fa buloſe fuiſſe medicꝰ? potões ↄficiẽs ⁊ em plaſtra ↄponẽs ꝓpt᷑ victꝰ.qꝛ indiges erat. nouiſſime ĩ flumie iactꝰ a Joue ꝓpt᷑ Darij filiũ quem interemit. Aſcolon villa vel vallis interpᷣtat᷑ Aſcolonita ciuitas paleſtine que ⁊ ðꝛ aſco lon de q̃ fuit herodes qͥ occidit infantes. Aſcopa pe.pe.coꝛ.vas eſt aquaticũ vtri ꝑ ſimile. Aſcopa em̃ grece latine ðꝛ vter. vñ Judith.x. Impoſuit itaq; abꝛe ſue aſco/ pam vini. Arenpe⸗ a.ũ.i.alicui rei deditꝰ⁊ deputatꝰ. Aſcpticiꝰ glebe.ð ille qͥ eſt aſcptꝰ glebe fũ do ſiue ſolo terre.⁊ aſtrictꝰ ꝑ ſcpturã in q̃ pmittit dño ſoli ſe nunq; a ſolo diſcedere. ſecretis.vide.S. acõmentarjs. Aſer eſt ꝓpꝛiũ nomẽ.⁊ interpᷣtat᷑ btũs.quia Geñ.xxx.ðꝛ.cum peꝑiſſet eũ Zelpha dixit Ava. Hoc ꝓ beatitudine mea beatã qpe me dicẽt mulieres ꝓpterea appellauit eum Aſer ⁊ ſcribit᷑ ꝑ vnũ ſ.vñ Auroꝛa. Nepta/ lim ⁊ Judas Beniamin ⁊ Bad Aſer. Aſia q̃dam feia fuit que olim tenuit iperiũ oꝛient.a q̃ dicta eſt aſia regio illa.ſ.tertia ꝑs mundi vᷣſus oꝛientẽ. In aſianꝰ a.um.⁊ aſiaticꝰa.ũ. Ubł aſia ĩterpᷣtat᷑ elatio ł eleua tio qꝛ illa ꝑs mdi ẽ elatioꝛ⁊ altioꝛ.inuenit etiã aſia ꝓ q̃dã palude.pᷣma ꝓducta.queĩ noie regionis bꝛeuiat᷑.vñ. Qucanꝰ.Euro pam miſeri libiam aſiamq; tenere. Aſilũ.n.s.ðꝛ domꝰ refugij qð Romulꝰ fe/ cit.ſʒ mõ eſt eccła.⁊ ðꝛ ab a qð eſt ſine.⁊ ſi lon qͥd ẽ tactꝰ.qꝛ nõ eſt fas alicui ibi aliuʒ tangere boffendere.⁊ ꝓdu.pe. vñ Uirgil. vij. enei. Hinc lucũ ingentẽ quẽ Romuł⸗ acer aſiluʒ. Retulit ⁊ gelida monſtrat ſub rupe lupercal. Papᷣ.vo dicit ꝙ aſilũ ẽ tem plũ qð Remꝰ⁊ Romulꝰ ↄſtituerũt.ad q̃d qcũq; ↄfugeret ab oĩ noxa liber eſſet. Itẽ aſilus li.m.s.ẽ muſca q̃ boues ſtimulat. ⁊ſumismel apũ⁊ eas ↄturbat.quã greci oeſtrum vocãt. xruſtici tabanũ. Et vide᷑ etiã dici ab a qð ẽ ſine.⁊ ſilon tactꝰ.ꝑ ↄꝛiui qꝛ eiꝰ tactꝰnimis ſentit᷑ vñ Bꝛeciſta.Lur bat aſilus apes miſerꝭ ſuccurrit aſiluz. Aſymphonia.i. ſonãtia.ab a ⁊ ſvmphõia. Aſyvntheton eſt q̃dã figura.⁊ fit ßm Papᷣ. ñn vna oꝛo diuidit᷑ in duas. AHſinꝰ.m.sS.ðꝛ q̃ſi aſidus.a ſedẽdo.qꝛ homi nes anteq; haberent equos aſinis inſide bant. vel ðꝛ ab a ⁊ ſenos ſenſ?ꝰ qſi ſine ſen/ ſu.qꝛ bꝛutũ ⁊ ſtolidũ aĩal eſt. Dicit᷑ etiam aſinꝰ q̃ſi alta ſinens.ſʒ tũc eſt etymol.non ↄpoſitio. Iñ aſellus.i.puꝰ aſinꝰ. Iñ aſina ⁊ aſella. In aſininꝰ a.ũ.ide aſino exiſtens Iñn aſinariꝰ a.ũ.q̃d ꝑtinet ad aſinũ vt mo la aſinaria qua trahit aſinꝰad molẽdinuzʒ Et h aſinariꝰ qͥ ducit vł paſcit aſinos. Et gſina facit dtm̃ et abltm płales in ab. ad dꝛam ſui maſ.qð facit ĩ is. Tñ inueuit᷑ in is. Uñ.j. Reg.ix.Et de aſinis qs ꝑdidiſti nudiuſtertius ne ſollicitꝰ ſis.qꝛ inuete ſũt Et ſcias ꝙ vt dicit Baſili in hexameron omelia octaua. Intelligit aſinꝰ ⁊ hoĩs cõ ſuetꝰ vocẽ.nouit iter qð ſepiꝰ ambulauit. ad audiendũ ita vehement᷑ acutꝰ.vt niłs ei de terreſtribo cõparari poſſit. Aſmodeus pe./p.eſt nomen demonis. Uñ Thobie.iij. Demon noĩe aſmodeus occi derat eors. Aſopus nomen eſt fluuij. Uñ.Aſopum re trahas europam ſiue piropuʒ. Et piropꝰ nomen eſt gemme. Aſparagꝰ herba qdã. cui⸗ frutex eſt aſper ⁊ ſpinoſus.Eſt etiã quidã piſciculꝰ ꝑuus ſed optimi ſapoꝛis.Et etiã boletus vocat aſparagꝰ. Et vt Pap̃.dicit. Aſparagi ĩ ci/ bo ſumpti ſtomacho ꝓſunt.calidi ſunt.in aqua cocti oẽs veſice cauſas curant ⁊ cal culos frangunt. Aſper a.um.i.durus.acerbus.truculentꝰ. Aſpergo ginis.f.t.i.aſperſio.vel eſt nomen cuiuſdã auis marine.vel eſt veſtis femina ſirina dicit. Aſpis dis.F.t.ðꝛ genꝰſerpentꝭ.Et eſt illius nature.dum em̃ incantat᷑ a diuinatoꝛibi. tũc vnã aurẽ ponit ⁊ trudit in terrã.⁊ aliã obſtruit cũ cauda.ne audiat voces incan tantiũ vt illeſa pmaneat. Et iõ incãtat᷑ qꝛ veneno extracto aſpis eſt medicinalis ⁊ p cioſi valoꝛis.De hac dicit ꝓpha.Siẽ aſpi dis ſurde ⁊ obturan aures ſuas ne audi at vocẽ incantatis.Et ſm Iſið. Aſpis eſt rum vel veſtimentoꝝ ſuꝑfluitas.qð etiaʒ oc n iſia lgi tidc . Nrii vocata ꝙ; moꝛſuvenena ĩmittat? ſpargat ¶ſyllaba ſtri.ẽm Hug.Dicũt tñ qͥ dam H̊ W Hyos em̃ grece venenũ dicũt.⁊ ide aſpKis lxra coꝛrupta ſit.⁊ debet dici aſtitricẽ.⁊ nõ ſin q̃ſi aſpergens hyos.i.venenũ.eo ꝙ moꝛſu aſſſiſtricem. Nam ſiſto qñ eſt tranſitiuum npöi. venenato interimat ⁊ coꝛ.pe.in gtõ. Ite,z accipit pᷣteritũ mutuo a ſtatuo ⁊ facit ſta/ n dß⸗ aſpis ðꝛ etiã ſcutum militare. Iñ aſpidu // tui in ↄpoſitõue aſſiſto aſtitui aſtitutũ a q̃ᷓ la.i.parua aſpis. deſcéderet aſtitutrix. qñ vo eſt neutrũ ac· boni Aſpꝛiolus.eſt animal quoddam. cipit pᷣteritũ mutuoa ſto ſtas.⁊ facit ſteti. inſie Alſſa aſſe.f. p.ðꝛ lignum dolatuʒ et latum. ⁊ in ↄpoſitõe aſſiſto aſtiti aſtitũ.⁊ ab h̊ re/ neſen/ Aſſecula vel aſſecla ꝑ ſincopam.ↄ.p.ðꝛ ab gularit deſcẽderet aſtitrix me.coꝛ.⁊ ñ aſſi kenam aſſequẽdo.⁊ eſt humił pſona alteri ſubie/ ſtrix.qꝛ nihil eſt nec ab aliq̃ verbo põt foꝛ oknon cta. vel idẽ eſt qd domeſticꝰ familiarꝭ. vel mari. Unde Siſto facit ſtatui ſi tranſeat Paſina ð ab aſſideo qð in vna ſignificatõe valet atq; ſtatutum. Si fuerit neutrum dicito miſtens intm̃ ſicut intendo.qꝛ ſeriꝰ debet eſſe aſſi ſiſto ſtei. tno duus iuxta dñm ſuũ.⁊ ſic ðꝛ ſeruiens vel Aſſocius.m.S.i.conſocius.conſoꝛs.conſo icinnz comes ꝗq ſequit᷑ aliũ. Uñ in Auroꝛa. Rur dalis.contribulis.cõfeduſtus.⁊ ðꝛ ab ad os. Et ſus vt in pmis vir luc; ⁊ aſſecla fumi. Aſti et ſocusssss addd terant dno ꝛvcc. lſolatus a. i. i. ad ſolũ deductꝰ vel ad ſo/ * Aſſer aſſerꝭ.m.t.ſiãẽt illas longas ꝑtes ⁊ te litudinẽ redactus.vel de ſolio depoſitus. üti nues qᷓ diuidunt᷑ abſcindunt᷑ a truncis. Hſſula.fp.pe.coꝛ. d id qð cadit de ligno minſit Et ðᷣꝛ ab aſſe.q; aſſeres ſoli ĩ tectꝭ ponũt ñ dolat.et ðꝛ ab aſſa aſle. cnndon ⁊ nõ ↄiunctim.Aſſem eĩ vnũ dicimꝰ. I Aſſultus us.ui.impetus.aſſumptus ſaltu. 1 boisc⸗ dicuntk aſſeres. qꝛ aſſideat parietibo ? tra/ iſſumentuz. n. s. illa ꝑs qᷓ de aliq accipit ubi. bib. vel qꝛ vnꝰalteri ĩ pariete inſerit. Uñ vel aſſumit᷑ ad aliqͥq faciendũ vel reparã nrnl⸗ Ecc.xxix. Melioꝛ eſt vicꝰ paupis ſub te dum.Cñ Marci.ij. Nemo aſſumentum mine aſſerum q; epule ſplendide ⁊c. panni rudis aſſuit veſtimeto veteri.quaſi is i ſſeſſoꝛ ð quaſi aſſidens iudici in cogni diceret. Hemo ſapiens ↄiungit panno ve * tione cauſaꝝ ſuũ pᷣbens ↄſiliũ iudici.qui teri ꝑtem noui panni quã aſſumpſit de ali alio noĩe ðꝛ officialis iudicis ⁊ ↄſiliarius quo nouo pꝛoannꝝnno. nnre, Aſſidela.f.p.pe.pdu.eſt menſa iuxta quaʒ Aur. aſſuris fuit filiuſ Sem. a quo dicta hate ſedemae2s. eeellt aſſuria. In aſſurius a. um.i.aſſur. Uñ Prrop Hſſidei ſunt inudei qui diuino cultui ſenmꝭ in Auroꝛa.Sicut rexaſſur malus extitit. uber inſidebant. IIfiddm. tao Aſſiduꝰ a.ũ.i.ſtudioſus.ſollicitꝰ.ꝰtinnus. Aſſusa.um.ðꝛ quaſiarſus ab ardeo. Inð Hdns alic rei intẽtꝰ.⁊ ðᷣꝛ ab aſſideo. Itẽ aſſiduꝰ aſſatꝰ a.um.⁊ h aſſatura re. Uñ.ij. Re.vj. oc⸗ id ẽ.diues ⁊ ponderoſus in pecunia.⁊ ſie Aſſaturam bubule carnis vnam.i.fruſtũ Gi/ ðꝛ ab as aſſis ⁊ do.qꝛ diues płes hʒ aſſes bouis aſſatum. DWK iſant in id ẽobolos. Uñ. Naaman ĩ hiſtoꝛia legit Aſtarthen eſt ydolum ſidonioꝝ. mtrcal fuiſſe vir diues⁊ aſſiduꝰ.vñ.Diues⁊ iten Aſtericꝰ vl aſteriſcus.m.s.i.foꝛma aſtri.et tus notat aſſiduus ſub eodẽ. As facit aſſi eſt qdam nota ꝗᷓ in libꝛis apponit᷑qᷓ de his nalant. duũ aſſidet aſſiduuſq; Etiã aſſidquas ðᷣ q omiſſa ſunt vt eluceſcant ꝑ eam notã que ſronn expẽſis erarij perat.⁊ ſic ꝛ ab eſſe⁊ djdo deeſſe vident᷑ et ðꝛ ab aſter qð eſt ſtella.qᷓ Bfenmn nõ qꝛ multũ gratꝭ det diues.ſʒ coactꝰ plꝰ vſus eſt Oꝛigenes in tranſlatione biblie. goaaz Dat qᷓ; pauꝑ in collectis faciendis. Cinrca qð notandũ ꝙ trãſlatoꝛes ⁊ interpᷣ L Aſſimetra.ſ.p.ꝛ nomen generale oim mã tes biblie multi fuerũt.ſiẽ dicit mgt̃ in hi kilius ſoꝝ adiacentiũ ville vł ciuitati.ab aſſideo ſtoꝛijs.qꝛ añ incarnationẽ dñiãnis.ccclj. gtor. es.⁊ metros menſuuuannaa. Ioibo Ptrolomei philadelphi regis egypti iaalii Fſſiſteriũ.n.s.locꝰ vel domꝰ monialium. ſeptuaginta interpᷣtes floꝛuerunt.qͥ leges S ſicut monaſtenũ monacho. phas B mõ tranſtulerũt. Ptolome? ſtu cantt⸗ Aſſiſtria.f.p.monialis ibiaſſiſtens. dioſus ⁊ libꝛoꝝ cupidus pcipiẽs apud iu nolist? Aſſiſtrix yl aſtitrixab aſſiſtẽdo videt᷑ dici. deos legem eſſe oꝛe dei editã ⁊ digito illiꝰ Gicht et dʒ q ſiſtit iuxta ſeruitium vel circũſiſtit. ſcriptam.miſſis epł is? munerib rogauit leni Uñ Sap.ix. Da mihi dñe ſedium tugri Eleaʒaruʒ pontificẽ iudeoꝝ vt ſbi viros yock aſſiſtricem ſapiam. Et eſt ꝓducenda hec ſenioꝛes hebꝛaiceꝛ grecelingue perllos 4 interptari? traſferre valerẽt dirigeret. Et eñm ſua deſideria eſſent eam in greco trãſila/ tam hꝛe.⁊ arciuis regaliba ĩtereſſe.Eleaʒa⸗ rus aũt annuẽs ei petitiõi.de vnaquaq; tri bu ſex legiferos vel legiferentes deſtinauit Hi ſunt ſeptuagintaduo interpᷣtes.q licet ſeptuagintaduo fuerũt. moꝛe ſacre ſcpture tñ cõiter ðᷣꝛ ſeptuaginta.qꝛ ſi duo ſuꝑſunt ß eſt modicũ reſpectu ſeptuaginta. Qui ve nientes ad regem.pentateucuũ ⁊ ꝓphas traſ ferentes coꝛam rege diſputauerunt de vno Deo colendo.⁊ ꝙ nulla creata eſſet deꝰ. IJin eſt ꝙ vbicũq; occurrebat eis in trãſferẽédo Dde trinitate vel ſub ſilentio pᷣteribãt vl eni/ gmate trãſtulerũt ne tres deoſcolẽdos tra didiſſe viderent᷑. Siłr de incarnatõne vᷣbi faciẽtes. Uñ tranſilatio ſeptuagintaduum ꝙ in medio cuiuſlibet folij ponebãt ſer co lumnas a ſummo deoꝛſuʒ deſcẽdẽtes.po nẽetes in pma vᷣ̈ba trãſlatiõis pᷣme.in ſcða ſecũde.⁊ ſic de alijs.Et iſti libꝛi dicti ſunt hexapla.ab hexa grece qd eſt ſex latine.q̃ſi ſexcupla. vel ðꝛ hexapla.q̃ſi liber hũs ſex trãſlatões rectas vel rectificatas. Quidã tñ hexapla exponũt ſimplirꝓ exemplaria. Et his temꝑiba młti vtriuſq; ligue ſcioli fecerũt alias trãſlatões de pᷣdictis grecis trãſlatõibo ĩ latinũ. Nouiſſime ſuꝑueniẽs btũs Hieronimꝰ perit in trib liguis.he bꝛaica.greca ⁊ latina.bpᷣmo coꝛrexit traſla tionẽ.lxxij.interpᷣtuʒ in latino cũ aſtericꝭ obelis.poſtea vᷣo trãſtulit ĩmediate bibliã de hebꝛaico in latinũ ſine aſtericis ⁊ obelł Et hac traſlatione nũc vbiq; vtit᷑ tota ro/ qnq; eſt ſuꝑflua.qñq; diminuta.Poſt icar mana ecclłia licet nõ in oĩba libꝛiſ.Et ipſiꝰ nationẽ aũt dñi ⁊ paſſionem annis.cxxiiij. Aqͥla qͥ dam iudeꝰ ad fidẽ ↄuerſus.ſed po/ ſtea in hereſim lapſus.bmꝰ interpꝛes fecit aliã trãſlationẽ de hebꝛaico in grecum tpꝑe Hadriani impatoꝛis. Deinde poſt annos liij. Theodotion fecit tertiã tranſlatõʒ ſub Comodo. Deinde poſt annos.xxx. Sym/ mach' interpꝛes claruit ſub Seuero. De inde poſt annos octo inuẽta eſt q̃dã traſla tio hieroſolymis.cuius autoꝛ ignoꝛat᷑.que dicta eſt vulgata tranſlatio vel qnta editio Deinde poſt annoſ.xviij.tꝑe Alexandri ſu peruenit Oꝛigenes vidẽs iſtas trãſlatiões impfectas.incepit coꝛrigere tranſlationeʒ. lxxij.interpᷣtum per poſterioꝛes iaʒ dictas trãſſationes. Ul f̃m aliq̊s ſolũ traſlationẽ Theodotionis coꝛrexit ⁊ miſcuit.ſcʒ ſup⸗ plens diminuta ⁊ reſecãs ſuꝑflua. Ubicũ q; igit᷑ ad trãſlationẽ.lxxij.interpᷣtum aliqͥd addidit ex trãſlatiõibo ſeq̃ntibo.vel vbi ad/ didit qᷓ deerãt ibi ponebat aſtericũ vl aſte/ riſcum.i.ſtellã vł ſoꝛmã aſtri.ꝑ qd inuit q; ꝑ additionẽ illam eluceſcebat q̃ pꝛiꝰdeerat Et ðꝛ aſtericꝰ ab aſter ⁊ icon qð eſt ymago vłl ſignũ.⁊ ꝓdu.pe.qꝛ apð grecos icon ſcri bit᷑ ꝑ ei dipthõgon. ⁊ ðꝛ aſtericꝰ ſᷣm moder nos vel aſteriſcus ſ̃ᷣm antiqs.⁊ tunc ðᷣꝛ ab aſtris.i.ſtella ⁊ icon. Ubi vᷣo erat ſuꝑfluuʒ ponebat obelũ.O belos eĩ grece ðᷣ ſagitta latine vel veru.ſignans ꝑ h̊ que lr̃a ibi ſuꝑ flua erat.ODeinde ipſe Oꝛigenes fecit aliaʒ traſlationẽ ꝑ ſe plenam ſine his ſignis. Hi om̃s tranſtulerũt de hebꝛaico ĩ grecũ. De inde q dam volẽtes hze oẽs iſtas trãſlatões ſumul ſcribebant libꝛos.ſic eos oꝛdinanteſ traãſlatio merito ceterꝭ antefert᷑.qꝛ ẽ ꝰboꝝ tenacioꝛ ⁊ ꝑſpicuitate ſnĩe clarioꝛ.Et traſ latio pma.ſ.lxxij.interpᷣtuʒ facta ẽ in Alex andria ciuitate q̃ metropoł ẽ egypti. Alie aũt trãſlatiões in diuerſis ꝑtibꝛ mũdi vbi tũc mgr̃i polluerũt. Nota ꝙ vbicũq; in li bꝛis veterꝭ teſtamẽti mẽdoſitas repit᷑.cur rẽdũ ẽ ad volumia hebꝛeoꝝ.qꝛ vet teſtĩ Hino ĩ lingua hebꝛea ſcriptũ eſt. Si vᷣo in libꝛis noui teſtamẽti recurrẽdũ eſt ad vo lumina grecoꝝ.qꝛ nouũ teſtm̃ pmo in lin gua greca ſcriptũu eſt pᷣter euãgelii Mat thei ⁊ eplas Pauli ad Hebꝛeos. Aſterites eſt gẽma candida.incluſam lucẽ ↄtinens ſicut ſtellam intus ambulantem vnde dicta eſt. Aſty grece ðꝛ vꝛbs vel ciuitas. Aſtiſmos.i.antiſmos.vide.S. Aſtrea.f.p.pe.pdu.i.iuſticia.ab aſtrum.qꝛ de celo deſcẽdit. Uñ Ouidiꝰ.in.j.metha. Ulctima celeſtum terras aſtrea relinquit. Aſterens.a.um. pe.pdu.ðꝛ res que ꝑtinet ad aſtrum. AHſtirion gema ẽ criſtallo ꝓpinqua.in cꝰcen tro lucet ſtella fulgoꝛe lune plene.et ðꝛ ſic aſtris poſtpoſita fulgoꝛẽ rapit ⁊ gerit. ſtrolabium.n.s.quoddaʒ inſtr̃m ipſius artis aſtronomie. ſtrologꝰðꝛ inſpectoꝛ mẽſuratoꝛ aſtroꝝ 7 ðꝛ ab aſtrũ ⁊ logos.qſi loquẽs de aſtris et augurãs. Iñ aſtrologia qdã ars aſtro/ nomie. Inð aſtrologicus a.ũ.Et ſcias ꝙ; aſtrologia ꝑtim eſt naturalis.ꝑtim ſuꝑſti tioſa. Hatural dũ exequit᷑ ſolis ⁊ lune cur ſus vel ſtellarũ certas tempoꝛũ ſtationes Ou ſeabn gean dihe mint An denl Mos Cron Atro docet Nrol ons cen ſon Udan Mol a Mr d en BI ſ ful Vet ge⸗ Aprie lErs amnab Nhr. id (la ſe cent ahe: Gre (le (00:. Atuo lcin: Cenoſ (ligt ſdn⸗ (thon Ann Man Lſeres ino inc⸗ Nciſunt Annei hüsſer Quidi eſcoli gecis uenies glis he triſea ſtencer ebiblii obek tota ro/ Etipſe⸗ nebon Smi iin Der gpie nüciwi ciginli pircur Sifoin ſtag wo oinlin Det mlocè lantem. rum. ,methe rclincut⸗ vegcha incln aoſi 1gnt. AC Sudſtitioſa vo eſt illa quã mathematici „ ſequut᷑.qͥ in ſtel augurant᷑.qbo etiã duo/ decim ſigna ꝑ ſingla aĩe vel coꝛꝑis mẽbꝛa diſponũt.ſiderũq; curſu natiuitates ho/ minũ ⁊ moꝛes pᷣdicare noſcunt. Hſtronomꝰ.m.S.ð qͥ docet legẽ vł reglaʒ de aſtris.vł qͥ noĩat ea.⁊ ðꝛ ab aſtrũ ⁊ no/ mos qð eſt lex.vl noꝛma.i.regula.vł ono ma.i.nomẽ. Iñ aſtronomia ipſa ars. Jñ „ „. ꝗqꝛ apud illã genteʒ hmõi eqͥ abũdant.Eſt AKHſtrũ.n.S.i.ſtella.⁊ ðꝛ ab aſtro pho.qͥ pᷣmꝰ28 aſtronomic? a. um. ſᷣm Hug. Pap̃. dicit. Aſtronomia.i aſtroꝝ lex q̃ curſus ſideruzʒ Docet. ⁊ eſt vna de ſeptẽ artib liberalibus MHroſia vel atrophia.f.p.eſt tenuitas coꝛ poꝛis excauſis latentibo ⁊ paulatim cõua leſcentibo dicta ſic ab immutatiõe coꝛꝑis. Nam greci nutrimẽæeti ceſſationẽ aſtroſiã vel atrophiam vocant. Aſtroſus a.um.i.lunaticus q̃ſi malo ſidere vel aſtro natꝰ. Aſtruco onis.dextrariuſ.ab aſtur ꝓ gente etiam idem qd accipiter. tractauit de aſtris.vł ab aſter q grece ðꝛ ſtella. In h̊ ⁊ B aſtralis.⁊ H̊ le.i.ad aſtrum ptinæes. Et ſcias ꝙ ſtella ðꝛ q̃libet ſingula ris. Sidus pluriũ ſtellaꝝ collectio. Aſtꝝ grandis ſtella.vt ſol ⁊ luna ⁊ alij planete Hoectñ noĩa apud autoꝛes ↄfundũt᷑. Itẽ aſtrũ qñʒ ponit᷑ ꝓ celo.nõ ꝙ idẽ ſignificet led qꝛ aſtra ſignat ptem celi. Aſtula.f.p.ðꝛ illð qð cadit de ligno qũ do laf. ⁊ a tollẽdo. Uñ qͥdã volut dici aſci . 1 am ab aſtulis. qꝛ eas a ligno eximit. Aſtur.m.t.eſt qdã pplłs hiſpanie qͥ iuxta flu uiũ qͥ ðꝛ ſtura habitat. In aſturia.f.p.re/ gio l ciuitas eoꝝ. Iñ aſturiẽſis ⁊ aſturien ſe. Itẽ aſtur.m.t.ð⁊ q̃dã auis q̃ apud illaʒ gentẽ abũdat. ⁊ ðꝛ ab aſtur ꝓ gete. H ðꝛ ab aueꝛ ſterno.qꝛ ſternit aueſ.q etiã ð aſtur co vel accipit᷑. Pa¶pᷣ.vᷣo dicit.Aſtuco ac/ cipuer maioꝛ. vñ. Aſtruco qdrupes aſtur cCo ðꝛ ales. ſtus us.ui.Ca lliditaſ.doloſitas.fraus.fal lacia.⁊ ſumit᷑ in malo. Iñ aſtutia.f.p.i.in/ genioſitas. doloſitas. cautela. induſtria. calliditas.⁊ ꝓpꝛie ðꝛ ð malo. Inuenit᷑ etiã aſtu indecli.neu.ge.ꝓ eodẽ. Uñ.Aſtu vin cit homo cũcta creata ſolo. Aſtutus a.um.i.callidus.⁊ ðꝛ ab aſtu. din W RE U Hitacus pe. coꝛ.maioꝛ ẽ bꝛuco. Et vt dicit Htrienſis, mut ijianitoꝛ oſtiar cxcluſeni glo. Johel.j. Eruca vᷣmis eſt qͥ in oleriba maxie inuenit. Bꝛucꝰvᷣo vetꝰ locuſte ante qᷓ; habeat alas.Deide cũ paꝝ icipit vola / re ðꝛ atelabo. Cũ vᷣo plenit᷑ volat ðꝛ locu⸗ ſta. Et ẽ bꝛuchꝰ młto guioꝛ qᷓ; locuſta vel arelaa g lacẽs in vno loco radicitꝰcome it fruct. Atacus aũt ðꝛ q̃ſi ategus.i.ſine tega eo ꝙ nihil habeat qᷣ inuolutꝰ tegatur NPaß.aũt dicit. Atacus auis ignora. Atauꝰpater aui.vide.õ.abauus. Atelabo.vide.S.in atacus. Atera. um.i. niger.. Atalania ẽ quedã vᷣgo ꝓpt᷑ velocitatẽ.et ðꝛ ab atas.i.leuitaſ.⁊ lentos plenũ.qſi plena leuitate. =ðð Hltias antꝭ.fuit frat Pꝛomothei rer alrice optimꝰ aſtrologꝰ.vñ dictꝰ ẽ celũ ſuſtinuiſ ſe. Eta noie eiꝰ dictꝰ ẽ mons africeatlas. q ꝓpter ſuã alcitudinẽ dictꝰ ẽ celũ ſuſtinu/ iſſe. In atlanteꝰa.um.⁊ atlanticus a.um. Achalia interpᷣtat᷑ñ tmp dñni.⁊ fuit regina ſn iſrʒal. Acthanaſia.i.immoꝛtalitas. Acthanathos.i.ĩmoꝛtalis.ab a qð eſt ſine ⁊ thanatos moꝛtale. Iñn athanatus a. um.i. ₰ immoꝛtattlis. Acthene aꝝ.q̃dã ciuitas in grecia.ab atha/ natos.i.ĩmoꝛtalis ꝓpter ſtudiuʒ ſapie que imoꝛtalis ẽ.que olim ibi viguit. Actheniẽſis. .t.⁊ h ſe.nomen ẽ patriũ⁊ ſᷣm foꝛmatõis analogiã deberet dici athenẽ/ Actheſis.nomen fluuij. Athleta pe.p..p.i.luctatoꝛ.pugnatoꝛ.mi les foꝛtis. ⁊ ðꝛ ſic q̃ſi ad letum foꝛtis.i.ad moꝛtem. H Atomia grece.debilitas ſtomachi latine Atomꝰ.f.s.ðᷣꝛ coꝛpꝰindiuiſibile ꝓpt᷑ ſui par uitatẽ q́;uis foꝛte nullũ coꝛpꝰ ſit qð diui/ ſionem reciꝑe nõ poſſit.⁊ ðꝛ ab a qð ẽ ſine ⁊ tomꝰq̃d ẽ diuiſio vel ſectio.qꝛ nõ recipit ſectionem ſenſui ſubiacentem. Atnepos.filiꝰ abnepotꝭ.vide.sð.in abauꝰ. Atoꝛnati dicũt᷑ pcuratoꝛes apð acta ↄſti/ tuti.i.c.vnico.de ſta.mo.li.vj.in.S.poꝛro. ſis. ſed cã euphonie hʒ i.ante penultimaʒ. Htramen.n.t.i.nigredo. In hoc atramen/ tum ti.i.incauſtum.qꝛ nigrũ facit liquoꝛẽ in quo ponit᷑. Atramentariũ.n.s.i.ſcriptoꝛiũ.pluteum. pulmatiũ. Un. Eʒech.ix. Et atramenta rium ſcriptoꝛis ad renes eius. Inð atra/ mentariolum li.dimi. AW 4 Metigingrins ia unline. MHiriolum.n.s.i.puum atrium. MHiriplices herbe hũidã ⁊ frigidã vᷣtutẽ ha hernt. in cibo ſumpte ventrẽ diſſoluũt. Atriũ.n.s.ðᷣꝛ magna domꝰampla ⁊ ſpacio ſa.⁊ ẽ ipſoꝝ nobiliũ.⁊ ðᷣꝛ atriũ.qꝛ ei addũ tur tres poꝛtic extrinſec.vl ab ater ðꝛꝓpt caliginẽè ignis ꝗᷓ olim ſolebat eſſe in atrio. Vñ in paſſione xpᷣi. Et petrꝰ ſtans ĩ atrio calefaciebat ſe ad ignez. Itẽ atria dicunt aule cimiteria vel loca ſcã.ab attero is.qꝛ pedibo ambulantiũ atterunt᷑. Uñ. Atria dic aulas eadeʒ cemiteria dicas. Et loca ſanctoꝝ tibi ſit caput ⁊ atrum. Airiarij ſũt ſerui ſiue cuſtodes atri. Atrox.o.t.i.efferꝰ.crudeł. Jũ atrocitas.i. gaſperitas.crudelitas. Attabernalis.ↄ.t.i.ſociꝰ ⁊ ꝓpꝛie in taberna leccatoꝛ qͥ valde frequẽtat tabernam. Attamen inis.n.s.i.ſetatuum. Atteſtationes ſt᷑ dicta teſtiũ.vl teſtimonia oꝛdine iurꝭ in ſcript redacta. Attrit? eſt afflictꝰ. ↄſumptꝰ.exhauſtꝰ.imbe cillis vel feſlus. “ ttollitus media bꝛeuis.eſt eleuatꝰvel q̃ſi uodã pauoꝛe ↄcuſſus. Aittonitus a.ũ.pe.coꝛ.i.tonitruo ſtupefa/ ctus.territ.ofuſus.ꝑturbatus. (N ante B Auarꝰ ðꝛ qͥ inoꝛdinate cupit res tꝑales.et ↄꝛ auarꝰ qſi auens.i.cupiẽs auꝝ.vł q̃ſi va ras hñis manꝰ.i.curuaſ.Et auarꝰ ꝓpꝛie ðꝛ q ñ ſatiat᷑.ſʒ cupidꝰ qͥ aliena deſiderat. Iñ auaricia.i.cupiditas.⁊ ðꝛ ab aueo aues.i. cupio.qꝛ auari ſꝑ ſt cupidi.Etiã auaricia eſt rerum tꝑalium inſatiabilis cupiditas. ⁊ eſt vnũ de ſeptẽ peccatis moꝛtalibo. Huceps.ↄ.t.ðꝛ aues capiens.ab auis ⁊ ca io vel capiens. . Aucipin ðꝛ locꝰ aptꝰ ad capiendũ auesvł rete vel virga fiſcata.vel tuguriuʒ ad hoc Bparatuum. uctio.f.t.i.qaugmentatio.ðꝛ etiam anctio mercatio. In auctionariꝰ a.ũ.i.mercatoꝛ q̃ res ſuas auget.⁊ ꝓpꝛie ðꝛ ille qͥ h vel illic res puas ⁊ veteres ⁊ tritas ⁊ ruptas emit vt poſtea cariꝰvendat. Item auctionatoꝛ Inq; accipi ꝓ impatoꝛe. MVMDW uctoꝛ oꝛis.m.t.i.augmẽtatoꝛ.dux.⁊ veĩt a vᷣbo augeo ges.⁊ debet ſcribi ꝑ u.⁊ ct.vi ge.S. in actoꝛ. Huctoꝛtum.n.s.ðꝛ illud qð addit᷑ rei men ſurate cũ vedit᷑ Et eſt etiã cib qͥ mẽſe va/ cuate ſupaddit᷑. Auctrix.f.t.i.augmentatrix. O Aucupabilis..t.⁊ ̊ le.i.res que ẽ apta ad capiendum. £ Hucupium.n.s.i.foꝛtuniũ ⁊ bonꝰeuentus Dicit᷑ officiũ capiendi aues. udax.o.t.ðꝛ qͥ aggredit᷑ aggrediẽda ⁊ fu/ git nõ aggredienda. In audacia. Et dꝛñt audax ⁊ temerariꝰ.audacia ⁊ temeritaſ.qꝛ audax nõ timet.temerariꝰnõ cogitat ꝑicu lum. Itẽ audacia fit poſt ↄſilium. temeri/ tas ſine ↄſilio. Item audax ponit᷑ qñq; ꝓ grrogane. Audientia licet etiam aliter capiat᷑tñ ma/ gis ꝓpꝛie ðꝛ eſſe facultas ⁊ poteſtas loquẽ di coꝛaʒ ſuꝑioꝛe alicui ↄccſſa.put dicimꝰ data eſt illi audiẽtia.vel denegata eſt ei cõ munis audientia. Auditoꝛiũ.n.s.ðꝛ locꝰ vbioſilia ⁊ rũſa au diunt᷑.vel foꝛus cauſaꝝ.vel locus in qͥ di/ uerſe cauſe audiunt᷑ ⁊ tractan. Auditoꝛ in curia pape vocat᷑ qͥ vice iudicꝭ alicuiꝰ cãm vel cauſas audit. in cle.audi/ toꝛ.de reſcrip. Audito: camere pape ðꝛ qͥ audit negocia ſuꝑ theſauro pape. ⁊ ſuꝑ his q̃ ad camerã pape ꝑtinent. OðSèð Auditoꝛ oᷣdictoꝛiaꝝ ðᷣꝛ in curia pape qͥ an dit imperates reſcripta ad lites vł alit ad ius cõmune ꝑtinẽtes gras. Auellana ne.tam ꝓ arboꝛe qᷓ; ꝓ fructu po/ nit᷑ in fe. ge. ⁊ ðꝛ ab auellano mõtevbi abũ dant auellane. Auena.f.p.genꝰ herbe eo ꝙ auide ſurgat. Iñ auenula.i.pua auena. Auernꝰ.m.S.ðꝛ locꝰ vbi eſt deſcẽſus ad in feros.⁊ ponit᷑ ſepe ꝓ inferno.⁊ ðꝛ aba qð eſt ſine.⁊ vernos qð eſt delectatio.qꝛ in in ferno nulla eſt delectatio. .“ Augmentum.n.s.i.amplificamentum. Augur.ↄ.t.qͥvel q̃ in garritu auiũ diuinat ⁊ ð ab auis ⁊ garrio.qꝛ antiqͥtꝰ diuinato res ꝑ garritũ auiũ futura pᷣdicebat. Inde gqugurium talis diuinatio. MHuguſtea.f.p.i.carta q̃ ab auguſto.i.imꝑa toꝛe mittebat᷑.vel q̃ddam genꝰ carte ſic di ctum in honoꝛeilliꝰ. Sicut auguſteũ ðꝛ gen?ꝰ marmoꝛis ĩ egypto tꝑe auguſti pᷣmo inuentũ. Sicut etia tyberiũ genꝰ marmo ris tꝑe tiberi innentum. . Auguſtꝰ.m.s.eſt ꝓpꝛiũ nomẽ ceſarꝭ.Quili bet etiã romanꝰ imꝑatoꝛ põt dici auguſtꝰ hrhen gbeug legt. anton geſup Eat ineo! denn eg luil G guctg Giſan bäfti hidl ppoſiti cceſar Huun Auur W Pvic Aui fun lurf AMun decbt lao.i Mige lr⸗ hinii uisft hänan. üroh wei chaee üch Nuins oie prieel Inui rr lihec. Mat⸗ nalüͤt bdin ihin tei ulige Hhe 4 gulemn Nulgan 1ſae jnrends nceand, i negven deri vopeqen kaliezd mnanpo, ebigbi Kehuret Cönsadin nurthacs nnogenn menmn mnüdinint ouunonv tir NMe foimps neſich Guſteic⸗ guſtipno mumo ngindi ab augẽdo imperiũ. Uñ in natiuitate dũi legit᷑. Exijt edictũ a ceſare Auguſto.Etiã antonomaſice Octauianꝰ dictẽ auguſtꝰ . Aſup om̃s alios auxit romanũ imperiũ Et ab illo dictꝰeſt qͥdã menſis auguſtꝰ qꝛ in eo mẽſe natꝰeſt.vł qꝛ obtinuit victoꝛiã de antonio ⁊ cleopatra.vel ideo ab augeo ges.qꝛ ĩ iſto mẽſe res augẽt᷑ ⁊ creſcũt.Oñ q; vo adiectiue declinat᷑ auguſtꝰ a.ũ.i.no/⸗ bilis.illuſtrꝭ.inſignis.pᷣclarꝰ.exgrex.ſegre gariꝰ.celticꝰ.heroicus. Et eſt ↄpoſitũ ab aue ⁊ guſto as.qꝛ ſolis nobilib licebat olĩ guſtare aues.⁊ tũc ↄꝑat᷑. Cũ vᷣo declinat Pꝓ qrtã declinatõʒ h̊ auguſtꝰ us.ui.eſt q̃dã ſpẽs diuinatõis q̃ fiebat ĩ guſtu auiũ.⁊ eſt ↄpoſitũ ab aue ⁊ guſtu. Solebãt em̃ auẽ ſpargere gallinis⁊ ĩ guſtu ⁊ captione illiꝰ eſce ſaꝑe auguriũ qð dicit᷑ auguſtus. Auia.ſ.p.eſt mater pꝛis vel matris. Auiaria.i.ſecreta loca et a via remota.aut ti auib adibilia. Auicula.f.p.dimi.i.ꝑua auis. uiculariꝰ.m.S.qͥ capit aues. Itẽ auicula ria plł is nũeri.n.s.dicunt᷑ loca ſecreta ſil/ uaꝝ ſolis auib adibilia. Huidus a.ũ.i.multũ cupidus.⁊ ſᷣm q̊ſdaʒ ðꝛ ab hñdo.qꝛ ſꝑ hẽe deſiderat. Iñ auidu lus a.ũ.i.aliqntulum auidus. M Auigerulus.m.s.vl auigerula.f.p.ðꝛ qͥ vł que gerit aues ad vendendum. uinũ.n.s.pe.p.q ſi extra vinũ.i.aq̃ mixtũ Huis.f.t.ẽ nomẽ generale ad oĩa volatilia pẽnata.⁊ ðꝛ ab a ⁊ via.q̃ſi ſinevia.qꝛ certã viã nõ hʒ.ſʒ ꝑ auia queq; diſcurrit. Potiꝰ tñ videt᷑ etymologia qᷓ;ↄpoſitio.Etiaʒ ðꝛ ab aueo aues.i.cupio.qꝛ auis cupideſu/⸗/ mit cibum. S —ð Nuius a.um.i.a via remot. Inuiꝰ⁊ deui/ us idem. Sed tũ ꝓpꝛie dꝛũt.qꝛ deuium p pꝛie eſt in ſiluis.Auium in ꝑuis virgultiſ. Inuiũ in paludiba ⁊ aqͥs. Un. Denia ſũt ſilue virgultiq; auia lymphe Inuia. ſepe tñ hec legis impꝛopꝛie. Aula.f.p.i.domꝰ regia ſiue ſpacioſuʒ habi taculũ poꝛticibo qᷓttuoꝛ ↄcluſuʒ. Iñ h̊ au/ lula dimi.i.ꝑua aula. Itẽ aula ðꝛ qnʒ ſcri niũ in q̊ res ponũt᷑. Etiã aule plłalit᷑ dicũt fiſtule oꝛganoꝝ per q̃̊s elicit᷑ melodia. Iñ gaulidus a.u. i. dulc inſtar ſoni oꝛgani. Hularꝭ..t.⁊ h re.⁊ auletꝰ a.ũ.ꝓ eodẽ.ſ.aq gulam ptinens. ”Mc NHula grece.cannula ðꝛ vel tibia latine Aules lis.⁊ auledus ðꝛ qͥ cũ canniſ cantat ſcʒ tibicen. Et ↄponit᷑choꝛaules lis.⁊ eſt q cum cannulis cantat in cho. Auleũ.n.s.ðꝛ coꝛtina.qꝛ ĩ aula attali reg⸗ ꝑgamoꝝ pᷣmo fuit inuentũ.vel qꝛ in aulis extendi ſolet. Itẽ auleus a.ũ.i.regalis vel res aule.⁊ ð ab auaulea. HKZ Aulicꝰ a.ũ.⁊ aulanꝰ a.ũ.i.palatinꝰ q̃ſi aule cuſtos.qꝛ aſſidue eſt in aula cuʒ pꝛincipe. Auoth.i.villa vel ville.Uñ. Numeri.xxxij Quos appellauit auoth iair.i.villas iair. Aura.f.p.qñq; idem eſt qð ſplendoꝛ. Uñn ꝑ ramos aura refulſit.i.ſplendoꝛ. Secun do ðᷣ ventꝰ.vt qaura flat.i.ventus.Tertio ðꝛ ger. Uñ Theodolus.Comit equi pen nas ⁊ ſe dimittit in auras.i.in aera.Quar to ðꝛ fauoꝛ.vt iſte habet bonam auraʒ ſue ꝓmotionis.Uñ.Aera ſplendoꝛem ventũ ſimul ac fauoꝛcẽ.Quattuoꝛ hec aura ſigni ficare ſolet. Aurata.f.p.ð⁊ piſcis qͥdam qͥ in capite ha/ bet coloꝛem ſilem auro. H Aurea.f.p.ðꝛ frenũ eo ꝙ circa aures pona tur.⁊ ðꝛ ab aurꝭ.Dicit᷑ etiã aureꝰ a.ũ.adie ctiue.i.de auro.⁊ tũc ðꝛ ab auꝝ.Uñ.Au/ rea frenat equos.eſt aurea mobile nomẽ. Aureola.f.p.ðꝛꝓpꝛie illud pᷣmiũ ꝓueniens ex oꝑib pᷣcellentibo qð dat᷑ ſancc ĩ patria eterna.Et tale pᷣmiũ eſt triplex. Pꝛimum de crinale q̊ ↄiugate caſte viuẽtes coꝛonã tur.qð ſᷣm theologos fruct᷑ triceſimus ðꝛ Scõm vꝛ ſertũ q̊ͥ hoĩes exñtes in vidui/ tate ↄtinẽtes in eterna patria coꝛonant᷑ et illud ðꝛ fructꝰ ſexageſimus.Tertiũ ðꝛ au reola.qua doctoꝛes. martyres ⁊ hoĩes ex iſtentes gines coꝛonabunt᷑.⁊ ðꝛ fructus centeſimꝰ.⁊ vᷣginibo caſtis ſpẽaliter ĩ eter/ na patria attribuendus. Un. Cirginib cecidit centeſimꝰ integritatis. Sed ſexa/ ginta ſeruat qͥ ſunt viduati. Triginta ſer/ uant ↄiugati caſte viuentes.Et ðꝛ ab au/ rum ⁊ olon.i.totum q̃ſi tota aureag. Auricalchũ.n.s.qddam genꝰmetalli ex di uerſis metallis ↄflatum.ſic dictum.qꝛ hʒ ſił.itudinẽ auri ⁊ eris.auri in ſplẽdoꝛe.eriſ in duricia.et ðᷣꝛ ab aurũ calchos.i.es.vł ab auꝝ ⁊ calchos.i.fex.quaſi fex auri. Huricomus a.um.ðꝛ qui habet aureos ca Huricularis.m.t.vel auriculare.n.t.ðꝛ mi nimus digitꝰ.q; eo aurẽ purgamꝰ. Et ad iectiue inuenit᷑.vt h et h auricularꝭ.⁊ G̊ re. id eſt ſecretꝰ vt auricularꝭ amicus.vł au/ ricularꝭ.i.res adaurem ꝑtiuenꝰæ ⁊ ꝓ eodẽ 9 ℳ auriculariꝰ a.ũ.vt auriculariꝰanuł.vł au riculariꝰ qͥ in aure fert᷑.vel auriculariꝰ.i.ſe cretꝰ ↄſiliatoꝛ.⁊ H̊ͥ auricularia.i.ſecreta cõ ſiliatrix.qꝛ ſecreta in aure ſolent dici NHuriculariũaſecreto vna ꝑs indeclinabił idẽ.ſecretariꝰvł ↄſiliariꝰ. Uñ.ij. Re.xxiij. Fecitq; eũ ſibi dauid auriculariũaſecre/ to.i.ſecretariũ ↄſiliarium. “M Auriculatus a.ũ.i.magnas aures hñs.ab auricula d. . Auricꝰ a.ũ.i.res ꝑtinẽs ad aures.ſicut di/ cimꝰ auricos pilos qͥ creſcũt in aure. Aurifaber.m.S.ðꝛ qͥ oꝑat᷑ in auro. Aurifex..t.qͥ vel qᷓ facit auuum. Aurificina.f.p.ðꝛ fabꝛica aurificũ.vł locꝰ in q̊ faber excoquit aurum. Aurifodina.f.p.ðꝛ locꝰvbi fodit᷑D urũ. uriga.m.p.pe.p. ðꝛ rectoꝛ currꝰ.⁊ ðꝛ ab aure ⁊ rego.qꝛ regit eq̊s freno q̃ſi aurꝭ au/ ditu.vel dicit᷑ ab ago ⁊ rego.qꝛ agit ⁊ regit currum. vel ðꝛ ab aurio.qꝛ aurit.i.ꝑcutit equos iunctoſ.Uñ.Aurio ꝑcutio auriga dicit᷑ iundge. Aurigraphia.f p.ðꝛ aurea ſcriptura. Ino gurigraphus.ꝗ aureã ſcripturã facit. Aurilegiũ.n.s.ðꝛ locꝰ vbi reponit᷑ aurum. Auripigmẽtũ.n.s.eſt genꝰterre ex q̊ fit qũ/ q; vnguentũ hñs coloꝛem aurr. Vn. Uirgił. Cocemq; his auribb hauſit Uel ðꝛ quaſi auide rapiẽs ſonũ.vl ab au diẽdo.⁊ nõ eſt ↄpoſitio ſʒ etymologia. Iñ guricula.i.pua auÄris. Auriſcidus.m.s.artifex qͥ ſcindit aurũ. Auriſia.f.p.ðꝛ cecitas q̃ ſodomite circa do mum Loth fuerũt pcuſſi. Auritus a.ũ.ðꝛ qͥ habet magnas aures Auroꝛa.f.p.ðꝛ initiũ diei clareſcẽtꝭ.vł pꝛi/ mus ſplendoꝛ geris qͥ grece eos ðᷣꝛ.⁊ nos deriuatõʒ ab aura auroꝛã q̃i eroꝛã diciꝰ Hurugo ginis.f.t.eſt moꝛbo regiꝰ.vide ſu/ pꝛa arugcg. Mß Aurulentus a.um.i.plenꝰ auro. Aurum.n.s.eſt qͥddam metallum. et ðꝛ ab aura ꝓ ſplendoꝛe.qꝛ pᷣ ceterꝭ metallis ful/ get. vel ðꝛ ab arion qð eſt ſeruare.qꝛ p ce/ teris metallis ſeruat᷑. Iñ qaureꝰ a.um.i.de auro exiſtens. Jñ aureolus a.um.i.aliq̃n rulum aureess. urũ coꝛonantiũ dicebat᷑ qdð ↄferebat᷑ad coꝛonatões pᷣncipũ.vel qð coꝛonaꝝ faciẽ daꝝ noie pᷣſtabat᷑ que in teplo pendẽtesa Tyto ?* Ueſpaſiano ſublate ſr. Alij dicüt aurum coꝛonatoꝝ qð dabatathletis. Aurũ publicũ eſt qð ꝑtinet ad erariũ fiſci. L. de au. pu. pſe.l.detectoꝛibo lixx. Auruſpex.O.t.i.diuinatoꝛvł diuinatrix ab auſpiciendis auibo dictꝰ vel dicta.⁊ videt dici ab aue⁊ ſpecio. Iñ auſpicatoꝛ.i.diui natoꝛ. In auſpicatrix.i.diuinatrix. Inue nit᷑ etia auſpicato aduerbiałr. Uñn. The/ rentiꝰ in andria. Haud auſpicato huc me appuli. Auſper idem. S Auſpiciũ.i.diuinatio.auiũ inſpectꝰ.vł bo nus euentꝰ. Sʒ auſpiciũ iun eſt exoꝛdiuʒ litis.ſᷣm Ber.in.c.paſtoꝛalł. Auſter ſtri.ðꝛ ventꝰ ꝑflans a meridie.dictꝰ ſic ab hauriendo aqs. Naʒ nubila nutrit ⁊ aquas dat Iñ auſtrał..t.⁊ H le.⁊ auſtri nus a. num ꝓ eodem. Sêèl Auſtrab plaga ẽ q̃ ẽ ab auſtro ſiue meridie Vñ auſtralis.i.meridianꝰ. Itẽ auſtralis inuenit p quodã paralello qͥ ⁊ bꝛumal ðꝛ Et eſt auſter ita calidus ꝙ etiaʒ piſces ðꝛ coꝛrumpꝑe in mari. Itẽ ab auſter vlł gquſtri nus auſtrino as.i.coꝛrũpo.vicio.vel ma/ crum facio. Iñ auſtrinatꝰ a. um. vt qauſtri nata aialia.i.macra q̃ſi anſtro coꝛrupta. Auſter a.ũ.⁊ hͥ ⁊ h auſteris.⁊ h re.in eodẽ ſenſu.i. aſper. ſeuerꝰ.ſtrenuꝰ.⁊ ðᷣꝛ ab auſter none . dꝗqꝛ ille vent in oncipio eſt aſper ⁊ iſuauis uris.f.t.Fm Iſið.ðꝛ ab hauriẽdo voces. In auſteritas.i.aſperitas. Huſtroafricc qda ventꝰ collateral auſtro ſic dictꝰ.qꝛ int᷑ auſtꝝ ⁊ africum ef. Auſus us.ui.i.audacia.ſed auſus a.um.di citur audax. — Autenticꝰa.ũ.i.autoꝛitate plenꝰvel fide di 4 gnus.ſ.cui pᷣmo credebat᷑ ex ſui dignitate vt autenticꝰſermo.autenticaꝓpoſitio.⁊ ðꝛ ab autentin grece qð eſt dignũ latie. Iteʒ gutenticꝰ etiã ðꝛ nobilis. Autenticũ.n.s.eſt liber iuris ciuilis excer ptus qᷓſi quedã ſummula ex alijs legalibꝰ libꝛis ↄtinens nouẽ collationes vt noueʒ ꝑtes bncipales. Sʒ autentica. f. p.eſt lex. vel.S.incoꝛꝑatus in li.C.Et&̊ ſemꝑ alle- gat᷑ autentica. C. ti.tali vel tali.vt.C. de epi.⁊ cle.autentica generałr. Et ſic addit ti.ſed nõ additmumerus cololl. Autoꝛ.m.t.fidedignꝰ.ſ.pmoꝛdialis.inuen toꝛ alicuiꝰartiſ.Et ðꝛ ab autẽtin grece qðᷣ eſt famoſum vl fidedignũ latine. Etiã au toꝛ idem eſt qð ligatoꝛ.⁊ ſic ðꝛ a qdaʒ xᷣbo defectiuo.ſ.auieo auies.i.ligo.Et ſᷣm pꝛi/ maz ſignificatõʒ ph̊i ⁊ inuẽtoꝛes artiũ.vt Plato Ariſtoteles ⁊ quelibet excellentes guücat ſtfrate Aunsm Aiafp uns un uceo⸗ mr ſunſ NHurei Hnli gucilii Göpott Molni. Numn.9 ligro Uuht Gluſt⸗ buutas 4 9 lufta . müficch menieeb Maric⸗ oridini i. Inne i. R obyc Me⸗ Kbo tgordin, ciedie⸗ la nutrit dguſtri emeridie Uuſtralis wumal dꝛ gpcesd: r Kauf, co. palme⸗ n Nanſi cornptn re in code gbauſter iſauis Nauſtro aumm. di afigedi ignitate ſnode tie. Je; gilisetie slegn Nnod ſo⸗ tle. npal. A.de ſcaudit is. inuen Cecel Enddl gaſt tfnpn, Ellanſes Ara filia Caleph fuit. MW ꝑſone dñt dici autoꝛeſ. Scðᷣm vᷣo ſcdᷣam ſigficationẽ. Ulirgiliꝰ. Lucanꝰ. Ouidiꝰ. ⁊ ceteri poete dñt dici autoꝛes.ligauerũt carmina ſua pediba ⁊ metris. Inð autrix mulier autentig. utoꝛitas.ft.eſt ſnĩa imitatõne digna vel autoꝛitas ꝓut ſumit᷑ in topicis.eſt iudiciũ ſapieni in ſcia ſua. Uñ a rei iudicio ſolet talis actus denoĩari.vt Plato dicit celuz eſſe volubile. ergo ita ẽ.qꝛ qð videt᷑ alicui ſapienti ⁊ exꝑto in ſua ſcia credendum eſt ſic eſſe.iuxta illud. Exꝑto crede magiſtro. Inñ autoꝛizabilis. P.t.⁊ H le.in eodẽ ſenſu cũ autenticus.i.factũ autenticũ.vł auto/ rizabile ðꝛ qð fit autoꝛitate ſapientis vel ſapientũ.vt hõ autoꝛiʒabilis.i.autoꝛitatꝭ. cui credi debet. Autumnuſ.m.s.eſt q̃rta ps anni frigida ⁊ ſicca.⁊ ðꝛ a tempeſtate.qm̃ folia cadunt ⁊ oĩa matureſcũt.vł ðꝛ ab autũno as.antiq̃ vᷣbo.i.colligo.qꝛ in autũno vue colligũt᷑ Eth̊ ſᷣm Iſið. Sʒ ſᷣm Hug.ðꝛ ab augeo es.qꝛ tũc oẽs fructꝰaugent᷑ ⁊ matureſcũt. Dʒz ᷣm Pap̃.ðꝛa tempeſtate.qꝛ in autũ/ no ſt magne tempeſtates. Et ſunt q̃ttuoꝛ ꝑtes anni. Uñ. Uer petro det᷑ eſtas exin/ de ſequet᷑. Hanc dabit vꝛbanꝰ.autũnum ſymphoꝛianꝰ. YFeſtũ clement caput hye/ mis eſt venientis. Auunculus.m.S.ðꝛ frater matris.ſicut pa truus frater pꝛis. Uñ. Patruꝰ a pꝛe pdet auũculus a genitrice Sʒ auũculmagnꝰ eſt frater auite. Auus.m.s.ðꝛ pater pꝛis vel matriſ. Inde guia.f.p.matris vel patris mater. vide.õ. gbauus. . Aurx augꝭ vel auges in eodẽ ſenſu venit ab augeo. ⁊ eſt iſte punctus in quo ſol eſt duʒ maxime appꝛopiquat᷑ nobis.vt eſt circa fe ſtum ſancti viti. H H Aurxeſis.i.augmentuʒ.⁊ eſt ꝓpꝛie dietionis Au xiliũ.i.ſubſidiuzʒ vel pᷣſidiũ.ſed dꝛũt.qꝛ auriliũ eſt qdð ab extraneis dat᷑. ſubſidiuzʒ qð poſtea ſuꝑuenit.pᷣſidiuʒ aũt loco vtili poſitũ. Inñ auxiliarꝭ.ↄ.t.⁊ hᷣ re.⁊ auxiliariꝰ a. um. vel q vel q̊d põt pᷣbere auxiliũ. Itẽ guxiliatoꝛius idem. Huxilla.f.p.i.olla vel menſura parũ maioꝛ q; iuſta. Inð auxillula dimi.ꝑua olla.vel Eua talis menſua. (Wante † Arioma.n.t.i.dignitas. IJñ axiomaticus a· um.i.dignitatemhpuus. Axis eſt celi ſeptẽtrionalł linea recta ꝑ me/ diam plagam ſphere. ́MVMUD Arunga vel axungia.f.p.i.vent᷑ poꝛcivł al terius rei. Un. Macer de viribe herbaꝝ. Si poꝛcina vetꝰ axungia iungit᷑ illi. In axungariꝰ a.ũ.adaxungiã ꝑtinẽs vł axun giam vendẽs. vel axunga vel axungia.idẽ? vnguẽtũ poꝛci. Uñ dicit Papᷣ.Axungia id eſt pinguedo ab vnctione dica. ((A ante 7% Aʒahel interpᷣtat᷑ fluens ſanguine.vl ſter/ zaria interpᷣtat᷑ auxilium dñi. HW MHymus a. um.i.ſyncerus ſine fermento.⁊ ðꝛ ab a qð eſt ſine et ʒymos quod eſt fer/ mentum. ʒonꝰ a.ũ.pe.pdu.ðꝛ ab a qð eſt ſine.⁊ ʒo na q̃ſi ſine zona vel extra ʒonã. Uñ aʒoni Ddicunt᷑ dij extra ʒonã zodiaci manentes. Sikr ſigna dicunt᷑ azʒona que nõ ↄtinent᷑ Aal nomen ydoli cuiuſdã ⁊ int᷑/ pᷣtat᷑ ſingulare ſᷣm Iſidoꝛum.vi ge infra in Belus. èðMWUã Baalberith ðꝛ vydolum ↄiurationis. Baalim dicunt᷑ ydola aſſyrioꝝ. Baalpharaſim interpᷣtat᷑ diuiſio viroꝝ. Baalphaſis interpᷣtat᷑ diuiſio inimicoꝛuʒ. Babatum ðꝛ ferrum qð annectit faber eqᷓ cum gumpho. MM J Babel interpᷣtatↄfuſio. Jñ babilon vl ba bilonia ciuitas vbi olim hoĩes turrim edi ficãtes diſꝑſi ſunt ĩmiſſa diuinitꝰ ↄfuſiõe linguaꝝ int᷑ eos. In babilonia regio.⁊ ba biloniꝰ a.ũ.nomen patriũ vel gentile. Babiger. baboſus. baburtꝰ. idem.ſ.ſtultꝰ. ineptus.hebes.inops. ”Y”UNMBw Baburra.i.ineptia vel ſtulticia. HH Bacca ce.f.p.pꝑ duo c.eſt fructꝰ oliue.⁊ etiãẽ la url. Poni tũ qũq; ꝓqᷣlibet fructu.⁊ pᷣci pue arboꝝ ſuueſtriũ. Inuenit᷑ etiã bacca ꝓ gema pcioſa.Uñ in Auiano.Quid niti do pᷣciuʒ coꝛtice bacca daret. Iñ baccatꝰ a.um.i.baccis lapidib adoꝛnatꝰ.Uł Eöm pmã ſignificationẽ de fructu baccaꝝ abũ dans vel paſtus. Inuenit᷑ etiã p cathena. vt Colla baccis attrita.i.cathenis. Inde baccatꝰ a.um.i.catenatus. – Baccar artft. ðꝛ herba faſcinũ pellens.et a bacca. Un. Uirgił.in bucoł. Bacca re cinge caput. 2W Baccaulũ.n.s.ðꝛ feretꝝ ĩ q̊ moꝛtui ðᷣferũt Baccha che.ſacerdotiſſa bacchi. Bacchanalia bacchanaliumvel lioꝝ.feſta bacchi. Juuenal. Quichairos ſimulant ⁊ bachanalia viuunt. Bacchania.f.p.i.furoꝛ. Bacchariũ.n.s.qddam vas vinari Bacchanna ne.ſf.p.idem. Baccheꝰ a.ũ.⁊ bacchicus a.ũ.in eodẽ ſen⸗ ſu.i.de baccho exiſtens. ” Bacchides ꝓpꝛiũ nomẽ viri.de q̊ habet᷑ in libꝛo Mach. Bacchinal.n.t.i.toꝛcular pᷣſſoꝛium. Bacchis dis.F.t.i.feĩia colens feſtũ bacchi. ſcʒ ſacerdotiſſa eiꝰ. Bacchiꝰ.m.s.qͥdã pes metricus q̃ in feſtis bachi vtebant᷑.vide.S.antibacchius. Bacchiũ.n.s.i.feſtuũ bacchi.GBacchiũ etia He puus vꝛceus q̃ vtebant᷑ in feſtꝭ bacchi ad vinũ tenendũ.ſed poſtea in vſus aqua rios tranſijt. S Bacchula dimi.i.pꝑua baccha. Bacchus chi.ðꝛ deꝰ vini.⁊ ponit᷑ qñq; pꝛo ipſo vino.vñ. Cato.Cũ venere ⁊ baccho lis ẽ ſʒ iũcta voluptas.Et ſᷣm fabulas ðꝛ egiſſe nocturnas feſtiuitates.⁊ fuiſſe mgr ebꝛietat ꝓpꝛiaꝝ vxoꝝ violatoꝛ ⁊ ꝓximoꝛũ vxoꝛes euellens ⁊ furiens ac furioſus.no uiſſime vo a titanis occiſꝰ ẽ. Etiã bacchꝰ eſt q̊ddã genꝰcarminis qð in feſto bacchi canit᷑. Itẽ fabule ðꝛ ꝙ Jupit generauit fi lium q dicebat᷑ bacchus.cuiꝰ mater anq; pareret intoxicata fuit? moꝛiebat᷑.⁊ filius de mfe moꝛtua fuit exciſus qͥ ðᷣꝛ inueniſſe vinũ. Uñ.Eſt menſura batus ꝓpꝛium qͥʒ 8 bacchus.. Baculꝰ.m.s.ðꝛ a baccho ſᷣm Iſido.qꝛ ab ipſo baccho ðꝛ reꝑtus.qꝛ hoĩies vino mo ti baculo innitebant᷑. Uel ðꝛ a baiulo as. Badiꝰ.m.s.ðꝛ equꝰ quẽ antiqͥ vadiũ dice/ bãt.a baiulo as.qꝛ nos baiulat.vel ðꝛ ba/ dius q̃ſi vadiuſ.a vado dis.qꝛ foꝛtiꝰ vadit int cetera aĩalia. SððM Bafer a.um.i.groſſus vel agreſtis. Gahen eſt oꝛnamẽtũ colli ex anulis aureiſ ↄfectũ. Bahen em̃ grece coꝛona latine. Baia.f.p.ðꝛ poꝛtꝰ. Iteʒ baie aꝝ.eſt ciuitas in italia iuxta mare.qꝛ ibi eſt locꝰ poꝛtuo/ ſus ⁊ delectabilis. Iñ baianus a.um.no/⸗ men pat ium. Baiulum.n.s.i.ferrum equnn. Baiunola.ſ.p.ðꝛ lect qͥ in itinere baiulalk. Bala le.interpᷣtat᷑ inueterata. Fuit em̃ an cilla Racheisq. Balaam interpᷣtat᷑ vanus plus. Balach interpᷣtat᷑ pᷣcipitãs ſiue deuoꝛans. Balanite aꝝ.i.vue vel vites inſtar glãdiuʒ vuas faciẽtes grãdeſ. IJñ hec balanitides dis. gemma pcioſa. . Balanon grece ðꝛ glans. . Balans ant.pticipium.o.g.a balo as.Et balans antis.f.t. ꝓH ouł. Galanꝰ pe.coꝛ.qᷓdã arboꝛ.Et vt dicũt ge/ nꝰ eſt qrcinũ. Iñ h̊ balanũ ni.ꝓ fructu.et ꝓ vnguento ine facto. Iñ balanat᷑ a.ũ.i. balano vnctꝰm Hug. Quidam dicũt ꝙ balanꝰ ẽ caſtanea cocta.ſ.baloſa.⁊ coꝛ.la. Balatro onis.i.clamoꝛoſus.ioculatoꝛ.vñ Oꝛatiꝰ. Medici mane balatrões.vł bala trones ſᷣm q̊ſdã dicũt᷑ ꝓpdigiꝛ leccatoꝛes a 5ſᷣuilio balatrone ⁊c̃. Sʒ ſm hãc ſignifica tionẽ meliꝰ ðꝛ baratro nis.a baratrũ.⁊ ap te baratro onis.i.leccatoꝛ ðꝛ a baratrũ.qꝛ oĩa baratro.i.ventri mittit. Balatꝰ us.ui.ðꝛ clamoꝛ ouuum. Balb Zꝛ balbutiens vel titubãs qͥ vᷣba nõ expmit.ſed frangit.a balbando dictꝰ. Sʒ bleſus ðꝛ qͥ lr̃as imꝑfecte ꝓfert. Balducta te.f.p.ðꝛ lac pᷣſſuʒ a ſero.ſ.muta ta. ⁊ ꝛ balducta qſi valde ducta.qꝛ valde Saal eſt 7 vuca. alea. f. p.i. funda vel inſtr̃m qð vulgo vo cat᷑ baleſtrũ. Iñ baleariꝰ⁊ h baleatoꝛ.i.fũ ditoꝛ vel baliſtratoꝛ.⁊ ð a balin. Balearꝭ.ↄ.t.⁊ h̊ re.i.cũ balea iactabile.In uenit᷑ etiã balearꝭ ꝓ funda.⁊ deriuat᷑tũc a noĩe inſule. Baleros em̃ vel balerica łb ba learꝭ inſula ẽ hiſpanie.Et ſũt due.ſaphꝛo ſiades ⁊ gemaſiades.maioꝛ ⁊ minoꝛ. Uñ. Uulgns eas maioꝛicã ⁊ minoꝛicaʒ vocat In his inſulis pᷣmum repꝑta eſt funda.vñ Balnear dicta eſt fũda.⁊ balearis dicta eſt talis inſula. Et in vtraq; ſignificatiõe a balin a qͥ balea. Eta balea baleos vl ba lerica vel balear. a q̊ etiam h̊ ⁊ B baleanꝭ. et h re.nomen gentile. Balena.f.p.qͥdaʒ magnus piſcis.⁊ ðꝛ a ba lin qð eſt fundere vel iacere. eo ꝙ effũdat vel iaciat aquã huc ⁊ illuc altius cunctis beſtüs maris. ð Baleſtrum ſtri.n.s.a balin ðꝛ. Inde bale/ ſtro ſtras.i.cum baleſtro aliqͥd pijcere vel percutere. 11 — iing Ckundt Blno ane qinc nia ſegen gtonn Gulit Fopei balint heth hadn hatau⸗ Valiuns ccch cd Ganeol Ganen Galan he⸗ ſe lule ſypnn E use hürn un etſoloob moum ve Coruptn Nucöera Tuptum neb dalnno donikc ſemoin Bilthe ſingul ſonp⸗ ngul⸗ creo de legoni⸗ lentopee talens heilt eßen ornnt. giann nindes s.Et icitge⸗ manet Ntai. dicitq corla. Ntor. Abala nnes ignikica rumid, darmi inni diG ſouta nyalge ulgoro or ifĩ blle Jn attüca rical da. eſaphno nor. Ui⸗ c; wan unda nsdic nficnde o ba balnn. törabe (unas ann ol/ Balin grece latĩe ðꝛ iacere ſiue emittere vł effundere. Balinon grece.balneũ latini dicũt.qꝛ anxi etatẽ animi tollit.a balyn⁊ noyſ.qd ẽ mẽs qꝛ iacit anxietatẽ ð mẽte. Hinc h balneũ nei. a leuatiõe merorꝭ ðꝛ. Inuenit᷑ etiaʒ in fe.ge.balnee aꝝ. In balneariũ rij.⁊ balne gtoꝛium rij. ambo ꝓ loco in quo balneat᷑. Baliſta.f.p.genꝰ ẽ toꝛmẽti.vł ðꝛ om̃e illud qð aptũ ẽ ad mittendũ iacula ⁊ tela.⁊ ðꝛ a balin ⁊ haſta. Toꝛquet᷑ em̃ vᷣbere neruoꝝ ⁊ iacit haſtas ⁊ ſaxa.vel ðꝛ a baleros inſu la q̃dam vbi vſus baliſtaꝝ pmitꝰ ẽ inuẽtꝰ Inde baliſtarius.qͥ facit baliſtas.vel qui lacit cum eis. D Baliuus eſt officialis dñi tꝑalis.vt de ſen. excõ.c.dilecto.⁊ in cle.j.de pe. Balneolum.n.s.i.puum balneum. Balneum. vide.S.balinon. Balſamꝰ.f.s.ðꝛ arbos balſami ſilis viti in ſtipite.folijs ſimilis rute.ſed albioꝛi v ſem perq; manantibo.in q̃ qnq; ↄſiderant᷑.i.fo lia. lignũ.coꝛtex fructꝰ ⁊ ſuccus.vñ. Bal/ ſoamum.n.s.eſt lignũ vel fructꝰ vł liquoꝛ eiꝰ. Et nota ꝙ multiplex vnguentũ balſa mus affert. Pꝛimũ ẽ pᷣcioſius alijs quod ſpõte manat de folijs.⁊ illud vocat᷑ balſa/ mum.Scõðm ẽ carpobalſamũvl xirobal ſamũ.Tertiũ eſt opobalſamũ.Quartum eſt foliobalſamũ. Quintum eſt calobalſa mum.vvel rilobalſamuʒ. Et pbat᷑ ſican ſit coꝛruptũ balſamũ vel nõ. Si ferat᷑in ma nu cõtra ſolem perurit carnẽ ſi nõ eſt coꝛ/ ruptum. Iñ balſamatꝰ.⁊.ũ.i.balſamo in/ unct.qͥd etiam poteſt eſſe participiũ. Nã balſamo.as.i.balſamo inungere.quod cõ ponit᷑ cũ in. ⁊ fit inbalſamo as.i.valde bal ſamo inungere. Balcheus elt heteroclitũ in genere.quia in ſingulari ẽ ge.maſ.in płi eſt ge.maſł neu. ⁊ ſempꝑ ſecũde declinatõis.Et eſt balteus cingulum militare ſic dictꝰ.qᷓi pendeẽs.qꝛ ex eo depẽdent ſigna ad demonſtrandum legionis militaris ſummã.i.ſex miliuʒ ſex centoꝝ.ex quo numero ⁊ ipᷣi ↄſiſtunt.Uñ ⁊ balteus dicit᷑ non tantũ quod cingit.ſed etiam ida quo arma depẽdent. Uñ Job. xij. Balteum regum diſſoluit ⁊ pᷣcingit fu ne renes eoꝝ. Inde balteołꝰ.i.paruus bal teus.⁊ balteatꝰ.a.ũ.id eſt.balteo oꝛnatus. Auroꝛa.Balteus eſt carniſ macies cãdoꝛ G pudicus. Baluſtriũ.n.s.eſt locꝰ vbi ſũt miłta balnea quaſi luſtratus balneis. Balluta.f.p.eſt publica vtilitas. vel eſt vat luti. C. de metal.li.xi.ckm Accur. Bamoch interppᷣtatureuentus moꝛtis. Bannũ ſ̃m vulgare gallicoꝝ ⁊ lombardo ruz videt᷑ eſſe edictũ publicũ iuxta illð qͥd dic Ray. c. ꝙ cleric. de fo.ↄpe. q pᷣco pari ſiẽſis nũciat bãnũ noĩe epiſcopi a rege Bannitoꝛium rij.n.s.eſt locꝰcauſaꝝ.alias anditoꝛium. „ Bapriſmꝰ.m.s. interpᷣtat᷑ tinctio.dictus a baptes qð eſt flumen vel aqua vlł etiaʒ ſa crum. ¶Iñ H̊ baptiſma tis.idem. Et dꝛñt baptiſmis. baptiſma. baptiſmũ.qꝛ baptiſ mum.n.s.vm Iſiõ.valet tm̃ ſicut vnctio. qꝛ baptiſmi grecũ tractũ eſt in latinum.⁊ ðꝛ men purg atio ꝑ ↄfeſſionẽ. Un in euã gelio. Erat ioh s in deſto pᷣdicãs bapti mum pnie. Sʒ baptiſma tis.ẽ aqua ſiue ſacr̃m ſub certa forma vᷣboꝛum ꝑactumꝑ qð mũdatio aĩe ⁊ coꝛꝑis deſignat᷑. Dʒ ba ptiſmꝰ compᷣhẽedit iſtà d uo.⁊ tñ ſepe vnuʒ ꝓ reliq̃ ſumit᷑. Un. Baptſmũ ꝓpꝛie ſit tibi mũdatio mentꝭ.Erterioꝛ que fit ꝑ aquaʒ baptiſina vocat᷑. Baptiſmꝰ vox hec nectit vtrunq; ſimul. Hð Baptiſta.m.p.ðꝛ qui baptiʒat. Baptiſteriũ.n.s.i.ſtatio baptiſmatis.et ðꝛ a ſterion qð eſt ſtatio ⁊ baptiſma.et ſumit tam ꝓ baptiſmate qᷓ; ꝓ loco.qð et h̊ bapti/ ſatoꝛium ðᷣꝛ. Bar lingua ſyria filius interpᷣtat᷑ Barach interpᷣtatfulgurans. Barachias interpᷣtar bnñdictꝰdñi vel bñdi Baratro.vidęe.S.balatro. ctus dñs. Barathꝛũ.n.s.nomen ẽ nimie altitudis et ꝓfunditatis. ⁊ ðꝛ barathꝛũ q̃ſi voꝛatrũ.i. voꝛago atra ex pfunditate qꝛ oia deuoꝛat Et ðꝛ barachꝛũ qnq; infernꝰ.qnq; pfun/ diſſimꝰlocꝰ inferni.in q̊ nulla ẽ redemptio qñq; foſſa.qnq; gurges vᷣtiginoſus.qñqʒ venter.qnq; etiã pfudus puteꝰ in què exe cratoꝛes pᷣcipitant᷑. Un.Hoc etiam bara thꝛum qm̃ deuoꝛat oĩa dico. Bar ba.f.p.dicũt᷑ crines qͥ creſcũt circa mẽę tũ viroꝝ.⁊ ð̊ꝛ a barba q̃i virana a viro.qꝛ viroꝝ ẽ ⁊ nõ mulieꝝ.Et ꝓpꝛie barba ẽ ho⸗ minu.ſʒ barbe alioꝝ aĩialiũ In barbula.i. pua barba. Jũ etiã barbatus a.um.i.hñs barbam longã.qdð et ꝓ ſapiente ðꝛ. Haʒ ⁊ olim phi in ſignum ſapie ſolebãt paſcere barbas. In barbatulꝰ a.ũ.i.paꝝ barbat. Barbanus.pe.pdu.i.patruus . O Pluruma ſecuri fudiſtꝭ carmia bardi.Iñ BGarbara ppꝛiũ nomen vᷣgis. Eſt etiãa qͥdaʒ modus ſyllogiʒandi in pᷣma figura.ↄſtãs extribo vniuerſaliby affirmatiuis. ſic etiaʒ Baroco ⁊ baralipton ſt᷑ modi ſyllogiʒãdi Barbaria.f.p.dicta eſt q̃dã terra iuxta gre ciam ꝓpter excellentiam crudelitatis. GBabaries ei.regio barbaroꝝ. Barbariſmꝰm. S. ðꝛ a barbarꝰ⁊ mos.q̃i cõ ſuetudoꝛ molbarbaror ſPriri q3 ↄſiſtit ↄiũctõe lr̃aꝝ ĩ ſyllaba ł ſyllabaꝝ ĩ dictõe vel ĩ earũ accentib q̊ vicio maxie barbari ſolẽt vti.iõ ab eoꝝ ↄſuetudine nomen ha/ buit. vl ðꝛ a barba ⁊ rure ⁊ moꝛeqi mos⁊ ↄſuetudo barbe rudiſ duriorꝭ ⁊ rurꝭ.qꝛ eĩ ruricole vtpute ĩculti ⁊ duri rudes ⁊ ĩcul tas ſolẽt hze barbas.iõ ad ei moꝛis ſiłitu dinẽ barbariſmꝰ ðꝛ viciũ in dictiõe qᷓ nõ ẽ culta ſua ꝓpꝛietate. Itẽ barbariſmꝰ ſi ẽ in cõi ſᷣmone ſine rõne viciũ eſt ⁊ euitãdus. Siaſt ĩ poemare fiar vel aliq pſaico di⸗ i ctamine aliqᷓ rõnabili ð cauſa figura erit ⁊ dicet᷑ methaplaſmus. Barbarolexis ẽ aliene ligue coꝛruptõ.⁊ðꝛ a barbarꝰ ⁊ lexis qð eſt 'mo. Et differt a barbariſmo.qꝛ barbariſmꝰ ẽ coꝛruptio ꝓ pꝛie ligue.vt ſi grecꝰ coꝛrũpat liguã grecã latinꝰ latinãa. Barbarolexis vᷣo eſt coꝛru/ tio aliene lingue. vt ſi grecuſ coꝛrũperet atinam linguã ⁊c. Barbaroſtomꝰ m. s. ð qͥ ba plena barba riſmis ꝓfert. Barbar a.ũ.i.crudel.incultꝰ. auſterꝰ.ſtoli dus. Uñ olim getes oẽs dicte ſunt barba repᷣter grecos ⁊ latinos. Jñ barbaricꝰ a. um.⁊ barbaratinꝰ a.ũ.ĩ eodẽ ſenſu. Papᷣ. vo dicit. Barbarꝰ.incultꝰ.vulgarꝭ.impe/ ritus.extraneꝰ. Bar bitiſta. .p.qͥ vel q̃ cantat cuʒ barbito. 282 a barbitus. * GBarbitondiũ.n.s.i.tonſura barbe vel locꝰ vbi tondet᷑ ⁊ ðꝛ a barba ⁊ tondeo Barbitonſoꝛ.m.t.ðꝛ q̃ barbã tõdet.vt bar barius.a barba ⁊ tonſoꝛ. GBarbitꝰ.m. s.qð eth̊ barbitũ inuenit᷑ẽ qᷣd dam inſtrjm muſicũ.q̃ſi barritꝰ.qꝛ de oſſi/ be barroꝛum fit. Barca.f.p.ðꝛ ꝑua nauiſ merces ad litꝰpoꝛ tans. In barcula ⁊ barcella.i.ꝑua barca. Inñ barcariꝰ ⁊ ðꝛ qͥ facit barcos. Bardus.m.s.ðꝛ ſtultus.hebes.ineptꝰ.tar us0 ⁊ alio noĩe ðꝛ blennꝰ. Bardus etia cãtoꝛe laudis l ꝓpło.vn. Lucanꝰ. dicti ſũt lõgobardi.vel ꝑ ſyncopã lombar di.q̃ſi longibardi.vł a longꝭ barbis qᷓs ſo lebat nutrireꝛ nõ tondere. Iñ lombardia vb lõgobardia ꝓuincia quã poſſederũt.a cuiꝰ noĩe modo ſumiĩ getile longobardꝰ. g. um. vel lumbardusaum. Barginꝰ a. i.⁊ h̊ ⁊ BH barginis.⁊ h̊ ne.i.alie nigena.i.pegrinꝰ⁊ barbarꝰ.vł gens v ge nitꝰ. Uel bargines dicunt᷑ foꝛtes in bello a baro ⁊ ago.ł genitꝰ qꝛ ad modũ baronũ a baronibo. Bari grece latine ðꝛ graue vel foꝛte. Baria.f.p.i.grauis linea a ſũmo ſiniſtre de poſite in dexterã.⁊ eſt vna de decẽ figuris ſe agunt. vl ſunt foꝛtes quaſi eſſent geniti accentuũ.que ꝓ vᷣboꝝ diſtinctioniboa gre cis apponunft. . Bariona fili columbe interpᷣtat᷑.a bar qð lingua ſyra filiꝰ.⁊ iona ligua hebꝛaica co- lumba interpᷣtat᷑. Uel dʒ dici barioanna id eſt filiꝰ Johãnis.a bar.i.filiꝰ ⁊ ioonna id eſt Johannis. Bariptes ðꝛ gẽma nigra cum ſanguineis ⁊ albis notis. — Barnabas leuites.cypꝛiꝰgenere.vnꝰ de ſe ptuagintaduob dñi diſcipuł. Pauli apli 7 in pᷣdicatõe ſociꝰfuit.⁊ interpᷣtat᷑ filiꝰ ꝓphe vel filius ↄſolationis. . Baro onis.m.t.i.nobilis.dñs vel foꝛtꝭ vel guis in moꝛib.⁊ ð a barrhus.qꝛ ſicut ele phas cetera aialia magnitudie ſuꝑat.ita baro alios hoĩes pᷣcellit. Uel qð meliꝰ eſt ↄꝛ a bari.qꝛ gquis ⁊ foꝛtꝭ hõ ðꝛ baro. Etð notat nobilitatẽ ⁊ foꝛtitudinẽ.qñ q; foꝛti/ tudinem ſolã. Uñ Bꝛeciſta. Eit bari foꝛ/ tis baroq; monſtra idem. Barunculus.i.puus baro. Baroniſſa.f.p.mulier baronis.vel virago ſcʒ baronis bñs aim. Barrꝗapas interpᷣtat᷑ filius mgr̃i eoꝝ.a bar dðò eſt fil ⁊ rabi qð eſt mgr̃.⁊ ab is ꝓpnoĩe vel a greco ei equipollenti. Barrhidus.i.ſuꝑb.et ðꝛ a barrhus. Barritus us.ui.pe.pdu.vox elephantꝭ. Barrhus.m.s.i.elephas.⁊ ðꝛ a bari qð eſt graue vel foꝛte. qꝛ grauis eſt ⁊ foꝛtis. Barſabas interpᷣtat᷑ filius quietis. Bartholomeꝰinterpᷣtat᷑ filiꝰ ſuſpendentis aq̃s.i.dei.qͥ mẽtes doctoꝛũ ſurſum eleuat ⁊ inferiꝰ qquas diſtillat. Baruch interpᷣtat᷑ fulgurans. Baſan ⁊ eſt n.lr̃a finalis.interptat᷑ſiccitas vel confuſio. Baſluu r Irlmi Vllan caſren Geſicdin interfelia egent. Glllicnt ornair⸗ buswent Bilic ferſerge ac ſpicat guisy⸗ Core⸗ ilishe ſmgen ocl ſinerme mmipcunli⸗ opigiuna Tundeg gnüſerqn⸗ oſoft Ktücko fumbtüe Paß fod Wadofun Blliunnn Zluanio⸗ dantom Fatapue Baſinin Vallinsa gis Et⸗ ber, B. hachlabe Elſtoni ulünt Ispinn atnen necocn Aichnnibee ſbadoia Rdedon one asſ bard derürg obec. jeigtie o ylge nbello groniͦ igenti ſhrede iguns wagee bare micaco⸗/ Mwioann Tioannn ncnines modeſ uliopti liphe Nſ rel cutcle gtitn Etö zfoꝛti/ rifor/ virage orabir ioprole 16 , nt⸗ igdeſt is. ndenns nclcun ſuns Baſileos a baſis ⁊ leos ꝗð eſt ppls qd vᷣſuz eſt in latinũ.⁊ ðꝛ baſileꝰ.i.rex vł imꝑatoꝛ. qꝛ eſt ſuſtentamentũ ꝓpłi. Iñ baſilica.i.ec cleſia.⁊ baſilla ⁊ baſilliſſa.i.regina.⁊ baſi/ liſcus rex ſerpentum. Baſilea.f.p.eſt q̃dam ciuitas cis rhenum. Baſilica pe.coꝛ.ðꝛ domꝰ regia.ſ.palatium reg vel imꝑatoꝛis. Sʒ mõ ꝑ traſlationeʒ ðↄꝛ baſilica eccłia.qꝛ eſt pallatiũ ſũmi reg Baſilicanus.a.um.i.palatinus. vel etiã ec cleſiaſticus. Baſilidiani hereticia Baſilide appellati.qͥ inter reliquas blaſphemias xpᷣm paſſum negant. ’ Baſiliſca.f.p.eſt herba q̃ ⁊ gentiana ðꝛ.cu ius radix dat foꝛtitudinẽ ⁊ ſanitatẽ omni bus vtentibo ea. VBaſiliſcꝰgrece latine interpᷣtat᷑regulꝰeo ꝙ; rex ſerpentũ ſit.adeo vt eũ vidẽtes fugiãt. dꝛ olfactu ſuo eos necat. Nã ⁊ ſi hoĩem in ſpiciat interimit. Siqͥdẽ e aſpectu nulla auis volãs illeſa trãſit.ſʒ q;uis ꝓcul ſit ab eꝰoꝛe ↄbuſta ðᷣuoꝛat᷑.a muſtel tñ vicit᷑.q̃s illis hoĩes ĩferũt cauernis qͥ bo deliteſcũt. itaq; ea muſtella viſa fugit quẽ illa ꝓſeqͥt᷑ ⁊ occidit.Nihil eĩ parens ipſe creatoꝛ reꝝ ſine remedio ↄſtituit. Eſt aũt lõgitudie ſe mipedalis. albis macuł lineatꝰ.⁊ in ethi/ hi inuenit᷑. Et ðꝛ naſci ex ouis galloꝛũ. PHam ð ꝙ gallus nouem annoꝝ generat ouũ.ex quo ouo naſcit᷑ baſiliſcus. Baſis.f.t.ðꝛ fultura que ſupponit᷑ colũne. Etiã eſt nomẽ foꝛtiſſime petre ligua ſyro rum Etiã eſt extremitas plante m Hug. Pap̃.vᷣo dicit. Baſis ſeſſio colũnaꝝ.ↄfir matio fundamẽti.nomen petre duriſſime Baſium.n.s.i.oſculum.⁊ differt ab oſculo ⁊ ſuauio. Un Baſia cõiugibus.ſʒ oſcula dant᷑ amicis. Suauia laſciuis miſcentur grata puellis. . Baſſan interpᷣtat᷑ pinguedo. Baſſaris dis.f.t.a baſſa ðꝛ qð eſt ouis pin guis.Et ſunt baſſarides vacce mulſarie ⁊ vberes. Baſſarides etiã ſunt ſacerdotiſſe bacchi.a baccho dicte. Baſſus a.ũ.i.nõ altꝰ. qꝛ pinguedo nõ ſinit multũ in altũ creſcere. Iñ baſſa ſe.f.p.ðꝛ ouis pinguis. Baſtangarij Em qſdã dicũt ãſibeſtie anga rie. eo ꝙ ruſticos angariabãt.i.angebant dꝗAd qꝗnta beſtiã pᷣſtandaʒ. vt.C. de muri.l. qð ad pñs.li.xj.Et ſᷣm Accur. Baſtanga rij ſr de domo pncipis qſi beſtigarij bmo modo.vel qſi feſtatoꝛes alĩlalium ſecundo modo alias beſtatoꝛes.. Baſterna.f.p.eſt theca manualis.vel vehi culum itineris.q̃ſi veſterna.qꝛ mollibo ve ſtibe ſternit. ⁊ a duob aialibo trahitur vbi nobiles femine deferunt. Bacha bathe.ſiue beth apud hebꝛeos dici tur mola olearea. Batera re.f.p.genꝰpatere.a batus. Bach hebꝛaice.linum ðꝛ latine. H Bathin dicunt᷑ veſtes linee.ſ.bꝛache linee vſq; ad genua ꝑtingentes qͥb verenda ſa cerdotis velabant᷑. Batillum ꝑ geminũ l.i.thuribulũ.pala.in ſtrumentũ qͥ colligunt᷑ carbones.⁊ coꝛ.p/ mam. Uñn Oꝛatiꝰ. Pꝛetextum⁊ latum cla uum pꝛuneq; batillũ. Inuenit᷑ etiam hic batillus.dimi.a batus. Batꝰ ti.m.s.qdã mẽſura capiẽs qnq̃ginta ſextarios.qᷓ mẽſura mole vna vice ſuꝑdu/ cit᷑.vł ſᷣm Hiero. Batꝰqͥ hebꝛaice ðꝛ beth eadẽ mẽſura ẽ qͥ ⁊ ephi.ſ.triũ modioꝝ.⁊ ð putat᷑ tĩ liqdis ꝓpꝛie.lʒ ĩ alijs rebtal mẽ ſura habeat᷑. E ʒech.xlv.ðꝛ.Ephi⁊ batus e 7 qualia ⁊ vniꝰ menſure erunt. Bante Duel E Bgelliũ lij.ẽ arboꝛ aromatica.⁊ etiã ꝓ gu/ mi accipit᷑. Itẽ ſᷣm Pliniũ.Bdelliũ eſt ar boꝛ aromatica magnitudine oleagina.cꝰ lachꝛyma lucida.guſtu amara.boni odo/ ris.ſʒ odoꝛatioꝛ infuſiõe boni vini. Bdel lium etiam eſt genus lapidis. Beatitas tis.f.t.i.beatitudo. Unde Augꝰ. in.x.de ciuitate dei.Alternante ſepe beati tate ⁊ miſeria. ”J”UMUVM Beatulus a.um.i.aliquantulum beatꝰ. Beatꝰ.i.felix.vel cui oĩa ſupetũtad votuzʒ ille.ſ.qᷓ habet qᷓ vult.⁊ nõ ea que nõ vult.⁊ nihil mali vult. Beemoth hebꝛaice latine aĩal ſonat.beſtia ignota ẽ. Jõ aũt beemoch.i.aial diaboluſ dꝛ.qꝛ de excelſis ad trena cadẽs.ꝓpꝛio me rito aĩal bꝛutũ eſt factꝰ. Ipſeẽ leuiathhan id eſt ſerpens de aqs.qͥ in hui ſeculi mari volubili verſat᷑ aſtutia. Beel ðꝛ moꝛs.⁊ fuit ydolum aſſyrioꝝ.vide infra in belus. Beghardus ⁊ beguina vl begutta.ſũt viri ⁊ mulieres tertij oꝛdis.Et dicit Jo.an.q beguinaꝝgenꝰ ꝑnicioſum eſt.nec de facili alios q; religioſos admittũt.a qͥbo oĩbus modis cauẽdum eſt.xviij.q:ij.difſflnimꝰ. “ 2 BE Bele dicitur mens. Belgis ciuitas gallie.a qua belgica puin/ cia ðꝛ ſcʒ Lothoꝛingia. Belial.vide infra in belus. Bellariũ. n. s. : oẽ gen cibi ſecũde menſe ſicut ſt᷑ poma ⁊ nuceſ.q̃ extremi opponunt᷑ Pꝛima qͥdẽ meſa ẽ carniũ.ſcða fructuũ.ſʒ carneſ pᷣualẽt fructibo.iõq; bellariũ ſumit᷑ a diminutõe vt notet᷑ diminutio bonitatꝭ vñ. Macrobiꝰ de ſaturnalibo. Adhuc di cent eſurio ſcdᷣe mẽſe allata ſunt bellaria. Belliger a.um.pe.coꝛ.ðꝛ qui gerit bellum. Bellipotens.ↄ.t.ðꝛ deꝰ vel dea belli.⁊ bel libotens.o taccipiti potenti vel foꝛti in ello. ”́ÿZVMV Bellona.f.p.dea bellia bellum ðꝛ. Bellulum.n.s.puum bellum. Bellũ.n.t.ðꝛ a bonũ ꝑ antifraſiʒ.qꝛ mĩmeę bonũ. Iñ bellicꝰa. ũ.⁊ bellaticꝰa.ũ.⁊ h⁊ H ⁊ ̊ bellax acꝭ.ĩ eodẽ ſenſu Et differt bellũ a pugna ⁊ pᷣlio. NHNã pug ẽ q̃ fit cũ pugnis. pᷣliũ pmꝰoflictꝰ.bellũ totꝰↄflictꝰ. Itẽ bel/ lũ ðꝛ vniuerſũ ⁊ pũicũ.qi totũ tꝑs guerre ðꝛ bellũ.hꝰ ꝑtes ſũt pugne.vt canẽſis.cre mẽſis. Itẽ in vna pugna ſunt multa pᷣlia. aliud in coꝛnibo.aliud in medio.aliud in extrema acie gerit. Bellü igit totũ eſt. pu⸗ gna vniꝰoiei.pliũ ꝑs pugne ẽ.Et ſt plura noĩa idẽ ſignificãtia.vñ. Conſflict.bellũ ↄgreſſus.ala.duellũ. Obſidiũ mars atq; rebellio pᷣliũ pugna. Sũt acies guerra pᷣ dictis aſſociãda.Et ſüt qͥnq; noĩa q̃ dicũt ꝑ antifraſim. Uñ. Iſta ꝑ antifraſim dicũ tur noĩa qnq;. Qucus ⁊ officiũ bellum li/ bitinaq; mũdus. Bellũ iuſtũ eſt i Dde reb repetẽdis.vel ꝓpt᷑ iniuriã repellen/ dã. Sũt ãt ſeptẽ genera belloꝝ. Pꝛimũ ẽ bellũ romanoꝝ infideles.de here.excõi camꝰ.ij.Et ðꝛ romanũ.qꝛ romana eccłia ẽ caput fidei.xxiiij.q.j.hec ẽ fides. cdðm ẽ iudiciale.qð fit autoꝛitate iudiq hñtis menꝝ ĩperiũ.de ſen.excõ.c.dilecto.li.vj.ff.ð rei vẽ.l.qͥ reſtituere.Tertiũ eſt pᷣumptuo ſum qð faciũt ĩobedietes iudici.depe.di. vj.ad finẽ.Quartũ ẽ licitũ qð fit autoꝛita te iurꝭ q̃ ad illũ cui ↄcedit᷑.de re.ſpo.olim. de ſen. excõ.ſi o.C.vñ vi.l.j.Quitũ teme rariũ g illos qͥ ſe iuſte defẽdũt. Sextũ vo luntariũ qͥ moderni pᷣncipes vtũt᷑.c.noli. xxiiij.q.j. necel qð fit ſe ⁊ ſua defendedo. Et ĩ iuſto bello moꝛiẽtes ſalui fiũt.ceterꝭ paribo.xxxiij.q. llud qd fit p̃cepto pncipis eptimũ eſt iuſtũ ⁊ neceſſariũ v. oĩm reꝝ rexhomicidiũ.⁊.ea.q.viij.oĩ ti moꝛe. Sʒ qᷣ ſine iuſſu pncipis bellũ ducit tenet᷑.l.iulia.maieſ.ff.ad.l.iulł.ma.l.iij.⁊ in gukt. de armis.col.vj. ⁊ in aut᷑.de man.pn. colł.iij. Neceſſitate tñ imminæte ſufficit li centia mgri officioꝝ.ſᷣm Hoſtiẽ.C. de fa. l. fi.li. xj. Bellus a.ũ.i.pulcer vl aliqntuli bonꝰ Jñ bellulꝰ.i.aliqntulũ bellꝰ. Inuenit᷑ etiaʒ h belus li.p q̊dã vdolo.vt habet᷑ in Daniele ſed tũc ſcribit᷑ ꝑ vnũl. Beloculuſ.m.s.eſt gẽma albicãs⁊ pupillã cingit nigrã in medio aureo fulgoꝛe lucẽ tem ⁊ ꝓpt᷑ ſpẽm. aſſyrioꝝ regi belo dicata eſt. Vñ et ðꝛ beloculus q̃ſi oculus beli. Beelphoegoꝛ ſcribit᷑ ꝑ oe.in Papia. Nũe/ ri. xxv. inuenit᷑ beelphegoꝛ.⁊ ↄponit᷑ cum bel ⁊ phegoꝛ.⁊ põt dici beelphoegoꝛ. vel beelphegoꝛ. *„ Belua.f.p.ðꝛ immanis beſtia maris. JInð beluinus a. um. ⁊ belutꝰ a.um.i.turpis.et belue.i. beſtie ſilis. . * Belues ei.f.g. ðꝛ egeſtas qᷓ ſolet ꝑtingereꝑ vaſtationem belue. Belus li. m. s.fuit pat Nini om⸗ rex Aſſyri oꝝ et cepit poſtea haberiꝓ deo.⁊ coli ibi ⁊ in africa. ⁊ factum eſt ei ydolũ in Babilo/ nia qð vocatũ eſt bel.qð interpᷣtat᷑ ventꝰ. Vnñ ⁊ lingua punica baal ðꝛ deus ſʒ apð aſſyrios bel. qð eſt deꝰ ł vir.a q̊ͥ ⁊ zebub.i. muſca. dictũ eſt ydolũ belʒebub.i.deꝰ vel vir muſcaꝝ.p immũdicia ⁊ ſoꝛdibo ydola trie.⁊ ſangninis ibi immolati ad quẽ mu titudo muſcaꝝ cõueniebat.vel ꝓ immũdi cia belial.i.diaboli qͥ ibi colebat᷑. Et idem vydolũ dictũ eſt acharon ⁊ belial.⁊ a bel et phegoꝛ.qͥ fuit qͥda mons ðꝛ belphegoꝛ q̊ interpᷣtat᷑ ſimulacrũ ignoꝛãtie. Idolũ em̃ fuit moab ↄgnomẽto baal ſuꝑ montẽ phe goꝛ.quem latini pꝛiapum vocant.ſ.deuʒ hoꝛtoꝛũ.Sic igit᷑ baal.belial.beelʒebub. beelphegoꝛ. belbꝛith. berith. belbꝛiſ. igẽ ſt diabolus vt dicit Hug. Bega aũt diẽ Ninꝰ ↄditoꝛ. Niniue Belo patri ſuo ſta/ tuam eiq; diuinos honoꝛes conſtituit. cu ius ſimulacri conſuetudinem chaldei ſu/ ſcipiẽtes.bel vocabant.paleſtini baal.mo abite beelphegoꝛ. Judei autem vnius dei cultoꝛesꝓpter deriſionem gentiũ beelʒze / bub appellabant. aſſerentes in hoc ſimu/ lacro bncipeʒ demonioꝝ habitare.Et no ta ꝙ dicitur belphegoꝛ vel beelphegoꝛ. vt videtur dicere Hug. Uel belphegoꝛ vel iſe hen bepbonnt elgpeh hlbrel Benbebr⸗ oſuefi Benelact inpend⸗ Benefon Aenoßtn beni miluep uunſſht füin Puiegn⸗ Mofn hnopt Gnmnt Gifcüin gireEt nmaſn cornonc⸗ paſcu⸗ ſbtori⸗ Viginn Bff Plliti lyros Klben NMeninin rmiacke Ohedeoduo Vitciiecc hodakero fuenspan ſiuens. Ganingra Emunnnin Mrds. Benigbei Glnsd. Aabifc̃ n ben Taroꝛe. iniif Andot ſuge Venolgo holes: be hohifitt pnenieiſn in leq Merbegs diden mliiei⸗ demngn. te ſufſanl ieLde⸗ ibane lkenizh udentce igrpuplli fulgoeluci belodicneg ulobaii ai fli⸗ Nonitcun Mhocg cdl hmuns Id ninst rpungeng rerAſn rcoliibin Bobilo⸗ t vent toßzap zebub.i. do vl ibrdola quemul immüdi Etidem nabelet hegorde Idolien nonteppe nt de l eblh briliciſ autole iſuoſta/ ſttuiteu algciſu⸗ baolno vniusda fübech⸗ hoe ſm/ eiNo Morvc BE beelphegoꝛ ꝑ oe. vt dicit Papᷣ. Silr bel/ ʒebub vel beelzebub. ⁊ b eſt finalis Ifa. Ben hebꝛaice.i.filiꝰ Uñ Joſue bennun.i. Joſue filius nun. .— Benefactoꝛiuſ.m.s.ðꝛ ille qͥ p munere ſibi impenſo bñfacit in beneficijs. Beneficus a.um. pe.coꝛ.i.bñfactoꝛ.largꝰ. elemoſyne deditus. MVM Beneficiũ ſumit᷑ latiſſime ꝓ oĩ liberalitate minꝰ late ꝓ liberalitate pncipis.Et ſic ſũ/ tum ſigt largeꝛ ſtricte. Large vt ↄtineat ſificiũ ſtricte ſumptũ.⁊ cũ h̊ reſcriptuʒ et puilegiũ. Stricte ðꝛ bñficiũ pncipis.cõ/⸗ ceſſio facta a pncipe de aliqᷓ re vel iureq̊̃d eſt pncipibo ↄcedendis.Etꝑ h̊ differt a re ſcripto vel puilegio. Gticiu iurt ẽ illud qð ↄcedit vł indulget a iure.Et hoꝝ bñficioꝝ iuris q̃dã ſt᷑ oꝛdi naria.ſicut ea q̃ a iure oĩib ↄcedunt᷑.q̃daʒ extraoꝛdiaria.ſicut ea q̃ ex ſpẽali puilegio qbuſdã ſpẽałr indulgent᷑.ſicut bñficiũ re ſ⸗ viginti qͥnq; annoꝝ ↄceſſum. Bůñũ ficiũ noue ↄſtitutiõis de duob reis ſti pulãdi vł ꝓmittẽedi eſt ꝑ qd ſubuenit᷑ duo be reis debendi vł ꝓmittẽdi.vt ꝑ ipᷣm po/ ſtulare poſſint ſeñ inſolidũ. ſʒ ꝓ ꝑte poſſe ↄueniri.niſi ſe obligauerit ⁊ huic bñficio renũciet᷑⁊ H̊ adiecta noua ↄſtitutiõe ĩ acti one de duobo reis ꝓmittẽdi vł ſtipulandi. Bůficiũ eccłiaſticuʒ dat᷑ rõne officij. Et g̊ nõ dat᷑ excõicato.qꝛ non põt officiare.nec fructus ꝑcipit 'm Boff. de cle. excõ.mi.S. ſitñ queris Benelinguatus a.um.i.eloquẽs.facũdus Beniamin interpᷣtat᷑ filius dextere.que eſt virtutis. Benignꝰ a.ũ.i.bonꝰ vł mitꝭ.et ðꝛ q̃ſi bñ di gnus vl ðꝛ qͥ ſpõte ẽ diſpoſitꝰvl expoſitus ad bñfaciendũ.⁊ ẽ blandꝰ⁊ dul i alloqͥo ſic ðꝛ benignꝰ q̃ſi bñ ignit igne.i.amoꝛe ⁊ ardoꝛe. In benignitas ⁊ eſt vᷣtꝰ ſpõte ad bñfaciẽdũ expoſita.leniſ.blãda.dul& allo quio.⁊ ſua cũctos inuitãs dulcedine. Beniuolus a.um.ðꝛ a bene ⁊ volo. Jñ be/ niuolẽs ⁊ beniuolentia. Bennun.i.filiꝰ nun.nomẽ eſt Joſue.a ben id c.filiꝰ.⁊ nun ꝓpꝛiũ nomen pꝛis Joſue. Bepho grece.latine puer vel iuuenis ðꝛ. Bephotrophiũ.n.s.ðꝛ locꝰ venerabil vbi pueri ⁊ ĩfantes alunt᷑. In h̊ ⁊ Hh bephotro hita te.qͥ vel q̃ cuſtodit bephotrophium Berbex becis.m.t.⁊ h̊ berbicus ci:eſt aries titutionis in integrũ. eccleſie vel minoꝛi caſtratꝰ. ⁊ H berbica.i.ouis.⁊ ðꝛa veruex. mutata u. in b. — W Berillꝰ ꝑ geminũ l.eſtgẽma in India hñs nomẽ ſue gentꝭ ᷣm Hug.ſᷣm alios vᷣo be/ rillus eſt lapis pᷣcioſus viridis apð indos candidus. GBGerith interpᷣtat᷑ iuratio. Berſabee ẽ ꝓpꝛiu nomẽ mulierꝭ⁊ interpᷣtat filia iuramẽti.vł ðᷣꝛ domꝰ vl puteꝰ ſatieta tis.⁊ fuit mat᷑ Salomonis ⁊ vxoꝛ Urie. Bes.i.octo vncie.⁊ beſſus qͥdam plus. Beſeleel interpᷣtat᷑ vᷣbũ dei.⁊ fuit polimita rius. vt in li. Eooo. Beſtia ⁊ fera dꝛñt.qꝛ oĩs beſtia ẽ fera.⁊ nõ cecõuerſo. Beſtie em̃ ſt que moꝛſibꝰ vel vn guib ſeuiũt.exceptꝭ ſerpẽtibo vt pardi.leo nes ⁊ ſiles a vaſtãdo dicte q̃ſi vaſtie.vel a vi q̃ ſeuiũt.q̃i viſtie. Fere aũt ſunt ille ⁊ ſi nõ ſeuiãt moꝛſibo vł vnguibo.tñ ſilueſtres ſũt ſic dicte.qꝛ naturali vtant᷑ libertate.et deſiderio ſuo ferunt᷑. Qnq; oĩs fera ðꝛ be ſtia. Qnq; etiã beſtia nõ ðꝛ niſi q̃ᷓ mãſione hoĩm vtit᷑.⁊ tũc ðꝛ a beth qð eſt domus.⁊ ſto as. Iñ beſtiola.i.ꝑua beſtia. Iñ beſtia rius a.ũ.i.crudelis.⁊ viuens ad modũ be ſtiaꝝ. Et h beſtiariꝰ.⁊ ðꝛ qͥ ſeruat beſtias ył venat᷑ eas.Et h̊ beſtiariũ.⁊ eſt liber de beſtijs loquẽs.vel locꝰ vbi beſtie moꝛant᷑. Iñ beſtialis. .t.⁊ H̊ le.i.faciẽs ad moduʒ beſtiarum. Inde beſtialitas.i.crudelitas Rnaee etiam beſtius a.um.i.crudelis ĩſtar Beth apud hebꝛeos ðꝛ mola olearia.ł etiã betha. ⁊ beth eſt ſcðᷣa lr̃a eoꝝ. Eta beth di cũt greci bethã ſcdᷣam lr̃aʒ. Eta betha di cimꝰ nos. B. Sic ů̊ betha apð hebꝛeos ẽ mola olearia.apud grecos ſcdða lr̃a.⁊ tũc eſt neu.g. indecli. Et inde apð nos betha f.p.ẽ genꝰ olerꝭ.ſ.ſcdᷣs caulis qͥ pꝰ abſciſio nẽ naſcit᷑ in maguderi. Inð bethaceꝰ a.ũ. poſſeſ.i.ad bethã ꝑtinẽs.vł de betha exñs vt cibo bethaceuſ.i.de bethis exñs. Item bech interpᷣtat᷑ domus. Bethania interpᷣtat᷑ domꝰobediens. Bechel ẽ vꝛbs ſamarie q̃ pmo dicta ẽ luʒa ſʒ poſtq; doꝛmiẽs ibi Jacob vidit ſcalam innitẽtẽ celoꝛ dixit. Uere h̊ domꝰdei eſt ⁊ poꝛta celi.ex hac cã loc? ille dictꝰ ẽ bethel idẽ domꝰ dei.a beth qð ẽ domꝰ ⁊ el deus. Dzʒ qñ ibi a Hieroboam vituli aurei fa/ bꝛicati ſt.dicta ẽ bethauen.i.domꝰ vydoli. Bethfage domꝰ muſce vł maxillaꝝ interpᷣ tat᷑. vel domus vallis. . 5 Bethleem ciuitas ĩ iudea q pᷣmũ dicta eſt ephꝛata.ſʒ qñ iacob ibi pauit pecoꝛa ſua eidẽ loco bethleeʒ q̃dã vaticinio futuri i/ poſuit.q̃d domꝰpanis ĩterpᷣtat ꝓpt illũ pa nẽ qͥ de celo deſcẽdit.q̃ ⁊ dicta eſt ciuitas Dauid. Iñ ⁊ bethleemita.ꝰ.p.nomen pa trium. Iñ h̊ bethleemites tis.ij. Reg.xxj. Polymitarius bethleemites. Bethſaida.f.p.hebꝛaice.latine domꝰ pecu dum. Eadẽ ꝓbatica piſcina ðꝛ Joh.v. Bechſura.f.p.qͥdax locus eſt.de q̊ habet in libꝛis Mach. Bethis fluuiꝰ Hiſpanlee hũil decurrat pania.⁊ bethticus.i.ð hi Iñ bethica.i. hi ſpania ꝓuincia eeñĩs. Bethonica.ſ.p.q̃dam herba. Bia grece.i.violentia latine. Biangulus a.ũ.i.hñs duos angulos. Jñũ biangulatꝰ a.ũ.⁊ põt poni ſubſtatiue.hic biangulus ꝓ tali figura. Biarcha vel biarchas ðꝛ pnceps q̃dragin ta militũ.a bis vigiti.⁊ archos pnceps.vt colligit᷑ de offi.queſto.vbi aparet ꝙ biar cha ẽ minoꝛ dignitate cẽtracha cui eſt po teſtas centenarij.qꝛ dux centũ militũ. Ul eſt nomen phᷣi qͥ foꝛte habuit auream ca/ thedram.vel qꝛ docebat ſciam que pᷣcio/ ſioꝛ eſtauro. . Bibarx.o.t.ðꝛ q̃ multum bibit. Biblio onis.m.t.i.muſciones ſ. upnatates in vino. Et bibliones dicunt᷑ vᷣmes qͥ ge- nerant᷑ ex coꝛruptione vini. Bibix.f.t.i.pugna.a bis dicta. qꝛ ſemꝑ int Duas ptes fit. Bibleꝰ a.ũ.⁊ bibliꝰ a.ũ.ambo poſſeſſiua.⁊ ſignãt aliqͥd factum ex iunco vel biblo. Biblei ⁊ biblij dicũt᷑ inſtabiles.⁊ etiã qͥ re/ parãt libꝛos. Uel biblij dicũt᷑ libꝛi ſcripti cũ iunco.⁊ ðꝛ a biblo ĩſula phenic in q in uenit᷑ bapyrꝰmire magnitudiĩs qͥ biblꝰðꝛ. Vel dicunt᷑ latomi pitiſſimi qͥ poliũt lapi des.⁊ faciũt imagiues.Uel dicunt᷑inba/ bitatoꝛes in biblos ciuitate. Biblia.f.p.eſt qͥdã liber diuerſoꝝ annoꝛũ geſta ↄtinẽs.Cõtinet eĩ in ſe vet ⁊ nounʒ teſtm.et ðᷣꝛa biblus.qꝛ antiqͥ libꝛos biblł ſcripſerũt.vel ðꝛ a biblo is.qꝛ bibit.i.clau dit in ſe vet nouũ teſtamenta. Bibliopola.ↄ.p.pe.coꝛ.i.venditoꝛ ⁊ oꝛna/ toꝛ libꝛoꝝ.qꝛ polit ⁊ pumicat vt chariꝰ vẽ dat. Etidem ðꝛ bibliatoꝛ ioꝛis. Bibliotheca.f. p.eſt armariũ ſen locus vbi ponunkt᷑ libꝛi.⁊ ðꝛ a bibł qð eſt liber ⁊ ibe ca q̊d ẽ repoſitoꝛiũ.q̃ſi libꝛoꝝ repoſitio ył recõditio. Uñ ꝑ ſiłitudinẽ dam liber in eccła ðꝛ bibliotheca.qꝛ ibi młti libeꝛ theo logie ↄtinent᷑ Iñ bibliothecari.i. cuſtos libꝛoꝝ ſiue repoſitoꝛ. Biblis.f.p.eſt dea vł humoꝛ afficiẽs coꝛpꝰ Bibluſ. m. S.i.iuncꝰ.⁊ ðꝛ a bibo.qꝛ aquaꝝ eſt bibulꝰ ⁊ aliqñ ðꝛ ꝓ libꝛo.qꝛ antiqui de bere anteq; eſſet vſus charte. Bibo onis..t.ðꝛ qͥ multum bibit. Bibula. fp.papyrus dicta eo ꝙᷣ humoꝛem blibat. l Bibulus a.ũi.pe.coꝛ.qͥ multũ bibit vel qui multum attrahit humoꝛem.vt arena. Bicellũ.n.s.qð ⁊ bicliniũ ðꝛ.eſt domꝰ ſub ſe hñs duas cellas.ſicut domꝰ? mercatoꝛũ in vꝛbe. ⁊ ðꝛ a bis ⁊ cella. 2 Biceps.m.t.ðꝛ gladiꝰex vtraq; ꝑteſ. cindẽi vel ðꝛ qͥ habet duas acies.vel duo capita vel etiam ðꝛ Janus.i.deus anni.q̃ſi duo capita habens. Bicoꝛnis.ↄ.t.et h̊ ne.i.hñs duo coꝛnua. Bicoloꝛ.quaſi duoꝝ coloꝝ. Bicoꝛpoꝛ q̃ſi duoꝝ coꝛpoꝛum.vel habens uo coga... Bicubitꝰ eſt mẽſura bis ptinẽs cubitũ.po nit᷑ etiam ꝓ cubito ſᷣm aliquos. Bidẽs.m.t.ðᷣꝛ inſtrm q̃ddã ruſticoꝝ bifur catũ. genꝰraſtri pter duos deteſ. Sed bi dens.f.t.ouis a duob dentibo ꝗq pᷣeminet dicta. ⁊ cum quibo fert᷑ naſci. Scoõm aũuᷣt Seruium dicunt᷑oues bidentes q̃ſi bien nes.i. duoꝝ annoꝝ.qꝛ talis etatis eligebĩᷣ tur ad ſacrificium. Bidental.n.t.eſt locꝰ in q̊ cadit fulmẽ.An tiqtus em̃ dij fecerũt fulminavt ꝓpłs ꝑter ritꝰ ad honoꝛẽ deoꝝ ſacrificaret oues.iu/ mẽtꝗ.⁊ alia ſacrificia.vt habet᷑ in ſcolaſti/ ca hiſtoꝛia.ſic dictus a bidentib ibi ſacri ficatis.vł aliqͥd fulmie ꝑcuſſum. Perſius Triſte iacens lucis euitandũq; bidental. yel ð locus vbi oues mactant᷑. Biduũ.n.s.ðꝛ uaſi duoꝝ dien ſpaciũ. Biennis. cõ.t.⁊ H ne.i.duoꝝ annoꝝ. Jñ h bienniũ.i.ſpaciũ duoꝝ annoꝝ. Bifariꝰ a.ũ.i.dupłr loquẽs.vir bilinguis q duas nouit liguas.vł duplex ⁊ fallax.ꝗ aliud hʒ in coꝛde q; fat᷑ in oꝛe.ł qͥ nũc dic B ⁊ nũc alið.⁊ ðꝛ a bis ⁊ foꝛ.a qͥ etiã trifa/ riꝰ a.ũ.q̃drifariꝰ a.ũ.multifarius a.um.? iuncis ſolebãt ↄtexere ꝑgamenũ ⁊ ibi ſcri ſnnite Zi⸗ Bfon 1ice lcrid frius Bfin ſaumt ün dinento⸗ Biores (auai ütd ciüt vi fieppt Beorm io Bironm Gede⸗ Be dige int ben foni ri. prn ſonel prin lunone ſcat ſcriug ſiptn bigntn mmein en⸗ (Gined lorger kyin hi. cſſtit Vamo poſſit. dehh lteip woneri nnngette Uere⸗ ⸗ wwor Gunmhen loenerbt klberrde tcoſitoe. mniber nlbutpeo roiaks ciescen Gre nnqnide mtiiſeri bit. bumoꝛen bitvelqui grena. dom ſub mercatoꝛüͤ Nrſöndel Adnochhi nni fido⸗ ocoꝛnua⸗ yclhabens cubitũ po cor bifur Seabi eminet cömaut nscligebi fulme An vrplope faonesi/ kinſcoluti/ tipibiſim mn pnis . . an. nor 13 1 4 bllinget thlrd 6 nicl ciniy/ euumd S9y ſimiliter ea expone ſicut bifarius. Bifax acis.ↄ.t.qͥ duos habet obtuitus. Bitfidus a.ũ.i.ĩ duas ꝑtes fiſſuʒ.⁊ ðꝛa bis 2 fic;a.ũ.qð ñ ẽĩ vſu.⁊ deriuat᷑ a findo is. ⁊ ſcribit᷑ꝑ vnũ f.bifidꝰ.trifidꝰ.bifari.tri/ farius ⁊ hmõi.qꝛ coꝛripiunt pmam.ü Bitfiniũ.n.s.ẽ locꝰ ł diuiſio int᷑ duos fines ſicut trifiniũ dicimꝰ⁊ q̃drifiniũ ⁊ diuerſi/ finiũ.i.diuiſio int᷑ diuerſas tras ¶locꝰ int diuerſos fines.ſ.vbi diuerſi fineſ ↄueniũt Bitoꝛes riũ.f.t.płis nu.dicunt᷑ ianue q̃ ſit claudũt᷑.⁊ ĩ caudẽdo ſe mutuo tangũt.v dicũt᷑ duplices value.qꝛ bina foꝛamia fa ciũt.vñ Ouið.Argæti bifoꝛeſ radiabãt lu mievalue. Jñ h̊ ⁊ ̊ biforꝭ.⁊ h̊ re.i.duplex Bifoꝛmis..t.⁊ G re.i.duaꝝ foꝛmarũ.ſicut trifoꝛmis trium foꝛmaꝝ. Bifrons.m.it.ðꝛ Janus.⁊ ðꝛa bis ⁊ frons qꝛ duas hʒ frontes homiĩs.ſ.ante ⁊ retro. Biga ge. f.p.q̃ ⁊ biiuga ge.ðꝛ.vel ſᷣm alios biges g.ẽ currꝰ duaꝝ rotaꝝ a duobo eqͥs tin tractꝰ.Et biga ꝓpꝛie ẽ lune.ꝓpt᷑ duas ꝓp betates.ſ.qꝛ creicit ⁊ decreſcit.riga plu tonis.qꝛ capit hoĩes de tribo etatibo.ſ.pue ricia. iuuẽtute ⁊ ſenectute. Quadriga ſoł ꝓpt᷑ q̃ttuoꝛ tꝑa ãni q̃ facit vicinitate ⁊ ̃ᷣmo tione ſua.ſ.ver.eſtatẽ.autũnũ.hyemẽ.vel ꝓpt᷑ q̃ttuoꝛ ꝓpetates q̃s hʒ ĩ die. Rubet ei in mane.ſplendet in tertia.calet i meridie. tepeſcit in nona. Seiuga currꝰ Jouis.a ſex ⁊ iugo.qꝛ a ſex eqͥs trahit᷑. Et attribuit᷑ ioui.vtpote ſummo ðo m poetas.Et itꝗ biga.triga.quadriga dicunt᷑a numero eq̊ rum 7 iugooooaoaos. Bigamꝰ ?ʒ Hoſti.ðᷣꝛ qͥ diuerſis tꝑibo ⁊ ſuc ceſſiue duas legitias habuit vxoꝛes. Sʒ large ⁊ interpᷣtatiue ðꝛ qͥ Zᷣxit cũ coꝛrupta kłvidua.ł qͥ duas vxoꝛes habuit añ baptiſ mũ.vel vnã an baptiſmũ ⁊ aliã poſt.vel qͥ caſtitatẽ ꝓmiſſaʒ violauit.vt ſubgiaconꝰ vel monach?qͥ Zhit de facto.cũ de iure nõ poſſit.vł qͥ vnã de iure alterã de facto.ł qͥ de facto duas ducit vxoꝛes.vlł qͥ vxoꝛẽ ad ulterã poſtea ſcient᷑ cognoſcit.lã nõ pᷣt p moueri ad ſacros oꝛdines cvxoꝛ adulte/ rata eſt.etiã ſi eã vᷣginẽ duxerit.dũ poſt ad ulteriũ eã cognoſcit.als ſecus.xxxiiij.di.ſi cuiꝰ vxoꝛẽ. Scðm tñ qſdaʒ indiſtincte bi gamꝰcenſet.etiã ſi ignoꝛant᷑ ↄgnoſcat eaʒ ſicut qͥ publicã pniam egit. Et ðꝛ bigamꝰ ſpᷣm Inno.iuxta vulgare ꝓuiĩcialiũ q̃ſi bis Gen. i. ſtult'vl fatuꝰ.qꝛ ibi ſtultꝰ ðꝛ gamꝰ Ardꝛa bis ⁊ gamoſ vxoꝛ.qſi hõ bine vxo ris vel bini ↄiugij.Etlʒ bigamꝰ ad ſacer/ dotiũ ꝓmoueri nõ poſſit.tñ in neceſſitate oꝛdinat᷑ in ſubdiaconũ.xxxiiij.di.ſubdia/ conꝰ.Et nõ eſt bigamꝰ ille que ↄöhit cũ vi dua ſi eſt incognita.c.debitu.ð biga. Nec eſt bigamus ↄtrahẽs cũ vnica ⁊ vᷣgine.de cle. ↄiuga. c. ſane. H ðMUꝑNGðt Bigainis Etriplex.vna vicʒ qñ qͥs duas vł ples hʒ vxoꝛes.Alia cũ qͥs õhit cũ coꝛru/ pta. Tertia qͥ caſtitatẽ pmiſſaʒ ꝑ votũ ſo/ lenneviolat.vlł qͥ ſcient᷑ ↄgnoſcit vxoꝛẽ ad ulterã. ⁊ cũ talibo ñ diſpẽſat᷑. Et qͥ tales oꝛ dinat. puatr᷑ officio ⁊ ptãte oꝛdinadi.Silłr oꝛdinat tali oꝛdie pᷣuat᷑.vt no.e.ti.c.ij. Bigens tis.o.t. qͥ ex duabo gentib eſt natꝰ ſicut ex patre tuſco ⁊ matre franca.et ðꝛa bis ? gin. Bigenꝰ a.ũ.pe.coꝛ.ðꝛ a bis genꝰ.Et dicũt bigena aĩalia que ex diuerſis generibo na ſcunt᷑.vt mulꝰex equa⁊ aſino.burdo exeẽ et aſina.muſino excapꝛa ⁊ ariete.⁊ muſin eſt dux gregis m Hhug. Bigermen. n.t.i.ſeges.vel legumen ex duo bo germinibo ↄmictum. Biünuga ge. f. p.i.biga. Biugꝰ a.ũ.vel biiugis gis.2.t.⁊ h̊ ge.ĩ eo/ dem ſenſu⁊ ſubſtãtiue declinata inueniũt᷑ h biiug gi.⁊ h ⁊ biiugꝭ.gꝭ.⁊ dicũt᷑ biiu/ gi bbüuges eqꝗᷣ qͥ trahũt bigã. vel qͥ duo ſt ad iugũ.⁊ ſᷣm h̊ ↄponit᷑ biiugꝰ vł biiugis. a bis ⁊ iugum.⁊ coꝛ.pe. Hr Bilanx cis.f.p.i.libꝛa.ſtatera.a bis ⁊ lanx. quaſi hũs duas lances. Bilibꝛis.ↄ.t.⁊ H re.i.duaꝝ libꝛaꝝ pondus vl menſura ſᷣm Hug.⁊ ꝓdu.li.ſicut libꝛa Apo.vj. Bilibꝛis tritici denario vno.Pa Bäh vᷣo diẽ ꝙ bilibriẽ ſextari bis aſſũptꝰ ilinguis. 9.t. ⁊ B gue. ðꝛ a bis ⁊ lĩigua.ſiẽ trilinguis a tris? ligua.⁊ ðꝛ qͥ duas łtres liguas nouit.vlł qͥ duabo vel trib linguis loqᷣt. Et ꝑ ſiłitudinẽ biligues ⁊ trilignes dicunt᷑ fallaces ⁊ duplices.qͥ aliud hñt in coꝛde.⁊? aliud ĩ lingua.ł inſtabiles qͥ nũc h̊ hñt in ligua.nũc illud. Vn Bꝛeciſta. Du licis ac coꝛdis hõ ðᷣꝛ eſſe bilingus. ilioſus a.ũ.qͥ frequent᷑iraſcit᷑ ⁊ ſemꝑ eſt triſtis ab humoꝛe qͥ bilis ðꝛ. S Bilis.m.t.i.fellis ⁊ ire ſedes.vł ex felł omo tiõe ꝓcedẽs amaricatio.⁊ põit᷑ qñzʒ ꝓ ipſo felle.⁊ ꝓ ᷣlibʒ nigro ⁊ malo hũoꝛe qñq; ꝓ ira. Un Perſius. Turgeſcit vitrea bilis. Bilix.f.t.i.loꝛica q̃ ↄtexi᷑ duobolicijs accu mulatꝭ.texit em ponendo liciũ ſiꝑ licium ⁊ ðꝛ a bis ⁊ liciũ.cũ q̊ cõponit᷑ etiaʒ tris.vxt dãnatꝰ. Uñ in vita ſancti Andree legit᷑ ꝙ ſaſe triliciũ.⁊ ẽ loꝛica q̃ tribaↄtexit᷑licis. Et h̊ angreas int᷑ biothanatos ſepult fuit.i.int᷑ merbi bilixcis.⁊ bec trilix cis.i.pãnꝰtriboſił ag / damnatos coꝛꝑe ⁊ aĩa. Uel biothanatꝰ.i. 6aron gregatim ↄtextꝰ. In h ⁊ hec bilicꝭ.⁊ Hͥ ce. fatuus. Uñ legit᷑ in paſſione ſancti Pꝛo⸗/ Bichalnl et h ⁊ hec trilicis.⁊ h̊ trilte. tfhaſij. Clis biothanatus fieri ſicut frater koanmin Bimart.m.s.i.bigamꝰ.qͥ bis fuit maritus tuus.i.fatuus. “””M u 7 ðꝛ a bis ⁊ marit.qꝛ bis marcuit Luxu/ Bipeniſ.. t.i.ſecurꝭ qͥ duas pẽnas hʒ. Hec fe ria em̃ facit marc ere hoĩem. In bimartia etiã dolobꝛa ðꝛ ſᷣm Papᷣ.⁊ coꝛ.pᷣmaʒ. n ituin tie.talis ꝓpꝛietas. UUlirnrgil. rto geoꝛ. Uerſata alias vꝛ'ge ſa- Armm Bimaris.9.t.⁊ ̊ re.i.duo maria.vel inter ta velvalidã ĩ vites mollite bipenẽ. Hug. ucri⸗ . 4 duo maria eeĩs. üuaut dicit ꝙ cõponat᷑ a bis ⁊ penna.et ö H tius Bimatus.hi.i.ſpaciũ duoꝝ annoꝝ.ſ.bien ⁊ hec bipennis.⁊ h ne.qꝛ duas habet pen Bheiu niũ.⁊ ðꝛa bimꝰa.ũ.qð ↄponit᷑a bis ⁊ ãnꝰ nas.ſ.añn ⁊ retro. Riͤ et ðꝛ ille qͥ eſt duoꝝ anoꝝ.ſicut trimꝰ qͥ eſt Gipes.ↄ.t.i.duas hñs pedes.ↄſtructõe tñ Bilo triũ ãnoꝝ.⁊ ſic de alijs. Iñn bimulꝰ a.num. põt eſſe ge.ois. Mune. dimi.a bimꝰ. Cüuũ aũt ðꝛ ĩ euãgelio a bima GBiplerx.o.t. ðꝛ a bis⁊ plica.cũ q̃ etiẽ ↄponli (luimnmeſi tu ⁊ infra.̊ põt exponi dupłr. vno mõ vt glter.⁊ ðꝛ h ⁊ hec ⁊ h altriplex in eodẽ ſen/ gomuhln infra dicat oꝛdinẽ tꝑis.Oꝛdo aũt tꝑis eſt ſu.ſ.duplex aĩo fraudulentꝰ.⁊ vtrũq; cõ/ W ꝙ pᷣteritũ tꝑs pꝰeſt q; pñs.⁊ pñs q; futuꝝ parat᷑. Iñ hec biplicitas.⁊ altriplicitas.i. municke ⁊ nõ ecõuerſo. Ettũca bimatu ⁊ ifra.va/ duplicitas.fraudulentia. WW let tm̃ ſicut ab ĩfantibo duoꝝ znoraſen ad Biremis.f.t.ðꝛ nauis bina remigatiõe vel zrde pueros vniꝰ ãni.Alio mõ exponit᷑ a bima nauigatione agitata.vel ðꝛ nauis que ha äͤä tu.i.a puerꝭ duoꝝ ãnoꝝ vſq; ad pueros qͥn bet duos oꝛdines remo. lklun q; ãnoꝝ.ita ꝙ infra dicat oꝛdinẽ nũeri qͥ ẽ Birrhatus a.ũ.birrho indutcꝰ. ð”äs q; numerꝰmioꝛ pᷣcedat maioꝛẽ ⁊ nõ econ/ Birrhia rie ꝓpꝛiũ nomẽ viri.⁊ ðꝛ a birrhũ gumi Uerſo.q̃re duoꝝ annoꝝerãt pueri q̃s hero id eſt groſſuz veſtimẽtũ.qꝛ birrho ⁊viriłr Biunn des occidit ⁊ deindevſq; ad qnq;.⁊ qͥ qttu induterat.vel birrhia q̃ſi virrhia b. in u. MNd oꝛ aqnos habebãt etiã numeꝝ duoꝝ ãnoꝝ ↄuerſa.qꝛ viriłr ↄſulebat dño ſuo. binins in ſe habebãt.⁊ nõ ecõöuerſo. Birrhoſ?a. i. 2 birrhatꝰ a. ũ.i.birrho ĩdutꝰ am Bimẽſis..t.⁊ ſe.i.duoꝝ menſiũ.qð alir Birrhũ.n.s.i.groſſum veſtimentuʒ.⁊ ðꝛa Mumnpon bimeſtris ſtris.ñn. greco. Nã birrhũ greci dicũt libum. Snmi Bimeter a.um.pe.coꝛ.vbi ſunt duo metra Gyrſa.tf.p.i.cloaca vel coꝛiũ bouis.Uñ et iopoli⸗ a bis ⁊ metrtum. AVAVAVartago olim dicta eſt byrſa. qꝛ circũda/ ictooe Bimꝰ a.i.i.duoꝝ annoꝝ.a bis etannꝰ.vñ ta fuit coꝛio bouis. Iñ byrſus a.um.i.ru/ tittan Bꝛeciſta. Eſt geminꝰ binꝰ ãqni gemini q̊ʒ fus vel niger. bims. S Biſamnis.m.t.qͥ dã fluuiꝰ currens circa ia Binoctiũ.n.s.i.ſpaciũ duaꝝ noctiũ.⁊ ðꝛa nuam.a bis ⁊ amnis.qꝛ duo amni vel am Gonärs bis ⁊ noctiũ.qð antiqͥ oliʒ dicebãt hoc no nes intrant illum flunuum. bliciee ctium.vela gtõ płide noxnocXᷓ. Billongus a. ũ.quaſi tm̃ bis longus. blgndn Bmomen. n.t.i.duo noĩa.Iñ h̊ ⁊ hec bino ¶Giſpilus li.vbi moꝛtuꝰ poꝛtat᷑ tldice mis.⁊ h̊ me.qͥ habet duo noia. 60lſſſe ſunt ꝑtes aſſis.⁊ ↄtinẽt octo vncias. ſbedin Binꝰa.ũ.nomẽ diſtributiuũ.qͥd in ſingula nec ðꝛ ad reſpectũ totiꝰ.cuʒ nec duplicatꝰ Pbons, ri tm̃ valʒ qntũ duo.vt Bina lectio.i.due reddit ſuũ totũ.⁊ ðꝛ a beſ.i.octo vncie.Et 6P0 ſbon lectões. Sʒ in pli tenet᷑ diſtributiue pꝛie a biſſe ðꝛ biſextꝰ.qꝛ ex biſſe.i.minut colli/ ichi vt iſti comedũt bini. Et qũq; tĩñ valet in git᷑.vel ðꝛa bis ⁊ ſextꝰ.qꝛ ſextꝰ dies an kEk. ſchonac pli qᷓntũ in ſingłari.vt vidi binos hoĩes.i. Martij bis ↄputat᷑ eo ãno vt di. Hug.et beninnn duos. ? ðꝛ a bis ⁊ vnꝰ. Iñ binarius a.um. in ſeqntidie celebꝛat᷑ feſti Mathie. et eiꝰ dlicben agliectiue. vyvürligilia in die pcedẽti. Un. Biſſextũ ſexte imin Bios. id eſt vwia.. martis tenuere kalende. Poſterioꝛe die ce danan⸗ Biothanat.m.s.ð ille qͥ eſt bis moꝛtuꝰ vp lebꝛant᷑ feſta Mathie. “”ZM an . Aaʒarꝰ. ⁊ ðꝛ a bis ⁊ thanatꝰ.qð ẽ moꝛs v· Giſſyllabo a.ũ.i.dictio ↄſtãs ex duabo ſylla finet⸗ moꝛtuꝰꝛ pᷣt eſſe adiectiuũ m Hug. Papᷣ. bis.vthomo. 8 vo dicit.· Biothanar? i. bis moꝛtuꝰ duplr Byſſus.F.s. gen lini cãdidiſſimi ⁊ molli Gbte „ relges ii, Nbengti, nan d, ichtfe⸗ 6 g er ngz, Ti Ngeſa/ e Hug. madß⸗ haberden maben nüopont cogeſen/ mq; co/ hlicins. nigmöeyel Gris neha abimhi hornntt bubint. 1. thoigut⸗ 13,78:4 mum. 8. Uic circüda⸗ um.ru/ gcrcaia mivdem s cduplia eE nuncol⸗ can K. DHugen hie. e⸗ ſenüͤſen ioꝛediele Morne ſimi et naſcit in egypto. Jñ byſſinus a.i. de byſſo exñs.vt veſtꝭ byſſina.i.cãdida fa/ cta erbyſo. Biſtardus ẽ nomen auis.ein tra. Bichalaſſum.n.s.ðꝛ veſtigiũ in luto pᷣſſuʒ Lↄcurſus duoꝝ mariũ.ſ.locꝰ vbi duo ma ria ↄcurrũt.a bis ⁊ thalaſſum qð ẽ mare. vñ Acc. xxvij. Et cũ incidiſſemꝰ in locuzʒ bichalaſſum. impegerũt naue. Uñn Con/ curſum mariũ binoꝝ dic bithalaſſum,. Bitidc' a.ũ.i.bifoꝛmis.vł q̃ᷓntũ ad coꝛpꝰ vł qntũ ad aĩiaʒ.⁊ ðꝛ a bis ⁊ idea qð ẽ foꝛma. Bicthinia.f.p.aſie minoꝛis puincia. Bituligo.f.t.ðꝛ vimen minutũ qð creſcitĩ pitumine. HMV Bitumen.n.t.ẽ q̊ddã genꝰ t᷑re vtile ad ↄpa ges nauiũ.qð ⁊ glutẽ ðꝛ.⁊ abũdat ĩ aſpal/ to lacu iudee.Uł vt dicit glo. HGeñ.vj. Bi tumẽ eſt gluten feruẽtiſſimũ.q̃ lita ligẽ nlłla violentia diſſolui pñt.⁊ pdu.tu.vł ẽ viſcꝰ q̊ fit de ſepo cera⁊ reſina.qͥ valde ẽ neceſſa riad cõpages nauiũ.vñ Auroꝛa.Arcam liniuit ponẽdo foꝛte bitumen. Iñn bitumi neus a.ũ.i.exũs de bitumiĩe.⁊ bituminatꝰ a. um.i.litus de bitumine. Biuira re.f.p.q̃ duos bʒ vł habuit viroſ.i. maritos.a bis ⁊ vir. Biuiũ.n.s.ðꝛ locus vbi due vie ↄueniunt vel ↄcurrũt. Iñ biuialis.ↄ.t.⁊ H̊ le.i.ad bi uium ꝑtinens. Byʒzantiũ vel byzante olim dicta eſt ↄſtan tinopoliſ. In byʒãtiꝰ a.ũ.⁊ byʒanteꝰa.ũ.i. ↄſtaãtinopolitanꝰ. Hic etiã adhuc mone/ ta iſti? ciuitat ðꝛ h byʒãteꝰ vł h̊ byʒantiꝰ. Blandus a.ũ.i.mitis vel lenis in vᷣbis. Iñ blãdicia cie.⁊ blãdicies ei.i.adulatio. Iñ blandulus a.ũ.i.aliqᷓntulũ blandus.qð ⁊ bladicellus a.ũ. Iñ ⁊ blandicella sicunt᷑ vᷣba diminutiua.⁊ blandicioſus a.um. Blas tis.i.ſtultus vel inſipiens. Blaſphemia mie.Etulr blaſphemie a.. detractio vł vituꝑatio. Uñ Pꝛudentiꝰ in ſichomachia. Hõ tulit vlterius capti blaſ Pbomi mõſtri. Uirtutũ regia fides.Etẽ blaſphemia irreligioſa repᷣheſio vł detra ctio.vituꝑatio. Blaſphemꝰ vo ẽ maledicꝰ detractoꝛ vł vituꝑatoꝛ.⁊ eſt adiectiuuʒ.et ꝓdu.phe.⁊ ðꝛa blas qð ẽ ſtultꝰ ⁊ feia. Nã feiaꝝ eſt rem ſtulte blaſphemare. Et ꝓpꝛie blaſphema re eſt iniuriã 9 eo irro gare. Blaſto blaſtonis. m.ti. cubiculanius ſiue poſpitalarius.— Glata.f.p.ẽ q̃ddã alal tm̃ de nocte ãbuls vñ ⁊ lucifuga ðꝛ qᷓ ↄpᷣhenſa manu tingit. Alij dicũt ꝙ ſit veſptilio. Quidã dicũt q; ſit genꝰ murꝭ in ſubtraneis habitãs cauer nis. Iñ h̊ blata te.i.purpura eiuſdẽ aialis coloꝛẽ imitãs. Iñ blateꝰ a.ũ.⁊ h̊ ⁊ h̊ blate alis. ⁊ B le.i.purpureꝰ vl talis coloꝛ.ſ.bla⸗ ui. Itẽ a blata te/ ꝓ aiali ðꝛ h̊ blatea tee.i. illud qð de calciamentoʒꝝ ſoleis eradit᷑. v - lutũ ex itinere in calciamentis collectum. Blatera.f.p.i.ſonus ranaa. Blatus.m.s.ðꝛ ſtultus vlł inſipiens. Blennꝰ. m. s.⁊ blẽno onis.in eodẽ ſenſu.i. 8 ſtultus vl hircoſus ⁊ impudicus. Bleſus a.i. ðꝛ qſi freſus.q; vba frangitnõ bene pferens. Boa vel boas ðꝛ qͥdã ſerpẽs qͥ valde ꝑſeqͥt᷑ boues. Naʒ plurimo lacte riguis vberibo ſe innectit. ⁊ ſugens interimit.⁊ ðꝛ boos a boũ depopulatõe.GBoa etiã ðꝛ tumoꝛ cru riũ in vnum collectus.⁊ ruboꝛ.⁊ etiam lu tum ðö? boos. ZMDã Boanerges interpᷣtat᷑ filiꝰtonitrui Sic di cti ſt᷑ Johes euãgeliſta? Jacobo frateius qꝛ magna intonuerũt.ſ. Johes. In pnci / dio erat bum ⁊c. M V Boariũ.n.s.ðꝛ locus vbi vendunt᷑ boues Boatus us.ui.i.mugitꝰ boũ.vł vox plena Gobicinatoꝛ.ↄuiciatoꝛ.tricoſꝰ ⁊ incõſtãs. Boema.n.S.i.boatus.ſonus.ſtrepitui. Boetes tj.f.t.vel boete. eſt ſtella fixa ĩ polo arctico antecedẽs iſtas ſtellas q̃ apparent facere figurã currꝰ in celo.⁊ eſt circa temo neʒ. ⁊ iſta etiã arctophilax ðꝛ ſᷣm Bꝛeciſtã vel poti ſumit᷑ p ſigno. Cõtinet em̃ plłles ſtellas.ſ.duodecim. ⁊ ſequit᷑ plauſtruʒ q̃ſi bubulcus. H Boeti legiſtaꝝ.adiutoꝛes eoꝝ ſũt qͥ rönes publicaſ diſcutiũt.Boete eĩ grece latie ðꝭ adiutoꝛ ſᷣm Accur. C. ta.ſcri.⁊ boe.li.x. Boetiani hereticia boetio ſt vocati Idẽq; eunomiãi ab eunomio q̊dã dialectico etij diſcipulo.ex cuiꝰnoĩe mag inotuer̃t.diſſi milẽ pꝛi aſſeretes filin.⁊ filio ſpumſctũm. dicũt et᷑nlłi iputari pctm̃ ĩ fide manẽtiũ. Boetiꝰ ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdã theologi ⁊ phi et ðꝛ a boetes. Bogloſſa. vide infra in bugloſſa. Boia boie. fe.p. ðꝛ toꝛques damnatoꝝ q̃ſi iungum in boe. .2 Bois grece latine ðᷣꝛ bos ᷣm Papᷣ. Bole.i. ſnia vel verigs. . Boletꝰ.m.s.ẽ genꝰ fungi. Uñ. BGoleti leti cã fuere mei.Et ſt᷑ pła noĩa ideʒz ſiſntia.ſ. Aſparagus.bolet.fungus.tuber. GBol idis.m.t.ẽ maſſa plũbi quã naute mit tũt ĩ mare ad exꝑiedũ ꝓfũditatẽ marꝭ.vñ. Per bolidem plũbi dic maſſaʒ ſigri. Per quã naute ſolẽt marꝭ exploꝛare pfundum Bolus.m.s.i.moꝛſellus vl bolus iactus.⁊ Z a bñ vel bonus. Bombix. m.t. ðꝛ a bomb. Sũt aũt bombi ces vᷣmes ex q̊ꝝ egeſtiõe efficit᷑ ipſa lana ſe rici.vł vt dicũt bõbacie ↄficit᷑. Generãt eĩ ex ſe lõgiſſima fila vñ purpura ⁊ hmõi tex unt᷑. In bombicinũ q̃ͥ noĩe ipᷣa lana vocat anq; texit᷑.⁊ textura q̃ fit inð.A q̊ͥ etiã bom bicinꝰa.ũ.pe.coꝛ.i.aliqͥd factũ de ſerico.vt fila.?⁊ ꝓdu.pe.q; aũt Juuenal coꝛripit eaʒ ibi. Quaꝝ delitias pannꝰ bombicinꝰ vꝛit. licentia poetica fuit. Bombicinatoꝛ ðꝛ aliqͥs faciẽs bombicinũ vel purpuram. ”M Bombaa boo as.i.ſonꝰ.a q̊ bombico as.i. boõbos facere ł clamare.⁊? ꝓpꝛie ẽ apum qñ clamãt ſuo mõ. Iñ h̊ bõbiʒatio onis.ipſa vox apũ. Inuenit᷑ etiã bombo ꝓ ſono culi. Bonꝰ a.ũ.eſt pmitiuũ.vł põt deriuaria ve nus. ?2 ð: bonꝰ qſi venꝰa venuſtate coꝛpis ⁊ poſtea trãſlatũ eſt ad aim.eũ eĩ bonũ di/ cimꝰcui nõ pᷣualet malũ.eũq; o peccat mimũ. In bonitas tatj. Bona eoꝝx q ſibijpſis moꝛtẽ ↄſtituũt ſeu in ſfigũt ſi ̊ faciũt ex impatia doloꝛis.vl ob pudoꝛẽ honorꝭ alieni.tũc ñ auferũt᷑ bona hHeredibo. Si at faciüt ex ↄſcia delicti.ſ.ſi aliqͥs infligit ſibi moꝛtẽ iõ.qꝛ erat delictũ vłl crimẽ ob qð ñ erãt bona publicãda.pu ta furtũ.homicidiũ vl hmõi.tũc auferunt boõa heredib. Itẽ ſi erat crimen cꝰ accuſa tcio potat inchoari pꝰmoꝛtẽ.vt repetũdaꝝ peculiatꝰ ⁊ leſe maieſtatꝶ. tũc etiã auferũt bõa heredibo.Si at accuſatio nõ potit in choari pꝰ moꝛtẽ.nõ auferũt᷑ ſibi bona niſi adiudicauerit ſibi pꝰ moꝛtem poſtq; fuitĩ ſcelere depᷣhẽſꝰ.ff. ð bo.eoꝝ qͥ añ ſen.moꝛ. Bona libertoꝝ.Pꝛonꝰ ſuccedit ſibiↄſti. T bonis libti.ĩ tertia ꝑte addita locupleta/ te heditatꝭ liberti.łab vno ex hedibo.⁊ nõ relici filijs a liberto.ł etiã relictꝭ ſʒ ingra tis.vt ñ poſſint arguere teſtamta ſuoꝝ pa rentũ inofficioſa. Locuples ãt hereditas vocat᷑ ſi ẽ maioꝛ centũ aureis.vt di.Aʒo.ĩ ptimũ qui ſum. C. de bo.liber. ⁊ iurepp. Bona marna ⁊ materni genenꝭ ſũtilla que ex matrevel auia debent᷑ filijſfamilias vel etiã emãcipat deferunt᷑.Et qñq; ꝓ nepo/ tib.puta res auie ipſonrgz. Bona ciuitat abuſiue publica dicta ſunt. Sola em̃ publica ſt᷑ que ppłi romani ſunt vt. l. bona. ff. de . fſlig. Bona dicũt᷑ ſic a beãdo.eo ꝙ beant.i.btõs faciũtvł ꝓſunt. Nã beare idẽ eſt q aͤcſi e ⁊2 qð ꝓdeſt beat.l.bonoꝝ.ff.ð vᷣ.ſi.Gumit᷑ aũt h̊ dictio ꝓ oĩ bono vtili.delectabili vł honeſto.ſpũali vel tꝑali. In iure aũt h̊ di ctio bona in płi ⁊ neutralr ſigt res nr̃as q̃ ſunt i dñio nro vel q̃ſi.vtĩ dicta.l.bonoꝝ. Et ipſas res ex ſuo ꝓpꝛio ſigto cõiter acce pto ſigt deducto ere alieno.qñzʒ aũtnõ de ducto ſignificare ↄcludi᷑. = Bonoʒꝝ poſſeſſoꝛ ðꝛ ille qͥ de iure pᷣtoꝛio al teri ſuccedit.qꝛ bonoꝝ poſſeſſiões a pᷣtoꝛe ſũt inuẽte.Et eſt dꝛa int᷑ bonoꝝpoſſeſſoꝛẽ ⁊ heredẽ.qꝛ bonoꝝ poſſeſſoꝛ ð iure pᷣtoꝛio ſuccedit.ſʒ heres de iure ciuilil. Bonoꝛũpoſſeſſio põipvna dictõe ſᷣm aʒo nẽ.⁊ ſigt ius rcipiedi ꝓſeq̃ndiq; ⁊ retinẽdi illud d i bonis illiꝰ erat cui ſuccedit ðᷣ iu repᷣtoꝛio. Et differt a petitõe heditatꝭ.q̃ ẽ ð iure ciuili.vt inſti.⁊.ff.pᷣalł. Itẽ ẽ ius q̊d ꝓſeqmur.Et ĩ H̊ differt ab actiõe heditatꝭ vniuerſali.ſ.poſſeſſoꝛie hereditatꝭ petitiõe Et qñ poit᷑ ꝓ vna dictiõe ſigt h̊ ius.Siãt ðꝛ poſſeſſio bonoꝝ ⁊ ſt due dictiões.tunc ſigt factũ.Diuidit᷑ aũt bonoꝝ poſſeſſio.qꝛ alia ẽ oꝛdinaria.alia extraoꝛdinaria.Alij diuidut bonoꝝ poſſeſſionẽ in has ſpẽs.ſ. bonoꝝ poſſeſſionẽ ſᷣm tabulas teſtamenti quaã pᷣtoꝛ dat liberꝭ a pꝛe in teſtõ iniuſtepᷣ terit̊. ⁊ bonoꝝ poſſeſſionẽ õ̊ tabulas teſta mẽti.⁊ eſt quã pᷣtoꝛ liberꝭ pollice᷑ Bonoꝝ poſſefſiones extraoꝛdinarie ſt᷑ due exteſta mẽto.ſ.ſᷣm tabulas⁊ j tabulaſ.Et q̃ttuoꝛ ab inteſtato.ſ.bonoꝝ poſſeſſio vñ liberi.et dat᷑ filio emãcipato.qñ pꝛ decedit ab inte ſtato. Et bonoꝝ poſſeſſio vñ ↄgnati.⁊ dat his ꝗ ꝑ femineũ ſexũ ſt ↄiũcti. Et bonoꝛũ poſſeſſio vñ agnati.⁊ dat᷑ ꝓxis cognatꝭ cõ lunctꝭ ꝑ virilẽ ſexũ poſt liberoſ.Et bonoꝝ poſſeſſio vñ vir ⁊ vxoꝛ.⁊ dat᷑ viro muliere ab inteſtato decedẽte.agna vł cognat ñ exiſtentibo.vl ecõuerſo mulieri.viro ab in teſtato decedente.agnatꝭ ⁊ cognai non ex Bona vacare.eſt ipſa dũm nõ habere Bopointe Bmasfe Cioan wpidolcea Vorihbe isberoe ſponn ſre⸗ ſchrw Zinp cioin galan Bovug. Besge yries ol ne bobhi⸗ niegeis chi Armetnyi lnſtlab⸗ bovecor mmanoc iuct vodosn Boliob. Doi⸗ gethan pone. boſſonn Gumif npii denn naſogu Dutrnt ſbrli Umgenn epri nntgeſe,⸗ Grom, itlia enlun igp dichſin. omaniſun Nntibros Kaͤc vaeſe ſiBumit clegtabllint megüthd treonñsij ul bonor. colteraccee zzautnöde mneßtwiida ſösaßtor dorpoſcſor zöireötmd i icöefmnt G? relinidt uccecröͤn henltat ciusdd eheguing n pennoe us Giit noes tunc oſſeſſio ⸗ naria. An has ſpes⸗ teſtamnent o iniuſtey bulastekn icek Bono kdnecrten 1.Etäcuo: rünbed d uutbinte Etbonoꝛu ognaccöd Etboror ro mnline cognii irirotbin Nuinmc bet campũ ꝓ nutrimento. BGonefidei poſſeſſoꝛ ẽ qͥ credit ſe aliquã reʒ inſte retinere Sʒ malefidei poſſeſſoꝛ eſt qͥ iniuſte ſcit ſe aliquã rẽ poſſidere.vt in reg. poſſeſſoꝛ. de re.iurꝭ.li.vj.⁊ inſti.de vſuca. Beorn. ́”MUM Bonefidei emptoꝛ ðᷣ qͥ ignoꝛanit rem alie nam eſſe.vl putauit venditoꝛẽ hẽe ius vv dendi.ſ.eſſe pcuratoꝛẽ vel tutoꝛeʒ.ff. de v. ſig. l. bonefidei. Bonoſiani heretici a Bonoſio q̊dam epᷣo exoꝛti pdunt᷑ ꝗ xpᷣm dei filiũ adoptiuũ nõ ꝓYpꝛium eſſe aſſerunt. R Boos interpᷣtat᷑ in q̊ foꝛtitudo vł roburẽ. BGoꝛeas ree.f.p.qͥdaʒ ventꝰ eſt.⁊ coꝛ.pmaʒ. Vñ OQuidiꝰ epi. Illic me teneas boꝛeas vbi dulce moꝛari eſt. Boꝛith berba fullonũ eſt ð q̃ panes faciũt qs herbaticos vocãt. ⁊ ſiccat illos.hñtq; ꝓ ſapone ſᷣm Papᷣ. Scðm aut Hiero.ſuꝑ Hoieremiã hebꝛaicũ ẽ.⁊ ẽ qdã herba quã ſeptuaginta ĩterpᷣtes dicũt herbã fullonũ q̃ in paleſtina ĩ humidis ⁊ in virentibo lo/ cis inuenit᷑.⁊ eandẽ vim hʒ quã ⁊ nitrum gꝗad lauandas veſtes. Boꝛago.ſ.t.quedam herbo. GBos..t.ẽ gĩal qdrupes domeſticũ aratro aptũ.⁊ ðꝛ bos qſi bonꝰoꝑatoꝛ ſoli.⁊ ẽ ety/ mol.nõ cõpoſitio.Et deberet facere gtũs bois.ſʒ ĩterponit᷑u.⁊ ðꝛ bouis.cã eupho/ nie.gtũs plis facit boũ.dtũs ⁊ abltũs bo bo. Vñ Uirgił.Leta boũ paſſim campis armẽta videmꝰ. Et no.q; bobo.qð amiſit in ſyllab recuꝑauit in tꝑibꝰ Uñ lʒ bouis⁊ boue coꝛripiut bᷣmaʒ.qꝛ Ouið. Nõ boue mactato celeſtia numia gaudẽt.tñ bobus æã ꝓducit. Uñ idem. HNõ ꝓfecturus litoꝛa pobusgarag. Boſſoꝛꝰ.m.S.p.coꝛ.i.illð mare ꝑ qdð trãſijt hHyo in ſpecie bouis.vł ꝑ q̊d Jupit᷑ĩ ſpe/ cie thauri detulit europa. Idẽ ⁊ ali o noĩe Apontides ðᷣ a trãſitu ponti. Inuchit᷑ etiã boſfoꝛ?ꝰ? ꝓpontides ꝓ noĩe cuiuſdaʒ ſtelle. Dumit᷑ etiã p via quã vadunt boues ad Boſſequ pe.coꝛ.i.bubulcꝰ q̃i ſeqᷓns boues in cuſtodia.vel q̊uis alio mlöö. Boſtar.n.t.pe.p.eſt locꝰ vbi boues ſtant. ſ. ſtabulũ. Dz etiã boſtar locꝰ vbi coꝛꝑa bo/ um cremant᷑.Et inuenit᷑ h boſtar ris.pe. coꝛe ꝓpꝛiũ nomen viri ⁊ pᷣmitiuũ. Borrioonis. m.t. q exit de ſarmento qñ turgeſcit. ⁊ q dependet de cingulo. Botrus tri.f.s.eſt id qð eſt in acino.ſʒ po/ nit᷑ qñq; pacino.qũq; p vua. qũq; p race mo. Inuenit᷑ tñ aliqñ in.m.g. Un. Deut᷑. xxxij. Botrus amariſſimus. . Bonariũ vel boariũ.n.s.locus vbi vendũ tur bonneg. Bouicida.ↄ.t.pe.pð.qͥ vel q̃ cedit boues.i. macellarius. ᷣ́ð́JU Bouilla le.f.p.eſt locꝰ vbi vendunt᷑ boues. Vn Perſiꝰ.Accedo bouillaſ.Uł bouille aꝝ.qͥdã locꝰ iuxta romã vbi boues vende bankt. vl vbi boues tm̃ ſacrificabant᷑ iuxta p̃ceptum inene. Bouinꝰ a.um.res bouis vel ad bouem ꝑti nens. Bouinus etiam vt dicit Papias.i. Bouiſcida.2ↄ.p.i.qͥ ſcindit boues.ſ.macel/ larig. Bꝛabantia.f.p.quedam puincia. Bꝛachale.n.t.i.lũbare.⁊ ðꝛ a bꝛache.aruʒ. Bꝛachatꝰ a.ũ.qͥ indutꝰ ẽ bꝛacha. Unde et bꝛachata ðꝛ q̃daʒ regio gallie.ſ.q̃ adiacet rheno.qꝛ ibi hoĩes vtunt᷑ laxis bꝛachis Bꝛache aꝝ.płis nu.ſunt indumẽta qͥb ve renda coꝛpis velant᷑ ⁊ tegũt᷑. ⁊ ðꝛ a bꝛach os qð eſt bꝛeue.qꝛ bꝛeues ſolent eſſe.Non em̃ ſolent hꝛe tibialia.ſʒ extendunt᷑ ſolum modo vſq; ad gernnuu. Bꝛacheũ.i.vadũ.⁊ ðꝛ a bꝛachoſq̃d ẽ bꝛeue VBꝛachile lis.i.lũbare.Bꝛachile etiã ðꝛ cin gulum renum.,.à Bꝛachiologia.p.eſt qdam figura locutio nis.⁊ fit cũ pła ſub pau vᷣbis ↄpᷣhẽdunt᷑ vtvꝛit amoꝛ paridem.nuptã rapit.armat atridem.vltro pugnat᷑.fit machina.troya cremak. Bꝛachis. f. . ðꝛ i nferioꝛ ꝑs circuii. Bꝛachiale lis.n.t.ðꝛ toꝛq̃s in bꝛachio ſiue bꝛachij qddã oꝛnamentũ.qð ⁊ dextroche rium ſiue dextrochirium ðꝛ. — * Bꝛachiũ.n.s.ðꝛ a bari q;̃d ẽ foꝛte vł que.qꝛ ceter mẽbꝛis foꝛtiꝰ ẽ. Iñ bꝛachiolũ.i. par uũ bꝛachiũ.⁊ bꝛachiata.ũ.i.hñs bꝛachia Et nota ꝙ ſt᷑ multe ꝑtes in bꝛachio. Nam ibi ẽ toꝛꝰ ſiue muſculꝰ.cubit⁊ vlna.⁊ ala/ ſiue aſcella. ſiug ſubhirc? lacertꝰ. Et la/ certeſt ſuꝑioꝛ ꝑs ł etiã ipᷣm totũ bꝛachiũ. ⁊ ð a lacero as.qꝛ lacerti vident᷑ eſſe lace rati a toto coꝛꝑe Iñ lacertoſus a.ũ.i.fſoꝛtꝭʒ q̃ magnos ⁊ foꝛtes hʒ lacertos. Loꝛꝰ ſiue muſculꝰeſt illa pulpoſa caro q in lacerto ẽ CXubit eſt vſq; ad manuũ.⁊ ðꝛ a cſũbo aſ.qꝛ H (eeeeV.Sz hoĩes ſolẽt cubare ſup cubitũ in cena.ł ðꝛ a cubon qð eſt firmũ.qꝛ firmũ membꝝ eſt Ulna ſᷣ̃m qdã ẽ cubitalis meſura.idẽ.ſ.q; cubitꝰ.ſm alios ẽ extẽſio vtriuſq; bꝛachij. Ala eſt iſta ꝑs piloſa ſub bꝛachijs.⁊ ðꝛ ſic qꝛ piloſa ẽ vt ala.ł qꝛ inſtar alaꝝ inde bꝛa/ chia emergãt l moueant᷑.Et eadẽ ðꝛ aſcel la.qꝛ ab h̊ loco bꝛachia cillent᷑.i.mouent᷑. Et idẽ locꝰ ðꝛ ſubhircꝰ.qꝛ ẽ fetidus.habʒ em̃ ſubtꝰ hircũ.i.fetoꝛem hirci. Bꝛachos grece.i.bꝛeue latine. Bꝛachmane aꝝ.pplłi ſũt Indie.et declinat etiã hec bꝛachmana ne. .p.pe.co.:ñ.· Bꝛactea.n.s.płis nu.i.tenuiſſima auri la/ mina.⁊ ðꝛ a bꝛacten greco.q̊d lamĩia auri eſt. Iñ h bꝛacteola.f.p.i.pua bꝛactea.Bꝛa ctea etiã vl bꝛacteola dẽ cãpanula aurea. Iñ bꝛacteat) a.um.i.bꝛacteis oꝛnatꝰ ſᷣm Dug. Pap̃.vᷣo dicit. Bꝛactea tenuiſ auri 7 lamina alicuiꝰ metalli. Bꝛantia.f.p.qͥdã locꝰ iuxta guttur.et vt ðꝛ bꝛantie ſunt fauces. Vnñ legit᷑ in hiſtoꝛia Thobie ꝙ Thobis iunioꝛẽ piſcem metu/ entẽ pꝛendere iuſſit angelus dicẽs. Appꝛe hende bꝛantias eius. “ Bꝛanciola.f.p.i.pua bꝛantia. „ Bꝛancus.m.sS.i.guttur.a bꝛachos quod ẽ bꝛeue.qꝛ bꝛeueẽ qᷓntũ ad alia mẽbꝛa. Iteʒ inuenit᷑ h̊ bꝛancus ci.q̃dã paſſio ſiue moꝛ bus.ſ.pᷣfocatio fauciũ frigido humoꝛe.et tũuc ðᷣ a bꝛancia cie. . Bꝛau eta te..p.pe.p.ðꝛ tam victoꝛ q qͥ ac/ cipit bꝛauium q; qui dat. “ — Biꝛauiũ.n. S.i.laurea.palma.munꝰ.pᷣmiuzʒ curſus.q̃ſi parauiũ.i.paratũ.acqͥ ſitũ viet vᷣtute. vel qſi habitauiũ.i.habitũ vᷣtute. Bꝛeſith.i. liber geneſeos ᷣm hebꝛeos Bꝛeuigerulus pe.coꝛ.i.baiulus⁊ poꝛtatoꝛ bꝛeuium. Bꝛeuilogia.fp.bꝛeuis dictio.ſ.qñ aliquis bꝛeuiter dicit. Md Bꝛeuiloquꝰ a.ũ.pe.coꝛ.qͥ bꝛeuit᷑ loqͥt᷑. Iñ bꝛeuiloquiũ.i.bꝛeuis locutio. Bꝛeuiſ.ↄ.t.ðꝛ abꝛachos qͥd ẽ bꝛeue.⁊ ↄꝑat In bꝛeuitas tatꝭ. Iñ etia bꝛeue uis.n.t lris.qð ⁊ H̊ bꝛeuis bꝛeuis inuenit᷑. Inð bꝛeuiariũ.n.s.locꝰvbi re onũt᷑ l repoꝛtãt bꝛeuia.vel vbi aliqͥd ↄtinet᷑ abbꝛeuiatum Vnñ qdam liber in q̊ eſt totum officiuʒ di urnũ ⁊ nocturnũ ðꝛ bꝛeuiariũ.Iteʒ a bꝛe 7 uis ðꝛ bꝛeuio as. Bꝛia.fp.i mẽſura q̃libʒ. ⁊ ꝛ a bꝛachos q̃d eſt bꝛeu?.vbieĩ nimietas eſt ibi mẽſura nõ eſt. Et bꝛia dicit᷑ terra quedam. vbi fiunt boni caſei. MU Bꝛiſca ce.i.fauꝰ vñ mel elicit᷑. ⁊ ðꝛ a bꝛiſin. Bꝛiſeꝰ.m.s.i.bacchꝰ.⁊ ðꝛ a bꝛiſin qð eſt ex bͤmere vel elicere.qꝛ ille pᷣmꝰ docuit expꝛi mere ⁊ elicere vinum de vua.lac de mm ma.mel de fauo. Bꝛiſin.i.expmere vel elicere. Bꝛito onis.m.t.pe.coꝛ.ĩ obliqͥs.vł.p.g.no mẽ cuiuſdã gẽtꝭ.⁊ ðꝛ a bꝛutꝰ Sũt eĩ bꝛito nes q̃ſi bꝛuti.qͥ qͥ dẽ bꝛutꝰ fuit pᷣmꝰrex bꝛi/ tonũ.⁊ qͥ pᷣmo vna cũ eis habitauit illã in ſulã.q̃ mõ vocat᷑ anglia. Idẽ dicũt᷑ bꝛicã/ ni ⁊ eadem cã. Iñ h̊ bꝛitannia ⁊ bꝛitonia. qq̊ ſumit᷑ mõ gentile bꝛitoꝛ bꝛitannus ni. Et no.qꝙ bꝛitanni qñq; dicũt᷑ anglici.ſed cũ adiũcto vt flaui bꝛitãni.⁊ raro ſine ad/ iuncto.Et qñq; ðꝛ q̃dã inſula vltra bꝛitã nos.⁊ ꝓpꝛie illi bꝛitãni qͥ eandẽ inhabitãt. SDʒ qͥ nobᷣ ſunt ↄtigui ꝓpꝛie ſũt bꝛitones. Juuenal.qꝙ nec terribiles cymbꝛi nec bꝛi tones vnq;. Bꝛomin interpᷣtat᷑ comedere vł ↄſumere. Bꝛomi?ꝰ.m.s.i.bacchus. Bꝛuchꝰ.m.sS.qͥdaʒ vᷣmis a bꝛachos qð eſt bꝛeue. qꝛ bꝛeuis ẽ.vł qꝛ durat bꝛeuiter hm Hug. Pap̃.vo dicit. Bꝛuchꝰ locuſte ſilis vel que nõdũ volat tñ maio. Bꝛuma.ſ.p.i.gelu.tꝑs hyemis.⁊ ðꝛ a bꝛa/ chos qð ẽ bꝛeue.⁊ emeras.qð eſt dies.q̃ſi bꝛachos emeras.i.bꝛeues dies ꝓpt᷑ bꝛeui/ tatẽ dieꝝ qᷓ tũc ſt. Et ðꝛ bꝛuma matutina/ le frig? ꝓpꝛie.qꝛ bꝛeuit᷑ durat.Et totuʒ tꝑs hvemale ðꝛ bꝛuma a bꝛeuitate dierũ. Uel bꝛomin ĩterpᷣtat᷑ comedere łl ↄſumere. Iñ bꝛomiꝰ.i.bacchꝰ.qꝛ dat appetitũ comedẽ/ di. In h̊ bꝛuma me.q̃ſi edacitas.qꝛ come/ dit ⁊ coꝛrrodit folia arboꝝ.vł qꝛ dat appe titũ comedẽdi. Jñ bꝛumani dicunt᷑ qͥ hnt faſtidiũ ciboꝝ.⁊ inde bꝛumarij ĩ eodẽ ſen/ ſu. Itẽ a bꝛuma h̊ ⁊ H bꝛumalis.et h̊ le.vt bꝛumale tempꝰ.⁊ bꝛumoſus a.um.i.ĩmũ/ dus ⁊ frigoꝛoſus. BSꝛunda grece latie coꝛnn ł caput cerui ðꝛ In h̊ bꝛunduſiũ.n.s.a ſitu loci.⁊ eſtlocuſ qdã vbi ẽ optimꝰ poꝛtꝰ. Uident᷑ eĩ coꝛnua cerui ⁊ caput ⁊ figura ĩ diſpoſitiõe eiuſdeʒ Bꝛutꝰa.iũ.i.ſtolidꝰ.iſulſꝰ.ſtultꝰ.ĩimũ loci dus. Uñ dicimꝰſtultũ eẽ bꝛutũ⁊ irrõnalẽ O me et᷑ aĩal irrõnale ðꝛ bꝛutũ. aũt ðꝛ bꝛutꝰquaſi obrutꝰ.ſ.a ſenſu.quia caretſen ſu. Eſt em̃ ſine ratione.etymoł.eſt non cõ poſitio. õs G Bubelus hoseſi bobali ſiguifcn. loccis Bubufhns Butvona ſonehye Mrisſ dienoane niodeql uniücir lalcvonnen Nertrt ſongineſi Blbulc' ſtosſn Boccat⸗ Ddo⸗ ictat bolos poſto⸗ Bucat⸗ gus Bucwon Lguipul Regnm⸗ ſoſteupe Bocanet ſulecr Enpsc Uonalis. lens. Ie Nrinatal Reran⸗ o Gucrcl cpen Buccella Bucerun nt ſicux törboe Pgtlonn rckpe⸗ Maoming Copiapoe ſnüfdi nginlon horhzn iſinn Nabtiſ. ncke itcgi cdemgn⸗ Reibeito⸗ Wrerbri⸗ Wwitiläin cüt bꝛi/ britoni. Innusni. glici. ſed oſinead/ Nonbꝛitä indabitit. udwones. ndünecdii Noſumer bos qo ct dNreniterm. cuſte ſllis Rabꝛ⸗/ tdies qſi Pe bꝛenl/ naturina/ toruztps dieri.Ul nmere. Jn Logno icomece⸗ qcome n datahe bicunkait hicoceſen um iimnd 33 puteen? tcklocuſ ei Cornna nöecinſce imü lo Auun S ante Bubalus pe.coꝛ. bos ſilueſtris ⁊ ferinus.⸗ bos.qꝛ ſil is ẽᷣ boui. In bubala. f. p ꝓ feĩa bubali.⁊ bubalinꝰa.uũ.i.bubalꝰa.ũ.ĩ eadeʒ⸗ ſignificatõe.ſ.ad bubalũ ꝑtinẽs łIdebuba 7. lo exñs. Inuenit᷑ etiã bubuł'a.ũ.ij.Re.vj. Bubaſthis ſthis.f.t. dea bubulcoꝝ. „ BGBubo onis.incerti ge.a ſono voc ↄpoſitũ nomẽ hʒ. eſt auis feda ⁊ ferał.onuſta qdẽ pluinis.ſʒ ãui ſꝑ detẽta pigricia ĩ ſep ulcrꝭ die noctuq; vᷣſat᷑.⁊ ſꝑ cõmoꝛans in cauer⸗/ nis.De q̃ Ouið. Fedaq; fit volucris ven turi nũcia luc Ignauꝰ bubo.dirũ moꝛ/⸗ talibo omen. Deniq; apud augures malũ ptendere fert᷑. Nã cũ in vꝛbe viſa fuerit.ſo litudinẽ ſignificare dicunt. Bubulcꝰ.m.s.ðꝛ cuſtos boũ.ſicut ſubulcꝰ cuſtos ſuum. Bucca.F̃.p.i.os vł oꝛis follicułꝰ vł inflatio Vel bucca ẽ nomẽ ficticiũ ſumptũ ex pꝛo pꝛietate vocis ipſiꝰ rei.ꝙ aũt ðꝛ bucca.q̃ſi bolos.i.cibos capiens.etymolł.eſt nõ com poſitio. Buccatꝰ a.ũ.qͥ habet buccas vltra moduʒ Bucco oni ⁊ qui multũ comedit. Pꝛopꝛie qͥdẽ bucco Zꝛ garrulꝰ qͥ cũctos loquacitate oꝛis non ſenſu exuperat. Buccula ⁊ buccella.f.p.taʒ ꝓ moꝛſella qᷓ; ꝓ gua bucca. Buccula etiam ðꝛ vmbo.⁊ q́/ am ps galee.ſ. criſta vel conus. Uñ Ju⸗/ uenalis.Et fracta de caſſide buccula pen dens. Itẽ bucula ꝑ vnũ c.i.iuuenca.⁊ tũc deriuat᷑ a bos.vñ Clirgił.in pᷣmo geoꝛgꝭ Aeria fugere grues aut bucula celũ.Pa/ iaſ o dic. Bucula vaccula a boue dimi. Buccella.fſ.p.ðꝛ bucca tã ꝓ moꝛſello panis q́; ꝓ ꝑua bucca. DUU 7 „ Buccellarius.m.s.i et ðꝛ a bos ⁊ cio cis. Buccina.f.p.i tuba ⁊ ꝛ a bucca.ł ða boo as.qꝛ ſonat.ł ðꝛ buccina q̃i vocing a voce ⁊ eſt ꝓpꝛie qͥ ſignuʒ dat᷑ in hoſtes.Sʒ olim pagani agreſtes ad oẽm vſuʒ buccina ad cõpita vocabant᷑. Pꝛopꝛie igit᷑ agreſtibus B ſignũ fuit.Et differt a tuba ĩ vſu.qꝛ buc cina inſonãs ſollicitudinẽ ad belluʒ denũ ciabat.ſʒ tuba pᷣliu indicebat JIn buccino as.i.cũ buccina ſonare. Jũ buccineꝰ a.ũ. 8. m.t. ᷣboſatoꝛ qͥ multũ loquit 1 gluto.⁊ ðꝛ a buccella. Bucetũ.n.s.ðꝛ locꝰ vbi boues ciunt᷑i.vo⸗ cant᷑.ſicut eſt ſtabulũ vel paſcua vel foꝛuzʒ ⁊̊ buccinꝰ.i.clamoꝛ buccine.Et coꝛ.pe. vñ Uirgił.in.xj.enei. Buccina cũ muros varia cingere coꝛona. . Buccicen.m.t.pe.coꝛ.i.cũ buccina canens Bucolicꝰa.ũ.pe.coꝛ.i.bouinꝰ.liber ð boꝰ factꝰ ł tractãſ. Uñ etpłr bucolica coꝝ.ille liber vbi tractat᷑ de bob km Hug. Pap̃. vo dicit. Bucolicũ carmen.i.paſtoꝛale. Bufo onis.m.t.i.rana terreſttis. Bugloſſa.f.p.eſt q̃dazʒ herba qſi bouis lin gua.qꝛ folia aſperrima ad modũ ligue bo uis hʒ. Et Pap. Bogloſſa ꝑ o.i pᷣma ſylla ba dicit ꝙ ſit berba ligua bouina a greciſ dicta.qꝛ folia aſperruna ad modũ lingue bouis hʒ. Bed Macer ⁊ medici dicunt vſualiter bugloſſa. MMẽM Bulla.f.p.ꝑ duo l.ẽ tumoꝛ qͥ fit in aqua ex pluuia cadente.⁊ ðꝛ a bullio lis. Inuenit᷑ etiã bulla ꝓ ſtella.aliqũ iuenit p gẽma.ali qñn ðꝛ bulla oꝛnamẽtũ eq̊ꝝ ⁊ nobiliũ pue/ roꝝ.Solebãat eiĩ pueri nobiles ĩ ſignũ no bilitat d eferre q̃ſdã bullaſ aureas a collo pendẽtes ꝑ q̃ſda coꝛrigiolaſ. Uñ tales pu eri dicebat᷑ bullati.Un ⁊ q̃dã veſtꝭ ⁊ etiaʒ baltheꝰ ðꝛ bulla.qꝛ bullis oꝛnat᷑. Et vt ge nerałr dicat᷑ oia oꝛnameta aurea l argen/ tea qᷓ fiũt q̃ſi inflata bulle dicũt᷑. Et bulla ðꝛ etiã qñq; ſigillũ qð cere impmit᷑. Inde bullo as. are.i.ſigillo. Et a bulla ̃ᷣm quali bet ſignificationẽ ðꝛ bullatꝰ a.ũ.i.plenus bullis. vel oꝛnatꝰ vel ſigillatus. Bullio onis.i.tumoꝛ aque bullientꝭ.⁊ ðꝛ a bullio is. ire. Iñ bulliculꝰ.i.puus bullio. Et bulliunculꝰ dimi.i.ꝑuꝰ bullio. Bulloꝛ oꝛis.tumoꝛ aque bullientʒ. Bumaſtha. f. p.⁊ h bumaſthe thes. eſt vitiſ vel vua magna in ſil itudinẽ mãme bouis cet ðꝛ a bos. Inde ⁊ ðꝛ bumaſta qſi bouis mama. HMDMW Burdigallis eſt qdam ciuitas.a burdus ? gallus.q;ꝛ bunc burdũ galli habuerũtpꝰ. Inge b ⁊ hec burdigallenſis.⁊ h̊ ſe.aliqᷣs de tali ciuitate. ”M Burdo onis.eſt aĩal qð ex eq̊ naſcit᷑t aſina ſm Pap̃.ſicut mulus exequa ⁊ aſino.⁊ di cunt᷑ talia aĩialia bigearn. Burgũdio onis.pꝓ noie cuiuſdam gentꝭ.a burg gi. qꝛ olim deuictia romanis hoĩel illiꝰgen ab ipſis romanis ꝑ burgos ſunt diuiſi.⁊ ob h̊ burgũdiones dicti ſunt. In ᷣ burgũdia.F.p.ðꝛ terra illa. Inde modo ſumit᷑ hic ⁊ hec burgundio gentile.qui eſt de terra illa. „ ⸗ MV e ₰½ Burg gi.m.s.i.caſtꝝ vł foꝛtaliciũ.Et ca⸗/ ſtra crebꝛa q dẽ ꝑ limiteſ hitacula ↄſtituta burgos vulgo vocant. Iñ burgariꝰ a. ũ. ⁊ H ⁊ hec burgeſis in eodẽ ſenſu.i.caſtrẽſis. Burgulio onis.vel burguliũ in eodẽ ſenſu ð8ᷣꝛ crinis genitaliũ. Un. Burgulium ꝓpe teſticulos creſcens crinis extat. Buris.ↄ.t.ðꝛ lõgũ lignũ⁊ curuatũ in ara/ tro.łᷣ potiꝰ curuatura illiꝰ ligni.⁊ ðꝛ a bos q̃ᷓſi bouis vꝛos.qꝛ curua eſt ad ſilitudineʒ caude bouiſ. Pap.vᷣo dicit. Buris curua tura aratir. ðð Gurſa.f.p.i.marſupiũ.⁊ ðꝛ a byrſa ſe.qð ẽ coꝛiũ bouis.qꝛ de coꝛio fit. Burſella.dimi.i.pua burſa. Buſtariꝰ rij.ð ille qͥ coꝛꝑa cremat vł ſepe lit.⁊ ðꝛ a buſtum. Buſticeta.p.p.ðꝛ qͥ vel q̃ ſepulcra ſtruit.et ðꝛ a buſtum ſti. Buſtifragꝰ pe.coꝛ.qͥ frangit buſtũ.i.ſepul/ crum. vvt ſpoliet moꝛtuũ. Buſtulum dimi.i.ꝑuum buſtum. Buſtũ.n.s.ðꝛ ignis vel lignoꝝ ſtrues.vbi coꝛꝑa moꝛtuoꝝ cremãt᷑.⁊ ðꝛ buſtũ q̃i vſtũ ab vrendo. Et buſtũ.i.ſepulcrum Buſtura.f.p.i.ſepultura.⁊ ðꝛa buſtũ qð ẽ ſepulrcruan. Bupthalmõ ðꝛ aliqͥs hñs magnos ocłos vt bos.⁊ ðꝛ a bus.i.bos.⁊ opthalmõ ocu/⸗/ lus. UVel ſᷣm Iſið.eſt qͥdaʒ flos croci ſiłis oculo bouis.⁊ a grecis nomen accepit. Butanicũ.n.s.eſt qͥdã liber medicĩe ł phi/ ſice qͥ ⁊ herbarium dꝛ. Butyrũ.n.s.me.p.ðꝛ pinguedo lactʒ.et ſi deriuat᷑ a buto qð ẽ qddã aĩal lacte młtuʒ abuũdans. Inuenit᷑ tñ me.coꝛ.vñ lirgilł. Lac niueũ butyrũq; nouũ cũ melle come di. Et ſic ↄpõita bos ⁊ vterꝰ.ył tyrꝰqð eſt caſeꝰ. ⁊ ðꝛ butvꝝ q̊ddam qð fit ex lacte. Buto onis.m.it.eſt q̃ddã genꝰaĩalis qð val de in lacte abũdat.⁊ ðꝛ a buoiis. Butro onis.m.t.i.iuuenis. Butus.a.um.i.pfuſus.a buo is. Bux.m.s.ẽ q̃da arboꝛ.⁊ ðꝛ a byxos grece. Iñ hoc buxũ.i.lignũ ł fructꝰ illiꝰ arborꝭ. vtrũq; tũ indifferent᷑ inuenit᷑ tã p arboꝛe q; ꝓ ligno. Iñ etiã buxeꝰa.ũ.i.de buxo ex/ iſtens.⁊ ̊ buxetũ locus in q̊ͥ creſcũt buxi. Aach pnia vel bpnia vel patientia dicitur. .Uaballus.m.s.i.vilis equꝰ.et ðꝛ a cabo. Iñ caballinꝰa.um.pe p. Tlel caballꝰ ðꝛ q̃ſi cauallꝰ. qꝛ pedecauat terrã vel qꝛ pedẽ hʒ cauũ vt dextrari Ulabo onis.i.equꝰ caſtratꝰ. aĩmalia.⁊ dicũt᷑ ambo a cabo.i.eq̊.qꝛ de putridis carnibo e̊x ſepe naſcũt᷑ Papᷣ.vᷣo dicit. Cabꝛo vᷣmis dict/ a cabõe. K ex eqᷓ creet᷑.ſic cabꝛo ſcribit᷑ ſine r.ĩ pꝛia ſyl laba. Ponit et᷑ cabꝛo ita ꝙ rẽ ĩpma ⁊ ſcdᷣa ſyllab. Uñ dic. Cabꝛo vᷣmis dictꝰ a cabo ne exq̊ naſcit᷑. Et h̊ lr̃a iuenit᷑ in młtꝭ bib/ lijs. Deut. vij. Inſ. ug ⁊ crabꝛones mittet dñs de? tuꝰ in eos. Quedã aũt biblie hñt ibis.⁊ ðꝛ ſcrabꝛões.ita rẽ ĩ pma ⁊ ſcða ſyllab. ſʒ Pap̃. vult ꝙ ſcabꝛones ſcribat᷑ ſine r ĩ pma ſyllaba. Uñ dic. Scabꝛões. id eſt veſpe longioꝛa crura hñtes. Qabul in lingua phenicũ ſonat diſplicere. vñ.iij. Re.ix. ðꝛ ꝙ Hirã appellauit oppida q̃ dedit ei Salomon trã cabul.qꝛ diſpli/ cuerũt ei. Uñ.Dico cabul terrã ſalomon quã ↄtulit Hiram. ” Olab bi.ðꝛ mẽſura.vñ.iiij. Re.vj.Quarta ꝑs cabi.ſ.ſtercor colũbaꝝ. Et vt dicit io . ſephꝰ. Hↄdiebãt cibos ꝓ ſale. Itẽ in hiſto/ rijs ðꝛ.Cradũt q dam noĩe ſtercoꝛis dici veſiculã colũbe in q̃ recipiebãt gna de fo/ ris allata. Unñ.Eſt mẽſura cab.caro ver mib apta cadauer. Olacab.m.s.pe.coꝛ.i.lebes.q ſono feruor⸗ dictꝰ. Yeruẽdo eĩ expᷣmit hũc ſonũ.ca.ca. ca.ᷣm Hug. Uñ. In nr̃o cacabo ꝓpepul mẽta cacabo. Papᷣ. vᷣo dic. Cacab vas ð kra ⁊ etiã de eramẽto. Uñ.Deſipis in ca⸗/ cabũ ſi fruſta remoꝛſa retrudis. Olacephaton.i.turpis ſonꝰ.a cacos ⁊ pho/ ne q̊d ẽ ſonꝰlł turpis flatꝰ. Iñ cacephatꝰ.i. turpis ſonꝰ vł turpis flatꝰ.qð ⁊ alio noĩe ðꝛ cacophonia.i.cacephaton. Olaceches this.m.t.i.malus mos.⁊ ðꝛ a ca cos ⁊ ethis q̊d ẽ mos.Uñn Juuenalł.In/ ſanabile multos ſcribendi caceches. Oacexia vxie.vel cacoſia ðꝛ grece mala vex/ atio.q̃dã paſſio ẽ.⁊ ðꝛ a cacos ⁊ oxi qð eſt acutũ.ł ethis q̊d ẽ mos.qi acutũ malũ vel mal?mos.ſᷣm Hug. Papᷣ.vᷣo dic̃.Cacexia nomẽ ſumpſita coꝛꝑis habitu. Nã grece malũ vel vexatio ðꝛ. Fit em̃ intemꝑantia egrotantꝭ vel medicant. Olachinnus.i.riſus inutilis ⁊ immoderatꝰ ⁊ ðꝛ a cachinnoꝛ narꝭ.vł ↄponit᷑ cũ con.et cygnꝰ qͥ eſt albo vt nix ꝓpter dentes qͥ vidẽ tur albere in ru. uu. (düͤſac (hce mluͤſ acos⸗ Qaofe mmuti une Nucei, line cioe Fuen Odaver atau incke nipacc rüpay⸗ (guerd no. mat liqni nedie umi Uekpl Ochr⸗ (edl ſono wie Mlſann Mcatp ſd aamiſcor⸗ (Aermnt ansgt (adnceii⸗ Hhansnce pecadn Gnped (luare moen. negeennt eert diche . ütpa enipꝛinſt ma?ſca dicacabo inmdib, onesin iebibliehit Pmarſce es ſenat Ocabꝛoͤes tes. tdiſplicon. Auit oppide 7 gedi miowmon Etndicit Neinhiſto⸗ tercoꝛisdicl tna deſo⸗ bycaro ver noferon onü.clc. bo pepul abs ſipisin ca/ 6. Ncos pho⸗ cacepbari d 1alionote n. nos 10r4 unentl ches rnti⸗ ototic Aimiird odii en inrenpunn . immpn, Dnit ica. achinnatoꝛ t cachinno onis idem ſe Olacodemon onis.i.malus angelus quaſi malũ ſciens.a cacos ⁊ demon. Olacos grece interpᷣtat᷑ malum. Oacofyntheton.eſt vitioſa ↄpoſitio dictio num.vt Uerſaq; viuentium terga fatiga Ulacumẽ.n.t.i.ſũmitas. IJñ cacumĩo as.i. acuere.in ſũmo ſublimare.⁊ coꝛ.mi.Oui dius. Summaſq; cacuminat aures. Olacus ci.ðꝛ a cacos maluʒz.qꝛ fuit malus. Fuit em̃ ſeruꝰ Euandri ⁊ malus ⁊ fur Qladauer.n.t.ðꝛ a cadẽdo.eo ꝙ moꝛte ceci derat.aut qꝛ ſtare nõ pᷣt. Oĩs moꝛtuꝰ aut funꝰeſt aut cadauer. YEun ſi ſepeliat᷑a fu/ nibo accẽſis.i.candelł ſic dictũ ẽ q̃s añ fere trũ papyvris cero circũdatas ferebãt. Ca/ dauer vo ſi ĩſepultũ iacet. Itẽ funꝰ ðꝛĩ do mo. Cadauer dũ poꝛtat᷑ vel ſepelit᷑ vl cre/ mat᷑. Exeqͥas vel funꝰdicimꝰcrematũ. Re liquias ↄditũ iam ſepultũ coꝛpꝰ ↄſuetudi ne dicimꝰ.EN aũt ðꝛ cadauer q̃ſi caro da/ ta vᷣmibo etymol.eſt. Iñ cadaueroſus a.ũ. id eſt plenꝰ cadauerib. U Oadax.ↄ.t.i.claudus q ſepe cadit. Oades dis.f.t.vel H̊ cades indecli.i.locꝰvel fons vbi erit iudiciũ. Et interpᷣtat᷑ ſanctũ vel ſanctificãs.vel ſanctificatio. Oladeſa.f.p.i.ſcoꝛtũ.vñ Geñ.xxxviij.de iu/⸗ da ðꝛ.Quã cũ vidiſſet ſuſpicatus eſt cade ſam.i.ſcoꝛtum,. Oader.m.t.i.truncꝰ.et ðꝛ a cado q̃ſi caſum dans qð ⁊ caudex ðꝛ ⁊ coler. Uladuceũ cei.n.s.vga Mercurij cũ q̃ diſ/ coꝛdiã faciebat cadere ĩ pacẽ: ſomnũ. Iñ h; caduceatoꝛ oꝛis.qͥ lites pacificat.Et p/ pꝛie caduceatoꝛes dicũt᷑ legati pacꝭ.ſ.qui gra pac ferunt legationẽ int᷑ alis. ¶Uaducifer a.um.i.ferens caduceũ them.ſ. virgam. M —— Oladucꝰ a.ũ.pe p.⁊ cadabũdꝰ a.ũ.i.crebꝛo cadẽs. Caducꝰetiã ðᷣꝛ id qd cadere fac.vt caducꝰ moꝛbo qͥ etiã comitialis ðꝛ. Iteʒ H caducũ ci.ẽ illa hereditas q̃ ↄtingit alicui ex moꝛte alic?carẽtꝭ herede. Iñ caducariꝰ rij.⁊ h caducaria rie.ille vł illa cui h̊ ↄtin/ git. ſ. à accipit caducũ. Caduca etiã dicũt᷑ Plia maloꝝ vel floꝛes q̊s greci quintinas vocant ſᷣm Hug. Pap̃.vo dicit. Caducũ dicitur quod ab vno cadit in alteruʒ ꝑ he reditatem. . Uladucum legatũ ſᷣm Aʒo.in ſum. C.ð ca du. tollen. eſt qð deficit poſt moꝛtẽ teſtato ris quacũq; rõne.Et qꝛ quibuſdã modis et rõnibo iniqͥs.⁊ olim legata fiebant qũq; caduca.ideo lex ponitvnam rub.de cadu. tollen. Oladula oꝝ.i.gutte q̃ cadũt ex pĩgui carne cum aſſat᷑.vel etiã excero. OUladurcũ.n.s.i.tentoꝛiũ.qꝛ facile cadit q̊d ⁊ cadurcꝰ iuenit᷑ Itẽ cadurcũ ẽ mẽbꝝviri le vel potiꝰ feĩe.am ꝓpꝛie cadurca dicũt ſũümitates nature feie. ſicut viron pputia. Alij ſpondã lectuli eſſe dicunt. Oadus di.eſt vas qð vulgo ðꝛ barrile.Et vt dicũt ẽ vas vinariũ ↄtinẽs tres vꝛnas et alio noĩe ðꝛ ſitula. Jñ cadułꝰ li.⁊ cadio lus li. diiiiimm. Olapharnaũ interpᷣtat᷑ ager ↄſolatiõis.vel villa pinguedinis.⁊ ſcribitꝑ f.in Papia. Poõt etiã ſcribiꝑ php. Oaiphas phe.m.p.pe.coꝛ.interpᷣtat᷑ iueſti gatoꝛ vl ſagax ł vomẽes oꝛe. Iniqueeĩ oꝛe ſuo iuſtũ danauit.q;uis h̊ myſterio ꝓpheti cali annüciaſſet. Auroꝛa. Ad caipham ꝓ perant ↄſuiumq; tenent.. Uain/pꝛiũ nomen viri.⁊ fuit hᷣmogenitus Ade.⁊ interpᷣtat᷑ lamentatio vel poſſeſſio vel augmentatio. 444“” Qainiani heretici pinde ſunt appellati.qm̃ Cain adoꝛaantt. Qalabꝛia.f.p.ꝓuincia iuxta apuliam. Oaladriꝰdrij.auis q̃dã ẽ.⁊ ðꝛ eccaradrion Leuitꝭ.xj.ſʒ Deut.xxiiij.ðꝛ. Caladriũ ne comedatis. Auroꝛa. Barrula caladrion auis ẽ illoſq; figurat.Et vt dicũt caladriꝰ ⁊ caladrion ꝓ eadẽ aue accibiun᷑. Olalamatꝰ.m.s.ẽ qͥddã genꝰ ſtricte mitre.? ðꝛ calamat q̃ſi caloꝛẽ machinãs.eo ꝙ ſtri cta ſit ⁊ capiti impᷣſſa. Uñn ioſephꝰ. Suꝑ caput geſtat pileũ in modũ ꝑui calamati. Olalamarium.n.s.ðꝛ coꝛnu vbi tenetur in cauſtum. Olalamiſtratꝰ a.ũ.i.calamiſtro oꝛnatꝰ. Iñ calamiſtratulꝰpe.coꝛ. vñ Hiero.in qdam epła. Pueros cincinnacłos ⁊ calamiſtra tulos.⁊ ꝑegrina vnguẽta olentia deuita. Olalamiſtrũ.n.s.eſt acus ferrea vel alteriꝰ metalli in ſititudinẽ calami facta.q̃ͥ crines obtoꝛquent᷑ vt criſpi fiant.quaʒ in cinere vel in igne calefacere ſolent qͥ capillos cri ſpant vt calamiſtrati ſint. QOlalamitas tatʒ.f.t.i.miſeria.⁊ ðꝛ a calamꝰ ꝓ canna.qꝛ ẽ inanis ⁊ vacua inſtarcalami Pꝛopꝛie qͥdẽ calamitas ẽ qñ aliqs necĩ re nec ĩ ſpe.nec exteriꝰ nec interiꝰ hʒ.ſiẽ ean/ na vacua ⁊ vana c exteriꝰ ⁊ inter. Uel ðꝛ calamitas a calamis ſtipuł.Cũ eĩ calami ſegetũ frangũt᷑.⁊ inde oꝛiũt᷑ fames ⁊ miſe/ rie.tũc eſt calamitas. Uñ ⁊ qͥdã dicunt q; calamitas ðꝛ q̃ſi cadamitas.a cado d.in l. mutata.qn ita calami cadũt⁊ frãgunt᷑ſed potiꝰ videt᷑ etymol.q; cõpoſitio. Ulalamites.m.t.eſt gen rane ſic dict a ca/ lamꝰ.qꝛ moꝛat᷑ in calamis. 4 4 Ulalamitoſꝰa.ũ.i.miſer ⁊ calamitate plenꝰ Q lalamꝰ.m.s.ẽ canna vł ſtipula ſeget q̃ ſu ſtinet ſpicã.⁊ ðꝛ a caleo les.qꝛ ĩmiſſo flata caleſcit. Itẽ ſfᷣm Papᷣ.calamꝰ ðꝛ pẽna ſcri torꝭ.a calamo as.qͥd ẽ velũ ponere.qꝛ ca at.i.incauſtũ iponit ſuꝑ chartã. Itẽ cala mꝰ ẽ ꝓpꝛiũ nomẽ arborꝭ a canẽdo.i.fũden do voces dictũ. Itẽ calamꝰ Eʒech.xl.eſt mẽſura ſex cubitoꝝ ⁊ palmi. Itẽ calamꝰ ẽ fluuiꝰ amnis cãpanie. Itẽ calam eſt ſpẽs aromatica. Itẽ calami ſt᷑ haſte cãdelabꝛo rũ facte ĩ modũ calamoꝝ.Uñ. Eſt arboꝛ calamꝰ.fit ſcptorꝭ q̊ʒ pẽna.Eſt culmꝰſege . tis.ſpẽs ⁊ aromat extat. calon grece qð eſt lignũ latine. ◻■ Qalatꝰ.m. a.i.caniſtrũ.vł q̃ddã genꝰ pocu loꝝ ſᷣm Hug.⁊ ðꝛ a calon qð ẽ lignũ.qꝛ fit ex ligno.vl ðꝛ a calo as.i.pono.qꝛ ibi po/ nũt᷑ penſa vl alið.Papᷣ.vᷣo dicit. Calathi ſunt ciathi.caniſtri de ᷣgis.anguſti ĩ fun/ do.lati in oꝛe. Qlalcaneꝰ ðꝛ a calx vl callꝰ.⁊ idẽ eſt qð calx ⁊ eſt aliud qᷓ; talus. Nã talus eſt ſub cruri bus.ideʒ ⁊ talonus.⁊ ſub talo eſt calcane⸗ vel calx. Oalcar.n.t.ðꝛ calcaneꝰ.qꝛ ĩ calce vel calca neo religat᷑. Et dicũt᷑ calcaria ſtimuli aia/ liü.vñ Ouidiꝰ.Nil nocet admiſſo ſubde/ re calcar eq̊. Item a calleo callus de q̊ cal car venit ⁊ calx. 1ð”JUU Ulalcedoniꝰeſt lapis pᷣcioſus ſiẽ dicit lo. ſuꝑ Apo.xxij.caloꝛẽ naturalẽ hñns.ictu ſo lis vel digitoꝝ attritꝰ excandeſcit.⁊ paleaſ ad ſe trahit. è Oalcitroſus equꝰ ẽ qͥ dib retro ſe ꝑcutere. Oalcula le.i.lixavł ̃ᷣuus mi militarem. Ualcułꝰpla ſigẽt. Naʒ pmo idẽ eſt as rõ. vt ille hʒ bonũ calculũ.i.bonã rõeʒ. Scðo ẽ numerꝰ ł cõputatio.Ulñ in legibo. Si qͥs Olalaria.p.ẽ nauis qᷓ ligna poꝛtat. et ðöꝛa Oalcuſ.m.s.i ſolet calce ferire.ipe nig litũ. v! nücius curſatilis. Cñ Plautus. Clideo calculaʒ errauerit ĩ caleulo.i.nõ bñ diuiſerit nũen ðꝛ errare ĩ calculo. Tertio ẽ ſnĩa diffiniti / ua.vñ in decretꝭ. NHõ ꝓcedat calculłꝰ in ab ſentẽ.Quarto.i.carbo. Uñ Iſa.vj.Et vo lauit vnad me ð ſeraphin.⁊ i manu eꝰ cal culłꝰ. Sʒ ibi diẽ glo.ꝙ calculꝰ ẽ lapis igni tᷣ ł carbũcułqͥ pt᷑ flameũ coloꝛẽ ignit ðꝛ Quito ðꝛ mĩma pꝑs põderꝭ.q̃ etiã calcꝰ ðꝛ ſcʒ qrta ꝑs oboli. Sexto traſumptiue dꝛ — pᷣmiũ. Un ĩ Apo. Uincẽti dabo man.ab/ ſcon.⁊ calculũ cãdidũ.i.pᷣmiũ Septio ðꝛ lapis leuis ꝑuꝰrotũdus ⁊ duriſſimꝰ ſic di ctus.qꝛ bꝛeuitate ſui ſine moleſtia calcat᷑. Euiↄꝛiꝰ ẽ ſcrupꝰ.lapillꝰ minutꝰ ⁊ aſperqͥ ſi inciderit in calciamentũ nocet ⁊ ẽ mole ſtus aĩo.vñ aĩ moleſtiã ſcrupulũ dicimuſ hinc ⁊ ſcrupea ł ſcrupuloſa ſaxa.i.aſpera. Octauo ẽ idẽ qð gladiꝰ. Itẽ calculꝰ ðꝛ la pis qͥ ẽ in veſica. Itẽ calculoſus a.ũ.qͥ talẽ? patit᷑ infirmitatẽ. Itẽ a calculꝰ ꝓpt᷑ ſu itudi nẽ; calculi dicũt᷑ ſcaqui.qꝛ leues ſt᷑ ⁊ rotũ/ di.ł dicũt᷑ a calł.qꝛ ꝑ vias oꝛdiales eant.i.,. ꝑ calles.ſʒ calculoꝝ ꝑtim oꝛdiate mouen vñ ⁊ oꝛdinarij dicunt᷑.ꝑtim vage.vnde et vagi dicũt᷑.ac qͥ oĩno moueri nõ pñt inciti dicunt᷑. Uñ ⁊ egẽtes hoiĩes inciti vocant᷑ b ſpes vltra pcedendi nulla reſtat. Uñn. Calculus ẽ põdus mimlapis enſis acu/ tus.Calculus eſt rö.numerꝰ.ſnia.carbo. Moꝛb ⁊ in ludis ſcaquoꝝ calculus ibit. Oalculatoꝛ.i.nũeratoꝛ.cõputatoꝛ. Et fᷣm Iſið.ð⁊ a calculis.i.lapillis minutꝭ quos antiqͥ in manibo tenẽtes ſolebaät numeruʒ computare. * tata in u.ↄuertit᷑ in latinũ.et ðꝛ calcus ci. id eſt fex vel es. Oaldaria.f.p.eſt vas qddã.q̃ſi calidaria.a calidus ðᷣʒ. = . Qaldus a.ũ.ꝑ ſyncopã ðꝛ ꝓ calidus. Qaleptra.vide infra capullulũ. Oalerariꝰ.m.s.ðꝛ miſter ferens ligna. Oalibs libis.cõ.t.ðꝛ qͥdã ꝓpłs.et ðꝛ a caleo les eo ꝙ ſꝑ caleat fodiẽdo illud genꝰ ferri qð młtũ abũdat circa eos. calibs bis. ðꝛ illud genꝰ ferri.⁊ coꝛ.pe.Uñ⸗ q̃rto. Nõ calibẽ gẽtes penitꝰ fugiente me/ tallo. Erucrant ⁊c. S Oalidus a.ũ.ðꝛ a caleo les.⁊ ↄꝑat᷑. Jñ cali ditas tatꝭ.Et vt dicit Papᷣ.alidus.i.ca loꝛe affectus.ſcribit᷑ ꝑ vnũ l. Coꝛripit em̃ hmam ſicut caleo les. 1. 8.i. qrta ps oboli. ? eſt mima ꝑa ponderꝭ. Itẽ calcos greci dicũt.⁊ o⸗ mu/⸗ ñn Qucanꝰ i Clcnarid cgabn mbub plnoſined coas n mage. cogen ⸗ 1fonttni (Ngns .Uirn cgligotene oonüdi⸗ nliesctft Puacaigr. (aigoinst ncienenfn Gennvece ERvctis Vodc Gins glinac⸗ Ouijt nenoni. olopeper lophonelt Cboniap (lrntet nlooſche flaleoles Monemmiſcc lldapore fetpinnen figcise Uſo Kte (Gaaefe ptepuun ſchhunw Gömnure Cpllcni⸗ luſtruc⸗ Dokvteeni giman n Fial Cas lo: fmemnenen hecucignef Cgligeiccs⸗ Uncglcan cralbi ſtpiois⸗ lolns ſitnie fiudtfinin calalbinch MayfErn, Imannee velgni bee gnin ctiicalod. unpcined: bomanab⸗, iSehtod niſiin ſcdi leſtia calenf utaſper cctti nole nlü dicimut i aſpen. calcul⸗dꝛli nsa i qtale Ppeſciei mesſt roti⸗ dialescant, Giatemouan⸗ 1wge mmden inopiͤtinen inciti voont reſtat. U. isenlisga⸗ ſnia. carbo. Nlculvs ibit. Ntoꝛ. Etfm ninuc anos it numer; ſtmimaps cüͤt. 10 fmd/ dꝛ calcusaa ſicalichennau calious. li. nolo. ntern isi ILucN1 figienten⸗ dnt N alile Cenmin ddrdeo⸗ Ulaliendrũ dri.n.s.i.mitra.vł generaliter qᷣcqͥd caput iuoluit vt maioꝛẽ caloꝛẽ ↄhat vñ Oꝛatiꝰ ĩ ᷣmõibo. Altũ ſagane caliẽdꝝ. Olaliga.f.p.ðꝛ calciamẽtũ cruriũ ſiue ſit ð pãno ſiue de coꝛio.ſiue de ferro.⁊ ðꝛ a cal cio as.vł a calligo as.qꝛ calige ligant᷑.vel ðꝛa ca oprd. Inuenit᷑ etiã calicula pꝛo codem. Uñ ⁊ veſtem ſtringe ſequẽdo. laligatus a.ũ.i.caliga indutꝰ vel hñs cali gaſ. Uñ ⁊ milites caligati dicũt᷑ a qbuſdã caligis ferreis q̃s ſolent hꝛe. Uñ quidaʒ Neronũ dictꝰ ẽ caligula.qꝛ a puericia int milites eſt vᷣſatus.Caligula põt etiaʒ dici Dna caliag. R Oaligo inis.ſ.t.ẽ obſcuritas ⁊ vmbꝛa ſpiſſi tudie aerꝭ facta.ł caligo ðꝛ fuligo.et ðꝛ ſic qꝛ maxie caloꝛe aerꝭ vł ignis gignit᷑. Uñ. E ſt veſtis caliga.nomen caligo tenebꝛe. Verbuʒ caligo notat obſcuro vł vmbꝛo. ſi caliginoſꝰ a.ũ.i.obſcurꝰ.caligiĩe plenꝰ alimac? pe.coꝛ ꝓpꝛiũ nomenviri.de quo Quiõ.ĩ ð remedio amoꝛis. Calimacinu merus nõ eſt dicẽdus Achilles. Ualiope pes.eſt vna de nouẽ muſis.q̃ſi ca lophone.i.bona ſonoꝛitas.⁊ ðꝛ a calo qð eſt bonũ.et põt ſcribi ꝑ ꝑ. Kaliope. Oalix.m.t.eſt q̊ddã genꝰ poculoꝝ.q̊d olim ex ligno fiebat.⁊ ðꝛ a calon.vł põt deriua ri a caleo les. Solebãt eĩ calidã ⁊ frigidã potionẽ miſcere ĩ calice. Uñ calix dictꝰeſt a calida potione. Et miſcere ꝓ miniſtra/ re ⁊ ꝓpinare vinũ.vñ adhuc miſcemꝰ cali/ da frigidis.⁊ ecõuerſo.vinũ ⁊ aquã.⁊ ecõ uerſo.Et coꝛ.li.vñ Oꝛatiꝰ. Fecundi cali ces quẽ ñ fecere deſertũ. Itẽ calix traſum ptiue plura alia ſigt. Un. Uas ſacr̃i ſacra ſcptura voluptas. Paſſio ſitq; calixet᷑na/ q; pᷣmia regni. Iñ caliculus.i.ꝑuꝰ calix. OUlallidꝰa.ũ.i.ſubdolꝰ vel ꝑ execratiõeʒartꝭ inſtruct?.Et ſic callidꝰnõ ꝓ aſtuto tm.ſed ꝓ aſtute etiã docto ðꝛ. Hic etiaʒ ðꝛ vᷣſutꝰ. qꝛ aĩm cito vᷣtit ⁊ facile ad quãlibet frau/ dem. Iñ calliditas.i.fraudulentia. Oallis lis.ðꝛ ſemita callo pedum ꝑdurata ſtricta anguſta int᷑ mõtes. Etẽ calł iter pecudũ ꝓpꝛie ſemita hoĩm.ꝑ callis ẽ limes callide iacẽs.⁊ ſᷣm h̊ ðꝛ a calleo les ꝓ calli Ulallꝰ.m.s.i.duricies pedũ q̃ ter de ſcio. rã calcamꝰ.⁊ etiã manuũ duricies interi/ oꝛ ðꝛ callꝰ.⁊ etiã cutꝭ lardi. Iñ calloſꝰa.ũ. id eſt piguis.carnuletꝰ.callis plenꝰ. Inð ctiã calloſitas.i.duricia.foꝛtitudo.pigue/ Auroꝛa. Dume tibi caligas. do. Uñ. Call?duricies dicat᷑ ſemita call. ¶aalo.m.t.ðꝛ ille qͥ poꝛtat ligna. Calones etiã dicũt᷑ galee militũ. Uñn. Ponere dico calo.ſed refert pondera cdalol. Ulalobalſamũ.n.s.ðꝛ lignũ balſami.vel li / quoꝛ emanãs de ligno eiꝰ trito. D Qalon grece ðꝛ lignũ lataeair. Ualopediũ.n.s.i.baculus ligneꝰ vł pes li⸗/ gneꝰ.⁊ ðꝛ a calon ⁊ podiũ qð ẽ baculus q̊ terre innitimur.vel a calon ⁊ pos.i.pes. Qaloꝛ caloꝛis ðꝛ a caleo les. Oaluaria.f.p.i.locꝰpatẽs ſuꝑ duo ſuꝑcilia Vnñ in euãgelio habet᷑. Locꝰ in q̊ decapi/ tabant᷑ latrões locꝰ caluarie appellabat᷑.ſ. ꝓpt caluiciẽ abſciſoꝝ capitũ q̃ ibi iacebant vel ꝓpr oſſa calua exiſtẽtia ibi ⁊ ðꝛ hebꝛai / cegolgotche. Qaluaſter.i.aliqntulum calunꝰ. Qaluiciũ.n. s.⁊ hec caluicies ei.locꝰ patts ſuꝑ duo ſuꝑciliia. Oalũnia.f.p.ẽ accuſatõ falſa.crimen falſlſo obiectũ.iurgiũ aliene litꝭ.vł ẽ petitio inin ſta ex certa ſcia in iudicio facta.⁊ iuſte peti tioni iniuſta rñſio. vel eſt falſi crimis ĩpo ſitio. ff. de ð. ſig. l. j. in pn. Oalũniatoꝛ ẽ falſus accuſatoꝛ.vel qͥ ſcient alicui falſa crimia ĩponit vexãdi occaſiõöe Oalus li.eſt vas vimineũ.vł de ſalice ꝑ qʒ Qaluꝰ.m.s.ðꝛ carẽs crinib ĩ fronte capit- i caluulus.i.ꝑuꝰcaluus. alx.m.t.ðᷣꝛ pma ꝑs plante.vł potiꝰ poſte ma q̃ ⁊ calcaneꝰ ðꝛ.⁊ ðꝛ a callꝰ.ſʒ ̊ͥ calx cꝭ. id ẽ cemẽtũ.⁊ tũc ðꝛ a calidus q̃ſi calix.qꝛ ex lapide calefacto ⁊ aduſto fit. Calxetiazʒ ponit᷑ ꝓ fine cniuſlibet rei.ſic ðꝛ. In calce libꝛiꝓ in fine libꝛi. Uñ. Pars pedis eſt ̊ calx ↄbuſtꝰcalculꝰ hec calx.ſʒ Pap̃ᷣ.dicit. Calr lapis coctꝰaq̃ accẽdit᷑ oleo extĩguit᷑. ¶lama.f.p.ẽ q̊ddã genꝰ lecti bꝛeuis ⁊ circa terrã qð ⁊ ; cama mas.iuenit᷑ in Ambꝛo ſio de officijs. Etiã ſm Iſið. Cama eſt q̃/ dam pticula ſnie. Uñn. Doꝛmit inops ca/ ma. cõbuſſit ꝑgama cauma. lambyſes pe.p ꝓpꝛiũ nomẽ. Uñ Auoꝛa. Rexnabnchodonoſoꝛ cãbyſes dictꝰi ãno Qlameleon ontꝭ.m.t.q̊ddam aĩial dictum a camelus.⁊ ðꝛ ſic.qꝛ lʒ ſit aſꝑſus albis ma culis vt pardus.collo equo ſiłis.pedibus bubal.capite tñ camelo ẽ ſilis im Hug. Paßp̃.dicit. Cameleon ſil is lacerte qdru/ pes.ſ.ſub aſpectu mutat coloꝛẽ.⁊ viuitde gere. vide.ð.allec. — Oamlobar ens dictꝰẽ eo ꝙ camelo ⁊ par Olampiductoꝛ. m.t.i.pugil ſeu ductoꝛ voew dic o ſimilis ſit. capitaneaes. Aur Ulamelꝰ.m. a.eſt aĩal gibboſuz. ⁊ ðꝛ a cami. Ulampio onis. m.t. i. gladiatoꝛ. vel in cãpo 4 e qð ẽ bꝛeue khũle.qꝛ cũ cameli onerãt᷑. vt duellum exercẽs.ſ.pugnato. cſcd bꝛeuioꝛes ⁊ hũiles fiant. accubat. vel dꝛ a Uampuſ. m. s ꝓpꝛie ẽ planicies traꝝ.et ðꝛ a ſrd camur qðo eſt curuũ.qꝛ curuꝰ ẽ doꝛſo. Itẽ cami qð eſt bꝛeue ⁊ hũile.qꝛ eſt humilis ⁊ n camelus me. p. eſt funis nauticꝰ. bꝛeuis pedibo nõ erect. vt mons. ſj iaceni c⸗ ¶amena ne.̃.p.i.cãtilena vel muſa.q̃ſi ca/ Vñ ⁊ grece podion ðꝛ. Iñ cãpulꝰ ⁊ cam/ c nẽs amene. vel canẽs melos. ⁊ pð.pe. Uñ ellus ambo diim. puun⸗ . Oꝛatiꝰ. Surge? inhüane ſeuiuz depone Uamur grece latine ð curuũ. Jñ camurꝰ An menc. a.i. i. curi. ⁊ hi camures camurũ. boues nd lamerꝰ a.ũ.i.curuus.et ðꝛ a camur ð̊ eſt alti ⁊ curuati.ł ðᷣriuat᷑a cami qd ẽ bꝛeue lau curuũ. Iñ camera.f...i.curnatura. a z qꝛ hñt coꝛnua bꝛeuia echn camera ðꝛ loc ſecret vbi cubamus. eo Uana. vic eſt alilee. vñ. Simon dict? eſt golun q̃ndã curnatura ſolet hꝛe ĩ ſuꝑioꝛi ꝑte.q̃ſi cananeꝰ. Joh.ij. Nuptie facte ſũt in cana hwen ad modũ celi q teſtudo da ⁊ lacunar. Inð galilee. interpᷣtat zelus vel emulatio. ent camerari. cubiculari⸗ ᷣpediſſequꝰ ca Qlanabũ.n.s.ð a cãna ꝓpr ſiłitudinẽ cĩõne. Cnh meraria.i.pediſſeq. Iñ camerat᷑ a.ũ.i.cur vel a greco cãnabin.ãd dicũt greci. Iñ h cufhm uat vl camer⸗ oꝛnat.⁊ ↄponit᷑ bicamera canabis biſ p eodẽ. ⁊ ꝓ choꝛda indeſfacta fient tus a. i. tricamerat a. i. Uñ. Eſt camur et coꝛ.pe. Uñ Perſius.Cũc mare traſili⸗ neid curuũ camerã dic inde venire. eens vt choꝛda canabe fultum. gend Oamillꝰ.m. S.i.puer· ingenuꝰ qͥ camerã ſo/ Uanabis.f.t.⁊ H canale lis.a cãna ðꝛ.qꝛ ca M⸗ aſeänte e H pu H canne. E ella ĩgenua. Iueniũt etiã he due ptes in Oancellariꝰ. m. s. ð ille qͥ facit cãcelloſ. Et n alio ſenſu. ſ. P puerꝭ ſacerdotũ. Un Ma/ cãcellariꝰ Sehatlen ei⸗ ta ſe. na crobiꝰð ſatürnaliby. Camillos inqt? ca/ tiõe ſᷣm quã cãcellꝰ ðꝛ ala palatij.qꝛ ſꝑ ha Gulus millas appellabãt flaminũ.flaminaꝝq; mi bitat ĩ cancello.i.in aula palatij. Cuʒ em̃ hg niſtroſ. Et 'm Hpᷣ tm̃ valet camillłꝰ qᷓntũ mi theſaurꝰ imꝑatoꝛis eẽt ĩ cuſtodia ipſiꝰ ipᷣe nroni niſter. camilla qntũ miſtra. vñ Mer / iuxta theſaurũ manebat q erat repoſit⸗ in curiꝰ iuenit appellari camill. ꝛmiſter eſt cãcello.vł cãcellarinomẽ accipita cãcel/ vont Olaminꝰ.m.S.pe.p.i.igmis vel foe/ deoꝝ lãdo.Caãcellare eĩ ẽ lineã ducere vlł dãna Gncen nax.? caumateßm Paßß6ß6. re. Vñ lra ł ſcptura q̃ dãnat᷑ cũ linea ꝑ me (mnaro Qlamiſia.f.p.ðꝛa cama.qꝛ in ea doꝛmimĩ diũ ducta ð cãcellata. Et inde ðꝛ cãcella niccs⸗ camis.i.in lectꝭ nris vel ſtrat.. Clel ðꝛ ſic riꝰcuiꝰofficiũ ẽ reſcpta vł rñſa imꝑatoꝛis ſtalocn qꝛ olim fiebat de canabe. Iñ camiſiatꝰ.a. ⁊ mãdata inſpicere.⁊ male ſcpta cãcellare Cntiai um. i.q hʒ vl induteſt camiſiã. Iñ camiſi ⁊ bñ ſchta cũ ſigculo ſuo ſigre.⁊ ſigillũ eiſ lobene⸗ ola.i.pua camilii. impmere. Iñ cacellaria ta p illa q hʒ illo güfng QOlapana.f.p.imne. pꝓ. ðꝛ a cãpania ꝓuicia.qꝛ officiũ q;ᷓ p vxoꝛe cãcellarij⁊ eiꝰ dignitate n N eiꝰ vſus pmũ ibi reꝑt eſt. Iñ h cãpanula Qlãcellꝰ.m.s.ẽ aula palatij.ꝑuũ foꝛamẽ pa niouſr et hec cãpanella.ambo dimi. Iñ etiã cam riens. interſticiũ in pugnacula murato Paßͦ panari.i.qͥ facit capanas. Iñ h cãpana / rũ.pietes ſinetectura.ſic q claudũt choꝛũ ſalei⸗ ria rie. eiꝰ vxoꝛ. vel ꝗq campanas facit. et Pa߶p̃. vo dicit. Cacellꝰcãtoꝝ excelles loc? Miſtloj capanile lis.turris in q̃ ſunt capane. Iñ cacellariꝰ qͥ in cancell pmꝰ ẽ.Dꝛ etiaʒ amaſe⸗ Qapa nia. f. p.eſt puĩcia cuiꝰcaput ẽ capua cãcellus feneſtra reticulata. Pꝛouer.vij. epoxi Napeſter. .t. vl capeſtri.? H capel re. adie De feneſtra em domꝰ meeꝑ cancellos p/ nis. ctiuũ. ⁊ h capeſtre. py ſtrꝭ. ſubſtatiuũ veſtꝭ ſperi. ðꝛa cancer cri. flanar gladiatoꝝ q tm̃ genitalia tegunt᷑ dicta ſic ancer cri.m.s. ð a concha.qꝛ ẽ tota con ideen q; inuenes dũ nudii Late Marh gladia cha. Etno. ꝙ cãcri viuũt ð carniba oſtreo Rnorwe turam exercebãt. illa veſte pudeda coopie rum miro ĩgenio. Hã qꝛ validã teſtã eoꝛũ̃ nocſni bant. Dicũt etiã cãpeſtria.lũbaria.ſuccin apire nõ pñt.exploꝛãt qad oſtrea clauſtra rann ctoꝛia piomata 'm Hug. Et h̊ẽ qð alij teſtarũ aperiãt. ⁊ tũc cancer latent lapillũ Eimngr dice ipeſni dicũt id qᷓ gines olim inijcit. ipedita ↄcluſione oſtreoꝝ carnes ſen pudibunda tegebat. vt periʒomata. coꝛrodit. Iteʒ Dap.dicit. Cancer cancri liun Nrdor re ſadtanſ tor inci v ustmneh reſthunli nons Hien cipul?ꝛcan Amuri doues amiqgebrene inondich ceſütin cane enulatio. limdinecine tgreci. JIn) Nainacfaen icmareͤſli lum. acind ſctciceloſ worisabillſ⸗ galotii rln glomi Cue, locua ipſ hi ntrpoliti ccipita cicel/ ccre yl dina cülinenpme ndedrcicala ſſaimpatoro ſchtacicelin Frenſiglͤͦ pilad yli es digee ouüfornmen Inculumnnin Ucangitchen vorcutlisl lzwweDin ,) n bvoncn n 1. ncelosp/ aial dict. qꝛ inteſtina ĩ modũ choncaꝝ hʒ Cancer etiã eſt q̃rtũ ſignũ in celo dictꝰ qꝛ cũ ad eũ ſol venerit retroõdit᷑i modũ can cri.Dẽ etiã cancer ꝓ moꝛbo. Et ſᷣm anti/ q̊s fuit ge.neu.⁊ fecit gtũs cãcerꝭ.vñ. Eſt cancer aial ſignũ viciũq; malignũ. Can/ ceris eſt moꝛbo.cancri ſtellaq; piſcis. Ulandacꝭ.f.t.q̃dã regina fuit.⁊ coꝛ.pe. Inñn Auroꝛa. Cadac regia viꝝ direxerat iſtuʒ Et vt ðꝛ in hiſtoꝛijſ.Oẽs regine ethiopũ dicebant᷑ cãdaces.ſic romani imꝑatoꝛes dicebant᷑ ceſares. Nec habebat regimẽ re gio illa niſi a feminiis. Ulandela.ſf.p.ðꝛ a candeo des.quia accẽſa candet. l Uandelabꝝ.n.s.pe.p.ðꝛ a candela q̃ſi can delaferũ.qꝛ fert candelã.vel ðꝛ candelabꝝ qſi candele latoium. andidatpellipari. dcꝛ facit alba. a candeo Itẽ cane — lauat puannos. OUlandidatus a.iũ.i.dealbatus. Oandidulꝰ a.ũ.i.parũ candidꝰ.ðꝛ etia can dulus ꝑ ſincopã idẽ. vñ Juuenał. Pꝛebẽ da gladio pulcra ẽ ⁊ cãdula ↄiũx. Inueni tur etiã candiculꝰa.ũ.i.cãdidꝰ ł cãdidulꝰ. Vñ. Merbotꝰ in libello de lapidibo.Ter tia candiculis trib eſt inſcpta lituris. Qlandidus a.ũ.i.ſplendidus vel albo. Olandus.m.s.eſt veſtis regia. Qaanicies ei.⁊ h̊ canitudo.f.t.in eodẽ ſenſu. albedo criniũ generata ex malis hũoꝛibo. Qlanicula.f.p.⁊ h canicuł.a canis dimi.i. ꝑuꝰca nis. Canicula etiã ðꝛ q̃daʒ ſtella in quã ſᷣm poetas fuit mutata canicka Hy/ cari. Jũ h ⁊ canicularꝭ.⁊ H̊ re.vt dies ca niculares ĩ q bo canicula regnat ᷣm Hug. Paßp̃.vᷣo dicit.Canicula vlł canis nomen ſtelle q̃ ẽ vicina tauro.q ⁊ ſyrus ðꝛ.eſtiuis mẽſiba ĩ medio centro celi eſt. Et cũ ſol ad eam aſcẽderit duplicat᷑ caloꝛ.⁊ diſſoluũt coꝛꝑa.vũ canis ðꝛ.qꝛ coꝛꝑa moꝛbo afficit Olanis.ↄ.t.eſt alal latrabile.⁊ ðꝛ a cano is. vl canoꝛ norꝭ. In canicꝰ a.ũ.⁊ caninꝰa.ũj. id ẽ de cane exñs.ł ad canẽ ꝑtinẽs.ł canis ðꝛ a cynos grece qdð canis ðᷣꝛ latie. Itẽ ca nis eſt piſ marinꝰ. Itẽ eſt ſic celeſte. vñ. Pat canis ĩ põto.latrat extra.fulget ĩ alto Et no.qꝙ ſᷣm Iſið.xij.etymoł.canib nibil eſagaciꝰ plus em̃ ceterꝭ aĩalibahñt. Nam ſoli ſua noĩa recognoſcũt.dños ſuos dili gũt.dñoꝝ tecta defendunt.ꝓ dñis ſuis ſe deo Itẽ candidariꝰetiã vocat᷑ qui la uat pãnoſ. In candidaria.f.p.i.lotrix que Oanonica eſt ius qð puenit ex electi moꝛi ſubijciũt. volũtarie cũ dño ad p̃da, currũt.coꝛpꝰ dñi ſui etiã moꝛtui cuſtodi/ unt⁊ nõ relinquũt.quoꝝ poſtrema natu/ re eſt extra hoĩes eſſe nõ poſſe. Oaniſtrũ.n.s.ðꝛ ſpoꝛtula vel vas de folijſj palmaꝝ ↄtextũ ad poꝛtãdũ panes.qð flex is cãnis ↄtexit.et ðꝛ a canna.qꝛ de cannis fiſſis texit᷑.ł ðꝛ a canꝰ a.ũ.qꝛ cana.i.poma qᷓ ſũt cana.i.lanuginoſa ibi ponũt᷑. In ca niſtrellũ.i.ꝑuũ caniſtruʒ. lñ. Spoꝛtula fert de cannis ↄtexta caniſtrũ Qanne. p. pla ſit. Na canna ponit᷑ parũ dine. p cana gule.? p qdã fluuio. In can/ nella le.f.p.dimi.i.pua cãna. Inñ cannetũ n.s.ẽ loc? vbi creſcũt cane. Iñ cãnula.f.p. dimi.i.ꝑua cãna. Iñ cãnoſus locꝰ vbi mł te cãne creſcũt. Iñ cannal.ↄ.t.⁊ H̊ le.i.ad cannã pꝑtinẽs.Et cannale.n.t.⁊ eſt fiſtula vl lignũ ducens aqduuu. anon nis.m.t.grece.latie regula.ↄſuetu lo appꝛobata ſiue inſtitutio.iiij.di.canon Etĩ vna ſignificatõe ẽ id qͥd i ↄcilio gene rali vl ꝓuiciali ſtatuit᷑. Et ſic capit᷑ ð ↄſti. c.canonũ ſtatuta. In alia ſigficatõe vide eſſe ig qð ab emphiteota de reemphiteoti ca ſoluit᷑.⁊ ſic videt᷑ ſumi ab Aʒo.in ſũ.C. de iur.emphi.v.ex h aũt ↄtractu. Etiã ðꝛ illud qð ſumit᷑ ꝓ pedagio.vel vectigali.fſff. de publi. ⁊ vecti. Oanon largitionaliñ tituloꝝẽ ſũma tribu ti. ⁊ pᷣſtat᷑ de reglau pᷣſtatiõea puincialib⸗ fiſco.Et dicũt᷑ tituli qͥ ex ſpẽalibo titulis.i. lris bꝛeuibo cauta legut᷑. vt. C. ð iu.fiſci.l. pe.⁊. C. ãno.⁊ tribu.l.iij.S.acceptatões. Ulanon frumẽtariꝰ vꝛbis rome eſt cert nu merꝰmẽſuraꝝ frumẽti qͥ ſingul ãnis mete bat᷑ rome.il.j.⁊.ij.e.ti.li.xj.qd erat etiam de oleo.Et ↄ h̊ nõ licebat alicui bñficiũ vł in dulgentiã aut pᷣuilegiũ impetrare.⁊ impe tratũ nõ valuit.vt ibidem ðꝛ MMUl 6e? re ceptõe in frẽm.ł eſt ius ꝑcipieẽdi fructũ p/ bende ſiue redditꝰ.c.relatũ.de pᷣben. Olanonica monitio eſt qñ intuenit citatio cũ trib monitionibs.vł vna pẽptoꝛia tres ↄtinẽs.ð q̃ ĩ.c.ↄſtitutõeʒ.de ſen excõ.li.vj. QUanonica poꝛtio ð canone ðᷣputata eccłie pꝛochiali ð relictꝭ ꝑꝛochiano defũcto illi eccłie vbi elegit ſepulturã cũ alibi q; i par rochiali elegerit eã. Et eſt ̃ᷣm varias con ſuetudines alia ⁊ alia. Nã alicui medietaſ alicui tertia.alicui quarta dat᷑. de.epul.c. certificari. e Oanonica ẽ nomèẽ tituli ? iurt. Pꝛebenda vHo nomẽ facti.⁊ cadit ĩ extraneũ.vt notat Inno.in.c.cũ.m. deↄſti. Ulanonicꝰ.a.ij.i.regularꝭ.qð ſubſtãtiue ðꝛ B; canonicꝰ.ᷣ̊ canonica.tã ꝓ feia regulari q; ꝓ eccłia vbi regulares moꝛãt᷑.Quelibʒ tñ eccł ia inuenit᷑ dici canonica. Nã in q̃li bet regularit᷑ viuere debet. JJM OUanopeũ.n.s.ðꝛ coꝛtina ſubtiliſſima ĩſtar retiũ.plexa.texta.⁊ feneſtrata.vñ lecti no/ biliũ oꝛnãt᷑ ad arcẽdos culices et muſcas ⁊ðꝛ a canop?ꝰl canopia pie.q̃ ẽ q̃dã ciuitaſ egypti.qꝛ ĩ egypto hmõi rete pᷣcipue habe tur.vñ Iuuenalł. Ut teſtudinco tibi lectu lecanopeo. Uł vt alij dicũt. Canopeũ de riuat᷑ a conos qð eſt ſũmitas galee.⁊ tunc canopeũ ᷣ q̃ſiconũ petẽs.qꝛ ad ſilitudi/ nem conia lato tendit᷑ in acutũ ad moduʒ reticuloꝛũ q cã arcẽdi puluer ſuꝑ altaria collocant᷑.⁊ tũc ſcribit᷑ ꝑ o.in pma ſyllaba Uanopꝰ łCanopia ciuitas egypti e.a cano bo gubernatoꝛe Menelai. mutata b. in p. anoꝛ oꝛis. m.t.i.ſonꝰ.⁊? ꝓdu.no.in aliqs. —— cantu gratus. Qlãtaber a.ũ.⁊ h̊ cãtaber eſt ꝓlłs hyſpanie. a noĩe vꝛbis dict.⁊ hiberi amnis cui inſi dget ſic dictus. HM OUantabꝝ.n.s.i.purgamẽtũ frumẽti vel fa rine vel cib caninꝰ qͥ canes paſcunt᷑. Olaãtarida.f.p.ðꝛ vᷣmis trenꝰcoꝛrodẽs cada Qãtarꝰ. m.sS.ẽ q̃ddã vas vinariũ.ſ. uera. crater.et ðꝛ a cano nis.qꝛ cantãdo poꝛtat᷑. Et ſt plła idẽ ſigficãtia. ¶In. Cantarꝰ? pa tera calices ⁊ pocula crat. Cyphꝰapud ve teres tractant᷑ coꝛnua conche Cimbꝛia vl ciathus carcheſia iungit᷑ iſtis. Qanteriꝰ.m.s.ðꝛ equꝰ caſtratꝰ. Qantes plis nu.dicunt᷑ fiſtule oꝛganoꝝ in q́o cant tpat᷑ vlvt martiano placet. Ean tes dicunt᷑ dee oꝛnamẽton. Qaanticũ.n.s.vox catãtiũ ĩ leticia.lauſ. Itẽ caticũ pſalterij ẽ cũ id qͥd oꝛganũ modula tur. poſtea cãtãs loqͥt. Quidã et᷑ li? Salo monis ĩtitulat᷑ cãticacãticoꝝ ꝑ excellẽtiazʒ eo ꝙ oĩbo cãti pᷣferat᷑.⁊ ðꝛ hebꝛaice ſyraſi Olãtilena.f.p.ðꝛ a cãtꝰ⁊ leniſ.nõ eĩ ðꝛ rim eẽ cãtilena niſi ſit catꝰdul leniſ.i.ſuauii Oantxꝰ us.ui.ðꝛ modulatõ vocj ⁊ ñ aſper ⁊à cano is. Oʒ cãtꝰ ti.ðꝛ curuatura vł circũferentia rote.i.lignũ qð terrã calcat cui radiꝰ infigit᷑. vñ Perſiꝰ. Vertentẽ ſeſe fruſtraſectabere cantii. 2 Uanꝰ a.ũ.a caneo es.⁊ canicꝰ a.ũ.⁊ h̊ canꝰ ni.tã p iũllo qͥ canet i; p capillo q in capite canet. Uñ. Miles pꝑce canicũ crines ſint Olapa.f.p.ðꝛ a caput.qꝛ ẽoꝛna tibicani. mentũ capitꝭ.vł ðꝛ a capio pis.qꝛ capit to tum hoiem. Iñ capat a.ũ.i.capa indutꝰ. vel ꝗ hʒ capa.Iñ h̊ capuciũ.⁊ eſt idem qð capa. Iñ capula.i.pua capa. Qapaculus li.dimi.i.aliqntulũ capax. Olapadocia.f.p.ẽ q̃dã ciuitas. Uñ regio in q̃ c illa ciuitas dicta ẽ capadocia. Iñ cap/ padox cis..t.tã gẽtile qᷓ; patriũ.⁊ coꝛ.pe. vnñ Juuenal.Quãaq; ⁊ cappadoces faciãt eqͥteſq; bythyni.et ſjᷣm Papᷣ.Cappadoces dir ſunta Moſoch filio Japhet. QOapana.f.p.i.vilis caſa.vl domꝰ palea co opta.⁊ ðꝛ a capio.qꝛ capit tm̃ vnũ vt ĩ vi/ neis cuſtodiẽdiſ.lʒ alij dicãt᷑ capane.ſʒ im Mreein ug. ſ⸗ pᷣ.et dic. Capana a ru/ ſtic dicta.qꝛ vnũ tm̃ capiat.i.tugurium. Oapapellis.hꝰcapapell.ↄponit᷑ ex abltõ et ntõ.ſicut legeius qð in rhetoꝛic iuenit᷑qꝛ ðꝛ capapellis qſi pellis cũ capa. Qapar.o.t.qͥ aliq̃ in ſe caꝑe põt ⁊ cõtinere. Oapedo dinis.F.t.i.igeniu.ſendiũ ł ſpaciũ. 7 8z a capio is. Vñ ꝑ ↄpoſitõeʒ h̊ intcape do dinis.i.diſtãtia localis int᷑ duos parie tes. Itẽ capedo yvel capica ðꝛ qͥdaʒ piſcis. Oapella.f.p.dimi.a capꝛa.⁊ ðꝛ ꝑua capꝛa. Etiã capit ꝓ ꝑua eccia q nec hʒ baptiimũ nec cemiteriũ.⁊ ðꝛ a capꝛa.qꝛ oli tabnacu lũ de pellibo capꝛaꝝ erat cooꝑtũ. Iñ h̊ ca/ pellula.i.pua capella. Iñ h capellanꝰtam ꝓ ſacerdote illiꝰ eccie q; ꝓ ꝑꝛochiano. Jñ capellana ne. Inuenit᷑ etia capellanꝰ a.ũ. adiectiue.Capella etiã ꝓ eccia dicta eſt q̃i capiens laos.i.ꝓpłm vel laudem. Qlapellꝰ.m.s.qd ⁊ B capellũ iuenit᷑.ðꝛ q ca pillꝰ.qꝛ capillos tegit ⁊ caput.q aũt ðꝛ ca pellꝰ qſi capit pellis.etymol.eſt nõ ↄpoſi/ tio. In capellatꝰ a.ũ.i.capello tectꝰ. Olaper.m.S.i.hircꝰ⁊ ðꝛ a carpo is.eo ꝙ; car pat vᷣgulta.vł a capio.qꝛ capit ardua.vel aſpera.vł ð ſic ſᷣm q̃ſdaʒ a crepitu cruriñ ſuoꝝ. Iñ hec capꝛa pꝛe. Oapi.n.g.indecli.eſt qdam menſura. Oapiciũ.n.s.eſt os tunice vel alteriꝰveſtis vñ caput imittit᷑.⁊ ðꝛ a caput.vñ Job.xxx Quaſi capitio tunice ſuccinxerunt me. Qapidula le.dimi.i.pua capis. Oapilliciũ.n.s.venit a capilłꝰ.⁊ idẽ ẽ q̊d ca pillata. vn Marciał. Dꝛaconib circum plexa crebꝛo ⁊ capillicio fulſa. VUñn capilli ciũ.capillata.capillamtũ oĩa idẽ.ſ.capillo nln umomna capllann cap i goshʒ.⸗ ſin U baſil mnulinis poos ſldch ſctaci idasi D n Cuni ſenetͤe Alerpd Putiurde Gü maN Oapin kotine gtyr⸗ Cotn gieq⸗ Hlgs. Capleri no eſn⸗ Ktcäfii⸗ Cpptelil ſonone. lglinisg lonapet Coptsdi ſbaci N hzoneee tüßtht eac lapltee ßzenie llgeciſ⸗ ſodepor⸗ niüyk bi⸗ heelihtgg⸗ lirſloccf bifian Pulitſeyen maumnige prro on plioſc⸗ nchamgf, mn wian big ched ,npa inir⸗ teſtiene, 1. 1 migper. Dingon ocn icn Emni dcnge. Ndoces i „Aappoches apber dom palene⸗ nmürtiyi⸗ kaponeßin Qupanag rv⸗ timnriam. nii cabit corigincniteg r. poͤre oniner. mdiüil ſpacii begb intce r dyos poni daz pis. Neua prn. Hhʒ baptiſmü zoli tabnacu grü Juhce cpclaptum wchino. J capellawaii cadictackti den. iuenit dnc hutgaitdec olckns o dllo ſ rpois co mimun cinn mendurg. atrrets r m0 F. nter ſtme comiannt Uait telchli rum oꝛnatus vl ſpiſſitudo capilloꝝ.Etiã capillamentũ ðꝛ coma arboꝝ. ¶apillꝰ. m. s. ðꝛ qſi capitꝭ pilꝰ. ⁊ ꝛ a coput Iñ capillulꝰ.i.ꝑuꝰcapillꝰ.⁊ capilloſꝰa.ũ. idẽ plenꝰpił.⁊ capillatꝰa.ũ.qͥ młtos ł lon gos hz capillos. Et ẽ capillꝰ tã viri qᷓ; mu lierꝭ. Uñn.Eſt coma q̃drupediſ.colubꝛi iu ba ſiue leonis.Ceſaries hoĩs.crinis ꝓpꝛie mulieris. Huiꝰ⁊ illiꝰ bñ ðꝛ eſſe capillus. apis idis.f.t.ẽ q̃ddã vas qð vulgo ðꝛ ca ſa.⁊ ðꝛ capis q̃ſi capiẽs hydros.i.aq̃s. Et facit actũm in es vlł in as.vt capides ł ca/ pidas. vñ magis grecũ oſtendit. apiſteriũ.n.s.eſt qddã vas cũ q̊ frumẽta urgamꝰ. ⁊ ð? a capio. apiſtrũ.n.S.in ſingulari gĩal ex ꝑte capitis tenet᷑.⁊ ðꝛ a caput.qꝛ ca put iumentoꝝ ſtringggit. apital.lis.n.t.vel capitale lis.tã ꝓ pecu⸗ nia vł pena capitali.qᷓ; etiã ꝓ ſnia de capi Qapitał.ↄ.t.⁊ h le.i.res capitꝭ te puniedo lptinẽs ad caput. Papᷣ.vᷣo di. Capitalis aſtutꝰ.vᷣſutꝰ.ſuꝑbo.Capitale capit pecũie Olapitatꝰa.ũ.põt eſſe nomẽa ca/ vł ſoꝛs. pite.qͥ hʒ caput.⁊ pᷣt eſſe ꝑticipiũ hꝰvᷣbi ca pito as.qð eſt alicui caput facere. Ulapitecẽſꝰ us.ui.i.coꝛona q̃ ĩ capite gerit vl taxatio poſſeſſionũ.Et adiectiue capi/ tecenſꝰ a.ũ.qͥ de capite ſuo annuatim red git cẽſũ.i.tributũ.ł qͥ ĩ capite gerit coꝛonã Oapitellũ li.ẽ dimi.de capłm in qlibet ſui ſigtione. Uñ ⁊ capitella dicũt᷑ qͥ ſuponũt᷑ colũnis.qꝛ colũnaꝝ ſũt capita.q̃ſi ſuꝑ col lum capur.q̃ grece dicunt᷑ epiſtili. Oapitis diminutio ẽ ſtatꝰ ↄmutatio.vt qũ liber efficit᷑ fuꝰ.Et ẽ triplex diminutio ca pitꝭ.ſ.maxiĩa.media ⁊ mima. Mima ẽ qñ qͥs nec ciuitatẽ ĩ q̃ moꝛat᷑.nec libᷣtatẽ amit tit.ſʒ tñ patit᷑ ̊ ſe ſtatꝰ ↄmutatõʒ l mioꝛati onẽ circa familiã.vt qͥ iurꝭ ſui ẽ.alieo iuri ĩcipit eẽ ſbiect' veluti ꝑ arrogatõʒ.aut cũ q emãcipat᷑ ꝗͥ hmo erat ĩ aliẽa ptůte Oe dia ẽ cũ ſalua libᷣtate ciuitas amittit᷑ vt cũ qͥs depoꝛtat᷑ ſeu relegat᷑ ad exiliũ ꝑ qnquẽ niũ vlł bãnit᷑. Maxia ẽ cũ ciuitas amittit nec libᷣtas retinet᷑.vt cũ vᷣpoꝛtat᷑ qͥs ĩ inſu/ lã⁊ ſᷣuꝰ efficit᷑ aut ĩ metallũ dãnat᷑.⁊ ſic et bãnit᷑ ĩ opꝰ metalli.vł ſi maioꝛ vigiti ãnis patit᷑ ſe venũdari ad pᷣciũ ꝑticipãdũ.vel ſi mãumiſſꝰ ĩ ſᷣuitutẽ ex ingtitudie reuocet᷑ Olapito onis.m.t.qͥdam piſcis a quãtitate capitis ſic dict. ſʒ in płi maſ.vel neu.eſt q̊ddã ligamen cũ quo equꝰ ł aliud nit c capitulis aliqͥd diſtingure. Qlapo onis.eſt gallꝰ caſtratꝰ. Uñ.Cantat Qapꝛariꝰ.m.s.qͥ cuſtodit capꝛas. Oapꝛea.F.p.i.capꝛa ſilueſtr dicta ̃ Olapitolinꝰa.ũ.pe.p.i.de capitolio exñſ. vl capitolio ſeruies. * — Oapitoliũ.n.s.ðᷣꝛa capłm.qꝛ ibi ↄueĩebãt ſenatoꝛes.ſic ĩ caplo clauſtrales.ł ðꝛ a ca/ put.eo ꝙ ibi ſit caput romane ciuitatꝭ.vel qꝛ ibi ↄueniebãt capita ciuitatꝭ.łᷣ qꝛ Tar/ quinꝰ pſcꝰ dũ capitolij füdamẽta aꝑiretĩ loco füůdamẽti caput hoĩs lr̃is tuſcꝭ nota/ tum inuenit.⁊ inde capitoliũ appellatuʒ a caput ⁊ laos qð eſt płus. Qapitulum.n.s.i.pꝑuũ capnt. Oaplm etiã ðꝛ qnq; ille ꝑuꝰ locꝰ in quẽ co ueniũt clauſtrales.qñ q; eſt illa ↄgregatio clauſtraliũ.qñq; aliq diſtictio bꝛeuis ĩ q̊/ libet libꝛo. Uñ.Diſtinguit.iuenit.locat ⁊ collectio fert. Jñ capitłarꝭ.ↄ.t.⁊ B re.i.q̊d ↄuenit capiti vel capło. Iñ capitulo as.i. nocte capo.vinũ vult vendere caupo. Oapparis.f.t.ẽ q̃dã herba vł ᷣgultũ ſile len tiſco.qꝛ hʒ in ſũmitatibo rotũda ſeminum capla.ſicut dicit Hug.Diaſcoꝛides vᷣo di cit ꝙ ẽ frutex ſpinoſꝰ expaſſus ſuꝑ t᷑rã vn/ ctione plenꝰ.Et ðꝛ ꝙ duriciẽ ſplenis ſup oĩa medicamẽeta iuuat.⁊ hʒ młtas radiceſ ⁊ magnas.⁊ coꝛ.pe.vñ Harcial.Cappa⸗/ ris vt putcepas allece natãtes. Et ſcribit * c.vel k.ſᷣm qͥd eiꝰoꝛigo ẽ greca.vñ Eccs xij.Diſſipabitcapparis. ſapꝛa.f. p.aĩal qddã a caper ðꝛ. Capꝛa vo ſiluatica dicta.qͥ ſi capiẽs ardua. Uñn Pꝛi ſcianꝰ i.iij.li. Capꝛeolꝰ videt᷑ a ntõ capꝛeꝰ eſſe. cuiꝰ femininũ ĩ vſn ẽ capꝛea.nã capꝛa a capꝛo fit exqb capelłz capella di.fiunt . qᷓi capieſ ardua. Capꝛee vt dicit Pap̃.ſt᷑ ibices q̃ſi auices.eo iſtar auiũ alta petãt He ſi qñ aduerſitatẽ feraꝝ vlł hoĩm pᷣſenſerit.ð altꝭ cacuminibo ſeſe pᷣcipitãtes ſuis ſe coꝛnibꝰ in ramis arboꝝ recipiũt illeſas. Oapꝛeol lidimi. ta capꝛi q; capꝛei. Uñ h capꝛeola ſiłr dimi.tam capꝛe q; capꝛe. Qlapꝛeꝰ.i.ſilueſtrĩ caper. Et nota ꝙ capꝛei 7 capꝛee dicunt᷑ doꝛcades ⁊ etiam ibices. Oapcoꝛnꝰ.m.s.ðꝛ aĩal q̃ddã qͥd rinoceros ⁊ egloceros ðꝛ.⁊ ðꝛ capcoꝛnꝰ q̃i capna ha bẽs coꝛnua.Capcoꝛnꝰetiã ðꝛ q̊ddã ſidus celeſte.cꝰ cauda in effigie piſò foꝛmat᷑ vti extrema ſui ꝑte pluuias deſignet. Olapꝛificꝰ.f.s.q̃dã herba ẽ ſic dicta.qꝛ pari etes qᷣbo innaſcit᷑ carpit ⁊ ſdit temmpit. eI qꝛ ficus arboꝛ eiꝰ remedio fecundat᷑. Uñ Perſi.Et que ſemel int innata eſt rupto iecoꝛe.Exierit capꝛificus ⁊c. Oapꝛigenꝰa.ũ.pe.coꝛ.qð meliꝰðꝛ capgena ↄ.p.eſt pecus genitũ decapaa. Ulapnꝰ.a.ũ.⁊ h̊ h̊ capꝛił.⁊ h le.ĩ eodẽ ſenſu 1i.de capꝛa exñs.vel ad capꝛã ꝑtinẽs. Itẽ ſ̊ capꝛile.n.t.eſt ſtabulũ capꝛaꝝ. OUlapolꝰ li.ðꝛ a capio pis.⁊ ſt᷑ capoli cincin ni ſiue vncinuli qb ſe inectere ł! ſuſpẽdere arboꝛibo ſolẽt vites. vt ſine lapſu ſuſtineãt fructꝰ ſuoſ. Sʒ capꝛeoli ſᷣm Pap̃.ſüt filij capꝛee.q acutũ viſuʒ hñt.herbas eligũt vt comedant.ad alta nitunt᷑. Oapꝛona.ſ.p.eſt anterioꝛ iuba eqͥ q̃ſi capiti ꝛzona. Ulapſa.f.p.i.ciſta vbi aliqͥd reponit᷑ qʒ etiã ꝓ qlibet ꝑua domo ponit᷑.⁊ ðᷣꝛ a capio is. eo ꝙ capiat in ſe ⁊ ſeruet aliqᷣd. Iñ capſel / la ⁊ capſula ambo dimi.i.pua capſa. Olapſarij dicũt᷑ q in balneis veſtimeta ſuſci piunt cuſtodienda vel aliter ſunt illi q poꝛ tant alijs libꝛos ad ſcolos. Olapſus.m.S.i.carruca vndiq; cõtexta.q̃ſi capſa.qꝛ multa capit. S Olaptẽcula.f.p.i.vᷣboꝝ ſubtilis deceptio.ſi cut ſunt ſophiſmata.vñ Martianus. Ca ptenculis ludis illigantidbd. Ulaptio.i.deceptio. Iñ captioſũ.i.decepto riũ vel deceptioſuʒ aut doloſũ.vt no. Jo. an. de off. dele. ſi duo. li. vj. in glo.j.in fi. Uaptio cã moꝛtꝭ.als capio ſᷣm Aʒo. eſt qñ ꝑ moꝛtẽ alicꝰ occaſio capiẽdi obuenit ali/ cui.excepiꝭ his capiedi figuris ⁊ cauſis.q̃ certꝭ ⁊ ꝓꝛijs noibo nũcupat᷑ vt heditas.le gatũ ⁊ fideicõmiſſuzʒ.qꝛ tal captio ł capio nõ ĩcidit ĩ naturã acceptiõis heditatꝭ lega ti vł fideicõmiſſi. Et cã moꝛtis capio ᷣm Azʒo.in ſũ.C. de dona.cau.moꝛ.ẽ cũ poſt moꝛtẽ alicꝰ aliqͥd dat᷑ alicui cã cõditionis implẽde.vel ꝓuenit ad aliquẽ moꝛtꝭ occa ſione.nec tñ aliqᷓ certo traſlatõis vel acce⸗ ptionis noie nücupaet. aptiuꝰa.ũ.ðꝛ qſi captꝰ vlł q̃ſi capite dimi nutꝰ. Vñ ⁊ ſic ðꝛ apð legiſtaſ. Ingenuita „ uitas.i.d etentio. Oapfa.f.p.i.captio.vñ Qu.v. Stupoꝛ cir cũdederat eũ.⁊ oẽs qͥ cũ eo erãt ĩ captᷣa pi Oapua.ſ.p.q̃dã cinitas ẽ. ſciũ quã ceꝑãt QOapullulũ ⁊ capedulũ.n.s.⁊ caleptra.f.p. in eodẽ ſenſu.ſ.mitra tegẽs caput q̃ ⁊ alio tis eĩ foꝛtuna excidit ab eo. Iñ hec capti/ noĩe ðʒ pilleꝰ.galeruſ.calamatꝰ.caliendrũ comatiũ.caticulũ. Caleptra tñ ꝓpꝛie diciGceP»u⸗ cuphia equi. Qapulꝰ?. m. S. ð acaput. qꝛ eſt caput gladij vel ðꝛ a capio.qꝛ ibi capit᷑ gladiꝰ vtteneat᷑ Capulꝰetiã ðꝛ lectꝰ ĩ qͥ moꝛtui deferũt᷑.qꝛ ſuꝑ capita hoĩm defert᷑. Uñn.Eſt gladij ca pulus capuluſq; cadauera poꝛtat. Ulapus pi.i.ſalco auis.a capiẽdo dicta. Oaput.n.t.ðꝛ a capio pis.qꝛ om̃s ſenſus ⁊ etiã nerui ab ipᷣo initiũ hnt.⁊ ex eo oĩs vi/ gẽdi cã oꝛit᷑. Ibi eĩ oẽs ſenſuſaparẽt. nñn ipſiꝰaĩe q̃ coꝛꝑi ↄſulit ꝑſonã q̊damõ gerit Caput et᷑ mẽtẽ ſigt.q̃ caput ẽ aie ᷑m Hug Et ponit᷑ qũʒ ꝓ pncipio. Uñ/ꝓpha. In ca pite libꝛi ſcptũ ẽ de me.QOñq; et᷑ põit᷑ ꝓ fi/ ne. Ecc.xxxij. Habeat caput rñſum ſuuz. Ponit᷑ etiã qnʒ ꝓ dñatu. Uñn. Pꝛincipiũ cCaput eſt ꝑs coꝛpis ⁊ dñatꝰ. Itẽ caput cõ/ põit᷑ cũ bis.⁊ cũ tris.⁊ ðꝛ biceps.cipitꝭ.tri ceps.cipitꝭ.g.o.qͥ hʒ duo h tria capita. In uenit᷑ etiã h biciput.̊ triciput.n.g.i.gemi num vel trinũ caput. Cõponit᷑ etiã caput cuũ occiduũ.⁊ ðᷣꝛ h̊ occiput pit.i.occidua 7 poſtrema ꝑs capit. Ulel occiput ↄponit cuũ ob ⁊ caput.⁊ ðꝛ ſic q̃ſi ᷣ caput.qꝛ ſi ca piti retroꝛſum.⁊ idẽ ðᷣꝛ occipitiũ. Itẽ ↄpo nit᷑cũ ſincerꝰ.⁊ ðꝛ ſinciput pitꝭ.i.poꝛ ⁊ an terioꝛ ꝑs capitꝭ.ꝗſi ſincera ⁊ pura ⁊ patẽs pter capilloꝝ abſentiã. Itẽ ↄponit᷑ů lumpᷣ 282 pᷣceps.⁊ cũ qante.⁊ ðꝛ anceps. Qarabꝛio onis eſt genꝰ auis muſtele ſilis. Oaraphꝰpua ſcapha ex vimine facta.⁊ cru do coꝛio ↄtexta.vt ẽ nauicula currẽs in pa do. Etiã ðᷣꝛ illud qdð eſt in medio nauis Olbharacter ris.grece imago nouꝰ vultꝰ effi gies.foꝛmavl ſtilꝰ.figura.lr̃a.ferrũ q̃ͥ note pecoꝛibo inurũt᷑. Uñ ⁊ ipſa nota vel ſignũ character 2T2. Qlharacteriſmꝰ.m.s.ẽ ðᷣſcptio foꝛmealicꝰ. Oaraòrion eſt auis qᷓdaʒ alba tota cuiꝰ in terioꝛa oculos caliginoſos curant. Si vi uere debet infirmꝰ apꝛopinquabit ſibi.ſi vᷣo moꝛi fugit ab eo. Per medias noctesi ſublime celi ðꝛ volare. Obaragma.n.t.i.impſſio.imago ł lr̃a. ñ Auianꝰ Sicut nümus bʒ charagma cela ris.ſic homo charagma dei. “ Qharaxis.f.t.i.notatio.⁊ ðꝛ a character. Qarbaſuſ.f.s.in ſingulari.ſʒ in płi carbaſa ſoꝝ.n.g.i.velum qſi carẽs baſe.i.ſuſtenta/ mento ab inferioꝛi ꝑte.Carbaſus etigʒ dZ q̃ͥddã genꝰveſtis ſubtiliſſime. Iñ carbaſeꝰ o Ktij fifn iteſt nirepot Puier cnba⸗ Corboo Nlpon⸗ gcleſis rande ſtourt ſuecenn Cewin lpeße Necpoct ino nigerne moryc (ocar Coran n nce Gi⸗ han ayma lufem ſalioe. Cerche⸗ lan ſi⸗ Akintf fſodii lionoche täliyaſa icie Tee Dochos cheiuſün⸗ n rdhc⸗ polläpn grloote gdeen. Nakau ioſtce Crag Gorinal lanſeni. gincleore Lalenit mn predec⸗ caprtg dpng ndefenig Sſgadte Ntar. o dien msſenſor cddisyi/ aparit acämögent niefm Hig pha. Inc et poit pfi⸗ mnlum unz. .Pꝛincipti iecaputco/ hscpin di macadin. ungigem — — — nikenicn pir ioccun⸗ cpntpont put. deſuc inü. Repe in ipoꝛ Loy pumn? potes ponit cump los. nuſtcleſttis. eſacgaern cumisinpe dionanis or'vult nfenina nota valſti ioſomeit⸗ batod N nnbuſti atuefolbi Hangmacen . channce in liaftn⸗ baſoc e ani a. ñ. m Hug. Et yt ðꝛ h carbaſus ĩ ſingu lari veſtꝭ ſinuoſa.q̃ tã viro qᷓ; mulieri ↄue nire põt. Sʒ carbaſa ſoꝝ.ad vela nauium ptinet.⁊ coꝛ.pe.Unð Ouið.Ulidi pᷣcipiti carbaſa tenta notho. Olarbo onis.ðꝛ a carpo.qꝛ ab igne carpit᷑ vł potiꝰ ðꝛ a careo es.qꝛ flãma caret.⁊ qñ accẽſus eſt ðꝛ pꝛuna.cũ pꝛuna erxtincta fu erit carbo vocat᷑. In carbonarius rij.qui facit carbones. Uñ. Carbo carens flãma ſuccenſus pꝛuna vocak. arbũculus.m.s.tam ꝓ ꝑuo carbone qᷓ; p lapide pᷣcioſo ignito vt carbo.cuiꝰ fulgur nec nocte vincit. Et ꝓ moꝛbo q̊daʒ iuenit eo ꝙ in oꝛtu ſuo rubeꝰ ſit vt ignis.poſtea niger vt carbo extinct:. Uñ. Eſt lapis eſt moꝛbhbcarbo carbũculus extat. Qaarcanꝰnomen ciuitatꝭ vel loci. oꝛiente ſunt. .Z Oarcer in ſingłari ꝓpꝛie ðꝛ vbi rei claudũt᷑. Olarcan.calamo.arphat.emath.ciuitates ĩ Sz in pli vñ ãdrige emittunt᷑.vl repagu la añpoſita.⁊ ðꝛ carcer q̃ſi capiẽs reos.⁊ ẽ etymol.nõ ↄpoſitio. Iñ carcerariꝰ rij.qui carcerẽ facit vel cuſtodit. Iñ h̊ ⁊ ̊ carce/ ralis. ?2 ex. Oarcheſia pocula a loco carcheſi.vł ſpelũ ca vł ſũmitas arborꝭ nauis. vñ Bꝛeciſta. Aſt inſtrm dicas carcheſia nauis. Hug. vo diẽ. Carcheſia ſt᷑ ĩ cacumĩe arborꝭ na/ uis trochee q̃ſi f.lr̃a ꝑ q̃ᷓ funes trahũt᷑. vñ ⁊ q̃dãvaſa ad ſilitudĩieʒ illoꝝ fcã carcheſia dicũt. Trochee et᷑ ſt dicte.qꝛ rotulas hñt. Trochos em̃ grece rota ð latĩe. Itẽ car/ cheſia ſũmitas mali.ĩ q̃ choꝛde ↄcurrunt. vnñ Qucanꝰ.Ac vtinã ſũmi curuet carche Uardiacꝰa.ũ.pe.coꝛ.i.coꝛdis ſia mali. pulſũ paties qi coꝛ ardẽs hũs ſiti.⁊ ðꝛ ab ardeo ⁊ coꝛ.ꝑ ↄpoſitõeʒ.vl a greco cardia uuenał. Cardiaco ciathuz qð ẽ coꝛ. vñ J nũqᷓ;ᷓ miſſurꝰamico.vel ẽ ↄpoſituʒ coꝛ et hio.q̃ſi coꝛ hiãs hñs ꝓpt᷑ ſitim.⁊ tunc ðꝛ a Uardia grece latine coꝛ. OUlardinał.ↄ.t.⁊ h le.⁊ cardinaria.ũ.in eo/ dem ſenſu.ſ.q̃d ad cardinẽ ꝑtinet. Un car dinales vẽti dicũt᷑ a q̃ttuoꝛ ꝑtiba mdi flan tes.Et q̃dã vᷣtutes dicũt᷑ cardiales ad ſiłi tudinẽ cardinis in q̊ͥ motꝰ oſtij firmat᷑. Et h cardinal ſubſtãtiue ꝓ noĩe dignitat.qꝛ Pcardinales mũdus dʒ regi ⁊ gubernari ⁊ moueri ſicut oſtiũ ꝑ cardine. Qaardo inis. incerti ge. ðꝛ vna ps oſtij.ſ. cu neus.q ĩ foꝛamĩe vtit.vl ponit᷑ p ipſo foꝛa coꝛdiacus. mie aliqñ.⁊ ðꝛ a cardia qð ẽ coꝛ.qꝛ ſiẽ coꝛ hoĩeʒz regit ⁊ mouet.ita ille cuneꝰ ianuam regit ⁊ mouet.Cardo et᷑ ðᷣꝛ extremitas rei vñ⁊ cardines celi dicũt᷑ extreme ꝑtes axis ſic dicti.qꝛ ꝑ eos vᷣtit᷑ celũ. Cardo etiã po nit᷑ p opoꝛtunitate ł articulo. Uñ ꝓuerbi alit᷑ ſolet dici. Res ẽ in cardine.i.in articu lo ł opoꝛtũitate.vñ Uirgi.Aut tanto ceſ/ ſabit cardinereꝝ. Sʒ cardo donis.ẽ her ba nociua coloniſ. Uñ. Cardo ſubeſt fo/ rib ſi cardiniſeſt gtũs. Sʒ cardo onis.eſt herba nociua colonis. Oardomomũ.n.s. herba q̃dam eſt. granũ q̃ddã ſpẽs aromatis. UV Olarduelis.f.t.qdam auis dicta a carduus qꝛ ſcirpis ⁊ carduis paſcitt. Olardularij iudices dicebant᷑olim illi qͥ ab unꝑatoꝛe habebãt ptãteʒ iudicãdi.⁊ illos ſolũ qᷣ coꝛã eis eligebãt litigare.⁊ poterãt „ eligi ſineↄſenſuꝓpꝛioꝝ iudicũ.ſicut tradit in glo. l. j. ff. de iudi. .. Qarduꝰ ẽ genꝰ herbe ſpinoſe.cꝰ nata moꝛ⸗ dax ⁊ auſtera ẽ.⁊ iõ ſuccꝰeiꝰalopicias.i.ca pilloꝝ fluxꝰcurat.⁊ radix eiꝰin aq̃ decocta cupiditatẽ potatoꝛibo miſtrat.matrici vti liſſima eſt iuuãs ad maſculos pcreandos vel eſt genꝰcardonũ. Iñ cardetũ locꝰvbi abũdat talis herbbko. Ularectũ.n.s.eſt locꝰ vbi creſcit carex.vłre ponit᷑. vñ Uirgil.in buc.Tytire coge pe/ cus tu poſt carecta latebas. Olarenũ.n.s.ðꝛ tertia ꝑs muſti.⁊ðꝛ a careo res.eo ꝙ feruẽdo tertia ꝑte careat.Tertia eĩ ꝑte muſti amiſſa qð remanet ðꝛ carenũ Euiõꝛiũ eſt ſapa.qꝛ feruẽdo ad tertiã ꝑtẽ redacta deſcendit.Etiam aliqñ capit᷑ pꝛo ipſo muſto. JMRM larex cis.f.t.eſt q̃dam herba acuta.vulgo liſta.⁊ vt dicũt.canna paluſtris ẽ.⁊ ðꝛ a ca reo.qꝛ roboꝛe caret. H Olariatharbe.q̃ ⁊ hebꝛon ðꝛ.⁊ interpᷣtat᷑ ci/ uitas qᷓttuoꝛ. Arbe eĩ q̃ttuoꝛ.cariath ciui tas.qꝛ ibi ſepultꝰeſt adam maximꝰAbꝛ:aã Iſaac ⁊ Jacob cũ vxoꝛibo ſuis. Oariathſepher interpᷣtat᷑ villa pulcritudĩs vel ciuitas lfan. laryvbdis.ſ.t.ẽ qᷣddã ꝑiclm marinũ ſic di/ ctũ.qꝛ carinas abdit.i.abſoꝛbet.Aq̃s em̃ accipit vt vomat.vomit vt accipiat. Unð QOuiõð.Euomit⁊ potat dira caribdis aq̃̊s Vbł caribdis q̃dã vetula voꝛaciſſima fuit q̃ qꝛ boues herculis furata eſt.a Joue ful minata· eſt? imare cipitata eſt. amiquas *„ Pi exercẽs rapinas. Uñ ille locꝰ dictus ẽ caryvbdis. vel coꝛvbdis.vt di. Papᷣ.mare eſt vtiginoſum in ſicilia dicta grece ꝙ gur gitibo occultꝭ naues abſoꝛbeat. Ter in die ſtringit fluctus.⁊ ter vomit. Oarica.f.p.i.fructꝰpalme.⁊ fic ſicce.vł po tilus maſſa illaꝝu.⁊ coꝛ.pe.vñ Ouið.Quid vult palma ſibi vulgoſaq; carica dici. Qbarietiſmos tropꝰ ẽ.q̊ dure dicta guiꝰ ſi/ ue mitiꝰ ꝓferũt᷑.vt cuʒ int᷑rogãtibo nob an aliqͥs nos queſierit.rũdet᷑ bõa foꝛtuna.ex q̊ dat᷑ intelligi neminẽ nos queſiuiſſe. Oaries riei.i.putredo qꝛ caret ſoliditate.ſʒ caries ẽ ꝓpꝛie lignoꝝ.putredo vᷣo aliaꝝ re/ rum. Itẽ caria.f.p.idem. Oarina.f.p.ẽ media ꝑs nauis.qꝛ cũ remis currẽs diuidit aqᷓs.⁊ ðᷣꝛ a careo.vlł potiꝰ ꝗa curro ðʒ carina qi currina.et ẽ ppe media pꝑs nauis.ſ.vent᷑.ſʒ qñq; ponit᷑p ipſa naui Uñ. Dic latꝰeẽ ratẽ ventrẽ dic eſie carina Oarinatoꝛ oꝛis.i.ↄuiciatoꝛ vł maledicꝰ.et deriuata carino as. Oarinꝰ.m.S.ðꝛ q dã vira Therẽtio iductꝰ Dictus ſic.qſi carẽs nov.i.mente vl ſenſu. Uarioſus a.iũ.i.vetuſtꝰ.putridus. Olharis grecũ.⁊ interpᷣtat᷑ gra.⁊ põt ſcribi P Rk.ſiue ꝑ c. JUW Sariſia. .i qꝛ veritate carẽt. Obhariſma matꝭ.n.t.i.gr̃a vel donũ gra.et ðꝛ a charis qð eſt gra.⁊ coꝛ.pe. OUlhariſteũ.n.s.genꝰ eſt marmoꝛis viridis. Obaritas.f.t.i.dilectio vł reꝝ emptio diffi cilis.qð magꝭ ꝓpꝛie ðꝛ charitudo inis.⁊ h chariſtia ſtie. qdᷣ et᷑ ðꝛ feſtꝰ? groſus dieſ.⁊ etiã ſuauitas? dulcedo ⁊ gra.Et h chari/ tia ĩ eodẽ ſenſu ſm Hug. Pap̃.et di. Cha ritia dies feſtꝰ int cogtos. Et ðᷣꝛ charitas q̃ſi cara vnitas.qꝛ nos vnit deo. Oarmelꝰqͥ hebꝛaice chermel ðꝛ.mons ẽ in ↄfinio paleſtine atq; phenici.ſʒ nõ ille ð q̊ NHabal carmel“. Ille em mons eſt galilee in terra pmiſſionniiis.. Olarmẽ inis.ðꝛ qͥcqͥd pedibo ↄtinet᷑et ðᷣia carpo.eo ꝙ carptim ꝓnũciet᷑.ł ðꝛ a carmẽ tis dea carminuũ. Carmẽ et ðꝛ ſcbtũ de ali q̊ᷣlectabili cũ metro.vt ĩ Boetio. Carmi na qͥ ndã ⁊c̃. Carmẽ et᷑ ðꝛ qͥlibet cantꝰ cũ metro. Uñ liber odaꝝ intitulatr᷑ liber car/ minũ.i.cãtuũ.qꝛ qlibʒ eiꝰ diſtictio eſt can Aar .i. lena vet? ? litigioſa. ? ꝛ a cq/ reo es. Uñ ⁊ fallaces ancille cariſie dicüt abi il carmine a.ũ.i.qd carmẽ ꝑtinẽs en etiam ðꝛ piuratio vetulaꝝ q̃ car minicant pueros ? alios infirmos. Ularmẽtis cᷣ.f.t.eſt dea carminũ.⁊ fuit mat᷑ Euandri.⁊ ðꝛ a carpo. Oarnariũ.n.s.ðꝛ locꝰ vbi carnes reponũt vel locꝰvbi oſſa moꝛtuoꝝ ponunt᷑ larnicula.f.p.dimi.i.pua caro. Uarnifex ðꝛ homicida.vel maccellatoꝛ.vel carnifex ðᷣꝛ qͥ facit carnes. Oarniſicina.f.p.pe.p.i.macellum. Oaarnitficiũ.n.S.i.officiũ vel ac carnificis Olarnulentꝰa.iũ.i.plenꝰcarnibo.ſ.pinguis ⁊ craſſus. Iñ carnulentia.i.craſſitudo. Oaro carnis..t.ðꝛ a creos vlł a creo as.vel ðꝛ caro q̃ſi chara.Et ẽ caro ex q̃ttuoꝛ ele/ mẽt ↄpoſita ⁊ ↄpacta.Hã tra in carne eſt ger in halitu.hüoꝛ in ſangne. ignis ĩ calo/ re vitali. Et ꝓpꝛiecaro ðꝛ q̃ viuit.Sʒ iã la ti vtimur iſto vocabulo caro. Itẽ ꝓpe ca ro ĩ ſingulari.hũana. Carnes ĩ płi qlibet glie.poꝛcie.pecoꝛine łalie. IJñ carneꝰ a.ũ. q̃d ẽ excarne ł piguis. Et carnoſꝰa.ũ.id ẽ craſſus. In carnał..i.⁊ h le.i.carneũ.ł qͥ ſeqͥt᷑ fragilitatẽ carnis.q̃ſi fragile.łqͥd ꝑti/ net ad carnẽ.⁊ H̊ͥ carnalitas tatcꝭ.et hʒ pᷣmã bꝛeuẽ.vñ. Uil ſepe caro fit p mũere charo QOarolus pe.coꝛ.rex francie fſuit. Oarpaſiꝰ ðꝛ coloꝛ ſil is auro vł coloꝛ viri/ dis. Uñ carpaſiꝰ coloꝛ.i.qaureꝰ coloꝛ. Ita exponit᷑ in Deſter. Qarpẽtariꝰ.m. e.qͥ facit vel vucit carpentũ Dꝛ tñ generalr oĩs artifex lignari carpẽ/ tgriꝰ. Iñ carpentariolus. Oarpenta.f.p.ðꝛ aſtula ligni. Olarpentũ.n.s.eſt qddazʒ genꝰ vchiculi ſeu curruũ.vel eſt currꝰſuꝑ q ſedent mulieres tectus pãno.⁊ ð qſi currꝰpompaticuſ.qꝛ in pompis ſolet haberi. Olarpobalſamũ ł xilobalſamũ.i.fructꝰłſe⸗ men balſami.l liq̊ꝛ qͥ fit ex eꝰfructu ł ſemĩe Oarpꝑocratiani heretici a carpocrate daxʒ „ vocant᷑qͥ dixitxpᷣm hominem fuiſſe tm̃ ex vtroq; ſexu ꝓgenitum. Olarpofoꝛꝰ.m.s.ðꝛ qͥ d deꝰpaganoꝝ qͥ latlri ne interpᷣtat᷑ fructifer vel vberrimus. Oarpos grece latine ðꝛ fructus vel ſemen. Oarrena ⁊ publica pnia ⁊ q̊dragena vnuʒ ſunt. Qui igit᷑ iſtã pniam facit qdraginta diebo nõ intrat eccł iaʒ.⁊ lanea veſte idutꝰ ab eſcis ⁊ potiba qͥ intdicti ſũt.a thoꝛo.gla dio ⁊ eqͥtatu.illos ſupꝛadictos dies abſti / net. In tertia at ⁊ qͥnta feria ⁊ ſabbato.ali q̃ genere leguminũ ac olerib.pomis łl pir⸗ Vl piſciculis cũ modica ceruiſiavtat᷑ tem/ ſeh na coꝛcn zrus. ne goſone Ohem niy Eihch Omgoe (lcatce ſoahe (unalen Unror Conaluu Conlago ftioſſat nusaurt emenit fedos tago⸗ dicri Cam h ſlect difls (hip an Mri d⸗ (aleſeg deipctl,. ſons. WE lefliln Cafoe dit Die (tust9 Penton glomd ulooc alenuo (aſmnt. icker lci. Laſmhi⸗ Godicne ſornne ſtalaen cgſtlaee mmunthy, firn . iniriine Grnesnofi onunt gro. ccellator Alun. Nbemmiſics ſgngns: Nalliudo. Laeons er rnor fminaamect ignigicalo, nint Szuil fo Ne ppec nesi pialbet Rcnnegü. amdaizid Blianeäte iftaglelato⸗ onnt ethyoni tomücrechan efuit. o l colorvin⸗ e coloꝛ Jn ucrtcarpentix gnarcarpe/ . vrchienliſen gent mulieres omnpaticu : nuifrucbl⸗ Apoc el — vantuiſenne⸗ eponneiin ſbommo, ſengena ing nieſr nen refriil itanoſt cnodietn inrbhum tn ge rnifnnniun 6 berate. hec omnia extra de bomii. arruca.f.p.i.biga.⁊ dꝛ a carrio qð ẽ diui do.qꝛ currendo diuiditteram. Olarrus.m.s.vl carrũ ri.eſt genꝰ vehiculi. ⁊8 ſic a cardine rotaꝝ q̃ttuoꝛ.velqcurrẽ go ſonet. vel q̃ſi curr? ddd. OUlarta.f.p.a careo ðꝛ.qꝛ caret pilis ⁊ car/ nib. In h chartula.pe.coꝛ.i.pua charta. Et h chartulariꝰ qͥ facit chartaa. OUlartago ginis.eſt quedã ciuitas qᷓ fuit cir cuũdata coꝛio bouis. Iñ h̊ ⁊ h cartaginen/ ſis. ⁊ G ſe.i.aliqs de carthagine. Oartallum.n.s.ðᷣꝛ caniſtrũ.cophinꝰ ł vas in q̊ moꝛtui efferunk. Oaartallus grece.fiſcella latine. Ulartilago ginis.i.naris vł aurꝭ vel alteriꝰ rei oſſea teneritudo ⁊ ſine medulla.qð ge/ nus auricule ⁊ nariũ diſcrimĩa ⁊ coſtarũ extremitates hñt.⁊ ðꝛ ſic qꝛ leui attritu ca ret doloꝛe dũ plectit᷑. Et vt di.Papᷣ. Car tilago oſſis ſpẽm bʒ foꝛtitudinẽ nõ hʒ.ſiẽ Diſcrimẽ nariũ ⁊ auricule.Uñ Alexãder. Cartilago riget eadẽ mage carne rigeſcit QOaruncula.f.p.i.ꝑua caro. ⸗ Oſbarꝰa.ũ.in duab ſigficatõibo. Chaꝝ em̃ idẽ eſt qð dilectũ.⁊ chaꝝ eſt cuiꝰ emptio ẽ Difficilis.⁊ ðꝛ a charis. “ Uaſa.f.p.i.pua domꝰ paupeꝝ vł habitacu lum agreſte.palis. ᷣgultꝭ. arundinibuſq; —— ↄtextũ.qbo pñt tueria vi frigoꝛis ł calorꝭ. Oalelle ſt granaria ĩ qb fructꝰ reponũt᷑ ff. de iudi.l.j.Et ðꝛ iſi cellule granoꝝ. Oaſey. m. S. : a cqado is.qꝛ facile cadit ⁊ e ſtrum. Iñ! peſt caſttis. ””MVMUUE Oaſtallũ dimi.i.puũ caſtrũ.a qͥ caſtelluluʒ dit. Uñ qda. aſeꝰanguilla moꝛi cibo il/ le vl illa. Ni bibas ⁊ rebibas ⁊ rebibendo bibas. Iñ caſeolus.i.ꝑuꝰ?ꝰ caſeus Oaſia.ſ.p.eſt q da herba cuiꝰ floꝛes cito ca/ dũt. Un caſia flos illi? herbel liq̃ꝛ inde fa ctus ⁊ dʒ ſcribi ꝑ vnũ s.⁊ coꝛ.pmã.Unde Perſiꝰ in vltia ſatyra. Hec ſibi coꝛrupto caſiam diſſoluit oliuo. Itẽ O uið.Qui ſi/ mulas caſias ⁊ nardi lenis ariſtas. aſleu nouẽeber menſis qͥ eſt nonꝰ. laſma.n.t.i.poꝛticꝰ aerꝭ.vel fulgoꝛ ethere ⁊ eſt grecũ.latie ðꝛ fulgethꝛa ſᷣm vᷣo Papᷣ. Caſma hiatus terre dũ rumpit᷑terra. Uaſoma.f.p.ẽ acꝰmulier q̃ caput ſcalpit.a cado dicta.eo ꝙ cadere facit imunda. Qaſſabũdus a.ũ.i.caſſus.fruſtrat⸗ Olaſſariꝰ.m.s.i.retiariꝰ q retia facit. Oaſſicula.f.p.i.puũ rete.qð ⁊ caſſilis ðꝛ.vł ðꝛ caſſilis a careo.qꝛ caret ſoliditate in fo „ raminibe. OUaſſidilis.f.t.⁊ caſſidile.n.t.ðꝛ ſacculꝰ.pe⸗ ra.ſarciꝑiũ.ſicatiũ.marſupiũ.moculꝰ.lo/⸗ culꝰ'crumena.ſᷣm Hug. Pap̃. vo di. Caſſi qilis eſt pera paſtoꝛal. Caſſidile etiã vt qͥ/ dam dicũt ðꝛ pera aucupis in modũ reti/ culi facta ĩq̃ ponit aues.qͥs in caſſe.i.ĩ reti capit.qꝛ qᷣcqͥd capit᷑ in caſſe ſedet incluſũ in caſſidilibo. Ułðꝛ q̃ſi caſſis ſedile.qꝛ bꝛe ue eſt vt ſedile.i.fũdus caſſis.⁊ ſiłi mõ reti culatũ. Itẽ in oĩibo antiqs⁊ nõ coꝛruptꝭ bi blijs iuenies Tobie. viij. Pꝛotulit de caſ ſiduli ſuo ꝑtẽ iecoꝛis.Quedã tñ biblie no ne hñt de caſſidili ſno.⁊ coꝛ.pe.⁊ declinat᷑ caſſidilis lis. Quidã etiã legũt ibi caſſidi li ſuo declinantes.caſſile.lidis. Oaſſis idis.f.t.i.galea.qꝛ caput tegit.⁊ ẽ de ferro.⁊ eſt ꝓpꝛie militũ. Galea vᷣo de coꝛio eſt. dicta a galeon qð eſt coꝛiũ.⁊ ẽ pedituʒ Et facit actm̃ caſſidẽ vel caſſida. Uñ ⁊ ſu mit᷑ h̊ caſſida de.idẽ qð caſſis. Sed caſſis ſis. m.t. i. rete venatoꝛium. ⁊ ðꝛ a careo.qꝛ cCaret ſoliditate in foꝛaminibo. Dicit᷑ etiaz H caſſis idis.ꝓ helmo. Unde vgllit auis caſſis. munit caput enea caſſis. Si caſſis caſſis dicas.ſigt tibi rete. Sʒ galeã ſigno cum caſſis caſſidis aio. Olaſſus a.ũ.q ẽ ꝑticipiũ idẽ eſt q̊d huatꝰ. gqñ v̈o eſt nomen idem eſt qdð vanꝰ. Oaſtanea.f.p.tã ꝓ arboꝛe q; p fructu. Vñ Arboꝛ eſt in ſiluis que ſcribit᷑ octo figurꝭ. Fine triba deẽptꝭ vix vnã int᷑ mille videbis Qaaſtellanꝰa.ũ.qͥ inhabitat caſtrũ.⁊ dꝛ a ca ſtrum. Iñ h caſtellariuſ.i.dñs caſtri vel qͥ id ẽ ꝑuũ caſtelluũ. Caſtellũ etiã vł caſtellꝰ ſm Alb.ðꝛ receptaculũ qð aquã publicã ſuſcipit q̃ ducit᷑ ad aliqð pᷣdiũ irriganduʒ vel ðꝛ vas ad aquã recipiendã.⁊ videt᷑ ſic dici.qꝛ ad modũu caſtri ſit diſpoſitum. aſeri n.S.ð locus vbi remi collocant᷑ Oaſtifer a.ũ.pe.coꝛ.qͥ flagella poꝛtat vt ca/ ſtiget. a caſtus.⁊ fero fer. Olaſtimonia.f.p.i.caſtitas.a caſtus ðZ. Olaſtoꝛ oꝛis.fuit vnꝰ filioꝝ Jouis ⁊ pollux fuit frater eiꝰ.q apud paganos ꝓ dijs ha/ biti ſunt.q̊s etiã int᷑ ſidera fixerunt.quod ſignũ gemini ðꝛ. Caſtoꝛ etiã eſt aial àddã mirabile qð viuit in tra ⁊ in aqua.cauda eiꝰ naturã piſcis hʒ.⁊ coꝛpus carneuʒ eſt. Unñ cauda ei in ieiunio comedit᷑ ⁊ coꝛpꝰ nõ.⁊ hʒ qᷣttuoꝛ pedes.anterioꝛes duos qͥi unſerinoſ cũ qb natat. poſterioꝛes jicn⸗ nos. In qᷓntitate pui canis eſt. dentes bʒ acutiſſimos.⁊ pellẽ pᷣcioſam.teſticuli eius multũ valẽt medicꝭ. Et ð a caſtro as.qꝛ cũ ſentit venatoꝛẽ ſe ſeq̃ntẽ ſeipſuzʒ caſtrat vt euadere poſſit ſciẽs ſe fugari ꝓpt᷑ teſticu los. Idẽ ⁊ fiber fibꝛi.⁊ befer.⁊ canis pon tcicꝰð. Iñ caſtoꝛeũ.n.s.i.medicamẽetũ.q̊d fit de teſticul caſtoꝛis. Et adiectiue decli/ nat᷑ caſtoꝛeꝰa.ũ.vt caſtoꝛea caro.i.caro ca ſtoꝛis vl de caſtoꝛe exñs. Uñ quidã ditxit. ueſtio ſoluat᷑ cur caſtoꝛ ab hoſte fugat᷑. Cur ablatiuos dentes gerit in genitiuos Oaſtra in płi ſt vbi milites ſtetert.dicta q̃i caſta.vł qꝛ ibi caſtret᷑ libido. Caſtrũ vᷣo in ſinglari eſt opidũ.et ðꝛ ſic.qꝛ in alto loco ſitu eſt. qi caſa alta.vl/ Z a caſtro as.qꝛ ibi caſtrat᷑ licẽtia inhabitãtiũ ne paſſim vaga ri liceat. In caſtreſis.ↄ.t.⁊ G ſe.aliqͥs ł ali/ q̃ in caſtrꝭ hitans lexñs.Et ſ̃ᷣm Papᷣ.Ca ſtrenſis ðᷣꝛ dignitas vel honoꝛ caſtroꝛum. Oaſtratꝰa.ũ.ðꝛ ille qͥ ẽ frigide ↄplexioniſ.⁊ Apt frigiditatẽ nate neqͥ t exercere libidinẽ Et ð qi caſte nat? ſʒ nõ ſponte.Et differt a ſpadone ⁊ eunucho.qꝛ ſpado ðꝛ qͥ violet caſtrat᷑ ab hoib.⁊ ðᷣꝛ a ſpata.Spata ẽ em̃ gladiꝰ ſpacioſꝰ ⁊ latꝰ.⁊ foꝛte antiqͥtꝰ tales tali gladio caſtrabãt᷑. Eunuchꝰ ð qͥ nec ẽ ſpado nec frigide nat᷑e vel ↄplexionis.ſʒ p amoꝛe regni celeſtis ſe abſtinet.⁊ ðꝛ ab en qð ẽ bonũ ⁊ nycho qð ẽ vᷣtꝰ ł victoꝛia.qꝛ ẽ bonꝰ victoꝛ ⁊ vᷣtuoſus.Et de talibo ait Au guſtinꝰ. Beati ſut qͥs caſtrauit nõ neceſſi/ tas ſʒ volũtas. Uel eunuchi reg łregine fuerũt miſtri eoꝝ ꝗͥ ꝑpuuli caſtrabant᷑. UIñ ALaſtratũ reddit gelidũ natᷣa facitq; vᷣtus Eunuchũ.genitalia ſecta ſpadonẽ.Et de his ſpadonib qdam coeunt.ſed virtus in ſemine nõ eſt. YMUB Uaſtrimargia vel potiꝰgaſtrimargia.f.p.i. ocupiſcetia gule. vetrꝭ inglunies. ⁊ ðꝛ a ca ſtus.p ↄꝛiũ.qꝛ nõ facit caſtos. OUaſtꝰa.ũ.pmo a caſtratõe dict᷑.poſtea pla cuit veteribo etiã eos ſic noĩari qͥ ꝑpetuã li bidinis abſtinẽtiã pollicẽt᷑. Iñ caſtitas.et Apꝛie eſt coꝛꝑis incoꝛruptio. Sʒ ↄtinẽtia eſt poſt coꝛruptionẽ luxui abrenũciatio. Oaſula.f.p.i.pua caſa.Caſula etiã ðꝛ vul/ go planeta pᷣſoyteri.qꝛ inſtar ꝑue caſe to/ tum hoiem tegit. Oaſus us.ui.ẽ inopinate rei euẽtꝰ. Vñ di/ cimꝰ ſ̊ accidit a caſu.⁊ ſic accipit phus.ij. bbin icoꝝ.cũ dic̃. Caſusẽ cã ꝑ accides ⁊c. Scõdð caſus ðᷣ lapſus.⁊ ſic ðꝛ a cado dis Vñ.Onãto qqaltioꝛ tãto caſꝰ decliuioꝛ Zertio ẽ accidens noĩs.Dẽ etiaʒ foꝛtuna vl omen vel ꝑiculũ. Jñ caſualł. .t.⁊ h̊ le. Vnñ.Lapſus ⁊ euẽtꝰ inflictio ſit tibi caſꝰ. Oata pᷣpoſitio greca ẽ.⁊ qñq; tm̃ valet q;tũ trans.vt catagrapho.i.trãſcribo.qñq; tm̃ q;tũ ꝑ.vt cata ãtiſfraſim.i.ꝑ antifraſiʒ.qnʒ q;tũ.S.ł iuxta.vt cata mattheũ.i.iuxta ma theũ.⁊ ponit᷑p bꝛeui etiã vt cathalogus. Qlatacariſia.f.p.i.ãcilla ſuꝑ alias doloſa et fallax.⁊ ðꝛ a cata ⁊ cariſiſia. Oatacliſmꝰ.m.s.i.diluuiũ.Uñ.Ecẽc.xxxix. Et qm̃ catacliſmꝰ aridam inebꝛiauit. Oatachꝛeſis l! catachꝛiſis ẽ vſurpatio alie/ ni noĩs cũ ꝓpꝛiũ deſt.vt cũ parricidã diciꝰ ꝗoccidit frẽʒ.⁊ piſcinã diciꝰ q̃ piſces ñ hʒ Oatafrigij dicunt᷑ heretici q aduentũ ſpuũſ ſancti nõ in apłos ſʒ in ſe adueniſſe aſſer̃t. quoꝛum qutoꝛes. Montanus⁊ Pꝛiſca ⁊ Maximilla fuerũt. QOatofronicꝰ.i.ↄtumax.ↄtemptoꝛ.ſuꝑbus. Oatalecticꝰ a.ũ.p.coꝛ.cui nihil ſupabũdat UVUln ille vᷣſus ð catalecticꝰ i q̊ nibil ð me tro ſuꝑeſt. Et ↄponit cũ a vł hyꝑ qð ẽ ſu- Et ðᷣ acatalecticus a.um.⁊ hypercatale/ cticꝰ.a.um. Ille autem verſus dicitur aca talecticꝰ.ad cuiꝰ ꝑfectionẽ deeſt vna ſylla ba. Idẽ ðꝛ ⁊ claudus. Hvpcatalecticꝰ o eſt ille ꝓſus cui ſuꝑabundat vna ſyllaba. Oatalogꝰ. m.s.dᷣ enũeratio.oꝛdo.ſeries. vel bꝛeuis interpᷣtatio ſen deſcptio.ł iuſto rũ nũerꝰ.⁊ ðꝛ a cata qð ẽ bꝛeue ⁊ logos d ẽ ſᷣmo ł rõ.q̃ſi fᷣmo młta bꝛeuit᷑ ↄpᷣhẽdẽs vt Oẽs ſancti oꝛate ꝓ nob. Catalogꝰ etiã dicũt᷑ duodecim libꝛi veter teſtameti.vñ. Hiero.in ꝓlogo Thobie. Quẽ hebꝛei de cꝗthalogo diuinaꝝ ſcripturaꝝ ſectantes. QOatamane.i.iuxta mane.ſ.diluculo.vel in ipſo mane. Un qdam. Quolibet a mane fieri dicas catamane Oataplaſma.n.t.i.inductio.medicamẽ.qꝛ ſupꝛa foꝛmã moꝛbi inducit᷑. Itẽ ðꝛ h ipla ſtrum vel emplaſtrũ.ab en qð eſt in.⁊ pla-⸗ ſtes qd eſt foꝛma. ——— Oataplectatio interpᷣtat᷑ ↄuitium. Uñ ſᷣm vnã trãſlatioʒ ðꝛ obiurgatio. Ecc.xxj.Et põt dici cataplectatio.a cata qð ẽ iuxta.et plecto is.qͥndo ſcʒ eſt tanta rixa ꝙ fere ple ctunt ſe.i.puniunt et vᷣberant. Noſtra aut lra dicit.O biurgatio ⁊ iiurie annullabũt ſubſtantiã. ſed alia trãſlatio habet cataple ctatio.vt dicit glo. Qatapuera.i.docta puella. luu Oprl J Hgeumte tum voc⸗ Ntaract Enn c(unton nepln gluüdbuat Wonin Etcatari (rumey ſeitnnont nnonegn Nsſi nit nüdi ſtüagnol nüdos Catarns nari dumat Gonaſc⸗ tined⸗ Gnai goͤckt tſcon litonlnt Qnkr⸗ moſe Cotnpol delnbit⸗ ioyclatt ſoſoptre ſolbunthe Crcgoren criannn. Engnin (Atovſ Korisd dicugta⸗ gleigtcl Cgtennlare tocgugece nenlode lunſmnie Gmagtt⸗ Mdclni mlorht oſttwaß tmnyalcze, nbogfen mifnſziß rhalogys⸗ lusdoloſget Ii Eämi. ebrinni. lunanogli⸗ mcdidic⸗ piſcesib; aduentüͤ ſpit henifſeaſte,t. NS riſa e. nibüſopabücr iaͤmhlöͤne lbrecdenn T bypercani⸗ ſus diciturcan deeſt maßla Cumlernc i⸗ ha ſplloba. oo. ſenes. ſeprioliuſto netlogoséc cuit opbidis Canlog'cti ſeſtameti . rehebꝛelde nn ſcantes ucno. ſt nolibetatun. . mediemni f Jabi ncöckinen Minm iin no. a/ D Oatapulta eſt vas vt dicũt. vel poti ſagit/ ta cum ferro bipenni.quã ſagittam barba tam vocant. Qaataracta te. eſt via ſubtranea. q̃ aqua ſub terra diſcurrit. Uñ ꝑ trãſlationẽ ĩ celo di/ cunt᷑ cataracte. nubes vł diſcurſus.⁊ mea tus pluuiaꝝ vel tonitrua.ſᷣm Hug. Pap̃. etiã dicit. Cataracte celi feneſtre.i.nubes vel tonitrua.⁊ coꝛ.pmã.lñ in pantheon. Etcataractaꝝ fundit in oꝛbe faron. Oatarne vel catarij heretici qͥ ppt᷑ mũdiciã ſe ita noiauerũt.gloꝛiantes em̃ de ſuis me ritis negant penitentibo veniã peccatoꝛũ. viduas ſi nupſerint tanq; adulteras dam nãt.mũdioꝛes ſe cũci pᷣdicant.ſi nomen ſuũ agnoſcere vellẽt mũdanos ſe potiꝰ qᷓ; mũdos vocarent. Ulatarrus.m.s.eſt fluoꝛ reumatis iugis ex narib.qͥ dũ a faucibo venerit ðꝛ bꝛancus. dum a toꝛace vel pulmone ðꝛ tuſſis. Oataſcopus eſt qddam gen nauigij.qð la tine ðꝛ ſpeculatoꝛiuzʒ.qꝛ mittit᷑ cauſa ĩda/ gandi ⁊ ſpeculãdi.⁊ ðᷣꝛ a cata.i.p.⁊ ſcopin qõð eſt intendere vel ſpeculari. Uñ ſepe ca taſcopus ðᷣ exploꝛatoꝛ.indagatoꝛ.circu/ latoꝛ.inueſtigatoꝛ. ¶ataſta.f.p.eſt pene genus ſile eculeo.vel lectus ferens. Olatatypoſis fit qñ aliquid iuxta ſui foꝛmã deſcribit᷑ vel figurat᷑ ſub noĩe patris h ma tris vel alteriꝰrei.vt caluꝰ.criſpus.ventro ſus.ſophꝛonicus.pheatonicꝰ. Socrateʒ ſcribunt hec ola ſolum. Olategoꝛema.n.t.i.pᷣdicamentũ vel ſignifi/ catiuum. H ategoꝛia ric.f.p.eſt pᷣdicamentũ vel pᷣdi/ catio vel ſignificatio. Uñ pᷣdicamẽeta ari/ ſtotelis dicunt᷑ categoꝛie. Categoꝛie etiã icunt᷑ accuſationes. Olateia telũ ðꝛ lingua pſaꝝ vel galloꝝ.⁊ vt dicũt lancea ł haſta. Uel vt qͥdam dicunt Cateia ligua ꝑſaꝝ ett ſagitta barbulata.ſi ue haſta q vtebat᷑ hercules.Erat em cum liguł catenaꝝ.⁊ qñ eã pijciebat iteꝝ cum catenula retrahebat. Uñ Uirgil. Soliti toꝛquere cateias. Quidã tñ libꝛi ĩ donato in capło de barbariſmo hũt catela.i.iacu lum longũ qð cum catena pij cii. Oatella.f.p.dimi.i.pua catena. Uñ ⁊ catel le dicunt᷑ catenule ⁊ circuli colli inuiceʒ ſe ↄphẽdæẽtes in modũ catene. Itẽ catella di mi.i.ꝑua cata.⁊ venit a catellus. Inuenit etiam catela ꝑ vnum l.i.iaculum longum vt patet ſupꝛa in catei. ¶ latellus dimi.a catulus.i.puꝰ catꝰ. Jſñ ca tellulus.i.ꝑuꝰcatellus.⁊ a catellꝰ h catella ⁊a catellulus hec catellula. HW Ulatena ðꝛ a capio is.qꝛ capiendo tenet.vł qꝛ capiendo ſe tenet᷑ pluribꝰ modis.et eſt etvmol.non cõpoſitio.ſicut illud Catena quaſi captiuos tenẽs. Iñ catenula.i.pua cateeaa. M Olaterua.f.p.ẽ multitudo hoĩm.⁊ videt᷑ de riuari a cata.i.iuxta. l Olateruariꝰ a.ũ.qð eſt caterue.ł qð ſpectat ad cateruã. Cateruari? etiã ð qͥ ſemꝑ ĩ ca terua eſt.i.in multitudine pli. Olachecuminꝰ pe.coꝛ.interpᷣtat᷑ inſtruct vł gudienſ.qꝛ doctrinã fidei audit.nec dum tñ baptiſmum ꝑcepit. QOathedra dre.f p. grecũ ẽ. excelſa ſedes in⸗ dicis vel pᷣſidentꝭ. ⁊ ðꝛ a cathos qð ẽ ſedes ⁊edra ſponda.ꝗqſi ſpõdata ſedeſ.A h⁊ cathedralis.⁊ h le. Iñ etiã cathedralit᷑ ca thedralitas. Itẽ a cathedra cathedratus a. ũ. Cathedrate. cathedraticꝰa. ũ. Cache/ dratice.Et ponit᷑ etiã p ſede doctoꝛiſ. Ita dicit glo.incle.dudu.de ſepul. Et allegat Bꝛeciſmũ.Uñ. Rex ſolium.doctoꝛ cathhe dram iudexq; tribunal. Poſſidet ac ſedeʒ pᷣſul.pᷣtoꝛq; curnlen. Qaatheriſtica.f.p.pe.coꝛ.i.determinata. Oatheſis vel catheteſis grece doctrina vel locus doctrine ð latine. JIñ catheteziʒo. ʒzas.vel catheʒzizo.ʒas.i.ofirmare. inſtrue ere.edocere.ĩbuere.redarguere.obiurga/ re.refutare. Iñ cathetiʒeta te.⁊ catheʒiʒze/ ta.i.doctoꝛ.pceptoꝛ.inſtructoꝛ.⁊ h̊ cathe/ ciſmus mi.i.inſtructio.doctrina.⁊ maxiĩe in fie0e. Olatholicon interpᷣtat᷑ vniuerſale ł cõc. IJñ catholicꝰa.um.i.vniuerſalis.vt Fides ca tholica. Catholicus etiã idem ẽ qdð rect᷑ꝰ. QOlacthomꝰ.me.coꝛ.ẽ flagellũ ex vᷣgis ferreis factũ.vel flagellũ ex vᷣgis in moduʒ ſcobe quo vtunt᷑ religioſi in capitulis. Oatilio onis.m.t.i.gluto.deglutatoꝛ.qui q̃ᷓ dam guloſitate ad modũ catuli ꝑ domos diſcurrit. Iñ catilioſus.a.ũ.i.auidꝰ ſicut catulus eſt ad eſcam. HK Oatillum.n.s.i.puum catinum. Olatinũ.n.s.ſᷣm Iſið.ẽ vas vinariũ fictile qð meliꝰ in neu. ge.ðꝛ qᷓ; in maſ.ſicut ⁊ ſali num ðꝛ vas aptũ ſali. Uũ qͥdã Oð capiẽs vinũ teneat dicito catinũ. Fictile ł luteũ faciens frigere lieum, ”MW Oato. m.t. ſpꝛiũ nomẽ viri.⁊ ꝛ a catus.qꝛ aſtutꝰ fuit ad modũ illiꝰaĩal. In catonicꝰ a. ũ. ⁊ B ⁊ H catoniſta ſte.qͥ vl qᷓ catonẽ ſeqͥt ⁊ ſectã illiꝰ. Duo aũt Catones fuerũt am bo amatoꝛes vᷣtutis. Maioꝛ cenſoꝛinus auũculꝰminoꝛis.phoꝝ ꝑitiſſimuſ. Mioꝛ nepos eiꝰrigidus dictꝰeſt.⁊ vticenſis.qui vtice ſe intfecit. Uel cato ðꝛ a catꝰ a.um. Qattus ti.m.s.qddam aĩal ingenioſum.ſ. murilegꝰ. qð alij dicũt gattꝰ ꝑ g.ſʒ coꝛru/ pte. Iñ catta te. ⁊ ð cattꝰ ꝑ ſyncopã a cau tus.eo ꝙ ſit cautus in murib capiẽdis. Oatulaſter.m.S.i.puus cattulus.⁊ catula/ ſtra. i. ꝑua cattbltllaaa. Olatullus ꝑ geminũ l.fuit qdam poeta Ue ronẽſis.ðᷣ qͥ di.Ouið. Mantua Ulirgilio gaudet verona catullo.Peligne geẽt glia dicoꝛ ego. Qatulꝰ.m. S. me. coꝛ. ð: a canis.Et ſunt ca tuli ꝓpꝛie filij canũ.Abuſiue tñ filij quarũ libet beſtiaꝝ dicunt᷑ catuli. Oatus a.um.i.cautꝰ.⁊ eſt ſyncopatio huiꝰ qð eſt cautꝰ fm Hug.Papᷣ.aũt di. Catus denoĩat᷑ ſiune denoĩationẽ aſſumit a cane. id eſt doct.ſapies.acutꝰ. ingenioſus. Jñ cato tonis.vt ſupꝛa dictũ eff. Oaucaſus eſt mõs ſcythi⸗ taurũ poꝛrectꝰ. p gentiũ ⁊ varietate ligua rũ dictꝰ Nã cũ in oꝛiete ĩ excelſum ↄſurgit caucaſus ðꝛ.ſᷣm qd ipſoꝛum ligua p niue candiduʒ ð. 2 coꝛ.pe. Uñ. Carbaſus ab/ bꝛeuias ⁊ caucaſus eſt comes iliit. Olauda.f.p.eſt extrema ꝑs aĩaliſ. Iñ cauda tus.a.ũ.q hʒ caudam. Olaudex.m.t.i.truncus.qꝛ eſt qſi cauda ar boꝛis.qð ⁊ cadex ðꝛ. . Olaudice nauicule dicte.qꝛ q̃ttuoꝛ vſq; ad Ddecem capiãt hoĩes ᷣm Pabß. Qlaudix cis.f.t.i.radix q̃ inheret terre. ¶ auea.f.p.eſt locꝰↄcauꝰ.vel vbi aues aut glia aĩalia includunt᷑.Cauea etiã ðꝛ thea/ trum vel ſeſſio hoĩm in circuitu ↄſidẽtiuʒ Iñ caueola.i.pua cauea. Cauerna.t.p.i.ſpelũca. Iñ cauernatꝰ a.ũ. ⁊cauernoſus a.ũ.in eodẽ ſenſu.ſ.ꝑfoꝛatꝰ. Pfoſſus.pſcrobatꝰ. Iñ cauernicula dimi. .i.pua cauerna.⁊ cauernula dimi.idem Oauilla.f.p.ðꝛ a caueo.⁊ eſt lignũ qð inſe/ rit᷑ foꝛaminibo ad modũ claui. Iñ cauillo las.i.clauis infigere.vel ↄfirmare cauilliſ Inuenit᷑ etiã cauilla/p rixa cauillatiõe.cõ tentione.ſʒ tunc venit a calu. Qlaula.tf.p.i.ouile a greco aula. Gꝛece em̃ ſcythie ab india vſq; ad vocãt aulas receptacula aĩaliũ.⁊ inð can la addita c. Caula etiã ðꝛ cancellꝰ ante in dicẽ vbi ſt aduocati.vel ingreſſus Caule etiã dicunt᷑ munimẽta ouiũ. Oaulis.m.t.eſt generalr oĩm herbaꝝ ⁊ ole rũ mediꝰ frutex.qͥ vulgo tirſus ðꝛ.qꝛ a fra ſurſum ↄſcẽdit.Exq̊ tractuʒ eſt vt ſpẽalit᷑ q̃ddã gen oleꝝ caulis ðꝛ.qꝛ tirſus ipſius ampli? ceterꝭ oleribo coaleſcit. Unde.Dic caules olera dicunt᷑ ouilia caule. Qauma.atꝭ.n.t.i.incendiũ.caloꝛ.eſtꝰ. Oaupo onis.m.t.eſt vẽditoꝛ vini.et ðꝛ a ca pio pis.qꝛ capit vinũ vel aquã. aũt ðꝛ caupo q̃ſi capies potũ.etymol.c.nõ ↄpoſi tio. Qui ⁊ alio noĩe ðꝛ tabernariꝰ.⁊ taber nio ⁊ ganeo.A caupo ðꝛ cauponaririj.in eodẽ ſenſn.ſ.tabernariꝰ. Inuenit᷑ etiaʒ ca/ po.vide ſupꝛa capo. Ulaupona.ſ.p.pe.pꝓ.tazʒ muliere tabernaria q; ꝓ taberna. ¶ lauſa ſe. f.p.ðꝛ a caſu q̊ euenit.Eſt etiã oꝛi go ⁊ materia negocij nedũ diſcuſſionis ex aqmine patefacta.que dũ ꝓponit᷑ cã eit duʒz diſcutit᷑ iudiciũ.dũ finit᷑ iuſticia.c.ſoꝛꝰ.de v. ſig. vbi. Ber. diẽ. in glo. Item cã eſt res in dicẽdo poſita cũ interpoſitõe certaꝝ ꝑ/ ſonaꝝ.ſ. actoꝛis rei.iudic ⁊ teſtiũ.Et ðꝛ a caſu.qꝛ caſualit᷑ occurrit pᷣter hoĩm volũ/ tatẽ. Et dꝛñt cauſa ⁊ actio. Nam cauſa eſt negociũ vł õctꝰ ex q̊ qͥ mouet᷑ ad petẽdũ vel litigandũ.vt eſt venditio ł locatio rei erx qua oꝛit᷑ obligatio. ⁊ eſt cã ꝓxima obli/ gationis.q̃ obligatio parit actiouẽ cũ ob/ ligatio mat ſit actõis.Etẽ duplexcauſa.ſ. pꝓxima ⁊ remota.que dꝛũt in actione reali ꝑſonali. NHNã in ꝑpſonali remota eſt ipſum factũ.pxima ẽ ipſa obligatio. Et ĩ ꝑlonali non ſufficit expmere cãm ꝓximã dicendo Ago ↄtra te.qꝛ obligaris mihi in decem. ſed oꝑꝑet exbᷣmere cãm remotã.vt dicẽdo. Conuenio te.qꝛ mutuaui tibi decem. Jn reali pxima cã eſt dominiũ. Sʒ remota ẽ ex q̃ ↄſequit᷑ qs dominiũ Et nõ eſt neceſſe expmere r motã.vt dicẽdo.Ago ↄtra te.qꝛ emi domũ.ſʒ ſufficit expᷣmere ꝓximã cãm diceẽdo.Ago õ te.qꝛ ſum dñs domꝰ illius et h̊ no.ĩ glo.⁊ ꝑ doc.c.dilecti filij.de iudi. De diuerſis ſpeciebo cauſaꝝ við bonã gl. xj.q.j.in ſum.Eſt em̃ qdam cã ſpũalis vel annexa ſpũali.vt illa que fit de iure pꝛona tus.Quedã ciuilis.vt cũ agit᷑ ſuꝑ rei ven/ dicatione in cauſa pecuniaria. Quedam criminał.vt cum agitur directe de crimie onlcknr Oledi dens hyltin ſohe Oauſe⸗a ſinend goku⸗ li⸗ Nianm Chulam eop hoͤſafte Couhei gutpbat ſonsde bbüde⸗ rimor d Gd ſoume Cauſ⸗ gliga oh Mnt. Oauſudu g ſorpotro nnecc i⸗ Pbofterin (pyuſosg⸗ Cinſlnd temn. Wndorn auteriͦ cAturin dämap fenet Churor dicnac col⸗ 4 aß iot ſodiceg Cinnchi Ber therbenn utoonig tothol lgtio.r A iiizen benten lus Lane berbannt 3 grein ſtyr palt ſus pins Unde dee le. migdact QAaite Lenöopol a. 1uber onarrjin mikenazca, cubernaria i Maügi düouſionisen onik cackdi; ſicu cde ſtemcäektns ſoecenarg Nſiü. Eto hoim voli/ amcauſ tt t ad peligi locatiorei Pprünaobl tioneciob/ plercanſn ⸗ ctioneresli oackihſun Etigonal emädicene⸗ ihi indelen Nti Ntdicitn ibideren G femole tnöcktanſe Arnnk⸗ cre anicin giflideice r nio bonig li ſüglon eline inn itſuptac, rin Donn tarounm vt de adulterꝭ ad ſeꝑatõʒ thoꝛi. In his tri be vltimis caſib iurat᷑ de calũnia.in pᷣmo nõ.ſʒ ſolũ de veritate dicenda. H Oauſe crimĩaleſdicũt᷑i qb agit᷑ advĩdictã ſiue ad penã.Etiã qñq; agit᷑ criminałr qñ agit᷑ ad vidictã publicã.qnʒ ðꝛ agi crimia lit᷑ q agit᷑ad penã ꝑ modũ inqſitiõis de/ nũciatõis.ł ad inteſſe ꝑdᷣ ꝑ viã accuſatõis ¶Uauſa mĩma eſt duoꝝ aureoꝝ vel decẽ au/ reoꝝ.vel qnquaginta ſolidoꝝ.vel illa que nõ ſufficit ad ſumptꝰ iudiciales. Qanſa aũt argumẽto.ſ.naturał rõis ↄſtat aut pbatõe teſtiũ.vel tabulaꝝ ⁊ inſtroꝝ.c. foꝛus.de v.ſig. ſacit em̃ ꝓpbationẽ ↄfeſſio. vt ibidem no.in glo.j. Olauſe fauoꝛabiles ſt᷑ q̃ttuoꝛ.ſ.de libertate mfimonio.dote ⁊ teſtamto.c.duobo. de re iudi. Itẽ cauſa ſᷣm logicũ eſt ad cuiꝰeſſe ſe einralel ꝗůʒͦʒ ¶ autio iuratoꝛia ẽ qñ ↄpꝛomiſſio iuramẽ quit᷑ aliud. Et diuidit᷑ in cãm materialem foꝛmalẽ.efficientẽ ⁊ finalem. lauſariꝰ.m.s.i.amatoꝛ litis.vel reus qͥ ex aliq̃ crimine ad cãm ducit᷑. ¶Ulauſatiuꝰa.ũ.qð ex cã ſeqͥł. Uñ cauſatiua dicunt effect?'cauſaꝝ. H Oanuſidicꝰ.m.s.q dicit ⁊ tractat cauſas ᷣm Hug. Pap̃.vo di. Cauſidic' oꝛatoꝛ.defen ſoꝛ.patron.⁊ coꝛ.pe. Uñ.Cauſidicꝰ lites medic? pᷣnoſtica vite. Uulnꝰamat medicꝰ pᷣſovter interiuus. QOauſtos grece latine incenſum. Qauſula.dimi.i.ꝑua cauſa Oauteriat a.ũ.pᷣt eẽ ꝑticipiũ a cauterio as ⁊tũc tĩ valet q;tũ vſtꝰcauterio vel diffa/ matꝰ. Uel põteſſe nomẽ.⁊ tũc tm̃ valetqn tum durus.malus vel coꝛruptus Olauteriũ.n.s.eſt ferrũ qͥ vtunt᷑ infirmi.q̃ſi cauturiũ.qꝛ caute vꝛit.Et etiã q̊ inurunt dãnati ꝓ ſigno.vt dũ caro vꝛit᷑ volũtas re frenet᷑. Iñ cauteriolum. Uautes tʒ.f.t. petra duriſſima ⁊ aſperrĩa. dicta a cautꝰ.qſi cauta.qꝛ cauet᷑. vn The/ odolꝰ.Lambuüt aĩalia cautem.ſm Hug. Pap̃. vᷣo di. Cautes ſaxa aſperrĩa vicʒ ma ris. dicte a cauẽdo.a nauigatibꝰ.ſ.qi caute Ulauticꝰa.ũ.i.aſper ⁊ durꝰ.⁊ ðꝛ a cauteriũ. vñ Macer devirib herbaꝝ.A medic ru the vis cautica ðꝛ eſſe. Oautio onis.ſ.t.i.cautela.iuratio.obſerua tio.⁊ ponit᷑ p ſcpto ł carta in q̃̊ ſcribit᷑ ↄpu tatio.vt Lu.xvj.Accipe cautiõeʒ tuã.Et vt Pap̃.di. Cautio eſt bꝛeue cyrographũ Itẽ ſᷣm iuriſtas.Cautio ẽ generale nomẽ Nuedã mixta.vt cũ agit᷑ de crimĩe ciuilit oim ſeeuritatu atiens s ſecure reddit ve eo qð ſibi ꝓmittit᷑. Et diuidit᷑ in infraſcri ptas ſpẽs.qꝛ cautionũ alia eſt hypotheca ria vel chirographica.ſ.qñn int᷑ aliqs inter nenit hypotheca vel chirographũ. et pñt dici ſatiſdatioues. ¶Qautio rati danda ẽ cũ de mãdato dubita tur. C. de ꝓcura.l.j. Et illa ſecuritas ꝗᷓ reqrit᷑ a pcuratoꝛe actoꝛis ꝓ dno.cꝰ noĩe agit. ꝙ ratũ habebit om̃e illð qð ĩ iudicio p illũ factuʒ fuerit. Vnñ cauere de rato vel ſatiſdare eſt pcuratoꝛem actoꝛis ꝓmittere velle pſeuerare vſq; ad finẽ litis. Oauſa fideinſſoꝛia.ẽ qũ intuenit fideiuſſoꝛ Pncigai⸗ obligatõni. Et ðꝛ ſatiſdatio. Et be multe ſunt.vt de lite pſequeda.iudicio ſiſti iudicati ſolui? de rato. ¶Qaautio fidei ꝓpꝛie int᷑uentu ðꝛ q̃ fit ꝑ fideʒ pᷣſtitã.ſine ſolẽnitate iuramẽti. to firmat᷑.vt qñ iuro ſolenit me debereali qd.vel impleturũ pmitto. Oautio nudo pacto ẽ cũ aliqᷣs fidẽ tãtã hz de me ꝙↄtentus ſit nuda ꝓmiſſione mea. Et h ꝓpe ðʒ pollicitatio ł pollicita ouẽtio Vnñ vere ⁊ ꝓpꝛie ðꝛ ſatiſdatio ⁊ fatiſſactio dici pᷣt. Sʒ ſatiſdatio ꝓpꝛie ẽ cũ duo paci ſcẽtes duas ſcpturas ſub eadẽ foꝛma vᷣbo rũ int᷑ ſeↄficiũt? mutuo tradũt Et pollici tatio ⁊ ſatiſdatio cautele dici pñt ꝓpꝛielo/ Qaautio pignoꝛaticia ſiue hypo/ quẽdo. thecaria eſt cuʒ pignꝰ tradit᷑ aut hypothe/ ca ſuppoꝛtat᷑.⁊ ðꝛ etiam ſatiſdatio. Oautio de euictione ðꝛ qñ ſecuritas pᷣſtan da eſt vel pᷣſtita emptoꝛi a venditoꝛe ſit ea ↄditione.vt ſi ab eo euincat᷑ venditoꝛ reſti tuat eſtimationẽ rei in duplũ vel ĩ ſimplũ ꝓut int᷑ eos pus ↄuentum eſt. Ulautionũ auüt alie młte pñt eẽ ſpẽs ꝓut ad diuerſas materias applicant᷑. vñ Spe.in tractatu libelli ti. de pigneribo. S. ſeqt᷑. vbi q̃ſdam alias ſpẽs cautionũ ꝓſequit᷑. Oautio de dãno infecto.eſt qᷓ pᷣſtatcuʒ tua domꝰ ruinoſa minat᷑ domui mee ruinam vel etiã pᷣſtat᷑ ſᷣm qͥſdam cũ timeo ꝙ aliqͥs mihi inſidiet᷑. poſſuʒ agere vt mihi pꝛeſtet cautionẽ ne me offendat. Oautio de oꝑe moliẽdo quã pᷣſtat ille qũqʒ cui nüciat᷑ opꝰnouũ.ſ.ꝙ ipᷣm opꝰdemolia tur ſi ↄſtiterit eam iniuſte edificaſſe Olautio de vſufruciuĩ q̃ ð duobo cauet᷑.ſ.ꝙ vſufructuarire nõ male vtat᷑.⁊ ꝙ etiã vſu fructu finito rſtituat qͥd ex re ipᷣa ſugextat Uautio q̃ hereſ cauet ipᷣi legatario cũhereſ dat fiðiuſſoꝛes legatario ð legato pᷣſtãdo Qlautio qᷓ legatari cauet heredi eſt illa q le gatariꝰ ſatiſdat heredi.vt ſi falcidia locuʒ bʒ qꝙ ampliꝰnoĩe legati recepit q;ᷓ ratio le/ gis falcidie patit᷑id heredi reſtituat. Oautio arrogatoꝝ q̃ arrogatoꝛ ſtipulat᷑ ſer uo publico qð reſtituat arrogato q̃ ab eo habuit k eis ad q̊s ꝑuẽtura ſint.⁊ ꝙ dabit ſibi q̃rtam ꝑtem de bonis ſuis ſi eum ſine cauſa emãcipauerit ſeu exheredauerit. Ulautio q̃ cauet᷑ ei cui reſtitutio fieri debʒ ꝑ quã rogat reſtituere bõa alicꝰſi ſine libe/ ris deceſſerit.qcqͥd poſt moꝛtẽ ð heredita te extabit.cogit᷑ cauere illi cui dʒ fieri rſti/ tutio ꝙ ſeruet ei rtam ꝑtem . Oautio mutiana a mutio iuriſcõſulto dcã EF.⁊ habʒ ſieri ĩ vltis volũtatib.⁊ cõit᷑ ſᷣm doc.nõ in gctibo.Et fit ĩ ↄditõnibs negati uis. puta ſic dicẽdo. Si titiꝰ capitoliũ nõ aſcẽderit.ſi ̃ᷣuũ nõ mãumiſeri.lego ei de cem.l.mutiane cautõis.ff.de ↄdi.⁊ demõöõ. lautꝰa.ũ.q ſibi cauet.aſtutꝰ.callidꝰ.gnarꝰ 2 ðꝛ a caueo.⁊ pᷣt eẽ nomẽ vlł ꝑticipiũ. In Bꝛeciſmo ſic ðꝛ Cautũ ꝓuiſuʒ.cautũ ſiõt q̃ʒ firmũ. Itẽ cautela dimi.ẽ.⁊ tñ qñũʒ ſu- abũdantiã iĩpoꝛtat.vt cũ ðꝛ Abũdas cau/ tela nõ nocet.l.teſtõ.in fi. C. de teſta. Inð cauteloſꝰ.i.puidꝰcircũſpectꝰ ł plẽꝰcautel Qlauꝰa.ũ.ðꝛ a cauo as.Et eſt cauũ nat᷑a ca uatũ manu.Et cauꝰ ui.ſubſtãtiue ꝓ cauer na vl foꝛamĩe. Iñ cauitas tat. Et ꝑ ↄpo/ ſitionẽ ↄcauꝰa.um.in eodem ſenſu. Ec E ¶ lecula.tf.p.eſt genꝰ ſerpentʒ ſic dicta.qꝛ eſt ꝑua ⁊ nõ hʒ oculos. =è Uecuma.x.p.i.noctua.a cecus ðꝛ. Olecꝰ a.ũ.q neutro oculo videt.⁊ ðꝛ a ceco as. vl ðꝛ a careo.qꝛ caret viſu. Iñ cecitas tatꝭ. Itẽ cecꝰↄponit cũ ſemi.vt ſemicecꝰa. um.i.pꝓ dimidia ꝑte cecus. — Qlecũ ci.n.s.eſt q̊ddã inteſtinũ.⁊ ðꝛ a cecuſ dqꝛ ẽ ſine foꝛaminet exitu.qð greci tiloneu tron dicunt. łM Oecuta.f.p.eſt genꝰ fiſtule. Geaarreel,an canit in tali fiſtula. ¶ eda.f.p.i.cartha. Iñ cedula.i.ꝑua carta. Cedar ẽ nomẽ loci vicʒ regio ſarracenoꝛũ trãs arabiã ſita. Uñn ꝓpha. Habitaui cum habitantibo cedar. Itẽ cedar fuit filiꝰ Hiſ mael.⁊ interpᷣtat᷑ tenebꝛe vel meroꝛ. Qeledes dis.t.t.i.vᷣberatio ł inciſio ł occiſio. S ſine vxoꝛe. Vñ qda. ⁊ ðꝛ a cedo dis. Iñ cedecula.i.ꝑnua cedes. Uledria.f.p.ẽ vnguentũ factũ q̊ aſſeres lini ti nõ putreſcũt.vel tpe vel mibb Oledron nomẽ fluuij ł loci ⁊ interpᷣtat᷑tene bꝛe.Et notaq cedron Joh.xviij.eſt gtũs plis grec. Etẽ ſenſꝰ. Trãs toꝛrentẽ q̃ ðꝛ cedron.i.cedroꝝ.⁊ noĩat᷑ ſic ꝓpt᷑ młtitudi / nẽ cedroꝝ.⁊ eſt vᷣſus oꝛientem ꝓpe hierlm. Vel ᷣm Joſephũ.Cedron ẽ vallis vlł toꝛ rens iuxta hierłm ad oꝛientalẽ plagam. dron.q̃d ẽ arboꝛ ardẽtꝭ hũorꝭ ⁊ iputribil. Itẽ ſᷣm Iſið.Cedrꝰ eſt lignũ iocũdi odo ris ⁊ diu durãs ⁊ nũq; a tinea aut teredĩe .i.lignoꝝ vᷣme extminat᷑. Uñ/ꝓpt eiꝰ dura bilẽ ꝑpetuitatẽ ex cedris fiũt lacunaria in regũ palatijs ⁊ in tẽplis. Hꝰ arborꝭ gumi vel lachꝛyma ðꝛ cedria q̃ ad ↄſeruationeʒ libꝛoꝝ ſũme eſt neceſſaria.Nã libꝛi ex hac lachꝛyma liniti.nec a tineis coꝛrodũt᷑ nec tꝑe ſeneſcũt. Naſcit᷑ in terris africa⁊ ſyria ⁊ maxiĩe mõte libani. Et vt dicit Rabanꝰ ſuꝑ pſalterium. Cedrus ẽ arboꝛ altiſſima oiĩm arboꝝ dña ⁊ regina. E ſt etiã aſpectu pulcra.ſꝑ retinẽs viroꝛẽ ſuũ.⁊ inſuꝑ odo/ rifera.cuiꝰodoꝛ fugat ſerpẽtes ⁊ oĩa vene noſa. In cedrinꝰ a.u.i.de cedro exñs. Oleduus.a.ũ.venit a cedo qd eſt incidere.⁊ ðꝛ ſilua cedua.q̃ eſt apta ad ſuccidendũ et cuiꝰarbuſta recreſcũt.Et ita ſumit᷑ in iu/ re ciuilil. M 3 Qeeila le.pe.coꝛ.qͥdam locus eſt ſic dictꝰ Olelamen.n.t.⁊ celatura ꝓ eodẽ.i.ſculptu/ ra vel pictura.Et dicunt᷑ a celo as. . Oleleber.m.t.h̊ celebꝛis.⁊ h bꝛe.i.feſtiuꝰ.ſo lẽnis.ſctũs.deuotꝰ.frequẽs.frequẽtatus. Et ꝓpꝛie ille locꝰðꝛ celeber qͥ a multꝭ ẽ fre/ quẽtatꝰ.vel vbi celebꝛia agunt᷑.vt foꝝ.ec/ cleſia.⁊ coꝛ.l. Uñ Ouidiꝰ in pmo de arte amãaãdi: Ut redit atq; frequẽs lõgũ foꝛmi/ ca ꝑ agmen. Sic ruit ad celebꝛes cultiſſi/ ma feia ludos. Jñ celebꝛitas tatʒ.i.ſolẽni tas.frequẽtia.ↄuentus. Olelebs bis.ↄ.t.i.celeſtẽ vitaʒ ducẽs.ſ.vᷣgo vb caſtꝰ ſine ſollicitudine ſeculari ł vir ca Di mens ligua manꝰtibi ſit celeſtis ⁊ anꝰ. Uiuas ſecure. clauſtrum nõ ſit tibi cure. Oeler.h̊ ⁊ ̊ ris.⁊ ̊ re.i.velox.et ↄꝑat᷑ celer ioꝛ.rimꝰ.⁊ coꝛ.ce. Sʒ celer ſubſtantiuũ ꝓ ſeruo Romuli ꝓdu.ce.Et ↄponit᷑ cum ꝑ. vt ꝑceler. ⁊ cum pᷣ.vt pᷣcelet Qeleriuſculus.a.um.i.aliqntulum celer mnutwpf Urdi Odbausn (ecolo Nginprbe ſctpoci poſins Puigeni (acos⸗ Opeuse⸗ bumcn Obeldo oan⸗ penentin drrknn kapga ſtchlli Ciuolnifer Woin nod (geno (locclt cgſdird (diinsig Nupalal (dafos. 1cg Pcdl cellenri Ahnüin gukmniſter. ſugſunt E Phptuani cclenmnsi⸗ (corast, lrnanis Ei Clonis iß ſuerig e Ulclotf il chinerꝛ; eimet, liaſengin mdb inaitin izeigig torrente i Pe mltind. npehiertn, loin lihagm., ec voeitce tipumde. nüiocidiod agurterecie ſipre dun tlacunarigin arborguni Mruatone, gälcdꝛierhac Ndditnec nsufrenfſrn ndict Raban⸗ Enrdoralnſſin⸗ EKenüiaſpen iz inſupodo, cs? oia vene groerfs. leſtincidere? icagenguet Aſumikinin/ eſtſicdic de.l ſcylptu⸗ ccoos. ei feſtin ſo frequetatus. zamolhefte⸗ grt. Nfon inbno den. es ogi torn ebnesclliſß astat iſolin nzdlcis fh unkitcn 96 imens ligua iusſcoue 2Mte, rubſtnni, ponla mlnde Oeleſtis..t.⁊ G ſte.i.celicus q̃i ſtãs in celo Oeleuma ma.n.t.ẽ clamoꝛ nauticꝰ.qꝛ ad celũ defert. Oꝛ q́; generalłr ꝓ qlibʒ clamo re. Hier.xlviij. Neqq; calcatoꝛ vue ſoltũ celeuma cantabit. In celeumatic? a. ũ.qd ↄpõit᷑ pceleumaticꝰci.ſ.pes metricꝰↄſtas ex q̃ttuoꝛ bꝛeuibo ſyllah.qꝛ ad talẽ clamo⸗ rã deſcribẽdũ fuit inuẽtꝰ. Un.Quattuoꝛ ipſe bꝛeues pceleumatice ſues. aũt ðꝛ celeuma qſi calcãtiũ oma.i.cãtꝰ.etymol.ẽ ſ̃ᷣm NHug. Pap̃ᷣ.vᷣo dicit Celeuma clamoꝛ nautaꝝ ſiue carmẽ ſuꝑ moꝛtuos łſuꝑ la -/ cũ. Un. Dicas celeuma quã dat videmia cãtũ.Edita nautꝭ clamoꝛ celeuma vocat QOelibatus us.ui.i.vᷣginitas.caſtitas. Oelicola.ↄ.p.pe.coꝛ.qͥ colit deos vel celuz vl qͥ inhabitat celũ.vt deꝰ. Itẽ celicoleaꝝ facit ꝑ ↄciſionẽ celiculũ.qð marxie fit ĩ cõ/ poſitis ⁊ patronomicis.vt grauigenũ.ca ꝛigenũ. omnigenũ.eneadrũ. dardanidũ. Qlelicus a.ũ.pe.coꝛ.i.celeſtis.a celum. Olhelidon.i.hirundo.qꝛ in celo.i.in aere ci bum capit. MMM ́”Mẽ Ulhelidonia.f.p.eſt q̃daʒ herba q̃ erũpit in aduẽtu hirũdinũ.vel qꝛ pulli hirũdinũ ſi patient᷑ in oculiſ mat᷑ ex hac herba mederi ð2 ⁊ ſtatim viſum recipiũt. Itẽ chelidonia eſt qdaʒ gẽma ex hirũdinũ coloꝛe vocata. q̃ ⁊ chelõites ðꝛ. Jñ h̊ chelidoniac ci.gla dius lati ferri.cmucro duplex ⁊ bifurca/ tus in modũ caude hirũuũdinis foꝛmat᷑. Oleligena. .p.pe.coꝛ.i.genitus a dijs. Oelites celitũ.ↄ.g.pluralitx.vita celeſtẽ agẽ tes.ſ.Oij.⁊?⁊ ð a celum. Qeli.n. s idẽ eſt qd celtes qdð vulgo celio nem vel ſcalpellum vocant. — Qella.f.p.ðꝛ a celo as.qꝛ celat ĩ ea habitan tes. Iñ cellula.i.ꝑua cella.A cella etiaʒ ðꝛ cellita te.i.ſtudens:vel ſtans in cella. Oellariü.n.s.ð⁊ a colligo G.qꝛ in eo colli/ gũt᷑ mĩſteria mẽſaꝝ vl neceſſaria q̃ victui ſuꝑſunt. Et eſt cellariuʒ paucoꝝ dieꝝ ſed ꝓmptuariũ longi tꝑis. Iñn h cellari ⁊ hic cellerariꝰ.i.cuſtos cellarij. Olelox cis.f.t.vel h celonis.hꝰcelonis.i.ve/⸗ lox nauis ⁊ ad miſteriü claſſis apta. Unð Enniꝰ.Labit᷑ vncta carina ꝑ equoꝛa alta celonis. Iñ h̊ ⁊ h̊ ⁊ celox.i.velox. Ulelſus a.iũ.i.altꝰ q̃ſi celeſtꝭ.⁊ ðꝛ a cello lis. vel a celo.qꝛ ſublumis ſit ⁊ altus.⁊ compo nit᷑ cum ex.⁊ ðꝛ excelſus. In celſitudo id ẽ altitudo. H Oeltes tis.m.t.eſt inſtẽ̃m ferreũ aptum ad ſculpendũ.2 ðꝛ a celo as.p pingere vlſeul pere. Uñn Job.xix. Uel celte ſculpant᷑ĩ ſi/ lice. Quidam tñ legunt ibi certe. Clel ꝛ a celleo vel cecuuil.. eltiber nomẽ gentile eſt vł ppłi. Uñ celti beri ſüt ppłi mixti ex gallis ⁊ hiſpanis.Cel te eĩ dicũt᷑ galli ⁊ hiberi hiſpani.inde dicũ tur celtiberi mirti ex vtraq; gente pli. Et foꝛmat de ſe femininũ in a.vt celtibera. elticus a.iũ.i.nobilis.⁊ ðꝛ a celſus Qelũ.n.S.ðᷣꝛ a celo as.qꝛ celat nos.ł a celo las.p ſculpere.qꝛ ſculptũ eſt ⁊ inſignitum varijs ſtelł.vel ↄponit᷑ a caſa⁊ elios qd eſt ſol. qꝛ eſt caſa ſolis.Et eſt celũ heteroclitũ genere. qꝛ in ſingulari ẽ ge.neu.ĩ pli maſ. Et ſt᷑ pla noĩa idẽ ſigficãtia.UIn.Ether ?z aſtra polł celũ dicat᷑ olympꝰ.Et celum eſt ſubſtantia coꝛpoꝛea ſᷣm ſui naturã eterna varijs ſtellis ſculpta ⁊ oꝛnata. „ Qemẽtũ.n.S.i.calx ⁊ minutoꝝ lapidũ ↄgre gatio.⁊ ceſura lapidũ.⁊ fundamtũ domꝰ. 18 a cedẽdo.eo ꝙ ceſo lapide ſurgat.vel qꝛ fit de ceſis lapidibo. Iñn cemẽtariꝰ rij.qͥ diſponit lapides in muro. Cementũ etiaʒ mẽdaciũ ſignificat. Iñ cemẽtinꝰ a.ũ.i.qad cementũ ꝑtinẽs.vel de cemẽto ers. Olena.f.p.ðꝛ comeſtio ſerotia.⁊ ðꝛ ab a ⁊ ce non qdð ẽ cõe. q̃ſi a cõione veſcẽdi. Antiqͥ em publice ⁊ ĩ patulo comedebãt nõ ſoli/ tarij ⁊ bpuati ſicut mõ.ne ſingularitas ĩ de/ licijs luxuriã generaret.ł ðꝛ cena q̃i ſcena a ſcenon qð ẽ vmbꝛa.Et ðꝛ cena ꝓpꝛie ĩ ſe/ ro.ſicut ientaculũ ĩ mane.Pꝛandiũ in ter tia. Merẽda ł ancenia ꝓ nona. Abſoniũ poſt cenaʒ. A cena ðꝛ h cenula.i.ꝑua cena Et cenaticꝰa.ũ.i.ad cenam ꝑtinẽs. Et cõ ponit᷑ cena h̊ ⁊ B incenis.i.ieiunꝰ. q̃ſi ſine cena. Jñ cenaculũ.n.s.? cenatoꝛiũ locus cenãdi ſᷣm Hug. Pap̃ᷣ.vᷣo dicit. Cenacu/ lum domꝰ ſuꝑioꝛ ꝑs dictũ a cõione veſccẽ tium. Jñ ⁊ cenobiũ bij.ↄgregatio mltoꝝ. I cenatariꝰ.m.s.⁊ ðꝛ ille qͥ victuʒ mani bus queritat. DZ Qlenith eſt punctꝰ in firmamẽto directe ſu pꝛapoſitus capitibo noſtris. 7 ½ ¶Uenobates tis.m.t.q ꝓpter cenaʒ ſuꝑ funẽ? ambulat. Sʒ potius ꝑ s.debʒz ſcribi. vide loco ſuo. lenobiũ.ðꝛa cenon qꝗð eſt cõe.⁊ habito.? idẽ eſt qdð monaſteriu.ſ.cõis hitatio pluri moꝝ vbi ſr płes ↄgregati inſil ad cõit ha/ bitandũz comedendũu. Iñ hͥ ⁊ ̊ cenobita te.qͥ vel q ulum locum inhabitat. Quida E tñ ſolent ſcribereh̊ nomẽ ꝑ ſc. vt dicat ſce menſura.vindicta.ptãs.ſnĩa.decus. nobiũ. a ſcenon go ẽ vmbꝛa.qꝛ tal locꝰſo/ lenſꝰus.ui.pecũia.facultas.ðſcpta publi oroton let fieri ĩ vmbꝛoſis locꝭ ⁊ nemoꝛoſis. Indö ce vł eſtimata. Dẽ etiã h cẽſus ſi.q̊ꝝ patri gince ſcenobita.9.p.ꝑ ſc. In pap̃.ſcribit᷑ ꝑ c. ce/ monia publice annotata ſt᷑ deſcpta vl eſti Glias nobiũ a cenobita. Uñ dicit. Cenobitege mata. Inuenit᷑ etiã ⁊ cẽſus a.ũ. pticipiũ a ſiaue⸗ nus monachoꝛuʒz qs nos in cõi viuentẽs cenſeo. Itẽ cenſus tributũ ⁊ penſio publi aca poſſumus appellre.. 9 HH idem ſt᷑ vt.C. qͥ cau.pig.5.l.j.?. C.ſi ꝓpt᷑ d mni enodotiũ.n.s.i.dom ĩ q̃ cenãdi refugiũ penſionẽ publicã.l.ſi accipit᷑. Uł cenſt. us ni pauꝑibo.ſ.hoſt pitale. Iñ h cenodotiariꝰ penſio que ſoluit᷑ de puentibd. an i. elemoſynariꝰ.⁊ ᷓ cenodotiaria eiꝰ vxoꝛ Olentaurꝰ.m. S.ðꝛ a gigno ! genitꝰ ⁊ aura qᷓ 1 ſii vł elemoſynaria. Sʒ h meli ſcribũt᷑ ꝑ x. ſi gentaur?.i.genit ex aura. Siqͥdẽ ᷣm fa Md vt dicant᷑ a xenos.vt infra dicet᷑ in x.lr̃a⸗ bulas poetaꝝ xion ſecretariꝰ Junonis eã rent Olenodoxꝰ.im.s.⁊ h̊ cenodoxa xe.qͥ vel q eſt int᷑pellauit ð ↄcubitu.ꝗᷓ cũ filio iouis foꝛ/ cupidus vel cupida cenoſe vl vane glie. ſ. mauit qᷓndã nubẽ ĩ ſui ſpẽm. ⁊ eaʒ obtulit Niath eſt müdana gla m Hug. Pap̃. vo di. Ce men ĩ nubẽ.⁊ inde nata ſt qᷓdaʒ mõſtra. in ſaar nodoxia.i. iactantia ſeu vana gloꝛia. melgia pte hoĩeſ.⁊ ĩ media ꝑte.i.ĩferioꝛi eqͥ lonon Qenodoxus.inanis gloꝛie cupidus. Et dicti ſt centauri .q̃ſi gẽtauri.i.geniti ex nen enofactoꝛia.f.p. ars ẽ illoꝝ oꝑant dece qura. In cẽtaurea. ũ. centaurea ree. ꝗ Canrtt no.i. luto. Acr. xviij. ð ſcenofactoꝛia ꝑ ſc. dã herba ſm Hug. Pap. vo di. Centauri inrrech melius.vide infra ſcenofactoꝛia. a latis dicti bꝛeuitate.Nã hvpocẽtauri di derch Qenomia mie.. p. . cõis muſca. a cenon äd cere dẽmab hypo.i. ſubtꝰ ⁊ cẽtaurꝰ equꝰ. uine cõe. ? ſcribit ꝑ oe.m . Papᷣ.qᷣ dic. eno/ qꝛ cũ ſupiꝰeẽnt hoĩes.ĩferiꝰerãt eqͥ. Dꝛ ãt ooden mia canina muſca ſʒ oĩino moꝛdax. Scri nomẽ ſiue mõſtꝝ ↄfictũ fuiſſe.ad expmẽ fnh. bit etiã cynomia ꝑ v.ſʒ ĩ alia ſignificatiõe. dã hũane vite velocitatẽ.qꝛ eqꝰ eſt velox. oni⸗ Olenon vel cenos grece latie nouũ vel cõe Scõðᷣmũt hiſtoꝛiã xion pmꝰ ĩ grecia cẽtuʒ ſiynna⸗ vel mixtum. miilites armatos adunauit.qͥ eqtes cũ ab Nanci Qenoſ va. I. i. fetid.ſt purcꝰ. lutuletꝰ. hirco/ idoctꝭ bmũ viderẽt᷑ ſr̃eq̃s vnũ aĩal reputa althen ſus. Iñ h cenoſitas.i.fetoꝛ vel lutulentia. ti ex hoĩe ⁊ eqͥ dicti ſt cẽtauri.qi cẽtũ arma hoanr Olenotaphiũ.n.s.ẽ inane ſepulcrũ.i.monu ti.lłq; cctũ erãt qſi aura cito volãtes fram ſeraüt mẽtũ ſine coꝛꝑe qð ↄſtat ad mẽoꝛiã defũ/ Olentenarij dicit᷑ duces vx? ↄſumebant lannſe cti. Hũc aũt locũ placeteſſe religioſuʒ ſic mgri centũ militũ q̊ꝝ ptãs ðꝛ centena. Nguusp inen re teſti eſt. Uirgil. Sʒ duo frẽs An entenari a. i. otinẽs centũ vl hñs centũ (oniogin toni Scuer zſcyſernjt ar ſnia pualet. anos. ⁊ ðꝛ a centũ ł cẽtenꝰ.Et h cẽtenari⸗ uundin vt.ff. de re. diui. l. intantũ . .fſi. rnij p tali nuero. Et h centenarium rij p q̊ ichalech Olenouectoꝛiũ.n.s.i.inſtim cũ q̊ depoꝛtat dã põdere cẽtũ libꝛaꝝ.qd pondꝰ romani 1nmugipen cenum. Iñ cenouebum hi. idem. inſtituerũt ꝓ ꝑfectiõe centenarij numeri. noctingf Oenſite dicunt᷑ q cenſent᷑i.cenſum pᷣbent. Oletenꝰa cẽtũ ðꝛ.⁊ ĩ ſingłari tm̃ valet q̃ntũ Connpett Olenſitoꝛ ẽ qͥ recipit pñtationes collectoꝛu ſuũ pmitiuũ. Sʒ ĩ pli tenet᷑ diſtributiue. peduindie coloni ⁊ pigner⸗ iure vẽdit pᷣdiũ ſi cenſuſi ⁊ diſtribuit ꝑ parẽ nũeꝝ ſic bini ⁊ trini.vt Cenmgin nõ ſoluit: vt.ff. de cenſi.l.foꝛma. . illa. ꝛ.l. iſti ind edũt cẽteni. Itẽ H̊ cẽtenũ ni. qddazʒ Geunmuf cum poſſeſſoꝛ. 5.cũ p pecuni. gen' anone. ſmiliu. ecàui pleriſch loc ſe⸗ S Uenſoꝛ oꝛis.m.t.i.iudex.⁊ ꝓpꝛie qͥ iudicat ð mẽ eiꝰ ĩ cremẽtũ frug centeſimũ renaſcat ſcniorogit moꝛibo.⁊ eos coꝛrigit. UVUIñ ⁊ miliũ a multitudine fructus ðꝛ. ductnluge eoꝛine⸗ cenſoꝛi.m.s.p eodẽ.ſ.cenſoꝛ. Olnteſimꝰa.ũ.nomẽ ẽ oꝛdiale.⁊ ðꝛ a centũ lgenc nt ñ. Cato dict? ẽ cenſoꝛinꝰ.qꝛ moꝝ ergt Oentimanꝰ us.ui.ðꝛ a cẽtũ⁊ manꝰ ſᷣm Pꝛi cbaeſn coꝛrectoꝛ. Et pñt eſſe adiectiua ⁊ poſſeſſi/ ſcianũ ĩ.vj.li. Põt tñ decliari hͥ cẽtimanꝰ tminn ug. vt Cenſoꝛia res.i.res cenſorꝭ. Itẽ pñt ni.ładiectiue centimanꝰ a.ũ.qͥ cẽtũ hʒ ma Pleteſei eſſe deriuatiua a cenſꝰ. vt h cenſoꝛi.⁊ hicnus.⁊ coꝛ.pe.Pap.aũt ſeqns Pꝛiſcianuʒ g cenſoꝛinꝰ. ille qͥ cenſuʒ ſeruat vel pecuniã dicit. Centiman a manu poſitũ eiꝰna⸗ anchin Olenſuał.ↄ.t.⁊ h le.iofficialis qͥ cenſum exi bit declinatõeʒ h̊ centima noᷣ. hꝰcentimanꝰ cbis n Sfeanoinen 7 dat illum Hota igit nulli aliud ꝓpꝛiũ ꝑticipiũ lad/ Gennune QOlẽſurcf.p.pe p.iiudiciũ.vigoꝛ.ſeueritss iectiuũ vł mobile qrte declinationis eſſe. W . ba deosg. chuprtl sſlcnn cczute enpuchi venſiopm Ularin Utann Biäefnt, Iunorisei loiouisſo 1czz obrulit cücffuditſe Gmöſrain tliteone nniiGeriti Maureareei odi. Cenuum Dppocarunnd 1cctaun egr. Vaitcq dii ſuiſedapni cet va bigrcncim, aeites cin nuainl reput⸗ icaiarm politcstfan oummebant 1centeng. N büiscenti. th aenar ariumr 0 ond' roman marünumen, in valern diſtnbuan atcniͦni M Ucininni efungd, tdncct ennf nipckülun zacetuſyn 4 a 4 A 1,2 Li 8 icunn . ic Uento tonis. m. t. ðꝛ a centuʒ. Et dicebant centũ.vel qͥ pᷣeſt centũ militid. 4 olim cẽtones qͥ ð carmibo Homeri ł Uir gilij ad ꝓpꝛia oꝑa moꝛe cẽtenario ex mulc bicinde ↄpoſitꝭ vnũ ſartiebaãt coꝛpꝰ ad fa cultatẽ cuiuſcũq; materie. cũt᷑. Et cẽto onis.ðꝛ ſartoꝛ puluinarꝭ.vel velũ de mł& pãnis.vł qͥ facit filtra vł ipᷣm filtrüũ. vñ Juuenał. Intrauit callide vete ri cẽtone lupanar. Quidam tũ dicũt ꝙ h cẽto ðᷣꝛ fetoꝛ veniẽs ex libidis aſſiduitate. Et etiã cento ſit pãnꝰ ille imũdus cũ quo meretrices tergũt imundicias. Ulentra ðꝛ poꝛtus egypti. Oentris trꝭ.ft.eſt qͥda ſerpẽs infectuoſus rectus incedens. U,lentrix.f.t.a centũ ðꝛ vł a cento.Et dicũ centrices meretriceſ.i.lupe multiuire.dia bolares.nonarie.⁊ dicũt᷑ a centũ ꝓpt᷑ młti tudineʒ. Uel ðꝛ a centonibo.i.filtris.qꝛ ex eis deſiccabant᷑. vł qꝛ ſternant᷑ in lupana ri.vt locus reddat᷑ calidioꝛ. OUlentrũ tri.i.pũctũ in medio circulivł alte riꝰ rei.a q̃ eq̃liter diſtat q̃libet ꝑs periferie vl circũferetie.q̊d ⁊ h̊ centrũ inuenit᷑ inde cli.⁊ h̊ centro onis.iuenit᷑.Et in q̃dã hym no centꝝ ſumit᷑ ꝓ ſole.eo ꝙ ſit ĩ medio pla netaꝝ.etiã ſumit᷑ꝓ terra. Olentua.f.p.eſt menſura terre vł vinee hñs ꝑ ſingulas ꝑtes pedes centũ. ¶Ulentũu.o.g.indecli.⁊ tĩ płis nu.⁊ eſt pᷣmi/ tiuũ vt dicũt.vł potiꝰderiuat᷑a cantti.q̃d Ecirculꝰ⁊ circũferẽtia rote.qꝛ ibi circulat ⁊ curuat᷑ numerꝰad pmũ.vel qꝛ ille nume rus eſt impfectus. Ulentupeda.f.p.eſt genꝰ aĩalis.a młtitudĩe pedum dictum,. Olentuplus a.ũ.pe.coꝛ.i.centies tri. ¶Ulenturia.f.p.i.centũ hoĩes ĩ re milixari.et ðꝛ a centũ l centurio.vñ Oꝛatiꝰ. Cẽturie ſenioꝛ agitãt exꝑtia frug. Et centuria ðöꝛ ducẽta iugera ĩ agr.ſicut ager ducentoꝛũ iugeꝝ.qͥ antiqͥ tꝰ a centũ iugeribo centuria vocabat᷑.ſjʒ pꝰduplicata ẽ mẽſura.⁊ nomẽ pſtinũ retinuit. In nüero ei cẽturie młti/ plicate ſt.ſʒ nomẽ mutare ñ potuerũt ſᷣm Hug. Pap̃.dicit. Centurias dicimꝰ ꝑtes exercitꝰ in centenos milites diuias. Uñ et q his pᷣſunt centuriones dicunt. Olenturio.m.t.ðꝛ qͥ pᷣeſt centuʒ viris.⁊ ðꝛq 9 „ 2 Uentuſſis.m.t.i.centũ aſſes.vł pᷣciũ centũ gſſiũ.et ðᷣꝛ ab as ꝓ obolo.vñ Perſius. Et cuiuſcũq; materie. Sʒ ð cuiuſcũ q; carmibo.qͥ cũq; ̊ mõ faciũt cẽtones di/ opakr in ea. ́́”UNf⸗ ¶leraſtes vel ceraſta ðꝛ ſerpẽs coꝛnutꝰ Vñ E rentũ gratos curto centuſſe licet᷑. Sed h̊ ponit᷑ ꝓ centeſima ꝑteaſſis. Ienũ.n.s.ſoꝛdidũ lutũ.voꝛago pfunda.et ðꝛ a ceno as.ꝑ ↄꝛiũ.qꝛ nõ cenat᷑. IJñ cenu/ lentꝰ a.ũ.i.plenꝰ ceno.⁊ ðꝛ a cenũ ⁊ lentos greco.qð ſignificat plenitudinẽ. epe.n.indecli.ĩ ſingulari ⁊ in płicepeaꝝ. f.g.ðꝛ herba vł legumen cuiꝰ vᷣtus ſolum ↄſiſtit in capite.⁊ ðꝛa cephas qð eſt caput qꝛ⁊ nõ eſt niſi caput. Inuenit᷑ etiã cepa pe. in ſingulari. vñ Ouidiꝰ. Cadenda ẽ hoꝛt eruta cepa meis. Qlepariꝰ.m. S.hoꝛtolanꝰ qͥ cuſtodit vłqͥ vẽ dit cepas. Iñ hec ceparia rie.i.hoꝛtulana Et cepariꝰa.ũ.poſſeſſiuũ.vt foliũ cepari/ um.i.cepe.vł deſignat materiã.vt olus ce parium.i.de cepbis. ephalea.f.p.pe.pꝓ.paſſio capitis. Cepha lim eĩ grece caput dicunt m Papᷣ.Hug. vᷣ dicit. Cephalea vel cephalargia.vena vel doloꝛ capitꝭ a cephas ðꝛ.ſed ᷣm Papᷣ. Cephalargia eſt humoꝛ capitis. B Ulephas ł cephalim grece dicũut caput Uñ cephas dictꝰ ẽ petrꝰ.qꝛ ĩ capite ⁊ pᷣncipa/ tu eſt ↄſtitutꝰapłoꝝ. Itẽ cephas hebꝛaice petrꝰgrece.latine agnoſcẽs.ſyriace caput. epitiũ.n.s.vel h̊ cepitiꝰ.i.ccpe. Olepidines dinũ.f.t.i.ſaxa ſcʒ in mari.vel q̃ pᷣeminẽt in pᷣruptis locis. era re.f.p.ab aue q̃ ðꝛ apes fit.ſ.cõfectio quã faciũt apes ex liqre aerꝭ ad ↄſeruãdũ fauũ melliſ. Itẽ cera materies fuit lr̃aruʒ illaꝝ que ꝑuuloꝝnutrices fuerũt. Itẽ ᷣm aliq̊s cera accipi p coꝛnu. Jũñ cerica.i.ca nens in coꝛꝛluu. Oleraminꝰ.m.s.i.figulꝰ qͥ ſicut fingit cera ꝭ⸗ ita argyllam.a cera 2 linuugs. Ulerariꝰ.m.s.qͥ facit vel vendit cerã.vł qui . Beñ.xlix.Ceraſtes ĩ ſemita. Et ðꝛ a ceros qð ẽ coꝛnu.eo in capite coꝛnua habeat arietũ.vñ Lucanꝰ in.vj. Aut viuentꝭ ad/ huc libye mẽſure ceraſte. RM Oleraſus ſi.f.s.ciuitas fuit ponti.quã cini/ tatẽ cũ Lucullꝰ deleuiſſet.qddã genꝰ po/ mi inde aduexit.⁊ dicta ẽ arboꝛ h̊ ceraſus ⁊ fructꝰ eiꝰ h̊ ceraſum.vel ðꝛ ceraſus a ce/ rite oppido vbi abũdant. Oeratim.indecli.q̊ddam pondus.ſ.media vs oboli.hũs ſiliquã vna ⁊ ſemis hic lati ni ſemiobolũ vocãt. Ceratim grecclatine ſiliqua coꝛnuũ interpᷣtat᷑ E Oeratꝰa.ũ.⁊ cereus a.ũ.ᷣdifferũt.qꝛ cereuʒ eſt qdᷣ totũ ex cera ↄſtat.ſʒ ceratũ qð vl li / nitũ vl incruſtatũ eſt cera. Uñ ⁊ cerate di cunt᷑ tabule in qb ſcribit᷑. Qleraunia nioꝝ.płis nu.i.acuitões.vel exx· altatoões vndaꝝ ĩ tepeſtate. qſi amnes coꝛ nuti. Unð Lucanꝰ in.v. Monitq; cerau nia nautꝭ.Uñ ceraunia dicunt᷑ ſaxa pᷣemi nẽtia ĩ mari ĩſtar coꝛnuũ. Itẽ a cera he ce raunie aꝝ.i.vites vlł vue.qꝛ ſtK ſubꝛubee vt cera. Ul ceraunos grece latie ðꝛ fulmen. ⁊ inde ceraunie niaꝝ.vites vł vue qꝛ rube ant vt igniſ.Et hec ceraunia q̃dã gẽma ſic dicta.qꝛ alibi nõ inuenit᷑ niſi ĩ loco fulmi/ ne icto. Et h̊ cerauniũ nij.nota q̃daʒ q̃ po nit᷑ qñ młti vᷣſus ipꝛobant᷑.nec ꝑ ſinguloſ obelant᷑ Eth ceraunia oꝝ.pᷣrupte ſũmita tes montiũ dicũt᷑ a crebꝛa fulminatõe.qð ↄponit᷑ cũ acros q̊d ẽ mõs.⁊ ðꝛ acrocerau nia oꝝ.illð idẽ q̃ſi mõtes fulmĩati. Uñ et ceraunij ⁊ acroceraunij antonomaſice di cũt᷑ mõtes epyri ꝓpt᷑ altitudinẽ ⁊ aſſiduos ictꝰ fulminũ.Ceraunos grece fulmẽ latie lerberꝰ ri.m.s.canis infernał.tria capita hae ð ꝓpt᷑ tres etates.ſ.infantiã iuuẽtutẽꝛ ſenectutẽ.⁊ coꝛ.pe.Unde Ulirgil.enei.vj. Cerberꝰ h̊ vigens latratu regna trifant. ¶ercopa pe. .p.i.certatoꝛ.⁊ ðꝛ a certo⁊ꝛ co pia.q̃ſi certans copioſe. Uerdo onis. ð qͥ ppparat coriũ.ſiẽ calcifex. vñ Perſiꝰ. Tollat ſua munera cerdo. Itẽ cerdo.i.ſutoꝛ. Uñ Papᷣ.dicit. Cerdones ſutoꝛes. Itẽ cerdo dict?eſt qdã hereticus Vnñ.Cerdoniani heretici dicti ſũt.qͥ duo aſſerũt ↄtraria pncipia. erdon interpᷣtat᷑ coꝛꝛituum. Qoereagiꝰ gij.i.piſtoꝛ qͥ ad modũ cere dedu cit paſtam. ⁊ ðꝛ a cera ⁊ ago. . . * 9 Qerealiũ lij.n.s. locꝰ vbi panis⁊ cib para 2 8& a ceres cerer. * Qerebꝛ bꝛi ne be capit a priemedulla capitꝭ appellat᷑ In cerebellũ.i.xuũ cerebz ii cerebꝛoſus a.ũ.i.iracũdus.vł qͥ viciũ 3 in cerebꝛo.vel qͥ in eo patif. eres cererꝭ f.t. eſt dea frumẽti.⁊ ſepe po/ nit᷑ p ipſo frumẽto.⁊ ðꝛ ſic qꝛ creat fruges Ipſa ẽ ⁊ terra.⁊ ops opiſ.qꝛ melioꝛ ſit fra ope. ⁊ ꝓpſerpina.qꝛ ex ea ſerpant fruges.et veſta etiã dꝛ. Iñ h ⁊ hec cereał.⁊ h le.i.ad cererem ptinẽs. H Qerete g.n.t. ðꝛ a chere.⁊ eſt qdam ciuitas Unñ du romani olim militarẽt iuxta aqli/ nã ciuitatẽ.q̃ſierũt a ciuibo q̃d eẽt nomẽ ci uitatt. Illi vo inerptes ligue latie. vtpote greci.ſea romanis eſſe ſalutatos credẽétes rñderũt chere.qð ẽ ſalue.tũc romani che re nomẽ ciuitatꝭ eſſe credẽtes.ſubtraxert h. ⁊ addiderũt hãc ſyllabã te.⁊ dixerunth cerete t. Iñ antiqͥ ſũpſerũt nomẽ patriuʒ hͥ ⁊ hec ceretj.⁊ G̊ te.pe.ꝓ. Poſtea romani antiqͥ cã dꝛead pᷣmitiuũ coꝛruperunt de/ riuatiuũ mutãtes e.pe.in i.⁊ dixerũt h ⁊ H ceritꝭ. ⁊ te.ſiłr pe.p. Sʒ moderni nomẽ amplius coꝛruperunt patriuʒ in ntõ illo maſ.⁊ fe.ge.ſ.ceretꝭ.ſubtrahẽtes ti.ſyllabã dixerũt ꝑ ſyncopaʒ.⁊ h ⁊ hec ceres.⁊ B ce/ rete gtõ ceretis vel ceritis pe.pdu. Sʒ cã dẽe ad pmitiuũ tam in e q; in i.pe.inuenit in iſto noĩe pe.coꝛ.apud autoꝛes. Cũ &̊ in pmitiuo ĩuenit᷑ i.pe coꝛ.nimis impꝛopꝛie onit᷑ ſola poetica licentia. erethi ⁊ pheleti noĩa ſunt indecli.⁊ accẽ/ tuant᷑ in fine. Erãt aũt cohoꝛtes ſiue legi ones pugnatoꝝ.⁊ ſonat cerethi extermia/ toꝛeſ.pheleti admirabileſ. Hi erat pugna toꝛes doctiſſimi.vñ.ij. Re.viij. Bangias filiꝰ Joiade ſuꝑ cerethi ⁊ pheleti. Hi erãt cuſtodes capitꝭ dauid.vt ðꝛ in hiſtoꝛijs. Ulereꝰa.ũ.qð fit de cera.⁊ h̊ cereꝰ rei.i.can dela. ⁊ ðꝛ a cera. . erimonie niaꝝ.ſunt feſta cũ cereis facta. vel cerimonie dicũt᷑ q̃ſi carimonie.a carẽ do qbuſdã eſ.quib olim iudei ĩ feſtꝭ ab/ ſtinebant. vel qꝛ hoĩes carẽt vſu illaꝝ reꝝ que in ſacrificijs diuinis offerũt᷑. In hec cerimonia oꝝ.ipſa ſacrificia. Et h ⁊ h̊ ce/ rimoniał.⁊ h̊ le.i.feſtiuꝰ.religioſus.diui/ nus.ſctũs vlł ſacrificatiuꝰ. Itẽ pñt dici ce ridmonie a char qð eſt gra.⁊ mene qð ẽ ð̊ fectꝰ.q̃ſi defectꝰgre.qꝛ hmõi obſeruatões de ſe graʒ nõ ↄferebãt. Et nota ꝙ ĩ lege et Pphen qnq; erãt q̊ꝝ noticia valde neceſſa ria .ſ.moꝛalia. iudicialia.cerimonialia. ꝓp miſſa ⁊ ſacramẽtalia.moꝛalia erãt pᷣcepta decalogi.de qͥb het᷑ Exoð.xx. Judicialia erãt illa de qb hẽt᷑ Exoð.xxj. Si emeris ſeruũ hebꝛeũ ⁊c̃. Et hmõi ꝑtinẽt ad paceʒ inter hoĩes ↄſeruandã.Alia erãt cerimo/ nialia.⁊ h erãt in differẽtijs ſacrificioꝝ.in diſcretõe ciboꝝ.in expiatõe immũdiciaꝝ. in obſeruatiõe ſolẽnitatũ.de qͥbo habet᷑ in Leuit. fere ꝑ totũ. Pꝛomiſſa aũt erãt ad alliciendũ ſic ꝓmiſſio tre manantꝭ lacte⁊ melle.Exo.iij.Etiã ꝓmiſſio ãgelice cu ſto die.Exo.xxiij. Ecce ego mittã ãgelũ meuũ qͥ pcedat te.⁊ cuſtodiat te in via.⁊ inducat Alocr bonor chrs talaait ctpbe Pfun lent gchit iilt Corihi dicti lenn moß ſelhhe Condre tara ac⸗ olinen Gernuir Gernw⸗ wene Len Oere nllg⸗ Qon n⸗ hyilo⸗ . Fia voge (owrinn haborey (emihit lrheſidi nndiciq potgnöeka mfarecnt ſacendore⸗ ſanireyel ; e gle eſen Ohenic nohaq öetn Z ſtaumuq ſlepaline ſens⸗ Onfulthec longerpolt lſca ggejt⸗ egenn hningeci l'ee! u ☚ Nos cdin cronnic e.ſuhh tdirnnz nommepam oſtenroma nperunrde idierüt he; nodeminon’ i inmſ⸗ testiſrlladi cceres ?he edn Szai nipe inuenit ores. Cügin iis inpꝛoptie tindechi 1aco dones ſinele, mabicnemin Hicitpog e.vin. Banggs pbelen Hiei inhiſoris Cre'rcii creisſucn. monie. acare adelifeſab/ aanren fferüt. Jper n. Ethehe digioſus din⸗ Jtepuͤtdac tmene di⸗ iobſerunmas 1notaqrilet a mlee nel Cennonili alagißchi n MMiänl n. Gienans = ugitccnd inã ſit nulla macula. Olerinthiani qͥdã hereticia cerintho q̃dam erotũ ti ad locum quẽ paraui.Et ꝓmiſſio de oĩm bonoꝝ multiplicatõe Leui. xxyl. Si in p ceptis meis ambulauerit ⁊c. Sacramen talia ãt erãt figure ſacr̃oꝝ noue leg.ſicut eſt phaſe.Exo.xij. Tollat vnuſqͥſq; agnũ ꝑ familias ⁊ domos ſuas ⁊c. Et ſacr̃m vi tule rufe Numeri.xix.Pꝛecipe filijs iſrl vt adducaãt ad te vitulã rufam etatis integre dicti. Hi int᷑ cetera circũciſionẽ obſeruãt mille annos poſt reſurrectiõʒ ĩ voluptate carnis pᷣdicãt futuros. Uñ ⁊ grece chilia ſte. latine millenati ſunt appellati. WUlernida de.f.p. lignuũ ſuꝑ qð ducit᷑ taratã tara.et cernida ðꝛ taratatara.qꝛ diſcernit pollinem a furfure. Uernulus a.ũ.in.inclinatꝰvel ingenioſus. Oernuꝰa.ũ.i.accliuiſ.hũilis.pnus ĩ capite ruens.Cernui etiã dicunt᷑ ſocci ſine ſolea Cernuꝰetiã ðꝛ magnꝰ infinitus. Oeroferariꝰ rij.qͥ cereũ poꝛtat.vt acholytꝰ vel ꝗͥ fert ad vendendũ. Qleroma atꝭ.n.t.q ddã vnguẽtũ vel quedã oↄfectio ex melle.herbis ⁊ cera.qᷓ paleſtrite capillos ſuos inungebãt vt eſſent labilio res. Iñ ceromatic? a.ũ.i.ceromate vnctꝰ. Oleros grece.ðᷣꝛ coꝛnu latie.. erotũ ti.n.s.idẽ eſt qdð ceroma ł ↄmixtio herbaꝝ ⁊ vnguentoꝝ. Olerrit a.ũ.me.p a ceres cereris ðꝛ intpoſi ta r. ne ſi diceret᷑ cerit ꝑ vnũ r.putaret᷑ a ce ra diciqͥ hʒ fundamẽtũ vel inſanꝰa nimia potatiõe l comeſtione.de ꝗᷓ qͥ płꝰ recipit q; nat᷑a reqͥrit inſanꝰefficit᷑.ſicut antiqtuſ qũ ſacerdotes cererꝭ ei ſacrificabãt ſolebãt in ſanire.vel ðꝛ a cerebꝝ.ſ.furioſus qͥ cerebꝝ hʒ cõmotũ. Uñ Bꝛeciſmꝰ. Cerritꝰ dicet᷑ quẽ veſania toꝛquet. Oherſidrꝰ.m.s.qͥdam ſi erpes alternatim mõ in aq̃ mõ in tra moꝛat᷑. et ðꝛ ꝗa cherſon qð ẽtra.⁊ hydoꝛ qð eſt aq̃̊. Et ideʒ ðꝛ che lydrus.Etab eiſdẽ ↄponit᷑.ſ.a chelon qð eſt curuũ.q̃ſi cherſydrꝰ. Lucanꝰ tũ vide velle ꝙ aliud genꝰ ſerpẽt ſit chelydrus q; cherſydrus.⁊ ↄponit᷑ ᷣm h a chelon qð eſt curuũ.⁊ hydoꝛaq̊.qꝛ ſꝑ curuat᷑ ⁊ moꝛat᷑ ĩ aq̃. Iñ chelydrũ ðꝛ lignũ vł lapis teres ⁊ longꝰ⁊ volubilis ad modũ ſerpẽtꝭ illius q̊ arca adeq̃t᷑. Uide ꝙ qͥdã ſolẽt len⸗ has Dictões coꝛrupte dicẽtes celſydrus.ſʒ b bariſmꝰeſt in oib Chelindrꝰtñ inuenit᷑ ſʒ in alia ſigtione.ſ.q̃dã figura q̃drata.ſicut rus.ſʒ bar ðꝛ in geometria hñs ſuꝑpiꝰ ſemicirculuz.? ðꝛ ſic a pᷣdicto lapide vel ſerpẽteppt᷑equa/ litateʒ. Iñ h chelindroidos.ðᷣꝛ vmbꝛa eqᷣ liter creſcens in longu. bherſon dicunt greci terram . 4 Uertamen.n.t.venit a certo as.⁊ eſt idẽ q̊d pugna vel litigiũ.Et ſt᷑ noĩa pła idẽ ſigni ficàtia. Uñ. Certamẽ lites rixas ⁊ iurgia vites. Etↄtentio vel diſſenſio litigiumq;. Aſſit agonia q̃ iungit᷑ agoniʒanti. Cõtro uerſia necnõ diſceptatio ſciſma. Ulertꝰa.ũ.ðꝛ a cerno is. Et ꝓpꝛie certus ðꝛ ille qͥ cernit rem de q certificat᷑lʒ qũq; ad aiaʒ referat᷑. Et cer oponit᷑ cũ qᷓ;.vt q;cer tus.i.valde certꝰ.⁊ cũ in.vt incertꝰa.ũ.i.ñ certus.ſᷣm Hug. Pap̃.vᷣo di. Certa clara manitfeſta. Iñ certitudo.⁊ nihil aliud ẽ q; determinatio intellectꝰad vnu. Uertũ ðꝛ nõ dubiũ.Uñn pꝓcuratoꝛ debetez cert?.ff.de ꝓcur.l.ij. Itẽ arbiter certꝰdebʒ eſſe.ff. de arbi.l.item ſi vnus.S.ſi in dnas. Siłr tutoꝛ debʒ eſſe cert.ff.de teſta.tute. l. tutoꝛ incertꝰ. Olerticõditio pↄpetit ex oĩ obligatiõe ⁊ ex oi cã exq̃ alid certũ ⁊ determinatũ petit᷑ ſi/ ue ex ↄctu ſiue ex cã legati.ſiue ſuo noĩe.ſi ue obliget᷑ hereditario.Et ſt due certicon ditiones. vna generalis in omni ctu vbi certũ petit᷑.Alia ſpẽalis in ↄctu mutui Et licet nulla lex q̊ͥ manifeſte dicat.põt tñ eli/ ci ex tex.inſti.qͥb mo.re.õ.oblł.S.j.in fi.ibi ex eo ðctu.ſ.mutui naſcit᷑ certicõditio.q̃ſi ꝓnomẽ eo demõſtret ſpẽalitatẽ in mutuo eruica ce.ł.p.i.alapa vel potiꝰcolaphꝰ Ueruical.lis.n.t.i.puluinar aureale.qð et ceruicariũ ðꝛ a cerurr. V ernicat a.ũ.i.ſuꝑbo.furioſus.ꝰtumax eruicoſus a.ũ.i.ſuꝑbo arrogans. eruinꝰa.ũ.pe.ꝓ.i.res cerui.vel de ceruo acerunsDiii. eruiſia ſie.f.p.genꝰ potionis.a cerere ðꝛ. Oeruix cis.f.t.eſt poſterioꝛ ꝑs colli.ſic gu/ la anterioꝛ.⁊ ðꝛ a cedo is.qꝛ ibi cedunt᷑ca pilli.Ceruix etiã accipit᷑ p ſuꝑbia ⁊ maxie in płi.⁊ qñq; et in ſingulari.Uñ Job.xv. Cucurrit aduerſus eũ erecto collo ⁊ pin/ gui ceruice armatꝰ. — ¶ꝛ Yerulus a.ũ. pe. coꝛ.i. ſluidꝰ inſtar cere. vi/ ridis.niger.glaucꝰ.Pꝛopꝛie qͥdẽ cerulũ ẽ viride cu nigro.vt ẽ mare. Iñ ceruleꝰ a.ũ. pe. coꝛ. Et vt di. Papᷣ. Cerulus ðꝛ ipſe co loꝛ.Ceruleꝰvᷣo qð ex cerulo ↄſtat. Iteʒ ce rulus nature.ceruleus figmenti eſt. — Jeuſa qdam materies apta ad pingendu ꝗq explũbo ſtanoq; ↄficit᷑ fm Papᷣ. Hug. o di. A ceroma ðꝛ hec ceruſa ſeqddã ge/ nus coloꝛis. Qeeruꝰeſt aial q̊ddã.⁊ ðꝛ a ceros qð eſt coꝛ/ nu. Iñ hec cerua. Iñ ceruulus li.dimi.i. puꝰceruꝰ. Iñ hec ceruulaall. QOeſar.ðꝛ a cedo is.cecidi.vel qꝛ abſtractꝰ fuit de ceſo vtero matris.vł qꝛ foꝛtit᷑ celde bꝛei Pede q- inciꝑe a monoſyllaba dictoe. qꝛ monoſyl/ bat alios in pᷣlio.vel qꝛ pᷣmo ſecuit ceſariẽ ſibi.vl qꝛ cũ ceſarie ſit natus.vł a ceſus qð eſt elephaſ.qꝛ in ſingulari certamĩe de uicit elephantẽ. Et fuit ceſar.ſ.iul bmus uimꝑatoꝛ romanꝰ.a q̊ qlibz imꝑatoꝛ roma nnus dict?eſt ceſar. ſicut ⁊ auguſtꝰ ab augu ſto ⁊ a ceſar ceſarea.ũ.⁊ h 25 ceſariẽſis.et Hᷣ ſe. Inuenit᷑ etiã ceſar aliqñ in płi nu.vñ Ouidvꝰ.Ceſarib vᷣtus ↄtigit añ diem. QUeſarauguſta ſte.ſ.p.i.t᷑raconẽſis hiſpanie oppidũ.a ceſare Auguſto factum ⁊ nomi Oeſarea ree.vel ceſaria rie.q̃dam ciuitas ? ſunt ples ceſaree vel ceſarie noĩiate. Aelſaries riei.f.p.eſt coma capitꝭ.⁊ ꝓpꝛie efſt viroꝛum. —H Qeſia ſie.f.p.i.lenticula. Iñ ceſius.a.ũ.id ẽ lenticuloſus. Qui em lenticuloſus ẽ colo rem nõ integrũ ſed interciſum hʒ. Qelſo onis.m.t.qͥ de vẽtre mr̃is ceſo ſcidi.¶e O eſonia nie.q̃dã carũcula ĩ frõte eqͥni pul li. cũ pmũ ꝓdit exaluo vñ faciũt muliercs eſonia fuit Inda potionẽ moꝛtiferã. Itez c Apꝛiũ nomen cuiuſda mulieris. QOeeſoꝛ oꝛis.i.ĩciſoꝛ. Uñ.ij.Paral.xxiiij. At illiↄducebãt ex ea ceſoꝛes lapiqdum. QUeſpes itꝭ.m.t.t᷑ra cũ herbis euulſa vł fru/ ter vel ᷣgultũ.⁊ ðꝛ ſic qſi circa pedes. Ueſſio eſt iur ⁊ actõis trãſlatio. Nã ꝑ ceſſi ones iura ⁊ actões in eũ cui ceſſi traſferũt qꝛ? ſicut in venditõe vl qlibet titulo aliena tiõis rei coꝛꝑal neceſſaria eſt traditio qᷓ;tũ ad dominij trãſlationẽ. Ita ad trãſlatiöez ¶ha Ptatr c loꝛ aut calliditas. rei incoꝛpꝑalis.ſ.iurꝭ ⁊ actiõis vtimur ceſſi one.q̃ reputat᷑ p traditone. eſtus ſti.m.s.a caſiꝰ vel ceſtos.⁊ ̊ ceſton indecli.i.cingulũ venerꝭ qͥ accigunt᷑ ⁊ vtũ tur ĩ legitimis nuptijs.⁊ ðᷣꝛ a ceſton qſi ca ſton. eo ꝙ in ſeis maritatis caſtitatꝭ ſignũ ſit. Clñ ponit᷑ qñnq; ꝓ legitia copula ⁊ ma/ ritaliↄcoꝛdia vel caſtiatrrte. Oeſtus us.ui.a cedo cecidi.i.coꝛiũ cũ plũ/ Abꝛae poſt Saramm. ¶Qetus us.ui.i. gregatio hoĩm.⁊ ðꝛ q cedo Oeſſabũdus.a.um.i.ſiłis ceſſanti. vel illeq bo infuſo.q̊ manꝰ ſuas pugiles muniũt et ſe inuicẽ cedũt. Ceſt?etiã ðꝛ bacułpugilũ q coꝛio ⁊ coꝛrigijs ſolet eẽ circũdatꝰ.Etiã generałr arma pugilũ dicunt᷑ceſtꝰ. Iñ vi ger dici ceſticulꝰ li. circulꝰ in capite cũ ali quid poꝛtalt.. Oeſura ẽ finalitas dictõis ĩ pᷣncipio pedis. ita ꝙ ſeqᷓns dictio a lõga poſſit inciꝑe vła bꝛeui. Hõ aũt fit in ᷣmo pede q;nis poſſit laba dictio nõ hʒ aliqͥd añ ſeꝗ q cedat᷑ licʒ illa cedat᷑i.ſeꝑet᷑ a ſeqnti.vt ſi dicas. Non minoꝛ eſt vᷣtus qᷓ; querere parta tueri. Qeſus a.iũ.i.ꝑcuſſus.inciſus.macnulatꝰ. Oetaria.i.viuaria in qͥb cete ⁊ alij piſces ſt vel officina in q̃ liquamen ex piſcibo ficit er d a ceco. O etariꝰrij.m.s.ðꝛ qͥ cetũ piſcẽ capit vł ven dit. Et indevenit ̊ cetariũ rij.vbi vendũt᷑ cete.ł vbi capiunt᷑ ⁊ abũdãt.QOð ⁊ ꝓ ipſis et ꝓ qbuſſibet piſcib ponif. Oeteri.i.reliq ex eodẽ numero. Qethe?ꝰ pe/ꝓ.interpᷣtat᷑ abſciſus. Qeteiqͥdã ſapietes inuentoꝛes verboꝛum. Qethura interpᷣtatur thimia ma. vxoꝛ ſuit. ceſſi.ꝑ ↄꝛiũ.qꝛ noõ cedit.vel melius ðꝛ a co eundo q̃ſi coetꝰ. Uñ ꝑ oe.diptongũ debet fſcribi. Iñ deriuat᷑ h cet ꝑ ſolam e.m.g.in ſinglari. In pli vᷣo neu.g.indecli. Plalit cete. oꝝ.ceteꝓ piſce magno marino qꝛ co/ pioſus eſt inſtar cetuſ. Uñn.Eſt hoim cetꝰ ſed viuit in equoꝛe cetus. kiite OQOhalcos grece.latine es vel fex ðꝛ. Olbhaldei interpᷣtant᷑ feroces H captinantes vel qſi dementes.⁊ dicũt᷑a caleph filio na choꝛ fris abꝛahe. Uñn dicti ſunt chaſdeiqͥ nũüc chaldei dicunt᷑.s.mutata in l. Qaaleph interpᷣtat᷑ canis vel qſi viride ſiue coꝛ qut q̃ſi omne coꝛ. lham interpᷣtat᷑ calidus l callidus.ſiue ca Ohami greci dicũt bꝛeut: humile. QUQhamos ydolũ moabitaꝝ. Obamul interpᷣtat᷑ ſurgẽs doloꝛ vel neceſ/ ſarie ꝑturiens. ſeu calens doloꝛe aut calli ditas ꝑturienits. Ohamꝰ.m.s.eſt qddã genus freni vel ꝑs.⁊ ðꝛ a chami qð eſt bꝛeue ⁊ humile.vel cha/ mus capiſtru et.ẽ (benan o: Ebenn ſiuepel Opoos chain yin miſht coif cdicitt Oarq; Montf Aochun Cttu Uren lti i Zn tad (peis ⸗ chio⸗ (en gr ium heri at⸗a n li (hemcl nnino⸗ olerl hoſineſe Cpenbch chonbch ſuonge inſogte indeclin nlenie, dinern X Nernni igelox? tepnob: Digech fenm⸗ Obendai Ucnf⸗ cheng n cornn gloonmiie dedarlihpei rcüct S unkceſ n nchptteci⸗ napiopett aſſtmnagen ddeihnepot e gemonoſt keai cilg Nrſidicns P parta meri⸗ 1s macnlat netaln pice nerpichofc dicicapirſemn NNN it icit. Otpin onik. mor. ores rerbornt nomo. pxoꝛ ſui. oim ? racao Imclins 8rac diptorgi dere gſolame gen indccli Plli nomarino gn Ethoincr 6. 4 . 8ralſero⸗, oces copnuunm itaalahlot nanſnci wtammn. ral mit ine nbomie. dolcrfü, sdol entalt gbunieſtch⸗ QOhanaan interpᷣtat᷑poſſidens dñi vel emm latoꝛ gratie. — Obananeinterpᷣtat᷑ emulatoꝛ vel zelotes ſiue ꝑatus aut negociatoꝛ. Obaos.n. indecli.vlł chaon.⁊ etiã h̊ chaus chai.vel h chaos chaoi.iꝓſunditas.foſſa vel ↄfuſio:caligo vel ↄfuſio reꝝ vel initiũ reriũ.ſ.hile in q̊ oĩa fuertↄfuſa ⁊ ↄmixta.et aqͥ oĩia ᷣm Hug. Pap̃. vo di. Chaos gre ci dicũt materia celi ⁊ terrepfuſam. Q¶ Parraʒ interpᷣtat ira vel iracũdia ſiue fu roꝛ aut ſoꝛamia.vn Tobie.xj. Peruenef̃t ad charrã q̃ ẽ 1 medio itinere cca Niniuẽ. Obaſleu interpᷣtat᷑ ſpes eiꝰ vel ſperãs in eũ tatẽ. Itẽ chele.laꝝ.iuenũ ꝓ ſigno libꝛe.qꝛ ex pedibo vᷣginis ⁊ bꝛachijs ſcoꝛpiõis effi/ cit᷑.⁊ ðꝛ a chelon. QUpelidr ſerpẽs qda. vide. S. in cherſydrꝰ. Ohelis lis.m.t.i.cithara.qꝛ in moduʒz bꝛ a chioꝝ curuata eſt. Olelon grece.latine ðꝛ curuũ. UVel chelon grece latie ðꝛ bꝛachiũ.ſiue crus ꝓpter cur/ nitatem. OUhere interpᷣtat᷑ſalue vel aue vel gaude.et pꝓgducit che.vñ Perſiꝰ.Quis docuit pſita cum ſuũ chere.i.ſuã ſalutationẽ. HS Ulbermel hebꝛaice ðꝛ q ⁊ñ armełmons eſt in ↄfinio paleſtine ⁊ phenicis.⁊ interpᷣtat molle vel tenen. ſiue agn/ tener aut agni/ tio. ſiueſcia circũciſionis. Ulherub.cherubis.cherubim.cherubem. cherub. cherube. etplłr cherubim ꝑ oẽs ca ſus. m. g.⁊ ꝑ m. ſcptũ. Itẽ cherub indecli. in ſingulari ⁊ in płi p eodẽ. Itẽ h̊ cherubĩ indecli.maſ.ge.⁊ ſcptũ ꝑ m.⁊ tm̃ ſingularꝭ nũeri.⁊ ſigt vnũquẽq; angeloꝝ de illo oꝛ/ dine.⁊ tũc dz dici. Sãcte cherubim oꝛa pꝓ nob. Itẽ plalit᷑ hͥ cherubin ⁊ indexli.neu. ge. ⁊ tm in płi ſcribit᷑ ꝑ n.⁊ ſigt illi oꝛdinẽ ãgeloꝝ.⁊ tũc dʒ dici. Sacta cherubi oꝛa teꝓ nob.⁊ ſᷣm pmã declinationeʒ pᷣt dici. BGãůcte cherubi oꝛate ꝓ nobᷣ.Et interpᷣtat plenitudo ſeu multitudo ſcie.qꝛ illi ange/ li viciniꝰ poſiti deo.diuina ſcia ampliꝰce/ teris inferioꝝ oꝛdinũ pleni ſunt. ¶Qherucꝰci.i.ſũmitas mali.ſ.illud q̃d inſtar vexilli malo ſuꝑponit᷑⁊ ſᷣm ventũ mouet᷑. vñ Qucanꝰ. Inſtabit ſummis minoꝛvꝛſa cheru. Quidã tñ dicũt ꝙ cheruci ſũt ca pita ⁊ coꝛnua antẽnaꝝ vel funes in malo. OUheruni.ſigti.vel metuẽtes ſeu foꝛmidan tes aut inſanientes interpᷣtat. ¶Qbile cũ aſpiratione eſt labum. Olhidon interpᷣta᷑ ſcutum vel cliveuns. hilindroidos. ꝛvmbꝛa equalr creſcens in longum. hiliones cũ aſpiratõne.hoĩes bꝛenioꝛib⸗ labus vocnnnt. lhimera re.eſt qͥddã monſtrũ ᷣm fabulas hñs caput leoninũ.pectꝰ⁊ ventrẽ capꝛinũ ⁊ caudam anguinãa.Et ſilitudinẽ mere/ trix ðꝛ chimera.Vñ Ois reuera meretrix ẽ dicta chimera. Parte leo pᷣma. media ca per anguis in ima. vñ Uirgił.in.vj. enei. Hoꝛendũ ſtridẽs flãmata chimera. Chi/ mera et eſt nauis enee.vnde Uirgilł.in.v. enei. Ingentemq; gigas ingentiq; mole Uhios.inſula ðꝛ lingua ſyra.qꝛ ibi maſtix gignit. Syri em̃ maſticẽ chion vocant.et inde chiꝰ a.ũ.pe./p.q̃ in pmatiuo coꝛ. Iteʒ chios ðꝛ filiꝰ. Ite chius chij.qͥdam locus de q̊ ðꝛ Act᷑. xx. Sequẽti die venimꝰcirca chium.ſ̃m vo Papᷣ. Chius inſula in qua bonũ vinũ naſcit᷑ qð chium ðꝛ.in q̃ fons ẽ hebetes faciens. geos eccłia vel ↄgregatio interta.. Ohobal. ↄdenatꝰ vel ↄdemnatio interpᷣtat Oodoꝛlaomoꝛ.interpᷣtat᷑ quaſi generatio manipuli.vel q̃ſihñs decoꝝ manipulum. hoeleth hebꝛaice. grece eccłiaſtes.latine concionatorꝛ. DW Qboino⸗ interpᷣtat᷑ laceſcens vel puocans ſiue laceſſiones aut puocationes. lbonenias interpᷣtat᷑ ꝑcuſſus dño.vl per cuſſio dñi. ”M Ulboꝛaula.ↄ.p.ðꝛ qͥ choꝝ ducit.vel qͥ ĩ cho ro cũ cannuł cantat.qͥ ałr ðꝛ choꝛaules.⁊ ex eiſdem ↄponit᷑.vel choꝛaules ↄponit᷑a choꝛea ⁊ ago agy.ſ.qͥ agit choꝛeã ſʒ Hug. Pap̃. dic. Eboꝛaules pnceps choꝛi. vel qͥ cum cãnulis.i.fiſtulis canit in choꝛso. ¶Hoꝛe interpᷣtat᷑ caluaria. vel caluiciũ vel caluus. „ hoꝛea ree.f.p.i.ludicris cantilena vł ſal/ tatio.⁊ ðꝛ a choꝛus.Papᷣ.vo dic.Choꝛea ſonus ludoꝝ cantus vel carming. Olhoꝛeb interpᷣtat᷑ meſa vel maſſa ſiue tem ptans aut temptatioo. Ulhoꝛeus interpᷣtat᷑ iracũdus.vł liber aut de foꝛamie. lhoꝛicanꝰ.ni.m.s.ðꝛ qͥ canit in choꝛo.vel cum choꝛo.⁊ ðꝛ a choꝛus ⁊ cano. hoꝛiciſta.idem. . Ohoꝛꝰ ri.m.s.eſt młtitudo in ſaerꝭ eollecta Dꝛ tñ ⁊ choꝛꝰ locꝰ vbi canũt qͥ ĩ choꝛo ſũt. ⁊ ðꝛa ↄcoꝛdia.Alij dicũt ꝙ choꝛꝰ deriuat᷑ a coꝛona.eco ꝙ olim in modũ coꝛone circa aras ſtaret ⁊ canerẽt.ſʒ meliꝰvidet᷑ ꝙ coꝛo na a choꝛꝰ deriuet᷑. Uł choꝛ?ꝰ ðꝛ a coe q̃ſi roeuoꝝ cantꝰvel ſocietas vlł locꝰ.A choꝛꝰ deriuat᷑ h coꝛus ri.qdam vent collateral ʒzephiro.qꝛ ventoꝝ circulum claudit.⁊ q̃ſi choꝝ facit. Itẽ choꝛꝰ eſt q̃dã mẽſura decẽ modioꝛũ.ſʒ ſ̊ͥ ex hebꝛeo deſcendit qͥ vocat᷑ choꝛa ad ſiłitudinẽ collis. Choꝛia em he bꝛaice colles appellãt᷑. Coaceruati eĩ trigĩ ta modij inſtar collis vident᷑.⁊ onꝰcameli efficiut 'm Hug. Itẽ choꝛ? eſt gene muſici inſtri cum duabo cãnis.i.fiſtulis.ꝑ vnã re cipitventũ.ꝑ alterã reddit ſonũ.Et coꝛꝰp vento nõ aſpirat᷑.ſʒ ꝓ alijs ſigtis aſpirat᷑.⁊ bmã coꝛ.ſʒ ꝓ vento ꝓducit᷑. Un Conſona turba choꝛꝰquatiens eſt aera cous. ¶hous choi.m.g.eſt ꝑs celi.ſ.q̃ celũ ↄtinet vel ipᷣm celũ. Itè inuenit᷑ chons choi p q̊/ dam loco ð quo ðꝛ Acx.xxj. A recto curſu venimus choum. Ulhꝛemes etꝭ ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdã ꝑſone in troducte in comedia qdam Therenti. Olbꝛiſeus a.ũ.i.aureꝰ.⁊ ðꝛ a chꝛyſos qð eſt aux. Iñ chꝛyſatꝰ a.ũ.i.deaurat. Olhꝛiſis grece.latine ðꝛ ſecretũ vł iudiciuʒ Sʒ chꝛyvſos idẽeſt qð aurum. Ulhꝛyſma eſt grecum.⁊ ſcribit᷑ ꝑ ch.⁊ ðꝛ vn ctio latine.⁊ ðꝛ a chꝛyſos qð eſtauꝝꝛ Olhꝛvſolitꝰ.m.s.ẽ lapis pᷣcioſus ſilis auro cũ marini coloꝛis ſil itudine.⁊ ðᷣꝛ a chꝛiſoſ qd eſt aurum. 4 Ohꝛvſopaſſus qͥdaʒ lapis pᷣcioſus viridis aureeq; mixture.a chꝛyſos qð eſt aurum ⁊ paſſos qð eſt poꝛrũ ꝓpr᷑ coloꝛem viridem. ¶U¶ hꝛyſopathaſiꝰlapis pᷣcioſus ethiopicus quẽ lux celat. ꝓdit obſcuritas. Nocte eniʒ igneus. die aureus. Ohꝛyſoſtomꝰ.a chꝛyſos qdð eſt aup? omos qð eſt os.dictꝰeſt Johes Chꝛyſoſtomus id eſt aurem os. Olhꝛyſteeleiſon.ab eli qð eſt deꝰ.ðꝛ q̃qdam vbũ grecũ.ſ.eleiſon.i.miſerere. Iñ chꝛiſte eleiſon.i.chꝛiſte miſerere. Ohꝛiſtianiſmꝰmi.cultꝰ⁊ ritus chꝛiſtianoꝝ ⁊2 a chꝛiſtianus ?ꝛ maoao. Ulhꝛiſtian ni. Uñ chꝛiſtiania chꝛiſto dicti ſunt. ſigut a Fnda iudei. Seu ab vntione deductũ eſt h ochia ꝑ Petri pᷣdicationem exoꝛtum ẽ.vt nomẽ qð nomen pmũ ĩ anti babetur Act: N. * ¶hꝛiſticola. .p.pe.coꝛ.i.chꝛiſtum colens. lhꝛiſtꝰ a chꝛiſmate dict eſt.q̃ſi chꝛiſmate vnctꝰ.Chꝛiſma em̃ grece latine ðꝛ vnctio qðð nomẽ chꝛiſtꝰolim erat cõe ⁊ ſacerdoti/ bo⁊ regib.qꝛ ⁊ hi qͥ vocabãt᷑ ad regnũ ⁊ qͥ ad ſacerdotiũ inungebaãt᷑. De regib habe tur ĩ Eſaia.Dicite chꝛiſto meo Cyro.De ſacerdotiba ðᷣꝛ in pſal. Nolite tangere chꝛi ſtos meos Uñ dũs nr̃ antonomaſice ꝓpo noiĩe dict?eſt chꝛiſtꝰ.qꝛ verꝰrex ⁊ ſacerdos fuit ⁊ chꝛiſmate vnctus.i.ſeptẽ donis ſpũſ ſancti plenarie delibutꝰ. Qhus interpᷣtat᷑ ethiops vel tenebꝛoſus Obuſan interpᷣta tenebꝛãs donũ vl nigre do gratificatiõis. Olhuſauraſathaim.tenebꝛoſa iniqͥtas.ł ni/ gredo impietat interpᷣtat᷑ Oluſi. interpᷣtat᷑ſecretũ.vel ſilentiũ vel ar . canũ aut ꝓꝑfunditas. E ante Uiathus thi.m.s.eſt qqdam vas ad biben dũ.Et duodecim ciathi vnũ ſextarium fa ciũt. Itẽ ciathꝰ ꝑuꝰciphꝰ.craterculꝰpoꝛre ctoꝛius.⁊ coꝛ.pe.Uñ.Ex magnis ciathis multi ꝑiere ſciatis. libariũ.n.s.i.cibo.Et adiectiue cibariꝰ.a. um.qͥ vel q̃ vł qð ꝑtinet ad cibum. libatꝰ us.ui.i.comeſtio.declinat᷑ etiã adie ctiue cibatꝰa. um. ”M Qlibe.baꝝ.plłis nu.i.teſſere quadrate.ſcili/ cet taxilli. Qlibeles lis.ł h̊ cibele lis.i.mr̃ deoꝝ.ſ.t᷑ra q̃ cibaria ↄfert.⁊ ðꝛ a cibo as. vel potiꝰ a cn bon qð interpᷣtat᷑ ſolidũ vel firmũ. q̃ſi cu/ bele.eo ꝙ int᷑ elem̃ta nullũ ſit firmi⁊ ſoli/ diꝰ illo.vel ðꝛ ſic a cubelo mõte in q̊ colit᷑ᷣ Et a cbele vel cibelo ðꝛ cibełꝰa.ũ.poſſeſſi uum.⁊ cibeleus a.ũ.idem. Oliboꝛiũ rij.n.s.quoddaʒ vas ad cibos de ferendos. ¶ Niboſus a. u. i. cibo plenuſ. Iñ h ciboſitas tat ꝓlenitudo ciboꝝ. ⁊ ðꝛa cibo. — ¶libe bi.m.s.ðꝛ a capio is. aũt ðꝛ cibus qſi captꝰoꝛe.qꝛ capitoꝛe.etymo.ẽ nõ ↄpo/ ſitio. Itẽ ßm Pap. Cibo grecũ ẽ.Eſt autẽ figura ĩ geometria q̃ lõgitudĩe.latitudie ⁊ altitudine ↄtinet᷑.fitq; coꝛpꝰ ſoliduʒ. Hec etiã texera ðꝛ bis binibiſ.latie cubo. Hug. etiã dicit ꝙ a cubon qð interpᷣtat᷑ ſolidum ſiue firmũ ðꝛ h cubo bi.figura ſolida.vide infra in cub. Cbetum icchce Pto⸗ decicad⸗ cynol’ pmnoden cſtatec repughe⸗ ipdien itDii lurbi aillawe⸗ Citmrin Nlcotbe Cnvcel focynot Dinilpr UINid Qicend Wans Oicend hont Kirn cha Hjanci⸗ coo Ainlſa niten belie tif dectezp Dgbop mndie Oechodis lfunne liglegi ccacenn chleigo clacese choopann leheno lot men motnce (eclpenti nſial. (Rcopon⸗ nnſeitin Eratnuo Nontepbibe ſs gapce iſtmnange liching nnededcd⸗ erſacerien adrepnit, eregibo haob⸗ Crode teunggrechti nomaſceppo fertſacerdns Ntedonisſa t tencb:os doni vlnige Zinictnsni⸗ AGentäa * „ *) nms agbon nücamumt miuranl pon agnonthis tiecban, bun. inat eni adie gnacrateſl⸗ ni deor ni elpotil Afirmü. aic. iſtfirmitſil mmöte in ͤo, ebchuiͤhold I. o40 cboode 7 Hcboſins uürorchis reüe Eſauin vſotan hn ngtltun en cn fie ibutum ti.n.s.i.arca cibiarig. icada de.ðꝛ a cucułꝰ qꝛ excucłoꝝ naſcũt ſputo. vl dicũt᷑ ſic a ſono quẽ faciũt.q; aũt ð cicada q̃ſi canẽdo cadẽes ł cito cadens. etvmol.ẽ nõ ↄpoſitio.⁊ ꝓ.pe.vñ O uið.in pmo dearte. Qe ecant voh⸗ eſtate cicade Feia q; iuueni blãde tẽptata repugnet.⁊ m Seruiũ ñ durat vita illiꝰ niſi ꝑ diem. Dicit eĩ ꝙ eodẽ die q̊ oꝛit᷑ mo/ rit᷑. Uñ Aai. Wan 7 vita dies vna cica⸗ 3 aut falſum dicit aꝑte aut alia da tibi. Sʒ aut falſumd aĩalia vocauit cicadas q; nos vocemꝰ. licatrix.i.veſtigiũ.obductio vulnerꝭ.et ð a ceco as.qꝛ cecat: obducit vulnera.q̃i ce catrix.q aũt ðꝛ cicatrix.q̃ſi ceſe carnis tri/ tio.etymol.eſt nõ ↄpoſitio. Iñ cicatricula dimi.i.pua cicatrix. Jñ ⁊ cicatricoſus a. um.i.plenꝰcicatricid. Qicendela.f pii.luſula.genꝰ ſcabꝛonũ.eoq- volans candat. Ulicendulũ li.n.s.i.thuribulũ vel licinusꝛ ponit o candea. gin ris.n.t.eſt genꝰ leguminis. Gicla cle.f p. ⁊ h ciclas dis.qddaʒ den⸗ gen lij circũtextũ.⁊ ↄtinens multos int᷑textos cvclos.Et h̊ ciclas dis.ðꝛ ĩſula qᷓ cũ q buſ dã alijs ĩ ciclo diſpoſita eſt. Cyclades em̃ fuerũt ſexagintatres inſule circa delũ ĩ oꝛ be ſite. ⁊ iõ ſic dicte ſunt.nõ qꝛ in oꝛbe ſunt digeſte. ſʒ ꝓpt᷑ ſcopulos qͥ ð eaſdeʒ ſunt ſᷣm Hug. Pap̃.di.Cyclades inſule ſt in egeo mari dicte ꝙ in cvclo.i.in oꝛbe ſunt poſite Cyclas dis.genꝰ veſtis a rotũditate dicta ſurſum ſtricta. deoꝛſum ampla. Uñ inue/ nit᷑ in legẽda beate agnetꝭ Induit me dñs cyclade auro texta.⁊ coꝛ.pe.gti.Statius. achilleidos. Puppis ⁊ in mari mutabant cyclades auras. Uñn in Gꝛeciſmo. Eſt cy clas pannꝰ circũdat cyclada pontꝰ. Et ita teneas ꝙ a mediante d.coꝛripiat᷑. YFoꝛtu/ natꝰ tñ eam ꝓducit dicens. Bꝛactea gem mata cycladem filo catenant. „ Uvclopea ſaxa in qb cyclopes babitaueft in ſiciile. Ulvclops.m.t.ðꝛ 4 cyclꝰc cli. Et cyclopes naſcũt᷑ in India ⁊ in ſcychia.olim ſic dicti erãt.qꝛvnũ oꝛbẽ.i.vnũ ocłm hꝛe in media fronte phibẽt᷑. Hi ⁊ ariofagite dicunt᷑.qꝛ ſolas feraꝝ carnes edũt. Cyclopes iſti di cti ſüt eſſe fabꝛi Jouis.⁊ fabꝛicare fulmĩa eiꝰ in ethna mõte ſicilie. Iñ cyclopea.ũ.⁊ ꝓ·pe.vñ Uirgił.in.vij.enei.Ferrũ exerce bant vaſto cyclopes in antro.et Theodo Ius. Fulmina cyclopedes Jonis impio ere pꝛi taceant volucres lvgnus eſt genus auis.q̃ —„ fabꝛicanteſ.Et qͥdam dicũt ꝙ ſi cyclopes eſt nomẽ cõe gentile p.pe.Si vᷣo ꝓpꝛiũ eã coꝛ. Itẽ inuenit cycrops pis.ꝑ r.⁊ tũc coꝛ. pe.in obliqͥs. Uñn Theodolꝰ.Egregio cy cropi debet᷑ cauſa litana. Qyelus li ꝛ a circulop ſyncopã vła greco cydon.qð greci rotũdũ vel oꝛbem vocant vclus ↄponit᷑ epicyclus.ſemicvxclus.che micyclꝰ. ab hemis ⁊ cycłꝰ.i.mediꝰ circulꝰ. VUnñ hemicyclus qñnq; ðꝛ ſedes dimidium circulũ hñs.i.arcuũ.Et ſᷣm ↄpotiſtas.Cy2/ clus eſt ſpaciũ aliqꝝ annoꝝ in ſe rediens ſm aliquos numeros. * Uliconia.f.p.eſt qãdã auis.⁊ ðꝛ a ſono qͥ cre pitat.q̃ſi cicania.qꝛ ſonꝰ potius eſt oꝛis cG voc:. qꝛ eũ quatieète roſtro faciũt. Jñ ⁊ ci/ coniã qð ⁊ ciconiũ ðꝛ.vocãt hiſpai lignu longũ qᷓ in hoꝛtis hauriũt aquã.qꝛ imita naturas illiꝰauis lenatꝭ ⁊ deponet roſtra dũ clangit. Eadẽ hoꝛtolani telonã vocãt. Tale lignũ inuenit᷑ mõ ſuꝑ ſdaʒ puteos cum catena ferran. Olicur.i.placidus.mãſuetꝰ.pꝛudẽs.płalit cicures.placidi.quieti.ſᷣm Paßw5r.. „2 „ Qicuriꝰ rij.m. s.i.pꝛudẽs.gratꝰ.cau an⸗ tus.vafer.placidus.manſuetꝰ. Ulicurrꝭ ris.m.t.eſt poꝛcꝰnatꝰ exapꝛo ſilue ſtri. ⁊ domeſtica poꝛca. Olicuta te.f.p.pe.p.q̃dã herba eſta cecꝰdi/ cta.q̃ſi cecuta.qꝛ eiꝰ ſuccus nocet ocuł.vł qꝛ in tirſo geniculato nodoos hʒ occłtos yt canna.ſicut ðꝛ foſſa ceca q̃ occulta eſt icuticẽ.m. t. pe. coꝛ.ꝗqcanit cũ cicuta.⁊ ðꝛ a cicute ⁊ cano. Iñ hᷣ cicuticina feĩa q̃ ca/ nit cũ cicuta. Qlidaris ri.f.t.eſt pilleꝰpõtifical.⁊ vt dicũt mitra cidaris ⁊ tiara idem ſunt. Qlidon onis.m.t.pueroꝝ amatoꝛ.cidones pueroꝝ amatoꝛes. ¶idonia ciuitas cretẽſis. Cidonia genus pomi. Itẽ cidonia mala ab oppido qð ẽ in creta dicta.ex q̊ pmo pomũ cidonicũ ↄfi/ cit. Fit q̊ʒ ex eo vinũ q̊ languentiũ deſide ria fallunt᷑nam vinũ repᷣſentat. ¶ Nifra eſt figura nihili. vgnus eſt genus auis.ꝗᷓ T oloꝛ ꝛ.qꝛ totꝰ ſit albo plumis.a canẽdo dictus.eo ꝙ car/ mina modulatis vociba fundat. Indecy gnulus li.i.ꝑuus cygnus. Iñ etia cygneꝰ a. um. ⁊ cygninus a. um.i.candidus vł ad cygnum ꝑtinens. vel de cygno exñs. Inð cygnitꝰ us.ui.⁊ eſt vox cygni. Itẽ a cken; — dict eſt amnis qͥdã cilicie cygnꝰ.tũ qꝛ mi/ ram bʒ aquaꝝ ſuauitatẽ.tũ qꝛ autumno ? eſtate qñ niues ſoluunt᷑ tumeſcit. Quadã em̃ ligua qᷣcqd eſt candidũ ðꝛ cygnꝰ. Reli Is vo tpibo anni tenuis eſt: q etus Ohile eſt qdam figura q apud grecos repᷣ/ ſentat mille. ventre hʒ paſſionem. Olbilia venter interpᷣtat᷑ Iñ chiliacus qᷣ in Ulbiliarcha che. m. p. ðꝛ qͥ pᷣeſt mülle militi/ H.. quẽ nos millenariũ dicimtnunꝰ. Ohiliaſte qͥda hetici ſt᷑. vide.oõ.cherithiani. lilices qͥdã ppłi ſr q́ vicit Pompeiꝰ.Pi rate erãt: ponũt᷑ chilices ꝓ piratj.⁊ pirate Cil ilicia puincia Aſie minoꝛis iuxta taurũ montẽ.a cilice dã nomẽ traxit. Iñ cilicꝰ. A.ũ. pe.coꝛ.i.de cilicia eers. Qiiliciũ.n.s.ðꝛ velamentũ factũ de pilis ca pꝛaꝝ vel taxoꝝ vñ tentoꝛia fiunt ⁊ moꝛtui opiunt᷑. Iñ cilicin.a.ũ.de cilicio exñs. vt cilicina veſitsq. ¶liliũ lij.n. s.i.oꝛdo piloꝛuʒ qͥ in folliculo qᷓ oculꝰ tegit᷑ ſiue ĩ cilo creſcit.qð ↄponit᷑ cfeG ſnr dint vrſupciliu intereutii. iba be.f.p.pe.coꝛ.mẽſa cibatoꝛia.q̃ fini ia comeſtione remouet᷑.⁊ ðꝛ a cilleo les. et Yel crinitſicut mulier ci Oiinctoꝛii.n.s.qᷓ cingimur. a cingo. cibo as.hec ⁊ aſſidela ðᷣꝛ. ¶illones ſine aſpiratiõe dicũt hoĩes angu ſti capitis. quoꝝ capita oblonga ſunt. ¶Uilũ li.n. s.i.folliculꝰ qͥ oculꝰ tegit᷑ qꝛ ocu/ los celat.⁊ ðꝛ a celo as.vel ̃ᷣm Iſidoꝛum Acilleo les. ¶ Iima me.qſi coma.ſ.ſũmitas olerũ vel ar boꝝ.et a coma. ¶ yjmba be.f..i.ima pars nauis ⁊ vicinioꝛ q94s.que ⁊ ðꝛ cumba. Uñ ⁊ ipſa nauis ⁊ cipue ꝑua qnq; ðꝛ cymba. vnde płr cym/ bia bioꝝ.dicũt᷑ pocula facta ad ſilitudinẽ cymbe nauis. s Olymbala acitabula qᷓdaz ſt.qᷓ pcuſſa ſe in unicẽé tangũt ⁊ faciũt ſonũ.ſic dicta.qꝛ cuʒ bellematia ſimul ꝑcutiunt᷑. Et eſt cymba/ lum pe.coꝛ.inſtrm muſicũ ꝓpꝛie qᷣ accit᷑i. aduocatr᷑. 2Dð Qimia vel cimicia ðᷣꝛ q̃dam herba qᷓ valde fetet. In h cimexcis.aĩal valde fetidũ.⁊ ꝓ pꝛie iſte ᷣmis.ſ.cimex naſcit᷑ ĩ carne putri da. Linea ĩ veſtimẽtꝭ. Eruca in olere. Te redo in ligno. Tarmꝰin lardo In cimico ſus a. ũ.i.plenꝰ cimicidd. Qliminile lis.n.t.ðᷣꝛ vas aquaticũ ad ablu/ engqdas manus. vt dicunt batinun. „ „ cinn liminũ ni.n.s.pe ꝓ.eſt genꝰ herbevł ſemi nis.qð vulgo ðꝛ cuminũ.⁊ ẽ calidũ⁊ ſiccũ vyñ Macer. Eſſe putant calidum medici Qimis grece interpᷣtat᷑ dulcis latine. Qlimiteriũ vel potius cemiteriũ.n.s.dꝛa ci mis qð eſt dulcꝭ.⁊ ſterion qð eſt ſtatio.q̃ſi cimiſteriũ.i.dulc ſtatio aĩaꝝ.ł potiꝰcoꝛpo rum. Ukł ðꝛ cimiteriũ qſi ciniteriũ.qꝛ ibi cinis moꝛtuoꝝ terit᷑. Uel ðꝛ a cis.qꝛ cis.i. añ eccłiam ſolet fieri. Iñ cemiteriolum.i. uum cemiterunr. linara re.pe.coꝛ.inſtr̃m muſicũ eſt.et öᷣꝛa cieo.qð eſt mouere.q̃i ciens.i.ↄmouẽs ge ra ſono ſuo.vlł qꝛ ciet᷑.i.mouetad ſonãdũ. Un dicit Papᷣ. Cinare ſũt acitabula que pcuſſa in modulo ↄcitant. 4 QOincinnꝰ.m.s.ð crinis qͥ plixe dependet. VUñ Cant.v.Cincinni mei guttis noctiũ pleni ſut. Iñ cincinnaculꝰa.ũ.i.capillatꝰ q magnos hʒ capilloꝝ cincinnos. Itẽ cin 9 81 panniculꝰvetus pannoſus ⁊ de/ tritus.⁊ tũc idẽ ðꝛ cincinnoſus a.ũ.i.pan/ noſus.lacinioſus.tunicoſus. Pap.vᷣo di. Cicinni dicunt᷑ capilli depẽdẽtes Iñ cin cinnoſus a.ũ.cui capilli criſpi dependent vel crinit?ſicut mulier. * cingimur.⁊ ð a cingo. Qlinctꝰ ti.m.S.i.lata cinctura vel ʒona. Itẽ mobilłr cinctus a.ũ.pꝑticipium. Uinctura re.pe.p.i.actus cingẽdi.⁊ id quo Qinctutꝰ idẽ eſt qð cinctꝰ.vñ Oꝛatiꝰ. Fin gere cinctutꝰ nõ exaudita cheregis. ¶ Iyne grece. latine eniti vl cingere. Qinedus a.ũ.⁊ cynic a.ũ.in eodem ſenſu a cynos.i.caninꝰ Dicunt᷑ et cyniti vł cynedi molles ⁊ effeminati ⁊ imũdi.ſicut canes qͥ pubhlice coeunt.⁊ ad vomitũ redeũt.vł di cũt᷑ ſic ſatyrici.i.repᷣhẽſoꝛeſ.qꝛ repᷣhẽſione ledũt ſiẽ canis moꝛſu. Juuenalł.Caſtigas turpia cũ ſis int ſocraticoſ notiſſima foſſa cynedos. Uñ ⁊ ꝑ excelletiã ĩmũdicie.qͥdã phi hetici dicti ſ cynici qͥ publice ⁊ ĩ patu lo cũ vxoꝛibo ↄcũbebãt.pᷣdicãtes publice eſſe ↄcũbendũ cũ vxoꝛibo ĩ vicis ⁊ plateis ad modũ canũ.qꝛ ↄiugiũ iuſtum eit. Q inerica auis eſt cinereũ hñs coloꝛem. Olineus a.um.pe. pð.nomen gentis.Et vt dien Daß. Cinei oꝛti ſũt a Jetro genero lingulatꝰ ti.m.s.q̊ddã genꝰcalciamenti.⁊ vocant᷑ cingulatia qbuidam ſoliati· gingi Thanh⸗ iangel UO Oenicus coren/ lonofon Genief⸗ ſnog Cenicyln nleicl gits baincit foinhoil nulfns galespr nites ervend N Gſce⸗ ſumn inſga fini⸗ omum oloo Oenpne iirn hiofun Goci luenicn Ninciciof ciferecn Faen Pecſmno⸗ Wennt hene, mniscine (yrnono öaman erffann innamär Uuſutzmi kae Et⸗ lczoonter ehuistti inoqmn Dinnvoni ocephaß⸗ ſulicanin Mſcz, ngrn ſe atiihnt i omnonest iſonii Aitdbulgen Mire deyate weigumnofni Paiicgpl Gncinnos Büqr ns unnoſistn nnoſusg i iin us Paö fod⸗ nitats. Fa mpidepenact aango. ingecr tidquo navdzora. J bium. Oꝛun Fi chengs. cingere. mncodemſenſt: toritr tgnt diſione Orann nin lui nf n N zinidiee. jöebientin ugni nu ging ibis colonn⸗ lurein e 2 enn ſanani 4 ingulüin.ga cincteti diminntions dd ⁊ cingulꝰ inuenit᷑. Bemmna le. f. p.⁊ vxingulu ſ hoĩm.cingula vo alioꝝ aĩaliuz. VUñ. Cingula ſt boĩm. cingla ſtrigit equũ Ovnicus a.ũ.i.caninus.a cynos.i.canis.et coꝛ.pe. vñ Perſiꝰ. Di cynico barbã petu lans nonaria vellat. ¶ Iynites fis.f.t. vel cynifer indecli p eodeʒ vl ꝓ alio Bene⸗ ꝑpuaxꝝ muſcaꝝ.ſ.ꝓ ʒinʒala cernicula. Et ðꝛ a cynos qͥd ẽ canis.et ſic videt᷑ ꝑ c.ſcribẽdũ ĩ pꝛia ſyllaba. Sʒ młti addũt s.⁊ dicũt ſcynifes ꝑ ſc.in pma ſylla ba.ita cõit᷑ cribit̃ Exo.viij. YVacti ſt ſcyni fes in hoĩb ⁊ iumet. Itẽ Pap̃. ponit ꝓp ma lr̃a s.⁊ dicit. Scinifes culicũ genꝰ eſt aculeis ꝑmoleſtũ. E tſciasq in pſalmo ðꝛ ſcynifes ꝑ s.in pᷣma ⁊ vltia lr̃is. Dirxit in⸗ qͥt ⁊ venit cynomiaꝰ⁊ ſe cynifes. Et p̃ pt ſcribi Pf. vł ph.ĩ vltia ſyllaba. In hiſtoꝛijs at dðꝛ ꝓꝙſcynifes muſce ſunt adeo ſubtiles. vt vi ſum niſi acute cernẽetꝭ effugiãt. ⁊ coꝛpꝰ cui inſidẽt acerbo terũt ſtunulo. liniflo onis. m. t. ðꝛ ille qͥ cũ follicło ignis flã mã excitat.vel qͥ calamiſtrũ ca lefacit. ſ. ferrum q̊ crines criſpa nt᷑. Hic vulgo cini ferus öD. Qlvyniphis fuui?? lybie. iuxta quez magni abüdãt hirci. In ciniphei dicũt᷑ maioꝛes hirci a flumie africe vbi płimi ſt ⁊ magni liner vel cinis.hꝰcinerꝭ ĩ eodẽ ſenſu.ẽ ſcĩ/ tilla exticta ⁊ ðꝛ a candeo deſ.qꝛ ex cĩädoꝛe vl incẽdio fit. J Ine cinereꝰa.ũ.⁊ cineꝰ a.ũ.i. Acinereerſs. nz ſciniſculꝰ.i. nin⸗ cinis In cinerulentꝰ.i.plenꝰ cinere.Et vt ðꝛ in ꝛeciſmo. Bis duo noiĩa ſt qꝗᷓ q̃ ſubſtantiua vocant. Que ĩ is.ił in er.rectũ poſuere fre quent᷑. Ut puluer ł puluis.vomer vel vo mis.ciner vel cinis. cucumer vlł cucumis Olinnamolegꝰpe.coꝛ.q legit cinnamꝗ.⁊ eſt qdam auis arabie.eo ꝙ; legat? texat nidũ ex fructibo cinnami. Olinnamũ vł cinnamomũ.n.s.ẽ bꝛeuis ar/ buſta. 6 mire vᷣtut ⁊ odorꝭ. cofructꝰ? dicũt ſtacte.Et ðꝛ cinnamũ ł cinamomũ a can na.qꝛ coꝛtex eiꝰ ĩ modũ cãnaꝝ ẽ rotũdus⁊ tenuis ⁊ tã coꝛtex q; arboꝛ ipſa ſic ðꝛ. Ulinnꝰ.ni.m.s.i.toꝛtio oꝛis.Et cinnus c/ mixtio quarũlibet rex ꝓpoꝛtional. ⁊2 ↄpõit᷑ ocinnus ni. ¶ vynocephal⸗ li pe. coꝛ i. ges hüs caputad modũ canini capi. Et etiã qdda genꝰ ſi⸗ miaꝝ ſic öꝛ. Ovnogloſſa ſedã berba. cynos canis. ? Dicta cypꝛus. S ircuitoꝛes dicũ kqᷣ circueũt vel circũdãt gloſſa q8 eſt ſigua de ſilitudine lingueca ca nis ſic dicta.vł qꝛ ad moꝛſuʒ caninũ trita cũ ſale ⁊ impoſita ſuccurrat. lvnomia mie.i.muſca canina 2 venenoſa . ⁊ ðꝛ a cynos.i.canis. vynos grece latine ðꝛ canis. linoth hebꝛaice.ðꝛ latĩie lamẽetatio biere mie. Uñ di. Hiero. in plogo Regu. Hie/ remias cũ cinoth.i.cũ lamẽtationibꝰſuis inꝰ ni.eſt gen? arboꝛis vt dicüt lentiſcus Qinxia xie.f.p.i.iuno.a cingo g.⁊ ðꝛ ſic.qꝛ in eiꝰ honoꝛe ⁊ noĩe beicllem maritate cigüt . cũ illis ſᷣſit nubenti Qlvpariſſus ſi.f.s.q̃dã arboꝛ ꝗᷓ cupꝛeſſu us ⁊ cypᷣſſus vocat᷑ ⁊ ðꝛ a cephas qò ẽ caput qꝛ caput eiꝰa rotũditate i cacumiĩe erigit᷑. Vl dicta ẽ cypariſſus a q̊dã eiꝰ noĩs s puero in illã arboꝛẽ ſᷣm poetas mutato. Jũ h̊ cy- pariſſa ſe.noct᷑na imago.Echʒ erparilinf ſine cypſſ us lignũ imputribile. ¶ vphꝰ.m. s.idẽ eſt q crater vel canterus. Ovwus pi. p geminũ p.ðᷣꝛ a cepi pᷣterito a capio.⁊ ꝓ trũco ⁊ p cumulo tre.⁊ ꝓ lapide moꝛtuo ſuꝑpoſito.⁊ p cemiterio.⁊ p iſtro reoꝝ pedes reſtrigunt᷑ q̃ſitenens pedes vpꝛinũ.n.s.vnguentũ a floꝛe cypꝛo voca tum cuiꝰodoꝛẽ ꝓpꝛie fert. Qlvypꝛiꝰa.ũ.de cypꝛo vbi nobiles vites ſunt affluentes. 2 2 cvpzus. vypꝛ pꝛi.f.S.q̃dã ciuitas łinſula i in q ẽ eilla cypꝛos interpᷣtat᷑ mixr̃a Uñ ⁊ illa iſula dicta ẽ cypꝛꝰ qꝛ inłte⁊ va/ rie herbe ad ↄfectões faciẽdas ĩ ea repiüuf. Iñ cypus a.ũ.⁊ cypꝛicꝰa.ũ. Itẽa cvpꝛꝰ h̊ cypꝛia pe. gen; colorꝭ. qd ibi valde abũdat Et h̊ cypꝛis dis.i.venꝰ. qꝛ in ea colit᷑ Ea/ dem ĩſula ðꝛ ⁊ paphꝰ. Et vt di. Pꝛiſe cian⸗ in tractatu poſelſinon. Cypꝛ“ ſacit cybe? Evncus vᷣ cypꝛiacus a.um. Obhiragra gre.i.manuum infirmitas ſiẽ po dagra ðᷣꝛ infirmitas pedũ.a chirꝰ qð ẽ ma nus ðꝛ chiragra. 7 podagra ð a pos qð ẽ pes ⁊ agros qð ẽ tractł.cũ man⸗ Vylpedes ↄtrahunf. Ulircinꝰni.m. 8.i.machinula ꝗᷓ apud carpe tarios circulũ efficit. Uircius.m.s.i.vẽtꝰ qͥ diuerſe⁊ acrir circui tum faciẽdo volat.⁊ ðꝛ a circus ci. Qlirculatoꝛ toꝛis.m.t ꝓpꝛieq famã poꝛtat. q inqͥredo nõ hʒ finẽ.⁊ ponit᷑ p deceptoꝛe. Olirculatoꝛiꝰ rij. m. 8.ðꝛ qui lectos toꝛnati les facit. „ 9 4 patrias a nũdis ad nũdinaſ deferẽtes res venales.qͥ alio noĩe dicũt᷑ circũmeatoꝛes. QUirculus li.idẽ eſt qͥd circꝰ.q̃ſi dimi.⁊ ðꝛ a circꝰ. Itẽ circul ẽ figura plana qᷓ ſubß vna linea ↄtinet᷑ad quã ex vno pũcto qᷣd inter ipſam eſt. oẽs qꝗᷓ recte ducunt᷑ linee eqᷓ ſibi ſunt. Itẽ circulus armilla vel frenum. Qircuamictꝰ.us.ui.⁊ adiectiue circũami/ cCcca. ſ.a circũamicio.⁊ dʒ ſcribi m. ⁊ nõ ꝓp ferri qñ ẽ vna ꝑs. Si aũt ſt᷑ due ptes.tunc m.ſcribit᷑ ⁊ pfert᷑.⁊ ita de ſiſiba dicas. QUircũpes dis.m.t.a circũ ⁊ pes ðꝛ. Et ſũt circũpedes obſeqòᷣa fᷣuoꝝ. vel ſerui obſeq̃n tes vel ſcandalia fᷣm Hug. Olircũcellio onis.m.tc.i.mòachꝰ qͥ ꝑ diuer/ ſas cellas ſꝑvagatr᷑ deuaſtãdo⁊ deuoꝛãdo qcqͥd inuenit ibi.qͥ ⁊ circellio ðvꝛ. Qircũcilio onis.m.t. videt᷑ dici a circum ⁊ cella. Et circũciliones ſt qdà hetici ſic di/ cti. qꝛ agreſtes ſũt.q̊s ſtocopicos vocaãt.qͥ xpᷣm filiũ dei adoptiuũ nõꝓpꝛium aſſerũt. QOircũciſio.t.t.ẽ in carne pᷣputij abſciſio àd ſolis iudeis fit.⁊ ð a circũciiso. Olircũferẽtia.f.p.ẽ extremitas cuiuſlibʒ rei QUircũfoꝛanꝰni.m.S.ẽ ille qͥ circuit foꝝ can ſanꝝ.cã aduocationũ.vel foꝝ rerũ venaliũ cCcꝗ decipiẽdi ⁊ auferẽdi aliqͥd.q ⁊ luſtro ðꝛ QUircũluuiũ uij.eſt locꝰ quẽ aqua circũluit Qlircũſcpta.ũ.pticipiũ ĩ eadẽ ſigtione q̃ et ſuũ vꝓ̈bũ. Itẽ circũſcbtꝰa.ij.i.cautꝰ vl calli dus vel argutꝰ vel ſtrictus. Qlircũſeptꝰa.ũ.i.circũdatꝰ.vndiq; cinctus vel ſepe ambitꝰ.⁊ ðꝛ a circũ ⁊ ſepꝛt. ¶Uircus ci.m.s.i.circulan linea.⁊ ad idem püctũ rediẽs. Uñ ⁊ h circꝰ ci.dict eſt locꝰ rome in q̊ eqͥ currebãt in circuitu circa me tam. i.theatrũ.Et qlibet locꝰ in q̊ͥ equi ita currũt põt dici circus. ¶ lirene regia fuit lybie.q̃ ex ſuo noĩe ciuita tem ↄdidit.quã cirenen noiauitt. QUQlirenus pe.acuta.interpᷣtat᷑ heres. Ohirocopꝰ.i.vnguẽtariꝰ qͥ vendit vl oꝑpat᷑ vnguẽtũ.⁊ ðᷣꝛ a chiros qð ẽ manꝰ ł copus 41 laboꝛ. Idẽ ⁊ mirocopꝰ.q́d ↄpõit᷑ a miron qð eſt vnguẽtũ ⁊ copꝰ laboꝛ. OQOhirogphꝰm. s.⁊ Hͥ cirogphũ.ẽcũ duo pa ciſcẽtes duas ſcpturas ſub eadẽ foꝛma v/ boxꝝ int ſe ↄficiũt.⁊ mutuo ſibi tradũt.l ðꝛ inſtrm ſeu illa lr̃a in qͥ debitoꝛoſfitet᷑ ſe eſſe obligatuz creditoꝛi. Et ðᷣ a chiros qð eſt manꝰ⁊ graphꝰ ł graphia.i.ſcptura. Item ab eiſqe ⁊ ſin qð a ł ſił ↄponit᷑ ſingraphꝰ m.s.ł ſingraphũ.n.g. ⁊ h ſingphia idecli. Et chirographꝰ⁊ ſingraphꝰ ſepe accipiũt indifferẽt. Differũt tñ ſᷣm ꝓpꝛietatẽ.qꝛ chi rogphꝰðꝛ ↄſcptio manuũ.ſ.cautio que fit ꝛia manu debitoꝛis.⁊ ↄmittit᷑ creditoꝛi. ingraphꝰðꝛ ↄſcptio.i.duoꝝ inſil ſcptõ Antiqͥtꝰ em̃ debitoꝛ ⁊ creditoꝛ ſimul in li/ gno ł charta ſcribebaãt.⁊ nomẽ creditoꝛis ⁊ nomẽ debitoꝛis ⁊ teſtes ⁊ ſummã pecũie ⁊ in medio h̊ nomen fingraphꝰ capitalib⸗ lris.2 3 mediũ diuidebat. Poſtea ſi credi toꝛ plꝰ exigeret qᷓ; debitoꝛ deberet.vt ſi de bitoꝛ denegaret depoſitũ.vterq; afferebat ꝑteʒ quã habebat.vtrũ due ꝑtes ↄuenirẽt ⁊Tillud ꝓpꝛie ẽ ſingraphũ vel ſingraphus. Singraphꝰ erðꝛ nota aliq̃ vel ſcptura in re aliqᷓ ↄfirmada facta.ſic ĩ chartꝭ publiqꝭ vbi nõ vnꝰſcribit tm̃ ſʒ płes ad ↄfirmatõʒ irogrillus.id eſt erinacius ſpinoſus ma/ ioꝛ ericoo. — Obiromãtia tie.f.p.diuinatio q̃ fit ĩ manu a chiros ⁊ manꝰ⁊ mãtia diuinatio. hironomãtia.f.p.⁊ h̊ͥ chironomãs tᷣ.idẽ ioculatoꝛ qlibet ꝗ᷑ mãibo ſuis ludit.mouẽ do eas cũ cultelł.⁊ ðꝛ a chiros manꝰ ⁊no/ mos qð ẽ mouẽs. In etiã h̊ chironomon idecli.ĩ eodẽ ſenſu.⁊ h chironomon dictꝰ eſt ioculatoꝛ ꝓpꝛio noĩe.q̃ſi ꝑ excellentiaʒ leccacitat ⁊ ioculationis. Qhiros grece.manꝰ latine. Olhirotheca ce.i.manuũ tectura ł repoſito riũ.a chiros ⁊ tego g. vł theca qð eſt repo ſitio.ſ.ſcriniũ vel aliud vbi aliqͥd reponit᷑. Et nota qꝙ theca pᷣt eſſe grecũ.⁊ ſic aſpirat cũ ſuis ↄpoſitꝭ.vel pᷣt eſſe latinũ a tego gʒ. 7 ſic non aſpirat᷑. In chirothecariꝰ.m.S.qͥ chirothecas facit ł vendit. Et chirotheca rius a.ũ.adiectiuum. Qlirrus plicatura capilloꝝ in anterioꝛi ꝑte capitꝭ.⁊ ðᷣꝛ a cirrin qð eſt tondere. Jñ cir rit? a.ũ.i.crinitꝰ.UIn.Eſt hõ cirritus qui cirros vᷣtice poꝛtat. Ohirurgicus pe.coꝛ.i.medicꝰmanu⁊ ferro pᷣciſionem oꝑans.⁊ ðꝛ chiros manus et ggo agis. In etiã chirurgicus.a.ũ. Iñ et᷑ õð chirurgia gie.ipſa manuũ eiꝰ oꝑatio. O hirurgia etiaʒ ꝛ liber docẽs ſanarepla⸗ gas 2 vulnera. t ¶is ꝓpꝛium nomen patris Saul. Oliſon interpᷣtat᷑ letificans eos vel duricia Uliiſta ſte.f.p.i.ſcriniuʒ.et ðꝛ a coſta ſte.qꝛ a coſtis.i.ex cannis vl lignis qbo texit᷑ fit.Et fnn⸗ ſtellai Ciſter dicilo ales. Oiune iode⸗ det ooge une⸗ clict indiep Uuben blten tur Ci Ciuen cinct (ichr e⸗ dog ſuen lſth. ntefn glilerr thiino ſola wie herbao Uhon B (inmus. (gopel (aäi Dheren Ktope Qiuic cuong Cinlin cz ⸗ nnlinſun Qiisot uullnuni, bitigs. E nk,ane 10d. G tenn ſgen Fi⸗ Clinotn⸗ . epincuio ſeighi⸗ . Pien gec, cambctef nimfanin nov inflſch orſinrli. me gelltng ummierie MWayenthr Poſenſiced debera tſide Nergzaffechr legtesonenii lingnpbie glſcheurnnn ichan publid Badormati, nsſpinoſnsrn natioͦ firiment diumnanio. iwromisti ſis uoltmoni iwomman to bchironomon vnomondier perccllennis; mral repoſit⸗ een göeſtrehe ialiädrepont cco.1ſicaſprn ltinüs tegog⸗ othecan me! t Eichirohhen rinannminig tondane. J ſ höamimocn emnutſen Giwsmunl ni opono. ocisſihultft Sanl. gcobs e ahhke ei Nlnte SFInm ſPaõ. Ciſta eſt grandis coꝛbis. Jñ ci / ſtella.i.pua ciſta. U—liſterna.f.p.eſt locꝰ?aquã colliges. Poõt er dici locꝰ ꝓfũdus vbi colligũt᷑ aque pluui ales.⁊ ðꝛ ciſterna q̃ſi inferiꝰ ſtricta. Ulitatio eſt ĩ ius vocatio vł inuitatio.vt cũ q̃s de aliq̃ ↄquerit᷑.⁊ q̃rimonia ſua coꝛam iudice depoſita. iudex emiſſo citatiõis edi cto ad eiꝰ inſtãtiã vocat łinuitat illũ ad ſe in quẽ agere deſiderat qͥ ↄqqueſtꝰ ẽ. Si vᷣo in edicto iudex adijciat haãc clauſulã. Si in die pᷣſcripto nõ venerꝭ q̃ſi vétumaxodẽ/ naber vł reputaberꝭ.tũc edictũ olim dice bat᷑ ꝑemproꝛiũ. Hodie aũt ſufficit ꝙ dica tur. Citamus talem pemptoꝛie. ¶ Uitatꝰa.ũ.i.velox.a cito as.⁊ ↄꝑat᷑. Etiam citat idẽ eſt qdð ad iudiciũ vocatꝰ Ulithara doꝛica ligua ðꝛ pectꝰ. In h̊ citha rg9 re.dicta ſic.qꝛ ĩ initio credit᷑ fuiſſe ſilis hũano pectoꝛi.vt ſic̃ bectoꝛe. ita ex ipſa catꝰvel melodie edũt᷑. Sʒ paulatiʒ poſtea fuerũt plłes eiꝰ ſpẽs. In cithariſta ſte.qͥ cũ cithara canit.Et citharedus pe.p.idem. Grpe riſtes c. m.t. grecũ.⁊ eſt qdaʒ mons. Nitherꝰri. m. S. q da mõs ẽ. In citherea ree .i.venꝰ q̃ in illo mõte colit᷑.vł qꝛ iuxta illũ mõtẽ fuit nata ð ſpʒuma marꝭ. Iñ cithereꝰ g.ũ.i.venereꝰ.vel a mõte illo exñs. lithiſus genꝰẽ arborꝭ piguisa cithiſo in/ ſula vbi abũdat. Itẽ cithiſus gen fruticꝭ herba odoꝛifera.⁊ coꝛ.pe.vñ Cheodolus Ueſp oues cithiſo capꝛas ðᷣpellit ab hũo. QUitimus.i.primus. ¶litropedes.vide infra ſitropedes. Olitꝰa.ũ.i.velox.agil.vinax.⁊ ðꝛ a cio cꝭͥ.vñ Therentiꝰ. Citꝰpuer nat eſt e Panphilo Etoponit᷑ cum ꝑ. vt ꝑcitus.i.valde citus ¶ iuicꝰa.ũ.pe.coꝛ.⁊ h ⁊ h̊ ciuilis.⁊ h̊ le.i.ad ciuem ptinens vel res ciauuus. liuilitas tatꝭ.f.t.mãſio ciuiũ ł puilegio ci uiuz vti poſſe ł gaudere.vñ Acx᷑ xxij. Ego młta ſumma ciuilitatẽ hanc ↄſecutꝰ ſum. ¶iiuis.9.t.ðꝛ ꝗ coeo.eo ꝙ ciues coeãt⁊ inſi mul viuãt.ł ð a cio cis.qꝛ citãt᷑ ad ſił ha/ bitãdũ. Et inde ꝑ ↄpoſitõeʒ ↄciuis.Et di cunt᷑ ↄciues q hitant in eadẽ ciuitate.Vñ q́dã. Nõ bonꝰẽ ciuis qͥ pfert ciuibp hoſteʒ Pap̃.di.Ciueſ vocati.qꝛ ĩ vnũ cetũ coeãt ſocietatꝭ vinculo adunati ad cuſtodiendã legem. In cinitacula.i.pua ciuitas. Q iuitas tadꝭ.f.t.eſt hoĩm młtitudo.ſocieta tis vinculo adunata.ab eodẽ iure viuẽdi. Et ciuitas nõ ſaxa.ſʒ habitatoꝛes vocant᷑ ¶ laredo dinis.:.t.i.clari ante 4½ Olades · dis.f.t. vꝛ fames fit exr ſterilitate frugũ.ex quoꝝ carentia ſeqtames. ⁊ ðꝛ a cladeo es.eo ꝙ tũc res inequalr ↄtigat.vlł a gladius.q̃ſi glades. Pꝛopꝛie em̃ clades ðꝛ eſſe peſtilentia.ã fit ꝑ gladiũ ſiue ꝑ int/ fectioneʒ factam a gladio fᷣm Hug. Pap̃. vo dicit. Clades dicta ꝙ currendo facta ledat vel claʒ data.clades moꝛbo tabes ca lamitas periculum. Et differunt clades. ſtrages ⁊ moꝛbo. Unde.De fructu ſterili poteſt clades bñ dici. Dicitac ſtrages oc/ ciſio facta ꝑ hoſtes. Que veit ex paſtu coꝛ ruptio ſit tibi peſtis. In cladecula.i.pua Qlamdeſtinus a.ũ.i.occult⸗ ⁊ latens. ¶lãdeſtinũ ↄiugium eſt deſpecta ꝓſonarũ p̃̃ſentia. vel iuris ſolẽnitate vł denũciatio ne nõ pᷣmiſſa ſine ſacerdotꝭ bñdictione oc cultũ matrimoniũ. Qllãdeſtina electio ðꝛ q̃ in cameris ꝑ occul ta ↄuẽticula fit.vel illa quã canonici inter ſe ſecretam tenent. n kihrct ¶ Phlamis dis.:.t.i. palliũ qð ex vna pte in/ duit᷑ neq; ↄſuit᷑.ſʒ fibula infrenat᷑. Et chla mis eſt veſtis militum.purpura regũ.ſto- la ſacerdotum.toga aduocatoꝝ.birrhus vt. C. de veſti.alo.⁊ aura.li.xj. ruſticoꝝ vel cuſtodũ.cuculla monachoꝝ. Qlamoꝛ morꝭ.a clamo as.ðꝛ.⁊ ẽ clamoꝛ rõ nabiliũ. clangoꝛ vᷣo irrationabilün Qlanculus.a.ũ.i.occultus.dubius. Q¶ Nlangoꝛ oꝛis.i.ſonꝰ.⁊ eſt irrationabilium vt anſerum.tubaꝝ.alarum.ſed clamoꝛ rõ/ nabilium. Unde.Clamoꝛem faciunt tibi res rõne fruentes. Clangoꝛem faciũt tibi res röne carentcte.. tas. 2 a clarus. Iñ h̊ claritudo in eodẽ ſenſu.Et vt dicit Pap̃ᷣ. Claritas eſt ſplendoꝛis.claritudo nobilitatis. MUẽÿb larigatio.onis.i.clara actio.ſ.q̃ exponit᷑ clara ⁊ aꝑta voce. Et pᷣt eſſe vᷣbalea clari/ go as.i.clarigationeʒ facere.i.cauſas belli exponere.Etẽ ſumptũ a romana ↄſuetu / dine. Cũ em romani hoſtib bellũ indice re volebãt.pꝛ patratꝰad fines hoſtiũ ꝓfici ſcebat᷑.⁊ clara voce eis exponebat.qbo de cauſis bellũ indiceret.Que cauſaꝝ expoſi tio clarigatio dicebat᷑.qꝛ clara voce fiebat Erpoſitis aũt cauſis.haſta emiſſ i fines. indicebat pugne pncipium. 55. Olaririj i. ſol. ⁊ za clarus ri.vł ð a cſaara ⁊ ↄponit᷑ clauis ⁊ gero.Põt etiã ↄponia a inſula in qua colilt (laua? gero r.⁊ tic idẽ eſt qd clauã geres . loe larꝰa.iũ.i:ſplẽdidꝰ.pſpicax.illumĩoſus. et ¶ Ulauis uis.fit.faciẽs actm ſingularẽiem. (e 8 a celũ. eo ꝙ ſplẽdeat. Et ↄponitcũ pᷣ.vt vel ĩ im. ⁊ abltm in e.vł in i.⁊ actm̃ pteni· ſoran pclarꝰ. ? cũ q;. vt q;clarus.ambo ꝓ valde es łin is.eſt inſtrjm aꝑiendi ⁊ ſerãdi ſeras. viet clarus. ? pdu.cla. UIñ qͥ da. Quid tibino/ ⁊ ðꝛa claudo is.qꝛ claudit Iñ clquicla. . cſtui bilitas qͥd vᷣtus clara parenti. p. i.pua clauis. Iñ et᷑ clauiculariꝰ.m.S.qͥ pean OQlaſſariꝰrij.m.s.i.tubicen.⁊ ꝓpꝛie militum poꝛtat claues.⁊ h clauicularia rie eode, na laſſicarius.i.pꝛoꝛeta qͥ nautis imperat. ſenſu. Itẽ clauis ꝓut ſumit᷑i theologia.eſt n laſſitũ.n.s.i.coꝛnu vel tuba lł alið inſtrm ptãs ſoluẽdi ⁊ ligãdi.q ecckiaſticꝰiudex di cifuri cã ↄuocãdi factũ.⁊ ðꝛ a calo as.qdð eſt vo/ gnos fcipꝑeꝛ idignoſ excludere dʒ a regno merü care. Elaſſitũ et ð ſignũ bellicũ ł ſonꝰtu/ Olauſtꝝ.n.s.ðꝛ inhabitatio religioſoꝝ.vel coyſe be. kalteriꝰ inſtri bellici. Pꝛopꝛie tñ claſſi domincludẽs monachos⁊ moniales ſub noo tũ eſt ↄcentꝰ⁊ ↄcoꝛdia oĩm inſtroꝝ inſiłſo certa regła vinẽteſ.⁊ ðꝛ a caudlo. clau muit nantiũ. ſiue ſint tube ⁊ coꝛnua ĩ bello.ſiue ſtrellũ.i.ꝑuũ clauſtꝝ.⁊ h ⁊ clauſtrẽf.⁊ E ſint campane ſiue etiã hoiles. ſe.⁊ h ⁊ h clauſtral.⁊ B le.ĩ eodẽ ſenſu.i.res liche Ollaſſis.ſ.t.ðᷣꝛ młtitudo nauiũ.D⁊ tñ ⁊ claſ clauſtri ł ꝑtinẽs ad clauſtꝝ.⁊ pt eſſe ſubſtaã Plicig ſis vna nauis.⁊ ðꝛ a calõ qd ẽ lignũ.qꝛ de tiuũ.⁊ ̊ ⁊ B clauſtralis ł clauſtrẽſis.i.mo de ligno fit. Elaſſis et ð coꝛnu ꝑ dd vocan nachꝰ Hmõacha ſtas ĩ clauſtro lĩ cenobio ſdi hoĩes.⁊ qꝛ alia hẽbãt ſiũ bellica romãi mi Itẽ clauſtꝝ et idẽ eſt qð clauſura vel ſera. Oe lites q; pediteſ.iõ milites dicũt᷑ qñq; cla/ Olauſt ula. f. p.pe.coꝛ.eſt diſtinctio ↄſtructi ce ſes.qnʒ et᷑ tã milites q; plebei dicũt᷑ claſſeſ onis.⁊ ð a claudo. Et vt Papᷣ.dicit. uii Cũ eĩ Romulꝰrẽ publicã iſtituiſſʒ roma / Qlauſula eſt in oꝛone bꝛeuis ſnia. dic⸗ nos ĩ duas ꝑtes diuiſit.ſ.ĩ nobiles ⁊ ignoa llauꝰ.m.s.ðꝛ ferꝰ acutũ q̊ lignũ ligno ad mn biles. ⁊ vtrãq; ptẽ claſſẽ appellauit a qbpuſ‚/ heret. lferrũ ferro.ł ferrũ ligno.et ðꝛ a ca ath dã claſſit.qꝛ tã iſti qᷓ illi ſuũ claſſitũ.i.ſuũ libs.q̃ſi calibo.i.ferreꝰ. fit de ferro. Iteʒ Muni ſignũ hẽbãt. ſz illi. ſ. nobiles dicebãt᷑ hma clauꝰðꝛ veſtꝭ purpurea q vtebãt ſenatoꝛeſ loxhi claſſis. igbiles ſcdᷣa claſſis. Vñ. Nauẽ dic qꝛ q buſdã clauis aureis ł dealia materia thrd claſſis eqͥtũ ſit ĩ oꝛdie claſſis. Haues colle erat oꝛnata ⁊ variata.Et in tali veſte ſepe Vl Qllatrꝰ.m.s.i.repagu ctas dic claſſẽ ſigre denotat᷑ dignitas. Clauꝰet᷑ ðꝛ gubnaculũ (lenas lũ q̊d oppõit᷑ oſtio.łipᷣm oſtiũ pᷣcipue hoꝛè/ nauis.ſ.temo ł manica enons Pꝛoner⸗ gldert toꝝ. vieaꝝ⁊ viridarioꝝ.ł trücꝰ.vñ Oꝛatiꝰ xxiij.Quaſi ſopitꝰgubnatoꝛ amiſſo clauo. (leronor Obiectos valeat confringere clatros.m Dꝛ etiã repagulũ.vñ ðꝛ clauꝰtabernaculi ceronor Pap̃. Clatri ligna volubilia ĩ cqueis vali lemes tj.o.c.i.miſericoꝛs.nobil.pi/ ⁊ ſan Crsg diſſimi fuſtes.qbo oſtia obſerant᷑ vallo. ctꝰ.⁊ ðꝛ a cluo is.i.defẽdo.qꝛ cluit.i.defen enen Qlaua ue.f.p.ẽ baculꝰhñs maſſã ferri ĩ fine dit ⁊ ptegit⁊ tuet᷑.ſic ſolʒ pꝛonꝰclientẽ In diurd 7 etaliqñ ĩ pncipio q̃ vulgarit᷑ ðꝛ maſſa.et clemẽtia.⁊ differt a miſcdia. Uñ Juſte dã ſedf Sð a clauꝰ ui.qꝛ ẽ clauis ferreis religata.qᷓ nato mit:i ſit coꝛdia vᷣe. Iniuſteqʒ rei cle⸗- clerns: ⁊ cateia ðꝛ.et dꝛñt claua.clauꝰ⁊ clauis.vnñn mẽtia e eẽ. In pꝛio vᷣſu ↄmittit᷑ hemeſis Olban Claua ferit.clauis aperitclauꝰ duo iſigit qꝛ illa dictio miſcdia diuidit᷑⁊ ſit intpõit᷑. gcluß Ingue te clauo.rege clauo.ꝑcute claua. Qleopatra.f.p.regia⁊ ſoꝛoꝛ Ptolomei reg⸗ Alinn llauat?a. i. 1. clauis ↄfitꝰ. 'clauo veſte vel Alexandrie.? coꝛ.pe. Uñ Auroꝛa. Nubit „ inſtr̃o oꝛnatꝰ? pᷣꝑatꝰ.⁊ ðꝛ a clauꝰ. Itẽ cla/ alexandro cleopatra regia rideant. zaaſtoce uatꝰ. m. S.ẽ q̃ddã gen? calciamti pedũ.⁊ di ¶lleophas fr̃ fuit Joſeph ſpõſi vᷣgis marie fen⸗ cũtclauati ai clauilati.qꝛ minuꝶ clauiſ.i. ⁊ mari ſcẽanne.Uñ.Anna mr̃ vᷣgis ma cad, accutis ſolea calig vincaeat.. rie habuit tres viros ſucceſſiue.⁊ de q̊libʒ gichee ¶llaudicariꝰa. ũ. cito claudicat. vł ſepe. et eoꝝ tm̃ vnã filiã noĩe mariã.vñ.Anna ſo/ cN ðza claudico aſ. Inuenit᷑ et hͥ claudicaria let dici tres ↄcepiſſe marias. Has genne/ ſi rie.f.p.i.nauis oneraria vel ſonoꝛa. re viri ioachim cleophas ſalomeq;. Has ſanne Olaudus a.ũ.q ineqlit᷑ incedit. Iñ claudu dDuxere viri ioſeph alpheꝰ ʒebedeꝰ.Pꝛima hisſen lus a.ũ.d imi.ꝗ claundus. ppgrit xpᷣm.iacobũ ſcdᷣa minoꝛẽ.Et ioſeph e en⸗ Olauiger a.ũ.pe.coꝛ.qͥ claues gerit. Inne iuſtum peꝑit cũ ſimone iudã.Tertia ma ,/ D nit᷑ et᷑ ſubſtãtiue declinatũ.ĩ qͥlibʒ genere. ioꝛem iacobum volucremq; Jobannem mind ● Aen AQAQ Qleos.i.gloꝛia. Jñ inclvtus.i gloꝛioſus diſcipuli qſi coletes mgfm. pꝛi⸗ coletes wlete⸗ Aleps pis..t.vel cleptes tꝭ.i.fur. Dicebank. vel cliens dꝛ illec cam gouoca/ nnn lepſedra dre.fp. pe coꝛ.i.docill⸗ qͥ obdit tus tuet ꝛ defendit. Jñ clientulꝰ ĩeodem na l foꝛamen dolij.qꝛ ꝑ illũ qs furat᷑ liquoꝛẽ.? ſenſu.vel ꝑuus cliens vel ſeruien. itier vigetr eſſe ↄpoſitũ a clepo pis.⁊ hydoꝛ qðᷣ Alientela.f.p.i.ſeruitiũ vel mltitudo fuoꝛꝝ n 1i eſt aq̃ ſiue liquoꝛ Uñn qͥdã dicũt clepſidra et ðꝛa colo is. Uñ ſm Pap.Clietela o fl⸗ nn me pe. coꝛ.q̃ſi clepes hydoꝛ. ſʒ pot videt᷑ ety/ cium domeſticũ. ? pdu.te. int icode mol. qᷓ; 3poſinio gieckepſpalr⸗ ðꝛ qddam Qlima G. n.t. tanta poꝛtio terre m quj magucf inſtrm qo ĩmittit᷑ in doliũ ꝑ foꝛamẽ ſuꝑiꝰ mutat᷑ meridies.⁊ ðꝛ cleo cles.p inclinani . kcincad cã furãdi vinũ. Itẽ clepſydra ðꝛ illð ĩſtruEt ſm h̊ in aſtrologia aſſignant ſepteʒ cli redzaregto mætũ ꝑ qð hoꝛe colligut᷑ſ.hoꝛrologiũ Iñ mata in nr̃a habitabili regione ᷣm qͥſda. gioſor clepſydrarij dicũt᷑ illi qͥ ꝑ illud inſttm ho/ fem alios octo. Iteʒ clima ðʒ plaga vel ꝑ ſonuglesſih ras colligũt. Clepſydre et᷑ dicũt᷑ vaſa ꝑfo mõi ſiue celi.ſic ↄſueuit dici. Quattuoꝛ ſt Go. Jchn rata qᷓ hebãt phᷣi ad dimetiẽdã qᷓntitatem. climata mũdi.i.ꝑtes.ſ.oꝛientał.occidetal. lanſtreßth vñ Martiabl in ſua aſtrologia. Donſtra ſeptẽtrionał ⁊ auſtralis. Itẽ clima grecae eſenſt ires tiũ eſt oĩa ſigna paria ſpacia ↄtineri multi ð latie gradatio. In climateriñ rij. Etſt᷑ örcheſubſti plici appoſitione clepydran. (lidmareria ꝗᷓ gradatim diſcurrüt h incerte uhiſsimo. ¶ lleptus a.ũ.i.furatꝰ paſſiue.qð ⁊ ꝓ gulo/ rei diuinatões vel incerta pfugig. Niaravſen Ulericꝰci.m.s.ðᷣꝛ a clerꝰ łcleros.Et dicũt yno vᷣbo in vᷣ̈bis fit gradatio.vt Mars vi tnctio Nnon clerici generałr om̃s qͥ in eccłia xpᷣi deſer det hãc viſamq; cupit.potitq; cupita. k aß dien uiũt. du tñ oꝛdineʒ habeãt.⁊ ab illo tꝑe ſi yt Pap̃.di. limax gdatio cuʒ a q̊ ſupioꝛ gt dicti ſt er ů Matchias ſoꝛte elect eſt. qu?⸗ ſenſus terminat᷑ inferioꝛ incipit.vtẽ ilud Gü lignotl vmum ab aplis legimꝰoꝛdinatũ. In cleri Ex innocẽtia naſcit᷑ dignitas.ex dignita⸗ oectörn4 catꝰ us.ui.⁊ B ⁊ h clericał.⁊ H le.i.ad clerũ te honoꝛ.ex honoꝛe imzuum. ſno ꝑtinés. ? h clericalitas acꝭei.dignitas cleri Uline grece. larine ðꝛ lectꝰ?. ⁊ vtit᷑ in latinũi. bitſenarcl coꝝ.m Hug. Paßp. di. Qlericus dictus 282 clin⸗ ni.i.lectus.a quo clino. l lirmoteni eſt.qꝛ de ſoꝛte dni eſt. vel qꝛ dñs ſoꝛs eſt et linicus ci.m. s.pe.coꝛ.qͥ ð lecto nõ deſca lirekeſche psclericox7xs. Alk ꝛcibue paralifielug. aubnacnl QAllerica ðꝛ coꝛona clericoꝝ raſa.vt no. Jo. Olypeus pei.i.ſcutũ. Sʒ ſcutũ eſt milituʒ s deoner gn. de vi. ⁊ hone. cle. c. clerii. (lype vo peditũ.et ð a cluo.i.defendo qſi e drd Ulleronomꝰ.m.s.i.heres.a cleros ðꝛ. Inð clupeus.qꝛ defendit nos ab ictibi.vł a ctde mmcoce . cleronomia.i.hereditas. po pis. q̈ eſt furari. qſi clepeꝰ. qꝛ furatur Adefchel leros grece latine ſoꝛs vel hereditas. coꝛpꝑa nra ictibo. Itẽ clypeu.n.s.i.pictura obie Olerus ri.m.s.i.młtitudo clericoꝝ qi here vel imago ł figura rotũda vbi tm caputi/ . auitden D ditariꝰ vł ſoꝛtitus.eo ꝙ ſit ſoꝛtitꝰ deo.i.de pingit᷑.ł ðꝛ ſic.locꝰ vbi imagies reponunt᷑ nclani ſoꝛte dñi. vel qꝛ ꝑtem dñihʒ. vl m qſdam In clypeolus li.dimi. Iñ clypeola le. po. 1len clerus ðᷣꝛ a clarus.eo ꝙ ſit claarus. coꝛ.i.qnułꝰ.eo ꝙ ſit rotũdus inſtar clypei. iſtecz tie⸗ Oliban.m.s.pe.coꝛ.i.furnꝰvł foꝛnax.et ðdꝛ xvel ẽ monile rotundũ ad modũ clypei. Iñ münkthener. a cliuꝰ q̃ſi cliuanꝰ.qꝛ in erectiõe ẽ collectꝰ clyvypeatus a.ũ.i.clypeo ꝓtectus vl armatꝰ lietſrinhit Cliuꝰem̃ aſcẽſus ðꝛ. Itẽ ⁊ alio noĩe ðꝛ ci Un.Quam maniboclypeos⁊ acute cuſpi rpewlonci unacius cij.ſiłr a cliuo. Iñ clibanarius rij dis haſtm.e Zononi Hul q̃ᷓ cuſtodit clibanũ vel facit.⁊ h clibanaria llyſtere rꝭ.n.t.⁊ G̊ clyſteriũ ĩuenit᷑.ſ.inſtrfnm SNdc rie.vxoꝛ clibanarij.vel q̃ facit vel cuſtodit medicoꝝ.quo ſtercꝰ infirmi in vetre ꝑdu/ Hdiigisnan clibanũ.⁊ adiectiue clibanarius a.ũ. Inð ratũ faciũt exire.ſic dictũ qſi clepẽs ſtercꝰ unt vCislnn etiã clibaniciꝰ.m.S.i.panis in teſtavł i fur vel ðꝛ ſic qſi colus ſtercor.vel qſi colatio ſuetdeclij no coctus. Uñ. Eſt furnclibanus aſcen/ ſtercoꝛis. qꝛ ꝑ ipᷣm colat᷑ ſtercꝰectrinſecus iri Annn ſus cliuus bhaber. ⁊ coꝛ.pe.clyſtere. Cñ Macer de puluere 8 se QU Uliens.9.t. ð ſeruiẽs H famuł qͥcũq; vł no anbeti. Appoſitis digit aut intclyſtere fu iomec bilis ſeruꝰ.⁊ ðꝛ qſi colẽs.a colẽdis patrib ſo. Inuenit᷑ eti clvſter in nltã. chece henn vyel a cluo.eo ꝙ cluat ⁊ defendat dvñm ſuũ Ollyto onis.m.t.i.filius regꝭ vel impatoꝛis i Eli äEm Hug. Pap̃.vo di. Cliens a colẽdo pa vel q multa reſpledet nobilitate.a eluo is. ViZmmumn rronüũ dict i amic domeſtic?. Itẽ cliẽtes ꝓſpleneo. T Olet'a.ii gloꝛioſus nobil ſz no eſt in vn Paß. ponit quoceyt in q zetiã inc. EUñ ilei llyt; a. i. i. gloꝛioſus nobi. oeinvn vofs infermit ã in c. Uñ idis et ðꝛ a cleos qõ eſt gla. Et ↄponit᷑ cũ in.vxt in n dinfem pal? —&1 incine⸗ inclyte.i. valde gloꝛioſus ⁊ nobilis. oĩa flumĩa ignea.a coccytos.i.luctu vł ge Allubie. ¶Uliuꝰ.m. s.i.collis ſᷣm qð ↄſiderat᷑ ĩ deſc⸗ mitu ⁊ ſigt qͥcqͥd hoĩes ĩ luctũ lachꝛymaſ⸗ Ntuit ſu. ſ. aſcẽſus ! potiꝰ deſcẽſus mõt łflexuo⸗ q; ↄpellit. Un. Hõ niſi lamẽta tua dãt coc iip ſitas. In cliuoſus a.ũ.i.mõticłoſus vl fle cyte fluenta.Quidã tñ ſcribũt ꝑ vnũ c.cm̃ npelen Kuoſuſ. Ite giuis ↄponit᷑ h̊ ⁊ ̊ accliuis.⁊ loccytea.ũ.ðꝛ a coccytꝰ. vñ Tlirgilĩ. vij reutein . H ue. accliu a.ũ.decliuꝰ pcliuꝰ.⁊ qdlibʒ enei. Hic ſubitam rabiem coccytea virgo dellin iſtoꝝopat᷑ ſᷣm hug. Pap̃. vo di. Cliu aſcẽ abijcit ꝛc. nens ſus mos ñ altꝰ. In cliuoſus a.ũ.i.iclinatꝰ ¶loccꝰci. m.s.ẽ gen? tĩcture edtii inere e . us a.iũ.i.ĩclinat Uoccꝰci.m.s.ẽ genꝰ tĩcture.ſ.mediũ int᷑ ru ſouſuue⸗ Oonca Fr.: qlibʒ foſſa ad quã ſoꝛdes de beũ⁊ croceũ.occũ dicũt greci nos rube Gnntb ne ꝛa colo as.eo ꝙ ibi colant q emit um ſeu vᷣmiculatũ dicimꝰ.Eſt eĩ vᷣmiculꝰ fwn tũt᷑.ł ðꝛ a cleo cles.q̃d ẽ abſcõdereł ſoʒꝛbe/ ex ſilueſtribo frödibo. Jñ coccine a. um. 2 genütl re. eo ꝙ ſtercoꝛa ⁊ imũda abſoꝛbeat vl ab / coccinꝰ.a.ũ.i. illo coloꝛe cict? i.rubeꝰ. In gooee ſcõdat.vl ſᷣm Papᷣ. Cloace dicte ſũt.qꝛ ꝑ uenit eth̊D coccinũ Eſa.D. Sifuerĩt pecca ſebadle eas colaãt᷑ aqᷣ.vt tiẽs pluuie iundatio exti ta vꝛa vt coccinũ. vbi dicit glo. idẽ eſt coc Coctell terit p eas aqᷓ extra ciuitare emittat᷑. Inde cus coccinũ? vmiculꝰ. Pap̃. di. Cocci dichil cloacariꝰrij.q cloacã facit vel purgat.et H netũ.i.ſanguineũ.a cocco ðꝛ Wn cloacaria rie.ĩ eodẽ ſenſu. Etcl 19, 1 EHc en nor Bne inet ag enſu. Etcloacariꝰ. a. Uochlea ð circũſflex aſcẽſus ĩ muro ltur ſon ꝑtinet ad cloacã.vel res cloce. r.? ð8 a cõcha q̃i cõchula. Itẽ cochlee di voc Ilotho vna de trib pard q fingunt regere cũt alte ? rotũde turres.ſ.a cyclo.q̃ ciclee (le vitã hoĩs. vñ. Clotho colũ baiulat.lache qꝛ ꝑ circulũ ↄſcẽdũt ad oꝛbẽ VUñ ſᷣm Pa ſis trahit. atropos occat. Pꝛi teſſe. ſa. E ear aa o⸗le Cn m Oa tiſe ſecũda regit.tertia finit Pꝛuna dat elle. d oenlea de neiullian. ceſul. vñ. Hic Coe Oluniculũ li.n.s.pe.coꝛ.i.ſj ata. ſplẽdona. oCe mrr ſealam teſtamq; limacis. Coein luniculũ li. n. S. pe. coꝛ. i. ſpata. lpledong. Ulochlear.n.t.vlł cochleare hꝰcochlearꝭ ðꝛ nß. 2 ðꝛ a clunis eo ꝙ reſplẽdeat a clune. b ðꝛ inſtrm qͥ cibi liqᷣdi ſolẽt mãducari.a ↄcaui arir auo is. eo ' deſendat. Eluniculuʒ et ð tate. vl ab vſu pus cochleariũ dictũ. Co⸗ l Porame a8 fiti camiſije mlien circa ingui clear erdꝛ qda meſura. ·dimidia pe dra/ na. bgeneralr qð fit ĩ panis eaꝝ circa latꝰ. chme appẽdes ſiliqs nouẽ q triplicatum i lunis.incerti ge.i.nates.⁊ ðꝛ a culꝰ.eo q; ↄculam facit. Un.Eſt cochlear ꝓpꝛie quo ooan ſit circa culũ. vl potiꝰ a duo is ꝓ defendo pultes ponis in oꝛe. Apequo Cnnt qꝛ illa maſſa carnis defendit olſa ſedent. Qochlenrbrij.m. s. eſt lapis marinꝰ cochle (X Inte R Gbenltog. e⸗ ſ acer amerun⸗ — „ — °.– Voctilis. 9.t. 2 B le. pe. coꝛ. qdᷣ coctũ Dohpnac,n Qoactio eſtdupler abſoluta ⁊ aditionalis ptũ ad ann. e ſni Coactio abſoluta ecui reſiſti nõ pᷣt cũ Uoctꝰa.ũ a coq̊ is.ðꝛ. ꝙ ãt coctũ qãi coactũ nbin violent trahit᷑ ad aliqͥd faciẽdũ.q caſu qdis ab igne? aq̃ ꝛ etymo.ẽ nõ ↄpoſt itio. 1 ↄpo rzgun omno excuſat.l.di. pᷣſoyter.j. q. j. oſtat. Co/ nit᷑ ſemicoctꝰa.ũ.i p dimidia ꝑte coct· add⸗ actio ↄditionat eſt q̃ metũ cruciatꝰłaliqd Oloculs vaſa oĩa coquẽdi cã parata. (ecl graue miat.q ſiexcuſata tãto.nõ tña toto odexidẽ eſt ꝙ caudex.qð ẽtrũcꝰ.⁊ muta bienin c. ſacris. ð his qᷓ vi.me. ve.cau. fi. in gl. ̈bi ta a. in o. ðꝛ caudex Itẽ p traſſatõʒ a codex Eni agttenuet łm Boff. in ſum. eo.tti. vł candex ðꝛ h codex lib qͥdã inqᷓ ↄtinent᷑ neſkegt Ooactoꝛ oꝛis.qͥ cogit. Coactoꝛ etiã ðꝛ agi/ diuerſi libꝛi partiales.ſicut ĩ codice trũco itocon tatoꝛ aſelli m/ Paßß˖ßbꝑB. ↄtinẽt᷑ diuerſi rami. Et appellatio iſta mõ nciͤtcrde = tricj.kt. d: mir que cogit. ampliata ẽ. vt etiã alibet liber dicat cdex uuecygnus oacta.ũ.i.Oſtrictꝰ⁊ in vnũ collectꝰ. Dꝛñt tñ codex ⁊ liber.qꝛ codexẽ ꝓpꝛie mul henag Seagneninclinag ſik ſtrictꝰ. toꝛum libꝛoꝝ. ſed liber eſt vn voluminis Male . da rmn.. d.illud qð ponit᷑ in lacteyt Itẽ codex pꝛie eſt liber q ↄtinet diuerſa pᷣ nii Qoar. voxranaxꝝ. ð Zeptaunnatorun. Atantokemg nſel. aatu Goccytti. Anui int. “”ðM ani erant tres codices.ſ. BGBꝛegoꝛianus. Cenlterſa õ nab interpᷣtat luctꝰ Hermogenianꝰ⁊ Cheodoſian.c mlte cõ Menginm . nlegfu R uc⸗ Conplieat. vñ Job. ſtitutõeſ extra illos ðua gaãteſ. ptea duo pe neſpſeli . Dulc 18 areis coccyti. Et nota ꝙ ne milia libꝛoꝝ? trecieſ cẽtena milia vᷣſuũ lkrn täͤ nen Pline lucnſe. ilchn Atuadin to wnücch Uirgkin ſten ving⸗ Nedüüintrn Fecinoonde tei miab nnun inbe I ifneritpecos loide etcor di. Co nsimurolar icochlan 10clojace zbe. Uifn’ Ccau vi. de mq; limacs Mochleani cariaocan dici Co⸗ nidia gsdea/ ztmoplcarum len prieqno⸗ mari coch gſpern. ococüͤckt⸗ coctiiconc ,poſinod giagteco ipannn trig mn niinßznlu zdini Mn niavlenc⸗ elnd ſtamo rniatendt erine mbvolumn – rteng Prgning Ne,Ne S unif Tidæs igit᷑ Juſtinianꝰ legũ tantaꝝ multi tudinẽ.voluit circa h̊ adhibere remediuʒ ſalubꝛe.hmo direxit aim ſuuʒ ad imꝑales ↄſtitutiões.⁊ ð iſtis triba codicib extraua gãtibo fecit fieri vnũ codiceʒ.quẽ ſuo noĩe appellanit codicẽ Juſtiniani. Deinde di/ rexit aim ad imenſa veterꝭ iurꝭ volumĩa.⁊ de illis duob pene milibo libꝛoꝝ ⁊ treties centenis milibo vᷣſuũ fecit fieri libꝛũ dige/ ſtoꝝ ſiug pandectaꝝ.quẽ diuiſit in qnqua ginta libꝛos partiales ⁊ ĩ tres ĩitegrales.ſ. ff. vetꝰ.infoꝛtiatũ.⁊.ff.nouũ. Poſtea piu/ uenibo ⁊ legũ tyronibo fecit libꝝ.inſti.ſ.me diocrẽ erudinionẽ ꝑ quẽ qſi ꝑ pontẽ iune/ nes ad legũ ſubeilioꝛa ⁊ altioꝛa ꝑuenirent Qodicilłꝰ li.dimi.i.pu? coderx. Codicillꝰ er dicebat᷑ illa carta ĩ q ſcpᷣtũ erat teſtm̃ alicꝰ moꝛtui extra ciuitatẽ vel in ꝑegrinatiõe qᷓ oſtea mittebat᷑ad romanos..Ul codicil lus eſt ꝑuꝰcodex vel ſchtura.nlła indigẽs * ſolẽnitate.ſed ſolũmodo teſta toꝛis volun tatem ſignificãs ⁊ loco teſtamenti habet᷑. Baeiannth li.i.puus codex. Ooepus pi.i.vicarius epᷣi.a con ⁊ epᷣus.vł Fm Pap. Coepᷣus ↄiunctus ⁊ vicinꝰ epᷣs Ooeſus a.um.i.coꝛroſus.a con ⁊ eſus. hen neꝰ.a.iũ.i.vniꝰ ⁊ eiuſdẽ etatt. Vñ ad al.j.Pꝛoficiebã in iudaiſmo ſupꝛaimul cos coetaneos meos. MM oeternꝰ a.ũ.i.ſimul eternus.⁊ ðꝛ a con⁊ eternꝰ. In coeternitas. Oogitatiuncula.f.p.i.pua cogitatio. Oognatꝰ.m.S.i.frat᷑ qſi ſib natꝰ.⁊ ͥ ↄgnata .i.ſoꝛoꝛ.q̃ſi ſił nata.i.filia.⁊ tũc intponit᷑ g Pꝓtheſim. Itẽ nat ↄponit᷑ cũ con.⁊ ad.et 82 2gnata. u. B cogt. H cognata.Et ag/ natꝰa.ũ.⁊ Hͥ agnat.hᷣ agnata.q vlł q vył qð eſt de eodẽ genere natꝰ ł natavl natũ.Tñ . ibi ẽ dꝛa.q;ꝛ agnati dicũt᷑qͥ ꝑ virilẽ ſexũ de . ſcendũt. Gʒ cognati qͥ ꝑ femineũ ſeti Et dicũt᷑ agnati.qꝛ ſuccedut ꝓ natis.⁊ ſucce dũt loco natoꝝ dũ deſũt fuij. Sʒ cognati dicũt᷑qꝛ de eodẽ genere nati ł qʒ ſt pinqͥ/ tate cognatõis ↄiũcti.Qui iõ pꝰ agnatos habent. qꝛ ꝑ feminei ſexꝰ? ꝑſonas veniunt. ognatio legal ſᷣm Hoſti.eſt q̃daꝭ pximi/ tas pueniẽs exadoptione vel arrogatiõe. QVUognatio ſpũal ẽ pinqᷣtas b attinẽtia.que pꝓuenit exſacr̃i datione.vel ad ſacrm reci/ piendũ atteſtatõe ! tentione. Uñ ex cogna tione ſpũali qᷓ in baptiſmo ↄtrahit᷑ nouez ꝓinqͥtates naſcũt᷑. Pꝛia filiacio int ſacer/ dotẽ baptiſantẽ ⁊ baptiſatũ. Scðᷣa cõpatc nitas int ſacerdotẽ ⁊ pꝛẽm baptiſati. Ter tia cõmarnitas int᷑ eũdẽ ⁊ mr̃em baptiſati Quarta int᷑ filios ſacerdotꝭ ⁊ baptiſatũ.ſ. Quinta filiatio int baptiſatũ? ſuſcipiẽte,z de baptiſmo. Sertg filiatio int᷑ eundem⁊? vxoꝛẽ ſuſcipientꝭ. ri.vt.xxx.q.iij.ꝑ totum. — Oognomen. n. t. eſt cõmune nomen totiug cognationis. Iñ h ⁊ hec cognominis.?⁊ B ne.q ſunt eiuſdẽ nois vel cognominis. Ooheres redis.o.t.i.ſił cũ alio heres. Clũñ̃ Ro. viij. Si aut filij ⁊ heredes.heredesqj dem dei.coheredes aũt xp̃ᷣi. ohoꝛs tis. m.t. ðꝛ a cohoꝛtoꝛ a frequetia coboꝛtatiõis.⁊ ẽ multitudo ruſticoꝝ.SGz caſtra multitudo milituʒ. Cohoꝛs maioꝛ ↄtinet qngẽtos Cohoꝛs minoꝛ trecentos Iteʒ coꝛs coꝛtꝭ.ðꝛ ddã genꝰmunitionis a coartãdo vel coercẽdo.eo ꝙ coerceat cũ cta interioꝛa.i.ↄcludat.vł qꝛ coerceat obb iectu ſuo extraneos ⁊ adire ꝓhibeat.et m boc in tali ſenſu melius ſcribit᷑ ſine h.et ꝑ vnum o. Olohum hi.n.s.i.coꝛigia q̃ iugum ad temo Qoitus us.ui.i. cubitꝰ.a coeo is. Oolax cis.fuit qͥdã leccatoꝛ a q̊ ⁊ qlibet paʒ raſitus põt dici colax. Oolema atʒ.n.t.i.ↄmixtio herbe ⁊ olei.exq̃ luctatoꝛes in paleſtra vngebant᷑. Oolera re.f.p.pe.coꝛ.ð q colos vel colon. qſi follicula.iſ.fellis effuſio.⁊ eſt vnꝰ de q̃t / tuoꝛ humoꝛiba coꝛꝑis.Dicit᷑ etiam chole/ ra ipſe folliculus de quo fel effundit᷑. Et nota ꝙ ſunt quattuoꝛ bumoꝛes coꝛpoꝛis humani.ſ.ſanguis.cholera.melancholia 1 flegma.Et vnuſquiſq; pᷣdictoꝛuʒ humo rum elementum ſuum innat. Bangais De nanq; imitaterem. Cholera ignez. lancholia terram. Flegma aquam. Inde cholericus a. um.ille in q̊ magis dominat᷑ cholera. OQoliciani hetici a qdã Colicio noĩati.qͥ di cũt deũ nõ creaſſe malũ.õ illud qð ſcptuzʒ eſt. Ego dñs creans mala. Ooliphiũ.n.S.i.panis qͥ poſt pmam vł me ridiem laboꝛantib dat᷑.vł panis aʒymus in modũ virilis mebꝛi fact'. qͥ ſolebat vti agoniſte vt eſſent foꝛtioꝛes. ñ Juuenak ſuſcipiend. Geptima fratnitas in- baptiſatũ ⁊ filios ſuſcipientꝭ. Octaua co/⸗ paternitas int ſuſcipientẽ ⁊ pꝛem ſuſcepti Nona cõmaternitas int᷑ eũdẽ ⁊ mr̃em pꝝ Fomedũt coliphia pauce. Pap. di. Coli/ phpia dicunt᷑ panes aʒimi ⁊ gen carnium. carnes aſſe ⁊ ſemicocte.qͥ ẽ victꝰ athletaꝝ Qolimbo bi. m. s.eſt herba creſcẽs in aqua vl tirſus vires welaaancr lden quem diſcurrit aq. In paſſione bti thome inue/ nit᷑. Fecit colimbũ ⁊ lacꝰ gqquaꝝ influẽtes Paßõ̃.di. Colimb vbi mũdant᷑ veſtimẽta yel aquaꝝ influens louus. Uollactaneꝰa.iũ.i.in eodẽ lacte nutritꝰ.vel eodem tpe lactatus. Oollacteꝰa.ũ.i.eiuſdẽ lactis. Collactei ſũt q idem lac ſuxerũt.vel in eodem tꝑe quaſi olaphus phi.m.s.eſt colli ꝑcuſſio. Oollariũ rij.n.s.id qð eſt in collo canis. Uollateralis.ↄ.t.⁊ ̊ le.qͥ eſt de latere.vt vẽ tus collateralis.q̃ſi cõtiguus ⁊ vicinꝰ et a latere ere.. QOollatoꝛes dicunt᷑ a ↄferẽdo.qꝛ ↄferũt in fiſcuʒ ſiue oꝛdinaria ſit collatio ſiue extra oꝛdinaria. = Oollatio ſᷣm aʒo.nõ ẽ alið q; cõicatio q̃ reſ qndã nõ ſua ł nõ hereditaria iaʒ ẽ ſua łhe reditaria.vel ẽ ↄfuſio ſiue coadunatio reꝝ oferent in res cões.ſeu cũ rebo cõibo diui dendis.vt no.in.l.ſi ſoꝛoꝛ..de colla. Uollatiuꝰ a.ũ.i.largꝰ.amplꝰ.ſinuoſus.ca/ pax. vbi multa ↄferunt᷑. SèòMU lollectiuꝰ a.ũ.a colligo ðꝛ. Uvñ collectiuũ nomen dð qð in ſingłari nu.multitudinẽ ſignificat.vt płlus. Plures enim hoiĩes in vno pplo colligunfk. Uollega ge.m.p.nomen ẽofficij viroꝝ.Et ðꝛ a collego gas ꝓpꝛie qdeʒ college ſunt in officio.ſ.qͥ inſił legãt᷑ ad aliqð officiũ agẽ/ dũ.vt ad pacẽ int᷑ aliqs ↄponẽdã.vñ.Cõ ſoꝛtes ↄiũgit amoꝛ ſocios laboꝛ vnꝰ. Miſ ſio collegas ad eũdẽ copulat actũ.Aſt ea/ dem comites vnit via mẽeſa ſodales. Item leſe g.ↄpõit᷑ cũ con.⁊ ðꝛ colligo gʒ. In h eth̊ collega.g. .p.pe.coꝛ.ſil colligẽs.vl le gens. Sicut em̃ guene dicüt ſil veniẽtes ſic college dicunt᷑ ſil legentes. Qollegariꝰvnꝰex taliba ſoc,s. Oollegium eſt ſocietas collegaꝝ in vno ho noꝛe poſitoz,.g Oollegiati dicũt᷑ aliqͥ qui ſt de aliq̊ coꝛꝑe.i. ↄgregatione vel artificio hoĩim. Oollibentia tie.i.obedietia ł ↄſenſus.⁊ idẽ eſt collibeſcentia. Qollibertus.m.s.i.cũ alio libertuus. Oollibiũ bij.n.s.ðꝛ ꝑuum munuſculuʒ vł fruct'. vt poma.nuces.cicer.frixum. vua⸗ paſſa.qð ⁊ bellariũ ðꝛ ⁊ antepometũ.et dꝛ a collibet.qꝛ ſił cũ alijs placet.poſt carniũ fercula fructꝰ ſolẽt diligi ꝑ ſe nõ tm̃. Inde collibiſta ſte. ðꝛ qͥ recipit collibia.et hmõi munuſcula p vſura vl aliq ſeruitio. Dicit᷑ etiã collibiſta qͥ vendit collibti. Oollibꝛũ bꝛipe p.eſt gen/ pecunie. vl tota pecunia ſil collibꝛata. ume⸗ vi o Uollyrida de.fp.pe. coꝛ. eſt panis tenuis ⁊ qᷓſi ſubcinerici.vel eſt panis modicꝰ⁊ tri/ angulus coctus ⁊ frictus detenſus Uollyriũ rij.n. s.i.q̃ibʒ ſuꝑunctio pꝛie tũ ad tergẽdas feces oculoꝝ ᷣm Hug.Pap̃. vo di.Collyriũ medicamẽtũ. Collyria ſo nant. qꝛ vicia oculoꝝ tergãt.Apoc̃.iij. Et collyrio inunge oculos tuos vt videas Oollis lis.m.t.a collũ ðꝛ.Et ſunt colles p/ eminẽtioꝛa iuga mõtium qſi colla.vel ipſi aſcenſus circa ſũmitates montiũ. Iñ col/ liculus.i.ꝑuus collis. Oolliſio onis.f.t.ðꝛ q̃ſi ſił leſio.⁊ ð: a colli do is. Itẽ colliſio eſt qdã ſpẽs methaplaſ/ mi.qᷓ alio noĩe ðꝛ ſynalympha. Itẽ colliſi ones ſt cũ aſpeↄſonãtes in ↄſtructõne oc currũt ſibi.vt eſt illud. Si vires auriga ꝑ loꝛa.p flagella.ꝑ frena.vtvult Papᷣ. Et ſic colliſio eſt viciumptentũ ſub barbariſmo Qolliſus a.um.q̃ſi ſimul leſus. Qolloquiũ quij.i ↄſiliũ vel contio qð vul go ðöꝛ parlamentũ. Oollũ li.n.s.ðꝛ a colũna.eo ꝙ ſit longuz ⁊ rotundũ.vt colũna baiulãs caput.c? ante rioꝛ ꝑs gula oſterioꝛ ceruix. Iñ colluluz n. S.i.puũ collum. Qolluſio eſt int᷑ actoꝛẽ ⁊ reũ latẽs ⁊ fraudu lenta ↄuẽtio ꝑ quã alter ĩ iudicio ſe ſuꝑari pmittit. vt ꝛ de collu.in glo.c. audimus. Oollpuiũ uij.n.s.⁊ h colluuies ei.⁊ h̊ collu uio ònis.ĩ eodẽ ſenſu.i.aqᷣꝝ inundatio.vbł ſoꝛdiũ collectio ⁊ ↄ gregatio ex multa flu/ xione ⁊ inundatione aquaꝝz. lolobiũ.n.s.ðꝛ palliũ vᷣginale vſq; ad ta⸗ los depẽſuʒ ⁊ ſine manic;.⁊ ðꝛ colobiũ 0 collobiũ a collo depẽſuz. vl qꝛ ſit lõgũ Et nota ꝙ nõ ſolũ vᷣgies ſʒ et᷑ diaconi vtebãt᷑ colobio.loco cꝰpoſtea vſi ſunt dalmatica qꝛ ſcʒ nuditas bꝛachioꝝ culpabat᷑. Ooloma me.i.calamꝰcũ ſpica ſuua. Oolon greci dicũt.⁊ interpᷣtat᷑ mẽbꝝ. Itẽ cholon ł cholꝰgreci dicũt fel ł aliud ĩteſti nũ. Itẽa colon ðꝛ ꝑ ↄpoſitõʒ monocolos dicolos vel bicolos.tricolos ⁊ tetracolos — gmono⸗ 90,N cſtattu Pdugs VUäin nocvl⸗ vunr Ge Golonia guelbbe Dieo⸗ colone diccbae⸗ nioins fonico bakcin rcgoon mann⸗ Gor ab⸗ hus lote⸗ nd olon nei Qolni Ner: oloniu lrico.i lciuen (obor Mitona lutidert S miafe Colop⸗ nal ſil ſubiect⸗ ſueexrr fegceg cglitpte len wlte Cpbnnpn dicn. Goloppfn ennpeci ſoog lapent;⸗ gonene mapfuen nonlie finn nponnicz crtgni alnud 4 Peannienm tpanistntis nismode detenſue guncno prri ſmn Hug di⸗ cü Kolfru it Zpoeii os t ndens ſuntcollesß ſicola vei SMoNNid. Rn Tlciio1 tal mpba. Niogli Zin Krucue Dinircsaung ultpa A iſubbarbanin⸗ s. connoqönl togſi longnz? iscaputcante mir Pcolol tälnts ftul ſſindicoſeſunn nSoc amiin itinmttnt Ggtoamut⸗ gnur. etli, chſt eit, dudconi vicn ſ ſuntdalnand clgbi ſicſn 14 ahrit nat ilkiuſift o; ſitmm lentcd d lanude X QA monos qðẽ vnũ. vel dis. ſiue bis qð efſt Oolonſupficiari eſt areaz ducit en cõ5 Ono.vl tris qð ẽtres vł tria.vel tetras qðᷣ eſt q̃ttuoꝛ. ⁊ colon q̃d ẽ mẽbꝝ.ſ.qð hʒ vnã ditione vt ſibi liceat ĩ ea edificare ⁊ domũ tollere cum volueiirt. k duas vł tres vl q̃ttuoꝛ metri varietates Uoloni partionarij ſunt qͥ totũ agruʒ ſuis Uñ inuenit᷑ ĩ odis Oꝛatij. Hec oda ẽ mo expẽſis colũt ⁊ ex fructib pᷣſtaãt dño fundi noculos.̊ dicolos.h.tricolos.i.habʒ ĩſe Gnrundnent lſznde otacbat vnam veil duas vel tres metri varietates. Uoloqntida de. vel h̊ coloqᷣntis tidis.ẽ cu/ Paß.di. Colon. culare inteſtinuʒ. curbita agreſtꝭ ⁊ vehement᷑ amara.qᷓ ſi OUolonia nie.f.p.i. ciuitas ł caſtrũ vel villa quelibet a nouis inſtituta colonis. Inde HNHiero.in plogo Hieremie. Jaʒ tras eoꝝ colonie gentiũ poſſidebãt. Colonia etiaʒ dicebat᷑ olim ciuitas ł regio capta a roma mis. in qᷓ veteribo expulſis ſuꝑinducebant᷑ nonui coloni a romanis.Colonia etiã dice bat᷑ ciuitas vł caſtꝝ ł villa in ↄfinio duaꝝ regionũ.a colonis ibi freq̃nt mutat a ro/ manis. ne liceret eis eſſe infideles. Oolonꝰ ni.m.s.i.terre cultoꝛ.⁊ ꝓꝑꝛie adue/ na qͥ aliũde veniẽs agrũ locatũ ſibi colit. E q̃ hʒ pdiũ agri colendi cã.Differt aũt colo nus ab inqlino.qꝛ h in rure. iſte aũt iĩ ciui tate moꝛat᷑. Et hʒ plłes ſpẽs agricolarum ſᷣ̃m Aʒzo.vt patebit. H Uoloni ↄditionales dicũt᷑ q̃ſi ex ſua ↄditio ne pᷣdiũ vel agrũ colere debẽtes. 7 Ooloni dñici dicebãt᷑ qͥ colebãt agros i peratoꝛis.vt.C. de p.⁊ oĩbo re.li. xj. In/ Ooloniilliriceni als ⁊ meliꝰ illiceriani de illirico.i.de ſclauonia dicunt᷑.⁊ habent᷑ iin l. cũ querebatr᷑. C. vn i. Uolon inqͥlinꝰminꝰeſt aſtrictꝰq; colonus oditionał. Uñ inqͥlinꝰ bñ pᷣt ĩ alia ꝑte cu/ iuſtlibet ſuburbij domũ ↄducere⁊ inhita/ re. Sʒ ↄditionał colonꝰñ audet cũ ſua fa milia rcedere a fũdo quẽ colit nec alibi ha Oolonꝰoꝛigiariꝰðꝛ coloni ↄditio bitare. nal fili?er eo ꝙ oꝛiginglr 2ditõi colonarie ſubiectꝰ ẽ. Nec refert ſiue ĩ ſolo fueri natꝰ ſiue extra ſolũ.qꝛ tãq;ᷓ oꝛigiariꝰ ad trã illã reducẽdus qua pꝛ ſuꝰ ſuſcepit colendam. Uoloni partiarij ſᷣm q̊ſdã dicunt᷑ illi qͥ łraʒ colũt ꝓ ꝑte dimidia vel tertia ᷣm ſterilita cem vel fertilitatẽ terra. Ooloni paleſtini ſunt de paleſtina puincia Dolonꝰ ſimpłr ð qͥ ſub certa ãnua merce/ de in pecũia nũerata pᷣdia colẽda accipit. lolonꝰꝓpꝛie ðꝛ qͥ rẽ ruſticã ↄducit nũmis ⁊ ↄpetit᷑ õ eũ actio pᷣſcptꝭ vᷣbis ſiue ĩ factü QUolonꝰad nũmũ ↄducxeſt ille qͥ ſtatim cũ fruct fuerint a ſolo ſeꝑati.vt vſufructua/ rius intelligit᷑ fm Jo.ff. de fur. l. ſi apes. 2 OQOholos vel cholon dici inteſtinum. traʒ vt cucurbita flagella extẽdit.fſfructu rotũdo ⁊ folijs ſiłib cucumeri vſuali.vn. iiij. Re.iiij.Et collegit ex ea coloqntidas ggri. Ub vt in hiſtoꝛijs ðꝛ. Coloquintide ſunt agreſtes cucurbite amariſſime. mio/ res his q;̃ in oꝛtis naſcunt᷑. Uel vt qͥdã di/ cunt.herba eſt iſi vit ſe diffundẽs i ſepibꝰ- fructu modico purpureo ⁊ rotũdo cũ ma turus cẽ. Uñ. Agreſtis tibi ſit coloqntida cucurbita lccttorr. Ooloꝛ oꝛis.m.t.ðꝛ qlitas ꝑceptibilł viſu in luce. ⁊ ðꝛ a colo as.qꝛ oliʒ coloꝛes colabãa vt eẽnt nimie ſubtilitatꝭ. Iñ coloꝛo ꝗs.alij dicũt ꝙ a coloꝛo fit coloꝛ ꝑ apocopã. Itẽ coloꝛ ↄponit᷑ h̊ ⁊ H bicoloꝛ ris.q ſi duoꝛuʒ coloꝝ. In bicoloꝛatꝰ a.ũ.et h̊ ⁊ h tricoloꝛ. .i.triũ coloꝝ. Iñ tricoloꝛatc a.ũ.⁊ het hec multicoloꝛ.i.multoꝝ coloꝝ. Et h̊ ⁊ hec di uerſicoloꝛ.i.diuerſoꝝ coloꝝ. Et h̊ ⁊ h̊ diſ/ coloꝛ.i.diuerſoꝝ coloꝝ vel alteriꝰ coloꝛis Jnñ diſcoloꝛat a. um.Et h̊ ⁊ hec vnicoloꝛ vniꝰ coloris. Et h̊ ⁊ hec rubicoloꝛ.i.rubei coloꝛis. Et h ⁊ hec albicoloꝛ.i.albi colorꝭ Et cũ oĩb illis ↄponit᷑ coloꝛo as. Itẽ oĩa ↄpoſita a coloꝛ vt bicoloꝛ.a decoꝛ.vt dede coꝛ. coꝛpꝰ.vt bicoꝛpoꝛ.ſunt cõis ge.lʒ ir/ regularit᷑ aliqũ repiant᷑ in neu.ge.qð au/ toꝛitati attribuimꝰ. Ezech.xvj. Et aſſum pſiſti veſtimẽta tua multicoloꝛia.⁊ coꝛ.pꝛi mam coloꝛ. Un Auianꝰ. Ingenio moꝛũ ſubſiſtit foꝛma coloꝝ. H —— it greci fel. vlaliud * Qoloſeum ſei.n.s.qͥdã locꝰ rome ybi olim erant imagines oĩm ꝓuinciaꝝ.⁊ in medio erat imago rometenẽs pomũ aureũ ima nu vtpote dña ⁊ regina oim. Et erqt ita di ſpoſite arte necromatie ꝙ qñ aliq ꝓuicia volebat inſurgere romanos ſtatim ima go rome obuertebat doꝛſum illiꝰ pnincie imagini. CUlel vt dicũt imago illiꝰ puincie inſurgebat ↄ imaginẽ rome.⁊ tüc romam ex impꝛouiſo mittebãt illuc ercitij ? pꝛo uinciã illã ſibi ſubiugabat. Et taliàrte ro mani qſi totũ mũdũ ſibi ſubiugauerunt. moꝛtui facta.vt tumuli ?⁊ imagĩes apð an tiq̊s. ⁊ coloſus q̃ſi colẽs oſſa.⁊ ꝓdu.pe. vñ Juuenał. Et de marmoꝛeo citharãa ſu ſpende coloſo. Papᷣ.di.Coloſus vocatur ſtatua marmoꝛea ⁊ alta. cretũ im mãmis.łpotiꝰnouũ lac qð ſtatiʒ bmo mulget poſt fetũ.qð cito coagulat᷑. Uoluber bꝛi.m.s.pe.coꝛ.⁊ h̊ colubꝛa bꝛe.ẽ gen ſerpentꝭ. eo colat vmbꝛã. Iñ colu/⸗ bꝛinꝰ? a. u. Itẽ coluber ceruũ fugit leonem intficit. JIñ coluberculus.i.pu coluber. Virgil.Tũc ſpiſſos vimie qᷓlos colaq; p/ loꝝ. Fumoſis de riſpe tectꝭ. Iñ colariũ.⁊ eſt idẽ qð colũ. Itẽ colũ accipitp q̊dã co/ loꝛe rhetoꝛico.⁊ ẽ pũctũ ſine vlla virgula qñ vicʒ ↄſtructio ẽ ꝑfecta.ſʒ adhuc pẽdet intentio dictatoꝛis ⁊ talis diſtictio vocat media ſiue oſtoans. ¶Qolũbo.m.s.⁊ h̊ colũba.auis q̃dã ſic dicta ꝓpt diuerſos qs hʒ coloꝛes ĩ collo.⁊ ðꝛ co Earet felle.nullũ ledit. alienos pullos nu trit.gemitũ ꝓ cãtu emittit.iuxta fluuium. moꝛat᷑.ꝗnũ eligit qð comedat.ĩ foꝛamib nus viculi a collo.qꝛ ẽ aptũ collo.Dicũt᷑ etcolũbaria loca ↄcaua ĩ naui ꝑ que remi Uolũbinꝰ a.ũ.pe p.poſſeſ.de emittunt᷑. colũby. Itẽ h colũbin ni. qda lapis a co/ loꝛe illi auis ſic dic.“é = Uolumen minis.n.t.i.als do. ⁊ coꝛ.lu. Un Homerꝰ. Hinc patrie co lumen pugnat mauoꝛtiꝰ hectoꝛ. — , — ¾6. Uolumis.9.t. th me. ſanus. glace 8na o iat ten colũna.eo ꝙ rect ⁊ firmiſſimꝰ ſit.Aq̃x cõ olũna ne.f.p.i.ſtatua.⁊ ðꝛ a columẽ.eo q; ſ colũnula le.⁊ hͥ colũnella. Et a colũnel nutrit᷑ ſilua colũůõnas. ni dicũt᷑a lõgitudie ſic dicti.qꝛ ſt᷑ longi et rotundi qd modũ colüne ̃m Hug.Pap̃. Uloloſtrũ ſtri.n.s.qð ⁊ coloſtra dꝛ. i lac cõ Qoluũ li.n.s.eſt inſtrm ꝑ qð muſtũ fluit.vñ lũba.q̃ſi colẽs lũboſ.Et hʒ ſeptẽ ppetateſ Genr nidificat.ſignificat etiꝗ ſpũmſctũm. nidificãt colũbe.Colũbar et ðꝛ qddã ge/ ſangalacer ic Golattonen H ĩcolumis.⁊ hͥ me.i.infirmꝰ in ſũmo ſit longa.qꝛ culmẽ ſuſtineat. Jnñ la ꝑ mutationẽ n.in b. inuenit᷑ h̊ colũbella le.⁊ coꝛ.co.vñ Oꝛati. Nempe int᷑ varias olũnelli loꝝ.m. plis nu.ſe dentes qͥ cani/ bꝛũ.ſ.cauda bouis ſilueſtri. NHã vꝛꝰ ẽbos ſilueſtrꝭ. Jñ colurꝰ cauda illi'. Uñ ꝛ qda ſiłitudine coluri dicũt᷑ duo circuli imꝑfe cti in celo.qͥ criche li pꝛudẽtia fingũt᷑ in firmamẽto. Sicut eĩ cauda bouis fac̃ cir culũ imꝑfectũ.ita qͥdã circuli fingũt᷑ eſſe ĩ celo imꝑfecti.qntũ ad viſum noſtri holus li.m.s.apud nos latios idẽ eſt q̊d chole vel choli. apud grecos.iſ..fel.ł alið in teſtinũ.Et ĩ phiſica ðꝛ ĩteſtinũ culare. Iñ cholicꝰa.ũ.vt cholica paſſio q̃ fit ĩ iſto mẽ bꝛo.⁊ cholicꝰ hõ.qͥ patit᷑infirmitatẽ choli vñ Macer de viribo herbaꝝ. Illiꝰ ſemen cholic cũ melle medet᷑. Itẽ inuenit᷑ h̊ colꝰ us.ui.vel colꝰ li ꝓ rota feiaꝝ.vel inſtro vñ femine nent.⁊ tũc ðꝛ a colo lis.⁊ coꝛ.pᷣmã vñ Onidius. Aptioꝛ eſt digitj lana coluſ/⸗ Ooma me.ſ.p.ꝓpꝛie capilli mulieꝝ.a comẽę do. ſic ceſaries viroꝝ a cedẽdo. Uel ðꝛ co/ ma ꝓpꝛie nõ ceſi capilli.⁊ ẽ nomen grecum Itẽ cuma me.ł potiꝰ coma me.ðꝛ bꝛeuis dictio.⁊ ðꝛ a cumulo as.ꝑ ↄꝛiũ. Itẽ h̊ co⸗/ ma atꝭ.n.t.i.cẽſura iudiciũ Itẽ coma põit ꝓ q̊ͥdã coloꝛe rhetoꝛico.⁊ ẽ pũctũ cũ vᷣgla ſurſuʒ ducta.qũñ nec ſnĩa nec ↄſtructio eſt fecta. 2 talis diſtinctio ðꝛ ſuſpenſiua. Qomarchus chi.i. hnceps ſuꝑ comites.et 8 a comes arcoW[. Ulomaticꝰ.m.sS.i.verſificatoꝛ.et ðꝛ a coma gioſe pendioſus diuiſus. 4 Qomatulꝰa.ũ.dimi.a coma me.Uñ Hie/ ro.in q̃dã epła.Comatulꝰ.comptꝰ.laſci/ uus.domꝰtue tecta nõ videant Uomatꝰa.ũ.i.comas hñſ.⁊ h̊ comata te. eſt qdam gallia.ſ.lombardia.eo ꝙ comas ſo⸗/ leat nutrie. Oomedia.f p.i.villanꝰcantꝰ.ł villana laus 7 ð ab oda qð eſt cantꝰ vł laus ⁊ come q̊d eſt villa.qꝛ tractat de rebo ruſticanis.⁊ eſt affinis q̊tidiane locutõi.qꝛ circa villas fie bat ⁊ recitabat᷑.vł ðꝛ comedia a comeſtio ne. Solebãt ei poſt cibũ hoĩes ad audien dam cã ↄuenire. Inñ comedꝰ. a.ũ.ͥ come⸗ diã deſcribit. Iñ comedicꝰ a.ũ.i.ad come diã vel ad comedendũ ptinẽs.vel delecta bilis. Iñ comedice.i.delectabilrr. Olomes tj.m.t.ẽ nomẽ dignitatꝭ.et ðꝛa co/⸗ mo as. Iñ comitiſſa ſe. Itẽ ĩuenit᷑ comes 2.g.p ſocio.⁊ tũc ðꝛ a cõmeo as.⁊ ẽ comes pꝓpeĩ itinerea cõmeãdo.ſociꝰ ĩ ꝑiculo.col lega ĩ officio.ↄſoꝛs ĩ pᷣmio.ſodalis ĩ menſa me7 aduerbiũ comatice.i.bꝛeuit᷑ cõpẽ e. Comaticꝰ? etiã ðꝛ abbꝛeuiatoꝛ com/ Comeso: laan (oesp t miſſ⸗ rgucre oluetn (omest curmmr Alnſrut ſcaulüreo Norware Conesſ Pquen rtecri Citaprn mobe crcchat⸗ Comest Nehek Met boat⸗ cedil Com diat uix int.a Qomt utmi gemnilit (onchn Pleconn 1l Etd⸗ Ciaaß t Ce ſirpie Concee Cone hakaco poſuits mnuenir nen, xe cninita: gdnoon Nelünur⸗ amedem ſwoggil ncnoͤſt lgtegeciſa geconuns ſcenga lirt * lenvocit ☚ Ding alin aifnein boligkrh ifingitgi noſti volgect iakanö alln hſtiſſone fimmnche 1.Nbſan kinnenithc⸗ Epelinſfoe. ls ꝛc.. ii ilonacol⸗ mlia dcon oDadn nomengean namcRban 5ii Jien Ttcomdi vüauͦci g coKructoc uſpenſiua. n commutcsar aRacon cibreuit cope hreuiatorco ne Ui ie conpe aid cant Scommatte cConus⸗ bkyllamh tlansCei 8 ☚ 8 A „ Uomes oꝛientis ᷣm Aʒo.in ſum.foꝛte erat „ Poyuratoꝛ reꝝ ceſaris.qͥs hẽbat in oꝛiente. QUomes palatinꝰ ðꝛ qͥ curã gerebat pᷣcipuã vt miſſoꝝ notarioꝝ.⁊ iudicũ negligẽtiam argueret. ⁊ a puincialib tributa exigeret. 791ueta depoſcere. lomes rerũ puatoꝝ ſm Aʒo.erat foꝛte p/⸗ curatoꝛ ceſar in pᷣnatꝭ rebo.⁊ m eũ etiam illuſtris fuit. Alij dicũt ꝙ puati cõmodi ⁊ fiſcaliũ rerũ habuit admiſtrationẽ.vt eos ↄſeruaret ⁊ in eis negociaret. omes ſacraꝝ largitionũ bm Azo. erat ille p quẽ pnceps ſua ſtipẽdia largiebat᷑.⁊ hic foꝛte erat pcuratoꝛ rei publice qͥ grece le/ giſta nuncupatur. Alij dicunt ꝙ impera/ toꝛ ꝑ bũc ſuã libertatẽ ⁊ magnificentiã ex/ ercebat ⁊ largitudinẽ agebat. Oomes ſacri patrimoni eratqͥ imꝑatoꝛis pꝓcurabat patrimoniũ.qͥ ĩ h differt a Co/ miite rey puataꝝ. qꝛ h tenet cuſtodiã rerũ puataꝝ⁊ exercet negociatõʒ circa mobilia ſed ille patrimoniũ ⁊ ĩmobilia ꝓcurat. Olomites ↄſiſtoꝛiani ſũt qͥ ↄſiſtoꝛij milites 7— dici meruert. etiã ſpectabilib pcõſulib⸗ equiꝑabãt᷑.vel ↄſi iſtoꝛiani dicebant᷑qͥ pꝛe erant caſtris pncipis oꝛdinandis. Qomitarienſes milites als comitatẽſes di cunt᷑ milites ſtipẽdiarij a comitatu dicti. qꝛ militant nõ ſoli.ſed in comitatu. Uomelſatio onis.ðꝛ a comeſo as. Et ſũt p/ pꝛie comeſatioes ſuꝑflua ⁊ luxurioſa cõui nia. Et dʒ ſcribi ꝑ vnũ s.ſicut ſuũ verbuʒ Vñ ad Ro. xiij. In comeſationibo ⁊ ebꝛie omeſoꝛ vel comeſtoꝛ.i.guloſus. 7 tatib. Comeſationiba dz ſcribi ꝑ vnums ometa te.f.p.ðꝛoꝛdinatrixcomaꝝ.⁊ deri uata coma me. Juuenal tñ gra metri int poſuit s.ibi. Ponũt coſmete crinitas.Itẽ inuenit᷑ hic cometa comete.vel h cqnetes meti. vel comete. Et eſt cometa qdã ſtella crinita ⁊ emittẽs de ſe radios fliammaruʒ ad modũ criniũ.Et qn awaret ſit moꝛtẽ vel ĩm utationẽ alicui pncipis vel alicuiꝰ patrie deſtructionẽ.⁊ ſem dirigit radios — 7* fuos ad illã ꝑtẽ cui minat᷑. Quidam tñ di cũt ꝙ nõ ſit ſtella. ſʒ qdã nubeſ ignea clari tate accẽſa. Pa.di. Cometes ẽ ſtella dict? qꝛ comas luminis exſe fundat.qð genus ſideris q apparet peſtilẽtiã.famẽ aut bel/ lũ vl regni imutatõeʒ ſi igt. q latini crini/ tem vocãt.eo ꝙ in modũ criniũ flammas ſpargit. Alij dicüt ꝙ cometes nihil aliud ſit q; vapoꝛ terreꝰgroſſus.c?ꝰ ꝑtes ſi ibi ml/ tum ↄiacẽt paulatim aſcẽdẽs ab inferioꝛi pte eſt ad ſuꝑioꝛẽ eiuſdẽ.vbi ↄcauitatem ignis ↄtingit. ⁊ ibi diffuſus inflãmat᷑.et iõ vider long frequenc ? diffuſns. Uomicꝰ.a.ũ.i.comedus vel ad comediam nera comicoꝝ.ſ.comediã ſcribentiũ.ſ.vete res qͥ ioculatoꝛes extiterũt.vt Cherentiꝰ. HNoui qͥ et ſatyrici qb⸗ generalr vicia car⸗ punt᷑.vt Perſiꝰ⁊ Juuenał.Et nudi pigu tur. eo ꝙ vicia denudent Uomis mis.ↄ.t.⁊ H̊ me.i.ſi uanis vl curial. vel facetꝰ. ſʒ facetꝰ de doctrina.comis de nata. vl facet in factꝭ comis in dictꝭ. Uel ſm Pap̃. Comiſ.i.opoſi itꝰ.hilarꝭ. benignꝰ Et no.qꝙ como mis.⁊ h̊ ⁊ H comis.⁊ hͥ me. ⁊ coma maꝭ ꝓducunt pmã.ſed coma me. eaz coꝛ. Uñ.Cane coloꝛe comis me fallit feia comis.i.ſuauis ł curiał. Jũ comitas tat.i.curialitas vel ſuauitas. ¶omitatꝰ.us.ui.i.comitꝭ dignitas.vel t᷑ra ſiue tantũ ſpaciũ q;tũ vnꝰ comes tenet. et deriuat᷑ a comeſ. Inuenit etiã h comitatꝰ* us.ui.i.ſocietas vel comitatio.⁊ tunc ðꝛ a comitoꝛ tarꝭ. Itẽ inuenit᷑ adiectiue comi/ tatus a. um. Qoomtiũ tij.n. s. eſt tempꝰ in qͥ ↄſules eligũ tur vel intronizant᷑.vel et ipſa electio.vel introniʒzatio ðꝛ comitiũ.ł ſolẽnitas ꝗᷓ tũc ibi fiebat ⁊ ↄuent? totiꝰ ppłi ⁊ locus in quo fiebat.⁊ ðꝛ comitiũ q̃ſi coitiũ.qꝛ totꝰppłus ad electionẽ ⁊ introniʒationẽ ↄſulũ ↄueni ebat. ſz eſt etymol.potiꝰq; ↄpoſitio. Iñ co miti vel comitialis moꝛbo.i.caducus. vel paſſiuꝰ.qꝛ in comitijs illi qͥ patiebat᷑ repul ſam ꝑ pudoꝛẽ moꝛbũ caducũ incurrebãt. Vl eñ comitiũ placitũ qð multi comites faciũt. Uñ Plautꝰ. Ibo inqͥt vt de capite meo faciãt comitia.⁊ ſic deriuat᷑ a comes Oomitulus a.ũ.⁊ comitellus a.ũ.ambo di mi.i.puus comes. Ooõmanipularꝭ .t. ⁊ H re. i. Oſ. ociꝰ. a con. et manipularꝭ qſi cum alio manipularis. Qõmater tris.F.tqſi ſił mater.a cõ ⁊ mater Et no. ꝙ due ſunt ſpes cõpaternitatis ſeu cõmaternitatis. VUna directa.ſ.qñ ego ſu ſcipio de ſacro fonte filiuʒ Berte. vel ipſa — meũ lad ↄfirmatõʒ coꝛã epo teneo filium Berte. ⁊ ſi eaz accepero ſemꝑ eit ſeꝑandũ ↄnubiũ.Alia eſt indirecta.qn vnꝰ ↄiuguz poſtẽ; ſt vna caro effecti. filiũ alteri ſulci pit. in ̊ caſu ambo parentes infantis cß⸗ ”8s b patres efficiunt᷑etiã alteri ↄiugum qͥ non ſuſcipit. ⁊ ambe impediũt matrimonium trahendũ. dirimũt ↄtracum. omeatꝰ us.ui.i.ſimul meatꝰ. Itẽ cõmea/ tus etiã ðꝛ expenſa q̃ eſt neceſſaria ĩ itinere ſimul cõmeantibo. QOQoõmeatꝰ ðꝛ licentiatꝰvel recõmẽdatio ſeu remuneratio ſaa⸗ licetiatꝭ tꝑe licẽtiature facta. vt in epła Alexãdri magni.⁊ Ariſto telis legit᷑. Et eſt qð vulgo ðꝛ ↄduct liber id eſt.trãſitꝰa cõmeando deſcẽdens.vt ibi ðↄꝛ optimis nos ſuſceperũt cõmeatibo. Qõmemoꝛatio onis.f.t.i.recoꝛdatio. Oõmẽdaticiꝰa.ũ.aliqͥs qͥ de ſuo nobᷣ aliqͥd dat. vt res eiꝰ in nrfa habeamꝰ tutela. Eſt etiã cõmẽdaticia res q̃ nob ⁊ nr̃e tutele cõ mendat᷑. Inuenit etiã cõmẽdaticiꝰ qq com O¶ mẽdat nosvl laudat. Uñ.ij. Coxꝝ.iij. Aut indigem cõmendaticijs eprüis. Qoõmendaticie lre ſunt dimiſſoꝛie qͥb cleri cus dimittit᷑ ⁊ abſoluit a ptãte ſui epᷣi in 4 bus phibet᷑ de vita 2 oꝛdinib⸗ illius teſti/ . monium. Oloõmentarienſis ðꝛ cuſtos ĩ cacere poſito rum.ff.de oꝛi.iuriſ.⁊.C.de cuſto.reo.l.ad coõmentarienſem. vbi talis punit᷑tali pena cum ſocio ſuo.q punitus fuiſſet aufugiẽs ex negligetia eoꝛuʒ. niſi ex neceſſitate pcul ab officio egerit. tuc adiutoꝛ eiꝰ pari pena oſtringit. ”ůsü Qomenda ẽ cuſtodia eccłie alicui cõmiſſa. c.nemo deinceps.de elec.li.yvſ. Qomæẽtariꝰa.ũ.i.expoſitoꝛiꝰa.ũ.a cõmentũ Et h̊ cõmentariꝰ rij qͥ cõmẽtat᷑ Et cõme/ tatoꝛ ⁊ cõmẽtarius qͥ cõmentum cõponit vel ſcribit. Et h cõmentarium.i.armariũ vbi reponunt᷑ cõmenta. Et hic cõmenta/ riolus. ”è.ñsG Ooõmenticiꝰ a.ũ.i.ofictꝰ.falſus vł expoſito rius.vel ad cõmentũ ꝑtines. oõmentꝰa.iũ.⁊ h̊ cõmentũ ti.i.fraus.men/⸗ daciũ.machinamentũ.inuentũ.ↄfictũ.cõ poſitũ. Uel cõmentũ eſt pluriũ ſtudio vel doctrins in mẽte habitoꝝ in vnũ collectio Et fm h qlibet liber? qdlibʒ opꝰ de q̃libʒ aArte ↄpoſitũ ðꝛ cõmentũ. Sed in nr̃o vſu cõmentũ ðꝛ liber expoſitoꝛiꝰ.ſ.qͥ deſeruit expoſitioni ſnie alicꝰ libꝛi.⁊ nõ ↄſtructiõi Ire.Et ſᷣm h̊ ſic diffinli-.. Uoõmentũ eſt expoſitio boꝝ iuncturã non pſiderãs.ſed ſenſum. Ulõmertiũ.n.s.i.ex płib⸗ rebo vna venditio vel dinerſaꝝ rex cõmutatio. vt ſi qͥs daret Qoõpeditus a.ũ.i.cũ pede vł pedica aſtrioꝰ incatenatus. H vel cõmutaret mantellum p capa val ecõ/ uerſo. Uñ ðꝛ cõmertium qᷣſi commutatio mertiũ. Illa vᷣo mirabilis ĩcarnatio Jeſu chꝛiſti fuit cõmertiũ.q̃i cõmutatio mertiũ ſcʒ diuinitatꝭ ⁊ hũa nitatꝭ. NHam hõ q̊dam modo ↄceſſit deo humanitatẽ.d e homini largit eſt diuinitatẽ.deſcendit diuinitas. aſcendit hũanitas ⁊ exaltata ẽ ſuꝑ choꝛos angeloꝝ. Unde canit᷑. O admira bile cõö/ mertium. õmiſſura re.ſ.p.i.incaſtratura. ↄiũctura. ligatura. a cõmitto is. Oomiſſum ſi.i.in fide traditũ.creditũ.con luunctu.peccatũ.foꝛefactũ.a cõmitto. Uõmodatariꝰeſt ille cui res aliq dat᷑ vtẽda vicʒz ipſum cõmendatũ. õmodatũ eſt alicꝰvel certi rei ad alie ueʒ ſpẽalem vſum gratuita ↄceſſi. Qõmodus a.ũ.i.vtilis.bonꝰ. mãſuet.qua ſicum modo. Uñ cõmodũ ðꝛ illud qd eſt noſtri iur,? ad alium tꝑaliter tranſlatum eſt cũ modo tꝑis.q;diu apud eũ ſit. vndez cõmodũ dictũ eſt qſi cũ mõ datum. vel ad datio.a cõmoꝛoꝛ a1r. Obõpactꝰa.ũ.i.impulſus loiunctus.⁊ ↄfoꝛ matus.ↄglutinatꝰ Oõpages gj.f. t.i. oiuctio. Eth̊ cõpago nis idem. Copagines etiã vel cõpages dicun tur capita oſfſium.qꝛ cõpacta neruis velut quodam glutino ſibi adhereant. Iñ cõpa ginens a. uum. Uompatiuꝰa.ũ.⁊ h̊ comꝑatiuꝰ ui.⸗. Hcom pꝗaratiuũu ui.ꝑ qð fit cõpatio.i.collatio rei ad rem.vel qð ꝑtinetad comꝑationem Oõpaſcuꝰa.ũi.i.cõis ad paſcua.ład paſcen duʒ. Uñ paſcuꝰager dict eſt. qꝛ cõiter ad paſcendũ vicinis relictꝰ eſt. Qoõpaer trꝭ.m.t.q̃i ſiy eiuſdẽ filij pater. qui filii alicꝰ baptiſat. vl chꝛiſtianũ facit.ad baptiſmũ velad ↄfirmationẽ eũ tenet. Iñ cõpaternitagas. Ooõpatriota te. ..p. pe. p.i.vnius ⁊ eiuſdem patrie. Qoõpendiuʒ.n.s.qͥcqͥd eſt bꝛeue ⁊ vtile. Iñ coõpendioſus a.ũ.bꝛeuis ⁊ vtilis. Oõpenſus a. um.i.redditꝰ vel equatus vel remuneratus. Qoõpes dis.t.t.i.catena circa pedes. QCõpetens tꝭ.o.ge.i. ueniens — (bl ſunsp ctur nmm di esm ſca lato! niich Cöpte (s bin pitll (pia Neao ios um Ebe Gn ANd 10 pe acẽ ſin nle 0. u⸗ Aml oplen lutt Pthhap (in Cple⸗ doloſin (öpkog Coptn lii Plypita Muolee ohos⸗ (lioig/ 1Nſhuct ltemnübe ponn dari, iconmint, nunnonmi Udeen rdinints eſtochen mirbilech un Nöcn 1. geditien cömino. lig datic teiodaligug ſſio. 3 mäüſuch DRnscze⸗ Uiterdandunn podeiſt me nödatmm n 1damn. tatio miſon tunctus.290 tbcöpagoni⸗ Opagesdicyn nneruisrelut rant. Jücops aub ibann noicollanon onmpatioren ſcna kadpen Sckt ecöuni Gefünanen eitunäerlt nonicitntJ musteilen xladfnn niaunn n ei s — Oõpilatoꝛ ſᷣm Iſido.eſt ille qͥ aliena dicta ſuis ꝑmiſcet.Et ſic ſolẽt pigmẽetarij in pi/ ctura diuerſa mixta ↄfũdere.ClIñ Pictoꝛi by atq; poetis qdlibet audẽdi ſꝑ fnitequ? ptãs Hoc ſcelere ndã accuſabat᷑ Hercu les motuan.cũ ᷣſus Homeri trãſferens q̃ſdam voces ſuis ꝑmiſcuiſſet. Et cũ cõpi latoꝛ ab emulis diceret᷑. rñdit magnaꝝ vi riũ eſſe clauã a manu bherculis extoꝛquere Uõpitũ ti.n.s.ẽ collectio pluriũ viaꝝ.ſ.lo pital. qdᷣ eſt via. Iñ h ⁊ cõpitalis.⁊ h le. Ulõplexꝰ.us.ui.i.bꝛachijs cinctꝰ.⁊ ðꝛ a cõ/ plectoꝛ ri.qð ẽ ſit vtriſq; manibo cingere. Iñ cõplexio.i.actꝰcõplectẽdi.vł q̃dam ar gumẽtatio q̃ᷓ vndiq; ↄplectit᷑ aduerſariuzʒ Et bᷣa latinis ðꝛ cõplexio vł coꝛnutꝰ ſyllo giſmꝰ.a grecꝭ dilema. Et cõplexio ðꝛ nata vyl diſpoſitio. Iñ h̊ ⁊ B cõplexional.⁊ G̊ le. 2 cõplexionalitas.⁊ cõplexionata.ũ.i.cõ/⸗ plexione ꝑticipãs ł diſpoſitꝰ. Itẽ cõplexꝰ accipit᷑ in paſſiua ſigtione.i.ↄlunct łIoↄpo ſitus. vt Dermo oplex dꝛ ↄſtãs ex dictio nibo. ſ. oꝛeo ⁊ cõpoſitio. Et ↄponit᷑ incom/ plexus a. um. „ — ſil ↄſentiẽs. Pꝛopꝛie qͥdẽ cõpler eſt qͥ aliq̃ peccato vel crimie ẽ alteri implicitꝰ. Etſꝑ ad malũ ⁊ nunq; ad bonũ ðꝛ cõplex. õplexio onis.eſt actꝰcõplectẽdi.vel qͥdaʒ coloꝛ rhetoꝛicꝰ.qͥ fit ex eo ꝙ eadẽ dictio in pꝛincipijs pluriũ clauſulaꝝ reꝑit᷑ ⁊ altera circa finẽ earũdẽ. vt Bñdicite angeli dñi Dño. bñdicite celi ꝛn-0. Qõplicitas tatʒ.ft.i.ↄcoꝛs int᷑ dnos kpłes Doloſitas.in malo ↄſenſus. eplochs a.ũ.i.ↄcuſſus vel ↄiunctꝰ QUoõplutꝰa.ũ.i.plunia irrigatus.vñ Amos uij. Pars vna cõpluta eſt. v ps ſup guã nõ pluit arnit. Iñ cõpluuiũ.⁊ eſt locꝰad quaà multe pluuie ↄfluunt vel cõpluunt. QUõpos po.i.competẽs aſſecutoꝛ ſui voti cui oĩa ſuccedũt ad votũ.⁊ ẽ cõis ge.decli. ⁊ↄſtructiõe ge.oĩis. Uñ Boetiꝰ. Conſtat eternũ bonũ eſſe ſui cõpos. ¶Uõpotoꝛ.oꝛis.⁊ ↄpotrix.i.ſił vel luxurioſe potãs.Et cõpotatoꝛ ⁊ cõpotatrix idem.ſ. ſidmul potãs.a cõpoto as.arre. OUõpotꝰ.ti.m.s.i.nũeratio ł nũeri aſſigna/ tNo. vel doctrinalł ars.⁊ ðᷣꝛ a cõputo as.vel cõputoꝛ arꝭ.Antiqͥ tñ dicebãt cõputus ſiẽ cxigit deriuatio.q̊d nos abhoꝛrem pt vo cis abſonantiã. Iñ h ⁊ cõpotiſta ſte.qui Qoõpꝛomiſſariꝰ ðꝛ cui ſimpłr vel ad tempꝰ cõmittit᷑ vt eligat vice eoꝝ qͥ cõpꝛomittũt VXrdeelec. qe tper. lomptꝰa.ũ.i.oꝛnatꝰ.planat.a como.mis Unde Onið.Sint ꝓcula nob iuuenes? „ . femina compti. „ Oõpunctio onis.ft.eſt pctõꝝ cum meroꝛe . collectio pl recoꝛdatio. cus vbi płes vie ſe ↄpetũt ⁊ ↄueniũt.ſicut eſt biuiu.triuiũ.⁊ ðꝛ a cõpeto ᷣ.vel a con. onamen nis.n.t.i.niſus temptatio.a co/ Qonatꝰ us.ui.⁊ conat᷑ a.um.adiectiue.id ẽ niſus temptattuus. Uloncha.f.p.ðꝛ a cauo.eo ꝙſit caua.vel qꝛ deficiẽte luna cauat᷑.i.euacuat᷑. Et iuenit concha ꝓ qdam terreo vaſe.⁊ p teſta cuiuſ dam piſò. ⁊ ꝓ ipſo piſce qũq; inuenit᷑. Itẽ nota mlta eſſe genera cõchaꝝ.int᷑ qs mar garitifere habẽt᷑.q̃ ⁊ cochlee dicũt᷑.i quaꝝ carne pcioſus calculus ſolidat᷑.⁊ dicũt q; nocturno tꝑe litoꝛa apetũt ⁊ ex celeſti ro/ re margaritas ↄcipiũt. Itẽ coõcha genera liter appellat᷑ oĩs piſcꝭ teſtãa hbßis. Ooõcẽtꝰus.ui.i.ↄueniẽtia ⁊ ↄcoꝛdãtia.et p⸗ pꝛie ĩ cãtu. ⁊ ð a ↄcino nis.ſᷣm hug.Papᷣ. di. Cõcẽtꝰcãt mixtꝰ.i.ſimphonia.a ↄcino Coõcẽtꝰ et᷑ celi ðꝛ a q buſda eſſe.i.ↄſonãtia planetaꝝ. Cõcentꝰet᷑ ꝛ cãtꝰ ↄtinuꝰ⁊ laus qs doꝛmire facit. Oõceptacłm li. locꝰↄceptõis.a ↄcepto tas. Olõceptio ðꝛ q̃ſi ſi! captio.⁊ ẽ ↄceptio q̃daʒ allothete.q̃ᷓ ⁊ alio noĩe ðꝛ ſilepſis. õceſſio eſt apð rhetoꝛes cũ reꝰ non id qð factũ eſt defendit.ſed vt ignoſcat᷑ poſtulat QOõceſſio facta ẽ alicui de aliq̃ reſpicit ꝑſo/ nã cui fit.nõ aũt ipſaʒ rẽ.adeo ꝙ finit᷑ moꝛ te ipſiꝰcui facta ẽ.nec ad heredes eiꝰ tranſ mittit᷑.niſi in ipſa ↄceſſione fiat mentio.de heredibo.l.cũ ſeruꝰ.S.ſi qs.ff.dele. Gocidentia tie.qſi ſil! cadentia. vt ↄcidẽtia genen eſt. cum diuerſa genera ſil cadũt in eadem voce. õchile lis.n.t.vł cõchiliũ.n.s.i.piſcꝭ qͥ la titat in concha. de c? ſanguie tingit lana ⁊ fit purpura. Un qũq; ponit ꝓ tali tictu/ ra. qñq; ꝓ vicijs ꝗͥ coinqͥnãt ⁊ tingut ⁊ infi ciũt ad modũ illiꝰtincture.qnʒ ꝓ inq nat ⁊ ſoꝛdidis ⁊ tictꝭ tincta vicioꝝ. vñ June⸗ nalis ꝓ vicijs vł vicioſis illud ponens ait Hoꝛꝝ ego nõ fugiã conchilia. Oonchilegꝰ.m.s.ðꝛ qͥ cõchilia legit icolli git. et ðꝛ a concha ? lego — * Cõciliabulũ li.n.s.ðꝛ a ↄci 2 q̃ᷓ multi hoĩes ſunt ſui iurꝭ. Oociliũ.n.s.ðꝛ a con ⁊ ciliũ q̃dã ſilitudine cilioꝝ.qꝛ ſic cilij iũgunt᷑ cũ ocłi qeſcere cu piũt.ita q̊ʒocoꝛdit᷑ iũgũt᷑ hoĩes ĩ ↄcilio.⁊ ẽ tractũ a romano moꝛe.Tꝑe eĩ q̊ͥ cauſe age bant᷑ ↄueniebãt oẽs ĩ vnũ ⁊ cõi intentõne tractabãt.lũ⁊ ↄciliũ a cõi itentõe ⁊ a cõi uentõe dictũ ẽ q̃ſi ↄſiliũ.vel q̃ſi ↄſidium. Gocinn⸗ a.ũ.i.ꝰcoꝛs.affabilis.benignꝰ.in q̃ moꝛes ↄcoꝛditc᷑ß ↄpoſiti ſt⁊ ↄmixti.et ðꝛ a con⁊ cinnꝰ. In ↄcinne aduerbiũ.⁊ h̊ ↄcin nitas a.i.ↄcoꝛdia ↄgruitas. ocionabulũ li.n.s.ↄciliũ vel locꝰ ↄcilioꝝ VUnñ in decret Inno. pape. Si ſtatim de cederes de tuo peſſimo ↄcionabulo. Olõcipio onis.ſ.t.ꝗ ↄcipio is.Et ſt᷑ ↄcipio/ nes q̃dam ſtelle q̃ ↄcipientibo aptantur et fauent. Oõciſio onis.F.t.pe.coꝛ.q̃ſi ſil ceſio.a ↄcido dis. Un Phil.iij. Uidete ↄciſionem. Uloncitariũ rij.n.s.i.donũ imꝑatoꝛis.a cõ cito as.qꝛ ↄcitat animos militum ad obe/ diendumnil. lõclanis uis.f.t.vel ↄclaue.n.t.a con ⁊ cla ulis.i.cella vł thalamꝰ.camera ſecreta ſub claue domꝰalteriꝰclauſa.vł q̃ ſub miłtꝭ cla uib ↄtinet᷑.⁊ ad quã ꝑ młtas claues venit Vñ.ij. Re.iiij. Ille doꝛmiebat ſuꝑ lectuʒ ſuũ in ↄclail. lõcoꝛdia die.f.p.i.ↄueniẽtia cũ aliq̊ paci / ficatio.⁊ ðꝛ ꝗ ↄcoꝛs. Itẽ ↄcoꝛdia eſt coloꝛ rhetoꝛicꝰ.⁊ fit qñ fines medietati ᷣſuũ cõ/ ueniũt ⁊ Ocoꝛdãt.vt patʒ in vᷣſibo leoninis Fac tibi foꝛtunã feſtines frãgere lunã. et 3 fatũ faciet te cura btm Iñn ↄcoꝛdioſꝰ a.ũ Uloncoꝛs dis.o.t.qſi vni⁊ eiuſdem coꝛdis In ↄcoꝛditer aduerbiũ. Ulõcretꝰa.iũ.pticipiũ a ↄcreſco cꝭ.i.coagula tus vel cõmixt᷑ creſcẽdo vel ſil cretꝰ. Sed ↄcretꝰ a ↄcerno.i.ↄiũctꝰ ↄglogatꝰ. ocuba be..p.qͥ vel q̃ cũ alio cubit vel cu bat.a ↄcubo as.vel a ↄcũbo is. Qlõcubina ne.ſf.p.q ad vſuʒ venerꝭ ñ legiti/ me tenet᷑.⁊ ðꝛ a ↄ cubo as.vł a ↄcũbo bis. In ↄcubinula le.i.pua ↄcubina.Et h̊⁊ H Zcubinal.⁊ h le.⁊ ↄcubinariꝰa.ũ.in eodeʒ ſenſu.qð ad ↄcubinã ꝑtinet.⁊ h ↄcubina⸗ tus us.ni.talis ꝓpꝛietas. Uoõchula le.f.p.i.ꝑua cõcha.Et cõchulaðꝛ q̃daʒ menſura.que dꝛachma ⁊ dimidia ẽ. lum. vl loc in q̊ͥ accipimꝰoↄſilia.vel loc? in Oõcurrẽs Fm qð ſumit᷑ a cõpotiſtiſ.eſt ſup excreſcẽtia vniꝰ diei ł pluriũ ſuꝑ qͥnqgita duas ſeptimanas l pluriũ.iõ ðꝛ qꝛ ĩ anno biſexcili ſuꝑcreſcũt duo dieſ. In reliqͥsvᷣo annis vnꝰ tm. VInð. Hebdomade decies qne numerãt᷑ in ãno. Atq; due poſt quas lux vna dueve ſuꝑſũt. Et ab illo incremẽ to oꝛiginẽ hũt ↄcurrentes.alij poſtea foꝛ⸗/ mant᷑ vno addito.ſic tñ ꝙ ſeptenariũ nu/ meꝝ nõ excedant. = Qonchus qͥdã lapis qͥ in concha reperitur Ooõdicio onis.f.t.eſt lex vel pactũ.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ dicio onis.qð eſt ptãs.⁊ tũc ↄditio ſcri/ bit ꝑ c.ſolũ ſiẽ dicio. Inuenit᷑ et ↄditio ꝑ ſola.i.oſtitutio.⁊ tũc ẽ vᷣbale hꝰ vbi cõdo. dis. Ułↄditio deriuat᷑a ↄdico cꝭ.xi.ctum ? ſubtrapit᷑t.: ſcribitp ſolũ c. Et it᷑ oditio nes ꝓpꝛie teſtiũ a ↄdicẽdo.qſi cõditiões.qꝛ ibi nõ tm̃ vnꝰ tm teſt iurat.ſʒ ples. Nã in oꝛe duoꝝ ł triũ teſtiũ ſtat om̃e ᷣbũ.Vłcõ ditiones.qꝛ int᷑ ſe cõueniat ſermo teſtiũ q̃i ↄdictões ᷣm Hug. Pap̃ᷣ.di. Cõditio.ↄuẽ tio.ptãs.foꝛtuna.caſus.exitus Ooõditio ẽ diſpẽſatiõis ſuſpẽſio ex euetu in certo futo ei apoſito.in quẽ euẽtũ eiꝰ diſ/ poſitõis facta ẽ collario.fr.ſi. cer. pe.l.itaq; QUoõditio certi.eſt ꝗᷓ cõpetit ex omni cã.et oĩ obligatoe.ex qͥ aliqͥd certũ petit᷑ ſiue ex cer to ctu ſiue incerto. ſiue exlege aqᷣlia agat ſiue ſuo noĩe.ſiue hereditario oblige. Ooõditio ex lege ᷣm Azo.locũ hʒ qn ſeu ãti ens cx noua lege ſurgit obligatõ nec ĩ eadẽ cautũ eſtqͥ genere actionũ exꝑiat᷑.que pꝛo varietate cauſaꝝ.nũc ex pᷣctu.nunc ex de bito naſcik. Qditio furtiua ↄpetit dño rei õ furẽ eiuſ/ q;; ſucceſſoꝛes ad ipſaʒ rẽ pſeqndã.vel eſti mationẽ eiꝰ qᷓnti płimi fuerit poſtq; abla ta fuit eo ꝙ fur ſp eſt ⁊ fuit in moꝛa. Qondiꝛio indebiti ↄpetit ei qͥ ꝑ erroꝛẽ inde bitã pecuniã ſoluit alicui credẽs ei ſe tene ta eſſet ipſo ignoꝛante. Ooõditio liberatõis cõpetit ei qͥ qðᷣ oĩno nõ debuit ꝓpmiſit. 7 ri cũ nõ teneat᷑.vł cũ a ꝓcuratoꝛe ſuo ſolu Olõditio ob cãm datoꝝ ſᷣm Aʒo.ↄpetit?⁊ lo cũ hʒ vbicũq; duo ↄctꝰ inoiati intueniũt ſcʒ do vt des.facio vt facis. . Qoditio ob turpem cam eſt ꝑ quã repetimꝰ ea qᷓ dedimꝰ alteri cã non ſecuta ob quam data ſunt ſi turpitudo tm̃ exꝑte accipieei’ verſetk. Qõditio ob cauſaʒ hãcↄditionẽ parit res eſtöf. gp ſiuep⸗ int Gitoꝛ⸗ Oond ecrin qee aſtinn ſizne ltoꝛ Ann (ocie il⸗ ſieol Gfüa⸗ Corg heno⸗ terc. (n d cit Ntf 10 inſtn o Cia ſine ſtvli Guliu Gukd gpin ifenele ſolg closdi Cödinn göien deriuan Te, cl con Condini ſke Nant,G lletſac⸗ ſbſconcin (dolum Gcocone (clplcn ſaminono⸗ lngen unzfiti glia atickn degtinmn Innicetn madedeag lepoſtqn llo ineren: ſpoſtegſor tenanünn⸗ dareheine. cti. 1dac codlitioſcni ketodinopt byzbicoco⸗ 1oinn Etſtogitio chditihcs Bdles. Pän ſeſdi. Vi iſanoteſtüi di Cödinoi mms ioct mitni 6uatiedi⸗ Cr. pelitig omnici ctoi mi ſueercer geacliaagn ooblig. bzanſnti mneciange piatneg. m. nuncerde⸗ cizſfureeinſ ſeön N citpoſthen ein nor. aqgenminme ecis Lle mnmre iohil Zoopetltlo Hininueni- apud aliũ cõſtituta. ſiue ab initio ſiue iam ſiue poſtea puenit ad eũ ex iuſta cã poſtea ad inſtantia redijt vt cirographũ apð cre ditoꝛẽ poſt debiti ſolutionẽ recipiat. ¶Uonditio ſine cauſa cõpetit qñ aliqͥd pᷣmo ex inſta cã eſt apud alterũ.ſed poſtea ꝑ ali/ quẽ effectũ eſſe nõ dʒ. Uerbi gr̃a. Mutu aſti mihi centũ feci tibi inſtrjm in q̊ͥ ↄfeſſus ſuz me tibi teneri.ſoluo tibi mõ inſtrt̃m ob ligatoꝛiũ.eſt apud te ſine cauſa ꝑ quam re petam ipſum. . 7 5* Uõditio triticaria generalis ẽ dealijs re oĩbo ↄpetẽs.pᷣter q; de pecunia numerata ſinue ſoli mobiles ſiue ĩmobiles ſint. Ideo q; füdus ⁊ vſufructꝰ⁊ cetere ſeruitutes pᷣ/ dioꝝ ꝑ ipſam recte petunt᷑. Rem aũt ſuam nemo petit hac actione niſi ex certꝭ cauſis v́yt ex cã furti vel rabine. .J QOoõditiones generales ſꝑ in pactiouib in / cludunkt᷑ ⁊ intelligũt᷑. vtpote. Si deꝰ volu erit. S i res in eodẽ ſtatu ꝑmãſerit.⁊ ſilia vt no.in glo.vᷣbi intelligẽda.de reſcpᷣ.c.ij. ⁊.c.quẽadmodũ.de iureiutr᷑.cum ſilibus. Olõdilomata te.f.p.eſt q̃ddã genꝰ glandiuʒ inſtar nodoꝝ minutoꝝ. ⁊ ðᷣꝛ a cõdilus. Ulõdilomaticꝰa.ũ.i.nodoſus.puſtuloſus. Vñ cõdilomatica paſſio ðꝛ manuũ nodo ſitas.vel etiaʒ alioꝝ mẽbꝛoꝝ q̃ plena ſunt Gogmen. ðꝛ a cõdilus. Qõqilus. m. s.i.nodꝰ. ⁊ pcipue qͥ aparet in articuł digitoꝝ pugno clauſo.q̃ ſolemꝰqñ q; capita pueroꝝ ꝑcutere ludẽdo⁊ maxĩaʒ inferre leſioneʒ. Un. Marcialis capella. Ictib crebꝛis verticẽ cõplicatiſq; in con dilos digitos vulnerabobot. Ulõditoꝛ toꝛis.m.i.pe.p.deriuat᷑ a ↄdio is. qð idem qð ſapoꝛare vlł dulcoꝛare.Ubłp̃t deriuari a cõdo dis.dere.⁊ ſic coꝛ.pe.⁊ idẽ eſt qð factoꝛ.actoꝛ.vel etiam abſconditoꝛ Unde.Conditoꝛ abſcondit.condttoꝛ fer cula condit. ¶-londitus a.ũ.me.p.venit a vᷣbo ↄdio dis. dire.⁊ idem eſt qð ſalſus vel ↄdimentꝭ pꝛe parat'. Sʒ ↄditus a.ũ.me.coꝛ.a ↄdo dis. id eſt fact.edificatꝰ.ↄſtructꝰↄſtitutus vel abſconditus. ¶Uõdolium lij.n.S.i.anulus.a condo is. Qõdo donis.m.t.i.gladiatoꝛ.a ↄdo dis. Oõduplicatio eſt qͥdã coloꝛ rhetoꝛicꝰ.⁊ eſt geminatio dictõis vel dictionũ vel oꝛois dQqdq laudẽ vł vituperiũ alicꝰ.⁊ nõ ſeruat lo/ cum qꝛ fit ĩ pncipio b medio ł fine.vt Tu ne pꝛeʒ gladio crudel nate necaſti. Tu ne j. Zhimo. patrẽ nũquid moꝛs pꝛis moꝛs tua nũqͥd. Qdus dim.s eſtqͥdã gen'cyphia codo dis. Uel m Pap. Eondus cyphus pate ra poculuum. õſtabularirij. qð frequẽtius innenit᷑ co meſtabulariꝰeſt qdã dignitas vel officiuʒ In comeſtabularia rie.eiꝰ vxoꝛ ł dignitas Uõfectꝰ.a.um.repit᷑ in ſex ſignificationibo. ſicut ſuũ vᷣbũ.ſ.ↄficio.vide infra in ↄficio. Pap̃.ſic dicit. Confecta debilitata.imu/⸗ nita. exanimag. Olõfeduſtꝰa.ũ.in eodẽ federe cũ alio cõiun ctus.ſ.ſociꝰ.ↄſoꝛs.cõmanipulariꝰ.ↄſodab. collateralis.ꝰ comes.collega.ↄſocius.cõ tubernio.ↄcubinariuſ.ↄuictuarius.colla terenſis.a ↄfedero rras. lõfertꝰ.a.ũ.i.ſpiſſus.ↄſtipatꝰ.replet.a cõ fertio is. Pap.di. Cõferta in vnũ collecta plena. ↄpata.ↄſociata. Luc̃.vj. Meſuraʒ bonã ⁊ ↄfertã ⁊ coagitatã ⁊c̃. UßUM? Oõfinis.ↄ.t.⁊ B ne.pe.p.i.vicinꝰeundẽ ha/ bens finem. Iñ ↄfiniter aduerbiuʒ. Et H̊ ↄfinitas tatꝭ.⁊ H ↄfinium.ambo ꝓ vicini/ tate.vel locus vbi fines duarum terraruʒ cõneniun. Oõfinia dicunt᷑ q̃ adeo ſunt pxima vt nullłꝰ paries int ea ſit. Uñ pᷣdia vꝛbana que con ſueuerũt parietibo diſtingui ꝓpꝛie nõ dicũ tur ↄfinia ſed potiꝰ vicinia. Pꝛedia vᷣo ru ſtica pñt dici ↄfinia.qꝛ ſolo partis finalis ſunt diſtincoa. OJYMUWU Qõfirmatio eſt iurꝭ pus habiti coꝛroboꝛa tio.vt colligit᷑ de fi.inſtru.c.int᷑ dilectos. Alio mõ eſt ſacroꝛuʒ miſtratio.ſ.in fronte criſmat aſſignati. Qlõflages.f.t.i.loca mõtuoſa ad q̃ młta cõ/ fluunt flãmina ſiue venti.⁊ facit gtũs.ium ↄflagium.ſicut naues nauiũ. ¶Qlõflatoꝛium rij.n.s.locus vbi fit ↄflatio.a cõflo as. Uel ↄflatoꝛium ðꝛ vbi ferrumvł argentũ conflafk M Qõſlictꝰ us.ui.i.bellũ pugna. Iñ ↄflicatio onis.cũctatio.ↄtentio.pugna vᷣboꝝ. Uñn. vj. Cõflictationes hoim mente Ulonfoꝛmis.ↄ.t.⁊ hq̊ me.i.vnius ⁊ eiuſdem foꝛme. IJñ confoꝛmiter aduerbium.⁊ hec ofoꝛmiiiaas. . lõfoſſus.a.ũ.p geminũ s.q̃ſi ſil foſſus.ia/⸗ culatus. vulneratꝰ.a ↄfodio dis. Ulonfotus a.um.i.ſimul fotus.a confoueo Vnñ.Eſa.lix.Et quod cõfotum eſterum/ pet in regulum. b; Oonfrag' a i: i tenebꝛoſus. tumuloſus. vxł potiꝰ aſper ⁊ ſpiſſus.ↄdẽſatꝰ ↄfractõne ra moꝝ aridoꝝ. ⁊ ð a ↄfringo. Uł ſᷣm Pap̃. Cõfraga dicũt᷑ loca vbi vndiq; venti cur runt ac frangunt ſe. ” Olonfrater tris.a cõ ⁊ frater ↄponit᷑.Et di/ cunt᷑ cõfratres.quaſi ſimul fratres.ſiue in eccłia.ſiue in alio locovel ↄſoꝛtio.ſiue etiã ſm carnem. Ulõfratriſſa ſe.f.p.i.ↄſoꝛoꝛ vł ↄgregatio cõ fratrum vel ↄſoꝛoꝝ. Uonfreſus a.ũ.i.ofractꝰ.contritꝰ.ↄcuſſus ⁊ ðꝛ a ↄfrendeo des. Oonfuga ge. .p.ſil cum alio fugies. Uonfugiũ gij.vel ↄfugela le.ſecuritas ⁊ tu tela.vel adiutoꝛiũ vel locus refugij. Wonger vel cõgrus gri.qͥdam piſc ſiłis an guille ſʒ grandis.⁊ moꝛat᷑ in cauernis pe/ trarum ſub aqqug. ongeries riei.f.g.i.cumulus. Oongeſt a.ũ.i.ſimul geſtus.ↄgregatꝰ.qc/ cumulatus. Sʒ ↄgeſtus us.ui.congeries agecumulatio. . Oõgiariũ rij.n.s.i.bñficiũ.donatio imꝑa/ toꝛis.qꝛ qͥlibʒ ĩpatoꝛ fauoꝛeʒ ꝓpplłi captans adijciebat vt largioꝛ videret᷑ in donis.Et etiã ↄgiariũ ðᷣꝛ fruſtũ carnis vndiq; equa tum. Et h̊ ⁊ B ↄgialis.⁊ h le.i.rotundũ. Uongiꝰ gij.m.s.genꝰeſt meſure.ſ.ſex ſexta⸗ rnoꝛuuiuam.. Olõgruꝰ.a.ũ.i.ↄueniẽs.⁊ ðꝛ a congruo is. Uonhibẽtia tie.i.aſſenſus.idẽ ⁊ ↄniuẽtia ⁊ collibetia.vt ille ſine ↄhibẽtia ł cõniuẽtia vel collibẽtia fratrũ receſſit.i.ſine aſſenſu. Oõiectoꝛ oꝛis.m.t.pe.p.tã in ntõ qᷓ; in obli qs. ðᷣ interpꝛes vel ↄiecturꝭ pitꝰ ſacrilegꝰ diuinꝰ. ⁊ ðꝛ a conijcio is. Uñn Geñ.xl. Vt . 4 .„ coniectoꝛis veritas pparek. Ooniectura re.f.p.indiciũ.ſuſpicio.opinio ſuſpicioſa cogitatio łeſtimatio. Iñ h̊ et H cõiectural.⁊ B le.qð ↄiectura aliqᷓ ꝑpedit vel habet᷑.ł q̊d ↄiectura ↄſumit᷑ Iñ ↄiecta liter aduer.qſi opinatiue. Itẽ ↄiectura eſt veriſil is rõ ſuſpitionẽ inducẽs.non dene ceſſitate ꝑſonã vincens. Qoniter.a.ũ.pe.coꝛ.i.ferens conos. Ooniuentia tie.vide.s.conhibentia. Uloõiugatio onis.f.t.i.vꝰᷣboꝝ ↄſeqns declina tio.⁊ ðꝛ a ↄiugo gas.qꝛ ꝑ ↄſonãtes ↄiuga tas.i.affines ⁊ ↄſiles apð grecos diſcernit iugatio.⁊ hͥ oꝛo ad grecos ſpectat.Uł ðꝛ Declinutio v̈bi ſic.qꝛ plurima vᷣba ↄiugan tur in ea.i.ſub eadẽ decliatõe ponunt᷑.eth oꝛatio ptinet ad latinoo. —— oniugiũ.n. s. v legitimaꝝ pſonan intſe coeũdi ⁊ copulãdi ↄctꝰ.vel legitima viri? mulierꝭ ↄiũctio iudiuiduã ↄſuetudinẽ vi te cõtinens.⁊ ðꝛa ↄiunx. Ulõiug a.ũ.i.eiuſdẽ iugi vel ſub eodẽ iugo poſit'.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ iugũ. Idẽ ⁊ ſyniugꝰ a.ũ. qð ſilr ↄpõit᷑ a ſyn ⁊ iugũ. UVñ q̃dã ꝓnoĩia ab ariſtarco dicũt᷑ ↄiuga ł ſyniuga.i.eideʒ iugo certitudinis ł diffinitõis ꝑſonaꝝ ſub liacentia.Et ↄponit᷑ cũ in.vt incõiug;.a.ũ. id ẽ diſſſiłis.nõ eiuſdem coniugij Qlõiunctio.f.t.ẽ q̃dã ꝑſoꝛonis ĩdecli.iun⸗ ctiua aliaꝝ ꝑtiũ oꝛonis.qͥb ↄſigficat.Cõ iũctio et᷑ ðꝛ qͥ dã coloꝛ rhetoꝛicꝰ.⁊ eſt cum due clauſule claudũt᷑ ſub vno vᷣbo poſito in medio.vt Aut etas foꝛme decus atterit aut valitudo.i.infirmitas. Ooniunx gi...t. jm qſd ↄpõita cõ ⁊ iugũ ⁊ dicũt᷑ ↄiuges q̃ſi eiuſdẽ iugi a iugo àd ĩ/ ponit᷑ mr̃imonio ↄiũgẽdis.⁊ q̊ͥ copulãt᷑ ne ſepent᷑.vł dicũt᷑ ↄiuges pe.coꝛ.a ↄiũgo gᷣ. qꝛ ſt ↄiũcti.Et hʒ.n.in ntõ ⁊ nõ in obliqs. Uonopeum.n.s.rete qͥ culices vł muſce ex cludunt᷑ in modũ tentoꝛij.qͥbo alexãdrini magis vtunt᷑.qꝛ ibi ex nilo culices copioſi Qoõſanguinitas ẽ vinculũ ꝑſonaꝝ ab eodeẽ ſtipite deſcẽdentiũ.carnaliꝓpagatõe gctũ Et ðꝛ ↄſangtas a con ⁊ ſanguis.q̃ſi cõem ſanguinẽ hñtes.vel de vno ſanguine ꝓce/ dentes. Et ſcias ꝙ ſᷣm canones duo frẽs ſt᷑ in pmo gdu.filij duoꝝ fratrũ in ſecũdo. nepotes in tertio ꝓnepotes in q̃rto. Gꝛa/ dus aũt ẽ habitudo ꝑſonaꝝdiſtantiũ quo cognoſcit᷑ quota generatiõis diſtãtia due ꝑpſone int᷑ ſe differant. M Oonſcientia.f.p.i.cognitio coꝛdis ſuiipſiꝰ Oonſcyÿa.ũ.ðꝛ a ↄſcio c.qð eſt ſił ſcire.⁊ ꝓ pꝛie in malo. Un qͥdã.Conſciꝰipſe ſibi de ſe putat oĩa dici. Uonſectaneꝰ a.ũ.qͥ ſił ſectat᷑⁊ ðꝛ a ↄſectoꝛ arꝭ.vel ↄſectane eiuſdem ſecte. . Uonſentaneꝰ a.ũ.qͥ facileↄſentit.vł ↄueni ens congruus. Qõſentes płis nu.ſunt dij ſibi yl bonis cõ ſentientes. vł ↄſentes q̃ſi coeſſentes.qꝛ di nina eſſentia cui ſꝑ aſſiſtũt.ſemꝑ reficiunt Hi ⁊ cõſentanei dicunt᷑. Qõſeptũ.n.s.i.ambitꝰ.locꝰcircũcirca clau ſus.a conſepio pis. Un.iiij. Re.xj.Ducite eã extra conſepta templi.i.extra ambitum vel clauſuram templi. Mom it ginmmtt D ſubepgeie ſinigel Niicipnei Umncieid dspſonaſab nmöngai⸗ iuge 1sierliinn nalgfen vrictcktan nozbopoſin edecusgtet kaci tinc iaingoi⸗ 81zcohrläir CANign töinobes. licos v muſcee td alerinn clicesol onur abaci pogalöe zci is qſicem ſanguinepee/ ones duoftis müinſecido⸗ 3 in ro. Bn rdiſtantiüt⸗ bis diſtätadur occdis ſtici göͤcſktſttleen onloeid Gttoanien e ſbin donisi. cſenge itſemer Ncircücii⸗ . i ſenhe eAb a młtitudine lapidũꝛ lignoꝝ dicta ſtrue Qoõſeruatoꝛ eſt iuder datꝰ ad defendenduzʒ gine nõ vtens.de offi.dele.ſtatuimꝰ.li.vj. Uõſiliũ lij.n.s.qð ex aĩ puidẽtia alicui tri/ buit᷑. Iñ hↄſiliolũ li.i.puũ ↄſiliũ.Et cõſi/ liariꝰ a.ſ.Et ↄſiliatoꝛiũ locꝰↄſilioꝝ. Iteʒ coõſiliariꝰ qͥ cõſulit.vł ſecretariꝰ.ſic dei filiꝰ ðꝛ conſiliariꝰpatris.i.ſecretariꝰ.qꝛ oĩa ſe/ creta eiꝰ ab eterno nouit. ¶Uõſiſtoꝛiũ.n.s.i.veſtibulũ.poꝛticꝰ.locꝰ ad oſiſtendũ.vñ Heſter.v. At ille ſedebat ſuꝑ ſoliũ ſuũ in ↄſiſtoꝛio palatij õ oſtiũ domꝰ Lel ↄſiſtoꝛiũ idẽ eſt qð pᷣtoꝛiũ ł tribunal ſcʒ locus in q̊ ius reddit᷑ ex moꝛe. „ „ Ulonſobꝛini vocati ſũt qͥ aut ex ſoꝛoꝛe ⁊ fr̃e aut ex duabo ſoꝛoꝛibo ſunt nati.q̃ſi ↄſoꝛini ſʒ ſobꝛini ſt᷑ cõſobꝛinoꝝ filij. Uñ.Hi cõſo bꝛini qs genuere ſoꝛoꝛes. Ulonſoꝛs..t.i.ſociꝰ eiuſdẽ ſoꝛtꝭ. Jñ h̊ con/⸗ ſoꝛtium.n.sS.i.ſocietas. „ Olõſperſio onis.f.t.ẽ farina ꝑ aquã ogluti/ nata ſine fermẽto. Idẽ eſtet aʒyma. Uñ.j. CLCon.v. Ut ſit noua ↄſꝑſio ſic̃ eſt aʒymi. OUlonſperſus.a.ũ.i.infuſus.repletus. Oonſpicillũ.n.s.locꝰ ad cõſpiciendũ aptꝰ. Oõſpicuꝰa.ũ.i.aptꝰ⁊ habilis ad ↄſpiciẽdũ vbł ſpecioſus.pᷣclarꝰ.altꝰ.Et ↄſpicax.o.g. in eodẽ ſenſu.ł ſubtꝰad cõſpiciẽdũ. Iñ cõ ſpicacia cie.⁊ H̊ͥ ↄſpicacitas ta.ſpẽs l ſub tilitas. vel aptitudo videni. õſpiratio eit q̃daʒ fraudulẽta ↄfederatio facta in pᷣiudiciũ alicꝰ ꝑſone vel dignitatꝭ xxij.q.ij.ſi qͥ laicus.⁊ eſt palea. onſtãtinopolis.ciuitas qͥdã imꝑialis eſt in grecia. Iñ ↄſtantinopolitanus.a.iũ.d illa ciuitate. KW Oõſtellatio onis.ſepe põit᷑ ꝓ ipſo ſigno ſtel laꝝ ſᷣm Hug. Pap̃. di. Loſtellatiões lati ni vocãt ſuꝑſtitões mathematicoꝝ.i.nota tiones ſideꝝ quõ habeat ſe vnuſqͥſqʒ. õſternatꝰa.ũ.i.territꝰ.ꝰturbatꝰ.Cõſter/ natus ꝓpꝛie mente. ſtratus vᷣo coꝛꝑe. Olõſtitutio vel edictũ ponit 3 eo ꝙ rex ↄſti tuit vł edicit vel facit.⁊ ſᷣm h̊ ſic deſcribit᷑. Eſt ius relatũ ĩ ſcht redactũ. Cõſtitutio nes et pñjt dicit qð facit eccłia.vł ↄgrega tio aliqua religioſoꝝ. Qonſtitutoꝛ ðꝛ qͥ ꝓ alio ſe ſolutuꝝ ꝓmittit vel aliq̃ factuꝝ.⁊ alteriꝰ ĩ ſe trãſfert vel ſu/ ſcipit obligationem. Ulõſtructio.f.t.i.ediſicatio.oꝛdĩatio.pᷣpara tio.a. ↄſtruo is. Iñ ↄſtructiuꝰ.a.ũ.⁊ h ⁊ H ↄſtructibił.⁊ h le.mvᷣo Papᷣ.Cõſtructio qð eſt ↄpoſitio. Ite ↄſtructio ẽ qdã dictio nũ ↄgregatio.vt Doꝛtes legit virgilium. qð etiã ðꝛ oꝛo.et et᷑ locutio.ſicut cõſueuit dici. Soꝛtes legit virgiliuz. Hec eſt vna oꝛo.vna ↄſtructio ⁊ vna locutio. ¶Qõſubſtãtiał..t.⁊ H le.i.eiuſdẽ ſubſtantie. Iñ filiꝰ dei ðꝛ ↄſubſtãtialł pꝛi.qꝛ eſt vniꝰ ⁊ eiuſdẽ ſubſtãtie ⁊ nature ſecũ.i.cũ patre. Oõſuetudo ẽ ius ddã moꝛibo ↄſtitutũ qͥd ꝓ lege ſuſcipit᷑ cũ deficit lex. vt.j.diſ.cõſue tudo. Que eĩ in ſcpᷣt redacta eſt. vocat᷑ lex ſiue cõſtitutio.que aũt in ſcptꝭ nõ eſt.reti/ net nomen ſuũ cõſuetudo.diſ.j.S.cũ ergo. Oonſul olim dicebat᷑ ſenatꝰ.magiſtratꝰ.vt ff. de ſena.⁊ inſti.de iu.na.gen.⁊ ciui.Ho⸗ die aũt ðꝛ a ↄſulẽdo.qꝛ reipublice cõſulit. Iñ ↄſulat.us.ui.⁊ h̊ ⁊ ̊ cõſolarꝭ.c h̊ re.i. dignoſolatu.Et ꝑ ↄpoſitõʒ ꝓcõſul.lis.lo⸗ co ↄſuł poſitꝰ.Excõſul.lis.i.extra ↄſulatũ poſitꝰ cum eũ pꝛius habuerit.ſic di. Hug. Iſið.vo di. ꝙ ↄſules appellati ſt᷑ a cõſulen do ciuib.vel a regẽdo cũcta cõſilio.Excõ ſules aũt dicunt᷑ qͥ iam a cõſolatu exierint ſiue diſceſſerint ꝑacto vicis ãno. Pꝛocon ſul 8ꝛ ꝗ vices conſulis fungit᷑ ” Oõſult a.ũ.qͥ cõſulit ł diſertꝰ ⁊ cũ conſilio Pap̃.di. Conſultꝰ int᷑rogat.ↄſulturꝰ int rogaturꝰ.Cõſultũ ꝓuidẽtia.cõſiliũ placi/ tum. Cõſultꝰet᷑ ðꝛ cauſidicꝰ. Itẽ cõſult?qͥ cõſiliũ a conſulto accipit.qͥ ⁊ ðꝛ conſultoꝛ Vñ.Coõſultoꝛ poſcit qð cõſultꝰ bñ noſcit Cõſultoꝛ rogitat.ↄſultus conſilium dat. onſultatio ðꝛ in qua alicui papa de iure reſpondet. „ * Uonſummatio onis.ft.i. cõpletio.et ðꝛ p/ pꝛie in bono.ſʒ conſumptio.i.deuaſtatio. 2 ſumit᷑ ĩ malo. U]. Conſũmare mea vo lo.ſed conſumere nolo. Oonſummatus.a.ũ.i.ad finem ꝑductꝰ vel completus. l Uonſummatoꝛ.t.pficiens vel finiens. 7 QUonſumpr us.ui.⁊ conſumptio idẽ.i.de/ uaſtatio ⁊ expenſio inutilis. Ulonſumptoꝛ oꝛis. m.t.i. expenditoꝛ inutil. Oõſutilis lis.2.t.⁊ h le.ðꝛ a cõ⁊ ſuo.⁊ cõpo nit᷑ cũ in. vt incõſutilis.vñ Johᷣ.xix. Erat aũt tunica incõſutilis. „ Ulontagiũ gij.n.s.⁊ h contagio onis.in eo/⸗ Aem ſenſu.i.labes.putredo.lues vł moꝛb⸗ pecoꝝ ſiue ouium. ⁊ ðꝛ a contingo gis.qꝛ cõtactu vniꝰtotus grex coꝛrũpit᷑. Uñ con tagiuz ðꝛ moꝛbo. qꝛ qcqͥd tetigerit bolun — Iñ otagioſus.a.um.i.ſoꝛdidus. Gõtemplatiuꝰa.ũ.qͥ moꝛat᷑ in ↄteplatione. vel ad ↄtemplationẽ ꝑtinens. Uontepoꝛane a.ũ.i.cũ tꝑe venies. vel ſil ĩ tꝑe exñs vel veniẽs.vel eiuſdẽ tꝑis. Ooõtemptibilis lis.⁊ Hle.i. ↄtemptui habik ⁊2 venita ↄptemno. Jõtemptꝰ a.ũ.i.ſpꝛetꝰ.repulſus. õtẽtio onis.f.t.i.puꝗ.diſceptatio.Et de/ ſcribit ſic. Lõtentio eſt ipugnatio veritatꝭ exↄfidentia clamorꝭ. Itẽ ↄtentio eſt qdaʒ coloꝛ rhetoꝛicꝰ. ⁊ fit qñ ↄꝛijs rebo oꝛo ↄfi/ cit᷑.vt In luctu rides.int᷑ conuiuia luges. Vrbẽ rure cupis.laudas bõa rurꝭ ĩ vꝛbe. Oõtentioſus.a.um.qͥ nõ rõne aliqͥd ſʒ ſola ptinacia ↄtendit.vel ðꝛ litigioſus. Uõtentꝰa.ũ.i.patiẽs.ſufficiẽs pauco.⁊ ve/⸗ nit a ↄtineo es. Põt etiã deriuari a ↄtẽdo. ⁊ tũc idẽ eſt qd ſił tent ſiue teſus. Inuenit Ntridd. S Uontritio onis.i.ſił tritio.łl ex toto tritio.? etↄtemptꝰ.i.ſpꝛetꝰ. Uñ.Cõtempt ſpꝛet. cõtent?ſufficiens eſt. Pꝛimũ cõtẽnoꝛ dat contineoq; ſecundum. Qõterminꝰa.ũ.i.vicinꝰ.cõiunctꝰ. JIñ h̊ ⁊ cõterminal.⁊ Bᷓ le.i.cõfinalis. Et cõtermi nium.i.vicinitas. Uoõternãs antꝭ.ðꝛ ille qͥẽ ĩ ↄpletõe tertij an ni. Uñ ðꝛ ↄternãs q̃ſi ↄplẽs tertiũ anũ.q̃i triẽnis ł q̃i triũ ãnoꝝ exñſ.vñ Eſa.xv. Ule ctes eiꝰ vſq; ad ſegoꝛ vitulã cõternãtẽ.i.vi tulã triũ ãnoꝝ.ł ſegoꝛ ciuitatẽ ꝑuã dic vi/ tulã cont᷑nãtẽ.i.robuſtã.qꝛ ſᷣm glo.aĩalia ſt᷑ robuſta tertio ãno.ſic hõ ĩ triceſimo an / no. Hiere.xxxviij.ðꝛ a ſegoꝛvſq; ad aʒonã vitulã ↄt᷑nãtẽ vbi qͥdã falſi libꝛi hñt ↄſter/ Uonticiniũ nij.n.s.tꝑs noctꝭ öꝭ nantẽ. qñ cũcta ſilent.⁊ ðꝛ a cõticeo ces. Oõtignatio onis.ſ.t.i.tignoꝝ cõiunctio.vł coaptatio in edificio.⁊ ðꝛ a cõtigno as.qd eſt tigna cõponere ⁊ coõiungere. coaptare in ſtructura edificij. Uñ.Tectuʒ tigna fe/ runt cõtignatio iunhit. QOõtigi a.ũ.i.vicinꝰ. ꝓximꝰ.a cõtingo gis. qꝛ ↄtingit domũ alteriꝰ Iñ ↄtiguitas.i.vi cinitas. Sʒ cõtinuꝰ eſt vicinꝰ ſine int᷑poſi tione.eo ꝙ ſil teneat᷑.⁊ deriuat᷑ a ↄtineo es Vnñ aq̃ invaſe ẽ vaſi cõtigua.ſʒ ñ ẽ ↄtinua ei. ſʒ aq aque.qꝛ tminꝰ idẽ.Nã ſᷣm pᷣm in v.phiſicoꝝ. Cõtigua ſt᷑ quoꝝ vltĩa ſunt ſit ₰ Continua aũt quoꝝ terminꝰ idẽ et vnus eſt vtriuſq; qᷓ tangun. Ooõtinens.o.t.i.caſtꝰ.abſtinẽs. Iñ cõtinen cia.i.abſtinẽtia.caſtitas. tus ðꝛ etiã inſtr̃m cũ q̃ pi Uontiquia.i.imbꝛiũ collectio q̃ſi cõtinens aquam ex quibo videt᷑ componi. — Wontractio oniſ.f.t. eſt collectio. cõſtrictio abbꝛeuiatio lhdecurtatio. Uñ Eʒzech.vij. Ecce venit contractio Uontract. venditio.locatio. et cetere ſpẽs cõductionis ſm Paß. Oõtracteſt duoꝝ vel pluriũ ĩ idẽ cõſenſus Et ponit᷑ qñʒ ꝓ oĩ pacto cõuentõe vel q̃ſi õctu.vt ſi qͥs geſſit alteriꝰ negocia l tutelã Jõq; dicimꝰꝙ paciſcẽdo diuerſas ĩ vnuʒ trabimꝰ volũtateſ. CUñ emptões cõductio nes.⁊ ſiłia ↄᷣctus dicimꝰ q̃ aio obligatõis excontractu naſcunt᷑. 9 Oõtrariꝰ.a.ũ.iaduerſariꝰ.Contrariũ etiã eſt qdã coloꝛ rhetoꝛicus.⁊ fit ex q̊ animꝰex diuerſis rebo efficit certꝰ. vt Qui ſibi non parcit quõ mihi vel tibi parcet. ontribulis. cõ. t. ⁊ h le. i. eiuſdẽ trib. et ö· a con ⁊ trilbb. deriuat᷑ a cõtero ri.Et ſic ðᷣſcribit᷑. Eſt do loꝛ de peccaꝭ aſſumpt cũ ꝓpoſito cõfiten di⁊ ſatiſfaciendi. Qõtrouerſia ſie.ðꝛ ãſi ðꝛia vᷣſio.⁊ eſt cõtro⸗ uerſia negociũ.certamen.q̃ſtio.contentio diſceptatio.collatio.comꝑatio. Ooõtuberniũ.n.s.ðꝛ tabnaclmyl ſocietas ł ad tꝑs coeũdi cõuẽt᷑.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ tabna.qꝛ ſicut illi qͥ ĩ tabna cõueniunt ad tꝑs cõma nẽt ⁊ cito diſſoluũt. ita contubniũ ꝓpꝛie ſu mendo cito diſſoluit᷑ ꝑacto.ſ.negocio ꝓ q̃ᷓ ad cõtubniũ cõuenit᷑. Iñ cõtubnio oniſ.i. ſociꝰ cõmilito qͥ ẽ in eodẽ cõtubnio cũ alio Et h̊ ⁊ ̊ cõtubernalis.⁊ H le. — 7 õtumarx.o.t.i.ſuꝑb⸗ ĩiurioſus.łrepugna tiuꝰvl inobediẽs.vel ðꝛ cõtumax.qꝛ cõtẽ nit ⁊2 negligit. ⁊ ðꝛ a cõtumeo es.Et ↄpõit᷑ cũ ꝑ.vt ꝑcõtumax.i. valde ↄtumax. In cõ tumacia cie.⁊ ẽ erga iudicẽ vel pᷣlatũ com miſſa inrobediẽtia. In⁊ ↄtumacitas tatꝭ.i. ſupbia. iniuria.repugnãtia.contemptus. Oõtumelia lie.f.p.i.iniuria.vituperiũ.gue cõuitiũ.⁊ ðꝛ a cõtumeo es. Idẽ ⁊ ↄꝛtumia mie. Iñ contumelioſus a.ũ.qͥ audax eſt ? tumet vᷣbis iniurie ⁊ ſuꝑbie.vel q cõtume lias ⁊ conuitia inijcit. QUontꝰti. m. s.q̃ddã genteli.⁊ ꝓpꝛie q̃d fery nõ hʒ.ſʒ E acuta cuſpide longu ſic partica pᷣacuta quã poꝛtãt ruſtici loco haſte.Cõ/⸗ 7„ ſciſcitat quã inqrendo piſces. Uonuallis.ſ.t.i.magna vallis.vel loca ter⸗/ rarum dep̃ſſa int montes. ſcatoꝛ piſcat᷑ vel Conbĩ ctiovn Uoe priama (oͤnen⸗ glioun un onuen (öuoſo gicolor⸗ ſeclul ſncrcun curuitae ta. Q (dricar (aicr N de co⸗ Ooöun oppro cſi a o t oey. vecorlt Cöuina⸗ pct i. ☛ Cörinaniä ecöninen hdoiniun hcödin Cöuoren Typotum Conus tumnq 1 cohong tungltag. do mnap uhim Vengitvel. Angltye Coppiren coſitcan 8 cecorbj Prüatis fmmiyt ceni Myinin la oi⸗ no Git⸗ Sn, ctccterſ liceciſenin uentöe eli Wi kturel ueſgiynu; Mdes cGuc io obügris Conmmnügi reizanine Ourſbbinon rt. uldemiero: latmiddind Diondit. Stde i poltocöfin ſſio ꝛeſtcond ſtio contente to. lmykſocienst c 1tubnn ntadtpscn lubnin rteſn .Negoco tubnloonli ubniocialio le. olus repngen Grummat. nl ncots. l i unr J ce va plancon ,unmucinll icn contenhins runmngnict s n⸗ n Gia uld Armmitiün niſi an ocobate/ icarorpian 1 iſces⸗ istlan⸗/ ⁰ ¶ Noͤuena. 9. p. i. ſimu Oõnubiũ bij.n.s.i.oiugiũ nuptie vł ↄiun ctio viri ⁊ feie. Jñ h̊ ⁊ B cõnubialis.⁊ h̊ le. Unde Virgił.Cõnubio iungã.ſtabilip/ pꝛiamq; dicabo. l cũ alio veniẽs.vł qͥ cũ alio ↄuenit. Uel ↄuene dicunt᷑aduene de diuerſis locis. Uonuentꝰ us.ui.i.turba cetus. Olõuerſio onis.qſi ſi ł vᷣſio. Itẽ ↄuerſio ẽq dã coloꝛ rhetoꝛicꝰ.⁊ eſt qñ eadẽ dictio ĩ fi/ ne claſulaꝝ repetit᷑.vt Qui viciuʒ ſpernis te ſpernis friuola ſpernis. õuexꝰa.ũ.i.vndiq; inclinatꝰ⁊ curuatꝰq̃ſi oↄuerſus.⁊ ðꝛ a cõueho is.qꝛ vndiq; vehit in circuitu ad viſuʒ. Iñ h ↄuexitas tatꝭ.i. curuitas. rotunditas ſicut ⁊ celi. Uel ᷣm Pap.Conuerxa dicunt᷑ extrema celi flexa. 7 Qõuicaneꝰ.a.ũ.i.cõuicinus. õuicanꝰ a.ũ.idẽ.ſ.uicinꝰ. ¶ õuictoꝛ oꝛis.m.t.qͥ ſił cũ alio viuit.⁊ tũc ðꝛ a ↄuiuo is.vel ↄuictoꝛ q̃ſi cum alio vi/ ctoꝛ.⁊ tũc deriuat᷑ a cõuinco . Oõuitiũ tij.n.s.i.ↄtumelia.vituperium.vł oppꝛobꝛiũ.iniuria.⁊ videt᷑ debeat ſcribi P c.ſieut viciũ qð deriuat᷑ a vinco cis.ſᷣm Hug.Alij dicũt ꝙ vicium deriuat᷑a veto as.⁊ ↄuiciũ.a cõ⁊ vita.⁊ ſic dʒ ſcribi ꝑ t.ſiẽ veto ⁊ vita.⁊ ̊ veriꝰ videt᷑. In cõuicioluʒ pe.coꝛ.i.puũ ↄuitiũ. Uuiuia. .p.ðꝛ qͥ cũ alio viuit ⁊ comedit. et ꝓdu.vi.vñ Oꝛatiꝰ in epi. Tres mihi cõ uiue. ppe diſſentire vident. lõuiuariũ.n.s.eſt locꝰ in q̊ qͥs cõuiuat᷑ q̊d et cõuiuatoꝛium ðꝛ. ¶Q õuiuium.n.s.i.lauta comeſtio ⁊ magna. Iñ cõuiuiolũ dimi.i.ꝑuũ ↄuiuiũ. n aſtclocſ voto aſtrictꝰ.et ðꝛ a con 2 votum. PD UTonus ni. m. s.i. ſũmitas galee vel curua/ tura q̃ ſuꝑ galeã ponit᷑.ſuꝑ quã ſt᷑ e iſte.a conon grece qð ðꝛ latine acuta vłl alta ro/ tunditas. Un⁊ conon ðꝛ figura q̃ͥ ab am/ plo incipit ⁊ i acutũ finit᷑ ſicut oꝛtogoniũ. Uophinariꝰ.rij.m.s.qͥ cophinos facit vel vendit vel poꝛtat. — Uophinꝰ ni.pe.coꝛ.ðꝛ a cauo as.q̃ſi cauus eo ꝙ ſit cauus.Et vt di. Papᷣ.Cophinos grece coꝛbis latie. Cophinꝰ vas ex vᷣgultꝭ aptũ aliqͥd mũdare. Uel cophini ſũt vaſa ad fimũ poꝛtãdũ.vel cophinꝰ ẽ geſtatoꝛiũ fimivl ceni.qð q̃ſi idẽ eſt. Uel cophini ſũt vaſa viminea ad oꝑa ſeruilia deputata.iu xta illud. Manꝰeiꝰ in cophino ſeruierunt 2* — — 2 Jopia pie.f.p.i.młtitudo.abũdãtia.dicta qſi cum opibo.⁊ ðꝛ a copos.i.laboꝛ.qꝛ ois ſuba ex laboꝛe ↄſtat. Nõ em̃ ſine laboꝛe co pia hꝛi põt Iñ copioſꝰa.ũ.i.locuples.abũ cophinulus.i.puus cophinꝰ. daãs plenꝰ copia. Quidã tñ dicũt ꝙ copia ¶opos grece ðᷣꝛ laboꝛ latine. ↄponit᷑ a choꝛea ⁊ ago g. deriuet᷑ a cops pis. VUñ. Cops diues fert copia naſcit̃ hic. In cophiola dimi.i.pua 2 labo. copia. Uops pis.o.t.i.diues.opulẽtꝰ.q̃ſi cũ opibꝰ Un qdã. Fecũdꝰcops ẽ dea tre fertil ops eſt. Fex domuũ.ſcops eſt mũdaꝝ.foſſaq; ſcrops ẽ. Inuenit᷑ ec h̊ cops indecli.f.g.et tũc deriuat᷑ a copia pie.⁊ eſt idem ꝙ copia Uopula le.i. iũctio.vel id qð ↄiũgit ł vin culum in collo canis.⁊ in ſingulari ⁊ ĩ pli eſt ge. fe. In plłi tñ inuenit᷑ neu.ge.copula oꝝ.Et vt dicũt in ſingłari ꝓ ↄiunctiõe ca num. In pli copula neu. ge. pꝓ q̃libet alia ↄiunctione ſiue hoĩm ſiue aliaꝝ reꝝ. Jopulari rij.m.S.i.viculũ in collo canis. opulatiuꝰa.ũ.qð copulare haber. oquina ne.loc vbi cib coquit᷑ G ſoquꝰqui.i.qͥ cibos coquit. Iñ coqͥlus di mi.i.puus coquꝰ. Uloꝛ.dis.n.t.ðꝛ a coꝛdian qð eſt coꝛ.qð aũt ðꝛ coꝛ qſi cuſtodia oĩm reꝝ.etymolł.eſt nõ ↄpoſitio.⁊ ↄponit᷑ cũ multꝭ.vt ↄcoꝛs.diſ/ coꝛs.excoꝛs.vecoꝛs.ſecoꝛs.vnicoꝛs.et ſic de alijs q̃ patent loc ſuis. Zboragio⸗ grece.latine villa vꝛꝛ. hoꝛagiũ gij.i.ſuffragiũ. Choꝛagiũ etiaz eſt ꝑs ludi.ſ.qn ꝓuerbia dicũt᷑.ł choꝛagiũ eſt vginale ſignũ.vł ᷣginal pompa quam ſolẽt vᷣgies facere ĩ buſdã loò circa moꝛ/ tuũ.ſ.choꝛea.⁊ q̃libʒ choꝛea ſicpᷣt dici.⁊ tẽ SDʒ coꝛregium ꝑ duo r.aliud ẽ.ſ.qð ex toto ⁊ intimo coꝛð etit᷑.?⁊ ↄponit᷑a coꝛ ⁊ ago. MD Ioꝛaliꝰ lij.nat᷑aʒ hʒ vimis ſub aq̃̊.ſʒ detra cta ſuꝑ aquã ſtatiʒ dureſcit ⁊ rubeſcit ⁊ la pideſcit. Ita occupariq; ⁊ euelli retibo ſo/ let aut acri ferramẽto pᷣcidi. oꝛax c.i.coꝛuꝰ.⁊ tã illud qᷓ; iſtud nomen Hʒ a ſono pectorꝭ.qꝛ grũnit pectoꝛe. ¶oꝛban oblatio ſiue donũ vel votuʒ ſonat Marci.vij. Coꝛban qð eſt donum. Uloꝛbio onis.m.t.ille qͥ facit vel vendit vel poꝛtat coꝛbes. OUoꝛbis bis.vas vimineũ q̊ mẽſurat᷑ vinũ. vl etiã annona.vł ꝑ qõ etiã fluit muſtuʒ.?- ðꝛa curuo as.qꝛ ex curua vᷣgis ↄtexit᷑.vł ð2 a colando. Uoꝛbita te. pe. p.f.p.i. nauis onerari. oꝛbi bij.⁊ h coꝛbinꝰ ni/p eodẽ.ſ.ille qui duplex hʒ coꝛ.⁊ ðꝛ a binũ ⁊ coꝛ qſi binum coꝛ bnñs.ł reuera qͥ ẽ vᷣſipellis ⁊ inconſtãs. Uloꝛbonan.ł h̊ coꝛbona.i.gaʒophilatiũ vbi diuine oblationes reponunt᷑. Papᷣ.vᷣo di. Coꝛbonã gazophilatium vbi Ppecuni ſa cerdotũ erat poſita.⁊ interpᷣtat᷑ oblatio.et vt ðꝛ ĩ hiſtoꝛijs ſuꝑ actapłoꝝ Coꝛbonan erat arca ĩ qͥ reponebãt᷑ dõaria ſacerdotũ. Mnſach erat archa ĩ q̊ reponebãt᷑ dona/ ria regũ ł pncipũ. Gaʒophilatiũ erat ar/ ca in ̊ reponebant᷑ donaria trãſeuntium. Qoꝛbulus li.m.s.pe.coꝛ.i.ꝑuꝰcoꝛbis QOoꝛcula.i.ioculatrir.. Ooꝛculũ li.dimi.i.ꝑuũ coꝛ. Qoꝛcul.i.tadeꝰ.a coꝛde dictꝰ. Ipſeꝛ tadeꝰ ipſe ẽ ⁊ iudas iacobi quẽ ecciaſtica tradit hiſtoꝛia miſſum. Ediſſam ad abagarum gem. re . hoꝛda de.f.p.ðꝛ a coꝛ.qꝛ ſicut pulſus coꝛ dis ẽ in pectoꝛe.ita pulſus coꝛde eſt ĩ citha ra. Un ꝓpheta. Laudate eum in choꝛdis? oꝛgano. Qboꝛdatiſta ſte.9.p.q vel qᷓ canit cũ choꝛ/ da.? ð a choꝛda. Ooꝛdats.a.ñ.i.ſapiẽs.gnauꝰ.audax.conue niens. Uñn Job.xxxiiij. Uiricoꝛdati.i.ſa/ pientes audite me In coꝛdate.i.ſapienter ↄuenienter.honeſte. Ohoꝛder cis. m.t. qͥ facit choꝛdam. vel q ca nit cum coꝛdis. Ooꝛdiacus. vide.s. cardiacus. hoꝛdula le.dimi.i.ꝑua choꝛda. Uloꝛdꝰa.ũ.i.ſerotinꝰ.⁊ ðꝛ a coꝛ. Uñ ⁊vue q̃ tarde veniũt ad maturitatẽ coꝛde dicunt ſᷣm Hug. Et Papᷣ.di.Coꝛdum ſerotinuʒ qð tarde naſcit᷑ Qoꝛedulus li.qdã auis ꝗᷓ ſtatim ⁊ citius q;ᷓ cetera mẽbꝛa coꝛ auis capte edit. — Oboꝛiamb bi.ẽ daã pes ↄſtãs exbmalon ga ⁊ duabo medijs bꝛeuibo ⁊ vltima longa vt audierãt.⁊ ðꝛ ſic.eo ꝙ carmẽ h̊ pede cõ oſitũ.aptũ ſit choꝛo canentiu. Ioꝛiandr ũdri.n.s.genꝰ herbe a greco qð illi coꝛion icũt. Et vt di. Papᷣ. Coꝛiãdꝝ qð greci coꝛion dicũt.cuiꝰ ſemen dulci vi no datũ ꝓnioꝛes reddit in venerẽ ſi ſupꝛa modũ dederꝭ amentiã facit. In cibo ſum „7 . de coꝛijs.⁊ ðꝛ qꝗa coꝛioo. * tum calefacit ⁊ ſtringit ⁊ ſomnũ facit. oꝛiariꝰ rij.m.s.qͥ parat coꝛia.vel qͥ oꝑat᷑ Ooꝛimba.m.s.fruct⸗ eſt hedere. 2 2 a coꝛo na.qꝛ inde coꝛonabãat᷑ antiqͥ ⁊ pᷣcipue poe te.vñn O uið.iiij.meth. Et gᷓuidꝰ diſtiguit tela coꝛimbis. Coꝛimbi et dicũt᷑anuli vi/ tis qͥ pxia queq; ligãt ⁊ ↄpᷣhendũt ne lõgi laxati palmites ventoꝝ flatibo diſſipent OUloꝛinthꝰ thi.m.S.i.tectura arcuuʒ. Unde Stati thebaidos.ĩ.vij. Quã ſuꝑ a tergo velox coꝛinthos ⁊ arcꝰ. Itẽ coꝛinthꝰ thi.i. repoſitoꝛiũ ſagittaꝝ.ſ.pharetra.vñ Ouis triſtium. In qb eſt nemo qͥ nõ coꝛinthon ⁊ arcum. Coꝛinthon actm grecũ ꝓtulit.p coꝛinthũ. Inuenit᷑ etiã h̊ coꝛinthꝰnomen ciuitatꝭ. Iñn coꝛinthiꝰ a.ũ.Ad coꝛinthios ſcribit Paulꝰduas eplas.Et ſcribit᷑ ꝑh. in vltia ſyllaba. ” Ooꝛiũ.n.s.a carne ðꝛ q̃ſi carneũ.eo ꝙ car/ nem tegat.vł qꝛ ex carne extrahit᷑. In co/ rioſus a.ũ.i.coꝛio veſtit. Iñ coꝛiolum.di mi.i.ꝑpuũ coꝛium. — * 5. Qoꝛnetũ ti. n. . pe. p. locvbi creſ. cũt coꝛni. . 7 ð a coꝛnꝰ ni ꝓ q̃dam arboꝛe dura in fru ctu vel ligno. Qoꝛnæa. i. ptinẽs ad coꝛnu.łð coꝛnu exñũs Ooꝛnicen nis.m.t.qͥ canit cũ coꝛnu.qð ðꝛ etiã h ⁊ ̊ coꝛnicens tis.⁊ vtrunq; ↄponit᷑ a coꝛnu ⁊ cano. Qoꝛnicena ne.f.p.pe. coꝛ. feĩa que canit cũ coꝛnu. ⁊ ð a coꝛnicen. Oloꝛniger a.ũ.pe.coꝛ.i.gerẽs couu. * „ 4 QOoꝛnipes tꝭ.o.t.i.coꝛneos hñs pedes qðp equo inuenit᷑⁊ tũc eſt ge⸗ maſ. „ 7 Ooꝛnix cis.ft. qᷓdã auis clam oſa.⁊ ð a coꝛ nu. qꝛ clamoſa eſt vt coꝛnu.vł qꝛ diu viuit vt coꝛnu etiam durat. Jñ coꝛnicula.i.par 1 7 ua coꝛnirx Ooꝛnu ðꝛa carne qſicarneũ.qꝛ ex carnep cedit. Et ĩ ſingłari eſt indecli. In płi vꝰo H coꝛnua nuũ. Inuenit᷑ et᷑ h coꝛnꝰ us.ui.in eodẽ ſenſu. Et no.ꝙ coꝛnua vocant᷑ extre me ꝑtes antẽnaꝝ ꝑ tropũ ab aĩali. Itẽ coꝛ nua vocãt᷑ extremitates exercitꝰ qꝛ intoꝛte ſtad modũ coꝛnuũ aĩalł.ſʒ ĩ hac ſigtionep pꝛie iuenit ̊ coꝛnꝰ us.ui.⁊ ꝓ coꝛnu milui ſilr. Sʒ coꝛnu ĩ ſingłari ⁊ coꝛnua in płiꝓ pꝛie ꝑtinet ad aĩalia.A coꝛnu deriuat᷑ coꝛ . „ — uum coꝛnu. utꝰ a. . ⁊ coꝛno nas.i.coꝛnu r̃ſonare.⁊ coꝛnni p q̃dã arboꝛe dura ĩ fructu vlł lig no. Iñ b coꝛnũ ni.i.fruct illiꝰarbor. Uñ Coꝛnu gerit coꝛnꝰ pecudũ ſt᷑ coꝛnua coꝛ nu. milit ẽ qn ꝓperat ſua bella gerẽdo. Itẽe coꝛnu ↄpõit᷑ h̊ ⁊ H bicoꝛnis.⁊ h̊ ne.⁊ H̊ ⁊ 5 vnicoꝛnis.⁊ h̊ ne. Iñ coꝛniculũ.n.s.i.par· Con Macl vota, Oormn Qut Qoꝛnn on n cnal lctede Cornor ſterata aſcom peno orolle (oola cor⸗ ü (oor doc Er ſin iſie n ſelun m Nimni. Milii Wronn. (orprus Corpglitn loErrr illludas Awpelarin appelann Uldadt pellariui pes. In “ ſ⸗ gha⸗ Copilen Pulentin . ſoogöno⸗ mnpvoris Dnoohont cdsfi 8 opoſito⸗ porhi ncoꝛdo⸗ hutnico⸗ UAlhini dikigi linmin üri diſſipet uz. Dn. ſup ateng inrthoſi NOud Crinthon ü paulitp hnn corinthios ſenbit h. ieoc. dbii Jnc toniolumd cecitcani edurninm löconnci⸗ cornn d run que aniti oemu. pelcg go ſatdaco grdin wwn gercarne⸗ plift co us un 1vocint n aili t ce inen tos qð notat plenn. Uoꝛpꝰ.oꝛis.n.t.a coꝛrũpo is.ðꝛ.eo ꝙ ſit na 2 „ Woꝛnicularij dicunt᷑illi qͥ gerebãt coꝛnua vel aciem in bello.vel qͥ in aures iudicum vota ꝓtulerũt ſua. OUoꝛnupeta te.pe.coꝛ.i.bos. UVñ Exoð.xxj. . ſi bos coꝛnupeta fuerit ⁊c̃. Oloꝛnuſtibij tertia filia Job.nomẽ accepit qꝛ em ꝑ coꝛnu ⁊ tibiã vnuʒ vᷣbũ ex vtroq; ↄpoſuit.vtrũq; ꝓᷣbũ ꝑ vnã oꝛonis ꝑteʒ in latina lĩigua trãſfuſum eſt.qͥ voluit genere licite demõſtrauit ᷣm Bꝛeg. OUloꝛnutꝰa.ũ.i.hñs coꝛnua. Et facies mov ſi erat coꝛnuta ſicut dic gl.Exo.xxxiiij ꝓpt᷑ q̃ſdam radios ſplendoꝛis q̊s hũanꝰ viſus capꝑe nõ potuit. HS Ooꝛolla le.dimi.i.pua coꝛona. oꝛollariũ rij.n.s.eſt pᷣmiũ alicꝰcertamis ſq coꝛona vel aliud.vel coꝛollariũ eſt vñ aliqͥs meret᷑ adipiſci coꝛonanm. Qoꝛona ne.f.p.ðꝛ a choꝛꝰ qꝛ rotũda ad mo dũ choꝛi ſolet fieri.⁊ ẽ ſignũ victoꝛie.vł re gij honor.que iõ in capite regũ ponit᷑ad ſigndũ circufuſos ĩ oꝛbe pploſ.qͥbo accĩictꝰ Iſi caput ſuũ coꝛonat᷑.Papᷣ.vo di.ꝙ coꝛo na generalr ðᷣꝛ.diademavo.ſpẽałr. Na eſt geſtamẽ regij capitꝭ. Coꝛona vᷣo rücũq; Item coꝛong ðᷣꝛ circulus.Itẽ coꝛona eſt etiã raſura piloꝝ in ſuꝑgioꝛi ꝑte capitꝭ cleri coꝛũ.que ⁊ clerica ðꝛ. Jn coꝛonula.i.ꝑua coꝛona. Uoꝛꝑalis.ꝰ.t.⁊ h le.i.ad coꝛpꝰ ꝑtinẽs. In coꝛpalitas ac.Et ↄponit᷑ cũ ĩ.vt incoꝛꝑa lis. Et vt dic.Pꝛiſcianꝰ. Coꝛpale nomen E illud qðᷣ coꝛpoꝛeã rem ſigt.⁊ B̊ in ꝓpꝛijs ⁊ apeellatiuis noĩbo. In ꝓpꝛijs.vt ſoꝛteſ. In apellatiuis. vt hõ. Incoꝛpale vo ẽ nomẽ illud qð incoꝛpoꝛeã reʒ ſigt.in ꝓpꝛijs ⁊ ap pellatiuis. Inꝓpꝛijs.vt pudicicia penolo pes. In appellatiuis.vt vᷣtus. Itẽ coꝛꝑale ſubſtantiuũ neu. ge.eſt alba pallaq altari ſuꝑ qua ponit᷑ ſacr m eukariſtie. ¶oꝛpulentꝰa.ũ.i.pinguis.craſſus. Iñ coꝛ pulentia tie.i.craſſitudo.⁊ ðꝛ a coꝛpꝰ ⁊ len ture coꝛruptibił.⁊ cito coꝛrũpat᷑. lel coꝛ pus ↄponit᷑ a coꝛ ⁊ pus purꝭ. Jũ coꝛpꝰq̃ſi coꝛdis puſ.i.cuſtodia.ſʒ potiꝰ viðꝛ etymo. ᷓ; ↄpoſitio.vel ðꝛ coꝛpꝰ q̃ſi coꝛã poſitꝰ In coꝛpoꝛe a.ũ. JIi⁊ coꝛpoꝛeitas at.⁊ ↄpõit᷑ p incoꝛpoꝛeitas ac. A coꝛpꝰↄpõit᷑ Bicoꝛ poꝛ.tricoꝛpoꝛ.qdricoꝛpoꝛ ⁊c̃. Jñ coꝛpuſ/ culũ dimi.i.puũ coꝛpus. 7 * Ooꝛpꝰqũq; dꝛ collegiũ ſiue vniuerſitas cꝰ ¶Loꝛtina.f.p.vt ðꝛ ĩ hi caput eſt platꝰ.c. nouit. de his q̃ fi. a p. Et tale coꝛpꝰ pᷣt hꝛe vnũ ſigillũ.de exceſ.pᷣla. dilecta.Oꝛ et᷑ ↄgregatio cuiuſcũq; ciuita tis vł ville l caſtri hꝛe coꝛpꝰ. Ite quelibet ↄgregatio ꝓ iuſticia faciẽda.vt ↄgregatio ſcabinoꝝ ł totiꝰ vniuerſitatc᷑. Itẽ ſocietas cã religionis cui puiſuʒ eſt vnũ coꝛpꝰ hẽe debet iſtar reipublice. Et res cões.ſ.acto rem ſiue ſyndicũ cõem ꝑ quẽ agere põt.ff. ꝙ cuiꝰ.vniner.no.agit᷑.l.j. Itẽ epᷣus cũ ca pitulo ſuo facit vnũ coꝛpꝰ. ipſe ẽ caput ſed cũ clero ciuitat łdioceſis nõ ðꝛ facere vnũ coꝛpꝰ.ſic nec abbatiſſa cũ clerici ſuis licet ſit caput.vnũ coꝛpus facit. Oloꝛrectio onis.f.t.i.emẽdatio caſtigatio.a coꝛrigo G. Item coꝛrectio eſt qͥdam coloꝛ rhetoꝛicꝰ.⁊ fit qñ tollit᷑qð pꝛiꝰ dictũ eſt.et qð mag idoneũ videt᷑ aponit᷑. vt Sum minus oblitus decoꝛis qnimo dedecoꝛis ex quo dicoꝛ amans.ĩmo veraciꝰ amens. Ooꝛregionalis.i.ex vna regione. Goꝛrigia gie.f.p.ðᷣꝛ a coꝛium.vel a colligo. gas.q ſi colligia. In coꝛrigiola le.i.parua coꝛrigia.Et coꝛrigiatꝰ a.ũ.i.cuʒ coꝛrigjs ligatus. Qoꝛrigibilis...t.⁊ hᷣ le.ad coꝛrigendũ ba. bilis 'm Pap̃. „ oꝛreptio fraterna eſt admonitio frat de ꝓcedens emẽdatione delictoꝝ ex fraterna caritate Qoꝛriualis.2.t.⁊ H le.i.cũ alio potãs eũdẽ riuũ. Uñ et ꝑ ſiłlitudinẽ coꝛriuales dicũt᷑ qᷓ eandẽ amicã habent. Ooꝛs coꝛtis.vide.s.in cohos. loꝛtex incerti ge.eſt ſupᷣma ꝑs arbor. Et comꝑat᷑ pelli aĩalis.⁊ videt᷑ ↄponi a coꝛiũ ſed eſt etymol.potiꝰ qᷓ; ↄpoſitio.Coꝛticeʒ . etiam vocant qdam coꝛucem.Liberẽ ꝑps interioꝛ coꝛticis dictus a liberato coꝛtice. id eſt ablato.eſt em̃ mediũ qͥddã int᷑ lignũ arl. bſteſt ibi poni tertium.ſ. ſuber. Uñ Pars pꝛioꝛ eſt coꝛter.liber alte ra.tertia ſuber. Un Theodolus. Mutat flebiliter rigidũ ꝓ coꝛꝑe ſuber. In coꝛticu lus li.i.puus coꝛter.. ſtoꝛijs. qũq; ðꝛ veluʒ qnq; tentoꝛium.qũñ q; tabernaculum Vlñ coꝛtina eſt oꝛnamẽtũ eccłiaꝝ ł tabernacu loꝝ.ſicut vela depicta.q̃ in laterib altariũ ſuſpẽdunt᷑.ne ſacerdos ĩ aſpectu circũſtã/ tium ↄfundat᷑⁊ ðꝛ a coꝛium.qꝛ bᷣmo ex co rijs ⁊ pellibo fuerũt facte. Itẽ coꝛtina etiã dicebat᷑ locus olim in templo vñ dabant . 2 * rſa. vel potiꝰmenſa in templo Appollinis ſuꝑ quã ſtabat phebq dicebat oꝛacula.⁊ dDicebat᷑ coꝛtina.qꝛ coꝛio fetoniſ erat tecta vł ↄꝛ coꝛtina qi certina.qꝛ ibi certa dabaãt᷑ rñſa.vł coꝛtina qſi coꝛdicina. qꝛ ibi hoim tenebant᷑ coꝛda. Iñ coꝛtinat a.ũ.i.coꝛtia pᷣꝑatꝰ?. In? coꝛtinariꝰrij.qͥ coꝛtinas exten dit ł ſeruat vlł facit.Et hͥ coꝛtinaria.rie.in codẽ ſenſu. Et coꝛtinariꝰ a.ũ.qð ad coꝛti/ nã ꝑtinet. In et᷑ coꝛtinula.i.ꝑua coꝛtina. Uloꝛus ri.pma ꝓducta ꝓ vento ſine aſpira tione. “ùYMc Olos tis.f.t.ðꝛ a cote greco qð latine ðꝛ in/ ciſio.eo ꝙ ferrũ ad incidendũ acuat.Pꝛo pꝛie vero duri lapides appellant᷑ cotes.q̃ſi cautes.⁊ ꝓducit co.vñ Vlirgił.Subigũt cqq; in cote ſecures. 3 Ooſmarcha che.dñs vel bnceps mundi.a coſmos mũdꝰ ⁊ archos pnceps.Jñ h coſ marchia chie. eiꝰ ptĩs. Qoſmari rij.m.s.ðꝛ dñs mũdi. Qoſmicus a.ũ.pe.coꝛ.i.mũdanus. Ooſmographꝰ phi.ðꝛ qͥ mũdũ deſcribit. et Zꝛ a coſmos qð ẽ mũdus.⁊ graphos qð ẽ ſcribere.⁊ coꝛ.pe. Uñ in Auroꝛa ðꝛ Coſ/ mographo moyſi mihi p̃duce carmine hu ius. Inde coſmographia phie. mundi de ſcripto. Golinodeid trwung factura. oſmos dicũt greci.⁊ ↄuertit᷑ in latinã foꝛ mam. ? ðꝛ h̊ coſmus.i.mũdus Qoſmꝰ mi.i.mũdꝰ.a coſmos.Itẽ coſmꝰðꝛ — oꝛnamentũ pontificis. “ Ooſta ſte.ðꝛ a cuſtodio dis.qꝛ coſte cuſto/ diunt interioꝛa. In h coſtula le.⁊ coſtella le. dimi. ⁊ coſtariũ rij.locꝰ coſtaꝝ.Et co ſtatus a.ũ.qͥ habet coſtas.vł hñs magnas Goſtspcren Ayaglrberbe ⁊ idem ſignt. oſtus ti. f. . eſt radix herbe cuiuſda. Ootana.i.mala cogogna.i.genꝰmaloꝛuʒ.? declinat᷑ ̊ cotanum ni.et ſcribit᷑ ſine c.in Papᷣ. Uñ di. Cotana genꝰfructuũ nucuʒ. ⁊ coꝛ.pmã. vt pate in h̊ vᷣſu. Cum cotana moꝛus moꝛiq; ſoꝛoꝛ ſycomoꝛus. ote grece.inciſio latine orula le.fp. qdam mẽeſura vini otinẽs ci athos ſex.i. emina.q iõ cotula ðꝛ.eo ꝙ; inci ſioꝛ diuiſio ſextarij ſit in dua equa/⁊ ita fit cotula. oturnix cꝭ.f.t.a ſono voc ðꝛ.quã greci oꝛ togon vocãt.⁊ ẽ auis regia.hec patit᷑ moꝛ⸗ bum caducũ vt hoĩes.⁊ ꝓ.pe. Uñn auroꝛa Mane coturnices veſpe vulg habet outerinus a:um.i.ex eodemvtero cũ alio ꝓgenitus. —⸗ oxa.xe.f.p.⁊ coxe in pli dicte ſuntqſi con iuncte axes. In ipſis eĩ capita femoꝝ iun gunt᷑. Iñ coxula dimi. òM G ante Bꝗ— Ora vox eſt coꝛuoꝝ WUOrapnula le.f. p.i.ſuꝑabũdans edacitas.im moderata ⁊ noxia voꝛacitas.⁊ ðꝛ a crudꝰ q̃ſi cruda epula.ccruditate grauat᷑ coꝛ. et ſtomachꝰturbatr᷑. Eſt aũt vini cibiq;. Uñn. Vina bibit mane cerebꝛũ refoꝛmat inane Que ꝑfudit heri crapula multa meri. Et ponit᷑ qñq; crapula ꝓ exceſſu ĩ potu. Unñn Pſal. Crapulatus a vino. Oraſſus a.ii.i.pinguis.ſʒ obeſus plꝰq; pin guis. et ðꝛ a creſco cis.vł a creas.ł creãdo qſi aptꝰ ad creandas carnes. pat᷑. Jn h craſſitas tat.⁊ H craſſitudo dinis.⁊ h craſ ſicies ciei.· Et ꝑ opoſitionẽ craſſilentꝰ a.ũ. id eſt plenꝰ craſſitie. Papᷣ. di. Craſſa fecũ da piĩguis ſpiſſa. Craſſari coꝛꝑis eſt ⁊ ſan guinis. Gꝛaſſari animi ⁊ crudelitatis. Qraſtinꝰ a.ũ.ðꝛ a cras.aq̃ etiã craſtino as. qð ↄponit᷑ pcraſtino as.vide loco ſuo. Orater rꝭ.m.t.eſt genꝰ calicũ.i.poculoꝛum Onas hñs anſas.⁊ fiebat pᷣmo ð ↄnexione vᷣͥgultoꝝ.⁊ ðꝛ a cratim.eo ꝙ ſe inuicẽ tene at. Et vt di. Papᷣ. Crater ẽ vas vinarium Itẽ crat᷑ facit duplicẽ actm̃ ĩ ſingulari.ſcʒ craterẽ ł cratera.⁊ cratera ẽ actũs grecus. Et ſilr in płi geminũ hʒ actm.vt crateres lcrateras.vñ Clirgił.enei.viij. Indulgẽt vino ⁊ vᷣtunt crateras aenos. Idẽ in pmo enei. Crateras magnos ſtatuũt ⁊ vina co ronãt. Iñ craterculꝰ dimi.i.ꝑuus crater. Uratera pe./p.pᷣt eſſe actũs grecꝰ.⁊ tunc eſt m. g. ſicut crater. Uel põt eſſe ntũs latinꝰ. ⁊q ſic eſt fe.ge.pᷣme declinationis. rates t.è inſtr̃jm qd fit de viminib⸗ vyl de ferro ad aſſandas carnes vł piſces deſuꝑ. In b craticula dimi.i.ꝑua crates. Et no. q; iſtud dimi.reqͥrit ꝙ dicat᷑ crat ĩ ntõ ꝑ i. In mlc tñ libꝛis inuenit᷑ crates ĩ ntõ ꝑ e. ñ in Auroꝛa. Altarꝭ medio crates pᷣdi/ cta reſedit In Gꝛeciſmo. Eſt crat᷑ patera ↄnexio virgea crates. Oreagra gre.fp. a creas quod ẽ caro.et agros qð ẽ tractꝰ. Et ſt creagre tridentes fuſcinula ad carnes ð caldarijs ꝓferẽdas vel extrabhendas. cbere ſ berpa⸗ les Oe cen goͤno⸗ rr 0Orebrit Gae⸗ rchoc Norctil hace (reubi (raten chiſecke weraria r⸗ cuniän gerch gedi rech aulin * nuna crel creub Orena oi lh enen Cremäüm obmpat Uridüdeege Knin mgruen reniän diccbak⸗ Crensg aſkßl rei⸗ Enmiß Mtsibi palni fongöen ſtitnli loco nenumf rlömpi⸗ wochai untäſin ſenorin — dacinsin 1ant rauatcna cibiq i. Nematinane tamen. E ipom. Ui aspbipin asl aede ni dinsab nſſeni di Cnſafi corgisckt mdcitars⸗ ni auſtinons Ge locoſto⸗ iipocllon nodoherne ſeinuice n ws inanv ſuguniiz aisgeals. nerts i Jnolce igunsn oart cſe tüskin⸗ tionts, ſpiabein nms N tmntimoh iocd⸗ Etant Ulreber a.ũ.i.denſus vel ſpiſſus.ſe. ead iffert ab his.qꝛ creber ðꝛ de multitudie. vt Cre ber paries circuit hãc domũ.i.młti parie tes.ODenſuʒ ſiue denſatũ ẽ qð viſu non eſt penetrabile.vt ebur.lʒ tenue. Spiſſuʒ ꝰo qð nõ eſttenue.⁊.pꝓð.cre.UVñ qͥdã. Lectio infant cunabulum. vñ NHiero. Int crepũdia no ui parrouos.e ¶Urepuſculũ.n.s.i.dubia lux.i.hoꝛa q̃ inter crebꝛa valet quã nõ obliuio tollit. Urebꝛifurꝰ ri.m.s.ẽ locꝰ crebꝛo hñs fures ſcʒ qͥ ſepe frequẽtat᷑ a furibo. Urebꝛo oniſ.m.t.alio noĩe ðꝛ poꝛca.eſt aũt poꝛca illa terra q̃ cõtinet᷑ int duos ſulcos. ⁊ ðꝛ a crebꝛo.qꝛ aq̃ crebꝛo ꝑ ipᷣaʒ diſcurrit Oredibilis.cõ.t.⁊ h̊ le.qð põt credi. Ureditari.m.s.i.cõſiliariꝰvel camerarius cui ſecreta cõmittũt᷑. Iñ h̊ creditaria.i.ca meraria. Oreditoꝛ eſtqͥ alienã fidẽ ſeq̃t mutuatã pe cumiã nũerando. Generalłr vᷣo creditoꝛ dʒ q̊ ex cã quacũq; alienã fidẽ ſeqͥ᷑. Et ðꝛ iðso creditoꝛ.qꝛ credit debitoi. Oreduł a.ũ.qͥ ſo vel facile credit. Iñ h̊ cre dulitas tatꝭ.Et ↄpõit᷑ cũ in.vt incredulꝰꝗj nunq; vył vix credit.vñ Gꝛcciſmꝰ. Rumoꝛ credibił res credula ꝗᷓ cito credit. Sic in credibilis ⁊ res incredula diſtat. Urementũ ti.n.s.i.ſemen virile.? ðꝛ a creo as.q̃ſi crcamentũ.vñ Joſephꝰ. Cremẽtũ ad libidinẽ ſuo potiꝰnutriuit ex coꝛꝑe Itẽ incrementum. Uremiũ mij.n.s.i.ſiccamentũ lignoꝝ łfri / xoꝝ in patella. et etii d remanet ĩ patella aridũ de carnibꝰ poſt pĩguedinẽ liq̃factaʒ ðꝛ cremium. Uñ/ꝓpha.Oſſa mea ſicut cre miũ aruerũt.Et ðꝛ a cremo. Uremiũ.n.s.i.ſacrificiũ qð ⁊ holocauſtuʒ dicebat᷑.⁊ ðꝛa cremo.as. reas grece.latine ðꝛ caro. Oreꝑon dubiũ ðꝛ. Iñ creperꝰa.ũ.i.dubiꝰ. Urepido inis.eſt ripaꝝ obruptio ſax vł ru pis.vł montꝭ extremitas.altitudo ſummi tas Ponit᷑ tũ qũq; ꝓ cauerna vbi vie con ueniũt.in q̃ ſolẽt pauꝑes latitare vl mẽdi/ care. Uñ Juuenał.Nulla crepido vacat. Et ponit᷑ h̊ꝓ ſũmitate ripaꝝ.Et ðꝛ a cce/ po as.qꝛ ibi ẽ freqᷓntius ſonit ventoꝝ ⁊ ru ptio lapidũ. Quidã tñ volũt ðriuari a cre peron qð eſt dubiũ vel incertũ.qꝛ dubiuz eſt ĩ tali loco ponere pedẽ. Itẽ ſũmitas vl extremitas ĩ circuitu altarꝭ dicebat᷑ crepi/ do ⁊ ipᷣm ꝓppiciatoꝛiũ.vñ Eʒech.xliij.De ſi nu tre vſq; ad crepidinẽ.iꝓpiciatoꝛium Urepitꝰ us.ii.⁊ H̊ crepitaculum.i.ſonitus. ag. um.i.ꝗabundans creta. ¶Urepoꝛ oꝛis.m.t.i.ſonitꝰ vl eleuatio. ⁊ : à crepo as. Urepundiũ dij.n. s.i.cunabulũ.? ð a ccrcceon po as.qꝛ ĩ en puer crepat.i.ſonat vagiedo Itẽ ſᷣm Papᷣ.Crepũdia puerilia oꝛnamę ta indita q̃ expoſitꝭ infantibo adhibent᷑ yt noctẽ et diẽ eſt. vl int diẽ ⁊ noctem dubia. an ſit diei vel noctj. ectoꝛ a crepon qð ẽ du bium. Etẽ duplex crepuſculu.ſ. diei ⁊ no ptem ꝑtes. Pꝛima ꝑs noct ðᷣꝛ crepuſculu vel veſpeꝝ a ſtella occidẽtali. Scda ↄtici cantu. Quarta intẽpeſtũ.i.nõ opoꝛtunuz ⁊ nõ aptũ tꝑs alicui rei faciende.qñn nibil — ₰„ pus. Quita iteꝝ galliciniũ pt᷑ gallos luc pnũcios. Sexta matutinuũ int᷑ abſceſſum tenebꝛaꝝ ⁊ auroꝛeaduentũ. Septia dilu culũ nũcia diei.ꝗᷓ incipit qſi diei ꝑua lux. Igẽ etiã auroꝛa ðꝛ poſtea ueꝝ crepuſcuuũu reſus ſi.m.s.rex lidoꝝ.vn Hiero.in epla ad paulinũ.viij.ca. Pꝛefert vidua diuitiis tus Jupit᷑. Iñ cret a. ũ.⁊ creſus a.um. Et h; et h̊ cretenſis.⁊ h ſe.in eodẽ ſenſu. Eth5 creta te. genꝰ terre albe.ſ.argylla.qꝛ ĩ illa inſula melioꝛ abundat creta. Iñ cretoſus qð eſt de cre. „ „ reticꝰ ci.i. iudex vel medicꝰ.⁊ ðꝛ a criis. qð eſt iudiciũ.qꝛ ſᷣm criſim iudicat de in/ infirmitatis. ¶lretio onis.F.t.i.iudicatio.vel certꝰ nũerꝰ dier in inſtitut? e heres.lł adijt herediia teʒ. łᷓ finito tꝑe cretõis excludit᷑.⁊ ðꝛ cretio Iſi decretio.qꝛ ita decernit᷑ vel ↄſtitutt. fruges.⁊ ðᷣꝛ a currẽdo.qꝛ ibi currit frumẽę tum Uel ðꝛ a creber a.ũ.qð eſt idẽ qðᷣ den ſus. eo ꝙ ſit crebꝛo ꝑfoꝛatũ. Iñ cribellum dimi.i.puũ cribꝝ.Un qdã. Haurit aquas cribꝛo clericꝰabſq; libꝛo. „ t luit ercoꝛpe te reta te tp. ꝗdam inſula ẽ inq fuitnutri / cremẽtũ ðꝛ a creſco ò.⁊ tũc tm̃ valet q; tũ et creteꝰ a. um. iid firmo an debeat euadere vl ne. vel ðꝛ a cer no nis. Iñ cretic a.ũ.i.iudiciał vel deter minatiuꝰ.vt creticꝰ dies.ĩ q̊ ſumit᷑ iudiciũn rimẽ nis.n.t.ðꝛ ꝗ careo.vt furtüũ.falſitas ſiłia ꝗᷓ nõ occidũt ſed inrnmmaen. ¶ Nriminũ capitales erãt carceris cuſtodes S xR qut etiam ſtratoꝛes dicunt a ſternẽdo. qꝛ danatos puniebant. QUlrimẽ eccłiaſticũ ẽ qð ꝑtinet ad iuriſdicti onẽ eccłe.vt hereſis.ſacrilegiũ.ſymonia.ꝑ ſariſyi ura.adulteriũ.xij.q.ij.in ſum.lxxv Ulrimen mere eccłiaſticuz eſt qð pᷣncipalir oꝛtũ a canonibo ſumpſit.⁊ ſolũ coꝛã iuudici bo eccłiaſticꝭ ↄgnoſci habeat.de cꝰ cogniti one iudices ſecłares ſe nullatenꝰintromit tere pñt.vt ẽ crimẽ hereſis.Sʒ crimẽ me/ re ciuile ꝑ oppoſitũ.eſt delictũ legibo ciuili b ꝓhibitũ.als in ſe nõ peccatũ.vt in ciui/ tate ire de nocte poſt ſonũ cãpane.ł ↄſile. Crimen vᷣo mixtũ eſt qð ſpectat ad foꝛum vtrũq;. vt ẽ ſacrilegiũ qð ſpectat ad foꝛuʒ cccłiaſticũ.⁊ pᷣt etiã iudex ſecularꝭ de pena eiꝰ cognoſcereꝛ ſacrilegiũ punire ſᷣm glo. in vbo adimimꝰ. in. c. felicꝭ. de pe. li. vj. ⁊ de h eſt glo.ſum.xj.q.j. ¶ rimen leſe maieſtat ẽ vbicũq; qͥs ̊ vꝛbẽ aliqͥd molit᷑aut q ꝓfugit ad hoſtes.ł iſtos iuuat q̃licũq; cã.ſ.armis ↄſilio ł pecunia. vel qͥ ſubiectas ꝓuicias nitit᷑ facere rebel/ les vl ſeditões aut bella mouet in ciuitate vel qͥ pᷣlatũ magiſtratũ l pncipem occidit. vł qͥ ð latꝰ eiꝰmilitat.vel arma fert ⁊ occu/ pat o rem publicã.Et idẽ ðꝛ crimẽ ꝑduel liois.i.hoſtile Nã ꝑduelliões dicũt᷑ hoſtes Secꝰ ſi cõmittit᷑ ̊ crimẽ nõ õ rẽ publicaʒ qꝛ: tũc nõ ðꝛ ꝑduellionis.ſʒ ſimpłr leſe ma ieſtatꝭ.Et no.q nõ ſubditꝰcrimẽ leſe maie ſtatꝭ nõ cõmittit.vt in.S.rurſus.in cle.pak/ ſtoꝛal.de re iudi.vbi rex cecilie Ropertñ eo mõ ſubfuit heinrico imꝑatoꝛi.ꝙ crimẽ leſe maieſtatꝭ in eum cõmiſerit. Urimẽ hereſis ĩ multꝭ ↄuenit cũ crimiĩe leſe maieſtatꝭ.⁊ hmõi ſᷣm canoneſ eſt ꝓpꝛie leſe maieſtatꝭ.qꝛ ledit rempublicã. imꝑatoꝛeʒ etiam diuinũ ⁊ celeſ,teimm. ¶Q Mrimen ſacrilegij ̃ᷣm aʒo.fit/ ꝓpꝛie qñ ſacꝝ de ſacro aufert᷑.Ac etiã ſᷣm eu.ſi qͥs non ſa crũ de ſacro recipit.ł ſacrũ de ñ ſacro. Sʒ Fm leges tũc ſacrilegiũ nõ ẽ.qꝛ qñ res pꝛi uate auferũt᷑ de ſacro tũc actio furti locuʒ hʒ. Hoſti.tñ dic ꝙ ſi accipit᷑ ſacrũ de ſacro vel ſacrũ de nõ ſacro ſꝑ ſacrilegiũ ſit.vt.x/ vij.q.iiij.qᷣſqͥs.v.ſimplr. Olrimen peculiatꝰ ſᷣm Aʒo.locũ hʒ ꝓ pecu nia publice recepta ł intcepta.ł qͥcũq; mõ ↄtaminata.vt ſi in auꝝ łargentũ vł es pu blicũ aliqs ferruʒ vel ſiłe aliqͥd inducat.i. adijciat. Idẽ eſt i ſacra re. vt i vaſis eccłie Igẽeſt ĩ religioſis.vt ĩ oꝛnamẽt ſepulerꝭ Urimẽ ſtellionatꝰ ſ̃m azʒo.ðꝛ a dam aĩiali reptili.qð ðꝛ ſtellio. Et ↄmittit h̊ crimẽ qͥ ĩ varietate aĩ rem aliquã alteri pigneri obli gatã ſiue pignoꝛata alij poſtea obligat.Et ðꝛ a ſtellione.qꝛ ſicut ille vᷣmis ẽ variꝰ in coloꝛibo.ſic ille qͥ cõmittit ̊ crimẽ eſt variꝰ in oꝛe ⁊ incõſtans in mete. Ucrimen fraudati cenſus cõmittit᷑ cũ qͥs fu rat᷑ publicã pecuniã ſibi accõmodatã. ¶Q Nrimen fraudate ãnone ẽ cũ poꝛtitoꝛes fu raãt᷑ victualia.a republica ad exercitũ miſſi rimen piaculare eſt qð moꝛte expiat᷑. Urimẽ ↄcuſſionis cõmittit qͥ pᷣtertu officij ſibi ↄceſſi extoꝛquet ↄminãdo aliqͥd ab in/ uito. Et tali crimine punit᷑ qͥs pena q̃dru/ pli. j.q.vij.ſanximꝰ.in ſi. Qriminũ.alia ſt᷑ puata.vt illa q̊ꝝ executio. id eſt accuſatio ł denũciatio ꝑtinet tm̃ ad illos qbo inferũt᷑.vt furta. dãna illata.⁊ in iurie.Alia hablis⸗ qͥꝝ executio datcuili bet de pplo. Om̃ ad publicamvtilitatẽ ſpe ctat.ne maleficia maneàt impunita. vt ſũt homicidia.patricidia.adulteria.poſt qua drageſimũ tñ diem.vt.l.iure mariti.C.de adulte. Itẽ crimẽ leſe maieſtatꝭ. Et no.ꝙ crimen ðꝛ qnq; modis. Pꝛimo ſumit᷑ ꝓq́/ libet pctõ ſiue moꝛtale ſit ſiue veniale.Se cũdo ꝓ crimĩe irrogãte infamiã qð ẽ accu ſatõe ⁊ dãnatiõe digniſſimũ.Tertio ꝓ pec cato qð euenit ex deliberatõe ſiue moꝛtale ſiue veniale ſit. qð non delet᷑ niſi ꝑ pniam. Quarto qð ſemel cõmiſſum ſufficit ad cõ demnatõʒ.nõ tñ infamat.Qnito qð irro/ gat ꝑpetuã infamia.vt no.xxv.di.c.vnum oꝛariũ.S.nũc aũt.⁊.lxxxj.diſ.apłs.vñ.i qlibet eſt pctõꝛ nõ tñ qͥ libet eſt crimioſus. Orinalis.ↄ.t.⁊ h le.i.ad crinem ꝑtinens.et ðꝛ a c inis. Sʒ crinalis.m.t.i.acus q̃ cri/ nes aptant᷑. Qrrinis nis.m.t.a cerno ðꝛ.⁊ ſunt crines p⸗/ pꝛie młierũ ſic dicti.eo ꝙ crinibo a virꝭ diſ cernant᷑.⁊ ita q;tũ ad vocẽ deſcẽdit crinis a cerno.ſʒ q;tũ ad ſigficatõʒ potiꝰ a diſcer no.Et etiã ðᷣꝛ alio mõ h cirrꝰ ri.qð ⁊ ꝓ pli catura ðᷣꝛ ca pilloꝛ a cirrim qð ẽ tondere. Iñ criniculꝰ.i puꝰcrinis.Et crinit᷑ a.um pe.p.i.magnos hñs crines. Oeppra te.i.ſpelũca.cauerna.vel turba ho minũ.⁊ ðꝛ a creͦpo. . Q riſta ſte.f.p. ðꝛ illud qd eminet ſuꝑ galeã ⁊ ſuꝑ capita qᷓrunda auiũ. In criſiatꝰa.ũ. id ẽ criſta oꝛnatꝰ vel qͥ magna habet criſtã nen Gin nirrfi nomet (iſtal factal ioſo flie fin Ooc“ ficban Crocos cuſeo gilon i tii t ſo⸗ losc l Use wen maa müt y AVß C ſorel a nelirp tbooce (onng i col fnhhug laabe Donu orat Ohoric icze Uerlopte (hwnog chrono Ichron. Cponong medbiie mi hmteini npigneng aohie msiwi⸗ nimeeſtyp mimkciesfr Cönoigti U porntorosfn Hererciimid reerpigt zötennoffi ogliäd abinn gspenaädru⸗ a dartcutn o Miner n .dänailante tcutiodatan Gcammnlumitt tinponin len poken nremartt & leſtat. Etm! imo imit , ne reniale . mii qö da Tenopper Geſiuenortnie ekniagpriarn. mfſuffit ad Oritogind d di diapls detctariminſ ginemprnat gmtiaasic 2 8 £☛ . 2 . 8⁸ 8 Genir etiam criſtatus.i.galeatus. riſtallꝰ li.f.s.genꝰ eſt candidi lapidis q̃ſi nix.⁊ fit glacie durata ꝑ ãnos.vñ ⁊ greci ei nomen dederũt. Et no.ꝙ antiqͥ dicebãt hᷣ cCcriſtallũ li. Un Auroꝛa. Cryſtallina facit facta feneſtra decẽs.et cryſtallꝰappoſita ra dijs ſol adeo rapit flãmã vt aridis fungis folijs pᷣbeat ignẽ.fulgidũ aũt nihil aliud ; frigidum pati põt. Qroceꝰ a. ũ.⁊ h crocea cee.f.p.i.cuna infan tiũ. Uñ in thꝛenis Hieremie ðꝛ.Qui nu/ triebant᷑ in croceis.amplexati ſũt ſtercoꝛa Urocodił.q̃dda aĩal q̃drupeſ ẽ.⁊ ðꝛ a cro cuſ.eo ꝙ croceũ habeat coloꝛẽ.Et ẽ plerũ qʒ ĩ longitudĩe viginti cubitoꝝ.dentium⁊ꝛ vnguiũ ĩmanitate armat.tante duricie ꝙ; foꝛtiũ ictꝰ lapidũ tergo reꝑcuſſus nõ ſenti at. Nocte in aqs ⁊ die humi reqeſcit. So lus ex aĩaliba ſuꝑioꝛẽ mãdibulam mouere ðꝛ. Quidã tñ dicũt ꝙ ↄponat᷑ a crocꝰ ⁊ di lus qð ẽ met. Uñ.Herba crocus diluſq; metuẽs venit hic crocodilꝰ. Nam croceis macul variat᷑ ⁊ eſt metuẽdus r.poſt c.pꝛi/ mũ ſibi dans.il.ſcriptito ſolo. Qrocꝰci.qdã puer vᷣſus in floꝛẽ ſm poetas Inñ h crocus ci.dictꝰ eſt flos. Sed ꝓpꝛie hᷣ crocũ ci.ꝓ floꝛe.ſed ꝓ puero h̊ crocus licet p ſloꝛe iueniat᷑ h̊ crocꝰ ci.tñ h̊ fit gr̃a pueri Uel crocuʒ ð a coꝛitio oppido cilicie.vbi meliꝰ⁊ plꝰ abũdat q; alibi.Iñ croceꝰ.a.ũ. 2 ̊ crocea cee.ſubſtantiue. Ulroma grece ðꝛ latie coloꝛ. Iñ cromaticꝰ a.ũ.q coloꝛe nõ ↄfundit᷑.nec coloꝛẽ mutat ſm Hug. Pap̃.dicit. Croma grece ðᷣꝛ co loꝛ vel humoꝛ. ¶ronia nie. plixꝰ coꝛꝑis moꝛba qͥ młto tꝑe moꝛat᷑.vt podagra vel ptiſis. U hꝛonicꝰa.ũ.i.tꝑalis.tc᷑renꝰ.Etpłr h chꝛo⸗ nica.oꝝ.i.tꝑa vel tꝑm ſeries.vel oꝛdo vłli „ ber vbi delſcripta tꝑa ↄtinent᷑.vel lacta di nerſoꝝ tempoꝝ. S . Uhꝛonographꝰpe.coꝛ.qͥ deſcribit tꝑa.⁊ ðꝛ a chꝛonon qᷣd ẽ tꝑs.⁊ graphꝰ qð eſt ſchtoꝛ In chꝛonographia phie.i.bꝛeuis ſcptura yel tempoꝝ deſcriptio. Qlbꝛonon grece.latine ðꝛ tempus. cruciari. “ Uruciamẽ nis.⁊ ̊ cruciamentũ.⁊ h̊ cruciũ ¶UAruciabiliſ..t.⁊ h le.qdð eſt dignũvł aptũ cij.oĩa idem.i.toꝛmẽtũ qͥlibet. vñ Qucilliꝰ Uinũ cruciũ inſuaue dixit. 1 QUruciariꝰ rij.q eſt cruce dignꝰ vłq; kertcru cem ad ſuũ diſpendiũ.lład officiũ ſuſpẽdn cet cruma me.ðz. nis. vel alteriꝰ rei. vel ad ſignũ pfeſſionis ⁊ religionis ſue et lrucibolũ li.n.s.i.lucerna.⁊ ðꝛ a crucio ⁊ bob. qꝛ bols.i. moꝛſellus ſepe ibi cruciat ꝛ diminuit. Crucibolũ etiã öꝛ moꝛtarium. rucicula le.f.p.i:.pua crurx. rudelis..t.⁊ le.i.crudus.Etẽ crudeł in ſanguine.ſeuꝰ in ira. Q¶rudꝰa.i. qð nõ ẽ coctũ.q̃ſi nõ ſine ſan/ guine.⁊ ðꝛ a cruoꝛ.Et inde ꝑ trãſlatõeʒ ðꝛ hõ crudꝰ.q̃ſi nõ coctnec eſui habil. Eſtei aſper ⁊ crudꝭ. Iñ h̊ cruditas atj. Cliñ cru⸗ Uruentꝰa.ũ.i.ſangne inqͥ nat?ł qͥ amat effu ſionẽ ſanguis. Iñ cruentatꝰ.a.ũ.⁊? differt a cruet.qꝛ cruetatꝰ ð ꝓpꝛie ſangne inqͥna tus.ſʒ cruentꝰq amat effuſionẽ ſanguinis Urumena ne.pe ꝓ.ſaccus.marſupium.qð ruoꝛ oꝛis.a curro ðꝛ.eo ꝙ; cruoꝛ curren/⸗ do coꝛruat.⁊ eſt cruoꝛ effuſus.ſanguis vᷣo in coꝛpe. Uñ. Sanguis alit coꝛpꝰ cruoꝛ ẽ a coꝛꝑe fuſus. Uel ſanguis ẽ hoĩm.cruoꝛ victimaꝝ. Ulel cruoꝛ eſt coꝛruptꝰ ſanguis q emittit᷑⁊ ðꝛ ſanguis qꝛ ſit ſuaguis. rus crurꝭ.n.t.ðꝛ a curro iſ.qꝛ cruribo cur rimꝰ ⁊ greſſum facimꝰ. Et ſt crura ſub ge nib vſq; qd ſuras. UVel crus ẽ os tibiean/ terius. Iñ cruſculũ li.i.puũ crus. Et cru ſculꝰa.ũ.qͥ ꝑua hʒ crura.Et crurat a.ũ.qͥ magna bz crYrnug. Uruſcumulꝰ li.m.s.eſt tumoꝛ crurũ.⁊ ðꝛa Qruſtũ ſti.n.s.vel cruſtulũ ꝓ frag crus. mento panis.et ꝓ q̊libet edulio. ¶ ruſta ſte.vel cruſtula le.dimi.pe.coꝛ.ẽ la mina qlibet vel fragmentü auri vl argeti vel alteriꝰ metalli vł ligni vł lapidis. Uñ marmoꝛati lapides cruſtati dicunt᷑. Item cruſta vel cruſtula ſuꝑficies vł coꝛtex pa/ ruſtaria rie.i.taberna.a vaſis cruſtatꝭ ſic ruſtoſus a.ũ.i.plenꝰcruſtꝭ.et ðꝛ dicta. a cruſta. Iñ cruſtoſitas tat. Uruſtumiũ mij.qddã genꝰ piri.q; durã hʒ coꝛtic cruſtã.b ðꝛ a cruſtumia regione.et in eadẽ ſigtione põt declinari adiectiue. QUrux cruc;. ð a crucio as.qꝛ cruciat.⁊ fac gtuũs płis crucũ.qꝛ foꝛmat᷑ ab h̊ͥ abltõ cru ce.e mutata in ũ.⁊ coꝛ.u añ c.vñ Oꝛatius in epłis. Nõ homiem occidi.nõ paſces in cruceceruos.Et ĩ Auroꝛa. Extat imago crucis qᷓ domat om̃e malignũ.Et nota 5. 2 . . — ) .G erux xrp̃i qttuoꝛ lignoꝝ genere fuiſſe phibe tur.ſ.palme.cypᷣſſi.oliue ⁊ cedri. Un qͥdã. Aigna cruc palma.cedrꝰ.cypᷣſſus.oliua. Hãc dẽam lignoꝝ videt᷑ apłlus inuere cũ dicit. Ut poſſitꝭ cõpꝛehedere cũ oĩbo ſan/ ctis que ſit lõgitudo.latitudo.ſublimuas. 7 Ppfundum. ꝓ lecto q ꝓ alia re cui in/ ubatoꝛiũ rij.tã nitimur. 2 8 a cubo. ubiculariꝰrij.m..i.lecti cuſtos ł fabꝛica tfoꝛ vel pᷣparatoꝛ. In cubicularia rie.in eo dem ſenſu. Põt etiam declinari adiectiue cubiculariꝰa.um.qð ꝑtinet ad cubiculum vel ad cubicularium. ¶ubicularij dicunt᷑ ſerui qͥ cubiculuʒ dñi ſui ꝓcurant. ôÿM lubiculum li.i.lect.ꝗ cubo as. lubile lis.n.t.ðꝛ a cũbo bis.vel cubo as.⁊ eſt ppꝛie ↄcubinaꝝ.ſicut genialis ſponſaꝝ. Fit em̃ ad lectũ ↄcubinaꝝ potiꝰ deſcẽſus ⁊ inclinamentũ q; aſcenſu. Nubio onis.m.t.i.maſculus. ubit ti.m.s.eſt q̃dam ꝑs bꝛachij.et ðꝛa cubon eo ꝙ firmũ ⁊ ſolidũ mebꝝ ſit. vl ðꝛ acubo as.qꝛ ſuꝑ cubitũ ſolẽt cubare in co meſtione. ⁊ durat vſq; ad manũ. Uel ẽ mẽ ſura q dam a medio bꝛachij vſq; ad finem digitoꝝ ſe extedẽs. Iñ hͥ ⁊ H cubitalis.et h le. Et ſũt cubitalia ſuꝑ q̃ cubitũ vel cerui/ cem reclinamꝰ.vt aurealia ⁊ puluinaria ⁊ etiazʒ alia. Itẽ cubitalis ↄponit᷑ bicubita le.tricubitalis le. Siłr cubitꝰ ↄpõit᷑ bicu bit? a.ũ.tricubitꝰa.ũ.Etvt di.Papᷣ.Cubi tus dupłr ſumit᷑.vnꝰ q naturalrad digito rum ſũmitatẽ a cubito vſq; ptendit᷑.quali moyſes arcã mẽſurauit.Ali cubit?eſt qui 2⁊ maioꝛ ðꝛ.qͥ bꝛachio extenſo toto cubito capiti pᷣlato ſe eſſe demonſtrat. q̃ arca noe demetita eſt. Uñn. Eſt ꝓ menſura cubitus cubituſqʒ lacert.— lubon interpᷣtat᷑ firmũ ſiue ſolidum. ¶ubo bi.m. .qeſt figura ſe bliga glongiendie altitudine.latitudie ↄtinet᷑. Uñ.Cubicuſ ↄꝛ⁊ nũerꝰ ſolidꝰ.ſ.hñs ĩ ſui denoĩatione q̃t tuoꝛ voces.vt bis duo.is ter.ter tria. In cubicꝰa.ũ.⁊ h̊ cubicꝰp illo ſolido numero ſczʒ idem qd cubo.Et vt papᷣ.di. Cybo gre⸗ cum eſt latinũ cYnno. Qucullꝰ.m.s.i.veſtꝭ capuciata ⁊ lata hũe/ ros tĩ ⁊ = tegẽs inſtar caputij. Unð Juuenal. Sumere nocturnos meretrix . 2 anguſta cucullos. Itẽ cucullus ẽ qddam genꝰ poculoꝝ.vñ Oꝛatius. Reges dicunt᷑ multꝭ vꝛgere cuculliios. ucułꝰauis q̃dã a ſono vo dictꝰ. Uñ In ſiluis cuculũ in clauſtris quere cucullum Iteʒ licet ꝑ multos cucul guckguauack. S ¶ucuma me.F.p.a ſono feruorꝭ ðꝛ ſicut ca/ cab.i.vas eneũ deſuꝑ cooꝑtũ.in q̊ caleſcit aqua vel coquit᷑ cib. Item cucuma vlł cu curma ðꝛ ddam genꝰclaue. lucumer vl cucumis hꝰ cucumer.eſt her ba cuiꝰ fructꝰ hũide nate eſt.⁊ ðꝛ ab ama/ rus.eoq; interdũ ſit amarꝰ.qͥ dul naſci ꝑ. hibet᷑ ſi lacte mellico eoꝝ ſemen infundaft. Qucumerariũ rij.n.s.locꝰ vbi cucumeres abũdant ⁊ ſeruãt᷑. IJñ cucumerariꝰ rij.m. s.⁊ B cucumeraria.qͥ vel qᷓ eos cuſtodit y vendit. Unde Eſa.j. Sicut tugurium in cucumerario. lucurbita te.f.p.pe.coꝛ.ðꝛ qꝛ ſit fructu ro tundo ⁊ folijs vt cucumer vſualis.ſed pᷣci pue agreſtis cucurbita.qᷓ ⁊ coloòntida ðꝛ bᷣm Hug. Pap̃. vo di. Cucurbita.i.ʒuca/ ra q̃ſi ſp'ᷣm cucumerꝭ hʒ.Eſt aũt frigida⁊ humida. Cucurbita etiã eſt ventoſa vnde trahit᷑ ſanguis ð udis.f.t.i.malleus. MZä luias cuiatꝭ..t.ẽ introgatiuũ.poſſeſſiuũ infinitũ. relatiuũ.gẽtile? patriũ.⁊ deriuat᷑ a cuiꝰa. um.Et hʒ querere de gẽte ł patria tñ ſimul ⁊ ſemel nõ pᷣt qrere de vtroq; Ad qdð pñt rũderi iſta duo ꝓnoĩa nr̃as ⁊ vias vt Euias ẽ iſte.rñũdet᷑ nras.i.de nr̃a gente vel patria.vel pñt rñderi noĩa gentilia ſeu patria. vt romanꝰ.italicꝰ.vel ſpecificantia gentẽ ł patriã poſita in abltõ caſu cuʒ hac ppoſitiõe de.vt Cuias eſt iſte.rũderi pᷣt de Zuſcia.de Bononia. Et circũflectit᷑ in fi ne cuias.qꝛ olim dicebat᷑ h̊ ⁊ H cuiatᷣ.ethᷣ te.qð penul. circũ flectebat uiꝰa.ũ.deriuat᷑ ab h̊ gtõ cuiꝰ.⁊ eſt infini / tum.introgatinũ.poſſeſſiuũ.relatiuũ.Et differt a cuiꝰ gtõ.qꝛ cuiꝰa.ũ.poſſefſiuũ eſt. ⁊ acuit᷑ in fine.⁊ tenet᷑ ↄcoꝛdare cũ ſubſtã/ tiuo in tribo. vñ Tlirgil.in buc. Dic mihi Dameta cuiũ pec' an melibei. Sed gtũs cui nõ acuit᷑ ⁊ eſt mitiuũ ⁊ nõ reqrit pꝛe dictã ↄueniẽtiã accidẽtiũ. Itẽ ad interro/ gationẽ factã ꝑ cuiꝰa.um.dnt rñderi noĩa vel ꝓ noĩa poſſeſſiua.vel gtũs ſpeciſicans poſſeſſoꝛẽ.vt cuiũ eſt iſtud mãcipiũ.rũdet᷑ nultos cantaueratan/ nos. Pſallere neſcit adhuc aliũ cantũ niſi Glonel 8 6 dei enin Orulen tea lis Coler achle githe unget ſn lin oli⸗ minan Pdul ſuagen calo⸗ lleercea Colal clllul la Oacr mis acn Ool dan fin ug ehen ſloeſ⸗ mnon⸗ anioſi damnnan nisgfig odebt Cnisne Rdoe Uda morie: lenhn liipyn llinen domop⸗ guhnine⸗ Golnite ſbidinti Colnpn giciymnl Ppotolie Ktr titn Nagsdti dichin rgalin Anreenodo u.— Alücaniri Wunäctct nacomadan unen ethe rrobam gduleznuſcig neninfundat. bi cucumeres meran'mm. oscnſtodir mgoniamn neſtfng vuolis ſoofa tcolocntice Curbitn.izcn Sſtaütffigien tventol we iui hoſſeſini miiderigt degctelpalnid edeo 36 cianias i ideningen noin gentiu vſpecfian Ptiluchi⸗ tiſenfnitt Etarciftunn tb thain4 1 4 . „ öan ¶ulmites.n.ge.płis nu.pe.coꝛ.i.diuites.q petrinum.meũ.mei.martini. Qlulcitra tre.f.p.pe.coꝛ.ðꝛ a calco.q̃ſi calci tra.qꝛ calcat᷑.i.farcit᷑ plumis.vel ðꝛa colo. lis.qꝛ colit᷑ diligenti cultura. ¶ulex ;.m.t.eſt aĩial ꝑuũ volatile dictꝰ ab aculeo.q̊ͥ ſanguinẽ ſugit. Culices nõ tan/ gũt hoĩem ſi abſinthio cũ oleo cocto ſeꝑ/ ungat.⁊ coꝛ.li. Uũ auroꝛa. Diſcurrũt cu/ lices hoĩem turbando qetum. ¶ ulina ne.f.p.pe.pꝓ.ðꝛ a coqͥ na ꝑ diminuti onẽ. Uł vt di.Pꝛiſcianꝰ in.iiij.li.de deno minatiuis.a coquꝰ ðꝛ h̊ coqͥ na ⁊ culina.et ꝓdu.li.Uñ Juuenal.Centũ cõniue ſeqͥt ſua queq; culina. Papᷣ.di. Culina vel co/ qna locꝰ coquendi.a coquo dicta. qͥ eſt ar titfex coquendi. ¶ulla le.f.p.eſt genꝰveſtis monachoꝝ. Jñ cullula.f.p.i.ꝑua culla.Et cullatꝰ a.um.i. culla ĩdutꝰ.Et h̊ cuculla idẽ qð culla. Iñ cucullatꝰ a.ũ. Alij dicunt ꝙ cnculla ſit di mi.a cella.q̃ſi minoꝛ cella vel caſa. Alij vᷣo a culla dicũt qſi minoꝛ culll. lulleꝰ lei.m.s.eſt qͥdã ſaccus de coꝛio.in q̃ damnati inſuebant᷑.ſ.qͥ pꝛem vł matrẽ vel frẽm occiderãt.vł patriã pdiderãt.łaliud magnũ ſcelus cõmiſerãt.⁊ cũ dãnato ĩclu debant᷑ ſimia.ſerpẽs ⁊ gallꝰgallinaciꝰ⁊ ca nis.⁊ ſic in mare vel etia in flumen vicinũ ſ̃m qualitatẽ illiꝰ regiõis pijciebat᷑.at tũc canis ſimiã.ſimia gallum.gallꝰ ſerpentem pſequebat᷑.donec ſerpẽs ꝑ osvel ꝑ podicẽ damnati intrare cogebat᷑. ⁊ ſic magnis pe nis affligebat᷑.vñ Juuenal.Cui ſupplicio noõ debuit vna parari. Simia nec ſerpẽs ca nis nec culleꝰ vnꝰ.Et ↄꝛ a claudo dis.ł ðꝛ ab occulo lis.ãſi occuleꝰ.De pᷣdicta pe na ðꝛ in.l.vnica.C. de his qͥ pa.vl li.occi. Vel culleꝰ eſt ſaccꝰ in q̊ poꝛtat᷑ triticum.⁊ maxie de coꝛio q̃ ſupꝛaponit᷑ equo Iñ cul leatꝰa.ũ.i.in culleũ miſſuſ.Et h̊ cileolus li. i. puus culle. ¶ ulmen inis.m.t.i.ſũmitas tecti.qꝛ tecta domoꝝ apud qſdaʒ culmo cooꝑiunt᷑. Iñ culmineꝰaum. „»⸗ ſibi diuitias accumulant. Q¶ulmꝰ mi.m.s.eſt ipſe calamꝰ ſpice qͥ a ra/ dicibo naſcit᷑ lʒ et culmꝰqñq; inueniat᷑ pꝛo ipſo folliculo vñ ſpica exit.vel qũq; p ipſa ſpica.⁊ ðꝛ a calamo q̃ſi calamꝰ. Uñ h colo ma me.i.calamꝰ cũ ſpica ſua. M Qlulpa pe.i.noxa.crimen.mala fama.repꝛe beſio. Et videt᷑ deriuari a cello lis.qð nõ eſt in vſu. eo q; peellat ? ꝑcutiat holez. Jſi H⁊ h culpabil.⁊ q̊ le.⁊ H̊ culpabilitas tatꝭ. etiã culpulula le.i.pua culpo. Qulponeꝰnei.m.s.calciamentũ ruſticoꝛuʒ amplũ ⁊ latuʒ. qð alio noĩe ðꝛ pero onis. ¶lulter tri.m.s.ð⁊ a colo lis.qꝛ añqᷓ; falces elſent reꝑte. vites ⁊ arboꝛes cũ cultell pu/ tabant ⁊ colebãt. In cultellꝰ.i. ꝑuus cult᷑ lus ſit tibi cultrũq; patelal. Qlultꝰ.a.ũ.ſᷣm Papᷣ.i.oꝛnatꝰ.aptat.ſʒ cul/⸗ tus us.ui.i.religio quã cxædentes exhibe/ mus.Et ↄponit᷑ cum in.vt incultus.⁊ qũ incultꝰ idem eſt qðᷣ nõ cultꝰ eſt nomen.ſed incultꝰ.i.inhabitatus ꝑticipium eſt.ab in coloꝛ leris. M Qulus li.m.s.i.anus ani.⁊ ðꝛ culꝰ q̃i currꝰ eo ꝙ ꝑ eum interioꝛa diſcurrannt. Qlumba be.f.p.⁊ cymba be.i.ima ꝑs nauis ⁊ vicinioꝛ aquis ſic dicta.qꝛ aquis incum bat. Uñ ⁊ ipſa nauis ⁊ pᷣcipue ꝑua qũʒ ðꝛ cumba ſiue cynlaa. luminũ ni.n.s.pe.p.latie ðꝛ ciminũ grece herba q̃dam eſt.vide.S. ciminun. lumubł li.i.ſũmitas ⁊ aliqꝝ coaceruatio. ⁊ð a culmꝰ. IJñ cumuloſus a.ũ.i.plenus cumulo.⁊ cumuloſitas tati. luna ne.f.p.q̃ſi cyna.i.lectułꝰvbi pueri ia/ cere ↄſueuerũt. Idẽ ⁊ alio noĩe ðꝛ crepun diũ.⁊ ðᷣꝛ ſic.qꝛ ꝑtui ſolʒ adhiberi.łqꝛ puer iacet in ea cinctꝰ?. Cuna et᷑ dea pagano rũ.q̃ cunã ðꝛ infanti admiſtrare. Iñ h̊ cu/ nabulũ ðꝛ tꝑs in q̊ puer iacet in cunabulo ⁊ↄponit᷑ incunabulũ idẽ qð cunabulum. ¶uncta te.i.moꝛa.⁊ ðꝛ a cũctꝰa.ũ.vñ Cato Pꝛoſpicito cũcta tacitus qð qͥſq; loquat᷑ Non põt h̊ cũcta eſſe plłis nu.⁊ accuſatiui caſus.qꝛ ↄſtructio eẽt incõgrua.Eſt g̊ cũ/ cta abltũs ſingularꝭ.⁊ eſt talis ſenſus. Tu tacitꝰ ꝓſpicito id qðᷣ qſq; loquat᷑.pſpicito dicto cũcta.i.ꝑ cunctã.i.moꝛã anteq;ᷓ des rũſum.vt intelligas d ðꝛ.qꝛ qͥ pꝛiꝰ rũdet q; audiat.ſtultum ſe eſſe demonſtrat.⁊ cõ/ fuſione digallioiiu. uiũctipotẽs pe.coꝛ.i.deꝰ cũcta potens. iũctitenẽs dᷣ.pe.coꝛ.i.cũcta tenes. Quũctꝰa.ũ.i.vniuerſus.vl collecta in vnuzʒ vniuerſa multitudo.q̃ſi cunneꝰ.eo ꝙ om̃s in vnũ coeant. Cuncti em̃ dicunt᷑ oẽs cuʒ cuncti ſunt ⁊ ſil faciunt.aliter dicunt᷑ oẽs ⁊nõ cuncti⁊ ſeribitur ꝑu.in pma ſyllaba. Inuenit᷑ etiã contꝰ ꝑ o.vide.S.contꝰ. Itẽ declinat᷑ h cuncta te. UInde qͥdazʒ. Pꝛoſpi i 3 cito cũcta ſi vis bñ dicere cůcaas. Qlunenei.m.s.i.collecta in vnũ militũ vel pegditũ młtitudo. Uñ qͥ ĩ vnũ coeũt dicũt cune.q̃ſi couneꝰ.eo ꝙ ĩ vnũ coeãt ⁊ cogãt oẽs. Cuneꝰ et ðꝛ qͥddã inſtrᷣm ligneum ad findẽdũ lig.⁊ ad firmãdũ ſtilũ ĩ ferramto aliq̊. vł alia re ſiłr a coeo.eo ꝙ coeat ĩ ſum mitate.vl qꝛ ſui int᷑poſitõne diuerſa faciat coire vel coartari.Ad cꝰ? ſiłitudinẽ dicunt cuneũ in expeditõe dici. Q¶ uniculꝰ li.m.s.idẽ eſt qd cune.ſ.via oc/ culta ⁊ ſubt᷑ranea. Iñ h̊ cuniculus li pe. coꝛ.q̃ͥddam aĩial in ſubt᷑raneis habitãs ca uernis.vl ðᷣꝛ cuniculꝰ q̃ſi canicułꝰ.eoq ca nũ indagie capiat᷑. Hic cuniculinꝰ a.um. poſſeſſiuũ.vt cuniculine pelles. Itẽ cuni/ culꝰ eſt ddã genꝰ machinaꝝ caute ad vꝛ/ bes capiẽdas iuentũ. Uel eſt caſtꝝ ſub t᷑ra tfactum inſtar cunoꝝ.vñ Ambꝛo.ſuꝑ Ege ſippũ Johes pnceps ſeditionũ cuniculuʒ ſuffodit. Et p̃ᷣt intelligi cunicuł tã via illa ſubterranea qᷓ; machina in ea facta. Nam hmõi fouee ſubterranee ſepe fiũt ad capi/ enda opi. . lunnꝰ ni.m.s.ðꝛ a cunio nis.qð idẽ eſt qd putreſcerevl ſtercꝰ facere.⁊ eſt vas mulieꝝ Iñ cunnulus idem. è Qlunꝰni.m.s.foꝛamen.occulta via.⁊ ſubter ranea. GDB Qlupedia die.f.p.i.cupiditas edẽdi ⁊ biben di.⁊ ðꝛ a cupidꝰ.vñ Augꝰ.in li.ð doc.chꝛi ſtiana. Fieri põt vt ſine aliquo vicio cupe die vel voꝛacitatꝭ pᷣcioſiſſimo cibo ſapiẽs ar. n cupedioſug a i..ſtiper bv vel cu⸗ iĩidus. ”MẽUM OQupes pium.plis nu.i.cibi lautioꝛes vnde pᷣtoꝛiri cupido im Hug. Pap̃.di. Cupes faſtidioſus.ſuꝑbo.cupidus. Qupidenariꝰ rij.m.s.i.denarioꝝ cupidus ſicut mercatoꝛ.ł adiectiue pᷣt declinari cu pidenariꝰ.ꝗ.ũ.i.cupiens denarios. Unde Therenti in eunucho. Cõcurrũt leti ob uiam mihi cupidenarffß. upidineꝰa.ũ.i.voluptariꝰ. upido inis ꝓ cupi ge. f. ſʒ/p filio venerꝭ.ſ.deo amorꝭ.ẽ ge.ma. Etꝓ ambobo ſistis illis pducit pi. Uñ ꝓ cupiditate ĩ O uidio de arte. qð latet igno tum ẽ.ignoti nulla cupido.Pꝛo filio vene ris in Ouidio de reme. Parce tuũ vatem ſcelerꝭ damnate cnpido. Inuenit᷑ etiã cu/ pido dtũs vel abltus de cupidus a.ũ.⁊ ſic coꝛ.pi.vñ Ouið.ĩ epi. Aiuuene⁊ cupido — ditate vel auaricia eſt credat᷑ reddita vꝰᷣgo.Et ſic repit᷑ in tribſi/ gnificatꝭ. Un. Ipſe cupido nocet multis cupidoq; cupido. lupidꝰ a.ũ.i.auarꝰ.ſʒ cupidꝰ in acqͥrendo auarꝰ in retinẽdo. Iñ cupidulꝰ.i.aliq̃ntu lum cupiduũ. ”JJMMõ ¶lupla ple.f.p.ðꝛ a copulo as.Et ſũt cuple ptes edificioꝝ ſic dicte.qꝛ copulãat inter ſe luctãtes. Luctãtes ſiłr ſũt ꝑtes edificio2ꝛ ſic dicti. eo ꝙ erecti inuicẽ ſe teneant moꝛe luctautium. Qluppa pe.idẽ eſt qd dolium. vñ Lucanus in.iiij. Nanq; ratem vacue ſuſtentãt vndi q; cuppe. e ¶ ura re.f.p.i.ſollicitudo.anxietas. aũt ðꝛ cura q̃ſi coꝛ edens h coꝛ vꝛens. vel q̃ſia coꝛde ruens vl coꝛ agitãs.etvmol.eſt non cõpoſitio.Differt tñ cura a ſollicitudie.qꝛ ſollicitudo moderata ẽ ⁊ tꝑal.ſʒ cura ſine moderamie eſt. Itẽ cura ẽ medicina. Uñ. Cura fugit moꝛbos ⁊ auaꝝ pectꝰ adurit. Quratoꝛ torꝭ.m.t.ðꝛ qͥ curã fertde puerqͥ eiꝰetatis ſt᷑.vt ſua negocia admiĩſtrare non pñt. Uel qͥ curã alicꝰgerit deſendẽdo ipᷣm a pᷣtoꝛe ſm leges legitie datꝰ Ułq res ado leſcẽtè admiſtrat. Et differt a tutoꝛe.qꝛ cu ratoꝛ dat᷑ pncipalr reb.⁊ ſecũdario ꝑſone Tutoꝛ vᷣo pᷣmo ⁊ pncipałr dat᷑ ꝑſone.⁊ ſe/ cundario reb vel patrimonio. ¶lurculia lie.f.p.Et curculias vocãt naute funes qb in tempeſtate vtunt᷑ ſm Hug. Pap̃.dicit. Curculias naute ſuo moꝛevo cant funes qbo in tempeſtatib vtunk Qlurculio onis.f.t.qdã vᷣmis qͥ comedit le/ gumiĩia.⁊ ðꝛ a gutture.qꝛ pene nihil aliud E q; guttur.q̃ſi ei totꝰ ↄſtat in gutture.Et BhG nomẽ vicioſe ĩuenit᷑ ſcptũ ꝑ g.cũ certum ſit eſſe ſcribẽdũ ꝑ c.ſ.curculio.ſʒ h̊ erroꝛ ꝓ ceſſit a ðriuatõe facta a gutture.Dzẽ eĩ cur culio.qͥ ſi gurgulio a gutture.⁊ hĩc fcã trãſ latioue curculio ðꝛ pꝛiapꝰ. Cũ eĩ pꝛiapꝰẽ inflatꝰeſt ſiłis illi vmi.Cotꝰeiĩ viðꝛ ↄſtare in gutture.⁊ fere nihil aliud eſſe videt᷑ niſi guttur bm Hug. Pap̃.di. Curculiovᷣmis frumẽti ł fabe. In curculiũcułꝰ li.dimi.i. uus curculio. 7 2 ¶uria rie.f. p.eſt locꝰ vbi reddit᷑ ius.ł habi tatio pᷣncipiſ.⁊ ðꝛ a cura.qꝛ ibi frequẽs cu ra eſt ⁊ ſollicitudo de reba adminiſtrãdis. De curia dicit qͥdã. Curia curaꝝ genitrix nutrixq; maloꝝ Inuictꝭ victos inhoneſti equat honeſtos. Et eſt ibi qͥdã coloꝛ rhe/ toꝛic?qͥ ðꝛ agnominatio. Itẽ curiai.mere nl rind (n curi inof 140 rieo ſechn aaus Nehi teoof Oono⸗ dee curi: quiit. Corio piec ſuain mi; feo N ro⸗ On ſin t lit, ha ſclen loEt lfjn bloni Lurme Curtie curige Jno peg Qum Oum riculn Qurtl faclio Qurto Ooroe⸗ e lrſohe Qonwen pollogee dumag rruc tdone⸗ camcom adtnn deecae rehſtinee o nocamnl icinahe pidliclin s. Et ſitane cophlitine r pes aciſco kſeimannor⸗ m pi Donme e ſuſtenrätpne nniens. Qam ens. veliſi chmoleſtne naſollicincen a.cunte mimedicim n pecb adnn ani ndenee CAiKrre mroctnidoifn lära ſeicno n ratgbonerſ⸗ onio. las vocit haute nuk emn Hug. Uuteſnomorcdo kari wunt. nisqcomedntt⸗ Ppene nihügtid ningutnnne chriggcicem rulioß henn 1Cunnnt Ditn ine CQüiipiy Tiräki ugceni niEumnlofn farldum i kinskh linni⸗ twaanniini nria antſon, victos nn . biigiue aun ummme thieſin⸗ trirx. Uñ. Luria ius curat meretrix eſt cu ria dica. ¶urial..t.⁊ h le.qͥ eſt de curia ł ꝑtinẽs ad curiã vel res curie. Itẽ curiab ðꝛ ille qͥ eſt in officio curie ł iudic obnoxiꝰ.i.obligat ⁊ adulat᷑ pncipib.di.xxxvij.nõne.UVñ cu/ riales dicimꝰ oẽs qͥ q̃cũq; ↄditõe obligati ſt᷑ curie alicꝰpublice ptãtꝭ.ſiue milues ſiue aduocati ſint.ſiue iudices ſiue officiales.ſi ue hiſtriones.⁊ bꝛenit᷑ q cunq; ſiue haben tes officiũ honeſtũ ſiue inboneſtũ. urio onis.m.t.qͥ ẽ de curia.⁊ ↄpõit᷑ cũ de vt decurio.Curiões etiã dicũt᷑ qͥ accipiũt curã de plebe ⁊ ciuilia officia ꝓcurãt ⁊ exe quũt᷑. Idẽ ⁊ decuriones⁊ curiales dicti ſt᷑ Qurioſus a.ũ.i.facetꝰ dicax.vꝛbanꝰ. Item Apꝛie curioſus ðᷣꝛ qͥ vitã alioꝝ inueſtigat et ſua interioꝛa ignoꝛat. Iñ curioſitas.et ſu/ mit᷑ ꝓ ſubtilitate nimia cura exquiſita.de renunc.c.j.li.vſ. ¶urrax.o.t.i.velox ⁊ curſu potẽs. Jñ cur/ raculus a.ũ.i.aliqntulũ currarx vel velor. ¶urriculũ li.n.s.i.puꝰ curſus.ł tꝑis curſꝰ. ſine ſpaciũ.vel et᷑ ipᷣm tꝑsqꝛ nõ ſtat.ſʒ cur rit vł locꝰ ſine ſpaciũ in qͥ fit curſus vł offi ciuʒ currẽdi. Etabltũs ſingular hꝰ noĩs ſcʒ curriculo ponit᷑ aduerbialłr ꝓ cito vel celerit᷑.vñ lo. Et Therentiꝰ. Percurrere curriculo. ſed ſᷣm Hug.meliꝰeſt vt h.⁊ ibi teneat᷑ ĩ vi ablatiui.⁊ ponatur ꝓ curſu. vt ſit ſenſus. Curriculo.i.cito curſu. QUurritis . i.iuno. ⁊ a cura.qꝛ credebat curã gerere ppło.vel potiꝰ ðꝛ a currus.qꝛ Juno vtit᷑ curru ⁊ armis. Eſt em̃ dea bel liptegẽdo ppłm.⁊ ꝓdu.pe.vn Marcialis Curritim dñt memoꝛare bellantes. Olurrus us.ui.qddã genꝰvehiculi. Jñ cur riculus.i.puꝰcurrus. ¶lurſilis. .t.⁊ ̊ le.pe.coꝛ.i.ad curndum facilis. ¶ urſio onis.ſ.t.eſt ipſe actꝰcurrendi. Ourſoꝛ ſoꝛis.m.t.ðꝛ a curro.vt curſoꝛ dũi urs us.ui.ẽ velocitas pedũ.⁊ ðꝛ a crure ¶urruca ce.f.p.eſt q̃daʒ auis que alienos pullos educatvł nutrit.⁊ ðꝛa cuculꝰ.eoq; Dum cuculłꝰ?eiꝰoua ſoꝛbeat ſua relinquens curruca taãdiu ea fouet ⁊ pulloſ natos edu cat donec filij inde nati ⁊ excreti eã curru cam comedãat. Uñ⁊ curruca ðᷣ ille qͥ cum credat nutrire filios ſuos nutrit alienos. Hec eadem auis linoſa ðꝛ. Plautꝰ Licʒ nos abire curricu urulis.m.t.eſt ſedes ↄſulũ vel pᷣtoꝝ ⁊ edi lium.⁊ ðꝛ curuł q̃ſi curruł.q; ĩ curru fere bat. In h̊ ⁊ H curuł.⁊ B̊ le.adiectie.⁊ B ⁊ B curuł.qͥ ex dignitate ſedet ĩ tali ſede.⁊ coꝛ. pe.vñ. Poſſidet hãc ſedẽ pᷣſul.pᷣtoꝛq; curu uſpis dis.ſ.t.ðꝛpꝛie poſterioꝛ ꝑs lem. haſte.⁊ ðꝛ a ceſpite q̃ſi a vꝓᷣgulto.O⁊ tñ qñʒ cuſpis ipſa haſta.qnq; ſũmitas haſte.qzʒ baſtile amentauuul. Quſtos dis..t.i.ſᷣuatoꝛ.paſtoꝛ.pcuratoꝛ. In bᷣ cuſtodia die.⁊ cuſtodela le.pe pð.in eodẽ ſenſu.⁊ ̊ cuſtodiariꝰ.⁊ h̊ͥ cuſtodiaria idem qò cuſto. Quſtodia eſt exhibitio reoꝝ vt di.Aʒo.ſᷣm legiſtas eſt cuſtodia q̃ fit in carcerib pub/ licis.⁊ etiã ꝓhibet carceres pᷣuatos.vt ptʒ ff. 7. C. de pua.car. mihi. ¶utis B epellig ðꝛ a cotegrece qð ſo/ nat inciſio. Sʒ pellis ðᷣꝛ qͥ extraneas iniu rias coꝛꝑis tegẽdo pellit. Pellis vᷣo detra cta iam ðꝛ coꝛiũ a carne quã tegit.ſʒ h bꝛu tis aĩalib eſt ꝓpꝛiũ. Cutis vᷣo ðꝛ qꝛ pᷣmam inciſionẽ patit᷑.⁊ coꝛ.cu.vñ Birrhia. Pe/ na tenet ſtimulos innouat illa cutem. Jñ cuticula le.i.pua cutis. M ¶luticꝰ.a.iũ.i.ſtupᷣtꝰ.coꝛrupt᷑.⁊ ðꝛ a cutꝭ et ↄponit᷑ cũ re.vt recutic a.ũ.ĩ eodẽ ſenſu.ł q retrouerſam hʒ pellẽ mẽbꝛi virił. Uñ re cutici ꝓpꝛie dicũt᷑ iudei.quaſi retro hñteſ cutẽ.i.circũciſionẽ. Carẽt eĩ anterioꝛi pel le viril mẽbꝛi.vñ Marcial ad ſuã vxoꝛeʒ ait. Nec recuticoꝝ fugis inguina iudeoꝛũ Et Perſius. Recuticaq; ſabbata pellis. Et vocauit ſabbata recutica ꝓpt᷑ recuticoſ qꝛ ad eos ꝑtinent ⁊ ea celebꝛant. A Abir ſiue dauir oꝛaculũ dei ſed iin li. Regũu interpᷣtat᷑ loquela. Dabꝛeiamin. liber qͥ ðꝛ ̃mo die rum. i. Paralipomenon. Dactylos grece.latine digitꝰ ðꝛ. Dactylꝰ li.m.S.i.fructꝰ palmaꝝ.⁊ ðꝛ a da/ ccyloy qð ẽ digitꝰ.qꝛ digitoꝝ ſilitudinem imitari videt᷑. Itẽ dactilꝰ ẽ qd pes metri cus qͥ ad modũ digiti.a lõgioꝛi mõ incho/ ans.in duas deſinit bꝛeues. vt carmĩa me nalus. In dactylic?a. ũ. vt dactylicũ metꝝ qð ↄſtat ex dactylis.vel in q̊ͥ dactylꝰ mag Dyñat.Dactylus et᷑ inuenit᷑ p digitovł anu lo apud nos ſm Hug. Dacus ci.qdã ꝓpłs.⁊ ðꝛ dacus q̃ſi dagꝰ.qꝛ de gethoꝝ genere dicunt fuiſle creati daci — W . „ D . Et declinat᷑ hᷣ dacci ꝓ ppło illiꝰterre. eth ¶Danai dicunt᷑ greci.a dano reg. d daca ce. p feia. ⁊ dacꝰ a.u. In h dacia cie. Daniel interpᷣtat᷑ iudiciũ dei a dan qð ẽ iu ſſchh Dagon mdecli. m. g. ydolum fuit in azoDto Daniſta ſte.m.p.i.feneratoꝛ.⁊ ð: a danus. eoe vbiarca dei capta ſutt. Danubi bij. m. s. germanie fluun. ? ayi te ODalila interpᷣtat᷑ pauꝑcula vł ſiula ↄpiunx·⁊ copia niuiũ qͥba mag auget᷑ Iſte ẽqͥ ⁊ in 65 Sampſonis futt. eceuropa pl? oĩbo hʒ famꝗ. Idẽ hiſter. q; döẽ6 Bun Dalma nuta locus qdam eſt. de quo habet᷑ P innumeras vadit getes mutat nomen? ſravon Marci. viij. maioꝛes vires acqru. Oꝛi aũt germanic⸗ ſan Dalmatia regio eſt. Iñ dalmaticꝰ a.ũ. Itẽ iug in occidẽtalibo ꝑtib barbaroꝝ. pꝑgẽs ſnone dalmatica ce.pe.coꝛ. eſt q̃dã veſtꝭ ſacerdo / 30ꝛientẽ. ſexaginta fluuios in ſe recipit.ſe nn talis pmũ in dalmatia regione ↄtexta. ptem oſtijs in ponticũ mare intrat. un Oalum li.n.s.mĩmum velũ ad nauis pꝛo/ anꝰni.m.S.i.feneratoꝛ.a do das. taſe ram deſirDum. Dapax.o.t.i.loquax⁊ facũdus excibo.⁊ ðꝛ 4 Dama me.ſ.p.eſt q̃ddã aial qdrupes vt di a dapes. Iñ dapaticꝰ a.ũ.pe.coꝛ.qð ⁊ da⸗ cüt capꝛea. ⁊ vi: dicia de ⁊ manu. In da ptic inuenit᷑i. manifeſtꝰ.⁊ aptꝰ? larg.da Dunt ma q̃ſi dema. eo ꝙ; de manu fugiat. Papᷣ. pſiliſ.munificꝰ.magnificꝰ In dapatice ad unbe vo di. Dama incerti.g.aĩaliũ genꝰ timidũ nuerbiũ.i.magnitice vł large dapſilit lI mu Dennn ⁊ imbelle.canes nimiũ fugiens mnificenrte. luen Damar.pe.coꝛ.nomẽ eſt cuiuſdã mulier. Daps vel dapes dapis.i.epulũ.ſed dapes W Vñ in auroꝛa. Credis ⁊ o Damarꝭ quaʒ nobiliũ ſt᷑.epule puatoꝝ.vel dapes deoꝛũ ded moꝛum gra diat. “ epule hoĩm.⁊ coꝛ.da. UVñ qdaʒ. Nobilitat * (n Damaſcꝰ vꝛbs eſt ſyrie.ↄdita ⁊ denoĩata a viles frons generoſa dapes. ſun Damaſcovł Eleaʒaro diſpẽſatoꝛe Abꝛae Dapifer a.ũ.pe.coꝛ.qͥ fert dapem. Dck Hec antea in oĩ ſyria tenuit pncipatũ.Da Dapſilis.2.t. ⁊ B le.i.largꝰ.⁊ pᷣcipue ĩ cibis hil maſcꝰ interpᷣtat᷑ ſanguinẽ bibẽs.qꝛ inter/re ⁊ ↄpꝑat᷑. In dapſilitas.i.larguias.⁊ coꝛ.pſi. do ctꝰ fuit ibi Abel a Cain.abſcõſuſq; ĩ ſabu Uñ. Dapſilis ẽ dapibo alijs rebo qʒ largꝰ. Veie lo flnmĩs. In damaſcen? a.ũ.pe.p.nomen Dardanꝰpe.coꝛ.filiꝰ Jouis ⁊ Electre.qͥ p Ui gerie v. aral rrib. vubneneente pter fratricidium receſſit de italia? tenuit AAAi ſyriꝰ damaſcenꝰ. Itẽ damaſcena ne.q̃daʒ illa loca vbi poſtea troia fuit.qͥ ↄgregatis Deni arboꝛ.ſ.qddã genꝰpꝛunoꝝ.qꝛ ibi młtũ ab hicinde ruſti illoꝝ locoꝝ inſilł.pmꝰactoꝛ Deo. undat? melioꝛ.vł qꝛ pᷣmo inde aduecta ẽ. troie erxtitit.vñ troia ð: dardania.⁊ troia/ Ddsd Iñ h damaſcenũ fruct' euus. nidardanij. ? dardanides. a cꝰ ntõ ſingu/ gnüt Hamnũ eſt diminutio vel ademptio patri lari ſubtracta ð ſyllaba fit h dardanis dis RDchhe monij. ⁊ ð: a demo vl diminuo m Hoſt. id eſt feia troiang. Drrot ff. de dam. infec. l. ij. Etiã qnq; damnũ eſt Darius rexchaldon. rernna lucrũ ceſſans Itẽ damnũ ſubito ⁊ nob ne ata vl datũ eſt characteriʒatio in fine cõ insden ſcientiby fit. ſz iacturã ſcientes ⁊ ylro pati ſtitutionũ vł lr̃aꝝ inſcpta exq̃ͥ cognoſci pᷣGt Decan mur. Detrimẽtũ vᷣo leue danũ eſt In dam q̊ meſe vl die inſtrm ł qlibet ir̃a emanauit Vros noſus a. i.qͥ fert dãnũ.⁊ ↄꝑat᷑. In dĩnoſe ⁊a qͥ trobliget ↄſtitutio vel pſit gra ĩſcri Dernn aduerbiũ.⁊ damnoſitas tat. ptis facta. vide de H Jo. an.in fi.li. vj.ſuꝑ ſuein ODamula le.f.p.pe.coꝛ.id eſt pna dama.m data. e e Ldanm Hug. Pap̃. di. Damula gen fere capꝛioli Daticia.ũ.i. facilis ad danduzʒ. Et daticij Vcs ſilis. vel vt qdã dicũt muſtell. dicunt diticij.ſ. qꝛ victi velvincẽdi tradũt heapo Dan interppᷣtat᷑ iudiciũ aut indicãſ. Fuit eĩ ſe hoſtibo victoꝛkld. iare filiꝰ Jacob ex ancilla Rachel. Bala ei dñ Datio inſolutũ eſt datio ꝓ ſolutõe ⁊ ſatiſſa locof eũ pepiſſet dixit Rachel dna eiꝰ iudicauit ctione.⁊ eſt vna ſpes õctꝰ innoĩati.i.do vt kdeape me dns. ? exaudiens dedit mihi filiũ. etita facias. Uerbi gra. Cũ petrꝰ deberet Jo/ fplode cãm nois expᷣſſit.vt qꝛ iudicaſſet dñs filio hani centũ agit᷑ int ipſos.vt petrꝰ det ei in 7 ancille iudiciũ nomen iponeret.De cge/ ſolutũ.i.ꝓ ſolutiõe ⁊ ſatiſfactione eiuſdem ceng nere ktribu naſciturꝰ eſt antichꝛiſtꝰ. Etin vnã domum. rlii hb figurã Dan nõ ↄnumerat᷑ int᷑ centũ ꝗ/ Datiuꝰ ui./ p tertio caſu.a do das. diꝛ. Drhen draginta qᷓttuoꝛ milia ſistos. Apoc. vj. Dauid interpᷣtat᷑ manu foꝛtꝭ.vel deſidera/ nnnii . dadancdei 1 Radin fuudacn, et Ite igen num vonm, kaürgemmn inſemhet reinm. dodas. serabord⸗ NCo. qö1 de, gprrlorg an Iidapancega edapllitmn liſes dane ga dapesderi ſcagz. obi Nes. dopen. tpapueiche Gns.? l is teyq; lang 81 Eleareq) eitaliaz tenui itq ogregins ini om acoꝛ gann. 1troig/ 40 möſingr 5dardanisds gizmtoinfinri cq cogorf, lioctlig nant ioelpſitgin Oantnfilee danitz Eiiil inmiuinti Deambulatoꝛiũ rijq̊ ꝓpꝛie ðꝛ lobiũ qð fit ilis. Dã etiã a deo dat.ſ. in regẽ. Dz etiaz filiuſſaltꝰ vel ſaltans.qꝛ de ſaltu vbi oues paſcebat aſſumpteſt ĩ regẽ.Etiã ðꝛ pol-/ mitariꝰex genere.qꝛ mat eiꝰ fuit exgenere beſeleel q erat polymitariꝰ. vt patet i Exo. Põt etiã declinari. Uñ. Dic dauid daui / dis declinabile ſivis.. Dauus ui.m.s.fuit ſeruꝰſimonis.ſʒ malꝰ⁊ fraudulentꝰ. ⁊ interpᷣtat᷑ deuiꝰ.qꝛ faciebat ſimonẽ deuiare. vl q̃ſi dãs viã. Nã eiꝰ ↄſi/ lio oĩa agebat Pamphilꝰ. Uel qſidãs va na.ſicut faciebat ſimoni. Hõ aũtꝓ quoli bet ſeruo fraudulẽto ⁊ callido ponik. ante E Daeambulacrũ cri.n.s.pe.coꝛ.vbi deambu iuxta domos ad ſpaciandum. Debilis..t.⁊ H̊ le.qdð facile debellat᷑.⁊ ðꝛ a debello as. vl Z a de ⁊ bilis qð eſt humoꝛ coꝛpꝰaff iciẽs.q̃ſi ꝑ bilẽ factꝰ fragił ⁊ deoꝛ/ ſum a viribo. Iñ debilitas at. HM ODebitũ eſt qð aliqͥs alteri ex naturali vł ci/ uili obligatione tenet᷑. Debitoꝛ ẽ qͥ accipit pecuniã a creditoꝛe. Hebitoꝛeſ ciuitatũ ſunt qͥ tenent᷑ ciuitatib ſed in actione debiti fiſcus pᷣcedit.vt.C.e. ti. l.ij. li. xj. Veca.i.decẽ.ſʒ deca dicũt greci.nos deceʒ Decas.coſte.gẽtoſ vnũ ⁊ idẽ ſignt.A deca decas dis.i.decẽ. Uñ qdaʒ. Per decades centũ.ꝑ centũ mille redundant. Dechacoꝛdus a.ũ.i.decem choꝛdaꝝ. Doecaloggi. m. s.pe.coꝛ.i.decẽ pᷣcepta legꝭ Decania.ł.p.i.ſocietas decẽ viroꝝ ł digni Decaniſſa ſe. f. . i. vxoꝛ decani. vel q̃ decez viros hʒ ſubſe Oecanꝰni.m.s.pe.p.qͥ decẽ viros pʒ ſub ſe ſiue in eccłia ſiue extra ßᷣm Hug. Pap̃. di. Decani dicti ꝙ decem militibi pᷣferuntur vel clericiss H „ . Decapolis lis.i.ciuitas vel regio q̃ decẽ hz ciuitates ſub ſe.⁊ ðꝛ a deca qð ẽ decẽ.⁊ po lis qð eſt ciuitas.Et facit gtũs decapolis decapoleoſ.vñ Marci.vij. Int medios fines decapoleos In decapolitanus dñs ulliꝰciuitatꝭ. vel epᷣs h archiepᷣs illiꝰciuitat Decem a deca ðꝛ.⁊ eſt nomen numerale in decli.ois generis. JMBM Oecẽber bꝛis.ẽ deci a martio.⁊ ðᷣꝛ a decẽ ⁊ imber.qꝛ pluuioſꝰẽ mꝰmẽſis a pꝛĩo mẽſe.i. ꝛzimbꝛib abũdare ſolet. Doter declinari agiectiue. hᷓ ⁊ B decẽber. ⁊ ̊ bꝛe.⁊ facit ab latii ſingularꝭ i.⁊ actũs płis es vel is. ODecemocto ↄponit᷑a decẽ ⁊ octo.⁊ eſt.o.g. et indecli.⁊ plis numeri.a quo decimuſ/ octanus a. un. Decempeda de.pe.coꝛ.i.poꝛtica decem pe dum.vñ Oꝛati in odiſ. Nulla decepedas metata poꝛtieos. Decemſeptẽ.o.ge numeri plis indecli. ũ decimuſſeptimꝰasum. — Decẽnalis.i.bellũ decẽ annis geſtũ.poteſt ctiã declinari adiectiue hͥ ⁊ H decẽnalis.et ̊ le.i.decem annnez. Decẽnis. 9.t. ⁊ B ne.i.decẽ ãnoꝝ. In decen niũ nij.ſpaciũ decem annooxx. Decẽnouem.o.g.indecli.płis nu. Iñ deci muſnonusaunun. Decens tꝭ.o.t.ꝑticipiũ.⁊ decens aliqũ no/⸗ men. Et ðꝛ decẽs motu coꝛꝑis.ſpecioſus ſpecie.foꝛmoſus nata l foꝛma Itẽ decẽſ. i. ↄpoſitꝰ.ꝑfectꝰ.egregie foꝛme⁊ ꝑfecte.⁊ cõ arat᷑ decens.tioꝛ.tiſſin. ecẽtariꝰ rij.i.ingenioſus ꝓmptꝰ.paratꝰ. vel copioſus.⁊ ð a decem. .. „ Decætrix.f.t.nauis compta.a decem ðꝛ. Deceſſus us.ui.i.moꝛs. Decibilis.ↄ.t.⁊ H le.quẽ decet aliqͥd vł põt decere. vel d deceee. Oeciduꝰa.ũ.i.ad cadendũ facilis. Decimula le.f.p.i.pua decima. „ . Decimꝰ. a. ũ.⁊ hec decima me.a decem 82. Et no.ꝙ antiqͥ dicebãt decumꝰ ꝓ decimꝰ⸗ 2 decumg ꝓ decima. * Oecima ſᷣm Hoſti. ẽ oĩm bonor mobiliuzʒ licite adqͥſitoꝛiũ ꝑs decia deo data diuina ↄſtitutõe debita.hũanaq;ↄſuetudie appꝛo bata. de deci.j.⁊.c.ꝑꝛochianꝰ.c.nõ ẽ.c.tua nobis.S.verũ.c.cũ nõ ſit ab hole. Decimaꝝ tres ſunt ſpẽs ſᷣm Hoſti.in ſum. NDuedã pſonales q̃ debent᷑ exoꝑe ꝑſonali vt ex artificio.ſcia.militia.negociatõe.que dã pᷣdiales q pueniũt ex ᷣdijſ.vt vinũ.bla da.fruct arboꝝ. Tales ei daãde ſt illi eccie in cꝰ ꝑꝛochia ſita ſt pᷣdia.ð deci.ad apłice. Etiã iudei tenet᷑ ſoluere decias pᷣdiales.c. de terrꝭ. e. ti. Itẽ oñt ſolui ð diuerſis lemi nibo vni agri. nõ tm de vno ſi fuerit ſucceſ ſiue ſemiati.c. ex ꝑte canonicoꝝ. e.ti. Etiã ciſterciẽſes ⁊ alij qͥ ſi nlło gaudẽt puilegio dare tenent᷑ decimas deterrꝭ de nouoad/ quiſitis.licʒ eas ꝓpꝛijs manibus excolant ca.nuꝑ. eo.ti. Quedam ſunt decime mixte ⁊pñt dicihe de qb dublitat᷑ vtrũ ſint pᷣdia les Hꝑſonales.vt de agnis ⁊ fetib alioꝛuʒ. giĩialiũ que ſt᷑ in paſcuis⁊ gregatim paſcũt᷑. Decipula le.f.p.pe.coꝛ.ðꝛ inſtr̃ᷣm qð ad ali qͥd decipiẽdũ efficit᷑.ſic muſcipula ad mu/ res capiedoſ.Uñn decipula pᷣt eẽ deceptio muſcipula.laqueꝰ.pedica.⁊ ðᷣꝛa decipio. vñ Job.ix.Abſcõdita eſt in tra pedica eiꝰ ⁊ decipula eiꝰſuꝑ ſemitã. Iñ decipuloſus id eſt fraudulentꝰ. ODeclinis nis.ↄ.t.⁊ B ne.⁊ declinꝰa.iũ.pe.p. in eodẽ ſenſu.i.deoꝛſuʒ inclinatꝰ vl planꝰ q̃ſi deoꝛſum a clino. Iñ declinitgas. Declinatio.f.p.i.inclinatio.inſlexio. Heclinabilis.ↄ.t.⁊ ſ̊ le.⁊ declinatꝰ.a.ũ.qð õt declinari.vel qð declinat᷑ Becoloꝛ lorꝭ.?.t.i.ſine coloꝛꝛ. Decoꝛ orꝭ.m.t.i.honoꝛ.⁊ ðꝛ a decet ⁊ coꝛ.o in gtõ. vn. Daniel.xj. Et ſtabit in loco eiꝰ viliſſimꝰ ⁊ indignꝰ decoꝛe regio. Inuenit tñ ſᷣm q̃ſdã antiq̊s ꝓ honoꝛꝰa.ũ.qdiectiue poſitũ. Et ↄponit᷑ cũ in.ł de.⁊ ðꝛ h̊ ⁊ B ide coꝛ orꝭ.⁊ hͥ ⁊ ; dedecoꝛ corꝭ.coꝛrepta o.in gtõ in eodẽ ſenſu.ſ.inhonoꝛꝰ.dedecoꝛoſus vñ Uirgił. Nõ tñ indecoꝛẽ tua te regia re liqͥt. JIñ decoꝛꝰ.a.ũ.me.coꝛ.i.honoꝛꝰ. Uel Decubie. aꝝ. i. vigilie.vl qd vulgo ðꝛ palee Decumanꝰ ni.m. s.i. maximus limes inter agros.q ab oꝛiẽte in occidetẽ ꝑ trãſuerſuz decoꝛꝰ.i.honoꝛꝰpᷣt deriuari a decꝰori. Un Statiꝰtheba.Terraꝝ decoꝛa alta viri de coꝛiq; iugales. Itẽ decoꝛ on.ꝓducta o.in gtõ.i.venuſtas⁊ pulcritudo.⁊ ðꝛ a decoꝛo as. Iñ decoꝛ? a. ũ. me. ꝓ. i. ulcer. egregius vel pfecte foꝛme venuſtꝰ. Uñ qͥdã.Ad celi decoꝛa nos erige ᷣgo decoꝛa. Oecrepitꝰa.ũ.i.valde ſenex.ãſi iã deoꝛſum a crepoꝛe.qꝛ iam deſierit crepare.i.ſonare ſcʒ aꝑte loꝗͥ vel ꝓlationẽ expᷣmere. Oecretiſta ſte..t.qͥ ſtudet in decretꝭ Oecret a.ũ.⁊ h̊ decretũ ti.ſtatutũ patrũ de finitũ iudiciũ. Iñ h ⁊ decretaliſ.⁊ h le.vt iſta dicta ſũt decretalia.i.que in decretꝭ cõ tinent᷑. Etpłr h decreta ꝓ libꝛo ̊ cõtinen decreta. Inuenit᷑ etiã decretalł ſubſtãtiue. vt in tali decretali ðꝛ. Itẽ decretꝰ a.ũ.iue nit᷑a decreſco . decreui.⁊ pᷣt ibi eẽ augmẽ tatiuũ vel puatiuũ.Et decretũ eſt ſupinũ duoꝝ vᷣboꝝ.ſ.decreſco ⁊ decerno.⁊ decre/ ui eſt eoꝝ pᷣteritum. Oecretũ ᷣm Spe.ðꝛ mult modis. qnz d2ꝛ ſnia diffinitiua. vt. ff. de re iudi.l.decreta.ł int᷑locutoꝛia.ff.de aſſeſ.l.j.in fi. Qnzʒ id q̊d cunt᷑ decuriones ex eo ꝙ cũ colonie duce tiũ in ſcht redact vt. ij. q. legũ.de elec.in notuit.Qñq; ẽ illud qð capłm łoꝛdo ſiue vniuerſitas vel maioꝛ ꝑs oꝛdinauit. vt.ff. ꝙ cuiuſ.vni.no.lł.plane.Qñq; ẽ iudiq au/ toꝛitas in alienatõibo reꝝ pᷣcipue minoꝛuʒ int᷑poſita.vt.C. de pᷣdi.minoꝝ.l.interpoſi ta.ñnq; ðꝛ autoꝛitas pᷣncipis in reſcript bñ ficialibo int᷑poſita.vt de reſcpᷣ.c.gra.l.vj Et ſᷣm Aʒo.illud decretũ eſt ↄfirmatoꝛiũ gre.qꝛ exh̊ pnceps inſinuat ſuã volũtateʒ qᷓ ſeruãda ẽ.etiã ſᷣm eũ ligat ignoꝛãteſ.Eſt etiã qddã decretũ decurionũ.q̊d ĩ inuitos ſupꝑp munerib reꝝ tribui p̃t.except qͥ libe/ raliũ ſtudioꝝ laboꝛibo inſũt ⁊ qͥ medẽdi cã fungunt᷑.C. de decre.decu.l.exceptis.li.x. Oñq; decretũ ẽ iuſſus iudicꝭ qͥmãdatbo/ na alic r eiꝰ ↄtumaciam poſſideri. Oecreta memoꝛie.pmo. Uñ decretũ ſtatuit decre/ taliſq; rñdet. Sʒ canon ẽ ↄſtitutio eccłia/ ſtica vel ſtatutũ in ↄſilio generali editum. mulierꝭ. Uñ ðꝛ. Hec iacet in decubijs. dirigit. ꝗqꝛ foꝛmꝗ decẽ efficit.decuinanꝰẽ appellatꝰ. Ager em̃ bñ diuiſus figuraʒ de/ narij nũ eri efficit. Hã cardo ðꝛ aliꝰ limes in agrꝭ.qͥ a ſeptẽtrione directeſt.⁊ ðꝛ a car dine celi.qꝛ ibi celũ voluit᷑. Oecurio onia.i.de curia eiectꝰ.vel potiꝰde curia exñs. In eodẽ ſenſu inuenit᷑ ̊ decu/ res ri.⁊ H decudes is. Inueniũt᷑ et᷑ h noia in alia ſigtione.ſ.p eo qͥ decimã ꝑtẽ de bo/ nis ducit.vel qͥ ẽ ſuꝑ decẽ milites ↄſtitutꝰ in curia dñoꝝ l pncipũ.ſic centurio ſuꝑ ca tum. Uñn. Centurio centũ.bis qnq; decu rio duci.. Alij dicũt ꝙ decuriões appellati ſt ex eo ꝙᷓ cũ ciuitateſ ⁊ maãcipia ↄſtrueba?᷑= cuiuſq; loci.gra ↄſilij.decia ꝑs hoĩm pia colligebãt. vt.ff. de vᷣ.ſig.ſi pupillꝰ. Vel di rent᷑.decima ꝑs coꝝ qͥ ducebant᷑ ↄſiliũ pu blicum ↄſtituebant. Hapal ↄſtituit ſeu ſtatuit de ↄſilio cardina/ iũ niła facta ↄſultatõe. Et tũc ĩ ſchᷣt redi glẽ. vt de reſcp.pñti. Qnʒ ðꝛ ↄſenſus eligẽ Decꝰ.hñs coꝛreptã orꝭ.ĩ gtõ.i.honoꝛ vłl ve neratio. Et ſ̃ᷣm Pap̃ᷣ.ẽ gle.ſʒ decoꝛ orꝭ.eſt foꝛme.⁊ a decus ꝑ ↄpoſitionẽ ðꝛ dedecus oꝛis.i.vituꝑatio que fit ð decus.vñ Aunugꝰ Nunq; ẽ dedecꝰ culpe ſine decoꝛe iuſticie Inñ dedecoꝛoſus a.um.i.vicio plenꝰ impu dibundus. lm Hoſt. in ſum. eſt epla in q pa pa ad ↄſultatõʒ alicꝰ rũdet.de reſcpᷣ.c.j.ſi/ ue ſolłꝰ.ſiue ð ↄſilio fratrũ.vt de elec.bone Ded ltd nioſ ſerp ſum ſin gli De 9o0 Det Dcde Deton gſorm cumm frſ (htac Knre Dere Deiie ige chion gen. . fütpit⸗ vncn beratn Degene deorſn; 7 ppe hepigi diar. ichonef lgenere lgidechri Nnketcbſr Ndimnf ncheincen dapuemmnan hoplinnape Ppisinennn ſeſchegfnl ctofimarori dtfui wiünn; tigein S ni diinins ctccphaͤche ttqmedidicd lerceptslic. aͤmcatbo⸗ oſſicen. ctepkainan 1derech ciſ⸗ Kde dcc don aüſtatuitdenn toſtimnoocct Genemnlicdun⸗ öngod:pl⸗ rindecubis. nus imcs intt aipmiſteniin citdeonnen? lusfigurazde⸗ dodr aid unes c ct1:a invemidecl/ nanitet hnoi wmni ge debe⸗ miltes oſtin⸗ ccnwurioſupa i dis enchde ccnröbealt ichigintti cin hopoſfſſl inngll,Cn ncoloniedd Ucchan: Mü cihmonin sdatmeßte ne dedallet verna fſl edecor iſte yicio plen ll. Nat ode ri genere ſuo genere diſſilis. „L Oedalus li.pe. coꝛ. ðꝛa deda lon qð interpᷣ tat᷑ doctꝰ.ðꝛ qͥdã qͥ fuit valde doctꝰ ⁊ inge/ fex põt dici dedalus. * nioſus artifex. Iñ qͥlibet ingenioſus arti/ Oedicatio onis.F.t.i.ↄſecratio tẽpli.vel cõ ſummatio.a dedico as.i.ſacro. Delditio oniſ.f.t.ðꝛ traditio aut redditio q̃ᷓ qs ſe reddit victũ vel vincendũ hoſtibo vi ctoꝛibo.⁊ ðꝛ a ᷣbo dedo is.qð eſt ſe victum reddere. Iñ deditiꝰa.ũ.q ſic ſe tradit. Itẽ deditiꝰ ðꝛ etiã qͥ de ſua ꝓuicia ad aliã ſe tra didit. Papᷣ.vᷣo di. Deditij a deditiõe dicti q̃ndã dũ aduerſũ pꝑm romanũ fᷣui arma ſumpſiſſent.ↄpᷣhenſi ſtigmatibo affecti ſũt ex his poſt manumiſſionẽ ꝓpt᷑ ſupplicioꝛuʒ „ notas addi uenerũt. Deductio eſt defalcatio vel ſepatio.qꝛ de/ ducere ſeꝑare ð. „ Defecata. i. pe p.i. ſine fece. vl ſine ſoꝛdib⸗ D vel purus. * Oefenſoꝛ oꝛis.i.actoꝛ patronꝰ.vel ðꝛ ille qͥ ſine mãdato cautõe pᷣſtita ð iudicato ſolui aliũ defendit.vel eiꝰdefenſioni ſe offert.vt ff. de pcur̃.l.ſicuratoꝛ.S.fi. „ Oefenſaculum li.n.s.id eſt defenſi io. vel id gqð defendit. Oeſluus a.iũi.qdð cito diſcurrit.a defluo. Oeſluum flui.n.s.i.diſcurſio. Oefoꝛmis.ↄ.t.⁊ H me.i.turpis ãſi deoꝛſum a foꝛma.iſ.pulcra. Itẽ ðfoꝛmis.i.vltra mo dum magnꝰq̃i deoꝛſuzʒ a foꝛma.iſ.iuſta.Et ſ̃m Papᷣ.ODefoꝛmis cui deeſt foꝛma.⁊ ſpe/ ctat ad coꝛpꝰ. Turpe aũt ad crimen vl ad agim refert. Defreſus a.ũ. detritꝰ.decuſſus.a frendeo. Defũctꝰa.ũ.i:moꝛtuꝰ.⁊ ðᷣꝛ a defungoꝛ.gerꝭ id ẽ deoꝛſuʒ a functõe eſſe.qꝛ deoꝛſũ ẽ a fũ ctione vite. Itẽ qndã functi dicebat᷑ddã gen?ciuiũ qͥ fügebãt᷑ officio ⁊ honoꝛe alio. In defüctos moꝛtuos dicimꝰ qͥ cõpleue/ rũt vite officia. Hihil eĩ iam faciũt. Iñ de functio onis.i.moꝛs. Itẽ defunctio etiam ideʒ eſt qð a debito liberatio,⁊ deſunctꝰ.i. liberatus. Degener..g. decli.ſʒ oĩs ↄſtructõe eſt qui deoꝛſuz eſt a genere ⁊ nobilitate.i.indecoꝛ ⁊ coꝛ.pe.gti.vñ Lucanꝰ in.vj.Degeneres trepidãt animi peioꝛaq; verſant. Papᷣ.vo dicit. Oegener q ex nobili genere naſcit et inhoneſte viuit. Degener ignobilis impa . Oegina grece.latine moꝛſus. gnitatẽ ciuiũ romanoꝝ nonꝑ — „ —— ODehiſcẽs.o.t.i.aꝑtũ hiatũ ⁊ diffuſt um bñs valde hiſcens. Beigiga.epeve co: ſde occidit. eicola.ↄ.p.pe.coꝛ.qͥ deũ colit. Delatoꝛ oꝛis.i.accuſatoꝛ.⁊ ðꝛ a defero fers qð ẽ accuſare Uñ.ij.Mach.iiij.Simon aũt pᷣdictꝰ pecuniaꝝ ⁊ patrie delatoꝛ.i.ac/⸗ cuſatoꝛ.Et vt papᷣ.di.Delatoꝛ.accuſatoꝛ. co ꝙꝙ detegit qð latebat.aut facultateſ pꝛio dit alienas. “ ODelatura re.ðꝛ accuſatio vel ꝓditio.detra Cctio vel depoꝛtaſto. Delatꝰ.i.de vno loco ad aliũ latꝰ.vł deoꝛn ſum latꝰ.accuſatꝰ. Delboꝛa interpᷣtat᷑ apex⁊ loquax.⁊ coꝛ.pe. Unñ auroꝛa. Hic ſubijt moꝛtem Rebecce delboꝛa nutrir. ODeiect us.ui.i electio facta ermłc. ⁊ dele ctus a.ũ.adiectiuæ.i.elect ex młtꝭ.Delega tus ẽ cui cã ↄmittit᷑ terminãda łexequẽeda vices delegantꝭ repᷣſentas ⁊ in iuriſdictöe nihil ꝓpꝛin hñs.vt.ff.ð offi.eiꝰ cui man. eſt iur̃.l.j.in fi.⁊.l.iij.ð offi.dele. VUł delegatꝰ eſt is cui a ſũmo pontifice vł oꝛdinario vł delegato pncipis cã cõmitut᷑. Jũ ſubdele at?ꝰ qͥ ꝛ reſpectu delegat. Belccha. U. e, v. denrtet⸗ Oelibatio onis.f.t.i.deguſtatio.ĩmolatio. Et ſᷣm hãc ſistionẽ ðꝛ ad Ro.xj. Si deli / batio eſt ſancta ⁊ maſſa. Delibatio et acci pit᷑ ibi ꝓ ꝑticula vel poꝛtione ad ſiłlitudinz eiꝰ qͥ paꝝ ↄtingit vel deguſtat de re vt ha/ 4 . beat expientiã tot. Delibatꝰ a.ũ.i.deguſtatus. Deliberatio eſt puida cauſe circumſpectio cũ qua rõ totũ agit ⁊ furoꝛ ſibi nõ vẽdicat xj. q.iij.illa pᷣpoſitoꝝ.⁊.c.ſe. e Delibutꝰa.ũ.q̃ſi oleo ł liquoꝛe inunctꝰ Vł vt di. Pap̃. Delibutꝰ.pfuſus.bñ vnctꝰ.cõ tactus.delicatꝰ.oleo vnci. ODelicatꝰa.ũ.i.delitijſ aſſuetꝰ.inſolẽs angu ſtiqn et doloꝛ. „ Delitie aꝝ.f.p. dicũta delecto.q; delectant vł dicunt delicie.qꝛ inde delectant hoſes. In delitioſus a.u.i.plenꝰ delitijs. Iñ de/ licioſitas. . Delictũ.n.s.eſt qñ qͥs dimittit illud qd ab ipſo dʒ fieri.⁊ ꝛ a delinqͥ.qs.qſi derelictũ qꝛ derelint officiũ ſuũ. Et eſt delictuʒ in omiſſione.ſ.qñ nõ implet᷑ dei mandatum. Peccatũ vᷣo i cõmiſſione fit qn.ſ.phibitũ fit ſed tũ vnũ ꝓ altero accipit Oelinimentũ ti.iplacatio.dulcedo blandi mentũ.⁊ ↄponit᷑ vt delinificꝰ a.ũ.i.callidꝰ ↄſultatoꝛ.vel blandiloquvꝰ Deliquiũ quij deliquatio.i.ðcurſio.diſtil lamen. defectꝰ. “ Heliquꝰa.ũſ.i.defluꝰ.purꝰvel liddus. Deliramẽtũ ti.n.s.i.ſatuitas.demẽtia.diſ/ coꝛdia.vel deuiatio a rectituldine. Delirꝰa.ũ.me.coꝛ.idẽ ẽ qð diſcoꝛſ.ſʒ ĩalijs ſigficationibo ꝓdu.li.⁊ idẽ eſt qð fatuꝰ.in/ ſanus.inſipiẽs.inſulſus.ſtolidꝰ.⁊ ðꝛ g de⁊ lira. Un. Reddũt delirũ feia vina virum. Oelos interpᷣtat᷑ manifeſtatio. ñ quedaʒ inſula dicta eſt delos.⁊ o.ↄuerſa in u.ðꝛ h delus li.qꝛ appollinis rñſa que alibidabã tur obſcura ibi dabãtur maniteſta. vel qꝛ poſt diluuniũ qð Egopei tꝑe fuit añ om̃s terras radijs ſolis iluminata eſt.⁊ pꝛima manitfeſtata eſt viſibo.⁊ inde dicta ẽ delos ⁊ ciuitas ⁊ inſula.Et h̊ fuit reiveritas licʒ ſm fabulas aliter dicat᷑. Iñ delius a.um. Et hᷣ delius lij.i.appollo.⁊ hec delia.id eſt diana. vel quia ibi colunt᷑.vel quia ibi na/ Oelphin inis.vel delphinos.⁊ etdelphin⸗ ni.qͥ dã piſcis marinꝰqͥ voces hoĩm ſequit᷑ Vel qꝛ ſymphoniã gregati faciũt.a pho/ nr̃as curui noꝛũt delphines amoꝛes ſubiecte oculis vel intellectui repᷣſentatio Iñ Hh̊ ⁊ BZ demõſtrabił.⁊ le.⁊ demonſtra toꝛiꝰa.ũ.⁊ demõſtratiuꝰa.ũ:qð demõſtrat vyel qð demonſtratt. Oemułꝰa.ũ.pe.coꝛ.i.emuł.⁊ ðꝛ a demuloꝛ ett ꝓpꝛie demulꝰeſt eiuſdẽ art emulatoꝛ. ne qð eſt ſonꝰ.⁊ ꝓdu.phi.vñOuid.ĩ eplis elubꝛũ bꝛi.pe.coꝛ.ðꝛ tẽplũ.⁊ ðꝛ a delẽdo qſi delẽs vmbꝛã.qꝛ in ſacris tẽplis delent᷑ vymbꝛe pctõꝝ. Itẽ delubꝛa dicunt templa ſacros fontes hñtia.in qͥbo pctõꝛes diluũt᷑ ſiue abluunt᷑ ⁊ regenerant᷑ ꝑ baptimmum. ideoꝛſuz a ab — — SS Dentana ne.ſ̃.p.ferrum vñ medici dentes Henbis gerae PHe debilis umbo.i.foꝛtitudine. OHemarchꝰchi.i. pnceps ſi uꝑ decem. Demas.i.oꝛnans. Demens.o.t.i.amẽs.inſanꝰ.q̃ſi deoꝛſuma mente. Iñ demẽtia. i. amẽtia. Demens eſt cꝑalis.amens vᷣo ꝑpetuꝰ. Demenſum.i.inciſum.ſectũ.defectum vel menſuratum. . Demon onis.interpᷣtat᷑ ſciẽs vl ꝑitꝰ. Jñ h demoniũ nij.illð idẽ.ſ.malꝰ ſpũs.et demo nica.ũ.i.a demone poſſeſſus. Et a demo niũ.demoniacꝰa.ũ.idẽ. Itẽ demon ↄpõit cũ cacos qð eſt malũ⁊ calo qð ẽ bonum.⁊ 8 cacodemon ⁊ calodemon.Et ſt᷑ cacode mones mali ageli q̃ſi mali ſcietes vł malũ ſcienteſ. alodemones boni angeli quaſi boni vel bonũ ſcientes. Demoõſtratio eſt rei ſubiecte ocuł vl quaſi Oenariꝰ.a.ũ.⁊ h denariꝰ rij.p tali nüero.? ꝓ nũmi qͥdã genere.qꝛ decẽ nũmis olim ĩ/ putabat᷑.⁊ pẽſat ſili nariolus li.i.puꝰ denariꝰ. Oenoĩatiuũ nomen ẽ illud qð a noĩe deri uat᷑. vt iuſticia ab h̊ noĩe iuſtus. Oenũciatio eſt crimĩs alicꝰapð iudicẽ ſine inſcptione legitima facta delatio.ad peni tentiã agẽdã vel aliã legitimã penã impo/ nendã.vel etiã ad vtrũq;. —“ Dens tꝭ.m.t.ðꝛ a demo mis.eoq auferant oĩa dentes.⁊ dicunt᷑ q̃ſi decẽtes.qꝛ pulcri decent.ſicut defoꝛmes dedecẽt.vel dicũt᷑ q̃ſi diuidentes cibos.vł greci dicũt oden/ tes.⁊ inde nos dicimꝰ dentes.q̊ꝝʒ pᷣmi inci ſiui vł pᷣciſoꝛes dicunt᷑.qꝛ om̃e qð accipit ipſi pus incidũt. Sequẽtes canini vocat᷑ duo ĩ dextera maxilla ⁊ duo in ſiniſtra ſüt ſic dicti.qꝛ ſicẽ̃ canis ipſis oſſa ↄfringit ſic ⁊ hõ.⁊ qð nõ pñt boꝛes pᷣſcindere illis tradũt vt ↄfringãt. Hiꝓ longitudĩie ⁊ ro/ tũditate colũnelli vocant᷑. Ultimi dicunt molares qui ↄtrita ⁊ ↄciſa a poꝛibo.⁊ con fracta a ſequẽtibo ſuſcipiũt vt molãt ⁊ ma ſticent. Et ſunt plures dentes in virꝭ q; in Oenſexꝰa.ũ.i.denſus vel ſpiſſus.ſ.ꝑ ſe.licet aliqñ inueniat᷑ pꝛo denſato.ſed denſatum ab aliquo. tollunt. Oentale lis.n.t.ꝛ illud in qdð ducitvomer quaſi dens. Oentatꝰc.ũ.qͥ dentes hʒ.vł qͥ magnos den tes habet. Oenticulus li.i.ꝑuꝰ den²ss. Oenter eſt nauiſ ab anterioꝛi ꝑte ad modũ dentis acuta. ”?ùUV Oentoſus a.ũ.i.dentiba plenꝰ. Oentrix eſt genꝰ piſcium.p̃ᷣ . 7 granditate dentiũ ſic dictõꝗũd. Denus a.ũ.in ſingulari tm̃ valet q;tũ ſuuʒ bmitiuũ. In plurali accipit᷑ diſtributiue pares numeros.vt iſti incedunt deni.i. decem ⁊ decem. Oepigiſ..t. ⁊ H ge. pe / p. i. ſine narib.? ðꝛ a e ? piga.qð eſt ſũmitas nariũ. quas decẽ octo. Iñ de magnitudine? Urſſenn 7 denon Gödenäk ſSradentig emulgto. ptalinücnt nümisolini⸗ ctoco Jixe gdanoieden us pdiuciceſir luno adpeni äpenäimpo⸗, coc auferet caes. pulo derit. val diei Neidicätoden nnts ppniin ꝛom̃eqd acc w anini wol rpuo in ſniſhn Boſſo ofringt 6leinere ilis ngimdier ro⸗ Minioicuni hoꝛibo. con tmolit ema in inihi ſus ſcoſelice ſca denſatumn medici dent⸗ göduchon qnaghos iigrealnui Depontanꝰ ni.m.s.qͥ ad tã quẽ deueĩteta / Oeupa.ũ.i.inuiꝰ łaui...loca ſecreta extra tẽ ⁊ vitã.· vt magꝭ ꝓſit ei ð põte ſe pijcere qᷓ viuere.qð et᷑ faciebant in aliqbopꝓuintijs. Depoꝛtatio ðꝛ in iure exiliũ ꝑpetuun. — viam a via remota.vide.S.in auia. „ „ ODeuns.i.decẽ vncie.ł qð meliꝰ eſt vndeciz vncie.q̃ſi vncia dempta de aſſe.vñ Perſi ODepoſitũ ti.n.s.eſt pignꝰ ad tꝑs ↄmẽdatũbñ Pergant auidos ſudare deunces. ● Itẽ depoſitũ traditũ vel cõmẽdatũ cauſa Deðʒ a greco theo.qd ſigt metũ.⁊ inð mua cuſtodie cõmiſſum. J Oepoſitariꝰ ẽapð quẽ res aliq̃ deponit᷑Lu ſtodieẽda.Et differt a ſeq̃ſtro.qꝛ depoſita riad h̊ pciſe tenet᷑ vt depoſitoꝛiũ reſtituat Tenet᷑ et᷑ maximã diligẽtiã adhibere.Dʒz ſequeſtri neutri litigantiũ tenet᷑ pciſe rem reſtituere.ſed indeterminate illi qͥ vicerit. Oepubis..t.⁊ be.pe.p.i.deoꝛſũ a pube. i.a barba. Uñ ⁊ depubis ðꝛ poꝛcꝰ ſugens q̃ſi deoꝛſũ a ſetiſ.Et hͥ ⁊ B ipubes.⁊ h̊ be.i. imberbis ſine pube qͥ nõdũ hʒ pubem. Derelictũ ðꝛ illud qð caret poſſeſſoꝛe.łq̃d in nulliꝰeſt poſſeſſione.vt inſti.de re.diui. §. Sð̊ ampliꝰ.circa fi. IJMM VDeriſus a.ũ.i.deluſus.⁊ h̊ deriſus us.ui.i. deriſio. Deſertoꝛes dicũt᷑ clerici qͥ pbe eccie mĩſtrꝭ⸗ deſtitutꝭ ad aliã vitio fuge ſe trãſferunt.vt xxj.q.ij.placuit. Sed ſᷣm leges deſertoꝛes dicũt᷑ milites vicio fuge ſua militiã deſerẽ Deſertũ ti.n.S.i.ðrelictũ dictũ ſic qꝛ ũ ſerit Ep̃t dici deſtũ.qꝛ deſerit᷑.i.ab hoibo nõ ha Oeſes dis.ↄ.t.i.piger remiſus. bitat᷑. Iñ deſidia.i.pigricia.⁊ deſidioſus a.u. Delſideriꝰ.rij.vtõ o deſideri ꝓpꝛiũ nomẽ vi ri.de q̊ dicit Hiero.in ꝓlogo pentateuci. Müc te pᷣcoꝛ deſideri chariſſimſe. ODelideriũ rij.i.cupiditas.⁊ ꝓpꝛie celeſtium Iñ deſiderioſus a.um. l Oeſolatꝰ.i.de ſolo eiect.inops deiectꝰ-. Deſpectio onis.i.refutatio. Oeſpectꝰ us.ni.idẽ eſt qð deſpectio.ſed de ſpectꝰ a.ũ.i.refutatus. ODetonſus a.ũ.i.nõ tonſuus. Oetractio vlł detrectio eſt alioꝝ bona oa in malũ malicioſe vᷣſio.vł detractio eſt re/ uelatio defectꝰabſentis pximi facta alicui vät ipᷣm in bono minoꝛẽ eſtinet. Oetrimentũ ti.n.s.i.damnum.iactura.di⸗/ minutio. Oetruſus a.ũ.pe.p.i.incluſus.expulſus Oeuexꝰa.ũ.i.inclinatꝰ.ĩcuruat.i rotũduzʒ v̈ſus.q̃ſi deuerſꝰ.⁊ ðꝛ a deuerto qᷣ. Uelðꝛ a deueho.qꝛ vndiq; deoꝛſuʒ vehit᷑. Jñ de uexitas at. Et no.qꝙ celũ ꝓpꝛie ðꝛ ↄuexum vel deuexũ. vel ſi qͥd aliud ita ſit factum tato oĩ u.⁊ d. poſitaꝓ th. ð deꝰ.qꝛ timoꝛ ẽ omnibo reb coletihb eũ. vł dz a do das. qꝛ dat oĩa comoda oĩb.vl a diligo.qꝛ oĩia di ligit.⁊ nihil odit eoꝝ ꝗᷓ fecit.vlł ꝛ a deſum dees. ꝑ ꝛiũ.eo ꝙ nihil ei deſit. Itẽ deꝰ ſu/ mit᷑ tripłr. Pꝛimo mõ eſſentialr.⁊ ſicẽ vnꝰ deỹ.⁊ ſic caret płinu. Scdo mõvnitatiue vel adoptiue.ſic cõpetit hoĩb.qͥ diuine bo nitatis ſunt ꝑticipes ꝑ gramvt ſanctideqͥᷣ bꝰ ðꝛ. Ego dixi dij eſtis. Pꝛopt᷑ q̊ in Exo. ponit᷑ dis ꝓ ſacerdotibo. Tertio ponit᷑ nũ cupatiue.vt antiqͥ gẽtiles arboꝛes?⁊ intta aĩalia apellabãt deos.⁊ ĩ his duob ſigtis pʒ pluralẽ numeꝝ. Deuterogamia.i.ſcdᷣa gamos.ſ.ſecũde nu ptie. 2 a deuteron ⁊ gamos qð eſt vxoꝛ. Eedẽ dicũt᷑ diagamia bigamia. Deuterö⸗ grece ð ſecũdũ latine.?⁊ nomenł nomos. lex. Vñ qͥdã libᷣ dict᷑ ẽ deuteronomiũ mij. .i.ſecũda lex.qꝛ replicat ea qᷓ dicta ſt᷑.ita ti ꝙ videt᷑ noua lex.⁊ eſt pᷣfiguratio euãgelij Inuenit᷑ et deuteronomiꝰ. Uñ in gauroꝛa 82. Hoc noĩe deuteronomiꝰ. lex eſſe ſca. Oeutero ſis.f.t.i.nouitaſ.⁊ ðꝛ a deuteron Dertera re.qð ꝑ ſync.ðꝛ dextra tre.ðꝛa do das. qꝛ ipſa pignꝰpac ⁊ teſtꝭ fidei ſolʒ da/ ri.ł qꝛ ea damꝰ Et a dextera ðꝛ decter a.ũ. i.ex dextra ꝑte exñs.ł bonꝰ ꝓpiciꝰ.pſper. Dertralia oꝛnamẽta q̃dã ſunt cõia viris et feis larga ⁊ ampla. ⁊ añ manicas poꝛtank ⁊ iungut᷑ vno cliguo.⁊ dicunt᷑ a dextra. Derxtralis.2.t.⁊ ̊ le.i.ad dexceram ꝑtinẽcs. Vnde derxtralis dicit᷑ ſecuris.id eſt.dextre habilis. 7 Oerxtrarrij.i.equus.a dextra. qꝛ ꝑ dertrã ducitc. Derxtrocheriũ rij.oꝛnamẽtũ dextre. q̃ſi der — trochiriũ.a dextra ⁊ chiros.qð eſt manus ? eſttoꝛquis auree--. DWante — ODia vel potiꝰ dyo apud grecos ples habz figtiones. ſm ei ꝙ ſcribit ꝑ vy.grecũ nomẽ eſt ⁊ ſiẽt tm q;tũ duo.Cũ vᷣo ꝑ i.:noſtiꝝ ſcri bik. valet tm̃ q;tũ de.Cin. Scribe ꝑ v. gre cũ dyvo ⁊ duo ſignificabit. Scribeꝑ i.ſim plex de tibi ſignificabi. — ODiabolarꝭ ris.ſ.t.i.meretrix.a dya.i.duo ⁊ obolꝰ qð eſt medalia q̃ſi duobo obolis em ꝑt . ⸗“ NDian grece.latine ðᷣ lux vel claritas. pta.⁊ põt ſepe haberi ꝓ duob obolis. Diabolatoꝛiꝰ rij.qͥ poꝑe ſuo duos obolos duplex moꝛſellus.moꝛdet em̃ alaʒ ⁊ coꝛpꝰ Uel diabol? ðꝛ hebꝛaice deoꝛſuʒ fluẽs. qu ſuꝑbie põdere deoꝛſũ coꝛruẽes cecidit.ſed grece ðꝛ crimĩiatoꝛ.qꝛ crimĩa ĩ q̃ iᷣe illicit gꝗad deũ refert.ł qꝛ electoꝝ innocẽetiã crimi nibo fictis accuſat. Iñn diabolicus a.ũ. Diacones grece.latie miſtri dicũt᷑.qꝛ ſiẽ in ſacerdote ↄſecratio:ita ĩ diacono miſterij diſpenſatio habet. Et declinat᷑ h diqaconꝰ ni.⁊ h diacon h diacones niſ. Iñ diacona tus us.ui.i.officiũ łoꝛdo diaconi.Et ↄpo nit᷑ cũ ſub.vlł hypo l archoſ.⁊ ðꝛ ſubdiaco nus.bypodiaconꝰ.archidiaconꝰ. Diadema tꝭ.n.t.i.regia coꝛona.a dia qð eſt duo ⁊ demo is.qꝛ duo demit. l. pncipiũ et finẽ.⁊ differt a ſerto⁊ coꝛona.qꝛ ſertũ ẽ q̃d fit ðᷣ floꝛibo ĩſertꝭ. Coꝛona ðꝛ qͥlibʒ circulꝰ capit ð qcũq; metallo.Diadema vᷣo tm̃ ðᷣ auro ⁊ lapidibo cioſis. Uł diadema ðꝛa dia q̃d ẽ duo.⁊ mas qd ẽ oꝛnãſ.qꝛ vtrãq; ptẽ capitꝭ oꝛnat. Uł ðꝛ a dia q̃d ẽ de.⁊ de mos qᷣd ẽ piũgerelł ligare.qꝛ tale oꝛnamẽ/ tũ ĩ circũaci extremitatibo retro aſtrigit᷑ ⁊ poſtea ligat᷑. Et ẽ regũ ⁊ matronaꝝ oꝛna / mẽtũ. Un. lirgis ẽ ſertũ cleriq; coꝛona. poete.Laurea rex geſtat diademavl indu perato.. ⸗ Diafoꝛeſis ẽ dubitatio.vt Eloqr an ſileã. 7 ð a dia qð ẽ duo.⁊ foꝛeſis qð ẽ locutio. ODialectica ce.f.p.ðꝛ a dia qð ẽ duoꝛ⁊ logoſ ſmo.iqi dualis ſᷣmo.qꝛ dialectica diſputa tio tota vᷣſat᷑ ⁊ finit᷑ int duos.ſ.oꝓponæteʒ ⁊ rñdentẽ.vel ðꝛ a dya qð eſt de.⁊ lectos qð eſt dictio.qꝛ in ea diſputat᷑ de dictis. ODialis.ↄ.t.⁊ ſ le.ðꝛ a dies.vt dialis cibi.i. q̃tidianꝰ. Iñ dictꝰẽ dialis ſacerdos iouis Dialyton fit ſᷣm donatũ qñ ſine ↄiũctõib ferrũ.date tela.impellite remos. pũctatim pferũt᷑ dictões.vt Ite ferte cito ODialogꝰ gi.pe.coꝛ.i dualis ̃mo.ſ.qͥ verſat int᷑ duos. Diamas antꝭ.m.t.lapis eſt pᷣcioſus illiꝰna ture ꝙ reddit hoĩem groſum. Etiã ðꝛ vir diligẽs vl hñs duas vxoꝛes.Uñn.Eſt dia mas ↄiunx geminꝰ diamas lapis extat. Diametrũ tri.n.s.vł h diametrꝰ tri.vł dia metros et ĩ maſ.ge.inuenit᷑ diamer tri.i.re iabolꝰ li.m. s. : a dya qd ẽouo.⁊ bolꝰqt cta linea ꝑ centrũ ducta in duas equales ptes circulũ diuidens.⁊ coꝛ. Ppe. Oiameron grece.n.g.eſt genꝰ liquorꝭ medi cinala ſucco moꝛiictũ ex q̊ↄficit᷑ Diana ẽ dea venatiõis.⁊ põit᷑ p luna. Hãc greci ſᷣm fabulas ſoꝛoꝛẽ Appollinis vena/ tricẽ dicũt.⁊ arcũ habuiſſe cũ pharetra.et eã errare in montibo ſolã cũ caniboyvt cape ret ceruũ vł capꝛã.⁊ ðꝛ q̃ſi duana.qꝛ ipſa ẽ luna.ac lũa die ⁊ nocte apparet. Ipſa ẽꝛ lu cuina :eo ꝙ luceat.ł qꝛ lucẽ pᷣbet naſcentib Eadẽ ⁊ triuia.qꝛ tres hʒ vias.i.ptãtes.vñ ⁊ trib fingit᷑ figurꝭ.eſt eĩ diana ĩ ſiluis.lu/ na celo.⁊ ꝓſerpina in inferno.ſᷣm poetas Diapaſon.muſice art ſymphõia.ↄſtãs ex Anq; tonis? duob ſemitonijs.habet eniʒ occto voces. Diapente ſymphonia: qᷓↄſtat ex trib tonis ⁊ ſemitonio.habet em̃ qͥnq; voces. Diaphonia.i.diſſonantia vocum. Diapſalma me.f.p.i.diuiſio pſalmi.et vo/ lũt qdã h̊ eẽ hebꝛeũ.⁊ ſigt ꝙ illa qb int᷑po nit᷑ ſempit᷑na eſſe ↄfirmat.Alij volunt eſſe greci.⁊ ſigt intuallũ pſallendi.vt pſalma ſit qð pſallit᷑. diapſalma vᷣo int᷑poſitum in pſalledo ſilẽtiũ. Et ſicẽ ſimpſalma ðꝛ vocꝭ copulatio ĩ cantãdo.ita diapſalma diſiuin ctio e vbi q̃dã reqes diſtincte ↄtinuatõis oñdit᷑ſ.pauſatio. Uñ dicit Caſſiodoꝛus. Eſt diapſalma ſermonũ rupta ↄtinuatio docẽs vbicũq; repertũ fuerit ꝑſonaꝝ fieri mutationẽ. Hiero.tñ ↄfirmat diapſalma ↄtinuationẽ eſſe ſpũſſancti. Diaptor a. ũ. vel diptotꝰ a.ũ.ſ.nomẽ qð in vno numero ⁊ in vno genere hʒ tm̃ duas tminatões in diuerſis caſibo.vt tabi tabo. Diaria rie.f.p.iugis ventrꝭ curſus ſine vo/ mitu.⁊ðꝛ a dies. Itẽ a dies ðꝛ diariũ rij.i. cibs vni? diei vel pᷣciũ.vñ Oꝛatiꝰ.Cũ ſer/ uis vꝛbna diaria rodere mauis Dias dis.f.t.i.binarius. Diaſcholi vel diaſcoles dicũt᷑ iaſij.i dicta/ toꝛes vl diſtinctoꝛes legꝭ.h̊ eſt publice rõ nis. ? ſm h accipit᷑in glo.de tabu.ſcpᷣ.vel Diaſynthactica vł diaſynthetica dicit illa pars grammatice vbi agit᷑ de ↄſtructione Inge diaſynthacticus a.um.i.de conſtru ctione tractns. Diaſirtos eſt figura locutiõis in theologia familiarꝭ.qñ aliqua vox vel dictio ad duo trahit᷑.vt Neqn rapiat vt leo aiam meam. Dicoo : ſe nr. w⸗ ſe dicod⸗ . dſeſe⸗a Poqͦih argli Denca Fbdi aſcal igen Arud⸗ Noſola Neirp W dicrch lemnero göeſtdn lennii lrear? S 48 die Urise ds * e Acnins hiqoſn rict Wäplumh ollniszan kcäbanmg anhnag unghi Nen zaa kidantenhh sigief diamiſlussl tnongen hog die tonnsheang bſtatertris nq; vocts wocun. niio pſalniand Sglucdae r Airwwlunch Glendipn Fointpoſnnmin mplalmaö: upſalma diin naronnugtoi Caſſiogoms nptnonnuuno ntgbonax fen mardiapſalma 1 J iſnomegon ge bztin dus ſttabiuchn curſusſinere⸗ SSördianün Onn iH remanis dicötuſtinin/ 5 cſtpotlacn ntrianiin ſcʒ ille qui eſt leo.vel leo nõ rapiat. Diaſtaſis ðꝛ diſſenſio aioꝝ qð qͥdã ſeditio nem vocan. ODiaſtole eſt cũ dictio bꝛeuis vnũ tꝑs habe nt. mittit illã ĩ duo tꝑa ꝓducẽdo.⁊ðꝛa dya q̃d ẽ diuiſio łdiuidẽs.⁊ ſtolos qͥd ẽ miſſio Diateſſeron.ſymphonia q̃ cõſtat ex duob⸗ gte ſ Dienniũ nij.i.duoꝝ annoꝝ. tonis ⁊ ſemitonio.⁊ habet q̃ttuoꝛ ſonos. Diatoniũ ðꝛ genꝰmodoꝝ in muſica. Diatoni.i.media diuiſio.vel eſt luna cum eſt in ꝑtes diuiſa. M Oibellum li.i.ſecũdum bellum. Dica ce.f.p.i.tabula vł cautio.ł carta ꝓpꝛie vbiↄtinet᷑ſũma debiti ⁊ noĩa debitoꝝ.vel debentium.⁊ ponit᷑ p qualibet ꝑte charte. Dicacitas tatꝭ.f.t.bꝛeuis ⁊ acuta dictio ad hoĩm riſus.vel ĩmoderata b młta locutio. Dicaculꝰ a.ũ.i.aliqntulũ dicax.vñ Plau/ tus.Dicacula inqͥt eſt meretrirx. ODicax.o.t.i.facetꝰ.vꝛbanꝰ.vł qͥ xbis bñ lo qt᷑ vel qͥ imoderateꝛ młtũ loqͥtᷣ Iñ dicaci tas tatꝭ.⁊ coꝛ.i.qñ c.ſicutveridicꝰmaledicꝰ Diceriũ rij.eſt iocoſe vᷣbũ dictũ. NDicolos.vide..in colon. Dictatoꝛ orꝭ.m.t.q dictat. Uñ dictatoꝛes olĩ dicti fuert qͥ ſũmũ magiſteriũ gerebãt qii erat ĩ mĩoꝛibo cauſis ſnias ferre ſeu di/ ctare. vt. ff. ð oꝛi.iu.lij. Et ppło dicũt᷑ auto/ res.q̊ꝝ creati fuer̃t tres a romanis poſt ce ſarẽ. Iñ dictata re.eoꝝ dignitas ł honoꝛ. ODicio onis.f.t.i.ptãs.ꝰditio.imꝑiũ.et ðꝛ a dico cꝭ. ⁊ dz ſcribi ꝑ ſolã c.⁊ ntũs ei ꝑs q̃libet oꝛonis. Et ðꝛ a dico qᷣ.eo ꝙ di/ cat aliqͥd.i.ſignificet vel intelligi faciat. ODidaſcalꝰgrece.latine ðꝛ mgr ſiue doctoꝛ. Iñ h̊ didaſcalat us.ui.i.magiſtratus.Et Didaſcalicꝰa.ũ.i.magiſtrał ſiue doctrinał Uñnñ gen q̊ddam loquẽdi diſcipuli ad ma giſtru ðꝛ didaſcalicũ.q̃ Boetiꝰ vtit᷑ ĩ libꝛo de ↄſolatione pie. Oidimꝰ pe.coꝛ.grece.dubilatie.Chomas apls dict? ẽ didimꝰ. qꝛ diu heſitauit ĩ fide. Didrachma me.i. due dꝛachmeyel meſure Vñ Mattch. xvij. Magiſter vꝛ nõ ſoluit didrachmã.⁊ dz ſcribi ꝑ ch.nõ ꝑg. Diemeron grece.ðꝛ biduũ latie.⁊ ðꝛa dvya qð eſt duo.⁊ emeras qð eſt dies. 7 Dierectꝰ cti.i.malꝰ dies.dictꝰ ſic.ꝑpꝛium. xSꝛ dies ⁊ recuuus. Oiereſis eſt diuiſio ſyllabe.vnius in duas 1 eiꝰraro ẽ in vſu. Vnñ in Judith ðꝛ. In dicione tua djñe ſr cũcta poſita. Sʒ dictio onis. ct. ẽ faca.vt apud Ouið.Tertia poſt aliũ ſuc ceſſit enea bMllas. ODies ei.a dian ðꝛ.qꝛ clarꝰ ſit.ł ðꝛ a dijs.qꝛ eoꝝ noĩb dies appellat᷑.qꝛ noĩb planetaꝝ q̊s qͥdã deos reputauer̃t.Semp em̃ dies ſumit nomẽ ab illo planeta. qͥ ĩ illo die hʒ pmã hoꝛã. Uñ qꝛ ſol hʒ pᷣmaʒ hoꝛã in die dñico dict; ẽ dies ſok l dies dñ icus.qꝛ ſol maioꝛ ẽ.⁊ q̃ſi dñs int᷑planetaſ.⁊ ſic ð alijs ⁊c incerti generꝭ ĩ ſingłari dies.ſʒ ĩ płi ge. maſ.Et no.qꝙ qͥdã dies ðᷣꝛ natał.qͥdã artiti cialis.Dies artificiał eſt claritas ſoł ĩ aere vel eſt ſpaciũ tꝑis in q ſol vertit᷑ ab oꝛiente in occidentẽ.Dies naturalł eſt ſpaciũ diei ⁊ noctꝭ.i.ſpaciũ in q̊ ſol ꝓcedit ab oꝛiete in occidentẽ.⁊ iteꝝ ab occidẽte reuertit᷑ ĩ oꝛi/ entẽ. Huſꝰaũt diei pncipiũ diuerſo modo aſſignat᷑.Chaldei ⁊ perſea ſoł oꝛtu faciũt initiũ diei naturał.Egiptij ab initõ noctꝭ Romãai a media nocte.Athenieſes a ſexta hoꝛa diei. Et dies hʒ e.ł u.in abltõ. Unde Impetꝰatq; dies ritꝰnox.e ł u.caſu Dicũt in ſexto.que qttuoꝛ eſſe memẽto. Iñ diecu moꝛa tiiss. Dieſpiter trꝭ.ł piteris pe.coꝛ.i. Jupit᷑.⁊ ðꝛ la. pe.coꝛ.i.ꝑua dies.⁊ ponit᷑ p q̃libet ꝑua ga dies ⁊ pater.q̃ſi diei pater. Uñ Macro biꝰ de ſaturnalibo. Ipſi q̊ʒ romani dieſpi/ trem Jouem appellablot. Dieta te.pe./ p.i.diei itineratio Itẽ dieta ðꝛ obfuatio legẽ ⁊ vite vel coꝛꝑis diſpẽſatio vł cib infirmoꝝ.Dieta et᷑ ðꝛ cenaculuʒ q̊ die mag ; nocte ſolent hoĩes reſidere.vt ff. de dona.l.luciꝰ.vł domũcula ↄſtructa ĩ hoꝛtꝭ ꝓ colligẽdis fructib ſen oblectatõiſ gra. Ita accipit᷑ in.l.ſenatꝰ.S.marcellꝰ.ff. de le. j. Itẽ dieta ðꝛ ſpaciũ vniꝰdiei ł lapſꝰ Dz etiã vniꝰ diei oꝑatio.Põt et᷑ dici vniꝰ diei certa ⁊ determinata comeſtio. Conti net aũt dieta legał viginti miliaria italica Dieta vᷣo vulgarꝭ ðꝛ üla q̃ habet᷑ ᷣm ↄſue/ tudinem regionis. Dietarij dicunt᷑ qͥ in cenaculo alieno ſe di/ rigunt.aĩo furandi.a dieta ſm illam ſigni ficationem.qua dieta ſignificat cenaculũ. Sic exponit᷑ in.l.ſaccularius.in pn.ff. de edi. edic. rMUU Dieticꝰa.ũ.i.regularꝭ.ſ.ſe de die ĩ diẽ cuſto diens.ſicut faciũt clauſtrales. Diecenſis diſiunctio ðꝛ ſm Papᷣ. difficacia cie. hͥ difficacitas tatꝭ.in eodeʒ Disicilis lis..t.⁊ S le.ↄpõit᷑a dis ⁊ facił. ⁊ ↄꝑat᷑.⁊ facit ſuꝑlatiuꝰ limꝰ. Iñ difficul/ tas tatꝭ.i.guitas. Itẽ difficile qñʒ ponit p nullo mõ.vt.ij.q. vj. biduũ.v.ſʒ aduerſus. Diffinitio onis.f.t.i.terminꝰdemonſtrans 7 7 7 „ — qd eſt eſſe rei. CUlel diffinitio ẽ oꝛo exomẽs eſſe rei ꝑ ſubſtãtialia.vt aĩal rõnale moꝛta — le. expmit eſſe hoĩs ꝑ genꝰ ⁊ differentias. ꝗᷓ ſunt ſibi ſubſtãtialia.Et argumętat᷑a diffi nitiõe affirmãdo ⁊ negãdo.Diffinitio etiã eſt qͥdã coloꝛ rhetoꝛicꝰ. ⁊ eſt bꝛeuis demõ/ ſtratio rei ꝑ oꝛoneʒ facta ꝓpꝛias rei ample tens ꝓpꝛietates. vt Pꝛodigꝰeſt q̃ſi vicio re tinẽda pfundẽs. Cargqͥ ſumptũ facit ex rõne libent᷑ ⁊c. Uel diffinitio idem eſt qð coꝛona.vt dicit glo.ſuꝑ illud Eʒech.xliij. Diffinitio eiꝰ vſq; ad labiuxz. Oiffugus.a.um.i.in diuerſa fugiens.ł vn/ diq; fugiẽs. Iñ diffugiũ gij.fuga. ODigamma figura.f. dicta. eoy habeat duo . amma.i.g. igamꝰa.ũ.pe.coꝛ.ðꝛ qͥ duabo nupſit.ſ.vi/ ris vł vxoꝛibo.⁊ ðꝛ a dya ꝙ ẽ duo ⁊ gamos vxoꝛ. Iñ digamia mie.i.due nuptie. vel p ꝛietas q̃ aliqs ðꝛ digamꝰ igeries ei.f. ge.i.digeſtio.euacuatio.⁊ cõ onit᷑ indigeries riei.i.indigeſtio. qui docet᷑. Digeſtüi. n.s. ð: qda li legal ſic dic ?pt le galia pᷣcepta ibi excellent digeſta. qui alio noiĩie ðꝛ pandecta ſeu lib pãdectaꝝ. Iñ h⁊ 5p digeſtal. ⁊ h le. qdð ptinet ad digeſtũ. ODigeſt a.ũ.i.ↄſumptꝰ.oꝛdinatꝰ.expoſitꝰ. In ꝑ ↄpoſitõʒ Indigeſtꝰa.ũ.q̃ſi nõ dige/ ſtus. Et digeſtio onis.i.ↄſumptio.oꝛdina tio.explicatio.⁊ h̊ digeſtus us.ui. ODigitabulũ li.inſtrjm in qð digitus intro/ mittit᷑.qð ⁊ digitale ðꝛ. Digitellꝰ li. vel digitulus li. dimi. i.paruus digitus. ODigitꝰ ti. a decem ðꝛ. qꝛ decem ſt digiti in vtraq; manu.vł in vtroq; pede.Ul digiti dicunt᷑.qꝛ decent᷑ iuncti exiſtũt.Nã hñt in ſe numeꝝ ꝑfectũ ⁊ oꝛdinẽ decentiſſimum Pꝛimꝰ ðꝛ pollex.qꝛ int᷑ ceteros pollet vᷣtu te ⁊ ptãte ⁊ groſſitudine. Scðus ſalutato rius vel demõſtratoꝛiꝰ ł index ðꝛ.qꝛ eo fe/ re ſalutamꝰ vel aliqͥd indicamꝰ vł demon ſtramꝰ. Terti ðꝛ mediꝰ ł impudicus.qꝛ ꝑ eũ plerũq; ꝓbꝛi inſectatio expmit᷑. Quartꝰ ðꝛ qnularis.qꝛ in eo ſolet ferri anulꝰ.⁊ idẽ Dignus a.ũ.i igeſtibilis.2.t. ; le. qʒ facile digeri pöt VDigeſtiſta te..p.qͥ vel q docet digeſtũ vel medicinalis dicit᷑.qꝛ in eo trita collyria 4 medicis colligunt᷑. Quintus auricularis qꝛ eo aurem ſcalpimꝰ.vel qꝛ eo ſolemꝰ au rem purgare. ₰ Oigma.idignitas.vł nomen decus.laus gloꝛia. „ Dignitas eſt alicꝰ honeſta autoꝛitas.cultu honoꝛe ⁊ verecũdia digna. Iteʒ dignitas decus.laus.nomẽ.glia.ſummus honoꝛ. ODignitoſus a.ũ.i.dignꝰ.vñ Chꝛyſo.ſuper Mattheũ. Cũ in illo ſeculo caro infirma dignitoſe aie fuerit ſubiecta. — 7 neſt?. pꝛobb. Dilatio eſt tꝑis in cã ꝓrogatio.vł ſᷣm Bal. eſt tys qð hʒ certũ pncipiũ ⁊ certũ finem. Vel ſic.Eſt tꝑs datũ a lege vl a iudice ꝑti boad veniendũ.Et talis eſt duplex.ſ.pma que dat᷑ ab hoĩe vel a iudice.ſecũda q dat a iure ł a lege.vtʒ in Rubᷣ.de ferijs.Et di / lationum ᷣm Hoſti.in ſum.ti.de dila.S.j. Alie ſũt citatoꝛie q̃ dãt᷑ vocato ad cãm ad veniendũ ad iudiceʒ añ litꝭ ↄteſt.infra s citat ſe pᷣparabit vt veniat in tmino.et ni/ hilominꝰpoſt terminũ.vt deoffi.delł.ↄſu/ luit.Alie reſtitutoꝛie q̃ dant᷑ his qͥ ſpoliati fuerũt ſeu ſũt.vel ꝗᷓ dant᷑ ad appellandum q̃ ſunt decẽ dieꝝ.vl ad reſtitutionẽ in inte grum petendã.qᷓ olim infra annũ vtilẽ.ho die qᷓdrienniũ ↄtinuũ dant᷑.vt. C. deĩ in / te. reſti.l.fi. Alie ſunt deliberatoꝛie qᷓ dank reis ad deliberandũ.de qb.C. de li. ↄteſt. Alie ſunt ꝑemptoꝛie q̃ dant᷑ volenti ꝓbare de qͥb in.l.j.C. de dila.Alie ſunt executo⸗/ rie que dant᷑ ↄdemnato ad hoc ꝙ ſatiſfaci at. dehis. l. ij. C. de vſu. Alie ſunt reuoca/ toꝛie que dant᷑ habẽtibus ius reuocandi domum. de quibo habet: l. ij. S. legatꝭ. ff. Oe iudi.Alie ſunt vacatoꝛie ſiue ferialeſ.vt in l. de feris. ff. eo. ti.2. xxv.q.iiij.ꝑ totũ. Alie perſecutoꝛie quedantur ad appellationeʒ ꝓſequendam.de quibo in Aut.ei qui apel lat. C. de tem. appel. Alie ſunt ſaluatoꝛie. vt penitẽtiales.Alie pᷣceptoꝛie.de ap.c.pᷣ/ terea. Alie electoꝛie.vt de cõuer.cõiu.c.ex publico.ff. de adop.l.mancipioꝛum.et de elec. ne ꝓ defectu.Alie expertoꝛie.vt de fri gi. ⁊ male.laudabilem.Alie exemptoꝛie.xt qui matrimo.accuſare poſſunt. ca.finali. Alie refutatoꝛie.vt de appel: perſonas.⁊.c. requiris.ij.Alie exceptoꝛie.ſcʒ ad ꝓponen das exceptiones cõceſſas a iure. de excep. paſtoꝛalis. ᷣ equꝰ.ↄgruus.competẽs ho Dlen copte fago buſ Dis Dliun ue dict Dlu rali Out dic ODlut aitnt gen, Dlon nune cun eo⸗ dil Di⸗ n na Di U punn Man hi⸗ ner. Etet fſorii Dogen Hernm Donme vi deig⸗ ſeluc glien ſtog poꝛti monin ge ſociiod ghebfi Dorei dictged eiͤſid Ptapten duoby nn Dugtt onſe ſſadia l usauniieng ſ coſcln Aroringatn edii ummsbong. iar Woaniime 1s conpenis Ano Nfm Bal ütcnüfinen⸗ eNaincicepe ckduplerſom lrſecicd id ddeſcnis Atd ſumg dedig wocxosdcimal li ckt inffni⸗ rintiminoatn neoft dela1s nihisſpolinn dapelongm. nmoneininte annü vrle ho t. Lodeiin / rnorie dant Ldelick. trolenponre ieſuntchecnto, Abocqy ſatſfil llieſuntreuoc, gius reuocn ſineferulc n in gtoi 1 Aappeliin Atague ſeſunt ſlunon/ wtorie denhh dechlel old Diogenes nis/ꝓpꝛiũ nomẽ viri Dilema q̃dã argum̃tatio q a qbuſdãvocat᷑ cõplexio.⁊ ðꝛ a dya qð eſt duo.⁊ lema vo/ rago.qꝛ vndiq; ↄplectitaduerſariũ.Aqͥ/ buſdam vᷣo coꝛnut ſyllogiſmus ðd. Oilacidus a.ũ.i.clarus? apert. Oiluculũ li.pe.coꝛ.tꝑs illð cũ incipit ꝑua lux eſſe.⁊ a nocte diuidi ſᷣm Hug.Papᷣ.vo dicit. Diluculum auroꝛa. Diludiũ dij.locꝰ vbi diuerſi ludi exercent᷑ vel luc' diuiſus ⁊ diuerſus ab alio. Unde Oꝛatiꝰ in epi.Diſplicet ille locꝰ clamo et diludia poſco. Oilurꝰa.ñ.i.diſtempatꝰ.liqͥdus vł ꝓpr liq/ D ditatẽ diuiſus.⁊ ꝓ.lu.vñ Perſiꝰ. Dilutas querit᷑ geminet qꝛ fiſtula guttas. ODiluuiũ uij.n.s.catacliſmꝰ.nimia aquarũ inundãtia vł deſtructio.Et ꝓpꝛie ex nimia aquaꝝ inundatiõe ſic dictũ.qꝛ aquaꝝ cla de oĩa q̃ inundauerit diluat.i.cõmiſceat ⁊ Deſtruat. „ Dimenſio onis.ðꝛ mẽſura ł mẽſuratio.vel numerꝰ ł numeratio. Iñ h̊ ⁊ hec dimẽſio nalis.⁊ h le.i.ad dimẽſionẽ ꝑtinẽs. Dina ne.eſt pꝛium nomen filie Jacob. Dinaſcia vt habet᷑ in hiſtoꝛijs ſuꝑ Geñ.ca pitulo ð oꝛtu regnoꝝ dinaſciã egiptij ſum mam ptãtem vocant. “ „ — Dioceſis.ſis.f.t.interpᷣtat᷑ gubᷣnatio.⁊ h̊ nõ ſ̃m ꝓpꝛietatẽ vᷣbi vel ptãtem.ſed ſᷣm effectũ Et eſt dioceſis ꝓpꝛie baptiſmalis eccłie.ter ritoꝛium ⁊ gubernatio. — 6* 5* Hermogenes nis. . 7 — Diomedes is.pe/p ꝓpꝛiũ nomen ẽ cuiuſdã viri. Et vt narrat Papᷣ.Diomedẽ pagani deũ aſſerũt cuiꝰ ſocios in aueſ ↄuerſos ita ſe ludificare dicũt.vt ſuis.i.grecolludãt alienos vᷣberẽt ⁊ ad templũ diomedis ro/ ſtro aquã poꝛtãt.ſʒ ̊ vel fingũt.vł ſi qaquã poꝛtãt.vel tale aliqͥd ludificationi fit de monum.qͥ eosa veri dei cultu abſtrahũt. Hug.etiã di. Diomedes aues dicti ſunta aues fuiſſe ↄuerſos. l Dione.i.venꝰ.⁊ ðꝛ a dyan.qꝛ pulcra ſit.vel dicta ẽ dionea matre ſua q̃ ſr dicta ẽ dio ne.q̃ſi duos nectẽs in amoꝛe. Nõ eĩ amoꝛ pt expleri ſine duobo. Uk ðꝛ a dione qſi ex duob nata. Iñn dioneus. a. uũ. i. venereꝰ vñ Uirgił.Ecce dionei ꝓceſſit ceſaris aſtruʒ Dioniſiꝰ ſij. dictꝰ eſt bacchꝰ. Un płr h̊ dio niſia dicunt᷑ feſta bacchi Itẽ dioniſius ðꝛ àdaʒ, lapis fuſcus ⁊ rubetibsnotꝭ ſparſus ⁊ coꝛ.pe.ſiẽ ſocijs diomedis.q̊s ferunt fabule in illas ſic dict qꝛ ⁊ ſi naque admirxt᷑ ſit. ↄtritꝰ ni/ miũ fragrat ſm Hug. Pap̃. vo di. Dioni ſia geẽma nigra mixtis not rubeis valẽs ebꝛietatẽ. Itẽ dioniſiꝰeſt ꝓpꝛiũ nomen cu iuſdã ſancti doctoꝛis.qͥ areopagita a vico ciuitatꝭ in qͥ habitabat dict'eſt? interpᷣtat vehement fugiens vel eleustt. Nioſcoꝛus ri.m.g.pe.coꝛ.i.iunius. Ovota ðꝛ vas vinariũ duas aures.i.duas anſas hñs.a dya qð ẽ duo.⁊ota qð ẽ aurꝭ Hoc alio noie ðꝛ amphoꝛa.⁊ ꝓdu.o.vnð Auris ota tibi ſit.inde dvota venit. iotrepes pis.pe.coꝛ.qͥdam hereſiarcha.? interpᷣtat᷑ ſpecioſus.inſulſus.vel decoꝛ(din ſaniens. Kůä Diouolares ſunt viliſſime meretrices.pui ſtipendij. Uel diouale ſᷣm Papiã Tel be alio noĩe dicunt᷑ diuoltres.vt videt᷑ velle HDug. Oiplois diploidis.ft. duplex veſtis. dz a diplo as.eoꝙ ſit duplex amictꝰ.⁊ ẽveſt mi litaris.vñ pᷣs.Siẽ diploide ↄfuſione ſua. Oiplonia nie.f.p.i.duplex locutio.⁊ðꝛa di plo as. Iñ et᷑ diploniꝰa.ũ.i.duplicatꝰ.Et· H̊ diplonatariꝰ.i.duplicatoꝛ. Oipondiꝰ dij.m.s.i.duo põdera.ſ.genꝰ pOᷣ deris ex duobo aſſibↄpoſitũ. VUñ in euan gelio. Nõne due paſſeres veniũt dipõdio. ODipſa ſe.f.p.⁊ h̊ dipſas ſadis.⁊ h̊ dipſis.hꝰ ſis.vel ſidis.genꝰ ẽ ſerpẽtꝭ.⁊ interpᷣtat᷑ ſiti/ bũda. UVñ ⁊ latie ðꝛ ſitula.qꝛ quẽ moꝛdet ſiti facit ꝑire. vñ Deut.viij. In q̃ erat ſer⸗/ pens flatu adurẽs⁊ ſcoꝛpio ac dipſas.vbi diẽ glo. Dipſas genꝰaſpidiſ.qͥ latie ðꝛ ſitu la.quẽcũq; momoꝛderit.ſiti ꝑimit ł perit. adeo ꝑua vt cũ calcat᷑ nõvideat᷑c venenũ ante extinguit qᷓ; ſentiat᷑.nec triſticiam ſen tit moꝛiturus. ODiptica ce.f.p.i.tabula manual.q̃ ⁊ pugil/ larꝭ ðꝛ ⁊ ephimerꝭ. Uñ qdã.Clerice dipti cas lateri ne depᷣſſerꝭ vnq;. Uel f̃ᷣm Pap̃. Diptici ſũt tabule qͥb coꝛruptoꝛes amoꝛẽ ſuũ inſcribũt puellis.⁊ ꝓdu.pti. Uñn in de cretꝭ.xxiiij.q.ij.canone.Sane ꝓfert᷑ circa pncipium ðꝛ. Etĩ ſacrꝭ diptic; ſcpſert. qBöd glo. ibidẽ expõit dicẽs. Dipticea dico cis. Et dicit eadẽ glo.poſtea ꝙ diptici ſt᷑ colũ ne in b imagies patꝝ ĩ ſuo cathalogo po Dipthongꝰ.f.S.ẽ ↄglutinatio dus nunt᷑. rum vocaliũ in vna ⁊ eadẽ ſyllabavim ſuã retinẽtiũ.Et ſũt qttuoꝛ.ſ.au.eu.ae.⁊ oe.q̃/ rum due ſcribunt᷑ ⁊ pferent᷑ſ.au.⁊ eu.alie due ſcribunt᷑ ⁊ nõ pferunt᷑.:.ae.⁊ oe. 4 7 2 „* 12 J . . 4 * . Dira. re.f p.i.furia.⁊ a durꝰ.qꝛ dura ſit ire.qꝛ ex ira deoꝝ ꝓueniũt.⁊ eſt etymoł.no vↄpoſitio ſᷣm Hug. Pap̃.di. Dire dee pena rum dicunt᷑ vltririe. Dirꝰ a.ũ.i.crudel.reꝰ.immiſericoꝛs.aſper. atrox. deteſtabił. O aãt ðꝛ dirꝰq̃ſi diuĩa ira minundatꝰ.etymol.ẽ nõ ↄpoſitio. Pꝛope ãt ðꝛ dirũ qð diuĩa infert᷑ ira. Dz et᷑ dirus.i. magnꝰ. ⁊ pdᷣ.di.Ulñ qͥdã. Blãdicie pluſq; dira venea nocent. Dis..t. ⁊ B; dite. gtõ hꝰditꝭ.i. diueſ. opulẽtꝰ ſz neutꝝ in ſingłari nõ ẽ in vſu.Et ↄpatur dis. ditioꝛ. ditiſſimꝰ. Itẽ dis dit. i. pluto. a ditãdo.qꝛ nr̃is moꝛtiba oꝛbẽ ſuum ditat Ois grece latine ðꝛ bis. Diſcerniculũ li.pe.coꝛ.oꝛnam̃tũ vᷣgiale.vt acus cũ q̃ vᷣgo diſcernit ⁊ diuidit capillos ODiſcidiũ dij.n.s.i.ſeꝑatio.iuoꝛtiũ.a diſci do dis.eo ꝙ qͥs a pacto diſcedat. Iñ diſci dioſus a.ũ.qͥ freq̃ᷓns ẽ in diſcidijs.⁊ qꝗ diſci dia amat.põt et᷑ dici diſcidiũ a diſſido dis Oiſcinctꝰ a.ũ.i.deligatꝰ.remiſſus.incõpo ſitus.⁊ ðꝛ a diſcingo gʒ.qð eſt deligare.vñ iij. Reg.xxij. Nõ gloꝛiet᷑ accinctus eque vt Diſeinence. Oiſciplina ne.ðꝛ a diſco vel diſcipulus.qꝛ diſcit plena. Et eſt diſciplina ĩ diſcipulo. doctrina in mgr̃o.facultas vel ꝓfeſſio vel ſcia in vtrocd. “ Oiſcipulꝰ li.m.s.qͥ addiſcit. Jñ diſcipula le.⁊ h ⁊ H diſcipularꝭ.⁊ H̊ re.Et diſcipula/ tus us.ui. “U Oiſcofoꝛꝰa.ũ.pe.coꝛ.i.diſcum ferens. Uñ Hiero.ĩ plogo daniel. Cüuvo ad abachuc venerat⁊ de iudea ad chaldeã raptũ diſco foꝝ lectitabat. Oiſcoloꝛ orꝭ.2.Ct.i.diu coloꝛis.vñ Hiere.xxij. Nunqͥd auis diſco loꝛ.hereditas mea miii· Diſcolus a.ũ.pe.coꝛ.i.diſcoꝛs a ſcola indo ccꝰ.idiotha.illiteratꝰ.a ſcola diuiſus ⁊ di/ uerſus. Uñ.j. Pe.ij. Nõ tm̃ bonis⁊ mode ſtis.ſed etiã diſcolis. Oiſcoꝛs.ↄ.t.q̃ſi diuerſi coꝛdis.vł q̃ſi deoꝛ/ ſum a coꝛde alteriꝰ Iñ h diſcoꝛdia die.Et Diſcoꝛdioſus aum. Diſcretio onis.f.t.diuiſio.ſcia.diſcuſſio.q rũlibet reꝝ ↄſideratio ad qͥd tendãt.Et vt Dicit qdã poeta.Oib ĩ reb res ẽ diſcretio ſũma. Itẽ diſcretio ẽ attributio actꝰlłpaſ/ ſionis aliqbo cũ excluſione alicꝰ vel aliqᷣꝝ. Et dicũ: ꝓpꝛie eumenides l erinnydes in inferno.furie in tra.dire in celo.q̃ſi deoꝛũin diuerſoꝝ coloꝝ. balteriꝰ Diſcrimẽ inis.i.picłm vite.aliqũ diſcrimẽ ðꝛ linea ł diſtatia q̃ diuidit capillos capi/ tis alicꝰ. gac ðꝛ dꝛa.ſeꝑatio in duo. el ſm Pap̃ᷣ.Diſcrimen ẽ ꝑicłm.diſtantia la/ boꝛ a diſcernẽdo.qꝛ aliqñ duaꝝ reꝝ ſeꝑa/ tio alqincre eſſe pñt. vt in oꝛnamẽtꝭ mulieꝝ. Unñ diſcriminalia dicunt᷑ qͥ diui/ dunt capillos ꝑ mediã frontem ODiſcrimiał.2.t.⁊ G̊ le.qð diuidit.⁊ ðꝛ a diſ crimen. ⁊ h diſcrimĩale lis. Et ſt᷑ pꝛie diſ⸗/ crimialia młieꝝ capitꝭ oꝛnam̃ta dictaqca ut młierꝭ aviro diſcernũt łb cries dinidũt cula ſumens.a diſcũbo bvis. Oiſcꝰci.m.S.i.ſcutella.⁊ ðꝛ a ſcus qð eſt ro tũdũ.q̃ olim⁊ ſcus dicebat᷑.ſic ⁊ diſcꝰ a ro tunditate.ſʒ nũc diſcꝰðꝛ.qꝛ ⁊ eſcas ⁊ fercu la apponit. łpotiꝰeſt etymol.diſcq̃ſi dans eſcas. Iñ h diſculꝰ li.dimi.i.puꝰ diſcꝰ.Et diſcũbens.i.ad diſcũ ſedẽs.Et no.ꝙ diſc⸗ ꝓpꝛie eſt ſcutella⁊ nõ mẽſa.licet ꝓ ea ponat᷑ qñq; ꝑ notonomiã.Eta diſcꝰdictꝰ ẽ diſcꝰ ludus plũbee ſcutelle.⁊ ipſa plũbea ſcutel la.qꝛ facta erat ad ſił itudinẽ ſcutelle.et in gerẽ pijciebat᷑qͥ ludꝰnũc ðᷣꝛ ludꝰ ꝓijciendi lapidẽ.vñ Oꝛatiꝰ in poetria. Indoctuſq; pile diſci ve trochi ve qᷣeſcit.Diſcꝰetiaʒ ðꝛ mappa b menſale. Uñn⁊ aĩalia dicunt appa⸗ ruiſſe petro in diſco.qð alibi liber Actuũ mẽſaʒ notat atq; mappellã.vl ſic.Eſt diſcꝰ ludus diſcꝰ q̊ʒ regia menſa.Diſcꝰ ſcutella ſit tibi dicus q̊ʒ mawa. Oiſertꝰa.ũ.nomẽ.i.ſapiẽs.eloquẽs ⁊ facũ/ dus.⁊ ð a diſſero ri.⁊ ſm Hug.ſubtrahit᷑ vnũ s.q;uis ſint duo ĩ vᷣbo.pꝑticipio.⁊ vẽᷣba li. vt diſſero.diſſertoꝛ.diſſertꝰ. VUñ ⁊ pᷣma coꝛripit᷑ in diſertꝰ.vñ Oꝛatiꝰ.Fecũdi cali ces quẽ nõ fecere diſertum. Et ↄpꝑat᷑.diſer tus tioꝰꝛ.tiſſimꝰ. Alij dicũt ꝙ diſertꝰ ↄpõit a di. ⁊ ars.int᷑poſita s.⁊ ſic eſt nomẽ.Cum vo ẽ ꝑticipiũ ſcribit᷑ ꝑ geminũ s. Iñ diſer/⸗ tatio.et eſt ciuilis ſapia.vt.C. de oꝛ.cog.l. Diſinteria rie.f.p.pe.acuta.i.diuiſio ↄtinu ationis.vel vlceratio inteſtinoꝝ. Et fit añ cedenti fluoꝛe.quẽ greci diarã vocãt.et ðꝛ ab interia l enteria qð ẽ inteſtina.Et ᷣm Bp̃t dici diſinteria vł diſenteria ſᷣm Hug. Pap̃.vo di. ꝙ diſinteria ẽ ſanguineꝰ fluxꝰ ventrꝭ cum excoꝛiatione inteſtino2ꝝ. Diſnoicus.i.ſuſpicioſus.qͥ plus recipit q; emittit.⁊ viðꝛ eſſe ↄpoſitũ a dis.qͥd ẽ diui/ iſcũbens t.o.t.i.ad diſcum ſedens ⁊ fer⸗ diſoi Diee dium Diſpe lrot dos longu lonc? ſſin⸗ Pob⸗ frimen ihel ſtmutio pohur Ucen liatel llder ae Vr Pi tan Di⸗ 0 Dili DM Gofmn Dilun ſnaus Diiche menvel ſfichon diſtoa chond logrit Diſine pücte ſtin Etdi lone ſenct Comnont Ditropt Veſſur irnt Diuglss. bebati Dierſc Uungun llcdi⸗ Uhnal gicidin tcapllen nomda in dikentie D Ninomnane dicunkidin ntem inidit :ded Etſenned, Iammtadicnqc tliesdinii umſedenstie⸗ 6. aſeusqs eſtnt k ſcꝛdiſcan ecas fen l did ſiden miior diſe6 es. Ctno Kalicapeen tadiſcdic. zipoplübezſan vine utelect rorlud/picn ma. Imoctud t Dicenzz lun dicuntav/ lbiliber Acini Dic ſcutella; vtſic Eſtdiſe . Dic ſcutela docnes 1lch nDugſubmm nb Fliti un. Et,i cütq diſen tſcckronit cminis JN n Ldendk⸗ =☛S cni dinſinfi inteſtinor⸗ Gl ſio. v diuerſum noicꝰ qdðᷣ eſt infirmꝰ. Jũ Diſnoie? qͥ nõ eq̊ mõ recipit ⁊ emittit. Diſpectꝰa.ũ.i.ↄtemptꝰ.Et diſpectio faſti/ ODiſpendiũ dij.n.s.⁊ h dipenſa.ſe.i.nimia largitas ł nimia diſpenſa.⁊ ðꝛ a diſpendo dis.Et diſpendiũ ðᷣꝛ qð eſt ↄꝛiũ ↄpẽdio.i. longũ ⁊ inutile. z diſpendioſus a. um..i. long??⁊ inutilis.Et ↄpꝑat᷑ diſpẽdioſus.ſioꝛ ſiſſim?. In H diſpẽdioſitas tac. fm Hug. Pap̃.vo di. Diſpendium damnumvel de trimentum. ODiſpẽſatoꝛ ſᷣm Pap̃. ðꝛ cui credit admini/ ſtratio pecuniaꝝ.qꝛ pᷣus qͥ dabãt pecuniã nõ numerabãt ſed appẽdebãt eam. Diſpẽſatio eſt iurꝭ cõis puida relaxatio vti litate ſeu neceſſitate pẽſata.ſᷣm Guil.i ſpe. ti. de diſpẽ. vel ſic.Eſt rigoꝛis iurꝭ ꝑ eũ ad queʒ ſpectat canonice facta relaxatio.j.q. vij.niſi rigoꝛ.⁊.c.ſe.Qñq; tñ diſpẽſatio ca pit᷑ impꝛope.ſ.ꝓ iurꝭ declaratõe.vt ĩ.c.qͥn/ tauallis. de iurei. Oiſploſus.a.ũ.i.diſſut.apertꝰ.diruptus. Diſſvllaba a.ũ.i.duaꝝ ſyllabaꝝ.et ðꝛ a dis. 7 ſyllaaas. ODiſſitus a.ũ.pe.coꝛ.i.ſeꝑattꝰ. Diſſuria ẽ arida vꝛine digeſtio vel difficul tas mingendi. Diſſutus a.ũ.pe,pð.i.diſiunct.⁊ in ſutura fractus. V ODiſtichon.n.s.⁊ H diſtichiũ inuenit᷑i.car/⸗ men vel opꝰ duoꝝ vᷣſuũ.⁊ ðꝛ a di.i.duo.et ſtichon qð eſt ᷣſus.vñ Theodolꝰ. Quos in diſtichij carmẽ ↄplecterꝭ emi. Itẽ diſti⸗/ chon ðꝛ qͥddã genꝰ dicẽdi.cũ.ſ.autoꝛ totũ loquit᷑ ꝑ ſe ſine ꝑſona introducta. Diſtinctꝰa.ũ.i.diuiſus.ſeꝑpatꝰ.deſignatus. pũᷣctatus.d eterminaai“. Diſtinctio oniſ.i.diuiſio.pũctatio.ſeꝑatio Et diſtinctõis tres ſunt ſpẽs.ſ.colũ.coma iodus. de qb vide locis ſſis. iſtrictus a.ũ.i.ſeuerus.aſper.auſterus.⁊ comꝑpat. Oiſtrophos ðᷣ oda illa ã ſemꝑ in ſecundo verſu repetit varietateʒ verſus.vide infra inſtroppos. ODiualis..t.⁊ G̊ le.pe.p.i.diuinus. Vñ di/ nalis ðꝛ pᷣnceps vł imꝑatoꝛ.qͥ quaſi deus habebakt. „ D Oiuerſicliniũ nij.n.s.i.locꝰ vbi diuerſe vie ↄiungunt᷑.⁊ ðꝛ a diuerſus a.ũ.⁊ clino nas qꝛ illic diuerſe vie acclinant᷑.vł qꝛ illic via iclinat᷑ ad diuerſa qð alr grece ðꝛ h etero/⸗ ſa. celum ceil. nertim ab alia via. qᷓſidiuerſa vig. Diues. cõ clitum. Itẽ eteroclita ſiue diuerſiclinia di cunt᷑ q̃dã noĩa in arte gramatica q̃ſi ad di uerſa ſe inclinãtia.ſ.q̃ inclinãt ſe ad diner/ ſas dictiões in diuerſis caſibo. vt Jupiter Jonis.vel ad diuerſas ſigtiones.vł addi uerſas declinatiões.vel ad diuerſa genera in diuerſis numerꝭ.vt veſpera re.vas.va⸗ Oiuerſoꝛiũ rij.n.s.i.diuerſitas viaꝝ.ſ.vbi viatoꝛ ad callem diuertit᷑ vel locꝰ remot ab alio. vl receptaculũ.ſ.hoſpitiũ ł hoſpi / tale.⁊ ð a diuerto tᷣ.qꝛ illuc diuertimꝰ.vł qꝛ ex diuerſis vijs ibi ↄuenit᷑. Uñ in Luẽ. Põ erat ei locꝰ ĩ diuerſoꝛio.Et vt di.glo. Diuerſoꝛiũ eſt domꝰ int᷑ duos muros du as hñs ianuas.vt.ſ.ex diuerſis vijs recidii Diuerſus a. um.i.diuiſus.ſeꝑatus.nõ con coꝛs.malus.⁊ ↄꝑat᷑. In h̊ diuerſitas atꝭ.i. varieaaaaess. Oinuerticulũ li.n.s.i.flexus viarũ.vbi vna via diuertit ab alia.vł ipſe callis ꝑ quẽ di/ at adueniẽtes.⁊ ſigt eccłiam int᷑ paradiſuzʒ 6.g. decli. ſed omĩis oſtructione ðꝛ qſi diu hñs.i.cupiens diuitias.i.opulentꝰ vel pecunioſus.ſiue vtat᷑ fſiuenõn. QDinitioſus a. ũ.i. copioſus plenus diuitijs Dnd itas tat.i.copioſitas. Oiuidens den. m.t.i.ouis vel agnꝰ duos habẽs tiñ dentes.⁊ ðꝛ a duo ⁊ dens. Itez diuidens tis.o.ge.poteſt eſſe ꝑticipbium de diuido ddiiis. Oiuidia die.f.p.i.diſcoꝛdia vł bellona. Jñ diuidioſus a.um.i.diſcoꝛdioſus.qͥ ꝑ ſuam diſcoꝛdiã ali q ⁊ diuiſioſus ðꝛ. ODiuidiculũ li.n. .. ð: caſtelluz in diuiſione Oiuiduꝰa.ũ.qͥ diuidit vel diuidit᷑. Iñ diui duitas tat. ⁊ ꝑ ↄpoſitõeʒ indiuiduꝰ a. um. et h̊ indiuiduitas tati. Diuinꝰa.ũ.qð eſt deoꝝ vel ꝑtinẽs ad deos 7 ð a diuꝰ a.ũ. Et dinini dicunt᷑ celeſtes deificati. Item diuini à̊ tractãt de deo. q mag ꝓpꝛie dicunt᷑theologi. Et diuini qui diuinant ⁊ aſtutia qᷓdam fraudulenta boę/ minibꝰ futura cõiecturant. Jñ diuinitas tatis. Diuinatoꝛ futura cõtemplans ðꝛ.⁊ ſemꝑi malo accibltiktt. Oiuinatio accipit᷑ tripłr. Pꝛimo ꝓ ſciẽtia theologie. a q̊ theologi dicut diuini. De⸗ os diuidit ⁊ diſcoꝛdare facit. cüuũdo ꝓp ſcia infuſa a deo.⁊ ſic accipit᷑. Pꝛo docta ⁊ ſapiens locutio. uerb. xvj. Diuĩatio in labijs reg. Nã in in dicio nõ errabit os eiꝰ. Tertio ꝓ ſcia ma/ gica vl fallaci ꝓphanatiõe vl ꝓphetizatio/ neqòꝗᷓ falſiꝓphe ⁊ magi fingũt ſe pᷣuidere vel pſcire futura.ita capit᷑ in.l.nemo.C.ð ma le.⁊ macthe.Et vt di. Uarro.q̃ttuoꝛ eſſe ge nera diuinatõis.i.terrã.aquã.ignẽ.aerem hinc Geomantiã.bydromantia.aeroman tiam.pyromantiã dicimꝰ. Diniſoꝛiũ ðꝛ cella ab alijs diuiſa. Dinuoltres viliſſime meretrices. q̃ ſe ſuaq; gęra nũmoꝝ pᷣbent.Et dicũt᷑ diuoltres q̃ſi deſideriũ volates. vel ſi ꝓ nümo volute. Dinuoꝛtiũ.n.s.ðᷣꝛ q̃ſi diuerſuz.i.via vł ſemi ta in diuerſũ tendes.⁊ ponit᷑ generalr ꝓ ſe ratoc diuiſione ⁊ ſubterfugitõne. ¶ñ Diuoꝛtiũ ſᷣm GBoff. ⁊ Hoſti. eſt int virũ ⁊ mulierẽ legitie facta ſeꝑatio.⁊ ðᷣꝛ a diuerſi tate mentiũ.qꝛ hi qͥ mrimoniũ diſtrahunt in diuerſas ꝑtes eunt. Diurnꝰ. a. ũ.i.vniꝰ diei.vel durãs ꝑ vnum Diem. ⁊ ꝛ a diu ſᷣm ꝙ accipit᷑ ꝓ determia⸗ „ to ſpacio tꝑis. „ — 9 7 * Oius a.ũ.i.diuinꝰ⁊ ſanctꝰ.⁊ ðꝛ a deus. ODiuturnꝰa.ũ.ðꝛ a diu ſᷣm ꝙ accipit᷑ p inde ter minato ſpacio tpis. ⁊ eſt q hʒ indeter/ minatã ſignificationẽ tꝑis.ſicut diurnus det minatã.Etdiutinꝰa.ũ.in eodẽ ſenſu.i. longꝰ. ꝓlixꝰ.din durãs.ↄtinuãs.⁊ ðꝛ diuti nus a.iũj.q diu ſicut diurnꝰ ſᷣm Hug. Pap̃. vo di. Diutina dicta ab eo ꝙ diu duraue/ nint. diuturna a ꝑpetuitate dicta.q̃ſietxna. ODina. ũ.i.deificatꝰ. ⁊ ꝛ a deꝰ. zus eſt ſemꝑ.diuus vᷣo fit quaſi qͥ ex moꝛtali fit Sed deus immoꝛtalis.vñ ſᷣm Papᷣ. Diuus ðꝛ deus vel imꝑatoꝛ.qui poſt moꝛtem velut deus paber. 9 Docibilis. 9.t. ⁊ H le.⁊ B⁊ docilis.⁊ h le.. ſyncopã dꝛñt. Nam docil eſt diſcipulus qͥ; facile docet᷑. Non em̃ ðꝛ docilis.qꝛ ſit do/ ctus.ſed qꝛ doceri põt.Eſt em̃ ingenioſus ⁊ad diſcendũ paratꝰ.Docibil vᷣo eſt liber g̊̃ ſacile diſcit᷑ vel diſci põt.ponit᷑tũ vnum ꝓ altero.vñ Joh. vj. Erunt oẽs docibiles dei.i. dociles. Docillus li.m.s.i.clepſydra. Docimen inis.qð ⁊ ̊ documen inuenitur e.coꝛ.i.documen. octiloquꝰa.um.qui docte loquit᷑. Iñ do ctiloquium quij.i.doctum eloquium.vel na etiã dicta eſt qdã ſilua epiri.a dãdo do na.i.glandes hominibo. In dodon.a.ũ. Hodrans antꝭ.eſt qdam ꝑs aſſis que exno uemvncijs pficit᷑ nec ðꝛ ad totũ.vt inſti.ð Dogma atꝭ.n.t.i.doctrina l iteratio doctri ne vel decretum.placitum.ↄſenſio.ↄſola/ tio. Iñ dogmaticus a. um.i.doctus ſagax pꝛudens.ſophiſticꝰ.inſtruens vl inſtructꝰ vl ↄſolatus. DOolabꝛa bꝛe. fp. ⁊ dolabꝝ bꝛi p eodeʒ.ſ. inſtrumento dolandi.ſꝓ pipenni. Inde dolabella le. ⁊ H dolabelluʒ li. ambo dimi/ “ nutiua. Dolatura re.f.p.i.dolatio vel id qðᷣ dolan do aufert᷑ de ligno.vel id cuʒ qͥ dolat et ðꝛ a dolo as.a qͥ eti dolqtilis.ↄ.t.⁊ h le.i.ap/ tum ad dolandum.⁊ h̊ dolatoꝛium rij.lo/ cus in q̊ dolat᷑. Oolium lij.n.a.ð: vas terre rotundum. Dolo vel dolon onis.a dołꝰ ðꝛ. Et ſut do/ lones tela abſcõdita ĩ ligneis vaginis ꝓpt dolũu.? er ipſe lignee vagie dicũt᷑ dolones int quas latet pugio ſub ſpecie baculi.⁊ di cunt᷑ ſic.eo ꝙ fallant ⁊ decipiaut ferro cuʒ pferant ſpeciem ligni. Hos etiam vulgus greco noĩe oxos vocant.i.acutos. Undeꝛ apud medicos acutꝰ moꝛbo oxea ðꝛ.ab oxi dò eſtacuum. Doloꝛ orꝭ. m. ẽ coꝛpis inqͥetudo. Et no.q; Doloꝛ nõ eſt leſio ſed leſionis ſenſus. Doloꝛoſus a.ũ.i.plenꝰ doloꝛe. Doloſus a.i.i.inſidioſus vel malignꝰ.eoq; deludat. Ut em̃ decipiat occultã maliciã blandis moniba adoꝛenat. Dolumen inis.n.t.idem eſt qð dolabꝛa. Dolus li. m. s.i.fraus.malicia occulta blã dis ſᷣmonibo adoꝛnata.calliditas mentis. Et ðꝛ doloꝛe.eo ꝙ doloꝛẽ inferat. Ubł cõ ponit᷑ dolus a deludo.q̃i delus.eo ꝙ delu dat ⁊ decipiat.Et fit dolus aĩio.inſidie lo/ co vel telo.fraus circa fidẽ mutuatã. Etẽ dolus cũ aliud agit᷑.aliud ſumulat᷑. Et ide ↄpoſitionẽ ſubdolus a.ũ.Et ſubdolus li.ſubſtantiuum. Ooli capax eſt ꝓximuſ pubertati.ſ.qñ mas habet vndecim anos ⁊ dimidiũ. Lũc em̃ poteſt delinquere.pꝛeterq; ĩ adulterio ᷣm Accur. Femina vo qñ hʒ nouẽ ⁊ dimidiũ Anos. vt no.ff. de re.iurꝭ.in.l.pupill.Aug? jodie Cupar verle depe⸗ Dom dicid p mote⸗ Etm le Donel moen Done cenari fue quo? Domne Gape aſ id Deor R ll ma⸗ cun Don td lijde is⸗/ Gt pane lnste ipane Donch neſen aſii L cenſt Donia Domio ceba Bormmn Munonens der ſminete 4 ſubiecn Donmni ceſobe bochle⸗ dohninicl tedng⸗ näin e Acinde. Ndolntei Se⸗ = zadtwti nii nakitmndog un. tiogoe Kuensyifinne lebr deipcolg Ppüpenni. In Unzllamdodin tio id göd lidcnzidoltes Als. ttbein 5dolatoriumn mr vuarn or de Et ſitd as vaginis , giedicif dolort bſpeciebscul/⸗ decipiauttemen Hoscnam nlge tiacuwo t rhorca dr obor berngo. Etho⸗ onis ſenlus. e. s WAalig * diatoccuti . omm. nctddalt, 8 nalcncnn Crn clictbſine Dolcteninn peminẽt ꝓ eo ꝙ eis cetera ad obediendum ſubiecta ſunt. dñationes vocant. Dominicꝰa.ũ.ꝗq dñavł dña ðꝛ. Iñ domini ca ce.ſubſtãtiuũ ꝓ pma feria.⁊ h ⁊ dñica lis.⁊& le.qð ſumit᷑ tã a dñica ꝓ illa die q; a vo dicit in epła ad renatũ ꝙ puer ðꝛ doli capax.cũ eſt ſeptẽ annoꝝ.qꝛ tũc mentiri et veꝝ loqui põt.vt no.in.c.oĩs vtriuſq; ſexꝰ. de pe. ⁊ re. ODoma mat.n.t. greci tectũ dicũt.põt etiaʒ dici doma tectũ.vł etiã atriũ qð nõ tegit᷑ vñ Phiſiologꝰ. Deq; pilis eiꝰ fiat ſub do/ mate fumꝰ. Et.ij. Re.v. Domatũ fiſtulas. Et appellant᷑ domatũ fiſtule cannales qͥb ſtillicidia defluebant. “l Domeſticꝰa.ũ.i.notꝰ⁊ familiarꝭ.q̃ſi in do/ mo eadem ſtans. ODopmeſtici ſũt libertꝰ.colonꝰ.aſcptitiꝰ.mer cẽnariꝰ.oẽs de familia alicꝰ ſiue ſint liber ti ſiue nõ.⁊ oẽs familiares qͥ habitãt cũ ali quo ⁊ vxoꝛ.⁊ ſi ſunt in eiꝰ ptate ⁊ ꝓpinqͥ. DomDeſtici iudices dicunt᷑ eſſe ex qbp ma gna pꝑte ius pẽdet ⁊ ↄſiliuʒ.Hi etiã dicunt᷑ aſſeſſoꝛes.eo ꝙ aſſidẽt iudici.⁊ in cauſe co gnitione ſuũ pᷣbẽt ↄſiliũ vel officiũ.vt ptʒ ex Rub. C. de aſſeſ. 9* Domicellꝰ li. et dominellꝰ li. dicunt᷑ dñs diminutionẽ.⁊ domicella le.⁊ dominel/ le.ambo dimi.a dña.Domicelłet᷑ ⁊ do/ micella dicũt᷑ qñq; pulcri iuueneſ magna tum ſeu liberoꝝ.ſiue ſint ſeruiẽtes ſiue nõ. Dopmiciliũ lij.n.s.i.domꝰ faſtigiũ ⁊ altitu/ do. ⁊ ðᷣꝛ ſic q̃ſi ciliũ domꝰ.Dẽ tñ qñʒ domi ciliũ domꝰ ipſa l habitatio b manſio ł ius Teas en Hug jr pſal.auũt vbi ſic dicik. Sicut nycticoꝛax ĩ domicilio.Dicit glo. k in parietinis.q̃ vulgo dicũt᷑ ruine vbi pa/ rietes ſtant ſine tecto. Dicit᷑ aũt parietina ſi parietũ rnri. Homiciliũ alicꝰeſt ibivbi maioꝛẽ ꝑtẽ foꝛtu . ne ſueoſtituit vł magnã ꝑteʒ bonoꝝ ſuo— vel ſi ibi hʒ larem.i.familiã.vt.C. de inco. ⁊ cenſi.l.ſi ciues.li.x. Domicula le.f.p.i.pua domꝰ. Domiduca ce.f.p.pe.coꝛ. Juno ðꝛꝰqꝛ vſq; 1. inonni puellas maritatas introducere Domminatio onis.idẽ eſt qd dñatꝰ. Domi/ nationes et dicũt᷑ qdã angeli.Et vt Gꝛeg. dicit. Ea angeloꝝ agmia q̃ mira potentia — . . dominic?a. ũ. Et vt Papᷣ.di. Dñicꝰ dies p inde ðᷣꝛ.qꝛ ĩ eo reſurrectõis dñni nr̃i a chꝛi/ ſtianis gaudiũ celebꝛat. Iteʒ h dñicus ci. dict;eſt qdã egregiꝰofeſſoꝛ.pat⁊ inſtitutoꝛ oꝛdinis fratrũ pᷣdicatoz. ODominiũ nij.n.sS.i.ius.tutela.ptãs. Jñ dðo minoſus a.ũ.i.imꝑioſus.dominꝰ⁊ pomo. q; habet ardua pᷣcipere.ſ.homo magne au toꝛitaais. Dominiũ directũ ſᷣm Aʒo.in ſum.de iure emphi. ðꝛ hꝛe ille qͥ poſſidet ciuilr tãq; do minꝰ. ⁊ iõ ðꝛ hꝛe dominiũ directuʒ.qꝛ ſine oi alia obligatione liberam ptãtem hʒ rei. qualr nõ eſt in illo qui habet dominiũ vti . le vel mirctum. Dominiũ vtile m Azo. ꝛ hae illeqſolum ota ⁊ vſufructuarꝰ⁊ feudatariꝰ.. naturalr poſſidet ⁊ nõ ciuilit.vt emphyte Dominꝰ.m. s.i. heros.⁊ a domꝰ eo q do mui pᷣſit. aũt dñs ðꝛ qſi dãs minas.vł q̃ſi das munꝰ.ſ.ſeruitiũ.vel dans minꝰ.ſ. pene.etymo.eſt nõ ↄpoſitio.Et ↄponit᷑ cũ SB ntõ legu.⁊ ðꝛ dominuſieguũ iuriſpit.ſed qñ ſunt due ptes tũc ðꝛ dñs legũ ſolꝰ im/ peratoꝛ. qꝛ ipſe hʒ ptãtem cõdendi ⁊ deſti/ tuendi uumrrra. ODomini recti. erãt qda officiales defenſo/ res ciuitatũ ⁊ municipioꝝ. „ * „ * * Oomini minoꝛis magiſtratus ſic dicti.qꝛ oñi recti.qꝛ ſuffragio duoꝛum eligebant vnↄſtituebat᷑ a plebe.alter a maioꝛibi.vt ODomnni.⁊ H̊ domna ne.ꝑ ſincopã dicunt a dñs dña.qð ꝓpꝛie ↄuenit clauſtralibo.ſed dominꝰ dna mudanis. Unñ in eccłia can/ tat᷑ Jube domne bñdicere.⁊ domnꝰabbas domn pꝛioꝛ. Domꝰ ſecũde vł q̃rte declinatõis eſt q̃ con ſtat ex parietibo.tecto ⁊ fundamẽto ꝓtegeẽs nos a caumatib ⁊ imbꝛibi. Uel eſt vnius familie habitaculũ.ſicut vꝛbs vniꝰ ppli. et ſicut oꝛbis domiciliũ eſt totiꝰ hũani gene ris. Item domꝰ ðꝛ cõmixtio viri ⁊ vxoꝛis ⁊ etiam familia.ſed incipit a duob. Nam pꝛie familia ẽ liberi ex libeꝛis legibo ſuſce ptia ſemoꝛcvicra jte alia ſumit pHagna ⁊ ad ſylle.in pᷣn. Recipit᷑ etiã ꝓ omnibo ge/ rentiby eadẽ ſigna vel arma. In domũcu la le.i.pua domꝰ. D Domuſiuramentii.dom federis.ſ.taber/⸗ naculIlaon. Domuſſaltus libani.de qua habet᷑iij.Re. vij. dicebat. quia erat edificata de lignis li bani. * Donarium rij. n. s. idem eſt as donu. Jtc, DO donariũ eſt loc vbi dona qofferũt in tem plo reponunt᷑ Et donariꝰ a.ũ.qð donat᷑ ł qð facile donari põt. Donatica ce.ſ p.i.coꝛona qua autoꝛ dona tur. Et donaticꝰ a.ũ.qñ donat᷑ vł accipit Oonatio ſᷣm Aʒo.in ſum.C. de dona.ẽ rei licite nłlo iure cogẽte mera liberalitate fa cta collatio.vt. ff. e. ci. l. donarin. Donatio añ nuptias ꝓpt᷑ nuptias ſᷣm azʒo. eſt illa quã facit ſponſus vł aliqͥs ſuo noie ſponſe vel alteri noĩe ſponſe. Donatio cã moꝛꝶ ſᷣm Hoſtiẽ timoꝛe moꝛ tis iminentis.vł future alicꝰ rei puide ⁊ li beraliter facta collatio.Et hꝰtres ſũt ſpẽs Pꝛima cũ qͥs donat metu moꝛtalitatᷣ fu/ ture ⁊ nõ inſtãtꝭ. Scdða cũ ꝗͥ donat metu moꝛtalitat inſtantꝭ deſperãs de ↄualeſcẽ/ tia.⁊ h̊ͥ donatio ↄpat᷑ ei que eſt inter viuos Tertia qñ mag vult ſe hẽe q; eum cui do nat.⁊ magꝭ donatariũ q; ſuũ heredem Donatio int᷑ virũ? mulierẽ ſm Rzo.ĩſum. eſt qᷓ fit ↄſtanteimr̃imonio q̃ m leges eſt ꝓ bibita.iõ ne mutuo amoꝛe inuicem ſpolia rent᷑.donationẽ nõ ſperaãtes ſʒ ꝓfuga erga ſe facilitate abutentes. Nec ect eis ſtudiuzʒ liberos potiꝰeducanii. Donatio int᷑ viuos ſᷣm Aʒo.iĩ ſum.eſt qñ rẽ quã dono.malo hꝛe illũ cui dono q; me. Donatio mera.ẽ eadẽ cũ ſimplici.ſ.qñ int᷑ viuos donatio fit Qñq; er ðꝛ pura libera litate nõ ob cãm ſecutã. Di vᷣs fit ex cauſa pᷣcedente.tũc ðꝛ remuneratio poti q; do/ natio.vt.C. de bo.liber.l.cũ opoꝛtet.S.cũ gutem. Donatio facta ob cãm intpoſitã ſᷣm Hoſt. in ſum.eſt q̃daʒ donatio int᷑ viuos que fit ob cãm int᷑poſitã.⁊ denotat vt aliqͥd fiat ł nõ fiat.vł ꝓpt᷑ qͥd fiat donatio ſecuta ꝓpter ſinem iuxta ea q̃ habent᷑.l.j.S.j.ff.de dona. Donatio ꝑfecta ⁊ pura eſt ſpẽs donatiõis ſimplicis.⁊ eſt qn ſtatim pura liberalitate tranſfert̃ dominiũ reidate. Donatio imꝑfecta ſiue ↄditionalis vel ſub modo.eſt et᷑ ſpẽs donationis ſimplicꝭ.Et eſt qñn ſtatim tranſfert᷑ dñiuʒ rei date ⁊ nõ niſi ſub ↄditiõe.vel mõ vel in diẽ. vt dono tibi ſi rex intrauerit italiã.vel dono non ꝙ tuũ ſit hinc ad annũ vel aliqͥd hmoi. Donatio ſimplex eſt q̃ cãm nõ hʒ.⁊ cuʒ do nãs nlło caſu velit ad ſe redire qð dedit vł Ddatuꝝ ſe ꝓmiſit.vt. ff. de dong. l. j. Donatio ſpõſalitia ſᷣm Azo.ðꝛ illa q̃ a ſpõ/ .. . 2 ſo ſpoſe fit vel ecõuerſo licet raro accidat. Donatti.eſt qͥdã autoꝛ. Hic liber ab eo cõ poſit/ ðꝛ donat?. Iñ H ⁊ H donatiſta ſte. ſequit᷑ donatũ.vel qͥ ſtudet in eiꝰ libo. Donatiſte dicunt᷑ qͥdã hereticia donatoq; dam afro dicti qͥ aſſerebãt filiũ dei eſſe mi noꝛem pꝛe.⁊ minoꝛẽ filio ſpũmſanctum. Donifer.a.ũ.vel doniferꝰ ri.pe.coꝛ.qui de fertdona.. Donũ ni.n.s.eſt datio irreddibilis.Et dit fert a munere.qꝛ donũ deo debet᷑ munus vᷣo hoĩ. Itẽ donũ honoꝛariũ ẽ.munus vo debitũ.vt pꝛono Na ꝓpꝛie munera dicunt obſeqᷣa q̃ᷓ pauꝑes diuitibo loco muneꝝ ſol uũt.ſic dicta.qꝛ manibo accipiunt᷑ vł dant Itẽ donũ dant eſka dando vel donando munꝰaccipient a manibovł muniendovł monendo.⁊ pdu.do.vnde Ouidiꝰ de arte Placat᷑ donis Jupiter ipſe daꝶ᷑. Doꝛcas cadis.ſf.t.i.capꝛea.⁊ðꝛ a doꝛcas vł doꝛco.qð ẽ videre.eo ꝙ acute videat et de longinq. He et ibices dicũt᷑ qſi auices.eo ꝙ inſtar auiũ ardua⁊ excelſa teneãt.⁊ ĩ ſub limis habitẽt. ita vt de ſublimitate vixr hn manis obtutibo pateant Itẽ doꝛcas/ꝓpꝛiũ nomen eſt mulieris. Doꝛciũ cij.quedã mulier ſic dicta cã adu/ latiõis ⁊ blandimenti.q̃ſi iunẽcula.⁊ ðꝛ a Doꝛcas.⁊ interpᷣtat᷑ pulcra viun. Ooꝛco onis.m.t.i.auidꝰvoꝛatoꝛ.dictus ſic a doꝛcas.qð ẽ videre.qꝛ ſola viſu accẽdit᷑ ad leccacitatem. Doꝛ fuit fiiꝰ Neptuni. vñ doꝛi vł doꝛes qda greci dicti ſunt.qꝛ ab eo oꝛiginẽ duxe runt. Iñn doꝛicus a.um. Doꝛica ce.pe.coꝛ.eſtv quã hñt egiptij ⁊ ſyri. Doꝛſum.n.s.eſt illa ꝑs a cerui nes. ⁊ ðꝛ a durus.q̃ſi durſum.eo ꝙ illa ꝑs coꝛꝑig ſit durioꝛ ad modum ſaxi foꝛtis ad poꝛtandum ⁊ ꝑpetiendu. Bos d.f.t.ðꝛ qð dat᷑ vxoꝛia marito qñ nu/ bit. Donatio qᷣd dat᷑ eidẽ ab eodẽ ꝓpt᷑ ðᷣuir ginatõʒ. Parafernũ qð dat᷑ ei ab amic pꝰ nuptias ꝑ aliq̃t dies ſᷣm ↄſuetudinẽ diuer ſaꝝ terraꝝ.⁊ ðꝛ parafernũ a para ge iux/ ta ⁊ fernos qð eſt dos.qꝛ iuxta ⁊ pꝰ dotem dat. Et no.qꝙ antiquꝰ ritꝰ erat vt marit et vxoꝛ iuicẽ ſe emerẽt⁊ dotaret.nevxoꝛ vide ret᷑ ancilla.⁊ iõ dicũt dotẽ q̃ſi doit.qꝛ pᷣce/ dẽte ĩ nuptüs viri donatõe ſeqͥt dos vxorꝭ Et no.ꝙ dos qñq; ð:ꝗꝓpꝛietas⁊ vᷣtus alicꝰ vñ Boetiꝰ in pmo de pſolatõne dicit. Ut bꝛeuiter oẽs ei dotes includãat.pꝛi ſilis eſt na exlinguis grecoꝛ ce vſq; ad re do tis Dor te⸗ Dort on Drcen dickad Dechn cetden Paligi ſodid nipe Urnen rgen duch Dmca denco⸗ dzoco⸗ Düem nguis. die nadop iden imanin Cbſerncc Etaüt nndennih ocet Arote Ueſbeches Pdoſ A. ginchſin Fend dene fliüde dſpüninm ipenqnn rcddbis ee Ncodedehnuns Mnüs munnst mnemunendont Hlocomungnt apinnt den ndopeldonane DyL muniendo leOridden ipſedan. Maaradoren Pantexidenen dicütfianncsse aretatencittiſt eſnbliminerun Toorce rirdicn ci unimb ro und. rator dictusſit ſol nin accidi Vidon N don. beodriginedn erlinguigen — — — SS = — 2 =Sr E = =☛ = ES — = –—— = = — =☛ — ——,;, — — — =S — = = Dracena ne. p. . vxoꝛ vel fi ia dꝛaconis. ⁊ et pdu.o.añ t. vñ OQuið. de reme. Quã po⸗ Dos ſᷣm Aʒo.ĩ ſum. C. de iur.dotiũ.eſt d dat᷑ a muliere marito.vł ab eiꝰpꝛe.vł ab ex traneo ꝓpt᷑ onera mr̃fimonij ſuppoꝛtanda. Dos aduenticia m Azo. eſt qᷓ nõ pficiſcit᷑ a parẽte vl tanq; a parẽte.vt ſi extraneꝰ de derit pꝛi vt daret ĩ dotẽ.lpfecticia.S.ſi q̃s extrane dedit.puta qꝛ debebat filie.⁊ eius voluntate dedit in dotẽ viro.vt.d.lł pfecti cia.S.fi.v.cetenx. Dos pfecticia eſt q̃ nõ a pꝛe vel tanq; a pꝛe yvyl ab auo vel ꝓauo ꝓfecta ẽ.ſ.de bonis eiꝰ vłl facto eiꝰ ꝓ filiovł nepote eiꝰ.vł quã aliꝰ de mandato eoꝝ ↄſtituit.vt pᷣſes aut cura toꝛ dedit de bonis alicꝰ eoꝝ.ſi erat parens Baigs vł furioſus. „ * otalis.ↄ.t.⁊ H̊ le.i.doti aſcpt⸗ vel in dote habitꝰ. ⁊ a dos. Iñ dotaliciꝰa.ũ.idẽ qð dotalis. In h dotalicium cij.idos vel do tis pᷣcium.,.b ü Dotata.ũ.qͥ dotẽ hʒ. Iñ dotatim ⁊ dota/ te aduer.i.abundanter. Doxa grece latine ðꝛ gloꝛia. Iñ doxula.id eſt ꝑua doxa ſiue glozia. W Ionte dicit᷑a dꝛaco. Orachma me.q̃ddã põdꝰ.ſ.octaua ꝑs vn/ cie ⁊ denarij põdꝰ tribo ↄſtans argẽti ſcru pulis.i.decemocto ſiliqs ᷣm Hug. Pap̃. trib ſcrupulis. .° Oraco onis.ðꝛ a greco dꝛacon. Gꝛeci em̃ dꝛaconẽ dꝛacontẽ vocãt. et ðꝛ ſerẽs.⁊ eſt deꝛaco temploꝝ anguis aquaꝝ. ſerpẽes t᷑re. Düů em̃ eſt ĩ tẽploꝓpꝛie ðꝛ dꝛaco.dũ in aqͥs anguis. dũ in kra ſerpẽs. Glo.aũt Eſa.xxx vij. diẽ ꝙ dꝛaco vt ferũt in tra ſerpit.natat in aqͥs.volat ĩ aere.Et vt di. Iſið.etymo. xij. Dꝛaco maioꝛ eſt cũctoꝝ ſerpentiũ.ſiue oĩm animantiũ ſuꝑ terꝛã.qͥ ſepe a ſpeluncꝭ abſtractꝰ fert᷑ in aerẽ.ↄcitatq; ꝓpt ipᷣm aer. Eſt aũt criſtat oꝛe ꝑuo ⁊ artꝭ fiſtulis.ꝑ q̃s attrahit ſpũm⁊ linguã exerit. Uim ant nõ in dentib ſʒ ĩcauda hʒ. ⁊ verbere pot q ictu nocet.innoxiꝰ eſt a venenis.ſʒ iõ huic ad moꝛtẽ faciendã venena nõ erũt neceſſa phas tuteſt ſui coꝛpis magnitudie. Nam circa ſemitas deliteſcẽs ꝑ qs elephãtes ſo liti gradiunt᷑.crura eoꝛuʒ nodis illigat.ac ſuffocatos perimit. Gignit᷑ aũt ĩ ethiopia ⁊ in india.⁊ in ipſo incendio iugis eſtus. Oraconarius rij.i.vexillifer.vexillarius.ſi pictus. Dracontea tee. qᷓ ba dꝛaconis.qꝛ haſta eiꝰ varia ſit in modũ colubꝛi ⁊ ſiłitudinẽ dꝛaconis imitet᷑vł qꝛ tpꝛi vt daret dotẽ. l. pfecticia. S. gnikfer.qui fert vexillum vbi eſt dꝛaco de/ certã.ff. de iur.do. Uł ſi pꝛ nõ tãq;ᷓ pꝛ.ſʒ vt e e da herba ᷓ vulgo ðꝛ her/ eam herbam vipera timeat. Pap̃ vo dicit Dꝛacontea herba dicta ſic. quia a ſangne dꝛaconis fert᷑ nata ⁊ eſſe dꝛaconis coloꝛis ⁊ flos eiꝰ vt lingua dꝛaconis.Si qͥ radi/ cem hurherbe ſanis ↄfricet maniba ſerpẽ tes ſine ꝑiculo pꝛendet. Oraconia nie.vel dꝛaconita te.f.p.quedaʒ gema excapite dꝛaconmis eruta. Oraculus li.dimi.i.ꝑuꝰ dꝛaco. ODragma atꝭ.n.t.eſt queſtio ſiue introgatio Iñ dꝛagmaticꝰa.ũ.i.introgatiuꝰ. Uñ q̊d/ gam gen? loquendi ðꝛ dꝛagmaticum.ſ.qð fit int interroganteʒ ⁊ reſpondentẽ.⁊ ꝓpꝛie per ꝑſonas introductas.vt in Therentio ſ̃m Hug. Pap̃. dic. ꝙ dꝛagmaticon eſt ge nus dicẽdi.in ̊ͥ poeta nuſq; loquit᷑ſʒ ꝑſo/ ne introducte fn. DHiiades de. arboꝛum.a dꝛindos quod eſt Orindides didis.m.t vꝛ qͥlã lapis a dꝛin daos qð eſt arboꝛ. vo di. Drachma octaua ꝑs vncie.cõſtata Dri oꝛ! rrindus di. arboꝛ. ?2 ö2 a dꝛindos. Drachma denarij genꝰ vl certum pondus argenti. vñ Quce. xv. Aut que mulier hiüs dꝛachmas decem?c. Orindos grece.i.arboꝛ latine. Oromedariꝰ rij.m.s.camelariꝰ.q̃ ſqʒ ducit dꝛomedos.vñ Eſa.lx.Dꝛomedarij.madi an T epha. Oromedus di.m.s.⁊ h̊ dꝛomeda de.q̃ddã genꝰcameloꝝ.minoꝛis qͥdẽ ſtature ſed ve/ locioꝛis.vñ a velocitate currendi nomen habuerũt. Centũ em̃ ⁊ ampliꝰvno de mi/ liaria ꝑgere ſolent.et ðꝛ a dꝛomos grece. q̃̊d ðꝛ curſus velocitas latine. ODromo onis.m.t.lõga nauis ⁊ velox ĩ cur ſu. et ðꝛ a dꝛomos qð eſt curſus.velocitas velcurutaaaass. Oromones dicunt᷑qͥ pᷣerant nauibaad ſer/⸗ uandum traiectũ marꝭ in ̊ reipublice mi litantes ⁊ maris tranſitum tenẽtes vel tu/ entes. E. de offi. pfec. pᷣtoꝛis.afri.l.ij. Unð adhuc eoꝝ naues noĩe vulgari dꝛomones 1 appellank. toꝝ militũ.q̊ꝝ dignitatẽ dicim (D ante B Onalis..t.⁊ Rle. geminꝰ. diuiſus. Iñ hec Dualitas.i.duplicitas.altriplicitas. ODubitatio eſt qdã coloꝛ rhetoꝛicꝰ.⁊ fit cuʒ gliqͥs ondit dubioſum ſe eſſe ⁊ ignoꝛat qͥd ſit potiꝰ eligẽdũ.vt u qͥs es ignoꝛo quo te quoq; noĩe diccem. Oubiꝰ q̃ſi duuiꝰ.i.incertꝰ.q̃ſi duaꝝ viarũ vel quaſi duas vias tenens. “ Oubius in fide eſt infidelis.de here.c.j. reo.niſi in q̃ttuoꝛ caſibo.ſ.qñ agit᷑ de cã li berali.de inoffi.teſta.de matrimonio.⁊ de Ddote. vt de fide inſtru.c.int᷑ dilectos ĩ glo. vl.de re iudi.c.vl. Itẽ dubia ſt᷑in melioꝛeʒ ꝑptẽ interpᷣtanda.de re.iur᷑.eſtote.in qͥb ad cõem intelligẽtiã ᷣboꝝ recurrẽdũ eſt.c.ex ir̃is.de ſpon.Et tutioꝛ via ĩ dubijs ẽ eligẽ da.de homi.ad audiẽtiã.⁊ de ſpõ.iuuenis. ODucatꝰ us.ni.i.dignitas ducis vl eiꝰ terra Et coꝛ. pmam. ODucenti.te.ta.ðꝛ a duo ⁊ centũ. Iñ ducen ties aduer. numerale. ? ducenteſima. i. et Ducenten?aunm. Oucentarij dicunt᷑ duces vlmgfi ducen/ Oucentuplꝰa.ũ.i.ducenties tm̃. Oucilla le.dimi.i.pua dux. Oucillus li.dimi.i.puꝰ dur. ODucctilis. .t.⁊ ̊ le.ðꝛ qͥcqͥd ferendo.ferien do vł extendendo ꝓducit᷑.ſ.es vł metalluʒ que duci põt in longũ vel latũ. Uñn. Mal lears ignis argentum ductile cudit. Ars folł foꝛma foꝛnax vas fuſile füdit.Queli/ bet infuſa cribꝝ vas futile futit. Ars argyl la rota foꝛnax vas fictile fingit. Ars nata laboꝛ tibi lignũ fiſſile findit Iñ ductiliter aduer.⁊ ductileꝰ a.ũ.⁊ ducillꝰ a.ũ.qð ⁊ do cillus a.ũ.ðꝛ.i.clepſydra. Onctoꝛ oꝛis.m.t.ðꝛ a duco cis. Inde du/ id eſt tractim. ctrixò. ⁊ ductus us.ui.⁊ ductim aduerbᷣ. Ouellum dðꝛ ſi ingular; pugna. que fit prt p bationẽ alicꝰ ita vt qͥ vicerit ꝓbaſſe credat et victus in ꝓbatione defeciſſe.⁊ ðꝛ quaſi Dduebellum vel dubellium.i.duoꝝ bellum factum ad pbationem veritatis.ac ſi ꝑ te/ ſtes quis intentionem ſuam fundaſſet.vt c.ij.de pur.vul. In duellatoꝛ oꝛis.ille qui duellũ pegit.⁊ h duellio onis.i.pugil.qͥ et duellꝰ? ðꝛ. Et inde ꝑ ↄpoſitionẽ ꝑduellis. Dubiũ ſine obſcurũ vᷣbũ interpᷣtanduʒ eſt Et ducat.i.ductus vel guida.et ðꝛ a dux. ducenam ls.i. pij i qui pſeueranter durat in duel / lo. Uñ. Militis eſt bellum foꝛtꝭ pugiliſc duellum. Oul&ꝭ..t.⁊ G ce.i.ſnanis.iocũdus.amabił mitis.miſericoꝛs. Iñ dulciculus.a.ũ.id ẽ aliäntulum dullc7ldl. Oulcoꝛatꝰa.ũ.i.dulcedine repletꝰ. Dulenſis ſis·f.t.i.charitatiua ſeruitꝰ q̃ fti eſtſerui˙ugs. Oulia lie.f.p.i.ſeruitꝰ q̃ exhibẽda ẽ homini ſicut latria ẽ ſeruitꝰ q̃ debet᷑ deo.⁊ ðꝛ a du/ los. Et ↄponit᷑ cũ hyper qð eſt ſupꝛa.?⁊ v hbypdulia lie.qſiſupꝛa duliã.⁊ h̊ xpi buma nitati debe. oe grece ðꝛ ſeruit? latine. . dumetũ ti.pe.p.i.locꝰdumo plenus.q̊d et dumicetũ ti.ðꝛ.i.ſpinetũü. Oumꝰmi.m.s.eſt ſpina.vel potiꝰ ſpinaruz collectio. Inñ dumoſus.a.ũ.i.ſpinoſus.vł ſpinis plenꝰ. Iñn dumoſe aduer.⁊ hec du/ moſitas.⁊ h ⁊ Hh dumalis.et hᷣ le.id eſt.ſpi/ noſuts. Ouo a dvo 82. pluralr hi duo. he due. et h duo. gtõ hoꝝ duoꝝ.haꝝ duaꝝ. hoꝝ duoꝝ vyvel duũ. dtõ his duobo ⁊c̃. ODuodecẽznis.ↄ.t.⁊ H̊ ne.i.duodecim ãnoꝝ. ⁊öꝛ a duodecim⁊ annꝰ. Iñ h̊ duodecẽniũ nij.i.ſpaciũ duodecim annoꝝ. Ouodecim ðꝛ a duo ⁊ decẽ.⁊ eſt.o.g.nume ri płis⁊ indecli. —— Duogdenariꝰ.a.ũ.ðᷣꝛ a duodecim. a qͥ etiã h̊ duodenaririj.?⁊ duodecimꝰa.ũ.⁊ duode/ cies aduer.i.duodecim vicibo. poni a duodecim⁊ annꝰ.ſicut ſeptẽnis a ſe ptem ⁊ annꝰ. Duodenꝰa.ũ.a duodecim ðꝛ. Ouodeniginti.i.duo minꝰ de viginti. Duonus.i.bonus qͥ libenter tribuit.⁊ ðꝛa Ouplex.o.g.i.duplus a.um. Ouplicariꝰ rij.m.s.qͥ duabꝰ pꝑtiby fauet. ſch fraudulentus. S Ouplicatio eſt allegatio q̊ dat᷑ reo ad infir/ mandũ replicationẽ actoꝛis.vt inſti.de re li.S.runſum.Uel ſᷣm alios eſt eliſio ł ani ilatio replicatõis.⁊ hʒ fieria reo ↄᷣ repli/ cationem actoꝛis. Ouplonia.vt ðꝛ.ff. de vᷣobli.l.otinuꝰ.S.cũ ita eſt inter duplicatũ vlł ſterilitas ſ̃m glo. ibidem.vel ðꝛ ille qͥ duplata vtit᷑ dieta.vt ille qͥ foꝛtuito tꝑis euentu de duabo dietis Sim⸗ Nſhn Cbltis lotde nurſic̃ Pen Gbꝛolus Pna. lamptro. Gningi eehtiad ſpemmin hngſg ianeil ullenri frän ſuigdett mahn derkidin ſorn Mtg chdhsent ulnsgii NN. uſemi aͤff nuntadalncs bibälaihonicn tdeo derd Pöckſapatt lürbtpihunm e noonns poch ſpinnn a diſpinoiel ſendner thenn is ableiacki⸗ ſono hedlech nuuxr. bordun odeciminor. i duodeceniun nor. Sackognune odecimaieiiß cimeniAdvo vich. ,122 nnop tNiccte ſicutſchtenbt⸗ um R. M in dengin. denter muntt ubm. viitnii ons Nſiii n — = = donoſoꝛ poſuit ſtatuã auream. Sadẽ me. wungeiug facit vnam. ODurã indecli.eſt qdã fluuiꝰiuxta quã gygã tes edificauerũt turrim. Itẽ ſicut ðꝛ Da/ niel. iij. Dura eſt campꝰ in q̊ rex nabucho/ Ouribuccꝰ ðꝛ ille qͥ nunq; vult aꝑireos. Ouricies ei.f.g.i.duricia.⁊ ðꝛ a durus. Durꝰ.a.ũ.i.aſper.firmꝰ.vel nõ mollis. In dure durit᷑ aduer. ⁊ duritas tatꝭ.⁊ ↄponit᷑ durꝰ.ꝑdurꝰa.um.pᷣdurꝰa.ũ.⁊ q;durꝰa.ij.⁊ edurꝰa.ũ.i.valde durns. DODuſiꝰ iij.m.s.demon qͥ hoĩes educita ſen/ ſu. vel qꝛ ducit eos vſq; ad moꝛtẽ. Papᷣ.di. Duſios galli demones noĩant.q̊s romani faunos ficarios dicunt. Duſſis.f.t.duo aſſſess.. ODuſtria pe.coꝛ.in ſimplici nõ eſt in vſu.ſed in compoſitꝭ.ſ.induſtria.i.nobilitas.⁊ ve/ nit a noĩe adiectiuo duſtriꝰ a.ũ.i.nobilis. quod in.fe.genere ſubſtatiuat᷑.ſicut curiꝰ. Durx cis..t.ðꝛ a duco . ⁊ deſiſõt dignita/ tem⁊ officiũ. Dz em̃ dux qꝛ ſit ductoꝛ exer citꝰ.ſʒ nõ ſtatim qͥcũq; pnceps vł duces ſt etiam reges dici pñt. In bello vo melius „ eſt ducẽ noĩare q; regẽ. HNã ſ̊ nomen expꝛi mit in pᷣlium ducentẽ. Inde duciſſa. Itez dur componit᷑ h̊ ⁊ hec reduxcis.⁊ h̊ ⁊ hec fraduxceioos. nte S Ac da romanos vincere poſſe. p.qñ eſt ablatiuꝰcaſuſ. In reliqͥs 5 9 ſdes pe cor i. Egeineposid ? Achilles. Uñ qͥdã.Aio te Eaci/ säs turris eburnea. Inuenit eti ebuna. ñ. in eadẽ ſignificatione. Uñ Uirgiliꝰin.vj. enei. Pꝛoſequit᷑ dic poꝛtaq; emittitebbur Ocbaſis huiꝰ ecbaſis.eſt euagatio pᷣter ma teriã.⁊ ð ab e.qð ẽ extra.⁊ baſis qð eſt fũü damentũ.q̃ſi extra materiã q̃ eſt füdamem tũ.cũ ſᷣm materiaʒ inqͥrendi ſint ſ᷑ᷣmones. Uññ doctrinale. Extra materiã deſcribes vana vagat᷑. Autoꝛ ⁊ hãc ples ecbaſim di xere figurã. Quidã dicũt eubaſis ꝑ eu dio tongon.Etẽ eubaſis bona digreſſio ſiceit ſepe autoꝛes faciunt qñ relicta materia di greſſionem faciũt. EOccleſia ſie.f.p.ↄuocatio interpᷣtat᷑qꝛ ois ad ſe ↄuocat.⁊ ẽ fideliũ. Sʒ ſynagoga qil;d interpᷣtat᷑ ↄgregatio ꝓpꝛie eſt indeoꝝ.q;uis etiã eccłia dicta ſit.ſed nr̃am apłi nunq; ſy nagogã dixerũt.ſed ſo eccłiam ſiue diſcer nendi cauſa.ſiue ideo.qꝛ inter ↄgregatio/ nem ⁊ ſynagogam ⁊ cõuocationem vñ ecd cleſia nomen accepit diſtet aliqͥd.qꝛ ſcʒ cõö gregari pecoꝛa ſolet quoꝝ greges ꝓpꝛie di cimꝰ.Cõuocari aũt eſt mag vtentiũ röne ſicut ſunt hoĩes. Ut aũt notaret᷑ iudeoꝛꝛꝛ infidelitas.dicta eſt hoꝝ ſynagoga.i.ↄgre atio quaſi pecoꝝ ⁊ indiſcretoꝝ. Et vt fi delitas noſtra ipſo vocabulo innueret᷑. di cta eſt noſtra eccłia.i. uocatio.ãſi rõnabi liũ ⁊ diſcretoꝝ.Que eccłia ðꝛ catholica.i. vniuerſalis. Hõ em ſieut ↄuẽticula perett coꝛũ in aliqbo regionũ partibo coartat᷑ ſed caſibo me.coꝛ. Uñn. In reliqͥs eadem. facit abltũs eadem.Et eſt ꝓnomen ↄpoſitũ ab is. ? dem. ⁊? ponit᷑ in fe.ge.⁊ in neu.⁊ decli/ nat᷑ ſicut ſuũ ſimpler.— Oa tenus.ſüt due ꝑtes.⁊ ſub duobs accen/ tibo ꝓferunt᷑.i.eodẽ mõ.vel eadem rõne. Qbꝛiolus a.ũ.dimi.i.aliq̃ntulum ebꝛiꝰ.vñ Plautus. Triſtes ac ebꝛioli incedunt.Et coꝛripit o. “MU. Obꝛius a.ũ.i.extra menſurã bibẽs.⁊ ðꝛ ab e.⁊ bꝛia.qð eſt mẽſura. Iñ ebꝛioſus a.ũ.qͥ ſepe ⁊ multũ bibit.⁊ h̊ͥ ebꝛietas tad. Item ebꝛiꝰqnq;.ebꝛioſus ſepe ⁊ młtũ bibit. Uñ ebꝛietas aliqñ.ebꝛioſuas frequẽs vini te/ mulentia. „ illud qð eſt de eboꝛe.vel qð eſt candidum ſicut ebur. Uñ in Cant᷑.Collũ ctuuʒ ſicut bur eboꝛis.os elephãtꝭ. Iñ eburneꝰ a.ũ. ꝑ totum oꝛbem terrarum dilatata diffun ditur. Inde eccleſiola le.dimi.⁊ eccleſiaſti cus. q. un. Eccleſiaſtes grece.hebꝛaice coeleth. latine ↄcionatoꝛ ðꝛ Salomon. Uñ dic. Hiero/ nymꝰtribo noibo vocatũ fuiſſe ſalomoneʒ. ſcripture manifeſtiſſime docẽt. Pacificuz id eſt ſalomonẽ.⁊ ididã h̊ eſt dilectũ dñi.? qdð nunc ðꝛ coeleth. Eccłiaſtes aũt gretco ſermone appellatꝰ.eo ꝙ cetũ.i.eccłiam con greget.quẽ nos nũcupare poſſumus ↄcio natoꝛẽ.eo ꝙ loquat᷑ ad pplłin.⁊ ſermo eius nõ ſpeciałr ad vnũ.ſed ad vniuerſos gene raliter dirigi. MMU Occleſiaſticu libꝛũ Jeſus filiꝰ Sirach ne pos Jeſu ſacerdot magni Hieroſolymi/ tani cõpoſuit.qͥ liber apud latinos ꝓpt elo/⸗ quij ſil itudinem titulo ſalomonis pnotat Dictꝰ aũt eccleſiaſticꝰ. qꝛ de totiꝰ eccleſie K §. „ diſciplina religioſe ↄuerſatiõis magna ſit edit? cura ⁊ rõne. Hic apud hebꝛeos reꝑit ſed inter apocrifos habet᷑ ab eis. EOchinꝰ ni.i.puꝰ piſciculus ſemipedalis ſic dicx. qꝛ herẽdo nauẽ retineat.Licet enim ruãt vẽti. 3ʒ ſonẽt pcelle. nauis tñ q̃ſi radi/ cata in mari ſtarevidet᷑ nec moueri.nõ reti nẽdo. ſʒ timmõ adherẽdo. Ut eĩ di. Aug⸗. MHõ ↄtingit h̊ ex pꝛia foꝛtitudie. ſʒ ex nata ci. Hũc latini moꝛaʒ appellãt.eo ꝙ cogat moꝛari nauigiũ. Et hĩc ðꝛ hic echinꝰ vas ad ſil itudinẽ illi piſq factũ. Idẽ Amb.in iij.hexameron dic̃. Echinꝰ aĩal exiguũ vi/ le ac deſpicabile.mariũ loqr. plerũq; ĩdex fute tẽpeſtatꝭ.aut trãqllitatꝭ.aut nũci ſolʒ eſſe nauigãtibo. Deniq; dũ ꝓcellã ventoꝛũ pᷣſenſerit.calculũ validũ arripit.eũq; ve/ lut ſaburrã vehit.et tãq; ancoꝛã trahit.ne excruciet᷑ fluctibo. Itaq; ſe nõ ſuis liberat virib. ſʒ alieno ſtabilit ⁊ regit põdere.q̃ vi ſo. naute velut ſigno fute ꝑturbatõis tabe beſcũt ⁊ ſibipᷣcauẽt.ne eos imꝑatos turbo ipꝛouiſus ĩueniat.? ꝓðᷣ.pmã.vñ Lucanꝰ in.vj. In medijs echinꝰaqs ocłiſq; dꝛaco num. Itẽ inuenit᷑ echin p iritio. Uñ dicit Amb.i.vj. hexame. Echin“ iſte terre? queʒ vulgo iriciũ vocãt.ſi qͥd inſidiaꝝ pᷣſenſerit ſpinis ſuis claudit᷑.atq; ĩ ſua arma ſe colli git. vt qcũq; cũ eũ ↄtingere putauerit vul neret᷑ Idẽq;. Hic echinꝰfuturi ꝓpuidẽs ge minas ſibi reſpirãdi vias munit.⁊ cũ bo/⸗ rream flatuꝝ collegerit ſeptẽtrionalem ob/ ſtruit. qñ notho ↄgnouerit detegi aer nu bila. ad ſeptẽtrionalẽ ſe ↄfert. vt flatꝰ decli net obuios ⁊ e regione noxios. SEclipſis.ſis.f.t.ẽ defect/ ſolis ł lunevl alte rrei. In dictamie ̈o ſi fiat defectꝰ dicti⸗/ onis k oꝛonis ðᷣꝛ eclipſis ſʒ defectꝰ lr̃e ł ſyl labe nõ ðꝛ eclipſis.ſʒ aufereſis.vł ſyncopa vñ linea ʒodiaci ꝑ quã ſol diſcurrit ðꝛ ecli = opoꝛtet vt in illa linea ſit ſol velluna. EScho indecli.n.g.eſt ſonꝰaerꝭ ł valliũ łru/ pium vel montiuũ.ſ.ſonꝰ reditiuꝰ.qꝛ ẽ ima/ go ⁊ repᷣſentatio vocꝭ. Quidam tñ dicũt ꝙ cæccho ſaxũ eſt qd hũane voc ſonũ captans vᷣba loquẽtiũ imitat᷑. Et ðꝛ ſic.qꝛ ad vocẽ rñdens alieni efficit imago ſᷣmonis.ſʒ po/ tiꝰ ⁊ veriꝰ videt᷑ ̊ euenire a nata locoꝝ.ſi 2ↄnalliũ ⁊ hmõi ᷣm Hug. Pap̃.di. ꝙ echo eſt vox aeris.ſonꝰ in ſilua vel in cauernis reſonans.vñ Sap̃.xvij. Aut reſonans de vetus alter. depol.i.ꝑ edem pollucis aduer.iurandi. Ad h̊ em ſol ł luna patiat᷑ eclipſiʒ 2 — altiſſimis montibus echo. conomꝰ pe.coꝛ.grece.latĩe ðꝛ diſ enſatoꝛ domꝰ. miſter. qͥ mõ aduocatꝰ ðↄꝛ vlł diſpẽſa toꝛ ꝓpꝛie familie. Iñ economia.i.diſpẽſatõ talis.⁊ economicꝰ a.ũ.pe.coꝛ.i.diſpẽſatiuꝰ V economica.i.ſcia q̃ inſtruimur ĩ diſpẽ/ atione ꝓpꝛie familie. QOcoꝛs dis.o.g.q̃i ſine coꝛde.⁊ ðꝛ ab e ⁊ coꝛ eſt idem qꝗð excoꝛs. Inuenit᷑ etiam h̊ ⁊ ecoꝛdis.⁊ h ecolleel. Scquiſ.i.ecce qͥs.⁊ ðꝛ ab en aduerbio.⁊ qͥs mutata n.in c.vt ecquis. Eculeꝰ eſt genꝰ toꝛmenti ad modum cruc diſpoſitum. C. de male. ⁊ mathe.l.⁊ ſi exce pta. in fi. (E ante D . Odaculꝰa.ũ.pe.coꝛ.i.aliq̃ntulũ edax.voꝛax ct ab edarrt Edax cis.o.g.qͥ multũ ⁊ aſſidue comedit.et ↄpat᷑. In edaciter aduer.⁊ h̊ edacitas atꝭ. ⁊ coꝛ.pᷣmã in ntõ ⁊ in obliqͥs.vñ Ouidiꝰð reme. Rumpere liuoꝛ edaxiam magnũ no men habenn. SOgden hebꝛaice ðꝛ paradiſus terreſtriſ.⁊ in terpᷣtat᷑ delicie. Uñ eden ðꝛ ꝓ eiden qð eſt videre.⁊ m h̊ põt et ↄuenireilli loco.Eſt em̃ ibi viſus diuinꝰqdammõ ⁊ delicioſus Sdentatus a.um.i.extra dentes.qui denti bus caret. Edentulꝰa. ũ.i extra dẽtes. dentiby caret. vñ Bꝛeciſmꝰ. Dente carẽs edẽtulꝰeſt ſʒ na tus hꝛe.Qui dentes habuit nec hʒ dentes nec habebit.Eſt edentatus poꝛ eſt infans . . des edis.f.t.i.domꝰ.⁊ ðꝛ ab edo es.eſt.qꝛ pmo facta fuit ad edendũ. In euaãgelio at ð2 de Zacharia.qꝙ perijt inter altare ⁊ edẽ et ðꝛ h edem.i.templtun. Sgdicula le.dimi.i.ꝑua edes.⁊ coꝛ.cu.vnde Augꝰ.in.ij.li.de ciui.dei. Neanimi malis que pᷣcipue cauẽda ſunt moꝛes coꝛrũpent᷑ humani. nulla ſacra edicula dignum pu/ tauerunt. SJð Eqdictũ ti.n.s.i.pᷣceptum ſiue mandatum⁊ Apꝛie regum ⁊ imꝑatoꝛum.vnde in Luca. Exiit edictum a ceſare auguſto.Qñnq; idẽ eſt qdð generale ſtatutũ pncipis. Vñ.Edi cũt reges.indicit feſta ſacerdoſ.Et differt a ↄſtitutione.qꝛ ↄſtitutio põt eſſe generał vel ſpealis.vt.l.jff.de ↄſti.pn. Qñq; idem eſt qð ſtatutũ vł mandatũ pᷣtoꝛis.ſicut oĩa ſc 1der ſed vonn ci⸗ 0is⸗ ten i⸗ pbi inc Gain cho⸗ la ſulſi GCion Gand dan G⸗ ſi⸗ itchi Nlenig gelnb decbe en.De Mhinaſin Wunſt n Eisn elliſi ndiheltn nri ialdidee. idiſpeſni⸗ uumuridih mdeaberte kaunbeb Anodidnis nodunn mheltſin — nmuläcden ſſiueconthta 11dansr, is m Oudh rum nigi stereſtniain peidengöͤcſ reiuliloco. E tdcligoſis tes. quidenti dentiocgret etuleſtizna nechz dente oneſintin aducriurnnd aoedocsci Ineigtlen iteralunetd⸗ sacNANEe . Peaninmnii moresconi ala dignungt Sgdictũ ediliciũ eſt i pp·toꝛia edicta.vt edictũ de albo ſcribendo ⁊ de in ius vocando.⁊ hmõi.de quibo vide ſpe. de act.ſeu peti.ꝓponẽdis.S.poſtremo. v. nüc dicamꝰ. de edic. dictũ ꝓhibitoꝛiuʒ eſt illud in q̊ regularit oĩs ꝑmittit᷑ qͥ nõ phibet᷑ vt in ꝓcuratoꝛibꝰ ⁊ teſtibo.ff.ð teſti.l.j.⁊ de trãſla.pᷣla.c.inter coꝛ gaile. Sgdictũ ꝑmiſſoꝛiuʒ eſt illud qð regularit᷑ ẽ ꝓhibitoꝛiũ.⁊ tñ in certis caſibo ꝑmittit᷑ vt in.c.romana. eſt idẽ qdᷣ actio edilicia.nã actio edilicia ab edicto edilicio deſcendit. vt.l.cũ aũt..hec actõeſ.iuncto.S.edilicie Sgdictũ pᷣtoꝛiũ ẽ qð pᷣtoꝛ edixit iubẽdo mã/ dando vel ↄſtituendo.yvt fecit in edicto.de Dam.infec.vt.ff.de dã.infec.l.pᷣtoꝛ ait. Sgdictũ ſucceſſoꝛiũ eſt q̊ ꝓuidet᷑ creditoꝛibo ne eis longa moꝛa fitt. Odiliciũ cij.n.s.honoꝛ vel officiũ edilis.et ꝛ ab edilis.a q̊ ciã edilitas tatꝭ.illud ideʒ 1 ediliciꝰa.ũ.i.res ꝑtinens ad edilem. Edilis lis.m.t.pe.coꝛ.i.cuſtos ediſ.qͥ cuſto diebat de dignitate ⁊ officio erariũ vł ca/ pitoliũ ł curiã reg ſiue imꝑatoꝛis ne moꝛ boſa aĩalia.vt capꝛe vel poꝛci.⁊ hmõi.iĩtra rent ⁊ aerem ibi coꝛrumꝑent. 2 Eadilis olim dicebat᷑qͥ nõ ſolũ ↄſtituebat᷑a plebe ad h̊ vt peſſet edibo ſʒ et pᷣfuit plebi/ ſcit.q etiã edituꝰ dicebat᷑ a noĩe edes ⁊ / bo tueoꝛ.qꝛ tuebat᷑ edes ne ĩ ciuitate eſſent domꝰ ruinoſe.vl inoꝛdinate poſite in pᷣiu iciumreipublic. . Sdiles curules ſt᷑ ↄſtituti poſtq; placuiſſet plebi.qͥ etiã curãt de edibo patꝝ ⁊ negocia tnonibo. vel etiã de edendis curã habebãt. vyt no.ff. de offi. pfec. vigil. l.ei.. Q. Ogdilis cereał ðꝛ a cerere.qꝛ pᷣfuit aãnone.i. frumento diſtribuendo. o Ogdiſſa ſe.vꝛbs meſopotamie.quã cõdidit. MHemroth queantea dicta eſt arehh. ditio onis.f.t.i.expoſitio.⁊ ðꝛ ab edo dis. ditꝰa.ũ.pe.coꝛ.i.altꝰ ł manitfeſtꝰ.vł natꝰ. vel einiſſus.ↄpoſitꝰ.expoſitꝰ Edituꝰ tui. tuo.idẽ eſt qd ediłſ. cuſtos ediſ ⁊ ðꝛ ab ede ⁊ tueoꝛ.q̃ſi edẽ tuens ⁊ cuſtodi ens. Uñ boni poete dicũt᷑ editui.qꝛ ꝑ car/ mina ſua foꝛtia facta viroꝝ cuſtodiut. Odom filius Eſau.a qͥ idqumei.⁊ interpᷣtat terrenꝰ aut ſanguineꝰ“. Eduliũ lij.n.s.icibo⁊ ðꝛ ab edo is.Uñ di. OOdulꝰ li.i.eſtoꝛ ł voꝛatoꝛ dulis..t.⁊ H le.i.habilis ad edendum S SPaß. Edulium ab edẽdo dictũ qſip̃guſti uaxcomeſtio vel eſca. edulia cibi alimenta apta ad manducandaum. qͥ młtũ comedit. Effabilis lis.ↄ.t.⁊ le.qð aptũ eſt vt qͥs lo quat᷑ illud.⁊ ↄponit᷑ cũ in.⁊ ðꝛ h ⁊ ineffa bilis öle. Effectiuꝰa.ũ.qͥ bʒ vł pᷣt hꝛe effectũ.vt medi cina ẽ effectiua ſanitaattt. Offamen inis.n.t.i.loquela.locutio. Effeminati dicũt᷑ ſacerdotes Cibelis.q̃ ðꝛ mater oĩm deoꝝ natali actu.vt dic mgr in hiſtoꝛijs ſuꝑ.iij. Re. Itẽ effeminati dicũt molles ⁊ eneruati ad fragilitatẽ feie dedu cti. Itẽ dicunt᷑ caſtrati ⁊ feis turpit᷑abutẽ tes vel in ephebos turpit᷑ peccantees. Effeminatoꝛiũ rij. domꝰ meretricoum. ESfferatꝰ.a.ũ.ðꝛ mente ferina effectus ſine racionn.e Efferus a.um.i.valde ferus.crudelis ⁊ im manſuessss.eöz Efffeta.i.adaꝑtio vel adaꝑire.ſicut marcus euangeliſta exponit. ⁊ coꝛ.pe.vñ Auroꝛa. Effeta ſic audit ſic homo ᷣba ſon1at. Effet a.i.i.debilis.q̃ſi ſine fetu ⁊ ſine foꝛti tudine viri.⁊ ðꝛ ab ex.⁊ fetꝰa.ũ. Sed ꝓpꝛie ðꝛ de muliere effeta qi extra fetuʒ poſita.q̃ᷓ iam parere nõ pᷣt.Et hic facta eſt trãſlatio vt ille dicat᷑ effetꝰ qͥ iam euacuatꝰ eſt a viri Eff.cax cꝭ.o.g.i.potens.qͥ nullã difficultatẽ habet in q̃libet re faciẽda.ſed eã ad effectũ ducit. Un⁊ eã medicinã dicimꝰ efficacem que efficit illud ꝓpt᷑ qð data eſt.⁊ comꝑat᷑. Pap̃.dic.Efficax effectꝰcapaxq facile põt impiere qð vult. ESffractoꝛes dicunt᷑ q ſine diurni vł noct᷑ni furandi cã ſolent domos effringere. vt. ff. de effrac. ⁊ expila.l.j.⁊.ij.vlł qͥ carcerem ſeu aliqͥd frangũt vt euadalt. ESffraim filiꝰ Joſeph dictꝰeſt.qꝛ auxit eum de. Et ex eo vocabulo in linguã noſtram tranſfert᷑ aungnenetlʒ. Effrateꝰ a. um.pe.p.ðꝛ ab effraim. ⁊ ſcribir per geminum ff. ſed ephꝛateus ab ephꝛata ffrenat?a.ũ.ðᷣꝛ.qꝛ pᷣceps⁊ ꝓnus⁊ ſine fre no rõnis ſit. ððJUVU ffrenis..t.⁊ H̊ ne.⁊ effrenꝰ.a.um.in eodẽ ſenſu.i.ſine freno. H Effrons ontꝭ.. g i inuerecũdus ſine frõte 7 ſine verecũdia.⁊ ðꝛ ab ex⁊ frons. Effugiũ gij.i. fuga. effect? fuge. vl loc⸗ refu gij. ⁊ : ab effugio g. vñ Job. xj Et effugi um peribit ab eis. Effuga. ũ. pe.coꝛ.i.fugitiuꝰ.ł extra fugiẽs qui.ſ.tinue ⁊ ſepe fugit. (E gnute ge⸗ grece latine ðꝛ capꝛa. gens tj. o. g. i. nõ hñs. vel opus hñs.et ðꝛ ab egeo geeesg. gena. ů. pe. p.i.paup. egens. inops. ger.a. um.i.triſtisvl infirmꝰ.⁊ ðꝛ ao egeo gelſ. eo ꝙ egeat viriba b leticia. Iñ egritudo dinis.i.triſticia ł infirmitas.⁊ h̊ egrimõia nie.idẽ.⁊ egrotꝰ a.ũ.i.eger ꝓpe aĩo.⁊ egro/ tus coꝛꝑe. Itẽ eger.i.triſtꝭ ⁊ infirmꝰad tps Sʒ egrottm ĩfirmꝰ⁊ diu ⁊ ſepe.Uñ adã Ingemit egrotqꝛ lãguet coꝛꝑe tot Eger langueſcit mentꝭ viciũ qꝛ creſcit. Egeſtas at.f.t.i.pauꝑtas vł inopia.⁊ ẽ ege ſtas peioꝛ q; pauꝑtas.pauꝑtas eĩ honeſta põt eſſe. ſz egeſtas ſꝑ ẽ turpis. Iñ egeſtuo/ ſus a. i. i. egeſtate ⁊ miſerijs plen“. Ggeſtꝰa.ũ.i.enacuatvel foꝛas ꝑ anũ emiſ/ multos affligit egeſtas. EOgeꝰ egei. pꝛ fuit theſei.poſtea deꝰ marꝭ fa⸗ ct. q in illo ſe pᷣcipitauit Iñ egeũ dictũ ẽ mare illud in q̃ ſe pcipitauit. In egeꝰa.ũ.⁊ h egeatoꝛ orꝭ.i.hoꝛtatoꝛ nauis in mari Egilopiũ pij.n..ꝛ egilopa pe.i. vlcus vył caro qᷓ naſcit᷑ in angul oculoꝝ.vñ Macer de virib herbaꝝ. Egilopaʒ curat ſi qͥs cõ maſticat illã. In egilopic a.ũ.pe.coꝛ.qͥ ta lem infirmitatẽ patit᷑ vel cuart. EOgyptti.f.s.eſt qdã regio. Iñ egyptia.ũ. 7 interpᷣtant᷑ egyptij lingua hebꝛaica affli gentes. qꝛ afflixert płm dei puſq; diuino auxilio liberaret᷑. Et egyptiacꝰ.a.ũ.pe.coꝛ. Vlñ ĩ q̃libet mẽſe dicũt᷑ duo mali dies egy ptiaci.qꝛ ab egyptijs fuer̃t depᷣhẽſi vᷣm qſ/ dã. In egypto vᷣo erãt ꝑitiſſimi aſtronomi ⁊ inuenerũt q̃ſdã ↄſtellatões eſſe nociuas actibo hoĩm.in his diebo.i.ĩaliq̃ hoꝛa hoꝝ dieꝝ.⁊ ideo notauerũt hos dies.ſʒ nõ dñt obſeruari.qꝛ ſancta mat᷑eccłia ꝓhibet fidẽ talibo adhiberi. Egloga ge. ðꝛ q̃ſi egaloga.⁊ ẽ ſᷣmo de caprꝭ vl q̃ſi de ruſticꝭ vł vilioꝛibo reb.l ðꝛ eglo⸗/ ga.i.capnꝰſᷣmo.lł pt feditatẽ ⁊ turpitudi/ nẽ materiei.vt apð ſatyricos.łᷣ qꝛ ibi ᷑ᷣmo habeat᷑ de capꝛis pᷣcipne vt apð lirgiliũ in buccol.⁊ coꝛ.pe.vñn Uirgit.Egloga vᷣ/ benaſq; adole pigues. ⁊ maſcula thura. Ego onis.⁊ egona ne.i.ſeculuʒ.vel vt dicit Pap̃.Egones penul/ꝓdu.ſũt ſacerdotes ruſtici. elk, lear ESgoceron ont.qddaz aĩal qðᷣ alio noĩe ö· capcoꝛnꝰ Etpᷣt dicip eodẽ aĩali egeceron vł egeceros.⁊ acuit᷑ in fine.lñ qͥdaʒ. Eſt tibi ſaturne domꝰegocerontꝭ ⁊ vrnne. Egomet.i. ego ⁊ nõ aliꝰ.vñ di· Pꝛiſcianꝰ in inj.li.de caſibo ꝓnoĩs.Dicẽdo ego dico vel poſſũ⁊ ſolꝰ⁊ cũ alio ĩtelligi.ſolet tũ metad dita plerũq; ſigficantiã ł diſcretiõeʒ oñde re. Egomet.i.ego ⁊ nõ aliꝰ. Necnõ egoipſe vl egometipſe.Et nota q; ſyllaba adiectio ĩimutat ſpẽm ſʒ ñ figurã. ¶ ñ egometẽ ſpe ciei deriuatiue ab ego.ſʒ figure ſimplicis. Ogregiꝰ a.ũ.i.nobił.maxiꝰ.pᷣcipuꝰ.⁊ ðꝛab eæ⁊ grex.q̃ſi extra gregẽ alioꝝ.⁊ ↄꝑat᷑. Egre gy mag egregiꝰegregijſſimꝰ. In egregie/ tas tatꝭ.talis ꝓpꝛietas.ſ.nobilitas. Sgrimonia nie.f.p.i.triſticia vł infirmitas et ðꝛ ab eger. Giulatio onis.idem eſt qð eiulatus. aüt el apud hebꝛeos pᷣmũ nomen dei.eloi ſecũdum.eloe tertium. ” lamite penł ꝓdu.dicunt᷑ Perſe ab Elam Sin Sem. Slate ſunſt palmanf. olia ſurſũ eleuãt nec pendẽt deoꝛſũ ſic aliaꝝ arboꝝ Elate ⁊ pal maꝝ ſũt ꝓductioꝛes rami ⁊ excellentioꝛes interdũ aurei coloꝛis criſpãtes vlł circũſtã tes.⁊ ſꝑ ad excelſa tendẽtes.nunq; viroꝛeʒ amittũt. Quidaʒ elatas abietes dicũt. ita di. Pap.⁊ ſᷣm h̊ ðꝛ elata qſi eleuata ab effe ro effers.⁊ pðᷣ.la. Un qͥdã.Cant.v.vbi ðꝛ Lome eiꝰ ſiẽ elate palmaꝝ.pducũt ibi me diã de elate. ſʒ H̊ nõ viðꝛ qꝛ ibiglo.di.Alia trãſlatio. Crines e abietes. Abies grece elates vocat᷑. Uñ ibi elate vel elates nõ eſt latinũ ſʒ grecũ videt᷑.⁊ ideo młti coꝛripiut hanc ſyllabam la. ad differentiam de elate (EE gnte ) ſus vl vomitꝰ. Uñ qͥdã. Poſt res egeſtas Siulath indie regio ſic dicta.eo ꝙ poſſeſſa Qiulatꝰ us.ui.i.ploꝛatꝰvel clamoꝛ pᷣ doloꝛeꝛ confuſuus. ⸗ (CC antc A4 El eloi ⁊ eloe.noĩa dei ſuntapud hebꝛeos. 7 interpᷣtat᷑ el deꝰvł kyros qð eſt foꝛtꝭ.Eſt nen El Glen ft Gme Aliole multel Cleevoe ffate (onie one Gone föft e ſereri⸗ ſil umler Boen⸗ poß. niri nimng Karni blloben leneni ehilog lerclenen anigr⸗ e B eNn itſacengong alionoie bliegeren liciz E Kwne. dicigbin locgodicd ſacman cenöczefe Hecöcpoe ſllabaacnn liegongife Gureſimpton Hcipi. obilins. u Kinrmas 7 qoſeſt npol dlumi Umnordolore⸗ tahtdhehn dees ckſor, itoncn dact tdatn EE ramo palme.⁊ p ipſa palma.⁊ adiectiue elatus a. ũ.⁊ vt dicũt. Elate eſt nomen ar / boꝛis ſilis palme altitudine vel folis. Olatꝰa.ũ.i.extra latꝰ.quaſi eleuat.ſuꝑbo.et ðꝛ ab effero effers. Iñ hec elatio.i.iactãtia Olbus a.ii.ſiue elbidus a.um.eſt coloꝛ me/ dius int᷑ nigrũꝛ albũ.⁊ ðꝛ ab albus. Inde elboe qſi alboe.dicũt᷑ vites ł vue.neq; pur puree.neq; nigre.neq; albe.q̃s qͥdãvarias gappellant. Sleadaberim hebꝛaice.deuteronomiũ gre ce. qͥdam liber eſt. lleazar interpᷣtat᷑ dei adiutoꝛium. Alectros ð ab helios qð ẽ ſol. Iñ h̊ electꝝ tri.qᷓdã ſpẽs metalli.eo ꝙ ad radiũ ſoł cla riꝰauro argẽtoq; reluceat.⁊ ſt᷑tria genera electri. Unũ genꝰ eſt gũmi.qð fluit ab ar / boꝛibo ⁊ dureſcit ĩ lapidẽ qð ⁊ ſuccinũ ðꝛ. Scõðm genꝰ electri ẽ qð ex auro ⁊ argẽto fit auri.ſ.tribo ꝑtibo ⁊ argẽti vna. Tertiũ ẽ metallũ qdᷣ naturałr inuenit ⁊ pᷣcio habet Vnñ.Electꝝ ſuccus.electꝝ gemma vocat᷑ Electrũ cũci pᷣlucẽs dico metallũ. GSlectuariũ rij.n.s.ðꝛ ab electõe rerum qͥb⸗ ↄꝓficitur. Glectus a.ũ.i.ſplendicꝰ.excelſus.clarus ex alijs lectus. Jñ electio onis.cum quis ex mult eligii. Glectio eſt alicꝰ pſone idonee ad dignitatẽ yel fraternitatẽ ſiue ſocietatẽ ſᷣuata foꝛma canonice facta vocatio. Glefrons grece ðꝛ mons. QSGlegans t. o. g. ð valẽs.excellẽs. nobilis. egregiꝰ.decẽs.pulcer.bonꝰ. Jñ elegantia tie.pᷣſtãtia.excellẽtia.pulcritudo.valitudo Iñ et elegant.i.vꝛbane nobiliter. legy a.iũ.i.miſer.⁊ ðꝛ ab eleiſon qñ eſt mi/ ſereri. VUñ viri ſancti de miſeria dicũt᷑ ele/ gi. Jñ hᷣ elegia gie.i. miſeria.⁊ elegiacꝰ a.ũ. ii.miſer vl de miſeria ↄpoſitꝰ.⁊ coꝛ.le.UVñ Boetð.Et verꝭ elegi fletiba oꝛa rigant.Et vt Pap.di. Elegiacũ carmẽ dictũ ꝙ mo/ dulatio eiuſdẽ carmĩis miſerꝭ ↄueniat.qð metrũ ↄſtat pᷣmo vᷣſu heroico.ſcdᷣo pente/ mimeri pma heroica.ſecũda dactylica. vt CLCarmia qͥ ̊ndã ſtudio floꝛente ꝑegi. Fle bilis heu meſtos cogoꝛ inire modos Qlemẽtũ ðꝛ q̃ſi ilimentũ.ab ile.qꝛ deꝰ pᷣmo de nihilo creauit ilem. ex ile fecit elemẽta ⁊ ex elemẽtꝭ oĩa alia.vł ðꝛ elemẽtũ qſi elici mentũ.qꝛ oĩa ex element elicita ſũt ⁊ extra cta. Cel ðꝛ elemẽtũ q̃ſi eleunamẽtũ.qꝛ vnũ ſuꝑ aliud eſt eleuatum.ſ.aqua ſuꝑ terram ger ſuꝑ aqua.ignis ſuꝑ aerẽ. Ułelemẽtuzʒ q̃ſi alimẽtũ.qꝛ oĩa aialia alunt᷑ in elemẽtis Et no.qꝙ elementũ qñq; ðꝛ ipᷣm elemtatũ yt tra quã videmꝰ ⁊ calcamꝰ.⁊ aqua quaz 1 videm⸗ ceterꝭ.ſʒ poti ad ph̊iam ꝑtinet. Iñ h̊ ⁊ elemẽtarꝭ.⁊ Bᷓ re.i.res elemẽti.vł qð ꝑtinet ad elementũ Et qꝛ elementũ eſt pᷣma pars coꝛꝑis in ↄpoſitione ⁊ vltima in reſolutio ne.inde eſt ꝙ quodã modo loquẽdi qͥcqͥd eſt ꝑs öma alicꝰ rei in ↄpoſitõe ⁊ vltima in reſolutione ðꝛ elementũ.vt lr̃a eſt elemen tum vocis lr̃ate.⁊ dictio eſt elementũ voc ſignificatione. lemon grece.miſericoꝛs latine. lemoſyna ne. F. p.i. mandatũ miſcdᷣie.vel munꝰ datũ ꝓpt᷑ deũ.⁊ ðꝛ ab elemonia qð ẽ miſcdia.⁊ ſyna qð eſt mandatũ.vel ðꝛ ab ely qð eſt deus.⁊ ſyna mandatũ.q̃ſi man/ datũ dei. Ipſe em̃ mãdauit fieri eam. Uñ in Luca.Date elemoſynam.⁊ ecce omnia mũda ſunt vob. Uel ðꝛ ab ely ⁊ moys aq. quaſi diuina aqua. Sicut em aqua extin guit ignem. ſic elemoſyna extinguit pecca tum.Et nota ꝙ ſunt ſeptẽ elemoſvne coꝛ/ poꝛales q̃ ↄtinẽt᷑ in h̊ ᷣſu. Uiſito.poto.ci/ bo.redimo.tego.colligo.condo. Itẽ ſeptt ſũt elemoſyne ſpũales.que ↄtinent᷑ in hoc vᷣſu Cõſule.caſtiga.ſolare remitte.fer.oꝛa Inge h̊ elemoſynarius rij.⁊ hec elemoſy/ naria rie.⁊ mobiliter elemoſynarius.ria. rium. Elenchus chi.m.s.i.titulꝰ libꝛi.eo ꝙ; totuʒ opus illuminet. Uñ euangeliuʒ Luce ſic intitulat᷑. Elenchus Luce.id eſt.titulus. Hinc etiã elenchos vocamus pᷣcioſos la tabili ponũt᷑ dicũt᷑ elenchi.vn Juuenalis Aurib extenſis magnos ↄmiſit elenchos Elenchus etiã ð in dialetica qddaʒ genꝰ argumentationum.ſcʒ ſylloſmus contra- dictionis.Et diffinit᷑ ſic. Elenchus eſt ſol logiſmꝰcontradictionis vniꝰ⁊ eiuſdeʒ.nõ noĩs ſolum ſed rei ⁊ noĩs.nõ ſynonymi.ſʒ eiuſdẽ.ſed ex his que data ſt᷑ de neceſſitate accidere non connumerato qð erat in pn cipio ſm idem ⁊ ad idem.ſiũlr et in eodem tempoꝛe. ès otamꝰ.⁊ ſic de alijs.qnq; ẽ etiã ipᷣm veꝝ elementũ.cuiꝰq̃libet ꝑs eſt eiuſdẽz generis cũ ipſo toto.vt elementuʒ terra ðꝛ ilud M cuiꝰ q̃libet ꝑs eſt terra.⁊ ſic de pides in ſuꝑficie oꝛnamẽti.eoq illuminẽt illud. Et qͥcunq; pᷣcioſi lapides in loco no Glephantꝰ ti. m.s.⁊ eleppas d bʒ n.ĩ obli Is elephant tis. ſy nõ in ntõ eſt aial quod apud Indos vocat᷑ barrbus. vñ et ei vox barrhit? ðꝛ. et ab elephon qð eſt mõs.a magnitudine ſui coꝛꝑis.eo ꝙ foꝛmã mõtꝭ pᷣferat. Et vt ðꝛ mire caſtitatꝭ eſt. ita vt ſi ꝑ dat ↄiugẽ nulli copulet᷑.int᷑ ſiluas ſolꝰ cõ/⸗ moꝛat᷑. Biẽnio aũt poꝛtat fetũ.nec ampliꝰ qᷓ; ſemel gignit.nec płes ſʒ vnũ tm̃. Uiuit aũt trecentis anniis. Elephantia tie.f.g.eſt qdaʒ ſpẽs lepꝛe.et ðꝛ ab elephas. qꝛ ſicut elephas eſt maioꝛ oĩb alijs animalibo. ita paſſionibus ceterꝭ hec maioꝛ eſt. Eleſmoch liber eſt qͥ ðꝛ Exodus. Eliachim interpᷣtat᷑ reſurrectio dñni. Glicon onis.m.t.eſt vnũ de duob⸗ cacumi nib parnaſſi in q̊ ſolebat eſſe olim ſtudiuʒ 9 et ðᷣ ab elicio cᷣ. qꝛ olim eliciebat᷑ inde ſa/ pientia. Iñ eliconius 2.auunm. Gliconis eliconidis ·f.t.ðᷣꝛ muſa q̃ ĩ parnaſ ſo habitabat. vel femina illius loci.⁊ dicit Elimas interpᷣtat᷑ magꝰ.Et ſic om̃e nomẽ maleficioꝝ appꝛopꝛiatũ eſt Elime mago ĩ ſtat eis elimas mago vtens arte recenti. Glinguis. ..t.⁊ B gue.i.ſinelingua.vl mur⸗ erdð ab e.⁊ lingag. Glion qntum apud hebꝛeos nomen dei . et interpᷣtat᷑ excelſus. MM Glypſis eſt q̃da ſpẽs metaplaſmi.⁊ ẽ qñ in ſicanſione abijcit᷑ ↄſonãs cũ pᷣcedẽti voca li.qñ ſequẽs dictio incipit a vocali.⁊ h̊ fit frequent᷑ in hac lr̃a m. vt apud Oꝛatium. Oibo ß viciũ ẽ cantoꝛib int᷑ amicos.qũq; fit ĩ hac lr̃a s.vt apð Catonẽ. Succeſſus indignos noli tu ferre moleſte.qñq; abijci tur ſine vocali.vt apð Oꝛatiũ. Reg opus ſteril diu palꝰ aptaq; remis. Gliquus a.um.i.purus liquidus vel liquo re plenus. — liſabeth interpᷣtat dei mei ſaturitas. Clel Dei mei iuramentum. ESlyſius a. um.i.valde ſolutꝰ vel extra ſolu/ tionẽ poſitꝰ. Uñ ⁊ elyſij in inferno dicuntk campi vbi reqͥeſcunt aĩe btõꝝ ſᷣm fabulas poetaꝝ.Et dicũt᷑ illi campi elyſij qᷓ̃i ſoluto rũ.vł q̃ſi extra ſolutõʒ poſitoꝝ.ſunt em ibi cõmoꝛantes beati.⁊ ita nunq; patiunt᷑ diſ ſolutionem. Qliſus a.ũ.pe.p.i ter leſus.⁊ ðꝛ ab elido. valde vel extra vel euidẽ lirñ xi n s. vocat qð inaqua ſoli decootf ATLixa em̃ aqua ðꝛ.eo ſit ſoluta. Un mẽ/ bꝛa loco mota lixa dicunr. lleboꝛ fluubeſt. Irẽ b elleboꝛꝰ T H ellebo rũ eſt qdã herba ã circa fluuiũ illũ płlimũ naſcit᷑. Hãc romani veratrũ dicũt.qꝛ ſum ptum in potu mentẽ in inſaniam deducit. Eſt aũt elleboꝛꝰpabulũ nocens eſca tũ co turnicũ.⁊ plerũq; tꝑat᷑ ad ſalutẽ homiĩs.⁊ coꝛ.pe. vñ Macer de viribo herbaꝝ. Qua liter elleboꝛꝰ ſit nob accipiendus. Glogiũ gij.n.s.i.eloquiũ.puerbiũ.⁊ rñſuʒ diuinum ⁊ ignominia ⁊ oꝛdo⁊ textcarmi num.⁊? ꝓpꝛie maloꝝ vel criminũ.vl textus maloꝝ geſtoꝝ vel deoꝝ myſteriũ. Iñ helo gius vᷣſiculus. Oludiani heretici qͥdã ab eludio dicti.qꝗ di cunt poſt natiuitatẽ xpᷣi mariã alios filios de viro Joſeph peꝑiſſe. OSlul nõ ebul. vt qͥdam legut m Bedaz 2 ſeptember. vel m alios october. Elumbis bis.P.t.⁊ h be.i. debilis. qſi extra lũbos.i.extra foꝛtitudinẽꝗ. Glutꝰa.ũ.pe. i. mũdꝰ. madidꝰ. inſipidus. . Eluuies ei.⁊ h̊ eluuiũ uij.⁊ h̊ eluuio oniſ.i. nimia aquaꝝ inundãatia. vel deſtructio ex aquaꝝ abũdantia.ſ.diluuiũ. (E ante Zmacfres tatj.t. i emedi aniditas. maculꝰa.ũ.pe. coꝛ.i. liqntulum emax. Emãceps pis.m.t.qͥ cũ pᷣmo fuiſſʒ mãcepe iam ab illa ᷣuitute ⁊ ptãte eſt liberatus Emãcipatio ſᷣm Aʒo.ẽ relaxatio patrie po teſtatꝭ coꝛã iudice facta.⁊ ꝛ qſi extra ma / nũ.i.ptãtem patr poſitio. qꝛ qñ filiꝰ erxtra manũ patris ponit᷑.tũc emãcipat᷑.vt in ti. C. de emãci.liber. Emãcipat ðꝛ filiꝰ vl nepos qͥa iugo ⁊ pote “ ſtate vel manu patrꝭ vel aui eſt relaxatus? ſui iuris effectus. ” Gmãſoꝛ ð qͥ diu vagꝰfuit extra caſtra tidẽ rediẽs ad caſtra.vt.ff. ðᷣ re.mili.l.iij.S.emã ſoꝛ.⁊ ponit de pe.di.j.S.pene.Uel ðꝛ q im minẽte lite fugit extra caſtra.⁊ pace refoꝛ/ Emanuel hebꝛaice qð in latio fßmone ſit nobiſcũ deꝰ. ſ. qꝛ ꝑ ᷣginẽ de? nat? homini bus in carne apparuit. Emaus ꝓpꝛium nomẽ caſtelli. qð poſt nico polis dictũ eft. max c:.i. emptoꝛ auidus.vł qdð facileemit᷑ — Iñ emaciter aduerbiiu. lrenid gite ornamm dineri ſtratos thinſte nata. mbol Henbo nuocnt fonton Hrbete kones.. tiumder inebri⸗ ſncbp Eweno⸗ Cnentu iVr men d Owert iben mile Mli turai⸗ nten folenl ſolot nullkon Gnerinc Ahnootn mngane Noncn⸗ Gninne Nneda Sinss hulnsi⸗ Siminns min cymn. ſeant. Gniſſun⸗ luntcurſe ntritgg⸗ Mchgkenn bohebg⸗ liglttne lrde , Eniſand ſcihi uſoüden lunn Vini dbl ti Aüptii, dicit gein niamdeuct enscſathc lutehomis: derden. Oue ndns. nerbiü amſ; gorten carm ninu teums tenü. Jüheo waiodicn grü Mosfülis ütfm Beir ocobe. ocbilis ſicnt ig inſipion b duniooni rel deſtructo ii. 2 niditas. tulumenar. foiltzwücede ecklieranS Pratio patneßn mWmrͤſiennn egiflbin cmiahe un os uilott Adanickneltun Eimblema matꝭ.n.t. i. eminẽs ſculptura. Emola le.·ẽ vas coqͥnariũ ſiẽ caldariavłeo. Diuerſitas coloꝝ in panimẽto qͥ ðꝛ Citho ſtratos.lł fruſtũ aurił argenti.Uñ Pꝛudẽ tiꝰ in ſchomachia. Soꝛdet argẽti emble mata. ⁊ pdu.ble.⁊? coꝛ- mama. mboliſmꝰmi.m.s.i.ſuꝑaugmẽtũ. Iñ h̊ ⁊ hHͥ emboliſmalł.⁊ h̊ le.i.ſuꝑexcreſcẽs.vt an nus emboliſmal ðᷣꝛ q̃ſi ſuꝑexcreſcẽs.qꝛ ſu perat duos ãnos pᷣcedẽtes vna lunatione Habet em̃ annꝰ emboliſmal tredeci luna tiones.ſ.duodeci ſiẽ alij ãni cões.⁊ illã ter tiamdecimã ſuꝑadditã q̃ nlło mẽeſi tribuit᷑ Omẽbꝛis.ↄ.t.⁊ h̊ bꝛe.i.ſine membꝛo ab e.⁊ nẽbꝝ.q̃ſi extra mẽbꝝ.i.extra foꝛtitudineʒ. memoꝛ.ↄ.t.me.coꝛ.i.oblitꝰ. Emenſus a.um.q̃ſi extra mẽſus.vł euiden ter menſus. . „ meras interpᷣtat dies. Smeritꝰa.ũ.i.iam extra meritũ poſitꝰ.qͥ nõ 6t iam merer ⁊ exercere officiũ ſuũ.iĩmo iberatꝰ⁊ ſolutꝰeſt a laboꝛe ſui officij. Sic miles olim poſt ſexagita ãnos nõ cogebat᷑ militare ſʒ ſoluebat᷑ a laboꝛe ſolito.⁊ daba tur ei ager ł villa łaliud vñ viueret.⁊ tunc erat emeritꝰ.q̃i extra meritũ poſitꝰqꝛ nihil poſtea laboꝛe ſolito merebat᷑. In h̊ emeri/ cio.is.tal ꝓpꝛietas ł tal libatio Itẽ emeriti milites veterani.qꝛ iã ſoluti a militia ſunt. EOſerita ciuitas quã pꝰq; ceſar edificauit vetanos ibioſtituit.łemeritꝰ.i.valð meritꝰ Smigraneꝰ? vermis capitis. Uñ dicimus doloꝛẽ capitis emigraneũ eſſe. Smina ne.t.p.q̃dã mẽſura mediũ ſextariũ ↄtinẽs ad emẽdũ vinũ vel annonã. Eminẽs.o.g.i.excellens.apparẽs. Iñ emi⸗ nulus.i.aliqntulũ eminens. Qminus.i.pcul.q̃ſi extra manũ.⁊ ðꝛ ab e. minꝰ. Szʒ cõminꝰ.i.ꝓpe.a cõ ⁊ minꝰ. Vnð qqdam. Eminus ad longe.ſʒ cõmit ad ꝓpe ſpectat. Et ſunt aduerbia loci. Emiſſariꝰa.ũ.i.valde ad mittendũ aptꝰ.ſic̃ ſunt curſoꝛes regũ ł alioꝝ diuitũ qͥ freq̃nt᷑ mittũtad nũcia ferẽda. Itẽ hircꝰ apõpeiꝰ dicebat᷑ emiſſariꝰ.qꝛ emittebat᷑ in deſertuʒ Apõperꝰgrece.emiſſariꝰ latie. Itẽ h emiſ⸗/ ſaririj. ð equꝰ foꝛtꝭ ⁊ velox.qͥ extra alios eligit᷑.⁊ ad eqs mittit᷑ adcoitũ. IJdem ⁊ ad miſſariðꝛ. Itẽ emiſſariꝰ ðꝛ pᷣcurſoꝛ.gladi qꝗtoꝛ.ł flagitioꝛuʒ ⁊ luxurie ſatelles. Vnde Emiſſariꝰequꝰ hircꝰ atq; ſatelles. oꝛnamæetũ vaſoꝝ.ł varietas pauimẽti ſiue EOmiſſiciꝰa.ũ.qð ſepe ⁊ cito in diuerſa loca emittit᷑ vt oculus.⁊ ðꝛ ab emitto. Qmoꝛrois i culũ.Cocula ãt dicũt᷑ vaſa coqͥne a coqu?ę do dicta.oĩa nanq; vaſa cã coquendi ꝑata cocula dicũt᷑.vñ Eſdre.ij.vbi nos dicimꝰ Hoſtias coxerunt in emolis ⁊ ollis.greci hñt. Hoſtias coxerunt in eneis ollis. Emolimentũ ti.n.s. ꝓpꝛie eſt lucrũ moleẽdi ni. ſ. qd haber̃ exr moledino ꝓpt᷑ molituram ſz ponit᷑ ꝓ qlibet lucro.vł ꝓ qlibʒ cõmodi tate. vñ Malach. iij. Et qð emolimentuʒ qꝛ cuſtodimꝰpᷣcepta eiꝰ. Uel emolimentũ capit᷑ p ſuſtẽétamẽto in diſpoſitõe ↄtento.? onere ſibi annexo.qꝛ ex emolimẽto regula tur onꝰ vel oner vel q̃libet alio medio di / ponẽte concluſum videt᷑.⁊ materia ſubie/ cta pꝛit. idis. eſt qᷓdam infirmitas qñ ali quis patit᷑ fluxũ ſangnis.⁊ ðꝛ ab hemach qð eſt ſanguis. In emoꝛroiſſus a.num.qui talẽ infirmitatẽ patit᷑. Uñ in euangelio ð?ꝛ qꝛ dñs młierẽ emoꝛroiſſazʒ ſanauit.i.ſluxũ ſanguinis patiẽtẽ.qð etiã emoꝛrogius ðꝛ. Itẽ ðꝛ qͥ ſanguinẽ mingit ꝑ vꝛinam. Itez emoꝛrois ð qͥdã ſerpes.qſi ſanguinoleta. qꝛ eius quẽ moꝛdet totum ſanguinem eft/⸗ fluere facit. ESmphaſis eſt erſſio loqndi.⁊ fit cũ volen i tes expmere aliqð accidẽs vtimur nomĩe ſubſtatiuo ꝓ adiectiuo ſignificãte illð acci dens ad maioꝛẽ expᷣſſionẽ.vt ſi ponat᷑ ſcelꝰ ꝓ ſcelerato.vᷣtus ꝓ virtuoſo. E mphyteoſis.ſis.f.t.i.melioꝛatio.ſiue cõ/ tractꝰmelioꝛationis. UVñ cum qͥs dat agz alicui vt excolat ⁊ melioꝛet illum. iſte dat agrum in emphyteoſim. Et ille accipit in emphyteoſim.⁊ videt᷑ cõpoſitum ab en qdʒ eſt in. ⁊ phitos qð eſt fides ⁊ theſis poſitio quaſi in fide poſitio. Inde h̊ ⁊ h emphit⸗eꝝ ota ⁊ emphiteoteca.qͥ reʒ accipit in empphpi teoſim. Et emphiteoticus a.um.qð perti/ net ad emphyteoſim. Et emphyteotecariꝰ a. um.idẽ quod emphyteoteca vel emphy teoticus. . Emphyteomata.vel Emphyneumata bßm Aʒo.ſunt res melioꝛate.vl melioꝛationes quibus ager labore ſic retintens melioꝛ efficit. Smpicus. m. s. ð: ſpuens ſanguinẽ. ? pdu. pe. vñ Macer de betonica. Empicos tuſ ſimq; inuat ſuſpiria ſedat. Etiaʒ ſᷣm papᷣ. Empici dicunt᷑ illi qb collectio facta ẽ in pulmone vel toꝛace.⁊ crepuerit ⁊ ſanaue/ . rit. Idem ſunt ſanioſi. 4 . 7 qð eſt manꝰ.⁊ en qð ẽ in. Itẽ enchiridion mpyrei.·n. s. öꝛ qſi intꝰ ardẽs ab en qð ẽ in. ⁊ pyr ignis.qſi intꝰ igneũ nõ ardoꝛe ſed 4 ſplẽdoꝛe.? eſt celuz intellectuale vł ſpũale. Empirici pe.coꝛ.ſt᷑ medici qͥ ſolã exꝑientiã ſiue pꝛacticã ſectant᷑ vel ſequunt᷑. Emplaſtꝝ ſtri.n. s.ðꝛ ab en qð eſt in. ? pla⸗ 4 ſtes foꝛma:eo ꝙ ſuꝑ foꝛmã moꝛbi inducit᷑ S etiã dici implaſtrum. Itsempo⸗ mpos t.9.tc.i.patiẽs emptoꝛ. tẽ empos põt eſſe ↄpoſitum ab en qð eſt in. ⁊ potꝭ.q̃i non potens. cui adimit᷑ ptãs.q̃ſi adempta ptãte.i.imminunn.è Emptica.ũ.i.empt vel facilis ad emendũ Vnñ ſerui empticij dicebant illi qͥ in ſerui/ tutem emebant᷑. — 4 ðꝛ inſtr̃m medicoꝝ ſic dictũ qꝛ manu aſtri gat᷑ dum plura ↄtineat ferramenta. Encleſis.ſis.f.t.i.clinatio.⁊ ðꝛ ab en ⁊ cl dʒð ẽ ĩclinare. Iñ encleticꝰ a.ũ.i.ĩclinatiuꝰ * o. 2 ð ab en ⁊ cleo vl encletica ↄiunctio ðꝛ illa q̃ inclinat ſub ſe accẽtu pᷣcedet dictõis.remittẽdo ſuum accẽtũ in illa ⁊ inclinat accẽtũ illius ſupꝛa ſe. vt q̃ſi ſub accentu illiꝰ ꝓferat᷑ Ondecas dis.fit.i.vndecim.⁊ ðꝛ ab ena qd eſt vnitas ⁊ deca. ndecaſyllabo a.ũ.i.vndecim ſyllabaꝛ. ndelicia cie.f.p.fuit mat᷑ ſiches.i.aĩe ⁊ in terp̃ᷣtat᷑ intima etas ł abſoluta ꝑfectio. Uł ESmptoꝛiũ rij.n. s. locꝰ vbi emit᷑.qð ⁊ ̊ em/ ptiriũ ðꝛ. vñ Joſephꝰ ĩ.ix. Ad poꝛtũ naui/ gare ad emptiria neq̃q; pᷣualuit. Et ðᷣꝛ em ptoꝛiũ vybicũq; negociatões exercẽt᷑. Inue nit᷑ e᷑ ̊ empoꝛiũ.qð ðᷣriuat᷑ ab empo gre/ ce.q̃d latie ð foꝝ bh mercatũ. Et ðꝛ empo/ riũ ꝓpꝛie locꝰ iuxta mare vbi negociatiões vł mercationes exercet᷑. Iñ empoꝛicꝰ.a.ũ. qð ꝑtinetad empoꝛiũ. Iñ ẽpoꝛica char/ ta ðꝛ q̊ddã genꝰ charte.qꝛ ĩ ea merces ĩuol uunt᷑ cũ ſit in ſcbturꝭ minꝰ idonan. Omulus a.ũ.i.diligẽs vł inuidus.lł ſequax vel eiuſdẽ rei ſtudioſus. Emũctoꝛiũ rij.n.s.i.purgatoꝛiũ.i.ferrũ cũ à candelã emũgimꝰ⁊ ðꝛ ab emũgo gʒ. Iñ etiã emũctꝰa.ñ.vł emunxꝰ a.ũ.i.purgatus vñ Exo.xxv. Emunctoꝛia qͥʒ ⁊ vbi ea que emuncta ſunt extinguunt. Emunitas bm Boff. iſum eſt libtas ceſſa eccłijs vel eccłiaſticꝭ ꝑſonis⁊ reb alijs ad eas ſpectantibo. UVel eſt puilegiũ eccliaſti Endogenia.i.nat̃a. Iñn endogenicꝰ.a.ũ.i. MM endelicia ſᷣm Calcidiũ ꝑfecta etas q̃ſi en/ dos lechia.i.intima etas ſᷣm Ariſtotelem abſoluta perfectio.ſᷣm Platonem.anima Endiadis eſt cũ duo adiũgunt᷑ ſubſtãtiua T alteꝝ reſoluit᷑ in adiectiuũ.vt Arma vi/ rumq; cano.i.armatũ virum. naturał.⁊ endogenice aduer. „ . 8 ndoꝛ grece.aries latine. ce libertatꝭ vel ꝑſonaꝝ vel reꝝ ad eã ꝑtinẽ⸗ tium. ⁊ ð ab e.qð eſt extra.⁊ munia.i.offi/ cia vel onera.a qbo eccłie ſunt immunes. na aelk nie⸗ quaſi muſtum.ſ.tinctura ſcribendi. Ideʒ incauſtum. Encenia.oꝝ. dicunt᷑ iniciatões ł initia ſine noua feſta.ſicut dedicatiões eccłiaꝝ.et ðꝛ Incauſtum ti. 8 ab en qð eſt in.⁊ cauſtos Snergi ndromis vel endromides: de arietinis pellibo facta.q̃ induebant᷑ rho mani g frigꝰ.⁊ ðꝛ ab endoꝛ qð ẽaries. Uł endromis ðꝛ duplexveſtᷣ. duplex pallium foꝛte ⁊ villoſum ⁊ hyemale. neades de.m.g.i.filꝰ vł nepos Enee.⁊ etr ᷣcunq; deſcenderũt ab Enea dicunt ene ades.vt romani.⁊ inde ſubtracta de ſylla/ ba ðꝛ h̊ eneas eneadis.filia vel neptꝭ enee. Itẽ iuenit᷑ h eneꝰ enei.⁊ inde h̊ enides de. ⁊ ſubtracta de.ſ yllaba ab eo qð deberet di ci eneides fit h̊ͥ eneis dis.i.filia vel neptis enei. Sʒ iam h noĩe mag vtimur ꝓ hiſtoe ria facta de enea.⁊ coꝛ.pe.eneades.Uñ li/ ber virgilij ſic intitulat᷑. Incipit eneis vir gilij. ⁊ doꝛ. pe.eneidis.gtũs de eneis.huiꝰ eneidis vel eneidos. 7 „ „ GOEneatoꝛ orꝭ.i.coꝛnicen.coꝛnicrepa.lyricen lyricinatoꝛ.ſ.ere canẽs.vel in eneis inſtru mentis canens. 2ðð la eſt vis ⁊ efficacia effect?.vñ Hie/ ronimꝰ in epla ad paulinũ. Habet neſcio qͥd latẽtis energie viue voc actꝰ ⁊c. Ener ab en qð eſt in. ⁊ cenon qð ẽ nouũ. Uel di cunt᷑ illa dona ł fercula q̃ amicꝰ infert alte ri cã honoꝛis vel reuerẽetie vł amorꝭ.⁊ pᷣci pue in pncipio noui anni.Uñn.Eſt nouuʒ cenon ex hinc encenia dicas. „ Enchiridion.iliber mannal.⁊ ðꝛ a chiros gia etiam ðꝛ agilitas.⁊ rerũ geſtaꝝ.aut qſi geſtaꝝ ſub oculis inductio. Dicit᷑ eti ani mi anxietas. Un. Fulgentiꝰ.Demones ꝑ energiã nõ credimꝰ illabi aĩe.Et no.qin uenit᷑ inergumin?ꝰ⁊ inergia ſcptum ꝑ in.et idem valet.qꝛ tantũ valet en apud grecos. vel endromides.i veſt, villola ve ſn/ jn it uo: ctorel cnign⸗ l honena Gniri. lbonan Gynoin miee ſobin ͤct⸗ finice eno⸗ nnnr ynoo Ginoe grore ndic eſiget ſungie ſlonnif 6pfünec nng. D. ſtm⸗ Kenchnlon ichmang rabannen 1iiiclinng dqincintt minteoſin fülllinsſin ak. adradeng dinſelabe ſichesicſet Nlutagfoonon Kenensiſn fm Aniknin Platonenann fügunkſntii nuü. Nnrn viuann ndogeniei uer. . lveſ nl jincucbantthe götanes U uplerpallin . gos Ence nerdicunſ ene ractadeſſ avdneptzene ndehenicst⸗ co qodeban i füla venge Ninurheit enendes Incihitancpi Gusdelleb 4 conian Nclinenssü quantũ in apo latinoſ. Uñ bmõi noĩa gre ca ſiue nota q pᷣdictã pᷣpoſitõʒ hñt ĩ ſui cõ poſitiõe pñt ſcribi ⁊ ſcribũt᷑ indifferẽt᷑ mõ en.mõ ꝑ in. vt encauſtũ⁊ incauſtũ.enthy mema ⁊ inthymema.emplaſtꝝ ⁊ iplaſtruzʒ energumin? ⁊ innerguminꝰ.et ſic de ſilibo VUelðꝛ energia interioꝛ laboꝛ vel interioꝛ oꝑatio.ab en.qð eſt in.⁊ erge qð eſt opera tio vel laboꝛ. Snerguminꝰ.i.demoniacꝰ.a demone poſ- ſeſſus ⁊ vexatꝰ.⁊ ðꝛ ab en.qð eſt in.et erge qð eſt oꝑpꝰ vł laboꝛ.⁊ mene qð eſt defectuſ vł luna qſi inefficax.nõ laboꝛãs.non ope/ rãs.ſʒ in oꝑe deficiẽs.vł ðꝛ energuminus ab en.i. in. ⁊ erge laboꝛ.⁊ mene defectus. noys.i.mẽs.q̃ſi laboꝛãs in coꝛꝑe.deficiẽs Eneruis.uis.cõ.t.⁊ G̊ ue.i.ſine neruis ſolu tuſ.debil.effeminat. ab e.qð eſt ſine.⁊ ner uis.q̃ſi ſine neruo.i.vᷣtute. Engaddi indecli.ẽ locꝰ vbi finit᷑ mare moꝛ tuũ.⁊ interpᷣtat᷑ hebꝛaice fons.i.baptiſmꝰ. vel ocułꝰ celi aut vitulo Enigma mat.n.t.eſt ſᷣmo fig ſcura locutio.ſiue ſilitudo vel q̃ſtio occul ta vel obſcura q̃ difficile itelligit᷑ niſi ape/ riat᷑.vt illud Judic.De comedẽéti exiuit ci bus. ⁊ ð foꝛti egreſſa ẽ dulcedo.ſignificãs exoꝛe leonis fanũ eẽ extractũ. Iñn h̊ ⁊ hec enigmatiſta.ſte.qͥ vł q̃ obſcure ⁊ figuralit᷑ loqᷣt᷑. Et enigmaticꝰ.ca.cũ.i.obſcurꝰ ad ex ponendũ.vlł qͥ ꝑ enigmata loquit᷑ Gnixa.i.conata ad efficiẽdũ aliqͥd.vel ꝑtu liberata H Ennoian.i.in mẽete.i.accidens qͥd ðꝛ eſſe in mẽte.qꝛ nullo corpoꝛeo ſenſu cõpᷣhẽdit᷑.ſʒ ſolo intellectu mẽtꝭ. In ennoimaticꝰ.a.ũ. id eſt. accidẽtał. Uñ Iſið.accidẽetales dif finitiões vocat ennoian vl ennoimaticas qꝛ non ſubſtãtialia.ſed accidẽtalia decla/ rantur. Onnos interpᷣtat᷑ habitatoꝛ vł pfundu Ennoſigeꝰ.ðꝛ ab ennos qͥd interpᷣtat᷑ habi tatoꝛ ⁊ ſigeũ.qð eſt qͥdã mons iuxta troiã. vñ dict eſt neptunꝰ ennoſigeus.i.habita/ toꝛ.ſigei illiꝰ pmontoꝛij in qͥ habebat tem plũ iuxta troiã. Uel ennoſige interpᷣtat᷑ p fundũ ſilentiũ Ennos em̃ ꝓfundũ ðꝛ ſige ſilentiũ vel latibulũ.⁊ vocat᷑ Neptunꝰ ſic a ꝓfunditate marꝭ.⁊ a ſilẽtio qð ẽ ĩ ꝓfũdo mar.. Ulennoſigeꝰ ðꝛ ab ennos qð eſt ha bitatoꝛ. ⁊ ſiche qð eſt ꝓfundũ.q̃ſi ennoſi/ heꝰ.i.habitatoꝛ pfund uratiuꝰ vl ob ESnoch interpᷣtat᷑ edificatio. Ipſiꝰem noĩe ciuitatẽ edificauit cayn filaaa. Snodis.diſ.ↄ.t.⁊ h de.pe./p.i.ſine nodo.ex fra nodun.. H Enoꝛmis.mis..t.⁊ H me.i.defoꝛmis.tur ⸗ pis. inanis. graãdis. irregularꝭ. illiteratus. craſſus.ſine mẽſura vel foꝛma . se leticie locꝰ interpᷣtat ns.entis.o.g.põt eſſe nomẽ vl ꝑticipiũ ðᷣ ſum. es. eſft. Inſatꝰ. ta. tũ.i.enſe armat.⁊ ðꝛ ab enſis E iciũ.cij.occiſio facta cũ enſe.⁊ dicit᷑ ab enſis. nſicuł.li.m.s.i.puus enſis Sunſiter.ra.rũ.pe.coꝛ.qͥ fert enſem Snſis ſis.m.t.i.ſpata.⁊ ðꝛ a ſecindo Enteria.rioꝝ.i.inteſtia· Entheca.ce.i.repoſite rei copioſa ſuba.qſi in theca repoſita Uł entheca.ce.i.peculiũ vllꝓpꝛiũ. In enthecari.ria.riũ.⁊ h enthe/ cariꝰ.rij.i.negociatoꝛ.pe.p.eſt theca ſicut Encthymema.n.t.eſt q̊ddã genꝰ argumẽta/ tionis.ſ.feſtinata ↄcluſio.⁊ ðꝛ a thymo q̊d eſt mẽs.⁊ en qð eſt in.q̃ſi in mẽte vnicũ.qꝛ in enthymemate vnũ ex vno infert᷑. Ul ðꝛ ab en ⁊ thymos.łthyme qð eſt mẽs.⁊ mo nos vnũ.qſi in mẽte vnũ.qꝛ vna ꝓpoſitio tacet᷑ in mẽte vł retinet᷑. Enthymema aũt eſt ſyllogiſmꝰimꝑfectꝰ.i.oꝛõ in q̃ nõ oĩboꝓ poſitõibo antepoſitꝭ feſtinata infert᷑ inclu ſio.vt Om̃e alal currit.̊ oĩs hõ currit In hac argumẽtatõe ſubintelligit᷑ H̊ ꝓpoſitio. oĩs hõ eſt aĩal.⁊ nõ apponit᷑ ibi.qꝛ ſi appo/ neret eſſet ſyllogiſmꝰ. èBB nũ eni.n.s.ðꝛ ab es. Iñ ̊ enulũ.li.dimi. id eſt.ꝑuũ enũ.ſ.caldarin. . Qos.eoi.grece ðꝛ ſol vlł oꝛiẽs.vel bm ſplẽ⸗ doꝛ geris clareſcẽtis.q́ͥ auroꝛa dðö9.ũ.ͤ Gous.eoi.pᷣmꝰ equ ſol.declinat᷑ etiã adie/ ctiue.eous.a.ũ.i.oꝛiẽtalis. Et nota ꝙ ſol qttuoꝛ eq̊s hr̃e ðꝛ ꝓpter q̃ttuoꝛ ꝓpꝛietates Is in ſe hʒ ⁊ oſtẽdit tidie. Nã de mane ðꝛ eous.i.oleos vlł rubeus.qꝛ tũc eſt auroꝛa. Lirca tertia vᷣo pallet.qꝛ tũc aſcẽdit aera. ⁊ tũc ðꝛ euchous.qꝛ tũc axꝓparet ĩ aera ſil/ uis ⁊ montib. In meridie ðꝛ pyroꝰ.⁊ tũc feruet ⁊ maxime circa hoꝛã nonam Sed hoꝛa veſperoꝛũ in occidente.⁊ tunc dicit᷑ phylogeus.quia tunc apparet ſubire ter/ tabula vlliberĩ qbo vſnrarij ſcribũt denz at eEe rios às mutuo dat ad pignoꝛa ꝗᷓ recipiut. Ei QEpacta eſt numerꝰ iuariabił dat ãno ad ꝑqð cognoſcũt ſi luerat ln Arſinani⸗ n ſciendũ qta ſit luna in kalẽdis cuiuſlibet ficant᷑ dolẽt ſuꝑ dãno qð ipᷣis creſcit iic mẽſis.⁊ ðꝛ ab ciaseſtp aucta göen phot.indecli.ẽ veſtꝭ ſacerdotal.qð latĩe ĩ nn augmentũ.i. exceſſus anni ſolaris ſupᷣ lu/ terpᷣtat᷑ ſuꝑindumẽtũ.Erateĩ palliũ ſuꝑ/ 6G narennnm hbumerale.qͥ tota ſacerdotal ambitio tege . Epanalepſis vl epinalepſis eſt ̃monis in bat᷑. Et erãt duo genera.vnũ lineũ ⁊ ſim/ Y?ZGäü pncipio vᷣſus poſiti eiuſdẽ ĩ fine repetitio plex qð ſacerdotes habebãt. Aliud exdi „ vl replicatio.vt Multa ſuꝑ pamo rogi/ uerſis coloꝛiba auro gẽmiſq; ↄtextũ hñnoi G tans ſuꝑ Hectoꝛe multa vrtroq; hüero lapides duos ſmaragdinod Gpar. n. t. eſt inteſtinũ aĩał.ſ.iecoꝛ vł ficatrũ auro ↄcluſos.ĩ qbo ſculpta erãt noĩia patri e⸗ Etoꝛ ab epi. qð eſt ſup.eo ꝙ ſup poſitũ ſit ch Aolim porifices vtebãt᷑. VUn. Ue ll epatic. a. ũ. pe. coꝛ. qͥ patit᷑ in epate. Et ſtis ephot ꝓpꝛie dicat᷑ põtificalis. Exaur . acit gtũs epatj.ꝑt. pe.coꝛ. ̃m vſuʒ. tñ ſm mũdo filo qʒ texta q̃terno MHugẽ.fac epar vel epatis. GSfpbhꝛata.te. pe. coꝛ. ciuitas eſt que dicta elt gll Epatiari.a.ũ. qʒ ꝑtinet ad epar. vñ Plau bethleẽ᷑.⁊ nõ dʒ vltima accẽtuari in eyhꝛ i tus. Cũ te moꝛbo agitat epatiariꝰ. ta. Jñ ephꝛateꝰ.tea. teũ.pe. pdu. ne Gpecheſis eſt apooſitio ad mediã dictionę Gpigrece.latine ð ſupꝛa. Nd Iilre vl ſyllabe.vt Reliqas danaũ / p relids. Sphialtes eſt qda ſpẽs phantaſmatꝭ qᷓ c Aü ⁊ induꝑatoꝛꝓ impatttoꝛ tingit ĩ ſomnis.⁊ ðꝛ ab epi.qð eſt ſup.⁊ al . Ephebia. bie.f.p.eſt oma pars adoleſcẽtie tes.qð eſt pᷣmẽs.qſi ſup pᷣmẽs.q; ſuo pᷣle m Papᷣ. Ephebia etiã ðꝛ iunenũ eminẽſ re videt᷑ ſuffocare ⁊ guare doꝛmiẽtẽ pulcritudo. vl collectio epheboꝝ. ⁊ ab Spibatg. te. 9.t. pe. coꝛ. gꝛece qð latine ð la epheby. Et vt dic̃ Alexãder. Quo pꝛoſtãt icus vl ſuꝑueniẽs.h̊ nihil negocij hʒ ĩ na/ N puerni locus eſt ephebia dictꝰ.⁊ ſic poni p ui.ſʒ naulo dato ĩ alias terras ire diſpoit. ⸗ ephebian. 2 57: ab epi qöſupᷣ.⁊ baton qð ẽ nanis H Ophebian. f. g. eſt locꝰ ꝓſtitutõis vbi iuuęè/ Eſpicauſtoꝛii.rij.n.s.eſt inſtr̃in qð fit ſuꝑ i nes meretricabant᷑ ⁊ pſtituebat᷑. Unde.ij. ignẽ cã emittendi fumũ.⁊ ðꝛ ab epi⁊ cau/ n Mach. ilij. Sup b pmittebat etalia cen ſtos qð eſt incẽſum Itẽ epicauſtorii dꝛ loOo tũ qnquaginta ſi poteſtati eiᷣẽ ↄcederetur cus vnguetoꝝ. ybiſe vngebãtad ignẽ. valIl ue gymnaſiũ ⁊ ephebian ſibi ↄſtituer. vbi vnguéta fiebãt ad ignẽ. Epicauſtoꝛiũ bne Gphebi.m.s.i.valde lucidꝰ.ſ.iuuenis pul/ etiã ðꝛ ocꝰ diſcernẽdi cauſas. Etĩ qlibet hn cer ⁊ imberbis. Iñ ephebiolꝰ.li.di.i.ꝑuꝰ iſtaꝝ ſignificationũ accipit᷑ cõpetẽt᷑ in paſ han⸗ epheby. Etpᷣt mobilit declinari. ephebus ſione ſancti Thome g ba. bũ. ⁊ ephebiolꝰ. la. lũ.pe.coꝛ. Oʒ ephe SOpicenꝰ.na.nũ.pe. ꝓ.i.ſupᷣ cõe. Uñ q̃dam Gllen bus pꝓd.pe.Uñ Lucanꝰin tertio. Grade/ noiĩa dicunt᷑ epicena. vt aqddla. u uoſq; ſenes mixtis armauit eyhebis Spicvcl?. cli. pe p. i. pu? circulꝰ poſitꝰ ſup un Zobiachi mẽſura eſt.ſ.triũ modioꝝ; maioꝛẽ circulũ.ita vt epicycli cẽtꝝ ſit in li Gpi⸗ phimera. re.qdã piſcis qͥ vno die oꝛit᷑ ⁊ꝛ i nea mat? circduul legp eodẽ moꝛit᷑. Jñ ðꝛ Ephimera.re.pe.coꝛr. Gpictaſis.ſis.f.t.eſt adiectio lr̃e vł ſyllabe Loyh febꝛis ſimplex ⁊ non moleſta.q in vno die ſuꝑ ſtatũ dictõöis ſood/l altligit hoiem. ⁊ eodẽ die perit.qſi ſu die picurri. m. s. qddã genꝰ phoꝝ qͥ curam lieg nõ excedẽs.qꝛ vltra vnũ diẽ nõ ſolet dura ſuꝑ cutẽ coꝛpis habebãt.⁊ ðꝛ ab epi?⁊ cu/ ANcci re. Et indeh̊ ephimerꝭ idis. genꝰ eſt hiſto ra vlł cutꝭ. Dicebãt em̃ voluptatẽ eẽ ſum/ iſise rie.ſ.vniꝰ diei digeſtio. vł vni diei regu/ m bonũ. ignoꝛãtes & aliã eſſe voluptatẽ ulcln laris abbꝛeuiatio.cõputatio.calculatio. pᷣter carnalẽ.dimiſſa aĩa.tm̃ coꝛpi curã - iame Ephimerꝭ etiã ðꝛ tabula manual.vł liber pendebãt. In epicureꝰ.rea.reũ. Uł epicu hunltne Iq qtidiani actꝰ ſcribi ſolẽt. Et ſonat epphi rei dicti ſũt ab epicuro qdã pho amatoꝛe oen merꝭ apud nos diurnũ vlł q̊tidianũ. NHaʒ voluptat ⁊ vanitat.nõ ſapietie quem ipᷣi hpioge qð latini dicũt diurnũ.greci dicunt epypi phpi poꝛcũ noĩauerũt.q̃ſi voluptatẽ.q va/ banno merida UVl ephimerꝭ ðꝛ ab epi.i.ſupᷣ.⁊ me nitatis ⁊ voluptatꝭ amatoꝛ.non ſa ientie llla reo. es qd eſt volere. Jñ ephimerh idis v ſummũ bonũ voluptate; coꝛpis allerebat dn lon⸗ EPpP i cui traditões epicurei ſebant᷑. Uñ dice lon qð eſt nigg knoſtin bãt deũ ex puidetia nihil agere In mũdo Spimenia. nioꝝ.plis nũeri.i.expẽſe vł exe Heam oia oſtare et coꝛpibo. Niam nihil alið eſſe nia vel mibuta q dant n ſinglos meſes p⸗ raitt Opic ca.cũ.i.lqaudabil.⁊ dꝛ ab epoſ.i.lauſ petit᷑ad maioꝛẽ certitudinẽ vł deſiderij er ni initſr Un Marcial. Cpica vulgo lyricaq; pa/ pꝛeſſionẽ vt Amẽ amẽ oico vob. Alij di / : An ng gina nſonarʒ. Clidet tñ hepica ponip da cũtq; opimone fit qñ dictio nõ tota repe- nii crlico. Racryle cĩ inuent Ead deſcriben/ tit ſz pncipiũ ⁊ finis variat vt Expectanſ voſtunghhr di geſta heroũ.ex qb ↄſecuti ſũtlaundem expectaui dñm. Canẽs canebat. Landãs nctigtdinmn. Ul epic d ab e. ⁊ pede.i pſaic. Põt ibi laudaobdk nwdit Id Esiepica. l.pſaiag SEſpinichia. on. d2 feſtiuitas ? granactio Pꝓ Kaals Ernn Spidioceſis fit cũ ſupᷣdictũ in melioꝛẽ ꝑtẽ vxictoꝛia pᷣhabita.Uñ.ij.Hach.viij.ðꝛ. ?x coꝛrigit᷑. vt Iſte ẽcertꝰ amãs.imo certioꝛ. cũ epinichia ageret hieroſolimiſ.Et ðꝛ ab ckanedicnc imo certiſſiſuus .eevpigqs eſt ſup. ⁊ nichos qð eſt victoꝛia mediench pidromꝰ.mi.pe.coꝛ.eſt qͥddã genꝰ nauis Gpinirion ſic dicit glo.interli.j. Parał.xv. thmaninehhn ⁊ ab epi⁊ dꝛomos.qð ẽ nauis.et ðꝛ ep In citharis ꝓ octaua canebãat epinirion. dan. dꝛomos vl epidromꝰ velũ ſcdᷣe amplitu / ⁊c.⁊ interpᷣtat᷑ victoꝛi deo triumphꝰ ⁊ pua „ dinis.ſ.ad pupum ma. Alia lr̃a dic epinichion. qd vt dicunt dannſman ii Spiphoꝛa.re.pe.coꝛ.i.lippitudo ocłoꝝ.qñ interppᷣtat᷑ victoꝛi deo palma.vł victoꝛꝭ ði gigöckſihen ſcʒ pellicula ſuꝑducit᷑ ocło.⁊ ðꝛ ab epi qd triumpbus ⸗ “ nsſici eſt ſup.⁊ phoꝛos qð eſt fere. Spiphania. nie. f. p. i. ſupna apparitio. et ðꝛ medormiti pigrãma.dj.n.t.i.ſuꝑſcptio.ſi.titulꝰ.ł bꝛe/ ab epi qʒð eſt ſup.⁊ phania qd eſt aparitio urgolonnet uis annotatio eoꝝ ã diffuſi dicũt in ſejn Ulb dðꝛ ab epi ⁊ phone ſonꝰ Iñ epiphania Uncgocihin⸗ ti oꝑe.⁊ ðᷣꝛ ab epi q̊d ẽ ſup.⁊ grãma qͥd ẽli / q̃ſi ſuꝑnꝰ ſonꝰ.vł diuin? ſonꝰ.qꝛ eo die vox msirediſot nea vł lr̃a.Etia epigrãma ðʒ illa ſuꝑſcptõ patris ſonuit de celo. Hic ẽ filiꝰ meꝰ dile/ vnqöcus q ſupponit᷑ titulo.ſ.epithauiũ.vłꝗᷓ ſuꝑpo ctus Wł pleniꝰ⁊ clariꝰ ſic pᷣt dici.Epippa ſtrmqs ſſn nit᷑ imagini alic. ad ſignandũ cui imago nia qdruplici vocabulo nuncupat᷑ m qd dꝛabepitcan ſit.vł ad ſignãdũ a õ ill cui? q̃druplici miracło iſta dies decoꝛat᷑. Hoc cauſtoriid: imago eſt. ⁊ pðᷣ.pe. Uñn Theodołꝰ. Greco ein die magi xpᷣm adoꝛãt.Eũ em̃ xpᷣs eſſet bitnd igo⸗rel rũ pm veſtigat grãmata Cadinus tredecim dieꝝ. magiad eü ſtella duce ve/ Eypicautoni Qpigrus.gri.m.g.i.clau q lignũ ligno ad nerũt.⁊ indeꝓpꝛie ðꝛ epiphania.ab epi qð 6s. Cticſide heret. ? ab epi q̃d ẽ ſup.⁊ agros qd ẽtra eſt ſup.⁊. hanos qͥd ẽapparitio Eadẽ etii NNitinn ctus qꝛ ſuꝑtrahit Dddie reuolutꝭ.xcix. annis ⁊ tredecim diebo ĩ Epilema.mat.i.emplaſtꝝ.⁊ ðꝛ ab epi⁊ le/ ioꝛdane baptizat eſt. ⁊ ob ̊ vocatur theoo 6 Viiin ma. vl lemoſ qð eſt voꝛago.qꝛ ſup lema.i. phania:a theos qð eſt deꝰ.⁊ phanos atpa nu.. Julnen vl ylcen voꝛagine ponalt. nitio. vl phonos ſom. q; de trinitas tunc cbcnb doſti Spileſia. lie eſt qda paſſio ſicdicta.qꝛ mẽè apparnit. pf in vece fili ĩ carne.ſpũſſctüũs cickp i tẽ appꝛehẽedes parit ⁊ coꝛpꝰ poſſideat. Ore in colube ſpecie. Ipo iteꝝ die anno reuo/ d ci em appꝛeheſionẽ epilẽſiã vocãt Hec paſ luto.cũ eſſet xpᷣs annoꝝ.xxx.⁊ tredecim di olerfi ſio ðe caduca. als lunatio.⁊ moꝛbo comi erũ.aquã in vinũ mutauit ĩ nuptijs.⁊ ivᷣo õ tialiſ.qꝛ apð geẽtiles cũ comitioꝝ dies cui vocat᷑ bethphania.a beth qð eſt domus.⁊ ophorqanm dã accidiſſet comitia dimittebat᷑. Cui ti⸗ phanos apparitio.q; miraculo facto ĩ do/ ſee⸗ n ta vis ẽ vt hõ valẽs ↄcitat ⁊ ſvumet. Hos mo verꝰ deꝰ qaparuit. Ißa inſuꝑ die reuo it10 di vulgꝰ lunaticos vocat.eo ꝙ ꝑ lune curſũ luto anno cũ eſſʒ xpᷣs annoꝝ trigintauniꝰ wolnptnn nt ↄtingat eis. Iñ epilenſiacꝰ.ca.cũ.qͥ talẽ in ⁊ tredeci dieꝝ.ſatiauit qͥnq; milia hoĩm ðᷣ lick Nua firmitatẽ patit᷑.Et epilẽticꝰ.ca.cũ.pe.coꝛ. qͥnq; panibo.ſic diẽ GBeda.Et ob ſ̊ vocatm᷑ icaiſ in eodẽ ſenrſru· MM pbagiphania. a phage vl phaginq ebuc S pilog.ga.gũ.idẽ eſt qdð reuolutio.vł ſup ca vł mãducare.⁊ phanos axparitio. ipßo locutio alicuirei vel ſupᷣdictoꝝ bꝛeuis re Opiphia. oꝝ.płis nũeri.g.n. ſũt oꝛnamera pienegee capitulatio Aeiäjn. vt frena vl pectoꝛalia. Uñ Oꝛatius rolngtn Spimelas ðꝛ cũ in cãdida gẽma ſuꝑnigre / Optat epiphia bos piger.optat arare ca⸗ nn n ſcit coloꝛ.Uñ ⁊ nomẽ accepit ab epi ⁊ meè ball. In epiphiare.i.equũ totalit᷑oꝛnare ge 14 . ⸗ . –— Apirhediũ.dij Pꝛie pua ⁊ minoꝛg vePucung,. piſc bpy. pi i.pſul. ab epi qð eſt ſup. ſcopim qð eſt intẽdere vl ſi peculari.q̃i ſup noꝛa vehicula ſpeculatoꝛ ⁊ ſuꝑintẽdẽs curã ſubditoꝝ ge res. Ul ð ab epi ⁊ copos qð eſt laboꝛ.qſi ſuꝑlaboꝛãs.ſ.ſuꝑ gregẽ ſuũ.⁊ ẽ nom opꝑis ⁊ onerꝭ.vt Pap̃.dic. ſm illoð apli. Qui epi/ ſcopatũ deſiderat bonũ opꝰ deſ iderat.ſed nüc mag videt᷑ honoꝛꝭ qᷓ; onerꝭ. Iñ het 5 4 epᷣalis.⁊ le.? aduerbiũ epᷣalit.⁊ ̊ epatꝰ. tus. tui.⁊ Bᷓ epiſcopiũ.pij·i· dignitas vl of/ ficiũ epiſcopi Spiſ⸗ ynallepha.f.p. i. curſe us duay voca/ liũ in eadẽ ſyllaba ⁊ in eadẽ dictõe poſita/ rũ cũ colliſione vtriuſq;. Hec alio noie ðꝛ ſynereſis ſᷣm q̊ſdã. Uñ dic Pap¶p̃. Epiſynal lepha vl ſynereſis ẽ ↄglutinatio duaꝝ ſyl/ labaꝝ ĩ vnã.vt HNeriꝓ nerei GEpiſtilii.· n. s. eſt capitellũ qð ſupponit᷑ co/ lune. ⁊ ðꝛ ab epi ⁊ ſtilꝰ.qꝛ ſuꝑponit᷑ ſtilo co tomatic .ca.cił icẽs 29 EOpithymũ.mi.i.flos thymi.⁊ ẽ tymbꝛe ſiliſ lũne. Uñ epiſtilia dicũt᷑ q̃ſi ſuꝑ ſtilos.i.ſu per colũnas. Et nota ꝙ tres ſunt ꝑtes co/ luinne.ſ.baſis.i.fundamẽtũ.ſtilꝰ.j.illud re ctũ qd ſuꝑ baſim erigit. Epiſtiliũ vodꝛ il/ lud qð ſtůo ſuꝑponit Epintola. t p. eit legatio lralis abſenti po/ ne vl abſentibo mittẽt plene ſignãs volũ⸗ tatẽ. ⁊ ðꝛ ab epi ⁊ ſtolon qð ẽ miſſio.qi ſuꝰ „.— miſſio.qꝛ ſupᷣ intẽtionẽ mittẽtis gerit offl⸗ G cium nucij. vł q;ꝛ epla ĩ dignitate pᷣeminet ſimplici miſſioni. Iñ epiſtolarꝭ 2.t.⁊ re. . „ s en epic xet Pemne ad epłam. Et hoc epiſtolare ri.⁊ ̊ epiſtolariũ.i.liber epłaꝝ pitaphiñ. un. n. s. eſt ſcptura ſiue titulꝰ in lapidibo ſepulcroꝝ ſcriptꝰ.⁊ ðꝛ ab epi.⁊ ta phos qð eſt tumulũ vel ſepulcz Qpithalamiũ.mij.i. cãt? fitſi uꝑ thalamũ. .i.ſuꝑ ſpõſum vl ſpõſam. In epithalamiꝰ. mia. miũ. ſm hug. Pap̃. diẽ. Epithalamia ſunt carmĩa nuptiaꝝ q decãtant᷑ a ſcolaſti lomon edidit ĩ laudẽ xpᷣi⁊ eccĩe.exq les epithalamiũ ſibi vendicauerũt. Unde cis ĩ honoꝛẽ ſpõſi ⁊ ſpõſe. Hoc pmũ Da/ enti Hiero.in epła ad paulinũ.ca.vij. Salo/ mon pacificꝰ: amabił dñi moꝛes coꝛrigit naturã docet.eccłiam iũgit ⁊ xpᷣm.ſctãrũ nuptiaꝝ dulce canit epithalamiũ. OSonbenalle gn in upꝑpoſit? vl appoſt it. Uñ. Jpe ipᷣa ip̃m ↄꝛ epithematheton.i. ap poſitiuũ.qꝛ apponit᷑i.iũgit᷑ cũ pᷣma ⁊ ſcdᷣa ⁊ tertia ꝑſoms.vt IJpᷣe lego.ipᷣe leg. ipe le „ . eſt ſup. et pitheti ti aditiunz adlibet. 18: ab epi ⁊ thef.qꝛ ſuꝑponit᷑. Sʒ ꝓpꝛie epithetũ ↄꝛ illð adiectiuũ qð ↄuenit oĩ rei alicꝰ ma neriei. ſz nõ ſoli. vt cygni eſt epithetũ alboꝛ coꝛui niger Itẽ epithetũ ðꝛ accidẽs qð eſt ꝓpꝛiũ.ſʒ differũt. qꝛ epithetũ eſt qð cõuenit oi rei alicuiꝰ maneriei ſʒ nõ ſoli.vt eẽ nigꝝ ↄuenit coꝛuo.ſj ñ ſoli. Pꝛopꝛiũ vᷣo oĩbus vniꝰ maneriei reb ⁊ ſol ↄuenit. Iñ epiche ton ðᷣ qdã figura cũ tale accidẽs ł adiecti uũ addit᷑ tali rei unmedite Opitoma.dj.n.t.vl epitome.mes.i.abbꝛeui gatio ſᷣmonis.⁊ ðꝛ ab epi ⁊ tomꝰ vł tomos diuiſio.pᷣciſio.q̃ſi pᷣſectio ſᷣmonis. Unde Hiero.diẽ in epla ad paulinũ. Paralipo menon liber inſtrumti veterꝭ epitome tatꝰ ac tał eſt.⁊c̃.Dr aũt epitoma abbꝛeuiatio veterꝭ teſtam̃ti q̊d ðꝛ inſtr̃m.qꝛ inſtituit in doctrĩa fidei ⁊ moꝛũ.⁊ ponit᷑ h abſolute p abbꝛeuiatõe. qꝛ bꝛeuit᷑ tãgit pᷣmiſſa Iñ epi tomatic'.ca.cũ.i.bꝛeuit᷑ dicẽs vel dictꝰ ⁊82 ab epi ⁊ thymũ qð eſt ſtos.qꝛ ſolet ſuꝑ poni a medic alijs adiutoꝛijs pᷣcedẽtibus Iñ epithymic.ca.cũ.i.cõcupiſcibile.Et epithymũ etiã ð thuribulũ.qð alio noĩne ð thymiamateriũ.a ſuꝑpoſitõe thymioꝝ. qd alio noĩe ðꝛ thuricremulũ. Uñ ðꝛ.o nethvmiama ĩ thuricremnulo piſeſis eſt eiuſdẽ vᷣbi ĩ eodeʒ vᷣſu ſine aliq̃ᷓ dilatõe ↄgeminatio. vt OMe me. Itẽ Cõ/ ſurge cõſurge MU Gpitrophiũ.n. s. eſt domꝰ in q̊ alũt pauꝑeſ infantes pos grece.latine ðꝛlaus pto. onis. i memoꝛia Spudo⸗ge re netn poſitꝰ pudoꝛꝰ.a.ũ.i.extra pudoꝛẽ.i.vᷣecũdiã im/ Guder ðᷣ ab e. ⁊ pudo⸗ꝰ qð ẽ pudoꝛe pleꝰ P ulũ.li.n. g.ĩ ſingłari.⁊ he epule.aꝝ.iĩ płi eſt heteroclitũ genere ⁊ declinatõe. ⁊ ꝛ q̃i opulũ ab opulẽtia reꝝ. Et ð fm qͥſdã epu lũ ꝓ coꝛꝑali.ſʒ epule.aꝝ. ꝓ ſpũali.i.p refe/ ctoe ſcie vł vᷣtutꝭ. Vñ plato in Thi. Ueni ſtis ad epulas heſternas HM Sulon ni. m. s.i. gluto epulis dedit.qui ali cðᷣꝛ h epulo.onis.Unñ Augꝰ. de ciui. ði Epulones etiam deos iouis paraſitos eẽ Dixerrnrnrrrrt. Qpulus.id eſt. lurx ”MU quabilis.lio.t,ch le. E ſyncopã h et — Nlos. K⸗ Chuinea Couie fioe Ganun⸗ dlipe Getoen hini⸗ Di. ns⸗ glis e coluro uin⸗ ar. Gannſtnn ben Gaurin chiuſci⸗ obli⸗ honc̃ Ghnrin nii bete egigei oilen epicheit acigenet ieſtgöcinnt loliteing Miü foob mnt. Fenite R Amiehn nd Nwons ofmonis Dee nlini Pani⸗ racncniwnet omng Drraund Ermn crinkmrn nt Dong igtöm inn rdicis ed mitilnnhrfl ſooe:ſolaſ wijsplcitd Nuptſable? i.gdalionont ſtethrmor lli. Uior lo. g dſuſine gli Nene ahhn iniütpungt 15 S Zotiſclidin o geppan , thechlk / Declnnie equalis ⁊ h̊ le.i.ſilis in q̃litate.⁊ ðꝛ ab eq̊. eqs. Iñ h̊ eq̃litas.tat.⁊ eq̃liter.⁊ ꝑ cõpoſi tionẽ ineq̃bilis vel inequalis.inequale.in equalitas.inequaliter.inequabilitas. ine quabiliter s OQquanunis.9.t.⁊ ̊ me.⁊ equanim.a.um i.eqͥ ⁊ patieẽtis aĩ. Iñ eqᷓnimitas.tatꝭ.i.ani mi eqͥtas ⁊ patia. Equarp.rij.i.cuſtos eqᷓꝝ.⁊ ðꝛ ab equꝰequi ques.eqͥtis..t.i.miles. In h̊ eqͥtiſſa feia eqtans.⁊ coꝛ.eę.ſic equꝰ ſubſtãtiuũ.Unñ q/ dam. Et modo vadit eques qui ſolet ire pedes. HW Saucſter 2.t vle ſtris ⁊ B eqſtre. vł poti m modernos hequeſter.̊ tris.̊ tre.qui vagit ĩ eq̊.⁊ ðꝛ ab equꝰeqͥ. Un.ij. Mach. xj.Apparuit pᷣcedẽs eos eq̃ſter. Eq̃ſter eti am ſim Pap̃. ſumit᷑ p illo qᷣ in certaminib⸗ mediꝰ ĩteruenit.p quẽ vtraq; ꝑs equã fi/ dẽ ſectat᷑⁊ tũc videt᷑ dici ab equꝰ eqͥ equũ GOSgueſtris etiã dignitas erat ĩ his qͥ romaz cuſtodiebãt. Nã ⁊ hi habẽt᷑ p abſentibo rei publice cã. Et dic̃ Accur.qꝙ aliqͥ erãt pᷣſi/ dẽtes.qꝛ ſimplex militia ñ erat dignitas Oquidiu.dij.idẽ eſt q; eqͥnoctiuʒ.q̃ſi eqͥtas dieꝝ cũ noctibꝰ Iñ h̊ͥ ⁊ h eqͥdialis.⁊ h̊ le.i. equinoctiäilsssss. quiferꝰ.ri.m.s.pe.coꝛ.i.ferꝰ equꝰ et ſilue ſtris.⁊ ðꝛ ab eqnꝰ ⁊ feũ qmanꝰ.a.nũ.qͥ eq̃lit᷑ ytraq; manu ad gla/ diũ vel ad alið tenẽdũ vtit᷑.⁊ ðꝛ ab equꝰ et TIanagse Gqͥ noctiũ.tij.i.eq̃litas noctiũ cũ diebo ⁊ fit bis in ano.i.in feſto ſctẽ cruc.⁊ idibꝰ mar tij. Un. Equa cru feſtũ dat tꝑa martꝭ et idus. Itẽ eqͥ noctiũ eſt maxia diei artifici alis ⁊ noctꝭ adeq̃tio. Iñ h̊ ⁊ eqͥnoctialł.⁊ B le.⁊ h eqͥnoctiał.lis.tã p paralelo qᷓ; pꝛo coluro in q̊ fit eq noctin vaccaꝝ. Sε eaiu. Eſquiſtatiũ.tij.n.s.i.ſtabulũ vbi eqͥ ſtant.et 2 ab equꝰ ⁊ ſto. ſtas. Gquiricia.cie.vł equiria eſtarmẽtũ eq̊a vł Eqͥtania.nie.qdã terra ⁊ ðꝛ ab eqͥtate aque cuiuſdã fluuij.qꝛ fere eã cingit.vł ꝑ oriuʒ qꝛ obliq̃ eã cingit.vł ðꝛ ab aqͥ. Jñ eqͥtani/ cus.ca.cũ.pe.coꝛ.de illa terra exñs. Ogtatꝰ.us.ui.i.actꝰ eqͥtãdi.vł młtitudo eqᷣ; tũ. Un in Cant᷑.Eqtatui ĩ currib phara onis aſſimilanuiteet gauog ca cu ad vna voce pla ſiet. Etde ſeribit᷑ ſic. Equoca ſũt q̊ꝝ ſolũ nom̃ ẽ cõe. 2 fm illud nomẽ rõ ſube eſt diuerſa. vteñ aial ſignificet aial ven ⁊ aĩal pictũ. nomen eſt eis cõe ſolũ ⁊ rõ ſube vtriuſq; ſᷣm illud nomẽ eſt diuerſa. Dicin ei de leone picto in pariete. Ecce terribile aial.⁊ ð aĩgli vᷣo qð eſt leo idẽ dicimus equocando h̊ nom aial ad vtrũq;. Itẽ equocatio ſic deſcribit᷑ Eſt eiuſdẽ dictiõis diuerſa intetio ſiue ſi/ gnatio. Uel ſ̃ᷣm alios. Eqͥuocatio eſt cum diuerſe ren ratioes in eodẽ noĩe ſimplicit Equoꝛ.o⸗j.n.ti.mare traqͥᷣllũ.⁊ ðꝛ ab eqli/ tate. Uñ. Eiũi fremit eſſe fretũ mare dicas cũ ſit amaꝝ. Pontus ponte caret.ſʒ ab eq̊ quules.lei. m. s p qdã toꝛmento facto ad modũ eqͥ ſᷣm Hug. Pap̃.vᷣo dic. Equuluſ vb equuleꝰ.dimi.ab equꝰ.i.ꝑuꝰ equꝰ.vł ge nus toꝛmenti l 7 equũ. co ꝙ eq̃ currat. Uel ðꝛ ab eq̊. as.q? olim qn eqͥ qdrigis iũgebãt᷑eqbãt᷑ Iñ eq. eqᷓ.feia eqͥ. ⁊ eͥnꝰ.na.nũ.pe.p.i.res eqͥ. vel ade uũ ꝑtinẽs.Et ſcribit᷑ ꝑ e.ſolã.⁊ coꝛ.pᷣ mã. Sʒ equꝰ.a.ũ.ſcribit ꝑ ae.diphtongu. † p. pmã. Uj. õ eſt digneqͥ.cui carioꝛ ẽ equꝰ equo. Miles pũ git equũ.ſʒ iudex iu dicat equũ.Et nota ꝙ noĩa eq̊ꝝ et genera ſunt diuerſa.⁊ diuerſ de cauſis impoſita. Equꝰ naq; eſt generale nomẽ oĩm eq̃ꝛum Cabalłbꝰoꝛ q̃ſi caualł.qꝛ pede cauat terrã vel qꝛ pedẽ hʒ cauũ vt dextrar. Uł cabo ð: equꝰ caſtratꝰ.q̃ſi cauo. Iñ caballus q̃ſi dimi.i.vilis equꝰ Dextrariꝰ ðꝛ qꝛ ꝑ dextrã ducit᷑ Palefredꝰ ðꝛ a paſſu ⁊ leni ⁊ freno⁊ ducẽdo.qꝛ leni paſſu ꝑ frenũ ducit᷑.⁊ ide⸗ ðꝛ gradar a qdu.⁊ ðʒ ſic.Oradariẽ equꝰ mollis inceſſus ſine ſuccuſſura in cedens. Itẽpᷣt dici manꝰ.qꝛ manu nitat᷑ ⁊ ducat᷑.ł mãſuetudie manũ ſeqͥ Ueredꝰdꝛ equꝰ vehit rhedã. Gadiꝰðꝛ equus q̃ſi vadiꝰ.ꝗ vado.is.qꝛ foꝛtꝰvadit int cetera aimalia. Ißc eſt etiã ſpadix.quẽ frenaticũ vocãt.et 82 ſpadix a coloꝛe palme.qua ſiculi ſpadi/ cam vocãt.⁊ ẽ glauc? qͥ q̃ſi pictos hʒ ocu/⸗ los.⁊ q̃dã ſplẽdoꝛe ꝑfuſos.Nãa glaucon al bũ greci dicũt.Et ſcias ꝙ eqͥ nõ coeũt cuʒ matribo.ſiẽ nec cameil Gquꝰ.equa.equij.i.rectꝰ.iuſtꝰ.Et differt a iuſto.qꝛ iuſtꝰ ex lege eſtqſi ius cuſtodiens Eqi.equa.equũ.ex nata. Iñ eqͥtas.tatꝭ. 2 eſt ↄueniẽtia reꝝ q̃ cũcta coeqparat.⁊ in paribo rõibo paria iura vł iudicia ide/ op gliqð dicit rat. vt. C. ad.l.falẽ.l.fi.ᷣbi gra. Outuaſti mihi centũ aureos mutuo.mõ equũ eſt vt iſti numeratõi ↄueniat ſolutio ſᷣm eãdẽ qͥ‚ litatẽ ⁊ qntitatẽ.vt.ff.ſi cer.pe.l.mutuum. Itẽ dedi tibi dãnũ cẽtũ aurcoꝝ.dignum equũ ꝛ inſtũ eſt yt im eade qntitate danuʒ tibi reſartiã.Eqͥtas etiã ðꝛ qdã mitigatio tẽperãs iurꝭ ſcpti rigoꝛ Gra.ere.f.p.i.pecuia ſiue mõeta.⁊ ðꝛ ab es Erametũ.ti.n.s.eſt inſtr̃m de ere.ſic ferra/ mentũ de ferro.⁊ ð ab es. Grar.rij.m.s.i.monetari.⁊ h̊ eraria.id ẽ. monetaria. vł erariꝰſiue eraria ᷣ qcũq; ł quecũq; opat᷑ in gere. Item erariꝰ.a.ũ.qð ad es vł ad erã ꝑtinet Gregione.i.ex oppoſito.ſiẽ vna regio oppo/ nit᷑ alij. vt )ᷣ eã diſtinguit᷑. ⁊ eſt qdã irreglła ris vocũ ↄgeries potiꝰ qᷓ; cõpoſitio Sreꝰ.a.ũ.⁊ eneꝰ.a.ũ.in eodẽ ſenſu.ſ.qð con ſtat ex ere. Ergaſtcriũ.ri n.s.ẽ locꝰ vbi aliqd opꝰ fit. ⁊ ðꝛ ab erge qð eſt opꝰ.⁊ ſterion qd ẽ ſtatio Iſi oꝑaria ſtatio Et ergaſterin ðꝛ magiſte riũ qð fit ĩ tali loo “— Grgaſtulũ.li.n.s.i.carcer ruſticꝰ ⁊ locꝰ dã/ natoꝝ.ſ.ad quem rei ligati mittebãt᷑.⁊ ibi operabãt᷑ ſibi iniũcta. Uñ Exo.vj.ð erga/ ſtulo egyptioꝝ ðꝛ. Inuenit᷑ etiã qũ q; p car cere coꝛpis.in qͥ aĩa in hac vita tenet᷑ qſi in carcerata. Itẽ ergaſtula dicũt᷑ vincula et cõpedes qͥbo illi qͥ erãt ĩ ergaſtul ligabant᷑. Uñ Lucanꝰ in.v. Vt pᷣmũ foꝛtuna redit fuilia ſoluit. Agmina cõflato ſeuas erga- ſtulo ferro exacuere Papias vᷣo dic. Erga ſtulũ carcer vel locꝰ vbi danati marmoꝛa ſecãt aut aliqͥd oꝑant᷑. Itẽ ergaſtulũ durũ R . Ergata. te. 9.p.i.opatoꝛ vel vicinꝰ Srre cõputatõnis. cejm̃ cõputabãt ꝑ lapillos q calculi vocaba rica. ce. fe.p.ðꝛ ab vꝛo.q̃ſi vꝛica. qa ignee S grece. latine ð opꝰ. ſit tutis Grican.a.ũ.pe.coꝛr̃.qͥ canit cũ ere.⁊ ðꝛ ab es. eris.⁊ cano. Idẽ ðꝛ eriſonꝰ Griciꝰ vł iriciꝰ eſt aĩial ſpinis ſuis cooꝑtuj. Et ðꝛ ab erigo.gis.quia erigit ſe qũ ſpini/½ claudit᷑.qͥ b vndiq; ptectꝰeſt ↄtra inſidiaſ Nã ſtatim cũ aliqͥd pᷣſenſerit pᷣus ſe ſurri - git. ⁊ in globũ cõuerſus ſe in ſua recolligit arma. Huiꝰ quedã pꝛudẽtia eſt.quia vitẽ aſcẽdit ⁊ vnã exacinat vt acini cadãt ſuper terra.tüc ſpinis ſuis volutat ſe ſuper illos S ita vtacini figant᷑ in ſpinis ſuis.⁊ ſicpoꝛ/ tat eſcã filijs ſuis Idẽ aĩal eſt erinaciꝰ ⁊ iri acine. Qumari diciſ o, üt viuerſa aia⸗ lia. Dicũt em̃ ꝙ' erinacij ſunt aĩalia deca/ uernis petraꝝ aggregatim ꝓcedẽtia. Eri⸗/ nacius figurã poꝛcelli lactãtis hʒ.ſʒ ð foꝛꝭ ſpinoſus eeſft ridanus.i.padus rinnys. nys. vl dis.i.furia infernał.et vðᷣꝛ ab eris grece.qð latine ðꝛ lis.q̃ſiad litemꝰ diſcoꝛdiã nata.⁊ p.ri. Uñ qͥdã.Ergeq; no tat litẽ.ſignat erinnus idem Gripes.dis.g.o.qͥ habet pedes ereos.et v gꝗb es prs. Eris grece.latine ðᷣꝛ lis. Itẽ eris eſt ꝰõbum futuꝝ indicatiui de ſum es eſt.⁊ coꝛ.pmaʒ Item eris eſt gtũs huiꝰ noĩs es.et ꝓð.pꝛi mam. Unde quidq. Clerbũ fiet eris. grĩs 4 riſon.na.nũ. pe.coꝛ.qͥ ſonat cum ere.⁊ ðꝛ ab es.⁊ ſono.as. Idẽ ⁊ ericanꝰ — Erpica.ce.f.p.inſtrm ruſticoꝛũ ad teredas glebas.⁊ trahit᷑a bob.⁊ꝛ erpica q̃ſi arpi ca. ab arpe qð eſtraꝑe.Uł q̃ſi arapeta.id ẽ garata petẽs.pus em̃ terra arat᷑ ⁊ poſtea er 7 erpico.cas. Grro.onis.m.t.i.qͥlibet vagꝰ ⁊ inſtabił.Et 8& ab erro. as. Unde Oꝛatiꝰ ĩ monibus. Tecq; ipᷣm vitas fugitiuꝰ⁊ erro. Ułerro ẽ puſillꝰ fugitiuꝰ.qͥ nõ quidẽ fugit.ſʒ excon ſuetudine qͥdã aberrare ſolet ⁊ frequenter ſine cauſa vagat᷑.tẽpoꝛibuſq; in reb nuga mũ.vt.l.ſi qͥs ſit fugitiuꝰ.S.erroꝛẽ.ff.ð edi. Erroꝛ eſt qñ ali dalit ↄtingit. vł aliud ẽq;ᷓ credit vo put. Grroꝛ calculiẽ erroꝛ cõputatõnis. veteres tur.ꝓ eo ꝙ pedibo aliqñ calcant 2 Grroꝛ intolerabilł eſt erroꝛ a iure reppatꝰ ESruca.ce.f.p.eſt modicꝰ vᷣmis frondium.? ðꝛ ab erodo.is.qſi eroda. Itẽ eruca ẽ q̃dã herba.⁊ tũc ðꝛ ab vꝛo.is.qſi vꝛica.eo ꝙ ig/⸗ nee ſit vᷣtutꝭ.⁊ ĩ cibo ſepe ſumpta venerꝭ in cendiũ ſepe moueat.⁊ coꝛ.pe.Iñ Ouidiꝰ Nõ te minꝰ erucas iubeo vitare ſolaces. picat᷑. Iñ erpicariꝰ.qͥ erpicã facit vł trabit ⁊ pᷣt adiectiue declinari erpicarꝰ.a.ũ. Jũ toꝛijs ↄſumptiſ.tãdẽ licet ſero redit ad do — Grugo.ginis.i.ſanguiſuga. Itẽ erugo viti um rodẽs ferrũ ⁊ ſegetes.⁊ naſcit᷑ h̊ coꝛꝛu ptio ex minutiſſima pluuia circa feſtũ ſan / cti Johis.Et ponit᷑ ſepe ꝓ amoꝛe pecunie 1Mob Etfm ndig nens: s0 DN Grum hp Fant po ict fureſt ſcere Crutt⸗ nene deigte Gser Cge pubt nebe gyhe zui⸗ mi ſumt ubehn uentt biurp⸗ blalet. gohpiat Gasplert Geele eve cnar ſarb⸗ luocſei runmina ſchfne reo E o? den chepe d Atanlin isn ſev⸗ Kainctr ſrdinti⸗ ntaiglin den insbzgöſ nem a⸗ ͤſiaglime 6i. Srgeo lescreos, gͤ igiseſtßbon trcrö es apöhin üfacns s nanmgend mon ſicoüsd taids neapicdiſin Mätianpanti Nunttpoſtuc citnatytni picnari. J Prinſtabil E ifmonbue. mo. Uenoc fugnt etcon atfreagenter ſcinrennug ſcroreditadd, gt Kiuti, 28 ab erodo.eo ꝙ erodat Uł dꝛ ab es erꝭ Et ſᷣm ̊ eſt ꝓpꝛie erꝭ. Uñ ðꝛ erugo.q̃ſi eris rubigo.ſicẽ ferrugo ferri rubigo. Iñ erugi neus.nea.neũ.i.de erugine exñs.⁊ eruglo ſus.ſa.ſum.i.erugine plenꝰ.⁊ ꝓdu.ru. Vñ Both. n Ubi nec erugo nec tinea demo Erumna.ne.f.p.i.miſeria.ĩopia.calamitas ⁊ ðꝛ ab e.⁊ rumen.q̃ſiextra rumẽ.i.cibum. Iñ erumnoſus.ſa.ſum.i.miſer.pauper.in ops.ſic dictꝰ.quia ꝑ inopiã miſer factꝰ eſu riat ⁊ ſitiat. Et erũno nas.i.inopẽ ⁊ miſeꝝ facere rutꝰ.ca.tũ.pe.coꝛ.i.extra raptꝰ vł ereptuſ aut euerſus. Uñ Zach.iij. Loꝛꝛis erutus de inge Qs.eris.n.t.ðꝛ ab aer.eo ꝙ ſit eiuſdẽ coloꝛ cuũ aere. Iñ h̊ erariũ.rij.locꝰ vbi pecunia publica reponit᷑qꝛ olim pus ibi es repo/ nebat᷑. Es em̃ bus olim fuit in vſu auro ⁊ argẽto ⁊ ferro nõdũ inuẽtis.ex qͥbo metall q;uis poſtea facta fuiſſet pecunia nomẽtñũ erarij ꝑmanſit ab eo metallo.vñ pecunia ĩ itium ſumpſit.⁊ qꝛ es vtpote pus inuẽtuʒ habebat᷑ in vſu cuiuſlibet metalli.inde ẽ ꝙ; inuenit᷑ p quolibʒ metallo generalit᷑.⁊ ſcri biturp aa. M EOſca.ſce.f.p.ab edo es eſt. d: eſca. eo qpeã os capiat.⁊ eſt etymo. Iñ eſcoſus ſa.ſuʒ.i. eſcis plenꝰ.pinguis.craſſus. Eſcale lis n t. : adiibet vas ad eſcas defe rẽdas vł accipiẽdas aptu. ſcaria. rie.f.p.i.mẽſa eſcis pleaa ſſcariꝰ.rij.m.s.quidã piſcis ſic dictꝰ.qꝛ ſo lus eſcã ruminare ꝑhibet᷑.nã alij piſces ñ Eſchynes ⁊ demoſthenes fuertduœoꝛato res. Eſchynes ĩpugnauit cãm Etheſifon tis.⁊ demoſthenes defendit ⁊ pᷣualuit. Et coꝛ.pe.De his fac mentionẽ Hiero.ĩ eplła 97/ ad paulinũ.ij.c. ₰ Eſculentus.ta.tũ.i.pinguis.vł eſcis plenꝰ Iñ eſculetia tie.i.pinguedo.craſſitudo Sſculentũ.ti.pe.p.locꝰ vbi multe creſcunt eſculi.⁊ ðꝛ ab eſculuuus ESſculus li.f.s.eſt arboꝛ cuius fruetus eſca eſt. ⁊ vt dicunt quidã eſt ſoꝛbo vel neſperu im Dug. Et ſᷣm Papiam eſt arboꝛ glan⸗ difera. tatio merox. Eſebon interpᷣtat cingulñ triſticie vył cogi rabit.ſed quantũ ad ſtatui ſic ei traſibit mũ diuis. quia pᷣterit figura mdi ſᷣm apoſtolũ Eſquilie.aꝝ.plłis nũeri.qͥdã vicꝰ rome vbi erat vſtrina publica. Un Juuenalł.Eſqͥli as dictũ q̃ petũt a vimine collẽ. Qui lotꝰ ðꝛ hebꝛaice carnariũ.Et ðꝛ ille locꝰ eſqͥlie q̃ſi alitũ eſce.qꝛ aues ibi comedebãt hoĩm cadauera. Uñn qͥdã mons vicinꝰ dict' eſt eſquilinus .ẽ Oſiedũ.di.geneſt vehiculi.Uñ Oꝛatius. E ſſeda feſtinãt.⁊ coꝛ.be. D Oſſentia.tie.fe.p.i.ſuba vl ꝓpꝛietas eſſendi. Iñ h ⁊ h eſſentiał.⁊ h̊ le. In eſſentialiter? eſſentialitas ſm Hug. Pap̃. vo dic. Eſſen tia.ſuba.nata.vł eternitas.eo ꝙ ſꝑ eſt. Et differt eſſentia ab eſſe.qꝛ eſſeẽ act eſſentie Eſſentia aũt ðꝛ cuiꝰact eſt eſſe. Subſiſtẽ tia cuiꝰ aciꝰ eſt ſubſiſtere. Suba cui actꝰ eſt ſubſtare Eſtas.atj.fit. eſtrta qs anni. ꝛ eſt calida et ſicca. Et ſũt q̃ttuoꝛ tꝑa anni.ſ.hyems.ver eſtas.autũnꝰ Uñ.Dat clemẽs hyemẽ.dat petrꝰ ver cathedratꝰ.Eſtuat vꝛbanꝰ autũ nat Bartholome?. MMM ſtacula. le. dimi.i.pua eſtas. ſtifer. fera. feꝝ. pe. coꝛ.i.feres eſtatẽe łeſtũ. 2382 ab eſtas. vl eſtꝰ? 2 fers Eſtiuꝰ.ua.uũ.i.ad eſtatẽ ꝑtinẽs.vñ.Eſtiua uoꝝ.płaliter. dicunt᷑ loca ĩ nemoꝛib vbi ĩ eſtate beſtie ſub vmbꝛa moꝛant᷑ vt vitẽt ca loꝛem. Item ab eſtas vel eſtiuꝰ ðꝛ h̊ et hec eſtiualis. ⁊ hoc le.i.ad eſtatẽ vel ad eſtiuuzʒ Btinengs. a eare pet ad einnuz Sſtoꝛ. oꝛis i. voꝛatoꝛ. epulo.mãduc. man/ dax.ardelio.⁊ ð ab edo. es. Gſtrix cis.f.t.i.mulier gulog ſtus.us.ui.ðꝛ q̃ſi vſtꝰ.i.caloꝛ.feruoꝛ. Jſi eſtuoſus.ſa.ſum.i.plenꝰ eſtu. Oſus.ſa.ſum.i.comeſus.coꝛoſus Etacula.le. dimi.i.pua etas. Etas.etatis.f.t.ðꝛ ab euo.qſi euitas. Etas plerũq; ꝓ vno anno.⁊ ꝓ ſeptẽ.⁊ ꝓꝑ centũ.?- ꝓ quonis tꝑe ſic dicta.qi euitas.ſ.ſilitudo eui. Nam euũ eſt etas ꝑpetua.cuiꝰnec ini / tium nec finis extremꝰ noſcit᷑.qð greci vo cant eonas.qð aliqñ apud eos ꝓ ſeclo.qñ/ qʒ ꝓ eterno ponit᷑. Uñ apud latinos eſt de riuatiuũ ab euũ vl ab eſſe pter eiꝰ durabi litatẽ. Itẽ etas ðꝛ duobo modis.aut mũdi aut hoĩs. Mũdo aũt nõ aſſignatur etatei quantũ ad ſubam.quia ſic in ꝑpetunʒ du / rabit.ſed quantũ ad ſtatũ.ſic eĩ trãſibit mi I 4 gigura inqͥtnõ eſt ſuba. Et ſic mũc; anti tur ⁊ ſeneſcit.⁊ ſᷣm h̊ diſtinguunt᷑ mũdi eta tes metaphoꝛice ad ſimilitudinẽ etatꝭ vni hois.lariant᷑ em̃ in hoĩe etates ſᷣm diner ſas notabiles varietates ĩ ſtatu ipſiꝰ. Uñ p ma etas hoĩs ðᷣ infantia vſq; ad ſeptẽ an/ nos.Exinde vſq; ad qttuoꝛdecim anos eſt apta. Uñ puer ðᷣꝛa pritareg⸗pumknec dũ lanuginẽ ⁊ floꝛẽ hʒ genaꝝ. CTertia etas eſt adoleicẽtia ad gignendũ apta ⁊ adulta. q̃ ꝓꝛogat᷑ vſq; ad vigintiocto annos.q̃ tres etates cõputant᷑ qq; ꝓ vna. Quarta eſt iu uent firmiſſima oĩm aliaꝝ etatũ finiens in qͥnquageſimo anno. Quinta eſt ſenioꝛis.i. grauitas.q̃ eſt declinatio a iuuẽtute ĩ ſene/ ctutẽ nõdũ ſenect.ſʒ iã nõ iuuent.qꝛ ſenio ris etas eſt.quã greci pᷣſbyter vocãt.Nã ſe/ nex apud grecos nõ pᷣſbyter ſʒ geron ðꝛ. q̃ etas a qͥnquageſimo anno incipies ĩ ſeptua geſimo anno terminat᷑ Sexta etas ẽ ſene⸗ ctus q̃ nullo annoꝝ termio finit᷑ſʒ pꝰ illas qinq; etates qᷣntũcũq; vite eſt ſenectuti de/ putat᷑. Seniũ aũt eſt vltima ꝑs ſenectutis durãs vſq; ad finẽ dicta ſic.qꝛ terminſext etatꝭ. Etates ãt mũdi ſic diſtinguũt᷑. Nã p/ ma etas mũdi fuit ab adã vſq; ad noe.in q̃ᷓ fuit generis humani inſtitutio ⁊ lapꝰ. Se cũda a noe vſq; ad abꝛaã.in qᷓ fuit generis humani deſtructio ꝑ diluuiũ.⁊ renouatio. Tertia fuit ab abꝛaã vſq; ad dauid.in q̃ fu it circũciſionis ⁊ legis inſtitutio. Quarta a dauid vſq; ad traſmigrationẽ babilonis ſiue Jude in babilonia.in q̃ lex floꝛuit ſub regibo ꝓhetis.Quinta a tranſmigratiõe babilonis vſq; ad ꝓpᷣm.in qᷓ irigti capti⸗/ uatio ⁊ liberatio. Sexta a xpᷣo vſq; ad finẽ mũdi.in qua eſt generꝭ humani redemptio In ſeptima & etate ⁊ vltima venit xpᷣs ¶Uñ dicapłs ad Coꝛin. Nos ſumin qͥs fines ſe culoꝝ deuenerũt. Et nota ꝙ' a pᷣncipio mũ di vſq; ad incarnationẽ xpᷣi fluxer̃t anni qͥn qʒ milia duceti vigintiocto.ſic dicũt ꝓſper ⁊ euſebiꝰ ceſarieſis.⁊¶ Hieronym i chꝛoni/ s ſuis. O ꝛoſi gũt pᷣſbyter ſcribes ad Au guſtinũ die ſic. Sunt ab adã pᷣmo homineæ vſq; ad ninũ magnũ vt dicũt regẽ qñ natꝰ eſt Abꝛaã anni tria milia centũ octoginta ,/ quattuox.qͥ ab omnibyhiſtoꝛiographis vel omiſſi vel ignoꝛati ſunt. A Nino aũt vł ab Abꝛaã vſq; ad ceſarẽ Auguſtum.i.vſq; ad dꝛageſunoſecũdo facta pace cum parthis. iam poꝛte nõ clauſe ſunt? bella toto oꝛbe ceſſauerũt.colligunt᷑ anni duo milia quin decim.⁊ ſic colligunt᷑ anni qnq; milia cen tum ⁊ nonagintanouẽ a pncipio mði vſq; ad xm èM Stas legitima ſp intelligit᷑ de naturali.nõ ₰ „ de ea q ꝑ pncipis bñficiũ iplet᷑.vt.C.ð hif/ tas pupillarj eſt minoꝛ xiiij. ĩnis ĩ maſcu lis. in femĩa. xij.ff. de v.ſig.l.pupillꝰ Etas pubertatꝭ diuerſimode accipit᷑ Naĩ nuptijs ↄtrahẽdis etas pubertatꝭ eſtĩ ma ſculo.xiiij.annis.⁊ in femiĩa.xij.ãniſ.vt In ſti. de nup.in pᷣn.cũ ibi no. Nõ aũt idẽ tꝑs reqͥrit᷑.ſʒ alimẽta reqͥrunt᷑ vſq; adpuberta tem qᷓ debent᷑ maſculo ad xviij.annũ.femi ne aũt vſq; ad.xiiij.ff.de ali.⁊ ciba.l.mela. „ tatꝭ venia ẽ puilegiũ qð ĩpetrat mino?ꝛ a pncip evt habeat p maioꝛe. Impetrat aũt eã maſculꝰmaioꝛxx.ãnoꝝ.femĩa ãt maioꝛ xviij.vt.l.ij. C. de his qͥ veeta.impe. Eſternꝰ.na.nũ.ðꝛ ab etaſ.ſ.qð carʒ pncipio 7 carebit fine.ſ.qd nõ habuit bncipiũ ſue eſſentie.nec habebit finẽ q̃lis eſt ſol? deus Iñ eterne aduer.Et vt dic̃ Boe.in.yv.li.ð ↄſolatõe.Eternitas eſt intermiabilis vite tota ſił ⁊ ꝑfecta poſſeſſio.Et nota ꝙ et᷑nuʒ eſt qð caret pᷣncipio ⁊ fine.Perpetuuz qðᷣ in tꝑe incipit eẽ ⁊ carʒ fine Sempiternũ ẽ qð cũ tꝑe incipit eſſe ⁊ ĩ tꝑe deſinit eẽ. Cẽ/ poꝛale eſt qd ĩ tꝑe incipit eſſe ⁊ ĩ tꝑedeſinit eſſe. Sol?g de; etern? eſt. Angeli ⁊ aie p/ petue ſunt. Oũdꝰ? tꝑs ſempiterna.Tpa lia ſunt hoĩes ⁊ hoĩm facta. Itẽ ab eternꝰ B h eternal.⁊ h le. Iñ eternalitas.tatꝭ. et eternaliter aduer. Ether.teri. m.t. eſt ſupiꝰ elemẽtũ.ſ.ignis.et eſt nonẽ grecũ. In ethere.a. ũ. ⁊ H ethꝛa. ethꝛe.i.ſplẽdoꝛ etherꝭ. Uñ illud ĩ hymno. NDuẽ terra põdꝰ ethꝛa colũt adoꝛãt pᷣdicãt Quidã tñ legũt ibi ethera.ita ꝙ ſit nti ca/ ſus. dicim?ꝰem etherẽ vl ethera. Iñ hethe ra.ethere.ſʒ ethꝛa ſᷣm Hug.dz dici. Cõis m eccie vſus dic etbera. Itẽ ether ðꝛ ſupe rioꝛ ꝑs aeris “B Gteroclitũ.ðꝛ dictionũ irregulariũ õ regu las artꝭ grãmatice variatio. Ul eſt ſigna/ ti vł ↄſigti ĩ vna ⁊ eadẽ ꝑte oꝛõis variatio 7152 ab eteron qð eſt variũ.⁊ cliſis declĩa/ tio. Eria eteroclitũ ẽ dinerſitas vian. It eterocliſis eſt varia declinatõ q̃ hʒ fieri qt tuoꝛ modis.genere vt celũ.li.in ſingulan abur ciſine ſies inſnon uitis. Gtooge turare ſimthe tr enn giianh Meck Uuturap. bnswer ſhono⸗ ſüͤffumn cdlit Aiis.Et Wag chio. Göck ſcaq priüß nuofe cicit olaui ſi huni hm⸗ gliud we ortüytin ſotnfer 1ͤcbart lenero ückſen Gang ctyuß⸗ Goto oor ſot hche Gnint anf ſtaß, ſuſsoncen opoig, topen in Eer pope in ſcnrden 6 Deßibe D dalntene ldnonhln ncgnin ncpomit de anni plek LCii iiänioſtn lpepi? cacciotſi nbennckin 1cijänN . Hoaut iet ſſodonben deiz annü ſenn lachal meh Sipenntminett Nt. Inperrti r kminirmnn ar ine. cdaroan buir oncppii fr glsckſob den Boein ld miabllis mi Etnongernn denemmg, G Gempitemüͤ edefnit Te⸗ leninedeitt 4. Bngciraen npnona cn. Nrden icanalinsth, In plurali vo hi celi.oꝝ. Eõpatioe. vt bo nus.melioꝛ.optimꝰ. Declinatõne.vt vas. q5 i ſingulanieſttertie declinatiõis ⁊ ĩ pli ſcöe. Denſu ſiue ſignificatõe.vt ops opiſ in ſingulari p auxilio. In pli...opes p di/ uitij 8. Gterogeneꝰ.nea.neũ.pe.coꝛ.i.diuerſaꝝ na turaꝝ. ⁊ ab eteros vł eteron.qð ẽ diuer ſum.? genꝰ q̊d ẽ natura.vt ptʒ in hoĩe qͥ ẽ tot? eterogene.i.diuerſaꝝ naturaꝝ. Hoc etiã patz ĩ ꝑtim oꝛganicꝭ.vt ĩ manu vel in pebe.qꝛ manꝰ⁊ pes ↄſtat ex reb diuerſaz naturaꝝ.puta expelle. carne. neruis. oſſi/ bus. ⁊ venis. Sʒ alit eſt ĩ homogeneis. qꝛ in homogeneis totũ ⁊ ꝑs ſunt vniꝰnature ſiẽ frumẽtũ.piper.vinũ.argẽtũ.caro ⁊ oſ/ ſa. qꝛ qᷓlibet ꝑs frumẽti frumẽtũ ẽ.⁊ ſic de alijs. Et ðꝛ homogeniũ ab homos qð eſt vnũ.⁊ genꝰnatura.qſi vniꝰ natunre Othicꝰ.a.ũ.pe.coꝛt.i.moꝛalł.⁊ ð ab ethos. qð eſt mos. Iñ ethica. ce.i.moꝛalitas vel ſcia q̃ tractat de moꝛib.Et ethicꝰ.a.ũ.i.p pꝛiũ ſᷣm Hug. Itẽ vt diẽ Pap̃. Ethica ge nus febꝛis eſt. cuiꝰtres ſunt ſpẽs.bᷣma.ſe/ cũda ⁊ tertia.⁊ habet eſſe ĩ mẽbꝛis.De pꝛi ma leuit᷑ liberat᷑ aliqs.de ſecũda vix.ð ter tcia nunq. MD „* Ethymologia eſt erpoſitõ vniꝰ vocabuliꝑ aliud vocabulũ.ſiue vnũ ſiue plura magꝭ notũ vł mag nota ĩ eadẽ lingua vel diueꝛ ſis ſ̃ᷣm reꝝ ꝓpꝛietatẽ vł lr̃aꝝ ſilitudineʒ.vt lapis q̃ſi ledẽs pedẽ.piger q̃ſi pedibaeger. ⁊8 ab etymos vl etymon grece.qð ẽ veꝝ latine.⁊ logos ſᷣmo. Iñ etymologicꝰ.a.ũ. id eſt.figuratiuꝰ.vel qð ꝑtinet ad etymolo giam. vl qͥ etymologizat. Itẽ etymologia eſt vna ſpẽs grãmatice ſciẽtie docẽs de ſi / gnatis vł cõſignatis dictionũ.q̃ꝝ ſunt q̃t/ tuoꝛ.ſ.oꝛtographia.etymologia.diaſinthe ctica.?⁊ ꝓſodin. EOthiopeia.peie.f.p.i.ↄfirmatio moꝝ.ĩ qua hoĩs ꝑſona fingimꝰp expmẽdis effectibuſ etat.ſtudij.foꝛtitudinis.leticie.ſenſus.me roꝛis.audacie.⁊ ðᷣꝛ ab ethos qð eſt mos.⁊ poio.pois.i.fingo.g.ſᷣm Hug. Pap̃.dic. Ethiopeia eſt cũ ſᷣmonẽ exaliena pꝑſona ĩ ducimus.vt cũ fingimꝰ ꝑſonã mulierꝭ vł vocem . H thiops ꝑ ps.ſcribit᷑.⁊ coꝛ.pe.tã in ntõ q; ĩ obliqͥs.Et ethiopes dicti ſũt a filio cham q̊ vocatꝰ eſt Chus.a q̊ͥ oꝛigineʒ traxerunt. Chus em̃ hebꝛaica lingua ethiops inter/ pᷣtat᷑ Jñ ethiopia.pie.f.p.q̃d ĩterpᷣtat᷑ tene⸗ ucharis.ris.vl charidis.i. ⁊ coꝛ.cha.Uñ Ecci.vj.Et lingua eucharꝭ in bono hoĩe abũdabit bꝛe. Iñ ethiopicꝰ.a.ũ.? ethiop.a.ũ.am Sthos grece. latine ðꝛ mos tna. ne. eſt mons ſicilie ex igne ⁊ ſulphu⸗/ re dictus thnos grece.latine ðꝛ geenss thꝛonꝰ.na.nũ.pe.coꝛ.qͥ nullũ hʒ thꝛonũ. nos arhaezeenge ſczʒ qͥ nullã ꝑtẽ regni hʒ.⁊ ðꝛ ab e.⁊ thꝛonꝰ. ſſi extra thoun. u grece latine bonũ ðꝛ. Ułſm Papᷣ.Eii vox reſpõdentis. Eus vᷣo aduerbiũ ẽ vo/ cantis D Sua interpᷣtat᷑ vita.ſiue calamitas.ſiue ve. Vita.qꝛ oꝛigo fuit naſcẽdi. Calamitas et 2 Verer pᷣuaricatiõʒ cauſa extitit moꝛiẽ di. Ac⸗ quaſi cadamitas Ouan. tꝭ.m.t.i.bacchꝰ.dict? ſica voce ſacri ficantiũ pclamãtiũ euoe. Ułðꝛ ab eu qðᷣ cadẽdo em nomẽ ſumpſit calamitaſ 5⁶ eſt bonũ.q̃ſi bonꝰdeꝰ. Guangeliũ.bona annũciatio interpᷣtatur. Breci em̃ eu bonũ.latine angelꝰ nũciꝰ in/ terpᷣtat᷑ ſm Papᷣ. Hug.aũt di.ꝙ angelus ðᷣ ab agios qð ẽ ſanct?.inde h̊ euãgeliũ.i. annüciati onuũ v. vocali ↄuerſa in ↄſonantẽ.⁊ fit euãgeli/⸗ um.i.bonũ nũciũ. Iñ h euãgeliſta.ſte.qui euangeliũ cõpoſuit „ dis.i.hõ bñ gᷓtioſus Suchariſtia.ſtie.i.bona gr̃a.vl granactio. Et ðꝛ ab eu qð eſt bonũ.⁊ charꝭ gra. Uel euchariſtia ðꝛ ſacrm panis ⁊ calicꝭ.ſ. ſacri ficiũ coꝛpis ⁊ ſanguis xpᷣi Guchius chij i.bacchꝰ.⁊ ðꝛ ab eu. qd ẽ bo num. ⁊ chios filiꝰ.quaſi bonꝰ filꝰ.quo no mine eum iupiter nominauit cũ giganteʒ interfecit — 7 udoxia. rie.f. p.i. bona glła.clarirtts udulia.lie.f.p.i.bonũ ſᷣuitium.⁊ ðꝛ ab eł ð̊ eſt bonũ ⁊ dulia qð eſt fuitus uẽtus.us.ui.i.caſus.finis.pncipiuʒ.Iñũ Duið.Exit acta ꝓbat careat ſucceſſibus opto.Quiſqͥs ab euẽtu facta notanda pu/ tat. De pᷣdictꝭ tribo ſignificatõibo dic qdã. Euẽtus dic pncipiũ.finẽ q̊ʒ caſum Eue filiꝰ Chanaan.a quo dicti ſunt euei. hin ſunt ⁊ gabaonite de ciuitate gabaon ſupplices venerũt ad Joſue o. qᷣ cõponit᷑ ab eu.qð eſt bonũ — S “ ⸗ X (udns. mücoca Euden rüt fu Ptenign na nü uremia.mie.i.bona foꝛtuna.ab eu qð eſt eulogicꝰ.ca.cũ.⁊ eulogiꝰ.a.um.id eſt.bene bonũ Iñ q̃dã vᷣgo dicta eſt eufemia.qibũn dicusssss. ſoꝛtunag. Supmenil. dis. F. . furia infernal. qſi bono ufoꝛtuniũ.nij.i.bonũ foꝛtunium.⁊ ðʒ ab deficiẽs.⁊ ðꝛ ab eu qͥd ẽ bonũ.⁊ mene defe eu qð eſt bonũ ⁊ foꝛtuniũ crtus. ? coꝛ?. e. Vñ Breciſmꝰ. Eumenide⸗ uphꝛates.hꝰ euphꝛa.vł euphꝛate maſ. qꝛ deficiũt bonitate voraent ge. ? B euphꝛate. h? euphꝛates ẽ fluu me Gunuch'. chi. m. g. grecum eſt. i. ſpado. Et ſopotamie ð padiſo exies.copioſiſſim ge eunuchia chie. ifacies. Dʒ eunuchie. ag mis.qͥ ꝑ mediã babiloniã ĩfluit.hᷣ ab vver ſunt deliiel. tate nom accepit. Naʒ hebꝛaice euphꝛata Quocatio ẽ dictionum diuerſaꝝ ĩtrãſitiua fertilitas ĩterpᷣtat᷑. Oeſopotamia i qbuſ/ nsadiũctio.ita ꝙ vna trahat᷑ad ipꝛopetatezʒ Vnñ Lucanꝰ. Tigris ⁊ euphꝛꝗtes vno ſe Euphemiſmos ẽ bona vᷣbiꝓ vᷣbo mutatio. fonte reſoluũt. Item auroꝛa. Frugifer eu vt Exultabit lingua mea iuſticiã tuã.i.ex phꝛates natat h̊ ꝙ plurima pfer uultãado ꝓnuũciabit. ⁊ 2 ab eu qð eſtbonuz Gduaoa GSuomto Saaa alugee (hrsn Gunenn learegt nd theftir inspoe ſreto⸗ W Songe pablich Gunit ſtemat Givace debhu dunlet furileen lueneoror rcbirs Dduibocifin uphꝛateꝰ.tea.teu.ðꝛ ab euphꝛates flunio ⁊ phemiſmos qͥd ẽ mutatio.q̃i bõa muta ,/ ſz effrate?ꝰ ꝑ duo f. ab effrata venit. tio Uñ Euphemiſmos erit ꝓ vᷣbo ponere vbũ. Exultat dñni vocẽ lingua mea ſuꝑyni. uphonia.eſt pulcra locutio.vt meridies. rultat dni vocẽ pꝓ medidies. Et ſᷣm qͥſdã fit dupłr. U qn upolis.ſ.t.pe.coꝛ.latie. eupoleos grece. lra trãſponit᷑.vt nobiſcũ ꝓ cũ nob. Uł ſcri ·.i.bona ciuitas.⁊ ðꝛ ab eu qð eſt bonum. ?ꝓ bit᷑ ⁊ nõ ꝓfert᷑. vt Circũeo. Circũamicto. polis ciuitas ꝓpter malã ↄſonoꝛoſitatẽ.⁊ ðꝛ ab eu qð eſt Supꝛept a.pie.i.pulcritudo.deco. bonũ.⁊ phonos ſonꝰ.q̃ſi bona ſonoꝛitas. Quripꝰ.pi.m.s.i.mar eſtuatio.vł locima vl bonꝰ ſonꝰ. Iñ euphonicꝰ ca. cũ.i.bñ ſo ri piculoſus.⁊ ð ab eu qͥq ẽ bonũ. et rir. nans. Et excuſat cacephaton ſᷣm doctria qſi bona ripa ꝑ priũ.vnñ Boe. Eſtuantis le. Uñn. Cum retices qᷓ turpe ſonãt euppo moꝛe fert euripi.ſᷣm Hug. Pap̃.dic. Eu/ nia hbabert iipus ẽ redn tio maris vel aqꝝ.q̃d fit fm Ougenes.pe.coꝛ.greci dicũt.q̊d nos inge / crementũ vel decrementũ lune nuos vl nobiles.i.boni generꝭ dicimꝰ 1 biles. i. boni generꝭ dicim Suroauſter. ſtri.ẽ ventꝰ collaterał. ⁊ ðꝛ ab Quictio ſᷣm Aʒo.i ſũ.ſic diffinit᷑. Euictio ẽ euro ⁊ auſter.qꝛ eſt int euꝝ ⁊ auſtꝝ. Inue rei empte vłex alia iuſta cã accepta ꝑ ſniaʒ nitur etiã euroaalo. iudic abductio.vel vt petat alio euincẽte omiſſio.Nec em̃ ſꝑ eſt neceſſariũ rẽ abdu/ ci vt videteuicta.vt.ff. ð euic.S.j. — 9 Guidẽs.cj.oĩs.g.i.clarꝰ vł aꝑtꝰ. Iñ h̊ eui/ dẽtia.tie.i.aꝑtio vł claritas.Et ↄponit᷑ cũ in.⁊ ðꝛ ineuidẽs.o.g.i.obſcurꝰ vł inaꝑtus Iñ ineuidẽtia.tie.i.obſcuritas Ouilath filiꝰChus.a q̊ getuli.i.mauri Itẽ euilath ð pꝛiũ terre . Euitatꝰ.a.ũ.i.valde vitatꝰ.vł euidẽter vi/ tat?. ⁊ ð ab euito.tas. Uel pᷣt cõponi ab e ⁊ vita.⁊ tũc euitat᷑.i.vita puatus. Uñ dic Pap̃ᷣ.Euitatus.id eſt.vita pᷣuatus.i.per/ territus Qulogiũ.gij.n.S.i.ſapia.vel bona fama v? vũ Guſtochium.f.a.i.bñ foꝛtunata.⁊ ðꝛ ab eau qò eſt bonũ.⁊ tuchis qð ſterpᷣtat᷑ foꝛtuna. uticiani.qͥdã heretici dicti ab Eutice cõ ſtãtinopolitano abbate.qͥ xpᷣm poſthuma teſtimoniũ.vel cantꝰ Itẽ eulogia dicũtur laudes electe ⁊ ſummat collecte.yt ſi qͥs ĩ imagine alicuiꝰ laudes ſcribat eulogia di nũ.⁊ logus.⁊ ſunt eulogie bñdictões. ſalu tatões. ? bone donatões Uñ ĩ decretꝭ.xxj dil. de eulogijs ad ſacra ↄcilia ↄſtitutꝭ JIũn uropa fuit filia Agenoꝝꝭ reg libye quã eg tertiã ꝑtẽ mũdi europã vocauit. Iñ eu ropicꝰ.ca. cũ.⁊ europiꝰ.pia.piũ Et nota q GSurus ri.m. a.eſt ventꝰ flãs ab oꝛiete.⁊ ð Quſebia.bie.i.pietas. iupiter ab africa raptã.cretã aduexit.⁊ ab ſunt tres ꝑtes mũdi ſ.europa.libya.⁊ aſia De qͥb Lucanin.vj.Europã miſeri liby am aſiamq; timere = ab eos: eoi.q̃ſi ab eoo ruẽs. In euſebi.i.piꝰ.⁊ cõ ponit᷑ ab eu qð eſt bonũ.⁊ ſebes qð eſt pie tas.q̃ſi bona pietas. Hinc etiã grece cico nia ðᷣ euſebes.i.bone pietatꝭ auis.Fert᷑ei ꝙ ſic alit᷑ a parẽtibo dũ ꝑua eſt.ita poſtmo/ dũ ſenes parẽtes alat. nam aſſumptionẽ negauit exiſtere ĩ duabbꝰ naturis.ſʒ ſolã diuinam aſſeruit in eo eſſe.· naturam. — 5 . = ncini nido⸗ Kcag men cſektnot Dodat hring a.Eſc⸗ mumunnllt konympe ning leutdetn lwei ſang enfitan futto fonftpene Miene, §. Geliggi . gapnden tpaan Migen 0 Et tũc ꝗᷣdã vocãt eã exceptõeʒ facti.vt qũ hfmnkiiin Euũ etia ẽ pᷣſentiariꝰ ſtatꝰ oĩm q̃ ſũt ⁊ ſue· ſine actõe qͥs calũnioſe ponit. mit N rũt ⁊ futura ſunt.i.in cuiꝰ pñtia ſunt oia Orxceptio dilatoꝛia eſt q̃ cãm differt.vt n lm,Eunat pterita ⁊ futura tãq; pñtia. Iñ euiternus ſti.e.S.appellank s nf na.nũ.⁊ euitaneꝰ.a.ũ.i.ꝑdurabił in euo. Erceptio peremptoꝛia fm ſpe. vocat ſic. a unckiſene daiE Aacctioné vel intẽtionẽ agẽtis Punk H Gamhe gute + Erceptio ꝑpetua ẽ qᷓ ꝑpetuũ hʒ effectuʒ.vt HD rxactio. onis.f.t.i.iniuſta petitio cũ petꝭ a me debitũ. excipio ꝙ tu remiſiſti diugſuiniin xactoꝛ. oꝛis.i.iniuſtꝰ petitor. mihi. Hec exceptio ꝑpetua dicipᷣt.⁊ ꝑpe/ atadinen ractꝰ. a. ũ. i. ꝑfectꝰ.pqᷣſitꝰ.delectabil. tuo ↄpetit qncũq; actoꝛ agit.qꝛ exceptio ñ . xallage eſt mutatio qñ ꝓ numero płi ſin ¶coõpetit niſi qͥs agat. ff. ð excep. l. exceptio H idipibonun⸗ gularis peinitt. S6Si⸗ͤſceptio tpal eſt qᷓ ad tꝑs vtilł eſt. vt cũ pe/ cniuſhciäntiie Sramen . inis.i.filũ mediũ q̊ trutina et ſta/ tis debitũ.excipio ꝙ feciſti pactũ mecũ 38 nad ctbong tera regit᷑ ⁊ lãces equãt᷑ Uñ ⁊ ilãceis amẽ nõ petẽdo.Hec exceptõ vſq; ad ãnũ vtilii moiböamnt tũ ðꝛ. Ułl examẽ ðꝛ lingula qᷓ ĩ foꝛamĩe tru eſt. poſtea vo nõ.de q de reſch. c. plerüqʒ. HD anpfbopone tine vᷣtit᷑ huc ⁊ illuc.ſᷣm quã ↄſiderat᷑ eqdi Efceptio aunoꝛmala ẽqᷓ nõ ſeqt noꝛma alia inghaman ſagti tas põderatoꝝ. Uñ ⁊ examẽ ðꝛ iudiciũ.di rũ.qꝛ pᷣt opponi ante litꝭ ↄteſt.⁊ pꝰ.⁊ ine 1. poede ſcretio. pbatio.inqͥſitio.Examẽ etiã dicit lit vteſt. vt actlo excõicatõis.⁊ alie.ſ.ð dcngekdonon: gapũ ↄgregatio.⁊ ꝑ trãſlationẽ hoim. q́bo dubitat an ſint ꝑpetuean tꝑales.vt ex ESranguis.ↄ.t.⁊ H̊ͥ gue.i.extra ſanguinẽ.vel ceptio matrimonij.⁊ exceptio ñ numerate nundo deco, pallidꝰ.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ ſanguis „ pecunie.⁊ ñ numerate dotꝭ.vt no. Inſti. ð Ickumno wit Eranimatꝰ.a.ij.i debilitatꝰ.ꝑterrefactꝰ.cõ cexcep.S.appellaeaeant. f. ncheboni an ſternatus. H Erceptio rei iudicate nõ põt opponi.qñ fit Bor, Eſfuun Ercedra.dꝛe.ab hydoꝛ vł hydro qꝗð eſtaq̃. ſuꝑ eadẽ re ⁊ qñ eſt ex eadẽ cauſa ⁊ eadem g Sab die ðꝛ h hydrꝰ vł hydra ſerpẽs aq̃ticꝰ. De hy/ pſona. z ab ercipi HꝰM Exe tc raiz ſo fuft dꝛa legit᷑ fuit dꝛaco multoꝝ capitũ.qᷓlis rceptoꝛiꝰ.q.ũ.ꝛ ab excipio pis.Excepto ilun fuit ĩ leerna palude puicie archadie. Hec ria ſunt q excipiũt vel debẽt excibpi HW Allateral.18: ab latine excedra ðꝛ.qꝛ vno ceſo tria capita ex rcidiũ.dij.i.deſtructio vl euerſio ve ca huͤ ſr une creſcebãt Sʒ h̊ fabuloſum ẽ. Nã ↄſtat hy ſus. In excidioſus.a.ũ.i.excidio plen Deannn. dꝛã locũ fuiſſe vomentẽ aqs vaſtãtes ciui Orciduꝰ. dua.duũ.q̃d facile cadit ſecllibre ni tatẽ vicinã.ĩ q vno meatu clauſo młti erũ rcipulũ.li.i.venabulũ.⁊ v ab excipio. is. Inclelen pebãt. Oð hercules vidẽs loca illaↄbuſſit eo ꝙ excipiat apꝛũ venientt· näanete ⁊ ſicaq̃ meatꝰclauſit vñ ⁊ bydrã ðꝛ interre Orxcipuꝰ.a.ũ.i.pcipuꝰ ⁊ melioꝛ.⁊ ðꝛ ab exci iocun ciſſe. Et nota ꝙ ĩ aliqbo libꝛis ſcribit᷑ exce pio.pis.qꝛ melioꝛa ſolent excipi ⁊ eligi.qſi ian Rnd dꝛa ꝑ d.⁊ tũc eſt etymolł.excedra.qð excel/ extra ala. =D uropalidſaſe ſa hydra. In aliqꝑ t. excetra. q̃ᷓſi excelſla Erclamatio ẽ cũ frequent᷑ clamat᷑vt O q̃n nhimic⸗ tria. Et iſta lr̃a cõmunioꝛ eſt. ⁊ bʒ mediam tis.o qbo.o qᷓlibes vidqduaas „,4* naturalit᷑ pductã. Excetre aũt cõꝑꝗt Hie Ercluſoꝛ. oʒ.q ⁊ excluſariꝰ ðꝛ.i.ianitoꝛ qui ſis ihorlni ronym emulũ ſuũ ꝓpter detractõis ſibilůũfoꝛas excludit hoſes nͤs. „, weltorlehquaufe⸗ vna via detrahẽdi. Excolẽs.entj.o. g.qᷣ excolit. vl pur zelin culchl igin uenit detractoꝛ aliã viã vel plures. Uñ in oſe⁊ diligent parat. tũc cobaß cxcol⸗ es. ziaſchescdct ꝓlogo Eſqre ðt. Itaq;ʒ licet excetra ſibilet tioꝛ.tiſſimꝰ. Uñ Johes caſſianꝰ dic. Ex/ Hincen gla a victoꝛq; Sinon incẽdia iactet. Sinõ au colẽtioꝛes cibi aĩe nõ adimũt puritateʒ.ſi Guũ n. a iĩ ſeculũ vł tps vel ſpaciũ q̊d cuzʒ mũdo cepit eſſe.⁊ ðꝛ ab h̊ infinitiuo eſſe. tem fuit quidã ꝓditoꝛ cuius inſidijs capta reo cõpetit. etiã ſi nulla actoꝛi cõpetit actõ cũ moderamie ſumant᷑. guutiunſt fuit troia. Etiõ ðᷣꝛ victoꝛ cui cõpat Hie/¶ Srcolit. ta. tũ.i. bñ cultꝰ ⁊ diliger. . ronym emulũ ſuũ detractionis incendia S xcõmunicatio.ſf.t.eſt extra cõionem eccie irmmntth ſacienté. epatio. vl cẽſura eccłiaſtica excludẽs a cõ coneritn Srcelſus. a. i. i. alt? vel ſublimis. Iñ excel· munione fideliũ.qj.q.iij.c.nihil.⁊.S. euidẽ? ei tönpute Sxceptio ẽ rei defenſi iegani defendit et mo epᷣoꝝ.⁊.c.nullam. Et cölcqtois due utenin . uekab actoꝛe. Et jm Aʒo. iſũ. E.et. q ſut ſpes q; frequent vſitant deqᷣbul . iij. q. mnuſenn êponit large ⁊ ipꝛopꝛie pomi defenſiõe put iiij. Engeldrudi. Ulna q maioꝛ eſt.x dicl anathema.⁊? excludit ab ingreſſu eccłie.⁊ a cõione fideliũ ⁊ a ſacr̃is.Alia minoꝛ que ſolũ ſeꝑat a ſacroꝝ ꝑceptõe.de ꝗ in ca. Di celebꝛat. de cele.miſſa.exnoſtris. Rec eele lecen — xcoꝛs.coꝛdis.o.g.i.iners.fatu.inſipiẽs. 7 8 ab ex ⁊ coꝛ.q̃ſi extra coꝛ.Et ĩ eodẽ ſen ſu ex e.⁊ coꝛ ðꝛ ecoꝛs.dis.ge.o.q̃ſi ſine coꝛ de. Uñ Oꝛati in epi. Sub dña meretri/ ce fuiſſet turpis ⁊ excoꝛs. Ercrementũ eſt qð ſuꝑexcreſcit.vt ĩ arboꝛi bus qð putat᷑ſeu qd expuimus Ercubie.aꝝ.i.vigilie.cuſtodie.inſidie rcuſatio eſt alicuiꝰiuſte cauſe allegatio.ĩ defenſionẽ vł ſupoꝛtatõʒ alicuiꝰ.ne coga tur cõparere ĩ iudicio.de qͥ in.le.ij.ff.ſi qs . . cautionibb Excuſatoꝛ ᷣm Aʒo. eſt ꝗͥ venit ad ponẽdũ cauſas abſentie alicuiꝰ qͥ nõ poterat ſił ra tione ſui vel cauſe ꝓcuratoꝛẽ ↄſtituere.vt in cauſis crimialibo.in qb licʒ ꝓcuratoꝛ ñ — interueniat. tñ allegatis cauß abſentie bñ admittit᷑.vt in.l.abſens.ff.de ꝓcu.vł voca tus erat vt ꝑſonalit᷑ cõpareret Grecutoꝛ ſm ſpe.eſtofficial ꝑ quẽ lit exe/ cutio vl ipſi cauſe ßnaro tio iubẽte iudice ſuo expedit᷑. Ułſᷣm Aʒo / ꝓpꝛie eſt ille qͥ diſ cuſſam cãm ⁊ ſniam executõi maãdat. q eti am i iure vocat᷑ awaritoꝛ Erecratio onis ſ.t.i.maledictio vł deteſta tio. In execrabił.i.deteſtabil. 2. Grecratꝰ.a.ũ.i.malcdict vel excõicat / Sxedra.dꝛe.i.cathedra.thꝛonꝰ.ſedes.ſella ſuggeſtꝰ Ubl exedra ẽ camera ſecreta. vł lo cus theſauri.vł locꝰ ſubſellioꝝ.i.abſida.ł camera vł loc'qdã ſeꝑatꝰ modicũ a pꝛeto rio vł a pallatio. Uel exedra gen eſt fene/ ſtre q exteriꝰdilatat᷑.ſʒ interiꝰ coartat᷑. Itẽ inuenit᷑ exedra ꝓ gazophilatio ⁊ etiaʒ pꝛo thalamo. ”” Sxemplũ.pli.ðꝛ ab amplꝰ.pla.plũ.⁊ ðꝛ il/ lud qð fit. Iñ exeplar.arꝭ.ad cuiꝰ ſil itudi/ nẽ fit. Uñ q dã.Exemplar geneſt exẽpluʒ qð trabis inde. Ul exeplar liber eſt. exem/ plũ qð trahis inde.Et ẽ exeplũ alicuiꝰdi/ cti vł facti pᷣteritiꝓpoſitio.cũ certi autoꝛis noĩe. vt O ms ꝓ ſuꝑna patria laboꝛare de bemꝰ ſiẽ fecit apłs.q tot ᷣbera paſſus eſt. Itẽ exẽplũ eſt qdã ſpẽs argumẽtatiõis.et ſm h̊ exeplũ eſt qñ fit pceſſus ab vno ꝑti/ culari ad aliud.vt atheniẽſes pugnare cõ tra thebanos ẽ malũ.g̊ thebanos pugna⸗ reõ focẽſes eſt malũ ſen nõ ſana mete replaris ðʒ illa ſubſtitutio q fit filio furi oſo ſeu mẽte capto ĩ euẽtu moꝛtꝭ in furoe xemptꝰ ta.tũ.i.ſubtract. ſublat᷑.extract dicit᷑ eximo.mis.q̃ſi ex aliq̃ empt.id eſt. tracauaauas Srempt? ðꝛ iſte qͥ a ſuo iudice ſiue iuriſdi/ ctione oꝛdinarij ſubdut eſt. Eremptio pꝛie ẽ vbialiq̃ ↄuẽtual eccleſia canonicoꝝ ſeculariũ vł regulariũ mona / choꝝ vl monialiũ immediate ſubeſt pupe Et ẽ duplex.ſ.vniuerſal⁊ ꝑticularꝭ. Uni/ uer ſal eſt q̃ cũ vniuerſitate iurꝭ ſpectat ad papã.ita q; metropolitano aut dyoceſano nihil iurꝭ maneat ĩ eadẽ. Particularꝭ eſtã pꝓ ꝑte ĩ certꝭ caſibo ab eoꝝ iuriſdictõne exi/ mit᷑⁊ alias ꝑtinet ad eoſdẽ. Exeniũ.nij.n.s.munꝰ ꝑuũ.⁊ qͥdcunq; mu/ nus mittit᷑ alicui.⁊ ðꝛ ab exenos qð eſt pe/ regrinũ ſm Hug. Pap̃.diẽ. Exenia pꝛe/ mia.dona.munera.bñficia. UIñ Ecci.xx. Exenia ⁊ dona excecãt oculos iudiec ab er ⁊ ſenſus. Srentera dicunt᷑ inteſtina.q̃ ſic dicunt᷑ q̃ſi exintera Oxequie.aꝝ.płis nũeri.f.p.i.officiũ moꝛti oꝝ. obſeqͥa qᷓ fiut circa ſepultura Iñ het H exequialis.⁊ h le.i.ad exeqas ꝑtinẽs.vel res exequiaꝝ. Exercitoꝛ ðꝛ is ad quẽ q̃tidian q̃ſtꝰ ⁊ vtili tas nauis ꝑtinet. Ogf vo nauis ðᷣꝛ cuito ta nauis ⁊ ancoꝛa cõmiſſa eet Sxercitꝰ.tus.tui.i.collectio hoĩm in expe/ Ditione. ⸗ UMUU Exermis.2.t.⁊ h me.i.extra arma.⁊ exermꝰ ma.mũ.idẽ Efreſus.a.um.i.coꝛꝛoſus.extra l valde eſuſ ↄſumptꝰ.euacuatꝰ Srenſis.ſis. .t.⁊ G ſe.i.extra ſenſum. et ðꝛ Erhauſt.ſta. ſtũ.i.ↄſumptꝰ.euacuatꝰ.exte/ nuatus èM Orhebenꝰ.ni.f.s.q̃dã gẽma pᷣcioſa ⁊ candi da.q̃ aurifices auꝝ poliũt SS Orheredatio eſt alicuiꝰ a ſua ſuba vel here ditate excluſio.⁊ alteriꝰſeu alieni inſtitutõ veluti cũ ꝑẽtes exheredãt filios.⁊ ſcribũt alienos heredes ĩ teſtamento. Ita accipit᷑ inſtitu. de here. liber. . Eritiũ.tij.n.s.i.toꝛmentũ vł moꝛs.clades. calamitas. caſus aduerſus. exitꝰ malꝰ Jñ exitioſus.a.um.⁊ h ⁊ H̊ exitialis.⁊ h̊ le.id ẽ 2 lum.li.dimi.i.ꝑuũ exitiũ piculoſum.vl qð infert exitiũ.Iñ ⁊ exitio big⸗ diuigo. gon llis. ne ls nie⸗ fogſt l tatitc hlinna Duomi nſupſn Geliäl ſliüee Gondi tuͤaben ſunſage nidepi⸗ omind nsta o imn Vig hoberee duri ni Terogiar un penen Spoctsd nrde⸗ dalbe ſumpe imtidäfiſitt Nenmnonim aalcenti dindicrſrini ct. Uizoninkart Nnegllrinmn meciue iüch fültpgiainid irureiun ſpenn iunoautdfoctn r iuniſdicön colde. näa dang nadercnoscr Ran die Cun Nitocnlosinti ciama nc ſma qſicdiani aſepulmri i dardas ganis zidu iſr vn FtonamsRclit 4 Niſaſck. Ucctiodolm ic Hemammatcn luscpnlni ingd aut arliflog / tameno.. mntü Nlnnen teritigl /, 4 1 fatenn cun Ex diuido.qð eĩ exiguũ eſt alteriꝰ eget ſuffra/ gio. m Hug. Pap̃.dic. Exiguꝰ.imbecilł. infirmꝰ.multũ egẽs.ꝑuus. Srilis.liſ.ꝰ.t.⁊ H̊ le.tenuis ⁊ macer.⁊ ð ab ex⁊ hilꝰ.vel exilis q̃ſi ſine ilib. Nõ em̃ exi lis videt᷑ hre ilia.vl exilis ðꝛ ab exeo.quia poſſit quaſi ꝑ anguſtũ aire. n exilitas tatꝭ.i.tenuitas.Et pð.pe.exilis.⁊ videt᷑w᷑ eẽ aſpirandũ qñ cõponit᷑ ab hil. als nõ. Vñ Oꝛati in epi.Exilis domꝰ eſt vbi nõ mul ta ſupſunt l Oriliũ.lij.i.pegrinatio vl dãnatio.q̃i extra ſoliã ciecclio ⁊ ðꝛ ab ex⁊ imus.q̃ſi ertra imũ poſit.⁊ hʒ vim ſuꝑlatiui.vñ ↄſtruit᷑cũ gtõ płi.vt da/ uid eximi ꝓphaꝝ. Uł ðꝛ ab ex qð ẽ valde. ⁊ eminẽs.quaſi valde eminẽs. Iñ eximie/ tas.claritas. ritus.tus.tui.pla ſignat.Nã exit.i.finis Vn OQuið.epi.Exit acta ꝓbat carʒ ſucceſ ſiba opto.Quiſqͥs ab euẽtu facta notanda putat. Itẽ exit.i.moꝛs. Itẽ exitꝰ.i.egreſſꝰ Uñ wpha. In exitu iſrael de egypto Erlex.gis.o.g.i.ſine lege. extra legẽ.⁊ ðꝛ ab tas. tatꝭ.i.ſublimitas.magnitudo. nobili / Srodiñ.dij.i.pmꝰ cantꝰ.initiũ cãtilene Et 3ð2 ab ex ⁊ oda.qð eſt cãtus. Iñ h̊ ⁊ exo/ diariꝰ.rij.i.pᷣcẽtoꝛ.qqͥ cantũ incipit añ alioſ ⁊ exodiari ria.riũ.i.ad exodiũ vł exodiari rodus.di.pe.coꝛ.m..i.exitꝰ.⁊ d ab exet oda.qð eſt via.q̃ſi itus.viatio extra. Hinc qdã liber ð: exodꝰ.qͥ ↄtinet exitũ vł egreſ/ ſum ppli iſrael de egopto Erolet.a.ũ.i.excretꝰ.nutritvładultꝰ Vñ Plaut in empidico.Domi reliqᷣ vginẽ ex oletã.i.grandẽ.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ oleo.es. Itẽ ex oletus.ta.tũ.i.valde fetidꝰ.⁊ tũc ðꝛ ab ex⁊ oletꝰ.i.fetidꝰ.⁊ eſt nomẽ ä romnis. .t.⁊ h ne.i.extra ſomnũ.⁊ d ab ex⁊ ſomuus. M xomologeſis.f.g.grece.latĩe ðꝛ ↄfeſſio vł pces ſiue ſit laudis.vt cũ ðꝛ Math.xj.Cõ fiteoꝛ tibi pr celi ⁊ tre ⁊c.ſiue ſit peccatoꝛũ Et differt a letanijs.q̃ interpᷣtã rogatões q exomologeſisp ſolaotłeſſiõe pctòꝝ agit Letanie aũt ꝓpter rogandũ deũ ⁊ impetrã am in aliquo malo miſericoꝛdiam eius unt l Erxoꝛabil. ⁊t. ⁊ Hle.qdð facile pᷣt exoꝛari.ſcʒ 7 ↄcedere rogata. Iñ exoꝛabili aduerb.Et᷑ cõponit᷑ inexoꝛabilis.i.nõ exoꝛabil. toꝛciſmꝰ.mi eſt increpatio vłlↄiuratõ ad uerſus diabolũ vt recedat.vtẽ illðꝰ Zach. iij. Increpet ĩte dñs ſathan. In B̊ ⁊ B exoꝛ ciſta.ſte.i.ꝰiuratoꝛ vł increpatoꝛ. Inuo/ cat em ſuꝑ cathecuminos.⁊ ſuꝑ eos qͥ ha/⸗ bẽt ſpũm immũdũ nomẽ dñi mi ieſu Xpᷣi gdiurãs ꝑ eũ vt egrediat᷑ ab oo roꝛdiũ.dij.n.S.iinceptio. Itẽ exoꝛdiũ ðꝛ pma ꝑs oꝛõis ĩ rhetoꝛica.Nã ſᷣm Iſi.in li bꝛo etymo. Parteſoꝛatõis ĩ rhetoꝛica arte ſunt q̃ttuoꝛ.ſ.exoꝛdiũ.narratio.argumẽta tio.⁊ ↄcluſio.Haꝝ pᷣma auditoꝝꝭ aim pꝛo unocat. Secũda res geſtas explicat. Ter/ tia fidẽaſſertoꝛib fac. Quarta finẽ totius oꝛõis cõplectit᷑. Et vt dic papᷣ. Exoꝛdium ðꝛ pncipiũ oꝛõis.qdð oꝛatoꝛ ĩ ſua cã facit ĩ q̊ reddit auditoꝛes beninolos dociles ⁊ at tentos. Iñ exoꝛdiari.ria.riũ.i.ad exoꝛdi/ um ꝑtinẽs.Eth̊ exoꝛdiari.rij.qͥ incipit vł Froꝛgin faeccct. xoꝛia.rie.f.p.i.naſcẽtia.⁊ ðꝛ ab exoꝛioꝛ xoꝛs. oꝛtꝭ...t.i.extra ſoꝛtẽ.⁊ abijcit᷑s.pᷣce dẽtex. Uñ Saßp.ij. Nemo noſtꝝ ſit exoꝛs luxurie nr̃e.i.alienꝰ.vlł extra ſoꝛte Sxoꝛſus.a.ũ.i.locutꝰ.ĩceptꝰ.⁊ dicit᷑ ab ex et Dꝛdio7okẽẽẽẽ roſus.a.ũ.i.valde vł ꝑfecte odiẽs.⁊ↄſtri itur cũ actõ.vt exoſus bella.i.odiẽs valde Et ᷣm Papᷣᷣ.Exoſus ẽ qͥ aliquẽ odit.Odi oſus o q odtirr Srpeditꝰ.ta.tũ.i.exolutꝰ.liber.pmptꝰ.⁊ ðꝛ ab expedio.is.qð idẽ eſt qð liberare.expli / care.exoluere. Itẽ expedire.i.ↄuenire vel ꝓdeſſe vł vtilẽ eſſe.⁊ ſᷣm hͥ ſepe inuenit᷑im/ ꝑſonale Expedit.vt ibi. Expedit vobis vt vnꝰ hõ moꝛiat᷑ p pplo netota gẽs pereat. Erpẽſe ſunt ſũptꝰ volũtarij ⁊ nõ neceſſarij. ⁊ ðꝛ expẽſa q̃ſi extra pẽſas ⁊ debitũ facta. Srperrectꝰ.a.ũ.i.ꝑ ſe vigilas Srpers.tꝭ.ↄ.t.i.imunis.ſine ꝑte. Iñ exptiꝰ a. u. i. expers ſᷣm Hug. Pap̃. vo dicit. Ex/ pers.i.extra ꝑtẽ vł patriã alienꝰ.extraneuſ Iñ expertia i. extranang rpes.o.g.⁊ deticit in obliqͥs.i.extra ſpem vb ſine ſpe deſperat?. Uñ perſiꝰ.Donec de ceptꝰ⁊ expes. Et eſt qnte decli. rxpilatoꝛes ſᷣm Aʒo ã ſũ hi ſunt qͥ ex rebꝰ vacãtis hereditatꝭ aliqͥd ſurripiũt ⁊ expi/ lant. de pe. diſ. j. aut facta. Erpinis.9.t.⁊ Gᷣ ne.i.extra ſpinas.ł ſine ſpi nis.⁊ ðꝛ ab ex⁊ ſpina in Exr Orpiatio.onis.f.t.i.purga tõ.pia actio.mũ Datio. Expiamen. pe. pᷣ.idem. xpiatus.a.um.i.mũdatus xpletus.ta.tũ.i.finitus ⸗ xplicatio.oniſ.f.t.ẽ allegatio q ſupplicatõ nẽ infirmat.⁊ eſt acto; õ reũ. Uñn replica/ tio eſt allegatio ð exceptõʒ.⁊ adiuuat acto rẽ. Et ſupplicatio eſt allegatio qꝗᷓ replicatio nem infirmat ⁊ reũ adiuuat. xplicitꝰ. ta.tũ.i.extẽſi us. finitꝰ ł termĩatꝰ* xploſa.i.excluſa.c.inqᷣſt itõi. de ſen. excõ. xpolia. lie.f. p.pᷣda ſic dicta .ab expoliãdo Srxpulſoꝛ.oꝛ..ẽ aliqͥs expellẽſ. Iñ expultrix cis. mulier expellẽs.⁊ foꝛmat–᷑ ab expulſoꝛ. ⁊ deberet dici expulſrix.ſʒ mutat᷑s.in t. Erxpunctoꝛ.ðꝛ ab expũgo.Et expunctoꝛes dicimꝰeos qͥ expellũt alios ab hereditate. 2 delẽt noĩna eoꝝ de tabula teſtamti. Uel eos ſic dicim.qꝛ ĩ ſignãdis pᷣerãt teſtamẽ/ — 1 tis.⁊ eoꝝ inſerebãt pũctos q erãt ĩ heredi/ tate. vl eoꝝ qᷣtiẽs expediebat auferebãt no mina qͥ erãt echereddii Grqueſtoꝛ eſt qͥ publice pecunie ↄgregãde ↄſeruãdeꝛ q̃rende officiũ habebat.vł ðꝛ il le qͥ q̃ſtoꝛis deponit qdminiſtratõʒ.vt no. Inſti. in phe. S. cůcd. r ſunt medie pecoꝝptes. inteſtina fibꝛe m Pap̃. ſim aut Hug. ð ̊ extũ.ti. inteſti nũ.⁊ ð ab exeo.is.łlab exto.as.vñ Ezech. xrj. Interrogauit idola exta ↄſuluit xtales ⁊ ani idẽ ſunt.i.vie alui purgandi . j. Re. v. Cõputreſcebãt pminẽtes ex/ cales eoꝝ. Qõð dic ioſephus factũ fuiſſe ex violẽta paſſiõe diſinterie.vt ⁊ putrefacta ĩ teſtina egererẽt Uñ mures ebullientes de agris comedebãt extales eoꝝ .Et declina tur. G̊ extalis.lis.⁊ ꝓdu.ta. Ertaſis ſis.f.t.pe.coꝛ.i.exceſſus mẽtis.ſ. cũ — bõ ponit᷑ extra ſtatũ ſue mẽtis.ſicut ĩ arti/ culo moꝛti.⁊ ðꝛ ab ex⁊ ſtaſis.qð eſt ſtatus Uel ſᷣm Pap. Extaſi igeſt exceſſus mentis q̃ fit pauoꝛe mẽtis vel aliq̃ reuelatõe. Iteʒ extaſis eſt qᷓdã ſpẽs metaplaſmi.⁊ ẽ extẽſio ſyllabe naturã v̈bi. vt italiã vado ꝓfuguſ cũ italiã coꝛ.pma ſyllaba dici debeat. que diaſtole a qbuſdã ðꝛ. Ub extaſis ẽ pductio ſyllabe naturalit᷑ bꝛeuis.⁊ ĩterpᷣtat᷑ extẽſio. ⁊8 ab ex qð ẽ extra.⁊ ſtaſis qð eſt ſtatꝰ.q̃ſi extra ꝓpꝛiũ ſtatũ poſitio.Et ðꝛ extẽſio Wa be. qꝛ bꝛeuitas extẽdit᷑ in longitudinẽ Qui dã tñ dicũt excheſis.ab ex⁊ theſis poſitio. ſi extra ſuã poſitionẽꝰ Que r.ra.rũ.i.vltimꝰ.vł extraneꝰ.externus 2 dicit᷑ ab extra Erternus.na.nũ.i.alienꝰ.Jñ extemo. nas. nare.i.alienare xterus.ra.rũ.i.externus Axtiperx. oĩs. t. vl extiſt pex. c.i. augur à ĩſpi/ Ertollẽs. tis.o.g.i.ſuꝑbo.elat.inſolẽs. Jñ extollẽtia.i. ſuꝑbia Etoꝛꝛis..t.i.expers.vl extra terrã poſit. exul. 2 ꝓpꝛie expulſode terra ſua vi.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ terra. Ul pᷣt cõponi ab ex⁊ toꝝis.⁊ ðᷣꝛ extoꝛꝛis.i.exul pꝛie cui interdicebat᷑ ignis r traduce ſũt due ptel.ꝛ expᷣpoſitõ ctradu ce nomẽ.qð eſt caſus ablatiui ð tradux.G. ESrtraneꝰ.nea.neũ.q̃i exterraneꝰ.i.extxa ter ram ſuã poſitꝰ.⁊ ðꝛ ab extra “ Srtraoꝛdinariũ remediũ eſt qð ob aliquã cã m extra vł vltra curſum ſe olitũ alicui da tur. vt reſtitutõ minoꝛi leſo. vl abſenti cau ſa iuſta neceſſaria vl ꝓbabili.ad que reme dia nũq; recurrẽdũ ẽ q;diu remedio oꝛdi/ nario locꝰ? eſtad qðᷣ p̃t hr̃i recurſus. Grtraoꝛdinariũ iudiciũ ẽcoꝛã delegatovł qñ nõ ꝓcedit᷑ in figura iudicij.ſʒ ex officio iudicis in modũ inquiſitiõis vel denücia tionis. vide tex.iuncta glo.in.c.qm cõtra. depbao.“ , Srxiremꝰ vł extimꝰ. ab extra exterioꝛ aduer bio.i. pclarꝰ.pᷣcellẽs.nouiſſimus rtricabilis. 9.t. ?: B le.i explicabit. ſolubi 2 ꝓpdu.tri. Uin lirgiliꝰ in. vj. enei. Hic la boꝛ illa domꝰ ⁊ extricabił erroꝛ. Gruberis.9.t.⁊ h bere.ðꝛ ab ex⁊ vber. pꝛo maãma. Et dicunt᷑ exuberes infantes qᷣ ex tracti ſunt ab apre.. Grul.lis.ↄ.g.i.extra ſolũꝓpꝛinʒ poſitꝰ. ⁊ ðꝛ ab exulo. las. remota o. In exiliũ. li q̃ſi ex tra ſoli pꝛiũ poſitio extra terminũ. ⁊ exu lariꝰ ru.riũ.qͥ exulat Grultatio.onis.f.t.i.gaudiũ.Et differta le ticia. qꝛ exultatio eſt vboꝝ atq; mẽbꝛoꝝ. le ticia vo mẽtis gaudiũ eſt xuſtꝰ. a.ũ.i.cõbuſtꝰ.de qᷣ nihil ſupeſt rutus. ta. ti. i.ſpoliat. extract. erpulſus. xuuie. aꝝ:i. ſpolia. veſtes. indumẽéta. quia exuunt᷑. Exuuie ⁊ induuie dicũt᷑ tuniceſ/ pentũ.qꝛ induunt᷑ exuunt ßm Hug. Pa pias vᷣo dicit. Exuuie ſpolia occiſoꝝ hoſti um vel tunice ſerpentu Ezʒechias interpᷣtat foꝛtᷣ dñs vl foꝛtitudo domini. Szechiel interpᷣtatur foꝛtitudo dei. vel im/ ððèð chofiti dent iͤſ DAa (us. Pabe Baober ſacio bybea cia tan? nnß⸗ dimn ſto bnoeſi Mlerca olk n enoe 6 tnbui. Wiroͤf Phate Cenene lehte bici ſacige li⸗ lſ lypubtig aimrtop⸗ tachute Wutni Jiatemg giangriͤi clat inſolig mmtnioet ‚ nſuar dr darttonis1 Merdicedatigno 1cppoſtödrte danmönacine tenne'ie üͤckqd obii fumſolitüidlann nilcho.Kobane öödintonetonn Tbfirecunne nicwrideleg iucicißz er oſ⸗ ſniis vel danle gorinc,RR memcrio? adnn niſſinus aglabt bi. n wener Vichi PrrN N. ad wer Pcresmianics, güprinpoſt, cniu i, nai nn tbor Abli mantat Pdrͤnbln⸗ wubie nn n j un⸗ ſorh⸗ = 3 = — . 3 4 = citt⸗ orinan „ C. 1 In latinis dictioibo ponim. vt fa ma filiꝰ. In grec vᷣo dictiõibo ph. atq; h ſoluũ intereſt. ſiẽ dicit · Pꝛiſcianꝰ in p Mo libꝛo maios. Eaba.be.ðꝛ qſi faga.a fagin qð ẽ comede re. Iñ fabariꝰ.ria.riũ.qð fit de fabis.ł qð ꝑtinet ad fabas.Et h̊ fabari.i.cantoꝛ.Et dicebant᷑ apud gẽtiles cãtoꝛes fabarij.qͥa illo legumĩe maxie vtebant᷑ in cibo. Etꝑ cõpoſitionẽ h fabafreſa.ſe.q; eã hoĩes frẽ/ dent.i.frangũt cũ molẽdo eã cõminuunt. Uel ſunt due ꝑtes.Et ðꝛ freſus.a.iũ.i.fra ctus.a frendeo. des. Eabella.le.dimi.i.pua fabua Eaber bꝛi.ðe qᷓi facer a faciẽdo ferrũ.⁊ ðꝛa facio.cis.q̃ſi ſaciẽs ferꝝ. Hinc etiã poſtea hB bũ traductũ eſt ad aliaꝝreꝝ artifices.ſ. cũ adiectõe.vt faber lignariꝰ.faber carpẽ/ tariꝰ. Iñ h fabercułꝰ.li.dimi.⁊ h̊ fabꝛiſa ſe vxoꝛ fabꝛi. Iñ h fabꝛilla. le. ꝛ fabercula. le. dimi. In ⁊ fabꝛica.ce.locꝰ fabꝛicãdi. teʒ ſaber cõponit᷑ ̊ aurifaber.bꝛi. Itẽ a faber bꝛi. ðꝛ faber.bꝛa.bꝛũ.i.ingenioſus.cautuſ pulcer.cõpoſitꝰ. Iñ fabꝛe aduer.qð com/ ponit᷑ Fabꝛefactꝰ.cta.ctũ.i.artificioſe ⁊ in genioſe factꝰ. Et cõponitur faber Affaber bꝛa.bꝛiũ.i.valde faber.⁊ etiaʒ infaber.bꝛa. bꝛũ.i.nõ faber.nõ pulcer.nõ cõpoſit Eaber lignariꝰ ðꝛ nõ ſolũ qͥ ligna dolat.ſʒ generalit᷑ oĩs qͥ edificat.vt.ff.de vᷣ.ſig.l. fe/ re.S.fabꝛos Eabꝛicẽſes dicebãt᷑ qͥ erãt deputati armis faciẽdis.reparãdis.⁊ vẽdẽdis.vt.l C.e.t. li.j. Sʒ Jo.an. de ſen.excõ.ſi iudex.li.vj. diẽ ꝙ fabꝛicẽſis ðꝛ qͥ publica arma facit.⁊ in publicꝭ fabꝛiq ⁊ nõ alibi.⁊ dat pᷣmiceri/ oꝛi vt reponat ĩ publiq armametis.quoꝝ bꝛachia ſtigmate figuraban.. Eabꝛateria.rie.i.oꝛnatꝰ fabꝛoꝝ.vł locꝰ vel dom vbi fabꝛice ſũt. Ulł fabꝛateria.rie.ẽ ciuitas cãpanie. Iñ fabꝛaternus.na.num Noia em deſinẽtia ĩteria faciunt poſſeſſi / num in nus.r pᷣcedente. tinẽs. vel a fabꝛo pfectu. Eabula.le.f.p.i.res q̃ nec vᷣa eſt nec veriſi/ milis. Et fabula illa eſt va q nihil vᷣitatis bʒz in ſe, Et illa falſa ẽ q̃ aliqͥd vᷣitatꝭ ĩ ſe cõ/ . . yt oꝛphe phetõ. Scire tũ debes nõ tã fixis labꝛis eſt ꝓnũciãda f. quõ pp tinet admixtũ. Siẽ em̃ eſt in amoꝛe mod nõ habuiſſe modũ.ſic eſtĩ fabula veritat nõ habuiſſe veritateʒ.⁊ ðꝛ fabula a fando. qꝛ in ſolo fatu ↄſiſtit. Itẽ fabula qnq; dici tur hyſtoꝛia ſilr a fando.qꝛ eã famur.qñq; locutio. In fabuloſus. ſa.ſuʒ. ? 2 fabun laris.⁊ B re.Et h̊ fabulo.onis.recitatoꝛ ſa bulaꝝ vl inuẽtoꝛ Et fabulor arꝭ.i.fabulafs Eacetia.tie.i.curialitas.vꝛbanitas.elegin tia. ſuauitas. ⁊ ꝓpꝛie ĩ factꝭ.⁊ ð a facet. Eacet.ta.ũ.i.curial.vꝛbanꝰ ꝓpꝛie ð docti ctis cmodat.? cõpat᷑.qð aũt ðꝛ facetꝰ qſi fauẽs cetui. etymologia eſt acies.ei.ðꝛa facio..qꝛ fac noticiã hois. vel qꝛ facta ſita natura.Eſt eĩ facies natu ralis ⁊ certꝰ⁊ iĩmutabil oꝛꝭ habitꝰ. Nultꝰ gartificialis ⁊ vari⸗ eſt, ꝛ m affectioõz ani / mi modo triſtis mõ letꝰ Uñ ſolet dici ꝙ fa cies facta eſt. vult?ꝰ vo fit. Uñ. Coõſiſtit fa⸗/ cies.ſz vult ſepe mutat In faciecula. le. di mi.i.pua ſaces Eacilis...t.⁊ le.qdð de facili pᷣt fieri vel ſi ⸗ ne difficultate. Et vt dic Greciſmꝰ. Orf id ſacile qð nõ grauat ad faciẽdũ Cui nõ bõ dus ineſt ðꝛ eſſe leue. Oppoſitũ facili gue Dico leui q̊z pöidus PFacin. noꝛꝭ. vꝛa facio. qᷓ. Et differta ſfagi tio. Quidqd emm agit indomita cupiditas ad coꝛrũpendũ aĩm flagitiu vocat᷑ Sʒ d q́d agit vt alteri noceat facinꝰðꝛ. Et h ſut duo generg oĩm pctõꝝ. Sʒ flagitia peio/ ra ſunt ꝗᷓ cũ coꝛruperint aĩm. aq facinoꝛa pꝓſilit᷑. Suũt em̃ flagitia in dictꝭ vł cogitati onibo. ſʒ facinoꝛa ĩ factꝭ. Un ⁊ illa dicũtur ffa gitia a flagitado facere. qd ſibi noceat.x a flagitãdo coꝛruptelã libidinis. SGʒ h di cunt᷑ facinoꝛa a facti cõmiſſione.qꝛ fac qd alteri nocet. Jn facinoꝛoſus.a.um.Et no ta ꝙ ſacin aliqñ accipit in bona ſignatie ſcʒ ꝓ facto qð fere ſp diſcernit ex adiuncto vt pulcrũ facinmꝰ.pᷣclaꝝ facinꝰ. H Bacitergiũ. gij. .togilla. ſiue puulũ gauſa / De d tergendũ faci DM crica:i osa ſacre Et & nome factici ,/ um.qð factũ eſt ad ſil itudineʒ ſoni illiꝰ rei etate ſonoꝝ inuentũ eſt ꝑ imitatõʒ. vt tur / tur.taratantara.tintinabulu Eactio.onis.f.tc.i aci faciẽdi vł paſſio fiei di. Et factio ðᷣ ficta actio. Cũ em̃ aliquiiſ fingit ſe aliqͥd facere cã cõmodi alieni er facit vt incõmodet illi. factio ꝓpꝛie ðꝛ. Uñ ſenecias.i.qdᷣ vnꝰd detrahendo euomit.aliꝰ Etnot ⁊ factio ðᷣ ꝓditio. Iñ factioſus.ſa.ſum.i. audiedo ðᷣglutit.⁊ ita ĩ hmõi ĩmũditijs de ishof fictioſuſ.qͥ ſe fingit facere vtpſit.facit tñ vt lectant᷑ ſiẽ famelici ĩ cibo. Uñ mãducãtes s ſe noceat. In ⁊ factioſus pairon. “ä ſenecias.i.detractionũ ĩmũdicias.⁊ dele/ ſüre Eact. tus. tui. a facio. 2 B factũ.cti.łpo/ ctabilit mãducãtes.i.incoꝛpantes ſibi. i ſece tia fio. ⁊ Sactꝰ faciẽdi yl paſſio fiedi. Fa / occulto ea de qͥbo ĩ publico maledicüt ctũ qð fit. Declinat᷑ etiã adiectiue.factus. Eagꝰ.gi.ẽ arboꝛ q̃dã glãdifera.⁊ ðꝛ a fagin duglei a. ctu. J¶65 eſt comedere. qꝛ ei fructvolim homies ar Eacula.le.di.i.pua fax. Iñ faculo.las.id ẽ comeder̃t ⁊ eſcã habuer̃t. Uñ ſepe ꝓ agro Snn fingere faces vl fſacre ponik. qꝛ olim anit hoĩes ſic mõ ager.Et Eylen Eaculẽt.ta. tũ.i.lucidꝰ.clarꝰ.⁊ ðꝛ a ppos. ꝓdu.ſa.UVñn Ulirgiliꝰ.Cytire tu patule re Mnor lẽtos. In faculẽt.i.plenꝰ luce.lucidus ? cubans ſub tegmine faig onm oꝛmnat. Iñ faculẽt᷑ aduer. ⁊ H faculetia.tie Balcariꝰ.rij.qͥ falces fac.vł qͥ falce ſecat.et Eulatie id eſt. ſplẽdoꝛ. decuſatio n⸗ Z falx. tcis. Eilns Eacultas.tatꝭ.f.t.i.facilitas ł poſſibilitas. Balcaſtꝝ.ſtri.n.s.ðꝛ inſtr̃jm ferreũ curunʒ Kcde⸗ Vñ ⁊ facultas alicuiꝰ ðꝛ ſcia illi in q pᷣ ce· cũ lõgo manubꝛio ad denſitatẽ vepꝛiũ ſuc ſocti terteſt faci ? potẽs ad rñdendũ.⁊ qð qrit cidendũ.⁊ dꝛa falx.qꝛ recuruũ eſt ad ſilłitu lſnzſi ſoluẽdũ. Facultas etiã ðꝛ qlibet ſcia eo ꝙ dinẽ falcis. Idẽ ⁊ runco.onis ðꝛ.a rũcan/ lar. reddat eũ facilẽ ⁊ potentẽ ad pᷣdicta facie do vepes ſtan da. Itẽ facultas ðꝛ copia opi Ealcicula.le.f.p.i.pua fart W Eacũd. da. duͦ.i. diſert. qꝛ facile fari p̃t qd Ealcidia lex ðꝛ a Falcidio tribuno plebis Es intelligit. In h facũdia die. ⁊ facũditas.ſ. qͥ ſub Octauiano ipᷣam adinuenit ad h ꝙ Dif Eteſt ſacũdia magnũ dei donũ dũ qͥs cõ s extraneo ĩ teſtamẽto ſuo legare ñ poſſet lon mode pᷣt eloqͥ qᷓ cõmode intelligit. In fa/ dqn ad min q̃rta ꝑs remaneret heredibus ig. cũdioſus.ſa. ſum. ? facũdatꝰ.ta. ti.i.plenꝰ ꝙ ſiõ faceret locũ nõ hꝛet.¶ Et nota ꝙſi ncgen Aacũdia.⁊ facũdo.as.i.facũdũ facere heredes ſunt filij ⁊ ſũt ãttuoꝛ vł paucioꝛeſ hann Eage vl fagin grege.i. comedere latie legitima oĩm eſt tertia ꝑs hereditat. Si n Eagin na. nu pe. coꝛ. ⁊ fagine a. iĩ eodez xo ſunt qnq; vl ples.legitima oĩm erit me ſun/ ſenſu. qð ẽ de fago vl q ptinet ad ſagũ. et dietas hereditatꝭ Si ant ſũt extranei ſiue inig dvaꝛa fag. In g̊ faginetũ.ti.locꝰ vbi abun/ pauci.ſiue multi.q̃rta qs hereditatis erit hicden Dantfaggggss e legitima.Et ĩ qlibet iſtoꝝ caſuũ iſta legiti Datten. Hagolydoꝛos grece mãducãteſ maledictũ ma eſt int ipos heredes vbi ples ſunt eqli ſinp latine. Fage ei comedere.lydoꝛos maledi ter diuideda.Uñ qdã. Quattuoꝛ aut ĩfra ſfori ccü. r acuit vltia. Clñ Hiero. ĩ plogo ſup dant nat iura trientẽ. Semiſſem vo dat Brasef Ezʒech.dic. Sʒ vereoꝛ ne illð eis eueniat natis qͥnq; vel vltra. Arbitriũ ſequit᷑ ſuba Dungt . qð grece ſignificãti ðꝛ.vt vocet᷑ fagolydo cetera patris fiflccin ros.5ᷣ eſt. maducãtes ſenecias.q̃ſi diceret. Ealco. onis.auis q̃dã eſt.⁊ ðꝛ a falx.cis.eo todinei vereoꝛ ne ipis ſpõte legeẽtibs?⁊ detrahẽtib q; vngues habeat recuruos ad ſił itudinẽ nrſen eueniat. qdð grece ſignatiðꝛ in deteſtati,ʒ falcis Fuoan taliũ qᷓ latine. q; apð grecos vᷣbũ vſitatũ ẽ Ealera. re. pe. coꝛ.ẽoꝛnamẽtũ eq̃ꝝ.ſʒ ponrk m ⁊ marie detractõis expſſiuũ.vt vocent᷑ fa qũq; p oꝛnatõe aliaꝝ reꝑ.vt vᷣboꝝ. Itẽfa⸗/ girinee golydoꝛos.i. maledicta comedẽtes ⁊ icoꝛ/ lera inuenit᷑ etis ꝓ ſuꝑbia ⁊ inani iactatõe ml oꝛãtes ſibi eadẽ qᷓ pus maledixert detra/ ⁊ coꝛr.fa.Uñn Auroꝛa. lume ſunt falere Nooni⸗ hẽdo. Quidã vo exponũt fagolydoꝛos.i. ciceronis picta poete Inuenit etiã fallere Pehnnn comedẽtes maledictũ vl maledictiõz. Ta infinitiu de fallo.lis ⁊ pducit pᷣmã poſin gnfͤtonn les eĩ detractoꝛes nihil alið vider hr̃ei oꝛe one. Uñn Ouið.epi. Fallere credentẽ non fotenne mnniſi maledictões ldetractões maledictas eſt operoſa puella dogetmne Beſt apð nos mãducãtes ſenecias. Dꝛedi BEalernꝰ ni. mons eſt ĩ capania vbi optimlũ iullere cti apð grecos emphatice vocãt᷑ fagolydo abũdat vinũ. Jõ falernu dꝛ bonũ vinum. m. ros. Ułm alios ſenecia grecũ ẽ.⁊ latĩe dzꝛ In falernꝰ. a. u. ⁊ falernicꝰ.ca. cũ.pe.coꝛ. x chſenf⸗ belua ĩmũdũ aĩal. Hac phiſiolog dic ali · pma:qꝛ oĩa illa ſcribunt ynl. ffuſtebi Iñ marẽ.aliqñ feminã.⁊ qꝛ ẽ aĩial imũduʒ HEallax cis. o. g. i. deceptoꝛ. ⁊ ö: a fallo.is.q? ubſen ponit hp imudicia. Et ẽ ſenſꝰ.maducãtes fando decipit. Iñ fallacia.cie.i. deceptia AImnnmne . ani donnnt Mimiͤci Uiniine müdiciasne Corpantaſſtl comaledici⸗ enrdin meyolinben Uitgng csſicni t Dpnremyniee. 5 Nrtleeſcent fnfmüann nitmevepnii mücktadſin disRarian r Monmbrnopen naient uh ſvolereßſni mnoretbereche Eun mo; benrdlmg 9 timaoim entme fütenranaifiue bercditatis n „caſuüiſta n biples ſuntſ Aummmor um Samiſſemfod⸗ Dirrüſcutit adꝛafltehn 4 . bu nniu . blun giſ . Et nota q fallax differt ab eo qͥ mentit᷑ qꝛ oĩs hõ fallax id agit vł dic̃ vñ qͥs fallat᷑.ſʒ nõ oĩs hõ vult fallere qͥ mẽtit᷑ yt ioculato/ res qͥ ſepe mẽtiunt᷑ magꝭ ſtudio delectãdi. q; volũtate fallẽdi. Un ⁊ fallacia ðꝛ apud dialeticos ĩ argumẽtatiõe vł voce aliq̃. vt cũ qͥs videt᷑ aliud fari.i.dicere vel ſignare q; ſignificat.vñ ⁊ hõ decipit Ealſa rij ſũt qᷣ crimĩe falſi tenet vbl qͥ crim falſarioꝝ admittũt.vtde cri.fal.ad falſari ꝛunuann Ealſidicꝰ.ca.cũ.i.falſa dicẽs.⁊ coꝛ.di. Ealſus.ſa.ſum.ſᷣm q̃ſdã eſt ꝑticipiũ.⁊ idezʒ 7. cöm vo qð eſt nom̃ fal- ſus. eſt qͥ fallit vłq negat qð veꝝn ẽ Inde h eſt qð deceptꝰ. S falſuʒz ſi.⁊ falſus.ſa.ſũ.ðꝛ qð veꝝ nõ eſt.qꝛ fallat. Iñ falſe aduer. ⁊ h falſitaf.tatj.⁊ dif fert a mẽdacio.qꝛ falſitas ẽ negare qð veꝝ eſt. Qedaciũ ẽ fingere qð veꝝ nõ eſt. ñn qͥdã. Si vᷣa ſuppꝛimas falſus agnoſcerꝭ eẽ Si falſa ↄfingas.ſic mẽdat eẽ vider Itẽ falſum differt a ficto.q; falſum ad oꝛoes p tinet. vbi vitas ita ſepe videt᷑ vt ꝗᷓ fcta ſint negent᷑. Deg fictũ ad poetas ꝑtinet vbi qᷓ facta nõ ſũt facta dicunt᷑ Valſum &̊ eſt qdq yveꝝ nõ eſt. Fictũ qð veriſilłeẽ. Itẽ fallus ſa.ſum.i.iniuſtꝰ.vt falſo q̃rit ð ſua natura hũanũ gen. i. iniuſte. ſic ⁊ veꝝ ðꝛ iuſtũ Et Deeſt em̃ ei vł in põdere vł in foꝛma vłin ſupſcriptõe CUñ?⁊ moneta ðꝛ.q monetne —- q̃ fraus ⁊ iniuſticia ſubſit UM 7 Ealx.cis.eſt inſtrm aptũ ſegetibo vineis et pꝛatis ⁊ ꝛ a filice.q; hac pmũ milites her bã filicẽ abſcindere ſolebat. Uñ. Falce pu to vineã meto ſata tõdeo pᷣta Itẽ Falxme tit ⁊ ſcindit.fax vꝛit.faux q̊ʒ madit. Eama.me.f.p.eſt ſine certo autoꝛe nnuẽtuſ rumoꝛ.cui malignitas dedit initiuʒ.fides aüͤt incremeri. lteſt vehemẽs vulgi vel maio? ptis opinio rei de q̃ qrit᷑ ſentiens vł ↄſonãs.⁊ ðꝛ a famuloꝛ.arꝭ.qſi famula. qꝛ famulat᷑ nob dũ ad moduʒ famule diſ/ currẽdo rumoꝛes de nob poꝛtat ꝑ diuer/ ſas terras.etiã nobᷣ ignoꝛatibo.vl ðꝛ a fan do qꝛ fando puagat᷑. Et ẽ nom̃ bonarũ et malaꝝ reꝝ.ſʒ ſine adiuncto ſepiꝰ accipit᷑ in bono. Uñn. Yama volat trãſitq; modũ qͥ/ ciq; ferat᷑. In famoſus.a.ũ.de qͥ ſama lo/ quit᷑ ſiue bñ ſiue male. Uñ qũq; accipit᷑in bono.ſʒ ſepiꝰ ĩ malo.ſ.pinfaim eſt dietamẽ vl hiſtoꝛia cõpoſita ad alicuiꝰ infamiam Eaqmoſus libellꝰpᷣt dici liber ↄſcriptus ob glicui infamiã. vt. ff. de iniur̃.l.lex toꝛm̃to rũ.S.ſiqͥ libeꝝ.Et iponit᷑ ei pena capitis qꝗ edidit libellũ vel qͥ inuentũ nõ coꝛrupit. ſz alij manifeſtauit. ⁊ qͥ e dictauerit ſi nõ bauerit de calũnia.capitalit᷑ puniet᷑ ſm· Eamelicꝰ.ca.cũ.i.eſuriẽs.ieiunꝰ.⁊ ðꝛ a fa,/ mes.⁊ coꝛ.pe.Uñ.j.Re.ij.Et famelici ſa⸗ Eamen. in io Eames.mis.f.g.qð antiqͥ fames famei di / xer̃t.vñ adhuc ablatiuꝰdeſinit ĩ e pductã. q̃ſi nte declinatõis.Et ẽfames aſppetituſ edẽdi.ↄtuſio fau. q̃ſi phos meãs.⁊ ẽ etx mologia. In famelicꝰ.a.ũ.⁊ fameticꝰ.q.ũ. ⁊ fameteꝰ.tea.teũ.in eodẽ ſenſu.i.eſuriens Faineteꝰetiã ðꝛ moꝛtifer.⁊ coꝛ.pmã fameſ B fama eã ꝓdu. Uñ. Nil mage triſte fame. nil clare cõparofame Famicꝰ.ci.m.s pe.coꝛ.locꝰ tabernaꝝ ĩ v⸗ be quẽ frequetãt ꝓpt famẽ pellennad· Eamilia.lie.f.p.a femur ðꝛ.Et ẽ familia li/ beri ex liberꝭ legib ſuſcepti. Nã familia ꝓ ſᷣuis abuſiue nõ ꝓpꝛie ðꝛ.Et cõponit᷑ cum pr.mater.filꝰ.vt paterfamilias. materfa/ milias. filiꝰfamilias: Et eſt familias gtris grecꝰ.Et icipit familia a pre.⁊ terminat᷑ ĩ tritauo.ſjʒ ſtirps ex lõga gener ſignificatõ ne vocat᷑. Ite familia.familias greco mo- re fac ꝓ familie.vñ h̊ familia.e.vł familiaſ Apꝛia familia.aſſuetꝰ.vſitatꝰ. Inuenit᷑ etiã ſubſtãtiue poſitũ. vt iſte ẽ nimis familiarꝭ. Famulamẽ.inis.i.famulatꝰ.ſᷣuitiũ vłfui/ tus. 7 8 d famulozꝛ. aorr. “ Famularis..t. ⁊ G re. : a famulꝰ.⁊ cõpat᷑ In famularit᷑ aduer.⁊ h̊ͥ famularitas.i.fa- muloꝝ ſnitiũ vł fuituas Eamulitiũ.tij.i.Fᷣuitiũ vel obediẽòtia Famululꝰ.li.i.ꝑuꝰ famulꝰ. Iñ famulula.i. Pua famulladdldld Famulꝰ.li.ðꝛ a famuloꝛ.arꝭ.Et ſũt ꝓpꝛie ſa muli qͥ ex ꝓpꝛia ſuoꝝ familia ſũt oꝛti Et ðꝛ famulꝰ q̃ſi vnꝰ de familia.ſʒ ſᷣuꝰ ex ↄditiõe ſᷣuitutꝭ. Iñ H̊ͥ famula le.⁊ fqamulꝰ.la.lũ.ad iectiue.Et ſũt pła noĩa idẽ ſignificãtia. vñ Mãẽcipiũ famuluſq; clies ⁊ verna miſter atq; miſtratoꝛ puer aſſecla vernula fuus. Satrapa pᷣdictꝭ 2iũgiratq; ſatelles. flec noõ athleta b vnũ ſignificabut. “ Fandus,.da.dũ.qð qͥs debʒ fari.⁊ Zin foꝛ⸗ ⁊ cõponit᷑.infandus ⁊ nefandus EBans.tꝭ.o.g.i.loquẽs.⁊ pᷣt eſſe nomẽ vl pti Bantaſia.ſie.ſᷣm Pap eſt imago alicuius coꝛꝑis viſa. ⁊ cogitãdo ĩ aĩo poſtea figura ta. vtputa pr̃is ſpẽs quã vidimꝰ. Fataſia poetica ẽ rei inaĩate ſenſũ dare.vt mirant᷑ arboꝛes. Fantaſma vo ẽ quã nũ vidimꝰ ſpẽs aĩo figurata.vtputa ſpẽs auis quam nũqᷓ; vidimꝰ YFaãtaſma viſio vana. Dʒ m Hug. Fantaſma ðꝛ a phaſmos qð ẽ axꝑꝑ⸗ ritio.⁊ H̊ fantaſia.ſie.idẽ qð phaſma.Dʒ phaſma ſp eſt dubia. fantaſma vlł fantaſia qñq;. Itẽ fantaſia ẽ de cognitꝭ ſpẽs in aĩo figurata. Sʒ fantaſma ẽ de incognitꝭ. Et hinc tractũ ẽ vt fallacia ĩ argumẽtatõibuſ ðꝛ fantaſia cũ apparet aliud q; ſit. Jñ fan/ taſticꝰ.a.ũ.qð ſic aparzʒ.ł qð ꝑtinet ad fan taſma. vl qð in ſe ↄtinet fantaſiã. Uñ ⁊ cel lula q̃ eſt ĩ anterioꝛi ꝑte capit in q̃ eſt vis ĩ telligẽdi ðꝛ fantaſtica.qꝛ ea hõ fantaſtice ⁊ imaginatoꝛie cõpᷣhenſa ꝑ ĩtellectũ ꝑcipit. Et pdicta noĩa potiꝰ ſcribẽda ſunt per ph cum ſint greca. . ar. farris. ðꝛ qddã genꝰ ãnone.ꝛ ö: afra⸗ go. gis. Generalit᷑ tñ oĩa ſemina frugũ far ra dicũt᷑a frãgendo.qꝛ olim frãgebat᷑i pi/ la anqᷓ; vſus molaꝝ eſſet. Iñ farreꝰ.rea.re um.i.de farre exñs.vł fac. Earcimen.inis.n.t.⁊ h̊ farcimẽtũ.ti.i.reple tio extoꝝ vł vẽtris.i.caro ↄciſa ⁊ minuta/ g eo ꝙ ea inteſtina farciãt᷑i.repleãt᷑ cũ ali axꝝ reꝝ cõmixtiõe. ⁊ ðꝛ a fartio.tᷣ Idẽ fartũ ti. qð ⁊ fertũ.ti.inuennit Earina.ne.fe.p.ð⁊ a far.ris.eo ꝙ ex eo fiat. Iñ h̊ farinula.le.di.i.ꝑua farina.⁊ farina ceus.a.iũ.i.de farina factꝰ.⁊ farinoſus.a.ũ i. plenꝰfarina ” Barracũ.ci.n.s.ẽ puls ex farre facta.łpin/ uis cibo generalit᷑ ⁊ ðꝛ a far.ris. arrago. inis. f. t.i. ſtramẽ vl q̃libʒ vilis an nona.vłq̃libet mixtura pabuloꝝ. Uñ pſi us. In tenui farragine mẽdax.Et hĩc ſctã trãſſatõe farrago ðꝛ multitudo ſcolariũ q̃i deſpectiue.qꝛ ex diuerf ⁊ varijs gẽtibo ſit collecta. Pꝛope tñ farrago ẽ herba oꝛdea cea adhuc viridis⁊ qnis ad maturitatẽ ad huc nõ turgeſcẽtibb Eartũ.ti.vide ſup ĩ farcimẽ Itẽ fartũ ẽ ſu/⸗ Bunili⸗ fartio..d. . Has.i.licitũ.⁊ ðꝛ a facio cꝭ.Et differt a iu/ re.qꝛ fas ẽ lex diuĩa. Jus ẽ lexhũana. Faſ Eaſcenia.nie.ſ.p.i.clauſibił vallatio circa caſtra ⁊ ciuitates.qᷓ ſolet fieri qbuſdã faſci bus ſtipulaꝝ ⁊ lignoꝝ.⁊ ðꝛ a faſcis. Eaſcia.ſcie.i.ligatura.ſ.pãnꝰ qͥ ſtrigit᷑ pectꝰ vl mãmille mulierꝭ.⁊ ð a faſciſ.qꝛ ea tegit pectꝰ.⁊ papille cõpmũt᷑ vł ligatura q̃ pu/ er iuoluit᷑.qꝛ ĩ modũ faſciculi coꝛpꝰligat Baſciale.lis.n.t.i.faſcia. Etꝓpꝛie faſciale ẽ latũ cingulũq̃ puer circũligat᷑in faſciss. Eaſcinꝰ.ni.n.s.vł Gͥ faſcinũ.ni.i.incãtatio. ⁊d: a faſcis vl faſcia.qꝛ ĩ qbuſdã faſciculii vl faſcijs herbaꝝ ſoleat fieri. YFaſcinꝰ etiã ðꝛ papus.qꝛ qͥbuſdã faſcijs ſolebat olim ĩ uolui cũ carebãt bꝛachis. Itẽ faſcinꝰ ſiue faſcinatio ðᷣ etiã vulgo qᷓ nocet infantib⸗ dicunt᷑ em̃ q̊ꝛundã oculi viſu vꝛentes.qꝙ ſi hõ aliqͥs vel aliud aĩal ab eis inſpectũ fue rit.ex tali viſu emarceſcit.⁊ hinc eoꝝ actuſ faſcinatio 3222 ð Eaſciola.le.di.ꝑua faſcia.qᷓ vulnera ligãt᷑ Eaſcis.ſcis.in.t.i.onꝰ.Etpłr hi faſces.ſciũ i.inſignia honoꝝ.⁊ qũq; ipᷣi honoꝛes di/ cũt᷑ faſces.q̃ſi a faſciba lignoꝝ.qꝛ gues ſũt põdere dignitat ⁊ autoꝛitat.ᷣm hug. Pa pias ctiã dic. YFaſces.ciũ.dignitateſ ↄſula res. Faſcis colligatio lignoꝝ ad depoꝛtan dũ colligatoꝝ. Vñn.Põdera ſũt faſces.faſ ces dicuu᷑ honoꝛes. Eaſianꝰ.ni.m.s.pe/p.q̃dã auis.⁊ ðꝛ a faſis faſis vł faſidis.q̃da inſula grecie.qꝛ inð pᷣ mũ aſpoꝛtatꝰ c.vł ðꝛ a fagin qð ẽ comede/ „₰ re.q̃i fagianꝰ.qꝛ e caro ſuauis ẽ ad come Dendhhn“ Eaſſio.onis.f.t.i.ↄfeſſio.⁊ ðꝛ ꝗa fateoꝛ Eaſſus.a.ũ.i.ↄfeſſꝰ.locutꝰ.⁊ ðꝛ a fateoꝛ.vñ Oui.ĩ epi. Da veniã faſſi.mihiñ tua mũe/ Eaſtigiũ.gij.i.ſũmitas.alti ½ i tudo.honoꝛ. Iñ faſtigiolũ.li.dimi. Eaſtuoſus.a.ũ.ſupbo.⁊ ðꝛ a faſt qʒ ideeſt qð ſupbia. Iñ faſtuoſe aduer.⁊ faſtuoſitaſ tatꝭ.i.ſuꝑbia.elegãtia.elatio Eaitł.a.i.i.licitꝰ.⁊ ðꝛ a fas.vt faſtꝰ dies.i.li citus in q̊ licebat romanis negocia agere. cauſas exercere vl aliqͥd tale efaſtꝰvo di es ðꝛ qſi illicitꝰ.qꝛ illicituʒ aut q̃ſi nephas erat ĩ ũla die pᷣdicta agere.qꝛ ĩ illo die ma/ le ↄtigerat romanis. ðꝛ nephaſtꝰ a nefas. Et hinc qͥdã liber ouidij ĩ ꝗ̊ tractat faſtꝭ ⁊ nefaſtis dieb.a dignioꝛi ĩtitulat᷑ liber fa ſtoꝝ. Hinc etiã annales libꝛi ĩ qb ſcribe/ bant᷑ facta romanoꝝ totiꝰ ãni.ſilr a digni/ oꝛi ꝑte dicti ſũt faſti. Innenit etiã h faſt?*. ſtus.quarte decli.pꝛo qnnali libꝛo. Unnde ra tanti cſlle Lucant ſtivyann fer climn perbue ſbeos Euuya gre Eundlas. Euiane Ccede Mituore Hicolot buopemn deſinütel Nhpetris Aigoboi nahaF ctach⸗ ppns ſatutte inhis Funi o hi lonüdec⸗ t Ouige Boen?foi dituctip⸗ Ntinta c ſach (uſciscn kebntiil Allsdics W ſp⸗ Appclane Binpen benitifi . ſcidoe 1,0: ien hoenome leckneen „ ign⸗ QAucanꝰin.x. An nimis andoxi vincet᷑ va/ Eauiſſoꝛ.oꝛł.eſt piſcatoꝛ qͥ ſy rogat ⁊ ſfaue Kearſſ ſtibannis. Dz magyſpꝛie p libꝛo annali. deo vt ſibi bñ eueniat. ? a fauco iſrigtr eſt ſcdᷣe decli. Hã faſt p ſuꝑbia eſt qjrte de / Baui.a. i.i.leuis?⁊ ipõderoſus.⁊ ðꝛa fauo nlgnat clinatois. Cj. Veſta dies faſt/ faſtuſc;ſu nius. nij. pꝛ vetus lenis rkligannn nn per bia fert. Faſt⸗ licir⸗ faſtos qz dicito Eauni dicti ſũtqͥdã dij ſiluaꝝ. a fando vei iculicepl libꝛos. Dat terrã faſt obi faſtuſch nefaſt?*. phonos.qꝛ voce ñ ſignis ondebãat futura Stpprieſſſche⸗ Eatat.ta.tũ.i.fato deſtinatꝰ. ⁊ ðꝛ a fato. as in lucis ↄſulti a paganis. Hi vulgo incu/ llgakin fuſc INNM. bbrivincubones. a romanis o fauni fica niniiinrini Batidicus. ca.cũ. pe. coꝛ.i. fata dicas im dioemt buſtifſi Hatii tin s. vꝛa foꝛ. lar.ꝛ dicit fatuz eſſe Pauonis nij lenis vete ʒephyre. ? v‚o en. Faſißi qdqd de fat᷑ Cll fatũ eſttꝑal ſucceſſio v cat᷑ ſic.qꝛ eiꝰ fauoꝛe floꝛes ꝓducũt᷑ etterra beſoledroin euetun en a deo ꝓuiſaꝑ Et fingut trnia ſa germinat CIñ Ouið. VUſq; ſub aduẽtu ſpi Ite faliſiu ta icolo : fuſo ⁊ digitj fila ex lana trabeti rãtis leue fauoni. Iſ fauoniꝰ. nia. niũ.?2 6 focer infanth bus petrinã vaniationẽ reꝑ. Ouedã vero fauoniũ.nijleueodiũ qð cito traſit: cadit nlu wentes vl pt tria tꝑa.ſ.pᷣteritũ qð in fuſo iã netuzʒ ſpurij.qͥ ex pre incerto ⁊ matre vidua ſunt ebnſeni n ⁊ iuolutũ eſt. Pns qð int᷑ digitos mentis geniti.⁊ ̊ i.qꝛ q̃dã aĩalia fauonio ſpiritu dürtakäc trahit. Futun qd eſt ĩ lana q colo iplicira Pauſto ocipeertlinan? zyulnen lick eſt. ⁊ dd adhucꝑ digitos mẽtis ad fuſũ ti Eauoꝛ. o. m.t.i. auxiliũ. laus. aſſenſus Inñ pulnen lii⸗ q; pns ad pᷣteritũ traijciendũ ẽ. Et ẽ idem fauoꝛoſus.a.ũ.i.fauoꝛe plenꝰ. Idẽ et ſan/ — fatũ ⁊ foꝛtuna. Sʒ ĩ h differt. q; foꝛtuna ẽ toꝛiꝰ ria. riũ a fautoꝛe, ⁊ H ⁊ fauoꝛabił. et ißiboncts in his q foꝛtuitu veniũt.nulla palã couſa,. B le. Iñ fauoꝛabilitaduer.⁊ ̊ fauoꝛabili/ nr eſſt Fatũ vo eſt appoſitũ ſingul ꝛ ſtaturũ. ſz h moe. tatcffk, woabili⸗ dignimntcſoſl lianũ de cauſis. Yatũ ðꝛ a facio vlł fio T᷑qſñ ner. fauſte.felicit᷑ pſpere.⁊ H̊ fauſtitudo.di vor dochor zit. Quid eſt ſatũ niſi q; fitæ ñ hʒ cauſas. nis.i:felicitas.Et fauſiꝰ cõponit᷑ infauſt⸗. gaſüt faſces i Boeth vo l.iiij.li. de ↄſolatõe diẽ. Pꝛoui/ a.ũ.i.infelix.cui foꝛtuna ñ fauet.ſʒ ſꝑ Ead/ detia eſt ißa diuĩa rõ ĩ ſũmo oĩum pncipe uerſa.⁊ ei nõ ↄtingit niſi male· nis t hruſſſs vſtituta.q cũcta diſponit Itẽ fatũ eſt inbe Fauoꝛoꝛꝭ.m.t.ilaudatoꝛ.ↄſenſoꝛ in malo guck id⸗ res reb mobiliby diſpoſitio.ꝑ quã puideZ 8ε ſouco. ues. In ſautio. onis i. laus v! naeconec⸗ ia ſuis qq; nectit oꝛdini pſenſus iĩ malo.ſic amicicia ↄſenſus ĩ bo⸗½ uawiseacde. Hatꝰ.ca.tũ.i.locutꝰ.⁊ ðꝛ ꝗ foꝛ.farꝭ. no. Oð ci eſt amicicia int᷑ bonos hbᷣ idez eſt Batalis dies ᷣm Aʒo.ĩ ſũ.C. de tẽ.⁊ repa. fautio int᷑ malos. IJñ fautioſus.a.ũ.i.ĩ ma Raſteen mbadafatenſ ſimibißmanm appel.ðꝛ ſpaciũ tꝑis infra qð appellãs dʒ appellationẽ pſegu. Batiſ cua. tui.iſtult.?⁊ dꝛa foꝛ. far.qꝛ im peritiã ſuã oñdit fando qͥcqͥd latet ĩ aio.vł rñdedo ad interrogata.vł iõ ðꝛ fasiꝰ a fan lo ↄſentiens Fauꝰ.ui.mel eſtĩ ccra.ſ.bꝛiſca.⁊ ðꝛ a fagin grece qð ẽ comedere latine.q̃ſi fagꝰ.qꝛ ma gis comedit᷑q; bibii. Eaux.cj.m.t.dꝛ a phos qð eſt vox. Et ſunt egdt do.qꝛ qð nec ipᷣe fat᷑nec qð alij dicũt ĩtel- fauces anguſte fiſtule gutturꝭ q̃ſi phos.i. nin ligit. Et differt a ſtulto. qꝛ ſtult, eſt qͥ ꝑ ſti· voces p qs vocal ſpũs ab ĩtimo pectoꝛe er Nagnn⸗ poꝛẽ nõ mouet᷑.iniuriã ⁊ ſeuiciã ꝑfert nec iliens.ſonũ vocᷓ emittit.Et ðꝛ ſic.vła fun vlt eſt nec vllo ignominie cõmouet᷑ dolo re.qꝛ ſtultꝰẽ ebetioꝛ coꝛde. Uñ qͥdã. Ego ſtultũ me eſtimo.fatuũ eſſe nõ opinos dẽdis vociba.vł qꝛ ꝑ eas ſamur voces.vel fauces dicũt᷑ ꝗ phos qð ẽger.qſi phos ca/ piẽtes.i.aerẽ. Uł dicut᷑ fauces a fagin q̊̃d nqoti che Faudicꝰ.a.ũ.pe.coꝛ.ẽille qͥ va dic.cui cin eſt comedere.⁊ fm h̊ fances dicũt᷑ maxille nanzn nen cti fauẽt.⁊ videt᷑ cõponi a faueo ⁊ dico.qa qͥbo comedimꝰ. Et ad ſił itudinẽ fauciũ di n l inie⸗ eius dictis fauekee cuunt fquces loca ſtricta ⁊ anguſta ſicẽ ẽ adi ngil Eauilla. le.łp.i.ſcintilla.⁊ ðꝛ a pnos qd eſt tus viqꝝ int altos mõtes. Silr ad ſil itu/ nic m 4 ignis. Szʒ ſcintilla ꝓpꝛie ðꝛ accẽſa. fauilla dinẽ fauciũ dicũt᷑ fauceſ oſtia fluuioꝝ ⁊ ex . in t, bo exrincta ? igne deſerta. qꝛ fauilla eſter itus ĩ mare.qꝛ loc iſte ſolet eſſe ſtrict? an k i ng Ancr ſcintille ignis yl cinns guſt ad modu fauciũ.· vl qꝛ p illi locſi ad vt ini e. Hauilę lIi. dimi.i. pu fauus Ideẽ etiã fauun ⁊ nanes exeũt ſi ꝑ fauces voccs.vñ Yaux Imnalie lus.l. dÜ. iit faſcz lic; reſecat falr far q lucet. . nnalNn ä facit lucẽ. In facula.le.i.pua fax. Bebꝛis moꝛb qdã. 282 a ferueo. ues. qꝛ fac hoĩem feruere. Ul ðꝛ a frigeo.ges.qͥa fac hoĩm frigere. Et deſinit actũs ſingularꝭ ĩ em. vl ĩ im. vt febꝛẽ vl febꝛim.⁊ ablatiuꝰ in e. vł in i.⁊ actũs płis ĩ es.vł in is.vt febꝛes feblis. Eebꝛua.oꝝ.n.s.płis numeri.i.ſacrificia ⁊ purgatões.qᷓ olim ſolebat fieriꝓ alab de⸗/ ſunctoꝝ. Iñ febꝛuat. ta. tũ.i.purgatꝰ.a.ũ Et h̊ febꝛuꝰ.bꝛui.i.pluto. Yebꝛui etiã di/ cunt᷑ manes.qꝛ eis fiebãt hmõi purgatio/ nes. Et a febꝛuꝰ ł febꝛðꝛ H febꝛuari. rij.qͥᷣ dã mẽſis dictꝰ ſic.qᷓſi ſacrificatoꝛi vł pur/ gatoꝛiꝰſiue purgatiuꝰ.qꝛ ĩ illo mẽſe olim pᷣ cipue fiebãt pzua aiab defunctoꝛ ipſi Eeciał.lis.m.t.q̃ſi fediał.i.ſa plutoni cerdos ꝑ quẽ federa fiebãt.łqͥ bella annũ ciabat.q potiꝰ dicebat᷑ ſecularꝭ. Uñ olim feciales dicebant᷑ fediales.qꝛ y eos federa fiebãt.ſiẽ ꝑ ſeclares bella Fecial ꝭᷣ wꝛie di cebat᷑ ille qͥ legatõe vteba 1 federe ⁊ pace. em Hug. Paß. dic. YVeciales dicunt᷑ ꝑ qs federa ⁊ bella indicebãt᷑.i.ſacerdotes Eeciniũ.nij.n. S.ðᷣꝛ a fex. Et dicunt᷑ fecinia qᷓ; alij acinn G Becula. le.di.i. pua fex. Fecula etiã ðꝛ vua Decocta vł pbingis.½ Eeculetꝰ.a.ũ.i.fetidꝰ.⁊ ðꝛ a fece vel fecula. vl dᷣ a fece.⁊ lẽtos qð ẽ plenũ. Iñ feculẽtꝰ ta. tũ.i.fece plenꝰ vł fetidꝰ. Iñ h̊ feculetia. tie.i. fetiditias Eecũc. da. dũ.i.fertil vł abũdãs.qſi fetun dus.i. fetu vndãs vl q̃ſi fetũ dãs. Jñ fecũ ditas. tatꝭ. Itẽ cõponit᷑ fecũdꝰ.infecũdus. da. dii.i.nõ fecũdꝰ.ſterib. Eedoſus.ſa.ſum.i.fedus.da.dũ. Eedꝰ. derꝭ.ẽ pactũ łpaxã fit int dimicãtes 282 9 fedꝰ. da. dũ. Yuit ei olim ↄſuetudo. Sen aligs vellet iire fedꝰ.q̃dã poꝛca ſacri icaref ĩi hũc modũ.maioꝛ exiſta ꝑte.⁊ mi/ noꝛ exalia.ſiue eſſz iꝑatoꝛ.ſiue rex.ſiue aliꝰ bnceps bencbi illã poꝛcã ⁊ ipᷣam ꝑcutie/ bat et turpit occidebãt.q̃ſi dicerẽt.ſic occi dat ille q a pace reſilierit.⁊ ide dictũ ẽ fedꝰ a poꝛca feda.⁊ turpit occiſa.cuiꝰmoꝛs op/ tabat᷑ ei qͥ a pace reſiliret. Uł ðꝛ fedꝰa fið. Vlłðꝛ ab hirco vł hedo f.lra addita.vl po ti poſita ꝓ h.q habet᷑ih̊ noĩe bircꝰ.⁊ ðꝛ fe dus ſic. q; hbireꝛ hedꝰ cũ poꝛca imolabãt᷑ in federe faciẽdo. Et fedꝰ pᷣuenit pacẽ.ſʒ fe der ptes ſũt iducie dicte.qſi ĩ dies ocij.vł inducta ocia.⁊ ſcribit᷑ꝑ oe.diphthõgũ In uenit᷑ fee'. a.ũ.adiectiuũ.i.turpis.dfoꝛmii ſoꝛdicꝙ. ⁊ a fedo aſ. Iñ fede.diꝰ.ſime.ad uer.⁊ H̊ feditaſ.tꝭ.⁊ ſcribit᷑ ꝑ e.ſolũ ꝓduẽ tũ mã. vñ. ſoꝛdidꝰẽ fedꝰ ꝓ pacto dicito fedꝰ. el. lis. ðꝛ a folł.eo ꝙ ſit folliculłꝰ geſtãſ hu moꝛẽ qͥ vocat᷑ bił.Et ðꝛ fel tã follicułꝰ q; il le humoꝛ.⁊ ſcribit᷑ ꝑ geminũ l.in gtõ.Inð felleꝰ.lea.leũ.i.de felle exñs.vel amaꝝ. Eelena.ne.f.p.q̃dã beſtia valð timida.ſ.cer na. Et p eodẽ ĩuenit ſ̊ feles indecli. Uno Ouiõ.i.v.meta. Feles ſoꝛoꝛ pbebi niuea ſaturina iacta. felix.⁊ qͥ dat felicitatẽ.⁊ qͥ accipit⁊ ꝑ qd da tur felicitas.vt felix tꝑs.felixlocꝰ. Jñ feli/⸗ citer aduer.⁊ felicitas.tatꝭ Et ꝓð.fe.Ulnð Lucanꝰ ĩ.iiij.Felix qͥ potuit mũdi vitare ruinã. Quo iaceat iã ſcire loco.⁊c̃. Eemella.le.dimi.i.pua femiag· Eemellari.rij.i.mulierariꝰ.femineis vł fe mineo oꝑi dedit. vl femineos hñs moꝛeſ vł volũtati femine deditꝰ ⁊ obnoxiꝰ.qͥ alio noĩe ðꝛ vxoꝛariꝰ Eemen.inits.n.t.ðꝛ a femur.⁊ ſunt ille ꝑtes femoꝝ qb i cqͥtãdo tergis cqͥꝝ adheremꝰ Vñ ⁊ pᷣliatoꝛes olim ſb feminib amiſiſſe B dicebãt᷑. Ułfemẽ.inis.ẽ coxa feminc. Iñ Cañ.vij. Et iũcture feminũ tuoꝝ ſiẽ monilia. Iñ h femiale lis.bꝛache femiaꝝ. eo ꝙ; tegãt femĩa.Et hinc ðꝛ femẽꝗñʒ pin guedo illa qꝗᷓ eſtĩ pube mulier Et femur q̃ᷓ rũpit᷑ apð autoꝛes vtẽtes pᷣdici vocabul indifferenter Eemina che.f.p. ðꝛ aphos q̊d ẽ ignis.quaſi ignita.qꝛ vehemẽtiꝰviro ardet ⁊ ↄcupiſcit Vlbłdꝛ a fetiditate.q̃ſi fetida.qꝛ generat fe/ tũ. In h ⁊ H̊ femella.le.⁊ feminella.le.⁊ fe. minula.le.oĩa dimi.⁊ femineꝰ.a.ũ.⁊ femi/ ninꝰ.na.nũ.i.res femĩe.vł ꝑtinẽs ad femi/ nã. Itẽ femia pᷣt eẽ płis nũeri ꝓ coxis mu/ lieꝝ.a femẽ.inis. Eemur. oꝛꝭ. n.t. pe. coꝛ. Et ſũt femoꝛa ab in guine vſq; ad genua. dicta a femĩa.qꝛ ibi diſtinctõ eiꝰ viri Ul femur ẽ coxa viril ꝓ pꝛie. Iñ h̊ femoꝛale.lis.bꝛache viro.eo femoꝛa tegãt.Et ſcias ꝙ femur ⁊ genus ? Eeneratoꝛ. oꝝ. qͥ dat ⁊ q cci ſtirps ds pit fenꝰ. q̃ſi fenoꝛ? aco Eelix.cꝭ.o.g.i.beat.foꝛtunatꝰ.diues Et ðꝛ Eett ceferat ſeneſtt coponn domun anguc ſiu Bancn gurin Eniali genrſis Fiefon btet Eanüni. eacc ſire Pec no⸗ Utglie chn. gocos nario ſoet vignt roanta lud m . An ſen rei. Fonred⸗ woonpe lerdeſae teütci Noſito Me' Benobb Pecdk„ 2Rafe M Benxa kercoue li. frun lla te⸗ fhan onrerö rcn inol uenit mäi Gſidiesat turpis Zieni e d inet deſolü parii dicloſch, Nlicnbegetiſh ͤſclabzl mnülingo s.rlama. Aötimnidaſct b indecli. Uns orphebi niuen diues St ccugöd dirloc. fel⸗ EtSe tuitmück viran eloco. c. mina mincis v cos his mort obnori/qole raſomt lettes chr acheren aminidp amiſe . ecoru fnine, fonini nor ſi bracbetemian, cd:ſemegin Uien Etfanm wicnsſcheln, ahaich wan cẽferat. vłqꝛ ꝑ eã videamꝰ foꝛꝭ lucẽ. Uñ ⁊ feneſtra ð q̃ſi ferẽs nos extra. Uł feneſtra cõponit᷑ a phos ⁊ miſtro.qꝛ miſtrat lucem domui. Et ſũt ꝓpꝛie feneſtre qͥb exterioꝛ ꝑſ anguſta ẽ. ſz interioꝛ diffuſa Iñ feneſtrella Eeniciũ.cij.ẽ herba fullonũ.q̃ nigꝛã fac tin cturã. vñ Jſa.j. Si fuerit pec. i Eeniculũ.li.pe.coꝛ.herba q̃dã.⁊ ðꝛ a fenũ. qꝛ tirſus hꝰ herbe ⁊ radices acuũt viſum. Iñ ⁊ feniculũ ðꝛ q̃ſi oculoꝝ fenũ.vlł ðꝛ ſic q ̊ herba ẽ calida ⁊ ſiii Eenũ.ni.s.ðꝛ a phos qð eſt ignis.qꝛ facile igne accẽdit᷑.vł eo flamma facile nutri.⁊ ſcribit᷑ ꝑ oe.diphthongũ Eenꝰ.noꝝ.n.t.i.vſura.ſʒ vſura ẽ lucꝝ de ca nltaliaccintl. Ver vo lucrũ de vſura ac/ ceptũ. Ul vſura ẽ ſine determĩato tꝑe. ſiẽ q̃ accõmodat duodeci denarios ꝓ vno de nario qᷣtq̃t mẽſibo acceptoꝛ voluerit. Yenꝰ vo eſt cũ tꝑe determĩato.ſiẽ qͥ accõmodat viginti p triginta vſq; ad mẽſem. Uñ fenꝰ vocat᷑ auidũ qꝛ qͥ ſic accõmodat ſꝑ auet v: illud tꝑs veniat cito. Uñ Lucanꝰ. Hinc vſura voꝛax auide qð ĩ tꝑe fenꝰ. Indifferẽ ter tñ vtimur pᷣdiciꝭ vocabub. In fenereꝰ. rea.reũ. l Eera.re.ð oĩs beſtia.⁊ ðꝛ a fero fers eo ꝙ; toto coꝛꝑe ferat᷑ vł qꝛ vtat᷑ naturali liberta te ⁊ deſiderio ſuo.⁊ volũtate ꝓpꝛia ferat᷑fe re ſũt etiã ſi nõ ſeuiũt. Beſtie vᷣo a vaſtãdo dicte ſũt.qꝛ moꝛſu vł vnguibo ſeuiunt. q̃ſi vaſtie. Iñ ferinꝰ.na.nũ.i.de fera exiſts Eeracułb.la.lũ.i.aliãntulũ feraer2 Eerał..t.⁊ B le.moꝛtał.lugubꝛis funebꝛiſ ⁊ ðꝛ a feron qð eſt moeos Eeratrũ.tri.n.s. ðꝛa fera Et ſunt ſeretra te cta ſiluaꝝ ſpiſſa — Eerax.cis.o.g.i.fecũdꝰ.abũdãs. Iñ feraci ter aduer.⁊ h feracitas.tatt. Eerculũ.li.n.s.i.miſſoꝛiũ.⁊ ðꝛa fero.fers. Ferculũ etiã ðꝛ mẽſa ſuꝑ quaʒ ponũt᷑fer/ cula. Itẽ ferculũ etiã ðꝛ vaſculũ inapo⸗ tat᷑ ferculũ Uñ ĩ Cañ. Ferculũ feẽ Salo mon rex ð lignis libani m Hug. Papᷣ.vo diẽ. Ferculũ diſcꝰ.mẽſa edẽtiũ.aut vaſcu lũ miſſoꝛiũ.in q̊ epule ferunt᷑. . Berentar.rij.m.s.i.vexillifer vł fundibu lus vł ſagittariꝰ.qꝛ ferat arcũ. Uñ Ambᷣ. ſuꝑ Egiſipũ. Sʒ vt ſolet ĩ ferentarioꝝ p lijs plura vulnera qᷓ; neces inferebãt Beretrũ.cri.n.s.eſt q̃ddã inſtrm cũ ã poꝛtã Eeneſtra.ſtre.f.p.ðꝛ a phos qð ẽlux.qꝛ lu/ i fuerit pec.v.q̃i feniciũ tur coꝛpa moꝛtuoꝝ.⁊ dꝛa feron.qð ẽ moꝛſ eo ꝙ ferat moꝛtuũ. aũt ðꝛ feretꝝ q̃ſi fe rẽs atꝝ etymo.ẽ Quidã tñ volũt derinari feretruʒ a fero fers.qꝛ ferat moꝛtuos.Alij dicũt feretrũ diciq̃ſi ferat tetrũ.i.moꝛtuũ z potiꝰeſt etymologia Eeria.rie.i.ceſſatõ ab oꝑe ſᷣuili.⁊ ðꝛ a ferio feris. Uñ ⁊ feria ðꝛ feſtiuꝰdies in q̊ͥ ceſſare debemab opibo vᷣuiliby. in q̃ ſola res diui na dʒ geri.⁊ ðᷣꝛ feria a ferendis victimis.⁊ ſm h ſoli feſtiui dies dicũt᷑ ferie ꝓpꝛie ĩ qb⸗ ſacrificia pᷣcipue ſolẽt fieri Sʒ qꝛ qualibʒ die dẽm ceſſare a vicijs.inde eſt ꝙ qlibet dies pᷣt dici feria. Scom & ↄſuetudinem xpᷣianoꝝ ſic appellãdi ſunt dies Dies ſolis pma feria vł dies dñica Et dies lune ſcdᷣa mercurij q̃rta feria.Et dies iouis qnta fe ria.Et dies vener ſexta feria. Et dies ſa/ turni ſeptima feria. Etẽ dupler ſenſus. qꝛ vo dies ab initio habir ẽ feriał.iõ dies do minica nũcupat᷑ pma feria.qꝛ pᷣm dies eſt a feria.i.a ſabbato qð feriale ſolet eſſe. Di es lune ðꝛ ſcdᷣa feria.qꝛ ſecundꝰ a feria.i.a ſabbato.⁊ ſic de ceterꝭ. Uł dies dñicꝰ ðꝛ p ma feria qꝛ ẽ pᷣma dies ſeptumane q̃ ẽ feria ⁊ ſic de alijs. Itẽ ferie ſunt q̃dã ſolẽnitatei in qͥb cauſe tractari nõ debẽet Eeriatꝰ.ta. tũ.i. feſttuꝰ. ꝛope qͥdẽ dies fe- riati dicunt᷑.qbo res diuina fit.⁊ abſtinere etiã opoꝛtet hoĩem a litib ⁊ oꝑibo fᷣuilibꝰ⸗ Berinꝰ.na.nũ.ẽ poſſeſſiuũ.⁊ ðꝛa fera.⁊ h fe rina.ne.i.venatio. Uñ Uirgilo. Implent᷑ veterꝭ bacchi pinguiſq; ferine Bermẽtũ.ti.i ʒima.⁊ ↄꝛ a ferueo.ues.q; er creſcat Jñ fermẽtatꝰ.ta.tũ. Uñ qͥdã paniſ p: fermẽtat.i.fermẽto coꝛrupt.Et qꝛ pa/ rũ fermẽti totã maſſam paſte coꝛꝛũpit.iðo qũq; ponit᷑ ꝓ pctõ.qꝛ etiã ꝑuũ moꝛtale ma gna maſiam vᷣtutũ moꝛtificat.qꝛ qͥ in vno offendit factꝰ ẽ oĩm reꝰ.teſte apl o. Eerocia. cie.ſp.idẽ eſt qd ferocitas.et ðꝛ a ferox. Uñ Martial. Pythagoꝛici edocu/ erunt ferociã animi cũ tibijs mollire. Et in hymno martyrũ. Hi pꝛo te furias atq; ferocias Eeron grece.latine ðꝛ mos Eeronia.nie.qͥdã fons vł palꝰ.et ðꝛ a fero fers. eo ꝙ; ↄferat vtilitatẽ bibẽtib. Et h̊ fe rocinia. nie.ðꝛ dea illiꝰaqᷓ vel fontis Eerrariꝰ.rij.qͥ in ferro oꝑat᷑vłq ferruʒ eqͥ facit.⁊ ðꝛ a ferru Eerriminatio eſt eiuſdẽ gener matenarii Eerrifodina.ne.loc vbi ferrũ ſodi Eerrugo.inis.i.ferri rubigo. Itẽ ſerrugo ðꝛ qda coloꝛ ſilis ferro.⁊ ẽ purpure ſubni gre.⁊ fit ĩ hiſpania. IJñ ſerrugineꝰ.a.um.ð ferrugine exns ⁊ ſerruginoſus.a.ũ.i.plenꝰ elidatio riuctio vtſi cypho argereo fů „ ferrugine. qꝛ farra.i.ſemĩa frugũ terre ↄadit. Iñ ferre us.rea.reũ.i.de ferro exñs. Itẽ a ferrũ ðꝛ B ferramẽtũ.ti.inſiim ferreũ.⁊ accipit᷑ col lectiue.⁊ ̊ ferꝝ.ri ꝓ ferro eqqꝛ expuro fit ferro.Et ĩ tali ſignificatioe ferꝝ hʒ płalita tẽ.Et nota ꝙ purgamẽeta ferriſũt rubigo ””M BEeſſus.a. ũ. 8⁊ a findo.dis.q̃ſi fiſſus.i.diui ſus a ſanitate.nec iã integer ſalute Etẽ ge nerale nomẽ.ad oĩa eĩ refert᷑.dicimꝰ vᷣo feſ ſus aio.feſſus coꝛꝑe.qð mag ẽ ꝓpꝛiũ.⁊ feſ- ſus reꝝ ad caſũ veniẽtiũ q̃ſi iops copiaꝝ ⁊ ſcoꝛia. Ite reꝑit h ferrũ.ri. m. ge. ꝓ ꝓpꝛio noĩe.qꝛ qlitas vo eſſentiã rei non mutat 75½ * „ 2 — gertilis. lis. 9. t. 2 B le.i. abũ ta fere Fertil ager eſt. Fructuoſus vᷣo qͥcũq; cõ/ põt tñ declinari h ferrꝰ.i. dãs.młta ferẽſ potiſicibo ſacrificak : ea ſcro fers. Item fertũ qũq; ponit ꝓ fartũ.vides farru Eeruidꝰ. da.dũ.icalidꝰ ⁊ iracũdꝰ. Iñ fer⸗ uide aduer. ⁊ ̊ feruiditas. tatt. palmatoꝛiũ inde factũ ðꝛ ferula.Oicit em̃ Eoꝛnut ꝙ ferula ẽ gemfeniculi qð creſcit in mõte gargano.⁊ inde affert᷑ a ꝑegrinis ꝙ cũ auſter flat qͥ ſilłr ẽ calidꝰ ſit qdãↄfric/ tus ⁊ ↄfractio int᷑ herbas illas.⁊ in ꝓcreat ignis adeo magnꝰꝙ qñꝙ; cõburii tota re/ gio.a qᷓ cõbuſtione btã Agatha ſiculos et romanos liberaſie legggit6Rss Eerulariũ.rij.locꝰvbi ferule abũdãt.⁊ ðꝛ a ſerula. Et ꝓ eodẽ inuenit᷑ h̊ feruletũ.ti. Eeruoꝛiũ.rij.i.caldariũ.⁊ ðꝛ a ferueo.ues. Eerj.ri.m.S.ðꝛ a fero fers VUñ pᷣs. SGingu gularz fer? depaſtꝰ eſt eã. Et h fera.re.deq̃ S loco ſuo Et a fera deriuat ferꝰ.a. ſ.i.cru Ddel.Durꝰ. aſper. Iñ feritas.i.crudelitas.⁊ 52 B ⁊ B ferox.ci.i.crudeł.imãſuetꝰ. Itẽ a ferox ðꝛ ferocitas.tꝭ.Et h̊ ferocia.cie.ĩ eo ⸗ dẽ ſenſu. Et nota ꝙ ferox ẽ animꝰ.fer ẽ leo Itẽ ferocitas ſepe laudi habet᷑ Eſt eĩ fero citas militũ.⁊ ferox iuuẽtꝰ ðꝛ. Sʒ feritas diri aĩ eſt. Et ferox ep onit h̊ ⁊ 5 ⁊ B pꝛefe rox.G. coꝛ.fe. Uñ Qucanꝰ i.iiij Nõ ſoni Deeibella rorno iret ĩ equo: Eeſcenia.nie.f.p.mulier q expellit faſcina q̃ dic mulier qñ expellit faſcinũ.Et he fa/ cenine.qꝝ.carmia q̃ mulier dic mouendo cunas vt ſopiat pueꝝ Et qñq; faſcenine di dus ferre? apponat.de hᷣ no.in.l.ĩrem. ff. de Herrũ.ri.n.s.eſt metallũ q̃qdã.⁊ vꝛa far.ri cunt᷑ lqudes. Un habet᷑ in qda fᷣmõe qꝙ an geli aſtãtes dño nato in pᷣſepio canebant. 9 „ „- lũtatꝭ. ꝓ faſceninis qſi loco faſceninarũ.i. bãt eũ. Itẽ iuenit feſceninꝰ.a.ũ.a feſcenio oppido. Un Oꝛatiꝰ. Feſcenina ꝑ hũc ĩiuẽ do qdã campanie m heſt ſcoꝛ.is. Eeſtiał..t.hꝰ feſtiał.i.ſacerdos łᷣ oꝛatoꝛ pꝓ quẽ bellũ ĩdici᷑ ?⁊ paxcõponit q⁊ fecial ðꝛ Eeſtiuitacula.le.di.i.pua feſtiuitas. BBeſtiuꝰ. a. ũ. idẽ eſt qd feſtꝰ Uñ p trãſatõeʒ 2 hõ feſtiuꝰ.i. let. cõpt/.ſuauis. Iñ feſti/ ue aquer. ⁊ ⁊ ̊ feſtiuał.⁊ G le. In feſtiua lit᷑.⁊ H̊ͥ feſtiualitas.tatꝭ.i.ſolẽnitas vł ſua/ uitas. dulcedo. oꝛnatꝰ. leticia Etðᷣꝛ feſtiui tas qſi feſtiditas.a feſtis diebo.⁊ ẽ etymo. Eeſtra. ſtre. ꝛ a feneſtra ꝑ ſyncopa.i.pua fe neſtra. Uñ Macrobi lſaturnalib. Fe/ ſtra qdẽ eſt minuſculũ oſtiũ ĩ ſacrario Eeſtuca. ce.i.ſtips.ſ.minimũ põdꝰ ł puluii/ yl atomꝰ. Iñ effeſtucare. vᷣbũ iur.i.abre/ Eeſtulũ.li.pe.coꝛ.i.puũ feſti nũciare. Beſtũ.ti. illð lignũ ĩ ſũmitate domꝰ ad q̊d oĩa dirigũt᷑tigna ⁊ ĩq̊ ↄueniũt. Iñ h̊ feſtũ ti ꝓ ſolẽnitate. Siẽ ei ad feſtũ lignũ tigna domꝰↄueniũt.ſic ad feſtũ.i.ad ſolẽnitateʒ hoĩesↄueniũt.UVl feſtũ ðꝛ a ſeria.qſi feria tũ. Iñ feſt.a.ũ.vt feſtꝰdies.Et ſũt feſti di es tm ocij ⁊ religiõiſ.qꝛ ĩ eis ſola res diuia fit. Et nota ꝙ feſti dies dicũt᷑ ex ↄſuetudi / ne.ſʒ ſolẽnes qͥ qad hoĩes ꝑtinet.vt parẽte/ la. vt cũ qͥ defũcti officia expleueritðꝛ ſo lenia pᷣſtitiſſe. Fetulẽtꝰ.a.ũ.i.plenꝰ fetoꝛe. If fetuletia. tie. i. fetiditas. Pcuait Gla ĩ excel So.⁊ ĩ terra pax hoĩbobone vo tales faſceninas dicebãt circa eũ vt quaſi doꝛmiret.iſ.gla ĩ excel̃ ᷣo.⁊c̃.⁊ ſic lauda/ ta licẽtia moꝝ.Fᷣm hug. Pap̃. etia dic. Feſ cenina cãtica nuptialia q ĩ nuptijs cãtant Feſceninꝰ.a.ũ.i.nuptial a feſcenino oppi eſt nom̃.ſm v̈ ꝙ ẽ ꝑticipiũ ðꝛ a ſati etura. re.i. fetꝰ. partꝰ.? a fetꝰ.q. ñ5. Bet?. us. ui. i. pt?. natꝰ. ſili? mulier.pecoꝛ? pꝛie adhuc exiſtens in vtero,ſic dictus. roch nenigt! Nicanm ülben liberotn lichis feport Fuoi Nrioſan gofti⸗ böfcüge urolicui pcnesda feiitaod deſchſve⸗ Minati bhwie Wkai dehen fend öſore naqf loi ſer ri⸗ be Kunr Padiſe nugicep Paupitn ſieiſgcere wolkfens Poudan sdn Eacht fundo Pberb Meala ſi j ullbi hidef⸗ Dbube⸗ ſngladi lo Utb cechepne sterbi firei⸗ luingi gnücniſiten . laini Eide, r die mong Nnqg taſcmnin näcifnron honte arb oibobonen . o faſceninei! circg e tqn⸗ ,40.7 fclgnd Ha i afeſenin cnina o hücii ap en die F innpriſs cinmt ſcenmnoopi iſiälusi diui goſchne Ktege Cci dicn doſe. dmag inii 116 ſiopschin nicpiüdrafn dos Lorate vonit t tecild ſeſtintas. Dietriſhri ſuauis. Iñ feſn tble i fetuun blenitas vl ſua/ icu Etdꝛfeſtiui dichaechmo. ſncopiinafe nurmnalid. F⸗ ſtüüiſacrario. mnüpöc tpniu cibüͦiun ion⸗ feſt Me nitnedant ul ueniüt Jh dleſüliging⸗ ſiiad ſolnind, jcraſaniit dies Etſiticin jas olansdl olcüter,cn niet tſuit vpn ſeuentd 6 g i. igs. lpmolie hn 6 in nao Ad Lpleytnu vt iſta mulier eſt feta.i.ꝑtu vł filio plena.ł iã liberata. Et ſilłr ſi inueniat᷑ feta partu.i. liberata vel plena Eetutina reſ.i.fetida ⁊ inqͥnatiſſima ac mu liebꝛis. ſoꝛdida actio.ꝗ ꝑ mulierẽ fetũ face re poteſt ſm Papii. ä Beudũ.di.eſt bñficiũ ⁊ beniuola actio tri/ buẽs gaudiũ capiẽti.capiẽſq; tribuẽdo in id qð fac.⁊ ſua ſpõte ꝑata. Uł feudũ ẽ illð bñficiũ qð ex beniuolẽtia alicuiꝰ ita tradi/ tur alicui.vt ꝓpꝛietate rei q̃ in feudũ datuꝛ penes dantẽ remanẽte vſufructũ eiuſdem rei ita ad accipietẽ trãſferat. vt ad eũ here deſq;ʒ ſuos maſculos ⁊ femĩas ſi de eis no minatiʒ dictũ fuerit ⁊ ĩ ꝑpetuũ ꝑtineat.ad h vt ipᷣe ⁊ e heredes fidelit᷑ fuiat dño.ſiue illð ſuitiũ noĩatim dictũ fuita dño qle e debeat. ſiue indetermiatepmiſſũ ſit Dꝛ ãt feudũ a fidelitate vł a fide.quã vaſallꝰdño pᷣſtare tenet᷑. NHec eĩ dʒ aliq̃ inueſtitura fie ri ei qͥ fidelitatẽ facere recuſat.niſi feudum eo pacto ſit acqͥſitũ.vt de eo fidelitas nõ pᷣ ſtet vt ĩ ↄſtitutõibo feu.pꝑ q̊s fiat inueſti.et p qs recipit᷑. ibidẽ in qͥ cau.feu.amit.i.c. V. §..in vii. fen.o. Eeudũ legiũ ſᷣm ſpe.eſtqñ cã ⁊ occaſio ho/⸗ magij ceꝑit a dño.vt qui baro dixit alicui „ 7„ „ pauꝑi militi ꝙ aliquã rẽ ĩmobilẽ ſibi darʒ ſi ei faceret homagiũ.⁊ illã dedit.talis res vocat᷑ feudũ legiũ.⁊ tal vaſallꝰ ho molegiꝰ eudatariꝰ eſt qͥ fendũ recipit.qͥ etiã vaſal lus dicitur Eerx.cis.f.t. ðꝛ a figo.gis.q; ſe mergendo in fundo vaſis affigit. ⁊ a fedo. as. Eiber.bꝛi.m.s.eſt qddã alal qd ci venato/ res ſequunt᷑ ſe caſtrat.⁊ ſibi mẽtulã findit. vñ ⁊ alio noĩe ðꝛ caſtoꝛ.qꝛ ipᷣe ſe caſtrat.ſʒ q̃ſda. Iñ fibꝛinꝰ.na.nũ.⁊ G̊ fibꝛinũ.ni.la⸗ na illiꝰ aĩalł. Iñ h̊ fibꝛina.ne.ðꝛ veſtꝭ q̃ tra mã de fibꝛi lana hʒ. H Eibꝛa. bꝛe.f.p.idẽ eſt qð vena.ſʒ differt. qa fibꝛa eſt ipᷣa choꝛda.ſ.ipᷣe follicułꝰ ꝑ quem ſanguis diſcurrit. Uena ipᷣe ſanguis cur/ ſus. Ubł fibꝛe ſũt iecoꝛ? extremitates ſic di cte.qꝛ apud Felle⸗ in ſacrificus ad phebi aras ferebãt᷑ ab arioł vt ibi rũſa acciperẽt Fibꝛe etiã dicut᷑ vene ĩterioꝛes.vł vene ie coꝛꝭ.vl viſcera vel mẽbꝛoꝝ iũcture. Iñ fi / bꝛoſus.a.i.i.plenꝰfibꝛis. Uñ ĩ hymno ſci Eictoꝛ.o⸗ꝭ. m.t.qͥ ↄponi qaꝛ adhuc ĩ vtero foueat᷑ licet piã parto in iopis bap. Ut qant laxis reſonare fibꝛis ueniat᷑. Ulñ fet.a.ũ.i.plenꝰ.⁊ qnzʒ liberatꝰ Eibula.le.f.p.ðꝛ illð q̃ͥ pectꝰ femĩaꝝ oꝛnat᷑. ⁊ ðꝛ a fibuli greco.vł fibula ðꝛ firmatoꝛiũ q̃ palliũ tenet᷑ ĩ hũerꝭ.vł cingulũ in lũbis. lo.vł ꝑ qð ĩmittunt᷑ fibule ne diſſipẽt man tellũ.Et potiſcribẽdũ ẽ ꝑ ph.phibula. Hicariel. qdã deſilueſtris.ſ.pan vł faunꝰ vl ſatyrꝰ. ⁊ ðꝛ a ficꝰ UVUñ Hiere.l.ðꝛ. Habitabũt dꝛa cones cũ fatuis ficarijs.vbi dic glo.inter/ linear.i.cũ hoĩbo ſiluanis. Alij dicũt ꝙ fi carij dicũt᷑ fauni ⁊ ſatyri qͥ int᷑ ficꝰ et alias arboꝛes moꝛãt᷑.qͥ Iſa.xxxiiij.onocẽtauri ⁊ iloſi appellank icatũ.ti.i.iecur ſiue epar.⁊ ð a ficus. Eicedula.le.pe.coꝛr᷑.qdã auis a ficu dicta. qꝛ fic mag edat. Hec eadẽ ⁊ ficedulẽſ̃ ðꝛ. Quidã tñ dicunt ꝙ ficedulẽſes ſunt par/ ui piſces ð Eicetũ.ti.pe.p.locꝰ vbi creſcũt arboꝛes fici Eicoſus.a.ũ.qñ deriuat᷑ a ficꝰ ꝓ moꝛbo ðꝛ Im h fibulariũ. rij.illð qdð apponit᷑ ĩ mãtelt qͥ colligit fic. Itẽ ficariꝰ. rij. öOͤ † tali infirmitate plenꝰ. Ficoſus.a.ũ.etiã pᷣt dici a fico arboꝛe.q̃ſi plem ill arboꝛibo. Et a ficu fructu.q̃ſi plenꝰtali fructu.ſ.ficuũ. Eictici.a.ũ.⁊ ficticioſus.a.ũ.i.qͥ fingit vel s fingif᷑. Itẽ ficticij vl ficticioſipꝛie ſunt alſi amici ⁊ ſimłatoꝛij.ſ.qͥ fingũt faceꝛe ali qͥq ad fuitiũ amici. ⁊ faciũt vt ei incõmo/ du pᷣſtẽt. Uñ ⁊ fictio ðꝛ falſa ⁊ ficta amici/ qð iã fictũ ẽ.⁊ ðꝛ a fingo.ꝗ. UVñ ⁊ vaſa ter rea fictilia vocãt᷑qſi ficta ⁊ cõpoſita vt ali quã foꝛmã habeãt. * t vl oꝛnat aliqͥd.ſiẽ̃ cia.q̃i ficta actõ.⁊ ficticij dicũt᷑ ficte ageẽteſ Eictił.2.t.⁊ H̊ le.pe.coꝛ.qð facile fingi pᷣtvł q capillos mulieꝝ linit ⁊ ꝑtractat vngit et mitigat Iñ fictoꝛiꝰ.a.ii.qͥ fingit vlł qͥ fingit Eiculnea.nee.ẽ ꝑua ficꝰ.⁊ ðꝛ a fico arboꝛe. Iñ h ficulnetũ.ti.locꝰ vbi creſcũt ficulneæ qð ⁊ ̊ ficetũ ðꝛa fico.Et ficulneꝰ.a.ũ.ð fiꝰ culnea exũs.ład ficulneã ꝑtinẽs.qð ⁊ fice us.cea.ceũ.⁊ ſiculnꝰ.a.ũ.ðꝛ. Ficeꝰetiã põt deriuari a ficu fructu. Bick. ci.f. Ss. ꝓ arboꝛe. Uñ Lu. xiij. Arboꝛeʒ fici habebat q dã.Et ðꝛ a fecũdꝰ.eo ꝙ ſit fe cundioꝛ ⁊ feracioꝛ oĩb alijſ arboꝛib.quia bis vl ter generat fructũ in ãno.⁊ vno ma tureſcẽte altoꝛit᷑. Hinc ⁊ carica ðꝛ fructuſ eiꝰ vł maſſa fructuũ ei ⁊ copia. Jñ hec fi cus.us.ui./ꝓ fructu illiꝰ arboꝛꝭ qrte decli. 7 deſinit ablatiuꝰ ĩ ub. Inuenit᷑ etiã ꝓ q⸗ dam infirmitate. ſilr ficus. cus.qᷣrte decli. 00 . . / * 7 7 7 3 — . . ſz differũt. qꝛ ficẽ p moꝛbo ẽ ge. m iſz fich p fructu eſt ge.f. Cecilianꝰtũ voluit ꝙ fic moꝛbo eſiet ſcdᷣe decli. ñ Martialis co quus.Cũ dixi ficꝰ rides qſi barbara yba. Et dici ficos ceciliane iubes. Dicem ficꝰ q̃s ſcimꝰ ĩ arboꝛe naſci.Dicemꝰficos ceci/ liane tuoſ. Itẽ ᷣſus.Arboꝛede fico matu ros collige fic. Sʒ tumidos ficos nulluſ mibi mittat amicꝰ Inuenit᷑ etiã fic. ci. f.g. ſcdᷣe declina/ ꝓ fructu. Hiere xxiiij. Et ec⸗/ ce duo calati pleni fic. Itẽ Marc. xj. NõO em̃ erat tps ficoꝝ. Un Breciſmꝰ. Eſt fic moꝛboẽ fiꝙ fructꝰ⁊ arboꝛ.Dr h fic pꝓ moꝛ bo. ſʒ ꝓ reliqs hec Eidecula.le.dimi.i.pꝑua fides Eidgelia.lie.f.p.i.olla dicta a delis in fuãdo. Un Perſ. Rñdet virigi nõ cocta fidelia limo. YFidelia etiã põt eſſe plis nüeri. ⁊ tũc declinat᷑ h ⁊ H fidelis.⁊ H̊ le. vt i pᷣs. Fidelia oĩa mã.eiiꝰ Eid eliola.le.dimi.i.pua fidelia ſiue olla. Eidelis.ↄ.t.⁊ H̊ le.i.fidꝰ.⁊ ðꝛ fideł ab eo q; diẽ vl ꝓmittit bonũ.Uñ qdã.Eſt vir ĩ ob ſequijs fid. mone fidel Iñ fidelit aduer. 25 fidelitas.tatꝭ Eidelitas ſᷣm Hoſti.nihil aliud ẽ niſi iuſiu randi. qd a vaſallis pſtaf ono Eides.dei.f. g.eſt qͥ veracit᷑ credimꝰ qð ned q; videre valemꝰ.⁊ ðꝛ a fio.fis Nã crede/ reñ poſſumꝰ qð videmꝰ. Et ẽ fides ſi ĩnio fiat qð dictũ eſt vł ꝓmiſſum.vł placitũ in ter vtroſq;. qſi int deũ ⁊ hoiem. ¶ñ ?2 Au guſtin? dic ꝗ fides ðꝛ exhᷣ ꝙ; fiũt dicta Et nota ꝙðꝛ h fidis. dis. ꝓ choꝛda.⁊ coꝛ.pmã Itẽ inuenit᷑ h̊ fides.dis. ꝓ vᷣgine q̃dam. et coꝛ.etiã pmã.⁊ h fides.dei.qdð etiã coꝛ.pꝛi/ mã.ſʒ fido.dis.vᷣbũ ꝓ.pmãa.Vñ.Oꝛphea nulla fidis tãgit q̃ tagere fidis. Itẽ. Uir/ go fides fidis ẽ reſonat fidis ĩi citharando. Jüugit amicoꝝ coꝛda fides fidei. Ponitur etiã fides.dei ꝓ credulitate ⁊ ꝓ articulo fi dei. Uñn.redulitaſq; fides articuluſq; fi des. Et nota ꝙ ſiẽ diẽ paułꝰ.Fides ẽ ſuba ſperadaꝝ reꝝ argumetũ nõ apparetiuʒ. Et appellat᷑ ̊ fides ſuba.nõ qꝛ ſuba ſitĩ gene/ re ſube.ſʒ qꝛ qndã ꝓpꝛietatẽ hʒ ſube.ſic em̃ ſubſtatia eſt ſundametũ ⁊ baſis oim alioꝝ entiũ· ita fides eſt fundamẽetũ tot ſpũalis edificij. Et ꝑ bũc modũ ðꝛ etiã ꝙ luxẽby/ Poſtal is colo; qꝛ ĩ natura luc oẽs coloꝛei ndan heredis alicui dadum ab co cõmittit᷑ fid ciũ teſtato: dicit. heres fidei tue cõmitto vp des legata ⁊ cõmiſſa.vt ſᷣm Aʒo. in ſü. C. Eigeicomiſſariꝰ eſt ille cu fidei legatũ y relictũ cõmitti· tit ei cui fideiuſſoꝛia hereditas reſtitu Eideicõmiſſaria hereditatꝭ petitioẽ e uit ex ſenatuſcõſulto trebelliano. vtqͥ hʒ agros ofines ꝙ ꝑ ipᷣam diuidãt᷑ agri vł fundi. Eideiu ſioꝛ eſt qꝗ alienã obligatõʒ ĩ ſuã reci pit vł ſuſcipit fidẽ.pncipali nihilominꝰma nẽte obligato. videlicʒ qͥ ſe ꝓ alio obligat vt co ſcʒ oncipali debitoꝛe nõ ſatiſtaciente ipe ſatiſfaciat.Et ðꝛ q̃ſi iuſſu alter ponẽs fidẽ ſuã.vt Inſti.e.t.in pn.⁊.ff.e.l.j.⁊.i. Eideiuſſoꝛ ĩ rẽ ſuã ðꝛ qͥ fideiubet ꝓ aliq̃ rei ea cauſa q̃ res futura eſt eiꝰ. Uerbi gratia Dedi pcuratoꝛẽ ad defendẽdũ in cĩ meg. ⁊ fideiuſſi ꝓ eo iudicatũ ſolui.h̊ caſu fide/ iuſſoꝛ in r meã dicoꝛ. vt.l.ſi defunctꝰ.ff. ö& cur. ideiuſſio ita fit. Si ĩterroget fideiuſſo: ſic. fide tua iubes ꝙ iſte debeat. Et ille rñ/ deat. fiqeiubeo. vt Inſti. e. t. S. in ſtipulati onibo. Hodie tũ ſf̃ᷣm Hoſti. in ſum. e. t. S. qᷓ liter. vulgares vtunt h̊ mõ.es fideiuſſoꝛ ꝓ tali. ⁊ pmittis mibi eo.⁊ iſte rũdet ſic. vel mitto Eidicen.inis.pe.coꝛ.m.t.qͥ canit cũ ſide ſi/ Ue hoꝛda. 82 9 fidis choꝛda. 7 cqno.nis. Eidicina.ne.pe.coꝛ.f.p.cithariſta q̃ cũ fide canit.⁊ ðꝛ a fidicen Eidicula.le.f.p.ð q̃ſdã genꝰtoꝛmẽti.ſ.par ua choꝛdula vñ ligabãt᷑ manꝰmartiꝝ.⁊ ðꝛ a fidis choꝛda. Un Pꝛudẽtius ĩ hymnis. Ignis ⁊ fidicule ſeuiãt.⁊ tũc ðꝛ a fides.qꝛ genere toꝛmẽti rei in eculeo toꝛqbant᷑ vt fides ĩiueiret᷑. Idẽ etiã vngula öꝛ Eidifragus. ga. gũ.i.fidẽ frangẽs Eidis.dis.fg.i.choꝛda cithare.⁊ ðꝛ a fin/ do. dis. ßm Hug. Ul ᷣm Pap̃.fidis.id eſt 3 choꝛda dicta.qꝛ ſibi fidẽ fᷣuet ne alteriꝰ ſo nos imitet᷑⁊ coꝛ.fi.vide ſupᷣ in ſides Eigucia. cie.f.p. a fidꝰ. Etẽ fiducia ĩbo/ nis reb ⁊ ĩ mal.ſj ſepiꝰin bonis reb. Inö fiducial..t.⁊ G le.⁊ fiducialitaduer.⁊ h fi ducialitas.tati. Itea fiducia ðᷣꝛ fiduciari us.a.iũ.i.fidꝰ. Itẽ fiducia ẽcũ res aliqͥ ſu/ mẽde pecunie mutue gr̃a vł mãcipat᷑ veli iure credit᷑⁊ hinc fiduciariꝰ ðꝛ poſſeſſoꝛvł q reʒ aliquã fiducialit accipit.i.in fiducia tutela Eiqus. da. dir.i fideł qd̈ ꝛ fiſus vꝛ. ſjñ eſti⸗ ſtad⸗ umn dus d0 ittnor afch⸗ zſ mege lüctnh Aun Nin nſU wecclen ſansd Nnn descorf ſcnscoꝛ cimere Eignen dcth Bigal; lotü⸗ Fine Ban ulin. Eunn hois ſon ſſterevue lodics Cpoſta⸗ Ehrino. Aiunli. Mot füafi Wnc R nigt Ni, c Nlcani lrg Fi glcka neng, Bliobli laumt mug, Molin ffflatn Gtfnri nechmint zoinſüt ſceilegni pennortin s reſimnte nq bhags Nifunci Mözi ſnäfet nibilomipmn balio obligt Gſatiſtaciente alten pones ldetp gliärei Dadigrara uin men Nih aſuſic⸗ üdefnchſt nvgck foauſe⸗ bcat. Etlleff 1Kin ſipaln Imnſum t Es fideiuſoy keretſic mitci feſi/ 1Cno. Ms. nitaqcifide ormeniar emarin1d tiusibemnns, ncdꝛa fides⸗ lcotcribanin. ngula R fnnges ſchare rtn . fuetnealien up n ſides = Etefiducuii — = — bonis ſch.N cialitaducn — ☛R — e = — = — 4 1 . ici neilii kmichi boͤrpe e finsorhfi duß fdii vſu. 1 8ꝛ a findo. dis. Et cõponit᷑ bifiqꝰ.a. um trifidꝰ. da. dũ. qdrifid. da. dũ. mltiti/ Dus. da. dũ. qð eſt fſſum ĩ duas vl tres vł q̃ttuoꝛ vł młtas ꝑtes. Itẽ fidꝰ pᷣt deriuari a fido.dis.⁊ tũc ðꝛ fidꝰqͥ fidit.⁊ ĩ q̃ qs fidit ⁊ 8ꝛ fidꝰ amic.fideł amicꝰ. Jũ fide.diꝰ.ſi/ me.aduer. Itẽ fidꝰ cõponit᷑ Infidꝰ.da.dũ id eſt.nõ fidꝰ.⁊ ꝑfidus.da.duũ.⁊/ ꝓð.fi. Uñ QLucanꝰ Infid? pᷣmis ducib dubiuſq; po ri. Itẽ infidus pᷣt cõponi ab ĩ ⁊ fides.⁊ tũc coꝛ.fi. VUñ Ulirgiliꝰin q̊dã libello. Infida me celeri facta tuliſſe moꝛa.Siłr ſic de ꝑ fidus ⁊ de ↄſimilibi.ꝙ ſi cõponat᷑ a fidus ꝓdu.pᷣmã vt ꝑfidus.i.valde fidꝰ.ſi aũta fi des. coꝛ.fi. Vñ qͥdã. Perfidꝰ eſt nequã.p/⸗ ſidus coꝛde fideł. Item. Nõ caret ille fide cui mẽtis gratiã fiill Eigmen.inis.i.figmẽtũ.⁊ hinc h̊ figmẽtuʒ id eſt. fictus ti.i. cõpoſitio.inuẽtio. Iñ figmẽtatꝰ.ta.tũ. Eigulꝰ.li.pe.coꝛti ollariꝰ.luti cõpoſitoꝛ.qͥ lutũ ↄfingit ⁊ redigit in aliquã foꝛmã.⁊ ðd a Fingo gis. M Eigulina.ne.pe.pð.eſt foꝛnax in q̊ coquũt figuli vaſa terrea.ſ.ollas Eigura.re.i.foꝛma vl ſiłitudo.Et ẽ figura hoĩs.foꝛma nat᷑e. Itẽ figura ĩ grãmatica eſt exeodẽ vl diuerſo ꝓueniẽs qdã diſpoſi tio dictõis. Tres aũt ſũt figure.ſ.ſimplex. coõpoſita.⁊ decõpoſita Eilatiſta.ↄ.p.ðꝛ qͥ vł q p mercede filat. 182 Eiliał..t.pe.p.res filij łfilie vł ꝑtinẽs ad filiũ vel filiã. Iñ filialit aduer. ⁊ h filiali/ tas.tatꝭ.⁊ h filiatio.onis.ĩ eodẽ ſenſu.ſ.p⸗ H ðꝛ filiꝰ vel filia liliaſter. ſtri. m. s. ͥ filiã hʒ vxoꝛẽ. vł poti pᷣuignꝰ. Iñ ̊ filiaſtra.i.puigng Biliaro.ta tũ.pe.p.i.curuatꝰ.⁊ ðꝛ 9 filũ cito curuat᷑ Eilica.ce.i.curiał.⁊ ðꝛ a phileqð ẽ mulier Eilicariñ.rij.loc vbi filix abũdat.⁊ ðꝛ a Fi „ lix..Filicetũ.ti.pe.p.idem Eiliceꝰ.cea.ceũ.de filice exñs.vł ad filicẽ ꝑ tinens.⁊ ðꝛa filix. ccis. Eiliolłꝰ li.i.ꝑuus fil.vł quẽ de ſacro fonte leuamꝰ.⁊ ðꝛ a filiꝰ. Itẽa filia ðꝛ h̊ filiola.i. imus. Pun allia. vel etiã quã de ſacro fonte extra/ Eilv.lij.m.s.ðᷣꝛ q̃ſi famulꝰ a familia. Iñß filia.lie.⁊ deſinit datiuꝰ ⁊ ablatiuꝰ i ab.vt filia filiabo.ad differẽtiã maſculini. Et di cũt᷑ filij ⁊ filiea familia.qꝛ pᷣmi exiſtũt ĩ oꝛ filuz. qr dine naſcẽtiũ. Familia em̃ incipit a patre. ⁊ termiĩat᷑ in tritauo Dʒ ſtirps ex longinqͥ generꝭ ſanguie vocat᷑ Quidã tñ dicũt ꝙ fi lius ðꝛ a philos qð cẽ amoꝛ.qꝛ ſit amoꝛ pa tris vł matriſ. Uł ðꝛ a filo generatõis Eſt em̃ filiꝰ filũ generatõis pcedẽdi in poſterꝭ⸗ ſz vbi deeſt filiꝰ frãgit᷑ flũ generatõiſ.nec vltra pcedi pᷣt.Ocðm vᷣo Aug.ſiliꝰðꝛ.qͥa fit vt ille.i.vt pꝛ.ſʒ pot ẽ etymo.q; cõpoſi/ tio.⁊ ↄuenit ꝓpꝛie filio dei.qꝛ ꝑ oĩa ſilis eſt pri Et nota ꝙq̃driꝑtitꝰ ẽ oꝛdo filioꝝ.ſ.vni genitꝰ. pmogenitꝰ.mediꝰ.⁊ nouiſſimꝰ.Pꝛi mogenit ðꝛ añ quẽ nullꝰ Unigenitꝰ ðꝛ añ uẽ vlł pꝰ quẽ nulłeſt natꝰ. Mediꝰint᷑ oẽs loniſſimꝰ pꝰ oẽs. Idẽ eſt ⁊ minimꝰ a mo nade. Nouiſſimꝰ aũt qꝛ nouꝰ. Nã ceteri p/ cedẽdo antiqᷣoꝛes exiſtũt. Itẽ q̃ttuoꝛ mo dis dicunt᷑ filij.ſ.natura.vt filij naturales 3 mitatõe vt iudei cũ dicũt᷑ filij abꝛae ipᷣiꝰ fidẽ imitãtes ex gẽtibo.Adoptiõe.⁊ põtad optari qͥlibʒ tã maſcuł qᷓ; femia. dũmodo ſit minoꝛ? etat pꝛe adoptiuo.ita ꝙ filꝰ na/ tural eiꝰeſſe poſſit.Doctrina ſiẽ aplłs appel lat eos filios qb⸗ eulgelin. pᷣdicauit. Item dicunt filij liberi.qꝛ ſic ſeru eſt ĩ ptãte dñi ſic fileſt ĩ ptãte patrꝭ.Et inde etiã fit filio emãcipatio vt ſit liber a preſicẽ fuo manu miſſio. Uel dicunt᷑ liberi qꝛ ex libero ſint matrimonio oꝛti. Nã filij ex libero ⁊ ancil terioꝛẽ parẽtis ſtatũ ſumit la oꝛti ſnilis ↄditõis ſunt.ſꝑ eĩ qͥ naſcit᷑ de Eiliuſtamilias ðᷣ qͥ eſt in ptãte pr̃is pẽtis vt accipit᷑ in.l.fi.ff.de his qͥ ſui vł alieni in ris ſũt.ſic filiꝰ emãcipatꝰ ðꝛ qͥ extra ptãteʒ dilij naturales ſm Azo. ĩ ſum. C. e.ti. ſunt multiplices.Aliqͥ ſũt naturales ⁊ legitimi vt qͥ naſcũt᷑ ꝑ legitimũ thoꝝ.Alij ſũt legiti mi tm̃ vt adoptiui.Alij naturales tm̃. vt nati ex ↄcubina vnica ⁊ ĩ domo indubita/ to affectu ↄiũcta.Alij neq; natales neq; le gitimi vt qͥ ex illicitoꝛ dãnato coitu natiſt Eilij ſpurij dicũt᷑ qͥ de adulterio ex ſoluta cũ nõ ſoluto vł ecõuerſo ↄcepti ſunt. BEiliuſſaltꝰ ðe dauid UIñ. qj. Re. xt).2. Ter tiũ q̊ʒ bellũ fuit ĩ gob ̊ philiſteos ĩ q̊ͥ ęcuſ/ ſit adeodatꝰ filiuſſaltꝰ polymitariꝰ beible emites goliad getheum S Eilix.cis.m.t.q̃dã herba ð c?cinere fiũt vi/ tra.⁊ ðꝛ a filũ.qꝛ eiꝰfolia q̃ſi fila ſũt.⁊ coꝛrt. pe.ĩ gtõ. U Ulirg.i.ij.geoꝛ.Et filicẽ cur/ uis inuiſam paſcit aratris Eiltrũ.tri.n.s. vꝛ a filũ.qꝛ ex filis.ipił aia⸗/ — o hh H. liũ tit. In filtrat ta. tũ. Filtrũ etiã ðꝛ ̃dã herba venenoſa. Uñ ⁊ ſepe inuenit᷑ ꝓ ve/ neno acutiſſimo poſiit· Bilum.li.n.S.ꝛ a philon. vl ðꝛ filũ q̃i pilũ qꝛ ex pilis aialiũ fit Eimari rij. ðꝛ hõ vel equ qͥ poꝛtat fimũ.⁊ Za fimus Himbꝛia.bꝛie f.p. ðꝛ extremitas veſtis.vel filũ qð appẽdit᷑ ad decoꝛẽ i extremitate ve ga. Iñ fiſcinula.le.pe.coꝛ.di.i.pua fiſcina FEiſcus.ſci.m.s.i.ſaccꝰvł burſa reg vbi pu blicꝰ cẽſus reponit᷑. Ul eſt ſaccꝰreg ĩqu reducunt᷑ vł cui applicãt᷑ bona banitoꝝ v?- ꝓſcriptoꝝ.ita accipit᷑.ff.locati.l.ſʒ ades.S. fiſcus. Ponit᷑ ti qñq; ꝓ q̃libet ſacco. Jñ h ⁊ hec fiſcalis.⁊ le.⁊ ̊ fiſcale.lis.i.reddit regal Oĩa em publica dona dicũt᷑ fiſcalia Et vt dicẽ̃ Aug.õ auaros.QOð non accipit ſtis.ſiẽ fit in ſtoł ⁊ manipulis. Itẽ fimbꝛie dicunkille ſciſſure yl lingule ĩ tunig iocu eic eng en Penime k Eiſſilis. 9.t. ⁊ le.qdð facile findi vł frangi latoꝝ ⁊ qꝛundãa nobiliũ q poti diſſolutio nis ſigna ſunt q; nobilitatꝭ. Iñ fimbꝛiatꝰ. ta.tũ.i.fimbꝛijs oꝛnatꝰ Eimus.mi.m.s.i.ſterꝰ qð nagros iacitur qdð vulgo letamẽ ðꝛ.qꝛ ſuo nutrimẽto leta facit arua ⁊ reddit pinguia.⁊ coꝛ.pmã UIñ qdã. Fetat vbiq; funꝰ vitioſi coꝛꝑe fimꝰ. Eiſtula. le.f. p.ẽ inſtt m ad canẽdũ ex cnu cõpactũ.⁊ ðᷣꝛ a phos qð ẽ vox.⁊ ſtolon.qld eſt miſſio.qꝛ vocẽ vł aerẽ emittit. Uñ q dã Einis.nis.incerti ge.i.terminꝰ.⁊ ðꝛ a funis qꝛ agroꝝ fines funicuł ſunt diuiſi. Unde ꝓpha.Funes cecider̃t mihi ĩ pᷣclarꝭ. Oẽä/ ſuraꝝ em̃ linee ĩ terrarũ partitiõe tẽdũt᷑ yt dimẽſionis eqtas teneat᷑. Et nota ꝙ finis ð termi.ↄſũmatio.moꝛs.patria. Unde Eſt finis patria moꝛs ↄſũmatio meta. In —— poteſt. ⁊ coꝛ.pbe. bit᷑ ꝑ geminũ s.ſʒ fiſus.ſa.ſum.a fido.dis. vnu. Uñ.A fido fiſum.ſʒ findo dat tibi iſſus. ſa. ſuz. i. diuiſus vl ſciſſus. ⁊ dicit̃ a findo.dis. In h̊ fiſſura.re.i.ſciſſura.⁊ ſcri fiſſum Fiſtula dulce caĩt volucrẽ dũ decipit au/ ceps. Iñ ⁊ fiſtula ð aqduct?⁊ meatꝰ.quia h ⁊ finał.⁊ G̊ ale. Iñ finaliter. Et ẽ finis oↄſummãs.⁊ finis ↄſumiẽs. Uñ finis cõſu mẽs.⁊ ↄſummatio finis. In eo ꝙ ↄſũmat ſiue ꝑficit hʒ nomen marꝭ.ſeu hʒ ſe ad mo duũ marꝭ. In eo ꝙpoſumit hʒ ſe ad modũ fe mine. Uñ ↄueniẽt eſt ĩcerti ge.i.maſ.ł fe. Einitimꝰ.ma.mũ.i ꝓpinquꝰ.vicin. Einitꝰ.ta.tũ.ðꝛ a finio.nis. Iñ finitiuꝰ.ua. moch v̈bi ðꝛ infinitiunu. Eirmaculũ. li.pe. coꝛ. v firmatoꝛiũ eſt illð uo aliqͥd firmaf Hirmamẽètũ.ti.n.s.ðꝛ eo ꝙ nõ ſit inualidũ. neq; remiſſũ.vł celuʒ in ſidera ſũt.⁊ ðꝛ a firmo.as.eo ꝙ firmũ ſit nec caſui ſbiacẽs Eirmꝰ.ma.mũu.i.valens.ſʒ firmꝰ ex natura valẽs vᷣo ex pᷣcipuis viribo.vt athleta.⁊ ðꝛ a foꝛmon qð eſt caloꝛ.q̃ſi cũ caloꝛe.⁊ cõpa rat᷑. Iñ firme.miꝰ.ſime.aduer.⁊ etiã firmi ter ðꝛ.Et h̊ firmitas.tat.⁊ hec firmitudo. inis.q̃ alid firmat Eiſcella. le.f.p. dimi i. pua fiſcina. Et h fil⸗ cellus.li.i.mollis caſei appetito. Eiſcina.ne.f.p.i.vas vł coꝛbułex iũcis vel yvimine factꝰ.in q̃ fit caſeꝰ.⁊ coꝛ.pe. Unde Uirgiliꝰ. Nũc facil rubea ↄtexit fiſcina Vir Cañ.iiij.Fiſtula ⁊ cinamomũ cũ vniuer/ ſis lignis libani. aquã fudat ⁊ emittat ſic fiſtula inſtrm vo- ces. Fiſtula etiã ðᷣ qdã infirmitas. Iñ fi⸗ ſtulat.a.. 2 fiſtuloſus.a.ũ.qͥ illã pati in/ firmitatẽ. Uñ. Fiſtula dulce canit.ẽ fiſtu la moꝛbo durꝰ. Fiſtula etiã ðꝛ aroma.ł ar buſtula bꝛeuis aromatica q̃ ⁊ caſia ðꝛ Vñ Eixula.le.f.p.i.phi/⸗ bula q ad firmãdũ palliũ infigit᷑. uũ.qð finit vł finit᷑⁊ cõponit᷑ infinitta.tũ i.nõ finit.ſ.cuiꝰ mẽſura nõ hʒ finẽ. Et in finitiuꝰ.ua.uũ.i.nõ finitiuꝰ. t hinc q daz Hixꝰ.a.i.ſtabił.firmꝰ.⁊ ðꝛ a figo.is. Inue nit᷑ etiã fiſſus.a.ũ.a findoꝛ.derꝭ.Uñ.A fi/ goꝛ fixus.a findoꝛ ſit tibi fiſſus (J gnte A Elabellicli. muſcariũ.ſ.cũ q̃ muſcas abigi mus ⁊ flatũ facimꝰ.⁊ ðꝛ a flabꝝ. Elabꝝ bꝛi.i.vẽt vł flatꝰ vẽti.et ðꝛ a flo Blactꝰ.cta.ctũ.i.marcidꝰ.⁊ ðꝛ a flacto HElagitiũ.tij.n.s.i.dedecꝰ.pctm̃.⁊ ðꝛa flagi to.as. Iñ flagitioſus.a.ũ.i.vicioſꝰ.libidi/ noſa turpis. crimioſus.ſic dictꝰ.qꝛ frejnt flagitet ⁊ appetat libidinẽ.ł noceat ſibi ñ Aſlagitioſe ſi.ſime.aduer.⁊ H̊ flagitioſitaſ.tᷣ Blagrũ.gri.n.s.ð a flo.aſ.⁊ iñ h̊ flagellũ li dimi. Et ſũt fagra l! flagella vgulel pot! ſũme ꝑtes vᷣgaꝝ.qꝛ cũ flatu ⁊ crepitu ĩ coꝛ poꝛe ſonãt.vł ſũme ꝑtes arboꝝ dicũt᷑ fla-⸗ gella. qꝛ crebꝛos vẽtoꝝ flatꝰ ſuſtinẽt.Eade rũe dicũt᷑ ⁊ flagra. Itemqꝛ flagꝝ ꝑcutit⁊ vꝛit ðꝛ flagꝝ qnq; ᷣberatio qñq; ardoꝛ rps accipit fiſcꝰ. Ite fiſcꝰ etiã eſt pellis ĩ q umm Raft gafen ame fliͦĩ detes ſocen cüßßn teyoe zcini⸗ Oeench⸗ oshe zconef ſunenn Humci 1 ſti clen. Urürſe fomen meod Plame Blnn Plomi PFhm⸗ omint EFlummi Hlion t⸗Jt lpoinci Ecusnn Prlisli NeFif igchman sſe Ueäd F eſtmnar funed lſtonn oui 16 chpt agnio Pemoln roͤcectt Blchi Neofoes ifan Dg re ,. iel Aröef int ke 8 ſce regrin n ain Gtnltag betſacth f, le lis inder diciffain nonacchi — =☛ icktplaii inci fng iſſus.1dickk ſciſtura :ſen mafido. dis. endo dat dbi Cridäckcännl NTKoloe n nimi. Uici ridüdecpitan nat meat gnu knlainſfnw. immitas. fß qillipantin cecanit fiti draromala Itaſs: U müci wmiuer/ glignisliban⸗ nſigt. 1figois. Ine 1deh Vi Bͦ fiſus cimnſcntni afadr, Frdr i Blamma ðꝛ rad flat ignis.vł fumꝰ ardẽs 7 ð a flo.as.qͥa flatu excitat᷑ Iñ flãmula.i. ua flamma MMM Elamen.inis.m.t.ðꝛ ſacerdos iouis.⁊ ðꝛ a filũ.q̃ſi filamẽ.qꝛ reliqas a collo ꝑ fila pen dẽtes poꝛtet. U ſacerdos.ĩ ſignũ ſacerdotij ðferebat almu ciũ.ſʒ ingruẽte caloꝛe cũ ex caloꝛ nimieta te nõ poſſet id deferre.ligabat ſibi capilloſ q̃dã filo.vł flocculũ lane filo ĩ vtice ligatũ deferebat ĩ ſignũ ſacerdotij. Sʒ flamen a flo. as.neu.g.i.flatꝰ.ſpiramẽ.vł ventꝰ. Uñ Hgͤ flamẽ flatꝰ.hᷣ flamẽ pᷣbyteratꝰ.Oũ cãtat flamen rñdet filius amẽ Elameũ.mein. a.ẽ vitta ſiue infula nupti/ aꝝ tenuis ⁊ rubea q̃ vtebãt᷑ nubẽtes ad de ſignãdũ pudoꝝꝭ leſionẽ.operiẽtes vultum ců ea. Unñn Lucanꝰ ĩ.ij. Lutea dimiſſos ve larũt flamea vultꝰ. Iñ flameolũ li.i.ꝑuuʒ flameũ. Clñ Pꝛudẽtiꝰ ĩ ſchomachia. Fla meolũ ſtropheũ diadema monile. FEFlameꝰ.mei.m.s.i.pᷣminiſter ſacroꝝ Elamita.te.i.ſacerdotiſſa.⁊ ðꝛ a flamen. Flaminia.idẽ.vlł eſt filia ſacerdotz; Elamineũ.nei.n.s.i.ſacerdotiũ vł officiuzʒ flaminis Blammiger.ra.rũ.pe.coꝛ.i.gerẽs flammã. Elãdria.dꝛie.pe.coꝛ.qdã puincia vł comi tatꝰ. Iñ H ⁊ h̊ flandriẽſis.natꝰ vl nata de il la ꝓnincia vl illo comitatu. Elatꝰ.us.ui.i.vẽtus.ſpũs.vł aer Elatilis. lis. pe. coꝛ. 9.t.: H le.i.·facil ad flan du. Inñ flatilit aduer.⁊ h flatilitas. Blati.ua.uũ.i.allꝰ vł rubeꝰ.⁊ ðꝛa flaueo. ues.ſʒ ꝓpꝛie flauꝰeſt qͥ vulgo ðꝛ blũdꝰ. Fla ui etiã dicti ſunt anglici teutonici flãdriẽ/ ſes. Itẽ flaua eſt arena. Flaua ẽ ſpica cum eſt matura. Iñ flaue.ſius.ſime.aduer.et h flauedo.inis.Et vt dic Greciſmꝰ.Flauus eſt crinis.ſʒ fuluũ metalluʒ.Uñ.Dic apte flauũ crinẽ fuluũq; metallũ Eleuus.ua.uũ.i.vanus. Hr Elexibilł.lis. .t.⁊ G le.qð facile flectit᷑ vł fle cti pᷣt. Iñ flexibilit᷑ aduerb.⁊ h flexibilitas tatis Elexuoſus.ſa.ſũ.i.plenꝰ flexu. nõ rentus. q nõ cedit recta via. Iñ flexuoſitas.tat/ Eloccꝰ.ci.m.s.i.pua maſſa lane vł niuis.⁊ ↄꝛa flo.as.qꝛ leuit᷑ flatu ĩpelli᷑ huc ⁊ illuc. ñ flocculꝰ.li.dimi.i.ꝑuꝰ floccꝰ. Noꝛa. re. f. p. eſt dea floꝝ. HBloꝛalis. lis..t. ⁊ h le.qdᷣ ptinetad floꝛam deã.⁊ ðꝛ a floꝛa.re.Etpłr floꝛalia.liũ.łſlo kiõ ðꝛ a filo.qꝛ qͥcũq; erat ralioꝝ. feſta floꝛe qᷓ ab antiqͥg celebꝛabant᷑ Itẽ inuenit᷑ h̊ ⁊ hec floꝛał.⁊ G̊ le.qð ptinet ad floꝛes. Et tũc ðꝛ a flos. Uñ ⁊ floꝛalia di cunkt tpa floꝝ N Eloꝛariũ.rij locꝰ vbi floꝛes creſcũt vyl vbi reponurtt Eloꝛetũ.ti.locꝰ vbi floꝛes abũüdant Eloꝛulẽtus.ta.tũ.i.plenꝰ floꝛib.⁊ ðꝛ a fios ⁊ lẽtos.qð ſigt plenitudinẽ Floꝛulẽti ſunt capi ⁊ pta. Sʒ floꝛide ſũt arboꝛes ⁊ herbe Elos. o. m.t. 2 a fluo. .is. q̃ſi fluos. ⁊ floꝛeſ qſi fuoꝛes. q cito fluãt. J n floꝛeꝰ.rea.reũ. de floꝛib totꝰ exñs.vel floꝛibo plenꝰ.vł pꝛo creandis floꝛibo aptꝰ Eloſculꝰ.li.i.puus flos.⁊ coꝛ.pe. Eilucticulłꝰ.li.i.puus fluctꝰ.⁊ coꝛ.pe. Eluctiuagꝰ.a.ũ.pe.coꝛ.i.vagãs ꝑ fluctus Eluidus.da.dũ.i.madidꝰ vł currẽs Inde fluiditas.i.madiditas.decurſio Elumen.inis.n.t.eſt aq̃ decurrẽs. Sʒ flu/⸗ uius ipᷣe aq̃ decurſus ðꝛ Et a flumẽ flumi neus.nea.neu. MV Eluoꝛ.o?.m.t. i. decurſio vł! madidias. Eluſtrũ.ſtri.i.aq̃ vł vnda criſpãs.⁊ dicit᷑ a fluo.is. Pꝛope fluſtra ſunt marꝭ motꝰ ſine tẽpeſtate fluctuãtis. Uñ qͥdã. Uaſtabant in fluſtris.ac ſi diceret. In ſalo ⁊ ĩ criſpan tibus aquuns. r Eluuidꝰ da.dũ.idẽ eſt qd fluidꝰ Uñ Quca nus.Traxit iners telũ fluidũ ↄtagia peſtꝭ Eluuiob.li.dimii. puus fluu5 Bluuiꝰ.nij.m.sS.eſt ipᷣe aq̃ ðcurſus. Iñ flu uioſus.ſa.ſum.⁊ hͥ ⁊ ̊ fluuiał.⁊ B le. (P gnte Eoca ꝓpꝛin nomẽ ceſarꝭ.vł foca ðꝛ poꝛcus vel piſcis marinuus ä Eocaciꝰ.cia.ciũ.a focꝰ ðꝛ.⁊ ðꝛ panis ſoca/ cius ĩ cinere coctꝰ. Idẽ ⁊ ſubcinericiꝰ öʒ Eocaria ðꝛ coqͥ naria a foco Uñn.j.Re.viij. Filias q̃ʒ vr̃as faciet ſibi vnguẽtarias et focarias. Itẽ focaria ðꝛ ↄcubiaa Eocaris. .t.⁊ h re.eſt aliqd hñs in ſe ignẽ vtualit᷑. ⁊ ð a focꝰ Uñ focarẽ petrã vulgꝰ vocat.ꝗᷓ ferro ꝑcuſſa ſcintillã emittit Eocariũ.rij.loc in q̊ fit ignis. 4 . Eocus.ci.ðꝛ a phos.qð eſt ignis.⁊ colo.is vela foueo.ues.qʒ fouet ignẽ. Ignis etiaʒ eſt ipa flãma.⁊ qcqͥd ignẽ fouet focꝰ voca? ſiue ſit ara. ſiue ſir ſicut locus in qᷣ ig t qn; ꝓ igne. In focus. ſiue ſit illud in q̊ ignis fouetur nis fit in domib. ponit — de foculꝰ.lieid eſt. puus Ditur. di. xxj. cleros Bodine dicunt᷑ loca vel fouee vbialiqᷣd lo⸗ Eoliobalſamũ mi.m. s. ðꝛ foliũ balſamivł liquoꝛ manãs de cert folijs illiꝰ.⁊ ðꝛ a fo/ lium ⁊ balſamꝰ. UV'ñ in greciſmo ðꝛ. Bal/ ſamꝰ eſt arboꝛ foliũ folibalſama reddit Et ſᷣm h̊ dicendũ eſt folibalſamũ.ita ꝙ nõ eſt ſyncooooggs Eoliü.lij.n.s.ðꝛ a foueo.es.qꝛ fouet floꝛem qñ pᷣus ꝓrũpit. vel ðᷣꝛ a fluo is.qꝛ facile flu it. Et inde foliũ ðᷣꝛ qdã herba.qꝛ ſine radi ce vlla innatat huc⁊ illuc.Et dicũt ꝙ pce dat de fontib padiſi.⁊ colligit᷑i littoꝛibuſ indie.⁊ inde ↄfici᷑ pᷣcioſum vnguentũ.qdð vocat᷑ foliatũ. Itẽ folia dicunt᷑ libꝛoꝝ ꝓpt ſimilitudinẽ folioꝝ arboꝝ.vel qꝛ ex follib ii.ex pellibo fiũt.qᷓ; ꝑtes pagine dicunt᷑.qͥa ſibi inuicẽ cõpingant᷑.i.ꝰiungant᷑. Iteʒ a foliũ ðꝛ foliat.ta.tũ.i.hñs ſolia.vel abun dans folijs.vel curuat. Itẽ foliũ cõponi tur.trifoliũ.qͥnq; foliũ.⁊ coꝛ.fo.UVñ Alex/ ander. Pampinus eſt foliũ vitis ramuſcu lng huukkkucc Eollicia.cie.vel follentia tie.i.vanitas.ſuꝑ hia. ſtulticia Eollicuł.li.i.puus follis. Follicułꝰ etiã ẽ ſupꝑ ſpicã vallo inſtructa munimẽ pᷣtendit ne auiũ minoꝝ moꝛſib ſpica ſuis fructib exuat᷑.ł veſtigijs ꝓterat᷑. Et vbicũq; aliqͥd ita ↄtinet᷑.põt etiã dici follicuiuꝰũd·· Eollis.lis.m.t.mantibꝝ fabꝛi.⁊ ðꝛ follis q̃ ſi fouis a fouẽdo.qꝛ fouet ignẽ flãdo Etqꝛ folles inflant᷑ q̃ſi qdã re inani.inde ẽ ꝙ fol/ lis ð ſtultꝰ.ſuꝑbo.vanꝰ.inflatꝰ Fomen.inis.n.t.i.nutrimẽtũ.eſca q̃ fouet. 2 8 a foueo. ues Bomentũ ti.n.s.i.nutrimẽtũ.eſca Eomes.itis.m.t.idẽ eſt qd fomẽ łb fomẽtũ. ſcʒ nutrimẽtũ.eſca q̃ fouet. Yomites etiaʒ dicunt᷑ ſcintille q̃ ꝓpſiliũtex ferro candæete. ſicut aſtule q̃ cadut ex aſſeriba cũ dolaãtur. Fomes ðꝛ radixᷣm Papᷣ. Uñ pctm̃ oꝛigi nale ðꝛ fomes Eonaſgũ vł fonaſgo ingecli ð: qdã potio. ⁊ð a phonos qð ẽ ſonꝰ.⁊ ge qð eſt terra.⁊ ðꝛ ſic.qꝛ creat voceʒ. Nã terra creat oĩa.q̃ otiõe vtebant᷑ poete cũ recitare hẽebant ons.cᷣ.m.t.ð qſiaquã fundes.⁊ ðꝛ a fun do. eo ꝙ aquã ex ſe effundat.Eſt enĩ oꝛigo naſcẽtis aauu· Eontana.ne.idẽ eſtqð fons otertia ſyllaba. ſed bal. ſz põt dici ꝙ ibi eſt theca frumẽti in q̃ granũ ſᷣuat᷑ inter? Hic triuijs peneq; foꝛenſes Eontan.na. nũ.i.iutta fontẽ babitãs. xt ad fontẽ ꝑtinẽs.⁊ ðꝛ a ſons Eonticuł. li.dimi.i.pnus fons — Eontoſus.a.ũ.i.plenꝰ ⁊ abundãs fontib. Eoꝛago.inis.ð illud filũ alterꝰ coloʒ qð mulier ponit ĩ capite vl in fine. vl in latere tele.ad diſtinctiõʒ vl oꝛnatũ faciendũ. Foꝛamẽacꝰ de q̃ Math.rxix. Faciliꝰ eſt ca melũ ꝑ foꝛamẽ ac trãſire ⁊c.ſic exponit᷑ in hiſtoꝛijs.Quidã dicũt ĩ hierłm fuiſſe poꝛ tam q̃ dicebatac.ad quã cũ veniebãt ca/ meli ꝓ cõpendio vie.cũ oneribo ſuis nõ po terat ptraſire vł ſubire eã. exonerati ̊ trã/ ſibãt. ⁊ iteꝝ receptis oneribo minabantur. Scõom ꝗh̊̊ ergo ſilitudo vocat᷑nõ impoſſi/ bilitas.Opoꝛtet em̃ auaꝝ amoꝛẽ opũ di/ mittere.ſi vult ad vitã ingredi eternã. Itẽ alia expoſitio. Faciliſignat h minꝰ poſiti uo ſui ↄtrarij.i.minꝰ difficile.qꝛ minꝰipoſ/ ſibile. Põt em̃ deꝰ facere vt camelꝰ ꝑ foꝛa/ men ac trãſeat nullo obſtãte ꝑiculo Aua rũ vo qͥ h̊ noĩe diuitis intelligit᷑ ponere in glia.ſi pᷣt de potẽtia nõ põt de iuſticia. Fo ame etiã ðꝛ ꝑſpicuitas alicuiꝰ rei groſſe. cʒ ligi- ”? Eoꝛaneꝰ ðꝛ qͥ foꝝ tenet vl de foꝛo venit. iij. g.vij. pegrina. HFEoꝛceps.cipis.m.t.eſt inſtr̃m fabꝛile cuʒ q̊ tenet᷑ ferrũ ad fabꝛicãdũ.licet antiqͥ poſue rũt h̊ nomẽ in fe.ge. Uñ Neniꝰ. Signare opoꝛtet frontẽ calida foꝛcipe.Et ðꝛ a ferꝝ ⁊ capio.qſi ferriceps.eo ꝙ ferrũ cãdẽs ca/ piat ⁊ teneat. Uꝛ ðꝛ foꝛceps q̃ſi foꝛmicepſ qꝛ cũ eo aliqͥd foꝛmũ capimꝰ ⁊ tenemꝰ.Nã foꝛmũ eſt calidũ Itẽ ferrũ cõponit᷑cũ filo ⁊ ðꝛ h̊ foꝛfex.cis.q incidit᷑ filũ q̃ſi ferrũ filo rũ.i.aptatuʒ ad fila incidẽda.Uł cõponit a foꝛis ⁊ capio.qꝛ capiat qð foʒ ẽ in veſte ł in pãno.Et ſᷣm H ꝓpꝛie eſt fullonũ. Itẽ cõ/ ponit᷑ fer ũ cũ pilo.⁊ ðꝛ hec foꝛpex.cis.q̃ ĩ cidit᷑ pił.ſ.ferrũ piloꝝ.ſcʒ aptatũ ad pilos incidẽdos.Et ab iſtis trib nomĩbo deſcẽ/ dũt tria diminutiua.ſ.hec foꝛcicula.ᷣ̊ foꝛ/ ficula.⁊ h̊ foꝛpicula Uñ. Foꝛfice fila pilũ cape foꝛpice.foꝛcipe ferrũ. Itẽ. Fexẽ filo/ rum.ceps ferri.pexq; piloꝝ.V cedit filum c.ferrũ.p q; capillũ Uel ſic.F. reſecat filũ nuu cens q̃̊ʒ ferrũ oꝛcubꝰ.li.pe.coꝛ.deꝰ qui peſt foꝛib⸗ vt eas cuſtodiat.⁊ ðꝛ a foꝛes.riũ. Eoꝛenſis.ſis..t.⁊ h̊ſe.i.ĩ foꝛo vł ĩ foꝛ ma/ nẽs ⁊ habitãs. Uß Oꝛatiꝰ.Ac velut inati Potes ns qr D Poꝛici tatibe dicit⸗ lni gaui, Oiſoẽ Nrücce Poreeſt dunta, dedona Pinſe Udcviſt ſctind Poruma ſito lorſan guint ſorme fonm Pemi miborn litnnoe. ho ſort cr tus ?cc Biin oſcerp Doeſorm ites.D Goone muad i lalgres Bomie ſmntn uguo⸗ Mg. fiim. Erdleq⸗ mncalobe miceſole epparte Meſſeggit „ ibehiidli fons tbundisfet alerc nfine Lnun Aiͦ ſacienci⸗ uir Faclbct erc ſicerponttn biertmn fuiſenn ici venichitch nenbyſuis o⸗ cronertizi⸗ ibminabanmm. Nak noͦimnpoſi⸗ amoꝛ opij di edicemi. I⸗ nubmin poſit lt miio⸗ enc in däteionlo Zu intelligt pongren pötdeinſticn alicui rei gol⸗ loe koꝛo venit i ſm fabꝛlleaz licer mnpot Hen Olgant pe Etoa ſenü cides . scſi formiceh⸗ ttenen. ĩ cponikcifſ⸗ flüͦififerfifi geda. Ulcöpont göfoyeinneft, ſtfullonü Jich hec ſnan⸗ ſczaptarüadpin nimaninte hec ſncialuht⸗ i Forfceflil ni. Ne Feltſß lor Fcn tfin. AſcFniunß Eoꝛes.riũ.f.g. plłit᷑ i. poꝛte.⁊ ðꝛ a foꝛꝛ vł fo ras.qꝛ foꝛis ponũt᷑ ⁊ foꝝ aperiũt: voluũt᷑ In ſingulantñ inuenit᷑ gtũs foꝛis.actũs oꝛẽ. ablatiuꝰ foeꝛer Eoꝛica.ce.f.p.i.cloaca ad qua publica ciui tatꝭ ſtercoꝛa ↄfluũt ⁊ ꝓijciunt᷑. Nã latrine dicũt᷑ a latẽdo.ſ.cloace puate.q̃ in domib⸗ latẽt. Foꝛica etiã dicũt᷑ foſſe extra poꝛtam ad quã ↄfluũt ĩmũdicie.⁊ ðꝛ ſic qꝛ foꝛis eſt Si vo ẽ intra poꝛtã ðꝛ latrina. Itẽ foꝛica ðꝛ qᷣcqͥd immũdũ foꝛas iacit — Eoꝛeſta ẽ locꝰ vbi fere inhabitãt vel inclu/ dunt᷑. ⁊ vbi qͥs hʒ vſum venãdi ſᷣm Berñ. de d ona. cũ dilectꝰ.in glo.f. Eoꝛinſecꝰ.ca.cũ.i.extraneꝰ.de foꝛꝭ veniẽs vel exiſtẽs.Et ponit᷑ foꝛinſecꝰ qũq; aduer. ſic ⁊ intrinſecꝰ ⁊ extrinſecꝰ.⁊ coꝛ.pPpe. FEoꝛma.me.ſ.p.i.pulcritudo.pulcra diſpo ſitio.⁊ ðꝛ a foꝛmon qð ẽ caloꝛ ꝓpꝛie em̃ ca/ loꝛ ſanguinẽ mouet ⁊ ſanguis pulcritudi/ nẽ. Iñ foꝛmoſus.a.ũ.i.pulcer cui caloꝛ ſã ſoꝛmoſe.ſi.ſime.⁊ h̊ͥ foꝛmoſitas.tatꝶʒ. Iteʒ a foꝛma ꝑ cõpoſitiõʒ bifoꝛmis.trifoꝛmis. ↄfoꝛmis. defoꝛmis.diffoꝛmis.inſoꝛmis. vnifoꝛmis.multifoꝛmis.a qby gquerbia qᷓ liitatis.⁊ noĩiaꝓpꝛietatis in tas.vt bifoꝛmit᷑ tas.ↄfoꝛmiter.taſ.defoꝛmit.tas.vnifoꝛmi ter.tas.⁊c. “ Eoꝛmella.le.ðꝛ ꝑpuꝰ caſeꝰ. Vñ ingr ĩ hiſto⸗ rijs ſic exponit ulð qdð ſcribit᷑j. Regꝭ. xvij. Decẽ foꝛmellas caſei.i.decẽ caſeos puos⁊ recẽtes. Uñn Alex.nequã.Caſeꝰ exiguꝰdat qð foꝛmella figurat. Itẽ foꝛmella.le.⁊ foꝛ mula diminutiua ſunt a foꝛma.⁊ ſunt pꝛo pꝛie inſtrumẽta alutarioꝝ.qͥbus foꝛmãt ipſ talares 1èè́èÿMVW Eoꝛmica ðꝛ a fero qð eſt poꝛto.⁊ mica eo q; ferat micas annone. Uñ Oui. Grãde opꝰ exiguo foꝛmicas oꝛe gerẽtes. Iñ foꝛmici/ nus.na.nũ.⁊ foꝛmiceꝰ.cea.ceũ.⁊ h̊ foꝛmi/⸗ cariũ.rij.locꝰ foꝛmicaꝝ.qð ⁊ fſoꝛmicetũ ðꝛ Et diẽ qͥdã ſapiẽs.Exẽeplũ pᷣbet nohis foꝛ mica laboꝛꝭ.De q̃ dicẽ̃ Iſi.etymo xij. Foꝛ mice ſolertia młta. Pꝛouidet eĩ in futuꝝ. ⁊ pᷣparat eſtate qð comedat in hyeme. In meſſe aũt colligit triticũ.hoꝛdeũ nõ tãgit. Dũ pluit ei ſuꝑ frumẽtũ totũ eicdcit Boꝛmicales liũ.m.g.plłr.i.foꝛcipes fabꝛoꝝ qꝛ phoꝛma.i.calida de foꝛnace extrahũt. hoꝛmicoleon. ontꝭ. m.t.eſt aial puũ foꝛmi cis ſat infeſtũ.qð ſe ĩ puluere abſcõdit.et foꝛmicas frumẽtũ geſtãtes iĩterficit⁊ ðꝛ a foꝛmica.⁊ leon qð eſt leo.q̃ſi foꝛmicaꝝ leò vel certe foꝛmica parit᷑ ⁊ leo. Pꝛoinde aũt foꝛmica ⁊ leo vocat᷑.qꝛ alijs aĩalibo vt foꝛ/ mica eſt. foꝛmic aũt vt leo eet Eoꝛmicula.le.dimi.i.pua foꝛmicc. EFoꝛmido.inis.f.t.i.pauoꝛ vł metꝰ łltimoꝛ. ſz differüt qꝛ foꝛmido obijcit ocul vl aio ſi ne habita rõe.⁊ maxie ꝑpuulis Sed pauoꝛ cũ timiditate animi ſubita ẽᷣ. ↄturbaãs ocu los.qñ tñ ſoluit᷑ rõe vł tꝑe nõ ↄſtat. Metꝰ eſt interioꝛ motꝰanimi ſubitus ſiue coꝛdis fact? er aliq triſti recoꝛdatõe. Sʒ timoꝛ accidẽs dolor metis extrinſec ex aliq̃ oc/ caſione accideti. Itẽ foꝛmidines etiaʒ di/ „ unt᷑ penne ſagitte alligate.qby venatoꝛes Eoꝛmidolus.la.lũ.pe.coꝛ.qͥ hʒ foꝛmidinẽ. . 7 In foꝛmiduloſus.ſa.ſum.ĩ eodẽ ſenſu.i.qᷣ patit᷑ foꝛmidinẽ. Ponit᷑ tñ impꝛope p eo qͥ infert foꝛmidinẽ. Uñn Saluſti. Nõ alie/ na vᷣtus ſp eſt foꝛmiduloſa his.i.inferens foꝛmidinẽ. Iñ foꝛmiduloſe.ſius.ſime.ad/ nier. ? foꝛmiduloſitas. ftattis. Eormidus da.dũ.pe.coꝛ.i.calidꝰ.⁊ dicit᷑a foꝛmnuus Eoꝛmon..i.caloꝛ vł ignis. Iñ foꝛmꝰ.a.um. dixerũt antiqͥ calidꝰ⁊ feruẽs.⁊ ðꝛ H̊ͥ foꝛmũ id eſt.calida materia ferri.ſicut extrahituꝛ Foꝛnax. c. & d phos qd eignis. qſi phos vꝛna.vl qſi phos vꝛgẽs. Itẽ foꝛnaxcis.di cebat᷑ qda deꝗ apð getiles. Iñn H̊ foꝛnacu/ la. le.dimi.⁊ B foꝛnacaliũ.lij.vlł foꝛnacale. lis Et dicũt᷑ foꝛnacalia feſta illiꝰdee apud antiq̊s. Yoꝛnacalia etiã dicũt᷑ q̃daʒ inſtr̃a ad opꝰ foꝛnac? aptaaiaags „ „ Eoꝛnicatio.onis.F.t.ẽ cuiuſlibʒ illiciti coi/ tus genꝰ fit extra vxoꝛẽ legitima.ſpẽalix in vſu viguaꝝ meretricũ vł ↄcubinaꝝ. Eoꝛnix.cꝭ.m.t.ðꝛ arcꝰ triũphalis iuxta ſu/ perbiã getiliũ ĩ ſignũ victoꝛie erectꝰ.Et ſi cut ðꝛ ĩ hiſtoꝛijs ſuꝑ.j.Re.xv. Fiebat ð mi xtis vł palmis vł oliuis.Et ſic dicunt ibi. depingebat ſeries belli ⁊ gla triũphi.⁊ di/ cebat᷑ foꝛnix q̃ſi foʒ nitẽs.i.qapparẽs.qꝛ ĩ lo co eminẽti fiebat vt ab oĩby poſſit videri.? coꝛ.pe.in obliquis. Uñ Uirgilius enei.v. Menia ↄſpicio atq; aduerſo foꝛnice poꝛ⸗ tas.Vlel foꝛnix ðꝛ arcus lapideꝰ.⁊ ðꝛ a foꝛ nax.qꝛ de coctura foꝛnacis extruit᷑.vel qͥa curuatus ⁊ arcuatꝰ ſit vt foꝛnax.Et quia meretrices ſolent meretricari in hmòt foꝛ niciboiiõ etiã foꝛnix dicitur lupanar. Riis cet domꝰ meretricũ. Uñ Juuenab. Leno nũ pueri qͥcũq; ĩ foꝛnice nati. Itẽ Greciſ/ mus Foꝛnixlenonũ loc ẽ parit᷑ meretric AäÄſt arc muri ðᷣ exterioꝛ. Itẽ eſt arcꝰ foꝛ/ nivx. ſʒ foꝛnax ſaxa purit Eoꝛs.f. g. i. euẽt reꝝ. ⁊ ðꝛ a foꝛos. Uñ ſepe inuenit᷑ poſitũ aduerbialit p aduerbio euẽ tus.nec hʒ h̊ nomen niſi iſtas duas voces ntõ h̊ foꝛs.ablatiuo ab hac foꝛte Eoꝛtis.tis.ↄ.t.⁊ H̊ͥ te.ᷣm Rabanũ ðꝛa fero fers. eo ꝙ foꝛtit᷑ ferat aduerſa ⁊ qcũq; acci Inuict'ad laboꝛes.qꝙ aũt ðꝛ foꝛtꝭ qi ppos düt. Scom vᷣο Iſi.a ferro.qꝛ durꝰ ſit ad glectendũ nec molliat᷑. Etẽ foꝛtꝭ ad ꝑicula vel phoꝛmon tenẽs.etymo.eſt. Iñ foꝛtiteꝛ Ittuoꝛ cardinalibi vᷣtutibo.Etẽ foꝛtitudo tius.ſime.aduer.⁊ h̊ foꝛtitudo.inis.vna ð mẽtis qᷓ aduerſa eq̊nimit tolerat.licʒ qũq; dicat᷑ coꝛꝑis.Et deſcribit᷑ ſic. Yoꝛtitudo eſt ꝑiculoꝝ ↄſiderata ſuſceptio.⁊ laboꝛuʒ Diuturna pꝑpeſſio.vt ſic nõ timeam.⁊ ſic ẽ foꝛtitudo g timoꝛẽ. Itẽ foꝛt⸗ componit᷑.qᷓ; foꝛtis.tãfoꝛtis.i.valde foꝛt⸗ Eoꝛtuitꝰ. ta. tũ. id qdð foꝛte ↄtingit.vt bona foꝛtũe ⁊ tꝑalia. In foꝛtuitu aduerbiũ euẽ tuſ. p q etiã qñ q; inuenit᷑ foꝛtuito ablatiuꝰ * poſit aduerbialit. Eoꝛtuna ne.F.p. ðꝛ.quaſi foꝛe vna.quia virx aut raro ꝑmanet eadẽ. CIñ depingitur ei imago q̃ſi voluẽs rotã ꝓpt᷑ ſui volubilitatẽ Etſcribũt᷑ ibi vſus Gloꝛioꝛ elatꝰ.deſcẽdo minoꝛificat?. Infimꝰ axe teroꝛ. rurſus ad aſtra feroꝛ. Deq̃ dic Iſi etymo.viij.vbi lo quit᷑ de dijs genliiit Eoꝛtunã a foꝛtuitꝭ nomẽ hr̃e dicũt.qſideã quãdã res humanas varijs caſibo ⁊ foꝛtui — tis illudentẽ. Uñ ⁊ eã cecã appellãt eo ꝙ in qlibet paſſim incurrens ſine vllo examine meritoꝝ ⁊ ad bonoſ⁊ ad malos venitSʒ H» dea aut nihil ẽ.aut tpal euẽt reꝝ ⁊ deop uiſaꝝ. Scðm Papᷣ. Foꝛtuna ðꝛ felicitas euẽtus.exit.Et licet foꝛtuna ſe habeatad ꝓſperitatẽ ⁊ ad aduerſitatẽ.tñ ſindadiun/ cto ſꝑ accipit᷑ in bono. Iñ foꝛtunatꝰ.ta.tũ .i.cui foꝛtuna fauet.⁊ ſꝑ eſt ꝓſpera.Et com ponit᷑. Infoꝛtunat.ta.tũ.cui foꝛtuna ſꝑ ẽ aduerſa.⁊ vtrũq; cõopaitt. Hoꝛtuniũ.nij.n.s.pſper euẽtus Eoꝛułꝰ.li.pe.coꝛ.i.burſa vł ſcriptoꝛiũ. 782 Aa foꝛꝰ p foꝛamine.qꝛ crebꝛo ſit ꝑfoꝛatũ ad ꝗad pẽnas ⁊ coꝛnua iĩponẽda. Uel theca vl ciſta libꝛoꝝ. Uñ iuuenał. Hic libꝛos da/ bit ſz ⁊ forulos mediãq; minernuiu Eon. ri.n. S.ðᷣ locꝰ deputat ad emẽduʒ vł vendẽdũ.⁊ ðᷣꝛ a foʒᷣ.qꝛ ſꝑ fit foꝛꝭ. Foꝝ etiã ðe lovbi tractãt᷑ cauſe ⁊ tunc ðꝛ a fando. Eiß foꝛulũ.li.dimi.i.puũ foꝝu· oꝛũapij qðᷣ Apiꝰ ſenatoꝛↄdidit . . – Eoꝛ. ri. m. 6. ad młta euocat᷑. Foꝛꝰem̃ eſt exercendaꝝ litiũ locꝰ.a fando dictꝰ. Uela Phoꝛonio rege qͥ pmo gre lr̃is legem de Dit. vt de vᷣ. ſig. ca. ſoꝛꝰ.⁊.vij.diſ. Hoyſes. Etoſtat ext bo.ſ.cauſa.lege.⁊ iudicio Yorꝰ etiã eſt locꝰ vbi vua calcat᷑.ſic dict.qꝛ peò calcãtis feriat᷑qð ⁊ calcatoꝛiũ ðꝛ. Itẽ fonꝰ etiã ðᷣꝛ vbi res vẽdunt᷑ a ſando.vł qꝛ ſoꝛis eſt. Et foꝛꝰeſt tabulariũ nauis.a ferẽdo.qꝛ ferat inceſſum boĩm. YFoꝛꝰetiã ðꝛ foꝛamen illud in naui ꝑ qdð remꝰ immittit᷑.a foꝛãdo Vñ quidã dicũt auſat᷑ vẽditq; foꝛuʒ.ſi/ gnatq; foꝛamen. Inuenieſq; foꝛos datq; carina foꝛos . Eoſſa.ſe.f.pii.fouea. Iñ foſſatũ dictũ eo ꝙ; multas foſſas habeoat Eoſſoꝛ.oꝝ. ille qͥ fodit terrã Eoſſoꝛiũ.rij.i.ligo cũ quo fodit᷑ Eotilis.lis.ꝰ.t.⁊ h le.i.nutribił.vł aptꝰ ad fouendũ. ⁊? coꝛ. pe. W Eotiniani.pe.pð.qͥdã hereticia fotinio gal loßrecſe ſmirne epᷣo dicti q hebionitaꝝ he reſim ſuſcitãs.aſſeruit xpᷣm a maria ꝑ Jo ſeph nuptiali coitu fuiſie ↄcepti Eotio.onis.f.t.i.nutritio.⁊ ðꝛ a foueo Eotus.tua.tui.⁊ fotꝰ.ta.tũ.i.nutritꝰ.refo⸗ fect?.⁊ ðꝛ a foneoo. 4 cillatꝰ. xe Eracticiꝰ.cia.ciũ.qʒ facile frãgi t. Eractilł.li.m.s.cauda vł fragmẽ pãni fiſ/ ſi. cauſa oꝛnatꝰ pẽdẽs ex inferioꝛi ꝑte. Fra ccillłꝰ et ðꝛ villꝰ ĩ tapeto ł alia veſte villoſa. PBract. ca. ctũ.i. debilitat. laceratꝰ.diſſo/ lut?. ð a frãgo. Iñ hᷣ fractio.onis.et hec fractura. re.⁊ ̊ͥ fragmẽ.⁊ fragmẽtũ.ti. Braga.poma ſilueſtria.vł genꝰ rubicunde herbe qꝗᷓ terre adheret.⁊ ðꝛ camelia.vel lo/ ca mõtoſa. In fragoſus.ſa.ſum. Eragidica. ce.i.ſtilꝰ.⁊ ðꝛ a frãgo.gg. Eragilis.lis.ↄ.t.⁊ G le.i.debilis.⁊ cõꝑatur Iñ̃ fragilitas.tatꝭ.⁊ fragilit᷑aduer. Eragoꝛ. o. m.t. eſt tonitruũ vł aliꝰ ſonꝰ. et Zꝛ a frãgo.g.qꝛ q̃q; ſicca ⁊ arida ſacile frã git Iñ fragoſuſ. a. n. i. plenꝰfragoꝛe.łaſpeꝛ yl ſpiſſus dẽſitate reꝝ fractaꝝ. vt ſũt loca in ſiluis vbi frequẽter fiũt ſragoꝛes fractõ ne ramoꝝ arisgdoz datab Ptano geni ene⸗ ſign cte⸗ Er ch. ote⸗ Eure lulin Eur- ſiter⸗ ſuntn Mſdicn ſohiena wuten Grman Mnta üͤſt gſa tihe ſoꝛo⸗ lth. ber hedia ſenine Nturs⸗ 1 cob Chinint diotab a wüe didit t. Foeed dodic Di Elnislegenmn dil. Doſſ Tindicon ſcdicl n⸗ iüde Niſc⸗ do. efons iga ferilo ⸗ niörfoamen mittit afrade. irqtow Gch os da ſirüdicitn ni oſodi⸗ umb Nen rciofotinogt ahcbioninnh namamu Cp zealouco inucnie reio⸗ 5½ fragmeinifü nfenonhie ali eſeſa cen- ſe nctob⸗ Ntgon man torcanch sſaun zaffügoc, pchils iihn⸗ . gllratnc 4 mi Nun fat iütngen nrrdnni . JFʒ PBragus gi.m.s.i.curuatio genuũ.vel ipᷣm genu. ⁊ ð a frãgo.qꝛ videt᷑ ibi os fractũ Hramea.mee.f.p.eſt gladiꝰ ex vtraq; parte acut.2 ð a ferrũ q̃ſ ferrea Idẽ eſt ⁊ ſpata ⁊romphea.Sʒ machera ẽ gladiꝰ lõgꝰ ex ytraq; pte acut/ Ul m alios framea ðꝛ qᷓ ſi fremea.a fremo.mis.qꝛ meticuloſos fre mere fac. Uñ ꝓpha. Eruea framea deꝰani mã meã. Uñ Alex.nequã. Id qð dat gla/ d ſrameã ſignare memento. Itẽ framea mhltas alias ſignificatões hʒ q̃ pñt hr̃i per hos vᷣſus. YFramea vindicta rogꝰ enſis lã cea dicta. Framea moꝛs aĩe de h defen/ dat abba EFrancigena.ne..p.aliqͥs vł aliq̃ genitꝰ v genita a frãco vł in frãcia.⁊ ðꝛ a francuſ.⁊? enero vel genitus. Eranciſta.ſte.ðꝛ a francꝰ.Et ſũt franciſte ĩ ſignia qᷓ añↄſules ferebãt᷑ vt ſecures.ſic di cte a ↄſuetudine francoꝝꝛ. Eranc.ci.fuit qdã dux frãcoꝝ. Iñ h̊ fran/ cia.cie.⁊ franc.a.ũ.UVel frãci dicũt᷑ a feri tate moꝝ. Iñ dicta ẽ frãcia.cie.terra eoꝛũ ⁊ hinc francꝰ.ca.cũ.gẽtile Bratellũ li.n. s.i.ſtillicidiũ ſtercoꝛꝭ vel ſter gquilinunana. Erater.triſ.m.t.a.fructu ðꝛ.q aũt ðꝛ frater ſ fere alt᷑.etymo.eſt ꝓpꝛie aũt fratres ſunt ſunt nati ex eodẽ pr̃e.ſj diuerſis matribꝰ vñ dicunt᷑ frẽs eo ꝙ ſint de eodẽ fructn.i. ſemie nati. Sʒz germani ſunt qͥ ſũt ex eadẽ matre.ſʒ diuerſis patribo ꝓcreati. Unde ⁊ nantes ñ vt aliqͥ dicũt ex eodẽ germĩe.qͥ tãẽ tũ frẽs dicunt᷑. Itẽ german dicũt᷑ vterini qꝛ ſunt ex diuerſis patribo et vno vtero edi ti. Bermane etiã intelligunt᷑ vt germani⁊ ſoꝛoꝛ vt frat᷑. Et eſt ſoꝛoꝛ ex eodéſemine di cta.qꝛ ſola cũ fratriboĩ ſoꝛte cognatõis ha bet᷑. Si vᷣo habeãt eundẽ pꝛẽm ⁊ eãdẽ ma trẽ dicunt᷑ frẽs germani Et ſilr intellige ðᷣ femineo ſexu.Quattuoꝛ aũt modis ĩ ſcri/ pturis ſacris frẽs dicunt᷑. Natura vt eſau ⁊ Jacob. Petrꝰ⁊ Andreas.Cognatiõe qͥ ſunt de eadẽ familia ſiue parẽtela ſiuesſan guinitate. vt Abꝛaã ⁊ Loth. Uñ Beñ.xiij dixit abꝛaã ad nepotẽ ſuũ loth. Nõ ſit rixa int᷑ me⁊ te ⁊ int᷑ paſtoꝛes meos ⁊ tuos.frꝗ tres em̃ ſumꝰ.Gẽte vt oẽs iudei int᷑ ſe frẽs dicunt᷑. Uñ apłs ad Ro.ix.Optabam em̃ egoiple anathema eſſea xpᷣo ꝓ fratribo me is q ſunt cognati mei ſ̃m carnẽ qͥ ſunt iſra elite. Affectu etia fres dicunt᷑. ⁊ H duplr. ſcʒ cõiter ⁊ ſpẽaliter. Cõiter ſcʒ cõi affectii ſicut om̃s hoĩes qͥ de eodẽ patre nati ſunt „ — fratres vocant᷑.⁊ pari germanitate ad in/ uicẽ ↄiungunt᷑. Uñ.Dicite his qui odert vos. ſres noſtri vos eſtis. Spẽali affecru oẽs xpᷣiani fres vocãt᷑. Uñ pᷣs.Ecceq; bo nũ ⁊ q; iocundũ habitare fratres in vnuʒ. Et nota ꝙ m iura iuenit᷑ fraternitas ſpũ alis qᷓ attendit᷑ inter illũ qͥ ſuſcipit᷑ ð ſacro fonte.⁊ filios ⁊ filias carnales pꝛis ſui ſpi ritualis vel patrini.De pᷣdictoꝝ matrimo nio ſine aliq̃ᷓ dubitatõe ita teneas ꝙ oẽs fi lij duoꝝ cõpatrũ iiue añ cõpaternitatẽge / niti ſint ſiue poſtea. pñt legitime matrino nialiter copulari.excepta illa ꝑſona q̃ me-/ Diate cõpaternitas eſt ↄtracta. Na illa ꝑ/ ſona nũq; põt copulari alicui filioꝝ patrii Eratres ↄſanguinei ſunt fres ex eodeʒ pfe ⁊ ex eodẽ ſanguie geniti.ita exponit tex. in Itacß. K. e.dcxlll. Eratres patrueles ſunt duoꝝ fratꝝ filij/ EFratres vterini ſũt filij eiuſdẽ mr̃is.vt ex/ vonit glo. Inſti. ð legi. ag. ſuc.S.ð hñdum Bratercułꝰ.li.di.i.puus fratter. Fraternꝰ.na.nũ.i.res fratris vl ad frẽs ꝑti nens. Iñ fraternitas. tatꝭ.⁊ H ⁊ B fraterna Eratriſſa.ſe.f.p.eſt vxoꝛ frattis Eratria.rie.i.filia vł vxoꝛ fris.ł ↄgregatio 28 q frar U Fratru.ui.m.s.i.filiꝰ fratriſ. Jñ h̊ fratrua true.i filia yl vxoꝛ frarris. Iñ 1 6 frarru elis.⁊ h̊ le.qð ꝑtinet ad frẽm vel res fratr⸗ Vlb fratrueł.i.filiꝰ fratris vł filia fratrꝭ vł fratrui. Et ðꝛ fratruelis vł fratruꝰ q̃ſi frat aliꝰ.ſʒ eſt etymo. Fratrueles etiã dicũtur Eraus.dis.f.t.i.dołꝰ.ſʒ differũt.qꝛ fraus ẽ circa fidẽ mutuatã. Doł?in aio Inſidie o loco vl telo. Iñ frauduletꝰ. ta.tu.i.plenuſ fraude.Et h̊ᷣ⁊ H ⁊ B fraudulẽs.tꝭ.ĩ eodem ſenſu. Iñ fraudulẽter aduer. Eraxinetũ.ti.pe ꝓ.locꝰ vbi fraxini creſcũt Braxin.ni.pe.coꝛ.q̃dã arboꝛ.⁊ ðꝛ a fragui qꝛ mag in aſperis ⁊ mõtanis loc ſolet na ſci. ſic? fragus. Cll ð a frago..q; facile frãgit᷑. Iñ fraxineꝰ.nea.neũ. Erea.free.i.poteſtas vł mũdia.⁊ a parente ſuo relicta.Et ðꝛ a fremo.is. Uñ h̊ mũdi/ um. dij.i. d ominil. Eremebũdus.da,.dũ i.ſimilis fremẽti. §. ſ ut aũt cognati. Inſti.ð legi.ag.ſuc. ⁊.l. D õõ gui cito frełnnnnnnit BEren. neu.g. indecli.q̃dã exagitatio furoꝝ a cerebꝛo deſcẽdẽs.⁊ ðꝛ a frendoo Ereneſis.ſis.m.t.ipᷣa rabies.⁊ ðꝛa fren Iñ frenetic. ca. cũ.qͥ freneſim hʒ.qꝛ dẽtes cõ/ cutiat. Ulł freneſis ðꝛ ab ĩpedimẽto mẽtis qꝛ greci frenas mentẽ dicut HBrenũ.ni.n.g.in ſingłari.ſʒ ĩ płi inuenitur mal.g. ⁊ neu.i.hi freni.⁊ h̊ frena.⁊ dꝛ a fren deo. des. qꝛ dentibo eq ſp ↄcutit᷑ ⁊ imbᷣmit Tjã eqͥ hoc ſꝑ frendẽt.i.impmũt dẽtibus ⁊ oↄcutiũt ⁊ moꝛdẽt.vł ðꝛ a fremo quia facit equũ fremere.⁊ ꝓdu.fre. Uñ Quið. Pꝛe poſitꝭ frenis ſepe repugnat equꝰ Iñ frenu „ — . lũ.li.pe.coꝛ.i.ꝑnũ frenũ Erenuſculꝰ.li.pe.coꝛ.ðꝛ a frenũ. Et ſũtſre nuſculi vlcera circa rictũ oꝛ ſilia his q fi/ unt iumẽtis aſperitate frenoꝝ Brequẽs.o.g.i.multꝰ vł aſſiduꝰ vel creber qꝛ ſepe fruat᷑ curia.Pꝛope qͥ dẽ frequẽs ðꝛ ſinaein curia.⁊ ſepe fruit᷑ ea.⁊ coꝛ.fre Vnñ OQui.Ut redit atq; frequẽs lõgũ foꝛ/ mica p agmen Erequẽ quẽs eſt ĩ dicẽdo.ſic eſt incãtatoꝛ.⁊ dicit᷑ a freques 2 dciiioo Ereſus.ſa.ſum.i.fract.otrit:.cuſſus Ueñ ⁊ fabã freſam dicimꝰ.qꝛ hʒ tecã molitaʒ.i. fractã.ↄcuſſam.⁊ ↄtritvä Eretũ.n. S. ð a ferueo. ues.eo ꝙ ferueat. vl a fremẽdo Et ẽ ꝓpꝛie fretũ ipᷣe feruoꝛ marꝭ ſʒ ponit᷑ p mari. Itẽ fretũ ẽ anguſtuʒ et q̃ſi fluẽs mare.ab vndaꝝ feruoꝛe dictũ.vt ga/ Ditanũ ⁊ ſiculũ Et noĩat᷑ mare diuerſ noĩ hb. Vñ.Cũ fremit eẽ fretũ mare dicas cuz ſit amaꝝ. Põt' poõte caret. ſʒ ab eq̊ ðꝛ eqͥꝛ. Erretꝰ.ta.tũ.i.fultꝰ.tutꝰ.impauiq.⁊ dicit᷑ a fretũ ꝑ ↄtrariũ.qꝛ fretũ fac hoĩem pauidũ UVUbdꝛ a feruoꝛe.qꝛ feruoꝛ ⁊ ira reddit ho/ minẽ ĩpauidũ Ulł potiꝰðꝛ a fruoꝛ.erꝭ Fru itio natura ſolet reꝝ ↄferre tutelã Ille em̃ eſt fret qͥ auxilio alicuiꝰ fruit᷑. Nõ ãt fretꝰ eſt pticipiũ ſʒ nomẽ.⁊ ꝓ.fre.ſʒ fretũ.ti.coꝛ. ceã. Unñ. Poſcit nauta fretũ. tu debił appe/ te fretũ. Itẽ. Intrat nauta fretũ.ventoꝛuʒ turbine fretus Brigdoꝛ.oꝛis.m.it.i.frigus. Eirigidariũ.rij.locꝰ vbi aliqᷣd ponit᷑ ne ca/ loꝛe coꝛrumpfſßſee.. Erigidus. da.dũ. ꝛ a frigeo.es. ⁊ cõparat᷑. Iñ frigide.dius.ſime.aduer.⁊ hec frigidi idic. ca. cũ. ͥ freauent dic. vel fre Erigilla. le. fp. eſt auis q frigoꝛe cãtat. ⁊ d: a frigeo. ges. Erigoꝛes.oꝝ. plis nũeri. maſ.ge.i.febꝛes qᷓ faciũt hoĩem frigere. Erigoꝛoſus.ſa.ſum.i.plenꝰ frigoꝛe Erigus.goꝰꝝꝭ.m.t.i.gelu.⁊ ðꝛ a frigeo. Britillũ.li.n.s.i.molinellũ in q̊ͥ piper terit᷑ 7 ð a frãgo.gꝗ.qꝛ gꝗna piperꝭ vł alia frãgit ⁊ eſt ꝑfoꝛatũ ab inferioꝛi ꝑte.⁊ iñ piper tri tũ recolligit᷑. Ponit᷑ etiãp qdã vaſe ꝑfoꝛa/ has ſolẽt pꝛoijci taxilli ne fiat ibi fraus. Inuenal. Paruoq; cadere monetar ma fritillo Briuołꝰ.la.lũ.pe.coꝛ.i.vanꝰ.inutił.mẽdax. caducꝰ.incertꝰ.dubiꝰ.ſimulatꝰ.pui pꝛecij. Vnñ friuolũ q̃ſi fere valẽs obolũ. Inuenit oñq; ſcriptũ ꝑ b.fribołᷣ la.lũ.ſʒ antiqͥtas ẽ ꝓpꝛie aũt friuola dicũt᷑ fictilia vaſa⁊ ĩutilia ſuꝑ carbones cito ſolet decoqͥ.⁊ ðꝛ a frigo gis.⁊ G̊ frixũ.xi.genꝰ cibi dictũ a ſono quẽ fac qñ ardet ĩ oleo vel ſagimie Erixatura.re.f.p.⁊ G frixura.re.ĩ eodẽ ſen/ ſu. ſ. coctura illa.tal actio.vł qð frigit. Erixura ðꝛ a frigo.gis.ſz frixatura a frixo. „ as. frequẽtatiuo Brixoꝛiũ.prij.n.s.patella vł ferrũ ſuꝑ qð co quit᷑ Uñ ꝓpha.Cofrixa ſunt oſſa mea tãq; in frixoꝛio. Itẽ frixoꝛiũ cõponit᷑ cũ con.vt cõfrixoꝛiũ.⁊ ðꝛ patella.ſartago ☛ auis q̃dã q exfrõdib nidũ facit. Uñ Uir gili Hic alta ſub rupe canet frondatoꝛ ad guras 2. ” -⸗ Erondat.ta.tũ.⁊ frõdeꝰ.dea.deũ.⁊ frõdo ſus.ſa.ſũ.Differt.qꝛ frõdeũ ẽ qð de frõdib totũ eſt. Frõdatũ vł frõdoſum ẽ qð fron/ des hʒ ⁊ eis abũdat.vtlocꝰ arboꝝ ſic ẽmi/ neum ⁊ graminoſum. Erondicula.le.dimi.pe.coꝛ.i.ꝑua frons Eronitꝰ.ta.tũ.i.pꝛudẽs vł ſapiẽs.⁊ dicit᷑ a phꝛonos vł phꝛonꝰ.Et cõponit᷑ infronitꝰ ta. tũ.i.inſipiens.inſulſi us. Un Ecci. xxiij. Aio irreuereti ⁊ infronito ne tradas me. Sʒ ibi cõiter legit᷑ infrunito. BEBrons.dis.f.t.vðꝛ a foꝛos.q̃ſi foꝛons.qͥa fe/ rat virgulta vł vmbꝛã. Uł ðꝛ a fluo.is.qͥa cito fluat Iñ frõdoſus.a.ũ.i.plenꝰfrõdibꝰ Iñ frõdoſitas.tatdꝭ.abũdãtia frõdium Et frons frõdis ẽ arboꝛ. ſʒ frõs frõtis eſt os capitis. Uñ. Frons foliũ frondis.ſfrons in vertice fronntis Erondatoꝛ. oꝛis.m.t.qͥ frondes colligitad paſtũ aĩaliũ.vel q euellit frõdes a vitibus vt citius matureſcãt. Ułqͥ canit frõde Vł Hont Eruc⸗ vela⸗ h cipid Eind ſuſn: jfütg enie ſceipo hoelſ indoſr ſcloc? güüt trag otne Pruc ſepat Eruct er⸗ Fygul dot⸗ Glinst uonn Eſtnürfi Nllinnt⸗ Piges Kffng N ſſero⸗ fugi hemnar Hgt ☛☚α hniug Bunen. 4 Ne tüühien ei egfn nefüttdifns er not inned mäln. loreonirec, bolü. Jnuent hannqtns: Auſar iunlis anncarnisi dqa Raffigo cüaſonoui mie 1rei code ſcn qöfnigtt. ruturas fni müſupd toſſa meutii onit cicon 9o Gescolligtad 5desa vinbus anitftöde ſcit VaVir frondatntl de den f cecdeffcn winicfn ardaſinn Erontiſpiciũ.cij.n.s.i.inſpectio frotꝭ ñ ⁊ anterioꝛ ꝑs eccłie frontiſpiciũ Bructuariꝰ ria.riũ.i.vtił vlł fructu abũdãſ vel ad fructũ ꝑtinẽs. Itẽ fructuari eſt qͥ rei dñns nõ eſt. vt in.l.vti.fru.ff.ſi vſufruct᷑. peta.iñ ĩ qbuſdã caſibp dño habet᷑ſ.in ꝑ cipiẽdis fructib.ff. ð vſufru.l.ſi titij.S.j. ruct?. us. ui. &ε a fruoꝛz. Iñ fructuoſo. ſa. ſum.⁊ fructuoſe.ſi.ſime.⁊ h̊ͥ fructuoſitas. Itẽ ructꝰ.cta.ctũ.ẽ ꝑticipiũ ð fruoꝛ.erꝭ. Bructꝰ dicunt᷑ qͥ ſupſunt deduct expẽſis. Iꝗ fiũt gra fructuũ qrendoꝝ.colligẽdoꝝ.⁊ ↄſeruadoꝝ. qð locũ bʒ ta in bone qᷓ;ĩ male fidei poſſeſſoꝛibo ⁊ in pᷣdomibo. vt. ff. ð peti. here.l. ſia te.S.fruct Fructuũ aũt alij ſũt induſtriales.vt frumẽtũ.vinũ.oleũ.⁊ ſilia ſcʒ lac ⁊ lana.q ſine induſtria hoĩs nõ pue niũt.Alij ſunt fruct naturales qͥ ex .ipᷣa na poma.pira.ficus.⁊ hmõi. Eructꝰ pcepti dicunt᷑ qͥ aliq̃ mõ ſunt a ſolo ſepati.⁊ in hoꝛꝛeis recõodit ruct' ꝑcipiẽdi dicunt᷑ qͥ immaturi ſũt.q̃̊s verus vñs poſſieerr. Erugalis.lis.ↄ.t.⁊ G le.i.vtilis.ſobꝛiꝰ.mo/⸗ deratꝰ.ↄtinẽs. Iñ frugalit᷑ aduer.⁊ H̊ fru/ galitas.tatꝭ.i.vtilitas.parſimonia.mode/ ſtia. ↄtinẽtia.tẽperantia.pcitas.ſobꝛietas. Digalitatẽ· PBrugeria.·rie.dea frugũ.⁊ ðꝛ a fruge Brugi. oĩs. g. indecli. p oẽs caſus.i.bonus. vcilis.valẽs.tpatꝰ.modeſtꝰ. Uł ſᷣm Pꝛiſci anũ frugi eſt dtus henois fruges. ? figura te⁊ intraſitiue ↄiũgit᷑ cũ oĩ caſu.cũ vtroq; nũ nemancibii frugi. Idẽ dicas de nihili.coꝛdi.mancipi. Erugifer.ra.rũ.i.ferẽs frugẽ.i.vtilitatẽ vel fructũ. Et h frugifera. re.iterra. ⁊ h frugi . Eer.i. qg»"7M7g!ge 2 Brumen.inis.n.t.i.ſũma ⁊ eminẽs ps gule vl gutturꝭ ꝓxima ꝑs gurgulioni q̃ cibus? potio deuoꝛat᷑.q ſapoꝛ cibi ⁊ potꝰ diſcerni tur.⁊ q̃ fruimur cibis ⁊ veſcimur Et eadẽ ructa ? me S; rumẽ ĩ beſtia. Ructa vł rumẽ in hoĩe Sʒ ĩ greciſmo ðꝛ. GButturiſ Frumẽtũ.ti.n.s.ðꝛ a frumẽ vł fruoꝛ.qꝛ pᷣci puũ eſtad fruendũ. Iñ frumẽtoſus.a.ij.i. Blak abüdans frumento. tura pueniũt ſine mag induſtria boĩs.vt Eſt aũt frugalitas vᷣtus int᷑ auariciã ⁊ p/ nero. cu qlibʒ genere. Uñ Ecci xxxj. Hõ Pruſtrat.ta. ti. ð laboꝝ fructu euacuatꝰ. illuſus, ? ð à fruſtroꝛ dris“ Eruſtũ.ſti.n. a.ſiner. in vltima ſyllaba ẽ ꝑ/ ticula carnis vł panis.⁊ ꝛ a frumẽ.qꝛ ca⸗/ pitur a frumine. Erutex.cꝭ.m.t.i.dẽlitas vᷣgulaꝝ vel ꝑuarũ arboꝝ vl ſpinaꝝ. ⁊ ð a fruoꝛ.erꝭ.vł a fru/ ge. ꝙ aüt ðꝛ frutex qſi frõde terra tegẽs.ety mologia ẽ. ⁊ coꝛ.fru. Uñ Oui.ð arte.liiij Turpe pecꝰmutilũ turpis ſine gõmie capꝰ Et ſine frõde frutex.⁊ ſine crine caput Itẽ in epi. Hõs fuit appares frutices in vᷣtice rari. Iñ frutetũ ti. locꝰ vbi fruticeſ creſcũt VUn Hiere.xj. Et cõbuſta ſũt fruteta eiꝰ. Brux vl fruges.gę.f.g.ſʒ ntũs derficit ĩ vſu ſpm Pap̃ᷣ.ðꝛ anni vtilitas.alimonia. copia cibaria. annona. Et ſũt fruges liqͥde.fru/ mẽta vo arida ⁊ ſicca.Et ſũt frum̃ta oĩa q̃ᷓ hñt ariſtas.fruges vo reliq. Et nota ꝙ ſe/ getes dicüt du erund a erẽdo.i.ſeminan/ do. Weſſes dũ colligũt᷑a meto.dꝭ.fruges dũ fruunt᷑ a fruẽdo.i.veſceddo. coloꝛatꝰ ł fuco ſuꝑpoſit⸗.et vt dic Papᷣ. YFucata depicta.tincta.adul/ terio ↄtamigta.ficta ñ vᷣa.i.diuerſi coloꝛꝭ Eucoſus.a.ũ.i.ſuꝑtinct fuco.⁊ ðꝛ a fucꝰ. Eucꝰ.ci.eſt maioꝛ ape.mĩoꝛ ſcabꝛone.et ðꝛ a fagin qð ẽ comedere.q̃i fag eo ꝙ alienoſ laboꝛes edit. Nõ eĩ mellificat.ſʒ aliaxmel comedit. Uñ Clirg. Ignauũ fucꝰ peca pᷣ ſepibo arcet. Et hinch̊ fuc. ci. gen?herbe. vñ fit qdaã tinctura q̃ ſir ðꝛ fucꝰ.⁊ pꝓ q̃ͥlibet coloꝛe naturali ſuꝑppoſito ð: fucꝰ.qꝛ alie/⸗ nũ mẽetit᷑ coloꝛe. Un Sap̃.xiij. Rubicun/ Du facies fuco coloꝛc. Itẽ fucꝰponit᷑ãdaʒ ſil itugine deceptõe qᷓ ſuꝑponit᷑itatice/ lade. Un Boe. de ſola. Intelligo inquit multiplices fucos illi pdigh Euga.ge.pᷣt ꝑtinere ad illũ ſcẽdit a fugio.vl ꝑtinere ad illũ qͥ inſequi᷑ fugiente. ⁊ tũc ð: a fugo.as. UIñ. A fugio fuga cũ venerit ſit tibi fngiec. Dz ſugo ſi gꝗput illiꝰ ſolet eſſe fugatis. 8 EFugax.cꝭ.o.g.iaſſiduꝰ. frequẽs ĩ fuga.⁊ cõ Paali fugacit᷑.⁊ ̊ͥ fugacitas.tat. tra. ⁊ videt᷑ dici a phos qð ẽ ignis ⁊ gero.q̃ ſiphos gerẽs. In fugillo.as.i.ignẽ de pe/ tra fugillo extrahere. In h fugillatoꝛ.oꝛis ⁊ hinc ꝑ figurã fugillatoꝛes dicũt᷑ vmbꝛe demonũ qͥ ignẽ ferunt ugillili m. . ferrũ àͥ extrahit ignis pe⸗ cie nemo ðꝛ niſi q fugit dnm. l ſi ꝑuubł n 3 E puer a nutrice aut a ſchola diſceſſerit fugi ſonb in gere ?⁊ perea? ignis. ⁊ ſon üle ppꝛie if mnentü. auxiliũ. Fulcimentũ ·ti.idem vbfulgoꝛ. Ignis ille ſiue iaculũ ex eo ſcm̃ Eun Eulcrũ cri.n.s ꝓpꝛie ðꝛ ſpõda ſiue pes lecti vel ict' illiiaculiꝓpꝛie ðꝛ fulgoꝛ vł fulgus Er 2 8 a fulcio.cis.qꝛ fulcit lectuʒ. nuenik vl fulmẽé: a fulgẽdo vł fulgꝰferiẽdo vł ꝑcu m qñq; p oꝛnamẽto lecti Iñ fulcrat.ta.tũ.. tiẽdo. Sʒ ꝓpꝛie ð fulgur. qꝛ incẽdit ⁊ vrit Eun Hlcri habens Fulg'. a tagit. Yulmen qꝛ findit. Sũteĩ A Eulgethꝛa. thꝛe. lux qᷓ aparet an tonitruũ. tria genera fulmis VInũ qd afflat ⁊ tãgit. Eun 28: a fulgeo vlł fulgẽs.⁊ ethꝛa.qſi fulgens ita ꝙ nõ vꝛit. Secũdũ qð vꝛit. Tertiũ qð M eibꝛa. vl qſi fulgoꝛ ethꝛe.h̊ᷣ grece ꝛ caſma findit.⁊ iõ cũ tribo radijs depingit᷑ fulmẽ. AVodlu vulgo aerꝭ poꝛticꝰ.Et h ꝓpꝛie etiã ðꝛ ſpilen Hinc ⁊ trifidã flammã ðꝛ hre.qnq; tm̃ pᷣdi D doꝛ ignnis. cta noĩa ↄfundunt᷑⁊ dicunt᷑ eſſe noĩa vnꝰ üfn Eulgetũ.ti.i.fulgoꝛ.⁊ ð a fulge 2 eiuſdem ri⸗ . dehfin Eulgidꝰ.da.dũ.i.ſplẽdicꝰ.⁊ cõponit᷑pᷣful / Eultus.ta.cũ.i.ſuſtẽtatus.ſubnixus dng. . Wic Defulia ian bo valde fulgidꝰ?. Eulii.ua.uũ.i.rubeꝰ aliquantulũ.vł cũ ni Bulgoꝛ. os. m. t. i. ſplẽédoꝛ ⁊ z a fulgeo ñ gro rubeꝰ.⁊ cõpat᷑. Iñ fulue aduer. et hec i, in euãgelio. Sicut lucerna fulgoꝛ illumi fuluedo.inis. An vabirte. Eumariũ.rij.i.caminꝰ ꝑ quẽ exit fumꝰ. iNN Eulgoꝛꝰ.ra.rũ.i.ſplẽdicꝰ.⁊ ðꝛa fulguro Eumicqꝰ. da. dũ. ? fumoſus.ſa.ſum.idem.ſ. wr Eulgꝗur.urꝭ.eſtictꝰ celeſtis iaculi.⁊ dicit a fumo plenus dict fulgeo. Fulgus ideem EBumꝰ.mi.m.s.ðᷣꝛ q̃ſi phos meãs.⁊ eſt ety⸗ Bun Eulica. ce.fe ꝓ. vl fulex. &.q̃dã auis.⁊ a mologia. Jñ fumoſus.a. i. ? fumoſitas. 8 Eun fuligo. inis. Uel fulica ðꝛ q̃ſi fuliga.qꝛ ca/ i fumulus.li.dimi. tse ro eiꝰ q̃ſi lepoꝛina ſapit. Lagos em̃ grece. unalis. lis. . t.:2 B le. ꝑtinẽs ad funẽ.⁊ ðꝛ —kun lepꝰoꝛ latie. Uñ ⁊ apud grecos lagos vo/ a funis. Eth̊ funale lis.idẽ qð funis.⁊ fu/ ir cat᷑.⁊ ẽ auis ſtagnẽſis.i.in ſtagnis ⁊ paludi nale liciniꝰ ad candelã faciendã. Uñ et ſe/ 2 bus moꝛãs. Hec hʒ nidu ĩ medio a vł pe pe onit᷑ p cãdela. Et dicũt᷑ funalia licinn Func tris qᷓs aqᷓ circũdat maritimoq; ſp delecta a funibo int cerã q́ añ vſũ papyni cera cir ucy, cur ꝓfundo.q̃ dũ pᷣſenſerit marꝭ cõmotõz, cũdatos habuere maioꝛes euah fugiens in vado ludit ᷣm Iſi.⁊ coꝛ.li. Uñ Eunambuł.li.pe.coꝛ.ẽ ille qͥ ſuꝑ funẽ am eicete Aler. Eũ fulic; puppiſq; petũt excelſa vo/ bulat.⁊ : afunis ⁊ ambuallo FEnl Euligo.inis.f.t.i.nigredo illa q̃ depẽdʒ de Eunctꝰ. cta. ctũ.i.vſus.⁊ ðꝛ a fungoꝛ. geris NRn trabibo ⁊ fit ab igne. ꝙ aũt ðꝛ fuligo q̃ſi fu Hinc functi dicebat᷑ddã genꝰ ciuiũ qui iuni mo ligata. etymo. eſt. Jñ fuligineꝰ.nea.eũ fungebaãt᷑ officio ⁊ honoꝛe aliqguo. fone i.niger. vl de fuligine exñs.vł ad fuliginẽ Eunda.de.ðꝛ a fundẽdis lapidibo.qꝛ ex ea Dnc ptinẽs Itẽ a fuligine fuliginatꝰ.ta.tũ.i.fu lapides fundant᷑.i.mittãt᷑. Itẽ innenit᷑ hec fn ligine denigratꝰ.qð pᷣt eſſe ꝑticipiũ.⁊ fuli / funda.d. genꝰ piſcatoꝛie rethis.qꝛ in fun/ Bund ginoſus. a. u. i. plen fuligine. Et ꝓducitrfun du mittat᷑. Idẽ ⁊ iaculũ a iacio.⁊ tũc deri güthh ligo pe.ntiĩ.ſʒ penł.gti coꝛ. Vñ Juuenal. uat᷑ funda a fundus.di. “è ul . Ille ſuꝑciliũ madida fuligine tinctü.Ob Eundamẽtũ ti. ðꝛ a fundo.as.dictũ ſic.qͥa ni ſiquo ꝓducitacu.ꝛxc. ſit fundꝰdomui.⁊ ẽ etymo.Idẽ ⁊ cemẽtuʒ euuuilid⸗ Eulina.ne.fe.p.i.coqna. Iñ fulinari.rij.. qꝛ ceſo craſſo lapide ſurgat Bnge coqu. 2 fulinariꝰ.ria.rfun. 2 undanꝰ. ni. i. ruſticꝰq fundos collit ‚fi Eulio.oniſ.m.t.qͥ pãnos parat ⁊ excãdidat Eundibalũ.li.n.s.machina bellica. Unð tneiti ⁊ eos fulgere fac fᷣm Hug. Pap̃.dic. Ful/ pñt dici fundibalarij qͥ talibs machinis pᷣ/ nocegde lo lauãdariꝰ.decoꝛato. ſunt ⁊ videt᷑cõponia funda ⁊ balim qð eſt Cnerie Eulmen.inis.n.t.eſt icł celeſtꝭ iaculi.et ðꝛ iacere vł emittere. VIñ.j. Mach. vj. ðꝛ. Et inn a fulgeo.ges. Inñ fulmine.nea.neũ. Etno ſtatuit illic baliſtas ⁊ machinas ⁊ ignis ia nanlgf⸗ ca ꝙ m opinionẽ Hug.qn duo vl tresvp cula⁊ toꝛm̃ta ad lapides iactãdos⁊ ſpicla winin ples vẽti ĩ aere intercipiũt nubẽ aliquã eẽ ⁊ ſcoꝛpios ad mittẽdas ſagittas⁊ fũdibala Bia Afringũt ⁊ collidũt.⁊ ex illa colliſione fiat Eundibalꝰ. li.m.s. ⁊ H fundibalari.rij.?⁊ H Bun, tſobiler mmatd⸗ wieefügen Nulü ſi ulgotln Pknätonn Pincädlt Pfindir Si aſchtrii vri Tanüͤh bfecfci⸗ keſſenount ubnims. ntnlü.pkcüni le aduer. et hee iaſamiden snneiscte 1it fumoſins mmisd ſne 1 Geqfunistt cenci. Uiat⸗ it unalulan poppnicnack dſapfuns om . . n da zafungon genp igenb auiül caliqyuo. ginang⸗ tinngnin eretbis einſt boas din ⸗ no tnmn lipnnnchiiͤ —— 5̃ fundibaliſta. ſte. in eodẽ ſenſu.i cũ fun Da iaciẽs ⁊ emittẽs.⁊ coꝛ.ba. Hundibula. le. pe. coꝛ.i.funda Eundatoꝛ.oꝛꝭ.m.t.qͥ cũ funda iacit Eundula.le.fſ.p.i.pua funda Bunduł lii pu fundꝰ. Itẽ fundulꝰ dꝛ q Dãoã piſeis ꝑuꝰ qͥ fundo adhere Fundꝰ. di. m. S. ð? p fundo aq̃ ⁊ p agro. et ꝓpꝛie pꝓ allodio eo ꝙ fundat aq̃s vł opes ſi ue diuitigs. Et ðᷣꝛ fundꝰtã in cinitate qᷓ; ex tra. Uñ fundꝰↄꝛ vꝛbanũ editficiũ ⁊ ruſtica nũ ſᷣm Hug. MOulti dicũt ꝙ p fundo aqd ðꝛ Gᷓ fundũ.qʒ pagro h fundꝰ. Uñ diẽ Pa/ pias. Yundi ſunt poſſeſſiões agri.cãpi.p/ Dia.vici. Fundũ.ima ꝑs aq fundũ maris imũ. Uñ greciſta. Allodiũ fundꝰdicas fũ odũ mar imũ. It. Fundꝰ fundit opes dit fundit funda lapillos. Fundũ cum tenui murmure fundit aq̊s. Et dic Iſi. Fundꝰ Dictꝰeſt qꝛ ĩ eo fundat᷑ ⁊ ſtabilit᷑ pfimoniũ. Eundꝰ eſt mãſio alicuiꝰ cũ acceſſionib Fundꝰ dotal eſt qͥ matrimonio ↄtracto da ius eſt ſpooſo. Funch qſi dotal ðꝛ qͥ traditꝰeſt ſpõſo non/ dvũ ſecuto matrimonio/ p qͥ ⁊ ſuꝑioꝛi dicto fac.l.j.ff.de funda.dota. . Eundꝰ inſtructꝰeſt edificatus vel cultus. Eundꝰ viges ẽ terra q̃ mõ nõ arat licʒ oliʒ fuerit fertilis.alias q̃ mõ arat᷑. licet olim ſnerit ſterillis R Func limatrophꝰ als militatrophꝰ. d a trophꝰ.i.deſcriptio.⁊ milite.q̃ſi deſcriptꝰ ad vſum militũ qͥ iperiũ cuſtodiũt.vt.E. ð fun.limitato.l.j.⁊.l.ſi accipit᷑.li.xj. Aliter ðʒ fund' limitoſuſ.vt ibidẽ de fun.li.⁊ pal. undqł ſaltueſis eſt fundꝰ in q eſt ſaltꝰ. E. fun.ſaltu.li.d. Hundꝰreuelatꝰ ðꝛ qͥ olim erat pali ſtri.nũc aüt factus eſt ſe eren als terrem. A. ð fun. Parl. frlrrſ. undũ diuidi ĩ certas regiones.ẽ ipᷣm di/ uidi ĩ determiatas ptes Pung.gi.i.bolet.⁊ ðꝛ a phos qð eſt ignis eo ꝙ fungi aridi ignẽ acceptũ ↄcipiãt ⁊ re tineãt. dicũt᷑ fungia fungoꝛ.gerꝭ.ſᷣm vocẽ.a defungoꝛ ſm ſignificatõʒ qꝛ ex eoꝝ genere qͥdã ſunt interemptoꝛij. Uñ et de/ functi moꝛtui dicunt᷑. Uñ qͥdã. Boleti le⸗ ti cauſa fuere tui. Inuenit᷑ etiã fungꝰ ꝓ ve feri piaeon Euniculꝰ.li.i.puus funis lumis fuerũt circũdati cer Funꝰ.nerꝭ.n.t.i.cadauer.⁊ ðꝛ funꝰa funi⸗ bus accẽ̃ſis.i.cãdelis.q̊s añ feretrũ añ vſũ papyvri cera circũdatos ferebãt. Iñ fune/ reus.rea.reũ.⁊ funeſtꝰ.ſta.ſtũ.⁊ h̊ͥ ⁊ B; fune bꝛis. ⁊ ̊ bre.oĩa ĩ eodẽ ſenſu.ſ.luctuoſus. moꝛtal.Tñ differũt ſ̃m ꝓpꝛietatẽ.qꝛ fune bꝛe eſt luctuoſum Et funereũ ? qð ex fune re ↄſtat.vł qð ad fun ptinet. Funeſtuʒ ᷣo qð funere ẽ inqnatũ Et funebꝛis coꝛt᷑.pe. naturalit. Un Oꝛa. in epi. Ira truces ini micitias ⁊ funebꝛe beloiu· Eunuſculũ.li.i.puũ funuungsg. BEur.furis.ↄ.t ꝓpꝛieẽ ille qͥ clam ⁊ plerũq; de nocte rẽaliena amouet iuito dno gra/ tia lucrãdi.Et ſubaudi ſine armis. vti au ten.ſʒ nouo iure.C. de fur.⁊ ſer.coꝛ.Et ðꝛ a furm. na.nũ.qð eſt nigꝝ.qꝛ vt plurimũ ĩ obſcuro furat᷑. Sʒ latro ðꝛ q latet ĩ ſiluis ⁊ expoliat trãſeuntes.Uñ. Fur latet ĩ fur no.latro ſe fert obuiꝰvltro.Et pd.fu.ĩ gtõ VUñ Oꝛatiꝰin epi.Et dñm fallũt ⁊ pſũt fu riba ergo. Iñ furũculus.li.dimi.id ẽ. par⸗ uusfur. Fur maniteſtꝰ ðꝛ q in ipo maleficio ẽ depᷣ/ heſus.vel ĩ loco ĩqᷓ cõmiſſuʒ ẽ furtũ.vł pꝰ furtũ factũ dũ tñ de furto depᷣhẽdit᷑ añqᷓ;ᷓ depoꝛtauerit ad locũ ad quẽ deſtinauerit. Inſti. e.t.S.manifeſtus. BFur no maniteſtꝰð qͥ cũ re furtiua in ipſo actu furãdi nõ depᷣhẽdit᷑ſʒ iã depoꝛtaue-. rat ad locũ ad quẽ deſtinauerat. nihilomi nus poſtea ↄuincit᷑ de ſfturto Burabula.oꝝ.nũeri płis.g.n.i.tenebꝛe.qa furant᷑ nob viſum ⁊ diſcretionẽ ren Eurca.ce.fe.p.ð a fur ⁊ cilleo.qꝛ ibi fures cillent᷑.i.mouẽt᷑.⁊ hʒ minꝰpene qᷓ; crux.qͥa ſtatim ſtrãgulat ⁊ ĩterficit. Itẽ furca eſt in ſtrumẽetũ qddã ruſticoꝝ.⁊ ſᷣm ̊ͥ ðꝛ a frum tũ ⁊ cilleo.qꝛ cũ ea mouet᷑ frumẽtũ in area UVel furca ↄꝛ a fero.fers.⁊ caput.qꝛ antiqͥ ſolebãt deferre capita occiſoꝝ hoĩm in ea. Inuenit᷑ etiã furca traſlatiue ꝓ qͥdã violè/ tia. Un Oꝛa.in epi. Naturã expellẽs furca tñ vſq; recurret. Iñ furcat.a.ũ.qð cõpo.- nit᷑ bifurcatta.tũ.trifurcatꝰ.ta. tuAu. Eurcella.le.dimi.i.pua furaa·r Burcelles.liũ.f.t.ſũt ꝓpꝛie ille furce vbi ſu/ ſpẽdunt᷑ fures ⁊ latrones.qꝛ ibi cillen urciſer n rũ.pe.coꝛ.i.ferẽs furcã.et ðꝛ a furca ⁊ fero.Furcifer etiã dicebat᷑ olim qͥ ob leue delictũ cogebat᷑a dñis ignominie magis q; ſupplicij cauſa furcam ce⸗ viã 1 . ferre. pᷣdicãs pctm̃ ſuũ.⁊ monere ceteros. vtunt᷑ gladiatoꝛes ad ſe capiẽdũ piſcato⸗ ghi ne qd ſile peccarẽt. Furcifer etiã diceba? res ad piſces capiẽdos.coqͥ ad carnes ex/ ſin don homicida dãnat ad furcã.vł qͥ dign' erat trabẽdas de caldꝗria vl de lebete vł de ol unn ſurn e aſnetndo olim erat dãnatos ſua la. ⁊ coꝛ.pe. Uñ ĩ Auroꝛa. Carbones car es patibula poꝛtare ad locũõ ſuſpeſiõis.ſic le/ nes foꝛceps vl fuſcina tollit. Iñ fuſcinula 6 git xpᷣm ißm dñm noſty feciſſe dieſt. pua fuſci. ſule Hurcula. le. dimi.i. pua furaa — Enſilis.lis.ↄ.t.⁊ B le.qð tm̃ fundit᷑ ſicẽ du/ agan Burfur.furis.m.t.ðꝛ a farina vel farre.qꝛ ctile qd tm̃ malleo ꝓducit᷑ hm Paßb. minen eoꝝ purgamẽtũ eſt. Iñ furfureꝰ.rea. rei. Euſoꝛiũ.rij.n.s.i.vas in q̊ aliqᷣ infundi? Giiug de furfure factꝰ. Et vide fur ſimplex efſt¶ Euſtis.ſtis.m. t.i. pal⸗ vł bacuł ad v̈berã/ Guhe iatro.ſz fur gemiatũ.i.furfur.ẽ cibo poꝛci. dũ.Et dicunt᷑ pali fu ſtes q̃ſi fixi ſtantes. Gne Vñ. Fur ſimplex ẽ latro.geminatũ ſit ci/ gqge fixi in ſoſſis ſtant dar bus apꝛo. Et eſt ge.maſ.licet qdaã dixerũt Euſus.ſa.ſum.i.fugat xl ꝓſtrat. ſparſus. igit eſſe ge. neu.ð q̊s dꝛ. Yurfura qͥ dixitſp de ⁊82a fundo diſ. In fuſio.onis.⁊ fuſim.ad Apg furfure vixit. Itẽ furfur.furis:eſt quedaʒ uer. Itẽa fundo.dis.h̊ fuſus.ſi.i.inſtrmſi an auis q̃ nõ paſcit᷑ niſi furfure.hᷣ eadẽ ðꝛ fur landi.eo qꝙ; ꝑ eũ fundat᷑ qð netũ eſt. Jñ fu lnci furio:⸗oinnſiiis. “ ſellus.i.puus fuuus. ahidei Euria.rie.F.p.i.inſania.⁊ ðꝛ a ferio ris. q̊a Eutilis. ..t. ⁊ B le. qꝗ cito ⁊ facile decurrit. G ferit coꝛda hoĩm ⁊ ea reddit cõmota Iñ iß vl decurrere t.e (bfutil ꝛ qd nihil pᷣt re Ga⸗ furialis.⁊ le. Iñ furialit aduer. Eth innere quẽadimodũ nec illud vas qð ðꝛ ſu S furialitas. tati. Et furioſus.ſa.ſum. q ritu tis. VUñ ꝓpꝛie futilia dicũt᷑ vaſa illa fictilia laras furiaꝝ fert᷑⁊ ab eo furoꝛ nü qᷓ; recedit. Et ꝗ caſſa? rimoſa nõ tenẽt ea qᷓ ĩmittũt᷑. Et ctens furiatꝰ.ta.tũ.qͥ furit ex cã. Itẽ furie.aꝝ.ſũt hinc facta trãſlatõe futil ðꝛ hõ vamꝰ.ſuper peqj Deneintrdaleger g furere facioit fliꝰ.loq̃x qͥ nihil ſcit velare.nec audita pok unant HBuribuũdus. da. dũ.i.ſilis furéti retinere nec abſcõdere. UIñ. Yutile vas i mo Furnꝰ.ni.m.S.ðꝛ a furfure.qꝛ pa nis exeo lud qð nulla receptio claudit Sic hõ fu⸗ Oalbunt fact ibi coquit᷑. Ulł ðꝛ a phos qð eſt ignis tilis eſt diuulgãs om̃e qð aundit rlckenn inde furnꝰ q̃ſi ppos vꝛna. In furnariꝰ.riꝗ Eutis.tc..t.qͥddã vas in tẽplo vbi repo/ hat thi riũ.i.ad furnũ ptinẽs.⁊ h̊ furnariꝰ.rij.et i nebat qð de ſacrificio reſtabat. Nõ em li/ nii ni ca furnaria.qͥ vł cuſtodit ſurnũ. Iñ furnu/ cebat cuiq; manu tãgere ł effundere Uas goregel ſus.li.i.puus furnuuns. aut illud os habebat amplũ ⁊ latũ.fundũ DdeA Euro. onis.m.t.q̃ddã aĩal.⁊ ꝛa furm.Te vo acutiſſimũ adeo ꝙ inſtare ñ poſſz. Uñ emgine nebꝛoſos eĩ ⁊ occultos cuniculos effodit. ſtatim inclinabat᷑.ita ꝓillo ſacrificij qð in Rr ⁊ eijcit pᷣdam quã inuneint tus eiat effundebat᷑ qꝛ nõ licebat illud re/ (Gö ctatio. Iñ furtim aduer.⁊ furtiuꝰ. ua. uũ. Enturꝰ.ra.rũ.pᷣt eſſe pticipiũ de ſum es eſt R furtuoſus.ſa.ſum.i.plenꝰ furto.qui ſepe ¶⁊ de fio fis fit. Et ꝑ h̊ cognoſcit᷑ ẽ ꝑticipi deſend cõmittit furtũ.vl qð ꝑtinet ad furtu. Fur um ðò ſum. qñ exponit᷑ ꝑ eꝰ futuꝝ. vt Suz tun. tuoſus etiã ðꝛ ꝗ pugnat vbi merces certa futurꝰ eps.i.ero epᷣs.qñ aũt exponit ꝑſu/ tnge Damk. Il arig furtulũ.i.ꝑuũ furu tuꝝ de fio fis. tũc eſt ꝑticipiũ eꝰ. vt Dum ctimh Burtũ ↄceptũ eſt cũ qͥs pntib teſtibo apud futurꝰ miles.i.ego fiam miles . gi aliquẽ rẽ furtinã qrit ⁊ iuenit.vt Inſti.de (G 1APHn A anog obli.qᷓ ex delic. naſ.S.ↄceptũ furrui .2 9 nte Gilenn Eurtũ oblatũ ẽ cũ qͥ rẽ furtiuã alicui ob Apug latinos nulliꝰ ſyllabe ẽ ter Ollen tulit. vyt potipenes eũ q;; penes ſe iuenire· ¶g P minal.niſi cuz loco d. vel b. ponit. deſenla Burti phibitũ ðꝛ cũ qͥe volete rẽ furtiuuz Vr inad vel ſub vel ob ppoſitoe. vt ſhoſtef q̃rere ꝓhibuit. vt dic. ti. de obli. ex dilec. 5. gger. Aggredioꝛ. Suggero “ eſt etia. vbi ðꝛ ꝙ beactões furti ↄcepti ob Gabaon fuit äda ciuitas. Inñ B 1 5 gabao isthe⸗ lar pibiti⸗ nõ ꝓhibiti in diſſuetudinem Dirn te nome patriũ. Et eadẽ ciuitas Ba/ traſkn V erunt. aa dici nnag Euſari.rij.m.s.ðꝛ qͥ facit fuſos. ⁊ adiecti/ Gabeb.li ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdã viri. Etpð. ded ue fuſari. ria. riũ. qd ad fuſum pꝑtinet pe. ¶ñ Auroꝛa. Angelꝰ implet opꝰ iamq; ls n Euſcina.ne.qddã inſtrjm ferreũ ? tridẽs qᷓ gabelus adeſt Le e . n Ma. Gabꝛiel hebꝛaice. in nr̃a lingua interp̃ᷣtatꝭ ¶liingenio callent. arnad ſoꝛtitudo dei Ubi em̃ potetia diuia vł foꝛ Galilea.lee.f.p.regio ẽ paleſtine.ñ galile eteykdes titudo maniteſtat᷑ gabꝛiel mittit᷑ us. a. i. Et galile interpᷣtat᷑ volubil. UIn donaen Gadair. ris.n.t.ciuitas eſt in hiſpanig. ſepe ſuenit᷑ galilei ſunt.i.volubiles. Eteft Rfuſim Zades. dis. f. t. ciuitas eſt. gades. dis. in / duplex galulea.ſ.ſuꝑioꝛ ⁊ inferioꝛ.terra op 1 ſula eſt ĩ fine hiſpanie qdirimit europã ab tima ⁊ ferax.⁊ coꝛ.pmã. lIñ Auroꝛa. Hic cik ſede africa.inq̃ hercuł colũne inferunt᷑.q̃ ð no iantã terra galileã pace beaanuuit. Paö. mine inſule gades dicte ſunt. Galla. le.f. p.eſt inſt̃m cerdonũ quo coꝛia dinfunc Gaius.gai.gaio ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdã viri purgant᷑ ⁊ dealbant᷑. Galla etiã ðꝛ q̃da her aah idai Gala grece. latine dꝛ lace da? fruct quercuũ. CIñ fit q̃ſi puluis ad finſtanr. Galata.te..ge.nomen ppli ad quẽ ſcripſit aptãda coꝛia.qͥ ſiłr galla vocat᷑. Galla etiã beatꝰ Paulꝰ. Et ðꝛ a gallus. Itẽ galata ẽ fuit nomẽ cuiuſdã mulierꝭ. Iñ h gallari. .,ſpars. nomẽ gẽtile.⁊ coꝛ.pe.Uñnñ Auroꝛa. Iñ pe / rij.⁊ gallicari.rij.i.cerdo q̃ in galla oꝑat᷑. 1fiſemd tit galathas phꝛygiã luſtrãs regionẽ Et adiectiue declinat᷑ gallar.a.ũ.⁊ galli Liinſtfni Galartaitie Raiitti el Roe⸗ AAVYr ria. rii. q ꝑtinet ad gala ieſt. ffl Jalaticie. aꝝ. f. p. i.leticie. delitie. lauticie. ſ. Gallꝰ.li.fluuiꝰ ẽ phꝛygie deq̊ͥ hoĩes potan lbi delicati ꝓpꝛie exlacte ⁊ inteſtinis facti. tes reddũt᷑ inſani ⁊ ebꝛij Uñ ſacerdotes ci ledecantit. Jalnetene nn Dercn beles dicti ſüt galli. ab illo fluuio vbi coli Sncuüßn. Galaxias vl galaxia. xie.i· lacteꝰ circul. q tur cibele. de q potãtes ĩ ſacrificio nimieta wmö l pyvulgo dà vig ſctĩ Jacobi. Et ſcias ꝙ Ba/ te furoꝝ agitabat᷑.qſi vini nimietate. Tel Mila ficnla laxia ã idẽ eſt qð via lactea ſiue alba. vl la / dicti ſüt galli qſi gallinacij.qꝛ caſtrati ſüt. gininit. cteus circułꝰ. nihil aliud ẽ niſi multe ſtelle Et ꝑ cõpoſitõʒ archigallꝰ. li. i. archipſbyr hörunb ür pue q̃ſi ↄtigue ĩ illo loco oꝛbis in qb di·¶2ꝛãſi pneeps Gooon nerawcinhi fundit᷑ lumẽ ſolis.⁊ iõ videt᷑ circulus albe Galliace.ca.cũ.pe.coꝛ.i.galliccG Fnienei ſcens quaſi ſfumugs·ę? Galliciniũ.nij.⁊ hͥ gallicatꝰ.us.ui. in eode le mia Salbanũ. ni. n. s. eſt genꝰ pigmẽti vl ſuccꝰ? ſenſu. ſ. cãtꝰ galli Un ⁊ q̃dãꝑs noctꝭ ðꝛ gal it Sichoͤt le Jüßg Pia Ricic. a ca . d⸗ ⁊ lac ferule. In galbanũ qdaã coloꝛ inde liciniũ v gallicãtꝰ.a cãtu galil. lo bi factꝰ.⁊ hinc galbane nea. neũ. 2 Hͤ galba⸗/ Gallina.ne.f. p. ta/ P vxoꝛe galli q; pqdam . Föen nũ.ni.qddã gen veſtiũ dictũ a galbaneo ſigno celeiiil. n G= coloꝛe eſt ſublucidꝰ⁊ ſubalbo cũ palloꝛe. Gallinaciꝰ.cia.ciũ.qð ad gallinã ꝑtinet . Tinci AVUlnde Lucanus in. ix. Hic ebuluz ſtridet Gallinaciꝰ etiã ðꝛ gallꝰ.qꝛ vocẽ ⁊ foꝛmam . i⸗ Gi peregrinaq; galbana ſudant. Inuenit᷑ tů ĩ galline erpmit. Ballinaciꝰ etiã capꝰl capo le 6 zunun maſculino genere Ecci.xxiiij. Quaſi gal / ðꝛ. qꝛ qſi gallina 6. Vn gallinacios dicimꝰ n ddre ban? nõ inciſus. Et vt dicit Papᷣ. Galba/ iumbecilles ⁊ molles ſiue vxoꝛarios hoĩes inon, nü eſt ſpẽs multis apta medicaminib Et nota ꝙ gallꝰgallinaciꝰ ðꝛ qͥ qſi gallina mec Galea. lee.f.p.pe.coꝛ.i.caſſis. Sʒ caſſis eſt nutrit pullos. qꝛ mulieres ſolẽt ei deplu/ jdeſumezen de ferro ⁊ militũ. Galea ex coꝛio ⁊ eſt pedi mare ventrẽ⁊ fricare cũ vꝛtica.qͥ talit vꝛti ſck eh tum. Inde hoc galear.aris.i.galea.⁊ gale catus libẽtiſſime cubat ſuꝑ pullos etnu/ fumr N⸗ atus.ta.tum.qui habet galeã. Inuenitur trit eos ſiẽ mater ⁊ gracillat ſicut gallina. ahen etiam hec galea.lee.pe.pduc.genus naui/ tẽ gallꝰ gallinaci reꝑto cibo dat vocis iüce On gij. Unde. Armo caput galea pelagus ꝑ/ ignii vt galliinnnn. S es Curro galaas Gallinella.le.f.p.i.pua gallia 4 Galeron grece.latine ðꝛ coꝛi Gallinula.le. dimi.idem Haber d Galerꝰ.ri.⁊ h̊ galeꝝ.ri.⁊ h galeriũ.rij ĩ eo / Gallio. onis. ꝓpꝛiũ nomen vini de q habet libtine os ſenſu. ſ. pille ex coꝛio. ⁊ pꝛie ex pelle ce Act. xviij.⁊ pð.pe.in oblis· od bpon ſe hoſtie factũ. In galerat· ta. t galerũ Gallogrec. a. . 82 a gallo grec⸗. Ballo⸗/ dobioſchen hñs. vel galero Oozꝛnat ⁊ ꝓð.pe.Un Sta greci idẽſ ut q 2 galate. In b gallogrecia. D uo tius thebaidos.O bnubitq; comas ⁊ tẽpe cie. eadẽ regio q̃ ⁊ galatia. Siqͥdẽ oliʒ gal hthn at aſtra galero „ lie j auxiliũ a rege bythinie euocati. regnu lranteb Galicia. cie.f. . ðꝛ a gala qͥd eſt lac. eo gi / cũ eo pacta victoꝛid diuiſert. ſicq; ð eiſdez . gnat hoĩes cadidioꝛes reliqͥs hiſpanie po gred admixti. pᷣmũ gallogreci dicti ſunt.? imn pulis. Iñ gallician⸗ na.nũ.gẽtile. Hi gali eopregio gallogrecia.nũc ex antiq nomie mngac un ciani greca oꝛiginẽ ſibi aſſert Cñ ⁊ natura galate dicunt᷑.⁊ eoꝝ regio galatia. 5 . „ = Gallul li dimi vhuus gallus xel caſtratꝰ.a caſtro.as.qꝛ int᷑ aues h̊ ſola caſtrat᷑. Itẽ a galla greco ðꝛ gallꝰ.la.lũ.tazʒ ꝓ gete ꝙ; ꝓ hoie illi gẽtis.⁊ dicti ſunt galli a cãdoꝛe coꝛpis.Scdm eiĩ diuerſitatẽ celi 7 facies hoĩm ⁊ coloꝛes ⁊ coꝛpoꝝ q̃litates ⁊ aĩoꝝ diuerſitates exiſtũt.Et hinc roma/ nos graues. gaios leues. afros vᷣſipelles. gallos natura feroces ⁊ acrioꝛes ingenio videmꝰ.qð natura climatũ fac.inqua.non neceſſitate ſʒ q̃dã inclinatõe vl diſpoſitiõe Vnñ inuenit᷑ apud autoꝛes ꝙ pᷣdicta getiũ noĩa deſignãt ꝓpꝛietates pᷣdictas.vt Iſte ẽ afer.qᷓſi malignꝰ ⁊ vᷣſipellis ſ᷑m Hug.Et a gall deriuat᷑ gallia.lie.regio eoꝝ.Et ſũt tres ꝑtes gallie.ſ.comata.togata.bꝛacha/ ta. GBallia comata eſt lõbardia.ſ.ab alpib vſq; ad rubiconẽe. Gallia togata eſt ab al/ pibo vſq; ad mare bꝛitãnicũ.Gallia bꝛach gta eſt ꝗᷓ reno adia cet vt ꝑs burgundie.lo toꝛingia.flandria.colonia.⁊ terra ligonen ſiũ.⁊ etiã qdã alie regiones ↄtinent᷑ in gal lia bꝛachata.Et hinc gallł.la.lũ.gentile.⁊ gallicanꝰ.na.nũ. Pꝛope tñ gallłꝰ qͥ i gallia nat' eſt ðꝛ. gallicꝰ ex gallia latꝰ. gallicanꝰ q̃ ex gallia aliqd affert. Itẽ galli germani ſunt teutonici.ſʒ galli ſenones ſunt franci ta.i.lõbardia ad moꝛẽ romanoꝝ.Comata id eſt.burgundia. Brachata.i.teutonica a lõgis bꝛachis. Un. Sunt ppli galli tene/ bꝛis dãt cãtica galli.Gallꝰ qauis.ꝓpłus.flu uius.bacchiq; ſacercdos amaliel interpᷣtat᷑ retributio dei Qamma eſt tertia lr̃a apud grecos Gamo grece.nubo ðꝛ latine.⁊ iñ gamos.i. nuptie vel vxoꝛ vl mulier.Et cõponit᷑ mo nogamꝰ.vnigamꝰ.bigamꝰ.trigamꝰ.q̃dri/ gamꝰ.pentagamꝰ.ſexagamꝰ.ſ.qͥ vł q̃ vni ł duobo vl trib vl qttuoꝛ vł qͥnq; vł ſex nu/ pſit. Jũ hec monogamia.vnigamia biga mia.trigamia.q̃drigamia.pẽtagamia.ſexa gamia ꝓpꝛietas q̃ q ðꝛ monogamꝰ.vniga mus.⁊ ſic de ſinguł.⁊ coꝛ.ga. anearia.rie.fe.p.i.taberna.⁊ ðꝛ a ganea. ꝗqᷣ ẽ leccacitas.qꝛ ibi młta ĩutilia ganiunt Iñ h̊ ganeari.i.tabernariꝰ.⁊ h̊ ganearia. i.tabernaria ”M . lneo. onis.i.leccatoꝛ ĩ ganaag * aneũ. nei. a ganeo. is. ſ.loc? ĩterra de / foſſus.ad que ad ludedũ ⁊ ſcoꝛtãdũ ↄflue bãt. Dz vbiciq; eſt leccacitas ille locꝰ pt allus. lieſt auis qda: ? 8e galle qſi caſtrꝰ. bec ganea. nee. leccacitas que in gane Inuenit ganea qnq; ꝓ putana. ſʒ h fit pt dici ganeũ. qꝛ ibi multa ĩutilia ganiũt Inñ hec ganea.nee.leccacitas que in ganeo fit — xurioſus leccattto:“ Ganges. gis.m.t. qͥdã fluuiꝰ qᷓ exies depa/ radiſo ꝑgit ad regiones indie. Hic⁊ phi/ ſon ðꝛ. i.qcaterua.qꝛ decẽ magniſ fluminib ſibi adiũct iplet᷑ ⁊ effici᷑ vnꝰ. Et ðꝛ gaäges ꝗa gãgariꝰ qͥ fuit rex indie aramas.mãtꝭ.m.t.qͥdã rex fuit apollinii filiꝰ Iñ hͥ garama.me.q̃ddã owpidũ qð ille in africa ↄdidit.⁊ ex ſuo noĩe garamã ap/ pellauit Et h ⁊ h africe locũ illũ inhabi Nudi garamãtes arãt arganꝰ.ni.pe.pðᷣ.mons ĩ apulia.Sed ꝓ hoie coꝛ.pe. Un. Mons ẽ garganꝰ. ſʒ gar anus incola mötis arrulꝰ. la. lu. öe qſi graculꝰ.? ða ꝓpꝛiegar rulus qͥ vulgo v̈boſus appellat᷑ accedente leticia nec volẽs nec valens tacere. Eſtet ſumptũ nomẽ a gracuł auib.qꝛ ipoꝛtuna loquacitate ſꝑ ſtrepũt.nec vnq; quieſcunt Inde garrulitas tatis.i.vᷣboſitas.vłtalis leticia Gaſtalqꝰ eſt maioꝛ dñs qͥ hʒ curã exterioꝝ reꝝ eßi. Gauata · te.c.p.eſt vas eſcariũ q̃ſi cauata.g poſita ꝓ c. Et differt a cõcha:q;ꝛ h̊ͥ cauata. illa cõcaua Gauſape.pis.n.t.i.mãtile.Et ĩuenit᷑p q̃dã genere pallij. Et cũ deberet regulari᷑ face re ablatiuũ in i.freques vſus hʒ vt faciat in e. cm.Et ab iſto ablatiuo fit płe gauſa/ pa Nã a gauſapi gauſapia deberet eẽ ⁊ noõ gauſapa m Hug. Pꝛiſcianꝰ aũt in.iiij.li. ſic dic. Antiqſſimi ⁊ H̊ gauſapes ⁊ gauſa pia.? B gaeſape. ? plurale neu. h̊ gauſapa qſia ntõ gauſapũ ꝓtuliſſe inueniunt᷑. Itẽ in eodẽ Gauſape facit ablatiuũ in e. Unö Oꝛatiꝰ.ij.ſᷣmonũ.Gauſape purpureo me ſam pterſit ⁊ alt. Uñ Perſiꝰ q̃ſi in e.tm̃ de ſinẽte ſupᷣdicti noĩs ablatiuo gauſapa diẽ pluralit᷑. nõ gauſapia. Jã chlamydes regu iam lutea gauſapa captis Gaza. zc. f. p. lingua perſaꝝ dicunt diuitie theſaurꝰ. Iñ h gaʒetũ.ti.pe.p.i.gaʒgaꝝ re poſitoꝛiũ.qð ⁊ p ipᷣa gaʒa ponit᷑ Eth̊ gaza gaʒe.q̃dã ciuitas paleſtine.qꝛ ibi Cãbiſes rexperſaꝝ theſauros ſuos poſuit cũ bellũ egyptijs intuliſſet. Iñ Gᷓ̊ͥ gaʒetũ.ti. vinum ₰ . inde latum.R expᷣſſionẽ leccacitatꝭ. In h ganeꝰ.nei.i.lu/ Faramas mat:dd wis abitãs. TIñ Lucanus. Gr mune ligunt nankt liis: menk gleore ſarmn Bec lem p⸗ l⸗ tſaag n zop * Geycla Geg depe ges: teri looy unui hii itn U hicktge N wödem Gleni G 6de tflio iiten looli⸗ ga Chrif eg fany⸗ nen Gale Gninod ſlani⸗ Alina n lgenn: i⸗ Aaktan S gmni; einggict mhfin Wnedneit ſenisden Dülfummd Ecgige tapollini Pidügdlle Gramia⸗ in ddie Lcanns. uli Gedp gu. Uakacccdan 8tccre. Cka .Aipornn ni nicſan pſitas. Nnls uri enenon jſicauotag Pbcauann. ſnenikpodi cglartkface Dz N ſo ft ke ganſ⸗, dcbereteitni H aütintinl ſapestban nen.Guinn innenuunk, e anuine. . eputpore 1o Gnlpadi HumzCesreg⸗ dicnnt diit B r L 9 ſraͤtli oniith ca qᷓ in vſus indigẽtiũ paupeꝝ reſeꝛ unant᷑ ßm Hug. In hiſtoꝛijs aũt ſuꝑ euãge liũ ðꝛ ꝙ gazophilatiũ erat arca deſuꝑ foꝛa men hnñs.poſita ad dexterã ingredietibeõ altare.in qᷓ mittebat᷑ pecunia offerẽtiũ ad ſartatecta tẽpli inſtauranda ⁊ fuabat᷑. In . Ezʒzechiele aũt gaʒophylatia dicũt᷑ cellule ue vbi theſauri recõßdurr Gazophylax. lag vbł lagꝭ.vtrũq; em̃ iuenit᷑ mal. ge. Uñ Joſephꝰ. Hõ pmiſit vt qñ opꝰ eſſet a gazophylage peteret᷑ eiſdẽ põtificeʒ biſmaelẽ ⁊ eʒechiã gaʒzophylacẽ.Et ðꝛ ga Dit vel ſeruat illud. Gazula. le. dimi.i. pua gaza. ante Gaʒzophylatiũ.tij. n.s. arca velloc⸗ vbi cõ/ munis cẽſus reponehatt vbiĩ tẽplo col ligunt᷑ ea q̊ in v Gemelllipera.re.pe.coꝛ.q̃ gemĩ zophylaxqͥ pᷣeſt gazophylatio vel qᷣ cuſto/ H pario vel pariẽs Ge grece latine ðꝛterra. Iñ h̊ geon fluui de padiſo exieẽs.⁊ vniuerſam ethvopia cin gẽs. dictꝰ ſic.qꝛ incremẽto ſue inundatõis terrã egypti irriget. Hic apð egyptios ni/ lus vocat?᷑ ꝓpr limũ gué trahit ꝗᷣ efficit fe/ cunditatẽ. Uñ ⁊ nil hẽs. Nã antea nilꝰ.latie melo dicebatur.⁊ ſcribit᷑geon ꝑ e.⁊ ñ ꝑ i.m Hug.⁊ Pap̃.et etiã ſᷣm Iſi. xiij.li.etymo.vbi agit de flumi nibo. Uñ ptʒ ꝙ Geñ.ij.⁊ Ecci.xxiiij.dicen dũ eſt geon nõ gion. Gion ei eſt qͥdã locꝰ ĩ q̃ inunctꝰ ẽ ſalomon ĩ regẽ.de qᷓ habet᷑.ij. Re.j.Et poſuefr̃t inqͥt ſalomonẽ ſuꝑ mulã reg dauid.⁊ qadduxerũt eũ in gioeon deon interpᷣtat᷑ expimẽtũ iniqꝛtatꝭ eoꝝ. 2, pð.pe.gti.Uñ Auroꝛa. Angelꝰ accedit cũ Gedeone loques Gehẽnon eſt vallis qdã iuxta hierłim q̃ fu/ it filioꝝ Hennon.⁊ inde dicta eſt gehenõ. q̃ſi terra Hẽnon vl filioꝝ e.Et fuit h val lis olim ↄſecrata idoliſ.⁊ ſcelercidolatrie Pin reler cadaueribo moꝛtuoꝝ Ibi eĩ ebꝛei filios ſuos ĩimolabãt demonibꝰ Iñn dicta ẽ gehẽna.i.loc?ignis ⁊ ſulphuris.in/ fernꝰvł pena inferni Futuri eĩ ſuplicijlo cus vbi pctõꝛes ſũt cruciãdi pᷣdicti locivo cabulo deſignat᷑m Hug. „ Gela.le.fluuiſi riien frigidꝰ?. Iñ ddaʒ ela?. a.u elicidiũ.dij.i.gelu cadẽs.⁊ ðꝛ ꝗa gelu. Zelima. me.f.p.i.garbavl coma ſeget.⁊ ðꝛ a genu ⁊ ligo. gas. qꝛ cũ manu ligat᷑ ſuper ciuitas dicta ẽ gela.⁊ Gelte vl gillo.onis.ðꝛ ruſticꝰ ineptꝰ.q alit eti q̃ſi nilon.i. limũ tra . 8 * . 7 7 bacalis vel bacalaris vel lucalis ðꝛ Gelonꝰ.ni.qͥdã ppłs.qꝛ ſit frigide ʒone pꝛo inquus. ? && a Geuuu Sei⸗ grece.latine ðꝛ riſus Zelu. neu. ge. indecli. in ſingulari. ſz gelua geluũ in płali.i.frigꝰ.⁊ ðꝛ a ge qð eſt terra. ⁊ ligo.as.eęo ꝙ liget terrã.i.ſtringat. Inð gelic'. da. dũ. ? cõpat᷑. Iñ gelide diꝰ ſime aduer.⁊ geliditaſ.tatꝭ.⁊ coꝛ.ge.lñ Oui dius epi.Queq; micat gelido paraſis vr/ ſapo Gemebũdus.da.dũ.i.ſiłis gemẽti.vł qͥ fa/ cile gemit.⁊ ð a gemo.mis. W 7* — ℳ os pit.⁊ ö⸗ eminꝰ. na. nü.i. duplex vł duo.? ðꝛa gi/ gno.is. Iñ gemini. dicunt᷑ duo ſimł nati. ⁊ nõ tm̃ duo ſimul nati dicunt᷑ gemini.ſed etiã plures.De geminis vno aboꝛtiuo alt q legitime fuerit natꝰ volpic ðꝛ. Gemini qnq; dicũt pares ſiles. eqles. Iñ ge/ mellꝰ. la.lũ. dimi. Itẽ beniamin qꝛ vtraq; manu eqᷓ vtebat᷑ ꝓ dextra. geminꝰ ẽ dictꝰ. ⁊ eiꝰ filij geminei. Un.ij. Reg.xx. Uir gemi neꝰ.⁊ videt᷑ ꝙ deberet dici.vir gemin ꝰ.ita * ꝙi.eſſet ĩ penultima ſyllaba. ſi vſus nõ ob ſiſteret. qꝛ cõiter ðꝛ gemine ꝑe. emma.me.ðᷣꝛ qi guma.quia inſtar gumi trãſlucet.⁊ ſcribit᷑ ꝑ duo m.⁊ ꝓ.pmã. UVuñn Ouið.epi.Nec pᷣciũ ſtupꝛi gẽmas aurũq; popoſci. Iñ gẽmat.ta.tũ.i.gẽmis abũdaſ ⁊ gẽmoſus.ſa ſum.i.plenꝰ gẽmis.łpulcer ⁊ gẽmoſe.ſiꝰ.ſime.aduer. Gemmula. le.f.p.i.pua gemaẽ Gena.ne.eſtlocꝰlachꝛymaꝝ.vłl inferioꝛ ꝑs oculoꝝ.iſta ꝑs vultꝰ q̃ eſt inter malas ⁊ au riculas vñ barba ichoat.ſic dicta.quia ibi barba gigni icipit.Gena etiã ðꝛ palpebꝛa. Vnñ Terẽtiꝰ. Hodie ñ cõpꝛeſſi genam Et coꝛ.ge. Uñ Ouið.epi.v. Et ſecuri madi/ das Engue rigente genas. Item Auroꝛa. Et ſteriles habuit ⁊ ſine floꝛe genas Genealogꝰ.ga.gũ.i.de geneſi loquẽs.ſicut beatus Mattheꝰ. Jñ hec genealogia. gie id eſt. generatio. vel fmo de genere. vel li⸗ nea generationis. “ Genearcha. P.p.i.pnceps vł caput totiꝰ ge B neris. ⁊ ðꝛ a geneſis ⁊ archos Gener.generi.i.marit filie.⁊ dꝛ a gyne.qð eſt mulier. qꝛ ppter mulierẽ habet. vel a ge⸗/ a ht augmentanduz gen? aſciſcit. Vnñ. Dum ſocer eſq; gener tibi ſi mea fi/ lia nupſit. H H arbor Generoſus ·ſa. ſum. i nobilis. boni gener. 282 a genꝰ. Licet eĩ ruſtici genꝰhabeãt.nõ mñ dicunt᷑ generoſi Soli enĩ nobiles ſolẽt deſcribere ſuas genealogias. Uiñ ipſi ſoli dicunt᷑ hre gen nõ ruſtici.licʒ genꝰhabeãt Vnñ ⁊ aboꝛigines dicũt᷑q̃ſi ſine oꝛigie. Jñ generoſe.ſiꝰ.ſime.⁊ h̊ generoſitas.tat᷑.id ẽ nobilitas.pulcritunuudoo ſimꝰ.lõgitudine cctũ q̃draginta ſtadijs ex tendit᷑.lattudine qdraginta diffundi᷑ Ca cus etia iſte ðꝛ ſtagnũ geneʒzareth Geneſis.ſ.t.i.natura vlł generatio.⁊ dicit᷑a gigno.is.ᷣm Hug.Vl potiᷣ̃m alios a ge nos qð eſt natura. Inuenit᷑ etiã h geneſis ſtammet lic dicr r exoꝛdii muti vr gene⸗ ratio in eo ↄtinef Geneſtra.ſire. pua arboꝛ ⁊ vtił mulieribup pter lanificiũ qð in haber im Hug. N vt Diẽ papᷣ. Beneſtra genꝰ vᷣgulti amariſſimi Benetaliaci qͥdã magi dicti ſũt ꝓpt᷑ ↄſide/ ratoes naturaliũ dieꝝ.qꝛ geneſin hoim ꝑ duodecim ſig celi deicribũt ſidenq; curſũ naſcẽetiũ moꝛes ⁊ actꝰ⁊ euet pᷣdicare conã tur.i.q̊ ſigno fuerit nat.ant quẽ effectũ ha matici vocãt᷑. Iñ h genetaliacũ.ci.idẽ.na tiuitas. Geniatꝰ.ta.tũ.i.gratꝰ.delectabilis ſcoꝛpionũ ſubſternit denimen. inis.i. generatio vł germẽ. 2 öꝛ ier coꝛ. pe.tã in ntõ q; in obliquiſ Qn peraꝝ qs on/ Vñ Mat. xxiiij. Genimiĩa vi Det vob fugere a vẽtura ia Genioſt us. la. ſum. i. plen? genio. l. genio Zo vel genio.i.ingenio 7 Geniſta.ſte.ↄ.p.ðꝛ a genꝰ.⁊ ſũt geniſte qͥdã heretici ſic dicti. qꝛ ð genere Abꝛge ſeeſſe gloꝛiat᷑. Nã ⁊ ĩ babyloniã cũ veniſſet s Dei.pleriq; relinquẽtes vxoꝛes ſuas bab?ꝰ lonijs mulieribadheſerũt.qͥdã aũt iſraeli ticis ↄiugijs tin ↄtẽti.vł ex eis geniti dum reuerſi eſſent de babylonia diuiſerũt ſe ab Jul Generalis. 9.t. 2 H le.i. vniuerſal.⁊ ðꝛ a ge/ nus. Iñ generalit.lius.ſime.aduerb.⁊ ge neralitas.i.vniuerſalitas Nomẽ etiã gene rale ðꝛ qð ĩ diuerſas ſpẽs pᷣt diuidi.vt aial Geniculũ.li.dimi.i.puũ genu.Jñ h̊⁊ O ge nicularꝭ.⁊ ̊ re.qð ꝑtinet ad genu.Eth ge nicularꝭ qdã herba qᷓ ob repellẽdam vim oĩ ppło ⁊ aſſumpſerũt ſibi Hͥ nomẽ geniſte iactantie cauuaa. do. Et genitalia dicũt᷑ qᷓdã coꝛpis pꝑtes.ſ. ſex virił ⁊ feminei. Hec ⁊ pudeda ⁊ veren da.a verecũdia dicũt᷑ vñ ⁊ oꝑiunt᷑. Dicũt etiã inhoneſta.qꝛ nõ hñt ſpẽm decoꝛ ſicut mẽbꝛa qᷓ in ꝓmptu ſũt.ide qð veretrũ. B ⁊ hec genital ⁊ h̊ le.qð ſpectat vel ꝑtinet ad genitale yl ad genitura m Hug. Pa/ pias etiã diẽ Genitalia vñ vir generat aut mulier parit gnugdgo“ Genitiuꝰ ua.uũ.qð ꝑtinet ad geniturã. ſcʒ Geneſar eſt ſtagnũ ſiue lacꝰ ĩ iudea ampliſ natural.⁊ genitiua ſoꝛma vł imago.i.q ge nitꝰ eſt. Et h genitiuꝰ.ui ꝓ q̊dã caſu.qꝛ ali os caſus ex ſe gignit.vł qꝛ ꝑ ipᷣm genus ſi gniticamꝰ.vt cũ ðꝛ.ᷓ genꝰ paiimim· Genitoꝛ. oꝙ. m. t. &ι a gigno. nis. eſtnomæ nature vł oꝛiginis.Pr vᷣo dignitat etho⸗/ no*. Uñ ſenes pres dicdim ·? enitura. re.i.generatio.ł ſecłi poſteritas. Zenit?. ta. tũ. ð a gigno.is. Et h̊ genit?.ti. ꝓ filio.⁊ hͥ genita ꝓ filia. Et cõponit᷑ geni tus. Ingenit.ta.tũ.i.nõ genit.mogeni/ tus.ta.tũ.⁊ vnigenitꝰ.ta.tũ.Pꝛimogenitꝰ añ quẽ nullꝰẽ genit?. Unigenit an quẽ ⁊- poſt quẽ nullꝰeſt geniti. Gent: nij m s. de qpeſi nuptijs. v de'na ture.⁊ ð a gigno.is.qꝛ q̃ſi vim habeatom niũ reꝝ gignedaꝝ Ul dðꝛ a gignedis liber⸗ Inñ h̊ genialis.lis.ðꝛ lectꝰ q ĩ nuptijs ſter⸗ nit᷑.ſ.in qᷓ ſpõſus ⁊ ſpõſa cubãt. Sʒ cubile eſt ↄcubinal lectꝰ.a cubãdo.ñ a gignendo dictꝰ. Iñ h̊ ⁊ B genial.⁊ ̊ le.i.naturalł vel nuptiał vł voluptuoſus.⁊ hinc genialiter aduer.i.naturalit᷑ vł nuptialit᷑ vł voluptu oſe. Uñ OQui.xj. meta. Hoſpit aduẽtu fe⸗ ſtũ genialit gerit. Itẽ geniꝰ ⁊ geni iueni / unt᷑ in alis ſignificatõibo. Geniũ honoꝛ p/ natꝰ. Genihono: public'm Hug. paßp. vo dic. GBeniũ honoꝛ aut dignitas. vigoꝛ. oꝛdinatio. Genial.qtꝰ ꝓpinquꝰ.affinis Genoꝛbadũ.di.n. s.qð vulgo ðꝛ gerinouꝰ VUiñ qdã. Murileg? bñ ſcit cuiꝰ genoꝛba/ Da lambitt enos grece.latine ðꝛ barba vel natura. Gens. gentis.fe.t.eſt ab vno pncipio oꝛta multitudo.vel ab alia natione ᷣm ꝓpꝛiam collectionẽ diſtincta.vt Grecie.Aſie. Di/ cta gens pꝛopter generationes familiarũ a gignendo.ſicut naſci a naſcendo. ens genus eſt nationis vel familie.vt Claudie nlie — h Oe’rn imer⸗ Oens⸗ ſong lins. o gbien Genti vel Gart legp Cthant ſalosen ſunentf bgein 6s8: 0 ntos ſͤſibn Geant d nesfe Nero big. Gann iida gonuimn⸗ giomgen fonnnor. odnap eh. Ne⸗ nNlle ſuſce. Mdn Gongt. edeſc differ Aaͤen logre ggeobt unn Knih Nageo Knon umßnun gopen Digſof hpe, tere henni⸗ gomi. uit oigi⸗ doag depes st datren Wnt Dae 1dechſan veremi t velpene 1Dig generat genituriſ mago iqge icaſu. ral im genusſ ni SaeKnomè Giad n⸗ gant⸗ Ltbeenig cöponit gan⸗ mit omogen; Pꝛimogent cnitan que ”l n hobexton nichsliben norisſter/ Sʒ auble agendo ſnararal ve⸗ ine Finer ie voltn⸗ pig anennfl 1geniüiven⸗ Schiü bonct n Digtef dighitns ſ qaf logia tuß gael⸗ Gens ad qlitatẽ referk. vt pomi pecozꝶ. Et nota ꝗꝙgens iuenit᷑ in eodẽ ſenſu in q̊ geti/ litas. Clin ĩ actibo aploꝝ. Ecce ↄuertimur ad geẽtes.Et ĩeuãgelio. In viã gentiuʒ ne abicritltiils HZ Gentilica. ca.cũ.pe.coꝛ.i.de gẽtibo exiſtẽs. vel ad getiles ꝑtinẽs.⁊ ðꝛ a gẽtilis Gentilis.lis..t.⁊ h le.ðꝛ a gẽs.⁊ ſũt gẽti/ les ꝓpꝛie qͥ nec circũcidũt᷑ vt iudei.nec ba/ ptizant᷑ vt xpᷣiani. Uñ ⁊ gẽtiles dicunt᷑.qͥa tales exiſtũt.vt ſũt geniti. Sʒ xpᷣiani ita ñ ſunt vt fuert geniti. qꝛ ſũt baptizati. Silr ⁊ iudei mutant᷑.qꝛ circũcidunt᷑. Iñ gẽtili/ tas.tatꝭ.i.collectio gẽtiliũ.vłꝓpꝛietas q̃ ali qs ðꝛ gẽtilis.⁊ gẽtilicꝰ.ca.cũ. entos.i.decẽ.⁊ cõponit᷑ cũ bis.⁊ ðꝛ vigĩ ti.q̃ſi biginti.⁊ cũ tris.⁊ ðꝛ triginta.?c. u.n.g.ĩ ſingulari indecli.ſʒ ĩ płali.ge/ nua. genuũ.nibo. Et ſunt genua cõmiſſio/ nes femoꝝ ⁊ crurũ dicta a gena.ne.eo ꝙ ĩi vtero ſint genis appoſita. Ibi ei coherẽt ſi⸗ bi. qꝛ infans in vtero caput tenet iclinatũ inter genuag Genuinꝰ.na.nũ.i.naturalł.Et h̊ genuinus ni.i.dẽs maxillarꝭ.⁊ etiã qͥlibet dẽs pᷣt dici genuinꝰ.a genio vł gigno.qꝛ naturalit᷑ gi/ ni hʒ. Uñ Perſiꝰ.Et genuinũ fregit ĩ ilł Gen⸗ ri.n.t.plła ſignat. Pꝛimo eĩ ſist pᷣnci pium generatõis.vt romułꝰfuit pᷣncipiuʒ romanoꝝ. Itẽ genꝰſumit᷑ p multitudie ab vno bncipio deſcẽdẽte.vt romani ſũt vnũ genꝰ?. Itẽ ðꝛ locꝰnaſcẽdi. Itẽ ſumiũ ꝓ parẽ tela.vt ille eſt de genere mee tẽ eſt diſcre tio ſexꝰ. Itẽ ſignat materiẽ. Uł eſt general oↄoglitio ꝓpꝛietatꝭ. vt iſte arboꝛes ſunt eiuſdẽ generz. Itẽ ðꝛ vnũ de qͥnq; vniuerſalibus ⁊ deſcribit᷑ ſic. Genꝰ eſt qð pᷣdicat᷑ de płib differẽtib ſpecie ĩ eo qð qͥd. Itẽ capit᷑ p ac cidẽte ꝑtiumoꝛationis ‚ͥ‚„—„ͤ „ Geographꝰ.phi.m.a.i.terre ðᷣſcriptoꝛ.⁊ ðꝛ a geos terra.⁊ gphus ſcriptoꝛ. In h geog phia.phie.i.terre deſcriptio * eomãtia.tie.f.p.i tura pᷣnunciãt ꝑ hoĩes viuos.ſic ĩ arrepti/ cijs patʒ.Et hec diuinatio fit ꝑ phitones. NDñq; vᷣo futura pᷣnũciãt ꝑ aliq̃s figuras vel ſig.q̃ in rebꝛ inanimatꝭ apparent in aliq̊ coꝛꝑe terreſtri.puta vngue vł ferro.autla pi polito.⁊ vocat᷑geomãtia Siaũtigꝗq ydromãtia.Si aũt ĩ aere aeromãtia Si aũt in igne pyromãtia. Si aũt ĩ viſcerib diuinatio ã fit in terra ⁊ ðꝛ a geos qð eſt terra ⁊ mãtia diuinatio. Et nota ꝙ demões expᷣſſe iuocatialiqũ fu animaliũ immolatoꝝĩ aris demonũ voca tur auruſpicium . . Beometer vel geometra.i.terre mẽſoꝛ eometria.trie.i.mẽſuratio terre. Ge erfm̃ terra.metron grece mẽſura ꝛ. Jeoꝛgicꝰ. ca.cũ.pe.coꝛ.i.agricultoꝛ.vel de cultura terre tractãs. Uñ liber vᷣgilij inti/ tulat᷑ liber geoꝛgicoꝝ.i.ð cultura terre fᷣim Hug. Pap̃.vᷣo dic̃. Geoꝛgia terre oꝑa vel cultura. Iñ ⁊ geoꝛgicũ carmẽ.ð terre cul/ tura factũ.Geoꝛgic ruſticꝰ oꝑarius terre „ ruſticanus. ”M Gerara.re.⁊ geraris ĩ plali ðꝛ Geñ.xx. Et eſt gerara pe.coꝛ.ꝓuincia.vbi berſabee op pidũ ↄſtat. Uñ Auroꝛa. Saphaciã gera /⸗ ram qs liber iſte notat. H ergeſe filiꝰ chanaan.a q̃ gergeſei ereon. onis. fuit rex hiſpanie tricoꝛpoꝛ. qͥd nihil aliud fuit niſi ꝙ fuerunt tres frẽs tãte ↄcoꝛdic.vt ĩ tribo coꝛꝑibo q̃ſi vna aĩa eſſʒ. Ułqꝛ ule habuit tria reg̊. Pꝛefuit em̃ balerice maioꝛi ⁊ balerice mioꝛi.⁊ Ebuſo ſcʒ his tribo inſuł.⁊ iõ fictꝰẽ eſſe tricoꝛpoꝛ. ermania.nie.f.p.terra diues ꝓpłis imani bus. ⁊ ð a gigno ⁊ imania. Un ꝓpt᷑ fecũdi tatẽ gignẽdoꝝ ppłoꝝ imaniũ.dicta eſt ger/ mania Et ſũt due germanie.ſ.ſuꝑioꝛ iuxta ſeptẽtrionalẽ oceanũ.inferioꝛ circa rhenũ Vlł ðꝛ germania q̃ſi gerẽs ĩmania qꝛ pluꝛi mũ abũdãt ibi coꝛꝑa imania hoĩm.⁊ ima nes natões ſeuiſſimis durate frigoꝛibus. Que moꝛes ex ipᷣo celi rigoꝛe traxert. Fe/ roces animi ſũt ibi hoĩes ⁊ ſꝑ indomiti.ra ptu venatuq; viuẽtes. Hoꝝ płime gentes varie armis diſcoꝛdes habitu.linguis diſ ſone.⁊ oꝛigine vocabuloꝝ icerte. Iñ ger ⸗ manꝰ.a.ũ.⁊ germanicꝰ.a.ũ.i.ð germania exñs vel natꝰ.Et hinc germanicꝰ.ci.qdaꝝ, ceſar qͥ germaniã deuicit.vł qꝛ eo ãno na// tus eſt.q̊ pr eiꝰ germaniã deuicit Germanꝰ.na.nũ.ðꝛ a genitrix ⁊ mano.nas Pꝛope qͥdẽ germani vł germane dicunt ꝗjq vł q̃ hñt eandẽ matrẽ ſed diuerſos pr̃es.i. ab eadẽ genitrice manãtes. Et hinc ddãa gen? anatũ dicũt᷑ germane.qꝛ płceterꝭ di/ ligãt ⁊ nutriãt frẽés Germani etiã dicũt᷑ qͥ hñt eũdẽ pr̃em rei/⸗ dDdem matrem Germen.inis.i.ſurculꝰpᷣgnãs.vł botrus q̃ exita ramo.vl a radice turgeſcẽdo.i.itiuʒ flo;. ⁊ ðꝛa gigno.Et germẽ ðꝛ ſemẽ Ułl ðꝛ a gero. rꝭ. In germine. nea. neũ· ð germie exñs vel ad germẽ ꝑtines Geron. ontis. vel geronta.te.i. ſener. Inde geronte.tea.teũ.⁊ gerontic.ca.cũ.i.ſenił. erotecomiũ.mij.m.s.i.hoſpitale.locꝰ ve nerabil in q̊ pauꝑes ⁊ ꝓpt᷑ ſenectutẽ ſolã in firmi hoĩes curant᷑ ⁊ paſcunkt· Gerra. re.f.p.i.nuga vł ineptia.⁊ ðꝛ a gero. ris.Et gerra eſt piſcis inſipidꝰ ⁊ nulliꝰ ſa/ poꝛis. In płali vo adhuc aliud ſignat Nã gerre. aꝝ.dicunt᷑ ſepes ferree circa altaria ⁊ choꝛos. Iñ gerratꝰ.ta.tũ.i.gerris circũ/ dat? ⁊ ſeptus Saigl pinbaleenrꝛageoris Gerulus la.lũ.qͥ gerit.i.baiuł.poꝛtatoꝛ.ſo mari.iumentũ.⁊ ðꝛ a gero.-ris. 9 erula. nutrix.poꝛtatrix. ⁊ iuenit᷑ hů nomẽ ſubſtaãtiue poſitũ in älibet genere Gerundia vel gerũdiua dicunt᷑ qdã noĩa ꝗᷓ gerũt omnimodã ſignificationẽ ſuoꝝ vᷣ/⸗ boxꝝ. Et inſuꝑ ſi veniũt a vᷣbis actiuis vel cõibo vtrãq; gerũt ſignificationẽ.ſ.actiuã paſſiuã fᷣm Hug.Alij dicũt ꝙ gerundiuʒ deſcẽdit a ᷣbo actiuo et paſſiuo ⁊ imꝑſo/ nali neutro cõi ⁊ deponẽti. Et ſi deſcẽdit a v̈bo actiuo.exponit᷑ ꝑ ᷣbũ actiuũ.vt ma giſtꝝ legendũ ẽ virgiliũ Si vo deſcendit avbo paſſiuo.dʒ exponi ꝑ paſſiuũ vt magi ſtrũ honoꝛãdũ eſt a diſcipuj gnũ eſt honoꝛari a diſcipulis Geſa.ſe.f.p.eſt genꝰarmoꝝ.qð gallice ðꝛ gi ſarma. Uel ceia ceſe a cedendo. Et geſe v ceſe galloꝝ.pila romanoꝛum.ſariſſe mace QLonYm —ð Selerlegaaſtai pinguiſſima. eſſen. loc? egypti in ̊ habitauit Jacob. eſtatoꝛiũ.rij.illud in qͥ aliqd poꝛtat᷑.vt fe retrũ.⁊ ðꝛ a geſto.as. 7 ° Geſtiũcu la.le.dimi.i.ꝑua geſtio.vł res ali eſtoꝛiũ.rij.n. S.i.ferculũ.⁊ ðꝛ a geo eſtuoſus.a.ũ.i.flexibilł.⁊ diuerſis modiſ agitabil. In geſtuoſe aduer.i.agilit᷑.flexi/ biliter. ⁊ H̊ geſtuoſitas.tatj. Geſt.ta.tũ.i.factꝰ.poꝛtatꝰ.qdminiſtratꝰ.? h; geſtꝰ.us.ui.i.qactꝰ vł coꝛꝑis agitatio. In uenit᷑ etiã h geſtů. ſti. p actu. ete.i.gothi.poſt getuli dicti etulia. lie.Fp. qda terra Hinc getulꝰ.a. u nomẽ getile.a qͥ getulicꝰ.ca.cũ.Et vt fert getulia piſcatoꝛes nõ hzʒ Gibberus. ra. rũ.qͥ ſarcine nimis incũbit. .Hſʒ ſuccũbit.⁊ ðꝛ a glbber pulł.i.magiſtꝝ di Gibbus. m. S.i.ſtruma. Sʒ ſtruma eſttu / moꝛ in pectoꝛe. Gibbus ĩ poſterioꝛi.ſcʒ in doꝛſo. Uñ Juuenal. Strumoſũ atq; vte ro parit᷑ gibboq; tumenteʒ. Iñ gibboſus. ſa.ſum.qᷣ hʒ gibbũ.ſic ſtrumoſus qͥ habet ſtrumã. ⁊ cõparat᷑ Iñ gibboſe. ſ. ſime. ad uerbium. ⁊ ̊ gibboſitas.tatꝭ. Itẽ a gibbꝰ hic gibber. huius gibberi. q habet gibbũ. vel potius ipᷣe tumoꝛ.ſcʒ idem qð gibbus nde gibberoſus.ſa.ſum.qͥ habʒ gibberũ q plurib tumoꝛibo onerat᷑. Quidam tamẽ ponũt differentiã inter gibbus et gibber. habetur Giganteꝰ.tea.teũ.a gigas ðꝛ. Uñ Nũe.xiij De genere giganteo.⁊ pð.pe.Uñ Ouidiꝰ Jamq; gigãtes iniectã faucib⸗ etnã. Tra⸗ Gigantimachia.chie.f.p.i.pugna giganti ig eſt. pugna um aduerſus deos.⁊ ðꝛ a gigas⁊ machia Gigas. ant..t. ðꝛ a ge. qð ẽterra.⁊ gigno. vel genitꝰ.q̃ſi gegãtes.i.de terra geniti ᷑lx dicunt᷑ gigantes q̃ſi gegines.i.terrigenes qꝛ filij terre fabuloſe dicũt᷑ fuiſſe. Ge ei ter dillo. vide in gello 2* „ „ ri in taliba ludis. Inñ h̊ gymnaſiũ.ſij.id eſt gymnas.vel locus in q̊ͥ fiebat. Añ em̃ ĩlo co alieno certãtes cincti erãt.ne nudarent᷑ poſtea relaxato cingulo repẽte pꝛoſtratus 7 exanimat eſtqͥdã curſoꝛ.q̃re ex ↄcilij de/ creto archonipomenes vt nudi deinceps exercitarent᷑ ꝑmiſſum eſt. Exillo deincepſ ⁊ gymnas ⁊ gymnaſiũ dictũ eſta nuditate quia iuuenes nudi exercẽt᷑ ibi.vbi ſola tm̃ verẽda cooꝑiebant᷑.Et hinc facta trãſlati one ſtudiũ ſcholariũ ⁊ magiſtroꝝ ðꝛ gym nas. ⁊ loc ſtudij dꝛ gymnaſiũ.⁊ qñq; ibßm ſtudiũ.quia ſicut in paleſtra coꝛpꝰ.ſicĩ ſtu dio animꝰexercet᷑. Et hinc accidit vt oĩuʒ naſium dicat᷑ vt ſchola.Et vt dicũt qͥdam BGymnaſiũ grece.exercitiũ vocatur latine Et hinc Gymnaſiũ dicit᷑ generalis locus exercitioꝝ Nam ⁊ balnea.⁊ loca ſcholari/ um ⁊ curſoꝛum ⁊ athletaruʒ gymnaſia ſũt quia ibi homines in ſui artis ſtudio exer/ Gymnaſiarches.chis. pnceps ĩ gymnaſio ⁊ ðꝛ a gymnaſiũ.⁊ archos pnceps Unde. In doꝛſo gibbꝰ. in pectoꝛe gibber ymnas dis.i. pugna. lucta. curſus. 2 ö a gymnos qð eſt nudꝰ.qꝛ ſolent nudi exerce Gemt 758 noſo. nn luch/ ung rſus Ojnno nü15 Gimno degem di un lolopo Maar Os ſam) fne mne ſeo Dihnut gopyl caofei gnig Nneane iſoricot fnaceie ſegngn ign 3gon Schin Neci. Goln on cvl ſiniunre nper Colb hoalepol ngrüine lodncfin Coribe flapizoi Waßfn NAhumien Sſruntin oſtenaiitz moſäenen Jgbonn moſusqh oſeſbiſe . ag Ababogdii dengöghhn abatzakini Onänmen bbuset gohn pecroregdbhe Di hien, Ne Ui Ouch ncheni.Tri iwagigen 1gnsr mach ditem ?00e Netemagana ncg.i tenigon⸗ kfuiſſe Hen 1curſus.751 ntnua ecene nuſiü ſijidet t Z en io tnenvdarent eroſtnatne recr lnde nwdideincns Erio dench/ iciückanudtn tid whiben hincftan nii nagitror o nnaſii ief⸗ racnd ſain inc Nccdtſter locanen Gymnaſiolü.li.i. pnũ gy 7 cus ſtudij.vel ꝑuũ ſtudin.· Gymnaſiſta. ſte. 2. g. luctatoꝛ paleſtriſat oꝛ 782a gymnas. dis. naſio. Hec gymnitia.tie.idem Gyinnic.ca.cũ.ðꝛ a gymnas.vt gymnyc luc. Eſt ⁊ gymnicꝰ luc velocitas.⁊ viri/ um głia.Cuiꝰ qͥnq; ſunt genera.ſ.ſaltus. Gymnia. nie.f.p.i exercitiũ qð fiebatĩ gim curſus.iact᷑ꝰ.vᷣtus.⁊ luctatio. 97 Gymnos grece. latine ðꝛ nu. ⁊ vertit᷑ ĩ la tinũ. 2 ? gymnꝰ.na. nui Srmmolophiſta. ſe p.. vocroꝛ yl mgẽ̃ in gymnaſio.⁊ ðꝛ a gymnos ⁊ ſophiſta.⁊ ĩ de gymnoſopbiſte dicti ſunt qda phi qͥ nu di ꝑ opacas indie ſolitudines ſolebãt phi/ loſophari.adhibẽtes tm̃ genitalibꝛtegmi na ad modũ inuenũ qͥ nudi exercebãtur in Zpo. in Hiero.ĩ epła ad paulinum. .j. t gymnoſophiſtas⁊ famoſiſſimã ſol mẽ Nam videret in ſabull yne grece. latine mulier z Syneceũ.pe.acuta.ẽ locꝰ vbi młte mulie/ res ↄueniũt.vel ẽ lupanar vl textrinuzʒ.qͥa ibi multitudo feminaꝝ ad meretricãdũ vł ad opꝰ lanificij exercẽdiꝰueniũt. Jñ gyne xxoꝛ in gynecos.ũꝛö Gynecearij ſunt qͥ pãnos imꝑales tetunt. inſerẽdo ſericũ ⁊ auꝝ äs Gyneceũ etiã ðꝛ loc vbi h fiüt. vt. C. ð mu rileg. ⁊ gynecea.li.. Zingina ne. eſt caro vbidẽtes gignũt. ⁊ ðꝛ a gigno.nis.eo ibi dẽtes gignant. Inde uinginari. ria. riũ.qð ad ginginã ꝑtinet. Zien locꝰ eſt vbi Salomõ fuit inunctus Sipſum. pſi. n. g. cognatũ eſt calci.⁊ ẽ nom grecũ. Iñ gipſeꝰ.ſea.ſeũ.ð gipſo exñs lad gipſum ꝑtinẽs.Et gipſo.as.i.giʒo linire In gipſatꝰ.i.gipſo liniẽẽt· iraculũ.li.eſt ũlð cũ q̊ pueri ludũt.qð in ſũmitate cãne vel baculi voluit᷑⁊ j̊ ventũ cũ impetu defer. Girgilbli. m. g. öꝛ inſtr̃m feminaꝝ qð alio noĩe ðꝛ volutoꝛiũ.⁊ ðꝛ a girꝰ.ri.qꝛ vertẽdo in girũ inde fila deuoluunt᷑. Yilũ em̃ ð co lo ducit᷑ in fuſum.a fuſo ĩ alabꝝ vł tradu/ ctoꝛiũ.ab alabꝛo ĩ girgillũ vł deuolutoꝛiũ a girillo ĩ glomicellũ.a glomicello in pan nũ.a pãno in telã Itẽ girgilłꝰ eſt lignũ mo bile exq̊ funis in puteũ cuʒ ſitula dimittit᷑ ad hauriendũ agqquuñJl. Girouagus·a.ũ.ijerrone.inſtabilis.circũ mnaſiũ vl puꝰlo/ Git eſt gen legumĩ ceari.ria. riũ.qͥ vtit᷑ vel pᷣeſt gyneceo.vlte diũ q piciunt᷑ cũ fundis circa vagans . 3 Girus.ri.m. s.? H gin. ri inuenit i circũit euruus.coꝛona.circuc-· it eſt gen 18 ſilecimino in qᷓntita/ te.ſʒ nigri coloꝝ..⁊ ĩ pane dulcoꝛãdo ſpar⸗/ git. vt diẽ glo. Iſa. xxvij. Uel vt dicũt me dici. Git calidũ ⁊ ſiccuʒ eſt in ſcðᷣo gradu. Et eſt git herba q inter frumetum oꝛit᷑.⁊ ſe mẽ nigꝛũ.⁊ q̃ſi triangulũ fac̃. aliquãtulam hñs amaritudinẽ vᷣtutẽ hʒ diſſoluẽdi ⁊ cõ * ſumendi ° Glabell⸗ la. lu. i. nuch. ſt inepilis. Iñ gla⸗ bella.le.qᷓna capitꝭ.qꝛ nuda ẽ ⁊ ſine pilis. Glaber. bꝛa.bꝛũü.i.lenis facie.imberbis.ſi/ ne pilis. curioſus.nud. vł timoꝛoſus Un Aug. de ciui.dei. Glabꝛos inqͥt aut male barbatos videmꝰ S Glabꝛio.onis.m.g.i.caliꝰ vł imberbis vel timoꝛoſus.⁊ ðꝛ a glaber a gelu ⁊ aq. Iñ glacialis. ⁊ h le.i.frigidus. glacie plenꝰ. De glacie vic Donat. Mar ime genuit eadẽ mox gignit᷑ ex me Gladiatoꝛ. oꝛis.mt.ðꝛ ꝗͥ gladio dimicat. Et eſt nomẽ cuiuſdã officij.qð olim rome exercebat᷑ ĩ arena. Iñ h̊ gladiatura.re.ars illa.vł ludꝰ ille.Et gladiatoꝛiꝰ.ria.riũ.qð ꝑtinet ad gladiatoꝛes.vlł qð exercet᷑ a gla/ diatoꝛe. Uñ gladiatoꝛiꝰ enſis.i.enſis gla / diatoꝛ.⁊ gladiatoꝛiꝰluc qui exercet a gla Diatoe Gladi.dij.m.S.i.enſis.pugio.mucro.vel ſpata.Gladiꝰ tñ generalit᷑ ðꝛ. Enſis ĩ pᷣlio S3 enſis ferrũ tm ẽ. gladiꝰvo totꝰ.Pꝛope aũt gladiꝰ d q̃ſi guladiꝰ.qꝛ gulaʒ diuidit. ſa cetera mẽbꝛa ſecuri mag ſolẽt trücari 3 ſynonima. Iñ gladioł.li.ꝑuꝰ gladiꝰ. Ola dioleſt dicit quedã herba.quia ſit foliſs gladio ſimilis.tirſo cubitali.floꝛibus pur pureis. Glandicula.le.i.pua glans. coꝛ. pe. landioſus.ſa.ſum.i.glãdib abüdans landula.le.f.p.⁊ Gᷓ̊ glandulũ.li.idẽ.ſcʒ ꝑſ inteſtinoꝝ. vel noc' q ſub cute naſcit exhu moꝝ abũdantia.⁊ coꝛ.pe. Glans.dis.f.t.ẽ fructus quercuũ.Glãdes etiã dicũt᷑ maſſe plũbee facte ad modũ glã gladio collũ tm.⁊ ad h̊ pmũ factꝰ ẽ.⁊ eſt etymo.Et ſcias ꝙ mucro.enſis.ſpata.ſũt * 7 .. Glarea. ree.i. argilla.ſ. terra hüida. vk lapil Aut li ꝑui q̊s fluui trahit. CIũ Job. xxx. ſuꝑ glar+aeem Glaucoma.matꝭ.qð antiqͥ dicebãt h glau coma.me.i.macula in oculo vł nebulavl caligo oculoꝝ ⁊ obſcuritas. Uñ Plautuſ Blaucomã ocuł ſubijciemꝰ. eũq; ita facie mus.vt qð videt ne vidat Glaucꝰ.ci.m. S. ð: qdã piſcis ⁊ ðꝛ a glaucũ qð greci dicũt albũ.eo ꝙ ſit albo. In glau/ cus.ca.cũ.i.ſplẽdidꝰ.vt oculi glauci.i.ſplẽ didi.hñt em̃ candoꝛẽ admixtũ viroꝛi. Et glaucꝰ.a.ũ.i.ſubniger.Eſt ei glaucꝰ coloꝛ ferrugine ſubniger. Et glaucus viridis = flauꝰ. Glaucꝰ vo albo.ſplẽdidus. ſubniger rube.flainꝰ.viridis ðꝛ. glaucꝰ ðꝛ albuſ vel ſplẽdidus vel flauꝰtractũ eſt a greco.q; vᷣo glauc ðꝛ viridis vel ſubniger tractũ ẽ ꝗa glauco.q ðꝛ deus marꝭ. Nã coloꝛ maris viridis ⁊ ſubniger eſt. In glaucitas.tatis ⁊ð̊ glaucedo.inlis. Gleba.be.fe.p.durꝰ ceſpes cũ herba.⁊ ðꝛ a globo. qꝛ ſit q̃ſi globꝰ. In h glebula. le. et H glebella. le. dimi. 2 gleboſus. ſa. ſũ. ? iñ gle boſitas. tatꝭ. It ..7 ſticus. agratox. Glyceriũ.f.s pꝛiũ nomẽ mulierꝭ.cꝗ adula tcionis⁊ blãdimẽti qdã diminutõe ĩpoſitũ vt mea glyceriũ.q̃ſi mea dulcicula.⁊ ðꝛ a Alyci vel glycon grece. latine ð dulce lvyriꝰ.ria.riũ.⁊ glyricꝰ.ca.cũ.i.ſtupidus. toꝛpẽs.ſomnolet?.qͥ multũ doꝛmit. Gliriꝰ. ria. riũ.etiã ðꝛ de glire factꝰ ład gli Tem ꝑrinenY* Glis.ris.q̃ddã genꝰmuriũ qð młtum doꝛ/ mit. ⁊ ðꝛ ſic.qꝛ ſomn fac̃ glires pingues et creſcere. Tota em̃ hyeme doꝛmiũt ⁊ quaſi moꝛtui exiſtũt.eſtate reuiuiſcũt.⁊ ðꝛ a gli/ ſco.. Aq etia glis. gliſſis.i.cardi.qͥ alit ðꝛ lapa. Itẽ a gliſco.&. ðꝛ hͥ glis.glitꝭ. ter/ ra argvlloſa. Uñn. Glis aĩal.glis terra te/ nax.glis lapa vocat᷑. Ris pᷣmũ.glitis tenet altera.tertia gliſſis. Ris aĩal.tis t᷑ra tenax ſislapa vocat. Hic aial 8terta tenax b la pa vocat᷑.SDic gen?⁊ nom̃ cognoſcit᷑ ⁊ ge/ nitiuꝰ. Itẽ a gliſco.ci. h glis.glidis.i.mu/ ſa panis vel vin Gliſſoſus.ſa.ſuzʒ.i.lapoſus.vł lapa ſeu gliſ ſe plenꝰ.⁊ ðꝛ a glis glifſſis 8 iteꝰ. tea. teũ.i.terreꝰ.⁊ ðꝛ ꝗ glis.. litoſus.a.ũ.i.qargilloſus.⁊ ðꝛ a glis.tꝭ. tẽg gleba h glebo. onis. i. ru loꝛiola. le. * * „ 1 . 1 ris. differt ᷓlomꝰ. merꝭ.ẽ cogdunatõ ? glo meratio filoꝝ. Glomꝰ.mi.illud idẽ vel cir culꝰ. Glob v ẽ aliaꝝ reꝝ coadunatõ ⁊ cu mulꝰ Tñ ꝓpꝛie ðᷣꝛ glob qdlibet ſolidũ ⁊ ro tundũ.ſ.ſolida rotũditas hñs treſ equaleſ dimẽſiones.vt mũdꝰ.Vn mũdꝰ ðꝛ pꝛope globoſus vl globat?. Un Martial. Wuũ dus genit exq̃ttuoꝛ elemetis. Idẽq; toti modũ ſphere globatꝰ. In globoſus.ſa.ſũ 2 cõpat᷑. Iñ globoſitas.tanis Gloꝛia.rie.i.frequẽs fama cũ laude.⁊ ðꝛ a clarꝰ.q̃ſiclaria.a frequẽtia clarita.vel ðꝛ gloꝛia q̃ſi glaurea.i.gerẽs laureã.⁊ eſt etꝰ/ mo. In gloꝛioſus.ſa.ſum.⁊ cõꝑat᷑. Jñ glo rioſitas.tatꝭ.Et cõponit᷑ ingloꝛioſus.a.ũ. q eſt ſine gła.i.triũphis.⁊ ingloꝛioſus ĩme moꝛ gloꝛie. Slos.glot,f.t.i. cognata.ſ.vxoꝛ fratrꝭ. ſe glos.oꝛis.i.flos.ſʒ glos gloſſis eſt lignum putridũ. Uñ.Glos.ris.flos cẽ.ſʒ glos glo tis.femĩa fratris.GOlos gloſſis lignũ vet⸗ Gloſa. ſe. ðꝛ a gloſſa qð ẽ lingua.Et diſtat inter cõmentũ.gloſam.trãſlatõʒ.⁊ textum CCõmentũ expoſitio ẽ boꝝ iunctura non ↄſiderãs.ſʒ tm̃ ſenſum.deieruit eĩ expoſi tioni ſnie alicuilibꝛi ⁊ nõ ↄſtructioni lr̃e. Accipit᷑ t qñq; cõmentũ largiꝰ.ſ.ꝓqᷣlibet libꝛo.⁊ tũc ſic diffinit᷑. Cõmentũ eſtpluri/ um ſtudio vl doctrina ĩ mẽte habitoꝛuʒz in vnũ collectio. Gloſa ẽ expoſitio lr̃e ⁊ ipius ſnie.qᷓ nõ ſolũ ſniam ſʒ etiam v̈ba attendir LVel gloſa ↄꝛ expoſitio ſnĩe lr̃am ↄtinuãs ⁊ exponẽſ. Uel ðꝛ gloſa qſi lona Llinena 2 taq; lingua doctoꝛꝝ adeſſet ⁊ exponeret ſic lre exponede inſiſtit ⁊ ſenſum enucliat. Traãſlatio eſt expoſitio ſnĩe ꝑ aliã linguaʒ. Text eſliber ipſiꝰdoctoꝛꝭ ↄtinẽs tracta/ tũ ſine lr̃e vel ſnie expoſuõe. Eta gloſa ðꝛ gloſat vl q gloſafꝛ loſſa. ſe. i.lingua. 2 p. bmã. Vnde Oſſe caret gloſſa ꝑ quã fragũt᷑ ⁊ ofſa. Iñ gloſſu la.le.i.ꝑua gloſaa· J „ 7 Gluten. inis.n.t ẽterra tenax vtil ad cõpa/⸗ ges uauiũ ⁊ alioꝝ vaſoꝝ.qð ⁊ bitumẽ.iniſ ðꝛ. In glutineꝰ. nea. neũ.i.de glutine exi ſtẽs.vel ad gluten ꝑtinẽs.⁊ glutinoſꝰ.a.ũ. l.plenꝰ glutine.vl tenax Glutinũ.ni.n.s.ðꝛ qᷣcqͥd ↄiũgit.ſ.vinculũ Iñ ̊ glutinariũ.rij.idem.Pꝛope tñ gluti lobo.bi. m. s.⁊ h glomꝰ.mi.⁊ hͥ gom.me num eſtilludq tenax quod ſit de glutinead dimi.i. pua gloꝛia e lho. gics giſca Glne el Wn nenie ſcbain Gone aa Gome beſim Gine Et igan finge n. Golg Apun liho ueluren nomge Gonmorn, ſaranos. Porzonn docore ſectnte dantin Mi . WWWW TS . 1 ̃ꝝ M oedannie Alud lenie cogduntiin lberſoltin. oneſahui müc'dee ns. üe. igloboſsſl ns cäülauderd Achoninng e lomri tctan cchn Jige gorofusai ngonolusine doni doſſiscktligen dbse ſ gog⸗ Goſisligi lingnn Etdin wäüſhuözatnn bopiuncmiſ D oErwcnoni ibmm ,l mmmiclnlun rhabltorzin ſctiolfetißins n ba anenet liam dNinun doſtailingu ſ eronen cnſum cuiu 9 wrorfrun 4 Gnoſtici qͥdã heretici q pprexcelleti — niſcatx limꝰ.ſic ⁊ ex glutino da GOluto. onis.m.t.i.leccatoꝛ vł deuoꝛatoꝛ. aliqd liniedũ.? coꝛ. t. Uñ ĩ Auroꝛa. In/ D Gnarus.ra.rũ i. ſcies. peritꝰ. doctꝰ.ſcʒ qͥ ex arte ſcit qualiter aliqͥd fiat vel ſit faciendũ vel qualiter fieri debeat.ſiue illud faciat ſi ue nõ.⁊ ð gnarus ꝓ narus.⁊ apponit᷑ g. Gnatus.ti.i.filꝰ.q̃ſi generatꝰ.⁊ H̊ gnata.i. filia quaſi generas Gnauus. ua. uũ. ð a nauꝰ. ⁊ qponit g.ꝑ p/ cheſim Gniqdus.di.gnido inſula eſt.de q̃ Actu. xx vij.Et vix deueniſſemꝰ circa gnidudu lã ſcĩe ſe ita appellare voluerũt Aiam naturã dei eẽ fingut.deũ aũt eſſe bonũ ⁊ malũ ſuis do/ matibo fingẽtes. H △ Golgotha ſyꝝ eſt ⁊ ĩterpᷣtat᷑ caluaria nõ ob caput vl caluitiũ ade.qð mẽtiũt᷑ ibi ſepul/ tũ.ſʒ ob decollationẽ dãnatoꝝ. Uñn Joh. Boliardi. bufones. ioculatoꝛes idẽ ſunt Seienatbu golgocha olias.lie ꝓpꝛiũ nomen cuiuſdã philiſtei. quẽ interfecit dauid. Uñ.Auroꝛa.Exigu us ma gnũ vicit puer ille goęli· Gomoꝛ.mẽſura eſt antiqua ↄtinẽs quinq; ſextarios. HD Goꝛgon interpᷣtat᷑terroꝛ graduale. lis. — 17 42 — — Gradari. rij.i palefred'. 8: a gradꝰ. Etꝭ equꝰmollis inceſſus ſine ſuccuſſatura ini tens ⁊ incedẽs.Et gradarł.ria.riũ.qð fit Gradatim radatio coloꝛ rethoꝛicꝰ ẽ ⁊ fit cũ dep̃ce/⸗ ẽti voce ſubſeq̃ns foꝛmat᷑.q̃ſi ꝑ ãädũ vocũ Gradꝰ etiã eſt ſtat.⁊ ꝓpꝛie dignitatꝭ. Et/ vt Quid leuiꝰfumo vł flãma.ſiamẽ. qͥd fſla mie. vẽtꝰ.qͥd vẽto.mulier.qͥd młiere nihil. Gradiuꝰ.ui.i.mars.⁊ ðꝛ q dꝰ.qꝛ ãdatimi cedit᷑ ad bellũ. el gdiuꝰ a gdin ðꝛ.qð eſt vibꝛatio haſte. Ul gdiuꝰ ðꝛ qſi craton di/ uus.i.potens deꝰ B Grac. us. ui. ðꝛ illud . qdᷣ aſcedit ad alta , re vł ad pulpitũ vel ad aliũ locũ * „ „ dus ẽ iter oꝛdinatũ. Iñ gdatim.i.ꝑ gdus. Itẽ ſdꝰ ſ̃m Goff.⁊ Hoſti.ĩ ſum. de ↄſan. ⁊ affi.eſt qdã babitudo ſiue diſtãtia ꝑſona rũ ad inuicemoſanguĩtate ⁊ affinitate ſibdi ↄiunctaꝝ facta collatõe ad cõem parentẽ. Uel eſt vniꝰ ꝑſone diſtãtia ad aliã in linas oſanguinitatis.vt.l j.cũ ſe. 2. Goꝛgones qs fingũt poete meretrices ſuiſ ſe crinitas ſᷣpẽtibo.q̃ ſe aſpiciẽtes ↄuerte bant in lapidẽ hũtes vnũ oculũ q̊ inuicezʒ vtebãt᷑. Ynerũt vᷣo tres ſoꝛoꝛes.ſ.Stẽnio Euriale.? Meduſa vniꝰ pulcritudinis. Phoꝛcinis filie vnoculi.qͥ ita ſpectato/ res ſtupefaciebãt vt etiã vᷣtere eosputarẽt in lapides. Goꝛgones dicte. q̃ſi geoꝛge.i. terre cultriceſ.nã ge.terra.oꝛge cultura ðꝛ ⁊Z videt᷑ cõponi ex gra.qð eſt caput.⁊ batin qð eſt gc.ſ.ad qð gdimur vt ibi caput re/ clinemꝰ. Genꝰlecti ẽ.⁊ ꝓ.pe. Inuenit᷑ etiã hͥ grabatũ.pe.coꝛ.p greinio. Uñn.Pꝛo gre mio grabatũ. ꝓ lecto pone grabatũ Gracuł.li.auis q̃dã.⁊ ðꝛ a garrio.ris.Eſt em̃ loqᷣciſſimũ genꝰ aĩalis.⁊ vocibo impoꝛ tunũ.⁊ coꝛ.cu. poſt reſpõſoꝛiũ ſᷣm Hug. Quidã tñ dicũt (G ante DEG Grabatũ.ti. n. S.i.reclinati capitꝭ ſuſceptio Grandeuꝰ.ua.uũ.pe.p.i.grã Grãmati finitatis N. a Grãme.mes.grece latine ðꝛ linea.vñ greci dicũt h̊ grãma.tos.i.lr̃a.Uñ Theodoluſ Brecoꝝ pᷣmꝰ veſtigat grãmata cadmꝰ. T grãmatꝰ qͥ ſumit initiũ legẽdi.vł qͥ pagias legere potet H amatica. ce. vł grãmatice.ces. ðᷣ a grã/ ma.qð eſt lr̃a.q̃ſi lr̃alis ſcia.nõ a pᷣma ꝑte ſui.qꝛ pᷣmo tractat de lr̃is.ſʒ ꝑ effectũ.qꝛ ef ficit litteratũ. Uñ ſic deſcribit. Grãmati/ ca eſt ſcia recte ſcribẽdi recte ꝓnũciãdi re/ cte ↄſtruẽdi gnara „ 7 Gramen.inis.n.t.pᷣt dici q̃libet herba.⁊ ðꝛ a germino.as.eo ꝙ; germiet.ſicẽ robur oĩs ligni cutꝭ.⁊ ſpẽs.qꝛ ſit firmiſſima. Spæeali ter tũ gmen eſt q̃dã herba q̃ naſcit᷑ ex hũa/ no ſanguiĩie.Et etiã q̃dã alia herba.q̃ etiaʒ moꝛtua recẽti herba renaſcit᷑. ⁊ vulgo ita vocat᷑.⁊ ðꝛ ſ en multũ germiando multi plicet᷑. Uł dðꝛ a ſitu.ſ.ab agro.qꝛ plurimoꝝ agroꝝ ſit. Uñ ⁊ ipᷣm greciagreſte nücupa nuerũt.Qñq; etiã iuenit p radice tal herbe Iñn gqmine?.nea.neũ.qð totũ eſt ex gmine. vel qdð ad gᷣmen ꝑtinet.⁊ gᷓminoſus.ſa.ſuʒ. qð gmine abũdat vt lo. 1. pe. p. i. graãdis eui.ſcʒ ſe. nex.⁊ ðꝛ a Snde ⁊ euũ.Uñ Innocẽ.lxxvij. n. co: D”M”M dil. Quicũq; ĩ bo grandeuꝰ ⁊c. Gradale.lis.dꝛa gradꝰ.qꝛ gradatim canit SradrocrdaPertnntr loquẽs rãdis. dis.ↄ.t.⁊ h de.i.magn? Sʒ Gaid . GS ad coꝛpꝰ.magnꝰ ad aĩm refert. Jñ grandi tudo.inis.⁊ h̊ͥ grãditas.tatꝭ Et cõponituꝛ . . 2 1 valde granghtgis. Suanalſon nan .i. grãdia ſonĩs Grandiuſculłꝰ. la.lũ.pe. coꝛ.i.aliquantuluʒ grandis Grango inis. ðᷣꝛ a granũ. eo ꝙ ſiłitudineʒ grani habeat. In grandineꝰ.nea.neum. ? grandinoſus.ſa.ſum. ranũ. ni. n. s. ẽ generale nomẽ cuiuſlibet ſemĩs.⁊ ð a Sndis.qꝛ creſcẽdo gnde effici tur. Per excelletiã tñ frumẽtũ ð granum. Inñ b granulũ. li.⁊ ͥ ẽnellũ li.dimi.⁊ B / nariũ.rij. locꝰ vbi granũ reponit᷑ Graphia. phie.i.ſcptura.⁊ ða a graphos.i. ſcriptoꝛ Iñ graphiꝰ.phij.⁊ 6 ſtil cũ q̊ ſcribit᷑ in cera S Graſſatoꝛ.oʒ.m.t.qͥ crudelit᷑ agit.latro.pᷣ Datoꝛ.ſeuiẽs crudelit ⁊ẽ homicida. Grates.tiũ.f.g.i.gr̃e. Sʒ gtes deo agunk. Bfa vᷣo hoĩbi.ſʒ ſepe vnũ ꝓalio poni Gratia. tie. ðꝛ a gratꝭ.Etẽ donũ vł dona/ cio. amoꝛ. ⁊ ðꝛ gra q̃ſi ̃tis data. Iñ H̊ gra⸗/ tiola. le. dimi.i.pua gra. Iñ gtiofus.a. um id eſt. plenꝰgra.Et ða ꝓpꝛie gtioſus qͥ plus nicuiq; q; merer tribut·⸗nr Gratuit.ta.tũ.i.gtus dat ⁊ habit ratꝰ. ta. tũ. tria ſiãt. Hã grat.i.gr̃am ſer/ uãs.ꝗtioſus.acceptabil.placitꝰ. Et gthi. ꝓdu.pmã.Vn Oꝛatiꝰ.Grata ſuꝑueniet qᷓ nõ ſperabit hoss Grauaſcellꝰ.li.m.s.i.aliqntulũ göuis Grauis. nis. 2.t. ⁊ h. ue. ðꝛ a gradis.quia qᷓ grãdia ſunt.quia ſolet eſſe.Et eſt graue ðᷣ natura.ſʒ guidũ de accidęti.i.fecunditate. vt arboꝛ guida pomis.⁊ młier guida fetu. Ve gues dicimꝰ autenticos.venerabiles. Unñ ⁊ ↄtẽptibiles leues dicimꝰ.Et ðꝛ gra uis ꝓↄſilio ⁊ ↄſtãtia.qꝛ nõ leui motu diſſi lit.⁊ fixa ↄſtãtie guitate cõſiſtit. Iñ h̊ jui/ tas.tat.i.firmitaſ.venerabilitas.maieſtaſ ⁊ᷣ grauedo.inis. ℳ₰ℳ Grauitas ex põdere aĩ ⁊ ſnĩa ↄſtat. Sʒ g/ uedo vel guitudo coꝛꝑis ẽ. Itẽ qͥnta hois etas ðꝛ grauitas q̃ eſt declinatio a iuuẽtu te ĩ ſenectutẽ.nec dũ ſenectꝰ.ſʒ iã nõ iuuen tus. Itẽ guis multa ſignat. Uñn. Põdus. ꝑſona.vir.lectio.femĩa pᷣgnãs.Qðq; mo/ leſtat᷑ ðꝛ eſſe grnraas 4 grãdis.pgrandis.tãgrandis.q;grandis.i. Grauiſonꝰ na.nũ.· ?⁊ grauidic ca. cũ.? gui . loquus.qua.quũ.i.guia ſonãs.dicens.lo/⸗ gauens.i.põderoſa.moleſta.vehemẽtia Grec-?.ci. fuit rex grecie. Iñ h̊ grecia.cie.? hinc grecꝰ. ca. cũ.⁊ grecułꝰ la.lũ. Itẽ greci diniſi ſunt in qnq; ptes. Quidã dicũt atti ci.qdã boetes.qͥdã eoles.qͥdã doꝛes.qͥdaʒ iades. Uñ ⁊ lingue grecoꝝ dicũt᷑ qͥnq;.ſcʒ attica.boetica.eolica.doꝛica.iadica. Gremiñ.mij. n. s.i.ſinꝰ. Iñ gremiolũ.li.di mi.⁊ gremioſus.ſa.ſum.⁊ gremiatꝰ.ta.tuʒ q habet gremiũ 7 Greſſus.us.ui.i.oaſſus vł pes.vł veſtigiũ pedis.⁊ ðꝛ a gradioꝛ. Itẽ greſſus.ſa.ſum. ticipium. —— d reſſutus.ta.tũ.pe.ꝓ.qͥ magnos hz pedes vel magnos facit greſſus. Grex. g..differt ab armẽto.qꝛ armẽtũ ma/ ioꝝ eſt alaliũ.vt eq̊ͥꝝ.boũ.Grex minoꝝ. vt Capꝛa?. ouiſ. Grilł.li.nomẽ hʒ a ſono vociſ.h̊ retro am bulat. terrã terebꝛat.ſtridet vocib.venat᷑ eñm̃ foꝛmicã. In h̊ grilletũ.ti.loc vbi abu Dant grilli Griphes.p fere.⁊ ſunt in oĩba leonibo ſiles pᷣter alas ⁊ facies.qbo aqͥlis ↄueniũt.⁊ młtũ eq̊s infe/ ſtãt ⁊ eis inimicãt᷑ adeo ꝙ equitẽ armatuz cũ eq̃ in ſublime rapiãt. Uł ſᷣm Remigiũ BGBriphes ſunt aĩalia terribilia ⁊ foꝛtia que coꝛpꝰ hñt leoninũ.pedes ãt ⁊ alas ⁊ roſtꝝʒ 1 vt aqla.ideoq; ꝑ terrã currũt vt leones.ꝑ gera volãt vt aues. =èZ „ Gripꝰ.pi.i.ſuꝑbo.ceruicoſus Uñ canes ſu perbos ⁊ ignobit ceteris ſuꝑbi ſunt cies.ei.⁊ H̊ groſſus.ſi.Et ſũt groſſi ficꝰ in mature inabiles ad comededũ.⁊ ꝓpꝛie pꝛi mitiue.q̃ ad pulſum vẽti facile cadũt.Un Apoc.vj.Siẽc ficꝰ mittit groſſos ſuos.cũ a vẽto magno mo–uekt rucula.le.dimi.i.pua grus. ruinꝰ. na.nũ.qð ꝑtinet ad gruem. Grum.mi.i.cumułꝰ. aceruꝰ.cõgeries. Jñ i grumulꝰ.li.ĩ eodẽ ſenſu. Itẽ grumus v grumulꝰðꝛ agger a tumoꝛe ⁊ ;̊ gruma.me cruſta qᷓ fit ĩ lateribꝰ dolijꝓpter vinũ. Inð umamo. la⸗ umm. H grumoſitas. taR̊. runda.de.f.p.i.inferioꝛ ꝑs tecticapanea q̃ ſtillataqᷓ. Iñ h̊ grũdula.le.dimi.⁊ H̊ griũ datoꝛiũ.rij.idẽ qð grũda.ł qð ſtillat a grũ da. vl ſuꝑ qð ſtillat.Et ꝑ cõpoſitionẽ. hec ——— his. m. g. yl griphe. phes. ẽ aĩal gine gnobiles gripos vocamus.qꝛ Froſſus. ſa.ſ.i.rudis.villanꝰ. Jnñj hᷣ̊ groſ · ſitas.tatis.⁊ ̊ͥ groſſitudo.inis.⁊ ̊ groſſ/ ſig ſplag n Gun G Gumt Alloo Ourd d a⸗ bert Gncee cupte ſedat: Gola Rcenr cadie cato: nlo Gle dune GOim, dureſat Oinc Oiſes Gt ſimili rn Gurg Aknun omn ſifbac diyvenn Nfcathe Ugulti Pepange ſheneg Nigeninil 1gemigtan Theanci ligeſus aſnn ngos bz ds mmitüm Drermian Walhrenen nin ch laia loowi Fiphe hezinl tan gnpbezat ſikes pter an temltücési egnnts arnnn Cen Remigi bilia? wꝛtin ue itt alas ? roſtu mütt leones osVvoCNNs e, nlan Fhl Go. ins 10 Etſitgoſitet Guidagia. dicunt᷑ q̃ dant᷑ p ducatu vłodu Guttur.turꝭ.n.t.ẽ ꝑs colli.⁊ ðꝛ a g Ia. Cepas pꝰ mana turba guloſa petit Qulo.onis.⁊ gulonꝰ.ni.ãbo ꝓ leccatoꝛe. Gulꝰ. li. genꝰ nauigij pene rotũdũ ad mo/ Gurges. gitꝭ. m. t Apꝛiec loc altꝰ 2 pfundꝰ Gurguſtiũ ſtij. cella modica vłdomꝰpau/ Gurgutinꝰ.na.nũ.i.ad gurgitẽ ꝑtineſ.⁊ ðꝛ Guardio ðꝛ ille cui tal cuſtodia ẽ cõmiſſa. 6 paſſio gutta foꝛe Gubernio.nis.i.gubernatoꝛ ⁊ ðꝛ a gubno Gumi.n. g. indecli.ẽ lachꝛyma arboꝝ. qᷓ eſt qſi gutta.⁊ pᷣmo gutta exit a ligno.⁊ inde Qur eſcit. ⁊ fit gumi. In gumoſus. a. ꝗ. ( 1q8 vitreü ve Gurcqłꝰ.a.ũ.i.ineptꝰ.ſtultꝰ.inutil.ipoꝛtunꝰ. qð vẽtoſa ðꝛ.⁊ videt᷑ dici a gula qſi guloſa ⁊pcipue in comeſatõib recipiẽdis Gurgulio.onis.ſ.t.qdã ꝑs ĩ oꝛe cai pxim 4 ſuggrũda.de.qd eſt int tectũ ⁊ parietẽ. vel vo q cadit.hiĩc ſtillicidiũ ſtilla cades. Sti „ rig em grecũ.i.gutta. Iñ ↄꝛ ſtilla dimi.dũ aüt ſtat ⁊ pẽdet de teci vlł arboꝛib q̃ſi glu tinoſa gutta ẽ. Uñ gutta qſi glutta.i. gluti noſa a glutine.dũ ceciderit ſtilla Gutta eti cies aromatica ſuauis odoꝛꝭ.guſtꝰ at ama riſſimi. ?1 8 alio noie aroma. Cln. Eſtpin uie gutta ſpes vl aromat extat. Dicit ſe ipſa grunagg. rus.gruis.auis q̃dã.⁊ ðꝛ a ſono vocis. Guagia debita cõſtitutio. Iñ guadiare.i. uadiã ↄſtituere.vel guadiã firmare nardia feuda ſunt qᷓ ↄſtituunt᷑ aliqͥb ꝓpt cuſtodiã rei dñi ↄſtituęttis duttulꝰ. li. quidã minutꝰpiſ⁴cis rrio.ri. vel ðꝛ guardianꝰ qͥ etiã eſt ſuꝑioꝛ int᷑ fres . minoꝛes cuſtodiẽs ↄuentũ 2 9 ctu ꝑ terrã alicuiꝰvt ſecuriꝰvadat.ſʒ gabel le dat ð octibo.vt ð emptõe ꝑ emptoꝛẽ ⁊c̃. Gula. le. f. p.i. ĩterioꝛ ꝑs colli.poſterioꝛ o xituriib. ðꝛ ceruix.⁊ ðꝛ a gala qꝛ illa ꝑs colli ſolet ee· Guturna.ne.f.p.i.infirmitas guttur q̃ ſo cãdida.ł ðꝛa gutture In guloſus a.ũ.i.lec let cũ inflatõe gutturꝭ euenire. Iñ guttur/ catoꝛ.⁊ guloſitas.tatd.⁊ coꝛ.gu. Uñũ auro noſus.ſa.ſũ.hñns talẽ infirmitat. utturniũ.nij, qddã vas aqtile i inferioꝛi ꝓte ꝑfoꝛatũ qð inferiꝰdeguttat qquua uttꝰ.ti. m. s. genꝰ vaſis vnguẽtarij. pꝓ bꝛe uitate a gutta dictꝰ. In Hh guttũ.ti. vngueé/ tũ in eodẽ repoſitũ. Un Juuenał. Nõ op poſito pauidꝰ tegit inguina gutto. Guug vl giuns vas vitreũ vel cucurbita. Iſi garrur.qꝛ inde garritꝰ ꝓcedit.⁊ ꝓ.pmã Un Auroꝛa. QOð guttur tranſit nõ cõpe/ Dum gutturis in ſanguie accipiẽdo. PapƷpᷣ.vᷣo dic. Guua G ieel vas vitreũ q̃ a latinis a ſiłlitudine cucurbi in flumie. Per tapinoſum tñ ponit᷑ ſepe pꝛo te vetoſa vocat᷑q̃ aiata ſpũ ꝑ igniculũ ĩſu mari.yl ꝓ loco ꝓfundo ĩ mari qua tapino perficiẽ trꝗahit ſangune ſim ſolet etiãa autoꝛes eleuare p adiũctiz KHES Atee eti iſti?.ſ.magnꝰ⁊ altꝰ.vł vaſiꝰ vel cGG ᷣ ſumiliũ. ? ꝛ gurges a guttur. qꝛ ẽ q̃ſi gut / tur flumĩs.⁊ coꝛ.pe.ĩ gtõ. Ulñ Oui.ðᷣ arte. Quo mime credis gurgite picis erit Abel iterpᷣtat᷑ iuſtꝰvł luctꝰ qᷓ nomi ne pᷣfigurabat occidẽdꝰ. Idem et vanitas.qꝛ cito ſolutꝰ vel ſublatuñn eſt ⁊ ſubtracteuuuus Habena.ne.f.p.i.loꝝ ⁊ retiaculũ freni. ⁊ ö85 ab habeo. qꝛ ea habem.i. retinemꝰ equos te gurgulio in JIn habenatꝰ. ta. tũ.i.habenã hñs.vł habe me q comedit legumia.ſʒ ĩ hac ſigg na oꝛna1uuaus nificatõe dʒ potiꝰ ſcribi t c. Habenula. le. dimi. . pua habeng Nabilis.lis.ↄ.t.⁊ h le.i.ad hñdũ c omodus peꝝ.anguſta.ſecreta.⁊ tenebꝛoſa. Uel loc? apt ⁊ opoꝛtunꝰ.ↄgruꝰ.⁊ cõpat᷑. Inñ habili tabernaꝝ tenebꝛoſus vbi turpia ↄuiuia fi ter.aduer.⁊ h̊ habilitas.tatꝭ.⁊ cõponit᷑in / unt. vl vbi piſces mittũt᷑.vł rete piſcatoꝛiũ Uñ Job. xl. Nũqͥd implebis ſagenas pel/ leeiꝰ.⁊ gurguſtiũ piſciũ capite eii· eſt rumẽ.cuiꝰ meatꝰad os ⁊ nares ptendit᷑ hñs viã q̃ vox ad linguã traſmittũ.vt poſ/ ſit vᷣba collidere.Itẽ gurgulio ĩuenit᷑ p q̃ da vermeq Nabitabilis.lis.ꝰ.t.⁊ B le.qð habitari pᷣt. -. 32 ab habeo. Et cõponit᷑ inhabitabil.i. nõ habitabil. ⁊ B habitaculũ.li. . a gurges. c. ? p. t. Fabit'. us. ni.i. qlitas coꝛpis p applicatiö;ʒ auſtꝰ. us.ui.vnꝰde qͥnq; ſenſibo coꝛꝛis aduenies.difficile mobil Habitꝰille nihil Giutta e eſtaq q ſtat? paruʒ fluit. Stilla aliud eq habilitas ad acru. Ité babitus . habil.i.nõ habił. Iñ inhabilitas.tatz. 2 eſt veſtimẽtũ. vt Iſte monachꝰ habitũ ge⸗/ riit monachalẽ. Itẽ habit.i. ſtat/ vl volũ/ tas vl appetitꝰ vł actꝰ ſiue paſſio hñdi. Itẽ habiteſt pticipiũ de habeo. Itẽ habit.ta ti.ponit᷑ p pingui. In habitudo.inis.i.cõ poſitio coꝛꝑis.vl moles vl pinguedo. Vtł . kabiraco ðꝛ aptitudo vl ꝓpꝛietas hñdi vel ↄueniẽtia. In habitudinariꝰ. ria. riũ.qͥ ali gnua habitudine ſe hʒ ad aliqͥd.vl qð ꝑtinz ad habitudirnrnenmꝗ“* Haerianiqͥdã heretici ab Haerio dicti ſũt Hi offerre officiũ vł ſacrificiũꝓ deſunctꝭ ſpernunt Halit.tus.i.odoꝛ vłſpũs. / p. ha. Unde. Halit? eſt flatꝰ alitus nutrit habef. NHamis.tis.m.t.i.fuſtis aucupabil.ſ.vᷣgula q̃ ſuſtinet rete q̃ capiũt᷑ fere.vl q̃ leuat rete in q́ͥ copiun?,ſues Namꝰ.mi.m.s.ẽ ferrũ recuruũ cũ q̃ Saln piſces.⁊ ꝓpdᷣ.pmã.ſʒ amo.as.eã coꝛt. Uñ. Ana ſꝑ amo cuiꝰnõ ſoluoꝛ ab hamo. Ha mus etiã eſt macula loꝛice.⁊ ꝓ.pmã. Inð hamat.ta.tũ.i.curuatad modũ hami vel vncinis circũdatꝰ.vlł ſquamis contextus. aſſeroclauiſ.qͥ ſubtegit᷑ terre ĩ vineis ſub arboꝛib defendẽdiſ.vł in domo circa ſcrinia ⁊ theſauros.vt ſi aliqñ fur igredia tur.eiꝰ pedibo infigat᷑.⁊ ita fur depᷣhẽdat᷑ ſic coꝛ.pml. Nara.re.qñ ponit᷑ p ſtabulo poꝛcoꝝ aſpira tur. 2 coꝛ.pᷣmã.ſʒ ꝓ altari ꝓð.pmã.⁊ ñ aſpi rat᷑.vide ſupᷣ in ara. ꝗ!M Naſta.ſte.f.p.ab aſtu ðꝛ.qꝛ aſtutũ q̃rit dũm in ea vytenna. S Haaſtifer. ra. rũ.qͥ fert haſtam NHaſtiger. ra. rũ.i.haſtã gerens Mi Rervii Eloric hamata. Dicit᷑ ei ham Naſtile.lis.n.t.pe.p.ponit᷑ p ligno lancee. 15 pte cãdelabꝛi a ſtipite directe ꝓcedẽete aſtiludiũ. dij.qdã lud?militũ cũ haſtis.ſ. qñ eqtes currũt ⁊ frangũt haſttas ſtꝰ.us.ui.attractio.euacuatio.vł bibi tio Itẽ hauſtꝰẽ ius hauriẽdi aquã ð puteo xicini cui eo ĩuito iure fuitu aſcribik Ranritoꝛiũ vl hauſoꝛiũ.n. s.ðᷣꝛ loc de q̃ vł Vbi haurit᷑vel inſtrm bauridii Nauritoꝛiꝰ.ria.riũ.qð ꝑtinet ad hauriẽdũ. Nauſtra.ſtre.f.p.qð ⁊ hauſtꝝ ĩuenit᷑i.rota hauritoꝛia. ab hauriedo aãs.qð etiã h̊ gir Hebdoas. adis. pe.coꝛ ẽ ſoaciũ ſeptẽ dieꝝn. Nebetudo.inis.f.t.i ⁊32 ab hepta qð è ſeptẽ.⁊ doas qð ẽ dies. Et ſiłr ðꝛ ogdoas.·adis.ſpaciũ octo die rum. ⁊ ðꝛ ab octo ⁊ doo« Hebdomas.dis.⁊ H̊ hebdomada.de.ðᷣ᷑ꝛ ab hepta grece.qð latie ðꝛ ſeptẽ.q̃ſi heptoma da a nüero ſeptẽ dieꝝ aꝝ repetitõe ⁊ men⸗ ſes ⁊ anni ⁊ ſecula ꝑaguntur. Vñ Dañ.ix. 1 omadã.Et h̊ dariꝰ.a.ũ.qð ꝑtinet ad heb gerit ꝓ ſocijs ſuꝑ cibarijs vel ĩ choꝛo offici um facit. Et vt diẽ Papᷣ. Hebdomada de beret ſcribi ꝑ p.nã deriuat᷑ ab hepca greco id eſt.ſeptẽ latie.ſʒ qꝛ apud latinos p.añ dð nõ reperit᷑.trãſit p.in b. Itẽ hebdomades etiã ſũt ↄceptões q̃ fiũt in mẽte.q̃ ꝑtim no te ſunt oĩbo.vt Si de equalib.equalia de mas.q̃ relinquunt᷑ ſunt eq̃lia. ꝑtim nota ſapiẽtibatm̃.vt ĩcoꝛpoꝛea ĩ loco nõ eſſe Et declinat᷑.̊ hebdomas.adis.⁊ płr hebdo/ mades.haꝝ hebdomadũ. —, HNeber.fuit ꝓnepos ſem.2 ſterp̃tat trãſitus Et h interpᷣtatio eſt mvſtica.eo ꝙ ab eius ſtirpe trãſiret deꝰ.nec ꝑſeueraret ĩ eis trãſ/ lata ad getes gra. ex ipo em̃ oꝛti ſũt hebꝛei. ab heber hebꝛe. a. i. qð ĩterpᷣtat᷑ trãſiẽs vł trãſitꝰ vł trãſitoꝛ ꝓpt᷑ pᷣdictã cãm. UVñ he/ bꝛei dicti ſũt qͥdã heretici.q̃ſi trãſitoꝛes.q noĩe admonent᷑.vt de peioꝛibo ad melioꝛa trãſeãt ⁊ pᷣſtinos erroꝛes relinquãt. Hebenꝰ. ni pe p.ſg. arboꝛã ceſa dureſcit ĩ lapidẽ. cuiꝰ lignü nigꝝ ẽ. ⁊ ðꝛ hebenũ. Jũ hebeninꝰ na. nũ.i.de hebeno exiſtes ebes.betꝭipiger card. obtuſus. ſtupidꝰ agmens. . Heebeo. onis. vl hebeon.onis.i.panꝑp. Inð hebeonei vl hebeonite dicti ſũt qͥdã here/ tici.q̃ſi apauꝑtate ĩtelligẽtie. Chꝛiſtũ ei ꝑ ꝓuentũ ſolũ viꝝ iuſtũ putãt effectũ. Hi ie mi iudei ſũt ⁊ ita tenẽt euãgeliũ vtlegẽ car naliter ſᷣuent. IJñ hebeoneꝰ.nea.neũ.⁊ he/ beonicꝰ.ca.cũ. „ tñ volũt ꝙ ſcribat᷑ ꝑ be. HNectheca ·ce.ðꝛ ſolariũ. Uñ diẽ glo. ſup il lud Eʒzech.xlj. Hectecas ex vtraq; ꝑte.⁊c̃. HMecctecas qs rome vocãt ſolaria de cena/ . culoꝝ parietibo eminentia.vł meniali Nectoꝛ. oꝛꝭ.pe. gtĩ coꝛ. ſiẽ greca pꝛia ĩ oꝛ. N Actoꝛ.ozꝭ. Dectoꝛ.o?. TIñ Ouið. Hecte ra donauit pamo.pᷣce mot achilles iiiice l pigricia. fatuitas. ob/ tuſio.tarditas.Et iuenit᷑ ſcptũ ꝑ bi.qdam gthigi. aab hau is eo qͥ ea pmo inueniit 2 gillus v. in giꝑ vertit I5 ders. dhere pecoge hune dimi achen narf boſa 1 Hccaon ſolitpße halgign lens huindes bclos ſudes Häne Din vsme Deliod hepo. ſolſnes Uipi curg löen uurpey. grediceo⸗ Hulooge halonope ſpcngqoo riſcer Rahhe ſod 081n⸗ ßennn Nenkken hlone 0o/de uan ſouii. ſochgnn luniſell meg⸗ haichin te lin . he egea⸗ fonchie⸗ liauit dorecdet nhacder teſſben ſchentöetr tur. Videi Jiden. Ann donnin 8SNlichoneſe Dehcommdd kkab Nngen glunnospei, Nihehgannd Imaeqotinne ul gulade tlia umnor iloconöͤeſeb ii. tiroßptat rüinn ſica. coqahans Werareticsni mornſitheht terötat riſin ricin. Ui iſiriſitores nihad melou dingit. cca durecki R F mnoees. Goduſas ſc⸗ onisiing dictiſütci gine. Lrit/ putit miht sarben Nedera.re.pe.coꝛ.ẽ genꝰherbe qð arboꝛib⸗ agheret.⁊ ðꝛ ab hereo.res.q̃ſi arboꝛibo re/ pẽdo adhereat Iñ hederinꝰ.na. nũñn. Nedus.di.m.s.ẽ fe capelle. Iñ heduł.li. dimi i.ꝑuus hedus Nelchana interpᷣtat᷑ dei ʒelꝰ vł dei poſſeſſio ⁊ coꝛ.pe.UIñ Auroꝛa. Helchana qͥ dñũm poſſeſſio ð illos Neleiſon vł potiꝰ eleiſon ẽ q̃ddã vᷣbũ grecũ ⁊idẽ eſt qdð miſerere. Uñ ðꝛ.Chꝛiſte elei/ ſon. i. xpᷣe miſerer * kxclena·ne pe. coꝛ pꝛiũ nomẽ cuiuſdã mu lieruns Heliades.d e. m. g. filiꝰ vl nepos . ol. ⁊ ðꝛ ab helios q̊d ẽ ſol.⁊ ſubtracta de ſillaba ab he liades.ð ̊ helias.adis.filia ł neptꝭ ſoł. Nelias ꝓpꝛiũ nomẽ.⁊ ĩterpᷣtat᷑ dñs deus. Heli vł poteli lãma aſabathani.idẽ qð de us meꝰ.deꝰ me.vt qͥd dereliqͥſti me Neliodoꝛ ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdã viri.⁊ iuenit pe.pdᷣ. UnOꝛati.hoſpitio modico recto comes heliodoꝛꝰ Inuenit᷑ etiã ⁊ coꝛrupta VUiñ Patheon. Coꝛpꝰheliodoꝛi fodiũt ab euntq; latent᷑. Sic̃ eĩ theodoꝛꝰ coꝛ.pe.ſᷣm cõem vſũ.ita ⁊ heliodoꝛꝰ.licʒ aliqñ ineni/ atur pe.p. Un Juuenał.Lautoꝝ pueros artẽ dicẽs theodoꝛꝰ.qð autoꝛitati aſcribiꝰ DHelios grece.latine ðꝛ ſol SD — — Eeliotropia. pie.qᷓdã gẽma valde dara? ꝑ ſpicua q̃ coloꝛes mutat ſᷣm variationũ co loꝝ ſole.vñ rubea apparet ĩ mane ⁊ veſꝑe ⁊8 ab helios qð ẽ ſol.⁊ tropos qð ẽouer/ ſio. Uł ðꝛ ſic.qꝛ poſita ĩ labꝛis eneis.radi/ os ſob mutat ſanguineo coloꝛe reꝑcuſſos. ſz extra aquã ĩ modũ ſpecłi ſolẽ accipit In nenit᷑ etiã heliotropi pij p eodẽ lapide. Heliotropiũ.pij.eſt q̃dã herba.⁊ ðꝛ ab heli os.qð ẽ ſol.⁊ troposↄuerſio.qꝛ ſol motibo folia circũacta ↄuertit. Uñ ⁊ a latinis ſol/ ſequiũ ðↄꝛ. Nã ⁊ ſole oꝛiete floꝛes ſuos aꝑit ſero claudit cũ ſol occubuerit. Ipa ẽ quã latini ĩcubũ ſiluaticũ vocãt. Hec ⁊ verru Caria ðᷣ.qꝛ extinguit verrus· Neliſe interpᷣtat᷑ dñi ſalꝰ.qꝛ młtas vᷣtutes fecit. ⁊ famẽ pellẽs ꝓpłm a moꝛte liberauit ⁊ ſaluauit· ”JUD dꝛema grece.ſanguis interpᷣtat᷑ atine Hemathia.i.ſanguinolẽtꝗ ꝓprt młta bella Nemicyclus.clii.dimidiꝰ circub.et ðꝛ ab . „ 2 Ddimidiũ circulũ hñs.i.arcũ hemis ⁊ cycł. Uñ hemicycqñq; ðꝛ ſedeſ emma. me. qdã meſura mediũ ſextarium ↄtinẽs.⁊ ðꝛ ab hemis qð eſt dimidi½ hemis ⁊ toga.qð eſt veſtios Nemitriceꝰ.cei.i.febꝛis acuta.Et ſunt tres hemitricei. minoꝛ mediꝰ. ⁊ maios Nenatini gi eſt fere Kerbił..t.⁊ H le.pe.coꝛ nNemioliꝰ lia.liũ.i.ↄtinẽs totũ ⁊ dimidieta tem. Iñ hemiolicus.ca. cll. Nemis dicũt greci dimidiun· Nemiſperiũ.rij.i.dimidiũ ſphere.Et ſunt duo hemiſpheria. ſ.ſupiꝰ ⁊ infer. Supi⸗ columnos ⁊ antei nr̃i Inferiꝰcolũt ãtipe Nemiſtichiũ.chij.ðꝛ dimidiꝰ vᷣſus.⁊ ðꝛ ab hemis qð ẽ dimidiũ.⁊ ſtichos qð eſt ᷣſus. Nemitheos.thei.i.dimidiᷣdeꝰ.i.q ex ꝑte pa xtris vlł matris eſttm deꝰ.m poetas. emitogiũ.gij.n.s.i.dimidia toga.⁊ ðꝛ ab 4 aut humilesↄſurgetes Hennon valbł triſticie vlł vallis ĩterfectiõis ophov. ri. vas vinariũ aptũ ad feredũ vinũ ⁊ ðꝛ ab henon q̃d ẽ vinũ ⁊ phoꝛoſ.qᷣd Henon grece latine ꝛ vin Nenomellũ.li.i.vini vł mulſi ⁊ mellis ↄfe/ ctio. ⁊ ðꝛ ab henon.qð eſt vinũ ⁊ mel Hepta grece latine ðꝛ ſepte. Pepthenuimeriſ.eſt q̃dã ſpẽs ceſure. q̃ ſepti ma ſyllaba natura licorteptapane⸗ Je ptiima dico reſpectu triũ ſpõdeicoꝝ peduzʒ fit in pncipio qrti pedis.ſiue ſuꝑ ſeptimazʒ Nerba.be.ðꝛ ab aruo.Jacto eĩ ſemie in ar/ uũ nõ lõgo tꝑe pꝰ ipᷣm pullulat in herpbam yl qꝛ terre firis radicipadherz. Inñ ßo her bariũ.rij.i.locꝰ vbi herbe creſcũt vl abun/ dãt. In herbeꝰ.a. u. ð herba fact.ład her⸗ bã ꝑtines. vl viridiſ ⁊ herboſus.a. ũ. plenꝰ ⁊ abũdans herbis. Et herbidꝰ.da. dũi. pe. coꝛ.i.herba plenꝰ.herboſus.vl qͥ hʒ herbã Ju b herbiditas. taatt. .i. herba abũdans. 9 Her bilis etiã vocat᷑ anſer herba paſtꝰ Herbula.le.pe.coꝛ.i.ꝑua herba —7 „ .* Fercules. vꝛq̃ſiheris cleos.i.lite glioſ us. ab heris qð eſt lis.⁊ cleos gła.vłqſi heroſ gbioſus.ab heros ⁊ cleoſ.vl q̃ſi here.i.dñe ſcz J unonis gla. ab hera ⁊ cleos In her⸗/ culeus.a. ũ. ? herculinꝰ.na. nũ. rercbo bi. i. infern.2 8ꝛ ab hereo. qr nimiſ adheret illi quẽ capit. Et ẽ herebappꝛie tar ucanꝰin.ij. O vtinã celiq; deis be/ cbich liceret gates. ſiue robuſti.ſiue potetes HBE Heredicapa.pe..p.qͥ alteriꝰ hereditatem HPeredipeta. te.9.p. qͥ alteriꝰ hereditateʒ pe it vel cuxpiFVkkkk Herediſcinda. de. 9.p.qͥ alterihereditatem ſcindit vel qu—ttert Nereditacula.le.dimi.i.pua heredirtts Hereditał.lis.ↄ.t.⁊ B le.⁊ hereditariꝰ.a.ũ. in eodẽ ſenſu.ſad hereditate ꝑtinẽs.łqͥ he reditatẽ accipit vel accipxe dzʒ. Heredi ſſio ĩ ii funct habuit. vt. ff. de v. ſig. l. nihil aliud ẽ hereditas.⁊.l.bonoꝝ.e.. Nereditas addita.ẽ illa de q̃ heres ſe ĩtro/ nõ eſt neceſſaria.ſʒ ſola volũtas ſufficit.vt inſti. de here.q̊.⁊ diff. S. Itẽ extraneꝰ. DSe cus ĩ petitõe bonoꝝ poſſeſſiõis.vt ibi no. ereditat“. us. ui.i.hereditas V Herediũ.dij.i.pᷣdiũ hereditatt. Neremicola. le.f. p.i.heremũ colẽs. eremipeta.te. .p.qͥ heremũ petit ctu hoĩm remotꝰ. Moꝛat᷑ eĩ in beremo ſo litariꝰ. Idẽ ⁊ anachoꝛeta. Iñ heremiticus ca.cũ.⁊ ꝓducit iim. NHeremiũ.mij.i.heremus erem. mi. f.s. ab hereo. es. ꝑ ↄrium. qꝛ nũq; vł raro fit ibi mãſio.vł heremꝰ ðꝛ in/ uia ſolitudo vbi nũq; habitatũ ẽ Sʒ deb/ tũ vbi aliqñ habitatũ ẽ.⁊ nüc derelictũ eſt Iñ heremiticꝰ.ca. l. Heres.dis.ↄ.t.ðꝛ ꝓpꝛie filiꝰheri.qꝛ hero ſuc cedere dʒ ĩ hereditate.licʒ ⁊ heredes dicãt alij qͥ in hereditatẽ ſuccedũt.vł heres ẽ ille q ſuccedit ivniuerſũ ius defũcti.l.cũ hereſ ff. de diuer.? tẽ.pᷣſcrip.vl ẽ dñs hereditatꝭ q fit a diciõe ĩ volũtarijs.S.fi.inſti.ð here. q.? diffe. Dʒ ĩ neceſſarijs defert᷑ ipo iure eredias Heredẽ inſtituere.ẽ aliquẽ pꝰ moꝛtẽ ſuã lo co ſui ĩ oibs bonis ſuis dñm ↄſtituere. eres ab ĩteſtato.ẽ ille qͥ ſuccedit i ins de/ functiſine oĩ teſtameto.vt inſti.ð here.que ab inteſtato deferurnrttt Neres fideicõmiſſariꝰ.ẽ cui ex fideicõmiſſo relicta ẽ hereditas dada illi cui teſtatoꝛ di ſpoſuit. dicendo ſic.fidei tue cõmitto. vt hH des illii Neres legatariꝰ.ẽ ille qͥ legatũ accipit.łcui legatũ factũ ẽ.vt.l.q̃tiẽs. C. ð here.inſti. Heres legitimꝰ.ẽ qͥ ex lege xij. tabnlaꝝ. aut — miſit autoꝛitate pᷣto?. imo autoꝛitas pᷣtoꝛꝭ æ iur ↄſti et ſine teſtamto ſuccedit defun . cra.t ut agnati. pximi. Inſti. de legit. ag. Neres neceſſariꝰẽ ſi heres inſtitutꝰ ĩ teſta mẽto dñi ſui.ab eo qͥ facultates ſuas hʒ ſu ſpectas.ne poſſit ex ipᷣis ſatiſfieri creditoꝛi bo.qbo ẽ obligatꝰ adᷣo ꝙ ñ credit alienũ he reditatẽ ſuã adire.ſi heredẽ eũ ĩſtituerit.qͥ fuꝰheres fact.iõ neceſſariꝰðꝛ heres.qꝛ ſi/ ue velit ſiue nolit cogit᷑ ſuã hereditatẽ adi re vt ſatiſfaciat creditoꝛibo.vt inſti.ð here. Heres ſuꝰ.ð filiꝰ qͥ ẽ ĩ ptůte qᷓ.⁊ diffe.S.j. Rels che moꝛ ipſiꝰpftis deres domeſtic' ð qͥ ẽ in ptãte moꝛiẽt tꝑe moꝛtꝭ.dũ eũ aliꝰñ pᷣcedit. Filio eĩ ſuꝑſtite ⁊ ĩ ptãte pꝛiſ exñte.nepoſ exeo qͥ ĩ ptãte aui eſt. ſuꝰ heres ñ eſt. inſti. ð here. qᷓ.⁊ dif.S.ſui Neres ſubſtitutꝰ.ðꝛ qͥ alij heredi inſtituto ſubſtituit᷑.vᷣbi gr̃a.Si teſtatoꝛ ita dicatil le heres eſto.qᷣ ſi ñ velit.vł ñ poſſit eẽ hereſ iſte eſto ei ſubſtitutꝰ Et h ſiue ſcðᷣo.tertio.ł q̃rto loco alio ĩ locũ inſtituto deficiẽte ſb/ ſtituat᷑. Nã ſecũdꝰ ðꝛ oĩs qͥ pꝰpmũ ſequit᷑ etiã ſi decimſit.ff.de vul.ſubſti.in pn. Heredes ſui ⁊ legitimi ſᷣm Aʒo.ð ſuis ⁊ le/ gitimis heredibo appellãt᷑ qͥ in ptãte moꝛiẽ tis fuer̃t.vt filiꝰ filia nepos neptis.ex nepo te nat. er filio pnatꝰ ꝓnata. ſeu pnepos nepꝭ.legitimi ⁊ naturales.vł etiã legitimi im̃ vt adoptii Heredes teſtamẽtarij dicũt᷑qͥ exteſtameto heredes ſcripti ſunt eredes tutoꝝ. licʒ nõ ſint tutoꝛes tenen tñ in qbuſdã qſi tutoꝛes ĩchoatõis.ſ.ꝑ de/ fectũ omiſſum.vt.ff.de here.inſti.l... Hereſiarcha.che.9.p.i.hereſ pnceps.ſcʒ falſam de fide opinionẽ gignit.vł pmo iue nit.ſic Arrianꝰ.⁊ alij ↄſiłes. ereſis.ſis.vlł ſeos.f.t.ab electõe ðꝛ.eo ꝙ q̃ cũq; vnã opinionẽ hereticã l diſciplinã ſi / bi elegerit. putat eã eẽ melioꝛẽ.vt.xxiiij.q. iij.heref.ᷓheref iterpᷣtat᷑ diuiſio.⁊ ẽ grecũ PPeretic'd errãs ĩ fið. Uñ qcũq; ĩ fide du/ bitauerit friuola adheſiõe hereticꝰcẽſet᷑. vt c.j.ð here.Etiã ꝓ heretico het᷑qͥ ſciẽt her ticũ nõ reuocat.ut.eę.t.c.ij. Et ſᷣm Aug.che reticðꝛ ꝗ certã opinionẽ nonã ⁊ ꝑuerſam gignit vl ſeqt᷑ gra alicuiꝰ tꝑalł cõmodi.vel alicuigłe vł pncipatꝰ. Itẽ qͥ ꝑuertit ſaca ‚— eccłie.ſic ſymoniac.j.q.j.eos. Item ſacre ſcripture ꝑuerſus ĩtellectoꝛ.xxiiij.q.iij. he/ ref. Itẽ oĩs excõicat.iiij.q.j.qð aüt tem romanę ecclie publicꝰ iiuriatoꝛ.xxij.di.oĩſ Itẽq alic ſentit ð articuł fidei q́; romana ceclin Deren dock aabe nisg tica Henli Hniud Dennap 1y GZeſt Hicgli Tiliv ceido hecmr. wMoch det eſtme her habui maphr rmag oboſue ymeni⸗ decliunro⸗ mrcüpen chen nenin J tmenent neniaie. öncidr Riai ran N neJit Ragna heehar⸗ ogit⸗ tffeint cocumni Cain Dicſne blli Etd⸗ Nlog⸗ 44 garm bemndecue ſſglet ſdccanl⸗ lilnnine nalin resinſäinen ltntesſinie. Güſßenatt 4 = £ — == 4 fuäbeninen rhpitzten ſie iecg 8 nprürenmiage 4 7 1r Flheiſigfr Aareogigien Dridi gi Udartiihmn licmmindent igeſtäähe 5fineſchonmn füummd deicirk⸗ is'pniſent UL ubſiinpn. n Shoöſustl irdinpräeme os nepns ern ra ſcupnehe vlcnilegien täentmn mutones tenen⸗ choaris. de weinſi.A. neßncehoſ gnnt.proie les. dcechedheni ricildiſaptnin nchiore Nt atdinnſiotegel Cicciczifien litt nco hekͤſeun e Etfnd, anleine Jegl anm tniſenn iq 1 ſcii fonm. Neretic.a. i. diuiſus le fidei elig do qð ſibi meliꝰvidet᷑. Sʒ ſciſmatici ſunt cccłia. xxiiij q j Geſt fidees — * uiſus ab vnitate fidei eligẽ q̃ ab alijs ſũt ſegregati. Solo eĩ ↄgregatõ nis gaudẽt diſcidio.qꝛ eodẽ cultu ⁊ eoð ri tn ĩcedũt vt ceteri.⁊ qſi eadẽ opinãt᷑.here⸗ tici vᷣo penit alia opintttt HNerilis.lis.ↄ.t.⁊ H le.i.res heri vł ꝑtinẽſad bexꝝ.? 8 ab herꝰ. In h̊ herilitas.tatt. HNeritudo.inis.F.t.i.dñatio Nermaphꝛoditꝰ.ti.m.s.⁊ h hermaphꝛodi⸗ ta. 8? q' vł q̃ vtrũq; ſexũ hʒ. ⁊ ð ab herma. qð ẽ maſcuł.⁊ phꝛodi.qð femĩa nũcupat᷑. Hic alio noĩe ðꝛ androgenꝰ.hi dextrã mã milla virilẽ. ſiniſtrã młiebꝛẽ bñtes. viciſſiʒ coeũdo gignũt ⁊ piũt. Et qꝛ tal hõ nec vꝛ nec mulier videt᷑.iõ q̃dã ſi litudine herma/ der. Ul hermaphꝛoditꝰ ðꝛ ab hermes qðᷣ eſt mercur.⁊ phꝛodita qͥd ẽ venꝰ.i.filiꝰve nerꝭ ⁊ mercurij qͥ cõmixt ex ilł vtrũq; ſexũ habuit. Jõ ab illo ðꝛ hermaphꝛodit ⁊ her maphꝛodita ĩ q̊ vterq; ſex apparet phꝛodit ðꝛ caſtratꝰ.qꝛ nec vir nec młier vi ermagedo.ↄſurrectio ĩ pꝛioꝛa.ſiue monſ globoſus interpᷣtat Nermenia.nie.Sꝛ ſterpᷣtatio. Et ſᷣm grecaʒ declinatõz hermenias fac gtm̃.qð cõponi tur cũ peri.⁊ ðꝛ perihermenias Hermeneuma.at.i.ĩterpᷣtatõ.⁊ ðꝛ ab her/ menia. In hermeneumatiʒo.aſ.i.iterpᷣtari menia.nie.q̊d ẽ interpᷣtatio. Iñ qͥddã genꝰ loq̃ndi ðꝛ hermeneuticũ.i.interpᷣtatiuũ.q̊ ſcʒ aliquã rẽ ĩterpᷣtamur.i.exponimꝰł ena?ꝛ ramꝰ.vt ĩ rhetoꝛica oꝛõe.vł ĩ vulgari ſᷣmo ne Sũt at tria pncipalia genera loq̃ndi.ſ. dꝛagmaticũ.didaſcalicũ.hermeneuticũ ſi ue enarratiuũ.Dragmaticũ ẽ qð ᷑ inter Nermeneuticꝰ.a.ũ.i.ĩterpᷣtatiuꝰ ⁊ ðꝛ ab heꝛ HNermon.onis.mons eet Nerne lingua ſabina.ſaxa vocanrkk ⁊ hoĩum. Jñ h̊ herma.me.⁊ ̊ hermula.le. dimi. ðꝛ imago mercurij ⁊ ſtatua. Hic eti/ am tractũ eſt vt qlibet ſtatua? pᷣcipue ſine manib, dicat᷑ herma.vł hermula. le. Silr ðꝛ capitellũ colũne ſuꝑi⁊ inferiꝰ.ſ.qð ſuꝑ ponit᷑ ⁊ ſuponit᷑ colũne ðꝛ herma Herma etiã apud grecos maſculxöDꝛ·· ꝛermogenes.nis.pe.coꝛ ꝓpꝛiũ nomẽ viri Hernia.nie.ẽ tumoꝛ vl defluxio iĩteſtinoꝝ ĩ mentulã. In hernioſus.a.ũ.calẽ tumoꝛe⸗ inteſtinoꝝ paties ernic'“. ca. cũ. pe. coꝛ. i. ſaxoſus vl mõticu/ toſus.vł qͥ habitat ĩ locꝭ ſaxoſis vł mõticu loſis.⁊ ðꝛ ab herne. Uñ Tlirgil.Et roſi/ dariꝰ hernica ſaxa colult Berodes ĩterpᷣtat᷑ pelliceꝰ.vł głioſus.clarꝰ 7 eſt etymo.Et nota ꝙ tres fuer̃t herodes Pꝛimꝰfuit herodes aſcalonita.filiꝰantipa tris.qͥ pmꝰalienigena regnauit ĩ iudea pꝰ hircanũ. Iſte totũ regnum obtinuit dolo Iſte herodes pueros ĩterfecit bethleemi / tas a bimatu ⁊ infra. Euit aliꝰ herodes an tipas q fuit filiꝰ iſtiꝰ.ſub q̃ paſſus ẽ dñs.vt habet᷑ Lu. xxiij. Qui etiã decapitauit Jo/ hannẽ baptiſta. vt habet Math. xiiij. Itte etiã idẽ herodes adiudicãte ceſare ĩꝑatoꝛe ſucceſſit pri ĩ galilea.⁊ frat᷑ ei? Archelaꝰin iudea.Fuit ⁊ tertꝰ Herodes qͥ dictus eſt agrippa.nepos magni Herodisa q̃ Jaco bus frat᷑ Johis occiſus eſt gladio. vt ha/ betur Actu. xij. Pꝛimꝰ & Herodes dictus rogãtẽ ⁊ rũdentẽ fit ſiue vᷣſat᷑.qð.ſ.deciſuʒ eſt freãnti ĩterrogatõe ⁊ rñſiõe.vt ĩ dialec/ tico tumultu.Et ðꝛ dꝛagmaticũ q̃ſi iterro gatiuũ.a dꝛagma.matꝭ.q̃d ẽ interrogatio. Digdaſcalicũ ẽ qd ↄſiſtit int doctoꝛẽ ⁊ diſci pulũ.Et ð didaſcalicũ q̃ſi doctriale.a di daſcalo.qð ẽ doctoꝛ vl mgr̃. Hermeneuti cũ vł enarratiuũ ẽ.qð ↄſiſtit int tinuam oꝛõem decurrẽtẽ ⁊ audiẽtẽ.vbi vnꝰotinne loqͥr. alt᷑ vł alteri tacẽt ⁊ audiũt.Et differt a didaſcalico ĩ G.qꝛ ill fit cũ doctrina.il/ lud vo mĩme eſt doctrinale H ermes.me.m.g.vl h̊ hermes.mis.vel her metꝭ.i.ĩterpᷣtatiuꝰ.⁊ ðꝛ ab hermenia. In ?⁊ mercuri dictꝰ ẽ hermes.qꝛ ẽ interpꝛes ði eſt aſcalonita. Secũdꝰ antipas. Tertius agrippa. vñ.Aſcalonita necat pueros.An tipas iohem Agrippa iacobũ.claudens in carcere petrũ 5. * Perodias. adis. ⁊ h̊ herodiꝰ. dij.inuenit᷑p eodẽ.⁊ i.gti mutata ĩ a.⁊ aſſumpta des.fit micũ.i.filiꝰvł nepos herodis.⁊ hic ſubtra cta de. ſyllaba. fit h herodias.dis.i.filiavł neptis herodis Herodiꝰ.dij.idẽ eſtqd herodeſ. Itẽ herodi us ẽ rapaciſſima auiſ.oĩm volatiliũ maioꝛ ⁊ qquilã vincit. Ita dic glo.ſuꝑ illud pſal. Herodij domꝰ duxẽ eoꝝ.Alia lr̃a hʒ. Fuu lice domꝰ. Ité Deut. xiiij. ſuꝑ illð. Hec at ne comedatꝭ. Accipitrẽ iuxta genꝰ ſuũ he/ rodiũ ⁊c̃.Dic glo.interli. Uulgo grifalco 32.q aquilã rapꝛiidd diẽ Herodiꝰgrece.ſulica.ĩ pᷣ.ardea putat 4 h herodiades.herodiade.nomẽ patrono-/ erodion. onii idẽ eſt qdð herodiꝰ Papᷣ.?o 2 — . . — — . 2⸗ . „ 7 . . 8 4 Reroicus. ca.cũ. ð ab heros. Uñ ðꝛ. Hoec perxametrũ pediboſexmobilemer hbnt eſt heroicũ carmẽ. Heroica geſta. ã ſũt de Feeraplois. 8ꝛ? ab hexqð ẽ ſex.⁊ plois.qð eſt urnd magnis viris ⁊ heroic. Et heroicꝰ inueni plica. qᷓſi ſex hñs plicas.i.ſex columnellas nickt tur p dactilic qꝛ geſta hberoum dactilico Erfm qſdã dʒ pferri hexaplis. qð eſttriuʒ a meiro ſolẽt deſcrtcb. ſyuilabau. Oy em diphtong greca qᷓ ſonat itet Nerois idis.fg.i.baroniſſa.ſ.vxoꝛ herois. i.tam apud nos qapð grecos. Uñ Hie/ el, Iñ intitulat eſt liber Ouidij epłlaꝝ. Inci ronym in ꝓlogo Joſue. Ut grecoꝝ hex hin⸗ pit liber heroidũ. qꝛ fere oẽs epłe ĩ eo ↄten aplois que⁊ ſumptu ⁊ laboꝛe maxio indi/ gia te fũt miſſe ab heroidiba ad viros Etſi ali gent editionẽ noſtrã habeãt. Et ponit᷑ hex onphi qua ibieſt miſſa a viro ad mulierẽ nõ fut aplois h̊ pꝛo ſexexemplaribe vel interpta⸗ riam dewoſito autos onid“ dn neronic ca. ci i beroic vel antiquus Tecxaptotꝰ.ta. tü. ẽ nomen ſex caſus hñs. ? mnndt ros. herois. m. g. i. baro. vł vir foꝛt 2 ſa coꝛ. pe. Uñ illa noĩa dicũt᷑ hexaptota.q in Pronc piens ⁊ potẽs.q̃ſi vir herꝰ.⁊ q̃ſi dñs terre. vno numero ⁊ genere ſex diuerſas termia Haͤndr 7 8 ab her vł heros. Uł ðꝛ heros q̃ſi ethe reꝰ.qꝛ ꝓ ſapia ⁊ foꝛtitudie celo dignus eſt. Pꝛope qͥde heroes dicũt᷑.qͥ olim poſt moꝛ tẽ credebãt᷑ deiſicari ob ſua merita.vt her cules. eneas ⁊ ↄſiles. Et ẽ h̊ nomẽ tractũ nc lcect Iuhonlce eſt hera. Un qda er filberos dictus eſf Nerus.ri.m.G.i.Oñs terre. Iñ h̊ hera.i.do mina. ⁊ coꝛ.he. Uñ Eſopꝰ. Utilit fuitne mo duobʒ heis Heſdras.dꝛe.interpᷣtat᷑ adiuttoꝛ:· eſperia.ric.i.hiſpaniq ⁊ ðꝛ ab heſpero ſtel la qꝗᷓ in ea ꝑte lucet.Et h heſperia reſpectu italie.qᷓ ðꝛ ſiłr heſperia. Siqͥdẽ heſperꝰ fu nuit. eãq; ð ſuo noĩe yl noĩe pſtinc regiõis quã reliq̃rat heſperiã appellauit. Sig di / gs beſperia ſine additaineto. icaliam ſigt. Sigdgis aliqd ſᷣm diuerſa addita pᷣt ſig/ re nũc hiſpaniã.vt ſi dicaſ vltimã vł aliqͥd tale.nũc italiã.vt ſi dicas magnã vel ↄſile heſper.ria.riũ.i.hiſpanꝰvl italicꝰ Et beſeres tidle l ien lia vl hiſpania. Iñ fi lie atlãtis dicte ſunt heſperides.vł ab hi/ ſpania. vl a patruo heſperon Neſpera re. dicũt greci.i.hoꝛa q eſtint dieʒ ⁊ noctẽ.vł ecõuerſo int᷑ noctẽ ⁊ diẽ. Uñ h̊ heſperꝰ.ri.ſtella occidentał q̃ in veſpere pꝰ ſolẽ aparet. Hec etiã ðꝛ veſperꝰ⁊ veſper. ? Neſternꝰ.na.ũ.ðꝛ ab heri,p herinꝰcã alter/ nus cibo.i.heri coctꝰ.ſi.ab heri ſᷣuatus Herx dicũt greci er. eſt ſex. ⁊ emera qð eſt dies Rerameron. i liber ſer dieꝝ.ꝛ8: ab bexq Eerameter a.ii icſus ſtas erſer met vkł pedib.⁊ coꝛ.pe.naturalit. Uñ qda Fũgit tiones hñt ĩ diuerſis caſib. vt vn⸗ E agnte cinthꝰ.tha.thũ.⁊ hyacinthinꝰ.na.nũ.qð ẽ de coloꝛe hyacintciit Lyas. a dis fg. eqddã ſignü ccleſte. Et q̃li bet ſtella illiꝰ ſigni pt? in frõte tauri.Et dicũt᷑ hyades ab hyadoſ grece qð eſt pluuia latine.qꝛ oꝛtu ſuo effici unt pluuias. Uñ ⁊ latini ſucculas illaſap pellät. Ul dicũt᷑ hyades ab hydoꝛ qð ẽaqᷓ ⁊ coꝛ.pe. Uñ Auroꝛa Grece dicũt hyadeſ ſigni pᷣt dici hyas.⁊ G̊ ſignũ ẽ gutte pluuiaꝝ. Hialin grece latine ðꝛ vitꝝ. Iñ h̊ hialuʒ.li. qddã genꝰ puriſſimi vitri. Iñ hialinꝰ.a.u. id eſt.vitreus. Hiatꝰ.ug.ui.i.fiſſura.aꝑtio terre.pᷣruptio terre pfunda q̃ſi intꝰ. Sʒ ꝓpꝛie hiat ẽ oꝛis hboiĩs ꝗꝑtio. Itẽ hiatꝰ ẽ qddã viciũqð ↄti/ net᷑ ſub barbariſmo UViñ diẽ Donat Fiũt aũt barbariſmi ꝑ hyatꝰ. Et dicũt᷑ hyatꝰ.q tiens due vł płes vocalespnũciãt᷑ ſimł.vt muſa amabit. vl muſe aonides. Pybernꝰ.na.nũ.ðꝛ ab hyems. Uñ hyber / na tꝑs ẽ inremen ver i i peme E— qð tꝑs plerũq; a ꝑte totã hyemẽ ſigt. TIñ. ge hrenr. 4 . gentilia drNh Nyacinthꝰ.thi.fuit qͥda puer vᷣſus ĩ floꝛem. ſim poetas. Uñ ⁊ ille flos ſiłr dictꝰẽ hya⸗/ cinthꝰ. ⁊ ẽ purpureꝰ.Et bic qͥdã lapis ẽ di ctus hyacinthꝰhñs purpureũ ⁊ ceruleum coloꝛẽ ad modũ illiꝰ fooꝝ. Uñ.flos eſt ha cinthꝰ. lapis ẽhyacinthꝰ.homoq;. Iñ hya ultitudo mag ẽ ⁊ tꝑs by/ bernũ. Iñ h̊ hybernũ.ni.⁊ q̊ hybernaculul li p eodẽ.ſ. domꝰ ĩ q̃ hyemamꝰ ĩ expeditvde ln Etſ̊ä hybernia.nie.puintia quedãqꝛ ibi ẽ h hyems pᷣcipue dura. Iñ hybernꝰ.na.nũ.? hybernicꝰ. ca, cũ.⁊ h ⁊ Z hyberneſis.⁊ h ſe. Derude drörk Dedroyo lgriniad fitercn gaiſiha den bog 90/ Pycronui tmoliona Degronin. Phechoen Mieheron Nenonücvo⸗ ſcgenride Miaſoan cepedan Nwri gronal ergicocn aemnel göfttera⸗ Riprons, humor E ſoneranhe hecngtll it Bigegd lhenong tichielin menuin⸗ nitn hr⸗ iber“ rim g fuuui hiſpanie. Juß hibe, Lrierarcha che ſacerpncepe ſie es rcolnt ria. rie. dicta T hiſpania. Et hiberꝰ a. i. ge/ a hiera qð ẽ ſacer. ⁊ archos q ẽ pnceps.inñ Nlschcn tile. Et nota ꝙ hiber?gẽtile deſit gentem hierarchia. chie.eiꝰ ptãs vł ſacer pncipat Gomin hiſpanie ⁊ quelibet deilla gẽte. Et cã diffe Et ſũttres hierarchie.⁊ ĩ qlibʒ ſut tres oꝛ s Din retie ad nomẽ ſluuij apocopat᷑ ab autoꝛib dines angloꝝ. In hierarchic.a. i. i. ſacer Upgene ntũs tm. ⁊ dꝛ hiber. ra.rũ.⁊ hiber.beri. Et vl ſacrat.vł ad hierarchiã ꝑtinẽs.vt actꝰ ne hinc hiber. beri‚nom altert get ab hiber? hierarchici.iad bierarchia ptinẽtes 4ein pfecre. q eſt yltra anneniz. Or tñ et biber Teierapolis. pe.coꝛ. quedã ciuimng t beri p hiſpania. ? hiber. berj. qñ de illa ge Feieremias iterptat᷑ excelſus oñiqꝛ dictũ ẽ Mlrrpße te loq mur qᷓ eſt vltra armenios.⁊ hiberus ei.Ecce ↄſtitui te ſuꝑ gẽtes ⁊ regna. ſraſui ri.ifuui.· Clñ Qucan in.iij. Quipꝛeſtat eieroboaʒ iterpᷣtat inpiꝰ diiudicas. łcau caismſ 4 terris tibinomẽ aufert hiberns ſa ppli aut diuiſio poli. ſine diſcernes pplm benpronin Nydoꝛ vel hydro grece.latine ðꝛ aquas qꝛi regno eiꝰ diuiſus fuit ppls iſrł.⁊ pᷣciſui Murtnn Hydra.dꝛe.vłhydrꝰ.dꝛi.vide ð ĩ excelra a regno ſtirpis danliildld NN Pydria. dꝛie.ẽ qddã vas aq̃tile.⁊ ðꝛ ab hy/ Nieronym iterpᷣtat ſacra lex. Fuit eĩ ſcũs oꝛ vl'hydro grece. qð ẽaq latie.⁊ coꝛ.pe. .ifirmꝰ ⁊ mũd vł ſanguie tinct. vr ſacro aſi Rydriꝰ.ri· aquari ꝛd ab bydro. Vylſui deputar ſiẽ vaſa tepli dicebat ſacra. cr iusikorn Nydrophoba.be.i.aq̃ meat Hũc moꝛbũ ꝗq ſacro vſui deputata. Et nota ꝙ cũ oliʒ nai latini ab aq̃ meatu lymphaticũ vocãt. Et in eccia vnuſqͥᷣſq; caneret qð volebatthe Miann fit exr canis rabidi moꝛſu. vel exeiꝰ ſyuma doſiꝰ imꝑatoꝛ damaſum papa rogauit.vt uürcizcenien quã ſi hõ vł beſtia tetigerit.aut demẽtia re alicai viro docto eccłiaſticũ officiũ cõmit Diiec plet. aut iĩ rabiẽ vtet Et ðe ab hydro ⁊ ppo teret oꝛdinãdũ. Ipe igit ſcies hieronymũ honug i bos.·qd greci timoꝛẽ vi meatũ dicůt. in lingua latia greca ⁊ hebꝛaica pfectu eti bit umd Nydromalũ. li. pe. p.i. vnguẽtũ q fit ex aã oiſcia ſũmũ.eidẽ pᷣdictũ officiũ commiſit. ⁊ malis macianiigs HhHiieronymus pſalteriũ ꝑ ferias diſtin/ nüccleſte A Pydromãtia.tie.ẽ diuinatõ q̃ fit in aq̃.⁊ ðꝭ xit.⁊ vnicuiq; ferieppꝛiũ nocturnũ aſſiguit bmatinn· ab hydro ⁊ matia. qð ẽ diuinatio Eſt emp ac gla pri.xc ĩ fine cuiuſlibʒ pſalmi dicen desabhiut pꝛie hydromãtia in aqᷓ inſpectiõe vmbꝛas du inſtituit. Deinde eplas ⁊ euãgelia pan groruſhocffi demonũ euocare.⁊ imagies ⁊ ludificatio/ ni circulũ decãtãdas.ceraq; ad officiũ pꝑti Ralulltx nes eoꝝ videre. ? ab eiſaliq audire. vbiad netia.pter cãtũ rnabilir oꝛdiauit. Miſit bbſanadin bibito ſanguie etia infans phibet᷑ ſuſcitani qꝙ; idẽ ð bethleẽ ad ſümũ põtificẽ ⁊ ti a pv qð genꝰ diuinatõis a pſis fert᷑ illatũ. Inð q; a cardinalibo fuit valð apꝛobatũ ⁊ ꝑpe ccdicütd n. Jühbialul hvdromãti.tia.tiũ.vł hydromãticꝰ.ca.cũ q̃ talẽ artẽ exercet diuinädi NHaygdromellũ.li.n.s.eſt aq̃ mellita. q̃ cõſtat tuo autẽticatũ. Tadẽ aũt ĩ oꝛe ſpelũce vbi dñs iacuit monum̃tũ ſibi ↄſtruxit. vbi erx pletꝭ.xcviij.ãnis ⁊ mẽſib ſex ſepultꝰfuit n Fbiliti exaq̃ cocta ⁊ melle.⁊ cõponit᷑ ab hydoꝛ.i. Nieroſolymipeta.te.pe.coꝛ.ↄ.p.ꝑegrinꝰ q tere Fnn qqᷓ ⁊ mel. Idẽ ⁊ medo ðꝛ. Sʒ mulſum eſt petit hieruſalem n we in ð fit ex aq cruda ⁊ melle. FPiieruſalé grece. latie pacifica vł viſio pacx Be radropia piſis bd os pis i nanoſus interp̃tat᷑. Itẽ hiebo ꝓpꝛiũ nom̃ fuit cuiꝰdãa 80 irni fi humoꝛ. E ei humoꝛ ſuccutane⸗ cũ infla ⸗ viri. Jñ hiebuſeꝰ. a. u. Hiebuſei edificaue n gnonc ? anhelitu fetido. In hydropicat rut hiericho. vñ a dicra Ebiericho gi hiebi pe. coꝛ. q talẽ infirmitatẽ patit. ⁊ h hydro/ co. qꝛ hiebo hierlʒ ãpliauit.iõ hierm dctã cspricüiini piſis.idẽ qð hydropis.⁊ coꝛ.pPbe. ẽbieb. Siqͥdẽ hier'm pmo dicta ẽ ſalẽ a eaonice⸗ pte Nyems.mis.ðꝛ ab hemys.qð ẽ dimidium. aditoꝛe qͥ dicebat᷑ ſale.poſtea dicta ẽ hiebꝰ pfens. U 8 2 tũc bꝛeuioꝛi ⁊ diminuto vſq; ad medie/ ab ãpliatoꝛe qͥ vocatꝰ ẽ hiebo.ła hiebuſeis . gäſinc tatẽ vł vltra ſol vtit᷑ circulo.vł potiꝰab hy babitatoꝛibi. Poſtea ill duob noib ↄiun miiſini i 4 ein. qð eſt pluere.Etẽ hyems frigida ⁊ hu ctis ꝑ cõpoſitõʒ.. hiebo ⁊ ſalẽ dicta ẽ hieru RD Mida. dn 2 5 byemal.⁊ öle. ſalem. qſi biebuſalẽ. æ videt᷑ pferẽdũ eſſe ꝑ niabhan Teicna grece.latine ðꝛ ſacrũ vel ſanctũ. geminü g. ſʒ dic ꝙ in cõpoſuõe vnũ .. abyj enmn d Tricrapigra vl hierapitagra. 8sa picra, q citur. Hec poſteàa ſalomone dicta? bie ⸗/ intsgl ac. ? bigra. qd medicina.qſi ſacra v roſolyma. uaſi hieroſalomonia. Et nota fͤbſbn n, ancta medicina ꝓpr eiꝰ vtilitatẽ. Eſt enim inuenit h hieroſolima. me. ⁊ he hieroſo/ ſenſu. ſcʒ p illa ciuitate. Et hᷣ etiã coꝛꝛupte a poetꝭ ſolyma dicta ẽ. Et poſtea ab helio hadriano vocata eſt helya. In ipᷣa ẽ ſyon. q̃ hebꝛaice ſpeculatio ĩterpᷣtat᷑qꝛ ĩ ſublimi ↄſtructa ⁊ de lõge veniẽtia ↄtẽplat᷑. Et no ta hierulale biſtoꝛice eſt nomẽ cinitatis Allegoꝛice figura ẽ eccłie militãtis. Ana/ gogice typũ gerit eccłie triũphantis. Itez ſcias ꝙ hieruſalẽ ciuitas euerſa ẽ a nabu/ ſummo ſacerdote. Euerſa o ẽa romanis reſtituta eſt ab helio hadriano.ſʒ nõ in eo dẽ loco.nec in pᷣſtinũ ſtatuzʒ.vt dic glo.ſuꝑ illud Iſa.xxv. Poſuiſti ciuitatẽ ĩ tumultũ vꝛbẽ foꝛtẽ ĩ ruinã. aũt ĩ alio loco ſit mo do hieruſalẽ q; eſſet cũ fuit dñs crucifixꝰ. Parerer h.qꝛ locꝰ in qͥ crucifuus eſt dñs.et oꝛtꝰ in q̊ ſepultꝰẽ.mõ ſunt ĩ medio ciuita tis.⁊ tũc erat extra. Vñn aplłs ad Heb.xiij. Pꝛopt qð ⁊ ihs vt ſanctificaret ꝑpłm ꝑ ſu/ um ſanguinẽ extra poꝛtã paſſus eett Hieu ꝓpꝛiũ nomẽ viri.⁊ interpᷣtat᷑ patiẽs vł facies ſiue cõmot? vel cõmotio ꝛilaramen. inis. n. t. i. leticia vł gaudiuʒ. et 2 ab bilaros. PHilarſi.rij.qͥdã ſanctꝰdictꝰab hilaro.as.qꝛ ſꝑ fuit hilarꝭ i dei fuitio.Et hinc hilario. onis p alio ſancto. plas eſt ſuut aſie. Its hrlas vl hyla fnit qdã armiger. xyl qmaſi hercul.q fuit rapt⸗ . a nymphis. cũ exhauriret fonte 'm fabulas poetaz Pyle. pyles.f.g. interpᷣtat ſilua.⁊ dictq ẽſic. e⸗ ũ exhauriret aquã de quoda pmoꝛdiał materia.quã qͥdã vocauer̃t ſil/ uaʒ. qdã poſſibilitatẽ. qdã inter aliqͥd ⁊ ni hil.qdã inter aliquã ⁊ nullã ſubam.qͥdam receptaculũ oĩm foꝛmaꝝ.qͥda coꝛpꝰ incoꝛ poꝛeũ.⁊ alijs adhuc noĩbo phi eã vocaue/ rũt. Si qris vtꝝ hyle ſit aliqͥd vlł nihil.nõ H ↄcedimꝰ.ſʒ eſt int aliqͥq ⁊ nihil.De h diẽ up icut nihil viden do videmꝰtenebꝛas.⁊ nihil audiẽdo audi Ealcidiſuꝑ Platonẽ. Hin q̃dã mẽſura eſt.ſ.ſextariꝰ moꝛ eſt eãõꝝ. Py puer inuoluit in vtero matris.ꝗqᷓ alio noie matrix ðꝛ. In qua ſunt ſeptẽ cellule foꝛma humana impᷣſſe.nec plures. Undenõ con tingit plures q; ſeptẽ pueros ſimul cõcipi a muliere. ꝓ nuptijs.qnq; ꝓ coitu.⁊ ĩterpᷣtat doꝛmieſ 7 pðᷣ. pe. Unñn Ouið. Maioꝛ hymene ad/ caãt hymeneo ⁊ igniba atria fumät. vmnican.ni.q canit hymnos. ymnidicꝰ. ca. cũ.q dic hymnos vymnigraph'?. pha. phuͦ i.hymnoxꝝ ſcptoꝛ In h hymnigraphia.phie.i.hymnoꝝ de Itẽ p eodẽ hymnilogꝰ.a.uũ. Iñ hymmlo/ Sia.gie.i.Fᷣmo vlł laus de hymno Hymniſta.ſte.ↄ.g.qͥ fac vł cãtat hymnos. Hvymnꝰ.ni.m.ge.laus dei cũ cãtico.Pꝛope eĩbymnꝰ ↄtinẽs laudẽ dei Si ; ſit laus ⁊ nõ ſit dei ñ eſt hymnꝰ. Di ſit laus ⁊ ſit di 7 nõ catet᷑ nõ hymnꝰ ẽ Sig in laude di dꝛ ⁊ cãtat᷑ tũc eſt hymnꝰ.Cui riũ eſt thꝛena. qð eſt cãticũ lamẽti ⁊ ſuneris innitꝰ. us.ui.p eminũ n. cla Etp.ni.Uñ Job.xxxix. Aut circundabis collo eius hinnitũ Hinnuł.li. ꝛ filiꝰ ceruoꝝ. Iñ hinnulinus na.nũ.⁊ hinnuleꝰ.lea.len.ĩ eodẽ ſenſu.⁊ B hinnuleꝰ.lei.idẽ eſt qð hinnulꝰ. Vñ Can. ij. Silis eſt dilect' me' capꝛee hinnulo; ceruoꝝn Nyppalage km Iſi. ſit aties ꝑ ↄtrariũ ᷣbai telligũt.vt date claſſibꝰ vetoſ.cũ ecõtrario claſſes vetꝭ.⁊ ñ vetos claſſibj demꝰ. Item Perflauit ſiſtula buccas. Uel eſt ↄuerſio caſuũ vlł ↄſtructionũ vlł qñ q; tori ſnie. et 82 ab rdo qð ẽtrãs.⁊ allage.qð eſt mutrta tio. In hypallage.i.traſmutatio vpaton dicüt greci iecur Iñ hypatic?g. .q patit᷑ ĩ iecoꝛe.łꝑtines ad iecur.⁊ coꝛ.ti. ſapoige lerreich ſupoes tmpon ſonsimnv, ſqdaut 1 Hipſu⸗ gpograos Robbfper Pppopbüg herbeninn ochnicien Nionüſtne tizzi Müfiunden mern Ontn tuenm ohoogſir⸗ Llchtaurn oontn⸗ orgleen⸗ Proct E. cediine mus ſilentiũ. ſic nihil intelligedo intelligi Nyper grece.i.ſuꝑ latiie. VMV mus hylẽ. Unñn Augꝰ. uʒ aliqͥd inftoꝛme Leypa igen grece idẽ eſt qð glectoꝛ latinẽ⸗ umh cõcipio.pꝛius nihil intelligo q; intelligam VUVn Hiero. in ꝓlogo Geñn. Ariſtes eiuſdd Moſſoſii Et ab hyle dictus eſt hyleus quidam gy/ ptolomei hyperaſpiſtes. MVMV⸗½ h gas ꝓpter cõfuſionẽ ⁊ magnitudinem ele ypbaton eſt q̃dã trãſcẽſio boꝝ oꝛdinez mnoln mento tturbas. Qll eſt lõga ⁊ ſupgredicsↄſtruct ᷣ HNylus.li.m. s.⁊ hilũ li.gnũ.putamẽ qð ad nis vjl ſnie trãſcẽſio.ſ.cũ vᷣbũ aut inia oꝛdi heret fabe vł medulla pẽne.ſillð tenue qd ne cõomutat᷑. Cuiqͥnq; ſũt ſpẽs.ſ.hyſtero⸗ rheeohab eſt in medio vʒnngYg. ßogia vl hyſteron pteron. anaſtrophe. a dimnigs NEymen.inis.m. g eſt mebꝛanula illa ĩ qua rentheſis. temeſisyncreſtis lah tisi. cln res. Dnenie crosſinlai r. igfie teröatden; Mgior himner Ond Eean mafuni brmnos bemnos übemmntr dbiehemnen i lockdehn debemno üAcäthe daicicinco ⸗ gedei Oisſtln Siſtlonstit Sikinlaudedt uönäckthen nenis 9 nclamorcſt odr Autcircundade J binnulinns icoceſenſ.dh nnub. De ai camcrbinmmoe tisotnaniüfi vol Ccco daſſinden ll laßͦczn ſ 11lage ick un wäſmutene tcnr ſoie⸗ tines 1dlccurto ci fb n ch ſüͤt eb cron. AMi 6 ſbe⸗ Eyperbole eſt dictio fidẽ excedes augendi minuẽedi ve cauſa. Augẽdi. vt iſte eſt niue 1 . cãdidioꝛ.aquilis velocioꝛ.leonibo foꝛtioꝛ. Minuẽdi ve.vt Terrebit te ſonitꝰ folij vo lãtꝭ.⁊ denita ẽ ſuꝑ carbones facies eoꝝ tus. ⁊ ðꝛ ab hyperbole EHyperbolic.ca.cũ.i.excedẽs veritatẽ.ela/ Pyperboꝛe.rea.reũ.i.ſuꝑ qð boꝛeas flat.⁊ Nypcatalectic.vide sᷣ ðʒ ab hyꝑ.⁊ boꝛeas. Vñ ⁊ qͥdã mõtes di/ cunt᷑ bypboꝛei.ſuꝑ q̊s ⁊ a qba boꝛeas flat. q̊ ⁊ hyꝑbata.te.dicunrt. 5 in catalecticꝰ Pyꝑdulia.vide ſupᷣ in dulia Pypꝑphanꝰ.na.nũ.i.ſuꝑbi.⁊ dꝛ ab byper. et * phanꝰ. qð eſt aparitio. Iñ hͥ hypphania. nie.i.ſuꝑbia.ſ.cũ aliqͥs vult aparere ſuper Ulud qò et. Nypereon.onis.i.ſuꝑ oĩa.⁊ ðꝛ ab hyper.et on. qð ẽ totũ vł ome.qð qnq; ðꝛ de ioue. ſuꝑ oĩa eſt.qñq; de ſole.q ſupꝛa faciẽ toti terre ĩ circuitu fert᷑.qũq; de qͥdã gigante qͥ ſuꝑ oẽs alios fuit eyperlydiꝰ.ðꝛ ab hyper ⁊ lydiꝰ.qð ẽacut⸗ PNypſintelicon.i.pluſqpfectũ.qdð pᷣterituzʒ ſonꝰ ĩ muſica.⁊ eſt hyperlydiꝰ idẽ qð lydiꝰ ſcʒ acut?ſonꝰ in muſica apð grecos deſist rẽ multo añ pᷣteritã.Et ðꝛ ab hyꝑ.⁊ ſintelicon.qð eſt ꝑfectu Pyꝑſophia.phie.i.ſuꝑgrediẽs ſapia Pyphen interpᷣtat copulatio.Eſt ei byphẽę — modꝰ ꝓnũciandi qͥ ↄſiſtit in ↄtinua platõe dictionũ ſine vlla diſtinctõe.vt h Populꝰ gentiũ·⁊c. Et ðꝛ ſic. qꝛ vna dictio ſub.i.pꝰ aliã ſine diſtinctõe copulatim ꝓfert᷑ Nippocentaurꝰ.ri.idẽ eſt qdð centaurus.ſcʒ monſty ex ꝑte hõ.⁊ ex ꝑte equꝰ.ſic onocen taurꝰ monſtꝝ ex ꝑte aſinꝰ.⁊ ex ꝑte hõ. Naʒ onos aſinꝰ ðꝛ.Et ðꝛ ab hippos qð xſt equꝰ ⁊Z centaurus „„»⸗ Nypocrita.ten.p.ðꝛ fictoꝛ.ſimłatoꝛ.repᷣſen tatoꝛ alteꝛꝰ ꝑſone. Simulat em̃ ſe eſſe id qð nõ eſt.Et ðꝛ ab hypo.⁊ criſis.qð ẽ iudi ciũ.qꝛ dũ intꝰ malꝰ ſit bonũ ſe palã oſtẽdit ⁊ iõ de eo habet᷑ falſum iudicium dũ falſo vultu incedit.⁊ ſimulat qð nõ eſt. Jñ by/ pocriſis.ſis.i.ſimulatio ppodiaconꝰ vl hydodiacon grec d: ſub Pypodromus.mi.m.s.i.ſtabu toꝛmentũ factũ ad modũ vł ad ſilitudinz eqͥ.⁊ ðꝛ ab hiwos qð eſt equus.⁊ dꝛomos q eſt curuitas. Uel hypodromꝰ.mi.ðꝛ lo cus obſcurꝰ.⁊ domus declinãdi ad nece diaconus latine ſitatẽ. vel locus ſup̃ vel citra q̃ ſit unt arcus deambulgtoꝛij ſuꝑ quos boĩes ambulãt. ⁊ ſm hoc hypodromus cõponit᷑ ab hypo. qdð eſt ſub.⁊ dꝛomos qð eſt curuitas. Uel ab hyper.qð eſt ſupᷣ.⁊ dꝛomos qð ẽ curſui qꝛ deſuꝑ boĩes currũt ⁊ ambulat. Unde ĩ legeẽda beati Sebaſtiani ðꝛ. Tüũc iuſſit eũ in Hypodromo palatij tamdiu fuſtigari. q;diu ſpiritum exalaret.Et coꝛ.dꝛo. n. Hypodromiq; decus par ſit locꝰ his duo denus ́.Mẽẽ Hypophoꝛa eſt obiectio q põt fieri ab ad/ ipogaby. bi. m. s. i uerſario. ⁊ ðꝛ ab hypo qð eſt ſub.⁊ phoꝛos gqð eſt fero.i. dico „ ⁊28ꝛ ab hippos qð eſtequus LNypogeũ.gei.i.ſub terrisↄſtructũ edificiũ qð nos antrũ vel ſpeluncã dicimꝰ.⁊ ðꝛ ab hypo. ⁊ ge qð eſt terra. Sʒ hic hypogeus ypolidi. dij. grauis ſonꝰ ĩ muſica.qͥ ⁊ ſub Nipomanes.nis.m.t.q̃ſi veloxad modum tres ſubſiſtettes maſ.ge.ðꝛ ſol.qꝛ ſub terris vadit in nocte Uei pypoge⸗ dꝛ ab byper. qd eſt ſup.⁊ ge. qð eſt terra quia in die ſuper terrã feratur Unde Auroꝛa. Ululpib- hypogeis aſſoci andus abis. lidius ðꝛ.ab hypo ⁊ lydius nauis q̃ equi trahunt eqͥ.vñ ꝓpter ſuã velocitatẽ ðꝛ ſuꝑaſſe atli tem curſu. Sʒ h̊ hipomanes indeclinabi le.neu.ge.eſt quedam herba q̃ ſe comeden tes facit furere. Uelpotius hipomanes ẽ virꝰ qð ſtillat ab inguine eque ex nimia lu xuria dũ ꝗmoꝛis rabie fert᷑. Et ðꝛ ab hi- pos.qð eſt equꝰ.⁊ mano.nas.qꝛ ab ingui/ ne eque diſtillat. Hoc nouerce ⁊ malefice ſolẽt colligere.⁊ potionẽ moꝛtiferã ide fa/ cere.quod venenum ſimiliter dicit᷑ hipo⸗ manes EPypopirgiũ gij.n. s. ðꝛ illud ferreũ inſtru/ mentũ qð retinet ⁊ ſuſtinet ligna in igne.?⁊ ðꝛ ab bypos ⁊ pyr ⁊ gero.quaſi ſubt ignẽ? gerens Eypo.i.ſub. Sʒ hyppos.i. equgs PHypoſtaſis.ſis.f.t.i.ſuba intellecta ſine foꝛ ma.ſ.pꝛimoꝛdialis materia.⁊ ðꝛ ab hypo. qð eſt ſub.⁊ ſtaſis.qð ẽ ſtat vlł ſtãs.q̃ſi ſub ſtans. qꝛ hʒ ſubſtare oib accidẽtib.⁊ in ſe ojnia accidęætia recipit.nullo tñ infoꝛma tur. In hypoſtaticꝰ. ca. cũ. Et nota ꝙ gre/ ci vtunt᷑ eodẽ modo h̊ noĩe hypoſtaſis ſic nos vtimur b̊ noĩe ꝑſona. Vn poteſt dicc ꝙ tres pſone ſunt ĩ diuis.vł hypoſtaſes.i. NPyrcania.nie.ðꝛ qᷓ 5 ſic dictꝰ.qꝛ ſit eq̃ ſil is.doꝛſo.iuba.hinnitu roſtro reſupinato a pᷣmiſdẽtibo.cauda toꝛ tuoſa. vngulis binis.die ĩ aqͥs cõmoꝛatur nocte ſegetes depaſcit vpotheca. ce.f. p. eſt cũ res cõmodat᷑ ſine diſpoſitõe pignoꝛ ꝭ pacto vel cautõe ſola ĩ terueniẽte. Et differt a pignere.qꝛ pignꝰ ẽ ð ꝓpter rẽ creditã obligat᷑ Itẽ fiducia diſ ert ab vtroq;. Eſt aũt fiducia cũ res aliq ſumẽde mutue pecunie gr̃a vel mancipat vel ĩ iure credit᷑. Itẽ hypotheca ðꝛ idẽ qð apotheca Iñ hypothecariꝰ.ria.riũ.d ad hypothecam ꝑtinet.Et h hypothecarius id eſt. apothecari vel qͥ rẽ noie hypothece ꝛypotheſis ðꝛ caufa vbi cũ certa ꝑſona cõ trouerſia ẽ. Et hypotheſis eſt ſubſtatia vl diſputatio ⁊ ↄditio vł ſuppoſitio vł ↄſenſ⸗ Iñ hypotheticꝰ.ca.cũ.i. ditionał vł ſup⸗ poſitiuꝰ.⁊ ðꝛ ab hypo qð eſt ſub. et theſis. qð eſt poſitio. Inde hypotheſis.id eſt.ſup ypoſenſis. eſt vbi diuerſa v̈ba ſingulis qàᷣ buſq; clauſul ꝓpꝛie ſubigũt᷑.vt Sic regem adijt. ⁊ regi memoꝛat.nomẽq; genuſG Hir vigil interptatur .nie. ö: qda ſilua qꝗᷓ ſbiacz ſcythie Inge h̊ hyrcania.nie.q̃dazʒ regio illi ſilue adiacens Jũ hyrcan.na.nũ.pe ꝓdu.CIñn Aluroꝛa. Poſt annos plures hyrcan ſur/ ripit ynuum òMBẽ Nircinꝰ.na.nũ.pe.p.⁊ hircoſus.ſa.ſum.in eodẽ ſenſu qͥ eſt feticỹꝰinſtar hirci.q̃ſi qͥ ſu/ Doꝛe coꝛꝑis fetido fetet Hircinꝰetiã ẽ poſ ſeſſiuũ de hirtcus Nircus.ci.vide infra in hirquus 7 Nirquuł.li.dimi.m.g.puer libidinoſus.?⁊ laſciuꝰvt hircus.⁊ qͥ oculos ſꝑ retoꝛq̃t ad angulos ex nimia laſciuia rũ angulꝰvbi putredo colligit᷑. Et qꝛ exni mia laſciuia ⁊ luxuria ſolẽt qͥdã retoꝛque/ re oculos ad hirquos. Iñ ðꝛ h hirc.ci.ca per.ſ.aĩal laſciuũ ⁊ petulcũ ⁊ feruẽs ſemꝑ ad coitũ.Cuiꝰ oculi ad libidinẽ in trãſuer ſum aſpiciũt.⁊ ad hirquos retoꝛquẽtur.⁊ inde dict eſt hircus.Dicit᷑ em̃ in naturali hiſtoꝛia hircos ita libidinoſos eſſe vt indi gnent᷑ ſi videãt aliq̊s coeũtes.vt ĩ eos im/ “ Perat iant. Inde hirculus.li.⁊ hirciolꝰ. „ otam. mi. i. ſr⸗ fluuial .ſ. daz piſcis hircus. Iñ hirt ta. tũ. p ſyncopã p birſn/ tus. ta. tũ. Uñ de ſctõ iohe ðꝛ Pꝛebuit hir tũ tegimẽ camełꝰ. Pꝛope qͥdẽ eſt hirſutus cuiꝰ pili erecti extãt. * Nirudo.dinis.i.ſanguiſuga.⁊ ðꝛ ab hereo eo ꝙ carni adhereat.Et pð.ru. Uñ Oꝛa⸗ tiꝰ. Nõ miſſura cutẽ niſiplena cruoꝛe hi/ rudo. In hirudineꝰ.nea.neũ.⁊ hirudinuſ na.nũ.in eodẽ ſenſu. Inuenit h̊ hirundo. inis.ꝑ n.ꝓ q̃dã aue. Iñ hirundininꝰ.a.ũ. ⁊ hirundineꝰ.nca.neu.in eodẽ ſenſu Hirũ dininꝰetiã ðꝛ ꝑuꝰ filꝰ hirũdiniſ. Uñ.Aleſ hirundo volat nat hirudo.agitat᷑arundo Vel ſic.Cantat hirũdo.ſugit hirudo.cre/⸗ ſcit arundo. . ,B PHyſchiros grece.latine ðꝛ foꝛtis PHiſpanꝰ.ni.fuit qdam rex ↄditoꝛ hiſpanie. Iñn dicta eſt hiſpania.nie. Et hinc hiſpanꝰ na.nũ. gẽtile ⁊ poſſeſſiuũ.⁊ h̊ ⁊ ; hiſpaniẽ/ ſis.⁊ H ſe.getile.Et hʒ ſex puintias.ſcʒ ter raconẽſem.cartaginẽſem.luſitaniã.galici am. beticã.⁊ trans fretũ in regione afric.e. tingitaniã Et ſunt due hiſpanie.ſ.citerioꝛ ꝗ̃ in ſeptetrionali plaga a pirenio vſq; ad cartaginẽ poꝛrigit᷑. Ulterioꝛ q̃ ĩ meridiea celtiberꝭ vſq; ad gadicanũ fretũ extendit᷑. Citerioꝛ aũt ⁊ vlterioꝛ dicta ẽ q̃ſi citra vel vltra. Sʒ citra q̃ſi citra terras.⁊ vltra.vł qð vltra ſit.vel qꝛ non ſit poſt hanc vlla et glia terra iſpidꝰ.da.dũ.i.aſper.ſetoſus.piloſus.hir ſutus.ſqualidus.⁊ coꝛ.po. — Liſter.ſtri.m.g.fiuuiꝰ eſt qͥ ⁊ danubius ðꝛ. vñ hiſtri dicti ſũt. Siqͥdẽ de colcho inſu⸗/ la qͥdã miſſi ad ꝑſequẽdos argonautas.a ponto intrauerũt hiſtꝝ fluuio.⁊ ĩidea vo/ cabulo amnis qͥ a mari receſſerũt hiſtri di cti ſunt Iñ p̊ hiſtria.ſtrie.dicta ẽtra quaʒ incoluerũt. Iñ hiſter.ſtra.ſtrũ.gẽtile.et h hiſtrix cꝭ. q̃dda aĩal qᷓdrupes ſpinoſum.qꝛ in terra illa abüdat WD Hiſtoꝛia ðꝛ ab hiſtoꝛin.qð ĩterpᷣtat᷑ videre vł cognoſcere.Antiqtꝰ enĩ nulłꝰ ſcribebat hiſtoꝛia.niſi qꝛ interſuiſſet.⁊ ea q̃ ſcribẽda eſſent vidiſſet. Uel iõ ðꝛ ab hiſtoꝛin.quia din pᷣterita ad noſtrã memoꝛiã ⁊ noticiaam reducit.Eſt aũt hiſtoꝛia res geſta a memo ria hoĩm ꝓpt᷑ vetuſtatẽ remota. In noſtro tmñ vſu vl ſi nuꝑ vlł aliquãtulũ res retro ge ſta ſit tñ ðꝛ hiſtoꝛia. In hiſtoꝛiola.le.dimi Riſtoꝛicꝰ.ci.qͥ hiſtoꝛiã deſcribit vł narrat. ⁊ coꝛ.ri.⁊ põt adiectiue declinari hitori bil Hſſen cuſbi misf ſterol nnp⸗ ſi. efiifi ſununt aruonk mitepot Hifro⸗⸗ zdiuert erd ſenio. cor ciisn diner Piole ahio. ſgeni hiulc⸗ hulgope ficophen ble Mo: forsſoy nnsiſano Hhor tunan 4n dan 40 loen botdee lumec cſima comneue loololem ſbener bolum ig huannt 19 mir NX wlonger Nud nene eöruchi ₰ „ ceeſtbi G5eebbn .mn. U Nen (ore⸗ ncii birndn nenikß binng birundinie codeſenſn hi. iginn. Ui A oagitatanmnt gt bimncon ſorts Mibiante . Chincpe adebi ſarprintias ior ſmnluſtmnii nüinrbonemm cbißanie an 1 pirenio nig orqj imeni nü frei euanl icnéſiaman mG.? iNa., poſtbanc nloc oſus loſusni . 148 r danndinen. Redecolchoin. dosargonauß „Kunioiget ireccſenitbi ſme dic r ſna Mi nolnt. Amprsſpan: incs eſn c'eninnn 2 W 4 . 4 . . Hiſtoꝛiograph“ phii deſcriptoꝛ hiſtoꝛiaꝝ dignũ eſt vtͥs homagiuz facerecõpellat᷑ Juñ hiſtoꝛiogphia.phie.hiſtoꝛie deſcriptõ Hyſterologia vł hyſteronpꝛoteron.eſt ſnĩe cũ vᷣbis oꝛdo mutatꝰ.vt Toꝛꝛere parãt flã mis ⁊ frãgere ſaxa.Oð ſic intelligas. Hvy⸗/ ſterologia eſt mutatꝰ oꝛdo ſnie cũ vᷣbis.vt in pᷣdicto exẽplo Toꝛere parãt ⁊c̃. Pꝛimo em̃ ſolet in mola frãgi triticũ.⁊ poſtea toꝛ/ reri.i.fãmis coqͥ. Ergo ⁊ ſenſus ⁊ vba cõ/ k. irgili. Moꝛiamur ⁊ ĩiar ma ruamus. Itẽ nutrit ⁊ pepit. Itẽ et vo/ fundunt᷑. Itẽ mit ⁊ potat. „ HNiſtrio.onis.m. t.i.geſticulatoꝛ.ioculatoꝛ qͥ diuerſos geſtꝰ ⁊ habit hoĩm ſcit repñta re.⁊ ðꝛ ab hiſterion. qd eſt geſticulari.qi bi ſterio. Unñ hiſtriones diceba repſentato/ res comedia⁊ qͥ in recitatõe laruas ſue fa/ ciei aponẽtes repᷣſentabãat habit ⁊ geſtus dinerſoꝛ M Piulcus.ca.cũ.i.hiãs.fiſſus.rimoſus.⁊ ðꝛ a hio.as. In eſtate terra ẽ hiulca.cũ eſt fiſ/ ſa ⁊ rimoſa caloꝛe ſoł.Et cõponit᷑. Semi⸗/ hiulcꝰ.ca.cũ.i.aliq̃ntulũ hiãs.aꝑtꝰ ex ꝑte. 3 gnte D Holigopomenon.eſt ſub pauq vᷣbis młto rũ cõpᷣhenſio.vt h. Urit amoꝛ paridẽ. Uł hic. Moꝛs mala.moꝛs intus.malꝰ actus moꝛs fo? vſus. Tumba. puella.puer. laza rus iſta notant. olocarpaniũ.nij.n. . ðꝛ ab holon qð ẽ to tum.⁊ carpos qð eſt fructꝰ.q̃ſi totꝰ fructꝰ. ⁊ coꝛꝛipit pa. Polocauſtoma. atꝭ. n.t. idẽ eſt qð holocauan / ibi 5tal teeR Ke Pomeoſis eſt minꝰnote rei ꝑ ſilitudinẽ eiꝰ ſtuũ.⁊ ꝓdu.pe.nti.ſʒ pe.gti coꝛ. * — Holocauſtũ.ſti.n. S.i.ſacrificiũ qð olim fie bat de aĩalibo bꝛutꝭ.⁊ ðꝛ ab holon qð ẽ to/ tum. ⁊ cauſtos qð eſt incẽſum.q̃ſi totũ in/ cẽſum.qꝛ totũ incẽdebat᷑: cõburebat᷑ ⁊ nõ comedehbkkt Holofernes ðꝛ ab holon qð ẽ totum.⁊ fero fers.⁊ necꝭ.q̃ſi ferẽs oĩbo necẽ.vñ bñ dia/ . bolum ſignat E olon grece latine ðꝛ totũ. — „ Holoſericꝰ.ca.cCũ.i.totꝰex ſerico.⁊ ðꝛ ab ho lon qð eſt totũ.⁊ ſericꝰ Iñ h holoſerica. ce qdã veſtis tota ex ſerico facta — nomaiüi idẽ eſtqd fidelita tñ ſpe.e trili. de feu. ponit illã differetiã. ꝓ homagiu ẽ 65 his q̃ ad tꝑalia ꝑtinẽt. Et iõ ꝓ ſpũalibo in/ pt ſic deſcribi. Homagiũ decretale tale eſt. Nã heres heiſ Homagiũ nõ vide locis ſſliiis Pomeoptoton eſt cũ in ſiles caſus exeunt criptũ.⁊ ðꝛ ab holon qð eſt totũ. ⁊ graphia ſcriptura. Fidelitas tñ p ſpũaliba pᷣſtat᷑.qꝛ pᷣlati bñpᷣ ſtãt fidelitate.vt in.c antiqͥ. de puileg. Clei Homagiũ eſt q̃dà aſtri/ ctio fᷣuitut liberi hoĩs facta dno ſuo ꝑ pa ctionẽ vł petitionẽ ſiue ſtipulatiõʒ. pmittẽ te libero hoĩe dño ſuo fidelitatẽ.? ↄſtituè te ſe holem vł vaſallũ ſuũ.Etĩ aliqͥbo ꝑti/ bus fit h̊ mõ.ille qͥ faẽ homagiũ coꝛã dño ſuo flectit genua tenẽs manꝰſuas ↄiũctas ſumpłr int man dñi.iuſiurãdũ ð ſidelitate pᷣſtans.Et mutuo ſe in ſignum fidelitatis mei q c de ↄſuetudine poſſit infeudari.⁊ certũ tꝑs me ĩ dnñm agnoſcere ⁊ fidelitatẽ mihi pᷣſtare.⁊ ego teneoꝛ eũ rõe tal feudi ĩ ÜU„42 „% „= hoĩem recipꝑe.? ĩ recipiedo videoꝛ ſibi ius feudi decernere ꝓpt qð dici põt homagiũ Homagiũ edictale ſiue hereditariũ ᷣm ſpe cu. eſt að aliqͥs hʒ eoipſo ꝙẽ heres. NHaã eo ipſo ꝙ adit hereditateʒ hoĩs mei ꝑſonã ei rrepñtat. ⁊ videt hoĩs homagiũ ſubijſſe· Nomagiũ legiũ ſm ſpe.ẽ qʒ fit impatoꝛi v regi nulliꝰ alterꝰ fidelitate ſalua. Illð aũt qʒð fit alijs nõ ðꝛ legiũ.qꝛ fit vł iurat᷑ ſalua nagiũ nõ legiu.ẽ qñ aliq excipit᷑.puta facio tibi homagiũ excepta fidelitate quã dñiñjo tali legio teneoꝛ.vł ſaluo ꝙ poſſuʒ cũ 7 voluero dñm legiũ mihi oſtituere. lſaluo qꝛ nolò tibi g̊ talẽ iurar qᷓ mag nota eſt demõſtratio.⁊ interpᷣtat ſi militudo. Huiꝰtres ſũt ſpẽs. Icon.pabo la.paradigma.i.imago.cõꝑatio.exẽplum. vba diuerſa. Siẽ apud Enniũ inuenitur WMWertes. fetes. lachꝛ ymãtes.⁊ miſerãteſ m donatu. Ul fm Bedã. Homeoptotõ Hologranpä bitzeſanng manu auto/ ris totũ eſt cũ diuerf caſib variat᷑ oꝛõ.vt ait apłs. ipi glłia in ſecula Pomeoteleuton eſtcũ ſili mõ dictões plu/ rime finiũt᷑ vt eos reduci.q; relinq. deue/⸗ hi. q; deſeri malui.⁊x fit wꝛie ĩ bis.vt abijt Nomerocẽtonas ⁊ vᷣgiliocẽtonas.excerpti ones q̃dã ſunt de libꝛis Homeri ⁊ vᷣgilij ĩ duob libꝛis redacte.in quib mulm Kſee⸗ . 1 pꝛeter dictoꝝ autoꝝ intẽtionẽ adaptãtur Homophoſis ẽ expoſitio ignoti p eqᷓ v?k ma inco o. Uñ Hiero.in epla ad Paulinũ ſexto E orn. deſtpolmſtoas raroie dabt Quaſi nõ legerimꝰ homerocẽtonas ⁊ vᷣgi lqñ ꝑ gꝛecũ exponit᷑ latinũ.vł qͥd eſt bõ Pors liocẽtonas.i.opuſcula de vᷣſib Homeri? Antroppoos rdine Tlir gilij cõpoſita.Et ꝓd.to. Quidã ſane Nomos grece latine ðꝛ vwun. ruß⸗ excerptoꝛes libꝛoꝝ Homeri ⁊ ᷣgilij tranſ omouſion vł homouſios.i.vniꝰ ⁊ eiuſdẽ ſionei currẽtes. vbicũq; inuenerũt aliqd qð ſue ſube vł aſſimilatio.⁊ ðꝛ ab homos quodẽ ð materie poſſent adaptare pũcto ſiguerũt. vnũ vl vſia.qð ẽ eſſentia vł ſuba Un Ihᷣs lrct vt qnñ cõpilarẽt ꝓmptiꝰiuenirẽt.⁊ ab hmõi xps dñs nr̃ dict eſt homouſo.i.vniꝰeſſen/ et pũctatione cẽtones dicũt᷑ ſcripta ex vᷣſibuſ tie vył ſube cũ pr̃e. Uñ ipᷣe dic Joh.x.Ego Panin cõpilata hincinde collect ⁊ fm materiam ⁊ pr̃ vnũ ſumꝰ. Itẽſᷣm papᷣ. Homouſio.i. ſunin ↄtinuatꝭ. Cẽto em̃ vt dicũt eſt ᷣbũ grecũ. ſilis ſube.qꝛ qlis deꝰ tał inago eiꝰ inn idẽqð pũgo Iñ ðꝛ cẽto.onis.idẽ qð pũct᷑⸗ Homoʒeuſis ĩterpᷣtat᷑ ſiłlitudo ꝑ quã minꝰ ſer Et declinat᷑ h̊ virgiliocẽto,onis.h Home note rei ꝑ ſil itudinẽ eiꝰ q̃ mag eſt nota. pbi humn rocẽto.onis. Uñ virgiliocẽtonas ⁊ bome ditur demõſtratio.m Hug. rat rocẽtonas ſũt acti ples grei· oneſt. ſta. i. nihil hʒ turpitudis. qſi ſta toln Homicida. de.pe.p.i.holeʒ cedẽs.i.occidẽſ tũ honoꝛꝝ ↄfuãs. Iñ honeſtas.atꝭ.ꝑpetuꝰ guntc HNomicidiũ.dij.ðꝛ hoĩs occiſio ab hoĩe ftcã honoꝛ.q̃ſi honoꝛ? ſtaaꝛꝛ. nd Nominiũ.nij.n.s.i.hoĩs ſᷣuitiũ.vł eſt idem NHonoꝛ vł honos ſᷣm Pap̃.ẽ gra dignitatꝭ el qð homagiun. collgtio i reb yl dictꝭ. pᷣmiũ.ſacrificiũ.di/ Nin Nomo. iniji.9.t. ðꝛ ab humꝰ.q̃ſi humo.qꝛ ex gnitas aliq̃ Ulbłeſt reueretia alicui expibi/ ul humo eſt effectꝰ. Iñ q̃ttuoꝛ dimi.ſ.homũ/ ta.⁊ eſt ĩ honoꝛãte.⁊ attẽdit᷑ nõ ſolũ ĩreue/ Den cułꝰ.homũcio.homullꝰ.⁊ homullulꝰ Naʒ rætia ſʒ etiã in admiſtratõe eoꝝ q̃ ſũt coꝛꝑi c vt dic Pꝛiſ.in.iij.li.q̃ geminãt l.añ us.vła neceſſaria.Et vt dic ph̊s ĩ.iiij.ethi.Uirtu ſonſe vł um. vł uluſ.ula.ulu.faciũt iteꝝ dimi.vt tis pᷣmiũ honoꝛ eſt.⁊ attribuit᷑ bonis Poni homullłꝰ. homulluł. pauxillꝰ. pauxilluluſ Honoꝛculꝰ. li. pe. coꝛ.i.puns hono: opon Et põt dici ꝙ hõ qᷓttuoꝛ dimi.bhabuit ꝓpt᷑ Noꝛa.re.cũ h.eſt dieꝝ.⁊ ẽ ſpaciũ in qͥ medi güͤen eiꝰ qttuoꝛ traſgreſſiões. Pꝛima fuit ĩ para etas alicui ſigni oꝛit᷑ in oꝛiẽte.⁊ medietas ſſoſo⸗ diſo. Secũda legꝭ naturalis. Tertia legg alteriꝰ occidit i occidẽte. Itẽ Oꝛa.re.ſie noge moſayce. Quarta leg euãgelice. Diminu h.eſt regionũ vł finiũ vł veſtiũ.Cũ eĩ regi R ffitpon tus ẽ etiã hõ in tꝑibo.qꝛ antiqͥſſimi vt dicit onẽ vel finẽ vł extremitatẽ veſtimẽtoꝝ de öden Pꝛiſ.in.vj.li.declinabãt hõ homonis.ſed ſignare volumꝰ.p q̊ nomẽſcribẽdũ eſt fine Pfhoſpe mutata eſt o ꝓð.in i.coꝛ.⁊ dicimꝰhõ hoĩis. h. Itẽ aliqñ eſt płalis nũeri de os oꝛꝭ oꝛꝛ. ioenie Vn Enniꝰ. Uulturꝭ ĩ ſiluis miſeꝝʒ mäde UVIn.Oꝛas mũdus habʒ.noxhoꝛas.chla/ Rfun bathomon. mys o238. Aſpiras hoꝛam vbi tempus ſi/ Hiin Nomophagia.gie.f.p.vna ł ſilis comeſtio gnificabit MD hogen ⁊ ð ab homos.qð eſt vnũ ⁊ phagin.qð eſt Foꝛdeaceꝰ.cea.ceũ.vł hoꝛdeice.cea.ceum Phſie comedere ” 5 fſa de ꝛdeo eleſ. M oinn ꝛomogeneꝰ.nea.neũ.i.vniꝰnature.vide ̊ Noꝛdeolũ.li.duni.i.puũ hoꝛdeũ Iñ h̊ hoꝛ reinhn eterogeness deob.li.dimi.puiſſima collectio ĩ pił pal/ nuno Nomonym.ma.mũ.i.ęquocꝰ̃m dialecti/ pebraxꝝ ĩ medio lata hoꝛdei gnũ ſimilss. Wm cos.ſ.vnũ nomẽ pncipalit᷑ ex diuerſis ipo Noꝛdeũ.dei.ẽqddã genꝰ frumẽti.⁊ eſt frigi hoſtin ſitiõibo plła ſignificans. Iñ h homonyma. dum ⁊ humidumY uitmnhoe me.i.equocatio ſm Hug. Uł vt Pꝛiſ.diẽ Hoꝛno.aduer.tꝑis.i.h̊ anno.⁊ ðe ab h̊ ⁊3ann oneng Homonymũ eſt vnũ nom pla ſignificis. nus. Iñ hoꝛnꝰ.na.nũ.⁊ hoꝛnotinꝰ.na.nun. clti. 2B pꝛijs ⁊ appellatiuis. In ꝓpꝛijs vt pirr pe.coꝛ.ĩ eodẽ ſenſu.i.hꝰ anni.deſiqt tñ qui4 hoſpten hus filiꝰ achillis.⁊ pirrhꝰrex epirotaꝝ In q; tꝑs indeterminate. “RDU Dopirot apellatiuis vt nepos.filiꝰ filij.⁊ nepos lu Hoꝛologicꝰ.ca.cũ.pe.coꝛ.qͥ i hoꝛologio col hllgekdi Lurioſus. Itẽ acies ferri.oculoꝝ ⁊ militũ. ligit hoꝛas.vł qð ꝑtinet ad hoꝛologiũ itabot Nomopaſia. attributio ꝓpꝛietatꝭ vniꝰalte/ HNoꝛologiũ.gij.n.s.vbi hoꝛe legunt᷑.i.colli / bobin ri. yt ingua mea meditabit᷑ iuſticiã tuaʒ. Sant r intelligun.ͤ 72 QLingue eniĩ loqͥ.⁊ coꝛdis meditari.Uñ qdð Poꝛoſcopꝰ.pi.m.s.i.hoꝛaꝝ inſpectoꝛ.et ðe lihmfian coꝛdis eſt attribuit lingue. ab hoꝛa. ⁊ copos.qð ẽ laboꝛ vl intẽtiodſii bttrn goä K ni i ni. dsintag bomosen Nlubai wuſiicke dedie hr e⸗ 1. Donalnt imagoc mGo qui ie mageſtnongt g. „— urpimndis ſn ehas at odend hign digin 3mii ſacniciid⸗ ginia dlinicchi⸗ Euitno ſolüine⸗ böetoriſitcni giii abi Un mbuit bonis ns honoꝛ: ſaciin nel elate. ?mecdictss Oute ſin ctiü Lu eireg e eſtimator de ſordedücküine aideds h nordons i mwitenpuef deict cCAn 4 nibotiii ucolanpl n wuafi niin i hor All „. , aloce ziborolehe g dorlehhniig un⸗ e, elbe Hoſpitiariꝰ.rij.⁊ h̊ hoſpitiaria.rie.cuſtos ito/ in cognitõe hoꝛaꝝ intẽdens vł laboꝛãſ. vł v ab hoꝛa ⁊ ſcopim. qð eſt ſpeculari.qꝛ ꝑ hoꝛas natiuitates hoĩim ſpeculat᷑ diſſimili ₰„ ⁊ diuerſo fato. Iñ h̊ hoꝛoſcopiũ.pij.i.ho/ ℳ₰ locꝰ vbi reponit an vel ðꝛ ab hoꝛreo.res.qꝛ ſpicis hoꝛret. Hoꝛridulꝰ.la.lũ.dimi.i.aliqntulũ hoꝛꝛidꝰ. Hoꝛridus.da.dũ.i.terribilis. abominabił ab orgel deriſ ihoꝛdeũ.Generaliter tñ annona qlibet ðꝛ hoꝛeũ. „ frigoꝛoſus.tremẽs. Noꝛripilatio. onis. eſt qñ pili capitꝭ p̃ hboꝛ/ roꝛe erigunk. Noꝛtolanꝰ.ni.m.s.i.cultoꝛ hoꝛti.Et nota antiqͥ dicebãt hoꝛtulanꝰ ꝑ u.in ſcdᷣa ſyl/ laba.ſʒ moderni dicũt hoꝛtolanꝰꝑo. Noꝛt᷑.ti.m.s.i.ager amenꝰoleribo abũdãs. vl ꝑadiſus. In hoꝛtuł.li.di.i.puus hoꝛtꝰ oꝛula.le.dimi.i.ꝑua tꝑis hoꝛꝛ· oꝛus.ri.qͥ pᷣmus hoꝛas inuenniit ꝛuſpex.G.vł hoꝛiſpex.cis. ille qͥ inſpicit hoꝛaſ.Et h hoꝛuſpicꝰ.ci.i.hoꝛaꝝ inſpectoꝛ q̃ etiam hoꝛoſcopus ꝛ Hoſpes.tis.ↄ.t.qͥ recipit ⁊ qͥ recipit᷑⁊ ðꝛ ab hoſtiũ ⁊ peto.q̃ſi Loſſipes. boſmiuz petes, q̃ſi hoſtio pedẽ inferat.Antiqͥ tꝰ eĩ hoſpiteſ q recipiebãt ⁊ qͥ recipiebãtur veniebãt ad oſtiũ ⁊ ponebãt pedẽ in eo.⁊ firmabant ꝙ vnꝰ nõ deciꝑet aliũ. Un qͥ recipit ⁊ qͥ reci/ pit᷑ hoſpes ðꝛ. Uterq; pon coedem in oſtio amicicie pactũ firmabãt. Uñ qͥdam. Eſt qͥ ſuſcipit᷑.⁊ qͥ me ſuſcipit hoſpʒeezes 7 hoſpitij.⁊ ðꝛ ab hoſpituKſn. Hoſpitiolũ.li.dimi.i.pꝑuũ hoſpitiũ Noſpitiũ tij.n.s.vbi qͥs ad tꝑs hoſpitati iu re inhabitat.⁊ inde trãſiẽs migra. Hoſpi tium vᷣo ſcholariũ eſt.ſʒ domꝰ ẽ burgenſis qui eam loct Hoſpita.te.f.p.in ſinglłari q̃ recipit vł reci/ pit᷑ in hoſpitiũ.ſ.pegrina.aduena.ſʒ ĩ plali „ eſt g. neu. hñs tm̃ ntm̃.actm̃ ⁊ vtm̃.⁊ ſic eſt eteroclitũ. Uñ płr ntõ h̊ hoſpita.actõ hec hoſpita.vtõ o hoſpita Hoſpitabił.lis.⁊ h le.ↄ.t.qͥ libent᷑ hoſpitat᷑ vel q eſt dignꝰ yt recipiat᷑ in hoſpitii Hoſpital..t. ⁊ B le.pe.p.qͥ benignꝰ ⁊ ꝓnꝰeſt dad hoſpitandũ Itẽ hoſpitale.lis.n.g.ẽ vbi Pegrini recipiũt᷑ in hoſpitio. Iñ h̊ hoſpi/ talariꝰ.rij. cuſtos hoſpital. vl q eſt ð hoſpi tali. ⁊ H hoſpitalaria.rie.in eodẽ ſenſu. Nottia.ſtie.ſ.p.ðꝛ ab hoſtis. Hoſtie ãt erãt xoꝛꝛeũ rei:ẽ locꝰ vbi reponit᷑ hoꝛdeũ.⁊ ðʒ cleſia ab officio. qꝛ ſip hoſtib⸗ deuincẽdis facta. Sʒ victime erãt ſacriſicia q poſt victoꝛiã victꝭ hoſtib⸗ cia ; hoſtic. Uñ. Clictima p vicii dar. ho ſtia p ſupandis qꝛ cuſtodit hoſtiũ. Et ide hoſtiari?ꝰ ðꝛ ĩ ec/ bonoſa malos hñs iudiciũ.fideles recipit ⁊ infideles reſpuit.⁊ h̊ oſtiaria.rie.ꝗ cuſto Dit oſtiũ.⁊ hoſtiar a.ũ.qð pꝑtiet ad hoſtiũ Noſticapa.pe.ↄ.p.qͥ vel ꝗ capit hoſtẽ. oſticida. de. 9. p. ͥ vel ꝗᷓ cedit hoſttꝛ HNoſticinda.2.p.qͥ vel q̃ ſcindit hoſte? Hoſtic.ca. cũ.. hoſtil vl inimic vl hoſtis. ⁊ coꝛ.ſti. Uñ in Auroꝛa. Hoſtica ſunt eiꝰ colla ſubacta manu Foſtilis.lis..t.⁊ le.qð ꝑtinet ad boſtẽ.?· põ.pe. J hoſtilit aduer. ? h hoſtilitas.c. 3 q põdus exeqt in liba HNoſtimẽtũ ti:n.s.i.eqmentũ.eq̃litas.łill Hoſtiolũ.li.dimi.i.puũ hoſtiũ „ oſtis.d. .t.ð ab hoſtio.d.qð eſt ejre. qꝛ oſtiatoꝛ. oꝛ. m.t.i.viatoꝛ.qͥ ⁊ hoſtiariꝰꝛ. xteri cuſtodit. ⁊ int eqᷓ froͤte eat ad bellũ Pꝛope qdẽ hoſtes di/ nihil ſibi debẽt. nec vnemag tener alteri q; ecõtrario Uñ hoſtes ppꝛie nõ pñt eẽ chꝛi ſtiani int ſe. nec hoſtile pliũ int eos. quia xpᷣiani ſp debẽt ſibi inuicẽ aliqͥd ſaltẽ cau/ ſa xpianitat.ſʒ tpiani⁊ ſarraceniꝓpꝛie di/ cint hoſter, nihil ſibi inuicẽ debet. Di em̃ viliſſinꝰ ſarracenꝰ caꝑet regẽ frãcie.tã tum deberet illi q;tũ rex frãcie deberet illi ſi eñ caꝑet. Ul hoſtes dicũt᷑ ab oſtiendo.i. equãdo menia victoꝝ.Solet eĩ hoſtes vi ctoꝛes menia victoꝝ hoſtiũ adeqre.i.cum terra eqᷓ facerei.deſtruere ⁊ deicere ꝑ trã oſtiũ.ſtij.n.S.i.introit domꝰ.ſ.ianua.⁊ ðꝛ cipio. Ul potiꝰ ðꝛ ab obſtado.⁊ ſicñ aſpi/ rat᷑.⁊ ſiłr oĩa q̃ veniũt ab eo nõ aſpirantur Hinc etiã hoſtia dicũt᷑ fiuuioꝝ exitꝰ ĩi ma / re.ſ.loca vbi intrant mare.qꝛ hoſtib⸗ illuc ſolemus occurrere. ⁊ nos eis ibi opponere res expoꝛtãt᷑ vel ĩpoꝛtant᷑ ꝑ loca illa tãq; ꝑ hoſtia. Uł qꝛ hoĩes ꝑ loca illa tãq; per ho ſtia egrediũt ⁊ ingrediut᷑ fluuiũ vlł terrã ſu 2 b 2* qᷓᷓ ꝑ hoſtia ĩ domũ intrat flumia mare.vel Noſtoꝛiũ.rij.n.s.ðᷣ lignũ cũ q̊ modi velſe rxtariꝰ adequat᷑.illud videlicʒ lignũ qð du cit᷑ ſuꝑ meſurã.vt ſi qͥd ibi ẽ ſuꝑfluũ amo/ ueat. ⁊ ſi qͥ deeſt ſuplleat èð Huiuſcemodi ẽ ↄ.g.⁊ ĩdecli.ab huꝰ ⁊ mo/ di. ⁊ iterponit᷑ ce.ſillabica adiectõ.⁊ deſit ſſte gtũs modi qlitatẽ.vt huiꝰcemodi.i.tal Human.na.nũ.qð hzʒ hũanitatẽ vlł qð ꝑti net ad hoĩeʒ. Itẽ humanꝰ.benignꝰ.maſue trtus.miſicoꝛs.qͥ circa hoĩes hʒ amoꝛc ⁊ mi ſeratõis affectũ.? pᷣ.pmã. Uñ O:a. Hu mo no capiti ceruice pictoꝛ eqͥnã. Jügere ſi velit varijs iducereplumas. In huma/ nitas. ta . 2 ꝓpꝛietas q s ð hõ. ⁊ hũani tas.i.mãſuetudo.mificoꝛdia.q̃dã affectio q nos inuicẽ tuemur PHumectꝰ.cta.ctũ.i.humidcd) Humerab.lis.ↄ.t.⁊ G̊ le.qð ꝑtinet ad hume ros.⁊ ðꝛ ab humerꝰ.Et h̊ͥ humerale.liſ.ðꝛ qddã palliũ.qð ⁊ ſuꝑhumerale ðꝛ. Unde Ecẽci. xlv. Et humerale poſuit ii. Humerillꝰ.li.qͥ extremitati axis infigi᷑. Humerꝰ. ri. m. S. ab arm. qᷓi armerꝰ ut eſ ſet diſtinctio hoim q̊x ſut humeri ad aia/ lia qdrupedia.q̃̊; ſũt armi. In hũeroſus. ſa. ſum.i.foꝛt⸗ ⁊ magnos hñs humeros Humidꝰ. da. dũ. qdð iter hʒ humoꝛẽ. Sed vnidũ qð exterꝰ hʒ humoꝛẽ. Iñ h̊ humidi Humillis...t.⁊ B le.i.abiectꝰ.ignotꝰ.łmi⸗ tis. ⁊ 8a ab hum.q̃ſi hbumi accliuis Et cõ parat᷑humil.lioꝛ.illimꝰ Uñ Dan.iiij. Du millimũ hoĩem. Et ſcribit᷑ ꝑ duo l.ſuꝑlati uus.licet hũilis ſcribat᷑ ꝑ vnũl. YFoꝛmat᷑ ei ab humilł.remota is.⁊ addita limus Et ſũt qͥnq; ſuꝑlatiua q̃ deſinũt in limꝰ. Unð In lim qͥnq; dat fagꝰ cetera lind Humoꝛ.oʒ. m.t. ðꝛ ab humeo.mes. IJñ hu moꝛoſus.a.ũ.i.hũoꝛe plenꝰ.Et pð.pmam humoꝛ nomẽ.ſʒ humoꝛ.arꝭ.paſſiuũ de hu mo.as.coꝛ.eã. Uñ qͥdã. Me terret ꝙ hu/ moꝛ.nõ terret ꝙ ſonathumoaa Num mi.f.s.i.terra.⁊ ꝓpꝛie hũida.⁊ ĩferioꝛ Et nota ꝙ humꝰ ẽ q̃ſiꝓpꝛiũ nom̃ t᷑re. Un⁊ caret płalitate.⁊ coꝛ.hu. VUñ Oꝛa.epi.Qu xuriat frigido ſanguie pinguis humꝰ. Nus terra ẽ in finib idumee. ⁊ ĩterpᷣtat᷑ fe/ ſtinãs vel ↄſiliattꝛ:: Aeſtnomẽ dñi fm q ẽ inuiſibiliſ exquo 7 allelu.qð eſt laus vel laudare cõ/ ponit᷑ alleluia.i.laus inuiſibił.vł laudate Iabel interpᷣtat᷑ aſccẽ,fſio Iabin.iĩterpptat᷑ſapiẽs.łſenſꝰ ſiue pꝛudẽtia Iachus.chi.m.g.i.bacchꝰ. Ulñ Clirgi. Po 7 pulꝰ alcide gẽtiſſima vitis Jacho acob ĩterpᷣtat᷑ ſupplãtatoꝛ.qꝛ ĩ oꝛtu ſuo a. tã naſcẽtis fratrꝭ appꝛehendit.vłqꝛ po frẽm arte decepit JMB Iacobipeta.te..p.qͥ vł q̃ petit eccłiam ſctĩ Iacobe zebedei a pr̃e cognomĩatꝰeſt quẽ cũ . onerelinaues ve pfem ſecutiſũt. Hi ſuũt filij tonitrui qͥ etii boanerges exfirmi/ tate ⁊ magnitudine fidei noĩati ſũt. Hic ẽ Jacobo filiꝰ ʒebedei frat᷑ Johis.qͥ pꝰ aſcẽ/ ſionẽ dñiab herode occiſus ẽ.Et ĩterpᷣtat ſupplãtatoꝛ.qꝛ curã carnis ſupplãtauit do mino vocãte.⁊? ip̃am carnẽ herode cruciã te ↄtẽpſit. Iñ Jacobitan na.nũ.⁊ hͥ ⁊ ia Iactãtia.tie.i.arrogãtia.ſuꝑbia.vanitas Iactura. re.f.p.i.iactꝰ. Jactura etiã ðꝛ dam nũ.⁊ ꝓpꝛie qᷣ naute patiũt᷑ cũ imminẽte et ingrauelcete tẽpeſtate.res ſuas ĩ mare iaci unt.ſ.panc.vinũ.pãnos.⁊ generalit᷑ qͥdqͥd hñt. qnq; ne ipᷣa nauis nimio põdere rerũ ſubmergat᷑. Iñ h iactariꝰ.rij.q frequenter dãnũ patit᷑.⁊ ꝓpꝛie qͥ ita res ſuas iactat.Et iactuariꝰ.ria.riũ.i.dãnoſus.patiẽs.vlł in/⸗ ferẽs damnũ. Int᷑ dãnuʒ auũt ⁊ iacturã eſt Differẽtia.qꝛ iacturam ſcietes ⁊ vltro pati mur. Dãnũ vᷣ̈o inſolito ⁊ nob neſcieẽtibus. Itẽ iactura aliqñ capit᷑p qͥcũq; dãno ali/ cui ꝑ violẽtiã illato vñcũq; pueniat. Uel ↄZ leſio facta cũ lapide vel ligno Iaculũ lim. S. miſſile. ⁊ vꝛ a iacio.. eo qꝙ ia cit᷑ ⁊ mittit᷑ impetuoſe. Itẽ iaculũ ðꝛ ddã iacit vel facit Iaculłꝰ.li.m. S.qͥdã ſerpẽs volatił.a iaciẽdo Dictꝰ.qꝛ de arboꝛib ſe iacit ſuꝑ aĩalia ⁊ ea rete piſcatoꝛiũ. Iñ iaculatoꝛ.oꝛꝭ.qͥ iaculũ ꝑimit.Uñn Quca.in.ix.Et natrix violatoꝛ aque iaculiq; volurre Iair interpᷣtat᷑ vigilãs ſiue illuminãs. airus.iairi ꝓpꝛiu nom̃ cuiuſdã viri.cuiꝰ fi liã dñs ſuſcitauit.vt habet᷑ Mar.v.Etin terpᷣtat᷑ illuminãs ſiue illumiatio ſeu vigi lie. aut vigilãtiꝰ.⁊p.pe.Uñ ĩ Auroꝛa Mẽ ſa leui ſplẽdet curat᷑ nata iairi Iamb bi.ẽ quidã pes metricꝰoſtãs exbꝛeni ⁊ lõga.Et dꝛ a iambuſim.qð eſt rephẽdere nnapor⸗ mareſta. mcpe füan nepi En drco lupni dbiſ Etin⸗/ ſciet⸗ Wlaune dufong Mtmor⸗ lpheiine — natdt eleniü unlnez lhadie ß n einine iaie nomiar cſgii emſecunſit ) unrgesetfn. inoian ſür Hi ohis 'aſci hsi. Küone mis ſaätund mehadde andna nüsbti ſupbin unn ucturzenidid nürci immnirt S ſudsimanti t genernliti imio poerefen ri 4feyuenin ſuas uedt t ns ltis. Aih aütrincnni nites 1mop tnobneſcindua pcch Dinon cuczpueniar vlio. Ancllichiin laor du L wlnt nich kuctſilin 1.Etnamrnun vel cancrũ ⁊ capcoꝛnũ. Sʒ cuʒ ianꝰ ðꝛ q/ deꝛifrons h̊ refert᷑ ad q̃ttuoꝛ mũdi ꝑtes.vel ddg q̃ttuoꝛ elemẽta.vlł ad q̃ttuoꝛ anni tpa. lIaphet interpᷣtat᷑ latitudo.Ex eo eĩ płs gẽ . ”ÿ WG „ ðèð . „ yel detrahere venenũ.qꝛ inuẽtꝰ fuit ad de ſcribendũ venenũ ire reßneſisese dere ctiones. UnOꝛat. Arc es armabit iambo. Jñ iambeꝰ.bea.beũ.⁊ iambicꝰ.ca. cũ. Et ẽ biſſyllabũ iabo.qᷓ;uis ipᷣdicto vᷣſo ſit triſſillabũ ꝑ diereſim iäbo. — — Iamnes interpᷣtat᷑ marinus ſiue vbi ẽ ſignũ Iamin.i.dextra.⁊ cõponit᷑ cũ ben.⁊ dicitur eiꝰ Ceſſit em̃ ⁊ defecit ſignũ eiꝰ coꝛã ſigniſ moyſi. Un dixerũt magi.Hic digit dei ẽ. Ianiculũ.li.templũ Jani.⁊ ðꝛa ianꝰ. Jani culũ etiã ðꝛ oppidũ qddã italie.Et h iani/ culus mons apud rom.qꝛ ibi olim cole/ batur Janus * Ianitoꝛ.oꝛꝭ.q ⁊ ianuatoꝛ dꝛ.i.cuſtos ianue. ſcʒ ꝗ obſeruat ianuã.⁊ ðꝛ a ianuuag Ianitrix.cj.ft.ðꝛ illa q obᷣuat ianuã.Et ia nitrices dicũt᷑ vxoꝛes duoꝝ fratꝝ q̃ſi eãdẽ iianua terẽtes.vl ꝑ eãdẽ ianuã iter hñtes. Iantaculũ.li.n.s.ðꝛ cibo qᷓ ſoluit᷑ ieiunium añ pꝛandium M Ianua.nue.f.p ꝓpꝛie ðꝛ pmus ingreſſus.p/⸗ mus introitꝰ.ſ.poꝛta.⁊ ðꝛ a ianꝰ.qꝛ ianꝰeſt deꝰ pncipioꝝ.cui antiqͥ oẽm introitũ ⁊ exi tũ ſacrificabãt. Ulianua ð oſtiũ ꝑfoꝛatũ q̃le videmꝰ ĩ cellarijs ꝑ qð videri pᷣt intꝰ ⁊ extra.ſic ianus videt añ ⁊ retro. Item a ia nua poꝛta dicta ẽ ianua qdã ciuitas iuxta mare ſita.⁊ eſt q̃ſi introitꝰ ⁊ poꝛta lõbardie tuſcie puincie. Inñ H 7 5 ia nuẽſis.⁊ 6 ſe. pa triũ.⁊ ianuinꝰ.a.ũ.poſſeſſiuũ lIanuariꝰ mẽeſis qdã.⁊ ðꝛ a ianua.qꝛ ianua ẽ ꝛ introitꝰanni. UVłðꝛ a iano.qꝛ ianuariꝰeſt pncipiũ anni.ſic ianꝰeſt pncipiũ oĩm opeꝝ Et inde ianuariꝰ.a.ũ.h̊ alio noĩe iouoniꝰ ðꝛ.qꝛ oĩm mẽſium eſt pDter Ianꝰ.ni.a paganis dictꝰ ẽ deꝰ pncipioꝝ.Et 32 bifrons.i.hre duas frõtes.ſ.añ ⁊ retro. Et ſm h̊ ðꝛ ianꝰ mũdꝰ vł celũ.qð hʒ duas facies.i.duas poꝛtas.ſ.oꝛientẽ ⁊ occidẽtezʒ I 2 ilocũ ꝓpꝛio rabi * 5icaria.rie.inſula iuxta quã ibᷣmerſus ẽ Ichthyophag a. i. .piſces comedes. et dꝛ ab ichthiꝰ. qʒ ẽ piſcis.⁊ phagin qᷓd ẽ come dere. Jn ichthyophagi fut da pli. qe ve⸗ „* capꝛea.qᷓ alio noĩe ðꝛ doꝛcas. Et dicũt᷑ ibi ces.q̃ſi auices qꝛ inſtar auiũ ardua ⁊ excel ſa teneãt.⁊ ĩ ſublimi inhabitãt.ita vt ð ſub limitate vix hũanis obtutibcerni poſſunt He ſi qũ aduerſitatẽ aialiũ vl hoim pᷣſen ſerint. de culminibo ſaxoꝝ altiſſimis ſeſe p̃ Apittes ſuiſq; ſe coꝛnibo illeſas ſuſcipiut ſm Papᷣ.Et declinat᷑ h̊ ibex.hꝰ ibic.⁊ coꝛ ripit bi.in obliqs. Uñ Job.xxxix. Nunqͥd noſti tps part? ibicũ in petris. Un. Coꝛ⸗ Wne fert ibex Job teſtis ⁊ ibic inde· Ibis·ibis.vł ibidis.f.t.ẽ ciconia.ſ.auis im/ mũda.qꝛ nũq; pijcit ſe ad voladũ niſi pus qꝛ auis ẽ immũda.iõ Ouidivocauit ibim aduerſariũ ſuũ ⁊ coꝛriualẽ qͥ cũ vxoꝛe ſua mechabat. ? libꝝ quẽin eũ ſcripſit ſic inti/ tulauit. Ouidiꝰ ĩ ibim.i.ᷣ ibim. Clñ ſic di cit. Ibidis interea tu q;ʒ nomẽ habe· bix. &.f.t. auis eſt aqtica pentib inimica. vt diẽ glo. ſut illud Iſa. xxxiij. Poſſide/ but ei onocrotal⸗ ⁊T encci ibix. Itẽ Iſi. etymol. xij. IJbices aues mer vocat.q nili ſueta in habitat. Cinde. IJbix ibic auis ẽ niliq; fluetis.Et ꝓð.pe.gti. it flli? dedali. In icarp.a. um. et nado ĩ mari valeat.⁊ piſcibo tm̃ alant᷑. Ichthyus. thyi. qdã piſcis elft 7 Icon eſt pſonaꝝ int᷑ ſe vł eoꝝ qᷓ pſonis acci 7 . .* 4 . . 2 . ãq̃ſi vnigeniti a patre dũt cõparatio.vt Clidimꝰ głam ei.gliam imago yel ſignũ ſm Hug. conomꝰ vl poti economꝰ.ꝓe.coꝛ.ẽ tã pe/ cunie qᷓ; frugũ ⁊ oĩm q̃ poſſident᷑ diſpẽſa/ Tcon.onis.⁊ h̊ iconia.nie.⁊ hᷣ icona.ne.id ẽ. toꝛ. In economic.a.ũ.xenofont pulcer li ber eſt. qͥ nõ gubernatõʒ ville ſʒ diſpeſatõʒ vniuerſe domꝰ tullio ĩterpᷣtãte deſignat. Idaliũ.lij.q in cypꝛo inſula ĩ q̃ colit tiñũ natꝰ eſt. Et qꝛ lata ẽ ex gẽtibo mititudo credentiũ ab illa latitudine iaphet dic ẽ. Ias.viride vʒ . it lIaſpis.dis.f.t.q̃dã gẽma pᷣcioſa ẽ ⁊ viridis venꝰ. Vñ ⁊ ipᷣa venꝰ ⁊ qdãa terra ei adiacẽſ Jas em̃ viride.pinaſim gẽma dꝛ. (Nante dicta eſt idalia. lie. vł idalis.lis. vł idis Jñ Hdea.idee.pe.acuta exẽplar vł foꝛma. et ð⸗ nen i Ibex.cis.łt.gen eſt drupedalis aĩalis.ſcJ ab idos qð ẽfoꝛma.Jñ h̊ ꝛh idealis. et hj. deale.i.foꝛmalis.imaginarir?ꝰ ⸗maea. meu. pe. acuta. Etiterp̃tat᷑ rufa vł run 4 Idem cõponit eris.⁊ demũ.qſi is demũ.ꝭ bea.ſeu terrena aut ſangninen. gn⸗ eſt iteꝝ is.⁊ eiꝰfemininũ eſt eadẽ.⁊ neutrũ Idus.iduũ.idiba.f.qrte decli.płis numeri. loe⸗ idẽ. i coꝛrepta q̃ in maſculino ꝓduci᷑. Uñ id eſt. diuiſio. Uñ qͥdã dies mẽſis dict eſt D HNeutrũ curtat idẽ.ſʒ mas ꝓducit᷑ ideʒ. Et idus.q̃ſi diuiſio.qꝛ tũc diuidebãt᷑ a nüdi / Di⸗ geuminat᷑ cõpoſitio ĩ neu. ge. Dicimus em̃ nis.q̃ durabata nonis vſq; ad icꝰ. Uel q/ pot idemtidẽ.i.idẽ ⁊ iden fic diuidit᷑ meſis. nõ qꝛ ĩ idibo ſit medietaſ ſonb Igdida. de.pe. coꝛ. nomẽ eſt Salomonis.⁊ ĩ cuiuſlibʒ meſis.ſʒ qꝛ in idibo eſt diuiſio meę li terpᷣtat᷑ dilecł dñi ꝓpt deũ.vł amabilł dñi ſis quãtum ad appellationẽ dien. Ab idib. Sò”ZM Zun inrer eeeſß méſis nõ cõputat᷑ niſi ꝑ kaledas ſequᷣ? lynan Idin.interpᷣtat᷑ vidrr tititis mẽſis ”l laug Idioma.tis.n.g.eſt ꝓpꝛietas loquẽdi in qli /Gtn anee E es bet lingua.⁊ ðꝛ ab idios qð eſtpꝛiũ.⁊ oml· ante — nhnt qʒõᷓ eſt ᷣmo vl modulatio. Quot eĩ ſunt lin Tecur.oxꝭ.i.epar.ſiue ficatũ.⁊ ðꝛ iecur qua/ ſſtſe gue. tot ſunt ⁊ idiomata. Unuſqͥſq; eĩ ſuo ſiiapyr.qꝛ ignis ibi iaceat.⁊ ibi habeatſe- Glur⸗ onnore loquittt· . ùd4 6 in cerebꝝ ſubuolat.⁊ inde ad ockos ? Pean Idiopathe.thes.greca declinatõe.⁊ hͥ idio/ ad alia mẽebꝛa diffundit᷑ ⁊ caloꝛe ſuo ſuccũ lgt pathia. thie.i ꝓgꝛia paſſio qᷓ aliũde nõ infer excibo tractũ vᷣtit in ſanguinẽ. Et nota q; e tur ſz intrinſec naſciet auntiqͥ dicebt h̊ iecoꝛ. ozt. vł iecus. oꝛ. pqᷓ Idios grece latine ðꝛ ꝓpꝛium. nos dicimꝰ hiecur. o;. Etↄaſiſtit in iecoꝛe Inn Haiota ·..p.i.illiterat indoctꝰ. ⁊ inſipiẽs.? ↄcupiſcẽtia. Sic em̃ coꝛde ſapimꝰ.italieco li ꝛ:ab idus qð eſt diuiſio.⁊ iota qð ẽ lr̃a.qſi re amamꝰ.⁊ coꝛ.pe.gti.UVñ Splen ridere dut diuiſus a l̃is. Et ꝓ.pe. Uñ. Uir bñ veſti/facit cogit amare ieeur lyon tus in veſtib eſſe ꝑit. Eredit᷑ a mille q;uiſ Ieiuniũ.nij.ðꝛ qddã inteſtinũ tenue ſꝑ va/ ⸗ idiota ſit lle. aui Iñ ðꝛ ieiuniũ.qꝛ ſui inedia viſcera va ſonil Idithũ interpᷣtat᷑ traſiliẽs eos rl ſalta in. cua ⁊ exinanita exiſtũt.Et ẽ ieiuniũ ꝑſimo honl De. Saltatoꝛ eſt idithũ.ſʒ amabilis idida nia vict ⁊ abſtinetia ciboꝝ.Oñ ãt ieiunia omun contat 6tttuoꝛ toibo anni agant᷑ his vᷣſibus habet nmuft Idolatra.tre.pe.coꝛ.i.cultoꝛ idoloꝝ.ſ.qͥ cul Aulccrur lucia.cinis.chariſmata.dia.qꝙ; finaie turã quã dʒ impẽdere deo ſuo creatoꝛi im det vota pia.q̃rta ſequẽs ferria ſtd psdit idolo. Iñ h idolatria. trie.i.cultura Iepte.ĩterpᷣtat᷑ aperiẽs vel apertus plen⸗ idoloꝝ.ſ.qua idolatra idolo impẽdit leſſe interpᷣtat᷑ in ſole ſacriiciũ.vł incẽſum alnie Idoliũ.lij.ðꝛ locꝰ vbi idolatre veneraãt᷑ ⁊ co vb incẽdẽs ſiue incẽdiũ.⁊ fuit p dauid. m lüt idolũ m Papᷣ. Uñ.j.Co.viij. In ido Leſus hebꝛaice.grece ſoter.latine aũt ſalu/ 2“” lio recumbentẽ ꝛdc. ttian ſiue ſaluatoꝛ interp̃ᷣtat᷑.qꝛ cũctꝭ gẽtib⸗ bee Idolothitũ.ti.n.s.cõponit᷑ ab idolũ ⁊ theoſ ſalutifer venit ” — glafi qð eſt de. q̃ſi idolo deificatũ.i.ſacrificatũ Ietro.c. lon iidẽ.illud qdð idolo ↄſecrat᷑ ⁊ offert. Etkfnm ſ oblin coõpoſitõʒ penultima deberet coꝛripi quaʒ “ ( E „»„— geti q́qdãa ↄſueuerãt ꝓducere.Etpᷣt dici ꝙſim Ignarꝰ.ra.rũ.i.inſci.rudis.⁊ ð: ab in.⁊ na lyumn pler⸗ deriuat᷑ ab idolũ.⁊ ſicꝓduc pe.ſicut rus.vł ab in ⁊ nariſ.Etqͥ ignoꝛat ⁊ qͥ igno loinee bmoi noĩa a noĩb, deriuata. Cin qdã. Eſt ratf ſic appellat. Et ð ꝓpꝛie ignarꝰ qͥ eſt ob/ . locꝰ idoliũ qð tibi dat᷑idolothitũ. Unde.j. litꝰ⁊ ꝑdidit memoꝛiã.q̃ſi ſine narib. Olfſe Koꝝ. viij. Idolothitũ maduciait (cliſſe em veteres ſciſſe dicebãt. Et notaq; lelien⸗ olu li rſmulacru qo puͤana effigie ſem̃ g. apponit huic noĩ gnarꝰ ꝑ ptheſim. ⁊ oib AItfil t ↄſecratũ ẽ.⁊ & ab idos qð eſt foꝛma. ab eo deriuatʒ. Quidã tñ dicũt e ſit ibi na declumt Idoneꝰ.nea.neũ.i.irrepᷣheſibił apt.vtilis. turalit.ꝛicõpoſitõe n.ñ trãſit ĩ g.ſj ſbtrabi eſtpgy 2uenies.ãſi ↄfoꝛmis cuilibʒ.⁊ ab idos tur.⁊ ꝓð.pe.Uñ qͥdã. Dãdit ⁊ ignaris q/ Enti J5 ntenna. Fnnco ellaslatk.. ↄuenien Nio certa frequðezs Robnnf tia. aptitudo. vtiltas nain. a. .i. inefficax. piger. inſipiẽs. ſtult? Grrmegi, ae⸗ Secclatine ðꝛ foꝛma. J ñh igea · igee In ignauia. uie.i.pigricia.tarditas.ſtulti/ Eenn NHummen mee qd regio indie. Jiſ idume? Iqnentii ala iii igno pti adſte edeEgda red ndie. Jñ idume. Igneari.ria.riũi.ignẽ ↄtinens. Inde boc gltre teßain ni len ecligien diesniſe diicchiigi⸗ iidiſeme nonedin D iglist nte catütinn ctat. 1iihden lar.indensede dittcaloriwii ſangnine. n 1 . Nras , . tniſtrinn icdeſgir U Soann . ueſtmnü tmneſn iuiinedia niſen Eteiiuniiin bis iſbus hanl taniinata,did / ſen Tinncen afuirprdauis. clarne ain ſin itg chct G⸗ nahei. genꝰ ignoꝛat᷑. . Ignominia.nie.i ignominia iponit᷑ poteſtate alicuiꝰ. Sʒ in famia fit młtoꝝ ↄſentiẽte pᷣmone. Iñ igno minioſus.ſa.ſum.i.infamis.vituꝑpatꝰ. Et yt diẽ Iſi.in.v.etymo.octo penaꝝ genera in legibꝰ ↄtineri Tulliꝰ ſcribit.ſ.dãnũ.vin cula. vbera.talionẽ.ignominiã.exiliũ.ſf̃ui - tutẽ ⁊ moꝛtẽ. Inuenit᷑ etiã ignominiũ.nij. vt diẽ Papᷣ. Ignominiũ dictũ. eo ꝙ deſi / lis.incertus. igneariũ.rij.i.focarummY Igneꝰ.nea.neũ.i.ad ignẽ ꝑtinẽs.vł de igne exiſtes.vl reſpledes vlł ardes.⁊ ðꝛ ab igniſ Imn igneolꝰ.la.lũ.pe:coꝛ. Uñn:Pꝛudęæetiꝰ ĩ li pro hymnoꝝ. Uligoꝛ igneolꝰ nõ vri Ignibulũ.li.uthuribuluũ.⁊ ð: ab igne Igognicremꝰ.ma.mũ.pe.coꝛ.i.igne crematꝰ vyel igne cremYs Ignis.gnis.m.t.ðꝛ ab in ⁊ gigno.q̃ſi nõ gi⸗ gnẽs.qꝛ nihil ab eo gigni pᷣt.ſʒ ↄſumit cũ cta q̃ rapit.⁊ eſt ꝓpꝛie ignis ipᷣa flãma.O ð aũt fouet ignẽ focꝰ ẽ.Et ſũt tres ſpẽs igni/½ ſcʒ lux.flãma.carbo.Et nota ignis ĩ ſua ſpera nõ lucet.qꝛ ſic tegeret coꝛꝑa celeſtia. Igniti ſerpẽtes ĩ nũerꝭ dicebant᷑ qꝛ minimi ⁊ ꝓeloces erãt ad modũ ſcintillaꝝ. Uel qꝛ tu veneno inflãmabat vſq; ad tumoꝛezʒ 7 ⁊ ruboꝛẽ igneũ.ita ðꝛ in hiſtoꝛꝛs * Igniuomꝰ.ma.mũ.pe.coꝛ.i.i ðↄꝛ ab ignis ⁊ vomo.mis. 4 * Ignobilis.9.t. ⁊ h le.i.nõ nobilis.obſcurus ↄtemptꝰ.q fere nõ cognoſcit᷑cuiꝰꝛ nomẽ ?z 9 „ 9 „ infamia.q̃ſi nomẽ. Sʒ ——1 nat hr̃e nomẽ is qͥ in aliq̊ crimie dephẽdit᷑ quaſi ſine neie . Ignoꝛãs.antj.oĩs ge.ðr neſciẽs.negligens. getia. ignauua. Ignotus.ta.tũ.i.obſcurꝰ.nulli not.ignobi „ Ile.ilis.tertie decli.⁊ ĩ ſingulari ⁊ ĩ plurali. vel tm̃ plłis numeri. UVñ Alexander. Jlia declinat tibi tertia ſʒ nõ niſi pła. etſut ilia inteſtina ꝑua ⁊ rotũda circa renes aĩaliuʒ Et dicũt ab ilios qð eſt obuoluere.q; noſ ibi obuoluinmꝰ. Uñn Lucanꝰ ĩ qrto. Alli/ gat ? mediũ cõpſſis ilibo artat Et ᷣm qſdã Ccoõponit exilis q̃ſi extra ilia — ler cis. ft. eſt qdã arboꝛ glãdifera. ? ö: ilir quaſi elex. ab eligẽdo ſiue eligo.gG.qꝛ huiꝰ ar boꝛis fructi pᷣmũ hoies elegerũt.⁊ ſri cus.a.cũ.qͥ talẽ infirmitatẽ patit᷑ gnẽ vomẽs. et . 1r g pitur ꝑ vnũ l.⁊ pðᷣ.pᷣmã. Vñ ĩ Auro:a dẽ. mãbꝛe. In ilice.cea.ceũ.i.de ilice exñs v ad ilicẽ ptins 9 Ilios grece.latine ðꝛ obuoluere. Iñ ilios ilion obuolutio.⁊ ðꝛ doloꝛ inteſtinoꝝ.qꝛ ĩ teſtina ſepe ꝓ doloꝛe obuoluunt᷑. In ilia/ minoſi dicũt᷑.ob inteſtinoꝝ toꝛmẽeta Ilus fuit qͥdã rextroianꝰ. Uñ troia dicta ẽ lliũñ. Et nota ꝙ troia dicta eſt regio Aſie. Iliñ vo eſt ciuitas troie. Qñq; tñ troia ac cipit᷑ p illa ciuitate. ? tũc iliũ accipit pqᷣdã eminẽtiſſima turri illiciuitatꝭ.Et inde in uenit h ilion indecli.⁊ 5 iliũ. ilij. 7 H ilios. iliov. ⁊ hinc põt dici h iliꝰ.ilij. Iñ h ⁊ H ili / enſis.⁊ ̊ ſe. Et iliacꝰ.ca.cũ.i.troianꝰ.⁊ hic iliades.adis.troianꝰ.⁊ ſubtracta de ſylla/ ba ðꝛ ilias.dis.femĩa troang Ilecebꝛa bꝛe.f.p.i.carnał delectatio q̃ ho/ minẽ illicit. licʒ ⁊ ꝓ alia delectatõe ĩueniat᷑ Iſ illecebꝛoſus.ſa.ſum.i.delectabił. ille/ cebꝛis plenus.fallax.inſidioſus. Iñ illece bꝛoſitas. tat · IIlectꝰ. ta. tũ.i. illaqueatꝰ. ſeduct'. ĩ licio po ſit. CIñ Jac..ꝛ. Abſtract? ⁊ illect⸗ ⁊2c. Illepidus.da.duũ.i.inſuauis.inſipidꝰ Illex.G.o.g.qͥ ducit aliquẽ in fraudẽ.qð eti am abſolute ꝓ fraudulẽto ðꝛ ⁊ deceptoꝛe. Uñ· Plaut? Eſca ẽ meretrix ⁊ pectꝰ illex libatꝰ. ra. tũ.i. intacaoo. liberał.lis..t.⁊ ̊ le.i.nõ liberalis licitus.ta.tũ.i.nõ licitus obliuioſus. Iñ ignoꝛãtia.i. obliuio.negli iris dillirt . her ba qꝗqã qᷓ in illiria abüudat Illiteratꝰ.ꝗ.ũ.i.ſi Illot.ta.tũ.pe.p.i.nõ lotꝰ.ĩimũdus Iilunis.nis.ↄ.t.⁊ ̊ͥ ne.i.ſine luna ł obſcurꝰ Illuſtris.ſtris.ↄ.t.⁊ G̊ ſtre.i.pᷣclarꝰ.pſpicuꝰ. Nobil. q valde illuſtra. Iiluuies.ei.f.g.ðꝛ ſqualoꝛ vł ĩmũdicia.moꝛ bus vl ſoꝛdes.⁊ ðꝛ ab illuo.is.qð eſt macu Illiria.rie.f.p.regio ẽ iuxta mare adriaticũ. q ſchlauonia. Iñ illirꝭ. dis. ? illiric.ca. ⁊c. Et illiris ðꝛ idẽ qð illiria.⁊ H̊ illirica.ce 7 * ne lr̃is.ñ lr̃atꝰ. idiota * — ₰ lare.aꝛ deturpat ⁊ maculat rẽ in q̃ eſt. Un Virgiliꝰ eney.iij. Reſpicimꝰ dira illuuies immiſſaq; barba.Et Deut.xxviij. Super filij ⁊ filie carnib.⁊ illuuie ſecũdinaꝝ.i.ſu per illuuioſis ⁊ putridis ſecũdinis. vt fiat Endiagsssss!!!!!! Imaginatio.onis.Ft.vis aĩe q qͥ cõpᷣhẽdit foꝛmas cũ materia re abſente. Sʒ h aut ẽ 45 7 recoꝛdatõis.aut imitatõis.aut ↄfictionis Recoꝛdatõis cũ rẽ imaginamur q̃ pus fu it ſubiecta noſtro ſenſui. Imitatõis.cũ rẽ ſilem nõ eandẽ. Cõfictõis qñ ↄformamuſ aliqͥd ĩ mẽte qd ĩ reꝝ numero natura ñ pa tit᷑ inueniri. vt chimerã ex capite leoniſ.pe ctoꝛe hoĩs.vẽtre aſini.cauda ſerpẽtis. Pꝛi cũda ⁊ tertia eſt ꝓpꝛia hois 7 Imago.inis.f.g.repᷣſentatio alicuiꝰ rei.⁊ ðꝛ ma imaginatio nob cõis eſt cũ beluis.ſe/ ab imitoꝛ.arꝭ.q̃ſi imitago.qꝛ imitat᷑ rẽ cuꝰ eſt in coꝛꝑalibo liniamẽtis ⁊ diſpoſitõe ꝑti um. In imaginariꝰ.a.ſi.qð pꝑtinet ad ima/ giné. vel qð ꝑcipit᷑ vmbꝛatilit ⁊ qdã imagi matonttt Imbecillꝰ.la.lũ.⁊ h ⁊ H̊ imbecillis.⁊ ̊ le.in eodẽ ſenſu.i.ſine baculo.i.ſuſtẽtamẽto vi / rium.i.debilis.fra gills Imbellia. lie.i.debilitas.fra gilitas Imbellis.lis.ↄ.t.⁊ h le.i.enernis. fragilis. Iinber.bꝛis.m.t.pluuie vis repẽtina.ad nu bꝛiet ad germinandu ſiuariũ.vł cãnalis.qð alit᷑ ðꝛ imbꝛex.cis.? coꝛ.pe.gti. Uñn Pꝛudẽtiꝰ. Imbꝛicibus ru ptis vndãtis deſuꝑ auxi. Imbꝛices etiam dicunt᷑ tegule.qꝛ capiũt imbꝛees. Imbꝛicuł:li.dimi.i.puus imber Imbꝛic.a.ũ.pe.coꝛ.⁊ imbꝛicoſus.a.ũ.i.plu Imbulꝰ.li.m.g.pe.coꝛ.poꝛticꝰlata ⁊ ſpacio/⸗ ſa. Et ðꝛ imbułꝰ ſi inambuł loc ad ãbu/ landũ ſpacioſus.ſᷣm Hug. Pap̃. vo dicit. Imbuli dicti. vl qꝛ ſub volumie ſũt.vł qͥa ſub his ãbulamꝰ Süt eĩ planetaꝝ poꝛticꝰ Imeon vel imon grece ðꝛ cerur· 7 — „ „ *„ Imitatoꝛi.ria.riũ.i.dignꝰ imitatõe.vł qui gliquẽ imitat Immanis.nis.o.t.⁊ ne.qͥ non eſt bon.ſed crudel.terribił. efferꝰ. ⁊ ab in ?⁊ manum. qð eſt bonũ.q̃ſi ſine manu.i.bono.ſim Pa/ piã. Immanis ðᷣꝛ ingẽs.infoꝛmis.hiſpidꝰ ⁊ hoꝛꝛẽc'. Itẽ ĩmanes ſũt qͥ electꝭ cogitati oniby ſe extollũt. Ita exponit Greg. i mo/ rał.illð Job.xxxvj. Immanibo abſcõdit lu cc᷑. Idẽ alit᷑ exponit in manib.vt ſint due Dictões. Utrãq; expoſitõʒ ĩuenies ĩ moꝛa. Immaturꝰ.ra.rii.i.nõ maturꝰ.acerbꝰ. Unð . Iſa. xviij. Añ meſſem ei tot? effloꝛebit eti/ 2* l Immitis.2.t.⁊ h te..ii.nõ mitis Immunis.nis..t.⁊ G̊ ne.i.ſine munio iei matura pfectio germiabit. Iñ ß immatn/ ritas.tꝭ.i.nõ matura.acerba. Immaturi/ tas etiã ðꝛ nocturnũ tꝑs qð nõo ẽ matuꝝ i. opoꝛtunũ yvt aliqͥd agat᷑ vigilãdo.qð etiaʒ vulgo dici ſolet hoꝛa impoꝛtua 9 Immemoꝛ.oꝝ?.qͥ oblit ẽ.⁊ coꝛ. me. UVñ qda Immemoꝛ accepti nõ timet eſſe boni Immemoꝛatio.onis.f.g.i.obliuio.ingtitu/ do.nõ recognitio. Uñ o.n . Uñ Saß. xiiij. Bonoꝝ ꝓni immemoꝛatio MÿM — Immotꝰ.ta.ij.põt eſſe ꝑticipiũ de ĩmoueoꝛ Uel põt eſſe nomẽ cõpoſitũ ab in ⁊ motuſ quaſi nõ motus Immũdꝰ.da.dũ.impurꝰ. Jñ ĩmũdicia.cie. id eſt.impuritas . buto.ſ. liber qͥ nulli ẽ tributarꝰ. Uñ et ſe pe ĩmunis ðꝛ expers.alienꝰ.ſine ꝑte Jtem immunis.i.nõ munific.q̃ſi ſine munio.i. munæere. Uñ in ꝓuerbio veteri ðꝛ. Immu nes ciues odere ſui. Itẽ imunis ðꝛ qͥ nõ fa cit munia.i.officio ñ fungit.Eſt eĩ oĩ puile n.t. p repẽtina.ad nu gio vacuꝰ ⁊ dono.i.vitioſus.piger. ventri bes vl pluniã ꝑtinẽs. ſic dictꝰ.qꝛ terrã ine indulgẽs. Iñ h̊ immunitas.tat. Impar:imparꝭ.o.g.i.ſine pare.nõ par. infi⸗/ mus.inequalis „ „ Impatiẽs.ᷣ.o.g.i.nõ patiẽs.ſine freno. JIñ impatiẽter. aduer.⁊ h̊ impatiẽtia.tie. Impedatura.re.ſ.p.ðꝛ pede mẽſura.vel im/ pꝛeſſio.vł inueſtigatio. Peda aũt ðꝛ veſti „ ühos. . mpendiũ.dij.n. S.⁊ H impẽſa.ſe.ambo pꝛo expẽſa vł diſpẽſa. Inuenit᷑ etiãs impẽdiũp ſtudio ⁊ ſedulitate. Jñ impẽdioſus.a.ũ.i. ſedulꝰ.intẽtus.⁊ impẽdioſitas.tatt. Impenetrabile.i.inacceſſibile ᷣm Papiã. Impenitis. c. o. g. i.nõ penitẽs Imꝑatoꝛ.toꝛis.m.t.qð ðꝛ aliqñ induꝑatoꝛ du. ſyllaba ĩterpoſita cã metri.⁊ tũc opoꝛ tet m. mutarii n. añ d. In inꝑatrix.ct.⁊ i½ peratoꝛiꝰ ria.riũ.⁊ h̊ͥ imperiũ.rij.i.poteſtaſ iuſſio.ppetuũ regnũ. Iñ h̊ ⁊ ̊ impialis.? SB le. ⁊ imꝑioſus.a.ũ.i.altꝰ.nobilis.⁊ auten ticus.impꝑio ⁊ ptãte ⁊ dignitate plenꝰ. JJ imꝑioſe.ſiꝰ.ſime.aduer.⁊ h̊ iperioſitas.tis id eſt.maieſtas. Imperit ta.tũ.i.nõ perit nõ inſtruct.non doct?. Iñ imperitia.tie. . Impers.ti.expers.ſine ꝑte. Vñ Amb ſup Egeſippũ. Ueſtro pᷣlio oẽs iĩplicabũt᷑.nec erit nr̃a vlla regio veſtri impers decoꝛ Impetigo.inis:ſi.ſicca ſcabies pueniens caſpe ignoſ mhel? uſen ia mige ndu iniſcen noaler⸗ Inpyuni bidpo uercchu Implanii mna Inpoli nöͤſo lopone ponit npen cgo. obſule yvorn Robin Necpon nufii nolie lpoolt berinporn N idecnce nhfnas Pimate Rinet ſtnabe Boan afeide ſordob ünm⸗ utyen ormn⸗ mat Eth⸗/ ſtenmo j ſeſtota linalt Gpenüinj ngühiange ire im lta unn emeil teſedon Pe Dan . iüinun tücbürdon finilu ſinenmnin. nnnd Ur 1 ſnege n diſnenmn eid I munis rin 1Ctaidizu is piger wn . renonr in ſne frno⸗ F ſura.velin/ aaütörend Kambon cii imedii⸗ Pedioſnsa ſitas t. dülefm ⸗ iuis – D ingn, nüninc, ibrbinnn lnobinstie girnegle,/ .R „ S D R . cũ aſperitate ⁊ rotũditate foꝛme. Jñ impe tiginoſus.a.ũ.i.ſcabioſus. Jñ h impetigi/ noſitas.tat.i.ſcabioſitas. „ Impeb. us. ui:ꝛ h impes.ce ĩ eodẽ ſenſu.ani. mi ſeruoꝛ incurſus.impᷣſſio. Iñ ĩpetuoſuſ ſa. ſum.i.furibũdus.cũ ĩpetu oĩa faciẽs. mpiger.gra.grũ.pe.coꝛ.i.nõ piger Impi a. ũ.·qͥ ſine pietateẽ ⁊ ponit p infideli iniq̃ qꝛ nõ eſt equꝰ.ſʒ ineq̃lis.⁊ pᷣuis oꝑib⸗ maculatꝰ.⁊ oĩs ipiꝰ ẽ iniqiꝰ.ſʒ ñ ecõuerſo. Implumiſ..t.⁊ h̊ me.i.ſineſpluma.ſine bar ba.⁊ pðᷣ.plu. UlIñ Ouið. Implumes calue pnuer cetuſq; fuerit Impluuiũ.uij.i.lauariũ.guttatoꝛiũ.per d decidit pluuia in domũ Impolit ta.tũ.ðꝛ inoꝛdinat.nõ cõplanat nõ ſculptus Impomentũ .ti.n.s.eſt id qdð extremiꝰĩcena ponit᷑ſiẽ ſunt nuces ⁊ pmom „ . Impoꝛcitoꝛ. o. m. g.q poꝛcos fac.iſulcos ĩ gagro. HNota poꝛca ðꝛ terra eminẽs int du/ os ſulcos “ Impoꝛtunꝰ.na.nũ.i.infeſtꝰ pteruꝰ.inqᷣetꝰ.⁊ Zꝛ ab in ⁊ poꝛtunꝰ.qꝛ nõ hʒ poꝛtũ.i.qetẽ ſi / ne opoꝛtuno. UVñ impoꝛtuni dicũt᷑ qui in naufragiũ cito ferunt᷑. Iñ h impoꝛtunitaſ tatis.i.infeſtatio.inq etulo Impoꝛtuoſus.ſa.ſũ.locꝰ vaci poꝛtub. Iñ hec impoꝛtuoſitas.tat. Impos.xẽ.ↄ.g.i.impotẽs qͥ votũ ſuũ ad effe ctũ deducere nõ pᷣt.puſillaniſmligs Impoſtoꝛ.o?.m.t.i.deceptoꝛ qui male agit. Inñ impoſtoꝛi.ria.riũ.i.deceptoꝛiꝰ.a.um Et umpoſłꝰ.ſta.ſtũ.ĩ eodẽ ſenſu.ſ. decepto rõ. mał. pꝑuerſus. In Stati thebaidos. 2Weẽs cũctis impoſta manet. Et h ipoſtu/ ra.re.i.deceptio.dołꝰ. Uñ.Decipit impo/ ſtoꝛ. dołimpoſtura vocͤt ⸗ Impꝛob.ba.bũ.i.nõ ꝓbo.vl inſatiabił. im/ poꝛtunꝰ.ꝑſeuerãs.ñ. Laboꝛ ipꝛoby oĩa vincit. Et ðꝛ impꝛobq̃ſi inſtãs ꝓhibẽti.et eſt etymo.Uñ iĩ Greciſmo. Impꝛobo ẽ ali q̃s vᷣbis factiſq; ꝓteruꝰ. Iñ inpꝛobulꝰ.la. pe co talumn anulä inpꝛolo⸗ MD Tmpꝛoperiũrij.n.s.i.uitiũ.dedecꝰ.iiuria. deriſio. Uñ in pᷣs. Impꝛoperia impꝛope/ rantiũ tibi ceciderũt ſuyme Impꝛouiſus.a.ũ.i.nõ ꝓuiſus.⁊ ðꝛ ab in ⁊ ꝓ uiſus. Et eſt ipꝛouiſum qð nõ ꝓuidet᷑.ſed ſubito accidit qð iit. Impꝛudẽs.t.o.g.i.nõ pꝛudẽs.vł valð pꝛu des. in q̊ ſenſu raro iuenit. Uñ Tlirgilius in geoꝛgt. Nüq;ᷓ impꝛudẽtib⸗ imber offiut, puer qͥ nõdũ hʒ barbã.vel qͥ nõdũ genera/ repoteefffft. Impudẽs.d.i.nõ pudẽs.nõ verecũdꝰ.cui pudor ⁊ pudicicia ꝓcul eſt. Uñ Dañ. viij. Koſurget rex impudens facie.⁊ coꝛr pu, Vñ Ouidi de arte. Si doct videare ru/ di petulãs ve pudẽti Impudicꝰ.ca.cũ.i.adult.obſcenꝰ.libidino ſus corruptoꝛ. ⁊ ðꝛ ab in ⁊ pudicꝰ. Quidã tñ dicũt ꝙ cõponat᷑ ab in ⁊ podice.qꝛ podi cem.i.fetoꝛẽ dic qͥ turpitudinẽ infer Impulſus.ſa.ſum.i.valde pulſus.vł intus pulſus.⁊ ðꝛ ab ipello.lis.⁊ h̊ impulſus.us Impunis. nis t. ⁊ ne. ⁊ impun.na.nũ·ĩ eodẽ ſenſu.i.nõ punitꝰ.ſine pena.Et qũq; impunis ðꝛ imunis. Jñ impune⁊ ipbuni. aduer. ⁊ unpunitastan Le impineſt ne pena. liber.ſine vindicta.vt Impuneñ cedit.i.ñ hʒ ſucceſſũ.łnõ accidit ſinepena. Impunitꝰ.ta.tũ.i.nõ punitꝰ.qͥ pena euaſit tus.turpis.fedus i „ — „ — Imus ima imũ.i.depᷣſſus.infimus (Nante AD Inacceſſus.us.ui.lo q̃ nõ accedli᷑ Inaffabilis.liſ.2.t.⁊ h le.i.inſuauis ⁊ auſte rus ad loquendum J Inanis.nis.2.t.⁊ h ne.ðꝛ ab in ⁊ vanus.q̃ inuanus.i.valde vanꝰ.⁊ vim nullam hna Iñ inanitas.tatis. Et inanio.nis.niui.i.iĩ anem facere.adnihilare.euacuare.depᷣme re.Et ꝓducit a. Unde Cato. Hoc faciunt ſtulti. quos głia vexat inanis Inauris.ris.i anulus qͥ in aure ꝑfoꝛata ge ſtatur. Item inaures dicuntur philateria idoloꝝ.ſicut dicit gloſa ſup Geñ.xxv. Incãtatoꝛ.oʒꝭ.qͥ artẽ incãtãdi vᷣbis pagit . Incaſtratura.re.f.p.dicit᷑ ĩcauatura ligno rum ꝑ quã mutuo ſibi copulant᷑.ſicut pa/ tet in extremitatib aſſeꝝ cõtinuatoꝝ.et ðꝛ incaſtratura.quia in ea quaſi in caſtro vni Incauſtum.vide ſupꝛa encauſtum Incenat.ta.ũ.i.nõ cenat.li Dañ.vj.Et abijt rex in domũ ſuã ⁊ doꝛminit icenat. tiam.edes.arboꝛes.ſiue ſegetes incẽdit.vt ff. de penis.l. capitalium. S.incẽdiarius Incenis.nis.ↄ.t.⁊ hoc ne.q̃ſi ſinecena.i.ie iunꝰ. 2 8z ab in 2 cean. 6 Incendiari eſt qͥ ob inimiciciã. aut pᷣter ⸗5 , . 1 N Abigne cõburat᷑ ?ꝛ 2ſumat di offert. et ðꝛ ab incégo. dis. * lus.irritamentũ.⁊ ꝓðᷣ.pe. Incẽtoꝛ.o⸗.ſᷣm Iſi.ðꝛ ab eo ꝙ i . 1 Iſi. ðꝛ ab eo e incẽdatatq; inffamet. Et addit. Incẽtoꝛ eſt qͥ pua ſug/ geſtione coꝛ alioꝝ ſuccẽdit.⁊ perſuadẽédo inflämat Inceſſus.us.ui.i.itio. ⁊ ðꝛ ab incedo.dis. guinea vl vᷣgine ↄcũbit. In h inceſtũ.ſti.⁊ inceſtus.us.ui.tal coitꝰ illicitꝰ Inceſtuoſus ðꝛ qͥ cognatã vł affinẽ vel etiã ſanctimonialẽ nefario amoꝛe vłl coitu vio lat ſeu maculat.ſiue ĩ matrimonio. ſiueſi/ ne matrimonio Incinctꝰ. cta. tũ.i.nõ fe.ge.i.pᷣgnãs.q̃ſi ſine cinctu.qꝛ pᷣcingi foꝛ titer vterꝰ nõ pmittit Incircũſcripł.ta.ti cludi nedt ₰ . Inciſiuꝰ.ua.uũ.i.nõ in tꝑe ſect. vł imaturꝰ vł ſuꝑfluꝰ. Un Oꝛati i odis. UVt gaudetĩ ciſiua decerpẽs pira. Et h̊ inciſiuũ.ui.ſub 5 . aliqua materia „ . — 5„„ Incitamentũ.ci i. inflmatio puocamẽtũ Inciti dicũt᷑ calculi qͥ in ludo ſcaquoꝝoĩino moueri ñ pnñt. Iñ ⁊ hoĩes egẽtes ĩciti vo/ Inclemẽs.tꝭ.o.g.i.ĩexoꝛabił.crudel.iĩmiſeri coꝛs.ĩpiꝰ. In iclemẽtia.tie.⁊ ꝓ.cle.Vñ in auroꝛa.Donec honoꝛet eas ſũmi clemẽtia Inclyvty.ta. tũ.i.gl ioſus.inuictꝰ.illuſtris. ncluſoꝛ.oꝛꝭ.m.t.⁊ h incluſoꝛiꝰ.rij.ðꝛ ille qͥ vicinoꝝ claudit pecoꝛa pꝛo foꝛefacto.m Hug. Incluſoꝛ etiã pᷣt dici qͥ aliqd inclu/ dit. ſic aurifaber qͥ includit gẽmã in anulo ⁊ pð.pe.tã in ntõ qᷓ; in gtõvo. ncola.le..p.pe.coꝛ.ðꝛ aliqu regionẽ? domiciliũ ↄtulit vlł ↄtrahit.qᷓ AQppꝛiã terrã colit. Itẽ incola.i.aduẽticiuſ Incola em̃ nõ indigenã ſʒ aduenã deſigst Incolatꝰ.us.ui.i.inhabitatio vł mãſio CIñn pha. Heu mihi qꝛ incolat meꝰ ꝓlõgatus Incæſum.ſi.i.thus.vł ðꝛ holocauſtũ.eo q vt eſtus libidinis.deſideriũ carnis.ſtimu cinctꝰ? Itẽ in cincta.te. i.i. termĩo carẽs.qͥ circũ IIhnncſuti coꝛ.pe. Uñ Jo.cxix.Erat ãt tunica icõſuti .i. cũ pauc ſuturꝭ. vt eſſet mino?? ſumptus. m. ui. ſub Paupes ei ſolẽt q;to minꝰ pñt pãnos diui ſtãtiue pᷣt dici ſuꝑfluũ illud qð inciditur ð indumta ⁊ minoꝛis ſumptꝰ.Quidã vᷣo ſic exponũt. Incõſutił.i.ſineſutura acꝰ.ſʒ re ticulato opꝑe fctã.⁊ iõ ꝗpte ſcindiñ poterat Dʒ nõ eſt veriſile ꝙ iſta tunica tãte eſſʒ ar· cant᷑.qͥb ſpes vltra ꝓcedẽdi.i.ꝓficiẽdi nul “R Incõtinẽs.tꝭ.o.g.i.nõ ↄtinẽs omicl iſedẽ ibi po ſiturꝰ vł mãſionẽe.ita ꝙ trãſactꝭ decẽ ãnis domiciliũ retinuit.licʒ etiã cã ſtudij ibidẽYe ſteterit. vt.ff.ð v.ſig.l.pupillłꝰ.⁊.l.ĩcola.vel Incolumis.mis.ↄ.t.⁊ h̊ me.idẽ eſt qð colu/ alacer. Iñ h inco Iumitas.tatꝭ.i.ſanitas.alacritudo. Incõmodũ.di.i.diſpendiũ.damunnnnn Incõmutabilł.lis. .t.⁊ le.i.nõ mutabilis. valde erect?.foꝛtꝭ.ſtabil. vt de q ſꝑ idẽ ꝑmanet.nec mutaet Incõpetẽs..o.g.i.incõueniẽs. Iñ hᷣ incõ/ petẽtia.i.incõueniẽtia Incõplexꝰ.a.ũ.i.nõ cõplexꝰ. Vñ a dialecti / cis terminꝰ cõplexꝰ ðꝛ qͥ ↄſtat ex płibo di/ ctionibo.vt hõ albj. Terminꝰ vo incõplexx ðꝛ ille qͥ vnica dictõe ↄtentꝰ eſt.vt hö⸗ Incõcinnꝰ.na.nũ.i.incõgruꝰ.nulli ↄcoꝛs.i q̃ diſcoꝛdãt moꝛes int᷑ ſe ⁊ ab alijs. Iñ in/ cõcinnitas.tatt. Incõditus.ta.tũ.i.incõpoſitꝰ.inoꝛdinatus. impolitus.rudis. ncõiugꝰ. ga. gu.i. diſſiliſ. nõ eiuſdẽ ↄiugij * 2⁊ ðꝛ ab in ⁊ ↄiugꝰ Incõſultꝰ.ta.tũ.ðꝛ ab eo ꝙ nõ accipiat oſ⸗ ili um. 2 ðᷣ ab in ⁊ ↄſulttꝰ 7 dere. ⁊ paucas ꝑtes facere.vt foꝛtioꝛa ſint tis.cũ xpᷣs pauꝑ eſſet ⁊ ſũme humił — nõ deturpatꝰ.nõ ↄtaminatꝰ . * . 7 * Incõtaminatꝰ. t tũ.i.ĩpollutꝰ.incoꝛruptꝰ. . nentia. tie.i.nõ ↄtinẽtian Incuba.h..g.pe.coꝛ.qͥ vlł q̃ ſꝑ incũbit vel Incubi vl incuboneſ.idẽ ꝙ; pi incubat loſi.qdã demões ſunt qͥ aſſumũt coꝛꝑa ad oppꝛimẽdas mulieres vł ſupponẽtes ſe vi / ris.qꝛ ſunt ſpũs multũ luxuriooſ· Incudineꝰ.a.ũ.qð ꝑtinet ad incudẽ Incunabula ſunt infantis pmoꝛdia. Incuria.rie.f.p.i.negligẽtia.ab eo ꝙ cure ñ ſitᷣm Papbaiiisq. Incurioſus.a.ũ.qͥ eſt ſine cura ⁊ ſolicitudie Incus.dis.ðꝛ inſtrm ferreũ ſuꝑ qð fabꝛica tur. ⁊ ðꝛ ab in ⁊ cudo.dis.qꝛ ĩ ea cudit᷑ ali / qqd.i.feriẽdo ꝓducit᷑ Ueteres eĩ nõ incudẽ 9 ſʒ intudẽ vocabãat.qꝛ ĩ ea metallũ tũdat᷑.i. tendat᷑. Uñ intudis ðꝛ malleꝰ a tũdẽdo.. Elis. 9.t.2 B le.i.cũ pauc ſuturꝭ. et lkpolic td ga die⸗ incicc ſdictün Venikſon heimirn boos Phigaf nt Oer ful. jn gpoſſolue cnoo⸗ tntylulne Jeindene Mani Nei gichchhiq cüüncia goRhern Fibsſcei⸗ me. Punn Dncpiͤ⸗ lncicton ſolvcban Etotze oon⸗ aliboſee onio oͤgbe eudebellan iplceorai tuor ſn Wninwnn Nhpinfrn gefeno n Nüſe immnti Ner. Fht tude. damni Arömunki⸗ cmunt nis Fhen Uiadart ſarerptinn⸗ in winco ckttbo Pnulliocons balis. inn Oünmänm ſnöcſdenien Pnoͦgraigin, ipandſumt itmunicꝛicöint zino fumpans 11 pitpinosdn yrt ornorain Qudi roſ turaac hr cindinpotet. nicatire Rzar nepumd lub incorupe s. JPübinch giſana⸗ 9 4 Zaſunitmgnn 7t ſuponantn Indago.inisit.inueſtigatio.inq̃ſitio Indecoꝛ.o.i.inhonoꝛꝰ.vide ð decoꝛ. Indefeſſus.ſa.ſũ.i.infatigabił vł indeficiẽs Indemnis.nis..t.⁊ ̊ ne.i.ſine dãno vł dã natõe.ſ.nõ dãnatꝰ.lIñ Pꝛoſper. Indẽniſ ꝛiũ ſeruat ſapia cẽſum „ Indemutabil...t.⁊ H̊ le.i.incõmutabilis Indept.ta.tũ.i.acqͥſius Indetonſus.ſa.ſum.i.nõ detõſus Index.cj.o.g.qͥ indicat. Iñ ̊ indicium.cij. Ingex etiã ðꝛ penultimꝰ digit.ſ.collate/ rabł pollici.qꝛ eo indicamꝰ.⁊ tũc eſt tm̃ ma. ge. ? coꝛ. Di. in gttooo. India.die.q̃dã regio. Jũ indus.da.dum.⁊ ⁊ indic.ca.cũ.gẽtile.UVñ ⁊ q̊ddã genꝰcolo ris dictũ eſt indicũ. qꝛ in indicis calamis i uenit᷑ ſpuma adherẽte limo.⁊ eſt coloꝝ cia nei mixturã purpurei ceruleiq; mirabileʒ reddẽs. Et indicꝰ.ci.qdã lapis alb. Cnd Job. xxviij.Nõ ↄferet᷑tinctis indie coloꝛi bus. Et nota ꝙ indietres ab hiſtoꝛiogra/ phis aſſerunt᷑ Pꝛima eſt q̃ ad ethiopiã mit tit. Secũda que ad medos. Tertia q̃ finẽ facit. In hãc ingreſſus eſt bartholomeus apoſtolus Indictio.onis.eſt numerꝰ annoꝝ ↄſiſtẽs er tribo luſtris.Eſt aũt luſtrũ nquennium. Itẽ indictio.i edictio.vł annũciatio.ſiue edictũ. Itẽ indictio ſolet appellari indictõ nũ cycᷣ.i.qndecim annoꝝ tꝑs.vt ptʒ.Qũñ qʒ etiã indictio appellat᷑ qlibet annꝰ illius tꝑis.vt ᷣmus annꝰ dicat᷑ pᷣma indictio.ſe/ cũdus ſecũda.terti tertia.⁊ ita ꝑ ſinguloſ annos. Sʒ vſq; ad qͥntũdecimũ annũ in/ dictiones veniẽtes rurſus ad pmum anni pncipiũ reuoluũt᷑.Qñnq; etiã dicebat᷑ olim indictio illud tꝑs in q̊ ↄſimilia tributa ꝑ/ ſoluebant᷑ romanis.ſ.ſpaciũ qͥnq; annoꝛũ Et nota ꝙ indictões inuẽte ſuntd deno/ tandũ quo tꝑe aliqͥd actuʒ fit. Et inoleuit talis ↄſuetudo a romanis.⁊ talis appellati onis rõ ab eis ſumpſit exoꝛdiũ. Rhomani em̃ debellato oꝛbe ⁊ ſibi tributario facto triplicẽ oꝛdinẽ tempoꝝ ad triplex genꝰtri/ butoꝝ ꝑſoluendũ ꝑſcripſerũt. Erat enim edictũ in vniuerſos dictioni eoꝝ ſubditoſ yt ſp infra qndecim annos auro vł argeto ere ferro ſoluerẽt tributa. Et h̊ tali oꝛdine vt pᷣmo qͥnquennio ſoluerẽt auꝝ ⁊ argẽtũ ad ſuſtentãdũ rempublicã.Et ita illi quĩ/ q; anni dicebant᷑ pᷣma indictio.Deinde in alio qnquennio.i.in alijs qͥnq; annis ſol/ ueret᷑ es ⁊ hmõi metallũ ad faciedas ima/ ſolueret᷑ es. Et iſti qͥnq; anni dicebãt᷑ ſcdᷣa indictio. In tertia indictiõe ſoluebat᷑ ferꝝ ex q̊ fiebãt arma ad debellãdoſ hoſtes Un finita ſecũda indictõe ĩ pncipio vndecimi anni fiebat edictũ.vt ĩ illis qnq; annis ſol ueret᷑ ſerrũ. Ultra aüt numeꝝ qndeciʒ an noꝝ nõ pcedebãt.Et appellatũ eſt H̊ tepus romani actiões ſuas notabiles ꝑ indictio nes annotauerũt.ſic eccia romana adbuuc ſpualia ꝑſoluẽs tributa.notabilia facta ꝑ indictiões ↄſueuit annotare. Itẽ indictõ reperit᷑ in alijs ſignificationib a pꝛedictis lñ.iij. Regũ.v.vbi ðꝛ.Et erat ĩdictio tri ginta milia viroꝝ.i. ſumma eoꝝ. qb indi/ cebat᷑. el ſic in hiſtoꝛijs exponit᷑. Indi/ ctio eſt ibi determinata hoĩm collectio.ſiẽ eſt cohoꝛs vel legio. Item indictio pꝛo ex actiõe vel pᷣcepto gui ⁊ intolerabili ponit ij. Heſdre.viij.vbi ðꝛ. Nec vlla alio indi/ ctio irroget᷑ ⁊c. Inuenit᷑ etiã indicio caſuſ ablatiui hꝰ noĩs indiciũ.cij.ſʒ tũc coꝛ.ante penul. UnñnOuið.epi.Eminet indicio pdi ta flãma ſuo. Indictꝰ.cta.ctũ.i.pᷣceptũ vel annũciatum. Uñ.ij. Heſdre.iiij. Sʒ nec indicto.i.non du imꝑato vel annũciato tia.i.idẽ vł ſilis. In h̊ indifferẽtia.tie.id ẽ. idẽetitas vł expᷣſſa ſiłitnrloo ndigena.ne.p.p.ðꝛ q̃ſi inde genitꝰ.vł q̃ſi ĩ eo loco nat in q̊ habitat fᷣm Iſi. tie.i.pauꝑtas.egeſtas getes dicunt᷑ de hoĩb facti dei ⁊ immoꝛta les.Et dicunt᷑ indigetes ab indigeo ꝑ ori/ Indifferẽs.c.o.g.i.nõ differẽs.ſine differen Indigẽs.tꝭ o.g.pauꝑ.egẽs. Iñ indigentia. . Indiges.getis.i.deificatꝰ. Pꝛope qͥdẽ indi/ um.qꝛ nulliꝰ rei indigẽt. Uñ ⁊ qlibʒ dij di cunt᷑ qñq; indigetes.ſʒ impꝛope ⁊ abuſiue Uel indigetes dicũt᷑ qſi intdeos agentes id eſt.ꝰuerſantes. Ul q̃ſi de die ĩ diẽ agen tes.i.ꝓficientes.vel qſi numeꝝ dieꝝ auge/ tes.vel quaſi inde geniti.id eſt.exterra. Oe em̃ terra ðꝛ. Uel indiges apud quoſdã di citur ab indigito tas.Et dicebant᷑ indige/ 4 4 gines illuſtrib virꝭ q; pmeruerãt ⁊ ad de- pingæẽda foꝛtia facta eoꝝ vt eſſent ĩ memo-/) riam. Uñ finitꝭ pmis qnq; annis in pnci / pio ſexti anni fiebat edictum. vt deincepzʒ q;ä·hndecim annoꝝ indictio vna. vł indictio/ num vnꝰ cyclꝰ. in ᷣ plenarie mund exple/ uit qð a romanis indictũ erat. Sicut aũt „ . —. —. . „* 2 2 . vel nõ ↄfectꝰ. Iñ indigeſtio.onis.qñ cib⸗ Ingdignꝰ. na.nũ.i.nõ dign.ij⸗ Indigu.ua.uũ.i.pauꝑ egenꝰ.indigẽs. Indiſcretꝰ.ta.tũ.i.inſipies.nõ facũdus.non eloquens ůL Ingdiſertus.ta.tũ.i.ineloquezs. Inditꝰ.ta.tũ.i.impoſitꝰ.ĩmiſſus.inſertus Indiuidus. dua. duũ.qð nõ diuidit.vłnon diuidit᷑. In indiuiduitas.tat. Et nota ꝓ indiuiduũ ðᷣ tribo modis.vł carẽtia ꝑtiuʒ v1(t atomꝰ.vlł duritia vtadamas.vel qꝛ ꝑ in ferioꝛa ſue nature phice diuidi non poteſt vt Socraggges–? qᷓ nihil diſcere pᷣt. Sʒ indoctꝰ. cta.ctũ.ðꝛ Q nõdũ diſcit.ſʒ tũ diſcere bõot Indoles lis fet pe coꝛ. qſi ſine dolo.i etas inuenił. ingeniũ.oꝛigo pgenies ßm Hug. Scõm vo Pap̃. Indoles eſt oꝛigo vl in/ cremẽtũ ſobotł.nobilitas generꝭ ꝓgenies. ꝓpago. Scom aũt Iſi.in/x.etymo. Indo/⸗ les ꝓpꝛie ẽ imago qdã vlł ſignũ vł initiũ fu/ ture ꝓbitat. ſiẽ apparet ĩ młtis pueris. . Indomitꝰ.ta.tũ.i.inuincibił.effrenatus.im Spudeennns Inducie.aꝝ.ſũt ꝑtes federꝭ.⁊ ðꝛ ab induco. cis.quaſi inducta ocia.vł ðꝛ ab in ⁊ dies ⁊ ociũ.vñ inducie qſi dies ocia 5 ñ induci inducie Inductio. onis.f.teſt q̃dã le⸗ argumetati Hſic deſcribitur onis apud logicũ.Et ſᷣm hᷣ ſic d. Inductio ẽ oꝛõ ꝑ quã fit ꝓgreſſio a ꝑticu/⸗ laribo ad vniuerſale.vt h Soꝛtes currit. Plato currit.⁊ ſic ð ſinguł.̊ oĩs hõ currit Inducula.le.pe.coꝛ.i.indumẽtũ.⁊ dicit᷑ ab Indumẽ. inis.n.t.cqd induimꝰ. Clñ Joſe phus ĩ. xvij. Oñ ciuitatẽ itrabat puat in/ Duminibo vtebat᷑. Iñ h indumẽtũ. ti. Induperatoꝛ aliqñ ðᷣꝛ imꝑatoꝛ. interpoſita Du. cã metri.qꝛ ĩ heroico carmie imꝑatoꝛ ſtare nõ p̃ᷣt.⁊ ibi eſt epẽètheſis ner. ⁊ h induſtria ·ſtrie.i.aſſiduitas.ſtudiũ cupiditas. ardoꝛ. auiditas. ꝑſeuerãtia.ſol/ Aertia.vigilätaia . Induuie. aꝝ. plis nũeri i indumẽta. et pꝛie eſt tꝑs induciale.i.in q habet᷑ vl debẽt hri tunice ſerpentũ. Eedẽ exuuie.qꝛ exuuntur ſiẽ induuie induunt᷑. —M Inedia.die.f.p.i.pauꝑtas q̃ eſt ĩ ede.i.ĩ re fa babilis miliari. ⁊ ðꝛ inedia q̃ſi ſine eſu. Uñ Job.x viij. Inedia inuadat coſtas ill?ꝰ Ineffabilł.lis.ↄ.t.⁊ H̊ le.qð qͥs nõ põt loqͥ. vł qð qͥs põt loqͥ cũ difficultate. Uñ ⁊ deꝰ eſft ineffabił.nõ qꝛ dici nõ pᷣt.ſʒ qꝛ finiri ſenſu ⁊ ĩtellectu hũqno nullatenꝰ pᷣt.Etq; nihil de eo digne dici pᷣt. iõ ineffabil ðꝛ. Silret eadẽ rõe q̊ddã nomẽ dei ðᷣꝛ ineffabile Inefficax.cj.o.g.i.nõ efficax.ſ.qͥ nõ pᷣt dedu cere ad effectũ qð intẽdit.Et m Papiam Inefficax.ignau. iners. piger. nõ p̃t.vl qð cũ difficultate narrat. Inenodabiiis.ↄ.t.⁊ le.pe.coꝛ.qdð ſolui nõ Ineptiola.le.pe.coꝛ.dimi.i.pua ineptia Inept.ta.tũ.i.apto ↄtrari.q̃i nõ aptꝰ.i.ſtul tus.ſᷣm Pap̃ᷣ. Hug.vᷣo dic̃ Ineptꝰ.ta.tũ.i. indiſcretꝰ.q acqrit.ſed nõ hʒ modũ in ex nergia. idẽ ẽ qð energia. vide energla Inerguminꝰ.idẽ qð energuminꝰũꝰK Inermis.mis...t.⁊ H̊ me.?⁊ Inermꝰ.ma.ũ. in eodẽ ſenſu.i.ſine armis.ſine virib. Uñ Tlirgiliꝰ.Lüc ſtudio effuſe matres ⁊ vul / gus ineririiu Iners.tis.o.g.q̃ſi ſine arte.qͥ ad nihilũ faciẽ dũ vel patiẽdũ eſt aptꝰ. Iñ h̊ inertia.tie.i. hebetudo q̃ qs neſcit qͥd facere ðᷣbeat ex ni mia pigricia. nerticula.le.f.p.i.vitis nigra.quam greci gmaranõ vocat boni vini ⁊ lenis. Uñ ⁊ ſic 32.q? iners ĩterpellãdis neruis habeae,f– nertic. a.ũ.i.ꝗuis.ignarꝰ.remiſſus nexoꝛabił...t.⁊ H le.i.nõ exoꝛabił.inflexibi lis.implacabił.⁊ ĩmiſericoꝛs.qͥ nulliꝰ pᷣci/ bus flectit. Hic etiã ðᷣꝛ inexoꝛabile odiũ in ieber aa beg rinartiftcioſac moꝛnal. pt. 7 pẽth IIſ infabꝛe. aduer.i.iĩioꝛnate. Uñ Oꝛa.ili. Induſtriꝰ.a.ũ.⁊ h ⁊ H induſtris.⁊ h̊ ſtre.pꝛo ⸗ coqdẽ ðꝛ.i.ſtudioſus. agil. vigilãs.efficax. ſeueras.impiger.ſollers. In induſtrie.ad mo Quidſculptu ĩifabꝛe qͥd fuſum duriꝰ eſſe Infamis.9.t.⁊ H̊ me.iſine bono nomĩe. v male fame. Jñ infamia.q̃ſi nõ bona fama Infandꝰ.da.dũ.i.execrãdꝰ.ſceleſtꝰ.nec no/ fari.Etĩ eodẽ ſenſu ðꝛ nefandus.da.dũ. — – Socrat Inenarrabilł..t.⁊ G le.pe.coꝛrt.qð enarrari Ingdocilis.lis..t.⁊ H̊ le.pe.coꝛ.i.nõ docilis ter eos eſt.i.tale qð pacificari vel exoꝛari ad pacẽ nõ pttz.ſ Inexpiabil. .t.⁊ H le.qð nõ purgat᷑ vl qð ex piari nõ potet. 5 minãq. qſi qð nõ dz noĩari nec alids ? oo 2 huing toꝛtil niy 11 ctiamin tñ. Et ſans : leloou Notosd. nthnns Vhnni⸗ nisca untolt ſmnalos. luncnl⸗ Zinfanrl. Tyfaucre höfane ſimale. Iyfecru Nnie irgt nebot nſen yint nolalu⸗ lncar, Wpor ſfengoagt⸗ ſenücolit, ccolrſi fenpnin eiffenat ſctand hosinei⸗ Ulutens lluciffcn fenp ſypoſin⸗ Urniai n eheb deninatnn Meranin. kicdeii n.Ti ne llb öpötioi G fininiten t. Etqenbi il Sin neffzolt qnößt delt fmn Papun Fqöenarnan ana. nclotnii. u nc dinöapt ifn Drne atl öh; modiinc- nesaene umitx Itemmim Ine ninbo. Ui ematro? n dniblfici Hinernia ned. cgeddentertqi. rn.gpum gi 1lcnis-Untl “ gremee rdl, fn b co i nui, Wanm ͤnngliii ifcſe n 7 Gh⸗ en . i San ſan finet⸗ Pimnii Infans.t.o. gin 5loquẽs.7 cõpat᷑. infans. tioꝛ tiſſim. VUñ Pꝛudẽtiꝰ ĩ libꝛo bymno ruʒ. Largite mihi carmẽ infantiſſimo.Or etiam infans ꝓ puero.⁊ tũc eſt generꝭ cõis tm̃. Et eſt infans vſq; ad ſeptẽniũ.⁊ ðꝛ in fans.qꝛ neſciat fari.i.nõ expedite ⁊ diſtin/ cte loqui.cum nõ habeat adhuc bene oꝛdi natos dentes. Inde infantia.tie.id ẽ E. etas infantis Infantilis. lis..t.⁊ H le.i.res infantt. vel e/ nncoad infatite. In inſanttlie. aduer. Infantioſus.ſa.ſum.i.pleninfantia. id eſt.ĩ fantilis. Intfantulꝰ.li.⁊ infanticub. li.⁊ infantiol'. li. ⁊ infantilłꝰ.li.p geminũ l.oĩa ꝓ ꝑuo infaãte Infauſtus.ſta.ſtu.id eſt.infelix cui foꝛtuna nõ fauet.ſʒ ſꝑ eſt aduerſa ⁊ ei nõ ↄtingit ni ſi male. Infectus. cta. ctü i i. no 6 fact?. Uñ 82. Oõ eſt Znkectol hr̃i nõ põt.⁊ ðꝛ ab in ⁊ factꝰ. Uñ irgiliꝰ. Et pariter facta atq; infecta ca/ nebat. Poteſt etiã eſſe ꝑticipiũ de inficioꝛ. inſficeris Infenſus.ſa. ſum. lirat offenſus. cõmotus moleſtus Intferie.aꝝ.płalis nũeri ſũt ſacriticia fctã ĩ i/ feris ꝓ moꝛtuis.⁊ ðᷣ ab inferꝰ.ri. J Infernas.atꝭ.ↄ.g.i.de inferno exñs.vłlqͥ in/ fernũ colit.ſic̃ Cſuꝑnas. at. ðꝛ qᷣ eſt ſupnus. vel qᷣ colit ſuyna Infernꝰ.ni.m.g.ĩ ſingłari.ſʒ iplali neu. tm̃. hec inferna.noꝝ.Et ðꝛ inſern ab infra.qꝛ Sicut em̃ coꝛ eſt ĩ medio hois.ita ⁊ infernꝰ ĩ medio terre credit eſſe. ſub terra ðꝛ eſſe. Vk infernꝰ ðꝛ ab infero infers.qꝛ aĩie reoꝝ illuc inferant᷑. Iñ h̊ ⁊ B infernal.⁊ H̊ le.⁊ in fernꝰ.na. nũ.i.infernalł vel in. vl inferno ſuppoſitus Intertũ.ti.n.s.vinũ q altari offel? vkliba tur.⁊ ðᷣꝛ ab in.⁊ fertũ.qð ẽ oblatio qdã.vel deriuat᷑ tm̃ ab infero infers Inferꝰ.ri.m.g.p inſerno vl deo infernali. . ſcz a natura. Iñ h ingeniolũ.li. di. ⁊ð inge/ nmMioſus.a.ũ.⁊ ingenioſitas.tatis.i.aſtutia. calliditas.pꝛudęẽtia.ſubtilitas U Ingenu'. ua.uũ.i.nohił qͥ ĩ genere bz liber tatẽ cũ facto ſic libertꝰ. Uñ greci igenuos pꝓ deo moꝛtuoꝝ vl ꝓ manibo.ſiẽ ſuperep bꝛo Ddeo celeſti.vł ꝓ deo viuo2ꝛꝑ Infeſſus.ſa.ſum.i.nõ.faſſus.negãs Infeſtꝰ ſti.idẽ eſt qʒ irat. infen us Sris. mo leſtus. inqͥetꝰ.⁊ ðꝛ ab in.⁊ feſtꝰ.q̃ſi nõ feſt. nõ feſtiuus Inficie.aꝝ.płalis numeri. idẽ E. negntiones. D mendacia Infidus.di.qͥ caret fide.ſʒ infidel q⸗ carʒ fir D Ingloꝛioſus. ſa.ſ um. lĩmemoꝛ gre vken eſ⸗ Hiimas at, oe . ab iuſimꝰ, Et dicitin inmi S mitate.vide õ in fiduns. mates infimi ⁊ mĩoꝛes ĩ ppło. qaũt infumi renen dicũt qſii in fine poſiti. etymo ogia e Infim a.ũ.i.imꝰ.ſʒ differt. Clũ ĩ greciſmo 2. Infim oꝛdie ſit im at ille loco. Et po/ nit etiã infimꝰ ꝓ deiecto vl infra poſito. Infinit.ia.tũ.i.nõ finit.ſ.cuiꝰ meſura n hba bet finem Infinitiuꝰ. na.uũ.i.nõ finitiuꝰ. Et hinc qdã DM mocvbi ðꝛ H infinitiuꝰ.ui.⁊ B infinitiuuʒ ui. qꝛ ꝑſonã vᷣbi nõ defſinit D nfirmꝰ.ma.mũ.i.nõ firmꝰ.q̃i ſinephoꝛmo id eſt. caloeꝛ Infoꝛmiſ..t.⁊ h̊ me.i.turpis.⁊ ðꝛ ab ĩ 1 foꝛ ma.q̃ſi ſine foꝛmitate.ñ qꝛ oĩno careat foꝛ⸗ ma.ſʒ qꝛ careat pulcra ⁊ pᷣcipua foꝛꝛmua· Intoꝛtuniũ.nij.i.aduerſitas.mala foꝛtuna. infelicitas. miſeria Infrenis..t.⁊ H ne. ? infrenꝰ a. ii. ſine fre⸗ no.indomitꝰ.qͥ frenis nõ regi. S Infrequẽs.cj.i i. nõ frequẽs.rarꝰ.nõ aſſidus. In infrequetia. tie.i. raritas Infrunit⸗ ta.tũ. pe. p. idẽ eſt qdᷣ infronit⸗. i i. nõ frunit.i.ſtult⸗ inſipiẽs. indiſcret. ſine freno rõis.⁊ ðꝛ ab in ⁊ frumẽ.q̊d ẽ ꝑs gut turꝭ vbi cib ſapit. Iñ infrunitꝰ.q̃i ſine fru mie.i.ſine ſapoꝛeſapie Uñ Ecẽi. xxiij. Aio infrunito ⁊ irreuereti ne tradas me. J nue nit᷑ etiã ibidẽ infronito Infucatꝰ.ta.tũ.i.ſincerꝰ.ſine fuco Infula.le.ẽ faſciola ſacerdotal capitis alba in modũ diadematʒ.a q̃ vitte ab vtraq; ꝑ/ te dependẽt.q̃ infulã vinciãt.vñ ⁊ vitte di cte ſũt qꝛ vinciãt. Sʒ infula plerũq; lata erat.plerũq; toꝛtil de albo ⁊ croco Infuſoꝛiũ.rij.n. S. vqs in qᷓ eſt oleũñ qð poni tur ĩ lucernis.J Ite infuſe oꝛiũ u ðꝛ E qð pijcit ablutio calicis. Ingeniculãs.antꝭ.o.g.i. genu vl genua fle/ ctens vel inclinĩñs Ingeniũ.nij.ẽ interioꝛ vis aĩ qᷓ ſepe inenim q̃ ab alijs nõ didicimꝰ dictũ ãſi int genitũ eugenes vocãt. qꝛ ſũt boni generꝭ. Iñ ᷣ in genuitas.tatꝭ.i.nobilitas.Et coꝛ.ge. ᷑ũn Duidius ðᷣ arte. Dedecet ingennos tedia ferre ſui. ne giainimnphis Ingloꝛiꝰ ria. riũ.i.ſine gła.abſq; honoꝛe.idẽ Innuba.be.i.innupta q̊ͥ adbuc nulli nupſit ⁊ q̃ adhuc vultũ ſuũ nõ velat.⁊ cor.nu.ſiẽ qð ingloꝛioſus.Iñ qdã. Nec q̃ras gliam ⁊ nõ dolebis cũ ingloꝛi eris. 6 Ingluuies.ei.f.g.i. voꝛacitas. ⁊ ꝛ ab ĩglu/ Inofficioſum teſtamẽtũ dꝛ q factũ eſt of tio. c. vł ðꝛ ab in ⁊ gula.q̃ſi in gulã venies NJñ ingluuioſus.a.i.i. voꝛa. Ingratꝰ.ta.tũ.tria ſiãt.Nã ingrat.i.nõ ꝗtꝰ. PVnuba.licet nubo.bis.ꝓducat eã. nõ acceptabił. Et ingrat.i.imemoꝛ bñfi/ cij. Et ingrat:.iirremuneratꝰ.Et ðꝛ intꝰ q̃ſi ſine gra. Uñ.Dr ingrat acceptoꝛ ime/ moꝛ oĩs bñficij.Et cuiꝰ merita ſeqͥt᷑ retri/ butio nulla. Et cui dicẽdi deeſt gra vel fa ciẽdi. Iñ gratitudo.inis. ficiũ pietatꝭ.vt.l.ij.ff.ð inof.teſt.qͥ̃ ſcʒ extra ne heres inſcribit᷑.als inſtituit᷑ Idẽ ſi nõ exheredat᷑. ̊ eſt q pr̃ vel mr̃ fecẽ teſtamẽetũ Igdẽ ſi filiꝰ in teſtamẽto patrẽ ſine cã exbe redat. Etiã ſi frater frẽm exheredat tribus pſonis inſtituti in duob caſib. Itẽ offici⸗ Inguen.inis.neu.g.ꝑs coꝛꝑis circa puden da. ſic dicta. ab vnguo.is. Inhabilis.lis.ↄ.t.⁊ H le.i.nõ habilis Inhibitoꝛ.oꝛꝭ.m.tii.pedellꝰ.qͥ ⁊ angari ⁊ ex gactoꝛ ðꝛ.⁊ ðꝛ ab inhibeo.bes.qꝛ nimis pe tendo ⁊ iiuſte ferẽdo inhibet hoĩes.vł qꝛ ĩ hibet lites int eoos. Inhumanꝰ.na.nũ.i.nõ humanꝰ.ſ.effrenis. efferꝰ? ⁊ crudeł.⁊ ĩmiſericoꝛs. Jñ inhuma/ „* nitas tat.i.feritas.crudelitas.ĩpietas Itẽ inhumanꝰ pᷣt dici ſtudẽſtot? deditꝰ ſtudio q̃ raro ↄuerſat᷑ cũ hoĩb. Uñ OꝛatiSur ge ⁊ inhumane ſeuiũ depone camene Initiũ.tij.n.s.⁊ ẽ initiũ reia q̃ aliqs incipit vt fundamẽtũ domꝰ.ſʒ pncipiũ vᷣboꝝ ẽ ex/ osdiuaiiimð· Inimicꝰ.ci.q̃ſi nõ amicꝰ.ↄtrari.infideł. Jñ B2 ̊ inimicalis.⁊ HGle. mueptobu: is dt Ble as ĩterpᷣtari ñ pᷣt vł nõ abile ad iterpᷣtandũ nterpᷣtabilis ad dicendun Iniquꝰ.qua.quũ.i.nõ e Winiäter ⁊ coꝛ.pᷣmã.Un Pamphibꝰ. Semꝑ iniqͥᷣꝛũ ſcelꝰ impedit acta bonoꝝ Initus.ta.tũ.pe.coꝛ.i.inceptꝰ n Heb. v. In Iniuriꝰ.ria.riũ.i.toꝛtuoſus.nõ ſᷣuãs ius.et ðꝛ ab in ⁊ ius.q̃ſi ſine iure. Iñ h̊ iiuria.rie. id eſt.iniuſticia.q̃ſi ſine iure vł j ius.qñ.ſ. fit aliqͥd ̊ oꝛdinẽ iuris. In iniurioſus.a.ũ id eſt.ↄuiciatoꝛ.inſectatoꝛ.iniuri.ł potiꝰ ille qͥ patit᷑ iniuriã ab aliq̃. Iñ i niurioſitaſ um int᷑ patrẽ ⁊ filiũ ðᷣꝛ pietas. Inter patro nũ ⁊ libertũ ðꝛ obſequiũ. Int᷑ deũ ⁊ homi nem religio. Int᷑ hoiem ⁊ hoĩem ſtat ĩ no/ mine generali.vt qð dʒ hõ hoĩ ex natura. ff. de ſer. expoꝛ.l. f̃uuns Inofficioſa donatio ðꝛ que ↄtra officiũ pKie tatis facta eſt. ⁊ fit ad ſimilitudinẽ inoffici oſi teſtamẽti.vt.C. e.ti.l.j.⁊ ꝑ totũ titulum ſequẽtẽ.quia pene liberi vel parẽtes exclu dunka bonoꝝ ſubſidio.vel ex ꝓpoſito do⸗/ nãtis. vel re ipᷣa ꝙ ꝑ ſe ſufficit ad reuocatõ nem dongtõis. licet ꝓpoſitũ vel ↄſiliuz do nantis nõ interueniat.vt no.in glo.in.l.ſi liqueat. C. e. ti. Inops.pis.om̃is generis.id eſt.ſine opibʒ pauꝑ.⁊ ðꝛ ab in ⁊ ops.quod eſt diues.fe/⸗ cundus.opulẽtus. Sed differunt inops 2paup. „ Inops ſpꝛie dicit᷑ qui nihil habet. qui necſi biſ ſufficere poteſt nec alijs largiri Sʒ puauu Per dieis aal licet alijs largiri nõ poſſit.ſi/ bipſi tamẽ ſufficit.vnde ⁊ copulationẽ re cipiũt.vt ibi. Ego ſum pauꝑ ⁊ inops. Et Iniunx.iug..t.ðᷣꝛ ab in ⁊ iugũ.Et ſũt iu/ ges boues nõdũ iugo ↄiũcti. Idẽ dicũt᷑ſe iuges.q̃ſi ſeoꝛſum a iugo. Un ĩ greciſmmo 82. Bos nõdũ domit' a mult ðꝛ iniunx. Innocẽs.tꝭ.o.g.i.nulli noces Innocuꝰ.a.i.i.inocẽs.⁊ cui nõ nocet᷑. Innoxi.a.ũ.q̃ſi ſine noxa. Innoxiꝰ ꝓpꝛie ðꝛ cui qͥſq;ᷓ nõ nocere nouit.nec ipᷣe alij alibi. Pauꝑi ⁊ inopi tu eris adiutoꝛ. Uel inops dicit᷑ ab in ⁊ ops.pis ꝓ terra.quaſi ſine terra.id eſt.inſepultus.ſcʒ qui caretſe pultura Iñ h inopia.pie.m Hug.Uñ ĩ Breciſmo ðꝛ. Nullius poſſeſſoꝛ inops hõ Inquilinꝰ.ni.i.qaduena.q̃ſi incolens aliena. MNõ em̃ ꝓpꝛiã ſedẽ.ſʒ in terra aliena inhabi tat.⁊ ðꝛ ab incolo.lis. Sʒ differẽtia eſt int inquilinũ ⁊ aduenã vel incolã. NHã inqui/ lini ſunt qͥ emigrat.⁊ nõ ꝑpetuo ꝑmanent Aguene vel incole aduenticij ſunt ſed per manẽtes. Idem ⁊ accole.Peregrini vero dicuntur. quia parẽtes eoꝝ ignoꝛãt᷑. Sũt enim de longinqua regione. Indigene ve 2 „ „ ro ſunt inde geniti ⁊ in eodeʒ loco nati vbi habitant. Uel inquilinus dicit᷑ ab in ⁊ cu lina.ſcilicet vilis ciuis ⁊ aduenticius fᷣm em ſpltuan Natiin ſoopinu⸗ quntde lnſana ne niamfac n ſnate⸗ GSumne O⸗ foneint go nuate tuſormake acere niatiuis litich acdig npe ſaentus Iilauoa,. Aſlicns Iiroe ſatiuatciin Guc ote goſlleden ſcciea ni chate Etop ſonnino⸗ ſenodignmr lirisſor⸗ NKtfinn cfernen Uiigiani hlogni ietanun lintigzn ſigtsoi I. „ 4 6 nlegiſſcen Abuefulitg velatacn gucgrei rgoſgic ofteſiſn — utßtenkaun mi fer teſuni atreſinecich erberedatne caſi Jioſt Nrn rddͤ 1boiemſatir do boi exum S Sen 5 . S „* me)mnoffrigt müimdineii iliaetotücir civdl päg ore agoinn ſuſfictad tcnonn olti l Min ntno in gonnl geſt. ſineont vog et diucs 1differuntinoy lbabet linee glargin Bzpn nGnr⸗ poſtifi crcopolanon daup Tinops., meglinnd gis giein n lms Gnien nspoſſeſningn miſi ncolenene in emnnchentti Szdifiſßi⸗ ir ncoli ſfin, rröppenolne luantc inii ius criminis ꝑ ſuꝑioꝛẽ reſpectu inferioꝛũ Imlanache kw. eſt genꝰ herbe q̃ ſi edat᷑ inſa/ niam faiiiit Inſanꝰ.na.nũ.i.nõ ſanꝰ.amẽs.vł furioſus. m ma:pfit ꝛainrrig, . ſcitia. tie.f.p.i.ignoꝛãtia.Uñ Oꝛa.in epi. Sʒ turpẽ putat inſcitie metuitq; lituram Itẽ Sap̃.xix. Aliã aſſumpſer̃t ſibi cogira tionẽ inſcitie. Itẽ Sap̃ᷣ.xiiij. Sʒ ⁊ in ma/ gno viuẽtes inſcitie bello. Et nota ꝙ inſci tia foꝛmat᷑ ab inſciti gtõ de inſcit ta.tũ.ad dita a. qꝛ regula ẽ. añ cia bꝛeuiat᷑ ĩ deno miatiuis.q̃ foꝛmãt᷑ addita cia.vt Juſtꝰ.ſti iuſticia. Sʒ inſcitia nõ foꝛmat᷑ addita cia. ſʒ addita a.vt inſcitꝰ ti.addita a.fit inſcitia ⁊iõ nõ ꝓducit᷑i.añ cia. Uñ ⁊ ſcribit᷑ ꝑt.in pe. ſyllaba. Itẽ inſcitia eſt ſine doctria. In cientia vᷣo ſine ſcia. Inſcius. a. ũ.qſi ſine ſcia. ⁊ : ab in ⁊ ſci.qdᷣ eſt ſciens . .ù Inſcriptio eſt qͥdã libellꝰ quẽ accuſatoꝛ of/ fert iudici ſub hac foꝛma.Ego H.coꝛã vł gpud H.pᷣtoꝛẽ vel iudicẽ refero talẽ reũ le gis iulie.de adulterio qð cõmiſit cũ B. dũ eſſet cũ ea.mẽeſe tali.ĩ domo tali.ↄſule tali regnãte.Et operat᷑ inſcriptio ꝙ; accuſatoꝛ ſi crimẽ nõ ꝓbauerit qð impoſuit ad talio/ lem obligatur Inſenſis.ſis.t.⁊ G̊ ſe.i.ſine ſen/na Inſidie.aꝝ.płalis numeri.f.g.ðꝛ ab inſideo des. Et fiunt inſidie loco vł telo.fraus cir ca fidẽ mutuatã.dolus in aio. Jũ inſidio/ ſus. ſa. ſum. Inſignis.nis..t.⁊ H̊ ne.i.pclarꝰ.oꝛnatꝰ.no bilis.gloꝛioſus.magne fame.q̃ſi his emi/ nes ſignũ p̃ alijſ. In h inſigne gnis:ſubſtã tiue.i.oꝛnamentůᷣ Inſipidus.da.dũ.pe.coꝛ.i.nõ ſapicꝰ. Jũñ in ſipiditas.tati. nſipiẽs. tis. oĩs. g.i. nõ ſapiẽs. ⁊ ðꝛ abĩ ⁊ ſa piens.q̃ſi ſine ſapoꝛe ⁊ ſapiẽtia. Jñ hᷣ inſi/ Inſitio onis fit idẽ eſt qð plãtatio. Vł inſi tio ðꝛ cũ fiſſo trũco ſurcułꝰ inducit᷑. Etiaʒ inſitio eſt tꝑs ſerẽdi aliqͥd. vł actio q̃ ſerit᷑ Vñ Oui.de reme. Ulenerat inſitio fac ra mũ.ramos adaptet . T — 2Zueniẽs. Iñ inſoletia.tie.id eſt. ſuperbia. fatuitas.· Inquiſitio. onis·i pſerutatio. Ubł eſt alicu⸗/ v inueſtigatio.vt in titu.de accuſa.⁊ in vel inſtitutcoss Inſtitutio.eſt pmꝰ gdns omniũ inſtitutoꝛũ FßFm leges. Inſomnis. nis..t⁊ ̊ne.iſine ſomno. pui ⸗ gil qͥ doꝛmire nõ pᷣt. Iñ h̊ inſomnia.nie.i. vigilia vel vigilãtia. Et h̊ inſomniũ.qð vi det ꝑ ſomnũ.Eſt ⁊ q̃dã ſpẽs ſomnij.vide ĩ fra in ſomnſummm pus. Inſontꝭ aios floꝛida lingua polit Iñ inſontia.tie.i.inocẽtia Inſtans. tis.ðꝛ tps ſimplex. Et ſic deſcribi qð cũ ſit finis pᷣteriti ⁊ pncipiũ futuri.ł cũ incipit ſtatim eſſe deſinit. Uł inſtãs eſt be uiſſima ꝑs tꝑis q̃ nõ expectat ſucceſſione-ʒ Itẽ põt eſſe ꝑticipiũ de inſtogs. nſtãtia. tie.ẽ tꝑs qͥ iudicin diſcutit᷑.⁊ finiri Debet. c.venerabil.de iudi. Inſtar.neu.g.indecli.i.ſilitudo.vł potiꝰ acd ſilitudinẽ. Habet em̃ in ſe vim hꝰ pᷣpoſitd nis ad. Uñ nõ dʒ reciꝑe pᷣpoſitõʒ ad.niſii expoſitione. Uñ dicẽdũ eſt. Hoc eſt inſtar illiꝰ.i.ad ſilłitudinẽ illiuſ.Aliqñ tñ inuenit adinſtar.ſʒ tũc pᷣpoſitio abüaꝗat· Inſtinct.ta.ctũ.i.inſtigatio.ꝑſuaſio.ſtimu latio. incitatio l Inſtita. te.f. p.ẽ quedã veſtis talarꝭ.q̃ ⁊ ſto/ la ðꝛ. Inſtita etiã latũ cinculũ ðꝛ.cũ q̊ pu/ er ligat᷑ in cuna. Inſtite etiã vt diẽ Papi p as ſunt pue linteole ̃ moꝛtuũ inuoluunt. Vnñ Joh̊.j.Ligat manꝰ ⁊ pedes inſtitꝭ.- „ coꝛripit ſit. . Inſtitoꝛ.oꝛis.i.mercatoꝛ.⁊ ð ab inſto.ſtas. quia inſtat mercib emẽdis. Uñn Job.xx/ viij. Filij inſtitoꝝ.⁊c. Uñ.Qui vẽdit mer ces mercatoꝛ ðꝛ ille. Inſtitoꝛ eſt inſtat qui ꝓ pᷣcio minuẽdo. Mercatoꝛ vẽdit inſtitoꝛ illud emit Inſtitoꝛ eſt ille q tabernis vinis vendendis vel alicui alteri negocio eſt ppoſit.l. inſti HM toꝛ pma.ff. de inſti.acci. Inſtitutũ.ti.n.S.⁊ h̊ inſtitutio.onis.i.moꝛũ infoꝛmatio. Sed ponit᷑ etiã ꝓ qdam libꝛo legali tm̃ in plurali.he inſtitutões.inſtitu tionũ.⁊ hec inſtituta.hoꝝ inſtitutoꝛum ðꝛ Et ðꝛ liber inſtitutionũ.qſi inſtructionũ. qꝛ in hoc pᷣmis legũ pᷣceptꝭ inſtruimur.vel qꝛ in ſtatu humani vł romani iurꝭ nos eri git. vt diẽ Accur.in glo.in pn.inſtitutionũ . vt no. C. de libe.pᷣte.l.j.etiã ſi mille eſſent Dʒz vm canones Inſtitutio eſt eccłie vl eccłiaſtici bñficij collatio.qſi ius habentem ad bñficium ꝑ pᷣſentationẽ in /½ cus vel in bnficiũ ſtatues. . 5 = S= . . Inſtrumẽtũ artis ö: p ꝗð ip̃a ars oet — Inſtrumentum ĩ iure ðꝛ qcqͥd cãm inſtruit. Vel inſtrm eſt ſctura ad aſſertionẽ ſeup bationẽ alicuiꝰ rei facta * Inſtrumetũ publicũ eſt ſolẽnis ⁊ rite oꝛdia ta ſcriptura ꝑ autẽetice ꝑſone manũ publi/ ce facta cauſa memoꝛie.c.ſcriptura.de fi / de inſttu. fectũ eſt.vła tabellione.nõ tñ in foꝛma pu blica ſcriptũ vt qꝛ nec nomẽ imꝑatoꝛꝭ.nec ↄſuli s.nec pape appoſuit Inſubulꝰ.ll qddã inſtrm ĩ texẽdo telã.ſcir ca qð pãnus vel ſtamẽ inuoluit᷑.⁊ ð᷑ꝛ ab in ſubulo.las.qꝛ inſubulat᷑i.ꝑfoꝛat᷑ vt poſſit inuolui ⁊ retineri ꝓ volũtate texẽétis Inſula.le.ðꝛ terra vndiq; mari circũſepta. vñ inſula ðꝛ.qꝛ ĩ ſolo ſit ſita.i.in mari „ Inſularij in lege. ff. de v. ſig. Inſulſus.ſa.ſum.i. medi inſulſum qð nõ eſt ſale ↄdiiui Inſult.us.ui.m.g.i.iuaſio.aggreſſio.q̃i ſal tus in aliũ impetuoſe factus — Integer.gra.grũ.i.ĩcoꝛruptꝰ.ĩcolumis.ple nus. In itegritas.i.religioſitas.caſtitas Intellectꝰ. intelligetia.⁊ ĩtelligibilitas diffe rũt. Pꝛope qͥdẽ intellect?eſt vis aĩe cõpᷣhẽ ſiua incoꝛpoꝛeaꝝ ſubaꝝ fſoꝛmis ſubtracta rũ vel foꝛmaꝝ circa eas. Intelligẽtia vᷣo ẽ vis aĩe q̃ aſperat vt aliqͥd circa diuinã ſub ſtantiã cõpᷣhendat. Intelligibilitas vᷣo eſt q̃dã vis aĩe oĩm foꝛmaꝝ in q̃dã ſimplicita te cõplicatiua abſq; oꝛdine naturali vel tẽ poꝛali.⁊ tali mõ deꝰ cõpᷣhendit res.qꝛ eas om̃s vno intuitu abſq; om̃i ſucceſſione ðꝛ comp̃hendere meritate violata Intemerata. incoꝛrupta.intacta.⁊ nulla te . Intemperies.ei.⁊. Hg̊ inteperiũ.rij.vbi nulla ſecuritas ⁊ nullũ temperamẽtũ eſft ntempeſtiuꝰ.ua.uũ.i.incõgruꝰ.incõueniẽi nõ ĩ ſuo tꝑe veniẽs.ſʒ añ vl poſt.lñ Boe/⸗ tius in pmo deↄſolatõe. Intẽpeſtiui ſun/ unt᷑ vertice cani D . Intempeſtꝰ.ta.tũ.incõgruus.inutilł.q̃ſi ſine tpe.i.actu. Vñ nox ðꝛ intepeſta q̃ſi incon/ grua.qꝛ nõ hʒ idoneũ tꝑs geredis reb Et nota ꝙ q̃dã ps noct ðꝛ intepeſtũ. vide ſu⸗/ ꝛa in crepuſculũ 4 nteraſile. 8: interpolatũ. celatura. ? plano Pianũ em int celaturas qſi raſum videt. * ſerui ſunt q in inſula retinet. vt. l. ſal vel ſapie. Un Job.vi. Aut poterit co- interaſile dicas Intercalaris.ris.ↄ.t.⁊ h re.i.ĩterpoſitiuũv . äkrtrtexcalaris d ꝗ ſepeinterponit᷑. Iñ h inter Inſtrumẽtũ pᷣuatũ eſt qð ꝑ manũ pnatã cõ ioss interpoſitũ.ſ.qð interponit᷑.vt calaritas.tatꝭ.i.interpoſitio 2 Intercapedo.inis.i.diſtãtia locał.vt intou os pariettes . Interceſſoꝛ ðꝛ q alio pᷣces facit vel fundit Itẽ dicimꝰinterceſſoꝛẽ illũ qͥ intercedit⁊ ĩ terponit ſe int᷑ debitoꝛẽ ⁊ creditoꝛẽ adh ei pecunia mutuet᷑.⁊ eſt qſi fideiuſſoꝛ ⁊ cõ/ ſtitutoꝛ Interciliũ.lij.i.ſpaciũ qð ẽ int duo ſuꝑcilia qð ſine pilis eſt Ee Intercolumniũ.nij.vꝛ illud d eſt intouas colũnas vl ſpaciũ diuidẽs eas.⁊ ðꝛ ab int 9 ⁊ columna qſi inter colũnas exñs.Uñ.iij. Regũ.vij. Media intercolũnia qdrataũñ „rotungg Intercõfiniũ.nij.terminꝰ vł locꝰ inter duoſ fines exiſtens —;— Intercus.cutꝭ.oĩs.g.i.illa res quã patimur int carnẽ ⁊ cutẽ.ſiẽ eſt infirmitas vel malꝰ humoꝛ vł aliud hmõi. Iñ intercutic.a.ũ. ⁊ intercutane.nea.neu.⁊ intercutanꝰ.a.ũ. oĩa ꝓ eo qð eſt int cutẽ ⁊ carnne nterdictũ.ti.n.s.ðᷣꝛ ab interdico cis.q̃ſi in terim dictũ.ſ.qð interim annũciat᷑ a iudi / ce.nõ ꝙ pꝑpetuo maneat q̃ſi q;diu dictuʒ ?⁊ ſtatutũ eſt a iudice. Nota h̊ ꝙ ĩ generali in terdicto dñt iſta ↄferri ab ecclłia.ſ. Baptiſ mus ꝑuuloꝝ.penitẽtie moriẽtiũ.Põt etiã epᷣs puulos baptizatos ↄfirmare. Itẽ ſel in mẽſavel ſeptimana ppłm interdictum? etiã excõmunicatũ ad eccłiam aliquã ↄuo care ⁊ ei pᷣdicare. Itẽ pᷣt euchariſtia ĩ moꝛ te vere penitẽtibo dari. Uñ decretal noua Permittimꝰ eccłiaꝝ miſtris ſel in hebdo/ mada tpꝑe interdicti.nõ pulſatꝭ campanis. voce ſubmiſſa.ianuis clauſis.excõmuni/ catꝭ ⁊ interdictꝭ excluſis miſſaꝝ ſolẽenia ce lebꝛare.cauſa ↄficiẽdi coꝛpꝰdñi.qð dece/ dentib in pnia nõ denegat᷑. Itẽ pmitti ; clerici decedẽtes qͥ pene fuauerũt interdi ctum.ĩ cemiterio eccłie.ſine cãapanaꝝ pul / ſatõe.ceſſantibo ſolẽnitatibo oĩb cũ ſilẽtio tumulent᷑. Itẽ cõcedit᷑ ꝙ in ↄuẽtualibec cleſijs bini ⁊ bini vel ſimł tres hoꝛas cano nicas valeãt legere. potiꝰ q; cãtare ianuis ⁊ declinat᷑ h̊ ⁊ interaſilis.⁊ H̊ le.pe.coꝛf. Uel ſᷣm Pap̃.interaſilis ẽ anaglyphaſcul ptura.Alexader vᷣo dic̃.ꝙ nũc ſculpturis. nũic planicie variat᷑. Hoc ⁊ nõ aliud opus cauſs din c itac de Pergöh⸗ cdicltine nicas I cisobten negand⸗ ſoncoron vncono fico an gio ſpo fnſe nteraieni⸗ ſocyti butdelpo adepole zsotenoc⸗ feni In nadade Reder dobet. lerdic hütlin ſellooc Humdi uihit⸗ ſcu nan ſnit Ml tlignrol gcainde galinl Räirdr nercicüde Wisdsfo Nühthg Rehonoin kadeint Publiced reſtppi ſgode Pyblciy ſiiren 17,5 ,. lgan, vi Gi⸗ GSoqnaol ldakotrg meeſ⸗ Mgeen⸗ oſnniten marliei,⸗ clauſis ⁊ intdictis ⁊ excõicatꝭ excluſis vo/ Interdietũ ð fonteẽ qð dat᷑ ei qͥ duxit aquã i Nens ce itaq; demiſſa ꝙ exterius nõ pñt audiri. de fonte h̊ ãno.nec vi nec clã nec pᷣcario ð em Per qð patet ꝙ interdicti ⁊ multo foꝛt ex alterius fonte vlł lacu.puteo.piſcina.foſſa. Tnüchmn cõicati non debent auſcultare hoꝛas cano ſtagno.vt. ffe.ti.... in hbn. Crnöiie. nicas. Itẽ pegrinis accipiẽtibo ſignũ cru/ Intdictũ fraudatoꝛiũ ẽ quo tutor creditoꝛ um cis.ob reuerentiã crucifixi non eſt pnia de pupillo tenet᷑ vt ſi eum ↄſilio fraudis ꝑtici eiitentti neganda.qð etiam alijs ꝑegrinis põt mi/ paſſe cõſtabit vt fraudaret.vt.ff.de ſolut.l. nien R ſericoꝛditer indulgeri. Itẽ no.q extrema pupuilli.circa pn.hoc intdicto tenet᷑ qͥ frau don S vncio nõ dʒ dari alicui ꝑſone laico vł cle/ gem pticipãdo emita creditoꝛe qui nõ ſit i Gn rico vlł etiã religioſo in loco generali inter ſoluedo meliꝰ foꝛte diceret᷑ a debitoꝛe. loectee gicto ſuppoſito. niſi ſuꝑ hoc habeant puile Intqdictũ de glande legeda ł alios fructus nalocklritn gium ſpecilal. dat᷑ ei cꝰ glãs ł aliꝰ fruct iĩ fudũ alienũ ce- R Interdictũ olim erat quedã foꝛma ⁊ ſolen/ ciderit.vt ſingulo tertio die legere ⁊ expoꝛ esſictin nis ↄceptio vᷣboꝝ qbpᷣtoꝛ aliqͥd fieri iube tare liceat.Et glãdis noĩe oẽs fructꝰconti Alüqzinmt bat vel ꝓhibebat. qð tũc marxime faciebat nent᷑.vt.l.vnica.ff. e.i. 1ectninh cũ de poſſeſſione vel q̃ſi poſſeſſione intali Interdictũ de itinere actuq; puato reſtituẽ ſifigauſn q̃s ↄtendebat᷑. vt inſti.de interdi.circa.pn. do phibitoꝛiũ ad tuẽdas tãtũmõ ruſticas SS Fexi Inercictü denan qtidiana ⁊ eſti / ſeruitutes dat᷑ ↄ phibentes aliquẽ vti ſer/ eintdroſd ua dat᷑ habenti ius aque qtidiane.vł etiaz uitute ſua.vt.ff.e.ti.l.j.S.j.Et dat᷑ ↄfeſſoꝛia eſtiue ducẽde ad pᷣdia ſua.cũ aliqͥs ducere ꝗ negantẽ ſeruitutẽ.vt.l.ſi foꝛte.S.ſciendũ. ludéckirtn phibet. vt.ff. e.ti.l.j.in n. f.̃ʒff. ſi Puitꝰ vẽdi. Et etiã aduerſus eũ qͥ aliuzʒ desegttt Interdictũ de aqua de caſtello ducẽda.dat᷑ iniuſte ꝓhibet ſua vti ſeruitute.imo et᷑ tũc ünnsenf hii hñti ius ducendi aquã de cannali vel ca dat᷑ ↄfeſſoꝛia.vt dicto.S.ſciẽdum.l.pᷣal. rolünisigmni ſtello ad irrigandum. Intdictũ de libero hoĩe exhibendo cõpetit rklocinun Interdictũ de arboꝛiba cedẽdis dat᷑ ð hos qui hñt arboꝛes quaꝝ folia pẽdẽt ſuꝑ edi/ ficia vicinoꝝ vel agrũ.ita ꝙ eis damnũ in vnicuiq; ð ppło ad petẽdũ ĩ publicũ hoĩeʒ tum captũ dolo malo detinet in ſeruitute. resqui porn ferãt. 2oſulit᷑ eis ꝙ hmõi arboꝛes ſuccidãt Interdictũ de liberis exhibedis ſeu deducẽ fimitas vilni ⁊ ligna tollãt.⁊ eas deglobẽta tra vſq; ad dis dat᷑ patribo ſeu parẽtibo õ eoſ qͥ liberoſ intereuno qͥndecim pedeſ. Idẽ eſt ſi ꝑ radices minaf ſeu nepotes ĩ ptãte eoꝝ exũtes ſine eoꝛum intercutin gi ꝑiculũ.vt.l.j.C.de interdi.Et h intdictuz volũtate detinent.vnde.l.j.ff.e.ti.ait pᷣtoꝛ. m phibitoꝛium eft. —=è Qui que ve ĩ ptãte Lucij Ticij eſt. ſi is ea mios iſi Unterdicru decloacis pᷣuatj reficiedis. Si ve ahud teeſt. dolo ve tuo factu eſt. min⸗ dmmnüciſaii volẽs qͥs ſuã cloacã pᷣuatã vl etiã publica apud eſſet.ita eũ eã ve vt exhibeus. zſicsiudien vk fiſtulas vł meatꝰ reficere vł purgare v· Intdictũ de migrado dat᷑ inquilino vt ipſe zei mneni⸗ de nouo facere ab alio phibet᷑.tũc puiſuj libere cũ reb ſuis poſſit de habitatõe mi/ ube 4 8 eſt ei de intdicto ð cloacis.qð eſt intdictũ grare.ſi tũ locatoꝛi ſatiſſaciat.⁊ de penſio – publice deputatũ.⁊ puatũ depuatꝭ cloac ene totiꝰ tpis.vt.ff. e. ti.l.j.S.ſi penſio. nanitl ⁊ eſt ꝓhibitoꝛiũ Etiã eſt aliud reſtitutoꝛin Interdictũ de moꝛtuo inferẽdo habet locũ d finn ſcʒ qð dat᷑ initientẽ in cloacammeam v· vt qͥ nõ ꝓhibeat᷑ moꝛtuũ inferre ⁊ ſepeli / aPkminmin publicã.vł qð ĩmiſſuʒ ĩ cloacã impedit vł re qͥ licet ei inferre ⁊ ſepelire.yt.ff.e.ti.l.j.in Gegluni, q̊ iubet᷑ auferri qð ĩmiſſuʒ ẽ.vt.ff.de cloacj pn.vt ſi via phibeat᷑ vel ſepulcrũ edificare teßtc chnnnie l.j.2.S.j.⁊.S.deinde.⁊.S.cloace.l.fi.e.ti. vel lapides ad edificandũ ꝑ fundũ ducere mU ccan Interdictũ deaq̃ pluuiali arcẽda.vł de aq̃ pluuia. Si facis opꝰaliqð in fũdo tuo ꝓpt „ habere. 2. S. fi. .. qðs aqua pluuiał nocere põt fundo vicini Interdictũ momentanee poſſeſſionis eſt q 8 unſeti tui. dar̃ ↄtra te actio pluuie arcẽde ꝑ quazʒ agit᷑ de poſſeſſione retineda.ſicut vti poſſi nismniſir e⸗ tuis expeſis opꝰtenerꝭ deſtruere.⁊ damnũ getis.vt.ff. vti poſſi.l.j.S.j.vł q agit de poſ/ gicoh iln⸗ ↄtinges emedare. Si po poſſideas opꝰab ſeſſione adipiſceda.vt eſt quoꝝ bonox qꝝ egt A alio factü tener, patietiã pſtare vt deſtrua legaton. vl q agit᷑ de poſſeſſione recupan/ ne flunciiͤ tur. ar.l.j.2.ij. Siij. in fi. ⁊.l.ſi tert colonus da.vt vñ vi.ff. e.ti. .ſſ. Cieſnecin , S.celſus ſcribit..ſiqͥdẽ aliꝰ.ff.eti.? Spe. Interdictũ ne qͥd in loco ſacro fiat.et oĩa ſe nbmtsbent in den hibendũ ne fiat quã phibitionẽ ſiqͥd fa ctum fuerit intdicto ꝙ vi aut clã ſuis ſum ptiby vel deſtruere coget᷑ om̃e qð factũ ſue rit. aut in pſtinũ ſtatũ reducere vł reddere lictu quox leg opetit hereclad repetẽdũ legata qᷓ ſine volũtate eiꝰ legata/ tenet᷑ vt. ff ne quid in lo.pub.l.ij.Sait pꝛe/ toꝛ ꝙ in via. Interdictũ ne qd fiat in loco publico vył iti nere. Hoc intdictũ ꝓhibitoꝛiũ eſt. Et taʒ publicꝭ vtilitatiba q; puatoꝝ ꝑ h̊ ꝓſpicitur Loca eĩ publica vtiq; buatoꝝ vſibo deſer uiũt iure ſcripto ciuitat. vt.l.j. S.. Interdictũ ne qͥd fiat in mari vł flumĩe pu/ blico ripa ve eiꝰ q̃ peiꝰ nauigaretr᷑aut ĩ via publica qͥ̊ peiꝰ eat᷑. Hoc intdictũ dat᷑ ꝑpe/ tuo oĩb ⁊ in oẽs hʒ ↄdemnationẽ in id qð actoꝛis intererat.vt.l.j.in fi.ff.de via pub. ⁊ itinere pub.reficiendo. Intdictũ ne qͥd fiat ĩ fiumĩe publico vt alit᷑ fluat q; poꝛi eſtate fluxit.i.vt aqᷓ fiat altioꝛ. depᷣſſioꝛ.rapidioꝛ.cum incõmodo euellen tium.vt.ff.ne qͥd in flu.publ.l.j.in pᷣn.S.nõ aütoma. Interdictũ de noui oꝑis nũciatõne dat᷑ eiqͥ ꝓhibet᷑ edificare poſt; ſatiſdederit. vt.ff. e. ti. l. ᷣtoꝛ ait.S. aüt interdicttum. Interdictũ de loco publico fruẽdo ẽ publi ce vtilitatꝭ cã ꝓpoſitũ.qꝛ tuet᷑ vectigalia pu blica.q̃ phibet᷑ qͥs vim facere ei ſocio ve eꝰ q̃ ↄduxit locũ publicũ fruẽdũ ab eo qͥ lo/ candi ius habuit q̊ minꝰ loco publico ſibi frui liceat ex.l.locatõis vl ↄductõis.et hec habent᷑ in.l.j.S.j.⁊ in pᷣn.ff.de lo.pu.fru. Interdictũ ð pᷣcario qð reſtitutoꝛiũ eſt.dat᷑ ei qͥ pᷣcario rogauit ⁊ pᷣcario hʒ.ĩmo etiã ſi nõ roganit dũ tñ poſſidet.vt.ff.eo.ti.l.in re bus. S.j.? ꝑ totã legẽ pᷣcariũ viðꝛ rogare.⁊ bẽe ſi rogauitꝓ ſe ⁊ habet ꝓ ſuo.vl ſi roga nit ꝓcuratoꝛ ſuꝰ vl negocioꝝ geſtoꝛ ⁊ ipſe ratum hʒ. vt. ff. e. ti. l. certe.S.j.dũ tñ accipi at in ꝑſonã ſuã octũ. aliter nõ.vt.ff.ð acqͥ. poſ.l.poſſeſſio.S.fi. 2ò Interdictũ qð vi aut clam dat᷑ aduerſus eũ q in loco alteriꝰaliqð opꝰↄſtruxit ł deſtru xit. dũ tũ ſit factũ in ſolo.ff. e.ti.l.j.S.h̊ int/ dictũ. Et etiã ſi vi.i.ꝑ violentiã.aut claʒ.i. occulte ſine notificatione alteri facta fecit eumn timeret ne ſi ſciret ſibi ꝓhiberet᷑.vt.ff. Interdictũ quoꝝ bonoꝝ a pᷣtoꝛe inuentũ ẽ. ⁊ datr filio emãcipato aduerſus heredẽ vel poſſeſſoꝛẽc.vel õᷣ illum qͥ p herede vl poſſeſ ſoꝛe poſſidet.ad vniuerſa bona adipiſcẽda nõ ad ſingulas res.Etẽ duplex.i.directũ ſtamento vel ab inteſtato. — Interdictũ quoꝝ legatoꝝ cõpetit herediad c vtſle Directũ dat ei qͥ eſtbonon poſſeſ/ ſoꝛ. Ultile dat᷑ ei qͥ ſuccedit in re ciuili exte riꝰ occupauit repetet itaq; heres.vt deÄdn cat falcidiã.alioqͥn ſi repeteret ſtatim repe titurꝰexceptiõe doli poterit remoueri. nterdictũ de riuis eſt vtiliſſimũ.q;ꝛ riuus ſpec. ⁊ ſepta reficere ⁊ purgare p̃toꝛ aque ducẽde cauſa ꝑmittit.dũ tñ nõ alit᷑ aqunazʒx de riuis. Interdictũ ſaluianũ cõpetit dño fundiad, uerſus colonũ in ſua domo habitantemxę eiꝰ heredes de rebo coloni tacite pignerat⸗ ꝓ mercedibo quas colonꝰ in fundũ intulit Interdictũ ð ſe epulcro edificãd o locũbʒ x qs nõ ꝓhibeat edificare ſepulcrũ quo licz moꝛtuũ inferre. bo qbo aliqͥd eſt aſcriptũ in tabuł vel pure Interdictũ de tabulis exhibẽdis dat᷑ omnt ducat q; poꝛe eſtate fluxit.vt in.l.in pn. ff. vł in diẽ vel ſub ↄditiõe.ſiue ſint heredes ſiue legatarij. ſiue cõmiſſarij. Interdictũ ð ripa munieda merito ꝓpoſitũ fuit. Hã ripas fluminũ publicoꝝ reficereꝛ munire vtiliſſimuʒ eſt.ne ob id obmiſſum de ripa munienda. * Interdictũ vt in fiumine publico nanigare liceat.eſt q̊ ꝓſpicit᷑ ne s in flumĩe publico nauigatio deterioꝛ fiat.vt in.l.vnica.S.j.ff. nauigare. nauim ratẽ ve agere vel in ripa onerare phibeat᷑. Sʒ vt ꝑ lacũ.foſſam.ſla gnũ publicũ nauigare liceat.vt.l.vnica.S. ſj.⁊ in pn.ff.e.ti.vbi ſubdit vulpianꝰ. Lacꝰ eſt qͥ ꝑpetuã habet aquaʒ. Stagnũ vᷣo qð tꝑalem ↄtinet aquã ibidẽ ſtagnantẽ q̃ qde gqqua płęrũq; hveme colligit᷑. Yoſia eſt re⸗ ceptacum aque manufactum. * — — Interdictũ vñ vi locũ hʒ cũ qͥs poſſeſſionẽ ſoli ꝑ vim amiſit. Et dat᷑ directe õ̊ deiecto rem illi qͥ vi de poſſeſſione alicuiꝰ rei imo/ bilis deiectꝰeſt ſine omni cã vt reſtituatur poſſeſſio ðᷣ qᷓ̃ deiectꝰ ẽ.⁊ oĩa ablata.imo da to ꝙ ibidẽ eſſent aliq̃ q̃ penes violentũ fue rint moꝛtua.vl aliq res q̃ caſu foꝛtnito pe rierũt.nõ ꝓpt᷑ q̊ liberabit᷑:ſʒ in totũ ↄdẽna/ bit᷑ad eaꝝ extimationẽ.qꝛ nec moꝛtal.nec foꝛtuit? caſus liberat deiectoꝛem. Interdictũ de vi ⁊ vi ꝗrmata cũ interdicto vñ vi. dat᷑ ⁊ ꝓponit᷑ ei qͥ deiectꝰeſt. Fuitem eqͥſſimũ vi deiecto ſubueniri. ad recupe/ mndipol eoen blicov? Puedi imoblb Nenditl ctüäloch 1dukhol ffr ponctov⸗ ſuna reofüirnn lundiai polloens. hobetcze feüwoo⸗ ntercicti ſioede lytarcic maritos volütat Iuci⸗ diegek. ☚ Conſonu luwmunaze o coint Agecvoin critininner gbeeiſdom umpuclae Achtapen eccſchye 1cſchü⸗ Nmnig fſuſihllfen oneceger lchenad Pouo n hontterrn liigauros; leemmig (olocomi rſegoci fhocnop D Uainteſei Nn Jupapt lideer nofe dann aſemni „ danch, randã poſſeſſionẽ h̊ interdictũ inuentũ eſt ſi mihi loco vł termio pᷣfixis ſoluiſſes.nee J. eüc Ne qd em ꝑ vim omittat᷑ legibo ꝓſpicit᷑pu damnũ h̊ paſſum eſſem. Lucri etiã ↄſide/ RZM blicoꝝ ⁊ puatoꝝ necnõ ↄſtitutioniba pnci ratio hñda eſt.qꝛ ſi mihi in loco ⁊ termino lürurchicn pum. vt. l...ff. e.ti. . h̊ interdictũ.⁊.S.ſe. debi ſoluiſſes mercimonia cõparaſſeʒ. et Sbanne nterdict vri poſſicletis locũ haber inreb multa lucrat fuiſſem. Eit inteſſe extima acretſii iĩmobilibo.ſ.ſi de fundi vł ediũ poſſeſſione tio dãni qð tałr euenit.lł lucri qð ceſſat er mitfen an ↄtendit᷑ inſti.e.ti. S.ſed interdictũ. Habet eo qðᷣ aliqͥd tibi nõ dek. vel nõ fiet vt debet lifni cetiã locũ in coꝛpalibi. vt in qſi poſſeſſione Intereſſe ↄuentü eſt.l. cũ nõ facis qd pmiſi en ſgin . dat poſſidenti ciuiłr et naturałr. vel etii ſti mihi. vl cü nõ fecero qð pmiſitibialis in fiom qi poſſidenti gra retinẽde poſſeſſionis.Et inkeſſe eſt cõmune.ſ.extimatio cõis damni btm pponit᷑ quotiens int᷑ litigatoꝛes ↄtentio eſt vl lucri qð euenit ł ceſſat.Aliud ſingulare n.Ninlugi vtrum poſſideant.qꝛ aluter mag ſe poſſi ſcʒ extimatio que euenit ex ſpeciali caſu.vł rdiſ dercaffirmnat. vylttilitate.vide de hoc Spe.titu. de fruc. in entdfof nterdictũ vtrobiq; idẽ eſt cũ intdicto vti tereſſe. omobabinn poſſidetis.niſi ꝙ in ̊ dꝛñt.qꝛ illud locum Interia qð ⁊ enteria etiã ðꝛ.i.inteſtina. In ntacepen habet cuʒz q̃ſtio eſt de retinẽda poſſeſſione interici dicunt᷑ qͥ diſſoluctionẽ patiũt᷑ ven / Winfumünt rerũ mobiliuʒ. vt.ff. vtrobiq;.l.vnica.S. tris.? ꝓpduir. interdictũ. Sʒ vti poſſidetꝭ locũ hʒ cum Interiectio q̃dã ꝑſoꝛonis indeclinabil apð Wiſicido dt q̃ſtio ẽ de retinẽda poſſeſſiõe ren imobiliũ latinos.⁊ ðꝛ ab interiaceo ces. meſchulaicg Interdictũ de vxoꝛe deducẽda marito.dat᷑ Interitio onis.f.t.i.moꝛs.U—nñ ꝓpha.Eripu marito aduerſus eũ qͥ dolo eã obtinet ſine it eos de interitionib eeoz. abididisdtget volũtate mariti. licet ipſa volete.ff. e. ti. l.,ſ. Interlincar.ↄ.t.⁊ G̊ re.qð eſt in᷑lineas.⁊ ðꝛ Nüintabokrign. e ſueſint hants n neriogi publcor refe robid obmuſin rinl miS ubliconauigere nfumiepublieo agcrevc inri lcifoſam cen Nl Fricn zirwulpian. 4 Sungnüſe dideſkaggantehe⸗ cligit Folich uſncnn. , ibzcies eſcn dkdint; l datdinegtN ſoncalch in⸗ ommici ſeſin, Interdiu ↄponit᷑ ab int᷑ ⁊ diu.i.interim dũ Ddies eſt. Iñ interdius a.um.i.iugis ⁊ con⸗ tinuus. Inuenit᷑ etiam ꝑdius a. um. in eo dem ſenn. Interduca ce.i. Juno. ⁊ ðꝛ ab inter et duco cis.eo ꝙ intererat qñ puelle maritabant᷑. vel qꝛ eos introducebat.vł qꝛ interim dũ erãt in itinere eas ducebat.Eſt em̃ ꝓnuba que etiã domiduca dicebat᷑.qꝛ vſq; in do/ mum puellas maritatas introducere cre/ debatr᷑.et ꝓducit penul. Intereſſe h̊ͥ verbũ cuʒ pnoĩe neutrali ponit ⁊ qñq; ſignat dãnũ qð euenit.qñq; lucruzʒ amiſſuʒ. Damnũ qð accidit.vᷣbi gra. Per ſuaſiſti familie mee ꝙ de domo vl poſſeſſi one cederet.q̊ ſacto danuʒ mihi euenit.tu tenerꝭ ad inteſſe mihi pᷣſtandũ.i.dãnũ qð paſſus ſum reſartiẽdũ. Itẽ ð̊ lued amiſſo ponit᷑ exemplũ. Debuiſti mihi ſoluere cen tũ aureos rome.tu ſoluere deſideras baſi/ lee.extimãdũ eſt q;tũ int᷑fuerit mea pecũia ſuo loco mihi ſolutã fuiſſe.i.lucrum qð ex mea negociatiõe ⁊ ex loco facere potuiſſeʒ Eth actio ꝑ quaʒ h̊ fit ðꝛ arbitraria loci. Llel inteſſe ẽ dãnũ emergẽs.vel lucrũ ceſ/ ſans ſuꝑ eo qð dari vl fieri omiſſum ẽ.vᷣbi gra. In papia mihi dare pecuniã ꝓmiſiſti tali die ⁊ nõ feciſti.h̊ dãni ⁊ lucri rõ eſt ha beẽda. Damni.qꝛ ĩ moꝛa fuiſti ⁊ nõ ſoluiſti Die tali ſic pmiſiſti.ñ habui vt ſoluerẽ. q̃re penunã incurri ⁊ damnũ.qð nõ incurriſſem ab int ⁊ linearꝭ. Uñ q̃dã gloſe dicunt᷑ int/ lineares que ſunt int lineaſ. Uel interline aAris põt deriuari ab interliniũ nn. Interliniũ nij.i.ſpaciũ tꝑis qð videt᷑ intde fectũ lune ⁊ cremẽtũ eiuſdẽ. „ . Interminꝰ.a.ũ.i.ſine termino exñs. Vnñ in hHymno ſancte trinitat ð In ſimplici ſub ſtantia vᷣiꝰ manẽs intermina. Pap.vo.dic. 7 Intermina.internũci bili termino carens. „ Internecio onis.f.g.q̃ſi qdam hoĩs magna nectio.moꝛs vl pena. Interneciũ ðꝛ bellũ in ̊ oẽs perierũt nullo remanẽte. Internicida de.idẽ qdð homicida.q̃ſi enici/ da.ſ.qͥ falſum teſtimoniũ fecit ⁊ cõmiſit.et ob id hoĩem occidit. In h internicies ciei. moꝛs ab illo facca. .„ Internicidiũ dij.vł interniciũ.i.moꝛs.occi ſio.quã int᷑nicida cõmittit.Et int᷑nicidiuʒ vbl interniciũ qᷓſi quedã hoĩs enecatio.Et iudiciũ internicidi dabar ad intnicidaʒ 7 accuſatoꝛẽ eiꝰ⁊ poſſeſſio bonoꝝ ſequebat᷑. Interniciũ etia ðꝛ bellũ in q̊ oes perierũt nullo remanennntte. Internodiũ dij. paciũ inter nodoſ.vl illud groſſum os qð eſtĩ genu. Et ðꝛ int nodiũ qꝛ inodat ſil crus ⁊ coxã int ſe.vñ Ouidiꝰ in. v. meta. Mollia nodoſus facit interno dia popler. 2 Internũcicij. ⁊ internũcia cie.q vel qᷓ int duas ꝑtes aliqd nüciat, vel nũciuʒ portat vas. pon a mediatrix inſeꝑa/ D õ AJuñũ ſ̊ internũciũ cijid qð intnũciꝰ nũciat inteſtina interioꝛa.qꝛ q̃ſi ĩ teſta recõdita fſe vel poꝛtat. nthꝛoniſatio onis.ẽ alicꝰ in ſuã dignitate Internꝰa.um.i.interioꝛ.⁊ ðꝛ ab intus. vel ſuũ thꝛonũ introductio ł inueſtitura. Podintef Interpola le. eſt qdã veſtꝭ que dũ ſit vetad Intimas aj.ↄ.t.i.interiꝰ habitãs.vl ſecreta lonsinter, noua ſpẽm reducit᷑⁊ fit qſinoua. rius vl ↄſiliariꝰ.creditariꝰ qͥ ſcit ſecreta et cgrnolog Interpꝛes pᷣtis...t. ð qͥ diuerſa genera lin / intima coꝛdis vel dom?. luhnnin guaꝝ nouit.ſ.qͥ vnã lingua exponit pꝑ aliã Intolerabił.lis.ↄ.t.⁊ le.qdð non valet.nec ſoisct vb vnã lingnã trãſfert in aliã.⁊ ðꝛ ab int ⁊ debet tolerari.⁊ ſcribit᷑ ꝑ. vnl. orund pꝛes.qð eſt diues.qꝛ interpᷣtes ditãt loqlã Intonſus a.um.i.nõ tonſus. “ Pbineit trãſferẽétes vocabula de vna ligua in aliã Incroneꝰ a.ũ.i interioꝛ.⁊ ꝓpꝛie quia q̃dã im aſiont Vel ðꝛ ꝑs ꝑtis.qꝛ interpꝛes ẽ mediꝰ dnaꝝ poꝛtumitate ſe ingerit intro vt comelaat alſtiſten. liguaꝝ.cũ traſtert vel exponit vnã ꝑ aliam Introꝛſus a.ũ.i.intrinſ. ecꝰ?. Sʒ frequẽtius jiinipee Interſcalare ri.eſt lignũ ex trãſuerſo ĩ ſcala introꝛſum inuenit᷑ in vi aduerbij. . luſoni⸗ poſitũ. n interſcalaris.?.t. ⁊ B re.ðꝛ int᷑/⸗ Inualitudinariꝰ.i.languẽs ſine valitudine oaluolid poſitiuꝰ. Uñ vᷣſus interſcalarꝭ ðꝛ qͥ nõ ↄti m Papiam. ſaubai uue int᷑ponitad modũ ſcalarium in ſcala. Inualitudo inis.F.t.i.debilitas.ĩbecillitas. ſ s Ineipulr inre cl hacia as eſtintſea Mfnuitzs. cin dulas. 7 Co.pn. “ Inuectiu.a.ũ.i.detractoꝛiꝰ.malign. et ðꝛ ens Interſignũ ni.vel interſigniũ nij.qð ẽ inter ab inucho s Eſinmectiun e ia⸗ an duo ſigna. vl ſignum qð eſt int aliqs.ſicut ctiua ue.ipſa iuectio.detractio.vituꝑatio. Worar aliqͥd ſolet mitti de vno loco ad aliũ canſa Un ⁊ qͥda lib Ciceronis dici palo. nariͤ go etin d aliũ cauſa ñ ⁊ q da lib Ciceronis dicteſt. Inuecti lonoeN J igni ? noticie. ene a ꝓpr inuectiugs factas ibi i cãtilenas Colübe nterſtitiũ tij. interuallũ.ſpaciũ inter aliã Inueſtitura eſt alicꝰ in ſuũ ius introductio ſtir do⸗ tabinrer do ſdg. ”J 2 eſt pꝛie poſſeſſiovl poſſeſſionie raditio “ Interuallũ li.n.s.i. ſpaciũ inter capita val/ Inuentariꝰ a.ũ.i.facilis ad inueniẽdũ. Itẽ J 4 ⸗ loꝝ.i. ſtipitũ qbo vallü fit. Un ⁊ cetera ſpa inuentariuʒ in iure ðꝛ libellꝰ qdam ĩ q oiĩia n l cia qñq; dicũt᷑ intualla. Ded magis pꝛie bona hereditaria qᷓ apud aliquẽ inueniot len intuallũ ðꝛ ſpaciũ tempoꝝ. Intercapedo coõſcribunt᷑.⁊ oĩa in illo libello ↄtinent᷑.vt lee vᷣo localis diſtãtia ꝓpꝛie appellat᷑. Iñ h int ſciat᷑ q;tũ eo tꝑevel die q; ſcribebat᷑ ĩ bonis Uundenn Malulum li.dimi. e ar r e Kch⸗ nteruentꝰ us.ui.i.interceſſio. In nidztia tie. i. inidia. 7 B2 ab innides. TIf hadsbe Interula le.f.p.i.camiſia.⁊ ðꝛ ab intuſ.qꝛ in nazteget nicti⸗ obinuig a ncple tus iuxta carnẽ induit᷑ Iñ intulatꝰ a.ũ.i. Inuidꝰ a.ſ.qͥ inuidet. Iñ Finuicia ⸗ St Hnin ie interula ſiue camiſia indutus. Itẽ ab inte eſt inuidia odiũ alieue felicitatj. Clel inui wrare⸗ rulaꝗ ð interulus a.ũ.i.interioꝛ. et coꝛ.pe. dia eſt exaliena felicitate in aĩo cuiuſcũq Nrinn vñ Wartial capel. Ouin etia; interulos innata triſticia. Iſß innidioſus a. i cui in⸗ ſarire Egaudens diſſoluere neeus. uidet. raro à iuid et. Uñ. Inuidioſvcgo öhrph⸗ Inteſtata hereditas. que teſtimonio ſcota no inuide cc laboꝛo. Et vt di. Oꝛatiꝰ. In/ nachen rnoõͤ eſt. aut ſi ſcpta ſit iure.tñ non eſt edira. uidia ſiculi nõ ĩuenere tyrãni. Toꝛmentũ Nrndd Inteſtabilł.lis..t.⁊ H le.qͥ nõ eſt dignꝰ vt in maise Pꝛiſclan⸗ di. Inuidꝰ qͥ bʒ inidiã. alimn⸗ teſtein recipiat᷑. vel vt teſtamentu faciat. Inuiolat? a. i.i. intactꝰ . 5; indis. loyr/ eſtein recipiar. vel vt tetqinente lacigt. nuiolat? a.ũ.i.intactꝰ integer.ᷣm Papᷣ. lamne Inteſtatꝰ v qͥ oĩno nõ fecit teſtametũ.vł ſi Inuitꝰ a.ũ.i.nõ voles.qſi ↄ vitã.i.volũtatẽ. nunnnu kcſti 5 rite poſtea rupiterrat cauſis i val in ⁊ vita. H . lunmn vl ſi ex iſto teſtamẽto nemo ſit heres.inſti. Inuiꝰa.ũ.i.nõ patẽ 3 uie. vbi nõ eſt via. extr ſſynoin/ S ab inteſta. deferunt᷑.in pn. viam. 7 82 annt wia. rbins c via eura Plletioan e 8. Jn Bnrecin cus E. 0: ab in Inuolutrũ tri.n.s.i.inuolutio cuiuſlibʒ rei nortdu tus. Iñ h̊ inteſtinũ ni.Et dicũt᷑ inteſtina i qð fit cũ in nr̃is dictꝭ aliud inuoluit q; diA· bcneiitel keria⸗ qꝛ in interioꝛi ꝑte coꝛꝑis cohibẽt᷑. ci videat᷑ Im Hug. Pap̃. vo di. Innolutꝝ fliine da og neribond modũ circuloꝝ oꝛdi/ abſcõſum. occultu. dictũ ſic ꝙ in ſe habeat ſulſtun nata ſüt. vt ſuſceptas eſcas paulatim ege/ aliud inuolutũ.vñ Eʒech. xxvij. In volu ncphrinn ran v udaddies cibis nõ impediant᷑. Clel tris hyacintbinuunis. ſabaemut rckus eabin erelta. Zü belln deime⸗ Inuoluulꝰ li.m. g.pe.coꝛ. qᷓdã beſtia ꝗᷓ yt ho altungnen ſtinũ qð eſt int teſtas.i.muros ciuitaij.Et mines facilius decipiat iuoluit ſe ali re. kercin Cooſan N unſnidir io kinneir, Abitisiin 5 zlckſon gönonnen wül. s. no auk L.. ra —–☛ nis ſnenlnin Uecnini u Are ſacnstbiicnan 1ſuüinsinnddund voſſeſtononunn 0 inleniiti ibel'goniti daliquc inumn libellootinan nbehatibons Obinuides. Ui. ſeſſet orsdig. Finnidindi gicint. Odini rin aio minſci, Giolus e d 0n ndi. Oud, etrräni. Tonnn mmid'bzine tegern H ziz mii ie wbinockſuc olatocliſi, aliuginua⸗ ii E „ 1 Sjech N. — ☛rr, = S=. — — — — = — ☛ — S=⸗ — — — litſeink — . . . . — . „ 2 Ioab interpᷣtat᷑ ſpirans vel dñi robur.D Ioas interptat᷑ vbi eſt incẽſum dñi.Pꝛopᷣa etymologia ẽ noiſ. Iſte ẽ qͥ ſilacra ↄbuſſit Ioathan ĩterpᷣtat᷑ ꝑfectꝰ pulcer.etymologia noĩs eſt. Fecit em rõnem ĩ ↄſpectu dñi.et poꝛtam dũñi edificauit excelſlam. — Iob interpᷣtat᷑ dolẽs ꝓpter ꝑcuſſionẽ carnis z paſſionẽe dolo.. ITociſta ſte..g.qͥ vel que iocis ſemꝑ intẽdit. Gſi in iocis ſaoanns.. Tocoſus a.ũ.i.vſus iocis.vł plenꝰ iocis Toculus li.dimi.i.ꝑuꝰ iocus. H Iocũdus a.ũ.i.letus.hilarꝭ.⁊ ðꝛ a iocus.qꝛ ſemꝑ iocis ſit aptꝰ.⁊ hilaritate frequẽtioꝛ. ñ iocũditas ttaalak. Locus ci.m.g.iĩ ſingulari.ſʒ ĩ płali m.⁊ neu. hi ioci.⁊ h ioca.i.lepos.vꝛbanitas.feſtiui/ tas.ridiculꝰ. Et eſt io pꝛie in vbis. lIonas vl iona interpᷣtat᷑ colũba vel dolens Colũba pᷣ gemitu qñ in vẽtre ceti triduo fuit. Dolẽs ꝓpr᷑ triſticiã quã ð ſalute habu it niniuitaꝝ.vl ꝓpt hederã ſubito areſcẽteʒ cuiꝰ vmbꝛa tegebat᷑ ↄtra ſolis ardoꝛem. ITonathan interpᷣtatcolũba dñi. Tonicꝰ ðꝛ qͥdã pes metricꝰab ĩuẽtoꝛe.vłꝓpt numerox vl ſyllabaꝝ ineq̃lẽ ſonũ. Jonos em̃ grece ineq̃le ðꝛ. Habet em̃ q̃ttuoꝛ ſylla bas. duas bꝛeues ⁊ duas lõgas. Et eſt io/ nicꝰ duplex.ſ.maioꝛ⁊ mĩoꝛ.ła maioꝛi.vła miĩoꝛi. Jonicꝰ maioꝛ vł a maioꝛi cõſtat ex duab long pᷣcedentibo ⁊ duabo bꝛeuibo ſe quẽtibo.vt Acerrimꝰ. Jonicꝰmĩoꝛ vł a mi noꝛi ↄſtat ex duab pmis bꝛeuibo.⁊ duab ſeq̃ntibo lõg.vt ꝑamabas. Uñn.õgat pꝛi moꝛes ⁊ curtat poſterioꝛes. Pes ionicus maioꝛ obuiꝰ hincq; mĩoꝛ Itẽ ionica ẽ vna ex linguis grecon. TLoppe ioppeſ.ioppen.ioppe.oppidũ Paleſtine maritimũ. Iñ ioppita te. ð Ioꝛdanis nis.m.g.iudee fluuiꝰ a duob fon tibo noĩatꝰ.quoꝝ vn ioꝛ.alt᷑ dan ðꝛ.hi co/ pulati ioꝛdanẽ faciũt. Naſcit᷑q; ſub libano mõte.⁊ diuidit iudeã ⁊ arabiã qͥ poſt mul/ tos circũitꝰ iuxta hiericho ĩ mare moꝛtuũ fluit. Et interpᷣtat᷑ riuus iudicoõdd. Ios. i. funuuauas. TIoſaphat interpᷣtat᷑ iudiciũ dñi. Ioſeph qꝛ mat᷑ ali ſibi addi optauerat vo/ cauit augmetũ. Huc pharao ſaphanet ap pellauit.qð hebꝛaice abſcõditoꝝrepertoꝛ ſonat.qꝛ obſcura ſomnia ruelauit ⁊ pᷣdixit ante O) ſermone.ſaluatoꝛ mundi.qꝛ oꝛbẽ terre ab ĩminente famis liberauit excidio. oſue interpᷣtat᷑ ſaluatoꝛ. Ipſe eĩ in figura xpᷣi płm a deſerto liberauit.⁊ in frã ꝓmiſ/ ſionis induxit.Et dict eſt ioſue bennũ vel bentheleon.i.filiꝰ Nun. Itẽ dict? eſt ieſus filiꝰ Naue.vñ Hiero.inꝓlogo regum.Et incipiũt a ieſu filio naue.qͥ apud eos ioſue bennun 3. Iota pꝛie vꝛ heclĩ̃a j.apud grecos.⁊ eſt mi noꝛ ceter lr̃is.qꝛ vno ductu fit fᷣm Augu. Sʒ qñq; ponit ſimppłr p qualibet lr̃a.Inñ in Mattheo. Jota vnũ aut vn? apexnon teribit alle˖egssg: . taciſmꝰ mi.eſt vbi i.płimũ ſonat.vt ſi di/ cas iuno iouis iure iraſcit᷑. VUel iotaciſmꝰ eſt cũ vboꝝ ↄiũctio in huiꝰ i.lr̃e aſſiduita⸗ te collidit᷑.vt in pᷣdicto exẽplo ptʒ. Uel ̃ᷣm Hug. Jotaciſmꝰeſt vocaliũ lraꝝ exil pꝛo/ nũciatio. Uł qñ ĩ iota lr̃a ẽ duplicatꝰ ſonꝰ ſcʒ qñ ꝓvno iota pnũciantouo.lł ecõuerſo vel qn vnũ exiliꝰ duo ſpiſſius ſonãt. Nam vnũ ſpiſſius duo exiliꝰ ꝓferri debent. Iouenſileſ..g.i.dij ad nücia ꝓferẽda depu tati.qſi ioui.i.creatoꝛi ſaltatoꝛes.⁊ ðꝛ a io⸗/ ue ⁊ ſalio.et coꝛ.ſi.vnde Martialis capel. Lymphedijqʒ iouenſiles. Uel ᷣm aliam lr̃am nouenſiles. r ITouinianiſte qͥdã heretici a iouiniano qdã monacho dicti. aſſerẽtes nullã nubentiuʒ ⁊ vᷣginũ eſſe diſtãtiã.nulliuſq; int᷑ abſtinẽ/ tes ⁊ ſilr epulantes eſſe diſcruimen. 2 X guüte Tpapãti indecli.i.obuiatio łboccurſus.et ðꝛ ab ipa grece.qð latie ðꝛ ire.⁊ anti qð eſtõ. Vñ repᷣſentatio dñi in tẽplo.i.feſtũ purifi catiõis beate vᷣgis ðꝛ ipapati.qꝛ tũc ſyme/ on xpᷣo occurrit ⁊ obuiauit.⁊ in vlnis ſuis accepit euz. ⁊ in teplo pᷣſentauit.ſᷣm Hug. Pap. etiain di. Ipapanti grece. obuiatio .2 ſcribit ꝑ ðꝛ ſymeonis.ſ.⁊ anne ⁊ ceteroꝝ a. gnpenultima ſyllaba. Tpſe.ipſa.ipſum põt iungi cũ pᷣma ⁊ſecũda ⁊ tertia ꝑſona.vt ipſe lego.ipſe legꝭ.ipſe le/ git. Sʒ cu pma ⁊ ſcdᷣa figuratiue.cũ tertia ſine figura.⁊ eſt p.de ſca ſyllaba. Et vt di cit Pꝛiſcianꝰ ĩ. xij. li.de pnoĩbo. Illð atten dendũ ꝙ cũ ille uludiſte iſtud.is id.faciũt neutra. ipſe ſolũ qð ⁊ ipſus inuenit᷑ a vetu ſtiſſumis ꝓlatũ.neutꝝ ĩ um.deſinẽs kee. N 9 „ —— — . — £ Therentł in andria. Ipſus mihi dau.qͥ intimꝰeſt eoꝝ ↄſilijs. JIpſa ei que qbuſdaʒ viſa eſt rõ nõ adeo firma viðꝛ.iõ in um.fa cit neutrũ.qꝛ ĩ us deſinit maſculinũ. Nam aliꝰ cũ in us tminet᷑aliud tñ neu Ir.n.g.indecli.i.palma.manꝰ. Vñ.Si vis mnam. vir na. dabit᷑ tibi nant in ir mna. Ira re.f. p.eſt furoꝛ recẽs cito trãſiens.q̃ ſic diffinit᷑. Ira ẽ repẽtina aĩ motio exq̃ nõꝓ uenit odiũ. Ubł ira ẽ ſangnis accẽſio circa coꝛ.ſᷣm phm. Et eſt ira bꝛeuis furoꝛ.ſʒ ira cundia vł odiũ qð idẽ eſt iueterata ira de vltione ſꝑ cogitans. Itẽ ira eſt pñs cõmo tio animi.⁊ ex cã naſcit᷑ Iracũdia eſtvitiũ naturale ⁊ ꝑpetuũ.Et ſic irat?eſt ꝓ tꝑe ↄcitatꝰ. Jracũdus frequent᷑ iratus ⁊ leuiter. Iris iris.vel iridis.m.g.eſt arcꝰceleſtꝭ.et ðꝛ ab aere q̃ſi aerꝭ. eo ꝙ ab aere deſcendat ad terrã. Dzʒ arc? ꝓpꝛie eſt via ipſiꝰ dee. ſz iris ipſa dea. Et ðꝛ iris q̃ſi erꝭ.qð latine ðꝛ lis qꝛ raro omittit᷑ niſi ad litẽ ⁊ diſcoꝛdiã ↄci/ tandã. Etẽ nũcia ⁊ pediſſeqᷓ Junonis. Et nota ꝙ iris nihil aliõ eſt q; nubes ſoli op/ poſita radijs ſoł multipłr infoꝛmata. Ea em̃ ẽ naf̃a lumioſi coꝛꝑis.vt ſꝑ in oppoſitã ꝑtẽ radios dirigat.Sol eĩ cũ ſitlumioſuʒ coꝛpꝰ radios ſuos mittit in ꝑtẽ oppoſitã in q̃ qniq; nubẽ ĩuenit q̃ i vna ꝑte ſuiẽ denſa. in alia dẽſioꝛ.iĩ alia dẽſiſſima. Itẽ ĩ alia ſui pte eſt rara.⁊ ĩ alia rarioꝛ.⁊ ĩalia rariſſima In illa q eſt deſa ſolares radij qſi in vitro incluſi rubeũ coloꝛẽ faciũt.in dẽſioꝛi ceru leũ.ĩ dẽſiſſima nigrũ. Itẽ ĩ rara ꝑte faciũt viridẽ.ĩ rarioꝛi croceũ.in rariſſima albaʒ. Et ita ſʒ maioꝛẽ dẽſitatẽ illiꝰnubis magg accedit ad coloꝛes nigrediniaffines. Se/ cundũ maioꝛẽ raritatẽ magꝭ accedit ad co loꝛes albedini affines. Pꝛetea nubes illa q̃ddã coꝛpꝰeſt ↄpoſitũ exq̃ttuoꝛ elemẽtꝭ et aqᷣſuʒ. ꝗq ſolis radio accẽſa a qttuoꝛ elemẽ tis qdripartitũ pᷣhit coloꝛẽ Contrahit ab igne rubeũ.ab gere ceruleũ ſiue lucidũ vld purpureũ.ab aq̃ᷓ viridẽ.a tra nigrũ. Hinc eſt ꝙ ſi videat᷑ iris ĩ mane.viðꝛ ĩ occidente ſz in veſpe videt᷑ in oꝛiete. Si ĩ meridie vi detr᷑ in ſeptetrione. In meridie videri nũqᷓ; pot cũ ſol in opoſita ꝑte nunq; poſſit eſſe. Et hincꝓpt varietatẽ coloꝝ iris ðꝛ quedã gema.⁊ et qdã herba.qꝛ eiꝰ flos coloꝝ va rieta te celeſtẽ arcũ imitet᷑. Un. Circulus trũ facit. Irrefragabił.lis.ↄ.t.⁊ H̃ le.i.inui Irreuerens tꝭ.i.nõ reuerẽs.i Irriguꝰa.ũ.i.madidus ł fertilis ł fecũdꝰ vł ſtercoꝛatꝰ.⁊ ðꝛ ab irrigo as.vñ Oꝛatiꝰ in hſmonibo. Irriguo nihil ẽ eluciꝰ hoꝛto.et H̊ irriguũ ui.vñ Judic.j. Irriguũ ſuꝑiꝰ ⁊c. eſtiris lapis eſt. herbaq; ꝛ iri. Irinos eſt ſeries oꝛonis vł ↄſtructio tenoꝛ? ſuũ vſq; ad vltimũ ſeruãs.vt apud vᷣgiliũ In pncipio celũ ac ᷑ras cãpoſq; liquẽtes Aucẽtemq; globum lune titaniaq; aſtra. Spys int alit.ᷣm Donatũ. Beda tᷣo di. Irinos.i.oueniẽtia ðꝛ qñ ſeries oꝛonis te noꝛẽ ſuũ vſq; ad vltimum Fᷣuat.nulla vicʒ alia cã vel ꝑſona mutata. vt in pᷣs. Deꝰ in — nõ ꝓpoſuerunt c. ronia eſt tropꝰ.ꝑ ↄꝛiũ.qð conat᷑ oſtẽdẽs.i. tropꝰ oñdens id ꝑ ↄtrariuʒ qð conat᷑i.qdð vult.vt in li. Regum.Clamate voce maio ri.De? em̃ baal foꝛſitan loquit.vł in diuer ſoꝛio ẽ.aut doꝛmit vt excitet. Hac niſi gra uitas ꝓnũciatiõis inuerit.ↄfiteri videbi᷑. qð negare ↄtendit ᷑ᷣm Donatuzʒ. Hug.ᷣo Dicit. Jronia Eſ nia ꝓnũciationi ↄꝛiũ hñs iĩtellectũ.ſ.ſic Qaudasvtvituꝑare ĩtelligat᷑ „ reſiſti vel inſtari nõ poteſt. Irregularitas eſt q̃da nota ſiue ĩpedimẽetuʒ canonicũ ex facto ſiue de ſacto ꝓuenies.q̃ qͥs ad eccliaſticos oꝛdines ꝓmoueri? iam ꝓmotꝰ in eis miſtrare phibet 2 degradari ſiue deponi qñq; mere. nuerecũdꝰ Iñ irreuerentia tie. (A ante O Is.ea.id.ſcribit ſine p. Uñ in plaliij ⁊ ee et ijs.ſine h. dñt ſcribi ꝑ geminũ i. Sʒ hi he. his dũt aſpirari.⁊ ꝑ vnũ i.⁊ ꝑ vnũ e.ſcribi Et no.qid eſt.⁊ h̊ eſt.ſũt due ꝑtes.vt cum 82 Marc'id eſt Tulliꝰvł Warcꝰ. hoc eſt Tulliꝰ. Id eſt l h eſt.nõ pᷣt eſſe vna dictio coõpoſita.qꝛ ↄſtat ex ntõ ⁊ vᷣbo. Etiã nõ ſũt ↄiunctões expoſitiue vt qͥda putauerunt. ⁊2 nec etiã talis ſpẽs ↄiunctionũ inuẽta ẽ. Sũt &̊ oꝛoes expoſitiue.Et illud ꝓnomẽ H venit demõſtratiue.⁊ h pnomẽè relatiue. ⁊ reſpicit intellectũ pᷣcedentꝭ termini.⁊ nõ ſuppoſitũ.⁊ iõ ſumit᷑ in neu.ge.⁊ in ſingula ri numero. Iſaac interpᷣtatriſus.Fᷣm Pa*–ê–ę‧ü»—ℳ0(Ä-öt Iſachar interpᷣtat᷑ merces.et coꝛ.pe. Vñ in auroꝛa. Eſt aſinꝰ foꝛtꝭ iſachar recumbens pe mes.e noie tuo ſaluũ me fac ⁊c̃.vſq; dum ait.Et ncibil. cui lugogt podd dialeen rii dicamn ſboſeth Tcaliän ligus ſichrena lii gtop iener vocoal unfliol boocciſi Necoo ſu wip⸗ loppie dis o Poofie pempr venikt Vvltibyt tuo li ꝛhe l ſopidawv uragung cſtlop t Peavris po Iiel Cgneniſ? Drenpec lyegtti⸗ ſoſopteh Inan Ciua 4 .Z Püirhir ininyne Mid⸗T irrlucnnt⸗ Cltluaferob Niſftapallar lingead ,⸗ ſiltwezbuli Mgumsiſel Neſflt ieiftncereg ctenötilar ſlſteklinna. s ſncin poſchlte⸗ nenugh i. Bateee ſeniesdinie fuat nuluf Ninßs de vſchdumet conakoſili. zgöconutig mate vocenen qunit.vkindin et. Däcniig ofiten vidct drannz Yuge Canoniie Napareitelig eiimnincbe ict. onnſuueſipecinin deſaao ovenis nespmonerni biberedegeen %%6 J mlisl cri/ 1. i Duun?in anch hotocn 5 innerecid Ingnüſahd 1 Sinpkaliütet mindi Oybi nüiag üe ſürduepees ſan eN De bd Italia lie. dieta ẽ ab Italo rege. Iſagoga ge.i. inſtitutio vł introductio. Uñ apud dialecticos introductiões ad artem Dialecticã iſagoge dicũt᷑.Et et᷑ lib poꝛphi / rij ðꝛ iſagoga.qꝛ introductoꝛiꝰeſt ad libꝝ p̃ᷣdicamẽtoꝝ. Iñ h̊ iſagogꝰgi.introductoꝛ ſboſech vir ofuſionis interpᷣtat᷑. Ulraꝝ. Iſcalidns a.ũ.ðꝛ ab excolo lis.vt ager iſca/ lidus.q̃ſi excolidꝰ.qꝛ iam a cultura exierit ſicut excõſul.qꝛ a ↄſulatu diſceſſerit. Iſis idis.f.t.ẽ dea lanificũ ſᷣm fabulas egv/⸗ ptioꝝ.q habuit duos frẽs.ſ.oſirim⁊ tipho nem. Et ipſa dea iſis nupſit oſirim ꝓ mari to qð alt᷑ frat᷑ dolẽs eũ occidit.q̃ ꝓpt᷑ oſirim cum filio ſuo oꝛo fugit in biblũ ſyrie q̃ren do occiſũ oſirim amariſſime lamẽtãdo do nec oꝛ? creuit.qͥ intfecit tiphonẽ patruum ſuũ.ſui pꝛis occiſoꝛẽ⁊ frẽʒ.ac ſuũ auũculũ Iſopꝰpi.eſt herba apta pulmonib purgan/ dis. Iſopꝰetiã ðꝛ ſparſoꝛiũ aqᷓ.qꝛ ĩ qbuidã lod fit ex illa herba.vel ðꝛ ſic ꝓpter ſil itudi nem purgatõis. Et eſt.fe.g.ſᷣm Hug. In/ uenit᷑tñ in neu.ge.h̊ iſopu.vñ Macer de viribo herbaꝝ. Et iſopũ ſiccũ calidũ q́ʒ ter tius illi. Eſt i vtroq; gdus⁊c̃. Et ᷣm aliq̊s coꝛ.pe. Uñ in auroꝛa. Pectoꝛis humoꝛes iſopi decoctio mũdat. Itẽ aliꝰ diẽ̃ Iſopꝰẽ herba purgãs ð pectore phlegma.Alij di cũt ꝙ iſopꝰ ſit grecũ.⁊ ꝓ.pe.vñ Bernardꝰ ait. Pectoꝛis herba cauas rupes ĩſedit iſo po. Itẽ aliꝰ.Ad pulmonis opꝰ ↄfert medi camen iſopꝰ. Itẽ ius ſinapis cerebꝛum.ſʒ purgat pect? iſopus. — — 7 7 Iſpalis.ẽ q̃dã ciuitas h iſpanie. Iñ iſpa lien ſis. ſis.ꝰ.t.⁊ ̊ le. ITſrael.m.g.indecli.⁊ etiã declinabile iuenit᷑ H ifrael hꝰ iſraeł. Jacob dictꝰ fuit iſrael.et interpᷣtat᷑ vir vidẽs deũ. Is em̃ ðꝛ vir.ra. vidẽs.el.deꝰ. Tũc eĩ nomẽ ̊ accepit qñ to ta nocte luctatꝰvicit angelũ ĩ cercamine.⁊ oꝛiẽte lucifero bũdicc᷑. ⁊ inde ꝓpᷣt᷑ viſionẽ dei. iſrl appellatꝰ ẽ. Siẽ ⁊ ipſe ait. Uidido minũ facie ad faciẽ.Et ex hiĩc.xij.triba filio rũ iſrł vocabulũ ſoꝛtite ſunt.vñ Exo.xiiij. Fugiamꝰ iſraelẽ. Iñ h ⁊ P iſraelita te.pe. p. ? iſraeliticꝰa.ũ.pe.coꝛ.Et ſolẽt qͥdã in ̊ noĩe iſrł tacere s.qꝛ s.añ r.in eadẽ ſyllaba ſonare nõ pᷣt ĩ latinis dictõibo.ſʒ errat.HNõ em iſrł eſt latina dictio ł greca ſʒ barbara. ⁊ in barbar dictõibo in multꝭ lʒ barbariʒa re.Nõ em̃ barbaries vel lingua hebꝛea ar atice. .- phonie ſcr ibit ꝑ u.?⁊ nõ ꝑR o. iralia dit ar e. Et nota cd; italia olima grec occupata magna grecia dicta ẽ. In italicꝰa.ũ.⁊ italꝰ a.u.Sʒ h̊ ma gis dðꝛ ab italo rege.⁊ coꝛ. pmã italia.lʒ ali/ qũ inueniat᷑ longa ꝑ extaſim.vt italiã ꝓfu/ gus ⁊c.vt di. Donatꝰ. * Iter iterꝭ.n. g. ⁊ itiner nerꝭ.⁊ H itio onis.et itus.us.oiĩia ab eo is.ſed dꝛũt.qꝛ itꝰ ẽᷣ via q̃ iri ab hoĩe quaq; vᷣſum p̃t.ſj iter ⁊ itiner diuerſaʒz hñt ſignificatõʒ. Iter ei ẽ locꝰ tra ſitu facił. Un eũ appellamꝰ aditũ. Itiner aüt eſt iter lõge vie ⁊ ipſe laboꝛ ambulãdi. vt q̊ velis puenias.Accipiut᷑tũ qũʒ ĩ eadẽ ſignificatõe.Et fᷣm ̊ ex iſtꝭ duobo noĩbo. ſ. iter ⁊ itiner effectũ eſt ynũ h̊ mõ. Iſte ntũs iter ẽ in vſu.ſʒ eiꝰobliqͥ nõ ſt᷑ invſu. Itẽ iſti obliqͥ itinerꝭ. neri.nere.ſt᷑ ĩ vſu.ſʒ eoꝝ ntũs aboleuit. ⁊ ſic factũ ẽ vt ex iſtꝭ obliqͥs etex illo ntõ iter efficeret᷑ vnũ nome.⁊ declinat᷑ HB iter itinerrß. H Itinerarche dicũt᷑ itinerꝭ cuſtodes.ab eo is ⁊ archos grece.i.pnceps.h̊ nomẽ trahetes qꝛ ad puĩciaꝝ tutelã ꝑ ſingła loca paòzà etꝭ faciũt ſtare cuſtodiã vt.l.j. C. cuſ.reo. Iuba be.fp.eſt crinis eq̃ꝝ ⁊ et alioꝝ aĩaliuzʒ irrationabiliũ.⁊ ðꝛ a iubeo es. Juba etiaʒ ðꝛ criſta que galee ſuꝑponit᷑.vlł ꝓpt᷑ noticiã vl ꝓpt᷑ fruſtratõʒ ictuu. In iubatꝰa.iũ.i.cri nit? criſtatꝰ.⁊ iuboſꝰ a.ũ.i.iubis abũdãs Iubar arꝭ.i.ſplẽdoꝛ ł initiũ oꝛtꝰ ſolis.vłſol vł lucifer.⁊ ðꝛ a iuba be.qꝛ ꝓpt᷑ radios qͥd/ libet iſtoꝝ videt᷑ iubatũ.qꝛ dirigit radios ad modũ iubarꝭ.⁊ coꝛ.pmã.Uñn.Exẽpluz q̃ſi ſol collaterale iubar. 5 Iubileꝰ lei.m.g.i.a nnoreqͥetõis gaudij ⁊ leti cie ⁊ remiſſionis.q̊ ̃ui libᷣtati donabãt᷑ de bita relaxabat᷑ captiui abſoluebãt᷑.poſſeſſi ones gtᷣ reſtituebãt᷑. Ita di.hug. In hiſto rijs aũt ſuꝑ Geñ.xiiij.ðꝛ. Ab hac victoꝛia abꝛae tradũt iubileuzʒ habuiſſe iitiũ ꝓ hac Fmiſſiõe captiuoꝝ Jobel ei remiſſio łiitiũ ðꝛ. Iñ iubileꝰ.i.remiſſuiꝰvł initiãs.Ob h̊ at ↄſtitutꝰ ẽ qnqgeſimꝰ.qꝛ tũc erat Loth. vt dicũt qͥdã qnq ginta ãnoꝝ.ł tũc erat qͥn q̃geſimꝰ anꝰex q̊ dũs deꝰ locut erat abꝛae in via.vel exq egreſſus eſt de tairã.Et no/ ta ꝙ ſi iubileꝰ deriuat᷑ a iubilo as.tũc dicẽ duʒ eſt iubileꝰ ꝑ i.in añpenul.ſyllaba.Si aüt a Jobel tüc dicẽdũ eſt iubeleꝰ ꝑ e.ĩ añ penul.ſyllaba. In pᷣma aũt ſyllaba cã eu/ q 4 „— — — . „ Iubilus li i argutꝰ. ſonoꝛꝰ ꝛ letabũc cant Pꝛopꝛie qͥdeʒ iubilus eſt vox ↄfuſa pᷣ gau dio. Uel 'm qſdam Jubil?eſt gaudiuʒ qdᷣ vbis explicari nõ pot. nec tñ penit retice/ ri. Vlel iubilꝰeſt cũ tãta leticia coꝛde ↄcipi tur quãta monis efficacia nõ explet.vt di cit Papᷣ. vñ in Hꝛeciſmo ðꝛ. Fert᷑ inexple ta iubilus leticia menti. Iuda fili JFacob aleſſio inten tat᷑ Oñ emrm̃ i eũ peꝑit Lia. laudẽ dño retulit dices.nũc ſuꝑ h̊ dño ↄfiteboꝛ. Et no.q ꝓ filio iacob inuenit᷑udas⁊ iuda de.⁊ iuda indecli. Ji iuda de.vel iuda indecli.tam p ꝓpło qᷓ; pꝛo terra iudeoꝝ. Et qñ ẽ indeclinabile debet accentuari in fine iuda cã differentie ſm ma iuda. Cũ manet imota ipſiꝰ poſtrema leuatur. Eta iuda vel iudea dicitur iudai cus.a. um. Iudas iacobi qͥ appellat᷑ alibi lebeꝰfiguratũ nomen hʒ a coꝛde.qð nos diminutiue coꝛ culũ poſſum appellare. Ipſe in alio euãge lio Taddeꝰ ðꝛ.quẽ eccłiaſtica hiſtoꝛia tra dit miſſum Ediſſam ad Abagarũ regem. Iudas ſcarioth vl ſcariothis.vł a vico in q̃ nat?eſt. vel a tribu Ilachar vocabulũ ſum pſit.da pſagio futur in ddemnationẽ ſun Aſachar em interpᷣtat᷑ merces.vt ſignaret᷑ ſciũ pitiois qͥ vendidirdñm. Deanioth interptat᷑ mẽoꝛia moꝛt. qꝛ nõ repẽte ꝑſua ſus. ſed diuti? meditat/ pegit ſcelus. Iudei dicunt᷑ qͥ moſaycã lege ad lr̃aʒ imitã/ tes tenẽt circũcidẽdo⁊ alia legalia faciẽdo Indeus a. um.ðꝛ a inda filio Jacob.qð no men ſciſſura decẽ tribuũ hebꝛeis ĩpoſuit. NHNã añ hebꝛei vl iſrł dicti ſũt.ſʒ ex in duo regna ꝓpłs dei diuiſus eſt. tunc due tribyqᷓ de ſtirpe iuga reges hebant indeoꝝ nomẽ ſoꝛtite ſũt. Reliqͥ ꝑs decẽ tribuũ q̃ in ſama ria regẽ ſibi ↄſtituit.ob płi magnitudineʒ bſtinuũ nomẽ obtinuit iſrk. Et interpᷣtat᷑ iu deus ↄfeſſoꝛ ſiue ↄfitẽs. Nomẽ vᷣo mõ nõ/ dum eis ↄuenit.interpᷣtatio aũt eiꝰ ab eis lõge abſentat᷑. Nõ em̃ vᷣo noĩe nũc dicunt oↄfeſſoꝛes.ſed diffeſſoꝛes potõũ. „ Iudex .ðꝛ q̃ſi ius dicẽs ppło.vel iure diſce ptans. ? eſt etymo. Jure aũt diſceptare.eſt luſte iudicare.Nõ em̃ ẽ iudex ſinõ eſt in o iuſticia.vt ĩ.c.foꝛꝰ.S.in oĩ q;ᷓ negocio.ð.vᷣ. ſig. Et iudex eſt.q ex iuriſdictiõe ꝓpꝛia aut ſibi delegata. ⁊ cõmiſſa ius hʒ ſuꝑ cauſas finit᷑ ſic. Jue ct'lege eſona rujqm. ſſ.iudicis.actoꝛis ⁊ rei.ſuꝑ eadẽ qõne litigioꝝ vel litigatoꝝ cognoſcendi. Iudex oꝛdinarieſtille qui habet ptãtem iu è — —L”L dicandi a ſe iure ſuo hocipſo ꝙ eſt talis. t cepus. baliu.p̃ſes ꝓuincie ⁊ ↄſimiles. Iuderx delegateſt ille qͥ habet ptãtem de cõ aliqua cognoſcendo ab aliquo ſibi cõmiſ-/ ſam.qͥ etiam ðꝛ iudex extraoꝛdinarius. Iudex cõpetens ðꝛ qui cauſe iuriſdictionez habet cum exercitio dato qð ꝑ exceptione poſlſit elidi.ſiue exceptio ↄtingat ꝑſonam. vt qꝛ ſuſpectꝰ ſi ie ſuriſdictiõʒ.vt qꝛ reſcri ptum ſurrepticiuʒ.vt in glo.in cle.cũ lite. vt lite pen. ðMM Iudex incõpetẽs eſt in qnẽ lʒ ↄſenſerimꝰ v qꝛ ipſe nullã iuriſdictionẽ habeat.vł quia interuenit erroꝛ in adducendo vel adeun/ 0 ipſum. vel qꝛ vi cõpulſus ſum in eũ cõo Iudex cõpꝛomiſſariꝰeſt ille qͥ excõpꝛomiſſo .i.ex ↄſenſu ꝑtium ⁊ ex litigantiũ electione de cã cognoſcit.qͥ nullã hʒ iuriſdictionem ꝓpꝛiã ſeu delegata.ff.de arbi.l..i. Iudices pedaneidicunt᷑ illi q̃ᷓ officiũ ẽ de minutis cauſis ⁊ infimis cognoſcere.⁊ in⸗ utilibe vł vilibo. licet ſint oꝛdinarij. 2 Iudices cartularij erãt olim qͥ ab imꝑatoꝛe pᷣuilegiati erãt.vt qͥ vellẽt coꝛã eis litigare poſſent.ſʒ ipſi nõ poterãt cogere aliquẽ a litigandũ coꝛã eis.Et dicunt᷑ etiam hodie iudices oꝛdinarij creati a comite palatino qui nõ hñt admiſtrationem niſi habitu.vt no.in.l.j.ff.de iudi.⁊.l.fi. C.vbi ⁊ apud qͥs reſti.agen.ſit. Iudices domeſtici.vide.s.domeſtici. Iudicem delegare eſt vice ſua aliũ de cauſa cognituꝝ ↄſtiture. Iudicium.hec dictio multipłr ſignat. Pꝛi - mo modo idem eſt qdð caſus foꝛtuitꝰ.vt ðꝛ Hoc de meo iudicio venit. Secũdo ẽ di/ ſcretio. vt dicẽdo. In puerꝭ nõ eſt iudicin. facit Inſti.q.nõ eſt ꝑmiſ.fa.teſta.S.pᷣterea Tertio eſt actio.vt cum ðꝛ. Judiciũ fami lie herciſcũde.ff.de iudi.l.ĩ familie.OQuar/ to eſt vltia volũtas teſtatoꝛis. Quinto eſt iudicium vel ſnĩa iudicis.l.j.ff. de re iudi. Serxto ponit᷑ p examinatione vl delibera tione. Septimo ꝓ autoꝛitate. lxij.dil. c. ij. Octauo qnq; ꝓ pena.l.di.ca.expurgabit. Nono capit᷑ ꝓ inſtãtia vł oꝛdinatiõe cauſe diſcutiende in iure coꝛã iudice.ſic ſumit᷑ in ti.de iudi.⁊ in.l ꝓperandũ.S.j.C.de iudi. 2. ff. e. ti. ponebat. Et ĩ hac ſigficatõe dit/⸗ finit᷑ ſic. Judiciũ ẽ act? legitimꝰtriũ ꝑſona aut ſuꝑ eodẽ indicio cõtractus.de iᷣ.ſig· c. ſesig gſſio. cumpo zꝛhu Püneta meoge Iudici⸗ tadine⸗ Nſuen Licua niutene Ub icl ldicnor Cuntiſip nileere ſoesden publicit jeden diciat intents Ldich⸗ nemel Ptntla Iuabi. ehlein ⸗ bil lugelalo⸗ hoſtaqſi⸗ gbl eica leni lugunfn geeöni W adng goo ano perdeſe Juginoen ginoh iegc eoieci. lailig nb in i mmiorun. ignilon nanse Gewinra ginnſ leli ugin niini fultginleß gtter mNnin. dapründ ignoſticn rCinunins ſeinnicn göpengte ungnt onn cnö; Nenn gloinceäie oſenle ebabennnt Cendovdn lusſomincicr leqhercigraih igannückan bziunidtane bili. ili roffchin Scnet torginan. inqabünnet 1coꝛi cislige cogeregligin muntenamhodt comuepalany n niſihabit.N. ybitapos vonneſti. na aädecauſt ipkrignat Pl us ſontvit N nit Secice⸗ nen no ctiucdin in teſta Hn no:. Adiaßſn ilifamtieſr⸗ arors. Oumt poſi itꝰ. qᷓ 2 9° - foꝛus.ĩ glo. Et öꝛ iudiciũ q̃ſi iurꝭ dictio et oñſio. Et eſt iudiciuʒ dũ diſcernit. Cauſa cum ꝓponit᷑. Juſticia cũ finit᷑. Eta iudiciũ 8⁊ B̊ iudiciolũ li.dimi.⁊ iudiciariꝰ.a.ũ.qð ptinet ad iudiciũ.⁊ h̊ ⁊ h iudicialis.⁊ h̊ le. in eodem ſenſu. Tudiciũ ↄᷣdictoꝛi tudinẽ.⁊ tu aduerſariꝰmeꝰ diceres nõ eſſe oↄoſuetudinẽ.vt ĩ.c.abbate.ĩ glo. fi.de vᷣ.ſig. Indicia capitalia ſunt qͥb caput eximit᷑a ci nitate moꝛte vel exilio.de his vide inſti.de pub. iudi.in.S.publicoꝝꝛ. 7„ Indicia publica ſunt publicj cauſis.⁊ di cunt᷑ ſi populica.qꝛ cuilibet de ppło com miſſa ẽ executio vt ↄ crimẽ leſe maieſtat.ĩ q̊ oẽs de ppło pñt accuſare.Qñq; iudiciuzʒ publicũ ðꝛ eſſe iudiciũ qð intẽdit᷑a crimi/ ne. de h inſti. de pub. iudi.in bᷣn. uiłr tractant᷑ ſiue udicia pᷣnata ſunt que ci intentant. Iudith vidua laudãda q interfecit holofer nemꝛ? liberauit iſrł de manu hoſtis.⁊ int/ pᷣtat᷑ laudãs.vel iudea vel ↄfitens. Iugabił.lis. .t.⁊ h le.qð etiã B 25 iugalis ⁊ ̊ le.inuenit᷑ ꝑ ſyncopã.i.iungibił.vel iu/ go habilis. Iugat. lis. 9.t. ⁊ B le.i.iugo aſſuetꝰ.ſub iugo — oſit?. qſi domit?. Itẽ inuenit iugal. i. iun gibil. ⁊ tũc ðꝛ a iugabił ꝑ ſyncopã. Uñ.ij. Re. viij. Subneruauit om̃s iugales cur/ Iugeꝝ ri.ᷣm ꝙ cõit᷑ accipit᷑ẽ ſpaciũ ruũ. ere qð vnũ aratꝝ pᷣt arare ĩ die. Et iuenit᷑ ;̃ iuger erꝭ.ĩ eadẽ ſigficatõe. Iſið.di.in li. etymo. Jugeꝝ ↄſtat lõgitudie pedũ ducẽ/ toꝝ q̃draginta.latitudine centum viginti. Iugis gʒ..t.⁊ ge.i.aſſiduꝰ.ↄtinuꝰ.pſeue/ rans.⁊? pðᷣ.pmã ſʒ iugũ eã coꝛ. Unde.Ex pers eſſe iugi venerꝭ nequeo pᷣce iugi. Iugitas atj.t.t.i.aſſiduitas.ꝑſeuerantia. Iuglans dis.ðꝛ a ioue ⁊ glãs.Et vcunt᷑iu / — O ↄſecrate ei.vel qꝛ ſunt cib ioue dignꝰ. Tugulꝰ li.i.gutturvł gutturꝭ inciſio.vñ ¶Lu canꝰ in.ij. His dabit h̊ pacẽ iugulꝰ fineq; tum finit vt igniis. IfIfuuniꝰnij. menſis qͥdã.vide infra maꝰ. . maloꝛum. MB Iugulũ li.dimi.i.ꝑuũ iugũ. r Iugũ gi.n.s.eſt cacumẽ montꝭ.⁊ ðꝛ a iũgo. G.qꝛ ꝓpinqͥtate iugoꝝ colles iungantf᷑. Iñ iugoſus a.ũ.i.cacumĩoſus vel mõtuoſus. Dꝛ etiã iugũ illud ligneũ inſtr̃m cum quo boues iũgunt᷑. Uñ qdã ſilitudine iugũ ðꝛ ſnit?.⁊ inde h̊ iugulꝰ.⁊ coꝛ.pmã iugũ.Uũ ꝓſper.Nõ ſᷣuile grauat libera coꝛda iugũ. um ðꝛ. ſi dicerẽ H eſſe oſue glãdes caſtanee.qſi iouis glandes.qꝛ ſunt pvr.i.ignẽ.qꝛ ðt . H vyt ſi pꝛune eiꝰ cinere fuerit cooꝑte vſ;dDa Iulianus a.um.eſt nomẽ poſſeſſiuũ de Ju, lius ceſar. If iulianni. ꝛ ſpꝛiũt nomẽ cu· iuſdam viri. Iulus li. fuit filiꝰ Enee. Et eſt biſſyllabũ. 3 qñq; cã metri ponat᷑ triſſyllabũ. Et hic ce ſar dict eſt Juli.qꝛ de eiuſdẽ ꝓgenie pꝛo H ceſſit. Uñ illud. Juliꝰa magno dimiſſum nomen iulo. Jñ iulius a.ũ.nomen poſſe ſiuũ. et h̊ iulia lie.qᷓ̃dam colũna rome in ſummitate eſt vꝛna. in q poſita fuerũt ofſſa ⁊ cinis coꝛꝑis ceſarꝭ.⁊ hinc dicta eſt iulii. Itẽ a iulio imꝑatoꝛe dictꝰ eſt h iuliꝰ lij.q dam mẽſis.qͥ hᷣmo vocabat᷑ ntilis.ſed po ſtea in honoꝛẽ Julij ceſaris q eo mẽſe na / tus eſt. v qꝛ in eo aliquã victoꝛiã obtinuit Dictꝰeſt iulius. Iñ iuliꝰ aum. ulos ꝓpꝛie ðꝛ pina barba.ſ.lanngo. umentũ ti.ðꝛ a iuuo as.vł a iuuamentũ pꝓp ſyncopã bos vł equꝰ Haſinꝰ.⁊ dicũt hmoi aialia iumẽta.qꝛ nr̃m laboꝛẽvł onꝰ ſuonnd iutoꝛio ſubuectãdo ⁊ arãdo iuuẽt.Nã car penta trahit bos ⁊ duriſſimas tre glebas vomere euertit. Equꝰ⁊ aſin poꝛtãt onera ⁊ hoĩm in gradiẽdo laboꝛẽ tempant.vñ et iumẽta appellãt᷑.qꝛ iunat hoĩeſ.Eadem qͥʒ dicunt᷑ armẽta. In iumẽtariꝰa.ũ.qð perti netad iumentũ.⁊ h̊ iumentariꝰ rij.⁊ H uu0 mentaria rie.cuſtos iumeni. Iuncata te.eſt lac ↄcretũ ⁊ iunc inuolutuz ⁊ ðꝛa iuncci. MßMVMU, Iuncꝰci.i.ſcirpꝰvl papyvrꝰ.⁊ ðꝛ a iũgo g.qꝛ eo aliqͥd iungit᷑ ⁊ ligat᷑.vel qꝛ iunct radici bus hereat. Iñ h̊ iunculꝰ l. dimi.⁊ h̊ͥ iun/ cetum ti.locꝰvbi iunci abũdant.⁊ iunceꝰ. a.um.i.de iuncis exñs.vł ad iũcos ꝑtines vel macer.vł ſubtilis ad modùtiunci. mnngibi. lis. cõ.t. et hoc le.aptus ad iũgen Iunipvrꝰri.qdam arboꝛ cuiꝰcineres pleno — pyr.i. ignẽ qꝛ ↄtectũ diu teneat ignẽ. adeo annũ pueniũt.vlł qꝛ ab amplo vſq; ad acu tum finit vt ignis. Iunix c.f.t.idẽ eſt qd iuuencula.i.pua bos ſ̃m Hug. Pap̃. vo. di. Juces boues iuune es. Et pdu.pe.gti.vñ Perſiꝰ. Tot tibi in flãmis iunicũ omenta liqueſcũt. Iuno iunonis.f.g.⁊ ðꝛ a inuo as.q̃ſi iuuñĩs nouos.Et em̃ iuno dinia bonitas que no uos iuuat.qꝛ creata gra ſua nutrit. Eſt ec aer qui ſimilit᷑ iuuat nouos. qꝛ infanteas· ãno ᷣuãt ignẽ.⁊ ð q̃ſi gignipvrꝰ.i.gignes calido ⁊ humido vtero veniẽtes.⁊ ſiliũ qli tatũ bñficia poſcẽtes recipit fouẽs hũoꝛe caloꝛe.qꝛ ipſe ſolus int elemẽta calidꝰeſt ⁊ humidus. Hec etiaʒ eſſe ðꝛ lucina.i.dea part? Ubł iuno ðꝛ q̃ſi iano a ianua.i.ianua ꝓagatõis feiaꝝ.qꝛ q̃ſipoꝛtas matronarũ pandit. ⁊ naturas nubentiũ maritꝭ.Eſt eĩ dea pturientiũ ⁊ nubentũ. Iñ iunoniꝰ.a. um.i.res ptinẽtes ad iunonẽ.vł res iuno/ nis.ſicut pauo.qui ðꝛ auis iunonia. Unð Ouið.de arte.Laudataſ oñdit auis iuno nia pennas. Iupuer iouis.eſt vnꝰ de ſeptẽ planetꝭ errati cis ĩ ſuis q̃litatibo tꝑatus.calidꝰ⁊ huidus. Maliciã naq; ſaturni temꝑat Curſũ ſuũ in duodecim ãnis cõplet. Itẽ ſᷣm fabulas poetaꝝ fert᷑ alioꝝ deoꝝ pat.⁊ ðꝛ a iuuo.vł luuãs.⁊ pr. Et ꝓpðᷣ.pmã poſitõe.vñ Ouið. in epi. Jupiter eſſe piũ ſtatuit qdᷣcunq; iu uaret. Et innenit᷑ in ntõ iupit᷑ vel iouis.vt dicit Pꝛiſcianꝰ. Tñ moderni vtunt᷑ tm̃ 3 ntõ iupit᷑. Hug. aũt dicit. A iuuo as.ðꝛ HB iouis.hꝰ iouis.⁊ h iupiter.teris.vł inpitrꝭ Antiquitꝰ em ita declinabant᷑ omnia iſta. ſʒ poſtea obliq iſtnoĩs iupiter.⁊ iſte ntüs iouis aboliti ſunt. Uñ poſtea exobliquis iſtiꝰ nti iouis.⁊ iſto noĩe iupiter facta eſt q̃ dam cõmirxtio. ⁊ redacta ſunt quaſi in ynũ nomen.ſ.hic iupiter.huiꝰ iouis. Jũ h eth 2 iouialis.⁊ h̊ le. Iuramẽtũ ti.eſt affirmatio vł negatio ſacre rei aſſertiõe ł atteſtatõe firmata.ᷣm Boff. vjl ne facta ab hoĩe.ſʒ ab ipſo nat᷑e ↄditoꝛe.vt maris et feĩie ↄiunctio.liberoꝛũ ſucceſſio.? pueroꝝ educatio. Itẽ ius natale ðꝛ equiſſ- ſimũ.veluti.qð tibi nõ vis irrogari.alijs n irroges. Iñ dicunt᷑ etiã pᷣcepta naturalia que in lege ⁊ euãgelio ↄtinent᷑. vt Nõ me/ yel adhibita religione m Pla. Iuramentũ aſſertoꝛiũ. eſt cũ iurat᷑ de pᷣſenti vl de pᷣterito ſic eſſe vł nõ eſſe. fuiſſe vel nõ fuiſſe. Sʒ iuramẽtũ ꝓmiſſoꝛiũ ẽ qũ iurat᷑ de futuro aliqd datuꝝvl factuꝝ.Aliqñ et i ̊ non fecero.H iurat᷑ ꝑ execrationc.vt D ce⸗ accidat mihi vel filis meis.aut hmoi Iuramẽtũ calũnie.ẽ cũ qs iurat ſe bõa fide ⁊ nõ aĩmo calũniandi agere vł rũdere.nec egiſſe ł rudiſſe.vñ Illð iuret᷑ꝙ ſibi lis iuſta viget᷑. Et ſi qret᷑ veꝝ nõ inficiet᷑. Nihil pꝛo mittet᷑ nec falſa ꝓbatio det᷑. Utilis tradet Dilatio niła petet᷑.c.j.ð iura.calũ.ĩ glo.iiij. Iuratꝰ a.ũ.ðꝛ a iuro as.⁊ ponit᷑ actiue ł paſ ſiue. vñ Ouidiꝰ. Zu mihi iuratꝰ ꝑ numia matrꝭ aquoſe. actine dixit. Et alr Jurata numina nõ reducũt te.paſſine dixit. urgium gij.i. litigatio vel ̈beratio. et ðꝛ a iurgo gas.q̃ſi iurꝭ garriũ.vel qſi iur actio fm Hug. vel m Papᷣ. Jurgiũ ðꝛ ↄuiciin coaſualis ↄtentio. Ideʒ iurgamen inis. dicialis.qꝛ de iure tractat. Iuridicus.a.ũ.i.rectꝰ q dicit ius. Iuriſcõſultꝰ.i.iuriſperitꝰ pᷣim Paß. VIñn⁊ q̃dã oſtitutio ĩ arte rhetoꝛica ðꝛ iunri ⸗ — Iuriſdictio ẽ ptãs de publico ĩtroducta cũ neceſſitate iurꝭ dicẽdi vł eqᷣtatis ſtatuẽde. m Aʒo. ð a ius.⁊ dicio onis.qð ẽ ptůs Iuriſpꝛudęẽtia eſt diuinaꝝ ⁊ hũanaꝝ rex no ticia. iuſti atq; iniuſti ſcia.iuſti.ſ.ad facien dũ.iniuſti ad euitãdũ.qꝛ ñ ſufficit ſcire d ſit iuſtũ aut iiuſtũ.niſi ⁊ ipſaꝝ reꝝ ↄꝛiaruł coꝛpaliũ hẽat qͥs notitiã.fᷣm qua fᷣmvari / as ↄditões varia iura ſunt ſtatuẽda.inſti. de iuſti. ⁊ iu.in pn. Ius iurꝭ.ðꝛ a iubeo bes.qꝛ iubet.Et eſtius lex diuia. YFas lex hũana. Tranſire autẽꝑ agrũ alienũ fas eſt. Jus vᷣo nõ eſt. Ite ius ð8 eſſe lex ſcripta Itẽ leges hũane ſt Jura diuĩa ſunt. Itẽ ius generale eſt.Lexeĩꝰſpe mando.ius iurꝭ in agmie pando. Iuſiurandũ di.n.g.i.iuriſiuratio. Ius naturale eſt qð ẽ cõe omĩ nationi eo q vbiq;ʒ inſtictu nat᷑e habet᷑.nõ aliq̃ ↄſtitutio 7 chaberis. ⁊c. 4 ðᷣꝛ ius qð nõ eſt pᷣtoꝛiũ.qͥnto ðꝛ diſputatio piedo ius canonicũ.ðꝛ ius ciuile Et itaſu mit.j.di. iuſ aut.aut nat᷑ale.vt ĩ gl.j.no.i fi. lusgetin cies. Et caret h̊ nomẽ ius gtõ.dtõ ⁊ abltõ. pluralibo ſᷣm vſum.Et nota ꝙ ius reꝑũ in glijs ſigficationibo. Uñ. Jus aqᷓ.ius rectũ ius ðᷣ eſſe ptãs Itẽ ius ꝓphanũ ðꝛ bꝛodiũ vb ꝗqua ĩ qua coquunt᷑ carnes poꝛcine.qj ꝓphane ſũt iudeis.Et vt dicũt qͥdam. Jus iur ꝓ lege. vel ptãte.vł rõne.ꝑ ris. Sʒ ius iut ꝑ t. p aqua vel bꝛodio. Uñ. Jus iutis Ius ciuile dtienit᷑ accipi diuerſimode.vtdiſ. ſj. c.ius naturale. Uno mõ eſt qð qͥſq; ppls⸗ vel queq; ciuitas ſibiꝓpꝛiũ diuia hũanaqʒ cã ↄſtituit ſᷣm Iſið.li.v. Scðo ðꝛ ius ciui le.l. xij. tabulaꝝ. Tertio ðꝛ qð ex legibʒ ple biſcitꝭ. ↄſtõnibo.ſenatuſcõſultꝭ.pncipũ de / cretis.ł autoꝛitate pꝛudẽtiũ inuenit᷑.q̃rto pꝛudẽtiũ.q̃ fuit facta ſub lege.xij.tabulaꝝ. ſexto qͥcqͥd habemꝰ ſcriptuʒ de iure.ſeptio qcqd iure naturali ł iure gẽtiũ ſubtrahit. yvbł qð nõ ẽ ius naturale vł geẽtiũ.Et ſic ca/ „1 4 2 miniafe lonk vio nigenas oeb fereg Iusaureo bertiantn fn zo/ inſnui⸗ eñi winge Pbonliti⸗ ſoſcudit ſeotpugn Rto Fef deſerat, Ct blcointan (scapite luepoſcer domicdd luspare Mionh⸗ looſiue⸗ toneeca utor do one mn gbburc⸗ luhublene Papikron lcterelumi ſiobonsin rnbenti⸗ luepranide ſtnigpne nce hihrite oäſifan berinlenn oqfiu fommnor., omnoni n Loſbifre cſhcili ſt norigreyn ehfeeſede⸗ nd; ſultnen b debito t rtrmin ils bptorihe ſitſapit, Nunfleinl wonnlicnhe emneh Ius geẽtiũ. ſediũ.i hoſtiliſ occupatio. mu autoꝛitatẽ huic iuri dederũt. vt inſti. ð in. hanidtt nitio. bella. captiuitates. ſeruitutes. poſtli na. gen. ciui.. ptoꝛiſq; edics. tin⸗ minia. federa pac.ĩducie legatoꝝ nõ vetã Ius ſuccedẽdi habet heres. Itẽ patronꝰ in wimit nigenas phibita. Et dꝛ ius gentiuʒ. q; eo Ius verſutũ. dicũt pſtigia. veſtigia.ſiue co. Commoc oẽs fere gentes vtunt.c.ius gentiũ.j.diſ. ptiones v̈boꝝ qͥb obumbꝛant᷑ delicta. EEt· runsſni⸗ Ius aureoꝝ anuloꝝ ſᷣm qſdã ðꝛ.qð olim li/ dicebant vᷣſuta ᷣm Azʒo. qꝛ qͥ repellebaeoxk hamnsdin berti anulos aureos ferre nõ poterãt. Sʒ abactide ꝑ quaſdã verſutias.i.machinati zbünnar HmAʒo. eſt pᷣuilegiũ qð ↄcedebat᷑ libertis ones bor.u kinſiſcin in ſignũ iemiplene ingenuitatꝭ. Niuebãt Iurꝭ auſpiciũ.i.exoꝛdiũ litis.vt ĩc.paſtoꝛa / ſſufferin em̃ vt ingenui.ſed moꝛiebant᷑ vt libert. lis. de cau. poſ. . C. de excep.l.penł.⁊ ð co arwz Ins militare eſt belli ĩferẽdi ſolẽnitas fede/ dicilk.l. vl...rrnſſ/ſ/ſoo. fnqnifm ris faciẽdi nexꝰ.ſigno dato egreſſio in bo/ Iurꝭ pcepta tria ſũt.ſ.honeſte viuere.alteri nõ ledere. ⁊ ius ſuũ vnicuiq; tribuere. ſtes ⁊ pugne cõmiſſio. Itẽ ſigno dato rece dere. ius ſuũ vnic 1 Ius canonicũ diuidit᷑ in decretũ ⁊ decreaa ntitninnit ptio. Itẽ flagitij militarꝭ diſciplina ſi locꝰ Piube c deferat. Et ᷣm canones qͥ fugit ĩ bello pu les. qᷓꝝ volumẽ ðꝛ extrauagas ĩ qn q; liors Tnin bhlico infamis e. vi. q. i. intames. Et ſm le maxie reſpectu iurꝭ ciuił. Quoꝝ libꝛoꝛum foöͤck in ges capite puniũt᷑.ff. de re mili. l. cauſe. S. q matia his hẽt᷑ vᷣſib. Pars poꝛ officia. cre Gesbünnetn Ius poſcendi.eſt ex habitatůòne inacie. at ecckieq; mĩſtros. Altera dat teſtes.⁊ ce⸗/ tera iudicioꝝ. Tertia dereby ⁊ vita pᷣſbꝛo gralect. Len Domic ilij 7 cõmunitatꝭ. ic erti . rum. Dans thoꝝ qrta mulieꝝn qͥ docetea. * Ius patronatꝰ eſt autoꝛitas ſi iue ptãs quaʒ orzgibfi pĩonꝰ hʒ ĩ libertu. Alit᷑ ſm Goff ẽautoꝛ⸗/VUltia de vite dbene tractat eoꝝ. ¶ſic i 1stdigti tas ſiue ptãs pueniẽs exbñficijſ añ ↄſecra Judex iudiciũ.clerus.ſponſalia crimen. Pbmückton tionẽ ecciĩe collat. Et puenit ex triby.ſ. fun Ius vo ciuile diuidit᷑ in ttuoꝛ libꝛos pnci Samnrsgun datiõe. dotatõe ⁊ edificatõe. aut ſola colla pales. .ff. .inſti. ? aut. Quibo addit᷑ col / iradn tione. vt xyj. q. v filijs. ?.c. qcũq;. xviij. q.ij latio decima.ſeu liber feudoꝝ ?vLc. inepns s abbateſ. Uñ Pꝛonũ faciũt dos.edificatio Iuſta oꝝ.plis nu.i. exeqe moꝛtuoꝝ.q; iuſtũ Ci Nol⸗ Iuſpublicũ qð generałr. als fundus. ẽ. vt homo hoĩem. cinis cinerẽ ſepeliat. vñ undo pncipałr ad publicã deſeruit k ſpectat vti Ouið. Iniuſta iuſta ꝑegi. i litatẽ. veluti ne ĩ poꝛtꝭ vył muris ciuitat. Iuſticia cie.f.p.eſt cõſtas ⁊ ppetuã volũtas ninmnonicd alijs ſacris iudicibs vł ſacerdotibo vel ma reddẽs vnicuiq; qð ſuũ eſt. Et dꝛñt ius et ͦalizaftinne giſtratib aliq cõmittat᷑ vel inferaet. iuſticia.qꝛ ius ẽ ars eq ⁊ boni. ſz iuſticia uore.N Ius puatũ ðꝛ qðᷣ ſpecialr ad ſingularẽ vti/ ↄſtãs ⁊ ꝑpetuas volũtas.vl eſt vᷣtꝰ tribues Mur] rcſo litatẽ ꝑtinet.ſecũdario tñ et᷑ ad republicaz vnicuiq; qð ſuũ eſt. Itẽ ome ius ẽ inſticia corͤſuc vt ĩ pactꝭ ⁊2 2uẽtionibs muruis puatoꝛum ſ; nõ ecõuerſo. Iteʒz ius ðꝛ in re. ſʒ iuſticia ideen ſpealr initis ↄſpicit᷑inſti. de iuſti. ⁊ in.S.ij. in actu ⁊ exercitio vł oꝑatione. Uñ ⁊ ðꝛ iu sinogni l Ius qſi naturale.eſt qð dũs vł patronꝰ ha ſticia aſi iun ſtat⸗ vel ſtatio. qꝛ ꝑ iuſticiam cchtanaluin bet in ſeruũ vel libertũ. ſteatius.i. exercek. gnncnt. N fün Ius qͥritũ ðꝛ a qͥrino.i.a rhomulo.⁊ ẽ ꝓpꝛie Iuſtitiũ tij. i. tacitnitas iurꝭ ⁊ ceſſatio.? 82 romanoꝝ. qꝛ nulli tenẽt h̊ ius niſ rites.i. ius ? taceo.lðꝛ a ius ⁊ ſtatio ſi iurꝭ ſtatio diugfſnolenn romani. ᷣm Iſið.li.v.etymo. .i.iurꝭ ceſſatio.tũc eĩ ius ſtat.i. ceſſat cũ nõ noͤcſt goeſfe Ius ſibi facere ł dicereẽ aliqd ſacere qd ma exercet᷑. vñ Luẽ.ĩ.ij. YFerale ꝑ vꝛbẽ iuſtitiũ griüdinſ,finn nifeſte ſpectat ad iudicꝭ officiũ.ſ..qð a iudi Iuſtus a.ũ.ðꝛ a ius q̃ſi ius tuẽsvl tenens. ſ. Sodtn cefaciẽdũ ſit. veluti.ͥ rẽ ſuã ꝓpꝛia raphuit q ius cuſtodit.x· m legeʒ viuit. Et differt nod: gatſee, autoꝛitate.putãs ſibihᷣ licere in iure ↄfitet iuſtꝰab eq̊.qꝛ iuſtiꝰ ex lege eſt. qſi ius cuſto⸗/ nſcöint dic, ſeßᷣ feciſſe. de q̊ qrit᷑ vtroq; caſu ipſe facit. diens. equ exnatura eet. udetüi D vñ dz ſuſtinere Zꝛiũ calculũ.i. ZRiã ſniam Iutus a.ũ i.adiut.pticipiu de luuoꝛ aris. iiimon e⸗ vt p debito qᷓ tenerꝭ alicui.is pignꝰ tuũ ca/ Iuuenal.lis.9.t.⁊ Hle.qdᷣ ttinet ag inuenẽ⸗ ☛☚1W 4 pit te iuito ius qð ſibi iure ↄpetebat amit vl laſciu ſiue ſtult 2 fatuꝰ ad modũ iuue nipndelti Ius pᷣtoꝛiũ.ẽ qð pᷣtoꝛes iduxerũt adi/ tit. nis. Inuemtet he hiuneni . aß le.ĩ eodez me⸗ Eiſin mẽdi ſupplẽdi ł coꝛrigedi iurꝭ ciuit gra.vt ſenſu. vñ Oꝛatiꝰ epi. Alta inuenales lar in kni eiit ffde iuſti. iu.l. ius aut. Hoc et᷑ ius ꝛ bo/ dat arena pedeſ. Inuenit er h iunuenal lis nend bn noꝛariũ:qꝛ qͥ honoꝛes gerũt.ſ.magiſtrat. Apꝛiũ nomen viri. ⁊ deſinit abltüs in e. m. 5 usl, utlenihi gnitas.vl qſi anxion abango.g. qꝛ digni/ tas reddit hoĩem anxiũ. In ixioneꝰ a.ũ.et hinc ixionides.ixionide.filiꝰ vł nepos ixi/ onis.⁊ ſubtracta de ſyllaba ðꝛ hec ixionis bꝰ ixionidis.filia vel neptꝭ ixionis. Et eſt ixion onis.auis de genere vulturis alba.⁊ minoꝛ q; vultur. vñ Deut xxiiij. Ixion ꝓ aue in buſdam libꝛis d. 1 ante libet mẽſis colebat᷑ antiqt in honoꝛe Ju/ nonis. Unñ in libꝛo Fauſtoꝝ. Uẽedicatau ſonias Junonis cura kalẽdas. Uel dicũt᷑ kalẽede a kalon qð eſt bonũ.qꝛ in pᷣmo die msẽſis ſolebãt ſibi inuicẽ munuſcula mitte re⁊ dareꝛ exillo bonã foꝛtunã ꝑ totũ meſe Etq. q́ᷓ;uis figura et noĩe videant aliquã hꝛe dꝛam cum c.tñ eandem tam in ſono vocum q; in metro ↄti nent ptãtem. Et k.qdẽ penitꝰ ſuꝑuacua ẽ. Mulla em̃ videt᷑ rõ cur ſequente a. debeat ſcribi k. Cartago ⁊ caput ſiue ꝑ c.ſiueꝑ k. ſcribant᷑.nullã faciüt nec ĩ ſono nec ĩ pote/ ſtate eiuſdẽ ↄſonatꝭ dꝛam.ſicut di.Pꝛiſci/ gAnus in pᷣmo maioꝛis.Etvt di. Papᷣ.Oia greca qualicũq; ſequẽti vocali ꝑ k.ſcribẽ/ da ſunt.ſʒ q̊ a ſcriptoꝛiba nõ ſeruat᷑. Hug. o dicit ꝙ hec figura k.ſuꝑfluit apud nos ſed nequaq; apud grecos. Ubi eĩ nos ſcri bimus c.greci ſcribũt k.⁊ vocat᷑ apud eos kappa. In nullis & latis dictionibo dz ſcri bi k. ſed tm̃ in grecis. In notis vo indiffe/ renter pᷣt ſcribitã c.q; Rqꝛ em̃ reducte ſũt ad latinitatẽ pñt ſcribiꝑ c. Sed qꝛ a grecꝭ , . Iuuenculꝰli.dimi.i.puꝰiunencꝰ. Jñ hec iu habent oꝛiginem poſſunt ſcribik. pord uencula le. que alio noĩe ðꝛ iuni. Eala grece latine laxa ĩ772. lſcta Iuuencꝰci.m.S.i.bos nouellus cũ a vitulo KRalendariũ rij.liber eſt vbi kalẽde diſtĩcte dusd deſcedit.⁊ iuuare incipit hoĩs vſus terraz ſunt.⁊ ðꝛ a kalendeeee. nonis erxcoledo. Iñ ̊ iuuẽca ce. Et coꝛ.pmã.vñ Ralendeaꝝ.i.pmꝰ dies menſis.⁊ a halo Aun ODuidiepi.Quã male inequales veniunt qð eſt voco.qꝛ eo die ſolebat põtifexaſeen ſofe ad aratra iuuenci. dere turriz ð ↄſuetudie romanoꝝ.⁊ volẽs (cctſen Iuuenis nis..g.ðꝛ a iuuo as.quia iuuare nũciare quota eẽt luna eo die.vel pncipii cwous poſſe incipit. Et eſt iuuenis ĩ ipſo etat in / mẽſis.dicebat pluries halo.kalo. qſi voeo daiamn, cremẽto poſitꝰ? ad auxiliandũ paratꝰ. Et vos.venite ⁊ videte etatẽ lune.vl pncipiũ Bloo nota ꝙ antiqͥ dicebãt h ⁊ iuuenis.⁊ q̊ ne mẽſis.⁊ ideo mẽſis ille dict eſt kalẽde.qſi in ↄpabat᷑ iuuenis.iuuenioꝛ.ſimꝰ.ſʒ mõ iuue vocatiões. Uel aliter de ↄſuetudineroma cunmll nis ↄꝑat᷑ tm ꝑ duo genera ⁊ caret ſuꝑlati/ noꝝ erat ꝙ in pncipio cuiuſtibet mẽſis ce/ Bheri uo ⁊ hʒ cõparatiuũ irregularẽ.ſ.h̊ et H iu/ lebꝛarent nũdinas.⁊ eas incipiebãt in no Gnst nioꝛ.⁊ ̊ iunꝰ.Et hinc ðꝛ h̊ iuniꝰ nij.qͥdaʒ nis.qꝛ q̊ venturi neſe ciebãt pncipiũ mẽſis. gunlr mẽſis.ſicut maiꝰ a maioꝛibo. Iñ iuniꝰ a.ũ. ideo ſemꝑ in pᷣma die pᷣco turrim aſcẽde/ diaboli vt Junie Ralende. bat.⁊ totiẽs vocabat kalo.quaſi vocovos nitedit lIuuentꝰ tutꝭ.f.t.eſt collatio iuuenuʒ. ⁊ etts ad nũdinas.qt dies reſtabat vſq; ad diem buit 4 plurimoꝝ iuuenũ. Sʒ iuuẽta te.etas vniꝰ in q̊ᷓ volebãt inciꝑe foꝝ.vt ſiq̃rto die qua gluſe iuuenis.Et eſt inuentꝰvel iuueta a.xxviij. dicebat kalo.ſi in ſexto ſexties.vñ ⁊ ille mẽ wüde anno vſq; ad qngeſimũ. Itẽ iuuentꝰ etiaz ſis hʒ qttuoꝛ nonas. iſte vᷣo ſex nonas.qð Byre ðꝛ dea iuuentuu. aageo ſic diuiſerũut vt latrones neſcirent qũn ee Ixion onis.m.g.pater fuit centauroꝝ qͥ iu/ deberet eſſe foꝝ.qꝛ abſcõdebant᷑ in ſiluis nonẽ de ↄcubitu interpellauit.? interᷣtat venietes ad foꝝ occidebãt ⁊ pᷣdabant᷑. Cc n dignitas. Vñ ⁊ ðꝛ ixion q̃i anxion.qð ẽ di kalede dicũt᷑ q̃ſi colẽde.qꝛ pᷣma dies cuiuſ ſibi ſperabãt euenturã. Nõne aũt dicebaãt᷑ a nudiniſ. qꝛ ꝑ tot dies durabãt nũdineq̃t ſneonc ſunt none. Uł dicebãt᷑ none.qꝛ in iſtꝭ die/ ſs Con bus nullꝰ deꝰ habuit feſtũ. qꝛ ꝑ tales dies Puhhat durabãt ſola feſta nüdinaꝝ ⁊ nõ deoꝝ.vñ Wn ODuið.Nonaꝝ tutela deo caret.i.none ca ſn rent tutela dei vt fiathvpallage. Idusvoe ali dicũt᷑ ãſi diuiſiones.ab iduo qð ẽ diuido. duer qꝛ fere quẽlibet menſem diuidũt in duas Luben ꝑtes eq̃les.vł qꝛ tũc ꝓpłs diuidebat᷑a nudi Lireli nis. Ab iſtis ů tribo dieb appoſit; dictiötbbdd nulnlih numeralibo ceteri oẽs denoĩant᷑.vt.vi.ꝑa/ Lubeno lendas.iij.idus.iiij.nonas ⁊c.vt ptʒ in ka Oulubo lendario. Et in oĩb iſtꝭ ſubintelligẽda ẽhᷣ Ano.zen dictio añ.vt ſit ſenſus.iiij.nonaſ.i.quarto Ubein⸗ die añ nonas.vi. Ral.i.ſexto die añ kal.?c. liiſzen Et no.ꝙ vbi ponit᷑ nũerꝰ binariꝰcirca pᷣdi nopoſ cta. nõ dʒ pferri ſic. ſecũdo kalł:ſecũdo no lnliſ nas.vł ſcdᷣo idus.qꝛ h̊ dictio ſecũdus ðꝛa Pon ſequoꝛ ſeq̃ris.talis aũt dies nõ ſequit᷑ diẽ MmMolobo⸗ halendaꝝ nonanvl iduũ. ſy pcedit. Clnne abe debet dici pᷣdie kalł.pdie nonas.vł idusii. Uniden ſabin . idie menſisne Ncbrinie nee Nilunen din tdichetin Rehinandnn cninſtbaniſse s maedirin Pco unin eie ſabärrſgn. Extſiänwneant bſennics ilan ſte voſertonnd onesncrmi. Codebankinſtin hüttöcabani Arpmadiesa inhonore) ſor. Ueicart Aicas Ueldici nürgnin hmodt emunmolamin fotuniototinl Boneairouti Ournbinüdtnedt oneeinic die üqegtaiesdi nmnd deon ded Acrinofl ralage lef Pinodedii⸗ en dinidin nd⸗ Plodilidchitin dich oſt n co die arti WoNloin. intus laboꝛm. pꝛioꝛi die añ kał nonas vel idꝰ. Itẽ nota. ꝙ feſta qᷓ occurrũt in halẽdis nonis ⁊ idi/ bus debẽt in ablatiuo ꝓnũciari.ſ.Ralẽdis nonis.⁊ idibo.aplis.luna tali.Etẽ ſenſus Luna eſt in kalẽdis.nonis. vel idib. Oñ vo feſta pᷣcedũt debẽt ꝓnũciari i actõ. Et eſt ſenſus. Luna ẽ talis tali die añ kalẽdaſ nonas.vł idus. Uñ de kalo ſiue colo nos Dicimus eſſe kalendas. MUJDU Ralo.onis.m.t.i.illeqͥ fert ligna.⁊ ðꝛa ka⸗ lon. qð eſt lignũ. kalones etiã dicunt᷑ ga/ lee militum Racherina.ne ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdã ſcẽ vir/ ginis. ⁊ ðꝛ a catha.qð ẽ vniuerſuʒ.⁊ ruina quaſi vniuerſalis ruina.O me em̃ edificiũ diaboli in ea vniuerſalit᷑ coꝛruit. Nã in ea ruit edificiũ ſuꝑbie ꝑ humilitatẽ quã ha/ buit. Carnalis ↄcupiſcẽtie ꝑ virginitateʒ quã ſeruauit. Cupiditat mũdane.qꝛ oia mũdana deſpexit. Eyrios.ꝑ vnuʒ r.i poꝛcus ſiue ſus. Ryvrie eleyſon.i.dñe miſerere.Et ſunt due ptes ⁊ nõ dictio compoſita. Nam kyrie.i. dñe. eleiſon.i. miſerere. A ante W Avbari.ri.i.ſignũ bellicũ qð exau ro fit ⁊ lapidibo pᷣcioſis in vexilluʒ ſncte crucis trãſfoꝛmatũ. int᷑ alia bellica ſigna pᷣcioſi erat.qð imꝑatoꝛ ⁊ cõ/ ſules adoꝛabãt Hoc ſignũ ⁊ adoꝛationeʒ eius Conſtantinus fieri iuſit. Labdaciſmus eſt vbil.plurimũ ſic ſonat. vt ſol ⁊ luna luce lucẽt. Labdaciſm etiã ẽ velſi p vno l.duo pnũciant᷑.vel qtiẽs vnũ Lexilius.duo largi ſonãt.Naʒ vnũ largi Duo exilius pꝛoferri debent. dñs. kyꝛrios ꝑ duo r.i. Liabecula.le.dimi.i.pua labes. Labellũ.li.dimi.i.ꝑuũ labꝛũ. Iñ labella/ lum. li.aliud dimi. Labeo.onis.m.it.i.tabernariꝰvł leccatoꝛ.⁊ ðꝛ a laboꝛ.eris. Et labio fuit qͥdã legiſpe/ ritus.⁊ etiã quidã vilis poeta. Laberintꝰ.ti.i.ꝑplexũ edificiũ qle eratapð cretã factũ a Dedalo.⁊ ðꝛ h laboꝛint.qꝛ nemo poſſz inde labi.vel qꝛ erratilis ẽ.⁊ ad labendũ facilis.⁊ ðꝛ a laboꝛ. beris. Uel ðꝛ laboꝛint ꝑ o.a laboꝛ.oꝛis.⁊ int.qꝛ habet 7„ „ ſeria. ð a laboꝛ.beris. Labilis.lis.O.t.⁊ le.qð cito labit᷑ vel in j Labes.bis.f.t.i.putredo.ꝑnicieſ.ruina.mi quis t tcile łxrbitur. Labiolũ.li.dimi.i.puum labium Labina.ne.f.p.terra aquoſa ⁊ mobilis ⁊ la bilis in qua quis facile labituur. Labioſus.ſa.ſum.qͥ groſſa habet labi. Laboꝛ vlł labos.oꝛis.i.ſtudiũ.cura.vigilie miſeria. calamitas. conatꝰ.et ðꝛ a laboꝛo. as. Iñ laboꝛoſus et laboꝛioſus.ſa.ſum.i. us laboꝛe.qͥ patit᷑ laboꝛẽ.⁊ qͥ exigit la/ boꝛem vt fiat. ððMUDÿ Labꝛoſus.ſa.ſum.i.groſſa habens labia. Labꝛucetum.ti.locꝰ vbi labꝛuſte abundãt Labꝛũ.bꝛi.⁊ G̊ labiũ.bij.ambo a lambo.is. differũt.qꝛ labiũ ðꝛ ſuꝑi.labꝛuʒ ĩferiꝰ. Uł labiũ mulieꝝ.labꝛũ viroꝝ ꝓpter pilos.quã aſperitatẽ ſignat h̊ lr̃a r. poſita in h̊ noie la bꝛũ. Uñ.Labꝛa ſũt viroꝝ ſʒ labia ſüt mu⸗/ lieꝝ. Ul labꝛũ eſt vaſis.labiũ vᷣo oꝛis. Uñ ⁊ labꝛũ inuenit᷑ p ipᷣo vaſe in q̊ pedes la uãt᷑ ⁊ tũc labꝛũ ðꝛa lauãdo qſi lauum.qꝛ laua⸗ tio ſiue lotio infantiũ in eo fieri ſolet. Zdẽe dicitur ⁊ alueus. S Labꝛuſta. ſte.fe.p.vitis ſilueſtris.ſic dicta qꝛ in labꝛis.i.extremitatib terre vel agroꝝ finibo ⁊ marginib naſcit᷑. Etponit᷑ qiq; ꝓ fructu illiꝰ vitis. Uñn Iſa.v. Et expectauit vt faceret vuas ⁊ fecit labꝛuſtas. Labꝛuſtetũ.ti.i.locꝰ vbi labꝛuſte abũdant. Labꝛuſtoſus.ſa.ſum.i.plenꝰ labꝛuſtis. Lac.lactis.n.t.a caloꝛe noĩat᷑ eo ꝙ ſit albuſ liqr. Leucoſem̃ grece.albũ dicũt. Cuiꝰna tura ex ſanguĩe pcreat᷑. Nã poſt partũ ſiqᷣd ſanguinis nondũ fuerit veteri nutrimẽro ↄſumptũ.naturali meatu fluit ĩ mamas.et eaꝝ vᷣtute albeſcẽs lactꝭ accipit qualitateʒ Et a lac ðꝛ h̊ lactis.tis.q̃dã ꝑs inteſtinoꝝ. Etlactis eſt id q̊ lac coagulat᷑⁊ vt dicũtil lud inteſtinũ eſt qdã pellicula in q lac in qͥ buſdã loc coagulat᷑. Uñ Perſi. Pulmõe ⁊ lactib iũctis.Lactis etia eſt gtũs de lac. Lacer.ra.rũ.i.laceratꝰ. Iñ laceroſus.ſa.ſũ. in eodem ſenſu. Hacerua. ue.f p. eſt palliũ fimbꝛiatũ qᷓolim ſoli militeſ vtebãt᷑ ⁊ ðꝛ lacerua.qꝛ ſit lacera tis.i.amputatis capitibo fimbꝛiaꝝ.neq; ita laxis vt ſũt penulaꝝ.i.pallioꝝ.Un Juue/ nal. Criſpinꝰ tyrias humere reuocãte la/ ceruas. In laceruat a.ũ.i.illo pallio indu tus. Uñ Juuenal. Ipſe laceruate dũ ſeia Lacertoſus.i.foꝛtis qͥ magnos hʒ lacertos ⁊8 a lacert. Uñ Ouid.ixi.meta.Oura la certoſi fodiebãt arua coloni. Itẽ lactoſus r id eſt. plenus lacertis.⁊ ðꝛ a lacert.vel ala qñq; idẽ eſt qd laeauunnng. . Eenen Hacertulus.li. ⁊ H lacertellus.li.dimi.a la / meris ⁊ in domibo arcuata ⁊ ↄcaua ad mo inan certus. Itẽ lacertulus etiã ðꝛ auis queda. dũ lacune. Antiqͥtus em fiebat teſtudines gn . Hacertula.le. ⁊ lacertella.le.dimi.a lacerta curue ⁊ ↄcaue in domibi.⁊ iõ lacunar ðꝛ a Hloc Hacerv. ti. m. s. bꝛachiũ. ? ð: a lacero.qꝛ lacuna.vła lacu.qꝛ teſtudo quoſdã lacꝰ ro lümun ſit ad lacerãdũ habilis.vł qꝛ a coꝛpe videt tundos vł q̃dratos gipſo.vel alijs coloꝛi/ uu⸗ laceratꝰ.Et ẽꝓpꝛie lacertꝰ ſuꝑioꝛ ꝑſ bꝛachij bus hʒ depictos cũ ſignis intermicatibuñ Lenoo⸗ vl muſculꝰ. Et hinc deriuat᷑ lacertate.⁊ H Vlã etiã ipᷣa teſtudo ſepe ðꝛ lacꝰ.Uin Tu/ Na lacertꝰ.ti. qqdã reptile ſic dictũ.qꝛ bꝛachia ciliꝰ. Reſultãt edeſq; lacuſq;. Et inde̊ la/ lmoſu habeat. Ułqꝛ lacerta ĩ hoꝛto ſolet moꝛari cunariũ.rij.p eodẽ. Itẽ lacunar ẽ ↄiũctio n ideo qñq; ponip hoꝛtło. Et lacertꝰſiue la trabiũ a lacu.qꝛ ſic plures riuuli in vnola wung certa ẽ cõplexꝰ bꝛachioꝝ.ſ.taãtũ ſpaciũ q́ᷓ; cu ita trabiũ capita ⁊ lignoꝝ ĩ vno loco cõ uſtt hn tũ aliqͥs bꝛachijs pᷣt cõplecti. Et coꝛ.bmaʒ ueniũt. Itẽ lacunar idẽ eſt qd lacnua.Et unedue lacertꝰ. Un Ouidiꝰ epi. Eſt alið collũ ſo / lacunar ðꝛ ſupellex domꝰvel loc vbi tota Nuuaint litis tetigiſſe laceris. ſuupeller dom reponit᷑. Itẽ lacunar öꝛlã/ tanel Lacheſis ſᷣm poetas vna ẽde trib parc qᷓ pas ardẽs in aere.⁊ tũc ðꝛ a luce ⁊ aer.qꝛ Lummu trahit filũ i. ꝓducit vitã. ⁊ ĩterpᷣtat᷑ ſoꝛs v· lucẽ pꝛebeat geir. . unmunf alteratio qua recipimꝰ in hac vita.⁊ ðꝛ la Lacus.cus.cui.m.g.⁊ etiã h lacꝰ.ciſcdᷣe de ns cheſis q̃ſi lactis cheſis.i.pductio vite. clinatiõis iuenit᷑.i.cuppa ĩ qua vinũ decur lunneh acinia.nie.eſt veſtis lacerata vel oꝛa ſiue rit.⁊ foſſa qᷓ alio noĩe ðꝛ lacuna.⁊ ẽ recepta ngfet extremitas veſtimeti. Iñ lacinioſus.ſa.ſũ. culuʒ aquaꝝ.Et differt a ſtagno ⁊ piſcina vuhr Llaceratus vel pĩnoſus. Stagnü em eſtaq ſtas artificio. et habẽs Baumi Lachꝛyma.me.f.p.i.gutta fluẽs deoculis. piſces.Piſcinaẽ aqͥ ſtãs artificio carẽs pi Muuno 282 7 lacero.as.qꝛ lacerat mẽtẽ. Unñ O ſcib. Uñ ⁊ ðꝛ a piſceꝑ ↄtrariũ. Lacꝰẽad lunlun- te triſtamur qñ oculis lachꝛvmamur. In ſtans naturaliter vel paꝝ fluens.ſiue habe donu lachꝛvymoſus.ſa.ſum.i.plenꝰlachꝛymis v at piſces ſiuenon. vcuſot lachꝛymas ↄferens Haaganũ.ni.n.S.ẽ.q̃ddã genꝰ cibi.qð pᷣus ĩ feucluninr Hachꝛymabil..t.⁊ h le.i.flebilis vel triſſis aqua coquit᷑ poſtea ĩ oleo frigi Et fiũt la hitſcish Lachꝛymula.le.dumi.i.pua lachꝛyma. gana de paſta.q̃ſi qdã mẽbꝛanule.q̃ qñũq; iTheci Lactans.tis.qᷓ lac pᷣbet.ſʒ lactẽs cui pꝛebe/ ſtati in oleo frigunt᷑.⁊ poſtea melle cõdiũt nuͤmsdicg tfurla.. aſiq; pus in aq;ᷓ coquunt᷑. poſtea in oleofri/ bnbchcue LMactatũ.ti.cibus qui fit ex lacte.vt exlacte gunt᷑. Illa vo ĩ vulgo dicũt᷑ cruſtella.iſta izamho⸗ qgimygdaloꝛuum. fſauſania. Et coꝛ. ga. Un ĩ auro ꝛa LQagana Wdet Hacteolus.la.lũ.pe.coꝛ.idẽ qð lacteus. lata notant ⁊ fratris ⁊ hoſtis amoꝛẽ. AVuhni Lacteꝰ.tea.teũ.de lacte exñs.vł ad lac ꝑti / Lagena.ne.f.p.ẽ vas vinariũ ꝓpꝛie.licet eti luninn nẽs.vl albũ vt lac. Iñ h̊ lacteꝰ.vlł h̊ͥ lactea. am aqtile inueniat᷑. Uñ in euagelio. Ite ĩ mhiden qdam circulꝰ in celo.ſ.galaxias. cilnitatẽ ⁊ occurret vobis hõ lagenã aq̃ ba bilemin Lactuca.ce.f.p.herba qdaʒ.⁊ ðꝛ a lac.eo iulãs.Et ꝓ.pe.Uñ auroꝛa.Coꝛꝑaſubdẽè/ Lumpys exabũdãtia lactis exuberet.vł feminas la tes moꝛti vegere lagenaas.. is⸗ cte nutriẽtes iĩpleat. Hec etiã in viris vene Lagois.f.g.qdã auis hñs lepoꝛinã carnẽ. t mo e ris vſum coercet. Iñ h̊ lactucetũ.ti.⁊ h̊ la/ ⁊ðꝛa lagos qð eſt lepus.Et etiã lagois ðꝛ bo bisꝛ ctucariũ.rij.locꝰ vbi lactuce creſcũt ⁊ abũ piſcis quidam eadem ratione. H Uiree Dãt ⁊ lactucariꝰ.ria.riũ.Et vt diẽ Macer Lagos grece ðꝛ curſus vł velocitas.Unð ligulans Frigida lactuce viſↄſtet ⁊ hũida valde. apud grecos lepus vocat᷑ lagos vł lageoſ Munahei Hacturnꝰ.ni.de qͥ pᷣeſt ſegeti lactenti. co ꝙ velociter currat. Et inde q̃dã vii ðꝛ plt Uel Hacula.le.ſ.p. q̃dam veſtis q̃ qſdam lacus lageos grece.lepoꝛina latĩe.qꝛ velociꝰ cur elerenk n Igratos cũ pictura habet intertos. rat ad maturitatẽ vt lepꝰ.vł qꝛ vinũ eiꝰ ve ſtſancllido, Lacuna.ne.q alio noĩe ðꝛ lacꝰ.⁊ ẽfoſſa vvoi nas hoĩim cito tranſit. ”lꝝ umigekl remanẽt aq poſt effuſionẽ imbꝛiũ ł ad quj Lagũcula.le.dimi.i.pua lagena. Uñ Iſa. ncno henn ↄfluũt immũdicie.Et ẽppꝛie intra foꝛes ſi v.Decẽ em̃ iugera vineaꝝ facient laguncu unen gee S foꝛicꝗ excra. Et q̃dã ſiłitudie lacuna ðꝛ vẽ lam ynam. . mnniz, ter vl foſſa vetris. JIñhᷣ lacunar. narisqð aics. ca.cũ.i popularis. ⁊ : a laos. qð eſt — dicacte 11 Xe Z oquoſctilen Nelalſsaeen Nunariien 8munliinnt loni wobend göhnan d Pyellonn Ntelacunard 5alucet e ubboa diqnanvinüden lucuna tefun taſtugothian arnficinhhi 8anſicocril ani AMii⸗ fucns ſuchin neabi göͤei figt Ethitli nanule. n anellecöci oſteainoleott Gtanſtcla⸗Ra. uro A ſtisamdn. mmürie licte, incnigrtio Ponpulns. qð dicita laas. qð eſt lapis. Jnñ laic. qꝛ durꝰ ⁊ exrrane eſt a ſcia lraꝝ. In h ⁊ hec laicał ⁊ B le. In laicaliter aduer.⁊ lai calitas.’tatis ꝓpꝛietas qua qͥs ðꝛ laicus.vł laicoꝛum congregatio. Liama.me.f p.eſt locꝰ voꝛaginoſus.vł lapiſ ĩ via abꝛut ⁊ obꝛutꝰ.⁊ ðꝛ a lema vl lemos. Zemos eĩ vel lema ðꝛ voꝛago. Jñᷣ lama. me. loc? vel via aſpera vł voꝛaginoſa. Jñ lamoſus. ſa ſü.i.voꝛaginoſt us. plen? lamis. Itẽ lama.i.fruſtũ latũ auri vł argẽti vl al/ terius metalli. ⁊ tũc ðꝛ a lat.ta.tũ.eo ꝙ la⸗/ ta ſit ⁊ ſpacioſa ſm Hug. Papias aũt dic. Lame dicunt᷑ ↄfractiões viaꝝ q̃ fieri ſolẽt pluuia interueniẽte. ame facture cuiuſli bet metalli ſunt. ßMM Lamma aſabathani. Matth. xxvij. Eli eli lamma aſabathani. Hoceſt. de' me. deus meus. vt qͥd dereliquiſti me. Namech interpᷣtatur ꝑcutiẽtes.qꝛ ꝑcuſſit? interfecit Cayn. qð ⁊ ipſe poſtea ꝑpetraſſe vxoꝛibus confitetur. Liamẽtatio.onis.i.lachꝛime.gemit᷑.fletus vlulatio. Iñ lamẽtabilis.i.flebilis. Lamia.mie.f.p.i.ſtria ðꝛ q̃ſilania a lanian/ do pueroſ.qꝛ fabulant᷑ vetule lamias ianu is clauſis domos intrare.ĩfantes coꝛrũpe reac laniare. ⁊ poſtea viuos reſtituere. et biñt facies hoĩs ⁊ coꝛpꝰ beſtiaꝝ. Dupꝑ illð aut Thꝛeñ. üij. Sed ⁊ lamie nudauerunt mãmas diẽ glo. Lamia crudelioꝛ ſuis feti bus q;ᷓ cetere beſtie ðꝛ. Uñ lamia q̃ſilania Sꝛ qꝛ catulos ſuos laniare fert᷑. Iteʒ Iſa. xxxiij dicit gloſa. Lamia pedes z enos cetera mẽbꝛa vt femin. Liamina.ne.i.ꝑua lama.Iñ Job.xix.Quiſ mihi det vt exarent ĩ libꝛo ſtüo ferreo ⁊ plũ bi lamina.vl celteſculpant᷑ in ſilitc. Hampas.padis.f.t. H lampada.de. ðᷣꝛ vaſ q̊ddã qð eccleſiã illumĩat. Et ie lãpas. eſt vas vel flãma in vertice lucẽs.⁊ ðꝛ a la/ bo.bis.qꝛ lambẽtis modũ oñdere videtur Viñ fax ⁊ candela ðꝛ lãpas.Et facit actũs ſingularis.lampadem vel lampaid. Llana.ne.i.velłᷣ.⁊ ðꝛ a lanio.qꝛ laniat᷑ů fum carpit᷑. Uel qꝛ olim lane Dr laniarent᷑.i. euellerent᷑ nõ tonderent᷑. Uñ ⁊ velł dictũ eſta vellẽdo. Iñ lanoſus.ſa.ſum.⁊ lanutꝰ a. um. id eſt. lanã hñs.vel lana abundas.et laneus.nea.neũ.de lana exiſtens. Lancea.cee.eſt ꝓpꝛie haſta habens ĩ medio amentu. ⁊ ðꝛ a lãce ꝓ libꝛa.qꝛ eq̃ lãce.i.eq̃li a dꝛ in lib. Judith. Aapatica.ce.F.p.qdaã berba qᷓ in cibo ſũpta amento ponderata vibꝛetur. Laniſcus.ſci.faſciola exlana facas. Hanceola. le dimi.i pua lcea. vel eherba. HHandula.le.i.alauda.genꝰ auis e. Langoꝛ.oꝛis.m.g.i.doloꝛ.ĩfirmitas.laboꝛ ſtupoꝛ. pigritia.defectꝰ. Iñ langoꝛoſus.a. um. i.plen langoꝛe.Etſcribit᷑ ſine u.taʒ in ntoq; ingtt. Languidus.da.dũ.i.infirmus.vel excoꝛs. ſtupidus vel deficies. Laniariꝰ.rij.i.retiariꝰ.⁊ alana. Laniatoꝛiũ.rij.i.macellũ vbi carnes laniã tur 2 ðz a laniose Lanicus.ca.cũ.pe.coꝛ.i.laneꝰ.et ðꝛ a lang. Laniena.ne.tf.p.domꝰ medicoꝝ vbi laniãt infirmi. Uñ Pꝛudentiꝰ in libꝛo hymno2ꝝn Laniena qñ ſeuit hypocrig. Hanitex.cis.ↄ.t.qͥ vel q̃ lanã facit.vel qͥ vel que ex lana operatuur. Lianiger.ra.rũ.i.gerens lanam vt ouis. Hanio. onis. m.g. ͥ laniat.q etiã laniſta.ſte. 32 laniꝰ. nij. Laniones ⁊ laniſte ⁊ lanij di cunt᷑ carnifices ⁊ homicide ⁊ macellatoꝛeſ a laniando ſcʒ carnes. Lanocuł. la. lũ.qͥ frequenter lanam adh bet ad infirmos oculos tergedos. Lanuginoſus.ſa.ſum.i.plenus lanugine. Lanugo.inis.t.t.i.lana ſuꝑ poma.ł flos tri buli. poſtq; bñ ſiccatꝰ eſt. leui flatu effert in aerẽ.⁊ ðꝛ a lana.qꝛ coloꝛẽ lane hʒ.⁊ eſtle uis ad ſikitudinẽ lane. Uñ Sap.v. SGpeſ impij tanq; lanugo eſt q̃ a vẽto tollit. Jezʒ lanugo eſt pꝛima barba ad ſimilitudinẽla Han.ni.m.g.qͥdã fluuiꝰ ẽ vltra danubium Lianx.lancis.f.g.eſt latꝰ diſcꝰ.⁊ ðꝛ a latꝰ.ta. tũ. Sʒ ꝓpꝛie lãces ſunt ſcutelle de libꝛa pẽ dentes. Ethinc lanx ponitur qñq; ꝓ libꝛa Vñ Homerꝰ. Suſtinet auratas eqli pon deꝛelãces.Et fᷣm hͥ cõponit᷑.h̊ bilanx.cis. libꝛa vel ſtatera duas quaſi habẽs lances Laodicia.ciuitas aſie.⁊ interpꝛetatur ama bilis trihohuuus. Laas grece latie ðꝛ lapis. Iñ apud recos laos ðꝛ ppłs.quaſi lapideꝰ.vel durꝰ.qꝛ nõ ſequitur rationen. Lappa. pe.f.p.gen eſt tribuli.herba ſpinoſa ſic dicta eo ꝙhabeat ĩgentẽ caulẽꝑ terraz diſpoſitũ. Hec herba a grecis philãtropꝰ dicit᷑. Et p.pmã. Quidã tñ dicũt ꝙ gemi/ netur ibi p.⁊ ſic eſt ibi poſititi. Lapas. atis.ſᷣim magiſtrũ ĩ hiſtoꝛijs eſt cib exolerib ↄfectꝰ. Ita ðꝛ in lib. Judith. r 2 E ſtomachũ ↄfoꝛtat.venerẽ repmit.vꝛinã p/ Etp.pmã lares. Uvñ QLucanꝰ in.v.O yvite Si gocat. ructum excitat. tua facultas pauꝑis anguſti lares. O mu ſuol. Lapene ſtelle fulgente. neeng nodũ intellecta deuũ. Ité lar fuit qdã Luet Lapes grece. ignoꝛãtia vl turpitudo latie. rex.ſʒ tũc facit gim lartis.iterpoſita t. cau/ Luen Lapetũ. ti.pe,p. locus vbi lape abundant ſa differetie. ponit᷑ et lar ꝓ loco vbi fit igniſ Luate. vel creſcunt. hhardariu. rij. locꝰ vbi lardũ ſᷣuat᷑ ⁊ retinet n Lapicedina.ne.pe p. locꝰ vel dom/ vbi la⸗ Lardũ.di.g.n.eſt pinguedo poꝛci adherẽs col pides cedunt᷑.qð ⁊ lapicidina dicitur. cuti.⁊ ðᷣꝛa lar.qð eſt ignis vł domꝰ.eo ꝙĩ top Hapicidla oc pe po, i lopidis ceſoꝛ. igne ↄſumat᷑ vl qꝛ ĩ lare.i.ĩ domo repoſitũ lein Lapideus.dea.deum.i.de lapide exiſtens. ↄſeruat᷑. Uel ðꝛ lardũ qſi large aridũ.ł po inunit Lapidicedius.dij.i.ceſoꝛ lapidis. tiꝰẽ etymo. In lardulũ.li.dimi. ⁊ lardoſus Mhl HElapidoſus.ſa. ſum.i.plenus lapidibus. ſa.ſum.i.plenus lardo.Et lardo.das.i.lar ent Lapillus.li.dimi.i.paruus lapis. do uünpinguare. vl guttatim lardo aſſare. ſiintl Liapis.dis.ðꝛ ſᷣm Hug.a laas qð eſt lapis vel lardatum facrre. B luamn Ulela ledo.dis.qꝛ ledit pedẽ.qꝙ aũt ðꝛ la/ Largiſluꝰ.flua.fluũ.i.largus. Iñ largiflue lunnch pris qſi ledẽs pedẽ.etymo.eſt.⁊ ẽ lapis mol aduerbiũ.i.affluenter. Luten lis.Petra vo dura ⁊ aſꝑa.Saxa qut herẽt Eargitoꝛ.oꝛis.m.g.i.donatoꝛ. Iñ largitrix lencan 2⁊ de mõtib excidunt᷑. Petra grecũ eſt.?⁊ dꝭ ᷣ g.pe.ꝓ.tã in ntõ q; in gtõ.i.donatrix. eoh ꝓpꝛie de duris.a petros qð eſt duꝝ vel fij½ Largitio.onis.i.retributõ.donatio.⁊ ẽam necſta mũ. Silex lapis durus qͥ ⁊ focaris dici᷑. bitõis.ſʒ largitudo ł largitas ẽ hũanitatis tiſir Lapiſta.ſte.f.p.eſt genus vaſis lapidei ⁊ a / LHargiuſculꝰ.la.lũ.i.aliquãtulũ largioꝛ. Luten gguarij ⁊ dicitur a lapis. HLMarg. ga. gu.i.abũdãs affluens.⁊ qͥ libẽter Later Laapates ſm glo. Judith.x. ðꝛ cibs ex oleri dat. Et cõponit᷑ᷣlarg. q́largꝰ. dilargus. len bus ↄfectus. Uñ qdam lappates cib eſt. et omnia ꝓ valdelargus. luo olus cõponit eunde. Hug.vo.dicit.Lap/ Larua.ue.ẽ ſimulacrũ qð terret.qð vulgo ytbaa pates carice.ficus ſicce. ſol'3 dici maſcara qꝛ apponit᷑ faciei ad terrẽ Luwom NLaquear.aris.n.t.i.ↄiũctio trabiũ in ſumi dũ pueros. Itẽ larua ðꝛ maleficꝰ icãtatoꝛ Muwyt. tate domꝰ.⁊ ðꝛ a laqueꝰ. Ubł laqaria ſunt q ⁊ vmbꝛa demonũ.l demon. Dicũt em̃ lar ien ſup tigna ponunt᷑.⁊ ipᷣis tignis illaqueant uas eſſe demones factos ex hoĩbi qͥ meriti ſoun Itẽ laquearia ſunt q̃ camerã ſubtegũt ⁊ oꝛ mali fuerũt.q̃ꝝ natura ðꝛ eẽ terrere ꝑuuloſ Lunbil nãt. Dʒ laquear ipᷣa teſtudo camere ðꝛ.in ⁊ ĩ anguł garrire tenebꝛoſis. Uñ ĩ hmne Lutcvls. ſtar laquei curuati facta.qð alio noĩe ðꝛ te aploꝝ Petri ⁊ Pauli.Qaruas repellũt de thns ſtudo ⁊ lacũar Iñ h̊ laqariũ.rij.idẽq̊d lad monũ vltra mũudi limites. Etĩde tractũ ẽ Cricgli. Ar. In laqar.ria.riſ. Uñ Joſephꝰ i.viij. illud qð apponit᷑ faciei ne qͥ cognoſcatur. Gpoe De lignis cela oꝑe laqario auroq; veſtitꝭ UVll ad terroꝛẽ ðꝛ larua.q̃ videt᷑ eſſe imago läſa Laqueat.ta. tũi. ð laquearibo oꝛnatũ.vlte demõis ᷣm Hug. Pap̃.etiã dicit. Larue botlann ſtudinatuʒ. ad modu laquei curuatũ. Un noxie vmbꝛe damnatoꝝaie.Larua imago thndn Aggei. .vbi nos dicimꝰ. In domibo laqa quã qs poꝛtat añ vultũ. Jñ laruula.le.di/ ollgng tis. Deptuaginta interpᷣtes dicũt. In do mi id eſtparua laug. Lonnid mib ↄcauis. Iteʒ laqueat ðᷣꝛ laqueis ca Larꝰ.ri.vtdic glo. Leuiti.xj.aĩal eſt tã ĩter mynun ptus vel ligatus rq in aqs habitas. volat em ⁊ natat. Itẽ hlenuri Haqueoł.li.dimi.i.puus laqueus. Deut. xiiij. dic glo. vt auiſ volat. vtaquati lori⸗ Laquetiſmus.mi.m.g.i.tendicula.⁊ ðꝛ la / le natat.pꝑua auis ẽ vt fert᷑ nigra ⁊ pinguis clereher Aquetiſmus.quaſi laqueus tenſus.. ſemp habitã ſiuxta aq̊s.nec pᷣt lõge volare Tumagof⸗ Laqueꝰ.quei.i.vinculũ vel retiaculũ.⁊ v ¶ VIñ ⁊ agiles hoĩes frequẽter eaʒ capiunt. nije a liciũ.qꝛ de de filo ſolet fereir. Laſciu. ua. uũ. S2 qſi laxiuꝰ. qꝛ ſit lax.i.ſo⸗ neSim Har.laris.m.g.i.domꝰ.⁊ ðꝛ a largioꝛ.giris. lutus ⁊ vanꝰ.⁊ ðꝛ a luxꝰ.a.ũ. Pꝛopꝛie laſci Aafinespbt yel a largꝰ. gi.qꝛ indepcedit largitas. Et h uus ẽ qͥ ꝓpter luxuriã eſt ſolut⁊ vanus.q tpubuii lar. lar.. : ignis. Un in antiq̊a puerbio ðↄ vulgariter vẽtoſus vł petulãs ðꝛ. Iñ laſci hivigl Uigi larẽ in larib⸗.i.ignẽ ĩ domiby Itẽlar uia uie.id eſt.luxuria. porr i laris.ðᷣ qdã nympha qᷓ pᷣmo ꝓpt᷑ garrulira Laſciuioſus.ſa.ſum.i.luxurioſus.plenus tenigeſtrh rem ſuã dicta larlar.qſi latras.ſappten tur laſciuia.qͥ multũ ⁊ petulãter ludit. Perfigel . peẽ ſonũ abſcilſa ẽ vna ſyllaba. ⁊ dieta ẽ lar Latebꝛa.bꝛe.F.p.i.obſcuritas. Uñ latebꝛo/ luckr I Nrinrge S - ee eat ã vᷣtus cardinał et Kln N ſus. ſa. ſum.i. plen? latebꝛa. vel obſcurus. erhiber eſt tal ia dca ee latria ĩ eo q Miftii Lateralis. 2.t ⁊t hoc le. a latere cxiſtẽs. regact des qð ſibi debet ⁊ ꝓpter h̊ ad iuſtici Uepoſtnan Laterculus.li.dimi.i.parus later. „ A cit. nõ q̃ſi ſpẽs ad genꝰ.ſed ſic virt b Mifte Later.teris.m.t.eſt geta Kalcn fu ma H nnczaadpemneipale que ꝑticipat moduʒ üßnkrnn Et dicunt᷑ lateres a lat.ta.tũ qꝛ lati⁊ ſ principaiiliils. opontihn Roſt foꝛmãt᷑. Et nota hãc naturã laterꝭ.q uncine he t. 2 B ſe q latrii impendit. don ;to plus abluit᷑ tato pł eraſperaſcit ⁊ de · Natri a. ne pe. p. eſt puar ſeceſſus.ſ. cloa⸗ idananme Triod fit. ti quida volens ſigre ſeruireſe ine e t omo ĩ loco puato. vñ? puata lurgeamntin inutiliter cuidãa quo nunq; remunerato, c.q la glitcir terez. qu atrat. etymo.. Sup illud aũt. iij. Reg. x. urcade zgerer puerbiolir din. on- kirar Berärerein⸗ edẽ baal. ? fecerũt p ea latri/ nnlmmoii ſi inutiliter ſeruio. ſicut ĩutiliter laborat q; nas. Diẽmgr ĩhiſtoꝛijs.i.ſubterraneos cu laterem lauagt. iſtens. „niculos ad mũdandas vias vꝛbis. Fbrge Eiatericicia.cium.i. de latere eriſtens. cmlcul onis.9.g. ðꝛ a latꝰ. Et dicũt᷑ latrões s. large „ ð a lateo.tes qꝛ wi int? la/ gtro. of n latera eoꝝ Laterna.ne.fp.ꝛ a lateo.tes. s. Laterna ſatellites magnatũ qͥ circudant latera ſi⸗ n Ring var candela. n dieſ Hihiae. lucer qſi latrones. Itẽ latro ↄꝛ viſpilio.qͥ in ſil/ idoum. eg ignis jeg lat d lgzeat. voe lucer. lis latet ⁊ expoliat trãſeũtes.⁊ tũc ðꝛ a la/ idonamt ne eſt. ? coꝛ. bmaʒ. Uñ. Quo candela latet uis latet? expoliat traſeutes. da 1 donmntin ne eſt. coꝛ. pmaz. ñ. . keo. tes. Inde latrocinium. nn. Einschinins Nibi ſit englelaterna. terna. HEatrunculus. li dimi. i. puus latro. himiülne arer le din r lderrarea 2 ö a Latumia. mie.eſt vinculum.catena.carcer ne tiſß Liatex.cis.f.t ꝓpꝛie eſt aqͥ ſubterranea.⁊ ðꝛa odia carcers. mgei nrretgelärer iveniaterre. Quilibertf aglent eſt ꝑs coꝛpis hũani vl alteriꝰ e vt bacchic latex. vl aquatic latex.⁊ ſil ia. ſz lat.ta.tũ.i.amplus.patulꝰ.ſpacioſus.a götenn n Liatomia.mie.ſ.p.eſt lapidis ceſio. lato.tas. Uñ.Eſt amplꝰlatꝰ.ẽt latꝰ ẽ hoĩs wnikfuinuünn Latomꝰ.mi.i.ceſoꝛ lapidũ.⁊ ðꝛ a laas.qð c Eſtq; poꝛis in i. gtũs in eriſq; ſcʒ. mnlit in lapis. ⁊ tmos qð eſt diuiſio ſecrio vel inci Haruſculili dimi. puum latuͦs. on. Dicitti ſio. quia incidit lapides ⁊ diuidit. Lauacrũ.cri.n. S.i.lotio.ablutio.⁊ coꝛr.pe. erkoſnin Hatibulũlipe.coꝛ..larebꝛa vl obſcuritas. aturalit lz in vᷣſu poſitiõe poſſit eĩẽ pduce . Uiibymm Latinus.na.nũ.pe.pð.Et ꝓpꝛie latini dicti 1 . — f cpellro⸗ Taind u latio vel latino patre lauinie. anatto. onio.i baptiſ mᷣ. ablutio. Unde. .Etidetracche Sʒ poſtea etiã latini dicti ſunt ⁊ alij extra Ecci. xxxiiij. Qui baptiʒata moꝛtuo.⁊ ite/ iscenaſchn italia.ſed nõ niſilitterati pꝛie.q litteras R. rũ tangit moꝛtuii qͥd ꝓficit lauatio eiã?. nickeſein⸗ äe laudek. güdicit. titudo Prino c pꝛicias qs ðꝛ latinus. Tianqü eſentencta arbirt. irfuf ie Tarunin vellingua latig. Laaud a. ne. eſt dea latronũ ⁊ fſuzz. . Pnunr Latini dicebant᷑ olim qͥdã qͥ ita erãta dñnis Eanejn f.g. ⁊ B laurꝰ.us.ui.⁊ h laurea.ree S manumiſſi vt erãt ĩ vita liberi. ⁊ gauderẽt Haur ba: ᷓ nunq; viriditatẽ depõit. qua ri aialckiit plenaria libertate ĩ bonis ſuis. ND in moꝛte q̃dã vł laudea.vñ a laus ðꝛ qꝛ olim cũ nir ui erãt.q̃re poſt obitũ eoꝝ nõ poterãt ſuc/ ſalac a getoce apita coꝛonabant. Uñ ann cegdere heredes eoꝝ.ſʒ bona eoꝝ tanqᷓ; fuo DD af ſ poſtea mutata eſt d. in r. ingnzs umac paoo deuplueh yt dicüt hiſto ⁊ ðꝛ laurea. Et inde ure res reji velaa. en dehenn Natiũ.tij.ponit᷑ prhoma.E liũñ fugiẽs cir ro exñs. ład lauꝝ ꝑtinẽſ. Eth laurea. ree. i. is necl⸗ rie. Saturne grecia Jouẽ filiũ fugiẽs cir ro exñs.ład lauꝝ de lauro. Iñ laureatus itrozh õ homa ẽ latuit.⁊ ab eiꝰ la victoꝛia vł coꝛona? 9. Itez a laurea dꝛ B nen dgeſter ca fines ybi nüũc nc⸗ . Tlñ Lucamin bmo ta.tũ.i.laurea coꝛonat.J 162 aureũ ẽt ðꝛ Lai in Bannltoi mkolKn fercenuo⸗⸗ Kelac laureũrei. Jñ h Kanederiidg⸗ älau akſolne 1 Sentiel bi poni adiectiue. vt latiũ cruo HHHH remunerabat. Qaure Urmiiidch 5ü luc ille. Et dicũt qdã ludille „ s ⁊ h le.vñ idẽ ĩ eodẽ.Percuſſit latia ecaput en olſeovl ega ſuponit vᷣge ⁊ ibi voluit. i um non Elatratus eſt Toucznen dz exhiberi· Tñ Juuenal. Qaureolũ veloxetiaʒ bene gnlinr l Latria:trie eſt fuitꝰ.q ſolideo dʒ exhiberi? r 3 ↄſequi deberet.interrogat a quodã quid ðZꝛ.q ãt ðꝛ latrina.q̃ſi latratani.qꝛ ibi anꝰ AAN lentulus exit. Aauſ. diſ. tũ.dec.głia.nomẽ. Itẽ laudatio ẽ ipᷣa lau dantis oꝛatliooo. Lauſans.i.laudãs. Lauſantes.i.laudãteſ Lauticia.cie.⁊ hec laucia.cie.i.epulaꝝ ma/⸗ gnificẽtia. ꝛope lauciełlauticie dicũłde litioſi ⁊ delicati cibi vł mũdicie. Jñ lautici oſus.ſa.ſuzʒ.⁊ laucioſus.ſa.ſuzʒ.i.delitioſus Inð lauticioſitas.tatis.⁊ hͥ laucioſitas.tj. id eſt.delicioſitas. Lautꝰ.ta.tũ.i.lanatus.ta.tũ. „ qʒ ſine culpa ſumim.i.pcioſioꝛes vel deli/ catioꝛes. Laʒarꝰ interpᷣtatadiutꝰ.eo ꝙa moꝛte a do 3 mino fuerit reſuſcitatus. (Nante E Lea.lee.łleena.ne.ðꝛ vxoꝛ leonis. Vñ Job xl. Uox leene ⁊ dẽtes catuloꝝ leonũ cotri/ ti ſunt. HLHebes.etis.m.g.ꝑuꝰ cacabo coqͥnał.⁊ facit actũs ſinglaris lebetẽ vlł lebeta. Jñ ſumit᷑ Hlebeta.te.p eodẽ. Uñ lebetas iuenit᷑ iĩ pli numero.iĩ veteri teſtamẽto.vt patʒ Exodi. xxvij.Et p.pe.gti. U) auroꝛa.Dignos pᷣſ byteros credo ſignare lebetas. Et nota ꝙ vas lapidell. Liebeꝰ dictus eſt Judas Jacobi. Aecca. ce.ẽ ꝓpꝛietas lingẽdi.⁊ ðꝛ a lingo.gꝗ. Iñ hleccacitas.tatꝭ.⁊ h leccatoꝛ.oꝛis.⁊ leccatrix.cis. Na taliũ eſt lingere. Lechi.i.maxilla.ſic habet᷑ Judic. xx. Nechitꝰ.ti.m.g.ẽ vas.ſ.ampulla deaurical co.ſᷣm Hug. Pap̃.vo dic̃. Lechitꝰ i regno rũ libꝛo.ampulla olearia.Et pð.pe. Unĩ doctrinali ðꝛ.Et ꝓducunt᷑ lechitꝰ⁊ hermo hꝛoditus. ectica. ce.i currꝰ in q̃ defert᷑ lectꝰ.?⁊ ð a le ctus. Ułẽ coꝛtina circa lectũ.vł etiã ipᷣe le ctus.⁊ ðᷣꝛ tũc lectica ſᷣm äſdã a lectis herbᷣ ⁊ẽ idẽ qð thoꝛꝰ ſᷣm Hug.Papias vᷣo dicit Tectica ðꝛ lectꝰ imꝑatoꝝ.et p.pe.Ulñ oui dðᷣᷣ. Lecticã dñe diſſimulant᷑ abi. Itẽ Iſa. lxvj. In lecticꝭ ⁊ in mulis ⁊ in carrucꝭ. j-TI lecticariꝰ.rij.qͥ ducit currũ.łqͥ fac lectuloſ vel q in lectulo iacẽs poꝛtat᷑ Et lecticariꝰ. diſ.l.t. E ia virt initẽs ã etiã ſine cele bꝛatiõe ↄſtat. Itẽ laus claritas.oꝛnamen iue lotꝰ.2 ö2 lauo.as.vel lauoꝛ.aris. Itẽ lautꝰ accipitur actiue ſᷣm ꝙ eſt nomẽ.⁊ tũc tantũ valet lau tus.q;tũ ſe bñ ꝓcurãs q̃ſi mũde ⁊ delicioſe ſe pcurãs. Un Bꝛegꝰ.Lautioꝛes ciboſ qñ ꝓpꝛiecacabo appellat᷑ vas eneuʒ. Lebes xo ria. riij. mobilit᷑ in eodẽ ſenſu. lł q ꝑtinet ad lecticã. ⁊ h hͥ lecticalł.⁊ h le.ĩ eodẽ ſenſu. Lectio. onis.Fſ.t.id qð legi. — 2 Eectiſterniũ. nij.i lect. ſtrat:·ꝛpparat:. Cl locꝰ in qͥ lectuli ſternunt᷑.i.pᷣparant᷑. Uł pa Lectiuncula.le.dimi.i.pꝑua lectio. ni⁊ ſtramẽta lectoꝝ. Ub locꝰ in qͥ hoĩes ſe Eectoꝛ.oꝛis.m.t.ðꝛ a legẽdo.i.ꝑcurrendo. Vnñ ⁊ nauis ðꝛ legere.qcqͥd ꝑtranſit.Uła legẽdo.i.colligẽdo oĩa q̃ legit quaſi colle/ ctoꝛ. Uła legẽdo.i.figuraꝝ ſonos ꝓnũüciã do. Et differt a ꝑticipio.qꝛ nõ ↄueniũt ali cui ex eadẽ cauſa.Participiũ eĩ ↄuenit ali/ cui exactu vel paſſiõe.ſʒ nomẽ vᷣbale ↄuẽit alicui nõ ex actu vel paſſiõe.ſʒ ex frequẽtia vel aſſiduitate vel induſtria.Dicit᷑ ei aliqᷣs lectoꝛ.vel qꝛ ſciam.vl etiã peritiã hʒ legẽdi vel qꝛ aſſidue vł qꝛ frequẽter legit. Unet ab officio dicũt in ecclia lectoꝛes a legẽdo frequẽter ſiẽ pſalmiſte a pſalmis canecio⸗ . u vel Hectoꝛv.ria.riũ.qð ꝑtinet ad legend ad lectoꝛem. 7 dicuntka lego. gis. — Hectri.tri.⁊ h legiũ gij p eodẽ ſ ꝓ pulpito Hectus.cti.ðꝛ a legẽdo.qꝛ antiqͥ ſolebãt le/ gere in lect.qͥ ⁊ circa lectulos habebãt pa rietes illitos cera. vt ſi aliqͥd dignũ memo ria occurreret animis eoꝝ ſtatim graphio ĩ illa cera illð deſignarẽt ne poſſẽt tradere obliuiõi. Iñ lectulłꝰ.li.dimi.Et nota ꝙ exx terioꝛ ꝑs lecti ðꝛ ſpõda.ĩterioꝛ pluteũ. Itẽ lectꝰ.ta.tũ.mobiliter declinat᷑.⁊ tũc eſt ꝑti cipiũ de legoꝛ. geris. HMedo. onis.fg.i.maris exundatio.ſic mal/ ma eſt eiuſdẽ retractio. Legatio.onis.f.t.i.miſſio.⁊ ðꝛ a legat. Legatũ.ti.eſt donatio q̃dã in teſtamento.a teſtatoꝛe relicta. Inſti.de lega.S.j.⁊.ff.ð le ga.ij.l.legatu. et differt a caduco.qð ſcʒ cũ filiꝰ deeſt cadit ſuꝑ nepotẽ.ł aliũ de cogna tione.ſʒ legatũ extraneo dimittit᷑. Uñ Ju uenał.Aegatũ oẽ capis necnõ ⁊ dulce ca ducũ. Iñ legatariꝰ ⁊ hec legataria.cui ali quid legatũ eſt.vł qͥ vł q̃ legatũ accibit. Liegat᷑.ti.m.s.⁊ hec legata.te.i.miſſus.ſiue miſſa.vł nüciꝰ vł nũcia.⁊ ðꝛ a lego.gas.p mittere. Uñ legatus miſſus legatũ moꝛte Legatꝰ eſt ille cui certa patria vł ꝓuĩcia cõ mittit᷑ gubernãda.vi ĩ.c.nouit.ð appel. Po teſt etia dici legat qcũq; ab aliqͥ ad alids miſſus. Aliter legatos dicimꝰ eoſdẽ quos Avocet bus neg birpen legaton vtcrd abolue niciatt nodeln nemint loinp Nerunth ſtuan chihßo⸗ lenolly. lcens n goinglee⸗ lugthe ameinge minata allnsv oſti po legag Pleget. Leegbin Logler Goon Aebir⸗ lagbhel lgoedepvi alonidzr Uufftlggo, ſſngni Duncnl niien Aariin⸗ gret gehin Lugfate Gbye. Lagiim ſtr⸗ uimijfine monig rmonn. 1 ul Annurn coceſati Pahnunh pparmntIe cinidec lecto. oionn dprrande legitquaicce wſonos gin qrNöunüt ipiicinant nomepdaeni e erfiegtin mia. Dickalg äperinäe neterlegt. Aleaorcss it⸗ 1 almischis Nctadlegendäi oclel yllin ranni ſolchit⸗ nlos abcten dignümen nncp epoſſetmere Etnoacer,/ ioꝛ plutei. N. zat aucR möatio ſienni⸗ aRaleget. Kintenmann deleg uf cduco ſ⸗ aduocatos vł patronos cauſaꝝ qͥ ĩ foꝛenſi bus negocijs pᷣeminẽtibo litigãtibo ſuũ pᷣ/ bẽt patrociniũ.Et nota ꝙ ſunt tria genera legatoꝝ.Quidã de latere dñi pape mittũt᷑ vt cardiales qͥs appellat fr̃es. Et tales pñt abſoluere hoiĩes ſue ⁊ alteriꝰ puincie.in p/ uicia ⁊ extra.⁊ eqͥ pant᷑ pcõſulibs.Alij ſunt nõ de latere ſʒ datiui. Illi ſimpłr in legatio nẽ mittunt᷑.vt pᷣlati qͥ t̃ abſoluũt puincia les.⁊ in ꝓuincia.nõ extra ↄſtitutos.Et eqͥ/ parant᷑ pᷣſiqdibpuinciaꝝ.Tertijſũt natiui q ſuaꝝ eccłiaꝝ pᷣtextu legatiõe fungunt᷑.vt archiepᷣs cãtuarienf.de q̃ in.c.j.de offi.de le.no.li.vj.Et ſunt q̃ttuoꝛ.ſ.archiepᷣs ebo/⸗ racent.cantuarienſis.remen.⁊ piſanꝰ. vt no.in al.c.j.eo.ti.li.yin. Legatꝰ ꝓcõſulis.ẽ cui ꝓcõſul poſtq; puinci am ẽ ingreſſus mandat iuriſdictionẽ deter minatã ⁊ aſſignatã.aut qñq; ĩ itinere moꝛã r paſſus vel neceſſariã trabẽs.yvt ĩ.l.aliqn.ð offi. pcõſu.⁊ lega. * ꝙ legat.i.ꝑcurrat ⁊ ꝑtrãſeataqs. Niegibilis.ↄ.t.⁊ G le.aptꝰ ad legendũ. Llegifer.xra.rũ.i.legẽ dans vel ferens. Negio.onis.f.g.ðꝛ a lego.g.qꝛ legebant᷑i. eligebat᷑ qͥ deberẽt eſſe de legiõe. CUlel ðꝛa lex.gis.qꝛ lege ĩ caſtris ſe habebãt.vł legeĩ legiõe depoſiti erãt. Pꝛope qͥdẽ lingua ma cedonũ ðꝛ phalãx ł phalaga.Galloꝝ cater ua.nr̃a legio.Et ſũt ĩ legiõe ſex milia ſexcẽ/ ti ſexagintaſex hoĩes. In cohoꝛte qͥngenti. In manipulo ducæti. In cẽturia cẽtũ. In turma hala triginta. Sex turma ẽ peditũ Ala militũ. In decania decẽ ſũt ᷣm Hug. Liegionariꝰ.ria.riũ.de legiõe exñs.vł ad le gionẽ ꝑtinẽs. Liegitimꝰ.ma.mũ.i.bonꝰ ſᷣm legẽ habitꝰ vł factꝰ ⁊.coꝛ.añpenł.Uñnñ Ouið.dearte Le gitimũ finẽ flãma virilis habert. Negumẽ.inis.ðꝛ a lego.gꝭ.qꝛ legit᷑.i.colligi ₰ tur manu. Uñ⁊ legumẽ q̃ſilectũ manu ðꝛ ⁊ ẽ etymo. UVł legumẽ a legẽdo.i.eligẽdo. Vetereſ eĩ queq; q melioꝛa erãt.ſ.faba.piſã ⁊ lẽticulã legebãt.i.eligebãt.Uł qꝛ melio/ ra eligunt᷑ p ſemine.Et p.bbe. eguminari.rij.⁊ hͥ leguminaria.rie. qͥ vł q̃ cuſtodit ł vẽdit legumĩa.Et adiectiue le guminariꝰ.ria.riũ.qð fit de legumiĩe vł qð tinetad legumẽ. elex.lelegi...t. qͥdã ppłs ẽq̃ͥ ᷣmo dicebat᷑ ſyllaba. Iñ lelegiꝰ.gia.giũ. lex ba poſtea cã differẽtie gemiata eſt Hema vel lemos grece.latine ðꝛ voꝛago. emanꝰ.ni.qͥda fluuiꝰ ĩi galemania. lembo. bi. m. g.i.pua nauicła.⁊ ðꝛ a lego. g· Iñ lembulꝰ.li.dimi. Alio noĩe ðꝛ linter.i. cara b.q̃ naue in fluuijs ⁊ paludibo vtunt᷑ eminas.in lybia tradũt trũcos ſine capi - te naſci.⁊ os ⁊ ocłos hꝛe in pectoꝛe.Ita di cit Iſið.xj. etm.— Hemur lemuriſ.m. g fuit frat rhomłi UIn lemur q̃ſi remur. Lemures dicti ſũt ꝓpꝛie fãtaſtice aparitõeſ ⁊ nocturne q̃ aparebãt Rhomulo pꝰ moꝛtẽ rhemi quẽ iterfecerat vl interfici fecerat.Et iõ dicti ſũt lemures q̃ſi remures. Quelibet tñ fantaſtice apari nões ⁊ nocturne dicũt᷑ lemures. UVñ Dꝛa tius.epi. Nocturnos lemures poꝛtentaq; eſalarie. Lena.ne.i.leccatrix vł ↄſiliatrix ſtupꝛi.e na ẽt ĩueni p q̊dã genere pallij. Uñ perſiꝰ. Cui circa humeros hyacinthina lena. Hendex.cis.f.g.i.tarmꝰ.vᷣmis in lardo. Lendiculꝰ.li.dimi.i.ꝑuus leaeaens. Nendoſts.ſa ſimm. lenditx plenꝰ. 2 a lẽs. endis. “ Leneꝰ.nei.m.g.i.bacchꝰ.⁊ ðꝛ a lenio.nis.qꝛ leniat curas.vł qꝛ ſit lenis ad poꝛtãdũ.UVił lenꝰ? a lenoy.qð ẽ lacꝰ.vł cuppa in quẽ vł in quã vinũ decurrit expᷣſſuʒ.Et etia bacchꝰ ðꝛ ꝓducere lacũ. Iñ leniꝰ.a.ũ.i.bacchicꝰ. enimen.inis.i.lenimentũ. „ Lenipes.pedis.oĩs.g.ilenes hñs pedes.⁊ coꝛ.pe.tã nti q; gi. eno.onis.m.g.ẽ qͥ pᷣciũ p cõperto ſtupꝛo accipit.vł dãnatã de adulterio duxit.vel qͥ eæã adulterio ſubijcit. vł adulteꝝ ſe fac.vlł q̃ Legiſta. ſte. . g. docet legẽ. vel qͥ vacatle/ ſtũ de adulterio vxoꝛis accipit.vł qͥ manci pia q̃ſtiaria hʒ.f.qͥ taberne vł alicui negoci ationi ꝓponit meretrices vt pł?lucret᷑. Et H eſt infamis.vel qͥ vxoꝛẽ depᷣhẽſam ĩ adulte „ de adul.l.crimẽ lenocinij. rio ĩ matrimonio retinuit.vt.C. ad.l.iuliã Nens · dis.·f geſt fer ſextupedis. Sʒ lens. tis.ẽ qᷓddã genꝰ leguminis. Uñ qͥda.Aenſ lẽdis capiti.lens lentꝭ ↄuenit oꝛi. Itẽ aliꝰ. ens moꝛdet ꝑ d.moꝛdet᷑ ſi capiatt. Item Lens aĩial lendis.lens ꝓ legumine lentis. Leticula.le.di.qddã legumẽ idẽ qð lẽs len tꝭ. Itẽ lẽticula.ꝑua⁊ rotũda macla ĩ carne ad ſilłitudinẽ lẽtis. Iñ lẽticuloſuiſ.a.ũ.i.ple nus leticuł. Et ĩ his ſignificatõibo lẽticka ðꝛ a lens lẽtis. Itẽ lẽticula ðꝛ vas oleariũ erauro 2 argẽto ſpꝛie. tůc 32 a liniedo. q2 Lieos apud grecos eqͥuocũ . 2 eos.i. plo 8 . reges ⁊ ſacerdotes ĩde liniebãt᷑ ꝛ inũgebat᷑ Laétigo. inis.f.t.. veſtigiũ puulaꝝ macula/ rũ in coꝛꝑe.ſ.lẽticula.⁊ ꝓ.ti. Unñ qdaʒ. Eſt bona lens comedi.nõ lẽtigo faciei. Iñ len tiginoſus. ſa. ſum.i. plen lentigine. cuſpis er lenta ſit.i.mollis ⁊ flexibilis. Lientos grece ðꝛ plenꝰ vel plenitudo latine Et hinc cõponũt᷑ deſinẽtia in lentꝰ.vt vi / nolent. ſomnolentꝰ. Lenitꝰ ta. t i.fleribilis. vt leta ſalix. Etlen, tus.i.ocioſus.Et lent.i.piger ⁊ tardꝰ. Et lẽtꝰ.i.mollis nõ foꝛtis.vt arcꝰlẽtus.Et len tus.i.nõ bñ ſicc. vt frumẽtũ eſt lentũ cum nõ ſit bñ ſiccũ.qꝙ; aut qͥdã dicũt lentꝰ.i.ple/ nus ꝓpter hec copoſita vinolentꝰ?. ſomnolẽ tus.⁊ ſiłia.friuolũ eſt. Nunq; eni lent? inue nitin tali ſignificatiõe. nec pᷣdicta noĩa cõ/ ponunt᷑a lẽtus.ſʒ a lẽtos greco. qð ſiſt ple nitudinẽ ßm Hug. Pap. dicit. Lent.i. tar dus. ſegnis. inefficax. languic'ocioſus. Henub.li.dimi.i.puus leno. Lienũculus.li.dimi.i.puus leno. Heo a leon abiecta n dicim nos latini hic leo. onis. Et vt dicit Iſið. xij. etymo. Leo grece ĩterptat᷑ rex latie.eo ꝙ ſit pnceps om niũ beſtiaꝝ. Clirteoꝝ ĩ pectoꝛe eſt. Yirmi tas ĩ capite. Eũ doꝛmiũtvigilãt oculi.Cũ ambulãt cauda ſua cõperiũt veſtigia ſua. ne eos venatoꝛ iueniat. Cuũ genuerit catu los tribo dieb ⁊ tribo noctib⸗ catułꝰdoꝛmi/ re fert᷑ tüc deinde pꝛis rugitu ł fremitu ve luti tremefactꝰcubilis loc ſuſcitare ðꝛ ca tulũ doꝛmientẽ. Circa hoĩes em̃ eoꝝ natu ra eſt. vt niſi leſi neqant iraſci. Patet ei eoꝝ miſericoꝛdia exẽplis aſſiduis. Pꝛoſtratꝭ eĩ parcunt captiuos obuios repatriare ꝑmit 7 tunt. hoĩem nõ niſi in mag fame interimũt. euchꝛ ſis.m.t. gẽma eſt coloꝛe aureo ve/⸗ na cãdida interueniẽte.⁊ ðꝛ a leucos.qð ẽ albũ. ⁊ chryſos qð eſt aun. Neoninꝰ.na.nũ.pe. p.ires leonis.vł ad le/ onem ptinens. Lieontophom. phoni.t. g. eſt qdã beſtia mo Dica. ⁊ Z: a leon qð ẽ leo qꝛ ſi capiat᷑ ⁊ exu/ rat᷑ ⁊ eꝰ cinere carnes aſꝑſe ponãt᷑ ꝑ vias. leões necãt.ſi qᷓtulũcũq; ex illis ſumpfſerit. LHeopardus.leopardi.m.g.qð regularꝰꝰ di ceret᷑ leoniſpardi vt ex vtraq; ꝑte declina/ ret. Et naſcit᷑ leopardus ex adulterio leene 1 pardi.vł parde ⁊ leonis.Et hinc leopar/ da.de. m Hug. HHHletamen.inis.n.t.i.fi᷑ Et leos.i.pnceps l!rex.VIñ greci dicũt le⸗ on qddã aial.qꝛ pnceps ſit oĩm beſtiaꝝ. HLepidꝰ. da. Dũi. i. ſale ſapie ↄditꝰ.ſuauis.cu rialis. molł.dulcis. In lepiditas.tatꝭ⁊ le · ig pigdul. la. ln.i. aliquãâtulũ lepid'. Et h lebi Hfaẽ differẽtiã int lepidꝰ⁊ facetꝰ. Un. Sed vbis lepid' aliqͥs factiſq; facetus. HEepos.oꝛis.m.g.eſt dulcedo ⁊ ſuauitas in vbis. ðꝛ a lepꝰ.qꝛ lepoꝛina caro ſuauis eſt ⁊ pðᷣ.·pe.gti.ſʒ lepꝰ.oꝛis.eã coꝛ. Uñ Silus tenet lepoꝛẽ.ſapiẽtis lingua lepoꝛc.Cepoſ etiã interpᷣt at᷑ vꝛbanitas.⁊ fit qũ vnus vel ad vnum fit locutio pluraliter. vt Noſtis bone pꝛeſul. HEepꝛa pꝛe.eſt aſpitas cutis ſquamoſa cuʒ ritu. ⁊ ðꝛ a lepida herba cni eſt ſil is in aſpitate ⁊ ſquamolitate. Iñ lepꝛoſus. Hepus.oꝛiſ.m.g.eſt aĩal timidũ.⁊ ðꝛ a leuiſ ⁊ pes q̃ſi leuis pes.qꝛ leues hʒ pedes ⁊ ve/ lociter currit. Iñ lepoꝛim.na.nũ.pe p. ⁊ẽ le poiꝛi᷑. ria.ᷣ riũ. pe. coꝛ. Itẽ h lepoꝛia. rie.ðꝛ qᷓ dam vitis q̃ cito tẽdit ad maturitatem. Lepuſculꝰ.li.dimi.i.ꝑuꝰ lepꝰ. Uñ Pꝛouer. xxx.Lepuſculus plebs inualida. Leſio.onis.i.leſung. Heſus.ſa.ſum.iafflict.offenſus. Letalis.ↄ.t.⁊ h̊ le.i.moꝛtalis. 7 nutrimẽto leta reddat gramina. HLetania.nie.i.rogatio vel inuocatio ⁊ ꝓpꝛie ꝓ moꝛtuis facta.⁊ ðꝛa letũ.ti ſʒ Hug. Pa pias vero dicit. Aetanie grece.latine dicũ tur rogatiões qᷓ inducun? ppter roganduʒ —— —— deum ⁊ impetrãädu. LHechargꝰ.gi.m.g.moꝛbo obliuionẽ afferẽs 2 ſomnũ.⁊ ðꝛ a lethe qð interpᷣtat obliuio. Vñ in Soetio phia inqͥt. Lethargũ pati ſ.coëm moꝛbũ illuſaꝝmentiũ. Iñ lethargi cus.ca. cũ.pe.coꝛ.i.obliuioſus vł q lethar guz patit᷑. Et h lethargia.gie.pe.acuta.ipa obliuionis infirmitas.ſ oppreſſio cerebꝛi ci obliuione ⁊ ſomno iuiigs. .i. moꝛtuꝰ? vel moꝛtificat?.⁊ ö8= a letũ.ti. Uñ Ouidiꝰ meta. Quo ſiml ira uit letata qq; coꝛꝑa vidit. Etſcribit᷑ ꝑoedi pthongũ. ſic letũ. Inuenit᷑ etiã letatꝰ.ra.tũ. aletoꝛ.letarꝭ.pticipiũ. Vnde in pᷣs.Leta⸗ tus ſum in his q̃ dicta ſũt mihi. Et tũc ſcri bit᷑ꝑ ae. diphthongũ.ſicut letoꝛ.aris. lethe.thes.i. palꝰinfernalis.⁊ ðꝛ a leo.les · — „ HLetatꝰ.ta.tũ.i Lieſibilis.O.t.⁊ H le.idẽ qð ledibilis. . ni ſic dick. eo ſuo R Nn honi toy i lolet⸗ Puta thong rüco aine Ueil 1 da Le höi hde⸗ niſtn ns rrol lilent Ce ſilanci ehleine Wiitol Ueun N porta liſte Tuu Alihin Hanco Lacon rnxye ekalbü⸗ dit Le⸗ „etaune Peuace Lanapg uſn lan nten aligie⸗ lbſnie⸗ Nenige iradit oimbehin i ſn n. Didins. lepic Ee Ncct. Di facems. cdo t ſugnin nacaroſensd ico:. Dii Sus epani 8. fitgimun raliter Nheis ntisſqnungte aba aickſt Jleprris Anmmiditdla lcncsztatn ori nieN bleorundi ad mammuum. ley. Didon ginnalide, go lauibils⸗ nſis. lis. ſcdicl eo gn famin. Zinnocatio hd cünß Dog eghecclarnede mmipprer vogind⸗ wobiunione in⸗ 5 mterbl Cblun 4 1 ſibo finit ? : aleuo, uuss. onẽ peccatoꝝ.ſᷣm poetas.łfuturoꝝ.ſcoõm phos. Iñ lethe.thea. theũ.i.ĩfernatł.vel tinẽs ad lethem.łobliuioſus. Uñ ⁊ lethea papauera dicimꝰ.qꝛ obliuionẽ mandẽtibꝰ ponit᷑ cũ phagin qð ẽ comedere.⁊ ðꝛ HBle/ chophagus.gi.fructꝰ illiꝰarbonꝭ.qͥ valʒ ad irritãdũ amoꝛc. UIñ Ouið.ð remedio. Il lo lethophagos.illo ſerenos ĩ antro. Eſſe puta.⁊c. Ułlegit᷑ ibi lethophag ꝑ oe diph chongũ in pma ſyllaba. ⁊ ſine h. in ſcða ſy/ laba.Eſtat letophagꝰ vᷣmis coꝛꝑa moꝛtuo rũ comedęẽſ. ⁊ ꝛ a letũ.ti.qð ẽ moꝛs.⁊ pha gin qð eſt comeldere. Lletiter. ra. rũ. pe. coꝛ.i. ferẽs moꝛtẽ ⁊ ðꝛ ꝗa le tũ ⁊ fero. Ulel letifer.ra.rũ.i.ferẽs leticiã·et Zꝛa letꝰ vel leticia.⁊ fero fers. Letũ.ti.i.moꝛs.⁊ ſcribit᷑ ꝑ oe.⁊ ðꝛ a leo.les. qð in ſimplici nõ ẽ in vſu. Iñ letũ.res ipſa q delet vitã. Uñ qͥdam. Qinque metũ leti. nã ſtultũ eſt teomiim. Letus.ta.tũ.p ae ſcribit᷑i.hilaris.gaudenſ 2 ð a latꝰ. qꝛ latã ⁊ extẽſaʒ hʒ faciẽ.Solẽt eĩ leti faciẽ diſtendere.ecõtra triſtes coꝛru — gare. Itẽ a letꝰ.ti.addita cia.fit leticia.cie. ſi laticia.Et eſt leticia vultꝰ.gaudiũ mentꝭ exultatio vo ꝰboꝝ ⁊ mẽbꝛoꝝ. Itẽ letᷣ com onit᷑ ꝑlet.q;letus.tamletus.id eſt. valde eeis.. Neua.ue.f.g.i.ſiniſtra.⁊ ðꝛa leuo.as.qꝛ apti oꝛ eſt ad leuãdũ ⁊ poꝛtãdũ aliqᷣd. Jpᷣa eim poꝛtat clvypeũ ⁊ enſeʒ ⁊ cetera vt dextera ex peditioꝛ ſit ad agendũ. Iñ leiꝰ.ua.uũ.i.ſi/ niſter. vel malus.vel ꝑuerſus. . Heuatoꝛiũ.ᷣrij.locꝰ in quo leit᷑ vel planat᷑ aliquid. .Mv0 NHeucos greci dicũt alblbum. Lieucothoe.leucothoes.ſg.i.alba dea.ſ.au roꝛa.vel ino mat᷑ poꝛtuũ ⁊ ðꝛ a leucos qd eſt albũ.⁊ theos deꝰ. ſᷣm Hug. Papias ct Dia coõtiõe ⁊ qᷓrerea pplło ſi vellet illud ratũ eæẽ.⁊ accepta reſpõſioe a pplo deicepop lege dicit Leucochoe vel leucothea.i.alba dea q̃ eſt auroꝛa. “ Lleuca.ce.f.p.finit᷑ paſſib mille quingentis Lieucas galli vocãt greci ſtadia.nos milia ria ſᷣm Papiãâ-. ”MUN)De Heui interpᷣtat᷑addit vel aſſumpt“.. Lieuia.uie.q̃dã mẽſura terre q̃ qͥngent paſ 4 . . ..ẽ Lleuiga.ge.inſtr̃jm leuig ris.qſi leuus vir. Her. legis.f. t. eſt ius ſcriptũ. . . ¹ .“ . * 6⁸ . . q: delet memoꝛiã. Uñ ꝛ interpᷣtat᷑ obliuio qꝛ ex q̊ aĩe bibũt deaq̃ illꝰ.patiunt᷑ obliui Lieuiathan eſt ſerpẽs toꝛtuoſus ĩ aqͥs.ſ.di // abolus ĩ mũ do.qͥ in huiꝰ ſeculi mari voln bili verſat᷑ aſtutia.⁊ interpᷣtat᷑ additamẽta eoꝝ q̊ꝝ ſcʒ niſi hoĩm qͥb in ꝑadiſo ſeł cul · pa pᷣuaricatiõis intulit. ⁊ hac vſq; ad etxnæ· radicim. emange moꝛtẽ quottidie peſſimis ſuggeſtiõibo extẽ ↄferũt. Et acuit pe.Uñ Lucanꝰ.in.iij.me ta. Hõ lethee ↄiunx obliuio ripe. Lethes.f.g. quedã arboꝛ cuiꝰ ſuccꝰ guſtat ↄfert obliuionẽ.⁊ ðꝛ a lethe. Itẽ lethes cõö/ dit qbus dũ reatũ fenoꝛe peccati multipbli cat penas pculdubio ſine ceſſatione co⸗/ cerngs. Q? Leuidẽſis.m. g. qdã veſtis dicta. qꝛ charo filo ⁊ leuiter ſenſata ſit.⁊ videt᷑ cõponi a le uis ꝓ nõ ponderoſo ⁊ denſus. igadi. qdᷣ etiã cõpla⸗/ natoꝛin 22.e Leuipes.dis.oĩs.g.pe.coꝛ.i.leues hñs pe/ Ddes. ſ.planos ⁊ agles. NHieuir.leuiri.m.g.i.cognatꝰ.ſ.mariti vł vxro 9„ . Lieuis..t ue.pʒ duo ſignificata. Leue ei i.agile ⁊ nõ ponderoſum.Et leue.i.planuʒ ſcʒ qð pilis ⁊ aſꝑitate caret.Et bm hů etiã ⸗ Differẽtia in tꝑe.Uñ qͥdã. Pꝛo plano leuis pleuitate leuis. Leuita.te pe. p.i.diaconꝰ.⁊ ðꝛ a Ateui filio Jacob. De leui em̃ leuite exoꝛti ſũt a qboi — teplo dei myſtici ſacramenti miniſteria ex· plebãt᷑. Hi grece diacones.latine miſtri di cunt᷑.qꝛ ſicut in ſacerdote ↄſecratio.ita in diacono miniſterij. diſpenſatio habet᷑. n leuiticꝰ. ca.cũ.pe.coꝛt᷑.res leuitevel ꝑtinẽs ad leuitã. U qdam liber appellat Leuiti cus.ci.eo ꝙ leuitaꝝ miniſteria ⁊ diuerſita tes victimarũ.totuſq; in eo oꝛdo leuiticus Leuitiſſa.ſe ei. vxoꝛ leuite vel qᷓ habet illud Ticaam. Heuitonariũ.rij.i.collobiũ lineũ ſine mani 7 cis.i.dalmatica. qli egiptij monachi vtũt᷑. Hoc leuite olim vtebannt. Lieunculus.li.dimi.i.ꝑuus leod. ptü. aſciſcẽs hone⸗ ſtũ phibẽs ↄtrariũ. Uel lex ẽ ſcriptũ.plo pꝓmulgatũ.mgrato qᷓrẽte ⁊ wplo reſpondẽ te. Solebat em mgr ciuitatis cũ aliquã le gem vellet ↄſtituere. aſcẽdere pulpitũ ĩ me habebat᷑. Itẽ lex ẽ ↄſtitutio ppłiq̃ maioꝛes natu ſimul cũ plebibo aliqͥd ſarerũt.ſcõᷣm Iſido. li.v.⁊ diſ.j.lexẽ. Et dicit glo. ꝙ oliz ßepuls ſtatuit leges. Ded hodie trãſtu/ li — thãc poteſtatẽ ĩ imꝑatoꝛẽ.Inſti.ð iu.na. 8 . — . . .. Lex aqͥlia loqͥ? in eo caſu cum zs eulpa ſua Her heliaſcẽtia deditioꝝ.ẽ de lata libertate ð! alicui damnũ dederit. veluti equũ ſeruũ ł ð q Inſti.qͥ ⁊ qͥ. mo.manumit.nõ.poſ.S.ea Lerin alið aĩal occiderit vł vulnerauerit ſeu ve/ dẽ lege heliaſcetia q̃ dño minoꝛivigitiãnii nuaris ſtẽ ſuã ſciderit.aut ĩ illiſ rebꝛ dãnũ dederit nõ alit manumittere ꝑmittit᷑qᷓ; ſi vindicta cenn⸗ talis tenet᷑ad damnũ reſtituẽdũ ſiue pecuſ id eſt vᷣga pᷣtorꝭ apud ↄſiliũ.i.apud locũ cõ fuata tradere in extimatiöem. ſlij ſuꝑ ðᷣ iuſta ca manumiſſiõis apꝛoba/ Lco: Hex cõmiſſaria ꝓpꝛie nõ ẽ lex neq; ſenai cõ/ ta fuerint manumiſſi.vt ibidẽ tex. indt. necſt ſultũ.ſʒ potiꝰ pactũ.Et hzʒ locũ cũ ita vẽdi Lex iulia ðᷣ adulterijs ⁊ ſtupꝛo.pꝑſeqᷣt᷑ nadul berpp toꝛ ↄuenit cũ emptoꝛe. vt ſi ſi fuerit ſoluũ teros ⁊ eos qͥ ſine vi vᷣgies ⁊ viduaſaut ho pbn pᷣciũ totũ ł ꝑs cũ qdã poꝛtio ſtati ſoluta ẽ neſtas aut honeſte viuẽtes coꝛrũpũt auti delu vt in tali die vł tꝑe ſit res iempta vł inuẽdi olant.Etnõ ſolũ temeratoꝛes aliaꝝ nupti Leprn ta ſi dictũ ſit vt redeat poſſeſſio vł dñium arũ gladio punit.ſʒ ẽt eos qͥ cũ maſcul ne lbent ad vẽditoꝛẽ. Tale aũt pactũ nõ hʒ locũ in fanda libidinẽ exercere audẽt ſiue nõ verek popn pigneribo.ſʒ ĩ emptõibo.vt.ff.dele.cõmiſſ.l. Inſti.ð pub.iu.S.iteꝝ lexiulia.ð adulteriji ſon vltx.⁊.l.ſi fundus. Lex iulia ð ambitu punit eos q ꝑR ambituz chon Lerx coꝛnelia de falſis penã irrogat his qui ſeu ambitiõʒ muneribodat ad honoꝛes ad unte⸗ falſum teſtimoniũ dixerũt.vł falſũ teſtame officia publica accedũt ſeu ſuccedũt.deq̊. utalte tũ vel aliud dlibet inſtrumẽtũ ſeripſerũt. Inſti.depub.iuð.in. .ſũt pᷣterea.in glo. noreit aut ſigillauerũt.aut als falſũcõmiſerũt pu Lerxiulia.leſe maieſtatꝭ.eos punit q in pnci erpi ta ĩ moneta ł mẽſura.Et ðꝛ coꝛnelia a coꝛ/ pẽ aut ĩ rẽpublicã aliqͥd cõmittũt ⁊ machi Llerpen nelio inuẽtoꝛe.Dẽ etiã teſtamẽtari. nant.Et eſtõ tales ſtatuta pena capitalis. wrenr Lexcoꝛnelia de ſiccarijs loqͥt᷑ de his qͥ ho / Itẽ ꝙ vſq; ad q̃rtã ꝓgeniẽ ñ ſuccedũt na Lerth minẽ dolo malo ĩterficiũt.ſ.telo łiactu fur ſiab eis niſi ꝑ pncipẽ diſpẽſet᷑ cũ eis. ceoci tiuo ⁊ hmõi.Ułẽt ðꝛ lex coꝛnelia de vene/ Lexiulia repetundaꝝ loqtoe his plectẽdii ctin ficijs a veneno.puta qñ qͥs aliũ ĩterficit ye qͥ tꝑeadminiſtrationiſ aliqͥ d acceperint vt SIgngn neno aut magicꝭ ſuſurrꝭ vł incãtatiõibo.vł ickearee vel nõ iudicarẽt vel aliquẽ i vin/ Ec/X qꝛ mala medicamẽta publicevẽdidit. cula deijcerẽt vel no. ijjlia NHerx duodecĩ tabulaꝝ.fuit oꝛigo totiꝰiuris er iulia ð reſiduis punit eos qͥ officiũ pu Lahem ciuił.ᷣm glo. Inſti.de iu.na.gẽ.⁊ ciui.S.ex blicũ aut adminiſtrationẽ habuerũt.⁊ tece ulſcio ñ ſcpto.ĩ v.oꝛigo.ff. ̊ oꝛigi.iur.l.ij.S.j.et ð adminiſtratiõis ſue publicã pecuniã quaʒ lgunlir lex ſcripta ĩ.xij.tabulł.q̃ꝝ decẽa ciuitatibuſ acceperũt in dcũq; negociũ erogãdãa reti liheſs pf atheniẽſiũ ⁊ lacedemonioꝝ a decẽ vir fue nuerũt ⁊ ñ erogauerũt.vel qͥ republicã qᷓm ſiemgio rũt allate. Et due ad illaꝝ ðclaratõʒ ꝑ eoſ acceperũt tradedã in cõi erario ñ repoſue/ Nmun dẽ decẽ viros poſtea addite.vt diẽ glo.ĩ vᷣ runt ibidẽ.ſʒ penes ſe furtiue⁊ doloſe reti eryitdle decẽ viros.S.deinde.c. Moyſes. dil. vij. nnuerũt.vt.ff. ad.l.iul.pecu.l.ij.⁊.l.iij.S.lege goisr, Lex falcidia.diſ.ij.c.q̃dã.in fi phibet ne Lex iulia de vi publica punit eos qͥ vim cũ r ĩteſtamẽto płextraneis legare poſſit q́; vyt armis fecerũt vel itulerũt.Et ẽ pena ðpoꝛ Leertin q̃rta ꝑs ſit herediba data.Dr aũt falcidia a tationũ.vt Inſti.ð pub.iudi.S.itẽ lexiulia Lernun falcidio tribuno autoꝛe.Ułſ᷑ʒ Aʒo.dicta Lexiulia de vi pᷣuata punit eos qui ſine ar nitſdi⸗ ẽa fabꝛi falce.ĩ diminunõe.qꝛ iã in pꝛimo mis inferũt publicatiõe tertie ꝑtis bono/⸗ auigfi ſingularibo relictis reſecat legatis.vt falce rũ.Si aũt vi raptus vᷣginiſ.vidue.vel ſan ranon reſecant᷑ ſegetes. cQc.ctimonialis aut alias fiat faciẽtes ⁊ opẽ fta fagrite Liex fauia de plagiarijs.eos ꝑſequit᷑ qͥ libe gitio dãteſ.pena capi puniũt᷑. Inſti.ðᷣ pu ſngcj. ros aut ſeruos vel filios alienos ab vꝛbeł bli.iudi.S.itẽ lex iulia.de vi puata. — idiif de vna ꝓuincia ad aliã ſubducũt ⁊ eos vẽ/ Lexiulia noꝛbana loqͥt᷑ delatina libertate. hubsſtn dũt fraudulẽter inſcijs dñis ⁊ patriba ſuiſ vt Inſti.de liber.S.libertioꝝ at. lidifle⸗ vt. ff. ad.l. fa. de pla.l.j.ꝛ.l.lege. Lerxiulia de ãnona cõpetit illũ qͥ facit vel iinler Lex fuſia. als ſuſia vel ſuffia canina non ꝑ· pꝓcurat ãnonã fieri carioꝛẽ qꝛ in hocledi?i· Hreli in mittebatĩ teſtamẽto manumiſſiões fieri ni reſpublica.vt.ff. ad.l.iuliam deannona.le/ “ ſ ſi vſq; ad certũ modũ vel numeꝝ ᷣuoꝝ. lʒ ge.ij. nlanel int viuos ſit.ſʒ hodie iſta ſublata ẽ ⁊ multo ex iulia peculiatꝰcõpetit ð illos qͥ pecuni deelg gn mag B liceret ĩ vltia volũtate.Et ðꝛ cani / am vel rẽpublicã vel ſacrã vel religioſam edee na foꝛte a qdã inducta qͥ canis vocabat᷑. furant᷑.vt inſti de publi.iudi.S.lex iulig. . on Wpinad ölirnd Apndlocid. dis Elerin⸗ N Vidnuſun — salgen cimin aſiuenini liaöddn osgam adbonenn tſuccctitn ttreane. Spuntäinzel öminittnudt iii uccclitny eſctcics Sebisanill Gacreenſ wlaliquiind ogoffii abuerur tlhe verunzu; gogigien cpublicin oürepoſed 11 dderen galie le. ſteosepinch Etepanudn Aleril teosliſien tanehnobiſn ni nnenit hacinslgein niͦt Jſih⸗ enidatd. luin . jor al. aiii, e grinde undemmanf / ſbeſtin NHer iulia miſtellia ałs viſtellia. hʒ locũ qñ marit relinqͥt vxoꝛi in teſtamẽto aliqͥd ſub certa ↄditõe ſialteri ũ nupſerit.⁊ ↄditiõe n uata ñ tenet᷑ heres dare relictũ ꝑ iſtã legẽ Liex oꝛtẽſia lata.i.facta.⁊ a rege nomẽ ſoꝛti/ que ſcnibi dʒ vel poteet. nte ta eſt qͥ eã ſtatuit ⁊ fecit.q̃ ↄcoꝛdauit int᷑ ple bẽ ⁊ ppłm ⁊ pncipẽ q̃ ↄſtituit᷑ vt ñ minꝰ aut plꝰ valeãt plebiſcita q; lex płi.deq̊ Inſti. de iu.na.gẽ.⁊ ci.S.ſʒ ⁊ plebiſcias. lex papia patrũ ↄtinet pᷣmia ꝓ ſuſcipiẽdis liber.⁊ ðꝛ a Papio autoꝛe.als papiniana a Papiniano autoꝛe.vide de h̊ Inſti.ꝑ qᷓs ſo.no.ius.acqͥ.in.S.ſancitũ etenim. ex pompeia de patricidijs.als paricidijſ punit eos q̃ patri aut matri.aut auo.pauo aut alteri de ↄſanguineiſ.aut parẽtibo ſuis moꝛtẽ infligũt. Niexpli antomaſtici. 8 lex p ercellentiam. Eer publiciana. dicta eſt a publiciano pGto I toꝛe autoꝛꝛ. Liex rhodia de iactu ſubuenit his q̃; mer/⸗ ces cã coĩs ꝑiculi euitãdi eiecte ſũt.⁊ ꝓpter iactũ nauis ſalua facta ẽ. Quib dat᷑ actio ʒ mgf̃m nauis.vł eos q̊ꝝ merces ſũt ſalue Et ðꝛ rhodia ab inſula rhodo.alłs rhodis in q̃ antiqͥtꝰ plurimũ fuit vyſus mercatoꝝ. Ner ſatyra.eſt q̃ de płibo ſił loquit᷑ rebi.di/ cta ſica copia reꝝ.⁊ quaſi a ſaturitate. Ler attilia loquit᷑ de cõmiſſiõe tutele in p/⸗ uincijs.ꝓpᷣſidibjeaꝝ rhome pᷣcario vꝛba ni ⁊ maioꝛi ꝑte tribunoꝝ pleb.deq̃ Inſti. de attilia tu. Lex vitellia loquit᷑ de liberto aſppetẽte ea qᷓ iĩgenuis tm̃ cõpetũt. puta honoꝛes ⁊ digni tates.aſſerẽdo ſe ingenuũ eſſe. Hex viaꝝ ðꝛ ſolitaria excellẽétia. Lex municipalis ðᷣꝛ quã aliq̃ ciuitas cõſti/ tuit ſibi.⁊ cẽ ius ciuile. Inſti.de iu.na.gen.⁊ ciui.ꝭS.j.in tex.⁊ in glo. „0 Lercanonica appellat᷑ diuina.c.nimis.ð iu reiurã.⁊.c.de iura.calũ. Et lex ciuil ðꝛ lex huana. c.ij. de pᷣſcrip.li.vj. Põt tñ ius cano nicũ dici lex hũana.qꝛ ſunt in eo multa ab hoĩbus ſtatuta.lʒ reſpectu alioꝝ iuriũ ciui diuina aliq̊ reſpectu.imo ſacra ðꝛ.⁊ ꝑ ipᷣaʒ qs religioſuſ efficit᷑ vt.C. ð leg.⁊ ↄſti.legeſ Lex interpᷣtat᷑ pauſatio vł ſᷣmo.Etĩde bar barolexis.ſᷣm Hug. Pap̃. vo dicit. Texis grece.latine locutõ.i.ꝗqlibet ſyllaba.vł vor ta eſt. Libamen.inis.n.g.i.ſacrificiũ vel cibo.⁊ ð alibo.as.⁊ ꝓð.ba.Et ſcias ꝙ ſicut ðꝛ in hi ſtoꝛijs ĩ pncipio.euit uriplereop oge⸗ io. Aut eĩi erat obla tio ð aĩalibo.⁊ ſacrificiũ dicebat᷑. nec an oc tauũ diẽ natiuitatis poterat offerri. nec ea dẽ die ⁊ mater ⁊ fetꝰ eiꝰ.Aut de ſicca mate ria.vt de ſimila pane thure.⁊ ꝓpꝛie dicebat oblatio.Aut de liquidis vt de vino ⁊ oleo qð ꝓpꝛie libamẽ ł libatio dicebat᷑.lʒ his no minib ſcptura qñq; indifferẽter vtat᷑. Itẽ „ rebant᷑ occurrit diſcretio. alibi ðꝛ libamẽ ⁊ libamẽtũerat ſimila oleo glutinata ⁊ vinũ q̃ cũ hoſtia adolebant᷑. vt quaſi vinũ ⁊ panis ⁊ caro dño offerantur. ibanus.ni.m.ꝗ.mons phenicũ altiſſimꝰ. dicras ſicpicrthhus qð ibi colligit᷑ vñ fitii ug. Uel vt Pap̃. diẽ. Libanꝰ eſt phenicũ mons in q̃ͥ cedri ſunt altiſſime Alter Libanꝰ ẽ mons arabie. vbi colligi thus. Sʒ hic libanꝰarboꝛ eſt arabie immẽæz ſa atq; ramoſa.ſuccũ aromaticũ fundẽs.?⁊ ðꝛ ꝓpꝛie hic libanꝰ ꝓ monte.hec libanꝰ pio arboꝛe.hoc libanũ ꝓ thure.qꝙ aũt ðꝛ Ecci xxiiij.Quaſi libanꝰ nõ inciſus.in maſ.g.au toꝛitati aſcribimꝰ. Itẽ libanꝰ ponit ptem / plo.Eſaie.xxxiij. Cõfuſus eſt libanꝰ ⁊ ob ſurduit.vbi dicit glo. Confuſus eſt libanꝰ batio vᷣm ia interptat laboꝛioſa. Cltiq; fuit laboꝛi · oſa ĩ generado. Plures em̃ doloꝛes q́; RNa. chel fecũditate pariendi perpeſſa vł exper id eſt. templũ.⁊ obſurduit ne ibi audiant᷑p ces a dño ſicuta. Liibaſiꝰ.ſij.m.g.i.bacchꝰ.⁊ ðꝛ alibo.as. Hibatoꝛiũ.rij.locꝰ vbi ſacrifice. HEibat.ta. tũ.i. ſacrificatꝰ.vł parũper degu ſtatꝰ.Et cõponit᷑ illibatꝰ.ta.tũ.i.nõ tactus Libella.le.i.pua libꝛa. Libellulꝰ.li.dimi.i.puus libellus. Libellꝰ.li.pluribs modis accipit᷑ pmo ẽ gR uus liber vel codicilł vł cedula in q actorꝛ cauſam ⁊ actõeʒ expᷣmit.Eteſt duplex.qui dam accuſationis.⁊ ille in crimialib locũ oions arur.. in alo habet. Et qͥdaʒ ↄuentiõis.⁊ ille in ciuilib. liũ dicat᷑ lex diuina. Silr lexciuil pᷣt dici 232 uentio Et debẽt plura cõtinerilin libello.vt in hiſ tatur. ⁊ a q̊. Recte cõpoſitꝰ. qſq; libellꝰhʒ. ſecũdo ponit᷑ ꝓ pae aʒmio ſeu ſuccinericõ vt. C. de epiſ.audiẽ.l.iudices.vbi tex.inq t qꝙ incarceratis debet victual ſubſtatia mi libum. bi vel ali niſtrari vel tradi libellis duobo aut tribus dunmis Eepii glolaihiugeh. panibus a vel ſuccinericiꝰ tertio capitp pcibspncipiniũ. qꝛ oliz ſolis liber ſtudiũ legedi dabak. hoſi oblatis. C. q libel. pn. ob. fa. lit. oteſ.quar Liberalis.lis.O. t. ⁊ h le.i.largꝰ. human be dn to p iudice delegato.ff.de offi.ↄful.l.nec qͥſ nignꝰ.ſ.q libent᷑ donat ⁊ n murmurat. Ii o. q;.qnto p ſcriptura demandatoꝛis.ſextop liberalitas.tat.i.largitas.pũanitas.beni/ deaf ſcptura recuſatõis. ſeptimo p ſcptura m gnitas.p libertate iuenit᷑. ſppꝛie libertas eine vir dat vxoꝛi quã repudiat ⁊ illa ꝛ libell?ꝰ ẽpditõiſ.liberalitas vᷣo bñficẽtie ⁊ largita Pern repudij. octauo ꝓ ſcptura appellatiõis.ff.ð tis. Itẽ liberal ðꝛ qͥd ad libeꝝ ꝑtinet. ¶ñ vbi appel.l.j.nono p ſcptura qua iudex datap/⸗ da artes dicunt liberales.qꝛ ñ niſi liber⸗ hran pellanti.ſ.aplis.de appel.c.coꝛdi.li.vj. deci licebat eas addiſcere.yl qꝛ volũt libeꝝ ab Vibe⸗ mo pꝛo ſcptura infamatoꝛia.ꝗqᷓ ꝛ libellꝰ fa oĩ cura ⁊ ſolicitudine. Uñi paupes ſtudere honon moſns quã nullus dʒz ſcribere nec dictare nõ pnt.qꝛ non ſunt liberi ab oĩ cura. ꝓpter Libido ſub pena capit ᷣm leges. Pꝛopꝛie tñ libel defectũ reꝝ tꝑaliu. t lus eſt ſcpiura agentis q̃ſtionẽ ↄtinẽs ⁊ fu Eibertas eſt natural facultas eiꝰ qͥd cuic; guede turam actionẽ depꝛomens. (facere libet. niſi qð vi aut iure phibet. In/ * Libẽs.tis.o.g.ivolijtari.q̃ſi plena volun ſti.de iure ꝑſo.in pnc.Et h facultas q;uis Pin tate volens. ⁊ Zza libeo. bes. Allte pateat. tñ ei qñq; reſiſtit᷑ de facto.vt qñ Min ⁊ ðꝛ a libero.as. Iñ libertaſ.tatꝭ.Itẽ a libe qñ nõ facere furtũ aut rapinã phibemur. üͤi ro.as. ðꝛ h liber qð in q̃ttuoꝛ ſignificatõbꝰ Libertas latia. fuit libertas q̃ babebatd ditcn inuenit᷑ Hã liber.i.coꝛtex vl codex. bacchꝰ. ſi moꝛeret ille cui dabat᷑ libertaſ tũc tenuit * vel ingenuꝰ. ſz E differẽta in gtio. HNap bac ſʒ ſi ſuꝑuixit tũc nõ tenuit. Sʒ hodieẽ coꝛ ie⸗ cho k ĩigenuo faẽ gtm̃ liber. beriſʒ pꝛo co/ recta pꝑ.l.j.C.de lati.libertoll. e dice vel coꝛtice liber.bꝛi. Uñn. Liber ẽ bac Libertas fideicõmiſſoꝛia.ẽ quã teſtatoꝛ di Uhu chus. vel vir ſine cõpede natus. Ac liber ? recte voluit coõpetere.ſʒ ꝑ manumiſſiõʒ al/ en codex vel raptus ab arboꝛe coꝛter. teri cui fidei h̊ cõmiſit.ſ.vt manumitteret. Etin Liber. beri.dꝛ filiꝰ ingenuꝰ qꝛ exlibero ma Libertas teſtamẽtaria.eſt q̃ ex ipᷣo teſtõ di/ M trimonio ſit nat vel oꝛt. Na filij ex libero recte cõpetit. vt. C. deteſta.ma.i pᷣn in glo. glcbo ⁊ ancilla oꝛti.ſᷣuilis ↄditiõis ſunt. Semꝑ Libertas vindicta.ẽ q̃ fit ꝑ vindictã.¶de Uihuhn em̃ qͥ naſcit᷑ deterioꝛẽ ſtatũ parẽtũ ſequi᷑. vindi.liber.inpn.glo. At Liber.beri.ðꝛ bachꝰ.qꝛ liberat hoĩeʒ a cur Libertti.ẽqͥ exfuo factꝰẽliber qſi libera cüin vel qꝛ mares ĩ coeũdo ꝑ ei bñficiũ emiſſis tus a iugo fuitutꝭ. In liberta. te. anci amgg ſeminibo liberat᷑. Itẽ liber muliebꝛi ⁊ del / la factaẽ libera.Et h̊ libertinꝰ.ni.fililiber un cata carne depigit. qꝛ dicũt mulieres eiat/ ti.⁊ h libertia.ne.filia liberti.qſi de liberto än tuliſſe vini pter excitandã luxuriã vel libi naty vl nata. Et liberrin.na.nu ad libertũ ſit dinẽ.vñ ⁊ frõs eꝰ pampino cingit. ſz iõ co ptinẽs. Itẽ libertꝰ cõponit᷑ collibertus v! ee ronã vitreã ⁊ coꝛnu bʒ.qꝛ cũ gte ⁊ modera colliberta.q vł q̃ cũ alio ẽ libert vł libera unde te vinũ bibit leticiã pᷣſtat. cũ vltra moduʒ. xb fit. Eſt oꝛdo fiꝰ libert qͥ de ſᷣuo fitli / fͦoͦ excitat liteſ. ⁊ qᷓſicoꝛnu addit. Uñ illð. Cũ ber. Itẽ collibert/ vel manumiſſus.liberti S venere ⁊ baccho lis eſt. ſz iucta voluptas. nus ſilisliberti filoᷣlibertini ſimplr iã lib er ii B Vñ Ouið.Clina parãt aĩuʒ veneri ſi plu/ ¶ Vñ libert pm libertinuſq ſ⸗ ecũdꝰ. Tert? nnn ima fſumas. Aliber poſteritaſq; ſua. In legibo aut p eo⸗ önae Liber.bꝛi.ẽ interioꝛ tunica vel ꝑs coꝛtid ꝗᷓ dẽ habent᷑ libert collibert.libertim. pil Krm ligno adheret ⁊ ðꝛ a libero.as.qꝛ liberat ? lo qui ex iuſta cãa ſᷣnitute manumiſſus ẽ. ſum detedit ĩterplignũ· qꝛ iſte iterioꝛ coꝛters Mgf aüt ĩ hiſtoꝛijſ ſup illð Actuũ. Sur üin fendit᷑ ab exterioꝛi.ł ðꝛ liber a liberato coꝛ rexerũt ãt qͥdã de ſynagoga libertinoꝝ ſic N in⸗ tice.i. ablato. Eſt eĩ mediũ qddã int᷑ ligni dicit. Libertini a regiõe ſic dicti. vl liberti eiheie ⁊ coꝛticẽ. Iñ liber ðꝛ in qͥ legimꝰ.qꝛ añ vſũ ni.i.manumiſſi.qͥ cũ Pus fuiſſet ui poſtan ſce charte vel mẽbꝛane de libꝛis arboꝝ fiebat fuerũtlibertati donati.⁊ ſic fuerũt de fui / P ueh volumĩa ⁊ cõpaginabãt᷑. Uñ et ſcptoꝛes a liↄditiõe qͥ pᷣmo fidei reſtitert. K ſawi libꝛis arboꝝ libꝛarij vocãt᷑.et ide dicti ſüt Libertꝰ aboꝛtiuꝰ.ẽ qͥ in teſtamẽto ei q aob ſuten: bibliopole ⁊ antiqrij. Sʒ libꝛarij ſũt q¶ no oꝛtꝰeſt.i.moꝛtuꝰ.manumittit. luelben na ſcribunt ⁊ vetera.Antiq̃rij qͥ tm vetera Libertꝰ aſſignaticiꝰ ẽ quẽ patron eiꝰ ex li/ KWKA* liliͤ vũ ⁊ dicti ſũt. Clel ðꝛ liber a libertatelegẽ/ beris ſuis elle velitipᷣm aſſignauit. AKn fügän Shüninsrn mein kcenerinn bengiinn es üniie ge volütida) Hipangein maboiang cultnsc iga utiurepihc Sthſaalnzn ſiſtkdeſnmng md. xadeing rapinipoihn. dertusbabar⸗ Aklbenücn nmit Ozbotri der. Ni ilittrn 6emanumiiöl Cytmanunmne Atijeriöottiin ſamaipnig enindici1½ iliberijſi iben bentateöan mnun nifütlida ani. aſdender Pna nadbden nit.coMidertsn ecbert Nuhn don wrini⸗ 1.. s o⸗ dennſnn 4 b⸗ꝛa.qꝛ tũc dies ⁊ noctes equat᷑. Et cõponi HLiibꝛari. ria. riũ. qd ad libꝛã ptinet. Itẽ li/ poſſedit.ex cu noĩe terra illa dicta ẽ libya Diipyczeg er3 ⁊ h libes.vl lybis.i.li/ 5V C. Et h̊ libycꝰ ventꝰ flãs a libya.qͥ aliter ꝛ africꝰ. Et libiꝰ.a.ũj.i.libycꝰ.⁊ hi ⁊ he liby Perſe ⁊ lydij ⁊ libyes.Et ðꝛ libya tertia ꝑſ oꝛbis. Un Lucanin.vi.Europa miſerili bvam aſiamq; timre. Liibyana.ne.q̃ddã genꝰ charte.ſic dictaad honoꝛẽ libye.⁊ libyanus.na.nũ.i.libycus. Libido.inis.f.t.i.voluptas.łlluxurioſa vo/ lũtas.⁊ ðꝛ a libet.vł a libero.qͥ puellaꝝ coꝛ poꝛe depingit᷑. Iñ libidinoſus.ſa.ſũ.volu/⸗ ptuaris yl lururioſus. qꝛ facit q libet. Et libidineꝰ. nea. neũ.Et ſᷣm· Papᷣ. ibido cu piditas aĩ eſt. Sũt aũt młte varieq; libidi nes.ſicẽ̃ vlciſcẽdi.q̃ ira vocat᷑ ł habẽdi pecu niã q̃ auaricia noĩat᷑.⁊ cetere.Cũ igit᷑ ñ ad Dit᷑ cuiꝰlibido.nõ ſolet aĩo occurrere niſi il la q̃ in carne illa coꝛruptibili pł oĩibo ſeuit. Hec aũt ſibi nõ ſolũmodo coꝛpꝰ.veꝝ etiãĩ trinſecꝰ totũ cõmouet ⁊ vendicat hoĩem. Libitina.ne.dea libidinis.qdð etiã ꝓ feretro ⁊Z moꝛte accipitur. libitus.ta.tũ.i.nõ libitus.Et hic libit.tus tui.⁊ hoc libitũ.ti. D Libꝛa. bꝛe.f. g.p.pficit᷑ duodecĩ vncijs.⁊ in de habet᷑ pfecti põderꝭ genꝰ.qꝛ tot ↄſtat vn cijs.qt mẽſibo annꝰ. ⁊ ðꝛ libꝛa.qꝛ ſit libera ⁊ cũcta in ſe põdera pᷣcedẽtia łh minoꝛa ↄclu dat. Et nota ꝙ libꝛa dicunt᷑ viginti ſolidi dqꝛ tãtũ ſolẽt põderare. Itẽ libꝛa ðꝛ q̃ddaʒ ſignũ in celo.qð ſol intrat ĩ ſeptẽbꝛi.⁊ ðꝛ li tur libꝛa.h̊ ⁊ h buibꝛiſ.⁊ H̊ bꝛe.i.duaꝝ libꝛa rũ põdus ł mẽſura.⁊ ſic trilibꝛis ⁊ quadri libr.⁊ pducũt li.ſic ⁊ libꝛa naturalit᷑ pduẽ li.ſʒ liber.bꝛi.coꝛ.li. Uñ.Pꝛo ceęntuʒ libꝛis nolo carere libꝛis. ðJM NHibꝛamentũ.ti.i.equamentum. — bꝛariꝰ vel libꝛaria ðꝛ qͥ vł q̃ in libꝛa aponẽ do põdera cãs reꝝ determiĩat.ł ðꝛ tenẽs li bꝛã. Itẽ libꝛariꝰ vł libꝛaria ðꝛ ſeruꝰ vł an/ cilla. qꝛ ad libꝛã.i.ad mẽſurã cibũ accipiat Itẽ libꝛariꝰvel libꝛaria ſcriptoꝛ ł ſcriptrix q vel q̃ ſcribit libꝛũ vel libꝛos vendens vł cuſtodiens.⁊ p.li. Uñ Heſter.viij. Scri/ bis et libꝛarijs regis. 1 Hibꝛellũ.li.qͥdã flos.⁊ dðꝛ a libꝛo. as.qꝛ cre⸗ ſcendo cito ſurſum libretur. Eibitus.ta.tũ.pe.coꝛ.ðꝛ ꝗ libet.⁊ cõponit᷑ il Llibva.bie. filia fuit Epaſi que regnũ libye Luibꝛilla.le.ẽ baculꝰ cũ corrigia plbata ad libꝛãdũ carnes. Et libꝛilla ðꝛ inſtr̃m libꝛã Ddi.i.pcutiẽdi lapides ĩ caſtra..manganus ibꝛipẽs.dis.ðꝛ tenẽs libꝛaʒ.qð de manu — ... y eipẽdeat libꝛa. ?libꝛã pẽdẽerẽ ſuſtieat. Cnñn es indecli.qͥdã ppłi libye. Uñ Ezech.xxvij. MNeniꝰ.Qui libꝛã tenet appellat᷑ libꝛipens. Libũ.bi.ẽ panis ĩmolaticiꝰ.ſ.ͥ ſacrificatvł offert᷑alio noĩe ðꝛ placẽta. Un Nuũe.xxviij Pꝛeter holocauſtu ſempiternũ ⁊ liba eius Liburnia.nie.q̃dã regio cuiꝰ hoĩes ſũt agi les.⁊ ad currẽdũ habiles ⁊ veloces. Jñ li/ burnꝰ. a.ũ.gẽtile.Et qꝛ liburni ſũt veloces iõ ꝑua nauiſ ⁊ habił ad currẽdũ ðꝛ h libur na.ne. Et qꝛ ſiłr illi liburni ſũt adeo agiles ⁊ veloces.iõ ab illis ðꝛ h̊ liburnꝰ.q̃ddã ge/ nus currus velociſſimi. Uñn Juuenał.Di ues ⁊ ingẽti curret ſuꝑ ara liburno.Etab eadẽ rõe ðꝛ h̊ liburnꝰ.ni.pᷣco vł diſcurſoꝛ. VUnñ Juuenalł.Pꝛimꝰ clamãte liburno. Hicẽtia.tie ꝓpꝛie ẽ abuſio ⁊ ipꝛopetaſ cũ ali qͥ de ↄceſſiõe cõi vł aliqͥ facit qð nõ dʒ łõ artẽ. Uñ licẽtia autorꝭ dicimꝰ cũ coꝛripiũt ꝓductas.vł ꝓducũt coꝛreptas.⁊ ðꝛ aliceo ces.vł a licʒ.qð ẽ licitũ.inde licẽs.tis.ti.ad dita a fit licẽtia. Itẽ lnĩa ðꝛ q̃cũq; ↄceſſio Itẽ licentia ðꝛ commeatꝰ. qð vulgarit ðꝛ cõmeatio. Inñ licẽtioſus.ſa.ſum.i.laſciuus vel cui omnia liceanrn. Lvcia.cie.regio 35 lyciꝰ.cia.ciũ.pe.coꝛtr̃. ãguine tricolomi lyciã Vnñn Ouidiꝰepi. tepefecerat haſtã. Autoꝛes tũ qũq; poetica licẽtia penul.iſtiꝰ noĩs pducunt. Hiciatoꝛiũ.rij.lignũ in quo liciũ inuoluit᷑ Lvchnos grece.latine ðꝛ lux.vł lumẽ vłlu cerna. Iñ h̊ lychnꝰ.ni.vel lychinꝰ.niiĩ eodẽ ſenſu. ſ. funis cãdele qͥ ardet ĩ cãdela.vlł cin cendela lucerne.Et dicunt᷑ ſic.qꝛ dentlu,/ men ⁊ ponunt᷑ qũq; ꝓ ipſis cãdelis vel lu/ cernis. Uñn Uirgili i pmo eney. Fit ſtre/ pitus tecꝭ voceſq; ꝑampla volutãt.Atria dependent lychini. . Liciniũ.nij.gen veſtꝭ dictũ a ligo. gas. qꝛ textura eius ligata eſt ꝑ totũ.qli lignũ.⁊ eſt c.poſita pg. Livciſc. ci:t h lycyſca.ſce. d a lycos. qdᷣ eſt lupꝰ.⁊ cynos qð ẽ canis.Et vtdic Pliniꝰ. Lvcyſci vel lycyſce dicunt᷑canes nati exlu/ pis ⁊ canibo.cũ foꝛte inter ſe cõmiſcentur. Aicitatio. onis.f. g.eſt ꝓpꝛie qñ aliqͥd vendit ⁊ emptoꝛes ſuꝑ ſe augmẽtũ vel diminutio nẽ faciũt vel ſponſionẽ.velpmiſſionẽ. Vñ ⁊ ſepe licitatio ðꝛ ſponſio vel ꝓmiſſio.ſed pꝛie pꝛedicto modo factaa· . „ Licitarij dicũt᷑ qͥ emẽdo vendẽdo ł ↄdncẽ do rẽaliquã.vl negociãdo aliqͥd alið.plus offerẽdo alter alteꝝ ↄtendit ſupare. Niciũ.cij.filũ inodatũ tele ꝑ qð ſtamen tra hitur ⁊ licitur. V Liicon vł potiꝰ glycon grece.latie ðꝛ dulce Lvcos grece.latine dicit᷑ lupus ab auidita te vel rapacitate. qꝛ rabie rapacitatis q̃ in uenit trucidat. Llictoꝛ.oꝛis.m.g.qͥ de officio poꝛtat gladiũ ⁊ ſecurim ante regẽ vel imꝑatoꝛẽ.ut ad pu niẽdos reos pᷣſto ſit.⁊ dicit᷑ a lito.tas.quaſi litoꝛ.qꝛ litat ⁊ ĩterficit reos. Vnñ ⁊ qͥ cunq; regi vel iudici vel alicui pᷣſidi obſequũt᷑ad puniẽdos reos.lictoꝛes dicunt᷑. Itẽ lictoꝛ dicit᷑ poꝛtitoꝛ cadaueꝝ.ſcʒ qͥ poꝛtat cada/ — uera ad buſtũ vel ſepulturã. Itẽ lictoꝛ põt dici leccatoꝛ.ł qͥ lingit.⁊ tũc ðꝛ a lingo.g. Liydia. die.regio eſt. Inde lyc;. da. du. ? ly Dius. dia. diu. Uñ Ezech.xxx. Ethiopia ⁊ libya ly dij. M Lien.enis.maſ.g.ꝑ i.id eſt ſplen.ſʒ lyen ꝑyv. id eſt.venus. M R LHienon.id eſt. leue. HLienteria. rie. ðꝛ a lienon.qð eſt leue.⁊ ente ria. qdð eſt inteſtina. aſi molle inteſtinũ.qꝛ cibũ tanq; ꝑ aliena inteſtina nullis obſtati bus facit ꝑlabi.qualẽcunq; em̃ cibuʒ acce pit incoctũ egerit. Iñ lienteric.ca.cũ.qͥ ta lem infirmitatẽ patit᷑. M Liveus.lyei.m.g.i.bachꝰ.vel vinũ dictũ ab eo ꝙ curã ſoluat. In lye.ea. eũ.i.bacchicꝰ. Et p.pe.Vñn Ouidi de arte.Turpe iacẽſ mulier młto madefacta lyei. Lignũ.ni.ðꝛ a lychnos greco.eo ꝙ incẽſũ ↄuertat᷑ in lumẽ.vł qꝛ ↄuerſuʒ ĩ ignẽ lumẽ faciat. vel qꝛ aptũ ẽ flãmis ⁊ luminib⸗. Iñ ligneꝰ.nea.neuũ.de ligno es. vł ad lignũ ꝑtinẽs.2 B lignariũ.rij.locꝰ lignoꝝ.lł ligno rum aceruus. Item hic lignarius genera liter opifer lignoꝛum appellatur. Ligo.onis.m. g.iſarpa qddã inſtrumentũ ruſticanũ ad fodiẽdũ aptũ.⁊ ðꝛ a leuo.as. „* qſileuones.Et pdu.pe.gti.ſʒ ligonis.ligo nes nomen gentile eam coꝛripit. Ligula. le.i.pua faſcia vel oꝛrigia cũ ꝗᷓ ali — quid ligat᷑ Inde ligulatꝰ.ta.cũ i ligulis li gatus. vl plenꝰ. Et h ligulat.ti.icoquꝰ cui multe ligule ſũt neceſſarie ꝓpter veteres pa nos quos induit. * — nouaria.mediolanũ.papia.dicta ſic ab ab undatia leguminis. qꝛ leuat terrã. Uñ ligo.q̃ſi leuo.⁊ ligones vel ligur. guris. genttlltle. Liguriꝰ.rij.m.g.quidã lapis pᷣcioſus dict *△ alinr. quia ſit ex vꝛina lincis tꝑe induratg. Vnde Eroð.xxxix.Ligurius achates. Liguſtic ca. cũ pe.coꝛ.ꝛ a liguria. CInde Juuenalis. Nã ſi pcubuit q ſara liguſtica poꝛtat. Itẽ hoc liguſticũ.ci.qᷓ̃dã herbaali Inri dicta.qꝛ abundant in liguria. iguſtrũ.ſtri.qdã flos dictꝰa liqueo.ques F cito liquet ⁊ marceſcit. Uñ Uirgilius. llba liguſtra cadut vaccinia nigra legüut Liliũ.lij.ðꝛ flos lacteꝰ⁊ qdã herba lactet co loꝛis.ſiłr ð liliũ a lacteq̃ſi lacteũ.⁊ lilia q̃ſi lactea.quoꝝ candoꝛ eſt in folis. Nima.me.ſ.p.ẽ inſtrumẽtũ fabꝛile ⁊ ferreũ qmetalla rodunt᷑ poliunt᷑ minuunt⁊ pux ant᷑⁊ ðꝛ a limꝰ.qꝛ limũ aufert de metalliſ imaca.ce.f.p.⁊ limax.ciſ.p eodẽ verme.qꝛ in limo moꝛat᷑.vel de limo naſ. cit̃. vel qꝛ to tus eſt inmmundus et limoſus. 7 „ Eimar. rij.i.retiarius.? ð d limus Limas.matis.f.g. veſtis qᷓ ptendit᷑ab vm/ blico vſqʒ ad pedes.⁊ ðꝛ 4 lim.qꝛ inferd in extremo ſui habet limbũ limũ.i.obliquũ.⁊ eadẽ veſtis ðꝛ limus. Hac publice vteban tur ſerui et coqui. Limbellus.li.dimi.i.paruus limbus. NHimbulus.li.dimi.i.paruus limbus. Limbo.bi.quã nos ornaturã dicimꝰ.faſcio la eſt q ambit extremitatẽ veſtiũ.aut exfiliſ aut exauro ↄtexta. aſſumptaq; extrinſ eci extrema pte veſtimẽti vł chlamidis.Dicit — tñ limbo vndeci etiã limbo qũq; circũitꝰ cuiuſſibʒ rei vl oꝛa mar.. vl veſt; vl chlamidis. In limboſus ſa.ſũ.limbo oꝛnat vł plenꝰ. Itẽ limbopo/ nit᷑ p quadã ꝑte ĩferni Quattuoꝛ em̃ ſũtlo ca inferni.ſ.infernꝰ dãnatoꝝ.limb puero/ rum purgatoꝛium.⁊ limb patrum. Luimen. inis. eſt terminꝰdomꝰ vel lignũ in foꝛib domoꝝ ꝑ qð intrat᷑ dictum a limes. Hã limina oſtioꝝ dicunta limes. qꝛ tra uerſa vt limites ſunt.⁊ ꝑ ea ſicut ꝑ limites ĩ agros.in domũ introeat᷑ vel exeaf. J ñhet hbecliminaris. ⁊ B re.ad limitẽ ꝑtinens. Et hoc liminare.ris.idẽ qð limen. Limes.mitis.m.g.i.callis.⁊ za lime e trãſuerſum ducit ⁊ extra viã. Uel limes et terminꝰ agris poſitꝰ vł pꝛaꝶ ſeu capis vel etiã ð meta. Itẽ limes ẽ regionũ vel finiũ „ 5 5 7. Limẽ vo ediũ.Et limes coꝛ.pe.gti.Unde „7 Pꝛoſper. Anguſto virt' limite celſa petit. s bic ther liguis liniu (tiniac cel5 iq; fiat tałl oꝛnatura. Dicit᷑ ſitdiuer lemnloe Limintd iacer reintenp nibustt Limim. ſooennl poſlinin Gonſent ſehſuisp falocoſt Linismi lauutv lones.m bfodin litn uoör. LinotiB Lymphe ninlL u iffü Uureintub eead mo⸗ Pnnüniir Uimbne ghitänentea Khme Rtobeii Woaſor erbonn choppred⸗ lrunſtgrie mnpig⸗ bgel diſina ſnunnmn Pinutet nnli 7 yſingone alutlinan W NNiminarche dicut pncipes locon inbus ds ſinelaticndie Itelinea k collects pſong ſũt diuerſaꝝ puinciaꝝ.aut regnoꝝ diuerſo rũ ab eodẽ ſtipite deſcẽdẽtiũ diuerſos ãdꝰ grlit ruʒ limites ⁊ termini. Iñ colliminarche.ꝗ Ztinẽs ⁊ nüeros diſtinguẽs. Itẽ ĩ veterite iirin m cõfinia oppida vel ciuitates tenẽt trãs limi ſtameto appellat᷑ linea ſtricta. camiſia totũ Nn tem locon. coꝛpꝰ oꝑiẽs. q̃ ita ſtriciꝭ manicꝭ adherebat Liminiſc?. ſci. virgula inter duos punctos coꝛꝑi vt nulla ĩieſſet ruga ⁊ deſcẽdebat vſqq tanign iacẽſ.⁊ ðꝛ a limo.as.i.obliq̊.qꝛ ex trãſuerſo ad pedes.vñ grece poderꝭ.i.talar dicebat. tihen iacet. Et ponit᷑ in his locis qᷓ ſacre ſcnipltu Linearis..t.⁊ ͥ re.qdð ꝑtinet ad lineã.⁊ cõ9 migm re interpᷣtes eodẽ ſenſu.ſed diuerſis ſermo ponit᷑ interlinea ris.ris.⁊ hͥ re. nen. nibus tranſtulerunt. Nineꝰ nea.neũ.de lino exñs.vel ad linũ ꝑti Oiie Liminiũ.nij.n.s.i.captiuitas.exiliũ.expul nens.⁊ ðꝛ a linn. cnungnti ſio extra limẽ vel extra domũ.Et cõponit. Lingua. ue.ðꝛ a linguo.gis.qꝛ ea lingimꝰ. dähatdibge poſtliminiũ.nij.i.reuerſio de exilio ad iura vel ðꝛa ligo.as.qꝛ ligat vᷣba ⁊ voces ꝑ arti ſibcrithi q amiſerat.vel ius qð qͥs vendicat ſibi ſup culatos ſonos.vl ðꝛ a ledo.dis.qꝛ dẽtib il infolgs. reb ſuis poſt reuerſionẽ de exilio.videin / lidit᷑. Sic em̃ plectrũ choꝛdis ita lingua il tüfihnini fra locoooo. lidit᷑ dẽtib ⁊ vocalẽ efficitſonũ Jñ linguo nk minumtn NHimis.mis.ↄ.t.⁊ H̊ me.⁊ limꝰ.ma.mũ.i.ob ſus.ſa.ſũ.i.loqla plenꝰ ⁊ abũ das.ſ.loquax jaufendenal liquuſ vl diſtoꝛques ocłos.ſ.ſtrabo. JIñ h Et linguatꝰ.ta.tũ.qͥ magnã habet linguazʒ pedien limes. mitis.i.callis.Et inde cõponit h et ¶vll in lingua potẽs. Itẽ lingua ponit᷑ p klin nonſne S ſublimis.⁊ HRů me. guagio. vii.i. Coꝝ. xiij. Siue lingue ceſſa⸗ moſis. Limitanꝰ.ni.deus qͥ pᷣeſt limiti.q etiã termi büt. Sũt aũt tres lingue ſacre.ſ.hebꝛaica 1öralims nus ð. ⁊ a limes.tis. greca. ⁊ latina.qᷓ maxie toto oꝛbe colũt᷑. Et 5 Derndin Limoſus.ſa ſum.i.plenus limo. hiꝛieꝛs linguis tvtuł ſuꝑ crucẽ dñi fuit ſcptꝰ am ai babet Joh. rir. Ie li ilini iohlgu⸗ n.in l. Lympha etiã ðꝛ qͥda humoꝛ vel ſſu Uñ Eſt inſtrumẽtũ mod ac idioma loq̃n Nrublicenen ma in frõte canũ q̃ diſperſa ꝑ caput inſani di. Examẽq; libꝛe lingua vocari ſolet. unt⁊ in rabiẽ vertunt᷑⁊ ðꝛ a lympha liquo inguax.q.oĩs.g.i.mlłtũ loquax.aſſidue lo glünboö. re.qꝛ ad modũ illiꝰ diſcurrit.vł qꝛ patietes quẽs.copioſus lingue.Iñ linguacitas. M B vitiũ vitãt ⁊ timẽt aquu. Llinguilata.te.f.p.piſcis qͥ foꝛmã hʒ lingue wole D HLymphaticꝰ.ca. cum.i.inſanꝰ.⁊ ð: ſic. eo ꝙ vel auguratrix ſiue incantatrix mulier. . an ꝗadqua timeat quẽ greci hidrophobã dicũt. Lingula.le.i.pua lingug. “r y Et ðꝛꝓpꝛie lymphaticꝰ qͥ vitiũ ex aq cõtra Liniamentũ.ti.i.diſpoſitio.ſilitudo.vel fi/ caſ i hit. cuiꝰ vitiũ eſt huc⁊ illuc curſu ire.ſũpto gura ſunilitudiniis. Chamids Di vicio a fluore aq. Sʒ iã poete vſurpãt no inifex.cis.pe.coꝛ.tam in ntõ q; in gtõ.qui maen l6 generalirp furioſus. Uñ lymphati vel ꝗ facit vel opat luuun. aiſſlad⸗ cus ppꝛie ðꝛ canis a limpha quã hʒ.⁊ hinc Linificiũ.cij.eſt ipa lini operatio. nds ind tranſlatũ eſt ad alia. Elinipes. dis. m. g. ⁊ h linipediũ.dij.in eodẽ Por Küng, HLyvympiqꝰ. da. dũ.i. purꝰ.lucidꝰ. clarꝰ. mani ſenſu.ſ.lineũ calciaemntũ. Owmmach feiſt. qſi Einhic Et cõꝑat᷑lympidꝰ.dioꝛ Liniſtema.matis.ẽ veſtis ex lino ⁊ lana cõ inmao nme diſſim. Unñ Eʒech.xxiiij. Suꝑ empidiſ/ texta. ⁊ ꝛ a linũ ⁊ ſtamẽ.qꝛ in ſtamine linũ zinmpunn ſimam petrã effudit illud. zin frama lanã habet. pdu. te. nipdon e Limula.le.dimi.i.pua lima. H inna. ne.f.p.i.ſagũ qdruũ ⁊ molle.⁊ ẽ gallo Eniamin Limꝰ.mi.f. gterra hũida ⁊ cenoſa.ſicut q̃ ẽ rũ.Quibuſda eĩ natõib ſua cuiq; ꝓpꝛia ve Panntalnan MVMV in pfundoqq· ⁊ ðꝛ a leuiſ. Itẽ adiectiuede ſtis ẽ. vt parthis.ſarabere.gall.line.germa taſel ½ (linar limꝰ ma. mũ ·i. obliquus vl diſtoꝛ nis. renones. hiſpanis.ſtringes.ſardis. ma einlen quẽſ oculos.ſ.ſtrabo. ſtruce. Et a linna linnat?.a. i. i. linna idut? . Zliniteen Einarb.rij.i. retiariꝰ.? ðꝛ a linũ.⁊ linarius. Linoſis.ſis.F.t.moꝛbo ſpleniſ.⁊ ðꝛa lien.qð Zuncn.. . ria.rium. ⁊ G linariũ.i.locus vbi abundat eſt ſplen.Et hinc linoſus.ſa.ſũ.⁊ lienoſus. 10 mii Ve Linea.nee.ẽ coꝛda cũ q̃ aliqd dirigit᷑ ? . a plaut.Coꝛ vt opinoꝛ lienoſum habet. Ggſelch linũ.ni, eo ꝙ fiatde lino. Et ſi nõ fiat etiO 8 Linter.terꝭ.f.t.i.pna nauicula dicta a linio 4 ngol t in lino tñ linea ðꝛ. Et etiã ſignũ qð ꝑ lineã fit quia vadit ⁊ curri ſuper aquã qnaſi liniẽ Hcnkl ðꝛ linea.vt ĩ ſcptura.Et linea ct lõgitudo do.⁊ coꝛ.penul.gi. nlni⸗ A HLiinteũ.tei.i. veluʒ qð in lectulo ſternit᷑vel mãtile.⁊ ðꝛa linũ.ni. Inde h̊ linteamẽ.nis qð ĩ lectulo ſternit᷑ eneiger linteũ ð2 B linteolũ.li.dimi.¶ñ Eʒech.xxx. Yaſci etur lintheolis. Llinuʒ. ni.ðꝛ a lenis.qꝛ ſit molle⸗ lene. Tlel greci dicũt linatin.⁊ inde nos dicimꝰ linũ Livnx. cis. generis incerti.⁊ hec lynca.ce. ꝓ eodẽ aĩali.qð vulgo ðꝛ lupꝰ ceruariꝰ.⁊ ðꝛ a lvcos.qꝛ in lupoꝝ genere numerat᷑.⁊ c eiſ ſilis. Et ðꝛ lynxocłos haberètã acutoſ. vt etiã viſu parietes penetret. Inde ðꝛ lynce cea.ceũ.⁊ H̊ lynce.cei.dict fuit dã habẽs ockłos tã claros ⁊ tã acutos exiſtẽs ĩ ſici/ lia vidit naues exeũteſ de africa.vt ðꝛ. Itẽ lvnce.cea.qda mons archadie. dict⸗ ſt ic ab . abundantia lupoꝛum. Hyvnxa. xe. dicta eſt dea beſtiarnʒ. Hec dea ſplẽdoꝛ vel viuacitas viſus ĩtelligit. Dicit᷑ aiit hec dea magis dea beſtiaꝝ q; hoĩm.qꝛ acutiỹ vidẽt bꝛuta aĩalia q; hoĩes. Uñ no/ cte habẽt ſui viſus cõtemꝑamentuʒ qꝛ tũc aliqᷓ inueniunt obſtacula.de dieaũt qꝛ nul la inueniunt.fere nihil vident. Lixperus.ra.rũ.i.tener.mollis.delicatus. Lipitudo. dinis.lachꝛymatio vel putredo oculi.⁊ ðꝛ a lipus.pi. Lippus.pa.pũ.p geminũ p.ðꝛ qͥ hʒ oculos lachꝛymãtes qͥdaʒ marcoꝛe plenos. 2 82 a pus.i.putredo.iia putredine oculoꝝ.vt de riuatio ſumat᷑ ab vltima ſyllaba. q aũt di/ cit᷑ lipꝰ. quaſi liquoꝛẽ putridũ per oculos eyjittẽs.potiꝰ eſt etymologia q; cõpoſitio. Lipſanũ.ni.grecũ eſt. ⁊ eſt ge.neu. Pꝛopꝛie lipſana dicunt᷑ reliqͥe qᷓ remanẽt ᷣm Hugꝭ Inuenit᷑ etiã lipſanũ vt qͥdã dicũt ꝓ vaſe ĩ quo ponũt᷑ oſſia ſanctoꝝ. Pap.etiã dic. Li pſana reliqͥe. Johes epᷣus in qͥdã ſᷣmõe de annũciatõe dñica dicit. Paleſtina lipſanũ abꝛae habet. Joſeph oſſa vnũ amplectit᷑ſe pulcrũ.mo ſi nec inuenit᷑ ſepulcrum.b Hliquamen. inis.n. t. ⁊ H liquamẽtũ.ti/p eo/⸗ deʒ. Liquamẽ ꝓpꝛie ðꝛ piſciũ.qꝛ ſoluti ĩ ſal ſamentũ piſciculi eundẽ humoꝛẽ liquant. ALuiuſmodi liquoꝛ ðꝛ ſalſugo vel muria. ſed ꝓpꝛie muria dicit᷑ qaqua ſale cõmixta et effecta guſtu in modũ maris Liqueſcẽtia.tie.f.p.i.apparẽtia vlł defectus Yel liquiditas.⁊ ðꝛ a liqueſcens.tis. Liquidꝰ.da.dũ.i.fluidꝰ.manifeſꝰ. clarꝰip/ ſpicuus.⁊ dicitur a liqueo.ques. NHiquoꝛ.oꝛis.m.t.qq̃.humoꝛ.ſoluta puritaſ Lyra. re.f.p. ðꝛ quoddã inſtrumẽtũ canẽdi 13 ⁊8 a lyrin.q̃ſia varietate vocũ.qꝛ diuer/⸗ ſos ſonos efficit.⁊ coꝛ.pmã. Itẽ lyra ðꝛ ſul cus.⁊ ꝓpꝛie aratri.⁊ p.pmã.Uñ. CPolliceti go lyram.facio cũ vomere lyra,z. Hvricen.inis.m.g.i.cũ lyra conss. Lvricina.ne.mulier que cũ lyra canens. yric.ca.cu.i.dulcis ⁊ ſuauis.⁊ ðꝛa lyra. Viñ carmina Oꝛatij dicunt᷑lyrica.qꝛ cũ lx ra cantabant. vel a lyrin ðꝛ lyric.ca.cũ.i. variꝰ vel diuerſus.Et hinc carmina Oꝛa tij dicũt᷑ lyrica a varietate carminũ q in eiſ ↄtinct. Et lyrici poete.qꝛ lyrica ſcribebãt. Itẽ lyric cõponit᷑ ꝑlyric.ca.cũ.i.dulcis ⁊ delectabilis ſuꝑ alios vel ſuꝑ cantũ lyre. Lvrin grece. latine dicit᷑ diuerſitas vel va xietaeas. Lis.litis.f.t.ðꝛ a limes.mitis.qꝛ cõmittitin ter duos.⁊ moꝛa finit᷑. Rixa inter multos ⁊ iniuria cõſtat. Et ðꝛ lis a ↄtẽtione limit qͥ agros diuidit. Uñ.Limes erat poſit? liteʒ vt diſcerneret agri. Et ꝓduciti añt. Uñqͥ daz Abſentis ꝑtem ſtudeas ĩ lite tueri. Et ſcribit᷑ litiũ gtũs plural ꝑ t ⁊ etiã retinet ſo num t.licet ponat᷑ inter duas vocales.⁊ q̊ ad differẽtiã de liciũ.cij. Et facit actũs pla lis es.vł is. Vſñ Cicero ĩ frumẽtaria. Se daſti inquit etiã litis illo. Tite penare eltlits dteſtarioeʒeſſe. xl üt in certo eſſe cũ tũ ambigu ſit eexit ⁊ euẽ tus. Nã litis ⁊ iudicioꝝ euẽtus eſt incertꝰ. ff de peculio.l.q debe. Litẽ ↄteſtari ðꝛ qũ actoꝛ ꝓponit intẽtionem ſuã ⁊ actõeʒ coꝛã iudice õ aliquẽ.⁊ ille ſtati negat. tũc eſt lis ↄteſtata ⁊ ðꝛ pẽdere.naʒ in ſuſpẽſo ſunt oĩa donec lis ſopiat᷑i.termiĩet vel ad ſuꝑioꝛẽ negociũ trãſmitta. Litis ↄteſtatio eſt negocij pncipal ab acto re ⁊ reo hincinde facta narratio.quã nar/ rationeʒ pᷣcedere debet libellł. niſi foꝛte de conſenm ꝑtiũ remittai. Tit giof a res eſtſuꝑ qua lis mouet᷑ velmo eaet. Hitis q̃ſi cõteſtatio eſt q aliqͥs cõuent in iudicio ſuꝑ rebꝰ mobilibo q̃s poſſidet noie galieno.noĩat dñm in iudicio.⁊ accipit idu cias ad denũciandũ dño vt ad iudicẽ veni at vl mittat.ſʒ̊ ipᷣe dñs nõ cõparet in termi no ſibi dato.tũc lis eſt q̃ſi cõteſtata dñm. ſiue habet᷑ poteſtata ad interrũpendũ lon gitpis pᷣſcriptionẽ.vt in.c.qim̃ frequenter. Piacn alnſin er rani gnd Aiſa vel liſan hebꝛaice ðꝛ aplus grece.mii/ ſus latine fᷣm Papiã. ſiiſei⸗ nin wſis bꝛeui natiõ ritiſ⸗ Lithe magre liho N (0 AClihe Littera cscope hle gendiß checli alas litten dꝛrlll holun rius leoi roceſã ſlbi⸗ Mloneo/ otu fnure ſtergor! Nlinege lnen ſtonrd. ſinſe itennrd Pinl ihine lrimni ißwog Litoßen nmng Pbrſenwe aiſbecten 1 inaro⸗ tßlihaſhn⸗ eeii cin mi Nhnf dibe gelerz. racancs. ecülfman efuanisrdin iannignat indelegi tbinccmun nc acäin velſupaun cik dinginnt 'Riuinmnin lisa tänorin Dinesonmn Edncrinin umlettcnitint Ethictrian wifrumäam lor. vettunoczeſeſt irelnin rcucusclt inin . poritintäonn c)nigeaieſ drdedren isſonition⸗ cünifnnn L = nrartund gun erldeh müat. — ſi⸗ mmlsnuſet Littera.re.f.p.ſic di RE A iſtrimos eſt cũ plures ſenſus ĩ vnũ locũ bꝛeuiter expeditoſ coaceruat.⁊ cũ q̃dã feſti natiõe decurrit.vt Cicero rẽpublicã que/ ritãſ vitãq; hoĩm ↄiuges liberos ſjʒ Pap. Lichargyriũ.rij.purgametũ argẽti qð ſpu ma argẽti vocat᷑⁊ fit exargẽto ⁊ plũbo.⁊ ðꝛ a lithos qð eſt lapis.⁊ argyros qð ẽ argen tũ. Idẽ ⁊ h̊ lithargyrũ.ri.ðꝛ. Iñ lithargyri cus.ca.cũ.qð fit de lithargyro ł qð ꝑtinet ad lithargyrum. „ ffinit. Eſt mima ꝑs vo cis cõpoſite.ł eſt vox indiuidua q̃ ſcribi pᷣt ⁊2 ðꝛ a lego.⁊ iter vł itero.q̃ſi legittera.qꝛ le gendi pᷣbet iter. vel qꝛ legedo iterat᷑. Inð h̊ ⁊ hec lralis.⁊ h̊ le vt Sciẽt a litteralis qᷓ ð litteris tractat.vel que litteratũ efficit. Itẽ a lr̃a ðꝛ ̊ litteratꝰ.ti.⁊ hic litteratoꝛ.oꝛis.et litteratꝰ.ta.tũ.Litteratoꝛ vel litterat.non vꝛille qͥ habet młtos libros.⁊ inſpicit ⁊ re uvoluit.vt monachꝰ q ꝓpꝛie poteſt dici anti q̃rius.qꝛ antiq̃s hiſtoꝛias hʒ ad manũ.ſed ille ðꝛ litteratoꝛ ł litteratꝰ q exarte de rudi voce ſcit foꝛmare lr̃as ⁊ ↄiũgerein ſyllabiſ ⁊ ſyllabis in dictiõibo.⁊ dictões in oꝛonib⸗ ⁊ oꝛones ſic ↄgre ꝓferre ⁊ accẽtuare.lnðᷣ Hiero.ſuꝑ Matth.Litteratoꝛ inqͥt erat qͥ grãmatꝰ grece ðͤĩ. itteratoꝛiꝰ.ria.riuz.qð ꝑtinet ad lr̃as.vel ad litteratoꝛẽ.vł qð tractat de lr̃is ł qð effi cit litteratoꝛẽ vel litteratũ. Litterariꝰ.ria.riũ.idẽ qdð litteratoꝛiꝰ.vł lit/ teris plenꝰ. Uñ Aug'. de ciui.dei.Cũ qͥdã litterariꝰ Uarronis oꝑa pᷣdicaret. Litterula.le.dimi.i.pua lr̃ʒ. Eicthimos.i.impatiẽtia calcata.vł crudeli/ tate irriſa.⁊ ðꝛ a lithos. Hithos grece latine ðᷣ lapis. „ Lithoſtratũ. ti. n. 8. ? hec lithoſtrata. te.id ẽ pictura arte elaboꝛata.⁊ ðꝛ a lithoſ.qð ẽ la pis.⁊ ſtratos qð eſt variatio. Fit aũt ꝑuuł criſtis ac taxillis.i.quadratis lapillis.tin/ tis in varios coloꝛes. Idẽ ðꝛ lithoſtratos ⁊ lithoſtratꝰ. Uñ Joh̊.xix. In loco qͥ di cit᷑ lithoſtratos.Eſtꝗ lithoſtratos variatõ coloꝛum in pauimẽto.⁊ cõgeries diuerſoꝝꝛ lapidũ.diuerſoꝝ coloꝝ.vel pauimentũ vł opus mirifice factũ.ł etiã aliud opus duʒ taxat ſit lapidũ varioꝛuzʒ coloꝝ.Etnota ꝙ glo. iterli. Joh.xix.dicit.Lithoſtratos gre ce.i.iudiciũ vel iudiciale latuie. Liſciuiũ cij. ðꝛ a lixen qð ẽ aq qꝛ fit exaq Hyſis interpᷣtat᷑ ſolutio. Liticen.cinis.i.canẽs eũ lituo.⁊ ðꝛa lituꝰ ⁊ cano. Iñ h liticina.ne.pe.coꝛ.mulier q̃ cuʒ coꝛnu canaat. Litote.tes.vel litota.te.vt ait hꝛeciſmꝰſub ſcemate.interpᷣtat᷑ minꝰ dicẽs ⁊ ꝑłꝰ ſignãs vt nõ nouꝰ imo vet. Iſte nõ eſt inſipiens ſed ſapiẽs. Genꝰ⁊ ſpẽs nõ vident᷑ ſimplicit᷑ dici.imo multipłr.Et numera nõ ſpernas pꝓ libenter ſuſcipias. Ulł ecõuerſo cũ plꝰdi cit ⁊ minꝰ ſignat.vt dic Papᷣ.Et vt diẽ do ctrinale. Fiet ſub ea firmãda negatio bina Et ſic litote fit cũ due negatiões vnã faci/ untaffirmatõeʒ. vt Sedeo necnõ ⁊ ſcribo reſoluunt᷑ in vnã. „ ⁊ð8a liton.qð ẽ diſſolutio.quia due ꝑtes Litura. re.i deletio vel feditas. nõ q̃liſeũq;ʒ ſed maxime litteanr. Litus. oꝛis.n.g.eſt terra aque vl mari vici/ na. ? 8e a ledo.dis.qꝛ fluctu elidat᷑ vł illida tur. Ul ðꝛ a lito.tas.qð ẽ ſacriſicare qꝛ ma rinarij ꝑiculis marinis liberati.ĩ littoꝛeſo lent dijs marinis litare. Un Donatꝰ dic in cõmento ſuꝑ Uirgiliũ.ꝙ litꝰ ðꝛ locus iu/ xta altare vbi litatio vł mactatio beſtiaꝝ fi ebat. Seruiꝰ aũt ↄtradicit ei dicẽs.hocñ ualere.qꝛ pma huiꝰ noĩs litus pducit᷑. Uñ Quidiꝰ epi. Nõ ꝓfectoꝛis litoꝛa bolparat. Ded pᷣma huiꝰ vᷣbi lito coꝛripit᷑.̊ tñ magꝭ friuolũ eſt.quia ſepe ſyllaba que pducit᷑ in ppmatiuo.coꝛripit᷑ ĩ deriuatiuo.łecõuerſo Uel litꝰ ðꝛa ligo.gas.qꝛ ligat terrã. In li⸗/ toꝛe. rea. reũ.⁊ h ⁊ B litoꝛal.⁊ H̊ le. Inueni cur etiã litꝰ.ta.tũ.a lino.nis.⁊ coꝛ.li. Nituꝰ.tui.m.s.coꝛnu gracile.⁊ ðꝛ a lito.as. qꝛ eo ↄuocabant᷑ ad litãdũ.Aituus etiam ðꝛ baculꝰ curuꝰ qͥ augures vtebant᷑ vel pa ſtoꝛes. ⁊ tũc eſt. g. f. Niuens.tis.i.niger.liuidꝰ.innids. Liuidus.da.dũi.i.niger.ſubniger.iratꝰ.in/ uidus.⁊ ðꝛ a liueo.ꝛues. Liuoꝛ. oꝛis.m.t.i.liuiditas.vel inuidia do loꝛ vel vulnꝰ f̃m Hug. Pap̃.dicit. iuoꝛ ẽ macula nigra.nigredo vł iuidia. Pꝛope aũt liuoꝛ eſt plaga ᷣgaꝝ.inflatio vulneris cñ palloꝛe.Et ꝓ.j. imis liuoꝛ poſt facta q ρς.. Lixa.xe.m.p.i.mercẽnari.puta qͥ ſequit᷑ex nde Ouið. Paſcit᷑ in ercitũ in expeditiõe.⁊ poꝛtat aquã ad opuſ exercitus in caſtis. Lixabundꝰ.da.dDũ.qͥ latis incedit paſſibus ad modũ lixe.vel ſimilis liranti. Lixen.i.aq̃.et ðꝛ a luxos.qſi luxen.quia ſit bpi.ſ.’loquoꝛ ſcribat ꝑ q. Dicit eĩ · Oꝛiſcianꝰ Eiui uiſ lliſciuiñi ec aliren. Euxoꝛ. oꝛis. n,t potuoggqaue. Lixus. 9. um. i.in aqua coctus. „ Hocatoꝛ. oꝛis. ille ͥ rẽ aliquã p certo pᷣcio vel certa mercede alicui vrendã ↄcedit.vel 5 aliũ re ſua mercede ſibi ↄuenta vti pmittit yvt cũ loco tibi domũ meã ad habitandũ in ea ego dicoꝛ locatoꝛ. Qu vᷣo qͥ ſic vterꝭ ſeu ad vſum recipis ↄductoꝛ nücuparis.vt in C. j.. Delo. ?zduu.— Loculꝰ. li. dimi.a loc. vñ ⁊ locelł aliud di. SEſt aũt loculꝰ pe.coꝛ.puꝰ locꝰ. Itẽ loculꝰẽ burla⸗ Un Job ri Fur erat ⁊ locłos hñſ eea. q mittebant᷑ poꝛtabat. Itẽ ẽ feretr u. Uñ ALAuc.vij. Et tetigit loculũ.i.feretrn. NHocuples.pletis. oĩs. g.i. diues. ⁊ ðꝛ a loc⸗ ⁊plen.q̃ſi locis plenꝰ.⁊ plurimaꝰ poſſeſſi onum poſſeſſo. HNoc ci nomẽ eteroclitũ eſt. Nã in ſinglłari 3 aliqd locale circũſcribit᷑. Itẽ locꝰ ðꝛ ma xima ꝓpoſitio łhiĩtudo vñ trabi/ argumẽtũ tã ĩ dialectica q; rhetoꝛica. Iñ h̊ ⁊ B locał 25”ñle. qð loco ↄtinet᷑ł circũſcribit᷑. Jñ lo caliter aduer. ⁊ h localitas.tac. Et nota ꝙ; loc ſpꝛie ẽ qntitas circũſcribẽs coꝛpꝰ.Sʒ pec loca.oꝝ. ꝓpꝛie ð his dicũt᷑ in b poſſeſ ſiones habẽt᷑. Loci aũt ad logicos ꝑtinẽt. Et ſic talis fit diuiſio locoꝝ. alij intrinſeci alij medij. Itẽ loc eſt ſedes argumẽti.ł id erx quo ad ꝓpoſitã q̃ſtioẽ ↄueniẽs trahitar/ gumentü. Itẽ loc ðꝛ facultas.copia.ptãs ↄditio.tpᷣs.occaſio.opoꝛtũitas.dignitas. gutoꝛitas.honoꝛ. magnitudo.maieſtas.fa ſtigiũ.ſplẽdoꝛ.gradꝰ.glia. Et vt greciſmꝰ dicit. Argumenta locos.homĩes loca di / Locuſta. ſte.ẽ ꝑuũ aĩal dẽte noxiuʒ. ⁊ plꝰ q; cetera aĩalia frugibo nocet. ⁊ ᷣ a lõg/ ⁊ ha ſta. eo ꝙ pediba ſu lõgis velut haſta. Raba nus aut ſup Matth. diẽ. In dict; Arnul/ phi galliaꝝ epᷣi reꝑimꝰ minimũ genꝰ locu / ſtaꝝ fuiſſe in deſerto iudee q̊̃ paſtꝰ ẽ bapti/ ſta.⁊ vſq; hodie aparẽt ꝙ coꝛpuſcul ĩ mo/ du digiti man exiliby ⁊ bꝛeuibo ĩ herbis fa cile capiunt᷑. cocteq; in oleo paupeꝝ pᷣbẽt victũ. Chꝛyf. vo dic. Iſte locuſte ſũt vola tilia qᷓdã mũda. ſʒ ꝑua.⁊ nõ ſat ĩ altũ vola/ tia. Locuſta ẽt iuenit᷑ ꝓ q̃daʒ gũe herbaꝝ. Hocut.ta.tũ ꝑticipiu ſcribitᷣꝑ c.lʒ ſuũ ver ꝙ deponẽtia ðᷣſinẽtia ĩ quoꝛ.mutãt eã ĩcu ⁊ ſumẽtia tũ.faciũt ſupinũ.vt loquoꝛ.locu tum.ſequoꝛ. ſecutltuum. Hodix.cis.m.g.qᷣcqͥd in lectulo ſupponit᷑⁊ Apꝛie pãnꝰvilloſus.⁊ ꝓðᷣ.pe.gti. Un Juue nab. Magne mẽt op? nec ð lodice parata Logicꝰ.ca.cũ.i.ſᷣmocinał vel rõnał.⁊ ð: a logos qð eſt ſ̃ᷣmo vel rõ. Uñ logica ðꝛ tri⸗ uniũ q̃ſi ſermocinalł.qꝛ ↄſiſtit in ᷣmonib et excellent᷑ dialectica ðꝛ triuiũ.qꝛ pᷣ alijs ar/ tiby triuij ↄſiſtit ĩ monibo. Et inuenit᷑ gre ce declinari ꝓ eodẽ.hᷣ logice.ces. Un logi/ ci dicũt᷑ triuiales vl dialectici. Itẽ logica ðꝛ qdã ſpẽs mediciĩe.i.rõnal. Un logici di cũt᷑ dã medici qͥ diſcuſſis etatũ.regionũij. vel egritudinũ qlitatib ar curã ronabili ter ſcrutant᷑. Eta logica ſᷣm quãalibet ſigni ficationẽ erꝰ. ⁊ h logicalis.⁊ h̊ le. Iñ logi calit̃aduer.⁊ hec logicalitas.tatis. 7 „ 7 Liogiſma.me.f.p.i.cogitatio vł ſmo vel ro ſm Hug. Pap̃. vo dicit. logiſm cogitatio Logiſtricꝰ.ca.cũ.pe.coꝛ.i.ſᷣmocinał vel rõ nalis.vel cogitabilis. lutro. ⁊ ð: a logos qð ẽ rõ. Itẽ h̊ logiũ.gij. manuale.ſ.exiguꝰ pãnus ⁊ duplexauro 2 gẽmis.⁊ q̃ttuoꝛ ↄtext? coloꝛib hñs ma/ gnitudinẽ palmi ꝑ q̃drũ cui ĩtetti erãt duo deci lapides pᷣcioſi.Hic pann etiã rõnale ðꝛ.⁊ ſuphumerali circa pect põtificis an neciebaur. Hogographus.i.ſcriptoꝛ publice rõis.⁊ ðꝛ ꝗ logos qð eſt rõ.⁊ gphos ſcriptura. Hogos.i.ſermo ł rõ ſᷣm Hug.Ul fᷣm Hie ronvymũ in epla ad Paulinũ. In pncipio inqͥt erat ᷣbũ ⁊ vᷣbũ erat apud deũ ⁊ deus erat vᷣbũ. Logos grece multa ſignat. Hã?⁊ vbũ ẽ.⁊ wõ.⁊ ſupputatio ⁊ cã vniuſcuiuſq; rei ꝑ quã ſunt ſingula q ſubſiſtũt qᷓ vniuer ſa recte ĩtelligim? i chꝛiſto.qꝛ videlicʒ xps ð vᷣbũ.q;tũ ad pꝛis dicẽtis manifeſtatõeʒ Cauſa q;tũ ad reꝝ creationẽ. Rõ q;tuʒ ad creataꝝ oꝛdinationẽ. Supputatio qtũ ad oꝛdinatoꝝ diſtinction. ogotheca. ce. ↄ.p.q łq̃ monẽ fac ĩ pplo.ł ꝗ edictũ ĩꝑpatoꝛis lalicuiꝰ pncipis pplo nũ NHoligo.inis.f.t.qͥdã piſcꝭ.vt dicũt ſe /ciat. pia.qͥ hʒ ſtrumã nigerrimi colon ⁊ amaru ſimi ſapoꝝ plenã. Uñ ponit᷑ qñq; p nimia amaritudie.Ponit᷑ ẽt loligo ꝓ herba ama/ ra. Inñ loligineꝰ.nea.neũ.ad loliginem ꝑti — Logiũ.gij.n. S.i.rõnabile rñſum.i.ſine iu / nell. loligie exñſ.: loligioſuſ.a.i.plem Piniloe luee ⸗ bonde Lonäl ſegetes Filol Lögn nepe gd vn Lone geuiut ongi Lonci Fbg goſl w fnU Long'g codäl ſge ſkloon mlor Loppe Locu⸗ Loque tione Logucl Louma, luralon ſemlalij Lovnn, 10orspe r ren t Mulorg ca cepe Loihesd ſosaaſtl duſil ingo⸗ ‚dengene Lornia plo baliloꝛig,/ ohinrey⸗ cioſogomno toinceng Utioons, . 3 1 hnicſefl lnüde Unmuritii tlocnele cctuloſtpet peg. Ue cölodicenn Ekyvelröngke⸗ Dlogast ſiſtttinnank⸗ imni grpa d. Etinnat gice s Dig Alccnici. Jiln fönal. Uälor ſſiscntünge ardcurinit cafmnquälbet, cals 5le cltastide. Citatio A front lct logiinvorn õ lerſumiſns er Iehlogi⸗ inus 1 duplermn Pclontyhjiol jaiieticn td pam mi i peal hötficn gibiceidsed osſorctur⸗ ammuddane tccnmutiſigin 4 miotci luſe ggſolgnt, nn . abundans loliginib. Loliũ.lij.n. ſilla mala berba ꝗᷓ creſcit inter ſegetes. malũ ſemen facit qð ſiłr ðꝛ lolium Ju lolioſus.ſa.ſum.i.plenꝰ lolio. Lõganimꝰ.ma.mũ.⁊ h̊ ⁊ longanimis.⁊ H̊ me. ꝓ eodẽ.ſ.q nullis paſſionibꝰ ꝑturbatſſʒ ad vniuerſa ſuſtinẽda patiẽs ee. Nongeuꝰ.ua.uũ.i.lõgi eui.ſ.ſenex. Iñ h lon geuitas.tatis.i.longi eui vita vel etas. Honginquꝰ.q̃.quũ.i.remotꝰ. Iñ lõginqᷣtaſ HHongiturm. na.nũ.i.diuturnꝰ.lõge durãs Iß lõgiturnitas.i.diuturnitas.ClInõð Ba ruth.iiij. In lõgiturniſ dieb.Et.iij. Ut ſci as ſil ybi lit lõgiturnitas vite. Ul fm aliã lram. Ubi ſit longiturua vita. Hongꝰ. ga.gũ.ðꝛ a lien eo qꝙ ſit poꝛrectũ ad modũ lienis. Et cõꝑat᷑ lõg.gioꝛ.ſimꝰ. Jñ lõge.giꝰ.ſime.⁊ h̊ͥ lõgitudo.inis. Et cõpo nit᷑ longꝰ. bilonge. oblong;. ſemilong. Itẽ tam longꝰ q; long.i.valde longꝰ. Hophos vel poti laphos gꝛece.i.ceruꝰ. Hoquaculꝰ.la.lũ.pe.coꝛ.i.aliquãtulũ loq̃x Hoquax.cis.o.g.i.aſſiduꝰ.abundãs in locu tione. Iñ h̊ loqcitas.tatꝭ.i.abũdãs locutio AJoquela.le.ꝑ vnũ l.pe.p.⁊ ðꝛ a loquoꝛ. Hoꝛamentũ.ti.ðꝛ a loꝝ.⁊ dicunt᷑ loꝛamẽta plura loꝛa vel laqaria vel in parietib tabu le. vel aliqᷓ ligna qᷓ mittun. — Loꝛariꝰ.ria.riũ.qð ad loꝝ ꝑtinet.vel toꝛtuſ 2 ſolutꝰ.vel ligat.⁊ H loꝛar.rij.i.toꝛtoꝛ. Loꝛe rea. reu.i. toꝛtꝰ.vł ſolutꝰ.vł ligatus. * vel ad loꝝ ptinẽs. J Hoꝛica.ce.pe.pð.ðᷣꝛ a loꝝ.ri.qꝛ loris caret. Sol ei circulis ferreis ↄtexit᷑ Iñ loꝛicatꝰ ta.tũ.q habet loꝛicã.vel loꝛica indutus. Loꝛipes.dis..G.i.claudus qͥ hʒ pedes toꝛ tos ad ſił itudinẽ loꝛi.vł qͥ hʒ pedẽ ligneuzʒ buſdã loris religatũ. Et coꝛ.pe.tã in ntõ ᷓᷓ in gtõ. Uñ Juuenałl. Loꝛipedẽ rectus Dderideat ethiopẽ albus. „ℳPdℳ LHon.ri.i.coꝛrigia.vł coꝛiũ.vłhabena freni Etꝓ.lo. Uñ Oꝛatiꝰ in epi. Geruꝰhabens pciũ loꝛis nõ vteris aio. r Loth interpᷣtat᷑ declinãs vel inuictꝰ.qꝛ fa/⸗ ctis ſodomoꝝ.nõ ↄſenſit.ſʒ eoꝝ illicita car nis incendia declinauit. Hotio.onis.i.ablutio vel lauatio. Lotiũ.tij.eſt lixiuiũ cũ ã veſtes abluuntur. VUVel lotiũ ðꝛ vꝛina.Et vt dicũt.vꝛinas ho minũ.ſʒ lotia dic aſinooz. Lotꝰ.ta.tũ.i.ablutꝰ.⁊ ðꝛ a lauo.uas. Hucellũ.li.i.ꝑnuũ lucrũ. Lucerna.ne.ðꝛ a luciniũ ſe lucẽ arcẽs.Eſt tñ bꝛeuis hec ſyllaba lu. Hucibił..t.⁊ le.qð aptũ eſt v Lucidariꝰ. rij. qdã liber in ̊ multa elucidã AWB Hubꝛicꝰ.ca.cũ.i. labilis.⁊ dꝛ a laboꝛ,.beris. Pꝛope lubꝛicũ eſt illud qð q;tomag tenet taãtomagis labit᷑. vt anguilla.Et etiaʒ illud ðꝛ lubꝛicũ ĩ q̊ qͥs labit᷑. vt via lutoſa ⁊ qq̃ſa ⁊ glacieſ. Uñ in pᷣs. Fiat via illoꝝ tenebꝛe ⁊ lubꝛicũ.Et vt dic Papᷣ. Lubꝛicꝰ differt a labili.qꝛ labile ẽ qð labit᷑ ſicut fluuiꝰ.Qu bꝛicũ vo ñ ðᷣꝛ ꝓpꝛie qꝛ labit᷑.ſʒ in qͥ qͥs labit Itẽ lubꝛic ð qͥcqͥd labit᷑ dũ tenet᷑.vt piſcꝭ ⁊ſerpẽs. UVñ. Labil ẽ fluui.dicat᷑ lubricꝰ anguis. Itẽ lubꝛicus aliqñ ðꝛ leuis.vitio⸗/ lncfrinolns. van⸗ Anepr, laſcinr iktrnrto⸗ ſus. deflnteeeeeen.e ucanar aris.n.t.fouea in luco.⁊ ðꝛ a lucꝰ Lucanica.ce.q̊ddã gen cibi.⁊ vt dicunt ſal cicia.⁊ ðꝛ a lucania.qꝛ pᷣmo ĩ lucania ẽ fctã Liucaniſta.ſte. .p.qͥ legit lucanũ vlł imitat᷑ Lucanꝰ.ni.qͥdã poeta.⁊ ðꝛ a lux.qꝛ int cete ros poetaſ eluxit.⁊ vt dilucide tractaret lõ gum ↄſtructõiſ hyꝑbaton ſp euitauit. Itẽ lucanꝰ. a. ũ. adiectiue poteſt eſſe patriũ ł!gẽ tile. Itẽ hec Lucania puĩcia vltra rhoma Itẽ inuenit᷑ hec luca.ce.q̃dã ciuitaſ. Iñ lu canus.ua.nũ.patriũ.⁊ h̊ͥ ⁊ H lucẽſis.⁊ G̊ ſe. Itẽ iuenit᷑ ̊ Qucanꝰ.ni.i.ſplẽdoꝛ matuti/ nuſ.⁊ tũc cõponit᷑ añlucanꝰ.ni.i.eruptõ au roꝛe añ lucẽ canẽs.i.albẽs.⁊ adiectie añlu canꝰ.na.nũ.i.añ lucẽ ſurges. Lucar.aris.n.t.pecunia vł pᷣciũ ex luco col lectũ.qð vulgo ðᷣꝛ ſiluaticũ.⁊ foꝛeſtage gal lice. ⁊ : a luc.ci.⁊ p.pe.gti. Itẽ inuenit h lucar.ari.m.g.pꝓ quadã aue q̃ pulcre ⁊ dul citer canit pᷣmo mane qñ lux emanat.⁊ tũc Zꝛ a luce.⁊ coꝛ.pe.gti. * — — 732 a luce. Jp̈e eĩ fuit ↄſurgẽs a mũdano rũ amoꝛe.eleuãſſe ĩ amoꝛẽ dei ꝑ ↄtẽplatõʒ — vel a luce q̃ſi ĩtra Vnñ Perſiꝰ.Diſponite pinguẽ nebulã doꝛ mire lucernã. In hee lucernula.le.dimi.i. ꝑua lucerna.⁊ G̊ lucernarium.rij.i.cãdela/ bꝛũ.qꝛ ſuſtinet lucernã.⁊ lucernoſus.a.ũ. i.plenꝰ lucernis.⁊ lucernariꝰ.ria.riuũ.qð ꝑ tinet ad lucernã.⁊ B̊ lucernariꝰ.rij.qͥ facit lucernas⁊ hͥ lucernaria.rie.vxoꝛ eiꝰ vlł etiã mulier faciens lucernas. .— tluceat. tur.⁊ ðꝛ aà luciduus. — Lucidulus.la.lũ.pe.coꝛ.aliquãtulũ lucidꝰ Hucidꝰ. a.ũ.i,ſplẽdidus. ⁊ differt a lucibili qꝛ lucidũ ẽ qd aliunde illumiat᷑Lucibile vo eſt qð ꝑ ſe lucet. Jñ luciditas.tatis. Lucifer. ra.rũ.pe.coꝛ.i lucẽ ferẽs. Itẽ h̊ lu/ cifer. ri.i.venꝰ vł ſol.⁊ h lucifera.re.i.luna. qꝛ pᷣ alijs ſtell iſte ferunt lucẽ.Lucifer aũt ſolẽ pᷣcedes ⁊ mane nũciãs tenebꝛas noccꝭ lumie ſui fulgoꝛis aſpergit. Lucifer etiam Luciferãi heretici a Lucifero ſmirne epo oꝛti. qͥ ep̃os catholicos qͥ inſtãti ꝑſecutiõe ptidie arrianoꝝ ↄſetietes erãt.⁊ poſtea coꝛ recti ĩ cathedrã redire delegerũt. danãtes qʒð pus crediderũt.ſiue qð credidiſſe diſſi mulauerũt.qͥſ eccł ia catholica materno re cepit ſinu tanq; Petrũ pꝰ fletũ negatiois. hãc illi matris charitatẽ ſuꝑbe accipiẽtes eos recipere volẽtes ab eccł ie coĩone receſ ſerũt. ⁊ cũ ipo lucifero autoꝛe ſuo q mane oꝛiebat᷑ cadere meruerũt. Liucifuga.ge..g.lncẽ fugieſ.⁊ ðꝛ alux⁊ fu gio. gis. Itẽ hec lucifuga. ge.ðꝛ qdã auis ã̃ ſemꝑ fugit aſpectũ dieli. Lucigena.ne.2.g. luce genit vel genita. Lucina.ne.dea ꝑt.ſ.iuno vł pallas vl dia/ na. ⁊ ꝛ a lux eo naſcẽtibi pᷣbeat lucẽ. ł qꝛ pſit ĩ luce naſcẽtibo.⁊ eos recipit ⁊ fouet.vt fingũt poete. Et dẽpta media ſyllaba ðꝛ hᷣ luna. Et p.pe.ſicut alia denoĩatiua deſinẽ/ tia ĩ na.ſiẽ vult Pꝛiſ.etĩ greciſmo ðꝛ. Jha q; caſtrẽſis ſimul eſt lucina curialis. Lucinia.nie.auis q̃dã eſt q̃ mane canere in cipit. ⁊ a luce.qꝛ cãtu ſuo ſiſt oꝛtũ diei. Iſi lucidia. Hec eadẽ ðꝛ acredula.h̊ vulgo 32 roſinol.i. philomena. vñ Oꝛatĩ f̃ᷣmo. Aucinias ſoliti ĩpenſa pꝛãdere coemptas Huciniũ.nij.cĩcẽdela lucerne.qꝛ dat lumẽ. Lucratiu.na.uũ.i.acqſit.qð aliqͥs lucrat᷑ yel ꝑ qð qͥs lucrat᷑.⁊ ðꝛ a lucrũ. „ Lucrin.ni.m g.qͥdas lacꝰ dictꝰa lucrũ.qꝛ oliz p copiã piſciũ vectigalia mag pᷣſtabat Inñ lucrinꝰ. na.nũ. HLiucrũ.cri.i.acqſitio.vł exnegocio ĩcremẽ/ tũ. In lucroſus.a.ũ.i.plenꝰ lucro. Lucta.te.i.puſ̃ ⁊ ðꝛ a latꝰ laterꝭ.i.a cõplexu lateꝝ qͥba cominꝰ certãtes initunt᷑qͥ greca gppellat õe athlethe vocank. Nuctific.ca.cũ.pe.coꝛ.qͥ fac vł deſignat lu ctum. vel de q̊ habet᷑ luct.. LHuctuoſus.ſa.ſum.i.plenus luctu. Euctus.tus.tui.i.ploꝛatꝰ.⁊ ðꝛa lugeo. Lucublãdus.a.ũ.i.lucẽs blãde. Lucubꝛatio. onis.f. t. nocrurna vigilia. Iñ lucubꝛatiũcula.le.di.i.vna modica vigilia R deluce. — Lucubꝛũ.bꝛi.i modicũ lumẽ vel modicus ignis q ſolz ex ſtupa ⁊ cera fieri. ſʒ vñcuq; fiat ſic ð.⁊ fit in vmbꝛa. Idẽ ⁊ lucubꝛa Lucubꝛatꝰ.ta.tũ.i.paꝝ lucẽs. Liuculẽtꝰ.ta.tũ.i.plenꝰ luce.i.clarus.apꝑtus ſplẽdidꝰ. ⁊ ðꝛ a luce ⁊ lẽtos.qð ẽ plenũ.vñ ſp ledid“. J n luculẽ tia. tie.i.claritas 7 lucii plenitudo. Luculeũ.lei.genꝰ ẽ albi marmoꝛis.⁊ naſcit᷑ in chio inſula.cui lucullł ↄſul nomẽ dedit q́ delectat in illo pᷣmũ romã vexit vl adue xit. ſolũq; pene h̊ marmoꝛ ab amatoꝛeno/ men accepit. S Luculus.li.i.puus lucus. Lucus.ci.m.g.i.dẽſitas arboꝝ ſoli lucẽ de trahẽs.i.nemꝰ adeo denſuʒ ꝙ ſol ibi luce/ re nõ põt. Vliñ ꝑↄtrariũ ðꝛ luc? a luce.do. Ludibił.⁊ H̊ le.apt ludo vel ad ludendum Ludibꝛiuʒ. rij.i.deriſio.⁊ qðᷣ illudit᷑.⁊ di a ludo.is. Uł ludibꝛiũ ẽ res aliq̃ q̃ ludo ⁊ cõ temptui hꝛi digna eſt. Uñ. ij. Wach. vij. Audibꝛio habiteciuitatis iniuriã. LHudibũdꝰ.da.dũ.i.ludo plenꝰ⁊ ſiłis ludẽti Ludicrũ.cri.n.s.i.ludꝰ.⁊ ðꝛ a ludo.dis.Et ludicrꝰ. ra.rũ.⁊ H ⁊ B ludicrꝭ.⁊ h cre.⁊ ĩ pla li ludicres.ludicra.⁊ ñ ludicria.vt vultp/ ſcianꝰ.⁊ ſũt in eodẽ ſenſu.ſ.ludo plenꝰ.łqdᷣ ludiſgerit᷑. Iñn ludicroſus.a.ij.i.plenꝰludi cris.łludibilis ſᷣm Hug. Pap̃. o di. Lu⸗/ dicra ſunt ludoꝝ carmĩa vł turpia ⁊ inho neſta. vl certamia q̃ in ludis gerũt᷑. Et coꝛ. di. Uñ auroꝛa. Qudicra dicturꝰ ocia nr̃a noces. —— Liudiꝰ. dij. m. g.i.ioculatoꝛ. Jñ hec Ludia die.i.ioculatrix. — Ludix.cis.f.g.qdã veſtis ẽ.⁊ ðꝛ a ludo.dis. Et dicũtludiceſ veſtes a ludiſtheatri. Cũ eĩ egrediebãt᷑ de ludi pſtibło iuuenes haz velamẽto tegebãt caput ⁊ faciẽne cogᷣſce/⸗ rẽt᷑ qꝛ ſolebat erubeſcere qͥ lupunar ĩtrauit Ludulłꝰ.li.pe coꝛ.di.i.paruꝰ ludus. Liuecula.le.dimi.i.ꝑua lues. HNues. luis ·f. t.. macula. ſoꝛdes vł peſtilẽ tia.moꝛborepẽtinꝰ.⁊ ðꝛ a luo.is.ꝓ deturpa re.vł d a labe.vl a luctu.qꝛ luctũ fac. Eſt eñ repentinꝰ lãguoꝛ ſimł cũ moꝛte venies Liugubꝛis..t.⁊ B bꝛe.i.fleblis. Luic. da.dũ.i.macłoſus. vł lue.i.tabe flu ens.⁊ ðꝛ a lues. Itẽ liuidꝰ reꝑit᷑p eodẽ. LNumbago.ginis.f.t.i.lumboꝝ debilitas. Pbare (copil colübi dꝛtcot dꝛoluh lbioſt. libnnns Lihtie ficotpen bllcoint Lumeini lteneb: ladlum futhid winati Luumnia Fealun lich. 1 dir Ete iccoo⸗ FTylunur. DiiaeE (Citaſole⸗ Vekaunur ltheelunn. Cklod noc nct Jih⸗ unma duden busyinc cosn Coſinſcde ene lly.ytp. Uuunil onllĩ titwiſt dieilaa ſſctoptlun⸗ Giinonil luthoſtin Tue, A g11s. Ure nie waffiis Luũbare.rꝭ.n.t. qð ⁊ hlumbar.barꝭðꝛ ꝑ ape Silxr ⁊ lupatũ ineq̃le ẽ ⁊ qui moꝛdet.Alij RR copã.i. cingulũ circa lũbos.⁊ ðꝛ a lũb.qꝛ dicũt ꝙlupatũ ẽ molinellu ipᷣiꝰfreni.⁊p.pa Nfengii eceo lũbi religant᷑ vł qꝛ lübis inhereat. IJdẽ Lupꝑcus.ci.i.pan.vlł ſacerdos paniſ.⁊ ðꝛ lu ithuan 32 coxale.? bꝛachariũ.⁊ renale. Sʒ pꝛie percus.qi lupos arcẽſ a pecoꝛib.qꝛ pan.i. ücͤ. renale eſt qð renibo alligat᷑.ſicut vẽtrale cir de paſtoꝝ lupos arcʒ. Iñ h̊ luꝑcal.cal.pe. Keichnn a verrécingunlllll. ꝓ.feſtũ vl tẽplũ panis.vlł foſſa paſtoꝛaliuzʒ wsln Lumbatoꝛii.rij.idẽ qð lũbare. ludoꝝ in loco q̃ſitheatrũ faca. depi⸗ Libifragiũ.gij.n.s.i.fractio lůboꝛꝝn.,k Hupillus.li.dimi.i.puus lups. uchtaft Humbꝛic.ci.pe.ꝓ.vᷣmis ĩteſtinoꝝ.⁊ terre.? Lupinariũ.rij.⁊ lupinetũ.ti.ĩ eodẽ ſenſu.i. lcicaninstn ðꝛ a lubꝛicꝰ.łlũbo.q̃i lubꝛicꝰ.qꝛ labit᷑. łqꝛ ĩ locꝰ vbi creſcũt vel abundant lupini. lübis ſit. Iñ lũbꝛicoſus.a.ũ.i.plem lũbꝛic Lupinꝰ.ni.m.s.pe.p.qͥddaã genꝰ legumis ⁊ mumnoson Hiübulus. li. dimi.i.puus lumbus. a lupꝰ. qꝛ ſonitu ſuo terret lupos. Cũ ei Poſulmwnip Muiũb⸗. bi. ob libidinis laſciuiã dictꝰẽ.qꝛ ĩ vi lupꝰlupinos ĩtrat.ipᷣi folliculi ſonãt.⁊ ita il romäyventne ri coꝛꝑe voluptat cã in lũbis eſt.ſicut ĩ vm le terret᷑. Itẽ lupinꝰ.a.ũ.adiectiuũ.i.res ꝑti or abamann bilico in feminnnis.. nens ad lupũ.vel de lupo ernñre. Lumẽ.inis.ðꝛ a luo.is.qꝛ luit.i.purgat ⁊ ð Lup.pi.ẽ beſtia voꝛaxq̃ valde inſidiat᷑ oui ns. let tenebꝛas. Iñ lumine.a.ũ.ð lumĩe exns bus.⁊ ðꝛ a lycos grece.qð ðꝛ lupꝰlatie.UVtł Sarbopſolilaa lad lumẽ ꝑtinẽs.ł clarꝰ.Et luminoſus.ſa. ðʒ lupꝰ q̃t leopꝰ.qꝛ q̃i leoni ita ſit illi vᷣtus ĩ enſuzcſolſir ſum.i.clarꝰ.eo ꝙ ex ſe habeat lumẽ. Sʒ lu pedib. Uñ qᷣcqͥd pede pᷣſſerit nõ viuit. Ac nüRluc'alrin minatũ eſt qð aliũde lumẽ accepit. ccipit᷑ etiã lupꝰꝓ lupato. Uñ Ouið.triſtiũ. Mhoveladlons Liumiare.ris.n.t.i.lumẽ.vlł qð lumẽ fac̃. et et placide duroſ accipit oꝛe lupoſ.i.frenos iogöllucken Zↄ a lumẽ.⁊ h ⁊ H lumiarꝭ.⁊ ̊ re.adiectiuũ. Itẽ lupꝰ ẽt ðꝛ qͥdã piſcis ad ſilitudinẽ lupi ieesaliiluten Huna.ne.f.p.dicta.ẽq̃ſi lucina.qꝛ luce lucʒ qꝛ etiã impꝛoba voꝛacitate piſces alios p/ Uii. Dacn aliẽa. Lumẽ eia ſole accipit ⁊ acceptũ rec ſeqͥ ÿ Lupꝰ etiã ðꝛ ferre arpax. qͥ ⁊ canicła tminini dit. Etẽ ende luna diana ⁊ pſerpĩa.ſq luna dꝛ. Et dꝛ ſic.ql ſi q ĩ puteu ceciderit rapit Ppert ſtoli in celo ðꝛ. diana ĩ ſiluis. pſerpina ĩ inferniſ ⁊ extrahit. Itẽ lupꝰ ẽt ðꝛ moꝛbq vt płimũ rora logo de Inñ lunatꝰ.a.ũ.i.curuatꝰ ad modũ lune iã in qlibet diuite ðꝛ naſci.Et ðꝛ ſic.qꝛ rodit d thortſ dimidie. Et lunatio.onis.itpᷣs ĩq luna re carnẽ hoĩs ſiẽ lupꝰ.niſi remediũ aliqð fiat. udnin r cedita ſole ⁊ poſtea ↄſeqͥ eũdẽ. Itẽ lunatõ ſcqʒ gallina ł aliud aĩal loco dolẽti ſupõat᷑. lludoplenla id eſt curuatio.⁊ tũc ðꝛa luno.as.Itẽ ine Eiura.re.f.p.i.os vẽtris vł culle. saiiplerluul nit᷑ hec luna.ne.ꝓ quadã ciuitate oliʒ ediſi Hurco.conis.m.g.i.auidꝰ ⁊ imũdus deuo eözodil cata ad modũ lune iã dimidie.ſʒ mõ ðſtru ratoꝛ.qͥ multũ ⁊ turpit᷑ comelit. riche cta eſt. Iñ H ⁊ h lunẽſis.⁊ Hq ſe. Luridꝰ.da.dũ.i.pallidꝰ.obſcurꝰ.tenebꝛo/⸗ ur itig Lunatic. a.ũ.qͥ ſingulis lunatõibs vexat᷑. ? ſus.ſoꝛdidꝰ.⁊ ðꝛ a lura. Sʒ ꝓpꝛie luridꝰ co sen cn mẽte laboꝛat.⁊ ðꝛ q luna.qꝛ ſinguł lunatõi loꝛ.ðꝛ coloꝛ moꝛtui.Ułluridꝰðr a loꝛo.qꝛ andictur cnn bus ↄtingit cũ luna ẽ plena. Hos etiã lũĩa hmõi habeat cutẽ.ſ.pallid. Fher ticos vulg vocat.qꝛ ꝑ lũe curſũ ↄcomitãt uſcicio.onis.ipᷣm oculoꝝ vitii. nm. J eoſinſidie demonũ.Et nota ꝙ ex vitio lũůe Luſcilioſus.ſa.ſum.qͥ ⁊ luſticioſus.ſa.ſum. , sanns nõ patiũt᷑ lunatici ſʒ demões eos his vexat ¶ðꝛ.i.q veſꝑe nil videt.⁊ ðꝛ a luſc vel luce. Cstauln 4 cꝑib. vt ꝑ lunã infamẽt lune creatoꝛẽ. Luſc. a. n. ͥ ti hʒ vnũ oculũ ⁊ altero carz ſtesalogt hen Hunula.le.di.i.ꝑua luna.vłeſt qddã genus ⁊ ðꝛa luce ⁊ carẽs.qꝛ luſcꝰpaꝝ luc hʒ.łqꝛ oſiplo inane moniliu. Pꝛope lunule ſũt auree bullule d caret luce. ⁊ ñ lucid.Ubł ðꝛ a luce ⁊ cuſtos Cerralupumnn pẽdẽtes ĩ ſilitudinẽ lune facte. Uñ Iſa.iij. In die illa auferet dñs oꝛnamẽtũ calcia/ qſi lucis cuſtos.ſ.oculi nõ oculoꝝꝛ. 7„ R 92 Luſoꝛ.oꝛis.m.t.ðꝛ a ludo.is.⁊ luſe oꝛi. a. . inmndlunn mẽtoꝝ ⁊ lunulas ⁊ toꝛques. Iñ lunulatꝰ. ᷓ luſoꝛii.rij.locꝰ ybi ludituunr. onulucs. la tũ.i.moniliatꝰ.lunulis oꝛnatus. Luuſtral.lis.9.t. ⁊ B le. Idẽq; ⁊ luſtrabil.bi/ rlſnde Lupa.pe. vxoꝛ lupi.Et etiã meretrix ðꝛlu⸗ le.i.q̃q facile pᷣtluſtrari.Itẽ luſtralis qð lu tmulle a ꝓpter ſiłitudinẽ rapacitaãd. ſtrat.vl qð aptũ eſt ad luſtrãdũ.i.purgãdũ uangellaii3 Lupanar.aris.ipſtibulũ.domꝰ meretricũ ⁊ circũdandũ vel luminandiu. ,ſmkcönann Hupari.rij.⁊ ſ luparia. rie. ðꝛ canis quilu Luſtramẽ. inis.n.t.ipurgatio vł circũitio eit vos pſequit.⁊ ad h officiũ eſt pᷣcivuus. velluminattoo. ẽ? factũ ad modũ dẽtiũ lupoꝝ.qͥ ineq̃les ſũt. 3D:a luſtro.ſtras.qꝛ foꝛte ĩ tali die puer pur aliud agit.niſi qð foꝛas luſtrat. Luſtrũ.ſtri.ðꝛ ſpaciũ qͥnq; annoꝝ.⁊ ðꝛa lu ſtro. as. qꝛ olĩ ſꝑ ĩ fine qnquẽnij ſolebãt lu ſtrare ciuitatẽ ⁊ purgare.faciẽdo ĩ circuitu eiꝰ amburbale. Silłr circa agros faciebãt Vñ in hymno.QLuſtra ſex iã ꝑacta ⁊c. Iteʒ luſtrũ ðꝛ obſcuꝝ latibulũ feraꝝ.i.cubilefe raxꝝ. Et luſtrũ ðꝛ lupanar meretricũ. Etiĩ vtraq; ſignificatiõe ðꝛ a luſtro.as.ꝑ pᷣriuʒ qꝛ paꝝ illuſtrat᷑i.illumiat᷑. Uñ luſtra cubi le fere qͥnquẽnia luſtra fuere.vl ſic. Luſtz-ʒ circũitus.ſpaciũ.purgatio.ſilua. Liuſus.ſus.ſui.i.iocus.a ludẽdo dictꝰ HLiutatꝰ. ta. tũ.i.iunctꝰ ⁊ luto obuolut.⁊ ðꝛ a luto ꝓ ceno.⁊ ẽ tractũ a Fordaſ luto ob noluũt. ⁊ pᷣt eẽ ꝑticipiũ ðᷣ lutoꝛ.arꝭ.paſſiuo Luter.terꝭ.i.cõcha.vł cãtarꝰ aqrius.ſcdᷣm Hug. Luter ẽt ðꝛ lauatoꝛiũ ⁊ q̊dcũq; vas purgãdis ſoꝛdibo deputatũ. Vñ qͥdã. Dic luteres vaſa purgãdis ſoꝛdibo apta. uteꝰ.a.ũ.i.croceꝰ.vł q̃ſi rubeꝰ vel roſeꝰ.et ↄꝛ a lutꝰ p coloꝛe. In luteoł.la.lũ. Itẽ a lu tũ ꝓ ceno ðꝛ luteꝰ.tea.teũ.i.ſoꝛdibo.vł luto plenꝰ. Itẽ lute ðꝛ de luto exñs.vlł ad lutũ Prinens. = Lutoſus.ſa.ſum.i.luto plenꝰ vlł ſoꝛdidꝰ.et ð: a luto ꝓ ceno. Hutulẽtꝰ.ta.tũ.i.ſoꝛdidꝰ.fetidꝰ.luto plenꝰa ðꝛ a lutũ.⁊ lẽtos.qð ẽ plenũ. In lutulẽtia tie.i.fetulẽtia.fetiditas.ſoꝛdidatio. Luutũ.ti.i.ſoꝛdes terre.cenũ.⁊ ðꝛ a luo ꝓ tur pare vl maculare. Ubł lutũ ðↄꝛ qſi lotũ ꝑ cõ trariũ.qꝛ nõ ſit lotũ.i.mũdũ. Et nota ꝙ in uenit᷑ ̊ͥ lutꝰ.ti p qdã coloꝛe croceo.⁊ q̃ſi ru beo. Et differũt iĩ tꝑe.qꝛ lutꝰ ꝓ coloꝛepᷣmã ꝓducit.ſʒ lutũ ꝓ ceno eã coꝛripit. licqʒ qñũq; gra metri h diſtinctio ↄfundat᷑. Itẽ lutũ ẽ ſupinũ de luo.is.⁊ tũc ꝓ.pᷣmã. UVñ Tellus vnda lutũ faciũtꝛ a luo lutũ. Itẽ. Cenũ di co lutũ.croce coloꝛ ſit tibi lutꝰ. Uas luteũ fragile. toga lutea tegmẽ herile. Luuio.onis.i.tabes.fluxꝰ.fetiditas.ſoꝛdes vel turpis voꝛacitas. Uñ in hymno. Mẽ tibo pulſa luuione.i.tabe vicioꝝ vlł feditate Lur.cis.f.t ꝓpꝛie ẽ ipᷣa ſuba.ſʒ lumẽ qð a lu ce manat.i.candoꝛ ⁊ ſplendoꝛ lucis.⁊ ðꝛ a luceo.ces.fᷣm. Hug. ꝓꝓluceo deriuet᷑ a lux. Hurxos grece.latine ðꝛ ſolutio. Lurxus.xus.i.ſolutio libidinis voluptas.ðᷣ lectatio. diſſolutio.abũdãtia. licet etiã po/ Auſtro. onis. m. g.vꝛ ille qͥ vãgus eſt ? nihil 3 Pꝛiſ. videt velle nat p qlibz ſuꝑfluitate ⁊ magniticẽtia 282 a luros.Et luxꝰ.a.ũ.i.libidie ſolutꝰ. Uñ et mẽbꝛa loco mota dicũt᷑ luxa.i.ſoluta. Inð luxuria.rie.idẽ ꝙ luxꝰ.ſ.ſolutio libidinis p pꝛie. Sʒ mõ ampliata ẽ appellatio. vt luxu ria dicat᷑ ſuꝑfluitas ĩ coitu.⁊ ĩ cibo.⁊ ĩ veſti tu.⁊ etiã in alijs rebo. Iñ luxurioſus.ſa.ſũ. ig eſt ſolutꝰ ĩ voluptatibo ⁊ ĩ libidĩe pmptꝰ. Sz pdig eſumptuoſus oia hoꝛro agit ⁊ q̃ſi pijcit. Itẽ a luxꝰ ðꝛ h luxuries.ei.ideʒ qð luxuria. Sʒ luxuria ꝓpꝛie ẽ ĩ coitu. AQu xuries ĩ alijs attẽdit᷑. Et differt luxuria vł luxuries a libidine.vñ YFactũ luxuries no tat.affectũq; libido.Aluxꝰ pmũ dica libet eſſe ſecundũ. è uʒa interpᷣtat᷑ nux vel amygdalũ. ante = NLittera. obſcuꝝ ĩ extremitate dicti onũ ſonũ hʒ.vt Templũ Apertuʒ ⁰⅞ipncipio. vt Magnꝰ?. Hediocrẽ medis vt Clmbꝛa. Itẽ ſola hec ſemiuoca lis poſt h.ponit᷑ qd mutaꝝ eſt.vt Smarag dus. ⁊ añ liquidã.vt Rhamnꝰ.⁊ añ s.poſi/ ta ĩ finali ſyllaba noĩs.moꝛe mute ĩterpoſi ta i.fac gtm̃.vt hyems.hyemis. velut iops inopis. Celebs.celibis. Itẽ m. trãſit in n.⁊ marxime d.c.q.t.ſequẽtibo. Cocali qʒ ſeqᷓn/ te ĩtercipit b.vt combuſtꝰ.cõburo. Finaliſ dictõis ſubtrahit᷑m.ĩ metro plerũq; ſia vo cali incipiat ſequẽſ dictio.vt Illũ expirãtẽ trãſfixo pectoꝛe flãmas. Uetuſtiſſimi tñ ñ eã ſꝑ ſubtrahebãt.Enniꝰ in.x.aialiũ. Inſi gnita fere cũ milia miliũ octo.Ancepſ etiã vel liqͥda ðꝛ.qꝛ pꝰmutũ poſita ſiẽ l.n.r.in ea Dem ſyllaba cõem facit ſillabbil. Macedo.donis.fuit qͥdã rex. UVñ q̃dã terra dicta ẽ macedonia Jñ macedoniꝰ.nia.niũ ⁊ H ⁊ h macedo.iniſ.⁊ ̊ ⁊ ̊ macetes.t.gẽti lia.et coꝛ.æ. Vñ Lucanꝰ. In macedũ ter/ ras miſcẽs aduerſa ſecũdis. Itẽ Auroꝛa. Paulo vir macedo pꝰh̊ in troiade paret. Macedoniani.hereticiꝗ macedonio epo di cti ſunt negãtes deũ eſſe ſpũmſanctũ. tur pecoꝛa. Iñ macellulũ.li.dimi.⁊ hic ma cellio.onis.⁊ h̊ macellariꝰ.rij.qͥ pecoꝛa ma ctat ⁊ carnes vẽdit. Ubł macellũ ðꝛ a mace ro.as.qꝛ ibi carnes maceran?ß. — „ 7 Macer. cra.crũ.i tenuis ⁊ ſubtił. In macri tudo.inis.⁊ h macies.ei.i.exilitas coꝛꝑis. acer etiã eſt ꝓpꝛii nomKöm. Macera. re.imacellũ. Iñ h macerariꝰ.idẽ i c cer cunl enm ann nitp⸗ ei diapn ecen Cache teacut cpin chl⸗ bnad lotic 19ctntit Cchim nualbea parant Noſtr, ctäme Ochi chineſ⸗ gbyini ochin gumimi ſcis wi Oychunul⸗ Cizcor. ſoces lai Nunſpecer Wocenlal Woleneen uclenat Wangts oran glisnne obo phonie 2bloo Wobye dunn ſtyty⸗ acoßn ecele nn Gſcn i Mcalo Voologine ſolhobenge ſnompeer Vobon nn⸗ tigtüin dieſclb miſolen Auniolbdcing pelat n nichori lurunioſns rilbide oipeng blurnszaic Prietichnn tdiſſnluant Faauüluoner ur dmnädetke Amſdi e— ierrenurda Dage. Deann ſeſolgberſnue urctGon Womn1n norenuteirn remis Winnn Tem. riſrin TNoculichſeh cöburo. Finl nplerug ſand y Aüaptrit Oeiuſtillmitüf, intiiali Ii oco Incehiei oſtaſitlnrand ſadi.“ er Viim maccdhond nun⸗ Htimcers , Inmacchir cdis. e Nin⸗ . 3Pintroudenn macellaris. Maceria. rie.f.p.ðᷣꝛ a macros.et macerie di cunkt᷑ lõgi pietes qͥbo vinee haliud claudũt᷑. Itẽ maceria ðꝛ mẽbꝛanula ſecũdinaꝝ.q̃ ĩ uoluunt᷑ pueriĩ vtero.q diuidit᷑ in ꝑtu.⁊ ſe quit᷑ pueꝝ.Ulñ ſuꝑ Geñ.xxxviij.Qugre di uiſa eſt pter te maceria.dic vna glo. Secũ diaꝝ mẽbꝛãula quã rupit cũ manũ emiſit. Macerio.onis.i.maceriaꝝ ↄſtructo. WMachera.re.f.p.pe.p.i.gladiꝰ longꝰ ex vna te acut.⁊ ðꝛ a machia qð eſtpugna. achia grece.latine ðm pugna. Wachil.ẽ tunica talarꝭ tota hyacinthina ha bens ad pedes ſeptuagintaduo tintinabła totidẽq; imixta ac depẽdẽtia malapunica. ⁊ acuit᷑ in iine. Machina.ne.f.p.oẽ qð ĩgenio parat᷑. vt ma nual baliſta.⁊ ſilia.⁊ ꝓpꝛie illa q̃ ad pugnã parant᷑.licʒ etiã qᷓlibet artificioſa cõpoſitõ vł ↄſtructio dicat᷑ qñq; machiĩa.Et iuenit etiã machina ꝓ inſidijs.⁊ coꝛ.pe. OMachinis.inis.ðꝛ a machina.Et ſunt ma/ chineſ inſtr̃a edificioꝝ ſic dicta a machinii qͥb inſiſtũt ꝓpter altitudinẽ parieti. Machinoſus.ſa.ſüũ.i.plenꝰ machinis vł ar/ gumẽtoſus.⁊ igenioſus ad machinas faci endas.vel inſidioſus. QOachinula.le.dimi.i.pua machina. Macia.cioꝝ.płalis numeri.i.ĩteſtina.ſcʒ q̃ — dai ſpecie valde clara. Maciecula.le.dimi.i.ꝑua macies. Macilent.ta.tũ.i.macer.macie plenꝰ.Inð macilẽtia.tie.i.macies. ”ͦJMV Macoꝛ.oꝛis.i.macies.⁊ ðꝛa maceo.ces. Macredo.inis.i.macies.vñ Auroꝛa.Moꝛ talis macule nulla macredine fuſc. Macrobo.bij.lõgeuꝰ ĩterpᷣtat᷑.⁊ ẽ nomẽ phi platonici latini.⁊ ðꝛ a macros qð eſt lõgũ. ⁊ bios.qð eſt vita.q̃ſi lõge vite. Qacrobij etiã dicti ſunt qdã ĩ india.xij.pe/ dum ſtaturã habẽtes. Oacrocoſmꝰ.mi.i.maioꝛ mũdc.⁊ ðꝛa ma/ cros qð ẽ longũ.⁊ coſmꝰmũdꝰ. Uñ Gꝛeciſ mꝰ. Sʒ ſignas mũdũ maioꝛẽ ꝑ macrocoſ mũ. Hic alio noĩe ðꝛ megacoſmꝰ. — MWacrologia.eſt lõga ſnĩa res nõ neceſſari/ as cõpᷣhendẽs.vt Legati nõ ĩpetrata pace retro vñ venerãt domũ reuerſi ſunt. Dacros vł macron grece.latine ðꝛ longuzʒ Macx.ta.tũ.i.magis auct᷑.i.plenꝰ głia.ſcʒ bonꝰ. valẽs.⁊ ðꝛa mag aduerbio ⁊ auctꝰ. Inuenit᷑ etiã mactꝰ ꝓ mactat.⁊ tunc ðꝛa ſoꝛdes eliciũt. Inuenit᷑ etiã macia.cie.p q mactoꝛ. arꝭ. Et nota ꝙ nulla termiatõ iſti⸗ nois mact.cta.ctũ.ẽ in vſu.niſi terminatõ vti.ſ.macte q̃ terminatiõe vtimur tã ꝓ ntõ p v. Macula.le.i.nota.vitiũ.turpitudo.macula etiã ðꝛ ſquama loꝛice.⁊ filũ reteteis. Maculat᷑.ta.tũ.i.ꝰtaminatꝰ.deturpatꝰ.coꝛ ruptus.inqͥnat?.⁊ ðꝛ a maculo.las. adian ⁊ epha regiones ſunt. vbi Dꝛomedar. Madiditas.tatis.idẽ ẽ qdð madoꝛ.doꝛis. Oadidulus.la.lũ.i.aliquãtulũ madidus. Dadidꝰ.da.dũ.i.humidꝰ.⁊ ðꝛ a madeo. WMadiꝰ.dij.ſᷣm Papᷣ.mẽſis qͥdã ſic dictꝰ eo qꝙ tũc terra madeat qͥ ⁊ maiꝰ ůDZ. habität Madoꝛ.oꝛis.m.t.i.pluuia.humidittss. hoc madellũ dꝛ· “ ſita ꝓ r. Et ſunt magalia caſe paſtoꝛales vł caſe afroꝝ vileſ. Eadẽ ⁊ mapalia.ſʒ ĩ maga lia pᷣma ꝓducit᷑.⁊ ĩ mapalia coꝛripit. OMagal lingua punica noua villa vZ. Dagdalũ.li.q̃ddã oppidum fuit. Inde ma/ gdalenꝰ.na.nũ. Hinc dicta eſt Maria ma gdalena.et h̊ magdalene.nes.grece.⁊ acuit in fine.⁊ interpᷣtat᷑turris ſᷣm Hug.Etẽg. eiuſdẽ ſyllabe cũ d.et nõ ꝙ cũ addit᷑ maria debet dici maria magdalena.licet h̊ nomæ magdalena ꝑ qᷓndã noticiã ſumatp maria peccatrice. Poteſt etiaʒ dici magdalene ſi magdalene ponat᷑ expoſitoꝛie. ODagiſter.ſtri.i.autoꝛ.didaſcalus.eruditoꝛ. Iñ hec magiſtra.ſtre.⁊ hic magiſterculus li.i.ꝑuꝰ magiſter in ꝑſona.vl poti in ſcien tia. Iñ magiſterclła.le. Itẽ a magiſter.ſtri. ðꝛ magiſtra.ſtra.ſtrũ.adiectiue.⁊ hoc ma/ giſterium. rij.honoꝛ vel dignitas vel offi/ ciũ magiſtri.⁊ hic ⁊ hec magiſtralis.⁊ h̊ le. Itẽ magiſtri dicunt᷑ maioꝛes ciuitatis.vel ſenatoꝛes.cõſules.iudices. Iñ h magiſtra tus.t. tui.eoꝝ dnigitas. Et ſepe magiſtra/ tus iuenit᷑ collectiue ꝓ ipᷣis ſcʒ qͥ magiſtra/ tũ habẽt.Et magiſtrat eſt ᷣbale huiꝰ ver/ bumagiſtro. aſ. Itẽ magiſter ↄponit᷑ eũ gtõ militũ.⁊ ðꝛ magiſtermilitũ.huiꝰ magiſtri/ militũ.⁊ tũc notat dignitatẽ magnã quam q̃s habebat ĩ vꝛbe Rhomaa.⁊ is modo di citur mareſcalcꝰ. Sʒ qñ ſunt due ꝑtes pᷣt fieri ſuppoſitio ꝓ quocũq; aliquos milites magiſtraeeeen. Dagmas locus quidã eſt.de quo habet᷑ j. 8 4 M Wagnamætũ.ti i diuinamẽtũ.⁊ ꝑ ſyncopã. p magmẽetũ.ti.qddã piguiſſimũ extũ łſecũ Dũu ꝓſectũ. Papᷣ.ẽt diẽ Magmẽtũ alij pin guiſſimũ iteſtinũ.alij ſecũda ꝓſecta. Coꝛ/ nutus vo qͥcqͥd mactat᷑i.diſtrabik. Wagnal.lis.ↄ.t.⁊ G le.i.magnꝰ.vlł qͥ magꝗ fa cilt. Clñ illud. Loqᷓbãt᷑ varijs linguis apłi magnaliade.. Wagnanimꝰ.ma.mi — i. pe. coꝛ. ⁊ H ⁊ magna — nimis.⁊ G̊ me.i eodẽ ſẽſu.iaudax.foꝛtꝭ.ma gni aĩ ad difficilia ĩcipiẽda ⁊ patiẽda. Uñ Judic̃.v. Magnanimoꝝ reꝑta eſt ↄtẽtio In magnanimitas.cat.ſ.ſpõtanea reꝝ dif ficiliũ aggreſſio. Wagnas.natj..t.q magnꝰẽ in ppło ⁊ potẽs Et ꝓ eodẽ ðꝛ magnat.ta.tũ.pe.p. Uñ Ec cłi.xx. Clir pꝛudẽs placebit magnatis. WMagnes.netꝭ.m.t.qͥdaʒ lapis pᷣcioſus indi/ cus.ferrũ ad ſe trahens.⁊ ꝓ.pe.gtĩi. Wagnificꝰ.ca.cũ.i.ſublimis.generoſus.glo rioſus.qͥ mag facit. Iñ magnificentia.tie. ſpontanea reꝝ difficiliũ ↄſummatio. Magniloquꝰ.qua.quũ.qͥ mag loquit᷑. In ̊ . magniloquiũ.quij.i.magna locutio. Magnꝰ.na.nũ.cõꝑat᷑ irregularit᷑ maioꝛ ma . 1 ximꝰ.Et cõponit᷑ ꝑmagrꝰ.pᷣmagnꝰ.tãma/ õ valde magnꝰ. agog ⁊ gog. ſunt gentes ferociſſime inter terimũt. Iñ magicꝰ.ca.cũ. Et nota ꝙ oꝛiẽ tales ſolẽt pᷣualere ĩ arte magica. Uñ qnq; oẽs oꝛiẽtales dicunt᷑ magi.Et diuidit᷑ ars magica ĩ pᷣſtigiũ ⁊ maleficiũ.Pꝛeſtigiũ ẽſe ſuũ humanoꝝ illuſio.ſᷣm h̊ incredibiles re rũ mutatões vident᷑ fieri.vt.ſ.terre cumulꝰ videat᷑ caſtꝝ.lapillus talentũ.ſeges cohoꝛſ militũ galeata. Maleficiũ ãt cũ generalit᷑ poſſz dici q̊dlibʒ malefactuzʒ. tñ ſpecialit᷑ illud ðꝛ qͥ nob ita demões ſubijcimꝰ.vt no bis pariãt miſſatica nr̃a differẽtes.vñ qͥdã Uir magꝰ ẽ magn.magꝰ ẽ cũ fit lupꝰagi. Maialis.lis.m.t.poꝛcꝰdomeſtic ⁊ pinguis carẽs teſticulis. “” Maieſtas.tatis.f.t.i.honoꝛ.dignitas.ſplen/ doꝛ.⁊ ðꝛ a maioꝛ.q̃ſi maioꝛ ptãs. Iñ maie/ ſtatiuꝰ.ua.uũ.i.poteſtatinꝰ. Maioꝛica ⁊ minoꝛica. inſule ſunt hiſpanie. maioꝛ ⁊ minoꝛ.q̃ ⁊ baleares dicunt. MOaius.maij.qͥda mẽſis dictꝰ a maioꝛib ſiẽ iuniꝰ a iunioꝛibo.Cũ eĩ rhomulꝰ inſtituiſ/ ſet rẽpublicã.diuiſit ꝓpłlm ĩ duas ꝑtes.ſi.ĩ ſe nes ⁊ ĩ iuuenes.i.ĩ maioꝛes ⁊ mĩoꝛes.⁊ ad honoꝛẽ ꝑtiũ ab illis ꝑtib duoſ mẽſes noĩa uit.ſ.a maioꝛibo maiũ.a iunioꝛib iuniũ.ſicẽ habet᷑ in Ouið.faſtoꝝ. Maiꝰ ðꝛ a maieſta te.łha maia mr̃e mercurij.⁊ iuniꝰa iunoneł iuuẽtute vł a ↄiũctiõe romanoꝝ ⁊ ſabinoꝝ caſpios mõtes ⁊ marecaſpiũ.a magno ale Maiuſculꝰ.la.lũ.pe.coꝛ.i.aliqntulũ maioꝛ. rxandro incluſe. ⁊ he ſunt exiture circa finę Mala.le.f.p.i.maxilla.⁊ ðꝛ a malon qð ẽ̃ro mũdi.⁊ magnã ſtragẽ hoĩbo illature. MWaguderis.m.g.vl maguder ꝑ apocopam Etẽ magnder ſecũdꝰcaul qͥ naſcit᷑ in tirſo abſciſo.vł ipᷣe tirſus abſciſus. Uñ Pꝛiſcia rdiẽ ꝙ ſiñt frugẽ.i genꝰ caułqͥ naſcit᷑ exea pꝑte cuiꝰ radix ſirpis auellit᷑ vł vt alij dicũt ſaliginẽ.Et fac actm̃ ĩ im.⁊ ablatiuũ ĩ i.tm̃ UVnñ. In im tm̃ faciũt h qrtum noĩa caſuʒ Vim burim tuſſim maguderimq; ſitimq; Magꝰ.gi. m.g.⁊ vt ðꝛ ĩ hiſtoꝛijs magi dicũt a magnitudie ſcie. Quos ei greci phos.ꝑ/ ſe magos appellãt. iudei ſcribaſ.latini magi ſtros 'm Hug. Pap̃.dicit. Wagi oliz ſtel laꝝ interpᷣtes dicebãt᷑.ſ.qͥ pᷣdiuinabãt qua lit ſe haberet qͥſq; cũ naſceret᷑.ſic de his le/ git in euãgelio q natũ xpᷣm annũciauerũt. Cułᷣartis ſcla vſq; ad euãgeliũ fuit cõceſ/ ſa. vt edito chꝛiſto nemo deinde natiuitatẽ alicuiꝰ de cetero interpᷣtaret᷑. Poſtea magi ctiã dicti ſunt qͥ vulgo ĩcãtatoꝛes ⁊ malefi/ ciob facinoꝝ magnitudinẽ nũcupant᷑.Hi tundũ.qꝛ rotũda ẽ. U ðꝛ mala qſi mola.a molo.lis.vł a mãdo.dis.Et ẽ mala ſuꝑioꝛ mãdibula vᷣo inferioꝛ. Pꝛope aũt male ſũt eminẽtes ꝑtes ſub oculł.ſic dicte ꝓpt᷑ rotũdi tatẽ. Itẽa malõ ðꝛ h̊ malꝰ.li.qᷓdã arboꝛ.qꝛ frucetoĩm pomoꝝ ſit rotũdiſſimꝰ. Uñn ⁊ illa ſunt vᷣa mala q̃ vehemẽter ſunt rotũda Iñ h̊ malũ.li.fruct illiꝰ arboꝛꝭ.Eth malꝰ ſi.arboꝛ nauis ðꝛ.qꝛ rotũdꝰ ẽ ad modũ ma li.vł ðꝛ mał q̃ſi malle.qꝛ q̃ſi qbuſdã ligne is malleolis ſit.qꝝ volubilitate vela facili⸗ eleuãt᷑. Uñ Iſa.xxx. Donec relinq̃miniq̃ſi malꝰnauis.Et pð.pmaʒ mala ꝓ marilla.⁊ malł“ ꝓ arboꝛe.⁊ malũ ꝓ fructu.⁊ malꝰpar boꝛe nauis.⁊ hi mali.loꝝ.ꝓ dẽtib.⁊ malo. vᷣbũ.i.magꝭ volo. Sʒ malꝰ.la.lũ.⁊ hͥ malũ li.i.peccatũ.coꝛripiunt pmam.lũ Mala mali malo.mala ↄtulit oĩa mũdo. In rate triſti malũ cũ frãgit nauita maluʒ. Malo carere mał qᷓ; mala mãdere mał. Mala eti am ðꝛ onis alba.⁊ ide cõponit᷑ malonomꝰ vllo veneni hauſtu violẽtia tm̃ carminis i Malachias ĩterpᷣtat᷑ angelꝰ dñi.i.nũci. qc/ guide ſacre e volan chim Poe⸗ ſſtael ſicut⸗ be deam marce ſpeser Nnu emnol⸗ nii Sß ſanaun Qled woles euo are toꝛ. Oula cuul. ſcratf. inõſ holtee. Olicaci Olcooue nifermal pſcioſus. Ollgben anglicier Wsümne Wlioo⸗ minos nerabe⸗ Glonr Ollox lapea Niuvete edea minſpm hndicunt tntcoꝛo. Norantan leli⸗ loaſimo llerrolle ſleolug lnnin degnn. cgſnann . Onnne Odintin ai defg hbinonbin lſtemean entiſegct Cn itcigenn pzhiüſt sfubicinen differinegfi Pecüftlap oineſtiotgin oꝛ digingha ior lis nn niu:. nſuleſuntbihn uresdiclnt. 8dic'anmion dirbomul'iſtn Nmidase iores? mionestl õ iunioriinniil Daidranut i tiuniaiunon manor ſobin aliqntulirmuic ramalon qdenn malaſimol Etémalaſugio Podenitnaicſin icdirirord blcaadeg cromötſind VU cenirer otfact loh udod Eihe⸗ Gnmiih tlbnni⸗ lgricblli, Cthlintfeiii doner ſcinan hnnmuin ilor Ndenn ; mublalid , — — = = 4 . — 17 4 4. = = — S EE — — —D E E— quid em̃ loquebat᷑ q̃ſia dño eſſet mãdatuʒ l alo. onis. m. g. 2 8: a malon. qð eſt rotun düu. Malonẽ greci comã capit dicũt qauuc· nos cirrü vocamuus.e Malobatrũ.tri.n.s.q̊̃ddã vnguẽtũ.a malis ita credebat᷑. Malachim.i.regũ.qͥ tertio ⁊ q̃rto regnoꝛuʒ volumie ↄtinet᷑. Meliuſqʒ eſt multo mala chim.i.regũ.qᷓ́; malachod.i.regnoꝝ dicere HNõ em̃ multaꝝ getiũ reg deſcribit.ſʒ vniꝰ iſraelitici ppłi qͥ in tribubo duodeciĩ ↄtinet᷑ ſicut dicit Hiero. in ꝓlogo regõͤö. Malagma.matis.n.t.q̃ddã medicamẽtũ.et Zꝛa mał. la. lũ.vlmalagma ðꝛ.qꝛ ſine igne marcet᷑i.ↄterit᷑. Sine igne ðꝛ.qꝛ herbe vl ſpẽs ex qbo fit nõ ðdcoquunt᷑ſʒ marcerãt᷑.i. ↄterunt᷑. Et ðꝛ malagma ſic.q̃ſi molagna qꝛ molẽdo.i.terẽdo agit᷑. Ul pᷣt dici mala/ gma.q̃ſi malũ agẽs.i.educẽs curãdo.Uñ Daß.xvj. etem̃ neq; herba neq; malagma ſanauit illos. ̊IJJGUGUvw Maledic.ca.cũ.i.maledicẽs.⁊ coꝛ.pe. Iteʒ maledicꝰ eſt qͥ obloqᷣtur hoĩ.ei detrahẽdo. ⁊eũ obloquijſdepmẽdo.vt.c.j.ð cle.male. Maleficꝰ.ca.cũ.pe.coꝛ.i.malefaciẽs.incãta toꝛ. Iñ ̊ maleficiũ. ci..l. Malefidꝰ.da.dũ.qñ eſt vna dictio cõpoſita ex male ⁊ fides.ſignat illũ qͥ leuitatẽ hʒ ⁊ ũ ſernat fidẽ. Sʒ qñ ſut due ptes ſignat illũ cui nõ ſeruat᷑ fides. vt iſte ẽ fidus male in hoſtes. Malicia. cie.fſ.p. ðꝛ cogitatio pᷣue mentis. Malicioſus.ſa.ſum.i.deterioꝛ malo.qꝛ fre/ quẽter malꝰ.callidꝰ. aſtutꝰ.vᷣſutus.ſubdolꝰ inſidioſus. Iñ h malicioſitas.tatis. Maligi. na.nũ.i.mał.rixoſus.Et ꝓpꝛie ðꝛ. qͥ malicie votũ ⁊ opꝰ ꝑagit. Iñ malignitas tatis.i.malicie opꝰ vel votũ. QOaliuolꝰ. la.lũ.ðꝛa malꝰ.⁊ volo vis. Inde maliuolẽs.tis. Iñ maliuolẽter.tiꝰ.ſime.ad uer.⁊ hec maliuolẽtia.tie. Malleatoꝛ.oꝛis.m.g.ðꝛ faber ferrari. Malleoł.li.dimi.i ꝑuꝰ malleꝰ. Itẽ malleo/ lus.pe.coꝛ.ðꝛ nouelpalmes nat poꝛꝝ an ni flagello. dictꝰſic. ob ſiłitudinẽ rei.qꝛ ĩ ea pte q̃ deciditex veteri ſarmento ꝓminens vtriuſq; mallei ſpẽʒ pᷣbʒ. In glo.aũt Dañ. iij. dicunt᷑ malleoli vimina vł ſarmẽta arẽ tia.⁊ coꝛ.o. U quidã. Malleoli ſarmẽta notant atq; vimina ſicca. Walleꝰ. lei.ẽ inſtrumentũ fabꝛi.⁊ ðꝛa molł. lis.quaſi molleꝰ.qꝛ mollit ferrũ.vel qꝛ duz malleolus.li.dimi. H Malluuiũ.uij.vas ad abluẽdas manꝰ.⁊ ad ſoꝛdes manuũ recolligẽdas aptũ. Iñ mal luuia.na.nũ.vt malluuiane ſoꝛdes.i.ſoꝛ/ calet ⁊ molle eſt cedit ⁊ ꝓducit illud. Inde des manuũ in mallunio collecte. lauandis ſic dictũ. malognatũ.ti.qꝛ habeat ꝗna inter. Ideʒ ⁊ malũpunicũ.Et nota ꝙ ſepe iuenit᷑ ma/ d. 20 malogranata. alomellu. li.gen?pomi melliflui? dulc. lis.vel qꝛ in melle ſeruet᷑. Malon grece.latine ðꝛ rotundun. WMalonomꝰ.mi.paſtoꝛ ouiũ. Mala em̃ dici tur ouis alba.nomos paſtoꝛ.⁊ coꝛ.pe. Malua.ue.ðꝛ q̃dã herba.⁊ ðd ꝛ a mollio.lis. qſi mollia. qꝛ vẽtrẽ molliat. Jũ maluace.· cea.ceũ.res malue.vl ꝑtinẽs ad maluau.— aluaceꝰ.etiã ðꝛ vilis.nõ bonꝰ vtmalu,. Waluicia.cie.q̃dã veſtis dicta a malua. q er maluaꝝ ſtamine ↄficit᷑.quã alij maloci // nam alij mauellã voct.— eĩ malũ armenicũ l armeniacũ.qꝛ ab arme nia pmũ ſit aduectũ.Etẽ malũ cidoniũ di ctũ ab oppido crete ex cui pomo cidonicũ ↄficit᷑. Etẽ malũ macianũ a loco dictũ vñn pmũ aduectũ ẽ.et ẽ malũ amerinũ.qꝛ ama ri ſit ſapoz. Et ẽ malũ ꝑſicũ.qꝛ eã arboꝛe i egypto iſeruit Perſi.hec arboꝛ ĩ ꝑſidafru ctũ ſiccũ generat ĩterfectoꝛiũ.apud noſ vᷣo rotũdũ ⁊ ſuauẽ.Et ẽ malũpunicũ dcm̃ ſic rũt᷑. Sũt ⁊ agreſtia mala ſtridũt cocta bñ Wal. a. i. ðꝛ a melan qd ẽni/ digerunf. grũ.qꝛ niger ſit ⁊ ꝑuerſus.⁊ cõꝑat᷑anoꝛma „ le.malꝰ.peioꝛ.peſſim. JIñi veiꝰ peſti⸗ aduer. ⁊ H malicia.cie.⁊ H̊ malũ.li.ſpſtãtiue Oãbꝛes ĩterpᷣtat᷑mare pelliceũ.ł mareĩ ca pite. Et fuit ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſda.vñ q̃dãci uitas dicta fuit mãbꝛe noĩe illi. Mãma.me.f.p.ðꝛ a malũ.li.qꝛ rotũda ẽ vt me mulieꝝ.mamille viroꝝ.vbera pecoꝛuzʒ Papille vo ſunt capita mamaꝝ q ſugetes ꝛza malũ ⁊ mel.qꝛ fruct? eiꝰ hʒ ſapoꝛẽ mel qꝛ ex pũica regiõe ſit aduectũ.vł qꝛ gna hba beat rubea.q̃i pnicea.idẽ ⁊ malũgnatũ qeꝛ· int coꝛticꝭ rotditatẽ gᷓͤnoꝝ ↄtineat mititu dinẽ. Itẽ vt diẽ Papᷣ.mala dulcia vixege/ runt᷑ fiegma nutriũt.felł ardoꝛẽ mouẽet.iflta tiões faciũt.qꝛ ſũt frigida ⁊ hũida. Mhala vᷣo acida ⁊ mat᷑a oĩb cõmoda ſt ⁊ bñ dige oꝛ.peſſimꝰ. Iñ male peiꝰ peſſie R eeeeeeee ſv hvhvfvfhððẽ cõpᷣhendũt.Etcoꝛ.pmã mãmilla.Uñ In nenal. Et nuſqꝙ; viſis trigita clara mamilł Licʒ ĩ illo vᷣſu pᷣma ponat᷑lõga Mamillaſ vir hʒ.pecꝰ vber. femina mamas. Dãmona interpᷣtatdiuitie.⁊ ẽ nomẽ demo nis qͥ peſt diuitijs.⁊ ð a mãmon.nõ qꝛ in eiꝰ Ditiõe ſint diuitie.ſʒ qꝛ eis vtit᷑ ad deci/ piendũ.irretiẽdo laqueis diuitia. Mãmotrephꝰ.phi.puer q lac diu ſugit. Man.i.videre. Ubł vt diẽ Papᷣ. Man qð ẽ mãna. ĩterpᷣtat᷑ qͥd eſt h̊. Cũ ei de pus plu eret mãna filijs iſrael.q̃ſi mirãtes dixerũt. Manhu. Beſt. qd eſth. — Manaa interpᷣtat᷑ munꝰ vlł ſacrificiũ ł holo cauſtũ vl ↄſolatõ. Uñ Baruch. j. De qbuſ emite holocauſtomata ⁊ chꝰ ⁊ facite ma / naga vbi aliqͥ libꝛi hñt miſericoꝛdias vl mã na ſʒ manaa eſt va laa. Manaſſes hebꝛaice.ðꝛ obliuio latine. Uñ dict eſt Manaſſes q̃ſi obliuioſus.eo ꝙ pꝛ eiꝰ Jacob ſit oblit laboꝝ ſuox. Manceps.pi.m.t.i.ſeruꝰ.⁊ ðᷣꝛ mãceps q̃ſi manu captꝰ.qꝛ marie illi ̊ͥ noĩe cẽſebãt qͥ bello capiebat᷑.⁊ i ßuitutẽ redigebãt᷑ Iñ h mãcipiũ.pij.ĩ eodẽ ſenſu.ſʒ mõ ampliat ẽ appellatio huiꝰ noĩis mãceps l mãcipiũ vt dDicat filiꝰ ł filia nõdũ emãcipataa pꝛe.Et ide qͥcqͥd manu capi⁊ ſubdi pᷣt ðꝛ mãcipiũ vt hõ.equ.ouiſ. Hec eĩ aĩalia ſtati vt nata ſũt mãcipia eẽ putãt᷑. Nã ⁊ ea que ð nume ro beſtiaꝝ ſũt tucvidet᷑ mãcipia eẽ.qñ capi domari ceperit. Itẽ mãcepſ cõponit᷑ cũ e vt emãceps.⁊ cũ ne.vt nemaceps.Et vt di cit Papᷣ. Ocipiũ nõ ſerũ ſʒ ꝛditiõeʒ ſigt Micin.na.nũ.qͥ vtit᷑ ſiniſtra mauꝓ dextra vel ecõuerſo. ⁊ p. pe. Mancipi. indecli.qcqd manu capi põt. Mancus.ca.cũ.ðꝛ qſi manu carens. Mancꝰ etiã ðꝛ cui aliqͥd deeſt ad ꝑfectionẽ? Inñ mãcatꝰ.tca.tũ.i.manu trũcatus. WMandatela.le.i.mandauteu. Miãdatũ.ti.n.s.qð mittit᷑. Uł mãdatũ.i.pᷣ/ ceptũ. Uñ dñs ĩ euãgelio Joh. Mãdatũ nouũ do vobᷣ. Ul madatũ ſ̃ʒ Aʒo.ẽ offici um ab eo qᷣ gtuitũ gtis ſuſcipit exhibẽduʒ Mandatoꝛ ðꝛ ille qͥ aliqͥd madat alicui vt ſi hi yel alij aliqd facdat. Midatariꝰ ẽ qͥ madatũ ſuſcipit ad implẽdũ Mãdibula.le.inferioꝛ maxilla.⁊ ðꝛ a mãdo dis. vñ Judic. xv. Inuẽtãq; maxillã.i.mã Dibulã aſini.Etinfra. In maxilla aſini ⁊ ĩ madibula pulli aſinaꝝ deleui eos. v. vñ Mane chetelq; notares.rapta reſignares ⁊ melioꝛa dares Maido. onis. n:t. qͥ mitũ madit. ſleccatoꝛ ar iĩeodẽ ſenſu h̊ ⁊ 2 B madax. G.⁊ p. pe. gti. Mãdra. dꝛe. m. g.i.bubulcꝰ. ⁊ ðꝛ a bobe ſibi cõmẽdad.vł qꝛ noĩia boũ mãdat memoꝛie. vł mãdros ðꝛ ouiſ. Iñ mãdra paſtoꝛ ouiũ Maãdragoꝛa.re.pe.coꝛt.eſt genꝰ pomi ſilis ꝑuo peponi.odoꝛe ł ſapoꝛe vl ſpecie.vł qꝛ habeat mala ſuaue redoletia ĩ magnitudie mali maciani. Un ⁊ eã ẽt latini vocãt ma/ lũ terre. Hãc poete antropoꝛeos appellãt. eco ꝙ habeat radicẽ foꝛmã hois ſimilãtem. Antropos eiĩ grece latie ðꝛ hõ. Cui?coꝛtex vino mirxt.ad bibẽdũ dat᷑ ulis q̊ꝝ coꝛpꝰ ꝓ noꝝ. Maſculꝰ folijs beche ſilib. De h aut pomi genere q; d opinant᷑ ꝙ acceptũ ĩ eſcã feminis ſterilib fecũditatẽ pariat.vñ Beñ xxx.Egreſſus Ruben tꝑe meſſis triticee.ĩ/ agro reperit madragoꝛas q̃s matri Lie de tulit. Et infra. Doꝛmiat tecũ hac noctep mãdragoꝛis filij tui virtnu. Manducꝰ.ci.pe.p.i.ioculatoꝛ.oꝛe hiãs.tur piter mandẽes. =DDWU Mane.nomẽ indecli.ẽ vel aduerbiũ tpis.? ↄꝛa manũ.qð eſt bonũ.Quid eĩ meliꝰ ma⸗ ne qñ de tenebꝛis deuenit̃ad luce. ane tehel bares eponit textu. Dañ. phares vigili ſi mete Manes.niũ.nibo.actõ manes vl manis.m. g.i. dij infernales.⁊ aĩe ifernales.⁊ dicunt a manũ qð eſt bonũ ꝑ riũ.qꝛ nõ ſũt boni ſz efferi ⁊ crudeleſ. Ukł manes dicũt᷑a ma no.as. qꝛ late manãt ꝑ auras. Et ꝓ. pmam Vñ Oꝛati epi.Carmie dij ſuperi placãt carmine mannno.. MDãgo.onis.m.t.i.mercatoꝛ.⁊ ꝓpꝛie vẽditoꝛ eq̊ꝝ ⁊ a manꝰ eo manu agateq̊s.⁊ ctqͥ libʒ mercatoꝛ põt dici mango.qꝛ res ſuas MWania.nie.ẽ ſane mẽtꝭ aliena /manu agat tio.furoꝛ. dicta ſic ab iſania.quã grecimã/ niã vocãt. Ulł ðꝛ a mãtin qð ẽ diuinare.qꝛ Hᷣ amẽtes ⁊ inſanos fac.qꝝ alij efficiunt᷑ leti glij triſteſ. alij furioſi. Mania ẽt vꝛ q̃dã fu ¶Qanica.ce.pe.coꝛ.ẽ catena ·/ria ifernalis vł vinculũ q̊ͥ captiuoꝝ manꝰligant᷑.⁊ ð᷑᷑ a manꝰ.qᷓi manũ capiẽs. Uñn ꝓpha. ⁊ nobiles eoꝝ ĩ mani ferreis. Itẽ maica ẽ illa ꝑs tu nice q̃ eſt ab hũero vſq; ad manũ. Un dieę Pap. Manice ſüt vicula qbo man vicula tur lz et tunicaꝝ ſint. Iñ manicatꝰ.ta. li 4 pter curã ſecãdũ eſt.vt ſopoꝛati doloꝛe nõ ſentiãt. Hui ſpẽs due ſũt. Femia folijs la ctuce ſilł ibo.mala generãs ĩ ſilitudinẽ pꝛu/ Mumhlbl Onich voci⸗⸗ goſudl gigser cipiun Ounte amun⸗ die ekernl eurthip Curmnul Vamani inati dpys po multoe figt ho deßſi Norort capncl plunlkyl pyublee⸗ Oumng Ounuonlr niiadmmn inoa ſgumnen Uhorcke Phliian aſon⸗ Opſebi. (i Cſignun Aunnaina dunaha wanmn nnttul ulpgnede nne Uin⸗ aurgt 9. W Rad midnnan Mdraptos tgen ni Reylſportt itlaäniwein noordsten edrbäuim/ dakilisirang ſogornn tn ſüt Fmniunn Nisiſiimttinn nantaccgii Birategeni Atgemeſistan ussmumn miatcübaw;, ſr Clwer. oreh Nladucrbiite OQudeimndͦn nikagluc.. vonlkiterrn.De⸗ ares ngiliſiman gcmelio da e Wes nanis . Znücanöſündo munesdicikann ums phne miedaſuhenge⸗ õ vnmliiiii einungoen ni iini n pianu iin nimbenlin⸗ di. Uñ etiã ðꝛ mani Manichei. heretici a qdaz perſa extiterũt.q L vocat eſt manes.Hic duas naturas ⁊ du ias ex deo q̃ſi exaliqͥ fote manare aſſeruit Zeſtamentuũ vet reſpuũt.nouũ ex parte re cipiunt. Damifeſto.ſta.ſtu i. apertꝰ clarꝰ cert et dꝛ a man ⁊ feſt quaſi ad manũ poſit/ ⁊ pm. feſt? quaſi manẽs feſtꝰ ⁊ eſt etymologia. Item in feſto oĩia debent Oa extrahi pulcrioꝛa ⁊ in apto poni.vnde⁊ di citur manifeſtꝰ.i pmptus. aꝑtꝰ.⁊ palã poſi tus. Iñ maniteſtar.ria.riu.qͥ manifeſtat vel manifeſtat᷑. vel manifeſte et apte aliqͥd 7 faciẽs. Itẽ manifeſtũ ẽ publica ⁊ ſamoſap clamatio.ex certa ſciẽtia ⁊ certiſ autoꝛitati bus pueniẽs. Etpoteſt manifeſtũ pbari ꝑ multos teſtes vł autoꝛes.nõ tamẽ ꝑ tot q; — fiat notoꝛiũ.vide glo.iij.in.c.cõſtitutionũ de v. ſig. li. vj. . vj. q.ij placuit. Spe. ti.de 7. notoꝛio crimĩe.S.ſequit᷑ de manifeſto.cir⸗/ ca pncipiũ.vbi ðꝛ. ¶ anikfeſtu eſt. qd patz plurib ſed non omnib. Sʒ notoꝛiũ oĩib⸗ publice patet. Mantin grece.i:diuinare. ₰ Manipularis.9. t.? B re. manipulariꝰ.ria. riũ.ad manipulũ ꝑtines.vł de manipło ex iſtens. vt maniplares milites. ſfut de ma nipulo. Manipulares etiã dicimeos qui ſigna ante regẽ poꝛtat. Et cõponit cõmani pularis.ris. re poteſt. ⁊ 8 a manꝰ qſi manũ implẽs.⁊ ẽ etymo. Itẽ manipuł ðꝛ ſocietas ducẽtoꝝ militũ.qꝛ anteq; ſigna eſſent manipulos.i. faſciculos ſtipule vel alicuius herbe ſibip ſignis faciebãt. vel qꝛ olim bellũ manibĩi cipiebãt. Inuenit᷑ etiĩ manipłꝰ ꝑſyncopaʒ Vnñ Lucanꝰ Conuocat armatos exteẽplo ad ſigna maniplos. Itẽ manipulꝰ ðꝛ oꝛna mentũ ſiniſtre manꝰ ſacerdotis. Danna indecli.? mãna. nat pe coꝛ.: q/ dam cibo qualis de celo cecidit filijs iſrael 28 a manũ qð ẽ bonũ.qꝛ bonũ erat. Cu/⸗ iuſcũq; eĩ rei ſapoꝛẽ exigebat q manna co/ medebat.talẽ habebat. Un Sap̃.xvj. Pa ratũ panẽ de celo pᷣſtitiſti ilt ſine laboꝛe oẽ delectamẽtũ iſe habetẽ. ⁊ ois ſapoꝛis ſua / uitatẽ. Ul mãna dictũ ẽ a mabhu aduerbio admirãtis apud hebꝛeos.q̃ſiqð ſignũẽ h̊. one quã ĩ mane hbabuerũt cũ pmum mana MDan.ni.i.palefredꝰ.⁊ anſi repererũt dictũ ẽ mana. Cũ eĩ in mane pꝛi re manhu. quaſi diceret qͥd ẽ G. q; bonũ.q; dulce. Inuenit et h mana. ne. neu. ge. ſicut ⁊ paſca.ce.ſʒ h̊ videt᷑ eſſe regulas Pꝛiſcia ni qꝛ nullũ nomẽ neutrũ ĩ pᷣma declinatõe vel qnta iuenit. Dʒ pt dici ꝙ Pꝛiſcian in telligit de nominibo latinis. ðꝛ a mãſuetus. eo ꝙ; manſuetudinẽ manuũ ſequat᷑. vl qꝛ mãſue tus ſit. v? a man.qꝛ manu nitat ?⁊ ducat.· Oanſiuncula.le.dimi.i.ꝑua.maſio. anſuci cij.i. edaxad madendũ parat:. Danſuet.ta. tũ.i.mitis.nulli iniuria faciẽs cij.i.edax ad mãdendũ paratꝰ. vel domit.q̃ſi manu vł manui aſſuetus. Oanſus ſa. uz .comeſt.: Hꝛa mado dis, Itẽ mãſus.ſa.ſuzʒ.i.mãſuetꝰ.⁊ tũc ðꝛ a ma⸗/ ſueo. ſues. ᷣm Hug. Itẽ maſus pᷣt deriua ria maneo.nes.vñ dic Papᷣ. Haãſa come ſta. mãſueta. mãſus dict? a manẽdo.qꝙ inte grũ ſit duodeci iugerib. Itẽ mãſus ſcõm vulgare italicoꝝ ðꝛ ꝑs terre q̃ duobe bob⸗ ſufficit in vno anno ad laboꝛandun. M ttia.tic. i. viuinatio.? ð? a mãtos. Et ab eo cõponit᷑ necromãtia. pyromãtia. aero/ mãtia. pvdromãtia. geomatia chiromãtia oꝛniʒzomãtia. de qᷣbo vide locis ſſtis. Mantica.ce.f.p.i.ſarcina.ſ.mola.⁊ ðꝛ a ma⸗/ nus. Iñ mãticatꝰ.ta.tũ.i.mãtica.oneratꝰ. ⁊ coꝛ.ti. Mãticula.le.dimii.ꝑua mantic. Manticula etiã ðᷣꝛ pera paſtoꝛatk. Mãticulꝰ.li.dimi.i.puꝰ mantellus. QDantile. lis. pe.p. ⁊ ̊ mantele.lis.i.velam? mẽſe vł mapa. ⁊ ðꝛ a mãdo.dis.q̃ſi.maãdele vl mãdile. Ił mãtile ſiue matele qᷓſi manu tergile. ? Fʒ H pꝛie ſic dꝛ gauſape. qꝛ ĩterge dis manibo pbet᷑. vñ ? ö: mãtile vi mãtele quaſi manus tela. eie „ Wantos.i.diuinatio.⁊ ðꝛa mantin.qð ẽ di uinare. Itẽ 6 mãte. tes.i liud idẽ.ſ.diuina/ tio.ſ. viſio poſitoꝝ.i.pᷣuiſoꝝ a deo.Et hinc filia Tireſie dicta eſt mantes.quaſi diui/ natrix. Uel mantes dicta ẽ tã diuinatio filia Tireſie a manes ⁊ tueoꝛ quia manei. tueatur. Mantua ·tue.qdã ciuitas lõbardie. dequa oꝛiũdus fuit Uirgiliꝰ. Un Ouidiꝰ Han tua Ulirgilio gaudet. Uerona catullo. Pe ligne genis glia dicar ego. Jn mantuanus na.nũ.patriũ vel gentile. unt. Manubie etia dicunt᷑ ſpolia exuuie. qᷓ Mantus.ti. eſt bꝛeuis amictꝰ.⁊ a manus qꝛ: manus tegat tanti. MWanualis. lis. 9.t. ⁊ B le. ad manũ ꝑtinẽs.et hoc manuale.lis.p qdaʒ libꝛo qͥ qſi ad ma num ſemꝑ habet. Wanubie. biaxꝝ.i. excubie q̃ ꝑ ſpacia noctis vigilãt.⁊ ðꝛ manꝰ.qꝛ ꝑ manꝰ.i.cateruas fi/ victis extrahunt᷑.ſic dicte qꝛ manibo victo rum extrahunt᷑ im Hug. Pap̃. vero dicit. Manubie ſpolia. rapie.res de pꝛeda mãu collecte. Manubic dicte ſüt. qꝛ manib de trahunt᷑.i.veſtes moꝛtuoꝝ. Unde Ezech. xxxviij.Et diripies manubias infinitas. Manubꝛii.bꝛij.ðꝛ manica vł manicum cu iuſſibet ferri.⁊ ðꝛ a manꝰ.qꝛ manu tenetur Iñ manubꝛiat᷑.ta.tũ.Et videt᷑ cõpoſitum ꝗa manu ⁊ bꝛia.qð eſt mẽſura.qꝛ ita cõmẽſu rat᷑ ꝙ poſſit teneri manu. ſicut patet in cul tello ⁊ ſecuri. Oanulea. lee.i.manica.⁊ ð a manꝰ. Jñ ma nuleatus.ta.tũ.i.manicatꝰ. Manũ grece latine ðᷣꝛ bon. Manumiſſio.onis. eſt datio libertatꝭ.ff. de acq.re.domi.l.adeo.S.cũ qͥs.ĩ fi. Et manu miſſus. ð qͥᷣ eſt liberatus a manu ⁊ poteſta te dñi.⁊ ðꝛ ſic q̃ſi extra manũ.i.poteſtatem Dñi ſui miſus. WMemmnupiariũ.rij.i.gauſape.q̃ſi manꝰ pians. Mmꝰ.nus.nui.f.g.ðꝛ a munꝰ.eo ꝙ ſit totiꝰ coꝛpis munꝰ. Ipᷣa em̃ oꝛicibũ miniſtrat.⁊ facit ⁊ diſpẽſat.oĩa dat⁊ accipit. Uñ ab ari ſtotele.manꝰappellat᷑ oꝛganũ oꝛganoꝝ. Iñ manutꝰ.tq.tũ.i.magnaſ hñs manꝰ.Etcoꝛ. pmã. Uñ Pꝛouer.xj. Manꝰ? in manu non erit innocens malus. Manutergiũ.gij.ẽ togilla cũ q̃ ter ikmanꝰ Manzʒer.ʒeris.m.g.eſt filiꝰſcoꝛti.vł adulte/ rinꝰ. Un Deut.xxiij. Hõ ingrediet manʒzer hoc eſt ð ſcoꝛto nat.in eccł iaʒ dñi vſq; ad decimã generationẽ. Iñ mãſerinꝰ.na.nũ. idd eſt adulterinꝰ. ”MMU Mapa.pe.i.togilla.⁊ ðꝛ a manus q̃ſi manu pia.i.manũ pians. Iñ h̊ mapella.le.vel ma pula.le.vel mapellula.le.dimi. Mapa ẽt dicit᷑ pictura vł foꝛma ludoꝝ. Uñ dicitur Mapalia. paſtoꝛalia tabernacula. Maranatha. vt dicit q̃dã gloſa ſuꝑ illud.j. ad Coxꝶ. xvj. Sit anathema maranacha. Sitanathema.i.ſeꝑatꝰ a deo vł ↄdẽnatꝰ. Maranatha.i.donec veniat dñs.vł in aduẽ tũ dñi. Oaranacha em̃ interpᷣtat dominꝰ venit. ðð Oaratron grece.i.feniculum. Marceſcibilis.ↄ.t.⁊ B le.i putreſcibilis. Marcha.ðꝛ comitat terre alicuiꝰ. Unde? marchio ðᷣꝛ pꝛinceps łdñs marche. Mar cha etiã ðꝛ qddã põdꝰ.ſ.media libꝛa.vtðꝛ marcha argenti. Marciaton.n.g.genꝰ vnguenti. MDarcidulꝰ. la.lũ.i.aliquantulũ marcidus. Marcid'. da.dũ.i.putridꝰ.areſcẽs.lãguẽs. Imñ hec marciditas.tatis. 2 Marcioniſte qͥdã heretici a marciõe ſtoico pho appellati.qͥ Cerdonis dogma ſecutus alteꝝ bonũ.alteꝝ iuſtũ dñm aſſeruit tanqᷓ; duo pncipia creatiõis ⁊ bonitatis. Marcoꝛ.oꝛis.i.marciditas.macies.defectꝰ qdã. Jñ marcoꝛoſus.a.ũ.i.plenꝰ marcoꝛe. Marculus.li.i.puſillus.malleꝰ ⁊ eſt diniaa marcus.qdð et martellus vD. Marcus.ci.ðꝛ.malleꝰ.⁊ eſt marcꝰ maioꝛq; malleꝰ.⁊ ðꝛ a mollio.lis.ſicut ⁊ malleꝰ.łqꝛ maioꝛ eſt ⁊ foꝛtioꝛ ad cedendũ. Marc et 8ꝛ qdã euãgeliſta. ⁊ interpᷣtat excelſus mã dato. Excelſus vtiq; ꝓpter euãgeliũ altiſſi/ mi qdð pᷣdicauit. Uel ſublimis mãdato ðꝛ ratione ꝑfectionis in vita.quia non ſoluʒ ſeruauit mandata cõmunia.ſed etiã ſubli⸗ chꝛonica Claudius imperat. Marcꝰ euã geliſta ſcribit.apłi ꝑ oꝛbẽ diuidunt᷑. Mar cus alerandꝛie martyrium compleutt. Mare.ris.n.t.poteſt dici aquaꝝ generał col lectio.⁊ ðꝛ a meo.as.quaſi meare qꝛ ſempẽ in motu.Ois em̃ aqruʒ collectio ſiue ſallſa ſit ſiue dulc abuſiue ðꝛ mare. Uñ GBeſi.j. Cõgregatões aq̃rũ appellauit maria. Sʒ ꝓpꝛie mare ðꝛ cuꝰ aque amare ſũt. Ideẽ ðꝛ equoꝛ.pelag.fretũ.pontꝰ.oceanꝰ.abyſſus Jũñ marin.na.nũ.Etmarinarius.ria.riũ. quaſi iuxtd mare exñs. Itẽ inuenit᷑ mareti beriadis.⁊ eſt idẽ qd lacꝰ tiberiadis. Itẽ ĩ uenit᷑ mare rubꝛũ.Et vt ðꝛ in hiſtoꝛijs ſu- Exo. Mare rubꝛũ nõ eſt aq̃ rubea.ſed oĩs terra circũſtans rubea eſt. exqua viciatur gurges ⁊ ĩficit᷑vñ miniũ acutiſſimũ decer pitur. qcq etiz ad eſuz in fructibo ẽ in hũc coloꝛẽ cadit.Ob h̊ gẽme ibidẽ rubee inue niunt᷑ qᷓ humo ĩuolute.⁊ intarenas attrite terre coloꝛẽ ⁊ maris habẽt.Et vbi nos di/ cimꝰrubꝛũ hebꝛeꝰhabet cãnoſuʒ.eo ꝙ can ne in litoꝛibo abundãt. Item inuenit᷑ mare moꝛtuũ.Et ðꝛ moꝛtuũ vt dic Iſið ꝓpter h ꝙ nibil gignit viui.nihil recipit exgenere ſan Finent 1asl 6Giu gnede lerli, narii Wrgt Cnndia ann uiinu chulist cteinne beoplc̃ uecene fübocn Aurez ine Orgo⸗ ſitc maree home geye luſtiber hemmn gi lur mamgl diflren ſerlincuote Wrunet 1BDrruil eſakange ſihlun⸗ Nlxice⸗ Wrſnoe Oia Ekſnarüe ſontte Dipoate enem⸗ lanſag nun. iputreſchi resliand dns mcheh ſnediglddn Guend. hantulü mn ti8. nis dognuien idim ſſenen 31 bonituns itas macener Aüipla un 8. mallc'tde lrsddr. hls ſantmmlel di⸗ BD eintrötgkagaliei lublinis nichi nina. gu nonſen nunin ſn üſll Etwörinqnu ment Drd Edinidun D umcompleu guup generlch. innhnt 3cdlecno ueſit mun. Un emmſit l vonk dan Mi 5 Auriu Einminn — — Se — — — = — = = — = = = = = = 2 — —. W = —2 — — — E — — = = — = — S= = — — — — — S S= — — S ☛ =— viuentiñ. Hã neq piſces bz nech aſſuetas aqͥs ⁊ letas mergẽdi vſu patit᷑ aues.ſʒ q̃cũ/ q; viuentia mergeda tẽptaueris.quacũq; arte demerſa. ſtati reſilieẽt.⁊ q́;uis vehemẽ/ ter illiſa.ſtatim excutiunt᷑. Hoc ⁊ mare ſali nariũ vocat᷑.qð eſt in inlea. Wargarita. te.f.p.eſt quedã gemma pᷣcioſa candida a mari dicta. Unde diẽ Iſið.xvj. etymo. Bargarita bma cãdidaꝝ gẽmarũ quã inde margaritã aiunt vocatã qꝙ; in cõ⸗ chulis maris ̊ genꝰ lapidis inueniat᷑. In eſt ei in carne cochlee calculꝰ natꝰ ſicẽ ĩ cere bꝛo piſcis lapillꝰ. Gignit᷑ aũt de celeſti roꝛe quẽ certo ãni tꝑe cochlee hauriũt. Itẽ ĩue nit᷑ hoc margaritũ.ti. Pꝛouer.xxv. Inaun aurea ⁊ margaritũ fulgẽs qui arguit ſapiẽ tem. Inuenit᷑ eti hec margarita.te p q̃dã vᷣͥgine głioſa.a margarita gẽma dicta. Margo.inis.incerti generis lʒ qͥdã dixerint ꝙ ſit cõis.eſt litꝰ maris.⁊ dꝛ a gyro.ras.et mare.quaſi gy rãs mare.Trãſfert᷑etiã hoc nomẽ maꝛgo vt dicat᷑ qdlibʒ litꝰ vel limbꝰ ⁊ generaliter extremitas.vl extrema ꝑs cu iuſſibet rei. Inde margineꝰ.nea.neũ.⁊ H̊ ⁊ hec marginalis.⁊ hoc le.qð ꝑtinetad mar ginẽ.vel qð eſt in margine. Unñ gloſe dicũ tur margiales que ſunt in marginib libꝛi ad differentiã interlineaꝝ gloſaꝛ.qᷓ ſunt in ter lineas textus. Qaria. rie.fp.mater dñiꝓpter claritatẽ. vñ ⁊ Maria illuminatrix ſiue ſtella maris in terpᷣtat᷑.qꝛ genuit lumẽ mũdi.De viris ⁊ fi lijs duaꝝ mariaꝝ ſoꝛoꝝ beate marie mr̃is Dñni.vide.s.Cleophas. Mariſan octauꝰ menſis eſff. Mariſca. ce.f.p.ðꝛ ꝓpꝛie veſica q̃ circa podi/ cẽ mariũ ex nimio fricatu ex vſu agẽdi opꝰ ſodomiticũ ſolet eructare. Uñ Juuenaliſ Si podice leni. Scindũt᷑tumide medico ridente mariſce. Dicit᷑tñ qũq; mariſca q̃li/ bet veſica que ex aſſiduo carnis fricatu na ſcitur. maritella.le.ꝑua vxoꝛ vł marita. Martimꝰ.ma.mũ.qſi iuxta mare exñs. Inð hec martima.me.ðꝛ terra q̃ iuxta mare eſt. Uel martima dicunt᷑ loca mari vicina. ſic dicta.q̃ſi maris intima. Maritꝰ.ci.m.g.vir qͥ cõiugẽ habet.⁊ dicit᷑a mas. Inde hec marita.te.i.vxoꝛ.et maritꝰ. ta.tũ.ꝑtinẽs ad maritũ.vel maritã.vel ma ritat.ta.tũ.Et h ⁊ H maritalis.⁊ Hle. Mars mart.vꝛ de belli. Et p ipᷣo bello in uenit᷑⁊ ð a maſ.mar.qꝛ mariũ ẽ marſ.Ad B eĩ ꝙ ſit mars.i.bellũ ꝑ viros pugnat᷑ ma xidme apud nos vbi ſoli mares pugnꝗat. Warſia.ſie.quedã terra eſt. Iñ marſus.a.i. Ul marſi ſunt dicti.q̃ſi martẽ ſciẽtes vł ſi/ tientes.qꝛ bellicoſi ſunt. Et qꝛ marſi mltũ valet incãtatione ſerpentũ.iõ qũq; iuenit᷑ marſus ꝓ incãtatoꝛe ſerpentũ. Qnq; gene raliter p incantate. Mar ſilia.lie.qdã puincia eſt ſiue regnũ. Marſupiũ.pij.ſaccułꝰ pecunie.ſiue burſa.et ðꝛ a marſupon greco.qð greci ſic vocãt. Martellꝰ li.dimi.mediocris malleus. Martyꝛ. tyꝛis.ↄ.g.grece.latie ðꝛ teſtis. Uñ ⁊ teſtimonia.grece martvꝛia dicunt᷑. Inge martyꝛ teſtis ðꝛ.qꝛꝓpter teſtimoniũ xpᷣi paſ ſiones ſuſtinuit.⁊ vſq; ad moꝛtẽ ꝓ veritate certauit. Et inde h̊ͥ martyꝛi.rij.cruciatuſ martyꝛis.vł locꝰ vel templũ martyvꝛis.qꝛ ĩ memoꝛia martyꝛis ſit ↄſtructũ.vł qꝛ ſepul cra ibi ſunt ſanctoꝝ martyꝝ. HM Dartiꝰ.tia.tiũ.i.ad martẽ ꝑtinẽs.vl bellico ſus.⁊ ð a mars.Et h̊ martiꝰ.tij.qͥdã mẽſis ſic dictꝰ ꝓpter martẽ romane gẽtis auctoꝛẽ Fuit em pater Rhomuli.Et iõ Rhomulꝰ ĩ honoꝛẽ pꝛis.pmũ mẽſem ab eiꝰ noĩie mar tiũ vocauit. Ułiõ martiꝰ ðꝛ a marte.qꝛ in eo eſt feſtũ martis.⁊ ei ↄſecratꝰ ẽ mẽſis ille qꝛ⁊ eo tꝑe cũcta animãtia ad martẽ agũtur cõcubendi volũtate.Et idẽ ðꝛ mẽſis nouo rũ.qꝛ martiꝰ olim erat initiũ anni.Et inde martius.tia.tiin. M OMas.maris.m.g.i.maſculus vel marit. et coꝛripit ma. Unde. Illibata timet foſſoꝛeʒ gleba timeſcit. Ad maris acceſſum vᷣgini - tatis hono. D r Maſculus.la.lũ.i.maſculini ſexus.vł foꝛtis vel baro.vł vir.⁊ ðꝛ a mas.Et hinc maſcu linꝰ.na.nũ.Et cõponit᷑cũ cõ ⁊ ðꝛ cõmaſcu lus.la.lũ.ſᷣm Hug.Et ſᷣm Papᷣ.maſculuſ eſt dimi.a mmmaas. WMaſſoch liber eſt qͥ ðꝛ ꝓpuerbia ſalomonis. MWaritellus.li.m.s.dimi.i.ꝑuus maritꝰ.⁊ Maſpiter.maſpiterꝭ.vł maſpitris.m.g.id ẽ martis pꝛ.⁊ ðꝛ a mars ⁊ pꝛ.vl maſpiter ðꝛ maris pꝛ.⁊ tũc cõponita mas ⁊ piter. Maſſa.i.villa vł caſula.ł maſſa apud hebꝛe os graue põdus ðꝛ.⁊ ꝓpꝛie metalli alicuiuſ Iñ h̊ maſſart.rij.cui cõmiſſa eſt cura totiꝰ amilie. Et hͥ maſſaria. rie. Itẽ maſſa pala/ taꝝ inuenit᷑⁊ ðꝛ ponc ficuũ. Ficꝰ eĩ inter palas cõpꝛeſſe dicũt᷑ palate. Uñn magiſter Ihiſtoꝛijs.ij. Regũ.xvj.O nerati maſſis a lataꝝ.i.ficuũ.qꝛ iter tabulas q̃̊s palas dici mus pꝛeſſe cõpingunz. — Miſſageta vel maſſagetes Z a maſſa að eſt põdus que ⁊ getha gð ẽ gothꝰ. Et ſüt maſ⸗ ſagete vt öꝛ getes habitates inter ſcythas. 2 albanos. Et coꝛ.pe. CIñ ucanus in. . Agmina maſſagetẽ ſcythius nõ alli et iſte Tin Hiero.ĩ epla ad Paulinũ.j.c. ſiuit caucaſũ albanos ſcythaſ maſſagetas Waſſicꝰ. ci. mons ẽ vbioptimũ vinũ abun dat. Et ponit᷑ qñq; ꝓ vino. In maſſicꝰ.a.ũ. 2 maſſicũ.ci p optimo vNino. Muſtigia.gie.ↄ.p.małꝰ⁊ neq; ſeruꝰ vel an/ cilla. 2 q mano. as. qi a ſtige manãs. Itẽ maſtigia poteſt deriuari a magiſtico.caſ.? tüc eſt ge. fe. ⁊ eſt coꝛrigia baltei.vł qua ma tellus conglutinatur ante.Et ponit᷑ qũq; flagello. MZB “ aſtix. cis. m. g. gen coloꝛis eſt. ⁊ vt ðꝛ len * . ſci arboꝛis gutta eſt. Inde hec maſticina ne. quedã veſtis.q? coloꝛẽ maſticis hʒ. fm Hug. Et vt fert. Maſtix eſt genꝰ gůmi cõ ſolidãs dentes. Waſtruca.· ce.f.p.veſtis ſardoꝛũ ex pellibo fe rran. 1329 mõſtrũ qi mõſtruoſa. q: ꝗ ea vti tur q̃ſi in feraꝝ habitũ trãſ foꝛmat᷑. Jũ ma ſtrucat. ta. tũ.i.maſtruca. induꝰ ¶Wgter. tris. ðꝛ a meter grece qð idẽ ẽ quod mater. q; aũt ð mater qi mãmas tritas ha bens.lquaſi mãmas gerẽs.etvmo.eſt. Iñ matercula. le. dimi. pua mater vel ĩ ſtatura el in diuitijs. Et maternꝰ.na.nũ.⁊ h̊ ⁊ hec maternalis. ? ; le. Et pducit pᷣmã mat na/ turalit. Clñ Oui. epi. Mater eris tauro ſe nio: ipᷣe truci. Itẽ materfa milias.materfa 2 milie. vel materfamiliaꝝ. fe. ge.i. mater ſuꝑ fa miliã. vel q̃ ꝑ quandã iur ſolẽnitatẽ ĩ fa miliã trãſit mariti. Labule ei matrimonia les inſtrumẽta fiüt ſi ue emptõis. Ul mater familias eſtilla qᷓ pluꝛes enixa eſt qꝛ fami/⸗ lia er duobo eſſe incipbit. WMateria. rie. ðz a mater.q̃ſi mat᷑ rei. IJñ ma teriola. le. dimi. Et ẽ materia ĩ vocib ⁊ ſci/ entijs. ſz materies ĩ alijſrebꝰ. Itẽa matenia materiat. ta. tũ. qd ex materiaoſtat. Et ma terio. as. i. materiã ↄſtruere. Et h ⁊ h mate rialis.⁊ ̊ le.ad materiã ꝑtinẽs.vel ex mnate ria ↄſtãs. vel ĩ ſua materia deſignãda poſi tus. Ulñ ⁊ Hͥ vocabulũ ðꝛ materialiter po/ ſitũ. qd ponit᷑ ad deſignãdũ materiã ſuã.i. ſeipᷣm ⁊ qualitatẽ ſuijpſiunus. Matertera. re.eſt ſoꝛoꝛ matris.⁊ ðꝛ a mater qſi altera mater.ſicamita ðᷣꝛ ſoꝛoꝛ patris. Watelis.ſis.pe.coꝛ.i.vqanitaas. ertra MWateſis.ſis.pe. p.⁊ ſine aſpiratiõe.i.duſnai tio. IJn matematic.ca.cũ.i.diuinatoꝛ.Clũ Juuenalis. Nemo matematicꝰ geninũ in doemnarus habebitt. Matheſis.pe.coꝛ.cũ aſpiratiõe.i.doctrina. — ſcʒ quadruuiũ. VUñ Scire facit matheſis ſz diniare mateſis. Iñ mathematicꝰ.ca.cũ id eſt. doctrinał.quadruuiał.Et h mathe/ matica. ce.i.ſcia quadruuial ſine qdruuiũ qſi doctriał ſciĩa.iqꝛ ꝑ illã venit᷑ ad theolo giã. ꝗᷓ eſt doctrina doctrinaꝝ.? ſcia ſciaruʒ vel qꝛ maioꝛ doctrina ſit ĩ mathematica q; ialijs. Et cũ ĩ alijſ artibo ſolo fᷣmone ſit do ctrina.ĩ hac etiã viſu fit.qꝛ qð vᷣbo ðꝛ.⁊ ra tione ſub figuris oculis oſtẽdit᷑. Ułðꝛ do ctrialis.qꝛ circa poſterioꝛa ↄſiſtit.qꝛ ibi fit doctrina de coꝛꝑibo ꝑ ea q̃ circa coꝛꝑa ſũt. Vñ mathematica dat initiũ.phyſica ꝓfe/ ctũ.theologia ↄſũmat imꝑfectũ. — „ * „ OMDatheſicẽtrũ.tri.n. s.i.diſciplinalis vl do/ ctrinalis pũctꝰ circuli.⁊ ðꝛ a matho vl ma cheſis.⁊ centrũ qd eſt punctus. Datho grece.i.diſco latie. Matricida.de.ↄ.p.pe.pð.qͥ vljq̃ occidit ma trẽ. Iñ h ⁊ h matricidalis.⁊ G̊ le.res matri cide vel ꝑtinens ad matricidã. ⁊ hͥ matrici 7 diunm. dij. Oatricula le. pe. coꝛ. ẽ di mi. de matrix.cis. qʒ etiã pꝓ cartula inuenit᷑⁊ ꝓpꝛie ꝓ cartula miſſiòis. VUñn ĩ vita bti Silueſtri legit q habebat noĩa viduaꝝ ⁊ oꝛphanoꝝ ĩ matri cula ſua ſcripta. G̊ ẽ in ꝓmiſſionis cartula. Qatrimes.inis.ꝰ.t.qͥ vel que viuit ſuꝑſtes defuncta matre. vł matrimes ðꝛ puer ſilis matri. UIñ ⁊ ðꝛ tũc matrimes quaſi matrẽ imitans. S — „ * Matrimoniũ.nij.idẽ qð nuptie. ⁊ : a mat᷑ ⁊ ſic diffinit. Matrimoniũ ẽ viri ⁊ mulie/ ris legitima ↄiũctio.indiuiduã vite ↄſuetu dinẽ retinẽs.xxvij.q.ij.S.j.⁊ de pᷣſump.c.il lud. ð ↄuer. ĩfide.ex lr̃is.⁊ ſubaudi h.ſad poſitũ in q̊ debẽt eſſe tꝑe quo nubũtł ma/ trimoniũ ↄtrabũt. Inſti.ð pa.po.ĩ pn.Et matrimoniũ eſt duplex.ſ.veꝝ ⁊ pᷣſumptum UVleꝝ qð cõtrahit᷑ ĩter ꝑſonas legitimas ꝑ vba apta nullo ipedimẽto ſubſiſtẽte. Pꝛe/ ſumptũ ðꝛ qñ inter ꝑſonas legitimas inter uenit tractat de ↄtrahẽdo.vel vᷣba apta in euentũ tũ ↄditiõis ł arbitrij alieni ⁊ ſucce dit copula carnal.vt inqᷣt Goff. Et nota ꝙ nõ ðꝛ patrimoniũ.lXʒ a dignioꝛi debeat fie⸗ ri denominatio.⁊ tantũ votũ habeat pat᷑i liberos ſiẽ mater.qꝛ mater mai exercitilʒ N Koffi güpartu tummlade moni⸗ i 8 turocht niü. Ere lcciſir. Ematmm incvel Hcöſen⸗ ekogle lico tſi heplisen föcktmme nüͤphsy monide (0.Qn rende traſac eſſedin arri⸗ mliner nencne/ Tuck ipert/ ler linen mamso pebndiſt Orona ne⸗ maüi⸗ ſhrbeen wcowe Qumncis Pmamns twelesen Oucboi 0pellrt rerope Publaczni lt Etſe Grding lohabekin dlpdao zuinn ſtogſbon thrn ri r lnun krd miduinnn, Crekacümde uuial ineizri Minn tſänin. ſtimmbenr, wſoloftreſn ft egdirdet lisoſtein Dd mon Rronit Lenqcrergi rinini dhior Nimokfeci. idiſciplinlisnt⸗ MiRamaton ſownans c. oq äoraunn uis tblefeen umcui thnm rpI Slluelnlegt⸗ orphanorimonn mmiſionisaml. Acuerinitſocht mimesrpberſii münesuninn oönnhtie1den⸗ moninevintnn, indinidnürten Maturꝰ. ra. ru.ð q̃ſi mãdurꝰ.i.ad mãdeẽdũ 5 vb officiũ exercet circa liberos q;ᷓ pater.qꝛ añ partũ oneroſa.in ꝑtu doloꝛoſa.⁊ pꝰR par tum laboꝛioſa.igit᷑ ad honoꝛẽ eiꝰ ðꝛ matri/ moniũ.vt de ↄuer. ĩfide.c.ex lris.Et ꝙ ma trimonij ſunt tria ſubſtãtialia qᷓ̃ dicunt᷑ bo na ciꝰ.ſ.fides.ples.⁊ ſacramẽtũ.⁊ ſi apponi tur ↄditio ↄᷣ aliqd iſtoꝝ nullũ erit mrimo/ niũ.Exemplũ de pᷣmo. Si dico. Cõtraho tecũ ſi tep q̃ſtu adulterandã expoſueris.ñ ẽ matrimoniũ.qꝛ ẽ g̊ bonũ fidei.qð ↄſiſtit in eo ꝙ alter cõingũ ſuũ coꝛpꝰ.qð ſuñ nõ ẽ ſʒ cõſoꝛtis ſue nõ exponat vl det alteri.als eſt adulter.fur.⁊ fidei fractoꝛ.Exẽplũ ð ſe cũdo.vt ſi dico.Cõtraho tecũ.ſi generatõ/⸗ nẽ ꝓlis euites.ſi venenũ ſterilitatᷣ accipiaſ nõ eſt matrimoniũ.qꝛ õ ſecũdũ bonũ.ſ.bo nũ ꝓlis ꝓpter quã multiplicãdã fuit matri moniũ a deo ĩſtitutũ.Exẽplũ tertij. Sidi co. Cõtraho tecũ donec ditioꝛẽ vł pulcrio rem habebo.nõ tenet matrimoniũ.qꝛ ẽ cõ eſſe diuoꝛtiũ inter ↄiuges. —— Matria.ne.f.p. qᷓ tra ſacramentũ indiuiduitatis.qꝛ nullũ dʒ uerca.⁊ ꝓð.po. MWatrix.cis.f.t.eſt locꝰ ↄceptõis.vel pellicu la q̃ puer inuoluit᷑ in ytero matrꝭ.⁊ ðꝛ a mr̃ qꝛ fet? in ea generat᷑. Semẽ em̃ receptum matris ↄfouet.cõfotũ coꝛꝑat.coꝛpoꝛatũ ĩ mẽbꝛa diſtingut. atrona.ne.f.p.q̃ iã nupſit ⁊ genuit.⁊ ðꝛ a mater.q̃ſi mater nati.vl qꝛ poteſt fieri mat Iñ h ⁊ hec matronalis.⁊ H̊le. M Matros vel potiꝰ meter grece.latine ðꝛ mr̃. atruelis.liſ.f.t.idẽ qdᷣ matertera. Itẽ h̊ ⁊ hmatrueł.⁊ G̊ le.ꝑtinẽs ad materterãa. Ha trueles etiã dicunt᷑ filij vel filie matertere. Wattheꝰ in hebꝛeo donat᷑ expmit᷑. Idẽ etiã appellat᷑ leui ex tribu a q̃ oꝛtꝰ eſt. In latino aut ex oꝑe publicani nomẽ accepit.quia ex publicanis fuit elect.⁊ in apoſtolatũ trãſ/ lac. Et ſcribit᷑ ꝑ duplext.ſiẽ ⁊ Matthias Matchias qͥ inter apłos ſine cognomẽto ſo lus habet᷑.interpᷣtat᷑ donat vt ſubaudiat᷑p iuda. Iſte eĩ in loco Jude elect'ẽ ab apłis cũ ꝓ duob ſoꝛs mitteret᷑. vñ ⁊ Watthias poteſt dici a manũ qꝛ eſt bonũ.⁊ theſis po ſitio.q̃ſi bonũ poſitũ ꝓ malo.ſ.p. Juda. aptꝰ. Itẽ maturꝰ.a.ũ.i.feſtinus. Matuſalẽ interpᷣtat᷑ moꝛti eſt.Euidẽs ety mologia eſt noĩis.Quidã em̃ eũ cũ pꝛetrãſ latũ fuifſe.⁊ diluuiũ pᷣteriſſe putauerũt.ſed f. p. qᷓ aliquẽ ðᷣ ſacro fonteleuat vel in eccłiaʒ introducit. Itẽ matrina.i.no iõ h̊ noĩe dict eſt vt ſignificet᷑ nõ vixiſſe eũ poſt diluuiũ.ſʒ ĩ eodẽ catacliſmo fuiſſe de/ functũ. Uixit ei Matuſalẽ filiꝰ Enoch nõ Ens ſexagintanouẽ annis.vt ðꝛ Gen.v. tuta.te.pe.ꝓ.i.auroꝛa. vel dea q peſt illi boꝛe.ſ.q̃ eſt inter noctẽ ⁊ diem.⁊ ðꝛ a mane Iñ matutinꝰ.na.nũ.⁊ h̊ͥ matutinũ.ni.taʒ pꝓp ipᷣo officio qᷓ; p ipᷣa hoꝛa in q̃ canit᷑ vl pulſa tur. Szʒ plaliter matutini.noꝝ.ipᷣa officia. Iñ h ⁊ H matutinalis.⁊ ̊ le. M Mauoꝛs.tis.m.t.i.mars. Jn manoꝛtiꝰ.tia. tiũ.ꝑtines ad mauoꝛtẽ.vel bellicoſus. Dẽ etiã mauoꝛs matronale oꝑimentũ q̃i mas vel qᷓi mars. Signũ em̃ eſt marital digni / tatis.⁊ poteſtatis eſt caput in q̊ ẽ.Caput ei mulieris vir eſt. Uñ ⁊ ſuꝑ caput mulieris Qanricx.cij.ðꝛ a mauron.qð ẽ nigrũ. Fu it em̃ niger ꝓpter ſui deſpectionẽ ⁊ mũdi cõ tẽptũ. Wahricl⸗ martyr vir inclitꝰ.⁊ ĩ ſan ctiſſima legiõe q̃ thebea ðꝛ duxextitiſſe ꝑhi bet. Et debet ſcribi ꝑ c. Uñ Dicere mauri ti multi voluere periti. Sed puto maurici iubet ars ⁊ regula dicccc. Mauruſia.ſie.eadẽ terra eſt q̃ ⁊ mauritania ⁊ ðꝛ a mauron vel maurꝰ. Iñ mauruſius. ſia.ſiũ.adiectuue. MWauron grece.latine ðꝛ nigrũ YMZM Maurꝰ ra.rũ.dðᷣꝛ qͥdã ꝓpłs.a mauron qð ẽ ni grũ.qꝛ hoĩeſ illiꝰꝓpłi nigri ſũt.Eſtifero qͥp pe caloꝛe afffati.ſpẽm atri coloꝛis trahunt Iñ mauritania.nie.terra quã poſſidebant Et hĩc mauritanꝰ.na.nũ.⁊ maurꝰ.ra.rũ.qͥ cunq; eſt de terra illa. ſiue ſit niger ſiue nõ. vb maurꝰdictẽ a medis q̃i medꝰ. Medi eĩ in africa trãſfretauerũt.⁊ mixti ſũt cũ libiji q̃̊ꝝ nomẽ libyeſ paulatĩ coꝛrüpere ceperũt barbara ligua maurosp medoſ appellãtes Qauſoleũ.lei.ðꝛ ſumptuoſũ monumẽtũa mauſoleo rege ſic dictũ. Uñ dicit Iſidor⸗ etymo.xv. E anſolea unt ſepulema rega t ue monumẽta.dcã ſic a mauſoleo rege egy ptioꝝ. Nã eo defuncto vxoꝛ e mire magni tudiniſ extruxit ei ſepulcrũ.intantũ vt vſc; hodie oĩa mõumẽta pᷣcioſa ex noĩe eimau ſolea nũcupent᷑. Etꝓ.pe.Uñ Lucan. Py ramideſ claudũt indignaq; mauſolea. Ite q̃dã. Qui mauſoleũ ꝓnũciat aut canopeũ aut teloneũ.haud reoꝛ eſſe rend. Maxilla.le.dimi.a mala. Iñ h̊ ⁊ B; maxillar⸗ ⁊ ̊ re. ⁊ h maxillaris.ris.dens molaris. 7 2-ðẽ Meãdrus.dꝛi:im.g. vel H̊ meander.dꝛi.i.fle/ xudſitas cuiuſſibet amnis.qð etia genera/⸗ liter ꝓ q̃libʒ toꝛtuoſitate ⁊ deceptiõe iuenit Vln Pꝛudentiꝰ ĩ libꝛo hymnoꝝ.Toꝛtuoſe ſerpẽs qͥ mille g meãdros fraudeſq; flexuo ſas agitas qͥ eta coꝛda. Et inde etiã ðꝛ meã der vl meãdr qͥdã amnis aſie flexuoſus ſic Dictꝰ.qꝛ ſit flexuoſus ⁊ nũqᷓ; currat rectus. Meapte pnomẽ eſt.i.mea cauſa.Etẽ ſpeciei deriuatine a mea. Etẽ figure ſimplicis.Et pte ẽ ſyllabica adiectio. HNã vt dic Pꝛiſcia/ nus.in.xij.li.Hec ſyllabica adiectio pte ad dit᷑ qũq; ablatiuis.femĩs poſſeſſiuoꝝ ꝓno minũ.vt meapte.tuapte.ſuapte. noſtrapte. veſtrapte.Et vt exponit Papᷣ.meapte.tua pte.ſuapte.i.mea.tua.ſua ꝓpꝛie mea cauſa. vel meapte.i.meo vſu vel moe. Meat.tus.tui.i.crãſitꝰ.decurſus. Itẽ cõdu ctns ꝑ quẽ aliqͥd trãſit ð megt. — „ * Mechanicꝰ.ca.cũ.i.qadulterinꝰ ⁊ ðꝛ a mechꝰ — UVnde artes dicũt᷑ mechanice.q̃ſi adulteri ne reſpectu liberaliũ.etiã quẽcũq; remoue ant defectũ ⁊ ↄferãt cõmoditatẽ vel vtilita tẽ. Iñ h̊ mechania.nie.i.ſcia hũanoꝝ ope/ rũ neceſſitati coꝛpoꝝ obſequentiũ. Mechia.chie.i.adulteriũ.⁊ ðꝛ a mechꝰ. Mechꝰ.chi.i.adulter.⁊ h mecha.iiadultera WMechꝰ.a.ũ.adiectiue.i.adulter.a.cuð. Ded ela.le.pe. pdu.i.medicatio ſiue medica mentum. ”MM Medianus.na.nũ.i.medius. MWediarcit.ta.tũ.i.in medio ſtatutꝰ⁊ artat ⁊ ð a mediꝰ ⁊ arceo. =́èG Mediatoꝛ.oꝛis.m.t.qͥ ↄiũgit ⁊ int᷑ aliq̃ͥs eſt mediꝰvt eos ↄiũgat ⁊ pacificet. Uñ Jeſuſ xpᷣs ðꝛ mediatoꝛ dei ⁊ hoĩm.qꝛ inter deũn ? hoĩem ↄſtituẽ med.vt homines ad deũ edica. ce. qddã genus legumĩs.⁊ ðꝛa me. dia ꝓuicia. qꝛa medis ẽ traſſata in greciã tꝑe q̊ eã xerxes rex ꝑſaꝝ iuaſit. Hoc genꝰle gumis ſemel ſerit᷑ ⁊ decẽ annis ꝑmanet. et quater vł ſexies ꝑ annũ pᷣt reſcindi.Et hec herba abũdat venetijs.⁊ ẽ triũ folioꝝ.⁊ ſp vireſcit. Quidã dicũt ꝙ ſit illð legumẽ qð vulgo ðꝛ triſicũ. Itẽ medica eſt ãdã arboꝛ pmũ aſpoꝛtata a medis.vñ ⁊ dicta ẽ. Hac greci hydromella. latini citrũ łcitriã vocãt qꝛ epoma?⁊ folia citri odoꝛẽ referũt malũ eiꝰ ẽ inimicũ venenis.Hec arboꝛ pene om ni tꝑe plena ẽ pomis.partim maturis.pꝑtiʒ acerbis.paret adhuc floꝛe poſit.qð ĩ alijſ orboꝛib raꝝ ẽ. Et dicũt ꝙ reuera h arboꝛ ẽcitrꝰ.ſʒ Apuleiꝰ h̊ negat.Itẽ ĩuenix me dic.ci.i.phyvſicꝰ.⁊ h medica.ce.⁊ adiectiue medicꝰ.a. ũ. ⁊ tũc deriuat᷑a medeoꝛ.deris. Oedicina.ne.ðꝛ qſi modicina.qꝛ cũ mõ de/ bet echiberi. Iñ hͥ ⁊ ; medicinal.⁊ h le.ad meckicemna gtincoo. Medieſtinꝰ.na.nũ.i.in uz tenẽs.⁊ ðꝛ a mediꝰ⁊ ſto.ſtaſ.⁊ teneo. Itẽ medieſtinꝰ.na.nũ.i.ĩ medio ciuitat exiſtes ⁊ tũc cõponit᷑a med.⁊ aſtin.qð eſt ciuitaſ Vñ Oꝛatiꝰ ĩ epi. Tu medieſtinꝰtacita pᷣce rura petebas. Itẽ medieſtinꝰ ðꝛ balneatoꝛ Adẽ ⁊ mediuſtiuunuus. Mediminꝰ.ni.m.s cta.qꝛ mediet᷑qnq; modijs.qꝗ ſũt ꝑfecti nu meri medietas.Et iuenit᷑ mediminũ ꝓpme diminoꝝ ꝑ ſyncopã.vñ Cicero ĩ frumeta/ ria. Sʒ tritici ſepties mediminũ ex nippo nis oꝛoibo tollit. Oediminũ ꝓ medimino rũ ꝑ ſyncopã poſuit.ſic iugeꝝꝓ iugeroꝝꝛꝝ. Oediocriſ.ↄ.t.⁊ G̊ cre.cui mediũ qͥd ſufficit qſi qͥ excedere nõ vult vltra vlł citra ſʒ ĩme dio.i.in vᷣtute ↄſiſtere. Iñ mediocriter ad/ uer.⁊ mediocritas.tatis.. Mediocriculꝰ. la.lũ.i.aliq;tulũ mediocris. Mediolanũ.ni.ciuitas.eſt ĩ lombardia.⁊ ðꝛ a mediꝰ ⁊ lana.qꝛ ſus media lana fuit iuen ta in ei edificatiõe.Et fuit factũ mediola/ nũ a galliſilluc oli veniẽtibexpulſis idige nis. Iñ h̊ ⁊ pB mediolanẽſis.⁊ hͥ ſe. MDedioxim.a.ũ.qð ẽint mediũ ⁊ extremuʒ vt due habitabiles ʒone q̃ ſũt int᷑ extremaſ ⁊ toꝛridã.q̃ media ẽ.medioxime ſũt. Et dij qſüt int᷑ aereos ⁊ terreſtres vł int᷑aereos ⁊= celeſtes.medioximi ſũt. Uñ Plautꝰ. Atq; ita medij deiq; ſuperi ĩferi ⁊ medioximi.et Hartial. capel. Quos greci demones. tini medioximos vocanant. Oeditatiũcula.le.di.i.ꝑua.meditatio. Oediterraneꝰ.nea.neũ.ðꝛ qſi in medio ter/ re habitãs.łmediũ terre tenes.vñ.ij. Ma chab. viij. Per mediterraneã fugies. Meditatio.onis.fſ.t.i.excogitatio.delibera/ tio.⁊ ðꝛ a meditoꝛ.arꝭ.A q̃ etiã meditatiuꝰ ua.uũ. Uñ vᷣba dicũt᷑ meditatiua que deſi gnant meditationẽ. editulliũ.lij.iimedietas.ſ.id qð ĩ medio ẽ vt in ouo vitellꝰ. ⁊ qͥcqͥd eminet ĩ medio ro te ðꝛ meditulliũ⁊? eminẽſ locꝰi medio cãpo ODedi. dij. ſin Pap. ð internũciꝰ. pacifica toꝛ.actoꝛ ↄcoꝛdie. Itẽ medi.a.ũ.adiectie. Junñ medietas.tatꝭ.Et medio.ql.? coꝛ.pin i.i.in medio ſtãs.vl medi/ dediminꝰ. ni. m. s8. ö a mina vel eming. qſi media mina.ł mẽſura qnq; modioꝝ ſic di/ Tn glor Noni dii pres annen Cet onep ao mel. Clom mneli no⸗ ula nitue dioeſt. linisli Rmed dulliit wedn noms Oeck puin mim Deß Danu⸗ imtobl ſicn aue⸗ egiyt Oegcofn CAflneg glonoied Comnre mgnac Oche Wndl pboro RJn lagcn ſnplci lultog iulpie oſnunis aeellle nleä⸗ tt ſc⸗ ncden angcin dioſtisn .ſalama; Gionine aſtin göͤckani cdieſtinncne eſtit Rebaner lnq; mociſen ns. ſütgen nikmedimnin Ciccroifmna medimmmüanon Giminäphedm ingerpugen trim Namntin Jinevioint⸗ litwlü mecio; tilombercidh is lana fultins nitkacnimechon RH ſsſ . meciüternene; iſürinkenneni Borimeſin Kn es Nimkacten D dinn iina nekiotmi os gec denoſt . 1Nnnmoliunn riſinnntt enenenis ſn⸗ numnnrifihei, Uaroglatd . itmennnuf Itẽ medi ðꝛ qͥ diuidit ⁊ ſequeſtrat. Medi atoꝛ vo qͥ ↄiũgit ⁊ pacificat. Itẽ mediꝰ cõ/ ponit᷑ cũ fidꝰ.⁊ ðꝛ mediuffidiꝰ.aduer.iurã/ di.i.ꝑ mercuriũ qͥ mediatoꝛ ẽ ⁊ fidus inter pꝛes deoꝝ ⁊ hoĩim. Uł mediuſfidiꝰ cõpõit a mediꝰ⁊ fides.qi mediante file. Oediuſtinꝰ.ni.i.balneatoꝛ.q̃ſi ĩ media vſti/ one poſitꝰ. Idẽ ðꝛ medieſtinꝰ. MWedo.oniſ.potio melle mixta.⁊ ðꝛ a mel qi melo. Idẽ ⁊ medꝰ q̃i melꝰ.qꝛ ex melle fit.ſic calamitas ꝓ cadamitas ðꝛ. Idẽ ⁊ mulſũ q̃i melſuʒ.vł a mulceo.ſʒ mulſũ exaq̃ cruda ł vino. Sʒ medo vł medꝰ ex aq̃ decocta fit. Medulla.le.f.p. ꝓpꝛie ðꝛ illð molle qð ẽ in cõ cauitate oſſis interiꝰ.⁊ ðꝛ a mediꝰ.qꝛ in me dio eſt. Itẽ medulla qñq; large ſumit ꝓ in timis lignoꝝ.ꝓ adipe frugũ ⁊ hmõi.Vñ ⁊ ðꝛ medulla cedri.⁊ medulla tritici. Jñ me Dullinꝰ.na.nũ.i.ꝗad medullã ꝑtinẽs vel de medulla exñũs. Sʒ hec medullina.le. ppꝛiũ nomẽ eſt cuiuſdã femine. Medꝰ.di.qdã rex.a qͥ dicta eſt media regio ł ꝓuincia.A qua mec.da.dũ.gẽetile.⁊ ꝓð.p mã medus.⁊ media ab eo deſcẽdẽs. Unde Dañ.v. Dariꝰ medꝰ ſucceditin regnu. Meduſa ꝓpꝛiũ nomẽ filie phoꝛcynis.⁊ inter pᷣtat᷑ obliuio q̃ oẽs aſpiciẽtes ſe dicta eſt in ſaxa ↄuertrer. MU MDega vl megalon grece ðꝛ magnũ latine. Megacoſmꝰ.mi.i.maioꝛ mũdus.⁊ ðꝛ a me ga vl megalon vl coſmꝰ.qð eſt mũdꝰ. Itẽ alio noĩe ðꝛ macrocoſmꝰ. Megera.re.q̃dã furia infernalis.⁊ ĩterpᷣtat magna cõtentio. WMegeſtus.i.maxcimoa. Mel.mellis.n.t.grece appellatiõis eſt.qð ab apibo nomẽ hẽepbat᷑. FHã apiſ grece meliſſe 3Z2. Iñ melleꝰ?lea. leũ⁊ mellinꝰ.na.nũ.⁊ mel licus.ca.cũ.Et dic Auicẽna.vbi loquit᷑ ð ſimplicibo medicinis.ſic dicẽs.ꝙ mel ẽ oc/ cultꝰ ros cadẽs ſuꝑ floꝛes ⁊ alias plãtas.⁊ ſuꝑ lapides qð apes recolligũt. Etaliqñ ẽ ros manifeſtus ꝙ pñt colligere hoies. In idẽ eĩ redit gãatio mãnatis.qꝛ mãna ſcdðᷣm Auicẽnã eſt ros.⁊ eſt de genere mellis ĩ ter ris calidis cadẽs ſpiſſiꝰ melle cõi.vñ ⁊ ex-ic cas multã vᷣtuteʒ ↄtrahit ab eo ſuꝑ quod caddirt. ä Oel ſſlueſtre ðꝛ mel ĩ ſilua reꝑtũ ßʒ Hiero nymũ.Cuʒ qͥ videt᷑ ocoꝛdare Iſið etymo. xrxr.dicẽs. Cana de roꝛe mel gerit inuenitq; in arundinũ folijs.Ciñ ⁊ Uirgiliꝰ. Hacte nus aerij mell celeſtia dona. Siqͥdeʒ huc uſq; ĩ iudea ⁊ arabia colligatũ reꝑit.ramiſ inherẽs in ſimilitudinẽ ſalis Arnulphꝰ qt qͥdã expoſitoꝛ ſic dicit. In deſerto Judee ſunt arboꝛes folia lata? rotũda habẽtes la ctei coloꝛis ⁊ mellici ſapoꝛ? q̃ natura fragi lia manibo ↄfricant᷑ ⁊ edunt᷑. Chꝛyf.aũt ſic dicit. Mel ſilueſtre inueniebat᷑ in truncis ſiue arũdinibꝰ. Sũt em̃ q̃dã arũdines ple ne melle naturalit᷑ de q̊ fit zuccaꝝ. Oela.le.quedã veſtis a melan dicta eo ꝙ ſit nigro coloꝛe. ””M Melan grece.latine ðꝛ nigrũ. DW Melancholia.lie.f.p. eſt nigri ſanguis cum melle mixtio.⁊ eſt peſſima cõplexio.⁊ ðꝛ a melan qð eſt nigrũ ⁊ chole.qð ẽ fel.eo ꝙ ſit ex nigri ſanguĩis fece admixta abũdãtia fel lis. In melãcholicꝰ.ca.cũ.ĩ q̃ melancholia dñnat. Melãcholici etiã ↄuerſatõeʒ huma nã refugiũt eo ꝙ gaudiũ cũ alijs hꝛeñ pnt Etẽ melancholia frigida ⁊ ſicca. Delanurꝰ.ri.qdã piſcis.dictꝰ a melan.qð ẽ nigrũ.qꝛ nigrã hʒ caudã ⁊ nigras pẽnas.⁊ in coꝛꝑe lineas nigamm. Melchiſedech interpᷣtat᷑ rex iuſtꝰ. Rexqꝛ im perauit ſalẽ.iuſł qꝛ diſcernẽs ſacramẽta le gis ⁊ euãgelij.nõ pecudũ victimas.ſʒ ob la tionẽ panis ⁊ cali in ſacrificiũ obtulit. Oelchiſedechiani dicti ſunt qͥdã heretici ꝓ eo ꝙ melchiſedech ſacerdotẽ dñi nõ hoĩeʒ fuiſſe ſʒ vᷣtutẽ dei eſſe arbitranf. l Oelchon.qð ſonat rex eoꝝ.idolũ eſt ammo nitaꝝ.de qͥ dicit glo.ij. Reg.xij. MOelculũ.li.dimi.i.ꝑuũ mel.⁊ coꝛ.pe. Deliſſe grece dicunt᷑ paeaeas. Melibeꝰ ẽ ꝓpꝛiũ nomẽ ruſticũ bucolicuʒ pa ſtoꝛale. Vñ Uirgiliꝰ ĩ bucoł.O Helibee de; nobis hec ocia fecit. MB Melioꝛ.oꝛis.ↄ.t.⁊ H̊ meliꝰ.ðꝛ a mollioꝛ.lirꝭ. Q◻ „ qſi mollioꝛ ⁊ nõ durus. W Melipepo.onis.qddã genꝰ peponis.⁊ ðdꝛ a melo ⁊ pepo.⁊ ꝓ.pe.tã in ntõ qᷓ; in gtö5. MOeliuſcułlꝰ.la.lu.i.paꝝ vł aliq;tulũ melius ⁊ eſt dimi.a meliꝰ. Mella.le.quã greci latio vocãt.qᷓ vulgo pe foꝛmã ⁊ coloꝛẽ faba ſyriaca ðꝛ. Arboꝛ eĩẽ mas fructũ ferẽſ⁊ comeſtibilẽ ⁊ guſtu duł cem.vñ ⁊ mella dicta ẽ.De q̃ in laudẽ ſapie ð ⁊ ſuꝑ mellã dulcꝭ eſt. Itẽ inuenit h mel la.le.pꝓ qͥdã fluuio.et cõponit᷑ cũ a.vt amel⸗ la. amelle. ðDWU⸗ Mellãtes.tis.m.t.qͥdã lapis melleũ ⁊ dulcẽ ſuccũ emittẽs.⁊ ðꝛ a melo. Mellariũ.rij.n.s.vas in q̃ mel ↄſeruat᷑.velĩ t 3 quo vinũ ponit᷑ vel vue calcank. libꝛos. maxime qut mebꝛanges. MWellicratu.ti. ↄfectio ↄſtãs ex aqua ⁊ melle Mebꝛanula. le. dimi.i.pua mẽbꝛana. fuliet quã latini mulſum voct. Wembꝛulũ.li.dimi.i.ꝑuũ mebꝛzuiu. Alcn Welliflus. a. i. i. fiuẽs 2 abũdãs melleł dul / Mebꝛu. bꝛi. n. . ps coꝛꝑig. IJñ mẽbꝛat.a. . eumn ceine. M ”M id eſt. mag bñs mẽbꝛa. Et mebꝛoſus.ſa.ſũ. dun WMello. indecli erat pcipitiũ ⁊ qi quedã pfũ idẽ. vel mebꝛis plenꝰ. Iñ mebꝛoſitas. catl. ci da voꝛago vall. ⁊ poſtea ipᷣa ciuitas voca / mẽbꝛoꝝ magnitudo. vel plenitudo ⁊ abun ue ta ẽ mello. Ita ö i biſtoꝛijſ. Andꝛeas vo q oãtia. Itẽ mebꝝ cõponit h ⁊ h vnimẽbꝛis t Dã expoſitoꝛ ſuꝑ illũ textũ.iij. Re. xj. SDalo 2 bꝛe. bimẽbꝛis. bꝛe.trunẽbꝛis.bꝛe.qdri/ uullo mon edificauit mello ⁊ coequit voꝛaginez mẽébꝛis.bꝛ e.ſextimẽbꝛis.bꝛe.emẽbꝛis.bꝛe. pecunt ciuitat ⁊c.ſic dic. Idẽ ẽ voꝛaginẽ coeqre? Memere.i.triſftis. loli⸗ mello edificare. pᷣcedẽtis eĩ expoſitio eſt. Wemeris. idẽ oð meris.i.diuiſio. vel ꝑs. et 290 aũt ſupponit᷑ ⁊ ꝓ idẽ accipidʒ.mõs ſion ĩijᷓ coꝛ.pe.penunn. Gheutn arx eratciuitas dauid dicebat᷑. Int mon / Memon grece latie ðꝛ mẽoꝛia kmonimẽtũ uullpe tẽ ⁊ ciuitatẽ erat qdã vaſta ꝓfunditas ⁊ vo Memoꝛ. oꝛiſ.ᷣ memoꝛia tenet.⁊ qͥ memoꝛia ön rago mello noie hãc repleri.⁊ reliq̊ ſoloco tenet᷑.⁊ ꝛ a memoꝛo.ras. Sðð nCop⸗ cæquari ↄſtituit ſaloman. Wemoꝛia rie.f.p. firma cõpꝛehenſoꝝ moꝛa pcreß WMeloflos.f. p.arboꝛ qdã in africa.eo ꝙ ha/ in mẽte. Jñ memoꝛioſus.ſa.ſuʒ.qͥ bone eſt icacn beat floꝛem in ſil itudinẽ maloꝝ. ð ſiclin memoꝛe. gua punica. Ex bac pfluit lentꝰ ſucc. quia Memphis.i. egypt. Et dꝛ egypt/ mẽephis efemti loco armoniacè C⁊ꝛ. a mẽphi ciuitate egypti quã edificauit meè⸗ Er Weęlon grece rotundũ ðᷣ latine. phrus fili? Jouis. vt die Iſið. Et declinat᷑ G Welopeus.pei. .dulcꝭ cant?. vł cantꝰ fictoꝛ hec mẽphis.hꝰ mẽphis vel mẽepheos. Uñ mide 8ö a melos ⁊ poeo.qð eſt finggo. Hiere.ij. Filij thaneoſ⁊ mẽpheoſ. In mẽ vylli Melos.fF.g.qdã inſula ex numero cycladum ppitic ca.cũ. vñ Hiero. in eplaad Pauiliil u oim rotudiſſima. ⁊ ꝛ a melon.qð ẽ rotun / nũ.Sic pythagoꝛas adijt mẽphiticos a Wi dü. Iñ h̊ melinũ.ni. genꝰ coloꝛis.qꝛ eiuſdẽᷓ tes.i.egvptios phos.⁊ co2.⸗be. nlon, metalli ferax ſit melos. Itẽ melos pᷣt deri · Mena. ne.qᷣdã piſcis. cũ luna creſcit⁊ de⸗ ie nsFri a mel. Et declinat᷑ h̊ melos.odis. vl'h creſcit. ⁊ a mene qð eſt luna vel defectꝰ. iimanu melos indecli.i.dulcis cantꝰ.dul modu // Menãdriani qͥdã heretici qᷓ mũdũ nõa do eamen latio. In h melodia. die.⁊ hec melodiama. ſed ab angel factü eſſe aſſerũt. ⁊ dicũt a me MWioloy atis. in eodẽ ſenun. mnangro mago diſcipulo ſimoilis. Gotmpis WMeloſon?. na. nü. pe. coꝛ. qͥ dulciter ſonat. Menas. nadis. f. gi. ſacerdotiſſa hacchi. osben Welota. te.f. p.vl mebł.li.vel melo. onis.qd/ WMenceps.pic. ois. i. mẽte captꝰ. inſan.et rh diã aial.ſ.taxc?. 2 Zꝛ a mel eo ꝙ fauos mellis ðↄꝛ a mẽte ⁊ captꝰ.Quotiẽs em captꝰ cõpo hfe petat. ⁊ aſſidue mella captet. mnmnit᷑ kiü git c dictõe deſignãte mebꝝ. ſpde mide elo etiã olim dictꝰ ẽ nilꝰ.⁊ a melo ðꝛ h̊ me ſignat carentiã iſti mẽbꝛi.vt Hencepsii. Neco lotes. tis. ⁊ B melota.te.qᷓdã veſtis de pilis mẽte capt.oculiceps.i.capt/ oculis ⁊(. Arilun vb de pelliby illiꝰ aĩalis facta.a collo pẽdẽs Menda. def p. ⁊ B mendũ.di.i.macula.ma⸗ idn vſq ad lũbos.q̃ monachi vtunt᷑.Et iſte ba xime illa qᷓ ſolet eſſe ĩ libꝛis nõdũ emẽdatis AAunb́ dir ẽ neceſſariꝰ ꝓpꝛie ad opis exercitiũ.Ea ſʒ mẽdũ in alijs rebo.et ponit qñq; p meda bulſue: dẽ ⁊ pera vt dicit. vñ Heb.x. Circſierüt cio vł culpa coꝛpis. Eta mẽda dꝛ meaa. At, in melog ⁊ ĩ pellibo capꝛinis. Quidã dicũt i.i.ſoꝛdidꝰ.maculoſus.Un Oui.de reme. Winnii, ꝙ melota ſit veſtis aſpera de pilis camelo Tic aio ſigna qᷣcũq; in coꝛꝑe mengüeſt. mhſi rũ facta.⁊ p.pe.vñ.Hic ſi pᷣcedat ⁊ idẽ me/ MDendaciolũ.li dimi.i.ꝑuu mendacin. VLſſtite lota vocatuur. Waendaciu. cij. m Aug'. falſa ſignatio vo üpſpect Wel?.la.lu.i.Oulc.vł dulcit᷑ ſonãs ł ꝑtinẽs cis cũ intẽtõe fallẽdi.Et nota ꝙ vt dic Au H ig ein ad melodias. vł qdð ↄſiſtit in melodijs.łqð guſtinm ĩ li.de mẽdacio.octo ſũt genera mẽ tmnuutt ſli tractat de melodijs. Iñ melic a. ũ. ꝓ eodẽ dacioꝝ. Pꝛimũ eſtqð fit in doctria religio mnimn Mæbꝛana. ne.F. p. illa pellis tenuiſſima qᷓ eit nis.vt xpᷣm nõ eſſe natũ de vᷣgine vel noõ eẽ uu gu in alis veſptilionis.Dẽ etiã mẽbꝛana char paſſum.vl ſileõ articulos fidei. Secũuduz ☚ ta yl ꝑgamenũ.qꝛ ex mẽbꝛis aialiũ excoꝛti vtaliquẽ ledat iniuſte. qð taleẽ vt nullip utd cet. et ſic ſumit᷑ ij. Chimo.iiij. Affer tecũ et ſit ⁊ obſit alicui. vtẽ mẽdaciũ detracti⸗ ? unu 48. nchen 1hwinin nihrisbrei Ne. emcbran diniſio lst origl nonini netqn Sechenſen Regrpe nin näcdiſantd Ctdeir. lni bans tmipbeo.Jn⸗ nincplzod P irmepbincoo po. lunacrſcit:d. luna l defecl müdunoa de⸗ rütt dicita me möfs. ſſtdacchi⸗ cNe lan 4 en gürnidn dn in Dencci ct oNie. üdiinaanu vrs nouͤche e tiqͥtꝰ egenũ os claudere ⁊ manũ ertedge ſi manu ducere.vl q̃ſi manũ ducere. Jñ H falſus teſtis in cauſa criminali.Tertiũ qð alicni pdeſt ita vt obſit alicui.q;uis nõad immũdiciã coꝛꝑalẽ.vt mẽdaciũ teſtis ĩ cẽ ecuniaria. Quartũ qð fit ſola mẽriẽdi fſal lendiq; libidine.ſine cã ⁊ vtilitate.qð miꝝ mẽdaciũ eſt. Quintũ qð fit ſola placẽdi eu piditate.vtiendaciũ adulto??. Sextũ qð nulliobeſt ⁊ pdeſtalicui ad vitadũ piculũ pecunie. vt ſi ꝗ; pecuniã alicuiꝰ iniuſte tol lendã a fure łpᷣdone vbi ſit neſcireſe menti at᷑ Septimũ qð nulli obeſt.⁊ ꝓdeſt alicui ad euitãdũ piculũ ꝑſone. vt ſi qͥs mentiat᷑. nolẽs pdere hoĩeʒ q̃ſitũ ad moꝛtẽ.Octauũ eſt qd nulli obeſt. ⁊ ad h̊ pdeſt vt ab imũdi cia coꝛpali aliquã tueat᷑.vt ſi volẽte coꝛrũ/ pere vᷣginẽ mentiat᷑ ea eſſe ↄugat. Mẽdacuł.a.ũ.di.i.aliquãtulũ mendaꝰ. dar cis à mentẽ alteri fallit. Et diffe rentia ĩter mendacẽ ⁊ vanũ.qꝛ mẽdax ðꝛ qͥ a ſpe lucri vł volũtate decipiẽdi mẽtit Dʒz van q ſine cã vł vtilitate metit᷑. Inde mẽdacitas.tatꝭ. Itẽ mẽdax.i.fragiliſ⁊ mu tabilis. Uñ ꝓpha.Ois homo mendaxr. MWendiculꝰ.la.lũ.i.pauꝑ.tenunuis. WMendicꝰ.a.ũ.i.extoto pauꝑ. Et ðꝛ a manꝰ ⁊ dico vł duco.q̃ſi mãdicꝰ.qꝛ mos erat an .—— * ⁊ hec mendicitas.tatis. Meẽdoſus.ſa.ſum.i.macłoſus.ſoꝛdidꝰ.ſpur cus.turpis ĩ factꝭ.ſʒ mẽdax in ᷣbis. Iñ mẽ Doſe.aduer.i.maculoſe.turpiter.mẽdacit. vñ Oꝛatiꝰ ĩ epi. YFalſus honos iuuat ⁊ mẽ ar infamia terret.Quẽ niſi mẽdoſum ⁊c̃. Mene.i.defect vñ apud grecos luna ðꝛ me ne. eo ꝙ ſingulis mẽſib deficiat. Et ſic me ne.i.luna vel defectus. Menia.niũ.nibo.ſunt ꝓpꝛie muri ciuitatis.a munio.is.q̃ſi munia.qꝛ muniãt ciuitatẽ.ſʒ abuſiue dicunt᷑ menia oĩa edificia ciuitatꝭ ⁊ ſcribit᷑ ꝑ oe dipthongu. Menianũ.ni.n.s.i.ſolariũ.⁊ ðꝛ a menia. qͥa menibo ſolet addi. Uł Menianuſ collega Craſſi ĩ foꝛo piecit macerias vt eſſent loca in qb ſpectãtes inſiſterent q̃ ex noĩe eiꝰ me nia appellata ſunt. Hec ⁊ ſolaria dicunt᷑qꝛ patẽt ſoli.Et inde ĩoleuit poſtea ↄſuetudo vt meniana domib adiacerẽt· Iñ menia/ nat.ta.tũ.i.menianis oꝛnat ⁊ pparatus. Meniat.ta.tũ.i.menib circũdatꝰ.vł ↄſtru ct vel abundiis. r Mennon fuit fili auroꝛe.rexoꝛientalis. Iñ mennoni.a.ũ.Hic in troiano bello perijt. cubᷣ filie mutate ſunt in aues.q̃ ab eo dicte ſũt mennonides. He cateruatiz ex egypto ad iliũ volare dicunt᷑ iurta mẽnonis ſepul crũ. ⁊ inde iliẽſes mẽnonideſ eas vocãt.qͥn to aũt ãno ad iliũ veniũt ⁊ cũ biduo circũ uolauerit.tertia die ineũteſ pugnaviciſſim ſe vnguibo dilacert. Mens.tis.ẽ ꝑs gie q̃dã.p quã oĩs rõ intelli / gentiaq; ꝑcipit᷑. mẽs vocata. eo ꝙ; emineat in ala ſm Papᷣ.Ułẽ ipᷣa ala dũ meininit.? ſenſibilia ad memoꝛ iã reducit. Menſa. ſe eſt tabula ſup quã comedit? p/ pꝛie paupeꝝ.⁊ a mene qð eit ofectꝰ. mul ta ei ibi ſolẽt deficere. Sʒ tab ula diuitũ e. quaſi tenabula.qꝛ tenet multa.vł mẽſa ðꝛ dqdi mẽſurata.qꝛ mẽſuratiz res ibi miniſtrãt᷑ Ul menſa qicomeſa a comedo. is. Jn H z HBB menſalis.⁊ le.ad menſaʒ ꝑtinens.Et menſale. lis.i. mantllel. Oenſicuł.li.dimi.i.puus menſis. enſis. ſis. m. g. a mene qð eſt luna. quia ſim lunatões mẽſes olim fuerũt diſticti. aũt ðꝛ meſis.i.mene ſaltꝰ.etymo.eſt. Quot aüt dies qͥlibet mẽſis habeas.his vᷣſiba de/ clarat᷑. Juniꝰaplis ſeptẽq; nouẽq; tricenoſ Plæ vnũ reliqʒ.ſʒ habʒ febꝛi octo vicenos Cui ſi biſext? fuerit ſuꝑaddit᷑ vnꝰ.Et nota ꝙ mẽſis nouoꝝ ðꝛ martiꝰ.qꝛ anni initiũ h̊ mẽſis eſt apud hebꝛeos. qͥ olim eratapud romano. Mẽſoꝛ.oꝛis.m.g.qͥ mẽſurat. Vñ Zacha.ij. In mann erꝰ funiculꝰ menſoꝛ.— Menſoꝛiũ.rij.n.s.qð eſt in menſa.vt mãtile 2 vas eſcariin. s Menſtruũ.ſtrui.n.s.ðꝛ qð ſolet euenire ᷣm menſeʒ.b ſm circuitũ lune.ſic doloꝛ capitꝭ ⁊ ꝓfluuiũ ſanguĩs młierꝭ.⁊ dꝛ a meſe.Pꝛ0 pꝛie mẽſtrua ſũt ſuꝑſluꝰ ſanguis mulieris dicta a circũitu mẽſis łlune.qͥ ſolet h̊ pue/ nire pfluuiũ. Hec ⁊ młiebꝛia dicũt᷑.qꝛ ſola mulier aĩal mẽeſtruale eſt. Cuiꝰ cruoꝛ ↄta ctu fruges nõ geminãt.aceſcũt muſta.mo riũt᷑ herbe. amittũt arboꝛes fetꝰ.ferrũ rubi gine coꝛrũpit.nigreſcũt era. Siqͥ canes ĩ/ de ederint ĩ rabieʒ efferunt᷑.glutinũ aſfalti qð nec ferro nec aqͥs diſſoluit᷑.cruoꝛe ipſo pollutũ ſpõte diſpgit᷑. Iñ H̊ ⁊ ̊ menſtruał. ⁊ ̊ le.qð patit᷑ mẽſtruũ.vł ꝑtinẽs ad men/ ſtruũ.Et mẽſtruoſus.a.ũ.⁊ menſtruatꝰ.ta. tũ.i.menſtruis pollutꝰ.vł mẽſtrua patiens Menſula.le.di.i.puamenng. Menſura.re.f.p.res aliq̃ ſuõ mõ vl tꝑe cir⸗ cũſcripta. Uel menſura eſt qcqͥd pondere capacitate lõgitudine. altitudie. latitudiue aioq; finit᷑. Hec aũt eſt ꝑs coꝛꝑis aut tpis. 4 Eoꝛpis. vt poĩm. lignoꝝ. colunaꝝ. ⁊ ſiliuʒ lõgitudo vl bꝛeuitas Tꝑis. vt hoꝛaꝝ. die- ſron⸗ aũt mẽſura dẽ qꝛ ea metia, 7 mur ali mur aliqd. vt vꝛna vł amphoꝛa Iſio. etiaʒ dic. Pꝛope aũt mẽſura vocata ẽ. qꝛ ea fru ges mẽſurãt᷑.atq; frumẽta.i.hũida ⁊ ſicca. terpᷣtat᷑ ſᷣmo ł cloquęetia.na in bugs s. marime neceſſaria éaffabilitas. U ö mer curi q̃i mercatoꝝ chere.i.aue. Illi eĩadre rũ venaliũ coemptionẽ pace ſalutatõiſ alli Wenſurnꝰ.na.nũ.i.mẽſtruꝰ.⁊ ðꝛa menſis. Menſus.ſa.ſuz.vide infra ĩmetioꝛ.ciris. Mẽta.te.f.p.ẽ herba odoꝛifera.ð qᷓ Macer Trita cãis moꝛſũ ſuꝑaddita cũ ſale curat. ci n ri/’ gic 00 fmo medi currat int᷑ auditoꝛẽ ⁊ loquent vñ ⁊ hermes grece ðꝛ.i.interpꝛeſ.Et ſᷣm H MWMetula.le.ðꝛ vᷣga virilis.vl vas vitreũ. vel pircoꝛũq; papus. — — de hircoꝝ. Un. Metula vas vitreu deuſ Wentũ.ti.ðꝛ q̃ mouẽtũ.a moueo.ues.qꝛ ſo eſtĩ motu. vl ðᷣꝛ mẽtũ qꝛ ide mãdibule oꝛi ant᷑ vł qꝛ ibi iſgant᷑. In mẽtoſus a.ũ.⁊ mẽ Meraca. ce.f.p.qᷓdã potio.de vino ad vitia/ tũ cerebꝝ purgãdũ facta. In meracꝰ.a.ũ. meliꝰ ſoꝛbere meraas. Meracułꝰ.la.lũ.aliq;tulũ merax.⁊ ðꝛa me/⸗ rax.Et h̊ meraculũ.li.q̃dã potio ð vino fa nerdã fere l NWerẽda.de.ðᷣꝛ.cibaqͥ in nona ſumit᷑ Ideʒ ⁊ anñcenia.nie.⁊ ðꝛ a merus.⁊ edẽdꝰ.q̃ſi mere edẽda.qꝛ tũc purꝰpanis dat᷑ de ↄſuetudie. Pðꝛ a meridies ⁊ edẽda.qi poſt meridiẽ edẽ cta. idẽ qð mergg. Merax cis. oĩs. g.i.purꝰ. clarꝰ. defecat. Et coõpꝑat᷑ merax.tioꝛ.ſinꝰ. Uñ Deut xxxij. Et ſanguinẽ vue biberẽt meraciſſimũ. Iñ me racitas.tatis.i.puritas.claritas. MWercatꝰ.tus.tui.cet multoꝝ vendentiũ vł ementiũ.vł locꝰ vbi vẽdit᷑ ł emit᷑. Uñ Eʒe chieł.xxvij. Et auro qð ꝓpoſuerũt ĩ merca tu tuo.Et ̊ mercatũ.ti.res q̃ᷓ vẽdit᷑ ⁊ emit᷑ — Et ponit᷑ qnq;p mercdtu. Mercedari.rij.m.s.fᷣi vel aliꝰ qͥ diſtribuit cuniã ſub d'oſo. Dercedoni. nij. qͥ ꝓ laboꝛe ſuo ĩpenſo dat mercedẽ.ſ.dñſ qͥ ſoluit mercedẽ oꝑarijs ſu is.⁊ ðꝛ a merces.⁊ dono. Mercedula.le.dimi.i.pua merco. Mercẽnari.rij.i.pᷣcio cõductus.ſ.qͥ accipit mercedẽ. Idẽ ⁊ baro.qꝛ foꝛtj ẽ in laboꝛib. a bari qð eſt gᷓuis.i.foꝛtj.cuiↄtrarꝰ ẽleuis WMWerces.cedis.i.pᷣmiũ ł pᷣciũ.⁊ ðꝛ a mercoꝛ. vel merx.cis. Sʒ pᷣciũ cũ par ꝓ pari datur merces cũ miuuns. * „7„ Mercula.le.dimi.i.pꝑua.mer.. Mercidiꝰ.dij.i ꝓpter mercedẽ dicẽs ł loq̃ns ð a merx.cis.⁊ dio. Mercimoniũ.nij.idẽ qð merx.vel res que ðᷣ vna pꝛia poꝛtat᷑ ad aliã vt chariꝰ vendat᷑ i.purgatori.⁊ ꝓ.pe.vñ Perſiꝰ. Antihiras Mercurial. lis. H le. i res mercurij l ꝑtinei pꝓapꝛio noie cuiuſda viri. cuit.vñ poſt moꝛtẽ deũ eſſe voluerũt. Eti terpᷣtat᷑ mo łeloquẽtia.nã mercatoꝛibus ciũt. Ubł mercuriꝰðꝛ q̃i mediꝰcurrẽs.eo q; bfñ ðꝛ de⸗ mercatoß i int᷑ emẽtes ⁊ vẽden tes ſᷣmo eſt medv.iõ — . Derda. de.⁊ Bq merdũ.di.ðꝛ a merꝰ.a.ſj..per Zriũ.qꝛ nõ eſt mera.Ułðꝛa merꝭ qð eſtdi uiſio.vel ꝑs.qꝛ ſtercꝰ ĩ digeſtiõe diuidit᷑ab eo qðᷣ incoꝛꝑat᷑⁊ ꝑ ſeceſſũ emittit᷑. In mer dula. le. dimi. Et ꝑ cõpoſitõeʒ merdifer.a. ũ.pe.coꝛ.i.merdã feren. Meretricula.le.dimi.i.pua meretrir. Meretrirx.cis.f.g.i.ſcoꝛtũ.⁊ ðꝛa merceſ ⁊ tri co.as.q̃i ꝓ mercede hoĩem tricãs.i.ĩpediẽs vl decipiẽs.Uł ðꝛ a mercoꝛ.arꝭ.qꝛ mercat * — pᷣciũ libidĩſ. Iñ meretriciꝰ.a.ũ.⁊ ̊ͥ meretri ciũ.cij.domꝰ meretricũ.vł turpis act?è eaꝝ vel officiũu. ODerga. ge.f. g. i ſuꝑ currũ leuat᷑ vel cona ſegetis poꝛta᷑. Merges.tis.m.g.i.garba ſegetis.ſ.gononuſ ulꝰ ⁊ z a mergo.g.qꝛ 7 ſiue cona vel manip ligat? mergit᷑ in terra. Mer gub li m. g. pe. coꝛ dimi de merg. et equocũ ad ferrũ qð mergit᷑ ĩ lãpade.⁊ ad tenendũ papyꝝ ⁊ ad auẽ mergũ. Dergs. gim g. dã auis dicta ſicab aſſidui tate mergẽdi. Merg.oꝛis.neu.g.ſitula.cũ q̃ aqua 8 puteo trahit᷑ ⁊ ꝛ a mergo gis. Meridies.ei.ðꝛ q̃i medidies.i.mediꝰ dieſ. aũut ðꝛ meridies q̃i merꝰ dies.qꝛ tũc merꝰ dieſ.ẽ.i.purioꝛ.etymo.c᷑. In meridian.a.uni. Meringa.ge.F.p.ẽ pellicula ĩ aure vbi fitau iꝰ. iõ fingit hꝛe pẽnas.qꝛ ci to diſcurrit.qᷓ;cito exit ab oꝛe loqntis.⁊ re plet aures audiẽtis. Nũciꝰ ð qꝛ ꝑ mon/ oia cogitata nũciank. furca cũqᷓ ſegetes vel fenuz 4 poſ ſslani Omnluol. nntri⸗ citn. U cn Wpws nan Meünins ſtſegeg Pne ntneri get⸗ Miner nulima dur⸗ ſur. gurtnulog ar se .U 3 enetamol's Apl een ſenlorfi hvnni ſelbltkfluni Aenion Nühndeng. ſcdichi dci epostlis ult qstoin ſſe wolucit nämercrolke bilins Dir laue. lieigee paceſalutriti medhanize Uditoretham interped nd. int eminmt Githiepinn. borelocjsen icdegegfw didamer din Nöamen en jdigeſtöcdiuni üanimk, JBin voſitöezMetdin t. 8. nona ſumi? int 1 clid,ſim dalde ſuctudi amercnr. oramerc mnmicisiihedi cNAr Nmad ncs aüabmenn ciegrmetſe nſeets nn WATN dabt zamnp — = = WMWeris.i.D polt nenclict H ”M iuiſio vel o. * faciũt.vł vendũt.⁊ vbicũq; mercimonia te nent᷑ h taberna vel locꝰ tenebꝛoſus vbi pa/ trant᷑ adulteria ⁊ fornicatões ðꝛ meritoꝛiũ Inñ h meretoꝛia ðꝛ meretrix.ſic etiã caupo/ na tã p loco q; p femia. Eadẽ ðꝛ ⁊ meraria Ula merẽdo.ła mero.i.vino. Itẽ merito/ rius. ria.riũ.qð meret᷑.vl qð dignũ ẽ meri Meritü ·ti ns eſt bñficion pmiũ. qð quiſcß meret᷑. Itẽ merit.ta.tũ.adiectie ⁊ cõponit᷑ emeritꝰ.ta. tũ. ⁊ ĩmerit᷑.ta.tũ. Merops.pis.ðꝛ q̃dã auis viridis: coloꝛis qᷓ etiã a piaſter.ðꝛ.qꝛ libent᷑ apes comedit.et derops etiã fuit Et gallꝰ ð̊ꝛ merops.pis. ꝓꝛiũ nomẽ cuiuſdã hois. eroſus. ſa. ſuz. i. vinoſus. ? ö; a meꝝ. Me roſum dicimꝰ vinũ. Meracã potion. Merotheca.ce.pe/p.ſ.meri. i. vini cuſtodia.ł repoſitoꝛiũ. Iñ h merothecari.rij.vini cu ſtos.lłẽt repoſitoꝛ. Iñ h̊ͥ merothecaria.rie. Merulus.li.⁊ Hͥ merula.le.auis nigra.⁊ ðꝛa merꝰ.ra. rũ.q̃i mera volãs.vł merꝰqꝛ mere cãtat. lł merula ðꝛ q̃ſi modula.eo ꝙ mo/ dulet. Uñ ⁊ olim dicebat᷑ medula.Jñ me/⸗ rulinus. na. nũ.pep. Merũ.ri.n.s.i.vinũ.⁊ ꝓpꝛie bonũ ⁊ claꝝ.⁊ a fece ſegregatũ.⁊ ðꝛ a meris.qð eſt diuiſio ł ps. Jn merꝰ.ra.rũ.i.purꝰ.clarꝰ.manifeſtuſ Iñ meritas.tatis.i.puritas.claritas.ſcðʒ ugi. Pap.vo diẽ. Werũ vinũ purũ ſigt. NHaã meꝝ dicim qᷣcqͥd puꝝ ẽ.ſic aqua mera nulli vtiq; rei iniecta vł admixta.⁊ coꝛ.me. vñ Auroꝛa. Nãq; meꝝ reddit coꝛ letũ.ſpe raq; figurat.Et Ouið de reme.Nõ ſtupe/ ant multo coꝛda ſepulta mero. Merx.cis.ẽ ipᷣa.res ꝗᷓ vendit᷑ſʒ ntũs nõ ẽ in vſu. Uñ Apoc̃.xviij. Merces eoꝛü nemo emet ampliꝰ. mercẽ auri ⁊ argeéeteii. Meſpila.le.arboꝛ ſpinoſa fructũ in ſilłitudi/ nẽ maloꝝfaciẽes.ſʒ paulo bꝛeuioꝛẽ.⁊ dicit᷑a malũ⁊ pila.qꝛ pillule foꝛmã habeãt epõa Meſopotamia.puincia ẽ grecie.dicta ſic.qꝛ ambiat᷑ fluminibo tigride ⁊ eufrate. Meſſias hebꝛaice.grecexpᷣs.latie vncłꝰ ðꝛ. Meſſicula.le.di.pua meſſis.⁊ coꝛ.ſhſbe. Meſſio.onis.f.g.ðꝛ a meto.tiſ.vñ Job.xxix. Et ros moꝛabit᷑ in meſſionemen. l.D ʒWMWeſſis. ſis. f. g.i. ſegeſ. Sz ſeges a ſerẽdo dũ Oeriſce dicti ſũt qdã heretici qͥ ſeparãt ſcri Fiſegeſ a ſegena ſereo di pturas ⁊ ꝑtiũt᷑ ñ crẽdẽtes ĩ oĩbꝓphetꝭ.di/ cæẽtes alijs ⁊ alijs ſpiritibepphetaſſe. Et di cunka mer qð ẽ diuiſio v-ꝑzes. Weritoꝛiũ.rij.domũcula vbi ciues res ſuaſ ſeminat᷑. Meſſis a metẽdo dũ matura col ligit. Meſſis etiã dẽ t̃s vel actus metedi. Oeſſoꝛ.oꝛis.m.g.qͥ metit. ß £ +☛ QOeſſoꝛiũ.rij.i.vaſ eſcariũ ⁊ dĩ menſoꝛium. a mẽſa· quaſi Meſſoꝛi. a.ũ.aptus ad metendu. ODeſſulus.la.lu.i.maturꝰ.ad meſſem. mẽ.nõ ꝑticipiũ vt qͥdã voluerũt.Et eſt me ſtus naturalit᷑ Triſtis vᷣo caſu. Idẽ et me rẽs. Itẽ meſtꝰ łmeres aĩo.Triſtis aſpectu Iñ ðᷣ meſticia.cie.⁊ h̊ meſtitudo.inis.Etẽ meſticia coꝛdis. riſticia vo vult?. Itẽ tri ſticia ipſiꝰ ſpũs ẽ. ⁊ fit qñq; ex aliqͥ accidẽti doloꝛe.ſʒ meſticia vitiũ naturale ꝑpetuũ ẽ Meta.te.ſ.p.i.circũitꝰ.vł alicuiꝰ rei finis vł terminꝰ. Meta ẽt dꝛ; ꝓmiſſio.vl conofigio idẽ.obligatio in die nuptiaꝝ. Itẽ meta ẽpᷣ poſitio greca.⁊ valʒ tm̃ q;tũ tras vel de vel Metaciſmꝰ.mi.ẽ.m.lr̃e ꝑ ſcãſionem colliſio. etẽ o.ſcdᷣa lr̃a ſic videt᷑ velle Hug. Itẽ Pa pias dic. Metociſmꝰ eſt qtiẽs m.lr̃fam vo/ calis ſeqͥ. Sʒ metaciſmꝰ eſt qtiẽs vocal ſe quit᷑ m. vt bonoꝝ.aurũ.Et ita vult ꝙ ſcda lra ſit o.in vno loco. In alio vᷣo loco ꝙ ſite SDz coiter ĩ donato in ca.de barbꝗgriſmo ĩ fine ſcribit᷑ ꝑ e.in ſcðᷣa lr̃a vbi ðꝛ. Sunt eti am male cõpoſitões.i.cacoſyntheton quai nõnulli barbariſmos putãt.ĩ qͥb ſũt meta ciſmi labdaciſmi.⁊ iotaciſmi.⁊ ̊ magꝭ plʒ Oetaleſis eſt dictõ g̃dati ꝑgens ad id quod oñdit. ⁊ ab eo qð pᷣcedit id qð ſeqͥ ᷑ inſinu/ ans.vt Laboꝛes fructuũ tuoꝝ mãducabii laboꝛes poln le laboꝛãdo acqͥrũt hoĩes.ſᷣm Bedã. Clel metalẽſis ẽ diſtictio gdati ꝑgẽs ad id qð oñdit.ſ.ð cauſa eueni re ad cauſatuʒ ꝑ multa media. vt Pꝰ aliqt mea reõ vidẽs mirabar ariſtas. Hinc eĩi G6 datim ꝑgit dictõ vel diſtinctio ad id qund oſtendit.quia per ariſtas ſegetes.ꝑ ſegetes eſtates.per eſtates annos intelligere debe/ mus. L Metallũ.li.n.s. dz a metallon. qdð interpᷣtat ſpes.qꝛ natura el ea eſt.vtvbi vna vena a paruerit.ibi ſit ſpes inueniẽdi aliã. Septẽ aũt ſũt genera metalloꝝ. Auꝝ.argentũ.es electrũ.plũbũ.⁊ qdᷣ domatoia ferrũ. Spe cialit᷑tñ q̊ noĩe dꝛ ddã mẽtallũ. In metal licꝰ. a.ñ. Et nota ꝙ qñq; hmõi noĩa com/ plexiua. vt es ⁊ metallũ ſũt noĩa generalia t 5 qñq; ſpecialia. Pꝛout ſũt generalia ĩ vtro qᷓ; numero declinãt᷑ qꝛ miłte ſunt ſpẽs eris 2 metalloꝝ. Pꝛout ſunt ſpẽalia declinat᷑ in ſingularitm̃.vt auꝝ ⁊ ferrũ æc. WMetamoꝛphoſis. phoſis. vl phoſeos. id eſt trãſmutatio.⁊ ðꝛ a meta qð ẽ tranſ.⁊ moꝛ/ phoſis. qd ẽ mutatio.⁊ ꝓpꝛie ſube. UVñ in ti tulo ouidião ðꝛ. Incipit lib metamoꝛpho ſeos. Pñt tñ ibi eſſe due ꝑtes ꝑ appoſitionẽ vt. Incipit lib meta moꝛphoſeos.i.de mu tatiõe ſubſtatie. Gꝛeci em̃ carẽtes ablatiuo gtm̃ ponũt pꝓ eo ↄſtructũ cuʒ ppoſitiõe ad „* * „4 modũ ablatuiuuuũ. Wetaphoꝛa. re.eſt reꝝ boꝛũq; trãſſatõ.⁊ ðꝛ a meta qð ẽ tranſ.vł iuxta.⁊ phoꝛos.qð eſt ferre. Hec autẽ fit qttuoꝛ modis.ſ.ab aĩali ad aĩale.vt Thiphin aurigã celeres fecere carine. Ab inaĩiali ad inaiale. vt Pelag? te nyuere rates. Ab alali ad inaiale.vt Exicca tus eſt vᷣtex carmeli.Ab inaiali ad aiale. vt Metaplaſmctraſmutatio d recti ſoliti/ q; fmonis ĩ alterã ſpẽm metri. oꝛnatus ne ceſſitatis veci a vꝛa meta d etra. t plaſ ma qð eſt foꝛma qſi trãſfoꝛmatio.qꝛ lr̃a vł ſyllaba.l eiꝰ accidẽtia de ꝓpꝛia poſitione in aliã ſpẽm traſfoꝛmant. Cuiꝰ ſ̃ᷣm Donatuʒ ſunt qᷓttuoꝛdecim ſpẽs.ſ.ptheſis.epẽtheſis paragoge.aferef᷑.ſyncopa.apocopa. extaß. ſyſtole.diereſis.ſynereſis.vł epiſynallepha elipſis.antitheſis.metatheſis. de qbo vide locis ſnuuiuius.e Oetarpus.pi.m.g.i.caſtroꝝ metato.: Metatheſis eſt traſſatio lr̃aꝝ in alienũ locũ pte nulla tñ ex dictõe ſublata.vt Euãdrep Euãder.⁊ h̊ fit cã neceſſitat. Uñ Ouidiꝰ. Agnoſcẽs ĩ me frater meleagre ſoꝛoꝛẽ.Nã ſi dixiſſet meleager.nõ fuiſſet ?ᷣſus. Metatoꝛ.oꝛis.m.g.qͥ caſtra deſignat. Metaxariꝰ.rij.m.g.qͥ foꝛo ĩponit reb q̃ ven Dethodus diii via vk poth finali lio vocat᷑ denoĩatio. H vꝛna ? o 7 qcqͥd p 3 E obſeruãt. nectꝑa nec etates. nec cauſas. ſz ſolas moꝛboꝝ ſubſtäatias. hodus. di. i. tfinalis termin? 7 8à meta qò eſt traſ. ? odos. qd eſt via. q̃i trãſitiuũ.i.bꝛeuiſ via. Un Ariſ.in pncipio topicoꝝ diẽ. Pꝛopoſitũ qͥdẽ negocij eſt me choduũ inuenie. a qpoterim ſyllogiſareõ oĩ ꝓbleumate ex pbabilib. Inð dialectica traſumptiue ðꝛ methoc qꝛ ad oim metho doꝛũ pncipia via habet. Sola enim diale Ct tica pꝛobabilit᷑ diſputat de pncipijs oiĩm artium. Oetonomia ẽ yeluti qᷓdã trãſnoĩatio. Hu⸗ ius ſunt młte ſpẽs aut eĩ ↄtinẽs ponit᷑ pꝛo tẽto. vt. YFundite bydrias.i. vinũ ł aquã ̃ eſt in hydrijs. Aut ↄtentũ ꝓ ↄtinẽte.vt di mittite arca ire. ? aſpicietꝭ. xt habet. j. Reg. xj. Hõ eĩ arca vt dic Beda.ſʒ plauſtꝝ q ↄti/ nebat᷑ arca l! boues ire poterãt. Aut inuen toꝛ ꝓ inuẽto. vt Dine cerere ⁊ bacho ven⸗ friget. Ceres ʒ poetas ðᷣꝛfuiſſe dea ⁊ inuẽ trixfrumeti. ? bacch inẽtoꝛ vini. er iſtoſ ̊ inuẽtoꝛes ſignant᷑ inuẽtiões ſiue inuẽta Cer veerr intelligit ↄcubit. vt ſit ſenſus ine cerere ⁊ baccho friget venꝰ.i.ſine pa ne ꝛ vio deficit voluptas aut cõuerſo inẽ ni inuẽtoꝛẽ. Itẽ ꝓ efficiẽte effectꝰ.vt frigus pigrũ.i.effcieſ pigriciã. Aut ecõuerſo.effe ctuap efficicte. vt Spumãtia frena.i. equꝰ Fit etiaʒ cũ materia ponit᷑ p materiato.vt Accinctꝰ ferro.i.gladio.Uł ↄſequẽs ꝓ añ cedęte. vt Pallet. i. timet. et ꝛ a meta q ẽ de ⁊ onoma.qð ẽ noĩatio.ł nomẽ q̃idenoia tio.qꝛ vnũ ꝓalio noĩat᷑. Uñ ⁊ ̊ tropꝰ atul Oetreta.te.q̃dã mẽſura ẽ liqͥdoꝝ.⁊ ðꝛ a me/ — tioꝛ.irꝭ.vlł a metron greco meſura. Et vl min capit. ſic bñ poſſz dici metreta.tñ iõ h̊ ſpẽalit᷑ ſibi Otnütt lefſusd⸗ nerrüd⸗ früdnic Itennel Frinkre ſion c⸗ ünſt (ags910: lehß trimneren nuunbe umu ämar. , Oemsnin nofice füriſtas.1 mentsttr ia ce. nedüf. uoſimi to en Cenipon/ nuvr nofſ ſn bemnicdube Ochaclclis⸗. gondens nichzelmin Nimdligig AedN Wehnenie agsrie ODchman g aci. Ochensi ſiot ſannar Nedebelin düt᷑ metã pcij. Ideẽt licitatoꝛ ⁊ taxatoꝛ v ᷓ nomẽ aſſũpſit eo ꝙ ſit mẽſura ꝑfecti nũe nmnibin Oetell.li. m. g. mercẽnariꝰ qͥ metit. ri.idenarij. Iñ Joh. ij. Capiẽtes ſingule animn metretas binas łternas.Eadẽ ðᷣꝛ metron. Oetric.a.ũ.ðꝛ a metrũ. Uñ ars metrica ðꝛ Snicn qᷓ eſt vł tractat de metris vł ptinẽs ad me/ eneell tens. ⁊ ðꝛ a mitto.tis.Uł vt diẽ Seruius. tra.et cõpõit᷑ bimetric.a.ũ.trimetricꝰ.a.. ſden Meꝑꝶʒ ppꝛie fetoꝛ terre qͥ exaqͥs ſulphure quadrimetricꝰ a.ũ iãbimetricꝰ.a.s.,.. axcſe il is naſcit ⁊ ĩ ſiluis plurimũ abũdat p dẽſita Metron vl metros grece.latine ðᷣ mẽſun. iny ſabi tearboꝝ. Un Perſi. Gutture ſulphureas Oetropol.lis.ciuitas ad cuiꝰmẽſurã alieee Gn Bens lente exalãte metites. uitates diſponũt.. vbi eſt archiep̃s. ? dicit u loggin Metodica.ce.q̃dã ſpẽs medicine q̃ remedia a metros qoð ẽ mẽſura.⁊ polis ciuitas. In icinan ſectat carmia.⁊ ðꝛ a metodꝰqð ẽ remediũ hᷓ; metropolitanꝰ.a.ũ.⁊ q̊ metropolitanꝰ.ni eAnmmn. Inñ metodici dicũthi qͥ nec elemẽtoꝝ rõeʒ a e Meticuł. la.lu.pe. coꝛ.⁊ meticuloſus.a.iũ.i. foꝛmidulomnuig. Metis.tis.f.g.ðꝛ qͥlibet loc de ſe fetoꝛẽ emit Qorcoſns archieps illius ciuitatis. is 86 wan zfmlun dcoeht Rint weriſbſflecn lin Pörr 4 Bohanind rdegtgt Giniininnh Ncianisnin Griasi üitl Nemnipoirn, Cic bei ecaßzpünin Tpotcrit Aun ecnmetbacheſt örfuiſedagtii imaor nni don mnenots ſileiin cubiß. Nſttein 1suterönctſii mur.bucchin vefeck, f Auraberſod nitufenn i⸗ ito matenato N. ocnisen adamencd olnomeddendt Döibnoßt eidortten aee chae, mentig trepidatio. MWichael.elis.vel michael idecli Oetrũ. tri n. S. qd ↄſtat ex vno pede. Uñ il/ le vᷣſus ðꝛ bexameter vbi ſũt ſex pedes. Itẽ metrũ ðꝛ legitima pedũ ↄiũctio.⁊ fᷣm h̊ me trũ quũq; ðꝛ vᷣſus.qũ ↄſtat ex duobo iambis Itẽ metrũ ðꝛ qͥcqͥd mẽſura ſyllabaꝝ ꝑficit vt in rychmis.Et ſᷣm quãlibet eiꝰ ſignifica tionẽ cõpetẽter ðꝛ a metros q; mẽſuris pe dũ vl ſyllabaꝝ fit.i.mẽſurãdo ſyllabas lon gas ⁊ bꝛeues.l numeꝝ ſyllabaꝝ ĩ ↄſtructõ/ ne eiꝰ. Et cõponit᷑ metrũ bimeter.tra.trũ. trimeter.a.ũ.tetramet᷑.a.ũ. pẽtameter.tra. trũ.iambimeter.a.ũ.hexamerx.a.ũ.vbi ſunt Duo.tria.q̃ttuoꝛ.qinq;.łſex metra.Et coꝛt. pmã metrũ. Uñ. Ambulat ĩ tenebꝛis erra Ddo cleric oĩs.Qui ſine metroꝝ lege legẽda MDetus.nſ.ui.ẽ motꝰaĩ interioꝛ ſubi legit tus fact ex aliq̃ triſti recoꝛdatiõe. Ulel ᷣm 7 * iuriſtas. Metꝰ eſt inſtãtis vł futuri ꝑiculi (Wiante 2 Qica. ce.f. p. reliqͥe panis.vł qð caditdepa ne dũ frãgit᷑ ⁊ comedit᷑⁊ ðꝛ a minutꝰ.ta.tũ quaſi minutatĩ cadeẽs. Iñ micat.a.ũ.i.cõ tritus.⁊ in micas diminut ⁊ ↄfractꝰ. Hi ca etiã ponit᷑ p pane modico qͥ fit in curijs magnatoꝝ vl in monaſterijs.⁊ ꝓ.pmã mi/ ca nom̃.ſʒ mica vᷣbũ eã coꝛ.vñ Chare phe be mica dabit᷑ tibi cũ ſale mica. qͥs vt deus. Et q̃tiẽs mire vᷣtu aliqͥd agit᷑ michael mitti ꝓhibet᷑. vt exipᷣo actu ⁊ noie det intelligi ꝙ nulb'pᷣt facere qð facere pP/ nalet de. vt diẽ beatꝰR Hꝛegoꝛſ. Qichanemites.tis.m.ge.i.michanatoꝛ vel pnceps michanatoꝝ.⁊ ðꝛ a michania. OQDichania. nie.i.ingenioſitas. Jũ michani cus.ca.cũ.i.ingenioſuuns. Oicheas interpᷣtat᷑ qͥs h.vł qͥs iſte.qm̃ mi/ nat᷑ ſamarie ob cãm ſimulacroꝝ illo mõ q̊̃ ðꝛ de heliu. Quis eſt iſte iuoluẽs ſnias ſer monib imperitis. SJUD Micon interpᷣtar celſum. „ ODicrocoſmꝰ. mi.i.minoꝛ mũc.ſhomo qui ðꝛ minoꝛ mũdꝰ. Minoꝛ.qꝛ ñ ↄſtat ex qᷣttu oꝛ elemẽtis ĩtegralit᷑.ſic maioꝛ mũdꝰ ũ dus vo ðꝛ ppter expᷣſſam ſil itudinẽ qua ha bet cũ maioꝛi mũdo.⁊ ðꝛ a micron qð ẽ mi noꝛ.vel bꝛeuis.⁊ coſmos qð eſt mũüdus. Oicrolog.gi.m.g.qͥ bꝛeuiter loquit.vl qui magnã rẽ annullarę cupiẽs.q̃ſi ꝑuã deſpi/ ciendo narrat. Iñ p̊ micrologiũ.gij.i.bꝛe/ uiloquiũ ⁊ coꝛripitlto. .Hinterpᷣtat᷑ ODicros vł micron ĩterpᷣtat mĩoꝛ vł bꝛeuis ODicropſychꝰ. chi.m.g.i.puſillanimiſ.⁊ ðꝛa micros.i.minoꝛ.⁊ pſyche.qð eſtaia. igale.lis.pe.coꝛ.aĩal eſt natũ ad deriden dum.doloſum.rapaa.ingluuioſum. QDigma.atis.n.t.eſt hoꝛdeuũ cũ palea. Unð Iſa. xxx. Et pulli aſinoꝝ q oꝑant᷑terrã cõ/ mixtũ migma comedét.ſic in area vẽtilatũ eſt. Et nota ꝙ Dañ.xij. Migma ẽ hoꝛdeũ cũ palea vñ faciũt młieres decoctionẽ.foꝛ tead nitoꝛẽ faciei. Quidã tñ dicũt ibi ſmi/ gma ꝑ s.vide infra ſmisemg. Milago.grece.piſcis dictꝰ.qꝛ euolat ſuper aquã.qͥ quotiẽs cernit᷑ tempeſtas ſigna?. Qiles.itis.ðꝛ a mille qꝛ ĩ vno numero erãt olim mille. vtpote ꝑ millenariũ diſtincti.ł qꝛ vix vn ð mille erat electꝰvt militiã exer ceret. Iñ h ⁊ H militarꝭ.⁊ G̊ re.Et dʒ miles ſcribi ꝑ vnũ l.p.tñ pmã.Un qͥdã. Miles pũgit equũ.ſʒ iudex iudicat equũ.Et nota e mileſiuſticie noſtro tꝑe pᷣt eſſe vna dictõ copoſita. ? tũc ꝑtinetad ddã officiũ redd? di iuſticiã. Sʒ qñ ſüt due ꝑtes miles iuſti cie.ðᷣꝛ q cũq; eſt miles iuſſtus. QOiletũ.ti.qͥdã locꝰ eſt.de q̊ habet᷑ Act.xx.?⁊ ꝓdu.pe.UVnñ in auroꝛa.Leti cũ Paulo ꝑ/ uenimꝰ vſq; miletũ. l QOiliariũ.rij.vł miliare.ris.ſpaciũ mille pai ſuũ.vel mille eqͥtũ.⁊ ðꝛ a mille q̃ſi millena/ riũ. Meęſuras viaꝝ nos dicim miliaria.ſʒ greci ſtadia.gallici leucas. Wilitia.tie.eſt officiũ milid.⁊ ðꝛ a miles.vñ qñ vnꝰ mileſ ꝑcutit aliũ ⁊ de ijcit ðꝛ militiã facere.Et militia ðꝛ expeditio. Et ẽt qdaʒ locꝰ rome ſic vocat eſt vbi olim milites pꝰ militiã ſolebãt reqeſcere ⁊ curari. QOilitaris.ris.⁊ ̊ re.i.res militis.vel qðꝑti net ad militiiie. ilito onis.m.g.i.miles.⁊ ðꝛ a miles. Wiliũ.lij.n.s.eſt genꝰ ſemis minuti.a młti tudine fruct? dictũ.qꝛ vt dẽ qͥ vnũ granuʒ milij ſemiat.poſtea fac mille. JIñ mileꝰ.lea. leũ.⁊ milinꝰ.na.nũ.⁊ miliaceꝰ.cea.ceũu,. Qille.g.oĩs.płalis nũeri.indecl.dẽ a multꝰ. quaſi multe. Un płr hec milia.hoꝝ miliũ. Et cõponit᷑ duomilia.triamilia.qᷓttuoꝛmi lia. ⁊ ſic de alijs.et differt mille a milia. NHa mille copłat millenariũ.milia vᷣo płles mil lenarios coplłat indetermiate.vñ recipich adiũcta.duomilia. triamilia. Et etiã pᷣt eẽ oꝛo.⁊ ſic ↄſtruit᷑. duomilia hoim currũt.et p̃t eẽ vna dictio.⁊ tũc ſic ↄſtruit᷑.duomilia hoieſ curr̃t.lʒ ſit tm ne.g. iũgit᷑ tñ ĩmediate —— * 2 intrãſitiue cũ maſculłino.feminino ⁊ neu rro genere. vt duomilia hoĩes.⁊ duomilia mulieres. duomilia aĩalia. Et ſcribit᷑ mille Pꝓ duplexl.milia ꝰo ꝑ vnũl. Willenꝰ. na. nü. ö a mille. Iñ millenariꝰ a. um. milleſimꝰ.a. ñ. ⁊ millenarii. Mille.lei.m.g.i.calciamentũ.⁊ ꝓpꝛie calciꝰ regis ðꝛ milleꝰ ꝓpter diuerſos eiꝰ pũctos. ¶Willus.li.i.collare circa collũ canis. Qiluus.ui.eſt auis rapaciſſima.⁊ q̃ſi ſꝑ do mmDeſtic; auibo inſidiat᷑.⁊ ðꝛ a molliſ.qi mollł qꝛ auis mollis ẽ.⁊ viriba ⁊ volatu. In mil uinus. na.,.nnu.e QOimilogꝰ.gi. pe.coꝛ.qqͥ mimos docet. velal loquit᷑.vel mimis loquẽs. IJñ mimilogiuʒ gij. id eſt. locutio mimYiim. Min.mi.m.g.i.ioculatoꝛ.⁊ ꝓpꝛie reꝝ hũa/ naꝝ imitatoꝛ.ſic olim erãt ĩ recitatõe come diaruz. qꝛ qðᷣ vᷣ̈bo recitatoꝛ dicebat. mimi motu coꝛꝑis expmebãt. Iñ h̊ mima.me.i. lioculatrirrr. Qina.ne.f.p.ðꝛ libꝛa vna vl talẽtũ.ſic dicit Pap̃. Et ſubdit. Ona grece appellat. ⁊ hʒ xl.ſiclos.qͥ faciũt obolos mille.cc. Hugui tio aũt ſic dicit. Hina in ponderibus dꝛa gma l due libꝛe.⁊ ſemis extimat᷑. Ona ali ud pondꝰ ẽ qð appẽdit᷑ centũ dꝛagmis. Itẽ minas altitudines muroꝝ dicimꝰ. QOinar.cis.o.g.i.iracũdꝰ ⁊ feruidꝰ. Jũ mi/ nacit aduer.⁊ H̊ͥ minacitas.tatis. Minera. re.f.p.ðꝛ herba vl radix vł vena ter re. Iñ mineralia.i.coꝛꝑa ĩ venis terregene rata. ut plũbũ vel aliud metallũ. Qinerua.ue.apð grecos athena ðꝛ.i.femĩa Apud latios aũt vocata q̃ſi dea ⁊ multaꝝ artiũ iuẽtrix.ſ.lanificij.oliue.⁊ fabꝛice. Ea dẽ dicta ẽ ⁊ pallas.a pallone inſula thꝛacie vbi nutrita fuit.łqꝛ pallãtẽ gigãtẽ occidit. Oiniatoꝛ.oꝛis.qͥ minio ſcribit vel pꝛeparat miniũ.⁊ ðᷣꝛ a minio.iaas.? Oiniographꝰ.phi.m.g.qͥ minio ſcribit. Iñ miniogphia.phie.ſcptura cũ minio facta. Miniſter.ſtri.i.q̃ſi mioꝛ ĩ ſtatiõe.vl qꝛ offici um debitũ manibo exeqt᷑. jñ hec miniſtra. ſtre. ⁊ miniſter.ſtra.ſtrũ.⁊ h ⁊ BH miniſtral.⁊ G le.res miniſtri vlł ꝑtinẽs ad miniſtrũ. Qiniſtercub.la.lũ.i.puꝰ miniſter. Miniſteriarches.i.pncepſ miniſterij.⁊ ðꝛ a miniſter ⁊ archos.qð eſt pnceps. —2. „— Oiniſteriũ.rij.i.ſeruitiũ vel officiũ miſtri. ODiniũ.nij.n.s. genꝰ ẽ coloꝛꝭ rubei.⁊ dicita minuo.is.eo ꝙ minuat᷑ anqᷓ; coloꝛ inde effi ciat᷑. Itẽ mini.nij.ðꝛ qͥdã fiuuꝰ galicie.et declinaf. Mioparo.onis.ẽ nauicula vł ſcapha pira taꝝ ex vimine ⁊ crudo coꝛio ↄtexta.vũ legi tur ĩ hiſtoꝛijs. Gẽs ſaxonũ mioparoniboñn viribo vtũt᷑ fuge potiꝰ qᷓ; bello ꝑati.⁊ ꝓ.pa. HB⁊ h̊ minia. nie.qdã pus. Hinoꝛcuł.la.lu.i.paꝝ minoꝛ. Minotaurꝰ.ri.mõſtrũ dictuʒ.qꝛ exh oĩe.i. cetera mẽbꝛa homo fuit. paſiphe ⁊ tauro natꝰ fuit.caput taurinũ.ꝑ HDinſabiliſ.2.t. 5 le. qd facile mingit · qð cito emingimꝰ.ſicut nimis aq̊ſum? paꝝx co ctum. ⁊ ðꝛ q minſo.ſas. Minſatoꝛiũ.rij.locꝰ vlł vas ad mingẽdũ.ſ. qð recipit vꝛinã. Minſateriũ idẽ. Minutia.tie.i.minima cuiuſſibʒ rei poꝛtio Vnñ legit᷑ in paſſiõe beati Uincẽtij marty/ ris. Sales ignibo ſparſi crepitãtib minu/ tijs ꝑ mẽbꝛa diſſiliit. Minurritio. onis cãtilena minutiſſimarũ auiculax. I Minuſculꝰ.la.lũ.i.paꝝ minoꝛ. Minutal.tal.n.t.i.minutũ fruſtũ.ł genꝰ ci bi. ſic dictũ a minuo.is.eo ꝙ fiat de piſcib ⁊ mic z minu oleribo minutati ↄciſis.vñ IJuue.heſternũ ſolitꝰmedio f̃uare miutal. Minutuł.la.l̃.i.aliquantulũ minut. Minnutũ.ti.qddã põdꝰ.ſ.media ꝑs q̃drãtis Vnñ pauꝑ vidua miſit duo minuta.i.qdrã tẽ. Vñ in alio euagelio ðꝛ ꝙ miſit in coꝛbo nã vnũ qdrãtẽ. Itẽ minut.ta.tũ.adiectiue „ — vñ. Barca celox paro dẽt᷑ muſcuł mioꝑo Mirabil.lis..t.⁊ H le.ðꝛ a miroꝛ:aris.qð idẽ ẽ qð ꝓſpicere.vel laudare.łꝓ miro hꝛe Iñ mirabilit᷑ aduer.⁊ mirabilitas.tatis. Miraculũ.li.n.S.ðꝛa miroꝛ.arꝭ.⁊ lʒ multa naturalia qᷓ tidie fiũt aliqũ diecũt᷑ miraclła ꝓpꝛie tñ ðꝛ miraculũ qð fit õ ↄſuetũ curſuʒ nature. vt pt? vᷣgis.reſuſcitatõ moꝛtui ⁊ cõ ſiłia. In miracłoſus.a.ũ.i.plenꝰmiracłis Mirica.ce.f.p.nomẽ ẽ arboꝛis q̃ geneſtra 2. Ddz ab amarꝰ. qꝛ valde amara c.⁊ naſci tur ĩ deſerto ⁊ in ſaxoſa humo. Uñ Hiere. xvij. Quaſi mirice in def̃to.⁊ ꝓ.pe.vñ Oui dius meta. Perpetuoq; virẽs buxus tenu eſqz miriee.. Miridicus.ca.cũ.i.mira dicẽs. Mirificꝰ.ca.cũ.qͥ facit mira. entis.idẽ. Iñ hec mirificentia.tie. Myrmerx grece.latine ðꝛ foꝛmica. Myrmica. ce.i. foꝛmica.⁊ ðꝛ a myrmicon myrmex. Iñ myrmice.cea. ceũ.i. foꝛmice⸗ ⁊ hec myrmicea.cee.i.verruca coꝛtis. Itẽ mirificẽs Orwici feptänis⸗ Ormier baaße⸗ DByrm mnicsodl ſormine cin Fthrme perktlo rſe wl⸗ Aolipforn Hsent micndeno: Oermidon Neraſtuti Oroonis muiro⸗ fongrece Orobal⸗ MMouiti ieerg rop? mvnti Gdat mcvue cbirowyus. Qngarl Oopolo leq Inepolegde kidonoen Aledorb Weiſiprit⸗ Rednu, Wupeac Onhamdet Obpglln fucnlice lnilloor diochpan naiſe vafna 1 lns. Emmna:. dien gg .runi it. göfaclenint unisadſunnte . Nsaani inſarenüti maiinſſir denn Uninnn Mrſiatäin . parming. ninutifuſilg o8. co fundenin rbommnnnnioclsi lignmnnlünin:. iitduominumnidt tooe gmiſtnen ninut tai dctn cnlar aphur Crio Neun rilt onumiopuronihi bellogan. ? dc: nuſcut mote Samirotanss. arekpironme ninbuinsts miumandi liaß dicütnnin örzſiit . rcudcitat Gmnmi 2 aem reptatis effigie immta. Myrmicoleon.onis.m.g.idẽ eſt ꝙ foꝛmico leon. Uñ Job.iiij. Tigris perijt eo ꝙñ ha beret pᷣdã. Unñ ſᷣm alia litterã myrmicoleõ Hyrmicoleon qpe ꝑuũ aĩial eſt. valde foꝛ micis aduerſuʒ.qð ſe ĩ pulueꝛe abſcõdit.⁊ foꝛmicas frumẽta geſtates interficit.ĩterfe ctaſq; cõſumit. Myrmicoleon aũt latie ðꝛ vꝑł foꝛmicaꝝ leo.vł certe expᷣſſius foꝛmica parit ⁊ leo. Recte aũt foꝛmica ⁊ leo noĩat᷑ qꝛ ſiue volatilib ſiue qbuſdã alijs minutꝭ gĩialibo foꝛmica eſt. IJpᷣis aũt foꝛmicis leo. Has em̃ vt leo deuoꝛat.ſʒ ab illis q̃ſi foꝛ/ . rmicites. tis. m. ge.qdã gẽmaqᷓ foꝛmice 7 mica deuoꝛaf. ðð Myrmidones gens greca dolipes dicti. p pter aſtutiã.q̃ſi myrmice.i.foꝛmice. Miro.onis.m.g.i.miratoꝛ.⁊ ðꝛ a miroꝛ.ar. Itẽ miro. onis.i.vnguẽtariꝰ. ſʒ tũc ðꝛ a mi ron grece.qð latine ðꝛ vnguẽtu. Dirobalanũ.ni.ðꝛ a miron ⁊ balanũ.qdð eſt vnguẽtũ de balano factũ.q̃ſi redolẽs bala nũ.qꝛ ex glande balani odorata fit. Qirocopꝰ.pi.i.vnguentariꝰqͥ laboꝛat circa vnguẽta faciẽda vł vẽdenda.⁊ ðꝛ a miron. qð eſt vnguentũ.⁊ copos laboꝛ. Et idẽ ðꝛ chirocopuus. 14“ðððUDẽV/ Oiron grece.latine ðꝛ vnguenti. iropola.le.q vł q̃ vẽdit vnguẽta.⁊ ðꝛ a mi ron. ⁊ pole.qð eſt vẽdere. Iñ h̊ miropoliũ lij.i. domꝰ vnguẽtaria.vbi vẽdũt᷑ vnguẽta Eadẽ domꝰðꝛ⁊ ꝓpola.lę.a ꝓ ⁊ pole.qð ẽ vẽ dere q̃ſi ꝓ vẽdere facta.̊ et noĩe pᷣt dici q̃li bet domꝰ ad vẽdendũ aliqͥd facta. ⁊ p. po. Oirotheca.ce.i.vnguẽtoꝝ repoſitoꝛiiũ. Mirrha. rhe.f.p.arboꝛ ẽ q grece ſmirnia ðꝛ cui vᷣgulta arabes exurũt vt meliꝰ exudẽt ⁊ fructificẽt.ſiẽ ðꝛ ĩ hiſtoꝛijs. Itẽ mirrha ẽ gumi illiꝰ arboꝛis.⁊ ðꝛ mirrha.q̃ſiamara. Unñ Iſið. Mirrha eſt arboꝛ arabie altitu dinis qͥnq; cubitoꝝ ſilis ſpine cuiꝰ gutta vi ridiſẽ ⁊ amara.vñ ⁊ nomẽ accepit. Et mir rha gutta eiꝰ ſpõte manãs pcioſi ta coꝛticis vulnere vilioꝛ iudicat᷑.⁊ ſic ptʒ ꝙ mirrha ðꝛ tã arboꝛ q; gutta illiꝰ. 4 henngerie odoꝛifeꝝ ex mirra fa gũ. Uñ Judith.ᷣx. Unxit ſe mirrho optio Dyrtetũ.ci. loc' vbi myrt?creſcit. Dyrte. tea. teũ. de myrto exñs.vł ad myrtü peideg. myrti Myrt᷑.ti.eſt q̃dã arboꝛ q̃ in litoꝛe maris ab undat.⁊ ðꝛ a mari. Uñ a greq myrene ðꝛ. vlꝛ myrtꝰ ceo ꝙ mire redoleat. Iñ myno oꝛ eſt. elici ſus.ſa.ſum.i.plenꝰ myrtis. Oiſach interppᷣtat᷑ gaudiũ vel riſus.Ideʒ ⁊ Miſael.qͥ interpᷣtat᷑ płlus wdſii. Qiſcelio.onis.m.g.q nouit artẽ miſcẽdi di uerſos cibos vel pot.⁊ ðᷣꝛ a miſceo.ces. Qiſcelaneꝰ.nea.neũ.⁊ miſcelanꝰ.na.nũ.ĩ eo dẽ ſenſu.i.mixtꝰ. Iñ h miſcelaneũ.i.cõmi/ xtũ.vt cibo gladiatoꝝ. Ulł miſcelaneũ dicit᷑ vas in qͥ pꝛadia gladiatoꝝ miſcebãt᷑. Unð 7 nmenal. Fictile ſic veniũt ad miſcelanea Oiſelluſ.la.lũ.dimi.paꝝ miſer. Iñ miſellu Ius.la.lũ.ſiłr dimi.pe.coꝛꝛ.. Oiler.ra.rũ.ſᷣm vocẽ ðꝛ a mitto.ſj.ſʒ ſᷣm ſi⸗/ gnificatiõeʒ ab amitto.dᷣ. Et ꝓpꝛie miſer ðꝛ q oẽm felicitatẽ amiſit. Miſer ẽt ðꝛ triſtis. In miſeria.rie.erũna vbi nulla ẽ felicitas. Oiſericoꝛs.dis.oĩs.g.ðꝛ a miſeꝝ.ł potius a miſerãs.⁊ coꝛ.qi miſeꝝ vel miſerãs coꝛ hñſ ſupꝑ aliquẽ afflictũ cõpatiendo. In miſeri/ coꝛdia.die.qꝛ miſeꝝ vl miſerãs fac coꝛ do lẽtis aliena miſeria. In deo tñ ẽ miſericoꝛ/ dia ſine vlla coꝛdis miſeria.Erdiffert a mi ſeratiõe.qꝛ bñ velle miſericoꝛdia ẽ.⁊ bñ fa cere miſeratõis.Eſtei miſeratio miſericoꝛ die actõ qꝛimiſericoꝛdia tim̃ affect coꝛdis ẽ q̃ cõpellimur vt miſeris ſubueniamꝰ vł cõ patiamur ſiſuccurrere nõ valeamꝰ.ſʒ miſe ratio ex oꝑe cõpꝛobaeakkt. Oiſſus.a.ũ.ðꝛ a mitto.tꝭ.⁊ ̊ miſſus.ſi.i.nũ ci.⁊ h miſſa.i.nũcia.Et hic ĩ eccłia ðꝛ miſ ſa. q: pᷣces nr̃as ferat ⁊ mittat ad deũ. Sʒ miſſaꝓpꝛie ðꝛ ĩ tpꝑe ſacrificij qñ cathecumi ni foꝛas mittũt᷑ clamãte leuita. Si qͥs re mãſerit cathecuminꝰ exeat foꝛas. Etinde miſſa qꝛ ſacramẽtis altan ĩtereſſeñ pñnt.qꝛ nõdũ regenerari noſcint. Miſſal. lis..t.⁊ le.ad miſſam ptinẽs.⁊ ðꝛ a miſſa. Et h miſſale.lis.p qͥdã libꝛo vbi cõ tiner myſteriũ miſſe.? pon.aa. Miſſaticꝰ.ca.cũ.pe.coꝛ.qͥ freq̃nt᷑ mittit᷑ ⁊ ð a miſſo.aſ.Et h̊ miſſatic.i.nũciꝰ.⁊ h̊ miſſa ſica inucia-emiſſaricii.nucii ag mi ſaticũ mãdamꝰ. Ite iuenit᷑ miſſaticci.q frequẽter canit miſſã.⁊ tũc deriunata miſſa Miſſia.ſie.qdã ꝓuincia.⁊ dʒꝛ a meſſis.quaſi meſſia a meſſiũ ꝓuẽtu. Un ⁊ eã veteres ce reris hoꝛreũ appellabãt. In miſſi. ſia. ſiuz. Oiſſilis. lis..t.⁊ hle.i.ad mittendũ habil.· vñ ⁊ qͥddã iaculũ h̊ miſſile ðꝛ. coꝛr. pe. vñ Pꝛudentius. Miſſile de multis qᷓ fruſtra R Miſſilia. als miſſalia. dicunt᷑ donalia.vłq/ dDã pᷣſtatiões q̊ͥs nouꝰ pᷣtoꝛ creat mittebat ĩIvulg. ⁊ qð qͥſq; appꝛehẽderet eiꝰ fieret. vt in coꝛonatiõe pape vel imꝑatoꝝ fieri ſolet. vcꝑ ̊ pᷣſſura minuat.de q̃ glo.ĩ.S.h ampli⸗ Inſti. de re. diui. Diſſicius. cia. ciũ.ad mittẽdũ apt?. vel qui militiã exhibet. ⁊ ðꝛ mitto.tis. Milſoꝛiũ.rij. concha modica vbi aliqͥd liq/ ris immittit᷑⁊ ðꝛ a mitto.tis. Myſta. ſte. ↄ. ge. i. ſecretariꝰ. vel myſterij au/ ctoꝛ. ⁊ ð a mvſtꝭ grece qð latie ðꝛ myſteriũ Myſterii.ᷣrij.n.s.i.ſecretũ diuinũ⁊ figura/ tiuũ ſeu occultũ.⁊ ðꝛ a myſtis vl myſticen — Iñ myſticꝰ. ca cũ.i.ſacer.diuinꝰ.occultꝰ.fi guratiuꝰ. eo ꝙ ĩ ſe ſecretã ⁊ reconditã habe at intelligẽtiã. ſ.cũ aliud ðꝛ ⁊ aliud intelli/ git. Et h̊ myſteriũ.rij.i.ſacramẽtũ ſacrũ v abſconditũ vlł pᷣfiguratio occulta.ł occul/ tũ ſecretũ.qꝛ ſecretã? reconditã hʒ diſputa tionẽ ⁊ intelligẽtiã. Et differt a miniſteriũ. qꝛ miniſteriũ in tꝑalib⸗ attẽdit᷑.ſʒ myſteriũ ĩIſpũalibo.vt fuit icarnatio Jeſu xpᷣi. ⁊ ſic ẽ cõſecratio panis ⁊ vini ĩ altari. ⁊ ſimilia.qᷓ ſecretã ĩ ſe ↄtinẽt intelligẽtiã ꝓpꝛie myſteria dicunt᷑. Uñ apls.j.Coꝝ.xv. i um vobis dico. Oẽs qͥdẽ reſurgem ſed ñ oẽs ĩmutabimur. Et ꝓducit᷑e.in myſteriũ Vlñ Dꝛati. Pandimꝰinterdũ doctis my ſteria reguũ. Licet in libꝛo ſacriſicioꝝ coꝛri piat. vñ. myſteꝛ iũ fert pᷣcinuiſſe cruci. Sz foꝛte h ꝓpter neceſſitatẽ metri accidit. Myſtis vł myſticen grece.latine ðꝛſea ecretũ. Myſtrũ.ſtri.i.latẽs odiũ.⁊ ðꝛ a myſtis. Mitia. tie.f. p.i.mãſuetudo. Itẽ mitia ẽ plu 7 rale neutrũ de mitis. Mitilena.ne.qdã locꝰ.ð qͥ habet Acxc.xxviij Et p.pe. Uñ in auroꝛa. Poſt tãtas clades nos inſula qᷓ mitileeang. W Mitis.tis..t.⁊ te.i.humilis.mollis.beni gnus. nõ durꝰ.maturꝰ. vñ poma dicut᷑ mi tia. matura. ? mollia.⁊ ꝓp.m Uñ. Ouidi de arte. Sed caret inſidis hoĩm.qꝛ mitis hi rundo. Et nota ꝙ licet mitis ⁊ maſuet.vł mititas ⁊ mãſuetudo idẽ videãt ĩ eſſentia. Differũt tñ in efficacia.qꝛ mititas attendit᷑ ĩ affectu. Mitis em̃ vt dicit glo.ſuper illud Matth. v. Beati mites ⁊c. Mitis inqt eſt quẽ mẽtis aſperitas ſeu amaritudo nõ aff cit. ſed ſimplicitas ad omnẽ iniuriã ſuſtinẽ dã patienter inſtruit. Mitis eſt quẽ nec rã coꝛ nec ira afficit.ſed oĩa equanimiter ſuſti net. Manſuetudo ÿo attẽdit᷑ in effectu.vñ Ecce myſteri Dicit Caſſiodo? ſuꝑ pſalteriũ. Mãlnettq ſi manuſueti.i.tolerãtes iniurias.nõ malu ꝓ malo reddẽtes. gens. quale eſt oꝛnamentum capitis deuo taruʒ feminaꝝ. Sʒ pilleũ viroꝝ eſt. mitra feminaꝝ. Mitra etia eſt epiſcopoꝝ. Etmi tra funis eſt ͥ media nauis vinci. Mitridates.rex ponti ðꝛ fuiſſe.⁊ coꝛ.pe.vñ in Auroꝛa Antoniꝰ Marcꝰ'z Ditrida/ tes id in aurem. Mythus. thi. m. g.i fabuloſus.iocoſus.. ⸗. latu dulcis.⁊ a mythos. mne. vide ð in Ir. ⁊ in Oina. MDoab ⁊ ammdn filij Loch. a qͥb moabite ⁊ ammonite dicti ſunt. Mobilis.lis.cõis.t.⁊ hoc le.id eſt.motioni habilis. Mogeratus.ta.tũ.id eſttemperatus. Et eſt moderatus qui nec plus nec minus fa E Qoderm.na.nũ.i.iſttꝑis.⁊ ðꝛ a moch. Iñ hec modernitas.tatis. MDogeſtus.ſta.ſtũ.i.tẽpeꝛatꝰ ⁊ diſcretꝰ.nec G pl qͥcq;. nec minꝰagẽs.nec etiãuraſcẽs.Iñ mogeſtia. ſtie.i. mãſuetudo. verecũdia. Et ẽ modeſtia in facto ſʒ modus in dicto ł co⸗/ cupiſcẽtia. Et h̊ modicitas. „ „ ue ðꝛ. In modice aduer. tatꝭ. Et cõponittmodic ĩmodicus.ca.cũ.i. ĩtemperatus.ĩmenſuratus. Modiolus.li.dimi.i.ꝑuꝰmodiꝰ.ſᷣm Hugni tionẽ. Dicitur etiã modiolus.pe.coꝛ.illud groſſuʒ lignũ in rota ꝑ qðᷣ caput axis ĩmit titur. in q̃ radij in circũitu ĩfixi ſunt. Et ðꝛ tũc modioł a modio.qꝛ ĩ modũ modij ca/ pax eſt ⁊ cõcauus. odius.dij.eſt mẽſura libꝛaꝝ quadragin/ taquattuoꝛ.i.ſextarioꝝ vigintiduoꝝ.⁊ ðꝛa modꝰ.qꝛ in ſuo modo ꝑfect ẽ. Cuiꝰ nume ricã inde tracta ẽ qꝛ in pꝛincipio deus vi/ gintiduo oꝑa fecit. Nã pma die ſeptẽoꝑ⸗ fecit.id eſt. materiã infoꝛmẽ. angelos. lucẽ ſuꝑioꝛes celos.terrã.aquã.⁊ aerẽ. Decu da die firmamẽtũ ſolũ. Tertia die qituoꝛ ſ. maria.ſemĩa.ſatiões.⁊ plãtaria.Quarta die ſolem lunam ⁊ ſtellas. Quinta dietria ſcilicʒ piſces ⁊ reptilia aquarũ ⁊ volatilia — Oythos grece. fabula ðꝛ latine ᷣm Pab. Oitra.tre. f.p.pilleũ phꝛvgeũ caput percin Sertiit Wrlüten (ndnog eno rann gintiguol Penk busoſns eonmplosma ſeinſan niodinmt bronzoin oickau nudineneln Dodolamen Coduplis litrop n matarini- Dodvsdi wmanen ponikoth lerbilir ltinine co Lñn poltud, iciponuti⸗ dihviutnoc blla toisgen oyobi Dsgeelen Oufſiangce uringricä Wyafian Cimnesfunin Bofſcin⸗ ciagfpicn al Mopſeng: llin Uregeulter nollsernn mmennmoi eerſt eſifeeg bant ioz .Npcö ſanrginoli lo Nen ds iunmiien vlnaltalmn Wltrrici Morſn mnnnesin luäneſnſ Focncannn nümdnnn leüpirorchnn teniccheh guis nnck. fſſe ꝛcexi Dd n gloſus iocnirnn rain Di Dotb. a ee . hocleidck tempanmabt Nlusnoccninti vistdrand) tdiſcrct/N ecenuimſcis. Go renriigii dusindic/c, Ginohirtihl g. Sibmoiicht inodicns 10 öWA. nonins en, R annn crütnifg in, bgimniin Serta aũt die q̃ttuoꝛ ſcʒ beſtias.pecudes reptilia terre ? hoĩem. Et facta ſunt oĩa vi/ gintiduo genera ĩ dieb ſex. Et vigintidue generatiões ſũt ab Abꝛaã vſq; ad Jacob ex cuiꝰ ſemine nata eſt oĩs gẽs iſrael. Et vi gintiduo libꝛi ſunt veten teſtamẽti vſq; ad Heſter. Et vigintiduo ſũt lr̃aꝝ elemẽta.qᷣ bus oſtat diuine legis doctria. His igit᷑ ex eymplis modiꝰ vigintiduoꝝ ſectarioꝝ a mo yvlſe ſ̃m ſacre leg doctrinã effectꝰ eſt.Et qᷓ; uis diuerſe gẽtes huic mẽſure pondus vel ꝗadijciãt ignoꝛãter vł detrahãt.tñ apud he bꝛeos ↄſtitutiõe diuina tali rõe ſᷣuat᷑. Iteʒ modiꝰ eſt cui arboꝛ nauis inſiſtit ob ſimili tudinẽ mẽſuralis vaſis ſic dictcꝰ. Wogdulamen.inis.i.cãtatio dul& ⁊ mellica Modu:ꝰ.li.dimi.i.puꝰmodꝰ. Itẽ h modułꝰ matutini.vel veſperarijöj. li.tropꝰ.cantꝰ qͥ pᷣcinit᷑ in pncipio miſſe.vł WMWodus.di.m.S.i.terminꝰ.finis vel mẽſura vel maneries.vlł ↄditio.vel tẽperamẽtũ.et ponit᷑ dtũs ⁊ ablatiuꝰ huiꝰnois.ſ.modo ad uerbialiter ꝓ nunc vł aliqñũ vel pauloante vel tãtũmodo.Et cõponit᷑ Amodo.i.dein ceps.Tmmodo.ſolũmodo.⁊ poſtmodũ.i. poſtea.⁊ admodũ.i.valde. Itẽ iſte gtũſmo di cõponit᷑ iſtiuſmodi.illiuſmodi.aliuſmo di.huiuſmodi.cuiuſcemodi.noĩa indeclia . bilia. ⁊ oĩs generis. Modus etiã eſt acci/ dens veri. Moys grece. latine ð: aqua. —— Moyſaicus.ca.cũ.pe.coꝛ.res moyſi.vel ad ovſen ꝑtinẽs.⁊ ðdꝛa Moyſes.? tacet pꝛi mũ yv. in ꝓnũciatiõe.licet ſcribai. WMoyſes.ſi.i.aquaticꝰ.⁊ ðꝛ a moys qð eſt aq̃ qꝝ in aq̃ fuit inuentꝰ.⁊ ex aq̃ ſumpt. Unde Moyſes interpᷣtat᷑ ſũptꝰ ex aq̃ͥ. Inuenit ei eũ ad ripã fluuij expoſitũ filia Pharaonis quẽ colligẽs adoptauit ſibi ⁊ vocauit eum HMopſen qꝛ deaq̃ aſſumpſiteu. Wola.le.f.p.ðꝛ lapis lat ⁊ rotũdꝰ in q̊ moli tur ⁊ acuit᷑ ferrũ.⁊ ðꝛ a molo.lis.⁊ mola.le B puls ex farina ⁊ aq̃ ⁊ ſale.q̃ olĩ victimeĩ ter coꝛnua ꝑfundebãt᷑.⁊ ſi patiẽtes erãt bo ne erãt.⁊ ſi recalcitrabãt male erãt ⁊ reijcie bant᷑. Iñ ꝑ cõpoſitionẽ ðꝛ ĩmolo.as.i.ſacri ficare.qi mola iĩfundere.Itẽ mola.le.ðꝛ la pis in qͥ frumentũ molit᷑ ⁊ terit᷑.⁊ ðꝛ a molẽ do. Ulł ſm Iſið.ðꝛ mola.q̃ſi mala.a malõ idẽ.a rotũditate ſui. Mola aſinaria ðꝛ qꝛ cũ ea molit aſinus.qꝛ in qbuſdã molẽdiniſ voluit rotã cũ mola. Ulł mola aſinaria ðꝛ ſuis ⁊ põderoſa.vt aſinꝰ.qꝛ onerataſinũ. Et coꝛripit mo. OMolarꝭ.ris...t.⁊ P re.adn ines. 2 82 amola. Eth̊ molaris lapis mole. vel vñ fi Molendinũ.ni omꝰ vbi moli ⁊ terit᷑ Iñ h̊ molendinariꝰ.rij.⁊ h̊ molen/ Moles. lis.f. g.i. difficultaſ. magnitue gnũ põdus.⁊ ꝓ.pᷣmaʒ.ſʒ molo.lis.⁊ mola. Moloſus.ſi.i.magnꝰ can Bre. ad molã ptinẽs. ? ö unt mole. vel magnꝰ ad modũ mole. Et h; molaris. dens maxillarꝭ. qꝛ cibũ illis deti bus quaſi mola molimugs. pn. S.domꝰ vbi molit᷑ farina dinaria.rie. fficultaſ.magnitudo.ma le.coꝛ.mo. Uñn Que frumẽta molit mola. ſit moles tibi põdus. Hõ leuitate mole.ſed aq̃ currit rota mole. — Moleſtus.ſta.ſtu.i.eger.triſtis.turbatꝰ.⁊ ðꝛ a moles.q̃ſia mole turbatiois. Et moleſtꝰ etiã ðꝛ moleſtiã inferẽs.inqetãs. In h̊ mo/ leſtia.ſtie. Iñ moleſtioſus.ſa.ſũ.i.moleſtiã inferes. äs Molimẽ.inis.n.t.i.conamẽ.⁊ ðꝛ a molioꝛ.li ris. Põt etiã hꝛe ſignificatiões de molioꝛ. Molimætũ.ti.n.s.i.conamẽ.⁊ ðꝛ a molioꝛ. Molitoꝛ.oꝛis.m.it.artifex.fabꝛicatoꝛ.⁊ ꝓ.li. Un Ouið.i.x. meta. Pꝛimeq; ratis moli/ toꝛ Jaſon.⁊ ðꝛ a molioꝛ.iris. Moleſtra.ſtre.pellis ouina.⁊ ðꝛ a mollio. MWollicia.cie.⁊ hec mollicies.ei.ĩ eodẽ ſenſu ſcʒ fragilitas.eneruatio.mitigatio. Wolliculꝰ.la.lũ.i.aliquantulũ mollis. Mollis. lis.2.t.⁊ H̊ le.i.fragilis.tener.tpatꝰ. blandꝰ.iocundꝰ placidꝰ?.in vᷣbis lenis effe/ miĩatꝰ.⁊ ðꝛ a mollio.lis.qꝛ vigoꝛẽ ſexꝰ ener uati coꝛpis dedecoꝛet.⁊ qi mlier emollia? Et cõponit᷑pmollis.q;mollis.Et inuenit᷑ mollis nomẽ ⁊ vᷣbũ.⁊ vtrũq; pmaʒ ꝓducit poſitiõe. Uñ qdã. u vÿbis mollis me blã dis femina molis. ODoloch quoddã idolũ fuiutt. 1 * qᷓſi ad molẽdũ aptꝰſeu parat. Ul moloſuſ fuit pater pirrhi. Iñ dicta ẽ moloſia.q̃daʒx terra.ſ.epirꝰ.ꝑs epiri. Iñ moloſus.ſa.ſũ.⁊ moloſiꝰ. ſia.ſiu.et h moloſus.ſi.qdã pes cõ ſtãs ex tribꝰ lõgis.dicta ſaltatõe moloſoꝝ quã exercuerũt armati.Eth moloſus.ſi.p cane.qꝛ ibi optimi ⁊ magni abũdãt canes. et h̊ moloſic'.ca.cũ.i.moꝛdaxl rapax. Hic 7 et videt diciß moloſi qda lapis viridis et Frandis ctpducitlo. olucrũ.cri.ðꝛ illð cũ qͥ mola vᷣtit᷑. Et mo lucrũ.i.tumoꝛ vẽtris.⁊ ðꝛ a mol. Momen. inis. n.t.i.momentũ tã ꝓ motu. ; ꝓ ſpacio tꝑis.⁊ coꝛ.pe· gili. Momentũ.ti.minimũ tõs a motu ſideꝝ di / ctũ.q̃ſi monimentũ.qꝛ cito ⁊ in trãſitu mo uet᷑ ta bꝛeue ſpaciũ tꝑis. Momentü ẽt ðꝛ ſtilus in qᷓ momẽta colligũt᷑.qꝛ cito ad mo düu momẽéti inclinat᷑. tẽ momentũ ſtatere Iſa.iiij.ðꝛ ſtilꝰ łlingula ĩ trãſuerſali ligno poſita.ꝑ quã dinoſcit᷑ vtrũ lãces in trutina equaliter põderẽt. Et nota ꝙ hoꝛa eſt vice ſimaqrta ꝑs diei naturalis. Punctũ eſt q̃r ta s hoꝛe. Momentũ eſt decima ꝑſpũcti vel qdrageſima ꝑs hoꝛe. In momentane⸗ nea.neũ.⁊ momętari.ria.riũ.i.trãſitoꝛiꝰ ci to tranſiẽs.paꝝ durans. Wonachꝰ.chi. grece.i.ſingłaris latine.⁊ ðꝛ a monas qð elt ſingularitas.eo ꝙ ſingula ris ſit ⁊ ſolitarꝰ.qꝛ monachi a ſecularibus actib ⁊ vita ſegregati.q̃ſi ſoli moꝛãt᷑ Si g ſolitariꝰ? interpᷣtat᷑ñ vocabulũ monachi. qͥd facit in turba qͥ ſołꝰ eſt.ꝙ aũt ðꝛ monachuſ quaſi vniꝰ aĩe cuſtos.etymo.eſt.Et ſũt plu ra genera monachoꝝ.ſ.cenobite.quoſĩco muni viuẽtes poſſumꝰ apellare. Anacho rete. Idẽ ⁊ heremite.⁊c. Eta monachꝰ ðꝛ hmonacha.che.⁊ facitdatiuꝰ ⁊ ablanuus płalis monachabo. Et h̊ ⁊ h manachalis ⁊ 2le. ⁊ B ⁊ q monachilis.⁊ h̊ le.⁊ monaſti Donar.i,ſtulttuus. Monarcha. che.i. pnceps vniꝰ ciuitatis. vl ſingularis pnceps.ſ.qꝛ ſingulares poſſidet pncipatũ.ſicut Alexander apud grecos.et Juliꝰ ꝗpud rhomanos. Iñ h monarchia. chie.i.ſingular pncipat vel poteſtts. MWonarſicułꝰ.li.i.ſtultꝰ.iracũdus.⁊ ðꝛa mo neo. nes/⁊? ardeo. vl ardoꝛe.qꝛ cito mouet ad irã. iñ Plauꝰ. Quid tu monarſicule pᷣſumis.⁊c.⁊ coꝛ.pe. Monas.monadis.i.ſingularitas.pncipiuʒ ſceʒ numeri q ðꝛ vnꝰ vł vnitas.i.ſingulari/ tas. In h ⁊ h monalis.⁊ h̊ le.i.vnial ſingłla ris. Iñ monalitas.tadꝭ.i.ſinglaritas.⁊ mo naliter aduer.i.vnialit.ſingulariter. Monaſteriũ.rij.n.s.habitatio monachoꝛũ. ⁊ ðꝛa monos.⁊ ſterion.qð eſt ſtatio.q̃ſi ſin gularitas ⁊ ſo litaria ſtatio.qꝛ ibi habitãtei a ſecłaribo ſegregati actibo ⁊ vita.q̃i ſoli mo ant᷑. Iñ h̊ monaſteriolũ.li.dimi.⁊ h̊ ⁊ hec monaſterialis.⁊ Gle:— Wonedula.le.f.p.eſtauis q̃dã.⁊ ðꝛ a mone ta.qſi monetula.qꝛ cũ auꝝ vlł aliquã mone tã inu enit aufert ⁊ occultat.⁊ coꝛ.pe. Moneta.te.f.p.i.nomiſſa.⁊ ðꝛ a moneo.es. qꝛ monet ne qᷓ fraus in metallo ł põdere ſit OMonocubł.li. qð vnũ hʒ oculũtrnm. ODonogamꝰ.mi.pe.coꝛ.qͥ vni tm̃ vxoꝛi nu/ Iñ h̊ monetariꝰ.rij.⁊ monetariꝰ.ria.riũ.⁊ Hh monetariũ.rij.locꝰ monete.qͥ ẽt ðꝛ mone tũ. Itẽ moneta detã Juno. qꝛ monuit ro manos ꝑanſerẽ. Uñ Lucanꝰ. Numia ca ſtrenſis miſcebis fläma monete. Moniab. lis.f.t. pe p.i.monacha. Iñ h T hec monialis.⁊ G̊ le.⁊ cõponit᷑ ſanctimonialis. Monibilis.lis.⁊ h̊ le.qð cito monef. Monile.lis.n.t.q̃ddã oꝛnamentũ pectoꝛis mulierꝭ.⁊ ðꝛ a munio.nis.eo ꝙ muniat pe/ ctus mulieris ne leccatoꝛes poſſint manũ imittere ĩ ſinũ eiꝰ. Uła monẽdo.qꝛ caſtita tẽ monet. Monet em̃ vidẽtes eã abſtinere ab ea tanq; viro ↄiũcta.qꝛ ſole maritate oli ferebãt monilia.vł ðꝛ monilea munere.qꝛ ꝓ munere ſolebat dari. Ulñ in.xx.etymo.di cit Iſið. Monileoꝛnamẽtũ ex geẽmis ẽ qd ſolʒ ex feminaꝝ pẽdere collo.dictũ a mune re.Hoc ẽt ſerpẽtũ dicit᷑.qꝛ ↄſtat exampho rulis quibuſdã aureis.⁊ varijs gẽmis in modũ facture ſerpentis. Plerũq; etiam ꝑ monile omnia oꝛnamenta mulierũ ſignat * „ * Wonimen. inis.n.t.⁊ H monimentũ. ti. p qðͤ ad aliqdnonemur.⁊ nobᷣ aliqͥd reducit̃ad memoꝛiã. Uñ hiſtoꝛie dicunt᷑ monimẽta. q pᷣterita ammonent.⁊ ad memoꝛiã redu⸗ cunt.Et ẽt indicia amoꝛis.ſ.q̃ nobis relin quunt᷑ in ſignũ amoꝛis ⁊ memoꝛiã.moni/ mẽta dicũt᷑. Et ðꝛ monimẽtũ.q̃ſimonens monimen monimentũü. Monitoꝛiũ.rij.locꝰ monendi.ſiẽ ſchola vbi diſcipulos docemꝰ ⁊ monemꝰ. Inuenitẽt monitoꝛiũ ꝓꝑ monimY. Donocentaurꝰ.ri bens boiisss. M Monoceros.rontis.m.g.i.vnicoꝛnis.⁊ ðꝛ a monos qð eſt vnũ.⁊ ceros.qð eſt coꝛnu. eo ꝙ in medio fronte habeat vnũ coꝛnu.⁊c idẽ aĩal qd rhinoceros. Põt etiã declinari latine monocerus.ri.⁊ rhinocerꝰ.ri. MDonocolos.qð hʒ vnã metri varietatem.⁊ ð a monos.i.vnũ.⁊ colon.qð eſt mẽbꝛuʒ. ODonocoſiꝰ.mi.gen? vehiculi qð ab vno iumẽto trahit᷑. Eth̊ monocoſmũ.i.carrus vnũ tm̃ poꝛtãs.⁊ ðꝛa monos ⁊ coſmꝰ. pſit. In monogoma. vxoꝛ vntꝰ viri. WMonopol.lis.fg. ciuitas ſub ſe hñs ciuita/ tẽ vna. vel quaſi vnica ⁊ ſingularis cinitaſ ſcqʒ que reliquis in aliqua regiõc melio: ſit m. g.i.monſtrũ caputba beriodot Oonopolül oꝛa wonoe fe. Unono⸗ roffchſi gntnatſn QLul negol urne voliſt hißiinerl⸗ nis wMiuci Ciſunentrenlt anhrepublicen cnennt ridere fſonnlirlios dugrs velne ieidicunn liſinepune⸗ ohes ſunt c yultekeſor Petrarchzſidi ciglig veger⸗ knrn huiuſnodif lumpiz ſt WWce. Donopwritn Danuo nre Ooyofchonn nlb uo tuaut Worolrophydi nerietehabet. ononsnge ültnmlnd ngſtg I asldn ANN delocogkloch Hoo. Dlab enin or. -. giuſi moleoorp j – noſodiaknon nl mer oleſt li e ſanone. onerii. e zuno.nn Aucar. ri. mmoner. moche iin vonikſuncinn götonnone 4Crnamenien nis onnin cnoresdoſinte. Nanonägci ndattdaitfin ngeſolemunn Semonletnune miDänumn gecollodicinmn ctr Krermnt as. 1 mns ginen menua mulinüſ nonineniig⸗ nobͦalicg fellct edicunt moninin admemoriiein vris jnobis tli tmemorii. mond Homeru dicnsths niſiſcdant onenb. Jnnenit Finonſrüchhen ngi. dNicornui 13 cos öctann Lebaden mMam gos. Cöͤriinin ntthinocn 1 e ctiſunt vt rẽ aliquã venalẽ vrilẽ ⁊ ne Monoptotꝰ. ta. tũ:i. vnum caſum habes. NMonos grece. latine dẽ vnũ vel ſingularis Monoſtichon vl monoſtichiũ. neu. g. i. opꝰ Wonopoliũ.lij. eſt ſtatio vbi vna res vẽdit᷑ ⁊ a monos.qð eſt vnũ.⁊ polo.qð ẽ vẽde re. Uł monopoliũ eſt alicuiꝰ negociatiõis aut officij ſuꝑioꝛis vnica exercitatio cuʒ pᷣ rogatiua ⁊ ſingulari inito pacto. verbigfa Cauſa negociatiõis aliqui inter ſe pacicũ tur ne poſſeſſio aliqua pᷣcio minoꝛi vedat᷑. q; ipᷣi inter ſe ↄſtituerũ t. Ul vẽditoꝛes pa nis vlł cuiuſcũq; negociationis. inter ſe pa am reipublice ñ debẽt ꝓ minoꝛi pcio q; cõ ueneruũt vedere. vel ne aliqs inſtruãtĩ arte ſua niſi filios vel nepotes.vt ipᷣi ſoli cmo dũ artis vel negociatõis faciãt ⁊ babeant Iſti ei dicunt᷑ monopoliũ exercere.Et gra uiſſime puniedi ſunt.qꝛ directe hmõi ↄuẽ uiuſmodi facere.etiã ĩ vendẽdis reb cer/ tum pciuʒ ſtatuere contra qð nemini licet vendeꝛe. varietatẽ habet. na ſino MWonoſtroph dz oda illa q tmñ̃ vnam metri WMons mõtis. m. g. altus terre tumoꝛ. Et di uidit᷑ in tria.ſ.radicẽ.latꝰ.⁊ iugũ.qð ẽ ſum/ mitas mõtis. Idẽ ⁊ collis.Et ðꝛ a moueo ues.eo ꝙ a terra q̃ſi ĩi altũ moueat᷑. Ul ꝑ cõ de loco ad locũ.Uła munio.niſ.qꝛ munit nos. Ułab emineo.eo ꝙ emineat Nã ſcoʒ Iſidoꝝ. Montes ſunt tumoꝛes terran al nſſimi dicti.qꝛ ſũt eminẽtes.qꝙ aũt ðꝛ mõos quaſi moles oppoſita ſoli naſceti.etymo.eſt Iñ montanꝰ.na.nũ.Uñ qͥdã. Pꝛo vanis pbis montanis vtimur herbis. Montanꝰ ni.m.g.etiã dictꝰ eſtqͥdã vir ꝓpꝛio noĩe. Itẽ a mons dicit᷑ montana.noꝛũ.tantũ in plu/ gni.Uñ Luc./j.Abijt in motana cum feſti natione. H MWontani dicti ſunt qͥdam heretici qͥ tpe pſe cCutõis in mõtibo latuerũt.q̃ occaſiõeſe a ca tholice eccłie coꝛꝑe diuiſerüt. agri tiones ſunt cõtra pncipẽ. Itẽ monopolꝰ ẽ q vult eſſe ſoł in ciuitate vẽditoꝛ.ſ.is qͥ im/ petrat ꝙ ſibi ſoli liceat ĩ ciuitate aliqua ſpe cialia vẽdere emere vel facere. Itẽ mono/⸗ Pal ſunt qui impetrant ꝙ ipᷣis ſolis liceat trariũ ðꝛ mõs a moueo.qꝛ minime mouet rali numero.id eſt mõtes.⁊ ꝓpꝛie mõtes ma WMoꝛdax.cis. oĩs.g. ⁊ ð? a moꝛdeo.des.⁊ cõ parat᷑. IJñ moꝛdacit᷑ adueꝛ.⁊ h̊ moꝛdacitas tatꝭ.Et cõponit᷑ ꝑmoꝛdax.i.valde moꝛdar ⁊2, ꝓPdu.pe.gti. Et a moꝛdax ðꝛ moꝛdaculꝰ. ALhohce ecclie c. erut. ala. I. i. aliquãtulũ moꝛdax. Moõticuł.li.di.i.ꝑuꝰ mons. Iñ mõticulo /⸗ Moꝛibũdus.da.dũ.i.ſiłlis moꝛiẽti.vłmoꝛi ſus.ſa.ſum.⁊ mõticuloſitas.fatis. Moꝛbo.bi. m. g. S.i.infirmitas. ⁊ ðꝛ a moꝛte. co qꝙ inferat moꝛtẽ. IJñ moꝛbidꝰ.da.dñ.i.in bũ inferũt. In moꝛboſitas.tatts. Montu.a.ũ.⁊ hinc mõtuoſus.ſa.ſum.in eo dez ſenſu.i.aridꝰ aſper. macer. icultꝰ.plenꝰ mõotib. Iñ mõtuoſitas. tatis. Monſtrũ.ſtri.n.s.vt ait Papᷣ.ẽ qð extra na turã naſcit᷑.vlł nimis grande ł nimis bꝛeue 182 a malro da moltut aliqͥd futux.et ſicut diẽ Hug. Moſtrũ ꝓpꝛie eſt qð ſiatiʒ monſtrat qd appareat. Monumentü.ti.n.s.eſt ſepulcrũ moꝛtnoꝝ 1ð8 a moneo.neſ.qꝛ monet trãſcũtiũ mẽteſ vt cogitẽt de moꝛte. Itẽ monet ad memo/ riã defuncti ⁊ ad ſui ↄtempnnñ. Moꝛa. re.f.p.i.impedimẽtuũ.tarditas. moꝛa aũt eſt qᷓ impedit.carditas qͥ impedit᷑. Iteʒ moꝛa in re.tarditas in hoĩe. In moꝛula.le. dimi.⁊ moꝛoſus.ſa.ſuz.i.tardꝰ.⁊ hec moꝛo ſitas.tatꝭ.Et coꝛ.bmã. Eta moꝛa ð moꝛa tus.ta.tũ. ⁊ coꝛ pᷣma.ſʒ qñ deriuata mos ꝓ ducit pmã. Itẽ inuenit᷑ẽt hec moꝛꝰ.ri.pq/ dam arboꝛe. ⁊ mox. ri.⁊ plalit᷑ h moꝛa/p fructu ⁊ pducit mo. Uñ. 4 cit mo. CIñ. Sũt natura mo/ ra.pira.perſica.coctana mo. Moꝛacia.cie.f.p.i.nux dura diu ſuata. Moꝛalis.lis.ↄ.t. ⁊ H le.qð ꝑtinetod moꝛes. ð habet moꝛes.vlq tractat de moꝛib⸗ E 1 Imñ B moꝛale.liſ.ꝓ dã libꝛo qͥ tractat ð mo rib.⁊ h moꝛalia.liũ.p codẽ libꝛo.⁊ h mora litas.tatis.Et nota ꝙ moꝛale vᷣbũ ſiue imi tatiuũ ðꝛ vᷣbuʒ ſignãs moꝛẽ ſui rei pᷣmitiu vt patriſo.i.moꝛẽ pꝛis gero. Moꝛat.ta.tũ.i.moꝛibo inſtructꝰ ⁊ infoꝛma/⸗ tus.⁊ bonos hñs moꝛes. Itẽ moꝛatꝰ.id eſt ſequẽs moꝛeſ. Itẽ moꝛat.i.ſʒ moꝛes ðᷣſcri ptus.i.ſᷣm ꝓpꝛietates. Et ꝓpducit pmã.Vñ Oꝛatrꝰ ĩ poetria. Interdum ſpecioſa iociſ moꝛataq; recte. Itẽ moꝛatꝰ.a.ũ.pᷣt deriua ri a moꝛa.Eſtẽt ꝑticipiũ de moꝛoꝛ.aris.et unc coꝛ.pmã. Uñ Mos me moꝛatũ. mo ra me facit eſſe moꝛatũ. . firmꝰ vel inſanꝰ.Eſ moꝛboſus.ſa.ſum.id ẽ plenꝰ moꝛbo ⁊ aſſuetꝰ.vłqꝛ ſua coꝛruptiõe moꝛbũ infert. Uñn poꝛci⁊ capꝛe ⁊ hmõi aia liadicũt᷑moꝛbida.qꝛ coꝛrũpẽdo aerẽ moꝛ incipiẽs.hmõi eĩ noĩa in bũdus deſinẽtia ſianãt ſilitudinẽ vel aptitudinẽ. ñ Oſuſ a moꝛdeo:. derss. inosn plena notat budus milat Hilis aptat. Woꝛtalis. is. ? le.i moꝛti ſubiacẽs. Que/ ,ligſiri origer. A ob ediẽs.⁊ ð a moꝛigeroꝛ. cũq; ſi unt a luna inferiꝰ. ſunt moꝛtalia. id ẽ. nrſteun NWoꝛio onis. m Pap.i. amẽs. ? a moꝛte. moꝛti? coꝛruptiõi ſubiacẽtia. In moꝛtalit batn gſuenne⸗ eco nõ vigeat ĩtellectu. Moꝛiones vulgo aduer.⁊ hͥ moꝛtalitas.tat⸗ Et h̊ ⁊ hec moꝛ ncoecin Dylicunt᷑ fatui.nõ multũ a pecoꝛib diſtanteſ talis ſi ubſtatiue.i. hõ in oĩ genere. Et q;uis ſucpitei er 2pducit mo. Un qᷣdã. Hõ eſt vngẽdus. fu multa glia ſint moꝛ talia.ðꝛ tñ hõ moꝛtalis ſgneiphu rioſus moꝛio parun“. pexccelleétia miſerie ⁊ anguſtie. Pluribo em hzbonob ni WWoꝛoſus.ſa.ſum.i.laſciuꝰ.faſtidioſus.tar⸗ moꝛtibo. paſſionibi.anguſtijs.miſerijs. tri/ güdenmb. dus. ſupbo. vel nobilis. ⁊ ðz a mos. Zn mo bulatiõibo doloꝛibo ⁊ infirmitatib⸗ ſubiacz Pmnimos no rroſus poti ponit᷑ in mala ſignificatõe q; in miſer hõ qᷓ; aliqua alia res. Uñ cũ inuenit᷑ Doauekain bona.qi malos hũs moꝛes.Et ꝓdu. pmaz moꝛtalis poſitũ ſubſtãtiue in maſ. ge. vl te. Finoclel Itẽ moꝛoſuſpᷣt derinari a moꝛa.⁊ tũc coꝛ. ge. kin cõi genere ſp deſignat holeʒ. Et cõ/ Drns Ra pmã. CIñ Dos me moꝛoſum moꝛa me fa ponit hic ⁊ hec ĩmoꝛtalis.⁊ H̊ le. Jñ imoꝛ⸗ cue andie cit eſſe moꝛoſum. uugalitas. tatis. Et immoꝛtalis etiaʒ ponit p gnnnotſg NDPDoꝛphea.phee. q̃dã infirmitas.ſ.qña lis deo ꝑ excellẽtiã immoꝛtalitatis ⁊ incoꝛru/ oninunie mutat᷑ in aliũ coloꝛẽ.⁊ ðꝛ a moꝛphe.quod ptionnis. Gercfgono eſt mutatio. 2 Woꝛtariũ.rij.n. . ðꝛ a moꝛte eo qp ibi iam ſe Cnrupedo Moꝛphoſis.ſis.i.mutatio ꝓpꝛie ſube.Et po mina in puluerẽ redacta ⁊ moꝛtua ↄdian Kalcrido N mnit᷑ ſimpłr ꝓ mutatõe.⁊ ðꝛ a moꝛphe.⁊ vſi Vl cõponit᷑ a moꝛte.⁊ tero.riſ.q ibi cqᷣd geherano? os qð eſt ſubſtãẽtſia. terit᷑ moꝛit᷑. Iñ ̊ moꝛtariolum.li.dimi. Ptoepgreſn Moꝛ.tis. ft. eſt diſſolutio coꝛpis ⁊ aĩe.vłbp WMoꝛticin.na. n. pe pdu.i.moꝛteceſus. ei fictpepſtr natio vite. Et ponit᷑ p qualibet deſtructõe terfectꝰ.⁊ ðꝛ a moꝛs 7 cedo.diſ.⁊ ꝓ.pe. Itẽ minutioct ⁊coꝛruptõe.⁊ ð a moꝛdeo.des.quia moꝛſ moꝛticinꝰ.na.nũ.dẽ a moꝛs.⁊ cado.i.moꝛte ti ARlmato⸗ moꝛdet vl a moꝛſu pᷣmi boĩs qͥ vetitearbo cadẽs.ſicut qñ eſt moꝛtalitas aĩaliũ. tunc mrillinfen ris pomũ moꝛdẽs moꝛteʒ incurrit. Uel ö coꝛ.pe.vñ De cado moꝛticinũ.ð cedo moꝛ neiniguine moꝛs q̃i amaroꝛ.qꝛ ſit amara.et ſũt tria ge ticinũ. Itẽ. Moꝛticina ferro cadũt.moꝛti githlocitn nera moꝛtis.ſ acerba. immatura ⁊ merita. cina moꝛte. Moꝛticina de cedo comedũt᷑ Dol inlocii Acerba ĩfantiũ.imatura iuuenũ.merita.i. MHoꝛticina de cado comedi ñ dũt. Moꝛ ſgſurlum deoin natalis ſenũ. Itẽ aliter ſm ternariũ diſtin ticinũ no eſt nomẽ niſi moꝛtuoꝝ. Sʒ moꝛ/ Coisanihusge⸗ guit᷑ moꝛs. Alia ẽ natural.alia fatalis.alia talia nomẽ eſt viuentiũ coꝛpoꝝ. Et inde h la netcgen⸗ ccaſualis. Naturalis eſt.q̃ de natura ↄtigii. moꝛtieiniũ.nij.talis moꝛtalitas vł moꝛtici nopeiſnweiu, cui vltra centũ viginti annos nõ eſt ↄceſſũ nü. Et nota ꝙ moꝛticina.Eſa.v.vbi dicit᷑. bichcorbozepb gꝗqꝛ naturalit᷑ centũ viginti anis pᷣt hõ viue /½ Moꝛticina eoꝝ ⁊c̃.pꝓð.pe.quia dicit gloſa re. Fatalis eſt. qᷓ ↄtingit fato.i.oſtellatione Moꝛticina eoꝝ pſtrata a rhomanis. Iteʒ 4 tres curſus ſaturni exitiũ creat.niſi foꝛte Moꝛtuariũ.rij. ðꝛ qð s reliqͥt ĩ moꝛte. vtĩ. Uirfniſic benignitas aliaꝝ ſtellan ſuꝑet curſum. a c.ↄquerẽte de offi. iudi. oꝛdi. lencſiich ſualis. id eſt. accidentalis. eſt que cõtin git Moꝛtuꝰ.tua.tuũ.ẽ ꝑticipiũ de moꝛioꝛ.rer.. nmovogdel⸗ vel cõtingere poteſt aliquo accidẽti.ſcilicʒ et cõponitſe emimoꝛtuꝰ.a. ũ.i.ex ꝑte moꝛtuꝰ din Etimnin pvocciſionẽ vel ſubmerſionẽ vel ruinam.? Immoꝛti.tua.tuũ.i.nõ moꝛtuꝰ. vel valde nncro ſuni . Puiuſmool. moꝛtuus. angckl Woꝛſilis. lis. ..t. ⁊ B̊ le.qð ẽ aptũ ad moꝛdẽè Moꝛꝰ.ri.q̃dã arboꝛ. ⁊ deriuat᷑ a greco mau/ irzent⸗ L dũ. Iñ moꝛſiliter aduer. ⁊ coꝛ.ſi. rron. qð latine ðꝛ nigyꝝ.eo ꝙ fruct ei ſitni/ n Iitenn Moꝛſus.ſus.ſui.i.actꝰ vel paſſio moꝛdendi ger. In h moꝝ. ri.fruct' eiꝰ. Hãc arboꝛela mjin hme vyel vulny qð fit moꝛdẽdo.vł bołꝰ. In moꝛ nini rubũ vel celſam appellãt. qꝛ fruct' eiuu· jtlemnniule ſellus. li. di. Itẽ moꝛſus.a.ũ.ĩueni? in acti vel virgultũ rubeat. òMD ig ehlaß ua ſignificatõe. q moꝛdet ⁊ comedit. quaſi Mos. morꝭ.m. g.i.ↄſuetudo. vt talis mosẽ eegenn aieunnna. In cõponit᷑ immoꝛſus ·ſa.ſuʒ. in ꝑtiba nr̃is.italisↄſuetudo.⁊?· ſteſequi t angnick iid eſt.ieiunꝰ qͥ nibil momoꝛdit. Uñ Oꝛat moꝛẽ patrieſ ue.i.ↄſuetudinẽ. Sʒ differũt Pi uen Ji in fᷣmo. Flagitat ĩmoꝛſus refici. Inueni qʒ mos eſt gð fecit moꝛã. Unñ ⁊ ſic diffinit. Oitgſlncnn etiã moꝛſus.la.ſum.in paſſiua ſignificat Moſẽ qdã lõgaↄſuetudo ð moꝛibotracda Aglig nn 2 O”ͦJMD D= plss⸗ Gſthirindr . Stbthen olgenen Guſtus nianeg nfirmimnirſen iäncinulgt eignarboigen Aisable Fi rtilgciini, Ntlienston mortcogtint CDZNA ugont hin mmroolunn Ani norets orstdiN ntalinsaitlin rncmniceinn u enocein udecoNHnI meniädit. N omor. Oinl, por. Etnuch rultas l norna .. av widict gegnindicg e⸗Eigfimt 1r ⸗ nvtl auͦe e WMoſculꝰ.li.dimi.a mos. Ve 1 2 ” tãtũmodo. Uł ſic. Mos ẽ ãdã lex viuẽdi nullo vinculo aſtricta.ſiue lex nõ ſcripta ſʒ tm vſu eui retẽta. Uel mos eſt vetuſta ⁊ p/ bata ↄſuetudo ſiue lexnõ ſcripta. Sʒ ↄſue tudo ẽ qddã ius moꝛib- inſtitutũ qo p lege ſuſcipit᷑ cũ lex deſicir tẽ mos.i.vᷣtus hoiſ ſz ꝓpꝛie ĩ plali hz hãc ſi ciũ de malo. Iñ moꝛoſus.ſa.ſum.⁊ ꝓducit pmã mos.moꝛis. Iñ moſcillꝰ.li.aliud dimi. Dot tus. ð: a moueo.⁊ mot.ta. tũ. adie/ ctiue. et vt dic Ariſto.ĩ pᷣdicamẽtis.ſex ſũt genera motꝰ.ſ.generatio.coꝛruptõ.augmẽ tatio. diminutio.alteratio.ſʒ locũ mutatõ Sex ergo modis mouej res.ſ.generãdo l coꝛrũpẽedo.vł augmẽtado.vl diminuẽdo. vł alterãdo.vel ſᷣm locũ mutãdo. Et nota . ꝙ generatio ẽ exit a nõ eſſe in eſſe. Coꝛru/ ptio ẽ pgreſſus ab eſſe ad nõ eſſe. Augmen tũ eſt pexiſtetis qntitatis additamentũ.Di minutio eſt pᷣexiſtẽtis qntitatis minoꝛamẽz tũ. Alteratio ẽ mutatio a oria q̃litate ad cõ trariã l in mediã.vt cũ qͥs mutat᷑ ab albedi ne ĩ nigredinẽ vel ĩ medioſ coloꝛes. MHotꝰ aũt ſʒ locũ eſt mutatio ab vno loco ĩ alreꝝ Mor ſm locũ ſexſunt ſpẽs ſiue differẽtie. ſcʒ ſurſum. deoꝛſuʒ. añ.retro. dextꝝ. ſiniſtz ad oẽs enĩ has ꝑtes fit motꝰ Dozina. ne . g. gen eſt repoſitoꝛij. ⁊ dicita modꝰ.q̃i modina.ʒ. ꝓd.ſic antiqͥſſimi ſole/ bãt dicere. hoʒie p hodie. ODucic. da. di. ða mucꝰ. ⁊ 2 mucidus pa nis qͥ hʒ muſam vł mucũ. Uñ Juuenalis. VUir fractũ ſolide iã mucida fruſta farine. Mucro.onis.i.cuiuſlibet rei acumen.⁊ ðꝛa macros qð ẽ longũ. Uñ ſepe inuenit᷑p gla mucro.ſpata. romphe. pãe ex vetuſtate ꝓueniẽs.⁊ ðꝛ a marceo.es q́h marcꝰ. Iñ h mucoꝛ.oꝛis.idẽ. Sed ꝓpꝛie muc ĩ pane.mucoꝛ ĩ vino ⁊ aq.ſ.mufa vini In mucoꝛoſuſ.a.ũ. Itẽ muc pᷣt deriuaria mũgo. gis.⁊ tũc muc ẽ putredo qᷓ de naſo extrahit᷑ ⁊ pijcit. In muculetꝰ.a. .i.ſoꝛdi/ dius.plen muco. In h muculęetia.tie.i abũ Dantia ⁊ plenitudo muc. Mugil. lis. qdã piſcis velociſſimꝰ.⁊ ðꝛ a mł eipte ſignificatiõez. vt Iſte hʒ bonos moꝛes.⁊ ꝓpꝛie ðꝛ de bono.ſiẽ vi/ dio. Et ſunt iſta ſynonyma.enſis.gladius. .eſt lanugo qdã. vl putredo in retia piſcatoꝝ. Ha vbi diſpoſitas ſenſeritti ſidias cõfeſtim retroꝛſuʒ rediẽs ita traſilit rhete vt volare videat᷑.⁊ coꝛ.pe.gti. Cugit tue tui pe pdu.i vorboſl, ſtridoꝛ. dolor. Mulcebꝛis. bꝛis..t. ⁊ qͥ bꝛe.i.ſuauis. dele⸗ ctabilis.mulcibilis.⁊ ðꝛ a mulceo.ces. Itẽ p5 mulcedo. inis.i.ſuauittas.. ODulcifer. ferim. g. ðꝛ a mulceo.ces. ⁊ ferrũ eſt eĩ faber Jouis.⁊ iõ dict eſt mulcifer.i. mulcẽs ferru. Ide ?⁊ mlciber. q; mulcet im QOulctrale.liſ.xꝛ ſ̊ mulctruzcri h mulctra tre. vas in qᷓ int mulget.i.lactat. Mulctrũ etiã vel mulctra ðꝛ hoꝛa mulgẽ di ⁊ H̊ mulgariũ.⁊ mulcrũ idẽ.iſ.vas in qͥ mul get. Uel mulcrũ ð nonülgc. Muliebꝛia. bꝛiũ.płalit᷑ dicũt᷑ meſtrua. quia mulier ſolũ aial meſtruale ẽ.Et dic mgr in hiſtoꝛijs ſuꝑ illud Geñ.Deſierant ſare mu liebꝛia.i.mẽeſtrua.qb deficiẽtib deficit vii parierdnldldd.e Mulier. eris.f.t.ðꝛ a mollis.qᷓi mollier.quia mollis ẽ ⁊ debilis reſpectu viri. Jõ vᷣtꝰ viri ẽE maioꝛ.⁊ mulierꝭ mioꝛ.vt patiẽs viro eſſet ſcʒ ne femĩs repugnãtibo libido cogeret vi ros alias appetere.ł in aliũ ſexũ ꝓꝛuere.Oz g̊ mulier ſʒ femineũ ſexũ nõ ſᷣm coꝛruptõo,ʒ ĩtegritatꝭ.⁊ h̊ ex ſacra ſcriptura.Nã eua ſta tim facta ð latere viri nõduʒ ↄtacta a viro mulier dicta ẽ ibi.⁊ foꝛmauit eã in mulieræ qp aũt ðꝛ mulier q̃i mulcẽs viꝝ. vl q̃i molli ens viꝝ.etymo.ẽ.⁊ ꝓð.pe.in obliqͥs. Unde Stati. Siq̃ deũ ſoboles ſi q̃ mulier oꝛi / go. Inñ h ⁊ h muliebꝛis.⁊ ̊ bꝛe.res mulierꝰ vład mulierẽ ꝑtinẽs. Iñ muliebꝛitas.tatꝭ. ⁊ muliebꝛiter adaur. Oulierarð.rij.m.g.freqns młieꝝ appetitoꝛ vel voluptati mulieris deditiꝰ. MODuliercula.le.dimi.i.pua mulier. ODulio.onis. muloꝝ cuſtos.vl ſeſſoꝛ vel du ctoꝛ.⁊ ð a mulꝰ. Et h̊ muliꝰ.lij.p eodẽ.Et a mulio.mulionicꝰ.ca.cd. Dulleꝰ.lei.m.g.ẽ genꝰ calciamẽtoꝝ.Et di/ cti ſũt mulleia mullo piſceſiue a coloꝛe ru bꝛo.q̃lis ẽ coloꝛ mulli piſciſ. Itẽ adiectiue ðꝛ mulleꝰ.lea.leũ.qð ꝑtinet ad mullũ piſc⸗ Mulla.ſe.f. g. p.potio qdã ex vino vel exaqᷓ V 2 z melle fei ⁊ a mulceo. Eadẽ ð: ⁊ B mul ¶Oultiplica. ce.. i. veſtis mitas plicas h / lu ſum ſilr mulceo vła melle qimelſuʒ. yn bhene v 8: mult, cplicn c Pbll. umhi nenit Eth mulſum p nouo vino. ecmie. Multiuol la. lu. oꝛ a mult ? volo. as. qſis mci viij. Eomedite pinguia ⁊ bibite mulſuʒ. i. diuerſa volãs. Uñn mulier ð⸗ mktiuola.b hte vini nou. Ccl m glo mulſumeſt vinuy oiuerſa loca volat. Itemitiuol cla l dde dunn melle dulcoꝛatũ. Iemulſug iar Aasme 8 mul volse zme cõponit᷑ a multꝰ ⁊ vollo. in Btnnent vlgere mulgeo.gel. Uñ vicit Mult/ ta ti ora moles. Os cimultum eſt Nechft Onq muiget lac tpᷣs mulcra vocat᷑ Clas molęẽ facit. vñ ⁊ ðꝛ mmult᷑. a.i qi molẽ tenẽs rekditi mulctrale. mulſũ qð defluit ide. Ité mulſũ veltues. ? eſt etymologigg. Auin ctii ẽ ſupinũ de mulceo.ces. ⁊ mulgeo. ges Mulxlia. mola a. q; moledo tarde duet ſcalef Multa. te.i. vindicta pena. Cñn.iiij. Re. xxij. molas i giꝝ. Ul muł ẽ nomẽ grecũ Indu inuna Impoſuit multã terre cetũ talẽta argeti. ſtria qpe hũana diuerſuz aiali coitü coe⸗ icninen Multa. te. eſt aiaduerſio.ł pena pecuniaria git.ſicq; adulterina ꝑmixtiõe gen aliud re Oömnnetid „ arbitrio iudicj ĩflicta ad coꝛrectõeʒ maloꝝ perit. Jñ h mula.le. ⁊ facit dtũs ⁊ ablatiuꝰ Dumanii mox. Pena eſt aũt certa ĩpoſita a lege.quã Ganns mulaod. nmicpi q̃ſq; euitare pᷣt. vt no.i.l.qncũq.in glo.ſu- A aliũ ab eqᷓ ⁊ aſinoge⸗ omdi .in glo. ſux Mulus ? mula ſpẽs aĩa vevel tertio. C.de fugi.⁊ in.l. multa.ff. de nerant.nec genert. EummEid condi.⁊ demon. wüdii. dij. n. g. i. dominiũ. ? 82a mundus. thmun Oultat.ta. ti.i vberat punit daãnat). WMWidus. da. dij.i puri.iteger. line macula. x· ſiilhe Multatio. onig. i. pberatio. punitõ.dãnatio cõꝑat᷑ mũduſ.dioꝛ.ſimꝰ. Jũ mũde.dius.⸗ſi gyxheyſt digniate Multiciũ.cij. Et ſunt multicia veſtes ſubti / me. Et h mũdicia.et ̊ͥ mudũ i.i.mũdicie les.⁊ lucidiſſime facte de nobili ſerico.no pciũ.vl qð facit mũdiciã. Uñ i libꝛo He/ Airdnn iliſſima lana vł lino.et dicunt᷑ ſic a multi/ ſter.Accipiãt mũdũ młliebꝛẽ ⁊ q ad vſůuůne wiplimn tudine coloꝝ. vł a multitudine ↄtexiõis fi/ ceſſaria ſũt.i.vnguẽta ⁊ pigmẽta ⁊ cetera qͥ dou Cie⸗ ioꝝ. Qno ei veſtis eſt ſubtilioꝛ. eo plura fi· bus muliebꝛes mũdioꝛes ⁊ oꝛnatioꝛeſhñt᷑ imipr la in co aterunt. Ull dicũt ſic. qꝛ ſna lenita Mudus · di.ᷣm Iſid.i xiij etymo. öꝛ namo, nnmin te coꝛp? hoĩs demulceat ſuauit᷑. vñ Juue/ uẽdo.qꝛ ſ in motu ẽ᷑. Nulla eĩ reqes eitK ele Olgiicjn nal. Quid faciũt alij. cũ tu miticia ſumas. mẽtiſ ↄceſſa ẽ. Ide in. viuj. Oũdus cli emſnr . Multicoloꝛ. loꝛis.i.młtoꝝ coloꝝ.⁊ a mul ⁊terra ⁊ mare.⁊ q in eis ſuntoꝑa dei. Dũu iittiein tñ aliqñ in neu. ge.in płali nũero. vñ Eʒe/ tu ſit. Gꝛeci vo de oꝛnamẽto nomẽ mũdo ĩ dorſtiuinn cchieł xvj. Et ſumpſiſti veſtimẽra tua młti poſuerũt.⁊ ꝓpt᷑ diuerſitatẽ elemẽtoꝝ ⁊ pul ſoſ⸗ . 4 iitudiné ſideꝝ. Appellaf eĩ apð illos coſ/ immndain mos qð ſisgt oꝛnamẽtũ. NHihil ei mũdo pu Minnun lcbtmunke coloꝛia.⁊ opꝑuiſti illaq. QWultifari.ria.riũ.i.multũ vel multa loqnſ ſi⸗ metu. ⁊ varijs modis. Iñ multifarie aduer. Eti criꝰ aſpicim ocłis carnis.Et nota ꝙ mun uenit᷑ actũs qũq; aduerbialit᷑ poſitꝰ. multi dus qnq; ðꝛ vniuerſitaſ creaturaꝝ.ſ.qð cõ ſifegfn fariã ꝓ multifarie.i.młtis modis.multipli ſtat exq̃ttuoꝛ elemẽtiſ tot. qñq; mũdus ðꝛ nſfe 4 ciſermne. IIrchityp'. qnq; hõ. v ⁊ microcoſm dꝛ qñ denni Dultifidꝰ. da. dum.i.fiſſus in multas ꝑtes. q; ſuꝑioꝛ ⁊ dignioꝛꝑſ magni mũdi.iſfirma g i Multifoꝛmis..t. ⁊ H me. ꝛ a multꝰ.tatũ. ? mentũ ꝑ excelletiã q; pcipuec ĩ motu.¶ . mmni ie toꝛ ma. Cij qͥ cõponit ẽt bis. tris.qttuoꝛ. et pᷣcipue puꝝ⁊ mũdũ ẽ. nihil hũs terrene fe Aritenit ſeptẽ. ⁊ ð hc h bifoꝛmis.⁊ h me trifoꝛmis cis ⁊ quitatꝭ. Mũdi ẽt noĩe amatoꝛes mũ iirp l 2 b me. ? abicits. de bis ⁊ tris. ĩbifoꝛmiſ æ dideſignãt. ¶Iñ Joh.. Mudus ꝑĩßmſů mmmell trifoꝛmis. qdrifoꝛmis. me.ſeptifoꝛmis. me ctus ẽ.⁊ mudus cũ nõ cognouit. In pmo mmimn i.duaꝝ łtriũ vł q̃ttuoꝛ vl ſeptẽ vel multa/ loco deſist hũc mũdũ. n ſedᷣo qmatoꝛes Autäi ruʒ formaꝝ. Et hinc multifoꝛmit. bifoꝛmi mdi. J mũdam. na.nu z mudial. gm llle ter trifoꝛmit᷑ ⁊c. Et multifoꝛmitas.tatis.bi ⁊ h̊ le.Et cõpoſitionẽ mũdiuag ga. gum. inn urh⸗ foꝛmitas. tatis. .vðcc. HMHMunerarb. rij. q munera dat z a mun iinuni. Wultiloquꝰ.qua.quũ.qͥ multa loquit᷑. Jĩ muneroſus.a.ũ.i.largꝰ.vel munere dign⸗ eu midehi S multiloquiũ.quij.i.multa locutio. Muniac'. ca. cũ. ð a muniũ. Et muniaci à Wultipedes. dis. m. g.i. mis capicꝭ. mlros cunt reg ↄſiliarij.vł q munia.i. officia ſiuan. Nnmum o⸗ hrñis pedes.⁊ coꝛ.tti. aaginplet. vel tributarij. vel largi. „ 4 Ncngl. rnanai lcranliud enltuobhli Mnamulten W Gu. mnoläidonmdr cſazailicnndtn mimörealn ſactdanrihln Alüübeitiing inii,18rumunn itegerinennn Jümücenu 5müdüdiinniid nliebꝛetqadni ves vo:anoi nij armo den ulucinecegct in. Mülse ſuntoder Bl ogiſepithomo aonomemücoi neelemeton 1 Gtaidils Pmdo is.Ltnog giacuunn ſ Municeps.cipis.⁊ hͥ ⁊ BZ municipał.⁊ ̊ le. municipariꝰ.ria.riũ.oĩa ĩ eodẽ ſenſu. Hoc eĩ noĩe cẽſent᷑ caſtellani ĩ municipio nati.⁊ ꝑmanẽetes.⁊ ẽt milites ſtipeẽdiarij qͥ ꝑ cuſto diã municipij munera capiũt. Et etiã oꝛi/ inales ciues.⁊ ĩ loco officiũ gerẽteſ dicũt᷑ ic. Et ẽt q̊ddã genꝰ rhomanoꝝ ciuiũ olim dicebat᷑ ſic.vñ Act᷑.xxi.Paułcũ depᷣhẽde/ rer dixit. Ego ſuʒ Paulꝰ tarſen nõ ignote ciuitatis municepſ.volẽs eis ſignificare qꝙ; eſſet ciuis rhomanꝰ.⁊ ſtatim eũ dimiſcrũt. Itẽ municipalis.le.⁊ municipiał.le.⁊ mu nicipiari. vł municipariꝰ. ria. riũ.põt dici qð ꝑtinet ad municipiũ. ̊́ Municipiũ.pij.n.s.ðꝛ a muniũ ⁊ capio.⁊ ẽ municipiũ qð manẽte ſtatu ciuitat ius ali qð maio:is vel minoꝛis officij a pncipe im petrat᷑. Et ðꝛ municipiũ a munijs.i.officijſ qꝛ tm̃ munia.i.tributa debita ł mũera red dit. Nã liberales ⁊ famoſiſſime cauſe ⁊ q̃ ex bncipe pficiſcunt᷑.ibi nõ aun f. He em̃ ad digalfate ciuitatꝭ ꝑtinẽt. Ubłl municipiũ ðꝛ caſtꝝ munitiſſimũ.⁊ ꝓpꝛie ĩ ↄfinio regionũ vbi ſolẽt moꝛari ſtipẽdiarij milites ꝓ cuſto dia. Uñ ⁊ ðꝛ muuicipiũ q̃i capiẽs munia. i.mũeraxpt᷑ ſtipẽdiarios milites ibiꝓ cuſto dia manẽtes ⁊ munera capiẽétes. MDuniciũ.cij.n.s.i.obſidio. UVUñ.iiij. Re.xix. ð rexaſſvrioꝝ nõ ingrediet᷑ vꝛbẽ hanc.nec circũdabit eã munitio. MDunificẽs.tis.o.g.⁊ ⁊ Z ⁊ B muniferx in eo dem ſenſu.i.munificꝰ.Et cõꝑat᷑ munitficẽs tioꝛ.ſimꝰ. Iñ munificẽter.tiꝰ.ſime.aduerb. Et h̊ munitficẽtia.tie.i.largitas.Et nota q; poſitinꝰ munificẽs nõ ẽ in vſu.ſʒ loco eius ſubit munificꝰ.⁊ fit cõꝑatio anoꝛmala.mu nificus.tioꝛ.ſimꝰ. M Dunificꝰ.ca.cũ.i.larg.q̃i munera faciens. vel qͥ muniũ.i officiũ qð dʒ adimplet ſcðʒ Hug. Pap̃.ẽt dic. Ounificꝰ honoꝛificuſ largitoꝛ.liberał.largꝰ.copioſus.abundãs. Munimen.inis.i.defenſio.firmamẽtũ.auxi liũ.? ꝓ.pe.nti. Munimentũ.ti.n.s.i.firmamentũ.defenſio Ounitiũcula.le.dimi.i.pua munitio. Dunioꝛii.rij.locꝰ in q̊ fiüt munimẽta.vel ipbᷣm munimẽtũ. . WMWuniũ.nij.i.debitũ. officiũ vel tributũ. vel mun.⁊ ðꝛ muniũ qꝛ manu ſit factũ.Un ð Brato martino ðꝛ. Bunia tua deuotuſ im Piebo. „ ä Qunꝰ.nerꝭ.n.t.i.donũ.Et dat᷑ mun exme/ rito.ſʒ donũ ↄfert᷑ ex gra. Uñ qͥdã.Dat me ritũ munꝰ.ſʒ ↄfert gra dofſfſunn. ¶WDunuſculũ.li.di.i.pꝑuus munꝰ. Iñn munu⸗/ ſculariꝰ.a.ſ.q ꝓ mũere fᷣuit.vłqͥ munꝰ dat. Durale.lis.n.t.idẽ eſt qd murꝰ?. H Ourena.ne.f.p.ðꝛ ꝗ muſ.qð ẽ terra.⁊ ẽ q̃dã gẽma quã humoꝛẽ ſub terra putãt dẽſatũ coloꝛe.vn ⁊ nomẽ aſſumpſit. QDurena etiã eſt q dam piſcis ſil is angnille. vñ diẽ Iſið.etymo.xij. Murenã greci iſimi renã vocãt.eo ꝙ cõplicat ſe ĩ circulos.hãc feminini tm ſexꝰeſſetradũt ⁊ cõcipea ſerb- te.Ob id a piſcatoꝛiba tanq; a ſerpẽte ſibilo euocat᷑ ⁊ capit᷑. Ictu aũt fuſtis difficulter i terimit᷑.ferula aũt ptinꝰ.Aſam hẽe i cauda certũ eſt. Nã capite ꝑcuſſa vix iterimit᷑.cau da aũt ꝑcuſſa exanimat᷑. In murẽulo.le.di mi. Murenula etiã ðᷣ q̊ddã oꝛnamẽtũ mu lieꝝ.qð ſcʒ auri metallo ĩ gulas lateſcẽte quadã flexuoſi oꝛdinis catena ↄtexit᷑ in ſii tudinẽ murene ſ̃pen.q̃ ad collũ oꝛnãduʒ aptat᷑.h̊ interdũ auri ⁊ argeti ↄtexit᷑ guliſ Vñ Cañ.j. Murenulas aureas faciemꝰti bi vermiculaſas argẽto. d᷑— MDurer.cis.f.g.i.eminẽs acutũ ⁊ pᷣꝛuptũ.et exeſum ſaxũ.ſcacumẽ mõtis. Vñ ⁊ murex ðꝛ frutex.vł vᷣgultũ aſpeꝝ ĩ acutis ⁊ pᷣꝛuptꝭ⸗ mõtib.Et inde h̊ murex ðᷣꝛ qͥdã piſcis.ſcʒ cochlea marꝭ.ſic dicta ab acumie ⁊ aſperi/ tate q̃ alio noĩe cõchilũ vel cõcha ðꝛ. Uel circũciſa ferro lachꝛymas purpurei colo/ ris emuttit.ex qͥba purpura tigit᷑. Uñ ⁊ oſtꝝ apellatũ eſt. ⁊ hec tictura exteſte hũoꝛe eli citur. Et hinc murerx ſepe inuenit᷑ p ipᷣa tin ctura.ſepe ꝓ ipᷣ̃a purpura.Et coꝛ. pe.iĩ obli quiſ. Uñ Ouið.epi. Scilicʒ ipᷣa gerã ſatu ratas murice veſtes. Itẽ idẽ de arte. Cõſu le de gẽmis de tincra muricelana. MDurgiſſoꝛ.r.i.callidꝰ⁊ fallax murmuratoꝛ Mnria.rie.f.p.ſuꝑioꝛ fexolei.⁊ ꝛ a murꝰ.eo ꝙ ſit oleo q̃ip muro.qꝛ naturali retinet li quoꝛem q; ſi eſſet ſine fece. ”MVMUD Muricida.de.pe.p.qͥ mures ĩterfiẽ ⁊ cedit. MDurilegꝰ.gi.m.g.⁊ h̊ murilega.ge.i.cattꝰvł catta.qꝛ legit.i.colligit mures. Un quidi Murilegꝰ bñ ſcit cuiꝰ genoꝛbada lambit. ODurinꝰ.na.nũ.res muris.uel ad murẽ ꝑti/ nens.⁊ ꝓducit.ri. Ouriſcic.di.m.g.hõ ignau ⁊ remiſſus.et piger. ad nihil alið vtil niſi ad mures ſcin/ dendos.i.excoꝛiãdos.⁊ coꝛ.ſci. R Durmur.murꝭ.n.g.ſᷣm modernos. Inue/ nit᷑ tũ in maſ.ge.Un Joh.vij.Et murmur y 3 multus erat de eo in turbo. . Murtetu.ti.n.S.i.aq calida de terra manas ſ.balneũ.⁊ ðꝛ a morioꝛ q̃i moꝛitetũ.eo ꝙ ibi moꝛbi moꝛiant᷑ ⁊ pereãtvl q̃i moꝛtuetũ. qꝛ a mortuiſ.i.ab infer traditvenire.vñ Oꝛa tiꝰ ĩ epi. Sane myrteta reliq. Legit᷑ ⁊ murteta.⁊ ponit᷑ p balneis myr obſitis. Wurꝰ ri. m. S. : a munio. is. eo ꝙ muniat.? 7 7 3: mur q̃i munies robur.⁊ ẽ etymo. In B murulꝰ. li.di. Et h ⁊ B mural.⁊ h̊ le.qð ꝑti/ net ad muꝝ.⁊ murat.a.ũ.i.muro oꝛnatus. Itẽ h muꝛatoꝛ.oꝛis.i.faciẽs mux. MWus. idẽ eſt qð terra. In h mus.mur. q̃d/ d aial. qð ſub terra fac ſuũ cubile.ſʒ hug. Paßp̃. vo dic. Ous terra mus puſillũ aial id c.ſoꝛex.Alij dicũt mures.qꝛ ex hũoꝛe ter re naſcãt᷑ vñ dic Baſiliꝰ ĩ noua omel.hexa meron Mureſꝛ⁊ ranas ex terra generarivi as largioꝛes eſtiuo tꝑe fuderit.mox ifinit⸗ muribo regio tota reptekkt.. Muſa. ſe. f.p. ð a moys qð ẽ aq̊. Et fᷣm phi loſophos ſt᷑ nouẽ muſe.i.nonẽ inſtra loqᷣn di. ſ. duo labia.qᷓttuoꝛ dẽtes pᷣncipales.ple ctrũ lingne.arteria gutturis.ꝰcauitas pul monis.Et h inſtra dicũt᷑ muſe.a moys.qð eſt aqᷓ qꝛ ſine humectatiõe iſtoꝝ nõ pᷣt naſci vox. Itẽ muſa ðꝛ qñq; cãtilena.qñq; ſapiĩa Eta muſa ðꝛ muſicꝰ.ca.cũ.i.muſaicꝰ.a.ũ. aſtrologivo nouẽ muſas dicũt nouẽ ſonoſ q̃ celeſtẽ armoniã faciũt.Pꝛimi ſeptẽ ſũt ſe ptrẽ planetaꝝ.Octauꝰẽ firmamẽti. Nonũ qͥ dẽ aſſignãt terre q licʒ nõ mouea? ꝑ ſe. mo nuer tñ circũactõe aliaꝝ ſperaꝝ circa ipſam Et adeo hʒ ſonũ raucũ.vt vix etiã cõputet᷑ inter alios ſonos. J”MD * Duſa Ouſach. erat archa in qᷓ reponebant᷑ dona ria regũ vel pᷣncipũ ad reficiẽda ſartatecta tẽpli. Uñ.iiij. Reg.xvj. Ouſach aʒ ſabba ti qd edificauerat in tẽplo.⁊ ingreſſuʒ regiſ exteriꝰ ↄuertit ĩ templũ dñi. “ Muſca. ce.eſt aĩal ꝑuũ volatile ⁊ debile⁊ ðꝛ a mus ꝓ terra vl ꝓ ſoꝛice.qſi muris eſca.⁊ ẽ etymologia. 5 Muſcetũ ti.⁊ H̊ muſculetũ.ti. locꝰ vbi abun dãt muſce. Et h muſcariũ.rij.⁊ H̊̊ muſcula riũ.rij.p eodẽ loco vl multitudine muſcaꝝ vel ꝓ flabello q̃ muſcas abigimꝰ. Muſceraneꝰ.nei.ẽ aĩal exiguũ aranei foꝛma ⁊ murꝭ.qð ⁊ ſolifuga ðꝛ.qꝛ diẽ fugiat.et ðꝛ muſceraneꝰ.qꝛ eiꝰ moꝛſu aranea interimit᷑ Muſcio.onis.mg.ðꝛ q̃i muſtio.qꝛ muſtum bibat. ⁊ z a muſtũ.Idẽ ⁊ bibo.onis. * dem. Deni; in egyptiacis thebis ſipluui QOnſcipula.le.ſ.p.deceptio ad mures ca piẽ dos.ſiẽ muſtricula.⁊ ðꝛa mus ⁊ cpio.Et ponit᷑ generalit᷑ p qlibʒ ðceptõe.In muſci pulatoꝛ. oꝛis.i.Oeceptoꝛ. Itẽ muſcipla po nit᷑ p pedica.i.laqueo qͥ pedes ligant. „E. „ 5 Muſco.onis.i.maᷓ muſca.⁊ ðᷣꝛ a muſca.Et — muſcoſus.a.ũ.i.plenꝰ⁊ abũdãs muſciſ.Iñ muſcoſitas.tatꝭ.i.abũdantia⁊ plenitudo anuſcannrrrr. MDuſcula.le.dimi.i.ꝑua muſc. ODuſculoſus.ſa.ſum.i.foꝛtꝭ lacertoſus.ple/⸗ nus muſcuł. In muſculoſitas.taſꝭ.i.foꝛti/ tudo.plenitudo.muſculoꝝ. Muſculꝰ.li.pe.coꝛ.i.ꝑi mus.⁊ muſculꝰetiã ð curuũ genꝰ nauigij. Et muſ. culi dicunt᷑ capita neruoꝝ exſanguie ⁊ neruis copula/ ta.ſ.illa nodoſa caro qᷓ eſt ĩ tibijs ⁊ bꝛachijſ 78: muſcuła muriũ ſilitudine.qꝛ lateatin mẽbꝛis ſic mures ſub terra. lqꝛ diſ poſita ẽ ad ſiłitudinẽ murꝭ. Idẽ ðꝛ ⁊ lacert᷑.in hac ſignificatõe iuenit᷑ a palladio poſitum vbi docet eligere bonos eqͥs dicẽs ꝙ; pulcritu do boni eq; ĩ his coãſcit. Si coꝛpꝰ e ẽ va/ ſtũ ⁊ ſolidũ.latꝰlõgiſſimũ.clunes rotũde⁊ maxiĩe pect late patẽs ⁊ totũ coꝛpꝰ muſcu/⸗ loꝝ dẽſitate nodoſum.pes ſiccꝰ.coꝛnu ↄca uũ altiꝰ calciatꝰ. Itẽ muſculi ſunt cochlee „ de quaꝝ lacte ↄcipiũt᷑ oſtree. Et dicũt᷑mu ſculi q̃ſi maſculi.qꝛ ſũt maſculi oſtreaꝝ. et — ẽt balenaꝝ. Eoꝝ ei coitu ↄciꝑe balene phi bẽt᷑. Itẽ muſculꝰ ðꝛ bellicũ machinamẽtũ ſile cuniculo q̃ murꝰ ciuitatis ꝑfodit᷑ ⁊ diſ// ſoluit ⁊ tũc ðᷣ a murꝰ.qᷓi muruſculus QOuſc.ci.q̃dã herba vł lanugo in fontibꝛet circa arboꝛes creſcẽs. Iñ muſcoſus.ſa.ſuzʒ muſco plen⁊ coopt.vñ Tirgi. Duſcoſi fontes ⁊ ſono mollioꝛ herba. Jñ muſcoſi⸗ tas.tatis. Ouſica.ce.ẽ vna de ſeptẽ artib⸗ liberalib. ? ða moys. qð ẽ aq̃ qꝛ tractat de vocibo vlõ ꝓpoꝛtionib vocũ.⁊ ſine hũoꝛis bñficio nul la cãtilene ł vocis ſtat ł ſubſiſtit delectatio. Iñ muſicꝰ.ci.qͥ tractat de muſica. łqͥ docʒ ca. ⁊ muſicꝰ. a. ũ. ⁊ H ⁊ h muſicał.⁊ B̊ le.ĩ eo/ dẽ ſẽſu. Itẽ muſica.i.ſapia. ⁊ tũc deriuata muſis q̃ ſt᷑ cã ſapie.ł inſtra ſapĩe ⁊ eloqntie Ouſcino vocat᷑ aial qð excapꝛa ⁊ arietena ſcit᷑. Eſt aũt dux gregis. Muſe cino mõſtꝝ ſile ſimie km Papii. QOuſio.onis.ðꝛ a mus. eo ꝙ muribꝛ infeſt⸗ — 3 ſit. Hũc vulgꝰ cattũ a captura vocat.Alij dicũt ꝙ captat.i.vidʒ.na tãto acute cernit vt fulgoꝛe lumĩs noctis tenebꝛas ſuꝑet. vl iodek ſiüſhi Ouſtacinc Potioni⸗ cenitnn Outtclal⸗ eſtlongu mnultelar. dine Ale⸗ dolgidon ſt mnn Floion Aurepüicfi igtmnſtun ſlnnüi Cutnicula cicaſic n Ouſtüſtie mamm ramMi Ulßrden mullun Duntoriu gligmunnt Nerde , fu ſinc Quoblali. nalur driguligmin hubii getmuti Lupepomn ttid ik Vorcic Gtäſcüngn O ani. Rammonn Tcchigi (amethi Pedesligrt⸗ AtDeamni Aüdisnntci, dannarginn muſca. Ulofinstniig mor. us 1nuakri „Etmudalnont nietnensanl! eſtinbnsrni Wicndineqglnan tna kqrdiei dedꝛlacat in alladiopoſnnnt⸗ hs dicisgoliet iSiengen ſinicduncsfnn 8tloiNp d esſec NX1 nuſeuliſuntcocht olree Etdiclin maſculiolred r2cipebnlarenn cimichinmnnein msgſllinl munſculns. mnngointoltihd imuiohtns aſn Dirg. D Pendn. nlicn S — = = ☛ ☛ — muſio ðᷣꝛ fatuus. Muſiũ.ſiji.nidꝰ muris.⁊ öꝛ amaas. QDuſtaciũ.cij.n.s.potꝰ qͥ ex muſto fit ⁊ alijs potionibo. vñ Juuenal. Laulſa nec eſt qre cenã ⁊ muſtacia ꝑdas. ODuſtela. le. qddã aial.? a muſ ꝛtelon. qdð eſt longũ.qtlõg mus.Etſunt duo genera muſtelaꝝ. Unũ ẽ ſilueſtre diſtãs magnitu dine. Alteꝝ ĩ domib oberrãſ.hᷣ ĩigenio ſub dola ĩ domibo vbi nutrit catulos ſuos trãſ fert. mutatq; ſedẽ. pẽtes ẽt ⁊ mures ꝑſeqᷣt᷑. Falſo ãt opinãt᷑ qͥ dicũt muſtelã oꝛe ↄciꝑe aure ꝑtũ effũdere. Iñ muſtelinꝰ.a.ũ.pe.p. i.ptinẽſad muſtelã.łð muſtela exñnſ ⁊ mu ſtelariũ.rij.fouea muſtele.q̃z muſtelũ dOꝛ. Ouſtricula.le.inſtr̃m ad mureſ capiendos piã ðꝛ purgamẽtũ lini.łcuiuſlibʒ rei. dicta ſic.qꝛ ſtringit mures. WMWuſtũ.ſti.ẽ vinũ nouũ ex pᷣlo ſtati ſublatũ 282 a muſ oð ẽ terra.eo ꝙ credit᷑i ſe hꝛe ter ram ⁊ limũ mixtũ. Inñ muſt.ſta.ſtũ.i.nouũ Vrvpt deriuari muſtuʒ a mulceo.ces.eo q mulſum ſit.i.ſuaue ad bibendn. Mutatoꝛiuz.rij.veſtis pᷣcioſa p q̃ ſumenda alia mutat᷑.⁊ ðꝛ a muto.tas. Un legit᷑ iiij. Re. v. de NHaaman qͥ cũ tuliſſʒ decẽ mutato ria veſtimẽtoꝝ detulit lr̃as ad regẽ iſrael. Mutil.la.lũ.i.minutꝰ.trũcatꝰ.ſine coꝛnibo. vel alia ꝑte. Et a mutilꝰ dicti ſunt mutili q̃ dꝛãguli qͥ minꝰ hñt.Et mutili dicũt᷑ capita trabiũ.qꝛ mutilata ſũt.⁊ coꝛ.pe.vñ Onið. Turpe pec mutilũ turpis ſine ᷓmie cãpꝰ. MDutꝰ.ta.tũ.ðꝛ ꝗa mugio.ꝗ.eo ꝙ mugiat ⁊ ñ loqᷣt᷑. Clox eĩ eiꝰnõ eſt ſermo niſi mugit.vo calẽ eĩ ſpũm ꝑ nares q̃i mugiẽs emittit. Outi.tua.tuũ.i.mutuo datꝰ vl accept.et ð a mutuo.itaſ. In q̊ mutuũ qꝛ mutuo dat᷑ ⁊ accipit̃᷑. aũt ðꝛ mutuũ q̃i meũ tuũ.qꝛ id qð a me tibi dat᷑ ex meo tuũ fit.etymo.eſt. ( ante T†+ee Abal ſtuli interpᷣtat᷑ vel inſipiẽs abil. liſ.ↄ.t.⁊ h le.pe.coꝛ.i.ad nã dũ abil. ⁊ ðꝛ a no.nas.Et nabũdꝰ da dü. i. facil. ad nãdũ.vel ſilis nYtt. Nablũ bli.hebꝛaice.grece pſalteriũ latieoꝛ ganũ ðꝛ ſᷣm Papᷣ. Ponit᷑ tñ dꝛa int᷑ pſalte/ riũ ⁊ nablũ.qꝛ pſa lteriũ ẽ canoꝛa citara de cẽ coꝛdis coaptata q̃ ꝑcutit᷑ cũ plectro.nab lũ vᷣo duodeci ſonos hñs digitis tangitur Labulũ.li.merces.nautica.⁊ ðꝛa no.nas. go ꝙ natare videat᷑cũ ꝑ maretrãſfert. Ract.a.ũ.i.inueniẽs.acqͥſit.adeptꝰ.ↄſecu diana. de q. ij. ach.. NMaos grece latine ðꝛ templilll. Naophylax grece cuſtos tẽpli 3. 1dapea eſt oea fon. Napocauł.lis.m.g. genꝰ oleꝝ. qͥ cũ ſit ſapo Cendit vt cauliss–se. apta. te.f.p.vt iĩ daniele legit gen eſt fomi ſa oliuaꝝ q ꝓijciũt᷑ cũ amurca arefacta.na Iſitis em̃ grece.latine ðꝛ fides. num dementie ſue nactus. ides ſunt dee aquaꝝ vel nympharũ. vel nvmphe pluuiaꝝ ⁊ fontiiui. unea. nee. media pðᷣ.ð dea foꝛtune. vl dzꝛ 7 ris ſilis napo.nõ in radicẽ ſʒ ĩ tirſum cõde tis apð ꝑſas.qͥ maxie nutriũt᷑ icẽdia.alij oſ ptam eſſe dicũt m Hug. Napta cla a niꝰ aũt dic. Naptã circa babyloniã mõ lich di bitumiĩis ꝓfluere.⁊ nutriẽdis ignibꝛ ami Qelſe. vt et lõge admota ignẽ ↄcipiat.Clñ Ionẽ napta fouet. manatq; bitumis iſtar O ſſa ꝑ hac olei repta vocãt amurc. pꝰ.pi. ð a rapa.qᷓi rapꝰ.⁊ ðꝛ ſic ad ſiłlitu/ dinẽ rape.niſi ꝙ folijs ẽ latioꝛ.⁊ radicis gu ſtu ſubacrioꝛ. Noĩs aũt affinitas ẽ inde ꝙ Vrtrliuſq; ſemẽ ĩ alteꝝ viciſſim mutat᷑ Nã ra pa ĩ alio ſolo.vt ðꝛ.ꝑ biẽniũ mutat᷑ĩ napuzʒ in alio vᷣo ſolo napꝰ trãſit rapi. H har. naris q fuuisd bz onos meatad modũ nariũ.ł qꝛ ꝑ nareſ erei tauri exit. JIñ narin.na.nũ.pe. p. rciſſus genꝰ herbe odoꝛifere purpuree fabuloſe dicta a puero eiuſdẽ noĩs.cuiꝰmẽ bꝛa dicũt in hũc floꝛẽ trãſiſſe. Nuarqꝰ.di.f.g. herba ẽ ſpicoſa ⁊ aromatica. fragili radice.ſʒ nigra ⁊ folijs dẽſa.qͥꝝ ſum mitatesoſurgũt iĩ ſpicaſ. Iñ G̊ nardũ.di.ðꝛ vnguẽetũ. vlł ↄfectio ex eo facta nardũpiſti cũ ðꝛ.i.fidele.puꝝ.ſine oĩ impoſtura ⁊ cõ/ mixtura cõpoſitũ.ñ adulteratũ alijs herb. rdũ ſpicatũ ðꝛ.qꝛ ſpẽs nardi ĩ eo qꝛ ſpicis ⁊ folijs nardi eſt ↄfectũ. „ „ „ ſit. vel Ldaricia.cie.q̃dã regio. IJñ narici.a.u. Naricꝰ.ci.i.bꝛuc.cuiꝰ nares ſꝑ ſtillãt. Naris ris.f.g. ðꝛ a narꝰ. ra.rũ.⁊ dicunt᷑ na res qſi gnares.qꝛ p eas cognoſcimꝰ⁊ ſcimꝰ aliqͥd odoꝛare. Uel nares dicunta mano. nas.qꝛ ꝑ eas manat odoꝛ ⁊ ſpũs. Et ſuntĩ eis tria officia.vnũ ducendi ſpiritũ.alið ca piendi odoꝛẽ.tertiũ ducẽdi purgamentuʒ cerebꝛi.Et pꝛoducit pꝛimã. Unde Ouið. cuſant. de arte. Ferre noue nares tauroꝝ terga re MNarratio. onis.f g. ꝛ a narro.as. Et eſt m Zulliũ HNarratio reꝝ geſtaꝝ aut q̃i geſtaꝝ expoſitio. Aliqñ eĩ res geſtas.exponimus aliqñ nõ geſtas.q̃ t ſunt ad narratõis offi ciũ q̃i geſte.Debet aũt narratio eſſe bꝛeuis lucida.⁊ veriſimil. Gꝛeuis ẽ qñ nõ niſi ne/ ceſſaria cõphẽdit. habito reſpectu ad mate rie quãtitatẽ. Lucida eſſe dʒ.i.ĩtelligibilis ⁊ apta fʒ capacitatẽ ingenij auditoꝝ.nihil hñns ambiguũ.nihil toꝛtũ.nihil curnũ.nõ ſumẽs pncipiũ a remotis nec nimis longe materiã pſequẽs. de his aũt q̃ ꝑtinẽt pnci/ palit᷑ nihil omittẽs. Ueriſil is ẽ narranio ſi reb ⁊ ꝑſonis debitas circũſtatias aſſigne mus.narrãtes. vt mos ⁊ opinio ⁊ materia videbitur poſtulare. Narratiũcula.le.dimi.i.pᷣua narratio. Narꝰ.a.ij.i.ſciẽs.peritꝰ.j.qͥ ex arte ſcit q̃liter aliqͥd fiat.vł ſit ad faciẽdũ.vel fieri debeat. ſine illud faciat ſiue nõ. Et aliqñ g.apponit p ꝓtheſim. ⁊ ð gnarus. aſilis. lis. ↄ.t. ? B le. ad naſum ꝑtinẽs.⁊ p. pe. ? B naſile.lis.qð naſum ptegat. Naſo.onis.dictꝰ eſt Ouidiꝰ.qꝛ magnũ ha/ bnit naſum. Uñ Cato. Naſonẽ petito. Naſſa.ſe.q̊ddã inſtr̃im ex viminibo tãq; rete ↄtextũ ad capiẽdos piſces. Laſtale.lis.n.t.cingulũ ł fibula qð reſtrin/ git palliũ circa colliIũ. d ſturciũ.cij.q̃daʒ herba q̃ acrimonia ſui naſum toꝛquet.⁊ ðᷣꝛꝗ naſus ⁊ toꝛqueo. Laſus.ſi.m.g.eſt id ꝑ qdðᷣ odoꝛ ĩtrat ⁊ exit.⁊ eſt ps faciei.⁊ ðꝛ a narꝰ.a.ũ.q̃i narꝰ.qꝛ ſapi ens eſt ĩ diſcernẽdo res odoꝛe.łðꝛa nãdo. qꝛ ſꝑ nit.i.fluit pntredinẽ.vł naſus ðꝛ ela⸗/ tio.et a naſus ð h naſellꝰ.li.⁊ naſicuł.li.⁊ naſitell“. li. oia dimi. Et naſoſus.a.ũ.⁊? na/ ſut.a.ũ.ĩ eodẽ ſenſu.i.magnũ hñs naſum. Ldatale.lis.n.t.⁊ H̊ͥ natal.lis.in eodẽ ſenſu.i. natiuitas.vñ Ouið.de arte. Parcite nata les timidi numerare deoꝝ. Ceſaribo vᷣtꝰ cõ tigit añ diẽ. In kalẽdario tũ vt dicẽ Hug'. differũt natale lis.⁊ natiuitas.qꝛ ibi natiui tas aꝓpellat᷑ a mr̃e ĩ terra.vt natiuitas chꝛi ſti. ſancte Marie. ſctĩi Johis baptiſte. Et nota ꝙ beatavgo ⁊ ſanctꝰ Johes baptiſta ĩ vtero ĩ nouo teſtamẽto ſanctificati ſũt. Iñ eſt ꝙ eoꝝ natiuitatẽ ex vtero pᷣ alijs ſctis ec cleſia celebꝛat. Sʒ natale ł natalis ðꝛ obi/ tus vel dies obitꝰ ſcõꝝ.qꝛ eoꝝ obit ĩ terra fuit natiuitas ĩ celo. Tũc ei de nõ eſſe ad eẽ de moꝛte advitã.de tenebꝛis ad lucẽ.de exi lio ad regnũ tranſierũt. =DWDGDG Nataliciꝰ cia.ciũi natał. velad natalẽ ſine natiuitatẽ ꝑtinẽs.⁊ ðꝛ a natał.⁊ h̊ natalici/ um. cij.i.natiuitlts. Natatoꝛiũ.rij.i.locꝰ in qq̃ vbi freq̃ᷓn᷑ natat᷑ ⁊ ðꝛ a nato.as.Dẽ etiã h natatoꝛia.rie.ñũ ĩ hiſtoꝛia ſuꝑ illð Jo.ix. ade laua ĩ nata/ toꝛia ſiloe ⁊c.ðꝛ. Siloe fõs ẽ ad radicẽ mõ tis ſion q nõ iugibo aqs.ſʒ ĩ cer hoꝛꝭ ebul/ lit. cuiꝰ aq̃ vt exciperẽt᷑ q̃ſi ſtagnũ nõ lõgea fonte ↄſtructũ erat quã collectõʒ mõ nata/ toꝛiã.mõ piſcinã ſcptura vocat. Ul ̃m qſ/ dã ðᷣꝛ natatoꝛia a nato.as.pꝑ antifraſum.qꝛ ibi nulł natabat.ſic ⁊ piſcia.qꝛ piſciba carʒ ates.tis.f.g.ðꝛ illa ꝑs inferioꝛ mollis cir/ ca poſterioꝛa.ſ.clumis.⁊ ð a nitedo.qꝛ ĩ na tib nitimur. dũ ſedemꝰ. Uñ c ↄglobata eſt in eis caro.ne pᷣmẽtꝭ coꝛꝑis moleł faſce oſ ſa dolerãt. Raro tñ ĩuenit᷑ ĩ ſingulari.⁊ p.p mã.ſʒ nato.as.eã coꝛ. VUñ qͥdã.Quãauis ar te nates tũ apparẽt tibi nates. Nacthan.interpᷣtat᷑ dedit.ſiue dätis. Nathanael interpᷣtatdonũ dei.qꝛ dolłꝰ.i.ſi⸗ mulatio dono dei in eo nõ fluit. Nathinei hebꝛaice.hypodiaconi grece.ſub diaconi latie dicunt᷑. Et dicũt᷑ nathinei.i.iĩ hpumilitate deo ſeruiẽtes. tica. ce. i.nates. JIñ naticoſus. ſa. ſuʒ. ma nas hñs nates. Raticula.le.dimi.i.pua nates. Natio.onis.f.g.iꝓpꝛietas.naſcẽdi.ſ.actꝰ vel paſſio naſcẽdi. Pꝛope natio ðꝛ gẽs ſʒ ppꝛiã cognatõʒ ⁊ collectionẽ ab alia diſtincta.vt greci.italici.frãci. Et natio ꝓuincia eoꝝ ẽ. Et natio qñq; regio.vel terra.paꝝ vl nihil babitata d7J. datiũcula.le.dimi.i.ꝑua natio. Natiuꝰ.ua.uũ.i.naturalis vel genitiuꝰ. Natrirx.cis.f.g.mulier q̃ natat. Itẽ h̊ natrix ðꝛ qͥ d ſerpẽs qͥ veneno ſuo ĩficit aqs ĩ qbꝰ fuerit. vñ Lucanꝰ. Eſt natrix violatoꝛ qq̃ᷓ iaculiq; volucres. Ul m qͥſdã ẽ ge.fe.Sʒ Lucanꝰ maſ.g.ſ.violatoꝛ retulit ad ſerpẽtẽ Legit᷑ in buſdã libꝛis rinatrir. Natura.re.f.g.ðꝛ a naſcoꝛ.⁊ idẽ eſt q; natiui tas. Et natura ð deꝰ.qꝛ oĩa creauit ⁊ naſci fecit. Et natura ðꝛ q̃libʒ creatura.Et natu ra ðꝛ cõplexio. Et nata ðꝛ q̃dã vis naturali ter rebo inſita.de ſił .ibo ſiłia pcreãs. Natura ct ðꝛ q̃dã ſiq̃tio vocabuli ⁊ cã eſt q̃re voca⸗/ bulũ naſcat᷑i.ĩponat᷑. Natura ẽt ðꝛ ipoſitio vel inuẽtio vocabuli.qꝛ vocabulũ naſci ni hil aliud eſt q; vᷣtus naturalis exppꝛio bene placito ipᷣin mnueniri vel imponn. negte lnn ſeran. uauaklis Aitone⸗a ſe ehnn gottlo wagkape unarchu onarg. zargesk Mciin fiocort iimec inqwl nuucloe ude⸗ letporet mä bemawr nfigii⸗ agig o ufag g aufugüe ſunotaled lealusd Wigid Wiant⸗ nignntüi icutmnnr⸗ igi Volus.pl lo. n diamns nn onas. in feghernt usnunes Nliin whi eygini Nnliling⸗ egödatphi uginanssin luini ſolateici eſctſton unm Celanni. inlin Bicen utt kogi ſöle chlenizn nn ai⸗ — T finniet 1 nring di .Uicxn oꝛpis norl enikiſingebneng Ticgidi inmtes. dir ſuedins. donüden gedoin onoͤfut. wcien gein Erdicätnatbirii 6. nicoſus 6 inen B ſc no rgeskimmii ain diſtincan n ophuincineon i. grnp Nri. vAG gin. unihn ibit gumt nii Ker = —= = S = = — — ☛ 8 = — = —- =☛ — = —— = — = ☛ =☛ = — – E — Naturalis. lis. 2B le i ad naturã Ptines. l. de natura ꝓcedẽs. vñ naturales dicũt᷑ filij ↄcubinaꝝ.q̊s ſola natas genuit. n honeſtas H Ziu ij. 2 pducit ra. 5. tus. tui.i. natiuitas.? 8: a naſcoꝛ. ris. Et nat.ta.tũ. Et h̊ nat.ti.i.filiꝰ. Et h̊ nara Lda id ẽ filia.Et ſepe ſolẽt ĩueniri ꝑ g ꝑ ptheſizʒ id eſt.poſitõʒ.vt gnata.gnate.gnat . vel ſi/ neg. Eſt ei ð naturali ĩtegritate iſtaꝝ dicti onũ. qꝛ ðꝛ gnat qſt i generat gnata qſt ge nerata. Lauak. lis 9. t. 7 5 le.i. ad nauẽ ptinẽs. Un Ariſto.neceſſe ẽ nauale bellũ foꝛe vl nõ fo re. Itẽ h̊ nauale.lis.locꝰ vbi naues ſtant.ſ. poꝛt.vl locꝰ vbi be car Hoc ꝛ eurinn D vocat᷑.⁊ ꝓducit o. Nauarchus.chi.i.bnceps nanis. Nauarg. gii. magiſter nauis. ⁊ : a nauis ⁊Targus ſᷣm Papiã. auci.indecli.n. g.i. putamẽ nucis. vł exte ⸗/ rioꝛ coꝛternucꝭ.łid qð ẽ intra nucleũ nucꝭ nauci ponit᷑ p nihilo. Nauclerꝰ.ri.vel naucleriꝰ.rij.qͥ nauẽ in ſoꝛ te v 80 oteſtate bPzi ðꝛa nanis ⁊ clerꝰ.⁊ p.cle ct.xxvij. Cẽturio aũt mag; credebat gubefatoses aucierd. Aufragiũ.gij.n.S.i.nauiſ. fracto⸗ as ꝛnau fragu. gi. ðꝛ. Naufragꝰ. ga gũ. i nauẽ f franges. vkq patit naufragiũ ꝑiclitatus. Nauicula.le.dimi.i.pua nauis. Iñ nauicil . la.le.aliud dimi.idẽ. Mauicularpriji nauis cuſtos. vłnauifer. Nauigabil.ↄ.t.⁊ H le.qð aptũ natũ ẽad na uigandũ.i.vt nauiget.ſic hõ. vl vt nauiget ſicut mare. Nauigiũ.gij.i. actio nauis.ſ. Nnauigatio. vel nauis.vel multitudo nauiũ. Nauis.nauis.f.g. Gꝛeci dicũt nays.iũnos dicimꝰ nauis interpoſita u.ↄſonãta.ł ðꝛ a no. nas.vl na nis ðꝛ.qꝛ gnaꝝ.uperitũ recto rẽ querat.Et fit actũs płalis ĩ es.vł ĩ is.vt has naues łl! nauis.Et actũs ſingłarꝭ ĩ em vel ĩ im. vt hãc nauẽ vel nautz. T ablati ĩ H eæ vel in i. —Jð NLaulü.li.n. a.ðꝛ p̃ pciũ trãſit meatoe datũ. ſi ue qð dat ꝓ hiſ q̃ poꝛtãt᷑in naui.⁊ ðꝛ naulũ quaii nauis lucrũ. Naum iterpᷣtat᷑ germẽ ſi ſiue oſolatoꝛ oꝛbis. Increpat ei ciuitatẽ ſãguinũ.⁊ po euerſiöʒ . ſin aoatſion diceſ Ktce ſer mofcpedr eusgelizätis ⁊ ãnũciãtis pacẽ.⁊ acuit ĩ fine umachia. chie.inaual pugna.? S ana uis ⁊ machia. q eſt pugna. aupic ci.nauis pꝛ.i. dns velfactoꝛ t8: 4 nauis ⁊ pz. ⁊ coꝛ. pi. upł.pꝛ fuit pala midis. aqj nauplia di/ c c qͥda ludꝰ ab eo iuentꝰ. vel ĩhonoꝛẽ illiꝰ pmo celebꝛatcirca eiꝰſepultura. et fit ð qᷣt tuoꝛ pomis.duob ĩ aere miſſis.vn Onið. de arte. Diſce et duplici genitalia nauplia palbma. Uertere c. Nauſea.ſee.i. vomitꝰ ĩ uaui exturbatoe cere bꝛi pter aquã vel fetoꝛẽ. Uel potinanſea volũtas vomẽdi ſine effectu. pꝛiei. in ng ui Iñ nauſeola.le.dimi. auſtrolog?. gi. nauis diſpeſatoꝛ. velallo/ cutoꝛ. vel exhoꝛtatoꝛ ⁊ coꝛ. ee. Nauta.te.in.g.qͥcũq; duẽ nauẽ ł nauigado laboꝛat.ł maioꝛ ĩnaue. Iñ h̊ nauita.te.pꝛo codẽ. Hoc frequẽtiꝰ vtebant᷑ antiqͥ q; nos. Nautea, tee. aq fetida in ã coꝛia macerant. qᷓi ĩ medio qð ẽ nigꝝ qñ nux deſiccat᷑ ł illõ in q voluit᷑ nucleꝰ.qð qdẽ nihil valʒ.⁊ ideo uticꝰ. ca. cũ. ð: a nauta.ſicut nauitic?ca cũ.a nauita.i.naualis.⁊ coꝛ.ti. Naii.na.uũ.i.doctꝰ. ſapiẽs. ſtudioſus. im⸗ gilãs.ſtrenuꝰ.agil.ipiger. Iñ naue lłnauir aduer.⁊ h̊ nauia.uie.i.ſapĩa.ſtrenuitas.iui gilãtia.Et aliqũ apponit g.ꝑ peheſim. 2¾ gnauꝰ. ua. uũ. daʒareth.qͥdã vicꝰẽ vel ciuitaſin q̃ dñs nt . Jeſus xpᷣs ↄceptꝰ ẽ ⁊ nutritꝰ.Et intepeak ſſos ſiue germẽ ſiue mũdꝰ.iñ naʒarenꝰ.a.i- ⁊ nazareꝰ.rea.reũ.Et hĩc qͥdã beretici dleni ſunt naʒarei.qꝛ cũ xpᷣm qͥ a loco dictꝰ ẽ na⸗ ʒarenꝰ filiũ dei ↄfiteãt᷑ oia tñ veter leg cua ſtodiũt mãdata. Naʒare ẽt ðꝛ ſanctus vel mũduſ a merito. Naʒare oliʒ dicebat᷑qͥ ſẽ ctimoniã nutriebat.⁊ nihil ↄtaminatũ acci piebat.abſtinẽs ſe a vino ⁊ oĩ ſicera mẽet abi ĩtegra ſanitate puertit. Etiã naʒare iter ptat᷑ ſanct dei.ſ̃ʒ Hug. Itẽ nota ꝙ dicebæẽæ tur naʒarei qdã qꝗ ex voro ſe obligabãt ſan. ctimonie vſq; ad determĩatũ tpᷣs.vel iugit vt ſamuel.⁊ ↄſecrabãt ſe dño.⁊ qi ſeꝑabãt ſea cõi vita hoĩm.ſic qͥs mõ ꝑ vnũ annũ v duos lk in ho Hital hiernta d. ante EGE NDea greredintranem. — H Lbeapol. lis dda cinitas. 18: anes q8e zno uẽ.⁊ polł ciuitas.q̃i hũs ſub ſe nouẽ ciuita⸗ tes. vel ðꝛ a neoſ qð ẽ nouũ.⁊ poł ciuitas.q ſinoua ciuitas Jñ neapolitanꝰ.a.ũ. Et hH neapolican⸗ ni. dis vel leps wiüscinicn. 8 . . 4 7 ... 1 .. . * 222 * AaYYcum. ? necromatius ria tüll. duebat᷑tꝑe ſa hecros grece ðꝛ moꝛti latire. Rectar tan n g rpulcis iirr. vinũ pigmen feunl Nebel interptat yter. Rebaida de pi planeta in ebꝛis. bꝛidis.f. gc pellis lyncis vł cerui. tatũ.⁊ coꝛ.pe.gti. Un Qucanꝰ. Stipant ?· „ —„ . — Lebula. le. : a nubes. Exalat eĩ valles hu dulci diſtentat nectare cellas. Jñ nectareꝰ mide nebulas.·ꝗᷓ ſurſuʒ aſcẽdetes nubes fi⸗/ uuůH.B SS unt. Süt eipꝛie nubes celi nebuleterre ? ecula. le.i.pua.nex.i.moꝛs.⁊ ẽ dimi.ð nex. dt circa terrã. Uł ðꝛ nebula a nubo.bis ꝓ te licet nex nõ ſit in luuunnn. gere. qꝛ tegit terrã. Iñ nebloſus.ſa.ſũ.i.ob Neemias.cõſolatoꝛ.ſic Heſdras interpᷣtat᷑ ſcurꝰ qi nebula plenꝰ. Ite ĩ greciſmo dici᷑ adiutoꝛ. Quoda eĩ pᷣagio futuri noĩa iſta Aeris ẽ nubes.nebule de flumie ſurgunt. ↄſoꝛtiti ſũt. Fuerũt eĩ ad adiutoꝛiũ ⁊ con/ Ac panis nebula tibi ſubtiliſſimꝰ exrrat. ſolatõʒ oĩ illo plło redeutiad patriã. Ha?z Iebulo.onis.i.leccator.⁊ v᷑ꝛ a nebula.quia templũ dñi reedificauerũt.⁊ muroꝝ⁊ tur/ „ vanus eſt vt nebula ⁊ cito vaneſcit. Neceſſe.n.g. indecli.i.ineuitabile qð alit᷑ eẽ riũ opꝰ ipᷣi reſtaurauerũt. NUNefand da. dũ. qdᷣ qͥs nõ debet fari. intnui etcd unſtine . no pot. ?1 82 a necto, ctis qꝛ nextũ c? firmũ Nefari ria.rii.inõ dign farre.x q a nex· iſſol „ N ezn, „ 5 f. bi „ „ — 32 „ nec diſſolui poteſt. Ite neceſſe. . vtile vt ne far. cibi genere vita hoĩz pmo ſuſtetabat piod ceſſe eſt oꝛare deũ.qꝙ aũt ðꝛ neceſſe qiñ ceſ Vbl nefarh.i.nefandꝰ.nec dicẽdꝰ.a ne ⁊ foꝛ cetſütn ſans eſſc. etymo.? ? coꝛ.pmã. Uñ Ouidiꝰ faris. Ul nefari.i.ſceleſtt.. ⸗ Kchmia epi. Ult culpẽt alij tibi me laudare neceſſeẽ defas.n.g.indecli.qſi nõ fas.i.illicitũ. nñ fſtiinpote Iñ neceſſarb.ria.riũ.i.ineuitabil.vł vtilis 2 qnq; ponit᷑ ꝓ ſcelere.qꝛ illicitũ eſt. Iñn ne cS et h̊ neceſſari.i.amicꝰ.domeſticꝰ. q̃tidianꝰ farius.ria.riũ.i.ſceleſtus. Anuc emmo.un ipioo 32 Inuenit et h̊ neceſſariũ ꝓ ĩeuitabili ł vtili. poſitũ ſubſtãtiue.Et ponit᷑ neceſſario ⁊ ne ceſſe neceſſarie aduerbialiter. Neceſſitas.tatis.f.t.⁊ neceſſitudo.inis.diſ/ us. q́neceſſarius.ambo ꝓ valde ueceſſariꝰ ferũt qꝛ neceſſitaſ aliqdfieri cogit.ſʒ neceſſi tudo.i.amicitia.dilectio.affect.affinitas.p pinqtas. vel vinculũ pinqtatj. vt vxoꝛ vel filiꝰ. Sʒ h ꝓpꝛietas ſepe ↄfundit᷑. Et hĩc ne ceſſitudinariꝰ.ria.riũ.Et nota ꝙ; triplex ẽ nẽceſſitas.ſ.abſoluta.ſicut neceſſariũ ẽ deũ eſſe. vel triangulum habere tres angulos. Alia neceſſitas eſt ex cauſa efficiẽte.q ðꝛ ne ceſſitas coactioõis. Tertia eſt neceſſitas er ſuppoſitiõe finis. Et hec eſt duplex.qꝛ vno modo dicit᷑ neceſſariũ ſine quo aliquid nõ „ poteſt cõſeruari in eſſe ſicut nutrimetũ ali/ cui Alio modo ſine quo nõ poteſt haberi. qð ptinet ad bene eſſe.ſicut equus dicit ne ceſſariuſ ambulare voleti.⁊ medicina ad ꝑ ephꝛeſis. ꝗqia qͥ nõ eſt ceſſandũ.⁊ cõponit ꝑneceſſari Nefaſti dies erãt in quibus non licebat iuſ fari. rẽs teſticuł.⁊ ðᷣꝛ a nephꝛen.qð dicũt greci renes. Ulvᷣꝛ a ferẽdeo.deſ.qꝛ nõ frẽdet dẽ tibo. Hic alio noĩe ðꝛ maial.q ⁊ cituris dꝛ natꝰ exapꝛo ſilueſtri ⁊ domeſtica poꝛca.et hic ðꝛ h ⁊ H nephꝛẽdis.is.poꝛculłꝰvł poꝛcu landhuc lactens. eo ꝙ nihil fredeat. i nihil dẽtibo ↄcutiat ⁊ cõminuat.Et eadẽ rõe ne/ phꝛẽdis ðꝛ infans.qi nõ dẽtibo fredẽs.i.cõ cutiẽs aliqͥd vł cõminuẽs dẽtib. Et a ne phꝛedlnephrẽdiſðꝛ nephꝛedinꝰ.na. nũ.? nephꝛẽdiciꝰ.cia.iũ.vt nephꝛẽdĩa caro.⁊ ne phꝛẽdinũ ferculũ. Et indeh̊ nephꝛẽdiciũ. dicij.i. ãnuale tributũ.qð ruſtici ſuis dnis circa natiuitatẽ vł alio tꝑe anni ſolẽt affer / re.Et etiã qð ꝑui diſcipuli ſuis doctoꝛibʒ appoꝛtãt dũtaxat ſit carneũ.ſ.poꝛcellus vel puiuſnolgt. f.g.q d moꝛbo.ſ.doloꝛ renum.? ðꝛ a nepꝛen.qð greci dicũt renes. Indene noct. Lolinn na onunlr.’ Ilundorio fuo,utni nnoroſus a Dbrnmoſit unenvqco ſemuneckfin ApmottudC MWanpuaore ſleneien Doongo⸗ (lbismit pelirſout Hoyaunnd (r. Mnu ocunonn llenla ncodia⸗e ecromãtia. tie.i.diuinatio moꝛtuoꝝ.vlqᷓ phꝛeticꝰ.ca.cũ.pe.coꝛ. tale doloꝛẽ patit.? üſimd fit ꝑ moꝛtuũ.⁊ ðꝛ a necros.qð eſt moꝛtuꝰ.? or pe vin Macer de viribo herbaꝝ. JIJdẽ? me e⸗ maãtia.qð diuinatio.qꝛ òbuſdã incãtatio nephꝛeticis elixũ ſi umere iuſſit. anunnien⸗ nibo videt᷑ moꝛtui reſuſcitati diuinare ad degatio. onis. eſt enuciatio alicuiꝰ ab ali tannabim interrogata rũdere. ad qͥs ſuſcitãdos hũa/ xt Hõ nõ eſt appAüis. ſitin ltene mi cadaueris ſanguis addit᷑ fHã amare ſan egatiũcula le. dimii. pua neggaio. wanep guinẽ dici demones. Ideoq; quotiẽs ne egligetiatie eſt er ad fieri dz pt omiſſio mnmlclecl Cromãtia fit. cruoꝛ aq̃ miſcet᷑. vt coloꝛe ſan Negocita.te..p.pe/p.i.negociatoꝛ.inſtitor umn . guinis facilius puocent᷑ Iñ necromãticꝰ. opitfex.mercẽnar. nAn⸗ idenn, i. . ndign „ 8 Jinenne ledinnie amsinmni unm noinſ iutoriütcd dpami fi Emororewr, betirn red. mo ſuſtänmt ſcic ane ſe licticſt. Jin snon lechrtil Sdomeſfalet 1hödicitgd gr no fecatde ectns ſcapoꝛCa. l l porn iicarunbi teageroene/ freces d in. Etan dinb na n. 2. dia o.in cktäſtisdle anniſolktaſt liſuis doctnt iſporcelis ,ſdolorrmm. i⸗ ſnts J nledolcniſc⸗ ir⸗ * riuſſt. Mtioalian' unugl Snn Negociũ.cij.n.s.i.mercat.vł act alicuius rei. cui Zriũ 5„— q̃i negas oci.· Cll negociũ q necociu.iſi⸗ neocio. Hõ etia negociũ ſignaractionẽ . mogdũ cauſe qð ẽ iurgiũ litꝭ. Eſt negociũ doat vt maioꝛa qs lucret᷑. Iñ negociolũ.li. dimi.Et negocioſus.ſa.ſum.i.vtilis vł ple nus negocio ⁊ reb agendis intẽtus. Tdemãceps.cipiſ.i.emãceps.⁊ ðꝛ a ne.⁊ mã ceps.q̃i qͥ iã nõ eſt mãceps. Itẽ a mãceps⁊ nemãceps ðꝛ mãcipi⁊ nemãcipi noĩia inde clinabilia. oĩs. g. Uł ᷣm Pꝛiſ. poti ſũt dtĩ p̃dictoꝝ noĩm figuratiue ↄiũcti cũ q̃libet genere ⁊ cũ q̃libet nũero ⁊ cũ qͥlibʒ caſu in tranſitiue. Uł mãcipi ẽ cõpoſitũ a manu.⁊ capio.qð vlter cõponit᷑ cũ ne.⁊ dꝛ nemã cipi.⁊ ſutnoĩa ĩdecli.⁊ oĩs.g. Res mancipi ðꝛ ꝗᷓ cũ alienat᷑i.q̃ cũ poteſtate vẽdentꝭ trã ſit in poteſtatẽ ementꝭ qꝛ manu capi põt vt equꝰ. Sʒ res nemãcipi q ci pᷣmiſſo mõ alienat᷑ manu capi nõ põt.vt Ager. Ldemo.ſiue ſit ex nõ ⁊ hõ cõpoſitũ.vt qͥbuſ/ vdaqʒ videt᷑.ſiue nõ.cõis.ge.ẽ.⁊ o.mutata ĩi. ⁊ addita nis.fit gtũs nemis.⁊ ðꝛ nõ ſolũ ð hominiby. ſz etiã de s. „ TLem.oꝛis.n.g.i.ſilua.⁊ ðꝛ a numẽ q̃ſinu/⸗ mus.a numiuibo ibi ſacrificatꝭ ⁊ culi. Jñ nemoꝛoſus.ſa.ſuzʒ. ⁊ hinc nemoꝛoſe aduer. 2⁊ bnemoꝛoſitas.tatis.⁊ coꝛ.ne.vñ Donat ligna nemꝰ q coꝛde numine nem*9‧. Nſlenia.nie. eſt funebꝛis cãtꝰ.ſ.cãtilena ã fit ſupꝑ moꝛtuũ.Et ponit᷑ qq; p cãtilena pue roꝝ. oꝛ pueroꝝ ẽ flere ⁊ facile mouæt᷑ad fle/ tũ. Itẽ nenie dicũt᷑ viles ⁊ vane fabule. vñ Hiero. in ꝓlogo pẽtateuci.et hiberas neni as libꝛis autẽticis pᷣferũt. Hiberas neniaſ appellat fabulas ab hiberis.i. biſpanis iuẽ cunt. Henia ðᷣ catilena q̃ fit ſuꝑ moꝛtuo ł tas.vel apud eas vulgatas. Itẽ vt qͥdã di/ ſup cunis pueroꝝvt doꝛmiãt. Itẽ nenie fa tricis diciꝰ qi cantꝰ ianis.Quẽ canit infan ti ſomnũ ſic reꝑatilli. Itẽ ĩ greciſmo dicit᷑. Menia ſũt nuge funebꝛia carmina nene.dẽ nene.qꝛ nenie nõ potuit ĩ vᷣſu poni.Etẽ ne nia nomẽ onomatopeiũ.łficticiũ.q̃i fictuʒ a ſono.vt ne.ne.ne.⁊ maxieq;tũ ad cãtilenã A fit ſuꝑ cunis pueroꝝꝛ. “ Neomenia.nie.qͥddã feſtũ iudeoꝝ.qð faci/ unt in nouilunio.⁊ ðꝛ a neos qð eſt nounʒ 2⁊ mene qð eſt luna.qᷓi noua lunaſvł nouilu miũ. Uñ neomenia ſonat inouatio lune. et eſt ociũ.⁊ ðꝛ a nego.as.⁊ ociũ. q; indei ĩ legitimis ſuis lunatões p mẽſib⸗ habebãtex lege.iõ diẽ noue lune vocabãt kalendas legales. ⁊ erat dies ſolẽnis apud coſ.Et nota qp. vij.ſolẽnitates legales erãt clango?.. feſtũ piciatõis.ſcenophegia. Ali as feſtiuitates adiecerũt his hebꝛei ꝓpt᷑ va rios euẽtꝰ.ſiẽ encenia ⁊ phu ri.i. feſtu He/ ſter. ſʒ nõ dicunt᷑ legales.i.lege inſtitute. Neopbicrci grece.i.nouellꝰ.nouici.rudiſ 2 Hhieos a ẽfides. Ul a neos ⁊ phico qð Zuerſus eſt de fide qᷓrere ſo|le. Neos grece.nouũ ðᷣꝛ latie. vł nuꝑ renatꝰ.⁊ ðꝛ a neos.qð ẽ nouũ q̃ro.qi nouꝰqſitor. Qni em ad fidẽ nuꝑ Ldeoteric.ca.cũ.pe.coꝛ.ðꝛa neos. Et ſunt neoterici hoĩes huiꝰ tꝑis nouicij fecẽtest Lbepa.pe.f.p.qͥdã ſerpẽs qͥ natos ſuos ↄſu/ mit excepto eo qͥ in doꝛſo eiꝰ inſederit᷑ vł in heſerit.poſtea ipᷣe qͥ ſeruatꝰ ẽ ↄſumit patrẽ Et ðᷣꝛ nepa.q̃i necãs ptꝰ.i.necãs filios.vel nepa q̃i necãs ꝑtꝰ.i.filiꝰ qꝛ necat patrẽ.Et hic tractũ ẽ ꝙ hoĩes qͥ bona paretũ ꝑ luxu Nepos.potis.m.ge.i.filiꝰ filij vl filie.⁊ ðꝛ a naſcoꝛ.ſcerꝭ.q̃i natꝰ pꝰ.ſ.poſt filiũ vel filiaʒ In nepotulꝰ.li.di.Etiã nepoſcapit᷑p filio fratris.c.ij.de arbi.c.fundamẽta.de elec.li. vj. Et nepos. pot puũ vᷣgultũ. q; pomo qi de filio naſcit᷑. Itẽ nepos cõponit᷑ h̊ pne pos.filiꝰ ꝓnepotis.q̃iꝓpe nepotẽ. Hicab/ nepos.filiꝰ ꝓnepotis.qꝛ abiũgit᷑ abnepote Hic atnepos.fili ꝰabnepotꝭ.rinepos.fili us atnepotis.qi tetranepos.i.qrtꝰ pꝰ nepo tẽ. Itẽ nepos ðꝛ lnxurioſus.ꝰſuptoꝛ.dict a nepa qͥd genere ſcoꝛpionũ qð natos ſu/ os ⁊ſumit.vt ð dictũ eſt in nepa.⁊ tũc ẽge. cõ. In nepotatio. onis.i.luxuri. eptalim.latitudo vlł dilatatio vł cõpara/ cio interöta. Neptis.tis.f.g.ðꝛ filia filijvł filie. Iñ nepti cula.le.di. Et cõponit᷑ pneptꝭ.abneptis. at/ neptis.trineptis. E Ldeptunꝰ.ni.deꝰ marꝭ.łipᷣm mare.⁊ ðꝛa ne in.i.mare.⁊ ptai.i.volare.qᷓi volans mare. VUb ðꝛ a nubes.⁊ tono.as.qi nube tonans Mare em̃ vapoꝛabilit᷑ erectũ nubes facit ⁊õͤrio vẽtoꝝ pulſu tonitrua creat. Uel dꝛ ptuni. nia. nii. ? pducitpe. — . . . . 2 . — 2 2 ℳ . Reutrobi.i.in neutra pte.ſ.in neutro loco. populus. Unde Oꝛeciſta. ꝙ laos ẽ populꝰ Neqᷓ o.g.⁊ indeclinabile.l.. malꝰ. Sʒ mal?“ qðò ctia öꝛ neutrobiq;. vñ Plaut?. Heutro nnſnn vt dicũt naturalit᷑ NHeq; vo qͥ neqͥt ſe ptine biq; habeo ſtabile ſtabulu. nges re a ſceleribo. Itẽ nequã ðꝛ luxurioſus.qꝛ beii.ui.m.g.macła q̃ naſcit᷑ in coꝛpe homi glooſo⸗ icõtinẽs ẽ. Jũ nequicia. cie.i.malicia ⁊ lu/ nis.Etponit᷑ qũq; ꝓ culpa vel offenſa. Jñ pſin xuria. Uñ quidã. NHequicia eſt q̃ te nõ ſinit neuułꝰ. li.dimi:i.ꝑuꝰ neuꝰ.⁊ neuoſus.ſa.ſũ. nnnbi eſſe ſenẽ. Iñ nequiciola.le.dimii. ideſt. plen neuis. In neuoſe aduer. ? h ne ſloalin) eqͥs.nequa.neqð vel neqͥd. ðꝛ a ne⁊ qs ᷓ noſitag.taᷣ.Un Berñ.in Cañ fſᷣmõe.lxx. notnn ſi non aliqnnigg. icit. Di in oſcia neufuerit. nec qðᷣ ex ea p niytenchti ¶dereꝰ.rei.m.g.ðꝛ deuſ maris.Et ponit᷑ pꝛo dierit carebit neuo. ſogedeneg ipᷣo mari.⁊ interpᷣtat᷑ motꝰ.qꝛ mare ſꝑ ẽin ex.cis.i.mors vl ſuppliciũ.⁊ ðꝛ a neco.as. cuin, motu. Iñ h̊ nereis.nereidis.nympha ma/ ſed ntũs nõ eſt in vſu.quẽ tamẽ Ambꝛoſiꝰ ſpaumeni rina. q̃ſi nerei filia. Et hec nerina.ne.⁊ ne ſuꝑ Egeſippũ poſuit dict᷑ſ.Et erit nex moꝛ ncor. rinis. nis. ð filia ner. Hqmozüplurimm. hotpeluii Lero.onis ꝓpꝛiu nomẽ cuiuſdã tyranni ꝑſe eribilis.lis..t.⁊ Hle.pð.⁊ h̊ ⁊ hec nexilis eqnocni cutoꝛis ecctie. Itẽ nerões rhomani imꝑa ⁊ Hle. inuenit. Et eſt nexibilis vel nexi qY fortcorar toꝛes poſt Auguſtũ dicti ſunt. poteſt necti. vel qð młtis nexibus eſt nexũ. denote ro lberniceꝰ.cea.ceũ.i.deneruo exñs. Uã Ju vtrherr. ſontlia dicũ.xvj. Si ſeptẽ neruiceis funibo ligatꝰ dexus.a.iſ.i.ligatꝰ.oiunctꝰ.⁊ ðꝛ a necto.t.. iacknor⸗ fuero. Ulł ſ̃m alii lram neruicis.⁊ tunc eſt Et nexus.xus.cuiuſlibet rei ligatura.Inð ceciſncnt ablatiuꝰ pluralis de neruicꝰ.ca.cũ.qð ide,ʒ nexuoſus.a.ũ.i.nexibo plenꝰ-. cadittin eſt qò neruicdoooe. IE N Ignte S “ Mcinen Lderuꝰ.ui.eſt vinculũ mẽbꝛoꝝ diciꝰa greco E . rbui Bꝛeci em neruos nerua vocãt. Alij latine libatr.ta. tũ.i.ſplẽdidꝰ. ⁊ : a niue. Et hec ſlrans vocari neruos putãt eo ꝙ artuũ ↄiũctiões nNibata.te.aq̃.ex nubibo vel ex niuibb. ſluoronas ſibi inuicẽ inhereãt. vñ dicunt᷑ ab inberen / Lice vł nicos grece latine dicit᷑ victoꝛia vł lculelp do. Jñ neruuł.li.dimi. Et neruoſus.ſa.ſũnFn viccus. DVynidllon i.plenꝰ neruis.vl foꝛtis.robuſtꝰ.firmꝰ. Et icea.cee.quedã ciuitas.⁊ ðꝛ a nice q̃ſi vi Mo Nz qũñqʒ ſic ðꝛ ſuꝑbo. In nernoſitas.tatt.⁊ ner/ cctoꝛialiſ.quaã Alexander cõdidit in India yplppulns⸗ uat.ta.tũ.Et neruuloſus.ſa.ſum.ideʒ qd poſt victoꝛiã. è”ỹÿ ſucctkillän. neruoſus. Itẽ neru ponit᷑ p cippo qdã pe / Licepolis.polis.pe.coꝛ.qdã ciuitas. Hãc lolaligling dũ toꝛmẽto.vñ Job.xiij. Poſuiſti ĩ neruo Auguſt ſec.⁊ a victoꝛia ſic appellauit poſt engugi⸗ pedémeunm. deuicit Antoniul. “ ntnignis Reſtoꝛiani qdã heretici a Heſtoꝛio ↄſtanti iceterii.rij. ðꝛ a nice vel nicos.Et dicũt᷑ cnſntoen nopolitano epo nicupati. beatã Mariã niceteria philateria q geſtabat athlete ſctã ſrihntt vᷣginẽ nõ dei ſʒ holſ tmmõ genitricẽ aſſeru de ſummitatibarmoꝝ a vict acceperit Anre. it. vt aliã ꝑſonã carnis.aliã faceret deitatis ⁊ ea collo ſuo ſuſpeſa gerebãt. qᷓties victo/ iälng necynũ chꝛiſtũ in vbo dei ⁊ carne credidit res extiterãt.q̃ſi ſigna victoꝛel. hlicels⸗ ſed ſepatim atq; ſeiunctiʒ alteꝝ filiũ dei.al eichanoꝛ.noꝛis ꝓpꝛiũ nomẽ.de q̊ͥ ðꝛ in ĩu l terũ fuiũ hoĩs pᷣdicauit. roꝛa. Enſe metũt dextrã.linguãq; nichano Phxts Retꝰ.ta.tũ.i.filatꝰ.⁊ ðꝛ a neo.nes.⁊ hinc ne ris hoſte.. vyonull tns. us.ui.i.filamen. Clñ Marcial capell. Licodemꝰ.mi.pe.p. ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdam nbilingn Erxcandẽtis byſſi netibo ludebe. virite.. iunrir Neuma.matiſ.n.g.⁊ hec neuma.me.i.vocũ Nicolaite dicti ſunt qͥdã hereticia da Ni/⸗ ammn emiſſio. modulatio. In neumatic a.ũ.id ẽ colao diacono eccłie hieroſolymaꝝ. q canz tognh modulatoꝛ dulq ⁊ ſuauis cõſonãs.et coꝛ. Stephano ⁊ ceteris ↄſtitutꝰ eſta Petro.q man pe. in tertia decli. Tlñ in Auroꝛa. Chꝛiſłt ¶ pter pulcritudinẽ relĩquẽs vxoꝛẽ dixit. vt beine 16 mons vite cũ ſancti neumatis igge. quiciũq; vellet vteret᷑ ea. poſtea v̈ſa eſt ĩ ſttu N . ſeuter.tra.trũ.gtõ neutri.i.nec iſte.nec il / pꝛum talis cõſuetudo vt inuicẽ ↄiugia cõ iendn le.nullłꝰ. Et nota ꝙ antiqͥ dicebant neuter. municareart. ilncnden tra. truz. gtõ neutri. tre.tri. dtõ neutro. tre. icola. lai ꝓpꝛiũ nomen.⁊ interpᷣtat᷑ victo auane ini tro. Uñ adhuc dicimꝰ Cup generis.neu/ ria populi.id eſt.vitioꝝ q̃ ſunt popularia ? U gutenent tri. Eſt ei neutri grĩ caus. viuilia. 7 dicitur a nice. q eſt victoꝛia ?1 lsos Enfrat loneg isg kincngh Nafei Anenoſngi noſendnae, netmmi Ane 1. Smmn Bthene nbllisinle Snenbesdein . ade nreiligam e a. 7 1emmine. n waniub. Edicktrietuati roöra nicſin/ idtrin Jnon icinis Dic ipeluuitpolt icds. E1dit bitathlenii vict accehri Hit. Kies icd midehiic lingnüchnicnn inomicilin . „* . 7 4 — . monſtrat vere HNicolaꝰ. dictages.heretici a ſomno nũcupati ꝙ vi / gilias noctis reſpuãt ſuꝑſtitionẽ eſſe dicen tes iura temerari diuina qui noctẽ ad reqᷣ/ em tribuut. ictalinꝰ.ni.i.quedã paſſio qua ꝑ diẽ viſuſ denegat᷑ patẽtibaoculis.⁊ nocturnis irruẽ tibo tenebꝛis reddit᷑.vł ecõuerſo die reddit᷑ nocie denegat᷑.⁊ ðꝛ a nictos q ðenox. Inð nyctalinic.ca.cũ.q talẽ moꝛbũ patit᷑. Iycxamen. inis.n.t.i.vigilamen. Llycticoꝛax.acis.a qͥbuſdam noctua q̃ ⁊ bu bo appellat᷑. Quidã aũt dicũt eſſe oꝛientalẽ auẽ q nocturnꝰcoꝛuꝰðꝛ.⁊ ðꝛ a nvctos qð ẽ nor.⁊ coꝛax qð eſt coꝛuꝰ q̃ſi coꝛuꝰ noctj.qꝛ de nocte volat. vel qꝛ de nocte vigilat. Nyctiliꝰ.lia.liũ.i.nocturnus.⁊ ðꝛ a nyctos. qͥd eſt nox.⁊ h̊ nvctiliꝰ.lij.i.bacchꝰ.qꝛ ð no cte ei ſacrificabãt.vel de nocte potatiõi va cabãt ⁊ inebꝛiant. Lyctimene nyctimenes.f.g.i.noctua. Nyr. huiꝰ nvctos grece.latine ðꝛ norx. lvctꝰ.tus.i.vigilamẽ vł mot palpebꝛaꝝ. idoꝛ. oꝛis.m.g.i.odoꝛ.⁊ ꝓpꝛie aſſatoꝝ. Lidulꝰ.li.pe.coꝛt᷑.i.puꝰ nidꝰ. Uñ Job.xxx. 7 In nidulo iam moꝛiar.ũ. Ldidus.di ꝓpꝛie habitatio volucꝝ.ex diuer ſis virgultis ↄtexta. igell.la. lũ.i.aliq̃ntulũ niger. Iñ nigellu lus.la.lũ.aliud dimi. Liger.gra.grũ.ðꝛ q̃ſi nubiger.i.nubẽ ob/ ſcuritatẽ gerẽs.vñ ⁊ a nubes ðꝛ.qꝛ nõ eſt ſe renꝰ.ſʒ fuſco opt.⁊ videt᷑ eſſe cõpoſitõ. Itẽ 7„ niger cõponit᷑ ſubniger.i.aliquatulũ niger Nihilũ. li.n. g. inuenit᷑. ⁊ ꝑ apocopã ðꝛ G̊ ni/ hil indecli. Aq̃ ꝑ ſyncopã h̊ nil ideclinabi le. Et ðꝛ nihilũ qi nõ hilũ.i.nõ aliqͥd. NHam B hilꝰ.vł B hilũ.ðᷣꝛ illud tenue qð ẽ in pen/ na.qð nulliꝰ valoʒ eſt. Itẽ iuenit h⁊ ⁊ B nihili indecli.vł potiꝰ fᷣm Hug.eſt gtũs.⁊ figuratiue ↄſtruit᷑ cũ q̃libet caſu ⁊ genere.⁊ cũ vtroq; numero ĩtraſitiue.vt nihili hõ ni hili hoĩs.nihili hoĩ.⁊c.i.nulliꝰ vtilitat.vel pcij vel valoꝛis hõ. Et debent pᷣdicta ſcribi p h. v ſli.— Idiliacꝰ.ca.cũ.ꝑtinẽs ad nilũ.vł egyptiacuſ 1 82 a nilꝰ. Et niloticꝰ.ca.cũ.in eodẽ ſenſu. UVñ LCucanꝰ in.ix. Rege ſub impuro niloti ca regna tenente. l Niligena.ne.cõis.g.pe.coꝛ.genitꝰ a nilo.vł in egypto. „. Milotis. tidis. egyptiac?.? ðꝛ q nilus. Nitoꝛ.oꝛiſ.m.g.i.ſplẽ Nilus.li.m.g.i.Nuuiꝰegyvpti ſic dictus.q̃i ni lion.i. limũ trahes qꝗ fecũditatẽ efficit. Nimbe.bi. m.g.i.dẽſitas nubis in tẽpeſtate obſcura.⁊ ð a nubes.Et ſunt nimbi repẽ tine pluuie. Sʒ pluuias vocamꝰ lẽras ⁊ iu ges.q̃ſi fuuias vel q̃i fuctes. In nimboſuſ ſa. ſuʒ.i.i.tẽpeſtuoſus.nubiloſus. Et hinc nimbe vẽt? aq̃ mixtꝰ. Itẽ nimbo eſt faſciola trãſuerſa exauro inſuta in lintheo.qð eſt ĩ fronte feminaꝝ. Iñ nimboſus.ſa.ſum. vel nimbat. ta. tũ.i. nimbo oꝛnatus. Nimmarꝰ.i.maritꝰ cuiꝰ vxoꝛ mechat᷑ ⁊ i LNympha.phe.f.g.eſt dea aqꝝ.⁊ ſpẽalit᷑ fon tiij. ⁊ 82 a nubes.q? a nubibaqᷓ veniunt. ? hñtoꝛiginẽ.⁊ dicũt᷑ nymphe eedẽ q muſe nec ĩmeꝛito. Nꝗ aq̃motꝰ muſam effic. Itẽ nympha ðꝛ ipᷣa aqᷓ̊. Uñ nympha ðꝛ ſpõlſa ĩ nuptijs. ſic dicta ꝓ officio lauatõis.qð etiã ad nomẽ nubentis alludit. ñn Ouiõ.epi. Gꝛata ferũt nymphis ꝓ ſaluiſ dona maritꝭ ⁊ cõponit᷑ cũ para.qð eſt iuxta.⁊ dicit᷑ para Ningidꝰ.da.dũ.i.niuidꝰ.cãdic.⁊ coꝛ.gi. Niſus.ſus.ſui.i.conamẽ.⁊ ð a nitoꝛ.teris. Et niſus.ſa.ſum.pticipiũ. Itẽ h̊ niſus.ſi.p quadã ane q alio noĩe ðꝛ alietꝰ.⁊ ðꝛ a Nuo rege magarẽſiũ. qͥ in illa auẽ ſʒ fabulas po etaꝝ mutat? fuit.⁊ ꝓ.pmã. Itẽ niſi eſt con/ iũctio.⁊ tũc coꝛ.pᷣmã. Vñ qͥdã. Nõ ſũt qͥn/ q; niſi dño darevulnera niſi. Hõ eſt tuta ni ſi ſine niſo filia nii. Nitedula.le.pe.coꝛ.q̊ddã aĩal q̃iignis in no cte lucẽs.⁊ ðꝛ a niteo.⸗tes. Litella.le.f.p.i.puus nito. Nitens.tis.o.g.ꝑticipiuʒ de niteo.tes.i.lu/ cens.micãs.ſplendẽs.⁊ coꝛ.pmã. Itẽ niteſ pticipiũ de nitoꝛ. terꝭ.i.incũbens.laboꝛans 2 tũc ꝓ. pmã. Uñ enitẽs renitẽs ⁊ ↄſimilia pñt pe.coꝛri.⁊ ꝓducere diuerſis reſpectib⸗ Un de. Rex biſſo renitẽsaſin ſit clune re/ nitens. Itẽ. Eſt virgo renitens ad amãtuʒ — verba renitennng. Tbitidus.da.dũ.i.ſplendidꝰ.clarꝰ.oꝛnatus. cultꝰ? ꝓbo. ⁊ : a niteo.tes.qi nitoꝛi datꝰ Iñ nitiditas.tatis. — 4 edoꝛ. cãdoꝛ. 2 82 niteo tes. ⁊ coꝛ.pmã.ſʒ p.pe.gti. Sʒ nitoꝛ. teris. vᷣbũ eã pducit. Uñ. Res eſt pulcra nitoꝛ.in gnnẽ ſuꝑ oĩia niorr:: Nitrũ.tri.n.s.q̃dam ſpẽs terre ſũ is minuto ſabulo.cui ſi aq̃ infundit᷑ fumigat. ex q̃ me dicine fiũt.⁊ ſoꝛdes veſtiũ ⁊ coꝛpoꝝ lauat᷑ . 2 — 7 7 Vlñ ⁊ ꝛ a niteo vel a nitẽdo.qꝛ res nitidaf. carʒ nomẽ eiꝰ Noe dixit. Iſte reqᷣeſcere noſ “ nlnnoe facit. Vilł ð a nitria regione vel o ppido vbpi faciet ab omnib oꝑib nrfis. tailſpen naſcit᷑ natura eiꝰ nõ młtũ diſtat a ſale. Hʒ ocmi interpᷣtat ↄſolata.qꝛ marito⁊ libern iſütare em vtuté ſalis.⁊ ſil? oꝛit᷑in litoꝛibs caneſc peregre moꝛtuis Ruth moabitidẽ in ↄſola gun, ſpes ſal ex aqͥ ⁊ terra factũ iuenit᷑i egypto. oetiani.heretici a jdã Noeto vocati.qͥ di medinp Hitrũ de aqᷓ fit ex nimio ſolis caloꝛe ĩpale cebãt xpᷣm eundẽ eſſe ⁊ pꝛeʒ ⁊ ſpomſanctũ. inn Co ſtina. ClIñ ꝛouer.xxv. Acetũ ĩ nitro. Itẽ ipᷣamq; trinitatẽ in officioꝝ noibo non ſo n1. Hiere.ij. Si laueris te nitro.?c. nis accipiũt. Uñ ⁊ patripaſſiani voeſt qꝛ? avoctan Nitiuoſus.ſa.ſum.i.niue plenꝰ.⁊ ðꝛ ga nir. patrẽ paſſum dicdt. emascn tib ſiccitate m Hug. Pap̃. vo dic. Nitru tione ſua tenuit. Ldix.niuis.fe.ge.ðꝛ a nubes.qꝛa nube venit. doys.i.mẽs.vel rõ.ſũma pꝑs aĩe. Itẽ noys. ſpomunine Iñ niue uea. ueũ.i. cãdidꝰ c he h niual. et le. 2 coꝛ. ni.nix. niuis. ⁊ ab eo venietia. Tdirus.us.ui.i.ꝑtꝰ.vł conat.⁊ ðꝛ a nitoꝛ.te ris. Itẽ ðꝛ mobilit nixꝰ.a.ũ.ꝑticipiin. Nobilis. lis. ↄ.t.⁊ B le.i.ingenuꝰ.generoſus pᷣclarꝰ.feſtiuꝰ.venuſtꝰ⁊ ðꝛ nobil q̃i notabił æ ꝙ facile notat.i.cui nomẽꝛ gen cogſcit. Nocticoꝛax.racis.łnycticoꝛaxipa eſt ⁊ no/ ctua.qꝛ noctẽ amat.Eſt em̃ lucifuga ⁊ ſolẽ 6 Videre nõ patit᷑?⁊ coꝛo. Nocticula.le.pe.coꝛ.dimi.ð nox.i.ꝑua nox. Itẽ nocticula.i.luun. Noctiluca.ce.qͥdã vᷣmis nocte lucẽs.⁊ ðꝛa luceo.ces.vel a lux.⁊? pllpuu. Loctipugnꝰ.a.ũ.i.obſcurꝰ.⁊ ðꝛa nox⁊ pu/ gno.qꝛ qinoctiba cõpugnat᷑ vl cõpugnat. Noctiũ.ctij. dixerũt antiqͥ.a qͥ cõponit᷑ tri/ noctiũ.q̃drinoctiũ.qnqͥ noctiũ.eqͥnoctiuzʒ. Itẽ ſm qͥſdã noctiũ eſt gtũs plalis de nox Noctua.tue.⁊ hec nvctimene ðꝛ.⁊ ðꝛa nox pꝓ eo ꝙ de noctecircũuolat.⁊ ꝑ diẽ ñ poſſit videre.nãꝗ exoꝛto ſplẽdoꝛe ſoł viſus illi he betat᷑. Hãcaũt ſola iſula cretẽſis nõ habet ⁊ ſi veniat aliũde.ſtatim moꝛit᷑. Noctua ãt nõ eſt bubo.nã bubo maioꝛ eet. Ndocturn. na. nuʒ. ⁊ B B nocturnal.⁊ B le. res noci. vel ꝑtinẽs ad noctt. Nociiꝰ.cua.cuũ.i.nocẽs.vł cu ponit᷑ Innocuus. Nodelb.li.⁊ noduł.li.ãbo.di.i.puꝰ nodus Nodus.di.m.g.i.ligatura.ĩuolutio.⁊ ðꝛ no dus exercitu deſa peditũ multitudo p dif ficultate dictꝰ.qꝛ vix poſſit ſolui. In nodo ſus.ſa.ſuz.i.plenꝰ nodis.⁊ cõponit᷑ enodis trinodiſ.q̃drinodis. Et hinc trinodiũ.qua dꝛinodiũ.⁊ p.no. Uñ Ouið.epi.Oſſa mei fratris claua ꝑfracta trinodi.Itẽ Ouið.in meta.mollia nodoſuſ fac ĩternodia poplex Loe interpᷣtat᷑ reqͥes.qꝛ ſub illo oĩa vetera oꝑa quieuerũt ꝑ diluuiũ.vñ ⁊ cũ pꝛ eᷣ vo ;‚— volũtas dei vel mẽs qᷓ ꝓuidẽtia dðꝛ. Nola. le.f.g.qdã eiuitas cãpa nie. Ite h no⸗ la. le.illud tintinabulũ qð appẽdit᷑ collis ca nü. vel pedibo auiũ.vl aliud qð appedit᷑ fre nis ⁊ pectoꝛibo equoꝝ.vt cũ dã ſonitu ĩce dãt eq. Et ðꝛa nola ciuitate.q; ibi pmũ fu it factũ ⁊ inuẽtũ tale inſtr̃m.⁊ ãpliato noie inuenit᷑ nola p qualibet ꝑua cãpana. lꝓq̃ᷓ libet cãpanella refectoꝛij.Et coꝛ.no.vñ no lis plural numeri caſus abliĩ coꝛ.no.ſʒ no lis bũ pdu.no. Uñ qͥdã. Cuicolla nolis reſonant hec tangere nolis. Noma foꝛte apud grecos nõ eſt ĩ vſu.ſʒ ap/ ponit᷑ o.⁊ ðꝛ onoma idẽ qð nomẽ.⁊ ðꝛa ne min v̈bo greco qð ẽ tribuere.qi tribuẽs.qꝛ tribuit vnicuiq; rei qualitatẽ. Et cõponit᷑ cũ dis ⁊ tris ⁊ tetras.⁊ ðꝛ H̊ dionymũ.trio nymũ.tetraonymũ. Itẽ cũ pol.⁊ ðʒꝛ polyo/ nymum. dionyma.trionyma.tetraonyma. polyonyma.ſũt duoł tria łqᷣttuoꝛ.vel plu ra noĩa idẽ ſignãtia ⁊ apellatia. Iñ diony mus. ma. mũ trionymꝰ. ma.mũ. tetraonvx⸗/ mus.ma. mũ.polyonymꝰ.ma.mũ.in eodeʒ ſenſu. l.ille qͥ bʒ duo vl tria q̃ttuoꝛ vł plu/ Nomen.inis.ðꝛ ab onoma greco.qð idẽeſt qð nomẽ.ſic dicit Pꝛiſ. Uel vt alij dicũta notamine.q̃i notamẽ.qꝛ ꝑ ipᷣm ſubam ⁊ q̃li tatẽ alicup notamꝰ. Nomẽ etiã ðꝛ fama vel opinio. Iñ nominoſus.ſa.ſum.i.famoſus. „ Itéan — noĩa.̊ trinomẽ.inis.qᷓdrinomẽ inis.i tria vel q̃ttuoꝛ noĩa. Iñ h ⁊ h binomis.⁊ hͥ me. trinomis.⁊ me quadrinomis:⁊ q̊ͥ me.Et binomiꝰ.a.ũ.⁊ trinomiꝰ a.ũ.quadeinomiꝰ a. um. qͥ duo vel tria vel qᷓttuoꝛ noĩa hʒ. Et vt dicit Pꝛiſcianꝰ ꝓpꝛiũ noĩs ẽ ſignare ſub ſtãtiã ⁊ qualitatẽ. Nominũ aliud ꝓpꝛiũ.ali udappellatiuũ.Pꝛopꝛiũ nomẽeſt illud q Pnat ſubam ⁊ puatã qnalitatẽ ſigẽt. vt Jo/⸗ hãneſ. Appellatiuũ nomẽ eſt illud qð natu raliter cõe eſt multoꝝ.q̊s cadẽ ſubſtatia vł omẽ cõponit᷑̊ binomẽ. inis.i.duo E⸗ ſloniiman zumoneni Uirarin fomiimappi ſombmian nia Iehn ſcuislicdict apolodict Aegechon Nonosgr Ronngin: nonesder Auren. ororune⸗ noni no lect uocicte⸗ gnoniori⸗ rer negzolla fen Uämere icboinonie ſdoegeten MWrnruni nonde an Memmn satien Loralsab longenitet Ceytimut ſonngenqů liſautnoih lenn velſerer Ranm ni; Oumhoꝛndien nns ſgogje H enſis onmngrecei Vräpeninüer Nennann; unpiginan Cuſſts⸗ ricenng enanenin biiceng octoroenig 3tſoüümſmnci Anoibnong füaniroiig aie. Jinn anie Jehnn atkcollioc qöapedlfr i ähune e gidipmnüft ntipiaono Nracipana l Etco noin adlicor noßn⸗ Cutcolnots . önomni r0ed⸗ grqimbuis i Elcipoll SoionrmäinO poletdepolſo/ uemonrma. Gmmor pl Atia. Jüdion⸗ mä tenon miincde ärun Kpn ugeengih Dawandn Smſobame gowm. nini bnunt oͤeſti vin Han 2 qualitas generalis !ſpẽalis iũgit. generał vt aĩal.ſpẽalis vt hõ. Spẽs ꝓpꝛioꝝ noĩum tm̃ ſũt q̃ttuoꝛ.ſ.nomẽ.pnomẽ.cognomẽ. et agnomẽ. Nomẽ eſt ꝓpꝛie ꝓꝛiũ qð imponit᷑ alicui nõ hñti nomẽ.vt Socrates. Pꝛeno mẽ qð inponit᷑ alicui cã dꝛe vt Luciꝰ cati lina. Cognomẽ eſt cõe totiꝰ cognatõis no t elplo⸗ Agnomẽ qð imponit᷑ ali quo euẽtu.vt ab africa dictꝰ ẽ Scipio aſri canus.qꝛ deuicit africiq. Nomia vel nomos grece.i.lex. Nomiſma.atis.n.t.i.figura vł im ago ã fiti numis.vl etiã idẽ eſt qð numꝰ.⁊ coꝛ pᷣmam Vñ Oꝛatiꝰin epi. Retulit acceptos regale nomiſma philipos. Nomð.mia.miũ.i.legał.⁊ ðꝛ a nomos łno mia. Itẽ h̊ nom.i.paſtoꝛ a nomeos.i.q pa ſcuis ſic dict. Jñ nomiꝰ.a.ũ.i.paſtoꝛal.vñ appollo dictꝰ eſt nomiꝰ.i.paſtoꝛal.vel legal ꝗa legechoꝛlaux. Nomos grece.ðꝛ paſtoꝛ lalnie. Nonagita ðꝛ a nouẽ ⁊ gẽtos.qð eſt decẽ.q̃ſi nonies decẽ. Iñ nonagenꝰ.na.nũ.⁊ nona/ genari.ria.riũ.⁊ nonageſimꝰ.ma.mũ. Ldonaria.rie.i.meretrix.⁊ ðꝛ a nona.qꝛ ante nonã nõ licebat ei exire de pſtibulo. Cõſue tudo eĩ erat olim apud rhomanos vt vſq; ad nonã hoꝛã de cõmodo reipublice diſpu tarẽt.neq; alicui delectatiõi añ nonã vaca rent. Uñ meretrices dicte ſunt nonarie. qꝛ ad hoꝛã nonã ⁊ nõ añ de ꝓſtibuł exibãt.ne ſi pus egrederent᷑ inuenes impedirẽt. Nonari.ria.riũ.ðꝛ a nouẽ.Et nouenꝰ.a.ũ. ⁊ nouenꝰ.ni.⁊ nouenariꝰ.rij. None.nonaꝝ.qͥqã dieſ mẽſis.ſ.qntꝰvł ſepti mus.qꝛ tũc incipiebãt nũdine. Jñ h̊ ⁊ hec Nongęti.te.ta.i.nonies centũ.⁊ ðꝛ a nouẽꝛ centu.⁊ mutat᷑ c.in g.añcedẽte n. ſicut ẽt in q̃dringeti.qngeti.ſeptingeẽti.octingẽti. In alijſ aut noĩbe retinẽt c.vt tricẽti.ducẽti.ſeſ centi vel ſexcent. Nonꝰ.na.nũ.ðꝛa nouẽ.Eth nona.ne.p q̃/ dam hoꝛa diel. Noꝛis.ſf.g.q̃dã ciuitas ẽ. Iñ noꝛic.ca.cum vt noꝛic enſis.qꝛ ibi optimi fiüt enſes. Ldoꝛma grece.i.regula latine. Etiñ ðꝛ noꝛ⸗/ ma cemẽtarioꝝ.ad quã opoꝛtʒ rñdere ſtru cturã parietũ extra quã nihil rectũ fieri pᷣt Itẽ a noꝛma cõponit᷑.abnoꝛmiſ.denoꝛmiſ enoꝛmis.inoꝛmiſ.oĩa in eodẽ ſenſu.ſ.defoꝛ mis.turpis.inanis.grãdis.irregularꝭ.illit teratc.craſſus.Iñ habnoꝛmitas.denoꝛmi tas.enoꝛmitas.inoꝛmitas. U Ruſticꝰa 4 noꝛmis ſapiẽs caſſaq; mineruæ. ota.te.f.g.i.macula vel culpa vel ſignum qð aliqͥd notat.vt litẽ vel rephẽſionẽ. In h̊ notula.le.⁊ H̊ͥ notella.le.ambo.di.Etẽ no/ tula bꝛeuis lucida ⁊ aꝑta traditio eoꝝ q̃ ſũt alibi diffuſiꝰ ꝑtractata. Itẽ a nota ðꝛ h no/ ta riꝰ.rij.qͥ notas facit.vt ĩ chartis publiciſ Et adiectie notari.ria.riũ.qð ad notariũ vel notas ꝑtinet. Uñ ⁊ ars notaria dicta ẽ q̃ olim ↄſiſtebat in ſolis notuł. Itẽ note di cunt᷑ argumẽta.ſig.rões.iudicia.teſtimõia ↄiecture.ſuſpicatões. Et coꝛ.pmã nota.ſʒ norꝰ.ta.tũ. ea ꝓdu.vñ Eſtĩ frote nota furti crimine nooos. othẽ. chi. m. g. ⁊ hec notha.the.qͥ vel q̃ na/ tus vel nata ẽ de nobili pꝛe ⁊ ignobili mr̃e. ſicut de cõcubina.Et ðꝛ nothꝰ.qꝛ nat ſit de nota.i.de infamia ⁊ culpa.huicↄtrarius ẽ ſpuriꝰ.qͥ.ſ.natꝰ eſt de nobili mr̃e ⁊ ignobili patre. Jñ nothꝰ.tha.thũ.adiectiue. ũ no mina a grecꝭ.ĩ ꝑte detoꝛta dicũt᷑ notha.qꝛ nobilẽ hñt pꝛeʒ.i.pncipiũ.ſ.greciſmũ.⁊ ig⸗ bilem matrẽ.i.finẽ.ſ.latinitatẽ. Sũt &̊ lati na noĩa q̃ pncipiũ ⁊ finẽ hñt latinũ.vt albo. Bꝛeca ſunt q̃ grecũ hñt pncipiuʒ ⁊ finẽ.vt agios. Notha vᷣo ſunt qᷓ grecũ hñt pncipiũ ſz latinũ finẽ vt pater. Exaffinitate tñ pᷣnci pij notha qñq; dicũt᷑ greca. Sʒ exaffinita te finis qñq; dicunt᷑latina ß᷑ᷣm Hug. ſdotarpᷣ.ria.riũ.i.manifeſtꝰ.Et ſᷣm iuriſtaſ notoꝛiũ multipłr ðꝛ vł diſtinguit᷑. Nã alið eſt notoꝛiũ iurꝭ.aliud facti. Notoꝛiũ iurꝭ ẽ deq̊ qͥs eſt canonice ↄdẽnatꝰ.vł ĩ iure ↄfeſ/ ſus.vł ꝑ legittimas pbatõeſↄuict. Notoꝛi um vo facti eſt cuiꝰteſtiſẽ płs.⁊ diſſimula tioni ſiue iuſtificatõi nõ eſt locꝰ.Et itelligi tur ꝓplłs eſſe teſtis ſiue ſit crimẽ oĩba notũ qͥ ſũt ĩ loco illo ſiue maioꝛi ꝑti. Itẽ ĩ notoꝛio iurꝭ exigit᷑ qñq; ꝓbatio negãtẽ. In noto rio vo facti nõ reqͥrit᷑ oꝛdo iurꝭ qui ẽ als re gularit᷑ obſeruacỹ. Euidẽtia eĩ patrati ſee/ leris clamoꝛe nõ indiget accuſatiõis. Etſi forte iudex velit talit᷑ delinquẽtẽ ſ᷑ʒ qðᷣ ius poſtulat coꝛrigere vł punire.⁊ ille apellat. nõ ẽ appellatõi hmõi ferẽdũ. Itẽ notoꝛiũ facti ſubdiuidit᷑.qꝛ aliud ẽ notoꝛiũ facti ꝑ/ manẽtis actu.vt cũ qͥſ publice tenet adulte rã vl ↄcubinã ĩ domo.Aliud ẽ notoꝛiũ fa cti trãſeũtis actu.vt ſialiqͥs ĩ publico inter ficit hoĩem.vl fec ſacrilegiũ.lł aliqͥd ſimile. Aliud ẽ notoꝛiuʒ facti pᷣſumpti.vt ſi aliqs alicuiꝰ. Et Ha qbuſdã ꝛ notoꝛiũ pᷣſumptũ ſpaciij nou'gnnon. — hücht Dicũt aũt qð eſt notoꝛiũ iurꝭ.notoꝛiũ facii LRouẽſiles.plis nũeri. .g. qͥdã dij ſic dicti ſbisat ⁊ notoꝛiũ pᷣſumptũ.⁊ ẽ notoꝛiũ pᷣumptũ. a nouẽ⁊ ſalio.qꝛ nouẽ inſultibo naueʒ inſfe/⸗ ni Jin vt ſi aliqͥs publice habitꝰ eſt p filio alicuiꝰ ſtãt. Ui dicũt ꝙ ſi euaſerit nauis decimũĩ 1 in vbi nõ ſequit᷑alia pbatio neq; reqͥrit᷑ ꝙ em̃ ſultũ nõ deinceps timẽt. Uñ AQucan i.v. Tnalul. aliqs ſit filiꝰ iſtiꝰ.nõ pᷣt vere pbari. Idẽ di / Hoc fatũ decim ductu mirabile fluct· In eas cũt in foꝛnicatiõe. Si eĩ clericꝰ iuuenis et valida tũc puppe leuat. Papᷣ.ct dic. flonẽ/ ſun in cupidꝰ ſecũ habeat euident᷑ in domo iuuẽ/ ſiles.i.ſaltatoꝛes iouis. òMDwẽ mej culã ſuſpectã. nõ eſt notoꝛia foꝛnicatio.ſʒ p ¶Nouerca.ce.f.p.patris vxoꝛ ſecunda.dicta ud ſũpta. Hã vt diẽ Ouid.epi. A iuuene ⁊ cu/ ab eo ꝙ noua ſuꝑducat᷑.⁊ coꝛ.pmãa. Clñqͥ 1 nn pido credat᷑ reddita virgso. diam. Bauget afflictos ſeuire nouerce po ſul u NMotria.trie.f.g.i.pinn. teſtas. In nouercal.ↄ.t.⁊ H le.i.ad nouer/ ndat otꝰ.ti. qͥdã vẽtꝰ.ſauſter. ⁊ coꝛ.pmã ſʒ no/ cam ꝑtinẽs.xl malꝰ vel peſſim.q; nouerca anan tus.ta.tũ p cognitꝰ pducit pmã. Uñ qͥdaʒ ſolet eſſe mala pᷣuignis. d Perflat ſùma notꝰcrebꝛo mihi flamie no? Noniciꝰ.cia.ciũ.i.nouitouerſus.⁊ ðꝛ ¶a no du l otꝰ.ta.tũ.i.cognitꝰ.⁊ ðꝛ a noſco.ſciss uns.qi ad noua ꝑatꝰ.Et coꝛ.j.añ c. Juue2 ſuken Tdouacula.le.f. Gi. raſoriũ.⁊ ð: a nouo.nas nal tñn neceſſitate cõpulſus eã ꝓducit dicẽ⸗ an q? nouat hoĩeʒ. Clñ Judiẽ xiij. Nouacula ſedet in ripa tetrũq; noniciꝰ hoꝛrert. i de ñ aſcẽdet ſuꝑ caput e. Et pᷣſ.Quaſi noua onuiluniũ.nij.tpᷣs q luna noua eſt.i.cũi/ uande cula acuta feciſti dolũ. Nouaclła ẽt ðꝛ ferre cipit iluminaria ſeool. nie⸗ um inſtrumẽetũ quo ſolet radi ⁊ parari per ou. ua. uũ.i.recẽs.nõ vetuſtꝰ.ſi pᷣncivio nlerhn gamenum. ful. 1 82 a neos vl neon. qò ẽ nonũ. Et ntog Gctpien Ldouale.lis.n.g.⁊ h̊ noual.lis.in eodẽ ſennu q nouꝰ ðꝛ qũq; inuſitat᷑.qñq; magn. tẽ· rdertd id eſt. ager qͥ ſingłis annis renouat᷑arãdo. nouiſſimꝰẽ ſuꝑlatiuꝰde nouꝰ⁊ tñ mutat ei“ lani vl qͥ bᷣmũ nouꝰ pᷣſcindit᷑ ⁊ arat᷑ łqͥ alternis ſignificatõʒ.D⁊ em̃ nouiſſimꝰ.i.vltimꝰ.Et· llli annis vacat nouandaꝝ ſibi viriũ cã.⁊ ðꝛ aga raro ĩuenit᷑ ĩ ea ſignificatõe quã dʒ hꝛeſuꝑ ſugen 7 nouo. uas. Uñ Clirgiliꝰ ĩ bucoł. Impiꝰ H̊ latiu iſtiꝰ poſitiui nou ua. uũ. UIn Mat. ii/⸗ tã culta nonalia mileſhabebit. Ecceĩ neu. xx. Sic erũt nouiſſimi pmi.⁊ pmi nouiſſi/ an ge.poſuit. Idẽ ĩ geoꝛ. Alteri ſi tu tõſas pꝛ miid eſt.vltim. . lungnei tiare noualeſ.ecce i fe. ge. Et h̊ ⁊ h noual in Tdox noct. qð grece ðꝛ nyx nyctos.eſt ſolii lloſlli. nenit᷑ in eodẽ ſenſu ſm Hug. Pap̃. vo diẽc. abſentia q;diu ab occaſu ad oꝛtum rurſus ponrin Nouales dicimſiluas vł capos nuꝑ ſatoſ aſcẽdat.Iñ hec nocticula.le.dimi. Noctis HGgel Nouatiani hereticia nouatio rhome vꝛbis ptes ſunt ſepte.ſ.veſpeꝝ.crepuſculũ ⁊c.við röng pᷣſbytero exoꝛti.qͥ aduerſus Coꝛneliuʒ ca S.in crepuſculſuiull. nWS chedrã ſacerdotalẽ conat iuadere hereſim ora. xe.f. p.i culpa. delictũ.⁊ ðt a noceo. dyn ĩſtituit. noluit apoſtatas ſuſciꝑe. ⁊ rebapti/ Roxiꝰ. a. ũ.i.noci. culpabil.małꝰ.⁊ oꝛ a no A zans baptiʒzatos. tnrna. In 5 70 noxial. 2 le. idẽ q noxiXA. n Nouatio eſt poꝛis debitia poꝝ obligatiis ¶ ʒH aneo B Vntſen Rnob voletboerbſſeialigobligatsz ral ¶ 22 onte Ult fuſio vl trãſactio.vᷣbi gra. Debuitibi cctũ Nubes.bis.f.g.ſᷣim Iſið.in.xiij.etymo.ðꝛa Aumlmng aureos ſub ↄditõe ſi nauis venerit ex Aſia nubo. bis.i.tego.qꝛ nubit.i.tegit celũ. Iñ⁊ Aoo placuit int nos nouare obligatõʒ.vt illul nupte.qꝛ vnlt ſuos veltẽ.⁊ neptunꝰ. eo ꝙ; luluſi qdð debui tibi ſub ↄditiõe pureꝛ ſine ↄditi/ nubat.i.mare ⁊ terrã tegat.Nubeſ aũt aer innmalne one debaelTT. olelſitas facit. Ueéti em̃ aerẽ cõglobat. nube utgöfil Nouellꝰ.la. lu. z a nouꝰ. Iteʒz nouella. le. v q; faciũt Iñ nubecla.le.dimi.i.pua nubes uul.. Di, ram arboꝛis tener ⁊ nouꝰ. Uñ pᷣſ.Filij tni ⁊ pducien. OJUMWGMW— tippmmnen ſicut nouelle olinuna. Dubid“. da. di. i. obſcurꝰ.? ð a nubes. quug Auummnerho Nouẽ nomẽ numerale płis nũeri.o.g. inde ſi nubi datꝰ.⁊ coꝛ.bi. Vrunthn Qi.?⁊ ꝛ a nen greco.qð eſt noun. Llubil. lis. 9.t. ⁊ B le.ad nubendũ habilis. Anmbmnn Nouẽber.meſis qͥdã dictꝰ a nonẽ ⁊ ĩber.qꝛ ubifer ra.rũ.i.ferens nubẽ.⁊ coꝛ.po. Mnanigic non a marno pmo mẽeſe.⁊ tũc ibꝛes abun / ubiger. ra.rũ.pe.coꝛ.gerẽs nubẽ. lttir i⸗ Nouẽnis.nis...t.⁊ h ne.i.nouẽ an / dãt. ubili.li.i.nubes vł obſcuritas.⁊ ö ann Auimnis noꝝ.? a nouẽ ⁊ annꝰ. Iñ h̊ noueniũ.nij. bes. Iñ nubilꝰ.la.lũ.i.obſcurꝰ.ſpiſſus.vij leraui OVei 8 unableſe d Rſconnchden Kuireſonang Blintan chin gnannn Mlenſugtde, 1aic ⸗ uusci ard nomcbhent. manonacticäi⸗ Mnſ lignee denori. Crno gigng nou ttmorne⸗ imdirlin begnädzhieſ uu Ui D. itpninoniſß nrawo cſt ſoll ortumfuriis dini Focnis hulcllin id aRanoced Lmad adzals lgonor. Duiditriſtiñ Cũ fuen felixmłtos nume Lumella le. rabis amicos. Tꝑa ſi fuerit nubila ſolus eris. Iñ nubiloſus.ſa.ſum. Nucicula.le.dimi.i.pua nux. Nucilla.le.i.amygdala.ſ.minoꝛ nur. „ Lucleariꝰ.rij.f.ge.arboꝛ q̃ fert nuces ⁊ ðꝛ a nux. Iñ nucleariũ.rij.idẽ vlł locꝰ vbi nuces Nucleꝰ.clei.id qð latet ĩtra teſtã nuc.⁊ ðꝛ a nux.vł nucleꝰ ðↄꝛ a nubo.bis.eo ꝙ duꝛo co rio ſit nuptꝰ.i.tectꝰ. Jñ nucleoł.li.dimi. Nucula.le.i.pua nur. ddã gene catenan quadru/- 77* — Nudipes.dis.fg.i.nudis pediby.Jñ h̊ nu/ dipedalia.lie.i.nuditas.⁊ ꝓpꝛie pedu. Nudulꝰ.la.lũ.pe.coꝛ.i.extoto nudꝰT. — LNudꝰ.da.dũ.i.expolia ſiueveſtibo exutus hec nuditas. tatisſ Ruga. ge.F g.i beffa. deriſio. mẽdaciũ. turpi tudo. macula.⁊ ꝛ a nugoꝛ arꝭ. JIñ h nugu la. le. ⁊ H nugella.le. ãbo di. ⁊ nugoſus.ſa.ſũ id eſt plenꝰnugis. Iñ nugoſitas.tatꝭ. Itẽ h nugis intẽdit. Jñ nugacitas. ugidicꝰ.ca.cũ.pe.coꝛ.i.nugas dics. Nugiger.ra.rũ.i.nugas gerẽs. Nusgigeruł. la. l.pe. coꝛ.i. nugaꝝ poꝛtitoꝛ. Hungipar. ra rupe.coꝛ. nugas pariés. Rugas oiĩs ge.indecli.ĩ ſingulari ⁊ in plali idẽ eſt qd nugax. Et vt dicũt nomẽ ẽ hebꝛe Nugican. na. nũ. pe. coꝛ.i canẽs nugas. umeraria. rie.fg. dea numeri. pedes ligant᷑.innumerꝭ macłis ↄtextũ. J numellat.ta.tũ.i.numella ligatꝰ. Lumen. inis.n.g.i.diuinitas.vł ipᷣe deꝰvel dei ptãs vel maieſtas.Et coꝛ.pe.gtĩ Jñ nu minoſus.ſa.ſum.i.plenꝰ numinibÿb. — „ umer ri.m. ge ða a numa impatoꝛerho/⸗ mano. qͥ pmo reperitnueꝝ apo rhomanof Et ẽ numerꝰ collectio vnitatũ.ſiue aceruꝰ ex vnitate pfuſus. Etſᷣm h̊ tm płalitas Z numerꝰ.ſ.binariꝰ.vł ternariꝰ.vł maioꝛ nie rus. Itẽ numer ðꝛ qñq; ſinglaritas.i.vni ⸗/· tas. Numerꝰ etiã ðꝛ accidẽs ptiſoꝛatõis.. qdã modꝰdeſignãdiqͥ dictiõi inẽ.exeo -ꝑ ipᷣm fit ſᷣmo.vl tãq; de vno vl taq; de plib qðᷣ determinationẽ diſcernit. HoſtructoÜ⸗ epᷣ. In numeroſus.ſa.ſuz.i.multꝰ.numero abundãs. Et numeroſitas.tatis.i.multitu 2 hec ⁊ nugax.ac.i.vanꝰ.fatuꝰ.qͥ aſſidue Nugaculꝰ.la.lũ.i.aliquãtulũ nugrr. do. Et numerarius.ria.cruu. Rumida.e. lingua numidaꝝ vage ⁊ icerte ſedes dicunt᷑. In h̊ ⁊ numida.de.pe.coꝛ. id ẽ. vagãs.incertꝰ incõſtãs.infideł. Etqi olim numide vagabãt᷑ huc ⁊ illuc nõ hñteſ certã maſionẽ.iõ dicti ſũt numide In h nu midia. die.terra eoꝝ. Et hinc mõ ſumih̊⁊ hec numida. de q eſt de terra illa. ſiue ſitin ſtabilis ſine nõ.⁊ numidicus.ca.cũ.ide. Numillus.li.dimi.i.puus numus. Numiſma.at.n.t.idẽ ẽ qð numꝰ.⁊ nũimma mis fit. Idẽ ⁊ denariꝰ ðꝛ. Uñ ðꝛ numiſma um. Un Sophonie.iij. Nugas q a legere ceſſerat ↄgregabo. Hugas i vanos. qad nullã vtilitatẽ ꝑtinẽt. Dic q̃dã expoſitio vt noſſe poſſimꝰ hebꝛaicã linguã oĩm lingua rum eſſe marrrrrre. Nullatenꝰ.vł eſt dictio cõpoſita.vł potiꝰ qᷓ/ dam irregularis vocũ cõgeries.loco vniꝰ Dictiõis poſio. .6 — * q̃i numi imago. Un Mat. xxij. Ondite mi hi numiſma cẽſus.at illi obtulerũt ei dena Numoſus.ſa.ſũ.i.numis plenus. xium. 2 Lumuł.li.⁊ numulłꝰ.li ãbo di.i.puꝰ numꝰ Inde hec numoſuas.tatiis. Rumulari rij.i.monetari. mẽeſariꝰ.cãpſoꝛ negociatoꝛ.vñ Matthᷣ.xxv.Opoꝛtuit ͤte cõmittere pecuniã mea numulars. dulł. la. lũ.ðꝛ a nõ ⁊ vlł. ⁊ fac gtũs nulliuſ Numꝰ.mi.i.denariuſ.⁊ ðꝛ qi nomus ꝗa noie ſ̃m modernos.⁊ dtũs nulli.T antiqͥ dixe runt gtõ nulli.nulle.nulli.dtõ nullo.nulle vſui aptum eſt. 5. Numa.rexrhoman Numari.rij.m.g.ðꝛ a numꝰ.Et dicebãtur numarij qͥdã ciueſqͥ publicũ numũ erario inferebat. Itẽ a numꝰðꝛ h numaria.rie.lex „Denümis . “ — Numatꝰ.ca.tũi.plenꝰ numis. Vñ Oꝛati i „ epi. Ac bñ numatũ ðcoꝛat ſuadelavenuſq; mg.re, noxꝝ qͥ p⸗ rhomulũ ſecun de requit.h̊ pᷣmꝰromanis ſacra iſtituit voꝝ qꝛ noĩat᷑ vłqꝛ noibo pncipũ numieffigiãt᷑. vo qͥdã dicũt ꝙ a numa põpilio.vel a nu iij. umbare qð nullo mero dicat᷑ nõ ꝓcedit.cũ numus pᷣma lõgꝗ⸗ . habeat.⁊ numa lH numerus pmã bꝛeuẽ.alit neceſſariũ eẽt ꝙ numꝰ ꝑ duplex m. ſcriberet᷑ qð mñ antiqꝝ autoꝛitati ⁊ vſui repugt. In Juuenal. reſcit amoꝛ numi.q;tũ pecũia creſcit. Itẽ Oꝛati ĩ epi. Et bñ numatũ de coꝛat ſuadela venuſq;. Itẽ Cato Diueſhʒ numũ.ſʒ numꝰ nõ hʒ ipᷣm.Et oliʒ numꝰdi cebãt argyrꝰ.qꝛ fiebãt numi pmũ ð argeéto qð grece argyroſ ðꝛ.Et tria qrunt᷑ ĩ numo x 3 Defuerit numus nõ erit. Lũcius.cij.m.g.⁊ hec nũc ola. le. ⁊ B nüciolũ.li.dimi.⁊ coꝛ.. Nũdine aꝝ. plis nũeri. In ſinglariaute ra uentus ad merces emendas vel vẽdendaſ Lũqͥs cõponit᷑ ex nũ ⁊ qͥs.⁊ mutat᷑ m in n.ſe quẽte 9 Cũ quiaũt nũq; cõponit᷑ nſũn. Nuperꝰ.ra.rũ.dicebãt antiqͥ.i.nouꝰ nouici us.· a nuꝑ aduerbio.ſʒ nuperꝰ ðꝛ qi nupꝑ ve nies.ſ nouiciꝰqᷓi ad noua ꝑatꝰ. Iñ Plau tus. Poſtulaſti hoĩem nupeꝝ atq; nouiciiũ Inñ nupere aduer.⁊ hec nuperitas.tatis. Luptie.aꝝ.viri ⁊ mulienꝭ legitia ↄiũctio.in diuiduã vite ↄſuetudinẽ ↄtinẽs. Et dicũt᷑ a nubo.bis.eo ꝙ; nubẽtiũ capita ĩ ſolẽni bñ dictoe velabãat. ⁊ qi nube coopiebãt᷑. Inde he nuptiole.aꝝ.i.ꝑue nuptie.⁊ ht hͥ nuptia t. voe OOO dedignat ſe nominat vt ꝑhibek. uptie ſecũde dicũt᷑ oẽs q ſe. equũt᷑ pmas. li cet ſint tertie q̃rte vlł qͥnte ⁊c.vt ſi aliqͥs nu/ bit poſt mas nuptias.C. e.ti.ſi qs.. tale. Nuptoꝛiũ.rij.vel nuptatoꝛiũ.rij.domꝰvł lo cus vbi fiũt nuptie.vel vbi nubut. Nuptꝰ.ti.i.marit.⁊ hec nupta.te.i.vxoꝛ.et dicũt᷑ a nubo. bis.i.tego eo ꝙ vultus ſuos nubãat. vel velet.i. tegãt. JIñ nupt.ta.tcũ. Ldurꝰ.rus.rui.f.g.ẽ vxoꝛ filij ſic dicta.a no/ uus.ua.uũ.qꝛ nouella ⁊ iuuẽcula . vñ ⁊ ꝓp iuuencula ſepe ponit᷑⁊ coꝛ.nu.vñ Ac vxoꝛ nati ð eẽ nurꝰ.⁊ cõponit᷑ cũ p.⁊ ðꝛ ꝓnuruſ ruſ.i. vroꝛ filij filij.. nepot.? ö: pnur. qi/ Qus ſenſus. Iñ cõponitanꝰ.q/ penuꝝ. ne nus.i.ſine ſenſu.idẽ eſt qdð vetula. ti ſilis.⁊ q nuto. tas. Et hec nutricia.cie.in eodẽ ſenu. Nutricula le dimi.i. pua nutrir. „ „ Lutritoꝛ.oꝛis.m.ge.ð q̃ſi nutu eruditoꝛ. ꝓdu.pe.tã in ntõ q; in gtõ.ſʒ pᷣmã hʒ cõemĩ vſu. In nutrix. cis.f. S. Auphonie. De/ beret eĩ dici ſᷣm foꝛmatiõeʒ hec nutrix.cis. ſz c euphonie. ſiue alternitatis mediã ſiyl/⸗ laba cõcidit ⁊ pdu.pe.gii. . 2„ vel ſignũ pꝛie oculoꝝꝛꝝn. .. Luitus.tus.tui.i.volũtas.ↄſenſus vl geſtꝰ. ſmetallũ. figura. ⁊ põdus. :⁊ ſi aliqd iſtoꝛuʒ c bec nũcia cie qvł ã nũci at. Et h̊ nüciũ.cij.qð nũciat᷑. Cõfundit᷑ ti hec ꝓpꝛietas. Iñ nũciolus.li.di.⁊ hec nũci 1 amitat. ↄq̃rit᷑ velut exẽpliſ reꝑit᷑. Ulł ſic Lutabũdus.da.dũ.i.dubiꝰ⁊ incertꝰ nutãa⸗ nik i vbis vel ſentẽtij⸗ nIitis. vel ĩ his locis vbi lectio aliq fallacia yel falſitate notata eſt. vt q̃i ſagitta ingulet ſupffua⁊ falſa ↄfodiet.Obeloſ eĩ ſagitta ðꝛ Ldutritoꝛi.ria.riũ.q nutrit vel nutri. Nux. cis.f. g ablatiuo nuce.e.ĩ um. fitnucũ ine płalis.⁊? ðꝛ a noceo.ces.eo ꝙ vmbꝛał tillicidiũ folioꝝ eiꝰ pximis arboꝛibo noce/ at. hãc alio noĩe iuglãdẽ vocãt.q̃i iouiſglẽ dẽ. Fuit eĩi hec arboꝛ ſʒ poetas ↄſecrata io ui.et dicũt᷑ nuces generalr oĩa poma tecta coꝛio durioꝛi vt pinee.nuceſ.caſtanee.auel lane.glãdes.amvgdali.hĩc ⁊ nuclei dicti ſt qꝛ ſt᷑ duro coꝛio nupti.i.tecti.At ecõtra oĩa poma exteriꝰ mollia.i.mollẽ coꝛticẽ hntia dicũt᷑ ppꝛie poma vel mala.ſʒ cũ adiectione terraꝝ ĩ qbantea nata ſũt.yvt ꝑſica.punica maciana.cidonia ⁊c.⁊ coꝛ.pᷣmãa nux in gtõ. ꝛa. Arida vᷣga nuceſ iteᷓvgo deũ Un auroꝛa. An (ante Homen eſtlfe. ⁊ 7 nen. idecli. Et vt o dubitat.vocat.ĩdignat᷑.adoptat. O dolet. o clamat.vocitat miratur ⁊ optat Gbebinterbatſpes Obba. be. genꝰ. eſt calicis. Obaducr/a i i ſecret velobuelat veloptꝰ ⁊ðꝛ ab obduco.cis.Uñ ⁊ cicatrix ðꝛ obdu cta qñ exoꝑtiõe labioꝝ vulnerꝭ ſibi adherẽ tiu awaret caro ĩiteg. Dilj citatrir parietis obducta dẽ qñ ſciſſura vel rimule operiũt᷑. Iñ hec obductio.onis.iobducta actio.oꝑ tio deletio.obuelatio.Et obduct᷑.tus.ĩ ea dẽ ſignificatõe.O bductio etiã ðꝛ moꝛs.qꝛ i moꝛte palpebꝛe obducũt᷑iõ ſe ducunt᷑ in clauſiõe oculoꝝ.⁊ ſilr labia ĩ clauſiõe oꝛis Obeditio.onis.f.g.i.obediẽtia. Uñ Ro.vj. BSiue obeditionis ad iuſticiã. Obellire p d⸗ q̃dã vᷣgula iacẽs ſic facta. i apponit᷑ ĩ vbis vel ſentẽtijs ſuꝑfſtue ite/ Aſteriſcꝰẽ alia vᷣgula ſic facta ⁊ ponitur Ihiſde qͥb dubitat᷑ an tolli debeãt łapponi Oberatꝰ.ta.tũ.i.ere ↄducł. Uñ ĩ vita beati Martini. Oberatos hʒ meos ſcriptoꝛes. Obeſus.ſa.ſum.pe.p.i.pinguis.imo plꝰq; pĩguis. Pꝛope qͥdẽ obeſus pinguis ⁊ rotũ dus vndiq; qi circũq̃q; eſſet eſus. Etẽob eſus foꝛinſecꝰ. craſſus ĩtrinſecꝰ.vñ Genef xlj. O beſis carnib⸗. Ober cis · m. g iobſtaculũ qð obijcit· Inne nit᷑ etiã in fe.ge.apud autoꝛes. Obit tus.i moꝛs. traſit.⁊ dꝛ ab obeoobis diẽ Pꝛiſci. o pla ſigt. Uñn O ſtupet Aritui ftdiſſot⸗ oics no⸗ Oplunüu Obligano⸗ gimurmmu dricft ntlo⸗ probatgl⸗ riſcianoen Obliag rücpe. viicorpe. oble plt obltnott. ſcvrctil Oolögns oblogicd feſtrigcn.. Obcirus Oonoror pius Ue deobnor pteroffen Nohlor⸗ guocim Obohlipee ſlco ew n ſetfihrolt iager non inclale brhärhitsn Pucietſplite Ocecfenge Wun MRüonec Noeban lemiſize⸗ terponit liregn ſtciponiab Eli uent ſeßeimne ldumenmt Ndict . Ctlaani pnligtene⸗ ſttoinide bnkiaf / filocoob =St = oſlbag Leimm fn See s Ndorhne ocih iiii ens een umn cſcaſtnern ictncada An Rerin olliconibi lacialemn u Niagene NrPniurngi nnceſir. nineniini ſir Uoſ Midignntawer cipline D Aumirure Eghibei. 6 lobuclat lon⸗ acmedtobe linen ibiaghei aumironias nmnleopenii⸗ Nc CR.ο⁵αα⁵ bcuck as iea aidemors. s iſedoconiin nicauſe dus Kcͤ. glaincisſcfni cninsſugir Hilectogidfi Et differt a moꝛte.qꝛ obit ꝑtinet ad bonoſ hoiĩes.moꝛs boniſ ⁊ mal.⁊ ẽt beſtijsↄuenit Oblatiũcula.le.dimi.i.ꝑua oblati. Obligatio ẽ iurꝭ vinculũ qͥ neceſſitate aſtrĩ/ gimur mutuo ↄtrahẽtes.vt Inſti. ð obli.ĩ pn. Et eſt duplex.ſ.ciuił ⁊ pᷣtoꝛia.Ciuilis ã aut legibʒ ↄſtituta.aut certo iure ciuili cõ/ pꝛobatra ẽ. Sʒ pᷣtoꝛia ẽ quã pᷣtoꝛ ex ſua iu/ riſdictiõe ↄſtituit q̃ etiã oneraria vocat᷑. Oblit.ta.tũ.eſt ꝑticipiũ de obliuiſcoꝛ.ceriſ ⁊ tũc p.pe.Itẽ eſt ꝑticipiũ de oblinoꝛ.nerꝭ. ⁊ tũc coꝛ.pe. ũ Immemoꝛ oblitꝰ manet oblit? atq; linit. Ul ᷣm grec. Immemo: oblit? notat oblitꝰ immaculatꝰ. Hinc obli uiſcoꝛ eſt illꝰ obliuio caput. Oblõgus. ga. guũ.ðꝛ ab ob ⁊ lõg⸗ oblõgũ qð in medio dilatat᷑ſʒ in capitibuſ reſtringit᷑.vt nauis ⁊ ouũ. Obnoxiꝰ.ðxia.xiũ.i.ſubditꝰ.⁊ ðꝛ ab ob ⁊ no/ xius. Ulł obnoxiꝰ ðꝛ abob ⁊ noxa.Pꝛopeqͥ; dẽ obnoxẽalicui ðꝛ ꝗᷣpt nota.i. culpã. / pter offenſam aliquã iulli ẽ ſuppoſit. debitꝰ vłl obligat. ⁊ ponit᷑p ſubiecto vł ſuppoſito onociq;dꝛ mct. Oboł.li.pe.coꝛ.i.dimidiꝰ ſcrupulꝰ qͥ pẽſat ſiliq̃s tres. hñs cerates duos.chalcos qᷣttu oꝛ. ⁊ fiebat olim ex ere ad iſtar ſagitte. Cnð etiã a greq nomẽ bʒ. Dz ei ab obel? qð ẽ ſa Senn holus ede medalia ſiue medietas Obꝛizu. rizi.i.auꝝ dictũ ſic. qꝛ denaryj. obꝛadiet ſpleẽdoꝛe. Eſtei coloꝛiſoptimi qð bebꝛeioffon. grecichiron vocãt. Ulł obꝛiʒũ ↄ: q̃i obꝛude auꝝ.⁊ eſt etymo. Et ꝓdu.pe. poſitione.qꝛ 3.eſt duplex ↄſonss. bſcenꝰ.na.nũ.ðꝛ ab ob ⁊ cenũ.vł ab ob et cena.q̃ſi ð cenã. Naʒ obſcena ſũt cene oria. ⁊ ĩterponit᷑ſ. Nãvt dic̃ Pꝛiſ.i.ij.maio.Ob qʒ eſt qñ aſſumitſ.cũ cõponit cũ dictiõe in cipiẽte a c. vt obſcurꝰ.obſcenꝰ. Uł obſcenꝰ p̃t cõponi ab obs ⁊ canẽdo. Vñ dic Pꝛil.ĩ ix.li. Inuenit᷑ obs a q̊ͥ cõponit᷑ obſcemꝰ.Ob ſcenꝰ eĩ ꝓpꝛie ðꝛ de voce.Uoxeĩ obſcena ðꝛ i. dura ⁊ turpis. licʒ de alia re ĩimũda ⁊ tur pPi Dickkkt. Obſcurꝰ.ra.rũ.pe.p.ð: ab ob ⁊ cura.⁊ inter ponit᷑s.⁊ ẽpꝛie obſcur? qͥ eſt ob curã.i.õ cu rã hoĩm.i.deq̃ nõ curãt hoĩes. Itẽ obſcuzꝝ i.obuelatũ.tectũ.tenebꝛoſũ. Item obſcura dicebant᷑ ſacrificia q̃ de nocte fiebãtpſerpi ne kalij ĩ loco obſcuro. In obſcure aduer. ⁊ hec obſcuritas.tatis. Obſes.ſidis.ↄ.ge.i.vas vadis.⁊ coꝛr.pe.gti . Etilloᷣ d: Obnixus.a.ũ.i.ꝗ conatꝰ.łſubiectꝰ.hũilis. Occatoꝛ.oꝝ?.i.inſitoꝛ arboꝛꝝꝛ. 782 ab obſideò. des. ⁊ dicũt᷑ppꝛie obſides. qͥ ab obſeſſis dant᷑.vł q dari ſolẽt.⁊ cũ ho/ voꝛe cuſtod́rinrnrr. Obſoniũ.nij.n.s.iꝑuꝰ cib ⁊ delicat.qͥ poſt cenã õ̊ ſomnũ ſumit᷑. Itẽ qͥlibet modicus ⁊ delicat? cibo int᷑ alios ſumptꝰ ðꝛ obſonium qdð vulgo cõpanaticũ ðꝛ. Iñ obſonatꝰ.tus act? obſonãdi.vł ipſa cena vel obſoniũ.vel ſumptꝰ q expendit᷑ in cena ſiue obſonio. Obſtetrix.cis.fg.me.coꝛ.i.femiĩia q ſterãẽ trra ctat.ſ.q̃ colligit pueꝝ devẽtre ꝓcedẽte.⁊ ðö ab ob ⁊ ſtera.łab obſto.as.qꝛ obſtat ꝑturi Obſtinat.ta.tũ.i.ĩ malo indura / venti. tus. offirmat. vl intetꝰ. Inuenit᷑ etiã obſti nat i bona pte.i bono poſito firmꝰ ⁊ ſta/ bil. Vñ Ruth. j. Tidẽſ ꝙ obſtinato eet aio Obſtipꝰ.pa.pũ.i.iclinat᷑.⁊ ðꝛ ab ob ⁊ ſtipuſ qꝛ qͥ petit ſtipẽ ⁊ accipit.caput ĩclinat.vł cõ Obſtringilł.li.m.g.q̊̃ddã genꝰ calciamẽti? ðꝛ ab obſtringo. gis. Et ſũt obſtringilli ů pꝓ plãtas cõſuti ſũt.⁊ ex ſuꝑioꝛi ꝑte coꝛrigia ↄtrahunt᷑ vt ſtringant᷑ vñ ⁊ noiant. Obſtruſus.ſa.ſum.i.incluſus.abſcõditus. Obtentꝰ.tus.tui.i.impetratio.acqͥ ſiti. Obtrectatio.onis.i.detractio.ĩuidia.liuoꝛ. emnulato.e Obtuſus.ſa.ſum.i.ſtolidus.hebes.ſtultus. Obtut.tus.i.intuitꝰ.viſus.aſpectus.facies immobil intetio oculoz. (Wonte £ Occa.ce.q̊ddã inſtr̃m ad terrã ſcindendãſi .02 cut raſtz̊ʒ vb ſubrũcinatoꝛ.ſatoꝛ.vł actoꝛ.aratoꝛ.hoſ oẽs agricole pagani deos habuerüit. Occaſio.onis.f.g.i.facultas.copia.ptas.cõ Ditio.tps.locꝰ.caſus.foꝛtũa.⁊ ẽt ponitp cã Occaſus.ſus.ſui.ioccidẽs.ab occidẽte ibi ſole. Clñ ꝓpha. A ſoł oꝛtu vſq; adoccaſum Itẽ occaſus ðꝛ obitꝰ.euerſio.occiſio.vł dNi æs ſupᷣma.⁊ ðꝛ ab occido.dis. „ „ Oceanꝰ.ni.ðꝛ ab ocys.i. velox.qꝛ velox .vel D oceanus ðᷣꝛ a celo.vt deriuatio ſumat᷑a me dia ſyllaba.qꝛ oceanũ.i.mare magnũ ſiłi/ tudinẽ hʒ cũ celo icoloꝛe. Iñ oceanus. nꝗ. nũ.⁊ h̊ ocianides.de.i.filiꝰ ł nepos oceani. Iñ b oceanis.nidis.filia ł neptꝭ oceani.ſʒ Hugui.ſʒ Papᷣ. Oceanũ greci⁊ latiniiõ noĩant.qꝛ ĩ circłi mõ abiat oꝛbe.ſiue a cele,/ ritate ꝙ ocyꝰcurrat. ⁊ coꝛ.pe.Uñ theodolꝰ Sol petit oceanũ frigꝰ ſuccedit opacũ.et nota q; oĩa maria ↄtineãt᷑ ad oceanũ.⁊ ſᷣm deſcriptõʒ factã ſub iulio ceſare maria iune Diterranea toto oꝛbe habitabili ſũt trigita. Occidẽs. c. m. g. vbi ſol occidit. Iñ h ⁊ H oc qꝛ diẽ facit occidere. Abſcõdit eĩlumẽ mũ do ⁊ tenebꝛas ſuꝑpinduceit. Occiput.piᷣ.poſterioꝛ ꝑs capi ðꝛ. Uñni greciſmo ðꝛ. Sinciput anterioꝛ ꝑs capitiſ dʒ eſſe. Occiput ac pꝑtẽ deſigt poſterioꝛem. ⁵ occipitiũ.tij.idẽ qð occiput. Occultꝰ.ta.tũ.i.abſcõſus.tectꝰ.clauſus.⁊ ꝓ is. ſi ctOe ph aſſes ł pᷣciũ octo aſſiu. Uñn Oꝛatꝰ in ßᷣmo. duẽ pmã poſitiõe. Uñ Oratiꝰ in — Occultũ viſus decurrit piſcis ad hamũ. Occupatio ẽ coloꝛ rhetoꝛicꝰ.⁊ fit qũ dicimꝰ nos pterire aut neſcire aut nolle dicere h qᷓ marxie dicim.̊ͥ mõ. Quid referã qntiſ tua ſit maculata inuẽtꝰ flagitijs.Et greciſ.diẽ Dccupat h̊ coloꝛ cum qͥd trãſire parabat. nec traſit. Pꝛetereo cedes ꝑiuria furta rag pinas. Tedia foꝛte darẽ ſi ᷣba iſta referrẽ. Ocell. li.di.i.puꝰ ocuł.⁊ coꝛ.pmã. Uñ ĩ an roꝛa. Spõſa colũbiniſ ſine felle porit ocellł Ocvma.me.ðꝛ vebiculũ velox.⁊ ðꝛ ab ocys mus. In ocyus. ocyſſime. aduer. Ocitabulũiq̃ddã põd eſt hs dꝛachmas ſegecim. ſcrupulos qdragitancd. Ocliũ.cijn.S.i.qes.ſecuritas.ſʒ ociũ coꝛpis vacãſ.ocio plenꝰ.nil operãs.ĩutił. Unñvbũ ðꝛ ocioſũ.qð ſinevtilitate? cãpfert᷑. Iñ oci olſitas.H. Itẽ ociũ philoſophicũ ẽ ſtudium gqꝛ phs ociat᷑ qñ ſtudʒ.ſʒ ociũ vłgare q va ent ab ope fuili. Et nota ꝙ triplerẽociũi.ſ. oſtitutoꝛin 5 ẽ ribaldoꝝ qͥ apð athẽas ſu ſpẽdebãt᷑ ð h calciamẽta q̃ ſuras tegũt.ſic dicte.qꝛ crura tegãt. In ocreat᷑.ta.tũ.qͥ ocreas hʒ.⁊ ſunt ocree ſiue de ferro ſiue de coꝛio ſitntt. Ocys grece ðꝛ velox latie.⁊ cõꝑat᷑ ocyoꝛ.ſy mꝰ. Et nota vt diẽ Hug.antiqͥ dicebant doxꝛ.ocyſſim.ſʒ oc' mõ nõ eſt i vſu.⁊ iõ ocys grecũ ſubit loco poſitiui.? ðꝛ ocys.cyoꝛ.ſi ðꝛ ꝙ ocioſitas⁊ voluptaſ ar ma ſe hoſtis antiqͥ ad mias aigs capiẽdaſ ð renũ.niſi cũ pᷣdẽ.S.veꝝ ſippt. Scom ẽ re ſtitutoꝛiũ qñ qͥſceſſauit a laboꝛeꝛ iteꝝ acce dit ad opꝰ.Tertiũ ftributoꝛiũ.qð dat᷑ eme ritꝭ ⁊ ſeniba. Iñ ociolũ.li.i.puũ ociũ.iñ oci Abũdł.a.ñ.i.ocioſuſ.łſil is ociãti.⁊ p.o.añ c crea.cree.ðᷣꝛa crus. Et ſũt ocree tibialia Octauꝰ ua.ũ.ðꝛ ab octo. Jñ h̊ octaua uei. octauꝰ dies alicuiꝰfeſtiuitatꝭ.Et octenꝰ.na nũ.⁊ octonariꝰ.ria.riũ.⁊ h octonari.rijj. Octingęti.te.ta.i.octies cẽtũ.⁊ ðꝛ ab octo ? centũ.⁊ mutat᷑c.in.g.anñcedeten. Octo nomẽ numerale indeclinabile. Qctogita.o.g.nüũeri plis.i.octies decc. Occtuber. bꝭ.qdã mẽf. ab octo ⁊ imbᷣ dictꝰ. elt eĩ octau a martio qͥ ẽ pncipiũ ani.JIn hH ⁊ h octubꝛꝭ ⁊ Hbꝛe.⁊vt dicũtqͥdã dʒ ſcribiꝑ o.ĩ ſcdᷣa ſillaba qꝛ cõpõit᷑ ab octo.alij dicũt Fꝙ dz ſcribi ꝑ u.qꝛ mutat᷑o.iĩ u.ĩ cõpoſitiõe ctuſſis. ſis. m. g. i. octto cä euphonie Quãto eteni ꝑua q;ti ̊ octuſſiba heu. culat/ a.ũ.?⁊ oculoſus.a.ũ.⁊ oculeꝰ.a.ũ.in eodẽ ſẽſu.ſ.plenꝰ ocul.⁊ cõꝑat᷑ocłoſus.ſioꝛ ſimꝰ. Itẽ iuenit᷑ ocłiſſimꝰ.a.ũ.qͥ plen ẽ ocu lis.łqð freq̃nt᷑ inſpici᷑ab ocul ſic dicũt qͥè/ da.Oſtiũ aĩce tue ocł iſſimũ ẽ.eo ꝙ oclitui ſp aſpiciũt ĩ illðᷣ. Uñ Plautꝰ. Hic pximuz illd oſtiũ ocłiſſimũ ſalue. Itẽ oeulat iueni tur ĩ alio ſẽſu.ſ.inaniteſtꝰ.aꝑt.acutꝰ.vt YFi Des oclata.i.manifeſta ⁊ apꝑta.ſ.q ocul hẽt. Oculꝰ.li.m.g.vr dici ab occulo.is.qð ẽ ab ſcõdo. vñ diẽ Iſi. xj.etymo. Ocli dicti ſunt qꝛ eos cilioꝝ tegmĩa occultãt ne q icidẽt i iurie offéſiõe ledãt᷑ ſiue qꝛ occłtũ lum̃ hũñt. i.ſecretũ.vl intꝰ repoſitũ. Hi int᷑ oẽs ſenſus vicinioꝛeſaĩe exiſtũt. In oculł eĩ oẽ mẽtꝭ iu Diciũ ẽ.łaĩ ꝑturbatõ.vł hilaritas ĩ oeul ap paret.⁊ coꝛ.pmã⁊ ab eo deriuata.vñ Oui. 4 ante DEet F Oda grece latie ðꝛ laus.⁊ oda ðꝛ cãtꝰ.⁊ oda finis.⁊ odos via. Hic qͥdã lib Oꝛatij ĩtitu latlib odaꝝ.i.cãtuũ łlaudũ.qꝛ ibi laudare itẽdit.Et q̃libʒ eiꝰ diſtinctõ ðꝛ oda qᷓtlauns Odenta ðꝛ dens. velcitus. Odgepoꝛic.ca.cũ.i.itinerari vel viatoꝛius. Sʒ odepoꝛiũ ðꝛ laus cãtilene. Qibil.lis..t.⁊ hle.i.odio babitꝰ vł habi Odiũ.dij.i.iueterata iimicitia ð vltiõe cogi tãſ. Iñ odioſuſ.a.ñ.i.odio plenꝰ.odio habi tus.⁊ qñq; ðꝛ ſic odio hñs.Et ĩ eodẽ ſenſu Odiolũ.li.di.i.puũ odiuũ. odiſiocꝰ.a.ũ. Odolla.le.qdã locus eet. Odoꝛ łodoſ.m.g.ðꝛ ab aere.qꝛ tractu aeriſ ſentit᷑. Et ðꝛ odoꝛ ꝓpe de bono. Iñ odoꝛꝰ. ra.rũ.i.odoꝛe plenꝰ.ſ.qͥd ex ſe mittit odoꝛeʒ vt flos.thꝰ.pomũ. Iñ odoꝛe aduer.⁊ cõpo nit᷑ odoꝛ.odoꝛifer.a.ũ.qð odoꝛẽ fert.⁊ odo Ge ocul hec mea vᷣba leges. h wwww ſeawd e Ktlcbn odoriſeqii göetſem repappit qulio wonnlu ütnenio⸗ ooMoren boꝛ hioſin Otnpblls. Oal'lid runen ßoodoren Ernn Oeti ſin Mruünomeer gicgpſay lamorer Gunust omaone 0Floledi⸗ ofllu mum lucuini ſcdi Goffell dehen Nicſiubnnban Pſßgeniarta — crognan Onkkkkntüne ceiiontns Goſigayid ſunwgfnig gicogta⸗ iptenldc, ofhrnniſ eitpunsi Ofncr cien Tformitrit rel ſenlinn laliti eorabo lipeyelobe ſücnlaled nilndei in Iatahn 45 Ndii 1, Dorne conerdri lrdendon⸗ Wäten. climbde oches dect ctorinbe napii in tidzſen bocoalidn in. icöpoſte Cicuphort Ormnfna muioben. 00l aii ockoſusi Woadi Ai plenta docn ſidicſt. imiiteogoclni und Mpunn . Jiocnr ung Paaan aaN 1atialdi⸗ oelnld is dih Ocidiatſinn Nit neqiden id. eckai am bit bimtocgſens cutciocmidiu minsioello riuats.väOi. aleges. oladecid A äld Oralen iinbun nctdroda/⸗ doN Offlla.le. di. offa.i. pua offa. ? ſubt riſequꝰ.q̃quũ.pe.cor.qͥ odoꝛẽ ſeqͥt vt caniſ Et licʒ hͥ noĩa odoꝝ.odoꝛifeꝝ. odoꝛatũ.et „ K ogoꝛiſequ ita diſtinguãt.vt odoꝝ dicatur loc vbi reponũt᷑ ł vbi fiſt oblatõeſ.⁊ ðꝛ ab ob⁊ fertũ.ti.qð ẽ oblatõ q̃dã.łpᷣt derinari qʒð er ſe mittit odoꝛẽ.vt flos. Idẽ ⁊ odoꝛiſe . Lpt Officina.ne.f.p.ðꝛ locꝰvbi fi / ( ab offero. rũ.Odoꝛatũ qð odoꝛe receptũ ẽ.łqð odo rẽ ꝑcipit.ł odoꝛẽ aliunde accipit ⁊ odoꝛiſe quũ qð odoꝛẽ ſeqͥt᷑ vt canis.ↄfundut᷑ tñ h vocabula apð autoꝛes.⁊ ſepe ꝓ ſe ĩuicẽ po⸗ ſita iueniũt᷑. Et nota ꝙ ſũt q̃ttuoꝛ noĩa q̃ fa ciũt ntm̃ ĩ oꝛ vl in os.vñ Bis duo ſuntoꝛ⁊ os caſus retinẽtia rectos. Arboꝛ odoꝛq; la boꝛ.his ſociat᷑ hono. Odoꝛabit lis.⁊ H le.qʒ aptũ ẽ ad odoꝛãdũ. Odoꝛculꝰ.li.di.i.vuus odoꝛ. 7 Odoria.rie.dea q̃ odoꝛibo putabat᷑ pᷣeſſe. et ꝓ ipᷣo odoꝛe ĩuenit᷑vñ Plaut ĩ amphitrio ne.Odoꝛia afficit plures filios. Oeſtrũ.ſtri.n.s.qddã genꝰ muſcaꝝ.ſ.aſił. tabanꝰ.⁊ ðꝛ grece a ſono quẽ facit.⁊ ita oe ſtrũ nomen grecũ ẽ ⁊ ficticiũ.Oeſtꝝ ponit qñq; ꝓ ſapia vł ſpũ poetico.qꝛ ſicoeſtꝝ aia lia mouet ⁊ pũgit.ita ⁊ ſpũs poetã. Unde ro tua foꝛtioꝛ oeſtro facta canãd. offella vnum tana ĩ mecro.vt poſſit pma bꝛeuiari.ſiẽ dic hug. et ſic videt᷑ velle hug. ꝙ offella debeat ſcribi ꝑ geminũ f. lʒ vnuʒ aliqñ ſubtrabat᷑ c metni. Item dic Papᷣ̊ᷣ.SG Offa gemiĩat f.fac tñ dimi.ñn gemiata f.ofel la. qꝛ i diminutõe młta mutat᷑. Unde qͥda. Hecè excepta quã guſto libenter ofella.· Offa.fe.fruſtũ panis hũectati.⁊ ðꝛ ab ob.⁊ fans.qᷓi obfans.i.ð fantẽ.eo ꝙ noceat lanti qꝛ oſ ĩplet.vñ Dañ.xiiij.O ffa picꝭ. Unñn Of ij. i. coqi. ⁊ offatim.i.ꝑticulati.⁊ offatꝰ.a.ũ i.pticulatꝰ.cõminu. Et vt dicũt dꝛaẽ int offaʒ⁊ vipã. Uipa eĩ ppe fit ĩ vino.vñ vipa dꝛ q̃i panis ĩ vino.Offa ĩ alijs liqᷣrib.. Offendix.ciſ.m.g.i.nodꝰ.⁊ ppeqͥ reſtringit᷑ ⁊remittit᷑velq̃ liber ligaetkt. Offenſa.ſe.i.culpa.foꝛefactu. Offenſaculũ.li.i.ſcãdalũ vel ira vel impedi mentũ.⁊ ðꝛ ab offenſo.⸗ſas. Offendiculũli i.culpa. v idad qd pedèof/ fendimꝰ.vel obex.vel impedimentu. Offenſio.onis.f.g.i.culpa.foꝛefactu. Offenſiũcula.le.dimi.i.ꝑua offenſio. Offenſus.ſa.ſum.i.leſus. vel cõmot ad irã Offerẽda.de.i.ãtiphona q̃ canit᷑ cũ oblatio dz celebꝛari.⁊ ðꝛ ab offero.fers. Jñ offere rahit᷑ 8 obligatõiſ qꝛ iudex ñ fuit obligat acctõis ſʒ iudic officiũ mif̃icoꝛdit᷑ iploꝛet. ⁊c⁊cc.mercẽnariũ iudic officiũ ẽ.ſeu ſic awpel lat᷑.qꝛ defuit actõi ĩtẽtate.puta peto a te vi Ophimachꝰ. chi. pe. coꝛ. ẽ ial q pu/ gnat ij ſerpentẽ. de q̊ habet᷑ Leuit. xj. Etöꝛ Ab ophis.qð ẽ ſpens.⁊ machia.qð eſt puc Offertoꝛiũ. rij.i. oblato qi pfertũ. qꝛ pmo lo co fit oblatõ⁊ pꝰea ſacrificiũ⁊ offertoꝛiũ ðꝛ unt officia.⁊ p.fi.łofficina ẽ qi tuguriũ.łlte gmẽ.qñ vicʒ palee.i.ſtramia ponũt᷑ ð arbo res.vt paſtoꝛes ſubtꝰ exñtes ab ibbptegaẽ Officiũ.ij.ðꝛ młt mõiſ.pmo.miſteriũ.ſcðõo 7 4 obſeqũ.t᷑tio actꝰ pſone coꝛrigẽtꝭ.xxj.q.j.mo na chꝰ.qrto plebãia. ð ſta.mo.qd dᷣi Itẽ ali qñ ſumit᷑ p digtate ł ꝑſonatu ð pᷣbẽ.ad h.öõ cle.ñ reſi.qꝛ ð ↄceſ.pᷣbẽ.c.ij.S.j.Aliqnp liti gio. xxj. q.j.ð̊ pñtiũ.ĩ fi.vbi litigãteſ dicntoſ ficiũ exercere.ite.iſ cuismiſſa ẽ diſpẽſatõ hʒ offcin Ieisbz ptaté ſeckatẽ tabelliöa tũ Itẽ ðꝛ pᷣpoſit᷑a.ſʒ ppe ẽ alið a dignitate? pſonatu.⁊ ðꝛ ſumplex officiũ qñ qͥſhʒ admi ſtratõʒz aliq̃ꝝ reꝝ ſine aliq pꝛogatiua ĩcho ro łaplo vltra alios ſui oꝛdis rõᷣe hmõi of ficij.⁊ ſic hʒ onꝰãnexũ ſine honoꝛe łl pCᷣroga tina honosꝭ.. vt ſyndicipcuratoꝛeſgaſtaldi. q.iij.ſaluatoꝛ.v.ĩ noĩe.it᷑ vicedñs qͥ hʒ eba tũ diſpõere ðꝛ hꝛẽe officiũ.lxxxxix di.i.S.offi ciũ.j.q.j.ſi q epᷣs.irñ. Itẽ officiũ ſᷣʒ carrdii nalẽ.ẽ ptãs exñſ ĩ iudice exerceẽdi oĩa ea tinẽt ad eiꝰiuriſdictõʒ.⁊ capit᷑ iuriſdictio generalit.vt ĩcludat oĩa ꝑtinẽtia ad meꝝ et mirtu ĩperiũ.· Itẽ officin apꝛie dꝛ iqjd ho de⸗/ bet hoĩ ex natura.vt in.c.cuʒ ĩ offi.de teſft. Officiũ iudicꝭ fʒ gofẽ ptãs iudic a iure ali ſũpta.⁊ hʒ locũ tã ĩ his q̃ añ iudiciũ fiũt ʒ ĩ biſqᷓ ĩiudicio occurrtfaciẽda.⁊ ĩploꝛat᷑lo co pncipał actõiſ.cũ alia oꝛdiaria actio de fic.vt ĩ.c.fi.ð of.in.⁊c duplex.ſ.nobiletmner cẽnariũ.nobile iõ apellat᷑qꝛ a ſeipᷣo iterpo nit᷑ nec iure actõis ſen obligatõiſ.vtputa ſi minoꝛ penit ſe reſtitui ĩ itegn. Pñ operitiure S nec iure bacactõe.qꝛ ↄdẽnat te.vt reſtituas mihi.xx . Officioſus.a.ũ.i.ſedulłꝰ officio ĩtẽtꝰ. In hec officioſitas. ti. Itẽ officioſa dicſtꝗ ptinẽt pietatẽ q̊ nulli obſũt ⁊ alicui pſũt. Sicuta ↄtrario teſtimoniũ ðꝛ ĩofficioſuʒ qð ẽ of „ . Offula. le.di pna ofa. 4 2 Ophiophagite pꝑs ethiopũ dicta ꝙ; ſerpen/ tes comedat. Ophis em grece ſerpẽs.pha SFcomegereen Haerbgi Ophis vł ophi grece.latine ðꝛ ſervbts. Ophite qͥda heretici a colubꝛo noĩati dicẽ/ tes ipᷣm colubꝛũ in ꝑadiſum induxiſſe veri cgatis cognitiorn. =ð Ophites. tis.qͥdã ꝑuꝰ ſpens multas ⁊ puaſ hyis macłlas. Et vt dicũt ſtellio ẽ. Uñ Lu/ canꝰ.Quã ꝑuis picè macuł theban? ophi tes. Uñ ⁊ qdã lapis ſᷣpẽtũ maculis ſilis di ccus eſt ophites. ſerpẽs.ſic dict᷑ eſculapi?qͥ in ſpecie ſerpetꝭ colebat᷑ qpð romanos.⁊ cinctꝰ ſpete traſia tus fuit ĩ celũ.vñ ðᷣꝛ ophiulcꝰ.q̃i vᷣpẽtis cu/ ſtos. vl ophiulcꝰ dðe q ſpẽs loqnſ. Legit ei ĩ fabul poetaꝝ.qꝙ qͥdã ſᷣpẽs locutꝰ ẽ cu ope vxoꝛe ſaturni ⁊ eã docuit vſũ ſeminãdi.⁊ ꝑ huc volũt qͥdã intelligere ſ̃pentẽ qͥ Enã ꝭ̊ cepit.qꝛ poſtq; peccauitſine agriculturavi uere nõ potuuit. Ophix grece.latine ðꝛ auꝝ. 7 —— Otni interpᷣtat᷑ diſcalciat. Fuiteĩ fil heli Qs ſuo expᷣſſit vocabulo. interp̃tat ↄcluſio.r . * Ogao dicunt greci octo. Iñ h ogdoas.og doadis.i.octo vel octonarins.⁊ apud nos hi ⁊ he ⁊ h octo idecli.ct.poſitis ꝓgd. Olax.olacꝭ.o.ꝗ.i.olidꝰ qͥ aſſique olet.⁊ cõpa rat᷑.olax.cioꝛ.ſimꝰ. Iñ olaciter.ciꝰ.ſime.qad uer.⁊ hec olacitas.tatis. 9 Olda.ĩterpᷣtat᷑ di ua.ſuccus olee. Oleaginꝰ.na.nũ.i.de olea exñs vel ad olea,ʒ applicarẽt.vñ craſſioꝛẽ ⁊ ↄſuetũ ſom̃ duce⸗ rrrrrrrrtt. Di g idicauerũt ẽt nullã auẽ i loco illo ptinẽs.⁊ coꝛ.i. Oieariũ.rij.vas vbi oleũ reponitt. Oleaſter.ſtri.m.g.i.ſilueſtris oliua ł olea.et vt diẽ Iſið. Oleaſter ðꝛ. qꝛ ſit folijs oline ſi 2 7 . milis. ſʒ latioꝛibo arboꝛ inculta ⁊ ſilueſtris amara atq; infructuoſa cui inſert/ oliuera mus vim mutat radicꝭ ⁊ vᷣtit . pꝛiã q̃litatẽ Oleomella.le.q̃dã arboꝛ.⁊ ðꝛ ab olea ⁊ mel. 1 . eo q; ex eiꝰ trũco oleũ defluat ĩ craſſitudine mellis ſapoꝛe ſuaui. Olerin na.nũ.pe p.i.olꝰ łde olere erñmẽs. Oletiũ.ti.i.fetoꝛ vł iocꝰ vbi freqnt mingit. guiter fetet.⁊ ðꝛ ab oleo.les.Ponit᷑ etiã ꝓq Ophiul ci.. Fpentim.⁊ Zꝛ ab ophi.qð eſt electꝰ in miniſteriũ ſacerdotij cuiꝰ amiſſio .iterptat diſtinctio ſiue diuerticulum Oler. lee.ðꝛ fruct oliue.vł ipᷣa arboꝛ oliue. Vl ſᷣm Iſið.Olen ipᷣa arboꝛ eſt.frucx oli/ libet re fetida. Inuenit᷑ ct olet ta.tũ.i.feti dus.Et cõponit᷑ exoletꝰ.ta.cd. Oleũ vel oliuũ ᷣm Hug.ꝓ eodẽ accipit᷑.ip liãre oliue.et vrdleft Jlen ſi qs inter aqe merſus.ex oꝛe emiſerit. clarioꝛa fac ea q p/ fundi tegũt᷑ occulto. Nã eiꝰ natura hʒ vt ci bos cõdiat.lumini fomẽtũ pᷣbeat.⁊ laſſũ lõ o itinere coꝛpꝰ dũ eo vnctũ fuerit. pſtine anitati reſtituguat. UVW Olfatoꝛiũ.ᷣrij.ðꝛ ab olfacio.&ꝭ. Iñ h olfato/ riolũ.li dimi.vas.vnguẽtariũ muliebꝛe.in q̊ odoꝛamẽta geſtant. Olfactꝰ.ta.tũ.i.odoꝛatus.ta.tũ.⁊ ðꝛ ab olſfa cio.cis.Et h olfatus.tus.tui.p odoꝛatu,. Olic. da.dũ.i.fetidꝰ.⁊ ðꝛ ab oleo.les. Qlibanꝰ.pe.coꝛ.i.albũ incẽſum.⁊ coꝛ.pe. Olympias.adis.⁊ ̊ olympica.ce.iĩ eodẽ ſen ſu. feſtũ lſolẽnis ludꝰ qð vel qui fiebatad honoꝛẽ iouis ſemel ꝑ qnquenniũ.ne ſi vlte rius ptẽderet᷑ in negligẽtiã ⁊ obliuionẽ coꝛ rneret.vel ſi citra ꝑ qᷣnqueniũ celebꝛaret᷑ex penſe nimietas eos guaret. In ipᷣa celebꝛa tiõe lex taliſ erat ꝙ q cũq; victoꝛ exiſteret ibi ĩ aliq̃ ludo hꝛet qdᷣcũq; munꝰ vellet reqrere Vñ ĩuenit᷑ in rhetoꝛica.vt quicũq; tyran⸗ num interficeret olympicaꝝ pᷣmiu accixet IJñ olympicuſ.ca.cũ.⁊ olympiacꝰ.ca.cum. — venultima co. Olvmpus.pi qͥdã mons macedonie. tãteal titudinis vt ĩ et cacumie nec vẽtus ſentia? nec nubes ſe colligãt.qꝛ excedit iſtũ nerem humidũ ĩ qͥ aues celi volitãt.qð ab eis pdi tũ ẽ qͥ ſolebãt neſcio q̊ꝝ ſacrificioꝛũ ca me/ nere ſcribebãt qᷓs ꝓ alio ano itegraſ inueni ebãt.qð fieri nõ poſſʒ ſi locus ille ventꝭ aut pluuia pateret᷑. Deinde tãta ẽ tenuitas ill aeris. vt nõ ſuſpirare durarẽt. Illuc em ire applicarẽt. vñ craſſioꝛẽ ⁊ ↄſuetũ ſpm̃ duce⸗ aliqñ vidiſſe.⁊ ðꝛ ab holõ qꝗð etotũ.⁊ pnroſ qð ẽ lux.q̃ſi totꝰ lucẽs.qꝛ ẽqi celũ altitudi⸗/ pia.piũ.⁊ olympicꝰ.ca.cũ.⁊ Holympu.pi.i. Oligopomenon eſt ſub pau vᷣbis multoꝝ cõpᷣhenſio. vt h̊ VUritamoꝛ Paride nupta Olitor. oꝛis.i.oꝛtolanꝰ.ſ.cuſtos olernʒ.?⁊ : ab oluſ. Olitoꝛ. etiã ðꝛ fimarius ꝗᷣ poꝛtat ſt 29. 7 . . mons vel oppidũ. Iñ hͥ olympica.cee. rapit. armat atridẽ vltro pugnat.fit machi· mmno, troia cremmaf. Oliai Olualeden 0onar Gi⸗Add⸗ Nloricm grarcde Gelete⸗ crpmübe Onneset Oacalü! Onutis in lunſem? ſſicebirer mocangbiron Vulirijrend Oneg tbo⸗ oniioene wocevende Onniniia enfnecz ſſiiglenen flans dequs Anehnuo. anpe gion Mynpon Rbni ati. cecht cüſicsingtg monfigi, Pmammnh üben tuſt cüfueni gen 6. Aholtn anümnlichen —,= at törabc tui podorn. wolcoles. ſum. tcoꝛpe. dica ceicogeſen qui fichnas ummineſ mürdürionee mnüccchut Jnißncdin mun vcllarehn OniCigtirn arimiüaco mpucA1Cn. ucuonietiteil ec rineſannin Crditiſftügefen ſadchce icci de üsnormipil * perũt viri ꝓ omine. Oliua.ue.ðꝛ ab oleon. qʒ greci dicũt oliuã In holea. lee. ⁊ ab iſtis h̊ oliuũ vel oleuuʒ. Oliua arboꝛ.olea fruct᷑.oleũ vł oliuũ liqr bacca fructꝰ. Sʒ ̊ ꝓpꝛietas ↄfundit᷑ ſepe.qᷓ dã dicũt oleavl oliua arboꝛ.Ab oliua ðꝛ ̊ oliuetũ.ti.⁊ Boliuariũ.rij.locꝰvbi oliue cre pducit li.oluuuas. Oliter. ra. rũ.pe.coꝛ.i.ferẽs olinuaoas. Olla.le.f.g.vas ad coq̃ndũ aptũ.⁊ ðꝛ a bul/ lio.lis.qi bolla eo ꝙ bulliat ĩ ea aq̃ igne ſup poſito. Uł ðꝛ ab oleo.les.eo ꝙ diu vᷣuet im miſſum odoꝛẽ. Iñ h̊ olariꝰ.rij.qͥ facollas. Qlliter.a.ũ.qͥ fert ollas vel poꝛtat. Ollula.le.dimi.i.pua ola. Oloꝛ. oloꝛꝭ auis qdã.ſcvgnꝰ. Uñ Ouidiuſ epi. Ad vada menãdri ↄcinit alb oloꝛ. In oloꝛinꝰ.na.nũ. Itẽ ĩuenit᷑ h̊ oloꝛ.oloꝛꝭ.i.fe/ toꝛ. ⁊ tũc deriuat᷑ ab oleo.les. Oł lerꝭ q̃dã perba oꝛtolana. ⁊ ꝛ ab aledo Carnes ederẽt. Olet ðꝛ cib in factꝰ⁊ ſum li dii puũ ol. Amitas berbax Omaſus.ſi.m.g.i.tripa vl vẽtriculꝰ qͥ ↄtinʒ alia viſcera.⁊ ðꝛ ab omen.qꝛ ĩ ipᷣo reꝝ euẽt inſpiciebãt.⁊ ꝓ.ma.Uñn Oꝛatiiepi.Pati/⸗ nas cenabãt omaſi. Itẽ aliꝰ. Noſcit᷑ ꝑ naſũ mulier qᷓ vendit omaſum. Omega.ðꝛ abo.qð ẽapð grecos nomẽ iſtiꝰ elemẽti o.⁊ mega łh megalon.qð ẽ magnuʒ. a noĩe vocãt h̊ͥ elemẽtũ o.cũ ꝓducit᷑. Cũvᷣo bꝛeuiat᷑ vocãt iſtud elemẽtũ.⁊ illiꝰ repᷣſen/ tatiuã figurã omicron. q̃i bꝛeuis vł minoꝛ o.a micros.qð eſt bꝛeuis ſiue mino. Omelia.lie.grece.latie ðꝛ ſᷣmo vł colloqͥũ.? ↄꝛ ab omelein.i.colloqͥ. vł omelia ðꝛ popu larꝭ mo. vl cãt plaris.lł dulc cãt.itractꝰ Omen. iniſ.iauguriũ ł auſpitiũ.⁊ ðꝛ ab oꝛe qi oꝛimẽ.qꝛ fit oꝛe auguriũ. Iñ ominoſus ſa. ſü.i.plenꝰ augurio.vel foꝛtunat.vñ qn/⸗ tilianꝰ de cauß. Senex ominoſus moꝛte ſi O lij meiviuo. Iñ ominoſe aduer.ifoꝛtunate coꝛ. pe. gtĩ omen. Uñ.iij. Re. xx. Qð acce . — 9 Omẽtũ.ti.n.s.mappa vetni.ſ. mẽbꝛana q̃ cõ tinet maioꝛẽ ꝑtẽ inteſtinoꝝ.⁊ ðꝛ ab omen.? „— 2 da dun omẽta inteſtia. mnebonũ.ni ꝓpꝛiũ nomẽ.m.g.ẽ.qꝛ q̃litas Omnimoꝛbia.bie.q̃dã herba ſic dicta co⸗ Omnipotẽs. ſcũt.⁊ ⁊ h oliuan.⁊ h re.ad oliuã ꝑtinẽſ.? Omnis..t.⁊ qꝛ pmũ hoĩes alebãt ð olere añnq; fruges vocꝭ eſſentiã rei nõ mutat.et ĩde licet omne bonũ cõponat᷑ex duob reciꝭ ñ declinattũ e vtraq; ꝑte recti.ſʒ tm̃ ĩ fine.vt om̃ebonũ omneboni. ““ „ * . multis moꝛbis ſubuen art. upotẽs. tis. m. g. à oia p̃t.ſ.deꝰ. Uere ei de oĩpotẽs ẽ.qꝛ pᷣt qcqͥd vult fieri.vł qꝛ pCᷣt qᷣcqd poſſe ẽpotetie. Exq ptʒ ꝙ; de nõ põt peccare.mẽtiri.vinci l moꝛi.qꝛ pᷣdicta⁊ cõ/ ſil ia poſſe nõ ẽ potetie.ſʒ defectꝰ et ipoten/ tie. Itẽ oĩpotẽs pᷣt decliari adiectiue h ⁊ X H oiĩpotẽs. Inñ hec omnipotei“inn. .O.t. B oẽ. eſt nomẽ diſtributiuũ.et fac actm plłalẽ in es vel ĩ is.vtocẽs Ioĩs.Et differt a totũ.qꝛ oẽ ꝑtinet ad młtitudinẽ.to tũ ad magnitudinẽ. Oẽ ſinglłariaↄtẽta ſub noĩe cõpᷣhẽdit cui adiũgit᷑ diſtribuedo.ſed totũ pꝑtes ſinglares ↄtetas ſub noĩe cui ad iügit cõp̃hẽdit. vt totꝰ hõ.i totalitacceptꝰ. cñ oĩb ſuis ꝑtibo ſ.hõ ⁊ q̃libet ꝑs hoiĩs. oia tenet Item pt declinani adiectiue.h ⁊ h ⁊ h oĩtenẽs.en tis. Iñ hec oĩtenẽtia.tttſie. W ante ſQ On grece ðꝛ gens.· Et hinc etiã de dictꝰ eſt on. qꝛ ſuꝑ oia eſt.⁊ inoĩb eſt. Omager.gri.m.g.pe.coꝛ.i.ſilueſtri fer⸗ aſi nus.⁊ ðꝛ ab onos qð eſt aſinꝰ.⁊ ager łagri os.qð eſt feꝝ vel agreſte. ge 190 Oneſimꝰ.mi.pe.coꝛ. ꝓpꝛiũ nomẽ viri eſt. . Oneſiphoꝛꝰ.pe.coꝛ ꝓpꝛiũ nomẽ viri. ias. onie ꝓpꝛiũ nomẽ viri.⁊ acuit pe. Onyca herba aromatica ẽ ſm Papᷣ. Uel vt ðᷣ ĩ hiſtoꝛijs Onyca ðꝛ oſtreola ꝑua ſuaune redolẽs.magnitudie hũani vnguis. Iñ et onyca.qꝛ onyx grece.vnguiſ latie ðꝛ. Oſtre ola aũt ẽ qda piſcꝭ. Itẽ Alexander neq; diẽ Ungula dat nob qð ⁊ onyca ſiõr ⁊ onxx.· Onycinꝰ.m.g.pe.coꝛ.eſt genꝰ lapidis vłme talli m Papᷣ. Etẽ appoſitiua ↄſtructio cẽõ ðꝛ lapis onycim.· Poõt etiã declinari mobi⸗ liter. onycinus. na. nũ. poſſeſſiuũ de onyx. ? nycuł. li. pe. coꝛ.idẽ lapis qͥ ⁊ oy¹r. Onyrx.nycis.q̃dã gẽma appellat᷑ dicta ſic. eo ꝙ habeat ĩ ſe ꝑmixtũ cãdoꝛẽ ĩ ſimilitudinẽ vnguis hũani.onvca eĩ greci vnguẽ dicũt In honycus vel onycub p eodẽ lapide.et coꝛ.pe.gti onycis. Onocentaurꝰ.ri.m.g.hõ mixtus aſino nauun ra agreſtis. ⁊ ðꝛ ab nes:ds eſt aſin? 2 cen/ taureo ꝙ ſupioꝛ ꝑs ſit ſilis hoĩ. poſterioꝛ vo aſino vt dicit Papiias. Onocrocal lixl onocrocalon qda auis. ?7 8: ab onos qð taſin eo q, faci? gerat aſini Opilio. onis cuſtos vl paſtoꝛ ouiũ. ? ab aite Niã ſic ðꝛ ſculpta facieſ obducta.vłono/ one aſi ouilio. ? ẽ idẽ q ouilio. Hota puus oßiͦf crocalos grece.latie lõgũ roſtꝝ ðꝛ.⁊ ẽ auis differẽtiales ð greciſmo. Mago caballoꝝ (Alrdef, ſiłis cygno.? coꝛ.pe. Uñ in auroꝛa ðꝛ. Par ſit. poꝛcoꝛũq; ſubulc. Aſt aſini paſtoꝛ agg iniii dli onocrocalcygno ſonitũ dat in vndis. ſo. boumq; bubulc?. QDulio muloꝛuz dur Ooooi Onoma grece latine v nomẽᷓ̃. ennoicuſq; capꝛaꝝ. Nã caper ẽ ennoſ.ouui fmilis jo Onomatopeia.peie.i.oↄfirmatio vel ↄfictio q; ſit opilio dux.⁊ p.o.opilio.vñ.Clir ibu. hcſhiſne nois vt iĩ noie fictitio. Zꝛ ab onoma qð eſt Venit ⁊ opilio tardevenere bubulci. Aler. Fhinchlt nome peio qocfingo. Onomatopeia ti po diẽ Durẽ opilio cuinom ouilemiſtrnrt inſcn ñq; ita large ſumit᷑ ꝙ ẽt cõphedit vbi cõ/ Opimatc.a. i.i. opuletꝰ. fecũdatꝰ d: ab oblè Fiinn — „ irmatões. in onomatopei a. i. ad onoma mo.as.⁊ cõpat᷑ opimat.tioꝛ.ſimꝰ. Un YJ tminiin , topeiã ꝑtinẽs.vł ꝓlatũ vlł fictũ ꝑ onomato dith. ij. Liuitatẽ opimatiſſimã.i.opuletiſi iadkönnui⸗ peiã m Hug. Donat aut ĩ tractatu ð to mã.qdã tñ legũt ibi opinatiſſimã.i.famoſii ringi pis ſic diẽ. Onomatopeion ẽ nomẽ ſictuʒa Opimꝰ. ma. mũ.i.opulet.di/ ſimam. mi Mohn ſono. vt tinnitus er:.clãgoꝛq; tubaꝝ. Beda ues abundãas.pinguis.pfl uẽs. fertil. cape 1 Etid vo dic. Onomatopeion ẽ nomẽ de ſono ſfa ſtris. ? p. pe. Ulñ Oꝛa.ĩ epi. Inuidꝰ alter n rn ctũ. vt cimbalũ tinnieſ clãgoꝛ tubaꝝ.⁊ ſir marceſcit reb opimis. . De.. en . Ppꝛietas aialiũ:· vt rugitleonis. balaouis O pinat . i.i.opiniõe pcept, vł manife„ gibon ruditus aſinoꝝ. ſibulꝰ pentũ.latrat canũ Et cõpat᷑opinat.tioꝛ. ſimꝰ. In opinate.t/ hoenan ceteroꝛũq; voces ↄfuſe aĩantiũ:.q iĩ ſepturis ſime. aduer. ſcis ſepe reꝑiũt᷑.vt ĩ Job.iij. Rugitꝰleõiſꝛ Opinax.O. gi.freqnt᷑ opinat. manifeſtſſ Prnnn Sopinac e i manifeſluü eam n . õ 7 ſendes ſoꝛbet terrã dicim leccaroꝛ Onos grece.latine ð: aſnus. Opinio. onis. .l. l. utamẽ.k ſuſpi / ib. WUW Onꝰ.erꝭ.n.g.i.ſarcina.põdꝰ.⁊ coꝛ. pe. gtĩ. Jyſ. vlfama. : kpꝛieronbig. tẽ opinio ᷓ aneton Bonuſculij li. ? onuſt ſta. ſtui i ſarcinatus dã extranea poſit. vtvult Ariſto. i:ij. tob. eiini Et oneroſus ſa ſum i ponderoſus. Paß. vo die. Opinio rumoꝛ. fama. nomen ri i ( gante ν Goinolna opiioc le⸗ aura pan Ingegu⸗ E nus. ꝑceptus vel ꝑcipbKiMes. minltan⸗ Opac.ca.cũ.pe.p.i.obſe curꝰ. vel viriditate Opiparꝰ. a. ũ.i. elegãs vł abũdãs. Iñ opibpa Urdiua ↄdenſus: Iñ hec opacitas. tatis. xe.aduer. Lelegant. vłabundant᷑ ? coꝛr. p. e lchlin Opalia.ſũtopis dee feſta.qfaucia dꝛ.qꝛ fa Opiter. opitrꝭ lopiterꝭ.i.iupit.qi opiſpaci. gun tuti net frugibo ⁊ faria etia vocat᷑ qꝛ tũc puer fa auxilij. vł illiꝰ dee.ſ.tre vł opũ p?. ⁊ tũc cõooõ cgfthen ri bmũ ⁊ loqͥ incipit cũ eã attingahait. ponit᷑ ab opis ⁊ pꝛ.vl opit ðꝛ qᷓ̃i obiter.iipn Ge ai Opella. le.f. g di.i pua opa.-domũcula vbi er. nat poſt obitũ pꝛiſ. Idèꝛ poſthbum matifn opes vẽdunt᷑ vl vbi officia aqgunt᷑ info. Ulð⸗ opit᷑ puer cui auo viuo p? ẽ moꝛtiu n don Opera. re f ge.ðꝛ ĩ reb aqgedis ſedulitas.vel anñq;ᷓ ille puer naſceret᷑ Et ðꝛ opit᷑ qſiobp gandoz ſtudiũ. intetio vel laboꝛ vel auxilͤii. ter. qꝛ au in loco eſtpꝛzis. Operepciũ.pᷣcij.i.vtilitas vl neceſſitas.ſim Opobalſamũ.mi.i.inciſio vel cauerna ł coꝛ U Hug. Ull ᷣm Pap̃. Operepciũ eſt neceſſa tex balſami.vel lir manaãs deↄciſiõe coꝛii Oure ſin riii. vtile vel magno opre. as balſamipcauernas. Coꝛtex vo illiꝰli / nitneep Odperimen.inis.n.g.i.tegimen.⁊ ꝓdu.xi. gni ꝑcuſſus vᷣgulis ferreis ꝑ cauernas exi min Operoſus.a.ũ.i.laboꝛioſus.ĩtentus.ſtudio mij odoꝛis diſtillat gutas.. ſGulafg ſus.⁊ ð ab oꝑa. Ulł oꝑoſus ðꝛ ab oꝑe.i.vti Opoꝛtum.na.nũ.i.vtilis.oueniẽs vł neceſ⸗ aſhrak ha, lis vel oꝑib plenus. ſariꝰ. Jñ opoꝛtunitas.tatis.i.facultas.co Mhenläliidinn Opic. a.i.i.coꝛrodẽs.⁊ ðꝛ ab opico.as.vñ H hKKkhkaumbaſckore June. Et diuĩa opici rodebãt carmia mu Opos ðʒ inciſio vel cauerna vel coꝛter. Neffümeſcze res. Et hincopici dicũt᷑ balbutiẽtes.⁊ vba Opidanꝰ.na. nu. .caſtellanꝰ. in oppido ôma Menüdic, qdammõ diminnéetess. nens. pdu. dd. udetbii g⸗ Opicꝰ etiã ðꝛ qͥalteriꝰ lingue gen coꝛrũpit Owidulũ.li.dimi.i.ꝑuũ opiddu. firbiſorig, Obifer a.i ·opẽ ferẽs. ⁊ ðe ab opis ⁊ fero. Oppidũ.di.dꝛ liber ciuiras p̃terrpbomam. wemmhdn Opiter.cis.pe.coꝛ. 9.g.i.opẽ faciẽs vlł feres Etoppidũ ðᷣ caſtꝝ. ? pꝛie magnũ caſtʒ. t nindrinh ⁊ ðꝛ ab opis ⁊ facio vł fero. Itẽ opifex. cis. ꝓducit bmã. vñ Qucan in. iin. Eruerent Emmni gian i. artifex. ꝑitus.ſ.opus faciens. nullivallarent oppida muri. an Ant ſtorii in wob. „vitperul. rriuʒ pᷣt dici ab os oꝛis.⁊ tẽoꝛariũ ðꝛ peplũ Onlig ſonz riſio. Jñ h̊ opꝛobꝛiolũ.li.dimi. R ſcz infula illa qᷓ inuoluit ⁊ oꝑit oꝛa.i.vultꝰ. BincA Obps. opis. f g. pir heopes opũ.ſ ntus ſin Oꝛariũ eniã dꝛ ſtola ſacerdotis. eo q; oĩoeſ Ktaſnieing gular deficit fm vſum. Et ẽ nomẽ diuerſi ⁊q̃libet ſacramẽta ecclie ſine eo fieri nõ de liomlin iniũ.i. aliud ſignat ĩ ſingtari?⁊ alindiĩ pti ben. s aperecnneſ Opis.opi.opẽ.ope.i.auxiliũ.tutela.ſtudiuʒ Oꝛatio.onis.f g.ðꝛ qioꝛis rõ.nam oꝛare eſt minm IhH niſus. z ones iplali.i. diuitie. Inuenit loq dicere. Eſtãtoꝛo ↄtexi vboꝝ cü ſen nerebubulcda . iin quch 1 ſingt⸗ ari p di uu ſ.2 1 pli p guxilio ſu. Cötexx⸗ aut ſi⸗ ine ſenſt u nõ eſt oꝛzo. qꝛ nõ ẽ& inomonlenih Ethinc hec opis.opis.qdã dea q puraba? oꝛis rõ. Itẽ oꝛo petiõ eſt.qꝛ oꝛare idẽ ẽ qd cüdre dun obib peſſe. coꝛ.o. Uñ Querit pauꝑ opeʒ petere.ita dic Capᷣ. Itẽ oꝛo coplata ⁊ ligæ eind Anttauar opes. Er nota ꝙ ops pterra bʒ ta eſt ĩ merris abſoluta in pla allocutius miſiniicnmn ntũm in vſu.⁊ interpoſita i.ſacit gtm̃ opis eplł is. diſputatiua ſdialeticis. relatiua ĩhi inaniſtnittndd. ⁊ eſt pmitiuũ.Et ð ops terra.eo ꝙ opeʒ fe ſtoꝛijs. Itẽ oꝛationũ alia pfecta. alia imꝑfe d n. rat f rugibo. alio noĩe ðꝛ cybele. Itez opg cta. Perfecta ẽilla qᷓ ꝑfectu ſenſũ generat ĩ äntstnlck antiqͥtꝰ dicebat᷑ ĩ oĩ genere.i.diues.fecũdꝰ. aĩio auditoꝛ. vt hõ currit. Uloꝛo pfecta eſt 8 r opulet. Et idẽ p̃t cõponi inops.i.panꝑpꝑ. oꝛdinatio dictionũ ↄgruã pfectãq; ſniaz ð SS Optatiꝰ cia.tiũ.⁊ interpoſita v.cõſonãte fre monſtrãs. Impfecta oꝛo illa q impfectũ quẽtius ðꝛ optatii.ua.uũ.i.deſideratuꝰ. ſen ſu m generat in aĩo auditoꝛꝭ.vtalb hO. Npe mnd Iñn h optatii.tiui qdã modꝰ vᷣbi.qꝛ deſist Oꝛatiũcula.le.dimi.pua os. n Ninn optationen. Oꝛatoꝛ. oꝛis.i.actoꝛ.defenſoꝛ.patronꝰ.cau⸗ E Optimas.matꝭ..ge.ðꝛ ab optimꝰ.Et ſunt ſidicꝰ.aduocatꝰ.ſᷣm Papid. entr In optimates optimi ? maioꝛes ⁊ honoꝛabili Oꝛatoꝛiũ.rii. loc' oꝛadi tm̃ oꝛõi ↄſecratꝰ? inkciinnnifi. oꝛes ĩ pło. Et etiã militeſ electi dicũt᷑ opti q̃ nemo aliqͥd alið agere dʒ niſi ad qdᷣfactũ milſißt, in mates? pducit mgaa. iit vnde ? nomẽ accefit. ugn Liſui Optatio.onis.ſ.g.⁊ ꝑ ſyncopã h optio.onis Oꝛbis.bis.m..i.rotũditas circuli : etiam ule Anttoinem id eſt. ↄeſideriũ vł electio. Et optiões etiaz cuiuſlibet rei.⁊ ðꝛ a rota.qꝛ qi rota eſt. JAtẽ mmor ama hont Dicti ſunt qdã milites.qꝛ ſunt elecit. oꝛbis ðꝛ circulꝰſeptimane. Vñ Job. j. Ei· ple, aumpn Opulent.ta.tũ.⁊ h ⁊ H ⁊ B opulẽs.tis.in eo q; in oꝛbẽ traſiſſent dies ↄuiuij. Itẽ oꝛbis 3 — dem ſenſu.i. diues. vl opibe abũdans.⁊ ple d: mũdus vl circulꝰ terre ꝓpter rotũditatẽ büdis Nopin uus.⁊ vtrũq; cõoalt. Fſiß oꝛbicuß. li. dimi. Et oꝛbiculꝰ etiẽ ndunt tcorſ i⸗ Oxng derdcher de ab ops opil.qð ẽ terra. et ¶ ꝗlibet bꝛeuis rotella. Et cõponit᷑oꝛbis cũ prraioniſnin. eſt id as fit. ſ opatio ißa rei actio ẽ. Et ab terre vel terraꝝ. ⁊ ꝛ h oꝛbiſterre vel oꝛbiſ/ loni 4tucO op ðe h opuſculi.li.i. pu opꝰ. Etoꝑari. terran.m. ge. qð dinoſcitr ſui pncipio. ſiẽ töraichin ria. riũ. ad opꝰ ptince. vel q facit opꝰ. Eth ſq;. qꝛ ſcʒ oꝛbis eſt maſ.ge.?as. erhoſon operan. r. p codẽ. Et oꝑoſus.ſa.ſuʒ.i.vti Oꝛbita.te.p.coꝛ.i.veſtigiun carri vel rote.ab od Rennd lis. vel opiby plenß. obe ? rota dicta.ſact?q pec agiſolet. Et Erdrohitaſiont EB ante P S: oꝛhita qi oꝛbis iter vel via. D a , ſne= - r = ² O?:biüuei. coponit᷑ er integris diuerſoꝝ ge- ſoacnmul Oꝛa.re. ſine aſpiratioe ſignat finẽ vel extre, nen? nũeroꝝ. Et videt᷑ mirabilł cõpoſitio misdexſuun mitate ren, pcipue regionuũ ylveſtiũ. Cñ. j. Et decliat᷑ oꝛbiũuei. grõ oꝛbijueoꝝ. dtõ oꝛ nn Oantfii Regũ.xxiiij. Oauid oꝛã pᷣſcidit chlamydis bioueis ⁊c. Ciuitas ei eſt ꝗ vocat᷑ oꝛbiũ.et * Cuemec ſaulis.qn; eſt plłis nũeri de os.oꝛ⸗.⁊ ſicẽt ¶vocat᷑vei.ſʒ coꝛrupto noĩe nũc ðꝛ oꝛbeuetꝰ mee nõ aſpirat᷑.ſʒ añ ſignat tps aſpirat. ꝛ inde ꝓpꝛie dicebantciues oꝛbiti.ſiue vien gnnn H Oꝛaculũ.li.i.diuinum rñſum ⁊ ðꝛ ab os oꝛ tani.el ↄiunctim oꝛbitiuientani.qͥ nunc 1 ſelrstl qꝛ oꝛe petit oꝛe dat᷑. Et oꝛaculũ ẽ locꝰvbi dicuntur oꝛbiuetan. W’’ nsb dat rũſum.⁊ ſic accipit᷑ oꝛaculũ ſᷣm Hug. Oꝛbus.ba.bũ.i.puat.cecꝰ.ſʒ oꝛbus qͥ filios race. Papias etiã dicit. Oꝛaculũ⸗ celeſte rũſuz. E amiſit. ſz cecꝰ qͥ oculos ꝑdidit.ſʒ ſepe vnuz anan, put ipᷣm delubꝛũ.Et ſᷣim quoſdã ðꝛ ab oꝛo.as. ponit᷑ preliq́. Iñ hͥ oꝛbitas.tatis.i.amiſſio Atelannehe Vn in hiſtoꝛijs ðꝛ Rñſuʒ diuinũ oꝛaculũ oculoꝝ vł etiã filioꝝ. Itẽ oꝛby ðꝛ ſine purẽ= 1,n i. . ð: q; oꝛantib, doaoatt. tib 'm Hug. Itẽ Bꝛeciſm ponit talẽ dif gioniii ien O.:ariü.rij. ð limby qͥ aponitoꝛe.imargini ferentiã. Vñ cec? inutilit᷑ gerit inſtrumẽta naninfe en extremitati alicuiꝰ veſtimẽti cauſa oꝛnat vidẽedi.Lumiĩe puat violẽter ðꝛ oꝛb. Dzʒ en o ⁊ ð ab oꝛa.re extremitate veſtiũ. Itẽ oꝛꝛ oꝛbatus.cecatꝰ.vel viduatꝰ. M Opꝛobꝛiii bꝛij n. i. vituperiũ dedec de/ ” ”«”eM Z äl 4 Oꝛca. ce. vas olei vł ſpẽs ãphoꝛe magne. et ð ab oꝛce.qð ẽ reciꝑe.⁊ h oꝛce.cei.qi vꝛce/ 8 codẽ vaſe. Iñ h̊ oꝛceolꝰ.li.dimi. Oꝛcas. cadis. qddã genꝰ oliuaꝝ.? ꝛ ab oꝛ/ ce.q ẽ reciꝑe.qꝛ multũ liqris ꝑcipit.vł oꝛ ce etiã ðꝛ grece rotũdũ. Jũ oꝛci apud gre cos dicũt᷑ teſticuli t᷑ rotũditatẽ. Et inde q̃dã oliue dicũt᷑ oꝛcades q̃i teſticulares.qꝛ ĩ modũ teſticuloꝝ creſcũt.⁊ coꝛ.pe.oꝛcadeſ Oꝛce grece.latine ðꝛ reciꝑe. Uel oꝛce grece. 3Zꝛ etiã rotũdũ latine. Oꝛceſtra.ſtre.i.pulpitũ ł cathedra nobiliũ. 2ðꝛ ab oꝛce qꝛ eos ſeꝑatiʒ a pplo recipiebat Et oꝛceſtra dicebat᷑ loc? ſeꝑatꝰ ĩ cena.vbi nobiles ſedebãt.vñ ⁊ ſepe ponit᷑ p nobilib- Vnñn Juuenal.Quoſrepoꝛtãdis poſita eſt oꝛceſtra cathedris ã Oꝛcula.le.pe.coꝛ.dimi.i.pua oꝛca. Oꝛcus.ci.m.g.i.infernꝰ ⁊ ðꝛ ab oꝛce.qð zre cipere. qꝛ ſ⸗ Baratye reciꝑe.vł qꝛ młta re cipiat. UIn Oꝛati in epi. Quid vici ꝓſunt aut hoꝛrea ſi metit oꝛcꝰ. Gꝛãdia cũ ꝑuisñ Oꝛdinariꝰ eſt qͥ iure ſuo vel pᷣncipis benefi cio vniu erſalit᷑ iuriſdictõʒ exercere pᷣt vbi- libet. Itẽ eſt is cui vniuerſuas cauſaꝝ cõ/ miſſa ẽ. CUñ ſm ſpe.officiales epoꝝ oꝛdina rij vocant᷑. Itẽ ſᷣm Boff.oꝛdinariꝰ iudex ẽ q̃ a collegio Aigr⸗ a ſuꝑioꝛe cõfirmat᷑. vt electꝰ i rectoꝛẽ qͥ ꝑ ↄfirmatiõʒ ſoꝛtit᷑ iuriſdi ctionẽ.ſicut ⁊ epᷣs in oĩba pᷣter ea q̃ maioꝛeʒ diſcuſſionẽ exigũt. Itẽ oꝛdinariꝰ miles ẽqͥ p integrũ oꝛdinẽ militat.qͥ alio noĩe ðꝛ gre arius.i.humilig. 2 dinarij locoꝝ ſunt nõ tm̃ epi.ſiʒ etiã qͥcũ q; inferioꝛes qͥ hñt inſtitutionẽ ⁊ deſtitutõʒ c.cũ ab ecclłaꝝ.de offi.oꝛdi.⁊?.c.iij.S.in cõfe rendis. eo.ci.li.ſ)l. Oꝛdinaria onera ſunt illa q̃ er ↄſtitutõe vel ↄſuetudine pᷣſtant᷑. vt ꝙ qlibʒ talis fundꝰ: dom q̊libʒ ãno tm̃ debea t pᷣſtare dño ſuo vel pncipi. Sʒ extraoꝛdinaria onera ſt q extra curſum ⁊ moꝛẽ ex iopinato euẽtu ł ca ſu ſeu neceſſitate emergẽte inducũtur.vt iſ dñs velit maritare filiã ſuã.vlł guerre ĩmi/ neãt.⁊ iõ a ſuis ſubditis exigat᷑alid. Oꝛdinatꝰ.ta.tũ.i.diſpoſitꝰ.electꝰ Oꝛdo.inis.m.&.i.diſpoſitio vel gcꝰ.⁊ ðꝛ ab oꝛdioꝛ.dirꝭ. In oꝛdiariꝰ.ria.riũ.i.oꝛdie ſta tutꝰ factꝰ vel elect. Et hͥ ⁊ B oꝛdinalł.⁊ G le „ ραd eſt vnũ ſacẽ̃m de ſeptẽ. „ Oꝛgia.oꝝ.płlis nũeri noꝛion. ClIñ ꝛea.ree.i.mons.⁊ ðꝛab oꝛos. 8 eſt viſio. . Jñ hec oꝛeas.adiſ.i.nymphavł dea mõtiũ Oꝛerxis.xis.i.vomit exiẽs ab oꝛe.⁊ ðꝛ abos oꝛiſ. Jñ h oꝛexia.xie.poliphagia.i.młta co mmeſtio nimiũ deſideriũ comedẽdi.Et ↄtin git h infirmitaſ cũ extra naturã comedimꝰ Oꝛganii.ca.cũ.pe.coꝛ.i.ad oꝛganũ ꝑtines Oꝛganũ.ni.pe.coꝛ.ẽ generale nomẽ oĩm in ſtrumẽtoꝝ ł vaſoꝝ muſicoꝝ. Dẽ etiã ſpeci aliter ꝓ q̃dã inſtrumẽto.Oꝛganũ etiã dicit modulatio q̃ fit in cãtilena ⁊ ꝓpꝛie cũ talibꝰ ĩſtrumẽtis vel vaſis. Iñ h ⁊ hecoꝛganiſta ſte.qͥ vel q̃ in tali inſtrumento canit. Oꝛge grece ðꝛ ira. —— QOꝛia. rie.i.frenũ qð oꝛi ĩponit᷑.⁊ ðꝛ ab oſ. apire os.⁊ ꝓdu.du. 222 — Oꝛiẽs.ent.m.g.ꝓ oꝛiẽ Oꝛiganũ.ni.qdã herba calida. Oꝛigenes ꝓpꝛiũ nomẽ doctoꝛꝭ.de qᷣ 82. Tbi cũq; Oꝛi ſun ⁊ vbi male nullus eo peius. Oꝛigeniani heretici ab oꝛigene autoꝛe exoꝛ ti ſunt. dicẽtes ꝙ nõ poſſit videre fil patrẽ nec ſpũſſanci filiũ. Aias qͥʒ ĩ pncipio mũ di peccaſſe dicũt.⁊p diuerſitate pctõꝝ ð ce lis vſq; ad terrã diuerſa coꝛꝑa q̃ſi vincula meruiſſe.eaq; cauſa factũ eſſe mũd—u. Oꝛiginariꝰ.rij.i.vernaculus. . * — 7„ Oꝛiginarij dicũt ſm vulg manẽtes a manendo dicunk. Oꝛigo.inis.f.g.i.genꝰ.ſtirps.pncipiũ.nð oꝛiginæ.nea. neu.⁊ H ⁊ H oꝛiginalis.⁊ le. Iñ oꝛiginalit᷑ aduer. Uñ oꝛiginale pctüm· 8ꝛ qð ab oꝛigine natiuitatis ↄtrahii. Oꝛion.onis.m.g.ðꝛ qddã aſtꝝ añ thauri ve ſtigia fulgẽs. Et ðꝛ oꝛion q̃i vꝛion.ab vꝛina i. ab inundatõe aqꝝ. Zꝑe em̃ hyemis oꝛit᷑. 7 mare ⁊ terras aquis ⁊ tẽpeſtatibo turbat ſm Papiã.⁊ ꝓducit pᷣmã ſyllabã ⁊ media,ʒ uidius.O bſtititoꝛion laco⸗ na nitẽtibus aſtris. Iteʒz oꝛion inueni᷑ pä dam citharedo.⁊ tũc ꝓdu.pe.ſʒ pᷣmam co:· 8 neri tm̃. ſacra bacchi mini ſteria vł ſacrificia.dicta a ſaltationibd. Oꝛic. ca. cũ. pe. coꝛ.i. loqr. ⁊ ð ab os.oꝛis. D Oꝛidicꝰ. cca.ũ.pe.coꝛ.i.oꝛe diceens. Oꝛidurus.ra.rũ.i.aſpere loq̃ns.łqͥ nõ vutlt tali plaga mũdi. Iñ H ̊ oꝛiẽtalł.⁊ H̊ le.pᷣt ẽt eẽg.o.⁊ ꝑticipiXũ. Oꝛitficiũ.cij.n.s.i.foꝛamẽ inferiꝰ.⁊ ðꝛ ab os oꝝ. 2 facio. Ponit᷑ etiã ꝓ qlibet foꝛamine.et vt diẽ Amb. Cetris duo ſunt oꝛificaa. genes bene poſuit null' eo meliuſ ſcripticij.ſ.litones ſic di/ cti eo ꝙ ita glebe ſũt aſtricti ꝙ trã ſine voluũu tate dñi ſui ñ pñt dimittere.dicti oꝛiginarj qꝛ ad trã talẽ ipᷣa oꝛigĩe pꝛiſauiꝓpauiad ſer irol soton; 5Lucnnl ge Enifenn lirtLaken Opiöinen Vbeonthil Niusſegun Cabul inqtn dacf ſin Orundicl ſoaiume Oit mdicge rheenficſs teialadäin ſhereenceue Aüdicitaſ Pnckipisli⸗ ſtaialſllem clirathorire beſdeut nin nmen dofi ligo ns hiu ze unen Nehoeo, Ghonzongna Kmiſm . hoihrrönkan Cnriglimſin Cntckgliuan Monünnteidi Niemnctnngn htrinniggin Kdrkrnd⸗ nnlamm 000ront Dirnitie pomnorvph o penerubiki lunk fihehe Mhotllsſoi Dhoß n ni i „ Auiſoneeſteß ppllon orindin N ns. aborerdes N Gngtin Ue tomelelin na uricoreir AWorgnüge⸗ cralenoni in ſio⸗ Dici Dnin irlenn mentocamit. = S== iſaabecchin uſlennondb, ponit1drbo⸗ rtdados nedicmns. Nelonskräni üihagni) ic nckgo⸗ 1woi⸗ minfe forite ip̃ lbetſorannet Duo ſontorifn. calice vr deg vſutnul evntii nus. cauwre cn iil lpont schibncipiomi aſintepaoroͤce l Vnoda füchemüd. wus aifliongſe n haigtifrni W nene dicno n Genüm umu Sfuighenii AKA ummnnin tino hrhoriiu /n Vion iuenshnhi Mintrntnn iinimi gonei iolcte Tuech pſein =ꝛ – =— E roni n ς rronon, Gig? Uã Dirgilb. Dapboit ſiluis kg inter delpbi nas oꝛion.h̊ ſumit᷑p citharedo.Et nota fʒ AQucanũ.oꝛion.p.pe.in gtõ. Un die i. . ge. Enſiferi nimiũ fulget lat? oꝛionis. J i. ix.f. Teſte tulit celo dec? ficti oꝛiõis.E ODnið.ĩ meta.xiij.coꝛripit dicẽſ.diuerſaſq; vsꝛbes nitidũq; oꝛionis enſem. Plurimum vſus ſequit᷑ Ouidiũ q́; Lucanũ. Uñ invo cabul in qͥb autoꝛes ſibi ↄtrariãt᷑.ſꝑ tenen da eſt ↄſuetudo lociin qlegi. Oꝛiundꝰ.dã.dũ.nomẽ.i.natꝰ vel naſcẽdus regit gim. Vñ in Boetio. Di reminiſca ris cuiꝰ patrie ſis oꝛiſdus. Oꝛix. vt dicit glo. Iſa. lj. aĩal eſt immũdum nec ſacrificijs aptũ. Et vt dicũtdã. Oꝛix eſt aial qddã in heremo ſiłe capꝛe.cui pili ſunt reflexivꝰᷣſus caput naturã oĩm aĩialiũn Alij dicũt ꝙ ſit mus aquatic qͥ cũ capt ẽ ꝓijcit᷑ i vijs ſiue ĩ cõpitis.Alij dicũt ꝙ oꝛi eſt aial ſile muri qð nos dicim glirẽ.Et ð clinat᷑ h̊ oꝛix.oꝛigis oꝛigi oꝛigẽ ⁊c. Deq̊ ha bet Deut. ciiij.⸗ ꝛigẽ camelopardulũ. NHo mina em̃ deſinẽtia in x.faciũt gtm̃ in cis v in gis.exceptis.nix.nox.ſenex.⁊ ſuppellex. ꝛiza. ze. maneries eſt pulmẽti. ⁊ vt dicunt de hoꝛdeo. Dꝛizon. zont.m. g. media ſphera awares ſu per terrã fimn npap iã. ꝛnia interpᷣtat a lanachema lanatheatiʒato Oꝛnir ẽ gallina ſilueſtris vel vt diẽ Papias Oꝛnix eſt gallina africa pinguiſſima. Oꝛiʒomãtia.tie.i.diuinatio q fit in pectoꝛe. vel ĩ oꝛtu.vł in guſtu pulloꝝ.⁊ ðꝛ ab oꝛnix. qð interpᷣtat gallina ſt ilueſtris. 7 mãcia eſt diuiuatio. Oꝛoma viſio interptat 'm Dapia. Oꝛos.oꝛontꝭ ꝓpꝛiũ nomẽ cuiſdam montis. Hinc viget dici. i Oꝛontes.til. dux licioꝛ q⁊ magnꝰ fuit. O:phanotroppiũ ppin⸗ hoſpitale vbk ali⸗ lo eus venerabil inq́ᷓ oꝛphani ↄuerſantvł Fa ſcunt᷑. In h ⁊ h oꝛphanotrophita.te.qͥ v Ecuſtos oꝛphanotrophij ſiue dñs ſiledo mina talis loci. Oꝛphan⸗ na. n. ideẽ eſt qd pupill⸗. Sʒz illo H grecũ nomẽ eſt.⁊ H latinũ. Uñ in.ps.vbile F. it. pupillot tu er adiutoꝛ.grecꝰhʒ oꝛphão. Aum. ſi. i. pncipiũ u loquedivll locutio.⁊ 32 ab oꝛdioꝛ.diris. Oꝛſus.ſa.ſum.i.ncept᷑.⁊ dꝛ ab oꝛdioꝛ. dirt. H Ethh̊oꝛſus.ſus.ſui.i.actꝰ oꝛdinãdi telã.vel locutio.vel pncipiũ locutionis. Oꝛicola le pe coꝛ oꝛtolam. ð ab oꝛb. et cum. T graphia colo quaſt oꝛtarolens. JMM ety gia. gie. qda inſula. ſ. delos. Oꝛtigometra.tre.q̃dã auis. 7 vt dicũtẽ co⸗ turmitx.qᷓ gregẽ duẽ terreeã apꝛopinqᷓntez accipit vides rapit. ̃m Hug. Pap.ct dic. Oꝛtigometra.genꝰ auiũ.i i coturnices. quaſ veteres veſci iterdixerũt. Solũ ei h̊ aialſi cut hõ moꝛbũ caducũ hʒ. Et p. pe. ab Ale/ ꝛtilio.oniſ.m.g. idẽ qð oꝛtolanꝰ metra tir oꝛtigis.k. . grece.latie ðꝛ coturnir. Oꝛthodoxꝰ.xi.m.g.i.vir recte głe.ſ.recte cre Sent⸗ vñ Dic coturnices deſigre oꝛtigo d68. 2 vt credit viuẽs. 2 82 ab oꝛthos. qð E reciã. doxa glia. Quo noĩe n pᷣt vocaridq g liter viuit q; credit. Iñ h oꝛthodoxa.xe.i. femiĩa recte gle. et h̊ oꝛthodoxia.xie.i.recta glłia.⁊ pᷣt declinari adiectiue.oꝛthodoxꝰ.xa xũ.ſᷣm Hug.pap̃.vᷣo. diẽ. Oꝛthodoxgrece rite catholichõ ðꝛ.fide rectꝰ.⁊ vita phabil ꝗ latine vir recte glie ðꝛ.⁊ ꝓ.pe.poſitiõe. Oꝛthogomenꝰ.na.nũ.i.recte accẽtuatus.et ðꝛ ab oꝛthos. qð ẽ rectũ.⁊ gomenos. qd eſt . accent.q̃ſi nõ encleticatꝰ. Oꝛthogon na. nf i recte angulat⸗. 282 ab oꝛthos 7 gonos. qs eangul.xH oꝛthogo⸗ Fiantlare bz angulu reciũ·? coꝛ. go. Oꝛtchographia.phie.pe. acuta.i. recta ſcptu ra lraꝝ 2 ſz gülaba zb db eiboa ds eſfe crigrtum. Oꝛtolanꝰ.i.cultoꝛ oꝛti.⁊ ðꝛ ab oꝛtꝰ ti. Oꝛthoneumen⸗ enoanlat. 252 ab oꝛthos qðᷣ ẽ rectũ.⁊ neuma.vñj q̃da ꝓno mia apud grecos.ſ. diſcretiua dicut oꝛtho neumena Ata agd differẽtiã illoꝝ ã ſunt inclinatiua. D qi recte modulata.i. recte accẽétu Oꝛthonovcus.qͥ tm̃ emittit q̃ntũ recipit.et ðꝛ ab oꝛthos.quod eſt rey. ⁊ noycus. Inö oꝛthonoycus. equo mõ recipit? 7 emittit. H Oꝛthos grece. latine: ðꝛ rectũ. Oꝛtus.ta.tũ.pticipiũ ab ceth: oꝛifis. Et 5 oꝛtus.tus.tui.i.natiuitas.Eth̊ oꝛt ti.ſcðe declinatõis.qꝛ Pibialiad oeiet⸗ ⁊ nũqᷓ; ſit ug. Pap̃. vo dicit. Oꝛtuſ ſine fructu fᷣm “D ta. tũ. nat genitꝰ. ſubito viſus.Oꝛt votus tui. natiuitas. genitura. ſubita apparitio. p- ceſſus. Oꝛtus vᷣo oꝛti oꝛto.ageramenꝰ ole ribus abundãs vel paradiſus.Oꝛt olerũ inde dict.qꝛ ſemꝑ ibi aliqd oꝛiat᷑. NHã cum alia terra ſemel ĩ anno aliqᷣd creet.oꝛtꝰ nũqᷓ; ſine fructu eſt. Jn oꝛtub lidimlic eit. ni R oꝛtus. ante O Os.oꝛis.n.g. ðꝛ ab oſtiũ q̃i oſtiũ.qꝛ ꝑ ibſum Oſaureũ.rei dict eit h quaſi n oſtiũ cibos ĩtromittimꝰ.⁊ ſpum ſo nat᷑ ĩ in fine.licet cõponat᷑ ex duob rectꝭ ras eijcimꝰ.vł qꝛ ꝑ os egrediant᷑ vᷣba ⁊ igre diãt᷑ cibi. Et pducit᷑ os oꝛiſ.ſʒ os.oſſis.coꝛ ſis. Ab os. oꝛis ðꝛ ſ̊ os oſſis.qð antiqͥ dice bant ᷓ oſſuʒ.⁊ G̊ oſſu.⁊ inde gtũs płalis oſ nipit᷑. UIñ. Os oꝛ loquit᷑ coꝛio veſtit os oſ ſuũ.ſʒ nũc dicimꝰ os oſſis oſſe oſſium.ꝑi.in penultima ſyllaba gti plalis. Et dicuntur odlſſa ab oꝛe. eo ꝙ pateãt in oꝛe apertiꝰ q; ali bi.imo in alia pꝑte coꝛꝑis nõ patẽt. Na vbi q; cute ⁊ viſceribo obtecta celant᷑. Ul dicũ tur oſſa ab vꝛo.vꝛis.quaſi vſta.qꝛ olim cre mabantur. Oſa.ſe.f.g.q̊ddã genꝰ calciamẽti.⁊ ðꝛ ab os oſſis.qꝛ pmo de coꝛijs boũ oſe facte ſunt.⁊ yuis nũc ex alio geneꝛe fiãt pꝛiſtinũ tamè nomen retinẽt. Jñ oſatus. ta. tũ. id eſt. oſas pabenns. e Oſuanna hebꝛeũ eſt. ⁊ accẽtuat in fine. Etyt dicit Hieronymꝰ in. cxvij.pſalmo qͥ mani/ feſte de aduẽtu ſaluatoꝛꝭ ſcript?eſt p eo ꝙ ĩ ſeptuaginta habet᷑ interpᷣtib. O dne ſaluü . me fac. in hebꝛeo legimꝰ Oſanna. Adonai olſanna. qdᷣ maniteſti? Symmach' interpᷣ tatꝰẽ dicẽs.Obſecro dñe ſaluũ me fac.ob ſecro. HNemo & putet ex duob vᷣbis. greco vigelicʒ ⁊ hebꝛeo ᷣmõe oſanna eſſe cõpoſi/ ti.ſʒ totũ hebꝛaicũ.⁊ ſignare ꝙ aduẽt xpᷣi ſalꝰ“ mũdi ſit. necnõ ꝑ H̊ ꝙ ſubiũgit᷑ Oſan/ na.i.ſalꝰ in excelſis.ꝑſpicue oñdit᷑ aduẽiꝰ xpᷣi nõ tm̃ hominũ ſałꝰ.ſʒ tonꝰ mũdi ſit.ter rreenna iũ gẽs celeſtib vt omne genu ei flectat celeſtiũ.terreſtriũ.⁊ ĩfernoꝝ.Eſt aũt vt dic memigiꝰ. O ſanna cõpoſitũ ex itegro ⁊ coꝛ interpᷣtat᷑ ſalua vel ſaluifica.anna eſt ĩterie am lingunz tranſferri non potuit. ſicut nec Oſaureũ.rei dict eſt Chꝛvſoſtomꝰ.⁊ decli ſicut ⁊ omnebonũ. M Oſcen.oſcinis.m.g.qͥ oꝛe canit.vel folijs vł alio modo vt decipiat aues.⁊ ðꝛ ab os ⁊ ca no.Dicunt᷑ etiã oſcines q̃libetaues oꝛe ca/ nẽtes.i.cãtu auguriũ facictes fãʒ Hug Et Papias etiã dic.Oſcines oꝛe canẽtes aueſ dicunt᷑ quaꝝ auguriũ voce capit᷑ vt coꝛui. zcoꝛ.pe. oſcines. Oſcillũ.li.q̊ddã genꝰ ludi.ſ.cũ funis ſuſpen dit᷑ de trabe.in ̊ pueri ⁊ puelle ſedẽtes ipel lunt᷑ huc ⁊ illuc.⁊ ðꝛ ab os oꝛꝭ.⁊ cilleo eo ꝙ; ibi oꝛa cilleant᷑.i.moueant᷑ huc ⁊ illuc. Iteʒ oſcillũ.li.i.puũ oſculũ.⁊ tũc ẽ dimi.ð oſcu Oſculũ.li.foꝛmat᷑ ab oſ.addita culũ.ſicuta mas maſcuł. ⁊ a flos floſculꝰ.⁊ a mus mu ſculꝰ. Etẽ oſculũ.dimi.de os oꝛis.q;tũ ad vocẽ.Et qꝛ aliã habuit ſignificatõʒ a ſuo pᷣ mitiuo.iõ os fecit alið dimi.ex ſe.ſ.oſcilluʒ id eſt.puũ os vt dicit Pꝛiſ. Et differt oſcu lum a baſio.qꝛ oſculũ eſt religiõis. Uñ ðꝛ. Recepit eũ ĩ oſculũ pacꝭ Baſiũ vo ẽ ainoꝛꝭ Suauiũ luxurieꝛ libidinis. Vñ Baſia cõ iugibo. ſʒ oſcula dant᷑ amicꝭ. Sua nia laſci uis miſcẽt᷑ ſ̃ta puellis. Itẽ oſculũ filijs.pa Item Oſculũ charitatis. Baſiũ blãdiciei Duauiũ voluptatis. NCee Oſoꝛ.oꝛis.m.ge.i.oditoꝛ.⁊ ðꝛ ab odi odiſti. Vnñ Plautꝰ i amphitrione. Scito illũ ma didũ ⁊ incõtinẽteʒ atq; oſoꝛẽ vxoꝛꝭ ſue.ſᷣm Hug. Papᷣ.aũt dic.Oſoꝛ.oꝛis.ab odio.diſ dict.i.inimicꝰ qͥ aliũ odio habet. rupto. O ſi ei latine ðꝛ ſalua ſiue ſaluifica. Oſſeus.ſ ea. ſeũ. pe. coꝛ.i.de oſſibo exñs vl fa Aunnna vᷣo apud illos interiectio obſecrãtiſ Niã apud illos ab obſecrãte ðꝛ ãna.ſic apð nos latinos a dolete ð heu. Et ſᷣm ſ̊ debe Anicẽna. Ci inteſtina deſcẽdunt iĩ oſeũ ⁊c ret dici integre oſianna.ſʒcoꝛrupte ðꝛ oſan na dempta i.vocali.⁊ interpᷣtat᷑ oſanna ſal/ ua ł ſaluifica obſecro.qꝛ ſicut dictũ eſt.oſi ctio obſecrãt᷑ apud hebꝛeos. Et ſubaudit populũ tuũ ltotũ mundũ.hoĩes ⁊ anglos ipſoꝝ ruinã erx hoĩbo reparãdo. Quidã di/ Ccyui q oſanna interpᷣtat᷑ ſalꝰ.q̃ſi dicat. Dñe tibi debet᷑ ſalꝰ mũdi.Auguſtin vᷣo dicit ꝙ oulſanna eſt vorxobſecrãtis.magis affectũ in dDicaãs qᷓ; rẽ aliquã ſignãs.ſic ſunt in lingua latina interiectiones. Etiõ Oſanna in ali ccus.vel ad oſſa ꝑtinẽs.vl oſſibs plenꝰ. In nenit᷑ etiã ̊ oſeũ.ſei.p burſa inteſtinoꝝ.vñ ⁊ tũc ꝓ.pe.⁊ ſcribit᷑ ꝑ vnũs. Oſſiculũ.li.dimi.i.puũ oos. Oſſifragiũ.gij.i.oſſiũ fractio.ſicut dicimus aliqʒ feciſſe oſſifragiũ.qꝛ oſſa alicuiꝰ fregit Oſſifrag.ga.gũ.i.oſſa frangẽs.⁊ coꝛ.fra. O ſſillũ.li.dimi.i.pꝑuũ os. Oſſoſus.ſa.ſum.i.oſſibo plenꝰ. Oſſulũ.li.dimi.i.puũ os. Oſtentũ.ti.ðꝛ mõitꝝ ſiue res admirationeʒ fa ciẽs.qꝛ ꝓpoſita ad oculũ pᷣt ondi. Oſtentꝰ.tus.tui.ðꝛ irriſio ⁊ maxiĩe qͥ fitoum aliq̃̊ ſigno notabili.̊ irriſus oſtẽdit᷑. Und Deheon nlihabene OKauull esoſtenſe Oingnel teſacinti thoſrut Gahuor Oluarnl oſhemnini olni nilpen Tolre ſre tiigorpu purnogal Papusdi teſta⸗gamolt minoik Hre⸗ Ottrariesen ſtehebz. Otrarinn. cboſtm 9 nlinula iuniiot Nolbraenmig ialaſtzian nngnapnm⸗ Ron. Gagt dagorlanes⸗ Nuarmialn. Mlelantcnn ridechhen Omacnaile ſHächiei Ouicrluleden Ullelgnnti⸗ DPaorckopiuo⸗ Moonla i9 lllaledinii nigono ni. een uestden ilbernncen Secninn. nocecapen. iſciſnoſh 1pockettäns d0801cld n 1nücidini (Addiaalüſan Koſcnd 1tae. nideosbi uſgicaizte dinierſeſock Peie Etdifent⸗ tnigos Dit Baſü oent ins Ci Bmin ic. Suunah olculiflis Suniiſt Balüblidticia radocio ore onſten cons k0di iodd . idroſipiin is Noſtngin pbenſuilefnt adctilntii⸗ teſte habz. ⁊ vſus eſt ꝓ pumic. Oſtratꝰ.ti.m.g.i.pauimẽtũ teſtaceũ dictum ab oſtra.qꝛ qͥbuſdã minutis ⁊ fractis teſtiſi Soloꝛ auriculaꝝnz. tui habentes. 4 Oſtentaculũ.li:i.demonſtratoo. Oſtia. ſtie eſt quedã ciuitas. Iñ oſtieſis. vt exp̃s oſtienſis. Oſtra.grece.latine ðꝛ teſta. Iñ h oſtra.oſtre teſta cniuſdã piſcis. Et hinc h̊ oſtreũ.ſtrei. ⁊ oſtrea.ſtree.qͥdã piſcis qͥ in oſtra latitat Sʒ oſtrea.oꝝ.p ipᷣis piſcibo ðꝛ ĩ neu.ge.ſ,ʒ Oſtree.aꝝ.in fe.ge.ſũt carnes eoꝝ. Iñ hic — 7 — — 7 oſtreariꝰ. rij.qͥ piſcẽ illũ vẽdit vł capit.Et B oſtrũ.ſtri.i.purpura.qꝛ oſtroꝝ ſãguĩe tigit Inñ oſtreꝰ.ſtrea.ſtreũ.i.purpureꝰ.⁊ oſtreatꝰ ta.tũ.i.purpuratꝰ.et h oſtreariꝰ.rij.qͥ ĩ pur/ pura oꝑatr.vel qͥ e facit vł tingit ̃ᷣm Hug. Papias diẽ.Oſtrea aĩalia marina.dicta a teſta.qꝛ mollicies carnis ĩterioꝛ mutat᷑ vxel minuit᷑. Gꝛece em̃ teſta oſtra ðdꝛ. Oſtratites.tis.m.g.qͥdã lapis qͥ; ſilitudineʒ vel lapidibo calce admirxto fiat. Iñ h oſtra 77 0 tariꝰ.rij.qͥ oſtratũ facit.⁊ oſtratari.ria.riũ * „ ad oſtratariũ ꝑtinẽs. Oſus.ſa.ſuʒ.i.odiẽs.⁊ ðꝛ ab odi.odiſti.⁊ hʒ vim ꝑticipij.vñ ↄſtruit᷑ cũ actõ ad modum „ Ota grece.latine ðꝛ auris. Iñ h otagia.gie. Ouale.lis.n.t.coꝛona q ppter pugnã dat᷑ vi/ ctoꝛibo.⁊ ðꝛ ab ouo.ouas. *„ „ * Ouatio.onis.i.letic vl exultatio victoꝛuʒ (z q exhibet᷑ qſitriũphus victoꝛib. Ouicula.le.dimi.i pua ouis. Ouile.lis.n.t.i.caula ouiũ.⁊ p.pe. Uñ qͥdã Durxeſt opilio cui nomẽ ouile miniſtrat. OQuilio.onis.i.opilio.⁊ ðꝛ abo e. OQuilla.le.dimi.i.ꝑua.ouis. Sõl . 8 „ e . 3 7 Hebꝛ eon. vj. Cruciſigetes llii dei ?⁊ ollte ouis. Iteno eſt vilis onis. centũ mihi cha Oniſpex cis.cõ.g.qͥ vel q̃ viſcera ouiũ inſpi OQuũ.ui.dicũt greci oum.⁊ interpoſita nco ſonãte.inde nos dicimꝰ h̊ ouũ.ui. Ul dicit᷑ ouũ q̃ſi vuũ ab vua. eo ꝙ ſit humidũ ſicut vua.qꝛ ſicut vna exter ſicca ẽ ⁊ interiꝰ vui da ⁊ humida. ſic ouũ exteriꝰ ſiccũ ẽ ⁊ interi us humidũ. In Bouulũ.li.dimi.⁊ Hͥ ouicu lũ.li.ſiłr dimi.ſᷣm Hug.E ꝓ.pᷣmꝗ.ſʒ ouo. ouas.eã coꝛ.vn. Pꝛudẽs frater oua cũ dat tibi ſepiꝰ oua. Papᷣ.vᷣo dicit. Ous victa. qꝛ ſunt vuida ab eo ꝙ intrinſecꝰ humoꝛe ſint plena. Nã humidũ eſt qð exter humoꝛez 2 gute Orea. oree. vel oxia eſt acutꝰ meꝛboł velox. 2382 ab oxi.qð ẽ acutũ ł velox.qꝛ cito traſit vel necat vt freneſis. Et h oxea loxia qcu tus accentus. Sũt eĩ decẽ figure acceiuũ q a greci puerbioꝝ diſtinctõibo apponunf. Ori apud grecos ⁊ acutũ ⁊ velocẽ ſigt. Inð oxus.xa.xũ.i.acutꝰvel velox. Uñ ⁊ qddã ge nus teli acuti ðꝛ h oxus.xi.Et moꝛboꝝ qui daz dicunt᷑ otci.qͥ dã chꝛonici.Oxi ſunt qͥ ci to interficiũt vł trãſeũt Chꝛonici aũt ſunt aneo T nmol din languere faciut. Ité ab oxi qdᷣ eſt acn gute CTuel tũ ðꝛ apud grecos acetũ oxi.eo ꝙ ſit acutũ Itẽ ab oxiqð ẽ acutũ vel velox ðꝛ oxi qdã medicina. Orxiphałꝰ.li.genꝰ eſt mẽſure.ſ.acitabulũ vł ocitabulũ.⁊ ꝓpꝛie ad acetũ ferendũ.vñ ⁊ ðꝛ oxiphalłꝰ q̃i oxiphoꝛꝰ. vel ðꝛ a phalon.qð ẽ lignũ.eo ꝙ ligne ſit.⁊ coꝛ.pbhha. Origaros.m. g. vel h oxigar.gari.iacetum cũ liquamine. “ — 97 * Origoniũ.nij.in q̊ tres anguli ſunt acuti.⁊ ʒ ab oxi qð eſtacutũ.⁊ gonos qð cangułꝰ ⁊ oxigonꝰ.na.nũ.i.hñs tres ãgulos acutos Ins. Ouinꝰ.na.nũ.pe.p.i.res ouis.vł de oue exi· Oximel.n.g.vel oximellũ.li.ẽ aceti ⁊ mellis ſtens. vt carnes ouine. pvpnmixtio. i. duas ptes hñs aceti ⁊ tertiã mel efe Ouis.ouia.ſ.g.ðꝛ q̃ſi oblauis.ab oblatiõe. lis.vñ talↄfectio dulcedinẽ retinetꝛ acoꝛẽ cigoſuan co ꝙ antiqͥtus ĩ initio.nõ tauri.ſʒ oues ſa/⸗ . ſ. angivet s. . crificarent᷑.ſeu ĩ ſacrificio mactarent᷑ Pꝛiſ cianꝰ vᷣo dicit ꝙ deſcẽdita greco.Gꝛeci em Dicũt oyos ⁊ nos cã vitãdi hiatũ ouis dici mus. Ex his ſcʒ ouib q̃dã dicũt᷑ bidentes. ꝛ inter dẽtes ſuos duos altioꝛes hñt.cũ qͥ bus dicũt᷑ naici.q̃s gẽtiles maxiĩe ĩ ſacriſici is offerebãt.⁊ coꝛ.pmã ouis.ſʒ ouũ.ui.pð. Vnñ. Que male fetet ouis nõ ẽ melioꝛ trib O; ij. Reg. vi. Irat ẽ dũs indignatiõe Oʒã. Et infra. Et vocatũ eſt nomẽ loci illi?pcuſ Oximentũ.ti.acetũ cũ vino mixuun. —— a.oʒe/ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdã viri.Deq̊ͥ hẽt᷑ ſio Oʒze. Et nõ debʒ accẽtuari in fine cũ ſit declinabile.Et interpᷣtat᷑ Oʒa robur vl vi ſio.ſiue videns.vel robuſtus. 7 . Oʒias.oʒa.vel oʒi.ĩterpᷣtat᷑ robur. Uñ Oʒi certa foꝛma factũ erpᷣſſum ⁊ redactũeſt. wnin as dicheſt. q; interpᷣtat᷑ foꝛtitudo dñi. IpPe Nactũ tacitũ ðꝛ.qð in veritate nõ eſt expᷣſſe Jiſtu à Aʒarias duplici noĩe. Iſte ẽ qͥ illicitũfactũ.ſʒ ex aliq̃ lege ſpẽali acſi fieret ſtatutü leinen ſibi ſacerdotiũ vedicare conatꝰ eſt. lepꝛa in excauſa habere iubet᷑. vᷣbi gra. õduxido mmage fronte ꝑcuſſus eſt. vt ðꝛ.ij. Paral.xxvj. Ite mũ a Seio. ⁊ res meas intuli.in H caſu res en iiij. Regu.xv. mneeillate p mercede vom debẽt᷑ Seio in * Ojꝛʒimũ.mi.ðꝛ ab oʒa vl oʒi.qð ĩterpᷣtat᷑ro re h̊ ſtatuẽtevł iubẽte lege pigneri ita eẽ ob lig Ee bur. Et oʒima inteſtina boũ dicunt᷑.ſ.tripe ligate.ac ſi ſpealit᷑ ⁊ expᷣſſe inter nos ↄcoꝛ bagen 1 qꝛ ĩ eis ↄſiſtit foꝛtitudo.vñ Perſiꝰ. Cũ bñ datũ eſſet ⁊ ↄuetũ dato tñ ꝙ nõ ↄuenienꝰ. eallen Diſtincto cãtauerit oʒzima neruo. ⁊ ſuꝑ hoc dixerinꝰ. ÿU? ioiſcl 81 ant „ R NOactũ adiectiõis.in diẽ talẽ eſt.vt vẽdo ti / ſofne ES õ e —e2 bi domũ.⁊ ſi potero hꝛe maiꝰ pᷣciũ vſq; ad . nnlten Aittera apud hebꝛcos nõ habetur menſem. ego repeto ipam domlmß. lbrel p nec vllũ nomẽ eſtapud eoſ qð hoc DNactü legis cõmiſſarie eſt. vt vẽdo tibido heſtnuen elemẽtũ ſonat. Abuſiue igit᷑ accibi mũ.⁊ ſi nõ ſoluerꝭ infra mẽſem. volo ſitĩ S hlliſeniſu enda ſunt noĩa hebꝛea.qñ ꝑ p.inueniũtur empta.C. de pac.inter ẽp.⁊ vo. uis lndiͤ apud nos ſcriptta. DNactũ ꝑſonale eſt qð nõ generaltr fit.ſʒ tũ opriense Habulũ.li.a paſcẽdo ðꝛ.ſ.paſtꝰ.vł paſcua. ꝓ vna pꝑſona vel duabo.Et ðꝛ ꝓſato ꝑſona Pronnicin Iñ pabuloſus.ſa.ſum.pabulis plenꝰ. le.qꝛ fit ꝑſone ſoli.ſic ꝙ tali ⁊ nõ alteri pdeſ eraformun Pacal.liſ.ↄ.t.⁊ G̊ le.i.pacẽ deſignãs kad pa ſe poſſit.vt ſi paciſcoꝛ pecuniã a te mihi de ognatopy cẽ pꝑtinẽs. Unñ Oui.in.vi.meta.Circũit exr bitã nõ petituꝝa te ſʒ a tuo herede.tũc illö Pioclole⸗ tremas oleis pacalibo hoꝛgs. pactũ tiñ ꝑſonã tuã tuet᷑ ⁊ nõ heredẽ tunʒ. mi Cig H0acat.ta. tũ.i.pacificat?.⁊ ðꝛ a paco.as.qi Nactũ realevł ĩ rẽ eſt generale.⁊ nõ ↄtinet ſactiluu/ pacæẽ tenẽs.Et cõꝑat᷑ ſᷣm ꝙ eſt nomè paca/ ſpẽaliter vnã duas vl plures ꝑſonas. ſʒ ge Pulunet tus.tioꝛ.ſimꝰ. Uñ ad Heb.xij. Fructũ pa neraliter cõplectit᷑ oẽs ad s illa reſ ꝑtinet ogopit catiſſimũ exercitatꝭ ꝑ eã reddet iuſticie. vl ꝑptinere p̃t. vt cũ debitũ meũ oĩno remit ſulcecipingi Pacifica.dicebat᷑ oblatio q fiebat pꝛo pace to tã tibi qᷓ heredibo tuis.ita vt oẽs libere/ gmainzd/i ad deũ ł ad hoĩes.vł quia ad bonũ pac fie minitu ⁊ heredes 7 fideiuſſoꝛes.⁊ nullꝰmi ſchan Ui⸗ bat ſiẽ ſalutaria ſacrificia ꝓ ſalute data vel hi reſeruet᷑ regreſſus ad pecuniã vel ad reʒ Nuigpugin7 dada vl reuãda offerebat᷑ſic ðꝛ ĩhiſtoꝛiſ petendam. ô gtu OPactio.onis.t.g.i.ↄuẽtio. ditio.pmiſſio. Pacrũ nucũ dici põt qd ab oĩb iuris ſolẽ/ eau PHactoꝛi.ria.ria.i.ad pactũ ꝑtinẽſ.⁊ dicia nitatib⸗ eſt deſtitutũ.i.iurꝭ ſolẽnitatib eget Ciwars. pactũ.⁊ G̊ pactoꝛiũ.rij idẽ qð pactũ vel lo/ ſcʒ qñ nec chirographũ.nec inſtrumẽtũ in Ceatſisgriunn cus vbi fit pacuůu. teruenit. ᷓ pactũ cõfirmet᷑ roboꝛet᷑. Et ðꝛ fhhctdri Oactũ.cti.eſt int᷑ ꝑtes expace ↄueniẽs ſcri/ nudũ a cauſa qᷓ ſufficere pᷣt ad ꝑfectã obli/ Meckinirn ptura. legiba ac moꝛibo cõpꝛobata.de v. ſig. gatõez. vt do. vt faciaſ.facio vt des ⁊c.Cu Manngint c.pactũ. Uel pactũ eſt ↄſenſus duoꝝ ł plu iuſmodi ↄuẽtiões dicũt᷑ ↄtract inomiati Dienecidix riũ in idẽ placitũ.ſ.ad dãduzʒ vł faciẽdũ ali Itẽ ðꝛ nudũ a foꝛo negocij.vt qñ negociuũ deningtin qͥd alteri ab altero eoꝝ.ff. de pac.l.j.S.j.? O nõ incidit ĩ certũ nomẽ cõtract?. vt in noie lorncihig a paciſcoꝛ.ſcer.q̃i de pace factũ.vel pacis emptiõis.vẽditionis.locatiõis ⁊ ſimilium. Plüemaga⸗ actũ. Itẽ ſᷣm quoſdã pactũ eſt cõtractꝰ.qiꝛ Itẽ nudũ ðꝛa rei interuetu vt tali nõ inter ſnlnithe, paciſcẽdo diuerſas in idẽ ↄtrahimꝰ volũta cedat res ã poſſet ſuo interuẽtu ꝑfecta red nnifinin tes. Et capit᷑ qñq; late p eo ꝙ nõ trãſit in cõ dere cauſam obligatõis.ſicut ĩ mutuidati Abiltanne 8 tractũ noĩatũ.vt vẽditio ⁊c̃.et ſic pactũ pGt one.Itẽ ðꝛ nudũ a ↄtinẽtia.qm̃ ſi in ↄtinẽ frder itd dici ↄtractꝰinoĩatꝰ.vt trãſactio.dovt des tipꝰ ↄtractũ adijciat᷑ pactũ ex pᷣcedeti obli unſni iun ⁊c̃.Qũq; ſtricte ꝓ ſimplici pacto qtis facto gatiõe vires ↄtrahit vt videat᷑ ineſſe cõtra Ggntin n vt pmitto tibi decẽ ⁊c. Et ſica traſactiõe ? ccui.⁊ cauſam veſtire vt pactũ qñ ſel facti ſckirinſi⸗ pollicitatiõe differt.qꝛ pollicitatio eſt ſolt?ꝰ c ⁊ poſt traditionẽ ĩtercedit res ſi veſtit iter PAnrri * offerẽtis. Et aſſignat᷑ differẽtia inter pactũ uentu rei. Pactũ veſtitũ ðꝛ ſex modis ſʒ q ir pbiny nge ⁊ trãſactionẽ.qꝛ pactũ eſt dere certa ⁊ nõ li ſex modis veſtit᷑.i.re.vᷣbis.lr̃is.ↄſenſu.ↄtra Mnrice etb tigioſa ⁊ gtuita.Crãſactio vo de re incerta ctu coherẽtia.⁊ rei inceruẽtu.ᷣm Boff. In fgln opali litigioſa ⁊ nõ gratug. (ſti.de ver obbl. lnt Pactũ ↄuentũ ðꝛ.qð ſub certis vᷣbis ⁊ ſub Nadus.di.fluuiꝰlombardie.ſic dictuaab “ finnſhn nedac atenöcſtſe. cſifengaai. GF2. Köderdr mllinßgun debet Oena epgheniti einternosd dPNgi mb zci nmdon. t. Nüwtid neſen. Magi „N. generalrſthii Störprinpan tliznöaienpet Ncunüäatenhi oberedeticl⸗ tnöbanden nenalc ?1hooti urw gongs he Zösillureſotn. imeioinorent ia mocs iibeſ⸗/ ſorco? nul ni unii wla othiunsſol/ Oleniurhege Kinrometa lrodonek⸗AId⸗ tnd gegio Ndes l anch inonii i. Nnego och N N. „ we . ſnlun⸗ tnif. en n vno triũ fontiũ exqb hʒ oꝛiginẽ qͥ pac'dðꝛ Itẽ fluuiꝰ padus dictꝰ eſt eridanꝰ a phetõ/ 3 in eũ ſi⸗ ubmer. o qͥ eridan dicebat᷑. Iñ pa danus. na.nũ. pe. p. aganiſmꝰ. mi.i.ritꝰ ⁊ mos paganoꝝ. Daganꝰ. na. nuũ.t. villanꝰ vł incultus.⁊ ðꝛa pag qð ẽ villa. Etqͥ cũq; habitat ĩ villa ðꝛ paganꝰ. Pꝛeterea qͥcũq; ẽ extra cinitatẽ Si id ẽ.eccłiam ðꝛ paganꝰ.q̃i villanꝰ.⁊ nõ ha/ bitãs in ciuitate dei.i.eccłia.ſʒ longeẽ ĩ pa/ go ſᷣm Hug. Scom Iſi. aũt pagani dicũ tur a pagis atheniẽſiuzʒ vbi oꝛtiſunt. Ibi eĩ in locis agreſtibo ⁊ pagis.gentiles lucos et idola ſtatuerũt.⁊ a tali initio pagani voca/ bulũ ſoꝛtitiſũt. Iñ paganic.a.ũ.⁊ hͥ paga/ nitas.tat.i.młtitudo ⁊ collectio paganoꝝ. vel ꝓpꝛietas qᷓͥ pagani dicũt᷑. vł terra eoꝛuʒz. Haganicũ aduẽticiũ.eſt peculium qð exp ſpera foꝛtuna aduenit veluti ex teſtamento cognatoꝝ vel etiã agnatonnx. Pagella.le.dimi.i.pua pagĩa. Uß Hiere. xxxvi Cuũq; legiſſet tres pagellas vł q̃ttuoꝛ ſcidit illud ſcalpello ſcribe. PHagina.ne.f.g.i.ps folioꝝ libꝛoꝝ ⁊ Zꝛ a pã go. gis/ ꝓ iũgere l impellere.qꝛ pagine ſibi inuicẽ cõpingũt᷑.vł qꝛ folia ibi irgunt᷑ Pa gina etiaʒ ðꝛ qñq; charta.qñq; liber.qñq; ſcriptura. Un ↄſueuit dici. Hoc ĩuenit᷑ in diuina pagina. Iñ h̊ paginula.le.di.i.ꝑua pagina. ðð Pagylue itnuuspogne agꝰ.gi.i.villa.⁊ ðꝛ a pige qd apud grecos ſonat fõs.qꝛ iuxta fontes ville ſolẽt edifica ri.Et ꝓducit ymlaã. Pala.le.eſt inſtrm qͥ ventilat᷑ frumẽtũ.vta palea purget᷑.vide infra in poale. NPalefredꝰ.di.pe ꝓ.eſt genꝰ eqͥ quialio noĩe ðꝛ mãnus.⁊ gdari.⁊ ðꝛa paſſu ⁊ leni.⁊ fre no.⁊ ducẽdo.qꝛ leni paſſu ꝑ frenũ ducit᷑. Halaãs.antꝭ.o.g.qͥ nũqᷓ; ĩ aliq̃ loco habʒ cer tã manſionẽ.⁊ ðꝛ a palo.las. Iñ palãter.i. maniteſte l vagãter. Et palabũdꝰ.da.dũ.i. errabũdus.vagabũdꝰ ſᷣm Hug. Uñ Ju/ dic.ix.One aũt turme palãtes ꝑ cãpumad uerſarios pᷣſeᷓbant᷑. Papᷣ.vo dicit. Palan tes gaudẽtes.palã vagãteſ.diſꝑſi. Palãter id eſt. incõpoſite vł diſpeſe. Palanteũ.tei.n.g.q̊ddã oppidũ in palatino mõte.vbi mõ eſt rhoma.Et qꝛ palanteũ al tum erat.ideo palanteũ ðꝛ murꝰaltuſ.vł fa ſtigium. MMMM HPalata.te.pe.p.maſſa qꝗᷓ fit de palis.Et pa/ te ſunt maſſe qᷓ de recẽtib⸗ ficub cõpingiſo mitur.ij. Re. xcyv. òòMW Palatinꝰ.na.nũ.pe.pð.i.de palatio etñs.? tuũc ðꝛ a palatiũ. Uel palatinꝰ.na.nũ.i.ꝑti/ nens ad palatũ.? tũc ð: a palatutu. Palatinꝰ comes ðꝛ qͥ curã gerebat pᷣcipuã. vt miſſis notaꝛijs ſuis negligẽtiã iudicum argueret. C. de offi.recto.l.nullã. W Palatiũ.tij.ampla domꝰ in q̃ multi vaga/ ri pñt. In palatinꝰ.na.nũ.pe.ꝓ.i.de palatõ exñs.Uł h palãs.antꝭ.rex fuit archadie.in cuiꝰ honoꝛe regina aulã ipᷣꝰ noĩe ↄditã pa latiũ vocauerat. Sic apellauerũt a Pa lãte H̊ palatiũ.Et coꝛ pa. vñ Lucanꝰ i.iij. Vix odiſſe vacatphebea palatia complet. Palatum..ti.ðꝛ.a palatiũ.eo ꝙ magnũ ſit ⁊ amplũ.vł qꝛ ſi kgi palatiũ oꝛiſ vł lingue.vł ðꝛ a palo.as.qꝛ ibilingua vagat᷑. Ulpala/ tũ ðᷣ: q̃i poletũ a polo.qꝛ ibiꝓ ſui ↄcauita/ teccli⸗ ſil itudinẽ. Uñ ⁊ greci palatũ vꝛa non vocant. Iñ palatinꝰ.na.nũ.i.ad pala/ tcium ꝑtingezs. H Pale.aꝝ.f.g.płis nũeri.i.doꝛſi dextera leua q́; eminẽtia mẽbꝛa.⁊ dicũt᷑a palin.qð ẽ mo tus.vel lucta.qꝛ in luctãdo eas pᷣmimꝰ.qð ſcʒ luctari vł luctã greci dicũt palin. Inue nit᷑ etiã in ſingulari.ſʒ ĩ alio ſenſu.qꝛ.i.pala ðꝛ vẽtilabꝛũ ⁊ latũ inſtrm ferreuʒ ad opus ignis. Pala etiã ðꝛ ille ↄcauꝰ loc in anulo ĩ luo ponit᷑ lapis pᷣcioſus. alea. lee. ſiẽ dicit Iſið.in.xvij.etymo.ðꝛ a pala eo ꝙ pala vẽtilet᷑ vt frumẽta purgent᷑. Uel a pale frugũ ĩiuẽtrice.quã gẽtiles cere rem eſſe volũt. Deq̃ Uirgiliꝰ.Te q̊ʒ magʒ̊ᷣ pales.⁊ te memoꝛãda canemꝰ. Uel ðꝛ a pa bulo eo ꝙ palea ſola paſcẽdis aĩalibo pmũ pᷣbebat᷑.Cuiꝰnatura exↄtrario frigida ẽ in tãtũ vt obꝛutas nines fluere nõ ſinat. adeo calida vt matureſcere poma ↄpellat.vt diẽ lent. quas int᷑ palas ad ſolẽ ſiccat. Etſieſi Aug'.de ciui.dei.Et coꝛ.pa. Uñ i auroꝛa PNon vult nudaripaleis donec ſic aduſta. n hec paleola.le. diiim. aleare.rꝭ.n.t.⁊ ð̊ paleariũ.rij.locꝰ vbi pa/ lee reponunt᷑.⁊ ðꝛ a palea.Et ẽt ſic ðꝛ pell. q̃ ſub collo bouis fluitat huc ⁊ illucad mo dũ palee. Iñ h ⁊ H palearꝭ.⁊ h re.vl a pelle deriuat᷑ ̊ paleare.rꝭ.ł paleariũ.rij.pellicła q̃ pẽdet añ pectꝰbouis.q̃i pelleariũ. Ułſic ðꝛa palo.las.qꝛ vagat᷑ huc ⁊ illuc ⁊ fluitat Iñ palearia dicũt᷑ quedã ꝑtes ingi q̃ ſub il la pelle colligant᷑.⁊ coꝛ.pa.Ulñ Oui.meta. xi. Colla toꝛi extãt aruis palearia pendent Pales.f.g.indecli.vel pales.lis.eſt dea pa/ buloꝝ. Iñ hic palatualis eiꝰ ſacerdos. Et plr hec palilia. poꝝ paliliũvł palilioꝝ. illõ d e feſta. Uñi Perſiꝰ. Fumoſa palilia feno in qno fenũ cõburebat᷑. “ OMaleſtina.a philiſtjm vꝛbe oĩs regio circa ejõ dicta ẽ paleſtina. In paleſtinꝰ.a. ñ. getile Paleſtra.ſtre.ðꝛ lucta vel locꝰ luctatiõis.⁊ 829 palmn gselncra L mor c ibi freqnt ſe moueãt. Q honoꝛẽ pᷣmo fuit celebꝛata. Ul a palude q̃ vngebant lucta turi anq; haberẽt oleũ. In paleſtric. ca. cũ.⁊ hec paleſtrica.ce.qͥ ĩ pale ſtra luctat᷑et qꝛ ad paleſtrã foꝛtes vocabã tur.iõ paleſtrica qn ꝓ foꝛti ponit᷑ ʒ Hug. papᷣ.vᷣo dic. Paleſtra grece lucta.vbi athle te exercent ſe. Luctatio q̃ fit in gymnaſio.⁊ coꝛr.pmã. Uñ Ouið.in.xvi.epi᷑.Aut fera nos retinẽt aut vncta dona paleſtre. Palimbacho bachijidẽ eſt qd antibacchi us. ſ.pes cõtrariꝰ bacchio. Cõſtat em exp/ mis duabo longi tibacchiuns. Palin ·iiteꝝ. Itẽ palin.i. motus vel mobili tas. Itẽ palin.i.lucta. Palinodiũ.dij.ðꝛ a palin. qʒ eſt iteꝝ.⁊ oda qð ẽ caãtus vel laus. Et palinodia dicũtur laudes iterate vl cant iterati. Iñ palinodi us. dia. diũ.i.iteꝝ.cãtatꝰ ł laudatꝰ. Ethpa linodicꝰ.ci.qͥ palinodia facit vel dicit. MPaliſcꝰ.ci.ðᷣꝛ a palin.i.iteꝝ.qᷓi iteꝝ veniens vel q̃ſi iteꝝ natꝰ. Uñ paliſci dicti ſuntduo filij Jouis.⁊ etne.q̃i bis editi.qꝛ ſel de ma / tre ⁊ poſtea iteꝝ de terra.ſᷣm poetaſ. Unde pta feruẽtia terra. Paliananni loc; lucte. 82 paleſtra. Ouidius in.v.meta.Stagna paliſcoꝝ.ru Naliurus. ri. cardu eſt ſpinoſus ⁊ aſperri/ mus. Oeq̃ habet᷑ Iſa. xxxiiij. Papias etiaʒ dicit. Paliurꝰherba aſperrima ⁊ ſpinoſa.? ⁊ ꝓdu.pe.UIñ Clirgiliꝰ in bucoł. Carduꝰ ⁊ ſpinis ſurgit paliurus acutis. — Palla.le.f.g.q̃drũ palliũ mulieꝝ deductuzʒ vſq; ad veſtigia.affixis ĩ oꝛdie gẽmis dicta ſica palin.i.a mobilitate.q̃ circa finẽ eſthꝰ ĩdumẽti.vł qꝛ vᷣgis vibꝛãtibo ſinuata criſpe tur. vl ð pãnꝰ q̃drus q̃ tegit ⁊ oꝛnat᷑ altare OPallas.dis.f.g.dea belli eſt.⁊ ðꝛa palin.i.a motu ⁊ excuſſiõe haſte.Uł ðꝛ pallas a pal/ lone inſula thꝛacie vbi nutrita fuit. Uel qꝛ pallantẽ gigantẽ occidit.q̃ᷓ ⁊ minerua dicit qi moꝛtał.vł qꝛ minꝰ variaꝝ artiũ.qꝛ fuit inuẽtrix multoꝝ ingenioꝝ vt dicunt. Eta SES Et palilioſus.ſa.ſuʒ.i.fumoſus: a feſto pał el ðꝛ a pale dea paſtoꝝ.ĩ cuiꝰ gis ⁊ tertia breui.vide ð ian SS pallas h̊ palladiũ. dij imago vł ſimulacrã palladis. ? palladiꝰ.a. ũ.ad palladẽ ꝑtincs. dallex. icis. ↄ. g. i. qadulter vel iuuenis. qd facturꝰ es appẽde in humen palliũ ⁊ ꝑ/ gas qᷓ́;tũ valet tuoꝝ pedũ pmptitas. vel ðꝛ palliũ a pelliba vñ fiebat pmũ. cit᷑ palliũ qͥddã genꝰ pãni ex ſerico.⁊ qᷣlibet Sʒz mõ di⸗/ mãtellus. Iñ palliolũ.li.dimi.i.ꝑuũñ palli/ um. Et palliatꝰ.ta.tũ.i.palliũ hñs vlł pallio ĩdutꝰ. Põt ẽt palliatꝰ deriuari a pallio.liaſ Et tüc palliatꝰ.i.pallio tect.vel occult.co operb;. vt iſte hʒ vᷣba palliata.i.occulta.coo perta. Et ꝓducit pᷣmã palliũ. Exiguo ꝑuus circũdans pallia collo. alloꝛ. oꝛis.m.g.i.defoꝛmitas.timoꝛ. Eſt em palma man ęrxtéſa.ſ.extẽſis ſine er paſſis digitis⁊ explieatᷣ. Cui ↄtrari eſt pu gnus.ſ.manꝰ digitis ↄtractis ⁊ clauſis.eſt &8 palma extẽſa.pugn vo cla uſus. Itẽ a pal ma manu ðꝛ h palma.me.qᷓdã arboꝛ.qꝛ ad manꝰ victoꝛ? oꝛnata eſt.vel qꝛ oppaſſis ẽ ra mis in modũ palme hoĩs.Eſt ei arboꝛ in/ ſignis uictoꝛie pcero decoꝛoq; virgulto di uturnis etiã veſtita frõdibo.⁊ folia ſua ſine vlla ſucceſſiõe cõſeruãs. Hãc greci pheni cẽ appellãt.qꝛ diu durat.ex noie auis illius arabie q mł ãnis viuere phibet᷑. Que dũ ĩ multis locis naſcat᷑nõ tñ in oĩib fructus ficit maturitatẽ. Frequẽter aũt in egyptoꝛ ſyria. Sola hec arboꝛ vulgo fulminari mni nime credit᷑. Fruct at e? dactvylidicũt᷑ ad digitoꝝ ſil itudiuẽ. Itẽ palma ðꝛ victoꝛia. qꝛ palma arboꝛe victoꝛes coꝛonabãt᷑. Inð hB⁊ hec palmalis.⁊ G̊ le.⁊ palmoſus.ſa.ſuz. id eſt. victoꝛioſus.triũphał aĩoſus.Et hoc palmariũ.arij.palme pᷣmiũ.⁊ ðꝛ palma.q̃ſi pacꝭè alma.qꝛ a victoꝛibo ferebat᷑.⁊ ẽetymo. Vnñ palma mar.palma eſt arboꝛ.victoꝛia palma. Palma notat laudeʒ. belli victoꝛia Palmes.mitis.m.g.ðꝛ ramꝰ vi / fint.· tis vbi vna naſcitf᷑.⁊ ðꝛ ag palma/pter fecũdi tatem.⁊ coꝛ mi.in obliqͥs. SJM Palmetũ.ti.locus vbi palme abundentet allidus.da.dũ.qͥ hʒ palloꝛẽ.defoꝛmatus abiectꝰ vultu.diuerſi coloꝛiſ.⁊ ðꝛ a palleo. les. Iñ hec palliditas.tatꝭ. Et eſt ſignum amoꝛis palliditas. Uñ quidã. Pallida fſux tiuũ facies manifeſtat amos. Palliũ.lij.ðꝛ a palla qð eſt palliũ.Eſt ẽ pai liuʒz q̊ mĩſtrantiũ ſcapule tegũt᷑. ⁊ vt dũ mi niſtrãt expedite diſcurrãt. vñ Plautꝰ. Di Ulnblal poin rumianen mnicv udicos nulnecnen lt alnul Plmmim. Mlpnn füͤnüdigri⸗ Gnenodign Hichuhn Nodsepol Atantiade nnnice vraſt fncdok nc Proonis. Nulauon Halma. me. ð: a pãdo. dis. qſi pãſa T exteſa. — po wocdtoe Piluconma eruwxj dubelliinan (Wrinhfhn nnn aſefimn Gonaut n Mlluaunemnih⸗ Phlibes bis Uhmbonisifcrr ailir luogüna ſenchäpen mirihn iri o'ſinline 1SoNünnee Oalmula. le. dimi. eſt a palma.Et palmula qʒð eſt plenũ pãpinis.⁊ coꝛ.pi. Vñ Duidis palacen. etiã eſt extrema latitudo remi qꝛ extẽſa ad Põ hic päpinctoamün daige Wiunmnis modũ palme. Et palinla ẽ inſtr̃m ruſtico Han grece latine ðꝛ om̃e. Iñ ̊ pan panos loedefnnen rum ĩ area cũ tribs vel q̃ttuoꝛ vel ẽt ptibus dictꝰeſt qͥdã de paſtoꝝ.quẽ ĩ ſilitudinẽ na ori.antl ramiſ.co ꝙ habeat ramos extẽſos.ſicut pal ture foꝛmauerũt.qꝛ volũt eũ reꝝ ⁊ totiꝰna N. Etetſon ma digitos in Hug. Et Papᷣ.dicit. PHal ture deũ eſſe.vñ pan.q̃i oĩa dicũt. uidi. Peltin mula exrrema latitudo remi.qᷓ mare impel MHanates.herba eſt ex qͥ pfluit ſucc:.qͥ ⁊ pã/ or. lit᷑. Palmula gubernaculi ꝑs ima. neoatus dicic!k. kalli Etit Halmꝰ.mi.m.ꝗ.qdã mẽſura.ſ.palme.⁊ ðdꝛ a Nancelenos ðꝛ a pan.qdð ẽomne.⁊ celenoſ egät tdin palma p manu. Et eſt palmꝰa pollice vſ; qð eſt lucẽs.⁊ ö: paãcelenos. q noĩe ðꝛ luna Vi Plau= mimü digitũ erteta man. Pugill⸗ vᷣo ẽ cõè// nꝰin plenitudine.q̃ſi tota luceens. nngg alin ctis diguis pugm. ſicut dicit qda gloſa Nancrani rij.n.s. gen eſt ſpectaculi. vt fie Omnpatns it Aa. . In palinule.l. m g di.i. ꝑu palmuſ ri ſolet ab his q cũ beſtijs ↄgrediut ferociſ/ Snu Gznd Oalpebꝛa. bꝛe.f. g.i. ſinꝰ ocnloꝝ. ⁊8: a pal/ ſimis.⁊ ðꝛ a pancracioꝛ.aris. erſenco taibe Po. as. qꝛ palpebꝛe ſp mouen?᷑ piliſin oꝛdie Nancra.cre.i. rapian. dinignihl aſtantibo d cor munitione. Etacurrũtiõ Mancraciii cij i toꝛmentũ vel gagellũ. vel lüianpil inicyt ni o motu reſiciãt intuitũ jñ quidã ludꝰqͥ fit ſubtrahẽdo aliqͥd ð manu riunadilnle palpebꝛoſus.ſa.ſum.i. magnas hñs palpe in manũ: Clel pãcraciũ eſt colluctatio cuʒ Nch dlnn 26.c0*⅓ͤE'Äüe. fuſtibo vl loc/ lignis circũdat. in q̃ certo oꝛ l DPalo.onis.q palpat vt cecus.vel palpo ꝛ ine ſtant pugnãtes.vt in pugilib videmꝰ linnnioccultzen adulatoꝛ. Unñ Palpo manu tractas. ? pal· Blo. e in qdere e qy n pugilib videm li. Ui Auin Do vocqk adnlano po manu tractàs. pa i netoe. 5. ſis in colluctatione. nopuliclN aludamentũ.ti.n. s.q̃dã veſtis regũ ⁊ Bia Dancrus.cri lapis varipe ninli i peratoꝝ. qᷓ vtebat᷑ rer v impatoꝛ ad oñden Ws ↄſtãs. 579 danareomtne⸗ ſcolo⸗ deni e diu belluͦ in primo eſſe futuꝝ. a a pala.q? Dandecta te.fg. liber oſa ferẽs ⁊ ↄtinẽs ſiẽ ſert tiũc oĩbo fiebat eniã palã ⁊ manifeſtũ bellũ ĩ toti coꝛpꝰ legis.vel vetꝰ ⁊ nouũ teſta mẽtũ pPrelmo eſſefutuꝑ. Iñ paludate.ta.ti. ? pa ém Hug. Papp.vider dicere pandecter. Nens tcluſis Z udamẽtatꝰ.ta.tũ.i.paludamẽto indut.vel Pandicul⸗ ri. rij. m. g. hõ hiãs ? toto coꝛ/ nunn NAn palugamentübabens. poꝛcoſcitãs. 7 82 d pado. diis. gianho Dalũubes. bis. m. ge. . ſilueſtris colũba qᷓ in DHandona ne. quedã poꝛta apud romã que gopuſſoen ar boꝛibo nidificat. Sʒ colũba q in domibꝰ ſꝑ pãdebat᷑⁊ dꝛ a pãdo.dis. . Aandeuu⸗ Et dicunt᷑ palbes a pabulũ. qꝛ ſunt foꝛtei MHandoxr. cis.i. ebꝛioſus vel guloſus glto di⸗ pabulo. ꝙ aũt dicũt᷑ palũbes q̃i parceteſlũ toꝛ.qͥ ſo pãdit oꝛa wrer eVlecca- ſocß ige bis, ſte cq aut dicut palubes qi parcẽteſ lũ toꝛ.qͥ ſp pãdit oꝛa ꝓpter eſcaſ.⁊ ðꝛ a pãdo.is naidlaſwaſin bis. ſicut colũbe coletes lübos. etymolo.ẽ. Iñ pãdociũ.cij.i.leccacitas vel ebꝛietas.t . Hicgeaihh Inuenit᷑ etiã h palũbꝰ.bi.ꝓ pullo palũbis berna.vel caupona. ́MVNBU ncieabisilis QLiñ perſi· Aut cur nõ poti teneroq; pallũ anduca.ce.f.g.genꝰ eſt oꝛgani. egpddet Oueni do. Iñ palũbin.na. nü. m Hug. 2=ð a pãdo. dis inoinffvang PHalus paludis.ſg. ðꝛ a pales dea pabuli. Sʒ pandũ ꝓpꝛie ẽ qð dirigit capita ĩ inferi ᷓ́YUꝑ terauͦtinegnn A paleã.i.pabulũ nutriat iumetoꝝ. Iñ pa oꝛẽ ꝑtẽ. Curuũ qð in ſupioꝛẽ. Omne tamè uigofuimimn mdoſus ſa nne H ꝛh paluſtris.⁊ ſtre. ſi curuũ põt eſſe pandũ.⁊ ecõnerſo diuerp re daeinAH milis paludi vl ipalude erns vl creſcens. ſpectibo. Iñ paqulus. la. lũ.i. alietulũ cur almndtſinn⸗ Et paludanꝰ.na. nũ.paludiimmixtꝰ. vł in nus. Et cõponit᷑ repãdulus.la.l3. di ·/ palude moꝛãs. Et pò̈ lu. vñ Qucanꝰ. Tu Danegyriſta. ..g.i. laudis decãtatoꝛ e uingisi 19 ſruge triconos addit nil leſa palude. anegyric. ca. cũ.i.laudãdo decãtatꝰ. Iñ olkiois Paltlrg; ſige yl lignũ qð terre infigit in panegyrice.i.laudãter.laudabilit᷑.⁊ ̊ pane mit u lrgai, dngl ipe gec n abto figit. In paxil gyrici.ci. .licẽcioſuz? laſciuioſum genꝰdi⸗ krintlnice Pamobib il aterptatrot· amoa 1corñ d. (endi in laudibo alicui. In cuiꝰ ſpecier cõ muckanlenin Pi a Pienhlt⸗ NRtot non. coꝛr.pe. poſitõe hoĩes multis mẽdacijs adulãtur. de lun Imn Paphiletolle man male nüc offedis Paneta. te. 9. p. q vel que facitpanem. ce Amicã. Jaq; redit an paphile tolle manꝰ ampbagb. gia. giñ. dðꝛ qi oĩia comedes. et nn ci Oampin.ni.foliũ vitꝭ.⁊ ðꝛ a palmes.eo dꝛ a an. q ẽ omne. ⁊ phagin qð ẽcomed upalmuß 43 halmite dependent. Jn papine nea. nei. re. VUñ ⁊ pamphagi dicti ſ Enel da poles tmn tis að toti eſt de papiniſ,: Et papinoſus.ſa.ſũ ethyopia. qᷣb ẽ cib omne qð madi poteſt et IU Dicit Phialas aureas ſuperpoſitaſ plenaſ ola foꝛtuitu gignẽtig. Pangitoꝛiii rij.n.s. locus vbi multi ſimul canunt.ſ.choꝛus. f. cit panẽ.⁊ ðꝛ a panis.⁊ panice cea. ceum ad panẽ ꝑtinẽs.vel de pane exñs.ſicut dici m paniceas meſas.q̃ ad panẽ comededuʒ parant. vel qꝗᷓ fiũt de pnan. Paniciũ.cij.qddã genꝰ annone. 7 b7 a pa/ vice panis.vñ ⁊ dẽ paniciũ.qi panis viciũ 2 — qꝛ vice panis fungit᷑ fm quoſldd. Panicułꝰ.li.dimi.i.ꝑuus panis. 7 panificꝰ. ca.cũ.vn.j.Re.viij. Vlias qᷓ ve ſtras faciet ſibi vnguẽtarias et focarias et panificas. Nanificiũ.cij Panleezcerm. gerbec hanie ace qvel ã . .cea. ceum Bamticlanher ilr dꝛ loc vbi fit panis. Vanis.panis. m g. dz pan. q comne. qꝛ cũ oĩ cibo apponit᷑ vel qꝛ omne aial eũ appe tit. Ite vt d i biſtoꝛije ſup Exodi.· aneſ ppolitõis vocant di odecim paneſaʒymi ö ſimila mũdi valde qͥ ponebatur ſuꝑ mẽſaʒ ſenialtrinſec'. ⁊ 2ↄſtabat ſinguli de dvuabuſ decimis ephi.⁊ ſinguł ſupponebat᷑ patena aurea. 2 ſuꝑ patena pugill? thurl. Joſephꝰ chure. In diluculo ſabbati recẽtes⁊ calidi panes imponebant᷑ meſe erat ibi immoti vſq; ad ſabbatũ ſeques. Cuc illis ſublat ? thure incẽſo ſuꝑ altare noui cũ alio thure ſubſtituebãt᷑. Dublatos v̈o ſoli ſacerdoteſ comedebãt.vñ ſacerdotales dicebãt᷑. Uel ẽt ideo qꝛ vt ait Joſephus dñs pᷣceperat q; ſoli ſacerdotes panes illos foꝛmarẽt ⁊ coqᷓ rent ⁊ ponerẽt in mẽſa.⁊ tollerẽt. Diceban etiã panes ꝓpoſitõis.qꝛ ꝓpoſiti erãt coꝛã do mino in memoꝛiã ſempiternã duodeciʒ tri buũ filioꝝ iſrael.vł poꝛro poſiti.i.a lõgo tẽ nüpſi ucceſſionẽ ponẽdi. „ 7 2 niſindutꝰ. Itẽ panoſus põt dici plenꝰ⁊ ab undãs pãnis. Inñ h̊ pãnoſitas.tatis. — „ Hiãnuci. cia.cin.i.pãnoſus.vilibo pãnis in dut.⁊ ꝛ a pãnꝰ.Et h pãnucia.cie.ðꝛ qdaʒ veſtis qꝛ ſit de diuerſis pãnis abſciſſa. poꝛe poſiti. ꝗꝛ ꝑ totã hebdomadã.ul ĩ eter/ DPãnoſus.ſa. ſum.i. cincinnoſus. vilib, pã / riam ob cũ fabꝛicarent. Dither. therꝭ actõ pãtherẽ vel ra. ⁊ 5 pan/ tFppera.re.pe. p. genꝰ lupi ⁊ ða pan qd ẽoë̈G,./ 42 pan. Erhᷣ panthe apud ſchvtas qͥda hoĩeſ mõſtruoſi cũ diffu ſa magnitudine auriũ vt omne coꝛpex eis contegaaen. * Oanſelenos.i tota lux noctꝭſ.luna plenak = pleniluniũ. 829 pan qð eſt t 0 tũ.⁊ ſelenos 14 ãſus. ſa.ſum.i.apꝑtus.extẽſus. diffuſus.ſ. qꝛ ambulat nudis pedibo. SððDU Dantapoles grece. ð negociatoꝛ qͥ multa vendit.qͥ latine ſeplaſſarꝰ ðꝛ. eo ; oĩm aĩaliũ ſit amicꝰ niſi dꝛaconis.vel qnia ĩ ſui generꝭ ſocietate gaudeat.⁊ ad eã/ dem ſimilitudinẽ qͥcqͥd accipit reddit. HHHHanthe chei.de⸗ in ſe oĩa repᷣſentãs.⁊ ðꝛ a nis. vel artificiũ piſtoꝛis.⁊ d? a panifico. pan. qð eſt omne.⁊ the de? q̃i oĩm deꝰ. Idẽ ntheu vel pantheon. teplũ üliꝰ dei. vel templũ oib dijs ↄſ. ecratũ. ſicẽ ẽ templu oĩm ſea ctõꝝ. Et vt fer? rhomani cuʒ vyniuerſo oꝛbi dñarent᷑.q̊ddã tẽplum mari mũ ↄſtruxerũt in cuiꝰ medio ſuũ idolũ col locãteſ.oim ꝓuinciaꝝſimnlacra ꝑ circũitũ ſtatuerũt. reſpicietia rectis vultibo idolũ ro manoꝝ. Si qñ aũt aliq puincia rebellaret ↄtinuo arte diabolica illiꝰ puincie ſimula/ crũ idolo romanoꝝpoſterioꝛa voluebat.tã qᷓ; innuẽs ꝙ ab ei dominio receſſiſſet. Cõ citati ergo romani ad ipam ꝓuinciã copio ſum exercitũ deſtinabat ⁊ ipaz ſuo dñio ſbᷣ iugabãt. Uen nõ ſuffecit romaniſ ꝙ oim ꝓ uinciaꝝ ſimulacra ĩ vꝛbe ſua haberẽt.quin potifere ſingulis dijs tẽpla ſingula cõſtru xerũt.tãq; qͥ eos oĩm ꝓuinciaꝝ victoꝛes et dñſoſ effeciſſent. ſʒ qꝛ oĩa idola tẽplũ ibi hꝛe Pannus.ni.m.g.ðꝛ a pan.qð ẽ omne.qꝛ ab oĩhoĩe appetit᷑. Iñ pãniculus.li di.i.puus pannus. Panocr cia ciũ. : a pan.qdð omne.⁊ ota nõ poterãt.ad maioꝛẽ ſue veſanie oſtẽtatõʒ vnũ templũ ceteris mirabiliꝰ ⁊ ſublimi in honoꝛẽ deoꝝ oĩm erexerũt.⁊ pantheon qð ſonat oĩ deo nũcupauerũt. Põtificeſeĩ ido loꝝ ad maioꝛẽ ppłi deceptõʒ finxerũtꝙ ſibi a Cybele quã oim deoꝝ matrẽ appellabãt fuit imꝑatũ.vt ſi de oĩbo gẽtibo vellẽt victo/⸗ riam obtinere. filijs ſuis templũ magniſi/ Pantomimꝰ.i.ꝑ oĩa ioculatoꝛ.⁊ ðꝛ a pan. k panton.i.omne ⁊ mimuus. Paw.ni.m.g.vᷣgula illa circa quã trama in uoluit.⁊ : a panus.eo ꝙ pãnus texit᷑. Idẽ ⁊ cãnellłðꝛ.qꝛ ⁊ de cãuis fit in qbuſdã loq vñ Luciliꝰ. Intẽtus mõſtret rectus ſub te gmiĩe panꝰ. Iñ h panucula. ule.di. nauicla „ textricũ qꝛ e diſcurſu pãni texunt. ſueli ws nuaſ wimam Mig, “” Pulnde Mlet aotui Pepunn Papichin Culinfimes NuliCini iepupts 3 imieme hpzuenne qudĩ ſomno Go twuakal napeelai atichia ſiciſcdet topunge poꝛeot Lephua⸗ uphiophi Opin/ gan Fbebzup Auplbvnin Pepuns geeno uiſaſuewyl Ploonst, nunerkad audenmne Wemmüden⸗ ſaponidde unohni⸗ lelumend Pigepnn oyendienn Al hlit Vmnlalete No gaſꝛone eflpabra Uiigl. ynniln. moonise hin heinti . apa hapei odmitabilliemaionp' zcn-, rme m adpapyz ptinge, wrpepapyro: dg os,1 823 abe: q̈ct itericctio admiratiſ exiſtes Dicit ena papyr ria. rin. pꝛo codé? a⸗ ꝛ vic s dei gerit in terris.Et vicarius illi UVñ Iſa. xviij. Que mittit in mare legatos ä us eſt. cuieſt terra ⁊ plenitudo eiꝰ.c.tua.de ¶⁊ in naſis papirijs.vl papyri ſuper aquas. elmapeer! deci. ⁊.ix.q.iij.cũcta ꝑ mundũ.qꝙ aũt ðꝛ pa In vaſis papyreis. id eit.i nauib de papy Rtocäi zſcene pa quaſi pater patrũ.etymo.ẽ. Iñ h ⁊ h pa ris.i.iunq;.que papvri tãte ſunt magnitudi ⸗ palis.⁊ le.et h̊ papale.lis. Et h papatus. nis.ſᷣm hiſtoꝛiãa Alexandri vt naues fiãt ex ſns difl d ms. tcuuuu. cis. Qel in vaſis papyrijs.id eſt. chartis de D OPapas.pantis.i.gnartio.qꝛ circa culinas papyris factis.q̃s egyptij per legatos mit/ õ papãdo incedit. Uel papas ð pedagoguſ tebãat duob tribub euntes peraquas. C 5. cui infantis diſciplina cõmittit᷑. Un Juue in vaſis papyrijs.id eſt.pyxidibus de papy eyelmn 10emn naliſ. Timidus pᷣguſtat pocła papas. Oʒ ro factis.in quib ↄtinebantur vel defere⸗ drapan göei. Piqpapns ai . grece ddã genꝰ lini cãdi bantur epiſtole miſſe ab egyptijs per lega⸗ ſidrconis n Diſſimi ⁊ moliſſimi. tos ad exhoꝛtandũ ⁊ animandũ duaꝝ tri/ Cndeat tadch Dapauer. ueris.n.g. herba eſt ſomnifera de buũ iudeos. l Cipitradi. qua dic Virgiliꝰ. etheo ꝑfuſa papauera MHapula. le.ſicut dicit Iſis. eſt guiſſima cu reßſentis 151t ſomno. Sopoꝛẽ eĩ languẽtib⸗ facit. ⁊ alia tis erectio circũdata ruboꝛe.⁊? iõ pabula di loinde. d eſt vſuał.alia agreſtis.ex qͥ fluit ſucc qͥ api/ cta ta aniepilla pugauroie Tagu- hancheontili on appellat᷑. Et papias addit. Papauer ſil/ la eſt carbũcul. ſũt ei papule minutiſſima DusNeenni did uaticũ.i.agreſte cũ gceto tritũ ⁊ frõti impo vlcera qᷓ naſcũt᷑ alicui in cute.⁊ doloꝛẽ affe Nfartthonuncd ſitũ ſedat doloꝛẽ. Succ vᷣo ei ſi frontẽ er rüt? ſcabiẽ ⁊ ardoꝛẽ. Uñ Clirgiliꝰ in geoꝛ. Adättplumnmin xo ꝑungas ei qͥ vigilias patit᷑ omnũ cũ ſo/ Ardẽtes papule atq; ĩmũdis olẽtia ſudoꝛ. nuooſtüidlid poꝛe adducit. — BDMebꝛa ſequat ꝛc. Iñ papuloſus.ſa. ſuz.i. mmbncrii. MDaphus. f. g. inſula ẽ veneri ↄſecrata. Inð papulis plenꝰ. In papuloſitas.tat.i.pleni nonuitvidgi paphiꝰ. phia phiũ. q ſepe ĩuenit p venere tudo abundãtia papulaꝝ.Etpapulentꝰ. unbelnt H ns. rea. reu. Et ide qdã oliue dicũt᷑ paphie ta. tũ. in eodẽ ſenſu. Iñ h papulęetia.tie.ideʒ gunm Papia.ſg admirabilis ciuitas.⁊ ðꝛ a pipe qðoð papuloſitas. un ud Iumñ h ⁊ h papiẽ̃ſis.⁊ h̊ ſe.Et ðꝛ papia.quaſi· ar paris.deriuat̃a paro.as.q;tũ ad vocẽ nwnl⸗ paupibepia. Dec olim dicebatrticinũ. G6G6B q;tũ ad ſignificationẽ a cõparo.ras. Pꝛo vnueſiſer l Oapias.pie.nomẽ cuiuſdã autoꝛꝭ ⁊ ↄſeqnt᷑ pꝛie em̃ pares ſunt qͥ inter ſe cõparari pñt. hpuiltii lilbꝛi ſui ſiue voluminis. In pariter aduer. 2 B paritas tat. Et com tüſinne NDapilio. onis.ſg auicula quedã q̃ ĩ ſuo ad ponit᷑par. Cõpar. ris.i.coeq̃lis.ↄſimilis. aniſcoin⸗ 8 uentu meret᷑ admirationẽ. Deq̃ diẽ Iſið. iſpar. ris.i.diſſilis. Impar.ris.i.nõ ſilłis udarn in.xij. etymo. Papiliões auicule ſunt qꝗ ma nõ par. Separ. ri.i.ſeoꝛſuʒ a pari.i. diſſilis Nſngnac xime abudant floꝛẽtibe maluis ⁊ faciũt na/ Supar. ris.i.ſubiectꝰ pari. Iñ diſparitas cn corche ſci vermiclos de ſtercoꝛe ſuo.qͥ ſimile noie coõparitas.ĩparitas.ſeparitas.ſupparitas.⁊ Goatthiiſui nuncupant᷑. Et addit Papias. He auicu/⸗ eſtpar oĩs ge. cuz ſuis cõpoſitis. 7 coꝛr.pa. evCanieoſtin, le lumie accẽſo cõueniunt ⁊ circũuolitãteſ Vñ Buld epi. q̃ voles apte nubere nu mnibtſln ab igneprimo interire cogunt᷑. Inde papi bepari. Inunenit᷑ etiã h̊ par.paris.tm̃ ĩ.n.g. ri ntnn liones dicunt᷑ tẽtoꝛia ad ſimilitudinẽ iliuſ yt vnũ par boũ. duo paria caligan. nit horfcͤis Aulis volꝗttis. Oara pᷣpoſitio greca eſt.i.iuxta.velapð vel pfilmicſͤ HDapilla. le. f. g eſt caput mamille.⁊ t a pa re vel p̃ter vel rans. Crnuntil po.paſ.qꝛ pueri eã qᷓi papãt dũ lacceẽt. Ma Parabola.ſicut dicit donat eſt reꝝ genere ginncin, milla ei eſt ois eminetia vberis. Sʒ papil diſſimiliũ cõpatio.⁊ ðꝛ a para qð ẽiuxta.⁊ ormhling la eſt illud bꝛeue vnde lac trahit᷑. Et coꝛ.pa bole g eſt ſnia. qi ſimiliindo ſiue cõꝑatio Uñ VUirgiliꝰ. Haſta ſubexertã donec ꝑla er diſſimilibyſumpta iuxta ſniazʒ. vt cũ ſemẽ u tan „papillam. „ „„ —— ſwonit penagelio. leo pxpo. Semè eſt obũ̃ N pyrio. onis.eſt loc inq creſcũt pappri. dei. Tlicitleo detribu iuda ⁊c. Iñ parabo eaum HDapyrus. rifg pe pdu. qda herba vel ge, licus.ca.cũ.i.ſimilitudinariꝰ vel paraboliſ on en nnnus iunci.vt dicũt. Et ðꝛ papyrꝰ qi parãs vtẽs. Itẽ dicit Papᷣ. Parabole grece.latie o iitlent ppyr. ignẽ. eo ꝙ; in cereis ⁊ lampadibʒ ponit puerbia vocant.eo ꝙ in ipᷣis ſub cõꝑatiua n nsſ ad ardenduʒ. Dicit᷑etiã h papyrus charta ſimilitudine figure vᷣboꝝ ⁊ imagines veri/⸗ tnnen bombicinata. ſiue bombicina. Inde papy tfatis oſtendunt. yinmu⸗ 24 loquelã vel lo cutionẽ.vl paratꝰ.i.pmptuſ ODarabolani.ſunt medici qͥ ad cnrãdũ egra mẽbꝛa Icoꝛꝑa debiliũ deputat᷑ dicti ꝑabo/ lani a ꝑabola.qꝛ pła pꝓmittũt hoĩbo q; faci/ unt ⁊ qꝛ ſepiꝰ vtũt᷑ pabol.vt.C.ð epi.⁊ cle. parabolani. vbi ter. parabolaniqͥ c. Haracleſis grece latine ↄꝛ aduocatio vl cõ ſolatto.e ODaradletus.ti.m.g.i.cõſolatoꝛ.⁊ ðꝛ a para⸗/ cLleſis.qð eſt ↄſolatio.Et fʒ ̊ ſpuſſctũs ðꝛ pacletꝰ.i.ↄſolatoꝛ.qꝛ ↄſolat᷑ nos in oiban guſtijs nris. Itẽ paracletꝰ.i.aduocatꝰ.⁊ ðꝛ a paracleſis.qð ẽaduocatio.⁊ ſᷣm h̊ ↄuenit filio.qꝛ ipᷣe p nob interpellat apud patrem * ppot etiã ſpuatncns gruevici parocler id ẽ.aduocatꝰ ⁊ ↄſolatoꝛ.qꝛ ꝓ nob Znos cõſoaaaltt. Paradigma eſt poſitio vel enarratio exem 5 rhsrrarie aut deterrẽtis. Hoꝛtãtis vt he lias hõ erat ſiis nobis paſſibilis.⁊ oꝛatiõe aooꝛauit vt nõ plueretſuꝑ terram. ⁊ nõ pluit. Deterrẽtis.vt In illa hoꝛa qͥ fuerit in cecto 2 vaſa e in domo nõ deſcẽdat tollere illa 2⁊c. 18Z2 a para qð eſt iuxta ⁊ digma.qð ẽ di gnitas vel nomẽ vel decꝰ laus ⁊ glia. Maradiſus.ſi.eſt locꝰ in oꝛietis ꝑtibo cõſti/ tutuſ.cuiꝰ vocabulũ ex greco in latinũ vᷣti hoꝛt. Poꝛro hebꝛaice edẽ ðꝛ.qð in nr̃a lin gua delitie interptat. ad vtrũq; iunctũ fac hoꝛtũ delitiaꝝ. Eſt em oĩ genete ligni?⁊ po miferaꝝ arboꝝoſit? hñs etiã lignũ uite.nö itbi frigꝰ.nõ eſtus.ſʒ ꝑpetua aeris tẽperies. er curmedio fõs pꝛupẽs.totũ nemꝰirrigat Diuidit᷑ in q̃ttuoꝛ naſcẽtia flumia. Cupᷣloci agit poſt peccatũ hoĩs intercluſus eſt. Naradoxus.xi.i.admirabilis.et ðꝛ a paro. ras.vel para pᷣpoſitõe greca.qð eſt ad vlł iu xta.⁊ doxa głia.q̃i parat ad vanã głiam hu ius mũdi. Iñ h̊ paradoxa.xe.mlłier tal. Et adiectiue pᷣt declinari paradoxꝰ.xa.xũ. Uñ quidã liber Tullij intitula᷑ Tulli ̊ para doxis.qꝛ in eo tractat᷑ de ꝑadoxis.Et dicũ tur ibi paradoxa dicta vel ſnie ad müdanãa Frian ptinẽtes q̃i laudes glłioſe ł ꝑate. Iñ H paradoxia.xie.talis głia vel laus. Oarafernalia bona vl res parafernales.di cunt᷑ res q̊s mulieres iuxta dotẽ ĩferũt ĩ do mũ viri.a para qð ẽ iuxta.⁊ ferna qð ẽ dos vł donatio. Iñ parafernale ðꝛ qͥcqͥd młier habet vltra dotẽ vndecũq;.Et ſi eſtↄſuetu Ddoß̃t talia retinere ꝓ ſe.nec marit?ꝰ dz ſe de his intromittere.muliere iuita ſ᷑ʒ Hoſti.ð ſtoꝛie. ⁊ innumerabiles explicaut᷑ euangelũ queſtione0e. Do. ⁊ dona ꝓpter. nup. Paraphꝛaſtes.tis.m.g.i.loq̃x.et ðꝛ a para. raleſim appellant. aduocat appell N0NDaaragãda.oꝛnamẽtũ pallij vł veſtis q̃daʒ OParagoꝛia.rie.i.miti / 7 ad loquendũ. Uł paraphꝛaſtes ðꝛ ꝓpꝛienõ Ddiſertoꝛ.nõ bonꝰ ſʒ malꝰ interpᷣs. Ulł vᷣm q̊ſ daz ðꝛ qͥ min bñ interpᷣtat᷑. ſcʒ nõ trãſfert lr̃aʒ ex lra.ſʒ ſenſuʒ ex ſenſu. Uñn paraphꝛa ſtes locutoꝛ iuxta ſenſum ſʒ nõ iuxta litterã Vñ Hiero.in plogo regũ.UVlł interpᷣtẽ me exiſtimato ſi grat es.ł paraphꝛaſtẽ ſi ingtꝰ ;q; mibi oĩno cõſcius nõ ſim mutaſſe me qwiã de hebꝛaica veritaate. Paragoge.eſt appoſitio quedã ĩ fine dictio nis lr̃e łſillabe.vt mag ꝓ magi.⁊ poteſtur ꝓ poteſt.⁊ amariter ꝓ amari.Hãc alij ꝓpa/ e.i. mitigatio. et paragoꝛia ðꝛ quedã medicina.qꝛ lennit. Darapraphꝰ. phi. vel ꝑagraphũ.phi.no/ ta ſic facta.S.q aponit᷑ ad ſeꝑandas reſa re — ° bus.q̃ in cõnexu occurrũt.⁊ coꝛ.qꝗ Baragerleon mali ominis.vt dicũt. arakimenon. ð a para qð eſt ad⁊ kime/ non. qð eſt iacẽs.⁊ ðꝛ parakimenõ.i.adia⸗/ cens.q̊ noĩe vocat᷑ apud grecos pᷣteritũ im perfectũ.qð deſignat rẽ paulo añ ꝑfectã.qi adiacẽs tpᷣs.vl pᷣt dici paraqdmenon. Oaralella.le.ðꝛ a para qð eſt iuxta.et ſunt paralelle. linee eque diſtãtes.qᷓ ;uis in infi nitũ ducant᷑.nũq; ↄcurrũt.qdð non fieret ſi vna lineaꝝ ad aliã pluſ ex vna pte q; exalia accederet. Et h̊ paralellus.li.⁊ G paralellũ li.circulꝰ.eque diſtãſ ab alio.Et ſunt circu li ili qnq; in ſphera qui paralelli vocantur quaſi eque diſtãtes.nõ qꝛ equalis ſit diſtã/ ria inter quoſlibet ſibi pximos.ſed qꝛ qlibʒ paralellus a ſibi ꝓximo ſᷣm oẽs ſuas ꝑtes equaliter diſtat. VZMW Paralipomenõ grece ðꝛ.qð nos derelictob rũ vł pᷣtermiſſoꝝ dicere poſſumꝰ.qͥdã liber eſt veteris teſtamẽti ſic dictꝰ eo q ea q̃ in le ge vel libꝛis regũ pᷣtermiſſa vel nõ plene re lata ſunt.in ipᷣo ſummatim ⁊ bꝛeuit explicã tur. Et ðꝛ a para qð ẽ de.vel pᷣter.⁊ livome non..i.relictũ.Et acuit᷑ in penul.vñ Hiero nymꝰ ĩ epla ad paulinũ.vij.c. Paralipome non liber inſtrumẽtũ veterꝭ epitome tal ac tãtus eſt. vt abſq; illo ſi s ſciam ſcriptura/ rum ſibi voluerit arrogare.ſeipᷣm irrideat Per ſingula ape noĩa iuncturaſq; verbo/ e rum ⁊ pᷣtermiſſe in libꝛis regũ tangunt᷑ hi/ ſunſe hndiſol laro J⸗ ſimite Prruoog laliot ſuttu n Partogt un, ſiigt ſiitti cioinrh Muncölun⸗ Dinnomaſt Aludnone⸗ linsincome amentüfin Parnome ſihtin choitfb tiditänate letitetpri Pemls dogöeklan Ui uen ſcecnut iemi Piiccueua⸗ ſoiediccbat ⸗ htnurſina beitör Porn Sdichreini oeſnaſtbban Gigbknün endul Nſteſtilaen Moestſ ſchoti ullaenmi ſlbtcinſti 1 4 nmn lel unnfe . Unhſtnle⸗ Puninle⸗ . hſtiet 4e . S = nort Alesene teßs Dlmn aſczrötiß Uinn Snöiurulni Ulinrcin phraſtetidh ſim mutaſtr 2 Se — kaiifinedien nugrsgalemm 1 Dicali iRyeſis apurigpran Grnpd ppind ſepandasrann nins Ndici⸗ zgöcktad tNnn ntineniͦ roslenlüin Guloan pfraii anenn. ckuntm aſnt giquis ininf goronfiennſ upreiyeralu 1ibparmleli ſancnen Nelivocanun nosſh ſi⸗ m oesſuas Nis wſem ui dic cogae iuxta rõeʒz vel di bꝛa diſſoluũt᷑⁊ ðꝛ a para qð ẽ re.⁊ lyſis: ſo⸗ lutio. Iñ paralyticꝰ.ca.cũ.qui patit talẽ in firmitatem. Oaralogiſmꝰ.mim. gii ſophiſtica argumẽ .R tatio.⁊ ðꝛ a para asͤ et iuxta.⁊ logos rõ.q̃ſi initionẽ ſyllogiſmi. Inde paralogiſticꝰ.ca.cũ. Haranyimpha phe pnuba que viro nym phã iũgit.⁊ ðꝛa para qð ẽ iuxta.⁊ nympha ſpõſa. Et hinc paranymphꝰ.phi.i.internũ pham cõiungit. Paranomaſia.ẽ q̃tienſcunq; de noĩe efficit aliud nomẽ.veluti qdã denoĩatio.vt Terẽ choãt vᷣba vel finiunt᷑. vt O Tite tu te tãte tibi tãta tyrãne tuliſti.vt tal ſit oꝛdo.O ti/ te tãte tyrãnetuliſti tu te.i.tuipᷣe tãta tibi. Parapſis.ſidis.f..i.diſcꝰ.⁊ ðꝛ a par ⁊ abſi/ da qð eſt latꝰ.⁊ mutat᷑ b.in p.⁊ ſcribit᷑ꝑ ps. Unñn Juuenał Quimita magnaq; parap/ ſide cenat. Et ðꝛ parapſis vas qdrangulũ ⁊q̃drilatriũ.q̃i paribo abſidis.i.laterilbx. DNaraſceue.ues.n.gꝗ.i.pᷣparatio cene. Hoc noĩe dicebat᷑ feria ſexta ſabbati inq̃ pᷣpara bant᷑ neceſſaria ſabbati ᷣm Hug. In biſto rijs aũt ðꝛ. Paraſceue grece latie pᷣparatio neceſſaria ſabbato.ſicut ⁊ i deſerto dupler colligebat mãna. Oꝛecis em̃ admixti iudei recis coutebant᷑ vocabulis. Paraſitꝰ.ti.ðꝛ a r br ure qſi in para/ pſide ſitꝰ.i.leccatoꝛ. ◻ lparaſitꝰ cõponit᷑a paro.as.⁊ ſił.tus.q̃i parãs.i.repᷣſentans ſi tus.i.cõpoſitões ⁊ geſtꝰ diuerſoꝝ i.iocula/⸗ toꝛ l leccatoꝛ q ſcit ſuo geſtu repᷣſentare ge ſtus ⁊ cõpoſitiões multoꝝ.Vlðꝛ a para.i. luxta.⁊ ſitꝰ vẽter.q̃i iuxta vẽtrẽ. Uela para id ẽ.iuxta vel apud ⁊ ſitos.i.frumẽtũ.quaſi ad aliquẽ frumentatc.i.nutritiꝰ ⁊ paſtꝰ. UIñ ſitoꝛiũ ðꝛ vas vbi cibo defrumẽto ſolet re S Et a paraſit.h̊ paraſitub.li.dimi.et ic paraſitaſter.ſtri. Eth ⁊ hec paraſita.te. ⁊ paraſitula.le.dimi. ”Mä Paraſtata.te.ðꝛ a parꝛ ſto.ſtas.Et ſunt pa raſtate ſtipiteſpares ſtates qͥbo arboꝛ nauiſ HParca.ce.f.g.i.furia infernalis. Et dicunt᷑ parcea parcẽdo ꝑ ↄtrariũ qꝛ mime parcũt Quaſtres eſſe voluerũt. Unã q vit hoĩb. tius in comedia. Nõ inceptio eſt amãtiũ.ſʒ amentiũ ſᷣm Donau. Paranomeon. veſt cũ ab eiſdẽ lr̃is multa in Incipinei du naſcimur. Sum?ci viui / mus. Deſinim cũ ĩterimꝰ. In h̊ ⁊ Bparca lis.⁊ h le.m Hug.papᷣ.vo dicit Parce fa⸗ ta dicta ſunta paganis qᷓ qͥdem tria eſſe di cunt᷑ chloto.lacheſis.atropoſ dicta cataan tifraſim. qꝛ nemi parcũt. UIñ Clotho colũ baiulat. lacheſis trahit. atropos occat. Narcopollex cis.itramellũ.⁊ dꝛ a ꝑco. cis ⁊ pollex.qꝛ ꝑcit pollici. — . g Harci.a.ũ.ðꝛ a parco.&.⁊ qũqʒ deſiãẽtaua,/ cius inter ſponſum ⁊ ſponſaʒ.ſ.qͥ viro nym r. ru.qũq; inter quaꝝ⁊ pdigũ. płtñ accedit Auaro q; ꝓdigo.ſicut ecõtrario largꝰpłꝰac/ cedit ꝓdigo q́; auaro. Uñn qͥdã. ꝛ0 ig eſt vicio retinẽda pfundes. Cargꝰqͥ ſumptꝰ facit exrõe libẽter. Parcꝰ qͥ retinet cqd ñ poſtulat vſus. Nã retinet cupideqð res de poſcit auarꝰ. Et cõpat᷑ parcꝰ.cioꝛ.ſimꝰ. In parce ſi.ſime. aduer. Et cõponit᷑ q́; parcuſ pparc. i.valde parcꝰ ᷣm Hug.papᷣ. vo diẽ H Parce honeſte.moderate.no nimiũ. Harcꝰ.i.frugi.qdð eſt moderatoꝛ.ſeruatoꝛ. - 7 abſtinens alieno ſuo ↄtentꝰ.parcꝰ nimis te nax ſoꝛdidus. DNurc. di.beſtia varia eſt? velociſſima. Inñ coõponit? leopardꝰ. iid.— Harenetic. ca.cũ.i.monitoꝛiꝰ. Unde qͥdaʒ ode Oꝛatij ĩtitulant᷑ parenetice.i.mõitoꝛie Parẽs.ent duũ geney. i. p? ⁊ mr. Et facit glus plis parentu. Inuenit᷑ etiã parentiuz qð ꝓbat᷑ ꝑ actm̃ plłalẽ qͥ deſinit in es.vłĩ is q pꝛiꝰeſt in ium terminãtiũ gtm. Et dicũt pr? ⁊ ii parentes a pariendo ⁊ nõ parédo qð patʒ qꝛ pareo pmã pð.ſʒ parẽs in pᷣdi/ 7„ ctaſignificatioe pᷣmã coꝛripit.parens etiaʒ accipit᷑ p cõſanguineo vl affine. In H park tela.le.i.cognatio.ↄſanguinitaſ.ↄgermani tas.ↄtribulitas.Et h̊ ⁊ hec parẽtalis.⁊ HSle In paretalit᷑ aduer. Et h parẽtalitas.tatis icõſanguinitas. Inuenit᷑ et parẽs.tis.oĩg Erobei. pareo.reſ.⁊tũc.pducit pᷣmã Hon ſum ꝓle parẽs.nõ ſuʒ niſi pareo parens HPaꝛentalis..t. ⁊ h̊ le. vꝛ a parẽs. Et hec pa rentalia.liũ.vel lioꝝ.dies feſtus pag nox cũ ſacriſicabãt aĩab parentum. ᷑m Hug. pap̃.vo dicit.parentalia dies feſti pagano rum ꝓpinquitas. Parencheſis.eęſt iterpoſita ratiocinatio di/ mentẽ paſſus amoꝛ. rapidum ad naues p/ mittit achatẽ ſm Donatũ.quotiẽs ſentetia inchoat.eiq; interponit᷑ qlibet ratiocinatõ uerſe ſnĩe.vt Eneaſ.neq; em̃ patriꝰ ↄſiſtere parẽtheſis eſt. vt in ̃dicto exẽplo. Debuit libo q eccłie parochiali debent᷑.xvj..j.ſi qſ/ Piteged eĩ dicere. Eneas rapidũ achatè pᷣmittit ad laicꝰ. Et ĩoblatõiboqᷓ dãde ſũt ſacerdoti pa colevsodin naues. Et ſic demũ ſubiũgere. Neq; eĩ pa / rochiali.p wplo oꝛare dz. x. q.i. g⸗ ſacerdo cgofunoin trius amoꝛ paſſus ẽↄſiſtere mentẽ. Ubkpa tes. Et a parochia ðᷣꝛ parochian na.ũ.i. ð ding rentheſis eſt ſnie interpoſitio qᷓ ermedio re parochia erſ. Parochiani eti 1 parochij Pimcpi mota iĩteger ſ̃ᷣmo ꝑdurat.vt Dij ceptis.na olim dicebãt᷑ qͥ legatꝭ reipublice iter faciẽti nungelei⸗ nos mutaſtis ⁊ illas. Aſpirate meis. bus neceſſaria pᷣbebãt. V oie fiß Parẽticida.de.pe.p.q vl ꝗqᷓ parentẽ occidit Qaroemia.ẽ accõmodatũ reb tpᷣibuſq; p/ gtigpuli ⁊d a pareſt cedo.dis. In h̊ ⁊ H pareticida uerbiũ. Reba vt aduerſus ſtimulũ calcitra. aniganun. liſ ⁊ ;̊ le.⁊ ̊ pareticidiũ.dij.i.occiſio ꝑentũ i.ſuꝑbis reſiſte. Cꝑibo vt Lupꝰ ẽ in fabula Peicinun. VHaries.etꝭ.m.g.ðᷣꝛ a par.qꝛ ſꝑ ſũt duo pari id ẽ tace. Fert᷑ ̊ʒ ; hõ ſi a lupo pus videat᷑ Dymaulen etes. vk a laterevła frõte qͥ ↄſpiciũt ſe. aliter amittit loqᷣ lã. V—lñ lupꝰ ẽ in fabula.ðꝛ cũ ali clnithre). ſtructura defoꝛ:mis eſſʒ.⁊ coꝛ.pe.ĩ ntõ? gtõ qͥ́ ĩ media locutiõe tacet. Et vt dicũt alid ncllnnstar Parietina. ne.pe. p.eſt parietũ ruina.ſ.vbi naturales.upꝰẽ aial venenoſũ. ⁊ ĩficit ac Pmasdin parietes ſtãt ſine tecto.⁊ habitãtibo. Unde rẽ. ger vo infect veniẽs ad hoĩeʒ ipᷣiꝰ arteri densrahe Eʒech. xxxvj. Mõtibo ⁊ collibo vallibuſq; as igredit᷑ vñ loqllã aufert. Sʒ ſi hõ puſ vi Prre msnnt ⁊ deſertis parietinis. .⸗. et lupũ naturalit᷑ ↄfoꝛtat᷑.⁊ iõ nõ ĩificit. (parikin Barienß e elio. In arophoniſta. e.i. cãtatoꝛ. ⁊ a paro.aſ.? üolrdtis arilis. lis. .t.⁊ H le.i. eqlis. Jñ parilitas. vonos qð ẽ ſonꝰ.qᷓi parãs.i.ĩcipiẽs cãtui AeAdeia tatis.i.equalitas.ſimilitugo. arotida. de. globa q naſcit᷑ ĩ aure.⁊ ð a pa t iect Piris pa ris. vł paridis fuit filiꝰ Pꝛiami q ra. i iurta. v ora qd ẽauris. In parotidus. nninoreſtit helenã rapuit.Et coꝛ.pe.paridis. 22g. d . 4 globos habet in aure.⁊ coꝛ.ti. MPrculus Mariſcꝰ.ſci.m.g.q̃ſtoꝛ qͥ c»lamat in foꝛo.⁊ ðꝛ Baromnsgne febꝛꝭ vl ẽt alter?ꝭ rei Dimiepnn aparo.rrgs.. arricida.de. ð a parẽticida ⁊ abijciũt᷑e.? Vluaun uni. Paritom.ni.pe.coꝛ.i.cãtoꝛ qͥ parit tonos.? n.⁊ mutat᷑t.ĩ r.vł ðꝛ a pꝛe.vł a pari vł a pa/ Exrchvot pus. ↄꝛ a pario ?ꝛ tonx. tria. ſ. occidit pꝛem.vł parẽvł patriã ꝓdit ou?onorpn Aat 3.rij. ðꝛ a paros inſula. Et qꝛ ĩ illa iſu⸗/ Iß B2 B parricidalł.? B le.⁊ H parricidiũ.?⁊ iehuus a marmoꝛ abũdat.iõ qñq; etia parponit ᷣ parricidia.die. ler ð parricidio.q̃t parẽti iſpne i⸗ p marmoꝛeꝰ.· Oñq; etii par plan velalbx cidia ðꝛſʒ Hug. Et yt dic Pꝛiſ.parficida ſace etcl ad modũ marmoꝛ ðꝛ. vuͦ iuenit. . Paral. ſiue a pari.ſiue a pꝛe ſiue a parẽte cõponat᷑. enſciſchaſa⸗ xxir Marmoꝛ pariuʒ. Et Heſter.· Pario dicẽd eſt parrida p geminũ r. Et Pap di diſechniüde ſtratum lapide. 111“ cLilt. Parricida ꝓpꝛie ðꝛ qͥ ꝑetẽ occidit.quẽ qᷓ üfiißinhien arma. me.f. .leue ſcutũ rotũdũ oꝛnamẽ dẽ vetereſparẽticidã dixeft. am parricidiũ ingit tuũ militare. ? 82 9 ꝓuꝰ qſi pua. Et qlibet le / Tq̊cũq;ʒ itelligi poſſit cũ ſint hoĩes hoĩbo pa Dlaicen uia arma pnñᷣt dici ꝑme.qi pue. Itẽ parma res. Et nota ꝗ antiqͥ dixert patricida.de.qͥ ſalachenn dicteſt da fuupa puitate. Aq ciuitagad preʒ oeidit. Uiñ.i. Limo.i.luenit Patrici ☛ ſacẽs ðꝛ hᷣ parma.me.⁊ ẽp fluuio. m. g. z dis ⁊ mricidiſ. Pap.ẽct dic. Patricida ⁊ pri iöimenane ciui. fg. Iñ h2 b parmẽiſis. B ſe. ciga qͥ petes occidit. Eth ẽ ven ſᷣm antiqᷓs. cſeſen n Darme“. mei..partus menns. „ Nã ſᷣm Pꝛiſ.⁊ modernos dicẽdũ ẽ parrici Wectz, arnaſſus.ſi.m.g qͥdã mons cheſſalie cu da. ſiuea pari ſiuea pꝛeſinea pente ↄpõat̃. Aulned ſe duo ſũt iuga. Circ ⁊ liſa in qbo ſingnlis NQars.ptj.fj.g. ðꝛ a partioꝛ. cin. ñ Sifue/ – Apollo ⁊ liber colebãt. Hec inga a duob) nis qn diuſoꝛ pticulaꝝ. Hãac diſcas artem Knroali⸗ fratribo citherone ⁊ Elicone appellant. maioꝛẽ ſuſcipe ptẽ. Jñ ptim aduer. Eta ꝑſ egoin aro. onis. m. g. i. nauis pirataa. H⁊ ̊ partial.⁊ B le. Iñ ꝑtialitas.tatj.⁊ ꝑtia cifid odh arochia. chie.i. adiacẽs dom dei yl ico/ liter aduer. Et ↄponit ps Cõpers.tis.Ex h⸗ hie colat? vl diocer. Ul parochia ẽ lo iͥ de pers.tis. Impers.tis oĩa oĩs ge. gr imleſte git pls alicni eccłie deputat. m Goffin Narſimonia nie. f. g. i. abſtinẽtia. ſ. mẽſuraz icte Eten⸗ ſum. e.ti. Et parochiaꝝ diuiſio iĩcepita dio refectiõis nõ excedẽs.Et ẽ vᷣł ſʒ Hug. Pa neen nyſio. xiij. q...c. j. Cõſiſtit ãt ius parochiale pias. vo diẽ. Parſimonia. frugalitas. tẽpe/ ſaacha⸗ in h bʒ Boffĩ ſum.e.ti. ꝙ oẽs parochiani ĩ rantia. pcitas.pietas.modica ↄtinẽti. aucleinn dieb dñicis ⁊ feſtiuis miſſaʒ audiãt ĩ eccle artha. che. ẽ gda puintia⸗ jn barthchi n Copaſcueib; ſis ĩ quaꝝ parochijs habitat. vt. c. j. eo. ti. õ t u. ⁊ parthicꝰ.ca.cũ. Uñ⸗ ij. Parchi? lnſnnſu⸗ ↄſe.dil.j.ſi qs. Etiã ↄſiſtit ĩ decimis ꝑſona medi ⁊ elamite. . . tni⸗ ente⸗ opgie n e , ſn e rreee SS MVarticeps.cipis.oĩs. g:i. capies ptẽ.ↄſoꝛs in eodẽ capło. Inſupꝑ ⁊ reliqͥas paſcuaʒpe tarlil cõſcius. adiutoꝛ ſoci. Clñp Ha. Particepſ ſtra Penlcatiis pedib⸗ vris. Idẽ in eodez agutn ego ſum oim timentiũ te ⁊ coꝛ.pe.tã in ntõ caplo. In mstibo excelß iſrłeft paſcue eaz liaiithanc ingeto. 82 4 pticeh qᷓ peici bi NHaſiphe fingit᷑a poetꝭ fuiſſe q̃da ſolis filia glerinan Participii Pi).n.s. S1apticeps qi ꝑticapi q c tauriamoꝛe fureret Dedalo opera dẽ? um.qꝛ ꝑtẽ ſuoꝝ accidẽtiũ capit a ᷣbo.⁊ ꝑtẽ te.lignea vacca incluſa.ad nephariũ ĩuita thtl a noie. Iñ h ⁊ h ꝑticipial.⁊ hle.Etdᷣ nom ta eit.ex qua nat eſt minotaurꝰ. — pticipiale illud quod a ꝑticipio öſcedit. vt ¶ Naſſer.ſerꝭ auis qdã minuta. ⁊ ꝛa pi. qJ geickcn amãs. amatoꝛ.trix.⁊ amat. Iñ amatio ſʒ pu eſt. Iñ h paſſeruł.li.di.⁊ paſſerinꝰ.a.i kiſla Pꝛiſcianum. Etqᷓ/, paſſerinꝰ. ni. p filio paſſeri. paſſer ohls ni DParticula.le.dimi.i.pna ꝑs. Iñ h̊ ⁊ hec ꝑi a patiedo libidinẽqꝛ petulcũ.i.luxurioſũ ſbulnechdl cularꝭ.⁊ ᷓ re. Iñ ꝑticłlarit᷑ aduer. ⁊ hec pir animalet.. Sndicſ ll ticularitas. tatgts. HMaſlio. onis. f g. ð: infirmitas. ſiẽ dicimus coſi rfſcltae articus.ci.m.g.i.negociatoꝛ.ꝑticulas v· extaſis ẽ paſſio.i.ĩfirmitas.vł ðꝛ q̃litas na otib anen Dens. ? =⅝e.. t1o imutare ſenſũ cito recedẽs. vt ira.⁊ ſic ca Bfiböhiſn HPart.tus.tui.iact/ vl paſſio pariẽdi.⁊ id pit᷑ inpᷣdicamẽto qlitatꝭ cũ ðꝛ.Tertia ſpẽs krönifce qð parit.i.puer.ferꝰ.ſoboles ꝓgenies.Etð ẽpaſſio łpaſſibił qlitas. Vl ðꝛ motꝰin ipſo npnd 4 ſinit dtũs ⁊ ablatiuꝰ płis ĩ vbo ad differẽti/ paſſo.ſiẽ dicimꝰ calefactõ ẽ paſſio calefacti iaiichiczcin am dt ⁊ ablatiui de ps pꝑtis ptibo. Itẽ ꝑt. ¶l vꝛ ꝓpꝛietas vt riſibileẽ paſſio hois. ckimnrdm ta. tũ. adiectiue.i.acqᷣſit. CIñ OQuidi. Hõ Haſſionariũ.rij.liber ↄtinẽs paſſiões ſco Jüparoridne minoꝛ eſt vᷣtus q; qrere parta tueeir. vel paſſiones.i.moꝛbos. naure 1c. Marũculus.li.i.pua nauicula pirataꝝ.⁊ eſt aſſiuncula.le.dimi.i.pua paſſio. r' nitalee ni Zuni Peparo.r onis. „„ N aſſus.a.ũ.i.ſparſuſ.diffuſus.patẽs.extẽſꝰ naneabiiͤte⸗ aruꝰ. ua. uũ.i.cxiguꝰ. modic,.inualidus. NDaſſus.ſus.ſui.ſpaciũ ſeu lõgitudo quĩq;ʒ Napan ap, rcoparpne minozminin irregulariẽ pedũ. Et Herculeſ inenit paſſuo. ðꝛ a pa reykpatnipal vł ꝑuꝰ puioꝛ ꝑui m S ari⸗. In pue ad teo.teſ.qꝛ patet ĩ itinere. In paſſutꝰ.ta.tũ.i. ꝛboumidii uer. Eth piutas. tatj. Er puul la. lu.et öͤsꝭ hñs magnos paſſus. ccotbanin u ai pap valee et ermo „ ö5a Dalt/ tus. vꝛ a paſco.c. Et h paſta te. In Peiſparncich Daſca.ce.· hebꝛ eü rx interptaĩ traſit. ⁊ ꝛ a paſtille.li.di.qdã pu paſtuſ expaſta vbi pi arirchponut phaſe. qi pbaſea. uncein ns n nodee ſcis vel caro vel aliꝰ cib icludit᷑. Uñ Oꝛa ir Erpeßdl traͤſiuit ad vica vemiſdoach Pzeʒ. ſon ca ei tiꝰ. Paſtillꝰ rufillus olet goꝛgonius hircũ Koccidlr fuit qñ indei egyptũ exeũtel mare rubꝝtra Maſtinaca. ce.f.g.q̃dã herba curadixfitpᷣ achpannadin ſierüt ⁊ poſt trãſitũ leticie caticũ cecinerut cipuꝰ paſtꝰhoĩs.⁊ ðꝛ a paſco.cis. Iñ paſti/ wicgdainhe Et paſc tũc pmũ celebꝛatũ ẽ. In h⁊ pa naceus.cca. ccj.— vanccde ſcalis⁊ h le. Etnota ꝙ paſca declinaf ire DHaſtophoꝛiũrij. grece cellula. latie ? thala 1* cnit dann gularit m gen/ vl im declinationẽ. Cũ ei mus.ð.vl atriũ tepli.vlł gaʒophilatiũ. vel ienn ſit pme declinatõis ĩa. deſinẽs. nõ deberet puũ ſacrariũ añ tẽplũ. Et videt᷑ dici paſto den ii⸗ eſſe neu. g. Itẽ c ſit neu. g. nõ deberet eẽ h¶phoꝛiũ.qi foꝝ ſit poſitũ. Gloſa aũt ſuper.j. bererfn me declinatõis cũ deſinat ĩa. deberet re Mach. lij. die. Poſtophoꝛia grece latie di aienn⸗ ilarit declĩari. paſca paſcat. Ib paſci. cij reubuia iaͤblen⸗ 34 adil Pi gularit decliari.h paſca palſcatꝭ.· Lh paſca. cũt᷑ thalami ł cubilia ĩ qbleuite excubabãt ſizii ce.ſz mõ öcliat regula.h̊ paſca.ce.Ił foꝛ in atrijs dom dñi.qꝝ cõmemoꝛatio fitĩ v· riin. Venn te hebꝛea ẽdeclinatio. Itẽ paſcha ſm aliſ tima viſiõe Daniel phe. In hiſtoꝛijs aãt ſin hienicnn ſcribit ꝑch. ꝑ oẽs caſus. Nã apud grecoſ ꝑ per.ij. Re.ix. ꝛ. In poꝛticibo lateꝝ erãt pa/ pein auu⸗ chi.lr̃aꝭ ſcribit᷑.cui loco nos vtimurch.ſʒ ſtophoꝛia.i.loca ſepata ad comedẽdũ.i genil ineb. vr ſeribi. cl a aſe dd. ſtophoꝛia. loca ſepata ad comedẽdũ.i qb in ni⸗ vo bebꝛeos ſineb.y õ aſe zd ſacrificãtes deꝑtibo ſacrificioꝝ ꝗᷓ eos ↄtin SS eſt traſit latie. nom h ee videat᷑ vt dictũ ẽ. gebãt veſcebãt᷑ coꝛã dño. Itẽ paſtophoꝛia onege aſcilis. lis. in. g. aial vl auis qᷓ imanu pa Amos.j. dicunt᷑ loca paſtoꝝ paſcendis aĩa pſnin o Aturcoccccl. ffbusaggggs. kiizehbe Paſcua.cue. in ſinglari eſt ge.fe. Uñ in ps. Naſtoꝛ. ri.i.mgr̃ pecoꝛꝭ cuſtos.⁊ ðꝛ a paſco na fugeis In loco paſcue ibi mę collocauit.ſʒ in pli? ſcis. Inde paſtoꝛcnłꝰ.li.dimi.id ẽ.pariꝰpa ge.neu. ſ. paſcua.oꝝ. Uñn Eʒech.xxriiij. õ ne ſatis eratvobis paſcua bona depaſci.in uenit ẽt in fe.g. he paſcue.aꝝ. Uñ ide ꝓpha ſtoꝛ Et paſtoꝛiusria riü ?T paſtoꝛicus. cn. cum. Et h̊ ⁊ hec paſtoꝛalis.⁊ hoc le.ineo/ dem ſeſſſn. Paſtos grece.i.ſpacdium. . — „ ℳ * HPatagiũ.gij.i.gula ad ſũmũ tunice vl mã/ telli aſſuta. ⁊ ð: a pateo.teſ. Ul palliũ auro MONatena. ne.i operculũ calicis.⁊ ðꝛ a pateoe vel argento purpuraq; variatu. tes. eo ꝙ ſit patẽs ⁊ diffuſa.et videt᷑ ꝙ debe rret ꝓferri pe coꝛ.ſʒ vſus ̊ nõ recipit ſ̊ oĩno repngnat.vñ eã ꝓducas. Patenula.le.dimi.i.gua piteaan. Pater.tris.grece dicũt pati — „ r. inde nos dici mus pater.i.genitoꝛ.ꝙ aũt ðꝛ pater q̃ipan ctpotir.i.ſeruãs oĩa.a pan qð ᷣomne.⁊ tho tir qð ẽ ſeruãs.etymologia eſt. Etðꝛ pater multis modis.Dẽ eĩ pater natura.Itẽ fili tudie cure. Itẽ pater foꝛmał vł doctrinał. Its pater etate. Itẽ patreuerẽtia ⁊ digni/ fate. Pater naturalis ðꝛ qͥ generat. Patr ſi/ militudĩe cure ðᷣ qͥ qualẽ curã pater gerit filij.talẽ ille gerit alterꝰ.⁊ qualẽ curã pꝛ i/ pendit filio.talẽ impẽdit illealteri. Pꝛz foꝛ⸗ malis ł doctrinalis ðᷣꝛ magiſter qͥ ĩfoꝛmat mus. Pꝛ⁊ reuerẽtia ł dignitate ðꝛ quẽ reue remur. Nã cui honoꝛẽ ⁊ reuerẽtiã ĩpendi/ mus ſepe patrẽ vocare ſolemꝰ. Iñ patercu lus.li.dimi.pu pꝛ. Et paterm.na.nũ.Eth T hec paternał.⁊ h le. Iñ paternitas.tatis. Ethᷓᷣ paternalitas.tatꝭ. Uł dic ꝙ pater ĩ ſa cra ſcriptura qͥnq; modis ðꝛ.ſ.natura.imi/ tatiõe. adoptiõe. doctrina.⁊ etiã p honoꝛe. reuerẽtia.⁊ etate.Natura.vt Abꝛaã fuit pa ter Iſaac. Imitatõe vt in euãgelio dñs di cit. Si filij Abꝛae eſſetiſ oꝑa Abꝛae facere tis. imitãdo ſcʒ fidẽ e. Itẽ voſ ex patre dia bolo eſtis ⁊ deſideria pꝛis veſtri vultꝭ face re.ſ.imitãdo eiꝰ maliciã. Adoptõe.ſicut cũ aliqs humana ↄſuetudie adoptat aliquẽ ĩ füiũ. Et ſiẽ nos deo.nõ natura ſʒ adoptiõe dicim. Pꝛ noſter qͥ es in ceł. Doctrina.ſic apłus ad Gabait. Filioli meiqᷓs iteꝝ ꝑtu/ rio donec foꝛmet᷑ xpᷣs i vobis. Itẽ ꝓ hono re. reuerẽtia ⁊ etate.ſicut.iiij. Reg.v. Serui gd Naaman dixerũt. Pꝛ ⁊ ſi rẽ grãdẽ dixiſ ſet tibiꝓpha.certe facere debueras.vñ Bꝛe ciſmꝰ.Eſt pater h̊ cura.pater eſt aliꝰ geni/ tura. Hic pꝛ etate pꝛ ille vocat᷑ honoꝛe.Ac ta ꝙ qñ latinũ eſt pꝛſus einſdẽ ſignificatio nis cũ greco noie vel hebꝛeo.nulla ẽ ibi de ſummũ regẽ vocat ipᷣa creatiapzez Eine riuatio.ſʒ ſolũmõ q̃dã detoꝛſio vnius lin/ gue ad alterã.vt Jacob.inde Jacobo. etiõ ꝓꝛie loãndo de nõ deriuat᷑a thess.necpꝛ diſcipulũ bonis moꝛib, ⁊ diſciplinis. Pz= ktateſener. Tales eĩ patres appellare ſole⸗ ferũt in ſignificatiõe.nec in mõ ſignificãdi Itẽ pater cõponit᷑ cũ h̊ gtõ greco familias. ⁊ acuit᷑ in fine.h̊ paterfamilias.hulꝰ patriſ/ familias.Et ðꝛ paterfamilias is qͥ eſt ſui in ris ⁊ poteſtatis ꝓpꝛie cuiuſcũq ſit etatꝭ. ¶kł ðᷣ paterfamilias.qꝛ oĩbo in familia ſua po ſiti.tã ſᷣnis q;ᷓ filijs.pater pari deuotiõe cõ⸗ ſulit. Sʒ q cũq; dñat᷑ ſeruis.h̊ noĩe non dʒ appellari.⁊ in eodẽ ſenſu ĩuenit᷑ pꝛfamiliaꝝ vykb paterfamilie.m Hug. Et nota ꝙpꝛie paterfamilias qñ eſt vna dictio ſignat illũ ql eſt dñs beredita de iure etiã ſi nõ eſſʒ na tus dũmodo eſſet vinꝰ in vtero mris. Sʒ qñ ſunt due ꝑtes ſignat illũ cuiꝰ ꝓles iã eſt yvna famiiiaaaaa. Patres cõſcripti dicebant᷑ q̃ꝝ noĩa ĩ tabuł aureis ſcribebao3ontt. pateo.tes. m Hug. Pap̃. vo dicit. Patere phiale ſunt dicte.qꝛ in ipᷣis potare ſolemuſ vel qꝛ patẽtes ſint.diſpaſſiſq; labꝛis.⁊ coꝛt. pe. Uñn quidã. In multa patere. füdo patere ſcio turpia Paterniani qͥdã heretici a Paterno ſunt ex ctas opinant᷑. “ SIJMD DPatibulũ.li.toꝛmẽtum.⁊ ꝓpꝛie furca.⁊ ðꝛa patioꝛ.Etẽ patibuli minoꝛ pena q; crucis. affixos diu cruciat.⁊ coꝛ.bu. Pathicꝰ.ca.cũ.i.ſodomita.inhoneſta ⁊ tur pia patiẽs.⁊ ð a Patioꝛte, Hug. Pa pias vᷣo dic Pathici patiẽtes libidineẽ. Nã pathos grece paſſio ðꝛ.⁊ coꝛ.thi. . qꝛ patibulũ ſtati exranimat appeſuz. ſz crux poteſt eſſe nomẽ.⁊ ſm h̊ cõꝑat᷑.paties.łioꝛ. ſimꝰ. Iñ patiẽter.tius.ſime.aduer.Eth pa tiẽtia.tie. Et eſt patiẽtia aĩ vigoꝛ aduerſiia tes foꝛtune⁊ vᷣboꝝ aſperitateſ equanimiter poꝛtãs. ꝛope tñ patiẽtia coꝛꝑis eſt. Lole rantia vo aniim. Patina.ne.f.g.ſartago vl ſcutella.⁊ ðꝛa pa eores iſi pales In H patella.le.dimi.⁊ coꝛ.penul.patina. UIñ Perſius. Sʒ gran des pattiier. patina coct. ⁊ : a patina.Et patinar.rij qui facit patinas. = * atinula. le. dimi. ꝑua patina.i. patella. matio. 2 8 a patro.tras. —„ oꝛti.q inferioꝛes coꝛꝑis ꝑtes a diabolo fa/ Patiẽs.tis.o.g.ẽ ꝑticipiũ de patioꝛ.teris.? athos. grece. latine dꝛ defect vel paſſio atratio. onis.f.g. eſt oꝑis venerei cõſum ibnmui Pmm ſſtlocus cuino e apuincu ni Kbone apporote Pnuwn Teccick ſlbbewent föhir. Peminche ſegin (upkcin⸗ cenus aler tiarchalt Panrur Gbenii Auncin agunthioce nteben pemiopt ralei uigeliſtx Gybenniſin lchuſ wr chiſtunor⸗ gitporbedit mmnorioſtia ladichoſtien ieſunütidi⸗ umancdeſan Wropohrun mchhna⸗ murchnpe nalsde Pyapgles Muo Anhi diante denſsbim trurchag Dumoniſt lo dien eo itoben Vuc che eJenmi liſinilg, famnchdicie l OUatreus treii. vitric.? ö: apr.⁊ h patrinꝰ Natrimes. mis.i.puer ſupſteſ defuncto pa Priſenfi ZPBparriaſterpeod. Fe. Celpatrimes dz puerpai ſilis. Et co- gebfmnig ODatriꝰ. tria. triũ.ðꝛ a pz. Et hec patria.trie. ponit᷑ a patre ⁊ imitoꝛ.qi patrẽ imitäõs. – eſt locus in q̊ quis nat eſt.⁊ eſt pꝛie patria Barimngni hereditas pꝛis.⁊: a pꝛe Musigitſi ciuitas vel villa. licet qñ q; ponat᷑ ꝓ regiõẽe Patrimꝰ.mi.ðꝛ ille qͥ cũ ſit pꝛ hʒ auũ viuuz igſtnt vel ꝓuincia. Uñ Patriꝰbonoꝛ.i.honoꝛ pa 2 pducit mm. dininiinin triſ. yl honoꝛ patrie. Itẽ nomè patriũ ẽ q NHatrinꝰ vel patrina vꝛ filiꝰ vel filia ſpũalii ſpanidenonͤ 2Prio noie loci ðᷣriua?.vt a baſilea baſilif cõpatrũ vel cõmatrũ matris vel pꝛis.queʒ uswiring Natria poteſtas ſᷣm Aʒo.in ſum. C. e.ti.eſt vel qua qͥ de ſacro fonte leuauit.vel ad ſa iuenkpifinle. ius qͥddã qð hñt hiqͥ ſũt de imꝑio romano cramentũ ↄfirmationis tenuit. Etnongge ĩIliberos naturales ⁊ legitimos.qð iuſalij Matripaſſiani ſunt qͥda heretici qͥ dicũt de minnſcncc nõ hñt. vt Inſti. de pa.poteſa. um pan fuiſſe paſſuʒ. Uñ dic beat Aug'. R—WHh eſin Hatriarcha.che.i.ſumm ⁊ pnceps patruʒ Erubeſcaãt ſabelliani.qͥ dicũt ipᷣm pꝛem eẽ mnnee ⁊2 a pz. ⁊ archos.qð eſt pnceps.q; pmũ qͥ eſt filꝰ cõfundẽteſ ꝑſonas.qͥ ?⁊ dicti ſũt pa wnil eſpaplicũ retinet locũ.ſicut roman.anthio mipaſſiani. qui dicũt patrẽ fuiſſe paſſum= lüa aüi cenus.alexandrinꝰ. Iñ h patriarchatꝰ.tus pꝓducie. tui.eiꝰdignitas.vel er diſtrictꝰ.Eth̊ ⁊ h pi Patrociniũ.nij.i.auxiliũ ptectio.defenſio. gi gnünl triarchalis. ⁊ le. m Hug. Daß aũt dicit atronymicũ ð: nomẽ a noĩe pꝛis deriua Patriarcha grece ſumm patrũ pẽ iterᷣtat tũ.Nã oia patronymica dicũteo etrahut ont qꝛ hmũ.i aplicũ tenet loci ſicut rvoman. a noibo patꝝ ſʒ Iſið. vt eneades Enee fili up Fodiet en ancthiocenꝰ. ⁊ alexandrinꝰ. Sunt em̃ auto qᷓnis etiã a matribo dicant᷑ ?⁊ ab autss. nshunſien ritate beati petri apli inſtituti. Pꝛima q d Hatron. ni.i. cauſidic. aduocat' vl defen aſiczlirstln petri apłi ſedes romana. Scdᷣa apð alexrã ſoꝛ. qͥ talẽ effecrũ cliẽtib vł alijs exhibet. vt oatereſciotu dꝛiã bri petri noĩea Marco erꝰdiſcipulo?; q̃i pꝛ illos regat. Iñ hec patrona.ne.⁊ h pa euãgeliſta ↄſecrata. Tertia apð anthiochi troniſſa.ſe.⁊ H patronat.tus.tu. inbamoſnit 3 beatiſſimi perri habet honoꝛabit. eo cil NHatron ſm canones dꝛ ille qͥ hʒ ius pſen- eresa dunboleſx lic puſq; romã veniſſet fuit: illic mũ nom tandialiquẽ ad bñficiũ eccłiaſticũ. Sʒ vůʒ chꝛiſtianoꝝ nouelle geẽtis exoꝛtũ ẽ.Quãuiſ leges ẽ qͥ manumiſit ſeruũ ſuũ ſpõte qͥ ᷣuꝰ piiefutcn tdͦt aũt ꝑ oꝛbẽ diffuſe eccliecatholicevnꝰthala ðꝛ libertus eiuns. 14 npenucqα+ mus xps ſit.ſancta tũ romana eccłia nullis Vatruelis.lis.2.t.⁊ G̊ le.aad patruũ ꝑtinẽs tupiſiß hint ſiudicibo oſtitutꝭ ceteris eccłijs pᷣlata ẽ. Ali ⁊vꝛ a patruꝰ.⁊ h ⁊ h patruelis.hꝰ lis.filiꝰ ł ter ſumũt q d nomẽ patriarche⁊ dicunt ꝗ filia patrui. Filij duoꝝ fratꝝ ſũt patruelef inhoneſdto patriarche ſunt minoꝛes papa.maioꝛes at inter ſe ʒ Hug. Uiñ Hiere xxxij. Patruel in hug metropolitanis. Et dicũt ꝙ hec noĩa parri mefiliꝰpatrui mei.et 'm Iſið. etymo. viij. roliidine. archa.pmas. p eode ſuponũt. Nã inter pa Patrueles ſunt dicti eo ꝙ pꝛes eoꝝ germa cd. riarchã: pmatẽ nõ eſt realis differetia.ſed ni fratres fuerũt ĩter ſe. Cõſobꝛini vᷣo voca deparortas vocalis. wpꝛie diel patria yche q̃ttuoꝛ ti.qͥ aut ex ſoꝛoꝛe ⁊ fratre.aut ex duab ſoꝛo Zoat gatiis ii pncipales.ſ. Cõſtãtinopolitanꝰ. Alexãdri ribo ſunt nati q̃i conſoꝛini. Sobꝛini conſo ntablg i nus. Anthiocenꝰ. Hieroſolymitanuſ. Alij bꝛinoꝝ filij.2 p. pe.patruelis fmneanee vo dicunt᷑ pꝛie pᷣmates.ſic aqlegiẽſis.gran Patruꝰ.trui.in.g. frat᷑ pꝛis.q̃ſi pater alius. 1ai digeradln denſis. bituriceſis.lʒ ⁊ iſti qñq; nominẽt ſe vñ ⁊ moꝛiẽte pꝛe.pupillũ poꝛ patruꝰ ſuſci/ mnanaun patriarchas. . . pit.⁊ q̃i filiũ lege miet᷑.vt dicit Iſidoꝛus. nucngb Patriciani ſunt qͥdã heretici a q̃dam patri PHatułꝰ.la.lũ.pe.coꝛ.i.diffuſus.patẽs.ſʒ p/ Petus cio dicti. eo ꝙ ſubſtantiã humane carnisa pꝛie patulũ eſt qd ſp patʒ.vt aurẽ naſus.na offſane ci diabolo conditã dicũt. ris arboꝛ.⁊ ſilua.ſʒ patẽs qð ad hoꝛã patet ipanlecn DPatriciꝰ.cia.ciũ.i.nobił.⁊ de genere patrã ⁊ad hoꝛã nõ ptʒ.ſʒ occultat᷑ vt oculꝰ.Et cõ bantis nat. Itẽ patrici eſt is quẽ imꝑatoꝛ ſibi elle ponit᷑ ppatułꝰ.la.lũ.i.valde patuł aptus. nst git ĩ pꝛem. vt Inſti.qͥ mo.iuſ.pa.po.ſol..fi Naucedo.dinis.⁊ h̊ paucitudo.dinis.ĩeo/ annign m liuſfamilias.?. C. de ↄſoꝛ.eiuſqẽ li.l.fi. C dem ſenſu.i.paucias. ena pn patricij dicũt᷑ q puidẽt rei publice.ſic pꝛ fi Nauc. ca.cũ.ðꝛ reſpectu multi.vt młti ho/ ure. lio. Ul patricij ſunt qdã nobiles ð ciuitate mines.pauci hoĩes.Et cõꝑat᷑ pauc.cioꝛ.ſi umminniſie ⁊eolim dicebãt pꝛes pncipiũ̃.ſ.adlilia pᷣſta mus. Inñ pauce.ſiꝰ.ſime.⁊ paucitas.tatis eo: Deſfac 6 6 AUatric.ca.cũ.i.paternꝰ.⁊ ðꝛ a pꝛ. da. Et pauculꝰ.la.lũ.dimi.Et paucꝰcõponit᷑. ⸗ perpaucꝰ. ca. cũ.qpaucꝰ. ca. cũ.i.valð pau pauc. rarꝰ. ⁊ noĩatiuꝰ qũq; ponit᷑ aduerbi galiterprar. S Hania. uie. vl pauſia. eſt qddam gem oliue quã coꝛrupte ruſticipuſiã vocãtviridi oleo ⁊ ſuani ſic dc a pauio eo ꝙ pauiati tũdat᷑ Mauidꝰ. da.dũ.quẽ vexat trepidatio mẽtis tatis. Et ðꝛ pauidꝰ.qͥ ſ puuaeet. HPauẽs.qͥ ad tpᷣs pauet ex cauſa.⁊ coꝛ.penł. ſinauta fniſe. HPauimẽtũ.ti.n.g.i.elaboꝛatũ ſolũ eccłievł palatij l vici. ⁊ a pauio.uis.qð eſt ferire ꝑcutere.qꝛ ſepe pede ferit᷑ vł qꝛ lapidibo mi nuti ceſis ſit matſ. ipanunetater⸗ tũ.i. panimẽto oꝛnatꝰ.⁊ H ⁊ hec pauimẽtał.et ᷓ tiõe.ſʒ ols ↄſtructoe. yn Ipaupꝑh ſemina regnũ. Silr ? diues. Un Ouidiꝰ. Pauliani qdã hereticia q̃daʒs paulo exoꝛti. Addidit heſterno marmoꝛe diues opꝰ.Et q dixit xpᷣm ñ ſꝑ fuiſſe ſʒ a maria ſumpſiſſe le ad pauimentũ ꝑtinẽs. 7 initium. Paub.la.lũ.i pꝑuꝰ. modicꝰ. Jñ pauluł. a.ũ. Dimi.Et vt dicit Pꝛiſ.in.iij.li. Paulꝰ nõge minat l.in diminutiuo.nec miꝝ cũ au diph thong? poſt ſe gemiari ↄſonantemphibeat Facit igit CPaulꝰ.paulułꝰ. ⁊ ex ̊ pauxillꝰ⁊ pauxilluł. Quas foꝛmas ſeruãt femininũ ⁊ neutrũ paula paulula.pauxilla paurxillu la ⁊ ſilr neutꝝ.Et ponunt᷑ qñũq; aduerbiali 1 ter iſta noĩa paulũ paululũ ⁊ paulo. aul? interptat᷑ mirabilis vł reqes vel mi les extribu beniamin. apls gentiũ ſcðᷣo an no poſt paſſionẽ dñibaptizatſub Nerone rhome eodẽ dieq̊ Petrꝰ decollatꝰ eft. auo.onis.auis q̃dã oculatꝭ pẽnis.nomẽ De ſono vocis hʒ.qꝙ aũt ðꝛ pauo q̃ſi pauoꝛẽ vehẽs oꝛe etymo.eſt. Habet em̃ hoꝛribileʒ vocẽ.⁊ ſepe incutit audiẽti pauoꝛẽ. Itẽ ha⸗/ bet pulcras pẽnas ⁊ turpes pedes.⁊ hinc ẽ ꝙ; libẽter extẽdit⁊ reſpicit cauda⁊ alaſ.ſʒ re ſpiciẽdo pedes triſtat᷑. Un Ouidi de arte Laudatas oñdit auis iunonia pẽnas. In nenit᷑ etiã h pauus.ui.in eodeʒ ſenſu. IJ D paua,ue. ꝓ femia. Uñ.iij. Re.x.ðꝛ ꝙ claſſis Balomonis deferebat auꝝ ⁊ argentũ.dẽ tes elephantoꝛuʒ ſimeas ⁊ pauos.Et vt re fert Aug. xix.de ciui.dei. Caro pauoniſtã dura eſt vt vix putredinẽ ſentiat.nec facile decoquit᷑qꝛ inqͥt. Cũ ĩcredibile videretur euenit vt apð cartaginẽ nob apponeret᷑ co cta h auis de cuiꝰ pectoꝛe pulpaꝝ q;tuʒ vi/ ſuz eſt diſcretu fuari iuſſimꝰ.qð poſt dieꝝ cus. Itẽ a paucꝰðꝛ paueiẽs.entꝭ.oĩs.gid ẽ tem hois feriat ⁊ cedat. MHabz ei coꝛdis pulſationẽ. Jñ pauiditas tantũ ſpaciũ q;tũ alia caro qcũq; cocta pu treſcerʒ. ꝓlatũ atq; oblatũ nihil noſtꝝ oeff dit olfatů. Ideoq; repoſitũ ꝑ dies ampliui ̃ triginta. ideʒ qd eratinuentũ eſt. JIdẽq; poſtannũ.niſi ꝙ aliq;tulũ coꝛpulẽtie artio ris fuit ⁊ ↄtractiolis. Hauoꝛ.oꝛis.m.g.ðꝛ a pauio.uis.eo ꝙ men Paupꝑ.perꝭ.ðᷣꝛ q̃i pa 1 potẽs vel paꝝ putãs vel paꝝ imꝑans ⁊ eſt etymo. Iñ h̊ pauꝑcu lus. li.⁊ h pauꝑcula.le.dimi.Et pauꝑcułꝰ. la.luũ. Et pauperꝰ.ra.rũ. Et h pauperies.ei ⁊ hec pauꝑtas.tatis. Sʒ pauꝑies eſt dĩinũ Pauꝑtas vo ↄditio.⁊ cõponit᷑ pauꝑ.ppau per.q́;pauꝑ.i.valde pauꝑ. Et vt diẽ Pap. bauß ðᷣꝛ qͥ aliqͥd hʒ.lʒ paꝝ. Inops vᷣo qui 2 nihil ʒ. Itẽ nota ꝙ paupꝑ eſt ge. cõ. declina tiõe.ſʒ oĩs ↄſtructõe.vñ põt dici pauꝑ hõ H itelligaſ niſi in termiatõe tem. vł tes. Uñ Tem vl tes neutrũ fugiũt.ſʒ cetera ſumũt. Mauperies. eſt dãnũ ſiue iniuria facienns ipᷣʒ datũ vt ab aĩali qð ſenſu caret factũ.vt ſi equꝰtuꝰſegetẽ meã pauit.vel alit᷑ mibidã nũ dedit.Nõ em̃ poteſt dici iniuriaʒ feciſſe cuʒ ſenſu careat. Inſti.ſi.qua pau.fe.di.S. pauperies. vbi dicit gloſa. ꝙ eſt mirabil ex poſitio ⁊ legalis. Pauſa.ſe. fg.i.reqͥes quãdo paululũ inter/ mittit᷑ abo. HNHaxillꝰ.li. di. a paululꝰ. vide 5 in paul“. H Pauxillus.li.etiã nomẽ mẽſure eſt. Harx.cis.ſᷣm Boff.eſt diſcoꝛdie finis.vt l. c. j. de treu. ⁊ pa.in glo.j. Itẽ pax eſt vinculuʒ charitatis. vt in.c.nouit.S.ſʒ foꝛſan.ð iudi. Et ſunt ſex cauſe ꝓpter qͥs nõ ẽ pax inter ho mines. Pꝛima qꝛ ñ puniũt᷑ maleficia. De⸗/ cũda abũdantia tꝑaliũ.Certia qꝛ non pu/ gnamꝰ 5 demones.Quarta qꝛ nõ ↄſidera / mus dãna lit vbi diuitias coꝛpꝰ ⁊ animaʒ ꝑdimꝰ.Quinta dubr euẽt? belli qͥ nõ cõſi/ deraf᷑. Dexta qꝛ nõ ſeruan pᷣcepta deinec. ſoluimꝰ decimas.⁊ ſic qð ñ capit xpᷣs tollit fiſcꝰ.xvij.q.vij.maioꝛes.ᷣ ẽ glo.no.ð re.iu. li. vj. ad apłice. Et p.pa.pax. CIñ Pꝛoſper. Moꝛibe ĩ ſanctis pulcra ẽↄcoꝛdia pacMiss Paxillꝰ.li.eſt ꝑuꝰ palꝰ vineaꝝ. vel paxillus 7 genꝰ ferramẽti.⁊ vt dicũt cultrũ —— NOHean. m. g. dick' eſt ſol. a phos qð ẽ lux. q̃ſi phoan.qꝛ luceat. Clel pean qi phian.a ppi· oneque cgiigluu nonlit aſecun. Percaro pomefn Abath⸗ iovtd Peonia Cönutzbi Dinüelf⸗ peccari diqsinſtia luſuntſept patlure Potnauan adie.F innidie DPecren in planiq onmlri Paearagtt⸗ es Dalan Deunooi Urinſemoer luſte Geec nes dermnol Crſenoletnt Duturnthch zuunt⸗ Cmengo. tnn Nahneyenu Danac nhaniän Annmang tpecneg, Aunials Aöpegonte nullier⸗ e Nepecrntſine ,Crig enn reſblirſbhi igarin nhnoſrof indesmpi Khtücſt i coꝛpulenenn, inis c Wlparpns Jühpanga Etpaupan bpaupenesd npies eſtdäni nitpang gpan Etytdie i⸗ Jnops vogtl tge co declin tdici gaug ho dineso E ctem Ates Vi tchcaeraſumi einiurufzciemn ſurafianin twlaltemmdi nimiuniz flſ n val fe dig pcktmirubilqg puulglüinte/ inpan-. me ck. . lefinis. N. arek incin. ſorſan didi eparintald⸗ imalefil. nug holhl muceno ſcn ibeliqocin m; antnant Fedonoöͤſl ei doe 7 di qð iuſticia vetat. t nota ꝙ peta moꝛ lin ſunt ſepte. in h vluotinent. Curus. gu ſtus.quet.triſtiſ.furit.ĩuidet.ambit.¶uxꝰ.i. rone quẽ iterfecit. Uñ ⁊ pean peanis dicit qũq; laus⁊ ꝓpꝛie apollinis.licʒ⁊ ꝓ laude ge neralit cuiuſlibet inueniat᷑⁊ p.pe.gti. Vᷣ Dirgili ix enei. Lõclamãt ſocij leti pea/ na ſecutiii. ?òM DPeccatoꝛ.toꝛꝭ..ðꝛ a pecco.as.⁊ antiqͥtꝰ hoc „ nomẽ tm flagicioſos ⁊ libidinoſos ſignifi/ cabat. ſʒz poſtea traſijt in apellationẽ oim ĩ iquoꝝ.⁊ ðꝛ peccatoꝛ q̃i pellicato. Meccatũ.ti.ðꝛ a pecco.cas.Et eſt peccatuʒ fin Augi.ſpꝛeto incõmutabili bono.bono „ cõmutabili adherere. Uł ſic. Peccatũ ẽ oẽ dDictũ vel factũ vl ↄcupitũ.qð fit õ̊ legẽ dei ¶I peccati eſt volũtns retinédi vel ↄſeq̃n petĩ luxurie. Guſtus.i.pctm̃ gule.Auet.i. pctm auaritie.Triſtis.i.pctm̃ triſticie.ſeu Aaccidię. Vurit.i. petm ire. Inuidet.i.pctm̃ inuidie. Ambit.i.pctm̃ ſupbie. Mecten.inis.m.g.inſtr̃m pectẽdi vel texẽdi lectrũ cythare.inferioꝛ pubes viri vł mu Herzeraltra jaa temenene el choꝛea. vñ Pecteagit telas laudes trahit os ſubit au res. Mulcetꝛ ẽpubes pecten⁊ oꝛdo ſimul Depᷣmo diẽ Ouidiꝰmeta.vj. Percuſſi feri unt inſerti pectine dẽtes. De ſcdᷣo ðᷣꝛ in.iiij. eiuſdẽ. Sepe cithariſta deducit pectie eri nes. De tertio Oꝛatiꝰ. Pectinibo patuliſia ctat ſe molle tarẽtũ.Deq̃rto ðꝛ ĩ theodolo Traitivates cõmouit pectine manes.De qnto Juuenal. Inguina tradũt᷑ medic cũ pectine nigro. Pꝛo choꝛea ponit᷑ ĩ Statio vbi ðᷣ pectine amaʒonio qͥcitat oꝛbe lace nas. Pꝛo raſtro ponit Ouidiꝰdicẽs.Raro pectine vertithumlim. ecticꝰ. ca. cũ.i. digeſtibil Hectinariii.rij. loc/ vbi pecten ponit. ectinar. rij.? h pectinaria rie. q vel q fa/ Mectoꝛalis. lis. 9.t. ⁊ BG le. ad pect' ꝑtinens. Eth pectoꝛale.lis. ʒona circa pectus eqͥ ył mulierꝭ vel alteriꝰ aialis. UIñ Hiere.ij. Fa ſcie.pectoꝛalł ſue.Et pdu.ra. Dect᷑i. oꝛis. ð a pecio.tis. qe mulieres ĩ pe/ ctoꝛe ſolẽt ſibi pectere capillos.vł d pectꝰ? Deus vel puatus vel familiaris. a plecto.tis.qð eſt flecto eo ꝙ ſit flexi inter eminẽteſmamillaꝝ ptes. Ul ðꝛ a ſpecio.q Alia qͥdẽ aĩalia pectꝰ hñt ad terrã oppꝛeſſũ ⁊ ab aſpectu remotũ.ſʒ hoĩeſ patẽs2 ereciũ ð iure do. l. ſi ego. 5. do. Itẽ peculiũ ponit᷑ bens pectus. pectoꝛc a. i. ? pectoꝛoſus. ſa.ſt ũ. magnũ ha Becmſculii rdrpuſ pecc, coꝛ. ſeu. ⁊ pecudari.a.ſ.ad pecudes ptin ens. Peculiũ.lij.eſt puſ illa ſuba lpecunia ſepa/ iatn a rebo v rriocinijs piis vel dñi data pꝓpmiſſa filio vel fuo.ff. de pecu.l.depoſiti.S peculiũ. Itẽ peculiũ ðꝛ reſ paraternalis.ff. P hereditateyl patrimonio. C. de epi:? cle. lL ſi qͥs pᷣſbyter.ffad trebel.l.cogi. Peculiũ caſtreſe eſt qʒ miles acqͥrit dũ mi ad ꝓpꝛietatẽ qᷓ; ̊ͥ ad vſufruxcuu. litat ĩcaſtriſ.: illud ẽ filij pleno iuretã quo Oeculin qſicaſtreſe ð: illud qd aduocatuſ acqrit pſtado clictulis ſuis pa trociniuʒ in cauſis. Clł qʒ magiſter gramaticꝰ logic ł rhetoꝛic in ſcholis ſuo lucrat᷑ exercitio.i.l. fi. C. de inoffi. teſt. OPeculiũ palatinoꝝ ðꝛ etiã caſtreſe.ſ.militũ palarij qͥ pncipẽ ſequũt᷑ ſᷣm accur. C. eo.ti. Iixij. in rubꝛꝛiee. Heculiũ aduenticiũ eſt qʒð filio aduenit ab ꝗqauo paterno vl materno vłab altero. vt er ꝓſpera foꝛtuna.⁊ exteſtamẽto agnatoꝛũ vl cognatoꝝ. ⁊ q ſic filio aduenit ip̃iꝰ ẽ q̊ͥ ad ꝓpꝛietatẽ.pꝛis vᷣo q̃ ad vſufructũ.Et ðꝛ alio noie paganicũ aduenticn.. OPeculiũ puenticiũ.ðꝛ illud qð de reb pa/ ternis vl dñicis ꝓficiſcit᷑⁊ filio vł ſᷣno dat᷑. vt in eo negociet᷑ Et illud ẽ pꝛis q̃ ad ꝓpꝛie taté.ſʒ filij vlł fui qͥ ad vſufructũ. ⁊ etiã als ðꝛ paganicũ ꝓuecticu. Heculiũ clericoꝝ eſt patrimoniũ clericoꝛũ Hã peculiũ patrimoniũ appellat᷑ ff.ad tre/ bel.l. cogi.ĩpn. Uñ illo qð a clerico velutp pꝛiũ poſſidet᷑ epeculiũ ðꝛ.ſcdᷣo mõ tñ viun glix peculiũ dici ſolet filioꝝ ⁊ fuoꝝ pꝛimo niũ.qð eis a dño vl pꝛe dat᷑ vt.ffeo.tiꝑ to. DPeculiũ clericoꝝ puecticiũ ẽ.qð de bonis ecclie ꝓcedit vł qð eccłie cõtẽplatõe acqͥrit᷑ — Deculiũ aduæticiũ eoꝛũdeʒ eſt.qð acqͥrit᷑ex oꝑe eoꝝ.vl als puenit ex intuitu ꝑſone. 76 eculiarꝭ.O.t.⁊ H re.i.ad peculiũ ꝑtines.vł eculatoꝛ.ri.reipublice defraudatoꝛ ⁊ fu- ratoꝛ. Neculatꝰ.tcus.tui.furtũ de cõi pecoꝛe.⁊ ge raliter de cõmuni re. vtpote plenũ roe.⁊ iõ nõ decebat latere. DPeculiari.rij.i.armẽtarius.qͥ cuſtodit pe aũt ðꝛ pectꝰ q̃i peccati thoꝛꝰ.etymo.eſt. In cua vel ad pecua ꝑtinens. 3 ⁷% 25 . * „ * Pecunia.nie.F. g.ðꝛ a pec q̃ pecudia:quia teripãno fact'qͥ calige veteri aſſuit. Petaneitomnt⸗ pedibg ambulis. olim de coꝛio pecudũ numi incidebãt᷑ et ſi gniticabãt᷑. Clł qꝛ oĩs ſuba antiq̊ꝝ in peco ribo vel pecudibo erat.vñ ? pꝛie ðꝛ q̃ ↄſiſtit in hmoi aialibo. ſz iã appellatio iſt noĩs am pliata eſt ad alia. Iñ pecunioſus.ſa.ſum.i. pecunia plenꝰ.qᷓi pecudioſi us. Pꝛope q deʒ olim ſic dicebaf. plurimã habebat pecu/ niã i. pecoꝛa.ſʒ mõ ad aliud trãffert. In pe cunioſitas. tac. Itẽ a pecunia ð ̊ pecuni/ aAriiũ. rij. loc vbi pecunia reponit᷑ Et coꝛ.p mã. Vn Oꝛati in epi.Et gen? ⁊ foꝛmã re/ gia pecunia donat. — DPec. oꝛiſ. n. g.2 5 ecꝰ. cudis.f. g. ⁊ B pecu.i declinabile ĩ ſing ari.ſz in plib pecua pecu oꝛũ vel pecuũ.deriuant᷑ a paſco.ſcis.Et di cim pecꝰ oẽ aĩal qð humana effigie caret⁊ humana lĩgua.ſʒ pꝛienomẽ pecoꝝ his aia libaccõmodari ſolet qᷓ ad vſum hoĩm aliqᷓ mõ ſpectant.ſiẽ ã ſunt ad veſcendũ apta.vt oues ⁊ ſues. Aut in vſuz hoĩim cõmoda.vt eqͥ boues. Et olim pecoꝛa generalit p oibꝰ⸗ aialib pecudes vᷣo tm̃ illa aialia q edunt᷑q̃ ſi veſcudes. Sʒ mõ pecoꝛa dicim maioꝛa vt boues.eq̊s.aſinos. Pecudes vᷣo minoꝛa vt oues capꝛas poꝛcos. Decua vᷣo dicimuſ cõtia aĩalia. ⁊ coꝛ.pmã pec'. Uñ Oui. de ar te. Zurpe pec'mutilũ. turpiſine mie cãpꝰ Deda. de. dꝛ veſtigiũ humanũ.? a pes. Hedagia. dicunt᷑ qᷓ dant a trãſeũtibs i locũ * Sſtitutũ a pncipe. Et capiẽs pedagium de ber dare ſaluũ ↄductũ⁊ territoꝛiũ er tenere ſecuruz adeo ꝙ ſi aliqs ſi poliet᷑ tenet᷑ ei dñs Heldellus.li.dimi.i.puus pes. Dedes. ditꝭ.. g.i.pedeſter pedibo eqᷣ vtaes yñ qͥd. Et mõ vaditequesq ſolet ire pedef rũ plenitudo ⁊ abũdãtia. Pediculiẽt dicia Pedeſter. .t. vł pedeſtris. B ſtre.i. pedib ambulãs ᷣm Hug pap̃. vo diẽ H pedeſter. 2b pedeſtris.⁊ h ſtre.Etillud mag tenent moderni. DPedica.ce.pe.coꝛ. catena pedũ.vel ddam inſtrm capiẽdi pedes aĩaliũ.vel laque?ꝛ öͤ a pes ⁊ capio.qicapiẽs pedes.Und xviij. Abſcõdita ẽ in terra pedica ei. IJñ pe dicat. ta. tũ. i. catenatꝰ vel pedica capt?.vñn Duiõ.meta.xv. Retia cũ pedic laqos artei q doloſas. Lollite. nec volucrẽ viſcata fal lite vᷣga. ediculs.li pe. coꝛ. ð: illð zaſe uſtiet fructü Aad ramũ.⁊ : a pes. Etiã pedicułdꝛ vᷣmis cut.eo ꝙ mimos ⁊ młtos hʒ pedes. Jn pe diculoſus.ſa.ſũ.i.plenꝰpedicuł. In pedicu loſe. aduer.⁊ h̊ pediculoſitas.tatʒ.i.pedicło tur qᷓdã argẽtea ſuſtentacula.a qbo vaſa vł cre rapinã reſartire ʒ Bal.ĩ vſu.feu. ð pJ. iura. firma. in. S. ↄuẽticulas. HPedagog.gi.pe p. ſꝑ pueꝝ ſtudentẽ du. clt.ſ. cui ꝑuułꝰaſſignat᷑.⁊ ðꝛ peſpedos.qðᷣ eſtpuer.⁊ ago.ag eo ꝙ agat ⁊ ducat puexꝝ yt laſciuiẽtẽ refrenet etatẽ. Iñn b pedagogi um. gij.i. magiſteriũ. kofficiũ pedagogi cir ca puen.łloc vbi puer erudit᷑ a pedagogo. Uñ ad Babł in.Lex pedagog ni fuit ixpo ieſu. vt ex fide iuſtiſicemur R070. . 1 HPedalis.lis. .t.⁊ H le. pe p. ad pedẽ ꝑtines pediſſe equa. q. p ipa famula vel ancilla. Et &t h̊ pediſſequus ꝓ fᷣno vł famula. Umñ.iij. Re.ij. ðꝛ. Der pediſſeq̊s pᷣncipũ puinciari Et ſcribit᷑ vltia ſyllaba ꝑ q.nõ ꝑ c.ſi eĩ ſcri/ beret᷑ ꝑ c. diceret᷑ pediſſecꝰ.qi ſecans pedes ſeco. cas. ⁊ nõ a ſeq̃r. erꝭ. cõponeret᷑. Peditat.tus.tui.i.peditũ multitudo vrp⸗ pꝛietas peditädi. pedit vł faẽ bombũ.⁊ tũc ðꝛa pedo. dis. gnificatiõe ponit Hiere.lj. vbi ðꝛ. Uenit finis tuꝰpedal pciſionis tue.q̃ diceret.ita pcidet᷑ regnũ tuũ ꝙ nec paſſus pedis ð ter ra remanebit tibi. Et cõponit᷑ ſemipedalis bipedalis. CIñ Oꝛati. Lot? moduli bipe⸗ Pedana.ne.t. g.i.catena circa pedes.ſ.com NH pes. Itẽ pedana ðꝛ pedules nou;. vl de ve Pedoꝛ.oꝛis.m.g. peda fetoꝛ vel ſqualoꝛ.? õguſq; ĩ carcere pedoꝛ. ð a pes. vñ luca. „ Dcdoꝛa re gplio nueri.i.pedũ vł auriuʒ oꝛdes. . es pedos grece. puer latine ðꝛ. . „ edules. lis. m. g. ps caligaꝝ pedẽ capit. eduł.li.⁊ h pedelł.li.dimi.i.puus pes. edũ di.n.g.i.baccuł paſtoꝝ recuruus.? a a pes eo eo coercent pedes aialiii. j6 Vlirgiliꝰ in bucolł. Ettu ſume pedũ cc. funt peduces laquei qbs pedes illaqant. Vnde Job res qlib ʒ velut pedibo ſuſtentãt᷑. Ita ponit in.l.pedicuł argẽteis.ff de au.⁊ argẽ.le. NHDedicuꝰ.cua.cuũ.⁊ pedoꝛoſus.ſa.ſum.qui fſoꝛdidos bʒ pedes. ⁊ ð: a pedoꝛ.Ooꝛis. OPediſſequꝰ.q.quũ.q ſeqr pedes dñi ſui. ? 5 edo.onis.i.pedes vł pedicułꝰ.⁊ öꝛza pes. Jũ h̊ pedũcuł.li.dimi. Itẽ h pedo.onis.qj edur.cis. videt᷑ cõponia pede. ⁊ capio.et Peinan mnitatepe Antiadic avelert NLlibac Pchgr manou Co. cunrdlet iudinn Pauanin ug /4 latürpft geportut plieſtgm. cinodrſ ſtaman. ctiqnos Peaſ lgiape itolii⸗ Yulo? aus. Lallre⸗ pellcarid ñ roꝛẽ pel dedomoai dedonopeli lriſpeleden digoi Pet (egapolluröen lalliciͦt bodnd gicentn Daatn⸗ etenisegn Nt or Farf ſpomnen eaſerſo ſos.: lge. . ocnalrfi ercos fangi, nuceiiabit Dllcnengn Nlcecimnitt llillu me llennoſu 1 Fodie rne Nehe Pluuritl iaſee⸗ damdlis. (. dipeͤti⸗ ſolerireec 1bſreipenn odicßetckn eci. Mlnn üallagnerd es. Unde o pecicnc Jie lpedicch ni pedichipsent luaenian Cüſfiafmi edicnborimd 8Dzeles Re Micul. Fid stin.ienic peaicwladi acpuf nrit Nnponi u targe:. ſus ſon qol gor dons⸗ odiiſuieeb nula. Unii. ipüprincard⸗ nögchaſcni iſccunseles nerct. uluinkop clicub adn Jibeinan cenpehans . unnſun miggünn luirie it ln E OPegina.ne f.g.i.baculłꝰ cũ maſſa plũbiĩ ſũ/ mitate pẽdente.⁊ ðꝛ pegina q̃ſipugna.qd antiq dicebãt. Uñ Juuenalł.Et pegĩa ⁊ iã ꝗd velaria raptos. Et vt dicit Coꝛnutus. Lali baculo ſcenici ludebat. H ODelagarꝭ.rꝭ.9.t. ⁊ Hͥ re.⁊ ̊ pelagiarꝭ.rꝭ.i.ma AIna nauis pelago apta ⁊ ðꝛ a pelagꝰ.⁊ p.ga PBelagiani dda heretici a pelagio moacho erxoꝛti. Hi libeꝝ arbitrium diuiĩe gre añpo nunt dicẽtes ſufficere volũtatẽ ad ĩplenda iuſſa diuina. Oelagin interpᷣtat᷑ latitudo. Pelag gi. interpᷣtat᷑latitudo. Iñ h pelagꝰ gi. latũz ꝓfundũ mare.vlł latitudo maris ſi ne poꝛtu ⁊ littoꝛe.Etẽ neu.ge.ĩ ſinglłari.ſʒ ĩ pli eſt g. m. hi pelagi.Et coꝛ.pmã. UIñ ĩ gre ciſmo ðꝛ.QOõð penit lateat pelagꝰ.mare cũ ſit amaꝝ. Inuenit et pelagus.gi.m. g. apud Antiquos. OPelaſgꝰ.ga.gũ.i.grecꝰ.⁊ ſunt greci dicti pe laſgia pelago qꝛ p pelag pmo vt dicẽ varro ad italiã applicueruũt.łſicdicti ſut a pelaſgo Joulis ⁊ Lariſſe filio. Jñ h pelaſgias.pe/ laſgiadis.i.grecaaea. Dellex.. ↄcubina.⁊ ðꝛ a pellicio.cis.eo 6 pelliceat.i. decipiat ł pellex ðꝛ a pello.lis.qꝛ an vxoꝛẽ pellex tenet᷑.⁊ poſtea veniete vxoꝛe de domo pellit᷑. vl pellex ðꝛ illa ꝑ quã vxoꝛ de domo pellit. ſilr a pello.lis.ꝙ aũt ðꝛ pel lex q̃i pelle decipiẽs.etymo.ẽ ʒ Hug.Que daã glo.ij. Petc. ij.dic. Pelliceſ dicũt᷑ meretri ces a pollutõe.vlł a pellis foꝛmoſitate qᷓ in/ cautoſ alliciũt.⁊ p.pe.Uñ Oui.i.v.epi.Et mihip dira pellice blãda fuiſti Itẽ i.vj.epi. Argoꝛicas timui nocuit mihi barbara pel Oelicanꝰ.ni.vt diẽ Iſið.etymo.xij. Alex. eſtauis egyptiaca habitãs ĩ ſolitudĩe Nili flumiĩs vn? nomẽ ſũpſit. Nã ⁊ canapoſ egy pt? ðꝛ. Fert᷑ ſi veꝝ ẽ eã occidere natos ſuos coſq; ꝑ triduũ lugere.deide ſeipᷣm vulnera re.⁊ aſperſione ſuiſanguĩs viuificare filioſ ſuos. Aug'.ct h̊ͥ narrat ⁊ addit ꝙ vt ðꝛ ro/ ſtro occidit filios.⁊ roſtro ſanguinẽ ſuũ ſu per eos fundit ⁊ viuificat. Etẽ auis nimie maciei qᷓ habitat in ſolituktine. Pellical.tus.tui i. cubinat.ſ. pctm̃ qð cũ pellice cõmittit᷑⁊ ðꝛ a pellex. Itẽ pellicatꝰ. a.iũ.i.luxurioſus.pellici deditus.ſᷣm Hug. Pap̃.vo dic. Pellicat locꝰ ↄcubine.ↄcubi narus. ðͦUD- Balacia cie allaen pellis deceptio. Nellax.G.o.g.i.deceptoꝛ.fallax.fraudulẽtꝰ NPelluuiũ det ſʒ int; nequitiã gerit vt doloſus. ꝙ aũt Zꝛ pellax q̃i pelle fallax. etymo eet. PHellicea.cee.qddã indumẽetũ qð de pellib⸗ fit.⁊ : a pellis. Iñ pelliceatꝰ.a.ũ.i.pellicea ĩiqu. Itẽ a pellis ðꝛ pelliceꝰ.cea.ceũ.i.pel/ libo indutꝰ.yl magna ⁊ groſſam hñs pellẽ. Inuenit᷑ etiã pellicia.cie.⁊ pellici.cia.ciũ. pelliciatus.ta.tũ.in eodẽ ſenſu. Pellipariꝰ.rij.m.g.qͥ pa rat.i.pparat pelles 1d8z a pellis. ? paro. ras. „ Melliri.ris f gi galea ex coꝛio vel pelle. Oellis.lis.f..i.cutis.⁊ ðꝛ a pello.lis.qꝛ exi⸗ ternas iniuriꝗs coꝛꝑis tegedo pellit. Iñ hᷣ pellicula.le.dimi.i.ꝑua pellis. n. uij.n. 8. vas. qad pedes abluẽdos. ⁊ ſoꝛdes pedũ recolligẽdas aptũ ſeu para/ tũ. Iñ pelluuianꝰ.na.nũ. PHelta.te.fg ẽſcutũ bꝛeuiſſimũ in modũ lu ne dimidie factũ.q̃ amaʒoneſ vtũt maxime VUñ.iij. Re.x. Fecit Salomon ducẽta ſcu ta de auro puroꝛ⁊ trecẽtas peltas de auro bato. ⁊ ðꝛ a pello.lis. Uñ qͥdã.A pello pel/ ta q pellit foꝛtiter ictus. Heluis.uis.f.g.vas vbi pedes lanank. ſ. cõ cha vl aliud vas ᷣm Hug.Et Pap̃. dicit. Peluis vocat᷑.qꝛ ibi pedes lauat᷑ ꝙ aũt ðꝛ peluis qᷓi pedũ lauãdoꝝ vas.etymol. eſt. et facitacm ſingularẽ i em.ł in im. Vñ ĩ euã gelio Johis. Poſuit aquã ĩ peluim. Erab latiuũ ĩe. in i. Et a pelui addita ũ.fit gtũſ plis peluiũ.Et actm̃ plalẽ in es vł in is. Belun iũ.ſij.ẽ oppidũ qlexãdrinũ foꝛtiſſimũ ena.ne.i.ſupplicium.vłẽ delictoꝝ debita coertio vl ſatiſfactio q̃ a lege vl a miſtris le gis ĩponit᷑.⁊ ðꝛ a pẽdo.dis.qꝛ penã q̃i debi tũ pẽdiniꝰ.i.ſoluimꝰ⁊ ſi uſtinem p foꝛefacto Et ſũt octo genera penaꝝ ĩ legib.ſ.vincła v̈bera. talio.dãnũ.ignominia. Fuitꝰ.exiliũ. et moꝛs. Itẽ pena ⁊ ſuppliciũ diffeꝛũt. Pe/ na ſine ſanguie ee pᷣt.ſʒ ſuppliciũ nõ niſi cũ ſanguie l ſupliciũ ðꝛ ꝓpꝛie cũ qͥs ita danat vt eðbona ↄfiſcent᷑ ⁊ ĩ publicũ redigãt᷑ Iñ B penal.⁊ H̊ le. In penalit᷑ aduer.⁊ h pe/ nalitas.tatꝭ.⁊ ſcribit᷑ x oe diphthongũu. rius.ria.riũ.i.ad penũ ꝑtinẽs. . — „ Nenari.rij.icellerariꝰ.⁊ dꝛ a penꝰ. et pena Menates penatũ.m.g.płis nũeri.i.domꝰ in terioꝛes ꝓpꝛie vl domeſticix puati dij domi bus pᷣſidẽtes.q̊s antiqͥ ĩ domib colebãt.et eoꝝ imagies ĩ domo habebãt.vñ⁊ dicti ſũt penates.qi penes nos nati.⁊ ẽ etymoł⁊ p/ Ducit na. 252 a pelle.i. a vultu. Foꝛꝭ ei vt fallat arri Pendulꝰ.la.lũ.pe.coꝛ.qð pedet ⁊ ẽ eleuati . S 1l Oenetralis. lis. 9.t. 2 B le. ? a penetro. gs num ↄꝛ acumen vel extremitas ſerri acuti. DH” 2Bpenetrale.lis.⁊ H ? hec penetrabil.⁊ zle Menſatiões.i.pciũ.exolutio.tributa.libꝛa ,/V “r Hichen Et ðᷣꝛ penetrale qð penetrat vł aptũ ẽ pene tiões. Uñ.ij. Paral.xxj.Deditq; eis pꝛ ſuꝰ MD Oampel trare. Penetrabile vo qð penetrat᷑ l aptũ ẽ multa munera auri? argẽti ⁊ pẽſatiões. enihe penetrari.Qñq; tñ ponit᷑ vnuʒ ꝓ altero. vt Pẽſilis.lis.⁊. 5 le.pe.coꝛ.i.leuis. Recipꝛoca Voncs Frig penetrabile.i. aptũ penetrare. Et hcli ſũt pẽſilis? leuis.i.vnũ ponit᷑ ꝓ alio vicdci,i)· grubietp penetrale.lis. vel ̊ penetral.lis.ẽ ſecreta ca ſim. Iñ peſilit᷑ aduer.i.leuit᷑. ⁊ h pẽſilita.i, (FHou mera.ſecretꝰ interioꝛ locꝰ in domo vl ĩ tem i.leuitaſ.⁊ ↄponit᷑ ꝑpẽſilis.le.i.valde lenis. Wriſon plo vbi dabãt᷑ oꝛacula.Et ponit᷑ qñq;p do Pẽſio.onis.f.g.i.libꝛatio.eãtio.vl põderis Aegl ißl mo. In greciſmo tales ponũt᷑ ᷣſus. Qð le eqlitas.Et pẽſio pᷣcij ſolutio vl ipʒ tribntũ hſhd nit᷑ penetrari pᷣt penetrabile dices. Oð do vl pciũ qð dat p agro ad pẽſionẽ cõducto. Achol mus interioꝛ capit h̊ penetralevocabiſ. Pa Iñn peſionariꝰ.ria.riũ.ad penſionẽ ꝑtinenſ thwh, piaſaũt dic. Penetralia iĩterioꝛa ſecreta do velq penſionẽ relddit. Aeröc moꝝ. dicta ab eo ꝙ eſt penit.i. pene intꝰ ſe · Penſitatiões publice ſᷣm Azʒo.ĩ ſũ.C.ſi pp-p wns creta. Et ſʒ ̊ videt᷑ ꝙ debeat dici ĩ pſalmo pter pub.pẽ.vẽ.dicũt᷑ãnue exactões tribu Parchaß⸗ In penetralibo regũ ipoꝝ.Etĩ Amos.iij. toꝝ.vł veſtiũ auri vł argẽti q̃ a cer ꝑſonis Penteuc⸗ 2. vj. ? Matth. xxiij. In penetraliba ⁊ nõ ĩ p̃ſtabãt᷑ fiſco. Sʒ pẽſiões publice dicũt q Pb Ntſti penetrabilib. Et h̊ maxie ̃ᷣm modernos. ad viaꝝ vl põtiũ refectõʒ pᷣſtãda ſunta poſ encos Dicũt et qdã qꝙ penetrale ſiue penetral eſt ſidẽtibo vyt ſic fiat oium datoꝝ q̃dã collatio volnmnia! qð penetrat.vñ dic Papᷣ. Penetrale qð p· Et ſic pẽſatio ẽ q̃i pẽſionis ſoluti. Pemtecol netrat. Penetrabile vo qð penetrat᷑⁊ fᷣm h Nenſum.ſi.n.g.i.deliberatio.cogitatio.ꝰſi ſteqͤ cõſueuit dici. Eſt penetral penetrãs. pene lii.⁊ ð a pẽdeo.des.qꝛ dũ aliqͥd deliberãꝰ arqnor trabile qd penerrat. pedein-. i.i pedulo ⁊ dubio ſumꝰ. Itẽ h p⸗/ yape MPMenicillũ.li.⁊ Gͥ peniculũ.li.⁊ h̊ penicilla.le· ſum.ſi.ðꝛ mulieꝝ.iſ.lana łlinũ ad opꝰ datu Uurncin id ẽ. molle genꝰ ſpõgiead tergẽdos hũoꝛes vel filatura.⁊ ðꝛa pẽdeo vel pondus.qꝛ ad qngaugen Zſcutellas apẽdeo⸗des. pondus⁊ menſurã dabat. Ddccbyt fenn Peniculꝰ.li.qͥdã pãnicułꝰ deq̃ diſci tergut Nẽſus.ſa.ſum.i. ꝑſolutus ł ſuſpẽſus vł põ guumdler. 7 8&à à pannns. Ferat vl libꝛat?. eqt“.? 8 a pẽdo. dis. ? fm gincnnage DOenis. nis.f. g. cauda eqͥna. ⁊ ðꝛa pẽdeo. es B cõꝑat᷑ pẽſus.ſioꝛ.ſimꝰ.iñ pẽſe.ſiꝰ.ſime.ad deegrptocke eo ꝙ pẽdeat ⁊ ſuſpẽſa ferat᷑. Et h penis.nis uer.vñ in epła.Felicis pape In epᷣio poſi / cCihivdmic id ẽ. papus.ſ.virile mẽbꝛũ.eo ꝙ pedeat.łlqꝛ ti ſunt ĩ celeſti militia.qᷓ pẽſiꝰ põderãda eſt Hotreinrecnt ſuſpẽſus ferat᷑.vł penis ꝛ a penetro.aſ.q̊d Mente grece.latine ðꝛ qnucccc. fricmin eſt officiũ eiꝰ cĩrca iũcturã humani generii NHetacontarchꝰ.chi.pnceps ⁊ magiſter ſu- Pederprn pᷣm Hiuiug. Ipnq hoies. U. j. Dach. iij. Loſtituitiu (gontde M0Penitetia.tie.ðꝛ q̃ſi punitẽtia eo ꝙ hõ in ſe das duces ppłi cẽturiões ⁊ pẽtacõtarchos cin puniat penitẽdo qð male admiſit. Ukpnia ¶el vt qdã dicũt pẽtacõtarchus ðꝛ qͥ qnqᷓ tie daͤt ðᷣ qᷓ pene tentio.⁊ ẽ etymo.Et ſcribit᷑ noe ginta regit. Sʒ pẽtarcha q qͥnq;. Uñ ĩ gre loſſcit diphthongũ. Et ẽ pnia vᷣa ⁊ ꝑfecta malaᷣ ciſmo ðꝛ.Quinqginta regẽſ pẽtacõtarcha dicßtli terita deplãgere.⁊ plãgẽda iteꝝ nõ cõmitte vocat᷑.Pẽtarchã dices ꝗᷣ ſibi qnq; tenet. et tie⸗ nn re. i poſitũ cõmittedi nõ hie. tücpt cõponi petacõtarchꝰa pẽta qo ẽn / men Penitudo dinis.f. g.i. pnia. Uñ.j. Reg.xv. q;ʒ ⁊ coſte decẽ.⁊ archos pnceps q̃i pnceps ee⸗ SPeuitudine nõ flectett./ ſſp qnq ginta. Petarcha vo a pẽta. qð ẽ qͥn iozi Peniti.ta.tũ.i.ſecretꝰ.interioꝛ.intimꝰ.⁊ ðꝛ a. q; ⁊ archos pnceps.qipnceps ſuꝑ qnqYꝗ. n lo penit?aduerbio.q̃i pene intꝰ.vel potius q̃ſi Pentagamꝰ.ma.mũ.pe.coꝛ.D vel q̃ cũ qnq; Cnine⸗ pan intus.i.totus intus. mupſit. In 5 pẽtagamia. mie.i.qnq; nuptie cren ) Penna.ne.f.g.ðꝛ a pẽdeo.des.eo ꝙ pẽdeat. vł ꝓpꝛietas q̃ aliqs ðꝛ pẽtagamtꝰ. cpi⸗ kuai⸗ id ẽ. volet.qꝛ auxilio pennaꝝ mouẽt aues? Nentameter tra.trũ.pe.coꝛ.i.vᷣſus cõſtans e⸗ ypeu volãt. Ul pena ðꝛ a pẽnũ qð ẽ acutuzʒ.eo ex qnq; pedib.Uũ illud Ouidij.Nil mihi ſn⸗ enptzi ſit acuta. In pẽnoſus.a.ũ.⁊ pẽnat.ta.tum reſcribas attamẽ ipᷣe ven. nneli Pennula.le.dimi.i.ꝑua pẽna.⁊ ðꝛ a penna Pẽtangulꝰ.la.lũ.i.qnq; angulos hñs. Iſ e lebreui Itẽ peẽnula.le.i.ſumma ꝑs auris.⁊ tũc ðꝛ a pẽtãgulat.ta.tũ.Et ſubſtãtiue h̊ pẽtangu/ kl ladoſti⸗ pennũ. qd idẽ eſt q acumen. lns. Iup tali figug. erdeſfie HPennũ.nidicebãt antiqͥ acutũ.Iñ h̊ pea Nentaphilon herba a nũero folioꝛũ dicca. initid ungſenzat Iditn kien drcgeshiſh lepeſndes. us. Necge nitpalioſce krdpeſing leipalelns nio. Köern ylißzmhri noni S Nenſionepine, ecend nqacen gons 8publicedicit⸗ Pſtäcunen nor ödicolen⸗ isſoln. nio cogitaniod igligs delben⸗ ſun Jebe lini hop'dari Nlponns q: ſſpeſus nl po peho dis ? mn Jncpiopoſ⸗ hodericacl mgitſin g. CMirggiaa ecötanchs rchus Rien nq;. Vige hencitncn Hahencdiin docesͤhnicn ioapenn adent Nops lh inc⸗ narelichin⸗ nriininſ gitſociu Onidi fin Pſtinuchliuß⸗ ſincgtenn. 4 gulosbis Hc latini qnq; ſfoliũ voct. coꝛ. ciuitas hñs ſub ſe qnq; ciuitates.lł regio ĩ ſe ↄtinẽs qnq; re glones. Et hinc ſpealit᷑ qᷓdã regio ĩ cõfinio grabie ⁊ paleſtine ſita dicta eſt pẽtapolis a AInq; ciuitatibo ipioꝝ.q̃ celeſti igne cõſũpte ſunt.i.ſodoma.⁊ gomoꝛra.adama.ʒoboum 2⁊ bale.ipᷣa ẽ ſegoꝛ. Eſt ⁊ alia pẽtapolis in li bya ſil dicta a qͥnq; ciuitatib. Eadẽ etiam cã regio q̃dã dicta ẽ tripoła tribo cinitatib⸗ DPeẽtaptot.ta.tũ.pe.coꝛ.nomẽ hñs qnq; ter minatões.vt dũs.⁊ ðꝛ a pẽte qð eſt qͥnq;. et ¶ Ccpenula pʒ ha nnné data ſuit patri Pauli ĩ inſigne a romãis ptotus caſus. Pstarcha. pnceps hñs ſubſe qns. Vẽtateuc. ci. liber diſtinci ĩqͥnq; volumi / nibo. vt ſt nq; libꝛi moyſi.⁊ ðꝛ a pẽte qnqq; ⁊ tencos volumẽ.iñ pẽtateucꝰ.pe.p.i.qnq; volumia.łliber diſtinctꝰ ĩqͥnq; volumibo. NMentecoſte.ſtes.vł pẽtecoſten indecli.ðꝛa pęte qð eſt qnq;. ⁊ coſte decẽ.qᷓiqnq es decẽæ : qnquaginta dies ſunt a reſurrectiõe dñni vſq; ad pẽtecoſten vtroq; die incluſo.⁊ acu itur in fine. Et ſonat qnqginta. vel eſt ipſa qnquagena dieꝝ.qbo cõpletis vltima dies dicebat᷑ feſtũ pẽtecoſtes.i.cõpletiua qͥnqua ginta dieꝝ. Et fiebat in memoꝛiã date legiſ ql in qnquageſuma die ab exitu filioꝝ iſrael de egypto eſt data. Nũc aũt ĩ memoꝛiã ſan ctiſpus dati diſcipulqð qnquageſima die poſt reſurrectionẽ dñi fiebat. Et ſic pẽteco ſte ẽ equocũ ad qnq genã ⁊ ad ſolẽnitatẽ ſe/ ptẽ diebo ꝓtelatã. UIñ in actibo apłloꝝ. Cuʒ coplerent᷑ dies pẽtecoſtes.i.qnquageſime. Illa em dies erat qnquageſima a reſurre/ ccõe.Et cũ ĩchoarent᷑ dies pẽtecoſtes.i.illi us ſolẽnitatis ſeptẽ diebe ptelãde erãt oẽs Ddiſcipuli ĩ eodẽ loco ĩ q̊ facta ẽ electõ Ma Mie.ſ.in cenaculllo Beret, grece latie ſocer. Pẽtera vo ſocrus. Denthemimeris. f. g.i. media diuiſio vł me/ dia ꝑs vᷣſus pẽtametri.qᷓi ſemiqͥnaria diui/ ſio.vł ꝑs.⁊ ðꝛ a pẽte qð ẽ qnq;ʒ.⁊ hemis qͥd eſt dimidiũ. Itẽ pẽthemimeris ðꝛ q̃dã ſpẽᷣſ/ cẽſure ꝑ quã pꝰ duos diuerſos pedesĩ pn/ cipio tertij pediſſyllaba naturalr coꝛrepta ꝓducit᷑vt ptʒ ĩ exeplo. Qui petit excelſa dʒ viltare ruinã. Ecce h̊ ſyllaba ſa pducitcũ ſit naturalit᷑ bꝛeuis.⁊ q̃i ſubleuat᷑ qdã pꝓducti one. ? fit ad oſtẽdendũ ꝙ licet ille due ſylla be.ſ. ſa ⁊ de efficiãt vnũ pedẽ tñ nõ ſunt eiuſ dẽ dictõis. Et ð pẽthemimeris q̃i diuiſio deicoꝝ pedũ.qꝛ ſiduo ſpõdei pᷣcedũt.q̃ttu// * RJ 2 . WZ * .— . o: ſyllabe pcedẽt. erit diuiſio ſup qntã ſyl labã.⁊ ſi duo dactili vł dactyłz ſpondeus cd eſn vun⸗ ondeis reputanf. PHenula.le.i.palliũ qddã ⁊/ ꝓpꝛie cũ log fim bꝛijs.? a pẽdeo.des.vl ðꝛ a penis ꝓpłis. qꝛ maxime tali veſte vtunt᷑: apud qͥs initiũ babuit. Uñ Juuenal. Et mlto ſtillarerpe nula nimbo. Iñ penulat.ta.tũ.illo pallio ĩ Dut. vlillud palliũ hñs.ſᷣm Hug. Uñ.ij. Limo.iiij.diẽ apłſ.Penulã quã reliqͥ troa deapud Carpũ veniẽs affer tecũ ⁊ libꝛos. Ubi ſic ðꝛ ĩ ↄtinuo. Hec penula ſʒ haimo ñ ſuſceptꝰ eſt ĩ ſociũ ⁊ ciuẽ romanũ. vñ et Paula ſt ciuẽ romanũ appellat. Penula ei erat veſtis ↄſularꝭ q̃ indquebant᷑ ↄſules ro/ mani ingrediẽtes curiã. Hac aũt penulã ſi ue veſtẽ paubꝰ pꝰ moꝛtẽ pꝛis ob recoꝛdatio/ nẽé ſibi retinuit. Ulł penula ðꝛ volumen le/ gis. Uñ Hiero. Uolumen hebꝛeũ replico qdð paulꝰiuxta qſdã penulã vocat.⁊ coꝛ.nu Penultimꝰ.ma.mũ.i.pene vltimꝰ.ſ.qͥ eſt in ſecũdo loco ante vltiim. Penuria.rie.f.g.i.inopia.egeſtas.pauꝑtas pꝛie q̃ eſt ĩ penoꝛe.⁊ ðᷣꝛa penꝰ ̃ᷣm Hugt. Et nota ꝙ penꝰ coꝛ.pmã.ſʒ penuria eã pð. Vñ Virgiliꝰ ene.vj.Exiguãa ĩ cererẽ penu ria adegit edẽdi.Et iõ videt᷑ buſdã ꝙ; pe/ nuria dicat᷑ q̃ſi a penurgia a pena⁊ vꝛgeo ł a pena⁊ vꝛo.q̃i pena vꝛens vł vꝛgens.iʒ po tius ſunt etymologie. ”c penm.nus.nui.⁊ H̊ penu ĩdecli.⁊ G̊ penꝰ.oꝛj. oĩa in eodẽ ſenſu.i.cellariũ.⁊ dicũt᷑a peno greco q̃d ðꝛ nutrio.qꝛ ĩ eo reponunt᷑ ea vñ hoĩes nutriũt᷑. Et nota ꝙ penoꝛa etiã dicũt reſ neceſſarie ad nutrimentũ ł victũ q̃tidia nũ ᷣm Hug.Et coꝛ.pmã penꝰ ⁊ penũ. Sʒ penꝰ ꝓ cartaginenſi ꝓppło ꝓdu.pmã. Unde Eſt ꝓplłs penꝰ.pᷣuat edenda penꝰ.Et vt diẽ papᷣ. Penꝰ.i.afer ꝑ oe ſcribit᷑iſʒ penꝰ ꝓ cella rio ꝑ ſimplere. .l Heon medicqͥdã fuit a q̃poenia herba per Hibet eſſe inuẽta. tẽ peon fuit qͥdã autoꝛ. a q̊ qͥdã pes iuentꝰ dictꝰ eſt peon.⁊ ↄſtater q̃ttuoꝛ ſyllabis qlibet peon. Sũt em̃ qᷣttu/ oꝛ peones.⁊ ſũt ↄtrarij epitric. Peon pᷣmꝰ oↄſtat ex pᷣma lõga ⁊ tribo bꝛeuibo vt legitimꝰ Peon ſecũ ↄſtat ex ſecũda longa ⁊ ceterꝰ bꝛeuibo.vt amabił. Peon tertiꝰ ↄſtat ex ter tia lõga ⁊ reliquis bꝛeuibi.vt habitatoꝛ.pe/ on quartꝰpſtatex q̃rta lõga ⁊ pᷣcedetibo bꝛe uibo. vt habilitas.hüilitas. Itez a beon 82 3 R;—⸗ peoni nia. niũ. ? peonic. ca. e. Depil plreſ matronale pallium erpurpu ra ſignatũ cuifimbꝛie aurei ſtamis ſũmita te reſplendent. Et vt dicũt pꝛie capitis eſt. Pepo.onis.·idẽ eſt qð melo.oniſ.fᷣm Hug. Et vi diẽ papᷣ. Pepo grecũ ẽ. ⁊ oꝛigo eiꝰ la . tinis icerta. cuiꝰ natura nimiũ frigida diffi cile digerit᷑ ⁊ creſcit ĩ ſititudine cucurbite. Oera. re.f.g.i.ſacculꝰ qui taſca vulgo ðꝛ.⁊ ð a pi. qð ẽ circũ eo ꝙ lata ſit ſinuoſa. Fm Hug. ¶Ilł vt dic papᷣ. Pera ẽ pellis a collo pẽdens pᷣcincta vſq; ad lübos.Eſt at habi tus ꝓpꝛie neceſſariꝰ ad oꝑis exercitiũ. Hec ẽt melot ðꝛ. Itẽ pera ſpoꝛtella.ſaccuł pa/ ſtoꝛal.i.mãtica.vł vt ðꝛ ĩ hiſtoꝛijs ſuꝑ.j.re. xvij. Pera ẽ vas ĩ q̊ mulget᷑.vł paniſ poꝛtat᷑ Perãgaria ẽ fuit pſonaꝝ ⁊ reꝝ.⁊ ðꝛ diper fecta ⁊ mag angaria. Eſt aũt angaria ᷣuir⸗ perſonaꝝ⁊ nõ reꝝ. Iteʒ perangarie dicunt exactiões ⁊ pᷣſtationes patrimonioꝝ.ſ/one ra qᷣdã q̃ pdio incũbunt ł iponunt᷑. Et erãt foꝛte exactões equoꝝ vł vecturaꝝ ad poꝛtã dum annonã militibo. vt colligit. C. de cur ſu.pub.an.in rubᷣ.lixxrrriii. Bercgrna d⸗ i. valde velor. Derculſus.ſa.ſum.i.aĩo cõmot᷑.ꝑterritus. turbat?. 2 ö? a ꝑcello. lis. HPeraitio.onis.f.g.i.amiſſio. Uñ Auroꝛa. Dint tua ꝑditio nobis q̃ dona paraſti. Perdiꝰ.dia.diũ.i.iugis ↄtinuꝰ.⁊ ðꝛ a per.⁊ Din. 7 coꝛ. di. èä Perdix cis.epiceni.ge.de voce nomẽ habz Auilſ doloſa atq; imũda.nã maſcułĩ maſcu lum inſurgit. ⁊obliuiſcit᷑ ſexũ libido pᷣceps Adeo aũt fraunduleta eſtvt alteri ꝑdici oua Ddiripiẽs foueat.ſʒ fraus fructũ nõ hbʒz. Haʒ cũ pulli vocẽ ꝓpꝛie genitricꝭ audierint natu rali q̊dã inſtictu hac q fouet reliquũt. 2 ad eandẽ q̃ genuit reuertũt᷑.Dẽ at ꝑdixa ꝑdo Dis. qd ẽ amittere.delere.deſtruere. Dic ei Hug ꝙ ſi maſcuł nidũ ſue ↄiugis inuenit deſtruit ⁊ ouaabſoꝛbet.vł ðꝛ a ꝑdeẽdo eo ꝙ; aiittit oua ſua ꝛltera foneat.vł qꝛ deſtru at nidũ. ¶lðꝛ a ꝑdice nepote Dedali quẽ fabłe dicũti illã auẽ mutatũ fuiſſe.⁊ p.pe. ⁊ ꝑgamen.na.nu Le . OPergulũ.li.i.puũ tuguriũ ĩ alto poſitum⁊ gti. Et nota ꝙ p aue declinat᷑ h̊ ꝑdix.Unð Dui. Barrula ramoſa pſpexit ab ilice ꝑdix Perqdirx.cis.ſoꝛoꝛis dedali filꝰ.ðꝛ inueniſſe ſerrã ⁊ cireiiiiiun. MOerduellio.onis.eſt qͥ in ſuos ciues ↄiura Ronẽ exercet. Perduellis.lis.i.hoſtis. Veredia. die.i. edẽdi ſuꝑfluitas ſicut bibu⸗/ la bibẽdi.⁊ ðꝛ a per ⁊ eldar. rregrn n0. ni.B a pegre.qᷓi ꝑgẽ Unñ pegrini large icnkoegd a loco ſui do micilij ꝓficiſcũt᷑. Pꝛope aũt dicũt᷑ romipe te apłoꝝ ⁊ alioꝝ ſctõꝝ limina ⁊ oꝛatoꝛia vi ſitätes. Peregrini etiã dicũt᷑ oẽs qͥᷓ nõ ſunt de epᷣatu oꝛdinãtis.ſiue ſint clerici ſiue lai/ ci ſᷣm Boff. in ſum.de cle.pegrr. Peremptꝰ.ta.tũ.i.occiſus.⁊ ðꝛ a perimo. Beremptoꝛiũ ðꝛ a ꝑimẽdo.eo ꝙ oĩno peri mat.vt terminꝰ ꝑemptoꝛiꝰ.vltra quẽñ dãt᷑ vlterioꝛes dilatiões. Silr exceptio ðꝛ ꝑem ptoꝛia ꝗᷓ ꝑimit actiõeʒ. Etiã citatio ðꝛ per/ emptoꝛia.qꝛ oẽs aliaſcitatões abbꝛeuiat ? agccelerat. Perẽnis.2.t.⁊ G ne.i.iugis.⁊ ðꝛa ꝑ ⁊ annuſ ↄuerſa a.in e. Jn ꝑnit᷑ aduer.⁊ h perẽnitas tatdꝭ.i.iugitas.pꝑpetuitas.ſᷣʒ Hug. Pap̃. vo dicit. Perennis q̃i perpetuꝰ annꝰ. “ Pertidqꝰ.da.dũ.i.pdẽs fidẽ.⁊ ðꝛa ꝑ ⁊ ſides. ⁊ coꝛ.fi.et ẽ mercatoꝝ.⁊ ꝓpꝛie cauponũ. Iñ Hᷣ ꝑfidia. die.⁊ ꝑfidioſus.ſa.ſum.i.plenꝰ ꝑfi dia. Itẽ ꝑfidꝰ.i.valde fideł vl fidꝰ.⁊ tũc ðꝛ a ꝑ ⁊ fidꝰ.⁊ ꝓ.fi. Uñn Perfidꝰ eſt nequã per fidus coꝛde fideles. Perfuga. ge.9.g.qͥ de vno exercitu fugit ad aliũ.⁊ ð a ꝑfugio.gis.⁊ coꝛ.- fu. Barſagia G .i.tuta latebꝛa. loc? refugij. PDerfunctoꝛi?.a.ũ.i.ad ꝑfungendũ aptꝰ.vł Ddeſtructoꝛiꝰ.leuis ⁊ trãſitoꝛiꝰ ł imaginariꝰ Vlñã in platõe iuenit᷑ ꝑfunctoꝛia foꝛma mũ di.i.õſtructoꝛia ⁊ trãſitoꝛia.⁊ ðꝛ a ꝑfungoꝛ perfungeris. OHergama.moꝝ.ſũt edificia troiana.⁊ ðꝛ a pvr.qð ẽ ignis.⁊ gamos qð ẽ mlier q̃ſi per ignẽ ⁊ mulierẽ deſtructa. Uła ꝑ⁊ gamos. Iñ ꝑgameꝰ.a.ũ.i.troianꝰ.Et qꝛ ꝑgama al tiſſima erat.iõ olim oĩa alta edificia voca/ bant prgaaamgq. DPergamenũ.ni.pe.pdu.i.charta.⁊ ðꝛ a ꝑga mo ciuitate.qꝛ ibi pmo excogitatũ fuit ⁊ in uentũ. Itẽ pᷣt decliari adiectiue ꝑgamenꝰ. na.nũ.i.res de ꝑgameno. DPergamũ.mi.q̃dã ciuitaſ. Jñ ꝑgameꝰ.a.ũ ⁊ pꝑgamenꝰ.na.nũ.⁊ h̊ ⁊ h ꝑgamẽ.⁊ B ſe. 4 Bð⁊ a ꝑgo.gis.Et h̊ͥ ꝑgula.le.i.ſamula.qꝛ ad diuerſa pergat officia.⁊ coꝛ. gun. Bercen vel de. ⁊ acuit᷑ in ine. eriarchon grece. latine ðꝛ de pncipibet pncipatibo. Archos eĩ greci dicũt pncipes Libꝛi ſunt ſic dicti. MDM.U Peribolli.ma. g.⁊ B peribolũ li deambu (cnide gtorin ſigatmen 1cingebe Ufmaltort Perche chbuchi füonntt cumnifnn gnmlepe buonoker denlecͤe⸗ Gmoe Figreclſn nitbachi⸗ Periculüi cunucho. 15aperi copat Fperic Perichli iſerin. Peonpbꝛa mMurel pyeryenan⸗ rcitueun Neloqtpen Miphrute⸗ Debement lppoſtrod ſeeſtgccigi⸗ biconmi, ſtinemmnnn Mhoͤhti folhen⸗ Hecien ſüügcigi upirlic Mmnemi. elinſ Bageoſud ir dicükfon ntoree itisinön rcleniciſinen en. zkaperino eocpoino Ylmqueid ccepnodepen iannodeen esaboreniat 81a tann uer dperinin Dag bain ubamN. Preanponi. au ſunigerg io'ctneqvihe oercin igi loc efugn. ngenduptN Pkimugiun writoꝛmami 1drafung ſardiang.191l ademlier Gihe aerigenas EicnpGimn Atncdifica war nich 10ale cccogitmtüflin adiecneponng no. nia. J n 1oomefet mnit uneſimn aleiſnn me naturali,cder. Meriodica.ce.ðꝛ a peri.i.circũ.⁊ odos via. Peripateticꝰ.ðᷣꝛ a peri.qdð eſt circũ ⁊ pꝛtos 4 . latoꝛiũ. deambulacrũ. ſpaciatoꝛiũ.pambu latoꝛiũ.⁊ ꝛ a peri ⁊ äbulo. Itẽ Ezech xlij. ſignat muꝝ q erat exterioꝛ ad deambulãduũn ⁊ cingebat gazophilatiũ cantoꝝ cuſtodieti um altare.? coꝛbbbo“ Perichelis.lidis.f.g.oꝛnamẽtũ mulieꝝ cir ca bꝛachia. łpotiꝰ circa crura q̊ͥ greſſus ea rũ oꝛnat᷑.⁊ ðꝛ a peri qð ẽ circũ.⁊ cheleqð ẽ curuũ f̃ᷣm Hug pap̃.etiã dic. Periſcelideſ ar mille pedũ mulieꝝ. Periſcelides dicũtqͥ bus noſter greſſus oꝛnat᷑. Et ſcribit papiaſ periſcelides ꝑ ſc.ſic antiq ↄſuenerũt ſcribe re. Sʒ moderni ſcribũt perichelides ꝑ ch. In greciſmo ſic ðꝛ. Atq; perichelides exoꝛ naãt bꝛachia nymphis. * Mericulũ.ii.n.g.i.exꝑimẽetũ.Uñ Terẽtiin eunucho Fac ꝑiculũ in l̃is.fac ĩ paleſtra ⁊ ðꝛa perio.riſ. Itẽh̊ npericulũ li.⁊ qñq; ſyn copat᷑.⁊ ðꝛ q̊ periclũ.li i. diſcrimẽ vel experimennuum. Periphꝛaſis.ẽ deſcriptio ł circũlocutio cũ vna res plurib v̈bis deſignat᷑ ⁊ deſcribitp pter veritatẽ ſplẽdide pducẽdã vel vᷣitatem circuitu euitãdã. Iñ periphꝛaſicꝰ.ca.cũ.vt Iſte loqͥt᷑ periphꝛaſice.i.per periphꝛaſiʒ.et periphꝛaſticꝰ.ca.cũ.in eodẽ ſenſu. Merihermenias ſunt due ꝑtes.Peri eĩ gre ca pᷣpoſitio ẽ.⁊ valet tm̃ q;dtũ de. Hermeni as eſt grec?gtũs a noĩe greco bermenia.qð latiĩe ſonat ĩterpᷣtatio.qͥ gtũs hermenias o ni? in intitulatõe illiꝰlibꝛi Ariſtoteł vbi ha bet. Incipit liber peribermeniaſ.Et eſt ſen ſus.Ciber perihermenias.i.de interpᷣtatõe Gꝛeci ei careteſablatiuo ↄſtruũtſuas pᷣpo ſitões cũ gtis loco ablatiuoꝝ. Quidam tñ min' ĩtelligẽtes vtũt᷑ h̊ qi noie cõpoſito. Merimetrũ.tri.i.linea circũcirca mẽſurãs. ⁊ðꝛ: a peri.i.circũ.⁊ metros meſt ura. 2 coꝛr̃. Periodice febꝛes ſunt.qs q̃tidianas.tertia nas.qrtanas vocãt ſic dicte eo ꝙ certo tꝑiſ circło moueãt᷑ ⁊ ñ ↄtinue affligãt.⁊ coꝛ.di. eriodus.di.pe.coꝛ.ðꝛ q̃i circuitꝰ vł ambi . tus.vel qᷓi circa finẽ.⁊ ꝛ a peri qð ẽ circũ.⁊ odos qð eſt via vł finis. Ułperiodꝰ.i.clau ſura. Ite ſjm papᷣ. erioq vltia diſtincrio i totã ſniaʒ claudit. Cuiꝰ ꝑtes ſi unt colũ qð eit calcãs vł ambulas.qi circũcalcis ł ma ðᷣꝛ ſuꝑioꝛ ꝑs ĩ coꝛtinis ꝗᷓ depicta ẽ. 3 m ð h periclũ.li.i.diſcrimẽ vł dãnũ. In pericloſus.ſa.ſũ.ſʒ Hug.papᷣ.vᷣo dic. Periculũ a perio.ris.qꝛ pene perire faciat. ODeripſima. ambulãs. C Peripotetici ſunt qͥdã pi ab ambulatõẽ?.qſi circũcalcãtes vł ambulan/ diſputare ſolitꝰ erat. Ul qꝛ pambulant de ſchola ad ſcholi diſputates? inqrentes qͥd mell ſue ſnie poſſent acqᷣrere vel adiũgere Oeripetaſma.matꝭ.neu.g.i.velũ vł tetoꝛiũ vel coꝛtina.vel potiꝰ qlibet adiectio eiĩ cir cuuitu facta.⁊ ðꝛ a peri ⁊ peraſma.qð ẽ velũ vel tentoꝛiũ vl coꝛtina. Uñn ꝓpꝛie peripetaſ pꝛopꝛie tñ ðꝛ peripetaſma qñq; limbo.An/ tiqui dicebãt h̊ peripetaſmatu. i. Deripetio inciſio ſcripturaꝝ.vel capituluʒ yel ſnia ſᷣm papᷣ.⁊ acuit᷑ in ſie — „„ „ Deripneumonia.nie.i. vitiũ pulmonis cũ Doloꝛe.⁊ ðꝛ a peri.⁊ pneumonia. ripſima. matj.n. t i. purgamẽtũ qð eijcit de tritico qñ vẽtilat᷑. hpurgamẽetũ pomoxꝝ ⁊ raſura vel limatura cuiuſlibʒ rei.q̃ circũ circa res ſemat᷑i.diminuat᷑⁊ ðꝛ a peri qʒ ẽ circũ.⁊ ſimꝰ.ma.mũ.qð eſt curuꝰ.vel ſemꝰ. qð eſt imꝑfectꝰ.vel ſeco.cas.ſʒ Nug. peri/ pſima ðꝛ ẽt q̃libet domoꝝ qſquilia. CInde Dõ purgas de re dic eſſe peripſima ve. vt ſuber pomi qͥſquiliaſq; domi.i. purgamen tũ ſoꝛdes. vñ apls.j. Coꝝ.iiij. O mniũ pe ripſima factus ſun. eriſſologia.eſt ſupuacua vᷣboꝝ adiectio. ine vlla vi reꝝ. vt Ibãt qͥ poterãt? q̊ͥ nõ po terant nõ ibãt. DPeritomũ.mi.i.circũciſio.⁊ ðꝛa peri.qð ẽ circũ.⁊ tomos.qð eſt diuiſio vel inſciſio. Neritꝰ.ta.tũ.i.doctꝰ.inſtructꝰ.ſapiẽs.⁊ dꝛ a. perio.ris.Et cõpꝑat᷑.pit.tioꝛ.ſimꝰ. Iñ peri te.tiꝰ.ſime.aduer.Et hᷣ peritia.tie.i.diſcretõ Et ꝑit pt eſſe pticipiũ de peo. riſ tc coꝛ. pe.ſʒ peritꝰ a perio.r.⁊ tũc p.pe.UVñ Oꝛa. iepi Uiuere ſi recte neſ.diſce de ꝑitiſ.Et Nõ vadit peritũ qͥ vult audire periti. des vl ꝓdes ius. In h̊ ꝑiuriũ.rij. Periuriũ ꝓpꝛiũ dicit᷑q aliqͥs iurat ↄtra ca nonica ſtatuta vel temerarie.Et ðꝛ miłtipli citer.pmo.i.falſa iuratio q ſi ignoꝛãter ad/ hibita oĩ diligetia facta fuerit.ſic nullũ pec catũ ẽ.xxijq.ij.hoĩes.ſcdᷣo ðꝛ trãſgreſſio li citi iuramęæti. ⁊ ſic eſt moꝛtale.vj.q.j.qͥcũq;. Illicitũ aũt ſcieter iurãs peccat.ſed nõ cõ/ traueniẽs. certio dicit᷑ indiſcretũ iurametũ 8.ĩ fine. üij. dẽ mẽdaciũ iuramẽto firmatũ.⁊ ẽ ſꝑ moꝛta tur. Etĩ iſta ſignificatõe ðꝛ ppẽdiculũ a per ſlneſl le. xxij q· ij. q ait. Etẽ crimẽ adeo magnnz pedeo, des. qꝛ i eo lebetes ppdent. Pao in Aacni wpcleric ꝑiurꝰ ab officio ⁊ bñficio ſuſpédi ſtrumeto aũt cemẽtarioꝝ ð ppendiculũ a Wo Důz3. c. pnenit.de fideiuſ.c.int᷑ dilect.de exceſ. ꝑpẽdo.dis.qð eſt ĩtelligere ↄſiderare.aiad ieni . pla. z.c. q̃relã. de inrciurj. Vertere. percipere. trutinnge. ſche „ „ . Perizoma.matꝭ. n.g. eſt qdã veſtis hoĩium Mervpenſilis.lis.pe.coꝛ.i.valde leunuius. deberao' antiqͥſſima.i. ſuccinctoꝛiũ femoꝛale q timn ge Derperꝰ.a. ñ.i· puerſuſ.puꝰñ rectꝰ.in ppere iuinbnni nitalia ↄtegunt᷑.Alij dicũt ꝙ ſit tunica foli aduer.i.puerſe.male.pue.ũñ rctẽ.p q̃ſepe po ie is ↄſuia. qlè dñs fec ade pelapſum. Ita diẽ nit᷑ pperã.qð nõ dz acui fine ſic nec inltiſa gigithh HBoug. tñ Beñ.iijſcribit. Fecit q̊ʒ dns deuſ riã nec pala.vñ apłs.j.co. xiij.ñ agit pperj. Vbpon adeꝛ vxoꝛi ertunicaſ pelliceas.i.de pellibꝰ erpes. petis. oĩs. g.i. ppetuꝰ. ⁊ coꝛ.pe.gtt. ſnulltn moꝛtuoꝝ aĩaliũ. vt ſignũ ſue moꝛtalitat ſe Merpeſſii. ua. uũ.qui freqnt᷑ aliqd patitł. Ethpointa cũ ferret. In hiſtoꝛijs aũt ðꝛ ſic. Yecerũt ſi NHerpeſſus.ſa.ſuʒ.i.valde łdiu paſſus.⁊ ð᷑ Wrrfn bi periʒomata.i.ſuccinctoꝛia.q̃ſi bꝛachas a ppetioꝛ.terꝭ. Un Mar. v. Et fuerat mita 4 Pethiona bꝛeues. Et p. pe. nti.ſz coꝛ. pe. gti. perpella a cõpluribo medicis. eWade MPMerliſus. ſa. ſum. pe p.i valde lefus. Perpen a. i. qð n; habebit finẽ ſed heo, Poſra Herlitoꝛ. toꝛis m.g.iocciſo. buit pncipiũ. vt aie? angeli. JIñ hec ꝑppetui (erphrvid Derna. ne.i. petaſo.ſ. baconꝰ vł baffa poꝛci tas.tat.ſtatꝰ vite quã bʒ res aliq̃ exeo ba Perſospen WVUlnñ pap̃. dic. Perna vulgo q̃ baffa ðꝛ. Uñ buit pncipiũ.ſʒ nõ ſit habitura fcine. àqdi. Eſſe vbi perna retur. nec foꝛſan toꝛs Perplexꝰ. a. i.i iplicitꝰ.irretit.iĩuolur col⸗/ babetr. figat“ obſcurꝰ. In h pplexitas. ↄſtringes Pernicies.ciei.f.g.i.mors vel ĩterit.⁊ ðꝛ a ⁊ leuitabil neceſſitas peccãdi puenit exer Pſdisb ach J Pereſns. pꝓneco.as. Iñ ꝑnicioſus.ſa.ſum.i.moꝛtifer rõea volũtate.vt.c.j.⁊ ĩ fũ.diſ.xviij.vbi glo. Ui Me letalis. In ꝑnicioſitas.tatiſ. Itẽ ꝑnicies.i. DPerpꝛoperꝰ.ra.rũ.i.valdeꝓperꝰ. bo. Danler velocitas peduũ.? öꝛ a ꝑnix.i.yelor. Verſepolis. lis. pe.coꝛ.qda ciuitas quã pr unnrdh Mernix cꝭ oĩs.g. pe.coꝛ.i.pnicioſus deſtru ſus condidit. leimigent Cctoꝛ. ? 8& 9 pneco. cas. Jñ h ꝑnicitas. tat;.? HMerſeuerãtia. tie.i.aſſiduitaſ.cura. ptingcia nmnasinoi 5B ꝑnicioſitas.i. ſtructio ĩterit itẽ ꝑnix. Dzʒ pſeuerãtia ẽ ĩ ptute ptinacia vo ĩ vieii ſir Ji ois. ge. pe p. in obliqᷣs.i ꝑſeuerãs in conati Merſic qdã arboꝛ. ?8 a Perſo rege q iegg (frriliſhia bus.vel velox ⁊ ꝓpꝛie ĩ pedibo.⁊ ðꝛ a ꝑnitoꝛ. pto bmo iĩſeruit illã. In h pſicũ. ci.fruct 1 iideßſe terꝭ. JInñ pnicitas. tatj.i velocitas. ſceleritaſ lius arboꝝ. Et h̊ pꝑſicetũ.ti. loc vbi perſici (cinno. Et eſt ꝑnicitas pedũ. Sʒ celeritaſ⁊ veloci creſcũt. Itẽ adiectiue declinat᷑ ꝑſic.ca.cu. ADrrintdin * tas pennaꝝ vł veloꝝ. Uñ Pꝛo ꝑnice citũů. pe.coꝛ.i. perſeꝰ ſiue de ꝑſide errĩns. nr ꝓ pnice dico nociuũ Pernitoꝛ pmũ pneco Beradrgnmner degic paß. makadl Datr reliquũ. Qui necat ẽ ꝑnir. feſtinat cur / PHerſoles. enti oĩs. ge. i. aſſidu. In hec ꝛlo ionhtt rere perriiiit.. lentia. tie.i.aſſiduiass. venlin cfe. Uñ de btõ dñico cãtat᷑ Oernox cũxvpo coꝛ. ſo. Uñ Plautus. Ebꝛioſe⁊ ꝑſole nuge Dä ꝓpꝛiũ nõ poſſidebat lectulũtccc. Si aũt inueniat᷑ ꝑ olꝰ cõpoſitũ a ꝑ ⁊ ſolus dio Pero.onis.m.g.q̊ddã calciamẽtũ ruſticoꝝꝛ] tũc pducit ſſo. eſſi ampli t altũ. qd alio noĩe ðꝛ culponeꝰ. Et Herſona.f.g: eſt rationabilis creature indi iizli ni d: a peri qd ẽcircũ. qꝛ p nimia amplitudie midua eſſentia.⁊ m h̊ ð: ꝑſonaquaſiperſe cqgpmnehe circũcirca vagat᷑. Jñ peronat.ta.tũ.i.pero vng. ? eſt etymologia.Et ſ̃m h perſona vVvy·· imr ſn nibo calciatꝰ. Uñ Perſi. Nauiũ ſi poſcat ſi dext ſpectcare ad deitatẽ. Itez perſona dicit= iinhi „ bi peronat? arato. hbliſtrio. repſetatoꝛ comediaꝝ qꝛ diuerſ mo ſonmng , PHerpaucꝰ.ca.cũ.i.valde pauc. Unñn Heb. dis ꝑſonat. diuerſas pſonas repᷣſentando. Nnimmueb xiij.Eteni ꝑpaucis ſcripſi.?:tc. Ethinc ꝑſona ðꝛ in graãmatica ipʒʒ ſi uwoſi mggki upe. Perpẽdiculũ.li.inſtrᷣm ẽ cemetarioꝝ plum tum.qnq; ꝓpꝛietas ſuppoſiti. qnq; ꝓpꝛiets ngtilie * batũ qð alio noĩe ðꝛ amuſſis. qð ipi demit vocis.qnq; vox ipᷣa.qnq; modus ſ ignitica . ier dlulli tũt ad pꝑpendẽdũ eq̃litatẽ muri. In h̊⁊ hp di.⁊ quãdoq; perſonalis ꝓpꝛietas. Ite ꝑſo nllezune 1 pedicular ? re. Illa linea öꝛ ppẽdicłari na ðꝛin ecclia qui dignitatẽ bʒ p̈ ceter.. Et lnd q̃ ſurſum l deoꝛſum recte dirigit. Itẽ ꝑpẽè/ ¶ Bab hiſtrioneſ umptu eſt. qͥ diuerſas perſo Diculũ.li.ðꝛ illð vũ lebetes ferũt᷑ ⁊ ſuſpedu nas repꝛeſentando diuerſos ſolet accipere . Nölalie pödent en Ropenctoli Teogerarecin Nre. waldeleng. Rred n imein ifineſſtnernt ori agtg pe 1c eg Feine lidene Leldiupeſſisrd r Etfunum Wicis. grli. Fbergen Bresalerton Aditurnfine. immmd iuolnt õ cidiäpvennat DPerſpicax.cis.oĩs.g.i.clarꝰ.ſubti cce⁊ płla vides.⁊ ðꝛ a pſpicio. ccis. Perteſus.a.ũ.pmoleſtus.odi oꝛnatꝰ.⁊ ſᷣm dignitatẽ ꝑſone quã habebat repᷣſentare.Et hinctractũ ẽ vt ꝑſona dicat᷑ in eccłia. Nã ſ̃m diuerſos gꝗdus dignitatis pſone diſtinguũt᷑ in eccłia. Et hic etiã tra⸗ ctũ ẽ vt ĩ grãmatica vna pſona dicat᷑ pᷣma alia ſcdᷣa.alia tertia.qð fit rõe dignitat.Et· deberet ꝑſona penul.coꝛtr᷑.dici.ſʒ ad dram hꝰunꝑatiui ꝑſona ꝑſonet.qð coꝛ.ðꝛ.pe.poð. Unqdi. Daup pſona no eſt mea pſona re gi.ꝙãt ð pſona q̃i ꝑ ſe ſonãs.etymo.ẽ. Iñ h h̊ ꝑſonal.⁊ h̊ le. Iñ ꝑſonalit᷑ aduer.⁊ p ſonalitaſ.catꝭ. Itẽ a ꝑſona ðꝛ ꝑſonatꝰ.ia.tũ Et h ꝑſonatꝰ.tus.tui.dignitas vel officiuz pſone fm Hug. Merſpiciſ. cua.cuuʒ.iclarꝰ lucidꝰ ꝑſpicuꝰ peruiꝰ. ⁊ ꝛ a ꝑſpicio. cis. 2 ꝑſidis. ⁊ pſida. de. Iñ pſe.ſea.ſeũ. ? pſicꝰ. ca. cuũ. ?⁊ ? ⁊ hec perſaſe. oſug.faſticli idẽ eſt qd pes. Et ꝗccipit᷑ tripłr.ſ.p mẽbꝛo cũ qͥ ainbulamꝰ. Ulp metroꝝ pede. Ulel pꝓ mẽſura. Pes ĩ metro ẽ ſyllabaꝝ ⁊ tepoꝝ cer ta dinumeratio.pes ĩ meſu? agroꝝ digitoſ xv.hʒ palmos.iiij. Itẽ pedes dicũt᷑ extremi anguli veloꝝ vel poti illi duo ĩ naui fune qextremos veloꝝ angulos tenẽt. Iteʒ pes cõponit h ⁊ hec ⁊ ̊ bipes.dis.tripel.dis.q dꝛupes. dis.i.hñs vł aprũ natũ hie duos tres vel qttuoꝛ pedes. Iñ bipedꝰ.dia.diũ ⁊ H ⁊ hec bipedialis.⁊ ̊ le.⁊ hec bipedalitaſ tatis. Cripediꝰ.dia.diũ.⁊ h ⁊ hec tripediał pedalitas. tatꝭ. ⁊ qdrupedãs. dãtis. oĩs.g.i. q̃qrupes. Iteʒ pes aĩe ĩtelligitamoꝛ q itur ad delectatõʒ q eſt locꝰ gaĩe.qꝛ amoꝛ cũ pᷣuꝰ H icio. cis. eeſt o: cupiditas vel libido.cũ vo reckeſeu bellauit. ⁊ eiꝰ noĩe dicta ẽ ꝑſia.ſie.⁊ hec ꝑſis bonꝰ ðꝛ charitas. Meſſariũ.rij.eſt genꝰ medicamiĩs.⁊ ðꝛ a pe· ſum. eo ꝙ int initiat᷑ yel intromittar. DNeſſulũ:li.⁊ ̊ peſſelluũ.li.i.ſera lignea.q̃ fi mat᷑ oſtiũ.⁊ ðꝛ a gello⸗litar pellit repellit 26 le.⁊ htripedalitas. tatꝭ. Quadrupediꝰ dia. diũ.⁊ H̊ ⁊ hec qdrupedal.⁊ Hᷣ le.ᷣ qdru i diſi dige Un Hacrobiꝰ. Perteſus neceſſitatꝭ dixit et coꝛ. ſu. vñ Cañ. v. Peſſulũ oſtij meiape a tedet. —uu pap̃ vo. vic. Deſſnlüͦ. i.oſtii a pede di⸗/ iciinslir HPertinax.cis. pe.coꝛ.in ntõ.ſj p.in gtõ.oĩis ctũ.Habz ei inferioꝛẽ cardinẽ qi pedꝗd. ge.i.valde vł impudẽter tenẽs.dur? pſeue/ Begt grece.latine bumo: ðꝛ.⁊ acuit᷑in fine acuraptinet rans.im udes.ↄſtans.irreuocabil.idocił. eſticula. le. di. i. pua peſtis. coꝛ. pe. iuchzfoi nid obſtinat. Iñ pꝑtinacitas. tatꝭ.i.aſſiduitas. Beſtiisonig r delte lemöm. one i glcueratig ipudétia. Ide t ptinacia. cie. et Meſtilea.tis, ois g. ? peſtilt: ta ci i. plen? niciafue em Paß · Perſeueratia in vtute ꝑrinacia peſte. In peſtiletia. tie. ⁊ ẽidẽ qð peſtis.ſed . g ſʒd Fo in malo. Paꝛie peſt; ẽ nomẽ ipᷣꝰ moꝛbi. Peſtilẽtia vo e ci. Hermſus·ſa.ſum.i. pfectcnftacr. ⁊ pp.tu. eſt id qð exſe efficit moꝛbũ. Iſidoꝛꝰ vo diẽ nñ Aggei.. In ſaculü ptuſum. Peſtiletia tagiñ qð du vnu apphẽdit. ce ceens. MPeruicax.cacꝭ.i.ĩpꝛobo.pteriꝰ.malicioſus leriter ad pleſ trãſit ignit᷑a ũt excoꝛrupto ſani. ipoꝛtunꝰ. ⁊ ðꝛa ꝑ.⁊ vice. qꝛ vicẽ ſuã obtine gere.⁊viſceribopenetrãdo ĩnitit᷑. Oẽ aüt pe⸗ ſac Jiben re vult. vl qꝛ ꝑuertit vices reꝝ.qð bonũ eſt ſtilẽtia q̃i paſtulẽtia.eo ꝙ veluti incẽdiũ de ler iudicãdo malũ.vl ecõuerſo. Uł ðꝛ a p.⁊ vi paſcat dij deſcẽdit ꝑ totũ coꝛpꝰ. Et ſũt tres hapaſſc⸗ tio.as.eo ꝙ ĩ vitio ꝑſiſtat.vła ꝑ ⁊ vitio ⁊ caa modi peſtilẽtie.aut ex terra.aut ex aqᷓ aut ex Sngerore dẽs.qi ꝑ vitiũ cadẽs.Uła ꝑ ⁊ viribo.⁊ ca/ aere. ᷣm peſ5ß. „ 2 cheltüngtle dẽs.·qi p ſuas vires cades. vł coponita p ? Oeſtis.ſtis.f. g. dẽ qqã moꝛby qñ ſcʒ mẽbꝛa vitia quã antiqͥ victoꝛi dicebãt. inde pui ⸗ diſſoluut ⁊ putreſcũt.⁊ dꝛ a peſti qᷣd eſt hu uiiscenmite caxꝓpꝛie ðꝛ qͥ in ꝓpoſito ſuo ad victoꝛiã ꝑſe moꝛ. Ul dẽ peſtis qi paſtꝰ.a paſ. cedo. qꝛ ve 358 Nomlulhe uerat. Inñ peruicacia. cie.⁊ ꝑ uicacitas.tag luti incendiũ depaſcit.dũ deſcedit ꝑ totuz Etinbhaeſinn vᷣm DNHug. Pap.vo dicit. Peruicax.i.pſeue coꝛpꝰ.⁊ gignit᷑ ex coꝛrupto aere. Et eandẽ coõ iaeſiine rãs.ↄtumarx.obſtinatꝰ.durꝰ.iĩmobil.⁊ coꝛ. tagiũ dꝛ.⁊ cõtagio a cõtingẽdo.qꝛ quẽↄti - molun n r. nti.c pdu. pe. glt. Fernit polluit. velqꝛ tactu vni deſceditper us tchn eruigil.i. valde viglangs. onmnes. pſa ⁊ inguina. ab inguinũ pcuſſi i neriß Neruigiliũ.lij.i.vigilatio.⁊ ðꝛa ꝑuigil. one. Eadẽ ⁊ lues a labe vel luctu vł luẽdo 6 ſi gicnn, erupꝰ. nia. uiñ.pꝑ qð via poDatet.. dicta.que tanto eſt acuta ꝙ non habeatſpꝛ upe noolsſ Nerula.le dimi.i.pua pera.⁊ coꝛ.hbe. ciumitpis in quo yel vita ſperet᷑ vł moꝛs.ſʒ ng ns HPeruſiũ.oppidũ ĩ italia. In ꝑuſinꝰ.na.nũ. repentinꝰ moꝛbo ſimul cũ moꝛte venit. ⁊ Eqᷓ nihien Hes.dis.malſ.ge,ð a pos podis greco. qd ſiidẽ qð peſtilẽéetſii. Nieroos ban Oeſtuoſus.ſa.ſum.i.peſte plenꝰ. Iñ hec pe ſtuoſitas. taiiit. OPetalũ.li.i.foꝛma marmoꝛea inſtar teſſere qdrata vñ pauimeta ſternebant᷑. ¶Iñ Joſe ⸗ phus in. viij. Otrauit aũt pauimẽtuʒ tẽpli petalis aureis. Itẽ petalũ eſtlamia aurea in frõte vł ĩ pectoꝛe põtificis q̃ illud nomẽ Dei ineffabile tetragmaton q̃ttuoꝛ lr̃is he/ bꝛaice habebat ſcript. . Netnſo onis iHpud poꝛci.ſ.bacon ſiue baf fa. Iñ h petaſuncułꝰ.li. dimi.⁊ foꝛmat᷑a pe relie de⸗. DPetulaãs.tis.o.g.i.luxurioſus.laſciuꝰ.ĩpoꝛ taſo o mutato ĩ vnculꝰ.łĩ vn.⁊ addita culłꝰ. NPetaſus.ſi.m.g.⁊ h̊ petaſum.ſi eodẽ ſenſu q́ddã calciamẽtũ Mercurij ad voladũ.et ↄꝛ a peto vᷣbo greco.qð ẽ volare.vñ Mar cialis coquꝰ. Petaſo aut a talarib ↄcitatis cepit pire Bercurtius. Petaurꝰ.ri.m.g.qͥdã ludꝰ qñ hoĩes a tape/ tibo mittunt᷑ ĩ auraſ.⁊ ðꝛ a peto ⁊ aura.qua ſi petẽs auras. Uł ðꝛ petaurꝰ q̃i petẽs tau ruſ. In africa eĩ ſunt qͥdã tauri ita edocti ꝙ; cũ coꝛnibo emittũt hoĩes ĩ aurã.⁊ illeſum ĩ ter coꝛnua recipiũt.Et dicũt᷑ petauri.q̃i pe teteſtauri. Ułpetaurꝰↄꝛ a peto greco qd ẽ volare. ⁊ aura.qꝛ cũ hõ in tali ludo emittit᷑ vigder᷑ ꝑ aurã volare. Uñ Juuenal. An ma gis oblectãtaium iactata petauro. Petic. ca.cũ.⁊ petici.cia.ciũ.qͥ petit vel q amat aliqd petere. OPetili.lia.liũ.qͥ ſp p Metitio.onis.f.g.i.q̃ſtio vel poſtulatio. Peticiũcula.le.di.i.pua petitio Metitoꝛ.oꝛis.m.g.i.poſtulatoꝛ vel queſtoꝛ. 7 8 a petco.tis.t Pttt. T Peri tca.tũ.i.poſtulatꝰ.⁊ ðꝛ a peto.tis.Et H petitꝰ.tus.tui.i.poſtulatio.⁊ ꝓ.ti. Petoꝛicũ.ci.q̊ddã genus currus.⁊ ðꝛ a pe/ to pertis. OPetra.tre.grecũ eſt.i.lapis.⁊ ðꝛ a petroſ.q̃d eſt vuꝝ.qꝛ dura ẽ.q aũt ðꝛ petra q̃ſi pedib⸗ MHeirrella. le dimi.i. pnua perr. Detro. oniſ.m. g. ð2 a petra. Sũt aũt petro nes ꝑticule qᷓ abſcindunt᷑ depetris.ſic qſqͥ/ lias dicim inutilẽ materiã qͥ abradit de li/ = 2ðB trita. etyino.. Inde petrin.na.nu.⁊ petro Detros grece latine v: dunũ. PHetroſelinũ.li.eſt q̃dã herba ſiłis apio.Et ð a petros? ſelinos qð ẽ apiũ.eo ꝙ ſit ſilis apio.⁊ naſcit᷑ in petris ⁊ in mõtib pᷣꝛuptis. qð noſ petrapiũ dicere poſſumꝰ Selinũ eĩ grece. apiũ ðʒ latine. Et ẽ genꝰ apij. Aliud Pnteng ilgnazer ti infinitiu coꝛ.pe. UIn. Uult * . etit. 2 ðꝛ a peto. tis. elſt gen⸗ hypoſelinũ. Tertiũ oleoſelinũ.⁊ p dDucitli. Petrꝰ apłs dict ẽ a petra.qꝛ durꝰ⁊ firmui fuit in fide. Clel petrꝰ dictꝰ ẽa petra.i.a xpᷣo ſuꝑ quẽ fundata cẽ eccłia f̃ʒ Hug. Et inter ptat᷑ petrꝰ agnoſcẽs vel diſcalciãs.Agno/ ſcẽs qꝛ videlicet deitatẽ xpᷣiagnouit.cũ di/ xit. Tu es xps filiꝰdei viui.Diſcalcians bo interpᷣtat᷑.qꝛ pedes affectuũ ſuoꝝ ab oĩ oꝑe moꝛtuo ⁊ terreno diſcalciauit.cũ dixit. Ec/⸗ ce nos reliqͥmus oĩa ⁊ ſecuti ſumꝰ te. tune petẽs.plꝰ petẽs.vñ ⁊ ꝓcax ðꝛ.qꝛ petuR/ lãtia ⁊ ꝓcacitas vicina ſibi q̃dã mẽtis iun/ gunt᷑ inſania.vt pł*velit petulãs temeritate laſciuꝰ ludo. Iñ petulãtia.i.laſciuia.libido impoꝛtunitas. ODetulcꝰ. ca. cũ.i.ĩpoꝛtunꝰ ĩpetẽdo.⁊ dicitf᷑a petuloꝛ. larꝭ. vñ meretrices petulcasvocãꝰ Etpetule ðꝛ luxurioſus.q ſepe petit coitũ Netułꝰ. li. equꝰ qͥ hʒ albos pedes. . DHet. ti. m. g.i. guelc. ſtrabo aliquatuluz. ſ. cuiꝰ oculi q̃dã velocitate cito voluũfhuc: illuc.⁊ ðꝛ a peto.tiſ. Et h̊ peta.te.i.guelca.? aliquatulũ ſtraba. Et p.pe.ſʒ hero tla rpe intintiu coꝛ pe. ibi ſtrabo pe ti ſe dicit noĩe ppe. HPerus.a.ũ.i.pectinat pectine oꝛnat?. CG . 2 Obaeton. tontis. filiꝰ ſolis. ⁊ ðꝛ a phos.qð ignis.quaſi tot ardẽs. Ipᷣe em̃ pᷣmo voca/ bat᷑ Eridanꝰ.qͥ cũ male regeret curã patrii fulmine a Joue excinctus eſt ⁊ cõbuſtꝰ.a q̃ᷓ cõbuſtiõe dict? ẽ poſtea phaeton. Et quia tüc cecidit in padũ. inde poſtea padꝰ dict⸗ eſt Eridanuſ.ab illo in eo ſubmerſo. Inde phaetonteꝰ.tea. teuz. Et hic phaetontides tontide.filius vel nepos illius. Jñ h̊ phae tontis. tidis.filia vł neptis ꝓpꝛie ⁊ impꝛope ſoꝛoꝛ illius. Hbala.le. i lignea turrꝭ. ? öꝛ a phalon. Tlñ Juuenalis.Loõſulit añ phalas delphino/ rũq; columnas. DOhalarx.g. 25 halãga. ge. lingua macedo nu.ðꝛ legio ſiue caterua. In phalãgariꝰ.a. ſi.i.legionar.ſ.de phalãga exñũs łh ad pha⸗/ langã ꝑtinẽs.⁊ phalãgo.gas.i.phalangam facere. =UY Obalarica. ce. qddã telũ ingẽs toꝛno factũ hñns ferrũ cubitale.⁊rotũditatẽ ð plũbo aꝗ modũ ſphere ĩ ipᷣa ſũmitate ðꝛ ignẽ bꝛe aſ/ ſcß Hoct. hulng woc⸗ Etqubicli ponntplorn Gni,J velgöpane pbal⸗ Ui⸗ ier d glonge Pug Nii noloi nutrou Gphnni E Niſſeeruos fcanutco Pbuntaſenn⸗ curnelnage Obarhmi göeſtſor vocehüang nagtepecea Phamona Clrapud/ Giſei nng uitaſcicwve. ociuims nl minuenitohe hicois regexe⸗ baregintene hnemaretg apharongs ſorepoſioriü. wotes Fp⸗ ne Pen died Peteint cgediuiſo Phoniaddi obenmtoes iulteferi diilhhclidej⸗ ulioſcnbae fonegeſthi Dhunſeni dini ſcͤnliſonin chrateſen nhnnco vebg mmſn gultoeg uuchgnnin nchocfreſlg indumtd, mnügeuti agduee ickendenin N = S = S= +£ epiagnontc, VurDiſclain Ammöluochei Aclaitcidii ſcunifunbe moſuslc Wtpeden Aſibi dinain rpenlisann licailaſcndbin S –— — ðõ un igeticotden micesenlcn ins ſepepentan cubiltpd. lbos ebes. ſrboolanimig murain volnüihe bpen ei ppchad nigd g bbichmbo cuncoꝛnat- 2 8 druphos að decnnoroc, Geretcaraadl chachorſc a dduedhn. qu ewinac coſcbimenſo Ethicphaafin os ilins bin hes gttilhif tonphin nihinnen 5 ſtũ. Hoctelo pugnaf deturrib qs greci teria aphilaxe qd c fuare ? thoꝛath qd̃ ſo⸗/ Et qꝛ h̊ telũ toꝛmẽto mittit᷑. Iñ eſt ꝙqñqʒ ponit᷑o toꝛmẽto.qd vulgo ðꝛ petraria ł mã ganũ. Iñ phalaricꝰ.ca.cũ.qͥ fert tale telum vel qð ꝑtinet ad phalaricã.⁊ coꝛ.pha. ſic et phala. U Lucanꝰ ĩ.vj. Hũc aut toꝛtilib⸗ vibꝛata phalarica neruis obꝛuat ?c. Phbalon grece.latine liguũ ðꝛ. PHbanatic. ca.cũ.i.lunaticꝰ.inſanꝰ ꝓpt᷑ pha nũ violatũ.vł qꝛ ad phanũ ducebat᷑vt libe raret᷑.⁊ ðꝛ a phanũ.⁊ phanaticũ ðꝛ qð ꝑtiet phalas vocãt.⁊ mittit᷑ toꝛmẽto nõ manibo. nat legẽ. Iſti etiã maioꝛes fimbꝛias alijs ᷣ ferẽtes ſpinas eis alligabãt.qᷣb puũcti in de gmbulatõe mẽoꝛes mãdatoꝝ dei fieret. OPhbarma vl pharmacon lingua ſyroꝝ dici . tur vnguentũ vel medicamẽttu. Pharmacæticꝰ.a.ũ.ðꝛ a pharmacia. Etno ad phanũ.Et bic phanaticꝰ.ci.i.cuſtoſ pha ra canũt.⁊ coꝛ.ti. Pbantaſma.⁊ phantaſia.ſpẽs viſionis. no 7 cturne imagines.vide Sᷣ in f.lfa. Phbanũ.ni.i.tẽplũ.⁊ ðꝛ a phonos vl phone qð eſt ſonꝰ.q̃i phonũ.qꝛ ibi dij rũſa dabatĩ ni.ſ.ſacerdos. CPhanatici etiã dicũt᷑ futu voce hũana. Inuenit᷑ ct aliqũ phanũ ĩ bo/ na ꝑte ꝓ eccłia.⁊ ꝓducit ömla.· Pharao nomẽ eſt honoꝝ apð egyptios.ſiẽ macenticũ.a pharmacia.qᷓ eſt medicameto rũ curatio. Gecũdũ eſt dieticũ a dieta.qd c obſeruatõ legꝭ⁊ vite.Tertiũ ẽ chirurgicũ ꝗ chirurgia qᷓ eſt ferramẽtoꝝ inciſſi. DObarmacia.cie.ẽ medicamẽtoꝝ medicina. vyl domꝰ vnguẽtaria.⁊ ðꝛ a pharma.vł dic q; pharmacia largo mõ ðꝛ oĩs medicia ma xꝑxime cõpoſita.ſjʒ ſtricto mõ.⁊ ꝓpꝛie pparma cia ſumit᷑ p medicina laxatiuaa. OPharmacopola.le.i.vnguẽtoꝝ ſiue medi/ cametoꝝ vẽditoꝛ ł vẽditrix.⁊ ðꝛ a pparma, con.⁊ pole.qð ẽ vẽdere. Ul cõponit᷑a phar ma.⁊ copoſ qð ẽ laboꝛ.⁊ ðꝛ pharmacopola le.i.vnguẽtariꝰ.qͥ laboꝛat circa vngueta.? ceſar apud nos. In latino aũt erpᷣmit᷑ dene gãſeũ vtiq; deũ.ſiue diſſipatoꝛ.Ppłi ei dei huit afflictoꝛ.ſᷣm papᷣ. Hug.vᷣo dic.ꝙ pha/⸗ ros ciuitas vł turris qñq; ponit᷑ p egvpto. hares interpᷣtat᷑ diuiſio. haretra.tre.f.g.pe.coꝛ. vbi poꝛtãt ſagitte 7 ðꝛa pheron.qð ẽ moꝛſ.q̃i pharetra.i.moꝛ tis repoſitoꝛiũ.Quot eĩ fert ſagittaſ tot fert ⁊ moꝛtes. Iñn pharetrat.ta.tũ.i.qrmat⁊ in ſtruct pharetra.vł qͥ hʒ pharetrã fʒ Hug. papᷣ.vᷣo dic. Pharetra eſt teca ſagittaꝝ. Phariſeꝰ.ſea.ſeuʒ.i.diuiſus.⁊ ðᷣr a phares. qð ẽ diuiſio. Et hinc qͥdã heretici dicti ſũt phariſei.qͥ diuiſi iterpᷣtant᷑.qꝛ traditiões et obſeruatões leg q̃s illi deuteroſas vocant iuſticie pᷣferũt. ¶Iñ ⁊ diuiſi vocãt᷑a pplło.q̃i ꝓ iuſticiã dei.vł qꝛ decalogũ legꝭ in mẽbꝛa 8 ciuita rris qñq; ODhbax.ri.vł i;̊ pharos ⁊ vᷣtit᷑ i latinuʒ ⁊ ðꝛ H vñ inuenit᷑ phari.ria.riũ.i.egyptiacus.Et hic oẽs reges egypti dictiſunt pharaones harmac-?. ci. i. malefic?. Et he /coꝛ. po. pharmaca.ce.vł ſʒ grecã declinatõʒ phar mace.ceſ.i.młier malefica.ſ.maleficia faciẽſ pharꝰ.ri.turris marxia iuxta alexãdriã ĩ ma ri dicta a phos qð ẽ lux vlł iguis.qꝛ fläma?z indicio lõge videat᷑ q̃i phoſphoꝛos. vel q̃ſi phoſoꝛos. Oꝛos viſio ðꝛ.⁊ inð pharos aſi phoꝛos.i.viſio igniſ. Uiſus eĩ lumis eſtad pᷣnũciãdũ nauigãtibo vada ⁊ poꝛtꝰ itroitui vel poꝛtũ ibi eſſe. Hic etiã quẽlibʒ montezʒ iuxta poꝛtũ poſitũ ⁊ quãlibʒ turri ſiłr iuxta poꝛtũ poſitã ſuꝑ quẽ łᷣ ſupᷣ quã igne acceſo poſito deſignabãt nauigãtibo ibi eẽ poꝛtuz nulis ſcribẽtes ⁊ cõplicãtes eas ⁊ ligãtas i fronte geſtabãt vt religioſi iudicarẽt᷑.⁊ inð phariſei.i diuiſi a pplo dictiſũt.⁊ vt ðꝛ ĩi hi ſtoꝛijs ſuꝑ euãgelia. Treſ erãt ſecte iundeoꝝ Acõireliq vita t opinic viſtateſ phariſei ſaducei.⁊ eſſei. Phariſei cultu auſtero.⁊ vi cin pauco vtebant᷑.traditiões ſuas ſtatuẽé/ tes.qͥb traditões movſi determinabãt.pi/ ctatia chartaꝝ in frõte gerebãt.⁊ in ſiniſtro bꝛachio circũligata.qͥba decalog inſcnpt erat.qꝛ dixerat dñs. Hec habebis qi qd ap pẽſum,? ĩ manu tua ⁊c. Eth dicebat phila ⁊itroitũ ad poꝛtũ.pharõ vocabãt.vñn⁊ qᷓ̃dã turriſ ĩ italia dicta ẽ phaꝛos ꝓpt᷑ vtilitatẽ ta lẽ. Et hinc etiã ĩ poꝛticib machina ad pᷣliu/ cendũ fabꝛicata.pharos dicta ẽ᷑. Itẽ a pha 7 —— — „ . ros turri alexãdrie.q̃dã ciuitas ĩ egypto di cta ẽ pharos.Et pharos ciuitas vel turris ponit᷑ qñq; ꝓ egypto.vñ iuenit᷑ phari a.ñ. id ẽ.egiptiacꝰ. Et hinc oẽs reges egyptidi cti ſunt pparaoanes. M OPhaſe.i.trãſit᷑ oñi. Nota q; q̃rtadecia die pmi mẽſ adveſperã comedebat iudeiagnũ paſcalẽꝛnoxilla dicebat᷑ phaſe.i.trãſit dñi ſiẽ ðꝛ ĩ hiſtoꝛijs ſuꝑ Exo.xij.qꝛ ĩ ea trãſiuit angelꝰ?ꝑ egyptü ꝑcutieẽs pᷣmogẽita ab hoĩe vſq; ad pecꝰ.⁊ trãſiuit ſuꝑ tecta hebꝛeoꝝ li nita ſanguie. T aggreſſuſ ẽ iter trãſeuũdi iſra el ab egypt. OPhaſelꝰ li.f. ðꝛ pua nauis habił ad tranſe . undl puc 2 liuc. Chaſelgetis ðꝛ qdã iſula grecie. Itẽ h phaſelꝰ.li.q̃ddã genꝰ legumiſ qõ płimũ abũdat ĩilla inſula.vł qꝛ pᷣmum ingde allatũ e. In h̊ phaſeoł.li.dimi.⁊ hoc phaſelariũ.rij.herba phaſeli.vł locꝰ vbi ab undant.? pdu.pe.phaſelus. Pbaſma.me.f.g.⁊ Hͥ phaſma.matis.i.appa/ ritio ꝓpꝛie phana ⁊ incerca. vt in nocte. Et hic quedã fabula menãdri dicta ẽ phaſina ꝗ quadã aparitieoeoeonr. DPhbaſmos grece.apparitio interpᷣtat᷑ latine. Dhbebe. bes.i.luna.⁊ ða phos qð ẽ lux vel claꝝ. Itẽ h phebus.bi.i.apollo vl ſol. Uñ dicit papᷣ. Phebo ⁊ phebe ſol ⁊ luna dicunt a kbos.2 claritate. Phebo.i. clarꝰ. ab eo ꝙ eſt phos.i.lux. Hug.vo dicit. Aphos qð ẽ lur dict'eſt ſol pheba.i. lucid'. ⁊ elt qſi adie/ ctiuũ.vñ phebo apollo q̃i lucidꝰ. Uł pheb grece latie interpᷣtat cõmunis.qꝛ cõmunit tẽperat ⁊ frigidos⁊ calidos planetas. Inð Pheleti ⁊ cereti nomĩa ſunt indeclinabilia Et ſonat pheleti admirabiles.ereti exter minatoꝛes.Et ſoribunt᷑ ꝑ l.pheleti.ſʒ Cere D eniceon grece. latine ðꝛ rubeũ. Jñ phe nice. cca. ceu. i. rube?. Un pheniceã veſtem diecũt greci quã noſ coccineã dicimꝰ In pu niceus.cea.ceũ.i.rubeꝰ qᷓi pheniceꝰ.Eth et hec phenix.cis.i.hõ rubeꝰ.qꝛ & illi ex vicini . Obiala.le.pe.coꝛ.vas patulũ qad potädum vel ad oleũ retinẽdũ.⁊ ðꝛ ab hialin.qð ẽ vi trũ. Uñ phiala q̃i hiala.qꝛ olim exvitro fie phenices. Uñ etiaʒ qꝛ ipſi pmi inuentoꝛes ab eis terra quã coluerũt.dicta ẽ phenicea cie. In h̊ ⁊ h phenix.cis. getile.ſ.qcũq; ẽ de terra illa.ſiue ſit rubeꝰ ſiue nõ.Et phenice/ us.cea.ceũ.ĩ eodẽ ſenſu. Itẽ a phenicea penꝰ.pena.penũ.ſubtracta aſpiratõe.⁊ a pe nus mutata e.in v.fit punꝰ.na.nũ. In pu / nieus.ca.cũ.⁊ hiuc puniceꝰ.cea.ceũ.oĩa in eodẽ ſenſu. Etnota ꝙ peni ⁊ puni ⁊ punici ⁊ punicei dicũt᷑tã illi de punicea q; charta ginenſes⁊ affricani Dido quidã qͥ fuit ð ty ro ⁊ ſydone ciuitatibo phenicie fugiẽs fr̃eʒ ſuũ Pigmalionẽ. venit in affricã cuʒ maõ multitudie ſuoꝝ cũ qb carthaginẽ edifica uit. Et hinc chartaginenſes dicti ſunt peni vel puni vł punici vł punicei.⁊ terra carta gini adiacẽs dicta ẽ punica.Tñ poſtea am pliata eſt appellatio. ? dicta ẽ generalit afri lraꝝ fuerũt.adhuc capitales lras rubeo co loꝛe.i.minio vermilione ſcribimꝰ.vt coloꝛe repᷣſentem illos fuiſſe innẽtoꝛes Irf̃arum.? ca terra punica.⁊ africani dictiſunt punici peni vel puni. Un⁊ qͥddã genꝰmaloꝝ dicit malũpunicũ.qꝛ de illa regiõe fnit allatum vel qꝛ ibi plurimũ abũdet vel qꝛ grana ba/ beat rube..e OPheniceꝰ.cea.ceũ.in tribo ſignificatõibi in uenit᷑. Nã pheniceꝰ.i.rubeꝰ.a pheniceon.et phenice.i.de phenicea.⁊ pheniceꝰ.cea.ce ð ꝑtinet ad phenicẽ au. Phenir.cis.ↄ.g.hõ rubeꝰ.⁊ ðꝛ q p Itẽ phenix.i.hõ de phenicia.⁊ ſic ðꝛ a phe nicia. 2 ſic ĩ iſtis duabo ſignificatõiby eſt ge. cois. Itẽ phenix.cis.ꝰ.g.pe.pdu.eſt qdam auis grabie deq̃ dicit Ambꝛo.in hexame/ ron. Phenix qᷓdam auis ĩ locis arabie phi/ ber degere.atq; ea vſq; ad annos qngẽtos longena etate pcedere qͥ cũ ſibi finẽ vite ad eſſe aduerterit.fac ſibi thecã de thureꝛ mir rha⁊ ceteris odoꝛibo ĩ quã impleto vite ſue tpe intrat ⁊ moꝛit᷑ de cuiꝰ hũoꝛe carniſ.ver „ 5 mis exurgit.paulatimq; adoleſcit.acp ceſſu ſtatutitꝑis induitalaꝝ tegmia atq; in ſuxi oꝛis auis ſpẽm foꝛmãq; reparat᷑. Iidoꝛus aũt picit obenirarabie auiſ dicta qꝛ colo re phenicũ hʒ. vl qꝛ ſit in toto oꝛbe ſingula ris ⁊ vnica. hla arabes ſingularẽ phenice; vocaãt.Hic qngẽtos ⁊ vltra annos vinens dũ ſe viderit ſenuiſſe.collectꝭ aromatũ vir ulis. rogũ ſibi inſtruit ⁊ ↄuerſa ad radiuz ol alaꝝ plauſu volutariũ ſibi incediũ facit ſiq; iteꝝ de cineribo ſuis reſurgit. ebat. Et vt dicit papᷣ.Phialevaſa amplitu ne diſſipẽt mãtelli. genti. ? ð ꝗ phylos ? afgyroo. Dbilateriu.rij.ðꝛ mebꝛanula yl bꝛeuicell 8 in qᷓ erat ſcripta lex? ſeruabat᷑. quã defere / bant an frontem vel pectus. vt ſic videren/ tur religioſi. Sed hoc nõ fiebat niſi cauſa a phenicens dine diffuſa.coꝛda charitat ſignifict. Phibulin greci dicũt.ide nos dicimꝰ phi- bula. le.⁊ ẽ illud q̃ pect feminaꝝ oꝛnat᷑. vel firmatoꝛiũ q̊ pallin tenet᷑ in humerꝭ vel cin gulũ in lũbis. Iñ h̊ phibulariũ.rij.illð qðJ apponit᷑ mãtello.vł ꝑ qð imittunt᷑ phibuie. Bbi lphia. phie. ciuitas arabie. Philantropꝰ.herba q ʒꝛ lapa.eo ꝙ veſtibꝰ houi inhereat ob ſui aſꝑitate.⁊ ðꝛ a philos qò ẽ amoꝛ.⁊ antropos qð ẽ hõ.qꝛ q̃dã affe ctione videt᷑ veſtib hoim adhberreerr. ODOhylargiria.i.auaritia.amoꝛ pecuniełar —„ — Pioopbint . haße ſoctrrtiet 1— interg göckter lteraſun. Porlocegre lunnre ſtapnepo⸗ triſcrit E ideſt ſnure hilegee helipianet liſpis nd⸗ Plpuopl uteg hiposgöͤeſte anm Vin Peer ſaulucu mannuͤppter dich etpi plpop dicti egmvit vi hoo faept umulim proo fegale⸗ elac⸗ pbi ſomüleg Phlilin wbee nnice Joh biſitaallopbu. nniuth Pran Ozphllt Padtnen onadap ſchdighe⸗ Ppkelpolcde⸗ hlofrnsde – Nlosöcſte, Dylorcopeni Mlewoborit Nophloooz Plogegan. Ropbllo gden i. Tockeiſ⸗ galintigeiti⸗ lggrere arin W chefanore⸗ biſequi. 2 poteſtet bũ. inuenit p va/ vel moꝛẽ philoſ⸗ aled not Prpo mis itatj. vñ ? ſepe inuenit p va// oꝛale vel imita 1 reꝝ ſciaʒ habz. et nidtnſen r re:zob urgge Dilatãt eĩ ppyy 62vinine terong Arteger ker Kebcneſult 4 tier Cli A anth ruin as. omnébe neſſe exoꝛtũ a Py lIſophiſtas.i. tenitee . l! undbꝛgs. h nomẽpmũ eſ ſo phos ve ophutas. Pſegcefitiln geſt ⁊ magnitficãt In hec phy o cũ antea ſo phos ſemetipſos ia idetene lgteria ſua.⁊ tine ðꝛ uare. In hec fu ci veteres cũ ſapiẽtie ſem dagen grerſaſt rece latine ðꝛ fᷣ t 2 ſeruat᷑.̊ fu iẽtes vl doctoꝛes ſa⸗ gat?qd pfite Phrlaxe gr bi aliqd recõdit᷑: ſum vini ſapiẽtes mnaret. iſte interrogat?⸗ toꝛe,z yas vbia axen vum vim ntiꝰ nominarẽt. iſte hüu.i.qmatoꝛ nbe dpheign iſierüt. Eta phylax lenie ſe eſſe rdit. qꝛ ſapiet. ſ. poſtea po D raſierut. Eta ph apiẽtie ſe eſ L eincepſ. Poſteg at helthan aaf. ſerugrre. lier. 4 kiſſtmüvidebat l dornein ad ſapiam H id eſt 8ðꝛ mu „ cir gat talib der i9 eane H hile H ſcripſit Cicero cir ſteris placuit mn ciot vel ſibi velalijs 14 wetehein B wica. eſt lil l otinétibz doctrina qͥſq; ocarek. Raich tin pelip, m. PaBböß. Peunc cellere. no niſi ps v ðꝛ a phyſiſqð binfnen Sniuwum. macroniekten equoꝛum. der e ca erariral: d⸗ i. diuinare mun hilose grece vꝛ amoꝛ ꝛ c dus⸗amatoꝛ nciare. Iſ phyſiculat ·i dim è e n puses leu Itnhi s lampadiſ yvl ꝓpnue Stuuus. aturis tra/ Auisilocisnhtte bhi 08 qde l, nterpᷣtato F etiã os ꝓnunciat — „ de rex natt létig G agnmnuf cho Dei Pbiti gan: Dicci⸗ et Dercnre dag are an natura.qi Kira 8 reiciſiite ꝓter ſuã luculentã pᷣdicati . Phllip et ⸗ ꝛa phyſis qoͤ eltn de arre illa tra reäcäüſcbiünnt pper ſuã lucu ſſiduã oꝑationẽ. Pl ilip ctat. 2 5ꝛa p ſic ca. cũ. q Sli⸗ bithecidethunn mannacwier adri putatinꝰ. Jñ 8re naturis. In illã ꝑtinet. vt .,à pel ckiümmng Dicton nien — ucha haee 8 gr Bppiſic cr ebphr inn⸗ e⸗ gdnlatchi regnauit.vñ i o8. Et bizantij ĩ it ac tractat artẽ i. loquit vel tr ra. d logꝰ* nan Ntgne. 6 fecer ipon — enleh Deuſc oens gr d1 q8 eſtnaturm.log Sn forn ſcripta illiꝰ iſma philoppoſ. ſcri turis reꝝ. ,lo. nigtamg cri⸗ le nomiſma philo la. Etſc velro. Ercosoo. H uifdietue⸗ egale nom ſcribit ap 3.2 Fßmo vel roõ. E ine ð natura. . bieuiſdicnge ceplos ree hilippẽſes bi. s grece. latine ð natt ſerpens crea ippẽſis Ad philippe ũ p.⁊ coꝛ.phi. MNPbyſis grece. n. g. fuit quidã ſerpens ei Einmwoteſn lipeſis l.?⁊ ꝑ geminũ p. llophili. qᷓ aſca tton onis. m. g. fuit e naſſo monteẽ noulorephenig bitt ynulꝑg odiderũt alloph hiliſtei Dhbiton. Eapollo in parna e. du⸗ ingulaniphe hiliſtim vꝛbẽ cõ ſteü. Phili a quẽ apollo in ſulere. łdu/ iſtim vꝛbe liſte“. ſtea. ſteũ erüt tusa terra quẽat Ephiton cõſulere. łd . Fiannos ficn Philil ðdꝛ. Iñ philiſte.ſt e.qꝛ ſꝑ fuerũt it. Et interpᷣtat᷑p hito qð eſt q̃ro rsſumeckn lon nüc ðꝛ. li.i. alienigene. qꝛ ſp ſe terfecit. E. reco.ſ. phito c iter wll aroni, ipſi ſũta allophili.i. alien re ⁊ ſocietate tatio. a ꝛ a bo greca ðꝛ. quẽ apollo ĩter uenſi a0 fnliz ipſiſũtaa l. ab eoꝝ gene 82, gẽte. bitgt ubitatio ðꝛ. ꝗ Eabſoluit. et nt nhacſeubtoz dyope toꝛ hi Hinc reicon u eebirarione oluire rni òòl ſee en ollo dict' eſt phiton liadpotidin HNhiloht 8: a philoſ qð eſtan ij. Et toti? hincipᷣ . dbialn de ſtoꝛiau. ĩepła ad Paulinũ.vij. . rimontne vR Püro⸗ Puonſiungin I n Kdiu j. viri mũdiphilohiſtoꝛ ꝓꝛiü nom̃ cuiuſdã Jen ſni⸗ pnsdnropen oz. lamatoꝛ boni. 2 829 enosdon — Belorr 8 eſt amoꝛ.⁊ calon bon ine n Don oigogpee our ſta facta nbr keiun ieſt lus. tia. tiñ. vel phiteus. te ſſüt hec itius. tia. tiũ. ve e ete poſſüt he Wl lactãtie qui Pillinene Kagbiegneien hito onis . .he. coꝛ. i. amatoꝛ iactãtie qui Deriuari. coꝛ. ⁊ h phiton. nis. 7 . 9. pi. pe. coꝛ. i. 4 ter vanã gliam itonic?. ca. cũ. pe.c 7 atatoꝛ. ple ne roboti amor coN ao laoe: deetatze Kicnuorg hnün 82 a philos ꝗ uart/ equ ſolis. hitonic u plena. ⁊ dicun aphiloe ohl gtnin, 28a phil ei. m. g. pe. ꝓ. quart e tamas nus ph co ſpũ plena. ? dicu inationis mnm Dhiloge. gei.l de⸗ geterta, qtramas nu phitonico ſpu utoꝛ fuit diuinan is tensareba. rra. Uidet᷑ eĩ ſol an d occaſuʒ tẽdit. lebotomũ c ecetomũ d. l terra. Q . tuc em a .3 HBhble ſt. Na ĩciſio gre⸗ ernaliſto 135: pa. 00. declinat ad eã.tũc em ðꝛ foliũ. Alſiõe vocat᷑ eſt. Nã ĩ fluuiꝰ inferna 9 gc decl — grece latine S 1 Ci 10 tontis. m./ g. 4 „ bphlegi eaotente1514 ilon em̃ oꝛ. Pi legeton. tontt ð eſt ignis.l er⸗ inaaderet . hiloſophꝰ. p hia qð eſt ſapia. Inð ſtinffimans te antm em46 hoinih 6 Poi amoꝛ.⁊ ſophia qð. Ethinc phi qdel „.—„ mans. r amo: los qð eſt e, amoꝛ ſapie. E 8. i. ſtu tea. teum. Ia ine ðꝛ inflamt e . lloſophia. phie. hoꝛ. aria.i.ſtu egi. grece. lati e eede t Nono⸗ od philoſop a. cũ. Et philo op ltractare eã OPhlegi.g nlae, bſophbicte cere philoſophia. vl tractare eĩ Apeang ſ horno OPhblegma.matis.eſt vnꝰ de q̃ttuo: pncipa / Obꝛonit?.ta. tũ.i. pꝛudẽs vel ſapiẽs.Etcõ/ Pasce Ub hũoꝛibo huani coꝛꝑis ſic dictũ qꝛ ſit fri ponit᷑ imphꝛõitꝰ.ta.tũ.i.inſipies.inſulſus. Menn gigdũ. Bꝛeci eĩ frigoꝛẽ phlegmonẽ dicunt. Uñ Ecci. xxiij.Aio irreuerẽti ⁊ imphꝛoni Picno SIñ phlegmatic.ca.cũ.in q̊ͥ dnat᷑ pplegma to ne tradaſ me.ſʒ ibi cõiter legit᷑ infrunito Aeliceri 2 qð ↄfert ⁊ efficit ⁊ generat phlegma.⁊ qd Et pducittee... izc ptinet ad phlegma. ⁊ qd pcedit ⁊ ꝓuenit ex Phbꝛonos grece.latine ðꝛ pꝛudẽs.⁊ vᷣtitiin bile phlegmate.et pplegmatizo.zas.i.phlegma latinũ. ⁊ ð phꝛonꝰ.nainn. 4. i te abundare vel phlegma eijcere.multũ ſa Obur.i.ſoꝛs.vt habet᷑ Heſter.ix. Iñ phu/ . nan liuare ⁊ ſpuere. nniiim ideeſt. ſoꝛtium. ””MB 4 Oblegmen. inis. n. g. ẽ tumoꝛ ſanguĩs ſiect· „ 22e . he vbi abũdant crura ſanguĩe. Itẽ phlegmia Æα ante J lahe ſunt cũ in manib pedibo calloſi ſulci ſunt Piacularis.2.t.⁊.h re.qð piat vel qð eſt di elin OPhbleumon. ẽ moꝛbo inqᷣetꝰ cũ ruboꝛe?⁊ do gnũ expiatõe.⁊ ðꝛ a piaculũ.⁊ piacularꝭ ðꝛ ſnip Hꝛex tẽſione ⁊ duricia.ꝛ⁊ ꝛ a phlegi qdð eſt hoſtia qoffert p peccaaoo. uiuigh inflammans. Diaculijli,n gi culpa pcrm̃. ſce a dicika ſing Phbobos grece. latine ðꝛ timoꝛ vel metus. pio.aſ.eo ꝙ piadũ ſit. vt Eua intulit pKiaag n Ohonos grece latine ð ſon. ⁊ vᷣtit᷑ inlati· lũ.i.moꝛtẽ culpã. pctm̃. Et piaculũ ðꝛ qð S uci nuũ.⁊ ðꝛ phon.i.ſonꝰ. Iñ phonicꝰ.ca.cũ.cõ pia t.ſ. foꝛdiſ. ablutio pctĩ. ⁊ culpe piatio. re ncs. ſonãs muſic qͥ docet phonos. ⁊ coꝛ.ni. mediũ culpe. vt Maria ↄtulit piaculuʒ i. Dighe⸗ Ohoꝛos grece latine öꝛ fere. vitä ? remediũ culpe. In ⁊ qdaz ſacrificaas bachen PDbos grecũ ẽ. ⁊ ad multa equocũ. qꝛ phoſ Dicunt piacGlal. bguce i. lux. vl ignis. phos.i.vox.⁊ phos.i.aer. Pica.ce.auis q̃dã.⁊ ðꝛ pica qſi poetrica.q; E PHboſphoꝛos ł phoſphoꝛꝰ grece latie luci/ pice vᷣba in diſcrimie vo expmũt.vt hõ.x·· ghleh Hboſoꝛos.iviſio ignis. fer. ſi linguaſin ſermõe explicare nequnt. ſonrnũ Uenge VHbꝛaſis.i.locutio vł interpᷣtatio vel ſermo tñ hũane vocis imitant᷑.?⁊ ꝓdn.pmã.ſed ob 4. g m Papᷣ.⁊ ö: a phꝛaxo vᷣbo greco.qð ide ẽ liq de pix coꝛripiũt pi.vñ. Suüt nigra vaſa S afun qð loq̃r. Et inde phꝛaſis.i.locutio hmodꝰ picis roſtra redolentia picis. Higrioꝛ vna Bplgnn loquedi. Et h phꝛeſtes.i.locuto. ps pice altera cãdida pcWie. Nplinasm OVbꝛygia.· gic. fuit filia europe. Iñ hec phꝛy Micea. cee. qdi arboꝛ de cꝰſuccu pix efficit. Uynunr gia dicta qdã ꝓuincia. Hec⁊ dardania a Micta.cta. tinctura ſiue pictura ⁊ ꝛ a pin/ mnient Dardano filio Jouis. Hmoõi regio troia ẽ go.gis. urnne e uhleh quã er ſuo noĩe appellauit Tros rextroiãõso Mictaciũ.cij.n. g. epła bꝛenis? modica te ſgun rum pr ganimedis. Et ſut due phꝛygie ma pictaciũ ðꝛ ſcedula demebꝛana erciſa. Jñ guhtan . ioꝛ ⁊ minoꝛ. Maioꝛ phꝛygia ſmirna habet bec pictaciũcula.le.i.mẽbꝛanula. Itẽ picaa hi WMWMinoꝛ vo ilia. Iñ phꝛygiꝰ. gia. giũ. Et h ciñ vꝛ illa coꝛij ꝑticula q ſolee repetiate ĩſu Imaſdttli bec phꝛvx. giſ. qͥ noĩe ſepe vocãt᷑ troiani. cũ ta eſt. Et ðꝛ a pingo.gis.qꝛ ſicut ꝑtes pictu Grkiän nns. volum eos appellaretimidos. Pꝛo qlitate re diſtincteĩ pauimẽto ſunt. ſic apparet pi/ etiam negoch autoꝛes dãt troianis diuerſa ccacia in calciamẽto. Iñ pictaciatus.ta.tũ Pbnuomri noia. Di volüt eoſappellare timidos apel id eſt. repetiatus. Auuſoßeh lant eos phꝛyges vxl phꝛygios. Di genero Pictauis indeclinabile. f. g. qdᷣ antiòqͥ dice/ Viglogi ſos. dardanidos. Si pfidos laomedonci dant h̊ pictauiũ. uij. qda ciuitas. Iñhz5h Macluan, ades. Si foꝛtes. troioſ. Si audaces hecto pictauiẽſis. ⁊ ſe. Iñ hec pictauia regio ad upnißi reos. Itẽ phꝛygia. gie. ðꝛ qdã veſtis q alio iacẽs. Et ſi inuemat᷑ pictauẽſis nomẽ gẽeiit ¶n ut noie ↄᷣꝛ acupicta.qꝗ fit ĩ phꝛygia. Hꝰ veſtis le. fit ꝑ ſyncopã. Et nota ꝙ penultima depi Mnin min Arrifices phꝛy giones dicũt᷑. qꝛ in phꝛygia ctauis inuenit᷑ pducta. n qͥᷣdã ait. Erige blont n cz reꝑta.łqꝛ illi ꝑiti ſunt ĩ tali veſte fſaciẽda. pictauis libera facta caput. Itẽ iuenit᷑ coꝛ r ſahlerr⸗ . Pbꝛvgiü.n. g i.phꝛyſellũ.vł qdã mitra po/ repta. Uiñ alter ait. Pictauis inermis ſuſi Vnkfinins tificalis. eo ꝙ in phꝛygia melius fiat. Inde git ſua rura nec vltra. In talib⸗ emulãdus Popron oe phevgio. as.i pheygiu aponere vl phꝛygio eſt vſus autoꝝ. cülion coꝛnare. Itẽ a phꝛygia ðꝛ h phꝛygi. gij. qda NHicturare.ſg.iimago expmẽs ſpẽm aliuau· Vnpnnoomno⸗ iuiapis qͥ naſcit᷑ in phꝛygi. ius rei.? qꝛ a pingo. g.? 82 pictura q̃i fictu Aluioblcg HPbꝛoneſis.ſis.ſg.i.pꝛudẽtia vel ſapia.⁊ ðdꝭ ra.ſic pingere qi fingere.2 imago ficta nõ lafeligi Aaphꝛonos qò eſt pꝛudens. vitas. Iñ picturat.ta.tũ.i. pictura variat nlidfa M dinſpiinſi Weperent imobe Gterlegi Unr A.hn. te rqgöpiarucd⸗ õ c. AN 4 1yr Euimniin mm. Etpaaali opcti uleeen 1 8 NMniaulitpan e. Jüt idnſana orpicniſioene iemwe Cönitn aplicur neiint i mmttunöniſit ini Sütnigin upids MigiNN ice epiaumtcapn enior nodiel N cnndla. hicn ier theüinn 1 ſcnt Aesn woſunt.ſi pan⸗ ühiencunen ecaupirefei Oicus quedã auiſa pico Saturni filio di eta qͥ ea in auſpicijs vtebat᷑. Pierus. fuit px nouẽ picaꝝ.qͥs nouẽ muſe deuicerũt. In h pieris.idis.filia vel neptis pieri ⁊ qꝛ eas ſcʒ pierides muſe deuicerũt. iõ ab illis muſe pierides dicte ſunt.⁊ coꝛ.ri det inſeruiſſe ſtilum. Bitric cacl Llumien Et pier. ria.riũ.i.muſatic. Uñ pierijs te/ paſſuiꝰ.⁊ dẽ a pius Diga. ge.f. g.i. ſummitas nariũ.vel natis.et deꝛa pige qð eſt depᷣſſum.qꝛ depꝛeſſa ẽ. Itẽ piga ðᷣ burſa. ⁊ ꝓpꝛie teſticuloꝝ. Un Dꝛa. Ne mimi pereãt aut piga aut deniq; fama. HPiagręg.gi.m.g.q̃dã auis.⁊ ðꝛ a pige.qð Depſſum qꝛ foꝛte auis pua c.⁊ nüerat᷑ inter gialia comeſtibilia. Deu.xiiij. Pigargon E . Pige grece ðꝛ depᷣſſum vl dep̃ſſio latie. vñ pige apud grecos ð fons.qꝛ in depſſis lo/ cis ſolereffe. MPigella. le. qddã genꝰ vaſis.ſ.artopta.⁊ ðꝛ Apige. qꝛ depſſa ett. MßVMU ODiger.gra.grũ.i.tardꝰ.lent.⁊ ðꝛ a piget eo ꝙ ſꝑ eũ pigeat. Et ðꝛ piger q̃ſi pedib eger. Eſt em̃ tardꝰ ad incedẽdũ. Iñn pigritia.tie. Et h̊ pigritudo.inis.i.toꝛpoꝛ.ſʒ pigritudo vigilaãtis.toꝛpoꝛ doꝛmitätis. Pigmea. mee.q̃dã regio ẽ. Iñ pigme.mea mei.pe. p. Et ſunt pigmei vt dicit Augꝰ. ſe micubitales hoiĩes qͥ tertio anno ꝑfecte eta tis ſunt.ſeptimo ſeneſcũt ⁊ dicũt᷑ pugnare cuũ gruibi.⁊ armati deferri ab ipᷣis.ſic nar/ rat NHug. Iſið. vᷣo dicit. In india ẽ gẽs ſta tura cubitali.q̃ſgrecia cubito pigmeos vo cant. Hi montana indie tenẽt.qba ẽ vicinuſ oceanus. rU Pigmentũ.ti.eſt ↄfectio ex vino ⁊ melleꝛ di uerſis ſpẽbo ſuanis ⁊ odoꝛifera.⁊ ðꝛa pila. qꝛ ĩ pila agit᷑i.tundit᷑.vñ.iij.Re.xx. Pigmẽ ta.i.odoꝛamẽta.fſᷣʒ glo. In pigmetariꝰ.q.ij. ad pigmẽtũ ꝑtinẽs.Et pigmẽtariꝰ.rij.qͥ fa cit vel vẽdit pigmẽta.⁊ pigmẽtat᷑.ta.tũ.i. pigmẽto mixi vel condiuiuiuiuiu. Pigneratꝰ.ta.tũ.res q̃ ꝓ pignoꝛe ponit᷑ vel accipit᷑.⁊ ðꝛ a pignero.as.vñ Amos.ij. Et ſuꝑ veſtimẽtis pigneratis accubuerũt. HPigr.noꝛꝭ..ꝑ o.neu. ge.i.filiꝰ vel amoꝛ vel iudiciũ.vel ſignũ amoꝛis.vł ↄfederatio v ↄfirmatio amoæ;. Itẽ inuenit᷑ q̊ pignꝰ.nerꝭ. Pe.in obliqs.i.vadiũ qð ꝓ aliq̃ re datur.vt poſtea recolligat᷑.łſʒʒ pap. Pigneſt qð ꝓpt rẽ creditã dat᷑. cuiꝰ poſſeſſionẽ ſolũ ad tᷣs coſequit creditoꝛ.ſʒ dominiũ penes debito p̃bcioſus. Ulñ in vita bti Samſonis legte rem eſt. Uñ quidã. Pignoꝛa natoꝝ dicunt᷑ pignera reꝝ. Pignꝰ ĩ o. natũ ſʒ in e. facit eẽ „ * vgdiatum. Uigra quedã medicina eſt. ⁊ ĩterpᷣtat ama/ ra.qꝛ eiꝰ guſiꝰ ẽqmarꝰ.⁊ ꝓ.pi. ZBißnno Gs Gui tPicer e rerecidus ila.le.i.pilocellꝰ cũ qͥ ludit᷑.⁊ ðꝛ a piluſ.eo ꝙ ſit pilis plena. Pila etiã ðꝛ taberna.pyla etiã ðꝛ pes põtis vł qð ſuſtinet parietẽ.łef/ figies homis in cõpitis poſita. Et pyvla in/ ſtrumẽtũ cõcauũ in qͥ frumẽtũ terit᷑ H aliud In hac ſignificatõe ð a pindo. dis. Et py/ la dicunt᷑ tela rhomanoꝝ.Et nota ꝙ piap taberna ⁊ ꝓ inſtrumẽto ⁊ ꝓ telis pᷣmã ꝓduẽ ſʒ in alijs ſignificatõibo ea coꝛripit.vñ. Eſt pyla pes põtis.pila luc'.pila taberna.Py/ la terit pultes.in bellis pyla ferunt᷑ Pila p pilocello cõponit᷑ cũ ludꝰ.⁊ ðꝛ piludiꝰ.a. ũ. ⁊ ludipilꝰ.la.lũ.qͥ cũ pila ludit ʒ Hug.Di cũt tñ alij ꝙ pila ꝓ ludo.⁊ ꝓ mẽſula rotũda ⁊ pila ꝓ q̃dam cinitate coꝛripit pmã.ſʒ h̊ pp lum.⁊ G̊ pyłꝰ inſir̃m teredi.⁊ h pila ꝓ taber/ na.⁊ ꝓ vaſe piſtãdi.⁊ ꝓ pede potis pducitpᷣ mã.UVnñ illud vicioſuʒ ẽ.Eſt pyla pes pon/ tiſ.pila ludꝰ.pila taberna. Nã virgiliꝰ i.viij. eney. ita diẽ. Sarea pyla cadit.lõgiſq; mol libo añ.Coꝛrige pᷣdictũvſuʒ.⁊ dicas. Peſ põtis pyla.pila ludꝰ.pila taberna.Et h̊ vi/ det veri ꝙ ſeʒ pyla p pede põtis pmã pdu cat.vt patuit Clirgiiu. J tẽ de pila p ta/ berna ⁊ ꝓ ludo dicit qͥdã. Ludũ laudo pile plus laudo pocula pbile.. Pylanꝰ.ni.q cũ pylo.i.telo gradit᷑aꝛmatus Dilaſca.ce.i.vaſ vinariũ coꝛio piloſo oꝑũ Drvlata. te.O.g.i.fur ſiue latro.⁊ ðꝛ a pylũ.⁊ lateo.tes. In ̊ pylatulũ. 5 2 tale latrocinium G 2 cũ pylo.i.telo latat. Oylatus ·ta.t.i.pylũ hñs vel pylo armatꝰ. 2: 9 pylo p tel. HDilatꝰ.ti.interpᷣtat᷑ os malleatoꝛis.qꝛ dum xpᷣm oꝛe ſuo iuſtificat? ↄdẽnat.moꝛe malle atoꝛis vtraq; pꝑte ferit. Et coꝛ.pi. Uñn in au roꝛa ðꝛ. Hutari titulũ rogat hoſtiſ epi Un latꝰ. Uel vt fert᷑ pilatus fuit baſtard legit᷑ i qdã hiſtoꝛia ꝙ fuit qdã rex noĩe Ty rus.qͥ quãdã puellã noiĩe pilã filiã cuiuſdã molẽedinarij noĩe At carnalit᷑ cognouit.⁊ filiũ de ea genuit.pila aũt ex noie ſuo⁊ no/ mine pꝛis ſuiqͥ dicebat᷑ Atꝰ vnũ nomẽ cõ/ poſuit.? nato puero ĩpoſuit nomẽ pilatus. ODilax.cis.m.g. cattꝰ murilegꝰ.⁊ dꝛa pilus. es ꝙ multis pilis abũdet.vl qꝛ ep pilus eſt KR cellerariꝰ fecit venenũ ⁊ ꝓbauitꝑ pilacem eſſe moꝛtifeꝝ. Jſ Pylentũ.ti.n.g.q̊ddã genꝰcurruũ.⁊ ðꝛa py la ꝓ inſtro terẽdi eo ꝙ terat terra. Pililudiꝰ.dia.diũ.qͥ cũ pila ludit.⁊ ðꝛ a pi/ la ꝓ pilocello.⁊ ludo.dis. Zille m H pilleũ.lei.eſt genꝰ ſacerdota liũ veſtimẽtoꝝ.iĩ lege q ſũt poderꝭ abaneth pilleũ machil.ephot.legiũ petaluʒ. bathin ſiue feminalia. Etẽ pilleũ ex byſſo rotũdũ qi ſphera media.caput tegẽs ſacerdotale.⁊ ioccipitio vitta ↄſtrictũ.hoc greci⁊ nr̃i tya ram ⁊ galen vocãt. Sʒ modo pilleũ gene/ raliterp capello ſumit᷑.⁊ ðꝛ pillea pilis.qꝛ pilos capitis tegit.vł qꝛ ex pilis fit. Iñ pil/ ieolꝰ. li. ⁊ B pilleolũ.li.dimi.i.puꝰpilleꝰ. Uñ Oꝛatiꝰ. Vt cũ pilleolo ſoleas ↄuiua tribuł Et pilleat.ta.tũ.i.pilleũ hñs ł pilleo idutꝰ Piüoſi ſiẽ diẽ glo. Iſa. xxxiiij. Boſtra ſüt ad ſilitudinẽ hoim.vl demones ĩicubones vl ſatyri.i.ſilueſtris hoĩes.qͥꝝ foꝛma ſcdᷣm papᷣ. ab humana effigie icipit.⁊ beſtiali ex/ tremitate terminat᷑. Iſidoꝛ?ꝰ aũt ety.viij.ſic ait. Piloſi dicunt᷑.qͥ grece panite.latine icu bi appellant᷑ ſiue innij ab ineũdo paſſim cũ gialibo. Clñ ⁊ icubi dicũt᷑ ab incubando.i. ſtupꝛãdo. Sepe ei ipꝛobi exiſtũt mulierib⸗ 2 eaꝝ? õäzs demões galli duſi os nolant. qꝛ aſſidue hãc ꝑagũt inũdiciã ſü· quẽ vulg icubonẽ vocat.hũc rhomani faunũficariũ dict. “ Pylumen.inis.ðꝛ qͥcqͥd ĩ pyla tũdit᷑ vł po tius qð pijcia rebo vł granis ĩ pyla tunſis ⁊.ꝓpducitlu. S Pilꝰ.li.ꝓ capillo ðꝛ a pelle q̃i pelłꝰqꝛ a pel/ le pcedit. Itẽ pyłꝰ ðꝛ inſtr̃m cũ qͥ tdit᷑ ⁊ te ri? i pila. Sʒ ꝓ inſtro pᷣmã ꝓ.alit eã coꝛ.vñ Oui terit ẽ pilꝰ.piꝰ ẽ in fronte capillꝰ. Pilũ.li.n.g.q̊ddã genꝰ teli.⁊ c romanoꝝ.et dðꝛ a pello.lis.qꝛ pelliti.emittit᷑ ⁊ toꝛqt.⁊ ꝓ. pmã. ClIñ Lucanꝰ i.). Sig pares aqla⁊ py la minã ia pilis. Itẽ ̊ pilu.li.ponit᷑ p raſo rio.⁊p.hmã.vñ.ad tactũ pili mille ruere pi Nin grece ðꝛ altũ latine. Ai. Pina grece.fames ꝛ. “ inax.nacꝭ.i.pugillarꝭ.ephimeris.tabula manualis expino facta. Et pinax ð tabla in qᷓ phi figuras faciũt ĩ ſuppoſito puluere. Pincerna.ne.m.g.ðꝛ.vini diſpẽſatoꝛ łpo/ tippinatoꝛ. qͥ poꝛrigit ex officio poculũ do mio ſuo.⁊ ðᷣꝛ pincerna q̃i penꝰ cernẽs.i.cel lariũ qꝛ ſꝑʒ hʒ ocłm advinũ ſuo tꝑe ꝓpinaãdũ OPinguis.guis.ↄ.g.⁊ h pingue.ũcraſſus.et coõpat᷑ pinguis pinguioꝛ.ſimꝰ. DNinna.ne.ẽ ſummitas cuiuſlibet rei.ſʒ ppe tẽploꝝ⁊ muroꝝ.⁊ ðꝛ a pin.grece qð ðᷣꝛ altũ Itẽ pinna ðꝛ qð ſuꝑeminet in doꝛſo piſcis qð alit᷑ ðꝛ notria. In pinnula.le.dimi. Itẽ a pinna ̊ pinnaculũ.li.cuiuſlibet domꝰ vł tẽpli faſtigiũ. vñ Matth.iiij. Et ſtatuit eũ ſup pinnaculũ tẽpli.Et ſepe ꝓ cuiuſſibʒ rei faſtigio ponit᷑.ſᷣm Hug. Beda vᷣo dic. Pin na vł pinnaculũ eſt ſummitas tẽpli.q̃ ðꝛ ta bulatũ.Et Anſelmꝰ dicit. Mos erat ĩ pa leſtia ꝙ tecta eſſent plana ⁊ a latere qdã ap podiatiões.ne qͥs laberet᷑ ĩicautꝰ.Pinnacu lũ vᷣo tẽpli erat eiꝰ deãbulatoꝛiũ qð erat ta bulatũ.planũ ĩ ſũmitate tẽpli.ĩ qͥ pᷣdicabãt ſacerdotes.ſᷣm glo.de q̊ actch r. Od in gure auditis.pᷣdicate ſuꝑ teca. Pinnirapꝰ.pi.i.gladiatoꝛ.⁊ ðꝛ a pinna ⁊ ra p'⸗Ppl.1. gl⸗ pio.eo ꝙ rapiat pinas.i.ſũmitates galearũ a deuictis.qᷓs colũnis in ſignũ victoꝛie ſu/ ſpẽſas ferebãt.vel pinnirapꝰ q̃i penirapus ſcʒ qͥ plumat aues vel qͥ rapit pẽnã de capi / te alteriꝰ. Qui em̃ ſe de velocitate iactabãt pennã in capite ſuo ponebãt ĩ ſignũ veloci tatiſ. Deniq; ſi qͥs ĩterueniret velocioꝛ rapi ebat pẽnã de capite e. Unñn Juuenal.Pin nirapi cultos iuuenes.iuueneſq; laniſte. DHinnoſus.ſa.ſum.i.altus.ſuꝑbo.ł lanioſus Inñ h pinnoſitas.tatꝭ.i.altitudo vel ſuꝑbia yel lanioſitas. ”M Pinnula.le.dimi.i.parua pinna ſfᷣm Hug. WUnñ in Leuit.dʒ legi pinnula illud ꝑ qð pi ſcis ĩ altũ leuat᷑.licet q dã legãt ibi pẽnule. pap.vo dicit. Pinnula ſumma ꝑs auris vł naris.ab acumine dica. R inniũ.nij.ꝑ duo n.i.acutũ.vt dic papᷣ. Binn us. ſa. ſum. i. piſtritꝰ. vł pinſus.i.tritꝰ. tuſus.⁊ ð a pindoꝛ.derꝭ. Itẽ h pinſa.ſe.ma ius inſtr̃m pinſendi.⁊ ðᷣꝛ a pinſo.ſis. Uñ qͥ dam. Neq; pinſis pinſui.neq; molis molui Iñ h pinſula.le dunii. OHinꝰ.nus.nui.vł pinꝰ.ni.qdam arboꝛ.⁊ ðꝛ a pin qð eſt altũ.vel dicit᷑a pinnuʒ.quodẽ actum.q̃i ab acumie folioꝛum pinnum ali am picin. aliã greci pecuẽ vocãt.quã noſpi ceã dicimꝰ.qꝛ deſudat picẽ. Jñ pinneꝰ.a.ũ ⁊ hoc pinetũ.ti.locꝰ vbi pini creſcün. Piper.peri.n.g.Et ĩuenit᷑ ĩ maſ.ge.ðꝛ a pyr qðd eſt ignis.qꝛ calidũ eſt.ł qꝛ ab igne deni grat᷑. Etpiperꝭ arboꝛ ĩ india naſcit᷑ ĩ latere mõtis caucaſi.folia hʒ ad iuniperi ſiltitukni nẽ.cuiꝰ ſiluã ſᷣpẽtes cuſtodiũt.ſʒ cũ matuꝝ fuerit.incẽdunt᷑ illa loca vt fugiat ſerpeẽtes ctoſte⸗ Hicin conptit tugolgth hitcolo ſtipb ſinophpen ſgent Gepien ſtigen pcniignann dilppisſub ſioonis Peiain 1cN. Pibleedic e vmo Prrgee⸗ Perret 215:4pfr. eſtacciine ömnnt ſachitnoe Prmonon. ſbicnontt ſſtincaqigne Nincngen. Orrumaan'n. frranmq ſch mapenlscc Nenapatain Dlünaies MWſei Duchanp⸗ linecolen inmod Nimntep Prmncc leſnnrßcon ſtlar. oc funcar ce⸗ Ufenenei⸗ uſinbdic icſſinioicl cen hcenio cnüitllarotu eungſihponi hnlitoini ienci bkr ifitſunn hren ſint. cniulidaratge bingerezeg nmnerindoronig unnulledin, ncninſtbeden. nhii Etſnmi tſepepariſih. mmitastihliit dict. Dosan nata laterricie Grkicaud. Pin ibularoriüann e tipliicee ta Daarhed ugtegg. tor 15spinnn Siſüminnesgei inſignüviani nnirup'äipenn lpipenidech deycloctur uati onchiti ſgi nirer wlocort Ui Juuenoh pin ueneſq; lanikte sſugin lmnioſe imuo upbi pinmfn g ulailudgad legit hihen ummaNsAureN ioln 9 36.1. Kinin Pöniin ſui nec molisked rugo ⁊52u a pyr.qð eſt ignis. Sʒ rogꝰẽ dũ nõdũ tatio ðꝛ. Dirama ere Gaß piramis. idis.qdã alta coꝛ.pi.ſᷣm Hug. Pap̃.aũt dic. Pirula ðꝛ ex ſtructura q̃ fiebat antiqͥtꝰ S ſepulcrũ moꝛ/ tremitas naſi.a foꝛmula piri. Vypretrũ.tri.ł pyretron.q̃dã herba q̃ hʒ ra/ PHiſculus.li.dimi.i.puus piſcis. Dicem incendioſam.? ö a ppr. j DPyrg.gi.m.g.lignũ ł tabula ĩ alea ſuꝑ qd piſce ꝑ ↄtrariũ.qꝛ nõ hʒ piſces. Amiſt oia ipyrgo,x ꝛa pyr q ilud ignũ Hbiſcis cis m. g. de qi 7 vt poſſit colligi.ſʒ piperis diuerſus ẽ fruct ad modũ ignis cõſcẽdit. Et hinc pyrgꝰðꝛ Nã qð immatuꝝ eſt.piper longũ vocat᷑. in eo ꝙ ſpem turris habaeat. coe unpti ab igne piper albũ ðꝛ.qð vᷣo cute OPyrit᷑.ti.m.g.s.qͥdã lapis aeris qlitateʒ ſi⸗ a ⁊ hoꝛrida fuerit ex caloꝛe ignis tra/ milãs.dict a pyr.eo ꝙ plurimũ ignis inſit hit coloꝛẽꝛ ex coloꝛe trahit nom̃ piper. Di ei. Eſt aliꝰpyrit vulgaris.quẽ viuũ lapidẽ leue eſt. vetuſtũ eſt.ſi que nouellũ. Citäda dicũt.ſ.petra focareʒ.qꝛ ferro vel lapide pp/ eſt ĩ his mercatoꝝ fraus. Golẽt ei vetuſtiſ cuſſus ſcintillas emitit. ſimo piperi bumecto argẽti ſpumã? plũübũ Pyromãtia.tie.diuinatio ꝗᷓ fit in igne.vłin aſpgere vt põderoſiꝰ fiat. Iñ piperat᷑.ta.tũ aſtris.⁊ ĩ ſcintillatõibʒ igniſ.⁊ ðꝛ a pyr qð ẽ id ẽ.piꝑe ↄditꝰ vel ↄfectꝰ.Et h̊ piperata.te. ignis.⁊ mãatia qð ẽ diuinatio. Jñ pyromã/ q́dã ↄfectio ex piꝑe.⁊ pipereꝰ.rea.reü.⁊ pi / tius.a.ũ.⁊ pyromãtic.ca.cũ.⁊ acuitti. perinꝰ.na.nũ. Et h̊ piꝑim.ni.ſubſtãtiue. Nyropꝰ.pi.m.g.q̃dã ſpẽs metallica ex trib⸗ dã lapis ſubalbidꝰ cũ pictis venis nigris. denarũs auri ⁊ ex ſex eris.vel qͥdã lapis flã wio onls m g pullus colüůba. matic ſic dict.qꝛ viſionem ⁊ coloꝛẽ habe ipiũculus.li.⁊ hec pipiũcula.le.i.accipit atignis.Unñn Ouið. Flãmas imitante py/ co⸗cooo.e ropo. sl Piplee dicũt᷑ muſe.a pipleo fonte macedo PHirrhikius.kij.qͥdã pes metricꝰ ↄſtans ex nie. vel monte aut peplo veſe. duabo bꝛeuibo. vt AQegit. ſic dict?' a pirrho fi Oyr grece latine ðꝛ ignis. lio achillis.qͥ ad funꝰ pꝛis armat eo metro HPyra. re.f.g.i.rogꝰ lł cõgeries lignoꝝ ĩ igne ſalutauit.Unñ ⁊ pirrhikia apð grecos ſalu eſt accẽſus.Pyra eſt ex qͥ ardet. Buſtũ poſt Pirrhus.rhi.fili Achillis. ⁊ ðꝛ apyr. quia q; arſerit. Uñ Act᷑.xxviij.Accẽſa eĩ pyra re igneos⁊ rufos habuit capillos. Itẽ pirrhꝰ ficiebãt nos oẽs ꝓpter imbie. x epirota. Pyvyracmon.onis.faber iouis.fulminũ eiuſ nit᷑ aſpiratio poſt r. ᷣm Pꝛiſci. rerx epirotaꝝ.⁊ ſic eſt nomẽ ononymũ.⁊ po fabꝛicatoꝛ.⁊ ðᷣꝛ a pyr qð ẽ igniſ.⁊ acmon qd Nyrꝰ.ri.q̃dã arboꝛ. Iñ ̊ pyꝝ fructꝰ illi?ꝰ ar eſt inc?.qi ignea inc.eo ꝙ ſꝑ ſit iuxta ignem boꝛis.⁊ G piretũ.ti.locꝰ ubi piri creſcũt.Et hec pirula.le.extremitas a foꝛma ipᷣp piri.⁊ tuoꝝ.⁊ talis edificatio ſurgit.vt a latitudi / Mis grece.latine ðꝛ auz. — ne incipiat. ⁊ ĩ anguſtũ finiat᷑ſic ignis. NHaʒ Milſa.ſe.q̃ddã genꝰ legumĩs.⁊ ðꝛa pis.qð ẽ apud maioꝛes potetes.aut ſub mõtib vłi aux.qꝛ ea pẽſabat᷑ aliqͥd auri minutim.Et moötibo ſepeliebãt᷑.inde tractũ ẽ vt ſupꝛa ca peccãt qͥ dicũt ꝙ pilſa ſit płis nũeri.⁊ neu.g. dauera aut pyramides fierẽt.aut ĩgẽtes co ſcʒ piſa.oꝝ.Peccauit ̊ qꝗ dixit. Hec piſa ſt᷑ lũne collocarẽt᷑. Itẽ ⁊ pyramiſ ðꝛ q̃dã figu bona.ſuntq̊ʒ pinguia.ſũt ſine lardo.A pis ra qᷓ in modũ ignis ab aplo ĩ acutũ ↄſurgit ¶ vł piſa dicta ẽ piſa qdam ciuitas grecie ab NVDyrata.te.pe.ꝓ.i.marin latro.viſpilio. Iſt abũdatia auri vł illiꝰlegumiĩis. In piſeꝰ.a.ũ pyratic. ca. cũ.ᷣm Hug.pap.vᷣo dicẽ Pyra Etpłr hepiſe.aꝝ.q̃dã ciuitas tuſcie.qꝛ illi te ſunt pᷣdones maniniab incẽdio nauiũ y' qq hac ciuitatẽ edificauerũt.ab illa piſa ciui 7 inſulaꝝ q̃̊s capiebãt dicti. . ttii. tate grecie venerũt.vł piſe qi pẽſe.a penſan OPyratica.ce.f.g.latrociniũ in mari. do. i. deliberãdo.cũ eĩ pᷣpolleat ſapia cũ pẽ DVDyrene“ꝰ.nei.⁊ H pyrene.nes.mõs hiſpanie ſatione ⁊ ↄſilio agit. Iñ piſanꝰ.na.nũu. altiſſim. dictꝰ a pyr.vł qꝛ igneꝰ ẽ.vł qꝛ igni Oiſcẽs.oĩs.g.indecli.i.piſcans vł piſcatoꝛ id eſt. ſuꝑioꝛi elemẽto ẽ ꝓpinquꝰ.⁊ p.pe. U Juuenalis. Cüc piſcẽs accipe dixit. — *„ 72 ponũüt᷑ illa rotũda inſtrumeta ſed ꝑ ſinelo Piſcariꝰ.rij.m.g.i.piſcatoꝛ. ſʒ piſcatoꝛ ꝓpꝛie chen qñq; ponit᷑ p ipᷣa alea.vt cuʒ ðꝛ. Iſte qq capit piſces.piſcariꝰ qͥ vedit. 7 paſciſa paſcẽdo eo qʒ ẽacutũ in ſummitate ad modũ ignis. ſit paſtus hoĩm. Iñ piſcoſus.ſa.ſum.id eſt. Oerg grece ðꝛ turris.a pyr qð eſt ignis qi piſcibplenꝰ łabũdans.qð et piſe tole ſ Siſcina. ne. aqᷓ collecta nõ hñs piſces. ? ö: a äs P . — D nitudo ⁊ abũdãtia piſecedunnn. Piſciuo. ra.rũ.pe.coꝛ.i.piſciũ voꝛatoꝛ. Piſatia.ẽ q̃ſtio cui non pᷣt vna voce rñderi vt qua geremꝰ bellũ.q̃ auxilia nob parata 7 erũt. qͥs erit qͥ ſubuenire velit cũ taʒ acerbe ſocios tractauerimꝰ.⁊ vocat᷑ a Lullio hec figura interrogatioi. Diſſaygra. gre.f. g.i.pix liquiil. iſſaxera. xere.i.pix q̃ dura eſt ⁊ ſicca. Hiſtacia. cie.qᷓdã arboꝛa piſtis l piſtic¶ eo eo ꝙ coꝛtex pomi eỹnardipiſtici odoꝛẽ ferat Piſticꝰ.ca.cũ.i.fidel.⁊ ðꝛ a piſtis grece qð latie dꝛ fides. VUn nardũpiſticũ.i.fidele pu rũ nõ adulteratu cõmixtiõe aliaꝝ reꝝ.⁊ coꝛ ripit ſti. Piſtilli. li n. g. : H piſtellu li q 1 maſ. gei· nenit᷑ h̊ piſtill. li. vl piſtellꝰ cũ qͥ piper terit᷑ vel aliud in moꝛtario. Pin grece. latine dẽ fides. 7 Jiſtoꝛ. oz.. m. g. qͥ facit panẽ. ? p. pe. gtĩ. ſechd pec piſtoꝛis p qᷓdã ciuitate.coꝛ.pe.Clñ.Pi ſtoꝛis eſt rectꝰ.piſtoꝛis ſit gtrůüs. Piſtoꝛis. ris.f.g.q̃dã ciuitas q̃ a buſdam mõ dẽ piſtoꝛia.ab alijſpiſtoꝛiũ.ſ h fit excõ ſuetudine vulgarꝭ ᷣmois. Pꝛope em̃ dẽꝛ pi ſtoꝛis vt penultima coꝛripiat᷑⁊ ntũs ſit par gtõ ĩ ſyllabis. Di vero ibi iueniat᷑ piſtoꝛ ꝓ ntõ pᷣdicti noĩs dicẽdũ eſt lr̃am ibieſſeco ruptã. In piſtoꝛcſis.ſis..g.⁊ hſe. gẽtile. DPiſtric. ca.cũ.i.mixt ex diuerſis.ſicut ele/ ctugrium. vfurn.⁊ dz a piſtrio.ſtrꝭ.Jũ hec piſtrilla le. p eodẽ. Uel pꝛiſtinũ q̃ piliſtrinuũ.a pilo. qꝛ pilo antea tũdebat᷑ ⁊ findebat᷑ granũ.vñ 7 apud veteres nõ molitoꝛes dicebãt᷑.ſʒ bi ſtoꝛes.qᷓi pinſoꝛes a pinſendis gqnis frumẽę ti.i.terẽdis. Molarũ em̃ vſus nõdũ erat.ſʒ granũ ibi pilo tũdebat᷑⁊ findebat᷑. Et hinc tractũ eſt vt dicat᷑ piſtrinũ pena ſeꝛuilis.qꝛ Fui ĩ piſtrinũ mittebant᷑ ligati.⁊ ibi ad mo/⸗ du iumẽtoꝝ molã trahebat. Et m h̊ videt᷑ piſtrinũ mag ꝓpꝛie dici molẽdinũ qᷓ; furnꝰ VUſus tñ hʒ vt piſtrinũ vl piſtrilla dicatur furnꝰ potiꝰa pinſendo q; a pilo. Et ꝓðᷣ.pe. piſtrinũ. Uñ hiero.in ꝓlogo Dañ. Cü me in lingue huiꝰ piſtrinũ recluſiſſem. Hiſtrix.G. femiĩa q pinſit.Et H piſtrix.tric. qddã mõſtꝝ marinũ.ſ.balena vt dicũt. Dʒ piſtris ꝑ s.nomẽ fuit cuiuſdã nauis Enee. Pitiaſis.vrine feruoꝛ. UVł pitiaſes ſũt fur/ fures qͥ fiunt in vrina. 8: qi piſcib pleip.· Iñ hec piſcolẽtia. tie. ple HDiſtrinũ. ni.loc vbi piſtrit᷑.i.molendinuz Pitiſma.tis.n.g.eſt genꝰ ludi qͥ mirabiliar te voluit᷑ ⁊ girat.vñ Juuenal.Qui late de monio pitiſmate lubꝛicat oꝛbẽe. Pituita ·te.i hũ cctatio ſiue illa infirmitas. q ex abũdãtia phlegmatꝭ accidit ⁊ facit c⸗ pita gallinaꝝ diſtoꝛqri. Uñ ⁊ poni᷑p vana glia.ꝗᷓ meritũ ↄſcie diſtoꝛquet.cũ qͥ ad ſa- uoꝛẽ ꝓpłoꝝ ⁊ ad oculos facit.Et ꝓdu. pmã Ulñ Perſiꝰ. Somnia pituita q purgatiſii ma mutãt.Et coꝛ.pe. è ‚— 7 PHius.pia.piñ.i.religioſus.miſericoꝛs beni gnus ꝓppicius. Iñ pietas.tatꝭ.i.vᷣtus pquã patrie ⁊ beniuolis? ↄiũctis ſanguie offme ?— diligẽs attribuit᷑ cultꝰ.vel q̃ ſanguĩe ↄiũcti beniuoli efficiunk. Nix. cis.f.g.qð ex pino fit. Hoc a grecis öd doma. quã nos ramellã dicere poſſumꝰ.? inde piceꝰ.cea.ceũ.de pice exñs vl ad piceʒ ptines.ᷣ vl niger vł obſcurꝰ.⁊ hec picea. cee. qᷓdã arboꝛ de cui ſucco pix efficit᷑. Et nota ꝙ; pix alio noĩe apud grecos ðꝛ piſſa.ſe. Jñ ſmqͥſdã ðꝛ apud nos pir. OOiis.xidis.ſ.g.i.buſſula.ſ.vas vbi medici reponũt ſuas ↄfectões. ⁊ ðꝛ a pyxos qð d? burus. Silr ðꝛ vas vbi mulieres ſuas la/ uaturas ponũt.etſic coꝛrupte dicimꝰ burũ Silr puãtes eandẽ coꝛruptõʒ.qͥdã a bux diciũt h buxis.xidis. p pixis.xidis. Et facit actũs ſingularꝭ hãc pyxidemvł pyxida.Et actũs płalis has pyxides.vł das.vn Oui. ð reme. Pyxidaſiuenies⁊ reꝝ mille coloꝛeſ grece. latine ðꝛ buxus. S aoante U 8 OOlacẽta.te.i.libũ.focacia.⁊ ðꝛ a placeo. o ꝙ placeat.iñ hͥ placẽtari.rij.⁊ hͥ placẽtaria rie.qͥvel qᷓ facit placẽtas.qð etiã ðꝛ h̊ placa tinꝰ. ⁊ placẽtina. Itẽ a placẽta hͥ placẽtia tie.q̃dã ciuitas in lombardia.eo ꝙ ibi opti me fiãt placẽte. Iñ placẽtinꝰ.na.nũ.nomen patrium. * Placidus.da.dũ.i.mi qetus tranquillus. Piacit ta.tum.qð placet vł placuit.⁊ da placeo. ces. ⁊ B placitũ.ti.n.g.ſiłra placeo antifraſim. qꝛ diſplicet.ſ./p lte. ſi placito. tas.vł placitoꝛ.tarꝭ.l.litigare.⁊ hinc placi/ riũ.locus vbi fit placitũ. — Pilacoꝛ.oꝛꝭ.m.G.ltrãqllitas mitigatio.? p. pla. vñ ecc iiij. õplectit᷑ placoꝛẽ e pco. da. du. i. mitis. mãſuet.qᷓi placo ri datꝰ. Jũ placiditas.tatis.m Hug. pbab5. vo dicit. Placidꝰ qͥ oĩbo placʒ. ꝓpiciꝰ.ſerenꝰ tatoꝛ vł placitatoꝛ.ria.ri. Et ̊ placitato Pogiei Agn ſfigit Etn glihcepi⸗ i Poheik teduntana! pißnnit⸗ nalisfoſt Tie ſunr rete Netotte gritlunrdece. ünaanermnun Renig mne gurrh. eelen, ceptoſaͤſes enos n Dactpiont umautpec dr plagun⸗ geörecny pollcino. . diplaun? lororren ſnonaurisn Plugn'nug ffhap. Pugen ſccneneose Cugigiea iauar Daflalerde naplg. Dogonaa Men. Dagonpet hojedicunthe rylnem 4. anogi plagt Saep on lerplag . aecſunſi he ſten ſgeocglenn icliein Nobhplanog: . mnantemn a . „* E lemeite nitgt nſand gIn Trà., ludiänindi . 1 Wemgl.Ouhe Noꝛde. iuellainfrnig accdittfict 1 = Därponing 8ſact Atan iimizätia Nus miſencnsd imns ſangiroffi: Nrlͤſangii idicerpoſun. piccerſs idp, Cur thecpica copireffal Ein Gedsdepilltec 8oit ulmorbindeid. thafolon bimuliereoſidsl otedicinbd nmio; Ahibir/ ns nus Etlicdl enmtprnd,Et yldas i Ou. rer milecolel ms. — 18rapaced. Prmabpcam 805 cäüdhpl 1Dctnbolgit dardincog ict thnb nion Olaga. ge.i.vulm.ctuber.q̃ſi flagra.qꝛ cũ / dam ſtrepitu.i.flatu ⁊ flagris plage coꝛꝑis iſtigut᷑. Et nota ꝙ; plaga qũq; ðꝛ circulꝰ vlł ps celi.eadẽe ⁊ clima.Et ſiłrꝓ patria ł vico aliq̃ accipit᷑.⁊ plaga.i.rete vł potiꝰ funis re tis. Pꝛope qͥdẽ plage ſũt funes illi qͥb retia tẽdunt᷑ circa ima⁊ ſũmã pꝑtẽ.ſʒ ponũt᷑ qñq; ꝓ ipᷣis retibʒ.Et plaga ꝓ vulnere p.pmam. V altjs vo ſignificatõibo eã coꝛripit.vnde Aulnera ſunt plage. regio plaga. fit plaga rete. Itẽ nota ꝙ plage qᷓ Pharaõi ĩflicte fu erũt ſunt decẽ.vt patet ĩ his vᷣſib. SGãguis rana culex muſce pec vlcera grãdo. Bꝛu/ cus caligo moꝛs obtinuere necãdo. Plagiariꝰ.rij.⁊ h plagiatoꝛ.to?:..ĩ eodẽ ſen/ ſu.ſ.vẽditoꝛ hoĩm.vel ſeductoꝛ hoĩm vł de ceptoꝛ.ſ.qͥ ſeducit ⁊ ſolicitat pueros ⁊ fᷣuos alienos.vñ apłs.j.Limo.j.Plagiarijs mẽ dacib ꝑiuris. Uł plagiariꝰẽt ðꝛ qͥ mãcipi/ um aut pec alienũ ſeducẽedo diſtrahit. Et ðꝛ plagiari vł plagiatoꝛ a plagio.i.obliq̃. qꝛ nõ recta via gradit᷑ ſʒ pelliciẽdo dolis et pollicẽdo. Uñ Alexãder.Qui pueros ven dis plagiari ẽ tibi nomẽ. Itẽ plagiariꝰ vel plagiarꝰ ðꝛ retiariꝰ vł plagas faciẽs vł ife/ rens.vł curãs vt eſt medicꝰ.q̃i plagã agenſ iz plagariꝰ magẽ eſt ĩ vſu ĩ iſta ſignificatõe. vñn papᷣ. Plagariꝰ plagas curãs.plagiariꝰ q ſeduẽ pueros ⁊ ſolicitat fuos alienos. Olagiũ.gij.ẽ plaga vel doloꝛ qͥ ꝑentibo vel dñis infert᷑ de ſurreptõe filioꝝ vel ſeruoꝛũ ab ipᷣis plagiards. Olagilla. le.⁊ hͥ plagella.le.ambo dimi.i.p/⸗ ua plaga. J Olagioſus.ſa.ſum.vł plagoſus.a.ũ.i.plagꝭ pienno. lagioxipꝰ.pi.acutã plagam inferẽs. Hoc noĩe dicunt᷑ hoĩm vẽditoꝛes qͥ acuta infer̃t vulnera. vñ Cicero. Uidete iudices quẽ/ admodũ plagioxipꝰ iſte me tractauit. Plagi.gia.giũ.i.plagas faciẽs vł curãs vł obliquꝰ.qꝛ plage hoĩiem faciũt obliquari. Olãca.ce.i.tabula vł aſſer.⁊ ðꝛ planꝰvł pla tos.eo ꝙ plana ſit ⁊ lata. Iñ plãcula.le.⁊ H̊ͥ plãcella.le.i.ꝑua plãca.⁊ plãcꝰ.ca.cũ.qͥ pe/ des hʒ planos ⁊ latos inſtar placo. Planeta.te.m.g.i.errãs. Sʒ h̊ planũta.te. id ẽ.erroꝛẽ incutieſ.Dicunt᷑g̊ q̃dã ſtelle pla nete.i.errãteſ.qꝛ ſingulis diebꝰ mouẽt oꝛtũ ⁊ occaſum ſuũ.He ⁊ dicũt᷑ planũte.i.erro/ rem ĩcutiẽtes.qꝛ ſingulis diebo oꝛtũ ⁊ occa ſum ſuũ ſic variãdo hoĩbincutiũt erroꝛẽ.⁊ faciũt eos errare. Uñ ſᷣm Oꝛatiũ nõ debẽt Plaſtographꝰ.phi.i.falſus ſcri planete dici.i errãteſ.ſʒ planũte.i.errorẽ in cutiẽteſ.planete eĩ nõ errãt.imo eũdẽ motũ ⁊ eãdẽ mouẽdi legẽ nüc hñt.quẽ ab initio ſue ↄditõis habuer᷑t.ſʒ errare videt᷑ moꝛta libo.cũ ita variant oꝛtꝰ ⁊ occaſus ꝑ diuerſa loca. Uñ potiꝰ dñt dici planũte.i.errere fa ciẽtes qᷓ; plãete.i.errãtes.nõ eĩ ipᷣi errãt ſed nos circa eoꝝ motx errare faciũt. Itẽ plane ta ðꝛ febꝛis erratica. Itẽ planeta ðꝛ qda ve ſtis laxa circa oꝛas.qꝛ erratibo oꝛis euggat᷑. Et a planeta ðꝛ planeticꝰ.ca.cũ.⁊ h̊ ⁊ pla netaris.⁊ Bᷓ̊ re. Et planeta ẽ ge.maſ/ꝓ ſtella. Inalijs vo ſignificatõibo ẽ ge.fe.⁊ ꝓduẽ pe. Et ſᷣm papᷣ. Planetes greceẽ ge.maſ.vnde apð nos planeta q̊ʒ ẽ ge.maſ. Et ſunt ſeptẽ planete. ſ. Daturn?. Jupiter. Warſ. Sol Uenꝰ. Bercuriꝰ.Luna. Itẽ plãeta grece latine ðꝛ caſula.qꝛ totũ tegit.⁊ ſigt caritatẽ OPlanipes.dis.oĩs ge.i.planos hñs pedes. vt Funabułꝰvl recitatoꝛ cuiuſdã fabule.q̃ planipedia dicebat᷑.⁊dicebatur planipedia die. tale genꝰ fabulaꝝ.qꝛ planis ⁊ nudis pe dibus recitaba’ß. lanos.grece.latine ðᷣꝛ erroꝛ vel vagatio. lãta.te.ðꝛ planicies pedũ.⁊ ðꝛ a planꝰ.qꝛ plãte nõ ſũt rotũde vt in q̃drupedib. Non eĩ hõ cũ ſit bipes poſſet ſtare.Et ſunt plãate anterioꝛes ꝑteſ q̃ ex młtis oſſibosſtãt. Calx vo pma ꝑs plãaãte ſic dict? a callo qͥ terrã cal camꝰ. Hinc ⁊ calcaneꝰ. Itẽ plãta ðꝛ olꝰ qð plãtat᷑.⁊ ramꝰ arboꝝ qͥ inſerit᷑. Iñ hͥ plãtula le.dimi.⁊ ̊ ⁊ B plãtarꝭ.⁊ G re.ad plãtam pꝑti nẽs.⁊ h̊ plãtare.rꝭ.i.plãta arboꝛis pꝛopꝛie. Differũt tñ.qꝛ plãte ſunt rapte de ſũmitate arboꝝ.ſʒ plãtaria q̃ cũ radicib ⁊ terra euel lunt᷑.⁊ alibi plantant᷑.⁊ h̊ plãtatoꝛiũ.rij.idẽ ð plantare. rMMM latago.ginis.m.g.q̃dã herba ⁊ ðꝛ a plan/ ta ꝓ ramo arboꝛꝭ qͥ inſerit᷑.qꝛ plãta eiꝰ adhe ret terre.⁊ ꝓ.ta. Z Olanꝰ.na.nũ.pe.coꝛ.i.clarꝰ.certus.equalis manitfeſtus.aꝑtꝰ.⁊ ꝓ.pla. Plaſmatoꝛ.o⸗.m.g.i.foꝛmatoꝛ.factoꝛ. Plaſmatura.te.⁊ q̊ plaſma.tis.pe.coꝛ.gti.i. factura.foꝛmatura.ſ.qð ẽ foꝛmatũ.ł foꝛma ⁊ põit᷑ ꝓ q̊dã electuario qð foꝛmat vocẽX. Olaſtes.ſtis.m.g.t.i.foꝛma ł foꝛmatio vł fi gulꝰ. vñ Iſa. xlv. Jhe de foꝛmãs terrã⁊ fa ciẽs eã ipᷣe plaſtes eiꝰ.⁊ pᷣt dici h̊ plaſtes.hꝰ plaſte.⁊ iñ plaſticẽ.ſ.pietũ ex gipſo ł alio ef toꝛ. J plaſtogphia.i.falſa ſcriptura. Et oc plaſtogphu.i. falſumſ. eripei. rcdꝛ gra Piatanꝰ ni qdã arboꝛa latitudine folioꝛuz ſic dicta.vł q; ipᷣa arboꝛ patula eſt ⁊ ampla Hã greci platos latũ vocãt. Expꝛeſſit autẽ ſcriptura ;̊ arbo; nomẽ ⁊ foꝛmã dicẽs Ec clłi.xxiiij. Quaſi platan exaltata ſum iuxta ads in plateis.⁊ coꝛ.pe. Uñn Ouidius.Et platanꝰ hyemal atq; coloꝛibo impar. Platea.tee.i.lata ⁊ ſpacioſa via.⁊ ðꝛa pla⸗ tos. Iñ h ⁊ h platealis.⁊ H̊ le.⁊ h ⁊ hec pla/ tearis. ⸗öre. Olato.onis.qͥdã ph̊s.⁊ ðꝛ a platos.qð ẽ la⸗ titudo. Uñ a latitudine argumẽtoꝝ ſic di/ ctus eſt. Iñ platonic.ca. cũ.pe.coꝛ. Et hic ⁊ hec platoniſta.ſte.qͥ ſequit᷑ platonẽ.vlł ſtu Derinol6.ee Olatos grece.latine ðꝛ latũ vel latitudo. DPlauſidicꝰ.ca.cũ.qͥ dicit plauſum. OPlauſificus.ca.cũ.qͥ facit plauſum. ABlanſtrũ.ſtri.n.g.eſt vehiculũ duaꝝ rotaꝝ 7282 a pila ꝓ inſtro terẽdi.vel a pila ludo.q̃i pilauſtru. qz voluit᷑. Iñ plauſtellii.li. dimi. 2⁊ mutata au.iĩ o.ðꝛ ploſtꝝ.iñ ploſtellũ. Itẽ vt dicit papᷣ. Plauſtꝝ ſeptẽtrio dictũ eſt. qꝛ in modũ vehiculi voluit᷑. mõ tres ad ſũma . eleuat mõ q̃ttuoꝛ inclingt. OPlauſtꝰ ſta.ſt.i.foꝛmatꝰ.⁊ cõponit᷑ ptho/ planſt.i.pmus foꝛmat. — DHlauſus. ſus. ſui.manuũ pcuſſio. exultatio ſus.ſa.ſuʒ.⁊ H̊ ⁊ h̊ plauſibilis.⁊ H le. tʒ hug. papᷣ etiã dic. Plauſus.ſus.leticie.indicium qõ fit ad aurã ppi. M OPlebes. bei.f.g.ꝓ eccłia baptiſmali.⁊ꝓpꝛie ĩ villis iter plebẽ.⁊ ðꝛ a plebs.bis.ꝓ collecti one hoĩm.vñ ðꝛ ſica polys.qꝛ a płitate pplłi Inmn plebanꝰ. na.nũ.ad plebẽ ꝑtinẽs.⁊ h ple banatꝰ. cus.tui.eiꝰ dignitas vel diſtrictus plebani.⁊ ðꝛꝓpꝛie plebs hoĩm ſ plebes ec/ cleſiaꝝ. vñ plebs hoĩm dicas ſed plebes ec deſiaꝝ ſʒ modernos. Antiqͥ tñ dixerũt ple bes.bei. ꝓp popuol. lebicula. le. cõ. ge. colit amat plebẽ. ſcitũ eſt qð plebeio magiſtratu.i.tribuno ĩ terrogãte an oĩb placeat plebs inſtituit di ctũ q̃i ſtatutũ. Oꝛta em inter plebẽ ⁊ maio res ciuitatiſ romane diſcoꝛdia.plebs ſibi le ges ↄpſtituit.qᷓ dicta ſunt plebiſcita.vt.f. de oꝛi.iutr̃.l.ij.S.ijſdẽ.Reliquꝰ vᷣo ꝓpłs cũ ſena toꝛib ⁊ patricijs ius ſibioſtituit. qð ðꝛ lex fſauoꝛ ppłi. Plauſibile ⁊ plaudibile vnũ eſt Płi antonomatice.i. p excelletiã m Iſið. Plebs. bis.ðꝛ ppls ignobilis ſiue vulgus ⁊ dẽ plebs a pluralitate qꝛ plures ſũt ignobi les q; nobiles.Eſt eĩ plebs collectio tantũ ignobiliũ. ſʒ antiqͥ dicebat h plebs. bei. vñ Lucanꝰ in.iij. Potẽtes vulgꝰ alunt neſcit plebſieiuna timere. Iñ h plebecula. le.di. SDʒa plebs h̊ plebicka.le.di.⁊ plebeiꝰ.beia beiũ de plebe exñs. vl ad plebẽ ꝑtinẽs.ſru ſticꝰ. Et nota ꝙ gtũs plebei coꝛ.pe.qꝛ regla eſt qũ gti ⁊ dti qnte deeli.hũt tres vocales ↄtinuaſ ꝓducũt e.añ i.vt dies diei.Si aũt habeãt ↄſonãtẽ añ ei.coꝛripiũt e.añ i.vt fi/ des fidei.ſpes ſpei ?c7c. Plecta.te.ðꝛ qlibet nex ex vᷣgulis vł papv/ ro. vł charecio fact?.vñ cophinos faciebãt ⁊ ðꝛ a plecta.cte. Iñ h̊ plectula.le.di.Unð Joſephꝰin. viij. Erat cratereſ ex criſpãtib⸗ plectulis facte. Plecta ẽt ðꝛ calix duas an/ ſas hns. Idẽ ⁊ crater.ſᷣim Hug. Blo.autẽ. iij. Re. vij.ſic dicit. Labule qͥbo baſes facte ſunt.qᷓdrate fuerãt ĩ qͥbo rotũde erãt foꝛmu qdam ert. Olectrũ.tri.n.g.i.gubernaculũ nauis.łlin gua in coꝛpe.vel potiꝰ vltima ꝑs lingue.⁊ ꝑ cuſſoꝛiũ cithare.⁊ ðꝛ a plecto.ct p flectere qꝛ flectit᷑ huc ⁊ illuc.vł ðꝛa plecto ꝓ punire le coꝛonule ſiue plecte appellabat. circuli vel vberare.qꝛ plectrũ vᷣberat ⁊ ꝑcutit. Jñ 8 plectellũ.li.dimi.i.puũ plectru. Pleias.iadis.pe.coꝛ.ðꝛ ſignũ celeſte.⁊ ðꝛ a pluuia.⁊ ſũt ſeptẽ ille ſtelle.ſ.pleiades.⁊ di cunt᷑ ſic q̃i pluuiades.q̃i pluuiã dantes.q?ꝛ eis oꝛiẽtibo abũdat pluuia. Uel dicũt᷑ pleia des a Pleioneↄiuge Atlãtis matre eaꝝ.vł a plurilitate. Sũt em̃ ſeptẽ ⁊ non aparent niſi ſe. Scdm em̃ fabulas poetaꝝ ſex ↄpcu buere cũ dijs.ſʒ vna tm̃ cũ moꝛtali.vñ ꝓpt᷑ verecũdiã apparere nõ vult. Et nota ꝙ ple/ ias qnq; ðꝛ ſignũ illud.⁊ ſᷣm h̊ caret pli nu mero.qũq; vna illaꝝ ſtellaꝝ ðꝛ pleias.⁊ fmn B hʒ pluralẽnumeꝝ.Et ꝑ ſyncopã inuenit lebicula. le. cõ. olit ? ar plias.pliadis.ꝓ pleias.pleiadis. Un Job Plebiſcitũ.ti.ðꝛ q̊d in cõiſenſu plebis ſta-/ . tuit᷑z ſancit᷑. Uñ⁊ ðꝛ plebiſcitũ.i.ſcitũ.⁊ ſta tutũ ꝓpłi.vel qꝛ ſciata ppło.⁊ ꝓ.pe. Ubple/ xxxviij. Nunqͥd ↄiũgere valebis micantes ſtellas pliades.⁊ coꝛ.pe. Has ſtellas dicit vulgus gallinam.g “.— Olemina.ſunt vlcera ⁊ ſulci in manib⸗ z in pedibus calloR/ſfſasq. Pleniluniũ.nij.n.g.ðꝛ tpᷣs qñ luna ẽ plena Et vt diẽ phᷣs. Noctes plenilnnij ſunt cali Tioꝛes. MB Plen. na. nũ.i diſtẽtus. coꝛpulẽtus.cõple/ tus.⁊ ðꝛ a pleo.ples.⁊ ꝓ.ple. Uñ Oꝛatius Opnelte Oeonun locuneſ, lerreiſif annſinons oallsni⸗ Pchifen nut Foen Puß Llnon cörnünul ceſicteae Plrcis in ſchꝛerſoputo cedadela⸗ laninkirn Npleurene OPems va Pleruoſus Ethebec ſenai T plemm. Plcrcelg biceheceb⸗/ tie Neſinpl⸗ Nhs ola oli. Nloplumꝛc. Donsoan olochymar. ſogdwrüzo Pisatam Cllascöin Nrnmeig bockforpi plumninanc Melaledin ticruicil. plumis teot uns J Neapluma. mspnnes.) Dulnplumneſ, ſuif gutſup⸗ didigcns , ſefoparien Amnnarun. Cmmcii ci llchl lunbübien tlungeren lihnnne⸗ ſiriz align nodlisſtenlic eeplungſingt cOllechtn Cchätholchen WBulg'aunnt D lle dirchen kaa plebepenigt Nldeicdiegnn deelihüttresagn idirsdii ncornpiüteafin, D⸗ eregiisri, wcopbinostuun bplccnnaledi ntamarſeraniin madecalrdus n fn Dug Bon Tboleqtobaſste jctprwridecritfn mrvellabit rl wnacvläaGis,nun. minapo ghe lerwa pfeumt taple ihit berart cuni Uplecrꝗů. ſgücclcted elReindes.1d igncii dannes nia. Uadicitpen lätis maneenp ſcntetnonainn Pulusocuirſchh, ici nonmni ſif wilt Einpngi mitfnzanſi ſelar deplign 7 1Etoſrncchiine⸗ Omne ſuꝑuacuũ pleno de coꝛꝑe manat. Pleonaſmos ſᷣm Donatũ eſt adiectio vᷣbi ſuꝑuacua ad plenã ſignificatõeʒ vt ſic. Oꝛe locuta eſt. Et auribo audite ſidera celi. Po terateĩ ſufficere ſi dixiſſet ſic. Locuta eſt eti am ſi nõ addidiſſet oꝛe. Oꝛe eiloq mur nõ oculis vel aure. ́s Olerꝰ.i.frequẽs.ex maioꝛi ꝑtea płiboderi/ nat᷑. Iñ pleriq;.i.aliq;ti.nõnulli.multi.fſᷣm pap̃. Et nota ꝙ pleraq; fe.ge.acuit pe ꝓpter coõſoꝛtiũ maſ.⁊ neu.ſ.pleruſq; ⁊ plerũq;.q̃ ð neceſſitate acuũt penu. OPleureſis.ſis.f.g.eſt doloꝛ laterꝭ acutꝰ cuʒ febꝛe ⁊ ſputo ſãguinolẽto.⁊ ðꝛ a pleurõ gre ce.q̃d dꝛ lat? latie. Iñ pleureticꝰ ca.cũ.qͥ ta lem infirmitatẽ patit᷑.ład pleureſim ꝑtineſ vt pleuretica paſſio. 7 Olexus.xus.xui.i.fexus vel punitio. Inde plexuoſus.ſa.ſum.i flexruoſus vel punitus. Et h̊ ⁊ hec plexibilis.⁊ h le.i.habilis ad ple ctendũ. Itẽ adiectiue declinat᷑ plexꝰ.plexa. plerDuim. Olica.ce.f.ge.ðꝛ a plico.cas.Et cõponitur hic ⁊ hec ⁊ ſimplex.cis.q̃i ſine plica mali/ tie. Itẽ ſimplus.pla.plũ.i.ſimplex. Itẽ du/⸗ plus. pla.plũ. Cripł.pla.plũ.Quadruplꝰ pla. pblumxccc. * * Ploꝛat cus. tui i fletus vł planct.ſz ploꝛa tus lachꝛymaꝝ eſt.planctꝰ tm̃ vocũ. Flecꝰ vo ad vtrũq; ꝑtĩet q̃ plerũq; poete ↄfũdũt. Ploſus.ſa.ſum.ðꝛ ꝓ plauſus.i.reꝑcuſſus.ł clauſus ⁊ cõiunctꝰ. M Oluma. me.f.g.ðꝛ q̃ſi piluma.a pilꝰꝓ capil lo.qꝛ ſicut pili ſunt in coꝛꝑe qdrupedũ. ita pluma in auibo. In hec plumula. le. ⁊ plu mella. le.dimi.i.pua.pluma.Et q̊ plumatũ ti. ceruical vel pluteũ. Et plumatꝰ.ta.tuʒ.i. plumis tectꝰ. Et plumoſus.ſa.ſum.i.plenꝰ plumis. Iñ plumoſitas.tacꝭ.Et ꝓducẽ plu. Itẽa pluma ðꝛ plumar.ria.rium.ad plu mas ptinẽs. Iñ h̊ plumariũ.rij.ðꝛ opꝰi mo dum plume factũ ⁊ depictũ ſ̃m hug. In hi ſtoꝛijſ aüt ſuꝑ Eroðd. ðꝛ ꝙ pluma lingua qᷓ dã dẽ acus.Et ĩde h̊ dꝛ plumariꝰ.rij.m.ge. id eſt. oꝑari qͥcũq; oꝑat᷑ cũ pluma.i.cũ acu Et inde plumarb.ria riũ.dẽ opꝰ acupictũ vyel variatDun. lumaciũ. cij.i ceruical vel ſcriptoꝛiũ. Dlumbũ.bi.ẽ metallũ fragile ⁊ molle.⁊ dẽ Apila.eo q; ex eo pᷣmũ pilis factis maris al titudo tẽptata ẽ. Hui duo ſunt genera.ni/ grũ ⁊ cãdidũ.ſʒ meliꝰ eſt candidũ. Iñ plũ/ beus. bea. beuũ ide plũbo exis. vel flagellũ de plũbo faceul. AOluralis.lis.ↄ.t.⁊ h le.dicitur a plus. Ins pluraliter aduer.⁊ hec pluralitas.tatis. OPlurimꝰ.ma.mũ.ðꝛ apłꝰ.Et cõponit᷑ com plurimꝰ.ma.mũ.qᷓ;plurimꝰ.ma.mu. Oluris.ↄ.t.⁊ ̊ re.dꝛa płꝰ.Et cõponitur qᷓ; pluris q;plure.cõplurꝭ cõplure.pplurꝭ.re. tãpluris.re.oĩa ꝓ valde pluris. Olus pluris.ðꝛ a polyvſ qð eſt pluralitas.⁊ eſt in ntõ actõ ⁊ vtõ neu. ge. in ſinglari. In alijs vᷣo caſibo tã in ſingłari qᷓ; in plłi eſt ge. oĩs.in vna voce vł in diuerſis. Uñ Cu ꝑ tres caſus neutrũ genꝰ obtineat plus. Ca ſibus in reliquis obtinet omne genꝰ. Et de ſinit ablatiuꝰ ſingularis in e.vł in i.vt plu/ re vl pluri. Item ntũs plalis facit plures. vł plura.⁊ antiqͥtas pluria. Itẽ actũs plu/ ralis facit in es vł in is.plures vel pluris. Item plus eſt cõparatiuũ de multus. Un dicit Pꝛiſcianꝰ in.iij.libꝛo. Plus qʒ videt eſſe cõpatiuũ huiꝰ nois młtus.ſʒ ſingłlaris ntũs non inuenitur niſi neu. ge. Pluralis vo inuenit᷑ ct oĩs ge.hi ⁊ he plures ⁊ h̊ plu/ ra.Antiqͥ tñ pluria dicebãt. Suꝑlatiuꝰ ta men ab hocipſo oĩm generũ inuenit᷑ pluri/ Oluſculus.la.lum.id eſt paruʒ plus.⁊ dẽ a fius addita culus. Et cõponit᷑ cõpuſculꝰ. Oluteũ.tei.ðꝛ a plãtis q̃ ibi ſubſternũt᷑i.ta bulis ligneiſa quibus libꝛi ſuſtẽtant᷑.⁊ plu teũ eſt ſcriptoꝛiũ ſuꝑ quod ſcribit᷑. Itẽ plu teum ðꝛ tabulatum. vel cratis crudo coꝛio intexta.que in oꝑe faciedo oſtio obijcitur. fſm Huguicionẽ.· Papias vero dicit.Plu/ teus interioꝛ ꝑs lecti ſcriptoꝛiũ. Plutei ſũt crates coꝛio crudo interxte.que in oꝑe faci/ endo oſtio iungunt᷑.ſed magis eſt ſᷣm vſuʒ neutri generis. OPluto.tonis.de inferni dꝛ.Oluto grece.la tine dis vel diues dicit᷑.qꝛ infernus omnia recipit. .òôẽ Oluuia.uie.ðꝛ q̃i fluuia.a fluo fluis.qꝛ fluit WNaſcit᷑ em de terre ⁊ maris halitu q̃ cũ al/ tiꝰeleuata fuerit.aut ſolis caloꝛe ſoluta.aut vi ventoꝝ cõpꝛeſſa.ſtillat ad terrã.⁊ eſt plu uia lẽta iugis aqua. Iñ hec pluuiola.le.di mi.i.ꝑua pluuias. PHneumon grece.latie ðꝛ pulmo.Ul pneu/ mon ðᷣ ſpũs ꝑ quẽ mouet᷑ ⁊ agitat᷑ ⁊ aperit᷑ pulmo vt capiat flatũ. OPneumonia.nie.doloꝛ ktumoꝛ puſnomis (P ante O Selthurgatiſfima atinn Pochotrophiũ. phij loc⸗ ĩq̃ pauꝑes ⁊ infir ralitas vł collectio eq̊ꝝ vel alioꝝ iumẽtoꝛũ qð eſt pluralitas. mi paſcũt᷑.⁊ a pochos.qð eſt pauꝑ ⁊ tro vel generalit beſtiaꝝ ðꝛ polya.⁊ ðꝛ a pols. phos qð ẽↄuerſio.iñ h ⁊ H̊ͥ pochotrophita ta.qͥ vł q̃ ẽ dũs vl dña tał loci.⁊ pð.phi. Poculũ.li.ipotꝰ.vł vas cum qͥ bibit᷑.⁊ ðꝛa poto.tas.qſi potulu. Podogra.gre.q̃dã infirmitas pedũ.⁊ ðꝛa pes ⁊ agros.qð ẽ tractꝰ.vl agrios qð ẽ ferũ agreſte.ĩmite.crudele.q̃i retractio pedũ.vł ferꝰ doloꝛ pedũ.nã oẽ qð ĩmite eſt.abuſiue crũ vl cemiteriũ.⁊ ðꝛ a polio.lis.⁊ antrũ qi politũantrũ.qꝛ ibi ſepulcra moꝛtuoꝝ poli a polys qð ẽpluralitas.⁊ andros qð ẽvir. Et ſᷣm h ꝓpꝛie ðꝛ cemiteriũ ꝓpt᷑ multitudinẽ hominũ ibi ſepulton. . agreſtevocamꝰ. Iñ pogoger.gra.grũ.⁊ po- Polictoꝛ.oz.m.g.ðꝛ q pol qð ẽ pluralitas. dagricus.ca.cũ. 7 lictoꝛ.oꝛꝭ. qð ẽ poꝛtitoꝛ cadauerũ.Et fᷣm Pogeris.r.f.g.v. poꝛi penit aſtricta.⁊ vſq; ad pedeſ deſcẽdẽſ Vnñ ⁊ camiſia ⁊ ſubucula ðꝛ.⁊ ðꝛ a pos.diſ Iñ poderꝭ q̃i pediba herẽs.⁊ coꝛ.pe.Uñ qͥ/ dã. Calarẽ tunicã poderẽ cẽſere memẽto. Pogdex..m.ge.i.culłꝰ.eo ꝙ feteat.⁊ ðꝛa pe/ doꝛ. do;&.e vn Juuenal. Dʒ podice leni. Podin.dij.baculꝰ ſuꝑ quẽ ĩnitimur cũ ſepe terrã ferimꝰvñ ⁊ podiũ ðꝛvbicũq; initimur Poema.matꝭ.pe/ꝓ.in ntõ.⁊ coꝛ.in gtõ ꝓpꝛie cadaueꝝ ſepultoꝛes. nero qͥ dicꝰ ẽ polydamas.nam vꝛ fuiſſe vir oĩm młieꝝ.⁊ młier oiĩm viroꝝ.vtpote qͥ ve ſte talari ſepe ĩidut.ne agnoſceret᷑ lupanar Polvydectes vlł polydect.i.pla iĩtrauit. ctes.qð eſt ↄtinens. — eſt opus vnv. licet generalit p oꝑe poete ac Holyloqi. qua.quũ.pe.coꝛ.i.multiloquꝰ. cipiat᷑. In poematicꝰ.ca.cũ. Sʒ poeſis eſt verboſus.vaniloquus. opus multoꝝ libꝛszzzũz. NDPoemaneꝰ.nea.neũ.i.ĩ poemate manẽcs. Boeſtn is.f. g. ip̃a ars poetadi. vel fismen dſax.⁊ interpᷣtat᷑ plura recoꝛdis. tũ.⁊ a poeo. qð ẽ fingo. Ul poeſiſẽ mate Molymit.ta.tũ.i.cext vel oꝛnat multis co ria toti carmis in q̃ poeta vᷣat᷑. Ulł poeſis loꝛibs⁊ rotudis imaginibs.⁊ ðꝛ a poly's qd eſt opꝰ multoꝝ libꝛoꝝ.ſʒ poema ẽ ꝓpꝛie opꝰ ẽpluralitas.vel a poꝰ.li. vnꝰ.Et ꝓducũt.e.poeſis ⁊ poema.vñ ĩ gre Holvmita.te.q̃dã veſtis ſic dictaꝓpt᷑ młtoſ/ ciſmo ðꝛ. Arte poetria fũgoꝛ dũ fingo poe coloꝛes⁊ imagines rotũdas. Iñ polymita ma. IJpᷣe poeta vocoꝛ. ſit fictio dicta poeſis r.ria.riũ.i.variat.vñ ĩ ↄſtructõe taberna Poeta.te..g.i.fictoꝛ ⁊ pꝛie carmiſ.alta ver culi pcipit᷑ vt illa fiãt oꝑe polymitario.Et ba loqueſ.⁊ ðꝛ a poeo qdð ẽ fingo.iñ h poetii h polymitar.i.ſculptoꝛ vł pictoꝛ ĩ tali oꝑe ſa. ſe. vxoꝛ poete.vl q̃ fingit. Eadẽ ðꝛ H̊ poe/ dicit. Polymita veſtis multi coloꝛꝭ.a rotũ In a poeta poetricꝰ.ca.cũ.Et hec poetria. di Ditagte ð. q eſt polus. trie.i.ars poeti. ole grece.latine ðꝛ veẽdere.? p. po. SS HMolemos vl polemẽtũ.i.pug ſiue bellũ. len ne bellůꝗ. ſanguinariã vocãt.qꝛ miſſa ĩnares ſangui ol'ẽta.te.gen legumis vel farina ſubtilis ”ñä 1 nem vomit. 2 ðꝛ a polys. de fabis vl de tritico vel hoꝛdeo vel qdam PHolyos qdã herba q a latinis ðꝛ oĩmoꝛbia cibo ide factꝰ ðꝛ polẽta.Et ðꝛa polis vl pol eo ꝙ multis moꝛbis ſubueniat. olya lye armẽetũ yel grex. Et qlibet plu Holyandrũ.dꝛi.n. g.i.cumulꝰterre vl ſepul unt᷑.⁊ polyandgrũ ĩterpᷣtat᷑ młtitudo viroꝝꝛ eſtis ſacerdotał. linea coꝛ papᷣ. Polictoꝛes ſunt humatoꝛeſoſſiũ.ſiue Polydamas.me.vł matꝭ.m.g.i.multicuba ⁊ multigam qͥ płes vxoꝛes habet.ſicut fuit cõtinẽs.⁊ ðꝛ a polys qð eſt pluralitas.⁊ de NVolymnia. ð: a polys.qdð eſt pluralitas.et mnimon qð ẽ memoꝛia.Et dicta ẽ vna mu gi. Eade ð h poe, vel qopꝑatr᷑ tales veſtes.?⁊ ꝓ.pe. Uñ ĩauroꝛa trida. de. Et inde poetric;. da. oũ.i.poetic polymita fuit oſcula dãdo pedi. pap.vo Holyonos. qdaʒg herba quã latini berbam len pollinis.Et coꝛ.pmã. Uñ perſi. Inui gilat ſiliqs ⁊ grãdi paſta poleta.i.farina mi xta aq̊. In hiſtoꝛijſ aũt ſuꝑ Joſue ðꝛ.Polẽ ta ſũt ꝗna toſta ⁊ maniba ↄfricata ad modũ grani pilo tũſi.vñ ðꝛ polẽta q̃ſi pilẽta. Qui dã tñ tradũt polẽtas eẽ pultes de purgatiſ/ ſima farina factas.? dictã polentã a pollen Polypodiõ dicta ẽ q̃dã herba cꝰ radixẽ hir ta ⁊ crinita vt ẽ polvypꝰ.⁊ ðꝛ a polypo piſce. Holyptoton ẽ młtitudo caſuuũ varietate di ſtincta.vt Qittoꝛa littoꝛiboõria.fluctibo vn das. Et nota ꝙ polyptoton grece. latie ðꝛ młtitudo caſuũ.vbi ſcʒ multi caſus pꝛnü ſz diuerſi. vt in pᷣdicto exeplo. Nipegim eetin nedo Dzo binüpoliyin clptnn. Jen mnultoohuber netn, Cyſn hoſte Ettüte tnst esai diüi hoforee Ekhalcyenan anann Colspauttan di Plarimapolre ripolis tetra⸗ gpois decap Nines Ncin velengz vel cinitates. ſqtnpolinn dis mlcys dlſainguecꝛq olrſrlllty.. gecs eſty lindoctrint Ueoboliſtgzde lepoltotabh ſſhicpobꝛenec Prſetbethon. uedtio D whano Die⸗ bacifacncin äirimnconck Dolſebmun Ctonu ptb Dolrtoꝛinfi rigilibergn ſorio rel cop Pbrnlinohtſt 7 Polinccn ci⸗ ainſ. übpe tanmſeqit abkyiny⸗ latſpolcein „LViilt, Calgenti in⸗ ſbe rin lſtinni, Mläctoniirz, ilcgimi dolgat hange unndtnenth Doliolstmmi Aannonn, knlinconm. 8 Tmrdsdei⸗ muprmlindii pol qöegunlugs. torcadamniEf humawwrclaliſne Wen gimia weshidaſanft mamnörfuſen n oen eaCroCerekltene. Wipt nnni ckplurlinstde cori multlot⸗ Zeftplunzlins d SteH cenat multsco tdrapolſs cdicnpemkl 1us Ppolfnnin truchetadenn, epolfminnio Npictoritnlg 1phe Vfianm 8Kulticolon dinn cnübeititemn mllninanes on goAo. aleiisntaim ſubucnut. it giberbae n ee dioeli nn PHolipꝰ.pi. m. g.ifetoꝛ.⁊ maxiĩe qͥ ſolet eſſe in ciuitate. ⁊ ðꝛ a polis cinitas.⁊ pus qd ẽpu/ tredo. Sʒ ponit᷑ p q̃libʒ fetoꝛe.ſicut ĩ libꝛo ſᷣmo.oꝛatij p fetoꝛe naſi.vt ibi Ueluti bal / binũ polipꝰ agne.Et ð licẽtia poetica ꝓdu cit᷑ pma. Itẽ polypꝰ ponit᷑ p odipiced multos habet pedes. Unde Ouidiꝰ in.iiij. meta. UVtq; ſub equoꝛibo depꝛenſuʒ polypꝰ hoſtẽ. Et tũc cõponit᷑ a polys qð ẽ plurali tas.⁊ pes.pedis.⁊ ꝓ.pmaã.vt patuit ꝑ Oui / diü.ſʒ ꝓ fetoꝛe coꝛ.eã. Unñ in greciſmo dicit Eſt polvpꝰ nariſ.oſcedoq; ðꝛ oꝛis. Polypꝰ eſt piſcis.polypꝰ fedatio naris. Polis ꝓ ciuitate pᷣmã coꝛ.ſed ꝓ pluralitate eã ꝓducit. Clũ Urbs ẽ dicta polis.dicunt᷑ plurima polys. Poliap ciuitate cõponit᷑.h tripolis.tetrapoł.pẽtapolis.hexapolis.ne/ apolis.decapolis.vndecapolis.i.regio ĩ ſe ↄtinẽs vł ciuitas ſub ſe hñs tres vł q̃ttuoꝛ vel qͥnq; vel ſex vł nouẽ vel decẽł vndecim ciuitates. Et a pᷣdicns deſcẽdũtadiectiua ſcʒ tripolitanꝰ.na.nũ.Et h̊ tripolitanꝰ.ni.i. dñs vel epᷣs illiꝰ ciuitatis vel pnintie.⁊ ſilłr diſtingue ea q̃ deſcẽdũt abalijs. Polyſyllaby.ba.bũ.i.pluriũ ſyllabaꝝ. et 8: H qpolys qd eſt pluralitas.⁊ ſyllaba.⁊ coꝛ.li. ñ in doctriali.Que polyvſyllaba ſũt bꝛe/ uies baliſtaq; demeſ.et ĩ greciſmo.Eſt plu rale polys.⁊ ab h̊ pollyſillaba dicaſ.Et po nit᷑ hic po.bꝛeue cũ ꝓʒducac. BPolyf yvnthethon. ẽ multis annexa ↄi bus dictio. vt Mater paterq; nepoſq;ʒ. Itẽ in pſalmo. Dñs ↄſeruet eũ.⁊ viuificet eũ ⁊ beatũ faciet eũ in terra.⁊ nõ tradat eũ i ani mã inimicoꝝ ei.. Polyſenꝰ.na.nũ.i.pluriũ ſenſuũ vel ſignifi cationũ.vt h̊ vᷣbũ cano eſt polvſenũ. olyvyſtoꝛia.rie.i.pluralitas hiſtoꝛiaꝝ. Vñ D ⁊ qͥdã liber quẽ ſolinꝰcõpoſuit ex multis hi 77 ſtoꝛijs vel cõpilatiõibo polyſtoꝛ dicx eſt.qi pluralitas hiſtoꝛiaꝝ. ”J”MRE Politicꝰ.ca.cũ.i.ciuilis.⁊ ðꝛa polis.qð eſt ciuitaſ. Iñ h̊ politica.ce.ſcia q̃ tractat ð gu bernatiõe ciuitatũ.⁊ h̊ politicꝰ.ci.liber vbi deſcribit᷑ vita vrbana.Et politicidicunt᷑qͥ valent ĩ policia.vel qui gubernat ciuitates 2⁊ coꝛ.t.. Politꝰ.ca.tũ.limatꝰ.oꝛnatꝰ.mũdꝰ.pla natuſ ſculptꝰ.⁊ ðꝛ a polio.lis. NHolyrenꝰ.na.nũ.qð eſt pluriũ ſenſuũ vel ſi gnificationũ.⁊ ðꝛ a polys qð eſt pluralitas ⁊ xenos.qð ẽ ſenſus. Inuenit᷑ qñq; polyxe⸗/ mus.ma.mij/ĩ eodẽ ſenſu.ſʒ lia coꝛruptae. ſctiõi Oollen. inis.vel h pollenꝰ.ni.i.tenuis fſos farine vel farina illa minuta qᷓ volat ĩi molẽ? dino a mola. Iñ polline.nea.neũ.de polli ne factꝰ. vł ad pollinẽ ꝑtinẽs.⁊? coꝛ.li. Pollex.cis.m.g.groſſioꝛ digitꝰ.⁊ ðꝛ a pol ſtate.⁊ coꝛ.li.in oblidas. leo.les.eo ꝙ polleat int᷑ ceteros vᷣtutet pote Nollinctoꝛ. toꝛꝭ.i.ſepultoꝛ moꝛtuoꝝ.⁊ öOa pollingo.gis.q̃i pollutoꝝ vnctoꝛ.i.cadaue rũ crematoꝛ. Un Eʒzech.xxxix.Donec ſepe liãt ill pollinctoꝛeſ. Et hinc pollinctoꝛin rij.locꝰ vbi cadauera ponũt᷑. Etpollinct. cta. ctũ.i.funerat.ſepultꝰ.q̃i pollutꝰ.vncꝰ id eſt. cadauer crematll. Ballianas, poꝛtitoꝛes moꝛtuoꝝn dicunt. ollutio.onis.i.deturpatio.inq natio. ma culatio.ꝗqᷓ accidit aliqñ qñ qͥs coꝛrumpit᷑ n ſomno. l Pollutꝰ.a.ũ.i.maculatꝰ deturpat inqnatꝰ NVollux.cis.qͥdã deꝰ ðꝛ q bonũ oẽ credebat oloſus.ſa.ſum.i.altꝰ vel ſuꝑbo vłoꝛnatuſ olubꝛũ.bꝛi.n.g.i.peluunus. oluſ.li.ðᷣꝛ a polio.lis. Polipꝛie ſunt due ſtelle in capite axiſ.⁊ dicũt᷑ a poliẽdo.qꝛ pla ni⁊ rotũdi ſũt.Et ponit᷑ pol qnq; p celo.qꝛ politũ ⁊ ſculptũ ẽ varijs ſtellis. Itẽ polꝰ* rotũditate ðꝛ.vñ ꝓ rocũditate ponit᷑.⁊ co.ũ poimin Jure poli.ñ iure foꝛi cõia ↄſtãt.ſup omariũ.ij.locvbi poma repo ple oĩia nunt᷑.⁊ ðꝛ ꝗ pomũ.mi.⁊ q̊ pomariũ mollis ⁊ liqͥdus cib.vł potiꝰ ex pomis factus.⁊ h pomaria dea pomoꝝꝛn. B Pomellũ.li.dimi.i.puũ pomlu. Pomeriũ.rij.n.g.⁊ ̊ pometũ.ti.p eodẽ.i.lo/⸗ cus vbi poma creſcut.⁊ ðꝛ a pomꝰ. Uel ðꝛ pomeriũ locꝰ ꝓximꝰ muro.qᷓi poſtmeniuʒ. vel quaſi poſtmuriũ.qꝛ poſt menia vł poſt muros poſitum eſt. „ Pomilio. onis.vel pomo.onis.i.vẽditoꝛ pe moꝛum.vel pomoꝝ cuſtos. Pomiliones et dicũtaquaꝝ vel lignoꝝ poꝛtitoꝛes.qꝛ vili p̃cio.q̃i pomo cõducebank. Pompa.pe.f.g.i.laus.magnificẽtia glłia.p/⸗ ceſſio.qꝗ̃ ſolet eſſe victoꝛiba ĩ triũpho.ł obſe quiũ funerꝭ.Et põpe dicũt ludoꝝ imagieſ Et ðꝛ a greco põpei.i.publice oſtẽtari. N pompa qi publice oſteſa. Et victoꝛia pᷣce⸗ dit põpã.qꝛ ituris ad certamẽ pᷣmiũ ⁊ vo/ tũ victoꝛie pmittebat᷑. Iñ põpoſus.ſa.ſum id eſt. ſuꝑbo. altꝰ. magnificat?. Iñ põpoſeand uerbiũ.⁊ hec põpoſitas.tati. Iñ a põpa ðꝛ põpatic. ca. cũ.pe.coꝛ.i.pompoſus. S“ Pope oꝛ. iqaliqd ſupbe? pſ uptuoſe agit Hompe.pei.qͥda nobiliſ int᷑ reliqs pᷣcellẽſ romanos.qͥ multotiẽs pompã duxit.ſʒ po/ ſtremo a ceſare vict eet. PBomolae inr n ce Hompulęẽtꝰ. ta.tũ.i.pompa plenꝰ.põpoſus A b̊ põpulęetia.tie.:ſuꝑpbia. MPomuluũ.li.dimi.i.puũ pomi. BDomè. mi.arboꝛ qdã.⁊ ̊ pomũ.mi.fructuſ pomi arboꝶ. Et notãdum ꝙ oĩs fructꝰ ðꝛ pomũ.ſʒ ꝓpꝛie coꝛticẽ mollẽ hñs.lʒ ſpẽalit poma dicunt᷑ maa. Pondo ĩdeclinabile.n.g.ꝓ qdã moꝛbo.⁊ ꝓ põdere.⁊ ðꝛ a põdꝰ.vñ ĩ vita bti Nicolai hẽ Bonn pondo triũ vᷣginũ ademit pudoꝛem — onc. derꝭ.n. g. onꝰ vl guitas.vl qð truti/ nat᷑ ⁊ mẽeſurat᷑.⁊ ðꝛ a põdeo.deſ.qꝛ ĩ ſtatera libꝛaꝝ põdeat.hinc ⁊ pẽſum ðꝛ q̃i ponſum. Sz abuſiue põdꝰ vna libꝛa vł vnꝰas c. Iñ pooduſculũ.li. di.i.puũ põdꝰ.Et põderoſus ſa.ſum.⁊ h̊ põderoſitas.tatꝭ.Et nota ꝙ ſũt diuerſa noia põdeꝝ.ſ.trutia q̃ ⁊ moneta ðꝛ ⁊ ſtatera.cãpana.examẽ.calc.ſiliqua cerati obol“. ſcrupulꝰ. dꝛachma.cochlear. olche. ciath'. ocitabulũ. denar.ſolidꝰ.ſextula.ſta tera.qᷓdrans.ſichel.vncia.libꝛa.mna.talen fjüſcentenarunn. MPons.põtis.m.g.i.iter ſuꝑ fluuiũ.ſcala na nuniiũ.edificiũ vltra aquã ł aliquã vallẽ.⁊ ðꝛ Apono.nis.qꝛ ad traſmeandu ponit᷑. Donticułꝰ. li. dimi.i.puus pons. 3 Ponrelurriu⸗ cui aliqͥd initit᷑.⁊ ðꝛ a põs PHoötitfex. G.i.epᷣs vel ſacerdos.⁊ ðꝛ a põtifi/ co. cas.q̃i pontẽ vel iter alijs facies. ontificatꝰ.tus.tui.dignitasvl officiũ epi HPoõti ĩterpᷣtat᷑ declinãs ↄſiliũ. Fugit vtiq;ʒ ↄſiliũ iudeoꝝ. accepta em aq̊ lauit manus ſuas.dicẽs. Innocẽs ego ſũ a ſanguie iuſti h. Et ðᷣ a pontꝰ inſula de qᷓ oꝛiundus fuit o vᷣo tꝑe quo xpᷣs crucifixus ẽ puincie ſy Pont.ti.m.g.i.mare.⁊ ðꝛa põte ꝑ ↄtrariũ. Aq: nõ poſſit põtari ſiue ibi põs fieri. Uel ðꝛ pont q̃i punctꝰ.a pũcto. Pꝛope em põtus 38: mare bꝛeue.q̃i ad modũ pũcti. Iñ h po/ tulus.li. dimi.⁊ h̊ põtus.ti.qdã inſula.eo ꝙ; ſit in põto. Iñ põticus.ca.cũ. Et h põtica. ce.ꝓ quadã gẽma. Nopa. pei. pinguedo ſed ponit᷑ qñq; p pin/ gui vel craſſo. vel ꝗui.ſpiſſo. NHopeanũ.ni.n. g. qddã vnguẽtũ vel medi le⸗ oꝛe dicu lys quod eſt pluralitas.quia exeius radi/ camẽeti ad ꝓuocãdũ cutꝭ cãdoꝛẽc.⁊ eſt craſ⸗/ ſum. Un Juuenal/parte tumet facies.aut vis addi popino. apmbitioſus. ⁊ ð a ples. pinguia popeana ſpirrrat. Popell.li.dimi.i.ꝑuꝰ ꝓpłs.UViñ perſiꝰ. Añ diẽ blando cuidã lactare popello. Popina.ne.i.coqͥna.⁊ ðꝛ a popa.qꝛ ibi tra/ ctat᷑ pinguedo.⁊ ꝓ.pe.vñ Juuenał.Sʒ cũ puigiles placet inſtaurare popinas. Iñn po pinariꝰ.ria. riũ.ad popinã ꝑtinẽs. Eth po pinar.rij.i.coquꝰ.⁊ ̊ popinaria.i.coq̃.vi de etiã infra inpꝙpbiaann. Popino.onis.gluto luxurioſus.ambꝛo.de uoꝛatoꝛ. coquꝰ vl leccatoꝛ qͥ frequẽetat coqʒ naʒ. Un Oꝛatiꝰ. Imbecillis iners ſi quid NDopiſma.ma.n.g.idẽ ẽ qd popeanũ. Itẽ popiſma ẽ extrema ꝑs coit dũ pĩguedo ex it.vel ſemẽ qð emittit᷑ in coitu.Et hinc po/ nit᷑ p coitu.vñ Juuenał.Pꝛebebit vati cre bꝛü popiſma roganit. DHoples.cis.m.g.i.genu.vł potiꝰ curuatu/ xurã hbʒ. 7 coꝛr.pe. gi. Nopularꝭ. 9.t. ⁊ Bre.ad ppłm pꝑtinẽs.vel fa/ miliar.papᷣ.aũt dic. Popularis.i.ſuꝑbus. inffatꝰ.vẽtoſus.arrogãs.immemoꝛ.incert ra ſub genu.⁊ ðꝛ poples.qꝛ poſt plicã.i.fle⸗ Hopulona.ne.i. Juno.⁊ ðꝛ a ppłls ꝓ vulgo qꝛ credebat᷑ tutari pltm. Hopulonia.nie.q̃dam ciuitas.dicta ſic ab abundãtia ppłoꝝ. vł qꝛ populona.i. Juno ibi colebeektz. Popur lit: a poł qð ẽ ciuitas.Eſt eĩ p-ls huane młtitudinis cet. iurꝭ ↄſenſu ⁊ ↄcoꝛ di coĩone ſociatꝰ. Uł ꝓpłs ẽ collectio tã no biliũ q; ignobiliũ eiuſdẽ ciuitat. Sʒ plebſ eſt collectõ tm ignobiliũ.Et ðꝛ a pluralita te.qꝛ płes ſunt ignobiles q; nobiles. Uł ðꝛ a pleo.ples.qꝛ plebs replet.lulgꝰ ẽ paſſiʒ inhabitãs multitudoa voleẽdo.qꝛ qͥſq; fac qð vult.Triba ti dicũt᷑ turme⁊ ↄgregatio neſ diſtincte ꝓploꝝ.ſic dicte.qꝛ ĩ pncipio ro mani fuerũt a romulo diſptiti trifarie.ſ.ĩ ſe natoꝛes.milites.⁊ plebẽ.q tñ trib multipli cate. pſtinũ retinẽt nomẽ.et a ꝓpłs ðꝛ popu loſus.ſa.ſũ.i.plenꝰ ꝓpłis. In h̊ populoſitaſ tatz.i. ꝓploꝝ abũdatia. Itẽ a pl's populatꝰ. ta.tũ.i.pplłlo habitatꝰ vł plenꝰ. Iñ hec popu latio. onis.ꝓpł i abũdãtia.ꝓpꝛietas q̃ aliqͥd ðꝛ populatu. Itẽ inuenit᷑ hec ꝓpłs.li.p q̃dã arboꝛe vel trũco.⁊ tũc ꝓducit pᷣmã.ſʒ ꝓvul go coꝛ. eã. Uñ populus eſt arboꝛ.ppls col/ lectio gẽtis. Populus ꝓ arboꝛe dicit᷑a po/ ce multitudo pullulat ⁊ creſcitac naſcitur. Uidui/ rr na nae ncobvihn loc' vbipop Poracete ſalcvoto, in Arſi riceuttin noſeotcece Cunmneihpo⸗ Doraſtauil bullſporcop. Oraor ton elortore Crcnlaled 0Kkde meſtpn Rapor ſeceno⸗lun pugcuſtos. llidimni la apor⸗ riebporcn. Dorſinzmun lluninuno ſen lcogeonene⸗ Mauntporiſna hentlegtos. Pendmaio Monndnumz Wingpiniuni Wmcis. Auylatent Nmimiior Dorphindon ggintrierir⸗ iinlege engognin Nooringen ſogo rd n Cnerpliepmo eſplebte PAIIN ſhonnitipen lolpomigie⸗ loliſundog nornis i Ebipone ntlreclyde u. iN repogd. raonnh marepoping . pinüpnnisti⸗ Dpopnmnnic lurmnofusanke CAtorcfregven, Nbeallisinasſe scolt düignen Kkincoirn. Cthir enn.Nepotan Nles gepokcit upingrnisn Popnuansiſae 7 1 ,teolsp . „ ainins diliſet pulon Jno euitus Eſteipps iun oſenia Nsecolectotan auiad Sze adine leschnodles. An Gga uicil a led drſc cütmmmero ſcdiceqihnchon lodiihinimint⸗ cbe atnmn pls JFbon — =S — S 1 = = S — =Se —, — Se = =– 4 46 4 =— — —— — — — = —, =rSl = =– — = = Gdl Pechchenn PP Uiñ Ouid. Popule viue pcoꝛ q; ↄſita mar ine ripe. In populeꝰ.lea.leũ.⁊ populinuſ ſa ni tcoge ſenſu. Uñ Beñ.xxx. Tollens iacob virgas populeas. Et h̊ populetũ.ti. locꝰ vbi populi creſcũt. Poꝛca.ce.f.g.terra illa qᷓ eminet inter duoſ ſulcos.⁊ ðᷣ a poꝛꝰ.ri. Sʒ qð defoſſum ẽ ðꝛ lira. Idẽ⁊ ſulc?.Et ðꝛ ſic.qꝛ cũ poꝛca ſit.ter ra eleuat᷑.⁊ ita aꝑit᷑: manifeſtat᷑. Hec ⁊ alio noĩe ðꝛ crebꝛo.onis.qꝛ aq̃ crebꝛo ꝑ ipᷣaʒ de currit.iñ h̊ poꝛcła.le.di. Itẽ poꝛca.ce ðꝛ ſuſ Poꝛciſtetũ.ti.n.g.locꝰ vbi poꝛci ſtãt.ſcʒ ſta bulũ poꝛcoꝝ.⁊ ðꝛ a poꝛcꝰ. M oꝛcitoꝛ.toʒꝭ qͥ facit poꝛcas.Et cõponit᷑ ĩ poꝛcitoꝛ.tſoꝛis.p eodem. oꝛcula.le.dimi.i.ꝑua poꝛca. Doꝛc.ci. ð a purꝰ.cata antifraſim.qꝛ mini me ſit purꝰ.vñ ⁊ poꝛcꝰ ðꝛ.q̃i puro carẽs.vł ðꝛ poꝛc q̃i ſpurcꝰ ⁊ imũdus.qꝛ ingurgitat ſe ceno.⁊ luto ſe imergit.vñ ⁊ ðꝛ poꝛcuſ.q̃ſi pus cuſtos.⁊ ẽ etyino. Iñ poꝛculꝰ.li.⁊ poꝛ celł.li.dimi.Et h̊ poꝛca ⁊ poꝛcula⁊ poꝛcel la. Itẽ a poꝛcꝰ poꝛcinꝰ.na.nũ.⁊ h̊ poꝛcariꝰ. rij.⁊ H̊ poꝛcaria.rie.cuſtos poꝛcon.5.· Poꝛiſma.ma.i.qꝑtio.⁊ ðꝛ a poꝛꝰ.ri. UBñ et illuminatio ſenſus ðᷣꝛ poꝛiſma.Et ẽt regu/ e.qͥs geometre ſupponũt ad aliqͥd oñdẽdũ dicunt᷑ poꝛiſmata.eo ꝙ aperiãt ⁊ illuminẽt mentẽ lectoꝝ. Poꝛiſma etiã ðᷣ q̃ſtꝰ ł lucrũ Poꝛmæꝰ.meiu.i.poꝛtꝰvbi freq̃nter meat᷑. Ut poꝛineꝰ.i.nauta qͥ ꝑ vadũ vł poꝛtuʒ poꝛtat hoies vltra fluuiũ.⁊ ðꝛ a poꝛt ⁊ meo.as.q̃i poꝛtũ meãs. Uñ ⁊ Charon poꝛtitoꝛ aĩaꝝ vltra paludẽ infernalẽ ðꝛ poꝛmeꝰ. Berming i.foꝛnicatio. Doꝛphirio. onis.ł poꝛphyriꝰ.rij aginta ĩterpᷣtes trãſtulerũt pelicanũ auisc qdã.q̃ in lege comedi phibebat᷑.⁊ ꝓ.pe.gti. DPoꝛrigo.ginis.pe.p.ẽ infirmitas que ſolet poꝛc ↄtingere.⁊ ðꝛ a poꝛcꝰ. Ubł ðꝛ a poꝛri/ go.gis.qꝛ ð vno poꝛrigit᷑ ad aliũ.Et ponit᷑ generalit᷑ p moꝛboꝰꝛ vicio capitꝭ cariẽ faciẽ te.ſ.ꝓ ſcabie. Iñ poꝛriginoſus.ſa.ſuʒ.i.poꝛ rigine plenꝰ vel ſcabioſus.. Poꝛrũ.ri.n.g.in ſingłari.ſʒ ĩ płi hi poꝛri.et 6; poꝛꝛa.q̃dã herba.⁊ ðꝛ a poꝛrigo.gis.qꝛ ĩ longũ poꝛrigi?᷑. Jũ h̊ poꝛrulũ.li.di.⁊ poꝛro ſus.ſa.ſum.poꝛris plenus. Et h̊ poꝛrariuʒ rij.locꝰvbi poꝛri creſcũt ⁊ abũdant.Et hec poꝛrata.te.cibo de poꝛris. Itẽ hͥ poꝛrũ.ri.q̃ dam infirmitas q̃ fit in manib vel ĩ pedib- ad ſiſlitudinẽ poꝛroꝝ. Et poꝛro aduerbiuʒ qꝛ ei poꝛri plantãt᷑ ↄſequẽter.ſ.vnũ pꝰ alið ideo inde ðꝛ poꝛro.i. ↄſequẽter.aduer.oꝛdĩſ Ko Et dẽ certe.vł valde vel lõge vel ſed oꝛta. te. f. qᷓ aliquid expoꝛtat᷑ vel impoꝛ tatur.⁊ ẽ ꝓpꝛie vꝛbiũ ⁊ caſtroꝝ.⁊ ðꝛ a poꝛto as. lel poꝛta ðꝛ a poꝛtatione aratri.⁊ ᷣm H̊ poꝛta eſt ꝓpꝛie tm̃ vꝛbiũ.⁊ eſt tractum a cõ/ ſuetudine antiquoꝝ.Antiqͥtus em̃ qñ deſi gnabant᷑ muri ciuitatis.trahebat᷑ aratrũ in giro ⁊ fiebat aratiũcula vbi muri debebãt edificari.vbi aũt debebãt eſſe poꝛte ſuſtol/ lebat᷑: poꝛtabat᷑ aratruʒ. vnde poꝛta dicit᷑ ab aratro poꝛtato. Inð poꝛtariꝰ.rij.cuſtoſ poꝛte. ä Poꝛtella.le.dimi.i.pua poꝛta. Poꝛtenſis.ſis.m.g.i.ianitoꝛ. Hoꝛtentũ.ti.n.g.i.monſtꝝ.⁊ ðꝛ ga poꝛtendo dDis. Iñ poꝛtẽtuoſus.ſa.ſum.i.mõſtruoſus Et nota ꝙ poꝛtentũ nõ eſt naturã natum vt Uarro dic. Nã nihil ↄ̊ volũtatẽ dei q̃ na tura eſt oĩm reꝝ pᷣt fieri.ſʒ eſt poꝛtentũ nõ õ naturã.ſʒ qð eſt natura. Itẽ poꝛtẽtum.p digiũ. monſtꝝ.⁊ oſtentũ differũt. Nã poꝛtẽ tũ ðꝛ.qꝛ aliqͥd pꝰ oñdit.Pꝛodigiũ qꝛ poꝛro dicat.i.futura pᷣdicet. Uł poꝛtẽtũ in terra. ꝓdigiũ in celo.q̃i pcul a digito. Ul poꝛten tũ qðᷣ poꝛro futuꝝ ſigt.ꝓdigiũ qð deuaſta tionẽ ſigt. onſtrũ qð ſtatim mõſtrat qð aparet. O ſtẽtũ qð aliqͥd futuꝝ demõſtrat Et hꝓpꝛietas eſt ſʒ abuſiõe autoꝛũ plerũq; coꝛrũpit᷑. Itẽ differẽtia ẽ inter poꝛtẽtum ⁊ poꝛtẽtuoſũ.qꝛ poꝛtẽta ſũt q̃ trãſfigurant᷑.ſic fert᷑ in libya mulierẽ peꝑiſſe ſ̃pentẽ.Poꝛtẽ tuoſa.vo ſũt q̃ leuẽ ſumũt mutationem. vt natus cũ ſex digitis. M DPoꝛticuł.li.bacculꝰ ꝑuus ad poꝛtãdũ ha/⸗ bilis.⁊ ðꝛ a poꝛto.tas.Et h̊ poꝛticulꝰ.li.vł poꝛtuſculłꝰ.li.malleolꝰ in naui.cuʒ q̊ guber natoꝛ dat ſignũ remigãtib in vna vl in ge mina ꝑcuſſione. . DPoꝛticus.cus.cni.fe.ge.id eſt.domus illa que pᷣeſt foꝛibus.⁊ dicitur a poꝛta.te.quia ibi tranſitus ſit ⁊ non ſit ibi ſtandum.qua/ ſi poꝛta. H Boreiooorkiſoihn vel ptitio. oꝛtitoꝛ.toꝛꝭ.i.ianitoꝛ.⁊ ðꝛ a poꝛta. Item poꝛtitoꝛ.i.poꝛtatoꝛ.⁊ tũc ðꝛ a poꝛto.tas. Bortule ledimirgu; poꝛta. oꝛtunꝰ.ni.m.g.qͥdã deꝰ marinꝰ qͥ poꝛtub⸗ peſt ᷣm fabulas.Et poꝛtunꝰ.na.nu.i.qͥetui tranquillus. H OPoꝛtuoſus.ſa.ſum.i.poꝛtub plenꝰ ⁊ abun dans. Iñ hecpoꝛtuoſitas.tatis. Poꝛtꝰ.tus.tui.m.g.i.ſtatio nauiũ tuta⁊ cõ/ tinua. ⁊ 8: ſic a depoꝛtãdis cõmertijs.ques anti. Eteſt ſpaie poꝛt loc ab acceſſu veto rũ remotꝰ vbi naues hyemãt. Et facit dtũſ ⁊ ablatiu plłis in vbus poꝛtub. Uñ Judi cũ.v.⁊ in poꝛtubꝛ moꝛabaeakt. Poꝛꝰ.ri. mĩmũ ⁊ ſubtile foꝛamẽ in coꝛꝑe ꝑ qð ſudoꝛ emanat. Iñ poꝛoſus.ſa.ſuz.i.ple nus poꝛis ſʒ Hug.pap̃.vo. dicit. Poꝛi me tus qdã trãſitus.vł vie ĩ carne vł oſſa ſubti lioꝛa foꝛaming. M MPos podis dicũt greci.inde nos dicimus pes. dis. Pos etiã inuenit᷑ p potis.vñ Ca/ to. Hoc bibe qð pos ſis.ſitu vis viuere ſa/ nus.Et cõponit᷑ cõ ſum aũt nõ cõponit᷑ a pos ſʒ a potis. Poſitiuꝰ gdus ðꝛ eo ꝙ ponat᷑ pinꝰ ĩ cõpꝑati onis gradib.qᷓi fundamentũ graduuʒ. vel quaſi depoſitiu.qꝛ deponit caſuʒ.vt doct Doccioz ſinnn. 0Poſſeſſio.Fʒ Aʒo.C. de acqͥ.⁊ retinẽ.poſ.ẽ coꝛꝑpaliſ rei detẽtio coꝛꝑis ⁊ aĩ⁊ iurj animi culo ↄcurrẽte.Ulł ſic. Eſt ius q̊ddã qᷣ aliqͥſ rẽ coꝛꝑalẽ ve ĩ poteſtate hʒ. Et ðꝛ coꝛꝑalis rei iõ.qꝛ ſola coꝛꝑalia poſſidet᷑ Incoꝛꝑalia gut dicũt᷑ qi poſſideri ⁊ qſi tradi ꝑ patiẽtiaʒ ⁊ vſuʒ. Hã incoꝛpalia nõ pñt coꝛpalitappᷣ/ hedi.ſicut iura⁊ ſeruitutes.⁊ iõ nõ poſſidẽt c.ↄqueſtꝰ.de fo cõpe.in glo.ff.ð̊ vſuca.l. ſe NDoſſeſſiones ſunt agri.fundi late patẽtes. pꝓublici.puati.q̊s etiã initio qſq; vt potuit Occupatuit atq; poſſedit. vñ? nu cupati ſtũ. MPoſſeſſicula.le. dimi.i.ꝑua poſſeſſio. dDit ſic antela qᷓ añ tedit. Et ðꝛ poſtela qi pꝰ ſellã. ⁊ antela.qi añ ſellã.Et ſᷣm h pᷣt dici ſi qdlibet oꝛnamẽtũ eqͥ an vel retro. vel mati a que añ poꝛtat᷑ vel retro? . be. MPoſterioꝛa.rioꝝ.vocata eo ꝙ retro ſunt⁊ a vultu auerſa. ne di illa purgat inqnemur poſtreme vltimũ.qduer.tꝑis vł oꝛdinis. Poſtride.i.pꝰ tres dies.⁊ ðꝛ a pꝰ ⁊ tr ⁊ die. Poſtulatio eſt alicuiꝰ ꝑſone ad dignitatẽ aſpectu. Et ſunt ppꝛie ipe poder. MPoſteritas.tatꝭ.f.g.i.qdꝰ ſubſtitutiõis.ſ.p/⸗ genies vł ꝓpagatio filioꝝ ĩ nepotes.vł nepo tiũ in pnepotes. Hã poſteritas a nepote ĩci/ generatio. Hoſter. ra. rũ.i ſeqᷓns. Et cõponit ppoſte/ rus.iꝗ.rũ.i.trãſuerſuſ.nõ rect.ñ recto oꝛdi ne diſpoſit;. qn qͥ dz eẽ poſterioꝛ factẽpoꝛ Noſthac. q̃dã vocu irregularꝭ ↄgeries ſeu ms.i poſt. Uñ ad Heb.iiij. HNuq; de alia lo oſ. impos. p̃pos. Poſ poſtera etas. vel poſteritas ſequens OPoſthepthemimeris.ris.f.g.q̃dã ſpẽs ceſu re.qᷓ ꝓducit᷑ ſyllaba naturalr bꝛeuiſ poſthe pthemimerim.i.ĩ pncipio qnti pedis. ſic ꝑ/ hepthemimeriʒ.i. in pncipio q̃rti.vt h Qð pax lõga remiſerat arma bona reꝑpabãt. Poſthumꝰ.mi.⁊ h̊ poſthuma.qͥ vł q̃ naſcit poſt humatõʒ pꝛis.i.pꝰ obitũ.⁊ coꝛ.penulł. Unñ qͥda. Poſthumꝰ ẽ natꝰ pꝰ exeqͥas geni/ toꝛis. Et Clirgiliꝰĩ. vj. Cu poſthuma ꝓples ⁊c. Impꝛope ãt qlibʒ ðꝛ poſthumꝰ qͥ naſci tur poſt teſtm ſᷣm Aʒo.C.ec.ti.Poſthumuſ etiã ðᷣ nepos qͥ poſt humatioeʒ aui nat eſt ꝓpꝛio pꝛe ſuꝑ ſtite.⁊ ille ꝓpꝛie ðꝛ nepoſthumꝰ qi nepos poſthumtn. = * Poſtica.ce.f.ge.ðꝛ latẽs ingreſſus a ꝑte po or dsa poſt e3 poſticũ.ci.idẽ.⁊ p.pe. VUnñ Oꝛatiꝰ.Atria fᷣuantẽ poſtico falle cli entẽ. ⁊ poſticiũ.cij ꝓ eodeʒ. Vñ Dañ.xiij. Irruerũuũt ſamuli ꝑ poſticiũ vł ꝑ poſticũ f᷑ʒ aliã lr̃aʒ. Itẽa poſt poſticꝰ ca.cũ.i.vlterioꝛ vl a poſterioꝛi factꝰ. Uñ Perſiꝰ. Occipiti/ q; ceto poſtice occurrite ſamme. Poſtis.ſtis.m.g.i.latẽs igreſſus a ꝑte poſte rioꝛi.⁊ dicũt᷑ poſteſeo ꝙ; pꝰoſtiũ ſtẽt. Iñ po ſticulꝰ?. 2 H poſtellꝰ. ⁊ h poſterula.le. ola di. Poſtliminiũ.nij.i.reuerſio de exilio ad iura q amiſerat vł ius qð qͥs vẽdicat ſibi ſuꝑ re bus ſuis poſt reuerſionẽ ð exilio. Iñ poſtli/ mini.nia.niũ.qͥ pꝰ captiuitatẽ reuerius iu/ An pꝛudentius. ra ſua qᷓ amiſerat recepit. Hic poſtluminio redeuntẽ ſuſcipit alto. Poſtpᷣdie.i.altera die poſt tertiã diẽ.ſʒ pa pia. vl fm Hug. Poſtpdie.i.hodie. OPoſtremꝰ.de multis ðꝛ.poſterioꝛ ð duob⸗ 7ð a poſt. qdð ↄꝑat᷑ pꝰ poſterioꝛ poſtremꝰ. Iñ poſter poſtreme vł poſterrime.⁊ h̊ po ſtremitas.tad. Et poſtremꝰ qũq; in vi poſi tiui accipit᷑.⁊ cõꝑat᷑ poſtremꝰ.mioꝛ.ſimꝰ.iñ poſtreme.miꝰ.ſime.aduer.⁊ poſtremo.i.ad ſocietatẽ fraternã canonica facta vocatio ł pſonead eligẽdũ petitio q eligi nõ põt.Uł ſic fᷣm Boff. eſt gre petitiio. Poſtulatici.cia.ciũ.qͥ frequẽter poſtulatł poſtulallfktt. Potẽs.tis.oĩs.g.i.reba late patẽs. Iñ potẽ tia. tie.i.valitudo firmi coꝛꝑis vel poteſtas Potẽtatꝰ.cus.tui.i.potẽtia vel poteſtas do minatoꝛis opus pᷣualidi. “W qret poſthac die. vxhac eſt lbi ſrllabica ad our. Vono. i,9. gteſts lileg⸗ ianid dict i leſtaſabe⸗ Greciſno⸗ ſani Din Etnoti⸗ N hei musbonli bifaetſin ſngaien licolgnan leſasctbo ſeluwpolitin Gorvoca ſuoorine Auereſu Rn Potario⸗ Etepotieo theris i . cootpon⸗ ſocigeſigut ſſiundtimcl⸗ ſmneoduer tor lliouefn: rior ſagiora Pooniümie Kdörönlire Dumnune chicanſann emidi ſen nuhnnan ncgocox. 4 gootien Rnopiſpenla . toſhiunio Atentog Hhnzſgcnb uhgoktn WNTpe 4 4 Ctprz, isgſgätiſin ☛- Aturälrbenſpe N — — pioenisn. bnapomnn mbonuneti ſtdunn ei Mobtitenen .. 9 4.1 ia Parhe Tuhoſhmng polhuer Bo. Ceni dothan thammnigniint leienohhin NiSingeſist = Spotriaig. fuantepoſtofled 1peode; Uidiii⸗ poſiciü dlopotai poſt caciii mirſanmne. wigeſibr rat üſi jin poſterula eoind⸗ rodectiliogi niccatſtbiſipt denlio Jüpoli/ nirare euenſis i/ Cäprudentius. meſuſchi duo. SS die bodie. immidte Poſtaicrpoſn, pncipiſ vẽtilata coꝛã ꝓceribs ſacri palatij.⁊ Poteſtas.tatis.qð qͥs põt. id ꝑq 15 à8 pot vel ille qͥ põt. Iñ poteſtatiuꝰ.ua.uũ.i.potẽs velqͥ videt᷑ dignus ptãte ſᷣm Hug.papᷣ.vo dicit. Ptãs ðꝛ qͥa pateat illi qcqd velit. Po teſtaſab eo qð ẽ poſſe nom̃ accepit.⁊ vt ðꝛ ĩ greciſmo. Si recte dicas ſolet eſſe potẽtia ſani.Dicq; poteſtatẽ digni.da poſſe cui viſ 7— Et nota ꝙ ſic̃ ſubſtãtiuũ recipit adiectiuũ vt bonꝰ hõ.ita h̊ bũ ſum.vt ſum bonꝰ.⁊ ſu mus boni.ita ꝙ nullũ aliud ſubſtãtiuum ẽ ibi neceſſariũ.⁊ h in pᷣma ⁊ ſcdᷣa ꝑſona.ſʒ nõ in tertia. Uñ pᷣt dici. Ego ptãs ſum bonus ita ꝙ adiectiuũ recipiat vᷣbũ tm̃ rõe ſuppoſi ti cõſignati. Sʒ ĩ tertia ꝑſona male ðꝛ. Po teſtas eſt bom.qꝛ vᷣbũ tertie ꝑſone nõ hʒ in ſe ſuppoſitũ finitũ. Ptãtes etiã vt dicit gre/ goꝛiꝰ vocant᷑ hi angeli qͥ h̊ potẽti ceterꝭ in ſuo oꝛdine receperuůt.vt eoꝝ dictiõi vᷣtutes aduerſe ſubiecte ſint.qᷓꝝ ptate refrenant᷑ ne coꝛda hoĩm teptare pᷣualeãt q;tũ volũt. OPotatio.onis.⁊ hͥ potio.onis.ꝑ ſyncopam Etẽ potio idẽ qð potatio ł ↄfectio ex vino ⁊ herbis vlł medicina.⁊ ðꝛ a poto.tas.eo q; potatur. „D Pocis. cio..t. B pote.i.poſſibilis ł potens ⁊cõꝑat᷑ potis tioꝛ.ſimꝰ.⁊ q̊ cõpatio ẽ tm̃ ſ̃ʒ vocẽ.qꝛ ſignificatio mutat᷑.potioꝛ em̃ et po tiſſimꝰ.i.melioꝛ ⁊ optimꝰ. Iñ potiter.tius. ſime.aduer.⁊ potiſſime qñq; ponit᷑p maxĩe vel pᷣcipue ᷣm Hug.papᷣ.vᷣo dicit. Potioꝛ melior.ſuꝑioꝛ.altioꝛ.valẽtioꝛ. Ootomiũ.mij.ẽ nauigiũ fluuiale tardũ⁊ q/ ne.qð nõ niſi remigio pgredi pᷣt. Hinc etiã traiectus ðᷣꝛ.extẽtus eſt em ⁊ latus. . ante B Pꝛagma.matꝭ.n.g.i.cã. Iñ pꝛagmaticꝰ.ca cũ.i.cauſatiuꝰ.vł cauſidic ̃ᷣm Hugꝭ.papᷣ. etiã dicẽ. Pꝛagma grece.latine cã ðꝛ. Inð ⁊ pꝛagmatica dicunt᷑ negocia.⁊ actoꝛ cauſaꝝ ⁊ negocioꝝ pꝛagmaticꝰ noĩat᷑. DU HPꝛagmatica ſanctio ð cauſa in cõſiſtoꝛio eſt ↄſtitutio quã imꝑatoꝛ cõſiliopceruʒ ſta tuit ſeu ſanxit.qñq; etiã ðꝛ ↄfirinatio in ſcri ptura facta ab imꝑatoꝛe cũ cauſe cognitõe ſuꝑ ↄtractu ꝑmutatõis.vt in.c.j.de rerũ ꝑp/⸗ mu.in glo.Et pꝛagmaticũ ſacrũ ẽ pncipis reſcriptũ.vt in.c.fundamẽta.de elec.li.vj. Pꝛagmaticarij ſunt qͥ ſcribũt pꝛagmaticas ſanctiones. ⁊ alio mõ dicunt᷑ ſcrinarij ł ma giſtri ſcrinioꝝ ł ſcrinioꝝ memoꝛiales eo ꝙ ageptã ſcripturã ſanetiõis ĩ ſcrinio poſitaʒ Brandce vel guegäzond ðꝛ a pꝛandiuz HPHꝛandiũ.dij.ðꝛ q̃i paratũ ab aparatu edẽ di.qꝛ plura ĩ mane ꝑant᷑ qᷓ; in ſero ad come dendũ.⁊ oliʒ ꝓpꝛie dicebant᷑ pꝛãdia oĩm mi litũ.ſ.ciboañ pugnã.q̃ſi cito ꝑatũ.ſʒ nũc ðꝛ comeſtio ĩ tertia. In h̊ pꝛandiolũ.li.dimi. i.puũ pꝛandxilulm. ððð Pianſoe donraenge, vbi pꝛãdet᷑ ꝛanſus.ſa.ſum.accipit᷑ actiue.i.qͥ pꝛãdet. ⁊T tũc deſcẽdit a pꝛãdeo.deſ. Itẽ accipit᷑ paſ ſiue pꝛãſus.i.comeſtꝰ.ↄſumptꝰ.⁊ tũc deſcẽ dit a paſſiuo iſtiꝰvᷣbi.qð ĩuenit᷑ in tertia ꝑſo na.ſ.pꝛandet᷑ pꝛandebat. Pꝛaſis vel pꝛaſin grece.latiĩe ðꝛ viride. Jũ aſis ðꝛ creta viridis. ꝛaſ.ſia.ſiuz.i.viridis.⁊ ðꝛ a pꝛaſis.⁊ hic pꝛaſius.ſij.qͥdã lapis viridis. ”M Pꝛatũ.ci.n.g.locꝰ vbi creſcũt gmina ꝓnu/ trimẽtis aĩialiũ domeſticoꝝ. Ubł cãpꝰabſq; graui laboꝛe ⁊ cultura multa gmina admi/ niſtrãs.⁊ ðꝛ a paratꝰ.qᷓi ꝑatũ.qꝛ ꝑuũ exigit laboꝛem culture. Iñ ð pꝛatelluũ.li.⁊ Hͥ pꝛatu lum.li.⁊ H ⁊ B pꝛatẽſis.⁊ B̊ ſe.⁊ H̊ͥ pꝛatũ.ti.qᷣd dã caſtꝝ qꝛ herba pꝛatẽſi abũdat.ł qꝛ ĩ pꝛa⸗/ to fuerit ↄſtructuʒ. Jñ h̊ ⁊ hec pꝛatẽſis.⁊ ſe.nomẽ gentile eſt. “”M DNꝛauicoꝛs.coꝛdis.oĩs.ge.ðꝛ pꝛauꝰ coꝛde ł pꝛani coꝛdis.vñ Ecci.iij.Pꝛauicors ĩ illis △⬤ ſcãdaliʒabit᷑. Hec ẽ lr̃a annq̊ꝝ ⁊ coꝛrectoꝝ libꝛoꝝ. Rabanꝰ tñ dicit pꝛauicoꝛdiꝰ. Pꝛ:auꝰ.na.uũ.i.malꝰ ⁊ ꝑuerſus.Sʒ malus naturalit᷑ pꝛauꝰ exercitio ⁊ vſu.⁊ ꝓpducẽ hãc ſyllabã pꝛa.vñ qͥdã Opto placere boniſ.pᷣ/ uis odioſus hꝛi.qͥs niſi ſit puis nemo place repoteſt. MMU Pꝛeambułꝰ.la.lũ.i.añ ambulãs qð etiã pᷣt ſubſtãtiue poni. Pꝛebẽda.ẽ ius ꝑcipiẽdi puẽtꝰ ĩ eccłia colle giata ex actõe ꝓueniẽs.cõpetẽs alicui tãq; vni de collegio.qð ius ex canõica deſcẽdit Nõ dʒ eĩ canonicꝰ ſine pᷣbẽda eſſe.vt ĩ.c.re/ latũ.e.ti.Et pcedit ex inſtitutõeꝛ officio.qꝛ ex h̊ ꝙ facit qͥs officiũ dʒ ꝑcipere pᷣbendã ?z bñficiũ. Itẽ pᷣbẽda qñq; capit᷑ largeꝓ iure qð alicui nõ tãq;ᷓ de collegio ſʒ rõe miniſte rij.officij.pauptatꝭ.vl vtilitat ↄcedit᷑.vten doꝛ fruẽdo ĩ vita ſua certꝭ rebecclłlie vt red ditibꝛ q̊s canonici recipiũt vł alij. Et laici maxime nobiles hñt tales pᷣbendas. DHꝛebẽdari.ij.qͥ pbedã dat ! poti qͥ recipit Pꝛebendula.le.dimi.i.ꝑua pᷣbenda. 5 Pangas ꝑtinet ad pᷣbenda. Dꝛebendicula. le dimi i pꝑna pꝛebenda. der poti etymo. cõpoſitio. Jn pcarie ad uer.i. pcabilit vl ꝑ pᷣces. Et co ſepe iuenit pᷣcario. Un tereẽtĩ eunucho. Jaã vl pᷣcario — fac tradas m Hug. papᷣ. vo dicit. ꝛeca/ rniü eſt cũ pᷣce creditoꝛ rogat᷑ ⁊ ꝑmittit debi toꝛẽ in poſſeſſionẽ fundiſibiobligati demo rarix frucicapꝑe. dictũ q̃i pcadiũ.qꝛ pᷣce au Hꝛecariũ ſᷣm Aʒo.in ſum.eſt id qd dit᷑. pcibo vtenduↄcedit᷑ petẽti.cãdin q;diu pati tur q̊ cõceſſit. Sʒ m Boff eſt illud pignuſ obligatũ creditoꝛi ⁊ a creditoꝛe ipᷣi ðbitoꝛi ↄceſſuʒ ⁊ vtendũ qᷓ;diu patit᷑⁊ ꝑmittit qui ↄceſſit.vt eſttex.i.l.j. de pca.ff. vbi dic Clul ianꝰ q; B genꝰlibertatꝭ ex iure gentiũ deſcẽ dit. Et ſubdit ibidẽ. Differt at pᷣcariũ a do natõe.qꝛ q donat ſic dat vt nõ recipiat illö qð dat.ſʒ ͥ pcariũↄcedit.pmo ſic ↄceditvt recipiat qñcũq; placebit. Ul pᷣcariũ eſt cõ tract int᷑ dñm ⁊ colonũ.⁊ eſt ↄtract gratui tus ⁊ ſilis cõmodato intm̃ vt qͥdam dicerẽt pos ↄtractꝰ nõ differre niſi vbis.qͥ tñ etiaʒ differũt in re. Nã licet ĩ mitis ↄueniãt pᷣca riũ? cõmodatũ.differt tñ pᷣcariũ a cõmoda to. nã cõmodatũ fit ad certũ vſuʒ. nec pᷣtre nocari niſi vſu expleto.pꝛecariũ vo qũcũq; placuerit pᷣt reuocari. Itẽ pꝛecariũ qnq; ᷣꝛ Ictus de qnquennio ĩ qͥnquenniũ reuocã/ dus. Et ſiqnquẽnio elapſo ſub taciturnita te pꝛetereat᷑.tũc reuocari itelligit᷑ tal ðctus Dꝛãt pꝛecariũ iõ qꝛ ẽ ctuſad pꝛeces fact⸗ Pꝛecaria ðꝛ donatio ad pᷣces facta vſq; ad moꝛtẽ recipiet.xij.q. ij.ſepe.xvj.q.iij.clerici Et eſt ↄtractꝰ illeaffinis emphiteoſi. Itẽ pᷣ fruciꝰ ad pᷣces fctẽ in recõpẽſatõʒ ei ꝓpꝛieta tis q̃ dat᷑ eccłie.cuiꝰfoꝛina hꝛ.x.q.ij.pᷣcarie. Hꝛccacoꝛ xo: is rog lo⸗ Iñ pcatrix.cis.⁊ Ppð.pe. Clñ Aug'. A Pcẽtoꝛ. o': m. ga in eccłia vo roꝛes. cem pꝛemittit in cãtu.ſ.pᷣncipalis cantoꝛ. Diꝛecẽt.tus. tui.i.dignitas ł! ptãs pᷣcẽtoꝛis. DHꝛeceps.pitꝭ.oĩs ge.qͥ cadit capite inclina to⁊ coꝛpe ſequẽte.⁊ coꝛ.pe.gti.pᷣceps etiaz ꝛ2 hõ ola ſine mõ ⁊ cũ ꝑiculo faciẽs. DPꝛeceptoꝛ.toꝰꝝꝭ.qͥ pcipit vł mgr̃ vel doctoꝛ 12 a pcipio.pis.⁊ hͥ pᷣcept.tus.tui.⁊ pᷣce/ ptori.ria.riũ.qð pᷣcipit. „ 7 —— Nreebeſaln madatũ.⁊ ðꝛ apcipio is. Et ſᷣm papᷣ.pcepta ſunt q̃ an aliqͥd facien / ari fʒ 22 coꝛdia ſunt loe coꝛdi vicina.b ſenſus ꝑcipit. dicta ſic. ⸗ pyuſiann ficid doct Et nota dece D ccari'ria rii,bpcabilis Clel pcariüi8: qð pce obtinet᷑ qi pcadiũ.qꝛ pᷣce audit᷑.⁊ vi carie dicunt᷑ qdã pᷣſtatões ſen ↄceſſiões vſu dhibe pᷣcatoꝛes.i.roga ſuntpcepta decalogi qᷓ tinentin bis vſito 8401 ſperne. dei nõ ſit ibi nomen inane. Sabbata ſanctifices. cas ĩ honoꝛe pꝑẽtes Nõ occiſoꝛ eris.mechꝰ.fur.teſtis iniquus. Põ alij nuptã. nec re cupias alien.. ꝛecidaneꝰ.nea.neũ.i.apt ad pꝛecidendũ ꝛeciniũ.nij.i.laus alicrei.łlaus ancedeſ. Oꝛecioſus.ſa.ſũ.i.multũ pꝛeciũ valẽs.⁊ ðꝛ a pᷣciũ. Uñ pꝛecioſi lapideſ dicti fũt qꝛ cha re valet. ſiue vt a vilibo diſcerni pñt. ſine ꝗꝛ rari ſunt. oẽ em̃ qð raꝝ ẽ magnũ ⁊ pꝛecioſũ vocat᷑. Uñ.j.Re.iij. Shermo dñi erat pꝛeci oſus.i.rarꝰ. In pꝛecioſitas.tatis. ecipiciũ. cij. pꝛerupta foſſa vel rußes. ꝛecipuꝰ.pua.puũ.i.maximꝰ.pmꝰ.ſingula . ris.ſenioꝛ.ſᷣm pipbiilJlJl. ꝛeciſio.onis.f.g.i.añciſio. Itẽ pꝛeciſio eſt dã caloꝛ ⁊ ẽ cũ dic qbuſdã qð cõceptũẽ relinquit᷑ in audiẽtiũ iudicio.vñ Gꝛeciſta. Cõcipe ↄceptũ cela pᷣciſio fiet.vt teñequũ certamẽ põere mecũ.Nũqd ego recolo qʒ tu feciſti. ſʒ dicere nolo. Uł pᷣciſio fit cũ qs vba in aĩo cõcipit ⁊ loqᷓndo interrũpit. Pꝛeciũ.cij.n.g.illð qð ꝓ re aliq̃ emẽda dat᷑. dictũ a pꝛex pᷣcis.qꝛ cũ pᷣce ſolet dari. Jñ pᷣ — . ciolũ.li.dimi.i.ꝑuũ pꝛeciũ. / „ Pꝛecliuis.uis.i inclytꝰ.valde glłioſus.Nã grece cleos.ðꝛ latine Sg pabaaugo dicit. A pᷣcludo.dis.ðꝛ h ⁊ B pꝛecliuis.uis. i.celticꝰ.nobilis.valde fulgẽs.⁊ ꝓ.cli. Pꝛeco.onis.m.g.qͥ qdã pᷣconatu aliqᷣd ãnũ ciat. ⁊ ð: a pᷣcino.nis.Ułpꝛeco ẽt ðꝛ merca toꝛ q dã pꝛeconatu iĩiuitatad merces ſuas emẽdas. In hͥ pconat. us,ui.tal ãnũciatio HPiꝛecocia.cie. genꝰ vini vł vuaꝝ ⁊ ðꝛ a pᷣco quo.qͥs.qi pcoq̊.qꝛ añ alias ſole coquit᷑ ci ti ad maturitatẽ venit.Et eadẽ ðꝛ pꝛecoq̃. que.Et h̊ pꝛecox.G. Sʒ a grecis ðꝛ lageos eo ꝙ velociꝰ currat ad maturitatẽ vt lepꝰ.⁊= põt decliari mobilit᷑ pꝛecoquꝰ.qua.quũ.i. pꝛe alijs coctũ pꝛematuꝝ pꝛe caloꝛe ſoł co/ ctũ. Uñ pꝛecoqua ficꝰ ł vua fʒ Hug. pap̃. vxo diẽ. Pꝛecocie genꝰ vuaꝝ dicteq̃i pꝛeco que.qꝛ añ alias matureſcürt. ꝛeconiũ.ij.n.g.⁊ H pꝛeconatꝰ.tus.tui.i.an nunciatio pꝛeconis. Itẽ pꝛeconiũ ðꝛ laus vł annũciatio laudis.ponit᷑ ẽt qñq; ſimplr pꝓ annũciatiõe.ſʒ ꝓpꝛie in bono. Dꝛecoꝛdiũ. dij.n. g qddã inteſtinũ.⁊ ꝛa p̃. Tcoꝛ. eo ꝙ pᷣſit coꝛdi. Iñ h ⁊ hͥ pᷣcoꝛdial.⁊ ſᷣ le. q gnch vonit itimo ſecretoq; ⁊ famili ari ᷣʒ Hug. Iſið.vᷣo dic.pᷣcoꝛdia ſunt loca ſt bipoch n Pert Etimbug ſopindek notnudegn ernegoao⸗ Percinemn DAnb, Peahetmute ſennrgiein Prdundin Dicet. Priectioläli⸗ toahsh Paisdare. Miateplo. Piodlädi ſoonü töri peritögeno byopnty n Uiorſia Sl mologia. Peegodonts lon in Adiepaß Peen Penoonste iſccngistſe izpangik ftnihin Utdenznne OPecheäcnl Pefgtdtgtii 1pulitſi, Gut Jßho⸗ ſunſeun Drevangue bin tpeof⸗ pretoꝛio⸗ inatian binonminne. dsibennegen r eſisiign is lienn. Nad wenini iklunsaiant eciümlistt edicniſütcnch irn mgnät rece.. modfierne inans. ſoſſurclmoes. Cnp Pnb ingna. i Jenecſiot uldä göchcehni. icioi Duch ofiet Nteßeni Hüadcgorccoo Döamiofrcics indoimenit⸗ prenlijcnitidt⸗ eholadani J n. . nilegloſus fi 6;pu Hug i ibpraliis lis Ndnngeſins itMindn Kvun R lusſoecocſite Etaded igusnie Gmmntninicn . 4 Pꝛefatꝰ.ta.ti iſit ibi pncipiũ coꝛdis ⁊ cogitatäösis. HPꝛecurſoꝛ.ſoꝛis.ancedẽs.pꝛeuenis. Hꝛeda.e.f.g.ẽ cũ aliena violẽter rapiunt᷑. Et ſ̃ᷣm hug.pꝛeda eſt de vicinis⁊ ↄfederat Rapina de hoſtiby. vl pꝛeda de tota patria. raping de pte. It pꝛeda ẽ ex hoſte. Lucrũ ex negociatõe.Lõpendiũ ꝓpꝛie expõdere. Hꝛedanꝰ.na.nũ.i.de pᷣdio exñs.⁊ ðꝛ a pᷣdiũ VUñ Amb. Int᷑ ↄuiuia pᷣdanas epulas ru Pꝛedeſtinatio ẽ pparatio gre inß ctãtẽ ſenti? glie in futuro. MHeꝛediat.ti.m.ge.de pᷣdioꝝ.ſ. Saturnꝰ vt ꝛediolũ.li.dimi.i.puũ pꝛediiu. ele tat Fdljanag, vl p alijs ditatꝰ. ⁊dꝛa pᷣs pdis. ¶llpᷣditꝰ ðꝛ a pᷣdo.dis.qdt palije dare Et ẽpꝛedit em papᷣ ſublimar⸗ oꝛnat.clatꝰ.pꝛeclarꝰ.añpoſit.⁊ coꝛ.ci. Vñ Theodołꝰ. Pꝛeditꝰ igemo decoꝛauit me/ 4 nia teplo. Pꝛediũ.dij.i poſſeſſio.villa.ager.ſʒ ſpꝛie al lodiũ.⁊ ðꝛ pᷣdiũ a pda.qꝛ antiq agros qſ ce bus ptib patriſfamilias pᷣuidet᷑.i.apparet. Uñ ðꝛ pᷣdiũ q̃i pᷣuidiũ.lł pꝛediũ ðꝛ q̃i p alijſ etymologia. Hꝛedo. donis. m. gi raptoꝛ. ? ꝛa pda. Et vt dic papᷣ. Pꝛedo vł pᷣqꝰ ðꝛ qͥ pᷣdã hʒ łſcit. MPꝛefatio.onis.f.g.ſm Hug.i.plogꝰ.pᷣlocu tio. Tlũ ĩ miſſa ðꝛ pᷣfatio.qꝛ pᷣcinit᷑ añ ſacra meẽtũ coꝛpis ⁊ ſanguis xpᷣi.pap. vo dic. pꝛe ſfatio pᷣlocutio libꝛoꝝ q̃ añ oẽm narrationẽ fit ad iſtruedas audienũ aures ad q opta uit dicta pᷣfatio.q̃i pᷣlocutio.i.pma locutio. Breſari ua le nii pua pꝛefatio. a.ti ·i añ locur. ⁊ ꝛ a pꝛefoꝛ.far. HPꝛefect.cti.i.alijs pꝛepoſit dignitatẽ deſi gnat. In h̊ pꝛefectura.re.eiꝰ dignitaſ.⁊ pꝛe fectoꝛiꝰ.ria.riũ.qð ad pᷣfectũ ꝑtinet.⁊ ẽ ideʒ pꝛefect? qð pꝛefto.. Pꝛefect auguſtꝰł auguſtał.ðꝛ pꝛefect egy pti. vt.ff. de off. p̃fec. auguſta.l.vna.C. e.ti.l. qꝛ: imꝑatoꝛ. Na imꝑatoꝛ maximꝰ Auguſtꝰi egypto pmo pꝛefecti poteſtatẽ introduxit. Nꝛetfectꝰpꝛetoꝛio ab initio mgf̃ eqtũ creat Ecũ dictatoꝛes ſibi antiqͥt mgr̃oſ militũ eli gerẽet qͥ pncipali ſolicitudini aſſociati ſũmã pes ad qͥs gubernaculũ reiupblice ꝑuenit. poſtea eleger̃t pꝛefectos pᷣtoꝛio q bpublice diſcipline emẽdatio ↄceſſa eſt qᷓ autoꝛitaſ ita eſt ampliata ⁊ adeo appꝛobata. vt necab coꝝ ſentẽtijs appellari. nec ĩ integrũ reſtitu/ tio facile poſſet poſtulari. Et erãt qᷓttuoꝛ.ſ. pᷣfectpᷣtoꝛio oꝛictꝭ.pᷣfectꝰ pᷣtoꝛio affꝛice cuiꝰ ſedes eſt ĩ cartagie pᷣfect) pꝛetoꝛio illuſtrꝭ 2 pᷣfectꝰ vrbis.ff.de off. pᷣfec.pto.l.j.⁊ ibi nota Hꝛefect? vigilũ.idẽ eſt ꝙ pꝛefectꝰ nocturnꝰ Hoꝝ aũt officiũ ẽ de nocte facere excubiaſ Pꝛefuerũtq; incẽdijs arccẽdis.qͥ et cauebãt inqrebat ⁊ puniebãt icẽdiarios fures.graſ ſatoꝛes.effractoꝛes.niſi delinqns eẽt tã fa/ moſa ꝑſona vt ad pꝛefectum vrbis deberet mitti puniẽda. Poterantẽt iudicare de ca/ pſarijs qͥ i balneis veſtimẽta cuſtodiẽda ſu. ſcipiüt ſi alid dolo fecerũt.vt.ff. deoff. pꝛe fec. vigil.l. ij . cognoſcit. Pꝛefectꝰ annone dicebat᷑ qͥ deannona.i.de blada curã habebbbt. Pꝛefectꝰ vrbis dicebat᷑ cui ab ĩpatoꝛe con)Q]e ceſſa ẽ vrbis admiſtratio qͥ cetert mgratib ex q̃cũq; cã ab vrbe ꝓficiſcẽtibo ⁊ recedetibꝰ in vrbe relictis ius dicebat.⁊ oĩbo dignitati bus ĩ ciuitate añcedebat ſua dignitate.qͥ cũ ab vrbe ꝓpgrediebat᷑ ñ hũit iuriſdictõs.quã pꝛebere nõ potuit i ciuitate. Sʒ ſ᷑ʒ Aʒzonẽ. C.ce.t.extra vrbẽ itra cẽteſimũ miliare habe bat iuriſdictõzʒ. vide de off. pꝛefec.vr.ꝑto. ꝛefica.ce..g.i.ſacerdos qͥ incipiebat can tus ⁊ pꝛeerat plangentib. Dꝛefulgoꝛꝰ.ra. ru.ð pꝛeclarꝰ.pꝛefulgidus. Diꝛegnas..i. quida.ſʒ pꝛegnãs ẽ q̃ cõcepit Bꝛauida quãvteri gquedo primã ꝑtui ondit Pꝛeiudiciii.cij.n.g.i.cauſe ĩpedimẽtũ.⁊ ðꝛ a pᷣiudico.qᷓi ſuꝑ alia iudicin.i.dãnatio ali/ oꝝ.Vñ fſᷣuiꝰĩ cõmẽto ſuꝑ Tlirgiliũ.Ouic/ qͥd fit pꝛet᷑ naturã ñ aufert pꝛeiudiciũ gene ralitati.vñ pᷣiudiciũ.i.pꝛecedẽs iudiciũ.vñ j.imo.v.Sine pᷣiudicio nihil facies.i.ſi/ ne pꝛecedẽti iudicio ĩ alterã ptẽ declinãdo. DPꝛeiudiciũ ẽq̃i qdãpꝛelatio łpꝛepoſitio ſi ue pꝛelocutio vniꝰ rei reſpectu alteriꝰ. Pꝛeliares dies ſüt qbe fas eſt hoſtẽ bello la ceſſere. Sic ĩ libꝛo regũ legit᷑. Cꝑeqreges ſolebarad bellu pceger. DPꝛeliũ.lij.n.g.i.bellũ vł pugna.ſʒ pliũ ppe pmꝰ ↄgreſſus ðꝛ vł ipſe ↄflictꝰ.Gellũ vero ipſa guerra. Uñ dictũ ẽ romani ſepe victi ſũt ĩ pꝛelio.ſʒ nũq; ĩ bello.qꝛ ſepe ĩ ↄgreſſib⸗ vincebãt᷑ ĩ ipſis ↄflictibo.ſʒ nũq; ĩ fine vel guerra. Iñ pꝛeliolũ.li.di.i.puũ pliin. DPꝛeludiũ.dij.ðꝛ ꝑi ludꝰ an maioꝛẽ fact⁊ vea pᷣludo.dis. ludo. biiilss. HPꝛelũ.li.ðꝛ trabs q̃ vuecalcant᷑a pᷣmendo B ꝛ2 „* . . .„ 7 . . 2 ãqſi pꝛeſſoꝛiũ latũ.⁊ öꝛ ꝗ pꝛe t longũ.quia pß alijs eſt valde longũ. Uñ in ꝓlogo ſuꝑ pio uerbia dic Hiero. Sʒz ſtatim de p̃lo puriſ/ ſime cõmẽdata teſte ſuũ ſapoꝛẽ fuauerint. Pꝛeluſtris..t.⁊ h̊ ſtre.i.pᷣclarꝰ.nobilis.al/⸗ tus. pꝛe oĩibo luſtrat᷑ ambit᷑.⁊ ꝓ.lu. Pꝛemiũ.mij.n.g. ðꝛ a pᷣmo.is.qꝛ ꝑ pꝛemiuzʒ ſolẽt pᷣmere alios.vł ðꝛapꝛe ⁊ emo.qð ẽ pꝛe alijs emere.Ha pꝛe ⁊ muniũ qi pᷣmuniũ.i.ꝓ officio datũ.papᷣ.vᷣo dic. Pꝛemia mercedeſ dona.emolunęeta.palme.munera.victoꝛie. Pꝛenomẽ inis.n.g.i.nomẽ qð iponit᷑ lauſa pꝛeponitpꝛio noĩ. — Pꝛepes.petis.oĩs g.ðꝛ a pꝛepeto. tis. qd eſt 4 „ — — — peealijs petere. et pꝛepetes dicũt᷑ qdã aueſ dDifferẽtie vł cã amicicie.⁊ ðꝛ pꝛenomen qꝛ aquiũ em̃ qdã dicũt᷑ oſcines q̃ oꝛe ⁊ cãtu au guriũ faciũt.vt coꝛnꝰ.coꝛnix.picꝰ.Queda dicũt᷑alites q̃ futura volatu ondere vident᷑ vt ꝗꝗla. accipit᷑q̃ ſi aduerſe ſunt inhibe di/ cunt᷑.qꝛ inhibeãt.i.vetẽt.ſi pſpere pꝛepetes cctvy 1Meꝛeſagiũ. gij.i. diningnio futuroꝝ pᷣſcietia. Et dicũut᷑ pꝛepetes.qꝛ pꝛe alijs petũtad an guria.vł dicũt᷑pᷣpetes qꝛ oẽs aues pᷣ.i.poꝛa petũt.volãtes. Et ſʒ h qlibet auis põt dici pᷣpeſ. Itẽ pᷣpes ðᷣꝛ velox.qꝛ petat anterioꝛa Dzʒ ꝓpꝛie iõ ðꝛ pᷣpeſ.qꝛ pᷣ pedibobʒ alterãve locitatẽ vt auis qᷓ pꝛe pedibo hʒ velocitateʒ 2 dignitatẽ quã accepit pᷣſbyter vocat᷑. Ul iõ qꝛ illo vtit᷑ officio.⁊ ſi nõ etate tñ ſenſu et laꝝ, ⁊ tũc ð: a pꝛe ⁊ pes.dis.⁊ coꝛ.pe.gti. Mꝛepos.tis.oĩs.ge.i.valde vlł pꝛe alijs po tens ⁊ ð a pꝛe ⁊ pos.potd.⁊ coꝛ.pe.gti. Pꝛepoſitio.onis.f.g i.anpoſitio.vñ pꝛepo-⸗ ſitio ð: qdã ꝑſoꝛõis q̃ alijs ꝑ awoſitiõʒ l cõ poſitionẽ pꝛeponii. Piꝛepoſitoꝛ.toꝛis.⁊ ̊ pꝛepoſitꝰ ti: pꝛie in c cleſia ſʒ pꝛetoꝛ i ciuitate. JIñ hpᷣpoſitura. re eiꝰ dignitas. Itẽ pꝛepoſit᷑.ta.tuũ.i.añnpoſitꝰ. Pꝛepoſitꝰ pòt dici qlibʒ qͥ alijs pꝛeeſt.vſus tñ obtinuit vt pꝛepoſitꝰ dicat᷑ q quondã po rat curã ſuꝑ alios geſſit.de v.ſig.c.q;uis. Pꝛepoſiti labaꝝ.als laboꝝ vel ſm alios la/ bioꝝ a labijs dicũt᷑.qꝛ foꝛte coꝛrigebãt eos q̃ male de pncipe loqban. — Peepon iti ſacroꝝ ſcrinioꝝ erã magis pncipi apꝛoximabãat q; alij. — Pꝛeputiũ.tij.ðꝛ anterioꝛ ꝑs pellis papi qᷓ 5 putat᷑ ⁊ pᷣſcindit᷑ iudeis. Iñ pᷣputiatꝰ.ta.tũ terii.rij.i. officiu vl dignitas vł oꝛdo pᷣſſi. Breſeri cia. ſciũ.i.pꝛeſagus futura ſcies. . t illi qͥ perant ſcrinijs iꝑialibi.qͥ als dicebãt᷑ ꝓximi eo ꝙ ens.ab aut v. x tibo penã infligẽs ⁊ finẽ litiba iponẽs.Et re qͥrunt᷑ ſex ad pᷣſcriptionẽ ſivalere dʒ.ſ.titu poſſeſſio. bona fideſ.res pᷣſcribẽda.ꝑſona p 82 hñs beepuri dꝛeciſnztlendeta die pputiati. Pꝛeputiũ ẽt qnq; ðꝛ ipᷣe papꝰ Jñ pᷣpuciaiꝰ ðꝛ magnũ hñs pᷣpuciũ.i.papũ.et pᷣputiũ aliqñ poni p ipꝛeputiato qͥ hʒ pᷣpbu tiũ nõ putatũ ſic ſunt getiles ⁊ oẽs alij a iu/ deis qᷣ ꝓpter h̊ a iudeis imũdi reputãt᷑. Itẽ pᷣputia dicũt pmi fruct. qꝛ ĩmũdi dicebãt᷑ ſic pꝛeputiati. Uñ pꝛeceptũ fuit filijs iſrael ¶Lcuit.xix.cũ intrarẽt terrã ꝓmiſſiõisvt au ferrẽt pꝛeputia arboꝝ q̃̊s plãtarẽt. „ Pꝛerogati tiuã ptinẽs. —— Pꝛeꝛupt.ta.tũ.i.añ rupitꝰ.vel ab anterioꝛi Pte ruptꝰ.⁊ ð a pꝛũpo.pis. Itẽ pᷣꝛuptꝰ ðꝛi glto poſit?. pᷣceps.excelſus.⁊ tũc ðꝛ pᷣꝛuptꝰ q pꝛerapt.qꝛ pꝛe alijs in altũ rapit. Pꝛes.dis.m.g.i.diues.⁊ ðꝛ a pᷣdiũ qi pꝛedi es. ⁊ ꝓpꝛie qͥ multa hʒ pᷣdia.⁊ pꝛes ðꝛ medʒ. vl mediatoꝛ.⁊ pꝛes.id ẽ.fideiuſſoꝛ vł obſes Iñ ꝑ cõpoſitionẽ cõpꝛedes dicunt᷑ ſil fide luſſoꝛes vł obſides.⁊ ſunt iſte ſignificatoeſ toꝛes int᷑ aliq̊s ⁊ ſolẽt eẽ fideiuſſoꝛes ⁊ obſi des. ꝙ aũt ðꝛ pꝛes qi pꝛealijs diues ł ditrÄi ectyvmo.eſft. vł annũciatio.⁊ ðꝛ a pᷣſagio.gis. Dꝛeſagus. ga. gi.i. pꝛeſcius futurox. Dꝛeſbyter grece.latine ſenioꝛ iterpᷣtat᷑ nõ p etate vł ꝓ decrepita ſenectute.ſʒ pp᷑ honoꝛc diſcretiõe ſenioꝛ pꝛeſbyt᷑ dʒ eſſe. Ideo aut pſbyteri ſacerdotes vocãt᷑.qꝛ ſacꝝ dãt ſicut epi. ͥ licet ſint ſacerdotes. tñ põtificatꝰ api/ cei nõ hñt.qꝛ nec criſmate frontẽ ſignant nec paracletũ ſpũm dãt qð ſolis debet᷑ ebii/ vñ ⁊ apud veteres idẽ epᷣi ⁊ pᷣſbyteri fuerũt qꝛ illud nom̃ eſt dignitatꝭ etatꝭ ⁊ officij. mn pᷣſbytercub.li.pᷣſbytellłꝰ.li.⁊ pᷣſbytericułꝰ.li· dimi.⁊ h pᷣſbytera.re.i.vxoꝛ pᷣſbyteri.vel ſa cerdotiſſa. Et pſbyterat tul tui. B pſby Bꝛeſcriptio. onis. g. ẽ acqᷣſitio dominij ſu per aliquã rẽ.aliqᷓ certo ſpacio tꝑis poſſide do. vl pᷣſcriptio ẽ exceptio rei extꝑe cõgru / ens.ab autoꝛitate legũ vim capiẽs.negligẽ ſcribẽs.⁊ ꝑſona õ quã pᷣſcribit᷑. Int᷑ q̃ poſ/ ſeſſio ⁊ bona fides ſt᷑ maxie ſubſtatialia. vt no.ĩ.c.illud.de pᷣſcrip.Etẽ q̃dã pꝛeſcriptio lõgi tꝑis.ſ.ↄtinuata poſſeſſio ĩter pñtes de cẽ annoꝝ.ĩter abſentes viginti. Alia ẽ pꝛe ſcriptio longiſſimi tꝑis.ſ.trigita ł qdragita ꝛerogatiua.ue.i.ſingularis excellẽtia vel Duilegiuuium... uꝰ.ua.uũ.i.excellẽs vł ad pᷣꝛoga ,/ tracte ex pᷣma. Diuites em̃ ſolet eſſe media htn 4 chne. Rene ptescotpt Pecnot ſaüſubiee Icliotti ſpcrtbeni itimnin Nen N 6ß6HMope⸗ ſſbolcoꝛ picucdi ꝛbnappiüft cdis Iep⸗ derinatap Peatenran Merepfian Preſpii. Ptusinq Vlen e uaardi Oeelonũ di datamloꝛi umn locreiug ſtedeknaet⸗ Peſorümit⸗ punttponil urdigeinch Orefianein Fhötmar länperuie us ſgnüte Oeßfügt hopſnſnui oalopöͤfi, feyfnurn noercaſt hoomling rſteri⸗ iine vel centũ anno7s. (Ci ſola. nuc; cũ nuda in eodẽ lecto exrpᷣſum niomiſüsnn MDiꝛeſegmẽ.inis.dẽ illud qð pᷣſcindit᷑ ⁊ ðꝛ a ptione violeta ꝓbant᷑ copularicarnalit᷑ ſed plätarit pꝛeſeco.cas.ſʒ hug papᷣ.vo dic.pꝛeſegnia fqʒ Goff.diffinit᷑ ſic.ẽ alicuiꝰ facti dubij ali unsentliii ptes coꝛpis inciiie. duotiés plena aliquoties ſemiplena ineſti 4 DPiꝛeſens.tis.oĩs ge.ðꝛ qͥcqͥd alicuiqͥnq; ſen gatio ſeu ꝓbatio. Itẽ pᷣumptio ẽ qddã me lisodße ſuũ ſubiectũ ẽ.⁊ dꝛ a pꝛe ⁊ ſenſus.q̃ipꝛe ſen diũ intellectuale veritatꝭ eliciede ex circũ/ ſibo poſitũ.i.añ ſenſus.vel pꝛeſto ſenſibo.ſic ſtantijs inſurgẽs.Et ſunt tres ſpeẽs pᷣum/ .velabae e oculo.⁊ alicui ſenſui.Et dẽ qũq; pꝛeſenso ptõis. Una ẽ temeraria q̃ ↄſurgit ex malis ds. Nißenet s dtücdepng nalmürt. ꝛapdtüäntl z. 1esöer fdeiuſſorone des dicuni Ein untiſteſignicne en ſoläteſen Eſideinſſorstin Neulhsdincs d nofummoröſaan s. usfumror. Corirrptatho, mure ſpthont Pꝛeſentane.nea.neũ.i.i ſper ⁊ benignꝰ a ꝓpitiꝰ.qꝛ q nob pꝛopicia ſr qi pñtia ſunt. Et aiar enni fauoꝛ eſt vt ſpitiõib leuibo. Et h̊ repellit᷑ ⁊ repꝛobabi ₰ deoꝝ. Iñ h pñtia.tie.⁊ hinc pntialitas.tatꝭ ßʒʒ Hug.papᷣ.vᷣo dic.Pꝛeſens dictũ qꝛ pꝛe ſenſibo.i.coꝛã oculł.pñs tempꝰdꝛ illud iſtãs „ „ „ — pũctũ qð diuidi nõ põt.qð ẽ finis pꝛeteriti ⁊ pncipiũ futuri.Eſt igit᷑ termin vtriuſq; cõis. Itẽ pꝛeſens.i.pꝛeſt derinat᷑ a pꝛeſum pꝛees. „ „ n pñtia exñs.vel ſe pe repnñtans.⁊ dẽa pꝛeſentia. Pꝛeſepiũ.pij.n.g.⁊ B pꝛeſepe.pis.locꝰ pꝛeſe ptus in q̊ beſtie rodunt. Heſ es. idis..g. qͥ pꝛeſidet in aliq̃ loco ſᷣm Bug.⁊ papᷣ.dic Pꝛeſides rectoꝛes ſũt pꝛo/ uinciaꝝ dicti q̃ pꝛeſint.⁊ coꝛ.pe. J.7„ „ „ Pꝛeſidiũ.dij.i.auxiliũ.vl defenſio ꝓpꝛie que dat᷑ a maioꝛi. Itẽ pᷣſidiũ ðꝛ refugiũ.ſubſidi as.ſuꝑſtãs.⁊ tunc hoĩbo ⁊ ex cauſis pluribo.ałs puerilibo ⁊ ſu eſt. ij. q.i. pmo.vj.q.ſoues.de ſen.ex.inqᷣſitõ ni. Alia eſt ꝓpbabilis ſiue veriſimilis qᷓ ↄſur git ex multis cauſis ⁊ ſuſpitõib.⁊ H̊ admit tit ad pbationẽ ſemiplena vñ adiuuat ad ꝓ bationẽ ſi ſint alia coadminicula.c.a nobiſ qͥ ma. accu.poſ.iĩ.glo.admittit᷑ etiã ad pur/ gationẽ indicẽdã.c.ſiqͥs.de pur.cano.ij.q. iij. pᷣſbyter. Tertia eſt violeta.qᷓ ad pꝛonũ/ ciãdũ vel ↄdemnãduũ ſufficiẽs reputat᷑.vt. xxxij.q.idixit dñs.ff.de his qᷣ ſui vł alie.iur̃. ſunt.l.filiũ.⁊.c.lr̃is.de pᷣſump. — DPꝛeſul.lis.cõ.ge.qͥ vel q̃ pᷣeſt ſolicitudĩe.vł nũc pꝛo epᷣo ponit᷑pᷣſul pꝛotectoꝛ.fauẽs iu Pꝛeſumptuoſus.ſa.ſum.qͥ pᷣſumit vel pᷣſu/ mit᷑.qudax.impudẽs. Iñ pᷣſũptuoſitas.ᷣ.⁊ brrro, U um.locꝰrefugij munit ad quẽ qͥs pꝛofugit pᷣſumptiuꝰ.ua.uũ.i.pᷣſumptuoſus.⁊ h̊ ⁊ hec vanenñ lnſne vt ſe defendat ab hoſtib?. „R pᷣſumptibilis.⁊ hoc le. In h pꝛeſumptibili eſe Joaun. Pꝛeſſoꝛiũ.rij.i.toꝛcularvbi vue calcãt᷑: pꝛie tas.tais. lrr diſunt munt. ⁊ potiillud lignũ lõgũ qͥ vue pꝛemũ Nꝛetexta. te.qᷓdã veſtis nobiliũ romanoꝛuzʒ ipoicit api/ tur. ? idẽ o? pꝛelun. 79; a ptexo. xis. qꝛ pterxebat᷑ ei.qꝛ ea vtebat᷑. effomniſicnain. HPꝛeſtãs.tis.i.multũ pᷣcellẽs ⁊ p alijs xales ¶⁊ hac veſte vtebãt᷑ pueri nobiles vſq; ad qͥn ſolsdebelchiſ Imn h̃ſtantia. tie. ⁊ ⁊ H pꝛeſtabil.⁊ h le.i. decim annos ſub diſciplina.poſtea vtebat᷑ iöibnenifueeie mltũ? pꝛealijs valẽs.pap.vo dic. Pꝛeſtůs virilitoga. Inñ pᷣtextat.ta.tũ.i.pᷣtexta indu n i0ffi aßñ ſtas.nobił. ꝑſeuerãs.pꝛecipiuꝰ. Iñ pᷣſta/ nus vel oꝛnatꝰ.Et h pᷣtexta.te.⁊ hec pᷣtexta- riſontrncl,t tius.ſignãti.ſublimiꝰ.pꝛeclart ta.te.ſ.comedia de factꝭ nobiliũ.ſʒ a latinis mſiten 4 DPeeſtigiũ.gij.q̃daã ſpẽs magice artis.ſ.hũa ⁊dita q nulliꝰ pᷣcij erat. Un Oꝛati. Ulel qͥ Sni midbie nox ſenſuũ illuſio ⁊ dẽ a pᷣſtrigedo qꝛ aciẽ pᷣtextas vel qͥ docuere togatas ᷣm Hugui. SNonlohli oculoꝝ pᷣſtringit. Scom pᷣſtigiũ icredibi/ pap.vo dic.ꝙ dicebat᷑ pꝛetexta.qꝛ pᷣtexebat᷑ n⸗ iuntſts les reꝝ mutatiões vidẽet fieri vt terre cumu ci latioꝛ q́; purpar. ons odorutfn lus videtr᷑ caſtꝝ.⁊ lapilł talentum.ſeges. co Pꝛetoꝛ.oꝛis.m.g.i.pᷣpoſitꝰ. Sʒ pᷣpoſitus ĩ ncſi RK hoꝛs militũ galeatoꝝ Uł ↄponit᷑ pꝛeſtigin ecccłia.ptoꝛ ĩ ciuitate.Et dicũt᷑ pꝛetoꝛes qꝛ dſncon ge⸗ a p⁊ ſtige qꝛ q̃dã ſtigialia fctã pᷣ.i.añ faciüůt p̃ſunt⁊ toꝛq̃ant.ł qꝛ pꝛeerãt toꝛmẽtis.a pꝛe Nontia M Hãc ſpẽm artis magice dẽ iueniſſe mercu ¶⁊ toꝛqueo.ques.Ulł dicũt᷑a pᷣeũdo.łpꝛeto n nn z ri. Iñ pᷣſtigioſus.ſa.ſum.⁊ h ⁊ h pꝛeſtigia? res dicunt᷑ q̃ pꝛepoſitoꝛes. Ułpꝛetoꝛes q̃i Eliiwipen i ⁊ ̊ le.ᷣm Hug.papᷣ.vᷣo dic.pꝛeſtigiũ dol?* pꝛeceptoꝛes ciuitaꝶ.⁊ pncipes.ita ꝙ pꝛece/ geſipglerd, ſni fraus.mendaciũ.fallacia maleficin. ptoꝛ ſincopet᷑.⁊ dicat᷑ ̊ pꝛetoꝛ qi pꝛeceptoꝛ viſbintin Peeſtites.ſtitũ.m.g.płis nũeri pe.coꝛ.qqͥ pꝛe qꝛ pꝛecipiat.Idẽ ⁊ pꝛefecti.qꝛ pᷣterioꝛa po⸗ edi ſto erãt ad petitões hoiaim. teeſtate pꝛeſint. Idẽ ⁊ q̃ſtoꝛes.qi qſitoꝛes qꝛ nteſuliit Nꝛeſumptio.onis.ſᷣm ſpe.ẽ argumentũ ad pꝛe oĩb qrũt. Indep̊ pꝛetura.re.dignitas Eiigtinin credendũ vnũ factũ.ſurgẽs ex pꝛobatõe al pꝛetoꝛis.Et pꝛetoꝛiꝰ.ria.riũ.⁊ hͥ pꝛetoꝛium oſeſio ſeſlie teri. vt ex coerxiſtẽtia vł cõiacẽtia ꝑſonaruz rij.loc vbi pꝛetoꝛ reſidet ad diſcutiedũ do nene de ſuſpectaꝝ pᷣſumit᷑ coitꝰ c.lr̃is.eiti.vbi ſolus mus iudiciaria.⁊ ꝓdu.pe.gti. 3 Pꝛetoꝛ eſtqͥ in vrbe romana iudicio ſenat· ad diſſipanduũ vi oiſceptadi dubios actł 7 cauſas oꝛdiabat᷑. Et erat erꝰ officiũ annuũ vel annale.qꝛ ſolo anno durabat.⁊ antec; a ppło romano ad pncipẽ traſlata fuiſſet ptãſ vl anq; romana ptãs ſub imꝑatoꝛe venirʒ habuit ptatem plenã faciendi ius ⁊ ſtatuta ⁊ edicta cuiꝰ edicta iuris onerarij noie cen ſent᷑qꝛ hmõi honoꝛe ⁊ autoꝛitate pollebat. vt. C. de offi. pto.l. j.? Inſti.ð iure gen.na. ⁊ ciui.S.pᷣtoꝝ q̊ʒ edicta.⁊ no. in. lcertu. E. vñ legit. ꝙ pᷣtoꝛ viu potiꝰ dz ſeqͥ pᷣtoꝛẽ moꝛ ius ciunulllll. HPꝛetoꝛ fideicõmiſſari dicebat᷑ ille qͥ de fi/ Deicõmiſſis relictis cognoſcebat.⁊ ius di/ cebat ⁊ reddebat dicẽs.ius dabo. ff de oꝛi. iur.l.neceſſarin. 7 Pꝛetoꝛ pegrinꝰ dicebat᷑ille qͥ int ꝑegrinos qin ciuitate affluebãt vł ↄfluebat ius red/ debat. Mꝛetoꝛ vrban dicebatr qͥ cũ oſ. ules ad bella finitima als vicina vocarẽt᷑ ius neceſſariũ ĩ ciuitate reddebat.ff. de oꝛ.iu.l.ij.pPal. Nrerorin eſt loc in q̊ ius ex moꝛe redditur. Etiã locin qͥqͥs pᷣfecturã exercet cũ ſuis oſ ficialibo⁊ cãm tractare ſolet. Idẽ eſt domꝰ pᷣſidi puincie aſſignata.vt loc deputat iu Ddicibo ad cognoſcẽdũ ⁊ deputandũ vel ad ſen tentiandũ de cauſſſſis. HPꝛetoꝛiũ pigmꝰ ðꝛ illð qd alicuidat᷑ a iudi HPꝛetoꝛiolũ.li.dimi.i.ꝑuũ pᷣtoꝛin. ⸗ce. „ Pꝛeuaricatoꝛ. toꝝ.i.trãſgrediẽs.⁊ ðꝛ a pua rico.cas.⁊ dicunt᷑ puaricatoꝛes legꝭ.i.trãſ/ greſſoꝛes leg.qꝛ pᷣ alijs ⁊ pł q; debeant in legẽ varicãt.i.claudicãt vel ambulaãt. —— Pꝛeuiꝰ. uia.niũ.pᷣcedẽs.pcurſoꝛ anpoſituſ in via pambulans. Pꝛex.cis.he pᷣces.haꝝ pᷣcũ ſʒ ntũs ſingula ris nõ eſt in vſu.i.rogatiões.ſupplicatiões PHꝛiam.mi.pe.coꝛ ꝓpꝛiũ nomen cuiuſdam 78 a paſce.qð eſt emere ł redimere.qſi em ptus vel redeptꝰ. Eta gtõ pami addita dei fit pamides.h pamide.filꝰvł nepos pami ⁊ a ntõ pamides remota de ſyllaba.fit h̊ pa mis pamidis.pe.coꝛ.filia vł neptis pami. Pꝛiapus.pi.fuit iuuenis qͥdã de lapſato ci/ uitate helleſponti.vñ vᷣpulſus ẽ ꝓpt᷑ magni tudinẽ virilis mebꝛi.⁊ habit ꝓ deo eſta fe/ minis.⁊ ðꝛ de hoꝛtoꝝ ꝓpt᷑ fecunditatẽ eoꝛũ qꝛ boꝛt nuq; eſt ſine fructib. Et ꝓquẽ pe. vñ Ouidiin libꝛo faſtoꝝ. Ac rubet hoꝛto⸗ rum de ⁊ tutela papꝰ. Itẽ ðꝛ de ſux⁊ deꝰ· auiũ.⁊ ab illo ðꝛ papus virile mebꝝ.Uʒ Hug.ðꝛ a paſce qð eſt redimere. qꝛ gener⸗ humani iacturã redimit. Iñ papiſmus.mi pudendoꝝ tẽſio vel paſſo. Pꝛiaſce grece ðꝛ emere vel redimere latine Hꝛimari.ria.riũ.i.pmus.⁊ ðꝛ ꝗa pmnus. Hꝛimas.matʒ.cõ.ge.ðꝛ qͥ pᷣmꝰ habet᷑ in plo In pmatus.tus.tui.eiꝰ dignitas vel magi/ ſtratꝰ. Itẽ pmas deſignat qndã dignitateʒ in eccłia.⁊ tũc eſt ge.maſ.Et vt dic Papiaſ Pꝛimas.mat..inter reliq̊s maioꝛiſ dignita tis ⁊ poteſtatis eſt.⁊ ꝓ.pe.gti. — „ 5 —R—21+ — — — Pꝛimeip. ua. uũ.pe.pꝛo.i.pmus ĩ euo.velp HPꝛimiceri.rij.qͥ pmmũ cereũ poꝛtat an eßõm vel regẽ de dignitate. ⁊ ð: a pmus ⁊ cereus In hec pꝛimiceria.ria.eꝰ dignitas. Hꝛimitie. aꝝ.pluralis nũeri ſunt qͥ hmo de rugibꝛ ꝑcipiunt᷑.vel q̃ deo pᷣmo offerunf. hinc eſt ꝙ ſacerdos pᷣmã miſſam cantãs di cit᷑ celebꝛare pᷣmitias. Iñ pmitiꝰ.cia.tiũ.iip cipuus.⁊ inter alios pᷣmꝰ vl maioꝛ.Et de/ clinat᷑ in pli numero tm̃ ſᷣm vſuʒ. Inuenit᷑ etiã ĩ ſingulari pꝛimitia.tie.i.pma pꝑs frugui dño offerẽda. Hec aũt debet᷑ pcepto domi 7 ni qͥ Exo. xxij.pᷣcepit. Decimas ? pmitias ñn tardabiſofferre dno.⁊ vt dicũt.h̊ pᷣceptũ ex toto fuit cerimoniale. Sʒ pceptũ dedeci ⸗· mis ꝑtim fuit cerimoniale.⁊ ꝑtim moꝛale. et vt diẽ Hiero. Qui plurimũ quadrageſi mã ꝑtẽ dabat ſacerdotib qͥ minimũ ſexage ſimã. Inter q̃drageſimã ⁊ ſexageſimã lice/ bat offerre qdcũq; voluiſſent.⁊ G̊ ĩ aridis ? liqͥdis. In fetib aial pꝛimogenitũ daba᷑. NHiꝛimipvył.li.m.g.⁊ h̊ pꝛimipvli.lij.⁊ h pꝛi mipylarꝭ.in eodẽ ſenſu. vexilliferqͥ poꝛtatꝰ müßrii. Rni vexillũ añ regẽ vel in bello Iñ h̊ ⁊ hec pmipylarꝭ.⁊ h̊ re.⁊ h̊ pꝛimipyla tus.tus.tui.dignitas vł officiũ pᷣmipyli. DPꝛimiuirgi. gij.qͥ pꝛimã virgam fert ante regen. Pꝛimogenit.ta.tũ.i.pꝛimo nat᷑.⁊ pꝰ quem eſt al vel alij ſicut Eſau ðꝛ pꝛimogenitus iſaac. Itẽ pꝛimogenit ðꝛ añ quẽ nullꝰ.nec beate virginis “ Pꝛimogenita dicunt᷑ ius hmogeniture.vñ ſuꝑillud Geñ.xxv. Paruipẽdens ꝙ; pꝛimo genita vedidiſſet. ðꝛ in hiſtoꝛijs.Erant aüt pꝛimogenita dignitates q̊s habuerũt pmo geniti in cognatiõiboſuis vſq; ad Agaron. Habebat eipꝛimogenit / veſte ſpealez duaa poſt quẽ aliꝰ.⁊ ſicxpᷣs ieſus ðꝛ pꝛimogenit Pucbnitm! ofnebi ihhliie duplecha aiginii rogan, Zrſaeruct Prinoron Ptmonat Tihawit cPoyllücznb Dinoral' Pinubha⸗ Ppmusaco Pricepspie Pmächis mecpecip polichcit Ncpiochn Dinerdign Wlann. orcdinen, Ekaiſteche uienfun Mosongelosa Enollponun. Pipgarlan Dinda Weitackge Pcis e WEN inpletden ichorpee ämorrd auömnqni Dicro gliuſnes Iednon ninecckinet poris üh Keignieng d ſpeprich, bzncöet Ueſtgluinfign ruini Tli D nſntorgo Gred bein G aheiſ Redefarde flendes g npapilnns Untdinarlni 4 apmnns he habekineh itzsyulneg Köndädim . En Ndſen Pmmoreg wlannr. rüportncn. Napmmuscats Pdignins ücniſuntähoon deodno ofin iniluncantis) Hönin auii, PNNor AIN n u; Jnuenl idmna goffig betfcptodonn naszpmminsn cirboapti cpidede 1primmortſe müqucragen ninniſt ſgenmac nehimo eluierporn incedinn breabpingee Toſſciüpnigft mnintomfenm idu ebat᷑ tm̃ ĩ ſacrificio offerẽdo.⁊ receptu/ rus finalẽ bdictionẽ a pꝛe. Itẽ in ſolẽnita tib ⁊ ↄ uiuijs bũdicebat minoꝛibo.⁊ in his duplicẽ ciboꝝ poꝛtõeʒ recipiebat. Tradũt etia ꝙ ĩ diuiſiõe hereditatꝭ ſꝑ duplũ reciꝑet pmogenit. Nota etiã ꝙ pmogenita moꝛs dꝛ ſuꝑbia.q̃ fuit pᷣma cauſa apoſtaſie. Dꝛimoꝛ. o;..N ð2 maioꝛ ? dignioꝛ in po. vel pmus in oꝛdine fʒ Hug. Pap̃. vo dic. Pꝛi moꝛes pe.pꝓd.ſunt pmarij pꝛimi viri electi. Vn Oꝛati i ᷣmo.Pꝛimoꝛes ppli arripiũt popnlũq; cribu. NDPꝛimoꝛculꝰ.la. lũ.dimi.i.aliq;tulũ pmoꝛ. Hꝛimułꝰ. la.luʒ.dimi.de pꝛimꝰ.Et inuenit ꝓ pmus.⁊ coꝛ mu. Pꝛinceps.pis.cõ.ge.ðꝛ q̃ᷓi bᷣinꝰ capiẽs vł qi pmũ capiẽs.⁊ ðꝛ a pmum ⁊ capio.ꝙ aũt ðꝛ poſitũ ect a caput facerer qͥdẽ gem̃ tiſ.ſʒ qꝛ acapio cõponit?᷑ ⁊ facit in pis.⁊ deſignatoꝛ catoꝛes ſaluos facereqn pᷣin egolſum. vbi dicit glo.pꝛimꝰ.i.naximꝰ. Peioꝛ eĩ omnibꝰ ſuʒ.qꝛ ꝑſecutoꝛ.q̃ nõ erat peioꝛ.Pꝛimꝰ g̊ fu it nõ oꝛdine tꝑis.ſʒ magnitudine iniqtatis Nꝛioꝛculli.:ꝑu pꝛioꝛ. vel in ꝑſona vcl in Pꝛiſcillianiſte qͥdã heretici aſ pcilliano vo cati.qͥ in hiſpania in erroꝛe gnoſticoꝝ ⁊ ma nicheoꝝ ꝑmixtũ dogma cõpoſuitt. Batug anuar iqu. vetuſi? yel logen? Pꝛiſtinꝰ.na.nũ.pe coꝛ.i.qantiquus. Pꝛiuat.ta.tũ.i.expoliatꝰ.oꝛbatꝰ vlł alienat ab aliq;bo rebus.vel honoꝛe vel dignitate.⁊ olim pꝛiuati dicebant᷑ ab officijs publicis extranei.Eſt eĩ nomẽ magiſtratũ habeti cõ trariũ. Itẽ paiuati pꝛie dicũtqᷓ no ſunt cõ ſtituti in aliqᷓ dignitate.xxiiij.q.j.qͥ ð. Itẽ di cunt᷑ oẽs exepti a iure cõi.ſiue ſit collegiuʒ ſiueliqᷓ ſoecial ꝑſona. vij. q. petiſti.et diſ. dinẽ ? dignitate pꝛinceps. Iñ hoc pꝛinc· Hꝛiuata ꝑſona.eſt ꝑſona carens functione piũ ſm Hug. Scdm papᷣ. Pꝛinceps dictꝰ „ „ 2 eſt quia pᷣmus capit ſubam.locum. vel di/ Hꝛincipatꝰ tus.tui.i.dñatio.Et vt dic ari / ſingulariũ ꝑſonaꝰꝝ. itoteles ĩ.v. ethicoꝝ. Pꝛincipatꝰ viꝝ oñdit. Eſt etiã ſic ðꝛ qͥdã oꝛdo angeloꝝ qͥba deus maxime pꝛincipat᷑.vel qꝛ alijs pᷣſunt.⁊ ſub/ ditos angelos ad explendũ diuinũ miſteri um Diſponuunnnt. DPꝛinꝰ grece.lentiſcꝰ latine.arboꝛ.dicit᷑ fᷣm papᷣ. Ułſᷣm Hug. Pꝛin arboꝛ eſt. ſcz ilex. Xr dict. 7 eſt grenl. Pꝛioꝛ.oꝛis.qnq; eſt cõpatiuũ a pꝛidẽ pꝛioꝛ pꝛimꝰ. Itẽ poꝛ qnq; nõ hʒ vim cõꝑatiui.ſʒ ſimplicit᷑ deſignat oꝛdinẽſcʒ ſine cõꝑatioõe ⁊tũc poꝛꝓpꝛie ðꝛ de duobo.pm de tribus Ylł q̃ttuoꝛ vl de pluribo. Nã de dictione diſ hEFllaba quq; ſolet qri pꝛioꝛ qͥnta.De polyſyl laba.pma quãta. Vũ de mult ꝓpꝛie pymus Dices.aliuſue. Sʒ pꝛioꝛ ac alter dic cõcoꝛ/ dare duob. Itẽ poꝛ qñq; deſignat dignita tem in eccłia.⁊ tũc eſt ti maſ.g.ſicut h pꝛi/ oꝛ pꝛioꝛis. Iñ hͥ poꝛiſſa.ſe.mulier talẽ hñs dignitatẽ.vel vxoꝛ poꝛis.Eth poꝛatꝰ.tus. exi dignitas vel diſtrict. Et nota qinueni tur ſepe pꝛioꝛ ꝓ melioꝛ poſitũ.⁊ tũc ſine du bio hʒ vim cõpatiui. Etpmꝰ ꝓ optimus et tũc ſuꝑlatiui ſignificationẽ obtinet ſeu cõ/ paratiui. Un Uirgiliꝰ. Et pmos iuuenuʒ tot miſerit oꝛdo pmos.Pꝛimos poſuit pꝛo Abrimos. Pꝛim etb marim iuenit. Cla. Timo.).ðꝛ. Chꝛiſtꝰ/ venit in huũc mũdũu pec NOPiꝛiuatũ ius ẽ illud qð oncipalit᷑ ad ſingu/ Pꝛluata delicta dicũ loꝝ vtilitatẽ ꝑtinet.vt ĩ pactis ⁊ ↄuentione Ninal a dicut. qᷓ ciuilit tractant᷑ vt iĩmihi furatſis decẽ.⁊ ego vt rehabeã ago noõ vt coꝛꝑaliter puniaris.. Pꝛiuignꝰ.gni.eſt qͥ ex pꝛioꝛiviro genit?ẽ.di ctus q̃i puigenꝰ.i.ex poꝛi viro genitꝰ.vel qi pꝛiuat igne.i.dilectiõe.qꝛ paꝝ diligit᷑a no uerca vel a vitrico. Uñ vulgo añnatꝰ ðꝛ.ſ. anñnq; mater ↄtraheret cũ altero viro. Ju B pꝛiuigna.gne.q ex vxoꝛe viri nata fuit añqᷓ; eſſet vxoꝛ ſua.Et eſt filia vxoꝛis ab alio vi/ ro pꝛioꝛi genita. — Pꝛiuilegiũ.gij. eſt lex pꝛiuata ⁊ ſingular qᷓ ad vnũ ꝑtinet vł ad paucos.⁊ puilegiuʒ ðꝛ pᷣrogatiuũ vel honoꝛ ſingularis velppꝛia p ſumptio. Pꝛiuilegiũ etiã ðꝛ qð iure debet᷑. ⁊ bñficiũ qð a pꝛincipibo ↄcedit᷑. Ulł puile giũ eſt pncipis bñficiũ õ ius cõe indultum Non em̃ eſt pꝛiuilegiũ niſi aliqͥd indulgeat ſpẽale. c. abbatẽ.de v.ſig.⁊.c.in his.de puil. Et ðꝛ q̃i pꝛiuãs legẽ.vel ẽ lex pꝛiuata.i.vni us añ alios honoꝛ vel dignitas aut imuni tas ꝗᷓ ſibi ↄuenit eoꝝ qᷓ alis incũbũt vel q Et pꝛiuilegiarb.ria. riũ.i.progat.vłqͥ vtit puilegio. Et nota puilegiũ meret᷑ amitte re qͥᷣ ↄceſſa ſibi abutit poteſtate. Ite vt dic Hieronymꝰ. Pꝛiuilegia paucoꝝ nõ faciũt legẽ cõmunem. S F——èr 4 “ 6 4 . . Poaſtiũ:ſtij.locꝰ añ ciuitatẽ.ſ.ſuburbiũ.⁊ : a p. i. añ ⁊ aſty.qð ẽ ciuitas.ſʒ hug. Papᷣ. po diẽ. Pꝛoaſtiũ viridariũ ꝓpe muꝝ arboꝝ ADꝛoauliũ.lij.n.g.i.poꝛtieus. A ꝛobatic. ca.cũ.i.pecualis.⁊ 82 a pbaton. q ĩterpᷣtat ouis. Hic dicta ẽ ꝓbatica piſci na:i.pecual.qꝛ cadauera hoſtiaꝝ ibi ablue bant᷑. Un Joh. v. Erat at hieroſolymis ꝓ patica piſcina q̃ cognoĩabat᷑ hebꝛaice beth ſaida.i.domꝰ pecudũ latie.Et ſatꝭ ↄcoꝛdat cuʒ greco.ſ.pbaton vl ꝓbatica. Et nota ꝙ tres piſcine erãt hieꝛoſolymis. Una piſcia ibi erat q̃ dicebat᷑ ſuꝑioꝛ.⁊ ̊ erat extra ciui tatẽ. De qᷓ Iſa.vij.dic dñs ad Iſaiã. Egre dere in occurſum Achaʒ tu. ⁊ qͥ derelict?è ẽ JZJaſub fil tuꝰ ad extremũ aqueduct piſci ne ſupioꝛis ĩ via agri fullonis. Alia piſcia crat iferioꝛ.⁊ h erat ĩ ciuitate ad vſuʒ ciuiũ Tertia aũt erat iuxta tẽplũ q̃ſi ad radicem mötis ſion. De q̃ piſcina ſumebatr᷑ aq̃ ad ſa/ crificia abluẽda. Et fiebat h̊ piſcia ex ↄgre gatõe aqꝝ ſiloe qð erat fons ad radicẽ mõ tis ſion. In hac piſcina nathinei hoſtias la uabat ſiue oues ſacrificãdaſ. Itẽ ꝓbatic.i. 4q pbat vel ꝓbat᷑.⁊ tũc ðꝛ a pbo.bas. OPꝛobaton grece.latine ðꝛ ouis. ſio eſt difficil hñs aliqͥd qð diſputatõe ſol uẽdũ ſit.⁊ coꝛ.pe.gti. Jũ ꝓblematicꝰ.ca.cũ gulis ⁊ difficil.łqͥ ꝓblema ꝓponit. Et videt pꝓblema cõponi a p⁊ lema qð ẽ voꝛago.qꝛp ponit᷑ vt voꝛet ⁊ decipiat.⁊ ꝓ.bple. Pꝛobʒ.ba.bũ.i.modeſtꝰ moꝛigerat.tꝰ.cõ/ mod. apt'. bonꝰ. Iñ pꝓbitas.tatꝭ.⁊ coꝛ.pꝛo. Unñ.Es pꝓbo expirat pbitas.es honeſtꝰ ho/ neſtas. Labit es foꝛtꝭ. foꝛtia moꝛte iacct. Pꝛoboſcida vł ꝓmuſcida.roſtꝝ elephãtis. qꝛ illa pabulũ oꝛiadmouet.⁊videt᷑ declina ri.hec ꝓboſcis.dis.vł ꝓmuſcis.dis. DOꝛobꝛũ.bꝛi.n.g.i.crim.turpitudo.ↄuitiũ Dedecꝰ. In ꝓbꝛoſus.ſa.ſum.i.dedecoꝛoſus Iñ h pbꝛoſitas. taiitit. Pꝛocaſtriũ.trij.locꝰ foꝛ añ caſtra vel caſtꝝ 2 ðꝛ a ꝓ ⁊ caſtrũ vel caſra. Pꝛocax.G.o.g.i.petax.auidꝰ petitoꝛ ĩpoꝛtu mad petẽdũ qð maxie ſolet facere ꝓci.⁊ ꝑti net ad meretriceſ.in ꝓcacitas.tꝭ.i.iĩpudęetia intꝑantia. ⁊ pculꝰ.la. lu.i.aliq;tulũ ꝓcax. 8 Brocelf ieier eliden in celeuma. HPiꝛocułꝰ.li. pe. coꝛ. filiꝰ qͥ naſcit᷑ pꝛe exiſtẽte pꝛocul a patria.Eth pꝛocula.le.i.filia talii 18. ð a ꝓcello. lis. eo ꝙ ꝓcellat.i. ꝑcutiat. ꝓcella pꝛie terraꝝ ⁊ celi. Tẽepeſtas fluctu Pꝛui.uii. uii.i. puatꝰ. vel pꝛius. Pꝛocõſul ðꝛ iudex oꝛdinarꝰ-. Teſt iudex a ppło ↄſtitutꝰñ a pncipe nec ab alio.ſʒ an imꝑatoꝛiã dignitatẽ creat.cuiuſ Ijm tm̃. Dã tũ qñiq; pcella elenatio fuctuũ ſſz ꝓpt vẽtos. Iñ pcelloſus.ſa.ſuzʒ.i.tẽpeſtu oſus. In ꝓcelloſitas.tatis.i.tcẽpeſtuoſitas. Pꝛoceres vt ait papᷣ.ſunt pncipes ciuitatiſ diꝓcedes eo ꝙ añ oẽs honoꝛe pᷣcedãt. Itẽ capita trabiũ q̃ eminẽt extra parietes pce/ res dicũt᷑.eo ꝙ pᷣmo ꝓcedãt. Hic facta trãſ latõe ad pꝛimoꝛes⁊ ad q̃ſdã nobiles pceref/ dicunt.qꝛ cetere młcitudini pᷣeminẽt. Et ðᷣ clinat hpcer. hꝰ pcerꝭſz raro ĩ ſinglan ine nit᷑ niſi ꝙ Juue. dixit. Agnoſco ꝓcereʒ c. Et coꝛr.pe ꝓceres.Ulũ Lucan i.v. Fata vacẽt ꝓceꝝ moxꝰ hic cũcta ſequun. Pꝛocer.ra.rũ.i.lõg.altꝰ.foꝛmoſus.⁊ ðꝛa ꝓcedo.dis. Iñ h ꝓceritas.ta.i.longitudo altitudo.⁊ p. ce. Clñ Dañ.iiij. Et pceritts erꝰↄtingẽs celũ.⁊ Deut᷑.ij. Populꝰmagnꝰ⁊ mult“ pcere longitudinis ⁊c.⁊ HNũeri.xiij. Populꝰ quẽ aſpeximꝰ pcere ſtature eſt. Pꝛoceſſus.ſus.ſui.i.pſper euẽt łangmẽtũ Pꝛoceſtria.oꝝ.płis nũeri.loca extra ciuita tem.ſicut pcaſtria loca extra caſtra. vł pce ſtria dicũt᷑ loca extra ciuitatẽ degdata.pꝑ qᷓ murus aſcẽdit᷑. HPꝛocinct.i apparat belli vel pugne. Jtẽ P Anctus.cta.ctũ.i.expedit.armat... NMeꝛocliuꝰ.ua.uũ.⁊ H̊ ⁊ h ꝓcliuis.⁊ G̊ ue.ĩ eo⸗. dẽ ſenſu.i. pcuruꝰ i anterioꝛẽ ꝑtẽ q̃ſi pceps. Et ponit᷑ qũq; p ĩtent.ſedulꝰ pmptꝰ.qnq; ꝓ facil.Qui ei in ꝓcliuitate ẽ.valde ẽ intẽtꝰ necadat.⁊? iõ ponit᷑ p intetꝰ. Itẽ facile pᷣcipi tari pᷣt.⁊ iõ ponit p facił. In pcliuitas.tati MDiꝛocõſul ðꝛ.qͥ vice ↄſul fungit᷑. Uñ dic iſi / Doꝛꝰ.ix.etymo. Pꝛocõſules ſubiecti erãt cõ ſulib. ⁊ dicti pcõſules.eo ꝙ vice ↄſulis fun gerẽtur officiũ erat ĩ puincijs dirigi.ſ.ĩ regno tribu tarijs.vt ꝑ en ꝓuinciales ſua negocia expe/ dirẽt. Hic vo pluries nõ potuit vti faſtibui q; ſexies. Hemo eĩ ſeptio eſt creat pcõſul.⁊ niſi ſemel pcõſulat fungebat᷑ inſignijs.?XKẽ nn ꝓniĩcia.⁊ ad eũ ꝑtiebatvt ad qſcũq; mgratꝰ reſpiceret.ff.de offi.pcõ.l.pꝛocõſules. Hꝛocoõſullegatꝰ.ẽ cui pcõſul ꝓuinciã ĩgreſ ſus mãdat iuriſdiction. Procox ri ge ege dpiin nomẽ cuiuſdã viri Uñ in auroꝛa. Phillippꝰ ꝓcoꝛꝰ.ſtephaon pᷣ clarus honoꝛe. ⁊ addit᷑ vnũ l.in Phillipꝰ vt pma ꝓducat. £ Fanpeli nuc nrulle ananan Poaurate⸗ Pamne Vpuung Doions Jüßpodl fuigum uaii Pocigiü. Duratiat möſoocc⸗ ſtrisplenm'. ctaipono⸗ ſcificet digiüßtdi gremoti DPolgun. Ppogtutn Halaui⸗ Voa c gusteffynu⸗ digus. gpfuſian ls guto . Denei Oann Prackin⸗ Aontnecgmn wonaſindlape üinoride lginznhur limnichoni Uimd depediſefl Oodncnt. ropylluds. prodocrütun Cophanyn Morhanid luſtsgnn Uen ſcbipfi S=- — n knokevop, ſſtoonig elucerto⸗ sſziti 38.) e ngitihnn onreietli tam Mnag ndmieninir Brmoifingenan. Anoo rgi Ducmtin caſequunt . ormoſtct ins tan ilene Mmnii. Ethang E. Popukug:: Binis 1. Hüna peareſanneck. herenc langnei ien ocdemzai nemckr. Koe duitedegdn , Mrlougne. J Pamdt. Xliuis tbucio/ t geſiicys⸗ ul onpt Gn; ri getinni Nſucleßch ſiheinnatn ungt Ondiiſi⸗ coſudiccnträtth c vice olisi md. Ccn PKapnchen itanͤan dniglitchani losſn nie n otnit üiit iockgar in⸗ nehtiſcle, AN 144 ſcig g to ſibi a dño fctõ gereda gtuite ſuſcipit vnũ vel plura.ff.de nego.geſt.l.iij.S.negocium. ſtris plenꝰ. NMPꝛophanꝰ.na.nũ.i Alijs credit excellere. Clñ pꝛo Et pꝛocła qdã veſtis pᷣcioſa ꝗᷓ de pculaffe/ rrebat᷑.vñ ⁊ ðꝛ pꝛocula.q̃i pꝛocul lara. DPꝛocus.ca.cũ.ðꝛ a ꝓcoꝛ.arꝭ.⁊ h pꝛocꝰ.ci.i. petitoꝛ ⁊ ꝓpꝛie mulieꝝ vel noue ↄiugis⁊ nu cri⁊ petere donis eã quã vnltt. mãda DPꝛodigialis.lis.cõ.t.⁊ le.i.monſtruoſus. Iñ b̊ pꝛodigialitas.tatꝭ.i.mõſtruoſitaſ.⁊ h pꝛodigiatoꝛ.toꝛis.i.pꝛodigioꝝ ĩterpꝛes. Brodigiolidi. uũ pꝛodigiũn. Hꝛodigiũ.gij.i.mõſtꝝ turpe ⁊ ad vaſtandũ paratũ.⁊ ðꝛ a ꝓdigo.gis.Sepe tñ ſimpłr ꝓ „ mõſtro õü eſt qi poꝛro dictũ.eo ꝙ poꝛro dicał.i.poꝛro ſignificet.⁊ aliqd futuꝝ eſſe poꝛtẽdat.Uł p digiũ pᷣt dici ꝓcula digito.qꝛ pᷣfigurat ali/ qd remotũ ⁊ futuꝝ. ꝛodigua. gue.i.hoſtia młtũ ↄſumẽs. Iñ H ꝓdiguitas./. ⁊ pꝛodigu.a.ũ.i.ꝰſumens. Biodicsutt nitns. gus ⁊ effundẽs ſᷣm Hug.papᷣ.vᷣo dic.Pꝛo oſus.gluto.vñ ꝓdigꝰ excedit meſurã.largꝰ honoꝛi. Seruit fructificat ꝑc. auarꝰ eget. HMꝛodig eſt qͥ neq; ts neq; finẽ expenſarũ aduertit.neq; modũ.ff. ð cur. furioſis.l.j.ſʒ bona ſua dilapidãdo ⁊ diſſipãdo ꝓfundit. cui interdicit bonoꝝadmĩſtratio a iudice ꝑ legẽ. xij. tabulaꝝ. vel als a lege.vt qꝛ i.l. Ju li. maieſt. ↄmiſit.vt.C. ad.l.iul.maieſt.lʒ.fi. HPꝛoditoꝛ.eſt qͥ ſecreta ſibi cõmiſſa reuelat. de pe.diſ.vj.ſacersdos. Pꝛoductil..t.⁊ H le.pe.coꝛ.ðꝛ a ꝓduco.qj. 2 opꝰ illud ðꝛ pꝛoductile qð nõ eſt fuſile.ſʒ pꝛoductũ tunſionibo malleoo. creerat ſmerlles r 8 a pꝛo ⁊ phanũ q̃i pꝛocula phano.ꝓphanũ ẽt ↄꝛ qð ñᷣ eſt ſacꝝ. Uñnphanidicũt᷑ oẽs laici Zilliterati.qᷓ̃i pꝛocul a phano ꝓphᷣie.vñ ſuꝑ illð Eʒech.xlviij. Pꝛophana erũt vrbis⁊c. Pꝛofeciꝰ.cus.tui.i.itꝰ.⁊ ðꝛ a pficiſcoꝛ.ſcerꝭ. Itẽ pfectꝰ ðꝛꝓficuũ.⁊ tũc ðꝛ a pficio.q.vñ qdã.Pꝛo ꝑuo pꝛofectu ẽ qͥs ſepe pꝛofectus ꝛofeſſio.onis.f.g.i.ſcia.ſʒ non qlibet.imo lla öꝛ ꝓpꝛie pꝛofeſſio alen mnle a ſet ab lsʒ qidã pꝛodigiũ appellatũ g. ga. gi.i. diffuſus. vltra modũ lar fitent. Ni pꝛofeſſio eſt ſtudendialicui vitce kſcie q̃dã ſinglan electio. In nr̃o t vſu ðꝛ pꝓpfeſſio alicuiꝰſecta ł diſciplina quã pꝛofite ptiaꝝ. Cll oꝛ a pecando qꝛ frequent ſolet p/⸗ tur. ſiue ĩ ea excellat ſiue nõ m ꝙ eſt xpinne pꝛofeſſionis UIñj ð. Eui paofeſſiois es tu xypiane an Tulliãe.Et ego feci pꝛofeſſionẽ yel pꝛofeſſus ſum ĩ oꝛdine fratrũ minoꝝn.· Pꝛofſeſtus.ſta.ſtũ.i.dies oĩno feſtus.⁊ ðꝛꝓ feſtus q̃i pꝛoꝛſus feſtꝰ. Pꝛofeſi etiã dies d vigilia feſtoꝝ dieꝝ.qi ꝓpe feſtũ.i.añ feſtum. Etqᷣlibet dies nõ feſtiuꝰ dᷣꝛ pꝛofeſtꝰ qi lõge a feſto ł pꝛocul. Hinc Macrobi de ſatur naliby dies oẽs aut feſtoſ aut pꝛofeſtos aut interciſos vocauuait. HPꝛoficuũ.cui.n.g.i.pꝛofectus. Hiꝛofligatꝰ.ta. tũ. ᷣm. papᷣ.i.pꝛoicctꝰ.deuiꝰ. puerſus afflictus.ĩterfect.ſceleratꝰ.⁊ p.fli. Hꝛophoneſis.ẽ cũ aliqs exclamãdo deũ le titiã vl indignatõʒ expmit. vt O de in qn/ tis animꝰ ᷣſat᷑ amãtis.⁊ ðꝛ a pꝛos qdðᷣ ẽan d ⁊ phonos ſonꝰ.q̃i ſe hñs ad ſonum.i.excla/ mationẽ.qꝛ hic coloꝛ ðꝛ exclamatio. Pꝛofugꝰ.ga.gũ.pe.coꝛ.i.pꝛocul fugiẽs.fu/ gitiuꝰ.expulſus. Pꝛofugusppe ðᷣꝛ qͥ pꝛoculł ⁊ ſedib ſuis vagat᷑.qi poꝛro fugat. Ddigus.i.pfuſus.ↄſũptoꝛ.luxurioſus ſũptu ꝛofundꝰ.da.dũ.i.pꝛodigꝰ.largꝰ.diſſipa/ toꝛ qͥ nimis pꝛofundit.⁊ ð a pꝛofundo.diſ Inñ pꝛofunditas.tatꝭ.i.pꝛodigalitas. Itẽ p func. da. dũ.ð q̃i pꝛocul a fundo hñs ſuꝑ ficie.vł qi pcul hñs fundũ.⁊ ðꝛ a p ⁊ fundꝰ Inñ h̊ pꝛofundum ðᷣ: mare altũ.⁊ pꝛofundi tas alicuiꝰ rei fʒ Hug.papᷣ.dic.Pꝛofundũ voꝛago.altũ.immẽſum.magnaau. Pꝛofuſus.a.ũ.pe.ꝓ.qð ĩ vi noĩis accipit᷑ in actiua ſiãtõe.UVñ ſaluſt.Aliena apetens ſui ꝓfuſus.ardẽs ĩ cupiditatibo. Pꝛofuſus laica.ſ.qᷓ̃ paſſim pplło habitare liccat.nõ ꝙ i ſui.i.pꝛofundẽes ſua.i.diſſipãs vl diſpergei pap.dic̃. Pꝛofuſus.i.largus diſſipatoꝛ. tes nõ ſunt pꝛogenies.qꝛ nõ ſunt pꝛocul ge niti.ſʒ pꝛonepotes.⁊ exinde ſunt pꝛogenie⸗ qi pꝛocul geniti.⁊ inde pꝛogenies ĩcipitap nepotibo. ſʒ poſteritas a nepore.q̃ſi poſtera tur.ita ſuperiꝰ pꝛoaui.abaui.ataui.tritaui. pꝛogenitoꝛes vocantur. quaſipꝛocul gene rantes. 1 AGs Geie. . eſſoꝛ alicuiꝰ ples ꝓuincias ſiue loca deſtinat. Sed m· S0. in ſum. E.?.ti.ẽ ſcptura publicepoſi / ta. vt ihi ðꝛ in. S.mutationes. 6* HPijobemiũ eſt mo generaliſp̃ambulãs in pꝛincipijs libꝛoꝝ oñndes ĩ generali ꝗᷓ poſtea ↄtineant᷑ in ſpeali.interduq; alia pla cõple ctes. vt no. Jo. an, in exoꝛdio cle.ſuꝑ verbo modulatio.ſ.plogus. fmo vł modulatio.qᷓi pmus ſᷣmo vel pᷣma HPꝛoheres ðꝛ qͥ loco heredis fungit᷑ aut in ſtitut.aut ſubſtitut.⁊? ꝓ.he. Hꝛobibeſis. vᷣbũ defectiuũ.i.phibeas. nec de eo inuenit ampli. Uñ Plaut. Un que ſo vt phibeſis. 5 Pꝛolatibilis.lis...t.⁊ h le. qd ẽ ptũ pferri. Pꝛolepſis ẽ pſumptio reꝝ explicandaꝝ oꝛ⸗ dine ſecutaꝝ.vt aqͥlevolauert.hec ab oꝛiẽte illa ab occidẽte ⁊ ꝛa p dð eſt pᷣ ⁊ lepſis qʒ ẽ ſumptio.q̃i pᷣumptio. les.i. filius vel filia. 72 Pꝛoles lisf.g.i pgenies pago. nati. vel p/ Dꝛoletari rij. m.g.qͥ ad ple tm̃ gignendaʒ vacabat. Erãt ei daʒ apud romanos q in vrbe ſꝑ moꝛabant᷑ cã generãdoꝝ filioꝝ. et nõ cogebãt᷑ ire ĩ arma.⁊ hi ꝓletarij dicebãt Pꝛolios herba q̃ floꝛẽ velut cãdoꝛẽ hʒ.?⁊ ca MMMtonoe. es. ö a pꝛotos qð eſt pꝛimũ.⁊ no nos hoĩm capillos facit. Pꝛolixus.⁊.ũ.i.pductꝰ.lõgus.extẽſus.ipli/⸗ citus.qð nomẽ tractũ eſt a lõgis lixaꝝ paſſi di hnW. . Paonoſticũ. ci. n. g.i. ſignũ futuri. ? ð a pꝛso noſco.is.⁊ ꝓnoſtic.a.i.q pᷣcognoſcit.vł añn ſignat ᷣm Hug.papᷣ.dic. Pꝛonoſtica.pᷣui / ſio egritudinũ.dicta a pᷣnoſcẽdo. Opoꝛtet ci medicũ pᷣterita pñtia ⁊ futura puidere. NPꝛonoſticon.liber eſt. ⁊ pᷣt ſcribi ſine g. vel pᷣt addi g.ꝑ ꝓtheſim.vt ꝓnoſticon vł pꝓgno bus. In h plixitas. tnis. Pꝛologꝰ. gl.i.pfatõ.plocutõ.⁊ ðꝛ a ptol.qð eit pmũ.⁊ logos qð ẽ ſᷣmo.q̃i ꝓtos logus.i. pmus ſermo. HPꝛoludiũ.dij.eſt imago veri ludi.i.exerciti um ſ̃ᷣm paBß. * Pioluuies. ei.f.g. ⁊ B ꝓluuiũ.uij.i.aq̃; iun / ogtio.vl deſtructio ex aqꝝ iundatiõe.lł ſoꝛ/ des vl purgatio vł decurſus q in cuiuſſibʒ reł larga ⁊ indiſcreta effuſiõe vł deuaſtatõe inueniv. Pꝛomethe? atlãtis frat᷑. a paganis deluto ͤ „ finxiſſe hoĩes ðꝛꝓpt᷑ mirã ingenij excellẽtiiã celũq; aſcẽdiſſe.ignẽ furatũ hoibo dediſſe. vñ dij irati ip̃ᷣm ĩ caucaſo moõte ferrea cate/ na ad ſaxũ ligauer᷑t.eiuſq; coꝛdi aqͥlã appo/ ſuer̃t.hoĩbo vᷣo febꝛes ⁊ moꝛbos dederũt. Pꝛomiſcuũ vulg ðꝛ ex vtroq; ſexu ꝑmixtũ 7 declinat᷑ pmiſcuꝰ.a.n. ?⁊ ð a ꝓmiſceo.ſces Itẽ pmiſcuu gem ĩ noĩe qð greci epicenũ. i. ſup cõe ðꝛ.eſt qdð ſub vna voce ⁊ vno arti culo ↄpᷣhendit aĩalia utriuſq; ſexus. DPꝛomontoꝛiuʒ.rij.ðꝛ mons qͥ pcul apparet Hꝛomptuariũ rij.n. g.i. cellariũ.? öꝛ a pꝛo/ mo.mis.qꝛ inde neceſſaria victuipmunt᷑.i. panucoꝝ die. Hiꝛomp.ta.tũ.i.parat ⁊ expeditꝰ ad aliqd qm.⁊ ðꝛ a p vł ꝓtos.qð ẽ pmũ.⁊ hemi qð ẽ agendũ vl dicẽdũ.⁊ ðꝛ a ꝓmo.i „1pbm ptulꝰ. la.lũ.i.aliqntulũ ꝓmptꝰ.⁊ cõponi᷑ N pPꝓmptꝰ.i.valde ꝓmptꝰ. Itẽ ꝓmpty.tus.tui.i. apꝑptio.⁊ ꝑ cõpoſitiõʒ impꝛomptu.i.in aꝑto. ſʒ potiꝰ in pᷣpoſitio adiugit piptu ꝑ apoſi dDiuina mens. Et eſt pmptuariũ lõgitꝑis. Sʒ cellarium 7 agendũ vl dicẽdũ.⁊ ðꝛa ꝓmo.mis.In ꝓm tionem. DNꝛomulcꝰ.ci.m.g. ðꝛ funis cũ q̃ nauis da / cit᷑ vel ſcapha.q̃ maioꝛẽ nauẽ ducit ⁊ regit. Pꝛomurale.lis.n.g.i.murꝰan murũ dictũ exeo ꝙ p munitiõe muri ſit. 4 „ Bromuiridrii ranſharin circa mu. Hꝛomus.mi.m.g.i.c — ni. m. g.i. cellariũ. Et ponit᷑ qũiq; ꝓ cuſtode ipᷣ pmni. i P:ont ſcida.vide ð in pboſci. ꝛonefas.ſceb p fas. iuſticiã. ⁊ ſunt due ptes p interiectio. nefas nom̃. Hõ ei poteſt ibi eſſe ᷣa ↄpoſitio.qꝛ interiectio nõ poteſt componi. HPꝛonepos eſt filꝰnepot:.ſicut pneptis elt filia neptis. po. qao eſt mens. qiptonoc.:·pꝛima noysſ. „ ſticon. Pꝛonuba. be. dicta ẽ Juno. qꝛ nubẽtibopꝛe elt qᷓi pnuba.⁊ generalit᷑ ꝓ nuba ðꝛ qᷓ aſtart nubẽti. ⁊q̃ nubẽtẽ viroↄiũgit. Ipa ẽt para nympha. Inuenit᷑ ct hpnubi.ſic ⁊ ; para nymphꝰ. Un Judic.xiiij.ðꝛ.ꝙ vxoꝛ ſamſo nis accepit maritũ vnũ de amicis eiꝰ ⁊ pꝛo nubis.i.panvmphis ſibi aſtantibo. Et coꝛ. nu. Vñ qdã ꝓnuba curtat᷑ cui ꝓnub aſſo/ ciat᷑ ⁊ Ouidiꝰi ſcᷣa epi.Pꝛom ne thalamꝰ vlulauit in illis. * bacteſipho Nꝛonꝰ. a. ũ.i.ĩ qnterioꝛẽ ꝑtẽ flexꝰ.ĩclinatus curu.ſubiect'.hũił.⁊ ð a ꝓ⁊ no.naſ.tracta metaphoꝛa a natãte qꝛ caput ĩ aterioꝛẽ ꝑtẽ ſeqᷓns v pmptꝰ. Jn ꝓnitas. c.i pmpritud iclinat ⁊ poſterioꝛa eleuat.Pꝛonꝰ ẽt ðꝛ ob / Hꝛopagineꝰ.nea.neũ.i.ad paginẽ ꝑtinens hegogen ſalleras ſuſtogſtene ſociilen Uidieien Ouihenn ſohlſioeſi boni winglo⸗ lebrnm aiſit ſoiponrinu gimummnſin oimntarüpnn Ainönönunit Zonſioſzw ſo Uhpamo⸗ Rolümatape Popambla cus cRufa ene Popenſus Fitan vopererun Paopeo dio nni/pepeu⸗ Pyphernerqi phor hin. goet⸗ Ufbopfeneal ſpnosgöekhon ihpbeiſaten Pheis Etphen Debede Waplibes focerolin tefitckaneni bantaäcanin inßſkerosſo⸗ Dopbenune Dhergcekrerl ſmmperd Culſcpr ſirg tnanlſohdeft uodeceoſt Cpornsaialibo, n Uaidi lgeoeſon⸗ Coſalidarni bekdode Lmüigteicali Pebanerien e Wddni ſo⸗ umini tnnrien N Salnn teri di 1Pmo is n npr rlche Mepnpenan Monmpmiimn pnpenen uniscin enaneductttz. nur nmini unſi. ciüciramm. lnäi Stponiig 1phoſcid. iuſticii,tſune. Psnofn. öeidott zineneenonohord d ſan wentet goöcktprimit ” iſnmi rcrd e icoli: Nof Pronoſtcrpn⸗/ NCido. Opone nurapidert. ribiſineg. dl goſticon Np no gnnhethpe pnubd Rdn Nigt. Jaren pnndſietbon n dec n ideamicse⸗ in ſpiaſtuntio Ec⸗ unatcnipii . Rronualin ſio qñ ille malꝰ affectꝰ erũpit poſtea ĩ effcm̃ HPꝛopes.dis.m. g.eſt funis q pes velia HPꝛopheta te. Pꝛopago ginis.t.g.i linea.oꝛigo. extenſio. Pꝛopaſſio.onis.f. g. a p ⁊ paſſio.? 2 pꝛ o paſſio qñ caro titillatviſo vulnere. Dʒ paſ Vnñ diẽ Hiero.in glo. Matth. v. ſup illud „ —— — — A Dui viderit mulierẽ ad ↄcupiſcẽdũ eã ⁊c. Pꝛopaſſio ẽ ſubitꝰ mot ai ſine deliberatöe boni vł mali oꝑis. Paſſio vᷣo eſt affectio de liebrati ai ſi ſit locꝰ ꝑficiẽdi. Itẽ nota ꝙ paſ ſio ĩpoꝛtat ĩmutatõʒ patiẽꝭ. Hõ aũt ðꝛ ali/ q̃d ĩmutari ſimpłr qñ id qð eſt pncipale in ipo imutatũ ꝑmanet. ⁊ iõ ſimpłr loquẽédo qñ rõ nõ mutat᷑a ſui eqtatevel eq̃litate non ðꝛ paſſio.ſʒ ꝓpaſſio.qipma vel incepta paſ⸗ — ſio. ł ꝓpaſſio qi impfecta paſſio.ſed paſſio ðꝛ ↄſũmata paſſio ꝑ ↄſenſum. Dꝛopatuł lalũ i valde patui in pal du/ ctus.coꝛã factus. PBsparfterkun. ꝓPenſius aduer.q̃i extẽſius. ꝛoperꝰ.ra.rũ.i.feſtinꝰ ⁊ cit.⁊ ðꝛ ape. tur. qi ꝓpe pedes.⁊? coꝛ.pe.gti. - ud vᷣbo ꝓferre aliud coꝛde.Ubł ðꝛ a ꝓcul et phanos qð eſt ſonꝰ q̃i lõge pᷣuiſa ꝓpnũcians Iñ hphetiſſa.ſe.vates femĩe.vł ipᷣa femia ꝓphetãs.Et ꝓpheticꝰ.ca.cũ.⁊ h ⁊ h ꝓphetal. ⁊ B̊ le.Et vt diẽ Iſið.etymo.vij.q̊s gẽtiles vates apellãt.hos nriꝓphetas vocãt.q̃i p/ fatoꝛeſ.qꝛ ꝓcul fant᷑.⁊ futura pᷣdicãt qͥ ⁊ ive teri teſtamẽto vidẽtes appellabant᷑.qꝛ vide/ bant ea q̃ ceteri nõ videbãt ⁊ ꝓſpiciebãt q̃ ĩ myſterio abſcõdita erãt. Pꝛophetia.tie.eſt pᷣſciẽtia futuroꝝ. Itẽ p⸗ vł futuroꝝ ex diuia inſpiratõe manifeſtatõ Cuiꝰ ſeptẽ ſũt genera. Pꝛimũ genꝰ ꝓphetie ðʒ extuſis qð eit mẽtis ecceſſus.ſic vidit pe/ trꝰ vas de celo ſummiſſu in ſtupoꝛe mentis cũ varijs aĩalibꝰ Act᷑.x. Scdðm eſt viſio ſic ꝛopenſus. ſa.ſum.iexteſus dilatarꝰ. Indð lliga te. qᷓi pᷣſatoꝛ a pᷣdicẽdo futura 32 a pfoꝛ.farꝭ.qð eſt ꝓcul ab intentõe fari.ſ.ali Acxt ir. Saule. ſaule qͥq me pſeqrꝭ.Sextũ gen eccepta pabola ſic apud ſalomonei pꝓuerbijſ.⁊ apð balaã cũ euocaret᷑ a balach Numeri. xcxiiij. Septimuzʒ geneſt repletio ſſſcti ſicut pene apud oẽs phas. ſp Trobiclatoꝛini ii locꝰ ꝓpitiãdi.⁊ ðꝛ a ꝓpiti/ oꝛ. aris.qſi ꝓpitiatiois oꝛaculũ.Et ſic ðꝛ in hiſtoꝛijſ ſuꝑ Exo. Pꝛopitiatoꝛiũ erattabu la aurea eiuſdẽ lõgitudinis ⁊ latitudis. cuiꝰ ⁊ arca vt arcã tegere ſufficerʒ.De ſpiſſitudi ne vᷣo eiꝰ nõ legit. Hoc dicebat᷑ oꝛaculũ.qꝛ dñs de illo rñſa dabat. Rũſum aũt ðꝛ oꝛa / culũ diuinũ.qꝛ oꝛãtibdat᷑. Dicebat᷑ etiãa p piciatoꝛiuzʒ. qꝛ exinde loqᷓns dñs ꝓpiciaba wplo. vel qꝛ die ꝓpiciatõis dicebãt głliam do miniſꝑ ibi deſcẽdere.Ex vtraq; vo pte oꝛa culi.ſ.in duob anguliſ anterioꝛibus poſiti ſunt duo cherubin aurei? ꝓductiles.nõ ſc, fuſiles ſʒ tũſioniba malleoꝝ ꝓducti. In gilo ſa aũt ad Heb.ix.ðꝛ ꝙ dicebatpiciatoꝛiu, ſiue oꝛaculũ.qꝛ ibi apparebat angełꝰ dñilo quẽs moyſi qñ dñs ꝓpiciaturꝰ erat plo. Pꝛopitiꝰ.tia.tiũ.i.bonꝰ.benignꝰ.miſicoꝛs. mitis ꝓſper.placat.?⁊ ða ꝓpe. „ Pꝛopitiatio.onis.i.placatio.mi pitiarius.ria.riũ. Pꝛopina.ne.f.g.loc iuxta balnea publica. vbi pꝰ lanacrũ a fame ⁊ ſiti reficiunthoĩief Et ðꝛ ſic qᷓi ꝓpellẽs famẽ eo ꝙ h̊ locꝰfamem pellat. ⁊ dicũt greci popina.⁊ inde coꝛrupte nos dicimꝰ ꝓpina ꝓ tali loco ſimpłr. Tn ꝓ pina mõ ðꝛ taberna q̃libet eo ꝙ famẽ pellat Pr icatio. miſericoꝛdia. 7 ðꝛ a/ ꝓpitioꝛ.aris.⁊ ꝓpitiatoꝛiꝰ.ria.riũ.⁊ pp ł. Iñ hppinula.le.dimi. Et ꝓpino.nas.i.vi/ nu miſcere potii adminiſtrare. In H pina toꝛ. tozꝭ. q potũ admiſtrat. Uñ Pnaro: nimiũ qͥ vinũ ꝓpinat. . — „ E PP e le n Itẽ p/ Pꝛopinatoꝛiu.rij.domꝰ vł locꝰ vñ ꝓpinat phetia eſt reꝝ latentiũ pᷣteritoꝝ vel pᷣſentiũ vel vbi ppinaetk. binar ꝛopinqᷓneꝰ.nea.neũ.i.ppinquꝰ ⁊ ↄiũctus ꝛopinqu.qua.quũ.i.ↄiũctus vł ſᷣm locũJ'õ vel km ſanguinẽ. Iñ ꝓpinqtas.ta,ãz. opinula. le. dimi.i. pua ꝓppin. ꝛopiꝰ.pia.piũ.i.ppinquꝰ ⁊ ↄiunctꝰ Iſa.vj. Clidi dñm ſedẽteʒ ſuꝑ ſoliũ excelſũ Mopola.le.t.g. domꝰ vbi vedunt᷑ vngnẽta rtiũ genꝰ ẽ ſomniũ. ſiẽ Jacob ſubnixã i ponit᷑ etiã ꝓ q̃libet domo vbi aliqͥd vẽdi᷑. celo ſcalã doꝛmiẽs vidit Geñ.xxviij.Quar Nꝛopõtides ðꝛ illud mareꝑ qð trãſijt J tfiũ genꝰ ẽ ꝑ nubẽ. ſic ad moyſen ⁊ ad iob pꝰ in ſpecie bouis.łꝑ qð iupit in ſpecie tauri muine plaga loqᷣ? deꝰ De moyſe habet᷑ Exoð.xix. ðtulit europã. Idẽ ⁊ alio noĩe ðꝛ boſpho?ꝰ Ueniã ad te ĩ caligine nubis vt audiat me Inuenit᷑ etiã ꝓ noĩe cuiuſdã ſtelle. abet ppls loquentẽ ad te. Quintũ geneſt voxę de Hꝛopoꝛtio.onis.fe.g.i.ſiłlitudo.habitudo. mni Nee celo ſicad abꝛaã ſonuit dicẽs Geũñ.xxij. Ne 4 . o ſicad abꝛaa ſom Geñ. xxij. He cõpatio. In h ⁊ H ꝓpoꝛtionat.⁊ H le. JIñ ꝓ/ etedas manũ tu ſuꝑ puey. Etad Saulẽ portionalit aduer:: hppoꝛtionalitastatſ. differt a ꝓpoꝛtione.qꝛ ꝓpoꝛtio eſt habitudo vniqd aliud. Sʒ ꝓpoꝛtionalitas plurium habitudinũ inter ſe cõpatio m Hug. Et nota ꝙ locꝰ a ppoꝛtione m logicũ differt a m ſił itudinẽ inheretiũ.vt ſicut riſibile ĩeſt Hoi.ita ⁊ hinibile ineſt eq. In loco autema ꝓpoꝛtiõe nõ attẽdit᷑ ſic ſimilitudo inherẽtiũ ſegd cõꝑatio habitudinis.vt ſicut ſe hʒ nau/ ta ad nauẽ.ſic ſe hʒ igfr ad ſcolas. DHꝛopꝛi.pꝛia.pꝛiũ.i.puatũ ſuũ.qð alij non pPtinet. dictũ ſic qᷓi poꝛro puatũ.i.ſeꝑatuʒ.a coitate. vl ðꝛ q ꝓpe.qꝛ qð/ ꝓpꝛiũ eſt ꝓpe eſt. Et cõꝑat᷑ ꝑ ſuppletionẽ mag. ꝓpꝛiᷣ magis ꝓpꝛi . Apꝛiſſſ imus. In ꝓpꝛie ma gis ppe ꝓpꝛijſſime oduer. ⁊ Hh ꝓpetas.tatꝭ. Inuenit᷑ mh ꝓpioꝛ.vñ ad Roma.xiij. ſᷣm vna lr̃am. Nũc ꝓpioꝛ eſt nr̃a ſalꝰ q; cũ credidimꝰ.Et nota ꝙ pꝛopꝛi/ um fʒ dialeticũ ðꝛ q̃druplicit. Uno modo qqð ineſt alicui ſpeĩ ⁊ nõ omni.vt eſſe graãma ticũ ↄuenit tm̃ hoĩ ⁊ non omni. Secundo mõ ðꝛ ꝓpꝛiũ qð ineſt oĩ ſʒ nõ ſoli.vt eẽ bipe/ dem ↄuenit oĩ hoĩ ⁊ nõ ſoli.Certio mõ dẽ ꝓpꝛiũ qð ineſt oĩ ⁊ ſoli ⁊ nõ ſꝑ.vt caneſcereĩ eſt oĩ hoĩ ⁊ ſoli.ſʒ nõ ſꝑ.qꝛ ñ niſi ĩ ſenectute. Quarto mõ ðꝛ ꝓpꝛiũ qð appellat pꝛie ꝓpꝛiũ ⁊ ꝓpꝛiũ ꝑ ſe dictũ.qð ineſt oĩ ⁊ ſoli ⁊ ſꝑ.vt ri ſibile ineſt oĩ hoĩ ⁊ ſoli ⁊ ſꝑ. Nõ tñ hõ ðꝛ ri/ ſibilis ꝙ actu rideat ſʒ qꝛ apt natꝰ eſt ad ri dendũ.Et h̊ quarto mõ ðꝛ ꝓpꝛiũ qð appella tur vnũ de qͥnq; pᷣdicabilibo. Et diffinit᷑ ſic ab Ariſtotele. Pꝛopꝛiũ eſt qð ſoli inẽ.⁊ cõ/⸗ uerſim pᷣdicat᷑ de re.i.ſpecie ⁊ nõ indicatqͥd eſt eẽ rei.vt riſibile ẽ ꝓpꝛiũ hoĩs.qꝛ ↄuerſim pᷣ̃dicat᷑ de ipſo. Naʒ oĩs hõ eſt riſibilis.⁊ oẽ „ BropndiieCiedi locꝰ. Pꝛopudioſus.ſa:ſuzʒ.i.ignominioſus.iniu/ rioſus.turpis.impudibũdus.iuerecũdꝰ.i/ pudẽs.irreuerẽs.infrontuoſus Pꝛopugnaculũ.li.ðꝛ aꝓpugno.nas. ⁊ dicũ tfur ppugnacula pinne muroꝝ ſiue ſumme ptes.q; ex his pugnatt. Prosrigetami, gmen ꝑs nauius. Noꝛeta.te.m.g.qͥ in pꝛoꝛa.i.in pncipio na uis moꝛat᷑. vt maioꝛ q hoꝛtat᷑ ſocios vł gu/⸗ bernatoꝛ. Naʒ in Jona vbi Hiero.guber/ atoꝛẽ.ſeptuaginta pꝛetã ĩterpꝛetati ſunt. NRoſus. ſa. ſum.i.lõgus ⁊ ꝓduct ⁊ plixus ? 8 a pꝛoſon. Pꝛolſa.ſe.oꝛo ꝓducta ⁊ a lege metri ſoluta ? ðꝛ a ꝓſon q̃i a plixitate boꝝ.qꝛ nõ coartat nũero pedi vłſyllabaꝝ.ſj ĩlongü p volũta te pducit᷑.vl pſa ðꝛ q̃i ꝓfuſa.vlłqi pꝛua.qꝛ pꝛuit ſpacioſe ⁊ excurrit nullo terinino ſibi pꝛefixo vel pꝛefinito. In pꝛoſula.le.dimi.i. pua pꝛoſa.⁊ pꝛoſa icus.ca.cũ. Pꝛoſapia.pie.⁊ h ꝓſapies. ei.i.ꝓgenies.ge/ neratio. ⁊ ðꝛ ꝗq ꝓſipo.pas.qꝛ ꝓcul ſipatur ⁊ ſpargit᷑ vſq; in noſteros. Hꝛoſceniũ.nij.i.locꝰ añ ſcenã vbi ludebãtł ſacrificabãt fᷣm Hug.papᷣ.vᷣo dic. Pꝛoſce/ nia pulpita ſũt añ ſcena vbi ludicra exerce bant.ctheatrales ludi. Pꝛoſcriptio ẽ aduerſus abſentẽ iudiciał p/ nũciatio vt ĩ poſteꝝ pcul agat.i.maneat ab imꝑio.⁊ talł õ quẽ fit ꝓnũciatio talł.⁊ cuius bona palã ⁊ apte ſcribunt᷑.ðꝛ pꝛoſcriptus. Pꝛoſectũ.cti.i.extũ.⁊ ðꝛ a pſeco.cas. HPHꝛoſelit:.ti.ẽ aduena ⁊ circũciſus qͥ miſce⸗ bat plo dei. ⁊ ẽ grecũ.ꝙ aũt ðꝛ ꝓſelitꝰqi p/ cul a ſolo ſit.etymo.ẽ.Cõit᷑ aũt dicũt᷑ pieli ti de gẽtib ad ritũ iudeoꝝ ↄuerſi.⁊ coꝛ.pe. DPꝛoſeneta.te.ẽ ꝑanymphꝰ.i.inedia ꝑſona. p quã aliqͥs ↄtract celebꝛãdꝰ aut ineũdꝰ p curat᷑.⁊ tal ꝓcuratoꝛ ĩ ſpõſalibꝛðꝛ paranim phꝰ.qͥ exploꝛat volũtatẽ hoĩm.qͥ⁊ cũ qᷣbove lint Zᷣhere ⁊ q̃ ſit facultas ↄtrahentiũ vl cõ trahere volẽtiũ.cuiꝰremuneratio vłl merceſ ꝓſeneticũ. ⁊ ↄſiſtit officiũ eiꝰ cinca amici tias cõplẽdaſ.⁊ circa aſſeſſoꝛes ↄquerẽdoſ ꝛoſequiũ quij.i.ſeruitiũ.⁊ ðꝛ a pſequoꝛ. DPꝛoſerpina.ne.filia cererꝭ.ſ.luna vl ipᷣa ce oꝛdinarijs iudicibo.vide.c.j.de hᷣ in glo.ij. ð res.łterra.⁊ ðꝛ a ꝓſerpo.is.qꝛ circa nos ſer pit.⁊ ẽ luna vicinioꝛ nobᷣ ⁊ inferioꝛ oĩbo pla netis. UIñ qdã. Inferioꝛ reliqͥs ẽ luna pla neta planet. ꝓſerpina filia cererꝭ ðꝛ ſemẽ vl ſeges.eo ꝙ; ꝓcul ſerpat a terra creſcẽdo. cra ſuuʒ ferri pꝛoſerpina munꝰ. Nꝛoſeuca.ce. ðꝛ domꝰpauꝑũ ⁊ mẽdicoꝝĩᷓ elemoſynaſ petũt.⁊ ðꝛ a pſeucõ grece.qð la tine ðꝛ oꝛare ⁊ depᷣcari. Itẽ pſeuca ðꝛ oꝛoł depcatio. In pſeuticꝰ.a.ũ.i.depᷣcatoꝛiꝰ Jñ ꝓſeutice.i.hũiliatie.⁊ depᷣcatoꝛie⁊ depᷣcatie Pꝛoſici.cia.ciũ.⁊ ꝓſiciuꝰ.ua.uũ.qͥcqͥd ſuꝑ fluitat abſcidit᷑ de qlibʒ materia. qð alit᷑ꝛ ſucciſiuꝰ.a.ũ.⁊ ſuccidane.a.ũ.⁊ ĩciſii.a.ũ. ⁊ põt dici ſubſtãtiue.h̊ pſiciũ.cij.vł pꝛoſici/ uũ.ui.vł ſucciſiuũ vł inciſiuũ.qdð ita ſupflu um abſcindit᷑ de aliqua materia. Hroiiciicl : bma ps extoꝝ.⁊ ꝛ a pſeco aſ vyl potiꝰ pſicũ ðꝛ a ps qð ẽ ad.⁊ icos q̊dẽſi gnũ ł imago.iñpſicũ qꝛadimagiatõ ł ſignũ ⁊ coꝛ.pe.vñ Uirgiliꝰ.eney.vj. Hec ſibi pul Pfneni⸗ Poſmng. ſoreöpild⸗ longnoſt. Pobeedt fig. Pobonde⸗ eſtad todn Oobngrne Cti lrean Pobpongre en. Ettotnĩ Ptauareqjoon pſoponapt Glilnotornite gtüetnom Dis tcomnec älarnän t wrdecin Vumytt liſnarrani de ploponi fico g:hnn Pobopopei⸗ hot ibmos plopon goẽ, ſcnopſonelo ntenrtermloc tmcalcorabhe Pohermmni Opertnstnnsi Poelillng adpſoke ooſiranen Nendtoce⸗ icespſteni Pcofmumen ſeſtnnit. Droſtbule ois Ui. tectoꝛ or⸗ liblier Oalutnin Oer, U ui. W Peruineln betnliszi⸗ obctoſtmnli uhuf tio poni laſinginer, mnideimnat Dann Unulotgtning Büpnihled cil. les aii ein Das. lln e. öſcnitbilaae Pap Fodiede Uwilndienan abſenintc, Culagatinmn Dnücatiotaltnis unk. öerolns drapſecos Tarcüciſnscti aütör peni, örtait dicitni deor Merii tan npbri medugſn tlebꝛic autineit hödaltpdeporunn neboin ciin 15 Msbeytii nuncrrtioy:nent icüa aicami ſorwz Mueriol ſdebingoö itrapſegnor. 4(.luna Nihace creaddsſck tinferinoih rcligs lupaß fliacgen eſtl tatennrtſit ner Detſbini angi tmdin SSZ iſnachn — — — Haldehei deßrone fn c. uni ei 1 ns zitiaitn ꝛoſimetricꝰ.ca.cũ.i.oſtãs ex pſa ⁊ metro. Pꝛoſintũ.ti.ðꝛ funis qͥ nauis alligat᷑ in lit/ toꝛe ad palũ.⁊ ðꝛ a ꝓpſon qð eſt longũ eo ꝓ longus ſit. ꝛoſocer ðꝛ mariti auꝰ. Pꝛoſocrus eſt vxo NPꝛoſodia.die.f.g.i.accẽtus.⁊ ðꝛa pꝛos.qð eſt ad. oda canus. Pꝛoſon grece.latine ðꝛ longũ.plixuʒ. pdu/ ctũ vel rectũ.⁊ acuit᷑ in fine. Pꝛoſopon grece ꝑſona ðꝛ latine.q̃i ad faci em. Et nota q; H̊ͥ nomẽꝑſona ſignat ſubaʒ pꝑticularẽ.q̃ ſonat ĩ dignitatẽ.Et ſilr pſopa vel ꝓſopon apud grecos. Etiõ ꝑſona nõ niſi iĩ natura itellectuali.Et ſᷣm Boetiũ ſũ/ ptũ eſt nom̃ ꝑſone a ꝑſonãdo eo ꝙ in trage dijs ⁊ comedijs recitatoꝛes ſibi ponebant — q̃ndã laruã ad repᷣſentãdũ illð c geſta nar rabãt decãtando.⁊ inde ẽ etiã ꝙ tractũ ẽ in vſum vt q̊dlibet indiuiduuʒ hoĩs de ꝗͥ pot taliſ narratio fieri ꝑſona dicat᷑. Et exh̊ eriã SZ: ꝓſopon ĩ greco.aꝓ qð eſt in ⁊ ſopos qð c facies.qꝛ hmõi laruas añ facies ponebant Pꝛoſopopeia fit qũ res fingit᷑ loqͥ q loqͥ nõ põt.łqn ſᷣmo dirigit᷑ ad rẽ q̃ nõ ꝑcipit.⁊ ðꝛ a pſopon.qdð ẽ ꝑſona.⁊ peo qð eſt fingo.q̃ſi fictio ꝑſone loqntꝭ vł fingẽtis loqͥ vł ꝑcipi/ entꝭ.vt terra loqt᷑ fontiba ⁊ maribi.vlł.Ego terra calcoꝛ ab hoĩbo. vel audite celi q̃ lor Pꝛoſper. ra. rũ.ðᷣꝛ fauſtꝰ ſecũdꝰ felix. Inde ꝓſperitas.tatis.i.ſucceſſus vel feliciias. Pꝛoſtibulũ.li.n.g.i.lupanar.domꝰmeretri ꝓ pcio ſtat.⁊ meretricant᷑. Ul ðꝛ pſtibulũ a ꝓſternẽdo.eo ꝙ poſt ludoſ ꝑactos ibi mere trices ꝓſternãt᷑.vł ðꝛ a ꝓſtituo.tuis.qð ẽ p pᷣcio ſtatuere ponere.qꝛ meretrices ꝓ pᷣcio Pꝛoſtibula le pe.coꝛ.i.meretrix.⁊ ꝛ a pſti/ tuo.tuis. Uñ Hiero. Int᷑ vᷣginẽ pſtibulã Pꝛotectoꝛ.toꝛ.ẽ qui ſtatarmat cũ pncipe. Uñ Oliuiꝰ ⁊ belliſanꝰ erãt domeſtici ꝓpte/ ctoꝛes iuſtiniani.ſᷣm Accur. Pꝛoteruꝰ.ua.uũ.i.crudelis.valde terribiliſ ðꝛa ꝓ vl pꝛos.⁊ toꝛuꝰ. Jũ ꝓteꝛue aduer.⁊ ꝓteruia.uie.i.crudelitas vłl terribilitas.Et hec pteruitaſ ta. vñ ĩ greciſmo ðꝛ Impꝛo bus eſtaliqͥs vᷣbis factiſq; pꝛoteruus. Pꝛotheſeoſparalãge.q̃daʒ figura ẽ ⁊ fit qũ vna pᷣpoſitio ponit᷑ ꝓ alia.vt Accepit eũ in vlnas ſuas.i.int᷑ vlnas ſuas. Rogitãs ſux pSamo.i.de pamo.⁊ ðꝛ a ꝓtheſeoſ.qð eſt pꝛe poſitio.⁊ ꝑalange.qð eſt trãſmutatio.q̃ſip/ poſitionis trãſinutatio. 2 Pꝛothelis eſt q̃dã figura⁊ eſt appoſitio qᷓda ꝓ nato.⁊ retulit ꝓ tulit.ſic eĩ dicebãt antid ⁊2ðꝛ a ꝓtos ⁊ theſis. er ened. — Dꝛotociũ.cij.ixenodociũ.⁊ ðꝛ q pꝛotos q eſt pmũ. Hiꝛotocollũ.li.ẽ abbꝛeuiata ſcriptura ð ali q̃ ↄtractu anq; charta fiat.⁊ ðꝛ a ꝓtos qð pymũi.⁊ collũ.qꝛ ĩ collis cartaꝝ pᷣmo loco fiee plari. Eadẽ ⁊ ſceda ðꝛ. Pꝛotologia.i.ſubtilis locutõ qũ res ſinguu le minutatim pferunt᷑.ᷣm Paß. Pꝛotomartyr.tyrꝭ.i.pmꝰ martyr.ſicutabel in veteri teſtamẽto.⁊ ſtephanꝰ in nouo.⁊ bat talis ſcriptura.⁊ poſtea habebat᷑ p exe/ a ptos qð eſt mus ⁊ martr. Pꝛotoplaſtꝰ.ſti.i.pimꝰ foꝛmatꝰ vt Adam.?—ꝑ ð a ptos qð eſt pmꝰ⁊ plaſtꝰ. Uñn in hymno De parsetis ꝓthoplaſti fraude factoꝛ cõdo lns cKcKcKcKc. ꝛotos.i. pmus. accẽtuat᷑ in ine. otribunali.i.intribunali ptheſeoſpara,⸗ lãge.i.pᷣpoſitio ꝓ pᷣpoſitiõe. ¶lł ꝓ tribuna/ li.i.ad tribunal.Uł p tribunali.i.p iudicio dãdo in tribunali.i.i ſede iudiciaria. Notus.ta.tũ.i.pmus.⁊ ðꝛ a pꝛsotos. PB:ornkofe tũ.i.pcul vel anñ vect.pmot . ſublimatꝰ.auctꝰ.cumulatꝰ.vñ ꝓuecta etas ðꝛ annis aucta ⁊ cumulata. — Dꝛouẽtus.tus.tui.i.abũdãtia.⁊ ðꝛ a pꝛsoue nio. nis. Ité beonee⸗ caſus bonꝰ.euẽtꝰ.ſoꝛs cũ. ⁊ ð a ꝓſto.ſtas.ibi eĩ meretrices pſtãt.i. OPꝛouerbiü.bij.n. ge.i.ſi itudo.pabola.ybi fructus.pꝛoſperitas.ſᷣm Papiã. aliud ðꝛ ⁊ aliud ĩtelligit᷑.q̃i poſt ᷣbũ poſitũ vx qi vᷣbũ ꝓ alio. In H ꝓuerbiolũ.li.dimi.i. ꝑpuũ ꝓuerbiũ.⁊ h ⁊ hꝓuerbiał.⁊ ̊ le. Pap. vo diẽ. ꝓuerbia ſunt aliud habẽtia ĩ medul la.aliud in ſuꝑficie pollicẽtiaa. HPꝛouerbioꝝ libꝝ edidit ſalomõ. Uñũ dicit Iſið.etymo.vj. Salomõ filiꝰdauid reg i/ rael iuxta nũeꝝ vocabuloꝝ ſuoꝝ tria volun mĩa edidit. Hoꝝ pᷣmꝰmaſſioth hebꝛei.greci pabolas.latini puerbia vocãt.eo ꝙ ĩ ipo ib cõpata ſil itudine figuras boꝝ ⁊ imagies vᷣitatꝭ oñderit.ipᷣax at vᷣitatẽ ad itelligẽdã le NPꝛouidęetia.tie.f.g.ſm gẽtibo reuauit. Boetiũ ĩ.iiij.ð ↄſolatõe.ẽ ipᷣa dĩna rõ in ſũ mo oĩum pncipe ↄſtituta.q cũcta diſponit H̊ qdð tu iuſtiſſimũ⁊ eqͥ fuãtiſſimũ putaſoĩia ſciẽti puidẽtie diuerſũ vr.qᷣcqd citra ſpem videas geri. rebo qdẽ rect oꝛdo ẽ. Opinioi vo tue ꝑuerſa ↄfuſio. Et in.v.libꝛo idẽ diẽ ad pncipiũ dictõis lre vel ſyllabe vt gnato H Quis poſtulatvt neceſſaria fiãt q̃ a diuino ipᷣa ſcabies q̃ pꝛuritũ ↄfert ⁊ ardoꝛẽ.vnde?§ nneſeirte, lumie illuſtrant᷑.cu nec hoĩes neceſſaria ſa ðꝛ pꝛurigo.qſi ꝑurigo.i.puſtione ages. Iñ all ciãt eſſe q̃ videãt᷑.diuia pᷣnotio naturã reꝝ pꝛuriginoſus.ſa.ſuʒ.i.ſcabioſus.⁊ pꝛuridꝰ nee ſſen ꝓpꝛietatẽq; nõ mutat.manet itemerata moꝛ da.dũ.i eodẽ ſenſu.ſ.pꝛuritu ⁊ ſcabie plenꝰ Onedihcn talibo arbitrij libertas. Itẽ puidẽtia ſumi ⁊? pdu. u.ſſr. obneni etiã ꝓ quadã cura ⁊ ſolicitudine reꝝ tꝑaliũ Nꝛuritus.tus.tui.idẽ eſt qð pꝛurigo. linortons ia. cie. ðꝛa p vel ꝓcul ⁊ victqſi p/ A 2 Pꝛouincia. ci. ES —te D ”M Piadn cul poſita ⁊ deuicta.Cũ eĩ romani oliʒ vin Vſalma.maꝶ.vel hͥ pſalma.me.i.pſalmꝰ.et ſiiſſenh ceẽdo totũ oꝛbẽ ĩ ius ſuũ redigerẽt ꝓcul po / cõponit᷑ diapſal. ileſſcnfin⸗ ſitas regiões ꝓuincias apellauerũt. puin / Pſalmedia.die.cant pſalmi.⁊ ðᷣꝛ a pſalmꝰ in Menine cia etiã ꝛ regio ſubiugata ⁊ tributaria fcã ⁊oda.Sʒ pſalinodes in veſica arene ſütd gninsfitelil In ⁊ h puincial. ⁊ h̊ le.i.tributarp. ꝛo/⸗ exindigeſtione ciboꝝ naſcunk mwoinnſin uincia etiã ðꝛofiniũ regionũ.Et ꝓuincia ſi ADſalmographꝰ.phi.pe.coꝛ.id ẽ.deſcriptoꝛ hußmuſlin 5 nat celerit aduer. ⁊ puicia:i.puidẽetia ⁊ of pſalmoꝝ. In hec pſalmographia. phie..ꝛ06 irisptſmn iciu.vt ex puincia factũ c.iex officio. Ite h ſcriptio pſalimoe. flotiſun⸗ ꝓuincia ðꝛ regio ſpealit᷑. vn comes ꝓuicie Nlſalmꝰ.mi.ðꝛ a pſalteriũ.qꝛ ad pſalterium VrCNrind B2. Jn ꝓuincial. lis. ⁊ le. gẽtile nome. cantabat. In hæ ̊pſalmiſta. ſte.q pſalmomt lang Pꝛouidꝰ. da.dũ.ðᷣ a ꝓuideo.des.Etẽ ꝓui/ cantat vel cõoponnit. Phon dus qͥ puidet. puiſus cui ꝓuidet᷑.⁊ ꝑ cõpoſi Nlalteriũ.rij.qddã inſtr̃m muſicũ.⁊ diciag duumlisſonne tionẽ impꝛouidꝰ.da.dũ.⁊ ĩpꝛouiſus.ſa.ſuʒ plallo.lis.qꝛ eo pſallebant᷑ ⁊ cãtabant᷑ paal MNtooicu Et ꝓuidus coꝛ.vi.⁊ puiſus ꝓducit ii. mi . In pſalteriũ ðꝛ vbi pſalmi ↄtinet᷑. Rxe uvn ſononn HPꝛoximꝰ.ma.mũ.eſt ſuꝑlatiuuʒ de ꝓpe.Oz pfalteriũ grece.hebꝛaice nablũ.latine oꝛga 7 ei ꝓpe ꝓpioꝛ ximꝰ. Jn ꝓpeꝓpius.xime.aduer. nüdss. 75 25, pximitas. tat. Itez ꝓxim qnq; accibiꝭ Plaltes.pſalte ðꝛ perit? in cichara vł oꝛga⸗/ Mbercigen ꝓ cognato vłꝓpinquo.vł ſᷣm ſanguinẽ.vel no. n.j.Caralł.xxiij Quattuoꝛ milia iani Pſensißlr vm locũ. ⁊ fʒ ̊ hʒ vim poſitiui.⁊ cõpat pri toꝛes ⁊ totidẽ pſalte canetes dño ĩ oꝛganis (immmnrit mus ꝓximio:.⁊ caretſuplatiuo. In iij. autẽ Dl em va laltcs bbſalles r ve leribit IuInn,fiͤ ſniaꝝ dicit᷑. Hic notãdũ eſt ꝓximũ dici di/ ihiſtoꝛijſ. Cradũt phi ꝙ armonia letũ red Modnode E uerſis modis.. ditiõe pmèe natiuitat. ſpe dat letioꝛc ⁊ triſtẽ triſtioꝛẽ. Et vt dicuũtma mimniiſiin Zuerſionis ꝓpinqᷣtate cognatõis. roõne bnfi thematici. Oulti demoneſ armoniã ferre otriiſnep cij echibitidis. nns pñi. 2 qniq; nulli. vñ etiꝗ.j. Re. xvnq; ſpi⸗ Wwicſezadebn Pꝛudẽs.(.oĩs. ge.ðꝛ a poꝛro ⁊ vidẽs.quaſi ritꝰ dni mał recedebata Saul.q dauid Ingmemni poꝛro.i.lõge vidẽs.futura ꝑitꝰ.vſu doctus coꝛã eo pſallebat in cthhar. aglüiis callicꝰ. exercitatiõe artꝭ inſtructꝰ.ↄſideratꝰ PHſeudo grece.latine ðꝛ decipiẽs vł falſus Mugednct. facũdꝰ. q facile fari põt. In h pꝛudẽtia.tie. In pſeudomen.i.fallax.⁊ pſeuduł. la.lũ. Pbberalngle vᷣt? cardinał.ſ.bonaꝝ⁊ malaꝝ reꝝ vtrari/ l.ſfallax. falſus.decipies.łpſeudulłꝰdꝛ falluuu olclinen qʒ diſcreto. fſferu- 2 mal a pſeudo qð eſt falſus.?⁊ dulo- Obbengin IJ—— Frudktiuncnlalepiunil dudeudetht. d5 ſeruꝰ. Et ↄponit᷑ pſeudoapłs.i.falſuſ ffftnimnn . 2 . 2 . . . — „2 . 5 2 . „* . . 5 . . . . 2 in futuux. 4 Pꝛuina.ne.f.g.łrigꝰ vł gelu matutini tis. apls.Pſeudo ꝓpha.i.falſus ꝓpha.vñ Apo Dubeg gian öra pyr , vrit ſteignio. Frig ei ſicut en calip.xvj Clidt de oꝛepſeudozphe erire ſbſi iulan loꝛ vri. In h ⁊ h pꝛuinalis ⁊ le.⁊ pꝛuino ritus tres imũdos.Et pſendo xpian.ifal/ icsnuteng ſus ⁊ decipiẽs chꝛiſtian? l 1 ſus.ſa.ſum.⁊ ꝓ.pe. Nꝛuna.ne.ẽ carbo viuꝰ. ⁊ dũ ardet ðꝛ pꝛu/ falſus ſcriptoꝛ.Et ſic in ſilib pᷣt eſſe cõopoſi· uenic na a peundo.vła pyr. Sʒ dũ extincta fue/ tio vel appoſitio.Et ẽ pſeudo indeclinabile enaene rit carbo.eo ꝙ careat flama. Iñ pꝛunalii in vtroq; nüero.⁊ oĩs ge.ſᷣm Hug. lci lis. ⁊ h le.?⁊ pꝛunoſus,ſa.ſum. Itẽ prun.yni ¶ Nſychomachia. chie. eſt vtutũ vitioꝛum gun q̃dã arboꝛ cuꝰ fruct rubet tignis. ñh; pugna.ꝗᷓ fit ĩ aia.? ðꝛ a pſychi. qð eſt aia. et hlſarſfe pꝛuni creſcũt. Et pꝛuneꝰ.nea.neu.et p.pꝛu. Oſitacꝰ.ci.qdã auis i in indie littoꝛibꝛ g/ ilnir Hurigo.inis.⸗ arboꝛ t⁊ aduſtio carnis v ca colli graudi lingua. c ceteris auibus ia ſt 4 chnkoc c pꝛunũ.ni.fruct eiꝰ.⁊ H̊ͥ pꝛunetũti.loc vbi machia pugna.q̃ſipugna aie. vñ. Ille carʒ pꝛuna.fert pꝛunꝰdulcia pꝛia gnit᷑.coloꝛe viridi.toꝛquẽ hñs puniceũ cir W auriũ cogens ad ſcalpedũ. Itepꝛurigo v tioꝛe. vnde ⁊ articulata verba expꝛimit. ita 2 entmieng. RE nbuſignic. Rrbigigt Nunntſedee ckadng Cum meigclt Pphalmi dage Sneſcmi SS NeCidi hn nogehage mmiü geadgmn Kmiſta Keaie intinnnſcätd Lcbant 1cirnbanigt wbipolnioeni⸗ endblä lureng maba Ouamwormnlatit wono iorgins llis? rnbi arnoni, an af Etrroicit ncſarmoniifente nii Berncth, Seml. ndaic decipiis N fint⸗ 10ſcndub i l euinbnie c fallustdn . kpſendoaß lſn napſſ, ugnna in uili, õ ar n⸗ Pe verba) ſchicbctne 4 vt ſi e nõ videas.hoĩem loqͥ putes.ſʒ ex na tura ſalutat.⁊ dic chere qð ẽ aue.ſed cetera vᷣ̈ba diẽ inſtructõe. Clñ qdã ſub ꝑſona pſi⸗ taci dic̃. Pſitac a vobis alioꝝ noĩa diſco. me didici dicere ceſar aue. ni imꝑatoꝛes ceſares appellant. ide factũ. Ulł ptiſane dicũt᷑ grece q̃ wꝛie fie Ptiſana. ne f g.ẽ ſucc? hoꝛdei vł pulmentũ ri ſolẽt in pyla. Iñ ̊ ptiſanariũ.rij.vas fi/ ctile ĩ qᷓ coqᷣtur ptiſana.⁊ ptiſanari.ria.riũ fm Hug. pap̃.vo diẽ. ptiſane ex diuerſis pi gmẽtis fiũt ⁊ liqᷓꝛib. Has qͥdã faciũt ð hoꝛ ꝑp.ĩ pma ſillaba. Glo.dic.ij. Re.xvij.Qua ſi ſiccãs ptiſanas. Ptiſana ðꝛ hoꝛdeũ ſicaa tũ.pvlo tũſum.decoꝛticatũ.⁊ fit indecibuſ Dualis ſo/ſnuuggs. OPtotos.i.caſus. Iñ ꝑ cõpoſitiõeʒ polypto ton. monoprotus. (P ante B Ouber cõ. ge. v! pubes vel pubis. gtõ hui⸗ puberis.i.puer pubẽ iã hũs vł emittẽs.ſ.q iã generare p̃t. Hic vir icipit eẽ a q̃ttuoꝛde cim annis.ſjʒ feia incipit eſſe viri potens a annis dici.ſ.qͥ qttuoꝛdeci annoſ expleuerit DSʒ certũ eſt pu q;uis tardiſſime pubeſcat. berẽ eſſe qͥ ex habitu coꝛꝑis pubertatẽ oſtẽ/ ditꝛ generare iã poſſit. Un⁊ puber a pube id eſt.a pudẽdis coꝛpis.qꝛ h loca tũc pᷣmit⸗ lanuginẽ ducut. 7 Puberculus.li.m.g.⁊ h̊ pubercula.le.di.ſ. adoleſcẽtuł. ⁊ adoleſcẽttllul. Oubertas. tatꝭ.ẽ collectio puberũ.vel etas Definita q̃ttuoꝛdeci ãnis ł qͥ puer pubeſcit. NOubes. bis.etas pueri iamxiiij.annoꝝ. Et pubes.i. collectio taliũ iuuenũ ppe.Et pu/ bes.i.pᷣma barba.ſ.lanugo.⁊ ꝓpꝛie ꝑs inferi oꝛ.ſ.pectẽ.vñ ðᷣꝛ pubes qi nubes pudẽdoꝝ Oubeta.te.⁊ pubeda.de.ĩ eodẽ ſenſu.i.ado leſcẽs puer.⁊ ðᷣ ſic.q̃i pubidat. Oublicam na. nũ öꝛ a public t publicani dicebant᷑ ↄductoꝛes vectigaliũ fiſci.vł ren publicaꝝ ſiue qͥ vectigalia publica exigunt vel qͥ ꝑ ſecularia ⁊ publica negocia lucra ſe ctant᷑ vñ dicti ſunt 'm Hug. vl ̃m Bedaz Publicam ðꝛ qͥ amiſſo pudoꝛe publice pec cut.vel qͥ vectigaliaiitributa publice exigit tolomei dicunt᷑ reges egvpti. ſicut roma annis duodeci. Et ita volũt qͥdãa puberẽ ex — Iſe? 6 Glo.aũt ſupꝑ illud Matth.v. Nõne publi/ cani h̊ faciũt ſic dicit. Publicani exactoꝛez romanoꝝ.q̃s indei ſic vocãt.qꝛ de re publi ca curã gerebãt. Dicunt᷑ ẽt nomẽ traxiſſea Publio romano rege.qͥ pᷣm eos oꝛdiauit. Scðmvo Remigiũ publicani dicebãt mi niſtri herodis ↄſtituti a Publio romão re ge ad exigẽda vectigalia.ſiue qͥ publica ne/ gocia exercebãt.⁊pꝑfraudeſ ⁊ ꝑiuria.iniuſta lucra ſibi accumulabit. Publicaria dicunt᷑ ea q̃ ob ꝗliqð delictuam ſic enoꝛme in publicũ erariũ deuoluũt᷑ci de dici publicatio bonos. Hublica iudicia ſunt dicta ãſi populica.qꝛ cuilibet de pplo ꝑ miſſa eſt eoꝝ ꝓſecutio. ublicũ ius eſt qð pncipaliter ſpectatad ppublicã vtilitatẽ. l ap carẽtibo dẽtibs. Uñ qͥ dã. Coꝛtice nuda Hublic.ca. cũ.i.cõis. Sʒ pꝛie coõc eſt qd p to ptiſanas nẽpe hoꝛdea dicĩs. Pbchong.gi.i.ſonꝰ. In diphthõgus. id eſt tinet ad oẽs hoĩes eiuſdẽ ciuitaꝶ. Publici. H̊ qð ad oẽs generabr.⁊ ðꝛ publica publio Publiꝰ eĩ fuit qͥdã q̃ rẽ ſuã pᷣmo loco cõem Hudẽs.d.i.verecũdq.ſʒ pudẽs opinionem verã ⁊ falſaʒ metuit.ſʒ verecũdꝰ ñ niſi verã Hudẽda.igenitalia.ab eo ꝙ pu deat illoꝛũ vel a pube dicta ß̃ᷣm peaaß. Oudlic;. ca. cũ.i caſtꝰ.⁊ ðꝛ a pudoꝛ.qipudo ris cuſtos vł amicꝰ. Iñ pudicicia.cie.i.in/⸗ b tegritas vl caſtitas. Differũt tñ in B.qꝛ ca/ ſtitas eſt vtᷣ mot libidinis dom ãs.⁊ eiꝰ ſi/ gna abhoꝛrẽſ. Sʒ pudicicia eſt vᷣtus motũ libidinis domãs. ſʒ eiꝰ ſigna nõ abhoꝛrẽs. Signa aũt erꝰ ſunt geſtꝰ coꝛꝑis.vox blãda „ accurate oꝛnari. Uñ vᷣgines caſtas dicimꝰ Matronas aũt pudicas.Et ꝓdu.di.pudi cus.UIñ Ouidiꝰ epi. Ille tũ pietate mea 5 cibuſq; pudicis. Itẽ qdã. Sobꝛiꝰ a mẽſa de lecto ſurge pudiccuus. Dudoꝛ. doꝛ?.ẽ verecũdia exaliq̊ caſu ĩnata ꝗqnõ auferẽſ memoꝛiã linguã ĩpedit.⁊ ẽ coꝛ poꝛis.ſic pudicicia mẽtis. Inñ pudoꝛoſus. ſa. ſum. pudoꝛꝰ. ra.rũ.ĩ eodẽ ſenſij.i.pudo re plem.Et coꝛ.pu. Uñ Poꝛcoꝝ ſiliqs pu doꝛ eſt inhiare fauillis.. NDudoꝛat.a iũi.i.pudoꝛe ſuffuſus.⁊ ðᷣꝛ a pu Doꝛ. Et cõponit᷑ expuderav.i.extra pudoꝛẽ poſitꝰ. ĩpudẽs. ? ipuderatꝰ.ta.tũ.ĩ eoð ſeſu. Puer.ri.ðꝛ a pus puris qð eſt cuſtodia.qa in pure.i. in cuſtodia tenet᷑. Uel vt Nonio marcello placet. puer ð a punio.nis.quia pueri verberibus ſolent puniri ⁊ coerceri. Uel puer ðꝛa puritate vel a puitate et pilo rum ⁊ aliaꝝ reruʒ.Etnotandum ꝙ tribus ðz a pugio.onis. — „ . longũ ⁊ acutũ.⁊ a puigẽdo.i.tranſfigẽdo Uelẽ gladiꝰ ꝑi bis acutꝰ lateri adherẽs. Idẽꝛ clunabulũ vł cluniculũ eo ꝙ religet adclunẽ.vñ Nuũe.xxv. Pugione arrepto.et d cũt ꝙ; pulmẽtũ deriuea Puls.tis. DPugio.onis.m.g. eſt qͥqdã inſtr̃m ferreum Vulmo.monis.ẽ qͥddã inteſtinũ aĩalis.qð greci pleumon vocãt.eo q; coꝛdis flabelluʒ it in ̊ Pneuma.i.ſpũs ineſt.ꝑ quẽ⁊ agitat ⁊ mouet᷑.vñ ⁊ pulmones vocati ſunt.Nam grece pneuma ſpũͦs ðꝛ qͥ flãdo et agitando chſnaſaſum modis ðꝛ puer. Natiuitate.ſ.vt puer nat? ꝓducitpe.gill. ſckenimt nobis. Etate.vt nouẽnis decẽniſ. Obſeo NPugna.ne.f.g.ðꝛ a pugnꝰ.qꝛ olim ab initio 1plhiitta⸗ väyt fidei puritate.vñ dñs ad Hieremiã. Pu yſus fuit in bello pugnis ↄtedere.ł qꝛ olim fringemoy er ine es tu noli timere. Iteʒ nota ꝙ antidq pmo bellũ pugnis iĩcipiebat᷑. Uñ ⁊ pugna Pohhaec Ddicebãt h̊ puerꝰpueri.⁊ h̊ ⁊ puer pueri.et etiã duoꝝ ẽ ⁊ aliqñ ſine fero. ſrtunnne a puer ðᷣꝛ h̊ puera.i.puella.Et h puerulꝰ.et NHugnella.le.dimi.i.pua pugnaæ. Ppolpo ubt puercuł-. li. dimi. Et h̊ puerula.le.⁊ puier DHugnax.cis.qͥ ſepe ⁊ aſſidue pugnat.⁊ ðꝛa dpe. tponi cula.le.dimi.ſunt ſilr. Et h ⁊ ̊ puerilis.⁊ K pusgno.as. In pugnaculꝰ.la.lũ.i.aliquãtu attlanoin le.pe.p. Iñ puerilit᷑ aduer.⁊ h̊ puerilitas.o lum pugnsds. di Jbpl⸗ Itẽ a puer ðꝛ h̊ puellłꝰ.li.dimi. Iñ h̊ puellu ugnabuũdus.da.dũ.i.pugnãti ſilis. ſuzloulpon lus ſilr dimi. Et hec puella.⁊ hic puellulag NHugnula.le.dimi.i.pua pug1gnng. zpolonup oia dimi. Ite a puellꝰðꝛ hec puella.⁊ H ⁊ 5 Dugn'. ni. ðꝛ manꝰ clanſa cu comphenſioe fetebatnr. puellaris.⁊ Bᷓ re.⁊ hinc puellaric auer bin digitoꝝ. ⁊ ðꝛ a pũgo.ꝗ.qꝛ cũ pungerevolu Pupemitün ⁊ hec puellaritas.tatꝭ.Et nota ꝙ puellus ? mus.manu pugnũ facimꝰ.⁊ cũ eo pũginmꝰ. fuin.törapol puera.nõ ſunt i frequẽti vſu.nec puerꝰ.licet ¶Itẽ pugnꝰ qñq; accipit p modico qð q̃ipᷣt Pilpitüan⸗ ab eo dimi.ſit in frequẽti vſn.ſ.puerułꝰ.pe. ↄpᷣhẽdi ĩ pugno.qð mmꝓpꝛie h̊ pugillũ ðꝛ. Wrin Rr coꝛ. Nã a puer ðꝛ puercuł.⁊ a puerus pue VHulcer.cra.crũ.a ſpecie cutꝭ ł pellis ðꝛ.ſ. dofſintoſpi⸗ rulns pzꝛiezee. . pulcrã hʒ ſuꝑpficiẽ cutis. Et nota ꝙ licʒ pul Puonlalen NODuericia.cie.f.g.ðꝛ ſcdᷣa etaſ.⁊ ðꝛ a puer.qi cerꝓpꝛie dicat᷑ de coꝛꝑe.trãſfert᷑ tũ ad alia.⁊ lschf pura⁊ nõ ad gignedũ apta.⁊ durat a ſepti nõ dʒ aſpirari pulcer. Uñ dicit Apulei.qꝙ ſdoſczifi mo vſq; ad rtumdecimũ annũ.ſed puber errãt qͥ pulcer⁊ lepelert pch ictibeda eſti glachreqte tas eſt etaſ adulta.q̃ iã gignere pᷣt.⁊ ĩcipita mant.qꝛ ĩ latinis dictõiba poſt c.nota aſpi/ Rꝰ quartodecimo anno. .— ratiõis ſcʒ h. nunq; reꝑit᷑. “ Huin ODuerpera.re.f.g.q̃ pueꝝ ł puerã parit. Et Ouler. licis.m.g.ðꝛ a puluis qꝛ ex puluere luetusin ꝓpꝛie puerpera ðꝛ in pmo ꝑtu.Et inde ðꝛ H naſcit᷑.vł qꝛ magꝭ ex puluere nutrit᷑. Iñ pu nud gik ſini merperia ru pr pPug Epuere.⁊ ꝓpꝛie pᷣnꝰ licoſus.ſa.ſum.i.plenus ⁊ abũdãs pulicib Vulininn ll puerperiũ ðᷣ loc in q̊ puer ↄcipit᷑t mo Inñ hec pulicoſitas.tatis.i.plenitudoꝛ abũ “ luninyrden rat᷑ in vtero mr̃is vſq; ad ꝑtũ.ſᷣm Hug.pa dãtia pulicũ. Et pulicariꝰ.ria.riũ. Et hoc Aniphll . pias vo dic. Puerperiũ pᷣmꝰ ꝑtꝰ.vlł puer in pulicinũ ⁊ pulicetũ.locꝰvbi pulices abun/ (peluin⸗ Ei⸗ vtero foꝛmatꝰ.⁊ coꝛ.pe.puerpera. ODdgnt. ? coꝛ.pe.gti. † clirellecitre Pugil.gilis.m.g.eqͥ certat pugnis. Pulios. da herba.qꝛ ſemẽ ſilłe pulicibo hʒ ötcrtet LNugillatoꝛ.toꝛ..i.pugnatoꝛ pugil.ſʒ pugi ¶Uñ ⁊ eã latini herbã pulicariã vocat. lfunne ex ꝓpꝛia foꝛtitudine. ugillatoꝛ ex arte. Et Oulł. la. lũ. ð: ꝗ ꝑuꝰ vel pupꝰ. ⁊ h pullꝰ.li.i. 4 nn , pugillatoꝛ.i.pãcraciartꝰ.ſ.qͥ aliqd ð manu pi. Uñ hõ ꝑuꝰ ðꝛ pullꝰ. Itẽ nati recentes n⸗ näd in manũ ſubtrabirt. Seinm auiũꝛ etiã quadrupedũ pulli dicũt᷑q̃i Eaa gitt Pugillatꝰ.tus.tui.ars vel actꝰ dimicandi pupi vel ꝑui. pullidicũt᷑qſi polluti.a Rrau⸗ ſen pugillãdi.⁊ ðꝛ a pugil vł pugillatoꝛ. polluo.is.qꝛ polluti ſunt. Iñ h̊ pullꝰ.la.lũ. — Gylid OPugillꝰ.li.m.g.⁊ H̊ͥ pugillũ.li.qð pugno de id eſt.niger.gra.grũ.qð eĩ nigrũu eſt q̃i pol/ Uehtin fert᷑.⁊ in q̊ͥ ſcribit᷑ vt liber vł tabula v char lutũ cẽ.vñ Hieronymꝰad Nepotianũ. Ue/ aneuare ta.⁊ a pugnꝰ.vñ Marcial capel. Pugil ſtes pullas eqᷓ vita vt cãdidas. Et inde pul i i lo aſſeuerãte dictanerit.Et idẽ pugillar.rꝗ. lat.ta.tũ.i.nigris veſtibo idutꝰ. nñn Juue. ſen 14 2 ]Bpugillare. ris. ⁊ B pugillaris.ris.ĩ eode Hoꝛrida mr pullati ꝓceres. Iteʒz a pullp anen J ſenſu.ſ.pẽna vł coꝛnu.vl tabula manualis nato.ðꝛ pulluł.la.luũ.diii. lu dauſu⸗ vñ Lu.i. Et poſtulãs pugillarẽ ſcripſit dia / Hulmẽtũ.ti.n.g.cibo delicatꝰ ⁊ ſuanis.⁊ ðꝛ er lerepley⸗ cẽs.⁊c.Et h̊ͥ ⁊ hec pugillaris.⁊ h̊ re.qð ꝑti apulpa.pe. In ⁊ G̊ pulmẽtariũ.rij.ꝓ eode,ʒ leinſn Erm net ad pugnũ.vlł qð ppᷣt replere pugnũ. Et pulmẽtarꝰ.ria.riũ. IJñ pulmẽtũ vl pul Afino her ODigillo.lonis.m.g.i.cũ gladio pugnãs.et metariũ ðꝛ qͥlibet cib pᷣter panẽ.Ouidã tũ nercs öl lfumiiſi ch ſtennti ertontih Ppniſonu⸗ nichlnglidi 4 anbnii Ug golnadt, Nisinrins piedui irn mnefen. Lugpugn ſicnepugne nanbellüigi üipugnäriſtg duapugnn. nſciconöe cGcüpungen m Xci cohi inikomnocicoee cciccunloelisnl nns Ktnotngln n. Uädicr pant⸗ iciipoſtcnotnt 1uluis gecrprhe pulucrenumm:. Jin mor abidispllch 7 naigienindodi m ni ni c pbipulicesbuau miſlepuliahyhh Uicmnüä vocit. dupy Ahpald li. enanrecenncs Dezu poli dicſti ldicökeſipollunt nt Jübpolb li ängicke 613 ſeporund 0 ſfſtringendo vt eiſciant. tas.tatis.⁊ hec puluerulẽtia.tie. NDumerx.cis.ðᷣꝛlapis leuis ⁊ cauernoſus. et a. riũ. ðꝛ a pũgo.gis.Et h̊ pi/ ⁊ palpitãt ⁊ aperiẽdo ſe vt flatum capiant.⁊ ₰ OPulpa.pe.caro ſine pinguedine. ſiẽ eſt groſ ſa ⁊ tumida caro cruriũ ⁊ bꝛachioꝝ.⁊ ð᷑ a palpo.pas.qi palpa.qꝛ palpitat ⁊ reſilit ſe/ pe. Etponit᷑ ſepe p adulatiõe ⁊ delectatiõe. qꝛ tal caro ſnauis ẽ ⁊ delectabilis ad veſcẽ dũ. Iñ h̊ pulpula.le. dimi. Et pulpoſus ſa. ſuʒ.i.pulpis plenꝰ. In pulpoſitas.tatꝭ. Ul 82 pulpa a puls.qꝛ olim cũ pulte mixta co/ medebatur. D Pulpamẽtũ.ti.i.pulmẽtũ vel delectamen/ tum. ? 2 ꝗ pulpa. ll Dulpitũ.ctin. g. analogiũ. legiũ. lectx.legi/ toꝛiu.⁊ ðꝛ a publicꝰ.qꝛ ibi publice legũt vt Dulpula. le. dimi.i. pua pulpa. H poſſint ↄſpicia pplo. . Babun f. g. pulmẽtũſimplex ex farĩa a pel ẽdo ſcʒ ĩfirmitatẽ ⁊ debilitatẽ dicta pultes placẽte q̃ tenuiſſime ſunt dicũt᷑ fm papᷣ. Pulſus.ſus.ſui.vocatꝰ eſt qꝛ pulſitat ł pal/ * pitet. cuiꝰ iudicio aut infirmitatẽ intelligi/ mus.q ut ſanitatem. PHuluinꝰ.ni.m.g.i.ceruical.⁊ ðꝛ a pluma q̃ſi ppluuinꝰqꝛ de pluma fit. Ul ↄꝛ a pullꝰqꝛ de phlumis pulloꝝ fit. Jũ h̊ͥ piluinar.narꝭ.idẽ Bualſue a. ſum. i. eicct. fugat?. ⁊ 2 a pello coꝛiũ.rij.cũ q pungimuis. Ounctꝰ.ctus.tui.i.act vel paſſio pungẽdi vel qð pungẽdo facimꝰ.⁊ ðꝛ a pũgo.gis.et bic pũct.cti.⁊ H̊ punctũ.cti.in eodẽ ſenſu.ſ. qð pũgendo facimꝰ.vl pncipiũ linec. Iteʒ punctũu eſt ſimplex vel indiuiſibilis q;titas pma in cõpoſitõe linee.⁊ vltia in reſolutõe Itẽ pũctu ðꝛ ĩ copoto qrta ꝑs hoꝛc.Etno quẽti vſu qꝛ nõ vtimur niſi neutro.Dicimꝰ ei ̊ puncti.cti. Idẽ dicedũ eſt de ſtadiꝰ et ſtadiũ.catinꝰ ⁊ catinũ.qꝛ eoꝝ maſculinũ iã ceſſauit ĩ frequẽti vſu. Itẽ pũctũ ẽ ſignũ ſe gßer intellectũ ⁊ ſpm recreãs platoꝰꝭ. et ſᷣm ̊ coma colũ ⁊ periodus ſunt puncta. Bunte cen pe garidesbenar: M dupa. pe. a pup?. Et pupe dicũt᷑ qdã ſta tiucule q̊s vᷣgines ſolet facere ĩ modũ filia/ rumꝛ⁊ veſtib abuoluere.qͥs poſtq; ad ãnos nubiles veniebãt puerilibo abꝛenũciabãt qᷓi ſub ptãte venerꝭ futuri veneri ſacriſica/ bãt. lñ Perſiꝰ. Dicite põtifices ĩ ſacro qͥd facit auꝝ. Nẽpe H̊ qdð veneri.donarea vᷣgie pupe. In pupula.le.dimi.i.ꝑua pupa. Pupillus.li.ð⁊ qͥ cũ impubes ſit deſijt eſſe ĩ poteſtate pꝛis.aut moꝛte pꝛis.qaut emãcipa tione pꝛis.Et ſic pupilł ðᷣꝛ ẽt ſi hẽat patrẽ. l. ſi fuꝰ.S.pupillłꝰ.ff.ð v.ſig. Pupilla ſilr ð2 qð puluinꝰ.Et puluiĩaria dicũt᷑ qñq; ipᷣ le infra annũ pubertatꝭ emãcipata.vel moꝛte ctuli vel lectiſternia q̃ ſternebant᷑ in tẽplis. vvyß ipa tẽpla feſta dicunt᷑ puluinaria. Sʒ puluinꝰ puati hoĩs ẽ. Ceruical ł puluinar regũ⁊ diuitũ. Puluiniẽt ſunt machine qͥb⸗ naues deducũt᷑ ⁊ ſubducunt᷑ ĩ poꝛtũ.Et p. pe. puluinꝰ vł puluinar. vñ Ouid.i.xv..epi. CLollaq; puluĩio nr̃a ferẽda dedi. JIñ puluil lus.li.⁊ puluinulus.li.dimi.i.ꝑuꝰ puluinꝰ. Dn penig walpulner ðꝛ qd vi tollit᷑ vẽti. ollit᷑em̃ flatu nec reſiſtit nec ſtare nouit. UVñ/ꝓpha. Caq; puluis quẽpijcit ventus a ſacie terre. Iñ puluereꝰ.a.ũ.qð ẽ de pulue/ revł ad puluerẽ ꝑtinẽs.⁊ pulueroſus.ſa.ſũ i.puluere plenꝰ.Et puluerulet.ta. tũ. ĩ eo/ dẽ ſenſu. Et vtrũq; cõꝑat᷑. Iñ h pulueroſi/ 7 dↄꝛ a ſpuma.q̃i ſpumex.qꝛ ſpume dẽſitate cõ cretx? fit.⁊ tantã hʒ refrigerãdi naturã. vt in vas miſſus muſta ðferuere deſinãt. Iñ pu micoſus.ſa.ſum.⁊ pumiceꝰ.cea.ceũ Ounmicellꝰ.li.dimi.i.puus pumex. 7„ Dunctoꝛtri vtroq;.ſ.oꝛphanꝰ vel oꝛphana. pꝛis deſinẽs eſſe ĩ poteſtate eiꝰ.ſ.xij.annoꝝ. ſicut pupillłꝰ infra qttuoꝛdecizʒ. Ul pupillꝰ vel pupilla qͥ vel qᷓ̃ caret pꝛe vl matre.vlł 1. Sz oꝛpha nus eſt grecũ.pupilł?vo latinũ. Na in pſal. vbi legit᷑. Pupillo tu eris adiutoꝛ.grec/ha bet oꝛphano.Et dᷣꝛ a pupꝰ.qꝛ hʒ ꝑuã ↄſola tionẽ. Itẽ pupilla.le. ðQ meditulliũ oclłi ſcʒ medi pũcł oculi.in q́ͥ vis eſt vidẽdi.⁊ ð᷑ a pupꝰ. eo ꝙ ſit ꝑua.vł ðꝛ a puella.eo ꝙ ſit pu ra ⁊ ĩpolluta ſicẽ puella. Hãc pleriq; papu/ lam vocãt.ſʒ falſo. Et hinc pupꝑilli dicũt᷑ q̃ ſi ſine oculis.i.a parẽtib⸗ oꝛbi. Sʒ hi ve di⸗ cunt᷑ pupilli qꝝ parẽtes añ deceſſerũt q;; ab illis nom acciperẽt. Ceteri oꝛbi vocãt᷑. Iñ B 2 ̊ pupillaris. ? re. ⁊ pupillarit᷑ aduer. Ethb pupillaritas.tat. Et nota ꝙ pupilluſ pꝓducit pmã. licet Anticlaudian eã coꝛripi at dicẽs. Suſtẽtet regat ⁊ paſcat. foueatq; pupillos. Oꝛati/ ei ↄtradicit ei dicẽs. Pu/ pillos q̊s dura pᷣmit cuſtodia matru. Hupillaris ſubſtitutto ðꝛ qᷓ fit impuberi ĩ eunẽtu moꝛtꝭ ei etate pupillari.ſiue vba ſint expᷣſſa ſiue tacite itellecta. Inſti. l. ./ Oupis. puppio f. g.p. geminũ p. eſt poſteri/ oꝛ pꝑs nauis. 7 ðꝛ a poſt. q̃ſi poſtpoſita. Et ponit᷑ ſepe ꝓ naui.vñ ĩ greciſmo ðꝛ. Pꝛoꝛa poꝛ nauis ꝑs.vltima dicito puppis. Dic la tus eſſe ratẽ.ventrẽ dic eſſe carinã. dꝛa purgo.gas.⁊ purgatoꝛiꝰ.ria.rin. ODurgatio.onis.f.g.eſt de obiecto crimie in nocæetie oñſio.Etẽ duplex.ſ.canõica q̃ fit ꝑ. iuramẽetũ.⁊ h appobat᷑.Et vulgaris.ſ.quã ſibi vulgꝰ iuenit. ⁊ h fit ꝑ ferrũ cãdẽs.ꝑ du urgatoꝛiu. rij.n. locꝰ vbi purgant aie. 2 ellũ.ꝑ aquã frigidã ſiue bullietẽ.⁊ h repꝛo/ IJnennanm Hurpura e gꝛa purt ra rſic qpſit pu ra ⁊ mũda.vñn dic Iſiõ.xix.etymo. vbiagit de coloꝛibo veſtiũ. Purpura apud latinos a puritate lucis vocata. apð grecos vᷣo poꝛ phyra cũ aſpiratõe. Itẽ ſuꝑ ulð Pꝛouerb. xxxj. Byſſus ⁊ purpura indumẽtũ eiꝰ.dicit glo. Byſſus ẽ cãdidi colo;. Purpureꝰ aũt coloꝛ ð ſanguie aiantis qð purpura vocat᷑ ſic ⁊ ſanguĩs hʒ ſpẽʒ. Itẽ alia glo.Cañ.vij. ſuꝑ illud. Purpura reg iũcta cãnalibo diẽ Cochlee maris ferro circuciſe lacrymas purpurei coloꝛis emittũt.qͥbo collecc pur/ pur ei coloꝛis tinctura ↄficit᷑. Iñ purpureꝰ rea. rea.⁊ purpurinꝰ.na.nũ.⁊ purpurat.ta tũ.i.purpura indut“ vel oꝛnatꝰ. Purꝰ.ra.rũ.i.mũdꝰ liqͥdꝰ.ſiue cõmixtione alicu rei.imunis.ĩnocẽs.expers.⁊ ꝓð.pu. vñ Ouidiꝰepi.Quantũ ↄfulges radijs ar gentea puris. et Juuenal. Pauca licʒ poꝛ/ tas argenti vaſcula puſi. Ous. pur fe ge.i cuſtodi.⁊ öꝛ a purꝰ eo q; puꝝ cuſtodiat ⁊ retineat. Itẽ innenit᷑ h̊ puſ ingdecli.i.putredo.vel q̃dã infirmitas qᷓ ho minẽ reddit putridũ.⁊ tũc ðᷣꝛ a puteo.eſ.qd eſt fetere.vñ qdã. Pus ꝓ putredo nõ decli/ nabile credo. Pus declinat᷑ cuſtodia quan do vocakk. OHuſca.ſce.fe.ge.qᷓdã cõmixtio aq̃ ⁊ vini vbi plꝰaque adhibet᷑.q puſculẽtis maxiepdeſt ⁊282 a pus vel puſcug. Ouſillanimis.cõ.t.⁊ H̊ me.⁊ puſillanimus. Ima.mũ.ĩ eodẽ ſenſu.i.puſillũ hñs animũ.⁊ ↄꝛa puſił⁊z animꝰ.iñ puſillanimit᷑ aduer. ⁊ R̊ puſillanimitas.tatis.⁊ coꝛ.ei. ODuſt aii nn ⁊ ðꝛ a puſio qð ẽ ꝑuꝰ puer. In h̊ puſilitas.c.i. puitas. Et nota Appuſillꝰ coꝛ.pmã.lʒ puſio eã pducat. Sʒ 2 ꝛatiꝰ pducit pmã de puſilla dicẽs. Rufã — aut puſillã appellat foꝛti marito. ſz di ibi eſt ꝓpꝛiũ nomẽ. Ouſinnꝰna.nũ.i.puus.⁊ dz a puſio.⁊ fireh puſinnꝰ. ni.i.puus puer. UIñ Labeo poeta Erudũ mãduces pamũ pamiq; puſinnos Ouſio.onis.i.puꝰ infans vł puer.Et ꝓduẽ * pmã. Uñn Juuenal. Hõne putas meli te — . cuũ puſio doꝛmit. Ouſiũcuł.li.di.a puſio.⁊ puſiũcuł.la.lũ⁊ puſillꝰ.la. lũ.⁊ puſiołe. la.lũ. OPuſtella.le.i.ꝑua puſtula. OPuſtula.le.ẽ in ſuꝑficie coꝛꝑis turgida col lectio.⁊ ðꝛ a pus.qð ẽ putredo ł infirmitaſ Iñn poſtuloſus.ſa.ſum.⁊ poſtulẽtꝰ.a.ũ.i.vl ceroſus.puſtul plenꝰ.tali infirmitate infir/ matꝰ. In h̊ puſtuloſitaſ.. ⁊ h puſtulãtia.eę. ODutamẽé.inis.i.alicu materie reciſioꝛ pur gatio. Itẽ putamẽ poteſt dici cogitatio.⁊ꝛp Ducit hac ſyllabtttia. “ MDuteal alis.n.g. qͥdaʒ loc vbi pecunie di/ ſtribuebat᷑ ad vſurã.Et dicebat᷑ puteal.qꝛ ibi ſepe ꝑdebant᷑ pecunie diſtribute ac ſi eſ/ ſent ĩ puteũ demiſſe vl ꝓiecte.vł qꝛ ibi hau riebat᷑ pecunia.ſicẽ de puteo aqᷓ. Uñ Perſi Si puteal multa tant vibice flagellas. ſᷣʒ Hug pap̃ᷣ.vo dicit. Puteal locꝰ ĩ foꝛo vbi feneratoꝛes dabant ⁊ accipiebãt pecuniam Outeolꝰ.li.m.g.i.ꝑpuꝰ puteꝰ. Itẽ ſicẽ dicit q/ dã glo. ſuꝑ illð Act. vlt. Secũda die veni mus puteoloſ. Puteoli locvltra romã vbi Llirgili fecit balnea medicinalia.ſinglła p pꝛijs ſcripta titu lis. vt ðꝛ õ̊ quã ſcʒ valerẽt eęgritudinẽ. Cñ Salernitani ĩuidia ducti ſupueniẽtes ĩ manu foꝛti tituloſ deſtruxer̃t ⁊edificia mutilauerũt.⁊ co2ꝛ.. Oute.tei.ðꝛ a poto.tas.quaſi potaus.Eſt aut oĩs pute fons.ſʒ nõ ecõuerſo. Si tñ in ꝓmptuꝛ⁊ ĩ ſuꝑficie ſit ad.fons tm̃ ðꝛ. Siau tem ĩ alto ⁊ pfundo ſit puteꝰ ẽ. Iñ h̊ ⁊ B pu teal. Bᷓ le. m Hug. Ul fons ꝓpꝛie ẽ qͥ aqs fundit ĩ ſuꝑficie terre. Puteꝰaut ðꝛ qͥ ens te net intrinſecꝰ.vñ dic Chꝛyf. Fons ðꝛ vbi cũq; aq̃ manat de terra. Sʒ ſi ĩ ſupficie fõs tm. ſi ĩ pfundo etiã pute ðꝛ. Et papᷣ.dicit. Puteꝰ a viua ĩ alto ẽ. Fõs ĩ ſuꝑficie.Oiĩis puteꝰ fons.ſʒ nõ cõuertit᷑ Muticuł.li.i.buſtũ ⁊ ðꝛ a putoꝛ. toꝛis.eo q; ibi puteat cadauer.Et puticułꝰ ðꝛ qͥ cada/ ner inſpicit.⁊ coꝛ.bſe. Putidꝰ.da.dũ.i.fetidꝰ.⁊ ðᷣꝛ a puteo.tes. Iñ „ putitas. tatꝭ. Et putida. de.i. meretrixeo ⅓⅜ Dutio.onis.⁊ h̊ putatio.nis.i.alicuius rei ſpeſopin S miſondper nſcenhl lino/ uor wrion Pmsoe Pmtonts Puolanstit ſunz geifenn ſtipundicnn goceaffinnan meoſtroime Li voc Wtüt l habent. (adragens ide qdragi, fum gtines Qadrageſi antb acea leiuni Et⸗ Cdngine Qucegint uffetcie. Quummglel Jöcungur⸗ (unlhoorng Ndriatiin Enlrkäcriͤt Moquadrant Cuareſſo iata lgnvorobolor Ucriingnet Ucglaqning lucſicdndi flſig tco Enmioße 1pamiczpoinne Npucr S nepnisnein == Ppuſtöagbi ali. lo. corgis tungae Utrevokinſinn 1poſtule giig liinfirninreit, rbouſnlin meenierocſinn atdicicoginnn loc bipeanin dicchnktle niediſnbetearſt picae plqrbbibr urva,Un ock nbice ſggel 6 uralloc'iſorodi vichitpecuniun . ſidicti, Berichdie eni pmwmirhi cinalia inglap quiſe; lerit amiiuidia duci immlol decrupent No. . nſipotans E Ncöenſo Diffi fonstin de Din ude. Jbih Iononiit⸗ nte autoͤtebt⸗ Ehngf Fonht Sliſugfiß tt 5.Eiprb Müc. zrupltntabln . vapnun 1deinnamm tion gi iaind foꝛe aſti Quadrageſimꝰ.ma.muʒ. ðꝛa qᷓ vnius quadrantis. Quadrigamꝰ.mi.qͥ ꝗ upſit vxoꝛiby Quadriiugus.ga.gũ.⁊ h̊ ⁊ qdriiug:⁊ hͥ ge abſciſio ył purgatio. Clñ Cañ ij. Ths pu tatõis aduenit. Suꝑ q̊ͥ loco diẽ GBern. Pa rũ ð ſemel putaſſe.ſepe putãdũ eſt. Nã ⁊ pu tata ſepe repullulãt. Itẽ putatio p̃t dici ex/ cogitatio. „ 0 „ „ Dutris.ↄ.t.⁊ B tre.i.putridꝰmarcic.⁊ ðꝛa putreo.mes.⁊ putris.i.ſolubil.puluerulẽt⸗ Et putrꝰtra.trũ.in eodẽ ſenſu. Uñ Uirgi. Nuadrupedate leuis putꝝ ferit vngula cã SBaer rois mgl ke. pum. Iñ h putredo.inis.⁊ putric'.da.dũ. ⁊ hec putriditas.tatüis. Dutulẽtus.ta.tũ.i.putoꝛe plenꝰ. Iñ h putu Ourtꝰ.tca.tũ.i.purgatꝰ ⁊ purꝰ. Uñ auꝝ exco ſatũ puꝝ dicimꝰ.Et nuces expurgatas pu tas eẽ affirmamꝰ. Et rõeʒ purã ⁊ aꝑtã putã nmus. H r Littera pus nõ erat.vñ ſupuacua vocatac᷑.qꝛ ꝑ c.vetereſ cũcta ſchſe rũt. Hãc pᷣter latios nulli reſonãt Vvel habent. Z Quadragenar.ria.riũ.⁊ q̃dragenꝰ.na.nuzʒ. id c.q̃draginta annos hñs.vel ad illũ nüe/ rum ptinẽs.ſ.ad q̃draginta. qdraginta. vt ann qᷣdrageſim.⁊ h q̃drageſima.e.ðꝛ tpᷣs ieiunij. Et hic B̊ͥ 2 H qdrageſimalł.⁊ h le.qð ẽ q̃drageſime vł ad q̃drageſimã ꝑtinẽs. Quadragita płis nũeri.oĩis.g.ðꝛ a q̃ttuoꝛ vł quadrꝰ.⁊ gẽtos qð ẽ decẽ.q̃i quater decem Quadrangulꝰ. la.lũ.i.qᷓ̃ttuoꝛ angulos hñs. Imñ q̃drangulatꝰ.ta.tũ.Et ſubſtãtiue pᷣt de clinari.h̊ qdrangulꝰ.li.ꝓ tali figura. Qunadrãs.xꝭ.i.qrta ꝑs numi vł libꝛe. Jñ h̊ q̃ dꝛantal.vł q̃drãtale.lis.q̊ddã vile vas pᷣcij Quadrelſſis.ſis.f..i.q̃ttuoꝛ obuli.vel pᷣciuʒ quattuoꝛ obolonx. Quadriẽnis.ↄ.t.⁊ h̊ ne.q̃ttuoꝛ annox. Iñ 65 qdrienniũ.nij.i.ſpaciũ qttuoꝛ annoꝝ. Iñ h ⁊ hec quadriẽnalis.⁊ hH le. Quadrifid. da. dũ.in qttuoꝛ ꝑtes effuſus vł Dinſus. 1 coꝛ. fiWi. Quadrifoꝛmis.cõ.t.⁊ ]i. In hec quadrifoꝛmitas.tatis. uadriga. ge. i. carruca a q̃ttuoꝛ eqͥs tracta ne.i.qᷓttuoꝛ foꝛmaꝝ vel ducta. Iñ qdrigariꝰ.ria.riũ.qͥ quadri⸗ gam ducit. p. dꝛi. äs 1„ „ qttuoꝛ nupſit vxoꝛib⸗. in eodẽ ſenſu.i.cũ q̃ttuoꝛ iugatꝰ ad iugũ. et ſubſtãtiue iuenit hqdriiug.⁊ h ⁊ h q̃druiu/ gis. hꝰiugi. equꝰad iugũ cũ q̃ttuoꝛ ↄiugatꝰ 2 coꝛ.iu. JM Quadrilibꝛis.i.q̃ttuoꝛ libꝛaꝝ põdꝰ vł men/ ſura. 7T P..tefl. Qnadrimat.tus.tui.i.q̃ttuoꝛ annoꝝ ſpaci/ Quadrimẽſis.ſis. .t.⁊ ſe.i.qttuoꝛ mẽſium gʒõð alit᷑ ðꝛ h̊ ⁊ hec qdrimeſtris.⁊ G̊ ſtre. Qnadrimod'.da. dũ.⁊ H ⁊ qdrimodis.⁊ H̊ De.ĩ eodẽ ſenſu.ðꝛ a q̃ttuoꝛ vłq̃drꝰ ⁊ modꝰ. Quadrimꝰ.ma.mũ.i.q̃ttuoꝛ annoꝝ. Vnde Dꝛatiꝰ in odis.De pmo quadrimũ ſabino metu diota. Iñ drimuł.la.lũ.dimi. Quadringẽti.te.ta.i.q̃ter cẽtũ.⁊ mutat᷑cĩg. uiadrinoctiũ.tij.ſpaciũ q̃ttuoꝛ noctii. Quadrinodis.2.t.⁊ de.i.q̃ttuoꝛ nodoꝝ vł qttuoꝛ nodos hñs. Iñ q̃drinodiũ.dij. Qnadrupedãs.c.o. S.i.qdrupes. TIñ CTlir/ giliꝰ i. viij. eney. Quadrupedãre putrẽ ſoni „ tu quatit vngula camp. Quadrupes. dis.i.qttuoꝛ hñs pedes.⁊ ðꝛa q̃drꝰ ⁊ pes.Et ẽ ge.cõisↄſtructõe.ſʒ oĩs de clinatõe ſiẽ ⁊ diues.Et h quadrupes.diſ.i. equꝰ.Et h̊ quadrupedes.dis.q̃libet beſtia quattuoꝛ habẽs pedes. Quadruplꝰpla.plũ.ðꝛ a quattuoꝛ ⁊ plica.q̃i quattuoꝛ hñs plicoss. Quadruplatoꝛ.toꝝ.⁊ quadruplicatoꝛ dicit᷑ vſurarius in quadruplũ ſua recipiens. Quadruplatoꝛ etiã ðꝛ ſenex vel cõtractꝰ qui duob pedib ⁊ duobo bacul ſuſtẽtat ꝑ plã tas incedit.⁊ coꝛ dꝛu.naturaliter. Quadrꝰ.dꝛa.dꝛũ.i.qttuoꝛ angulos hnñs ĩ q̃t tuoꝛ lateribo.⁊ ðꝛ a quattuoꝛ. In h̊ quadra dꝛe.i.quarta ꝑs panis łalterrei. Uñ Ju/ uenałl. Ut bona ſũma putes aliena viuere quadra.Et quadro.dꝛas.vᷣbũ actiuũ. Jñ hec quadratura.re.⁊ coꝛ. qu. Quadruuiũ.uij.n.ge.locꝰ vbi quattuor vie ↄueniũt ⁊ tẽdũt ad idẽ In quadruuialł.o. t. ⁊ B le.qð ꝑtinet ad quadruuii. Qualia lie.eſt qdã auis⁊ ðꝛa qual vl ðꝛ qua lia a voce quã facit.ſ.quaquera. 4 — Qualis.cõ.g.⁊ h le.nomẽ relatiuũ ⁊ interro gatiuſ q̃litatꝭ Iñ q̃lit᷑ aduer. interrogatm̃ ⁊ hec q̃litas tat. Et qualificatiuꝰ a.ũ.Etẽ qualitas ſʒ quã quales eſſe dicimur. vt ſʒ albedinẽ albi dicunur.Et ẽ ꝓpꝛiũ qlitat ſjʒ eæã ſil evl diſſile dici.Et nota ꝙ relatiuũ q̃li tat trabit gem? a ſeqnte dictoe. vt Nullum deo tale ſacrificiũ qualẽ ʒelł aiap. qus Quãpaucus.ca.cũ.i.valde paucus. Quãat.ta. tũ. deriuat᷑ ab actõ quã. Iñ ⁊ hec quãtitas.tad.⁊ quãtitatiiꝰ.ua.uũ.Etabla ciuꝰ płis de quãt.ſ.quãtis.cõponit᷑ cũ ꝑ.et ðꝛ quãtiſper.i.q;tũ.vt Quãtiſper valet res iſta. tãtiſper. Et nota ꝙ quãt q̃rit de qnãti tate ↄtinua.ad qð debemꝰ rñdere noia q;ti tatia.vtQuãtes tu.monocubit tricubitꝰ magnꝰ.puꝰ. Dzʒ qt q̃rit de quãtitate diſcre ca. ſiue nũero ad qð rñũdent᷑noia numera/ lia. vt Quot ſut iſti.duo.tres.Et huic expo ſitõi ↄcoꝛdat Papᷣ.dices.q;ta. q;magna.qᷓ; pua. Un Jacobo in epᷣla ſua. Ecce quãrus ignis q;magnã ſiluã incẽdit.i.q;ꝑuꝰ ignis q;magnã ſiluã incẽdit.Quãtꝰ⁊ tat ad me/ ſurã.Quot ⁊ tot ad numeꝝ ꝑtinet. Jñ q;til lus.la.lũ.⁊ quãtulłꝰ.la.lũ.ambo dimi. Qnartanꝰ.na.nũ.i.quart᷑ꝰ.vł qð q̃rta die cõ tingit.łaffligit.⁊ ðꝛ a quartꝰ et ̊ quartana ne.pꝓ quadã ſebꝛe q̃ quarta die veat. Quartariũ.rij.qdã mẽſura q̃ quartã ꝑtẽ ſex tarij caput.qð etiã h q̃rtallũ ðꝛ.Quartallũ etiã ðꝛ caniſtꝝ ł cophinꝰiĩ qͥ moꝛtui efferuf. Quartaꝝ tres ſunt ſpẽs. Vna ẽ debita iure nature qᷓ ðꝛ bonoꝝ ſubſidiũ.q̃ hodie eſt au/ cta ad trientẽ ⁊ ſemiſſem.fᷣm numen filioꝝ. Vnñ Quattuoꝛ aut infra dãt natꝭ iura trie/ tem. Semiſſem vo dãt natꝭ qͥnq; vel vltra Alia ẽ trebellianica.Tertia falcidia.de qͥb in.c.renũciꝰ.de teſta.in glo.ſuꝑ vᷣbo.q̃rtã ꝑ tem. 2 cſi pae teli v. Et dꝛñt trebelliani ca ⁊ falcidia ĩ h.qꝛ teſtatoꝛ pᷣt auferre falci/ diar guare beredẽ e ipam nõ derrahat tre belliagnicã vᷣo nõ pᷣt interdicere ſiii· Quartꝰ.ta. tũ. ta oꝛdinale q́; numerale. Quaterdenariꝰł qttuoꝛdenari.a.ũ.⁊ a q̃t tuoꝛdeci.vñ Hiero.iꝓlogo Mat. Sicq; q̃terdenario nũero trifoꝛmit᷑ poſito.i.ter. triplicato qᷓterdenario poſito ĩ ſerie genea⸗/ logie. Hoc ãat dirxit.qꝛ ĩ genealogia illa tres ”Mc Querela. ẽ ius q̊ddã reſcindẽdi teſtm̃ vł do qᷓterdene ponũt᷑.vna patꝝ. alia regũ.tertia ſimpliciũ.Et ſunt quadragintadue ꝑſone es qter / ibi nũerate.qꝛ ter quattuoꝛdeci ł dene faciũt quadragintadu. 42 . Quaternariꝰ.ria.riũ.ðꝛ a quaternuſ.Et hic quaternariꝰ.rij. ꝓ tali numen. Quater nio.onis.ðᷣ qͥ q̃ttuoꝛ milites hʒ ſb ſe ⁊ ð8 a qᷓttuoꝛ.vñ Act.xij. Tradẽs q̃ttuoꝛ q̃ . . ꝓferũt quaternio ꝓ quaterno.ſʒ falſo. Quaternꝰna.nũ.ðꝛa quattuoꝛ.Et h̊ quater ternioibs militũ ad cuſtodiẽdũ en. Quida,z nuſ.ni.vbi quattuoꝛ charte.ſ.octo folia ſũt In quaternułꝰ.li.dimii. peſtũ qᷓ ĩ adoleſcẽtes. Certia galliciniũ.id viri. Quarta anlucanũ.in qua ſenes. Has dñſis alijs noibo noiauit.ſ.ſero an media no . tuoꝛ ⁊ dies. Jñ q̃driduanꝰ. ⁊.iſi.i. hñs qttu Quattuoꝛ ẽ oĩs ge.⁊ ĩdecli.⁊ tſiiñ /oꝛ dies. plis nũeri.Et vt dic papᷣ.duobot.ſcribit᷑. Quatruo⸗ vigilias noctꝭ ponit mgfr̃ ĩ hiſto⸗ vigilias faciũt excubãtes ĩ caſtris.Pꝛia ðꝛ cõticiniũ.ĩ qᷓ oes ſił vigilãt. Ocðda vo intẽ/ ertia galliciniũ.ĩq̃ᷓ cte.an gallicãtu.an mane. Marci.xiij. ⁊ cõponit᷑ a quattuoꝛ ⁊ decc.· Quattuoꝛdeci eſt oĩs ge.płis nũeri ⁊ idecli. Quatuoꝛdenꝰ.na.nũ.⁊ qᷣttuoꝛdenariꝰ a.ũ.a⸗ qttuoꝛdeci.⁊ h̊ͥ qttuoꝛdenari.rij.⁊ q̃ttuoꝛꝛ decimꝰ.ma.mũ.⁊ quartuſdecimꝰ.ma.mũ.?⁊ q́ttuoꝛdecieſ.i.qttuoꝛ vicibodecẽ.aduerbiũ Quaxũ vel quaſquũ.ðꝛ ſonꝰ ranag. Quendã ꝑ n.ſcribit᷑in pᷣma ſyllaba.qꝛ m.ĩn mutat.⁊ ð a qͥ. ⁊ declinat᷑.qͥdã.q̃dã.qddam vel qddã.Et vt dic Hug.Cũ dicimꝰqndã certũ aliquẽ volumꝰ ĩtelligere.ſi nõ expᷣſſe- rimꝰ nomẽ q̃ dinoſcit᷑.vt illð Matth. xxv. Ite ĩ cinitatẽ ad q̃ndã.ſi em̃ dixiſſet ad quẽʒ „ cũq; vl ad quẽlibet.nõ eſſet cer hõ. Scie⸗/ bat em̃ qpe dñs ad quẽ mitterert. Quenq;.eundẽ.eandẽ.veruntñ ſcribũtꝑn. mutat᷑ em̃ m.in n.⁊ ita de ſilibj. Quercetũ.ti.locꝰ vbi quere creſcũt ⁊ aſun dat. ?2 ðꝛ a qnerc.Et querceꝰ. cea. ceũ.qðᷣ 8 quercu totũ eſt.⁊ p.pe.querceti. Quercꝰ.cus.cui.arboꝛ eſt młtũ annoſa.⁊ ðꝛ aqro.ris.eo ꝙ ea ſoliti erãt dij gentiũ dqͦren tib reſpõſa pᷣcinere.ſic ait Iſið.etymo.xvjj. Ub ðꝛ a qrẽdo.qꝛ antiqͥt qrebãt ibi gläde,/ ad comedendum. Querimonia.ni Iñn qnerimonioſus.ſa.ſum. nationẽ vl dotẽ in totũ ceptaʒ. ⁊ cõpetebat reo ex his q̃ acta ſũt vł in ꝑte. Nõ ei eſt ppe actio.qꝛ nõ agit᷑ vt qͥd det vł pᷣſte᷑. Necp pꝛie accuſatio.qꝛ nõ accuſat᷑ s vt puniati coꝛpe.ſʒ obtinet mediã viã.⁊ aꝑit viã ſucce dẽdi ſᷣm Aʒo.in ſum.C. de inoffi.teſta. Querela ĩofficioſe dãnatõis ĩducit᷑ ad iſter lofficioſi teſtamti.⁊ ↄpetit liberꝭ ł ꝑentiba dſio debito bonoꝝ poſſeſſoꝛi ſubſidio inid excluſo. Et dat᷑ illos qͥb datũ eſt in vu,ʒ ßpᷣm Zzo. Querela ĩofficicioſe dotꝭ ĩducitad inſtar do rijs ſuꝑ illũ textũ Mar. xiiij. Quarta ãt vi/ gilia noct venit ad eos vbi dic Quattuoꝛ gllat. Sca vo inté⸗/ engncatiſe latmin, fſehtinriſth (ſtoonis f iſtooiiin ſſütledn erinettaͤh chofn Bzoi niangtonnen. e.i.lamẽtatio.⁊ ðꝛ a q̃roꝛ.ri. Uchaſignic wormeris is crimiefranda dedfodicata lſiſen? ſq Jiqueſtiona (eſto incids lebatreo erbi Jem. xtpacde Qeſtio emenci emergütilire, Valandicitn dedonlnomalt⸗ dialar G lupulno liderecor tine ſopoſeſiöie Mrole ſa vetl ſtoſtat nonct ſer tollel pnia Fiſtodzerdedt pulere de ſon. ſevediffalift „ luraibiicig Gbeljntdecanig lſiar Vdr if ſnlentktln Tm ende duobntſeit vonitmgrihid⸗ in. Ouamirn wbidieOun icſng pei Scdzfoiz erma gllicnii inquaſenench Ileroanmei glisnüentiiti cc. anordenamait nmn römn decind mani⸗ ichydeci gaucti ſon'mnar. ffllba ani Alagi ii en Cidicindirei lere ſinoͤeroſ⸗ 15 Dandn dinſſetaugii tan ho Ocl⸗ nmñſenbürpt. hbd. ccüt abon cnci add necni. lmiannoſan de gentin fen emob Harchittbigitt atio t5rint chen. cchin ingri Hocit weſit. ſerh cutit nn ia nfn natõis inofficioſe.⁊ cõpetit filijs cũ matre cũ oĩa vel pene oĩa in filioꝝ fraudẽ dedit.p ſe vl p filia vł muliere alia ſᷣm Aʒo.eo.ti OQuerela ĩofficioſi teſtamẽti dat᷑ omibo qͥ tꝑe mortis iminetis ab inteſtato pñt ſuccedere exheredat vł pᷣteritꝭ. õ ſcptos heredes vł fi OQunernꝰ.na.nũ.i.ad quer /deicõmiſſarios cũ ꝑtinẽs.vl de quercu exñs. HMMä Querquera.re.i.febꝛis acuta.⁊ ðꝛ a q̃roꝛ.riſ quia facit hoiem ↄqueir. Qneruł.la.lũ.pe.coꝛ.i.garrulłꝰ.la.lũ.vł ſepe vł frequẽter qᷓrelas faciẽs. Jñ q̃ruloſus.ſa ſum.i.q̃rela plenꝰ. Queſitio.onis.f.g.ðꝛ a q̃ro.rꝭ.⁊ ſincopat᷑.⁊ ðꝛ q̃ſtio.oniſ.i.inqͥſitio.cã.ł diſceptatio Iñ hᷣ q̃ſtiũcula le.di.i.qſtionari a.ũ.qð ad qſti onẽ ꝑtinet.⁊ h qſtionaririj.q facit qſtionẽ. Queſtio ſᷣm Aʒo.ĩ ſum. C.e.ti.ẽ inqͥſitio ve/ ritatꝭ ꝑ toꝛmẽta. Uel eſt oꝛõ interrogatina Vel alia ſignificatõe idẽ eſt qð toꝛmetũ.qꝛ toꝛmẽtis vᷣitas inqͥrit᷑.vt cũ f̃uꝰ toꝛquet᷑ p crimie fraudati cẽſus.aut leſe maieſtatꝭ.vt de dño dicat q̃ nouit.ita capit᷑ ꝓ toꝛtura in l ſi ſeruꝰ.S.ſi q añ queſtionẽ.ff.de vſufruc. Iñ queſtionarij ⁊ dicunt᷑ toꝛtoꝛees. Qnueſtio incidẽs.ðꝛ illa qͥ añ litẽ centã cõpe/ tebat reo.exhis que acta ſunt inter ſet acto rem. vt pac.de nõ pe.rẽ inuti Queſtio emergẽs ðꝛ ea q̃ pponit᷑ ex his que emergũt ĩ lite.vt ſi qrit᷑.an iſte poſſit teſtari yel an dãda ſit dilatio.vel ↄſitii. * Queſtio ꝓpꝛietatj eſt in q̃ de ſol ppꝛietate. hẽ de dominio vl q̃ſidñio ẽ q̃ſtio.de cau.poſ. ⁊ pꝛi.cũ dilectꝰ.Et dico qi dominioꝓpter res ĩcoꝛpales q̃ nõ poſſident᷑.vt in ſpũalib⸗ Inſti.de re.coꝛ.⁊ incoꝛ.S.incoꝛꝑalia. ¶ueſtio poſſeſſiõis eſt in deſola poſſeſſi one ↄtrouer ſia vẽtilat᷑. de giicone uꝑ ſpo. Queſtio ſtatꝰmouet᷑ cũ qͥs vẽdicat᷑ ĩ fuũ.C. de aſſer.tollẽ.l.vnica.ĩ pn.⁊.liiij.di.freqns Itẽ q̃ſtio dʒ eẽ de dubio.c.cũ ĩ iure.ð ele.c. de muliere.de ſpon. ⁊. Lancille C. ð fur. itẽ dz eſſe de difficili. ff.ad carbo. Queſtiũcula.le.f.g.i.pua.queſtii. Queſtoꝛ.oꝛis.idẽ eſt qð qſitoꝛ.ſ.qͥ in loco iu/ dicis exqͥrit de cauſis.⁊ðꝛ a q̃ro.riſ.ꝑ ſynco pã.pꝓ q̃ſitoꝛ. Vl ðꝛ q̃ſtoꝛ qͥ q̃ſtionibo pᷣeſt.⁊ q̃ſtoꝛ dicebat᷑ olim qͥ qrebat ⁊ ꝓcurabat tri las. ad ꝗſtoꝛẽ ptinet Silrꝑ ſyncopã ðꝛ h̊ q̃ſtrix.idẽ qð qſitrixł vxoꝛ queſtoꝛis ſ̃ᷣm Hug. Itẽ q̃ſtoꝛ qũq; ðꝛ mercenariꝰ.qͥ pᷣdicat pter ſumptus. 8 here.inſti. S. hereditas.in glo. vmappl romani. Iñ b qſtura.re.eiꝰ digni St qᷓſtoꝛiꝰ. ria. riũ.qð ad qᷓſtoꝛẽ ꝑtinet. Queſtoꝛes illuſtres.ſic dicti ſunt.eo q; pecu nie publice querẽdo ꝑ mũdũ ⁊ ↄſeruãde ſi ueↄgregãde curã⁊ ſolicitudinẽ hẽrent ⁊ ad B creati erãt. ⁊ dicebant᷑ queſtoꝛeſ erarij.ab ere.i.pecunia dicti.ff.ð oꝛi.iur̃.l.ij.S.exaciꝭ deinge regibi.poſt pn.le. SJ Qnueſtoꝛes ſacri palatij dicũt᷑qͥ ĩ palatio pn/ cipis libꝛis pᷣncipalibo legẽdis vacabãt.nõ dico ſentẽtijs.qꝛ illuſtres tm illas legebãat. Vel dicebat᷑ qͥ idẽ officiũ gerebãt in domo imꝑatoꝛꝭ. Talis etiã candidatꝰ pncipis di/ cebat᷑.⁊ ſic capit᷑in ꝓhe. Inſti.ff.de offi.q̃ ſto.l.j.in fi.⁊.ff.de oꝛi.iu.l.ij.S.deinde. Queſtoꝛes patricidij dicũt᷑ qͥ cauſis capita/ libo pᷣfecti ł pᷣpoſiti erãt. ff.de oꝛi.iu.l.ij.S.pᷣ all. In exqueſtoꝛ.i.extra queſturã poſitꝰ. Queſtuariꝰria.riũ.qͥ q̃ſtu viuit.ſiẽ̃ mercatoꝛ ðꝛ a queſtꝰ. Iñ queſtuarie dicunt᷑ meretri ces.qꝛ queſtu coꝛꝑis vint. Queſtꝰ.tus.tui.i.acqͥſitio alicuꝰ rei.⁊ dꝛ a q ro ꝑ ſyncopã ꝓ queſitꝰ. Iñ qſtuoſus.ſa.ſuʒ id eſt.queſtibo plenꝰ vł lucroſus. Itẽ q̃ſtus ſta. ſt̃.mobilit.eſt ꝑticipiũ de queroꝛ.ris. Quicũq; cõponit᷑ ex qͥ ⁊ cũ ⁊ q;. Ab h̊ relati/ uo q trahit vim relatõis.qꝛ reqrit duo ver ba ſicut b relatiuũ qͥ. A pᷣpoſitõe cũ hʒ vt ſit collectiuũ.A ↄiũctiõe q; hʒ vt ſit diſtribu/ Quidda.i.aliqͥd modicũ.n.g.eſt. tiuum. Quidã vᷣo ꝑ vnũ d.maſ.g. e/ſ. Quies.qͥetꝭ.⁊ qͥes qͥei.in eodẽ ſenſu.i.trãqͥlli tas vl pax.⁊ ðꝛ a qeo.es.Et cõponit᷑ reqͥes. ei.⁊ reqes.etis.ĩ eodẽ ſenſu. Sʒ diſtingue. ſimplex in vſu ẽ f̃m tertiã declinatõʒ.⁊ non ſm qͥntã. Sʒ cõpoſitũ ſ̃ʒ qͥntã declinatiõʒ eſt in vſu.⁊ nõ ᷣm tertiã. Itẽ a qͥeo vła qͥes ðꝛ q̃es qͥetis.ge.o.i.qetꝰ.Et cõponit᷑ inqͥes. etis.oĩs ge.i.ſine qͥete. Et licet q es ⁊ inqes habeãt e.coꝛreptã in ntõ.tñ eã ꝓ.in obliqͥs Quietꝰ.ta.tũ.pticicipiũ a qᷣeo.es.i.q qeuit.⁊ qetꝰ.ta.tũ.nomẽ.i.quiete plenꝰ. JMM Quinariꝰ.ria.riũ.ðꝛ a qͥnq;.Et ſubſtãtiue h quinari.rij ꝓ tali numero. HZ Quincuns eſt ꝑs aſſis ↄſtãs exqͥnq; vncijs ⁊ nõ ðꝛ reſpectu toti aſſis.qꝛ nec multipli/ cat nec duplicatꝰ reddit ſuũ totũ. Inſti.ð Quindecim nũeri płis.oĩs.g.⁊ ĩdecli.⁊ ↄpo nit᷑ a qnq; ⁊ decc. Qninden.na.nũ.pe.p.ðꝛ a qͥndecim. Etqͥn tuſdecimꝰ.a.ũ.⁊ qndecies aduer.i.quinde Quingenti.te.ta.i.quinquies centũ ⁊ dicit᷑a quinq; ⁊ centũ.⁊ mutat᷑ c.in g. — Oninio.onis.ðꝛ a qͥnq;. ſiẽ hͥ ternio.oniſ.a Attuoꝛ. Uñn ⁊ i plogo Sophonie diẽ Hie ronvymꝰ. Hoc ſi veꝝ ẽ. Gophonias pha qᷣ nione. vt ita dicã ꝓphetico.⁊ glłioſa maioꝝ ſuon ſtirpe generat' eſt. H dic Hieronymꝰ qꝛ Sophonias quint nũerat᷑ in generatõ ſua. Dʒ qꝛ quinio non eſt in frequenti vſu iõ dicit Hieronymꝰ vt ita dicã. Oninq̃gen.na. nu. pe p. vz a quinquaginta Itẽ quinq̃geni dicũt᷑ quiĩ capite ſunt quĩ/ quaginta militũ ↄſtituti. Quinqgeſima da qnquagita. ? durat a do minica q̃ cãtat᷑. Eſto mihi ⁊c.⁊ terminat᷑ in ipſa die paſce. =DG Quinquãguł.i.quinq; angulos hms. Quinqtres.hoꝛũ quinqtrin.⁊ hͥ quinqtria. boꝝ triũ vł trioꝝ.qdda feſtũ ſic dictũ a qn/ q́; atris dieb.Quĩq; eĩ dies atros.i.aduer ſos habuerũt romani ab anibali ⁊ galł ob/ ſeſſi. qb diebo nemo fuit auſus exire.ſed po ſtea liberati ad illoꝝ dieꝛ memoꝛiã fecerut ill feſtü. vñ Oꝛati ĩ epi. Ac potiꝰ puer vt feſMqnqtriboolim. Alij dicũt ꝙ qnq̃tria di cũt᷑a qͥnq;⁊ triba qꝛ qnqes fiũt ĩ tribanis. qꝛ ter ĩ qͥnq; ãnis ⁊ durabat tłe feſtũ ꝑ qͥnq; Quinq̃triũ.trij.Hqͥ nqſtriũ.i.qqnq dies poꝛticuũ ãbit' ł ſpaciũ vbi ſut qnq; poꝛticꝰ QOQninq; nomẽ indecli.oĩs.g.płlis nũeri. Jñ nqes aduer. quint.ta.tũ. ⁊ quinꝰ.na.nũ. — Quinq;foliũ.lij.herba q̃dã.quã grecivocãt „ — „ . „ 2 eneen nũero folio. ninquẽnis.niſ..t.⁊ ̊ ne.i.qͥnq; annoꝝ iñ HG; qᷣnquẽniũ.nij.ſpaciũ quiq; ãnoꝝ. Eth̊ᷣ⁊z 5 quiquenalis. 2 8̊ le. vñ. ij. Mach.iin. Lũ gũt quiquẽnal agon tyro celebꝛaret᷑. Et ꝓ. na. In h quiquẽnalitas.d.i quiquẽniũ.vł quinquẽnis tꝑis etas. Et nota ꝙ quiquẽ/ nale tpis ẽ.ſʒ quiquẽne etatꝭ Itẽ quiquẽna lem dicimꝰ annũ.ſʒ quinquẽnem puez. Qninqueſſis.hꝰ quinqueſſis.i.quĩq; oboli. vel pᷣciũ quiq; oboloꝝ.⁊ ðꝛ a quiq; ⁊ aſſis. Qninquinat.tus.tui.i.ſpaciũ quinq; ãnoꝛꝝꝛ Quiquinꝰa.ũ.i.quiq; annoꝝ.ł quiquieſan nus. Dic ei dicimꝰ bimꝰduoꝝ anoꝝ. Cri/ mus triũ annoꝝ.Quadrimꝰ q̃ttuoꝛ ãnoꝝ. Dic dic im quiquimꝰquiq; ãnoꝝ Jñ quĩ quimulꝰ.la. lu. diim. Quinquinoctiũ. ctij.ſpaciũ quĩq; noctiũ.⁊ ſicut dicebãt antiſaiu. Quinquiuir.uiri.qui ſub ſe hʒ quĩq; viros. 28: a quĩq; ⁊ vir.⁊ hic quiquiuirat.tꝰ.tui. nox. ctiſ.vł potiꝰ a noctiũ.ctij. qnqͥuira pe coꝛ. ð mulier qᷓ hʒ qnq; viros Quintanꝰ.na.nũ.i.quit/ vł quita. ſub ſe. die vtingẽs vl affliges.⁊ ðꝛ a quiq; l quitꝰ. AIß quitana. ne. ðꝛ feb⸗ꝭ ꝗᷓ quto die affligit Eth quitana ł quitina.ðꝛ quita ꝑs platee q̃ carpentũ ꝓgredi poteft. Quintine etiã dicũt᷑ floꝛes maloꝝ punicoꝛũ ⁊ tũc eſt grecũ nomeee. Qnitilis.lis.quidã mẽſis.ſ.iuliꝰ.⁊ ðꝛ a qͥnq; vł quitꝰ.qi quĩtꝰ a martio. Iñ h̊ ⁊ quintil ⁊ ̊ le.⁊ nota ꝙ iuliꝰ ⁊ auguſt oliʒ dicebant᷑ qnitil ſextil a nüero q̊ͥ diſtabãt a pncipio anni.i.a martio.Antiqui eĩ annũ ĩcipiebat a martis vſq; ad tꝑs nume pompilij oniad digit ianuariũ ⁊ febꝛuariũ.⁊ axpoſuit illos ipnclpio ãni.ſʒ diſtixit illos meſes ſᷣm lũa/ tiões.ſic ⁊ oẽs alij erãt diſticti. Et ita annꝰ remãſit ĩcoꝛrect vſq; ad tpᷣs iulij ceſarꝭ. qͥ cũ moꝛaret᷑ ĩ egypto cũ cleopatra.annũ coꝛ rexit ⁊ diſtinxit ſʒ curſũ ſoł ad idẽ pũctũ in fine ãni redehn cõᷣm gᷣoſuetudinẽ antiqͥ rũ qui ãnũ icipiebãta martio.oẽs mẽſes di cti ſunt a nũ ero qͥ diſtabãt a pncipio ãni.i.a martio poſt iuniũ vt quitilis quitꝰ a martõ Sʒ poſtea ad honoꝛẽ iulij ceſarꝭ.q in illo mẽſe natꝰ ẽ vł aliquã victoꝛiã obtinuit di/ ctus ẽ iuliꝰ. Sextil vᷣo dict ẽq̃ᷓiſext a pnci pio anni.i.a martio.ſʒ poſtea ad honoꝛẽ au guſti qui ĩ illo mẽſe natꝰ ẽ.vł i eo aliquã vi/ ctoꝛiã obtinuit.dictc auguſtꝰ. Noĩia vo ſe/ 4ictn mẽſiũ cõpoſita ſũta nũero.videlic, q̊ diſtabãt a pncipio ãni.i.a martio.⁊ ab h̊ noĩe imber.vt ſeptẽber a ſeptẽ: imber.octo ber ab octo ⁊ iber.qi octauꝰab ĩbꝛe.i.a mar tio.iqᷓ imbꝛes ⁊ pluuie abũdãt.⁊ ſic dealijſ Quipaꝝ.ri.n.g.eſt genꝰ herbe a grec dictuʒ qʒ heat vᷣtutẽ feruẽtẽ.et vt dicũt quida.ſpe cies quipari ðᷣꝛ cinciber.et videt᷑ ↄponi ab eò̊ pyr qͥd ẽ ignis.qꝛ ðꝛ eq̃ri ignippt᷑ caloꝛ? Quiris lingna ſabinoꝝ ðꝛ haſta. In h quiri na.ne.i.haſta. Et h quirinꝰ.ni.dict᷑ ẽ romu lus qui ſꝑ haſtatꝰ ĩcedebat.vł qꝛ haſta eꝰpꝰ moꝛtẽ ĩ auẽtino mõte fixa ðꝛ floꝛuiſſe. In h quiris.riᷣ.dictꝰ ẽ quilibʒ ciuis romanꝰ.qꝛ romani a romulo. ¶l romani dicti ſũt qui rites qi haſtati ⁊ foꝛtes.vñ ⁊ qnq; quirites dicũt᷑ milites q haſtã ſecũ defer̃t.⁊ ꝓ.quiri/ pe.gti.qritꝭ.⁊ circũfſectit vltimã quirꝭ i ntõ ſiẽ olim ĩ integro fiebat.qꝛ decliabat᷑. qui ritꝭ.hꝰ quiritꝭ. Et deſinit ntũs ĩ is pðᷣ.qͥris. Quis vł qui. Quis hʒ ſedeci cõpoſitiões.et 282 a qu ratꝰ. t. tui. ſyllabicas adiectões. Cõpoſitiões em ſunt ei dignitas ⁊ qnqͥuira.re.vxoꝛ qnqͥuiri.vel ſeptẽ.ſ.ſiquis.nequis aliquis.nũquis.ecqͥ eniczr Gctg il tnlp Gn D ſpüdeniut thonrpgrann Chureſuen Kepureyn t aufigli l (aſuorfemiude günenian⸗ (Minioecit ßicr Oun liputnsſpeid Ultnsſflabicn Pods Oi gnoccon. ſlabeditin noponec⸗ öreopithe⸗ rrogato mo dirigite ſic ois inuita i ame l ninngiu Quſooilear ſi tſtpulas Dici ddcrice, Aiämuenuaan AUormtmodia (ckfin ug eane Fdaſuligs OAdcikanian Cljeſuntlenie itntetcnnaßi. Qlorihis)t ope hhijfered oenhmniinoi ſe mnorcin nn Beenomang monnor, ro geigeclit Cini hfininine⸗ lrocinte. nrq⸗ Cungioraiz, S räbznen Lqrin i Ragigigi⸗ dquiodeſce Kaningi 3Mlonpini iulis re Jührdnm Guſt'olizdicne diſtabirenene neiannüicpier hepoſnpägnild ni Taoſurli⸗ Hosmmeſesfini diſticn. Etinm tßs iulizcein Kopatra Arg i oladigeici⸗ niſuemainiti. mmooisnniſen bütapnapoitii nitlquitann iniicchn:. dinlo. wrüiobninutdn tiiſen ahr Eenaohonorian ylicoaligi n/ ul. irioſe- nücro nideliq 1manno.145 etimder o wawidniawar ditaſicdedi adea gec dian icitgnicu c wiöck onilh cirigigkoln z:daſtn Rhli rur ni dicheunn find: ſoniſef. lipzinisfoliai . vomnanidie ſie on innite uiſpiã deriuat᷑ a quis.⁊ ẽ figure ſimplici vdie 186 7 ĩpoꝛtat purã infinitatẽ.ſic aliqs diuerſam ꝗA: piareẽ facere purũ vñ quiſpiã hõ currit id ẽ.pure vnꝰ.⁊ ſic qᷓndã diſcretionẽ facẽ cir ca ĩfinitatẽ. recipit ãt H̊ femininũ piã ĩ actõ vnuſquiſq; ⁊ quiſquis. Quis aũthʒ quicq ctões.ſ.quiſnã.quiſpiã.qſputas.qᷣſq;. ⁊quiſq;. Sʒ qui recipit qᷣttuoꝛ adiectões.ſ. quidã.quiuis.quilibet.⁊ quicũ;d. cegc latine doctiſſimo placet. ri.⁊ poſt geminationẽ aſpirari.vt Pyrrhuſ mirrha.⁊hmõi. Ita eĩ pꝛiſciano lingue gre Naab meretrix fuit ĩ hiericho quea bſcõgit ſpeculatoꝛes de filijs iſrael.⁊ iterpᷣtat᷑latitu do vel fames vel impet ⁊ acuit᷑ in ine. RNabbi acuit᷑ in fine.⁊ iterpᷣtat mgr̃ ſiue do/⸗ cens me.ant mgr me.. caſu.qꝛ femĩa de facili imutat᷑.⁊ cũ q̊ nom Rabboni idẽ.⁊acuit᷑ in iiie. Quiſputas piã videat᷑ pati⁊ extra ſuã naturã poni. re/ cte ſumit᷑ ꝑ actm̃ qui rẽ denotat patientem Paßp.dicit.Quidpiã.aliquid modicũ. ſpẽi deriuatiuea quis. Etẽ ibi putas ſyllabica adiectio.⁊ ẽ accẽt pncipal ſuꝑ qͥs. Uñn LZu.jſ. Quiſputas puer iſte erit Et Match. xviij.Quiſputas maioꝛ eſti re gno celoꝝ. Et dʒ acui quis.⁊ ſeᷓntes due pe.ꝓpꝛiũ nomẽ viri t. ſyllabe dñt quari.qꝛ ſuꝑ ſillabica adiectiõe 7 Nabies.biei.f.g.i furoꝛ.iſania.decurſus cũ impetu. In rabiecula. le. di. i. pua rabies. ? rabioſus.ſa.ſum. In hͥ rabioſitas.tatꝭ. Itẽ a rabieſðꝛ rabułꝰ.la.lũ.⁊ rabidꝰ.da.dũ.pe. coꝛ.l. rabie plenrabiei dat. furoꝛe plennus irat.inſanꝰ. Iñ rabidulłꝰ.la.lũ.dimi. Babſates ſcribit᷑ ꝑ b.in interpᷣtatõibo.⁊ coꝛ. Racemifer. ra. rũ.i.racemos ferẽs.⁊ coꝛ.mi. nõ eſt poneẽdꝰ pncipał accẽtꝰ.Et nota ꝙ qͥſ Racemꝰ.mi.ẽ botriois ꝑs.ſ.ramuſcub cum iõ recipit ̊ ᷣbũ putas ĩ ſcdᷣa ꝑſona.qꝛ oĩs ĩ dirigit᷑⁊ ſic tal adiectio cã cuiuſda excitati onis inuẽta fuit. Omiĩs aũt excitatio firad ſubam ⁊ nõ ad accidẽs.⁊ iõ cũ alijs infinii non iungiaer. Ouniſquilie.aꝝ ſũt ſtipule ĩmitte ſurculis ac folijs aridis.ſ.q̃dã palee minutiſſimeqᷓs vo cãt ſtipulas.Dicũt᷑ etiã quiſquilie q̃ſi quid quid cadit.i.qcquid ſuꝑfluitatis ex arboꝛe vł aliq̃ materia cadit.vt purgam̃ta frum̃ti vuis vel vua.Et botrio grecuũ eſt. terrogatõ mouet.⁊ pcipue illũ ad quẽ ßmo RNacha.i.ĩanis ⁊ vanmꝰ.quẽ vulgata iniuria abſch ſenſu. labſq; cerebꝛo dicere poſſumꝰ2 7 ẽ hebꝛeü.⁊ acuit᷑i fine. Uł qð meliꝰ eſt.ra cha eſt iteriectio affectũ indignãtꝭ oñdes.ſi cut cũ dolemꝰ dicimꝰ heu.⁊ cũ letemurvah ſiir cũ indignamur dicimꝰracha. Rachel iterpᷣtat᷑ ouis.qꝛ p ea Jacob pauit oues Laban ſoceri ſui. Itẽ interpᷣtat᷑ viſuʒ pncipiũ.vl mũda.vł vides deũ.Etpᷣt eſſe ĩ decli.vl pᷣt declinari h̊ rachel.lis. Et p.pe. ⁊terraꝝ.⁊ modici ſurculi.ſtercoꝛa.⁊ ſilia.? ia ſignificat vitã ↄtẽplatiuã. 4 ſic ſm Hug.a quid neutro ⁊ cado cõponi᷑ I quiſquilioſus.ſa.ſũ.i.plenꝰ quiſquiljs Nadicula.le.dimi.i.ꝑua radix. Uel dicũt quiſquilie a qͥs ⁊ curo.as.qi cui cure ſunt ille.vł quis curat ð illis ꝓpt᷑ ſui vi litatẽ. ⁊ coꝛ.j.ancAl. Qiotẽnis.ↄ.t.⁊ ̊ ne.⁊ q̊tennꝰ.na.nũ.i.q̃t an Quot.ᷣ.ge. idecl. plis nue terro gatiuũ.infinitũ.relatiuũ. Iñ qt.ta.tũ.nũe nox.⁊ hʒ q̃rere de nũero ãnoꝝ. Ad q̊ddñnt rñderi hmõi noĩa. decẽnis.triẽnis.⁊c. łiſte gtũs annoꝝ cũ noĩe nũerali. vt qtennis es tuoꝛ annoꝝn. Z ʒ — decli.⁊ tm̃ płis nũeri ẽ.⁊ iterro/ rale ⁊ oꝛdinale.vt q̃t es ĩ bancho.pmꝰ.ſcõſ ODuor es ĩ oꝛdine.qrt.quintꝰ.i.acholytus 18. 1r inibo. In grecj voĩ pncipio dictio mnmnnſ fuerit dʒ aſpirarivt rhetoꝛ ro Sine aſpiratione ĩ latinis dictio radix pe.gtii adicoſus.ſa.ſum.i.plenꝰ radicilbd. ſadiꝰ.dij. m. g. inſtrᷣm ẽ texedi.ſ.pectẽvł na uicula.vł lignũ qð diſtinguit ſtamia.⁊ ðꝛ a rado.dis.eo ꝙ radẽdo fiat. Itẽ radiꝰ ðꝛ q̊d dã gen oliuaꝝ ob lõgitudinẽ qꝛ lõge ſũt ad ſilitudinẽ radioꝝ. Radiꝰ ẽt ðꝛvᷣga qᷓ geome tri figuras faciũt ĩ ſuppoſito puluere.itẽ ra diꝰ ðꝛ ſplẽdoꝛ ſtellaꝝ ⁊ ſoł.⁊ ðꝛ ſic ꝓpt᷑ lõgi/ tudinẽ.qꝛ lõge emittit᷑ ⁊ dirigit᷑itẽ radꝰ dðD illð retm̃ ⁊ ſubtile lignũ qð a modiolo rote vſq; ad cantũ dirigit᷑ ⁊ i vtroq; infigit᷑. nñn Gꝛeciſmꝰ.Hicaſtextoꝛ radiũ.radiũ q̃ʒ ſoł Atq; rote radiꝰ tibi ſit.nõ iuenio płꝰ. oꝛte nõ fuit memoꝛ vᷣgule geometri. vñ dicamꝰ ſic. Sitq; rote radi.radiꝰ ſitpuluere tractꝰ Raditx.cis.ſ.g.ðꝛ a radi.qꝛ q̃ſi qbuſdã radi is fixa terre ĩ pfundũ demergit᷑. Ul ðꝛ a ra do. dis. qꝛ ſi eradat᷑ nõ repullulat. Jñ radi citus aduer.i.fundit? vſq; ad radicẽ.? pdu. —84 338 NBaphanꝰ.ni.greci.nos radicẽ vocamꝰeo ꝙ toꝝꝰ deoꝛſuʒ mittit᷑.cũ reliq̃ olera magis in ſũma pſiliat. Cuiꝰ ſemĩe macerato quiſq; ſuas manꝰ infecerit.ſᷣpẽtes ipune tractabit Exipᷣius radice etiã ebur albeſcit. “ RBaguel.elis ꝓpꝛiũ nomẽ viri.De q̊ ĩ auroꝛa ð2. lauſit opes habuit q̃ raguelis erãt. RBalla.le.f.g.veſtis q̃ vulgo ðꝛ raſił ⁊ ðꝛ a ra do. dis. Et h rallũ.li.i.raſoꝛuũ. Nama ciuitas ẽ iuxta gabaa.ſic hẽt᷑ Judiẽc. xix. Et diſtat.xij.miliaribo a bethleẽ.ſic diẽc glo.ſuꝑ illud Matth.ij. Uox ĩ rama audi/ ta eſt ⁊c. Et iterpᷣtat᷑ excelſa vel exaltata.ſeu tonitruũ aut exaltatio.Etẽ indecli.⁊ acuit in fine. Uł ſ̃m papᷣ. Rama ẽ viculꝰ ſecꝰ be/ chleẽ in qͥ ſepult fuit ſamuel.ſʒ nüc trãſla/ tus eſt ĩ thꝛaciã.⁊ pᷣt declinari h̊ rama.me. ⁊ tũc nõ accẽtuat᷑ infine. Bameſſes indecli.acuit᷑ in fine.q̃dã ciuiras de q̃ ðꝛ Exo.j.Edificauer̃tq; vrbes tabna culoꝝ pharaoni phitõ rameſſes. Itẽ geñ. xlvij. In optio ſolo terre rameſſeſ.ð hac ðꝛ ĩ auroꝛa Rameſſeſ ex ſe nom myſteria ꝓfert Bamixcis.i.mentula vł vᷣga virił. iñ Ju/ uenabł. Jacet exiguꝰcũ ramice neruꝰ. Iñ ra micoſuſ.a.ũ.qͥ magnã hʒ mẽtulã.ſ.hernioſꝰ Ramꝰ mi.ðᷣꝛ a radix q̃ia radice meãs. Inde h; ramuſcuł li.dimi. Ramꝰꝓpꝛieẽ qð a radi ce vł trüũco manat.ſic a ramuſculo cetera.⁊ ramoſus.ſa.ſum.i.dilatat/⁊ ramis diffuſuſ Itẽa ramꝰ ðꝛ h̊ ⁊ ̊ͥ ramal.⁊ B le.⁊ h̊ ramal lis.i.ramꝰ.Et ꝓ.ra. Vn qdã. Pãpinꝰ eſt fo male vetus purgãdi ſub ere cocctc. Ran indecli.i.ira vł loc ire.Uñ etiã euenit ꝙ efficit᷑ hõ rabioſus. . liũ vitis ramuſculus hꝰ. Itẽ Perſ. tra Rana.ne.fg.ðꝛa ran.qð ẽ ira.q̃ſiiracunda Cũ em̃ iupit᷑ oĩib aĩialibo dediſſet regem ra nis dedit qddã lignũ bꝛeuiſſimũp rege.qð cũ nũq; ſe moueret.rane id ſpꝛeuerunt.qre Jupiter irat᷑ dedit eis ibim.q̃ ranas veſcit᷑ ⁊iõ poꝛe rege amiſſo raneↄquerũt᷑: iraſcũt Ita diẽ Hug. Iſið.aũt dic etymo.xij. Ra/ nea garrulitate vocate.eo ꝙ circa genitaleſ ſtrepunt paludes.⁊ ſonos vocis ĩpoꝛtunis clamoꝛib reddũt. Itẽ dic mgr in hiſtoꝛijs ſuꝑ Exo. Tria genera ſũt ranaꝝ. Unũ fiu uiale⁊ vocale.Aliud minimũ.qð calamitfũ ð.qdð ſi pijciat᷑ ĩi os canis.obmuteſcit.Cer re poſſit. KRaptus. tus.tui. ðꝛ actus vł paſſio rapien / di. ⁊ ðꝛ a rapio.pis.Uł rapt ꝓpꝛie eſt ilici / tus ↄcubitus.? ð a rapiẽdo.i.coꝛrũpẽdo. tiũ magnũ venenoſum.q̃d ⁊ rubeta d. RNanetũ.ti.locꝰ vbi rane abundit. ſancidꝰ.da.dũ.i.iracũdꝰ vł fetid. amarus Bapa.pe.f.g.ðꝛ a rapio.pi randiculꝰ.li.dimi.i.aliq;tulũ iracũdꝰ łrã/⸗ cidus. Uñ Perſiꝰ in pᷣma ſatyra. Rancidu lum qddam balba de nare locutꝰ.Põt etiã rancidũ dici ex vicio.eo ꝙ rãcos faciat.Et coꝛ.pe.rancidus. òM RNancoꝛ.oꝛis.ðꝛ ira.indignatio.doloꝛ.ama ritudo mẽtis.vł fetoꝛ.⁊ ꝓpꝛie carnis ex vetu ſtate pueniẽs. Itẽ rãcoꝛoſus.ſa.ſum.i.rãco re plenꝰ. Et h̊ ⁊ h rancoꝛs.dis.i.iraſcẽs.vel iratus. Iñ rancoꝛditer aduerbiuz.id eſt.ira ſcibiliter. Et hec rancoꝛdia. die.id eſt. ira. Iñ rancoꝛdioſus.ſa.ſum.iracundia vł ira lenns. anella.le.dimi.i.pua.rana. ſanũculus.li.dimi.i.pua rana.⁊ nõ ſeruat genꝰ ſui pᷣmatiui.qꝛ rana ẽ ge.fe.ranũculuſ vo maſ.ge.vt dcit Pꝛiſ. ”MUDU iſ. eo ꝙ rapiat. i. cõ pᷣhendat płterre radiceqᷓ; napꝰ In hͥ rapu la.le.dimi.qð ⁊ rapulũ.li.inuenit. Et H̊ ra/ pariũ.rij.locꝰ vbi creſcũt rape.qð ⁊ rapu lariũ ðꝛ.Eth̊ rapulatũ.ti.ðꝛ cibs de rapis. 2, ꝓpdu. pᷣmã. Naphael ĩterpᷣtat᷑ curatio vł medicina dei. Vbicũq; em̃ curãdi vł medẽdi opꝰ neceſſa riũ eſt h angelꝰa deo mittit᷑ Rapax.cis.l.auidꝰ.ſpoliatoꝛ.cupidꝰ.vł ali/⸗ ena violenter rapiens. Napidus.da.dũ.i.velox vel rapax cũ impe tu currens. Rapacitas.tatis.i.cupiditas.expoliatio. ſapina eſtviolẽta receptio reꝝ.vt in.l.j.. C. vi.bo.rap.Et ðꝛ a rapio.piſ. Etẽ rapina p de.raptatio ex põdere. Jñ rapinla.le.dimi. id eſt.pua rapina.Et rapinoſus.ſa.ſuzʒ.i.ra pina plenꝰ.õmittit᷑ aũ ppꝛie crimẽ rapine cũ ꝑ violẽtiã vi ⁊ aꝑte res alienas qͥs rapit vndecũq;.excepto loco ſacro vł re eccłiaſti ca.qꝛ tũc cõmitteret᷑ ſacrilegiũ. Baptoꝛ.toꝛis.maſ.ge.ðꝛ duobo modis.Eſt eĩ raptoꝛ reꝝ qui bona aliena vi rapit.⁊ ag te.ff.ne qͥſeũ qui in ius.l.ſʒ eximẽdi.Etẽ ra ptoꝛ hoĩm.⁊ maxime mulieꝝ.Et ðꝛ raptoꝛ a rapiẽdo.i.coꝛrumpẽdo.quaſi coꝛruptoꝛ. Et poteſt raptoꝛ excõicarinon ſoluʒ a ſuo epiſcopo.ſed etiam ab ipſo in cu epiſcopa tu rapinã facit. Itẽ denegat᷑ ei penitẽtia.ni ſi reſtituat ablata. vel plenam ſecuritatẽ fa ciat de reſtituẽdo.ſitamẽ habeat vñ redde/ pterpinnene Aitonnmenn,, — 4 7 ſcerr rn⸗ Gchihenp dliAend dijirntniſk Pbcnllawon cnnionohride ii trerr ſunurdme ntiaitcprieefe lerüſoeglien mü itd (toſangmmnen⸗ ctooſidicht⸗ isadutit ſar adomopiist Vrorehabea libotin ſiuey arry riii ſine adue Reaſilis lis.. Mlpoſſit Praloꝛüüfi⸗ aſtri ſnin⸗ ruſtopiht 4raritwaini Rikracnlol bolimmdi Nmgnudruu uli Enciner dleenmeylyneer notgipiüum mens nonis zmn gdiſpurntot tons nitigcogt⸗ cmiro Ti hnſtpröerolitn ofn ho de annsmumeeg ſeſſiotnetde nkdeftinnade litrhen eſſereg igtipfönabil nitcczſidichire . Gtcenro D enippare, lgeceigfir — = — =S —.— = S= =e= — — 4 — — = : 1 =,,,’— — — S = S =ͤ tlocnt i racsfian natiodolnen Mecamisan ſnsſaſunitin disinſtis nerbitgidckn ia. die ckin iracundunn n. na. 1öſen egeferanüal cofapirid nap Jühm linuemn?. Stbn itnpe götne a dechdens no Nnedicnad. . nmauictiopy neeti we Cvpi lal⸗ Anpatciinye coluno⸗ .Ninl . Etenpinaß penla edund. olus ſahi gicimefayn Aienuss ful . Kreecclad degũů. uorpnodl lieng viripen lhzcumeor. alcr Etönnun ſo⸗ guai Cornnn n nonſolhii Et h̊ raptũ ti.ĩuenit᷑ peodẽ ſʒ Hug. Itep atiocinia ſũt rationũ redditioes ad quas pꝛie rapina ẽ reꝝ.⁊ raptꝰ mulieꝝ. Loõmittit aut crimẽ raptꝰ duplr. videlicʒ cũ ipᷣa puel la violẽter rapit᷑ vt ipꝑpetuũ teneat᷑. Itẽ cuz nõ ipᷣa violeter rapit᷑.ſʒ vſus eiꝰ ea ꝓhibẽte violẽter vſurpat᷑. Itẽ tũc demũ cõmittit ra ptꝰ.cũ ipᷣe raptoꝛ ñ deſpõſauerat pᷣmo ipaʒ puellã. Qarge nõ ſolũ cõmittit᷑ in ꝰᷣginẽ ſed etiã in viduã⁊ ſctimonialẽ.Aliqñ accipit᷑p q̊llbet illicito ↄcubitu vel coitu. Et nota ꝓ foꝛnicatio lʒ videat᷑ eſſe genꝰ cuiuſſiibet illi eſt ↄſanguineaꝝ vlł affiniũ abuſus. Uñ in/ ceſtuoſi dicũt᷑qͥ ↄſanguineis vl affinib ſu⸗/ is abutũt᷑ Raptꝰ cõmittit᷑ cũ puella violent᷑ a domo pꝛis rapit᷑ ſeu educit᷑ vt coꝛruptai vxoꝛẽ habeat᷑.ſiue puelle ſolũmõ ſiue par⸗ tiba tm̃.ſiue vtriſq; vis illata fuerit. Narꝰ.ra.rũ.i.nõ ſpiſſus.⁊ cõꝑat᷑. Iñ rare ra ry.ſime.aduer.⁊ hec raritas.tatis. RBaſilis.lis.O.t.⁊ hᷣ le.i.res raſa vel piloſa vt radi poſſit.ł apta ad radedũ.⁊ ðꝛ a rado.is ⁊h̊ raſoꝛiũ rij.iñ h̊ raſoꝛiolũ li.⁊coꝛ.pe.raſilł Baſtrũ.ſtri.n.g.⁊ płr hi raſtri.ſtroꝝ.inſtrjm ruſticoꝝ.i.foſſoꝛiũ duplex vt dicũt.⁊ ðꝛ ſic a raritate dẽtiũ.Ha rado.dis.qꝛ radit terraʒ Raſtꝝ ẽtðꝛ alið inſtr̃m ruſticoꝝ dẽtatũ.qᷓ paleã remouẽta gnis. Iñ h̊ raſtellũ li.di. Ratio.onis.ð⁊ a ratꝰ.ta.tũ.i.firmꝰ.eo ꝙ fur/ ma ſit.Et eſt rõ mẽtis motꝰ i his q̃ dicũtur diſcernere vlonecterevalẽs.Ubłrõ eſt q dã mot aĩ viſum mẽtis acuens veraq; a falſis diſtinguẽs. Sʒ ratiocinatio ẽ rõnabil ſub tiliſq; diſputatio ⁊ a certꝭ ad incertoꝝ inda gationẽ nitẽs cogitatio. Itẽ rõ.i.diffinitio. Et coꝛ.pmã rõ. Uñ qͥda. Sic volo. ſic iu⸗ beo.ſit p rõe volũtas. K” Ratio ſin Aʒo.C. de edẽ.eſt ſcriptura cã ne gociatiõis mutue edita de dad ⁊ acceptꝭ.ſe cus ſi ibi ↄtinet᷑ de pignere tm̃.vł de mãda to tm̃.ł de ↄſtituta pecunia tm̃. Alit᷑ ſumit rõ dũ ðᷣꝛ rõem eſſe reddẽdã de oĩb ar.de re ſcrip.ſi qũ.ĩ v.rõnabilẽ cãm.qꝛ teſtis nõ va let niſi rõeʒ ſui dicti reddat ſi q̃rat b eo.ij. q.i.in pmis.tũc em̃ rõ ſumit᷑ p cã. Silr ibi. qð rõe caret extirpare neceſſe ẽ̃.vt.lxviij.di. coꝛepi.Etiã pᷣlatꝰ dz eſſe ꝑat rõem reddere oĩ poſcẽti.S.ecce.in fi.xxxvj.diſ.⁊ in.l.ſiqͥs. S.led interduũ.ff. de reli.? ſump.fu. Ratiũcula.le.dimi.i.i.pua rõö. aliqͥs obligat᷑ radmiſtratõe reipublice y puate quã geſſit.vñ publica ſũt illa qb eb ligãt᷑ officiales curie ex admiſtratõe aliqua ad republicã ꝑrinentẽ. vt in.l.officialis.C. de epi.⁊ cler̃. Pꝛiuata aũt ſunt illa qbo obli gant aliq ex admĩſtratõe reꝝ ꝑtinẽtiũ adpb/ uatos.vt tutoꝛes.curatoꝛes vł ꝓcuratoꝛes ⁊c. Uñ obligat ad ratiocinia.eſtad rönem reddendã alicui aſtrict.. li Rationab. lis. . t. 2 B le. 2 B 2 B rationabil. ? citi coitꝰ qͥ fit extra vxoꝛẽc.tñ ſpẽalit᷑ itelligit ĩ vſu viduaꝝ⁊ meretricũ? ↄcubinaꝝ. Dtu pꝛũ aũt ꝓpꝛie ẽꝰginũ illicita defloꝛatio.Ad ulteriũ vᷣo ẽ alieni thori violatio. Uñn adul teriũ ðꝛ qi ad alteriꝰ thoꝝ acceſſio. Inceſtꝰ Hh le. dicunt᷑a rõ. Et licet qͥdã iſta noĩa indit ferẽter accipiãt. differũt tñ.qꝛ rõnale ðᷣꝛ qcd vtit rõeyt hõ. Sʒ rõnabileẽ qð rõc agitur vl oucit᷑.⁊ rõnabilit᷑ viuit.vñ młti imo om nes hoĩes ſunt rõnales.i.aptitudinẽ hñt ra tiocinãdi.ſʒ nõ oes ſũt rõnabiles qꝛ nò om nes ducunt᷑ rõe Eth̊ rõnale lis.n. g. dicebd tur pãnus ĩ pectoꝛ ſacerdot quadrat in q̊ D lapides pcioſi erãt inſerit. Ratʒ.tis.f.g. dicebat᷑ pmũ ⁊ antiqͥ ſſimũ na/ uigij genꝰ.e rudibo tignis aſſeribq; ↄtexrri ad cui ſilitudinẽ facte ſunt naues qᷓ ratarie dicunt᷑. Nũc at ratis qlibet nauiſ abuſiue ð8ꝛ. NHNa ratis ꝓpꝛie ðꝛ ↄnexio nauiũ vł ſtrueſ lignoꝝ ⁊ trabiũ.vł incaſtratura nauiũ. ratis eſt illa ꝑs nauis.ſ.q̃ eſt int᷑ carinã ⁊ b- ꝛam vel puwim dicta qꝛ radit aquã.łqꝛ ſit rata ⁊ firma.Et ꝑ ſynodochen q̃libʒ naus ðᷣ ratis.qꝛ raditaquã.vel qꝛ rata ſi firma ⁊ firmit᷑ currat. In hec raticula.le di.i.pua ratis. Et coꝛ.ra. Uñ qͥdã.Dic latꝰ eſſe ratẽ ventrẽ dic eſſe carinã. Itẽ aliꝰ.ꝙ rata ſit ra/ tis eſt.ꝙ ↄcaua dicta cariana. 7 7 Natꝰ.ta.tũ.pꝑticipiũ ẽ de reoꝛ.rerꝭ.ratꝰ ſum. reri.i.extimare.putare. In rat? ſum.i.puta ui. Et rat/.ta.tũ.noinẽ.⁊ tũc tm̃ valet q;tuʒ firmꝰ. Iſið.auũt dic.Ratũ ðꝛ qð rõnabile ? rectũ eſt. vñ ⁊ qͥ pollicet᷑ dic. Ratũ eſſe pfite oꝛ. ̊ eſt.firmũ atq; ꝑpetuũ.Et papᷣ.dic. Ra tũ.firmũ.ſtabile.imutabile.acceptũ. Jtem rat.i.arbitratꝰ.⁊ coꝛ.pmã. Itẽ iuenit᷑ rata ĩ alia ſignificatiõe.vt Iſte ſoluat ł recipiat Prata.ip ꝑte ſibi ↄtingene. Naucidꝰ.da.dũ.i.rau. In raucidulłꝰla.lũ id eſt.aliq;tulũ raucꝰqͥ ⁊ raucuł?ödðd. BRauc.ca.cũ.ðꝛ a rauni qð eſt raucitas. Et cõꝑat᷑.raucꝰ.cioꝛ.ſimꝰ. In rauce.cius.ſime aduer. Et hec ra ucitas.tatis. Et hec rau cedo.dinis.id eſt.vocis amputatio.ſiueim ſlſꝛauia.uie.i.voxrauca. Jñ bec ranilla le.i. cauſidicus qꝛ clamando efficit raucus. NRNauiat᷑.ta.tuũ.i.raucꝰ.⁊ ðꝛa rauio.as.In Bauni nomẽ indecli.i.raucitas. Rai.ua.uũ.i.rapax vł fului coloꝛis.⁊ ðdꝛa rapio.is. Uñ inenit᷑ Lupa raua. Etĩ vtra qʒ ſignificatõeↄueniet᷑ dꝛ lupa raua.Nã ra paxẽ ⁊ fului colo;. Jñ rauuł.la.lũ.⁊ rauiſ cellꝰ.ꝗ.ũ.ãbo di.⁊raua.ue.tal coloꝛł rapa/ citas. Et pap̃ᷣ. dicẽ Raua niger coloꝛ mixtuſ fuluuu. R ante E Beat.tus.tui.ðꝛ a reꝰ.quaſi rei actꝰ.Etac/ cipit᷑ reat i ſctura miłtiplłr.ſp culpa ꝓ pe/ na.p obligatõe penetꝑal ⁊ eterne.Si eniʒ moꝛtale ẽ obligat nos pene etrne. Si venia le obligat nos pene tꝑali.vt dic mgr ĩ.ij.ſen tẽtiaꝝ.Cñ ſcias ꝙ reatðꝛ ſᷣm ꝙ qͥs ẽſt reuſ pene.⁊ iõ ꝓpe reatꝰnihil aliud ẽ q; obligatõ ad penã. Et qꝛ obligatõ dãmodo ẽ media int culpã ⁊ penã.exeo ꝙ ꝓpt᷑ culpã aliqs ob ligat᷑ad penã.iõ nom medij trãſumit᷑ ad ex trema.vt iterdũ ipᷣa culpa ł pena reat dicat᷑ GReebecca ĩterpᷣtat᷑ patia.vł q̃ multũ accepit. Rebellis.lis.ↄ.t.⁊ H̊ le.i.inobediẽs reſiſtẽs. ptrariꝰ. 3 ñ h̊ rebellio.onis.⁊ h̊ rebelliũ.lij. in eodẽ ſenſu.i.repulſio ł reſiſtimetũ.⁊ poſt pacẽ factã ad bellũ reuerſio.belli iteratio. ecaluaſter.ſtra.ſtꝝ.i.retro aliquãtulũ cal uus. Et ꝓ eodẽ iuenit᷑ recaluus.ua. uũ. Becẽs.ti.oĩs.g.i.nouꝰ.⁊ ðꝛ a reci qð ẽ iterũ vel retro.quaſi renouat? vł iteꝝ nouꝰ.ſʒ re cẽs naſcit᷑. nouũ fit. Iñ recẽtuł.la.lũ.aliqᷓ; tulũ recẽs.Et ↄponit᷑ ꝑrecẽs.qᷓ;recẽs.i.val Necẽſitꝰ.pe.p.ðꝛ renouatꝰ ide recẽs recẽs fact?.Sʒ recẽſitꝰpe.coꝛ.eſt idẽ qð nu merat.recitatꝰ.rememoꝛat.vñ.Ulaſa recẽ ſita.ſʒ poma recẽſita diaas— Beceptaculũ.li.n.g.loc vbi fit alicuiꝰ rei re Receptatoꝛes dicũt᷑ qͥ aliqᷓs re cceptio. ceptat. ⁊ vt frequẽti ſonat ĩ malũ. Sũtem̃ illi q fures raptoꝛes.⁊ ceteroſmalefactoꝛeſ recipiũt.vt. C. ð his qͥ latro.l.j.?.ff.de rece/ pta.l.j. Dine qͥbo latere ñ pñt. vt in.c. ſic ait de here. vbi hereticoꝝ receptoꝛes anatbẽa/ tizant᷑. Sʒz receptoꝛes ſᷣm Inno.dicũt᷑ad uocati.in.c.expte.de poſuu. Reci.i.iteꝝ.vel retro grecũ eſt. —à Recidiuꝰ.ua.uũ.⁊ rediuiuꝰ ua.uũ.i.renoua = tus.pꝰ caſü reꝑat.qð nõ pᷣteſſe niſi caſus pᷣ eſſerit ł moꝛs. Un recidiua arboꝝ ſunt qᷓ alijs ſectiſ repullulãt. Etceadẽ dicũt᷑ rediui hec rauiatio.onis.i.raucitas. Kecõſus.ſa.ſũ.i.recõdit.⁊ ðꝛ a recõdo.i. GKecõuentio.onis.f.g.ẽ actio rei actoꝛ. l ua.qꝛ redeũt ad id qð fuer̃t.q̃ᷓi denuo viua. RNeciduus.dua.duũ.i.retro vł iteꝝ cãdẽs. Recinũ.ni.vł h̊ͥ reciniũ.nij. matronaleoꝑi/ mẽtũ.q̃daʒ.ſ.veſtis vl palliũ.⁊ ð ſic q̃ſi re ijcinũ.qꝛ dimidia ꝑs eꝰretro abijcit᷑. Ideꝛ g grecis ſtool. RNecipꝛocꝰ.ca.cũ.i.iteꝝ ↄuerſiuꝰ. repetitiuꝰ. Vnñ recipꝛoca ðꝛ ↄſtructio in q̃ eadẽ ꝑſona iteꝝ repetit᷑.vł in q̃ eadẽ ꝑſona videt᷑ agere ⁊ pati.vt Ego diligo me.Tu dilig te. Pe/ trus diligitſe. Et coꝛ p. — Reccta linea aſcẽdẽs.ſũt pꝛ.auꝰ.pauꝰ.abauꝰ atauus.tritauus.ſic in femis lineã dicimuſ matrẽ.auiã. pauiã.abauiã. Recta linea deſcẽdẽs.ſunt filꝰ.filia.nepos. neptis.pꝓnepos. ꝓneptis.abnepos. Eectoꝛ.toꝛꝭ.m.g.ðꝛ regẽs aliqͥd ꝑ ſuũ offici um.⁊ ðᷣꝛa rego.gis.A q̃ etiã rect.cta.ctum Iñ rectitudo.inis.i.iuſticia.eqtas Becuſatio ſm ſpe.e.ti.ẽ iuriſdictiõis vel au diẽtie cã ſuſpitõis ꝓpoſita declinatio.vt.C. de iuð.l.aꝑtiſſimi.Et fit vſq; ad.xx.dies.ſʒ leges.ſᷣm canones dũtaxat ꝑ decc. Recuticꝰ.ca.cũ.idẽ eſt qð cuticꝰł recuticuſ qͥ retrouerſam hʒ pellẽ viril mẽbꝛi.vñ recu ticiꝓpꝛie dicũt᷑ iudei quaſi retro hñtes cutẽ id ẽ.circũciſi. Carẽt eĩ anterioꝛi pelle virił mẽbꝛi. Uñ Perſi. Recuticaq; ſabbata pel les.Et vocauit ſabbata recutica. ꝓpt᷑ recuti cos.qꝛ ad eos ꝑtinẽt.⁊ ea celebꝛãt.⁊ ꝓ.ti. Reddit?.ta.tũ.ðꝛ a reddo.dis. Vn Duidiꝰ epi.Aiuuene ⁊ cupido credat᷑ reddita vᷣgo Itẽ redditꝰ.tus.tui.i.lucrũ.merces.fruciꝰ. vectigal.pᷣſtatio.cẽſus. Redibitio.onis.ẽ emptõis reſolutio.vt.ff ðᷣ acqᷣ.poſ.l.põponi.S.pᷣterea.in i. Redimiculũ.li.n.g.monile ł coꝛona ł vitta. qua mitra in capite feiaꝝ alligat᷑.⁊ðꝛ a redi mo.is.łredimiculũ ſuccictoꝛiũ vł bꝛachia le qð ꝑ ceruicẽ deſcẽdẽs⁊ a lateribo collidi uiſũ.vtrarũq; alaꝝ ſinꝰ ãbit ⁊ hincinde ſuc cingit vt ↄſtrigẽs latitudinẽ veſtꝭ ad coꝛpꝰ Ʒhat.⁊ iũgẽdo ↄpõat.h̊ vulgo bꝛachile ðdꝛ. q̃i bꝛachiale.q;uiſ nõ bꝛachioꝝ ſʒ renũ ſit ci Bedimit.ta.tũ.i.oꝛnat.coꝛonat. gulũ. Redit.us.ui.pe.coꝛ.ðꝛ a redeo.dis.Et ſigt duo. Reditꝰeĩ ðꝛ qð redit.qꝛ ſinguł ãnis re deat. Uñ Oui.ð ſine titulo. Turpi thoꝛire ditu cenſus augere paternos. Itẽ redit.i. reuerſio.vñ OQui.epi. Clela qroꝛ redicuv/ bicarerefidle. dnrcood⸗ Aoredco hubptentd⸗ Rcſecoriin Fiteſgonn faneseln Beſeccuc Beſen tatli n g be ennoMa gutlenonäl (oriitörarck ſfigts gipe⸗ enlni Tlälicty gitelatüveti Segiolig treG. Jür Ptineo val de Begia ge : Peglr ſnin ſuus dia oolc Repick gnonner me⸗ Eiüala ledi Pino gin gliil laploletegia tfegi riini edäregntrde öpmückdite Cſtrenlacel üaſiſn guleligi ine D eglliſn d⸗ Micoen⸗ / fnnorrmi hlogfe⸗ leſpinn enſnig,berd⸗ nhn Jrgign adichwfrein lnonachor,ann nertſidennen morkinct n.unone dallüi rm⸗ Nemo bhei — h = S — Duerſten cioinqeniſe epſorayitig eTudigen . aSraröhn cno reiaai ians porer femis lincideni mii. untfi Kliams nsadnepos. es Miagoltücft Häaüäreaanan uſticin chtns cimidiciisen ſrnderlinnto nl enſzdddiaf ratde . Sanelau ini nibri mta rrobytesh enoripelenn ncnq ſbbanepel ccunica perecua cAchru p. dis. Un vic gedatredda cütnctceshic. rColtonti Hrarenin. onlekcoolſtn Gccianrii ttuin — —☛ = =. — 2* — — 2 = S hub pᷣteriti duxi. Refectoꝛiũ.rij.lõc vbi reficiuntur famelici Itẽ refectoꝛiũ ðꝛ loc vbi inſimul comedũt fratres vel monacich. Befeci.cta.ctũ.i.replet.recreatꝰ.releuatꝰ. Befertꝰ.ta.tũ.i.repletꝰ.Et ðꝛa refertio.tis. ſß̃m Hug. Pap̃.vo dicit. Referta plena.bñ ferta. obeſa. craſſa . RNefrigeriũ.rij.n.ge.i.ſubſidiũ.opitulamen. auxiliũ.ſolatiũ.leuamẽ.requies. Befugiũ.gij.i.auxiliũ.tutela.ſecuritas.ad/ iutoꝛiũ.⁊ ð a refugio. gis. 9* Befugus. gi pe coꝛ q fugit pꝛiã patriã. x — egillũ. li. eſt veſtimẽtũ regiũ. ⁊ ꝓpꝛie ðꝛ re/⸗ 7 õ qᷓrens. gine latũ veſtimẽtũ vel peplũ ſericꝗũ. Regio.onis.fe.g.patria regi ſubiecta.⁊ ðꝛ a rerx. reg. In regionari.ria.riũ.ad regionẽ ptinẽs vel de regione erns. BRegia.gie.ðꝛ domꝰ regis.dicta a rege. Zegiſtu. ſtri. n. g. qdã liber ð regimie eccłlie ſ.ex cuius dictis eccłia regit᷑ fʒ Hug.papᷣ. vo dic. Regiſtꝝ liber q reꝝ geſtaꝝ memoꝛi am ↄtinet.vñ ⁊ ðꝛq̃i rei geſte ſtatio. NRNegiũcula.le.dimi.i.ꝑua regio. Begius.gia.giũ.i.regalis. Negula.le.fe.g.i.noꝛma viuẽdi.⁊ ðꝛ a rego. gis.qꝛ rectã viã viuẽdi pᷣbet.vł qꝛ ad recte viunendũ regat ⁊ declinare nõ ꝑmittat. qꝛ qð pꝛauũ eſt ⁊ diſtoꝛtũ coꝛrigat ⁊ ad rectaʒ viã ducat. Regula ðꝛ etiã inſtrm edificioꝝ quaſi rectula.qꝛ ſit recta ⁊ impedimẽtũ nõ habeat. Uñ Regula pᷣceptũ dat noꝛmã re/ gula lignü. Iñ regularis. ris.9.t.⁊ h re.⁊ h regula ritas.tatis. Regula m Aʒo.eſt pluriũ reꝝ narratõe fa cta cõpendioſa traditio. Uł eſt ↄpendioſa Diffinitio reꝝ vniuerſitatẽ ↄplectẽs. Itẽ re gula qñq; ð ſpẽalis noꝛma vł mocꝰ viuẽ/⸗ di monachoꝝ ł' canonicoꝝ qꝛ talis noꝛmãa recte viuẽdi pᷣbet.de ſta.mo ꝑto.Et ĩde ðꝛ regular. Ite qñq; regula ðꝛoſtitutio cano nica. N.dil. Bveſtre indicimꝰcharitati. Itezʒ regula ſᷣm Boff. ⁊ legiſtas ẽ qᷓ rẽ queeſt bꝛe uiter enarrat.nõ vt ex ea ius ſumat᷑.ſʒ ex iu/ re qð ẽ regulare fiat.nã ex regula nõ fit ius ſ ex iure qð eſt regulare fit regula.als eĩ di ci deberet ius regulariũ.⁊ nõ regula iurꝭ.⁊ 8 regula iõ qꝛ recte ducit.nec alioꝛſum tra Hit.qi a rgo⸗Lo recteregat. Et debet re/ gula fieri igno vniuerſali vl idiffinito. Ali ſta. monach. eſt ſerpẽs auis ⁊ rex ꝑuulꝰ oĩs. Redurx. cis. oĩs. g. ͥᷣ redit. ⁊ ð a re ⁊ dux.cis. oĩs. 8. ter ĩ grãmatica regla eſt młioꝝ ſimiliũ col el a reduco.cis.⁊ coꝛ.du.qꝛ tenet naturaʒ eee e lectio vel cõiunctio. Tegulares ſᷣm GBoffſunt qͥ ad vinẽdũ ſe re gularit᷑ aſtringũt.ſiue ſint moachi qͥ debet vacare diuĩs. ſiue ſint canonici regulares. Nã idẽ eſt iudiciũ de ambobo.vt in.c.expte de poſtu. 2. c. nõ magno.necl.vł mo. Et 56 vexꝝ q̊ ad rẽ.nõ q̊ ad regulã latioꝛc.vt in ti.ð Regulꝰ.li.m.g.i.ꝑuꝰ rex etate vł regno ł di/ gnitate. Et còponit᷑ ſurregułꝰ.li.i.puꝰ regauu lus. Itẽ regulꝰ ðꝛ q̃dã ꝑua auis.ſic dicta a puitate ſui. Itẽ regulꝰ ðꝛ qͥda ſ̃pẽs.ſ.baſili ſcus.rex ſᷣpentũ. Idẽ ⁊ ſibilꝰ ðꝛ qꝛ ſibilo oc cidit anqᷓ; moꝛdeat ⁊ exurat. Un Regulus Relatio.onis.ſ.g.ẽ rei pꝰ cognite iterata co/ gnitio.vlł relatio ẽ añ late rei ſcdᷣa repñtatõ ſzelatlo ſ̃m ſpe.C.e.ti.ẽ iudicis dubitantis de iure ad pncipẽ miſſa ↄſultatio. Relatiuꝰ.ua.uũ.qð ad aliqͥd refert. Uł poti us qð iteꝝ fert aliqͥd ad memoꝛiã.q̃ſi iterũ poꝛtatiuũ.Cũ eĩ dico Soꝛtes legit.ꝑ Gq̊BZ no mẽ ſoꝛtes.ſoꝛtẽ cognitõi ſubijcio. Cũ ãätpo ſtea ſubiũgo. 2 ipᷣe diſputat. ꝑ illð pnomen ipᷣe ſoꝛtes refert.i.iteꝝ fert᷑ ad cognitiõʒ.vñ ⁊illð pnom̃ ipᷣe ðꝛ relatiuũ eo ꝙ ſic aliqͥd re BRelat.ta.tũ.ðꝛ a refero refers. ferat — Et vt dic papᷣ. Relatũ pe ꝓ.i.repoꝛtatũ.vł ad aliqͥd datũ vel dictũ. Relegatio.onis.f.g.q̃ddã genꝰ dãnationis cũ ꝗliqs ꝓ aliqͥ cõmiſſo ĩterdicebat᷑a pꝛia.⁊ puatiʒ videbat᷑ recedere ⁊ ſua nõ amittebat ⁊ ſpeʒz habebat reuertẽdi.Et differt a ðpoꝛ tatõe.qꝛ relegatio fit ad tꝑs.ſʒ depoꝛtatio ĩ Baorrul. n relegat.ta.tu.ſic dĩnatus. eligio. onis.ẽ ᷣtꝰ q̃ ſupioꝛi nature quã di uinaà vocãt cultũ cerimoniãq; ↄfert.⁊ ö a religo.gas.eo ꝙ nos religet ad dei ſeruitiiũn vł cultũ. Uł ðꝛ a relego.G;.qꝛ religioſi rele/ gũt ⁊ tractãt q̃ dei ſũt. Uł ðꝛ a rigeo.ges.eo ꝙ rigida ſit. Iñ religioſus.ſa.ſuʒ.⁊ cõpat᷑ ?¶ cõponit᷑ irreligioſus.ſa.ſuzʒ.i.nõ religioſus ⁊ ſiłr cõꝑat᷑.Et vt dic papᷣ. Religio ẽ appel/ lata.qꝛ ꝑ eã religemꝰ vni deo aias nr̃as ad cultũ diuinũ vinculo fᷣuiẽdi.Tria ſunt ãt ſicut ait Iſið.in.viij.etymo.q̃ in religionis cultu ad colẽdũ deũ ĩ hoĩb ꝑqͥrunt᷑.ſ.fides ſpes. charitas. In fide qͥd credẽdũ. In ſpe qͥd ſperãdũ. In charitate qͥd amandũ. Et aſſignat papᷣ differetiã int religionẽ ⁊ ſup/ ſtitionẽ dicẽs. ꝙ religio eſt in vtute. ſupſti⸗ tio vo in vitio.i.in cultu illiciltlto. Neligioſi ſũt qͥ vitã regularẽ pfeſſi ſunt. Et large dicũt᷑ religioſi qͥ in ꝓpꝛijs dom ibo rel gioſe viuũtq́;uis ñ ſint pteſſi. Vi tria ſub ſtaãtialia vite regularꝭ ꝓpfiteri dʒ religioſus. ſ.obediẽtiã.caſtitatꝶ cuſtodiã.⁊ ꝓpꝛietat ab dicationẽ.vt.xij.q.j.nõ dicatis.xix.q.iij.qꝛ ĩ gredietibo Hec in his diſpẽſandũ eſt.vt i.c. cuũ ad mõaſteri de ſta.mo.in fi. Hã ꝓfeſſio eſt ſolenie pmiſſio religiõis.in q pᷣdicta tria ocurrũt. Et religioſi ſic ⁊ alij pᷣlati phyſicã ⁊ leges nõ legãt neq; audiãt. Et ſi ð fecerĩt ipo iure ſunt excõicati.vt.c.nõ magno.⁊.c. ſupꝑ ſpecula.ne cle.vel mo. Reliqᷣe.aꝝ.dicũt᷑ ꝑtes reſidue. Itẽ reliquie dicũt᷑ oſſa ⁊ veſtimẽta ſctõꝝ q̃ nob reliquũ tur.vt eoꝝ merita recolẽtes eos dignevene remur.⁊eoꝝ vitã imitemur.⁊ hʒ pᷣma bꝛeuẽ Fʒ Donatũ.vñ ꝑ vnũ l.ſcribi dʒ.licʒ aliqñ neceſſitate metri addat᷑ vnũ l.vt pma ꝓdu cat᷑.vñ lirgi.i.j.eney. Troas relliqͥas da/ nauũ atq; imitis achilli. Et ẽ ibi epentheſis. Beliquũ.qͥ.ẽ qð reſtat vł ſuꝑat ᷣm paB. Reliſus.a.i.pe.p.i.retro vel iteꝝ leſus. Beluctãs.dᷣ.i. luctãs.reſiſtẽs.repugnãs.ĩ cert.heſitãs.pẽdens.⁊ ðꝛ a reluctoꝛ taris. PBematopeia.peie.f. g.i.vᷣbi ↄfirmatio.vt in ꝓbis ficticijs q̃ ſunt plata ⁊ inuẽta ꝑ rema/ topeiã.vt Cinnit. In rematopev.peia.pe/ ium.i.qd rematopeiã ꝑtinẽs.vł ꝓlatũ vel fi ctum ꝑ rematopiidlddllz. RNemediũ.dij.n.g. medicina q̃ pꝰ lapſũ ſuc/ currit. ? ð a remedeoꝛ.derꝭ. Jñ h̊ remedio lum. li. imi.i.ꝑuũ remediũn. Beinex.migis.m.g.nauigatoꝛ qͥ remũ agit. 2382 a remigo. gas. ꝙ aũt ↄꝛ remex qſi remi actoꝛ.etymo.c.Et foꝛmat᷑ gtũs a ntõ e.mu tata. in i.?⁊ ablata x.⁊ addita gis. Unð dicit Pꝛil.q in. vj. In x.deſinẽtia ſi a ᷣbis ſint ĩ go deſinẽtibo.ablata x.⁊ addita gis.faciũt gem yt grex. gis. Remigiu.gij. actꝰ vl officiũ remig. Quidã tñ dicut ꝙ remigiũ eſt remoꝝ collectio. vnñn dð: ĩ Gꝛeciſ. Eſt remex duces.ẽ remexduct⸗ ĩ amne.At vbi remoꝝ collectio remigiũ ſit . . . H̊ rhemẽęlſis.⁊ G̊ ſe.patriu. Temiſſio ẽ cauſe cõmiſſe ad cõmittentẽ fctã miſſio. Itẽ qũq; ſignificat idẽ qð indulgẽ/ tia ſᷣ̃m ſpe. Et ſic ſumit᷑ in ti.de pe.⁊ re. Remiſſus.ſa.ſum.q̃d retro mittit᷑ vel qð nõ NV emis indecli.ãdã ciuitas fracie. Iñ hᷣ erx toto intedit᷑ſʒ parũꝑ lenit᷑. CUñ ⁊ ddam aduerbiũ ðꝛ remiſſiuũ.qð deſigt remiſſiõʒ alicuiꝰ rei ßm Hug.papᷣ.vᷣo dic. Remiſſus feſſus.benignꝰ.ſimplex.idulgẽs.dimiſſug. diſſolut.leuis.negligẽſ.tractabilł.ↄdonatꝰ nã nox greſſui meo remoꝛã facit. Nemoꝛamẽ.inis.n.g.i.moꝛa l ipedimetũ.et ppe greſſuũ.⁊ ð a remoꝛoꝛ.⁊ ꝓ.ra.vñ Oui dłmeta.iiij. Remoꝛamia q̃ ißam nocebat. NRNemultũ.ti.n.g.funis q̊ nauis deligata tra hit᷑ vice remi. Iñ remlto.tas.i.remulto na uẽ trabere.vł nauẽ remulto ad litꝰ ducere. Bemꝰ.mi.m.g.ðꝛa remoueo.ueſ.eo q; remo ueat ⁊ ↄcutiat ſuctꝰ. In h remuł.li.di.Et remilłꝰ.li.idẽ. Sʒ palmula ẽ extrema latitu do remi.a palma dicta.q̃ mare ĩpellit᷑. Iteʒ remꝰ cõponit᷑ biremis.⁊ ẽ nauis q bʒ oꝛdi/ nes duoꝝ remoꝝ. Eth̊ triremiſ.q̃driremis qnquiremis.łᷓ pẽtiremis.hexaremis.a pẽte dð ẽ qnq;. ⁊ hex qð ẽ ſex.⁊ remꝰ.ſ.nauiſq hxʒ tres vl qttuoꝛ vl qnq; vł ſexoꝛdies remoꝝ. Inueniunt᷑ aũt oĩa h adiectiue ⁊ mobilitð clinata. ſ. H̊ ⁊ H biremis.⁊ B me. Ren. renis.m.g. ſ̃ᷣm Uarronẽ ðꝛa riuꝰ qꝛa renibo riui obſceni ⁊ cenoſi hũoꝛis deriuãt Ha vene⁊ medulle tenuit᷑ lirẽ deſudãt ĩ re nibo. q liq̃r rurſuſa renibocaloꝛevenereo re ſolut' decurrit ad genitalia. Et a ren ðꝛ hic rien rienis.idẽ qð rẽ ł poꝛcellꝰ. Uel nien ðꝛ q̃ddã inteſtinũ.⁊ interpᷣtat᷑ fluẽs.⁊ tũc deri uat᷑ a vᷣbo greco.ſ.reo.qð eſt fluo. Renale.liſ.n.g.ẽ zona circa renes.⁊ðꝛ a ren Ethᷓ̊ ⁊ B renal.⁊ ̊ le. ad renes ꝑtinss. Benitẽs tis.vide ð innitts. RBenũcuł.li.di.i.puꝰ ren. Uł renũculi dicũ tur iteſtina q̃dã renibo adherẽtia.⁊ ſũt rotũ da ad modũ teſticuloꝝ.⁊ ſũt comeſtibilia. Vnñ greciſta Inteſtinoꝝ ꝑſẽ renũcuł.aut ſunt renes luxurie ſedes.necnõ alimẽéta. Rſenũciatio ꝓpꝛie eſt rei vł iuris ſpontanea refutatio.et pᷣt fieri ꝑ illũ ad quẽ ꝑtinet illð cui renũciat᷑.alias generalit᷑ renũciatio põt fieri ꝑ quẽlibet de re ſua vel iure ſuo ꝓpꝛio. vt. vij.q.j.qᷓ; ꝑiculoſum.C. de pac.l.ſi qͥs in cõſcribẽdo. ̊ Bepagulũ.li.n.g.i.obex.qð ad impedimẽtũ oponit᷑.⁊ ðꝛ a repando dis.eo ꝙ claudatet padat iter.vt ſera.⁊ coꝛ.gu. illud retũdit᷑ repadũ eſt ſ᷑ᷣm Hug. Pap̃. vo dicit. Repãdũ.recuruũ.patum. repanſum Bepes tis.nomẽ.i.ſubitꝰ. Iñ repẽte aduer. VUnñ Ouidius in libꝛo faſtoꝝ. ina repeni oculis obtulit oꝛa meis. Et inde repénnus na.nũ.ſubitꝰ.impꝛouiſus. Feyhenli enclnt Depoſtſetpe iunodnr 4 Cehetthti eghetto tt ciaedicnonn euminerctlie onnt elöralſubſn 1 moiunin modogprunt FͦLhrh wvfelguiterul iyſanenſee (anroummt e. fopcteydnsd. mrizsrepanis Undercpen Porite. Did rehabereven daobatdebito Hapiebutwri lerettruaane . Gzwo lni depoliwr. ſacbareic Uicneodcu ſpenndum Ctlinnperuni ndoentanng chltenragene. nnſmtigee Fiiopaſenn Chdendchenfi burlegammi uuffnnangn detogpeanni ieaunlimnee Epeonnizſe uni rnic ilen anndav rc pſalin he tctteno nlki⸗ migtefolice e Neetoalig (oraniee Misſzareen Rafeponor CnoßnS. nſa.t to⸗ duplic hnentdef iincigdi ſoncndlzer H noriſct. dPf maäihantaet Anannsdeig tonnsi fnule nultogdliedn oncoeſegn Rübrennblig! mulaéennmt nqmmreigclt) 81 nanisien miremiſäcmm nis heummndtt rtrenſmntt⸗ SNſerodiom 5Adierctuct onn niat ne. Ummont anii Codbüiordeni muirlijredennciit Nilorefenmm mln. Etarenabt. wreri Cleinon utRc& tücd Schfoo. arenes ehean Cnes ince. . „ 1702„ Urmcnhdn Peretin 1ütr rſirconokhli iſenüchan . necno Aimne. aNinmsſponur lüadquigint⸗ nerultfenucnnc arel ureſtone in⸗ depaclißt I’M aa .- JJMU Repertoꝛ.toꝛis.i.autoꝛ inuentoꝛ.ſᷣm Papᷣ. Repetitio eſt coloꝛ rhetoꝛicus.⁊ fit ex eo ꝙ cadẽ dictio in pncipio pluriũ cla uſularuʒ repetit᷑. vt Laudate dũm de celis.laudate iu hiuiibent᷑ extendi ð ꝑſonas eccleſiaſticas ſub NRepetitio capitur in iure ꝓ reacceptione in eum in excelſis. teſtõ vel ſubſtitutione heredũ.vt dũ querit᷑ de repetitione emolimẽti. oneris.ↄditõis modi.vel alteriꝰ qualita.⁊ ſignificat᷑ eodẽ modo q̃ pbabiliter ſignificari ↄcludit᷑.vᷣbi gra. Ceſtator heredeʒ inſtituit qͥ legata ab eo reliquit ⁊ vulgarit᷑ ei ſubſtituit.ibi repeti tio facta cenſeta ſubſtituto.vt ĩ.l.licet.ff.de l.j.et ratio ſumitur ex voluntate in ſubſtitu ;ð negociũ inchoamꝰ ſʒ repꝛomittendo ddim pletũ ↄſolidamꝰ.Et eſt repꝛomiſſio q̃ſi ite/ rata ꝓmiſſio.vt res magis ſit in ſecuro. Neptilis.lis.ↄ.t.⁊ h le.ðꝛ a repo.pis.⁊ coꝛ. ti one. Bepetendus.da.d um. ᷣm modernos.⁊ ſᷣm antiq̃s repetũdus.da.dum.ðꝛ a repeto.tis Vngde repetunde.darũ.dicunt᷑ pecunie re petite. Siqͥdem mos erat rome. qꝙ ſi aliqᷣs depoſuiſſet pecuniam alicui.nec poſſet eazʒ rehabere veniebat ad pᷣtoꝛem.pᷣtoꝛ vo mãa/ dabat debitoꝛi.⁊ ↄſtituens terminũ q̃ndaʒ pcipiebat vt infra terminũ illũ pecuniã ꝓfi teret᷑ ⁊ redderet.⁊tũc poterant dici petũde. darũ. Si vo debitoꝛ in termid nõ ↄfiteret iterũ depoſitoꝛ veniẽs ad pᷣtoꝛem pecuniã repetebat.⁊ tũc dicebant᷑ repetunde.daruʒ Zũc vero debitoꝛ clamãte pᷣtoꝛe reus erat repetundarum. Un Saluſti Poſtpaulo Catilina pecuniaꝝ repetũdaꝝ reꝰ. Itẽ cõ/ ſuetudo erat antiquitꝰ rome ꝙ legatus rei publice acciꝑet p ſe ⁊ ꝓ ſuis victualia de cõ muni vbicũq; eſſet ſed nõ vltra qᷓ; deberet. Finito poſtea termino illiꝰ cũ alius legatꝰ eadem deberet fungi legatione.ſecũ duce/ bat legatum pᷣteriti anni.⁊ licebat cuilibet infra quadraginta dieſ querimoniã facere de eo ꝙ pecuniã vltra qᷓ; deberet accepiſſet ⁊ pecuniam repetere ſuꝑflue acceptam.⁊ ta lis pecunia ſic repetita dicebat᷑ repetunde. darũ.⁊tũc ſi ille nõ poſſʒ ſe excuſare re erat repetundaꝝ.⁊ cogebat᷑ eas reddere. Repofociliũ.lij.eit id q̃̊d tegit ignẽ in nocte. vel qͥd retroponit᷑q̃ſi ciliũ foci ſuꝑ q̊d a po/ ſterioꝛi ꝑte foci ligna ponunt.q̊d vulgo lar 82.2 82 a repono ⁊ focꝰ ⁊ ciliiu. Replicatio m Spe.e. ti. ð excep. 5. multuz eſt exceptõis facte excluſio. Et ſic eſtqdam exceptio ↄpetẽs actoꝛip exceptionem rei.et iſtam ſeinꝑ opponit actoꝛ.Et õ replicatõeʒ getoꝛis datur duplicatio reo. Et iteꝝ õ̊ du Bepꝛelſſalia. eſt poteſtas pignerandi quẽ/ libet de terra debitoris data creditoꝛi p in/ iurijs ⁊ damnis. De his repᷣſſalijs ðꝛ de in iur̃.⁊ dã.da.c.et ſi pigneratões.li.vj.vbi p/ pena excõicatõis vel interdicti. Uñ bꝛeuit᷑ repꝛeſſalie dicũt᷑qñ aliqs oꝛiundus devna terra ſpoliat᷑ vel damnificat᷑ ab alio oꝛiun/ do ab alia terra. vel etiã ſi debitum non ſol uerit ei. tũc em̃ dat᷑ poteſtas iſti ſpoliato q; ei ſatiſfaciat ðᷣ queęlibet in terra illa.vnð eſt origroꝛ del debltcn. sä ſzepꝛomiſſio.eſt ꝓmiſſionis iam facte ↄfir- matio.⁊ differt a ꝓmiſſione.qꝛ ꝓmittendo pe. Unde in auroꝛa. Reptile ſubijcit᷑ cũ pᷣ/ ſtas ei famulatũ. Et nota ꝙ reptiliũ qᷓdam genera ſunt terreſtria.qᷓ̃dã aquatica. ODz? ei reptile d ſe rapit. Hoc aũt ↄtingit multi/ pliciter. Quoddã em rapit ſe vᷣtute coſtaꝝ. vt ſerpẽtes.q̃ddã vi anuloꝝ.vt alal anulo/ ſum. qdd vioꝛis. vt qͥdã mes.q oꝛe tere affixo totũ coꝛpꝰ poſt ſe trahũt. qddã vero eſt q̊d in vi pinnulaꝝ q̃rundaʒ ſe mouet. vt bicis. ⁊ vniuerſaliter omne aĩal viðꝛ repti le dici cuꝰ coꝛpꝰa terra nõ multũ eleuat᷑ ꝑ inſtrumẽta mot?. Et vt dicũt qͥdam repti/ lia ꝓpꝛie ſunt aquaꝝ. repẽtia vᷣo terre Iſta 9 tñ ꝓpꝛietas nõ ſꝑ obſeruat᷑. Repudiũ.dij.ðꝛ repulſio vel ſcriptũ repul/ ſionis qͥd ſub teſtimonio teſtiũ pñti vel ab/ ſenti mittit᷑.⁊ ðꝛ a rez podiũ.q̃d eſt baculuſ ſuꝑ quẽ innitimur. Podiũ etiã ðꝛ vbicũq; innitimur. Uir aũt eſt podiũ ſiue ſuſtenta/ mentũ mulierꝭ. Iñ repudiũ ðꝛ diſeiciil d⸗ uoꝛtiũ.vel repulſio mulierꝭ a viro.vel ↄppo nit᷑ a re.⁊ pes.pedis.inde repudiũ q̃i repedi um.Cũ em̃ repudiat᷑ mulier.tüc repedat.i. reuertitad ſuos. Uel ↄponit᷑ a repello.lis. ⁊ edes q̃d eſt domꝰ.inde repudiũ ðꝛ q̃ſi re/ epulſus.ſa.ſum.i.retro pulſus.fugatus. eiectꝰ.⁊ ðꝛ a repello.liſ.Et h repulſa. ſe.i.re pulſio iniuria qua repellunt᷑ ho mies ab ho noꝛis petitione. Rſeputatio ſᷣm Plateariũ.eſt cõpẽſatio.vt. Zeqͥes.i. refrigeriũ.ſolatiũ. pauſa. plicationem rei dat᷑ actoꝛi triplicatio.⁊ ſic Res.rei.a reoꝛ.reris.ðꝛ ſᷣm Hug. Pꝛopꝛie in infinitũ extẽdere licet.inſtieci.in pᷣn. qͥdeʒ res ſunt quas ſola extimatõne? Htel⸗ WB ꝗ“““ „ Le abppellant᷑ coꝛpoꝛea. Unde dicit Pꝛiſtianuſ Eoꝛpoꝝ ſeu rerũ. Res etiam ðꝛ ꝗqlibet. Eſt cvyj res vnũ de tranſcendentibo. HNaã q̃ttuoꝛ Rſunt tranſcendentia. Res. en. vnũ æaliqᷣd Eit etiam ſᷣm legeſ res ſuntq̃ in noſtro iure Aſliſtüt a recte habendo. Unde dicit Iſið. in. v. etymo.vbi agit de rebꝰ. Res ſunt q in les res trãſcendendo ſcalis admotis.vel ẽt gliqd in eoꝝ leſionem auferẽdo. vel q̃libet glia ratione occupãdo.vt Inſti. de re.diui. noſtro iure ↄſiſtunt. Jura aũt ſunt qͥ a nob iure poſſident᷑.nec aliena ſunt.Dicta auteʒ res a recte habẽdo. Jus auta iuſte poſſidẽ do . Hoc cin iuſte poſſidefqd bene. Qd at male poſſidet᷑ alienũ eſt. Oale aut poſſid; q̃ᷓͥ male ſuis vtit᷑ vel aliena pᷣſumit. Poſſidʒ , . Auuüt iuſte qͥ nõ irritat picleate D autez iditate ten. ſſus eſt non poſſeſſoꝛ erba ſunt Iſidoꝛi. Itẽ a res ðꝛ ̊ ⁊ ; rea lis. ⁊B le. Iñ realiter aduer. ⁊ ̊ realitas.ct. Et cõponit᷑ res cũ publica.⁊ ðꝛ reſpublica . cpicite tenet᷑ poſſe gltõ huius reipublice. Sed poteſt queri.an ſicut fit iſta compoſitio reſpublica poſſit fi eri hec compoſitio młier alba. Rũdetur oyimnis compoſitio immutat. ⁊ cõmodita/ tem hʒ alioquin eſt inutilis ⁊ non tenenda Reſpublica ergo qꝛ aliqͥd imutat.ẽ vna cõ poſitio. Ham qñ res publica ſunt due ꝑtes idẽ ẽ res publica q̊d res notoꝛia ⁊ mãifeſta Cui aũt ẽ vna dictio cõpoſita idẽ ẽ reſpub⸗ lica q̊d cõmune. Hec aũt mutatio nõ ↄtin geret in mulier alba.qꝛ ſiue eſſet vna dictõ lſiue due. ſemꝑ fieret ſuppoſitio ꝓ muliere al ba.⁊ ſic nulla eſſet vtilitas in tali cõpoſitio ne. vnde nõ eſt facienaldd. Res iudicata ſᷣm Aʒo.e.ti.ðꝛ ſnĩa que finẽ ↄtrouerſiaꝝ pnũciatiõe iudicis aceipit.vt ff. e.ti. l.j. Uel eſt q̊d ↄdemnatõe vel abſolu tione ↄtingit. Item res iudicata eſt a iudi ce⁊ in iudicio eiꝰ q̊d deductũ eſt rõe ꝑ euʒ aagiudicatio.vt dicta.l.j.cũ ibi nota. Nã ibi notat᷑ ꝙ res iudicata nõ eſt ſnĩa ſʒ id quod eſt deciſum pnunciatõe iudic. Sniĩa vero elſt diſpoſitio vel pnüũciatio iudic legaliter declarata. Exq̊ ſeqͥᷣp interlocutoꝛia non poteſt appellari res iudicata.qꝛ non capit fi neum ↄtrouerſiaꝝ. ʒ qnq; ex interlocutoꝛia cauſa diffinia . Nec ſnie arbitroꝝ dicũtur res iudicate.qꝛ nõ inponũt finẽ.nam ꝑ ſo lutionẽ pene poſſunt reſiiri. oinnibo aialiba eſt cõmunis.vt aer.aqua p/ fliuuẽs. ⁊ mare.⁊ eius litoꝛa.ſᷣm Aʒo.Et In ſti. de re. diui.S.flumina autem.⁊.ff.deacqͥ. re. do. l. j. ð = lcctu ↄpᷣhendimus. vt incoꝛpee. Alia vero Kes ſacre dicũt Res cões naturali iure dicunt᷑ quarũ vſus n Reſina.ne.pe ꝓdu.ðꝛ lachꝛyma ſudoꝛelidᷣ/ ris exalata lignoꝝ. vt ceraſi.lentiſci.balſa/ mi. ? aliaꝝ arboꝝ virguitoꝛũ que ſudoꝛep Res publice dicũt᷑ ꝗᷓ ſũt oĩm pploꝝ ⁊ hoĩm tim.vt ſũt flumia ⁊ poꝛtꝰ.⁊ qᷓ ſunt dedicata vſibo ppli. vt foꝝ.ſtadin. Bes ſancte dicunt᷑ q̃ ab omni leſione muni te ſunt.vt muri.⁊ poꝛte ciuitatꝗl.q̃iõ ſancte dicunt᷑.qꝛ pena ſanguinis oſtituta eſt ↄtra eos.ſeu aduerſus eos qͥ aliqͥd in his delin / quũt violando vel aliud cõmittendo vł ta §S.ſi q vo. Nam ciues romanos alias qᷓ; ꝑ poꝛtas egredi nõ decet.cum iſtud hoſtile ⁊ abominandũ ſit. NHam ⁊ Remus frat᷑ Ro/ muli occiſus tradit᷑ ob id ꝙ muꝝ trãſcende Duerũt ſanguine muri. qᷓ rite deo ꝑ põtifices cõſe/ crate ſunt.vt edes ſacre⁊ alia dona pia que ad diuina miniſteria ↄfuãda dedicata fũt vt cruces ⁊ thuribula q̃ etiã alienari phibẽ tur. excepta cauſa redemptõis captiuoꝛuʒ. C. de poſtli. re.l. ab hoſtiby. ⁊.l.i. Res religioſe ſepulcra ſüũt in qba hoĩes ſepe Res ſoli.eſt res immobilis.vt.ff.de diuer.et cẽpo.pᷣſcpᷣ.l.qbuſdam. Res emphyteotica.eſt res emphyteotice cõ ditioni ſubiecta.ſ.illa quazʒ eccłia vel aliqͥs dñs dominio ⁊ ppꝛietate retenta ↄceſſit em phyteoteq;tum ad ſolam poſſeſſionẽ. Uñ ſi H emphyteota rem illam ĩ aliam ꝑſonam trãſponere velit.non pᷣt tradere eam.i.do/ miniũ trãſferre. eo ipſe nec hʒ nec habuit illud.⁊ iõ alteri dare nõ pᷣt.qꝛ nemo ĩ alium plꝰ iuris trãſferre põt qᷓ; iſfe habeat.vtin re gula. Nemo plꝰ. ⁊c. de re.iurꝭ.li.vſ. RNeſcptum ſᷣm Goff.eſt mandatuzʒ pncipis qͥd ad inſtaãtiã alicu vel aliq̃ꝝ ſiueppꝛio mo tu.vel ex relationibo abſentiũ.vel ex ſugge/ ſtionibo pᷣſentiũ.vel ad alicꝰ ↄſultationeʒ fa cit.vel cum alicui vel aliqͥbꝰ.coꝛpoꝛi colle/ gij. vniuerſitati. vel ciuitati alid mandat vel indulget᷑.talia em̃ ius faciunt.nõ gene/ nas in qͥb ⁊ inter quas pmulgata ſunt.vt. „ Cde le.⁊ ↄſti...ih)h)h)h. RKeſe es. ſidis. 2. g. i. piger. ⁊ q̃i. retro moꝛans. ⁊ coꝛ.ſi. bantur. re voluit. Uñ Lucanꝰ. Fraterno pmi ma efinaint ſnnnenltee⸗ Mliigſfip Ufnſn, di e Pcolotonan ſlcirpduun tnkicktt torenio⸗ ricllgin⸗ Coptlmisnin 6yniniin (MNeiuud. Gfüſumd elusdſepen, eid alter reſp reſticularor s Ninens. n Apellorep⸗ e tis ſis. daligatr. fenatenau Reaeg.ne pices vela ſaciebate. biplibitih preti. Etan gſpirnt⸗ ſualimuii, ſumuulioin mnmaliani⸗ ſtenculerüe Mrernfnat Gnalliedimn liscapins. nane gratb⸗ mculiliih Ceonennekine li. abigtf ne gancintieln ul ſefli biof uſtuali Rpolnerenige nnanigndhii wabai a 1 inagee ,1fundeie vomnileinenn uitt iien nis)ſinnnce Aalizdindsde⸗ 1dcöninnhet lisadniNae uterit. üt N Inſhene romanostl cumifuthti 1 Mempsere didgmurrün . Fmenohin deoppöckenti⸗ netaladont ofuäda dectcnnit aijaäiannche Lenptöscapnua, ſürintpoicee. Srlgon. s. . dediuad genpbintied⸗ geullli nlalijs enti oceſitem poſeſione Un. niglum ram rnadareeama do/ nocbznechat Stqnnemoiglin ieheden Kn Ciunix. tmandatnzpneßs daiönſiuepnon⸗ dienmi vacrſii⸗ nſulnint danc — animitiia alic wcis tlnſß sonnlguſ Beſolutoꝛiciniuz. niji.acus pectoꝛalis.ſcʒ firmaculũ q̊ camiſia ſuꝑ pecx firmat᷑. vel qᷣ palliũ aſtringit᷑.⁊ ðꝛ a reſoluo.uis. Uel eſt inſtr̃j q̃ crineſ diſcernũt᷑ ⁊ tũc ðꝛa reſoluo ⁊ cincinnꝰ.q̊d eſt capilꝰ. Unde Marcialiſ Reſolutoꝛicinioq; flãmaꝝ inſtar. Quidaʒ tñ legũt ꝓ duabo dictionibo.ſ.reſoluto.⁊ ri/ cinio. Et eſt ricinio idẽ q̊d dicimꝰ eſſe reſo luto ricinio. q̃d q;uis veꝝ ſit.tñ ꝓ vna par/ te meliꝰlegit᷑ reſolutoꝛicinio.ſi qͥs cõſideret copulatõis vim ⁊ oꝛdine. Beſponſum.ſi.n.g.ðꝛ a reſponſo.ſas. q̃d eſt frequẽtatiuũ de reſpondeo.⁊ Gᷓ rñſoꝛiũ.rij. Sʒ rũſum qð dat᷑. Reſponſoꝛiumvᷣbũ vel . te id alter reſpondeat. Reſticula.le. eſt dimi a reſt:.i. pua reſtis. Iñ reſticulari.ria riũ.qͥ facit reſticulas velad eas ꝑtinens. Reſticule etiã ſunt q̃s ſuccin/ ctoꝛia vel redimicula.⁊ ꝓpꝛie bꝛachiatoꝛia appellare poſſumꝰ. H „ Beſtis.ſtis.f.g.i.funis. vlqð fit er funibus ad aliqͥd trahendũ.Et dicunt᷑ reſtes qꝛ his retia tendũt᷑.vel qꝛ rates ↄtinenannt. Becte.tꝭ.n.g.ðꝛ a retineo.nes.eo ꝙ retineat piſces vel aues.Ethʒ i.tm̃ in ablatõ.lʒ oliʒ Kciebat e. Uñ Ouidiꝰ in.v. faſtoꝝ. Cur ti/ bi ꝓ libit claudunt᷑ rete leones. Rete dixit ꝓ reti.Et dicunt᷑ retia quaſi retinentia.⁊nõ aſpiratk. Betiaculũ.li.ðꝛa retineo.nes.Et dicunt᷑re tiacula ĩ modũ retis facta. Et eſt retiaculũ ſiẽt reticulũ.dimi.a rete.retꝭ.ſcʒ paruũ rete Et reticulũ etiã ðꝛ ꝑuũ inteſtinũ tenue.vel qᷓi reticulatũ q̊d oꝑit vitalia. fletiaro ria:rii i. d rete ꝑtinẽs vł decipiẽs vel qͥ retia facit. rMẽ Beticula.le. dimi.i. ꝑuũ rete. vel mitra vᷣgi/ nalis capitis. Retiolũ.li.n.. ðꝛ illud qͥq colligit comas.? ↄ: a rete.qꝛ qi ꝑuũ rete ẽ.ł qꝛ retinet crines Retinaculũ.li.ihabena.dictũ a retinendo qꝛ eo retinet᷑ impet equoꝝ.vel idẽ eſt qd re Retoꝛt ta.tũ. vel retoꝛſi us. ſa. ſuz. qd ẽ idẽ.i. iteꝝ cruciat.vel retro.vlł iteꝝ flexꝰ.vel iteꝝ volut.ſiẽ filũ bis filatũ. Uł retoꝛt.i.iterũ miſſus. ſiẽ iaculũ qᷓd iteꝝ mittit in hoſtes.⁊ ꝛ a toꝛqo.ques.q̃d ſignificat cruciare.ſfle/ ctere.voluere.mittere iaculari. r „ „ . Retrimentũ.ti. ðꝛ qᷓi retinimentũ. Et ſũt re trimẽta ea loca in qbo digerüũ ſtercoꝛa. vl qᷓ verſus qᷣ ſepe iterat᷑. Et ðꝛ ſic.qꝛvno deſinẽ . V W 4 4 i? “ 5 . . retinent capita venaꝝ qbo laxantur vinełka qͥb retrimeta vſq; ad digeſtionis opeꝛtuni tatem ↄtinebant᷑.⁊ iteꝝ muſculiqͥba naſce⸗ bant᷑ retrimentoꝝ meat. Betrogradꝰ“.da.dũ.i.retroiẽs.vel retrogra diens. vt Cancer ðꝛ retrograd?. Et plane/ ta eſt qñq; retrogradus.qñq; eſt ꝓceſſiuus qñq; ſtationarꝰ.Et mulus vitioſus ſimilit᷑ qñq; eſt retrogradꝰ.qñq; ꝓceſſiuꝰ.qñq; ſta tionar“m“7(g.mã. Reu.i.radix.Et ↄponit᷑ cũ barbaꝝ vł põtꝰ. 282 reubarbarũ.ſiue h reuponticũ.illð q̊d eſt trãs danubiũ in ſolo barbaro. ⁊ h̊ circa pontũ colligit᷑ ſic dictũ.q̃ſi radix barbara. vel q̃i radix pontica. rl RBeuerẽs.entꝭ.o.g.i.valde verẽs.vel hono/ rãs.⁊ ð a reuereoꝛ.rerꝭ.Etpᷣt eſſe nom v pꝓticipiũ. Iñ hec reuerentia.tie. ⁊ eſt he o?ꝛ qͥ cũ pauoꝛe exhibet᷑. ðMDDc Beuma.matꝭ.n.g.i.tẽpeſtuoſa maris inun/ datio.vel ille feruoꝛ aque qͥ firex remoꝛum agitatõe. Reuma ẽt eſt eruptiovl feruoꝛ bu moꝝn.qͥd ducit᷑ vel a capite vel ab alio mem bꝛo. Iñ ̊ reumatiſma.matis.i.fluxꝰabun/ dant aque.vel humoꝛzis. Beuolutil.ↄ.t.⁊ G̊ le.pe.coꝛ.⁊ h̊ ⁊ h reuolu bił. ⁊ Bᷓ le.ĩ eodẽ ſenſu.a reuoluo.uis. Unð Aug.de cini.dei. Mũdi reuolutil oꝛtꝰ eiuſ dẽ circuitibo inſerite. Be.rea.reũ.ðꝛ a re q̃ petit᷑.qͥ q;nis ſceleris oↄſciꝰ nõ ſit.reus eĩ ðꝛ q;din ius in iudiciop re aliqᷓ petit᷑. Et refideiuſſoꝛ ðꝛ a re de qua eſt obnoxt. In h̊ reatꝰ. Iteʒ reꝰ maieſtatis pus dict qꝛ aduerſus rempublicam aliqͥd egiffet. Et q cũq; hoſtibo cõſenſiſſet dict eſt reus maieſtat.qꝛ maiꝰ eſt ledere patriaʒ.q; ciuẽ vnũ. Poſtea etiã ille qͥ aduerſus maie/ ſtatẽ poncipis egiſſe videt᷑.vł qͥ leges reipub lice detulerat. vel vtiles abrogauerat. ſᷣm Papiam. S Rer reg dict'. eo ꝙ regere debeat rem ppi 2 ſalutem. Inter regẽ ⁊ tyrannũ pus nulla erat differentia. nũc in vſu accidit reges vo care modeſtos ⁊ tẽperatos.Cyrãnosvo ĩi/ pios. Et rexa recte regendo ðꝛ. Nõ aũt re/ git qͥ nõ coꝛrigit. Recte igit᷑ ſaciẽdo reg no men tenet᷑ peccando amittit᷑.⁊ pð.re.ſed re go. gi. coꝛ. eã. vñ. Di bñ regna regis. es di/ gm noierehMis. RBłhamnꝰ.ni.gem.eſt ſpinaꝝ vt dicũt.ſpina alba vel ram el. Papct di. Rhamn e pi⸗ na alba. vel lignũ ſpinoſum. Rhamnꝰ gen⸗ ſpinaꝝ denſiſſimũ. qᷓ in herba eſt mollis et Pꝛiuſe; intelligerẽt ſpine vierhamnũ.⁊c. Rhea ꝓpꝛiũ nomẽ matrꝭ Rhomuli ⁊ rhemi qᷓ ⁊ Ilia ðꝛ. Ut rhea ðꝛ dea terre.que⁊ ops vel ceres ðᷣꝛ. Ul ſm aliquos fuit vxoꝛ Da 1. TBaheda.de.genꝰ eſt vehiculi ad eũdũ ⁊ rede undũ habilis.⁊ eſt q̃ttuoꝛ roraz. Lheno.nonis.veſtꝭ eſt de pellib. Sũt em̃ rhenones ſ̃ᷣm Iſiõ.velamia hũeroꝝ ⁊ pe/ croꝛis de pellibvilloſis vſq; ad vmblicum ⁊ nõ ðꝛ a renibo.ſʒ a rheno germanie flunio vybi his maxime vtunkt. TLyhenones ẽt vulgo dicũt᷑ repti.qꝛ longitu Dine villoꝝ qᷓi reptaent.. EBhem. ni.eſtqͥdã fluuiꝰ diuidẽs germaniaz NRNbeſis interpᷣtat᷑ locutio. Inð h̊ rhetoꝛica. ce.q̃i a copia locutõis dicta. Ul rhetoꝛeſis ðↄꝛ copia dicẽdivel loquendi a rheſis. Indð rhetoꝛica ars illa. Iñ rhetoꝛ.to?. ⁊ rhetoꝛi cus.ca.cũ.de arte illa tractãs.vel ad illã ar tem ꝑtinẽs. Et h rhetoꝛica.ce.⁊ płr rbetoꝛi ca. coꝝ.⁊ rhetoꝛici.coꝝ.libᷣ in q̊ docet᷑ ars il la.⁊ coꝛ.pe.gti.rhetoꝛ.toꝛꝭ. Unde Juuena lis. Cedunt grãmatici vincuntur rhetoꝛes omnes. “ ahinoceꝛos.ceroꝶ.idẽ aĩal.q̃d ⁊ egoceros Fᷣm qſdã.vel ꝓ alio aiali.⁊ ðꝛ a rhinos q̊d ẽ naris.⁊ ceros qd eſt coꝛnu.Dẽ q̃ʒ rhinoce/ rosp virili membꝛo.eo ꝙ rigeat.vł quia ſit vnicoꝛne inſtar rhinocerontis. vñ Juue/ nalis. Et magno cuʒ rhinoceronte lauari. Pꝛedictũ etiã aial ᷣm monoceros.i.vnicoꝛ nis.eo ꝙ vnũ coꝛnu ĩ media fronte habeat Et nota ꝙ inuenith rhinoceros.⁊ tũc facit gtũſrhinocerodᷣ.ĩterpoſita ti.pe. p.vt ſacer dos.doß. ⁊ actũs ſinglłar deſinit in em. vel in a.vt rhinoceroteʒ.vel ta. Item iuenitur rhinoceron.⁊ tũc facit gtũs rontꝭ.⁊ foꝛmat gtũs a ntõ.addita.tis.⁊ actũs deſinit in em vel in a. vt rbinocerontẽ.łta. Põt ẽt dici Hᷣ rhinocerꝰ.ri.pe coꝛ.⁊ tunc eſt ntũs latinus Itez Gꝛego.exponẽes illud Job.xxxix. Nũ qͥd volet rhinoceros fuire tibi.ita diẽ Rhi noceros ĩdomite oĩo nat᷑e eſt.ita vt ſiqñ ca ptus fuerit teneri nullatenꝰ poſſit. Jmpati ens qᷣpe vt fert ilico moꝛit᷑. Eſꝰ vᷣo nomen in latina lingua interpᷣtatum. ſonat in nare coꝛnu.Et qͥd aliud in nare.niſi fatuitas.qͥd in coꝛnu niſi elatio deſignat᷑. Rhinoceros eſt ⁊ framea fᷣm Paß. iſte qͥ et monoceroſ grecis exeplariba noiat᷑ tante foꝛtitudis ðꝛ vt nulla venantiũ tute capiat᷑. Sʒ ſiẽ hi aſlerũt qͥ ĩ deſcribẽdis na tur aiĩaliũ laboꝛioſa ĩueſtigatõe ſubdaueft vᷣgo ei puella pᷣponit᷑ q̃ venienti ſinũ aperit in q̊ ille oĩ ferocitate poſtpoſita caput depo nit. Sicq; ab eis a qͥbp capi qrit᷑ ſopoꝛatus velut inermis inuenit᷑. Buxei coloꝛ q̊ʒ eſſe deſcribit᷑qͥ ẽt cũ elephãtiſ qñ certamẽ agre dit. eo coꝛnu qͥd ĩ nare ſingularit᷑ geſtat. vẽ trẽ aduerſantiũ ferire ꝑhibet᷑.vt cũ ea q̃ me lioꝛa ſuntvulnerat impugnaãtẽ ſe facile ſter nat. Hec Gꝛego. Solin? ãt dic. Rhinoce/ ros ẽ monſtrũ q̊ͥddã rugitu hoꝛrido.coꝛꝑe equino.capite ceruino.ex eiꝰ fronte media coꝛnu ꝓtendit᷑ ſplẽdoꝛe mirifico.ad magni tudinẽ qttuoꝛ pedũ. ita acutũ vt qͥcqͥd im/ petierit facili ictu ꝑfoꝛet.nat᷑e ĩidomite.qͥ ſi capt teneat᷑ cito moꝛi. PBhinos interpᷣtat᷑ auris vel naris. Et coꝛ.pmã. hodus.inſula eſt q̃ ante ophic dicebatur KRbogij dicti ſunt qͥdã qͥ venerũt iuxta rho/ danũ. ⁊ edificauerũt qddã oppidũ q̊d rho/ dDum vocauerũt. Bbodanus. dani.qͥdam fluuiꝰ gallie. ? ö: a rhodaniſo.ſas.q̃d latĩe ðꝛ toꝛqueo.quia toꝛ quet lapides.⁊ arboꝛes euellit impetu ſuo. Nhoma.me.ðꝛ a rhemꝰ.qꝛ ille fuit pmꝰfun/ datoꝛ ill ciuitatꝭ.⁊ nõ ðꝛa rhomulꝰ Tunc eñĩ deberet dici rhomula.le.⁊ non rhoma. Jñ rhomanꝰ.na.nũ.Et vt dic Pꝛiſcianus Sũt q̃daʒ gentilia ſiłem poſſeſſiuis habẽ tia foꝛmaʒ.vt rhoman ciuis.⁊ rhomanus gaggger. Romphea grece.latine ðꝛ gladius.Nã vbi Geñ.iij.ðꝛ.Gladiꝰ flãmeꝰ ⁊ vᷣſatilis ĩ greco romphea habet?᷑. Itẽ romphea eſt gladiꝰ ex vtraq; ꝑte acut quẽvulgo ſpatã dicũt pe lea. leuz. Et rhomulides. de. filiꝰ vel nepos —— Bhomułl.li.fuit fr̃ rhemi. rhomuli. Rhomulide etiã dicũt᷑ rhomani q fuerũt de ꝓgenie illiꝰ. Iñ hec rhomulis rbomang. d ante T Biciniũ.nij. ideʒ eſt qͥd reſolutoꝛiciniũ ſᷣm Hug.papᷣ.di. Riciniũ eſt matronale operi mentũ. latine dictũ ꝙ dimidia eiꝰ ꝑs retro abijcitd vulgo mauoꝛte dicũt. unfbtc,os 6icnnecut nnißfur ſircluſtn (Repherolari⸗ n⸗ en⸗ Freigintciür⸗ ,7 mun⸗ gNtcötinin Dencer aain pishlitht ſigcda Did inobik tdra Bigans Gang ſcic;adran Rigngonm Biwamei ſil lale. amood ſa ſuminimi Biumr ma⸗ Nio deq Auc Lntibiean ucrpui od mono infics Imbliniarw Rpnpeloe pain Nng:abag cc ſtſnior ſelro⸗ Nüniloguunda Et aAmun DeSionmni Ldeſgnnta Epöpnuzht Hölecerofüroo nuofuubwenii Ppheinterötit laüinnoie Pharabipemng ſau ſingt⸗ . porier TIn Te iickfn Teepberiles bn ni pecor⸗ 4 ,conſae Ueineer llach Clri ihitſenn — iideſgiiie Gririce Ven nſtin⸗ – 4 “ Baeie inſcſicannir 9 ei Gni. dekräi RZ id itdii hine inbomchan exchfron emninifdlut nacutüi atn ttitaf un mropbic dicchenn mcütiumte iopii Gtd Mnui lle t8 woruer guunw. nalit inpenu ſno Ulefuitpen n⸗ rhomu Lune ke. die deicanus dpoleliuisdee 1whonannn Kgadins IA warlisigen ongbenckgn cnbeidif ni iſtonni⸗ latri l⸗ Lainclie, Zihete, unanenol 4 Gicolumnun, 4 jakn mnonnin iniduc n, ☛ Ricinium. acus ſi ne ſ̃ pinnla virginei⸗ cri⸗ ,. nes diſcriminantk. Bicim. ni. ᷣmis caninꝰ. rS: a rbinos q̊d eſt auris.⁊ cynos ad eſtcanis. eo e inheret au D rib canu. RBictus.ctuſ.i.feraꝝ oꝛis aptio. 2 ö:a ringo A vl qð ðꝛ riſus ĩ hoĩe ðꝛ rictꝰ in beſtia. i idicul“. la. lũ. de q p̃t hꝛi deriſio. vl qͥ aliũ deridet. vel qͥ i. in reb turpib⸗ ridet. ⁊ 82 a ri Deo.deſ.⁊ h̊ ridiculũ.li.i.deriſio. Iñ nidicu loſus.ſa.ſu.⁊ h ⁊ h ridicularis.⁊ hͥ re. Rien. rienis.vide õᷣ i in ren. Rigidꝰ.da.dũ.i.dur r rreſiſtes. valid⸗. ſener? immobil. ⁊ ðꝛ a rigeo.ges. Iñ hec rigidi⸗ tas. tatis. Biguus. gua. guũ.i.madidꝰ vel fertilis. vel fecũdꝰ. 2 a rigo. gas. Rigoꝛ.goꝛꝭ.m.g.i.durities.ri iditas. ſima.me.i.fiſſura Iñ h̊ rimla.le.⁊ h rimel la. le. ambo dimi.i. ꝑua rima. Et rimoſus. ſa. ſum.i.rimis plenus. Bina trix. mic. eſt ſerpẽs aquã veneno infi/ ciẽs.de q̊ Lucanꝰ. Rinatrix violatoꝛ aque Zegit᷑ ibi ⁊ natrix violatoꝛ .vt õ dictũ eſt in natrix.pap̃ᷣ.vᷣo di. Rinatrix ſerpensaquam veneno inficies.in q̊cũq; em̃ fonte fuerit ſi u um ibi imiſcet venenunm. Bipa.pe.loc ꝓximuſ fluminiby. arapiendo dicta.qꝛ ab aq qͥtidie diſſoluit᷑. Nã ripeppe ſũt fluuioꝝ. ſiclitoꝛa maris. Iñ hripula. le. dimeipu⸗ ripa.Et ripatus.ta.tũ.i.ripã i ha bẽs. Et h̊ ripatũ.ti. tributũ qͥd accipit᷑ in ri/ pis. Et ripatim.i.ꝑ ripas.vl de ripa in ripã Et deſignat locũ rinan. ſic oſtiatim oſtioꝝ Et pð pmaʒ ripa. Cln Lucanꝰ in.iij. Me nõ lectee ↄiũx obliuio ripe.Ripa ẽt ðꝛ par/ uus fluui⸗ veniẽs a magno. Biphe interpᷣtat impet. Iñ ripheus. phea. pheũ.i.iĩpetuoſus. Un qdã mõtes dicti ſũ üt riphei. ab ipetu grandinũ ⁊ ventoꝝ. Niſcus.ſci.m.g.i.fiſſura vel feneſtra patens in pariete. Un Teretõ. In riſco vel odioſa ſita eſt ßm. Hug. pap̃. vo di. Riſc⸗ feneſtra pariet:.vas ex iſcis ⁊ viminibs. Rythm. mi. pe. coꝛ. ðꝛ pſa ſonantias reti/ nẽs in fine clauſu lau. ⁊ ðꝛ a rythmos grece q̃d ðꝛ nüerlatie.qꝛ ↄſtat ex certo nüero ſyl labag. RBitꝰ.cus.tui.i conſuetudo an moꝛib⸗ tracta. ⁊ ptinet ad iuſticiã.⁊ ðꝛ a rat.ta.tũ.qͥd ẽ fir m. Uñ rit?ð qi ratꝰ.qꝛ q̃ rata ſunt⁊ firma neudnttradl. ¶Qel ritðꝛ qᷓ qin⸗ ee a rego. g ctqequũ piui ⁊ ſctin pſpicim Eteſt nite in Boboatn inreßta latituco pli. 4 8 pa⸗ anti⸗ re. mos ibmone. Tel rit'eſt mos vett ſtio ⁊ firmioꝛ ſim HBug. Et dic Pꝛiſtia. A titu ct ritep recte ðꝛ.qꝛ nihil tradit᷑ ritibo niſi d rectũ credit᷑ eſſe. Papᷣ.vo diẽ. Rire recte.iu xta moꝛc.legitime pbe. Rit⸗ mos in ſtituruz ſequela. exemplũ.? pdᷣ. ii. Binalis.lis.2.t.?· Slead riuũ ptines. vl. eũ alio potãs eũdẽ riuũ.⁊ ðꝛ a riuꝰ. Uñ ⁊ ꝑ ſi/ militudinẽ riuales dicũt᷑ illi q eandẽ habẽt amicã cõem.qꝛ q̃idevno riuo.i.ð vno amo re bibũt. Et ꝑ ↄpoſitõeʒ h coꝛringk. 7 6 le.ĩ codẽ ſenſu.⁊ ꝓdu.hãc ſyllabã vg. KRiuns.riui ðꝛ a ruo.ruis.eo q; cito ruat. vk ð2 a rigo. gas.qꝛ ducit ad irrigãdũ trã. Et ſiẽ dicit Iſið. ety.xiij. Riuꝰ fons toꝛrẽs flu/ uiꝰ ⁊ amnis ita diſtinguunt᷑. Riuꝰ ſubito fit ⁊ celeriter decurrit ⁊ deficit. Fons ?ẽ Fà Eca put ⁊ decurſus aq̃ nataliter manat. Toꝛ/ rens aũt eſt repẽtinis imbꝛibofactꝰ.magnũ impetũ habẽs. ſz adueniéte eſtate ealoꝛe ſo⸗ lis toꝛreſcit.vñ ⁊ nomẽ habuit. Yluur eſt ꝑennis aquaꝝ decurſus. Flumẽ eſt qq̃ de/ curres. Amnis eſt fluuiꝰ nemoꝛe ac frondi bus redimitꝰ. Iteʒ a riuꝰ ðꝛ: riuuł.li.dimi. i.puus riuꝰ.Et riuoſus.ſa.ſum.⁊ ꝓð.ri.vñ Uirgilt. Pꝓbat ager. Nixa.xe.ſicẽ di.Pap.ðꝛ lis qᷓ int multos cõ/ mittit. ⁊ iniuria ↄſtat.⁊ ðꝛ ꝗ ringo.G. Inde rixula.le.dimi.i.ꝑua rixa.Et rixoſus.ſa ſuz. ⁊ rixuoſus.ſa.ſum.i.rixa plenꝰ.⁊ vtrũq; cõ/ parat᷑. Jn rixoſe vel ricuoſenducr. E rrlo/ ſuas velri uuoſi itas. tatis. fraſim. qꝛ decẽ tribub ab eo leꝑan due tm̃ tribo ei relicte fuerant. Bobur.boʒ.m.g.i.foꝛtitudo valitudo con ſtantia firmitas. Itẽ robur generalir dðꝛ ex oĩ materia qͥcqͥd ẽ firmiſſimũ. Iñ ẽt qddaz genꝰ arboꝝ ð robur.qꝛ valde firmũ ẽ. Et ẽt qͥ libʒ arboꝛ vel lignu ðꝛ robur. Iñ ñ robu ſtus. ſta. ſtü. i. foꝛtis validꝰ ⁊ firmꝰ. Roda. de. grece. latie ð: roſa. Rodomellu.li.n.g.ðꝛ vinum vel ofectio er ſucco roſeꝛ melle.⁊ 782 a roda ccrdid⸗ dici tur roſa. ? mel.lis. Nogatincula. le. dimi.i. pua rogatio. RNoga. ge.f. gi elemoſyna. BRog.gum. g.i.ignis p moꝛtuo accẽſus.? 5: 4 rogo. 848. Iten ro pe opoſuio GSnes 3 laudite iqm riuos pueri ſat pꝛa ta biberüt. Itẽ aliꝰ. Riu⸗ meſſis agro meſſe .„Drra qt cop opoftſ. eſt tardet. Fimus moꝛtui apparatꝰ. Buſtu coꝛpꝰ ↄcrematum Seplcrũ vbi oſſa ↄdũt᷑. Tumułcõgeſtio terre in regiõe fcã.qͥ ⁊ ſine oſſibs pᷣt eẽ(. DOHo numẽtũ vo eſt euiuſlibʒ rei memoꝛia qͥ mo net mentt. Ros. ro?.. ð ꝗ rar. co ſit rarꝰ2 nõ öſpiſſun us Vr pluuia. Uel dꝛoſoꝛ dicũt greci.⁊ ĩde noſ dicim. ros. roꝛ?. Uel ros ð a ruo.ruis.qa ab aere ruitad crã. In roſcidꝰ da.dũ.i.ro⸗/ replen?. Roſa.ſe.eſt genꝰ floꝛis.⁊ ðꝛ a roda greco.q̊d apud nos roſa ðꝛ. Ueil roſa ðꝛ a rubeo.bes eo q ei coloꝛ rubeat. Iñ h roſula.le.⁊ H ro ſella. le. ambo dimi. Et h̊ roſariũ.rij.colle⸗/ ctio roſaꝝ.vel loc vbi roſe reponũt᷑ vł abu dant. Itẽ a roſa ðꝛ h roſetũ.ti loc vbi roſe creſcũt. Et roſaceꝰ.cea.ceuũ.⁊? roſe.ſea.ſeuʒ In roſeolꝰ. la. li. Roſe ðꝛ a coloꝛe. Roſace us ex materia. Roſeũ ruboꝛ facit. Roſaceũ ex materia. Eti ita coloꝛ roſe⸗ erit. Roſacea coꝛona. . Koſata. te. qᷓdã veſtz. quã greci phenicri vo Et hinc roſcidulłꝰ.la.lũ.dimi. cãt.nos coccinũ. Boſella.le,dimi.i.ꝑua.roſa. Roſoriꝰ. ria. riũ.i coꝛroſoꝛi. vhrepheſond'. 272 3: a roſoꝛ oz. Et h roſoꝛiũ.·rij.loc vbi ali qd rodis. NRKoſtrũ.ᷣſtri.n. g ðꝛ os auiũ. E Et gr̃a ſilitudi/ nis ðꝛ nauiũ.Et roſtrũ ðꝛ ct foꝝvbi tracta baãt cauſe rome.qꝛ deuictꝭ Antonio⁊ꝛ Cleo patra.Auguſtus de roſtrꝭ nauiũ illoꝝfecit fieri ſedes ĩ foꝛo cauſaꝝ. Iñ h roſtellum. li dimi. Et ↄpõit᷑. h pꝛoſtrũ.i. roſtrü. gꝛ i ꝛin an terioꝛi ꝑte eſt. Itẽa roſty 82 roſtrat ta. tůũ. i.roſtro armat?. NRota.te.ðꝛ a ruo.ruis.eo qruat Iñ rotu la.le.dimi.A q̊ h rotella.le.aliud di.Ethic rotulꝰ. li. Et h rotula.le.ðꝛ illud rotũdũ de ccharta aliq. Itẽarota ðꝛ roto.tas. In h̊B ro tabulũ.li.i.furca.vel illud lignũ cũ q̊ͥ ignis mouet in foꝛnace gĩ ra coqᷓndi.⁊ ð: ſic.qꝛ ro tat ⁊ pꝛuit ignẽ linniof⸗ oqnatvet ſterco . rag “ burgaͤci. Ruber bꝛa b bemn. annbe⸗ r la. lü. rubelł.la.lũ.ambo dimi.i. aliqntulunz rube“. Eth rubelli. li ſubſtutiu genus ru berrimi vini. Nubbeta.te.i. rana in rubis manẽs. 182 arn bus.vñ Juuenalł. Poꝛrectura viro miſcet ſitiente nubetn. Szʒ h rubetũ.ti. ðꝛ loc?ꝰ vbi rnubi creſcät. NRubia. bie. fe. Se ombh herba⸗ 262: 4 rnbeg, 2 bes. eo ꝙ radix ei?ſit rubea. vndeꝛcoloꝛare lanaſ ꝑhibet᷑. Iñ rubiat.ta.tũ.i.rubia ticꝰ Rubicũdꝰ.da.dũ.i.ſilis rubẽti.vel rubeus. Iu rubicundulꝰ. la.lum . i. aliquantulum rubeus. Bubigo. ginis.f. geſt vitiũ ñ ferri? ſegetuz. et ðꝛ a rodo.dis.q̃ſi rodigo.eo ꝙ rodat.vela rubeo. bes. qꝛ facit aliqd rubere. In rubigi neꝰ.nea.neu.i.de rubigine erns. Etrubigi noſus.ſa.ſumi.rubigine plenꝰ“. NRubiliana. ne.f. g. ðꝛ vitis vł vua.dicta a ru beo.bes.qꝛ eꝰ materia rubet. Bubos.indecli.qddã oppidum.ex abundu/ tia rubꝛoꝝ dictũ. Iñ rube.bea. beü. nomẽe Riini pma ꝓducta. ube?. bea. bei r nideriuaria wubeo. bes. idẽ eſt qͥd rubicũd NRubꝛica. ce. f. g. regka. vl filũ rubeo tinctum q̊ aliqͥd dirigit᷑? ꝛ a ruber.bꝛa.bꝛa. Et ru bꝛica. ce.ipᷣa tictio.vel tra illa rubꝛa.vel qᷣd fit de illa tinctura. Uñ Perſi. Hõ cec'ac ĩ cculo rubꝛica dirigat vno. NRKubꝛica ẽt ðꝛ qͥdã coloꝛ rubeꝰ.vñ Iſid. ety mol.xix. Rubꝛica vocata. eo ꝙ ſit rubꝛa et ſanguineo ꝓpxima.̊ locꝭ plłunmis gignik. ſed . optuna ponto.vñ⁊ põtica dↄ. 2 RBubus.bi.m. g. eſt genus ligni ſpinoſi deqᷓ dicit Iſið.ety. xvij. Rubũ latini apellãäteo qꝙfruct' vł virgula eiuſ rubeat. Hec arboꝛ grecis moꝛus ðꝛ. Iñ h̊ rubetũ.ti.locus vvoi creſcit rub. Un dicit Ouidi.j.meta.de pᷣ mitiuis hoĩbs. Contentiq; cibis nullo co/ gente creatz. Arboꝛeos fet? montanaq; fra ga legebant. Coꝛnaq; ⁊ in duris berentia moꝛa rubec. BRunceꝰ.cea.ceũ.i. ſoꝛdich. 2ö;arus. Ructa.cte.eſt eminens pars gutruris. v vide infra in rumẽ. Iñ ruct.ctus.ctui.eſt cũ ſi ſa poꝛ cibi ad rumẽ reducit᷑. Iñ ructiz aduer. ⁊ructatiʒ ⁊ ructant᷑.⁊ ructuoſus.ſa.i plen⸗ ructibo. Iñ h̊ ructuoſitas.tatis. Rudẽs. dẽtis. d choꝛda rudis. UVnge dicit ſd ety.xix. Rudẽtes ſunt funes qᷣb veluũ rſum trahit᷑. ⁊ dicũt᷑ ſic ex nimio ſtridoꝛe quẽ faciũt. Vñ.ij. Petri.ij.ðꝛ. Gʒ rudenti bus inferni detractos ĩ i tartag tradidit cru . ciandos. Ruditus tus. tui. clamo: aſi ini. velalterins alĩalis.⁊ ðꝛ a rudio.dis. Bugdis.dis.⸗ .t. 15 de. i. nol indoctus: vel nonicinſtrickod qi adhuc rudit.⁊ ð a ru/ de⸗ zudi in isinoltis twiſſten lihgt ti iiös Eſn li⸗ unni tͦd uidche d nid Dwnſizrotid iofmcidisin interaponun natioſommat: fiſunt Jüb dantopain ſüttrotüdi tor igliü. Itfudi v ſ Mlma ſubitdetenm. neſio rbol tuouocrct lyemaane⸗ lulbrobnmno⸗ Gguntrnaer. Rn nſ fumin nſdntüiſn fnckim igni ſanmn ſgen fiinmni. Iir Entva luhius non Pinageif ſten o gufns. na ni 4. puero pie un heinig/ ben 6 timn inn⸗ Nen W. . indti 8muben. e mi. un iüſem ſe⸗ ſign: go coi mbere Gnceris. Cin meplaũ. ins Nwadcnn amber. owpidum artben fube den beime 4 denmanander Ptfüümbeptn imnberbuabrea n Aaiunbee pt öcri embe M u. cotbc pkimisgii nor. liſinol. de⸗ inlin bedt Pecarbo⸗ betitilools wi gist ſwea deß ich cbolae⸗ hmonmmgft indurisberenn Panars. ik mn nin it ci ndc, . R . uu 8s umtfun Bnt 5:. ann 3 , een , S, . S „ = — . 7 2 2 . 8 . . R R „ * M dio dit Ji jruditer aduer. Et hᷣ ruditas ta tis:i. nouitas.vel nona inſtructio.vł idiota tio. inſipiẽtia Inuenit᷑ etiã rudis.dis.i.vir ga pᷣtoꝛꝭ.q̃ ſerui tacti efficiebant᷑ liberi. Cel rudis erat q̃ dabat᷑ emerit in ſignũ ſue eme ritõis.Et ſepe ponit᷑ ꝓ lipᷣtate.vñ Bꝛeciſmꝰ Virga rudis.rudis eſt incuriꝰ⁊ ſinelaude Et rudis qũq; eſt nouũ.qͥd ſepe reꝑtũ eſt. RKugimentu.n. nouũ.initiũ.noua inſtrucro ⁊ ðꝛ a rudio.dis. ſudilſta. ſte.2.g. q vel que rudera de bumo eijcit. lct ai a rus. Et rudi dicũt lapides ↄtunſi ⁊ rotũdi.⁊ calce admixti.qͥ ĩ pauimẽ tis faciẽdis ſuꝑfundũt᷑ ⁊ dicũt᷑ ſica rure.qꝛ in terra ponũt᷑.⁊ dicũt᷑ ſica duritia.vt deri uatio ſumat᷑ abvltia lr̃a rudi q̃i duri.qꝛ du ri ſunt. In Hruder vł rudꝰ.hꝰ ruderi.ſtercꝰ bꝛutoꝝ aĩaliũ.⁊ coꝛ.pe.gti. Rudi etiã duri ſüt ⁊ rotũdi.⁊ ide dicũt᷑ rudera ſtercoꝛa bꝛu toꝝ aĩaliũ. Rudera illa pꝛie qꝗᷓ ita facta ſunt yt rudi vt ſtercoꝛa capꝛaꝝ.aſinoꝝ.ouium. Rudꝰ vel ruder ctiã ð oẽ illð q̃d eijcit᷑ ⁊ ex rrahit᷑ de terra effoſſa. Unñ Beda ĩ exrpoſiti one ſuꝑ ꝑabolaſ. Qui theſauros effodit eij cit rudus kreſtre. Et etiã ruine maceriaruzʒ vel ipᷣe macerie rudera dicũt᷑.vũ Pꝛudẽtiꝰ in libꝛo hymnoꝝ. Auruz qͥd ſatis effoſſa gi gnunt rudera. Rufus. fa. fum.i.rubeus.⁊ ðꝛ a rubeo. Ino rufat.ta.tũ.i.ſanguĩe cruẽtatꝰ. ci ſub. ⁊ : ſurrufus.fa.fum.⁊ ꝓð.ru. Cnö in Auroꝛa. De vitula rufa victima gta deo Et ſcribit᷑ ꝑ vnũ f. Kuga. ge.f. g. collectio vł plicatio cuiuſ ibz H rei in vnũ. Iñ rugula.le.dimi.i.ꝑua ruga. Et rugat.ta.tũ.i.ctiꝰ rugꝭ col lect.Et ru/ oſus.ſa.ſum.i. plenus. rugis. H Zugitus.tus.tui.pe. p.i. clamoꝛ leonis.dz a rugio. gis. NZuina.ne.i.ĩterit .caſus. incendium. et dꝛ a D ruo.ruis. Iñ ruinoſus.ſa.ſũ.i.ruina plenꝰ. Ruma.me eſt eminẽs ꝑs guttur. við ĩfra ĩ rumẽ. Itẽ ruma.i.mãma vel papilla qᷓ ru/ minat᷑ a puero.vide in rummaeag. Rumẽ inis.⁊ hec ruma.me.ðꝛ eminens ꝑs DZ guttur; ptima gurgulioni. q̃ ciba ⁊ por/ de noꝛat᷑ ⁊ vbi ſapo: cibi diſcernit. Eadem dꝛ frumẽ ⁊ ructa. Sed frumẽ vel ructa ĩ hoĩe Ruma vel rumẽ i beſtis. Uñ ruminare di cuũt᷑ aĩalia.⁊ ructare hoĩes.⁊ ðᷣꝛ ſica ruo.ru ſs.qꝛ ide cibo ruit ⁊ demittit᷑ in ſtomachum Rumes. mis. vx velmma. me.i.mãna. vel pa/ Etoponit pila qᷓ ärumiaf a puero. Ji tr rumt lalis,lis. lfic?. qꝛ ſub ip̃a Rhemũ ⁊ Rhomuli inpa gluit. vel ſepe ruminat᷑ ppt fructi. Bumigeruł.la. lũ.pe.coꝛ.i.gerẽs rumoꝛes Rumoꝛ. moꝛis.i.murmur vel qd vulgo ðꝛ nouũ.⁊ ðꝛ a ruo.ruis.eo ꝙ celerit᷑ rnat.Jñ H rumoꝛcułꝰ.li.⁊ rumurculꝰ.li.ambo di. Nuncina ponit᷑ pquadã dea. Itẽ runcina. ne.ẽ q̊dda artificiũ lignarij gcile ⁊ recuruu dqq cauant᷑ tabule domꝰ.vt vna alteri vnecta tur. Deq̊ Eſa. xliiij. Artiferx lignari⸗ en⸗ D dit noꝛmã.foꝛmauit iłlud in runcina.Etvt qͥdã dicũt pdu.pe.qꝛ ſ̃m eos deriuat᷑a fün co. caſ. qꝛ runcina aufert ⁊ auellit interioꝛa ligni cauando ipᷣm. Uel ðꝛ runcina a run / coneqꝛ curua eſtad modũ rũconiſ. Cnde Alexãder nequã dicit. Rucina ruco lectoꝛ generare memẽto Itẽ aliꝰ. Utilis ẽ rücina fabꝛo.ſʒ rücina nulli. qꝛ nibilſ igt m iſtos dũ penl.coꝛripit᷑ Itẽ aliꝰ dicit. Rũco ruci nã parit vt medeoꝛ medicinaʒ. Alij dieunt runcina coꝛ.penł/ꝓ inſtro fabꝛili.⁊ eſt pꝛi mitiuũ. Uñ qͥdaʒ. lil runcina fabꝛo ↄfert ſed runcina multũ. Itẽ vt dicit Auguſtinꝰ in.iiij.li.de ciui.dei. Runcinam dixerütan tiqui deam illã q̃ pᷣſidet ſegetib cũ runcan / tur.i.a terra auferũtf᷑. Nam runco.cas.dici tur herbasa terra euellere. Etpdu.pe.ſine opinione. Item inuenit runcina P quodã ganimali. Bunco.· conis.qͥ herbas euellit. vel inckru⸗ mentũ q̊ herbe euellũt᷑ ⁊ vepꝛes ſecant. Bupes.pis.f.g.i.rupta ꝑs mõtꝭ.⁊ ðꝛa rum po.pis.eo ꝙ ibi ſit rupta.vel ꝑ Drii. qarn non facile rüpit᷑.? p.xrrru. Ruricola. le.9.g. pe. coꝛ. i. colens rus. Rurigena. ne.3 ·ge .. in rure vclin villana⸗ HW tus Bus rurt. i villa. rra. ager. 2 ðꝛ a ruo rnis. . Sʒz rura Ari inculti agri vt ſilue paſcua. q̃i rudia. Ager vᷣo qͥ colit᷑. Iñ h ruſculu; li. i. paruũ rus. Kuſcus ci. m. gäddam genua ſpinoſuz fru ticis.⁊ ðꝛ a rus. JIñ ruſcuł.li.dimi.Et hĩc ruſcũ vel ruſculũ.ðꝛ q̃d colligit᷑ ⁊ ↄgregat immüdũ i in terra.vel ad dandũ pullis. vel igni Iñ ruſcoſus ſa.ſum.i.ſpinoſus.ĩmũ/ dus ruſco plenꝰ Kuſtic ci. in. ge. ? Hbruſtica. ce. ruſtice. ca. cũ.adiectiue.pᷣt dicia rure.ſ.oꝑariꝰ.qꝛ iru re moꝛat᷑ ?⁊ colitrus. Iteꝝ aũt ðꝛ ruſtics uaſi ruris cuſtos.vel rus colẽs.etymo.ẽ. 1 ruſtic 32 inoꝛdinat? defoꝛmis i mo⸗/ O 4 Rutellꝰ.m. g.i.foꝛnicatoꝛ. ti rib:⁊ ſm h̊ ↄpat᷑ ruſticioꝛ ſimꝰ. Iñ ruſtice. Szʒ ruſticitas eſt moꝝ. ruſticatio vᷣo oꝑis. Vñ ruſticatio ðꝛ opꝰ vl oꝑa ruſtici.vt cul/ tura tre.q̃i ruſtici actio.⁊ ẽ etymo.vñ Ecc. vij. Nõ oden laboꝛioſa oꝑa.⁊ ruſticatõʒ ab altiſſimo creatã.i.hõi impoſitã i penã pᷣmi peccati. Itẽ a ruſtic ðꝛ ruſticanꝰ.na.nuʒ.i. ruſtic vel ruſticanꝰ paterfamilias. Uñn in greciſmo vꝛ: Ruſti a rure qm rus eſt ſibi cure. Villicꝰ a villa qꝛ res diſponit in illa. Buta.te.eſt herba q̃da dicta ſic.eo ꝙ ſit fer⸗ usẽtiſſima.hãc venenis repugre muſtele do cct.q̃ dũ cũ ſerpẽte dimicauerit cibo eiꝰ ar/ mant.vt di. Iſið.etyv. xij. in fine. Et eſt cali/ da⁊ ſicca ĩ tertio gdu. Cliñ Hacer diclt.A tur in his gradꝰ illi tert eſſe. mediciſ rute vis calida ðꝛ eſſe. Diccaq; fer Nuten.ni.da pls. vt dicũt flandrenſes.· ↄꝛa rubeo coloꝛe.⁊ pꝛru. nuit trãſire in Crri iifl dices ſocruiſ ue.cũ Rutile la. l i.ſplẽdid vlł criſpꝰ vlł tremuluſ Butili dicti ſunt qͥ dã ppli apuliea rutilo co loꝛe. In b rutilia.lie.terra eoꝝ vel rutilia a Rutilo rege. In rutilus.la.lum.gentile.et foſſoꝛiũ vel antrũ vñ arene mo/ bi ſal effieir. Aba. ſiẽ diẽ. glo. E ſa. xliij ciuitas eſt in finiby ethiopie ſita. Sʒ m Paß. ſaba eſt arabia regio.ĩq̃ nũc abei habitãt. dicta a filio Chus.q nücupa tus eſt ſaba. Alij dicũt ſaba eſt fluui? a q̊ᷓ tota regio nücupt. abanũ.ni.pe.coꝛ.grecũ.eſt idẽ q̃d mapał facitergiũ. Gabaoth. vnũ eſt de decem noĩb qᷣbe dens nolat᷑ apð hebꝛeos.⁊iterpᷣtat᷑ exercituũ ſiue vᷣtutũ. Et nota ꝙ decẽ ſũt noia dei apð he/ bꝛeos Pꝛimũ eſt El.qͥd alij deũ.alij etymo iſut. Seðʒ ẽ Eloi.Tertiũ Eloe.qͥd vtrũ q; ĩ latio ðᷣs ðꝛ. Eſt ãt nom̃ latinũ ex greca appellatõe trãſlatũ. Na dᷣs grecetheopho/ 2 ðꝛ Dabaoth. q̊ͥd ↄuertit᷑i latinũ.exerc tunñ ſiue vᷣtutũ.Quintũ eſt Elion.ãq̃d interpᷣtat᷑ bog ðꝛ.i.timoꝛ colẽtib eũ.Quartũ nomen ogia eiꝰ ponẽtes Iſchyros.i.foꝛtẽ iterta in latinũ excelſus dñs. Sextum nomen eſt Eleie.i.qͥ eſt. de em̃ ſolꝰ eteriꝰeſt.i.q exoꝛdi um nõ hʒ. eſſentievere nomẽ tenet.in ↄpati one em̃ eiꝰ qͥ vere eſt.qꝛ incõmutabilis eſt.q̃ mutabilia ſunt.ſũt qi nõ ſint. Septimũ eſt Adonai qͥd ĩterpᷣtat᷑ generaliter dũs.eo dſier̃cũcte creat᷑e.Octanũ ẽ Ja.qð ĩ deum tm̃ ponit᷑q̊d ẽt in allła in nouiſſima ſyllaba ſonat. Honũ eſt. Tetragrãmaton.i.qttuoꝛ lr̃aꝝ. q̃d ꝓpꝛie apo hebꝛeos in deo ponitur. Joch.he.vau.he.i.duabo ia.q̃ duplicata in effabile illud ⁊ glioſum dei nomẽ efficiunt. Dẽ aũt ineffabilis.nõ qꝛ dicinõ pᷣt.ſʒ quia finiri ſenſu vel intellectu hũano nõ pᷣt.et iõ qꝛ miil digne dici de eo p̃t.ĩeffabile eſt. De cimũ eſt Sadai.i.oĩpotẽs.qꝛ oia pᷣt.⁊ om/ nia ipſiꝰ ſunt. I”MM Dabach ðꝛ febꝛuari.nõ ianuariꝰ ſiẽ ſcribi/ Dzʒ foꝛte vitio ſchtoꝝ ſic er⸗ ratũ eſt. Sic ⁊ hodie multi errant legenteſ ſabbato pꝓ ſabath. Zach.j.vbi vᷣa lra ẽ. Hec tur in Papia. in die viceſimaquarta vndecimi menſis ſa bath. vbi diẽ glo. Gabath interpᷣtat᷑ virga Illud idem ꝓbat᷑ ꝑ textũ qͥ dicit vndecimi meſis. Sabath emm.i. febꝛuari vndecimus eſt apð hebꝛeos. ſic oſtenſum eſt ſupᷣ vbi ex nar iren dicut ““l α ¾ abbati iten. dicũt mille paſſus vltra q́̊s ſi licebat iudeis ire die ſabbati Acx.j. Et mil le paſſus faciũt octo ſtadgxia. Sabbatũ ðe a ſabbe qd ẽ ſeptẽ. ſm bebꝛeoz Uela ſabba qͥd lingua ſyroꝝ ðꝛ ſeptę. Etẽ ſeptima dies ſeptimane. Etipᷣa ſeptimana ðꝛ qnq; ſabbatum. Uaã QLuc.xviij. Jeiuno bis in ſabbato.i.in ſeptimana.ſ.q̃rta ⁊ ſexta ferijs. Uel ſabbatũ interpᷣtat᷑ requies. Iñ ſabbatizo. za S.i.req eſcere.vel ſabbatuʒob/ ſeruare Iñ h̊ ſabbatiſmꝰ.mi.i.reqͥes.et ſʒ h̊ ſabbatũ ðꝛ ꝓpꝛie ſeptimꝰ dies ſeptimane.qꝛ tũc actoꝛ oium redeuit aboĩ oꝑe d patra/ rat. Geñ. ij. Etꝑ ſynodochẽ ſabbatũ ðꝛ i5a — ſeptimana. Sabbatũ etiam inuenit᷑ p quo libet die ſeptimane cũ tali adiũcto pᷣma ſab bati.ſecunda ſabbati.⁊c.ſed ſeptimus dies ſimpliciter & ſabbatũ. vel ſabbatũ ſabba/ toꝝ ꝑ excellẽtiã. Uñ in euãgelio legit. Cle/ ſpere aũt ſabbati. q̃ luceſcit in pᷣma ſabbati 7 eſt ſenſus pma ſabbati.i.pᷣma dies ſepti/ mane. vel pma dies q̃ eſt ſabbatũ. vel pma dies a ſabbato. vł pꝰ ſabbatũ. Scom ghe ꝛeos nominãadi ſüt dies ſic.pma dies ſab⸗ bati. ⁊c. Sʒ ſeptima dies ſimpliciter dici/ tur ſabbatum.vel ſabbatũ ſabbatoꝛum per lerto 7 aulati Nor ſcMomnn of l 1 ſi Dusdii⸗ gotertainent Oippunarela gali lacſenelnid bermignupaen nberbipnn Uigdeigen aireſtbbun, Otelimniaib ſo pirmmgn critesſtruüt. oeroubi Welälickte do denden aco dim Aduntds (u Jſacea lparuusſace Secarüͤtiett hecco erſtun Saccularidi erſacculogti hunt veldiſr Nacrai. jjiſan wn ſeparmntila ie ninne amni lannac Illiiicnit bohincbit tde⸗ Peanegtabide mUboniſaſeytni (hllglo tblee: ndungrlan laſtmiusdicth MWIenomenom⸗ mobtnlit. ldlgordo⸗ mi nndate Damnunnanne on tnerityt Ncömnrdlige, ſn Segenie nennliterdig nüe ngidn mnouiſſinaſin Gimatonin osn deoenn vin duplent deinomeeffan dicinöt ann ubügno nöntti oötieffiblleckde Nis groiaßtte öiannari ſeſah⸗ vitioſcptorſce muleianuntlegont lwbiiale e mderimi menist Mbimerptat n niddicit mMoeaini vuunm moem umett ſp bias aſus nem do 9 1n Act,. Etmul 1 . lefnbenens wrdeſete. Eriaſchüman 1Nawi. Nuno mamſaren gntreglits. t Nſaddenizdn midesſhinu, uaoioeoennn cheſabbandh oocheſadon, R tüauninden aiuicnini⸗ ariſung, z Nlabban . m.. ſoleg tnigien nela nt aſe „ excellentiã. Scom vo ↄſuetudinẽchꝛiſtia/ noꝝ ſic nominãdi dies ſunt. Dies dñicus yel dñica.vel pᷣma feria.ſcᷣa feria.tertia fe/⸗ ria. q̃rta feria. qnta feria. ſexta feria.ſeptima feria. Dies dñic/ dictus eſt. qꝛ tali die dñs noſter reſurreiirrr. . Pabburra. re.i. arena littoꝛt. vel lapis Imul titudo lapidũ.vlł inutilis ſarcina nauis.q̃ ſolet eſſe de lapidibo ⁊ arena. Et gemiĩat᷑ ibi b. ⁊ r.vñ pᷣma ꝓducit᷑ poſitiõe.ſʒ qñq; in me tro ſubtrahit᷑ vnũ b.⁊ coꝛ.pmã cã metri.vñ VUirgiliꝰĩ geoꝛ. Ut tumbe inſtabileſfluctu iactate ſabburrã. Tollut?ꝛc. Habelliani. qͥdã heretici vocati ſũta ſabel/ lio. Hi vnaʒ ꝑſonã pꝛis ⁊ filij ſpũſſcti aſ⸗ ſerũt ⁊ aſtruut. — aber. bꝛa. bꝛũ iaſper vel nodoſus. abulũ. li. eſt terra leuis ⁊ arenoſſa. abe?ꝰ.bea.beũ.i.arabs. acc. ci. i. marſupiuʒ vel fiſcꝰ. q̃̊ neceſſaria dunt᷑.⁊ ðↄꝛ a ſagii.gi.qꝛ eo cõſuto efficit᷑qᷣi ſagũ. Iñ ſaccelł.li.⁊ ſaccuł.li.ambo dimi. ⁊ ſacco expᷣſſus.⁊ ðꝛ a ſaccꝰ·· . paruus ſacc?. Daccatũ.ti.eſtliqr aque.feci vini admixtus Saccularij dicũt᷑ qͥ vetitas artes exercẽtes ex ſacculo ꝑtim ſubducunt.⁊ ꝑtim ſubtra/ Hhunt. vel diſtrahunt.vt.ff. de extraoꝛ.cri.in Dacer.cra.crũ.ðꝛa ſancio.cis.a ſctm̃.cti. qi ſctm̃ vel ſancituʒ. Et nota ꝙ ſacer ponit᷑ ſepe ꝓ execrabili. de veteriↄſuetudie numã tinoꝝ. Numãtini em quendã pauperẽ ꝑ to tũ annũ delicat cibis paſcebãt.⁊ optimis Et ſic quẽ pᷣus habebant ſtea habebãt ꝓ execrablil. Sacerdos. dotis.a. ge. ðꝛ ſacra dans. Jñ h to ſacerdotalis oꝛdo poſt xpᷣm a Petro ce bi⸗ ſti eccciiaa. ðJMB⸗- acerdotulꝰ. li. dimi.i.filiꝰ ſacerdotis. Jñn veſtibeinduebãt. In fine aũt anni eũ lapidi bus obꝛuebãt. ⁊ de alto mõte pcipitabant. hus habebant ꝓ ſacro ⁊ ſctõ.po/ ſacerdotiſſa.ſe. vxoꝛ ſacerdotis. Et h ⁊ ð ſa cerdotalis.⁊ B le.⁊ ðꝛ a ſacer. ⁊ do.das.q̃ſi ſacra dans.qꝛ larg/ debet eſſe. Hi apð gen tiles flamines dicebant᷑. Initiũ aũt ſacer/ dotij pmꝰ Aaron fuit. Hic em̃ in lege ſacer dotale nomen pmꝰ accepit.qͥ iubente domi no victimas obtulit. In nouo aũtteſtamẽ 5* t. ipi em̃ pmũ dat eſt pontificatꝰ in chꝛi⸗/ ſacerdotula.le. ſiłr dimi. nata vel filia ſa/ cerdotis.⁊ coꝛtu. re rd Dacern. ni.iſacer anim vł excellentioꝛꝑs agie. 2 videt᷑ ↄpõi a ſacer? animꝰ Sacra.ſc ⁊ ſanctaſctõꝝ.ita diſtiguür ab Iſidero.xx Dacrariũ.rij Dacrificiũ.cij.ðꝛ n facki. qꝛ f ſtica ↄſecratp nob in memoꝛiã dnice paſi * etymo. vbi agit de ſactis edificijs. Sacta ſunt loca diuinis cultibuſ inſtituta.vtpote ea in qb altaria litantiba de moꝛe põtifici/ bus ↄſecrant᷑. Sãcta iuxta veteres exterio rg templi ſunt. Sanctaſctõꝝ locꝰ templi ſe cretioꝛ.ad quẽ nulli erat acceſſus niſi tm̃ ſa cerdoti.dicta aũt ſanctaſanctoꝝ qꝛ interio/ ra oꝛacnla ſanctioꝛa ſunt.vel qꝛ ſanctoꝝ cõ paratiõe ſanctioꝛa ſunt.ſicut canticacanti/ coꝝ. qꝛ cantica vniuerſa pcellũt. Sanctũ aut a ſanguine hoſtie nücupat᷑ Nihil eĩi ſan ctum apud veteres dicebat᷑ niſi d ſangui⸗ ne eſſet hoſtie ↄſecratũ aut ↄſperſuʒ. Pap̃ᷣ. vᷣo diẽ ꝙ; ſacra dicũt᷑ ſacrificia ſolẽnia.Dã cta religiones.cerimonie.are.foci.delubꝛa Dacramentũ.ti.n.g. eſt inuiſibilis gre viſi/ bilis foꝛma.ita vt eiꝰ ſiłitudinẽ gerat ⁊ cau ſa exiſtat. Qaũt ðꝛ ſacramentũ qi ſacre rei ſignũ.vel ſacrans mentẽ.vel ſacrũ ſecretuʒ etymol. eſt. Itẽ ſicut ait Papᷣ. Sacramen⸗ tum eſt pignus ſponſionis.ſicut eſt iuſiurã Dü. 7 82 a ſacer.qꝛ cuſtodiri debet q̃i ſacro/ ſanctũ.qꝛ violare qð qͥs pmittit perfidie eſt Item ſacramentũ eſt cũ celebꝛatiõe cuʒ reſ geſta ſit. ita vt ſignare credat᷑. vt baptiſmus criſma.coꝛpꝰ.ſanguis.q̃ ſacramẽta dicunt ideo.qꝛ ſub tegumẽto coꝛꝑaliũ rerũ.virtuſ dei ſecrerz latenter eoꝝ ſacramẽtoꝝ oꝑpat᷑ effectũ. Ulñ a ſacris vel a ſecretis vᷣtutibd ſa cramẽta dicunt᷑.q̃ ⁊ grece myſteria dicunt᷑ qꝛ ſecretã ⁊ reconditã habent diſpenſatõeʒ Iſ ſacramẽtari.ria.riũ.Eth̊ ⁊ D ſacramẽ talis.⁊ ̊ le. Et nota ꝙ ſacramẽta noue legt ſiue eccłiaſtica ſunt ſeptẽ ⁊ cõtinent᷑ in hoc vᷣſu. Abluo.firmo. cibo dolet. vngit᷑ oꝛdi/ no. iungo. Sacra annotatio. ð reſcptum q̃d imꝑatoꝛ Prio men motu alicui indulget cõſtituss p̃ces illiꝰaliqͥd fieri vel nõ fieir. . Cere ↄſueuerrt. i ſacrũ factũ.qꝛ pᷣce my/ „ . — onis.j.q.j.c.multi. Sʒ generalius accepit Iſið. ſacrificiũ cũ dicit. Sacrificiũ eſt vi ctima ⁊ qunecũq; in ara cremant᷑ ſen ponũt Unde dicit pha.Dacrificiũ deo ſpũs cõ “ Jacrariũ.rij.n. ge, ꝓppꝛie loc tepli in qᷓ ſacra reponiit᷑ſic donariũ in qͥ collocãt᷑ oblata.?· ſic lectiſternia dicũt᷑ vbi hoĩes ſedere vel ia R . * S 6 Sacrificuł. la.lũ.i.ſacrificiuʒ facies.⁊ ðꝛ a poſit vñ Ceciliꝰ. Uenereo curſu veni pa Sunn ſacriticocaſ. Uñ Macrobr ð ſaturnalib to pede vſq; ad ſapponem. luti Pontiferlune obſeruabat aſpectũ viſaʒq aphoꝛiũ.ᷣrij.i.atriũ tepill. cn regi ſacrificulo nũciabꝛaoat. Saga. ge. i. ingenioſa incãtatrix diuinatrir. a n Dacrileg. ga.guũ.pe.coꝛ. qui legit.i.furat ſa ⁊ ðꝛ a ſagio.G. Uñn Oꝛatiin epi.Somnia S u crum de ſacro.vel nõ ſacrũ de ſacro. IJn h̊ terroꝛes magicos miracula ſagas. Itemſa iun ſacrilegiũ. gij. ſacre rei furtũ.ſiẽ ſacrileg ſa ga etiã ðꝛ gema puriſſimi coloꝛis. Inuenit ſtüh cre rei fur. Junenit᷑ ẽt ſacrilegꝰ ꝓ ſcelerato P lagnz plaliten Hſa a. goꝝ. ꝓ veſte. ⁊ tunc Aſne e⸗ vel flagitioſo. Et ſacrilegiũ etiaʒ inuenit ꝓ coꝛ. pᷣmã. Uñ qͥdã. Veigina ſaga malis me ficnen 15 ſcelere vel enoꝛmi facto.vel ꝓ ſacrificio deᷣè gallit.ſunt ſaga veſtis. ”M Srumii⸗ monibo facto. Uñ diẽ papᷣ. Sacrileg? qᷣ ſa Sagana.ne.f. g.i. ingenioſa incantatrir.di/½ ſüne cra legit.i.furat᷑ vł cultũ dei veri furat᷑.ido ninatrix. Sagana etiã fuit ꝓpꝛiũ nomẽ cu/ ſillhi lis tribuendo. Et ðꝛ ſᷣm qͥſdaʒ ſacrilegium iuſdã incantatric. Sagana genꝰ gumi vel ſonginf q́i ſacrilediũ.qꝛ ſacrũ ledit.ſʒ potõꝰẽ etymo. veſtis ðꝛ.⁊ coꝛ.ga. Uñ Bꝛeciſm.Sagana lnin Et poteſt ſic deſcribi. ZM umi. ſagana veſtis. ſagana vates. nuuniio, Dacrilegiũ eſt ſacre rei violatio vel eiuſdeʒ Sagax gacg geon. ingenioſus vel inueſtiga ſchißnof, vſurpatio. Cõmittit᷑ aũt ſacrilegiũ qñq; ra toꝛ vel diuinꝰ vel velox. aſtutꝰ ꝓuidꝰ.pꝛeſci ultetude tione ꝑſone. vt cũ qͥs verberat clericũ vel ꝑ us futuroꝝ.Et cõpat᷑. Jñ ſagaciter aduer. eſimiuüch ſonã religioſaʒ. Rone loci.cũ eccłe vł cimi ⁊ hſagacitas.tatꝭ.Et ſagacuł.la.lũ.aliqn / lünen. terij emunitas violat᷑. Rõe rei.cũ res ſacra tulũ ſagax.⁊ coꝛ.pᷣmã. UUM morcdi ta vel ſacro vſui deputata vſurpat᷑. Circa h Dagena. ne.eſt genus retis piſcatoꝛij.?⁊ O a Cluruam aüt vltimũ membæ ſic diſtingui᷑ Sacrile ſagu.gi ꝓpt ſui raritateʒ. In ſaginari? rij. ii. Oalſtlan giũ cõmittit᷑ auferendo ſacrũ de ſacro.vłnñ retiarꝰ.Et ſaginari.ria.riũ.ad ſagenã ꝑti eug li⸗ facrũ de ſacro.vel ſacrũ de nõ ſacro. nẽæés.⁊ pð.pe.ſagena. Vn in Auroꝛa.Agri vonicl al Dacriſta.ſte.vel ſacriſtarius.id eſt. ſacroꝛũ cheſaurꝰ inuẽtaq; gẽma ſagen. e. Fglei cuſtos. Sagina. ne. f. g.i. pinguedo. qd 2 ̊ ſagimen tge lin Dacrũ.cri.i.tẽpluzʒ.vel locꝰ diuinis cultibb vꝛ. Iñ ſaginatꝰ.ta.tũ.i.pinguis vel ad ſagi- Nlſahoe eg Inſtitutꝰ. Iñ ſacellũ.li.dimi.i.paruũ tẽplũ. nã ptinẽs.incraſſatꝰ abeſus.⁊ p.gi. ¶ nde Didi Nce VUñ Uirgi. Nimphe riſere ſacello. Juuenalis. Iſta dies pſpera ſtomachũ la tegnit pun Dadai nomẽ dei.i.oĩpotẽs.q̃ſi potẽs oĩa.ſ. xare ſaginis. Iteʒ aliꝰ. tre ſaginato ve Mllsderelent, a faciẽdo q̊d vult.qꝛ ſi ei accideretnon eſſet neris ſuſpirat ad vſum. M funimtputir oipotens. Yacit eĩ qcqͥd vult.⁊ inde omni/ Daginula.le.di.i.pua ſagin. Weingeſaſict potẽs eſt. qꝛ eiꝰſunt oĩa qᷓ vbicũq; ſũt. SDo Dagitta. te.f. ge.ðꝛ a ſagio.q.eo ꝙ ſagaci id Nangocimetün⸗ lus em totmũdi hʒ imperu. eeeſt ingenioſo vel veloci iactu mittit᷑. pẽnis dafrten Sadoch interpᷣtat᷑ iuſtꝰſiue iuſtifics. fert᷑ q auisvt moꝛſ celerit᷑currat ad hoĩeʒ Ncchia Dadaduccil.qͥdã heretici. iuſti interpᷣtantur Et hinc ruſtici ſagittã vocant nouiſſimm OSalamucn vẽdicabãt ſibi qͥd nõ ſũt. coꝛpoꝝ reſurrecti ꝓtẽ ſurculi in ſarmeto.vel qͥd lõgia marrtte inignenliz „ onẽ negãt ⁊ aiaʒ cũ coꝛꝑe interire dicũt.qn exq̃ pſilijt receſſit.vel qꝛ acuminis tennita ſinerewler; q; tĩ libꝛos Moyſi recipiũt ꝓphᷣaꝝ vatici teteli ſpeciẽ pferat.ſummitates vitiũ ⁊ fru/ ein nea iz nia reſpuũt.vñ Act?᷑ xxiij. Sadducei dicũt ticũ flagella dicũt᷑ eo ꝙ flatu agitent᷑. JIñ ſa ntheniineen ñ eẽ reſurrectõʒ moꝛtuoꝝ.neq; ãgelũ.neq; gittula. le. ⁊ hec ſagitella.le.dimi. Etſagit/ nimna noine ſpm Phariſeiaũt vtrũq; ↄfitent᷑ ⁊ acuit pe. tariꝰ. rij. ⁊ H ſagittaria.rie.⁊ ſagitcariꝰ.ria.ri iuloo ,mni⸗ Beda ẽt dicit. Sadduceidicũt᷑. qꝛ ſaddu/ um.⁊ coꝛ.mã ſagitta.q;uis ſagio eampð. ſeſorborijmny ceũ qndã mgr̃m legꝭ ſeq̃ntes.neq; reſurre/ Etſcribit᷑ ꝑ dupteert. rntaguing ctionẽ credetes.neq; angelos.neq; ſpũs eẽ Sagittifer.ra.rũ.qͥ fert ſagittas. . ibiboreg, Hitm̃ qnq; libꝛos Mopſi recipiẽtes.oꝛa / Hagma. me. f. g. q coꝛruptevulgo ðꝛ ſauma llby loz, cula ꝓphareſpuebãt. Phariſei ecõtra.qͥ di vel ſalma.i.ſella vel pondꝰ vel ſarcina q ſu⸗ idne uiſi interpᷣtant᷑. eo æa ceten in qbuſdã obf per ſellam ponit᷑ Et ðꝛa ſtractu ſagoꝛũ.id hlerninit I uatõibo ſe ſeꝑarent.⁊ reſurrectiõʒ credebãt eſt.ſellarũ.vel qꝛ ſelle ſago ſolent ſterni. jT lnut coꝛpoꝝ.⁊ angelos ⁊ ſpũs eſſe fatebant᷑.⁊ nj ſagmari.i.caballłꝰ.Et h ſagmaria.i.equa k Aunin nil ſolui qnq; libꝛos Mopſi. ſz etiã oꝛacula ꝓ/ mula. vel vt generalir dicat qdlibʒ iumen/ i auncs Haran veriblebet. bt dici ſagmari vel ſagmaria p diuert⸗·/ tßſ ah aphon. phonis. eſt funis in pꝛoꝛa nauis tate ſeruunm. 4 tnni z. . tüniS aaſigs e cols n nindſiinnn ioſnincnannn ifuitrürori Sreciſnt Se Gna vs. mnioſusrelinn Caſtut guit n Jiſgigie ſgacur lüti⸗ . ns ilenogtn Jiu nimi Mlogin Wn Amon N ſen:. ocge bging ingns wlal ſih⸗ ſus pgi Chu⸗ n komnchi nrelaginate na. ctn mirnt Penis tcun tubboſ ocmntnotiſimmn adloganmn 1Acuministami Umirntes biiii “r unagict Purn Spr insotnß guũ.tu vita mobile ſaugg.— Sal.ſalis.m.g.qd antiqͥ dicebãt.q̊ ſal.ſalis . . * Sagmula. le. dimi.i.pna ſagsma. Sagũ.gi.n.g.eſt ddã gen panni vł veſtis tenuis ⁊ abꝛaſa.⁊ ðꝛa ſagio..⁊ coꝛ.pmam qᷓ;uis ſagio eam ꝓducat. UInð Juuenalis. An mgs vencliti nubat caupone relicto.iñ B ſagulũ.li.ideʒ. In hiſtoꝛijs aũt ſup Exo. ſic ð. Scoðm oꝑimentũ erat ſaga cilicina. q̃ et vela caplaria vł capillaria qñq; vocãt q facta erãt de pilis capꝛaꝝ.qᷓs capillos qñ q; dicimꝰ.ad dꝛam lane ouiũ.d e qͥbo cilitia fiũt.vñ ⁊ illa ſaga cilicina dicta ſunt queꝓ aſperitate ſaga dicebant᷑. Uñn ⁊ q̃ſdã panos aſperos ſagias dicimꝰ. vel foꝛte ex q̃dratu/ ra ſaga dicta. Uñ ⁊ militare palliũ a gallis inuentũ qꝛ q̃druʒ erat.ſagũ dictũ eſt.qd tũñ qꝛ ex aſpero flebat pãnoõ aeris intemperiẽ potuit etiã dici ſaguũ. Pap.vo di. Sagum veſtimẽtũ cilicinũ.ſagũ.ſaccũ.diplois pal liũ virgatũ. Põt etiã dici ſagũ veſtis moꝛ/ tuoꝝ. vt ciliciũ. Uñ qͥdã. Moꝛtis cerne ſa neu. g. Uñ. Accipe ſalẽ ſapie. Et Mar. ix. Bonũ eſt ſal. Et ðꝛ a ſalio.ſalł.eo ꝙ ſaliat ĩ igne.Fugit em̃ ignẽ cũ ſitaqueꝰ ⁊ nataʒ aqᷓ ſeq̃t.qꝛ ignis ⁊ aq int᷑ ſe inimica ſũt. Utł ſal ↄꝛa ſalo⁊ ſole.qꝛ de aq̃ man fit.⁊ſole ſiccat TVñ di. Iſi. xvj. etymo. Sal aqͥs mar ſpõ/ te gigni.ſpuma in extremis litoꝛibꝰ vl ſco pulis derelicta ⁊ ſole decocta.ſunt ⁊ lacꝰ et flumina ⁊ putei ex qͥb haurit᷑de hic in ſali/ nas ingeſta ſiccat᷑. Itẽ ĩ Gꝛeciſmo ðꝛ. Dal neu.g. ↄdimẽtũ notat oꝛis. Hic ſal ſi dicas iid qd ſapia ſigt. Cuiꝰpłare repᷣhenſio ðᷣꝛ eẽ Uerbaq; cũ ſalibaaſperioꝛa dedit. Salamãdra. vel ſalamadria qddã aĩal tm̃ in igne viuẽs.qꝛ ſola inter aĩalia icendia ſu ſtinere valeat.qi ſola amãs pyr.i.ignẽ. Si Qqqdẽ in medijs flãmis exiſtit.⁊ nõ ſolum nõ vrit᷑.ſʒ etiã incendiũ extinguit.Et iſtius eſt maxima vis inter oĩa venenata. Cetera vᷣo ſingulos feriüt. plurimos piter interimit qͥ ⁊ ſi arboꝛi irrepſerit.vł in puteũ ceciderit poma ⁊ aquã veneno inficit.⁊ oẽs comedẽ tes ⁊ bibẽtes interficit. Et eſt vnũ de q̃ttu/ oꝛ aĩaliby illis qᷓ ſingula ex ſingulis pun vi uũt elemẽtꝭ. Uñ.Talpe terra cib.chamele on in gere viuit. Allec vnda fouet.flãme pa ſcüt ſalamandrã. e Salamina.mine.⁊ h̊ ſalamen.inis.ciuitas qdaʒ. Jũ ſalaminꝰ.na.nũ. Et h̊ ⁊ h ſalami nenſis.⁊ B̊ ſe. Et ſalaminatꝰ.ta.tũ.⁊ pð.mi. Tlñ in Auroꝛa. Ad cypꝛum tendũt poſtin trantes ſalaminã. è? Salaria. rie.vnda. vel eſtuatio maris que ad mare redit.ſicut venalia ðꝛ que ad litus vVennit. Salariũ.rij.n. ge.i.ſtipediũ reddit.⁊ ꝓpꝛie cõis.diariũ q̊tidianũ.cibariũ vict?. UVñ le git᷑ ꝙ oliz poete viuebãt de cõmuni ſalario id eſt ſtiendoo. Salax.cꝭ.o.g.i.luxurioſus.⁊ ꝛ a ſal. qꝛ lu/ xuria ſalſa eſt ⁊ amara.vñ Onið. Caudaq; ſalacẽ. Uel ðꝛ a ſalio qꝛ freq̃nt ſalit.ſic facit . 57 „ Saai ex luxuria. abꝛa. bꝛe.f. g.i. fracka t aſperitas viarum 182 a ſal. qꝛ ſal aſper ⁊ amarꝰ ẽ. Uel ſalebꝛa locꝰlutoſus.vel molle lutũ in via.⁊ tũc ðꝛa ſalio. eo ꝙ facile ſaliat. Uñ Oꝛatiꝰ. Qui ſe quit᷑ ſalebꝛas. Iñ ſalebꝛoſus.ſa.ſum.i.aſp. Auroatnar.vellucoſuſss. 2 Salẽ acuit᷑ in fine.⁊ interpᷣtat᷑ pax. Et olim Dicebat᷑ hierłm ſalen.. Salentinũ.qͥdã mõs vel oppidũ italie. Jñ Sales plis nu.de ſal.q̃d in ſingulari acci/ pit᷑ pↄdimẽto vel Rpiett ſʒ in pli hi ſales ꝓ yerbis amaris. Unð⸗ cuũ ſalib aſperioꝛa dedit. Iteʒ ſales dicun tur v̈ba iocoſa⁊ facete inuẽta vel dicta. Iñ ð Auianꝰ. Uerbaq; B ⁊ h̊ ſalaris.⁊ ̊ re.ſic dicimꝰ ſalares ludos vbi verba iocoſe vel amare intermiſcent᷑.et dicunt᷑ ſales a ſalio. Item a ſalio.lis.h̊ ſaliꝰ ſalij.⁊ płr.hi ſalij ſalioꝝ.hi ſales.ſaliuʒ. Et dicunt᷑ ſalij vel ſales ſacerdotes martis. da ſaltando ei ſacrificabant. Unde Lucanus Et ſaliꝰ leto poꝛtans ancilia collo. Itẽ idẽ ioculatoꝛes. ßMD Salgamũ.mi.i.culcitra.⁊ ðꝛ a ſalio. vel ſal uo.⁊ gamos.⁊ coꝛ.ga. “ŕͦ́ÿM Salinatoꝛ.toꝛꝭ.qᷣ faeit ſal hm Pap. MMMM Salina.ne.ðꝛ locꝰ vbi ſal efficit᷑ vel inueni tur.vel vbi vendit᷑. Iñ ſalinariꝰ.ria.riũ.ad ſalinam ꝑtinens. Et h ſalinariꝰ.rij. q facit vel vendit ſal. Salinũ.ni.n.g.i.vas vbi reponit᷑ ſal.et po nit᷑ p tota ſuppellectili.qꝛ ſal eſt dimentu omniũ ciboꝝ. Unde · Cerſius in illa rrra Nempe aſſidue.⁊c. Eſt tibi far modicũ pu rũ ⁊ ſine labe ſalinn. BSaliſatoꝛ.toꝛꝭ.ð 9 ſalio. lis. Et dicunt᷑ lali ſatoꝛes diuini qdã.qͥ dũ eis mẽbꝛoꝝ qcũ/ qʒ ꝑtes ſalierint.aliqͥd ſibi inde ꝓſperũ vel triſte ſignificari pdtricunt. Hon ſoliti luſere ſales. Hi tñ ſales pñt dici dilect ⁊ amabił dno. Idẽ ⁊ coeleth Salina. ue. eſt humidũ in oꝛe.ſ. ſputü. 282 glſal.eo ꝙ ſalſa ſit.⁊ ſalis hʒ ſapoꝛc.vel a ſa/ lio.lis.eo ꝙ ſaliat de oꝛe.vel a ſaluo.ſaluas ceo ꝙ ſaluat nos. Ino ſaliuoſus.ſa.ſum. Et nota ꝙ ieiuni hois ſaliuaʒ ſi ſerpens guſta uerit moꝛit. BSaliũca.ce.q̃dam herba ſpinoſa.⁊ ðꝛ a ſa/ lio.lis.qꝛ eam calcantes facit ſalire. vnde ? yvulgo calcacrepa ðꝛ.qꝛ calcãtes fac crepa re. Inde Uirgiliꝰ. Puniceis q;tum cedit ſaliunca roſetis. Eſaie auteʒz.lv.ſuꝑ üllud. Pꝛoſaliunca aſcendit abies.glo.dicit Sa luunca aculeis ⁊ ↄpunctionibo plena.abies gAlta pꝛocera fabꝛicãdis domib apta. Pꝛo ſaliunca. aſcendit abies.id eſt. pꝛo vitijs virtutes.pꝛo vitioſis ⁊ ſpinoſis virtutibus Saliũcula.le.herba medicinalis hñs ſpi/ cas miri odoꝛis.creſcit in montibus.ſed ſa liuncula herba ſalſa m Paß. Dalvi.ſalij.vide.õ.in ſales. Salix.cis.t.g.arboꝛ q̃dam.⁊ de a ſalio.eo ꝙ; cito ſaliat.i.excreſcat.Arboꝛ lenta.vitibus habilis vinciendis.cuiꝰ ſemen huiꝰ dicũt eſſe nature vt ſi quis illud in poculo hauſe rit liberis careat.⁊ feminas infecũdas effi/ cit.Et coꝛ.pe.gti. Undeꝓpha. In ſalicibo ĩ medio eiꝰ ſuſpendimus oꝛgana noſtra. In ſaliginꝰ.gina.ginum.ad ſalicem pertinens vyel de ſalice factꝰ.Et ſalice.cea.ceum. Et ſalicinꝰ.na.num. Et G̊ ſalicetũ.ti.locus vbi Quces creſeeiirt. Salmentũ.ti.vel ̊ ſalſamentũ.ti.in eodem ſenſu.a ſalio.lis.vl a ſale.vela ſalſo. Uel ſal mentũ ꝓpꝛie ðꝛ piſcis ↄfectio.⁊ tũc ðꝛ a ſal/ mo. onis. piſce q ð ſic a ſale.qꝛ inde fit ſalſa mentũ.vel qꝛ habeat ſapoꝛem ſalis.ſed ſal ſamentũ omnis res ſalſa. vt piſcis.⁊ hmõi. Et inde ſalſum..iſſ. Salmo.onis.qͥdam piſciss „ Salomon.interpᷣtat᷑ pacificus.qꝛ in regno ei fuit pax. Idem dicteſt ⁊ Iditha.qꝛ fuit daͤgre ce ðꝛ eccleſiaſtes.latie cõcionatoꝛ.eo ꝙ ad Imioquerreke. Halona. ne. vl he ſalone.naxꝝ. inſula.? q̃daʒ ciuitas dalmatie iuxta mare. In ſoloninuſ na.nũ.Et ſalonin dicłꝰ eſt filiꝰ pollionis qᷣ nat eſt in eo anno ã pater ſuꝰ deuicit illã ci Salpiga. ge qdam ſerpens q habitat in de/ pꝛeſſis loò. ⁊ Z a ſalim qͥd eſt locus.⁊ pige q̃d eſt depꝛeſſum. Hec eadẽ ðꝛ ⁊ cecula.qꝛ Salſicia.cie.q̊ddã genꝰ cibi.⁊ vt ica. 2 ðꝛ a ſalſus.eo ꝙ ſalſa ſſii. alſugo.ginis.f.ge.i.liquoꝛ ſalis.vel res q̃ parua eſt ⁊ oculos nõ hʒ. ſalſum facit.⁊ dꝛa ſalſus. Item ſalſugo ðꝛ amarꝰ⁊ ſalſus humoꝛ terre. Iñ ſalſugino/ ſus.ſa.ſum.⁊ ſalſugineꝰ.nea:neũ. Salſus.ſa.ſum. pticipiũ a ſallo.lis. õtẽt eſſe nomẽ.⁊ tũc deriuat᷑a ſale. Et ðꝛ ſalſus qi ſale aſperſus ⁊ condik. Daltia.tie.ðꝛ a ſalſus.qꝛ ſalſa. “ Daltria. trie.f.g.i.ioculatrix mulier. Unde Juuenalis. Nouerũt mauri atq; indi q ſal tria panẽc. Uel eſt ibi pſaltria.a pſallo.lis. Daltrix.tricꝭ. mulier ſaliens vel ſaltum faci ciens.⁊ ðꝛ a ſalio.lis. Inde ſaltricula.le.di ini.i. parua ſaltcreiir.v/ Daltus.tus.tui.actuſ vel paſſio ſaliendi.et dꝛa ſalio.lis. Itẽ ſaltꝰ ðꝛ loeus ſilueſtris ⁊ vaſtus vbi arboꝛes exiliũt in altum pluſq; in alijs locis.Ulł ſaltus ðꝛ ſilua rara vbi be ſtie ĩter arboꝛes facile pñt ſalire.vnde extre mitas ſiluaꝝ ð: ſaltus.qꝛ arboꝛes ibi iaʒ ra reſcunt. Inde ſaltuoſus.ſa.ſum.i.ſaltibus liendi ðꝛ ac. Daluber.ↄ.t.vel ſalubꝛis.⁊ G bꝛe. ſm anti⸗ quos. Scõʒ aũt modernos.h̊ ſaluber hec ſalubꝛis.⁊ hoc bꝛe.i.ſanus.vtilis.ſalutem ↄferens. Iñ hec ſalubꝛitas.tatis.Eteſt ſa/ lus integritas coꝛꝑis. Salubꝛitas. ſaluti ↄuenies cauſa ꝑ quam ſanitas vł ſeruatar vel reſtaurat᷑ Et ꝓdu.lu.Et ſᷣm· Papᷣ.Da luber ad locũ refert᷑vel cibum.ſalutaris ad concilium. Saluia.uie.eſt herba qᷓdam ſalubꝛis.⁊ öᷣa ſalꝰ qi ſalutis vian. Sallutg, mare. öz a ſal. qꝛ ſalſum eſt amaꝝ. Vnde Hieronymꝰ ad Paulinum vilj. Et herentis in ſalo nauicule funẽ ma/ Calcige eſelbe. “ Salus. lutis. fe. ge. 8 a ſal. quia ſicut ſal eſt condimentũ omniũ ciboꝝ.ſic ſalus eſt con dimentũ omniũ membꝛoꝝ.Et eſt ſalus in tegritas coꝛꝑis. Salubꝛitas ſalutis cõue/ niens cauſa.ꝑ quam ſanitas ſeruat᷑ vel re/ ſtaurat᷑.⁊ coꝛ.pmã ſalꝰ. Uñ Pꝛoſper. Cur Dubiũ expectat cras hodierna ſalus. Salutatio.onis.fe.ge.ðꝛ q̃i ſalutis optatio. Illum em̃ ſalutamꝰ cuiꝰſalutẽ deſideramꝰ Et eſt ſalutatio pma pars epiſtole.Et ſʒhᷣ ſalutatio eſt limen epiſtole debita oꝛdina/ tione tam noĩa q; merita ꝑſonaꝝ ↄnectens plenus. Unde qdam. Eſſe nemus ſaltꝰ ſa .ifſetoned viüimummna Vin nnohe ninugtith⸗ culens ſe oonetateril Ouffortdice Dicnt Boronie Ne ſtodoliard bomungone. Ornboniſol''n r Horonnelege deen. urnoriüti⸗ Pnuncücrabpis Ohunferruri Obrigerran eritſalnteve mmrane. ſanariax. nocöcantin n aliseox. ſainarieinte lonijs llicic Jaeohnota ſeritad inb bus captinat loch iſtiter nöohastn lacoburegen cemnbuudem Noolumniui⸗ omarzil ulanr,er ; nfunn WCcieſambncin H iszindne (cgfeſeit Itemb honlenſci. Sambucj Tthlinbuſtri⸗ * norſaligen 8 . Nenſali me JFilllig neanei. ſcllo is i6 a. Qhlle ſala. dmemmlig uriatczindit Ama apitlels lens velſalnnte Apaſioſliait Rlocusſuctre Müütinalungrn 8örſinaranwi vithlie moeemn earborslbiinn a ſumn i ſladis ſencnusſole eh bꝛefmant; os bluberhec .vnls ſaluten tuns Cteſthi/ lubꝛitas. ſalun ins ſeruar fn de umn ſKiataris ⸗ mſaludis 184 11ſal geſalunid GNad Panlit hnunicllefinenn al ainſonrſic — vorieſtllocke bor Etckſiin bruns latoli eſ minsſenmt ditfe⸗ 4 . et affectione declarãs. Et nota q illud ãd E ꝓpꝛiũ narrationũ ſalutatõe nõ debet claudi ¶ nõð vitioſa eſt illa ſalutatio Johanni pa tri reuerẽdo.p.eiꝰ filius hũilis Bononie le ges audiens vel decreta cũ ſubiectiõe ſalu tem. Nam eadẽ rõne poſſet dici. Bononie comedens vel ſcribẽs codicem vel digeſtũ Snfficit ̊ dicere. Gononie ſcolarꝭ.Si ãt dicat Bononie dedit ſcolaſticis diſciplĩs vel ſtudio lraꝝ dicimꝰ.ꝙ ſtudium eſt attri/ butum pꝑſone. Unde comode pᷣt dici.At ſi attributũ ſoliꝰ negocij eſſet.nõ eſſet dicẽdũ vt Bononie legens lras.vel leges audiens vel decreta. Galutatoꝛiũ.rij.locꝰ in q̊ adueniẽtes ad ſa⸗ lIntandũ excipiebant᷑. Dalutiger.ra.rũ.⁊ ſalutigeruł.la.lũ.qͥ fertł gerit ſalutẽ verbis vel oôoemßlbsk Samaria. rie.eſt qᷓdam regalis ciuitas. Iñ ſamarita vl ſamaritanꝰ na.nũ.i.cuſtos. Hi nõ cõicant iudeis.ĩmo vitãt eos in cibis.? in vaſis eoꝝ.Et vt dicẽ̃ Papᷣ.ſamaritani v ſamarite interpᷣtant᷑ cuſtodes eo ꝙ a baby/ lonijs illic ĩ cuſtodiã collocati ſunt iudeoꝝ Igeo h̊ nota ꝙ ſamaritani erantilli qͥ miſſi fuerãt ad inhabitãdũ terrã illã decẽ tribu/ bus captiuatꝭ.⁊ dicti ſunt ſamaritaniꝓpter locũ.⁊ iſti recipiebãt qͥnq; libꝛos Moyſi?⁊ nõ ꝓphas.⁊ vocabãt᷑ a iudeis duaꝝ tribuũ iacobite.qꝛ vicʒ ſupplantauerãt iudeos de/ Bancti mus diſtorquere ⁊ naſuʒ frücare.ideo ſam ſtice occurrite ſamne. amnis.ciuitas eſt in qapulia. amnũ eſt beneuerũ ᷣm Papᷣ. Jamnula. le.dimi.i.pua ſam1na. na vꝛ deriſio. Uñ Perſiꝰ. Occipiti ʒeto po Damothꝛacia.cie.qdam inſula.cuiꝰ incole cõmixti ſunt exthꝛacis ⁊ ſamnis.a dꝛ a ſam nos qdam inſula. ⁊ thꝛqcia alia inſula. Jñ B 2 b ſamothꝛax.thꝛac.⁊ H ⁊ B ſamathꝛacẽ ſis. ⁊ ̊ ſe. Et ſamothꝛaceꝰ.cea.ceũ.⁊ ab illo loco dict'eſt ſamothꝛateſ. aureꝰanub. ſz ca Sale ferreo.qꝛ ibi pᷣmũ factꝰ ef. amuel. indecli ꝓpꝛiũ nomẽè viri.vel etiam pᷣtdeclinari.h̊ ſamuel.elis. Ujn in Auroꝛa. Lũ ſamuele loquẽs facta futura dabat. Ganctimonia.nie.i.ſanctitas.⁊ ðꝛa ſantio. cis. Uñn Heb.xij. Pacẽ ſeqͥmini cuʒ omib ⁊ ſanctimoniã. In ſanctimonialis.feia ſan ctitati dedita. Vl ↄponit᷑ a ſanctꝰ cta.ctum ⁊ monialis q̊d eſt monacha. Iñ ſcĩmonial q́i ſancta ⁊ↄſecrata moniał. Iñ h h̊ ſancti monial.⁊ G le.i.ſctm̃ vel ad ſanctimoniã vł ad ſanctimoniales ꝑtinens. M anctio ðꝛ ꝓpꝛie illa ↄſtitutio vel lexõ quã ſi factum fnerit.pena irrogat᷑ ⁊ imponit᷑ vt no.iij.diſ. in ſum. Et capit᷑ qñq; late.vt in p he.cle.no. Jo.an.in vᷣ.ſanctetiiio. ctio imꝑatoꝛis eſt cui pena ſanguinis Gddirr“ cẽtribuũ de terra ſua.⁊ ideo hos ſamarita. Ganctio qñq; ðꝛ q̃libet imꝑialis oſtitutio nos abominabãt᷑ iudei. Et ab illa ciuitate oĩs regio circa illã dicta eſt ſamaria. ambuca.ce. vel h̊ ſambucꝰ?.ci.pe.pdu.ðꝛ qᷓdam ꝑua arboꝛ ⁊ mollis. Iñ ſambuceus cea.ceũ.⁊ ſambucinꝰ.na.num.de ſambuca exñs.Et h̊ ſambucetũ.ti.loc? vbiille arbo/ res creſcũt. Item h̊ ſambuca.ce.q̊ddã genꝰ ſimphonie.muſicũ.q̃d fit de illo arboꝛe.vñ Perſ.Sambucã citi caloni aptauerꝭ al/ to. Iñ ſambucinariꝰ.rij.qͥ canit cũ ſambu/ ca. Eth̊ ſambuſtria.ſtrie.mulier q̃ canit cũ tali inſtr̃o. Et h̊ ſambuculus.li.ſaltatoꝛ ad vocem ſambuce. Damia dicunt᷑ vaſa fictilia.a ſamos inſula vbi figuloꝝ ars pᷣmo inuenta eſt. Pap.vᷣo dicit. Samia terra a ſamio dicta glutino/ ſa ⁊ candida medicament ⁊ vaſculis neceſ ſaria. Unde Eſa.xlv.dicitur. Teſta de ſa⸗ mijs terre. 1ðMMÿDÿ Damna.ne.eſt frũcatio naris vel os diſtoꝛ tum cũ vultu. Jũ ſamnoꝛes dicũt᷑ qͥ rectũ vel inſtitutio.qñq; ðꝛ totiꝰ iuris collectõ.? ſumit᷑ etiã ſtricte p ↄſtitutiõe penali.vt no. anctões leges.purificatões.ſᷣm Pap. Janctuariũ. rij. res ſancta. vel loc?. vel cu/ biculũ vbi ſancte res gerunt᷑.vł vbi res ſcẽ reponunt᷑ vel oduiaüir. anctitas tat.i.caſtitas.religio.ĩtegritas. anctũ ðꝛ qð defenſum ⁊ munitũ eſt ab in iuria hoĩm.vt.ff.de re.diui.l.ſacrũ. ODancct. cta.ctũ.i.munc. firmus.ſineterra qꝛ ſancti nihil habent terrene fecꝭ.⁊ð? a ſan cio.G.i.ↄſecro vel firmũ facio. Vñ ⁊ leges Uncte ſunt ⁊ moꝛes ſci dicunt᷑. fᷣm Hug. Hanctaſctõꝝ.S. exponit᷑ vbi Sacra. andaliũ.lij.q dam pannꝰ qͥ equi nobiliuz ſolent operiri.vt Pape ⁊ cardinaliũ.⁊ ðᷣꝛ a ſandix.dicis. Sandalia etiam dicunt᷑ ſub talares qͥb papa aut ep̃i ſolent miſſas cele⸗/ bꝛare.qᷓles btũs Bartholomeus deferebat BSangdaliũ etiã ðᷣꝛ pãnꝰ qͥ oꝑicbat vulnera vel coꝛpa moꝛtuoꝝ ᷣm Hug. Itẽ ſuꝑ illuʒ textüũ Math. vj. Sʒz calciatos ſandalijſ⁊c. dicit Beda. Ut pes nec tecx᷑ ſit.nec nudus ad terraʒ. Et in hiſtoꝛijs ðꝛ. Juſſit eos vti ſoleis.i. ſandalijs ⁊ peronibp. Gandapila. le.i.ſcurra.⁊ ðꝛ a ſamna qd eſt deriſio. Itez h ſandapila.feretrũ in q̊ moꝛ/ tui poꝛtant᷑.⁊ maximeplebei gladiatoꝛcs.⁊ tũc deriuat᷑ a ſandaliũ q̊d eſt pannꝰqͥ oꝑie/ bant᷑ vulnera vel coꝛꝑa mo ꝛtuoꝝ. Uñn Ju uenalis. Int carnifices ⁊ fabꝛos ſandapila rũ.⁊ coꝛ.pi. Dandirx.di.f.ge.genꝰ rubꝛe herbe.de q fit qᷓdam tinctura. In ſandicꝰ.ca.cũ. Et ſandi cius.cia.ciũ.tali coloꝛe inſertꝰ. Et ſandici “ Hanies.niei.f.ge.i.putredo.⁊ ðꝛa ſanguis. vyñ Iſid.iiij.ety. vbi agit de moꝛbis in ſu / ti. ſandix. ciss. ficie ſic ait. Sanies dicta qꝛ ex ſanguie na⸗ Ganguinari.ria.rin.i.ſicariꝰhomicida ꝑ.H cuſſoꝛ.vel ſanguie abundãs.vel fluxũ ſan/ guinis patiẽs.⁊ ðꝛ ꝗ ſanguis. Inuenit᷑ etiã H ⁊ ſanguinarꝭ.⁊ G̊ re. Un Ecc.xlij. Latꝰ nus.na.nũ.in eodem ſenſu.Et hec ſandari ca.ce.genus coloꝛis.coloꝛe cinabanio odo re ſulphurio.⁊ ꝓ.pe.gti.ſandix.cis. ſanguinare. Item inuenit᷑ hͥ ſanguinarius rij. p qdam arboꝛe.⁊ hec ſanguinaria qdaʒ herba ſic dicta.qꝛ miſſa in narib ſanguin moueat. anguinus.ni.q̃dam ꝑua arboꝛ.⁊ ðꝛa ſan guis.qꝛ fruct?⁊ coꝛtex erꝰ ſit ſanguinei colo ſanguini.⁊ coꝛ.guii. . „ ris. In hoc ſanguinetũ. ti. locꝰ vbiabũdãt Ganguis.inis.m.g.latie vocatꝰ eo ꝙ ſit ſa uis. Uñn hoĩes qb dñat᷑ſanguis dulces et blandi ſunt.vł ðꝛ a ſalio.lis.eo ꝙ ſaliat. Et vt di. Pꝛiſcianꝰ caret pluralitate. Inuenit tñ in diuina pagina.Quinõ exſanguinibo. Etalibi. Cliri ſanguinuũ ⁊ doloſi. c. Item Tibera me de ſanguinibn. Ad h t dicip peccatꝭ pᷣt inueniri in plurali.vel dic ꝙ q;/ uis alicubi inueniat᷑ in płi nõ idcirco eſtin vſu.Et Pꝛiſcianꝰ dicit ꝙ deficit in płi ſolo vſu.ſed illud ðꝛ eſſe in vſu q̊d cõiter eſtapð omnes.Tñ ſcias ꝙ cõplexiua q̃ mag vim vnitiuam hñt ꝓpꝛie debent in ſingulari nu/ mero declinari.vt puluis.ſanguis.lutum. Hec em̃ vehementẽ habent aggregationẽ. Item a ſanguis ðꝛ ſanguinoſus.ſa.ſum.id eſt. ſanguine plenꝰ ⁊ abundans.Et ſangui neus.nea neum. Eteſt ſanguis calidus et humidus.⁊ cõuenit cũ aere ⁊ vere. Et com ponit᷑ ⁊ hec exanguis.⁊ hoc gue.i.ſine ſan guine. Item ſanguis pla ſigt. Unde. San Ais pꝛogenies.ſanguis quoq; ðꝛ humoꝛ. Sit tibi peccatũ ſanguis.ſanguis q́ʒ vita. illabit᷑ faucibo vel v bet ſanitatẽ imꝑfectaã. Sapa.pe.ſ.g.dulceacetum.vel dulce acidũ vinũ.⁊ dicita ſapio.pis.quaſi ſapoꝛis paꝝ Banguiſuga. ge.eſt vermis aquatilis.ſ.hi/ do⸗Ce Walleur⸗Potanrib inſidiat᷑.cũq; i vſpiam adheſerit ſan guineʒ haurit.⁊ cũ nimio cruoꝛe maduerit euomit qͥd hauſit.vt recentioꝛ denuo ſugat Et vt dicũt qͥdam.lʒ componat᷑ a ſanguis ⁊ ſugo.q̃d pmam ꝓð.tñ ſanguiſuga pe.cołâ! Alij dicũt ꝙ ſanguiſuga.pe ꝓ.q̊ͥd ↄponi/ra ſugo.gis.culꝰ pma ꝓducit᷑. Hec inuenitRin aliq̃ bono autoꝛe ꝙ ſit pe.bꝛeuis. vñ Pꝛo uerb. xxx. Sãguiſuge due ſunt filie dicẽtel gffer affer Penultia ſiue ſu.dʒ pðᷣ.⁊ dz ſcri/ biꝑ vnum s. Deqͥ dicit Oꝛatiꝰ in poetria. Non miſſura cutem niſi plena cruoꝛis hi ſcit. Excitato em̃ caloꝛe vulneris.ſanguis in ſa niẽ vertit᷑. Nam ſanies nõ fit in quocũ putreſcit.niſi calidũ ⁊ humidũ fuerit qd eſt ſanguis.putretfieri nõ poteſt. Et differtſa⸗ nies a tabe.qꝛ fluere ſanieviuoꝝ ẽ. tabe moꝛ tuoꝝ. Item ſanies eſt q fluit. tabes qᷓ ſtatqi ſtabes. inficiebãt ſe.q nolebãt agnoſci. Sanus.na.nũ.ðꝛa ſanguis. Sanꝰ vᷣo ſine palloꝛe eſt. ⁊ ſanguis ſanitatis ↄſeruatiuꝰẽ. Inge hec ſanitas.tatis.i.integritas.coꝛꝑiſ ⁊ tꝑantia nat᷑e ex calido ⁊ humido q̊dẽ ſan guis.vñ ⁊ ðꝛ ſanitas q̃i ſanguĩs ſtat. Item ſanꝰ qñq; ponit᷑ p validꝰ. Itẽ ſanꝰↄpõit᷑ cũ male.⁊ ðꝛ maleſanꝰ.na.nũ.i.lepꝛoſus. Sʒ qñ male ſanꝰſunt due dictões ſigt illũ qͥ ba . habens. Saphira.re.nomẽ cuiuſdã mulieris.⁊ coꝛ. —— fallente cupidine victꝰ. pe. Uñ in Auroꝛa ð. Cõiuge cuʒ ſaphira pi ðꝛ in glo. Apoc.vlt᷑. Saphyr? ſil is eſt ſere no celo.qͥ ꝑcuſſus radijs ſolis ardetẽ emit/ tit fulgoꝛẽ.⁊ ꝓ.pe. q; loco niſi ybi ſanguis aduenerit.qꝛ oẽq̃d anir interpᷣtatur lucerna.et ſignificat no/ ctnrnamaaeoaoug. Sanſon.interpᷣtat᷑ ſol eoꝝ.vel ſolis foꝛtitu/ do. Fuit em̃ virtute clarus.⁊ liberauit iſrł de hoſtibb. M Santonicꝰ.ci.m.g.coloꝛ fuſcus⁊ viliſſim qᷓ Daphyrus.ri.m.g.lapis eſt pᷣcioſus.Et vt Sapich' da. d u.i. ſapoꝛeʒ bñs. ſapoꝛidatus. ntanche⸗ ceetniie Cognino. lichhno n⸗ Pnuag vit Etſapien Eop pvciscliſen (pienolnolu dꝛa ſpiopis. Oorpon d⸗ mlſ, U ſcſosſaporirn. Oeporierrar grarrefaitv⸗ gradalas daica vocantt deacheqh ithialest Fballacoxt Lann rrvptehai iuron rſint ginimlia na Etluntſorn ſonemcrma ſinr elaled loranc:deſtrua — aomnidiaiſum Whotomnöſt Ginguie ielcgi kfpnen Piſ hiſnnce S yreniabagr ucni weit ntäßnioeran lig Eſa em D (ürlneenit nlszmfeſugn nenittrelid iFnreni, ſnenizozgg 30396.1. len 306.1, sagnflgs umnhinſce Ppanachegt, moqucenn Cennordanit omnpongkln ſangnne Apep gpn pebeenis e dueſuntfürdit neſn Dppt Orabngn ini plemant, edo.?eainn, odemobon nterſingirn depulnengingn Oniesnöſtingtid. 1s ducnerit toi⸗ tbumiciifuentist öpoet. Ctdiſen menuoreben uit abebſi Werſiucrv rulſlis onn/ na t überaui ſ igt iſin oſcd. 1. Sal ſoſie tanis ſeruatit, Uinnogrins colt Abamico geſn ſangnisſti m Ieſand old dicöes ſihliit run ma dultni squai apmnut „AIAnlierig 1e iuſdämulngte Ciugahinl J. De nigckbcicſol Bemt, bieniis npiplhit⸗ 7 Inge ſapiditas.tatis. Papientia.tie.f. g. eſt reꝝ di rũ cognitio. Et ðꝛ ſapientia q̃i ſapida ſcia. ⁊ ẽ etymo.vñ Ecc.vj. Sapietia eĩ doctrie apiens.enti.o.g.ꝑticipiũ ⁊ nomẽ.⁊ tũc cõ pat᷑. Et ſapiens diuia ⁊ hũana rimat᷑. Sed pꝛudẽs ea q̃ ſenſibo coꝛpoꝛeis experiũt᷑. keſſos ſapoꝛ irrigat artꝰ. De . * uiaꝝ ⁊ humana ſapiens in diuiuis.pꝛudẽs in humanis. Dapo.ponis.m.g.qdã ↄfectio muliebꝛis.⁊ . Zꝛa ſapio.pis. Gapoꝛ.poꝝꝛꝭ.ðꝛ a ſapio.pis. Iñ ſapoꝛꝰra.rũ ⁊ coꝛ.ſa. Uñ Uirgilius. Coꝛꝑa curamus „ apoꝛifer.ra. rũ pe.coꝛ.i.ſapoꝛẽ ferẽs. gra.re.fuit vxoꝛ Abꝛaã.vide in Sarai. araballũ.li.⁊ ſaraballa.loꝝ.lingua chal/ daica vocant᷑ crura hoium.vel tibie. Un ? bꝛache qͥbo h tegũt᷑ dicũt᷑ płali̊ ſaraballa q́i tibiales ⁊ crurales.vñ Daniel.iij.ðꝛ ꝙ ſa raballa eoꝝ nõ fuiſſent imutata. Sarabal la eiꝰ dixerũt ibi.Aqͥla ⁊ theodotion.nõ vt coꝛrupte qͥdã legũt ſarabara.Et ſunt ſara/ bara laxa ⁊ ſinuoſa veſtimẽta vel capitũ te/ gimina q̃lia videmꝰ in capitib magoꝝ pi/ cta.Et ſunt ſarabare ꝓpꝛie parthoꝝ. Et eſt nomẽtractuma ſaraballis qᷓ laxa ⁊ ſinuoſa ſunt.vel a ſare qð eſt laxare. Iñ ſaritꝰ.ta.tũ i.laxat ⁊ deſtructꝰ. Et ꝓdu.iſaraballa penł. poſitione. .M Baracenidicti ſunt. vel qꝛ ex ſara ſe genitoſ pꝑhibent cum nõ ſit veꝝ.Et ua dicunt᷑ ſara/ ceniqᷓi ſarageni.i.ex ſara geniti.⁊ eſt etymo. VUel ſiẽ getiles aiũt.qꝛ exoꝛigine ſyroꝝ ſint q́Bi ſyriceni. Ipᷣi ſũt: hiſmaelite.qꝛ ipᷣi ſt ex Hiſmaele. Ipᷣi cedar a filio hiſmaelis. Ipſi agareni ab agar.qꝛ vt dicinꝰ ꝑuerſo noĩe ſaraceni vocãt᷑.qꝛ ex ſara ſe eſſe genitos glo ruant q;uis ex ancilla ſint. Uñ dic glo.ſup illud Eſa.xxj.Onus in arabia.Arabes in/ qͥ t ſunt ſaraceni ab hiſmaele.⁊ cedar filio eꝰ* q meliꝰa mr̃e ſua agareni.ſʒ maluer̃tvocari faraceni.q̃i ſare libere.non agar ancille ſint filij. Jñ ſaracenic.ca.cũ.⁊ ſaracenꝰ.na.nũ. & ſaraceniʒo.ʒas.i.moꝛe ſaracenoꝝ ſe hꝛe.? ſaracenia.nie.i.multitudo⁊ ſocietas ſarace noꝝ. vel ritꝰ eoꝝ.vel regio ipᷣoꝝ. Darai interpᷣtat᷑pnceps mea. Cuʒ eſſet tiũ vniꝰ domꝰ materfamilias.poſtea cã nois ĩ mutata.ablata de fine noĩs i.lr̃a ðꝛ Sara. i pnceps.Oĩim qpe gẽtiũ fufa erat pnceps ſiẽ ⁊ dñs Pollic Mnerat. Abꝛaã Beñ. xvij. Dirit äʒ deꝰ ad abꝛaã.Saraivxoꝛẽ tuã nõ ¶Ulel a ſartiẽdis rebo inſił. vyocgbis ſarai.ſʒ ſarã. ⁊ bñdicã ei.?c. Sarcina. ne.i.onꝰ vel põdꝰ ꝓpꝛie q̃d excar/ ne fit.⁊ ðꝛ a ſarcos.q̃d eſt caro. Caro vo põ Dus facit. Et hinc dlibet põꝗꝰ ðꝛ ſarcina. Uelaſ. ninſil. Et h̊ ſarcinula?- h ſartincula.le.ambo dimi.i. ꝑua ſarcina. ? coꝛ.ci. VUñ. Darcina dedecoꝛis dãno põ/ Deat oĩs c. Sarcitect᷑.cti.⁊ h ſarcitectoꝛ.toꝛis. q tecta facit.⁊ ðꝛ a ſarcio ⁊ tectũ.qꝛ ex multis hinc inde ↄiũctis tabellis vnũ tecti Keikie co⸗p⸗ Ige ? nignar! qꝛ tectoꝛia tignis ĩiducit.Et HB ſartatectũ.i.reſtauratio tectoꝝ vł tẽploꝛũ vel tributũ q̊d colligit᷑ ad reſtaurãda tecta tẽploꝝ.Uñ.iiij. Re.xij.legit᷑. Et inſtaurent ſartatecta tẽpli.Et nota ꝙ Papᷣ.?⁊ Hugui. ſcribũt ꝑ ci.ſarcitectoꝛ.a ſarcio ⁊ tectum.ſ,ʒ cõit᷑ hẽt᷑ in li. Reg.ſartatectuʒ.⁊ tũc ↄponit a ſartio.tis.ſartũ ⁊ tectũ.⁊ tenet nataʒ hꝰſi pini ſartũ.Et ſ̃m h̊ ſartatectoꝛ.a ſarti poſſ dici ꝑt. Garcophag. vt ait Hug.ðꝛ lapis ĩ q̊ moꝛ/ tuoꝝ coꝛꝑa ↄdũt᷑.⁊ ðꝛa ſarcos q̊d eſt caro. ⁊ phagin q̊d eſt comedere.q;ꝛ coꝛꝑa in eo cõ dita abſumũt᷑. Un⁊ qͥdlibʒ ſepulcꝝvł arca in qͥ ponit᷑moꝛtuꝰ ðꝛ ſarcophagꝰ.qꝛ ibi car nes ↄſumunt᷑ fᷣm Papᷣ.⁊ Iſið.videt᷑ ; de beat dici h ſarcophagũ. Darcophag eĩ la pis in troade ſilua naſcit᷑.⁊ coꝛꝑa moꝛtuoꝝ ↄdita in eo infra q̃draginta dies abſumi di cunt᷑.exceptis dẽtibo.vnde⁊ nũcupat᷑. Idẽ ðꝛ ſoꝛophagꝰ.a ſoꝛos qð eſtarca. vel ſepul crũ.⁊ phagin. Sarcos vel ſarcian grece.latie ðꝛ caro J ðꝛ ſartia.i.ſuꝑfluũ carnis ĩcremẽtũ.qͥ vltra modũ coꝛꝑa ſaginant. Darcoſmic.ca.cũ.i.irriſoꝛiꝰvel hoſtilis.vł amarꝰ.⁊ ð a ſarcommos. rr arcoſmos.eę᷑ plena odio vł hoſtilis irri / ſio auxiliante mõ dicẽdi ſigta.vt Alios ſal uos fecit.ſeipᷣm nõ põt ſaluum facere. Si rex ürł eſt deſcẽdat nũc de cruce ⁊ credimꝰ ei. Itẽ Oẽs q̊s gladio ꝑcuſſiſti moꝛtui ſut. cũ h̊ ðꝛ alicui qͥ neminẽ gladio ꝑcuſſit. Sarculũ.li.n.g.vł h ſarculꝰ.li.eſt ferramen tũ cũ manubꝛio ad culturas agroꝝ neceſſa riñ.łfoſſoꝛiũ duos dẽtes hũs.Et ſᷣm Oui diũ ſarculũ eſt.g.n. Uñ dic.xj.meta. Sar⸗ culaq; raſtriq; graues lõgiq; ligones. Itẽ ſarculũ idẽ eſt qͥd ſarpa. Sarda.de.⁊ B ſardina.ne.q̃ddã genꝰpiſci/ culona ſarra q lingua tyria z qdã piſcis In b̊ ſardinia.nie.qdaʒ inſu laiugta Adamn ððẽ 2 multü abundt ſardine piſculi.vel qꝛ ſardꝰ de hercule pcreat cũ magna multitudine a lybia ꝓfectꝰſardiniam occupauit.⁊ ex ſuo noie inſule nomèẽ ipoſuit. Et ide ſardinius. nia. niũ.⁊ hͥ ⁊ h ſardanienf.⁊ G̊ ſe.⁊ ſardus. pa.dũ.de ſardinia eeꝛinnns. Dardinia ⁊ toꝛſica inſule.ꝑuo fretu.i.decesʒ miliaribo diuidũt᷑. Jñ ſardinienſis.ſe. Sardis. dis.F.g.qdã ciuitas yel inſula.Et 2 a ſarda piſce. Ds Oꝛatrieplła. X creſi regia ſardis.Etiã inuenit᷑ in pli he ſardes. diũ.dibo.ſardis in actõ ꝓ eodẽ loco. Iñ ſar dic. ca. cũ. ⁊ ſardo.das.i.ĩtelligere.qꝛ hoĩeſ iſti loci ſubtiles ſunt ad intelligendũ. SGardłiꝰ.dij. qdã lapis pᷣcioſus ⁊ rubeꝰ mar moꝛibo pᷣſtãs.⁊ iter gemas viliſſimꝰ.⁊ dicit᷑ a ſardinia inſula.eo q; bmũ a ſardis reper/⸗ GSardona. ne.qᷓdaʒ herba amariſſima. dec ſoꝛe fit fel amariſſimũ. Et eſt ſilis apiaſtro ꝗqoꝛa hoĩm ſic doloꝛe ⁊ amaroꝛe phit. vt q̃i ridęztes intereãt.⁊ ðꝛ a ſardinia.qꝛ in illa in ſula abũdat. Iñ ſardoniꝰ.nia.niũ.⁊ ſardo/ n.na.nũ. vñ Clirgiliꝰ. Imo ego ſardonijs vigdeoꝛ tibi amarioꝛ herbis. Sardonyx.nyc. q̃dã gẽma. ⁊ ꝛa ſardius et onyx. eo ꝙ habeat coloꝛẽ vtriuſq; illaꝝ ge/ maꝝ. Un Perſiꝰ. Et natalicia tandẽ cũ ſar Donypce alb. Iñ ſardonvcꝰ. ca. cũ.pe. coꝛt᷑.i. dad ſardonvcẽ ꝑtinẽs vł de ſardonyce exũs Inuenit᷑ ẽt Job. xxviij. Hic ſardonvc ſub ſtäciue. vbi ðz. HNõ ↄferet᷑ tinct indie coloꝛi bus.nõ lapidi ſardonico pᷣcioſiſſimo vl ſa phiro. Itẽ glo. Apoc̃.vl.ſuꝑ illud. Quint⸗ ſardonyrx.⁊c.dic. Sardonyx inferiꝰniger ĩ medio cãdidꝰ.ſuꝑiꝰ rubeus. Sarepta.te. erat vrbs modica int tyrũ ⁊ ſy donẽ. Et etiã ſilua iuxta vrbẽ illam ſarepta dicebat᷑.ſic ðꝛ in hiſtoꝛijs. Iñ ſareptanꝰ.na nuũ.ad ſareptã ꝑtinẽs.vel de ſarepta exñs. Haricꝰ.ca.cũ.vide s in ſaraballa. Barmata. te qdã ppłs.⁊ ðꝛ ab arma. qꝛ ſar/ mate patetib cãpis armati eqͥtabant puſq; ecos Lentul danubi'phiberet. Et ideo ob ſtudiũ armoꝝ ſarmate dicte ſũt.q̃i ſꝑʒ arma tenẽtes.vel q̃i ſciẽtes arma tenere.⁊ coꝛ.pe. Unñ Lucanꝰ ĩ.j.Etqͥ te laxis imitat᷑ ſarma ta bꝛachis. Iñ ſarmatic?.ca.cũ. Darmẽętũ.ti.n.ðꝛ a ſario.rꝭ.vł ſarpo.pis.qi ſarimẽtũ.qꝛ purgat᷑⁊ pᷣſcindit᷑. Ul ſarmẽtũ ꝛ a ſero.rꝭ.qᷓi ſerimẽtũ.qꝛ ſerit᷑. Iñ ſarmẽti n'. na.nũ.⁊ ſarmẽtoſus.ſa.ſũ.ſʒ Hug.papᷣ. ſic di. Sarmẽta purgamenta. arboꝝ puta/ mina. Uñ qͥdã. Pãpinꝰẽ foliũ vitis ramu/ ſcułhꝰ. Palmes ſarmẽtũ ramꝰpᷣciſuſ ab ea Sarpa.pe.f. g. idem eſt d ſarculũ.qð ⁊ ſir Dartago.ginis.pe.ꝓ.i.patella.olla enea.et ðᷣꝛa ſarcos q̊d ẽ caro.⁊ ago.gis.qꝛ ĩ ea caro agitat᷑. Uel ſartago ðꝛ a ſtrepitu ſoni qñ ar det in ea oleuz. ⁊ ponit᷑ p garrulitate tracta metaphoꝛa a ſtrepitu eiꝰ ad multiloquium garrulitatis. Item qũq; ponit᷑p ariditate. qꝛ ſartago arida c.⁊ ĩ ea areſcũt oĩa. Sicet loqᷓla qᷓrüdã arida eſt. ⁊ ſine ſucco ⁊ humo quendi venerat in liguas.Et inde ſartagi/ neꝰ.nea.neũ.de ſartagie exñs.vel ad eã ꝑti/ nẽs. vel in ea coct.Et ſartaginoſus.ſa.ſuʒ idem. vel ſartaginibo plenꝰ vel abundans. Dartatectũ.cti.ðꝛ repatio tectoꝝ vł tẽploꝝ vel tributũ qð colligi ad reſtaurada tecta tẽploꝝ. vide in Sarcitectoꝛ. Dartoꝛ.toꝛꝭ.ðꝛ ſutoꝛ vł veſtiũ reꝑatoꝛ. Iñ ſartrix cis.i.ſutrix.vel mulier q̃ ſartit. Dartoꝛiũ.rij.locꝰ vbi veſtes ſartiũt.qͥ ⁊ horx ſarcinũ ðꝛ. Iñ h ſartoꝛl.qͥ veſtes ſartit.Et ſarcoꝛiꝰ.ria. rfi. Satelles.litꝭ.m.g.miĩſter crudeli:at ⁊ ſcele/⸗ rũ.⁊ miles tirãni.⁊ malefactoꝝ ſociꝰ latro/ nũ domeſticꝰ ſiue fautoꝛ nõ bonꝰ ad ſatiſſa ciendũ. ⁊ tũc ſatelles ðꝛ q̃i ſatis ledẽs vł de ſtruẽs. ⁊ ẽ ety. Item ſatelles ẽt ðꝛ qͥ adheret alteri ad eiꝰ cuſtodiã.⁊ tũc ðꝛ ab alter ⁊ la laterꝭ.qꝛ adheret alteri iuxta lat ad e cuſto dia. ⁊? tuc ðᷣꝛ ſatelles qi ſa tuẽs lat.qꝛ tuet defendit illũ cui aſſiſtit. Quilibʒ tñ miles pmt dici ſatelles. ⁊ coꝛ.pe.gti.ſʒ penl.ntĩ.poſi tiõe ꝓpdu. Uñ Oꝛati in.x.epi. Interea pa/ truis vultu merẽte ſatelles. Datellitiũ.tij.n.g.officiũ.vł exercitiũ. vl ſti pendiũ ſatellitꝭ. Iñ ẽt cuinſlibʒ art ⁊ cuiuſ libet officij ſuũ ẽ ſatellitiũ.nõ tm̃ militie. Dachan vel ſathanas.ſonat aduerſari vel Sri ſiue trãſgreſſoꝛ.⁊ ſũt noĩa diaboli.Uñ E ſt ſathã aduerſans.belialq; apoſtata ſigt Eſt qͥʒ leuiathan tibi tãq; pace ſiniſter. Dẽ eẽ demon.qꝛ plima nouerit vſu. Iñ diabo lns.qꝛ duplex eſt boł eius. 7 4 Dacietas.tatꝭ.ðꝛ a ſatis vel ſatio.tias.Et ſa cietas diuerſo ⁊ vario genere ſpectaculoꝛũ ↄtingit. Saturitas vᷣo ciboꝝ tm̃. Itẽ ſatie tas ex vno cibo dici p̃t. qꝛ ſatꝭ ſit. Sʒ ſatu/⸗ ritas ex vario alimentoꝝ aparatuu. Oatio.onis..g.ðꝛ q̃ſi ſeminis actio.vel q̃ſi ſatoꝝ actio.m Papᷣ. Uñ Ecẽ.xl.Gram et ſendeſte⸗ 4 2 f . ſiſii innqio) “ Gummrela befocoa ſootthubi irfepleadin fünnnine ſinmdnſere neemmtiſi fpohinnleuos es Glrtl gponütpſan Rſuerric a deno. Sondnme urhomnan babetescor- ſesleinſ ctüsinterro Hoꝛnlis uoo wnt ſitrol ononalii Wayc ſauitluum Ourpruſo ug Nfnonherbe ſhlnis. Orritnnooniſ⸗ Peroraſtfoain Uificioons ufftciododen Pehtteneon ſeiunioricen Nelanüdiibol heſhii Jeini oſtna;auan gtoꝛ toꝛ deſe Nierupe dicit/ uceg fecn Clptärpu darl bn zaſehinſni, . Poumlitnn cadmulionn dcponähenin aareſcitoi ,T ſineſucchthn PDberſne, u8. Etincenn; ſarngingſlg Picn vel abent noteor ine tadreſtanricnn Mychäürepem Anmnlicrſam. ieſes rnütathe Nkesſnt WGcliztt aaor ſoc land noͤbon ad ſuti zibns ehe escto?qoer Gcotabalertli⸗ unnlabadoado⸗ W mesle tuc i Oniizmde egibal ihi mnrchi. Intanußn Ness. l auinſibzmn elini ötfinnin Gs nsdlein ſtnoindet nabeiulchhoni d iiſueiin⸗ Anonent ti J — 7 =S — = = „ dn, e n arſannn ,6 zoch gr r an i . ztrſ⸗ õ iienmnsne 4 4 — Sel ſpẽm deſiderabit ocułꝰ.i.gratioſam ſpecieʒ artificialiũ.⁊ ſuꝑ ̊ virides ſationes.i.ſata⸗ virẽtia.q̃i d. Pulcrioꝛa ſũt oꝑa nate q; artꝭ Datyra. re.f. ge.eſt carmẽ repᷣhẽſoꝛiũ vel re/ pbẽſio coꝛrectoꝛia.qꝛ ad ̊ rephẽdit vt coꝛ/ rigat.⁊ ðᷣꝛ a ſatura qᷣd eſt lãx.qꝛ ſicut ſatura erat repleta diuerſis generibo ferculoꝝ. ſic ⁊ ſatyra plena ẽ diuerſis generibvitioꝝ.vł ſatyra ðꝛ a ſatyris deis nemoꝝꝓpt᷑ q̃ſdã pꝛo pꝛietates tã ſrerse⸗ ſatvrↄueniẽteſ. Sũt vo ſatyri leues o ſatyri leues ludificãtes deriſoꝛes ſalta/ toꝛes.Silr ⁊ ſatyra. Et hic eſt ꝙ ſatyri qñ q ponũt᷑ ꝓ ſatyra.qnq; ꝓ ſatyric. ⁊ a ſatyra ðꝛ ſatvyric.ca.cũ.i.ſatyraꝝ deſcptoꝛ vł repᷣ/ henſoꝛ. Hatyrꝰ. ri. m. ge. pe. coꝛ. ðꝛ a ſatur. Et ſatyri ſunt homuntiones dicti ab vncis naribus habẽtes coꝛnua in frontib capꝛaꝝ pedib ſiles.q̃lẽ in ſolitudie ſctũs Antonꝰ vidit.qͥ etiã interrogatꝰ a dei fᷣuo.rñdiſſe fert᷑ dicẽſ Moꝛtalis ego ſum vn exaccolis heremi. Quos vario ðᷣluſa erroꝛe gẽtilitas.fannos ſatyroſq; colit.Dicũt᷑ qͥdẽ ⁊ ſilueſtres hoĩeſ q̃s nõnulli faunos ſatyroſq; vocãt.ſiẽ dicit Re Ernielt hria ſaturitate.qͥa laſc ſciui luxurioſi ferunt᷑. Hat yriaſis. iuge deſideriũ vener.. SDatyrion herba dicta a ſatyris ꝓpt᷑ incẽdiũ Satiſdatio.oniſ.ẽ cautio fideiuſſoꝛia.vel ẽt inꝛatoꝛia ſi fideiuſſoꝛiã qͥs dare nõ poſſit. Datiſfactio.onis.f.g.ðꝛ a ſatis ⁊ facio. Etẽ ſatiſfactio ꝑs penitẽtie. Nam ꝑtes tres ſũt penitentie.ſ.otritio.confeſſio.⁊ ſatiſfactio. Conſiſtit aũt ſatiſfactio in trib.ſ.in oꝛone ieiunio ⁊ ĩ elemoſyna. vt iſte ternariꝰ õ illũ nefariũ diaboli ernari oponat Ozoz ſu perbiã. Jeiuniũ õ carnis ↄcupiſcetiã. Ele moſyna auaritiam. Saroꝛ roꝛ.d ſemĩatoꝛ qͥ ſpargit ſata.i.ſeĩa. Datrape dicũt᷑ ſapientes iudices vel reges yl duces ⁊ pᷣfecti ꝑſaꝝ.Et dicũt᷑ſatrape q̃i ſatꝭ ſapiẽtes vel potẽtes. Uñ.j. Reguʒ.xxix. Satu.n. genꝰẽ mẽſure.iuxta moꝛẽ ꝓuincie paleſtine.vnũ dimidiũ modiũ capiẽs cuiꝰ nomẽ ex hebꝛeo ſᷣmone tractũ eſt. Satũ eĩ apuqd eos noĩat᷑ ſumptio vel eleuatio.eo ꝙ; qͥ metit᷑ eandẽ mẽſurã ſumat vel leuet Etẽ alið ſatũ mẽſura ſextarioꝝ vigitiduoꝝ ca/ Faraindt Vnñ Geñ.xviij.ðꝛ Accelera tria ſata ſile cõmiſce.⁊ fac ſubcinericios pa „„ Datur. ra. rũ.i „ 2 nes. Itẽ ſatũ etiã eſt ſupinũ de ſero.rꝭ. Eta ſatu addita s.fit ſat.ta.tũ.i.ſemĩatꝰ. Vnde MHatch.xij Abijt ieſus ſabbato ꝑ ſata. Et Marci.ij. Cum ſabbatis ambularet ꝑ ſa- a.rũ.i.ſaturatꝰ cibo plenꝰvł repletꝰ Uñ Lucanꝰ. Datuꝝ cũ obſidet hoſte. Satura. re.f. g. qͥdã diſcꝰ vel lãx qͥ in ſacrifi⸗ cijs deoꝝ diuerſis ferculis referta ſuꝑ alta re ponebat᷑ vñ ſacerdotes ſaturabanf. Daturcia.cie.q̃dã herba calida.⁊ ꝓpe igni - ta. vñ ⁊ ſic ðꝛ eo ꝙ ꝓnos faciat in libidinem Daturnalia.lioꝝ.vel liũ.feſta ſaturni.q̃ ab antiqͥs colebant᷑. Et nota q; ſic di. Pꝛiſtiq. tractãs de dtõ⁊ abltõ ſcdᷣe declinatõis. Fe ſtoꝝ noĩa dieꝝ ĩ a.deſinentia.ſꝑ płalia.gtm̃ qͥdẽ ſᷣm foꝛmã ſcdᷣe tertieq; ꝓfert.dtĩ vᷣo et abltm̃ ſ̃m tertiã.vt h ſaturnalia.hoꝝ ſat᷑na lioꝝ.vel ſaturnaliũ.his ⁊ ab his ſaturnali / bus.Siłr vulcanalia.floꝛalia ⁊c. Saturnꝰ.ni.qͥdazx deꝰ.oꝛigo deoꝝ.⁊ ðꝛ a ſa/ tur ⁊ annꝰ.qiſatur annꝰ.Eſt em̃ tpᷣs q̊d q̃ſi annis ſaturat᷑. Uñ ⁊ greci euʒ chꝛonon vo cãat.i.tpᷣs. Uel ſaturnꝰðꝛ a ſatur.qꝛ ad ipᷣm ſatio ꝑtinet oĩm reꝝ. Iñ ſaturninꝰ.na.nuʒ. ⁊ ſaturniꝰ.nia.niũ. Uñ Uarro. Jam redit ⁊ ᷣgo.redeũt ⁊ ſaturnia regna. Et dicunt ſaturnia resg. aureũ ſeculuʒ. qd ſub ſaturno rege pᷣmũ fuiſſe fingunt. Dauciat.ta.tũ.vł ſauciꝰ.cia.ciũ.ꝑ ſyncopã vulnerat..ꝑcuſſuſ. Sʒ ſauciꝰſemel.ſaucia tus ſepꝰ. Uł ſ̃m q̊ſdã ſauciꝰ.vulneratꝰ vel etate ↄſũptꝰ.q̃i ſanguine hauſſ. Saul.ĩdecli.vel pᷣt declinari.h̊ ſaul.hꝰſau Wꝛiũ nomẽpᷣmi reg iſrl.Et interpᷣtat᷑ peti/ tio.qꝛ ꝓplłs iirł petiuit eũ regẽ.⁊ accepit euʒ nõ ſᷣm deũ ſʒ ſ̃ᷣm volũtatẽ ſuã.Etẽ triſſvlla bũ ſaulis.⁊? ꝓðᷣ.pe.Ulñ in Auroꝛa ðꝛ. Regꝭ Ccni vitã ↄceſſit mucro ſaulis. ð Oaułꝑhebꝛaice. tẽptatio vel anguſtia latĩe ðꝛ eo ꝙ; pus ĩ tẽptatõe ecclłie ſit vᷣſatꝰ.Perſe qᷓbat᷑ em̃ chꝛiſtianos.⁊ inde habuit h̊ nomẽ oſtea mutato noĩe de ſaulo fact ẽ paulꝰ qͥd iterpᷣtat᷑ mirabilis ſiue electꝰ. Qatino ãt ſfᷣmone paulłꝰa modico dict᷑ c.qꝛ hũilis fu it ⁊ modicꝰ. Uñ ⁊ ipᷣead Bal.dic.Ego ſuʒ minimꝰ aploꝝ. 2 auma.me.ðꝛ onus ſ̃ᷣm q̊ſdã. Daurex antiqͥt. nuc ſoꝛex ðᷣꝛ. Daxifraga. ge. eſt qᷓdã herba.⁊ ðᷣꝛa ſaxum ⁊ frango.qꝛ ſemen eiꝰ petras frangit ⁊ cõmi nuit.⁊ coꝛ.fra. Daxon.onis.ↄ.g.ðꝛ a ſaxũ.co ꝙ ſit vmm; 2 — validiſſimũ genꝰhoĩum. Iñ h̊ ſaxonia.nie. regio eoꝝ. In h ⁊ h ſaxonis gẽtile.Et ſaxo/ nus.na.nũ.⁊ coꝛ.pe.ſaxones. Darũ.ᷣri.i.lapis vel petra.Et ſunt ſaxa du/⸗ riſſima.ſʒ lapis mollis.⁊ petra dura.Et di cũt᷑ ſaxa a ſcindo.dis.qꝛ cũ difficultate ſcin dut᷑ ⁊ ſecant᷑. Uel ſaxa ꝓpꝛie ſciſſa ⁊ pꝛupta ſũt.ſiẽ in mõtibo. Jñ ſaxeus.xea.xeũ.⁊ ſaxo⸗ ſus.ſa.ſum. vt Hec res eſt ſaxea.i.de ſaxo ł ꝑtinẽs ad ſaxũ.Et iſte locꝰ eſt ſaxeꝰ.i.plenꝰ cabellũ. li. ꝛ ill qd ꝑuulis lectulis appo nit. Scamnũ vᷣo q̊d altioꝛibo. Iñ 6 ſcabel lũ.li.di.⁊ ðꝛ q̃i ſcamellũ mutata m. in b. Ocabies.ſcabiei.⁊lepꝛa vtraq; paſſio.ðꝛ ab aſperitate cut cũ pꝛuritu ⁊ ſquamatõe.ſed ſcabies tenuis aſperitas ⁊ ſquamatio.vñ⁊ ðꝛ ſcabies.qiſquamies.⁊ ẽ ety.Lepꝛa vero eſt ſpiſſa. In ſcabioſus.ſa.ſum.i.ſcabie ple nus. Itẽ a ſcabies ſcabiecula.le.⁊ ſcabiola — Ocaber. bꝛa. bꝛũ. ⁊ ſcabioſus. ſa.ſ. ⁊ ſcabi⸗ duſ. da. dũ.ĩ eodẽ ſenſu.i.aſper.vitioſus Iñ ſcabidulꝰ.la.lũ.aliqntulũ ſcabidꝰ. Itẽ ſca/ ber. bꝛis.ſᷣm qſdã eſt illud inſtr̃m q̃ purgat pes eòͥ. vel ferrũ qͥ pᷣcindũt᷑ vngule equoꝝ. ⁊ ð a ſcabo.bis.i.ſuꝑfluã cutẽ remoueo.et tũc ẽ ſubſtãtiuũ. Uñ.Eſt ſcaber ferrũ qͥ peſ purgat᷑ equinꝰ.Ac hoĩeʒ ſcabꝝdic quẽ cer nis ſcabioſum. Ocabꝛeꝰ.bꝛea.bꝛeũ.i.aſper vel vetuſtꝰ.⁊ eta te plenꝰ.⁊ decrepitꝰ. Iñ ſcabꝛeołᷣ.la.lũ.Et ſcabꝛitudo.dinis.i.aſpitas coꝛꝑis. Beabtoſeiet q̃dã herba. cabꝛo. bꝛonis. mq̃ſdam. ðꝛ a ſcaber. bꝛa. bꝛũ.Et ſunt ſcabꝛones veſpe lõgioꝛa crura hñtes fᷣm Papᷣ. Itẽ inuenit cabꝛo.bꝛonis. ⁊ tũc derinat᷑ a cabo.vide ð in cabꝛo. Ocalaria.rie.f.g.nauis piratica.⁊ ðꝛ a ſcala qꝛ ibi ſunt trãſtra diſpoſita ad modũ ſcala/ ium in ſcaal. “ Ocala.le.volũt tñ qͥdã dicere ſcale.laꝝ.ſiue ſit vna ſiue plures. Inuenit᷑ tñ in ſingulari nũero.Geñ.xxviij. Uidit Jacob in ſomniſ ſcalã. Etẽ ſcala inſtr̃m cũ gradiba aptũ ad aſcẽdẽdũ.⁊ ðꝛ a ſcãdo.dis.qꝛ ꝑ eã ſcãditur Vnñ Uirgiliꝰ enei.viij. Reſcidit vallũ ⁊ ſca la in menia poſcit. Iñ h̊ ⁊ B ſcalarꝭ.⁊ h re.⁊ G̊ ſcalare.rꝭ.lignũ extrãſuerſo ĩ ſcala poſitũ q̃d ⁊ h̊ int᷑ſcalare.ri ðꝛ. Itẽſcala ẽ poculoꝝ genex ligno factũ.⁊ ðꝛ a calon. Uñ dicẽ Iſi doꝛ ety. xx. vbi agit de vaſis potato:ijs. Ca lices ⁊ calathi ⁊ ſcale poculoꝝ genera ſunt antea exligno facta vñ vocata.greci ein oẽ lignũ calon dicebãt. calenos grece. latine ð: gradatio. calinꝰ.ni.nauis. vłillð ad q̃d nauis reli/ calpꝛũ.pꝛi.n.g. ⁊ ̊ ſcalpꝛꝰ.eſt ferru /gat cũ qͥ coꝛiũ aptat᷑.vel radit᷑.vel cultellꝰ.vł ca pulꝰſcptoꝝ. Itẽ ſcalpꝛũ vł ſcalp? ð q̃ddã ferreũ inſtr̃m. qͥd alio noĩe ðᷣꝛ celtes. In h ſcalpellũ.li.⁊ h ſcalpellꝰ.li.di.vñ Hiere. xxx vj. Scidit illð ſcalpello ſcribe. camnellũ.li.dimi.a ſcĩõnum. Etꝑ ſubtra ctionẽ.n.inuenit᷑ ſcamellũ.li. ſikr dimi Iñ B ſcamellulũ.li.aliud dimi. camnũ.ni.n.g.qͥd altioꝛibꝛ lectuł aponit Dʒ ſcabellũ q̊d ꝑuuł lectuł apponit᷑. Ideʒ ðꝛ ſuppedan⁊ hypodeon a grecꝭ.Et eſtm De vltima ſyllaba in ſcamnn. Dcãdalũ.li.n.g.eſt dictũ vel factũ minꝰ re/ ctũ pᷣbẽs alijs occaſionẽ ruine.vłſic. Scã dalũ eſt dictũ vel factũ vel ſignum occaſiõe cuiꝰ trahit᷑ s ĩ ↄſenſum pcti moꝛtalł.⁊ ðꝛa ſcãdalon grece.q̃d nos offenſionẽ vel offen Diculũ ł ruinã vel impactõeʒ pedis dicere cãdula.le.f.g.q̃ddã genꝰ an poſſumꝰ none qd ⁊ ſcãdella ðꝛ.Et ðꝛ ſcãdula q̃i ſcin dula. eo ꝙ ſcindat᷑: diuidat᷑. Scãdula etiã pt dici idẽ qð ſcindula. Sea nſilis..t.⁊ ̊ le.pe.coꝛ.ðꝛa ſcãdo.dis. ⁊8 ſcãſile.lis.ferrũ ꝑ q̊d equũ aſcendimus. Scanſilia etiã ſunt gradꝰ.vbi honoꝛati in ſedibo ſedent. Ocapha.phe.eſt modica nauis.et ðꝛ a ſca/ phon grece.q̊d ẽ ſpeculũ.qꝛ hmõi nauicuł vtunt᷑ pirate ad ſpeculãdũ.⁊ exploꝛandum Et deferũt᷑ hmõi nauicule vel ſcaphe ĩ na/ uibo ⁊ ꝑiculo ĩminẽte deponũt᷑ in maread ſubueniendũ nauibo.qꝛ his nauis accingit ⁊ ꝓcinctu ipᷣiꝰarmat᷑ 1 Iñ Act᷑ xxvij. In in — ſulaã ãt decurrẽtes q̃ vocat᷑ cauda potuimꝰ vix obtinere ſcappbam. caphiũ.phij.n.g.locꝰ vbi arma reponũt᷑. vel genꝰ vaſis ad turpes vſus aptũ.ſ.ad re/ q̃ſita nat᷑e.ſ.vas ad mingendũ ⁊ egerenduʒ Et ðꝛ q ſcqdo·dis. caphꝰ. phi. m. g. cert? numerꝰ. MW capula.le.ðꝛ ſpatula vel humerus.⁊ ðꝛ a ſcaphꝰ. Iñ ſcapuloſus.ſa.ſũ.i.ſcapulis di/ latat?. Et h̊ͥ ⁊ BR ſcapularꝭ.⁊ G̊ re.ad ſcapulã ꝑtinẽs.⁊ ̊ ſcapulare.rꝭ.q̃dã veſtꝭ ſcapulas tm̃ tegẽs.Et ↄponit᷑ interſcapulũ.li.⁊ coꝛ. pe.vñphᷣa.Scapuł ſuis obũbꝛabit tibi. ſechicnoͤft ſi hrohegen Cell o⸗ aNpim ſappi nolunn Naruanm⸗ Neun. Senrothai 1bthe Hinc nunijUm ſarotisi thioſcalocvl nibſanotbes! gen ninaregbipet⸗ Jeuehꝛa bre⸗ fitchagnaftn Valcäücrump Jſcnchroſ ſcntchoſttue Rnd Gtnzog Ui Augo ſaunicſese, Cunginis ne niorincftt C lh. Nyaua ſoces tſagtdan 1upangerign⸗ Diſcpalülcisd mnlferönectn Artfcrbentufa Mrrte. Janlülizin Gupng onendar Neelaiedecg atum. chzondeclane untigrei ti fieſczoni n⸗ Imepen oduaff 9 de gecie iniiatii e. baß zod lingik AWikinnin wſiehdene lik claleb, zü ſcle noicdꝛcclis lidiri hen loſenbe. cänum. Einin mmeliü liſirdenn dimi. llcenk wori ongge in ſnoi. icüvaiftai niy nirmine ntſi O niwigunocatſe um pan mortab tit oſſnſione lofn Mez ecſs dien man hoſu ͦ ignlqiſean dut SGciuuai n.cha cico dis quiaſcencimus. Pybibononnin nais. Adaſch . grbmöinanie äa cplounin õ deponüt inmin r disnanis l UidemiI õ Dea pꝰ.pi.m. g.i. ſũmitas. vel C cumẽ vl hu V mer ei. Suꝑ pꝛiapi ſcapũ noua nupta ſedere videbat᷑k. caria arboꝛ eſt ſpinoſa.cet facit fructũ ru/ merꝰ. Un Aug.de ciuit.dei. beum. carioth. qͥdã vic eſt. Iñ h ⁊ ſcariothis. 2⁊5 the. Hinc Judas dict᷑ ẽ ſcariothis 0 han. xiij. Uttraderet eum Judas ſimonis ſcariothis.i. Judas ſimonis filiꝰ.ſ.ſcario⸗ chis.ſic a loco illo noĩatꝰ. Poteſt ẽt declina rih ſcariothes.hꝰ ſcariothe.ſic teſbites.hꝰ teſbite.⁊ coꝛ.pe. Ocarꝰ.:ri.genꝰ piſcis.qð ſolũ int᷑piſces ru/ minare ꝑhibek. Ocatebꝛa.bꝛe.aque eruptio vel ebullitio q̃ fit cũ aqua fluit ꝑ aliq̃s rimas.vel int᷑ ſaxa. vel cũ erumpit in loco humido.⁊ in balneo Iñ ſcatebꝛoſus.ſa.ſũ.i.ſcatebꝛis plenꝰ Jñ ſcatebꝛoſitas.tatꝭ.⁊ coꝛ.te.nat᷑aliter. VUnde Virgi. Scatebꝛiſq; arẽtia tpatarug. caturigo.ginis.ẽ aq̃ꝝ ebulitio vł eruptio Unñ Aug.de ciui.dei. In occidẽtis plagiſ ſcaturigies ⁊ pluuiões dic ſtrages dediſſe. Et Martialis capel. Si vᷣo ↄcepta erxipᷣi ſcaturiginis vena. Pꝛofluxerit ꝓperꝰ ſcru/ tatoꝛ inqͥrit. Etponit᷑in loco h̊ tranſſatiue ꝓ ſcia. Naʒ aqua tres hʒ ꝓpꝛietates. Abluit ſoꝛdes.⁊ ſeqͥ decliuia.⁊ reficit ſitiẽtes Sic ⁊ ſcia purgat ignoꝛãtiã.de mgr̃o tranſitad diſcipulũ faciẽs decliuia.qꝛ ois imitatio ci tra ꝑfectõneʒ eſt. nec par erit imitatoꝛ auto ri. reficit hauſtu ſui ardoꝛe cognoſcẽdivera flagrante. cautrꝰ.ri. ðꝛ qͥ aliqntulũ balbutit. vel qͥ bʒ talos extentos.vel excedẽtes. Uel ſcaurus grece.latie ðꝛ calix. Iñ ſcaurꝰ.ra.rũ.i.aſper caʒon ðꝛ claudũ.vel claudico.ſiue ineq̃li tas.⁊ ẽ grecũ.⁊ ẽvitiũ metri. Tũc metrũ dꝛ hꝛeſcazon.i.tunc ðꝛ claudicare qñ ſyllaba coꝛrepta ꝓducit᷑.⁊ ꝓducta coꝛripit. ceda.de.grecũ eſt.i.charta ſcpta vlł ſcptũ qͥd adhuc nõ eſt emendatũ nec in libꝝ reda ctũ. Pꝛope qͥdem ſceda eſt abbꝛeuiata ſcri/ ptura de aliqͥ ↄctu añq; charta fiat. Eadeʒ ðꝛ ptocollũ. Iñ ſcedula.le.dimi.i.pua ſce/ da.Et ſcedari.ria.riũ.⁊ a ſcedula.ſcedula/ ri.ria.riũ.i.ad ſcedã vel ad ſcedulã ꝑtinẽs. en Hns. Paß . o dicit. Scedula.pagina epa. Scelꝰ.lerꝭ.n.g.i.facinꝰ.flagitiũ. Iñ ſceleſtł. ſta.ſtũ.i.ſacinoꝛoſus. pteruꝰ.Dꝛz ẽt h̊ ⁊ hᷣce leſtis. 2 ſte. in eodẽ ſenſu. Inuenitk crleſtil a celo ſine s. Un qͥdam. Regi celeſti nunẽᷓ placuere ſceleſti. Ut ſis celeſtis nõ aſſimila re ſ. Leleſtig jten ſcelus ðꝛ ſceleroſus.ſa.ſũ id eſt plen ſcelere. Iñ ſceleroſitas.tatꝭ. Itẽ a ſcelus ðᷣ ſcelero.ras.⁊ inde ſceleroꝛ.raris Inde ſceleratꝰ.ta.tũ.in quo eſtſcelus. Sʒ ſceleſtus.ſta.ſtum.pꝑ quem fit. Sceleroſus vero q; facit.Et eſt ſceleroſus plus q; ſcele/ ratus. s chema.matis.n.g.i.imago vel figura vel moduns loquẽedi.ſ.ſoleociſmꝰ figura. Et fit ſchema ꝓpꝛie ſolũ oꝛnatꝰ cauſa. Metaplaſ/⸗ mus vᷣo cauſa neceſſitatꝭ fit.vel oꝛnatus in —. metro. Tropꝰ cauſa vtriuſq;. tam in metro SFi harn Dng. di. ⁊ ðꝛ a ſchema qͥd eſt modꝰ loq̃di ⁊ mene Guneun in donato Zꝛ. cemata lexeos ke dianeas.i.figure dictio nis.⁊ ſnĩe Sicut em̃ homo varijs veſtibus decoꝛat᷑.ita oꝛo latinitatꝭ tam ſoluta q; liga ta ſchematiboadoꝛnat᷑. Et ſic ðꝛ ſchematiſ/ menos.i.defect oꝛnatus⁊ figurę.qͥ fit ex ca natus ⁊ figura ipᷣiꝰ. vñ 9. gnificatiõe.eſt ibi defe rentia debite intelligẽtie.vel ðꝛ ſnia figura tiua ⁊ defectiua. Sigtio ̊ dictõis eſt qſi oꝛ qñ deficit a pꝛia ſi/ oꝛnatus ⁊ figure. l.foꝛme dictõis qꝗᷓ eſt ſigtio.⁊ coꝛ.me.⁊ acui/ tur in fine. Unde Hieronymus ĩ pꝛologo Job. Et greci rhetoꝛes vocant ſchematiſ/ menos. s“sä chena.ne.f.g.i.vmbꝛa.⁊ ðꝛ a ſcenos q̃d ẽ vmbꝛa.Et ſcena.i.vmbꝛaculũ locꝰobum/ bꝛatus in theatro ⁊ coꝛtinis coopertſimi/ lis tabernis mercẽnarioꝝ q̃ ſunt aſſeriba et coꝛtinis cooꝑte.Et ſ̃ᷣm h̊ ſcena pᷣt dici a ſce nos q̊d eſt domꝰ.qꝛ in modũ domꝰ erat cõ ſtructa. In illo vmbꝛaculo latebãt perſone laruate qᷓ advocem recitatoꝛis exibãt ad ge ſtus faciendos.Et hinc ſcena ðꝛ qñnq; totũ theatrum.qnq; recitatio ſcpture.qñq; ipſa ſcptura.qñq; allocutio diuerſaꝝ ꝑſonaruʒ vel diſtinctio ſcpture qꝗᷓ ibi recitabat᷑. vt in Terentio. Inde ſcenic.ca.cum.pe.coꝛ.id ẽ vmbꝛatilis vel theadralis.vel qͥ faciebatlu dos ⁊ geſt in cheatro.vlł qͥ recitabat ibi ſcri pturas. eceno bates. 1. funãbul Au ſuꝑ funẽ. Et coꝛ.ba.vñ Juuenalis. Augur ſcenoba tes medicus magus omnia nouit. cenobiũ.bij.vide s.in cenobii. E 4 r Ocenofactoꝛia ars de q fit mẽtio Act᷑ xviij. ðꝛars ſaciendi tabnacula vel vmbꝛacula vel funes. Ocenos em grece ðꝛ vmbꝛa vel funis.a ſcenos qð ẽ vmbꝛa.ðꝛ grece domꝰ ſcenos ab vmbꝛatiõe. Hinc ⁊ ſilłr grece ðꝛ tabᷣnaculũ ſcenos. Labᷣnaculũ ei ad ſiłitu dinẽ domicilij factũ eſt Ocenos ů ſiue pꝛo vmbꝛa ſiue ꝓ tabnaculo ſiue p fune pᷣt ↄpo ni cũ facio.vt dicat᷑ ſcenofacio.G.i.vmbꝛa culũ vel tabnaculũ vel funes facere. Jñ h ſcenofactoꝛ.ðᷣꝛ artifex facies tabnacula vm bꝛas vel funes.Et ſcenofactoꝛi ria.riũ.ad ſcenofactõeʒ vel ad ſcenofaciendũ ꝑtinens Ocenophegia.gie.f.g.qddã feſtũ iudeoꝝ.ſ. fixio vł dedicatio tabnaculi.⁊ ðꝛ a ſcenos q̃d ẽvmbꝛa.⁊ phagin q̊d ẽ comedere.qꝛ tũc in vmbꝛaculis ſalicũ comedebãt. Uel ẽ cõ poſitũ a ſcenoſ d ẽ tabnaculũ ſic factũ ad ſił itudinẽ domicilij. qͥd grece ſcenon ðꝛ ab obumbꝛatõe Iñ h ſcenophegia. gie. feſtũ pᷣ dictũ.ſ.dedicatio tabernacłi.i qᷓ vt dictũ ẽ comedebãat ſub vmbꝛis ſalicũ. Et celebꝛat᷑ a iudeis in memoꝛiã expeditõis.qũ ab egy ptopmoti in tabernaclis degebãt. vñ Joh. vij. Dies feſtꝰ iudeoꝝ ſcenophegia.Qðd.ſ. fe ſtu iudei ſingulis ãnis faciebãt ĩ memoꝛiaʒ bñficioꝝ.q̃ eis duũs tulerat ĩ deſerto.qñ in tabnaculis habitabaãt ODe h feſto het eui. xxiij. A qntodecimo die mẽſis ſeptimi erũt ferie tabnacłoꝝ ſeptẽ dieb dño.Et vt vult Hug.ih̊ noie ſcenophegia lʒ coꝛriꝑe⁊pdu cere pe.pꝓ volũtate legẽtꝭ. Eſt vero nomen nothũ.qꝛ a greco deſcẽdit pᷣt penł. ꝓduci. Apud grecos em̃ in multis vocalis añ vo/ calẽ ꝓducit᷑.ſʒ qꝛ ad foꝛmã latinitatis redu ctũ eſt poteſt etia coꝛripi in legẽdo. Apð la tinos em̃ vocalis añ vocalem nõ ꝓducitur niſi in pau. In ſcanſiõe tñ ſine dubio illa penl.bꝛeuis eieiit. S cenos.i.funis.Et ſcenos vel ſcenon gre/ ce 8& vmbꝛa latuerrz cenotaphiũ.phij.n.g.i.vacuũ ſepulcrũ.i. imagiaria ſepultᷣa q̃ fit cũ coꝛpꝰdeeſt.⁊ ðꝛ a ſcenos ⁊ taphos ad eſt ſepulcrũ. ceptriger.ra.rũ.pe.coꝛ.qͥ gerit Za ſceptruũ gron. ceptrũ.tri.n.g.vᷣga ptãtꝭ.⁊ ðꝛ a cepi pᷣteri/⸗ to ð capio ᷣm Hug. Pap.vᷣo dic.ſceptꝝ vł ſceptron ðꝛ regimen vel virga regalis.? eſt ceſioſonomaton ſᷣm Bedam eſt multitu do noimoiũctoꝝ.diuerſo ſono vnã rẽ ſigni ficantiũ.vt in Eſaia. le geti peccatrici po ſceptrũ.et pulo graui iniqͥtate.ſemini nequã. filijs ſce/ lerat?. Et in pſalmo. Peccauimꝰ cũ patribd noſtris.iniuſte egimꝰ.iniqͥtatẽ fecimꝰ. Cel ſm alios ſi dicaʒ. Hebula.nix.grando.pꝛo⸗/ cella.flumina venti. DRDU Oceuus.ua.uũ.i.ſiniſter malꝰ.puerſus ini/ micus. ðð cibilis.lis. .t.⁊ Hͥ le.ad ſciẽdũ habilis. ciens.entꝭ.eſt peritꝰ ſcia ⁊ rebo. Dcioł vᷣo ſimulatoꝛ ſcieac peritie qͥ appetit videri ⁊ ſcire q cqͥd aliꝰ ſciat.aut qͥ ſe ſcirep fitet᷑ oĩia.aut etiã futura pᷣdicere. . Ocisẽtia.tie.ſᷣm Ariſtotelẽ.eſt habitꝰ cõclu⸗ ſionis ꝑ demõſtrationẽ acqſit. SRaKcenaedichs ent cylla. le. nomẽ eſt herbe. ⁊ ſcylla grece.la/ tine ðꝛherba.ſiue pᷣda.Et ſcyllaꝓpꝛiũ nom̃ puelle. Et fueruũt due ſcylle ſᷣm fabulas.ſcʒ filia Hiſi.qᷓ fuit mutata in alaudam. ⁊ filia Phoꝛci.q̃ fuit mutata in mõſtꝝ marinum VIñ ſcylla ſepe ðꝛ illud monſtrũ vel locꝰpe riculoſus marꝭ.in qͥ eſt illud monſtũ. Inde ſcylleꝰ.lea.leũ.ſᷣm Hug. Iſið. vo dic ĩ.xiijj. etymo. Scyllã a colle ſaxũ emineſ Pellit ſimile celate foꝛme ꝓcul videntibo. Unde⁊ monſtruoſam faciè fabule üũli dederũt qua ſi foꝛmã hois ſuccinctã capiti caninis et colliſi illic fluct' latratꝰ vident᷑ expᷣmere.ca ribdis dicta.qꝛ gurgitiba occultꝭ naues ab ſoꝛbeat. Pap vᷣo dicit. Scylle ſaxa latẽtia in mari. Ocindula.le.latꝰaſſer.q̊ domꝰ operiuntur. cxvyniphes qͥdã ſcribũt ꝑ s.i pma ſyllaba. vide ð in cynippes. Scynodenta.ðꝛ ab odenta qͥd eſt dens. Et vocamꝰ ſcinodẽtas qbo voces cũ gemitu ꝓ cedũt ⁊ duplices habẽt dẽtes. cintilla.le.f.ge.ðꝛ a ſcindo.dis.eo ꝙ ꝓſilit ab igne. Et eſt ſcintilla duʒ ardet YFauilla düũ ertincta eſt. In H̊ ſcintillula.le dimi.Et ſcintilloſus.ſa.ſum. 7 ciolꝰ.la.lũ.i.aliq;tulũ ſciẽs. ciopodas ſicẽ dic Auguſtinꝰ in.xvj.de ci/ ui.dei.ferũt eſſe gentẽ vbi ſingula crura in pedib hñt.nec poplicẽ flectũt.⁊ ſunt mira/ bilis celeritatis.qs ſciopodas vocãt.eo ꝙ p eſtũ in terra iacẽtes reſupini pedũvmbꝛa ſe ꝓptegant. Iſidoꝛꝰ etiã in. xj. ety.dic. Scio podũ gens fert᷑ eſſe ĩ ethiopia.a ſingul cru/ ribus ⁊ celeritate mirabili q̊s inde ſciopo/ das greci vocãt. ꝙ ꝑ eſtum in terra reſupi/ ni iacentes pedum ſuoꝛuʒ magnitudiead/ innbꝛanrrr. W ſoheed ocen, fuem ug foneoinot diomogog gläſt⸗Anan Japoonf Duneprde ninnoie Erurirepnbl ſeritouoſap Seronaſan tuinſeni ſin Sonpgigen Soſma mn Nco Won. Kod ſeſmar' turdiſaci⸗a Etdiffnit diſenſiodt ynitas eſſe uitateccc. Differtaüit clpio ſuih fingitaliqn gturteceſſl ii hereſsr⸗ dishera Durauent alun rei 6. Gainlili⸗ lenwhlleſu ſunberene o deponuie eleſone Th. (cklur Jſa mucffakdepe Eemneneteng ſenruek Etg⸗ . Wler nurn Mmin ir . erdlnſurn erntdebdini tüce mnin ſſele tlan⸗ tninegniſfie⸗ 1 cuinbi nichtareſeen nirgnin Tnn gneid dſciätüheti tuerch. enc eniteiege ſdatantqſen pdicrre. cle eſthabib cn facqſtt. ns.ſciens. tde dſerllagen Etſolaüri hlefmſtbulne kuinalaudam tin minmöſtr wunun dmontriwlen Külug nonſtü g No. jodeini⸗ Driemincſapdi Anidennbhn Cen nlenlideveritqu Noinvcuninio noenterömerec occule umcve⸗ gleſncnlorcne onnoperiuntur. sinaſlinn. nndockdens. 5 votsci gen cndodestr l Audezoe zull ſſcrrilelnlenn Zamnti ini rirbiſngnln ⸗ reſentüunn coois ocl n =⸗Wz ES == SS sſcipin O N Erxro.ij. Fi Iſido.etv. viij. ſtura an moꝝ. Eodẽ em̃ cultu ⁊ eodẽ vᷣo ritu credit ſciſmatic vt ceteri ſolo ↄgregatõis delecta 0 nietifen SDEKE Dcxphꝰ. phi. calix maioꝛ. poculũ qͥ bibimꝰ m Hug. Uel ſᷣm pap. Scyphꝰ calix regi us qͥ patera vocat᷑ vel phiala. Et eſt s.pᷣma lr̃a ᷣm Hug.⁊ in Papᷣ.nec dʒ s.in ꝓnũcia tione oĩno taceri nec oĩno ꝓferri.ſʒ q̃ſi me/ dio modo.qꝛ s.ibi qᷓ;tum ad ſonũ liqueſcit gliq̃lit᷑. Alij aũt ſcribũt ſines.cyphꝰ. Ocipio.onis.vᷣga ↄſulũ.vel baculłꝰ ad capiẽ dum aprꝰ. ⁊ ð a cepi pᷣterito. Uñ ⁊ qͥdaʒ ro manꝰ dici ẽ. Scipio.qꝛ baculꝰ ⁊ ſuſtenta/ mentũ reipublice fuit.vel parẽtũ ſuoꝝ. Et fuerũt duo ſcipiones auus? nepos. tia in ſenſibo ſine dolobe. Ocirpꝰ.pi.genꝰiũci eſt.⁊ eſt planꝰſine nodo B kirpe pen pe. veſcifpo exñs. Unð ſcellã ſcirpeã. ciſma.matꝭ.n.g.ðꝛ diſcoꝛdia diuiſio.vnð ciſma ðꝛ q̃i a ſciſſura ani tur diſcidio. Iñ ſciſmatic.ca.cũ.i.diuiſus Et diffinit᷑ ſic ſm Boff Sciſma eſt illicita diſſenſio diuiſio vel diſceſſio eoꝝ int᷑ quos vnitas eſſe deberet. Uel ſic.eſt ilicitus ab vnitate eccłie.vel ab vniuerſitate diſſenſus Differtaũt ſciſma ab hereſi.qꝛ hereſis ĩ pn/ cipio ſui hʒ ꝑuerſuʒ dogma.ſj ſcifma ĩ fine fingit aliquã hereſimvt recte ab eccłia vide atur receſſiſſe.vt dic Hieronymuſ.xxiiij.q. iij.hereſis ⁊ ſciſma differt ſiẽ genꝰ ⁊ ſpẽs.qꝛ oĩs heretic eſt ſciſmaticꝰ.⁊ nõ ecõuerſo niſi Durauerit. GSciſſura. re.i. diuiſio. ſeꝑatio. ⁊82 a ſcindo. Ocitalis.lis.qͥdã ſerpẽs qͥ ſolꝰ cũ omẽs ſer/ pẽtes pellẽ ſuã deponũt ĩ eſtate ipᷣe vᷣponit ſuã in hyeme. Uñꝛ⁊ ſic dicta ẽ.qꝛ ſciẽtioꝛ eſt alijs deponẽdo pellẽ.cũ eã ðponitĩ hyeme ſine leſione. Uel ð ſcitalis a ſcile. vlł a ſcele q̃d eſt lux. Iñ ſcitalis qi lucẽs.qꝛ lucens et noua efficit᷑ depoſita pelle.vel qꝛ tanta pᷣful get varietate tergi ſui vt notaꝝ gr̃a aſpiciẽ tes retardet.Et qꝛ reptãdo pigra ẽ.q̊ͥs aſſe/ qui nõ valet. muraculo ſui ſtupentes capit. Un QLucan in.ix.Et ſcitalis ſparſis etiam nüc ſola pꝛuinis.⁊ coꝛ.pe. evyche. dicti ſunt a qdã milite perſico. qui ſcyihas ab eis diuiſit.ſcytha cognoĩato Iñ h ſcythia. tie. coꝛũ regio. Indeh ⁊ H ſcytha. che. gentile. Et ſcytic. ca. cũ. cythipolis. oppidũ eſt q̃ddã ſcythie. citꝰ tus.cui.i.ſcia vel cognitio·⁊ ðꝛa ſcio. Sciroma.ſaxa dicunt᷑. Iñ hᷣ ſciroſis duri/ ſcis. Et h ſcitũ.ti.i.decretũ.ſtatutũ.vel in/ dictü. Et ppõit g̊ plebiſcitũ. Et ſcit.ta.tuzs i.ſapiẽs. In ſcite aduer.i.ſapiẽrer.Et ꝑ con poſitiõeʒ.pſcit'.ta.tũ.pſecte ſcitꝰ. Et inſci/ tus.ta.tũ.i.inſipiẽs. In h̊ inſcitia.tie.i.inſi⸗/ Bern⸗ vel ignoꝛaãtia. ch. ſcia. ſciũ.i. ſapiẽs. ⁊ e a ſcio.ſcis. Et . Songc inſci.inſcia.inſciũ.i.neſciẽes. chola grece.lati cobs. bis. f. g. ferrũ lig planãt᷑. vl purga mẽtũ domꝰ. Undeqͥdã. Clilia ſcoba leuat ſcobs ſcobis aſpera tolilt. le ðꝛ vacatõ.qꝛ ibi ſtudio vaciꝰ.Et iſingulari cũ dici?ꝰ Hagnã ſcho lã habeo. de loco intelligit᷑. Cũ vᷣo ðꝛ in płi Mass ſcolas de ſcolarib ĩtelligit᷑. qᷓi mul tos ſcolares habeo. Iñ ſcholaſticꝰ.ca.cũ.i. ad ſcolas vel ad ſcolares ꝑtinẽs.vel aſſiduꝰ vel freq̃ns ĩ ſcola. Eth̊ ⁊ ſcolari.⁊ Gͥ re. ad ſcolã vel ad ſcolas ꝑtinẽs. Et ſubſtãtiue ſe pe ponit᷑ ceĩ in cõi ge ꝓ ſcolarii. S colarꝭẽ ꝑſona vacas ab huanis negocijſ ſcolaſticꝭ dedita diſciplis.⁊ ðꝛ a ſcoli grece qʒ eſt vacatio latie.⁊ aris qͥd eſt vᷣt.qi vᷣtu/ tiba vacans. Ncopa.pe.f.g.q̃dã arbuſtula. Etſcopa.pe. ẽt ðꝛ illð cũ q̊ domꝰ purgat᷑.⁊ fit ſepe exſco pa arboꝛe. Uñ i euãgelio. Inuenit eũ ſco/ * Ocopułꝰ.li.pe.coꝛ.i.arduũ ſaxum.ardua et pis mũdatã ⁊ oꝛnatã. Iñ h ſcopula.le.di.i. Bua Keo a. In ſcopuloſus.ſa.ſuin.i.ſcopu/ ls plenꝰ.q̃d ⁊ ſcopoſus.ſa.ſum.ðZꝛ. Scopetü.ti. pe ꝓ. loc vbi abũdãt ſcope. copeꝰ.pea.peũ.i.de ſcopis ernñnss. Scopin grece.latine ðꝛ intenderc vel ſpecu lIari.. OUJUMUv pꝛupta rupes.apta ad ſpeculãdũ.⁊ ðꝛ a ſco pin.ł qꝛ inde facile poſſum ſpeculari.vł qꝛ a lõge videt᷑ talis locꝰ In ſcopuloſus.ſa.ſũ. i.plenꝰ ⁊ abũdãs ſcopulis. coꝛia. rie.f.g. purgamẽtũ ⁊ ſoꝛdes metal/ loꝝ.⁊ ðꝛ a ſcoꝛia ab excodndo ł excutiendo qꝛ qñ excoquũt᷑ metalla tũc ſoꝛdes cadũt ⁊ excutiunt᷑. Uñ Eſa.j.Argentũ tuũ verſum eſt in ſcoꝛiã. Itẽ ſcoꝛia.rie.eſt ſuffocatio ve ſice. ita vt vrina denege?.vel vẽtris officiũ. ⁊ tumoꝛ in pectoꝛe reꝑit᷑ Scoꝛio.onis.m.g.ðꝛ ſtult.ſtolicꝰ.fatuus. 4 ðza ſcoꝛia. coꝛpio.onis.m.g.vel ſcoꝛpi.pij.q̊d idem eſt. ðꝛ qddã aĩal venenoſuʒ.⁊ ðꝛ ſcoꝛpio.qſi ſcoꝛte poio.qꝛ ab anterioꝛi ꝑte fingit blãdi/ cies. ſʒ a poſterioꝛi pũgit. Capite ei blãdit ſed cauſa pungit. Uel ðꝛ ſcoꝛpius ab arcu ðð vel ab arpe q̊d ẽ incuruat gladiꝰ. eoq; cau at. vel arcuata venena diffundat Itẽ? Scribe cẽſuales ſun detabu. in rub. l. xij. 4 §. manu tollit᷑. Scorpio ct ðꝛ ſagitta venena ta. aren vel toꝛmèetꝭ excuſſa.q du ad hoĩeʒ ꝑ uenit vir? q̃d bʒ ifundit Itẽ ſcoꝛpio ẽ gen duplicq fia gelli. vel magni fuſtes. Itẽ ſcoꝛ⸗ pio ẽ qdda ſignũ ĩ celo:t qͥd fm poetas ſcoꝛ pio aĩal fuit traſlatu.vl qꝛ cũ ſol ĩſcoꝛpio 4 ne. pmos ſentimꝰfrigoꝝ aculeos ſᷣm Dug. Vn Scoꝛprꝰẽ ſignũ.vᷣmiſq; ſagitta flagel iñ. Ogẽ aut in hiſtoꝛijs ſup illd. ij. Ke. tij. Pꝛ me cecidit vos flagell.⁊c.ſic dic. Hcoꝛ piò rubo aculeat vel flagellu gaꝝ nodo/ ſum vel ſcutica. bñjs in ſũmitate glades plũ loꝛe r effigie refere9es. coꝛte grece.latine ðꝛ dulcte. Ocoꝛtes.dj.f.g.pellis arietis. H — . 72 7„ — coꝛpitꝭ.hꝰ ſcoꝛpitꝭ. qͥdã gẽma ſcoꝛpionem coꝛtũ.ti.n. g.i.meretrix. qᷓ apð grecos ſcy- tha vocat᷑.⁊ ðꝛ a ſcoꝛtes pelle arietis.qꝛ de fricat᷑ pelles bo coꝛruptela fit.vł ðꝛ a ſcoꝛ/ te qd ẽ dulce.qꝛ ſcoꝛtatoꝛibo dulcec. Unde Job. rc. Scoꝛtũ alteri ſit vroꝛ mea. cotoiia mie.q̃dã infirmitaſ.⁊ accepit no mẽè ab accidęti. eo ꝙ repẽtinas tenebꝛas in gerat oculis cũ vertigine capitꝭ. Iñ ſcoto⸗- micꝰ. ca.cũ.talẽ infirmitatẽ patis. crea.ſcreef. . pituita.ſterc. ſpurcitia q Ocriba.be.nomẽ eſt officij.i.cãcellariꝰ. Jũ ſcribat.tus.i.ſcribe officium vel dignitas GBertr ſcribẽdi. SDʒ ſcptoꝛ ðꝛ qͥ freq̃nt᷑ aſſidue ſcribit. vl qᷣ cribetabularij ſm q̃ſdã olim creabãr̃ad tpᷣs triẽnij ad ſcribendũ publica ratiocinia ꝓuinciaꝝ ſeu ciuitatũ ſᷣm Accur.C.eę.ti.in rub.li.x.Et ꝓpe ſũt illi qͥ ſcribũt nomiatos ſcozpio ðꝛ qdam piſcis vł ᷣmis qͥ lediroũ ſuſcepto.p̃po.? archa.l.duos.lix.· Scribe cẽſuales ſunt qͥ ſcribũt cenſum. C. * —— criniũ.n.g.ðꝛ q̃i ſecretoꝝ vł ſeptoꝝ publi coꝝ recõditio.ſ.locvbi ſecreta reponunt.· criniarij ⁊ ſcrinioꝝ memoꝛiales idẽ ſunt ⁊ mgfr̃i ſcrinioꝝ.Etiã ſcriniarij apellãt ta belliones vt.c.ad audiẽtiã.de pᷣſcrip.ĩ glo. Ocrobos.bis.fe.ge.i.foſſa.maxie illa quam ſcrophe facinnt. Dcropha.phe.ſ.g.i.poꝛca.⁊ eſt nomẽ ficti : ciũ.ſ.de ꝓpꝛietate ſoniſumptum. Iñ h̊ ſcro phula le.⁊ ſcrophella le. ambo dimi. Scro phule ẽt dicũt᷑ qdã apoſtemata q ſolent na ſci pueris circa colluʒ. Iñ ſcrophuloiꝰ.ſa. ſum.a ſcrophulatꝰ.ta.tũ.i.plenꝰ ⁊ abundãſ ſcrophulis.⁊ coꝛ.phu. Dcrophina.ne.F.g.q̃ddã inſtr̃m carpẽtarij ⁊2 a ſcrobs.qꝛ herẽdo ſcrobẽ facit. Dcrupꝰ.pi.m.g.lapis ꝑuꝰ ⁊ aſper qͥ ſepe ſub talo iacẽs in calciamẽto multũ ledit ⁊ offen dit. ? Z a ſcrutoꝛ.ar.qꝛ qñ latet ĩ calciame to.ledit nos.⁊ ogimurißm ſcrutari. Cuiꝰ Zriũ eſt calculꝰ. Et inde h̊ ſcrupulłꝰli.dimi. pe.coꝛ.Etch̊ ſcrupꝰ.vł ſcrupułꝰ. ðꝛ qddam pondꝰ ſex ſiliquaꝝ põdere ↄſtãs. Et ꝑ ſili tudinẽ ſcrupꝰ vel ſcrupulꝰ ðꝛ moleſtia.ſolli citudo.anrxietas.⁊ dubietas ani mi.remoꝛ/ ſus ↄſcie. Uln.j.Re. xxv. Hõ erit ioi ̊ in ſin ulen Siaſcr ulũ coꝛdis. Itẽ difficultas ſubtilis iẽ em ſcrupꝰ ꝑueſt.ſic ſub tilis q̃ſtio ꝑua ẽ ad videndũ. Et ſicẽ ille mul tũ ledit ita ⁊ ſubtilis q̃ſtio multũ ledit eũ nõ eſt ꝓmptꝰ in diſcernẽdo. Inqſitio em̃ et qſtio reꝝ ſubtiliũ.multũ ſolẽt ledere. Atem aſcrupꝰ ðꝛ ſcrupeꝰ pea.peũ.Et ſcrupoſus. ſa.ſum.i.ſcrupis plenꝰ ⁊ abũdãs.⁊ aſper. an xius. durꝰ. difficilis. nodoſus.obſcurus.iñn ubtilis q̃ſtio. hec ſcrupoſitas.tatꝭ. UVñ ſcrupea ł ſcrupo/ 4 Curmtemg dſcurtvaſc Ptnucder et pehſeum aminun lecaciusu lrituit Ganmmlitoq aongiec utlaleddn⸗ iſurluale ißtutelandnm Ethſcurelanü⸗ anrſanele. aurcacehee tianclleſerui⸗ dapkrotüdi Jautigertari nenüſudſtätin Soutra nexe 1g Etenüeran liotiplialtan. rin pfungoaa luruln legt hato t Maſan unmdgeſeuanlis ſiiſanulnonur ſehzinſeobegit iyeſtsriii e grobeisd G Fübſanmlan luneni Atia ſeſtiabesricn Pinieſne il por. ieſchtnlun Nrinnenitbſch duluiſcuti. ad munera ⁊ honoꝛes.⁊ tributa ſolutaꝛ ſe ſa.ſara dicũfaſpa. Item aſcrupulꝰð ſcru, uinnſßſ tabularij qꝛ publiq iſtrumet pᷣſuti ſingut puloſus.ſa.ſũ.i.ſcrupulis plenꝰ ⁊ abüudan anno heen re iudi.l.libellariꝰ.Et tabillioes.vtĩ Autꝭ. ſcurꝰ. In hec ſcrupuloſitas.tatꝭ.i.anxietas de tabel. col.ij.Alias ſcribe dicunt᷑ q ciraa difficultas. vncipes vel alios magnos iudices ſunt de Ocrntiniũ.nij.i.ſcrutatio.vł qͥcqͥd qͥs ſcru/ putatip actꝭ ⁊ geſtꝭ oficiẽdis. Hiq; vocan tat᷑ interiꝰ de aliqͥ re. Un ꝓphᷣa.Defecerunt les. epłares exqueſtoꝛes.vt. C. de aſpel..p crutum.ti.n. g. ðꝛ veſtimentũ pauperkum nſſhlſogſ n cipimꝰ.æ. l. in offerédis. fcerata 7 detrita.7 82a ſcrutoz. aris. Item unzedi Deribelogogphi ſᷣm Accur.dicũt᷑ q publi ſcruta dicũtexta.ſ.tripe.qꝛ in extis ſcruta⸗ Untn cic cis rõibo ſcribẽdis deputati ſũt. Nã logos bant᷑ futura.vel ſoꝛdes purgant᷑. Iñ Oꝛa?l ilit albuen ſchtura. Hi etia nüerarij apellaf. vt..⸗de pelo. mieſftigiii ſiſautühg nlſe tamrifi 7 . 5 . . noeie lnbütegtin 6 nſchirn SE cnniamn mli Mmantii Nrn.ckonin umpnmn. Pn kambodini = = — oſtemataſann Ji ephuot, lglen tidn nbetcn dꝛ aſperqſcrit omultülcatrroſt rqährcricalcam römſeruenn C ebſaupuklidin npul rgecnn reokio. Etoſi vormolektiſoli bam mi reno⸗, amtubibinſn ediffiauns g'orelſicſib 1 Etſäilemet multülctncd Jeſioen erledere. Jen i. Etſcrapoſes udas 1aſpe doſusobſeunn aſernpeaſanne nuſcnpok'öſn lispler 1citn diftch odlſisn itas taciancin dln en Daum Aämmiann ſenumn is Scurra. re. m. ge.i. leccatoꝛ. vaniloquꝰ ppe ðꝛ ſcurra.qͥ ſeqͥ᷑ curiã gra cibi.vñ.ij. Re.vj. Et nudat eſt q̃i ſi nudet᷑ vn de ſcurris Iñ B ⁊ ſcurrilis.⁊ ̊ le.pe.p.⁊ ꝑ geminũ r. Jñ ſcurriliter aduer. Et hec ſcurrilitas.tatis.i. leccacitas.turpitudo.turpis ludus.iocula ritas q a ſtultiſ ðꝛ curialitas.vñ ad Eph.v. Scurrilitas q̃ ad rem nõ ꝑtinet. — cus.n. g. indecli.i.rotũdũ vel rotũditas. Scutella. le. ðꝛ a ſcus vł ſcuta.qꝛ rotũda eſt Iñ ſcutellula.le.dimi.⁊ ſcutellariꝰ.ria.riũ ⁊;̊ ſcutellariꝰ.rij.qͥ facit vel vẽdit ſcutellas Eth̊ ſcutellariũ.rij.locꝰ vł vas vbi reponũ tur ſcutelle. Ocutica.ce.pe.coꝛ.i.loꝝ cũ q̊ verberãt᷑ pue ri. ancille.ſerui.⁊ ðꝛ a ſcuta qd ẽ foꝛma rotũ Dda.ꝓpt᷑ rotũditatẽ coꝛrigiaan. Ocutiger.ra.rũ.pe.coꝛ.i.gerẽs ſcutũ.Et in uenit᷑ ſubſtãtiue in qlibʒ genere. cntra.tre.vas q̃ddã eſt.⁊ ðꝛ a ſcus vł ſcu/ ta.Et enũerant᷑ ſcutre.iij.Re.vij.int᷑ vtenſi lia tẽplialtarꝭ vaſa.ſ.eq̃lis amplitudis ĩ oꝛe ⁊ in ꝓfundo ad calefaciendũ. Ocutula.le.f.ge.monile rotũdũ exauro vel argẽto.⁊ ð a ſcuta q̊d ẽ foꝛma rotũda. Unñn j. Mach.iiij.Oꝛnauer᷑̃t faciẽ tẽpli coꝛonis aureis ⁊ ſcutulis.⁊ coꝛ.tu. Iñ ſcutulat.ta. tũ.i.ſcutula oꝛnatꝰ.vł ſcutulã poſſidẽs.vel q̃d hʒ in ſe oꝛbes ĩ ſilitudinẽ ſcutulaꝝ.ſicut qdã veſtes.⁊ q̃dã aĩalia. Vñ ⁊ ſcutulatꝰ ðꝛ equꝰ ꝓpt᷑ oꝛbes q̊s hʒ cãdidos int᷑ purpure os. Iñ h̊ ſcutulata.te.vel G̊ ſeutulatũ.ti.ðꝛ indumẽtũ q̊ddã pᷣcioſũ.⁊ ẽ ꝓpꝛie veſt q̃ hbzi S ſeqſdã oꝛbes vel circulos ſic ptʒ ĩ buſdaʒ pãnis ſeridᷣ. Uñ Eʒech.xxvij. Gemmã pur purã ⁊ ſcutulata ꝓpoſuerũt ĩ mercatu tuo. Itẽ inuenit᷑ ̊ ſcutulũ.płalit h̊ ſcutula di.i. ꝑpuũ ſcutũ. Ocutũ.ti.n.g.ðꝛ a ſcuta.te.q̃ ẽ foꝛma rotun da. eo ꝙ antiqͥ ſcuta fiebãt rotũda.Uel ðꝛ ab excutio.&ᷣ.eo.qꝙa ſe excutiat⁊ eijciat ictũ teloꝝ. Iñ H̊ ſcutulũ.li.dimi.⁊ ſcutatus.ta. tũ.i.ſcutũ hñs vł ſcuto armatꝰ vł ĩſtructuſ Et ſcutarb.rij.qͥ facit vel vedit ſcuta. e ss — 5 auguſta ab Auguſto. Sebü.bi. ð: a ſus qd mõ ðꝛ yulgo. ſepii. pi. 7 iadeps.pĩguedo.axũgi ſuenũ. qꝛ piguickisn Secũcł. da. dũ. nomẽ oꝛdinale. ⁊ a ſeqᷓr a. Et ðꝛ ſic a ſue.qᷓi ʒ illud aĩal q; aliud Becentite.ta. ꝛ a ſex⁊ centũ. ⁊ abijcitx. et ðꝛ ſecẽti.vel mutat᷑ in s.ſᷣm q̃ſdã.⁊ ðꝛ ſeſceti te. ta. Dʒvſus fereoĩm ſcribit ꝑ x. Necval- rõ inõriũ cũ ðᷣꝛ tresↄſonãtes nõ ſimł poſſe ↄiũgi.qͥd alij dicũt fieri ſi ꝑ x.ſcribat᷑ cũ x. vim dupliqſonãt habeat. CPatz erroꝛ eo rũ.qꝛ nõ ĩtelligit᷑ regula illa niſi cũ vna⁊ ea ẽ ↄſonãs duplicat᷑ mmediate ad aliã ↄſo Seceſſus.ſus.·ſui.locſecretꝰ.?⁊ dð· /nantẽ a ſecedo.dis.q̃i ſine acceſun. Jecmentũ. eſt faſcia q matrona faſciat ca,/ put. Cñ Juuenabin ſarpra q iciptt adrin⸗ genta ⁊c. Secmenta ⁊ longos habit⁊ fla⸗ ma ſumpit. ecoꝛs.dis.g.o.i.ignauꝰ ſtultꝰ.⁊ ðꝛ a ſeet coꝛ.q̃i ſeoꝛſuʒ a coꝛde. Iñ h ſecoꝛdia.die.i. Qecius.i.alit᷑a ſec cõꝑatm̃.ſᷣm ap. „ ignannniiiggg. Decretꝰ.ta.tũ.ðꝛa ſecerno.nis.Et h̊ ſecre⸗/ tũ.ti.i.arcanũ.occultũ.oꝑtũ.myvſticũ. In ſecretariꝰ.rij.⁊ Gͥ ſecretariũ.rij.locꝰ vbi dii vylł ↄſeruant᷑ ſecreta. Decta.cte.f.g.ðꝛ ꝓpoſitum ĩ malo circa ali / quã diſciplinã.⁊ ðꝛ a ſeco.cas. Uñ ſecta hbe reticoꝝ.qꝛ ſũt ſecti ⁊ diuiſi ab vnitate eccle vel fidei. Secta ẽt accipit᷑ in bono.vt ſecta phᷣoꝝ.⁊ tũc ðꝛ a ſeq̃r.qꝛ tẽ ſeq̃nda.i.tenẽda vt ſecta apłoꝝ.ſecta ꝓphaꝝ.Quidã tñ dicũt ſectã ẽt in malo a ſeqndo. Etẽ ſecta habitꝰ aĩoꝝ ⁊ inſtitutũ vel ꝓpoſitũ ĩ malo circa ali quãdiſcipliaʒ quã tenẽdo ſequũt᷑.lõge alia in religionis cultu opinãtes qᷓ; ceter. eculũ.li.eſt ſpaciũ cẽtũ decẽ annoꝝ.⁊ ðꝛ a ſeq̃r.querꝭ.qꝛ vnũ ſeq aliud. Iñ hoc ſeclũ cli.ꝑ ſyncopã. Itẽ ſeculũ qñũq; põit᷑ ꝓ vita ł ꝓ qlibʒ ſpacio tꝑis aliqntulũ lõgo. Un diẽ Papõ. Deculũ ðᷣꝛ etas.euũ.tꝑis.ſpacium,. ĩteruallũ.vite curſus Iñ h⁊ h̊ ſcłlarꝭ.⁊ Gq̊; re. i.res ſeculi.vel ad ſeculũ ꝑtinẽs. Iñ hͥ ſecu/ laritas.tatis.⁊ ſeculariter adubuerr querꝭ.qꝛ ſtatim ſeqͥ pꝰ pmũ.Et ſecũdꝰ.da. dũ.i.pſper.⁊ bonꝰa ſeqndo.qꝛ q̃ ſecũda ſůt de ppe ſequunt᷑. Uñ ⁊ ſecũda ðꝛ foꝛtuna p/ ſpera. qꝛ ꝓpe nos ſeqͥt.⁊ iuxta nos eſt ſic ad/ S duer ſa oppoſita eſt. ⁊ recedẽs. Itẽ hͥ nomen ſe Oebaſt.ſti.i.anguſtꝰ mẽſis. Gꝛeco em̃ ſer mone ſebaſt tm valet q;ẽtũ auguſtꝰ. Iñ ſe/ baſtia. nunc ðꝛ q̃dã ciuitas q̃ olim dicebak cundũ ponit᷑ loco aduerbij loci vel qlitatig vel potiꝰ ſimilitudĩs.cũ ðꝛ Scom Qucaz vbi greci dicũt cata Lucã. Iteʒ ſecũda.de ð8 follicułꝰ in quo puer inuoluit᷑ in ventte matrꝭ.⁊ qui ſimul cũ infante naſcit᷑ ꝛ ſequi tur eum. ⁊ egredit᷑. Item ſecũda.de.dꝛ qͥda vicus in hieruſalem. De q̊ habet.ij. Reguz de — Oui habitat in hierkm in ſecũda. Papᷣ.vo di. Decũda.pſpera. abundãs. felix. beata. Secũde dicut᷑ folliculiqͥ ſimul cũ infante naſcunt᷑ dicte ſic.qꝛ cũ infans egredit᷑ eum ſequunt᷑. Macer etiaz de virib herbaxꝝ di cit. Iſtas pelliculas medici dixere ſecũdas Deutero.aũt.xxviij.ðꝛ.Et illuuie ſecũdaꝝ Inuenit᷑ etiã ibi ſecũdinaꝝ.ſʒ meliꝰ ðꝛ ſecũ darum Põt tñ deriuari a ſecũda.de.ſecun dinꝰ. na.nũ.i.ptinẽs ad ſecũdã.vel res ſecũ lis ſecundinag. de. ? po.di. Uin Berũ. QLunica tua fuit pel Decuris.ris.f.g.ðꝛ a ſ eco. cas. qꝛ ſecat. Vel ſecurꝭ ðꝛ q̃i ſuccurꝭ. qꝛ ea arboꝛes ſuccidãt᷑. vel ſecur q̃i ſemicurꝭ.Ex vna em̃ ꝑte acuta eſt. ⁊ ex altera foſſoꝛia. In hec ſecuricula.le Dimi.Et inde ſecuriculariuſ.qͥ ſecurim de fert. Et coꝛ.pmã ſecurꝭ.ſʒ ſecurꝰ eam ꝓdu. ſecuris. Decurꝰ. ra. rũ.ðꝛ ma cur i a pꝛepoſitione ſe. ? õ fʒ Hug. Pap̃. vo. dicit. UngdeHùdam. Rebo ſecuris eſt ſepe minata i. frigidus.ꝑ qð inutile accipit᷑. Et ponitur differentia inter ſecurũ ⁊ tutum. Unñ in gre ciſmo ðꝛ. Eſt homo ſecurꝰa cura quaq; re motꝰ. Sʒ vir in agminib ↄfidens ẽhomo riter. ꝓ ſecure.ſed impꝛopꝛie.Un. Aſſere ſe cure ſecuriter penit vre. Decut.ta.tum.pticipiuʒ deſequor.⁊ ſcribi tur ꝑ c.q;uis ſequoꝛ ſcribat᷑ ꝑ q. Namvt di. in. eferba dellnentla in quoꝛ. mutant eam in cu.⁊ ſumẽtia tũ.faciũt ſupi Pꝛiſcianꝰ in.x. nũ.vt loquoꝛ locutũ.ſeq̃r ſecutii. edatus.ta.tum.placidus.leuis.tempera/ tuss. Dedes.dis.ſ.g.ðꝛ a ſedeo.des.⁊ ꝓdu.ſe.licʒ ſedeo.des.eam coꝛripiat. Unde.Oum ſuꝑ alta ſedes. caſuzʒ pᷣbet tibi ſedes. Sedes nõ eſt vniꝰ tm̃ ſed multoꝝ.ſed ſoliũ ⁊ thꝛonuʒ vni H ſedes in ſingulari nüero ꝓpe eſt regni.d grecethꝛonuſ ðꝛ.Et idem nos dicimꝰ ſolium. Subſellia vo ceteroꝝ qua/ ſi ſubſedia. Cathedre doctoꝝ. Item a ſedeſ B85 ſedecula.le. dimi. ⁊ ̊ ſedile.lis. edecim. componita ſex? decem.⁊ ðꝛ ſede õ3s cim vel ſeſdecim. vt x. abijciat᷑ vel mutet ĩis. editio. onis. fe. ge.i. diſſenſio ciuiũ. ⁊ dicit a ſedeo.des.ꝑ oᷣriũ.qꝛ ſeoꝛſum alij eunt ab alijs.vel qꝛ ſedendo ſolent machinari Alij q̃ſi ſeoꝛſum a cura. ⁊ dicit ue vo. dicit. Securus nõ dubi tans.firmꝰ munit. Securꝰ ðꝛ q̃i ſine cura dicũt ꝙ ſeditio eſt diſcordia ⁊ diſſenſio aio rum.quã greci diaſtaſim vocãt. Jũ ſeditio ſus.ſa.ſuz.qͥ ſeditiõem facit.⁊ diſcoꝛdiã gi- gnit.⁊ coꝛ.di.Uñ ĩ Auroꝛa.De reditu ſpe/ cies ſeditiõig eeaear. Dedile.lis.pe.pdu.ðꝛa ſedeo.des. Et ſunt ſedilia loca in qb qͥs ſedere poſſit. Uñ.iij. Regu.x.Et due manuſ hinc atq; indeten tes ſedile. eduł.la.lũ.iaſſiduus.intent.bonꝰ.ſtudi oſus.firmꝰ.frequẽs.Et ðꝛ ſedułqi ſine do lo. qꝛ ex aĩio ⁊ tota voluntate ſacit. Iñ ſedu / le aduer. Et hec ſedulitas.tatꝭ.i.aſſi. Et coꝛ. du. Deges.getꝭ.f.g.ðꝛ a ſeco.cas.⁊ ſᷣm ß pꝛie ꝛ ſeges.matura.ſ.meſſis. Uel ſeges ðᷣꝛ a ſero. lud in quo ſeritur.ſ.terra. ſeges. „ Pegmẽtum ti tus aſſuit᷑. Unde Juuenalis. Segmẽta et longos habit vt flamea ſumpſit.Aliqũ ãt inueuit᷑ ꝓ ꝑticulis veſtimentoꝝ.⁊ dicut᷑ſe/ ginẽta.q̃i ſecamẽta. Jñ ſegmẽtatus.ta.tum tali veſte indut.vel oꝛnat?ꝰ ſegmẽtis.Uñ ⁊ ſegmentata ðꝛ veſtis.q eſt qàbuſdã zonis.vł qi pciſis ſegmẽtis oꝛnata. Nã ꝑticulas cu/ iuſq; materie abſciſas pꝛeſegmẽta vocamꝰ ſm Hug. Pap̃ᷣ. vᷣo di. Segmẽta ſüt faſcie qb faſciat᷑ caput. Itẽ ſegmẽtum ðꝛ monile a collo in pect dependẽs. Segnis. cö.t. ⁊ B ne.i.piger. ⁊ ðꝛa ſe ⁊ignis. q̃i ſine igne.ingenio carẽs.frigidꝰ.ocioſus. òd inutilẽ accipimꝰ. Unde Heb. vj. Utñ ſegnes efficiamini. Iñ ſegniter. aduer. Et ſy ſegnicieſ.ciei. Ethec ſegnicia.cie.id eſt.pi KKitia. Segoꝛ qdam locꝰ eſt.⁊ acuit᷑ in fine.⁊ inter ptat᷑ loquela inutilis. ſeoꝛſum a grege alioꝝ.⁊ coꝛ.gre. eir. dictus eſt quidam quia fuit hiſpidꝰ? piloſus.quando em̃ natus eſt.totꝰ ſic pellb piloſus erat. Et idem dictus eſt Eſau.i.ru fus.ob coctionem.ſ.ruſe lentis.cuius eduꝝꝰ lio pᷣmogenita ꝑdidit. Idem ⁊ edom.ob ru . 7 boꝛem coꝛpoꝛi duitas ris.⁊ ſᷣm h̊ ſeges ðꝛ ſemen.qꝛ ſeritur. Etil/ ed tranſiatiue ſemẽ etiã ðꝛ ᷣbũ dei. Unde AL uc.viij.De/ ADamnmaler men eſt verbũ dei.Et coꝛ. ambas ſyllaboe alioonidi mẽtumti. n. g. ð veſtis muliebꝛis ⁊ lõ ga.cuiꝰ neceſſe eſt ꝑtem ſecare.⁊ ea ſolẽt vti nubẽtes. Et ꝓpꝛie eſt limbus ſiue faſciola q muliebribꝛindumẽt in extrema ꝑte cã oꝛna Deniri 8 dictus.qð latine ſanguine dondoiugo eoarcn leͤtcklur⸗ inin un ht⸗ eſont⸗Unin llentẽ uinüorapiu⸗ Rnnan Algle öraſch ſend Jühſ Ixr rig id0 (cſuphonuſe ammuliere Oclläfuitqd Crorizacn Hoanclls ſhoe Anomecen Perapliepi ſpeck ciou nmnngnüctn Amnoninis gr ſmuinat Nnktaagn Pnantch Wivadelſen⸗ ſenentoran eneſtsſtſnmi conheſtsſenicn Mnioiüteſnory iſenel Oenel lpgunnt enlbos bonis, Ponotnucdrcor udi Gemi umg Dräidiſgige. mmd mor. der Aſcceo des, ardoſt ulbine ngintn ns inten bor⸗ Srerſaurijin luntuetzei. Pe litnstatieſti 18 Lfnker . U in men geſenin m. – 8 Unde uiri 1c. anbisſflihn yeſtismulchrist enſncteſon linbns ſiuchſaot D ciom i ei menov ?5 lcitſ⸗ nim,n cnins Cit kichn fige 160 /½ egnetaoc degnen ſütfiſci⸗ Fenidn zwonie ⸗ arien ocioſe⸗ Ude Hebn ſegurn alin d cſegici cn 1acutinſittin/ P lis. 1:0 ſeh 1corg⸗ — ufunii ntwsck aine = 2 melennsh aun⸗ 1conen denc 4 nsgolnirin⸗ HSe eiuga. ge marimd cn currus Jonis vige⸗ 5. in biga. Beiüx. g. dicunt boues nondũ i iugo ↄiũcti qi ſeoꝛſũ a iugo.⁊ ðꝛ a ſe ⁊ iugũ. ctũ.i.ab alijs electꝰ. elenos.ðꝛ lux noctis. ſ. luna. ⁊ ðꝛ a ſele vel a ſile.qd eſt lux. ? nox. Eadẽ⁊ ſilenos ðꝛ.et Acuit᷑ in fine. Deleucus.ci.ꝓpꝛiũ nomẽ viri triũ ũ ſyllabax Et ſiengtongen. A e ⁊ u.eiuſdẽ ſyol Semifer. ra. rum. lin media bte fera. vt cen taurus. ? coꝛ.mi. Delinũ ðꝛ apiũ Aq̊ op onit perroſelinũ. by H labe ſunt. Uñ in Auroꝛa.T unca romana Demetriꝰ vrbe ſeleuci. oſelinũ.oleoſelinun. ella.le.ðꝛ a ſedeo.des. ai ſeda. qꝛ ibi ſuper ſedemꝰ. Iñ H ſellariꝰ rij. q ſellas. Etſel lar.ria.riũ.ad ſellã ꝑtinẽs.⸗ adam muliere. in pmo Regum. BSelllio. onis i. cabalbꝛ Zr aſella. ODellula. le. dimi.i.ꝑua ſella. Dellũ fuit qdam vir qͥ fuit cuſtos veſtiũ ſa⸗ cerdotũ.⁊ acuit᷑ in fine. & ſpargit᷑ ad gignendum fetum. emẽt.tis.f. g. eſt ſemẽ frugũ vel ts ſemi / nangdi. vel dea ſemẽtꝭ.vel ipe act ſeminddl. Iñ ſementinꝰ.na.nu. Gemeſus. ſa. ſum.i. in media ꝑte coꝛroſus comeſtus.ſemicomeſtꝰ.⁊ ðꝛ a ſemis qd ẽdi midiũ. Teſus., ð.pe. Unde Ulirgilius in iij. enei. Demelam pᷣdam ⁊ veſtigia feda re linquunt. Demianimꝰ ma. mũ t h bſeminnimis. et Ge ß me.i. ſemiuiuꝰ. emibos.bouis.9.g.i.in medialpte bos vt monotauꝰ.⁊ coꝛr̃.pe.tam ntĩ qᷓ; gti. Unde Duidb. Semiuirũq; bouem. ſemibouẽq; virumq; Demicecus.ca.cum. qͥ in parte eſt cecus et in parte videt.vel qͥ non clare vidʒ. ⁊ ðꝛ a ſe Wis ⁊ ceccus emicinctiũ.ctij.eſt zona min⸗ lata. ſiẽ cin⸗ gul cinctura lata. ⁊ ꝛ a ſemis ⁊ cinct.q̃ſi dimidiꝰcinctus. Iñ ſemicinctiũ ðꝛ eo ꝙ di midiũ cingat. In glo.autẽ Acx.xix.dicunt Einicincna veſtes ex vno latere depẽdẽtes Etſellarius àq ſeſſur? poꝛtat ſellã. Item inuenit᷑ hec ſella p vel zoneſt neveltes nocturme vel genus s ſu⸗ Darjij q̊ hebꝛei vtunt᷑ in capite. Semicincti. cti. i. zona min⸗ lata q: dimidi Semicoꝛs. dis. . gei. dimidiũ coꝛ ha bens. 3 ſemis. 2 coꝛ. emide.dei pe.coꝛ i. dimidi⸗ de velqji ſe, UIns. i.imꝑfect ⁊ nõ plenꝰ deꝰ-. emiermis. mis..t. boc meide erparte Armatus. Demihiulc. ca.cũ.i. aliäntulu bians. apt⸗ er Pte. ⁊ Z: a ſemis ⁊ hiulc. Demilacer. ra. rũ.i. ex pte laceratus. emilong.ga.guũ.qi medio modo longus Demiluniũ.nij.i.media lung. emimaris. 9.g. iſemimaſculꝰ. vel imper/ fectus mas.i.caſtrat.qᷓ qi minus hñs q q; mas 7 coꝛ. ma. H Geminariũ.rij.n. gi iſemẽ. vel cuiuſſibetr rei exoꝛdiũ.vel vas inqᷓ ponit᷑ ſemẽ.⁊ ðꝛ a ſemẽ Et ſeminariꝰ.ria.rin.i.ad ſemẽ vel ſemĩatũ Sem filiꝰ Noe dictꝰ eſt. terpᷣſagio poſteri/ tat nomẽ accepit. Ex ipᷣo em̃ patriarche Yphe ⁊ apli ⁊ pls dei pgreſſi ſunt.Exeiꝰq̃ ſtirpe eſt xp̃s cui ab oꝛtu ſolis vſq; ad occa ſum magnũ eſt nomẽ in gentibe. Semen. inis. n. ge. eſt qd in agro ſpargif᷑ad gignendũ fructũ. Itẽ ſemen eſt animaliuʒ ptinẽs.vel exoꝛdialis vel initialis. Et h 7 emiĩalis.⁊ ̊ͥ ſeminale. Suralrr 2. t. ce. i. ſemimoꝛti vel neca tus. exanimis. inter moꝛtuos ⁊ viuos. eminiuerbiꝰ bij. m. g. i.ſeminatoꝛverboꝝ In h ſemininerbia.bie.i.vboꝝ ſeminatrix. Vñ Acx.xvij.Quid vult ſeminiuerbius h dicere. Hugui. autem videtr᷑ dicere. Semi uerbius ⁊ ſemiuerbia.⁊ tunc tenet naturaʒ de ſemen. ſʒz ſeminiuerbi naturam tenet de ſemini. Papias dicit. Seminiuerbb. idẽ. ſeminans verba. Seminiũ.nij.i.ſemen. vlcuiuſſibet rei exoꝛ ium.vvel lucrum de ſemine. Geminudus.da.dum.i.non totus opertus ⁊ð⁊ a ſemis ⁊ nudus.⁊ pꝓdu.nu. emipaganus.na.nũ.i.nõ ex toto vꝛban? nec extoto villanꝰ.vel nec extoto facet⸗ nec ex toto ruſticus. emipes.dis.m. g. i dimidi⸗ pes. ? coꝛ pe. gti. In h ⁊ H ſemipedalis.⁊ h̊ dale.pe pdu. menſura dimidij pedis. ꝛ hec ſemipedali⸗ tas. tatis. Demiplagiũ.gij.i min⸗ ere eladiũcte. re⸗ cibo linee reſtes plage dicunrt. emiplen.na.nũ.pe.p.i.dimidiꝰ. einipondł.dij. i. dimidiñ c. emiputatuſ.ta.tum.i.ex parte putatus.et in parre nõ. Un Uirgiliꝰ in bucol. Semi puta tibi frondoſa vitis in vlmo. . D õ ⸗ emis.o.g. indecli.i.dimidi.dia.diũ.⁊ ðꝛ a hemis qͥd eſt dimidiuʒ.ſubtracta aſpira/ △½ Senaculũ.li.loc vbi ſena tus 9gregat. vd Dom illa. =MM Senat.tus.tui.ðᷣꝛa ſenex ⁊ natꝰ.qi ſenex na tione.⁊ ꝓ ea poſita s. Uñ qͥdam. las tribꝰ ⁊ ſemis ſolidis ego ꝓdigꝰ emi. Item ſemis pᷣt ↄponi a ſemis.⁊ as aſſis.⁊ ðꝛ h̊ ſemis ſe- miſſis.⁊ ſic eſt decli.⁊ ponit᷑ p q̃daʒ mẽſura Ponit᷑ etiã ꝓ qͥdam pondere.qͥd ↄſtat er ſex vncis qi ſemis.as.As em̃ ↄſtat ex duode/ cim vncisss. SHemita. te.i dimidiũ iter. qi ſemis iter. Et eſt ſemita duoꝝ peduʒ ſ. via adeo ſtricta vt gliter in trãſitu tranſire nõ poſſit. Et ẽ ꝓpꝛie emiſpatiũ. tij. glada media lõgitudine ſemita hoĩm callis feraꝝ ? pecudũ.a calcãa do. vel a callo. Eteſt callis ppꝛie ſemita ſtri cta ⁊ tenuis callo pecoꝝ perdurata Trami tes vᷣo trãſuerſa ſut in agris itinera. Gemiuelr. urt. imꝑfect? vir.vel caſtratꝰ.et Detniuiuꝰ.ua.ui Demiuocalis.2.t.⁊ emiuſtus. ſta. ſtuz. ⁊ ſemuſtꝰ.ſta.ſtum.i.ex libere ODenax. eſt cet iſte honeſtiſſimꝰ ſenatoꝝ q centũ erant numero.vt dicit Aʒo. C. de ſe⸗ na.con. ⁊ nomẽ ↄſulis parificat᷑ ſenatui pn cipis.vtputa cũ habeat᷑ vice plłi.⁊ añ ima toꝛẽ ꝑ ꝓpłm.⁊ poſt imꝑatoꝛẽ ꝑ pncipẽ cõtſti Marcialis capel.Quoſq; hemicheos q̊ſq; “ 5 cheos a Senatuſconſultuʒ. eſt q̃d tm modo ſenato / latine ſemones dicunt. ſconſultuz. el 7 ato/ res habito ↄſilio ꝓpłis ↄſulẽdo decreuerũt. Dempite taur?.? coꝛ.pe. —— Gemitonꝰ.ni.m.g.⁊ h ſemitoniuʒ.nij.i.non „ tus vel natu. qꝛ in illa dignitate eligebant᷑ ſenes.ſaltẽ pꝛudẽtia.łſenatꝰ ðꝛ a ſinẽdo.qꝛ ſenatoꝛes facultatẽ agẽdi dabãt. Nõ ei ſine eoꝝ licẽtia vlli magiſtratui licebat aliquid agere.Et ðꝛ ſenatꝰ etiã ipᷣe loc in qͥ ↄueniũt ſenatoꝛes. Iñ h̊ ſenatoꝛ.toꝛꝭ.qͥ hʒ illã digni tatẽ. Iñ ſenatoꝛb.ria.riũ. Et nota ꝙ ſena/ tuſdecretũ qᷓntũ ad immediatã ↄpoſitiõem ↄponit᷑ ex noibo.ſ.ex gtõ ſenatꝰ ⁊ noĩe qͥd eſt decretũ.ti.ſʒ qᷓntũ ad mediatam ↄpoſitiõe,zʒ ↄponit᷑a ꝑticipio.qꝛ ſenatudecretũ ẽ ilud ius q̊d eſt ſenatuſdecretũ. Itẽ in pᷣdictacõ poſit õe pncipium dat᷑ ci ̊d ẽ digniꝰ.⁊ hach rõne dicimꝰ ſenatuſdecretũ.⁊ magiſtermili tũ.qꝛ ſenat ẽ dignioꝛ ſuo decreto cũ poſſit illud ↄdere ⁊ deſtruere.⁊ declinat᷑ decretũ. ſed ſenatus gtũs remanet indeclinabił. vt ,; ſenatuſdecretũ.ſenatuſdecreti ⁊c. Et id/ dDdicas de ſenatuſconſultu. Zꝛ a ſem qd eſt imꝑfect.⁊ vir. Poteſt etiaz ſemiuir ↄponi a ſemis q̊d eſt dimidiũ.⁊ vir q̃i dimidꝰ vir.ſic fuerũt centaurus⁊ mono Ipe pi exꝑte yiuj.i. non ſ le. ðꝛa ſemis ⁊ vocal. Et ſemiuocales dicũt᷑ q̃dã lr̃e q̃ſi imꝑfecte vocales.qꝛ nõ hũt ita bonã ſonoꝛitatẽ ſicet vocales. Iñ ſemiuocalit᷑ aduer. Et h ſemi uocalitas.ta. Dzẽ ẽt h̊ͥ ſemiuocalis.lis.ſub ſtãtiue.lr̃a q̃ cũ vocali facit vocẽ.q̃i ſema et imꝑfecta vocalis. r ꝑte vſtus.⁊ ðꝛ a ſemis ⁊ vſtus.⁊ ponitur ſe muſt? ꝓ ſemiuſtus. = emo.monis.m.ge.ſemihomo.ſiue expar te hõ. ⁊ ð a ſemis ⁊ hõ homonis. q̊d dixeft antiqͥ.Et h̊ fuit ad dꝛaʒ gti ſeminis. Unde „ — id' q̃ſi ſemꝑ eternꝰ. Jñ h ſempiternitas. emunculꝰ.li.vel ſemiuncułꝰ.li.dimi.de ſe mo.mouis.ſʒ meliꝰðꝛ ſemunculꝰ.qꝛ foꝛma tur a ſemo.o.in um.cõuerſa.⁊ addita culus ſim regulas Pꝛiſtiani. Demꝰ.ma.mũu.i.impꝑfectꝰ.nõ plenari.non plen. Pꝛofecto illud ſemũ eſt.q̃d vltra me/ dietatẽ⁊ citra ꝑfectõeʒ eſt. Iñ ſemitas.tat. . na. nũ.i. ſemꝑ cũ tꝑe durãs. vt Denatoꝛes dicũt᷑ magiſtrat ppli ãſi ſenio/ res. Naʒ ſᷣm Aʒo.leges pꝛius fiebãt a plo eiuſq; interuentu.ſʒ qꝛ aucto pplło cepit dik ficile ↄuenire in lege ↄdendo.ideo elegitpo pulꝰ centũ ſenatoꝛes.vt.C. de pe.here.l.vl. vt ipᷣi icepl ↄſulerent᷑ ⁊ qᷣcqͥd ſtatuerent ſſet. Benatoꝛes aũt ſũt qͥ a pncipibdet ↄſulibo vſq; ad viros illuſtres deſcẽder̃t. et hi ſoli ſolebãt dicere ſniam ĩ ſenatu.quare etiã ↄſulẽ romanũ vocamꝰ ſenatoꝛẽ magi/ ſtrat?. vt. ff. de ſena. l. vl. et Inſti. de iur̃.na. gen. 1 ciui. 5. lexeſt. S bent ſenatoꝝ filij ⁊ nepotes ex filijs natinõ lexeſſet. aũt nati ex filiabo.vt.l.liberos.ff.de ſena. tut fuit ſenat?.vt.ff. de oꝛi.iur.l.ij. enatuſcõſultũ romanũ.alias ſepnianum ovmnibs ciuitatibo fideicõmiſſaria heredita tem iubet reſtitui.⁊ in eam ⁊ ad eam omneſ . acctiones tranſferri. — 7 Denatuſcõſultũ artificianũ.alias artiſicu/ lianum.q̊ cauet᷑ vt pᷣſides puinciaꝝ cogno ſcant in ꝓuincijs de libertate.licʒ heres nõ ſit illiꝰ ꝓpuincie. enatoꝛes etiã dici de Ncniitns Dgiſtbleti Genmdlli cbintnagi⸗ chpeoumuace zotaotetom Yun. mmiginh nononelegati Oonnnſoninl (Fliflicf Uimmarnopeon ſaltüppibrit fanmdias neo ccſioac (örraſenann mummostrad ſliuſchmmila uuſicuſtren mnilius. Oaormſconi Nen momoin. nooſue mnl Ulutp. audlii ſtyoengertt⸗ ſoitoöfenunt, Oeumntconin ſchehers Mprſcdou ſhrobentint fetipere ann⸗ lnrſerillunan Lipmaihenes lebynrin lelucqü dan Denatuſconſatit ſouus ſiueſern uſimltine unt ntuſcoſalẽ. cneſolo . ſip ninieni ututoſtoi Montiitoni cinnn Eniſ giuagknn iznici foninanee iſnngn nrnt n gnikkecite idadirſßi trnmilcchriig Uipeloeni tnt byllid nn. Etnonen nmncdigrigpeſne Köſenat'ꝛneih inedinam i⸗ kſcnandeqniilt getü. Neinöen Mkcidedigten Gcenti:nugtn Nr ſuo decrewcigt etdeclinat nn mumnſdeits Bi nſclei. mgiha pläͤſi ebrius fehitinn auc wlocepid Wendo Geoclegin n Loepehely. ni tdKamet itſitgabnantpa urwdcient miſenm, gore ſenmtorina a Inſtideink . miorcsetii dicde olcs ctfüisnauni cros fdeſenn⸗ nckiſim, ſenam dicit Ao Lden SParifiantſcum atniceglitninn nonwepoche⸗ dconiij li. cionnnohoſnn lso nlehodegnmin daniſnunnn l dignũ. ſublatuũ eit. S Senatuſcõſultũ leboneanũ eum coercet q; ob inſtruendã actionẽvł teſtamentũ publi caʒ pecuniã acceperit.pactuſ ve fuerit. Itẽ òꝗ pfecto teſtamẽto legatũ ſibi aſcribit. Itẽ heredẽ.qͥ in exheredatiõe aut in alicuↄdẽ E . . O . Senatuſcõſultũ claudianũ tollendũ ſtatue rat qꝙ mulier libera ſeruili amoꝛe capta ſi ei denunciata eſſet a dño ne commiſceret᷑ ſer uo ſuo.⁊ iudex ſuper ea cauſa ammonuiſſʒ nec ipᷣa acquieſceret.ſubſtãtiã ſuã ⁊ liberta tem amittebat? fiebat ſerua vel ancilla dũi denũciãtis. q̃d qꝛ viſum eſt miſerabile ⁊ in . . * natione legatũ aſcribtit. Denatuſconſultũ macedonianũ hʒ locum ti mutuo pecuniam tradidit.qꝛ h̊ ſenatuſcõ ſultũ ꝓhibuit mutuam pecuniã dari ſilijſ/ famulias.ne onere debitoꝝ pᷣgrauati. eſſent occaſio machinandi moꝛtẽ pꝛi. Si autem coõtra ſenatuſcõſultũ iſtud qͥs filiofamilias numos tradiderit. traditos amittat niſi ipᷣe filiuſfamilias habeat caſtrenſe peculiũ vel Wiias. enatuſconſultũ oꝛphitianũ ad ſucceſſio/⸗ nem matris inteſtare filias vel filios legiti quaſi caſtrenſe. Eo enim vtitur vt paterfa/ qũ aliqͥs filiofamilias in ptãte pꝛis exiſten generat pᷣiudicium. Denatuſconſultũ inlianũ ð quo directam ſibi ſerui accipiunt libertatẽ cum illia qui/ bus libertates erant relicte a pꝛetoꝛevocati nolunt adeſſe. ““ Senatuſconſultum ſelleianũ ⁊ claudianuzʒ punit ſeruos capite qͥ dñis ſuis cũ vocarẽt᷑ oimodam opem vel auxiliũ inqntũ potue/ rũt nõ tulerũt vl impenderũt cũ ipih̊ vide rent ⁊ audirent. Genatuſconſultum terculianuʒ.q̊ͥ cauetur matri nõ auie deteſta.ſucceſſione deferẽda vt mater ingenua trium liberoꝝ ius habẽs ſi libertina quarto filio ſuccedit vfũcto nõ exiſtentibo vltimis liberis vel emancipatis nec a patre neca matre defũcti.ſed nouo iu re.⁊ ſi ſoluʒ vnũ peperiſſet.ſiue ſit ingenua ſiue libertina idem ius verſat᷑. Vel ſenatuſ conſultũ terculianũ ðᷣꝛ cuʒ matres vocant᷑ ad hereditates filioꝝ ſenatuſconſul.tercul. Ninſti. de teſta. bo. Denatuſconſultũ traianũ.als caruianum ſtatuit ſi inter plures heredes infans ſit qͥ fari nõ poſſit.⁊ ipi rogẽtur ſerui manumit tere.non ideo libertas intercidat᷑ quia fari nõ poteſt infans.nec ſeruũ poteſt vẽdere.ſʒ mos ſiue vulgo queſitos vocat.niſi mat᷑ ſit illuſtrꝭ.cuiꝰ filiũ noiare ſpuriũ ſatᷣ acerbuũ eſt vocatq; exteſtamento nepotes ⁊ neptes q́ oĩno pᷣferunt᷑ ↄſanguineis ⁊ cognatꝭ ſiue Analtis.— Denatuſconſultum pagaʒianum ſtatuit vt qñ ſcptꝰ heres rogatꝰ eſt totam hereditateʒ vel pluſq; dotantem reſtituere alicui liceat ſcpto heredi totiꝰ hereditatꝭ quartã parteʒ retinere.q̊ caſu onera hercditaria ſuſtineat int᷑ ſe⁊ illum cui hereditas reſtituit᷑int᷑quẽ ⁊ ipᷣm cni hereditatẽ reſtituit ſtipulationes ſolebant interponivt cõmunicent pꝛo rata te lucrũ ?⁊ damneniem. enatuſconſultũ piſanianuʒ. vt ſi pene ob noxius ſiue ſeruus veniſſet quando anim/ iduerſum ſit in eum p̃cium venditoꝛ pᷣſtat emptoꝛi. enatuſcõſultũ plautianũ de liberis agno ſcendis loqͥtᷣͤqꝗ poſt diuoꝛtiũ educãt᷑ ꝑ hoc ꝑmittit᷑ mulieriſi putetſe pᷣgnantem denũ/ „»„ ciare marito ſuo ĩfra.xxv. dies.vel.xxx.poſt diuoꝛtiũ.ita ꝙ niſi maritꝰ cuſtodes miſerit aut cõtrariuzʒ nüciauerit ex ſe eam non eſſe pꝛegnatã.cogat᷑ partũ agnoſcere tanq; ſuũ Siyo vi ipᷣa oppꝛeſſa fuerit.nullũ h̊ partui Seman infantis. extimatis ptibo ſeruum manumittat ſalua enatuſconſultũ damaſianũ dꝛ q̃ cautum eſt ſi abeſt illi iuſta cauſa qͥ libertatẽdʒ. ⁊ B ꝓnũciatũ ſit ꝙ ꝑinde libertas ei cõpetit. vt ſi ab ipo directe data eſſe. enatuſconſultũ trebelł.a nouo iureĩcre/ mentũ ⁊ foꝛmã hãc accepit.vt excluſo ſena tuſconſulto pagaʒiano liceat hereditatẽ re ſtituẽti qᷓrtã ꝑtẽ retinere int᷑ ipᷣm ⁊ fideicõ/ miſſariũ ꝓ rata poꝛtiõe.dimiſſis actiõibõ cõem ſtipulatõem. ⁊ ſi totam hereditatẽvo lens reſtituerit.ad eũ ⁊ in euʒ oẽs tranſfert ſtipulaties. Denatuſconſultum turpilianũ.qͥ ſtatuit᷑ ne qs publici iudicij crimẽ intentãs ab accu/ ſatiõe publici crimis cauſa oꝛdinata.i.poſt inſcptõem ⁊ fideiuſſionẽ datam deſiſtat ab olitione nõ impetrata. e 4 . Genatuſconſultũ velleianũ inductũ eſt in fauoꝛem muliexꝝ.ſ.illaꝝ que leuitate ſua et ſexus fragilitate ſe ⁊ ſua obligant pꝛo alijs fideiubendo vel obligationem in ſe recipi/ endo ꝑ hoc inſenatuſconſultũ eis ſubueni tur.⁊ ↄcedit᷑vt ipᷣe indemnes ſeruent᷑⁊ ſicõ ueniant᷑ p tali obligatiõe poſſunt opponere exceptionẽ ſenatuſcõſulti Velleiani. Feſſat tiuo ſeniſſimꝰ.ma.mũ.ſʒ nũc caret ſuplati /⸗ ggterruftt aũt h̊ ſenatuſcõſultũ cũ mulier renũciauit vellei.⁊ omni auxilio. ff. co.t.l.ll. no. 7 coꝛ. pmã ſenex. iz ſenꝰ.na.nũ.eampðỹůdð. vrdenpie OSenatusconſultum voluſianũ ſtatuit d Vnñ qdã. Facta notãda ſenis.volo verſib Oðð Pſnin iImpꝛobe in litẽ coeũt. aut qͥcqͥd exↄdemna egere ſenis. ⁊ a ſenex 8⁊ H ⁊ ̊ ſenilis.⁊ GB; le. ſr f, tione in rem ipᷣiꝰ redditũ ſiue relatũ ſit.l.in pe.pꝓ.i.res ſenis vel ad ſenẽ ꝑtinẽs.⁊ h ſeni/ u ſigei lia de puata vi tenet. iiitas. tatꝭ. ⁊ H ſenitudo.dinis. Et ↄponi᷑ttGJ nin nici⸗ Oenatuſconſultũ fauianum in diſſuetudi/ ſenex.i.valde ſener. SS lgio nẽ abijt. introducẽs adoptiõem fieri ꝑ tres Oennaar. vallis ariſſima. ijtmriaa ſunbi uc⸗ Nryß mares adoptãtes. ⁊ tres intercedẽtes emãa entibo edificari ceperat ſm Hug. Et Papᷣÿ. . i ins cipationes.. di . Dennaar loc eſt babvlonis.in ꝗᷓ fuitcã . Miſini enatuſconſultũ largitianũ merito abꝛo/ pus duran.⁊ turris quã vſq; in celũ leuan nn niſ gatũ eſt latinã inducès libertatẽ.qᷓ q moꝛ/ conati ſunt.⁊ acuit᷑ in ſne. . . ſntn, te ſua recipiebat᷑ extra libertatem. Denones.galloꝝ qͥdã qͥ romã inuaſerũt.et Cnnr luent Oeneca.ce.pe.coꝛ ꝓpꝛiũ nomẽ viri. coꝛ.no.Et nota ꝙ gall ſenones ſũt franci. nuadin Senecia.cie.f.g. ðꝛ pilatura labioꝝ vel labi Galli germani ſunt teutonici. “ Yaludi e⸗ unm vel verbũ ſenis.⁊ ðꝛ a ſenecio qͥd eſt ali / Genos.vel potius ſynos.ĩterpᷣtat᷑ ſeaſu. Oenentadi qᷓntulũ ſenex. Uel ſenecia eſt illud rubꝛum enſibilis..t.⁊ G le.i.ſenſu ꝑceptibile.ſc,. ſoynonerſe q́̃d eſt ſub aure piſcis.ꝑ qͥd diſcernit᷑ an ſit aptum ſentire.vel aptum ſentiri. Jñ h⁊ geincictsdar recens an nõ. Alij dicũt ꝙ ſenecie dicũtur ſenſilis.⁊ H̊ le.pe.coꝛ.ꝑ ſyncopam in eodem iiigens, Ethe ſaliue defluẽtes ꝑ genas ſenis.quas pꝛe ſe ſenſu. Item ſenſibilis etiam ſm aliã ſigni⸗/ nem Nqid nectute retinere nõ poteſt. ⁊ eas emittit per ficationem ſui vᷣbi ðꝛ intelligibilis.Quidã Gonidy cu molares dentes qͥ canini.i.detractoꝛes di/ ponũt dꝛaʒ int ſenſibilis⁊ ſenſi ilis Un. QO ð negoco pol cunt᷑ quod congruit inuidis.de quoꝝ mo ſentire pᷣt ⁊ ſentiri tibi ſit res. Sẽſibilis ſen grenopote laribo frequẽs immũdicia detractõis emit tire potens eſt ſenſilerffm. Seunnnuin titur. Uñ Hiero. in plogo Eʒech. Sed ve enſus.ſus.ſui.eſt qdam vis anime q ꝑci/ uiplnint reoꝛ ne illud eis eueniat quod grece ſigent? pit foꝛmas ĩ pñti materia. vł qua homo an Suapuli han d2 vt vocentur fagolidoꝛos.hoc eſt. man/ dit vel videt vel tangit vel guſtat vl olfacit auth putn ſip Ducantes ſenecias. Itam ſᷣm Papᷣ. Dene ⁊ðꝛa ſentio.tis. Uel ſenſus ðꝛ intellectus dldand, cie herbeſunt cito areſcẽtes.q ꝑ macerias Fᷣmaliam ſignificatõem ſui verbi. Et ſic ſu/⸗ inliyncnl naſcun. mitur. ſ. Jo'. vl. vbi ꝛ. Et ſcimꝰqm̃ fili? ðᷣi ludanoreſces, SDenecio.onis.i.aliqntulũ ſener. venit ⁊ dedit nobᷣ ſenſum. vt cognoſcamus ne esineſol Oenecta.te.⁊ hͥ ſenectꝰ.tut.in eodem ſenſu.! deũ ven ⁊c̃. In qua ſignificatõe inuenitur hücindeplanon, Et eſt ſenecſ ſexta etas.q̃ nullo anuoꝝ nu/ ⁊5ñᷓ ſenſum.ſed ſenſum ꝓpꝛie attribuit᷑ voci/ energennemnp⸗ mero finit᷑ſʒ poſt qnq; etates qᷓntũcũq; v/ bus.Senſus vero alijs rebo. Et hinc ſen/ bncharttenve te eſt ſenectuti deputat. ſuooſus. ſa. ſum.i. ſenſu plen?. Itez a ſenſu ðꝛ fedclegrb iite⸗ Seniüũ vᷣ eſt vltima ꝑs ſenectuꝭ. ⁊ ꝛa ſe h ⁊ hſenſualis.⁊ h̃ le.i.ad ſenſum ꝑtinẽs.vł ogtefanti nus.na.nũ.eo ꝙ ſit terminꝰ ſexte etatꝭ.vł ðᷣꝛ ſenſui vel coꝛꝑi deditꝰ.vel ſenſu percipienſ Hii ſoeci⸗ a ſenex. Unde pſal. Uſq; in ſenectã ⁊ ſeniũ ñ h̊ ſenſualitas.tatꝭ. Item a ſenſus dicic oytrytnonent de ne derelinqs me. Iteʒ ſenectũ ẽ ſupinũ ſenſat.ta.tum.Et nota ꝙ ſunt qͥnq; ſenſus ſo rſi nder de ſeneo ᷣm antiq̊s. Et vt ð Sap.iiij.ODe ſcʒ audit.viſus.guſtus.odoꝛat.⁊ tactus. belchrzn nectem̃ venerabilis eſt non diuturna. ne Tꝛes aperiunt᷑ ⁊ claudunt᷑.duo ſꝑ patenten ammuoon annoꝝ numero cõputata. Cani auteʒ ſunt ſunt. Item ſenſus ðꝛ qũq; aia. qꝛ ſentit.qñ Alifeloenfſen ſenſus hoĩs.⁊ etas ſenectutis vita immacu q; cuiuſſibet rei adinuẽtio. Sʒ memoꝛia Prtrincffnin lata.qꝛ vicʒ in moꝛib ſenectus quedaʒ ho rei inuente recoꝛdatio. Krunte neſtas e et. SBententia. tie. ̃m Dug. eſt iudiciũ vel litis . enex.ſenis.m.g. ðꝛ a ſenſus.qꝛ in ſenibus deciſio.vel firma ⁊ indubitata reſpõſio.vel S ſolẽt ſenſus abũdare.qꝛ in antiqͥs eſt ſapiẽ/nanimaduerſio.vel ſenſus ſiue intellectł· Et hr De no⸗ tia. ⁊ in multo tꝑe pꝛudẽtia vt ðꝛ in Job.ył ðↄꝛa ſentio.is. Item ſniĩa qͥdã coloꝛ rhetoꝛi nſnnnio⸗ poriũ.qꝛ in eis ſenſus diminuũt᷑. vñ ðꝛ ſe cus ðꝛ.ſ.bꝛeuis oꝛo aliqͥd moꝛalitatꝭ gene/ Eſee tſine nerx.quaſi ſe neſciẽs. delirat eniʒ pꝛopter ni raliter ↄpᷣhendens. vt Obſequiũ amicos fainindit miam etatem. ⁊ eſt ety. Iñ h ſenioꝛ.maſ.ge. veritas odiũ parit. Iñ ſentẽtioſus.ſa.ſum. lhon . ncoſt ſiẽ ⁊ ſenex eiꝰ poſitiuꝰ.quis antiqͥ dixerũt h i.ſentẽtijs plenꝰ. Item ſᷣm Iſið. Dentẽtia irr ſnt 2 h ſenex.⁊ h ⁊ h ſenioꝛ.⁊ ̊ ſenp.⁊ in ſuꝑla⸗ cẽ determĩata acceptio alteriꝰ ꝑtis pdictõis iann Fnüccnertge deine mimmstee bkionsipift i ſcincciln, fine zromäinunei Aſenonesſüfn monici. vs itenlkſain ſenſu gcepehuen Alyncopaminenn scum fmaliͤſg⸗ ꝛntrllgiblls i Misrſenſtisi iirns iſbluc i. . um noenincqje nu. mquabononn Nelguſtntrlolſad nusor intelcens iu wrbi Etleſy/ Erſan oifllo ncgroſaanis fcnbeinucntur ieumdunk voc/ ſc. Etbincſh, tzaſaſuce Aſentam Nends. dſenlapenrchin henaſeltnede icrſuntanchiois 3s 000nd 1ban Qont dvo ſopn ſchtin . ſun meno. Ojnmn o. ugckindiͦ ti⸗ ubirrunhi neintlee 1 de Gind. . Unñ Terenti in eunucho. Uideo ſenni ſqualidũ.Et ſentoſus.ſa.ſum.⁊ ſentarius. riaa.riũ.Et deſinit gtũs płis ĩ iũ.de ſentes: Dententia ſᷣm Aʒo. in ſum. C. qũo ⁊ qñ iu derxr ſen ꝓfer. debet.qũq; põt dici cuiuſcũ oꝛionis ſignificatio.qñq; ponit᷑ p opinione magiſtroꝝ.qñq; ðꝛ quicqͥd alicui de re aliq̃ placet.qñq; eſt depoꝛtatio.oñq; excõicatio yel interdictu. . impꝛope.qꝛ excõicatio vł interdictũ poti nit.ideo potiꝰ pᷣt pena dici qᷓ; ſnĩa vł diffini tio. QOñq; ſnia ðꝛ q̊dcũq; iudicãtꝭ pᷣceptum nö natxe.nõ iuri. nõ bonis moꝛibo griũ. Et FßFm hanc ſignificatõeʒ diſtinguit᷑. Quia ſen tentiaꝝ alia eſt diffinitiua.alia interlocuto ria.aliaↄuẽtõnal.alia q̃ ðꝛ pᷣceptũ.alia mu! punit quã finẽ cauſe impo cta.alia diſpẽſatöis. „ Sententia diffinitiua eſt diffinitio iudicia/ lis ↄtrouerſie finem imponẽs ex pnüciatio ne iudicis damnationẽ vel abſolutionẽ cõ tinens. Et hec ppncipalem diffinit queſtio/ nem. vt quãdo auditis vtriuſq; partis alle gationibo cauſa terminat᷑.⁊ finis pᷣncipali negocio ĩponit᷑quã ſemel latã iudex reuo/ care nõ poteſt. * ententia interlocutoꝛia. eſt ſnĩa ſemiple/ na.qᷓ pfert᷑ int᷑ pncipiũ ⁊ finẽ cauſe non ſuꝑ pncipali. ſʒ emergentibo ⁊ incidẽtib queſti ouib.puta ſuꝑ libello offerendo. vł ↄcipiẽ Ddo. vel danda dilatione. aut deneganda. et ſimilib pᷣncipali cauſa durante. vt quãdo inderx nõ reſidẽs ꝓ tribunali interloquẽdo inter ꝑtes.ſine ſolennitate ſcpture aliqͥd p/ nũciat de plano.vel ſuꝑ aliqͥ incidenti.vel emergenti.extra pᷣmũ intentũ pncipale.Et hanc poteſt reuocare iudex ſiue ſit oꝛdĩariꝰ ſine delegatꝰ. ſiue arbiter. debet tñ cũ cauſe cognitõe ferri.⁊ iudice ↄcedẽte nõ ꝓcedẽte. Aii Pain en Hor ntentia ↄuentionalis.eſt amicabil ↄpo/ ſitio.vt q iudex ↄuenit aliqueʒ ⁊ cõmonet ei ne faciat ð ↄuentionẽ. Oententia ꝑ erroꝛem lata.a q̃ nõ eſt appella tum reuocat᷑ ſi erroꝛ ꝓpbabilis poſtea dete/ Saranselelei zag male. ententiũcula.le.i.pua ſnia. Hentes.tj.i.ſpina.vł arboꝛ ſpinoſa.q̃ ⁊ ſen/ tix.ticis. ⁊ ðꝛ a ſentio.qꝛ grauit᷑ ſentitur cuʒ pungit. Ul ſentes ðᷣꝛ a ſitu q̊d eſt terra ĩcul ta.in q ſentes ⁊ ſpine naſcũf᷑. Uñ Job.xxx. Eſſe ſub ſentib.delitias cõputabãt. Inde ſentꝰ.ta. tũ.⁊ ſenticoſus.ſa.ſum.in eodẽ ſen ſu.ſ(hoꝛridꝰ.aſper. ⁊ ſentibo plenꝰ.ſpinoſus ideo ſentuz ?⁊ Et gra illiꝰ alteꝝ ſignũ ðꝛ chrenio. Taſc⸗ eſt mag in vſu in pliq; in ſingulari. entina.ne.pe /pð.eſt locꝰin nani ad quem vndiq; ↄfluũt aque.⁊ ðꝛ a ſentio.tis.qꝛ gra uis fetoꝛ ibi ſentit. — Depar.parꝭo.g.i.ſeoꝛſum a pari.i.diſſiłis. Inñ h ſeparitas.tatis.⁊ coꝛ.ſaa. Sepes.pis. fe. ge.i.munitio de ſpinis vel li/ gnis. q̃ fit circa ſegetes ad arcẽda pecoꝛa.fi unt etiam ſepes in obſidionibo vbi muri nõ ſufficiũt.ad arcendos hoſtes.⁊ ꝓ.ſe. Unde Virgiliꝰ.Religio vetuit.ſegeti pᷣtendere ſe pẽ. Iñ h̊ ſepecula.le.⁊ ſepicula.le.ambo di. Lxua ſeſ˖pes. ephoꝛa.re.ꝓpꝛiũ nomẽ mulierꝭ.⁊ coꝛ.pe. Uñ in Auroꝛa. Matrib aſtates grauidiſ phua ſephoꝛa moꝛti. H epia. pie. qdã piſcis dicta a ſepes. qꝛ qui/ buſdã ſepibo eſt intercluſa. ⁊ hʒ in ſe qͥndaʒ ſtrumã nigerrimi⁊ amariſſimi ſucci plenã de qᷣ fit optimũ incauſtũ. Uñ ſepia ꝓ incau ſto vel atramento ponit᷑. epiola.le.dimi.i.pua ſepes. eps indecli. vel ſeps.ſepis.qdaʒ exiguus ſerpẽs.qͥ nõ ſolũ coꝛpꝰveꝝ etiã oſſa veneno ↄſumit. Iſte ſiqͥ dẽ ſerpẽs qñ pũgit aliqueʒ facit carnẽ ⁊ oſſa eiꝰ effluere.ita ꝙ ad mini⸗/ mũ puluerẽ redigũt᷑. vñ dictꝰ ẽ ſeps a ſepio pis.q̃d eſt claudo vł ligo.ꝑ oriũ.qꝛ aperit?- diſſoluit oſſa ⁊ carnes vulnerataſ ab eo.vñ Lucanin.ix.Oſſaq; diſſoluẽs.cũ coꝛpoꝛe „ eptenari.·ria.riũ.ðꝛ a ſeptẽ. Et ſigt ſepte/ nari ſummã vniuerſitatꝭ.qꝛ oẽ tᷣs ſeptem dieb cõſummafk. R Deptẽnis..t.⁊ ̊ ne.i.ſeptẽ annoꝝ. Inde ̊ ſeptenniũ.i.ſpaciũ ſeptẽ annox. Deptentrio.trionis.ðꝛ q̃ddam ſignum a ſe/ ptem ſtellis notabilioꝛibo qᷓ; alie.hʒ em̃ plu res q; ſeptẽ.ðꝛ ̊ ſeptentrio a ſeptem ſtellis q̃s vocãt triones.qꝛ q̃i boueſaratoꝛij ſemꝑ terunt aream noſtri celi. Et ↄponit᷑ a ſeptẽ ⁊ trio.trionis.q̊d eſt bos.qi terio.qꝛ terraʒ terit. Uelqꝛ in buſdã regionib cũ bobuſ ſolent triturare frumentũ.vñ⁊ q̃dam ſtelle dicunt᷑triones.q̃i teriones.qꝛ ſꝑ nobis ap parent ⁊ terunt areã noſtri celi.vel trio gre ce latine ðᷣꝛ ſtella.q̃d ↄponit᷑ cũ ſeptem.⁊ ðꝛ ſeptentrio a numero ſeptem ſtellaꝝ.q̃i ſeptẽ ſtelle.qꝛ illud ſignũ ſepteʒ ſtellis ẽ depictũ Et nota ꝙ; duo ſunt ſeptentriones.ſ.maioꝛ ⁊ minoꝛ. Maioꝛ vt dicit Ariſtoteles.vigi/ tiq̃ttuoꝛ ſtellas hʒ. Minoꝛ vo nõ niſi ſeptẽ 3 . h. . — sEsrereeeeeh vhvhvho ”«”«èͤ . 2 . —— . R 2 ptem ſtellis notabilioꝛibo. Itẽ vterq; dicit Gepuſcrulũ.li. dimi i puũ ſepulcrüöü. der plauſtꝝ ſiue curr ſiue carꝝ ꝓpt diſpoſitõezʒ Sepulerul ſm Aoribni Enucr. öim lennt ſtellax.ſʒ ̊ maiꝰ illud min. Iteʒ vterq; ſʒ pedit᷑ ſepeliedis.qñq; ipᷣa Lerra ac innm ſe Plauͦtwne fabulas ðꝛ vrſa vel arctos.q̃d grece ðꝛvrſa pulture deputata.qnq; tumba marmoꝛea ł ſmwalilin z h maioꝛ illa minoꝛ Item maioꝛ ðꝛ helice lapidea.vł locꝰ ↄcauꝰ in eccleſiaſtico cimi cucnmton ⁊ caſma Minoꝛ ðꝛ cynoſura⁊ arctophilar terio factꝰ.in q̊ͥ coꝛpus catholici recticſeſt nitihiri Et hinc tota iſta plaga mũdi ðᷣr ſeptentrio Item ſepultura eſt ius funerãdi in ccckiee — Pcrus tuns. Et etiã vent pncipalis ab illa plaga mũdi miterio ꝓueniẽs eccleſijs exoceſſione. “ ciniiliguor veniẽs ſiłr ðꝛ ſeptẽtrio. In h ⁊ h ſeptentrio tificis.Et nota ꝙ in tredecim caſibo proh , finr Etno, nalis. ⁊ le.ꝑtinẽs ad ſeptentrioneʒ.vel de bet᷑ eccleſiaſtica ſepultura.Pꝛimo in pec ickkter ſeptẽtrione exñs. Et h ſeptẽtrionalis.p q̊/. to moꝛtali publice decedenti.xiij therce fioſc dam paralello.qꝛ illud ſignũ.ſ.ſeptẽtrione eſtimemꝰ.Scðo latroni rinrlen. tnen de. nlaurcn nludir ndecinſa⸗ R arcnc OJtem nota r erni i adulterio occiſo. xrii:q v pla armr ꝓ trio.idem eſt q̃d ternio. cuit. Quarto in toꝛneameto occiſo. deto mutki Sehre nome nũerale indecli.o.g. Iñ ſepti nea. c.j. Quinto raptoꝛi ac ddero⸗⸗ mecin ms ma muũ: ſeptem.na. nũ. ? ſepfenarins. Settoberetico ttiii ſane pfer?t 1 ceg. uſn ria.riũ. x ſeptenari. rij. ””ñâl ſacris.de ſepul. Septimo ſeipᷣm interficiẽ en BDebptenꝰ. na. nü. ðz a ſeptẽ. Unde Geñ.vij. ti.c.placuit.pᷣalł. Octauo excõicato.eti at R Ex omnibo aĩantibo mũdis tolle ſeptena. et minoꝛi.de ſen.excõ.a nobᷣ.⁊.c. ſacris Halle Prl ſeptena.? p. pe. Un in Auroꝛa ðꝛ. Septe/ Nono intdicto. pec re ĩ re. Decio⸗ ud . Gan na nolũt luce quiete frſunn. lico vſurario. de vſur. qꝛ in oĩb ndecio dd — Seheimona ne n aGamnd enſerodiſe Zremnenn confiteri ⁊ cõicare.c. omnes. de mun⸗ vicʒ a ſepte.⁊ mance.qð eſt lux.qꝛ ſeptem lu pe.⁊ re. ODuodecimo ĩ taberna occiſo.xxiij. echenubin ces vel dies in ſeotinet.ſicut ſᷣm eos hebdo q.v.placuit. Tredecimo ꝓpꝛietari l hanbi mada ðꝛa hepta quod eſt ſeptẽ.⁊ doas qd cho vel regulari.c nonacennn mogee gamn. manar.i.hebdomadar. Et ſeptimanariꝰ Dequax cis. o. gi. diligens ſecutoꝛ. qͥ ⁊ ſecu ſeunn ria. rſiuim. öyrius 82. Inde ſequacub. la. lum. i. aliqn/ iancn Eenpringenri te mailſen ies centũ. ⁊ ð? a ſe tulũ ſedur. anam ancke ptem ⁊ centũ.⁊ mutatc.ing. Sequela. le. pe, poᷣ. i. mos cõſuetudo. exem/ ſer eptuageſimꝰ.ma.mum. d a ſeptuaginta. DBedelalen 4 Tas non ens. ſactudo. erem, ien et Et h ſeptuageſima.me. ꝓ illa dnica in qua Sequeſter.ſtri. q̃d ⁊ tertie declinatõnis in/ dumuaſen Uleinid reielte⸗ Atert ſeptuaginta heni ſed regkanter eſtſecüde. Et dꝛſeque⸗ nar Des. vn mer lto ſept ima d. ſter reconciliatoꝛ.qͥ diſcoꝛdes pacificat.⁊ q nen d eptuager. na. nu a ſeptuaginta. Inð certantibo mediꝰ —— Pailiene r Almenze leptuagenari'. ria. rſill. Aweſos ö2. apud quẽ pignoꝛa deponi ſolet gernack ptuaginta.nüeri płis.o.g.⁊ indecli.idẽ. ⁊ ðꝛa ſequendo vel ſequoꝛ.eo ꝙ eiꝰ qͥ electꝰ ſin ons ſepcies decẽ2ponita ſeptem ⁊ gentos qð eſtvtraq; ꝑs ſequat᷑ fidẽ. Uñ Deut᷑ v. Ego zanne⸗ ſen Etdecem. — e . ſequeſter ⁊ mediꝰ fni in᷑ deũ ⁊ vos. Iñ h̊ ſe echrchant eptũ.ci. n. g. ð locꝰ circũcluſus.vt ſtabu ///d queſtra.ſtre.i.recõciliatrix.⁊ ꝓpꝛie certanteſ cheberſn lũpecudũ.vel ambitꝰ.⁊ ðꝛ a ſepio.pis. Cñ pacificans. Item ſequeſter eſt is apud quẽ Khmamgn Intra ſeptum templi.i.intra ambitum vel res litigioſa deponit᷑a pluribo ⁊ ſequeſtrat᷑. Ans. anſuram. AAAeiq in cauſa vicerit reddaf. Poisciutan Sepenne a e ee Secqueſtru. 8: illud ſcptũ q̃d de ſeq̃ſtratiõe v uniin n s. c. g. . ſepte aſſes. vel pᷣciũ ſepteʒ Zficit᷑. ⁊ ſi ſit ex cauſa volũtaria.trãſfert poſ uelin Depulerü cri eſtlocy vbitumnl'ide . ſeſſionẽ in ſequeſtu. e teaſeng S cru. cri. loc vbi tumulꝰ ĩq̊defun eqjueſtratio.eſt rei de qua agit᷑ ſeꝑatio vł llaemonreſo e mann Zrinet. Zꝛa ſepelio.lis. Sʒ diſpoſitio vel poſſeſſionis interitio. Inte/ Ann linente, monnr llu⸗ 2 idẽ loc? ſine coꝛꝑe. Iñ h̊⁊ H rim eniz ꝙ res apud ſequeſtrũ eſt. nec actoꝛ Iuainimnin ſepulcralis.⁊ G le.pe. p. Et vt dicit Apule nec reus poſſidet.vt.ff de ſta.homi.lliber/ Atne B in. ellnti facit qͥ poſt c. ponit aſpiratöem tus. noonigſedi Tnalerch haſtengnk. Une vitioſe aſpiratur Gera.re.f.g.ðꝛ firmatura oſtij.⁊ ꝓpꝛielignũ elinngie⸗ epilecr pulcrun. ögg erträſuerſo obijcit᷑ ꝛ apponit᷑ oſtio. In eihncktdob Z onfning Puüſeptlai Anggoffrit⸗ öarn d. in Cchciutnn, 8thole i ſsereetſin⸗ wücrinaihn A ſonitfuncne io aintnenn amiocllizen loclocihn gi ſanehieg. Nmoſciönninft⸗ Mno cöictn inoa ſangzl gine deopn 1 geinoit cn cuicare conmnes x. inbenm occion mopricnonon moelatn, monec litnco noſerun 4tlun ale umi Aliq, Mℳando, en 4 Declinatönisin/ de. Stdrſege despacficn nit dapnd gecos Ponn deholiſolg on ocreiche Di Deutne edei ws Fl⸗ mmratecgnuſi cſerokisihlugt gluntntſalin lütaru niſnn enugiien nbinmnd h aneſrichnn tn ſde borilir niſi ſera. S niſi ſerũ. iſ ſſeres. eraph.phis.ðꝛ quilibet de oꝛdineange/ mnaſnn⸗ ⸗ H ſero indecli.vł potiꝰaduer. lʒ qũq; ponat noiĩaliter.ſic ⁊ mane.vt cũ ðꝛ.Obſcuꝝ ſero. pulcrũ mane. Ułðꝛ a ſero.ras.Claudit᷑ eĩ ſero celũ.ſiẽ mane aꝑit᷑.vñ⁊ nocte ðꝛ celum clauſum.⁊ die apertum.⁊ ita ſero eſt.q̃i ſera celi.Et hinc ſerꝰ.ra.rũ.i.tarcꝰ.extremꝰ. Iñ 5p ſeritas.tatis.i.tarditas. Itẽa ſera ðꝛ hoc ſerũ.ri.i.liquoꝛ qͥ fluit de recenti caſeo dum pᷣmitur.Et nota ꝙ ſeregppꝛiũ nomẽ ppli cu iuſdã eſt. Et ſerꝰ.ra.rũ.⁊ ſero aduer.pð.ſe. ſʒ ſero.rꝭ.fut᷑o ſerã.res.⁊ h̊ ſera.re.⁊ q̊ͥ ſerum ri.ꝓ liquoꝛc caſei.⁊ ſero.ras.coꝛ.ſe.vñ Oui dy de reme. Pꝛincipijs obſta ſero medicĩa parat. Cũ mala ꝑ vongas ↄualuere moꝛas eali vᷣſus. Di far vere ſero creſcũt mea emia ſero. Fur obſtate ſera nõ furta facit pernere pĩgue ſerũ nõ me facieſ Illis ſiqua ſeres dabit ⁊ byſſuʒ ti/ loꝝ illoꝝ qͥ dicunt᷑ ſeraphin. Et nota ꝙ fe/ raphi ꝑ m.⁊ ſeraphin ꝑ n.ita diſtinguũtr.ſiẽ ⁊cherubim ⁊ cherubin.vide s̊ in cherub. erenꝰ.na.nũ.i.letꝰ.hilaris.lucidꝰ.clarus. tranquilłꝰ. Sed ſerenuʒ ad celum refertur cranquillum ad mare. Ulnde qͥdã. Dic ma re tranquillũ.celũ dic eſſe ſerenũ. Iñ h ſere nitas.tatis. Deria.rie.i.olla.⁊ ðꝛ a ſyria.qꝛ ĩ ſyria pᷣmo facta eſt. vel ðᷣꝛ a ſerijs.qꝛ vtilis eſt ⁊ neceſſa ria. vel a ſerie.qꝛ oꝛdine fit. Uñ. Releui oĩa Dolis mea ⁊ oẽs ſerias meas. Iñ b̊ ſeriola. le.dimi.i.ꝑua ſeria.vñ Perſiꝰ. Seriole ve Cerũ metuẽs eradere liflil. eres.ris.eſt qͥ dam pplus.a q̃ͥ ðꝛ ̊ ſericum ci.q̊d vulgo ðꝛ ſera.qꝛ apud eos abundant yermes q; ſericũ egerunt.ſ.bombices.a qͥb⸗ h fila circũ arboꝛes ducunt᷑. Et hinc ſeric⸗ ca.cũ.⁊ hec ſerica.ce.q̃dam veſtis de ſerico Et ſericatus.ta.tum.i.ſerico oꝛnatus vł in eries.riei.i.oꝛdo.tenoꝛ.⁊ ðꝛ a ſero.rꝭ. eriꝰ.ria.riũ.i.vtilis ⁊ neceſſari.vñ Theo dolus. Ut tua iam noſtro poſtponas ſeria ludo.Etðꝛ a ſerus.qꝛ ſerij ſeries neceſſaria ⁊ vtilia tractare ſolent. Iñ ſerie aduer.idẽ. vtiliter. vel intente.ſedulo.ſtudioſe.ex aĩo. Inuenit᷑ etiam ſerio abltũs poſit p illo ad nerbio ſerie. M ermo.onis.ſiẽ dicit Papᷣ.eſt duoꝝvł plu Cimox collatio.quẽ greci dialogum dicũt. UVel fmo eſt oꝛo humili ſtiloↄpoſita.hũa/ ne locutioni finitiua,. Uel ᷣmo eſt collocu/ tio vni pꝑſone ad aliã Iñ ſermũculꝰ.li. di. i. paruus ſerno. eron.ſepulcrũ vel idolũ ðꝛ. eros grece opidũ eſt. ⁊ ðꝛ latine ſerũ. Iñ Hp ſeres.ris.dam ppłus. Serotinꝰ.na.nũ.i.tardꝰ vel tarde veniens. vel veſpertinꝰ.⁊ ðꝛ a ſerus. VInde Geñ.iij. Factaq; ſunt ea q̃ erant ſerotina Laban.⁊ q̃ pmiteꝑis Jacob. Et nota ꝙ tẽpoꝛaneuſ imber ðꝛ in autũno vel in hieme iaci ſemi/ nibo nutriẽdis. Serotinꝰ ad incrementuʒ in vere vel in eſtate.⁊ coꝛ.be. erpedo. dinis.i.ruboꝛ cutꝭ cũ mẽbꝛoꝝ ex tantia. dictꝰ a ſerpẽdo.eo ꝙ ſerpat ꝑ mẽbꝛa. 2,P. pe. . WKM Derpẽs.d.ðꝛ a ſerpo.pis.eo ꝙ multis ⁊ mi nutꝭ ſquamaꝝ niſibo ſerpat ⁊ repat. Illa ãt q̃ q̃ttuoꝛ pedibo nitunt᷑.ſic lacerte⁊ ſtelliões nõ ſerpẽtes.ſʒ reptilia dicunt᷑. MM Oerpẽtes aũt illa reptilia ſunt q̃ vẽtre ⁊ coꝛ poꝛe reptaãt.q̊ꝝ tot venena qᷣt genera.tot ꝑ/ nicies q̊t ſpecies.tot doloꝛes qt coloꝛes ha bent. In ſerpẽtinꝰ.na.nũ. Et nota ꝙ ſerpeſ habet quattuoꝛ naturas.Pꝛima ẽ.qꝙ cũ ſe⸗ nuerit.caligant oculi eiuſ.⁊ ſi voluerit fieri nouꝰ.abſtinet ſe a cibo donec pellis relaxek ⁊ inde coartat ſe vt ſenectutẽ ſuã deponat. Sca eſt.cũ venerit aquã bibere.in cubi/ culo ſuo venenũ deponit. ⁊ ſic aquã inſitiẽ ter bibit. Tertia v̈o eſt.ſi viderit hoĩem nu/ dũ timet. ſi viderit veſtitũ inſilit ĩ ej.Quar ta qñ aliqͥs voluerit eũ occidere.totũ coꝛpꝰ tradit ad penã.caput ãt ſuũ cuſtodit. Vndðᷣ Pliniꝰ dic ꝙ ſi ſerpẽtꝭ caput cũ duobꝰeuaſe rit digitis.nihilominꝰ viuit. vñ totũ coꝛpꝰ obicit ꝓ capite defendẽdo.Et eſt ſerpẽs ge neris incerti.vel vt q dam volũt coĩs. ſicut Serpentigena.ne. ge.9.pe.coꝛ.i.a ſerpente genitus. erpentułb. li. dimi.i.puus ſerpens. Derpillũ.li. a perba nifolii 1 ploliuz ðꝛ. vñ Tlirgiliꝰ in buco Alia ſerpillũ cõ/ tundit olenteſq; herbas. Derra.re.f.g.eſt pᷣtenuis ferri lamina.den/ tiũ moꝛdacitate reſecãs q̃ attigit ſm Papᷣ. Et ſiẽ dicit Iſið.xiiij.ety. Serre nomẽ de ſono factũ eſt.i.a ſtridoꝛe.q̃i diceret. Ficti/ ciũ nomen eſta ſono. Uel ðꝛ a ſeco.cas.Iñ ſerrat.a. um.i.ſerra ſect. H Gerrula.le.dimi.i.pua ſera. ertũ.ti.n.g.i.coꝛona de floꝛibo inſertis et ↄiunctis facta. Jñ ſe crtatus ta cumn ſetto oꝛnat? vel coꝛonat.· Et ſertulum.li.dimi.i. aruum ſertum. *„ * eruitus.tutis.tuti. Et coꝛ.vi. eruit? m leges eſt conſtitutio iuris gen tiũ qua qͥs ↄtra ins naturale alieno ſubijci „ tur dominio. BSeruitus pꝛedialis eſt quedam conſtitutio qua pꝛediũñ pꝛedio ſi ubiugat᷑. Et ſeruitutes pꝛediales.lex reales appellat. qꝗᷓ ſequunt᷑ pꝛe dia. ⁊ eaꝝ ↄſtitutio eatenꝰ tenet.quatenex/ pedit pꝛedijs.i.ad fructꝰ eoꝝ ꝑcipiendos. 4 Seruitutes ruſtice ſunt q̃ pᷣdijs ruſtic de bent᷑veluti.iter.act.via.aqueductꝰ.aque/⸗ hauſt.pecoꝛis appulſus adaquã. ius pa/ ſcendi.calcis coquendi.arene fodiẽde.que tria vltima poſſunt dici noĩate ſᷣuitutes ru ſtice.ſʒ ſuꝑioꝛa ꝓpꝛijs nomibo carent. Nam iter ẽ ius quo ex ede mea ꝑ agros tuos poſ/ ſum in vicos publicos exire vel ĩtrare. Sʒ aquehauſt? eſt. vt aquaʒ haurirepoſſim de Seruitutes vrbane ſunt quepꝛedij s vꝛba⸗/ nis debent. ſcʒ intuitu alicuiꝰ edificij. Naʒ ecditficijs inherent. veluti altiuſ tollendi aut nõ tollẽdi.ne deficiat luminibo vel ꝓſpectu domvicini. Item ſtillicidiũ aduertẽdi vel nõ aduertendi in tectũ vel in aream vicini. vt ſtillicidiũ tecti mei cadat in areã vel fun dũ er Item vt liceat ĩmittere vel pijcere ti / gnum in parietem vicini. erula. le. dimi.i.pua ſera. Beruus.ui.m.ge.ðꝛ a ſeruando.quia olim in bello capti. cuʒ iure poſſent occidi ſerua bantur.⁊ fiebant ſerui.Et ideo ſeruus dici tur a ſeruando pꝛopter antiquaʒ conſuetu dinem. Licetetiam quidam dicant᷑t modo ſerui qui ſic ſeruati nõ fuerũt. Seruus er / go exconditione ſeruitutis ðꝛ. Item ſeruꝰ in bello captus et ſeruatus. Famulus exp pꝛia familia ſuoꝝ oꝛtus. Mancipiũ exho/ ſtibus.quaſi mancipatum.vel quaſi manu captum. Idem eſt ſeruus empticiꝰ quipꝛe cio emitur. Iteʒ verna ſiue vernaculus.in ẽↄditio ſeruicẽdi.⁊ ðOʒ a ſeruꝰ. Seruitiũ vo ius vel act ſeruientii vel munꝰ. Et ſᷣm Iſido.v.etymo.Seruitꝰ eſt maloꝝ hoĩm poſtrema pena q liberꝭ oĩ ſupplicio grauioꝛ eſt. Ham vbi libertas pe/ rit vna. ibi pereunt ⁊ omĩa. Uñ q dam. Hõ pene ꝓ toto libertas venditauro. Hoc cele ſte bonũ pᷣterit oꝛbis opes.Et accipiduo bus modis fᷣuit.ſ ꝓ latria.⁊ pꝛo dulia gre/ ce. hoc eſt quod deo ⁊ hominib competit. Derui latini ſnnt. domo nutritus.quia vernat.id eſt claret n domo. Eta ſeruus dicitur hec ſerua. ue.et ſeruus.ua.uum. ⁊ hᷓ̊ ⁊ hec ſeruilis.⁊ hoc le. penul.pꝛoducta. Inde hec ſeruilitas.tatis. Et ſeruiliter aduerbium. Et hoc ſeruitium Inge ſeruitioſus.ſa.ſum.i.ſeruitio plenus Item ſeruꝰ componit. Conſeru.i cuʒ alio ſimul ſeruus. e Geruus eſt. q do. Imperatoꝛ em̃ vel pꝛinceps captos ab hoſtibo qͥ ſerui ſunt capientium. vendere iu bet. ⁊ ꝑ hoc ſaluare nõ occidere. Hoſtibus em̃ captis ⁊ ſic in ſeruitutem redactis h̊ ſer uandũ eſt quod vtile eſt ⁊ benignius viu,z ſcʒ eos omnes ſeruari⁊ non occidi. Hoccĩ benignitatis eſt.ſʒ occidi crudelitatꝭ.Ideo etiam dicta ſunt mancipia.quia ab hoſtibꝰ manucapiuntur.vt Inſtitu. de iure perſo. .ff. de ſta. homi.l.libertus. Sunt etiaʒ ſer ui verne.qui ſunt ex ancillis nanentibusi domo. l. ticie textoꝛes.ff. de le.]. Alij ſunt ſer ui lecticarij qui faciunt lecticas.eodem ti/ Deruꝰ oꝛdinariꝰ e q alis uis eſt ppoſt it. ſcʒ qͥ h alios ſeruos ſub ſeqͥbpᷣeſt.⁊ pᷣcipit eis qd vult. Geruus vicariꝰ eſt. qͥ ſeruo oꝛdinario ſu miniſtrat. Geruus mediaſtinꝰ vel medianus eſt.qͥ me dium gerit actum.ſcʒ qui nec eſt oꝛdinariꝰ nec vicarb.ſʒ mediꝰinter hos ⁊ illos cõnu/ merandus. SDeru libꝛariꝰ a libꝛa dicke eſt. l. q poõderib p̃eſt. libꝛe numoꝝ ⁊ ꝑmutatoꝝ cuſtodiam hʒz in domo dñi ſuul. erui inſulani.alias inſularij ſunt.qͥ retin? tur in inſula.i.in domo.nec mittũt᷑ ĩ agros nec in villã.Dnmꝰ aũt ðꝛ inſula.eo ꝙ inſũt ei habitatoꝛes.licet inſula qñq; dicat᷑ in ſa /- Serui villici ſunt qͥ ad villã mittunk. erui victoꝛes ſunt. qͥs qͥs victos hʒ ppa/ randi cauſa. . Gerui cubicularij dicuntk᷑. qͥ lectum ⁊ cubi culũ dñi ſui pcurant.qͥ vulgo camerariypo Lonktacameaer. ” Derui dedititij dicũt᷑ qͥ in moꝛte liberi.?⁊ in vita ſua ſerui ſunt. q libtas ſublata eſt. v.· Inſti. de liberti. S. libertinox. eſt. ͥ de iure gentium vel cinilido minio alieno ſubijcit᷑. In hac ꝑte ⁊ ius gen tium ⁊ ius ciuile.detraxerunt iuri naturali Et dicunt᷑ ſerui nõa ſeruiendo ſʒa ſeruan / in nndl bopalich / Ebal J Grui M ſguntiau Den/ omm ſcbctdebo ginanime Senenrbl⸗ ſaceblen onolie. Sbissls⸗ Nira west ſcſlleige⸗ npicleiunt loqrapet Alnidiame Sadblali 6ſederen Beksilerd ſertasan Dentetge 4ſuo ſis e ſlonſm. notuno. Deoumhrun. Irinkrumari Den ſlius A. gholfeumora tenonefſsan Wioardei Sebinmnirn Ndcmci⸗ Pchiugßlin filgünpm nnke durioracfcin i Oebinno foqſimiise⸗ mülignüicen lurin fine. Joulnledin Gerem rül. ntchaſins iſteplengreiut Enflleſ Olmmiiius arin ldenerine Etgo ng AUnnnoef, mnni E Wonen wlin anmigekcen crurherſnu derſentlathe thecſenlingen 2= n. Ethocſnm miſeninn EE Conſanbicht Sntiumvalcil n hacpretiue Neruntiunun lrincepsane Penaum vensen occidere. DAhn itutemredsanst krbenignus iRnonoccid. dindettan napid quuabhofn Iſtimn deiutehen. mns Junteng⸗ malhs mancnabue foele! Apſunt Rc8. cCeN s fuisclpoſt. ſeiſtpick:ihi nooiunoſabe⸗ Ndinnsckine inccck dnadd pos Woscöl cbck Apoen nummmnalſoin inſclari ſutifen 4 9 no.nocmninitiſgne it tenſtnoii ninln gncpdienni⸗ äminmnt . 4 nicohzſn rug⸗ mũ lignũ icremabi oI 5 H . . . vt in vita eſſent liberi.⁊ ĩ moꝛte ſerui.⁊ eo ꝝ bona tãq; fnoꝝ ad dños deuoluebant᷑. vti Gerui atriarij vel atriẽſes. ſũt illiqͥ atrij cu ſtodiam faciunt. Js Deru coꝛrupt ðꝛ ſᷣꝰ qͥ ꝑa licuiꝰ inductõʒ facx eſt de bono małꝰ. vel de malo deterioꝛ ſcʒ in anima ⁊ cꝛoe. Deruꝰ publicꝰ ðꝛ tabellio.nõ quia ſeruus. non aliter. eſſibilis.lis. .t.⁊ H le.q̃d aptũ eſt ad ſedẽ/⸗ dũ.vel vt qͥs ſedeat ſuꝑ illud.⁊ ꝑ ſyncopam ſeſſilis.le.idẽ.⁊ coꝛ.pe.Uñ Perſiꝰ Exhalet vapida leſum pice ſeſſilis obba.Et ðꝛ ſeſſi⸗/ lis.qꝛ apta eſt ſedere.hʒ em̃ funduʒ amplüũ ⁊litũ.⁊ ita meliꝰ ſedet. Deſſił.la.lũ.i.pu ſtatura.qꝛ nõ videt᷑ ſtare ſʒ ſedere.⁊ ðꝛ a ſedeo.des. eſſis.i.ſexoboli.vel pᷣciũ ſex oboloꝝ.⁊ ðꝛ a ſex. ⁊ as aſſis. Deta.te.f. g. ð a ſus.qꝛ a ſue pcedit ĩ ꝑte vel a ſuo.ſuis.eo ꝙ valeat ad ſuenduʒ. Iñ ſeto ſus.ſa.ſum.i.plenꝰ ⁊ abũdãs ſeta. In ſetoſi tas.tatis. SDetar.ria. riũ.⁊ d̊ ſetariũ.rij.q̊d et ſetatiũ 82. inſtrumẽtũ purgãdi farinam. Seth filius Ade.⁊ interpᷣtat reſi urrectio. eco ꝙ poſt fratris reſurrectionẽ nat ſit. qi reſur rectionẽ fris ex moꝛtuis ſuſcitaret. IJdem? poſitio.qꝛ de eũ ꝓ Abel poſuit. Dethiniani qͥdam heretici dicti a ſeth filio Age.dicẽtes eũ eſſe xpᷣm. Sethin gen ſpinaꝝ eſt in heremo.ex qͥbus fit lignũ imputreſcibile.ſᷣm Hug. Et vt ðꝛ in Papᷣ. Sethin ligna qnto accẽdũt᷑tanto Durioꝛa efficiũt᷑. In hiſtoꝛijs ãt ſuꝑ Exoð. ðꝛ. Dechin nomẽ eſt mõt regionis ⁊ arbo ris qꝗᷓ ſimilis ẽ albe ſpine ĩ folijs.⁊ eſt leuiſſi curin ſie. Detula.le.dimii.ꝑua ſeta. Deuev.ra.rũ.i.auſterꝰ.diſtrictꝰ. rigidꝰ vel purꝰ. ⁊ a ſatis ⁊ verꝰ.qᷓi ſatis verus.tenet eĩ ſine pietate iuſticiã. Cõtra illð Eccleſia ſtes. vij. Noli eſſe iuſt? multũ.vbi dicitglo. 4 Summũ ius ſumma iniuria eſt. Iteʒz ſuꝑ illud Eſa. xxx. Hec eſt via ambulate ĩen.ne qʒ ad dexterã neq; ad ſiniſtrã ðᷣclinabit.di/ cit glo. In vtraq; parte qcquid ſuꝑ modũ eſt in vitio eſt. O, aũt ðꝛ ſeuerꝰ.qᷓi ſequens vera.etymo.ẽc. Iñ h ſeneritas.tatis.i.auſte ritas rigoꝛ. vel integritas iudicij yet vehc⸗ le ⁊ imputribile.⁊ acui ſexquioctau. ua. uũ.i. q iia cõtinet᷑ mentia vltionuns. Seueriani.qdaz heretici a Seuero exoꝛti. onẽ nõ recipiũt. euus.ua.uũj.i. crudelis. Sʒ ſeuus in ira CXrudelis in ſanguine. Iñ hᷣ ſeuicia.cie.⁊ DH ſeuicies. ciei.i.crudelitas.Et ſeuus compo ginne tamſeuus. q;ſeuus.i.valde ſeuus.et ſed qꝛ publicũ exercet officiũ.ff. de adop. l. ex ab hex. ſubtracta. h. ⁊ p ea poſita . öO?· apud latinos hi ⁊ he ⁊ ſex.oĩs ge.indecli. Iñ ſer.na.nũ.⁊ ſenariꝰ.ria.riũ.⁊ hͥ ſenari -/ tas.tatꝭ.Et h ſenari.rij. p illo nũero.⁊ pio D u.ſe.ſenꝰ. . Derageſimꝰ.ma.mum.ðᷣꝛa ſexaginta. Eth̊ ferageſima. me. dñica poſt ſeptuageſimam. Et inchoat᷑ a dñica qua cãtat Exurgequa re. ⁊ terminatur in quarta feria poſt paica. ſcʒ Uenite benedicti.⁊c complectens octo hebdomadas ⁊ quattuoꝛ dies.⁊ hʒ ſexagin Seraginta. o. g. pluralis numeri. indeclina bile.i. ſexies decem.⁊ ðᷣꝛ a ſex ⁊ gẽtos:qd efft decem. Inde ſexagenꝰ.na.num. 2 ſexagena . 5 . rius.ria.rüuf. Derangulꝰ.la.lũ.i.ſexangulos hñs. Inde ſerxangulatꝰ.ta.tũ. Et ſubſtãtiue ðꝛ h ſexan gulꝰ.li.p tali figura. OßJ́MVMBN/ Dexennis.ↄ.t.⁊ hoc ne.i.ſexannoruʒ.⁊ ðꝛa ſex ⁊ annus. Iñ h̊ ſexenniũ.nij.i.ſpaciuʒ ſex annoꝛum. rMUME Dexqui.i.totũ. Iñ ꝑ compoſitõm. h ſexqui pes.dis.i.totꝰ pes.ſ.nẽſura vniꝰ pedis. Iñ h ⁊ B ſexqͥpedalis.⁊ h le.pe.pdu.i.q cõtinet mẽſuram totiꝰ vniꝰ pedis. Unde Oꝛatius Pꝛoijcit ampullas ⁊ ſerquipedalia verba. id eſt. totũ pedẽ obtinentia. Jũ b ſexquipe-/ alter. ⁊ fit ſexquialter. ra.rum.id eſt. conti - nens totum ⁊ totius medietatem. Uñn ter/ narb' eſt ſerquialter binarij vel ad binariũ quia continet ipᷣm totum ⁊ eius parteʒ ſiue medietatem. ſcʒ vnum. Etcomponit᷑ ſub ſexquialter ra.rum.qui ab alio ↄtinet᷑ totuſ ⁊ eius altera pars. vnde binari eſt ſubſexr quialter ternarij vel ad fernariũ. Item ſex qui componit᷑ ſextertł.tia.tiũ.⁊ ſexqocta/ uus.na.uũ.i.ↄtinẽs aliud totũ ⁊ et tertiam partem. vt quaternarternarium. vel con / tinens alind totum ⁊ eius octauam parteʒ vt nouenarius continet octonariũ.Etper 4 compoſitionẽ ſubſexquiterti.tia.tiu.⁊ ſub vinũ nõ bibũt.vet teſtamentũ ⁊ reſurrecit alio. Et ſimiliter poteſt dici ꝑ cõpoſitõem.ſexqͥ/ . 1a. tũ.⁊ ſic de ſimilidd. extar.rij.duaꝝ libꝛaꝝ eſt. qͥ bis aſſũptuſ ðᷣʒ bilibꝛis.aſſumpt q̃ter fit greco noĩe ce/ rix qnquies cõplicat quinarẽ ſine gomoꝛ facit.Adijce ſextũ reddit congiũ.Nà ↄgiuſ ſex metit᷑ ſextarijs.⁊ hinc ſextarij nomẽ tra/ ctũ eſt. Et ↄſtruit᷑cum gtõ. vt ſextariꝰ vini. Et nota ꝙ ſextariꝰ ſiue dicat᷑ menſuratũ ſi/ ue mẽſura.ſiue q̃ntitas illi mẽſure adiacẽs ſiue aliqͥd aliud ſemꝑ eſt maſ.ge.⁊ nõ neu. Jextertiũ. cij. qddã pondus duaꝝ libꝛarũ ⁊ ſemis q̃ſi ſemiſtertiũ. Inde ſextertiarius. ria. rium.qͥ erogat ſextertiũ.vel ad ſextertiũ extilis.vide.S.in qͥntilis. . Gextupes.dis.m.ge.i.pediculꝰ.⁊ di q uart.ta. tũ.⁊ ſexqͥquintꝰ.ta.tũ. ⁊ ſexqͥſextꝰ. ſus.ſa.ſum.i.ſextupedib plenn. Oextuplus.pla.plum.ðꝛ q̃i ſexquipłꝰ.i.con tinens totuʒ ⁊ plicam totiꝰ.i.medietatem.⁊ dicitur a ſex ⁊ plica. Iñ hec ſextupla.ple.id eſt.totum⁊ dimidium.ſcʒ ſumma capitalis ⁊ dimidium. èů Bextus.ta.tum.nomen numerale oꝛdina/ ie. ” Diban dðꝛ tertiꝰ menſis a martio.ſ.maius.⁊ ibylla. le.interpᷣtat᷑ mens ſiue ↄſiliũ dei.⁊ ðꝛa ſios quod eolico ſᷣmone ðꝛ deꝰ vel ſan ctus.⁊ bule ↄſiliũ ſiue ſnia q̃i diuĩa ſnia.vł dei mens. Et eſt nomẽ appellatiuũ.ſibylla. qiaphetiſſa. Sicut em omẽs viros ꝓphetã tes ꝓphetas vel vates dicimꝰ. ita omis feia ꝓphetans ſibylla vocat᷑.Decem aũt ſibyllaſ apertiſſimis autoꝛitatib fuiſſe traduntur. Quaꝝ pma chaldea vel perſica fuit. cuius erat nomẽ pꝛium Sambethe. Decunda libyca. Certia delphica.in templo delphi/ ci appollinis nata.q troiana bella vaticina/ ta eſt.Quarta italica.Quinta erythꝛea no/ mine Herophila in babylone oꝛta. q̃ greq ilion petentibo vaticinata eſt ꝑiturã troiam ⁊ Homerũ mendacia ſcriptuꝝ. Sexta ſa/ mia a ſamos inſula.q̃ ꝛ Pheto. Septima cumana ab vrbe cumaꝝ. q̃ ⁊ ðꝛ amalthea ⁊ taraxandra ⁊ deiphobe ſᷣm Llirgiliũ.cu⸗/ ius ſepulcꝝ adhuc in ſicelia mõſtrat᷑. Octa ug belleſpontia. in agro troiano nata. que Solonis et Cyri tẽporib fuiſſe memoꝛa cika ſex 7 pes.eo ꝙ habeat ſex pedes. Iñ ſextupedo tur. Nona phꝛygia. Decima tiburtina. vel potiꝰ egyptia.noie Abunea. Quaꝝ omniũ carmia offer unt᷑.in qͥb de deo ⁊ rᷣo ⁊ gen/ tibo ſcripſiſſe vaticinãdo manifeſtiſſine cõ pꝛobatur. Celebꝛatioꝛ autem inter cereras erythꝛea phibetur. quam eo tempoꝛe vati/ cinatam nõnulli ferunt.quo roma condita eſt et in indea rex erat Achaʒ. vel ſicutalij dicunt.qui ei ſucceſſit Eʒechiaſ.Hec ſane de chꝛiſto qdam maniteſta cõſcripſit. Cuiꝰ caurmina in quodam greco codice inneniũt᷑ ita in capite habẽtia. Jeſus chꝛiſtus filius Dei ſaluato. Sica.ce.f.g. ðꝛ gladiꝰbꝛeuis vk cultel lns ex vtraq; parte ſcindẽs ⁊ acut.q̃ maxie vtun/ tur qͥ apud italos latrocinia exercẽt. Et vt ðꝛ. telum eſt in baculo abſconditũ. Iñ ſica rius.rij.qͥ ſicam defert.vel homicida.2 pðᷣ. pmam. Tln Oꝛatiꝰ in libꝛo ſermo. me/ chus foꝛet aut ſicarius aut alioquin. Itez Act.xij.Eduxiſti in deſerto q̃ttuoꝛ miliavi roꝝ ſicarioꝝ.⁊ ſcribit᷑ꝑ vnnʒ c. Pap.dicit. Sicariꝰ dict.qꝛ ad ꝑpetrãdũ ſcelꝰſit telis grmatt.. ”M Dicera.re.ſ.g. eſt omis potio q̃ extra vinuʒ inebꝛiare poteſt. Cuiꝰlicernomẽ hebꝛeũ ſit tñ latinũ ſonat.p eo ꝙ ex ſuco frumenti vel pomoꝝ efficiatiut palmaꝝ fructꝰ in liquo reʒ expbᷣmant᷑coctiſq; frugib.aqua pingui/ oꝛ.quaſi ſucus colatur. ⁊ ipſa coctio ſicera nuncupat᷑. Unde Luce pᷣmo. Uinũ ⁊ ſice lvam non bibet. „ 7 icima.me.dicta eſt ſichen.ſʒ nũc neapolii ð. ⁊ coꝛ.ci. Uñ in Auroꝛa. Poſteſau pacẽ Jacob ſicimis manet exit. Dichen filiꝰ ſuit Emoꝛ qͥ qndam vꝛbẽ edi/ ficauit quã ſuo noĩe appellauit ſichen. G̊ he bꝛaice latie ðꝛ ſicima.me.Et eſt ciuitas ſa⸗/ marie. Ipᷣa eſt nũc neapolis ciuitas ſama/ ritanoꝛum. Dycophanta te.i.falſus calumniatoꝛ.vel vi lium rerum appetitoꝛ. Fertur tamen ſyco/ phanta ꝗpud grecos dici ficus comedens. a ſycos quod eſt ficus.et phagin quod eſt comedere. Sed hac ratione dicitur ſic fal ſus calumniatoꝛ. Cuidam domino apud grecos miſſe ſunt ficus.quas latenter qui/ dam ſuus famulug comedit.⁊ cepit calum niari alium ⁊ accuſare qꝙ ipᷣe eas comediſſʒ Zunc domin pꝛecepit aquam calidam bi biab eo qui comederat fic.qua bibita ſta/ tim euomuit ſicus. vnde poſtea ſemp dict⸗ eſt ſyxcophanta.ificcomedẽs.⁊ qꝛ falſe fuit —— ſaet glamninſ⸗ nircöſnennd⸗ Niſtacpbmi ſwogec! tulne n Sh Apelathehre geponc n Denenoonus ſchomuck⸗ pomeret. Orunot nan noninaligfia gborlannicch ſöeſtbꝛenis vt caſumptrucen Qocauomo Etfacitggüs ſcomornn ſcnwiüͤpr tig copiam dii tcedror noxqgignn iculus.lin chneſt ſicelin· cano rege . cor patrium. noͤinheneret Ethꝛhſeceli Fhſicelis d trongmice. l momaion igonfuitfül diciſunrſdo⸗ phenicij ſcon is patnum. co. Jiſont wononteg. iſcon. pyz H ahitnoeſtdiann, unt (idh ene nniiſggiorg, D en rej; Bechiathert leſt⸗ ⸗ Locodickinmni Neſnschriteig brenis Nalltln. Acuc marenn vaimia exerit n adſconarti Fir 1ydbomiacten Aniroſermmo. An 18 Antalioqin. deſenoqmormia lemnc heni pcmidiiſeckiteis poto em ving lcnnonehehriſt 1iucoffumenn calumniat ſociũ comediſſe eas ideo inole/ vcos grece.ficus ðꝛ latie. iclus gen eſt põderis Deq Iſid. etymo. xvj. Sichel qͥ latio ᷣmone ſiclus coꝛrupte appellat᷑ hebꝛeũ nomẽ eſt.hñs apud eos vn „ . vrine. vl p bombo. Uñ Juuenal. Effigiö⸗ g dee logis ſiphonibo implent. Uel potett Siteneriin pꝛio ſenſu. Nam hmõi vaſa ſui pendebat mulieres ad ſimulacrũ pudicicie facientes queq; turpia in templo eius. Di 2 2„2 — . 3 8 guendũ igne. cie pondꝰ. Apud latinos aũt ⁊ grecos q̃rta Sigala ii pe coꝛ. jdam annona vñ fit peſſi ps vncic.⁊ ſtaterſ medietas dꝛachmas ap mus panis. pqͥ qdã min inrelligetes ſolẽt pendens duas. Clñ cũ in ir̃is diuinis legi᷑ pferre ſiliginẽ.⁊ ðꝛ a ſige qͥd eſt ſilẽtium vł ſiclus vncia eſt. Cũ vᷣo apud gẽtiles.tũc q̃r ſilere.qꝛ videt᷑ ſilere ⁊ tacere int alias ꝓpter ta ꝑs vncie eet. ſſiin vilitate. vel pt dicia ſiligo. Iñ ſigalin. Dycomo-.ri.arboꝛ q̃dãeſt in folijs ſimilis na.nũ.pe.pð.⁊ ſigaliceꝰ.cea.ceu.⁊ ſigaleus moꝛo. in alijs ficui. vñ ⁊ ficꝰ fatua ðꝛ. Hãc lea.leũ.⁊ſigaloniꝰ.nia.niũ. lInde terra illa⸗ „ arboꝛẽ latini celſam vocãt ab altitudine.qꝛ q̃ tali annona abundat.dicta eſt ſigalonia. nõ eſt bꝛeuis vt moꝛꝰ. Iñ h̊ͥ ſycomoꝝ.ri.⁊ ̊ r”́òVMẽNbNNB celſum ꝓ fructu illi.⁊ pð.mo.Uñ quidam Sige.ðꝛ ſilentiũ vel ſilere. Iñ h̊ ſigeuz. gei. Eũ ↄcauo moꝛus moꝛiq; ſoꝛoꝛ ſycomor?.· ꝓmontoꝛiũ iuxta troiã. Iñ ſigeꝰ.gea.geum Et facit gtũs płis ſy comoꝛoꝝ. IJInuenitur qͥd qnq; tm̃ valet qnrũ troianꝰ. tñ ſycomoꝛum ꝑ ſyncopam ꝓ ſycomoꝛoꝛũ Digena.ne.ðꝛ genꝰ piſceis.. ſicut virũ ꝓ viroꝝ. Uñ.ij. Paralip.ix. Can Diglllum.li.n..dimi a ſignũ.dicit᷑ſignuz tãq; copiam pᷣbuit argẽti in hieriin q̃ſi labi anuli.⁊ illud q̃d fit in cera litterarum ſignũ du. ⁊ cedroꝝ tantã multitudinẽ velut ſyco/ eſt ſigillunmn. moꝝ q gignunt in campeſtribo. Signifer. ra. rũ. pe. coꝛ. i.ferẽs ſignn. iculus.li.rex fuit ſicelie.vnde illa terrg di Qignũ.ni.n.ge.i.nota.oſtentum. vexillum. cta eſt ſicelia.ſic eadẽ dicta eſt ſicana a Si/ Signa dicũt᷑ minoꝛa.oſtenta vero maioꝛan cano rege. Item a ſicelia ðꝛ ſicuł.la.lũ.pe. Iteʒ fᷣm Pap̃ᷣ.ſigna dicũt᷑argumęeta ratio ur fuan inligo lra, pingi/ cNRoien mo. Uinüt ſi coꝛ.patrium. Unde Qꝛati. Inuidia ſiculi nis indicia.nocte ↄiecture.veſtigia teſtimo nõ inuenere tyranni. Coꝛmentũ maius.⁊c. nia. Item qdam ſtelle dicuntſigna.qꝛ eas Et h ⁊ h ſicelienſis.⁊ h̊ ſe.⁊ h̊ ſicelides.de. naute obſeruant in gubernandis remigis Iñh ſicelis. dis i ſicelienſis. ⁊ declinat pa Item ſignũ ponit qũq; p cuſtodia. ClInde tronymice. Uñ Tlirgiliꝰ. Sicelides muſe Ecẽ.xlij. Suꝑ mlierẽ nequã.bonũ ẽ ſignũ aulo maioꝛa canafm. [ſigta cuſtoddi. idon fuit filiꝰ pmogenitꝰ Chanaan.Aq̃ uyllepſis.eſt diſſimiliũ clauſulaꝝ ꝑ vnum dicti ſunt ſiqones. Et hincciuitas eoꝛũ in. vᷣbum ↄglutinata ↄceptio.⁊ ðꝛ a ſyn q̊d ẽ cõ phenicia ſidon dicta eſt. Iñ h ⁊ ̊ͥ ſidon.do ⁊ lepſis qð eſt ſũptio vel captio. nis.patrium. Et ſidonia.nie.puincia adia iũ. tij nhnöchenpdil eoſteſaupace endam vwbeci Aunitſichen dhe .Eteſtauineſ poliscininlun⸗ is. patrium. Et ſidonia:. nie. puincia adia Oilentin. tij.n. g. vt dicunt nihil eſt. ſed vbi cẽs. Iñ ſit idonꝰnia. niũ. Sidonij interpᷣtãt vor nulla eſt ðꝛ eſſe ſilentiuz. Similiterte venundantes. Uellingua phenicũ.piſcis nebꝛe nihil ſunt. ſed vbi lux non eſt tenebꝛe . 8dlumninmdfif ðꝛ ſidon. vnò a copia piſciũ ſidon pꝛedicta ciuitas eſt dicta.Et interpᷣtaturvenatoꝛ v?è½ Dilentiariꝰ.rij.qͥ in Didrach lingua chaldea interpꝛetatur de/ coꝛmedd. “MW venatrix. Uñ Geñ.xlix. Pertingẽs vſq; ad . Didus · deris.n. Giſtella. vel collectio ſtel / laꝝ in aliqᷣ ſigno.⁊ ðꝛ ſica ſimul ſedẽdo. Jñn gere, ren reu.i.res ſideris.vel ꝑtinens ad iauaaas. Dyenes.ciuitas q̃dam egypti. pis ↄſilia.vt.ff. de ZuEi n palatio vel alibi ſiletinʒ indicit.⁊ eſt nomẽ dignitaltlis. Silentiarij. idem ſunt qd ↄſiliarij vel feere- tarij pncipis qͥ ſilere debẽt⁊ occultare pnci mino.l.veꝝ.glo. iij.l.illö Z decooll. ilex. licis. incerti gener:. ðꝛ duriſſimus la pis.qͥ ictu ferri ignem emittit.qͥ ⁊ focarius ð2. coꝛ.ſi. Uñ Uirgilius in.vij.enei. Sta bat acuta ſilex pᷣciſis vndiq; ſaxis. Itẽ coꝛ. unt iphon. phonis. m. g.i. tuba. vel poti con/ pe.gti. JIñ ſilicinꝰ.na.num.pe pdu.i.petro ſ⸗ qgu 7 cha.ſiue vas in q̃̊ mingebãt. in q̃ cum vꝛina ſus.⁊ ſuliceꝰ.cea Cceum.i.res ſilicis. vel deli 16 cadit facit ſibilatũ.⁊ ideo ponit᷑ pꝛo ſibilatu liceexiſtens. 2 3 . 3 . . * . — SDilicernꝰ. ni.qd ⁊ ſilicerniꝰ.nij.ðꝛ.i. moꝛi bundꝰ.i.ſilis moꝛtuo.qi ſil L pulcrũ. Ulel ðꝛ ſilicernꝰ.ſenex vet?.incuruꝰ ₰— ꝓpc ſenectutẽ vicinꝰ moꝛti.⁊ ðꝛ a ſilex ⁊ cer/ no.eo ꝙ; ↄſideret ⁊ cernat terrã ⁊ ſilices.vel ꝛ? ꝓpr curuitatẽ cernat terrã ⁊ ſilices. Item ſilicernꝰ ponit᷑ qñq; ꝓ firmo ⁊ duro vt ſilex vt in Phyſiologo. Denuo ſi peccas ſilicer nus extas. Hiligo. ginis.f.g.eſt qddã gen tritici.⁊ ðꝛ a ſeligo.gis.eo ꝙ ſit ſelectũ ab alio. Nã in pa necz ſpag eſt pᷣcipua. Uñ qñq; tenuiſſimꝰ⁊ 2 niue molliq; ſiligie puriſſimꝰ flos farine ðꝛ ſiligo.vñ fit nobiliſ lim penis rp uc. Junenal Dz tener act?. Inde ſiligineꝰ. nea. neũ. ad ſiliginem ꝑtinens. vl de ſiligie factus. iliq ſic dicit Hug. geneſt legumis quod poꝛci ĩ africa comedũt Itẽ ſiliqᷓ ðꝛ folliculꝰ cuiuſlibʒ legumĩs ⁊ purgamẽti er.⁊ coꝛ.li. Lñ Uirgili in pmo geoꝛ. ſiliqᷓ quaſſante legumẽ. Aut tenuis fetꝰ vi/ dQe triſtiſq; lupint. Sultulert c. Itez ſiliqj ðꝛ q̃dã arboꝛ. Uñ dicit Iſið.ety. xvij. Bili con quã latini coꝛrupte ſiliquã vocant.iõ a „ “ grec⸗ tale nomè accepit.eo ꝙ ligni ei? fructꝰ ſit dulcis ctilon qͥppe dicũt lignũ licon dul ce. Inñ h ſiliqᷓ ðꝛ fruct? eꝰqͥ colligit᷑ad opus poꝛcoꝝ. Et ſiliq eſt viceſimaqrta ꝑs ſolidi. vel q̃rta ꝑs aſſis. In hiſtoꝛia ſuꝑ Cucã.xv. 83 2 ſic. Siliq̃̊s cibũ poꝛcoꝝ dixit. Eteſt ſ̃ᷣm qäheſdã ſiliq̃ fruct arboꝛis ſonũ facietꝭ dũ co medit᷑ eſt aũt genꝰ legumis ſonoꝛis follicu lis ⁊ vacuis q̊d magꝭ ventrem oneratq; re GSyllaba. be f g i. opheſio l̃aꝝ. ? öꝛ a ſylla⸗ bin grece q̊d eſt ↄvpᷣhẽdere Iñ ſyllabicꝰ.ca. cũ Itẽ ſyllabaↄpõit᷑ cũ monoſ.⁊ ðꝛ a mono Fyllabo. ba. bu. i.vniꝰ ſyllabe Itẽ cũ dis. bis. rtris.⁊ ðꝛ diſſyllabo.ba.bum⁊ biſſyllabꝰ.ba. bum.i.duaꝝ ſyllabaꝝ.Triſſyllabo.ba.bũ.i. triũ ſyllabaꝝ.⁊ ſcribunt᷑ ꝑ geminũ s. Item a ſyllaba componit᷑ tetraſyllabus.ba.bum gquattuoꝛ ſyllabaꝝ. Pentaſyllabo.ba.bum. ideſt. qnq; ſyllabaꝝ. Hexaſyllabs. ba. bñ.i. id eſt. ſex ſyllabaꝝ. Heptaſyllabi.ba. buʒz.i. ſeptẽ ſyllabaꝝ. Decaſyllab.ba. bũ. decẽ ſyl labaꝝ. Polyſyllaba. ba. bũ.i. plurium ſylla⸗ banꝝ. Et inde monoſyllabicus.ca.cum.⁊c̃. Et hinc monoſyllabice.aduerbᷣ.⁊ ſic de ali . is pꝛedictis. ſermo.qi collectio ⁊ ↄiũctio ſmonũ.In ſyl i ſilices cernẽs.i.ſe/⸗ logiſtic. ca. cũ. Eſtãt ſyllogiſimꝰ oꝛo buſdã poſi neceſſe eſt alið accidere ꝑ . oſita ſunt.vt Omne aĩal eſt ſubſtãtia. oĩs homo eſt aĩal.g̊ oĩs homo eſt ſuba. Hocto tum eſt oꝛo q̃dam. in q̃ quibuſdã poſitis.i. p̃miſſis duab ꝓpoſitioniba. neceſſe eſt ꝑ ea aliud ſeqͥ.i.ↄcluſionẽ. Omiĩs & ſyllogiſmus cõſtat ex tribʒ terminis ⁊ duab ꝓpoſitiõib quarum pꝛima vocatur maioꝛ.ſecunda ve To minno. iloa vel ſiloe fons eſtad radicẽ mõs ſion q nõ iugibaqs ſʒ in cert hoꝛis ebullit.⁊ ꝑ terrã ↄcauã ⁊ antra ſaxi duriſſimi cum ma gno venit ſonitu. Dilua.ue.eſt ſpiſſum nen ⁊ bꝛeue ⁊ ðꝛa ſi/ len qd eſt vaſtitas vł ſilentiũ.qꝛ ſilua eſtybi loca vaſta ſũt ⁊ deſerta.⁊ ſilẽtio plena. Sil ua etiã interdũ ðᷣꝛ ⁊ fructuoſe arboꝛes ⁊ in fructuoſe. Iñ ſiluoſus.ſa.ſum.i.ſiluis ple/ i. nus. Silua pᷣt etiã dici ab xylon q̊d ẽ lignũ Vnge pus letũ gi xylua.eo ꝙ ibi ligna cedant᷑ ⁊ ſic ſᷣm ali/ is ſcribit᷑ ꝑ y. greciꝗõ. “ Nilua cedua. eſt q̃ ad h̊ vt cedat᷑ deputataẽ ⁊ ðꝛ apta cedi.qꝛ facile ſuccreſcit. Dilua paſcua.ðꝛ que paſcuis pecudum eſt Aſſignaggg. Dilua palaris. eſt ex qua pali ad podimen/ ta ſumunk. ſiluã ptines. 3 Diluiꝰ.uij.fuit filiꝰ Enee.⁊ ðꝛ a ſilua.qꝛ na tus fuit in ſfiius.. Gilurꝰ.ri.ꝑuꝰ ⁊ minut piſcis. Unð Juue nalis. Yacta de merce ſiluros. iluula.le.dimi.i.ꝑua ſilua. *„ —— ima interpᷣtat᷑ curuũ Uñ pᷣ figura.S. vo cat᷑ apud grecos ſima.q̃i ſimuʒ.⁊ repᷣſentat apud nos ̊ elementũ s. Iñ ſimꝰ.ma.mum i. curuꝰ. Et ꝓpꝛie ſimꝰ eſt qͥ naſum hʒ recur/ uũ ſurſum. JIñ h̊ ſimia. mie.qddam aial.qꝛ naſum hʒ recuruũ. IJñ ſimiꝰ.mia.miũ.i.ad ſimiã ꝑtinẽs.vel ſiłlis ſimie. 2. — ymmachꝰ. chi. pe.coꝛ.i. cõpugnãs. 2 ö: 4 ſyn qd eſt con.⁊ machia q̊d eſt pugna. Jñ Hhᷣ ſymmachia.chie.i.cõpugnatio. —— Dymbolũ.li.eſt collectio ſᷣmoni lio.łᷣ pecuniarũ. Unñn Pꝛouer.xxiij.Dãtes ſymbolapſument᷑.⁊ ðꝛa ſyn qͥd ẽ con.⁊bolꝰ moꝛſelłꝰ.qꝛ qͥlibet ponit ibi moꝛſellũ ſuũ.i. ꝑticulã. Papᷣ.vᷣo di. Symbola ꝓpꝛie dicũk qñ a diuerſis pᷣciũ ↄficit᷑i vnũ.vt ⁊ ↄuiuiũ inde paret᷑. Hic nota ꝙ; fʒ cheologos nom ſymboli ſimilitudinẽ ⁊ collectõeʒ impoꝛtat Silueſtris..t.⁊ B ſtre.i.res ſilueſtri „kad Iylergon zolipann hoininnnn dicnmnufe (cgilgftti ſuicntapo cPaſintbol⸗ iickoronun ſackeſchtunea ionprubebe bisdinint, anrpifnorſ oörinmutunn Lcoindel diſcodichvalt Kibnidue Oncſchrunr Kionsſchn Neit Jidor quoc deſie Recicrio ſn epentvr. inmmen Olnialeckt nnlodeepy dan ne ntmm. iniugo gins. ſmnlagodrger gie nennri den nlagmneotinis Wune. Pmnlagtabe nnlile Sron Mlügſsi⸗ Arue Rnlinh mgoethenin ſafoctci ini Jen di nj Aſtüconeno Dinliemdingn⸗ ewulini AInmn ne po ubenn len Klirftöiun 8 nnuptelegi Ofmre 1 iuunlkdeni 4 Mkaſmniͤ mmm lgir tinti liatice iickidſin nockſthnhn n ne bchne Dnisſiige, dnd oti⸗ Nrmio ſcontn tad nadicini 1 borschllt adoniſſimian ene belett⸗ lenciü grſiuc 11flätoen e. moſe ardanmtn 8ſ. ſumi ſlunn⸗ aadtfion cilgi cdant 1ſcfnti Snadtdepnm eſucaci lispeandunet paliad podinen wſcueſtna lad braſlun gee ſcs. Und June mos. s. Bbficnnn. d ſſimuz4rehſenn iim mumm Tnaſumbznmn, meizdmmül ſind munnnüin ſni. dr. öpugus niletngn Undea quattuoꝛ collectionihnomẽ ſym boli unponit᷑. Pꝛimo a collectione młtoꝛũ hoim in vnã fidem. Scdo a collectiõe pꝛe dicantiũ fidez. qꝛ oẽs apoſtoli collecti hãc regulaz fidei ediderũt.ita ꝙ vnuſqᷣſq; quod ðꝛ a ſyn ⁊ bolꝰ.qꝛ qͥlibet poſuit ibi bolũ ſuũ id eſt. ꝑticulam. Tertio qꝛ ex diuerſis locis ſacre ſcp ture colligũt᷑ ea q̃ credeẽda ſunt.vt I ꝓmptu habeãt᷑ Quarto qꝛ oĩa bñficia no bis diuinitꝰ collata ibi colligũt᷑. Scias eti am qꝙ q̃ttuoꝛ ſũt ſymbola.ſ.apłoꝝ.qͥd ſecre dñicis diehalta voce poſt euangeliũ.q̃d ĩ/ cpit. Credo invnũ deũ. Itẽ Athanaſij.qd ðꝛ ĩ pma ĩ dñicꝭ dieb alta voce.qͥd incipit. Ouicũq; vult ſaliſ eſſe. Quartũ ſymboluz eſt iuris.ſ.hmꝰ titulꝰ de ſum.tri.⁊ fi. catho. vt ait Iſidoꝛꝰ.vij.li.etymo.c.vij.in quo id quod de fide catholica ⁊ ſumma trinitate ĩ imia. mie.vide ð in ſin1n. Dimila.le.eſt flos farine tenuiſſima.q̃⁊ ſi/ milago ðꝛ.⁊ pollen.vel polł.⁊ coꝛ.mi.Unð in Auroꝛa. Sed ſimilam ſpargat oleo ſar/ tagine frixam. l Dimilago. ginis.f. g idem eſtqd ſimila. vel ſimilago ðꝛ genꝰ frugis.⁊ ꝓð.la. Iñ ſimila gineꝰ.nea.neũ.de ſimilagine exñs. vel ad ſi milaginẽ ꝑtinẽs.Uñ Ecẽ.xxxix.Panis ſi/ milagineꝰ“. “è „ P imilis..t.⁊ hle.i eãlis.talis q̃lis ille. q̃ſi ſimul ille. Et nota qñ ðꝛ ſil is illi refert᷑ ad vultũ.ſʒ ſilłis illiꝰ refert ad moꝛes. Uñ pꝛo pheta.Quis ſilłis tui in dijs mꝛſſe. Gimilitndo eſt cũ f̃ᷣm aliquam ſpẽm viſam imago expmit᷑ vel pingit᷑ vel foꝛmat᷑. YFigu ra vo eſt cũ impᷣſſione foꝛme alic imago ex pmikt᷑. veluti ſi cera exanulo effigiem ſumat Item diẽ papᷣ. Uel ſimilitudo eſt reꝝ diffe rentiũ comꝑatio ᷣm Boetiil. Dimilitudinariꝰ.ria.riũ.ꝑ ſimilitudinẽ lo/ uẽs.vel ad ſimilitudinẽ ꝑtinees. ymma. me. ꝑ duo m.i. camera. Unde in vita beati Silueſtri. Tarquinio ĩ ſymma pꝛãdẽte. vltio diuina manikteſtata eſt. vbi q;/ dam coꝛrupte legũt ſima. HH * Dymmyſta.ſte.i.camerarius.⁊ ðꝛ a ſmma Un iuenit᷑ Dauid ſymmiſta dñi. UVł ſym/ miſta ↄpõit a ſyn qd eſt con. ⁊ myſta.ſte.d eſt ſecretariꝰ. vel myſterij actoꝛ. Jñ ſymmi/ pugnabat. pꝛedictis ſymbolis continet᷑ confirmat᷑ et Pymphonia.ni 4 . ſta.i. ſecretari. myſterij ↄſcdõ. Oimo. monis.fuit ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdã ru/ ſtici a Terentio introducti.⁊ interpꝛetatur compugnans.⁊ ꝓdu.o.in obliqͥs ad differẽ tigm nois apꝑlłi.qͥd coꝛripit᷑ in obliqs. JIteʒ Simo vel Simon dicx eſt dam magus quaſi compugnãs.quia cum apoſtolis dei „ * Dimon.monis.pe.coꝛ.nomẽè eſt petri apo/ ſtoli. ⁊ interpᷣtat᷑ audiens vel obediens.Et cadem cauſa aliꝰ apłus dictus eſt Simon d ſed ad diſtinctiõem ſimonis petri dictus ẽ to ðdðꝛ in matutis.i pma. ⁊ in cõpletoꝛio.ſcz. Credo in deũ pꝛeʒ⁊c̃. Item Nicenũ.q̊d ðꝛ Simon canane de vico galilee cana. vbi duñs aquam mutauit in vinũ. Ipᷣe em̃ eſt qͥ in alio euãgeliſta dictus eſt ʒelotes. Cana quippe zelus interpᷣtat᷑. Iñ ʒelotes.i.emula toꝛ. Interpᷣtat᷑ etis Simon ponens triſti⸗/ ciam. Pꝛedicta bñ ↄueniũt vtriq;. Simo/ ni petro vicʒ?⁊ Dimoni cananeo fratri Ju de⁊ Jacobi minoꝛis.qꝛ vterq; eoꝝ habuit obedientiã pᷣceptoꝝ ꝑ executõem.triſticiaʒ afflictoꝝ ꝑ paſſionẽ. ʒelũ aĩaꝝ ꝑ ↄſtantẽfer nunoꝛennmm. . „* ODimonia eſt ſtudioſa cupiditas vel volun tas emendi vel vendendi aliquid ſpũale vł riual annexũ qͥd ſpũale cenſet᷑.⁊ dicita Sidone mago qͥ fuit bmin nono teſtamẽ to huiꝰ ſceleris inuentoꝛ.qͥ voluit emere g/ tiam ſpũſſanctia ſancto Petro. ſiẽ ⁊ Gieʒi in veteri teſtamẽto voluit vendere gratiam ſanitatis.ſcʒ ſanitatem gratis datam Naa/ man ſyro. Unde pꝛopꝛie venditoꝛ ſpũaliũ dicitur gieʒzita a gieʒi. Emptoꝛ vero ſimo/ niacus a ſimone.vſu tamen vterq; dicit᷑ ſi/ moniac“. Cõmittit᷑ autem ſymonia tribus modis.ſ.ꝑ munꝰa manu.ab obſequio.a lin gua.Pꝛimũ eſt pecunia. com ſeruituſin debita impẽſa. Tertium eſt fauoꝛ. Dimoniacꝰ.ca.cũ.qͥ facit ſimoniã.⁊ ðꝛ a ſi/ monia. Et ſimonicꝰ. ca.cũ.in eodem ſenſu mone dieti ſunt qdaʒ heretici ſimonici. Hi dicũt creaturã a deo nõ eſſe.ſʒ a vᷣtute q̃dazx ſuperna creatt. „ Oimonides.dis.pe.coꝛ.poeta qͥdã fuit lyri cus. Uñ ſimonida metra. Danuidẽt dictus eſt ſimonides. Unde dic̃ Hiero.in epła ad Paulinũ.vij. Dauid ſimonides nr̃.qꝛ.ſ.lp/ rice ſcripſit apud hebꝛeos ſicut ſimonides apud grecos. „ „„ nie. i. 9ſ. onantia vel cõcoꝛdia ſonoꝝ vel vocũ.⁊ ðꝛ a ſyn qͥd eſt con.⁊ pho/ nos qd eſt ſonꝰ. Iteʒ ſymphonia ðꝛ q̃ddaʒ EEEEEE X inſtrumentũ ꝓpteroſonantiã vocũ. Iñ ſym pit a vocali.vtapð Juuenalẽ. Semp ego phoniacuſ.ca.cum. Et h̊ ⁊ H̊ ſymphoniſta. auditoꝛ tm̃ nũ Rye ſnonma el obien E Seinn ſte.canens cũ ſymphonia Ulel vt dic Papᷣ. ego.̊ꝓpt elegantiã vt tollathiatus.⁊ ſic in fiſbn Bypmphonia vulgo appellat᷑ lignũ cõcauũ ducitoꝛnatũ. Itẽ ſynallepha aliqñ ĩ pꝛoſa nion n erx vtraq; pte pelle extenſa quã virgulis hic obſeruat᷑.vt ſumoꝑe magnope.: cone 5 ingde muſici feriũt.fitq; in ea grauis ⁊ acuti Ginapis.pis.herba qdã. ⁊ ꝛa ſilis ⁊ napꝰ. arurſe cxↄcoꝛdantia ſuauiſſimꝰ cantus Itẽ ſuper eo ꝙ folijs ſit napo ſiłis. Iñ ſinapi.indecli. gbent ni illud AQuce.xyv. Audiuit ſymphoniã ⁊ cho ꝓ ſemie illiꝰ herbe ⁊ ↄfectõe illꝰ herbe. q̃ fit Gnnate⸗ rũ.dicit glo. Symphonia eſt diuerſaꝝ eta exillo. Et inde ſinapic ca. cũ.pe.coꝛ. 2 pð. glnte n tũ ⁊ virtutũ velut variaꝝ choꝛdaꝝ ĩdiſcre/ na.ſinapis.Uñ qͥdã. Sinapis cerebꝛũ ſed Onh i I coꝛdagg. ppur gat pectus ſopuus. Micleh Bymphonides. dis. pe. coꝛ. dict? eſt dauid Pengrioanece olenitas. latine cõuen ?· . Pnuſen a muſico inſtrumẽto.q̊q ẽ ſymphonia. CIñ ꝗ ſyn qͥd eſt cõ.⁊ axis q̊ͥd eſt pſalmꝰ. q̃ſi pſal/ Iſtenod dicit Hieronym' in epla ad Paulinũ. vij. moꝝ concurſfus. (mnanode Dauigd ſymphonides nr. DHic etiã dict?ꝰ eſt Gyncategoꝛema.mat.i.cõſignificatiuũ. et üſneenh ſimonides.vt . patuait. padu. pe. nti. ſ coꝛ. pe. gti. Unde ꝑteſoronis Urſihſß implex plicꝭ.o.g. ðꝛ a ſine ⁊ plica.q̃ſiſine aliea noĩe ⁊ vbo dicũt᷑ ſyncategoꝛemata.i. Gjngn plica vel partiũ varietate.⁊ coꝛ.pli. Iñ ſim coõſignificatiua ſᷣm dialeticos. ut⸗ plicitas.ta. Itẽ ſimplex aliqñ ſumit᷑ in bo Sincerꝰ.ra.rũ/⁊ h ⁊ h ſincerꝭ.⁊ G re.ĩ eodem ingolbte na ꝑpre.i.ſine plica malitie ſine duplicitate. ſenſu.i.ſine cera.ſine mollicie. ſine flexibili/ Difutne purꝰ. Uñ de Job ðꝛ. Erat vir ſimplex⁊ re tate.ſ.purꝰ.cõſtans.firmꝰ.mũdꝰ.ſine vitijs. iolb vidlete cctus.Duinplexin effectu. Rect?ĩ intellectu ⁊ pdu.pe.VIñ Oꝛati ĩ fine ſcdᷣe epłe. Sin⸗/ nſich dil Aliqñ in mala ꝑte pꝛo idiota vel fatuo.Et cerũ niſi vas qͥdcũq; infundis aceſcit. Iteʒ uiſihiſin differt ſimplexa ſimplo.qꝛ ſimplex ẽq̃d ca Uirgiliꝰ in moꝛeto. Subſedit ſincere ſoꝛa bii ret pte.ſʒ ſimplũ eſt qͥd hʒ oẽs ꝑtes eiuſdez minibuſq; liquat᷑. Emũdata ceres. Iñ ſin/ nlni oui gener ⁊ eiuſdẽ ſpeciei ⁊ nate.vt elementuʒ ceritas.tatiſ.ipuritas ſine fermẽto malicie Muncl Etſ ignis ſimplũ eſt. ꝗqꝛ qlibet ꝑs e? ignis ẽ. Et ⁊ nequicie. .—. ſtouterffi⸗ qcqͥd ↄſtat ex ꝑtib eiuſdẽ generꝭ cum toto Ginciput. pitis.anterioꝛ ꝑs capitis. Vnde. Axpulvabon ſimplũ dꝛ. Itẽ ſimplũ qi tantundẽ.i.nõ du Sinciput anterio: ꝑs capitis ðꝛ eſſe. DHugulnuin plu vel tripluũ. ⁊c.vt cũ ðꝛ hͥ eſt duplũ illiꝰ Gyncopa.ceſt ablatio de media dictõnelr̃e chtdifbonn triplũ.⁊ h̊ eſt ſimplul. aut ſyllabe gria epentheſi.vt audacter ꝓau nnmglbzo⸗ ympſalma.matis.n.ge.vel hͥ ſympſalma. daciter.⁊ cõmoꝛit p cõmouerit. lb Khedſg me.i.ↄſonantia pſalmi.vel voqᷓ copulatio Gynchꝛiſis.eſt hyꝑbatõ ex oĩ ꝑte confuſus Waingrlant in cantando.⁊ ðꝛa ſyn qd eſt cõ.⁊ pſalmus. vt Tris notꝰ arreptas in ſaxa latentia toꝛ/ Siin dece⸗ . Dimulacrum cri.pe.coꝛ.i.imago effigies. ? quet. Saxa vocãt itali medijſq; in fluctib⸗ Oitcfnic ⁊ a ſimulo.las.q̃i ſimulãs aliud qᷓ; ſit. qras.Eſt eĩ oꝛdo. Tris ſcʒ naues arreptas ſihiſterſtaſri Dimultas.tatꝭ.f.g.i.diſcoꝛdia.lis.inimici/ notꝰ.i.ventus.in ſaxa toꝛquet.q ſaxa in me/ Ulaxalnne⸗ tie.ↄtẽetio.dolłꝰ. ⁊ ꝓpꝛie latẽs odiũ. Uñ Leo dijs ffuctib latentia.itali vocant aras ſᷣm or ſiniſtimus papa. Ceſſent odia. deficiãt ſimultates. oia Donatum. ? Nllenim t xpi mẽbꝛa ↄnenit. Synchꝛonon. i. vni? tpis. 1 ö: a ſyn d ẽcon imni gſniſri Dimultũ.ti.qͥdã vᷣmis in coꝛnib arietuʒ.q vel ſimul.⁊ chꝛonon qͥd ẽ tpᷣs.q̃i vniꝰtꝑis.ł Deera wea facit eos coꝛnupetrer.. ſinul in eodẽ tꝑe. Un Hiero.ĩ ꝓlogo Oſee . Gfnincgnn Oyn grece latine ðꝛ con.vel ſimul ſigt. Itẽ Et Oſee ſynchꝛonõ E ſaie i.cõtempoꝛaneꝰ opoſi⸗ ſyn ↄiũctio cauſalis velofirmatiua. Itẽ ſin qꝛ eiſdẽ tꝑiboꝓphetauerunt. Far lahrnn q;daʒ loceſt in deſerto.qͥ ⁊ ſina ðꝛ.Et inter Oyvndereſis.ðꝛ ſuꝑioꝛ ꝑs roõnis. iheinin ptat᷑ſina mandatũ.qꝛ legẽ ibi ſuſceperunt Oyvndiaſmos. eſt eadẽ figura cũ antitheta. iim n Hliz iſfal. vndic eſt pcuratoꝛ vniuerſitatis vel col/ iglimni adi Pynagoga interpᷣtat᷑ cõgregatio.⁊ eſt ꝓpꝛie legij ꝓ certo ſalario ad iudicia cõſtitutꝰ.ſ.qͥ (i enetie iudeoꝝ.⁊ ðꝛ a ſyn qͥd eſt con.⁊ goge.q̊d ẽ cõ caʒ vniuerſitatꝭ agitvel defendit.⁊ ðꝛ q̃i ſin lirtdhe⸗ gregatio. Sʒ nf̃a ecclłia.i. ↄgregatio.cõuo/ guloꝝ cãm dices.Eſt em ſyndic grecede/ nuinac par⸗ Atio interßtat. fenſoꝛ latine. Haʒ officiũ eiꝰ eſt agere vl de innelrunai ynallepha. eſt abiectio vocalis ĩ ſcãẽſione fendere noĩe vniuerſitatis cauſas pñtes v cicten⸗ metride fine dictõis.cũ ſequẽs dictio incei emergẽtes.vt.ff.q̃d qͥq; iurꝭ.in rub.⁊ ĩ glo. gihin 8 Mnuciilng „ Ne cröe leee,e. Neellohedei⸗ Binapiscthi D 16. larirtönnt⸗ l = iUndegtins ſencategnan; Alcico. ſncenr reiatn nollicie ſneſtni m, mic'ſheni ifineſchecgie n infundsacttet Bubſcvitſincorſeg idn ns in eſcmndondla psapins Unde insrele,. u ielfe tovdrrpau l. oigreconfnſus rulntentat/ cdüſchinfecrd Znuvesartepiis gucr ſNinne ivocamtamssfn „ 81rnſnͤgin itös di mil iaoiphopbe⸗ ſieicienhnn munt. psrönis. ſan ciantt mminerüns ton lindici cötindd ndrrdiin dde α² nsauließ, ſiniſter.ſtra.ſtrũ.⁊ ſiniſter.ſtera.ſte rũ q̊ͥ humeri operiũt᷑. gnic ſimplr ðꝛ ꝓ li/ neo pãno. nde Math.xxvij. Et accepto coꝛꝑe Joſeph.inuoluit illud ĩ ſyndone mũ da. ⁊ coꝛ.pe.gti. Uñ in Auroꝛa. Qua veſti⸗/ tus erat ſyndone nud? abit. ODyndõ.donis.Fg.ðꝛ lineũ amictoꝛiũ mlłie Sinedra. eſt ideʒ qd ↄceſſus. vt habetur in biſtoꝛfss. yntheſis ſᷣm doctrinale fit dupłr. Uno mõ ẽ accidẽtꝭ mutatio pᷣcipue nũeri ĩ nũeꝝ vt vnica facta fuit mulier q ſunt mõ multe SDz ſiſte modꝰnõ eſt multũ in vſu.Alio mõ eſt mutatio de ſcdᷣa ꝑſona ad tertiã.vt No/ bia parce de nr̃os lauet ille reat Un.Dzꝛ z bine ſpẽs b̊ ſyntheſis eſſe. Ovyngraphꝰ phi.ðꝛ ↄſcriptio.i.duoꝝ ĩ ſim ſcotio. vide s.in cirographꝰ.. Sin gents tus tul eſt veractio anheli? cum difficultate. Uel ᷣm medicos. Singult ſonꝰ violẽte cõmotõis oꝛis ſtomachi ex fu/ moſa eiꝰ diſpoſitõe pueniẽs. Iñ ſingultoſꝰ ſa. ſum.i.ſingultibo plenꝰ.Et ſingultim ad/ uerbiũ. Pap̃.vᷣo dicit. Singult.ſuſpiriuʒ viſcerũ pulſus.ploꝛatio.gemitus.triſticiga. planct.Et ſubdit. Singultꝰ ex ſtomacho fit.aut ex frigoꝛe.aut ex frigido bibẽdo.aut ex multo cibo vel potu.aut ex ꝑuo. Hingulꝰ. la. lu. i. vnꝰ vel vnic Sʒ in pli ac/ cipit᷑ diſtributiue. Uñ ſinguli comedũt.i. ſeꝑatim qͥlibʒ ꝑ ſe.vnꝰ ⁊ vnꝰ ꝑ ſe. Itẽ a ſin/ gub. ð: H ⁊ ſingularꝭ.⁊ G re.J ñ ſingulari ter.⁊ h̊ͥ ſingularitas.tatis. Diniſtra.ſtre.ðꝛ a ſino.nis.qꝛ rẽ fieri ſinat. Raũt ðꝛ ſiniſtra q̃i ſine dextra.ety.ẽ Inde trũ. ⁊ ſini B la pte illa.vel mał.rnociuꝰ.Et ↄpat᷑ ſiniſteri/ oꝛ.ſiniſtimus. q̃d regulariter deberet eſſe ſi niſterrimꝰ. Itẽa ſiniſter ðꝛ ſiniſter.ria.ri/ um.i. ꝑ ſiniſtrã duct. vel qͥ ſiniſtra vtit᷑ pꝛo dextera vel ecõuerſo. Oyvniug. ga.gñn.i.eiuſdẽ iugi.vel ſub eodeʒ inugo poſit'. vide g. in Cõiugus. Synecdoche.ẽ ſiſtio plene intellectꝰ capax cũ pł minus ve ꝓnũciat. aut em̃ totũ a ꝑte oſtẽdit. vt Uerbũ caro factũ ẽ.et Eramus ĩ naui vniuerſe aĩe cẽtũ ſeptuagĩtaſex. Hic em̃ minus dicẽs płᷣſigt. erat.in monumẽtũ poſuer̃t illũ.⁊ Lulerũt dñm meũ.⁊ neſcio vbi poſuefr̃t eũ.dñm di/ cit.cũ ſolũ dñi coꝛpꝰ q̃reret.Plłlꝰ em̃ dicens min ſigt. Hug.vᷣo di.ꝙ ſynecdocheẽ q̃daʒ figura. cũ q̃d ꝑtis eſt attribuit᷑toti.et econ⸗/ im lut ecõtra.a toto ꝑtẽ.vt Pꝛopt᷑ paraſceuen iudeoꝝ.qꝛ iuxta uerſo. Eteſt ẽt qdã coloꝛ rhetoꝛicꝰ.⁊ appel/ vel pluriũ ꝑ vnũ cognitio. Dynocd.di.f. g. pe. coꝛ.i. cetꝰ ↄuentꝰ comita tus.ↄgregatio.⁊ ꝓpꝛie ſen ſolent facere ei. D2. nomẽ. Synonymũ nomẽ eſt illð q̊ͥd idẽ cũ lat apud latios itellectio.Eſt em intellectẽõ totiꝰ ꝑ ꝑtẽ.vel pꝑtis ꝑ totũ.vel vniꝰꝑ plurg. ũl pᷣbyteroꝝ. k Dinon fuit quidam ꝓditoꝛ. vide ð.in erco Dvnonymꝰ.ma.mũ.i.vniꝰ noĩs cuz alio.et ðꝛ a ſyn qd eſt cõ.vel ſimul.⁊ onoma q̃d eſt alio noĩe ſignificat. Sũtaũt ſynonyma qq multiuoca ⁊ vniuoca dicũt᷑ noia.i.diuerſa noĩa pᷣncipaliter idẽ ſignificãtia ⁊ appellan tia Iñ h ſynonymia.mie.i.vninocatio Sʒ gnc; ponit pononymia hac ſilitudle. aꝛ ſiẽ vnonymia eſt.qñ idẽ ſub diuerſis vocipſi gnat᷑.ita ononymia ẽ.qñ vna voce diuerſa ma.ſunt pla noĩa idẽ ſignificãtia tã ĩ ꝓpꝛijs qᷓ; in appellatiuig. In ꝓpꝛijs vt publiꝰ.Coꝛ ignt᷑. Et deſcribit ſic nonmu. Synony 1¹ neli. Africanꝰ Scipio. In appellatiuis la tinis.vt mucro.gladiꝰ.ſpata.enſis. ſynopis.qᷓi ſanguis nobilis.qꝛ ſanguineuʒ hʒz coloꝛẽ. Et vt dicit Iſið.in.xix.etym.vbi agit de coloꝛib. Synopis inuẽta eſt pᷣmũ in ponto inſula.vñ a ſynope vrbe ponti no Dynopis pidis.ð coloꝛ qdã rubeꝰ. et pᷣt dicci mẽ accepit. Spẽs eiꝰ ſunt tres rubꝛa.⁊ mi nus rubẽs.⁊ int᷑ has media.vñ Hiere.xxij. Et facit laquearia cedrina pingitq; ſynopi de. ⁊ coꝛ. pi. dinatio. Un Hiero.in ꝓlogo Geñ.Quep Z ſyntagma deſiderãat. yntaſis.taſis.vel ſyntaſcos.i. ↄſtructio.et yntagma grecũ ẽ·i.dogma.ſtructura.oꝛ ðʒa ſyn qd eſt cõ.⁊ ſtaſis q̃d eſt ſtas vel ſta tus.q̃i ↄſtans.ꝓpꝛie illa conſtructio vbi vo ces ſunul ſtant ⁊ ↄgruũt cũ intellectibꝰ.vel dictionum. Syntheton. eſt qdã figura.qñ.ſ.due oꝛatio nes iungunt᷑ in vnã. Pyntoma.pe. pðᷣ. Oyntomata.i.acciden/ tia febꝛiũ ſunt.vt doloꝛ capitꝭ.fluoꝛ nariuʒ vomitusimpetus.⁊ ſimilia. Syntonomia. vel ſyntomia.i.cõciſio.⁊ ðꝛ a yn q̊d eſt con. ⁊ tomos qͥd eſt diuiſio.vł ſe/⸗ 9 ctio.vel ceſioo. Dyntom.ni.pe.coꝛ. ðꝛ a ſyn ⁊ tonus.q̃ſi to/ tus ſonus vel duplex ſonus. econuerſo. ᷣm Hug Pap̃. vo dic. Synta / ſyn greci dicũt oꝛdinationẽ ſiue ↄſtructõeʒ õä “ inua.nus.nui.m.g.i.gre mium collectio veſtis.Et ſinus palpebꝛa.et ſinus recepta⸗/ culum maris.ſ.naturalis poꝛtus vel litus exeſum fluctib. Unde Act᷑.xxvij. Sinum yero quendã ↄſiderabant habentem litus in quem cogitabant ſi poſſent eijcere nauẽ. Item maioꝛes receſſus maris dicunt᷑ ſinꝰ. Itez ſin altaris dicebat in quo ↄſumebãat igne q ponebant ſuꝑ altare. Et in iſta ſigti one accipit᷑ Eʒzech.xliij. Eta ſinꝰ ðᷣꝛ ſinuo- ſus.ſa.ſum.i.ſinibo plenꝰ vel amplꝰ.dilata/⸗/ tus.vel curuatus. In ſinuoſitas.taᷣ. Iteʒ a ſinus ðꝛ h̊ͥ ſinum. ni.vas in q̊ͥ mulget᷑ lac. pma ꝓducta q̃ in ſinus coꝛripit᷑ Unð lir giliꝰ. DSinum lactis ⁊ hec celiba pꝛiape ůt annis. Ginus Abꝛae ſicut dicit magiſter in hiſto rijs locus eſt in ſuperioꝛi margine inferni aliquantũ habens lucem ſine oĩ pena mate riiali. in quo erant anime pᷣdeſtinatoꝝ vſq ad deſcenſum chꝛiſti ad inferos.qͥ locusp/ pter ſui tranquillitatẽ ſinꝰ abꝛae ðꝛ. vt ſinũ maris dicimꝰ Et dicebat᷑ abꝛac.qꝛ ipᷣe fuit pma via credendi. Itẽ em omꝰ publice pꝛe dicauit vnũ deũ tm eſſe Hũc tñ locũ voca nit Job tenebꝛas p tedio expectandi dicẽs Straui lectulum meum in tenebꝛis. ynzvgus.ga.gum.i.oiunciꝰvel ↄiugatus Unde⁊ ꝓnomia dicunt᷑ ſynʒyga vel ſyniu ga latine. a ſyn qd eſt con.⁊ ʒygum vel iugũ Imñ h ſynʒz ygia. gie.i.ↄiugatio.vnde ⁊ ꝓpoꝛ⸗ tionalis ↄiunctio elementoꝝ vel numeroꝝ 32 ſynzʒygia. Eteſt q̃dam plana. qᷓdam cu/ bica.i.ſolida figura.ſed h ad aliã ſcientiam ſpectat. Synzygia etiam ðꝛ ſi pes extenda/ tur vltra numeꝝ quattuoꝛ ſyllabaꝝ. Unde ſynzygie dicunt᷑ pentaſyllabi ⁊ hexaſyllabi pedes. Hi nonſunt pedes.ſed appellant᷑ p? taſyllabi. ⁊ hexaſyllabi.qꝛ vltra ànq; vel ſex ſyllabas nõ pcedũt. Sʒ apud grecos dicũ tur ſynʒygie.qᷓi qdam ↄiunctões vel declia tiones· qꝛ ex qͥ mẽſurano dictõis qᷓ̃ pes eſt ertendit᷑ vltra numeꝝ q̃muoꝛ ſyllabaꝝ non p pes ſed ſynʒygia. Papᷣ.vo dicit. Synzy gia ↄiuga ſyllaba.vt mei.tui.ſui.vł ſapiẽs. Apienter. ſapientia. H SS * Gion.mons eſt in hierłm. ⁊ ſepe ponit᷑ pꝛo ipa ciuitate. Sion hebꝛaice. latine interp/ tat᷑ ſpeculũ.vel ſpeculatio qꝛ in ſublimi cõ/ ſtructa eſt. ⁊ de longe veniẽtia ↄtemplatur yel ſpeculat᷑. Hec ſepe eccłiam militantem ſisggt. in qᷓ̃ deum ꝑ ſpeculũ ⁊ in enigmate ſpe culamur.Oẽ etiã aliqñ ſion. mater hierim q; ſion tanq; mater filiã hierm ptegebat?- Defendebart. òMD Siparũ.genꝰ veli vnũ pedem hñs.quo in,/ uari nauigia ſolent quotiens vis veli lan- gueſcit.quod ex ſeparatione extimat᷑ dictũ. fm Pap̃. . Siparii.rij.ðꝛ ciba vel pᷣciũ cantoꝛis.⁊ q̃/ qd ante cantantẽ ꝓ pᷣcio ſuſpendit. Giquis.ſiqſiq̃d.vel ſiqͥd.ialiqͥs.⁊ hʒ granẽ agccentũ.ſic ness. Diracuſa.ſe.ciuitas ſicilie. Inde ſyracuſa⸗ Unde Acx.xxviij.Et cum ve- nus.na.nũ. niſſemꝰ ſyracuſam.⁊ ꝓ.cu. Dyraſirim.liber qͥ ðᷣr canticacanticoꝛuʒ.vt dicit Hieronym in pꝛologo ꝓuerbioꝛum. Syraſirim.quod ĩ lingua noſtra vertitur . Anticacanticon. “ S yren.i.tractus.⁊ acuit᷑ in fine. Item ſ yrẽ. ſyrena. renẽ.vel ſyrena.eſt monſtꝝ marinũ qͥd dul cedine ſui cant nautas ad ſe rahit.⁊ ſub/ mergi facit. Iñ ſyrenicus.ca.cuʒ.i.dulcis⁊ delectabilis.⁊ affectiuꝰ ſeu attractiuus cã/ tus ⁊ periculoſus. Item ſyrene dicunt᷑ ſer/ pentes cũ alis.qͥ plus currũt qᷓ; equi.ſʒ etiã volare.dicunt᷑.quarũ ti virus eſt.vt poſt moꝛſum ante moꝛs ſequat᷑q; doloꝛ ſentiat᷑. ſm Hug. In glo.aũt E ſa.xiij.ſuꝑ illud Et ſyrene in delubꝛis voluptatis.ðꝛ ſic. Syre ne ſuntanimalia vel ſerpentes criſtatix ala ti. Uel vt alij dicũt.piſces marini in ſpecie muliebꝛi. Iſido? aũt.xj.etymo.vbi agitde poꝛtentis.ſic dicit. Syrenes tres fingunt fuiſſe. ex parte virgies.⁊ ex parte volucres habẽtes alas ⁊ vngulas.quaꝝ vna voce.al tera tibijs.tertia lyra canebat.q̃ illectos na uigantes ſuo cantu in naufragia trahebat. Scõðm aũtveritatẽ meretrices fuerũt.que qñq; trãſeuntes ducebãt ad egeſtatẽe. Has ficte ferunt inferre naufragia. Alas aũt ha buiſſe ⁊ vngulas dicunt᷑qꝛ amoꝛ et volat?: vulnerat.q ideo in fluctibo cõmoꝛaſſe dicũ tur.qꝛ fluc.i.venerem creauerũt.⁊ pꝛsodu. Dyria. rie. qdam ꝓuincia dicta aqͥdam in/ digena. vel vt dicunt qͥdam. Syrin fuit ne pos Abꝛae ⁊ Cethure.a cuꝰ noie ſyria di⸗ cta eſt. Et antiqͥ aſſyrios vocabant.q̊s nũc ſyros vocamꝰ. IJñ ſyri.ria.rium.⁊ ſyrꝰ.ra. ruʒ. Unde ⁊ ſyrilapis ð qͥ in ſyria reperit Et ſyriacus.ca.cum.de ſyria exns.Unde⁊ nis.⁊ tunc acui tur ſy.⁊ ꝓdu.pe.gti.vide in oratruoln mulleſenolntie fonateten Fomnatetexi⸗ Sevpbentadn tis Cnaneien (xokdiperil gieikuerſt Rrciri En⸗ iiſagenere Judenanis T Oodon. Sirpapeide Owrtisoft ſenes locap chonearene linsmar t funaiſſima.i triſireßm. rquar ni grenoſa vele Dyrta iit lenqöeſtm Silamgineie cluſio leg Miinl n Curmmdeſe unicen⸗ pem Etſin irſurepd Relr un) llircöicheͤe D laſtmmnogfge uſtoſns zeit emmmmmni chcni H er, Pocyid 6 deſtrſſlu kh oninsnini, nonecminide Münntgt, ſſhaui Cigliseden dlie gefni cin Stann an. Cnäicacuntennt nologopnanen ngnoſrrwn mlinſine. Inſi. nmis tſactnaff⸗ onſtr munnin adſenabit 1ſtn ms ca.1dl cuamiutoci nſnnedicuntſe⸗ mmürichißi inmsck, noot li; dolor ntini i ſupilug ns drlic Ofe Nesikatd mmmininſhece⸗ mmmo. digGde cnesesfingun cparte vOiuctd auun M octl nedat,Silecost Mufraganihci gemices fucncl itdegeſti3 niqanmnt aibcnouſtnel ncreaueritäßn an O racu ſneſſci rwclnlt ⸗ 7 4 is 1 n⸗ veſmucee cola poꝛte. ſyriaca ðꝛ vitᷣ vł vua.vłqꝛ de ſyria allata ſic ab inuentrice. Vel ſiſtrũ ligua egyptia eſt. vel qꝛ nigra eſt. Inuenit᷑ etiaʒ ſyrus ꝓ ca ðꝛ tuba cũ qᷓ Iſis deſcribit᷑. Nã ĩ hmõi io nomiie.. ſacrificijs eavtunt᷑. Un.j. Re. xviij legitur Dyrina ſyrinat.i.cauda veſtis feminarũ. In tympanis leticieꝛ in ſiſtris pᷣcinebant yrina etiã ðᷣꝛ ſeries longa oꝛonis tenoꝛ mulierrerrs. ſuuũ vſq; ad vltimũ ſeruãs. Syrina etiã Ditis t.F. g. deſideriũ bibendi. Jñ ſiticula liber vel reuolutio chartaꝝ.qꝛ in libꝛo ſũůt le.dimi.i.pua ſitis.Et ſiticuloſus a.um.q multe reuolutiões ⁊ plicature.ſicut in caau aſſidue ſitit vel aliqntulum ſittiens. yromates tꝭ.m. g.i. glagius. Ccum tribo pedib ſᷣm Pap̃.⁊ videt᷑ ↄponia Oyromaſte tes.i.foꝛtitnido. ſyn qð eſt cõ.⁊ tris ⁊ pes.qi cũ tribo pedib⸗ Gyropheniſia. dicta ẽ mulier cananea gen vas.Quidã aũt dicũt citropodes a citraz tilis. Cananei em̃ qndã iudeã incoluerut. pPes.qꝛ pedes hʒ citra ſuꝑioꝛem fabꝛicm. ſed poſt diſperſi ſũt. Ex hac diſꝑſione erat Situla le.pe.coꝛ. reſtis eſtqᷓ aqua trahit᷑. vł mulier iſta ex ſyrijs ⁊ phenicibo oꝛta. ñ bpotius ipᷣim vas.⁊ dꝛa ſitio.qꝛ apta eſt ſiti/ Marci.vij.Erat aũt młr gẽtilis ſyrophe entiba ad bibendũ.qͥd vas greci cdumvo niſſa genere. Itẽ inuenit᷑ ſyrophenix q. vn cant. Itẽ ſitula le eſt äddã genꝰ ſerpetꝭ Inñ Juuenalis.Terret idumee ſyrophenixin ſitella le. dimi.i.pua ſitula. l Ditus us.ui.i.repanuſatio vł oꝛdinatio vel irpa pe.idem eſt qð ſar. rrepoſitio vi modus vł natᷣa vł vetuſtas ?V Pyrtis tʒ.f.t. ðꝛ a ſyren qð eſt tract. Et ſũt bumoꝛvel longitudo tꝑis.vel negligentia ſyrtes loca ꝑiculoſa in mari dicta ab attrra Ham negligentia ex vetuſtate ſequit᷑.et v?Z ctione arene ĩ cumulos. Eſt o ibi inequa a ſino nis.Et ſitus a.um.nomen.i.poſitꝰ. litas marꝭ ⁊ terre.⁊ in vno loco eſtaqua p ⁊ voluerũt q dam ꝙ in hac ſignificatõe ſiꝰ fundiſſima.ĩ alio vadoſa.vñ piculũ ẽ illac deriuet᷑ a pono nis.p aufereſim. qſi poſitꝰ trãſire m Hug. Papᷣ.vo di. Syrtes tra/ ſed aufereſis nõ fit niſi in ↄpoſita dictione ctaquaꝝ rapaces.ſcopuli ſup mare.loca m Hug. grenoſa vel arida accedunt ⁊ receqdunt. ☚ 5 èX. Oyrt a.ũ.i.attractiuꝰ⁊ ſpinoſus.et ðꝛa ſſ EEE ren qð eſt tract. Et h̊ ſyrtũ ti.i.ſpinetum. Gmaragdus di.lapis pᷣcioſus.viridẽ hñs Diſara interpᷣiat᷑ futuꝝ iudiciũ vel gaudij coloꝛc.cui nihil viridi? comꝑat᷑. Nam her excluſio.vł eqͥ miſſio ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſda,ʒ bas qʒ virentes.frõdeſq; exuperat. Solo viri. in lib. Judic.⁊ coꝛ.pe.Uñ in auroꝛa. em intuitu implet oclłos.nec ſatiat. Scui urrum deſeruit. Siſara terga dedit. pentib q́; gẽmas. nulla gratioꝛ oculoꝝ re “? Diſtarcia cie.vas ẽ repoſitoꝛiũ.ſicut ſaccꝰ vel pera.Et ſunt ſiſtarcie nautaꝝ dicte ꝙ ſint ſute vł vaſcula in b poꝛtãt᷑ cibi. Uñ fectio reficies circa ſe viriditate repꝑcuſſũ aerem. In ſmaragdinus a.ij.nomè poſſei ſiuum.pe.p. Uñ in auroꝛa. Seq; ſmarag 4 6 cudicnaidin * Sfnnfttn 1örainſſit n j. Re.ix. Panis deficit i ſiſtarcijs nr̃is. Et dinis miſcet vbiq; coloꝛ. Inuenit᷑ et ſma/ iſta Ir̃a cõiter habet᷑ ĩ biblis coꝛrect. Qui ragdo dinis.idẽ qð ſmaragdus.⁊ coꝛ.pe. dam vᷣo dicũt ciſtarca.vñ ſᷣm eos dʒ dici gti. Inde ſmaragdineus.a. um. Un Apo. in ciſtarcis nr̃is.a ciſta ⁊ arca.Alij dicint liiij.habent quedam biblie. Et iris erat in qꝙa ſuo ſuis.ðᷣ h ſitarcia cie.i.ſubſtantia.? circuitu ſedis ſimilis viſioni ſmaragdinis ꝓpꝛie nautarũ.eo ꝙ ſuta ſit.vel qꝛ ſit ſita⸗i. Alie habent ſmaragdine.⁊ tunc eſt nome collocata. Hoc videt᷑ ſentire Hug. poſſeſſiuum. Gyſtole leſ.⁊ ſyſtola le.eſt coꝛreptio ſy llabe Omigma matis.neu.ge.eſt quoddam vn/ naturalłr longe ↄᷣꝛia extaſi.qꝛ ſicut extaſis guentum vel confectio vnguenti.vel ſapo ꝓducit bꝛeuẽ ſyllabam.ita ſyſtole coꝛripit ris vel aliquarum aliarũ rerum boni odo longa.vt Aq̃ſus oꝛion.cũ oꝛion ꝓducte di ris.Unde Danielis.xiij.Afferte mihi oleũ ci debeat in penł. Et apud Catonẽ. Hoc et ſmigmata vt lauer. Inuenit᷑ etiam mi/ vide ne rurſus leuitatꝭ crimĩe dãneſ. ¶lti gma.ſed aliud ſigt.vide.ð9. ma em̃ hꝰ vbi vide coꝛripit᷑ cum ſit ſecũde Gmirna ne.F.g.aſie minoꝛis puincia.⁊ in/ iugationis.⁊ ꝓduci debat. terptat canticum eoꝝ. iſtrũ ſtri.n.g.i.tuba.⁊ ðꝛ a ſiſto ſtis.vł ðꝛ MM 7 ». — 6 — . 7 . . „* 4 2 „ „ 7 . „ D OSobna ne. ꝓpꝛiũ nomen cuiuſdã viri.deq̃̊ habet᷑ Eſa.xxvj. Et ſobna ſcriba.⁊ interꝰò/ tat᷑ ſedens vel ſedes ſeu diuertens. NSoboles lis.i.pgenies.ſ.filtꝰ vł filia.⁊ ð: a iuboleo les.eo ꝙ ſuboleat.i.ſuccreſcat. Sobꝛinꝰ ni.m. g.i.filiꝰ ſoꝛoꝛis.et ðᷣꝛ a ſoꝛoꝛ qi ſoꝛoꝛinꝰ. In h̊ ſobꝛina ne.filia ſoꝛorꝭ.qi ſoꝛoꝛina. Etpꝑ ↄpoſitionẽ h̊ ↄſobꝛinꝰ ni.i. ognat. Ułↄſobꝛ ini dicũt᷑ filij duaꝝ ſoꝛo rum. vel fratrꝭ z ſoꝛoꝛis.q̃ſi ↄſoꝛoꝛini. Jñ hec ↄſobꝛina ne.⁊ coꝛ. beiiꝛ. Sobꝛius. a. um.i.abſtinẽs.et ðꝛ a ſe et bꝛia. ð̊ eſt mẽſura.quaſi ſebꝛiꝰ.i.ſecũ hñs bꝛiaã. B Hᷣ ſobꝛietas tatꝭ. Et differt a pudicus. Vlñ qͥdam. Sobꝛiꝰ a mẽla. de lecto ſurge pudicus. Iñ ſobꝛiolus.a.um.i.aliqntulũ Doccus ci.m.g.eſt q̃ddam calciamentũ co medoꝝ.⁊ ðꝛ a laccꝰ.eo ꝙ ſaccũ habeat in ꝑs plãte ĩmittit᷑.⁊ ꝑ metonomiã ðꝛ qñʒ co meduſ. In ſoccellłꝰ li.dimi.i.puꝰ ſoccꝰ.Et ſoccatꝰa.ũ.i.ſoccis indutꝰ vel ſoccos hñs. Socer ceri.m.g. ðᷣꝛ pr̃ vxoꝛisvl mariti.⁊ ðꝛ àa ſocio as.qꝛ ſociat᷑ genero vł nurui.⁊ ipſe ei. Iñ ſocerinꝰ a.ũ.⁊ H ſocrus.hꝰ ſoctꝰ.ma ter vxoꝛis vl mariti. Et ꝑ ↄpoſitiõem h p/ ſocer ri.pꝛ ſoceri.vł ſocrꝰ.qſi ſecũc' ſocer. SEtit 5̊ pſocrus mat ſocrꝰ vl ſoceri.? coꝛ.ſo. Vñ i Gꝛeciſmo. Eſt ſocer vxoꝛis genitoꝛ ſocrus genitrircñcd. Sociꝰ ppꝛie eſt in piculo. Collega ĩofficio Lomes i itinere Lõſoꝛs in pᷣmio.Sodal in melſa vl in ſede.qſi ſedał. Iſið.ety.x.dic w ſocij dicun? ꝓpt ꝑiculi aut oꝑis ſocieta// tem. qſi ĩ vna caliga vl ſocco.ł in vno veſti ſ△0% gio manetes.⁊ tuũc ſociꝰ ðꝛ a ſocc?qd ẽ cal / ciamẽtũ comedoꝝ. vl ðꝛ a ſequoꝛ ris. Jñ ſocia cie. Inuenit᷑ etia ſociꝰ a.ũ.⁊ coꝛ.pmã vñ Ouidius de arte. Non bñ cũ ſocijs re/ gna venuſq; manet. Inde ſocietas tatꝭ.ðꝛ pax.fedus ⁊ ſocioꝝ vnitgss. e— ☛ vl in ſymbol. Iñ h̊ ſodalitas at.i.ſocietaſ amicitia. Et h ſodaliciu cij. p codem. CIñn Duidiꝰ. Jure ſodalicij qͥ mihi iunct? erat. Et ſodalis p amico ðꝛ.et ↄꝑat᷑.vñ inuenit᷑ ſodaliciꝰ.i.qmicabiliꝰ.⁊ ꝓ.pe. Hol ſolis. m. g. ðꝛ a ſolꝰ. co ꝙ ſolꝰ luceat ob ſcuratꝭ cũctꝭ alijs ſideriba ſuo ſplẽdoꝛe Inñ 52 5b ſolarꝭ. 2 B re.i:res ſolis. vl ad ſolem tines. Et ſolanꝰ a.i.pe p.poſieſſiuũ.Ex odalis.2.t.? lei ſociꝰ i mela b ſcutella * Solaciũ cij.oblectamentũ.leuamen. refri/ gerium. ↄſolamen. Solamen inis.idem. Taeri vel auris pateat. Nolaxcis.eſt pecꝰ multũ depaſcens. OSolea lec.f. g. ðꝛ a ſolũ.eo ꝙ ſolũ pedis te/ ₰ dimi.i. pua ſolea. ponit᷑ a ſoleo ⁊ annus.qꝛ ſolet eſſe ſingulis gnnis.vl a ſolido das.i.firmo.qꝛ ſolidum pter religionẽ mutari nõ debeat. Et pᷣdi/ cta vocabula ſcribeda ſunt ꝑ vnũ l.?⁊ duo n. 2 nunq́; ꝑ m. ⁊ p. Golers lertj.o.g.i.ſapiens.ingenioſus.ſa, gax.cautꝰ. ⁊ ðꝛ a ſolon qð eſt totũ h multũ ⁊ ars.q̃ſi totꝰ vł multꝰ in arte. Et ſᷣm h pᷣt ſcribi ꝑ vnũ l. Uel ↄponit᷑ a ſollicitꝰa.ũ.et ars.q̃ſiſollicitꝰ in arte ⁊ vtilis.⁊ ᷣm h̊ ſcri bit᷑ duplexl. In h ſollertia tie. i.ſollicitu do. vigilãtia.aſtutia.ſagacitas.induſtria.⁊ padu.ſo. Uñ qͥda.Exiguo pulcrã ducit ſol lertia vitã.i.ſapiẽs ⁊ cautꝰhomo. ODollicit? a.ũ.i.curioſus.anxiꝰ⁊ ↄmotꝰ. Iñ ſollicitudo inis.curioſuas.anxietas. do das.qð ẽ firmare.integrare.⁊ qñq; ſyn copat᷑.⁊ ðꝛ ſoldus.a.ũ. Itẽ h̊ ſolidus di.ẽ q̃ddã pondꝰ. 2 82 a ſolidꝰ.qꝛ nihil illi ðeſſe viget᷑. Solidũ vᷣo integrũ ⁊ totũ veteres dicebãt. Ipſuz l ipſe z numiſma a numa vocat᷑.vl nomiſma.qꝛ noibo pᷣncipũ ⁊ effi gie ſignet᷑. Ab initio o vnũ numiſma vnꝰ argenteꝰerat ſolidꝰ.Apud latios alio noĩe ſextula ð.qꝛ vncia opleat᷑ ſex ſolidiſ. Hũc vulgus aureũ ſolidũ vocat.cuiꝰ tertiã ꝑtẽ dixerũt tremiſſem.qꝛ ſolidũ faciat tremiſ/ dus. ⁊ nõ ſoldus. niſi ſyncopet᷑ in ſyllaba. Im ſolidariꝰa.ũ.ad ſolidũ ꝑtinẽs.vł ſcʒ ſo lidos accipiẽs.vel ꝓ ſolidis ßuiens. Solifuga ge.pe.coꝛ.qddã aĩal.eo ꝙ fugiat diliẽ.vt dicut muſerane? qͥ eſt aranee foꝛma Soliloqniũ quij.n.g.i.ſolitariũ eloquiũ. ſcʒ cũ noſipſi nobis ad interrogata rñde/ mus.UVñ qdam lib Auguſtini dict? eſt ſo⸗/ liloquium. ”” Solyma. hieroſolyma dicta eſt coꝛrupte a poetis ſolyma. Iñ ſolymus.a. um. vn Ju uenalis. Interpꝛes legum ſolymoꝝ ⁊ ma/ gnus ſacerdos. ÿMD olarium rij.ðꝛ a ſol. q̃ſi ſolauriũ.qꝛ ſoli gat. vl qꝛ ſolo terre adheret. Iñ ſoleolale. Soleẽnis...t.⁊ ſj ne.i celebꝛis feſtinꝰ. Inð ſolẽnitas atᷣ. 2 B ſolẽne nis ꝓ eode. Et co⸗ Vnſns. Solidus a. um.i.integer.firmꝰ.⁊ ðꝛ a ſoli / ſis. Et no. q; ꝓ illo pondere dicẽdũ eſt ſoli iſeguin agi orientetolln otuumiil lmuo . loriaſolus . Pindmmn nünmill erb dt N. Oalmtomnst mmoniſo ſue aluenift geus Etcomg oninetns. Oolinag'nĩ- Dlültznr (didaſchedo⸗ ſigislignsn Ooloehiͤch Solcain Citn.ger nicſes cnoꝛ nellir ipan. elbuttothe hus vocart ( ſoſethebola nort eholcann locenſii Qüen ibnrbarieſtieſe Wngecopbon Weßrnice Conipedir Hi⸗ lgtnundllcni⸗ Hholontotnend Diceyekſolecint ſii Ctetſole ſtitiincopctin⸗ lioionig 5rg Irrbarbanſnt ſoloaſn diſe E R — — noftautſcht lyftindinß, ietbarbnif Uinrirne, tintrßtnf tclcilſtnni WN doſticijet mari wlagſteinen edicnöes bz S= =ẽ =,6 liſtbte Soliſequiũ vel ſolſequiũ qdã herba.iſ.heè Epel in cancruʒ. Et ſunt duo ſolſticia.ſ. eſti mülarnan, Niotropiũ.qꝛ ſe ↄuertẽdo ſeqͥ ſolẽ. Nã ſole nale⁊ hyemale. Eſtiuale circa feſtum ſan/ Nummn niin oꝛiente ⁊ occidente floꝛes aperit ⁊ claudit. cti Jop̃is baptiſte. Hyemale circa feſtuʒ liſolgnnii geg olitariꝰa.ũ.i.ↄſuetꝰ.⁊ ðꝛ a ſolituſ.Et hec naralis diiinn. . ſolitudo.i.ↄſuetudo. Itẽ ſolitariꝰ põt deri Soluũ li.i.ra.⁊ ðꝛ a ſol.qꝛ ſoli pateat.Iñ H̊ üdepaſeng uaria ſolus.vide in ſolus. ſolü li. inferioꝛ us pedis. qꝛ eo terre veſti⸗/ oc ſüi Golitudinariꝰa.ũ.i.oſuer.⁊ dꝛ a ſolit Itẽ gia impmimꝰ. Et qꝛ terra firma eſtad ſu/ dae Fiſen olitudinariꝰ.i.ſolitariꝰ vł in ſolitudine cõ ſtinẽdu.iõ ðꝛ ſolũ qcquid ſuſtiner alid vt td moꝛans.vel ad ſolitudinẽ ꝑtinẽs.et tũc ö Aqua eſt ſolũ nauis ⁊ piſciũ. Aer eſt ſoluz cchrsſchie S . aſolus. Aulu. Kelu eſt ſolũ deoꝝ ? ſtellaꝝ. Et ide ensgaibi olitudo inis.i.ſingularitas.deſertũ ſoli/ ſolũ ðꝛ pedis: qꝛ tota moleʒ coꝛpis poatat gſolrcſeigl taria mãſio.ſiue loccarẽs frequẽtia hoim ct coꝛ.ſo.vũ Auianꝰ.Aſtu vincit homo cũ ifmog i 2532 ſoluus. s cta creata ſolo. Sʒ ſolus a.um.pmã ꝓdu. ino herbiß Solitus a.ũ.i.frequẽs.aſſuet.aſſiduꝰ.vſi / Unde. Fixum pone ſolum bꝛeuẽ longuz ſantmiln tatus.Et componit᷑ inſolidus a.um.i.in / mobile ſolu. w conſuets. Solus a. um.i.ſine alio.ſingularis. Jñ ſoli ics icttoieh Goliuagꝰa.ũ.pe.coꝛ.qͥ ſolus vagat. tarius a. um.i.ſingulariſ. Uñ heremite di göckilni Goliũ lij.n. g. regia ſedes. ⁊ ꝛ a ſedeo.qᷓi ſe cunt ſolitarij.q⸗ ſoli in heremitario cõmo Pinam Eifrk giũ a ſedẽdo.vł ſoliũ ðꝛ qſi ſolidũ.qꝛ de ſo rant᷑⁊ pdu.ſo.Uñ qͥdam. Nõ facias ſol ?*“ nknſelcchi lidis lignis fiat.ðꝛ a ſolꝰ qſi ſol ſeles q fugit oisbom. Laktallari oloe qᷓdã ciuitas int᷑ greciã ⁊ barbariaʒ. Qolutoꝛ oꝛis.eſt ille qͥ ſoluit.⁊ ðꝛ a ſoluo. rinlitfnfil Soleciſmꝰ ðꝛ a ſoloe ciuitate.vła ppło illiꝰ oma.i.coꝛpꝰ. In ſomatopeig. Alamane ſeen ciuitatꝭ.qͥ ex vꝛbe ſoloe pfecti.cũ apð athe Domniũ nij.n. g.id qð videt᷑ in ſomno.Et Wangi olſ niẽſes cõmoꝛarent᷑ vt illoꝝ linguã diſcere nota ꝙ ſomniũ qñq; large accipit᷑.ita ; ſit Noulgi ductl vellẽt. ſuã parit᷑ ⁊ eoꝝ linguã coꝛrũpebant genꝰoim ſomnioꝝ.Aliqñ vᷣo accipit᷑ p ſpe u beno. vñ ⁊ libuit atheniẽſibo vt illð viciũ ſoleciſ/ cie ſomnij. Süt em̃ qnq; ſpẽs h modi ſomͤ un t no/ mus vocaret᷑. Ula ſoloe ciuitate ðꝛ ſolen niandi.q̃ꝝ due nihil ſignt.ſ.fantaſma ſiue MGNie, ſis ſe. ⁊ B ⁊ B ſolecẽp.⁊ h ſe.⁊ ↄpõit᷑ c mos viſum⁊ inſomniuʒ. Sʒ tres aliqͥd ſignt.. rimrcrool⸗ morꝭ. ⁊ H̊ ſoleciſmꝰ mi.q̃ſi mos ⁊ ↄſuetudo oꝛaculũ viſio ⁊ ſomniũ.Etẽ inſomniũ q=ti rur ? ſolecenſiũ. Cũ em̃ ſolecẽſes ĩ ↄfinio grecie ens ex aliq̃ cogitatõe ⁊ cũ cura pᷣcedẽétena ſe hſolcnoi’ barbarie ſiti eſſent. ꝑtim barbaroꝝ moꝛe ſcit᷑ aliqᷣ ſomniũ.⁊ ðꝛ ab ĩ⁊ ſomnꝰ.qꝛ tm̃ nibü lideſe ptim grecoꝝ loq̃ntes.linguã hẽbãt ↄfuſazʒ eſt in ſomno ⁊ ꝑiter euolat ⁊ euaneſcit cuʒ ri Tori res iũ emvtraq; vellẽt ſibi defendere vtrãa; ſomno.Sʒ ceta ꝗᷓ aliqͥd ſignãt etiã pꝰſom Fumämaatum coꝛrũpebãt. Hi cũ romã venirẽt vt liguĩ niü ſubſiſtüũt ĩ ſua ſigtione aut a ſua ſigtio/ oin dncde1 latinã addiſcerẽt. eã maxie coꝛrũpebãt.vñ ne. vYantaſma ſiue viſum ẽ cũ aliqͥs in pn⸗/ wünumtnar inoleuit ↄſuetudo.vt qdlibet viciũ ĩ oꝛone cipio ſomnij videt foꝛmas diuerſas ⁊ vori Cudlafos oſc diceret᷑ ſoleciſmꝰ.qᷓi mos⁊ ↄſuetudo ſolecz as ⁊ alienas a natura reꝝ. In h̊ genere ↄti atſetſotl i⸗ ſiũ. Et eſt ſoleciſmꝰ figura vł vitiũ qð ↄſi / ner ephialtes. wocRNbiihi ſlioi cinnni gar dein hil ſiſnccpeinſin olcigtrisſtb ſtit ĩ incõpetẽti iũctura dictionũ.Et vtdo nat? dicit. Soleciſm eſt vitiũ in ↄtextu ꝑ tiũoꝛzonis p regulas artꝭ grãmatice factũ Int barbariſmũ aũt⁊ ſoleciſmuʒ h̊ inteſt. qꝛ ſoleciſmꝰ diſcrepãtes aut inↄſequẽtes int ſe dictiões hʒ. Barbariſm?aut i ſingul deſcribit᷑ ſic. Somn eſt qͥes aialiũ vᷣtutũ omnolent.a.ũ.i.piger vel ſomno plenꝰ. ſi ſomnolent᷑ aduer. Et h̊ ſomnolentia tie.in eodẽ ſenſu.⁊ in eadẽ ſigõtiõe vel ↄpoſi tione ðꝛ ſomnolens c. ogg. Nomnꝰ ni. m. gipſa qes in doꝛmiendo. Et ald fnicns. 1 . 2 —-8-RD * — — „ — 4 — — G „ 7 ni Rht *bis fit. aut ſcptꝭ aut pnũciatis.vñ barba cuũ intentõe nataliũ. Aiales vᷣtutes dicunt᷑ 0002: nciͤck Ineſrr, giloitnüttte riſmꝰ fit in dictiõe.ſoleciſmꝰ in oꝛone.Uñ qͥdã. Eſt barbariſmꝰcũ dico dña dñs.Eſt ſoleciſmꝰvir mea.ſponſa me. Holon interpᷣtat totũ vel mul. Golſticiũ ci.i.ſtatio ſolis. Iñ h ⁊ B ſolſtici gAlis. ⁊ H̊ le.res ſolſticij ł ꝑtinẽs ad ſolſticiũ Solſticiũ eſt maxia diei artificiał ⁊ noct⸗ ineqlitas.ſiue ingreſſus ſolis in cabcoꝛnũ hqͥnq; ſenſus ⁊ rõ⁊ intellectꝰ. Sʒ natales vtutes dicũt᷑ appetitiua.retẽtiua.digeſtiua expulſina. Sʒ in ſomno qeſcũt aĩales vir tutes. Cũ em̃ doꝛmit hõ.nec videt.nec au dit.nec diſcernit.nec ĩtelligit. Sʒ natales ptutes tũc intẽdunt᷑. naʒ in ſomno melioꝛ fit digeſtio ⁊ meliꝰ mutat᷑ cih. ⁊ exh̊ ſequit᷑ meliꝰ appetit. Itẽ a ſomn h ſo mnolua . et ſomnell?li. et ſomniculꝰ li.oĩa dimi. Jñ ſomniculoſus a.ũ.i.ſomno plenꝰ.⁊ h̊ ſom/ niculoſitas tatis. Et vt di. Papᷣ.ſomnꝰ eſt qð doꝛmimus. Somniũ vᷣo qð doꝛmien Bomatopeia ẽ cũ gelos logdliun.. Honipes pedis.m.g. ð dextrariꝰ. q;ꝛ pede ſonat terrã ꝑcutiendo. tas at.i.ſonatia.⁊ ꝓpꝛie bona ł grauis.Et Sↄponit᷑ ↄſonoꝛꝰ a.ũ.i.ↄſonꝰ.⁊? ꝓdu.no. . Dons ſont.o.g.i.nocẽs vel culpabilis vi/ tioſus. Et ẽ metaphoꝛa tracta ab olla.ſiẽ em̃ olla nõ ſatꝭ cocta vel rimoſa ſi ꝑcutiat᷑ mute ſonat.⁊ ꝑ ſonũ vitiũ eiꝰapparet.ſic ali qͥs inſipiẽs nõ inſtructꝰ ſapia vitioſus.ſ.ſi interrogat᷑.ſuo ſono ⁊ ſua rſiõe vitiũ ſuũ manifeſtat ⁊ ꝓdit. Iñ ſonter aduer.⁊ h̊ ſon tia tie.i.nocẽtia.Et ſonticus a.ũ.i.nociuꝰ onꝰni.m. g.eſt qcqͥd aure audit᷑ vył audi/ Iu ꝑcipit᷑. Iñ ſonulꝰ li.di.i.puꝰ ſonus. Oophar ꝓpꝛin nomẽ cuiuſdãviri.Et inter SGtar diſſipatio. vl ſpeculu diſſipans. Hophia phie.ſf.g.i.ſapia.⁊ acuit᷑ penł. ophiſia at.ſermo inuolutꝰ.vbi ĩ falſis ſententijs ↄnexionis veritas manet.? coꝛ. pe. gti. Iñ ſophiſmaticꝰ a.ũ.q loquit᷑ ꝑ ſo/ phiſma.vl ad ſophiſmata ꝑtinens. ophiſta te.in loquendo deceptoꝛ vᷣboꝛũ intricatoꝛ.appares ſapies ⁊ nõ exñs. In ſo etſt ꝗceruus. phiſticꝰ a.ũ.pe.coꝛ.i.fraudulentꝰ.decepio rius. Itẽ ſophiſta qnq; accipit᷑ p ſapiente Vl ſapient loquẽte.⁊ pᷣcipue apud antiäs. HSophos grece. latie ſapiens ðꝛ. vł cautus ſapient dictꝰ. ⁊ verſa os.in u Ppi.i.ſapiens. Nophꝛonicꝰa.ũ.pe.coꝛ.i.pꝛudens vł tem/ peratꝰ.⁊? ð ꝗ ſophꝛone.qð interpᷣtat᷑ pꝛu/ geaentia vel temꝑanteiia. OSophꝛoniũ nij.dicta eſt qdã mulier dimi 8.82 H ſophus nutiue cã adulatõis.q̃ſi pꝛudẽtiuncula vł temꝑantiuncula.⁊ eſt.g.f.qꝛ qᷓlitas vocis eſſentiã rei nõ mutooat. opoꝛ oꝛia.i.ſomnꝰ.ſʒ ſopoꝛ leuis.ſomnꝰ pꝓpetua quies. Itẽ ſopoꝛ ipſa qͥes ⁊ ſuaui/ tas ⁊ qetudo ſomni. Un ſepe ↄtingit ꝙ in gliqᷓ eſt ſomnꝰ in qͥ nõ ẽ ſopoꝛ.ſʒ in qchq; ẽ ſopoꝛ ⁊ ſomnꝰ. In ſopoꝛ? a.ñ.i.quietꝰ.dul cccis.ſuauis.vel lopitꝰ.i.doꝛmies.⁊ coꝛ.pꝛi eia cũ res incoꝛpoꝛea introdu cit᷑ ad loquendũ.vt cũ dicimus deos ⁊ an Ponoꝛꝰa.ii.i.qð ſonat.ſed ꝓpꝛie bñ vl'gra/ niter ſonãs. Iñ ſonoꝛe aduerbᷣ.⁊ H̊ ſonoꝛi nomen cuiuſdã loci. mam ſopo:.vñ O uidiꝰin. xij. epi. OQueq; ſł hbi dederam vina ſopoꝛis erant. Dopoꝛifer.a.ũ.pe.coꝛ.i.ſomnifer ſopoꝛem fereng. Doꝛbicies ei.i.ſoꝛbicio. Jñ ſoꝛbitiuncula le. ⁊ ſoꝛbiciecula le.di.cᷣm Hug. Quidam dicũt ꝙ ſoꝛbitiũcula ẽ di.a ſoꝛbitio.ſʒ ſoꝛ biciecula eſt dimi.ð ſoꝛbicies. Et ðꝛ ſoꝛbi ciuncula. liqdus cibo. q de facili deglutit᷑ ſicut ſolet fieride farina. Uñ.ij. Reg.xiij. Kulit thamar ſoꝛbiciũculas qͥs fecerat. oꝛbo bi.qdã arboꝛ.⁊ ðꝛ a ſoꝛbeo.eo q eiꝰ fructꝰ aptꝰ ſitad ſoꝛbendũ. Iñ h̊ ſoꝛbũ bi. eiuſdẽ arborꝭ fructꝰ. Soꝛbiũ er d cerui/ ſia.vł pot?ꝰqͥ fit ex tali fructu.vel etiam offa Soꝛbetũ ti.locꝰvbi ſoꝛbi creſcũt.⁊ðꝛ a ſoꝛ bus. Eth̊ ſoꝛbariũ idẽ eſt.ł locꝰ vbi ſoꝛba relſeruant᷑.vel etiã ipſa arboꝛ. Soꝛdes dis.f.g.i.putredo metalloꝝ ſcoꝛia ⁊ aliaꝝ reꝝ. Iñ ſoꝛdecula le.dimi.i.parua ſoꝛdes. Et ſoꝛdidꝰ a.ũ.i.ĩmũdus.ſoꝛdita/ tus.vñ Ouidiꝰ. Ueſtes òs geritꝭ ſoꝛdida lana fuit. In h̊ ſoꝛdiditas tatꝭ. ⁊ ſoꝛdidulꝰ A.um.i.aliqntulũ ſoꝛdidus. Soꝛeth interpᷣtat᷑ dilecta genꝰ eſt vit opti me. q̃ vberes fructꝰ facit. Soꝛech etiã eſt oꝛexcis.i.mus.⁊ ðꝛ a ſerra ⁊ rodo. qꝛ ro dit.⁊ in modũ ſerre pᷣcidit. Iñ ſoꝛicułli.⁊ ſoꝛicillus li.ambo dimi.pua ſoꝛex. Et hoc ſoꝛicetũ ti. locꝰvbi ſoꝛices abũdat. Doꝛica ce.t.g.ꝗ libet tumul?ꝰ arenaꝝ vl trãſ latiue cuiuſiibet rei ↄgeries. Soꝛiſcula le.vaſculũ aque.⁊ ðꝛ a ſoꝛos qd Soꝛitica ce.ars vel argu mentũ phoꝝ. 2 82 A ſoꝛos qgcerrrro. Doꝛophagꝰgi.pe.coꝛ.qͥ d lapis ſic dictꝰa ſoꝛos qð eſt ſepulcrũ.⁊ phagin comedere qꝛ coꝛꝑa defũctoꝝ ↄdita in eo infra qdra/ ginta dies ↄſumunt᷑. Et ponit᷑ p ſepulcro ſimplxr. Et ꝓ eodẽ inuenit᷑ ſarcophagꝰ. vi/ dge.S. in ſarcophagugs. Doꝛops pis.ðꝛ a ſoꝛos qð eſt aceruus.Et dicunt᷑ ſoꝛopes.ceſpites. Doꝛoꝛ rorꝭ.ðꝛ a ſemen.q̃ſi ab eodẽ ſemĩe p pꝛie qdẽ ſoꝛoꝛes ſunt qᷓ hnt eundẽ patrem ſʒ diuerſas matres.Ecõtra. germane ean dem mr̃em.ſed diuerſos patres. q̃ſi ab ea/ dem matre manãtes Uel ð ſoꝛoꝛ a ſolꝰ qꝛ ſola cũ fratribo in ſoꝛte cognatiõis habeat᷑ HGSoꝛoꝛcula le.dimi.i.pua ſoꝛoꝛ. HDoꝛoꝛius a.ũ.qd ſoꝛoꝛẽ ꝑtinens.⁊ ðꝛ q ſo/ oris elfin rs relſ⸗ uncttnt lusachil he Awlenti trninde Mleſurinſ ſotnberniil geyheüdt alhrnrti Nenmſort⸗ Oneni Nncugino ſoltuna e Pmieriſort ſoscnczinnp⸗ Doblfeceftſe mn. V Se cpitale G. ſoꝛs. Hugd tna velmi Hoas daban ortulislis. Dornculalen ornlegai loltes, tr/h fumoliuidtun ls dininano. Snrnlzinſorei (Exligoniofuin Ppnincuogüe DIsr ndeo. ohontogile Mmtsröraſere Biuentinngg iioſpesent D fiſingrlanizin olanie getein ngethen hirnggöſo raton pe co⸗ lb ii,. Plaud ndeglis, Ktij hrecſt pris Dgrcinone WS Dinlnign Zrgſe Nenlrmnng⸗ Uindoe,⸗ nirteinn nend Dici l . 4 Z ð . 2* “ 8 SS ZM An . ,„„ , 2 „ꝰ 5 S ℳ„» —„ α 5 eclc roꝛ. Et bic h̊ ſoꝛoꝛi rij filiꝰ ſoꝛoꝛis.Etſo / tularꝭ nihil eſt. ĩmo dicendũ eſt ſubtelaris R roꝛia rie.filia ſoꝛoꝛis.Et ſoꝛoꝛiꝰ marit ſo H 2 onte gN Plommiign roꝛis.vel frater vxoꝛis. bee . —„. Soꝛos vel ſoꝛon.ðᷣꝛ ſepulcrũ vel arca in q̃ Opaciũ cij. ðꝛ diſtãtia vł interuallũ.vł int d. Pſobinmn moꝛtu fert᷑ vł recõdit᷑. Itẽ ſoꝛos ðꝛ acer / capedo. Iñ h̊ ſpaciolũ li.dimi.Et ſpacio / n Dd uus.⁊ acuit pent. DH ſus.a.ũ. Iñ h ſpacioſitas tat.. — Soꝛs ſoꝛt.t . qñq; ðꝛ oiecta. vt iſta vetu/ Spadix.ccis.fg. Et ſa ſpadica ce.i.palma. Ia ſcit młta de ſoꝛte.Oñq; poſſeſſio vt hie Iñn h̊ ⁊ ̊ ſpadix.i.ſubrubeꝰ.fuluꝰ.ſ.coloꝛe diaſodtage Nbietg Ei adeſnclidet⸗ ruſalẽ fuit in ſoꝛte beniamin. QOñq; ſucceſ palme.Unñ ⁊ ſpadices dicũt᷑ eqͥ palmati.i n. Uii N ſio tꝑis ex natali ↄditiõe łdiuĩa diſpoſitio eqJ fului ⁊ rubicũdi coloꝛis ſic palma.vłqͥ ciüchlassie ne. vt ibi. Cũ dies abſceſſerit. noctẽq; ſos z 4ä taſordenengt reduxerit ⁊c. Qñq; capitale vt Quicqͥdac Opado donis.ð: eunuch'. caſtratꝰ. et ðꝛ a ü Fbbeti cipit᷑ vltra ſoꝛtẽ vſura e.qñq; ðꝛ caſus.vñ ſpadix. Itẽ ⁊ ſpadões dicunt᷑ ſurculi vitiũ Grbiücköin Ouið.meta.j.Pꝛimꝰamoꝛ phebi daphne fruge carẽtes. dicti ſi ic. eo ꝙ ſint ſteriles. v? fmcen dennt peneia quã nõ ſoꝛs ignara dedit. Itẽ ſos vtqdã dicũt.ſpado ðꝛ a ſpata.i. gladio cũ Gbicreſcütt⸗ gecſtkloc titg aador. Uedometalorfen culale dinitgn 803 . 424 . „ſ. e Citnstan. 1ndete. wiors. enge kki t Gorabal lme ſoco en r. oli puu ſorr Ethoc vabügit. ul'anenanyltrid ies. veadaſcnosd „ . vmentüphopa äupisſcditt ꝛpbagin conchn itaincoinffni⸗ Etponikpſonen ennkinrcopbign 6 sqöcſtaceuns. ucs. „ miſitbeoliti ntq büteun; ECõtra. glni os antd ii Ucorſon iona ſ.. teo⸗ 4 — =ẽ⁊ — = — Se—— S= grgnuns alis diuingtio. nn ðꝛ foꝛtuna vł euentꝰ reꝝ.vñ Lucanꝰ in.j.. quo caſtraban. O miſeri ſoꝛtꝭ ꝙ nõ in punica nati ⁊c᷑. Itẽ ſoꝛs qñ q; impoꝛtat electionẽ.fᷣm qð dicit᷑ Apli fecert ſoꝛtẽ.⁊ cecidit ſoꝛs ſuꝑ matthi am. Tlñ. Soꝛs fatũ.ſoꝛs auguriũ.ſoꝛs eſt capitale. Soꝛſq; mĩſteriũ.ſucceſſio tꝑis ẽ ſoꝛs. Hug.di.qꝙ ſoꝛs ðꝛ euẽt vl ꝑs vel foꝛ tuna vel rũſum vł oꝛaculũ.qꝛ in qbuſdaʒ locis dabant᷑ ꝑ ſoꝛtes rñſa. Soꝛtialis lis. 9.t. ⁊ B le. ad ſoꝛtẽ ꝑtinens Joꝛticula le. dimi.i.ꝑua ſoꝛs. Hoꝛtilegꝰ a.ũ.pe.coꝛ.qᷣ futa legit.i.colligit ſoꝛtes. ⁊ : a ſoꝛs ⁊ lego. Clelqͥ ꝑ crcaru/ ram aliquã diuinat᷑. In hoc ſoꝛtilegiũ gij. 9 Soꝛtilegi vl ſoꝛtilegiſte ſunt qͥ ſub noie fi/ cte religionis futura pᷣdicunt. 4 2 a ſoꝛs ⁊ video. * Soſpes pitꝭ.. g.i.ſanꝰ.ſaluꝰ.ĩcolumis.ſu⸗ perſtes. ⁊ ðꝛ a ſe ⁊ ſpes.q̃ſi ſecũ hũs ſpem. e dictã di parſoꝛiũ rij.ðꝛ id cũ quo aliqͥd ſpargit. parſus a.ũ.i.diuerſis lo poſitꝰ.varius Spargen ne.F. g.i. infantie initia. diuiſus.⁊ põt eſſe nomen vel ꝑticipium. Oparte ciuitas eſt lycanie.⁊ ẽ eadẽ ciuitas ſparta vł ſparte ⁊ lacedemonia. Uñ lace/ demonij dicũt᷑ ſpartani.et ðꝛ ſparta ł ſpar te a ſparto filio phoꝛonei. Jñ ſpartanꝰ a.ũ et ̊ ſpartũ ti.genꝰ veſſcD-qð ibi factũ pꝛimo fuit.Et inde h̊ ⁊ hec ſpartiata te.patriũ ab illa ciuitate.vl ab alia vt dicũt.Et viðꝛ q; ꝓducat a ſiue penł.cũ ſit deriuatiuũ. Iteʒ ſpartũ inuenit᷑ ꝓ frutice. Bpar⸗ gis. eo .telũ ruſticũ miſſile. ⁊ ð a ſpargo 4 ſpargat᷑i.mittat᷑. VUñ ⁊ qͥdã pucꝭ ðꝛ ſparꝰ.qꝛ eiuſdem figure ſit. Dpaſmꝰ grece.latie ðꝛ ſubita ctio ꝑtium aut neruoꝝ cũ doloꝛe.quã paſſionẽ a coꝛ/ xerũt. qꝛ ĩ nobᷣ pncipatũ vigorꝭ pʒ. Iñ ſpaſmoſꝰ a.ũ.talẽ ifirmitatẽ patiẽs Et inuenit᷑ in.n.g. vñ Juuenał.Depoſitũ pata te.f. g. gladi eſt longꝰ ex vtraq; ꝑte tibi ſoſpes erit. Tñ declingtiõe eſt tm.ↄ.g. tã ĩ ſingulari qᷓ; in płali. Sʒ b ſoſpita te. ĩ ſingulariẽ ge.fe.in płali vᷣo neu.g.hñs tm̃ ntm actm̃ ⁊ vtm̃.⁊ ſic eſt heteroclitũ.etpłr ſoſpita. actõ h ſoſpita.vtõ o ſoſpita. SDoſtratꝰ ti.pe.coꝛ ꝓpꝛiũ nomen. vñ Juue nab lib.iiij. Plaudẽte ⁊ madidis qͥ cantat ſoſtrat? alis. Et.ij. Mach. iiij. Doſtrat* güt plat? eſt cypꝛis. — Seoter grecũ nomen dei eſt. interpᷣtat ſal uutoꝛ vel ſalutaris. Sotularis ri.ðꝛ a ſolea.Et inde ꝑ apoco/ pa ſotular arꝭ.n.g.⁊ coꝛ.pe.ntĩ ſicut ſpecu/ ag+gur. Iñ in doctrinali. His ſotular ſocias ſpecular bꝛeuiabit oꝛigo Etẽ ſotular genꝰ calciamẽtoꝝ.Dicũt tũ alij ꝙ ſotular yt ſo acutꝰ. vł ipſa ẽ ⁊ romphea a paſſione dicta qð pathin grece ðꝛ. Iñ ſpatariꝰ a.um.et h ſpatari rij.qͥ facit ſpatas vł vendit. Itẽ a ſpata ð ſpatata.um.ſpatam hns vł ſpata Arimatnnngs. patula le.f.g.armꝰ ðꝛ.⁊ ꝓpꝛie in pecoꝛibi. ⁊ 8 a ſpata.eo ꝙ lata ſit.Et ſpatule ramił folia vl fructꝰ palmaꝝ anteq; aperiant᷑ ad ſilitudinẽ ſpate dicũt᷑.vñ Leni.xxiij. Spa tulas palmaꝝ. Itẽ ſpatule grece.latie deli cie dicunt᷑. Et a ſpatula ðꝛ ſpatuloſus.a.ũ ⁊ ſpatulata.ũ.q inagnas ⁊ diffuſas habet ſpatulas vl delitioſus ſiue delicatꝰ*. pecies ei.i. pulcritudo vel foꝛma m qð 32 Spẽés pami digna ẽ imꝑio. Itẽ ſpẽs ꝓ pꝛie foꝛma ðꝛ.⁊ ꝓpa q̃litas q dinoſcit 4 cõ nentu accidẽtiũ ⁊ diſpoſitõe ꝑtiũ. Iteʒ ö ſpẽs reꝝ maneries ſᷣm qð ðꝛ.huiꝰſpeciei.i. homaneriei herba ẽ ĩ hoꝛto meo. Itẽ ſpẽs ↄꝛ ſubſtãtia ł eëntia. Uñ in q̃dam collecta Cõcede q̃ſumꝰvt qͥ iã te ex fide vgnouimꝰ2 vſq; ad ↄtẽplandã ſpẽʒ tue celſitudis ꝑdu camur. Itẽ ſpẽs ðꝛ qddã pᷣdicabile ĩ diale cica.Et diffinit᷑ ſic. Spẽs eſt qðᷣ pᷣdicat᷑ de plibo differẽtibo nũero ĩ eo qð qͥd. Itẽ ſpẽſ ðꝛ accidẽs ꝑtiũoꝛzonis ĩ grãmatica.Et de ſcribit᷑ ſic maxie ſ̃ᷣm qð nomis eſt accidẽs. Spes ẽ oꝛiginal diſpoſitio dictõis.ꝑ quã fit pᷣmitiui ⁊ deriuatiui diſcretio.Dꝛ etiaʒ ſpes occaſio vł cã. Iñ h̊ ⁊ ; ſpeal.⁊ G̊ le.ad ſpẽʒ ꝑtinẽs ł ſpẽʒ deſignãs.⁊ ſingłarꝭ ꝓpꝛiꝰ vnicꝰ. Iñ h ſpealitas at.⁊ ſpẽałr aduer.i. ꝑ ſpẽs. Item a ſpẽs ðꝛ ſpecioſus a.ũ.i.foꝛ⸗ moſus.pulcer. Iñ hec ſpecioſitas tatꝭ. Gpecimen inis.n.g.i.pulcritudo vel ſiłitu do.imago.ſignũ.noticia.exꝑimentũ.⁊ coꝛ. e.tam ntĩ qᷓ; giti. pecificus a.ſ.i.ſpẽalis.diuiſus.vel faci/ ens ſpeciem. Ppeciuncula le. dimi.i. pua ſpẽs. . Poecula le.f.g.altꝰ locꝰqptꝰad circũſpiciẽ dum.ſicut hũt cuſtodes muroꝝ ⁊ vinearũ æt ðᷣꝛ a ſpecio ò.qð eſt ↄſiderare. pecular vl h̊ ſpeculare ri.locꝰ altꝰ vñ qͥs ſpeculari pᷣt. Uñ feneſtre ⁊ vehicula ð qͥb ſpeculamur.ſpecularia dicũt᷑.vñ Augꝰ in q̃dã ᷣmone.Solłradiꝰpenetrat ſpecular. nec cũ ingredit᷑ violat.nec cũ egredit᷑ diſſi at. qꝛ ⁊ ĩ igreſſuꝛ egreſſu eꝰſpecular ĩtegꝝ pecularꝭ rꝭ. ↄ.t.⁊ H re.i.illuſtrꝭ ꝑſeuerat vłl ad ſpeculã ꝑtinẽs.vl habil ⁊ aptus ad Geenlandi ⁊ ðꝛ a ſpecula vł ſpeculoꝛ arꝭ. peculũ li.n.g.ðᷣꝛ a ſpecio cꝭ.qꝛ ibi femina pẽm ſui vultꝰ ↄſiderat.vel ðꝛ a ſplendẽdo qꝛ ſplendoꝛẽ reddiitt. pecꝰci.m.g.⁊ hec ſpecꝰus.ui.⁊ h̊ͥ ſpecus. Opecꝰeſt altꝰ locꝰ ſupꝛa tram ꝑ quẽ dncit᷑ corꝭ.⁊ h̊ ſpecũ ci.⁊ Hq̊ ſpecu.ĩdecli. ſinglłari oĩa ĩ eodẽ ſenſu.ſʒ foſia facta ſub tra q ꝓſpi cipᷣt.q̃ ⁊ antꝝ ðꝛ.⁊ ſpeleũ⁊ ſpelũca.Sʒ an trũ⁊ ſpeleũ grece latie ſpelũca.ſ.locꝰↄcauꝰ rupeſↄcaua.Et no.qꝙ a ſpeleũ deriuat᷑ ſpe lunca.Et deberẽt ſpecꝰcus.vl ſpecu face/ re dtm ⁊ ablim̃ plurales in ib.tñ vſualiter faciũt in vbo.vt ſpecubo. aqua.ff. de riuis.l.j.S.ſpecꝰ. Itẽ ponit᷑ pꝛo * ſoſſa q̃ colligit᷑ aqua.⁊ ẽampla ⁊ rotunda. pig vpol in eudagelio legit. Unguentũ ſpicatũ qͥd ðᷣ . f de aqua plu.arcen.l.ſupꝛa iter. Opectacula ſunt q fint in locovbi ludebãt ð comedi ⁊ tragedi.vt dicũt greci.Et hab — in aut.de ↄſulib⸗ cphera re.i.rotũditas.ſiue coꝛpꝰex oĩ ꝑte rotũdũ.⁊ ẽ ſpera manẽte diametro ↄtinua circa ipſuʒ ſemicirculi circũductio. Et ðꝛ ſphera q̃ſi circulꝰ rotũdꝰ. Uñ ⁊ rotũdiitaas mũdi ðᷣ ſphera mũdi.qꝛ eiꝰ ſpẽs ĩ rotũdũ foꝛmata ẽ.Et qͥcqͥd rotũdũ ⁊ volubileẽ ðꝛ ſpera.a volubilitate ⁊ rotũditate.vt pileqͥ bus ludunt infantes. Iñ ſphericꝰ a.ũ.i.ro tũdꝰ⁊ ſolidꝰad modũ ſphere.Et vt di. Iſi do. Sphera celi ẽ ſpẽs q̃dã ĩ rotũdum foꝛ mata.c& centrũ t᷑ra ẽ ex oĩbo ꝑtibo eq̃lit᷑ con cluſa. Sphera iſta ab oꝛiẽte ⁊ occidenteſe mel in die ⁊ nocte vᷣtit᷑.⁊ tãta celeritate ðꝛ currere vt niſi aduerſus pᷣcipitẽ eiꝰ curſuʒ gſtra currerẽt qᷓ̃ eã remoꝛarẽt᷑.mũdi ruinã faceret. Iñ ſperula le.dimi.i.ꝑua ſphera. puus circulꝰ.ꝑua rotũditaſ.Eſt etiã oꝛna mentũ candelabꝛox.vł pomũ candelabꝛi „ in modũ ſphere rotũdum. perma at.i.ſemen. ꝓpꝛie aĩalium.,. permologꝰ gi.pe.coꝛ.i.ſeminiuerbiꝰ.Et Aggiectiue p̃t declinari ſpermologꝰ.a.‚um.e Opernax cis.o.g.qͥ frequent᷑ alios ſpernit Iñn ſpernacitas tatis.⁊ ſpernaculꝰ a.ũ.pe. coꝛ.i.qaliqᷓntulum ſpernaxr. J pes ſpei.f.g.ðꝛ a ſpero ras.Et ðꝛ ſpes qi pes.eo qꝙ ſis pes ꝓgrediẽdi.⁊ ẽ etymo. ñn ecõtrario ðꝛ deſperatio.Deeſt eĩ pes nilła/ q; ꝓgrediẽdi facultas eſt.qꝛ dũ qͥſq; pctm̃ qmat futazʒ glłaʒ ñ ſperat.Et caret gtõ dtõ ⁊ abltõ plłibo m vſũ. Inuenit᷑ tñ ſpeb. vñ ij. mach.vij. HNoli fruſtra extolli vanis ſpe bus.Et no.ꝙ ſpes ẽ certa expectatio futu/ re btitudinis veniẽs ex dei gra.⁊ ex meritꝭ pᷣcedentibo. Sine meritꝭ ei aliqͥd ſperareñ eſt ſpes.ſed pᷣſumptio dici põt.Et ſcias q; ſpes ſᷣm qð eſt paſſio nõ eſt vtus.ſʒ km qð eſt in appetitu intellectiue ꝑtis. Dpica ce.f.g.ð⁊ a ſpecio cꝭ.qꝛ de ſtipula ꝓſi lit ⁊ aparet. Ul ſpica ðꝛ q̃ſi ſpherica.qꝛ ro tũda ẽ. Et ſpica de maturꝭ frugiba ðꝛ abu ſiue. Nã ꝓpꝛie ſpica ẽ cũ ꝑ culmi folliculuʒ i.extremũ tumoꝛem culme ariſte adhucte nues ĩ modũ ſpiculi ꝗaparẽt. Uñ ⁊ ſagitte ⁊ lancee bꝛeues dicũt᷑ ſpicula.a ſpicaꝝ ſiei tudine. Iñ ſpicoſus a.ũ.i.plenꝰ ⁊ abũdãs ſpicꝭ. In h ſpicoſitas aᷣ. ſpicaꝝ plenitudo abũdãtia. Itẽ a ſpica ðꝛ ſpicat a.ũ.i.ſpi / cam hñs ł ſpicꝭ oꝛnatꝰ łex ſpic ↄpoſitꝰ.ſiẽ ſpicis aromatum fuit factum. MVuuliledin SMatomai . ſal edini alliittüne uniguit annno HD tenſ iconüm⸗ Vledſtanal. nmnefgoͦ⸗ (pimͤſpüci Fſpivoſsl clino tut. Ne⸗ cowiſpineaet nishha rſoine curi dor iſcdi⸗ Gotpduſhi Grenoualiadeb Shinare,gn gappitiguns Spiniterarde Opinigenane⸗ pinterindecl lgwlarmnla⸗ pinterculül nulentiane. OPpn? nifarb⸗ ulge pcevlerit. Spinregaran cun Diefevol lunaol ſpiredicnt lpkſorregein iſcahonom hinatiladtr bimi Vür Apaneßtſonin nANgcothe, n Piran Pirmoꝛorsm itit,s nl d ſalpiro oef nope. Priſcian Wnertſoifo ms. lsemn qnq dꝛ ſioitlterclin Hin ngzder papiliagnent iulinmni, Pleznte; vitifi inam e grnttonnin, e Rennon idürpolcbiez btütar iſpbernin dben Ennin däirorüicune oihrichte Nrictetoccidee Ttätacclenunt s5cipiticßn orarik müdifni dimii pna ſn iditat Ckenicn Kpomücanscan lun. Prieaiali. imininerdi⸗ ipomolgaln Onentslios ent Hemacuaie 2 s Etor ſpesi iriama ecteiwnliy rdĩ c;am Etcaretgodto nit ſſpe ñ molivanisſpe cchecntofutu/ a GFaactmar ianisdſpergre, ciot Etſense ch ſtnshfn egtis „ dok deſthuie riſiſpbenczen un fugnoni i paumifeln nimeanirichlen are Uenn ſpienli n iglenittl S= S 4 7. D .* 1 Oolcula le.dimi.a ſpica.i.pna ſpica. Et ſpiculũ li.telũ vel ſagitta.vł bꝛeuis lancea ł iaculũ.qꝛ ad inſtar ſpiceacuit. Opiculatoꝛ orꝭ.i.carnifexqͥ poꝛtat ſpiculũ ad occidendũ.⁊ ðꝛ a ſpiculo. pidromũ mi.loc poſt domũ ſecret⸗ ſicut ad reqͥ ſita nat᷑e. Idẽ ðꝛ hypodromꝰ. Opina ne.f. g. ðꝛ a ſpica ꝓpt᷑ acuitatẽ. ãt ðꝛ ſpina q̃ſi pũgẽdo ſangnẽ trahẽs.etv.eſt Iñ ſpiuoſus a.ũ.i.ſpinis plenꝰ. Iñ hᷣ ſpi/ noſitas tatꝭ. Itẽ a ſpina ðꝛ h̊ ſpinetũ ti.lo/ cus vbi ſpine creſcũt.Et ſpineꝰ a.ũ.i.ð ſpi nis factꝰ.vt ſpinea coꝛona. Itẽ ſpina ẽ iun ctura doꝛſi.ſic dicta.qꝛ hẽat radiolos acu tos.⁊ ꝓdu.ſpi. Uñ. Spinis ⁊ tribuł pur/ gre noualia debet. Qui ſeritꝛc̃. pinaxcj.f. g.tabula phoꝝ q̃ ⁊ pinax ðꝛ in qua phᷣi figuras faciũt ĩ ſupoſito puluere Dpiniter a.ũ.pe.coꝛ.ferens ſpinas. Dpinigena ne...g.i.de ſpinis genitꝰ. pinter indecli.n.g.vł ſpinter erꝭ.i.phibu la vel armilla.⁊ coꝛ.pe.gti. pinterculũ li. dimi.i.ꝑuũ ſpint᷑. pinula le.dimi.i.pua ſpina. oinulentꝰ a.ũ.i.plenꝰ ſpinis. Iñ hec ſpi/ nulentia tie. Opinꝰ ni.f.g.arboꝛ pꝛunoꝝ qð quidam in maſ. ge. ꝓptulerũt. Opira re.f.g.circulꝰ nõ rediẽs ad idem pũ ctum. UVñ ⁊ reuolutões ſerpentiũ ⁊ funiũ in naui.ſpire dicũt᷑. Et ipſi funes nautaꝝ dicunt᷑ ſpire.qꝛ in ſpirꝭ recolligunt᷑.vel di/ cunt᷑ ſic.a ſparto vñ fiunt. Spiraculũ li.aditvł foꝛamẽ vl aliqd alið p qð ſpirat᷑. Uñ ⁊ ſpiracula dicunt᷑oĩa lo/ ca ꝑ quep̃t ferri ſpũs.q̃ greci vocant paro nia vl acarothea. Et ſpiracula dicũt᷑ loca que terra ſpiramen edit. piratoꝛ oꝛis.m.g.qͥ ſpirat. piritꝰ. us.ui.i.flatꝰ vel angelus vl aĩa.et ðᷣꝛa ſpiro.ras.qꝛ facit ſpirare.vel qꝛ ſpirat in coꝛꝑe.Pꝛiſcianꝰaũt viðꝛ velle ꝙ a ſpũs deriuet᷑ ſpiro.ras. Spũs aũt multipłr ðꝛ Spũs em̃ qñq; ðꝛ aĩa. vñ Matth. xxvij. vausaut lke⸗ clamãs voce magna emiſit pũm. Qñnq; ðꝛ ratio. Unð ad Gal.v. Ca ro ↄcupiſcit aduerſus ſpm̃. Qñq; ðꝛ ſpũa lis intelligentia. Uñ.ij. Coꝝ.iij. Cra occi dit.ſpũs auteʒ viuificat.Qñq; reſpirandi actio. Unde Hypocras. Si ſpũs freq̃ns ſit. ſiet doloꝛem ⁊c̃. Et Ecẽs.iij. Similit ſpirant omnia. Itẽ vnus ſpüs eſt omnib Dñq; ðꝛ ventus.vnde Geñ.viij. Adduxit ſpũm ſuꝑ terrã.OQñq; ðꝛ iravł indignatio vnde Beñ.vj. Non ꝑmanebit ſpũs meus in homine. Qñnq; ðꝛ ſuꝑbia. Unde Ecẽcs. x. Si ſpũs poteſtatem habentis aſcende/ rit ſuꝑ te.locum tuum nõ dimiſerꝭ.Qñqʒ dicit ſpũſſanctus.vñ Matth.iiij. Ductus eſt ieſus in deſertum a ſpiritu ⁊c̃. Et nota Michee.ij. ſuꝑ illuʒ textũ. Utinam nõ eſſem vir habens ſpiritum.dicit glo. ¶bi cunq; in nouo vel veteri teſtamento ſpiri -/ tus ſine additamento ponit᷑.in bona parte accipitur. Quãdoq; dicit᷑ ſpiritus hbomo. vnde in Pſalmo de homine dicit᷑. Spiri/ tus vadens ⁊ non rediens. Qñq; idem eſt quod vita.vnde Job.xvij. Spirit meus attenuabitur ⁊c̃.Et ſpiritus⁊ angelus ali quãdo ſumunt᷑ ꝓ eodem. Unde pᷣs. Qui facit angelos ſuos ſpiritus.ſed tñ differũt quia ſpus dicit᷑ m eſſentiam ſiue naturaz put aſſiſtit in pᷣſentia dei.ſʒ angelus inqn/ tum miſtrat.miſſus ad inferioꝛa.qꝛ ange/ lus interpᷣtat᷑ nunciꝰ. Et ſ̃ᷣm Iſið.omnis ſubſtãtia incoꝛpoꝛea ðꝛ ſpũs.ſiue ſit bonꝰöv ſine malus.ſiue angelus vl diabolus. JItẽ a ſpũuũs ðᷣ h̊ et ̊ ſpualis.⁊ G le.i.ad ſpũm ꝑ tinens. Etꝑ ſyncopã ðᷣꝛ h̊ ⁊ ̊ ſpiritalis.et hoc le. Iñ ſpiritalit᷑. Et licet videant᷑ ideʒ ſignificare.tñ differunt.qꝛ ſpũalia ad ſpiri tum beinegrgenerali ſiue ad bonum ſiune Sz ſpiritalia ſunt bona se ſpe ota ſpũſſanctꝰ qñ eſt vna dictio ðꝛ de tertia ꝑ/ ſona ĩ trinitate.ſed qñ ſunt due ꝑtes ſpũs ad maluz. ſu 1 ctant ad ſalutem ⁊ ad vitã eternã. ſanctus ðᷣꝛ de ſpũ cuiuſtlibet viri iuſti. Spiſſus.a.um. dicit cõpactioneʒ in coꝛꝑe ſolido ⁊ continuo.ſ.ferro lapide.vel etiam in liquidis.vt lacte.melle.incauſto. Sed denſum in coꝛꝑe raro et diſcreto.vt ĩ luco nemoꝛe ſilua. Uñ. Spiſſuʒ de toto ſolildo dicet ac illud. Denſum dicat᷑ vbilocꝰ opa cus habek. M Splen.nis.m.g.eſt ddã inteſtinũ aĩalis a ſus.⁊ ðꝛ a ſupplem̃to exↄtraria pte iecoꝛis ne vacua exiſteret. Iñ ſpleneti cus.a.ũ.i.ad ſplenẽ ꝑtinens.vel qͥ patit᷑ in ſplene. Clñ in Gꝛeciſmo ðꝛ.Coꝛ ſapit.pul mo loquit᷑.fel cõmouet iram. Splen ride „ 7 qͥ ꝓuenit ri re facit cogit amare iecur. Solendidulus.a.ũi.aliquantulum ſplen didus. Splendificꝰ.a.ũ.pe coꝛ.⁊ ſplendificẽs.tis. oĩs ge. in eodem ſenſu a ſplendeo. JIñ ſplẽ· 64 dificentia tie.i.claritas. ctꝰ emphyteoticꝰ ⁊ ſpõſalitia largitas.vt in.S.ius aũt gentiũ.inſti.de in.na.gen.⁊ ci ui.in glo. ſuꝑ ᷣbo pone. ”slõäs um. ſerpentũ ⁊ loꝛice. Jñ ſquamatꝰ.a.ũ.i. ſquamis abũdãs.Et hec ſquamata te.lo/ olẽdona ne.i.gladiꝰ.et ðꝛ a ſplẽdeo des. lale.dimi.i.pua ſpuma. “ gucnnge⸗ Hſplendeat. Spügig gie. 1. g. d: a ſpuma. eo e ex ſpvuma göefſenan Opoletũ ti.pe. p.quedam ciuitas. Jñ ſpo/ fiat.vel a fingere qð eſt nitidare.qꝛ aptaẽ clinaribſna letanus aum. AAdtergendun. Gi Saen Opoliatoꝛiũ rij.n.g.locꝰ ſpoliandi purcicia cie.f.g.i.ĩmũdicia.feditas. hearbon E poliũ lij.i.rapina. Et ſũt ſpolia puatoꝛũ ypurcꝰa.ũ.i.turpis.feditꝰ.ĩmũdus.⁊ ðꝛa A Ct fruct exuuie ducũ⁊ diuitũ. Iñ h̊ ſpoliariũ rij.l0o ſpuo ſpuis.q̃ſi ſputũ ſcreans vł ꝓuocans Sndii n ol cus vbi ſpolia reponũt᷑.vł exterioꝛ balneo xl qſi ſpuere cogẽs.ł q̃ſi ſine puritate.Uñ innninids⸗ xum celluluaaa. ſpurcꝰnõ tm̃ impurꝰ ſed ctiã ſeuus ðdꝛ. leicicäfen poliatio onis.eſt a poſſeſſione rei imobi Opuridicꝰ a. ũ.pe.coꝛ.i.imũda dicens. oonbelmn⸗ lis violenta ⁊ iniurioſa deiectio.vł rei mo purificꝰa.ũ.i.ĩmũda faciees. paſostcrbi bilis ablatio ſpuriꝰ rij. m. g. ⁊ hec ſpuria rie.qͥ vel q̃ ge/ luconign ponda de ꝓs lectuli vł ſcrinij. Iñ hic et nitꝰvl genita de nobili matre eſt.⁊ ignobi iilun hec ſpondalł.⁊ G le ad ſpondam ꝑtinẽes. li patre. Itẽ ſpuri patre ĩcerto ⁊ matre vVvy/ Samiinins ponſus ſi. m.g. ⁊ hec ſpõſa ſe.dicũt᷑a ſpõ/ gua genit appellat᷑q̃ſi t̃ ſpurce vel ſpurij töſtti deo des. Nã olum ſpõſoꝛes ſibijnuicẽ mit/ filiꝰ.qꝛ muliebꝛẽ naturã ſouriũ veteresvo nmmn i tebãt cautões.in qͥb ſpõdebãt ſe inuicẽ cõ cabãt.Uñ ⁊ hiqͥ nõ ſunt ð legitimo matri in Etſugin ſentire ĩ iura mr̃imonij. ⁊ fideiuſſoꝛes da/ monio.matrẽ poti qᷓ; pꝛeʒ ſequunt᷑. Et ðꝛ wnde noo bãt. Iñ admiſſuʒ ẽ vt ſpõſum dicamꝰvirũ ſpurbãſi imũdus ⁊ extra puritatẽ poſitus Eun delne a ſpodedo. ? ſpo az ſilr. Ergo ſpoͤſus ẽ. nö Afi ſpuriꝰ a.ii. ignobilis ? degenerane. Znmii qꝛ ꝓmittit.ſʒ qꝛ ſpõdet ⁊ ſponſiones dateet nde Sap̃ᷣ.iiij. Spuria vitulamina nj⸗ Rnsdi vult. In h ⁊ hec ſpõſal.⁊ h̊ le.ad ſpõſuʒ vy dabüũt radices altas.i.degenerantia.⁊ nõ bnc dc ppõſam ꝑtinens. Iñ ſponſalia dicunt᷑q in naturaililleeg. cade Dotem dank. vl a viro vel a fee. putuz ti.n.g.i.ſaliua.⁊ ðꝛ a ſvſuo. guß . Spoõſalia ſt᷑ futuraꝝ nuptiaꝝ ↄuentio ⁊ re/ R.anee “ Eeran/ pmiſſio ff. eti.. ?.xxx. q. v. noſtratess. ante gea Opõſalitia largitas ðꝛ qð dat ſpõſus ſpon ¶ Oqualidus a.ũ.i.aſper.ſoꝛdidꝰ. Iñ ſquali nenſ, e ſe ſine aio tñ recõpẽſandi ſʒ oĩno gtꝭ ył ecõ Adulus a.ũ.i.aliqntulũ ſqualidus. ncc 3 ga uerſo. ⁊ iſta donatio ðꝛ ctꝰ iure ciuili. Et Gaqualoꝛ orꝭ.m.g.i aſperitas.pollutio.ſoꝛ 4 nig ſelccnit illoꝝ ſũt qᷓ̃ttuoꝛ.ſ.ſtipulatio.lr̃aꝝ obligatõ didatio.⁊ ðꝛ a ſqualeoles. Neuir ſin 8. vt Paquama me. f. g. ð a ſqualeo es.⁊ eſt piſci ſoog n ,ano, Waigaſtannun Ahebtineſigt Pwanlokoin ö Oponſoꝛ ori.i.fideiuſſoꝛ vł pmiſſoꝛ. Uvñ ĩ rica ferrea ex laminis ferreis vlł eneis ↄca H epla ad Heb. vij. Intantum meliorꝭ teſta tenata ad modum ſquame piſcis.⁊ ex ipſo nnt Seäſte menti ſponſoꝛ factꝰeſt Jeſus. ſplendoꝛe ſquamaꝝ ⁊ ſil itudine eſt dicta. itiggannd Opontanea.ũ.i.voluntariꝰ. Sauamula le. dimi.i.pua ſquama. müönn poꝛta te.q̊ddã genꝰ vaſis iũceũ vł vgeũ. Squaroſꝰ.a.ũ.i.qſper.ł ineqlis.⁊ ðꝛ luua· ſſccidun. Ien Inñ h ſpoꝛtula le.⁊ ſpoꝛtella le.dimi. Itẽa roſus ſqualoꝛe vl ſquamis coꝛroſus Pebſänſinock * ſſpoꝛta ðᷣ ſpoꝛtariꝰ rij.qͥ ſpoꝛtas fac.⁊ ſpoꝛ Squarꝰ ri.m.g.qdã piſcis.⁊ ðꝛ a ſquama Ehopnian iariꝰ q. um ad ſpoꝛtã ꝑtinñs. ꝗa quamis acut' ſit. Uñ ⁊ eiꝰ cute lignuʒ IIſognuelnne⸗ OSopoꝛtule ſt᷑ ſalaria aparitoꝝ.vł m Azo. poliluu. wrnng C. e.ti.foꝛte apparitoꝛes iſta nõ ſibi ſʒ p fij / Squilla genꝰ eſt piſcis delicati.qð vulgo Meopengevan ipſolct e ſco recipiebãt.⁊ illa reponebãt᷑ in ſpoꝛta.ł Mm Hbtfodechng⸗ in aliq̊ ſiłi vaſe vł coꝛbe.in q̃ ↄſueuer̃t aliq̃ poꝛtari.⁊ ita ſub tuta cuſtodia fiſco ↄſerua W . otxinrairt bant᷑.⁊ ſic ↄtinẽtia ponũt᷑ p ↄtent.vt.C.ðᷣ Stabilis..t.⁊ G le.i.firmus.ĩmobilis.Iñ unminſoniaa ſpoꝛ. ⁊. S.l. iij. in rab. S H̊ͥ ſtabilitas atꝭ.i.firmitas.imobilitas. lcgangrerdn ð8 lata. T õ ℳ puma me.Fſ.g.ðꝛ a ſpuo ſpuis.qꝛ ſpuit᷑i. Stabulum li.n.g.ðꝛ ſtatio boũ.a ſto ſsgs. ölkenctiopid⸗ extra pijcit᷑. Doꝛdes em̃ eſt vndaꝝ. C¶lñ et Inñ ſtabulariꝰ a.ũ.ad ſtabulũ ꝑtinens.Et (Dnnninſfnll, muſtum? ea q colligunt᷑ ſpyuma mundant hſtabulariꝰ rij.ſtabuli cuſtos vel equowu er⸗ Woche Ita di. Jlið.ety. xiij.vbi agit ð abyſſo. Int cuſtos ſiue ductoꝛ.Uel ſtabulariꝰ ðꝛ qͥ ſia ſcgrne en ſpumoſus a. um.i.plenus ſpuma.⁊? ſpumu bulum.i.domum cõmodda–u.. tnennen 4 . Enimat tuit iniütae. ſreansrl n — daü ſauns la ſaciis Purunezti limaneckrn Meicenotdm ſitiſpunentir mriſounidane funtölegtimnm Spiczſeunntde. cwrapuntatigan moollis: degenm Sin vininine 8 degcherana n ntra.n. hoNie Jil nalidns. nas volno n . mlewcs telpiſi Biſgnanata . ccſqvamatatelo mmres W eheis7 mmepiſcs derihe ſirndineeſt dicckh guaſqpams. Erk imecſisadeſan vamis coroſus pics 10ralln. Drchaurieß cs deien⸗ n. arnnsinilli) minsinplin 8 rſnooi iin⸗ udftblliginne buli auſoe! Ptr „aſabuien d cömnoonn = ſiſinegenn. Nlinäcnden. unn egnh PBiacten geneſt pcioſe reſine. vel incenſuz qð expᷣſſura manat.⁊ indecli.Põt etiã de/ clinari hᷣ ſtacte. hꝰ ſtactes. Et vt dicũt qui dã. Stacten idẽ eſt d mirrha ł! gutta mir rhe arborꝭ Eteſt grecũ.ſᷣm ãt Papᷣ. Sta ccen. eſt fructꝰ? cinnamomi. * 72 Stadiũ dij.octaua ꝑs miliarij.q̊ vtũgre ci in mẽtiedis viaꝝ ſpacijs.actoꝛe Hercu le qͥ cũ eet foꝛtiſſimus ⁊ nimij roboꝛis fert vno anhelitu centũ vigintiqnq; cucuriſſe paſſus.⁊ qꝛ ibi finẽ curredi ſecit.ſtadiuʒa ſtando nũcupatũ eſt. In h̊ ſtadiolũ li.di/ mi.i.puum ſtadium. — 7 Stagnũ ni.n. g.eſt aqᷓ ſtãs artificial piſces hñs. 2 ð ſtagnũ ab eo qpᷣ aqua ibi ſtet nec diſcurrat. Iñ ſtagneꝰ.a. ũ. ? ſtagnoſus.a. um. Et ſtagnariꝰa. um. ad ſtagnũ ꝑtinens vel in ſtagno oaua12ns. Dtauros interptat᷑ cruux. Stamen inis.filũ tele.ſ.oꝛditura.⁊ ðꝛ a ſto ſtas.qꝛ ſtãtes ſolebãt texere.⁊ tela erecta ſo lebat diſponi ſurſum pendẽs de trabe. Iñ ſtamineꝰ.a.ũ.⁊ coꝛ.ſta. Gtannũ ni.eſt ddã genꝰ metalli.⁊ a q̊/ dam greco.ſ.ſtanatos.qð ẽ ſepans ⁊ ſecer nẽs. Mixta em̃ ⁊ adulterata int᷑ ſe ꝑ ignez metalla diſſociat. ⁊ ab auroꝛ argento.es plũbũq; ſecernit. Alia qz metalla ab igne defendit. Iñ ſtanea.ũ.de ſtãno exñs.⁊ ſtã noſus a.n.i.ſtãno plenꝰ? abũdãs.⁊ ſtanna riꝰa.ũ.ad ſtannũ ꝑtinẽsvl in ſtano oꝑans Et h̊ ⁊ ſtanẽſis.⁊ ̊ ſe.Et ſcribit᷑ ſtannuʒ ꝓ metallo.⁊ oĩa pᷣdicta ab eodẽ veniẽtia ꝑ — geminũ n. Sed ſtagnũ ꝓ aq.ſcribidz ꝑg. Unñ. Stãs qqua dat ſtagnu.ſpẽſq; metal lica ſtannũ B erine Pin vt n. gemina re ſecũdum. Itẽ in Bꝛeciſmo ðꝛ. Eſt eris ſpẽs ſtãnũ.ſtans eſt aã ſtagnũ. . duplici ſcribas pmũ.cuin gq; ſecüudum. Dtaſis grece.latine ðꝛ ſtans vel ſtatꝰ. Stater terꝭ.m. g. qddã pondus.i.medietas vncie appendẽs aureos tres.⁊ ðꝛ a ſto ſtas eo ꝙ tribo ſolidis ſtet. Jñ h̊ ſtatera re.pon dus hñs dꝛachmas qttuoꝛ.que ſt᷑ ſcrupu li duodecim⁊ pẽſat ſolidos tres. Itẽ ſtate/ ra ðꝛ trutina.i.ptica ex trãſuerſo ĩ libꝛa po ſita. ſic dicta.qꝛ ex duab ſtatera lancibus⁊ vno ſtilo medio pẽdeat ⁊ ſtet.Et ſtatera ðꝛ ſepe totum inſtrm illud. coꝛ. pe. gti. ſtater väynde Match. debet coꝛ. Inuenies in oꝛe piſcis ſtaterẽ. Sʒ ſtatera re.pe.p. Uñ qui dam. Sepe minꝰ ſtatere. lanx cõtinet am/ pla ſtatere. Et in Hꝛeciſmo ðꝛ. Libꝛa ſta⸗ Dtatio onis.f.g. ðꝛ locꝰ vbi naues adi tera. ſtater eſt qd libꝛa? in ilae.. pus ſtant. ⁊ za ſto ſtas. Sʒ poꝛt?eſt natu ralis ⁊ ꝑpetuꝰ. Itẽ ſtatio ðꝛ vita pñs.qꝛ H ad tempꝰ ſtamꝰ.qꝛ ſᷣm apłm. Nõ em habe mus h̊ manentẽ ciuitatẽ ⁊c. Iñ h ſtatiũncu la le.ↄimi.⁊ ſtationarius a.ũ.⁊ ſtatiuꝰ a.ũ. in eodem ſeniu. Iteʒ ſtatio ðꝛ vbi ſtat vnꝰ exercitus ↄgregatus. Uñn.j. Regum. xiiij. Ueni ⁊ tranſeamus ad ſtationem philiſti noꝝ. Uñ.Eſt ſtatio vita.ſtatio poꝛtus ſtak/ giumq;. aIIO0. Ni. ari p5 ie — —— Otationarij dicũt᷑ milites qͥ vt alicui tene ant ſtationẽ ſũt ↄſtituti.Pñt etdici libꝛoꝝ venditoꝛes.qꝛ ſtationẽ faciũt p libꝛis ven dendis. Itẽ dicunt᷑ elemoſynaꝝqueſtoꝛes vt ĩ.c.cũ ex eo.de pe.⁊ re.vbi ꝓhibet᷑talibꝰ pᷣdicare.Et ponit᷑ ibi foꝛma de vᷣboad vᷣ/ bum eoꝝ que tales dicere vñt po. tatua tue.imago ſimulacrũ.⁊ ðꝛ a ſto as eo ꝙ repᷣſentet ſtatũ alicuiꝰ. — *„ tatuariꝰ a.ũ.ad ſtatuã ꝑtinens.⁊ ðꝛ a ſta tua. Et h̊ ſtatuariꝰ rij.q ſtatuas fac. Et G ſtatuariũ.candela cũ q̃ ſtatua cingit᷑ ⁊ cir/ cundat᷑.vl crux vel altare. vnde.Zach.xj. ꝛoijce illos ad ſtatnnarfuiũn. tatura re.i.ſtatꝰ hoĩs.ſ.eiꝰ magnitudo.⁊ ſtatura ðᷣꝛ poſt iactũ lapidis in aquam vn circuli fiut in aqua redit ipſaque.Unð Lucanꝰ Et ſtatura redit.Põt etiã hic eſſe ticipium. ä ä tatꝰa. ũ.pticipium eſt de ſto ſtas. Quidã tñ dicunt eſſe ſyncopatũ.a ſtatutꝰ. Iñ ſta tus us.ui.ſubſtantiue ðᷣꝛ. = tatꝰ eſt ↄditio hoĩs in qua vt plurimũ pᷣt vtait Plao=. Dtatꝰ liber.eſt libtas ↄceſſa ſub ↄditõe.vt dicẽdo.Lego ſᷣuo meo libertateʒ ſi nauis er aſia venerit.l.j.de vᷣ.obil. Statutũ ẽ ius ab hoĩe poſitũ vł diſpoſitio ex q̃ ius ꝓducit᷑.inſti.de iu.na.gen.⁊ ci. tenopatia.ðꝛ aſtrictũ coꝛpꝰ qð nec in ſu doꝛe relaxat᷑. s . Stella le. f. g. ꝛ a ſto as. qꝛ videt᷑ ſtare. Et m b̊ ſtelle dicunt᷑ pꝛie q̃ ſr in firmamẽto. Et no.qꝙ ſtella ðꝛ qlibʒ ſingularꝭ. Sidus vo pluriũ ſtellaꝝ collectio.Aſtrũ grandis ſtella v! grande ſidus. Sed hec noĩa ſepe cõfundunt᷑ apud autoꝛes. Iñ hec ſtellula le. dimi.i.pua ſtella.Et ſtelleus a.ũ.i.clarꝰ vel ad ſtellam ꝑtinens. Et ſtellatus a. um. .i. ſtellis cirxcũdatus.vel ad modũ ſtellarũ depics. Stellio onis m. g reptile ſile lacerte et ꝛa ſtella. qꝛ d epiciꝰ eſt qbuſdã macuł ad mo/ dum ſtellaꝝ. Un qͥdã Stellio nocte micat ſoꝛdẽs in luce diei. Otellio et ↄꝛ qͥ aio incõſtãs ⁊ variꝰ eſt vᷣbo vł facto.vl qͥ rem aliqua obligauit alicui⁊ deinde ĩpignerat alij nõ facta mẽtione de pmo.Et generalłr qð in crimĩalibo cauſis 8 dolus.in ciuilib ðꝛ ſtellionatꝰ. Otellionatꝰ a.ũ.i.variꝰ.fraudulentꝰ.verſi/ pellis.malefactoꝛ.⁊ ðꝛ a ſtellio. Et h̊ ſtelli onatus.us.ui.i.maleficium. fraudulentia Otema atꝭ.n.g.i.nobilitas.vł oꝛdo imagi/ num nobiliũ.vel honoꝛ vl dignitas vl co rona vł oꝛnamẽetũ. vñ Juuenal. Stema ta qͥd faciũt. Stemata dicunt᷑ et ramuſcu li qs faciũt in genere.cũ genꝰ cognationũ artiũt. ſicut ille pz. ille auꝰ.ille pauus ⁊c̃. Otematon.tumoꝛ mollis carnis. temon eſt litus anguſtum. Itephanus ni.grece interpᷣtat᷑ coꝛona.ſed hebꝛaice noꝛma. Fuit vᷣo coꝛona.i.pncipi um martyrũ ĩ nouo teſtamẽto.ſicut Abel in veteri. Uñ ⁊ ꝓpthomartyr ðꝛ. Fuit eniʒ noꝛma.i.exemplar ł regula alijs patiendi. tera re.f.g.ðꝛ pellicula in q puer inoluit moꝛat᷑.vñ Macrobius.Stere ſi ſubdit herba deſiccabit eã Inñ ſtericꝰa.ũ.ad ſterã tinẽs vel in ſtera patiẽs⁊ infirmatꝰ*. tercꝰ coꝛis.n.g.a ſterno nis.qꝛ ſternit᷑ in agris. vel qꝛ extergi optet q cqͥd in ciuitate ſoꝛdidũ redũdat. Uł qð veriꝰeſt. Stercꝰ ðꝛ a ſterten. q ⁊ ſtercutiꝰ dictꝰ eſt.qꝛ pᷣmus ſtercoꝛandi agri rõneʒ induxit in italia.vñ et fimus ðꝛ.qꝛ fiat mus.i.ſtercus. Iñ ſter/ coꝛeus a.um. Et ſtercoꝛoſus a.ũ.i.ſterco/ re plenꝰ ⁊ inquinatus. Oteril.lis.ↄ.t.⁊ H le.pe.coꝛ.i.infructuoſus infecũdus.nihil aptꝰgignere. Iñ hec ſteri litas tat.i.infructuoſitas.infecũditas. ternax cis.o.g.qui facile ⁊ ſepe ſternitur „ vel ſternit. ternium nij.n.g. locꝰ aptꝰ ad ſternendũ. Oternon onis.ðꝛ miles ad militiã cinctus Dternutatio onis. eſt cũ inflatio a pectoꝛe exurgit.q̃ᷓ cũ aptos ad emanandũ poꝛos nõ inuenit.cerebꝝ tangit.⁊ ↄgeſta ꝑ nares exiens.totũ caput ptinus = ta dicit Bꝛego.iĩ glo.ſuꝑ illud Job.xlj.Sternuta tio eiꝰ ſplendoꝛ ignis.et ðꝛ a ſternuto.tas. Itema ſterno nis.ðꝛ h ſternutꝰ ti.ideʒ qð Dterquilinium nij.i.ſtercus vel locus pꝛilte gop ctinfhni⸗ nus ſtercoꝛe.⁊ videt᷑ cõpoſitum a nehee gin ni tibiũ bij. vnguentũ vł coloꝛ noĩe ceruſa 1 n ſtpo meretrices ⁊ ſolute mulieres ſolebãt vti crenginnne Uñ.iiij. Re.ix.legit᷑ Jeʒabel introitu eius lugt. ühſtn audito.depinxit oculos ſtibio. Hnlflun tibinꝰa.ũ.me.p.eſt coloꝛ ceruſeus.ł hůÜüñ’s ck epoſlen coloꝛẽ ſtibij vel onicini. M eigialn ſ Saichos gree latine ð verſus. Fpplapronlat tiga ge.ðꝛ ſtimuł.q̃ſi ſtigulus.i.aculeꝛ. iickciduntaunnd Cpunctio.⁊ incitatio.moleſtattio. alarnineſent Dtygeſtos.i.triſticia. rüed Stigma at.n. g.i.ſignum cicatrix. charac tcnl. coctura.inuſtio que fit calido ferro. Cnnö qiniciicihiſcn ad GBał.vj. Stigmata dñi mei ieſu xpKiwn cviluduſhenn coꝛꝑe meo poꝛto. Inuenit᷑ ⁊ ſtema ꝑ e.ſeeq (gen neſſedſ aliud ſiqt. Uñ qͥda. Stema genꝰ dices o· Saparingän cturã ſtigna vocabis. Materiam thema (ccchnbel Kftt ſeruãt genꝰ hec tria neurun. (EFcrgble Otigma eſt ſignũ vel inſtrm q̊ bꝛachia ſa/ bꝛicenſiũ figurabant᷑.cui erat impᷣſſuʒ no men imꝑatoꝛis.facies vᷣo eoꝝ nõ figurabãa tur.vt.l.ſi qs. C. de pe. Et ᷣm Jo.an.c.ſi iudex laicꝰ. de ſen. excõ.li. N7. tilbon ontꝭ.m.g.i.mercuriꝰ.⁊ ðꝛ a ſtillãs 7 bonũ.q̃ſi ſtillans bonũ.Et eſt ſumptum nomen a melioꝛi ꝑte ſui. Uel ſtilbon dꝛ q̃i ſtella boum.qꝛ eo ſurgẽte ſurgunt ⁊ paſto res.Et ſtilbon interpᷣtatur velox.qꝛ velor Dꝛñt tñ ſtilla ⁊ gutta.qꝛ gutta ẽ q̃ ſtat.ſtil/ la que cadit. Jũ ſtillula le.dimi.i.ꝑua ſtil la.⁊ ſtilloſus a.ũ.qð ⁊ ſtirioſus ðꝛ. Stillicidiũ dij.n. g. ðꝛ ſtilla cades. vel lox vbi ſtille cadũt.vel locus a qͥ vel ꝑ quẽ ca/ dunt. ⁊ ðᷣꝛ a ſtilla ⁊ cado. Iñ ſtillicidioſus. a. um. Uñ ꝓphe. Sicut ſtillicidia ſtillatia ſuꝑ terram. Stilon interpᷣtat᷑longum. Otilus li.l.graphiũ.⁊ ðꝛ a ſto.ſtas.qꝛ ſtati cera. Et qcqͥd longũ eſt ⁊ erectũ ðᷣꝛ ſtilus. a ſtando vela ſtilon qð eſt longũ. Iñ ſtila tus.a.ũ.i.ſtilo oꝛnatꝰ.⁊ coꝛ.ſti.vñ. Pierijs tedet inſeruiſſe ſtilum. Sanicen dan paſtoꝛ.quaſi ſtilomicon. tilon em̃ interpᷣtat᷑ longũ.micon.celſuz. In ſtimicon quaſilõgus ⁊ altus. Itimulus li.ð aculeus.cõpunctio.inciita tio.moleſtatio.⁊ ðꝛ a ſtiga.qſi ſtiguluſ. Iñ ſtimuloſus a. um. Item h̊ ſtimula ðꝛ q̃dazʒ dea ſtimuloꝝ. hat aiif, Olipigiüoiin. Nu ſobee ſlims po. unijon olna yyij nierare Ji iWdliprinis E undis npon Ppopleemgan fgtelgiſtuns, NNlinodon Mbniſipesn⸗ . fOrhscidrpe (öNdan Oypünpnmevori 4 1 llceminn Penitlnecig oplinanins. pllenockfina pde iipifctaſtpit⸗ uigimnogbeni faitopnnr d⸗ . , uiclignodi ne Sriopyeſt inflatio oꝛis Clñ Hec ſtiopo tu nec in diẽ y pure. vt dicedo .dabis k dabe Midas intẽdis rumpe buccas vł bꝛachas Otipulatio ↄditional hʒ fieri ſub ↄditioneę⸗ itennn Otipa pe.f. g.q̃dã ꝑua arboꝛ.vt dicunt ſco F̊ mo. Pꝛomittis mihi dare centũ ſi nauii/ Anligtezitin a,? 5za ſiipo as. qꝛ er ea ſtipent tecta. Et exaſia venerit. ? rñdes pmittto. Neabclimne 5 ſepe ad foꝛnaces vł furnos calefaciedos tipulatio in diẽ fit ̊ mõ. Dabis mihi de bnsſo. colligit. Iñ H ſtipula le di. Et hic ſtipule cem in kal. iulij. rudes dabo. colorentang dicunt᷑ folia vł vagine qͥba culmꝰ ambit᷑ et Stipulatio aqliana eſt q nouat oẽm ↄctuz fulcit, ne pondere frugis curuef. Et ſtibu vr ſic. Quicqd migidebee er qcuq; cauſa depenſns. le ipſi calami ſegetis. Dicũt᷑ ͤ ſtipule.vła ideʒ mihi pmitt. Si eĩ ex mutui datione Aſiglm ſtipula ꝓpr puitarẽ. vy a ſtipo as.qꝛ fulciit ¶ mihi debitoꝛ ſis.velimq; accepti ferre.i. P M. molcſtnno. ⁊circũdant culmũ.vł ab vſto q̃i vſtule.ꝛ acceptilatõez remittere. non poterit ſes ex . collecta ĩ meſſe vꝛunt᷑ᷣ pt᷑ culturã agri.vel ediri niſi ꝑ obligatõʒ ꝗᷓ in rem ↄtrabi uncinicen A pal ea. qꝛ interdũ p palea pᷣſcindit᷑ ſtibu/ tipus pi.i.mendic qͥ petit ſtioheam. undii naitii Dtipadiũ dij.i.ſcacariũ.⁊ ðꝛ a ſtipo paſ. q ta. Et ðꝛ gutta cl ſtat ⁊ pẽdet.ſtiria cñ c.⸗ nmeniktſehi, hoĩb ludũ ſpectantib ſtipe. Et ſtipadiũ dit.⁊ ſic ð a greco. Gꝛece eniʒ ſtiria gutta 82. Itẽ ſtiria ðꝛ arboꝛ cuiꝰ fruct hʒ grana Smgn Alt gen menſe aſi ſtipendium. „ gurtt ſilia que 2 ſtoꝛar c. ꝛ ſi ſtirar. Ds n Sapatüti⸗ddi berba rant tutem ira guttz ſilia ue toan õ nmun qice habet.vt fruſta carnis in cacabo ſpar ſtirax grece.ſtoꝛax latie. vñ Gen. xliij. 0 Ainſfnibact ſa coagulet. ,„„ dicum reſine⁊ mellis ⁊ ſtirac. ¶ ’m aliã n * * tipata.ũ.i.fallatꝰ.circũdatꝰ.fulcit. lram. ſtoꝛa pe p. vbi dicit glo. c ſtoꝛacis naun n Otipediũ dij. n. g. ö: lucuꝝ pciũ fruct? labo Aſtſpes reeii. ſgie sarnimn s. rope dé ſtipẽdiu : q& dar militib⸗ Sititicidiũ di.ſtilla cades. v locꝰ vbi ſtille iN ldariſa p Pcio, ſic dict a ſtipe pedenda. Cadunt velloc a qcadut.ap quem cadut nülin „ Antiqͥ em̃ ſoliti erãt pecuniã appẽdere ma tiricꝰ a.ii.i.ſtirilis.⁊ ðꝛ a ſtiri. naurt1daſla gis q; nũerare. Iñ ſtipendiariꝰ a.ũ ad ſti - Stirilluʒ li.n. g.i.barba cypꝛe. 1 8à ſtiria. mü Etetſimom pendiũ ꝑtinẽs. Et h ſtipẽdiariꝰ rij.ſtipen/ qꝛ pendet ad modũ ſtirie.i.gutte. i (akibon Hium das vl poti⸗ recipiens. coꝛ.j..añ p. Otirps pis.m. g.i.radix. truncꝰ. et 32²⁰ ſto. ur mrt ore ſtinet aliqͥd. qſi ſtans pes. lignũ infructuo oꝛigo. Et ſtirpeꝰ a. ũ. Etſtirpit aduerb.i. DD ſum. eo ꝙ ſolũmodo ſtet ⁊ nõ fructificet.⁊ Lacicitttuas. truc dinick vgdu. ꝓmã ſtipes pit⸗ Szʒ ſtips piſ. f.g. coꝛ. Otiua ue.f.ge.ðꝛ manica aratri.ſ. cauda a irlmmmne Stipes pitj. m. g. i.titio. vł trüc ligni qͥſu/ ſtas. J ñ ̊ ſtirps pis.lg.i pgenies pſapies cmeiſinhl ſi. Onpes etiaʒ ðꝛ ꝑſona a qua alij oꝛigi/ poſterioꝛi. Inde ſtinariꝰ.a.um.ad ſtiuam Eiminnddh nemducunt. tinecns. Ct ſtiuariꝰrij.⁊ H ſtiuaria rie.etiã finoſnsd⸗ Ptipium pij. vngnentũ de veruecibh. ðꝛ qui vel que tenet aratrum ꝑ ſtiuam vel lacdis l POtips pis.f.gddd gen poder; q oli; mili ſtiuam facdit. 4. cnusa Ir plic iba ſtipẽdiarijs diſtribuebat᷑ pecunia.Et riuula le.dimi.i.ꝑua ſtiuin. 10 Pſilicgio ponit᷑ p obolo.qꝛ obolꝰ ſepe ſolet dari mẽę Dtyx ſtygis.f.g.i.palus infernał. ⁊ dicit᷑a Autſtlicidis tli diciſ in elemoſynam. Ideo ſtips quando iſ geſtos qð eſt triſticia.eo q; triſtes faciat q ö: medicitas.qnq; elemoſyna victIñ xlq⸗ triſtitiã gignat.⁊ ſepe ponit ꝑ ĩferno . ngn. 5 ſtipus pi.i. mendicus. Inde ſtygeus a. um. Ethic ⁊ hec ſtigialis 18ra foſts i tipulatio eſt firma vᷣboꝝ ↄceptõ.qua qͥs thocel. ickt acgutfiu. aliqd ſe factuꝝ datuꝝve pmittu alteri. ſu Stoa grece.latine ðꝛ poꝛticĩugus. ocklond iii Hißm int roganti. ðꝛ a ſtipulũ qð eſt fir⸗ toar ac. f. g.ixruina.⁊ ðꝛ a ſto. Stcn ſi ü din muũ.denoĩaĩ et a ſtipite.Cõſtat aut ſtipula Ntoicus a. ũ.pe. coꝛ. ðꝛ a ſtoa qð ẽ hoꝛtic⸗⸗ 1c t ex interrogatoe pᷣmiſſa. ⁊ rñſione ſuble Et ſat ſtoici in ciuitate moꝛant᷑. Poꝛticꝰ⸗ tr aiſtnnin quẽti quẽadinodũ ↄdictio exaffirmatõe ? cin fuit athenis in q picta erãt geſta ſapien NKorn miconcnk negatõe. Hoc mõ. Pꝛomiti b dabis mihi tum? viroꝝ foꝛtiũ hiſtoꝛie. in Hac poꝛticu bone cioin latꝰ ille pmittit ꝑ ſtipulatõʒ paſſiue. k ſunt. Hac ſectã vt dicũt pmꝰ Zenon inſti⸗ lnsch ſſiou ſic. Stipulatio eſt ſolenis piniſſio facta in tuit. Hi negant ſine vᷣtute effici quẽ cungʒ ſignd terrogatione pcedente ⁊ riſione ſequente beatũ. Omne peccatu vn foꝛme eſſe aſlert jmbin Stipulatio pura. eſt ꝗᷓ nec fit ſub ↄditione Hiaiam cum corꝛpe perne dicunt. SC . 4 4 toicida de.feia in ſtoica ſecta valens vel ſtoicida ðꝛ q̃ſi mollis ⁊ effeminat.q̃ſi feia. toix G.f. g.i. ruina.⁊ ðᷣꝛ a ſto. tola le.g. eſt matronale oꝑimentũ qð co opꝑto capite ⁊ ſcapula a dextro latere in le / uum humen mittit. ⁊ ꝛ a ſtolonvel ſtolos Igdeẽ⁊ reciniũ latio noĩe ðꝛ.eo ꝙ dimidia ei ꝑs retro reijciat᷑. qð vulgo mauoꝛtẽ di cũt q̃ſi martẽ. Signũ ei eſt marital digni tatꝭ ⁊ ptat ⁊ pacis vł induſtrie eſt. Caput em mulier eſt vir. Et ponit᷑ qñq; p ephot Stola etiã vtunt᷑ diacones. Iñ ſtolatꝰ.q. um.i.ſtola oꝛnat Et ſtolo las.i.ſtola oꝛna tolia lie.i.miſſio.⁊ ðꝛ a ſtolos vel ſtolon. tolidus a.ũ.i.ſtult.fatuꝰ.ſupho.inſipiẽs. ſecoꝛs.⁊ ðꝛ ab extollo. q̃ſi extollidus.qꝛ ſe extollat. Iñ h̊ ſtoliditas tat. Htolon vel ſtolos grece latine ðꝛ miſſio. tolꝰ li.m.g.magna claſſis nauiũ.et dicit a ſtolon qð eſt miſſio.qꝛ ꝑ mare mittit᷑ vñ Amb. ſup Egiſippum. ¶lbi eſt ſtolus na⸗ unium q circũeat freta. 4 Otomachꝰchi.m.g.i.os ventris.⁊ ðꝛ a ſto 4 mos grece qð os vocat᷑ latine.eo ꝙ oſtiuz mittat. In ſtomachoſus a.ũ.i.iracundus. Dux militie vel militJuioinm. in ſtomacho pati. Dtomacula le.f.g. extum interiꝰ. tomos grece.os latine ðꝛ Stoꝛax eſt ſpẽs reſine.vide in ſtirriõ. Dtoꝛium rij.ðꝛ a ſterno nis.eo ꝙ terre ſter nat᷑.Hõdũ em laneis ſtrament repertꝭ in his accubaboaoan. Otoꝛiolum li.dimi.i.ꝑuũ ſtoꝛDiuam. trabo onis.m.g.qͥ hʒ oculos obliqͥs.qͥ et ᷣ ſtrabo ðꝛ. Iñ h ſtraba.qð vulgo ðꝛ ſtrau ba. vñ Hꝛego.naʒanʒenus. Heretici mihi vident᷑ ſil es oculis ſtrabi. Dtragilis lis.pe.coꝛ.ꝰ.g.i.miles. Stragulũ li.vł h̊ ſtragula le.veſt diſcoloꝛ q̃ texta ðꝛ.⁊ manu artificꝭ diuerſa varieta/ te diſtiguit᷑.⁊ ðꝛ a ſterno la ſtratũ.qꝛ ĩ ſtra to ⁊ amictu apta ſit.De q̃ ðꝛ Pꝛouer.vlti. Stragulatã veſtẽ fecit ſibi. Iñ ſtragulatꝰ a. um.i.ſtragulovł ſtragula oꝛnatꝰ.Põt et᷑ ſtragula dici veſtꝭ variata vł varietate tex ture diſticta. Uñ di. Papᷣ. Stragula ve- tũ ðꝛ q̃ſ nͤ/ tiqͥ cubabãt. nõdũ laneis ſtramet reꝑtis. Stratũ ðꝛ generalr om̃e genꝰ veſtʒ. vl omme indumæetũ. vt.ff. ð v. ſig. SGz magis ppe ve ſtes cubiculares dicimꝰ ſtratũ.a ſternedo ſtis pcioſa pluario oꝑe facta. In hiſtoꝛijs aũt ſuꝑ illð.iiij. Re.viij.Ciũq; veniſſʒ dies altera tulit ſtragulũ.⁊ infudit aquã.⁊ expi dit ſuꝑ faciẽ eiꝰ q̊ moꝛtuo reguit Aʒahel ꝓ eo. ſic : Otaguluz p lecto ł ſedili ſuꝑſternit᷑. ꝛie ðꝛ ſtratoꝛiũ qðᷣ Et ðꝛ ibiꝙ aʒahel — „ pannũ ꝑfuſuʒ aq̊ impoſuit ſuꝑ Benadab ad refrigeradu. Hebꝛe hʒ. knandiring. faciẽ ſtragulũ.vt nõ aʒahel ſʒ bennadab feciſſe intelligat. Etem moꝛiuꝰ rex ? re;. uit ꝓ eo Azahel.Quidã exponũt h̊ de obſe quio moꝛtui dicẽtes q; Aʒahel moꝛtuũla uit aqᷓ.⁊ expaãdit ſtragulũ ſuꝑ faciè moꝛtui Joſephtñ plane dicit ꝙ alta die infuſo la queo ſtrãgulauit eũ.Ad hũc ſenſuʒ; qͥdam lraʒ illa.ſ.Tulit ſtragulũ ⁊c.referũt dicen tes ꝙ azahel veſtẽ madefactã poſuit ſuꝑ ſfa ciem eiꝰ ſimulãs refrigeratiõʒ.ſʒ ſtatiʒ efu dit aquã ſuꝑ os eiꝰ donec ſuffocaret euʒ.? coꝛ.gu.vñ Alexãder.Texit᷑ ex lino cũ lana ſtragla veſt Stragulũ et᷑ ðꝛ ſtatio caballi Stra men inis.n.g. ðꝛ a ſterno nisqꝛ ante aialia ſternit᷑.vlł ſuꝑ lectulũ qð ⁊ H̊ ſramæ tum dꝛ. A ſtramen ð ſtramineꝰ a.ũ. Item ſtramẽtũ qñq; ðꝛ inſellatura.illð.ſ.q equꝰ vel aſinꝰ ſternit᷑i.inſellat᷑.Et ſiłr illud qͥ le cctus ſternit᷑i.pparat᷑ ðꝛ ſtrametũ ſiue ſint veſtes.ſiue aliqd alinundd. Strata te.f ge.ðꝛ via publica ⁊ munita.q̃ſi * . Stratodes.m.g.i.miles vel ad militiaʒ ac/ cinct.q; Z ſternon ꝛꝛ. Dtratoꝛes lagunculaꝝ.i Hiere.xlviij. Mittã eis oꝛdiatoꝛes ⁊ ſtra * toꝛes lagunculaũ. equis ſtantib in eis pᷣſunt.⁊ ðꝛ a ſtratoꝛio ſm Aʒo.C. de ſtrato.li.xij.in ru. pedib vulgi trita.⁊ eſt de lapidibo ſtrata ? Stratilios grece.latine ðꝛ pᷣtoꝛ ſm PapOᷣõ, cõpoſitoꝛes. Vnñ tratoꝛes etiã a ſternẽdo dicunt᷑ qꝛ cuſto giẽtes in carcere reos ↄdẽnatos puniebat Uel ſtratoꝛes dicunt᷑ eſſe iſti qͥ ſtabulis vł Stratoꝛiũ riji.ſtabulü iumẽtoꝝ. vl inſella tura.vñ Joſephꝰ ĩ pᷣmo Annaliũ.Rachel B audiẽs poſuit idola ĩ ſtratoꝛio cameli.i. lectis ſolent ſterni. ſub. Itẽ ſtratoꝛia dicũt᷑ lectiſternia quein tratꝰa.ũ.i.ſubiect.in terra deiect Stratũ ti.n.g.qð ⁊ ſtratꝰ us.ui.ðꝛ.i.lec vel ſtratũ ðꝛ q̃ſi ſtoꝛiatũ.a.ſtoꝛijs.iĩ qb an / naunefe ſcptinunep unihenn ledumileb⸗ Granaun, cnochrns. ſu re ſrenisvefra Drrchmob. fumuleus. Gidllusal norotisi niglislise Dbelfimranten (Unketintf corbisendit⸗ Onngnost launetalatar machiincen r geſemenn Oenonan Mcnio wine lclngta diem oöͤeichi ſodramaabo bereſert naſcen Opromrop'mn Oromncil qji. Eemss. kern nopbüäobi⸗ (Agensadra gpotenangeen fumſumti umnteginenan late dieni⸗ Gtropheilin nalm fophosgar. Fohlinonoſn Nphoo j nne ſchoghoiffp Droſropbogs Apnanebitz , grinpinſech 6 hetsſhimne ulmn 18g ſn Petnnfinene eſie l Stdrign poſaitiud d.. ned En emmoren 3, Rehenn Cnlüſupkrine rgalrdeti⸗ Aa bücſaigen glitetinn Mochai poſuck donerſaffene Mlücktdeſtnnnett KNaſtenonoge lorura Aölc *U oublictmunini⸗ koehpahſnn ata. kmonis ibſmnloto s Nöt fn oß. Miadmiitiaza. choſtcnes Di õ dodicani eet⸗ g90enatospintci, Geiſtäͤſtblst funt 1drafn lithinn. lüimning tii SmoAnmii iſfrumoent, 4 8 Nicitlemiemu *£ — ummiul bſnt 1nicnn . nifnieiin nes ſranch i ec ſeSluhit — — == * N OCE Otrena ne.Ff. g. qðᷣ vulgo ðꝛ ſtrenna.ſ.q̃d pᷣ mo dat alicui in kal.vl in pᷣmo die ãni.vel ſeptimane ꝓ bono omine. In ſtrenoſus. a. unm.qͥ ſepe dat vl accipit ſtrenã. Et ſtrenu la le.dumi.i.ꝑua ſtrena. l trenuꝰ.a. um.qͥ libenter facit ſtrenã.ſ.lar gus.clarus.ſtrenis impiger. vtilis.citus. oꝛtis. Iñ ſtrenuitas atꝭ.⁊ ſtrenicus.a.ũ.i. ſtrenis vel ſtrenaꝝ cupidu. Strepia pie.i.cauda ſerpentis. trepitus.us.ui.i.frequẽs pplłi ſonitus vł Stridulus. a. um.i A.um.i.ſonoꝛus. tridoꝛ oꝛis.i.ſonꝰ.ſtrepitus. Otrigilis lis.pe.coꝛ.i.patella ł inſtt̃m quo pueri furant᷑ vuas ⁊ ficus.vł inſtr̃m q̊ mũ dant᷑ eqͥ.⁊ inſtr̃m q̊ caro mundat᷑.et ſudoꝛ coꝛꝑpis eradit᷑.qð ⁊ ſtrigil ðꝛ ꝑ apocopam. Otrignos.tf.g.qdam herba.ſ.vua lupina.q̃ latine ſalutarꝭ . qꝛ doloꝛem capitis ⁊ ſto machi incendiũ mitigat. Idẽ ⁊ vua lupĩa B2. qꝛ ſemen eiꝰvue ſil is eſt. Dtringiria rie.vel ſtrangiria rie.f.g.eſt cõ/⸗ ſtrictio vwſine. Otrix ſtrig:.f.g.i.noct᷑na auis.a ſono vocis dicta.qð eĩ clamat ſtridet. Hec auis a vul go ðᷣꝛ ama ab amãdo ꝑuulos. Uñ ⁊ lac pᷣ/ bere fert᷑ naſcentib. Saoma o varie ↄtextũ.⁊ ðꝛ a ſtropha. tromaciũ cij.i.cingulũ varie ↄtextuʒ cũ gemis. — trophas.dis. q̃dam inſula. trophiũ phij.ðꝛ cingulũ.⁊ ꝓpꝛie aureum cũ gẽmis.et ðꝛ a ſtrophos qð ẽ ↄuerſio.qꝛ a poſterioꝛi ꝑte ↄuertit anterioꝛ. Unde in hymno ſancti iohis baptiſte. Pꝛebuit hir tum tegimen camelꝰ artubo ſacr ſtrophiũ bigẽtes.O⁊ etiã ſtrophiũ pallium vginale SDzʒ tropheũ aliud eſt. Un. Zonã dic ſtro Gerorn d lmam dic eſſe tropheum. trophos grece. latie öꝛ ↄuerſio. Et inde ↄponit᷑ monoſtrophos. diſtrophos.tetra ſtrophos. Uñ inuenit᷑. Hec oda eſt mono ſtrophos.h̊ diſtrophoſ.hec tetraſtrophos Monoſtrophos ðᷣꝛ oda illa qᷓ tm̃ vnã me tri varietatẽ babʒ. Sʒ diſtrophos ðꝛ oda ilia que ſemꝑ in ſecũdo verſu repetit varie tatem metri. Tetraſtrophos q̃ in quarto. Otrophus.phi.m.g. ðꝛ deceptoꝛ.ĩpoſtoꝛ. frandatoꝛ. ⁊ a ſtrophos. Et h̊ͥ ſtropha phe. retoꝛta ſnia.argumetatio varia fraus deceptio.neqcia.calliditas impoſtura Iñ ſtropharius. a. um. fraudulentꝰ. callidus. ODtruma me.i ctamentũ. impoſtoꝛ. vᷣſutꝰ. Item ſtropha ꝛ ↄnerſio ſimplex in cantilenis. Et ↄponit᷑ antiſtro/ pha.i.otra ↄuerſionem ſimpliccem. Otropha eſt cuʒ fit mutatio de rñſoꝛio ad verſum.vbi ẽ quedã ↄuerſio mutate melo die poꝛis. Antiſtropha eſt qñ finito verſu reincipit᷑ ißm rũſoꝛium.vł medietas eius Unñ cantꝰ hymnoꝝ inuẽtꝰ eſt ꝑ ſtrophã et antiſtrophã ad ſignũ firmamẽeti notadũ ⁊ planetaꝝ. ͥ ↄ ↄuerſionẽ celi voluunf᷑. nñ qͥdã cant ſolebãt ĩ eccłia eſſe s vocabant ſtrophos. Un Macrobiꝰ. In ipſis hyin/ nis deoꝝ ꝑ ſtrophã ⁊ antiſtropham metra canorꝭ vᷣſib adhibebant᷑. vt ꝑ ſtrophã re ctus oꝛbis ſtelliferi motꝰ p antiſtropham diuerſus vagoꝝ regreſſus pᷣdicaret᷑. Inde ſtrophula le.dimi.i.ꝑua ſtroppa. +2 Dtrutio.onis.greco noĩe ddã aĩal in ſili tudine auis pẽnas hẽevidet᷑.cñ de tra altiꝰ nõ eleuat᷑.oua fouere negligit.ſʒ piecta ti tũmodo. fotu pulueris animant᷑.vt vult Iſið.Et ponit᷑ in fe.ge. Job.xxxix.vbi ðꝛ. pẽna ſtrutionis ſilis eſt pennis herodij et accipitris.q̃ derelinqt oua ſua in terra ⁊c. Dtrues ſtruis.i.Opoſitio.ↄgerieſ.collectio aceruꝰ lignoꝝ. In ſtruecula le.dimi.i.par ua ſtrues. .äl .gibbus in pectoꝛe.et dicita ſtrues.q̃ſi ſrrues humoꝛuʒ. Jñ ſtrumoſus a. um.qͥ hʒ ſtrumã. Iñ hͥ ſtrumoſitas atꝭ.i. tibboſitas. rJM tructura re.ðꝛa ſtruo.uis. Et ſ̃m Pap̃ᷣ. ſtructure ſunt edificia poſſeſſiones. trupꝰ. pi.vel ſtropi.ſm aſdã ſunt vincu la loꝛo vel lino facta.qb remi ad ſcalmos alligant. Deqbo Liuiꝰ Cũuq; remos iuſſit lligare ſtrupis. tudiũ dij.vt di.Aʒo. eſt vehemens ⁊ aſſi dua ad aliquã rem agendã cũ ſumma vo/ lũtate applicatio.ex q̃ volũtate laboꝛ ĩ opꝰ defert. ⁊ ꝑdit laboꝛes tediũ vᷣſum in oble/ Iñ ſtudioſus.a.um.i.aſſiduus ſeuerãs.q̃ſi ſtudn curioſus. tudio lum.li.dimi.i.puum ſtudiuz. tultiloquꝰ.a.um.qͥ ſtulta loqui. tultꝰ.a.ũ.ðᷣꝛ qſi extult.ab extollo.lis.qꝛ ſe extollit.vel etiã ðꝛ ſtultꝰqſi ſtatim vltus Pꝛopꝛie tñ ſtultꝰ eſt qͥ ꝑ ſtupoꝛẽ nõ mouet᷑ iniuria. Seuitiã em̃ ꝑfert.nec vltꝰ eſt.nec vllo ignominie cõmouet᷑ doloꝛe.qꝛ ſtultꝰ eſt hebetioꝛ coꝛde ſicut qͥ dã ait. Ego me eẽ ſtultũ extimo. fatuũ eſſe nõ oppinoꝛ.i.obtu ſis qdẽ ſenſib nõ tñ nulł. In ſtulticia. e. Situpa pe.tg. canabi eſt vel lini dieta ſica ſtipo pas. q; ex ea rime nauiuʒ ſtipent. Inñ Gpe ꝗa.um.i.de ſtupa exũs. * tupoꝛ oꝛis.m.g.eſt caſus memoꝛiã et r⸗5 nem auferẽs ⁊ linguã impediẽs.et ðꝛ a ſtu Et ſtuperoſus.a.um. tupꝛũ pꝛi.n.g.eſt illicit ↄcubit. ⁊ eſt p/ piꝛie in vᷣgine vel in moniali.vñ Ouidius epi. Hec pꝛeciuʒ ſtupꝛi gemmas aurumq; opoſci. tupula le.dimi.i.ꝑua ſtupa. Suariũ rij.n. g. loc' vbi ſues ſanuant. Duaſibilis. .t.⁊ G le.i.aptꝰvł ↄueniens ad ſuadendũ.Et ſuadibilis le.idẽ. Uñ ĩ epla bti Jacobi ðꝛ.ꝙ ſapia que deſurſum ẽ. eſt ſuadibilis.i.ad ſuadendũ habilis paſſiue. uauiũ uij.i.baſiũ cũ ſaliua mixtum. Ulel ſuauiũ ðᷣꝛ eo ſit ſuaue. ðð uauis. 9.t. ⁊ B ue.i.benignꝰ.dulcꝭ.ðlecta ilis.iocũdus. Jñ ſuauitas tat. Dubactꝰ.a. i.i.deuictꝰ pſtrat?.ſubiectus. Oubater. a.ũ.i.aliqntulũ ater.i.niger. Dubbaſilicanꝰ.a.ũ.ðꝛ a ſub ⁊ baſilicanus. Et dicũt᷑ ꝓpꝛie ſubbaſilicani qͥ habitãt cir/ ca baſilicam.⁊ ſub alis eiꝰ.⁊ ꝓdu.ca.3 Dubcinericiꝰ.a.ũ.i.ſub cinere coctꝰ. Etlʒ b. mutet in c.in ↄpoſitõe ſequẽtec.tñ ĩ ſub cinericiꝰnõ mutat᷑ne a ſuccꝰ ⁊ cinis videa tur cõpoii. M Pubdecanꝰ ni.qͥᷣ ſub decano eſt. ⁊ deſignat Di Ddignitas ſubdecani.⁊ pdu. ca. Dubdiaconꝰ latine ðꝛ bopodiacon⸗ rece. q ideo ſic apellãt᷑.qꝛ ſubiacẽt Peenff cijs diaconi.O blatiões em̃ in templo dñi a ſidelib ipſi ſuſcipiunt. ⁊ diacono ſupo nẽdas altarib deferũt. Hi apud hebꝛeos nachinei vocant᷑.i.in hũilitate dño ſeruiẽ/ tes.Et hic.̊ ſubdiaconatꝰ.us.ui.i.c fficiũ Yel oꝛdo ſubdiaconi. M Bubqolus li.i.latent᷑ doloſus.aſtutꝰ.vᷣſi/ pellis varius. Duber. erꝭ.arbuſtula q̃dam vel coꝛtexeiꝰ. Duberatꝰ.a.iũ.vide infra in ſubero. extrahit᷑.q ſuber ðꝛ. Et ðꝛ ſuberies.quaſi ſubedies. qꝛ fructꝰ eiꝰ ſues edant. Et ſepe eadem arboꝛ ſuber zz. ubhirc ci. ðꝛ locꝰ ſub bꝛachijs. vbi colli git᷑ ſudoꝛ. ⁊ ð ſic q̃ſi ſubtus hñs hircum.i. gnitatem in eccłia. Iñ ſubdecania.nie. 2 offi Oubſequiũ quij.i.ſeruitiũ.⁊ ðꝛ a ſubſeq̃r. Duberies ei. ðꝛ arboꝛ ex q̃ coꝛtex natatoꝛiꝰ ubiectio onis.f.g.i.ſubiugatio. ſuppoſi/ tio. Itẽ ſubiectio 'm qð ſumit᷑ in rhetoꝛi - ca.fit qñ aliqͥd querimꝰ ab aduerſarijs in ponẽetes rõnem. ? poſtea qð eſt ro deſtruit qð ſubijcit᷑vt H. Quid fugiam capiar.cla men nõ audiar. hoſtẽ aggrediar vincar. v ſic. O miſer qͥd agas.deꝰẽ quẽ ſpernis.an ipm euitare putes terra ciniſq;. Deũ clam fugies.ſʒ nihil latet hũc falles ne.ſed idem qͥ fuit eſt ⁊ erit.ↄditione tenet. Dubiugalis.lis.2.t.⁊ h le.i.ſub iugo poſitꝰ qſi domitꝰ.iugo aſſuetꝰ. Un Matth. xxi. Inuenietis aſinã ⁊ pullũ filiũ ſubiugalis id eſt aſine q̃ fuit ſub iugo poſia. Dubiunx g.ↄ.g.i.bos ſub iugo poſitꝰ Vñ q dam. Subq; iugo poſitꝰ bos dicet᷑ tibi ſubiunx.⁊ coꝛ.pe.gti. Dubleſtꝰ.q.ũ.i.triſtis.infirmus.moleſtus. Imn h ſubleſtia.i.triſticia.moleſtia.infirmi tas.anxietas. Subligar ant. n. g.i. ſuccinctoꝛiũ.ſ. bꝛacha riũ. Ulł ſubligar vocat᷑ dlibet ligamẽ.vel ligula caligaꝝ vł faſcia qᷓ̃ ligant᷑ inguia vi ctime.vi patomimoꝝ ne ſoluerẽt᷑ in libidi nem.vl ne coirẽt.⁊ coꝛ.li.ſʒ ꝓdu.ga. Et dꝭ ſubligar ꝓ ſubligare ꝑ apocopã.vñ Juue nalis. Tirſumq; tenẽt ⁊ ſubligar acci.⁊c̃. Dublimis.ↄ.t.⁊ H̊ ſublime.i.pe.p.altꝰ.Cũ em ſublimia aſpicimuſ.oculos qdãmodo diſtoꝛquemꝰ ⁊ diminuimꝰ. Dublinguiũ uij.locꝰ ſubtꝰ lingnã. Uł ſub linguiũ ðᷣ foliũ vł aliud qð qͥs ſub lingua onit ⁊ cantat vt aues decibiat. S₰£ ubluſtris.2.t.⁊ h ſtre.i.parũ lucenſ.⁊ q̃ſi obſcurus. M MU Dubniꝰ.a.ũ.nomen.i.ſubiectꝰ.ſuppoſitus ſuffultꝰ.humilis. Põt etiã eſſe ꝑticipium. ⁊Ttũc põt exponi ſicut ſubnitoꝛ. Dubregulus li.i. puꝰ rex. Dubſelliũ lij.eſt oꝛnamentũ equi ſub ſella poſitũ. Subſelliũ etiã ðᷣꝛ ſedes minoꝛum ſub pede poſita.⁊ inferiꝰ ⁊ depᷣſſius qᷓ; ma ioꝛum ſedes. is.qſi ſubſequẽs obſequuum. Subſiſtetia tie.i.foꝛma.⁊ ðꝛ a ſubſiſto.ſtis. qꝛ ſub ſe ſiſtit fluxum materrie. Sabſeian ni.qdã ventꝰ qͥ ſub ſole naſcit᷑ ubſtantia tie.f.g.ðꝛ a ſubſto ſtas.qꝛ ſub ſtat accidẽtibo. In h̊ ⁊ H ſubſtãtialis.⁊ h le. ⁊ ſubſtantialiter aduer.Et ↄponit᷑ cõſub/ ſtantialis.⁊ B le.⁊ cõſubſtantialr aduerð. Subkieinaul ſbtine ſgni ſubſtuntedaſe Obſtimnock rinſtnnode ſci io ihſi hoialitzpth ſtpotonirl Gicntſcennp Pral Etdiud Directa⸗gligob ſbi directiod goͤſict Nrillec Nüſvamanar Nf deheren ne diſponit⸗ cupiut t⸗ lnfel crbe ANtö miq; ſi⸗ ſa vedealen to ſcut inlcn Heiqz direcri Oublätmmodire ſoopttbereutrar Cihercsipltetan Wfabſtigvoe SNbſinnontige bafenirdünh ſhmtocgpedeſte Gickngn an vaopulgen aße nöTtphern lai Oebhen Eexihi Tirühen operitcehereg, / nuno pulgmng Aplluei Ai fom hengegiſtint Seionbeg ſachekſnnmch fmmſlſcrin ts ſidiigtaig göſamäinden Neabadogen kengseſfiden fugamncng Gorecarynn deeqne lichgllesnetce netenct. leiſubinnee. ullüfllüſbin ngopoſin. sſud ingooſr pont dosdictß infinmne nocck nca nolefinfn ſuccinawüſbenn Gridlbalignen ölgant ngun ne ſoluerik inlbri elih wun ge An apocopi m Je rt ubligar aci⸗ nelpepal Li ouloo gic lingni. Ulſud⸗ g sb ineha eciditt. iprnülmcenſai biech ſupoin ctii clepnchen⸗ ſubnuoꝛ. d. mnentücgni ſbſt nüorſehesninonn d tdehſtiushn õ dſegiuu. n1 öralthliplt mag ad aliã ſciam ꝑtinet. cit᷑ heres ipſi teſtatoꝛi qͥ inſtituit eũ.inſti.ð id eſt einſch ſubſtãtie. vt Filiꝰ dei dꝛ patri ↄſubſtãtiał.Et ſubſtãtia diuidit᷑ in pᷣmã⁊ ſecundã. Pꝛima ſuba ðᷣꝛ ſocrates. Scðda hõ vel aĩal. Itẽ ſuba diuidit᷑ in coꝛpoꝛeaʒ. vt lignũ.⁊ ĩ incoꝛpoꝛeã.vt aĩa. Itẽ ſuba di uidit in materiã. foꝛmã ⁊ cõpoſitum.ſed hH * Dubſtãtiuꝰa.ũ.i.ſubſtantiã vł ad modum ſubſtãtie ſignãs vel ſupponens.vel modo ſubſtantie deſignans. Dubſtitutio eſt ſcðᷣa cõditionalł inſtitutio. qꝛ inſtitutio ðꝛ pᷣmꝰ gradus. ⁊ ſubſtitutio ſecũdus.Et lʒ ſubſtitutões ĩ infinitum de vno ĩ aliuʒ pñt ꝓcedere.tñ oĩs inſtitutio q̃ fit poſt pᷣmãa.ðᷣꝛ ſubſtitutio.⁊ ſcdᷣus gradꝰ. SDicut ſcde nuptie dicunt᷑ oẽs q̃ ſequunt᷑ bmaſ. Et diuidit᷑qꝛ ſubſtitutionũ.alia eſt directa.alia obliqua. Et nota dzam inter vᷣbũ directũ obliquũ⁊ cõe. Uñ directũ eſt qð ſigt.vt ille cui relinqͥr̃᷑ vł in quẽ diſpo/ nit᷑ ſua manu recipiat.vt ẽ vᷣbum inſtituo. vt. ff. de here. inſti. Itẽ illud heres eſto.vt ibidẽ. Sʒ vᷣbũ obliquũ eſt qð ſigt.vt ille ĩ quẽ diſponit᷑ vl cui relinqᷣt᷑ de manu alte/ riꝰaccipiat.vt eſt ᷣbũ reſtituo. facit.l.inſti tuta.ff. ad trebelł.⁊ ꝑ totũ ti. Sʒ vᷣbum cõe eſt qd vtrãq; ſigniſicationẽ ſiue de manu ſua ſiue de alteri recipiat.vt eſt vᷣbũ ſubſti tuo.ſicut in.l.centurio.ff.de vulga.ſubſti. Hjzʒ eĩ qñzʒ directã ſigficatõʒ.qñzʒ obliquã qs capit hereditatẽ deficientꝭ.⁊ directe effi vulg. ſubſti. S. quo caſu. SDubſtitutio vulgarꝭ ðꝛ. qꝛ de vulgo Za qᷣli bet fieri pᷣt.dũ tñ h̊ teſtm facere ⁊ illeexte/ ſtamẽto caꝑe poſſit.Et h ſubdiuidit᷑.qꝛ q́ dã eſt vulgarꝭ expᷣſſa.⁊ q̃dã tacita. Subſti tutio vulgarꝭ expᷣſſa ẽ q fit ᷣbis negatiuis p̊̊ mõ.Ttitiꝰ heres eſto.⁊ ſi heres ille nõ ſit vb erit. Seiꝰ heres eſto.i.ſit. ſic eĩ inſtituo te mihi Titiũ heredẽ.⁊ ſite noluerit.vl nõ potuerit eẽ heres.ſit heres Seius.Dub/ ſtitutio vulgaris tacita fit ꝑ vᷣba affirmati ua.veluti. Cũ vᷣo miles puberẽ ⁊ inpube/ rem heredes iſtituit.⁊ coi vᷣbo eos ſubſtitu it h̊ mõ Sei ipubes. ⁊ Meui pubes here des eſtote.łſunto.q̊s vnanimit᷑ inuicẽ ſub ſtituo. Ul ſic.⁊ in idẽ redibit. Puberẽ ſexũ ⁊ ipuberẽ.heredes facio.⁊ eos ſibijnuiceʒ ſubſtituo.qᷓ ſubſtõne colligo.ꝙ ſi vnꝰ non fuerit heres.vł ſi vnꝰmoꝛiat᷑.aliꝰ inſolidũ ſit. Et ðꝛ vulgarꝭ.qꝛ fit a qlibet de vulgo ſi — Mã S . . ä 7 . ubſtitutio directa ðꝛ cũ nullo mediante — — p.. 8 11 “ 7 3 — à ue ſit in ptãte ſiue nõ. Et dꝛ tacita.qꝛ pube rem tacite vulgarit᷑ impuberi ſubſtituit q̃ ſubſtitutio magꝭ eſſet pupillarꝭ niſipptad/ iunctaʒ ꝑſonã. ſʒ in milite talis ſubſtitutio pupillaris eſt ꝓpt᷑ puilegiũ milit.q̃ ſubſti/ tutio qntũ ad puberẽ vulgarꝭ eſt. qᷓntũ ad ad impuberẽ pupillarꝭ.qm ſi pubes here/ ditatẽ adeat ꝓ ꝑte ſua euaneſcit ſubſtitutio bus facta.ſed ſi impubes hereditatẽ adeat ꝓpte ſua nõ enaneſcit.cũ eſt ſubſtitutio fa cta puſqᷓ; expleuerit pubertatẽ.vñ ſub ex⸗ pᷣſſa pupillari ↄtinet᷑ tacita vulgarꝭ.ff.e.ti. l. nam H̊ iure. ä Dubſtitutio pupillar⸗ . que ſoli pupillo ? impuberi fit. Et eſt etiã duplex. alia expſſa alia tacita. Subſtitutio pupillaris exſſa fit H̊ mõ. Iſte filiꝰmeꝰ impubes heres eſto ⁊ ſi heres non erit.aut ſi heres erit.⁊ infra pupillarẽ etatem deeeſſerit.ille heres eſto. Hec ðꝛ expᷣſſa ſubſtitutio.qꝛ in ea oĩia ba expmunt᷑ que expᷣmi opoꝛtet. Dubſtitutio pupillarꝭ tacita eſt ß. fili⸗ me? impubes heres eſto. ⁊ ſi iſte nõ erit. ille he/ res eſto. Ubł ſic.Quiſqͥs mihi heres erit ſit heres filio meo.h ðᷣꝛ tacita.qꝛ vᷣba queda nõ expᷣſſa h tacite ſubintelligunt᷑qᷓ expmũt᷑ in expᷣſſa ſubſtitutõe pupillari. Nã ꝑ hanc tacite intelligit᷑ qð ſi filiꝰ deceſſerit ĩ pupil lari etate.ille qͥ erit hereſ pꝛi erit hereſ filio Et debent᷑ ille pupillares ſubſtitutões ſoł pupillis in ptãte parentuʒ exiſtentib.⁊ ab ipſis parẽtibo fiũt.ꝑ qð euident᷑ patʒ ꝙ nõ a matre ſed a ſolo patre fiũt.cuʒ mat᷑ filios nõ habeat in ptãte. Sʒ nunẽ;ᷓ ſubſtitutus ex pupillari expᷣſſa.repellit᷑a matre pupilli ⁊ ſubſtitut extacita repellit᷑a mr̃e pupilli. ⁊ ſuccedit ipſi pupillo mat. Item q eſt ſub ſtitutus ex pupillari ſubſtitutõne fit heres ipſi pupillo. Ille vᷣo qͥ eſt ſubſtitutꝰex vul/ gari fit heres ipſi teſtatoꝛi. Itẽ pupillaris tacita intelligit᷑ eſſe vulgaris expᷣſſa.q mat ſubſtituit᷑ pupillo.⁊ ̊ ppter puilegium ma tris. Itẽ eodẽ mõ qñ qͥs pupillovł alij ſub ſtituit pt᷑ adiuncta ꝑſonam. D Dubſtitutio pupillarꝭ cõpendioſa eſt. ᷓ fit vᷣboꝝ cõpendio.q vᷣba ĩ pupillari expᷣſſa ſt plixioꝛa.⁊ ex H̊ ðꝛ cõpendioſa.⁊ habet fieri 8. modo.inſtituo Titiũ filiũ meũ mihi in heredẽ.⁊ qũcunq; deceſſerit ſine filijs ſub ſtituo ei Seium. Uel ſic. Iſte fil ipubes heres eſto.⁊ q̃cũq; tꝑe deceſſerit ille heres eſto. que ſubſtitutio tm̃ locũ hʒ in milite.ð H.in.l.pᷣcibo.C.de impu.⁊ ali.ſubſti. : ODubſtitutio bꝛeuiloqua ſine recipꝛoca eſt qᷓ ↄtinet duas vulgares ſubſtitutões ⁊ du as pupillares ſubſtitutiões.vt cũ duo ipu beres inſtituti a parẽte.qͥ hʒ eos ĩ ptãte in/ uicẽ ſubſtituũt h̊ mõ.S. ⁊2.L. filioſ meos impuberes mihi inſtituo heredeſ.⁊ eos in uicẽ ſubſtituo. VUñ qꝛ ↄtinet expᷣſſam pu/ pillarẽ ſi aliqͥs pᷣdictoꝝ deceſſerit in ĩpube ri etate.mat᷑ impuberis decedent oĩno re pellit᷑ ⁊ ſuccedit ſubſtitutꝰ.Et hanc ſubſti tutionem lex appellat recipꝛocam. Bubſtitutio exemplarꝭ vel exemplaria eſt q̃ fit a parentibo vtriuſq; ſexꝰ filio furioſo vł mẽtecapto.et ðꝛ exẽplarꝭ.qꝛ fit ad exem plũ pupillarꝭ ſubſtitutõis.qꝛ ſiẽ pꝛ ꝓuidet filio pupillo qͥ teſtari nõ pᷣt ð herede.itaꝓ uidet filio mentecapto vł furioſo. Et fit mõ.C.filiũ meũ furioſuʒ vłᷣ mẽtecaptum mihi heredẽ iuſtituo.⁊ ſi deceſſerit furioſꝰ vl mẽtecaptꝰ anteq;ᷓ ad ſanã mentẽ puene rit ſubſtituo ei talẽ filiũ ſuũ vł frẽm vl ali/ quem alienum ſi deficiat filius vel frater. Dubſtitutio obliq̃ ſiue nõ directa eſt fidei cõmiſſaria.⁊ eſt illa q̃ fit ꝑ fideicõmiſſũ.vt HB. Quicũq; veſtꝝ ſine liberis deceſſerit.ro go vt eiꝰpoꝛtio ad ſupſtitẽ ꝑueniat. Et qñ qs inſtituit heredẽ ⁊ eiꝰfidei cõmittit.vt q; cito poſſit eiꝰ hereditatẽ adeat.⁊ eaʒ alteri certe ꝑſone cui ⁊ qñ teſtatoꝛ voluerit reſti/ tuat.vicʒ tali die.vl ſub tali ↄditione.ſi de ceſſerit ſine filijs.vt ſi foꝛte ĩ ea ↄditiõe fue rit.ꝙ teſtatoꝛ magꝭ diligat eũ ⁊ ex teſtamẽ to e directo nihil caꝑe poſſit.puta qꝛ di/ recte ⁊ imediate capax nõ eſt. qlis ẽ ſpuriꝰ ſaltẽ H̊ mõ aliqͥd capiat.⁊ ↄſeqt᷑ ex heredita te.vel totam ipſam hereditatem.vt. C.ad trebel.quaſi ꝑ totũ.⁊.ff.e.ti.in multꝭ.l.⁊ in c. ravnütins. ODubſtitutꝰ heres.vide.S. heres ſubſtitutꝰ. ubtegmen. inis.ðꝛ filũ qð ĩ nauicula tex torꝭ ex trãſuerſo ꝑ telã diſcurrit.⁊ ðꝛ a ſub tegẽdo.vł a ſubtexendo.qꝛ ſub ſtamine in tela texit᷑ ⁊ tegit᷑.⁊ coꝛ.pe.gti. Dubtel. ima ꝑs pedis medietas Iñ ſubtil. Dubtela le. i. deceptio.fraus.⁊ ðꝛ a ſub ⁊ ti lia.q̃ſi ſubtilia tela. D⁊ etiã ſubtela in alio ſenſu.ſ.coꝛrigia que tendit᷑ ſub cauda equi ⁊ tunc ðꝛ a ſub ⁊ telon longum. Dubtelarꝭ. ris. m. g. ðꝛ qſi ſubtalarꝭ i.calca neꝰ. Uel ðꝛ ſubtularꝭ.qſi ſubtalarꝭ.qꝛ ſub talo eſt. ⁊ ðꝛ a ſub ⁊ talus. Sotular aũt vł ſotularis.nihil eſt vt q dam dicnunt. HDubtercus cutꝭ.o.g. res exñs ſub cute. Et 7§„. Dubtilis. ..t.⁊ H le.pe.ꝓ.i ſucc.cut.ſiłr.o.g.ĩ eodẽ ſenſu. Jñ ſuccuti cus.a.ũ.⁊ ſuccutaneꝰ.a.ũ.⁊ ſubtercutanꝰ. a.um.oĩa ꝓ re que exiſtit ſub cute.⁊ coꝛ.pꝛi mã cutis. Iñ ſubtercutis pe. co.. 8 l. acutꝰ. exil. aſtutꝰ 7 ð a ſubtel qð ẽ ima ꝑs pediſ. Itẽ ſubtile tenue.inualidũ.leue. Itẽ ſubtilis malicio ſus.ſubdolus.ſᷣm Pap̃ᷣ. Dubtrinũ.locꝰeſt vbi ſub tra ↄdũt᷑alique ſpẽs. vel ſuunt. Sabnber berꝭ. .g.vł h̊ ſububer.h̊ ſubube ris.⁊ B re.ðꝛ a ſub ⁊ vber.Et dicunt᷑ ſub/ uberes infantes qͥ adhuc ſunt ſub vbere.? Dubucula le. f. g. camiſia vel ſacerdotalis linea coꝛꝑi penit? aſtricta.⁊ ðꝛ ſic.qꝛ ſubij cit᷑alijs pãnis.Et ſubucula ẽtalar ⁊ pede ſtrᷣ camiſia.ephot.ſuꝑhũerale ⁊ coꝛ.pe.vñ qdã. Qð tunice ſuppono ſubucula ðꝛ eſſe. Bubudus.a.ũ.ðꝛ a ſub ⁊ vdus.qð eſt ma/ didus.quaſi nõ ꝑfecte madidus.vl ꝑfecte bumidus. “ . Dubula le.f.g.i.bꝛocca ferrea.cuʒ q̃ ſuunt ſotularesvł ſubtulares. Uñ in lege pᷣcipit vt ſubula ꝑfoꝛet᷑ aurꝭ ſerui. Exo.xxj.⁊ coꝛ. bu. Unde quidam. Eſt inſir̃m ſubula ſu/ toꝛis acutum. ubulcꝰ.ci.i.cuſtos ſuũ.vñ lirgil. Ue/ nit ⁊ opilio.tarde venere ſubulci. uburbana ſunt circũiecta vꝛbis ediſicia qſi ſub vꝛbe poſita ᷣm Iſiõö. Duburbiũ. bij.n. g. ðꝛ a ſub ⁊ vꝛbs. Et di/ cunt᷑ ſuburbia burgi qͥ ſũt iuxta vꝛbẽ. Uñ ſuburbiũ q̃ſi locꝰ ſub vꝛbe poſit ſiue bur/ Gircon ſuburbium alio noĩe ðꝛ ꝓaſtium uccentoꝛ.torꝭ.qͥ in eccł ia poſt pᷣcentoꝛeʒ ſiue pncipalẽ canteꝛẽ ↄſequent᷑ canẽdo re ſpondet.vel qͥ facit officium pncipaliter in choꝛo ſiniſtro. Ducceſſoꝛ.orꝭ.ðꝛ qͥ locũ pᷣcedẽtiũ occupat Ducceſſus.us.ni.i.pſper ⁊ bonꝰ euentus. Ducceſſio qñq; fit de capite in caput.⁊ qñ q; de gradu in gradum. ſᷣm Aʒo.i ſum.de ſucceſ.edic. C. ⁊.ff. e. ti. l.j. Ducceſſio de capite ĩ caput.eſt cũ deficiẽte pmo capite liberoꝝ.oꝛit᷑ fᷣm caput agna/ toꝝ.⁊ iſto deficiente.ſuccedit tertiũ caput cognatoꝝ.⁊ cognatꝭ deficientibo ſuccedit᷑ q̃rto oꝛdine.pꝑ vñ vir ⁊ mulier vel vxoꝛ.vt R. in ti.vñ vir ⁊ vx.aut.pᷣterea. ucceſſio de gradu in gradũ eſt qñ plures pſone ſunt in eodẽ capite.ĩ diuerſis gdib⸗ vna poꝛ. altera poſterioꝛ.naʒ poꝛe repulſa Krene cccene⸗ Graſiccdo⸗ ſEthſni fucrilaq in ſenh gue li⸗ Occinctorton itrunaiw⸗ uacnunnun Oudonnmm ic aſch Vpoſtea ſucl (Nrarior, ones ſucco res uſceſudd waetaffirn damböcurn Ouccubabe bat Neſuca nqoumd ncubi noein Oaalamnme Byyoon etent Oſawm innin ODucnunens e ercus. S Nicdgaiiſun Ahla , Yunenu Auiitnanſue 1 Snatnoniäten (Aailflnte noſe cſencni⸗ Aforpgggaban pclensſtarn ichunnets D opdyoc. Poleleiguui Dlocnn Erminiſtat, ga hanigp Kundie enn Fſnn udſuheann tſud altzeng shecn. Maan nl n Pecil Jiſt eſibtisng ubtn üiie ſudrdahſire der. Drdienti ucſuntſuber fſaralſuenin cllgelenene Whücnletcengf noſubtcnlant bt us göctr, emadidnsnipen aſmnea aiͤ ſunt . Uäinlegrant ſani Etomtar. Künſfnſubulſn i m Uil. U⸗ rubula. n wbis hifen ſi be wbo. Etdi tüun vbe Di epoſt ſiucbur/ Oniede ene kapolkßcontce ſcavenkemmidot cumpnoriian becdetiüiocet cr tbon ne rcptrin cnnc um NZhoiſnd cnlk fn Chlucn ſpe vł repudiatione ſequẽs ſuccedit. vt. ff. de ſucceſ.edic.l.j.⁊. C.e.ti.p Aʒzo.in ſum. Huccidane.a.um.i.apt ad ſuccidendũ.et ↄvꝛa ſuccido.Et ſucciſiuꝰ.a.ũ.in eodeʒ ſen ſu. Et h ſucciſiua.uoꝝ.tm̃ płis numeri.i. fruſta.illa q̃ ſutoꝛ abſcidit de materia.qꝛ ð ſolea ſubt? abſcindunr. Gucciduus.a.um.i.ad ſubtus cadendum paratꝰ. Uñ Claudianus. Succidui titu bant greſſus. Z uccinctoꝛ. torꝭ.m. g.qͥ ſe ſuccingit cã mi/ niſtrandi vel ſeruiendi. 7 GSuccinctoꝛium rij.n.g. dicit᷑ illud quo ſuc cingimur. Duccontrariꝰ.a.ũ.ðꝛ a ſub ⁊ Sꝛiꝰ.⁊ mutat᷑ b.in c. et ſic dʒ ſcribi ꝑ duo c.vel fit figure depoſite. a ſuccontrarioꝛ arꝭ.qð cõponit᷑ a ſub ⁊ ↄtrarioꝛ.Et dicũt᷑ in dialeticaꝓpoſi/ tiones ſuccõtrarie.due ꝓpoſitiões ꝑticula/ res eiuſdẽ ſubiecti.⁊ eiuſdẽ pᷣdicati.quarũ vna eſt affirmatiua ⁊ altera negatiua.vt qͥ/ dam hõ currit.qdam hõ non currit. Ouccuba.be.ↄ.g.qͥ vel q̃ ſuccũbit vl ſuccu bat. Itẽ ſuccuba ðꝛ ↄcubina a ſuccũbẽdo Item qͥdam demones dicunt᷑ ſuccubi vel incubi.vide in piloſus. uccuſſatura re.i.trotatura. Vnde illud. Bꝛadarieſt equꝰmollis inceſſus ſine ſuc/ cuſſatura innitens Duccutaneus.et ſuccuticus.vide in ſub/ tercus. Ducidus.a.ũ.i.ſuco plenꝰ.humidꝰ vel im/ butus. vñ Juuenal. Qui ſucida nollet la/ na pati.i.tincta ſuco aliccolois. Ducinus.ni.q̃dam gẽma quã greci vocãt electrũ.ſ.fului ⁊ cerulei colorꝭ. Fert᷑arbo/ ris ſucꝰeſſe.⁊ ob id ſucinꝰ ðꝛ.A qbuſdã vo cat᷑ arpaga.ab arpe qð eſt raꝑe.eo ꝙ attri/ tus paleas ſicut magnes ferrũ rapiat. Sʒ S ”M . 1 1 „ W iſta noĩa. Uel ſucus ðdꝛ a ſugo ge. qꝛſ⸗ ugitk. Inñ ſucoſus.a.um.i.abũdans ſuco. Inde in Auroꝛa. In petra carnes poni ſucuſq; iubent᷑ Quidam tñ putant ſcribendũ ſuc/⸗ Dudariũ.rij.i.facitergiũ.ꝗᷓ ſudoꝛeʒ a facie tergimꝰ. ⁊ a ſudo.das.Sudariũ etiã ðꝛ qð tenet᷑ſuꝑ ceruical. Itẽ ſudariũ ðꝛ panꝰ ille in qᷓ coꝛpa moꝛtuoꝝ inſuunt᷑ ad ſepeli? dum.⁊ tũc ðꝛ a ſuo ſuis. M udates tj.ꝗ facit ſudes. ⁊ ð a ſudes. Gudatus.a.ii.i.ſudibꝛarmatꝰ vel oꝛnatus 7 ðꝛ a ſudes.vł ſudatꝰ.i.ſudus. Põt etiam ſudatus a ſudo das.deriuari.i.q ſudoꝛem Dudes. dis.i.palꝰ vel ꝑtica q̃ terre infigit acuta. ⁊ ð? a ſudus.qꝛ mundat᷑ ⁊ purificat᷑ vñ Job.xl. In ſudibo ꝑfoꝛabit nares eius Uel ſᷣm qſda ſudes ð a ſuo ſuis.qꝛ ſepes qſi ↄſuta ſudibo videt᷑.eo ꝙ ſudes extranſ/ uerſo ꝑ eã mittant᷑ ⁊ figant᷑.⁊ coꝛ.pᷣmaʒ ſu des nomen.ſʒ ſudo.das.⁊ ſudes vᷣbũ ꝓdu. eam. Uñ qͥdam. Trabs ⁊ acuta ſudes.ſed vᷣbum dicito ſudes. Dudus.a.um.i.ſerenꝰ.mũdus.purꝰ.⁊ ðꝛ a ſub ⁊ vdus. Pꝛopꝛie q dem illud tempꝰ ſe- renum ðꝛ ſudum qð venit poſt pluuiã. vñ ⁊ ver ðꝛ ſudum.i.ſubudũ.qꝛ poſt hyemeʒ venit. Itẽ ſudus cõponit᷑ ꝑſudus.a um.i. valde ſudus.⁊ ꝓdu.ſu. uetum. uſitatu.aſſiduũ.quotidianũ. uffibulatoꝛiũ.rij.i.ſubligatoꝛium. Duffibulum li.i.ſubligaculum. Duffocatio.onis.id eſt.ſtrãgulatio.ſuggil. Duffraganeꝰ.a.um.i.auxiliarius.⁊ ꝓpꝛie in ꝓbis. UIñ ep̃ᷣi dicunt᷑ ſuffraganei alioꝛum H̊ ſucinum.ni.ðꝛ pyxis a ſuco ibi repoſito. vñ Juuenal. In cuius manibo ſeu pĩguia ſucina tricas. Quidã ſcribũt ſuccinꝰ ⁊ ſuc cus ꝑ duo c. . . Ducula le.i.ꝑua ſus. Vñ dicit Pꝛiſcianꝰ. I.iij. Sus cõmune abiecta s.aſſumpta cu la.facit dimi.ſucuul. Guculentus.a.um.i.plenus ſuco. In hec ſuculentia.tie. Guculꝰ.li. dimi.i.ꝑuꝰ ſus.vel pᷣt eſſe dimi. àa ſucus. Iñ ſucuł.i.ꝑuꝰſucus.ſʒ tũc qͥdazʒ Gan ne ini c. L epiſcopoꝝ.qꝛ debent eos iuuare.nõ ſolum opere ſed etiam verbis.⁊ ſi non pñt opere ſalcem bisq. Duffragines.i.poplices.a ſub ⁊ fragus.qꝛ * * ſub fragis ſt. vel qꝛ ſubtꝰ fraãgunt᷑i. flectut᷑ nõ ſupꝛa.ſicut in bꝛachijs.⁊ coꝛ.gi. Duffragium.eſt ꝓpꝛie patrociniuʒ qð pᷣſtat aduocatꝰ aut ↄſiliũ vel ſeruitium.xij.q.ij. ſuffragia. Qñnq; ponit᷑ ꝓ ſalario qð debet᷑ aduocato ſᷣm Aʒo. C. de ſuffra. Oñqʒ eſt oↄſenſus in ſcriptis redactus.ſ.cuʒ dicitur Ego. H. noĩo.B. in pᷣlatum. Et ſic ſumit de elec.c.ppetuo.l.vi.Eſt etiã auxiliuʒ de/⸗ ucus.ci.m.g.ðꝛ a ſaccꝰ.eo ꝙ ſacco expꝛi / mat᷑.vt ptiʒana.apoʒima.ʒoma.⁊ ſt᷑ greca pᷣcationis ꝓ aĩabo factũ. Et ſic ſunt q̃ttuoꝛ modi ſuffragandi ꝓ animab.ad quos rs alij reducũt᷑.ſ.oꝛo btõꝝ hoĩm.ſiue amicoꝝ ieiuniũ.elemoſyna ⁊ ſacr̃m altaris. Unde Miſſa.pᷣceſ.dona.ieiunia.q̃ttuoꝛ iſta.Ab ſoluũt alas q̃s purgãs detinet ignis. Itez ſuffragia etia dicũt᷑ oꝛones ſctõꝝ.q̃s ꝓno bis fundũt ad deũ.⁊ rogatiões qs ꝓ xpᷣia/ nis eis füdimꝰ.ſ. Sctẽ petre oꝛa ꝓ nob ⁊c. Ouffuſoꝛiũ.rij.n.g.ðꝛ vas in qͥ eſt oleuʒ qð ponit᷑ in lucernis. Idẽ ⁊ infuſoꝛium. Itez ſuffuſoꝛium ðꝛ ꝑ qð ꝓijcit᷑ ablutio calicis. Zaſn infuſoꝛium ⁊ fuſoꝛium,. uffuſus.a.um.i.parũ vel ſubtꝰ fuſus. iuggeſtio onis.i.ꝑſuaſio. .ſultatio.⁊ ppe in malo.⁊ ðᷣꝛ a ſuggero rꝭ. Suggeſtio etiã ðꝛ diabolica ꝑſuaſio ⁊ ↄſultatio. uggeſtus. us. ui. i. ſuggeſtio. vl ſuggeſtꝰ. id eſt tribunal.vł ſedes pncipis.⁊ ðꝛ a ſug ero rꝭ.qꝛ ibi multa replicatio veſtiũ ⁊ pal ioꝝ. ⁊ tapetoꝝ ſub pꝛincipe gerit᷑.i.ponit᷑ Uel qꝛ dum pnceps ibi ſedet multa ei in aurem ſuggerunt. „ O uggrun da eſt vna ꝑs tecti vniuſcuiuſq; —– M ꝗÿMB ulcci.ðᷣꝛ qð defoſſuʒ ẽ int᷑ duas poꝛcas —— 2 domꝰ q̃ incũbit extremis capitibo tignoꝛũ tectualiũ.vt.ff. ð his ꝗͥ deiec.vł effu.l.ſi vo. 5§.ſi pᷣtoꝛ ait. Etals ðꝛ ſubgrunda vel ſub 7 uinꝰ. a.ũ.i.ad ſuem ꝑtinẽs.lł res ſuis. Jñ ſuillus.a.ũ.i.poꝛcinꝰ.vñ Eſa.lxvj.Qui co medebãt carnẽ ſuillam.i.ſuis. Item dicit Pap̃ᷣ.ꝙ ſuini ſunt poꝛci marini ſic dicti.qꝛ dum eſcam querũt moꝛe ſuis ſub aqͥs traz fodiunt. Item ſuillꝰ.i.puꝰ ſus. 7 ðꝛ a ſol.eo ꝙ ſule ſolẽ capiat.vł ðꝛ a ſuo ſuis. qꝛ vomere traſuit᷑.vł qꝛ q̃ſi ſuẽdo fiũt ſulci. In ſulcułꝰli.i.ꝑuꝰ ſulcus.⁊ ſulcoſus a.ſ. Et h̊ ſulco onis.q ſulcos facit. Pulmo.onis.eſt q̃dã regio de cuiꝰ regiõis Aidog pelig. natꝰ fuit Ouið. Uñ ipſe Ouidiꝰ di. Sulmo mihi patria ẽ gelidis vberrimis vndiſ. In h̊ ⁊ P ſulmonẽſis.⁊ H 7 — 7 „ ſe. illiꝰciuitatꝭ vel ꝑtinẽs ad illa ciuitatem Dulphur.urꝭ.n. g. fomentũ ignis eſt.qð tñ ſic ignẽ nutrit vt guiſſimũ fetoꝛem exhalet Iñ ſulphureꝰa.um.i.de ſulphure exñs.et B ſulphuretũ ti.locꝰ vbi ſulphur abundat umen.inis.i.minuta poꝛcoꝝ exta vl pin guedo que ẽ in ventre poꝛci.vl potiꝰpoꝛce fete.qð tñ abdomen ðꝛ q̃ſi abditũ omentũ Ponit᷑ tñ ꝓ qͥlibet bono ferculo.vñ Perſi Ealidum ſcis ponere ſumen. Sumen ðꝛ etiã tenerrimꝰarborꝭ coꝛtex? hĩic pubẽdoꝝ et pubendaꝝ pilos ſumina dicimꝰ. qꝛ vᷣtꝰ Duꝑbo. a. um q vult vi ponit᷑ p vmbilico. Vñ di.Auicenna.li.iij. c. de cauſis hydropiſis.A ſolitꝭ ĩfantes dũ ſüt in ventre. mingũt ex ſumie ⁊ oꝛtianteq; liget᷑ ſumèẽ eis.mingũt et᷑ ex ſumĩe.cũ ꝓhi/ bet vꝛina ex illo latere tendit ad veſiciõo. Gummanꝰni.m.g.i.pluto.deꝰ inferni.⁊ ð a ſummꝰ⁊ manes.qi ſummꝰmaniũ.i.infer nalium.⁊ ꝓdu.etiã ma. — — — üma me. ðꝛ cõpẽdiũ totuzʒ qᷓdã bꝛeuitate ↄtines.vł capitale. Iñ ſummula le.dimi. ig eſt ꝑua ſum. Dumptꝰ us.ui.i.di vel paſſio ſumendi Jñ ſumptuoſus.a.ũ.i. ſumptu plenꝰ.ſ.multũ ſumptũ exigensvel facies. In ſumptuoſe.ſi.ſime.aduer.Ethᷣ ſumptuoſitas tat. „ Duna mitꝭ.captiua vł deſpecta interpᷣtat᷑. Dupeellex. lis.f. g. ðꝛ ſuba vlł facultas.⁊ oẽ inſtrm ⁊ oꝛnamentũ domꝰ.Et c heterocli tũ genere. nã in ſingulari ẽ ge.f. H ſuppellex In płi vᷣo neu.h̊ ſuppellectilia.Et vt dicit Pꝛiſcianꝰ Antiqͥ dicebãt h ſuppellectil.lis Inuenit᷑ et h̊ ſuppellectile.lis.n.g.Et ſcri/ bit᷑ ꝑ vnũ p.coꝛ.em̃ pmaʒ.vñ Oꝛatiꝰ in.v. Jam dudũ ſpledet focꝰtibi mũda ſupellex upabdicatiuꝰ.a.ũ.i.ſuꝑnegatiuꝰ. Unde ſup abdicatiua ðᷣꝛ negatio q̃ addit᷑ negatio ni.⁊ nihil cooꝑat᷑ pluſq; pᷣcedẽs.vt ĩ vulga ri ſolz dici. Ego nõ habeo nihil. q nõ plꝰ valet.q; ſi diceret᷑. ego nihil habeo. Duꝑadultꝰa.ũ.ſuꝑexcretꝰ ðꝛ. Uñ.j.Coꝝ. vij.appellat᷑ 'go ſuꝑadulta que execreuit vltra etatẽ pubertatt. 2=èð ideri qð nõ eſt.i. ſup̃ qd ſit.Qui em̃ vult ſuꝑgredi qð eſt.ſuꝑb⸗ eſt. In ſupbe. biꝰ. ſime.aduer.Et h ſuꝑbia bie.ſ.q moꝛꝓpꝛie excellentie.vł ſuꝑgrediẽs elatio ment de eo qð nõ eſt. Sʒ arrogan/ tia eſt inanis glła de eo qð qͥſq; eſt. De ſuꝑ bia naſcit᷑ arrogãtia ⁊ nõ ecõuerſo. Niſi eĩ pᷣceſſerit occulta mentꝭ elatio.nõ ſeqͥt aꝑta iactantia laudiis JòMB —]—7„ Sußpciliũ lij.i.oꝛdo piloꝝ qͥ eſt ſuꝑ oculos Ponit᷑ etiã qũq; ſuꝑciliũ ꝓ ſuꝑbia.q in eo maxiĩeapparet. Iñ ſuꝑcilioſus.a.ij.i.ſuꝑb⸗ ⁊ arrogans. Itẽ ſuꝑcilioſus triſtꝭ.ſeuerui ” ſemꝑ incedit depꝛeſſo ſuꝑ/ cilio. òèòM Dupꝑhumerale.vide.ð.in humeralis. upliminare. ri.n. gi.limen ſuprꝰ. Iñ h bec ſuꝑliminaris.⁊ h re.ad ſuꝑliminareꝑ tinens. ſt penſa vkerpenſa k actꝰ . nstrſye gfuſii funrenglo⸗ eſcsſlgtn ettespelit ineſeclic Vniadln ablſ dede ſnpkinoſts ſuo licolonc ſiglinoſnsd⸗ — urrſbilbe pe hatin Hpindqlct Suparanos Supeien connat cin nikſepep vel lor poͤpnn. tos ing Juuenal O gtoums. upedane hel cleeniſolere Ui ap. Ui ctinii woczt ſun ſupedune Etin Unn Etin daß⸗ Wülcdbeladicn Chhpodondr. pcuteigi lii Oupenarl ghligq narien puedant ſubat ANuguſnn untnoſtmopen (6perias. ulplergogq unnat ſiupler⸗ Wuer Ethſnli iſlciten⸗ Mlon dicife AWEopbliciden Qokbonor ubi hlenoonis⸗ neenis icki Moſsinlangt⸗ Pichitan 1diSudcnnn sZoſtüine. r umietenmn tck aſunſtait etenctadei. undenn ¹ Utomzöciban ſummubkn Maakehgtilr Jiſunpnnoſeti Müfumprückgen imeacrne Ndehecnnrit ſnda Kſalm idom Etehen Alnigelhſgt Pellecnlig Ctmn ceditbſupclen lemielisngCt znßz i ODanin N nbimici ſupcle pnegunu'D nnoqjacMitnezt⸗ Fictuis rirl wnihil on; bbülbatoe,. lacvecrectauu giedrckiſtß 1dacr⸗Ethſupb mte N upgreti nöͤct Dzanegn oceſc⸗ eden 15 onaſt⸗ mano öſe larqekſtgn liüp intu . hchioſnsn — — 1sN clioſus 6 ginceundc — 2 ans .iAmch E. ., eaaſeginm 6* EnmNnüig N Dupliciü cij. Supnas natj..g.i.ſuꝑnus.a.ũ.ſuꝑna co⸗ lens. ⁊ ð a ſuper. Supſtes.ſtitj.i.ſenex vel remanẽs viip. vel vitã ducẽs.⁊ coꝛ.pe.gti. Dudpſtitio onis. perſlua religio. ⁊ obuatio ł culta idoloꝛZ. ⁊ ðꝛ ſic a ſuꝑſtitibo.i.ſenibo qᷓ multꝭ ãnis ſu perſtites. ꝑ etatẽ delirãt ⁊ errãt qda ſupſti/ tione.neſciẽtes q̃ vetera colãt.aut q̃ yeteꝝ ignari addiſcant.vñ ðꝛ ſica ſuꝑſtantibo.i.a deis. qñ.ſ.de deis nõ timenda timemꝰ. Iñn ſuꝑſtitioſus.a.ũ.ðꝛ falſus vł van religio/ ſus.vlł idoloꝛũ cultoꝛ. Uñ damnoſus vel ſuꝑſtitioſus ðꝛ qͥ tota die pᷣcabat᷑ ⁊ immo/⸗ labat. vt ſibi liberi ſuperſtites eſſent. uperꝰ ri.in. g. de celeſtꝭ.⁊ ðꝛ a ſuꝑ. Et e ſuperꝰa.ũ. adiectiue. Dupinꝰ.q.ũ.i.reuerſatꝰ. Sumpar. atſo iubiecr pari Iuh ſuppa ritas tat.⁊? coꝛ. ppo. Duparꝰ ri. etpłr ſuppara.ſupparoꝝ.i.mani ca oꝛnatꝰ cã ſuꝑ alia ducta ⁊ criſpa.Et po nit᷑ ſepe ꝓ velo breplicatõe vl ſũmitate ve/ loꝝ. ⁊ pð.pmã poſitõe.UIñ qͥdã. Suppara S nuda tos cingunt anguſta lacertos. Item Juuenal. Duppara veloꝝ periturꝰ colli/ Suppedane nei. i. ſů cabellü ſub pedibo. ſicut circa lectũ ſolet eſſe ſcabellũ qð hʒ vſũ ſcri nij vl capſe. Vñ iam ex ↄſuetudie qdlibet ſcriniũ vocat᷑ ſupedaneꝰ Idẽe ⁊ pedaneꝰ⁊ ſuppedaneꝰ.Et ſuppediũ.i.ſubſidiũ.auxili um. Et ſᷣm Pap̃.ẽ ge.n. Uñ dicit ſupeda neũ ſcabellũ dictuʒ qꝙ ſub pedibo ſit. H gre ce hvpodion Z3. M Buppetia tie.f. g.i.ſuffragiũ.ſubſidiũ.auxi/ liũ. Supetia vl ſuppetie dicunt᷑ ppꝛie illa auxilia q̃ maxie ab illis petunt᷑.vl illis pᷣci pue dant᷑ qͥ ſub alioꝛũ detinent᷑ ptãte. Uñ Auguſtinꝰ. viij. de ciui.dei. Qui hinc defe runt noſtras peti ſuppetias. upylex. c..o. g. ſupplicat vł damnat᷑ Nã qͥ damnat᷑ ſuppler eſt ⁊ hũilis. JIñ ſupplicit aduer. Et h ſupplicitas atj.⁊ facit gtin plu ralẽ ſupplicũ.⁊ coꝛ.pli. Duplicarij. dicũt àͥ ob aliqð delictũ enoꝛ me.in publicũ deuoluunt᷑ erariũ.qᷓ deuo/ lutio ðꝛ bonoꝝ publicatio. 7 Supplicatio. onis.. g eſt petitio venie pꝛi/ oꝛis erroꝛis. vl eſt qᷣ dam benignitat ipſiꝰ ſuꝑioꝛis imploꝛatio. — 77 7„ fg. damnũ vl vana vl ſu / tões. inde referunt deoꝝ at. vñ P naribo ſuis.i. poꝛce. KW Duſa ſe.m.g.qdam fluuiꝰ. Iñ ß̃ ſuſa ſe.⁊ h toꝛmentũ. pena pqᷓ ſt uppli⸗/ cat᷑ Et ſuppliciũ.i.ſupplicatio. Ooꝛis em̃ erat antiqt. vt de rebo ſi upplicũ.i.dãnato2 donaria.i.templa deoꝝ ampliarent᷑ ⁊ ideo ſupplicia ponũt᷑ ꝓ ſupplicatiõibo. Uñn⁊ ſup pliciũ ðꝛ ꝓpꝛie cũ qͥs ita danat᷑ vt bona eiꝰ ↄfiſcent᷑ ⁊ in publicuʒ ad opꝰ temploꝝ vel fiſci redigaanttt. Supᷣm.a.um.i.ſummꝰ.et ꝛ q ſupꝛa qð coõ parat᷑ ſupꝛa.ſuꝑioꝛ.ſupᷣmꝰ ł ſummꝰ.⁊ coꝛ. bmaʒ. Uñ in auroꝛa. erga ſupᷣma deire Sna oceſſa ſuyOill. upus. a. i.ð? ꝑ ſyncopam ꝓ ſupinꝰ. ⁊ idẽ eas ſupinnes. Dur anguſtia ðꝛ m Paß. Bura re ðꝛ poſterioꝛ ꝑs tibie.ſ muſculꝰti/ biaꝝ. ⁊ ð a ſuo ſuis.qꝛ ſuit ⁊ vnit tibiaʒ fe⸗ moꝛi. Et ſepe ponit᷑ ꝓ tibia.vñ Judic.xv. Vt ſtupetes ſurã femoꝛi interponeret.Etc Deut᷑ xxviij.Percutiat te dñs vlcere peſſi mo in genubo ⁊ in ſuuis. Durcꝰ.ci.m.g.trũc qͥ manet poſt abſciſio/ nẽ arborꝭ.vł ſurcꝰ.ramꝰ qͥ ab arboꝛe abſci dit᷑⁊ generalr ꝓ ramo ponii. urcetiã dictꝰeſt ſtat.qſi ſurſũ canẽs.qꝛ poſt virgiliũ int ceteros poetas pncipatũ obtinuit. Iñ ſurculꝰ li.dimi.i.puꝰ ſurcus. Durdus.a.ũ.ðᷣꝛ a ſoꝛdes. qſi ſoꝛdidꝰa ſoꝛ/ dib huoꝝ auribo acceptꝭ. Et q;uis multꝭ⸗ caſibo accidat.nomẽ tñ egri ex pdicto vitio retinet. Iñ h̊ ſurditas tatꝭ.Et ſurdulłꝰa.ũ. ſurdaſter ambo. diim. Surregulꝰ li.di.i.puꝰ regulꝰ.q̃ſi ſub regło Et ſignificat regulꝰmulta.vide.S.i regulꝰ Durreptio onis.eſt repẽtina ⁊ feſtina alicꝰ falſitatꝭ ſuggeſtio. 7 . „ Durrimus.mi.m..i.hedus.⁊ ðꝛ a ſub ⁊ ri mes vł rima.q̃ſi ſub mãma adhuc exnis SDus ſuis.o.g.i.poꝛcꝰ vł poꝛca.et ðꝛa ſuo. ſuis.eo ꝙ eiꝰ ſetꝭ ſuat᷑ Uel ðꝛ ſus a ſubigo gi. eo ꝙ paſcua ſubigat.i. tra ſubacta eſcas reqͥrat.vñ Pꝛouer.xj. Circulus aureus in ſuſis. ⁊ he ſuſe.axꝝ.qdã ciuitas.que iminet ſuſe fluuio. Uñ Heſter. j. Duſa ciuitas re gni eius exoꝛdium fuit. Item Heſter.iij. Statimq; in ſuſis pependit edictum. Uñ ſuſis indeclinabile acuitur in fine. ſed ſu/ ſis dtũs de ſuſe non acuitur in fine.⁊ ideo ſuſis in dtõ et ablatiuo poteſt acui vel non acdir. . Suſceptaculũ li.qð ⁊ ̊ ſuſceptabulũ li.ðꝛ id eſt dom vel loc vbi alic rei fit acceptio D 4 Duſt pẽdiũ dij.n. g. ðꝛ eleuatio intentõis ad deuũ.vñ Job. Duſpendiuʒ elegit aia mea. Itẽ ſuſpẽdiũ.i.ſupẽſio.ſtrãgulatio.laqueꝰ Duſpicio.onis.ſᷣm Lulliũ ipoꝛtat opinio nẽ mali qñ ex leuiba indicijs pcedit.Et cõ tingit ex trib Pꝛimo ex h̊ ꝙ aliqͥs in ſeipſo malus ẽ. ⁊ exh ipſo q̃ſi ↄſciꝰ ſue malicie de facili maluʒ de alijs opinat᷑. Scðo ex h̊ qꝙ; gliqs male afficiat᷑ ad alteꝝ.qꝛ de inimico ex leuiba ſignis qͥs mala opinat᷑. Tertia ex longa expientia. Unð ſ̃m phm ſenes ſunt maxie ſuſpitioſi.qꝛ multotiens exꝑti ſunt glioꝝ defectus. Ouſurro.onis.m.g.i tioſus.bilinguis.qͥ ⁊ h̊ ſuſurrꝰ ðꝛ.vñ Ulir Gun urriũ rij.i.murmur latẽs locutio. Vñ Job.iiij.Et q̃i furtiue ſuſcepit auris mea venas ſuſurrij eĩꝰ. . 7 — Sutilis.cõ.t. ⁊ H le.pe.coꝛ.q conſuta fuerit circa antiqs moꝛes ſᷓm q̊ſdam. Dutoꝛ.torꝭ.m.g.qͥ ſuit. Iñ ſutrix mulier qᷓ ſuit. Iñ h ſutricula le.di.i.pua ſutrix. Iteʒ a ſutoꝛ.ſutoꝛiꝰ.a.ũ. Et ſutim aduer. Dutrinũ.ni.n.g.locꝰ ad quẽ ↄueniuntad ſuendum. Dutura re.ꝛ a ſuo.ſuis.vt Iſta tunica bʒ bonã ſuturaã.i.bñ ſuta eſt.⁊ ꝓdu.tu. ſequentem qz ab ea inciꝑe vt mitto attinet. Itẽ qtienſcũq; t.ponit᷑ añ i. purã.ſequẽte vocali.hʒ ſonũ dec.vt lectio amatio.niſi pᷣcedat s.vt Saluſtiꝰ.vł x.vt mixtio vel aſpiratio intcidat t.⁊ i.vt coꝛin chios.vł niſi dꝛa impediat.vt litium. Tabanꝰ.ni.i.oeſtrũ.aſilus. Tabella le.dimi.i.ꝑua tabula. T⸗Tabellio. onis.m.g.i.publicꝰ ſcptoꝛ a poꝛ⸗/ tangdis tabul.in q b ſcribebat᷑ añ vſũ char te. Ideʒz ⁊ tabellariꝰ.i.publicꝰ ſcriba.qꝛ ea tm̃ q̃ geſtꝭ publicant᷑ ſcribit. Et tabellariꝰ vł tabulariꝰvl tabellio ðꝛ qͥ freq̃nter ludit cũ tabulis. Et mobilit᷑inuenit᷑ declinatuʒ tabellariꝰ.a.um. Et h̊ tabellariũ.rij.ſedes vel aceruus tabellaꝝ.vel locus vbi tabule ſeruankt. abellariꝰ ſiue tabellio. eſt publica ꝑſona ſacramento aſtricta in ciuitate.vt rones et acta in foꝛmam publicã redigat a pᷣncipe. ad h̊ officiuʒ deputatꝰ ⁊ ↄfirmatꝰ.Uel ſic. Eſt ꝑſona publica hñs officium ſcribedi murmuratoꝛ.ſenten Siiſupioꝛẽ finit ſyllaba neceſſe eſt inſtrumẽta ſup cõtractibo vel alij 8 reb ad faciẽdũ fidem ſuꝑ eiſdem.Etr tabellionat½ officium ꝑ beneficij ſubtractionẽ appellati one poſtpoſita intdici dʒ clericis in ſacris oꝛdinibo ↄſtitutꝭ.c.ſicut.CT. ne cle.vel mo. Et dat ibi glo.rõnem.qꝛ genꝰ negociatio/ nis eſt. Et finaliter tenet glo ꝙ in cauſa ec cleſiaſtica vł ſpũali poteſt exercere officiũ vt.c.qm̃.de ꝓbati.⁊.xxvij.q.ij.multoꝛum. Item tabellio dʒ eſſe reqͥſitus ⁊ rogatꝰ.vt in ſpe.de inſtru.edi.S.ij.v.ſed pone.⁊.S.iij. in pᷣma columna.vt eſt glo.in verbo requi ſitus.in cle.romana.de iureiur᷑̃. Itẽ tabel/ lio compellit᷑ conferre inſtrumẽta ſi roget Sed pone.mandato ſuꝑioꝛis nõ vult cõ/ ficere qͥd erit. Reſpondet᷑ ꝙ puatur officio tabellionat'.ſᷣm Bal.in.l. puidenduzʒ. C. de poſtu. Et eſt ratio.qꝛ eſt ſeruꝰpublicus hoc tamen limitat᷑.niſi vna cuʒ officio no/ tariatus habeat aliud officium anneruum. ⁊ illud ꝑ quiquenniũ exercuerit. Cũc em innitus rogari nõ poteſt. Caſus eſt vnicꝰ ⁊ ſingularis.vt ibi notat Angelꝰ.in.l.j.C. de tabu. li. x. Sed queritur vtruʒ tabellio qñcunq; vult poſſit renunciare officio ta bellionatuſ. Reſpondet᷑ nõ. Ratio.quia nemo põt renũciare ſuo officio niſi in ma/ nus ſuꝑioꝛis ↄcedęẽtis.l.legantj.ff. de offi. pᷣſi.c.admonet.de renunci. Item punit᷑ta bellio qͥ accipit aliqd etiam a ſponte ſoluẽ te vltra ꝓpꝛium ſalarium. ſᷣm Bal. in aut᷑ ſed hodie. C. de epi.⁊ cle. Itẽ ſcribens fal ſuz inſtr̃m ĩmunitatꝭ dʒ puniri pena ignis Caſus eſt ĩ.l.j. C. de emu.ↄcelſ.li.x.Et ſcri bens minutũ inſtrm ꝑdit manũ.c.imꝑia/ lem.S.ſcriba.ð ꝓhibita aliena.ꝑ fredericũ Item ſcribẽs inſtr̃jm vſurariũ eſt ꝑiurus. 7 nõ poteſt ampliꝰↄficere.Et põt ꝓnũcia/ ri infamis.ſᷣm Hoſti.in ſum.de vſurꝭ.ĩ fi. fi..qͥd de notario. Tabellula le.dimi.i.pua tabella. . Taberna ne.f.g.eſt ꝓpꝛie domũcula in q̃ pa nis ⁊ vinũ ⁊ carnes cocte vẽdunt᷑.⁊ ðꝛ a ta bulis qᷓ ibi ſubſternũt᷑ mercim. Uel tabne olim vocabant᷑ edicule plebeoꝝ ꝑue ⁊ ſim plices in vicis axibo ⁊ tabulis clauſe.dicte taberne.eo ꝙ extabuł erat ↄſtructe q̃ nüc ⁊ ſi nõ ſpẽm.nomen tñ pᷣſtinũ retinent.Jñ H tabernio onis.qͥ frequẽtat tabernas.vel qui ibi vendit neceſſaria.Et h̊ tabernariꝰ rij.idem. Et h̊ tabernaria.rie.vxoꝛ taber/ narij.vł meretrix. Et tabernariꝰ.a.um. Uabnaculũ.li.n.g.ẽ tentoꝛiũ in expeditiõe = S= 6 zatbenm gennnn eubanne hutniſ üicyeli Vrſin Friſnigritenm iuni Eto⸗ ioEmi ſonunnendan Uriol,botd lſrnei Luhn iſii oſen lederentd (rilongäel Fboaditüd unriüſancun Psadoriente, (dis eratſacen Kſancakſan fioꝛ dicebatſ⸗ ſci rorſecn ſ rrordiot enoriſananu onerir tcih MWriori o nd oni In manio Mlpregvreurr: Mihlonidne Coxinentaprann (Cbongledigun hhedsfgioun Prſſihdes in hagaiigunk in Pihtnbine⸗ (oyſtenithbit n ſnluantes Ehluhchecrdang lgte ni Mitz nicßtntpuela ſge Nunamt T Nncudinti,n — Se ſopenoneino⸗ ſgmnonefzi⸗ Tftrevo⸗ e Maurorn. S tbin. demiſa r. tn lemene — . — = SE- 1 ☛ S = S 1 +☛ SE = Nieſe den Eindeln drnnctdni ecen gebege ehRö metgiogntant wteſtererntefei. gemnn enaſtrustnee Zieſct donetſi Egoinrenn deiureinf Jirh neinſhunnii ſupiorisnint ndckppuen Ainl ouidenn. grekſenheti ipnaanoftunn offcium man, cocent Ticd, ck. Casctzne onnt Angchinhit cntur vmuzubal rmuncuureoffcotn hö Nuno gn nooffconiſiinnne l leung deof mei Tempunitn uma ſonte ſolii 1n Baln au e ſnbensil puninpengignis Nir. iſoi t mani cimpi, Niena Pfregerich urarii ekpiunns⸗ ge. Ctpotpnüch/ infunn de uni u ublla. nedomüchlaini — — — — — = –ͤGe, E — SSESe =SS — S ESEESE = = = – = –— — = — £ — — KR — = S = — =ꝛ = — — — — = =S — = et ðꝛ a taberna qᷓ eſt domꝰ innatural ĩmo ad tempꝰdurat.i.quſq; res ibi vẽdunt᷑. Et inde tabernaculũ ðꝛ.ſ.quedã manſio q̃ nõ ꝓpꝛia ⁊ na⁊alis ẽ.ſicut tentoꝛia ⁊ caſtra mi/ litũ ĩ expeditiõe.qꝛ ea relinqnt᷑ finito bello vł qꝛ figunt᷑mõ h.mõ illic.⁊ mutant᷑⁊ cuʒ trãſmigrãte migrãt. Uł tabnacula dicũt᷑ a tabulis.qꝛ de tabulis ↄſtrui ſolent.vł qꝛ tabulis ⁊ lignis ſolẽt apendi.⁊ appendunt᷑ funibo.Et no.q; tabernaculũ de q fit men tio. Exo.xxvj. Erat domꝰ deo dicata.qua drata ⁊ oblõgata.tribo clauſa parietibo aq lonari meridiano ⁊ occidẽtali.Liber pate bat ĩtroit ab oꝛiẽte.vt ſole oꝛiẽte radijs eiꝰ illuſtrareẽ Tabnaculũ h̊ ĩ duas ꝑtes erat diſtictũ.Poſterioꝛ vł interioꝛ ꝑs ad occi/ dentẽ decem cubitꝭ ptẽdebat᷑.⁊ ita q̃drata erat ĩ longũ.ſ.⁊ latũ.⁊ ĩ altũ decẽ cubitoꝛũ Et h̊ ꝑs aditũ dicebat᷑.vł ſctm̃ ſancti.ł ſan ctuariũ ſanctuarij. vł ſcã ſctõꝝ. Anterioꝛ pꝑs ad oꝛienteʒ.viginti cubit ꝓtendebat᷑qᷓ cõis erat ſacerdotibo. Et hͥ dicebat᷑ ſanctũ vł ſancta ł ſanctuariũ reſpectu hꝰ. Poſte/ rioꝛ dicebat᷑ ſanctũſcti.q̃ſi ſctm̃ ↄſecutiuũ ſcti.vt ðꝛ ſecłm ſecnli.vł ſctm̃ ſcci.i.ſanctiꝰ ſctõ.vt ðꝛ dñs dñoꝝ.rex regũ.Erat aũt in interioꝛi ſanctuario arca cũ his q in ea re poſita erãt.⁊ cũ his q̃ erãt ei ſuppoſita. In anterioꝛi o candelabꝝ ad auſtrũ meſa ad aqͥlonẽ. In medio ãtvelũ.i.nõ lõge ab adi to altare aureũ tectũ tabnaculi nõ ↄcame/ ratũ.ſʒ planũ ad modũ paleſtine fuit q̃ttu oꝛ oꝑiment aptatuʒ.ſiẽ ðꝛ in hiſtoꝛijs ſupꝑp Tabnula le.di.i.ꝑua taberna. Tabes bis.f.g.i.putredo.ſanies.ſʒ tabes q̃ᷓ Erodũ. ſtat q̃ſi ſtabes. Effluere tabe moꝛtuoꝝ eſt. Iñn b tabecula le.dimi.i.ꝑua tabes.Etta⸗ bidus.a.ũ.i.putridꝰ.piger.deficiens.tabe fluẽs. Iñ h tabitudo.⁊ h̊ tabiditas. Item inuenit᷑ etiã tabi tabo.diptote foꝛme in eo/ dem ſenſu cum tabes. D T Tabita hebꝛaice doꝛcas grece.puellavł ca pꝛea latie.vñ Mattch.v. Tabita cumi.qðᷣ interptat᷑ puella ſurge.ſᷣm Hieronimum In marco tñ ðꝛ. CTabita cumi qð intpᷣta⸗ tur puella. dico tibi ſurge. ſʒ dico tibi ñ eſt de interpᷣtatione.ĩmo ẽ additũ ab euãgeli ſta ad diſcretionẽ faciend. vt oñdat᷑ ꝙ vo cem ꝓdidit ⁊ vᷣtutẽ voci ſue dedit xpᷣus.et p.pe. Uñ in auroꝛa. Extitit in iope deuo/ ta puella tabita. Vabula le. ð: meſa. ⁊ Zꝛ a teneo es.qꝛ tenet cibaria.ſ. ed ꝓpꝛie menſa paupeꝝ. tab ula di . uitum. q̃ſi tenabula.eo ꝙ; teneat bolos car nium ⁊ varia fercula ⁊ vaſa. Itẽ tabula ðꝛ alea in qua ludit᷑ pyrgis.calculis ⁊ teſſerꝭ. Item tabula latũ lignũ.ſiue lat aſſer. Itẽ tabula.i.tegula.Et tabule in qͥb ſcribimꝰ Et in his ſigficationibo ðꝛ a teneo nes.vel a tego gis.qſi tegula.Et a tabula tabulatꝰ a. um.i.tabulis oꝛnatus. Et h tabulatꝰ ti. et ̊ tabulatum ti.in eadem ſignificatione. ſcʒ qd ex tabulis ꝓſtratum eſt vł paries ex tabulis vel edificium ex coaptatis tabulis factum. Tabularij ſᷣm Accur.ſũt qͥ faciẽdis publi / cis inſtr̃is publice pᷣſunt ĩ ſingulis ciuita tibo. vide.S.ſcribe tabellarij. L Tabule teſtamẽti inde vocate ſunt.qꝛ ante chartaꝝ vſum in tabulis.tã teſtamenta q;ᷓ epłe ſcribebãt᷑.q̃ꝝ poꝛtitoꝛes tabellarij vo cabant᷑ ſm Iſið.li.v. Et tabule teſtamẽti ꝓpꝛie ſunt teſtm editũ in ſcbt ſiõtum et ꝑfe ctum. Sʒ abuſiue etiã illa teſtamenta vel tabulas appellamꝰ que falſa ſunt ⁊ viciata ſᷣm Aʒo.in ſum. C. de tabu.exhi. Vaciturnꝰ.a.ũ.qͥ facile tacet. Iñ taciturni tas tatꝭ. Et taciturnitas eſt qũq; habenda ꝓ ↄfeſſione.Itẽ tacituʒ eſt qd nullatenus eſt exõᷣſſum. Qñq; tñ tacitum habet᷑ p exr· pꝛeſſo.ff.ſi certum petat᷑.l.cum qͥd.⁊.c.gra tum. de offi. dele. Taddeꝰ dei.dictꝰeſt Judas frater Jacobi minoꝛis.⁊ acuit pe. Valarꝭ. 9. t. ? B re. ad talos ꝑtinẽs.vł ad ta los ꝑtingẽs.⁊ ðꝛ a talus. Uñ talarꝭ tunica ð eo ꝙ vſq; ad talos deſcẽdat.Et hͥ talare ris.inſtr̃m volandi talo alligatum.q̊ mer/ curius vtebak. M Talentum ti.n.g.q̃ddam pondus qð ſum mũ eſſe ꝑhibet᷑ in greciſ.Nã nihil eſt calco minus.nihil eſt talento maiꝰ. Cuius pon dus variũ apud diuerſas gentes habetur Apud romanos em̃ talentũ eſt ſeptuagita duaꝝ libꝛaꝝ. Et eſt talentũ triplex.ſ.minꝰ mediũ ⁊ ſummũ. Minꝰ qͥnq̃ginta.mediũ ſeptuaginta duaꝝ libꝛaꝝ.ſummũ centum viginti eſt. l Talio onis.m. g.eſt cuiuſdã rei recõpenſa/ tio.vindicta ſilis delicco.vt Dens ꝓ dẽte. oculꝰ pꝓ oculo eruat᷑.Et ita ꝓpꝛie eſt iniurie recõpenſatio lex talionis.lʒ qñq; dicat᷑ bñ ficij. Uñ in papᷣ.ðꝛ.Lalio eſt cum id patit q̃ſq; qð fecit iiurie ł bñficij. Et ſm B diſti/ guit᷑ duplex lextalionis.ſ.vna ĩ bono.quã dictat lex natural. De qua ðꝛ Matth. vi. Diĩa qᷣcũq; vnlt vt faciãt vob hoĩes? vos facite illiſ. Et h talio bonꝰeſt. Altera lexta lionis ẽ i malo.quã dictat lex moyſi. Exo. xxj.= Deut xix. Oculũ p oculo. dentem ꝓ dente. ſupple reddet.⁊ ̊ dicebat᷑ lextaliõis õ ”ðõ õä ““ è“ 6 . õ 1 . . . . . . . 6 unm. vñ Hiero.in epi.ad paulinũ.j. Sicut· ſcʒ ꝙ talit recipiebat q̃lit᷑ faciebat. Et hec lex in pᷣcepto erat iudici.maxiĩe ſi exigebat bat᷑ ei ꝙ hãc vindictã petet.ſi tñ ex libidie Tarmmi.m.g.eſt vᷣmis lardi. Iñ tarmoſꝰ Pythagoꝛas mẽphiticos vates.ſic Pla,// to egyptũ.⁊ architã tarẽtinũ.i.ſicutpytha goꝛas adijt phᷣos egypti.ſic plato adijtegy ptũ.⁊ architã tarentinũ.i.quẽdã phᷣm qui dicebat᷑ archita.⁊ tarentinꝰ a loco.qꝛ erat de ciuitate tareta.quã tarãs neptunijfiliꝰ ↄdidit ⁊ noĩauit.⁊ p.pe.tarentinꝰ. (dioſloiii Gegalaledinn Veceloriunie in luſt nen ſ⸗ SdCNRlsqust ( ſtnehal vidicte hͥ faciebat moꝛtaliter peccabat.qꝛ a.um.i.tarmis plenꝰ. H mn nchne Zeuit᷑ xix.ðꝛ. Nõ queras vltionẽ nec meè ¶ artarꝰ ri.in ſingulari.m.g.ſzʒ in płi h tar emumtſienu moꝛ eris iniurieciuiũ tuonx. iaa. roꝝ. n. g pfundiſſim loca infernon. ö linlnucht Ualpa pe.ĩcerti ge.q̃ddã aial ad ſilitudine qᷓ neminẽ extratit deꝰ. Illic ẽ ffetꝰ ⁊ ſtrido (mſ nimnii murꝭ.qꝛ ſit dãnata ꝑpetua cecitate ⁊ tene dentium.hoꝛroꝛ tenebꝛaꝝ.tremoꝛ frigor⸗ Fmnuleoͦatg brꝭ. Et em̃ abſq; oculiſ.ſꝑ terrã fodit.⁊ hu Inde tartareus.a.um.⁊ tartarinus.a.ũ.? D mũ egerit. tadices ſubter frugib come/ coꝛripit. dit. Hãc greci balphalacã vocnt. Uaurea ree.f.g.i.plaga vel flagellum ex co/ 4 ninmumiͦ Talꝰ li.e ſub cruribo ⁊ ſub talo calcaneus rio tauull. IAIpllel8t ⁊ 8ꝛ ſic ꝓpter rotunditat. Uaaurin?a. i. ö a taurꝰ. Et h̊ taurinũ ni.qᷓ Faleclögin Talꝰ etia ðꝛ deciꝰ vel teſſer. Iñ h taxillꝰli. dam ciuitas ab abũdantia tauroꝛũ dicta. H”W eiancuf dimi.i.ꝑuꝰ talus. Uñ.Eſt talꝰ decius.tal? Iñ h ⁊ taurenſis.⁊ hOZ ſe. ade nce D Caaurꝰ ri.eſt bos iuuenis.⁊ ꝓpꝛie adhuc nõ W Me oſtrema pedis ꝑs. deitelumteli antal'. pater fuit pelopis. Et taãtalꝰ auis caſtratꝰ.· Et tauri vocat ſcarabei treſtes x Zalo ono qua ardeã dicũt In h tatalideſ de.pe.coꝛ. ſilueſtres iricio ſiles. Itẽ taurꝰ et eſt vnuʒ lu rucdei filiꝰvł nepos tantali. Iñ h̊ tantał.lidis.fi / de duodecim ſignis in circulo ʒodiaaatt. wwclckicd lia vl neptꝭ Cantall. Uautologia. eſt vitioſa repetitio eiuſdẽ di meſiſfine Uantꝰa.iũ.ðꝛ a tam. In tantalus.a. um.a ccionis.vt egometipfſſe. Fotſi, tantillꝰa.ũ.ambo dimi.i.modicus. Vaxatio onis. vide infra in taxoaKas8. hunmhunin Gantũdẽ n. g gro tantũdé. actõ tantũdem axillꝰli eſt dimi.e talꝰ. m vtrq; ſiẽtto unn ni⸗ ? nõ amplius. vt tantũdem valeth. quan/ nem tali.vñ rarillꝰ pu talꝰ poſtrema s iß l Tapetũ ti.n. .⁊ h tapes pis.⁊ H tapete. tis. Caxꝰ xi m. g.qdda aialeſt. Et h tax' dam un lliöden in eodẽ ſenſu. Et ſetapera qſi ſrapedia. o arboꝛ venenata. æ amariſſimiſuci Jn ta ullinb ꝙbmü pegibo ſubſternerent. q adhuc fit cus. a.i. Et h toxicũ ci.ddã genꝰ veneni. auninmiiih ⁊p. pe.vñ Ouidiꝰ. Regia tecta petũt.poſi qð ex ſuco illiꝰarboꝛis exmitt. ungn tiſq; tapetibo altꝭ. Inuenit etiã h tapeta te. H vñ Ulirgili.viij.enei.Armaq; crateras ſił ulcraſq; tapetas. Vecdoßgrocelanne 5. T Nonei neihen Fro Ctpprente (pnuninsanra üfſcotcöancno. biferoligtren UVectü ti. n. g. ꝑs domꝰ. Et ſepe ponit᷑ p apinoſis. hũilitas rei magne.nõ id age ipſa domo.⁊ ðꝛ a tego ꝗ. Iñ tectoꝛiꝰ.a.nu. te. i. ſignte ſnia qðᷣ demõſtrat.vt ſi mare vo Item a tego gis.dicit᷑ tectus.a.um. id eft. . cer gurges. Un. Tapinoſim facies dici᷑ coopernns. ſimare gurges. vt vult Donatꝰ.vł ᷣm Iſi ¶Uechna ne.i.dolus.fraus.deceptio.et dici do. Oñ immẽèſitas diuĩia vili reb oñdit᷑. tur a technis q eſtaſtutia vel factio. Inö5 Taratantara.n.g.indecli.nomẽ ficticiũ eſt ſſſauos. Technula le.dimi.i.pua techna i. ex ſono quẽ faciũt dictũ. Eſt eĩ taratãta ra inſtrm q farina colat Eteſt inſirm cui⸗ ꝑcuſſione granũ defſluit int molas molẽdi ni. Et ẽ clangoꝛ tubaꝝ. Un.Enniꝰ.Ac tu ba terribili ſonitu taratantara dicit. technoſus a.ũ.i.fraudulentꝰ.deceptoꝛius doloſus. aptum. Et qꝛ tedeꝛ faces ſolebant ferriar gentes ante nu bẽtes.ideo teda ponit᷑ ſepe ꝓ nuptijs vl ↄiugio. Iñ hec tedula le.di.i. Teda de.f.g. lignü luminaribovł luminibd uuganolininnn rſeger gi cronipſhotti ſe Vanhein, (nnnteieſign ſeieſusy enHun Ingäinonn Uardiuſculus.a.ũ.i.aliqntulum tardus.?ꝰ ꝑuatell. Cllingpec ſepe recens. Uegdiui dij. n. g. i. anxietas. angoꝛ. faſtidiũ Bnmnthng Varentũ ti.ciuitas q̃dã eſt. JIñ tarentinꝰ.a. 25 a tedeo des. MV lihincii hos defen lniczernatth ſaſchannn W Netmmn. uglancdi Fin iſin⸗ Dl Aiciſſcbeſe. ntiN õ 1. Ethtanmtin bſe. narnlo cird npennocindin intaros. Iam miq ſin aipolrenas ing. Ettvigi ſimiſuc. JRnx⸗ Gdi gen venet . wmii. . Etſcheponit⸗ 3. Jüleamnl al icctus.Aunn Aus deethtocnai. utirre ticin Gulcnt dethimin gnutrchn minanirtlumnn Actsſolcunttn Grotehgpolig . Jibentlule Gannatumide NKäiſcanbeitteint Pnuetctn B 7 —— * 4 . * ..* * Trediolum li.dimi.i.puum tedium. I-edioſus.a.ũ.i.faſtidioſus.tedio plenꝰ. Tegella le.dimi.i.ꝑua tegula. Tegellaria rie.qᷓ et tegularia ðꝛ.ſ.venefica ſuꝑ tegulas ſacrificrns. Teges getj.f.g. ðꝛ ꝑua dom q̃ et tuguriuʒ ðꝛ.ſ.caſula quã faciũt ſibi cuſtodeſ vineaꝝ vel paſtoꝛes ad tegmẽ ſui.qſi tegerium vel tugurium. Hanc ruſtici capanã vocãt.ceo ꝙ vnum tm̃ capiat. tum vł tegumẽtũ.⁊ h̊ tegmen oĩa a tego gᷣ Tregula le.ðꝛ a tego g. eo tegat edes.Ea dem ⁊ imbꝛex cꝭ.ðꝛ.q; accipit imbꝛes. Iñ tegulariꝰa.ũ.⁊ h tegulariꝰ rij.⸗ tegulas fa cit.⁊ H̊ tegulariũ rij.locꝰ vbi fiũt.vł aceruꝰ vel multitudo tegulaꝝ. Tela le. p lõgitudine ſtaminũ dictaa telon dʒð eſt longu. Iñ telarius a. ũ. Et h̊ telariũ rij.inſtrm texendi. Itẽ tela.loꝝ.eſt plurale de telum teli. Tellus.lurꝭ.ðꝛ terra frugifera a tollẽdo di cta.qꝛ fructꝰ eiꝰ tollimꝰ. vel qꝛ fructꝰ eius nos tollũt.i.nutriũt.vł qꝛ nos tollit.i.poꝛ tat ⁊ ſuſtinet. Et declinat᷑ tellꝰin ſingulari nũ ero tm̃ ᷣm vſum.⁊ ꝓ.pe.gti.Nota vᷣſus Humoꝛ humũ reddit terrã terit vſus ara tri.Eſtq; ſolũ ſolidũ.tellꝰ ſe tollit in altuʒ. Tellus.ludis.qͥdam locus rome ſᷣm Papᷣ. Tfellurꝰri.m.g.deꝰ tellurꝭ.⁊ p. pbe. Telo onis.m.g.ðꝛ a telon greco. Teloneʒ hoꝛtulani vocãt lignũ qͥ hauriũt aquaʒ.a lõgitudĩe dictũ. Hoc hiſpaniciconiam di cunt.eo ꝙ imitet᷑ auẽ illã roſtꝝ leuãtẽ ⁊ de onẽtẽ.hmõi lignũ mõ ſepe fit ſuꝑ puteoſ Telon grece.latine ðꝛ longũ vel tributum Teloneũ.nei.pe p.i.tributum.⁊ ðꝛ a telon greco. Et ꝓpꝛie teloneũ ðᷣꝛ tributũ de mer cibo marinis circa lit acceptũ.q̃ſi oĩm lito rũ fiſcalł cõductio. Uñ ⁊ teloneũ ðꝛ locus vbi recolligit᷑ ⁊ exigit᷑.ſ.vbi de merce ſua a nautꝭ emolimẽta reddunt᷑. Ibi eĩ vectigat exactoꝛ ſedet.pᷣciũ reb ipoſiturus⁊ vocea mercatoꝛibo flagitãs. Et tale officiũ habu it beat Watche?. vñ Matth. ix. Et cum trãſiret inde ieſus vidit hoĩeʒ ſedentẽ in te loneo noie Mattheü. Iñ h̊ teloneariꝰrij. exigit ibi tributuʒ. Et teloneariꝰ.a.um. Telũ li.n.g.ðꝛ qͥcqͥd a longe iaci põt.vt la⸗ pis. martellꝰ?⁊ hmõi.⁊ ðꝛ a telon qd ẽ logũ Vnñ tela ꝓpꝛie dicũt᷑ b hoſtẽ ipugnamus ſʒ arma qᷣb nos defendimꝰ.et iõ recipiũt copulatõʒ arma ⁊ tela.Telũ et abuſiue ðꝛ Uegimẽ.inis.⁊ h tectura re.⁊ hinc tegimẽ/ gladiꝰ.et telũ ð: doloꝛ laterꝭ.qꝛ coꝛpꝰdolo re trãſuerberat tanq; gladiꝰ.⁊ pdu.te.Un OQuidiꝰ epi. Heu patioꝛ telis vulnera fa/ Uemere i pᷣſumptuoſe. fatue. ſtulte. ſine cã ſine ↄſilio. Iñ hͥ temeritas aꝶ.i.pᷣſumptio violẽtia.fatuitas.⁊ temerariꝰa.ũ.i.pᷣſũptu oſus.qudax.qͥ audet audẽda.⁊ nõ audẽda Et diſtat in audacẽ ⁊ temerariũ.qꝛ teme rariꝰẽ qͥñ extimat ꝑicłʒ.audaxvo qͥñ timet Temeſis eſt vniꝰ ↄpoſiti aut ſimplicꝭ verbi ſectio.vna dictiõe vel pluriba interiect.vt Septẽ ſubiecta trioni.hoc ↄpoſitũ nomẽ ſeptẽtrioni diuidit᷑ ⁊ iterponit᷑ vna dictio ſcʒ ſubiecta. Itẽ maſili poꝛtabãt iunenes ad littoꝛa tanas.h̊ ſimplex vᷣbuʒ diuidit᷑.ſ. maſilitanas.i.de maſilia ꝓpls que eſt vꝛbo gallica diuidit᷑.⁊ płes dictões interponũt᷑. ſcʒ poꝛtabãt iuuenes ad litoꝛa. — „ 7 „ — . 5„ Temetũ ti.n.g.i.vinũ.⁊ ꝓpꝛie bonũ vinũ. et ðꝛ temetũ.q̃ſi tenes mentẽ.⁊ etymol.⁊ coꝛ. pe. Uñ qͥdam. Clina falerna merũ temetũ bachuſq; lieuauauaus.e Uemo.onis.m.g.i.lignuʒ longũ ⁊ extentũ in aratro vł in carro ad qð iugũ ligat᷑. Et temo ð gubernaculuʒ nauis.⁊ ðꝛ a telon qòͤ e longunn. Vempe.n.g.płalis nu.indecli.⁊ tm̃ in ntõ actõ ⁊ vtõ.ſũt loca tempata ⁊ delectabilia ⁊ inteſtalia.licet ⁊ quelibet loca delectabi/ lia dicant᷑ tempe.ſic ⁊ teſta dicũt᷑ loca aſpyꝛe ra ⁊ inculta.ſᷣm Hug. Pap̃ᷣ.vo di. Tempe loca delectabilia ꝓpꝛie ſiue locus ameniſſi mus ⁊ nemoꝛoſus.plis numeri. HM Tempantia tie.f.g.eit vna de vtutibo cardi nalim. Et eſt temꝑantia dniuz rõnis in li bidinẽ ⁊ in alios animi motꝰ.vl vᷣtꝰ animi refrenandi motꝰ in nos impetũ facietes vt ſic nibil cupiamꝰ. ðJUꝑe Temꝑatio onis.ðꝛ a temꝑo.ras.Etẽ tꝑa⸗ tio reꝝ.ſed temꝑantia animoꝝ Tfemꝑata.ũ.i.manſuetꝰ.moderatꝰ. Uemperies ei.f.g.ðꝛ a tempero ras. Tempeſtas tat.f.g.ðꝛ qſi tempꝰpeſtꝭ.⁊ cõ/ ponit᷑ a tempꝰ? peitꝭ.Qñ q; etia tempeſtai ðᷣ tempꝰ. ⁊ tunc tempeſtas ðꝛ q̃ſi temporꝭ ſtarus. . Tempeſtiuꝰa.ũ.i.ↄgruꝰ.vtilis.cõueniens in tꝑe ſuo veniẽs.⁊ ðꝛ a tempeſt?. Vempeſtꝰ.a.ũ.i.ogruꝰ.vtilis.ↄueniens in tꝑe ſuo veniens.⁊ ð a tempꝰ.. Templariꝰ.a.iũ.iſ.ad templũ ꝑtinẽsvł tem/ pli cuſtbſo. õ Tempuſculum li.dimi VUemulent᷑.a.ũ.i.ebꝛiꝰ.temeto plenꝰ.⁊ ðꝛ a Templũ pꝓli.n.g. ↄponit᷑ a tectũ ⁊ amplum ãſi amplũ tectũ. Deq̊ di. Iſið.xv.etymol. Templũ nomen eſt generale.p locꝭ em̃ qͥ/ buſcũq; magnis antiqͥ templa dicebãt.Et templa dicta.q̃ſi tecta ampla.ſʒ et locꝰdeſi gnatꝰad oꝛientẽ ad ↄtemplatiõʒ templum dicebat᷑.cuiꝰptes q̃ttuoꝛ erãt.antica ad oꝛ tum ſolis.poſtica ad occaſum. ſiniſtra ad ſeptentrionem. dextra ad meridiẽ ſpectãs. Uempoꝛeꝰ.a.um.⁊ tempoꝛaneꝰ.a.um.i.qd tempus ꝑtinẽs.vel in tꝑe veniens.⁊ dicũt a tempꝰ.Et ꝑ ↄpoſitionẽ intempoꝛeꝰ.a.ũ. ⁊ intempoꝛaneꝰ.a. um.i.nõ in tpe veniens Inuenit᷑ etiam tempoꝛaneũ ꝓ pᷣma uruʒz. vñ Eſa.xxviij. Quaſi tempoꝛaneum ante maturitatem autũni.i.ſcdᷣm malum pᷣma/ turum vel aliud hmõi. Uempꝰ.poꝛis.n. g. ð: a tepeo.eo ꝙ; tepeat temꝑet᷑ viciſſim.humoꝛe. ſiccitate.caloꝛe. frigoꝛe.Et ðꝛ tempꝰmultipłr.Dẽ em̃ ſpa/ ciũ ſiue moꝛa in q̊ viuimꝰ.vt annꝰ.menſis Dz etiã tempꝰaer vel qualitas aerꝭ.ſᷣm qð ðꝛ. Pulcrũ tempꝰeſt.vł nubiloſuʒ tempꝰẽ Dꝛz etiã tempꝰ coemptio rerũ.ſᷣm qð ſolet dici. Chaꝝ tempeſt.i. chara ⁊ difficilis eſt reꝝ coemptio.Dẽ etiã tempꝰ opoꝛtunitas faciendi aliqͥd.ſᷣm q̊d ðꝛ. Tempꝰ ẽ vt legã id ẽ.opoꝛtunũ eſt vt legã.Dicit᷑ etiã tempꝰ accidẽs vᷣbi.ſ.modus ſigndi.Et ſuntqnq; tempoꝛa vᷣboꝝ.ſ.pñs.pᷣteritũ imꝑfectum. pᷣteritum ꝑfectum.pᷣteritũ pluſq;ꝑfectuʒ. 7 futuꝝ. Itẽ a tempꝰ ðꝛ h̊ et h temꝑał.et G̊ le.qð in tꝑe incipit ⁊ deſinit eſſe. JIñ tꝑalit᷑ aduer.⁊ h tꝑalitas tatꝭ. Iteʒ tempꝰeſt que dam ꝑs capitis.de qᷓ di. Iſið.etv.xj. Tem poꝛa ſũt q̃ caluarie dextra leuaq; ſubiacẽt queiõ ſic nücupãt᷑.qꝛ mouẽt᷑ ipſa q; mobi litate qſi tpa q buſdã intuallis mutant᷑.qſi Hug. Nota ꝙ qdã idiote ꝓ illa ꝑte capitis ↄſueuerunt dicere timpꝰꝑ i.qð ſine dubio nibil eſt. Hoc etiam poteſt ꝓbari ꝑ textuʒ pſalterij.vbi ðꝛ. Et requiem tempoꝛibus meis ⁊c.et exponit glo ꝓ illa ꝑte capitis di cens.A requie tempoꝛũ ſomnus venitad oculos.qꝛ duʒ doꝛmiũt temꝑa grauari in cipiũt.⁊ cum ſenſerint ſibi grauari temꝑa iam iminet ſomnus. 7 * i. puũ tempus. temetum qð eſt vinũ.⁊ lentos plenum. Tenia nie.f.g.ðꝛ vittaꝝ extremitas depen/ dens diuerſoꝝ coloꝝ. Uitte ſunt q̃ crinib ꝗaque nomen trahens. epidus.a.um.calens.recẽs.iners.piger. inefficax. In tepidulus.a.ũ.i.aliqntulum innectunt᷑.quibo fluentes religant᷑ capilli. ſic dicti. qꝛ vinciant. Item vitta eſt qͥ coꝛo na vincit᷑.tenia extrema pars vitte qua de endent coꝛone. fenabulum li.i. venabulũ.⁊ ðꝛ a teneo.es. co ꝙ retineat apꝛum venientem. Uenax nacis.o.g.i.cupidus.auarus.ſtrin / gens. durꝰ.⁊ ð a teneo.es. Iñ h tenacitas tatc. Et tenaculus.a.um.id eſt aliqntulum tenax. Tendicula le.⁊ tenticula le.ideʒ ſt int. Et ſunt inſidie qᷓ tendunt᷑ auibovel lepoꝛibus vel etiã alijs aĩialibo. Uenebꝛe dicunt.eo ꝙ teneãt vmbꝛaſ.nihil aũt ſt᷑ tenebꝛe.ſʒ ipſa lucꝭ abſentia tenebꝛe dicunt᷑.ſicut ſilentiũ nõ aliq̃ res ẽ.ſʒ vbi ſo nus nõ eſt ſilentiuʒ ðꝛ.ſic tenebꝛe nõ aliqᷣd ſunt. ſʒ vbi lux nõ eſt tenebꝛe ſunt. ener.a.ũ.i.mollis.fragił.flexibilis.Et ö a teneo.nes.ꝑ ↄꝛiij.qꝛvix ſe tenet. ñ tenel lus.a.ũ.dimi.i.aliqntulum tener. Tenoꝛ.oꝛis.m.g.i.ſtat.pactũ.ↄditio. laba mag tenet q;; alig. DRü Tenoꝛ lr̃aꝝ ↄtinẽtia eſt ſcpturaꝝ.ex qᷣcũq; Uenoꝛ etiã ðꝛ accentꝰ.qꝛ in platiõe vna ſll noĩe cenſeant᷑.ſiue fuerit apłice.ſiue impe riales.ſiue oꝛdinarij. Item tenoꝛ dicitipᷣa ſentẽtia lr̃alis.licet rhetoꝛice plurima ſcri bantur. — 77 Uenſoꝛiũ rij.n.g. ðꝛ a tendo.dis.ſum.eo „ tendat᷑ funib ⁊ palis.⁊ eſt i. rium. Iñ tenfim aduer. Uenſus.a.ũ.i.poꝛrectꝰ.leuatꝰ.tentꝰ. Tentigo.inis.ſ.g.i extenſio vł erectio viri⸗ lis membꝛi.vn Juuenalis. Rigide tentigi ne vulue. Iñ tentiginoſus.a.ũ.i.luxurio⸗ ſus.ſepe tentiginem patiẽs. Uentoꝛiũ rij.eſt tabnaculũ vl papilio.⁊ d· ꝗ tendo dis.tũ.eo ꝙ funibe ⁊ palis tendat᷑ Venuis.ↄ.t.⁊ H̊ nue.i.gracilł.ſubtił.nõ ſpiſ ſus. Jñ tenuitas tatꝭ. Tenus nomẽ eſt ſumma pars ſagitte. Iteʒ tenus eſt pᷣpoſitio ablatiuo caſui ſeruis⁊ idem eſt qð ꝓpe v iuxta. Poteſt etiam eſte aduerbiũ. Un. Uult ſeruire tenus.tenus eſt ꝑs ſumma ſagitte. Tepoꝛ.oꝛis.m.g.i.caloꝛ puus. Uepidariũ rij.idem eſt qð balneũ.a tepoꝛe Veraphim exponit᷑ in textu Judi xvij. vbi dem qd tento- Dpolezia (hoc ndniegr⸗ Nrktini a z. Fecteppea ZLotaleriool craqpitelig iiberalutiy nthi hon niineſſi D rchtcdi Zatchinthi Ucbrübtiig Stnmiite 6o. Uitorter ir. Jbtache llo iniog Icomedes. Un. zectpheterc Gcres ret, Rrl Beeciſn Di rotid⸗ Ctſer 06 Meutun Dergivertaro dratergiuene int neql ſunoonis lce tbleidecpr⸗ Vengeniiwro⸗ Aiſitgin⸗ (AWhen iglo un.r ltoriuancgtor lerſntm deiſtirn ianeſnogi Gbondnctelün hetſcaapktincn Gtiſtunodeu nge mhointrn göbo Ainaun flln ireninnmne edtwytng Vö:htgor conächlyen rinletegneig ueoges (nſhüſnengaͤ (larnir denl 1 ſikngronnife Dköheitſnl ret tye Audic enehfäignin ennmcie ubrlätden myenienm. cupicnsanmn; nd. Jühnn ncnl leidgi unkauibraleri ogteneitnhets Mulucabientun Mnögli twigt ſttenebreſun. 8 fugg Rendist 1 „* 0 ſee ner 1 Ontnlunteno. Rar goci iin n gein plonöem ni aplice ſuemn Jem cnordiif taoricepluninuſ mdods umco ckidem qo tenoè/ leuat ten. nſio Kcrecio viſin glis Pigigetenng nolns. dilugun Aculü N paplion. ſanin pelisteha = — SE igecl nn if mnaparolgd blano nſan umn Polſtenn ltſennretcnlbn le. Alor puus. cns reets. ng ulnsd,Aleni mn ,ini ciebbindi ðꝛ. Fecit ephot atq; teraphin.i. veſtẽ ſacer dotalẽ ⁊ idola. Oʒ ſuꝑ Oſee.iij.di. Hiero nymꝰ.Teraphin dicunt᷑ figure vl ſimula cra q̃ h itelligimꝰ cherubin ⁊ ſeraphin.vel ꝗlibet alia tẽpli oꝛnamenta.⁊ acuit in fine. Tertiꝰa.ũ.nomen eſt oꝛdinale fm Pꝛiſtia. qꝛ oꝛdinẽ ſigt.vt pᷣmꝰ.ſcdᷣus.tertiꝰ.quartꝰ ⁊ debet ſcribigot.. Verebinthꝰthi.nomẽ grecũ.arboꝛ ẽ gene⸗ rãs reſinã reſinaꝝ oĩm pᷣſtantioee. Terebꝛũ bꝛi.n.g.eſt inſtrm ꝑfoꝛãdi qð alit᷑ ðꝛ taratrũ.q̃ſi teretꝝ.eo ꝙ lignũ foꝛet terẽ/ do. Uñ ⁊ ðꝛ terebꝝ.q̃ſi terefoꝝ.vł q̃ſi trãſ/ foꝝ. Iñ ̊ terebellũ li.dimi. Teredo.inis.f.g.ðꝛ vᷣmis coꝛrodẽs lignnʒ ⁊ comedẽs.Uñn ⁊ h̊ temꝰmi.⁊ ̊ temes.etꝭ. 82. et p. pe. teredo. U eres. reti Sa lg'? rotũdꝰvt haſta. Unde Bꝛeciſmꝰ. Dz haſta teres ꝓpꝛie.pomumq; rotũdũ.Et ſepe põit᷑ ſimpłr ꝓ rotũdo.⁊ eſt o.g. Neutꝝ tñ in a.płi nũ ero.nõ eſt in vſu. ergiuerſatoꝛ tor.i.deceptoꝛ.vſipellis.et ðꝛ a tergiuerſoꝛ.arꝭ.qꝛ aim q̃ſi tergũ huc⁊ illuc vᷣtit.ne qᷣl ſit ĩtelligat᷑. Iñ h̊ tergiuer/ ſatio onis.i.deceptio.⁊ h̊ ⁊ h tergiuerſabilł ⁊le.i.deceptoꝛiꝰ ⁊ habilis ad decipiẽdũ. Uergiuerſatoꝛ ðꝛ qͥ in vniuerſo ab actõe re cedit.q̃ſi tergũ vertẽs.vt ĩ.c.vl.ð collu.de tegen.i glo.iiij.⁊ ibi nota Et dꝛñt tergiuer ſatoꝛ.pᷣuaricatoꝛ ⁊ calũniatoꝛ. Uñ.Tergi uerſatoꝛ deſiſtit. pᷣuaricatoꝛ veꝝ occultat. fert calũnia falſum. Tergiuerſatio qñq; eſt vᷣſutia vl calliditas q qͥs inducit aliũ vt deſiſtat ab eiꝰ inqͥ ſitio ne.⁊ ſic capit᷑ in.c.vl.in glo.pᷣalł.qnq; etiã eſt fruſtratio.deluſio vel colludiiuũ. Vergũ gi.n.g.ðꝛ a tra.eo ꝙ ĩ eo ſupini iace mus in tra.qð hõ ſolꝰ pᷣt.qꝛ bꝛuta aĩalia in latere vł in ventre iacẽt.⁊ ideo in eis abuſi ue dicunt terga. Iñ tergoſus.a.u. Item a tergũ ð h̊ tergꝰ oꝛis. Et ſunt terga hoĩm. Tergoꝛa darpea d⸗ terga dicũt᷑ coꝛia Et inde tergoꝛeꝰa.ũ. Uel põt dici tergum aturgeo ges. eriſtrũ ſtri.n.g.qddã genꝰ muliebrꝭ veſt ſubtilis ⁊ trite.⁊ ðꝛ a tero.rꝭ.vł ðꝛ a tego gꝗᷣ qꝛ ĩ eſtu tegat coꝛꝑa feiaꝝ ĩ vmbꝛaculo ſᷣm Houg. Glo.aũt ſuꝑ illð Beñ.xxxviij. Que depoſit; viduitat veſtibo accepit teriſtꝝ ⁊c dicit. Teriſtrũ erat velamẽ qͥ vtebant᷑ pale ſtine młieres.Alij dicũt ꝙ teriſtꝝ veſtꝭ erat tenuis ſicut ſunt vela qᷓ delicate mulieres poꝛtãt in capitibe ſuis. In papia aũt dicit naꝝ ſubtiliſſime coꝛtine. Uerminꝰni.ðꝛ a terra.qꝛ tre mẽſuras diſti guit. Uñ ðꝛ termin qſi terre meta. Iñ hʒ bec terminal.⁊ ̊ le. Etplr hec terminalia liũ.vł lioꝝ.dicũt᷑ feſta.⸗ ermini quẽ antiqͥ deũ eſſe putauerũt.⁊ terminoſus.a.ũ.i.ple nus terminis.⁊ termineꝰ.a.ũ.ad terminnʒ ptinens. Itẽ termin? dꝛ finiſ. Itẽ terminꝰ ðꝛ diffinitio. Et cõponit᷑ interminꝰ.cõter⸗ minus. Verminos primi aliqͥs trãſgredi qnq; mo dis pᷣt. Pꝛimo cũ ꝑꝛochianũ alteri ad ſe- pultura admittit. Scðo cũ alteriꝰ ſubdi/ tũ excõicat vel intdicit. Tertio cũ alterius pꝑꝛochianũ ad pniam recipit. Quarto cuz ceſſionũ euellit.c.j.de ſepul.in glo. Uernio.onis.m.g.qͥ hʒ tres milites ſub ſe. fidei Zᷣꝛiũ pᷣdicat.Quinto cũ terminos ppp Igdem ⁊ trio trionis. fernus.a. ũ. ð a ter ⁊ vnus.q̃ſi ter vnus. Inñ ternariuſ.a.um.⁊ h ternarius rij.talis numerus. Uerra re.f.g.ðꝛ a tero.rꝭ.eo ꝙ aſſidue terat vl a toꝛreo res.eo ꝙ ſiccitate toꝛreat terra. Caũt t᷑ra ðꝛ q̃ſi triia raſtrꝭ.etv.ẽ. Iñ treꝰ a. um.i.de terra exñs.Et terrenꝰ.a.um.i eo dem ſenſu.ſ.de ᷑ra natꝰ vł factꝰ vl terram inhabitãs vel trenis deditꝰ. S Uerreſtrꝭ..t.⁊ h̊ ſtre.i.de terra exñs.vł ter Itẽ iact triũ punctoꝝ cũ decijs ðꝛ ternio ram inhabitans. ð Uerribilis.ↄ.t.⁊ G̊ le.i.metuẽdꝰ.q̃ſi terroꝛi Pabiiiis. U Uerribuloſus.a.ũ.i.croꝛe plenꝰ. Verribulũ li.n.g.q̃ddã toꝛmentũ.⁊ ðꝛ a ter reo.res.eo ꝙ reos ᷑reat. Uerrigena.ne.ↄ.g.i.de terra genit. Unde ꝓpha. Quiq; trigene ⁊ filij hoĩm. ⁊ coꝛ.ge. Terrigene et᷑ dicti ſunt gigãtes.qꝛ fabulo ſe eos parẽes t᷑ra ſiles ſibi genuerit. Antiqͥ mñ dicebant trigenꝰ.a. um. — — Territoꝛiũ rij.n.g.i.modicus locꝰ vlł diſtri ctus alicꝰ. Uel ðꝛ territoꝛiũ qſi tauritoꝛiũ id eſt trituʒ bob ⁊ aratro. Antiqᷣ em̃ ſulco ducto ⁊ poſſeſſionuʒ ⁊ territoꝛioꝝ limites deſignabãt. erritoꝛiuʒ eſt vniuerſitas agroꝝ iuxta.i. intra fines cuiuſcũq; ciuitatꝭ ab eo dictuʒ ꝙ magiſtratꝰ eiuſdẽ loci inte os fines t᷑ren di.i.amouẽdi.vł ſubmouendi ius hʒ.ff. de v.ſig.l.pupillꝰ.S.tritoꝛiũ.Alibi ponit᷑ pꝛo . Zeromeni decler. Txerrula le.dimi.i.pua terra. S Verrulentꝰ.a.ũ.i.t᷑ra plenꝰ.⁊ ðꝛ a tra ⁊ len tos. Et h̊ ⁊ B 2 B terrulẽs lent.idẽ. IJñ t᷑ru lentia. tie. Et trulent.tiꝰ.ſime.aduer. Uerſus.a.u.i.mũdus.nitidus.eruditꝰ. ertulłꝰ n. ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdã oꝛatoꝛis.ðᷣ q̊ͥ habet᷑ in Auroꝛa. Int᷑ q̊s tertullus erat q v̈ba coloꝛat.Et geminatl. Tertulianiſte.qͥdã etici dicti a Tertullia no pᷣſ bꝛo africe ꝓnincie ciuitatꝭ carthagi/ nenſis.qͥ dicũt aiaʒ ĩmoꝛtalẽ eſſe.ſʒ coꝛpo reã pᷣdicãtes.⁊ aĩas pctõꝝ hoĩm poſt moꝛ tem in demones ↄuerti putätes. Veſca ſunt loca aſpera ⁊ inculta⁊ inamena Et habet tm̃ tres caſus.ſ.ntm̃ actm̃ ⁊ vtm̃ plurales. eſcua. oꝝ. dicunt᷑ loca qͥb pecoꝛa caſtrãt Veſſera vl teſſeron grece.latie ðꝛ q̃ttuoꝛ.⁊ ↄponit᷑ cũ decaſ.qð ẽ decẽ.⁊ ðꝛ h teſſerede „ cas.cadis.pe.coꝛ.i.qttuoꝛdecim. Uñ inue nit᷑ ꝙ Matthe? diſtinxit generatõnes.q̊s enumerat in pncipio enãgelij in tres teſſe redecades.i.in ter qttuoꝛdecim. Sũt em qdraginta due generationes. eſſeredecadite.ſunt dicti qͥdã heretici.qꝛ qrtadecima luna paſca cũ iudeis obſernã dum ↄceddun. TIeſſera re.f.g.i.vas vł menſura quelibet. Veſſera etiã ðꝛ bellicũ ſignũ.vł tuba q̃ ho/ ſtes denüciant᷑ veniẽteſ.Teſſera et᷑ accipit pꝓ ſis hoſpitalitatꝭ.accipit᷑ et p talo⁊ ꝓ alea et ꝓ taxillis. Silr et cũ teſſerꝭ ſolebat nũe rus frumẽeti deſigri? ãnone. Itẽ teſſere di cũt᷑ lapides qdrati ad modũ taloꝝ vñ pa/ uimẽta ſternut᷑. Et teſſera genꝰfrugꝭ In h teſſella le.dimi.⁊ a teſſella.⁊ h teſſeilula le. ſiłr dimi.⁊ teſſellariꝰ.a.ũ.⁊ teſſellarius rij. Eta teſſera.teſſerariꝰ.a.ũ.⁊ teſſerari.rij.ſ. ppoſit curie qͥ bellũ nüciat.vel qͥ reg teſſe ras poꝛtat.vlł qͥ cũq; cũ teſſeris aliqͥd agit. Et no.ꝙ teſſere ⁊ tali a q buſdã vocant᷑ le/ puſculi.qꝛ exiliendo diſcurrũt. Itẽ dicũt᷑ iacula a iaciendo 'ᷣm Hug. Quidã vᷣo di/ cunt ꝙ teſſere ſũt qdrati lapilli. a tetras.i. ittuoꝛ dicte.qꝛ qdrate ſũt ex omnibo ꝑtib⸗ Et ſcribit᷑ fm antiqͥs ꝑ geminũ s.teſſera. Teſſerinꝰ.a.iũ.ðꝛ a teſſera. Et dicunt᷑ teſſe/ rini. agripenni.qͥ ad modũ teſſeraꝝ ſunt qͥ buslndimggg. eſſeron grece.latine ðꝛ quattu0oꝛ.· Terroſus.a.ũ.i.plenꝰ terra.vt frumentum arenoſum.qð etiam terrulentus.a.um.ðꝛ. Teſta.ſte.ðꝛ q̃ſitoſta.qꝛ pᷣus fit mollis.po ſtea toſta. qꝛ deſiccat᷑cuʒ coqͥ᷑. Et ðꝛ teſta olla. vł etia cqͥd ex creta ł argilloſa tra co uit᷑. Uñ quadã ſil itudie ðꝛ teſta capitis. eſtabił. lis. ↄ.t. ⁊ G̊ le.qͥ pt teſtari.ſ.teſtimo nium facere vlł teſtm. Et ↄponit᷑ inteſtabi lis. le.qͥ nõ eſt dignꝰ vt in teſtẽ recipiat᷑ vel yt teſtamentũ faciat. ”ůV Teſtatiũ tij.n.g.multe teſte.⁊ dꝛ a teſta. eſtamentũ ti. ð a teſtoꝛ vl teſtꝭ.qꝛ teſtil- eſt ↄſcbta ⁊ ↄfirmata volũtas. Ponit᷑ etiã nq; teſtamentũ ꝓ pacto ⁊ placito. eſtamentũ ðᷣꝛ ideo.ꝙ niſi teſtatoꝛ moꝛti⸗ fuerit ↄfirmari nõ pᷣt.nec ſciri qͥd ĩ eo ſcri/ ptũ ſit clauſũ ⁊ ſignatũ. Et eſt dictũ teſtm̃ qꝛ nõ valet niſi p?teſtatorꝭ monumetũ ſᷣm Iſið.li.v.Et deſcribit᷑ ſic.Teſtametuʒ eſt volũtatꝭ nf̃e ſnia iuſta de eo ꝙ qͥs pꝰmoꝛtẽ ſuã fieri vult.ff.e.ti.l.j.Et addit cũ inſtiu/ tiõe heredis.inſti.de le.S.ante here.⁊ ̊ de vniuerſo pr̃imonio.vt excludat᷑ ſingulare relictũ ⁊ codicilłꝰ. Et ðꝛ teſtm̃ q̃ſi teſtatio mẽt.vł vltimũ eulogiũ ſeu vltia volũtas alias dictũ.q̃ ꝗs de reb ſuis diſpouit lega tario legata aſſignãdo.Et diuidit᷑. qꝛ alið eſt teſti nücupatiuũ qð ↄſiſtit in ſola ni/ cupatõe teſtatoꝛis.nõ in ſolenitate ſcriptu re.tñ ſeptẽ teſtes neceſſarij ſũt ⁊ heredũ no minatio.inſti.e.ti.S.fi.Alind eſt in ſcptꝭ cõ ditũ.qð ſiłr exigit nũeꝝ.ſubſcptões⁊ ſigcu — la ſeptẽ teſtin. Itẽ teſtamẽti aliã diniſione ponit Iſið.li.v.ſcʒ teſtamẽtoꝛũ.aliud iun ciuilis.aliud iurꝭ p̃ᷣtoꝛij. Ueſtamentũ iur ciuilis eſt teſtm̃ ſeptem te ſtium ſigillo ſignatũ.ſubſcriptõe firmatuz qd apud ciues fit.⁊ inde ðꝛ ciuille. Teſtamẽtũ iurꝭ pᷣtoꝛij eſt ſeptẽ teſtiũ ſignia ſignatũ.⁊ ðꝛ ſic qꝛ fit apud pᷣtoꝛes. Veſtamentũ holographũ. eſt manu actor totũ ↄſcriptũ ⁊ ſubſcriptũ.vñn ⁊ nomen ac cepit ab holon.i.totũ ⁊ graphos ſcriptura yel lr̃a.q̃ſi tota lr̃a.ſᷣm Iſið. Veſtamẽætũ irritũ.eſt ſi ſlle qͥ teſtatꝰeſt capi/ te diminux eſt. vł captiuitate detent. ant ſi nõ rite ̊ legem factũ eſt. Teſtamentũ ruptũ ideo vocatuʒ eſt. qꝛ na ſcente poſthumo.neq; exheredato neq; be rede noĩato dirumpit᷑. .. Veſtamentũ ſurreptũ. eſt qð in fraudẽ he/ redũ ſeu legatarioꝝ ⁊ libertoꝝ nõ pala ꝓla Pꝓuidet᷑ ſuppꝛeſſum videt᷑. tum eſt qð ſi nõ latet. mñ ſi pᷣdictꝭ ꝑſonis nõ Ueſtamẽtũ inofficioſũ.eſt qö fruſtra liber⸗ ahacht etnmnensh Uchum al telno ö:⸗ Uclu 414 in virodicin Wien mart⸗ reneftalot mnagroote eſlislis onnotetler 1lnbitoſt tanblisthl 6gſenind⸗ Lyttertlis ve lecrle. eſtsd95 teſtationi 9 bideri Jite tetimonialt Ueſtungin teſtn. Uekudinemn Nonount. Uetwo. mo/ ylegimietette eratekuoinu ycenoe polya Nllcini ninit Moiteſtucispen ſudodrament odütetudis ſe tanncllimng eni ann lebnnrſgonemn 106 7ſupelulo ldoöeſanti Et leſtudo dr9 Qunnteſtains etlaledini ſiggi ioie getyo ſarranminig run g i ,ön ſenrolorgen dnſchit nntch 1lüns d dachdtgin Enltcknen r ecſenitinin ni Etckreiif dikſe Tana ſtadecogist 1. Etaddrtäte le Hanebe te. 5Neulucei ſngen Cormrſm dinn güſn iin etp ſuisdiontin o. Etdinattgen, ſrmi in ſolinitelanin ſom ſirt bercin Aluuck in ſpf bR7ö minalii dimſone maorü aliudiun . chteſtinſchtonte becriptöefiermang gedecialt. cſchteeſtiſihr pnd ßtores. Phö. nammun mnotü. n1nona iigupbos Cn eiriutch Apeiniatedein 4 cſtt. ſde Vocxtet õ IdH fatigatus. exheredat ſine officio pietatis liberalis in erxtraneas pſonas redactũ eſt ſm Iſiò. eſtariꝰ.a.ũ.i.ad teſtas ꝑtinẽs.vel qͥ facit teſtas. ⁊ ðꝛ a teſta te. Teſtatꝰa.ũ.qͥ facit teſtamentũ. Treſticulꝰ li.eſt dimi.a teſtꝭ. Teſticuli etiaʒ in viro dicunt᷑ mẽbꝛa genitalia.qꝛ teſtant hoiem marez eſſe. Iñ H ⁊ h teſticular.⁊ B re.⁊teſticuloſus.a.ũ.⁊ teſticulatꝰ.a.ũ.qͥ hʒ magnos teſticulos. = „ eſtilis.lis. .t.⁊ h̊ le.pe.pdu.ðꝛ a teſta. vt opus teſtile.vł vas teſtile.i.fragile de teſta. ⁊ ſcribit᷑ ꝑ ſt. Sʒ textilis lis.⁊ ̊ le.pe.coꝛ.⁊ terxtibilis.⁊ B̊ le.⁊ h ⁊ hec textil.⁊ h̊ le.in eo deʒ ſenſu.ſ.qð facile texit᷑.⁊ ðꝛ a texo.xis.p x.vt textilis veſtis vł oꝛa.vñ Ecc.xlv.O pꝰ Ueſtis cᷣ. .g.ðꝛ a teſtoꝛ arꝭ.qꝛ teſtat. vel qꝛ2 teſtationi ⁊ ↄfirmationi teſtamẽti ſolet ad teſtimonialis lis.⁊ ̊ le. eitu. neg indecli idem eſt qð teſta. ⁊ dicit Veſtudinetum ti.n.g.locus vbi teſtudines gbungant. sä Teſtudo.inis.f.g.eſt q̃ddã aĩal.et ðꝛ a teſta qꝛ tegimie teſte ſit cooꝑta.Et ſt᷑ q̃ttuoꝛ ge nera teſtudinũ.ſ.tcreſtreſ.marine.lutarie.i. in ceno ⁊ paludibo viuẽtes.fluuiales que ĩ dulci aqᷓ viuũt.Tradũt qͥdã tardiꝰ ire na/ uigia teſtudis pedẽ dextrũ vehẽtia. Itẽ te ſtudo ð camera tẽpli obliqᷓ ⁊ curua.qꝛ in modũ teſtudis veteres tẽploꝝ tecta facie/ bant. vt celi imaginẽ redderẽt.qð ↄſtat eſſe ↄuexũ.Tabł curuatura ðꝛ et᷑ lacunar qð ſo lebant facere antiqͥ ſub tignis ⁊ ſuꝑ came/ ras.⁊ ſuꝑ alia locaꝓpt᷑ pᷣdictã cãm. Et etiã teſtudo ðꝛ ſcutũ.qꝛ in modũ teſtudis ſit. Et teſtudo ðᷣꝛ ↄuexio ſcutoꝝ curuata ĩ mo dum teſtudinis. Iñn teſtudineꝰ.a. um. Teſtula le.dimi.i.pua teſta. eſus.a.ũ.i.odioſus.exoſus.faſtidioſus.ł Teter.a.um.i.niger vl ferꝰ.⁊ coꝛ.pmã. Tetranꝰ.a.ũ.i.pᷣuꝰ tenebꝛoſus. Vetracoloſ.ðꝛ qͥd hʒ q̃ttuoꝛ metri varieta- Uetradebucolica.qdã ſpẽs ceſure qᷓ tes. attendit᷑ in q̃rto pede.qua maxie ſolent vti ſcribentes bucolicc. H Tetragrãmaton nomen dei dicit᷑. hoc eſt qttuoꝛ lraꝝ.vide in ſabaothb. ¶etraidoſ.ðᷣ a tra qð eſt q̃ttuoꝛ. ⁊ idos q̃d eſt foꝛma ſi foꝛmule incenſi in longitudi ee textura re. nem poꝛrecte.q̃ fiũt ex q̃ttuoꝛ pigment· Cetrameter.a.uũ.vbi ſunt quattuoꝛ metra. ſiue vᷣſus ↄſtans ex quattuoꝛ metris.i.pe/ Jgib. 7 coꝛ pp. Tetraonyma.vide in nomg. etraptot.a.ũ.eſt nomẽ hñs quattuoꝛ di uerſaꝝ terminationũ caſus. Uetrarcha che..g.i.pnceps ſuꝑ q̃ttuoꝛ.vł ſuꝑ quartã ꝑtem regni.⁊ a tetra.i.quat tuoꝛ. ⁊ archos.i.pnceps. Uñ ſᷣm Iſið.Te trarche ſunt quartã ꝑtem regni tenentes. qualis fuit apud iudea Philipꝰ. Et inge Hhec tetrarchia chie.e poteſtas. Uetra grece.latĩe ðꝛ q̃ttuoꝛ. Iñ hec tetras. tetradis.i.quattuo.. Cetraſyllabo.a.ũ.i.q̃ttuoꝛ ſyllabax. Cetraſtrophos.vide.S.in ſtrophos. ¶Uetricꝰ ci.qͥdã mons in ſabinia aſperrimꝰ 7 ðʒ a teter. Iñ tetric.a.i.i.aſper.auſterꝰ. obſcurꝰ.triſtꝭ.ſᷣm Hug. Uñ ſᷣm q̊ſdam de riuat᷑a tetrico.cas.vñ Alexander nequam dicit. Tetricat q̃tiẽs qͥs ſurgẽdo pigreſcit Et ſic volunt ꝙ Ecc.xxxij.ponat᷑ tetrices pꝓ vna dictiõe. Alij vo dicũt ꝙ te trices ſũt due ꝑtes.te p nomen. ⁊ trices vᷣbum. vide infra in trico cas.bo. H Tetrido.dinis.i.nigredo.feritas. Teucos.i.volumen. ¶Texilis ⁊ textilis.vide.S.in teſtilis. Uextoꝛ.toꝛis.m.g.ðꝛ qͥ facit pinnũ Iñ hec textrix tricꝭ. mulier q̃ texit panũ.Etd. Pꝛi ſtian in.xj. li. TXantecedẽte vnũ inuenio in tus pꝑticipiũ · a textu textꝰ. Et ex h̊ quidam medo ſcribũt miſtus ꝑs. Vertrina ne.f.g. locus texentiũ.⁊ ðꝛ a texo. texis. Et h̊ textrinũ ni.idẽ.vl locus vbi na ues fabꝛicant᷑. Et textrinꝰ.a.ũ.vñ Thobie ij. legit de anna.ꝙ ibat quotidie ad textri/ num opus.⁊? ꝓdu.tri. DW Uextus.us.ui.eſt liber ↄtinẽs doctoꝛis tra ctatũ ſine lr̃e vel ſnĩe expoſitõe.et ðꝛ a texo texis. Et textus.ta.tum.ꝑticipium.Et hec ante G Ohbaboꝛ hermon. duo montes ſũt. Et in terpᷣtat᷑ thaboꝛ. veniẽs lumen ſeu aduentꝰ⸗ luminis. Uhalamꝰ mi.m.g.ðꝛ cubiculũ vel camera vel ↄiugalis lectꝰ ſponſi ⁊ ſpõſe.⁊ ðꝛ a tha lamos grece.qð latine ðꝛ cubiculũ vł ↄiu galis lectꝰ?.vel a Thalamone duce.qͥ cum Romulo ⁊ alijs ſabinã quandã nobilẽ . 2 puit. ⁊ rñ̃ſum ẽ oꝛaculo.eam debere ei.⁊ qꝛ felices fuerũt ille nuptie.inſtitutũ eſt vt in oiĩbo nuptijs thalami nomen iteret. Ul ðꝛ thalamus a thelima greco.qð latine dicit voluptas. M Uhalaſſum.ſi.i.mare 45 2 thalatuz ðꝛ. Jñ thalaſſus a.ũ.i.marinꝰ. Thalia eſt vna muſaꝝ. Ubamar.q̃dã vidua erat q interpᷣtat ma/ ritudo ꝓ virꝭ moꝛtuis. Eadẽ ⁊ cõmutans. Mutauit ei ſe in habitũ meretricꝭ.qñ cuʒ ſocero ſuo ↄcubuit.⁊ acuit᷑ in fſie. Thamnꝰ interpᷣtat᷑ numerꝰ vl deficiẽs ſeu necans facturã. ́ů Uhanatos.i.moꝛtalevł moꝛs. Iñ thanatꝰ a. um.i.moꝛtuns.Et thanatos inſula gal/ lici oceani.dicta a moꝛte ſerpentũ.⁊ tra eiꝰ q̃cunq; gentiũ inuecta ſit.illico ꝑimit an/ gues. ⁊ acuit᷑ tos. “ Vhare interpᷣtat᷑ abactoꝛ. vel depulſoꝛ.ſeu nequã aut neqᷣtia. Tharſis acuit᷑ in fine.⁊ fuit Tharſis de ge nere Japhet. a qᷓ ſilices deſcẽderũt.Uñn ⁊ ciuitas eoꝝ tharſis dicta eſt.qᷓ ⁊ tharſis ðꝛ deq̃ ciuitate fuit Paulꝰapłs.Tharſ?ꝰthar ſi vi tharſis etiã vocat᷑ qdã locꝰ indie. In B ⁊ h̊ tharſenſis.⁊ h̊ ſe. Etvt ðꝛ Hebꝛei pu tant generałr mare vocari tharſis.Et int᷑ pꝛetat᷑ exploꝛans gaudii. hau. eſt q̃dã lr̃a hebꝛea quã nos t.dicimꝰ Nam thau dicũt greci thetã.⁊ a theta nos dicimꝰ? t. Thau ðᷣꝛ eſſe aduer. admirantis. Ezʒcch.ix. Signa thau ſuꝑ frontes viroꝝ gementiũ In interpᷣtationibo aũt ðꝛ thau ſignũ.vbł ſubter vl ſignat vel ſuꝑioꝛ. Eta chan ð thauma atꝭ.i. admiratio vel mira culũ.⁊ h̊ thaumãtias tie.ðꝛ arcꝰ celeſtꝭ ab admiratõe ⁊ ſtupoꝛe admirantiũ dict.vel chaumãtias qꝛ fuit filia thaumantc. Uheatrũ tri.n.g.ſpectaculũ vbicũq; fiat ſe micirculi figurã hñs.in q̊ ſtãtes oẽs inſpi ciũt.c& foꝛma pꝰ rotunda erat.ſicẽ ⁊ amphi theatri.ſed poſtea ex medio amphitheatro theatrũ factũ ẽ.ſic dictũ a ſpectaculo. Itẽ cheatꝝ ðꝛ ꝓſtibulũ ⁊ lupanar.qꝛ pꝰ ludos exactos meretrices ꝓſtituebant᷑ ibi. Inde theatricꝰa.ũ.⁊ h̊ ⁊ B theatralł.⁊ ſ le.ad the/ gatrum pꝑtinẽs.⁊ coꝛ.pe.naturarr. Thhebet.i.ianuariꝰ.⁊ acuit᷑ in fine. heca ce.grece latine poſitio.repoſitoꝛiuʒ dcũq; ſit.eo ꝙ ibi reponatalidddd. hecuites.m.g. vñ errãt qͥ dicunt.młr tbe cuites.qꝛ dʒ dici mulier thecuittis. Vhema atꝭ.n. g. eſt materia dictantꝭ figura noꝛma.ſiłitudo.foꝛma.⁊ coꝛ.pe.gti. Vheodocia interpᷣtat᷑ diligẽs ſcrutatio ver boꝝ.vlł myſteriũ diuineſcpture.⁊ ðꝛa the oꝛo vel theos. heodotion.fuit qͥdã trãſlatoꝛ diuinoꝛuʒ Uheodoꝛꝰ ri ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdaʒ viri.Et coꝛ.pe.ſᷣm cõem vſum.lʒ inueniat᷑ pð.vñ Juuenał.Lautoꝝ pueros.artẽ docẽs the odoꝛus. Ita et᷑ Heliodoꝛꝰ inuenit᷑ pe ꝓðᷣ. tñ ſᷣm cõem vſum coꝛribteiic. Cheodoſiani ⁊ gaianite heretici appellati a Theogdoſio ⁊ Baianoe tꝑib Juſtiniani pncipis in Alexandria ꝓuicia ppli ꝑnerſi electõe vna die oꝛdinati ſunt epᷣi. Hi erro res Eutitij ⁊ Dioſcoꝛi ſeqntes calcedonẽ ſeↄſiliũ reſpuũt.ex duabo vnã ĩ xpᷣo nataʒ aſſerũt.qua theodoſiani coꝛruptã.gaiani te incoꝛruptã ↄtendũt. Uheologꝰ a.ũ.i.de diuinis loquẽs vel tra/ crans. Iñ h̊ theologia gie.pe.acuta.diuini tas.ſᷣmo de deo. Iñn theologic'a. um. Uheononiꝰa.ũ.i.maledicꝰ.repᷣhenſoꝛius.⁊ et ðꝛ a theonon qͥ fuit q dam maledicus Theophania.vide ſupꝛa in epiphania. Theophilꝰ li.m.g.quẽ deꝰ diligit.Etiã eſt ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſda.⁊ coꝛ.pe. UVñ in auro ra. Theophile ſcribens vir chꝛiſto mente ſubactunus. Uheoꝛema atꝭ.n.g.i.elegans ⁊ diligẽs vᷣbo rum apta deſcriptio vł regula. Un regule geometrie dicũt᷑ theoꝛemata.q̃ſi aꝑtiones qꝛ aperiũt ⁊ illuminãt mentẽ lectorꝭ. Idẽ theoꝛiſma.⁊ p.re. Theoꝛia rie.vł theoꝛica ce.ſcĩa q̃ tractat ð inuiſibilibo vel vita ↄtemplatiua. In theo ricus a.ũ.i.ↄtemplatiuꝰ.qͥ tm̃ ↄtemplatio ni vacat. = Uheos grece latĩe ðꝛ deꝰ. Theos tñ apud grecos timoꝛ ðꝛ. Uñ de ðꝛ theos.quia ti moꝛ omnibo colentibo eum. Trheoſebia bie.i.dei cult ⁊ diuina pietas.⁊ 8Z a theos. deꝰ. ⁊ febes pietas Theoticꝰ.i.diuinꝰ.⁊ ðꝛ a theoos. heotocos.dei genitrix.qſi tota diuina. Uherme.aꝝ.ſunt loca calida.ſ.balnea.⁊ ðꝛ a thermon.qð greci caloꝛẽ dicũt.qꝛ caleẽ=t vel domꝰ vnctionis. heſaurꝰri.m.g.i.aurũ repoſitũ vel locus vbi aurũ reponit᷑.⁊ ðꝛ a theca ⁊ qurũ. Jũ theſaurariꝰa.ũ. Et h theſauroriꝰ rij.q ihe ſaurũ habʒ in ſui cuſtodia.⁊ tiheſauria ric. eusdipit Ppefbecsin beitt Teisgret H ocſpolno Un.pon Lhaſilicͤh cvitil Thel zcicuinmſn ekls, i imd niyckn. (henots t val worocoann Cisrnacori fidibacchüca hrmnosge Dhiriaurare. Wuinans10 Dhiriginten Tholomaid Comaoint grecedugin⸗ cola? enim Thopherlam. tiolntertat, Ohorotbbebꝛen lbos norſ. m. ſuntqnozlbrim Goapelit Etit arlpentaceua Whontcipect (heckachlone Dinegrcige ſergarcon Cut diclkiſtisiln Tleugcoſe himartii . Jobg⸗S unectpont⸗ emntina ntho Alines rdlig tyt rgieneir Ghron;, ken ſttapantüer J. eN accübe ichbonte lolige mowe doene ne Petnunne ſ hchgei dr egi igesſanini eſcpane thn niſam dinnen Necuinſdi elinneninkn os anedotat Corvinnenirt . tpib Fſne puiciapliten Uſcäntescalki ad mäicher unicorruptig t ininisloqnisren gepe gcunadin heologchn. TNöhenſn t em mdias wincnphante de diligt Eniic vrpe. Uimanno nrchikomente no tdiligis fbo grln Urregnte un. eſlaptiones cnte ecor. N ceſcia awaemnd mnpote. Jſh o cm Nenpbrn de Thebotihi Nan nlerdininmnnn Sspiens 1cgicnlbanii, caloꝛe dicnt eherctiigin ratbes. nir dfilotſdiit 4 „. eius dignias. Vbeſ butes interpᷣtat᷑ ↄuertens vlł captiua/ toꝛ. ſiue feſtinꝰad intelligendum. ⁊ pdu.bi. Thheſis grece latie ðꝛ poſitio. Uñ theſis ðꝛ vocꝭ poſitio.i.finis vel depᷣſſio. Iñ theticꝰ a. um.i.poſſeſſiuꝰ vł poſitiuꝰ.vt euandriꝰ. Theſſalꝰ li.qͥdã rex fuit. Iñ theſſalos q̃daʒ ciuitaſ. Theſſala q̃dã regio.⁊ theſſalonica q̃dã ciuitaſ dicta ẽ. Iñ theſſalłꝰa.ũ.⁊ theſſa licus a.ũ.⁊ h̊ ⁊ h theſſalonicenſis.⁊ G̊ͥ ſe. Ubheſtilis.f.g ꝓpꝛiũ nomẽ mulierꝭ ruſticuzʒ vñ Uirgił.Theſtilis⁊ rapido feſſis meſſo Uhetys tys. vł thetyos.·fg pma pð.i mare vel vxoꝛ oceani. Hec thetis thetꝭ.vl theti/ dis.pma coꝛ.i.mater Achillis.vñ. Nõ the tidi bacchũ caupo maritat iobib. Tymos grece latine maens. Ubiriatira re.interpᷣtat᷑ illumĩata.ſiue illu minans.⁊ coꝛ⸗.PpPpoe. . Thiria interpᷣtat᷑timens deill6. Tholomaida ĩterpᷣtat᷑ ad mẽſurã deducẽs Thomas interpᷣtat᷑ abyſſus vel geminꝰ.et grece didimꝰ ðꝛ.qꝛ q̊ plꝰ ceter dubitauit. eo altiꝰveritatẽ reſurrectõis agnouitt. Thophet lata ⁊ ſpacioſa via.gehẽna pauo ris interß5ta. = Iboꝛath hebꝛei. latini legẽ appellãt i. qnq; libꝛos moyſi. vñ Hiero.in plogo reg. Hi ſunt qͥnq; libꝛi moyſi q̊s ꝓpꝛie thoꝛach.i.le/ gez appellãt. Et ĩ interpᷣtatõib ðꝛ thoꝛath lex vel pentaceucum. Uhoꝛax ..i.pectꝰ vł ꝑs illa coꝛpꝑis anterioꝛ que eſta collo vſq; ad ſtomachũ.quã nos dicimꝰarcã.qꝛ ibi arcanũ ſit.i.ſecretũ.q̊ ce tera arcent Cuieminẽtes pulpe.mamille dicũt᷑.int᷑q̃̊s illa ꝑs oſſea pectꝰ ðꝛ dextera. ⁊ leua coſte. Itẽa thoꝛax ðꝛ loꝛica.⁊ ꝓpꝛie illa q̃ tm̃ extẽdit᷑ ꝙ thoꝛacẽ hoĩs defendat vñ Job. xlj. Subſiſtere nõ poterit.nec ha ſta nec thoꝛax.⁊ deſinit actũs ſingularꝭ in em.⁊ in a.vt thoꝛacem vel thoꝛaca.⁊ actũs plis in es.vel ĩ as.vt thoꝛacesvł thoꝛacas vñ Uirgi.enei.x.Telaq; trũcataviri ⁊ bis ſex thoꝛaca petitum. Thoꝛꝰ ri.ðꝛ lectꝰ.⁊ ꝓpe qͥ ſolet eẽ de herbis ſiẽ in expeditõe.vñ⁊ ðꝛ ſic ab herbis toꝛtis qbo fit. vł q̃ accũbentiũ hũerꝭ ſuꝑponunt᷑. Inñ h ⁊ h thoꝛal.⁊ h le. Eth̊ thoꝛal.vel tho rale.lis. lõga mappa. Uel et ſic ðꝛ qcqͥd in lecto ſternit᷑. Inuenit᷑ toꝛus ſine aſpiratõe Yide infra in loco ſuo. Ubhꝛacia cie.qdã ꝓpuincia. Iñ thꝛax thꝛad. N ſepe inuenit᷑ truciꝰ a.um. homines vl p Tryara Et h̊ ⁊ D thꝛacenſis.⁊ h ſe.⁊ thꝛaciꝰa.ñi p q uli puinlie. Uhꝛena ne.i.lamẽtatio.ſiẽ em̃m hymnꝰẽ can ticũ leticie ⁊ laudis.ita thꝛena eſt canticuʒ lamẽti ⁊ funerꝭ. Jñ thꝛenꝰ a.ũ.i.lamẽtabił᷑ Et thꝛenoſus a.ũ.i.lamẽtoſus.⁊ thꝛenic. a. um.i.luctuoſus. Iteʒ hi thꝛeni.oꝝ.ðꝛ vt thꝛeni Hieremie.i.lamẽtationes. Thꝛaſo ꝓpꝛiũ nomẽ.De quo Therentius in eunucho. ”ðsl Thꝛonꝰ ni ꝓpꝛie ſoliũ regni eſt.qͥ latie ſedes Zꝛ.Eſtaũt thꝛonꝰ ſedes regalis in q̃ ſedet reges ꝓpt᷑ tutelã ſui coꝛꝑis Itẽ thꝛoni ſunt agmina angeloꝝ.qͥ latio eloqᷣo ſedes dicũt᷑ ⁊ vocati thꝛoni.qꝛ illis ↄditoꝛ pᷣſidet.⁊ per eos ſua iudicia dſponit.. Thhuc interpᷣtat᷑ ſoꝛtuna.Jñ qͥdã hiſtoꝛicꝰ grecꝰ dictꝰẽ Thucydides qſi foꝛtunatus Uhuribulũ li.n.g.ẽ vas ad thurificanduʒ aptũ.⁊ ð a thure. aũt ðꝛ thuribulũ.q̃ſi thurꝭ bolos.i.moꝛſellos cremãs.etymo.cẽ. Uhuricremulũ li.i.incẽſariũ.qꝛĩ eo crema tur thus.⁊ ð a thus ⁊ cremo. gagags. Uuriticina ne.loc vbi thus efficit᷑ vl etiã ſpargit᷑ vel ſacrificiit. Ibutifer fic. ðꝛ ſacerdos vel incenſatoꝛ. Thus thurꝭ.eſt arboꝛ arabie imẽeſa atq; ra moſa.leuiſſimi coꝛtic. ramis ad acerꝭ q̃li/ tatẽ amigdale mõ ſuccũ aromaticũ fudẽs albũ.⁊ apud nos appellat᷑ maſculꝰ.eo ꝙ ſit nat᷑a rotũdũ ad modũ teſticuloꝝ.reliquuʒ vᷣo planũ ⁊ pene ſcabꝛoſuʒ minꝰ optimum Adulterat᷑aũt admixta reſina ⁊ gumi.ſed dinoſcit᷑ ſug ppꝛietate. Nã thꝰ igni apoſitũ ardeſcit.reſina fumeſcit.gumi vo liqueſcit Et thus eſt.ge.fꝓ arboꝛe.ſʒ p fructu.n.g. Hoc etiã ðꝛ libanũ a mõte libano vbi col/ ligit᷑. Et no.ꝙ ſᷣm Hug.thꝰ ðꝛ q theos qðᷣ eſt deꝰ.qꝛ ĩ ſacrificijs deoꝝ adolet᷑ ⁊ ſacrifi cat᷑.⁊ ſᷣm 6 hz aſpirationẽ. el 8: a tundo dis.qꝛ abile eſt ad tũdendũ.⁊ ſᷣm h̊ nõ aſpi rat᷑.Eta thus ðꝛ thureꝰ a.ũ.⁊ thuriqꝰ a.ũ. i. de thure exñs h ad thus ꝑtinẽs vł fumo ſus.vñ Hiero.ſuꝑ Eſa.vnuſquiſq; alteriꝰ querat auxiliũ.faciem thuridaʒ palloꝛem circũferess. Uhuſculũ li.dimi.i.ꝑus thus. WW Aneg 1 ame h re. ara re. pilleũ ſacerdotale. Itẽ ſicut diẽ q̃dã glo.Exo.xxiiij. Tyara cidarꝭ ⁊ mitra 7 — vocak. qi caput poͤtific tegebat coꝛnabzt Et pdu ·pe. UVñ Ouið.meta.xj. Zꝑa pur/ pureis tentat velare taaris. Tiberias.adis.f.g.ẽ ciuitas facta ab hero/ de in noie Tyberij ceſan.a qua ⁊ lacꝰ ma/ re tyberiadis ðꝛ.oibo iudee ſalubꝛioꝛ.vnd Joh. vj. Poſt HH abijt ihs trãſmare galilee qð eſt tyberiadis.⁊ coꝛ.pe.Et ðꝛ mare.i.la cus vl ſtagnũ aq̃ dulcis.q̃ flnita ioꝛdane. Dꝛ at ſtagnü h̊ mare.qꝛ vicʒ hebꝛaico ide mate aq̊ꝝ ↄgregatio appellat᷑ mare.Dz aũt mare galilee ꝓpt regionẽ adiacentẽ.q̃ ſic di cebat᷑.Oꝛ vᷣo mare tyberiadis ꝓpt᷑ ciuitatẽ illã que ſita erat ĩ ripa hꝰſtagni.Et ðꝛ hoc mare ſiue ſtagnũ magꝭ eẽ tvberiadis qᷓ; ga lilee.qꝛ ciuitas magꝭ ſpecificat qᷓ; regio. VUyberinꝰ ni.m.g.ðꝛ fluuiꝰromanꝰ.a Tybe rino regealbanoꝝ iĩ eo ſubmerſo dictꝰ Nã gntea a coloꝛe aq̃ albula dicebat᷑.eo ꝙ niui bus albo fieret. Ideʒ ðᷣꝛ tyberis vel tibꝛis. bꝛidis.ſilra tyberino.ſʒ tyberꝭ in q̃tidiano mone ixbꝛis in vᷣſu ðꝛ. Iñ tyberinꝰ.a.ũ.⁊ ¶U ybia bie.i.crus.⁊ ð a tibin qð eſt iuncꝰ pter lõgitudinẽ. Iñ h̊ ⁊ H tibiał. ⁊ G̊ le.et ̊ tibiale lis.illud qð a bꝛachis depẽdetad ti bias tegendas. Idẽ ⁊ alio noĩe ðꝛ tubꝛicꝰ qſi tibicꝰ. eo ꝙ tibias tegat. Ubł ðꝛ a tibia ⁊ bꝛachis vſq; ad tibias ꝑueniat. Itẽ tibia ẽ dddã muſicũ inſtr̃ m.qꝛ pᷣmũ de ceruinisz gruinis tibijs ⁊ cruribahinuloꝝ fieret.ſed poſtea abuſiue vndecũq; fieret JIñ tibianꝰ a. um.ad tibiam ꝑtinẽs vłl tibias faciens. Tibicen inis.q canit cum tibia. ⁊ ð: a tibia Viibicines etiaʒ dicũt᷑ fulcra bifurcata.qb⸗ domꝰ ſuſtentat᷑.que aliter deſtines dicunt vñn Math. ix. Et cũ ieſus i domũ pncipis veniſſet et vidiſſet ibi tibicines.i.lugubꝛe carmẽ canẽtes.Antiqͥtꝰ ei tales ad exeqas vocabat᷑.vt ſuo carmie viuoſ ꝓuocarẽt ad luctũ. Uñ legit᷑ Hiere.ix. VUocate lamen/ tatrices.⁊ coꝛ.pe.tibicines.ſʒ ĩ ntõ tibicen ꝓ.· pe. Uñ qͥdã. Cibicen longo.tubicen li/ ricen bꝛeuiando. èMW Tibicina ne.młr que canit cũ tibia. ¶ibin.i.ſcirpꝰvł genꝰvaſculi in modũ ſcri nij. 2 ex ꝙgulis agreſtibo ↄterti. Tiburtꝰti.fuitqͥdã vir.de cuiꝰnoĩe ciuitas ſic dicta ẽ. ̊ᷣ tibur.hꝰ tiburꝭ. In h̊ ⁊ B tibu ris.⁊ re.Et hͥ tibure.hꝰ tiburꝭ.Et tibur/ tio.onis.⁊ tiburinꝰ.a.num. Uitio onis.fg.ẽ idẽ qð toꝛrꝭ.⁊ : a toꝛreo. es.q̃ſi toꝛritio. In ticionariꝰa. um. Et hoc ticionariũ rij.locꝰ ignis vbi ticiones mo/ rant᷑.inſtrm mittẽdi ticiones ĩ ignẽ. Papᷣ. etiam dicit. Ticio vulgo ðꝛ ꝑuſtũ lignum caudis ticionum. vñ Eſa.vij. Coꝛ tuũ nõ foꝛmidet a duab Ticon.i.medium. Tigillũ li.dimi.i.ꝑuũ tignum. Uignũ ni.n.g.ðꝛ a tego gjʒ. vel a tegula.Et dicũt᷑ tigna.vłl ipſa laqaria.ł ligna q ipſis laquearibo illaqueant᷑. Iñ tignoſus.a.ij.i. plenꝰ tignis.Et tignatꝰ.a.ũ.i.tignis para/ tus vel oꝛnatꝰ.Et tignariꝰa.ũ.ad tigna ꝑ/ tinens.vl qͥ tigna in tecto diſponit. Ideʒ ?⁊ ſarcitectoꝛ.ſ̃ᷣm Hug. Et papᷣ.di. Zignuʒ a tegẽdo dictũ. Tecto em̃ iponit᷑ vt ĩ eo ce tera ſuꝑponãt᷑. Uñ ligna illa q̃ aſcẽdũt ad cacumẽ edificij directe.⁊ totũ tectum ſuꝑ/ poꝛtant tigna apellan᷑k. = Uigris grꝭ.vel tigridis.f.g.ſerpẽs dicta eſt Aprt velocitatẽ.Et ſilłr qͥda fluuiꝰ dict eſt ti gris vl tigridis.qꝛ eſt velox ᷑m Hug.De nafa tigridis dic Iſið.xij.ety.Tigris inqͥt vocata ẽꝓpt᷑ velocẽ fugã.ita eĩ nolant pſe. ⁊ medi ⁊ greci ſagittã.Eſt em̃ beſtia varis Diſtincta maculis.vᷣtute ⁊ velocitate mira bilis. ex cuiꝰ noĩe flumẽ tigr appellat᷑.q is rapidiſſimus ſit oim fluuioꝝ. Has magis pyrcania gignit. ilia lie.qda leuis arboꝛ.⁊ ðꝛ a telum.eo q; ſit ytilis ad vſum teloꝝ. In tiliatꝰ.a.ũ. Et tilioſus a.ũ.i.raſibilis vlł ſlexibilis.vł ad ti liam ꝑptinens. Uvymalꝰli.m.g.qdã piſch. 32 tym os qdẽ flos.qꝛ fragrat ſicut flos Iñ tymalinꝰ.a.ij. Tymbꝛeꝰ dictꝰ ẽ Appollo.a tymbꝛa herba quada.qᷓ abũ dat in frigia iuxta templũ eiꝰ Alij a loco ita apellatuzʒ putant.ſicut litiꝰ a litia vel delius a delo. Time ei.liber qͥqã Platonis.ſic dictꝰ a di ſcipulo q̊dam eiꝰ Timeo noie. Uvymiama atʒj.n.g.q̃dã herba vł ſpẽs valde redolens.q̃ in q buſdã loc vtũt᷑ loco incẽeſi fpm NHug. Itẽ timiama erat q̃dam ↄfectio diuerſaꝝ ſpecieꝝ.quã ſacerdos in altariti miamat adolebat.De q̊ ð? Exo.xxx. Su me tibi aroma ſtacten.⁊ onycam. galbanũ ⁊ thus lucidiſſimũ equalis ponderꝭ erunt ojia.facieſq; tymiama.⁊ ꝓ.pe.nti.Uñ ĩ au/ roꝛa.Exq̊ ſpirat odoꝛ ⁊ tymiama freques VUymiamateriũ rij.i.thuribulũ.qð ⁊ epity mũ ðꝛ.ab epi⁊ tymꝰ.ł tymiama ᷣm Hug. VUk vt qͥdã dicũt. Cymiamateria dicebat᷑ vaſa in b tymiama ᷣuabat᷑. Et ðꝛ tymia materia. a tymiama ⁊ terion qð ẽ ſtatꝰ.q̃ſi vonniſtb nurcii mNe 7 irli Cinaſi gofumnrt 1punis olic⸗ Fbinatu rütnpitem Linorfoe al die Nachile Nq Ualdic Ds deſnetan Ccͤyderinit⸗ nicusqbztin Enoyme mügenerakr⸗ dRN colet. Dmipai Piyminu⸗ Uinororen Aues dolo ioe Eti mininii ſemon ſoo iplen hHaanpaplor. Eimorhe ſan Supunitrutn gertpinpanom Mügtut Ji⸗ trmpanitnar. Dyperidrart Pcnit checkſe Cjmponünis miiligoen Mo cotinnin mMediu Eſt /, Meiſilitnatneg onin. Tetyn Iqr ganinfignn in lingdtn fodſi Jncogni eor dl. lterophirie hliſbinolnin, (cid ſunterar rott Gnontingi ncnnnicn odiſoni „Dnepd.T deniponinig Gailgiͤtſii wotütccnnt, igſgſehesden radiknmd dicc⸗ ſrchorfn d n Te Vgiineiount Skec bekunms mre wlocitatenn nengiapeltge ſumor. oomgs ntcteriumncn ſinlir , i nbilis naii thrammosede Jiipmalit ad. amdnbe iurntengiͤch BPotuntſienin⸗ 4 „ tonis ie dicin onoie. baban he Bloc⸗ fiflontti rantican n⸗ niſerdos dunn deae En tonfein agttlshaisg,iil tpgeſtUii tindi goli Okimmunufh Cmum t aat Cti in actibo aploꝝ. Uiri timoꝛati ? c. Timothe? diſcipulꝰ Pauli fuait. Tympaniſtria trie.f.g.q̃ canit cũ tympano que ⁊ tympanotria ðꝛ.vñ Plaut Cympa notriã amat. Itẽ ꝓpha. In medio iuuẽecła rũ tympaniſtriaꝝ.ſᷣimn Hug. Papᷣ. vᷣo dicit CTuympaniſtra vl tympaniitriq.q itympa/ no canit. Coe eſt ſicut cithariſta ⁊ oꝛganiſta Trympanũ ni.qddã inſtr̃m muſicũ.ſ.pellis vl coꝛiũ ligno er vna ꝑte ↄtextũ.⁊ ðꝛ a tin/ neo. co ꝙ tinniat. ðꝛ a tycon qð ẽ mediuʒ dꝗqꝛ mediũ ẽ.Eſt eĩ vna ꝑs media ſympho⸗ nie ĩ ſilitudinẽ cribꝛi.⁊vᷣgula ꝑcutit᷑t ſym phonia. Itẽ tympanũ ðᷣꝛ meditulliũ rote in q̃ radi infigunt᷑ vel circũferentia rote. Vina.ligna ð qᷣb Salomon gdꝰ fecit ĩ do mo dñi. Incognita ſũt ligna etiã ꝑitioꝛibꝰ iudeoꝝ. vt di. Pap.ſʒ ſuꝑ illud.iij. Reg.x. Attulit ex ophir ligna tina.dic glo. Impu tribilia ſpinoſa in ſil itudie albe ſpine.tina U irintli yvas in q̊ ſtabat tymiama. Uł oicũt᷑ tymia materia vaſa ĩ qb terũt᷑ ſpes ex qͥb coficit᷑ tymiama.⁊ tũc ðꝛ a tymiamaa tero r. Uñ Hiere. lij. Tuleft hydriaſ ⁊ tymiamateria Uimidꝰ a.ũ.qͥ ſꝑ timet. Timens vᷣo ðꝛqͥ ad tꝑs foꝛmidat ex cã.Silr diſtiguit᷑ pauidꝰ 2 pauẽs.puidꝰ⁊ puidẽs.ſuꝑbo ⁊ ſuꝑbiens. languidꝰ lãguẽs.furibũdꝰ⁊ furies.⁊ ſilłia Imnñ b̊ timiditas tat. Et ẽ timiditas animi vitiũ ſempiternũ.qð eſt etiã ſi timoꝛ nõ ſit. Timoꝛ vo ẽ accidẽs. Atq; ſicut hHomerꝰ piẽ. In achille fuit aliqũ timoꝛ.timiditas nunq;. Uel dic ſᷣm Pꝛiſti. ꝙ hmõi denoila tilua deſinẽtia in idꝰ. demõſtrant᷑ hꝛe ĩ ſe. ea er q;b deriuãt᷑.vt Herbidꝰ.qͥ hʒ herbã. TCi midus q hʒ timoꝛẽ᷑. Rabidꝰqͥ bhʒ rabie ꝛc. Uvymo vl tymos.ðꝛ flos vlł floꝛeo. In h̊ t⸗ mü generałr ðᷣ flos. Spẽalr tñ q daʒ her ba ðꝛ tymũ vel tymꝰ.qꝛ talis flos valde re ðꝛ. Iñ er eſt ꝙ⸗ EIIIyypi dicäf. In typic?. a. n.i. figuratiuꝰ. In * Zol˖elt. Txyminꝰa.ũ.i.floꝛidꝰ vł dul ⁊ ſuauis. jT H; tyminũ ðꝛ mel ſuaue ⁊ odoꝛiferũ. Timoꝛ orꝭ.m.g.ðꝛ a timeo es. Et eſt timoꝛ accidẽes doloꝛ mẽcꝭ extrinſec ex aliq accidẽ ti actõe. Et ẽ timoꝛ ꝓ tge.ſʒ timiditas ẽ ani mivitiũ ſempiternũ. Eta timoꝛ ð timoꝛo ſus a.iũ.i.plenꝰ timoꝛe.⁊ timoꝛat a.ũ. Cñ Uñ foꝛtes rege i aaccidit tyrãnos vocari peſſimos⁊ ipꝛoboſ e luxurioſe dñatõis cupiditatẽ ⁊ cru/ de candida ſunt ⁊ rotũda. uinctrixtric; mulier qᷓ tingit. Trincricula le.dimi.i.pua tinctrir. Dinea nec.F g. veſtimentoꝝ mis. 2 dꝛ a te/ eo nes co c tenent ? inſidcatuſis corro Txyriaca ce.pe.ꝓ.ðꝛ anti at. Jũ tineoſus.a.:.aum. 9— vñ Hiero.in ꝓlogo Job. Interdũ quoq; rythmꝰdulc? tinulꝰfert nuer lege ſolutꝭ. intinnabulũ li.ð ſono vo nomẽ accepit ſicut plauſus manuũ.⁊? ſtridoꝛ dentium et vygluaꝝ. 2 coꝛ. pe. Unñ in auroꝛa ðꝛ. Aurea cii malis ſe tintinnabula iungut. Uyphonic vent.ᷣm alia traſlatõʒ ðꝛ ven / tus tempeſtiuꝰ.⁊ ð a tiphos qd ẽ inflatio. ðᷣꝛ euroaqᷣlo.⁊ coꝛ.pe.typhonicꝰ. Cv phon ꝓpꝛiũ nomen.frater Iſis fuit. Urvpꝰpi.i.figura vł foꝛma vl ſtatꝰ vl ſil itu/⸗ do. Cñ.ij.re.xij. Craduxit in typo lateꝝ.i. in ſiłitudie.Et typꝰðꝛ q̃dã herba q̃ in aqᷣs naſcit᷑ ⁊ ab aq inflaf᷑. Uñ ⁊ ambitioſoꝝ ho minũ ⁊ ſibi placẽtiũ.tumoꝛ ⁊ ſuꝑbia tvpꝰ ðꝛ. Iñ et eſt ꝙ ab illa herba frigida febꝛes typice aduer.i.figuratiue.Et et typica fe bꝛis ðꝛ quã qͥdã periodicã dicũt. Crvranicida de.pe. p. qͥ occidit tyrãnũ. Iñ tvrannicidiũ.i.tyranni occiſio. Tyrannꝰni.i.foꝛtꝭ rex.⁊ ðꝛa tyro qð ẽ foꝛtꝭ Olim ei reges ⁊ tyrani nullã hẽbant dꝛaʒ VUVnñ foꝛtes reges tyrãni dicebãt᷑ ſz poſtea deliſſimã dñationẽ in pplis exercẽtes.a ty/ ro qð eſt anguſtia.qꝛ anguſtiãt ł cruciant ſuos Iñ tyranicꝰ. a. ũ. ⁊ h̊ tyrannia nie.⁊ h tyranis idis.i.crudelitas.ſᷣm hug. Et ſcri bit᷑ ꝑ duo n. Itẽa tyrãnꝰ ðꝛ h tyrannulus li. dimi.i.puꝰ tyrannꝰ. tidotũ ſerpẽtũ qᷓ ve/ nena pellunt᷑.vt peſtis peſte ſolugk. Uxyro grece.latie ðꝛ foꝛt vł anguſtia.Et in de ð h̊ tyro onis.i.nouꝰmiles nouit᷑ electꝰ ad militiã. qꝛ foꝛtis ad h̊ officiũ ſolet eligi. ykł qꝛ ad acqrendã ꝓbitate multũ ſe angu/ ſtiat. Itẽ tyro ðꝛ qlibet ignarꝰ⁊ rudis cum aliqͥd incipit exercere.⁊ ꝓðᷣ.bmã tyro.ꝓ mi lite. ſz H tyrꝰ p regione eã coꝛ. ¶In. Pꝛo re/ ione tyro. ꝓ foꝛti milite trvo. Sorkealus li. dimi.i.ꝑuꝰ tyro. vrociniũ nij. noua militia. officium tyro nis. rudimentũ.initiũ.nouitas militie. yvyrrhenꝰni ꝓpꝛiũ nomẽ eſt. Et nota ꝙ tvyr rhenꝰ ⁊ lidius erãt duo fres.qͥbo cũ lydia regio ñ ſufficeret. piecer̃t ſoꝛtes qͥs eoꝝ cũ pte ppli exiret.⁊ cecidert ſuꝑ tyrrhenũ.qͥ cũ pte lydoꝝ venit ĩ tuſciã.⁊ a ſi no nofedic tuſcia tyrrhenia ⁊ tuſcitvrrheni. Silrab de peu. in glo.iij. Etiã titubare ẽ defectuo ek illis qͥ cu eo venerũt tuſcia dicta eſt lydia. ſe loq vel ignoꝛant. Iñ titubans ꝓ ignoꝛã og ſrg et etiã tuſci lydi. Ulel a noĩefratris.qꝛ ſepy te habẽdus ẽ.C.de ↄdi.inde.l.vl.⁊.ff.deli. (cloc nomẽ vniꝰ fratris ponit᷑ p noĩe alterꝰ?. ho.exhi.l.iij.S.is qͥ.ar.c.dñs.de ſecũ.nup. nglin Tirſus ſi.m.g.ðꝛ generalr oĩm oleꝝ vłher xbi glo.petöd53. Nan in baꝝ mediꝰ frutex.⁊ ðꝛ a fra ⁊ ſurſũ.qꝛ a xra Titulꝰ li.ðꝛ a titan qð eſt ſol vel illumĩans onl. i. ſurſuʒ ↄſcẽdit.Tirſus et᷑ ðꝛ baculꝰ ł ramꝰ ſi titanꝰ.i.illuminãs.qꝛ illumiat libꝛum gaeoae cũ frõdibo q̃vtunt᷑ in ſacrificijs bacchi. vel Sic ei ſol mũdũ łqcũq; obſcura illumiat nonnd tirſus genꝰcymbali ĩ modũ qdrate figure ita titułꝰ libꝝ ⁊ eiꝰ ſeq̃ntia illũiat.vł titulꝰ nhieu n factũ.qꝛ ab vtraq; ꝑte tenet᷑.⁊ taʒ aꝑiendo ðꝛa tyto liuio qͥ pᷣmꝰ libꝝ ſuũ ꝑ diſtictiões Aunehin bi ᷓ; claudendo ſonat. dinuiſit. 2 ſingul titulũ apoſuu.q vl ðꝛ titulꝰ Nmnn Uyvrus.q̃dã inſula.⁊ qdã cinitas phenicu, qſitetułꝰ.a theta figura q ẽ ſic facta. q̃ oinnp linn q̃ ↄdita fuit a phenicibo.in q̃ optia purpn / oliĩin frõtibs dãnatoꝝ impmebat᷑. Sic em̃ Amuam ra tingit᷑ qᷓ tyria ðꝛ.Ad hãc ciuitatẽ loqui᷑ in illa figura reddebat᷑ hõ noſcibil.ſic ꝑ ti/ Ggfiüche E ſa.xxiij.et ðꝛ a tyro qð ẽ foꝛtꝭ ł anguſtia. tulũ lib ↄgnoſci᷑. Uñ ſic diffinit᷑. Titulꝰẽ Tlet chon Unñꝛ⁊ tyrꝰanguſtia interpᷣtat᷑. Iñ tvriꝰa.uũ. bꝛeuis ãnotatio eoꝝ q̃ diffuſi ĩ ſeqᷓ̃ntioꝑe Coglliledin gentile vl patriũ. Itẽ tyrꝰ ðꝛ qͥdã ſerpens. ↄtinẽt᷑. Titulꝰetiam ðꝛ nota q̃ cã bꝛeuitatꝭ Duntlt. Itẽ tvrꝰ ðꝛ caſeꝰ.ſʒ tũc eſt pᷣmitiuuʒz. aAapponit᷑ dictõib. Titulꝰ?etiã ðᷣꝛ inſcptio vł GCogrhfrün Tiſis vl potiꝰptiſis.eſt vlceratio in pulmo ſignũ laudis ⁊ honorꝭ vel laus.qꝛ olim in Goolaledt ne ⁊ tumoꝛ.ſic dicta grece.qꝛ ſit ↄſumptio imaginiba laudes nobiliũ intitulabantur. enblig! coꝛꝑis totiꝰ. Iñ ptiſicꝰa.ũ.pe.coꝛ.tali ĩfir· Uitulꝰqñq; ſignũ ðꝛ.qnq; cã acqͥrendi do am Ein mitate detent?*. mmmicnij. qiiq; ipſa eccłlia. vt titulꝰſcti Petri. Uudchate Titan anis.m.g.interpᷣtat᷑ illuminatio vel qñʒ clericatꝰ.qñʒ canonicatꝰ ĩ aliq̃ eccłia Clo od⸗ illumians. Uñ dicti olim titanes ſũt da vñ ðꝛ qꝗs ĩtitulari.i.clericari ł canonicari. cha min foꝛtiſſimi viri.q̃ſi illnmiatoꝛes mũdi.ſ.ſua Itẽ qʒ accipi ꝓ cã inhabiliad dñij traſ/ n uſillus ꝓbitate.Uł ſᷣm fabulas poetaꝝ iſti ab ira lationẽ.vłl/p locatõe.vt.c.ecclłie ſcẽ.ij.vt li. M. ta ) deos tra ad eiꝰ vtilitatẽ creati dicun pen. Itẽ titulꝰ ẽ iuſta cꝗ poſſidẽdi qð nr̃Um lnmmnnll VUnñ ⁊ titanes dicti ſea titan greco.i.ab vl/ eſt. ⁊ ſic exigit iuſtꝰtitulꝰ i vſucapione.?⁊ b5 u. tione.qꝛ q̃ſi vlciſcẽde matrꝭ tre cã.ð deos ſcpᷣ.c. ſi diligeti. de pᷣſcp. ⁊ gl.ſum.xvj.q.iij. Wllingſnx armati exiſteret. Et et᷑ dictiſt᷑ gigãtes. Et Etiã titulłpoſſeſſoꝛi caʒ tribuit pᷣicribẽdi MUNditis riegt H titanꝰni.iĩ eodẽ ſenſu.Et inde titan vł ti/ vt. c.j.de pᷣſcp.li.vj.⁊ eſt vnũ de pncipalib⸗ uubieqint tanꝰ dict? ẽ ſol.qꝛ fuit de genere titanoꝝ.v reqᷣſitꝭ ad pᷣſcptionẽ.Oẽ et᷑ tituꝰ qnʒ oꝛdo umt qꝛ illumiat mũdũ. Inuenit᷑ et h̊ titan ide/ eccliaſticꝰ qlibet dignitas vel pᷣlatio.et ſic Vomncuunlin. cli.vñ Judith.xvj. Nec filij tiran ꝑcuſſeft ¶ðꝛ qs ĩtitulari in aliq eccłia.ioꝛdinari.ſᷣm MIInuad eũ.⁊ p.pe.gti.titanis.titana eĩ ꝓdu.ta.ñ Ber.in.c.dudũ.de elec.ſuꝑ vᷣbo intitula/ (ciones QLucanꝰ in.j.Aer ⁊ lõgi voluẽt titana labo tam .⁊. ff. ſi cer. pe.in rub. ”MM Donoogeln res. Bꝛeca em̃ in an. creſcẽtia in gtõ pðᷣ.a. Tituł poſſeſſionis vł poſſidẽdi.eſt initiuʒ inaſio iand mnMediazʒ ante n. vt titanis. Et facit actũs in poſſeſſiõis.⁊ cã qᷓre qͥs poſſideat.⁊ emptio Mocielbe . ecem. ⁊? in a.titanem vel titana. venditio. donatio. pmutatio.qꝛ ꝑ emptio/ Uiſionestrpli Uiita nis titanis vł titaneos.quedã ciunitas nem ⁊ ſił ia incipimꝰ poſſiderre. Conörglnide cgypti vbi facta ſt᷑ pdigia q̃ iegunt᷑. Et ðꝛ Citti.diſcipulꝰ fuit Pauli apli.⁊ ĩterpᷣtat nabulliſe ſic a titanibo.qꝛ eam edificauerũt titanes. querẽs vel bonꝰ.ſeu lutũ ſiue etiaʒ lutarꝰ. oniruomng, . Citanni.eſtidem qð titan. Iteʒ a tiran d C qante O lgin Jnnti titanꝰa. um.⁊ H̊ titania nie.i.luannn. AN A — Pllogagimun. Uitillicꝰ.a.um.pe.coꝛ.i.titillatiõe plenꝰ.ſ.q Cobias bie.qdã ſanctꝰ vir.cui raphaelar- mntonimm, incitat vel qui incitat᷑ ad luxuriam.et dici changel reddidit viuum. llng 4 .A titillo. laDs. Voda de.auis eſt q̃ non hʒ oſſa in tibijs.qꝛ nim Uitillatio onis.luxurie incitamẽtũ carnis ſempꝑ eſt in mu. — incitatio. inflamatiio. UVogcin“ a. u. 82 ille q́ velocit todet ?⁊ mouef tenen QUitubatio eſt cũ ego hicinde duo cõtraria ad modũ tode aaaaauas. iand ſcia.nec tñ alicui eoꝝ qꝛ dubito credulita -⸗ Codonꝰni.i.gallꝰ.⁊ ðᷣꝛ ꝗ tol. ennen i T txcẽ meã applico.vñ titubare ðꝛ qͥ qñ ſuſpi / Tophꝰ phi.m.g.ðꝛ lapis aſper⁊ cauerno/ Wenn fun . tiõeʒ hʒ ſuꝑ eo ð qᷓ ↄtẽdit᷑ vt i.c.ĩ nra pnñtia ſus.⁊ ðꝛ a todeo.qꝛ ambulates ſuꝑ ſe todet Kigcinl . Pea pce⸗ ndmninig nndanspſg iintelnitin dusdeſtin tſolralilnin Günminih Gobſanmilri na illün Kein Pſuüdifi Woſun.N han nqeſicſen. impineha: Ji ⸗ honoſcbb i ſicdiffint Ti diſiſb iſine Knonräjcihn aüdeinſchin Wllans. arolrn dllümmnnlaben quqzci gccrenein .Nninbſcn ponica igtĩ acdt mcnkcanonien. nhobilizo dii⸗ caclieſcii nl ipoſſgigiöin ſione. ?5/ lum tmlij. mbnitcnbant nüde pnapelib⸗ im izondo⸗ 1s platio. eſic duiondinarifn ciuopdoimntnd Poſicedickiii 3poſſcen 1cnhnn nranio eperd poſſie. Penli glitirfsf 4 jluri ſinectuzun⸗ Tainpb rium. nonb) — rictvlmm . natott. upio ſ io . zmbu Inge tophulus li.diii. ? Voga ge. ðꝛ qſi tega. a tego G. qꝛ velamẽto ſunui coꝛpꝰtegat ⁊ cooꝑiat.ẽ palliũ puꝝ ⁊ foꝛ ma rotũda etiã ⁊ fuſoꝛie ⁊ q̃ſi vndãte ſinu. Et erat olim cõis veſtꝭ romanoꝝ Iñ toga tus a.ũ.i.toga indutꝰ ł togã hñs.Uñ ⁊ to/⸗ gate dicebãt᷑ qdã comedie devilib⸗ pſonis a romanis facte.q̃ nullierãt pᷣcij. Et toga 7 veſt erat cõis.⁊ i pune gů̊̊ mihi recitauerat ille togatas. Togatos dicimus aduocatos.a veſte toga nolatos.quã hẽbant olim aduocati.diuer Togiferiũ rij. locꝰ vbi ſcholaſtici diſputãt. 2⁊ videt᷑ cõponia toga ⁊ ferio. . Vogilla le.dimi.i.ꝑua toga. Itẽ togilla ðꝛ mantiite. Cogripyriũ rij..pura toga. Togula le.dimi.i.pua togg. Volerabilis.lis.ꝰ.t.⁊ G̊ le.qð valet vł dʒ to lerari. Et ↄponit᷑ intolerabił qð nõ valet vel debet tolerarrrr. Voles lis.ðꝛ a tolus.Et toles ſũt tumoꝛes circa vuã ſtantes. has vulgo ꝑ diminutio nem tuſillas vocãt.he in faucibo ſolent tur geſcere. Tollinum ni. lignum puteoꝛũ quo baurit᷑ aquaea.b Tolus li.m..ſummitas templi.eminẽs ro tunditas ꝓpꝛie quidem tolus eſt velut ſcu Tomaculum li.n.g.ðꝛ a tomos. Et dicun tur tomacula inteſtina ꝓpter diuiſiones et ſectiones J Vomos grece.latĩe ðꝛ diuiſio vel ſectio vel inciſio. Iñ apð nos tomꝰ mi. ꝛ idẽ. Et to mos etiã ðᷣꝛ liber vł columẽ ꝓpt᷑ multas di uiſiones ⁊ replicatões cartax. Ton ðꝛ altitudo vel totum. Tonabulũ li.iſonꝰ vl tintinnabulum. Tonitrus trus.m.g.⁊ h̊ tonitru indecli.in ſinglari. In płi ̊ tonitrua.truũ.a tonitru abltõ.addita um. vñ Apoc xix. Et audiui vocem tonitruũ magnoꝝ. Eth tonitruuz trui.n.g.vñ Job.xxvj. Quis poterit toni/ 7 truũ eiꝰ magnitudinis intueri. Idẽ ſint. Eit ↄponũt᷑ iſta tria noĩa a tonꝰni.qð eſt ſo nus.⁊ treo res.qꝛ hmõi ſonꝰ valde terret. vñ Iſið. ety. xiij. Tonitruũ dictü. eo e ſo⸗ nus eiꝰterreat. Ham tonꝰſonꝰ ðꝛ.qꝛ intdũ taʒ grauit cutit oĩa. ita vt celũ diſcuſſiſſe vigddeat.qꝛ cũ ꝓcella vehementiſſimi venti 6 vilis. vñ Juuenal. Im bus inter diuitias. nubib, ſe repẽte ĩmiſerit tin bine iualeſcẽ⸗ te exitũq; qrente.nubẽ quã excauauit ĩpe/ tu magno pᷣſcindit.ac ſic cũ hoꝛrẽdo frago re deferfad aures. & mirari qs nõ dʒ. cuʒ veſicula q;uis ꝑua.magnũ tñ ſonũ diſplo ſa emittit.LQux aũt q̃ aparet añ tonitruu—z fulgur vocat᷑.q̃ ideo an videt᷑ qꝛ claꝝ lumẽ eſt. Tonitruuz aũt tardiꝰ ad aures pnenit inſtar ſecurꝭ arboꝛẽ pcul cedentꝭ.cuiꝰqͥdeʒ añ cernis ictũ qᷓ; ad aures ſonitꝰ ꝑpueniat. Vonſa ſe. ðꝛ remꝰ.qð ⁊ tonſus ðꝛ.ſʒ poti tonſa vlł tonſus.ðᷣꝛ palmula remi q̃ aqua, ꝑcutit.⁊ ðꝛ a tondeo des.vł a tũdo dis.qᷣſi tunſa vł q̃ſi tunſus.eo ꝙ aquaʒ tundat. Tonſilla le.dimi.i.pꝑua tonſa.Toõſilla etiazx⸗ ðꝛ foꝛpicula. Et tonſilla ðꝛ vncꝰ ferreꝰ vel ligneꝰad quẽ in litoꝛe funes nauiũ alligãt vñn Enniꝰ.Conſillas rapiũt ↄfigunt litus Tonſoꝛiũ rij.idẽ eſt qd tonſtrina.ſ.locꝰ vbi tongcgcer.D M Vonſoꝛ ſorꝭ.qͥ radit barbas.a tondẽdis ca pillis dict? Iñ tonſtrixtricꝭ. mutata toꝛ.in trix. intpoſita t. cã euphonie. Iñ Htonſtri⸗ cula le.dimi. ⁊ H̊ tonſtrina ne. officina.vel domꝰ vel locꝰ in q̊ tondek· Tonſula le.dimi.i.pua tonſia. Trfonꝰni.m.g.i.ſonꝰ.⁊ ðꝛ a tono nas. Toparcha che.vl h̊ toparchꝰchi.i.pnceps ſuꝑ totum.vlł ſuꝑ aliquẽ locũ.⁊ ðꝛ a topos qð eſt totũ vł loc. ⁊ archos qð eſt pnceps Imñ bᷣ toparchia chie.pe.acuta eꝰpoteſtas VUel toparchia põt dici locus pᷣncipatus. TVñ tres toparchie dicunt᷑ trium locoꝛuz pncipatus. ss Topaʒiusvł topaʒion. gemma eſt ex virẽti genere. omniq; coloꝛe reſplẽdens.inuenta pꝰ in arabie inſula.in q trogodite pᷣdones fame ⁊ tempeſtate feſſi.cũ radices herbaꝝ effoderẽt eaʒ eruerũt.que inſula poſtea ne bulis coopꝑta tandẽ ⁊ a nauigantibo eſt in/ nẽta.⁊ ob h̊ locꝰ⁊ gẽma nomen ex cauſa ac cepit. Ham topaʒim. trogoditaꝝ linguaꝗ ſi⸗ gnificationẽ hʒ querẽd. ¶ñ ⁊ inſula dicta eſt topaʒiꝰ. vł lapis dictꝰ eſt topaziꝰ. Et vt dicit glo. Apo. xcj. Lopaʒiꝰ quo rarioꝛ eo p̃ſſtãtioꝛ Et hʒ duos coloꝛes ex auroꝛ ethe rea claritate maxime lucens.cum ſplẽdoꝛe ſolis tangit᷑ ſuperàs oĩm gemmaꝝ clarita tem in aſpectuz ſuũ ſingulariter ꝓuocans aſpiciẽtes. Quẽ ſi polis obſea curas.ſi natu/ rerclinds clarioꝛ eſt. ? nibil o chani regi Dopicus aii i localis ? 8e atopos qd elo cus. Et ſ̊ topica ce. Etpir hec topica.coꝛ pqdã libꝛo in q̊ tractat᷑ de loc. Itẽ topos vel ton. ðꝛ totum. Iñ topic a. um.i.totalis Vñ ⁊ pᷣdictꝰ liber põt dici topica q̃ſi tota/ ctat᷑.⁊ coꝛ.pi. lis.qꝛ ibi de totis vel de locis omniba tra/ Topos ðꝛ totum vł locus. Toꝛagiũ gij.i.oꝛnatꝰ vłl munitꝰ. Toꝛcular arj.n. g. vel h toꝛculare ri.i.calca toꝛiũ.⁊ ðꝛ a toꝛqueo.ques.qꝛ ibi vue ⁊ oli ue calcant᷑ ⁊ extoꝛte expᷣmunt᷑. Dicũt tñ qͥ/ dam q; toꝛcular ꝓpꝛie ðꝛ pᷣlum q̊ vue calca te expmunt᷑.⁊ ꝓp.pe.tam nti qᷓ; gti. Toꝛeuma atꝭ.n.g.eſt toꝛnatura vł toꝛnatũ vas.vel qcqͥd dolat᷑ ⁊ toꝛnat᷑.ſiue vas ſiue lectꝰ ſiue aliud.⁊ ðꝛ a toꝛno nas.Et eſt to/ reuma triũ ſyllabaꝝ.⁊ coꝛ.mã. Uñ Pꝛu/ dentiꝰ. Fultra mero veteriq; toꝛeuma ro/ re rigant᷑. queo.eo ꝙ toꝛquẽdo mentẽ inueniat. Iteʒ Toꝛmentũ ti.n. g. ðꝛ q̃ſi toꝛqmentum.a. toꝛ toꝛmenta dicunt᷑ etiaʒ inſtr̃a bellica ad di rimenda opida ⁊ ciuitates.vł qꝛ toꝛqueẽt interius reſiſtentes.vel qꝛ toꝛqueant lapi/ des ⁊ etiã tela,. Toꝛneamẽta dicunt᷑ qdã nũdine vel ferie in qb milites ex edicto ↄuenire ſolẽt.⁊ ad olſtenſionẽ viriũ ſuaꝝ ⁊ audacie temere cõ gregari vl ↄgredi.vt.c.j.de toꝛnea.Et cau ſa ꝓhibitõis eſt ꝑiculũ aĩaꝝ.⁊ moꝛs hoim inde ꝓueniẽs. vt ibidem notaet Uoꝛnꝰ ni.m.g.q̊ddaʒ inſtr̃Dm cũ qͥ vaſa toꝛ/ nant᷑. Iñ h ⁊ h toꝛnatilis.⁊ h le.pe.coꝛ.ha/ bile ad toꝛnanddin. Toꝛpedo dinis·fg.i.toꝛpoꝛ.⁊ ðꝛa toꝛpeo. pes.⁊ p.pe.nti.Coꝛpedo etiã ẽ ddã genꝰ piſcis.ſic dicta.qꝛ coꝛpꝰ toꝛpeſcere faciat. ſi qs eã viuentẽ tangat. Et narrat Pliniꝰ. Lanta eſt vis ei.vt etiã aura ſui coꝛꝑis af ficit mentẽ ⁊ hois membꝛa. . —;— . id eſt. aliq̃ntulũ toꝛpidus. * * Toꝛpoꝛ porꝭ i. ſtupoꝛ. pigricia. toꝛpedo. 1. toꝛqͥs.m.g.ẽ mag in vſu ᷣm grãmaticos. 4 Voꝛquatꝰ a.ũ.i.toꝛque ligatꝰ ⁊ oꝛnatꝰ.Et phinc q;dã romanꝰ dictꝰ? ẽ Zoꝛquat.qꝛ ſin gulari certamie quendã gallũ deuicit.eiq; toꝛquẽ aureũ abſtulit. ð Voꝛqͥs.qͥs. m.g. ⁊ hec toꝛques qͥs.f.g.i.li/ gamen toꝛtũ vł aure circuł?circa collum. acollo vſq; ad pect? deſcẽdens ſic dict?.qꝛ toꝛt? ſit.⁊ ẽ oꝛnamentũ viroꝛũ. Et nota ꝙ; „M ſed hͥ toꝛques in.f.g. ſepe inuenit᷑ in theold gia. Uñn Judi.viij. Pꝛeter toꝛques aureaſi cameloꝝ. Nota vᷣſus differentialeſ. Pecto ris ẽ ſpinter ꝓpꝛie pariterq; monile. Oꝛna tus colli ſunt toꝛqͥs aurꝭ inaures. Anulꝰẽ manuũ.ſũt armille ſcapulaꝝ Atq; periche lides exoꝛnant bꝛachia nymphis. Voꝛrens entꝭ.m.g.eſt fluniꝰ vel aqua veni/ ens cũ impetu ex imbꝛibo repẽtina magnũ hũs incrementũ.ſʒ adueniete eſtate caloꝛe ſolis toꝛreſcit ⁊ areſcit⁊ deſiccat᷑. Uñ ꝓphᷣa Conuerte dñe captinitatẽ nr̃am ſicut toꝛ rens in auſto. Voꝛridꝰa.ũ.i.velox vłtoſtꝰ. Uñ in hymno Cuicoꝛpꝰ ſanctiſſimũ in ara crucꝭ toꝛri / dum. Iñ h toꝛriditas tatꝭ. ⁊ coꝛ.po. Uoꝛris rꝭ.m.g.ðꝛ lignũ ſemiuſtũ tractuʒ a foco ⁊ extinctũ.⁊ ðꝛa toꝛreo es. Idẽ⁊ hec ticio onis lʒ ſic dicat᷑ etiã in igne dũ ardet vñ Amos.iiij.Et facti eſtꝭ qſi toꝛris raptꝰ ab incendio. Itẽ Zach.iij. Nunqͥd nõ iſte toꝛris erutꝰ de igne eſt. In toꝛricułꝰ li.di ⸗/ mi.i.ꝑuꝰ toꝛris. „* Uoꝛſoꝛes.i toꝛtoꝛes vel cruciatoꝛes.et 82 a toꝛqueo ques. Uoꝛta te.f.g.eſt q̃ddã genꝰcibi vl panis qu Yulgo ita ðꝛ. In toꝛtula le.di.i.ꝑua toꝛta. Uoꝛtio onis eſt toꝛquẽdi actio interioꝛ in/ teſtinoꝝ afflictio. Idẽ ſigt toꝛſio.⁊ vtrũq;ʒ Deſcendit a toꝛqueo ques. Toꝛtoꝛes.i.toꝛſoꝛees. — „ . Uoꝛtuoſus.a.ũ.i.ſluxuoſus.vł iniurioſus extra rõnem. Iñ hec toꝛtuoſitas tatꝭ. VUoꝛtus.us.ui.i.toꝛſio vel iniuria.⁊ ðꝛ a toꝛ queo ques.⁊ toꝛtꝰa.um. er⸗ „ * oꝛus ri.m.g.i.deflectio ⁊ pulpoſa extan / tia carniũ.ſicut circa culum⁊ bꝛachia.⁊ ðꝛ ſic. qꝛ ibi viſcera toꝛta videãt᷑. Iñ toꝛoſus. a.ũ.i.pinguis ⁊ toꝛis plenꝰ ⁊ ſuꝑbo. Iñ hec toꝛoſitas tatꝭ. Inuenit᷑ etiã thoꝛus ꝓ lecto vide.S.loco ſuo. Uoꝛuꝰa.ũ.i.crudelis.terribił.⁊ ðꝛ a toꝛtꝰet vultꝰ.eo qꝙ ſit toꝛto vultu ⁊ truculento.vt toꝛua leena. JIñ hec toꝛuitas ati. Toſtus a.ũ.i.aſſatꝰ.ꝑuſtus.piſtꝰ.ſiccatus. 2 8ꝛ a toꝛreo res. MVZUMB ot.o.g.płis nu.⁊ indecli.⁊ ðꝛ a ton vel to pos qð eſt totum,. Totidẽ.i.eiuſdẽ nũeri.⁊ ẽ indecli.o.ge.plis numeri.⁊ ↄponit᷑ a tot ⁊ idem. Uot a.ũ.ðꝛ a tot.⁊ ꝑtinet ad magnitudinẽ väy3t totũ coꝛpꝰ.Sʒ ome ad multitudinẽ.vt Ois hõ Item om̃e in diuerſis ꝑtibe ponit rgrat dinlol ilie i, tes tiſback noischiaalg Vangereſce Förßna Uci angea coturiarbors⸗ ubivoutble benner rörat nbaranief Cnbo.Traban ſngukubic⸗ lciduceeryvn ſtcaduce g Unberbeete lisaſoliimp⸗ bens dſitril gbat. Jn ilegtd loiregiorce ſooſalar.xr. Uubeneni ni tmbentut. ñ 0 guoliotrubenn/ bobis go: fortmhirinalin m geintriſuer Worngütranne Aodictbit. Gheononis me Lmmnducones ſipotauctdede eS10iSebrſi Imncnbllotth (Wcnorncrit bitinanitpon tlantagnng ſchroredion 1punienai ing d⸗ Carng ni eſ nochgennbarſe chlia ſenenp ſgapon Terbi Zunnfaitzap Cultvonigfge nonhitinici Geimafkit difnmmi ſ ergnonie. minnnnm zi Apule Ag unpmpbis. funppdltgun irepenunn uenierecknce. unats ranſr loſt, Diinrben nü inanmanem Slar. 1cre nüſcninſüman zwendtsz züf kcnäinigedüm gickſins cin. Pungant Jitenab ancistoread Mabirpanisc lcdit guawrns Niacno inuenorin Swrlor wri 8 1s. F ininnioſis noſiastat liniuraa datd orpalpoſa eun Aumduchindi ideit Jitmoſe cs ſugb. Jihe taitborusplacn Emnbinrtatett lmd Nuclcntn Gtuspiſ,ſe Aci tmanunn rtinhriog⸗ rtiden. Ggrindt Totu ſine ptilo dz eſſe diuerſis necaptel tegrat᷑ dꝛa totiꝰ in rẽ noĩs cui adiũgi ſed nullã eiꝰptẽ ↄpᷣbẽdit.vt Cotꝰ ſoꝛtes.i.ſoꝛ/ tes ⁊ q̃libet eiꝰ ꝑs.Om̃e vᷣo quãalibet rem noĩs cui adiũgitopᷣhẽdit.⁊ ꝓ.do. Uñ qͥdã Mangere ſic totũ meliꝰ q; pãdere votuʒ. Imñ H ⁊ total.⁊ H̊ le. Iñ h̊ totalitas tatis. enꝰ veneni.qð ex ſuc/ Toxicũ ci.n.g.qddã g co taxi arboꝛis exbmit᷑. — Crabil. .t.: Sle. qd eſttrabis. qð ad tra⸗ bẽ ꝑtinet.⁊ ðꝛ a trabs.Ethᷣ trabil.i.trabs. Trabaria rie.f.g.nauis lõga⁊ ſtricta.⁊ ðꝛ a trabs. Trabarie dicũt᷑ minute naues q̃ ex ſinguł trabibo cauant᷑.q̃ alłr litoꝛarie dicũt᷑ vl cãduce.ex vno ligno cauate ⁊ facte.et di cũt᷑ cãduce.qꝛ a q̃ttuoꝛ vſq; ad decẽ hoĩes Urabea bee.f.g.ẽ genꝰ veſt imꝑia capiãt lis q̃ ſoli imꝑatoꝛesvtebant᷑.⁊ ðꝛ a trãſ beo beas.q̃ſi traſbea.qꝛ vltra alios beatũ deſi gnabat. Iñ trabeat a.ũ.i.trabea indutus. UVñ legit ꝙ dñs nr̃ fuit indutꝰ trabea car/⸗ nis.i. regia veſte carnis.Trabea etiã ðꝛ ve ſtis ↄſularꝭ.vt. C. de ↄſul.l.j.li.xij. Urabea etiã ðꝛ poꝛticꝰtecta trabib.⁊ ꝓ.pe. trabeatuſ.vñ Ouið.xij.meta. Dignioꝛ eſt qualis trabeati foꝛma qrini. Urabs bis.f.g.dꝛa traho is.qꝛ ab vno pa/ riete trahit᷑ in aliũ. Uel trabes dicũt᷑a trãſ uerſo.qꝛ in trãſuerſo poſite vtroſi parie/ tes ↄtingũt ⁊ ↄtinẽt. Ueteres et᷑ h trabes Ptrabs dicebãt. Vracon onis.ẽ meat ſubtraneꝰ. Uñ qͥdazʒ Terraꝝ dꝛacones aĩalia dico dꝛacões.vñ qdã putauer̃t debere dici ĩ pſalmo.Dꝛaco nes ⁊ oẽs abvſſi. Sʒ tracones ðꝛ cõit ꝑt. ractabił..t.⁊ H̊ le.qð de facili põt tracta ri duci. JIñ tractabur aduer. Tractatoꝛij erãt viri qͥ tractabãt ⁊ ↄtrecta bãt.i.manibo ↄtigerũt ⁊ palpauerũt aĩalia publica ⁊ equos ſacros vſui deputatos. Tractatoꝛie dicunt᷑ lr̃e impetrate ꝓ licẽtia vehẽdi aĩalia.vł lr̃e date licẽtie ad tractan dum ⁊ puniendũ crimĩoſos.ſᷣm Acur.C. e.ti. in rub. Tractatꝰ us.ui.eſt vniꝰ rei multiplex expo ſitio. eo ꝙ trahat ſenſum in multa.⁊ fit ſpe/ cialiter ad ſemetipſum Sermo yo altera eget ꝑſona. Uerbũ aũt ad oẽs.vñ ðꝛ. Uer bum fecit adꝓpłm. Traditio onis.f.g.eſt hũana ↄſtitutio ↄſu/⸗ lens cupiditati hoĩm.⁊ ðꝛ a trado.is. Uñ . a in auroꝛa.Tãq; nõ loqᷓns traditiõe bꝛeni. Uraditoꝛ torꝭ.i.pditoꝛ.vt Judas fuit tra/ ditoꝛ.i.datoꝛ vel ꝓdito. raductio oniſ.f.g.i.vltra ductio ꝓpalatio ſiue manifeſtatio. vñ Dap̃.ij. Factꝰ eſt no bis ĩ traductionẽ cogitationũ nraꝝ. Glo. Cogitatõnes nr̃as traduxit in lucẽ. Item moꝛs ð traductio qñ homĩes ab hac viina traducũt᷑.vñ Sapᷣ.xj. Qui cũ minueren in traductionẽ infantiũ occiſoꝝ ⁊c. IAtem traductio ẽ qͥdã coloꝛ rhetoꝛicꝰ. ⁊ fit cũ ali qð nomẽ ꝑ ſuos caſus variat᷑.⁊ ↄuenit cuzʒ q̃dã ſcemate.qð appellat᷑ poliptoton. Unñn Biꝛeciſ. Miſce ꝑ caſus vocẽ traductio fiet vt Si nihil i vua iocũdiꝰ eſt tibi vita. n decoꝛẽ vitã ꝑages vᷣtute relicta. Uel etiim fit in ↄſonaãtia.vt Cur illam curas q̃ mul/ cas dat tibi cuaeaeaears. Uradux. m.g.i.ꝓpago.qð etiã pꝓ oꝛiginali pctõ qð Adam cõmiſit inuenit᷑.qꝛ ab ioſo in poſteros fuit trãſlatũ ſicut de pꝛibo filiiꝗ/ ꝓpagant᷑.⁊ coꝛ.pe.gti.lʒ duco q pð.hmam Papᷣ. vᷣo di. Traduxex altero ducta ꝓpa/ o radix vel oꝛigo. fragedia die,f. g.i. hircina laus vel hircinꝰ cant vl fetidus.? ðe a tragos qð eſt hircꝰ 7 oda cantꝰ łlaus.Eſt em̃ ð crudeliſſimis rebo.ſicut qͥ patrẽ vel matrẽ interficit.vł co medit filium.vł ecõuerſo.⁊ hmõi. Unde? tragedo dabat᷑ hirc.ſ.aĩal fetidũ.nõ qð nõ bꝛet alið dignũ pᷣmiũ.ſʒ ad fetoꝛẽ materie deſignanduʒ. Et inde tragedus.a.ũ.Et H tragedus di.pe. ꝓ.i.tragedie ſcriptoꝛ.Et H tragedicꝰ. a.um. Item a tragedia dicit᷑ tra gicus.a. um. Et differunt tragedia ⁊ come dia.quia comedia puatoꝛum hominũ con tinet facta. Tragedia regum ⁊ magnatuʒ Item comedia humili ſtilo deſcribit᷑ tra/ gedia alto. Item comedia a triſtibo incipit ſed cũ leticia deſinit. Tragedia ecõtrario. Vñ in ſalutatõe ſolemus mittere ⁊ optare tragicum pncipium ⁊ comicũ finem.i.bo⸗/ num pncipium ⁊ letum finem. Uragelaphus phi.pe.coꝛ.i.hircoceruꝰ no/ men eſt ↄpoſitũ a tragos qð eſt hircꝰ.et la⸗/ phus qð eſtceruꝰ.qͥ l eiuſdeʒ ſpeciei ſit cũ ceruo.villoſos tñ hʒ armos.vt hirci? men ta barbatta. Tragema ad.n.g.idem eſt qð ville munus vel modici valois. Uragiopa pe.eſtauis maioꝛ aquila. Tragus grece.latine ðꝛ hircus. Tragula le.f. g. eſt gen teli. ” . 4 7 * . * Tragi gi. n. g. eſt genus retis opiſtatorh qdð zbo. Ukfit qñ bꝛeuit oñdit dicti zpoſtes . agliter vᷣticulum⸗ a vᷣtendo dZ. Uraba he. gen? ẽ vehiculi.a trahẽdo dicta qꝛ rotas nõ hʒ. Uñ.j.Paral.xx. Yecit ſuꝑ eos tribulas ⁊ — ic etiam appellat illud inſtrm dentatũ qð equꝰ trahit ſuper terrã ð nouo ſeminatã ꝓ ſemĩe recõdendo ⁊ glebulis ↄterẽdis.vel inſtrm qð feno col licndo aptat. Uraiectio onis.i. vltra iactio.Et ponit pꝛo mertiũ trãſpoꝛtatõe.vñ Ecc. xxxvij. Cum negociatoꝛe de traiectione. cũ emptoꝛe de venditione tracta. Urama me. eſt filü int ſtamen diſcurrẽs. et ðꝛ a traho.is.Crama etiã ðꝛ q̊ddã inſttm textricũ.qð inequale- eſt. Uraiecticia.ðꝛ pecunia q̃ locat vl pmittit᷑ alicui ꝑ mare ad quẽcunq; locũ traſi⸗ uehẽ/ da vel depoꝛtana. Uramaricia cie.f. g.q̃daʒ arbuſtula. ? dicik a traho.is.eo ꝙ trahat erroꝛẽ. Nã in qͥbuſ dam locis ea terre diſtinguunt. Trames it.m. g. ðꝛ via ꝑua ⁊ trãſuerſa per agrũ.⁊ ðꝛ a traho.is.eo ꝙ trahat de publi ca via.vl ðᷣ a trãſmitto c̊.qꝛ trãſmittit vſ/ q; ad aliã ꝑtem agri.vel ðꝛ a tranſuerſo.eo ꝙ ꝑ tranſuerſum ducat.⁊ coꝛ.pe.gti. Tramis mis.m. g. eſt extrema es veſtimẽti ⁊2 ðꝛ q traho.is. Tramoſericꝰ.a.ũ. pe. coꝛ. i. hñs tramã ſeri⸗ cam. In h tramoſerica ce. q̃dã veſt lineo ſtamine.ſ.trama ſerica. Vranqͥllꝰ a.ũ.i.qͥetꝰ.lucidꝰ. purꝰ. 252 tran quillũ.i. trãſiẽ iẽs quiete.⁊ gainer Pꝛie ad ma re.ſicut ſerenũ ad celum. Et ſcribit᷑ ꝑ gemi num l.et p. pe. vñ O uidiꝰepi. Nec niſi trã/ uillo bꝛachia crede mari. Ffrãſactio onis.f.g.eſt de re dubia ⁊ litei. in/ certa nondũ finita dato aliq̊ ꝓmiſſo vel re tento nõ gratnita pactio.vt in.c.ſuꝑ eo.de trãſac.Et eſt idem qð compoſitio inter ad uerſarios. ranſalpinꝰa.i. i. vltra alpes ctñs. Etins . trãſalpinoꝛ arꝭ.i.vltra alpes ire. Tranſfuga ge.ↄ.g. qͥ de vno exercitu fugit ad aliũ.⁊ coꝛ.fu. Et inuenit᷑ etiã tranſſugꝰ g. u. in eadẽ ſi igficatione. ſ icut ↄfuga 725fu/ us. pfuga 2 pfug⸗ g. um. raſitio onis.f.g.i.vltra itio. Itẽ tranſitio eſt àdam coloꝛ rhetoꝛicꝰ ꝑ quẽ ↄtinuamꝰ dicta dicẽdiſ.vt Audiſtꝭ qualẽ ſe pᷣbnit iſte parẽti. Nũc q̃lis ipſe fuit parẽs audite vi/ ciſſim. Itẽ dicto de noie dicendum eſt de qͥd ſi it dicendum. Uranſit us. uii iter. via i tranſiri põt. ? dꝛ a tranſeo is. Et traãſitꝰ a.ũ.pe.coꝛ.vñ Deu. iiij. Tranſito ioꝛdane. Itẽ Ack. xix. Trãſi ta macedonia. Uraſlatio onis.f.g.i.vltra latio. trãſpoꝛta „ tio.⁊ ðꝛ a trãſfero ers. Itẽ traſlatio.i. expo ſitio ſnie ꝑ aliã linguam. Uranſſlatio eſt ð ſede ad ſedẽ facta cõmuta/ tio.⁊ cũ epᷣus de vna ſede ad aliã tranſter Unñ qð h̊ öꝛ tranſlatõ. alibi 82 mutatio. vt vij.q.j.mutationes. Trãſiata legata dicũt᷑ qᷓ teſtatoꝛ legatario adempto tranſfert in aliũ.ſ.auferendo ab eo cui pᷣmo legauerat. ranſiatoꝛ ori.m.g.qͥ de vna lingua verba tranſfert in aliam. Vrãſlatꝰ a.ũ.i.tr raguctſine vltra ducttruſ oꝛtatꝰ. 7 ö: à traſfero. fers. rãſtꝝ ſtri.n.g.ðꝛ a traſuerto tꝭ. Et dicũt trãſtra tabule vbi ſedẽt remiges.qꝛ in traſ uerſo nauis ſt poſite.vñ Eʒzech.xxvij. Trã ſtra tua fecerũt tibi ex indico eboꝛe. Urapeta te.f.g. ⁊ B trapetũ ti.i.mola oliua/ . ria.ſ.vbi oliue terũt᷑l incus numularioꝛũ vkł vas in qͥ herbe ↄterũt᷑.⁊ ðꝛ trapeta.q̃ſi te repeta.qꝛ aſſidue petit᷑vtterat᷑ Urapezʒia. zie. vel trapeʒetũ ti. ðꝛ menſa nu mularioꝝ. Trapeʒzeta te. vltrapeʒita te.in eodẽ ſenſu. ſcʒ numulariꝰ vl menſariꝰ qͥ pecuniaʒ ſuꝑ mẽſam dinumerat. Uñ Gꝛegoꝛiꝰ in omeł ephie. Trapetiʒas mltaꝝ gentiuz puincie ignoꝛant. Uredecim.o. g. plis nu. indecli. et ðꝛ a tres Sreden a. um. a tredecim. Ettredenari us.a. um. ⁊ tredecies aduer. Uremiſſis ſis.m.g.i.tertia ꝑs ſolidi. Et ö· tremiſſis.qꝛ ter miſſus ſolidũ facit. vel eſt nomen vncie certi ponder⸗ 7 ntitat. Tremulentꝰa.ũ.i.tremoꝛe plenꝰ“. remulłꝰa.ũ.i.trepidꝰ.⁊ ðꝛ a tremo Zer tem tremulꝰ li.ðꝛ q̃dã arboꝛ c folia ſꝑ tremẽt. Urenarꝰ ri.m.g.⁊ ĩ płi.̊ trenara.oꝝ.mõs ſiue vallis vbi deſcẽſus eſt ad inferos.⁊ ſe/ pe ponit p ipſo deſcenſu ad inferos.⁊ p in ferno. Iñ tenarariꝰ a.ũ.Et no.q; qͥdam di cnart eodem monte. H trenari. ſʒ male.⁊ coꝛ. na. trenarus. ren is. ſis. m. g i. tres oboli vl p̃ pcium triũ oboloꝝ.vl trium aſſium appꝛeciatus. firinn Eetoe ſnl un zmnucn irn Grimmbositn m Funilneii nioranget N oſhnninnte Grutn nüchee to agiin na, ut ſlbir Ons drn do⸗ Sebaklioot, uunienzi Nnirinniub riolo las belesstuſh Uribyluilun.9 inirmncfruge⸗ imla tt VUbolnge Syinase mbo dembolsqſiun Vybungl io,t. tlulelud⸗ ae ſgetmbunikl⸗ ning lrepited urinhegn 4 ntpgemipadl tumgiöhni ſarurt unols ſöt icn . i⸗ bungl land ,roincſden b⸗ U Pn. mgö. b len plebiinnn⸗ ncgal. theßem ⸗ o.l dignira mino is dei lnbon⸗ amby inſn kſicut/ 1 llſelucbat ktnibn li ibr nni anoc Aran 4 D huuenn hrte gitfup lluc koſten nn Wihe⸗ älein nimmis aenni N Vitmlana nihen Jnilnn . Ne man. aſlefincin aſchend glünni döalbidennnne it ötetn⸗ r⸗ naliüaufgmnt deymligenen ſnerimduge noes. imiſucnoc Stdid titnnigts gein eni Gehmm r noicochg. Ppeminl, nolgolun Emausnumlnn ittdrmpenie Fre ia enentnu nieincode nſ, nqpecuniaziug reginon n Gentzpannci incdi. adN n Aecim. Etuclemm adn. anu goſici e ſns ſlciſr i wninztnin 1orunm IJn bninbnn gi munck nn iüs ctulnimnonn cniusd ins n ai⸗Einginn ehran 64 tidun s oboli, ℳ ſumamtaun . reuga ge.g.eſt ſeptio regal vl ſecuritas p̃ſtita ꝑſonis ⁊ reb ad tꝑs.diſcoꝛdia nõdũnr qͥ treugos facit int᷑ aliqᷓs.Et treugariꝰa.ũ. ad treugã ꝑtinẽs. M Trriambos.i.triũphus.vel iudiciũ triplex. Triangulus a.ũ.i.tres angulos hñs.⁊ ðꝛa tris? angulꝰ. Iñn triangulat a.ũ.idem.Et ſubſtantiue ðꝛ triangulꝰ ꝓ tali figura. Uriariꝰa.ũ.ðꝛ qͥẽ ſuꝑ tres ↄſtitutꝰ.vł qͥ ter tio loco ↄſtituit᷑ in exercitu Idẽ ⁊ poꝛtitoꝛ Fribꝛachꝰchi.ẽ q da pes ↄſtas ſignoꝝ ðꝛ. extrib bꝛeuib ſyllabis. et ðꝛ a tr q̊d ẽ tres et bꝛachos qð eſt bꝛeue.qſi ↄſtãs ex tribus bꝛeuiv ſyllabis. vt dñs. Un. Pes tribꝛa/ chus bꝛeuibo poſtulat ire triobov. Tribulł.lis.2.t.⁊ G le.i.ð eadẽ tribu.⁊ ꝓdu. bu. vñ Oꝛatiꝰ in epi. Ut cũ pilleolo ſolegs ↄuiuia tribul. Et inde ↄpõit᷑ ↄtribuł. Sʒ tribulo. las. coꝛ. bu. Un qdã. Hõ hoĩes tri bules qͥs tu ſcis eſſe tribules. Tribulũ li.n.g. qð ⁊ hec tribula ĩuenit eſt inſtem q; fruges terũt᷑.⁊ ðꝛ a tero.rꝭ. Uñ.j Parałxx. Fecit ſuꝑ eas tribulas ⁊ trabas CTribuł li.m.g.eſt genꝰ ſpinaꝝ.vñ Geñ.iij. Spinas ⁊ tribulos t᷑ra germinabit tibi.? ð8 tribulꝰ q̃ſi tangẽtes ſe tribulans. Tribunał.lis.ↄ.t.⁊ B le.⁊ ̊ tribunal vł tri/ bunale lis.ðᷣꝛ ſedes iudicis.⁊ ðꝛ a tribunꝰ q̃i ſedeſ tribuni.ł locꝰ ĩ alto ↄſtitutꝰ vñ vni uerſi audire pñt.⁊ ðꝛ ſic a tribuo is.qꝛ inð a ſacerdote pcepta viuẽditribuũt᷑. Uel ðꝛ a tribo.qꝛ trim ad illã ſedem ↄuoca nt᷑.? p/ du.pe.tam gti q; nti. Sð Uribunal ſm Boff. eſt loc⸗ maioꝝ iudicuʒ q hñt merũ imperiũ ſᷣm Aʒo.in ſum. C. de iur.om.iudi.Vlel eſt locus vbi iudexꝓ tri/ bunali ſedet.qͥ als foꝛꝰ ðꝛ.de vᷣ.ſig.foꝛus.⁊ eſt glo. in. c.j.de re iudi.li.vj. Uribunꝰ ni. m.g. ðꝛ tribuo.is.eo ꝙ militi bus vl plebi iura vl opẽ tribuat. Iñ tribu niciꝰa.ũ. ⁊ B ⁊ tribunalł.⁊ G̊ le.et h̊ tribu/ natꝰ us.ui.dignitas vł officiũ tribuni. Itẽ a tribuo.is.ðꝛ h tributum ti.vł ðꝛ tributũ vbl tribunꝰ a trib.qꝛ ꝑ ſingulas tribo tribu tũ exigebat᷑. ſicut nũc ꝑ ſingula tritoꝛia. et cui ꝑſoluebat᷑ tribunuſ dicebat᷑.vñ qͥ legit tributũ.tribunꝰetiã ðꝛ ſᷣm Hug.ſʒ in Bꝛe ciſmo ðꝛ. At qui trigĩita ſub ſe tenet illetri bunꝰ. Quiq; tributa legit ille tribunꝰ erit In glo. aüt ſuꝑ illud.j. Mach.iij. Et poſt hec ↄſtituit Judas duces ꝓpłi.tribunos ⁊ centuriones ⁊ pentacõtarchos ⁊ decurio/ finita. vt ð treu.⁊ pa.c.i. Jñ h̊ treugariꝰ rij. nes.vbi dicit glo. Tribunoſappellãt illos qͥ mille militib pᷣerãt.q̊s greci chiliarchof vocant. Centuriones qͥ centũ. Pentacon tarchos.qui qͥnq ginta.Decuriones.qͥ ha bent decẽ. Uñ. Mille tribunꝰ habz. grece chiliarcha vocat᷑. Centurio centũ.bis qn q decurio ducit. At qnq ginta pentacõtar chus habebit. Et ↄpõit᷑ tribunꝰ cum gtõ pleb. ⁊ ? H tribunuſplebis.hꝰ tribuniple bis. Et no.ꝙ aliud eſt tribunuſplebis ĩ cõ poſitõne.⁊ aliud extra ↄpoſitionẽ.qꝛ extra ↄpoſitionẽ põt venire ꝓp tribuno cuiuſlibzʒ pleb. ſz ĩ ↄpoſitiõe tribunuſpleb vẽit p illo ſolo qͥ habebat tribunatũ iĩ plebe romana Vribunuſplebis. eſt plebeiꝰ magiſtratꝰ ſic dictꝰ.qꝛ ppłs romanꝰoliʒ erat diuiſꝰ ĩ tres ꝑtes.⁊ ex ſingulł ſinguli tribuni pcreabant vel qꝛ tribuni ſuffragio ↄſtituebant. Uribunꝰ qͥritũ.i.militũ eratrege exacto añ dictatoꝛes.qͥ pfuit eqͥtibo.poſtq; ptiʒ ex ple be.⁊ ꝑtim ex patrib.als ꝑtib iudiciũ mili tum creati ſunt tribuni ↄſulari ptãte. Irib. us. nif. i ꝓgenies. ⁊ a tris qd eſt tres.qꝛ ĩ bncipio romani trifarie fuerũt a Romulo diſpertiti. In ſenatoꝛes milites plebeios.qᷓ tri nũc młtiplicate nomẽ pꝛi ſtinũ retinẽt. Et fac triba tribubi ĩdtõ ⁊ ab latiuo płibo. Itẽ tributim pe.pꝓ.aduer.i.ꝑ 9 — ſingulas tribo. vl ð tribu ĩ tribũ.vñ Oꝛatiꝰ in li.pᷣmo. Pꝛimoꝛes pꝓpłi arripiũt płmq; Uributũ ti.n.g.ðꝛ a tribuo is. tributim. Vel ſᷣm Iſið.a tribu.eo ꝙ antea ꝑ ſingu/ las tribo exigebat.ſicẽ nũc ꝑ ſingla tritoꝛia. Sic aũt ĩ tres ꝑtes diuiſum fuiſſe p'um romanũ ↄſtat vt qͥ pᷣerant ĩ ſingul ꝑtibotri buni dicerent᷑. Uñ ⁊ ſumpt qs dabãt ppli tributa noiauerũt. 12 Fributũ ti.ẽ cẽſus qͥ pᷣſat᷑ rõne ſolij ꝓpꝛij a poſſidẽtib.Dz ãt tributũ iõ.qꝛ militiba tri buebat.qͥ expeditõi publice vacabãt.vñ et ſtipendiũ appellat.vt. ff. de. v. ſig. l. ager. Tributariꝰa.ũ.qͥ ſoluit vel dʒ tributũ. Tricha che.f. g.i.deceptio.Et tricha.i.me/ retrix. Et tricha.i.impedimẽtũ.⁊ tricha.i. moꝛa. Et tricha.i.radix.Ettricha.i.inuo⸗ lutio capilloꝛ. Uriceps.pit.hñs tria capia. Trichoꝝ ri.⁊ h̊ trichoꝛiũ.i.locꝰ iuxta igneʒ cã l hñs tres camerasvł abſidas.⁊? coꝛ.cho. D Vricliniũ nij.n.g.ðꝛ domꝰtrina ſeſſione cõ uiuãtiũ oꝛdiata. Solebãt eĩ antiqͥ ĩ clinis comede.⁊ tres lectos ł tres oꝛdies lectoꝛũ diſponere. In vno q̊ʒ comedebãt dñs et dñña. In ſcdᷣo familia. In tertio hoſpites. ⁊ talis domꝰ dicebat᷑ tricliniiũ. Tricoloꝛ.loꝛis.vide.s.in coloꝛ.ort. ricolos vlł tricolon.vide.s.in colon. Vricuſpis.dis.9.g.ðꝛ a trꝭ ⁊ cuſpis.vt Tri cuſpis lancea.q̃ bʒ tres cuſpiteſ.Et licʒ in ueniat᷑ in neu.ge.vt in Ouidio. Poſitoq; tricuſpite telo mulcet aq̃s. Hoc tñ non eſt niſi ꝑ figurã m Pꝛiſtianũ. VUrides.entꝭ.m.g.ðꝛ a tris qð eſt treſ.⁊ dẽs qſi tres hñs dẽtes. Et iuenit᷑ qñq; ꝓ crea/ gra ſiue fuſcinula.⁊ ſic ponit᷑ Numeri.iiij. Itẽ ꝓ ruſticano inſtro.ſicut ẽ furca ferrea vel alið ſile cum trib dentibo. Et ſic ponit .Re. rij. Tridental.tał.n.g.q̊ddam vas.⁊ ðᷣꝛ a tris ⁊2 dens.qſi rres pinnas ſicut tres deẽtes hůs. Triduũ.qui.n.g.i.ſpaciũ triũ die· riennis..t. ne.i.triũ annoꝝ. Iñ triẽ/ niũ nij.ſpaciũ triũ annoꝝ.Uñ.ij.Hach. iiij. Et poſt triennium tempꝰmiſit Jaſon Menelaum. Uriens.entꝭ.i.tertia ps aſſis vl denarij.vł alicꝰ?rei vł vas. Sed ꝓ vaſe videt᷑oponia tris ⁊ dẽs.inde triens.i.vas tres pĩnas.q̃ſi rrres dentes hns. vñ Perſiꝰ. Calidum triẽ tem excutit e manipb. Trieris.rꝭ.f.g.maj nauis.a tribo ſeſſionib⸗ q̃ſi tres hũs oꝛdies remoꝝ.quẽ grecidur/ conẽ vocãt.vñ Eſa.xxxiij.Neq; trier mag trãſgrediet᷑ eũ. Itẽ Daniel.xj. Et venient ſuꝑ eũ trieres ⁊ romani.⁊ coꝛ.e. Uñ qͥdam Triplex remoꝝ triereſ mouet⁊ iuuat oꝛdo Urifaux.faucꝭ.o.g.⁊ ̊ ⁊ ; trifaucꝭ.⁊ H̊ ce.i. hñs tres fauces.⁊ tria oꝛa.vt Cerberꝰ⁊ iꝗ nitoꝛ iferni.vñ Uirgi. Cerberꝰ hic ingẽs latratu regna trifauci. Perſonat ⁊c. Trifidus.a.ũ.vide.Sð.in fidſus. Trifoliũ lij.ẽ herba quã greci tripholõ vo cat.qꝛ ſit trinis folijs ꝑ ſinglas anotatões rifoꝛmis.mis.ↄ.t.⁊ hoc me.i.trium foꝛ/ marum. OYUW Vrifurcifer.a.um.pe.coꝛ.poꝛtariꝰqͥ habet tres furcas vel inſtrm trifurcatü ad onus gerendum. riga ge.f. g.i. currꝰ Plutonis.⁊ ðꝛ a tris⁊ꝛ iuugũ.qꝛ rapit hoĩes de tribo etatib VUrigam.a. um.qͥ vel ꝗᷓ tribs nupſit. Iñ tri gamia.mie.i.tres nuptie vel ꝓpꝛietas q̃ ali Jꝗs ðᷣ trigamꝰ. Urriginta.o. g. indecli. ð a tris ⁊ getos qð ẽ . decẽ.q̃ſi ter decem. Iñ trigies ⁊ tricies ad Uri uer.i.triginta vicib.Et tricenus.a.ũ.⁊ tri genus.a.ũ. Iñ tricenarius.a.um.⁊ trige/ narius.a.um.⁊ triceſimꝰ.a.ũ.⁊ trigeſimus a. um. Iſ h̊ ⁊ h triceſimal. ⁊ h le.⁊ trigeſi⸗ malis. ?2 Ble. “ rigonũ.ni.i.trianguluʒ.qdð in tres ducit angulos.vt ter tria.vel ter q̃ttuoꝛ.łter qᷣn/ quaginta ⁊c̃.ſᷣm Papᷣ.⁊ coꝛ.pe. frilibꝛis. 9.t.⁊ h bꝛe.i.triũ libꝛaꝝ pondus vl menſura.⁊ pdu.li.ſicut libꝛa. Crilinguis.vide.S.in bilinguis. Crilix.vide.S.bilir. imatus. us. ui.pe. ꝓdu. ſpacium triũ an noꝛum. Trimegiſtus.ſti.m.g.i.ter maximus qͥ tres habet.ſ.ptãtes.vel qͥ ter eſt in poteſtate ele uatus.et ðꝛ a tris ⁊ megiſtus.qð eſt maxi/ mus. Uñ mercuriꝰob vᷣtutem ⁊ multaruʒ artium ſciam trimegiſtus.i.ter maximus noĩatus eſt. ”́ÿƷùZVMVWꝛ Urimẽſis.ↄ.t.⁊ ſ̊ ſe.i.triũ mẽſiũ.qdð alit᷑ tri meſtris ſtre.ðꝛ. In trimenſe ðꝛ qddã genꝰ oꝛdei.qꝛ ſatũ poſt tres mẽſes colligit᷑ Naʒ vbiꝓpt᷑ aquaʒ vel aliam cãm matura ſatio omiſſa eſt.pᷣſidium ad h̊ petit᷑ ꝙ cũ neceſſi/ tas cogit verno tꝑe ſeminat᷑ ⁊ celerit colli/ Sra⸗ poſt tres menſes. rimꝰa. um.i.triũ qannoꝝ.⁊ ðꝛ a tris ⁊ ãnꝰ quaſi triannꝰ.vñ Beñ.xv. Sume mihi in quit vacca triennẽ ⁊ capꝛã trimam. Jñ tri mulus.a. ũ. pm Hug. Urinacria crie.f.g.i.ſicelia.a tribꝛ montibꝰ ſcʒ pachvno.lilibeoꝛ peloꝛo. Eadẽ ðꝛ ⁊ tri quatra.quaſi triq̃dra.i.in tres q̃dras diui ſa. ꝓpt tres pᷣdictos mõtes.Trinacria g̊ eſt grecum.ſed triquatra latinum.et equipol lent. vnde Oꝛatiꝰ in libꝛo ſermo.Quid mi litibo pꝓmiſſa triquatria pᷣdia ceſar. Iñ tri/ nacrius.a.um.et trinacrinus.a.um.et tri/ quatrius.a.um.⁊ triquatrinus.a.um.i.ſi⸗ celienſis. òò”MD Crrinepos.eſt abnepot filis Txrinoctiũ tij.i.ſpacium triũ noctium Urinodis.ↄ.t.⁊ G̊ de.i.triũ nodoꝝ.i.tres ha bens nodos. In H̊ trinodiũ dij.⁊ ꝓdu.no. vñ Ouidiꝰepi.O ſſa mei fratris claua per fracta trinoii. Trinꝰa.ũ.ðꝛ a tris ⁊ vn.q̃ſi triunꝰ. Iñ tri/ nitas.tatꝭ.q̃ſi triunitas.eo ꝙ ſit vnu totuʒ in tribo ꝑſonis. Et trinariꝰ.a.iũ. Crio onis.i.bos quaſi terio. Uriphon.onis ꝓpꝛiuʒ nomen viri.De quo habetr᷑.j. Mach.xv.et pdu.pe.gti. Unð in . * . D x morhztpe Maoſen wtoonm Zoron Lin bat Niti ccanntoön tur K Ooon ilitlicii nolis ſit ſtenhinpo ſcutſinoons Atrtnoogb⸗ 1ho Jütnt Gnni sf geſueregons Viposdis n lrmmesbis inopred⸗ Teposcka fönpzſoluke 1ckoſecraad ſoppoſtacay⸗ nigapporere. linis vn erlegiim Gacuſecnol ologen riptot?n Ppuii, Gn rkieninmnüt it pnüpbo kepoctii plom npodtüoponita ſotcnltanofact Spnimir Eiitenis. nisſg . 8 is Negdiectt mnnantümniren Unsgraelgtied es hoo thag Eſegügioloe (hegre pbi no⸗ Knfrisi eh nmmtcmmerat, plheli Unchuhife lgotebtei gummͤſin⸗ ceimerorn oni ſcſab l;ön. Kltrrämnale 1 c e . emälden ſicutlihn nbüingns Muſenti Sitnnaimtn terckinpain Giſtusiter n imü naliddti mmente ödcdäe 1 Wcſescolige uncin nmm ubpentgcäna minufectentol or. thamsliß m Gumemdhiin vimmam. Jüm atmi montib o. Eadededi⸗ ntres aerasdu 8Trinacrazk N Minum Kegaea noſermo Ond pdia cear. Jnn Ncrinusa umaN auminms ln fins. mt nochunm münodor ib inodiidi,l tut⸗ weiframs caupe aſnin F —. . , . nunghi⸗ & 7 HD 4* „. . Auroꝛa. Cõtra triphonẽ tũc rer demetriꝰ ibat. Itẽ idẽ. Antiochũ triphon h̊ tꝑe ꝑde re captat.qð młti dicũt.⁊ tũcvltia nti acui tur.vt Salomon.Alij dicũt ꝙ pe.gti coꝛ. ⁊ vltia ntĩ ᷓuat᷑.vt Triphon.onis.ſicut ca non. onis.⁊ ſimon.onis. Uł põt declinari ſine n. H tripho.⁊ tũc gtũs ꝓ.pe.triphonis ſicut ſimo.onis.ſᷣmo.onis. Jð Uripolis.lis.f.g.q̃dã regio dicta a trib ci/ uitatibo.eo ꝙ habeat ſub ſe tres ciuitates. ⁊ coꝛ.po. Iñ tripolitanꝰ.a.ũ.Et h tripoli/ tanꝰ ni.ſ.dñs vl epᷣus illi ciuitatꝭ vł ꝓuin/ cie ſiue regionis. Tripos dis.m.g.i inſtr̃m tres hñs pedes.Si eĩ q̃ttuoꝛ hʒ pe des.ĩpꝛopꝛie ðꝛ tripos. Itẽ ſᷣm Remigiũ. Tripos eſt qdã ſpẽs lauri.ſic dicta.qꝛ tri/ fida hʒ folia.ł qꝛ tribo radicibo adheret t᷑re ⁊ eſt ↄſecrata Appollini deo diuiatiõis.qꝛ ſuppoſita capitiba doꝛmientiũ vᷣa fac ſom/ nia appareræe.vñ ⁊ ſepe põit᷑ p imagie apol linis.vñ Pꝛiſtia.ĩ.j.Et epigrãmata q̃ ego mmet legi ĩ tripode vetuſtiſſimo appollinis. Dʒ cũ ſit nomẽ arboꝛis viðꝛ ꝙ debeat eſſe e. fe. als ge. maſ. M. Friptotꝰ.a.um.nomen hũñs tres caſus.vt e us ieſum ieſu. Fripudiũ. dij.n. g.i.plauſus.⁊ maxie ille qͥ ſolet fieri in triüpho ꝑcutiendo t᷑rã pedibꝰ vñ ⁊ ꝓ triũpho qñq; ðꝛ.Et ðꝛ tripudiũ.q̃i kre podiũ.i.plauſus vł reꝑcuſſio tre.Uel tripudiũ ↄponit᷑a tra ⁊ pes pedis.qᷓi plau ſus ⁊ exultatio facta ꝑcutiendo t᷑raã pedib⸗ Sʒ ponit᷑ ſimplłr ꝓ leticia ⁊ exultatõe gau gio vel victoꝛia. Uriremis.mi moꝝ bʒ. ⁊ ꝓ. pe. ClIñ Oꝛatiꝰ in pꝛima epla Nauſeat vt locuples quẽ ducit pᷣma trire/ mis. Itẽ adiectiue inuenit᷑ h̊ ⁊ H triremis. 2 B me. Uũ.ij. Mach.iiij. Data ſt in fabꝛi cam nauiũ triremiũ Iris grece. latie ðꝛ tria. Facit etiã actũs ð tres. pos ⁊ has tres vl tris.⁊ h̊ tria. Triſtegũ gi.ðꝛ locꝰ tricameratꝰ.Uiñ ĩ edifi catõe arce. vbi nos dicimꝰ Cenacula ⁊ tri ſtega facies ĩ ea.hʒ alia trãſlatio. Bicame/ rata⁊ tricamerata. Habuit em̃ qnq; came ras q̊s Augꝰ.etiã pᷣter ſentinã dicit ibi fu/ iſſe. de b in hiſtoꝛijs pleniꝰ inuenii. Triſtis.ↄ.t.⁊ H ſte.i.meſtꝰ.amarꝰ.afflictꝰ.et ð a tero.ri.q̃ſi tritꝰ ſtãs.⁊ eſt ety. Iñ hᷣ tri/ ſticia cie.i.meroꝛ.lamentatio.fletꝰ.ploꝛat. Et ↄponit᷑triſtꝭ ſubtriſtis.ſte.i.aliqntuluʒ VUriticũ ci.n.g.i HM Triton. deꝰmar a pagani mẽſa vlł ſcamnũ.łᷣ aliud ritꝰ.a.ũ.i.cõminu Uriuia.uie.i.diana.⁊ Vriuiũ uij.ↄponit᷑a tris ⁊ via.ciĩ 8.f. g.i nauis ꝗᷓ tres oꝛdies re Triũuphꝰ phi.m.g.i.vi triſtis. ᷓtriſtis.i. valde triſt. Triſtiſonꝰ.a. um.⁊ triſtificꝰ.a.um.pe.co. Uricheoite. di ite. dictiſtt qdã heretici. qꝛ ſiẽ tres ꝑſonas in trinitate.ita aſſerũt tres deos eẽ ʒ illud qð ſcriptũ eſt. Audi irł dñs deus tuꝰ vnus eſt. D frumẽtũ.et ðꝛ a tritura. eo triticeꝰ.i.de tritico. E Pa eix. ritilis. lis. O.t. ⁊ h le. qd põtteri.vł habile eſt ad terendun. ra paganis 8. vel ꝛ gen⸗ marine fere.⁊ interpᷣtat᷑ ſonans vel terens Tritura re.f.g.i.meſſis.⁊ ðꝛ a tero.rꝭ.qꝛ te/ rit᷑ in area. ᷣᷣðMN t.ↄfractꝰ. Iñ h tritio. onis.i.cõminutio. ðꝛ a tris ⁊ via ꝓpt᷑ tref eius vias.i.ptãtes. Eſt em̃ diana in ſuuis luna in celo. ꝓſerpina in infeno. is ⁊ via.cũ q̊ etiã co⸗) ponit᷑ bis ⁊ qttuoꝛ.⁊ ðꝛ h̊ͥ biuiũ.uij.h̊ triuin um. uij.G qdruuiũ.uij.locꝰ vbi due łb tres vel q̃ttuoꝛ vie ↄueniũt ⁊ tendũt ad idẽ Iñ h̊ ⁊ H biuialiſ.⁊ H̊ le.⁊ h ⁊ ̊ triuialis.⁊ H̊ le. quod ꝑtinet ad biuium triuiuʒ quadruni um.Et biuiatim.triuiatiʒ.quadruuiatim aduer.i.ꝑ biuia.triuia.quadruuia. Et no. ꝙꝙ; grãmatica dialetica ⁊ rhetoꝛica.dicun᷑ triuium q̃dam ſił itudine.quaſi triplex via ad idem.i.ad eloquentiã. Arithmetica o inuſica ⁊ geometria ⁊ aſtronomia dicunt᷑ q̃druuiũ.quaſi qᷓttuoꝛ vie in idẽ.i.ad ſapi/ entiã tendẽtes. CUñ ⁊ triuiales dicunt᷑.qui docent vel qͥ ſtudẽt in triuio ſicut qdruuia les qͥ in quadrunio. H . victoꝛia vl triplerx leti/ cia. ⁊ : a tris ⁊ pponos.qð ẽ ſon.q̃ſi trinꝰ ſonꝰ.i.triplex gaudiuʒ qð fiebat alicui pꝛio ſubiugatõe ciuitatꝭ ł regiõis. Nã reuertẽti ſolebat totꝰ ꝓpłs exire obuiã victoꝛi c ma gna exultatòe ⁊ cũ magno gaudio.? Herat pma leticia. Alia erat ꝙ oes captiui ſeqbã tur ł pᷣcedebãt currũ eiꝰ ligatꝭ manibo eoꝝ poſt terga. Tertia leticia erat. ꝙ erat ipſei dutꝰ tunica Jouis.⁊ ſedebat i curru queʒ trahebant q̃ttuoꝛ equi albi. Un Ouidius Quattuoꝛ ĩ niueis aureus ibis equis. Et cũ tãto honoꝛe ducebat᷑ ad capitoliũ Haãc tñ moleſtiã habebat.qꝛ ponebat᷑ quidam ſeruus vna in curro cu eo ⁊ ſemꝑ colaphi zabat triüphantem ne ipſe nimis ſuꝑbiret Et etiã ideo vt daret᷑ ſpes vnicuiq; qᷓntũ⸗ cũq; vilis ↄditõis eẽt ꝑueniedi ad ſileʒ ho noꝛeʒz ſi ꝓbitas ſua mereret᷑. Et dicebat ei ſꝑ Gnotoſolitoſ.i.teipᷣm ↄgnoſce.Ulł triũ phus ðꝛ a greco triambos.i.a triplici exul tatiõe eiꝰcui triũphꝰ dabat᷑ vt dictũ ẽ. Uel triambos ðᷣ triplex iudiciũ. Iñ triũphus qſi a triplici iudicio Fiebat ei in exhibitõe triũphi triplex iudiciũ. pᷣus eĩ ↄſulebat᷑ ex ercitꝰ.ſcòo ſenaty.tertio ꝓpłs. Et ſi aſſenti ret.habitũ erat iudiciũ triplex Itẽ triuphꝰ ꝓpe ðꝛ plena ⁊ ꝑfecta victoꝛia.qũñ.ſ.qͥs pfe cte hoſtes vincit.ſicẽ tropheũ qn ſoluʒ eos Uriumuir.qͥ ſuꝑ tres viros habet fugat. tatem.nomen eſt dignitatis. riũ uiri capitales dicunt᷑.qͥ carcerꝭ habe/ bãt cuſtodiã.qᷓꝝ interuentu aiaduertendũ erat ĩ q̃ſq; hoĩes facinoꝛoſos.q̊s et᷑ dicimꝰ ſtratoꝛes a ſtringẽdo.qꝛ ĩ carcere cuſtodie dos ⁊ reos dãnatos puniebant. roas.adis.feia de troia.⁊ coꝛ.pe.gti. Trochea chee.i.toꝛcular.vel rota modica ſuꝑ puteũ.vł illð qðᷣ aponit᷑ malo nauis. 7 ð a trochos qð eſt rotũda.qꝛ hʒ rotulas q̃s funes trabunt. roche? chei.ẽ pes ↄſtãs ex lõga ⁊ bꝛeui.vt audit.⁊ ðꝛ a trochos.eo ꝙ cito q̃i rota cur rat ⁊ voluat᷑.vl ðꝛ a trocho.qꝛ ſic trochus cõſtat ex duabo ꝑtiba.ſ.vna groſſa.⁊ altera tenui. ita troche ↄſtat ex duaby ſyllabis. ſ. vna lõga.⁊ alta bꝛeui. In trocheicꝰ.a.um. Urochos grece.latine ðꝛ rora. Trochꝰchi.m.g.eſt inſtrm qͥ ludũt pueri.⁊ ðꝛ a trochos.qꝛ cito ad modũ rote voluit ⁊ ad modũ rote rotũdꝰeſt.vñ Cato.Tro/ cho lude.Hic etiã aliter ðꝛ tropillus. Trophiniꝰ.nij.pe.coꝛ ꝓpꝛium nomen viri. Vrogodie pe p gens ethiopũ. ideo dicti. qꝛ adeo veloces ſũ Uroia troie.qᷓ̃dam ciuitas.⁊ ẽ ibi j.duplex 2ſonãs. ⁊ ð a tros. Iñ troianꝰ.a:.um. Troigena ne.ↄ.g.natꝰ de troia vlł de troia no. 7 coꝛ.gge. Tropheũ phei.i.ſpoliũ ab hoſte ĩ fugã con uerſo ereptũ.Et tropheũ victoꝛia ð hoſte ĩ fugã ↄuerſo.⁊ exultatõ ł leticia ſiue honoꝛ q dabat alicuiꝓpt hoſtẽ ĩ fugã ↄuerſuʒ.Et erat tal honoꝛ ꝙ totꝰ ꝓpłs exibat ei obuia ?⁊ cũ leticia eũ ĩtroducebat ĩ ciuitatẽ. Uñ qͥ/ gã. Hoſtes ĩ bell qñ dãt terga tropheũ ðꝛ. Tropos grece.latine ðꝛ ↄuerſio. Tropus pi.m.g.q dam cantus in eccleſia.a ſt vt feras curſu pedum uerſione ſic dictus. ropicꝰ.a.ũ.i.figuratiuꝰ.⁊ coꝛ.pi. Uropologia gie.ẽ ↄuerſio ad aliquẽ ꝑ ſecũ dã ꝑſonã.vt Dñi ẽ ſalꝰ⁊ ſuꝑ pʒłm tuũ bñ/ dictio tua. Et ðꝛ a tropos qð eſt ↄuerſio. ⁊ logos ſᷣmo.q̃ſi ᷣmõis ppꝰ habiti ↄuerſio. Etẽ eadẽ cũ apoſtropha. Hug.etiã di.qꝙ; tropologia ẽ excuſatio ł ſenſꝰ ſpũal vł mo ralis ⁊ figuratiua intelligẽtia.ł locutio vł emẽdatio vite. Iñ tropologic?.a.ũ. Ettro pologice aduer. Et tropologiʒo.ʒas.⁊ tro pologico.cas.i.tropologice loqͥ. Papᷣ.aũt di. Tropologia moꝛal inſtructio.ad iſtru ctionẽ ⁊ coꝛreptioneʒ moꝝ.ſiue aꝑtis.ſiue figurat monibo ꝓlata. Uropꝰ pi figura moꝛalitatꝭ modꝰ loquẽdi vt cũ aliqͥs loqͥ᷑fmetaphoꝛice vlł periphꝛa/ ſtice. vel alio tali modo.ſᷣm Hug. ros ⁊ Ilus.frẽs fuerũt ⁊ reges Troiani Uruculentꝰ.a.ũ.i.plenꝰ truciditate.crudeł aſper.ferus.⁊ ðᷣꝛ a trux ⁊ lentos. Trucilentꝰ.a.ũ.idem. Urudes.dis.f.g.ðꝛ a trudo.dis.Et dicunt trudes.fuſtes ferrati.ſ.conchi.eoq trudãt rulla le.f.g.i.bombo ł ſibulꝰani.⁊ ðꝛ a tru do.qꝛ trudẽdo emittit᷑. Itẽ trulla ðꝛ q̃ddã vas fictile. Itẽ trulla inſtrm cemẽ/ tarioꝝ ferreũ latũ ad ↄplanãdũ mux.⁊ ad lapides cũ calce ↄponẽdos⁊ ↄiũgẽdos.qꝛ trudit ⁊ detrudit ⁊ itrudit calce ł luto lapi des.vñn Amos.vij.Et i mann eiꝰtrulla ce/ Urũcꝰci.i.ſine capite.ſ.ſtatura mentarij. arborꝭ inſiſtẽs radici. Crũcꝰhoĩs ẽ media pꝑs coꝛpis a collo ad inguinẽ.vñ Uirgiliꝰ. Caput collo vehit᷑trucꝰ coxis ſuſtinet᷑ et genubo ⁊ cruribo ⁊c. IJñ truncꝰ.a.ũ.i.dimi nutꝰ.ſemipᷣciſus.ſine capite. Uruta te.qͥdaʒ piſc.⁊ ðꝛ a trudo.qꝛ vim hʒ trudẽdi.vel qꝛ ſemꝑ moꝛet᷑ obſtruſa. Urutãnꝰ.ni.m.g.ðꝛ a trudo dis.eo ꝙ vᷣbis ſuis trudat ad h ꝙ decipiat. Facit eĩ credi qdð veꝝ nõ eſt. In h̊ trutãnia nie.⁊ h̊ trutã . nulus li.dimi.⁊ trutannicꝰa.um.,. Trutina ne.i.ſtatera.ſ.lingua libꝛe.et ðꝛ a trudo.dis.qꝛ ſꝑ trudit᷑ foꝛas.vel partica ꝑ trãſuerſũ poſita.qꝛ trudat ſurſuʒ. Iñ hec trutinula le.⁊ trutinella le.ambo.di.i.pua Uruxò.i.crudeł.auſterꝰ.ferꝰ.in trutina. exoꝛabil.hoꝛrẽduſ.⁊ coꝛ.u.añ c.vñ Ouiõ. epi. Mar eris tauro ſeuioꝛ ipſe truci. Itẽ ꝛatiꝰ ĩ pma epła.Ire truces inimicitias et funebꝛe bellum. C Subabe gd⸗ nncjetihpen li Ein⸗ Hioiterat mmüpenenuen Mein bisſßi lgton ſvotd i ſon tlcri (r ogd roc CVatnod bell Pibitepnlütdi iUn nnßs. UiLegg d caſtr⸗ Nberer; mg cetumotetrepe niſitumore retppetogen —D croſusa d Jühtuberot ubianeldic nis uocatit cebant tubi⸗ vultglo i rüticantha⸗ Dubicmains lamn Clannetg Ceainngoͤ⸗ neſathacaue. Minetucang ſabüſläſzet. leusci gepbeta hdescis ind Diaimusilosaͤ gummalleigo Uovnünz dref ruſticcnſtodie feecificiin mioelip e dei frpſoldons, llelipdrol,n umin p . nenggg. lnnh⸗ bachi zſuoplnni ocöckn de gtin kſenſi ſint⸗ lgarnklic, clogie aiſ pologhaze kinſtncnogh. nop ſinenmite int woclei boricerloend, fm Deg ittreges Tn ucidtarcone tlentos. ndodis Etdet conchicogmn bulunitörnmn erulla drl Wiinrm and migämur. 200 gt igenoo,: calelluwlapt nuebmulace/ na mentarg. poisemedi ne Virgl. coris ſoſtinekcl runc'a idiin dic. irndog int nckobſtrug. udo dis ogft⸗ it Factaict gtünia nieabnd . – . . -2- 3 (C ante B Tuba be.fg. ðꝛ qſi tibia.qꝛ ẽ ſilis ei⁊ ĩ lon gitudĩie ⁊ ĩ ſpecie. Ulł tuba qſi tuſa.qꝛ tuba ↄcauac̃.Et no.qꝙ tuba legal de qua habet Nũeri.x. erat vt dic Joſephꝰ fiſtula canta toꝛia pene magnitudine cubiti. calamo ca pacioꝛ.pᷣbẽs ĩ pᷣncipio latitudinẽ.q̃ ↄuenie bat oꝛi ſuo ad ſuſceptõʒ ſpũſ.q̃ hebꝛaice ðꝛ aſoꝛa.Et ſic ðꝛ ĩ hiſtoꝛijs.Tuba hebat q̃t tuoꝛ vſus.ad vocãdũ młtitudinẽ.ad mouẽ da caſtra.ad bella.ad feſta. Qñ em̃ ſolẽne hẽbãt epulũ ⁊ dies feſtos ⁊ kalẽdas.clãge bãt. Uñ in pᷣs. Buccinate ĩ neomenia tu/ ba. Uñ Legal ꝓpłm tuba clãgoꝛevocabat 3 n bellis caſtrꝭ.feſtiſq; ſonoꝛa tonabat. uber erꝭ. m. g. i. fu ex tumoꝛe tre ꝓdeat. Uñ tubera q̃ſi tume/ ra.i.q̃ſi tumoꝛes tre.Et ponit᷑ ſepe p tumo re ⁊ ꝓ pctõ generałr.vñ⸗ herẽtius ĩ adel/ his. Colaphis ẽ tuber totũ caput. Iñ tu eroſus a.ũ.i.tuberibo plenꝰ.inflatꝰ ſuꝑb⸗ 3 ñ h tuberoſitas atꝭ.inflatio vł ſuꝑbia. lubianei dicebant᷑ indei illi qͥ ex alienige/ nis ↄuocati in auxiliũ iude venerãt. Et di cebant᷑ tubianei.qi tubis ↄducti.⁊ p.ne.̊ᷣ vult glo.ij. Mach. xij. ſuꝑ illud. Et vene/ rũt ĩ caratha ad eos qͥ dicũt᷑tubianei iudei VTubicen cinis.m.g.qͥ canit cũ tuba.⁊ coꝛ. e.tam nti q; gtĩ. ubicina ne.f.g. mulier q̃ canit cum tuba. Tucetũ ti.n.g.ðꝛ cibo qͥ fit excarniũ ↄtuſio ne.ſicut ſalcicia ẽ.vñ Perſiꝰ. Sʒ grandes patine tucetaq; craſſa. Iñ h tucetariꝰ rij. ᷣcibũ illũ faccc. Tucus ci.genꝰeſt auis.ſ.cuculus. Vrndes dis.vł tudat.i.malleꝰ Jũ tudatos Dicimus illos qͥ hñt capita groſſata ad mo dum mallei groſſi. Tuguriũ rij.ðꝛ eſſe tectuʒ qð rebo vꝛbanis vl ruſticꝭ cuſtodiẽdis eſt deputatũ. Uł ðꝛ om̃e edificiũ qð magꝭ ↄpetit ruſticꝭ q; vꝛ/ banis edib.⁊ ðꝛ q̃ſi tegulariuʒ.eo ꝙ tegat. Tulliꝰlij.ꝑ duo lꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdã viri. vñ QAucanꝰ in.vij.Lulliꝰ eloquij cuiꝰ ſub iure togaq;. Tumentũ ti.n.g.ðꝛ a tumeo mes.qꝛ in filo vel tela tumeat nec ſubtilitatẽ habeat. Iñ tumeutuoſus a.ũ.i.tumento plenꝰ. Tumidulꝰ a.ũ.i.aliqntulũ tumidus. Cumidꝰ a.ũ.i.inflatꝰ.ſuꝑb.iratꝰ. Iñ tumi ditas tatꝭ.Et dꝛñũt tumidus ⁊ tumens.qꝛ 4 tumigus eſt qͥ ſemp tumet. Zu 7 82 a tumeo es. qꝛ V⸗Eurdela le.q̃dã auis. . eſtᷣ ſemp tu mens voqᷣ qd tꝑs ex aliq̃ cauſa tumet. Tumoꝛ orꝭ.m.g.ẽ inflatio vł ſuꝑbia cũ mo tione coꝛꝑis vł iracundia. Jñ tumoꝛoſus a.ũ.i.tumoꝛibo plenꝰ. Iñ tumoꝛoſitas atꝭ. Tumultuariꝰ.a.iſ.ðꝛ a tumultuoꝛ aris.Et hinc tumultuarij dicebant᷑ milites vł pedi tes qͥ p ſolo tumultu ducebãat᷑ in pᷣliũ.ł qꝛ ſubito ⁊ cũ tumultu exeunt ↄ hoſtes ex im pꝓuiſo veniẽtes. Uñ ⁊ illud gen? militie 82 tumultꝰ vł tumultuatio vel ↄiuratio. Tumultꝰ us.i.ſeditio.ꝰiuratio diuerſoꝛuzʒ Tumulꝰ li.m.g.mons bꝛeuis.vl ſepulcruʒ yl tra ↄgeſta ſupᷣ ſepulcꝝ.⁊ ðꝛ tumulꝰ q̃ſi tumẽs tellꝰ Iñ tumullulꝰ li.di.i.ꝑuꝰtumu lus. Et tumuloſꝰ.a.ũ.i.tumuł plenꝰ. Uñ. Mos bꝛeuis ẽ tumulꝰbuſtüↄgeſtaq; tellꝰ unica ce.f. g. veſtis antiqſſima appellata. qꝛ ĩ motu incedẽtꝭ ſonũ facit.⁊ ðꝛ a tonꝰ q̃i tonica. Pꝛimũ eĩ fuer̃t pellicee tunice.qͥb poſt eiectionẽ de ꝑadiſo adãꝛ eua induti ſt᷑ Iñ tunicella le.di.i.pua tunica.Et tunica tus.a.iũ.i.tunica indutꝰ vl tunicã hñs.Et tunicoſus.a.ũ.i.tunicis plenꝰ. Tunicula le.dimi.i.ꝑua tunica. Uurba be.i.turbatio.⁊ ðꝛa turbo as. Iteʒ turba ẽ ppłi młtitudo.ſʒ młtitudo numero fit.turba tm̃ in loco. Pñt em̃ pauci ĩ angu ſto turbã facere. Etẽ turba nomẽ collecti uũ ⁊ pᷣt reciꝑe vbũ płis nũeri.⁊ adiectiuũ in płi nüero ⁊ in diuerſitate generꝭ.⁊ h̊ rõᷣe ſigficatiõis.vñ Joh. vij. Sʒz turba h que nõ nouit legẽ.maledicti ſunt. Turbella le.i.turbatio.⁊ ðꝛ a turba. Unde Aup.de ciui.dei.Oẽm motũ coꝛdis ⁊ ſa⸗/ lũ.oẽſq; turbellas fluitare aſſerit.⁊ pð.bel. Uurbidꝰ a.ũ.ð q̃ſi terbic'.i.cra ↄmixtꝰ.ſ. fece.⁊ ð a turbooas urbo biniſ.m.g.pe.coꝛ.gti.dꝛ a tra qð an tiqͥ dicebãt.h̊ turben binis. Et ẽ turbo vel turben. vertigo volubilitatꝭ vẽtoꝝ dictꝰ a terra.qꝛ q̃tiens tał ventꝰ ↄſurgit terraʒ in circuitu mittit. Iñ turbineꝰ a.um.i.turbi/ noſus grummf. Turbulent a.ũ.⁊ turbulẽs tꝭ.i.turbidꝰnõ lucidus. Sʒ turbidũ de natᷣa. turbulentũ Ho fit ex accidẽti. Iñ turbulẽte vł turbulẽ ter aduer. Et h̊ turbulentia titſie. qi maioꝛ turduſ.⁊ ðꝛ a turc. cuiꝰ turdele ſtercꝰ viſcuʒ generare 82 fm Hug. Vurdus di.q̃dã anis.⁊ jꝛ a tardꝰ.eo q tar de volet.ł qͥa tarde ſe referat.ſ.in fine autũ urgidꝰa.ũ.i.inflatꝰ.tumidꝰ.iratꝰ. Jñ hec turgiditas acꝭ. Et turgidulꝰ a.ũ.i.aliquã/ tulum turgidus. „ Turgi⸗ idum. ⁊ coꝛ.o. urgoꝛ orꝭ.m.g.i.tumoꝛ.turgiditas. Vurma me.f.g.ſocietas hoĩm.et ꝓpꝛie trigĩ ta.ſ.ala. Sʒ ala ↄtinet triginta militeſ.tur ma triginta pedites. Jñ turmatim aduer. ſicut a turba turbatim. Turmella le.dimi.i.ꝑua turma. Turmula le.dimi.idem.⁊ coꝛ.mu. uronis ciuitas eſt. ⁊ coꝛ.pe.ſicut ligonis. Ompiloduls a pe cor kurpia loquẽs. turpiloquiũ quij.turpis locutio. urpilucrus a.ũ.i.turpit lucrũ faciẽs Iñ H̊ turpilucrum cri.turpis acqͥſitio lucri.et Ccoꝛ. lu. naturatlr. . Uurpis pis.2.t.⁊ H pe.i.infoꝛmis.⁊ ðꝛa toꝛ peo pes.eo ꝙ toꝛpeat. Iñ turpitudo dinis id eſt macula.defoꝛmitas. Turris rꝭ.f.g.ðꝛ a teres etis.qð eſt longũ ⁊ rotũdũ.Etturres dicũt᷑ ſi teretes.qꝛ lon ge ſint ⁊ recte ⁊ ꝓcul rotũde vident᷑.lʒ qñʒ int qdrate vł late.vl dicunt᷑ a tueoꝛ erꝭ.qꝛ pᷣbent defenſionẽ. Iñ turritꝰ.a.ũ.i.turrib⸗ plenꝰ ad modũ turr diſpoſitꝰ.⁊ ꝓð.pe.Et turricula le.dimi.i.pua turris. Itẽ turris gregis dicebat᷑ ſm Hiero.locꝰvbi Jacob greges ſuos pauit nomen loco inde relin/ uens. “JM urr vᷣo cuſtodũ dicebat᷑ybi cuſtodes po ſiti erant ad cuſtodiendam ꝓpuinciam. Turtur ris.a ſono voc nomẽ hʒ genꝰauis eſt. In turturinꝰa.ũ.pe.p.Et declinat᷑ hic turtur ris. epiceni ge.pe. gtĩ coꝛ.⁊ ſub vno genere ⁊ ſub vno articulo ↄpᷣhendit aialia vtriuſq; ſexꝰ. Põt ̊ dici alba aqͥla.?⁊ vnus turtur.tam ꝓ mare q; ꝓ feia. Turturi dicunt᷑ paſtoꝛes qͥ fiſtulis canunt. Tus turi.vide.s.in thus aſpiratt. VUuſcia cie.q̃dã ꝑs italie.a freq̃ntia turis ⁊ ſacroꝝ dicta. no fratre Lydi. Iñ tuſcꝰ a.ũ.gentile. Unſſis ſis.f.g. eſt cõmotio pulmonis expi/ rans cũ ſonitu.⁊ ðꝛ a tundo dis.qꝛ tundit pectꝰ. Uel ðꝛ a ton.i.ab altitudine.qꝛ a p/ fundo pectoꝛis veniat. Uutamen inis.i.tutamentũ.⁊ ꝓ.pe.nti.ſed coꝛ. pe. gli. olũ li.n.g.ðꝛ vas ĩteriꝰ groſſuʒ ⁊ tur adẽ ⁊ tirrhenia a Tirrhe/ Tetula le f. g.i.defenſio.⁊ ðꝛ a tueoꝛ er:.Et eſt tutela in liberũ caput alicꝰ q ꝓpt etatem nec ſe nec ſua defendere põt. Tutela daba tur liberis.patronꝰ ſeruis. Tutela ſᷣm Aʒo.in ſum.ẽ vis⁊ ptãs in capi te libero.ad tuendũ eũ qᷣ ꝓpr etatẽ ſuã ſpõte ſe tueri neqͥt.a iure ciuili data ac ꝑmiſia.vt inſti.de tute.S.eſt aũt. Vis ãt dico ð facto 7 ptãs de iure.vt tal ſit tutoꝛ q ꝓpꝛia imbe/ cillitate nõ impediat᷑ nec a iurildictiõe re/ pellat᷑.quales i᷑ pupillꝰ.furioſus.⁊ qͥ pe tuo moꝛbo laboꝛãt. Illiꝓpt᷑ imbecillitqteʒ coꝛꝑis vel animi tutoꝛes eſſe nõ pñt.Sed feie que q;uis ſciãt res admiſtrare pupilla reſ.⁊ ad id expediẽdũ vires hẽant.tñ a iure inſtitutionũ nõ admittur. ¶-—utela teſtamentaria. eſt qñ pater dat filio tutoꝛẽ in teſtamento. MBWj Uutela datiua eſt qñ vnꝰ datꝰ ẽ tutoꝛ filio in teſtamẽto.⁊ vnꝰ extantibbo ↄſanguineis idoneis ad tutelaʒ iudex ex officio ſuo dat Tutela legitima eſt qᷓ deklert a lege km quaz nullus datus eſt. Uutoꝛ eſt qͥ pupillũ vel pupillã moꝛte pꝛis vel emãcipatione ſui iuris factũ vel factaʒ tuet᷑. Differt᷑ a curatoꝛe.qꝛ tutoꝛ dat᷑ impu beri.curatoꝛ vᷣo puberivł adulto.ſ.furioſo ꝓdigo.ſurdo.muto.⁊ ſilibiqͥ rebo ſuis pᷣeſſe nõ pñt. Itẽ tutoꝛ qñq; data iudice.qñq; a teſtatoꝛe.Dat᷑ em a teſtatoꝛe ⁊ ↄpſirmatde/ creto iudicis łᷣ pᷣſidis. Etiã dat᷑ inuito.ſed curatoꝛ nõ niſi volenti. pᷣterq; ad litem. Uutoꝛ fiduciariꝰ eſt pupilli emãcipati cꝰ pꝛ q e emancipauit tutoꝛ erat legitimꝰ eo patre moꝛtuo tutelã accipit cũ moꝛtis tꝑe erat in patris ptãte. Uutoꝛ legitimꝰ eſt qͥ lege pᷣcipiente pupilli nãciſcit᷑ tutelã.qles ſt ꝓximi agnati ⁊ cog/ nati. Regularit᷑ em traditũ eſt ſ̃ᷣm leges vt ad quẽ ſpectat emolimentũ hereditatꝭ ali/ cuiꝰpupilli.ad eũdẽ ꝑtineat ⁊ on tutele eiꝰ niſi foꝛte ſit młr q̃ bñ vocatad hereditateʒ moꝛientis.nõ mñ ad tutelam ſuꝑſtitis.qꝛ tua 7 trix eſſe nõ põt. Tutoꝛ onerariꝰeſt qͥ dat᷑ pupillo vt iᷣm de fendatia vexationibo alioꝝ.vł datnouitatꝭ gr̃a.vt alios tutoꝛes inſtruat.c.venerabilẽ? de elec in glo. ſuꝑ vᷣbo aduocatꝭ. Uel ho/ noꝛariꝰ ðꝛ datꝰcã honoꝛis nõ admiſtratio nis.⁊ tales non hñt onꝰ.vt reges.pncipes. comites.baroneſ.qbo dimittunt᷑ filij ca hbo noꝛis.ideo illoꝝ tutela vocationẽ nõ pᷣſtat (ideckn Ftontetunen torflioupin onoikaunli Anniſ eq norbott ſculus ? paln⸗ gaoverlanonn boꝛemconen Au NE racca olletnd dad An.Ethwace ſosconp Ctl ſiegbadüdann ciam Rröcam G. Aaabe⸗ gennnäic Docccllgleny wcn. UÜumnubon ft rel uefil Monngirmmun it decuir nta r berr ſi⸗ iuodeoſatenai Tiurne tico⸗ cininnieherd⸗ Ccumnetgden⸗ Danb.Hartbid. gemune. Dydäüdnebwiin Phigt afei Dllälidiniig Ugdücingckin 15e vhdodis dentbulanipeal do m riocinitolbvoa ſra liichllic Ullnfornns et⸗ lwulgecallic⸗ ictfenanlai tſcis ſi pan ngnifuo no⸗ Mitioenoͤh toptitilͤii, Igfnbiͤche ngukſnenepag ltbebebenſc⸗ = S= W nKs. menierni ierenii ilidann Nnie Dsiinſn Eheainnünie D orcscſeröid⸗ 4 Wbacmitmg H ==* ẽ — = üvireshäaninn nieunt. uckgi artin 0 i Wdabinmn mmuneb ang der goffcoſn idehialgefneng Nlonpdlli norrpi iuns ũ re ſe; YA?tuwr dokinn mauule/r riͤty ,is ieſe data ucice gige noret afrmaide⸗ nüdatinnito ſe ptercha ien. ailiemäcpan orcratlegnmden ccigicümortbik⸗ ge hapiente ol Lprimiagganta nnditickfnicbr imentühartint, inentoiie eineatoßtun vocntaa barunn ntdamſugtupg datpohlo tiin Palor iſoin NN ginſna., , ntnin tdinin ,iii ⸗ durwanoli Dater a.ũ.i.callidus ⁊ i inſti. de excuſa tu. vl cur̃.S. itez tria onerga . latine . Eſt liber nũ eri . vñ Hi ero. in ꝓl 0 g 0 utoꝛ teſtamentariꝰ ðꝛ qͥ ex teſtamẽto dat tutoꝛ filio a patre pupilli.ſ.qͥ actu ĩ teſtamẽ to noĩat᷑ et aſignat. Tutoꝛ ſuſpectꝰ ſᷣm Aʒo.in ſum. C. eo.ti· vZ ille qͥ moꝛib talis eſt vt ſuſpect ſit.nõ em̃ facultas ⁊ paupꝑtas.fraudulentia.vlł calli/ da ↄuerſatio in rebꝰ pupillaribo ſuſpectuʒ tutoꝛem cõmedãt vł cõmittant. GB aunte Ll . Acca ce.ſ.g.i.bos.⁊ ðꝛ a vacillo as. –☛ vacilla ⁊ debilis reſpectu tauri. lel vacca ðꝛ a bos.q̃ſi boacca.ſic a leo leena. ⁊ a dꝛaco dꝛacena. Iñ vaccinꝰ. a. um. Et h vaccariꝰrij.⁊ ̊ vaccaria rie.cu ſtos vaccaꝝ.Et hͥ vacca q̃dã ciuitas hiſpa nie.ab abũdantia vaccaꝝ ita dicta. Uacca etiam ðꝛ q̃dam ciuitas in India. Iñ vac/ ceꝰ. a.ũ.⁊ ̊ ⁊ vaccenſis.⁊ h ſe. Et ſcribit ꝑ geminũ c.vacca.⁊ ab eo deriuata. Uaccella le.⁊ vaccula le.ambo dimi.i.ꝑua vacca. H Uacantia bona.dicunt᷑ ea bona qᷓ dũm nõ hñt.vel que fiſco vł dñio alicuiꝰ applicant Oõ ↄtingit mul modis.Qñq; ſi qs inte/ ſtatꝰ decedit. vł qͥ teſtari nõ põt.vł faciatp Ualidus a. i. i. foꝛtꝭ. potẽs. robuſtꝰ. Et ↄpi pter qð heres ſuꝰei ſuccedere ñ p̃t.łet᷑ vbi alias de ↄſuetudine bona alicuiꝰ dñio ap licant᷑. nam tũc dicunt᷑ vacarebona. Caccinia nie.herba purpurei coloꝛis. Uacuna ne.ſ.g.dea eſt vacatõis ⁊ ocij. Uñ Oꝛatiꝰ. Hec tibi dictabam poſt vanũ pul cre vacune. Uadiũ dij.⁊ Svadimoniũ nij.in eodẽ ſenſu ſcʒ pignꝰ vel fideiuſſio. Uadulũ li.dimi.i.ꝑuũ vadum. regũ. Quart inqͥtvagedaber quẽ numeri vocamꝰ.⁊ acuit᷑ in fiie. Uagetra bebꝛaice. dðꝛ tertiꝰ lib Moyſi. ſc QLeuitic. Uñ di. Hiero.in plogo Regum Terti vagetra.i.leuiticꝰ. 7% Uagina ne.F.g.theca gladij.dicta q̃ſi bagia qꝛ in ea mucro vl gladius baiulat᷑. In hic vaginariꝰ rij.qͥ facit vaginas.⁊ ꝓ pe.vagi / na.vñ Onidiꝰmeta. Pendenti nitidũ vai/ gina diripit ennem. . Qagir tus. clamoꝛ infantium.⁊ ðꝛa vagio Uagiꝰ a.ũ.qͥ genub iunct ambulat. Uadũ di.n. g eſt loc bꝛeuis ⁊ hũilis ĩ naqua 782 a vado dis.eo ꝙ ꝑ ipᷣum poſſit vadi.i. deambulari pedib⸗ In vagoſus a. u. ⁊ coꝛ. va vadum.vñ Ouidiꝰepi.Ad vada menã dri ↄcinit albo oloꝛ. * multifoꝛmis.et ðꝛ a valde ⁊ afer.q̃ſi valde agulꝰa.ũ.dimi.i.aliqntulũvagꝰ.⁊ ð a va gus. Itẽ vagula le. di. ðꝛ iuuẽca qᷓ vagat᷑ ꝑꝓ campuũ.Et h̊ vagulłꝰ li.anulꝰ.qꝛ vagat᷑ idi gito.⁊ coꝛ.gu. 9* Tag a. i.i.erraticꝰ.diſcurre—ns. aletulꝰ a. . di.i. aliqntulũ valens Ualetro onis.m.g.i.gluto.⁊ ðꝛa valeo les. p piũ.qꝛ parũ valet. vł qꝛ valet multũ in leccacitate.⁊ p.pe.gti. * „ Ualgia gie.f. ge. ðꝛ a voluo uis.qſi voluia.i. retoꝛſio ꝓpꝛie labioꝝ. obtoꝛſio eſt quã faci / mus cũ aliquẽ deridemꝰ Jn valgio gł.i.re toꝛquere. rat᷑. Iñ valide diꝰ.ſime.aduer.Et ſepe pfe runt᷑ ꝑ ſyncopã.valdꝰ dioꝛ.ſimꝰ.ꝓ valicꝰ⁊ validioꝛ.⁊ valde p valide.⁊ valdiꝰ ꝓ vali/ diꝰ. Itẽ a validꝰð ̊ validitas atꝭ.⁊ ꝑ ↄpo ſitõeʒ inualic a.ũ.i.debił.fragilis.nõ vali dus. In ̊ inualiditas tatꝭ.⁊ h̊ inualitudo dinis.i.debilitas.imbecillitas.infirmitas ⁊ coꝛ.pmã validꝰ.vñ Lucan in.vj.Addu cit inualide robur facũdia cauſe. alitudo dinis.f.g.i.foꝛtitudo. Et nota p valitudo inueni p infirmitate. ⁊ ẽ tractuʒ ab illo funebꝛi vale.qðᷣ dicebat᷑ moꝛtuis ðᷣ q; vide ĩ valeo les. Uñn qdã dicũt valetudo ngenioſusbᷣſipellis afer.i.valde callidꝰ.Nã afri valde ſolẽt do loſi eẽ ⁊ fraudulẽti. Uel ↄponit᷑ vafer a va rius ⁊ ferẽs.q̃ſi varia ferens.ſicut hõ cautꝰ Bloapi rariis modis. rl Jagabũdus ẽ qͥ nõ hʒ domiciliũ.ſed hodie Heſt. cras alibi. l. iiij. S. Ptoꝛ. ff. de dam. infe. Sʒ qſi vagabũdꝰeſt qͥ hʒ domiciliũ.ſʒ ra/ ro moꝛat᷑ in eo.⁊ vagat᷑ hincinde. Uagedaber hebꝛaice.rithmꝰgrece.ni mer? e. In valitudinari a.ſ. ⁊ valetudinariꝰ a. um. q ſepe infirmat᷑.vl qͥ ſepe ꝑticipat a litudine. Et valetudinariũ vł valitudina rium rij.domꝰ in q̊ curant᷑ egroti.Etlʒ cã dꝛie dici poſſet.in vtraq; tũ ſignificatõe ðꝛ ↄpetent valitudo ꝑ i. Et nota ꝙ i.añn tudo bꝛeuiat᷑. vt foꝛtitudo.pᷣter valitudo.quaſi valetudo. ”M ⸗ Uallis lis.f.g.ðꝛa vallo as.eo ꝙ vallata ſit montibo. Iñ valloſus a. um. Et h̊ ⁊ B val/ leſtris. ̊ ſtre. Et ꝑ ↄpoſitionẽ.hᷣ cõuallis lis.i.magna valł. Utł valleſ dicũt᷑ vbicũq A ſunt hüiia loca campoꝝ? dep̃ſſa aſi vulſa . * Hinc ⁊ ↄualles depᷣſſa loca traꝝ int᷑mon erãt putei ſalis. llus li.m.g.i.palꝰ.⁊ ðꝛ a validꝰ.qſi valli dus. Iñ h valli li.ↄcatenatura q̃ fit de pa lis ſuꝑ aggerẽ.Uł vallũ eſt ipſe agger.ſ.id tes. Et nota ꝙäuenit᷑ vallis ſalinaꝝ.qꝛ ibi qð mole terre erigit᷑ vt cuſtodia pᷣtendatur Etẽ valli int murũ⁊ foſſam. ⁊ ðꝛ a vall.i. palis.q̃b vallis munit᷑. Uñ qͥdã. Vinetis vallꝰ.ſed vallũ ↄuenit vꝛbi. loꝛ orꝭ.m.g.i.potẽtia.ſanitas.vigoꝛ. Ualua ue.ſ.g.i.oſtiũ.⁊ ðꝛ a voluo uis.Etvt di. Hug. Calue ꝓpꝛie ſunt q̃ reuoluũt᷑ intꝰ ⁊ ſunt duplices ⁊ replicabiles. Uanga ge.f. g.q̊ddã ge foſſoꝛij. ⁊ ðꝛ a va/ gus.qꝛ vagando fodit. nidicꝰ a.ũ.pe.coꝛ.i.vana dicẽs. Uanidꝰ a.ũ.i.vanꝰ.Et ponit᷑euanidꝰa.ũ.i. valde vanidꝰ.vñ Ouið.in.v.meta.Pecto ra q̃ in tennes abeũt euanida riuos. Oaniloquꝰa.ũ.i.vana loquẽs. JIñ h̊ vani/ loquiũ quij.⁊ coꝛ.lo. Uannꝰ ni.inſtr̃m eſt de vimine factũ in mo qum ſcuti cribꝛũ.ſ.⁊ eſt ge.f.̃m:Pap̃. Janꝰ a. ũ.i.inanis.falſus.vacuꝰ.iirritꝰ.ve/ nereꝰ.⁊ ðꝛa venꝰqꝛ venerei pᷣcipue ſolẽt eẽ vani. Iñ h vanitas tat. Uapidꝰ a.ũ.i.inſipiẽs ſine ſapoꝛe.Iñ h̊ va/ iditas tatꝭ.i.inſipiditas.⁊ coꝛ.va. Baporporf,n mncdlor ſnnm crnicifa va poꝛo ras. “ð Uapa pe.f. p.ðꝛ vile vinũ qð ð fece expmit᷑ vł exinanitio cũ aq̃.⁊ ẽ fere nulliꝰ ſapoꝛis. vñ ⁊ vappa ſepe ðꝛ inſipiditaſ.Et vappa ðꝛ ardelio ꝓdigꝰ.ſuꝑfluꝰ. ſtult.leuis.qͥ inſipi de⁊ indiſcrete diꝑgit res ſuaſ.⁊ nu lliꝰ pbi tatꝭ eſt. Et no.qꝙ vappa pð.a.añ p.ſʒ vapid⸗ eã coꝛ.vñ credimꝰ ꝙ ſit dicendũ vappa per Duplexp.⁊ ſic poſitione ꝓdu.pmam. Uarica ce.f.g.⁊ hec varix c.ðꝛ vena intco xanea.q̃ ſi ledat᷑ vył itinerel pcuſſione red/ dit hoĩem curuũꝛ inflatũ.⁊ ex leſione facit poplices ⁊ coxas turgeſcere Iñ varicoſus g. um.i.curuꝰ. Uariꝰ a.ũ.ðꝛ a via.q̃ſi viariꝰ.i.nõ vniꝰ vie. ſed incerte ⁊ mixte ſnie ⁊ diuerſus. Iñ hec varietas tat. H arus a.ũ.i.curuꝰ.⁊ pðᷣ.va. Uaſallagiũ.fᷣm ſpe.iĩ ti.de feu.idẽ eſt qð ho/ magiũ.qð em̃ in francia ðꝛ homagiũ.ĩ ita lia vocat᷑ vaſallagiiuium. Uaſallꝰ ſᷣm Hoſti.ẽ ille qͥ tenet᷑ ſeruitiũ fa/ cere dño occaſione feudi.Itẽ vaſallꝰ ẽ fen Uas vaſis.n.g.⁊ eſt heterocli datariꝰ.Et ſm vulgare puĩcialiũ nobiles feudatarij vaſalli dicũt᷑. Plebeiꝰ vᷣo hõ me dius nũcupat᷑ ſm ſpe.Et vaſallꝰ nõ pᷣt vẽ dere feudũ ſine volũtate dñi ſui.Et dũ vẽ dit dzʒ rogare dñm ſuũ ꝙ ab eo recipiat.et alteꝝ emptoꝛẽ ĩueſtiet qð ſi dñs denegat. = cũ exoꝛare nõ pᷣt det emptoꝛi alia bona eqͥ ualetia tali feudo iniuſte vendito. dehᷣ ĩ c queĩ eccłiaꝝ.de ↄſti.⁊ in vſi.feu.ꝑ totũ. Uas vadis.m.g.i.obſes ł fideiuſſoꝛ.et v ꝗ vado dis.qꝛ dato vade lʒ abire ⁊ vadere.⁊ꝛ coꝛ.a.añ d.ſʒ vado dis.p.pmã. UVñ qͥdam. Obſide ſine vade poſito pus ad tua vade. . teroclitũ nomẽ decli natione.qꝛ ĩ ſingulari nũero ẽ tertie decli/ nationis.ſʒ in pli eſt ſcᷣe. Un. Vas vaſis terne dicas.ſʒ vaſa ſcðe. Et dicũt᷑ vaſa.q̃ſi veſca.a veſcoꝛ erꝭ.ſiue a veſcẽdo. qꝛ eſce in eis ponunk. = as fictile. ðꝛ vas fictũ ex terra quod cito frangit. ”ÿMc Ualſa belli dicunt arma. Uñ. Dic belli va/ ſa que bellũ poſtulatarm. aſa ire. ſunt omnes pctõꝛes.vt. xxiij. q. iuij Nabuchodonoſoꝛ. Uaſa papyria. dicũt᷑ q̃ de papyro ſũt facta vide.S.in papvrus. Uaſa paſtorꝭ appellat glo. zacharie xj. perã. baculũ.fiſtulã ⁊ ſibilum ⁊c. ſco onis..g.⁊ vacceꝰ a.ũ.dicunt᷑a vac ca. Et ſũt vaſcones ⁊ vaccei qͥdã ppli dicti a vacca ciuitate hiſpanie iuxta pireniũ mõ tem. a qua habuerũt pncipiũ.vł quã olim poſſederũt. Et dicunt᷑ vaſcones q̃ſi vacco io eoꝝ. Et hinc vaſconiꝰa. um. aſculũ li. dimi.i.ꝑuũ vas. Uaſca.ũ.i.vanꝰ nugatoꝛiꝰ. Uaſtꝰ a.ũ.i.magnꝰ ingẽs ꝓfundꝰ.incultus amplꝰ. deſertꝰ.ſolitariꝰ. Iñ h̊ vaſtitas atj.⁊ G̊ vaſtitudo inis.i.ma gnitudo.amplitudo deſertũ.ſolitudo. Sʒ vaſtitas ꝓpꝛie coꝛpo ris.vaſtitudo ſolitudo. ates ti. ð.g.i.ſacerdos.qñqʒ; ðꝛ poeta.qñ/ q; ꝓgha diuinꝰ.Et dicebant᷑ vates poete.a vieo vies.qð eſt ligare. eo ꝙ metra ligarẽt pedibo ⁊ ſyllabis.⁊ ᷣba modis ↄnecterent Ulates aũt dicebant᷑ſacerdotes ⁊ diuinia vi mẽt.vł a video des.qꝛ futura videbant yvatem ſceleris damnare cupido. Quidaʒ dicũt ꝙ vates ðꝛa vas vaſis.⁊ theoſ.quaſi vas dei. vaſdiuinũ.vñ ſacerdos ðꝛvates nes c.mutata in s. Iñ hec vaſconia nie.re eyenedein Phencim mmoriſtann Doncnnali neni,mnin usfliſet Dydciniünnud Dtcimning UVtiinoſip UntlNiee Vlcanonialtere Cdecolili pbi⸗ ſopot oſttueref ercngimi pli Etdit, ſtthüoꝛelact⸗ iglienistoiag pberbʒ Ctica tun nino. Jüh⸗ iutir Pcuroꝛicnte hent Alnotſerneu dibestpoup. ſpogennandelinet 6nlonöpftneun fſlct hibeowe 4U Renp res AUſurit Eteiherb⸗ Depi eisatine ☛ obücmne onige ntaſni 1. Fühecer pbeiifne Pbaninagnerig amoſiog iiſe nnb pbenomo 1] ſe eocrrirgi iü hati Anachans N ☚ i alan Me m. Di debaln Mam. öbe prroſctien go chorene vm 7 au dicuntae ri 4iplidin eiunapirenii no Gpii eniim ſconescſidacco dec aſconianiere waum. ws. 59 Jähwſttnn Gnmndo. animch nuſtins Peae d. Hs drolncß dcchant utuetcl re,coqy men a RNoaſd. S Pfundipaune qꝛ ↄtinet deũ ꝑ ſanctimoniã. Itẽ diuini ? Uecticulariꝰa.ũ.i.vectes faciẽs.ladvectes ꝓhe dicũt᷑ vates.qꝛ ↄtinerevidẽt᷑ deũ ꝑ fu ꝑptinẽs. Clecticulaniꝰ etiã ðꝛ rapinoſus:ſiẽ turoꝝ pᷣſcientiam. Uatican a.ũ.i ꝓpheticꝰ.⁊ tũc coꝛ.pe. Item inuenit᷑ vaticanꝰ ni.ꝓ q̊dã mõte vbi nutri tus ðᷣ fuiſſe Jupiter.⁊ ꝓdu.ca. Uaticiniũ nij.i.diuinatio ꝓphetatio. Uaticinꝰ ni.m.g. deꝰ paganox. Uaticinꝰ a.ũ.i ꝓpheticꝰ.⁊ ðꝛ a vates. Uatidicꝰ a.ũ.pe.coꝛ.ipheticꝰ diuinatoꝛ. Ubaldini ſunt hoĩes certi.⁊ ſignant᷑dlerici vel canonici terre ł eccłie alicꝰ.de qͥ b.l.j. C. de col.illi.vbi ðꝛ ꝙ; collegiũ vbaldinoꝝ nõ põt ↄſtituere ſyndicec. Uber erꝭ.n.g.i.mãma.⁊ hẽt᷑totũ ĩ ſingłari ⁊ in płi.Et dicũt᷑ vbera q̃ſi vuera.qꝛ vuida ſũt ⁊ hũoꝛe lacꝭ in modũ vuaꝝ plena.⁊ ꝓ. v. Uñ Ouið.de arte ĩ.j.li. Fertilioꝛ ſeges ẽ alienis ſꝑ ĩ agris. Uicinũq; pecgrandiꝰ vber hʒ. Et ĩ cant᷑.ðꝛ. Melioꝛa ſüt vbera tua vino. Iñ h vber erꝭ.i.abũdantia fertili tas. Et hͥ ⁊ ? vber erꝭ.·.g. declinatiõe.ſed oĩs ↄſtructõe.Et deſinit abltũs in e.tm̃.lʒ ꝑ autoꝛitatẽ iueniat᷑ ĩ i. Et pᷣCᷣt poni cũ ma ſculino ⁊ fe.⁊ neu.generibo ſatꝭ ꝓpꝛie.ſicutꝛ diues ⁊ pauꝑ.ſjʒ nõ ĩ oĩ ſua tminatõe.qꝛ q; litas actiua deſinẽt in em. ⁊ foꝛma płis in es.nlło mõ pũt neutro generi adaptari.vñ nihil eſt. Habeo vberẽ pecꝰ.ł vbereſ peco ra. Un. Rem vel res neutrũ fugiũt.ſʒ cete ra ſumũt.Et ẽ idẽ vber ꝙ abundans. Uñ Luẽ̃.xij. Hoĩs cuiuſdã diuitꝭ vberes fru/ ct? ager attulit. Iñ vbere ⁊ vberit᷑ aduer.i. abũdant᷑ copioſe.Et h̊ vbertas atꝭ.i.abun 7 Dicimꝰ aliquẽ vecticulariã vitã agere.qui furto ⁊ rapiniſ inttdit· Uecticulꝰ li.dimi.i.ꝑuꝰvectis ectigal lis.n.g.pe.p.tam ncĩ qᷓ; gti.i.tribu tũ. Dʒ vectigal ðꝛ illð tributũ qd vehit̃ ab illo qͥ dat ad domũ recipiẽtꝭ. Sʒ tributuʒ qð dat᷑ nũcijs rcipiẽtꝭ miſſis ad recipiedũ. Ulłvectigal ẽ tributũ ð rebvect.łꝑ mare vl ꝑ terr. Iñ h ⁊ h vectigal.⁊ G̊ le.i.tribu tariꝰ q ſoluit vectigal.vł qͥ dat ⁊ poꝛtat ad curiam dñi.łꝑtinẽs ad vectigal. Uectis tꝭ.m.g.ðꝛ illð ferrũ qð in firmatura oſtij vehit huc ⁊ illuc cã ſerãdi ł! reſerandi. VUñ ꝓpha.Uectes ferreos ↄfregit Et facit actũs płis hos vectes l vectꝭ. Itẽ vect ap pellat diabolꝰmetaphoꝛice. ¶nñ Eſa. xxvij Derpentẽ vectẽ ⁊c.qꝛ durꝰ eſt ⁊ foꝛtꝭ.rigi dus ⁊ inflexibilis ad modũ vect. Uectoꝛ orꝭ.m.g.ẽ poꝛtitoꝛ qͥ vehit.ᷣ et vecto res ſũt nõ ſolũ qͥ vehũt.ſʒ etiã qͥ vehunt᷑in naui.ſᷣmAʒo.ĩ ſum.C.e.ti.⁊.ffqd.l.rhodi. ð iac. Itẽ vectoꝛes pñt dici ſiue heant mer ces ſiue non.dũ tñ oꝑas ſuas mgr̃o nauis exhibeãt ad nanigandũ. Et ſũtnq; noia quepᷣſtant actuʒ ⁊ paſſiont᷑. Uñ. Hoſpes 6* ʒelotipꝰ cõuiua vectoꝛ alũnꝰ.Actum ſiue pati ſub eodẽ noĩe ſignant. Uectura re.f.g.i.naulũ.ſ.pᷣciũ qð dat᷑ p poꝛ tatura. Iñ vectuariꝰa.ũ.qͥ dat aliqͥq ad ve cturã.vel qͥ poꝛtat aliqͥd ꝓ vectura.l ad ve cturam ptineng. Ueget a.ũ.i.foꝛtjꝭ.adultꝰ.viuidꝰ.validꝰ.fir R mus.agilis.vigilãs.integer.incoꝛruptꝰ.ec ðꝛ a vigeo ges. dantia. copioſitas. Et vberoſus a.ũ.iabü Tleha be.f g eſtqddã genꝰ cari. dans. Iñ hec yberoſitas tatꝭ. Itẽ ab vber ðꝛ vbert? a.ũ.i.fructuoſus abũdans. Inð vbertim aduer.i.afſluent abunde. ðꝛ ab vberto tas. Uñ Joſephꝰ. Dũ placu iſſet IJſaac vt iret ĩ egyptũ vbertuoſaʒ val/ de ꝓpuinciã. Põt etiã deriuari ab vper. Uadus a.ii.i.madidus aliqntulũ humidus q̃i ve hñs ĩ mẽte.Uł ðꝛ ave q̊d ẽ ſinetꝛ mes mẽt.q̃ſi ſine mẽte. Uł ðꝛ a veho is.⁊ mẽs. q̃ſi qͥ vehita mẽte. Itẽ vehemẽs qñʒ ðꝛ foꝛ tis.vñ dicimꝰaliquẽ hꝛevehemẽtẽ cãm cũ hẽat foꝛtioꝛẽ. Iñ vehement᷑ aduer.et h ve hemẽtia tie.i. ai demẽtia. Ul pᷣt dici vehe/ mẽs.q̃ſi ve adimẽs.i.auferẽsve.i.malũ vł doloꝛẽ a mẽte.⁊ ẽ etymo.⁊ coꝛ.he. Uecoꝛs coꝛdis.o.g.i.demens.furioſus.qᷓſi lec ad poꝛtandũ.vt currꝰ.nauis ł iumẽtũ Averene Pn alienatio met.⁊ vecoꝛdit᷑ aduer. Inuenit᷑ 4 . bamodis Munt Eſcngots Nnl dcunq; qð poꝛtare bõot elabꝝ bꝛi. n.g. ẽ vas in q̊ͥ oleũñ ↄtundit᷑ vel nenanto, eniã h ⁊ hec vecoꝛdis.⁊ h̊ de. in frumetü purgat. Ite velaby dꝛ qo ve s nſsttta ribooco ℳ ectatoꝛiũ rij.ðꝛ inſtr̃m q̃ᷓ aliqd poꝛtat᷑ et lis trãſit᷑. Ul locꝰ rome.ita dict? vbi obſo/ . Szä vectoetaass. nia vedebant. Clel illudq paſtilli viĩ hmoi S=2- — cibaria velant. vñ Oꝛati. Cũ ſcurris farͤ - toꝛ cũ velabꝛo oẽ macellũ Jñ velaber bꝛi. . . . - loco. vel qͥ ens velat. Velarium.vide infra in velum. * cooꝑtoꝛium lecti. ₰ Uelamẽ ocloꝝ expõit᷑ mlct modis. Geñ xx. Velamen inis.n.g.i.indumentũ.palliũ vł In hiſtoꝛijs ſic ðꝛ. Hoc erit tibi ĩ velamẽ oculoꝝ.i.ĩ mẽoꝛiã verecũdie ꝙ ĩ mẽdacio dephẽſa es. Uñ ſubdit exponẽdo.Etideo qcũq; prexeris.memẽ᷑to te dep̃heſaʒ vl ele gãs ẽ deriſio. Hoc erit ĩ velamẽ ocłoꝝ.i.pᷣ parationẽ funeris.qð magnis expẽſis ſole bat fieri maxiea iudeis.łᷣ ad pepla emẽda. vt tegas faciẽ ne ameris. Pecunia etiaʒ ðꝛ velamẽ ocłoꝝ.vñ Ecci.xx.Exenia ⁊ dona excecãt ocłos iudicũ.i.velãt ꝑ ↄcupiſcen / tias. Andreas aũt exponit ſic.viꝝ tuũ vo/ caſti frẽʒ.ſiẽ ſolẽt pudibũde młieres.ſʒ h.i. p vꝛbanitas loq̃ndi.facta ẽ tibi in velamẽ verecũdie.⁊ ſine ꝑicło pᷣt eſſe ad eos qͥ tecũ ſũt.qͥ ſciũt ꝙ vxoꝛ eiꝰ ſis.ſʒ nõ ad alios.⁊ ne B pᷣſumas alijs ſimulare ⁊ qcunq; ꝑrexerꝭ memẽto ꝙ iam ſis in ̊ dep̃henſa. Ueles liti. m.g. Et dicunt᷑ velites pe.coꝛ.ex pediti milites vł pedites leui armatura.qͥ q̃ndã apud romanos pᷣlia incipiebãt.⁊ di/ cunt᷑ a volãdo q̃ſi volites vł a velocitate.ł a velũ ꝓpt ſceleritatẽ. Iñ h ⁊ h velitarꝭ.et hᷣ re. Et velitariꝰ.a. um. Telifer a.ũ.pe.coꝛ.i.vela ferens. Veliuolꝰ a.ſ.q̃d velis volat.vt nauis.vłꝑ ð velis volat᷑.in mare.⁊ coꝛ.vo. Uellus erꝭ.n.g.ðꝛ ipᷣm coꝛiũ ouis vl arietꝭ cũ pilis.⁊ ðꝛ a vello lis.qꝛ olim lane velle/ rent᷑ ⁊ nõ tondebant᷑.Et ipſa etiã lana floc cus lane ðᷣ vellus.⁊ coꝛle. Deerofmaa 1 vellereglen⸗ M Uelox c.. o. g. i. celer. Iñ h̊ᷣ velocitas tatꝭ.⁊ ẽ ꝓpꝛie velocitas pedũ ⁊ coꝛpoꝝ vł etiã velo rum. ſʒ celeritas aiozs.. — Uelũ li.n.g.ðꝛ a volo las.qꝛ q̃ſi ala volant extendit᷑.⁊ nauẽ volare facit. Un volare et nare recipꝛoca ſũt.i.recipꝛoce vnũ ponit᷑ p glio.qꝛ naniſ videt᷑ hẽe alas ĩ remis⁊ velis auis videt᷑ hꝛe q̃ſi remos ⁊ vela ĩ alis Itẽ inuenit᷑ h̊ veluʒ li.ꝓ eo ꝙ ponit᷑ ſuꝑ capita monachaꝝ Itẽ velũ etia reꝑit᷑ ꝓ illo qd in eccłia vl in tẽplis.vł etiã alis domibo extẽ dit᷑ ⁊ tũc ðᷣꝛ a velo las.qꝛ obiectu ſuo inte/ rioꝛa domoꝝ velet.⁊ ꝓð.pᷣmã velũ ⁊ velis P kis nu. caſus ablti.ſʒ veł ꝓᷣbũ coꝛ.ve.nñj vyengditoꝛ minutaꝝ reꝝ comeſtibiliũ in tali Sitrãſire velis maris vndas vtere velis Itẽ a velũ ðeꝛ h̊ ⁊ velaris.⁊ h re.⁊ velariꝰ a.ũ.i.ad velũ ꝑtinẽs.⁊ G̊ velare rꝭ.⁊ B̊ vela/ riũ rij.i.velũ.ł locꝰ velo vmbꝛatꝰ. UVñ ⁊ ſic dicebat᷑ qͥdã locꝰ in theatro.ad quẽ recipie bant᷑ pueri poſt ludos.qꝛ velũ añ pẽderet vt ect ſecretꝰ. Uñ Juuenal.Et regia ⁊ pu eros inde ad velaria raptos. Uena ne.f.g.ðꝛ avenio nis.qꝛ ꝑ eã ſanguis venit ad coꝛ. Uł ðꝛ vena a via q̃i viena.qꝛ ẽ via ſanguis Uñ di. Iſið. UVene dicte ſüt eo ꝙ vie ſint nata ſanguĩs.ſiue riui ꝑ coꝛ pus om̃e diuiſi.qͥbo vniuerſa mẽbꝛa irrigã tur. Iñ venoſus a. um.i.venis plenus.Et gliqñ ponitur ꝓ turpis.qꝛ ĩ macilẽto vena turpit apparet.⁊ ꝓðᷣ.ve.vena.ſʒ venis vᷣbũ coꝛ.ve. Uñ.Dic puer vñ venis quo ꝑgis turgide venis. — Uenabulũ li.n.g. ðꝛ a venoꝛ arꝭ.qꝛ venatui ſit habile. vł qꝛ venientẽ apꝛũ excipiat. Uenabil lis..t.⁊ h le.i.ad venãdũ habile vl plauſibile.⁊? ðᷣꝛ a venoꝛ arꝭ. — Oenalie. , tileres vendit k veditio ni exponit. Uñ Oꝛatiꝰin.ij.li.epi.Laudat venales qͥ vult excludere mercos. Uenaticꝰ a.ũ.dapꝛie canis qͥ inſeqͥĩ feras.ł etiã ðꝛ carmẽ ſiue clamoꝛ. 27/7 727 Uenatoꝛiũ rij.i.ferramẽtũ.łðꝛ locꝰ venãdi. ODnneni etiã ꝓ deceptoꝛe. 4 5 * enatio onil.vł venatꝰ tni.actꝰ? venãdi.Et eſt triplex.ſ.oppꝛeſſina.arenaria ⁊ ſaltuoſa. O ppꝛeſſiua eſt hoĩm.de q̊ ðꝛ. Cepit Nem/ roth eſſe robuſtꝰ venatoꝛ coꝛã dño.i.extin/ ctoꝛ ⁊ oppꝛeſſoꝛ. Et ſic venatoꝛ eſt hoĩm ex actoꝛ ⁊ oppꝛeſſoꝛ.qͥ aliquẽ venatu oppꝛimit Arenaria ẽ que fit ĩ arena.vt cum qͥs locat oꝑas ſuas vt pugnet ĩ arena cũ aliq beſtis dentata. Hãc q exercet peccat grauit᷑.niſi eam exerceat gra viriũ exꝑiendaꝝ.vt.ff. de poſtu. li. j. S. itẽ ſenatuſ.⁊.iij.q.vij.tria.vᷣ.in fames.circa pᷣn. Saltuoſa eſt q̃ fit i ſiluis ⁊ ſaltibo ad capiẽdas feras. ⁊ hec eſt licita. Oenditio eſt rey comutanio ar; Zcri excõ nenietia veniẽs.q̃ſi venũdatiio. Uenefex cꝭ..g.i.miſcẽs ł faciẽs venenum. ⁊ pð.ne.ſʒ coꝛ.vi. Inuenit᷑ etiã venefic a.ũ in eodeʒ ſenſu. Unꝓpha.Et veneſici. Uel ſm aliã lr̃am.Et venefiᷓ incantãtꝭ ſapien ter. Iñ h veneficiũ cij.tale maleficiuʒ.⁊ ꝓ/ ducuũt pᷣdicta e.añ f. ercent.⁊ ꝓdu.ci. Aenelcin ne. fg. ðꝛ locꝰ ybi veneficia ex Nurioſn. Sncsfiridin cnoieſuo vene narivenetate Aum parriu. Demanie ide Pctmn ſibond a ion muſczdammn des mulienin Aberuc glibenaredan/ Uenulasat: lurooyer Eth? Me: wmli Et, mineergenen larci moder in Umlſonr lpi lkrenileete gllopene. Diulleigna i Dano. 1 ſpolediign (mmmSra vend fumrznncdiffe ſon inals, Imhrbings renumrkryi, luunſu oſlisa ii peo ſndlig rü ze Be lnn 5 Ha. . q̊ facit vene circa lũbog. ? renale circa renes.⁊ a ven miumn Uenenat a.ſ.?⁊ venenari a.ũ. Seil vene⸗ ter. Et ̊ ⁊2 B ventrał.? öle. Bninte num. Uenenatũ eſt in q̊ mixtũ E enena Uentricub li.di.i puꝰ venter. nene 8t potio. Uenenoſuʒ ẽ in q̊ natũ eſt. vt her entriloquꝰ.a. ũ pe.coꝛ. qͥ de ventre vel ꝑ omer ba ſerpẽs. CUlenenaria młxr q̃ facit venenũ. noa *d0 E ndildm Denenii ni n. g ra vena. co Lengs et entri 67 beſtia q̃ fert onꝰcirca vẽtrẽ dceüiſ NHoeĩnocerepot niſi pngnẽtctigeri. Oè Mn en ech ment Enin gut venenũ frigiduʒ ẽ.⁊ iõ aĩa q̃ ignea ⁊ in ntricoſus a.ũ.⁊ ventroſus a.ũ.magnũꝛ npeos. ſanguie ẽ fugit venenũ. Et ðꝛ venenuʒ aſi roſſum bñs ventre vl groſſus. nns bitn venas neras, cety. Iñ venenoſus a.ũ.i. ente i m ſis. eit erh eſt aer co mor et ad mairn Yeneno plen. . na b Iin foꝛtit᷑ agitatꝰ ⁊ ö? a venio nis.eo ꝙ violen W Ueneripeta te. pe.coꝛ. . g. l. lururloſus l lu ſa ſie6 violent᷑ veniat. Hõ em̃ ſolũ arbo/ mguis.ſuefiin rrioſa. ⁊ ð⁊ a venꝰ⁊ peto.q̃ſi venerẽ nete res ſʒ etiã celũ ⁊ traz mariaq; ↄturbat.De minaſiniden nerba. etiã ꝑ e.venere a.ũ.inuenit᷑.i. vent; vide. . in africꝰ. Ite a vent? ventul⸗ nipmnigen luxurioſus. idit einitats g dimi.i. ud venn.. isginaclinn Uenetꝰfuit qͥdã rex qͥ ↄdidit ciuitatẽ anan eanome indecli.n gi,venak. Itẽ venũ wexemahei⸗ er noĩe ſuo venetiã appellauit. Erß vdee eſt ſupinũ hꝰ vᷣbi veneo nis. vt Frumentũ vens nari venetia tie. b⸗ venetie. au. Iñ ven mittit᷑ venũ.i.ad vendendũ.⁊ ſicvenũ eſſi Z um. patrin. pecoxs::: e decõpoſite. ſed in pᷣma acceptionee ong en niena tndgeta Heeat ſgnreſimplie Jteinuenuk H veniinit ve enmian peſa onoe urn den aieen nale vel venditio. Clnde Ambꝛo. Cleno leiat idltt tia. ñ Oꝛat.cim hacveniamp. npto villr. nan muſch amtnſch HH Benüctpir⸗ ri.m.g.⁊ h̊ venũdipira re.qui nsi nekii vl libertatẽ.⁊ ðꝛ a venio niſ.qꝛ venia venit Zei atie ca amoꝛis kpulcrimdinis. — Uenial.lis. .t.⁊ h le.ðꝛ a venia. Itẽ venia n urt pulcritudinẽ creat ⁊ amoꝛẽ.et nsgtnof lirer aduer. Ec; veniollagar q cep de Wignl taatden bonoisvenn inbo ,, meret᷑ veniã. Et nota ꝙyeniale ðꝛ tripłr.ſ. c ſu btinent Diua plancta decoꝛ fert ven⸗ a ihlo⸗ veniale ex genere.vt vᷣbũ ocioſum. Tenia mßbtgg. tonuln le excã.vt qð ex infirmitate vł i noranria denn wa u i pulcer decens. 286:a venus wne gerit᷑. qð excuſatiõeʒ qᷓndã hʒ. eni⸗ s. er Iñ b venuſtas atj. Et venuſtulꝰ a. ü. i ali⸗ miel nicti Etu ſicut culpã p̃cedentẽ moꝛtalẽ ↄfeſſio ⸗ ßᷣm Hug. Paßp̃. vo dicit 1ſrlnol, euetu licut culpa p. .Amb lina Intulum venuſtꝰ. ̃ᷣm Hug. Pap̃. vo dicit lgtſen kquavcniale facit.vevi. Amb.qꝛ relinq Uenuſtꝰ.i.ſapiẽs oꝛnatꝰ.modeſtꝰ.facetus NAAN Tear, talis pen.. ſus. CNnidndnn VUenialia lie.f.g. marꝭ effluctuatio qᷓ ad u⸗ de geminis filijs vno aboꝛto alt Venator cboine yenit. Un Uarro. Uenialia ẽ vnda q̃ a legitime nat fuerit vocai. 1 er ſir venit Salarla 3 lr⸗ redit. epgecula le dia vepꝛes. remota e. addi rna Kcblt Ueniola le.di.i.ꝑua veni. ula. ſicut di. Pꝛiſtianꝰ in. ij. larcna ci ali⸗ Uenter trꝭ.ðꝛa vent aꝛveel dcinit. Onid 3 en prio. vrp vepꝛis vepꝛis ſitr inenit aeneſit vent ? in q; differat ab aluoꝛ vtero. vide vr ſpina. Et dicunl ſpine yepics aſt vipꝛd ni enttbite ſupꝛa in aluꝰ. la ventilãdi.⁊ coꝛ. dæetes.vñ a vis.⁊ pꝛendo dis.ðꝛ 7pohi rnnni Oentilabn bꝛi. n g dꝛ he i. Eui⸗ vetülaby eſt ety. Uñ qdã.D⁊ hic vepꝛes.qꝛ pꝛendat nonetfin pe.naturalr. vñ Math. ij. vellera veſtes. Uer verꝭ. ðe qrta ꝑs ani.? 8ſens 1heliia⸗ in manu ſua L7. kvẽto inflatus ðꝛa vireo res.qꝛ viret.ł qꝛ recedẽte hyeme nutnnotth il Uentoſus a.ũ.i.vẽto plenꝰv vnol gru telloveſtik. vl mrctherbis. ? erüpit i foꝛes gl his gloꝛie cupidꝰ.⁊ ꝛ a vent. Ety cceant volucres eſtate cicade. uaſcim unm. in eodẽ ſenſu. In h ventoſitas vl ven Zeracks a. u. i. vere actꝰ.i.verno tꝑe aratus e Einmiil uoſitas. tattis. do ſanguinẽ? Ueraculꝰ a.ũ.i.aliqᷓntulũ verarr. eſ neni Uentoſa ſeddã vas p minuẽdo ſanguinẽ Ueratrũ tri.n. g.i elleboꝝ. ⁊ ꝛ a vires.eo q- 6 niena 2 um lis. n. g. i. faſcia vł ligatura ventr. vires habeat.⁊ ꝓdu.pmaʒ.ſed penul.natu ben cit vł cingulũ circa ventrẽ.ł zona.ſic lübare mliler coꝛ. KKK 4 pe diẽ veꝝ. Iñ h vacitas atꝭ. Et ẽ verax in Dictis.ſʒ verꝰ in factis ꝓpꝛie loquẽdo. Uerbale nomẽ eſt illud qð a vᷣbo deſcendit yt a coloꝛo.inde coloꝛ reiecta o.⁊ honoꝛo inde honoꝛ ſᷣm Pꝛiſtianun. Uerbena ne.pe.p.q̃dã herba ↄoſecrata vene * ri.⁊ ðꝛ a bena qſi veneris vena. Uerberaculũ li.i.flagellũ.⁊ ðꝛ a vᷣbero. Uerber n g pcuſſio lflagellũ ł impetꝰ ipſa libꝛilla.⁊ ðꝛ a ᷣbero partice libꝛille v ras. Iñ vᷣberoſus a.ũ.i.fſagelloſus ł cupi/ dus vł impetuoſus ł inciſus. Itẽ a ᷣbero ras.ðꝛ h ⁊ H̊ beralis.⁊ hᷣ le.qͥ aptus eſt ad võberandum. . Uerbero onis.m.g.qͥ aliũ vberat. kqᷣ dignꝰ eſt berari. 7„7 Uerbi gena ne. pe. coꝛ. i. genit? de vᷣbo. S Uerbulũ li.di.i.puũ vᷣbũ.vel vile vbu. Uerbũ bi.n.g.i.ᷣmo.⁊ ðꝛ a ᷣbero ras.qꝛ in eiꝰ ꝓlatõe vᷣberat᷑ aer.vt ibi Uerba mea au ribo ꝑcipe dñe. Itẽ q̃dã ꝑſoꝛonis ꝑ excellẽ tiã ðꝛ vᷣbũ.qꝛ freq̃ntiꝰ in eiꝰ platõe aer vᷣbe rat᷑ q; in ꝓlatiõe alteri ꝑt᷑ꝭ. Itẽ vᷣbũ ponit ꝓ ðceptõe.vñ Ouið. Verba dat oĩs amãs Itẽ vᷣbũ.i.dei filiꝰ.vt Uerbũ caro factũ ẽ. vñ Bꝛeciſmꝰ. Hoc nomẽ vᷣbũ deſigt quat tuoꝛ iſta. Deceptio ꝑs ẽ ⁊ filiꝰ atq; loquela In ÿboſus a.ũ.i.garrulꝰ.nugax Iñ bᷣ ver boſitattasss. * Uerculũ li.pe.coꝛ.dimi.i.puũ veoer. — Uerecũdꝰ a.ũ.qͥ veꝝ etiã factũ erubeſcit.et ðꝛ a vereoꝛ erꝭ. Iñ verecũdia die.Et hinc verecũdoſus a.u. Uered di.m/ g i.equꝰ trabeẽs rhedaʒ. Jn H veredaririj.i‚auriga.Et veredariꝰ ðꝛ nũ/ ciꝰ.qꝛ vehit nũciũ.vnñ Heſter.viij.Et eplłle miſſe ꝑ veredarios qͥ ꝑ oẽs ꝓuĩcias diſcur rẽtes ⁊c̃.Et veredꝰ et᷑ ſᷣm q̃idaʒ ðꝛ auriga. Et inde veredariꝰ a.ũ.ad veredũ vył ad ve redariũ ꝑtinẽs.⁊ ꝓdu.pe.veredꝰ. Vñ qͥdã Eſt veredꝰequꝰvectãs rhedã ſiue curruʒ. crẽdus a.ũ.i.timẽdus ł erubeſcendꝰ. Iñ verẽda dicunt᷑ genitalia viroꝝ vel feiaz p pter verecũdiam. Ueretꝝ tri.n.g.pe.coꝛ.ðꝛ a vir.qꝛ viri ẽ tm̃. vl qꝛ er eo virꝰemittit᷑.qꝛ virꝰ ðꝛ ꝓpꝛie hũoꝛ fluens a nat᷑a viri. Idẽ ⁊ genitalia a gignẽ do ⁊ pudẽda ꝓ verecũdia ⁊ inhoneſtate.qꝛ non hñt ſpẽm decoꝛis.ſicut ⁊ alia mẽbꝛa ᷓ Eſt vo vn tinctura ex ſilueſtri/ bb frongibo in qᷓ lana tingit᷑ q̃ ymiculũ ap/ ſunt in ꝓmptu. Uer gilia lie f g ſtella l ſignum qð ðꝛ pleia des. Et dicunt᷑ pleiades vergile eo q vere WeE Uerax c..o.g.i.ſincerꝰ ſimplex qͥ freqnt᷑ ⁊ ſe oꝛiant᷑ ⁊ feruent ⁊ ſplẽdeant. Ueridic a.ũ.pe.coꝛ.i.vera dices. Ueritas atj.f. g. eſt ꝑ quã manẽt ĩmntata q̃ ſunt l fuerũt ł futura ſũt.vel q̃ dicunt᷑vel q̃ dicta ſt vł q̃ dicent᷑. Itẽ nota ꝙ ẽ veritas increata.de q̃ dicitxpᷣs in euãgelio Johis Ego ſum via veritas ⁊ vita. Itẽ eſt vᷣitas creata que ẽ triplex.ſ.veritas vite doctrine ⁊ iuſticie.Et de hac triplici veritate intelli git qð di. Bꝛego. in Eʒech. Si de veritate ſcandalum ſumit᷑ vtiliꝰ ꝑmittit᷑ naſci ſcan/ dalum q; vᷣitas reliquat᷑. Et ðꝛ veritas q̃ſi vera entitas.⁊ ẽ etymo.Et vt di.Anſel/ mus. Ueritas eſt rectitudo ſola mẽte pce/ ptibil. m vᷣo Aug. Ueritas ẽ qua oſtẽdit᷑ id qð eſt.⁊ veꝝ eſt id qð eſt. Itẽ veritas eſt 7 adequatio rei ⁊ intellecctccc. Uerita.ũ.i.verecũdatꝰtimẽs.⁊ ðꝛ avereoꝛ Et facit actũs płis veritos tas.ta. Et hec veritas at.declinat᷑ ſubſtãtiue.⁊ tũc deſcẽ dit a veruſ.⁊ coꝛ.pe.veritꝰ ⁊ veritas ſiue ſit adiectiuũ ſiue ſubſtãtiuuʒ. Uñn Job.xxxij. ermiculatꝰ a.ũ.i.diſtinctꝰ ⁊ variatꝰ.⁊ eſt tractũ a vᷣmiculis.qͥ rodẽtes ligna aratiun Ueritꝰ ſum indicare vobis ſciam meam. culas ibi faciũt varias ⁊ diſtinctas ⁊ qſi in modũ linee circũducunt. Sic ⁊ auritabꝛi faciũt tractõnes varias in metallis. Iñn Cant.j. Murenulas aureas faciemꝰ tibi riatas. Alia traſlatio hʒ ſilitudines aurifa bꝛi faciemꝰ tibi cũ diſtinctionibo argẽti ⁊c. Vel a vᷣmiculo coloꝛe ðꝛ vᷣmiculats.qꝛ co loꝛ ille tincturã variat ⁊ ab alijs diſtiguit. Itẽ vᷣmiculatꝰ pᷣt dici vᷣmiculis exaratus.· LTlermiculłꝰ li.di.i.ꝑuꝰ vᷣmis.ſᷣm qð poni᷑. ij. Re.xxiij.ibi.Dauid aũt ſedẽs ĩ cathedra ſapietiſſin bnceps int tres inſe eqſitener rimꝰ ligni vᷣmiculłꝰ.vbi diẽ mgr̃ ĩ hiſtoꝛiſs Compꝑpat᷑ aũt dauid vᷣmicło ligni qͥ tereco vl terebella ðꝛ.q mollis duꝝ lignũ ꝑfoꝛat vñ dũ tangit᷑ nil molliꝰillo.dũ vᷣo tãgit nil duriꝰ. Sic dauid ĩ pꝛeſſurꝭ ⁊ domi ⁊ circa ſubiectoſ mãſuetioꝛ fuit ceterꝭ in thꝛono.? 3 hoſtes nulłeo acutioꝛ.Et cõmendat᷑ hic d auid in tribo.ſ.in ſapia ⁊ hũilitate ⁊ foꝛti / tudine. Itẽ vᷣmiculus ðꝛ rubeꝰcoloꝛ.Naʒ mus.E ſt vo vᷣmiculꝰ tinctura exſilueſtri - N pellat᷑. Itẽ dicit Papᷣ. Tlermiculũ :inctu⸗ ra ad ſil itudinem vermYi.— Tnisnin erligo cocubienge⸗ ſcorio A Autngpe l Autfonclii altreſtimeo⸗ gre?lumbr Palics lau⸗ Etöroyms Atamſinie noͤctelihiner liſiorvgud itoporect e vonidopld ſis qꝛin veree⸗ Vonanefumnn 2 nonas ven tampylarimnd habvem Tecyernc⸗ Prieindonme tnimn n Hu umemuiten centodecene nllo indom nuſervus. üadre, dcecnbilyenn cil Jndicyn Pleincogeſenin⸗ onſtonttgi⸗ lopidrend ade. Siche ſtiideindenei, lpitnüdelti cifgroyediieni (qléciimediod glo poclci t ĩ ce piaghncil ueis geſilu ueftediliger Hi älent yendicis u nmnginnn raſüt. wädeni⸗ Jenngin sinanidi 18tn icſſi englaminn Bß iden Dmitntnutit tigut Enf kcmo. End e nunmcoſtanen Uennsiqu gſi qöck Jnt ar nnistin SVtssd kſubſtätine tihti eveni'tvenugſud kinimg Ui oom ne vobis ſcinn nen Ninina?t wrut igaaün gt diſincnotiin un. Gectaunmn s in meratis. OGd urus Hien: nbi oidiſtincroe m flimcines auniſ cnonibargen. immalak gich Adalns diſigit. mionlis cearanns mes md hon zütſehesi cthenn tmesinſeifine bidieng ihiten⸗ micholgihnn⸗ lisdunlgügen i llodüfonim cſundonnitddd itccen nthege ior Etcönchhii un hüilmneri⸗ görube lo i ſue imiclinn 5nncmmttſluen zugkiͤfmnlli, Gemalite, s. VUermis milſ.m. g. eſt aĩal qðᷣ plerũq; decar ne vl ligno vl de acunq; re trena ſine vllo cõcubitu gignit᷑lʒ qũq; de ouis naſcat vt ſcoꝛpio. Et ſũt vermes aut t᷑re. vt ſcoꝛpio aut aque.vt ſanguiſuga.aut aervtaranea aut frondiũ.vt eruca.autlignoꝝ vt teredo autveſtimẽtoꝝ.vt tinea.aut carniũ.vt emi grareꝰ.lumbꝛicꝰ. aſcarie.coſti.pediculus. pulices.lendes.tarmꝰ.catimꝰ.vꝛia.cimex Et ðꝛ vermis a verrẽdo.qꝛ non vt ſerpens aꝑtis paſſibo.ſed ſquamarũ niſibo repit.qꝛ nõ eſt illi ſpine rigoꝛ.ſʒ indirectũ coꝛpuſcu liſui ꝑtes gradatim poꝛrigendo ↄtractas hẽdo poꝛrectas motũ explicat. ſicq; agi/ tatꝰverrẽdo ꝓlabit᷑. Ulel ðꝛ vermis q̃ſi ver nis.qꝛ in vere erart. HS VUerna ne.fa mulꝰ pulcer ſeruiẽs.⁊ ðꝛ a ver no nas.qꝛ vernat in domo militũ ſeu diui tum pulcritudie veſtiũ. Et hic vernula le. ⁊ ⁊ vernacula le.dimi.⁊ h̊ vernaculꝰ li. ⁊ hec vernacula le.i.famulus vel famula.⁊ Apꝛie in domo natꝰvł nata. vel nutritꝰ łnu trita.ᷣm Hug. Uñ Geñ.xiiij.ðꝛ ꝙ Abꝛaã numerauit expeditos ᷣnaculos ſuos tre centos decemocto. Item verna eſt ſeruꝰex ancilla in domo natuſ. Iñ vernaculꝰ di.i. paruꝰ ſeruus. ern?a. ñ. ad ver ꝑtinẽs.vl clarꝰ. ſplẽdidus delectabilł.vt vernꝰ dies. vernũ tempꝰ Uñ Ecc̃.l. In dieb vernis. Iñ hͥ ⁊ B vernal.⁊ H̊ le.in eodẽ ſenſu.⁊ pdu.na. J Ueroſitas at.f.g.i.veritas.⁊ ðꝛ a veroſus. Uerpꝰ pi.ðꝛ tertiꝰ digitꝰ.qͥ als ðꝛ mediꝰ vel ipudicꝰ. Et ſic ðꝛ a Frẽdo podicẽ. Percuſ/ ſit eĩ deꝰ iudeos ĩ poſterioꝛa.⁊ oꝓpꝛobꝛium ſempit᷑nũ dedit illis. Hã ſinguł ãnis ĩ cru cifixione dñi emittũt ſangnẽ ꝑ poſterioꝛa. quẽ cũ medio digito rponẽdoyverrũt eo di gito podicẽ.⁊ ĩde dict ẽ verpꝰ.q̃ſi vrẽs po dicẽ.vñ adhuc ille digit i oppꝛobꝛiũ oñdit᷑ ludeis.quẽ ſi alicui iudeo onderꝭ.minꝰ vt fert᷑te diliget. Hic Juuenał. Mediumq; oñderet vnguẽ. Hoc faciebat demetriꝰfoꝛ tune.ſ.pᷣtendebat ei mediũ digitü in oppꝛo bꝛiũ ſicut fit iudeis.ꝑ h̊ eã ↄtemptibilẽ eſſe oñdens.Et hic et᷑ eſt ꝙ verpꝰ inuenit᷑ p iu deo.vñ Juuenał. Queſitũ ad fontẽ ſolos Ddeducere verpos.gloſandũ.i.iudeos. Uerres ris.m.g.ðꝛ poꝛcꝰ cũ teſticuł.et dꝛa vires. eo ꝙ magnas vires habeat. In ver⸗ rinus.a.ũ.pe.ꝓ. Item verres ꝓpꝛiũ nomen culiuſda viri. Iñ ſilłr verrinꝰa.ũ. Et he ver rine.arum.quidam liber quẽ Cicero fecit „Lontra verremn. ᷣ́ðU erriculũ li.ðꝛ illud cũ qdomꝰpurgat᷑ vel „ qddã genꝰ retis vł nauis piſcatoia. Uerruca ce.fg. ðꝛ puſtula carnem ſuꝑerxce des q̃ et᷑ poꝛrũ ðꝛ.Et ponit᷑qñq; ꝓ qdã ve hiculo. Inverrucoſus a.ũ.i.verruc plenꝰ tuberoſus.vł inequalis.incomptꝰ. Uerſiculꝰ li.dimi.i.puus vᷣſus. Uerſilis lis.ↄ.t.⁊ hoc le.pe.coꝛ.i.facilis ad vertendduun. erſipellł.lis..t.⁊ B le.i.aſtutꝰ.ſubdolꝰ.ma licioſus.deceptoꝛ.⁊ ðꝛ a vᷣto cᷣ.⁊ pelł.qꝛ in diuerſis vultũ ⁊ mentẽ vᷣtit.łqꝛ dũ diuerb decipit modis ĩ varias pelles ſe trãſuertit vñ Pꝛouer. xiiij.Et pfert mẽdacia vᷣſipelł Uerſus us.ui.actꝰł paſſio vtẽdi.UVł vᷣſus q ↄſtat ex oꝛonibs vſq; ad diſtinctionem.? ipſa diſtinctio. Et vᷣſus qͥ ↄſtat ex pedibus Itẽ vᷣſus inuenit᷑p oꝛdine. Uñ.iij. Re.vij eptena vᷣſuũ retiacula. Item vᷣſus a.ũ. ponit᷑ ſepe ꝓ aduer.q̃litatꝭ vł loci.⁊ ↄſtruit᷑ cũ actõ.vt vᷣſum ł vᷣſus ciuitatẽ vel illum. Sed potiꝰeſt pᷣpoſitio qũ regit caſum ᷣm donatũ.⁊ ðꝛ a verto . Itẽ vᷣſus a.ũ.pᷣt de ſcenderea vergo g;. ⁊ a verro rꝭ.⁊ tũc ſapit ſignificationes pᷣdictoꝝ vꝰboꝝ. Uerſut a.ũ.pe.p.i.aſtutꝰ.ꝰↄtoꝛtus.ſubdolꝰ. deceptoꝛ.⁊ ðꝛ a vᷣto tꝭ.qꝛ eiꝰ mens in qlibet actu ad quãlibʒ fraudẽ vertit᷑. Iñ h vᷣſutia cie.i.aſtutia.toꝛta ſnia.deceptio. Uertebꝛa bꝛe.ðᷣꝛ a vᷣto tis. Et ſunt vertebꝛe ſumme oſſium ꝑtes nodis groſſioꝛib con globate.ſ.ipſe iucture oſſiũ.qꝛ ad infleccio nem mẽbꝛoꝝ vertũt᷑.vñ ſepe cardo ðᷣꝛ ver/ tebꝛa.qꝛ vertit᷑. ⁊ coꝛ.te. Uertex cꝭ.f.g.ea ꝑs capit q̃ capilli colligũt ⁊ ad quã ceſaries vertit᷑..poſtrema vł ſum ma.Et nota ꝙ vertex ſepe accipit᷑ p ege q antiqui dicebãt voꝛtex ⁊ voꝛtigo. Uñ Daß.xiij.Lignũ curuũ ⁊ voꝛticiba plenũ Itẽ vertexaliqũ ponit᷑p toto capite.⁊ coꝛ. pe. gti. Uertibulũ li.pe.coꝛ.idẽ eſt qd vertebꝛa. vel illud inſtr̃m cum q̊ carbones vertunt᷑ i foꝛ nace. 2 ꝛ a verto tꝭ. Uerticoſus a.ũ.i.ſuꝑbo.vel cꝰ capilli in ver tice ↄgirant᷑. „ Uertigo ginis.i glob.ↄuolutio.ↄgiratio. qñ fit in tra a vento.⁊ ĩ capitea moꝛbo In vᷣtigine? a.ũ. Et vᷣtiginoſus a.ũ.qͥ vtigineʒ capitis patit᷑. Et inuenit᷑ aliqñ vertex pꝛo vertigine. Itẽ antiqͥ dicebãt voꝛtex ⁊ voꝛ/ tigo m Hug. JIſið. aũt.iiij. etymol. dicit. Ueruer.m.g.i WBE Uertigo ? q̃tiẽſcũq; vẽtꝰ ſurgit ⁊ trã in cir cuitu mittit.ſic ⁊ in vᷣtice hoĩs arterie ⁊ ve/ ne vẽtoſitatẽ ex reſoluta hũectatõe gignũt ⁊ in oculis girũ faciunt.vñ ⁊ nuücupata eſt. Uertũnꝰni.m.g.ðꝛ deꝰmercatoꝝ a vertẽdiſ mercibo. Et ponit᷑ ſepe ꝓ foꝛo.vñ Oꝛatius Vertũnũ ianũq; lib ſpectare viderꝭ. Iteʒ vertũnꝰ ðꝛ deꝰ pncipioꝝ vł anni.l diei.vel alteriꝰ rei.⁊ ðꝛ ſica verteẽdis ãnis vel dieb⸗ vl alijs rebo.⁊ ſepe ponit᷑ ꝓ ipſo ãno vl die Ueru.n.g.indecli.in ſingulari.ſʒ in płi hec — verua.hoꝝ veruũ.his ⁊ ab his veribo irre/ gularit᷑ ſicut coꝛnibo.ſʒ ſᷣm cõem vſuʒ facit verub. Et eſt veru inſtr̃m ferreũvł ligneũ quo carnes aſſant᷑. 7 h ceterꝭ ſit foꝛtioꝛ. Uel ðꝛ ſic eo ꝙ ſit vir.i. maſcub. vel qꝛ vermẽ habeat ĩ capite qͥ eũ arietare facit. Iñ veruecinꝰa.um.⁊ ꝓð.pe. gtĩ veruex.vñ in Auroꝛa. Tlictima verue ce ſignificat᷑ que dat᷑ are. Uerꝰa.ũ.i.nõ falſus.certꝰ.equꝰ.iuſtꝰ.⁊ ꝓð. pmã.vñ Pꝛoſper. Arta ẽ via vere qꝗᷓ ducit ad atria vite. Uerꝰamoꝛ xpᷣi.vera eſt cuſto gia legis. — R—— Uerutc a.ũ.pe.p.i.vern armatꝰ. Itẽ h̊ veru tus ti.ðᷣꝛ q̊ddã genꝰ pili. Iñ verutulꝰ li.di. Et verutatꝰ a.ũ.i.veruto armatꝰ. Ueſanꝰ a. um. q eſt ſine ſanitate animi.ſicut vecoꝛs ſine coꝛde.vt.ff.de.vᷣ.ſig.l.male.Jñ veſania nie.i. inſania. ⁊ ꝓdu.ſa. „„ Oeſculentꝰa.ij i delicijs vł veſc plenꝰ.⁊ ðꝛ a veſcus. In b veſculentia tie.i. delitiaꝝ ſi ue veſcoꝝ copia. Ueſc a.i.i. comeſtibil.vł ad veſcẽdũ habił veſcibik.⁊ ðꝛ a veſcoꝛ.vł veſcꝰ a.ũ.i.delitio ſus. gracił. Iñ veſculꝰ a.ũ.dimi.Uł veſca boni a ve qð eſt ſine. ⁊ eſca. inde veſca.qᷓ libet ꝑua comeſtibilia q̃ſi nõ eſca.vł quaſi Deſpa re. f. g. idẽ eſt qd heſpera.ſ.tꝑs⁊ hoꝛa q̃ᷓ eſt int᷑ diẽ ⁊ noctẽ.vl int᷑ noctẽ ⁊ diẽ.et ðʒ ab heſpꝑa.ſubtracta h. ⁊ loco illꝰ u.ↄſonan velut eſca.vł ꝑua eſca. R Ueſica ce.Ff.g.q̃ſi vas aq̃ ðꝛ qddã inteſtinuʒ vbi colligit vꝛina. ſic in vẽtre cib. Uñ diẽ Iſið. Ueſica dicta q̃i vas ad.qꝛ ſicut vas aq ita de renibo yꝛina collecta ↄplet᷑ ⁊ hũo re diſtendit. c vſus ĩ volucribo non habet. Itẽ veſica ðꝛ eleuatio ł inflatio cutꝭ q̃ ſit plena eſt aquoſi hũorꝭ.vñ Exo.x. Erũt in ð bati. Biẽ mẽ romꝗ poſitũ aduerbiałr ſit ↄſilis relatio.cũ ðꝛ Iſte va dit romã que ẽ caput mũdi.⁊ fit relatioad iument ⁊ hoib vylcera ⁊ veſice turgẽtes.⁊ ꝓ.pe.Uñn Oꝛatiꝰ in pmo ſᷣmo. Naʒ diſplo ſa ſonat q;tum veſica pepedit. Ueſicula le.di.i.pua veſica. Itẽ veſt icula ð2 illa tenuis pellicula veſice foꝛmã hñs q̃ eſt in gutture auis.ĩ q̊ cibaria ↄgregant᷑.deq̃ᷓ qries. ⁊ ðꝛ a vireſ.eo q; oui Teui.j. Ueſiculã vᷣo guttur⁊ plumas pij Ueſpa pe.aĩal ẽ exiguũ ł volatile unni di leis venenoſuʒ.qð ex aſinoꝝ carnibo putri dis naſci ðᷣꝛ.⁊ ðꝛ a vi ⁊ peto tꝭ.vł paro ras. eo vi petat vł vim paret.Eſt ̊ aial vola tile valde violentũ.Iñ h̊ veſpariũ rij.nidꝰ veſparum. Ueſpelio oniſ. m. g. ðꝛ ſepulcroꝝ violatoꝛ.ſ. qͥ moꝛtuos expoliat.⁊ ðꝛ a veſt⁊ ſpolio lis vel a violo las.⁊ ſepulcꝝ vł a veho his. qꝛ violat ſepulcrũ.⁊ ſepulti veſtẽ vehit. Ueſper ri.n.g. ⁊ H veſperꝰ ri.⁊ veſper ri.et hᷣ veſꝑugo inis.noĩa ſt vniꝰ ⁊ eiuſdẽ ſtelle q̃ in nocte pꝰ ſolẽ aparet.⁊ in mane añ ſoleʒ Vñ in mane ðꝛ lucifervł phoſphoꝛos.Et dicũt q dã ꝙ h̊ nõ p̃t eſſe in eodẽ tꝑe ꝙ eadẽ ſtella in ſero ſeqt ſolẽ ⁊ ĩ mane pᷣcedat.ſʒ h. ↄtigit ĩ diuerſis ꝑtibo.Alij dicũt ꝙ mereu ri ⁊ venꝰcũ ſint ſatellites ſoł.qñq; ſunt ita diſpoſiti vt ven pᷣcedat ſolẽ. ⁊ mercurius ſeqt. vł ecõuerſo.⁊ tũc vna illaꝝ ſtellax.ſ. illa q̃ ſequit᷑ſolẽ videt᷑ in ſero poſt ſolẽ.illa vo qͥ pcedit ĩ mane videt᷑ an ſolẽ. Sʒ qꝛ il le due ſtelle ſunt ↄſiles in ſplendoꝛe ⁊ qᷣnti tate.credit᷑ ꝙ eadẽ ſtella ſit ⁊ in ſero pꝰ ſolẽ ⁊ in mane añ ſolẽ.Altiꝰ gũt philoſophanti bo placuit ꝙ vna ⁊ eadẽ ſtella ſit.ſ.venus q in ſero ſeqͥ ſolẽ ⁊ in mane pᷣcedit ſolẽ.⁊ ĩieo dẽ tꝑe ãni.eſt vᷣo altioꝛ ſole.cũ ̊ ↄtingit q; inſimul veniũt ad occaſuzʒ.qꝛ venꝰ ẽ altioꝛ diutiꝰ videt᷑ q; ſol.Eadẽ rõne ⁊ citiꝰ viðꝛ ĩ mane. q;uis eque cito motu diſcurrãt. Et ad ̊ oſtendendũ ſatis familiare inducit᷑ er emplum. Nã citiꝰ videm aſcẽdentia remo ta q; ꝓpinã.⁊ diuti videmꝰdeſcẽdentia re/ mota q; ꝓpinqꝗͥ.qᷓ;uis equo ⁊ pari motu in/ cedãt.Dicit᷑ & ven in ſero.heſper? ⁊ veſpe rus ⁊ veſper ⁊ veſperugo.ſed in mane luci fer vel phoſphoꝛos. te poſita. Et no.ꝙ gtũs hꝰnoĩs.ſ.veſpepo nit᷑ aduerbiałr in euãgelio Math. Ueſpe aũt ſabbati.⁊ ſiſt in tꝑe.⁊ ad ipᷣm fit relatõ ꝑ q̃ noĩalit᷑ poſitũ qð ſeq?᷑.que illuceſcit in bma ſabbati. Siẽ ad h̊ nomẽ romã poſitũ nomẽ infra poſitũ.nõ ex eo ꝙ ponit᷑ aduer bialit᷑.ſʒ ex eo ꝙ ẽ nomẽ ⁊ qndaʒ vim nois ibi retinet. It veſpera ⁊ veſperus diuerſi clinia ſe. Aliud em̃ ſist in ſi ingulari q; ipli = ladoffan. luiiglean Rirorntunt Pullininöd woanticdofti⸗ Ibeſerna cenubiß in abe ndieiſtwa tunnizuer neniot adle (lEtb reſge lEttz hee pocab ndunkſeveapud AYtainnennunt. ntedei enda ba. imnnkicennin in Heecltnoſic⸗ heſperuaaſttun Uotuioonise Haus auis ucin duar Baſliine Uptnuouc no⸗ ltcCxnlos re. oſuudi mchr⸗ peniango'n Vppe, ſoheruldinii Imhſeigiiden Woſ oreſtat zmtſtane Ffthertelisst5 eEnitin ignes Cuünn zöctw ſnüri loc bin ilStheisr⸗ mMünomeſzinti, (tbolili e core = = = = =— = nniNepeſtbul E Nfentqriniln . ſiſtrekeſcaibn ——— — –☛ nʃ mekioſt co iſoͤſiſineſt fln heſte = S= = = =: S — E ☛ = = = =S . . . 3 1 catat Nitimenrn d.n mꝛoihels as incknim. . . „₰ cãta 1 imentũ I. * . e veſpe. rax. ſigtillud tps in etne eſti ſtis.f. g.idem. nt veteres ve⸗ en chan Naz he veſpe. Nyen ros wpſuin off Vnñ Beſte eta interpolata. dicu “ iknlen dofficiuũ. Hi v ſʒ veſpe pulſant᷑. im litct. ſtes plicat. ünapnh ullu iſiqͥdẽ canta mpana pu ſpe ſtes i e.pe. coꝛ.m t29. H Rkmnnn⸗ Ueſei t. re raꝝ. lv ſpas ⁊ veſp Ueſtiplica ce.pe .2 82 a vet?*. . nennn D anentereninpan Zeſtiplica ce peie⸗ iemeritu¹c. 1 . rox. cant. iſtiguũ ſpa k veſper? etellꝰa. u. i. v⸗ detrit?.e llitiazʒ daret Sin Duidã tñ nõ dil „O Itẽ a veſpꝑ . ſiti U. vg. ſ. i. ſenex ti. i. extra mi Sn Nulidat ciu. J qᷓ fit ex intpo Ueteranꝰ a. ũ.i. ſ. emeriti. 1. extr. 6. Ef Bübrehmin ros q̃ntũ ad offi las ꝗ tit ex int ho/ Ue ſt militese e vete. in rub. Et una. qcu 8 ta poſiti. 82 ipatoꝛ p̃ce 2 veſpeꝝ t᷑ nos ⁊ ſolẽ ⁊ l ſper ri. qð t ſua merit ini ybi ðꝛ ꝙ iꝑ impli ſenledei 336 biũ int no⸗ veſpe. 2 B veſper aſũ Apr ſua ſcĩ Martiniv ilitaribo impli e c . one ni t. 57 veſpe. read occaſũ in legẽda oꝝ filij ſciẽtijs militar carent 1draeſtſ diei vlł noc — it declina pi dtũs zi. etanoꝝ fi 9 . inueni iene ra die v⸗ ſol incipit decli Et veſpi dtũ pit ꝙv iĩ malis inueni vetero ulcerlaptett igt hoꝛã qꝗᷓ ſo uſculũ. . Pꝛiſtin. toꝛ orꝭ.m.g. erãs. ⁊ ðꝛ a vetero S ingrr a rehu lic H Uercrar ſaenenilis Bne⸗ vſus in malicia pentnitti mueni nont veſpe derlippo ſint. tñ cõ mo co eſt mplei Se s Iaeir trndtanlil in. xv.li. abula di inuicem n ſidiatoꝛ. callidus infirmitas ꝗᷓ fa ide/. mna rinmmni, i. Et lz h apud autoꝛ nũ ni.n. rere. ? inuenẽ cia iniſofini nuidantſehcabe⸗ 8 e q̃ eſt intdiẽ ⁊ no Verer din agnen⸗ Re Somrie HH tcſeinccineen poſita i 3 illhoꝛe a. ů. 2 5 veſp/ ſenẽ. 2 ð a ve bet infirmita o grauitat Etimanezairf Ueſpta te. In veſptinꝰ a. pe. JIte ketiã ðꝛ ſic qlibet tẽ oblii r ndin ae⸗ e dſ aan veſn Lah dicaket Dea Korlch in maſnetoe⸗ dlitesſol gigin rina ne.i. c 82. — ttoſitas.v erno. n vetern'g. 8 ve kin n Perrinngfins i ge.ðꝛ auis ele vo S nt r. Grale osbi arirgnn gupge ticrnailn ia heſperu onis. epicen ſilis. De hac noſus.a.ii. .in Joh. inomel. tẽ Terẽtiꝰ ranghl, ſptilio ifuga. muriſi rxameron. ñi Aug'. i 2 ernoſe. J —— ſus. Gckinſ oſſl Ue s lucifug el. hexameron. tus.vn Ali ſerpẽs veternoſe. ternoſus. “ guls luct taua om ſt q; pẽ d dicis ſerpes ve 2. vet?. veternoſ. aſi nietne G lans ſiliꝰ in octa nqᷣdrupedes ſt q́ᷓ; v- Quid dicit Hicẽ viet. ve eſt ↄuitij q Zaiſſenſen cit Baſi 6 min/ qdrupee s hꝛe cõ/ nucho. Hie VUetus eſt ↄuit er amnhngarit Ac liones nõ iboib; detes hꝛe in eunuche diſtingue. Cl. oꝛbo. Benex ſer inſnnd eſpti ex auibo olbe de e nõ plu ex. Et ſic 8 ex moꝛb ſt ðꝛ. urr indo U qͥs et᷑ ſolas 1 3 ferũt.⁊ ĩ aere 1 ſen⸗ , Neterno us e ciſmo aũt Eſluſttnon s ſz quada in 9 vybi veſpe a Lole. ripueʒ ſilem ſae verern „ alitblitin mis qu⸗ loc? vbi ve Oõ vete it dicat qͥſq; te plenꝰ neßautſoli DBeſpetũ ti.n.g. ð pati 2. v vetuſta ee Oeſp DDicas qð patit etuſt?. v ſol cibanngi veſpa. ⁊ p. pe. veſpa. a eun.1⸗veruit rr . 8 „e, gemmialin veſpa la le. dimi. i. pua anoꝝ. ſ.tra. ⁊ H 2a veto tas. 2 coꝛ. ma age Ueſpeen f.g.q̃dã dea bbiol varijs i dage dtoihilletare abſtinuiſſe ondicuni, et Gecke eoch eean o a ve/ Pervn nroſper oruih nlineinanclc re Lelgea iel 2 Ble. Et vt ðꝛ dee ve/ kernn lintulu vetts. i. Paſcedentaremo p t bec veſta ines. eſtz. EtB ſat e ba aliantulg verus. veter a. . ſt lin, ſte ſer mebenr Nanr v9 veſte Er Repren H daa P ralig 1er 1otdari worni eſtiariꝰ? rij. ͥ pᷣe obi veſtes reponũt. vb QCet iqu?. 2 2 a) nit᷑ q;uetꝰ. . 0 are ri. i veltes! Di ãt tiqu ? Stoponi l induũt. facvtm̃ ĩi. ve 8 dom. ſic et?.i. .ſeniũ an famoſa vetu omé exterioꝛ ꝑ ö5 u at.i.ſeniiũ ſtos fame ſit ppꝛiũ non e. coꝛ.ẽ ex Eveſta dee cõ uſtas ta veterꝭ cu ſſtas. epenſin Ueñti c?. 2 8 a veſta? 5 factũ ĩ tẽp 7 iiij. Hu . uꝰ. ⁊? co etuſtioꝛ J inenoctetdedd tico. öꝛ avx ulũ pofuit ima/ in. iiij. ũ.i.antiq Multo vetuſtt „ kintnocte ſen eſt poꝛt lqꝛ veſtibu Epli ſolet eẽ im 4 Uetuftł'a. 9. vñ Job. xv. Git q;ue/ tloconlin ie ſecratũ. v in illa pte tẽp veſte ſtabulũ tuſtioꝛ ſimꝰ.vñ 78 a vet?. E 1 jeb nois ſe dee veſte. vl qꝗ ſedibulü.k q̃i . Uel ꝓ tuſtie atres tui. alde vetuſtꝰ. igelio . tr 90 2a veſtio ſtʒ. eo ꝗ ſtimur. = tu , ſ. pe. coꝛ . iminutiozʒ. ꝗᷓ „* dinn vk ðꝛa tico ĩ q̃ veſt 2 introeütes ñ Uerxillifer.a. elũ qſi ꝑ dimi i. Et vexil tltgueinnae Risſic ꝛ porric i arde geintbeüreefi Ieriili l. ꝛ a velu di glind vuni 4 exilluz n ant in illa ꝑ 5 . lan / lulu⸗ u.i. ad veril nlinne Panrtonk eene, ſignũ voclie. unm ien⸗ bortcang⸗ . I iũ * . S 1 — 2. n Pn, mßſſum viri Sõ e 61 n0R ⸗ lent.i. en eoe uimini H . (YB agnte Uia vie. ðꝛ a veho his.qꝛ p eaz aliqͥd vehit᷑ 2? poꝛtat᷑. Uel ðꝛ via q̃i vehicula.Etẽ ꝓpꝛie via q̃ põt ire vehiculũ. Vñ ⁊ ðꝛ ſic ab ĩcur ſu vehiculoꝝ.⁊ eſt nouẽ pedũ.⁊ capit duoſ actꝰ.vt ꝑ ↄꝛiũ veniẽtia iumẽta trãſire poſ/ ſint. Iñ h̊ ⁊ H vialł.⁊ ̊ le. Et h̊ viatoꝛ torꝭ. tẽ via eſt ius eũdi. ambulãdi.vehẽedi ve/ iculũ ⁊ iumentũ ducendi.ita ꝙ ille cui cõ petit ius vie põt illa facere. Uliaticũ ci.n.g.ðꝛ victꝰ qͥ neceſſariꝰeſt ĩ via ad expendẽdũ.⁊ defert᷑ in via.⁊ ðꝛ a via.vñ ⁊ viaticũ ðꝛ SNa⸗ Politſ eſt nobis victꝰ in via. Et hĩc viatic ſariꝰ ⁊ delatꝰ vł in via ſuſtentatꝰ. Uibicoſus a.ũ.i.vibicibo plenꝰ. Uibix .i.frutex ĩ petroſa tra vł minuta vir ga vel inciſio vl veſtigiũ qð fit in carne ex vᷣga.Et ponit᷑ ꝓ q̃libʒ inciſione.⁊ ꝓ.pe.gtĩ vñ Perſius. Si puteal multa cauiꝰ vibice flagellas. . Uicane a. ũ.i.vicinꝰ. Etↄponit᷑ cõuicaneꝰ a. um. Uicanꝰa. ũ. idem. Uicariꝰ rij.̃m Boff.eſt qͥ vices alicꝰ gerit. ſiue ĩ officio ↄtẽtioſo.ſiue ñ ↄtẽtioſo.vt.C. de offi. eiꝰ qͥ vi.gerit ꝑ to.Et ſe q̃ttuoꝛ ſpẽs vicarioꝝ.Quidãa ſũt ꝑpetui ad ꝑꝛochiales eccłias ↄſtituti.vt in.c.B. ꝑpetuꝰ.de fi.in/ ſtru.⁊.c.extirpãde.de pᷣben.Quidã nõ per petui.ſʒ ad aliq̊s act ↄſtituti.vttꝑales.ODe qbo in. c. puenit.de ap.Et iſti dicũt᷑ mercẽ/ narij.vij.q.j.nihil. Quidã ſũt ſpẽalis ñ ad curã.ſʒ ad certũ locũ.articulũ vel actũ cõ ſtituti. de qͥbo in.c.tua.de offi.vi.Quidam nec ꝑpetui.nec ad curã.nec ad certũ actũ. ſz generalr dant᷑ ad oĩa.vtvicarij in curijs epoꝝ.Dehᷣ glo. optia in cle.q̃ de eccłijs.de offi. vi. Itẽ vicarij dicũt᷑illi qͥ vt cuiuſcũq; vicẽ cõpleãt vl gerãt ſũt ↄſtituti. Uñ vica rius ðꝛ q̃ſi vicem geres. „* Uicecomes ſᷣm ſpe.e.ti. ðꝛ ille cui dñs tꝑał cõmittit erecutionẽ iuriſdictõis ſue ĩ aliqͥ/ bus caſtrꝭ.⁊ ſic talẽ vocãt vulgarit᷑ lõbar/ di ⁊ aliqͥ in patrimonio beati Petri. Uicecomitiſſa ſe.f.g.vxoꝛ vicecomitis. Uicedominꝰ. ſm ſpe.e.ti ꝓpꝛie m iura eſt q̃ eſt reb epᷣalib.lxx.di.colonꝰ. icenꝰ.a.ũ.pe.p.i.res viginti.vel ꝑtinens ad viginti.vñ Judith.j. icenoꝝ pedum ſpacio tendebat᷑. Uices vł vix in ntõ.gtõ viqj.ſʒ ntũs vix nõ eſt in vſu.i.alternatões.⁊ ðꝛ a vinco cõö. a.ſ. in via neceſ Uicia cie.f.g.q̊ddã genꝰ legumĩs.⁊ dꝛa vi/ ce.qꝛ vice panis ea vtunt᷑ in qbuſdã locis. Uel vicia ðꝛ q̃ſi vitioſa.qꝛ mala ẽ.vł vicia ðꝛ a victoꝛia quã antiqͥ viciã dicebãt. Iñ vicia q̃ſi victoꝛialł.qꝛ victoꝛes olim ea ſole bant coꝛonari. Iñ vitioſus.a.ũ. Inuenit᷑ H̊ vicium cij. U. Eſt viciũ crimen.viciũn icito ſemen. icinia nie.ðꝛ a vicinꝰ. Et eſt vicinia pxi/ mitas locoꝝ.vicinitas vᷣo regio vicina eſt. Uicina.ũ.ðꝛ a vicus.Et h̊ vicinꝰ ni.⁊ h vi cina ne.ſubſtãtiue.Et h̊ vicinitas tatꝭ. Et vieinulus.a.ũ.pe.pð.UVñ Ouidiꝰ dearte VUicinũq; pecꝰgrandiꝰ vber hʒ.Et ðꝛ vi⸗/ cinꝰ q̃ſi in vico natꝰ.⁊ eſt etymo. icini fm Bar. i. l. ſi terti. ff. de aqᷓ plu. ar. dicũt᷑uſq; vox hoĩs exclamãtꝭ audiri pᷣt l.j.S. eodẽ tecto.ff. ad ſylł.⁊ intelligit᷑ de vo cecõi nõ nimis gracili.nec nimis tubali.ſi cut voxtauri. Etiã dũ clamãs medio mõ ſit. nec in tecto vł apiceturrꝭ nec ĩ cellario. Uiciſſitudo dinis..g.i.vic alternatio.⁊ ðꝛ a vice. Iñ viciſſitudinar a.ũ.i.vicẽ pᷣbẽs. vkl vicẽ dñi vel alteri?ꝰagens. . Uitiũ tij.i.crimen.vide in vicia. Uictima me. d ſacrificiũ p hoſtibo victi ſi hoſtia ꝓ hoſtibo vincẽdis. Uñ qͥdã. Uicti ma ꝓ vict dat᷑.hoſtia p ſupandis. Et erãt vietima maioꝛa ſacrificia q; hoſtie. Jñ hic 2⁊ hec victimalł.⁊ Hle. Uictoꝛ orꝭ.m.g.ðꝛ qͥ vinci gẽtiũ.vim vi repellere HNã turpe erat dolo Iñ victoꝛioſus.a.ũ.i.victoꝛia plenꝰ Jñ h ⁊ ̊ victoꝛiał.⁊ ſ̊ le. Et no.qꝙ palma notat laudem. elli victoꝛia finen. Tlictoꝛiola le.dimi.i.pua victoꝛia. Uictuariꝰ.a.ũ.ad victũ ꝑtinẽs.⁊ ðꝛ a vict᷑: Eth ⁊ h̊ victual.⁊ h̊ le.idem. . icturꝰa.ũ.eſt ꝑticipiũ duoꝝ vᷣboꝝ.ſ.de vi no uis.⁊ vinco ;.⁊ m h̊ põt diuerſa ſigre ſicut ⁊ pᷣdicta ꝰba. Uictꝰ us.ui.ðꝛ a viuo nis.⁊ ðꝛ ꝓpꝛie victus qꝛ vitã tenet ⁊ ſuſtẽtat.Et victꝰ noiĩe intel/ ligit om̃e illud qð neceſſe eſt homini ad vi uendũ. Itẽ victiꝰ põt declinari mobilit᷑.vt victꝰa.ũ.i.ſuꝑatꝰ.⁊ ðꝛ a vinco . Uiculus li.dimi.i.puꝰ vicus. Uicus ci.m. g. ðꝛ villa extra ciuitatẽ. Pꝛo/ pꝛie vici.⁊ caſtella ⁊ pagi ſũt.qꝛ nullã ciui tatꝭ dignitatẽ habeat. ſʒ vulgari hoim con uẽtu incolunt᷑⁊ ꝓpt ꝑuitatẽ ſuis ciuitatiba croꝛ o.n vincit ⁊ ſuꝑpat hoſtem Inñ victrix tricꝭ.młr q̃ vĩcit. Et h̊ victoꝛia nie.q̃ſi vi et virtute acqſita. Hoc eſt vᷣo ius Mehublme eſurinte it nos il ſſtporeerpo⸗ Oncd niapin Snnuochon Uiduovedriin niſa Ni len Nſorüianen nn (chelt Niqale Nnenunanoe Crogsi nioni curoccidit EX iduatnde Oiefaiind Nevieb iut Widehling UTherent Nepyeternoin Oinliag Acrora niil moenail Upbraoga temmulaing Ugliilingeh lhrol ng Nd lenai Gͤnn dicvgfei MIy. Ponikani Meſſencnnta. logdbsnu⸗ nlgſihe ypopoſtn ⸗ –ꝰũ ſniingo r5ran so m ilen no., Ni, Ulsloottßei llcenullidrbe llalnalgenilig W ll W une ſipilans lnen ni lffnleuc i lnnugte nd ll ih untinäeſtit nenlin ng üdicti noſng gi . Stckzii zoregio in thiainiten DiOucnn dobergzbi teſtemo⸗ tenfrdenit ell inrelien necnimsii düchamis neün, cetumincicln Glypicjaltemanot mun aäüi niii ans. gein nn. i phoſtpniſ is. Uicci U oſupanls Etei moboſte Jhe att ſupnt olen ict. Cth riomni n Hocckddins gämrpeend nonaden Ji uno. Pomanon fnnen. rrice . nigginsadeni, = 1 znbpördivntſ⸗ olis 5ein imn Einchtuenn/ nrttſetkholiiii ördecinunnalne zora mmc — — acC , licr it enlin eguiuni s⸗ PW cuinti 9 attribuũt. Et ðꝛ vicꝰ qꝛ ſit vice ciuitatʒꝭ.vł qꝛ hẽat vias tm̃ ſine murꝭ. Uici etiã dicũt ꝑue habitatões ciuitatꝭ a via cui inſident. vt Iſte ſtat in talivico.i.ĩ tali loco. Uie vᷣo ſt᷑ int vicos.ipſa ſpacia.ſʒ maioꝛa ⁊ latioꝛa ſũt platee.⁊ ꝓð.pᷣmã vic.vñ Oꝛatiꝰin epi. Quid vici ꝓſunt aut hoꝛrea ſi metit oꝛcus Bꝛandia cũ ꝑuis nõ exoꝛabilis auro. Uidua ue.ðꝛ qiviridua.i.aviro iduata.i.di uiſa. HNã iduo as.i.diuidere.ſeꝑare. Pꝛo/ be qͥdẽ vidua ðꝛ q̃ cũ viro diu fuit.nec cẽca ↄſoꝛtiũ alteriꝰviri poſt moꝛtẽ pᷣmi cõiugis adheſit. Nã q̃ alteri pᷣmoꝛtẽ hoꝛis viri nu pſerit vidua nõ erit.Et inde viduꝰ a.um.? viduo ꝗs.i.viduã reddere.qð fit cũ qͥs viꝝ alicuoccidit. In viduatꝰ a.ũ.Et ðꝛ mu/ lier viduata.deſolata.viro nudata. let?a. ũ. i. curuꝰ 2 qſi ligatꝰ.⁊ ðꝛ a vieo es. Itẽ vietꝰ.i.via totꝰ euacuatꝰ Uł vietꝰ ðꝛa via.i.debił in via.icuruatꝰ.infractꝰ eundo Vnñ Therentiꝰ in eunucho. Hic ẽ vietus vet' veternoſus ſener. igil lis.ↄ.g.qvel qᷓ vigilat.⁊ ꝓpꝛie cã cuſto dic.? ðꝛ a vigilo. Itẽvigil ↄponit᷑ ꝑuigil.i. valde vigil.⁊ coꝛ.pe.gti. Uigilaxac.o.g.advigilandũ ꝑat.qͥ ſepe vi gilat. ⁊ multũ vigilare pᷣt. Uigiliũ lij.n.g.⁊ h̊ vigilia lie.ĩ eodẽ ſenſu.ſ. vigilatio ł ipſi vigiles.⁊ hoꝛa vigilibi diſti cta ad vigilandũ. Uigilia et᷑ ðꝛ dies pfeſt ſcʒ pᷣmꝰ dies añ feſtũ.qꝛ tũc in ſero vigilie vacamꝰ.Ponit᷑ etiã vi tate ꝑſeuerantia. Uliginti. o. g. plłis nu.⁊ ĩdecli.⁊ ↄponit᷑a bis ⁊ gentos qð eſt decẽ.Et ðꝛ viginti q̃ſi bigĩ ti.v ꝓ b poſita. Iñ vicies aduer.Et viceſi/ mus.a.ũ.vigetuplum.Et ↄponit᷑ viginti/ Uigoꝛ orꝭ.m.g.i.viuacitas.vᷣtus.firmitas. foꝛtitudo.⁊ ðꝛ a vigeo ges.Et hic vigoꝛo/ ſus a.um.i.plenꝰvigoꝛe.Iñ h vigoꝛoſitas tatis. Dilis lis..t.⁊ le.i.abiectꝰ.deſpect.⁊ ðꝛ a villa.qꝛ nulliꝰvꝛbanitat eſt.Et ↄponit᷑ qᷓ; uilis.i.valde vilis amuilis. Uilla le.f.g. ðꝛ a valł.q̃ſi vallata.eo ꝙ; valla ta ſit ſolu vallatiõe valloꝝ.⁊ nõ munitõne muroꝝ. Iñ villanꝰ aum. HM Uillicꝰci.m.g. ꝓpꝛie ville gubernatoꝛ eſt.vñ ðꝛ villicꝰ q̃i ville cuſtoſ. Sʒ qñʒ villicꝰ ðꝛ diſpẽſatoꝛ vniuerſe domꝰ ⁊ oim poſſeſſio/ numꝛ villaꝝ. In h villica ce.vxoꝛ villici. que tale officiũ exercet. gilia ꝓ cura. cupidi UVlloſus a.ũ.i.villis plenꝰ.⁊ vꝛ a villꝰ. Uillula le.dimi.i.pua villa. Uillũ li.dimi.a vinũ.i.paꝝ vinił ꝑuũvinũ l vinu mictſͦ ciaqua. Et vr vt. aiiti in ij.li. In nus.l in na.ł nũ deſinẽtia ſi faciũt diminutinua. abiecta n. duas aſſumũt l. vt bonꝰ bellꝰ. bona bella. vinũ villũ. Iiliꝰ li. m. g. ð: pilꝰ Lfloccułꝰ lane de velle⸗ re ouis.ł etiã floccꝰquoꝛũlibet piloꝝ ⁊ ma imen inis.n.g.mollis vᷣga ⁊ viridis.⁊ ðꝛ a vireo res.vl ſic ðꝛ eo ꝙ vim hẽat multaʒ virorꝭ. Nata eĩ eiꝰ tał eſt.vt etiã ſi arefactũ abluat᷑ vireſcat.⁊ coꝛ.pe.gti. In vimineꝰa. um. Et ſ̊ viminetũ ti.locꝰ vbi vimina cre⸗ ſcunt. Et h̊ ⁊ H viminalł.⁊ h̊ le.⁊ h viminał lis.qͥdã mõs in romana ciuitate ſic dictus ab abũdantia viminũ. remanet poſt expᷣſſioueʒ vini.⁊ pijcit᷑ extra äßᷣm Hug.Et Pap̃.di. Uinacia ſũt quere manẽt in vuis qñ pᷣmunt᷑ a vino. Uinaliũ lij.łpotiꝰ in płi tm̃.h vinalia.lioꝝ vl lium.ðꝛ feſtũ vini. Uinaria rie.f.g.ðꝛ cellariũ vbi vinũ reponi tur ł vendit᷑.⁊ ðꝛ a vinũ. Uinaria pꝛie ſunt toꝛcularia ſeu dolia.⁊ ce tera vaſa vini.q et ad aliũ vſũ trãſt ferri pũt Et tãdiu vinaria dicũt᷑.qᷓ;diu vinũ hñt.vt ff. de v. ſig. l. vinaria. Uinarij dicũt᷑ ebꝛioſi. Etiã vinariꝰ ẽ hoꝛt⸗ vbi creſcit vinun. — Uincr a.ũ.iligatꝰ.vinculatꝰ.⁊ ðꝛ a vincio g.. Uinct et ꝑ ſe ſit. cõpeditus ł ligatꝰ ex aliq̃. Ligataũt nõ tm̃ h̊ mõ.ſed etiã q̃liter cunq; vinctũ indicat. s Uinculũ li.n.g.qð ⁊ Hvinculũ li.ꝑ ſyncopã 8ꝛ.i.ligamen. = Uindemia mie.f.g.ðꝛ vuaꝝ collectio. Uindex cꝭ.i.vindicatoꝛ łᷣ coꝛrectoꝛ. indicta te.fg.i punitio.pena.ſupplicium. vltio.⁊ ðꝛ a vlidico caſ.Itẽ vindicta aliqũ ðᷣ vᷣga pᷣtorꝭ.i.rudis q̃ ſᷣui ꝑcuſſi liberabãt ⁊ in litare dearener. ⁊ tuc ðꝛ a vẽdico. icat libtatẽ. VUñ · Perſi.. q̃ſi vẽdicta.qꝛ vẽdicat libtatẽ.⁊ An dñm ignoꝛaſ niſi quẽ vindicta relaxat inea nee. ðꝛ loc? vhi vites plãtãt᷑.⁊ ðꝛ a vi nũ.qꝛ ex vino pceſſuʒ ad vineã Itẽ vinea vk vinetũ ðꝛ lo vitibo oſitꝰ? abũdãs. Itẽ vinea ðꝛ aliqñ qdã machina bellica.qᷓ a q/ buſdã cattꝰ ðꝛ.⁊ ðꝛ tũc vinea q̃i vimĩea.qꝛ detrabibo ⁊ qñʒ de aſſeribyfit. ⁊ hoĩes ing Uinaciũ cij.n.g. ðꝛ poſteriꝰvinũ.qdð etiã vi naceũ ðꝛ. d eſt qſi fex totiꝰ vini.vł illud qdð õ õ latẽtes atpꝛopiquãt muro ciuitatꝭ ad effo diendũ.Et ĩ iſta acceptiõe ponit᷑ Eʒech.xx vj. vbi ðꝛ. Et vineas ⁊ arietes tꝑabit ĩi mu/ ros tuos ⁊c̃. Itẽ Lucanꝰ ĩ.iij. Tũc adop/⸗ tata leui ꝓcedit vinea terra. Uinellũ li.dimi.i.modicũ vinuzʒ.vł vinum ꝗaqua mixtum.. Uineola le.di.i ꝑua vinean. Uineꝰa.ũ.de vino exñs vł vino imbutꝰ qð ⁊ vinulłꝰ a.ũ.övðd. Uinitoꝛ orꝭ.m.g.qͥ cuſtoditvineas.qſi vine atoꝛ. Uł vinitoꝛ ðꝛ qͥ calcat vuas.⁊ ðꝛ a vi num. Et idẽ pᷣt dici qͥ cuſtodit vinũ.⁊ coꝛ. pe.ntĩ vinitoꝛ.ſʒ in gtõ eam ꝓdu. inoferꝰa.ũ.i.vinũ ferens.⁊ coꝛ.po. Uinolent᷑ a.ũ.i.vino plenꝰ.⁊ ðꝛ a vinum et lentoſ. Iñ h vinolẽtia tie.i.ebꝛietas. Uñ.j. Petri.iiij.Qui ãbulauer᷑̃tĩ luxurijs ⁊ deſi/ derijs ⁊ vinolẽtijs ⁊ comeſationibo. Uinoſus a.ũ.i.vino plenꝰ.ebꝛiꝰ ł ebꝛioſus. ⁊ comꝑat᷑.Cuiꝰ ſuꝑlatinuʒ Plautꝰ ponẽs git. Quid opus eſt vᷣbis vinoſiſſima eſt. Ulinũ ni.ðꝛ a vitꝭ.qꝛ de vite ꝓcedit.vel ðꝛ a yena.qꝛ eiꝰ potꝰcito venas repleat ſangne Naũt ðꝛ vinũ.q̃ſi in vite natũ.etymo.eſt. ⁊ ꝓð.pmã.vñ Oiuið.de reme.Uina parãt aim veneri ſi płlima ſumas. Uiola le.f.gqᷓdã herba odoꝛifera cuiꝰflos ſiłr nücupat᷑.⁊ coꝛ.pe. Unñ in auroꝛa. No/ bilioꝛ violis ve tibi ꝑue Joſeppp. Uiolaceꝰ.a.ũ.ðꝛ a viola.vt aqᷓ violacea.i.a violis facta.vlł qſi coloꝛẽ viole hßs. Uiolens tꝭ.o.g.⁊ violentꝰ a.ũ.in eodẽ ſenſu id ẽ.crudeł.malꝰ.vi plenꝰ. Iñ h̊ violentia tie.i. vis illata. Uipera re.f.g.ddã genꝰ ſerpentũ a vi?⁊ pp rio dictũ eo ꝙ vi pariat. HNa crepat dũ vẽr eiꝰad ꝑtũ ĩgruerit.catuli nõ expectãteſ ma turã nat᷑as ſolutiõeʒ coꝛroſis eiꝰ lateribo vi erũpũt cũ mr̃is ĩteritu. Fert᷑ ãt qñũ maſcu lNoꝛe inſerto vipere ſemẽ expuat. Illa ãt ex voluptate libidis ĩ rabiẽ vᷣſa.caput maſcti oꝛe receptũ pᷣcidit. Ita fit vt parẽs vterq; pereat maſculꝰ dũ coit.feĩia dũ ꝑturit.que fert᷑ ſine vulua eſſe.ſic maſculus ſine vᷣga. Ariſtoteles in li.de mirabilibꝛ auditionibꝰ Dicit. Uipera ĩ coitu caputvipere ſecatꝓpt H⁊᷑ filij ſic moꝛtẽ pꝛis nõ ꝑtraſeũtes.vẽtrẽ mr̃is rũpunt.Ex vipera fiũt paſtilli qͥ tyri „ „ VUir viri.Sꝛ a vireo res.qꝛ viret in multꝭ re/⸗ „* it ſic ðꝛ. rium. ⁊ ꝓdu.re. Uirga ge.f. g. ðꝛ a vireo res.Et dicunt᷑ vᷣge ſũmitates ramoꝝ ⁊ arboꝝ qꝛ virides ſt. v qꝛ vim hñt argnẽdi.q̃ ſi lenis eſt vᷣga eſt.ſi aci vocant᷑ a grecꝭ. Iñ vipereꝰ.a.ũ.⁊ vipe-/ ſpectu feie. vel a vi. qꝛ maioꝛ vis eſt in virꝭ ᷓin feis. Et ðꝛ vir mult modis.ſ ctate ſiẽ ille ðꝛ vir qͥ ꝑueit ad virilẽ etatẽ.vñ.j.Coꝝ xiij. Cũ aũt factꝰſuʒ vir euacuaui ea q erat ꝑuuli. Uir etiã diſcernit ſexũ.vt cũ ðꝛ.Du biũ eſt an iſte ſit vir an feĩa. Uir etiã ponit ꝓ vᷣͤtuoſo. Etvir ðꝛ ꝓ marito.ſʒ cũ adiũcto vt vir meꝰvl tuꝰ. Un. Uir notat etatẽ.ſpõ ſum.ſexũ ꝓbitatẽ.⁊ coꝛ.pe.gti.Uñ. Arma virũq; cano. Itẽ vir ↄponit᷑ h duumuir ri triumuir ri.quadriuir ri.qnquir ri.ſextu/ uir ri.ſeptẽuir ⁊c.ſ.qͥ duos vł tres ł qttuoꝛ ⁊c̃.viros hʒ ſub ſua poteſtate. In duum uirat tus.triumuiratus ⁊c̃.talis dignitas vel officium. Uirago ginis.f. g.mlłr foꝛtꝭ que agit virũ.i. opa virilia.⁊ maſculini vigorꝭ eſt. Antiqͥtꝰ em foꝛtes feĩe ita vocabant᷑. Eua tñ dicta ẽ virago.qꝛ de viro acta.i.facta ⁊ aſſumpta eſt. ſ.: ð8 coſta ade. Uñ Beñ.ij. Hec vocabit Eirago⸗ gede viro aſſumpta ẽ. In hiſtoꝛijſ Nirago acta a viro ⁊ ſumptũ no-/ men eiꝰ ẽ a viri noĩe. Et h̊ denoĩatio ſiłr ẽ in hebꝛeo. Is eĩ vir ðꝛ. Iñ denoꝛat iſſa vyt a vir virago. Hoc nomen ꝓpꝛiuʒ illiꝰ fuit. nüc oĩm eſt cõe. Et eiꝰ ſyncopatũ ẽ virgo. VUirgines dicũt᷑ q;diu ſut in integritate na⸗ tiuitat ſue.fracte aũt dicunt᷑ mulieres. Uiratꝰa.ũ.i.virilis ⁊ foꝛtꝭ.⁊ ðᷣꝛ a vir.vł vira . firmꝰ. ſecurꝰ. Chꝛv.ſup Math. u lier virata nõ facile decipit᷑. Et Ecẽc.xxviij A igua trita młieres viratas deiecit. Alia ljra hʒ foꝛtes ꝓ viratas. * Uirbiꝰ bij. m. g.i.bis vir exñs.ſ.qͥ binas ha/ buit ł hʒ vxoꝛes. Uel etiã qͥ bis fecit facta viro digna. vel qͥ reſuſcitat eſt.vt Laʒarꝰ 2 Hypolitus. VUires viriũ płis ni.f.g. dicunt᷑ qſi virides A vireo res.Et ſũt tm̃ coꝛꝑis.⁊ ꝓdu.xvDi. Viretũ ti.n.g.locꝰviriditate plenꝰ.ſ.virida 1. . * nodoſa ⁊ aculeata ſcoꝛpio recte ðꝛ.qꝛ acu/ to vulnere ĩ coꝛpꝰ infigit᷑. Iñ vᷣgoſus a.ũ. .i. virgis plenen. Uirgiliocẽtonas.vide in homerocentonas Uirgiliꝰ publiꝰ Maro oꝛt fuit pꝛe Uirgi lio matre vᷣo Maia fnit ciuis mãtuanus. q̃ ciuitas eſt venecie. Diuerſis in locis lfſis oꝑam dedit. Hã ⁊ cremone ⁊ mediolani?Z- neapoli ſtuduit. Ado ãt verecũdiſſimꝰ fut vt ex moꝛibↄgnomẽ acciꝑet.uoĩ vita pbatꝰ Sciirb Pctenatoc mut Coun ſoan oſonn puleeſtiriun licthaöe Unitclobrin ecranieln Punmuigl opalonehan Anusgun. Umgiulelsne ilaſccren Pengendinhe emctücdomm Drcoginisa fagorignor ſtaymagen ireoe Virginc'niͤ Pirginolrach Tea ioo uptibi gpen ij Gecaiſmnoo. ntũ ouella nepuell. efn iſeeclbolan Ut iut fgo E Aerentumñmor Pprblediniig Irgltünngin Wimoltekglletde ſatgn Oznig lug angcdt MPognederan giculeledin irdhniri lni pbirokapi ſbiamaanuni Wionnenrn. nn becyine rli ii loc pir feucci onne 8 numnant in lunihſon⸗ ltoette Dinktanif, Nraannigi dmantohiti . Uir norn ti uur nihnanrin daos inglin larnstitle lrfanguepti lni rigonciri Xabant. Cuid chianttin i Bii Denu ſumprne Pbin maaor unpin e Etb denoinnk rde Fidenoinſit omen writz i a ncopoti in ſütininteginnenn dicunt muiee. tranr pit EtEciri as ocncat. Al ais ſdinas da . zi bisſecitfacn abck RN dicuntiſifinds enis enn gitateplen ſunt Nores Etdinn i Aton arniöt jqſi nsehſe ccrpiolelech nſigi. J cotutn = £ — 7 ſega Scripſit Bucolica Geoꝛgica⁊ Eneiden. Pꝛeterea ⁊ octo libꝛos hos. Cirnã. Etnã Culicem.Pꝛiapeaʒ.Catalecton. Epigrã mata. Copam. Diras. Moꝛtuꝰ ẽ ĩ bꝛũdu ſio cuiꝰoſſa trãſlata ſũt neapolim. vbi ⁊ ſe/ pultꝰeſt ĩ via puteolana.c? ſepulcro addi/ tũ eſt H̊ qd fecit epithauiũ Mantua me ge nuit.calabꝛi rapuere.tenet nũc partheno/ pe.cecini paſcua rura duces. Itẽ Ouidiꝰ. Mantua vᷣgilio gaudet. Uerona Cattul lo. Peligne gent gla dicoꝛ ego. Iñ virgili ſenſu.illa ſecreta ꝑs vbi fit ↄceptio. Unde Pꝛudentiꝰ in hymnis. Crimine virginal intactũ ab omni labe.⁊ grauat᷑gi. Uirgo ginis.a vir ðꝛ ab icoꝛruptiõe.q̃ſi vi/ rago.qꝛ ignoꝛat femineã paſſionẽ.⁊ q̃i vir ſit. ⁊ vix agat⁊ repᷣſentet.⁊ ẽ ety. Uł vᷣgo ðꝛ a vireo.qꝛ viret etate ⁊ floꝛe vᷣginitatis. In virgineꝰa.ũ.Et h ⁊ hec vᷣginaliſ.⁊ h̊ le. Iñ virginałr aduerb. Et hec vᷣginalitas tat. Itẽ a vᷣgo ðꝛ hͥ vᷣginitas atᷣ.⁊ ẽ ĩ carne coꝛ/ ruptibili ꝑpetua coꝛruptiõis euitatio. UIñ in Gꝛeciſmo ðꝛ. Uirgo pudicitiam notat. etatẽq; puella.Et tñ ĩpꝛopꝛie p vᷣgine po/ ne puella. Itẽ vᷣgo ðꝛ ſextũ ſignũ in celo di ctũ ſic.qꝛ cũ ſol ad ſ̊ ſignũ venerit tra nihil parit. ſicut vᷣgo.Et intellige nihil parit no ui.generata tñ matureſcere facit. Uirgula le.dimi.i.ꝑua vᷣga. H Uirgulatꝰa.ũ.i.vᷣguł oꝛnat.⁊ ðꝛa virga Uirgultũ ti.n.g.i.młtitudo vᷣgaꝝ.vł locus vbi multe vᷣgule abũdant.vt viridariũ vel ipſa vᷣga. Sʒ virgultũ eſt qð a radice pul/ lulat. Ramꝰ qͥ ab ipſo roboꝛe arborꝭ. Ulir a vo que de ranſis.. irgũcula le.di.i.pua ge0e. Uiridariũ rij.ðꝛ locꝰ vbiſt᷑ virida.ſicut ro/ ſariũ vbi roſe.apiariũvbiapes.armarium vbi arma.auiariũ vbi aues.armentarium vbi armenta. Uiridis dis.ↄ.t.⁊ G̊ de.i.viroꝛe plenꝰvł viꝛ ſucco. Inñ hec viriditas tac. Uiridiũ dij.locꝰ viriditate plenꝰ?ꝰ. Uirilie.aꝝ.q̃dã oꝛnam̃ta viroꝝ q̃ olim poꝛ tabãt in armis vl in collo.⁊ ðꝛ a virilis VUirilis..t.⁊ G̊ le.pe.p.ptinẽs ad virũ ł res viri. Jñ virilr aduer.Et hvirilitas atꝭ.Et virił ponit᷑ ꝑ foꝛtꝭ. Jñ virilia.oꝝ.płis nu. illa mẽbꝛa viroꝝ qb mulieres carent. iroꝛ orꝭ.m.g.i.viriditas. J Uiroſus a.ũ.i viribo plenꝰ.⁊ ðꝛ a vireſ.Itẽ ”ẽ viroſus a.ũ.i.venenoſus.⁊ tũc dꝛa virus. Uirtus tj.f. g. ðꝛ a vir: eo ꝗ viroꝝ ⁊ ꝓboꝝ ſit Uel dꝛa vireo res.Et eſt vtꝰ habuꝰanimi optimꝰ.Etſt᷑ vᷣtutes aĩie. Uñ qͥ dã. VUirtu/ tes aĩe dic vires coꝛꝑis eſſe. Iſ vᷣtuoſus a um.i.plenꝰ ⁊ abũdãs vᷣtutib.Et ſᷣm phᷣm Virceſt vltimũ in re de potetia. Item diẽ phus in.x.ethicoꝝ. Uirtutꝭ eſt delectari et triſtari.qbo oꝑtet.⁊ vt opoꝛtet.Hõ iraſci ei in qͥb opoꝛtet inſipient eſſe videt᷑. Jdẽ in eodẽ. Uirtu pᷣmiũ honoꝛ. Itẽ vᷣtus eſt q̃ᷓ hñtem ꝑficit ⁊ opꝰeiꝰ bonum reddit.Et ðꝛ vᷣtus q̃ſi virũ tues.⁊ eſt etymo. Itẽ vᷣtutes theologice ſũt tres.ſ.fides.ſpes ⁊ charitas Virtutes aũt cardinales ſiue politice ſt q̃t tuoꝛ.ſ.pꝛudẽtia.foꝛtitudo.iuſticia.tꝑantia Uirnulent a.ũ.i.veneno plenꝰ.⁊ ðꝛa virus. virulentia tie.i.veneni infectio. Uirus.n.g.indecli.i.venenũ.Eteſt aptotũ Et inuenit᷑ tm̃ in ntõ actõ ⁊ vtõ.Et Pale . virus hũoꝛ fluẽs a natᷣa viri.ſ.ſemẽ.Uł ʒ qᷓ̃ſdã virꝰðꝛ avi.eoq coꝛ penetret.⁊ ꝓ.pmã Uis.t g. hꝰ vis.dtõ vi.actõ vim. vtòõ o vis. abltõ a vi. Etpłractõ has vis.⁊ nõ ampliꝰ Etꝓpꝛielvis animi ⁊ coꝛꝑis. Uires tm̃ coꝛ poꝛis. Uirtutes tm̃ aĩ.vñ. Coꝛpꝰhʒ vires animis eſt inſita ᷣtuſ. Uis in vtroq; viget vis rõne caret.Et ponit᷑ vis ꝓvirtute al ꝓ foꝛtitudine ⁊ violẽtia vł coactiõe.Et ſᷣm vis ſic deſcribit᷑. Uis eſt maioꝛis rei impe/ tus qͥ repelli nõ pᷣt.ł cui reſiſti nõ pᷣt.ſupple comode.ff.quod vi me.ve cã.l.j.⁊.ij. Et eſt multipler. Uis copulſiua eſt ꝑ quã cõpellit qͥs ad faci endũillud qð non faceret ſi eẽt liberi arbi/ trij.nec cõpelleret᷑q̃ imponit neceſſitatem ↄꝛiã volũtati ſpontanee. Et ex hac vi oꝛit actio.qð me.cã.ff.e.ti.l.j.in fine. — Uis expulſiua.qũ qͥs eijcit᷑ ð poſſe eſſiöe ſua Et fᷣm iſtã inducit᷑ intdictũ vñ vi.⁊ eſttm̃ reꝝ iĩmobiliũ.łde his q̃ imobilibo coherẽt. Uis ablatiua eſt reꝝ mobiliũ.⁊ hec inducit actionẽ vi bonoꝝ rap.ĩ reba mobilibo. Eſt em̃ circa mobilia tm̃. vt.ff. de vi ⁊ vi. ar.l.j. ſi fundꝰ.⁊.S.ij.⁊ inſti.vi bo.rap.S.ſʒ neduzʒ talia.Per illã ei alicui bona ſua vł res ſue violenter rapiunt᷑. Uis turbatiua eſt qñ qͥs turbat in poſſeſſio ne ſua q̃ inducit interdictũ vti poſſidetꝭ in rebo ſoli.ſʒ in reb mobilibo inducit interdi ctum vtrobiq;.cũ duo ſe poſſidere ↄtẽdũt eandem rem. Dis indetatiua. ?ᷓ introducit iurdictũ að — PB „* viautclã. Et inqtatina q; nõ ſinit aliũ vti re ſua qͥete.vt arare vł aliqͥd facere.vel qñ alter vult alio inuito aliqͥd edificare in ſunuo ſolo.vłl foꝛte iam edificauit. ¶V Iis negatiua eſt qñ res alicꝰ inq etat. Uis publica eſt qᷓ fit cũ armis.ſʒ vis puata q̃ ſit ſine armis.inſti.de publi.iudi.circa fi. in. S. Itẽ lex iulia.de vi.pᷣua. Uñ vis pua/ ta reu deponit ab oꝛdine rexꝝ.i.mutabit in tertia ꝑte bonoꝝ.ſʒ depoꝛtat᷑ cũ vis arma/ ta ꝓbat᷑.vt ĩ glo.j.c.ij.de oꝛ. cog. Uis ſiue met cades in ↄſtante virũ eſt metꝰ pene ł cruciatꝰ ſiue amiſſionis oim bono/ rũ.⁊ iſta excuſat.niſi poſteaoſenſerit.vt ĩ.c. de illis.ij. de ſpon. Alia eſt vis ł metꝰ nõ ex cuſans q̃ᷓ nõ cadit in ↄſtantẽ virũ.vt ĩ.c.ve nies.⁊.c.ↄſultationi.e.i. in freqᷓnti vſu. Uiſcera nõ tm̃ inteſtina vo camꝰ.ſʒ q̃cũq; ſũt ſub coꝛio ⁊ latẽtia. Uliſcꝰ eſt int᷑ cutem ⁊ carnẽ. Itẽ viſcera dicũt᷑ vi/ talia.i.circũfuſa coꝛdis loca.q̃ſi viſcoꝛa.qꝛ ibi vita.i.aia ↄtineat᷑. Item viſcera capita neruoꝝ ex ſanguĩe ⁊ neruis copulata. Itẽ lacerti ⁊ mures.qꝛ ſic in ſingulis membrꝭ coꝛdis loco ſunt.vt coꝛ in medio totiꝰ coꝛ poꝛis ꝑte.Et appellant᷑ a noĩe ſil iuʒ aĩaliũ ſub terra deliteſcentiũ. Idẽ ⁊ thoꝛi.qꝛ illic viſcera toꝛta videant᷑. Itẽ inuenit᷑ hyiſcus ci.m.g. ⁊ B̊ viſcum ci.⁊ eſt pmitiuũ. Et eſft viſcus vel viſcuʒ glutẽ quo aues capiunt. Et etiã illud vñ fit.qð colligit᷑ in arboꝛibdd 7 qð ẽ int᷑ cutẽ ⁊ curneʒ. In viſcoſus a.ũ.i. tenax.viſco plenꝰ. 4 iſibil.lis.9.t. ⁊ Ble. res apta videri. In vi ſibilit᷑ aduer. Et h viſibilitas tatꝭ. Uiſpilio ł veſpilio onis.i.raptoꝛ.latro.pdo ⁊ dicunt᷑ a violẽtia ⁊ pilo.qꝛ pilũ gerit.i.te/ lum.⁊ ſic alijs violentiã ingerit. Itẽ viſpi lio ðᷣ q̃ſi vi ſpoliãs.⁊ tunc ðꝛ a vi ⁊ ſpolio. Uiſus ſus.ſui.actꝰ łpaſſio vidẽdi.Et eſt vi ſus ſpiritualioꝛ qᷓ; auditꝰ. Et põit᷑aliqũ vi ſus ꝓ q̊libet ſenſu.velut cũ dicimus. Uide quõ ſonet.oleat.ſapiat.caleat.⁊ ðꝛ a video Et h̊ viſuʒ ſi.i.res viſa.vł phantaſma ſom niũ oſtentũ. Et viſus.a.um.adiectiunu. Oita te.f.g.ðꝛ a viuo uis.vel ðꝛ vita ꝓpt᷑ vi / goꝛc. vł qꝛ vim teneat naſcendi ⁊ creſcendi Uñn ⁊ arboꝛes oiaʒ vegetatiua vita dicũt hze.qꝛ gignunt᷑ ⁊ creſcũt. Iñ h̊ ⁊ vitał.et ſtantiue ꝓꝓpꝛio noĩe viri. Oitalia liũ.płis nũeri tm.i.inteſtina.qꝛ ibi allon. . Euuunpedimento. Uiſcus cerꝭ.n.g.ðꝛ a viſco q.ſʒ ntũs non eſt c.ſᷣm Hug Uitta te.f. gi.ifula qͥ caput ſacer/ ꝑua viia doꝶ ligat᷑. Itẽ vitta eſt q crinibo innectit᷑.qᷓ fluetes religant capilli. Itẽvitta eſt qᷓ coꝛo ſtar vit ligare In vittula le. di.i. pua vitta ⁊ vittat a.ũ.i.vitta vł vittᷣ.oꝛnat ł ligatꝰ . . ctos alba capillos. Uitella le.qdã herba.⁊ ðꝛ a vitꝭ.qꝛ ſicut vii qcqͥd ꝓximũ habuerit appꝛehẽdat ⁊ coꝛin / bos hʒ q̊ͥs anulos vont. „* Diteliꝰ li. m. g. dꝛ moꝛiell⸗ fine meditullinz Uñn Ouiõ.meta. Vitta coercuerat negle oui. Inuenit᷑ in płi hec vitella. lo. Uitiligo ginis.ł vituligo.f.g.eſt vimẽ cuam ̊ vitis ligat᷑⁊ ponit᷑ ſimpłro ligatura ve * itis tj.f.g. ð: a vincio cꝭ. qꝛ vites vinciũt᷑ ⁊ religant᷑ int᷑ſe.vł qꝛ vim cito radicãdiba beant interiꝰ. Et no.qꝙ in gtõ plłi.ſ.vitium debet fuarit. in ſuo ſono. cauſa dꝛe hꝰnoĩs vicii . viciu cij Uitis vſum pm Hoe inſtituit.· on. 76. —ee a yincio qa riei hoicm. ꝛ ſicz ſeribiN tas.ſine a vetãdo.⁊ ſic a vitiũ ðꝛ vitio as.⁊ ſic dz ſeribi ꝑ t.⁊ foꝛte meliꝰ. Itẽvitia dicũ tur ĩ gramatica q̃ in eloqo cauere debemꝰ. vt vitia ꝗnexa barbariſmo ⁊ ſoleciſmo ⁊c̃. ⁊ coꝛ.vitiũ bmã.Uñn Oꝛatiꝰ.O mnibo ẽ vt tiũ cantoꝛibo int amicos⁊c̃. In vitioluʒz li. Dimr.i. gPuu vitiuum. Uitricꝰci.m.g.i.patrinꝰ vl patriaſter.ſ.qui vxoꝛẽ ex alio viro filiũ vel filiã habentẽ du xit.⁊ coꝛ.pe. Uñ Ouidiꝰ de reme. Tlitric ⁊ gladijs ⁊ acuta dimicet haſta. Iñ vitrici us.a. um. adiectue.. Uitrũ tri.n.g.dictũ eo ꝙ in ſui ꝑſpicuitate trãaãſiuceat. In alijs em̃ metall qcqͥd intrin ſecus ↄtinet᷑ abſcondit᷑. In vitro vᷣo qͥ libet liqr l ſpes q̃lis ↄtinet᷑ interiꝰtalis exterius declaraf atq; vt ita dixeriʒ oĩs liq̃r ĩ vitrreo vaſculo clauſus ptʒ. In vitreꝰ a. um. Uitulamẽ nis.n.g.ðꝛ plãta illa infructuoſa que naſcit᷑ ad radicẽ viti. ył vbicũq; dum taxat ñ ſit natural.⁊ dꝛ a vit. Uel vt dicũt q̃libet talis plãta ſic ðꝛ a vitulo.qꝛ naſcat᷑ in tra a vitulis arata. Uñ Sap̃.uij. Spu 4 Uitulꝰ li.⁊ vitula le.dicũt᷑ a vireo res.q̃ſia viriditate.i.ab incoꝛruptõne.ſicut ⁊ virgo qꝛ gignunt᷑ ⁊ creſcũt. Iñ h̊ ⁊ ̊ vital. et rnia vitulamina nõ dabunt radices altas. · H le.Et inde vitalit᷑ aduer.⁊ h̊ vitalis ſub⸗ ð ”òM Uinnznu äciekautn S tuleeniori⸗ illilen Ctminſrmmn nnecn Uvarüüring ſu drlom Pelbuuntbi dgdeſune Uiuorc,0) gotet.Etydi iausetcoloꝛ Iidlsd üiſd Docnndſ gniaer oadcorgis cens gen ruln öfem uo roootł geolent Uias N Jincw Iir oen Nipoginis/gn SFfereges. Heiſo⸗ e ulh ignis hünc ſer ignoſnsrſeng Dosgnärone Vlorſcs A elorelen nenithrlgſor (ſii.Ozyſſ Mber ani nli⸗ unefgem⸗ nng nalios bꝛa itbuchlgſin . bl d, Jß Miu n i hehyl NN putſace nhmm 1 Ieinck — = = Vun omee S=S ſlofinemtütt vitellalor. impkropligum c gerite zVmatoncce gin go gliſſin ſono caudd dicke 4. 4 alec walct vimn. ?ꝛſcd; di nnüdianfen mnäde mnote Trinici vuerdchen: not ſoleal roct. Ommheyt 1 Jiviioluzl. Kpmmiacerlci Afüüihadented Pderene Vinn abaſta. Jüwin ginſui cint nnctallcagtnn e nnnofol Kinten inlscum õ ivie lita laifnmnd vit.l rigdn 5rari. Uindn, 7 in agro.de ſta.mona. Nionuure Vitula ẽ̊ ꝑua eſt ⁊ nondũ enixa. Nã enixa iuuẽca eſt autvacca.Uł ðꝛ vitulꝰa vita.qꝛ ſit dignꝰ vita. In vitulinꝰ.a.ũ.Et nota vi/ tula etiã ðᷣꝛ q̃dã dea.ſ.leticie vł victoꝛie.vł feſtũ illiꝰ dee.vel exultatio victoꝛie.Iñ vi⸗ tuloꝛ larꝭ.i.letari voce. Itẽ vitula le.ðꝛ d dam inſtr̃m muſicũ. Jñ vituloꝛ arꝭ.i.cum vitula cantarre. * — ſunt.lł ðꝛ loc vbi piſces paſcũt᷑ ⁊ ipinguãt᷑ vel ſᷣuant᷑ vt ibi viuãt ſᷣm Jo.an. in cle.ne * Uiuax cꝭ.o..i.viuidus.foꝛtꝭ. Iñ h̊ viuaci/ tas tatꝭ. Et vt dicũt. Uiuax ingeniũ.ſʒ vi/ uidus eſt coloꝛ orr. Uiuidus a.i.i.foꝛtis.agilis.⁊ ðꝛ a viuꝰ. ante Ulcꝰcerꝭ.n.g.i.gapoſtema.⁊ ðꝛ ab oleo es.q̃i olc.qꝛ fetet. Culnꝰ ad aĩaʒ refert᷑. Ulcus vo ad coꝛꝑis ĩiuriã. Itẽ vulnꝰ ẽ coꝛꝑis re cens plaga. Ulcœ inueteratũ vulnꝰ. Item vulnꝰqð ferro ł fuſte ł lapide fit q̃ſi vi. Ui cus vᷣo qð ꝑ ſe naſcit᷑in cute.ſ.putredo ipᷣa qꝛ oleat. Uñn qͥdã. Illatũ vulnꝰ innatũ ðꝛ vlcꝰ. Iñ vlceroſus a.ũ.i.vlceribo plenꝰ Ulcea cee.locꝰ paſcue. Uligo ginis.f.g.natural hũoꝛ t᷑re ab ea nũ/ qᷓ; recedẽs.ſʒ ei ſꝑ inherens.q̃ſi inſeꝑabile accidẽs. Invliginoſus a.ũ.i.vligine plenꝰ ⁊ piĩguis.hũidꝰ fecũdus. Uñ ager ꝓpꝛieðꝛ vliginoſus.qꝛ ſemꝑ viget. Humidꝰ vᷣo ðꝛ qꝛ aliqñ ſiccat᷑. UVUlyvſſes ꝓpꝛiũ nomen cuiuſdã viri. Et facit vtũus vlyſſes vł vlyſſe.vñ O uið.epi. Hãc tua penolope lẽto tibi mittit vlyſſe. Itẽ in uenit᷑ h vlyſſeꝰ ꝓ vlyſſes.⁊ vlyſſeꝰ a.ũ.poſ/ ſeſſiuũ. Sʒ vlyſſeꝰ poſſeſſiuũ tetraſyllabũ eſt. Ulvſſeꝰ ꝓpꝛiũ nomẽ triſyllabum. Ullꝰ a.ũ.i.aliqͥs.⁊ ẽ pe.gtĩ cõis.tñ in ꝓſa ſꝑ Debet acui vll. HWü Ulna ne.ſf.g.ſᷣm q̃ſdã eſt extẽſio vtriuſq; ma nus.ſ̃m alios bꝛachiũ ł cubit.qð verius ðꝛ. Uñ LQuc̃.ij. Accepit eũ in vlnas ſuas.i. int᷑ bꝛachia ſua.Gꝛece vᷣo vlneos łᷣ vlenos cubit ðꝛ. Iñ h̊ ylna ne. ⁊ B̊ vlnula le.di.i. ꝑua vlna.⁊ h ⁊ ̊ vlnal.⁊ h le.⁊ vlnariꝰ a.ũ ad vlnam ꝑtinẽs. * „ * Vltoꝛ orꝭ.m. g.i.punitoꝛ.vindicatoꝛ.Et vt di. Pap̃ᷣ. Ultoꝛ facit ne impune ſit facta in iuria.Defenſoꝛ vᷣo curat ne fiat niuria. Itẽ xyindicatoꝛ differt ab vltoꝛe.qð põt patere in vindico cas.vide ibi. M Uiuariũ rij.n.g.ðꝛ indago vbi fere incluſi Altrir ci punitrir vindicatrir Eteſtgef in ntõ actõ ⁊ vtõ ſingulari.In alijs vo ca/ Ultroneꝰ a.ũ.i.ſpontane vel vlterioo. Iltus a.ũ.ðꝛ ab vlciſcoꝛ ceri. Uñ ꝓpha.Et in noĩe dñi qꝛ vltꝰ ſum ĩ eos. Et ſepe acci⸗ pit᷑ in paſſiua ſignificatiõe.vt vltꝰ.i.vĩdica tus. defenſus.Et ↄpõit᷑ inult a.ũ.i.ñ vlt. Uua ue..g.herba eſt paluſtri. Inde vluo ſus a. um. 8ð Ulula le.f.g.qᷓdaʒ auis nocturna. q̃ flere vi det᷑. Uñ dicũt eã ſic dici ab oleagi.i.a ficto fletu. Uñ Eſa.xiij.Et rũdebũt ibi vlule in edib ei.vbi dicit glo. Ulule aues ſũt ma⸗/ gnitudinis coꝛuine q̃ figentes roſtrũ in lu tum hoꝛrende ſtrieent. t us. ui.i. flet?. meroꝛ. lamentum. Umbilicꝰ ci.pe/p.eſt medius locꝰcoꝛꝑis ſic dict.eo ꝙ ſit vmbo ilioꝝ.vñ vmbo appella tur locꝰ in medio clypeia q̊ depẽdet.ex vm bilico em̃ infans ĩ vtero pẽdet.⁊ ex eo etiaʒ nutrit᷑. Et no.qꝙ luxuria virꝭ eſt in lumbis et femĩs in vmbilico. UVñ di. Gꝛego. ꝙ virꝭ luxuria in lũbis ſit femis in vmbilico. Te ſtat᷑ dñs qͥ de diabolo ad ſanctũ Job loqͥt dicens. Uirteius in lumbis eiꝰ.⁊ foꝛtitu/ do eiꝰ in vmbilico ventris eiꝰ. Itẽ ſcias q; infans in ventre matrꝭ mingit ꝑ vmbilicũ vide..in ſummmen. Umbꝛa bꝛe. f. ge. ðꝛ aer carẽs ſole.ſic dicta. qꝛ fit cũ ſolis radijs aliqͥd obijcit᷑. Jñ vm/ bꝛaticꝰ a.ũ.pe.coꝛ.⁊ q̊ vmbꝛaculũ li.⁊ vm/ bꝛoſus a. ũ. Jñ vmbꝛoſitas tad. Umbꝛatil..t. ⁊ B le. ᷑ꝛ ab vmbꝛa ᷣm Hug. Dz mag videt᷑ deriuari a bo vmbꝛo as. ⁊ coꝛ.pe.ſicut ſoꝛbilis. Unbꝛella le.di. i. pua vmbꝛa. WW ante D Unanimis.cõ.t.⁊ q̊ me.⁊ vnanimꝰ a. um.i. vni animi. Iñn vnanimitaduer. Et ̊ vna nimitas tat.i.animi vnitas.ꝰcoꝛdia. Uncia ẽ duodecima ꝑs aſſis.vt Nati excõ cubinis in domo ſuccedũt in duabyyncijs id eſt in duabꝰ ꝑtibo. xij. ꝑtium aſſis ſi alij le⸗ gitimi nõ ſuꝑſunt. Vncinułꝰli.dimi.i.ꝑuꝰ vncinꝰ Uncinꝰni.pe.p.vide in vncus. Vnciola le.di.i.pua vncia. Vnctꝰ a.ũ.i.pfuſus.vel linitꝰpinguibo.⁊ ðꝛ ab vngo gis. Inð hec vnctura re.i. vnctio . ELAEEE Uncꝰ a.ũ.i.curuꝰ.⁊ ðꝛ ab vneo cas.Et hic vncꝰci.ðꝛ inſtr̃m curuũ ad aliqͥd capiẽduʒ Et h̊ vncinꝰ ni.idẽ. Itẽ Amos.viij.Etec ce vncinũ pomoꝝ.Et dicũt qͥdã ꝙ vncinꝰ ðꝛ ab vncꝰ. Alij dicunt ꝙ deriuat᷑ ab vnco cas.nec ẽ di.de vnc? niſi q̊ ad vocẽ.ſʒ ẽ ideʒ dð vncꝰ. Uñ. Unco dat vncinos ⁊ eos nõ ꝑcutit vncꝰ.X ãt ðꝛ vncinꝰ.q̃ſi vngue ce/⸗ dẽs.ety.eſt.Et ↄpõit᷑ aduncꝰ a.ũ.i.recuruꝰ In adunculꝰa.ũ.obuncꝰa.ũ.ſubuncꝰ a.ũ. id eſt aliqntulũ curuꝰ vel paru. Unda de.f.g.ſuꝑioꝛ ꝑs aq̃ ſ.ſuꝑioꝛ liquoꝛ qͥ ſp ĩ motu ẽ.⁊ ðꝛ ab eo is. Sʒ qq̃ eſt ſtatiua ⁊ ſine motu eqlis. Uñ aqͥ ðꝛ q̃ſi eq̃. Sʒ vn da ꝑ ſe nõ ẽ aq̊.ſʒ aq̃ in ädã motu ⁊ agitati/ once.q̃ſi ab eũdo ⁊ redeũdo vnda vocata ẽ. q̃ſi eũda.qꝛ ſꝑ ẽ in motu In vndoſus a.ũ.i. lenꝰ⁊ freqᷓns vndis. Jñ H̊ vndoſitas tat Undecẽnis nis. 9.t. 2 B ne.i. vndecim ãnoꝝ Iñ h̊ vndecẽniũ nij.ſpaciũ vndecim ãnoꝝ Undecim plis nu.⁊ indecli.nomẽ numera/ le er vnũ ⁊ decem ↄponit᷑. Undenꝰ a.ũ.ðꝛ ab vndecim.Et vndenariꝰ a.um.⁊ vndenariꝰ rij ꝓ illo numero.⁊ vn/ decimꝰ a. um. ⁊ ꝓdu.de. vndenꝰ. Undula le.di.i.pua vnda. Unguẽtũ ti.n.g.ſᷣm Papᷣ.ðꝛ om̃e qð excõi oleo ↄfectũ.ſpẽꝝ cõmixtione auget᷑ odorꝭ locũditatẽ ſumẽs ⁊ lõge redolẽs. Itẽ h vn guen inis.idẽ qð vnguẽtũ. Jñ vnguẽtariꝰ a. um.i.qad vnguẽtũ ꝑtinẽs. Et dicũt qͥdaʒ qꝙ vnguẽtũꝛ vnguen deriuẽt ab vng ſcðᷣa pſona ab vngo.⁊ ſic nõ hñtu.pꝰ g.Alij di/ cũt ⁊ meliꝰꝙ vnguẽtũ ⁊ vnguẽ deriuent᷑a pma ꝑſona.ſ.vnguo.vñ hñt u.poſtg. guis guis.m.g.a greco trohit oꝛiginem Onyrxei grece.vnguis ðᷣꝛ latie. Iñ h vngu la le.Et ẽ vnguis hoĩm ⁊ auiũ.vngula o alioꝝ aĩalin. Uł vnguis ðꝛ ab vnguo guis qꝛ eo ſolemꝰ vngere. Itẽ vngula ðꝛ genus toꝛmẽti.qꝛ effodiat. Idẽ ⁊ fidicula a fides. qꝛ⁊ hac rei toꝛqnt᷑ ĩ eculeo vt fides inueniat᷑ Itẽ ab vngula ðꝛ vngulatc a.ũ.qͥ magnas pʒz vngulas. BUVB Ungulꝰli.m.g.i.anulꝰ gẽmatus.⁊ ðꝛ ab vn gula.qꝛ ſic̃ vngula carni.ita gẽma anulo nicoloꝛ orꝭ.o.g.i.vniꝰcoloꝛis. accingit᷑ Unicoꝛdia die.f.g.i. coꝛddaiiu.õnↄee VUnicoꝛnis nis.ↄ.t.⁊ Gᷓ ne.i.hñs vnũ coꝛnu 7 8ꝛ ab vnꝰ⁊ coꝛnu.Et ſubſtãtiue hvnicoꝛ nis nis.aĩal hñſ vnũ coꝛnu ĩ frõte.q̊d ⁊ mo noceros ⁊ rhinoceros ðꝛ. Unð ꝓpha.Eta coꝛnibo vnicoꝛniũ humilitatẽ meam. Unicoꝛs dis.o.g.i.vniꝰ coꝛdis.ſ.ↄcoꝛſ. Jũ vnicoꝛdit᷑ aduer. Et no.qꝙ antiqͥtᷣ dicebat H̊ ⁊ hec vnicoꝛdis.⁊ dTdlle. Unicuba be.pe.coꝛ.i.vniꝰ viri vxoꝛ.q̃ſi cuʒ vno cubans. ́YLMVMUd Unifoꝛmis.cõ.t.⁊ h̊ meę.i.vnius foꝛme. Jñ vnifoꝛmit᷑ aduer.Et h vnifoꝛmitas at.. Unigamꝰ a.ũ.qͥ vni tm nupſit ſ.qͥ vel q̃ ha/ buit vlł hʒ vnã vxoꝛẽ.vel vnũ marituʒ. Jñ h̊ vnigamia mie.i.vne nuptie.vel ꝓpꝛietas ua aliqͥs ðꝛ vnigamꝰ.⁊ coꝛ.ga. nimame.vide.S.in amaʒones. Unimodꝰ a.ũ.i.vniꝰ mohddl. Unio onis.m. g.lapis ẽ pcioſuſ.⁊ ðꝛ ab vnꝰ qꝛ⁊ tm vnꝰ⁊ nũq; duo l tres ſimul reꝑiun᷑. Itẽ vnio ĩuenit᷑ etiã ꝓ ſtella.⁊ ꝓ pũcto.Et vnio onis.ðꝛ ꝓↄiũctiõe vł ↄgregatione ⁊ tũc ðꝛ ab vmo nis In papᷣ.ðꝛ. Uniones q̃dam margarite ſunt. Uniuſmoꝛis.nomẽopoſitũ.o.g.⁊ indeclii. ↄcoꝛs.vt Iſti hoĩes ſũt vniuſmoꝛis ↄcoꝛn des ⁊ vnanimes. Uñ in pᷣs. Qui habitare facit vniuſmoꝛis in domo. nitiuꝰ a.ũ.i. iunctiuꝰ.ꝰgregatiuꝰ. Uniuerſalł.lis.⁊ G le.ðᷣꝛ ab vniuerſus a.ũ.⁊ differt vniuerſale a pꝛedicabili m loicos qꝛ vniuerſale diffinit᷑ ꝑ eſſe.pᷣdicabile ꝑ di ci. Pꝛedicabile em eſt q aptũ natũ eii de plibo dici. Uniuerſale aũt ẽ q aptũ natuzʒz eſt eſſe in płib. Pꝛedicabile et᷑ ſiue vniuer ſale diuidit᷑ ꝑ genꝰ.dꝛam.ſpẽm ꝓpꝛiũ ⁊ acci dens.de qͥbo Poꝛphiriꝰ ⁊c̃. Uniuerſitas ſᷣm Aʒo.eſt pluriũ choꝛoꝝ int ſe diſtãtiũ vno noĩe ſpẽałr eis ðᷣputata col lectio. Eſt et᷑ ſtudiũ vniuerſale pᷣuilegiatũ Uniuira re.pe.coꝛ.vniꝰviri vxoꝛ.vł mulier vnũ virũ hñs. Uniuocꝰ a.ũ.ðꝛ ab vnꝰ⁊ vox.Et ðꝛ vniuo cũ.qð vna voce tm̃ vnuʒ ſigt.⁊ coꝛ.vo.ſᷣim Hug.ᷣm vo loicos. Uniuoca ſunt quoꝛũ nomẽ eſt cõc.⁊ ſm illud nomẽ rõ ſubeẽ ea/ dem. vt nomẽ aĩialis ẽ cõe homini⁊ boui.⁊ ſilr diffinitio eiꝰ fᷣm illud nomẽ.Dicimus em̃.hõ eſt aĩial.bos eſt aial ?ꝛ c. H Uns vncꝭ.m.g.i.vncia.⁊ ðꝛ a vincio cis.qꝛ vniuerſitatẽ mioꝝ põdera ſua vnitate vin cit.i. plectit᷑. Cõſtat vᷣo ex dꝛachmis octo .i.ſcrupuł vigintiqᷣttuoꝛ.qð ⁊ ꝓinde legiti mũ põdꝰ hẽt᷑.qꝛ numerꝰ ſcrupuloꝝ eiꝰ ho ras diei noctiſq; metit᷑.vel qꝛ libꝛam efficit duodecies ↄputata.Et ide ðꝛ h vncia cie. Itẽvncia ł vns ↄponit᷑ h qͥncuns.ſexcuns midia man, dgi d , ni⸗ erno . h Iiſtend ſſcicuitiniin ſörymmcon foſieilunt yb Mpal udehſ nel ſörmicnenior nigitcredetüi Etimbpoſie ei vnanime⸗ ima n An NnsiNnd d Decinari tmnipkidectin . Ieno i nogerno imimen gljaleali, al deolis noitpq iinoinſ llusallen al⸗ ibſeocific foninoße Etſits Grocltligrcke inbfſa Docär⸗ TUäyitofumei vocllen. pamninzii nionedeſignie Loyvrgli Dig hhlueoene⸗ ſate n Gefumteh ſnepretffic niklirſc⸗ 8 Alheewelpen⸗ lfgcfnact ohitpeſt lſirgent liocemg G 6 mlingenens cordis on nocennid r Godec l vnmie eikmingfan ynifomint mmnupcrſqti umnenn venuptiedape rche⸗ umqzones. modi. 86Scioſule olmesſimulte Pſtella. 1pind icnöeyl grnr npaß d. Unn nt. oſti01ihinl ſütrniuſnorsy Min ös Ouibenin ndono. ni GGti. drabmuncnfssi! Wicnbilimn loins peſe iciubiepd gooni um ctde irebpri nen; bllect iue minc- hen grütael 99% gunüchrdri rsdpunntt n iucrſaleprilegaen. PrinN Kmi Prvot. Ethenin nmſir 1ni Urinocz unngirn ludnomerſic/ gecörholifninli rilus oni Dand Uocał lis. ⁊ le. öꝛ decuns. Itẽ vncia ↄponit᷑ ſemiuncia.i.di midia vncia. Una.ũ.ðꝛ q̃ſi enꝰ.ab ena grece qð latĩe ðꝛ vnꝰ. Iñ vnicꝰa.ũ.i.ſolus ſingularꝭ. Unus ex młc ðꝛ. Dz ynic' ſol ẽ. Itẽ yn⸗ nũ erat vymnicꝰvo itra nũeꝝ finit᷑ Itẽ vnꝰad numeꝝ ꝑtinet. ſolꝰ vo de mliᷣ ĩtelligit. In h vnitas tatꝭ. Itẽ iſte abltũs vna põit᷑ aduerbialłr.⁊ tũc acuit᷑ in fine.vt vna.i.parit᷑ vł inſił.Et ſiẽt vna comitatũ.vt vna ꝓficiſcũt᷑. Parit vo ſigt eq̃litatẽ.vt viã ꝑit᷑ cũ illo ducit.Itẽ ⁊ab vnꝰↄpõit᷑ vnifoꝛmis.vnicoloꝛ.⁊ młta alia. de qᷣb vide lo ſuis. Et no.ꝙ vnꝰ qnʒ 7 ſigt vnitatẽ aioꝝ.vñ Acx.iiij. Multitudi/ nis ãt credẽtiũ erat coꝛ vnũ⁊ aĩa vna ĩ dño Etſᷣm h̊ poſſet dici ĩ płi Iſte mulieres ſũt vne.i.vnanimes.et coꝛda vꝛa ſt vna.i.vna nima.vñ Lucanꝰ. Fecefr̃t nephas in ꝑtib⸗ ilr põt in phi vms.i.vniꝰ aĩ ⁊ volũtatis. declinari.vnꝰqñ põit᷑ cũ q buſdã noibque tm̃ ĩ płi declinaãt᷑vt vna arma.vne nuptie. ⁊c. Itẽ no.ꝙ vnꝰ fac gtĩ vnb.⁊ dtm̃ vni. fm modernos.tñ apð antiq̊s mobiłr decli nat᷑.vni vne vni.ↄtõ vno vne vno. Sicut alij alie alij. alioalie alio. Et ita intelligas de alijs noĩb q̃ declinãt ſm modernos.ʒ modũ ꝓnoim ſecũdi modi.vt vnꝰ.totꝰ.ſolꝰ nullus.alter.aliꝰ.vter.alteruter.neut᷑.vter q;. ⁊c. ox.Et h̊vocabł.lis.lit a vo tera q̃ ꝑ ſe vocẽ facit.⁊ ſine qb lr̃alis vox ꝓp ferri nõ pᷣt. Et ſũt qnq;.ſ.a.e.i.o.v.Et nota ꝙ vocal.lis.⁊ et᷑ vox vocꝭ.pð.o.añ c.vt ptʒ in ̊ vᷣſu.Ab cũ vocali.reliqͥs vult a ſociari Vñ vitioſum ẽ illud.Perimit ſynallepha vocalem. Uocatiuꝰ a.ũ.i.aptus ad vocãdum vel vo/⸗ cationẽ deſignãs.⁊ ðꝛ a voco as. Itẽ vtũs dicteſt qͥdã caſus.qꝛ ꝑ eũ aliquẽ vocamꝰ. vt o virgili.D⁊ẽ et᷑ ſalutatoꝛiꝰqꝛ ꝑ eũ ſaluta mꝰ.vt ſalue o enea.qͥ tñ ſꝑ ſcdᷣe ꝑſone adiũ/ git᷑. Nam reliqͥ caſus noĩm tertie ſunt per/ ſone. ꝓpꝛie tũ ꝑ figuram adiũgunt᷑ aliqñ cũ hma vl ſecũda ꝑſonis.vt ego iohes ſcribo Zu petre vel petrꝰſcribis. Vola le.f.g.eſt media ꝑs manꝰł pedis. Itẽ vola in auibo eſt media ꝑs alaꝝ.quaꝝ mo/ tu pẽne agitant. Uolemꝰmi.q̃ddam genus piri.que facit pi ra adeo magna ꝙ vix in vola pñt ĩcludi.vt bene impleant illã. Jñ h̊ volemũ volemi. Volpiſcus ci.dꝛ vir nobiłrnatn. Uolucer.m.g.h̊ volucrꝭ.⁊ Hvolucre.i.velox fructus eus. 7 ðꝛ a volo as. Ulñ Hiere.xij. Cõſumptuʒ eſtaĩial ⁊ volucre.Et h̊ volucrꝭ.hꝰ volucrꝭ⸗ i.quis. Inuenit᷑ t qñq; h̊ volucer ł volu cris ꝓ aue ĩ maſ.ge.⁊ coꝛ.naturalbr pe.Uñn. Pꝛudentiꝰ.Cõſidũt volucres victũ ⁊ inð foꝛe viles.Et antiqͥ dicebant h̊ ⁊ hec volu cer vel volucris.⁊ qᷓ̊B cre. olumẽ inis.n.g.ireuolutio.⁊ ðꝛ a voluo. uis. Uñ liber ðꝛ volumẽ ꝓpt multas reuo lutiones chartaꝝ.⁊ ꝓpð.lu. — Oolũtas tat.f.g.ẽ deſideriũ.nondũ adepte rei.Etẽ volũtas tm̃ ĩ bonis reb. Hã ĩ ma lis ⁊ flagicioſis fact. ꝓpꝛie cupiditas ðꝛ nõ volũtas. Iñ volũtariꝰ a.ũ.⁊ volũtatinus. a. um. Et vt ðꝛ in.iij.de aĩla. In rõne eſt vo lütas.et ſcribit᷑ ꝑ n.⁊ nõ ꝑp. Uoluptas atz. g. p pꝛeſt rei adepte delecta tio boneł male.⁊ ꝓpꝛie carnalis delectatio Imñn voluptuoſus a.um.⁊ voluptuariꝰ a.ũ. id eſt delectabił.⁊ voluptuarie aduer.i.ſᷣm voluptatẽ.et inuenit᷑ voluptas ꝓ delecta/ tione bona vel mala. Uolutabꝝ bꝛi.n. g pe. natalit coꝛ. i. volupta tio apꝛoꝝ.vł locus cenoſus vbi poꝛci vol uunt᷑ ⁊ viðꝛ ↄponi a.voluo ⁊ aper.q̃ſi volu ptabꝝ.qꝛ ibi apꝛi ł poꝛci voluũt᷑.et ꝑ trãſſa tionẽ ðꝛ volutabꝝ q̃libet cenoſitas ł turpi tudo in qͥ hõ inuoluit᷑.vt ðꝛ. Involutabꝛo vitioꝝ. Uñ.ij.Petri.ij. Cõtigit vo eis illð Pꝛouer.Canis reuerſus ad ſuũ vomituʒ ⁊ ſus lota in voluta bꝛo luti. Uoluꝰ ui.m.g.q̃dã herba.qꝛ radix eiꝰ ſit vo lubilis ⁊ rotũda.Uł genꝰ fungoꝝ rotũdo rũ ⁊ volubiliũ. S UVomer vel vomis vomerꝭ.dens eſt aratri k ferruzʒ qð infigit᷑ dentali.⁊ ðꝛ a vomo mis eo ꝙ; euomat terram.vel qꝛ humũ eruatvlł feriat. Unñ Eſa.ij. Et conflabunt gladios ſuos in vomeres. ⁊ coꝛ.pe.gti.ſed pꝛodu. pmam. Domita te.f. g.i. vomitus ł nauſea.ł genus apoſtemat.q̊ emittunt inteſtina. ðꝛ avo/ mo mis. Tomitiũ tij.n.g.i.vomita ł vomitus omex c;.pe.coꝛ.i.vomeris ſummitas Voꝛaxcis.o.g.i.guloſus.gluto edax.⁊ ðꝛa voꝛo.et h̊ voꝛago ginis.i.edacitas.guloſi/ tas.et qꝛ guloſus ⁊ voꝛax oĩa ↄſumit.ideo voꝛago trãſumptiue ſumit p ↄſ umptione .α ð BnSn ⁊ deſtructõe.Qð eĩ ↄſumit᷑ ⁊ deſtruit᷑ qſið tm qſdã ðꝛ a boo as. mutata bĩ u. 2 vltiao . uoꝛatũ viðꝛ.⁊ ðꝛ voꝛago ciuitatis ꝓ ruina vl deſtructõe. Itẽ qꝛ hõ voꝛax qſi nõ põt ĩ/ pleri cibis.iõ voꝛago ponit᷑p loco ꝓfũdo 2 inſatiabili ⁊ inexplebili.ſicut eſt baratrũ Uoꝛatoꝛ torꝭ.m.g.i.voꝛax. * * Uoꝛtex c. nodꝰ vl eminetia globoſa quead modũ vᷣtic aparet ĩ ligno. Unñ Sap.xiiij Lingnũ curuũ ⁊ voꝛticibo plenũ. Itẽ voꝛ tex appellat᷑ circularꝭ reuolutio aq.ſic ſolet fieri ex nimio impetu aq̃ ⁊ vbi ſt magne fo uee ĩ aq̃̊.vñ O uið.meta. Uoꝛticibuſq; fre uẽs erat aq̃ viperinꝰ amnis.Et ſm anti/ q̃ͥs voꝛtex inuenit᷑ ꝓ vertex.vide in vertex. Uotũ ti.n.g.i.ðſideriũ ł pmiſſio. Iñ votiuꝰ a. ſ. i. voto plenꝰ vł aſtrictꝰ ł voto ꝓmiſſus 7ð a voueo ues.a qͥ etiã vota.ũ.i.pmiſſũ Et cõponit᷑ cõuot a.ũ. Itẽ nota ꝙ votum eſt teſtificatio ſpõtanee ꝓmiſſiõis.qᷓ deo.⁊ de his q dei ſe ppꝛie fieri dʒ Eſt ãt h diffini tio ꝑfecta.qꝛ ponit: ꝓmiſſionẽ.q ẽ eſſentia lit᷑ votũ ⁊ tãgit volũtatẽ.ĩ Hͥ ꝙ diẽ ſpõtanee q̃ eſt cã obligatõis.⁊ ↄfirmatiõʒ vltimã p/ miſſiõis q̃ alias ĩcludit in h̊ ꝙ diẽ teſtifica tio. ⁊ voti terminũ qͥ eſt act ad alteꝝ.ĩ h̊ ꝙ dicit. q dʒ deo fieri.⁊ materiã in h̊ ꝙ dicit q̃d ẽ de his q̃ dei ſt. Ulł votũ ẽ alicuiꝰboni cũ deliberatõe facta pmiſſio.vel deo facta pollicitatio.xxvij.q.j.ð viduis.ij. Et ðꝛ bo ni.qꝛ de malo nec et᷑ de re bona ſine delibe ratione non ꝓcedit obligatio. Nã de malo q̃s nõ obligat᷑.qꝛ in male ꝓmiſſis reſcinde fidẽ.⁊ ĩ turpi voto muta decretũ.xxij.q.iiij in mal.Dꝛ cũ deliberatõe.qꝛvotũ qð ex fa cilitate aĩ potiꝰ qᷓ; ex arbitrio diſcretionis emittit᷑nõ ẽ vſq;q̃q; obligatoꝛiũ.vt.c.veni ens. e. ti. Et ẽ triplex votũ. Pꝛimũ neceſſi/ tatꝭ.qð qͥs nccario ĩ baptiſmate ꝓmittit.vt abrenũciare diabolo ⁊ põpis eiꝰ.tenere fi dem ſᷣuare decalogũ.ð ↄſe.di.iiij.c.pᷣmaʒ. Scðm ẽ volũtatꝭ.qð aliqͥs volũtarie emit tit ſuꝑ his ad q̃ añ votũ nõ tenet᷑.vt ẽ votũ ↄtinẽtie. abſtinẽtie ⁊c̃. Tertiũ ẽvotũ mixtũ ex his duobo.ſ.ptiʒ neceſſitatꝭ ⁊ ꝑtim volũ tatꝭ. Sʒ votũ volũtariũ ſubdiuidit᷑ ĩ votũ ſolẽneꝛ ſimplex. Uñ ſimplexẽ cui niła ſolẽ nitas adhibet᷑. Solũ ãt votũ ↄtinẽtie ſolẽ niʒat᷑. Et no.qꝙ votũ ſimplex ipedit mr̃imo niũ ᷣhendũ ſʒ nõ dirimit iam ↄctũ. Uotũ ſolẽne ĩpedit ↄhendũ.⁊ dirimit iam ctuʒ Uoxq.f.g.ẽ aeris a ligua ꝑcuſſio.q̃ ꝑ ãſdaʒ arterias gutturꝭ ab aĩali ꝓfert᷑.⁊ ðꝛ a voco cas.⁊ ꝓ.o.añ c.ſʒ voco cas.coꝛ.o.añ c.Vel ſubtracta.⁊ addita x.⁊ ðꝛ ſᷣm Papᷣ.vox.qꝛ volũtatè aĩ annũciet.qꝛ voces ſt note eaꝝ q̃ ſt ĩ aia paſſionũ.Et voxↄponit᷑ eqͥuocꝰ vniuocꝰ.multiuocus a.um.i.ſynonymus. upa pe.f.g.auis q̃dã ſpurciſſima criſtis extenſis galeata.ſp in ſepulcrꝭ cõmoꝛans. Hãc greci vpupã appellãt.qꝛ ſtercoꝛa hũa na comedat⁊ fetenti paſcat᷑ fimo.⁊ coꝛ.pe. Vnñ Alean. Cum fultis vpupis q̃ petunt excelſa volando. G gnte BG Ur ligna chaldaica ignis vel flãma ðꝛ. ł m Remigiũ. Ur interpᷣtat᷑ lumẽ vł ignis ſeu incẽdiũ vl feneſtra.Et no.ꝙ glo.expo/ nẽs illð Eſa.xxix.Qui redemit abꝛoam de igne chaldeoꝝ ⁊c̃.dic. Legit᷑ vᷣo chaldeos Aram ⁊ Abꝛaaʒ ĩ ignẽ ꝓieciſſe.eo ꝙ nollẽt vr.i.ignẽ colere.Aram ibi expirauit. Abꝛa am vo illeſus exiuit.vñ GBeñ.xv. Ego dñs qͥ eduxi te de vr chaldeoꝝ ðUMUWU UVranꝰni.i.celũ.⁊ ðꝛ ab vꝛ qd ẽ ignis.qꝛ ig / neũ eſt. Iñ vꝛanicꝰ a.ũ.i.celeſtꝭ.Et vꝛoni⸗ a. um.in eodẽ ſenſu. Et h vꝛonia nie.q̃dam muſa q̃ſi celeſtꝭ.que ⁊ vꝛane nes.ðꝛ. Uranuſcopꝰ pi.pe.coꝛ.qͥdam piſcꝭ.⁊ ðꝛ ab vꝛanꝰ⁊ ſcopim qð ẽ intendere vł ſpeculari eo ꝙ heat oclm ĩ capite q̃ ſꝑ intẽdit vᷣſꝰcelũ Urbanꝰ a.um.i.ciuis ꝓpꝛie romanꝰ vł curi glis. Et ſᷣm H̊ ↄꝑat᷑. In vꝛbanitas tatꝭ.i.cu rialitas. Et ↄponit᷑ Inurbanꝰ a.ũ.i.ruſti/ cus. Iñ h̊ inurbanitas tatꝭ. oꝛbiumuei. Urbs vꝛbis.f. g. ðꝛ ab oꝛbe.i.rotũdita te. qꝛ antiqͥ ciuitates ĩ oꝛbe faciebãt.vel ab vꝛuo pte aratri q̊ muri deſignabant᷑ Locꝰem̃ fu ture ciuitatꝭ ſulco deſignabatcum aratro qð ⁊ taurꝰ⁊ vacca trahebãt Itẽ ſola roma p excellẽtiã vꝛbs ðꝛ. Cetera vᷣo oppida di/ cunt᷑ cũ adiũcto vꝛbs.vt vꝛbs Bononia. vꝛbs Baſilea. O ppidũ ad habitatoꝛes ꝑti net.ciuitas ad leges.vꝛbs ad vtrumq;.Et Lns foꝛmat᷑a ntõ int᷑poſita i.vt vꝛbs vꝛh̊. VUrbana pᷣdia.oĩa edificia dicunt᷑.nõ ſolũ ea q̃ ſunt in ciuitatibs vel oppidis ↄſtituta. ſed etiã in rure.niſi foꝛte ſtabula ſint.qꝛ lo cus nõ facit pᷣdia vꝛbana ſʒ materia. vt.ff. de v. ſig. l. . — Urceꝰ cei.vas aquaticũ.⁊ ðꝛ ab oꝛce qð eſt reciꝑe.q̃ſi oꝛceꝰ.vñ Marci.vij. Baptiſma ta vꝛceo ꝝ ⁊ calicum. Urbeuetꝰ.q̃dam ciuitas eſt.de q̃ vide.sð.in Enlxdleſ rruptocn. ccgcuuie Urunef: Pbrorte Ioowriünon Inccepec./ (iclineßt epunnſelglil iſnoeſtori Vrin re 0t1 iſrtortent wantretlotu, Jihrinmrune Arrcipiendün Etytdi N eſansk egiund Drinadalndii Urmanefd 4 ri vocit e gisdefuncto zoDeclott llediipuur. ſo ikertoia us. iiiter ineqiſi uclonbego ime fichenitpröciott, (ck Tenſoraapr Abnchterläbion Acyſusnbnac⸗ ſigkanenmncheg lvslirveſoblrr nſe thieſlrr ſohlerpſtl Alim ? pſiſ n Dnei , Gni ngö⸗ boo/ rfinnis höͦfuecnnisq naceſgagi SS nnporrepe tcbongantwne ennenen Monoe, ignis ſine imnerötgflmniig, mn rmognn Ouiretemulnn, e Tegk oltn mibiapinmde i hain Le aorgdiigist icttei Einn Etb nonuncqn runcnesà/. moid,trt⸗ õ hiniti i mermun? man nbaniinocit. tbana ü iruſt . ch.dei videin bei rotüditnec⸗ cichät Nelabn ubant oſff ſonndatanunn bchitteſolunm ” nds Bonni Güa binoc⸗ nbs Anmmnki thoſalN ten cudiant ſoe ani ni l“ 1 Urias ꝓpꝛiũ nomẽ.⁊ i. Urica ce.pe.coꝛ.idem eſt qðᷣ vꝛia. Git redo dinis.fg. ðꝛ ventꝰ vꝛẽs lardens.vł coꝛruptio ex vꝛẽte vẽto ꝓueniẽs qñ ſtãtes Uſia vſie.l. ge.i. eſſentia.vñ ⁊ vſia ðꝛ ſuba.k ꝓpꝛie cõpacta ex materia ⁊ foꝛma. Iteʒ vſia “ 1 ſegetes aduſte vident᷑ in campo.⁊ ꝓ.pe.nti ſed coꝛ.pe.gti. . 5 ab vꝛo ri. qꝛ vꝛit.⁊ coꝛ.Ppe. „ — Uriel interpᷣtat᷑ ignis dei. Sicut eĩ legimꝰ ria rie.c.g. ðꝛ vermis caulisvł poꝛri.etð nterptat lux mea dei. apparuiſſe ignẽ in rubo.ſic legimetiã ignẽ miſſuʒ deſuꝑ ⁊ impleſſe qð pᷣceptũ eſt. Urina ne.f.g.ðꝛ ab vꝛo ris.eo ꝙ vꝛat.vł qꝛ vſta ſit. ł qꝛ renibo egredit᷑.q̃ vulgo lotium vocat᷑ qꝛ ea lota veſtimẽta mũda efficiant᷑. Iñ Hhvꝛinaria rie.⁊ qvꝛinariũ rij.vas aptũ ad recipiendũ vꝛinã.qð ⁊ ̊ vꝛinale lis.ðꝛ Et vt di. Iſi. Judicio vꝛine a renib egreſ ſe ſalus b egriudo futura monſtraf. Vrinula la.di.i.pua vꝛina.⁊ coꝛt.uun. Urna ne.f.g.ðꝛ qdã mẽſura quã qͥdã qrta/ riã vocãt. Itẽ vꝛna ꝓpꝛie eſt vas qð pꝑ ↄdẽ/ dis defunctoꝛuʒ cineribo adhiberi ſolet. ð q̃ ðꝛ De celo tegit᷑ nõ hʒ vꝛnã. Iñ vꝛnu/⸗ la le. di.i.pua vꝛna. Urſus ſi.fert᷑ dictꝰ ꝙ oꝛe ſuo foꝛmet fetꝰq̃ſi oꝛſus.Nã aiũt eos infoꝛmes generare ꝑtꝰ ⁊ carnẽ qndã q̃ſi q̃ddã fruſtũ parere.quaʒ mat᷑ lambẽdo ĩ mẽbꝛa ↄponit.ſj h imaturi tas ptꝰ facit.deniq; triceſimo die generat vñ euenit vt pᷣcipitata fecũditas ĩfoꝛmis ꝓ creet᷑. Itevꝛſoꝝ caput iualidũ ẽ.vis maxia in bꝛachijs⁊ lubis vñ erecte inſiſtũt. Ul pᷣt dici vꝛſus ab vꝛgeo ges. qꝛ foꝛtit᷑ vꝛget. id ẽ ſtrigit quẽ appꝛehẽdit. Invꝛſulłꝰli.⁊ ̊ vꝛſel lus li.⁊ vꝛſiołꝰ li.⁊ vꝛſicułꝰ li.oĩa dimi.·eth. vꝛſa ſe. ⁊ hĩc ſilłr vꝛſula le.⁊ hᷣ̊ vꝛſella le.⁊ vꝛ ſiola le. ⁊ vꝛſicula le. Itẽ ab vꝛſus ðꝛ vꝛſeꝰ a. um.⁊= vꝛſinꝰ a.um.⁊ vꝛſariꝰ a.um.Et hic hõ ſiue canis q venat᷑ vꝛſos. * Urtica ce.f. g.qdã herba dicta ab vꝛo. eo ꝗꝙ tact? eiꝰ coꝛpꝰadurat.Eſt vᷣo ignee nature vꝛſariꝰrij.canis aptꝰad capiendũvꝛſos.vł ⁊ tacta ꝑurit.⁊ ꝓ.pe.Iñ h̊vꝛticetũ ti.locus vbi abundant vꝛtice.Et vꝛticinꝰa.um.pe. ꝓdu.⁊ vꝛticariꝰ a.um.⁊ vꝛtico cas.i.vꝛticʒ inuoluere. Urus ri.m. g. ðꝛ bos ſilueſtri. Uruũ ui. 8O aratri que plicaf᷑. ante O Us interpᷣtat᷑ ↄſiliatoꝛ.Eſt em̃ quedã terra gentiliũ. Uñ di. Gꝛeg.ſuꝑ illð Job. Uir erat in terra vs noĩe Job. Quis neſciat ꝙ ðꝛ qlibʒ foꝛma. ? qdlibʒ accidẽs. qꝛ qdlibz accides vere ðꝛ.cũ eſt ĩ ſua nata.⁊ ꝑ ſe inted lectũ itelligat᷑ inuariabile.licʒ variet̃᷑ tactu diuerſoꝝ ſubiectoꝝ.mõ ĩtẽdeẽdo.mõ dimi ,-,½ nuendo. Iñ h̊ ⁊ h vſialis.⁊ h̊le.⁊ acuit pe. Uſticiũ cij.n.g.gen qddaʒ tincture.⁊ ðꝛ ab vꝛo vꝛis.qꝛ ex vſto eſ. Uſtrina ne.F. ge.pe.p.ðꝛ locꝰ vbi cõburun coꝛꝑa.⁊ ðꝛ ab vꝛo rr. Uta. ũ.i.cõbuſtꝰ. ⁊ ꝛ ab vꝛo r. Uſtura re.f. g.icõbuſtio.⁊ ꝛ ab vꝛo rr. ſucapio onis.eſt acqͥſitio dominij vtił¶ di recta rei aliene ꝑ ↄtinuationẽ poſſeſſionis tꝑis lege diffiniti.i· ꝑ ſpaciũ tꝑis a lege di/ finitũ.ff.e.ti.l.iij. UVlufructuariꝰ.eſt qͥ fruit᷑ ⁊ vtit᷑ reb alienis iIin iure cccij. Uſufructꝰeſt ius vtẽdi fruendi alienis reb ſalua ſuba reꝝ.vt.ff.de vſufru.l.j. Et ẽ ius in coꝛꝑeq̊ ſublato ⁊ ipᷣm tolli neceſſe ẽ.De „ ſtructa eĩ domo.deſtruit᷑ ⁊ vſufruct.q ha/ — Uſura re.fg.ẽ incremẽtũ pecunie mutuate ab vſu er debiti dicta. Iñ vſurariꝰ.a.ũ.et H vſurariꝰrij. Nota. Hiero.ſuꝑ EBʒech.ſic dic. Putãt aliqͥ vſurã tm eſſe ĩ pecũia.ſʒ in telligãt vſurã vocari ſuꝑabũdãtiã.ſ.qcqd ẽ ſi ab eo qð dedit plꝰ ẽ.vt ſi ĩ hyeme demꝰ2 decẽ modios. vt ĩ meſſe vndecĩ recipiamꝰ. Hoc tñ ſic ẽ itelligẽdũ.ſi pł valeãt ĩ meſſe vndeci modij ſᷣm cõe foꝝ q; i hyeme dece,zʒ als ſi fiat ↄmẽſuratio dati ⁊ accepti ad v2/ loꝛẽ pecũie.nõ erit vſura.ſʒ eq̃ł cõmutatio Itẽ nota ꝙ res qdã ſt᷑ q̃ꝝ vſꝰ ẽ ipſa eoꝝ cõ ſũptio.q̃ nõ hñt vſufructũ ſʒ iura.Etiõ ſi talia fuerit ꝑ vſurã extoꝛta.puta ðᷣnarij.tri ticũ vinũ.aut aliqͥd hmõi.ñ tenet᷑ hõ ad re/ ſtituẽduʒ niſi id qð accepit.qꝛ id qð de tali re erat acqͥſitũ.nõ ẽ fruct hꝰrei.ſʒ huanei⸗ duſtrie.niſi foꝛte ꝑ detẽtõʒ tał rei aliꝰ ſitdiã nificatꝰ. qamittẽdo aliqͥd de ſuis bonis.tũc vo tenet᷑ ad recõpenſatiõeʒ ſui nocumenti Quedã vo ſt res qꝝ vſus nõ ẽ eaꝝ ↄſũptio ⁊ talia hñt vſufructũ.ſic domꝰ.ager.pꝛatũ 2 alia hmõi.Et iõ ſi q domũ alterius aut agrũ ꝑ vſurã extoꝛſiſſet.nõ ſolũ teneret᷑ re ſtituere domũ ac agꝝ.ſʒ et᷑ fruct inde ꝑce ptos.qꝛ fructꝰ ſunt reꝝ quaꝝ aliꝰ eſt dns.? ideo ei debent. 1 Ulura ſiẽ coiter vꝛ eſt qcd pter vſum ſoꝛti accidit vł accedit 'm Boff. xiiij.q.iij.pleri/ q;. Et addit ipſe intentiõe ł pacto pᷣcedẽte Sola ei ſpe l expectatõe vitiũ vſurariũ / ſi venerariꝰ.Et h̊ͥ cũ pncipalr hẽt᷑ ſpes⁊ ex pectatio lucri.als ſi ob caritatẽ mouent qͥs ad mutuãdũ.⁊ ſecũdario ſperet de aliq̃ͥ re/ tributõe nõ putat᷑ vitioſum.ar.ad h.lxxxij. di. in ſingul. ⁊. lxij. di. ſi officia. lxj. diſ. qd. p/ derit. pᷣm Boff. Itẽvſura eſt vbi płrecipit̃ q; datũ eſt. Et diffinit᷑ ſm Aʒo. C. c.ti.ſic. Vſura ẽ q̊d ꝓptvſũ rei ↄceſſe dat᷑. Dz notãt᷑ ↄceſſe qðᷣ valet idẽ ſicẽ date ł mutuate.Uñ vſura ðᷣꝛ ab vſu ⁊ es erꝭ.q̃i vſu era.i.vſu erꝭ data.ſ.pecunie.cũ noĩe pecũie qᷣcqͥd hoĩes habeãt ↄtineat᷑j.q.iij.c. totum. Ulſurpatio eſt intruptio vſucapiõis.vt.l.ij. Et nota ĩ rub.ff.vſucapio.⁊ vſur̃.dicit ibi text?q; oꝛatoꝛes vſurpationeʒ frequentem vſum vocant. dutei Uſus eſt ius vtendi rebo alienis ſalua rerũ ſubſtãtia ꝓpꝛietate ⁊ dñio. 7 Uſus a.ũ.i.exercitatꝰvſuzʒ alicꝰ rei hñs.⁊ ðꝛ ab vtoꝛ erꝭ. Et h̊ vſus.hꝰvſus.i.aſſiduitas exercitiũ.ↄſuetudo. Un Pamphilꝰ. Uſus ⁊ ars docuit q̃ ſapit oĩis hõ.Et ↄponit᷑ cuʒ fructꝰ. ⁊ ðꝛ vſufructꝰ.i.illud qð ſuſcipit᷑ ex agro advtenduʒ. Et no.ꝙ vt di.Oꝛatiꝰ in poetria. Multa renaſcent᷑ q̃ iam cecidere cadentq;.que nũc ſuntĩi honoꝛe vocabula ĩ volet vſus. Que penes arbitriũ eſt ⁊ ius ⁊ foꝛma loquendi. . Utẽſilł.liſ.⁊ G le.i.ad vtẽdũ apt ł neceſſariꝰ 78 ab vtoꝛ erꝭ.ł vtẽſilia dicũt᷑ ĩ domo vſi/ hbo nccaria.ſ.ſuppellectilia.⁊ coꝛ.ſi.vtenſilis Uter tris.⁊ hi tres.vtriũ.vtribo maſ.g.vas vinarũ.⁊ ðꝛ ab vterꝰ.qꝛ aliqͥd intrinſecus habeat.vt mẽbꝛa ⁊ viſcera.ſic vter ventris vłqꝛ ad modũ vteri ampł ſit ⁊ inflat.Et ſunt vtres ꝓpꝛie de coꝛio. Unð pᷣs. Sicut vter in pꝛuinag. Uter.a.iũ.gtõ vtriꝰ.ðꝛ ab vter erꝭ.Etẽ vter ideʒ qð qs.ſz vter ꝓpꝛie ðꝛ de duobj.Quis de plurib q; de duob. Uñ vter facit int/ rogatõʒ de duobo tm̃ diuidue.vt vter iſto/ rũ legit.Quis vᷣo ð płibo qᷓ; ð duobo. vt qs iſtoꝝ triũ ł q̃ttuoꝛ legit.Põt tũ ⁊ qs dici ðᷣ duoby.lʒ nõ ita ꝓpꝛie ſiẽ vter. Sʒ vter nun q; ðꝛ niſi de duobo tm̃.Et no.ꝙ idlibet cõ uapaſſa eſt vua exi Iterina. ũ.pe. ꝓ. ðꝛ ab vterꝰ. Et ſũt vterini qͥ ex eodẽ vtero ⁊ diuerſis pꝛibo ſunt geniti qꝛ. vterꝰ tm̃ mulier; eſt. Et ↄponit Coute/ rinus. a..um. Urerq; vtraq; vtrũq;.gtõ vtriuſq;.i.iſte et ille.vnꝰ⁊ alter.⁊ ðꝛ ab vter ⁊ q;.ł ſyllabicat Et no.ꝙ vtraq; acuit pe ꝓpt᷑ oſoꝛtium ma ſculini ⁊ neutri.in qͥb ð neceſſitate pe.acui tur.vt vterq; vtrumlgg Uterꝰ ri.m.g.ðꝛ ab vter. Et eſt ppꝛie mulieꝝ ſcʒ locꝰ ↄceptiõis.qꝛ duplexſit ⁊ in vtraq; ꝑte ſe in duas ꝑtes diuidit q̃ in diuerſum diffuſe ac replete circũplicant᷑. Uel ðꝛ vte rus.qꝛ interiꝰ impleat᷑ fen. Utilis lis.2.t.⁊ h le.i.pficuꝰ.⁊ ðꝛ abvtoꝛ er⸗ O har eriltne ttattt. Iii poſſidet.eſt ddã intdictũ cũ poſſeſſoꝛ inqᷣetat᷑ a nõ poſſidente vt iudex ꝓ ipſo dat ſniaʒ. Si vn fuerit.tũc ꝓnũciare hʒ in ſin gulari nu.vt ita poſſideas vt poſſides. Si ãt płes tũc dʒ ꝓnũciare in płi nũero.vt vti poſſidetꝭ ita poſſideat. Hodie tñ honoꝛis cã cũ hoĩes vni ti loquũt᷑ płi ſᷣmõe vtũ dicẽtes.bñ veneritꝭ.trãſite bñ. Et ceperũt iſte honoꝛabiles voces a Julio ceſare Unñ ⁊ illð dz.nos duo turba ſumꝰ.̊ aʒo ĩ ſum. LC.e.ti.⁊ vide glo.añpe.in.c.licet.de pba. / 8 Uua vue.ðꝛ ab humeo.qꝛ intrinſecꝰ hũoꝛe plena ẽ ⁊ ſucco ⁊ piguedine.Etẽ vua ipᷣm totũ cũ racemis⁊ aciniſ. Itẽ ſᷣm aliq̊s vua ðᷣꝛ młtoꝝ gnoꝝ adunatio. Racemꝰ ðꝛ vnũ granũ. Botrꝰ ðꝛ ↄgregatio vuaꝝ. Glarea ð hũoꝛ racemi. Uinaciũ ðᷣꝛ folliculꝰ in qᷓ glarea ↄtinet᷑ Arilłẽ gnellũ qð ẽ ĩ racemo qð alio noĩe ðꝛ acinꝰ. Uua et᷑ ðꝛ illud car/ neũ qð ẽ ĩ oꝛe.qꝛ pẽdet ad modũ vue.⁊ ſꝑẽ humida. Iñ vuula le.di.i.pua vuug. vñ Alexan.neq;. Dant vuas paſſas clyba/ nus fumaria phebo. Succiduũ reliqͥs po tioꝛes ſol parit vuas. ”M”MB Unapᷣcoqua vel pᷣcox.ðꝛ vua pᷣmatura.qꝛ coqͥr a ſole.i.añ alias ad maturitatẽ ꝓpducit᷑ Uuidꝰa.ũ.i.hũidꝰ.ſʒ hũidũ ẽ qʒ exteriꝰ hʒ hũoꝛẽ. Uuidũ qð interiꝰ.⁊ ðꝛ ab vua. Uulcanꝰ ni.m.g.i.ignis vel deꝰ ignis dictꝰ ſica volo as.q̃ſi volãs cãdoꝛ.vl qſi volica nus.qꝛ p aerẽ volet ⁊ canꝰvidet᷑. Iñ vulca nia.i. Et hec vulcanalia.lioꝝ.vel lium.i feſta vulcani. oſitu ab vter ðꝛ tĩ de duoby ſicut ?2 vter.· ccata.⁊ fit młtꝭ modis Mömiſt⸗ ininſene 1or, woon . Frn Fryulguntns 7 Pliatr E iimin tnlliin ganmſin Vylnfcnipet Uigdnnge rrllſnceftet nigtilfentri. fopceit igei, Ullpespiofd. Popedirpanun DARracitour ſnlichs decipi⸗ fingtmone ſ verauesrapit gr Jüb wio ipinrüpe onnena.1074 Doleaustei prn Boiuodiſellabi thü ſcgnimono fiunadinpno nis nentuſq ni Ulunnmngeß ſpendeanempn föthen Ullan t⸗Nüpmagnn Wnöz Dood nſinecoptnoci füpenenſczadc ſhſic racleyen 1 Aneſpewvi rtarecllanker Uleumni⸗ nee S oßit Ocn boemunt Erdi⸗ mmfuahlion niilentemnun⸗ ꝛduplerſetun. binidit indiri Afetn. pfiaß tii⸗ cntewtindaten ttücpnücaryin ſicensrpoſtsd aneinplinümn . Dodiefibant loonit gli fnirti niirbi Ctchei va Julioceined. bu um5zoiſin inchert dephe⸗ rinminſe hie nne. Eteyuaihn Jifmalis u 0.Racend Rry tio vwan. Dinn cüd ſolienbn Sclü deinecnn Tractörilulen tad moi utßi ediigna. Ca fenkinots n was lisbti Sucaidüntii .. maßmumt, . zunnmnele bütsn e . ddn n an nidet cüplicani Din nelde en Vul gi.i.plebs.paſſim inhabitãs młtitu/⸗ do.⁊ ðꝛ a volo vis.eo ꝙvnuſq̃ſq; faciat d vult. Iñ vulgoſus a.ũ.i.vulgo abũdãs.et ⁊ vulgarꝭ.⁊ G̊ re. In vulgarit aduer.et Hhß vulgaritas.vt iſte loqᷣt᷑ vulgarit᷑.i.ſic vul g'⁊ nõ lr̃ałr.Et vt di.Pꝛiſtia. Uulgꝰ tam maſ.qᷓ; neu. iuenit᷑ vñ Job.xxiij. Et vulgũ pauꝑeʒ ſpoliauer̃t. Lñ apð modernos pe lag ⁊ vulgꝰ ĩ ſinglari ſt ge.n.ĩ płi vᷣo.g.m. Etiſte abltũs vulgo ſepe põit᷑ aduerbialłr. .i. vbiq;.vł ꝑ vulgũ.⁊ nõ dʒ acui in fine. Uulnificꝰ a.ſ.pe.coꝛ.i.vulnꝰ faciens. Tulnꝰerꝭ.n.g.ðꝛ plaga coꝛꝑis.q̃ ferro ł fu⸗ ſte vl lapide fit.⁊ ðꝛ ab vꝛo.eo ꝙ vꝛat.vł ðꝛ a vi.qꝛ inferat᷑ vi. Ul vo ðꝛ.qꝛ ab interio rib ꝓcedit.vide in vlcus. Uulpes pis.f.g.ðꝛ q̃ſi volupeſ.eſt eĩ volubi lis pedibo.? nunq; rectis itineribo.ſʒ toꝛtis amftractibo currit. vtpote aĩial fraudulẽtuʒ inſidijs decipiẽs. Hã dũ nõ habuerit eſcazʒ fingit moꝛtẽ.ſicq; deſcẽdentes q̃ſi ad cada uer aues rapit ⁊ deuoꝛat.ſic di. Iſið.i.xij. ety. Iñ h̊ vulpecula le.di.i.pua vulpes. Uulpinꝰ a.ũ.pe.p.i.res vulpis.vł ad vulpẽ ptinens.⁊ ðꝛ a vulpes. — Uulteius tei ꝓpꝛiũ nomẽ mis attentuſq; viderꝭ. Oultur turꝭ.m. g. ⁊ vulturbrij. 2 Byultur ris. p eadẽ aue rapaci.vñ Enniꝰ. Uulturꝭ ĩ ſiluis miſeꝝ mãdebat homonẽ De qͥ dicit Iſið.xij.etv. Ulultur avolatu tardo noĩatꝰ latꝰnõ hʒ. Hos qdã dicũt ↄcubitu ñ miſce ri.⁊ ſine copła ↄciꝑe ⁊ generare natoſq; eo rũ pene vſq; ad cẽtũ ãnos pcedere. Uultu res ſiẽ ⁊ aqͥle vltra marina ſentiũt cadaue/ ra.Altiꝰq pe volãtes młta q̃ ex montiũ ob ſcuritate celant᷑ ex alto illi ↄſpiciũt. VJulturnꝰ ni.vẽt qͥdã.vide.S.in afric. ultus us.ui.ðꝛ a volo vis.qꝛ ꝑ eũ aĩ volũ tas ondit᷑. Scdm eĩ volũtatẽ aĩ in varios motꝰmutat᷑. Et differta facie. Nam facies ſimpłr accipit᷑ p vniuſcuiuſq; nat᷑ali aſpe/ ctu.qͥ nõ leuit᷑ mutat᷑. Clult' aũt aĩoꝝ ãlita tes ſigt.q ĩ varia mutat᷑ ⁊ intdũ affectõe aĩ. mõ letꝰ.mõ triſtꝭ aparet. Uñ vultuoſi di/ 2 cũft̃triſtes.vł qͥ ſepe vultũ mutãt. Uñ Ecc. xix. Ex viſu cognoſcit᷑ vir.⁊ ab occurſu fa- ciei ↄgnoſcit᷑ ſenſatꝰ ⁊c. Dicimꝰ etiã vultũ celi ⁊ maris qꝛ cõmutãt᷑. Oꝛ et᷑ vultuoſus. triſſyllabũ ẽ ſicut Baius diſſyllabũ. In vtõ aũt vultei diſſyl labũ.ſiẽ gai monoſyllabũ.⁊ ẽ ibii.ↄſonans vñ Oꝛatiꝰ in pmo epi. Durꝰ ait vultei ni/ utat᷑. Nã pᷣ magnitudie coꝛꝑis pᷣpetes vo Nenodoci . um.i.pulcer.foꝛmoſus.. Dulua ue.ðꝛ q̃ſi valua.i.ianua vẽtrꝭ.vel qꝛ ſemẽ recipiat łex ea fet ꝓcedat.yvñ. Job. x. Quare de vulua eduxiſti me. Uulua et᷑ vᷣ? ſumẽ ſuis. Uñ Oꝛati ĩ epi. Cũ ſit obeſus nil melius turdo nil vulua pulcriampla. Juluula le.dimii.ꝑua vulu. Waonte Irr on ſ g ab vnguo G li ynvon. An tiqͥtꝰ eĩ nubetes puelle iungebat᷑ criſmate. ⁊ veniebãt ad limẽ mariti ⁊ poſtes anq; in grederẽt᷑ oꝛnabat ſe lineis viti.⁊ oleo iun gebat᷑. Cribãt de cauſis ducit᷑ vxroꝛ. Pꝛia cã eſt ꝓlis.vñ Beñ.j.Et bñdixit eis dicẽs. Creſcite ⁊ młtiplicami. Scða cã gadiuto rij. vñ GBeñ.ij. Hõ eſt bonũ hoĩeʒ eſſe ſoluʒ faciamꝰei adiutoꝛiũ ſil e. Tertia cã innocẽæ tie. Uñ diẽ apłs.j.Coꝝ.vij. Si qͥs nõ ẽ cõ tinẽs nubat ĩ dño. Itẽ ab vxoꝛ ðꝛ vxoꝛius a.ũ.ad vxoꝛẽ ꝑtinẽs.vł vxoꝛi deditꝰ.⁊ vo/ luntati vxoꝛis ex toto ſubditt. ſia e „ —— ante Nuel E Lfra mult añ chꝛiſti aduentũ ſecu extabat.nõ vt płes ſomniant vicen tes vſq; ad tempꝰ Auguſti c. in vſu 6 fuiſſe apud latinos.⁊ digne h̊ tꝑe q̊ xr¶Di nomen inotuit aſſumptã eſſe.qꝛ in figura cruc xp̃i cribit᷑. Chꝛiſte ctea lra ſcribi ma xime taqᷓ́; barbari errãt ignoꝛãtes tũ ĩ alijſ tũ in hac re grãmaticã. Neq; ei x. neq; p. ne q; c.qͥcq; ad ſonũ xpᷣi facit Sʒ cũ nõ didi/ cerint greca. ex qͥp oĩs nr̃a doctria mana / nit neſciüt et latia. Scribit᷑ eĩ apð grecos xpᷣs his lr̃is.pꝰ ·.quaꝝpꝛima ch.ſcdᷣa r. tertia s. eſt qſi latie ita ſereret᷑ chrs. Illo barbari neſcietes putauer̃t ꝑx.qð apð gre cos xi. ðꝛ.ſcribi debere.cum tñ ꝑ ch.vt ſic chꝛiſtꝰ ſcribi debeat. NXandicꝰ. macedonũ lingua aplis menſis. Nenium nij.ðᷣꝛ ꝑuũ munꝰ.vł qdcunq; mu nus qð mittit᷑ alicui.⁊ ð a xenos qð eſtpe regrinum. Pap̃.dicit. Xenia.pᷣmia.dona. „ muncera. bnfiocciiarr. Venocrates nomen eſt cuiuſdã phi. ium cij. loc in ̊ pauges ⁊ pegri⸗ ni ſuſcipiũt᷑ ⁊ ↄuerſant᷑.vt hoſpitale.ł ipſa collectio vel ſuſceptio pauperuʒ ⁊ peregri noꝛum.⁊ dicit᷑a xenos quod eſ ꝑegi Iñ ß̃ xenodociolũ li.dimi. Et h̊xenodoci arius rij.⁊ hec xenodociaria rie.i.xenodo/⸗ pegrinuz. 4 Xenophon ontꝭ ꝓpꝛiũ nomẽ cuiuſdã oꝛato *„ ris Platonis ↄdiſcipuli. —. Nenos.i.pegrinũ ł ſenſus.⁊ accẽtuat᷑ ĩ fine Xenanro phin phij. n. g. locꝰ venerabil.ſ. ho i paupes ⁊ ꝑegrini ↄuerſant᷑. Iñn hH⁊ h̊ xenotrophita te.qͥ ył q̃ cuſtodit xeno Nerophag a.iũ.pe.coꝛ.i.ſicca co trophiũ/⸗ ſpitale v medẽs.⁊ ðꝛ a xeros qð ẽ ſiccũ.⁊ phagin c medere Iñ h̊ xerophagia gie.pe.acuta.i.ci bo ſiccus.ſicca comeſtio.ł abſtinẽtia ciboꝝ humentiũ. Uñ⁊ q̃ddã genꝰ ieiunioꝝ ſic ðꝛ 2 q buſdã ſiccis eſcis hoĩes tũc vtant᷑. erolibya bye. vl xerolibyes byei. i.ſ icca li hia. qdam regio africeeff. Nerolaphꝰ phi.pe.coꝛ.i.ſiccꝰ ceriꝰ.ſiẽ ene⸗ vl ligneꝰ.⁊ ðꝛ a xeros qð ẽ ſiccus⁊ laphus ð eſt ceruꝰ. Leromyrũ ri.n. g.i.ſiccũ vnguentũ. qᷓſi ma nib ↄfectum. Neron vbł xeros.i xerophagia. Veropellina ne.i. pell ſiue veſtꝭ vet? ſicca 2 pᷣciſa detrita.⁊ ðꝛ a xeron qð ẽ ſiccũ ⁊ pelł. In xeropellinꝰa.ũ.i.vet ſiccus.pᷣciſus.de tritꝰ.vilis.vt Xeropellinaſ veſtes donauit illi. OQuidã dicũt xeropellonia. Keroſtate grece. latine ðꝛ diſciplina. Xerxes rex Perſaꝝ fuit. ganute? Xylobalſamũ mi.ðꝛ lignũ ł coꝛtex balſami łᷣ liquoꝛ emanãs de ligno eiꝰ trito. Nã ar/ boꝛ balſamꝰ.lignũ ei vohbalſams ðꝛ fru ctꝰ ſiue ſemen carpobalſamũ.ſuccꝰopobal ſamũ.qð iõ cũ adiectiõe ſigt᷑.eo ꝙ ꝑcuſſus ferreis vnguł.coꝛtex ligni.ꝑ cauernas exi/ mij odoꝛis guttas diſtillat. Cauerna emm greco mone ope ðꝛ. Uñn balſama ſi pura fuerint tantã vim hñt vt ſiſe ol excanduerit ſuſtineri nõ pñt in manu. 8.ſicut ⁊ caſia caAſſie. Xylophagꝰa.ũ.pe.coꝛ.i.lignũ comedẽs Iñ h xylophagꝰgi. vᷣmis ligneꝰ. 8 Xyvlon grece latie ðꝛ lignũü. Xyrobalſamũ mi.i.fructꝰ ł ſemen balſami vel liquoꝛ qͥ fit exeiꝰ fructib vł ſemine. Xirophagꝰ gi. ⁊ xirophaga ge. et mobilit tiropbag ali vel q̃ vł qð fructus tm co medit. iromirrhũ rhi.i.fructꝰ mirrhe.vłaroma ſeu mixtura mirrhe ⁊ aloes vñ moꝛtuoꝛuzʒ in Bꝛeciſmo ðꝛ.Dic xeron ſiccũ.pbat illð Xylocaſia ſie.i.lignũ caſie.⁊ dʒ ſcribi ꝑvnũ coꝛpa ↄdiunt᷑ ne putreſcant. Xiros.i.frutttous. (De » Pſilon greca lr̃a eſt.qᷓ latĩe y.flatlle vł purũ vocari põt. Utimur aũtea in grec tm̃ dictionib.⁊ his q̃ʒ q er Fecitate ad latinos trãſmigrarũt. non ſtin oĩbi.ſʒ ꝗᷓ apud grecos ꝑ y.ſcribunt. QOuẽäs qdẽ y. pſilon lr̃aʒ noſ h̊ ñ ponimꝰſᷣm alpa beti vᷣũ ſic pleriq; ceteri.eo ꝙ initio dictio nis poſita ſꝑ expoſcit h. aſpiratiõʒ añ ſe po ſita. Eſt eĩ regla grecoꝝ grãmaticoꝛOẽy pſilon ĩ pncipio poſitũ aſpirat᷑. Quapꝛopt ca qdẽ vocabula y. initio hñtia poterit qlf8f h. aſpiratione querere vbi expoſuiuiꝰ q; in Abulon fuit fil „ yYel ſoꝛtis. zabuligena ne.i. zabulo genitõ. acharias interpᷣtat memoꝛia dñi ſiueau xiliũ. Septuageſimo vᷣo ãno ðſolatõis t/ pli cõpleto. Zacharia pᷣdicãte memoꝛatꝰ vñs ppli ſui.⁊ iuſſo Darij reuerſus eſt dei Pꝓpłs ⁊ reedificata eſt vꝛbs ⁊ templiiil. ache interpᷣtat᷑ iuſtꝰ ł iuſtificat?.⁊ eſt ſrz Nomen.nõ hebꝛeuam. elata.i.grando. Uñ ʒelatã gẽmã dicimꝰ. que inſtar grandinis magna eſt. Zambꝛi interpᷣtat᷑ lateſcẽs vel amaricans. Pꝛopꝛie vᷣo nomẽ ab amaritudine ẽ illi fi guratum.qꝛ peccando amaricauerit pIm LZama.genꝰ mõſtri.Et zama etiam qnq; ꝓ fraude.⁊ ꝓ qlibet deceptione ponlið».. Zair.i.apꝛilis menſis. ( ante E muſcarum ðꝛ. Zeloſus a.ũ.i.ʒelo plenꝰ. Zelotes c.i emulatoꝛ.q̃ noĩe dictꝰ eſt. Si / mon aplłs qͥ ⁊ canane dict.a vico galilee cana.vbi aquas dñs ↄuertit ĩ vinũ.Cana nit ſiliꝰ ¶ye. Et interp̃tat fluxus ſanguis.filiꝰnoctꝭ.odoꝛ ſua/ uitatis.habitaculuʒ pulcritudinis diabolꝰ. Iñ zabulin? a. u. Et ꝑ ↄpoſitionẽ — nicn us interpᷣtat᷑. Uñ ʒebe hoſtia lui itt nich fiknt ei us lubus ſifoeguit. 1 laſifbäſnpponn Auã lupus ſuffocauit. . ,Ro Tebedeꝰ interpᷣtat᷑ donatꝰ ſiue flens. Hte fuit pater ſanctoꝝ Jacobi ⁊ Johis euge Aiſte aploꝛꝝ. Zebub interpᷣtat᷑ muſca. Iñ belzebub vir ſcörfigunn Duiſge al icſust iſicſoe D⸗ üöcs ftiſtii⸗ defonuni ſſtanſelii olehzöntoren Vecſtnnefuut Iltrt or dez⸗ o0Dirä/. lcr zcloteba. Ji ſuſpicio; wwt⸗ Dreticſiagz Wechusacont Teblimgiii bon ſinemal ciqsnititeꝛd loci godolet⸗ uimin amoꝛe. Vſucinmal. Lapbrrusgrar. 7 imige uun VMlcalio noje: Nulelglcume uſſoebi Thon hfenelestzerioc (cdiponectann usfodic Zarehre Ecsclcesftit (iltlezägfigin Ligna cttanu ikſcadonnto, odiuercon litribymogion kerlegtſo deſcererauc ſi unnfietten Giſuniucorir urlſchenunn weſcne. linckilig 4 = ⸗ id Dni nond tdeß Smiſnignin Ksgfſani e öihonnfne caanicoginnne Nero ginnr oſtüghhinkſhn inini hiiimg equagernggir nte — — S tflAe t Uis fli hoc oene. nnigeſn Ji aäi C Nn mogenit. ncnoruofiſirn oinoohtosi cirnenont uis ℳα bot tmpli utmatckſe tigemädicnd. agack. S Mamariee⸗ marimdimeellif⸗. amaricavertpin tzumactan ih) nonepoll⸗ 3 te 6 . wste ſiuſes /t donn icin obit) h a Fthin 4 .B n. ,40 inoen t H„uentinin % vo ʒel iterp̃tat ⁊ inde chanane iqʒelotes. Et nota ꝙ ʒełꝰ ðꝛ aliqũ amoꝛ viri ĩ vxoꝛẽ ꝓ q̊nõ p̃t ſuſtinere yt alij miſceat᷑ vñ vir ðꝛ ze lotes. Et ſm h̊ dns ðꝛ ʒelotes.qꝛ ñ ꝑmittit Alaz ſibi deſpõſatã foꝛnicari pꝰ deos alieoſ Zelotypꝰ pa. pũ.·i zelo plenꝰ.ſiĩuidioſusv- ¶ A ſuſpicioſus. ⁊ accipit᷑ ta in actiua q; ĩ paſſi/ ua ſigtõe.Dĩr vᷣo zelotypꝰ ð cuiꝰ foꝛtuna in uidet ſibi vl alij. Et hei ſuſpicioſus ⁊ zelo/ typꝰ. q de foꝛtuna alteriꝰ iuidet ei vł alij.⁊ẽ ſuſpicioſus. Uñ ille hõ ðꝛ zelotypꝰqͥ ſuſpi/ tionẽ hʒ ð vxoꝛe ſua.ſ.qͥ cũ cruciatu mẽtis ſue caſtitatẽ fᷣuat vxoꝭ.⁊ ille tẽ ðꝛ ʒelotypꝰ Silr ⁊ vxoꝛ ðꝛ ʒelotypa q ſuſpitõʒ hʒ ð vi ro. Uñ Ecci.xxv. Doloꝛ coꝛdis ⁊ luctꝰmu lier zelotypa. Iñ h ʒelotypia.pie.i.inuidia ſuſpicio ð vxoꝛẽ.de q̃ agit᷑ in li. Numeroꝝ Dr etiã qñ q; ʒelotypia mechia.⁊ ʒelotyp⸗ mechus.⁊ coꝛ.ty. W WW LZelꝰ.li.m.g.i.i bonꝰ ſiue malꝰ Siẽ eĩ ʒelꝰ accipi pᷣt ĩi bono cũ qͥs nitit᷑ ea q̃ bona ſũt imitari.ſic ⁊ ĩ ma / lo cũ qͥs dolet aliũ ſe eſſe melioꝛẽ. Dr &ʒelꝰ inuidia.amoꝛ.emulatio.ſuſpitio.ſiue ĩ bo no ſiue in malo. Zephyrus grece. latine vꝛ floꝛẽs. q: floꝛes ⁊ germĩa eꝰ ſlatu viuificãt᷑qͥdã vetc.⁊ coꝛ. pe. Hic alio noĩe ðꝛ fauonnin· eta. te.f. g.i. camera.ↄclauis.ſeceſſus Clũ in paſſiõe btĩ Thome apłi inuenit᷑ Zetas hyemales. 2 zetas eſtiuales Sʒ zeta. n. ge. piasvᷣo diẽ. Zete hyemales.i.dom hyema les q̃s calidas fac ſubducta flamma.=ete eſtiuales qͥs frigidas fac ſubducta aqᷓ.Ze/ tę domꝰ q̃ ſubtꝰpedes hʒ aqa. eugma. eſt tertia ſpẽs allothete. ? deſcri/ bit᷑ ſic a donato. Zeugma ẽ vniꝰ ꝓbi cõclu/ ſio diuerß clauſulis apte ↄiũcta. Et hʒ fie ri tribs modis ſᷣm Iſi.ſ.a ſuꝑioꝛi.qñ vᷣbuʒ pmittit vt legit ſoꝛtes ⁊ plato.A medio qũ interponit᷑.vt Hebꝛei ſũt ⁊ ego. Ab inferi cũ deſideret audi.Beda dic Zeugma.i.cõ cluſio.ðꝛ figura qñ pᷣcedẽtia aut vno ꝰbo aut vna ſnia ↄcludunt᷑. Uerbo vt apłs ait Dis amaritudo ⁊ ira ⁊ indignatio et cla / moꝛ ⁊ blaſphemia tollat᷑a vob. Snia. vt Dui ingredit᷑ ſine macula ⁊ oꝑat᷑ iuſticiã.j ſcribit ⁊ ego iuidia vł amoꝛ vl feruoꝛ ſiue — pꝛope yt cñ ve. Hec ill, arma. hilli cut⸗ rus fuit Silr h eſt zʒeugma. Et appolloni⸗ e Zeʒabel interptat fluctꝰ ſanguis. vl flueni ſterqliniũ ſanguinẽ.ſʒ meliꝰ vbi eſt 4 Fiu.rij.canopeũ ad eas arcdas — . Zinʒiber. berꝭ.n. .qdã ſpẽs aromatꝭ.?⁊ cꝛꝛ Zios vl ʒius.ðꝛ qͥdã mẽſis.ſ.maius. Zizaniũ nij n. g.ch zizania. nie. gi. ſegees ył herba pꝑuerſa.ſ.loliũ.vt dicũt.Et ponit᷑ qñq; p ſoꝛdeoĩm ſegetu . . ₰ odiaci grece.latie aĩalia vl ſigna ſigt. Iñ H ʒodiac. ci·pe. coꝛ. aial circul. vl ſignifer lium ſoꝛtit᷑ vł qꝛ ſtelle ĩ ſignis ĩ figurꝭ aiali um diſpoſite ſunt. Iñ zodiaceꝰ.cea.ceum. Iſta aut ſunt noĩa duodecim ſignoꝝ ʒodi aci. Aries.taurꝰ.gemini. cãcer.leo.virgo. libꝛa.ſcoꝛpio.ſagittariꝰ.capcoꝛnꝰ.aquariꝰ * piſces. Un. Zodiacũ ſigna totũ claudunt QAnodeeaaa. Lona.ne.ſ.g.eſt cingulũ.⁊ ꝓpꝛie latũ Cñ ⁊? zona ðʒ lata poꝛtio terre calida vel frigida vl tꝑata ex ppinqͥ tate vł remotõe vł media primitate ſol. Iñ ʒonariꝰ ria.riũ.ad ʒonaſ ptinẽs vl zonas faciẽs.⁊ ꝓð.ʒo. Uſñ Eſo-.h pus. Arboꝛeã zonã ſtipulis ⁊ vimine trun cat. Iñ zonella. le. ⁊ zonula.le.ãbo dimi.i. S . „ onifra giũ gij.i. fractio zone Zoꝛobabel. apð hebreos ex trib⸗ integris noiby ðꝛ eſſe ↄpoſitũ. zo.iſte. ro. mgr. babel Apꝛie babiloniã ſonat.Et efficit᷑ nomen. ʒo robabel.i. iſte mgr ð babylone. In babylo titit. ⁊ acuit vlttimmliada. Zoticus.ca.cũ.i.vitalis.⁊ coꝛ.pe. Zoſim ma.mũ.i.viuax vł viuii * Finit pma pars hui⸗ vocabulatiſ⸗ loquit᷑ veritatẽ.⁊c.ad vltimũ ↄcluditOui fac̃ hec nõ cõmouebit᷑ in eternũ.Alexãäder aut dic. Zeugmaẽ qñ idẽ vᷣbũ ł adiectiuũ ad diuerſa ꝑtinet ita ꝙ cũ vno cõſtruit im Zymos vl ʒyma grece.latine ð: fermẽtum SIn azymammmiee. Zinʒala.ꝑua muſca.ſ.culex. Iñ h̊ ʒinʒala/ ia em̃ oꝛtꝰ eſt vbi ⁊ pnceps gẽtis iudee ex Dſtquã in pꝛ ma pte determĩatũ eſt ð no nes.reſtat nunc determĩare de vᷣbis. In qpceſſu hũc oꝛ dinẽ fᷣnabo.ꝙ iuxta cuiuſli/ bet up̈bi ſignificatũ duas lit teras depingã.qꝝ pma gen vbi ſigt. altera cõiugationẽ. Na cũ genꝰ ⁊ ↄiugatio verbi Ndinoſcit᷑ faciliꝰ ipſi ſignificatũ ⁊ etiã infle/ ctio ꝑ tꝑa reperit S eno. Uñ Iſa.j.Abalienati ſunt re Ntroꝛſum.i.alieni facti ſunt Abarceo.ui.itũ.a.s.i.longe iteꝝ remoueo. ab ab ⁊ arceo ”” Abarceo.es.ere.a.s.i. phibre Abdico.as.aui.a.p.ẽ denegare ſepare rᷣmo nere abſentare. Uñ.ij. Co.iiij. Abdicamꝰ occulta dedeco;. coꝛ. di. Uñ Oui. Quẽ fugit ⁊ facꝶ& abdicat ille ſuis. Hʒ etiã pła glia ſigta qᷓ ↄtinẽt᷑ in his v ſibo.Abdicat ex- pellit remouetq; reſultat ⁊ addit Denegat Abſentat ac ihibere notat.Et ðꝛ ab ab. ⁊ di cCo.aſ.qð pla ſigt.ſ.copłareoſecreↄfirmare Abdo.didi.tũ.a.t.i.abſcõdo occulto vel re moueo. Iñ abditꝰ.i.abſcõditus △D 5 R AHbduco·xi. ctũ.a. t.i.ſeduco ſeparo abſento diſtrabo aſpoꝛto. Uñ Heb.xiij. Doctriniſ yagrijs ⁊ ꝑpegrinis nolite abduci. Jñ abdu cCtus ⁊ abductio Abdecet.i.nõ decet.imꝑſonale eeft· Abemo vl abimo.a.t.emi.emptũ.i.qufero. Abeo. iui.itũ.n.q.i.recedo.ab ab ⁊H oo Abgrego as.aui.a.p.i.diſſociare ſegregare Diuidere.ab ab 1 grgo Abigo. gi ere.a.ti. fugare ⁊? ſepare vka ſe re pellere.vł crimẽ abigeatꝰ exercere.Et dif/ ferũt abigere ⁊ inigere.qꝛ abigere eſt pecꝰ ꝗ tecto ĩ paſcua agere. Inigere eſt pec a pa ſtu in tectũ ager6 Abijcio.cꝭ.eci.ctũ.a.t.ẽ lõge iacere reijcere vilipedere.Et ſᷣm Papᷣ. Abijcere ⁊ ꝓijce/ re ſic diſtinguũt᷑.qꝛ qð ĩ deſpectõe ⁊ negle/ cto ẽ h abijcit᷑ qð vᷣo foꝛ ẽ penitꝰ a ſalute ⁊ ab aptitudine alienũ.hᷣ pijci Abiecto.as.are.a.p.frequẽtatiuũ.i.iĩcrepa/ re.detrahere.maledicere.ↄtumelijs affice re.ĩuehere ſiue diffamare Iñ abiectꝰ.i.ſup plex.humitl.pauidꝰ.tremẽs.deſpectꝰ Abiudico as.are a.p.i.denegare deponere uido.ab ab ⁊ iungo minib q̊ ad eoꝝ ſignificatõö Are. n. p.i. negare Ablacto.aui.atũ.n.p.a lacte ſepare extrahe co vel ꝓhibeo . ðè Mboleo les.leni.vł lui.aboletũ vłabolituz a. 8. i. delere deponere obliuiſci Uñ Delet ⁊ abſtergit intedit negligit aufert. Hecab alieno. as. are.a. p. ð ab ab 2 ali ris idola ſacrilegiũ facis Hbiũgo.is.ere.a.t.i. diſiũgo diſtribuoldi⸗ Abiuro.as.are.n.p.i.negare.ab ab ⁊ iuro re ſegregare vl remouere. Uñn Breciſmui Allactat pueꝝ quem mr ad vbera poꝛtat. Ult lac ſugat ab hiſablactat eũ remouẽdo Abligurio.iui.itũ.n.q.i.deglutõ.ſoꝛbeo.lã bo ↄſumo vl deuaſto.⁊ ꝓpꝛie abligurio.i.p luxuriã bona mea diſſipͦppo Abluo.is.ere.a.t.i.lauare purgare ſoꝛdes ⁊ lues remouere vł ↄſumere abludo Abnuo.is.ere.a.t.i.nego refuto recuſo di olere notat Papias ſit tibi teſtis. Abominoꝛ. ar. d.p.i.abhoꝛꝛere. aliqͥd cum erecratõe repellere. execrari. deteſtari. vel malũ omen ĩipcari. Roꝝ.ij.Qui abomina 7 — * Aboꝛtio:iſ.ire.iui.itũ.i.aboꝛtiuũ facere.vñ Job. xqj. Bos eoꝝ ↄcepit ⁊ ñ aboꝛtiuit Abꝛenũcio as.aui.atũ.a.p.i.a ſe nũciando remouere renuere poſtponere l deſpicere. brogo.a. p. i. deſtruere vl ĩ toto delere. er toto legẽ ſubuertere ⁊ denegare.Vñ dicit᷑ lex abrogata qñ ĩ toto ẽ ſublata l deſtructa z derogat ei qñ ĩ ꝑte tollit᷑ lei detrahit᷑.ff. Abſcedo.is.ere.ſſi.ſſum.n.t.i.ab aliq̃ cede/ re ⁊ abſentari.ab abs ⁊ cedo AMbſcido.is.di. ſum. pe ꝓ. a.t.i. ĩcidere diſci dere cededo ſepare ⁊ cõponit᷑ ab abs ⁊ ce Ddo.is.cecidi.ceſũ IJñ abſciſus.a.ũ.ꝑ vnũs Abſcindo.dis.abſcidi abſcindere abſciſſuzʒ duplex s.a. t.i.ab vno ĩ alið ſcindere.In Abſciſſus. a. addn. Abſcõdo.dis.di.vł didi.abſcõdere abſcon ſum vl abſcõditũ.a.t.i.occultre Mbſentio.tꝭ.abſenſi abſentire.n.q.⁊ etiã ab ſentioꝛ. tirꝭ.d.q.ĩ eodẽ ſenſu.i.diſſentire Abſento as.aui.a.p.i.abſũ vl abeſſe ſacio Abſilio.lis.ſultũ.n.q.i.ĩdiuerſas ꝑtes ſali re. ab ab ⁊ ſalio “ Abſoleo.itus ſũ.i.diſſuere ⁊ a ſolito ceſſare Abſoluo.is.ere.a.t.i.a vinculo limpedimẽ to liberare.ab ab ⁊ ſoluo Abſono.as.are.n.p.i.diſcoꝛdare Abſtergo is.ere.a.t.i.deponre Abſtineo.es.ere.a.s.lõge ab aliq tenere ſpirhhotzt⸗ erretbſen uni cadeebad⸗ Pnobebib l oro e Ui Vg godefiette ⸗ Egedeet⸗ abeteegenbe Puncosſona ſmnrd Ali vijl doinundo. Ppororgbuten ſepgerſenn75 ARccztogsate⸗ dꝛad adct⸗ Accedois ere guecadere E ituſum. r. tmmaleot acu cſuonuimno n copoſinone Maclrogo. gre⸗ rni,. Acclen itoio ere di ⸗ Muüpgogre fſrht flliteſeicooe⸗ o go.grei aee Nepoalameffeh Htſiörfreänka (Eiſbüigcinilap, acceptoeci tbllithoſtehe m uſfciſfheg Mmioig ire ſin Nabocceno Acr beſiba Etſci dunqcognoizfpe C diſaccidrn vohikabagtee ltchtigtſone⸗ Golkericra 1 kn calen⸗ occzipoc eſlpnigi nti linnm btne 4 gttinn lauc⸗ liſacen idetege Dlündin korgetign diſo Mmereabig. negorefutonhi luisbolgiſtan. roblinia d negligttaufd de, s ſitnbitet. Aabbonarealite Lcrecran derſmnn . Ror i Ouitren iſcs Viobortinüareni rpirtiabonut iap.a ſenicie ſponere oepien renlitow deler denpene. Ciitl ſuobnloeſrun Uut leienbif ntid acee co. Dati aderedſ (poritad edetln ADclnssdinns Ratſenogtihi woigidicnn — 1tiocculene 4 wdeſcnui nnt giahſi ſuing gidegtegi 97 „ilſortſglinlh, = – 1 iammolfh tſolvo idierun deponol gibule⸗ Oe Abutoꝛ abuter Accãto a Abſtraho is.xi. ctũ. a.t. i. in aliã ꝑtẽ trahere. lacerare abſcindere.⁊ coꝛ.tra. Abſtrudo dis.ſi.ſum a.t.ixincludere vł ab ſcõdere.ab abs tuuo Abſum abes abfui.i. lõge eſſe. nõ eſſe ibi. vł a ſenſu coꝛpoꝛeo diſtare. Sʒ deeſſe.i. defi cere. Uñ Hug.diẽ. Abeſt qð alibi ẽ. deeſt gð deficit ⁊ nõ habet᷑. GBreciſmꝰ v ſic dic. Ede deeſt q ſq; qͥ nõ eſt vł fuit añn. At qnis abeſt ede.qꝛ nõ eſt ſed fuit añ Abundo aſ.are.aui. ati. n. p. cõponit᷑ ab ab ⁊ yndo.qð nõ eſt ĩ vſu.⁊ in pncipio non dʒ aſpirari vt dic Hug. Hoc etiã vult Pꝛiſ.qͥ „ . dicit ĩ.viij.li.Ab vnda ðꝛ vndo.as.⁊ abũ do. inundo s. qre.n.p.i.iteꝝ vl iuxta cãtare. et 8ꝛ ab ad ⁊ cãto.⁊ mutat᷑d in c. Nccedo is.ere.acceſſi acceſſum.n.t.i.ad ali quẽ cedere Et ex vᷣtute pᷣpoſitõis exigit ac cuſatiuum.vt accedo illũ.i.cedo ad illum et male ðᷣꝛ accedo ad illũ.qꝛ ibi ſine dubio eſt ſupfluitas pᷣpoſitõis.vł ĩ qppoſitõe vl in cõpoſitione MNccelero ꝗs. are. aui. n. p. i. feſtinare. vñ Be nef. xviij. Accelera tria ſata ſile cõmiſce Accẽdo is.ere.di.ſum.a.t.ab ad ⁊ cãdeo Accẽto as.are.frequẽtatiuũ eſt.ab accino. nis. vl pᷣt eſſe ĩ eodẽ ſigto in q̊ accẽtuo Accẽtuo as.are.i.accẽtuatim ꝓferre Accepto aſ.are.ẽ freqᷓntatiuũ ab accipio ac cipis.⁊ ſiſt freᷓnt᷑ acciꝑe Itẽ accepto pᷣt eẽ eẽ ᷣbũ actiuũ.i.appᷣciari ł facere acceptũ. Itẽ accepto ẽ etiã ablatiuꝰ de acceptꝰ ad/ uerbialit᷑ poſitꝰ. Roꝝ.üiij. Cui deꝰ accepto fert iuſticiã ſine opib· u. i. voco vl cito.⁊ ve nit ab accerſo. Act᷑.x. Accerſi ſimonẽ quen Accerſio is.ire.ſiui.ſit dam q cognoĩat᷑ petrꝰ 7 7 . Accido diſ.accidi.n.t.caret ſupio.i.euenire ⁊ cõponit᷑ ab ad ⁊ cado IJñ accidẽs.tꝭ ꝓ eo ꝙ nõ ẽ ſuba.Et ſcias ꝙ accidit malũ.eueit caſu.obtigit ſorte.ↄtingit fctõ. Itẽ accido cõponit᷑ etiã ex ad ⁊ cedo.⁊ ꝓð.ci.vbiq;.⁊ ẽ valde vł iuxta celdre Accieo.cies.i.voco ””M Accingo.xi.ctũ.a.t.i.valde cingere pᷣꝑare. adoꝛnare.Et nota ꝙ accingũt᷑ bellaturi.pᷣ cingũt᷑ ituri.ſuccingũt᷑ miſtraturi.vñ.Ad pugnã cinctꝰ pᷣ ꝑgit ſubq; miſtrat erz abuſus ſum. d.t. i. male vti vl pꝑuerſe vti ⁊ 3 rõem. Iñ abuſus ante X Hecino io ni occentii mt i iurta vkiren yᷣ 2coꝛditer canere.⁊ coꝛ.iii. · Accio..⁊ accieo cies.cõponũt᷑ ab ad ⁊ cio cis. ⁊ cieo cies. ⁊ ſignt appellare. aduocare. ſʒ antiqͥ ĩ tali cõpoſitõe ſolebãt mutared p poſitõis ĩ r. dicẽtes aruolare aruenire arei re.ſʒ nos dicimꝰ aduolare aduenire accire mutãtes ĩ ↄpoſitõe d.ĩ c.ſeq̃nte c. Dic &d ⁊ ĩ eodẽ ſenſu.Et ab vtroq; iſtoꝝ deſcẽdit vᷣbũ deſideratiuũ ĩ ſo.vt ab arcio ãtiꝗͥ ðöbe ret dici arceſſo.is.ſʒ qꝛ arceſſo.ſis.deſcedit ab arceo.ces.iõ cã dꝛe mutatũ ẽ pᷣmũ s.ĩ in eo q́d deſcẽdit ab arcio ãtiꝗᷓ ⁊ ðᷣ arcerſo ſis. Itẽ ab accio moderno ðᷣſceẽdit acceſo. ſis. qᷓ qꝛ ab accedo.is.ſiłr deſcẽdit acceſſo. ſis.iõ cã dꝛe ĩ eo ꝙ veĩt ab accio mutatũ eſt pmũ s.ĩ r. ⁊ ꝛ accerſo.ſis. Inueni ò̊ accer ſo ab arceo. arceſſo ab arceo.accerſo ab ac cio. acceſſo ab accedo Inuenitadhuc alið pꝓbü deſideratiuũ ab accerſo. ẽ qrte ↄiu / gatõiſ. ⁊ ĩ eadẽ ſigtõe cũ eo.⁊ hʒ r.ĩ qanũpenl. ſyllaba. ſ. accerſio.ſis.Et vide ꝙ pᷣdicta de ſideratiua ſũt tertie ↄiugatõis.? hñt pᷣteri Accipio.is.ere.a.t.repit᷑ ĩ plib ſigtõib Nã acciꝑe.i.reciꝑe.⁊ acciꝑe.i.audire.⁊ accige. id ẽ.paſcere.vñ Uirgi.Illos poꝛticib rex accipiebat manipliſ.i.paſcebat Itẽ gcciꝑe .i. raꝑe. vñ Paulꝰ Co. ij. Suſtinet ſi quis vos ĩ ſᷣuitutẽ redigit.ſi qs accipit. Itẽ ſis6t aliqͥd ꝑ dolũ vł furtũ raꝑe.vt ff.de acqͥ.re. do..l.ĩ laqueũ.ĩ glo.j.⁊.ij.l.naturali.S.tur/ batio. vbi 8 qͥ accipit furtũ cõmittit. Acclino as.aui.atũ.a.p.i.ad ſe vł ad aliud flectere. Iñ acclinis vł acclinꝰ ĩ eode ſigto Iñ etiã acclinatoꝛiũ locreqᷣei.vł eſt aliᷓ d ſuꝑ qð acclinat᷑.vt culcitra vł puluinar. et ab ad aliogs Accolo.is.ere.ui.cultũ.n.t.i.aſſidue vł valb de colere habitare crare . . „ „ . Hccõmodo as. are.a. p.i.ad cõmodũ ⁊ ſileʒ vſũ dare pᷣſtare vł aptare.apte collocare. Accubo as.are.aui.atũ.n.p.⁊ accũbo is.ui bitũ. n.t. idẽ ſignt. Etẽ accubare toto coꝛ/ poꝛe accũbere cubito.? ꝓpꝛie ẽ ĩ comeſtiõe. Accumulo as.are.a.p.i.ↄgregare Accuro as.aui.a.p.i.diligent᷑ curare Accurſo.i.frequent᷑ accurrere Accuſo as.are.aui.a.p.i. culpare. ᷣbis feri re.⁊ ð ab ad ⁊ cudo.q ei aliquẽ accuſqat fre differũt ĩcuſo ⁊ accuſo.qꝛ gecuſätsi cri mine vl facto. incuſare vbiſ. Itẽ incuſamꝰ maioꝛes accuſamus minoꝛes.Uñ C ato. Incuſare deum noll Aceo aces. non eſt ĩ vſit u. 7 deriuatab acuo. is. Et eſt acere acetũ ñ fieri. vt vinũ acet.id ẽ acetum fit Acero as.nõ eſtĩ vſu u. ſz cõponit᷑ cũ ex. vt ex acero.as.i.ab acere purgare Aceruo as.are.a.p.i.accumulare Aceſco inchoatiuũ.i.inciꝑe acere ſiue ace/ „ „* — tum fieri. Uñ Oꝛatiꝰ ĩ pmo epi. Sincerũ eſt niſi vas qdᷣcũq; infundis aceſcit Actito as.are.⁊ acto as.are.idẽ ſient.i.fre/ quenter agere Hcuo acuis acui acutu ·a.ti.acutũ ſcere NHdaugeo es.xi.ctũ.a.S. g ſ valgeguger⸗ Adaqj. ꝗs.are.a.p.i.ad aquã ducere. Unde Theodoł. En adaqre gregẽ ſil releuare caloꝛẽ. ⁊ ðꝛ ab ad agqDu Hddi co . cere.a.t.i.ðᷣputare deſtiare aſcri bere ⁊ ↄſtringere.ab ad ⁊ dico Aadiſco ſc.addidici addiſcitũ.n.t.i. valde diſcere.ab ad ⁊ diſco Agedo.is.it.vł adedoades adeſt. i liuxra vr valde coꝛꝛodere vl edere.⁊ ꝓe. Adhbereo.ſi.n.S.i.inniti.⁊ caret ſupino Adhibeo es.ere.a.s.i.addere alindeap, ponere dare. ab ad ⁊ habeo Adigo egi. ctũ a.t. i. ad aliã pte reducere Hadijcio eci. ctũ.i.adiũgere.⁊ ſcribit᷑ ꝑ j.ge/ minũ. Uñ O nið.l. iij li. arte. Adicit oꝛ/ na tus ꝓxima queq; dies 4 Adimo is.ere.ademi.ptũ.i.qauferre Adipiſcoꝛ adeptſuʒ.adipiſci. d.t. i. acqrere Adiuto as.pe.ꝓ.i.frequẽter iuuare dinuo as. ꝗadiuui adiutũ.i. auxiliuz dare. Et ſcias ꝙ reꝑit᷑ apð ãtiq̊s adiuuaui Hdminiculoꝛ arꝭ.i.auxiliari vł miſtrare Admiroꝛ. arꝭ. d.p.i.valde mirari vł cupere Et nota ꝙ admiramur vᷣtuteſ.ſʒ miramur opa Inuenit᷑ eti ammiroꝛ ꝑ duo m.ſʒ tũc cõponit᷑ ex am.pᷣpoſitõe ⁊ miro: Admitto is.ere.admiſi admiſſũ.a. t.i. pecca re. Itẽ admittere.i.aſſumere vel reciꝑe.vt ff. De inoffi. teſt. l. . S. ſi qs ipuberi. vt ſi di/ cat᷑. Iſte ẽ admittedꝰ.i.recipiedꝰ ¶k. eſt ĩci tare ad currẽdũ cũ q̃dã velocitate. Jñ ad miſſariꝰ.i.velox.Uñ Ouið. Nil nocetad/ miſſo ſubdere calcar eq̊.⁊ ðꝛ ab ad ⁊ mitto Admoneo. es.ere.a. s.i.aliqͥd ad memoꝛiaʒ reducere. fe dd excidit ab ea Afereſ⸗ b.ſag i. ſae cere Hdoleo es.eui.vł adolui adultũ vkadolitiũ .i.cremare cõburere ĩcẽdere Itẽ Eadolere.i. creſcere. In adoleſco ſcis.incho.i.incipio creſcere.⁊ inde adoleſcẽs Hdopto.as.are.aui.atũ.a.p.i deſiderarevk nutrire vt eligere. ⁊ acciꝑe loco filij extra/⸗ neã ꝑſona. Et ſcias ꝙ xpᷣs nullo modo di cẽdus eſt filiꝰ adoptiudei.qꝛ ſᷣm 1naturaʒ ſus eſſentialit᷑ a pre naſcit᷑⁊ oĩa q̃ pr r habʒ ſua ſunt. vt Joh. xvij. habek dozdior diſg iurta vł valde oꝛdiri. Pap̃. ic. Adoꝛdioꝛ adoꝛſus fac.i.alloqͥ vł ĩciꝑe Bacriorcher vlrirꝭ.adoꝛt.i.valde vł iuxta oꝛiri. vel inadere.aggredi ſᷣm Bug. Pap. vo dic. Adoꝛioꝛ cõe fuit antiqͥt. Un. Ad/ oꝛt eſt.i.nouit᷑ vł ſubito nat abad: oꝛi⸗/ oꝛ. Inuenit gdoꝛio Adqeſco.eui.etũ.i.aſſentire Adqͥro.rꝭ.i.ad ſe q̃rere vel lucrari Haduento. as. are.i. frequeter aduenire Aduerſoꝛ arꝭ.i.eſſe vel fieri aduerſum Hduerto is.ere.i.vᷣtere ad aliqᷣd vł Ppede⸗ re vel intelligere Aduloꝛ.ar;. d. p. laſſentiedo blãdiri. qd ſo⸗ let ſacere maxie aulici. Uñ. Aula domꝰ re n v̈bũ cõponit aduloꝛ. dultero.as.are.n. p. ? adulteroꝛ. arꝭ. depo nẽtale.i.qadulteriũ cõmittere vl coꝛrũge.⁊ ad malij ere. Ji. ndulteraſco incho. 3 Afficio affeci affectũ.tria ſigt. Uñ Afficiti, foꝛmat punit cupit hᷣ tria ſigt. Ułſᷣm Pa/ biã. aff icere eſt iniurijs Suari macerari Iffido. as. are. n. p. i. fidẽ dare Affigo. G.. gere. a. t. i. ad aliqͥd figere Affligo.g;.xi.ctũ.a.t.i.valde fligere Affluo.is.xi.ctũ.vłxum.n.t.i.largiter abun dare. Un ꝓphᷣa Diuitie ſi affluãt nolitecoꝛ apponere Affoꝛ affaris affatus ſum.d. p.i. alloquoꝛ/t ðʒ ab ad ⁊ foꝛ faris.⁊ mutatur d.inf. cauſa euphonie. Affurcillo.as. are.ẽ va laͤ⸗ e vl iuxta vkj igi ſuſpegere vel: ↄcutere ante G Fige bu eſt defectiuũ.i. dic vel incipe Aggarrio.is.iui.n.q.i.valde vł iuxia garn re. vel cũ garriente garrire Aggero. as.aui.arc.i.accumulareł augme tare. 7 ðꝛ ab agger. ris. “ i iltaplra eny ſ ole os Puis Pnttstare Mumninods “ nmm pyoſcoc nnin Boiocreo Diher fipciſpnm rcopereee ſpbotiink in ſacisteſtame⸗ lois Syge retifbisa rereKödod Acorizoas⸗ Nagontzor ſm Hugin ſcugontzo⸗ nisathhcmpa⸗ ne larſir Uñ O⸗⸗ WINGCt rais, K lnſit lumngi. Appipd niele⸗ tuſrtnl Nn guinsi Ahltisgeinche ntgigarin Mieqyalbico eaaghe oaeg. lalba 6 aglo. icos. r . 1. free dlnien r ie sinchoiir, 8s aideſtang eloaigſen Wpohblarocnn arcefnmn trouiſfſ ck lleoniii,, lalloq in wipltektin fn Dug d mnde A, tchacron — repalann nät aduonn dfenadncſun * nnitoblidncl⸗ 1Ui Arladeee. 0.. Aduleero n dn naere n coriher enCo iucho. „ 7 4 . —N0 cae . Dimde Suanimaere edt Aidahgee wMekigeſe nNtiaraintnn ueſaffnitnalen gſumd hidli Kutamurdian , ie AKuumg nn in lacumuln 5 inuadere arripere nmen imponere ſic agon Alapo. Hlapiʒo as. are.a. p.i.alapas dare Albeo.bes.bui.n.S.i.albũ eſſe vł fieri. Inð galbeſco.is.ere.incho.i.ĩcipio albere Albico as.i.paꝝ albere.⁊ ðꝛ ab albeo.es.ſʒ DPSPeꝛil. diẽ ꝙ albico ſit ꝰbũ aparitiuũ.⁊ idẽ Hagero ti ſniſti i adunare accumnlare Aggredioꝛ.erꝭ.ꝗ 7 2% Albggrego. as. aui.i.ↄgregare vł cumulare Agino as.i.feſtinare vl fugare.negociari Fgnomino as. are.agnoĩe vocare lagno . 7 Algnoſco. cis.agnoui agnitũ.a.t. i. valde vł iuxta noſcere Ago. is.ere.a.t.i.Ducere vł facere.⁊ coꝛ.pe. CLñ Oꝛatiꝰ ipᷣmo epi. Hꝗ tua res agit pa ries cũ ꝓximardet. Et differt agere ⁊ gere re.qꝛ agere ẽ generale ad oĩa q̃ fiũt tã re qᷓ; pbis.tã int᷑ viuos q; ĩ vltia volũtate. NHam faciẽes teſtamẽetũ ðᷣꝛ agere.ſic ⁊ emẽs vẽdeſ locãs. Dʒ gerere cõpᷣhẽdit tm̃ illud qͥd fit re ⁊ ñ ᷣbis.⁊ ſic faciẽs teſtamẽtũ nõ ðꝛ ge rere ff.ð v obli.l. nba )trarerfůurt Agoniʒo.as.aui.n.p.i. tẽdo certo pugno. vbl agonizoꝛ.⁊ ẽ deponẽtale.Et ẽ agonizo fm Hug. imitatiue foꝛme.ſicẽ patriſo a pr̃e iʒo.i.quaſi agonẽ ſequoꝛ ; Hio. is.it. ⁊płr aiũt.i.dico.⁊ ẽ q̃rte ↄiugatio nis.qꝛ fac imꝑatiuũ ĩ j.vt ai. In qͥ vbo j.ſp eſt duplexↄſonãs. Uñ aio aiũt duaꝝ ſylla baꝝ ſũt. Uñ Oꝛatiꝰ ĩ eꝑpi.ñ.Sernꝰhabes pᷣ ciũ loꝝꝭ. nõ vteris aio. Sʒ ſequẽtepſonãte vocalis eſt. vt ais ait 2 * . p.i.alapas dare ſit ꝙ appareo albre Albo.as.a.p.i.albũ facere.⁊ cõponit᷑ cũ de vt dealbo. ”MMV Algeo. ſi. ſum. n. s.i. frigere. Iñ algeſco. ſch. Allecto as.are.i.frequent᷑ allicere Allego as.aui.a.p.ẽ remittere vł affirmare vłl rões ad fulcimẽetũ ſue ꝑtis iĩiducere ł ar/ gumẽtari ad ꝓbatiões.vl ↄcluſiões ad cõ munẽ iudicẽ ꝓ cõmodo ſue cauſe.⁊ ꝓpꝛieꝑ tinet ad aduocatos AIlleuio. as. are. a. p.i. leuẽ facere exonerare. põdqus auferre vel diminure Illicio. xi. vł cui. ctũ. a.t.i. dulci vel cũ delectatiõe attrahere greſſus ſum. d.t. i aſſilire Alienare cã mu t aduocare Allido ·is. ere .ſ ſũ. a.talid vehemer le⸗ dere punire.⁊ ponit᷑ p ↄtẽdere vł pcutere. Alienare eſt ꝓpꝛie rẽ aliquã in dñium alteri us trãſferre. Iñ alienatio.⁊ ẽ oĩs pactio ꝑ qu trãſfert᷑ vnium.de re.ec.nõ alie.c.nul/ utäãdi iudiciũ. ð qñ metuenſ ↄtrouerſiã rẽ dolo ĩ aliũ traſfert vt iudici/ um mutet ⁊ euttet? Alligo as.are.a. p.i.ad aliq ligo Cñ Bir/⸗ rhia.Quẽlibet imodicꝰ alligat eris amoꝛ. Pꝛopheta. Qui ſanat ↄtritos coꝛde ⁊ alli gat otritões oo« Alloquoꝛ.erꝭ.d.t.i.ad aliũ loo⸗ Allubeſco is. ere. i. obedire ł'ↄſentire Nota q antiqͥ vicebãt lubet ⁊ lubeſco ꝓ libet vel libeſco. Uñ ⁊ nos vtimur ↄpoſito allubeo allubeſco.i.obedire vl ↄſentire.Etĩde hᷣ allubeſcetia tie.łallubẽtia tie.i.obediẽtia. vel ↄſenſus.Et ĩ eodẽ ſenſu ĩuenit᷑ allibeo bes. vel allibet ⁊ allibeſfoY Allucino as.are.a.p.i.iuxta lucinare. et ðꝛ aAllucino as.i.ſuadere vł luci vicinare Alludo is.ere.n.t.i.iludere vłↄſonare con grucre ↄcoꝛdare Ailuo.is.ere.a.t.i.qabluere delauare.vł poti us paulatim abluẽdo augmẽtare. Inueni tur etiã qñq; alluere ꝓ ↄſumptõe aquaꝝz Alo.ui.itũ.vł altũ.a.t.i.nutrire.Et cõpõit alo cũ cõ.vt coalo coalis.qð ⁊ ſcdᷣe ↄiugati onis iuenit᷑ coaleo coales Iñ coaleſco.ſcis incho.⁊ coꝛ.pmã alo.ſʒ halo aſ.eã ꝓð.Uñ MNutrio curtat alo.ꝓducit ſpũs halo Alterco as.are.vl altercoꝛ.arꝭ.i.certare liti gare. ⁊ ð ab alter. Et ↄponit᷑ vtrũq;.vt co alterco coalterco:- Altero as.are.a.p.i.variare.facere alterum Et ðᷣꝛ ab alt᷑. Iñ alteratꝰ.a.ũ.i.variatꝰ Alto as.are.nõ ẽ in vſu.⁊ venit ab altꝰ.a.ũ. ſzʒ cõponit᷑ cũ ex⁊ in.vt exalto as.i.ĩ altũ ex tollere.⁊ inalto as, p eodem. Papᷣ.vᷣo dic. Alto as.nutrio vł altũ facio.ſubleuo MW ante Amareo res.ere.n.s.i.amarꝰſũ vl fio.et ðꝛ ab amarꝰ. In amareſco inchoa. . „ . Amarico as.are.a. p.i amaꝝ facere vl fati/ gare. 2 2 ab amarꝰ Amaſco cis.vᷣbũ incho.i.incipio amare Amaturio.turꝭ. vᷣbũ meditatiuũ.i.medito: gamare Ambigo egi.tu. n.t. dubito circũduco.ab am quod eſt circum ⁊ ago.⁊ mnutard. nñ 2) 3 interpoſitab. tata itha gi ctrelcare euce. ¶ Auwante GA—K Anathemo. as.are.a. p. T anathematizo as. ⁊ ꝓpꝛie honoꝛc̃.⁊ ðꝛ ab am. ⁊ eo.⁊ iterponit b. ⁊ o.in i.mutat .— Ambulo as. are. n. p. p̃t deriuari ab ambo. bonis.q̊d ẽ Sdꝰ.⁊ cõponit᷑ cũ de.vt deam/ bulo.i.de loco ad locũ ſpaciãdo ãbulare.⁊ cũ ob. vt obambulo.i.circũambulare vel meliꝰ ſpaciari. Uñ Oui.meta.ij. In tene/ ris foꝛmoſus obambulat herbis Cõponit᷑ etiã cũ pᷣ ⁊ ꝑ ⁊ con ?⁊ñ n. Amẽdo as.are.⁊ amãdo as.are.a.p.ꝓ eodẽ i.extra lõge mãdare ⁊ abſentnrer Amicio c;.ire.a.q.i.coopire vł adiũgere vł ligare.ab amicꝰðꝛ.qꝛ qͥ amicũ ſibi ſociat eu cooꝑit ꝓtegit ⁊ defendit.Uñ Oui.ĩ.v.me ta. Ille ſibi ablat fuluis amicitur in alis. Et NHiere.xliij. Sic̃ amicit᷑ paſtoꝛ pallio ſuo.Et cõponit᷑ cũ circũ ⁊ cõ.vt circũami cio ? coamieiio Amico.as.a.p.⁊ amicoꝛ.arꝭdeponẽtale in diuer ſigtiõibo vt amico illũ tibi.i.facio il lum amicũ tibi. Et amicoꝛ tibi.i.ſũ amicꝰ tibi. ⁊ dicunt ab amich Hmictuo as.are.ſreqntatiuũ.i.cooꝑio.ab amicio. Et cõponit᷑ circũamictuo as.tñ ðꝛ ⁊ circũamicto.as.ꝑ ſyncopi Amitto.ſi.ſũ.a.t.i.pdere Itẽ inuenit᷑ ꝑ duo m..vt amitto.ex am pᷣpoſitõe ⁊ mito Ammiroꝛ.arꝭ.i.valde mirar Hmo.aſ.are.a.p.i.diligere.diffe ligo ĩ bono.amo ſumit᷑ in malo.differ̃t eti/ am amo ſine aſpiratõe.⁊ hamo as.cũ aſpi ratõe. Uñ. Hamãt᷑ piſces ſʒ amãt᷑ ſepe pu/ elle. Unã ſy amo cuiꝰnon ſoluoꝛ ab hamo Iñ h amatoꝛ.oʒꝭ..amatrix ⁊ amatoꝛiꝰ.⁊ cõ ponit᷑ hamo cũ re.vt redamo.as.i.rurſum amare.⁊ cũ de.vt deamo.as.i.valde amo. Itẽ ab amo as.venit amoꝛ.o⸗..nomẽ.⁊ eſt amoꝛ pi? filioꝝ.iuſtꝰ vxoꝛꝭ. crudeł. natu/ ram.obſcenꝰ meretricãõd. „ . — Amplectoꝛ.erꝭ..t.q̃ſi circũcirca flectendo Lbꝛachia cingere vel cingi.⁊ ðꝛ ab am ⁊ ple- cto.is.ere.ꝓ flectere Amplitico as.aui.a.p.i.amplũ facio.Am/ Aio as. are.idem ..ẽEE Ampulloꝛ.arꝭ.i.vᷣbis ſuꝑbis inflatꝭ ⁊ ſexqͥ‚/ edaliby vti Nmputo as.aui.a.p.i.ex toto vndiq; ſcinde re vł remouere. Un ipᷣs. Amputa oppꝛo/ bꝛiũ meũ q̊d ſuſpicat ſuʒ.Et vt diẽ̃ Hug. Ulites ſüt putade ⁊ nõ amputãde.niſi foꝛ/ te velimꝰ vineã extoto eradicare. E anhelitus.us.ui. eruüttñ. qꝛ di Annuo.is.ere.ui.utũ.n.t.i.aſſigre vlłaſt tire.nutũ alicui facere.⁊ ẽ actiuũ ꝓ ↄcede/ i.maledicere excõicare abomĩari execrari Ancido dis.ere.a.t.i.circũcirca coꝛodere. ab am. ⁊ cedo.mutata m. inn. Ancillo.as.a.p.i.miĩſtrare vł ſᷣuire ⁊ tũc eſt neu.⁊ ĩ eodẽ ſenſu reꝑit᷑ancilloꝛ.arꝭ.depo/ nẽtale. ? cõponit᷑ coancillo .i.ſil ancillo Anclo as.aui.a.p.i.furari vł haurire.⁊ cõ/⸗ ponit᷑ ab an ⁊ cleo ꝓ abſoꝛbere.vł clepo is * ncoꝛo.as.i.ancoꝛas ligare vł firmare Et BS ab ancozaore. ꝗ.ß Anfringo.is.egi.ctũ.i.circũq̃q; frangere. Ango.is.ere.xi.ctũ.a.t.i.ↄſtringere ſolicita re afficere cruciare. Uñ.j. Re.j.Affligebat q̊z eã emula eiꝰ ⁊ vehementangebat Anguſtio.as.a.p.ab anguſtia.ſtie.vłꝑ ſub tractiõʒ j.anguſto as.are.i.ſtrictuz facere. guſtia mĩ aũt ĩ viſceriv vr̃is. Et ꝑ cõpoſi/ tionẽ coanguſtio as.⁊ coanguſto.as. Anhelo as.are.a.p.i.feſtinare deſiderare.⁊ ꝓpꝛie ſigt reſpirare. Un Breciſmꝰ Reſpirat moꝛiẽs. Ul ðꝛ anheloꝛ.aris.deponentale Itẽ ðꝛ fuire vl adherere. Iñ anhelit;.a.ij. 2 — „ . Animaduerto is.ere.n.t.i.ĩaĩo vᷣtere ⁊ cõſi/ derare itelligere cogitare. ⁊ ponit᷑ qñq; ꝓ punire.qꝛ anq; pena irrogat ſᷣm qntitatẽ ł qlitatẽ pcti vertit᷑ q̃litas ł q̃ntitas pene in agio.vl qꝛ tũc vᷣtit iudex aim ad reũ puniẽ/ dũu.vt ꝑpẽdat qͥ pena ſit puniẽd?ꝰ. Animo.as.are.a.p.i.aiam dare vł exhoꝛta ri. audacẽ facere Annicito as.i.cũ palpebꝛis ãnuere. ſiẽ faci mus deſt ienates aliad eh paſpebꝛie, igre vl aſſen/ re.ſʒ ĩ alijs ſignificatõibo eſt neu.ge. Annuto.as.are.aui.n.p.i.annuere łaſſiãre nutũ alicui facere.Uñ Plautꝰ. Alij annu tat.alij annutitat.aliũ timet.aliũ amat. Et eſt annutitare cũ oculo ãnuere.ſʒ annuere ⁊ qannutare cũ alio mebꝛo Antegradioꝛ.erꝭ.antegreſſus ſũ.i.añ ire.et retinet a ĩ pñti ſui ſimplicis.ſic ⁊ pᷣgradioꝛ. Dꝛz etiã pᷣgradioꝛ.i.antegradioꝛ Anteluco as.are.n.p.i.ĩ nocte vł añ lucem ſurgere vl vigilare.ab anlucanꝰ vel lux Anteſtoꝛ arꝭ.i.õ teſtari.ſ.teſtimoniũ ꝑhibe. ⁊ eſt abſolutũ.ab anti qð eſt õ.⁊ teſtoꝛ arꝭ. Zutheion rotigerehl fitoos Gfulaip Aniſtsli annqqre. ſarütenoci ur tſenefet Uutiſtoſcs⸗ gbontitzd Annonmn igelireccde ti potbihfban Uuineo⸗ Hpenoul a acapern Phcoser Hpocppoo: Nyoꝛiogs rucckac Deſitnimury Rypreoco are. nahitere Y. ellogs gre, fuiitonaindtcy einignüͤckt Hnonüſones üͤitſtoeinadt Nöbesßfigene elolisape ipcllreraple nns. Poſtchpo Pultiplin nſccoponit⸗ Vglüſpellrel⸗ barlamore hlugetplſog eloig ere get Nn hape ngcenini Penrurge naeul ſin 1 icganig. uomnbſliſti, 2 Naingnan te hintas mrnini min. Akmnaln nmnniRbenn, debſarberſtg slinetinne lictrüigin ati Ntrenti henentangh nuſtntei Sarei ſnani. mguſtuminat: nim ms. Egch 18 1:contnsn Minaredeſcan Urii Nn. vrons dehgin⸗ m.. Banhelt ti Alinvimetc r. tponit 6 an inniel slännius penein aimad rei dand tponiic. undeed ahann is nucte ſüſt ci hrs ſarti gta tacnini e Mötneſtnene inpiammgt iin ro tagere gradiendo Anticipo as:are.⁊ añ. ſcʒ pᷣoccupare pᷣuenire.pmo cape Antiq̊ as.i.antiquũ aliqͥd facere vel dicere Derare. Iñ h appẽſoꝛ.oꝛ.⁊ app ppeto is.ere.tiui.titũ.a.t.deſiderare.acqͥ/ Antipedo aui.atũ.i.equũ vnũ pedẽecũ alte — ₰ capio is.ĩ eodẽ ſenſu. Vlbł antiq̃re.i.euacuare.aliqͥd ad pᷣſtinum ſtatũ reuocare. Hebᷣ.viij.Qð qũt antiqua tur ⁊ ſeneſcit ꝓpe interitũ eſf Antiſto ſtas.are.i.excellere pᷣſtare pᷣcellere. ab antiſtes ?22 Anxioꝛ arꝭ.d.p.i.triſtari vł depauꝑari Apage.i. r reced ecede.vade.Apagite.i. vadite.vl ſtate ĩ pace.et vidẽt᷑ eẽ aduerbia potiꝰ qᷓ; ba.niſi qꝛ vidẽt̃᷑ diſcretioneʒ hr̃e numeroꝝ Aperio ui.aꝑtũ.cõponit᷑ ab a vł ad ⁊ pario Iñ adaperio is.ire.i.valde agire Apicio is.ere.a.t.i.ligare.ab apex.. Apoclvpſoꝛ arꝭ.i.reuelare H Apoꝛio as.i.aꝑire enucleare ⁊ depauꝑare. ⁊ tũc eſt actiuũ. Itẽ apoꝛiare.i.laboꝛarevł laboꝛãdo ſudare ⁊ antiari.⁊ tũc eſt neutꝝ. nuenit᷑ etiã in deponẽti genere ĩ eodem enſu. Uñ ad Coꝛinth. Apoꝛiamur ſʒnon Ddeſtituimur.vbi pᷣt eſſe paſſiuum· Appareo es.ere.ui.itũ.n.s.i.manifeſtũ fieri el ſplẽdere. Iñ venit apparitoꝛ Ap ello as.are.a.p.i.ad aliũ iudicẽ vocare vl alteriꝰiudicq; audiẽtiaʒ poſtulare.Et vt diẽ Berñ. in li. deoſideratõe. Appellaſſe in ique iniquũ eſt. Iniq̃ ⁊ ipune iniq̃ꝝ appel/ lationũ fomes. Iniq̃ aũt oĩs appellatio ad quã iuſticie inopia nõ coegit.appellare nõ vt gues ſʒ ſi grauerꝭ lÄiceee6R6 Apello.lis.appuli.a.t.i.ad poꝛtũ venire.vł ipellere ⁊ appellere.i.applicare.Uñ Teren tius. Poſtq;ᷓ poeta aĩm ſuũ ad ſcribẽdum appulit.i.applicuit· Põt etiã ſcribi ꝑ ſimpliex p.⁊ ſic cõponit᷑ ab a.⁊ pello.is.⁊ ẽ apellere. ab aliq pellere lamouere. Uñ.Apulſuſ ab vbere.i.amotꝰ. Uñ Iſa.xxviij. Ablactatoſ a lacte apulſos ab vberibo.i.amotos Apedo is.ere.a.t.i.ſuſpẽdere lid are lpõ/ oꝛiꝰ.ꝗ. um rere.requirere Aplaudo is.ſi.ſũ.n.t.ialicui plauſũ faceꝛe Appodio.as.aui.a.p.i.initoꝛ.ab ad ⁊ podio Apono. ig. ſui. ſitũ. a. t. i.adiungere addere In appoſit.a.ũ.⁊ ꝑ ſyncopã apoſt.a.ũ. Hpꝛecioꝛ.arꝭ.appꝛeciatꝰ ſũ.d.p.i.eſtimare. vuinera eius recedite. pciũ determĩiare. ⁊ ꝛ ab ad ⁊ pcioꝛ. Antiqᷣ tñ p̃cio as.⁊ appꝛecio as.ĩ actiuo ge.decli⸗ nabant Hmꝛebẽdo dis oi.ſum.a. t··. arriptiood) AHppꝛimo app̃ſſi.ſũ.i.ad aliqᷣd pᷣmere ł iuxta Appꝛopio as.are.n.p.i.appꝛoximare.⁊ ðꝛ ab ad ⁊ ꝓpio. Uñ Luc.x.Appꝛopiãs alligauit Apto as.are.a.p.i.habilitare adiũgere.Et cõponit᷑ cũ ad cõ ⁊ p. Jñ ꝑ cõpoſitõʒ ĩepto as.i.infatuare.ineptũ faceerrHZ.e Aquoꝛ.arꝭ.d.p.i.ad aquã ducere.vł potare gialia. Et cõponit᷑ cã ad.vt adaqͥꝛ.ĩ eodem ſigto. Inuenit᷑ tñ actiuũ.ada.as.vide ſu/ pꝛa adaqus 22212125?“ͦâĩ«Rͤeg Aragapo.as.are.a.p.i.effodere vł ſculpere. Arbitroꝛ.arꝭ.deponẽtale.i.exiſtimare bkeſti mare.ſʒ differt. qꝛ exiſtimare łeſtimare eſt apõð aĩz nr̃m.arbitrari vᷣo iudiciũ aĩpferre Arceo.es.ere.arcui arcitũ vł artũ ꝑ ſynco/ pa.a.s.i.ↄſtringere remouere ꝓhibere co/ gere. Et cõponit᷑ cũ ex.vt exerceo. Itẽ cuʒ cõ vt coerceo.es.ere.i.ↄſtringere. Arcerſo ⁊ arceſſo.vide in accio Architectoꝛ.arꝭ.i.tecta pncipalit᷑oſtruere. Arcuo.as.are.a.p.i.curuare.ab arcꝰðꝛ Iñ arcuatꝰ.i.curuatꝰ l Irdeo. des. arſi arſũ.n. S. pła ſigᷓt. Uñ. Ar/ det mẽs.ardet clypeꝰ.focus ardet ⁊ edes. Hec amat.hſᷣ ſplẽdet..̊ vꝛit.⁊ vꝛit᷑ illa. Et cõponit᷑ cũ ex.vt exardeo es.⁊ cũ in.vt ĩar/ deo es. Itẽ ab ardeo ĩchoatiuũ ardeſco q qð cõponit᷑ cũ re.vt redardeſco ĩterpoſita d. Et ardeo cũ oĩb ſuis cõpoſitꝭ ẽ neutꝝ ⁊ abſolutũ.pᷣterqᷓ; q ponit᷑ pꝑ cõburere.tunc eſt trãſitiuũ ⁊ eget obliq̃ Uñ Johᷣ.xv. Col ligẽt eũ ⁊ in ignẽ mittẽt ⁊ ardet Arefacio.cis.ere.n.t.i.aridũ facere.⁊ ðꝛ ab arere infinitiuo de areo ⁊ facdio Arefio.fis.arefactꝰ ſũ.i.eſſe vł fieni aridum Areo ares arui.n.s.⁊ caret ſupĩo.i.eſſe vł fi eri ſiccũ. Et cõponit᷑ cũ in.vt inareo.es. et cũ ex.vt exareo eſ.⁊ ꝓðᷣ.a. Uñ auroꝛa Sic ſine doctrina marcidꝰ aret amoꝛ.ſij gro.as eã coꝛ. Uñ qͥdã.Terrã nulł aret ĩq̃ vis ſe minis aret Argumẽtoꝛ.arꝭ.d.p.i.diſputare vl arguere Arguo guis.gui.utũ.a.t.i.ꝰuincere accuſa re ↄſtrigere.⁊ ↄpõit᷑ cũ cõ.vt coarguo.is.⁊ re. vt redarguo.is.J ñ argut.i. ca llia⸗ ſtre nu.acut ĩ loquẽdo.J n hec ar tla i eſt Verſucia vkcalligitas Ji. arguto as.i.ver bis ipugre vl diſcrete . öfende. repᷣhẽdere Arieto as.are.a.p.i.cũ ariete tali inſtt̃o per Hrioloꝛ.aris.lat ſum.d.p.i.diuinare Ariſtoꝛ.arꝭ.d.p.i.colligere ariſtttas Armo as.are.a.p.i.arma induere. Jñ vᷣba 7 lia armatoꝛ.trix.tio. AXlro as. rare.n. p.i.terrã ſcindere vł ſulcos cũ aratro facere. Iñ aratoꝛ.trix.⁊ h̊ aratu ra.re. Iñ ꝑ cõpoſitõʒ exaro.as.i.deſcribe/ re vł valde arare.⁊ ꝑaro.i.pꝑfecte aro.⁊ ob gro.i.circũ vł vndiq; aro. Et aro ẽ neutꝝ cũ cõpoſit excepto exaro ꝓ deſcribere.Et aro ẽ trãſitiuũ ⁊ hʒ tertias ꝑſonas paſſiui. vyt aro terrã.⁊ terra arat᷑ a me Aromatiʒo.ʒas.i.redolere.⁊ ðꝛ ab aroma⁊ ponit᷑ qñq; trãſitiue vt ego aromatiʒo hũc i.qaromate vngo.łaromate redolẽtẽ facio Hlreſtare ẽ aliquẽ vł bona ſua ꝑ mãdatũ iu dicis ipedire ne remoueãt᷑a loco donec cõ querẽti rũdeat.vt.c.ij.ð cri.fal.⁊.l.legatoꝝ f. de interdic.⁊ rel. MHirrideo.des.ſi.ſũ.n.S.i.ad aliqͥd ridere vel ciũ ridẽte ridere.Etiã idẽ eſt ̃d fauooo Arrigo.gꝭ.xi.ctũ.pe.coꝛ.a.t.i.ſurſũ ł valde vl ad aliqͥd regere.⁊ ðꝛ ab ad ⁊ rego muta ta d.in r. Uñn Cerẽ.Arrige aures pãphile Mrripio pis.pui.ptũ.a.t.i.luadere.ad aliqͥd agendũ raꝑe vl aggrreid Arrogo.gas.pe.coꝛ.a.p.i.ſuꝑbire Itẽ arro gare ẽ ſuꝑbiã ⁊ arrogant acqͥrere Jũ arro gãs.i.ſuꝑbo.ſe extollẽs. Itẽ arrogareẽ ali/ quẽ qͥ ſui iur ẽ in filiũ reciꝑe. Jñ arrogatꝰ filiꝰ ð ille q ſic aſſumit᷑ ĩ filiũ.et arrogatoꝛ eſt pꝛ qͥ accipit aliquẽ ̊ mõ ĩ filiũ. Et dꝛũt arrogare ⁊ adoptare.qꝛ ille adoptat᷑ qͥ nõ ẽ ſui iurꝭ ſʒ alter ptãti ſubiect? Sʒ arrogat᷑ ille qͥ pᷣmo ſui iurꝭ ẽ.⁊ ꝑ arrogatõʒ trãſitin — poteſtatẽ pꝛis.ſ.arrogatoꝛꝝꝭ Uñ Arrogoqͥ ſu eſt. ſʒ hʒ meꝰ eſſe neceſſe. Pr̃is adopto ſuũ ſʒ patris ꝑmanet idẽ.De h̊ de cog.le. c. Vvnico in geoeols. Arſeuerſe vᷣbũ ẽ defectiuũ imꝑatiui modi. ſcdᷣe ꝑſone.i.auerte ignẽ.⁊ ðꝛ ab ardeo.łar Arto. tas.tare.i.frequent᷑ arcere ł copulare In h ⁊ h artabil.⁊ h le. Jñ etiã ꝑ cõpoſitõ Artuo aſ.qð nõ eſt ĩ vſu.ſʒ cõponit᷑ exartuo as i diuidere ⁊ deartuo ſir ꝓ diuidere.⁊ ẽ ꝓpꝛie diuidere ⁊ ſeꝑare art a ſe ĩuicẽ.vt de gallinis ⁊ ſiłib. Iñ vᷣbalia. Vñ plaur In captiuis ego erũnatꝰ ⁊ deartuat ſũ miſer Aruſpicoꝛ.arꝭ.pe.coꝛ.d.p.i.diuinare Noante O& Hſcẽdo dis.di.ſum.n.t.i.ad aliquẽ altũ lo/ — cum ſcãdere. Iñ aſcẽſus.a..dd. Hſcio.cias.aui.a.p.i.acuere vel dolare.ab aſcio ſcis.vel aſcia ·⸗ — Aſcio.ſcis.ſciui.ſcitũ.n.q.i.adiũgo adqͥro. exad ⁊ ſcio.⁊ ſubtrahit᷑ d.Et cõponit᷑cum eiſdẽ.⁊ retinet d.cauſa differentie.⁊ ðꝛ ad/ ſcio.ſcis.i.voco. Iñ aſciſco ſcis.⁊ adſciſco inchoatiiagg Aſcribo.bis.pſi.ptũ.a.t.i.aſſerere adijcere Aſpero ras.a.p.i.aſpeꝝ facere.Et cõponit᷑ exaſpero.s. Aſpergo.g.ſi.ſũ.a.t.i.diſtantoꝑire.pfunde re.⁊ ðꝛ ab ad ⁊ ſpargo ⁊ mutat᷑a.in e.⁊ ſub trahit᷑ d Iñ aſperſoꝛiũ ⁊ aſꝑgito as.⁊ aſp⸗/ ſo. as.frequẽtatiua.⁊ ab aſperſo as.aſperſi to aliud frequẽtatiuuuu Aſperno.nis.aſpꝛeui.tũ.a.t.i.valde ſperne re. In aſpernoꝛ.arꝭ.d.p.ĩ eodẽ ſenſu.vł cõ ponit᷑ ꝑ ſe exad ⁊ ſpeno. Hſpicio cis.xi.ctũ.a.t.i.añ vel ad aliquid ꝓ ſpicere.ab ad ⁊ ſpecio.mutata e.in i.⁊ abie cta d. In aſpect? tus.tui.⁊ aſpecto as.fre/ hentariun. ſp iro ras.raui.n.p.i.anhelare conari de/ uenire valde ſpirare vl fauere.Et tractũ ẽ ꝗ vẽtis qͥ qñ flant ⁊ ſpirãt.naut fauẽt.⁊ ðꝛ ab ad ⁊ ſpiro.abiecta d. Itẽ inuenit᷑ p ele/ uari. Un in cãticis. Donec aſpiret dies ⁊ ĩ clinent᷑ vmbꝛe Aſpoꝛto as.are.a.p.i.poꝛtare.abirea longe alioꝛſũ abſentare remouere ð loco ad locũ poꝛtare.⁊ cõponit᷑ ab ab ⁊ poꝛto mutata b in s.ſic̃ aſpello dꝛecã neſi appoꝛto apello diceremꝰ.ab ad cõpoſita eſtimarenk Hſſectoꝛ arꝭ.ctat ſu.d.p.i.ſeqndo adipiſci ſeqͥ. ab ad ⁊ ſectoꝛ arꝗ5. Aflentio tj.ſi.ſum.n. q.i.aſſenſuʒ pᷣbere. Iñ Haſſenſio onis ⁊ Haſſenſia.ſie.i. ↄſenſus in qualibet re.⁊ h aſſenſus.us.ui.⁊ aſſentane us.a.ũ.qͥ cito pᷣbet aſſenſum.⁊ aſſenſoꝛ.arꝭ d.p.i.qadulari.Nam adulatoꝝ eſt aſſentire Et aſſentioꝛ tiris.d.q.inuenit᷑ in eodẽ ſen⸗ ↄſenſerunt. ſu. Unde Geñ.xxxiiij. Aſſenſi ſunt om̃s.i. Aſtentiſco ſcis. incho.i incipis aſſentire Hſſero.rꝭ.ſeui.itũ.n.t.i.plantare.ſʒ aſſero ¶ ſniat ſem f aſersdn 9 felbentan ſaasadt tchaſouen be Phtsſml, ſcgre) t Niſſcoteal Cidockna⸗ aſclvſes i paocloo Mduogsaed Aignons4 donere Uliolisllirea Etieodeſen Aliomenia entpdCü us tus mi. to.s frequi⸗ Mimilogs. VvVioſim Mooas. ſangere ifoſfio Kene ſeuitium Mcoſues ſcten deſler. Jalie aſueco. Cs in⸗ uelatleuntdin Mnacesgceti⸗ MNinndins, allolori bne ſlus ſitiſti ladſenuitii ſ cpopis puin f erevel ſrepiu nun yela g, lexre, g t, Me. 44. dpidin te h tlad Aus . 8 Auere vel We n. 14. üi ld. Etciponi ann 4 Alcilcoſcis tlaſſererm lce Si ldiſnntoirzt 01 mutakaintis i⸗ eennn täatipldein. 9iceſnſats mo. Ai wladalignit mucatae in iadbe tawtsft belareconenide/ Uuere. Ettractü? t naus, tnaa d i inncniip er, eigtaden tareabireslong oucredlocdadl ad! nonltn n eia wwipin S ſe ⸗ 1 t 6 , ſerui. ſertũ. a. t.i. liberare manumitteꝛe Itẽ aſſerere.i. affirmare vel adiũgere. Iñ aſſer aſſeris.qꝛ vnꝰ alteri inſerit᷑. Iñ etiã aſſ⸗ erto AQs. frequentatiuu Aſſeuero as.aui.pe.pð. i affirmo vkaſſero. 2382 a ſeuero as.qð nõ eſt in vſu Aſſideo des.di.ſum.i.iuxta ſedere vł cõpa⸗ rari ⁊ aſſimilari ył eſſe ſiłeʒ. In pma ſigni ficatõe ↄſtruit᷑ cũ dtõ ⁊ actõ in eodẽ ſenſu. vt aſſideo te.aſſideo tibi.Et qn cõſtruitur cũ dtõ eſt neutꝝ.ſʒ qñ cũ actõ eſt actiuum. In aſſeſco ſcis. frequentatiuũ qſi inchoa tiuũ p aſſideſco Aſſiduo as. are. a. p. ieſſe vel fieri aſſiqnuum Aſſigno as.a.p. diẽ pfigere vel dare vl ex ponere Aſſilio lis.lire. q.i. aggredi inadere ĩ ipete re.Et ĩ eodẽ ſenſu ↄſtruit᷑ cũ dtõ ⁊ actõ.vt Alſſilio menia.⁊ aſſilio menid. Itẽ aſſilire neutꝝ.i. cũ gaudio ſalire ad aliqd Iñ aſſul tus.tus.tui.i.impet aſſumpt⸗ ſaltu. aſſal to.as.frequẽtatiuũ Aſſimilo as.are.a.p.i.valde fimilare Inne nit᷑ etiã aſſimiloꝛ aris.d.p.in eodẽ ſenſu Hſſocio as.a. p. iſe alteri amicabiliter con/ iungere Mſſiſto ſtis. ſtere. i. iuxta vl circũſiſtere ad ſeruitium Aſſueo ſues.ſueui. vkaſſuet ſum.n. g.i. val de ſuere. Iñ aſſuetudo.inis.⁊ aſſuetꝰ ta.tũ ⁊aſſueſco.ſcis.inchoatiuũ. Vñ. O puer aſſueſcit leuit᷑ dimittere neſcit Aſſum ades adeſt.i.pñs ſum. 282 ab ad 7 ſum mutata d.in s.Quidã tñ ꝑ d. ſcribũt cauſa ↄſoꝛtij pᷣme ⁊ ſcðᷣe ꝑſone Aſſumo mis. mere . t. ad ſe vl 44 aliquid ſumere Aſterno nis. aſtraui atũ.a.p.i. ad vel i iuxta vł valde ſternere.ab ad ⁊ ſterno.⁊ abijcit᷑d Aſto ſtas. ſtiti. ſtitũ. n. p. i. iuxta vl ĩ ↄſpectu vel ad ſeruitiũ ſtare Aſtrepo pis.pui.n.t.i i iuxta vl in conſpectu ſtrepere vel ſtrepitũ facere Aſtringo gj.xi.ſtrictũ.a.t.i.iuxta vki i coſpe⸗ ctu ſtringere vel cogere Aſtruo is.uere. atr affirmare aſſerereallit i milare⸗ ante C Niuan ſteß nas. n.p.i. aduerſariab ad et ta/ mino as. d. mutata in t. Itẽ attaminare.i. purgare farinã cũ ſetatio. Pap̃.diẽ. Ana⸗ minare inanare coꝛrũꝑe vſurpare ttero rꝭ. criui. tritũ. a. t.i. valde terere. u Job. xiiij. Donec atterat᷑ celũ nõ euigila⸗ bit. Iñ attrit?ta.tũ.⁊ attriti Atteſtoꝛ arꝭ.d.p.i.valde teſtaai Atticinoꝛ narꝭ.d.p.i.ad ignẽ titiones adui⸗ cinare.ab ad ⁊ ticinoꝛ aj. Attineo nes.nere.nui. tü. n. S. i. valde teneꝛe vl ꝑtinere.⁊ ꝑtinet ad ꝓpinquos.vt iſte at/ tinet mihi ĩ tali Sdu. ðꝛ ab ad 7 teneo.mu tata e. in j. Attingo. gtigi. tactü. . valde vliuxta tãge ge vl accedere.⁊ ðꝛ ab a 7 tãgo. mutatad in t.⁊ a.ſimplicꝭ in j. H Attono nas.a. piſtupeſacere temere toni⸗ truo Atrrabo. bis. traxi tractũ. trabere. a.t. i ad ad ſe trabere abbꝛeuiare.ex ad ⁊ traho is. Attrecto tas.vł mag attracto tas.a.p.id ẽ. frequent᷑ attrahere iuxta tractare ꝓpe tãge re.palpare. videtpꝛie ad tactũ coꝛꝑaleʒ ptinere. Vnñ Geñ.xxvj. Si attrectauerit pr meꝰ.vel attractauerit f̃m aliã lrfam ttribuo buis. buere. buti. a.t.i. Eparatim adiungo A ante B Huctionoꝛarj. d. p. i. mercari. ᷓres ſirenne augere. Iñ auctionatoꝛ o⸗..q̊d qñq; acci/ pitur ꝓ imꝑatoꝛe. Iñ etia Hauctionar .ria riũ.i.mercatoꝛ qui res ſuas auget Auctito tas. pe. coꝛ.i. frequent augere Aucto tas.i.frequent᷑augere Aucupoꝛ parꝭ.pat ſum.d.p.i.aues capere ⁊ dicit ab? guceps.⁊? qũq; ponit ꝓ augura/ riz ꝓ acquirere Iñ aucupatoꝛ aucupatrix aucupatio.⁊ h̊ aucupat tus.tui.⁊ coꝛ.pe. Vnde Ouidi epi.ix.Aucupoꝛ infelix. in⸗ certe murmure fame. Audeo des. auſus ſum vᷣbũ neutropa ſnnu id eſt pᷣumo. Iñ audax.i.pᷣſumptuoſus Audio dis.dire.a.o.i.auribo ꝑcipe. Iñ ver balia auditoꝛ auditrix auditio onis. au⸗ ditus.tus.tui.⁊ audimen ꝓeodẽ Auellere.eſt auferre violenter vl extirpare vt.ff. de incen.rui.nau.l.iij.S.nõ ſolũ Auebo bhis.auehere.i.aſpoꝛtare ᷣm Papᷣ. Auento tas.taui.auẽtare.id eſt.auenas era dicare. Et dicit᷑ ab qauena bßm Huguitiõz. Papias vero dicit. Auentare A truncare eradicare Aueo aues aui quere.n. s. i cupe.? caret 6 u inis. VUnñ Lucanꝰ. Omia ceſar auet. Et birrbis Sidare mltaporks d dchid habes. Et nota ꝙ inuenitaue auete aueto auetote.auere ꝓ ſaluũ eẽ. ſicẽ ſalue ſaluete. ſalueto ſaluetote ſaluere.Et idẽ dicẽdũ eſt deaue ⁊ vale.ſʒ vale ĩ receſſu.ſalue ⁊ aue ĩ agquẽtu ꝓpꝛie. Ubł ſalue vtrũq;.ſ.aue ⁊ vale cõpᷣbẽdit. Uñ Greciſmꝰ.Aue dic veniens de iure valeq; recedẽs. Hoc vᷣ̈bũ ſalue cõ/ 5 hendit aueq; valeq; uerſoꝛ.arꝭ.i.deteſtoꝛ ſᷣm Pa Huerto.d.ti.ſũ.a.t.i. n eeſi ñ pᷣj. Auer te ocłos meos ne videãt vanita tẽ Itẽ aueꝛ tere.i.poſt tergu vᷣtere. Inuenit᷑ ec auertoꝛ terꝭ.uerſus ſũ ᷣbũ deponẽs.i.ſpernere vi/⸗ lipẽdere recuſare. U'ñ Boetiꝰ i.j.ð ↄſolat᷑. Heu heu q; ſurdos miſeros auertit᷑ aure Auerunco.cas.caui.a.p.i.gauenas euellere Naã rũcare dicũt euellere ufero anfers abſtuli ablatũ.i.eriꝑetol re. ab ab ⁊ fero Auferro.as.aui.are.i. fenũ auferre. d2 ab ab ⁊ ferrum Augeo ges. qauxi auctũ augere. .s.i. ampli ficare. augmẽtũ dare Augeſco ſcj. vᷣbũ ĩcho.i.ĩcipio augere Hugmẽto.as.are.ani.a.p.i.ãplificare.In/⸗ uenit᷑ etiã ĩ deponẽti genere augmæctoꝛ. 9 in eodẽ ſenſu Anguroꝛ. arꝭ d. p. i. diuiare. In vbalia. 7 5 anguriũ rij.i.tal diuiatio.ᷣm Hug. Unð Ouið.epi.Pꝛotinꝰ ipᷣa meos auguroꝛ eſſe deos. Dz etiã auguro as. neu. Inuenit eti am augurioꝛ qttuoꝛ ſyllabaꝝ. Uñn Geñ.xl iiij. Cyphꝰ quẽ furati eſtꝭ.ipᷣe eſt in q̊ bibit oñs meꝰ.⁊ ĩqͥ auguriari ſolet. Sʒ foꝛte vi cio ſcptoꝝ lr̃a ibi ẽ coꝛruꝑta.⁊ ibi dzʒ eẽ au gurari. Pap̃.ãt dic. Auguroꝛ cõe antiqͥtuſ ꝓ modo ðꝛ auguro as.aui.atũ.neu. Sʒ Pia ꝙauguroꝛ nũcẽ deponẽtale⁊ maszl in vſu q; auguro gs. Auieo auies.i.ligare.vᷣbũ defectiuũ Auro ras.raui.ratũ.ðꝛ ab auꝝ.⁊ copoͤit cũ cũ in.vt inauro as.⁊ cũ de.vt deauro aſ. idẽ eſt qd auꝝ alicui rei ſuꝑponere Huroꝛo ras.raui.rare.iilluminare. 8: ab auroꝛa re. Auſculta re ẽ obedire atrede t audire mãda tuũ cũ effectu.vt.c.illð.ð maio.⁊ obe.iĩ glo. Auſpicoꝛ.arꝭ.d.p.i.diuĩare. Iñ H auſpica/ tio onis.⁊ h auſpicatꝰ us.ui. iſtrino nas. a. p. i. coꝛrüpe viciare macrũ facere.⁊ ðꝛ ab auſtrinꝰ Auſtro as.are.a.p.i.hũidare.⁊ 8: ab auſter Hutoꝛiʒo al. Fauors as.ĩ eodẽ ſenſu.i.affir mo. 4 utenticũ facio Hutoꝛiʒare eſt cingulo milits ant oꝛaini⸗ clericũ decoꝛare vel oꝛdinare Antumo mas.maui.mare.a.p.i.affir irmare. putare ſuſpicari credeꝛe.qᷓi a mẽte ſic hxie’- credere.⁊ ðᷣꝛ ex timo.qð ẽ mẽs ⁊ ab. muta/ ta b. in v. Iñ h̊ autuma me.i.exiſtimatio Auxilioꝛ arꝭ atꝰ ſũ.d.p.i.auxiliũ pᷣbeo ldo. ⁊ ↄſtruit᷑ cũ actõ ⁊ dtõ vt Auxilioꝛ te ⁊ nbi In auxilias.d.pꝑticipiũ.⁊ auxiliatoꝛ.trix tio.⁊ H̊ͥ auxiliamẽ.inis.⁊ h̊ ⁊ augliabil . H le.idẽ qðᷣauxiliariꝰ ungiam bbere * Acchoꝛ: ar.. dei. furere tare. Iñ v̈balia. ⁊ baiulꝰ li d p portitoꝛe ⁊ꝓ nutritoꝛe ⁊ ꝓ baculo ad baiu lãdũ apto ðꝛ ⁊ p honn. .qꝛ ibi marces baiu lant᷑. Et baiulatta tũ.i.poꝛtatꝰ Balbutio butj.tiui.tire.i.male⁊ trepide lo qui incõgrue Balneo as.are.a.p. i abluere vla ſoꝛdibus mundare Ballo las.lani.lare.i.huc ⁊ illuc iclinare. et vonif᷑ qñq; ꝓ vacillare. ⁊ ð a baiulo las. alo las. laui. lare. n. p. i. ſonũ emittere. et ẽ ꝓpꝛiũ ouiũ. In balat tal vox ouiũ.⁊ cõpo nit cũ de. vt debalo las.i.valde balare Balterio rꝭ.riui.rire.a.q.i.cingere Baptiʒo ʒas.a.p.i.lauare vł mũdare.vl ba ñ Ecci.xxxiiij.Qui bapti ʒ3ata moꝛtuo.⁊ itex tãgit moꝛtuũ.qͥd ꝓfi/ ptiſmũ ↄferre.¶ cit lauatio illiꝰ Bannire ſᷣm vulgare gallicoꝝ ⁊ lobardoꝝ . videt᷑ eſſe idẽ qð ꝓſcribere Iñ ðꝛ bannitus qſi ꝓſcriptꝰ de ciuitate. vt ĩ ꝓphe. ff. Barbariʒo zas.i. crudelit᷑ agere vłbarba/ riſmũ facere.vł barbariʒare ẽ moꝛe barba roꝝ vti in quacũq; re Barrhio. ri. riui.ritũ.i.clamare.⁊ ẽ elepyhi/ tis.⁊ ðꝛ a barrhus Baſſo as are. a. r. oeponere dezmere E0 Beatifico cas. a. .borß facio. ⁊ öꝛ a beatũ ⁊ facio. Iñ vᷣbalia Belligero ras.n.p. i. bellare TUñ Mich. iillj Et nõ deſcẽdet vltra belligerare Bello las.laui.n.p.i.pugnare.⁊ cõponitur cũ de. vt debello.as.a.p.i.expugno Axungio gias glare . axungia vngere kax⸗ . b a Baiulo as. are. 4. p.i. poꝛtare. ſuſte Bidhtocs Bidiorn n e ide dicia On baii cze⸗ e Neict Hen teri Aoptnmt Bei tir chiodbni noleglcti horulixauor fiinmi lccicere Un. gebigictriin ſraſaltn i Biclcder dicocnzre dichſich Beneiaco 1ſacio Veneplacec Nyetplaa Veogoqge. ſcer. edral bbobis bibin doennguere felucnne Gibo rababiob Ginonsmnara ſons lapi⸗ hnläun penurtvann. um H 4. Kiaz anmnni ſad. din die lkcidt. inci 5 mün⸗ Mor dinar nahieffn elanaſ, S Ameienie, ranrlüße n Zmlang it annlim⸗ 4 15 . te wedale mmone umngangt nte Plfurere cA iponnis lm 1baimlt netpbaanoaie m.cribimersta tülpornt 01 7 4 mimlet lucena ſorns ct Aucicimet roa bainlohs onäemimreai wroviũ ccpo nlbe bulote angere tmüdare Nd min Oniwape mormmi. 86 N lcon 1 oarin Nipben⸗ it ag Nbrbe rhntenporint e ,„ Udummrtiiii ged Nnete honatd heĩ ciotade Are i Abeligenne ugintth⸗ 1olchli bene ⁊ placeo. Buãdico cis.xi. ctũ.ẽ glam vłgraʒ dare.vñ Buůͤqdicat nos de' Qñq; ẽ merita augmẽta re. Uñ Geñ.xvij.dñs dixit ad abꝛaã. Bñ/ Ddicã ei.Qñʒ eſt ſolennẽ ⁊ celebꝛẽ ↄſtituere Unñ Geñ.ij.Et bñdixit dñs diei ſeptimo. Oiñq; ẽ ↄſecrare.vt Sacerdos bñdic pa/ nẽ.i.coꝛpꝰ xpᷣi in altari.Qnq; adoptare.vt Beñ.xvij.⁊. xxviij Iſaac bñdixit Jacob.i. agdoptauit. Qñq; poit᷑ p futura pᷣdicere. vt Beñ.xlix. Jacob bũdixit duodecĩ patriar chis.qbuſdã em̃ filijs bñdixit. ⁊ buſdam maledixit.i.futura pᷣdixit.OQñq; ẽ bona tẽ/ Po⸗alla augmetare. Uñ Job. vlt᷑. Dũs aãt ndixit nouiſſimiſ Job. Qñq; ponit᷑ p ma ledicere.Un.iij. Re.xxj. Naboch deũ ⁊ re/ gẽ bñdixit.i.maledixit Ita ðꝛĩ hiſtoꝛijs.qꝛ hebꝛei ſolẽt noĩare mala a orijs.vt pʒ Job ij. Bñdic deo ⁊ moꝛere.i.maledic. Uñ bñ/ Dico qũq; regit actm̃.⁊ ſic ẽ actiuũũ. Qñq; Dtem̃.⁊ ſic eſt neutꝝ Benefacio cis.feci.ctũ.n.t.cõponit᷑a bene. 7 facio l Beneplaceo ces.cet.cui.n.s.cõponitur a Beo as.·are.aui.a.p.i.remunerare.vel btm̃ facere.⁊ ðᷣꝛ a bñ vel bonus Bagante o Bibo bis.bi. bitũ.a.t.i.ſitim cũ liq̊ͥꝛe humi do extinguere. Itẽ bibere nature eſt. pota reluxuſie Bilbo vel bilbio bis.n.g.i.ſonitũ facere Bimo as.aui.are.a.p.i.duplicare.⁊ ꝓð.bi. Bino as.aui.a.p.i.duo ⁊ duo inſil ↄiũgere ⁊ cõponit᷑ cũ cõ.vt cõbino as. Bipertioꝛ bipertirꝭ.d.q.⁊ bipertio tis.n.q. id eſt.ĩ duas ꝑtes diuidere.a bis ⁊ partioꝛ. vel partio. tis. Bito as.are.n.p.i.ꝑgere.⁊ ðꝛa bitumẽ Ueñ Plautꝰ in gurgulione.Quis mihi in terra eque foꝛtunat ſi illa ad me bitet ante 4 Blandioꝛ.dirꝭ.ditꝰ ſum. d.q.i.adulari.⁊ cõ ſtruit᷑ cũ dtõ.vt Glãdioꝛ tibi.i.aduloꝛ. In uenit᷑ etiã cũ actõ in eodẽ ſenſu. IJñ blandꝰ da. dũ ⁊ blãdicia cie.⁊ h̊ͥ blãdicies ei.i.adu latio. Et cõponit᷑ Deblãdioꝛ.i.valde blan dioꝛ. Eblandioꝛ Reblandioꝛ.id eſt.iteruʒ blandioꝛ Blaſphemo mas.mare.a.p.i.detrahere vel rep̃ᷣhendere vituꝑare. In blaſphemia mie ⁊ptr plaſphemie.axꝝ.i.detractio vł vituꝑa tio. Vñ Pꝛudẽti in ſichomachia. Hõ tu/ lit vlteri capti blaſphemia mõſtri.vᷣtutuʒ regina fides. Itẽ blaſphemare ꝓpꝛie⁊ ſtri/ cte loqndo ẽ iniuriam deo irrogare.qð fit aut cũ ei attribuit᷑q̊d nõ ↄuenit ei.qð eſt miſericoꝛdiã.aut cuʒ ab eo remouet᷑ q̃d ei ↄuenit qð eſt ↄ iuſticiã.aut cũ creature at/ tribuit᷑ qʒ eſt ꝓꝛiũ dei.qð eſt maieſtateʒ Et ſic Mat.ix.ſcribe iudicabãt cũ xpCᷣs pa ralitico dixit. Tibi dimittũt᷑ pctã. Uñ di/ xerũt. Hic blaſppemaa Blatero ras.raui.i.ſtulte vł ſine cauſa loꝗd detrahere declamare vl ſtrepite aliqͥd loqͥ ⁊ ꝓferre.i.metu.trepidãtia vᷣba dicere.qð ⁊ balbutire ẽ.⁊ eſt ꝓpꝛie cameloꝝ. Jũ blate ro.onis.qͥ ita blaterat r Blatio tis.tire.n.q.i.ꝑplexe ⁊ impedite loqͥ Vnñ Plautꝰ in amphitrione.QOð ĩtellige / * * i.pᷣcipue loqͥ.⁊ ðꝛ a blata te. Iunte re qᷣſq; potꝭ eſt ita nugas blatis.Et blatire Gobino.nas.nare.n.s.i.ouiciari damnare clamare.a boo boas Iñ h̊ bobicinatoꝛ.cõ uiciatoꝛ vel tricoſus ⁊ incõſtans Bombicino.as.i.bombicinũ ⁊ purpurã fa cere. Iñn bombicinatoꝛ.oꝛ;. qͥ purpurã fac Bombizo.ʒzas.ʒare.i.bombos facere vł cla mare. ? ꝓpꝛie eſt apũ qñ clamãt ſuo mõ Jñ hec bombiʒatio.onis.ipᷣa voxapũ Boo.as.aui.are.n.p.i.ſonare clamare mu/ gire vl vocare.⁊ cõponit᷑ cũ re.vt Reboo. as.i.reſonare Bꝛacho.chas.are.a.p.i.aliquẽ bꝛachas in/ duere.⁊ ðꝛ a bꝛache.aꝝ.⁊ cõponit᷑ cũ in.vt inbꝛacho.as.ĩ eodẽ ſeſu.⁊ de.vt debꝛacho as.i.bꝛachas extrahere . Bꝛeuio.as.are.a.p.i.bꝛeuẽ facere.⁊ cõponi tur cũ ab. vt abbꝛeuio Z Giiſe ins.l.Kangere expmere elicere. et ðꝛ a bꝛiſin JMM Bꝛumeo.es.ere.vᷣbũ excepte actiõis.i.bꝛu/⸗ mã facere.vł bꝛumere.i.ſtultũ ⁊ bꝛutũ fie/ ri. In bꝛumeſco.ſcis.incho. Bꝛuteo.es.ui.n.s.i.eſſe vel fieri bꝛutũ. Jñ ꝛuteſco ſcis.incho.i.deſipere.Et cõponi tur cũ de.vt debꝛuteo.es. agante P Guccino.as.are.i.cũ buccina ſonanr . — . .⸗ “ „ Bucco as.qui.are.a.p.i.buccã facere vł in Alarę.⁊ cõponit᷑ cũ in.vt inbucco ꝗs.aui.a. tkra moduü magn Bullo as.are.a.p.i.ſigillo.as.Iñ bullatus ta.tũ.i.ſigillatuas· S Bullio lis.liui.litũ.n.q.i.ad ignẽ feruere. rẽ liquida a fundo vaſis ex ĩpulſu caloꝛꝭ tu mere. UIn. Bullit res liqͥda qũ vehemens caloꝛ illã Cogit feruere.necnõ feruẽdo tu onis.i.tumoꝛ aqᷓ bullietis. Buo buis buere butũ.a.t.i.pfundere.⁊ ñ ẽ in vſu.ſʒ mag ĩ cõpoſito.vt imbuo debuo cõbuo.⁊ ſignt abũde ꝑfundere.⁊ deriuat᷑ a bibo bilibs Buſto ſtas.i.ſepelire vł cremare moꝛtuos. 782 buſtum S” Abio gqs. 9. p. i. pfoꝛare. ð a cabo c QOachinnoꝛ.qrꝭ.d.p.i.rideo.qð an tiq dicebãt cachinno nas. Inde h coachin “ chinnꝰ. ni.i.riſus inutilis Ulaco cas.caui.care.i.egerere malũ hũoꝛeʒ malã ſubam ⁊ malã poſſeſſionẽ deponere. 232 a cqacos qð eſt maul. Ulacumino.as.aui.are.i.qacuere.ĩ ſũmo ſub luunare.⁊ coꝛ.mi. Uñ Oui. Sũmaſq; cacu Qado dis.di.dere:ſũ.n.t.i. minat aures ſiubito deoꝛſum moueri ⁊ ruinã pati. Vñ. De cado dic cecidi caſũ de cedo cecidi calamitoſum facere Qalamiʒo.ʒas.i.leta cãtare. ðꝛ a calamus Q¶Ulalamito tas.a.p.i.meſtificare infelicitare Oalcio.as.are.a.p.i.calcios ĩduere. nð calciamẽtũ.ti.⁊ calceo as.are.ĩ eodẽ ſigto. aqᷓ calceꝰ cei.Et calcio cõponi ⁊ re.⁊ regit duplicẽ actn Oalcitro.as.aui.are.a.p.i.calce ꝑcutere.et ðꝛ a calx.&.vł reſiſtere.⁊ tũc ẽ neutꝝ. In h calcitro.onis.i.ruſticꝰ qͥ intẽꝑate calcatvł fcũ dis.ex. calcitrat. m Hug. Et Pap̃. dic. Calcitra . re q̃ſi calce retro ferxrire Qalco as.are.a.p.i.pede ferie Qaalculo as.are.a.p.i.numerare.⁊ coꝛt᷑.cu. Im v̈balia. ⁊ calculatim.i.nũerati.aduer. Belci G.i.calidũ facere Oaleo les.lui.n.s.i.eſſe vł fieri calidũ.⁊ ca⸗/ ret ſupio ⁊ coꝛ.bmã.Vñ Oui.epi.Qui ca p. i.iducere. Jñ buccat a.ũ.qͥ hʒ buccã vl mere. In v̈balia. ⁊ H̊ bulloꝛ.oꝛꝭ. ⁊ h̊ bullio let ĩ cupido pectoꝛe pᷣſtatamoꝛł?ꝛ ¶alero ras.n.p.i ꝓperare vł ligna poꝛtare. ⁊ðꝛ a calo.onis.vł a calon gre Oalico cas.ilibere poꝛtare. ⁊ dꝛ a calix. Q. ¶aligo gas.gare.a.p.i.caligis ĩduere.et ðꝛ a caliga ge.⁊ coꝛ.li. Itẽ caligo gas ẽ obſcu rari obcecari obtenebꝛari.⁊ ðꝛ a caligo ca liginis. 2 p.Pll.— Oalleo les.lui.n.s.i.durere vl callide ſcire. Vñ qͥdã Callet durere denotat ⁊ ſaꝑe Iñ calleſco ſcis.incho.i.incipio callere Oalo las.laui.i.laxare deponere pᷣponere. 7ö: a calon greco.qð latie laxa ſonat QOalũ nioꝛ.arꝭ.d.p.i.repᷣhẽdere crimẽ. falſo accuſare vloſumere.terrere exigere detine ʒ fre cauſari fruſtrari ludiſficare. Oʒ atiqͥ di/ GBurſo as.are.a.p.i.burſas facere vł in bur l ſam reponere ⁊ ðꝛ a burſa ſe. Iñ ꝑ cõpoſi tionẽ imburſo as.i.ĩ burſam reponere Oaluo as.aui.a.p.i.facere aliqueʒ caluũ.ſʒ nõ eſt ĩ vſu. In h̊ caluꝰ ui.⁊ adiectiue caluꝰ g. u. Et cõponit᷑ cũ de.vt decaluo as.i.cal/ uũ facere ł decapitare.łcaluariã auferre Ulaluo uis.ui.ere.a.t.i.deciꝑe.⁊ carʒ ſupio. ⁊ẽtractũ a caluo qͥ äda modo decipit vidẽ tes ꝓpt galeꝝ ſuũ vł aliq̃ cooꝑtoꝛio. Et re/ perit᷑ calui infinitiuꝰ ⁊ gtũs a caluꝰ. Unde Di nõ vis calui fugiasoſoꝛtia calui.Eta caluo uis.ð cauillo las ꝓ caluillo Olambo bis.pſi.bire.pſum.n.q.eſt aliqͥd cõ mutãdo ꝓ aliq̃ re dare. Iñ cãpſoꝛ ſoꝛis.et campſo ſas.frequẽtatiuu 7 OUlamero ꝗas.qui.a.p.i.curuare vł cameras facere vł cameras pᷣparare ⁊ diſtinguere lampſo as.a.p.i.gectere vł plectere. Inue nit᷑ etiã frequẽtatiuũ campſo ſas.i.freq̃nt cambire.a camhio cãbis M Qãcello as.are.i.delere vel lineĩ trabere ꝑ ſcpturã vl ↄſtruere.dãnare. Uñ dicimus lIr̃as cãcellatas.i.abꝛaſas Itẽ cacellare eſt bꝛachia extẽdere. Uñ Eſt cãcellare q ſunt dãana notificare Noĩa ꝑ mediũ qᷓ̃ ſigt linea ducta In cruce cãcellat ꝓ nob bꝛachia xpᷣſ Qui mala ſcripta linit h̊ cãcellariꝰ erit Qlãdeo des.dui.n.s.i.albere vł calere.⁊ ca/ ret ſupĩio. Uꝛjn Cãdida res cãdet ⁊ ferri la/ mina cãdet. Iñ cãdeſco ſcis.incho. ¶lãdico.as.aui.are.n.p.i.aliq̃ntulũ cãdere ãdido das.a.p.i.facere cãdidin· ¶aneo nes.nui.n.s.i.canũ fieri.⁊ carʒ ſupi no.⁊ ðᷣꝛ a cãdeo des. Iñ caneſco ſcis.ĩcho atiuũ.q̃d ⁊ caniſco tie ↄiugatõis Ulano.nis.ni.tũ ₰ ſcis.ĩuenit᷑q̃i a ᷣbo ter mlta ſit. Ha aliqii ſimpkx ſignat cantare qnq; diuinare.aliqñ dicere cgſchlaudn poennicde friinuinp Alil tC ddi Dibarb Vlutin vul Negen e Qunn nis. Vundoc nns U yatianorg OoNnctsant Qnwtong Nogs:. (peſo ſs . focpeſeucn gtäcapelluutin ſo Ozoiſe eſcolcshz ſcis Edicen (ploalar ponikcnde⸗ te rel mlde Qapiopus ce erearci ypilcoſcis idelconed ſinq capi oolſroſtma.. (ptvo tno tnu fiieinſa tönu Glpinlossrei. fe Picapiulann lla. Stocöpot Amemorüirdn Oprinodsares Opodeantn Fgcdpio i opulan. Dn opolo gre⸗ ldecet potfie Dyamqo gogre. (rroaſgrei Ag Po die Erco res. rere e naſuteanii niaciDaien Artleieſ, OOhpamore ſmivgmnng ne. calongen 4 undult ecla wht durde alli gedenonttig iincpioclie hrehuft tenerecucoat ndifcene Gen = — Nceregliqnuczani eui 1adieie cvtdecalnotsis relcalunni me idecgen anin Alijcoptorio D eGisd al D Gſorni li 1s ocaluillo ſum 1ctalidd Ticig orſoris, i mare amerns ne tdiſtingucre ylplcaere Jne npio ſasi ffeift 8 Vlineätroheen inmt. Vndiang s Ncicclneh Seicdlun iin ugnechiüifc Anprobteuci mmihcicclen n iabare ſaie didares ütin ͤcho ſen Anpialini cnecici „ualcce runmtii Eti dua etiã capeſſin Ecap no. Sʒz qdã ſolẽt ꝓferre h̊ vᷣbũ ĩ ſco.vt ca/ qñq; laudare qñq; metrice deſcribere.et ẽ poetaꝝ ſic deſcribere. ſic dicere ẽ ꝓſaicoꝛũ ĩduab⸗ bmis ſigtõnibo ẽ neutrũ.ĩ alis actiuũ.⁊ coꝛ.pmã.ſʒ caneo.es.eã ꝓ.Uñ qͥ/ dã. Dũ barbis canes ÿbula pauca canis. Hiſtoꝛia vult canere ſenioꝛ canere videt᷑. Itẽ. Regem ſcurra canit ⁊ citariſta canit. Itẽ. Carmia naſo canis.annoſaq; tꝑa ca nis. Laudo cano moduloꝛ deſcribo vati/ cinoꝛq;. Lau. deſcri.dico muduloꝛ cano vgticinoꝛGG ₰ Oantico as.are.i.frequẽter cĩõtare Ulanto tas.n.p.i.frequent᷑ canere.⁊ ðꝛ a ca⸗/ apeſlo. ſis. ̈bũ deſideratiuũ.i. cũ deſide/ rio cape ſeu cuꝑe.⁊ fac pᷣteritũ capeſſi.licet ui iueniat᷑.⁊ fac capeſſitũ ĩ ſupi Olap peſco ſcis. ſz ſine dubio nihil eſt. ſʒ capiſco ſcis.eſt dicendũ.⁊ eſt inchoatiuũ. QUapillo aſ. are. a. p. eſt capillatũ facere. ? cõ ponit᷑ cũ de.vt decapillo.i.capillos aufer/ re vel valde capillare Ulapio pis.cepi caꝑe captũ.a.t.i.obtinere ĩ uagere circũuenire K Qlapiſco ſcis.i.iĩcipio caꝑe.vᷣbũ incho. Uiñ qdã de leone dic.Tũc q̃ſi viuiſcit cuʒ ſen ſus qnq; capiſcit Ulapiſtro ſtras.a.p.i.capiſtro ligare Oaapito. tas.taui.a.p.i.alicui caput facere. ſz ſi ẽĩ vſu.⁊ ðᷣriuat᷑ a caput. Iñ ðcapito.aſ Ulapitulo as.are.i.capituł aliqͥq diſtingue re. Jũ capitulatim aduer.i.diſtincte ꝑ ca/ pitula.Et ꝑ cõpoſitõʒ recapitulo.i.pᷣdicta ad memoꝛiã reducere Ulaptiuo.as.are.a.p.i.captiuũ facere QUaapto as.are.a.p.i.frequẽt caꝑe ⁊ cuꝑe.et dðꝛ: a capio. Iñ captatio.onis.rumoꝛ.aura popular. Uñ pᷣs. Captabat ĩ aiaʒ iuſti ¶lapulo.a.are.a.p.i.ſcindere vlł ſecare Uñ idecret põtificũ ¶Qingua delatoꝝ capulet᷑ Ularacto as.are.i.ſcribere.⁊ ðꝛ a caracter. Oaraxo aſ.are.i.ſcribere.⁊ ðꝛ a caracter ſᷣm Hug. Pap̃. diẽ Caraxaꝛe ẽ exinanire ſcribe Ularcero.as.are.a.p.i.iĩ carcerẽ mittere Olareo.res.rere.carui.tus vł caſſus ſũ.caſ/ ſum caſſu.⁊ caritũ caritu.n.s.i.ñ hꝛe.⁊ coꝛ ri.ca. Uñ Oui.epi.Oð caret alterna reqͥe durabile ñ eſt. Dʒ carꝰ.ra.rũ.pð.ca.Unð Sempꝑ amoꝛe care ne tecareas mihicare. Olarino as.are.n.p.i.arguere vlł ↄuiciarixł illudere. 2 ð a careo res. Olano rias.i.putreſcere.⁊ ẽ lignoꝝ ⁊ 82 a ca doctrina. ⁊ maxime in fide . . n, 8 . 7* 1 . . e. Oario caris.a.q.i.diuidree lbariſto ſtas.i.fulgere.⁊ ðꝛ a chariſten.vl eſt gras referre vł letari.⁊ ſᷣm ̊ deriuat᷑ a charis H MM Oarmino.as.vl carminoꝛ arꝭ.i.carmia fa/⸗ cere.⁊ ðꝛ a carmẽ.inis.Etiã ꝑtinet ad lana vt carmiare lana q̃ſi carꝑe vel purgare Olarnifico.as.a.p.i.facere carnes vlł interfi cere vł lacerare.⁊ ð a caro ⁊ facio ¶arpo pis.pſi.ptũ.a.t.i.repᷣhẽdere diminu ere icidere diſſipare pᷣpare purgare aufer re. Vnde. Carpit diminuit caput aufert⁊? rephendit r * ¶arpoꝛo as.i.ſauciare.ferire.⁊ ðꝛ a carpos ſʒ magꝭ videt᷑ deriuari a carpo pbis. Olaſmatiſſo.tiſſis.tiſſere.vᷣbũ excepte actio nis ſoli deo ↄueniẽs 'm Hug. Olaſto.ſas.ſaui.ſare.a.p.i.frãgere deſtruere adnihilare. vanũ facere. ⁊ ðꝛ a caſſus noie. ¶aſtigo as.a.p.i.caſtũ facere vl coꝛrigere. cõmouere.⁊ ðꝛa caſtꝰ. Uñ ĩ ps. Caſtigãs caſtigauit me dñs. O ãt ðꝛ caſtigare q̃i ca ſtũ facere vl agere potiꝰ videt᷑ etymologia qᷓ; cõpoſitio.⁊ ꝓdu.ſti. Qlaſtrametoꝛ.arꝭ.d.p.i.diuidere vł ponere vel mutare caſtra. vt Caſtrametati ſunt fi lij iſrael.i.poſuerũt caſtra vel mutauerunt Et cõponit᷑a caſtra ⁊ metoꝛ.tarꝭ.qð dicit a metioꝛ.vel muto mutas ſᷣm Huguitiõʒ Inuenit᷑ etiam. Caſtra ſunt metati.ita ꝙ due dictiones. Deut᷑.j. Metabuntur aũt caſtra filij ifrael. pducit me.UIñ Lucanꝰ in pmo. Audax heſpereos veniã metat᷑ in agros . Oaſtro.tras.traui.a.p.i.teſticulos eijcere amputare. 2 ð gallꝰ caſtratꝰ qñ ei ampu/ tati ſunt teſticuli. Jñ vᷣbalia Gatagranho ea e todinitant ategoꝛo ras.a.p.i.ſigre vł pᷣdicare.⁊ ðꝛa cata ⁊ goꝛe.qð ẽ dicere. Jñ categoꝛiʒo.ri⸗ ʒas.in eodẽ ſenſu l ateno as.a.p.i.catenis ligare.Et cõponi tur cũ cõ.vt cõcateno.as.⁊ cũ in.vt incate no. as.⁊ carẽt aſpiratõe.⁊ pꝛte. Clatheteʒzizo.ʒas.vl catheʒiʒo.ʒ489.a.p.l.CO firmare inſtruere edocere ibuere redargu re obiurgare refutare. Uñ apłs ad Gal.v Kõmunicet aũt is qͥ catheʒiʒat᷑ vᷣbo ei qᷣ ſe catheʒiʒat. i. inſtruit ĩ oibo bonis. Iñ h ca theʒzizeta. te. ⁊ cath neld. octoꝛ inſtru/ cto: pᷣceptoꝛ.⁊ h catheciſmꝰ mi.inſtructio. OGacnio lias.a.p.i.deglutire vłſonare vt ca tulus laueo.ui.utũ.a.s.i.obſᷣuare videre ꝓſpice re vitare.cã vitãdi aliqͥd cautelã adhibere VUñ. Llitat ⁊ obpᷣuat cautelã datq; cauere Qanuillo. as.q̃d ⁊ cauilloꝛ.arꝭ.ĩuenit᷑.⁊ ẽ di/ mi.a caluo.⁊ deberet dici caluillo.ſʒ ſbᷣtra hit᷑ l.?⁊ cqauillo.ꝗs.i.qliq;tulũ deciꝑe.Et Apꝛie ꝑtinet illð ᷣbũ ad ſophiſtas.qͥ vᷣbum veꝝ ſcient᷑ ipugnat.hłfalſuʒ ſcient᷑ affirmãt Itẽ cauillare iuenit᷑ p ridere vł ↄtenere vł oↄuicioſe iocari vł calũniari.argumẽt ter/ ginuerſari.caute ꝑſcrutari 2ðò Ulauo as.qui.a.p.i.fodere.Uñ.Et duꝝ la/ pidẽ gutta cadẽédo canagt Ulauponoꝛ.arꝭ.d.p.i.vendere.⁊ ðꝛa caupo vñ in decretis romani ↄcili.S ganathema.eo ꝙ bũ vᷣitat audet caupona Ulauſoꝛ.arꝭ.atꝰ ſũ.d.p.i.cauſas agere vel re pheẽdere calüniari vl inculpare.exigere vl in cãm ducere.ↄq̃ri. Uñ ad Ro.iij. Cauſa ti ſumꝰ iudeos ⁊ grecos oẽs ſub pctõ eſſe Olauterio.as.i.cquterio ĩurere dãnare.⁊ de riuat᷑ a cauteriũ.Et cõponit᷑ cũ in.vt ĩcau/ terio.rias.⁊ ꝑ trãſlatõʒ ðꝛ incauteriare dif famaürrff“ Qauteriʒo.as.are.i.vrere cauterio. Oleco as.aui.a.p.i.cecũ facere Qeculco.cas.a.p.i.cecare.⁊ ð a ceco.as.et gqñnq; ponit᷑ abſolute.⁊ tũc ſigt paſſionẽ in/ ceculcant èGU Ulecutio.tiſ.tiui.n.q.i.cecũ eſſe vł fieri.⁊ de riuat᷑ a cecꝰ. Uł cecutio tꝭ.i.inſanire. ⁊ tũc deriuat᷑ a cicuta.te.cuiꝰ ſuccꝰ hauſtꝰ vl fac inſanire vl moꝛtificat fᷣm Hug. Ubł ſcoᷣm trinſecꝰnata.Uñ plautꝰ Ha mihi ocłi mei Pap̃ᷣ.Cecutio.i.lippio.paꝝ video Jñ cecu tiẽs.tꝭ.o.g. Uñ Cecutiẽtes dicũt᷑ lippietes i.paꝝ vidẽtes ſᷣm Papᷣ. UEñ Hiero.dic ðᷣ epłis canonicꝭ. Qð rarꝰ ẽ qͥ nõ in eaꝝ lecti one cecuttait.. Uedo dis.cecidi ceſũ.a.t.i.vᷣberare ferire ł incidre Oedo ceſſi ceſſuʒ cedere.n.t.ĩpłib ſigtiõib⸗ inuenit᷑. Nã cedo.i.do locũ.⁊ ſᷣm h̊ ↄſtruit cũ dtõ ſolo.qnq; cũ dtõ ⁊ actõ ĩ eodẽ ſenſu Igẽ eĩ eſt Cedo tibi.qð do locũ tibi.⁊ ecõ uerſo. Itẽ cedo.i.ĩcedo.vt Cedo ad ecciaʒ i.ĩcedo vł vado.Et cedo.i.recedo.vt Ce⸗ do domü.i.recedo.Et cedo.i.otigo. vt mi it & nobis bibñ cedit. tibi nunc male. Etmp qñʒ ponit᷑ ipſonalit᷑.vt cedo.i.euenio Ulede cedite.i.dic dicite.vᷣbũ defectiuum ? qnoꝛmalũ ẽ.⁊ deriuat᷑ a cedo.dis.⁊ eſtipa tiui modi ⁊ ſcdᷣe ꝑſone.ſingłarꝭ nũeri.cede .i.Dic.ſʒ cedite pł is nũeri.i.dicite. Vñ Te rentiꝰ ĩ eunucho.Quid te erga aliũ ſolici- tat.cede.i.dicd vñ ſoluat vł ſatiſfaciat oĩbo creditoꝛiba ab renũciat bonis ſuis vniuerſis.cedes ilł. vł cedere ẽ vẽdere.l.ſi dubitet᷑ff ð fi inſtru. Uedere actõi.eſt ius actõis mihi cõpetẽtꝭ ĩ aliũ traſterre. ⁊ ipᷣm qſi ĩ locũ meũ ponere ita vt dicta actõe poſſit vti aduerſus eosõ qs actio tal poterat intẽtari titerint tũc ðꝛ dies obligatõis cedere.lł diẽ cegere debiti ẽ pecuniã incipe deberi. yt ſi debeas mihi centũ ĩ feſto Johis baptiſte. adueniẽte feſto ðꝛ venire dies debiti. l. ceA⸗ dere diẽ. ff. de v. ſig. Q elebꝛo as.a. p.i.freqntare venerari cole⸗ re.⁊ coꝛ.le. Uñn Oui.ĩ li.j.ð arte. Vt redit atq; frequẽs lõgũ foꝛmica ꝑ agmẽ. Sicru it ad celebꝛes cultiſſima femia ludos ¶elero as.aui.a.p.i.maturare.feſtiare.⁊ ðꝛ a celer. Et cõponit᷑ accelero as.cõcelero ⁊ pcelero Qelleo les.lui.n.s.i.pᷣeſſe Oello lis.ceculi vł cellui.culſũ vlcelſt . a. t. . i.ſuꝑare.ſʒ ñ eſt ĩ vſu.ſʒ mag ĩ cõpoſit Qelo las.laui.a.p.i.ſculpere pigere.Eteſti alia ſigtõe griũ ad reuelare.⁊ ſ̃ᷣm ̊ ↄſtruit cũ duoddiuerſ actis.vt Celo te ↄſiliu me um. Et ᷣm Pap̃ᷣ. Celareꝓ ſculpere ꝑ ae.ſʒ ꝓ ſculpere ꝑ e.ſolã ſcribdbitt Qeno.as.are.a.p.i.cenã ſumere.⁊ ðꝛ a cena Iñ cenito.tas.i.frequent᷑ cenare.Et ceno cõponit᷑ cũ cõ.vt cõceno.i.ſił cenare.⁊ cuʒ re.vt receno.i.iteꝝ cenare Qeenſeo.ſes.ſui.ſum.a.s.i.iudicare.iubere. ſtatuere ſuadere deliberare noĩare eſtima/ re numerare.ſniam ꝓferre.Et nota ꝙ cen⸗ ſeo ſecũde ↄiugatõnis.⁊ cẽſeo is.ere.tertie ↄiugatõis.⁊ cenſeo.ſis.ſire.quarte ↄiuga⸗/ tionis in ſignificatione nõ differũt vł iſun plicitate vel in cõpoſitione.ſʒ in l̃atura tã tum. Nam cenſeo facit pꝛeteritum cenſui. Oledere bonis ẽ ab vniuerſitate bonoꝝ ſuo rũ recedere ⁊ eis abꝛenũciare.veluti qñ ali qͥs oneratdebitꝭ vł obligatꝰ ẽ płliboñ hig Oedere diẽ eſt iciꝑe diẽ debiti. vt ſi mibi p miſerꝭ cẽtũ ſi Titi fact? fuerit ↄſul ył es vl ſi nauis ex aſia venerit.cũ h̊ ↄditões ex/ amnlfamcenp (Emmait ecdcn copsslpt ftentodcapdo ſp olfeelſen⸗ bosbir form ſor fommte hinölßtenitü Ptericl Etſo cept goead piopisgeſe defecnaq Bls uo ſüt aenſum, Oemola euia pponereiucici. nlgeo e am Diſeneni em boelis cmo⸗ ooo npien⸗ eate in winer lfcogggiſ⸗ 7 Mro go ne ummocögun ogsgrenpälit Aahmaduerdi Ghitonsiſode Tcgriſſcpecgit ſobapiffe Ktiinentppere bicnode di i i o ſia ſn bi edeſcülitge teſiaüthoieg halſinulien ve Giſanimlie lep incſe regggtſter . Aio ſdädeinin kncinditg⸗ ndteagti inefſiunden, nücarenns tittint minerſolit röismibiiſ ſiiloci nin ſityniadunibr intaan ct fnentoiti obluggtöselerig müinapedchei ieto Johesbunk mir diebdenler nue eri IiSane Ueru iapapne Oien ſcnülucs urre reti? goas Coccleo ? li tollint magi cöhoſt arehigele Ec cbreafen. 3N dote,Ai Aurpſalhenr ghil miſunatdind nentconare i oit nndh e — tenneſoinniin me Etnonge I⁊ ſupinũ cẽſum. Iñ pticipiũ cẽſus. a. ůA. itũ. pe.coꝛ. Iñ ꝑticipi ¶ ẽſo ſis.fac cẽſiui cẽ um cẽſit..ta.tũ.pe.coꝛ. Sʒ cẽſio ſis.ſac̃ cẽ/ ſui cẽſitũ.pe. ꝓ. Iñ cẽſitꝰ ta.tũ.ꝑticipiũ ſilr pe. pðᷣ. Et oĩa ſunt actiua ¶ruplico as.i. cẽtuplo. ⁊ vꝛ a cctũ⁊ plica Qlẽtuplo.as.i.cẽtũ ⁊ cẽtũ cõpono.UVnde.ij Re. xxiiij. Adaugeat dñs de tuꝰ ad pplum tuũ q; nũc eſt.iteꝝq; cẽtuplicet.vł ſᷣm ali am lr̃am cẽtuplet H Qẽturio.as.i.oꝛdinare.ꝑ cẽturias diſtribu ere.⁊ ðꝛ a ccturia vł a ceturio onis. Oepio.pis.pi.ptũ.i.inciꝑe ⁊ deriuat᷑ a cepi pterito ð capio. Uñ Terẽtiꝰ Sextot mẽ ſimp olfeciſſem q; ille qcqͥd ceꝑet. Sʒ pñs hꝰ bi ⁊ q̃ foꝛmat᷑ a pñti aboldert. pᷣteritũ vo ⁊ q̃ foꝛmat᷑a pᷣterito adhuc retinẽt᷑. Et hmoõi pᷣteritũ accipit᷑ qñq; ꝓ pñti qñq; ĩ vi pteriti. Et ſcribitcepi defectiuũ ꝑ oe. ſiłr ceptꝰ ꝑ oe.ab eo deſcẽdẽs.ſʒ incept ab ĩci/ pio. pis.ꝑ e.ſolã ſcribit᷑. Et ſũt q̃ttuoꝛ vᷣba defectiua q hñt ſenſũ pñtꝭ ⁊ pᷣteriti. Unde Bis duo ſũt odi noui cepi memĩq; Que re tinẽt ſenſum pñtis pᷣteriticcx „ Uerno.is.eui.cretũ.a.t.i.videre.ↄſiderare. ꝓponere iudicare ſtatuere.Et cerno differt a video.qꝛ cernimꝰ lõginq̃. videmꝰ ꝓxima Differt etiã cerno aↄſidero.Uñ Coꝛpoꝛe is oculis cerno ↄſidero mte Ulero.as.n.p.i.cera ĩplere vł linire.Et com ponit᷑ cũ in.vt incero ꝓ eoldem ertifico. as.a. p.i.facere certũ ⁊ ðꝛ a certꝰ⁊ Olertioꝛo.as.n.p.i.certificare facio acertioꝛ.o. cõꝑatiuo HW Olerto as.are.n.p.i.litigare.pugre ⁊ ðꝛ a cer tus.a.ũ. Jñ vᷣbalia.⁊ h̊ certamẽ.inis.⁊ cer tatim aduerbiũ Ueſpito tas.i.fodere vł cadere.offenðe.vñ ⁊equi qͥ ſepe cadũt ceſpitare dicunk Uleſio.as.a.p.i.frequent᷑ cedere.⁊ ðꝛ a cedo Etiã iuenit ꝑ peccare. In vᷣbalia. ⁊ ceſſa/ bũdus da.dũ.i.qͥ ſepe ceſ· Oleſſo.ſis.ſiui.vᷣbũ deſideratiuũ.qdð nõ eſt ĩ yſu.⁊ deſcẽdit a cedo ceſſi ceſfſun Qeueo.ues.ui.n.s.i.culũ mouere vł clunẽ agitare. ſic ſclüt icnbgdo. Et prie ceue/ reẽ qðᷣ faciũt hoĩes ſuꝑiꝰ.ſic criſſariqð fa/ ciũt mulieres inferiꝰ. Uñ Eſt ceuere virũ 6 criſſari mulieꝝ. vel ceuere viroꝝ inter ſe te ceuentẽ ſiſtere vereboꝛ criſſari mulieꝝ int᷑ ſe. Uñ Juuenal.Ego gulo ſe ſtringere. JIñ vbalia ambite circũdare littoꝛa terre Oircũducere laʒ eſt eam circũ dãnare. ⁊ ſic differt a cancellare ⁊ ſubpun/ ¶libo as.aui.a.p.i.cibos dare.⁊ ða cibo.bi naneg zenen 22“ Gi curo as. a. p.i. pꝛudent᷑ vł mãſuete ſe pti⸗ nere. militare. mãſuete facrre ¶ieo cies.⁊ cio cis.hñt idẽ pᷣteritũ.ſ.ciui.et idẽ ſupinũ.ſ.citũ.Niſi ᷣm h̊ ꝙ deſcendit a cio qrte ↄiugatõis.pe.ꝓ.ſᷣm vᷣo ꝙ deſcẽdit a cieo ſcdᷣe ↄiugatõis coꝛꝛipit eãdẽ. UVñn A cieo citũ nõ venit imo citũ.Et idẽ ſigtũ.ſcʒx vocare mouere cõmouereogregare Item cieo cies etiã accipit᷑ i alia ſigtõne.ſ.p feſti ⸗ nare ꝓperare. in qᷓ nõ accipit cio cis illeo les.lui.a.s.i.mouere.⁊ caret ſupino ingo gꝭ.xi.ctũ.a.t.i.circuire circũdare ci/ Qirculo.as.i.circũdare vltoꝛnare. Etiã p decipe inuenit᷑ Jñ vᷣbalia 7„ — 7 — ¶lircũago g;.egi.actũ. ..circũducere.232 g circuͦ t ago. G&. ⁊ dʒ ſcribim. ⁊ nõ pferri ircũeo.is.iui.itũ.n.q.ðꝛ a circũ ⁊ eo.⁊ dO m. ſcribi ſʒ taceri Qircũdo das dedi.a.p. ðꝛ a circũ ⁊ o 90 ⁊ coꝛ.hanc ſyllabã da.Unñn OQuið. Juſſit ⁊ 7 —— ducta linea ircũſcribo bis.pſi.ptũ.n.t.i. cludere cir cũire dãnare rephẽdere icludere vł ſtrige re vł remouere.bonis ꝓpꝛijs puare.delere. Iñ h ⁊ h circũſcriptibił.⁊ h le.⁊ circũſcri/ tibilit᷑ aduerbtuiunñn Qnenſpicoe xi.ctũ.a.t.ðꝛ vndiq; aſpice/ re ꝓuidere cauere.⁊ ð a circũ ⁊ ſpecio. Iñ circũſpecto. as.frequẽtatiuũ.⁊ circũſpectꝰ a. ñ.i.caut calidꝰ ꝓuidus l Ulircũuenio neni.uentũ.n.q.ðꝛ circũdare. ſtringere vł inculpare.deciꝑe. Uñ.ij. Co. xiij. Nũqͥd titus circũuenit vos.id eſt. de/ Hirographo. phas.· n.p.i manu ſeribere. - Zꝛa chiros ⁊ grapho.phas.qð ẽ ſcribo.vł ðꝛ cirographo.i.cirographũ facere.łcha/ racteres.⁊ deriuat᷑a cirographũ.phi. lito as.a.p.i.feſtinare.⁊ deriuat᷑a cit.vłẽ frequẽtatiuũ hꝰ vᷣbi cieo Qliuito.tas.a.p.i.ciuitatẽ colere. vl cinẽ fa⸗ cere.vł moꝛe ciuis ſe hr̃e.⁊ ðꝛ a ciis Eante 1 Ulamo as.aui.n.p.i.clamoꝛẽ facere.ſonare ⁊ðᷣꝛ a calamꝰ.q̃ſi calamare.Jũ clamoſus. CD Olanculo.las.lare.i.abſcõdere.occulta re. alliare.celare.⁊ ðꝛ a clanculus lamdeſtino.nas.nare.i.abſcõdere Ollango g.xi.ctũ.n.t.i.ſonare.⁊ ẽ alaꝝ ſiue cubaꝝ. Iñ h̊ clangoꝛ.oꝛꝭ.i.ſonꝰ.⁊ eſt irrati onabilium Ullareo res.rui.n.s.i.eſſe vel fieri claꝝ.ma/ nifeſtũ. ⁊ : a claro.as. Vñ Proſper. Ex opeꝝ ſpecie clarebũt intima coꝛdis. Qlareſco ſcis.i.ĩcipio clarere.ᷣ bũ incho. Ularifico as.are.a.p.i.facere claax- Olarigo as.aui.i.floꝛere.clarere m Papᷣ. ſiz ßm Hug.Clarigare.i.clarigatõʒ facere id eſt.cauſas belli exponr˖re Olaro as.i.claꝝ facere ⁊ maniteſtũ.ſʒ nõ eſt in vſu.⁊ ðꝛ a clarꝰ.⁊ componit᷑ cũ de.vt de claro as.i.notificare Qlaudeo des.n.s.i.cla udicare. Qlaudico.as.a.p.i.ineq̃liter incedere Olaudo dis.ſi.ſũ.a.t.i.ſerare. Iñ h̊ clauſu/ ra.re.Et ãtiqͥ etiã poſuer̃t claudere ꝓ clau Dicare. In claulbddus lauo.as.q.p.i.clauis ↄfigre leo cles cleui cletũ.i.gloꝛioꝛ.arꝭ.⁊ ðꝛ a cle os qð eſt gla. Itẽ cleo cles.i.abſcõdere.ſoꝛ bere.etiã ſigt inclinare Ullepo pis.pſi.ptũ.a.t.i.ſurari ſᷣm hug.Pa pias dic̃. Clepere.i.clam raꝑe.furari.ſur/ ripere. celare H Qllino.a.p.i.flectere.curuare.⁊ ꝓpꝛie ad le ctulũ.ſʒ nõ eſt ĩ vſu.⁊ ðꝛ a clinꝰ.i.lectꝰ QUludo.dis.antiqͥ dixerũt.ſʒ moderni clau/⸗ do dis. ⁊ pᷣt cõponi ſᷣm antiqͥtatem Cõclu Do Excludoꝛ. lluo.is.ui.ſigt duo.ſ.defendere.⁊ tũc ẽ ac/ tiuũ.etiã ſigt reſplẽdere.⁊ tũc ẽ neutꝝ.⁊ ca ret ſupinis ſᷣm Hug. Et cõponit᷑ cũ pᷣ.vt pᷣcluo.i.valde defendere vł valde reſplen/ dere. Iñ h ⁊ h pᷣcliuis. Papᷣ.vᷣo dic. Clue/ re.i.pollere.excellere.vigere ptegere Ooaceruo as. aui:iſil aceruare.cumulare. gregare.⁊ ð a cõ.⁊ qceruo as. „ 7 7 Uoacuo.uis.ui.n.tc.i.ſil acuere.⁊ ðꝛ a cõ.et gacuo. Uñ Hiero.ĩ ꝓlogo libꝛoꝝ ſalomo/ nis. Sciat mag ſcpta nr̃a ĩtelligi qᷓ nõ in tertiũ vas trãſfuſa coacuerir. Uoadiuuo.uas.i.ſił adiuuo.⁊ ðꝛ a cõ.⁊ ad/ iuuo uas.⁊ abijcicn. Ooaduno.as.i.ſil adunare.cũ alio in vnuʒ colligere. ? 8 acd. ? aduno. abijcit, n. Uoagito.tas.i.ſil agitare vl cumulare.cõ/ Aoarguo guis.gui.guere.i.ſił argure OUloarto tas.taui.i.ſil artare.ↄſtringere.cõ/⸗ nouere yl repellere.? aa cõ. ⁊ agito. tas. ¶oalbeo bes albui.i ſil albere ?8 acon ?· albeo. ⁊ abijci=n. ſco inchoatuu· oaleo.les.coalere.i.ſił creſcere. Iñ coale ¶oalo. lis.lui.i.creſcere.⁊ ðꝛ a cõ.⁊ alo. alis ¶Uoalterco cas.vł coaltercoꝛ.arꝭ.i.ſiłᷣ certa re.litigare.⁊ ðꝛ a cõ.⁊ alterco.vł coꝛ. . „ * — „ oamicio.G.ui.citũ.i.ſił amicire.⁊ ðꝛ a co. ⁊a micio.cis.⁊ coꝛ.mi ¶Uoango gis. xi. ctü.i. ſil angere.⁊ ꝛ a cõ. et „ Deéſare. 2 ð a cõ.⁊ arto.tas. „— . gregari.coaduna õõ cõ. ⁊ eo Itẽ coire qñũq; ponit᷑ trãſitiue p ↄiũgereſi is. ſubtracta n. Iñ ue colligere ⁊ ↄgregare.⁊ ſᷣm h̊ iueni eius paſſiuũ ĩ tertia ꝑſona. Uñ Lucanꝰ. Hul — 7 Ooepuloꝛ.larꝭ.d.·p.i.ſil epulani oequo quaſ.qᷓui.a.p.i.ſil adeq̃re.⁊ ð:a cò ⁊ equo.quaſ.Iñ h̊ ⁊ B 2⁊ B coequãs.ꝭ.ñ ij. Re. viij. Et meſus eſt eos ſuniculo coe/ quans terre. ” Uoerceo.ces.cui.citũ.a.s.i.ſil arcere.ↄſtrĩ gere. 8 a cõ. ⁊ arceo.ces. In h̊ ⁊ coerci bilis. ⁊ B le.⁊ coercibilit᷑aduer. ogito. tas.n. p.i.putare.⁊ venita ſcdᷣa pſo na hꝰ ̈bi cogo.gi.abſtracta s.⁊ addita to. Iñ v̈balia ogitatoꝛ. trix. tatio. Et cogi/ tqtꝰ.us.ui.⁊ Hͥ cogitamẽ.inis. Qognomino as.are.i.cognomiĩe appellare. vel cognomen imponere — Oognoſco. is. noui. gnitũ. i. ſil noſcere Iñ cognitoꝛ ðꝛa cognoſcẽdo rões vtriuſq; ꝑ/ tis. Cognoſcere etiã ðᷣꝛ ĩ alio ſenſu.vt ibi. Cognouit Adam vxoꝛẽ ſuã Ulognoſcere inſtrumẽta. eſt relegere.diſtin guere.⁊ ↄferre accepta ⁊ ddaas ¶logo.gis.coegi.coactũ.a.t.i.ↄſtringere vł coadunare.? & a cõ.⁊ ago. Iñ vbalia co go coaduno. ohereo.res.ſi.ſum.n.s.i.ſił herere. ¶Uohibeo.bes.bui.bitũ.n.s.i.coercere.re/ frenare ↄſtringere vetare.⁊ ðꝛ a ↄ.⁊ habeo bes. abiecta n.⁊ a.in i.mutata.qñq; tñ reti net n. ⁊ Z2 cõhibeo bes.cõhibẽtia.ſʒ tũc ali ug ſignat vt patebhbii. Qoaxo. as. ̈b ꝓpꝛiũ ranaꝝ. ? : a coax. dqd. ¶oio.is.ire.n.q.i.ſil ire.⁊ coire.i. iũgi.cõ⸗ ohorort h thor obotot. oicocis . oinoma cötenoent oinqnonus Afethhl thhel ) ſnninüthoiet Dolvaozgaul nctoninl mun (ſlaphizo 34. ſoppbi Uf lütedere. nc celns Aben⸗ taſtpeccätes Dollaterogs dꝛachtlate glicniloten. Oollatotuoi. Colleuiooo. alibeobeo.i lotlibeo. Itẽ nre Jücolll (ollcodis in lcodis. Jñcol. (oligocio gi ni Wanetuie 0liucoveslini ednes Jücol Qollococascan Oolloguornsn Con tloquoꝛ. ſollacochicn (gaites hemdo Colluo ianiat Eerſeldeſuere oluſroag gre, fläfcerecliire liclullat Polittelhabit ſoſoniiorno 4 bnfä dll⸗ iret corti i ucnirerdd coir nsnin iktriſtine))ign Grerfnbiügia .UiUar gicollgitg aelan niſlaceiretdec 5ebochnisg di ſtcos ſunncnlo a s lae 9 FBbebwan ducr. tvenitaſcda ns1 100na d, mir nuno. Et co, Monieelon. * GitiiAnolere cido es Miz; idei io annh toreſſi min chnandin haden Emisti ienn „ , CN,uN s1COeNM ungtan zinutnn ei⸗ „ s chbaa . oboꝛto: tar atus ſum. d. p.i ſit hortari. ð cõ ⁊ hoꝛtoꝛ arꝭ. H Oohoſtio ſtis. ſtiui.i.ſimul hoſtire ſiue eq̃re ⁊ ðꝛ a cõ ⁊ hoſtio ſtis. . * * Uoicio cis.ðꝛ a cõ ⁊ iacio cis.⁊ abijcit᷑ ali / qñ n. aliqñ retinet.vide infra ĩ cõjcio Oloimo mis.emi.emptũ.i.ſimł emere.⁊ ðꝛa cõ ⁊ emo emis.abiecaan. OUloinqͥ no nas.i.cõmaculare fedare ſil pec/ care. ⁊ ð a cõ ⁊ inqͥno as.⁊ coꝛ.qͥ. Vñ Ma thei.vij. Sʒz qᷓ de oꝛe ꝓcedũt illa ſunt q co inquinãt hoiem Ulollacto as.aui.a.p.i lacto.n in l.mutata l Ulolaphiʒo zas.i.colophis cedere.⁊ ðꝛ a co laphꝰ phi. Ul ̃m Pap. Colaphiʒare ẽ col lũ cedere. Iñ colophiʒaty.ta. tũ.i.colaphiſ ceſus vł vᷣberatꝰ. Uñ.j.Pe.ij. Que eſt eĩ 3 tia ſi peccãtes ⁊ colaphiʒati ſuffertꝭ Oollatero as.aui.pe.coꝛ.a.p.i.ſił laterare.⁊ 8 a cõ ⁊ latero as.qð ẽ ↄiũgere vł aliquid alicuiꝰ lateri aponere Uollato tas.i.ſił latare.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ lato Oollaudo das.a. p.i.ſiłlaudare Oolleuio as.i.ſimul leuio DZ ollibeo bes.i.ſil libere vl cõplacere.et ðꝛ acõ ⁊ libeo. Itẽ collibere ẽ obedire vlł con ſentire. Iñ collibeſco incho. Uollido dis.ſi.ſum.a.t.i.ſil ledere.⁊ ðꝛ a cõ 7 ledo dis. Iñ colliſus ſa.ſum.⁊ ꝓ.li. ¶Uolligo gis.gi.ctũ.i.ſilł legere.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ le go. ? coꝛ.li. ſ Ged tas.taui.a.p.i.ſimul litare WVolliueo ues.liui.i.ſił liuere.⁊ ðꝛ a cõ.⁊ li/ ueo ues. Iñ colliueſco incho. Uolloco cas.caui.i.ſimul locare Golloquoꝛ. ris. tus ſum. d.t.iſi loqͥ.⁊ ðꝛ con ⁊ loquoꝛ. MU! Uolluco caſ.caui.a.p.i.obſcurare.⁊ ðꝛ a cõ ⁊Zluc. ⁊ ꝓpðᷣ.lu.⁊ eſt tractũ a ramis arboꝝ qͥ cadẽtes nemꝰ obſcur facwitt Uolluo.is.ui.a.t.i.ſił luere vł ſimul delaua re vel deſtruere vel ſoꝛdes ↄgregare Ulolluſtro as.are.a.p.i.ſimul luſtrare Oolo las.laui.a.p.i.purgare.foꝛas emitte/⸗ re liqᷓfacere eliq̃re.⁊ ðꝛ a coluus Uolo.lis.lui.a.t.qͥnq; hʒ ſignificatões. Co lo ciuitatẽ.i.habito.Colo terrã.i.aro Co/ lo foꝛmã.i.oꝛno.Colo deũ.i.veneroꝛ.Co⸗ lo parẽtes.i.diligo ñ.Agroſ.rus.foꝛmã ſupos colit atq; parẽtes Hos arat. h̊ habi tat.oꝛnat.honoꝛat.amat.Eta colo vel co/ les ꝑ cõpoſitõʒ h ⁊ celicola ⁊ ehꝛiſticola. ſil lactare. ⁊ ð a cõ.? ¶U Wõmemoꝛo as.a.p.pe.coꝛ.i Qõminoꝛ nar — „5 — coloꝛare vel coloꝛẽ auferre coloꝛẽ pᷣparare.⁊ cũ de.vt decoloꝛo.i.valõ Aombuo buis. blii a.t.. limul pfundere HZ QUomedo dis. edicot eſum vl comeſtũ ſu pino.n.t:i ſil edere. ? öꝛa cõ ⁊ edo. ⁊ mutat n. in m. Inde comedo onis.9.t.i.gluto vel voꝛ t R le. 2 B ⁊ H ruricula le.⁊ ̊ ⁊ agricolale. ¶oloꝛo as. are.a. p. ðꝛ a coloꝛ. Alij dicũt a coloꝛo fit coloꝛ ꝑ apocopaz. Et cõponit᷑ cuũ cõ.vt cõcoloꝛo.i.ſilł coloꝛare.vł cũ aljs 7 omeſo as.are.i. frequeter comedere pꝛie qͥdẽ comeſare eſt ſepe ⁊ ſuꝑflue ⁊ luxurioſe comedere. Iñ h comeſatio. onis.⁊ ſũt pꝛo pꝛie ſupflua ⁊ luxurioſa ↄuiuia.⁊ dʒ ſcribi p vnü m.? vnuüuüuTũdldl. Uomitoꝛ tarꝭ.tatꝰ ſum.d.p.i.ſeqͥ.cũ alio ire 232 a comes.tis. Jñ comitãs.tis.o.g.⁊ co mitatꝰ ta.tũ.i.ſecutꝰ.⁊ coꝛr.co.⁊ mi. Unde Duidi de arte. Jpe licet venias muſis co mitat“ 2. mere foꝛas recoꝛdari 5 „ Qõmendo as. are.a. p. i. tradere cõmittere ł laudare magnificare extollere ⁊ ð a con ? mãdo.n in m.⁊ a.in e.mutata.Etiã idẽ eſt qð deponere.ff.de v. ſig. l. cömẽdare Qõmentoꝛ.tarꝭ.tatꝰ ſum.ð.p.i.cõmentũ fa cere vel iuenire ſilia. vl exponere ↄfingere mẽtiri.⁊ ð a cõmentũ.Et pᷣt eſſe frequẽta tiuũ hꝰ bi cõminiſcoꝛ. licet deficiat ĩ ſupi no fᷣm vſum redolebit tñ eiꝰ ſignificatões oẽs. Itẽ cõmentari.iaugurari õmeo as.are.a.p.i.ſimul meane Oõminiſcoꝛ.ſcerꝭ.d.t.i.cõmemoꝛare.ad me moꝛiã reducere.excogitare.adinuenire.ſi/ W Homerꝰ. Si nibil attulerꝭ ibis ho milia fingere.mẽtiri vł cõponere.⁊ ðꝛ a cõ ⁊2 memini.Cõminiſci ẽ etiã pla ſtudio vel doctrina ĩ mẽte habita ĩ vnũ colligere.⁊ fa cit cõmẽtũ in ſupĩo. In cõmẽtꝰ ta. tũ. .at? ſum. d. p. i.ſimul minari. Iñ cõminãas c.o. ge. Un Job. xvj. Cõmi/ nãs mihi infremuit me dẽtib ſuiſ Oeſcẽ dit etiã cõminãs a cõmino.as.Uñ. Dum grex minat᷑ lupꝰ illi dẽte minae Ooõmitto tʒ.ſi.ſum.n.t.iſił mittere.vlł oiun/ gere aliq vnũ unmittẽdo alij ſ. incaſtrare. 282a cõ. mitto. Eſt etiã foꝛefacere pecca re. Iñ h̊ cõmiſſum. Cõmittere ẽ eti crede re. in tutelã vl in fidẽ dare alicuiꝰ ſm hug. In greciſmo aũt ſic ðꝛ. Cõmitto ſenſũ poꝛ tat cuiuſlibet hoꝝ. Cõiungo pecco credo facio rẽhendo Qõmodo das.dare.a. p.i.pſtare. cõmoduʒ facere. Uel eſt read vſum alicuiꝰ qdiu ve ¶õmolo lis.lui.a.t.i.ſimul molere vl cõte/ rere. Uñ Iſa.iij. Facies paupeꝝ cõmolitꝭ⸗ 218εDà co 2 molo. lis Oõmonefacio.c.n.t.i.admonere ĩſtruere Qoõmoꝛoꝛ rarꝭ.d.p.i.cuũ alio moꝛã facere vł gliquẽ retinere ⁊ moꝛari facere.⁊ ðꝛ a cõ.⁊ moꝛoꝛ. Inuenit᷑ etiã cõmoꝛo ꝓ commoꝛoꝛ Sm Pap. Qõmunico cas.a.p.i.pticipare.cõionẽ da/ re.cõem facere.immũdũ facere ſiue inqͥna re. Uñnñn Marc.vij. Nõ intelligitis ꝙ oẽ ex/ trinſec' introiẽs in hoĩem nõ pᷣt eũ cõmu/ nicare.i.immũdũ facere.inqnare, ⁊ ðꝛ a cõ munis.Et cõpõit᷑ cũ ex.vt excõmunico as i.extra cõmnnionẽ facere.cõione puare. Qõmunio nis.nui.i.cõmune facere. Iñ h̊ Cõmunio onniis. Uomo as.are.a.p.i.oꝛnare.⁊ ðꝛ a coma me Inñ comatoꝛes.⁊ dicũt᷑ argẽti ceſoꝛes.qꝛ ðᷣ ſoꝛdida maſſa lucidũ comãt argentũ. Co mare etia inuenit᷑ p frõdere.⁊ coꝛ.pmã QUomo mis.pſi.ptũ.a.t.i.oꝛnare vl planare vVel pectinnarf6 Gornpagino nas.nare.pe.coꝛ.i.oiũgere QOõpareo res.n.S.ſil parere.coꝛã parere.et 32 cõ ⁊ pareo res. Uñ Beñ.xxxvij. Puer nõ cõparet. ⁊ ego q̊ ibo. Uñ Ouidiꝰ.Que nimis apparet retia vitat anis Qõparo ras.rani.a.p.i.ſił parare.⁊ ðꝛ a cõöõ. 7 paro. ꝗas Itẽ cõparare.i.õð parare. Itẽ cõ parare.i.ↄferre aſſimilare Itẽ cõparare.i. emere. Et ex hac ſignificatõne ſũpta ẽ ſcdᷣa Nã qͥ aliqͥd emit pᷣciũ ſuũ cõparat. i.cõfert rei emẽde.⁊ coꝛ.pa. Uñ Ouið.ð remedijs Bella mihi video bella parantàit· Olõpatioꝛ terꝭ.ſus ſum.d.t.i.ſil pati q̃ſi illi qͥ patit᷑ ↄdolere.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ patioꝛ. Iñ h̊ com aſſio onis.⁊ cõpaſſiuꝰ ua.u. õpeciſcoꝛ ſcerꝭ.d.t.i.ſib paciſci Oompedio dis.diui.n.q.i.incatenare.illa/ queare.pedes retinere.⁊ ðꝛ a con ⁊ pedica. Iñ cõpedit ta.tũ.q̃i cũ pede ł pedica aſtri cus:incatenatkst. Uompello lis.cõpuli cõpulſum.a.t.i.ſimul ellere vel ĩpellere.vt Iſte cõpulit me ad hoc.i.impulit.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ pello lis. Itẽ cõ/ pellere.i.coadunare Vñn Uirgiliꝰ ĩ bucco. Coõpuleraãtq; greges coꝛidon ⁊ tirſis ĩ vnũ id eſt coadunauerat. Et vt dic Papᷣ. Eõ/ pello lis.Cõpello las.ad ꝓuocatõʒ ꝑtinẽt Illo cõpuli. Hoc cõpellani faẽ. ambo ſũt lare.i.alloqui QUompẽdino nas.naui.a. p.i.differre. Jñ h cõpendinatio.onis.i.dilatio ſoluere vl trutinare equare Qlõpenſo as.aui.a.p.i.remunerare ł redde re donare trutinare.⁊ ẽ ᷣbũ frequẽtatiuũ Qõperio ris.ri.tũ.a.q.i.inuenire.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ pario. Inuenit᷑ etiꝗ comperioꝛ in actiua ſi gnificatiõe. VUñ Saluſtiꝰ. Et ego cõperi oꝛ baccho ꝛ7. ”YM QUompeſco ſcis.ciui.citũ.a.t.i.refrenare. et 382 a cõ ⁊ peſco ſcis.qð nõ eſt ĩ vſu. Alij di⸗/ cũt ꝙ dicat᷑ a cõ ⁊ pede et capio.ł a cõ ?⁊ pa — ciſcoꝛ.vl a cõ ⁊ paco as. Iñ cõpeſco ſcis. q̃ ſi facere pacẽ.Alij dicũt ꝙ a cõ ⁊ paſco cis et eſt tractũ ab eqᷣs.qͥ cũ paſcunt᷑ cogunt᷑ li gant᷑ et coercent pedibb Qompeto tꝭ.tiui.titũ.a.t.i.ſił petere vł ↄue nirepgruere.⁊ ðꝛ a cõ et peto tis.Acõpeto aũt ꝓ ↄuenire deriuat᷑ cõpetẽs nomẽo.ge. id eſt. ↄueniẽs.Et cõparat᷑ cõpetẽs.tioꝛ.ſi⸗ mus. Iñ cõpetent᷑ tius.ſime.aduer.Ethᷣ competẽtia tie. Qõpilo las. lare. a. p.i.ſimul pilare.2 coꝛ.pi et ðꝛ a cõ et pilo las.qð idẽ eſt qʒ pilos au ferre.Etiã idẽ eſt qd ↄtundere vl rage. fu/ rari ſpoliari.et ſic ꝓducit pi. et ðꝛ a cõ et pi lo as.qð deriuat᷑ a pila ꝓ inſtro terẽdi Uñ CLCõpilo tollo pilos cõpilo ſcripta libꝛoꝛuz Pꝛope tñ cõpilare ẽ aliena dicta ſuis ĩter/ miſcere Iñ h̊ cõpilatoꝛ oꝭ. qᷣ alina dicta ſu is ꝑmiſcet.ſiẽ ſolẽt pigmẽtarij ĩ pila diuer ſa mixta ↄtundere.Uñn Oꝛati in ſermone Ne me ryſpini ſcrinia cõpilaſſe putes Oõpilare leges ſiue cõponere ẽ leges ab ali is ſcriptas i vnũ volumẽ redigre gere ↄglutinare ↄfoꝛtare.et ðꝛ a cõ et pãgo Vnñ Job. x. O ſſibo et neruis cõpegiſti me. Pot etiã cõponi a cõ et pingo gis.xi.ctũ.et idẽ eſt qð ſi pingere Qõplectoꝛ terꝭ. ̈bũ cõe olim. nũc deponẽs eſt ſil vtriſq; bꝛachijs cingere.et ðꝛ a con ⁊ plecto. Iñ h cõplexꝰ us.ui.⁊ cõplexim ad/ uer.⁊ ̊ cõplexio.i.actꝰ cõplectẽdi.vł q̃daʒ gargumẽtatio q̃ vndiq; cõplectit᷑ aduerſari um. Et h̊ cõplexio ðꝛ natura vł diſpoſitio Iñ H̊ ⁊ H cõplexionał.⁊ B le.⁊ cõplexionali ter aduerbiũ.⁊ cõplexionalitas.⁊ cõplexio natus ta.tũ.a cõplexione participans vel actiua.Cõpelloꝛ inuenit᷑ deponẽs.Cõpel loet N Uompẽdo dis.di.a.t.i.ſil pẽdere reddere ꝑ (udhomniul ontlctches clno õpingo gis.egi actũ.a.t.i.ĩpellere vł piun Cirgoen dis ſPſamolreocnt iklanplrpy, ſoodis Vi, nis igerta plvonsc ntipluning Cöpluno oli⸗ Gglotetnci pe⸗ acopluta el (ponontistl lre Koſitvere voſitmiomann caem Hog mit ctiä cöponn inbis pſio kornat Jnſt Nonponons. pobis yrcipo onpoto tns Cotpototis. ponomre Etpe Vrvmnpotnit ſorobengo dis, fl pet de Sprengo dis. (nhrnco dis di Hehretöracötn Cchontiterecken iliigd dicnme⸗ Qumerecterösn, (ltecdipſs (onpigogen⸗ Hopfeninicho⸗ oputotgs taun⸗ ounrure örne Micöpotator licgle⸗ les. luia. le is. C ſorcih⸗ dis di.. nrimnno.as. i hgtotggi fe Gctonscin⸗ Nannl napidiſn dene. dillpate⸗ din tegn unmmnenti eneſdüftin ompenornn luſt Eune, gönöckiſi cLectcagalen s Nchitf Ncutcacöti Acäpaſantogt iatilert, cöctpaots in utcöetisnoni Pumnkcöelsn, nus ſinedund ſimulocrct u Ziectölos more ſr nprerorac t;i nfemli loſcniptalchrora; madicaſcisiter⸗/ N.ainadicaſt nanriipi diuer, On Pinſonon⸗ zacöpdaſſe anc⸗ onertilegihl umereciget Zatiidelee nin tueadncha cnanuiscinhine, apingogönld czeolin nücdcho cana hich . * . . — . 4 RrZ . diſpoſit. Iñ a cõplectoꝛ ðꝛ cõplexoꝛ. aris bent idẽ pᷣteritũ ⁊ ſupinũ.. idẽ ſignificatũ Oomplico cas.cui.citũ.vł aui.atũ..p.i.ſi/ mul plicare.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ plico.cas. In com plicatio Oomplodo dis.ſi.ſum.n.t.i.ſ il plodere vel inſimul reꝑcutere.claudere manꝰ. Et po/ nit᷑ ſimpler p ↄiũgere vl ↄcutere.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ plodo dis. UIñ Judic.vij. Ceperũt bucci nis clãgere et cõplodere int ſe lagenas. OUõpluo.uis.cõpluui vł cõplui ꝑ ſyncopaʒ a. t.i. pluuia irrigare.⁊ ðꝛ a cõ.et pluo. Iñ cõplutio oniſ. Et cõpluoꝛ erꝭ.ĩ paſſiuo Iñ cõplut ta. tũ.pe.ppᷣ. Uñ Amos.iiij. Dars vna cõpluta ẽ.et ꝑs ſuꝑ quã nõ pluit aruit Ooõpono.nis.ni.itũ.a.t.i.ſił ponere vl ſepe/ lire vł ↄſtituere vł oꝛnare. Uñ ⁊ ðꝛ vox cõ poſita.i.oꝛnata et elemẽtarijs ſonis diſtin cta m Hug. Et ðꝛ a cõ ⁊ pono.is. Inue/ nit etiã cõpono ĩ alijs ſignificatõibo.vt ptʒ in his vᷣſibo. Cõponit ſepelit ↄiungit fingit ⁊ oꝛnat. Inſtruit infoꝛmat pacificare ſolʒ. Uompotio tis.tiui.a.q.i.iueſtire vt Hãdo vob is vt cõpotiatis eũ pᷣbenda ſua Oompoto tas.tare.a.p.i.ſiml potare.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ poto tas. Etẽ potare luxurie.bibere vo nature.Et ꝓdu.po. Iñ h̊ cõpotoꝛ oꝛʒ.⁊ bec comporiiiuii Uompᷣhendo dis.di.ſum.a.t.i.ſil pᷣhẽdere. ſimul caꝑe.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ phẽdo dis.qð ẽ ideʒ qð pꝛendo dis. Olompꝛendo dis.di.ſũ.a.t idẽ eſt qð cõpꝛe/ bẽedere.⁊? ð a cõ ⁊ pꝛendo dis. Qoõpꝛomittere eſt cauſam executoꝛiã vł exe cutiuã ad dictamẽ arbitroꝝ dare.⁊ ſᷣm di/ ctamẽ recte rõisp vtraq; ꝑte appoſita expli care ab ipnnuuuuuiurs ompũ go gis.xi.a.t.i.ſił cõmouere.pctõꝝ ſuoꝝ reminiſci.ↄtriſtari lõputo tas.taui.pe.coꝛ.q.p.i.cõnumerare ſil putare.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ puto Iñ h̊ cõputatoꝛ toʒ.i.cõputatoꝛiꝰ ria.ri66. lõcaleo les.lui.a.s.i.ſil calere.⁊ ðꝛ a con ⁊ caleo. Uñ pᷣs. Cõcaluit coꝛ meũ intra me Oloncẽdo dis.di.a.t.i.ſimul candere Uoncẽturio.as.i.cooꝛdinare vł adunare goreeaeeed a⸗ ↄciꝑe „ „ Qõcido dis.cidi.n.t.i.ſił cadere.⁊ ðꝛ a cõ.⁊ cado dis.⁊ caret ſupio.⁊ coꝛt.ci. Uñ Geñ. iiij. Cõcidit vultꝰ eiꝰ. Itẽ ↄcidere.i.ſil ce/ dere. ⁊ ðꝛza cõ ⁊ cedo dis.di.⁊ ꝓ.ci.vñ Job xvj. Cõcidit me vulnere ſuꝑ vulnꝰ· ¶oncieo es.a cieo es. ⁊ cõcio cis.a cio cꝭ.ha es. coꝛripit ſq cõmouere vel ↄuocare. Et pð. pe oci⸗ tũ qñ venit a cõcio cis.ſʒ qũ venit a cõcieo . Ooncilio as.aui.a.p.i.amicũ ⁊ ↄcoꝛdẽ face re. ad integritatẽ reuocare ↄiũgere ſociare trãſlatiue q̃ſi cilia ↄiũgere.⁊ ðꝛ a ↄcilium. Et nota ꝙ; maioꝛes minoꝛibo cõciliant᷑: ñ ecõuerſo.Et cõponit᷑ cũ re.vt recoõcilio as CLConciliant᷑ noui amici recõciliat᷑ veteres Itẽ ↄciliamur ðo qñ pmoa getilitate con uertimur.recõciliamur qñ poſt pctm̃ peni tendo regredimiuiur Uoncinno as aui.a.p.i.cõmiſcere cõpone/ re oꝛdinare pᷣparare.⁊ ðꝛ a ↄcinnꝰ.ni.Iñn ꝓpha. Eingua tua ↄcinnabat dolos.i.com miſcebat cõponebat. Itẽ Pꝛouer.xij.Qui aut teſtis eſt repẽtinus concinnat linguaʒ mendaccccg Uoncino nis.ni.centũ.n.t.i.ſił vł ↄcoꝛditeꝛ canere.cũ alio ↄvuenre Ooncio cis.ciui.ↄcitũ.i.cõmouere vł ↄuo care. Iñ h̊ ↄcio onis.i.ↄuocatio. Qoncionoꝛ narꝭ.natꝰ.d.p.i.q̃i ppłlum alloqͥᷣ ↄuentũ facere.⁊ ðꝛ a concio.oniſ.qð eſt cõ uocàati“— Qloncipio pis.cepi.ptũ.a.t.i.ſił caꝑe.⁊ ðꝛ a con ⁊ capio. UVñn ulier ðꝛ ↄciꝑe quãdo ſperma viri cũ ſuo ↄcapit᷑ ⁊ ↄcreſcit.Cõci pere etiã inuenit᷑ p mẽete vł in mẽte ↄciꝑe ł intelligere. Uñ.Cõcipit c̊ mẽte.mulier ſʒ cõcipit aluo Ooõclaſſo as.n.p.i.cõclamare cõboare.ł na ues ↄiũgere ↄgregare Uonclino as.are.pe.p.a.p.i.ſil clinare.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ clino as. Iñ h̊ ⁊ H ↄclinis.⁊ ̊ ne.Et conclinꝰnaununun. Uoncoꝛdo as.aui.a.p.ðꝛ a cõcoꝛs.dis.ſᷣm Hug. Pap.vo dic. Cõcoꝛdare ẽ cõuenire vniꝰ oꝛdinis fieri ðð Uloncremo as.aui.a.p.i.ſimul cremare õculco as.aui.a.p.i.ſil calcare.ſuꝑare Oõcupiſco ſò. vᷣbũ inchoatiuum a ↄcupio pis. a q̃ ; ⁊ H ⁊ Z 2cupiſcẽs.⸗j.⁊ ↄcupiſcent᷑ ⁊ H̊ ↄcupiſcẽtia.-ttie. Uondico cis.i.ſimul dicere ſtatuere decer/ nere ſpõdere vbi nõ vnus ſed plureſ dicũt vbi vnꝰ plura dicit.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ dico c.et p/ ducit di. Uel ↄdicere eſt rem ſuã ĩ iudicio petere ꝑſonã pulſando vł inqetãdo ⁊ ipᷣaʒ dicẽdo obligatã ſibi eſſe ad aliqᷣd dãdũ vł faciendhhd H „ Qondio dis.diui.ditũ.a.q.i. ſapoꝛare dul⸗ corare.⁊ ẽ verbum ſimplex. Iñ h̊ͥ ↄdimẽ/ riũ ti. Ul pᷣt derinari a cõdus di.qð ẽ genꝰ cyphi. Et ꝑ ſil itudinẽ coꝛꝑa moꝛtuoꝝ adi ri dicũt᷑ qñ ſpẽbaromatiq inungũt᷑. Uñn Beñ.l.Pꝛecepitq; ſᷣuis ſuis medic vt aro matibo ↄdirẽt paorreeeee« Uondo diſ.didi.n.t.i.facere edificareↄſtru ere ↄſtituere.Et ponit᷑qñq; ꝓ ſuo ↄpoſito ſcʒ ꝓ abſcõdere Cõdo cõponit᷑ cũ ab vt ab ſcondo dis. Recõdo dis. Et cõdo cõponi tur a cõ.⁊ do daſ. ⁊ coꝛ.di.in ſupbino Olõdono as.are.a.p.i.ſib donare ignoſcere ocedere remittere.⁊ ðꝛ a con ?⁊ dono. Ulonduco cis.xi.ctũ.a.t.i.ſimul ducere.ali/ gqui ducatum pᷣbere.mercede ↄſtituta ali qIjjd ducere.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ duco cis. Uñ. Cõdu cit pᷣciũ tradẽs pᷣhenſq; ducatũ.Qui capit ille locat.ↄducit qͥ pᷣciũ dat Ułↄducere ðꝛ ille qͥ rẽ aliquã ab aliq̃ᷓ datam mercede vł pꝓmiſſio accipit vytendã Uñn.Cõducit qͥ dat q locat accipit illull Oonfedero as.a.p.i.ĩ eodẽ federe cum alio ↄiũctus. M Uonfertio tis.ti.tũ.a.q.i.ↄſpiſſare.ↄſtipare replere cõflare.ĩ vnũ colligere.cõmouere. ſimul fartire.⁊ ðᷣ a cõ ⁊ fartio tis. Olõfero fers ↄtuli collatũ.vᷣbũ actiuũ.i.ſił ferre vl cõmiſcere. Etiã ðꝛ pugnare diſpu tare.nã ⁊ ꝗ pugnãt bꝛachia ↄferũt.ſicut qͥ diſputãt vᷣba. Et ẽ ↄferre ſil erogare. Eſt etiã qſi cõpare ↄgregare.ſʒ bona ↄferũtur mala vo infernrfk“ Uonficio cis.ci.ctũ.a.t.i.ſimul facere. Iteʒ ↄſicere.i.finire.ꝑficere.Etiã ↄficere.i.de/ ſtitu ere. deficere. vbi em̃ ẽ ↄfectio multaꝝ reꝝ.ibi młtaꝝ reꝝ ẽ defectio. Itẽ ↄficere.i. cõponere ſiue cõmiſcere.⁊ ſᷣm ̊ ꝑtinet ad medicos qͥ multa cõmiſcẽt ad faciẽdas ſu/ futare.ↄuincere.arguere.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ fundo gas ↄfectõnes.Et ↄficere.i.vincere.vt vul go dꝛ. Iſtefecit hoſtes ĩ pᷣlio.Et h ſignifi catio eſt tracta a pᷣcedẽte.vbi em̃ ẽ hoſtiuʒ ↄfectio.ibi multoꝝ cõmixtio Itẽ ↄficere.i. tingere. Sic ů ↄficere ĩ ſex ſignificatõibo ĩ/ uenit᷑. Itẽ ↄficere.i.ↄſecrare coꝛpꝰ xpᷣi.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ facio Uonfido.dis.dere.cõfiſus ſũ.vᷣbũ neutro/ paſſiuũ.i.credere ⁊ fiduciã hr̃e.⁊ ðꝛ a con ⁊ fido. Iñ ↄfidẽs.t.o.g.⁊ cõꝑat᷑.Et ↄfident᷑ tius.ſime.aduer.⁊ H̊ͥ ↄfidẽtia.tie.⁊ accipit᷑ ĩ bono ⁊ ĩ malo.vtofident vł cũotidẽtia iſte cia vlł cũ pᷣſumptõe.⁊ pð.fi. Oõfigo gis.xi.a.ti.ſil figere.⁊ ðꝛa cõ ⁊ fige loquit᷑i.audacter pᷣſumptiue vł cũ auda// ⁊ pducitfi. Clñ p̃s. Cõtfige timoꝛetuocar nes meas lonfio cõfis.ire.iui.itũ.i.efficere.⁊ ðꝛa cõ. ⁊ fio.⁊ trãſit ĩ actiuã ſignificatõeʒ.Accipit etiã in paſſiua ſignificatõe.ſ.ꝓ effici.⁊ pdu citj. ante o. Uonfiſcari.ẽ fiſco applicari vł ĩfiſcũ induci In fiſcꝰ eſt regiꝰ ſaccꝰ ĩ quẽ reducũt᷑ bona danatoꝝ ⁊ ꝓpſcriptoꝝ ”Mcl õfiteoꝛ terꝭ.feſſus ſum.i.ſił vł vndiq; fate ri. ⁊ ðꝛ a cõ ⁊ fateoꝛ. Iñ ↄfeſſoꝛ o⸗.⁊ h ↄfeſ ſio. onis. ? ẽ legitima coꝛã ſacerdote pctõꝝ declaratõ. ⁊ ⁊ B ⁊ HB ↄfitẽs ꝑticipiũ.⁊ coꝛ. Qlõfligo.;.xi.ctũ.a.t.i.ſil fligere vł pugnaꝛe ⁊82 a cõ ⁊ fligo.gꝗ.Etꝓ eodẽ ſumit᷑ ↄfligo gas. ? pducitii. Oonſio as.aui.a.p.i.flare vł fundere auꝝ ⁊ aliud metallũ ad aliqͥd faciẽdũ.⁊ eſt vᷣbum fuſoꝝ.qꝛ fuſoꝛes młta inſimul fundunt de vna foꝛma ad aliã. Jõ hinc tracta ẽ meta/ phoꝛa ad illos qͥ res alienas mutuo acci/ piũt ⁊ luxurioſeↄſumũt. Uñ ĩuenit᷑oflare ꝓ mutugre ⁊ p ↄſumere. Nã qͥ ↄſumit et qͥ mutuatr᷑ de vna foꝛma q̃ſi fundit᷑ in ali̊. Olonfodio.di.ſum.a.t.i.ſimul fodere.et dʒ ꝓducit lõfouco.es.ui.tũ.a.s.i.ſil fouere.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ foueo es. In ↄfotꝰ.ta.tũ.i.ſiłfotꝰ. Vnde Jſa. lix. Et qd ↄfotũ eſt erũpet ĩ regulũ a cõ ⁊ fodio.⁊ coꝛ.fo.in pñti ſʒ in pᷣterito eã Uonfrendeo des.ui.n.s.i.ſimul frendere.x caret ſupino Qõſfugio.gis.gere.a.t.i.ſiſ fugere vel ad ali quẽ fugere cã ſecuritat ⁊ auxiliũ hñdi Goſinge ge. gi. ctũ.n.t.i.ſił frãägere onfundo dis.di.ſum.a.t.i.cõmiſcere ł cõ dis. Ponit᷑ etiã ꝓ deciꝑe vł fruſtrari. VUñ Ronꝝ.v. Spes auũt nõ ↄfundit.i.non deci pit vel fruſtrat᷑perantt onfuto tas.taui.a.p.i.arguere cõuincere pfundgreg. Uongero.ris.ſi.ſtũ.a.t.i.ſił gerere ↄgrega⸗/ re accumulare.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ gero ris. longio gis.giui gitũ.n.q.i.pꝑ augmẽtũ cre ſcere vel equare vel ↄgregarr Olõglobo as.aui.a.p.i.ſil globare coacerua re.in modũ globi rotũdare.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ glo bo as. In aduerbiũ ↄglobatim.i.ſpiſſim ł cumulatim Uoõgredioꝛ derꝭ.greſſus ſuʒ.d.t.i. currere ſimul gradi vłↄfligere pugnare diſpntare fi.vñ.Cõfiteoꝛ ſpõte fateoꝛ mea fcã coacte duncſſfie egtlli btl gtirobebd Gchllzoner Frhipüſſen utfanan (ophibenni lregen onicos leu M N Pfummert icoU heiſinezicere horikacnicie iketi cohcie Conpiveoes⸗ itiiterto repalpchr kirege cautiea ponitacon ſmnct Aba⸗ duatni er oo. fooi (ludere iterai Noniucs.i oe lriiin Poß⸗, S umſcͤrateket Oeeſtn Ouimih nöber Ceniſoganiai. nnbobisſipti Pllais nitünt. onorarabſom Racoronit Re (obordiceref (ueroꝛ en tn (onnicoſclszi tinclinare ſitois ſini uſcindo dis ic tthcht ſiclireſinet, (ſadſciuiſa leſſtiteg Ahitni Cgen iſiniai cc uenii r n Rofeſnn mccäſecin öteſtenei „ec „ W i Jöbincmnine Mumit Uäinaite umer Fiqng miqs ſunaituti 1tinul hentt pnnßhnötnnl Attd Mi to: Cur taiperineguli imulfrendere. (Kfagarevdgdgl taurliübidi tiAfrägere. nati comicntli Nart114 tfnn Cgen fuſnmn Notundti nondan iargnorcänn 1tiaat Mα 1cot ⸗ tinN dogrn Piſkgente otöalt .014, ibnni = . — — -= = SSr —— S . 6 nnimnſß e put inclinare N⅓ pꝛie ↄgrediũt qͥ ſimulõ ſe gdiũt ad pugnã vboꝝ vel manuũ vl armoꝝ.⁊ coꝛ.gre. õgruo is.ui.n.t.i.ↄuenire ↄcoꝛdare Nonhibeo bes. bui.n. S.i.ocłos claudere.⁊ qꝛ clanſa oculoꝝ ſigt aſſenſum.iõ cohibe/ re ponit᷑ p aſſentire obedire.⁊ ðꝛ a cõ et ba beo.⁊ retinet n.que aufert᷑ in cobibeo. Jñ conhibentidßd6s Qontro ds anfcanterconicee Uonijcio cis.ieci.iectũ.a.t.i.ſil iacere. Iteʒ cõijcere.i.exiſtimare.opinari cogitare ꝑpẽ dere vl pᷣſumere qbuſdaã piecturꝭ.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ iacio . Uñn Geñ.xlj.Que audiuit te pꝛu dẽtiſſime ↄijcere.Et ſcribit᷑ꝑ duo ij.qꝛ cõ/ ponit᷑ a cõ ⁊ iacio.cis.⁊ mutat᷑a.inj. Inue nit᷑ etiã coijcio cis.abiectan. Ulonniueo ues.⁊ cõniuo uis.iui.ixtũ.vłcõ nixi ĩ pᷣterito.ſʒ nõ eſt ĩ vſu.i.ocłos claude/ re vł palpebꝛas iũgere.⁊ ponit᷑ ſepepaſſen tire.qꝛ clauſio ocłoꝝ aſſenſum ſigt.Et cõ/ ponit᷑ a cõ ⁊ nix niuis.qꝛ nix aciẽ ocłloꝝ pe: ſtringit. Albedo em diſgregat viſũ. Et p/ ducit ni. Uł m alios cõponit᷑ a cõ ⁊ nitoꝛ terꝭ.Papᷣ.vᷣo dic. Cõniuere ↄſentire.ocłoſ claudere.ĩterdũ diſſimulare.paꝝ doꝛmire Iñ ↄniuẽs.i.ↄſentiẽs.qð pducit pᷣmam et ſecũdã ̃ᷣm Papᷣ. Iñ ↄniuẽtia.tcie.i.aſſenſꝰ. um pᷣbere.ſimul ſolari.qi⸗ re.et ðꝛ a cõ ⁊ ſoloꝛ arꝭ. Jñ ↄſolabilis le.Et ↄſolans Vnñ ↄniuẽtia capituli factũ ẽ.i.aſſenſu. Et in.iij.ſen. diſ.iij. Sane dici pᷣt ⁊ credi optʒ iuxta ſctõꝝ atteſtatões ↄniuẽetiã ⁊c. Unde Breciſta.Qui mihi ↄniuet oculis mihi ſi/ gnumpbert Oloniũgo gis.xi.ctũ.a.t.i.ſił iungere õnuo is. ui. tii.n.t. i. ſil nuere y! annuere onoꝛ arꝭ.atꝰ ſum.d.p.i.anniti.attẽptari.⁊ Sroiruge relſknn il nubere ð2 a conꝰ ni.⁊ pð.co. Uñn Ouið Quidqd conabar dicere vᷣſus eert Qõqueroꝛ.rerꝭ.ſtus ſum .d.t.i.ſil qro: Uonqòͥniſco ſcis.xi.i.oculos claudere vel ca onſcindo dis.ſcidi.a.t.i.ſil ſcindere vł di nigddere.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ ſcindo Uñ.ij.Eſdre.viij Cõſcidi veſtimẽta mea ¶õſcio.ſcis.ſciui.ſcitũ.a.q.i.ſił ſcire.ꝛ pꝛie ðꝛ ð malo.tũc ei aliqͥs ↄſcit cũ ĩ malo ⁊ ſce lere ↄſciꝰ ẽ.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ ſcio. Iñ h̊ ↄſcientia. Et ↄſciꝰ.a.ũ.⁊ ꝓpꝛie ĩ malo. Uñ qͥdã Cõſci us ipe ſibi.ð ſe putat oĩa dici.Papᷣ.vᷣo dic. Colciuit. ↄſentit. ĩtulit. Cõſciꝰ ꝑticeps in in celo etteſtis meꝰ ⁊ oſci me, in ercelſis Oonſecroas.a.p.i.deo dare.ſil ſacrare Ooſectoꝛ. arꝭ.at ſum.d.p.i.ſił ſectari. Ind 2ſectaneꝰ.a.ũ.i.eiuſdẽ ſete Iſentio tꝭ.ſi. ſum. n. q.i.ↄſenſũ pᷣbere.qᷓi ſi Oõſepio pis.pire.a.q.i.circudare.ſepe cir / cũcludere. vl valde ſepbre Oõſero.rꝭ oſeui ↄſitũ.i.platare.ſil ſerere. et dðꝛ a cõ ⁊ ſero. In h̊ ↄſitio.i.platatio.?⁊ ↄſitꝰ ta.tũ.i.plaãtatꝰ. Itẽ ↄſero.rꝭ.ↄſerui ↄſertuzʒ . cõmiſcere cõmittere ↄtexered iungere. vt Iſti ↄſerũt bꝛachia.⁊ↄferũt vᷣba Jn ↄſer/ tim.i.ↄiunctim. aduuer. Uonſeſco ſcis. qi inchoatiuũ poſideico.i.ſe peſede“kkk— ¶Qõſideo des.ↄſedi ↄſeſſũ.n.s.i.ſil ſedere.? dðꝛ a cõ ⁊ ſedeo des.⁊ mutat᷑ e.in i.⁊ coꝛ.ſi. Qoõſidero as.aui.a.p.i.pſpicere ⁊ pꝛie cele ſtia.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ ſidero as.qð nõ eſt ĩ vuu ¶õſido dis.i.ſił ſedere ⁊ ðꝛ a cõ ⁊ ſido dis.⁊⸗ ꝓdu.ſi.Uñ Nau.iij.Queↄſidũt ĩ ſepibꝛʒin die frigoꝛilss Oõſilioꝛ.arꝭ.d.p.i.oↄſiliũ hre.ſecũ voluere. iudicare.exqrere.⁊ ðꝛ a ↄſulo is. Oõſiſto ſtis.ↄſtiti ↄſtitũ. n.t.i.ſitſtare. Olõſoloꝛ larꝭ.latꝰ ſum.d.p.i.ↄfoꝛtare.ſolati um pᷣbere.ſimul ſolari.q̃i ↄſolidare.et ðꝛ a antꝭ.o.g. Cõſolatoꝛtꝰ.a. ũ. õſolabilit᷑ ad/ uer.Et eſt ↄſolatoꝛ qͥ ſoli ſe applicat.⁊ ſoli/ tudinẽ alloqͥo ſuo leuat. Etpducũt pᷣdicta lõge tedia pelli. Mete ferãt placida. Und ↄſueuit dici Dicito ↄſoloꝛ pᷣſtoloꝛ.ſemper gdquloo— onſpergo gis.ſi.ſum.a.t.i.ſił ſpargere.et ðꝛ a cõ ⁊ ſpargo.⁊ mutat᷑ a ſunplicꝭ i e. In/⸗ uenit᷑ etia cõſpargo gis.ſʒ h̊ accidit ex vi/ cioſcrioon.— õſpico as.n.p.i.ſpicas colligere.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ ſpico. In q̊ ſenſu inuenit᷑ etiã ↄſpicoꝛ arꝭ deponẽs. Et pð.pe. Itẽ cõſpicoꝛ pᷣt cõpo/ ni a cõ ⁊ ſpecio.cis. Uel deriuatur a cõſpi cio.cis.⁊ tuc coꝛ.pe. Et eſt ideʒ qð aſpicio Un Greciſta. Cõſpicoꝛ aſpicio ↄſpico col ligo ſpicas.Papᷣ.dic. Cõſpicari.rimari.in olbirne e HB ↄſpicabilis ⁊ h le. Cõſpicabiliter ꝗaduer.⁊ ↄſpicabũqꝰ.a.um id eſt. habilis ad ↄſpiciendũ.vel ſilis ↄſpi/ canti.vel decoꝛus QOõſtello as.are.n.p.i.ſplẽdere.⁊ ðꝛ a con.⁊ R 3 nit p ipo ſigno ſtelaearx QUoõſterno nis.ſtraui ſtratũ.a.t. Et ↄſternoꝛ * 1 ſtello las. Iñ hͥ oſtellatio. onis. qö ſepe po — nari.atꝰ.d.p. Et ẽ ↄſterno aĩalis vł coꝛꝑis vel manipuli vł lectuli vł aſelli vł maris. G6; ↄſternari mẽtis. Et ẽↄſternari mẽte de/ ficere.terreri ſtupefieri turpari cadere.exa nimem eſſe. vl aliquo timoꝛe vl aliqͥ caſu. Im oſternatꝰ.ta.tũ.i.territ.ↄturbatꝰ. Cõ/ Rernat pꝛie mẽte.ſtrat? vo coꝛpe. Et vt· q tã ↄſterno q;oſternoꝛ cõponit᷑ a cõ ⁊ ſter no. nis. M QOoſtipo as. aui. a. p.i.ſił ſtipare. ⁊ : a con⁊ ſtipo as. Et pð.ſti. Uñ Lucanꝰin. vij. Põ Ca deſis acies ſtipata caternuis onſtituo is.tui.tũ.a.t.i.ſił ſtatuere. Cum aut ponit᷑ abſolute.i.ſine actõ.tm̃ valʒ qn / tũ ponere terminũ. Uñ Saluſtiꝰ. In diẽ tertiũ ↄſtituũt.i.terminũ ponüt QUonſto ſtas.ſtiti.ſtitũ. Inuenit᷑ etiã ↄſtatũ id eſt.q̃ſi ſił ſtare.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ ſto. Itẽ ↄſtare .i.ↄſtitui.vt domꝰoↄſtat ex tecto ⁊ ꝑiete ⁊ fũ damẽto.i.ↄſtituit᷑. Itẽ ↄſtare.i.pſeuerare. vt iſte ↄſtat ĩ ꝓpoſito.i.ꝑſeuerat. Itẽ ↄſtare ri. certu ⁊ aꝑtu eſſe. Itẽ ↄſtare ꝑtinet ad pᷣ/ ciũ.vt hͥ capa ↄſtat trio denarijs. Jñ con/ ſtãs.c.o.g.⁊ cõꝑpat᷑. Iñ ↄſtant᷑ tiꝰ.ſime.ad/ ner. ⁊ H 9ↄſtãtia. tie.⁊ ↄſtãs g. vndiq; ſtat nec ĩ aliquã pript deelinarl incõſtans. Iñ h incõſtantia oõſtruo is.t. ctũ. a. .. ſil ſtruere. ꝛ Zꝛ a cõo? 2 h2 Bᷓoↄſtructibilis.?⁊ GSle. QUQoõſtupꝛoꝛ. qarꝭ.d.p.i.ſił ſtupꝛari.⁊ ðꝛa cõ. et ſtupꝛoꝛ. Inuenit᷑ eti ĩ actiua ſignificatiõe vt ↄſtupꝛo as. UIñ Hiere.ij. Cõſtupꝛaue/ rüũt te vſq; ad verticẽ? OQlõſueo.es.ↄſueui v ſuere. Iñ ↄſuetim ⁊ ↄſuetudo. In ↄſuetu Qõſueſco ſcis.ↄſueui vkoſuetſum.i. oſue/ tudinẽ facere fm Pap̃ᷣ.Et ſ̃m Hug. Con ac es. 0 *0 9 art tilnet. Dz etiã ↄteſtari adiurare.firmir aſſe ſueſco eſt inchoatiuũ de ↄſueo. es. Qoõſulo lis.lui.ſultũ.n.t.i.dare ↄſiliũ.⁊ ſᷣm ↄſtruit᷑ cũ dtõ.vt ↄſulo tibi. Itẽ ↄſulo.i. interrogo. ↄſiliũ accipio.⁊ ſᷣm h̊ ↄſtruit᷑ cũ actõ.vt ↄſulo te. Un dic̃ Papᷣ.Cõſulo tibi ↄſiliũ do. Nã ↄſulo te ĩterrogatiuũ ẽ.⁊ tůc pʒ paſſiuũ.i.ↄſiliũ peto a te. Uñ Conſulo te qrens.tibi ↄſulo ↄſiliũn dans Qoõſulto as.i.frequent᷑ ↄſulere.a ↄſulo.is. Qõſummo as.aui.a.p.i.finire ꝑficere.ad ef ſectũ ducere.cõplere.⁊ ðᷣꝛ a cõ,.⁊ ſũmo.as. tcõponitur lↄſuetus ſum.i. valde . qʒð deriuata ſumma me.⁊ dʒ ſcribi ꝑ gemi nũ m. Cñ. ſümare duplex ſibi vult ſumere ſimplex. Itẽ. Ille ↄſummat qͥ ĩ bo no expẽdit. Illeↄſumit qͥ in malo deuaſtat ⁊ diſſipat. lo.ſʒ ↄſumere nolo. Inoↄſummat᷑ a.ũ.Vñ Qu.ij. Poſtq;ᷓ ↄſũmati ſunt dies octo.i.fi/ niti ꝑfecti cõpleti.⁊ inde h ↄſũmatio.onis .i. cõpletio. Uñ pᷣs.O isoſumatõis.i.oꝑis vidi finẽ. Ponit᷑ etiã ↄſũmare ali mere. ⁊ ecõuerſo.impꝛope ſfſn. õſumo is.pſi.ptũ.a.t.i.deſtruere.in malo expẽdere.abſumere.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ ſumo mis. qð dʒ ſcribi ꝑ ſimplex m.⁊ ꝓdu.ſu.Jũ con — ſumptus ta.tũ. Oonſuo is.ↄſui ↄſutũ.a.t.i.ſił ſuere vł cõ/ iũ gere. ⁊ ð? a cõ ⁊ ſuo is. JIñ h̊ ⁊ H̊ aſutilis 7 le.Et cõponit᷑ incõſutilis le. Uñ Johᷣ. xix. Erat aũt tunica incõſutilis õtamino as. are. a. p.i. polluere deturpa/ re coꝛrũꝑe.⁊ & a cõ ⁊ tamino as.qð eſt ad uerſari. ⁊ coꝛ.mi. U¶Uontẽno nis.pſi.ptũ.a.t.i.vilipẽdere aſper nari.nõ curare. depᷣciari ⁊ caret p.in pñntiz in pᷣterito hʒ.⁊ hʒ m.añ n. Jñ ↄtempt.ta. tu. ? ↄtemptio Ouõtemploꝛ arꝭ.atus.d.p.i.videre ꝓſpicere rimari.⁊ ꝓpꝛie refert᷑ ad iuiſibilia.licʒ qñq; ad viſibilia trãſterat᷑.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ templum. Imñ ↄtemplatiuꝰ ua uũ.qͥ moꝛat᷑ in ↄtẽpla -/ tione.vł ad ↄtẽplationẽ ꝑtines Oõtendo dis.di.tũ.vł ſum.n.t.i.ligare vł ſi mul ire vlł ſimul tedere extedere pugnare⁊ ð a cõ ⁊ tendo dis. ¶õtento tas.taui.i.frequent᷑ ↄtẽdere.⁊ ðꝛa ↄtendo dis. WM “ ¶õtermino as.aui.a,.p.i.ſimul termĩare vł oↄiügere.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ termino. IJñ pↄtermial. ⁊ B le.i.ↄfinal.⁊ coꝛ. mi Qõteſtoꝛ. ar.at.ſum. d. p. i. ſil teſtari.?2 ö a cõ ⁊ teſtoꝛ.qarꝭ. Et vt diẽ Papᷣ. Conteſtari ad iudices.obteſtari vᷣo ad aduerſarios ꝑ/ rere.ſic firmũ eſt teſtamẽtu Oõticeo es.ticui.itũ.n.s.i.ſimnl vel ſtatim tacere.nihil pferre.⁊ coꝛ.ti.⁊ ðꝛ a cõ ⁊ taceo ⁊ a ſcdᷣa ꝑſona oticeſ.addita co.fit ↄticeſco ſcis.incho.Uñ pᷣs. Impij in tenebꝛis cõti ce‚ſcernrn Oõtigno as.aui.n.p.i.tigna cõponere.oↄiũ/⸗/ gere.coaptare ĩ ſtructura edificij. Uñ.Te ctũ tigna ferũt q̃ ↄtignatio iũgit.Et Ecẽ̃i. x. In pignitijs humiliabit᷑ ↄtignatioo ñ qͥdã. Cõſummare mea vo . Norottracta⸗ ap ſb,nenuuſt ¶oo gonn aelolti, vogeccin tconſgiſte lngogoenl ſeck oun (nuotpali. nuehfr fcn Pupusſicdib ureplogrre. nikcotinuo.ic (ötortan ta“ tariadacob⸗ nikpimero⸗ (Rorarziind tarpo Inne rar Kondit lordubiloc Pecutoꝛ not Periwtgg (maoasau iuiſtmane rertdra cen ſmhors nai. econonicoll. nerdracit aub i ikzehrn Spnanfcifnal Henmmne Cömnt nicſeloplcuo lonn ſemnztcor dre. nnſen an an⸗ riceere 1ra (Vumcoes numnni. (Racttume (chorni merdzſeh —„ èè . H Qlõtineo es.tinui.tẽtũa. .i.ſil tenere habe alloqͥ.vt Cõuenio vos o indei.i.alloquoꝛ Jenmu re gerere abſtinere.ĩ caſtitate manere.⁊ ꝛ Et cõuenire.i.adunari.vt Iſti coueniũt.i. mtinlden a cö ⁊ teneo. Iñ ↄtinẽs t. Iñ h ↄtinẽtia.i. adunant᷑.Et cõuenire.i.ſil venire.Et con Köumr, Abſtinẽtia.caſtiais uenire.i.paciſci. Uñ Mat. xx. None ex de/ Nhimgi ¶Qlõtingo gis. tigi. ctũ.n.t.i.ſił tãgere łacci nario cõneniſti mecũ.vł cõnenio tibi vnũ imngun dere attractaꝛc. ⁊ ꝛ a cõ ⁊ tãgo G. Jũ ↄta / denariũ.i.paciſcoꝛ.Et cõuenire.i.exigere indeine. ctus us.ui.⁊ adiectiue ↄtact ta.tũ.Et ſci/ aliqᷣd de aliq̊. Et cõuenire.i.cõpellere.ad Dighſinize gas qꝙ accidit malũ.euenit caſu. obtĩgit ſoꝛ/ cãm vocare vl ad placitũ.Et cõuenire.i.ĩ imdd re.cöingitfacto: Pot cui chonoron t· eſſe. vt albedo cõuenit mihi. i ineſt. Et con õ tingo gis. ⁊ tũc faẽ pᷣteritũotinxi ↄtinctũ.? uenire.i.aſſimilare.vt Iſte cõuenit cũ illo — idẽ eſt qð ſil tingere inficere ⁊ ↄtamiare ĩ albedine.i.eſt ſiłis illi. Iñ cõuenit imꝑſo/ rurgcͤnne QUõtinuo as.aui.a. p.i. cõtinuũ facere vłↄti nale. ? cõueniẽs.⁊ h cõuenietia tie.⁊ cõpoę den⸗ nchn nue hre. Iñ cõtinuatim.i.cõluctim iugit. nit᷑ incõueniẽs.⁊ cõꝑat᷑ Inñ h incõueniẽtia amaa Sapias ſic diẽ cõtinuare.i. cõiũgere dila / tie. Uñ Eouenit alloquit᷑ decet id ſil aſſi/ tare plõgare. Inↄtinue aduer.ꝓ q̊ ſepe po milat᷑. Exigit ad cauſas vocat ⁊ cõpellit ĩ/⸗ tüatiſkint⸗ nit᷑ cõtinuo.i.cõtinuatim vł ſtatim eſtq;. Pãgit adunat᷑ ⁊ adunat cõueniẽs eſt ncöſunlislei. incöſuniis npapollner tiantiplpilrufr nit᷑ p interrogare ĩueſtigare Et cõponit᷑ p/ cõtoꝛ arꝭ.i.inqͥro vł ꝑqro.ĩterrogo.⁊ ſcribi tur ꝑo. Inuenit᷑ etiã cũctoꝛ arꝭ.ꝑ up mo⸗ rari vł dubitare. Uñ qͥdã. Cõtoꝛ ꝑqro cũ/ ⁊h l ðUVRUM ¶õuerto ti.ſũ.a.t.i.ſił vᷣtere vład aliquã vi toꝛ dubitoq; moꝛoꝛq;. Et in Greciſmo ðᷣꝛ. Ooõtoꝛ tarꝭ.tatꝰ.d.p.ðꝛ aliqͥd ꝑqͥrere vł ſcru onuẽto tas.i.frequent᷑ cõöuenire tari. ⁊ ðꝛ a cõt ꝓ inſtro piſcato;.Etiã po/ Olonuẽtoꝛ arꝭ.atꝰ ſum.d.p.i.cõuentũ faceꝛe vel celebꝛare.et ðꝛ a cöuentus Olonuerſoꝛ arꝭ.d.p.i.ſił vᷣſare.⁊ eẽ cũñ aliq̊.?⁊ Zꝛa con ⁊ vᷣſo ᷣſas. Iñ h̊ ⁊ ̊ cõuerſabilis. 72 hoc le. nt rNt. Peꝛcõtoꝛ notat id qdð ꝑſcrutoꝛ ꝑ o. ſcriptũ tã vxſ. ectã vᷣtere. ðꝛ a cõ ⁊ vᷣto. c. J n B 7 P ain Jime Percũtoꝛq; ꝑ u.ðꝛ eſſe moꝛoꝛ cõuertibił ⁊ ̊ le.⁊ cõꝑat᷑.Et cõponit᷑ incõ doi nuere he 6tracto as. aui. a. p. qd ⁊ cõtrecto as.ĩue/ nit᷑i.ſił tractare.vlł intmanꝰ tractare ⁊ pal uertibilis ⁊ H̊ le. Iñ couerſo as.freqntati/ uũ.⁊ ẽ actiuũ cõuerto.tñũ ſᷣm Hug.cõuer/ iuſbla oi are.? : a cõ ⁊ tracrogs. toꝛ ⁊ puertoꝛ paſſiua ſunt ⁊ deponẽtia tzcit nylun õtrahbo is.xi.ctũ.a.t.i.ſihtrahere abbꝛeui/ ¶onueſcoꝛ ſcerꝭ.d.t.i.ſił veſci.pariter veſci igmnotin tile are cõmoꝛari colligere cõſtringere decur / (i alio comeder egunq⸗ tare. ⁊ ðꝛa cõ ⁊ traho is. Iñ cõtractio oniſ Oonueho is.uexi.uectũ.a.t.i.vndiq; vł ſił mmntiligrerkii i. collectio cõſtrictio abbꝛeuiatio hdecur/ vehere.⁊ ð a con ⁊ veoo gühgepuchinen tatio. Clñ Eʒech.vij. Et ecce venit ctio. Ulonuicioꝛ arꝭ..p.i. cõuicia inferre vitupe Inuenit etiã ſm aliã lr̃am cõtritio. nde rare.⁊ cõſtruit᷑ cũ dtõ.et dᷣꝛa cõ ⁊ vitio as. õ Hieronvmꝰ.Coõtritio ꝗᷓ ꝛ hebꝛaice ſciſſu Iñ h̊ cõuitiñ tij. cõtumelia. vituperiũ. In ra.i.cõtext? ł ꝑplexio vł collectio oĩm ma/ cõnitioſus.a.ũ.i.plenꝰ cõuitijs. et compat᷑ Nimdtcnint „Iorum –a?/ ita diẽ Hug. Pap.etiã dic.ouitioꝛ aris. mino. Fon QUoõtremo is.ui.n.t.i.ſił tremere.⁊ ðꝛ a cõ et cõuitiat ſum.i.expꝛobꝛo.inde cõuitium.i. n. tremo is. ⁊ coꝛ.tre. Jñ ↄtremiſco . ĩicho. oppꝛobꝛiũ.iniuria ſkecknien Qlõtrouerſoꝛ arꝭ.atꝰ ſũ.d.p.i.litigare decer Oonmin is.xi.ctũ.n.t.i.ſimul viuere . mde⸗ Euck tare odicere.⁊ ð a cõ ⁊ ᷣſo yYſas onuiuoꝛ ar.d. p. i. cõuiuiũ facere vł cele nde n e õtumeo es.tumui.n.s.i.ſil vł valde uume bꝛare vl inſimul comedere Uñ Cato. Ra unito0 nrii re. 7 ðꝛ a cõ ⁊ tumeo es IJñ cõtumeſco cis. ro cõuiuare.et ꝓducit vi. . — inchoatinui ¶U Uooperio is.ui.cooꝑtũ.a.q.pe.coꝛ.i. ſumul opire ↄtegere.et ðꝛ a cõ ⁊ oꝑio. Iñ cooꝑto rium.i. amichkk ¶ooperoꝛ arꝭ.atꝰ ſum.d.p.i.ſił oꝑari coau riliari. 1 a con et operoꝛanz. [oopto tas. taui.a.p.i.ſil optare „ opulo laſ.laui.a.p.i.coniũgere ſocia re iu Uõtundo dis.tudi.ſũ.a.t.i.cõterere cõfrin gere ꝑcutere domare cõcidere ſi il tũdere.⁊ eac. inich :2 a cõtundo dis. Iñ cõtuſus a.ũ. cſdnn õtutoꝛ arꝭ.atꝰ ſum.d.p.i.abſcõdere defen 2, dere Uñ. j. Mach. j. Et ĩ eo cõtutati ſunt Et,pducir. “õ emeig, tinsi in ii inguini OUoõuenio is.ueni. uentũ.a. q.i.cõgruere vel gare Et cõponit᷑ cũ diſ.vt diſcopulo.i.dii/ Pummtdid , decere. ⁊ ðꝛ a cõ ⁊ venio nis. Uñ Hocpal iungere.et ci re. vt recopulo as.i.reiũgere gunh liũ cõuenit mihi.i.decet me.Et ↄuenixę.i. et coꝛripitpoouuun. „ .— — 2 „. Ooquo qe ci cri a t · cibaria tpare ? po nit cũ de.⁊ ðꝛ decoq̊ qs.i.valde coq̃re.cuʒ ex.vt excoq̊.is.ĩ eodẽ ſenſu.Et ſilr cũ in.vt incoq.is.pᷣcoquo.is.i.pᷣ alijs coqre.vlł ſupᷣ vel plꝰ. Cũ re.vt recoquo.i.iteꝝ coqre vel ũ ſub vt ſuccoq̊.i.paꝝ v valde coquere.C ſubcus conoanerffntnfn“ oꝛno as.are.n.p.i.coꝛnu reſonare OUoꝛnicoꝛ.carꝭ.i.vocẽ coꝛnic imitari.vel in utilit᷑ loqͥ ⁊ garrire.qð etiã coꝛniculoꝛ.larꝭ —e ð82. ? ꝓdu.ni. Un Perſiꝰ. Neſcio qͥd tecũ S/ ue coꝛnicarꝭ inepte.⁊ ðꝛ a coꝛnix-. ꝛona oꝛnare Ooꝛpoꝛo as.aui.a.p.i.coꝛpoꝛeũ facere.vel ĩ pinguare.vł ĩ coꝛpꝰ ĩmittere.ł ad ſuſtetam̃ Uoꝛono nas.a.p i.coꝛonã imponere vel co tũ ⁊ augmẽtũ coꝛꝑis ſumere.Et cõpõit᷑ cd in.vt incoꝛpoꝛo as.⁊ coꝛ.po. Uoꝛrideo des.riſi.i.ſilł cũ alio ridere.Et ðꝛ a cõ ⁊ rideo des.Et mutat᷑ n.in r.⁊ ꝓdu.ri. Vn Geñ.xx. Coꝛꝛidebit mihi. Oloꝛrigio as.a.p.i.coꝛꝛigias facere vł coꝛri gijs ligare.Et cõponit᷑ decoꝛrigio.as.diſ/ coꝛrigio as.eccoꝛrigio.as.in eodẽ ſenſu.i. diſſoluere. Incoꝛrigio.a 8.i.coꝛꝛigijs liga 1 re vel oꝛnare vel aptare. Qonigo gis mi cru:ati caſtigarel emeda⸗ coꝛripio.qꝛ coꝛrigo i.emẽdo.vt coꝛrigo li / bꝛũ. Pertinet etiã ad moꝛes qũq;. vt corri go iſtu lcaſtigo. ? nulla coꝛrectio ſperat rigitacoleſetios vii ſinaz , rephẽdo.vt Coꝛripiet me iuſtꝰ ĩ miſericoꝛ dia. ſic ⁊ coꝛrectio a coꝛigo ꝓpꝛie ꝑtinet ad — reptio vl coꝛreptoꝛ vł coꝛreptꝰ a coꝛripio pis.ptinet ad moꝛes.vt Iſte nõ eſt bñ coꝛ⸗ reptus de tali dicto vel facto Ooꝛrigo gas.aui. atu.a. p. i.ſil rigare. ⁊ ö; a cõ ⁊ rigo as.⁊ coꝛ.j.⁊ retinet n.ſᷣm q̃ſda Qoaripio pis ui ptin a:t i ſil rape vl cape - caſtigare rep̃hedere.? 8: cõ ⁊ rapio is et coꝛ.ri. In coꝛrept.a.ũ.⁊ h̊ coꝛreptio.onis Uloꝛꝛodo dis.ſi.ſum.a.t.i.ſiłᷣ rodere Uoꝛogare eſt qſi ſil rogare vl ſil colligere vel adunare Oloꝛrũpo pis.coꝛrupi ptũ.a.t.i.frãgere.de/ uirginare vitiare inficere moꝛbo.vł malis moꝛibo.⁊ ð a cõ ⁊ rüpo is. In h̊ ⁊ h coꝛru ptibił.⁊ H le.⁊ inde coꝛruptibilit ⁊ coꝛrup/ tibilitas.⁊ coꝛruptꝰ.a.ũ.⁊ cõꝑat᷑.Et cõpo/ nit᷑ incoꝛruptꝰ.a.ũ.⁊ ſiir cõoꝑait ante B rapuloꝛ arꝭ.d.p.i.ſuꝑflue mãducare bibe 3 coꝛripioi. Uoꝛtico as.qui.a.p.i.coꝛticẽ dare lauferre 7 ðꝛ a coꝛtex.Et cõponit᷑ cũ de.vt Decoꝛti co ꝗs.Diſcoꝛtico as.Excoꝛtico as.ĩ eodẽ ſenſu.i.coꝛticem auferre. Incoꝛtico as.i.i coꝛticẽ mittere vel aptare coꝛtick Ooꝛuſco aſ.aui.n.p.i.reſplẽdere vł vibꝛare vł iaculari.fulgere. Uñn Juuenal in qᷣrto. Carpeio fuata ⁊ Joui fronteq; coꝛuſcat. Vnñ ptʒ ꝙ ſcribit᷑ꝑ vnũ r.⁊ coꝛ.pmã. Jnde coꝛuſcꝰ.a.iũ.i.ſplẽdẽs criſpꝰ tremulꝰvibꝛaſ ⁊ ſubſtãtiue h coꝛuſcꝰ ſci.i.ſplẽdoꝛ.lux into lerabił.⁊ H̊ coꝛuſcatio.i.ſpledoꝛ.coꝛuſcãdi actio. Un ſ̃ᷣm Greciſtam. Sol radiat mu croq; micat.fulgoꝛq; coꝛuſcat. Cũ fulgoꝛ ſup nos paret.tũc fulgurat ether Ooſto as.qð nõ eſtĩ vſu.i.coſtas vł coſtam facere.⁊ ðꝛ a coſta ſte. Et cõponit᷑ decoſto as. diſcoſto as.excoſto as.ĩ eodẽ ſenſu.i.co ſtas extrahere. Iñ incoſto as.i.ĩmittere co ⁊ ſunt oĩa actiua Oounio nis.couniui.a.q.i.ſił ↄiũgere.⁊ dꝛ Acõ ⁊ vnio.⁊ abijcit᷑ n.⁊ ꝓducitu. Qouno as.ani.a.p.i. ↄgregare Qoutoꝛ terꝭ.d.t.i.ſimul vtoꝛ. re ĩebꝛiari.H̊ Papᷣ. Pꝛo exceſſu aũt ĩ potu ponit᷑ pᷣs.Taqᷓ; potẽs crapulatꝰ a vino.⁊ coꝛripit pu. Oraſio as. are. ⁊ craſſoꝛ. ar inenit i. craſu, facere. Iñ craſſeo.es.ui.i.cra ſſũ eſſe ł fieri hʒ icho.vt craſſeſco.G. Vñ illõ Sermo craſſeſcit.qð fit dnoba mõis.łcũ ſuꝑabun dat. cũ ĩgroſſat᷑⁊ defic a ſbᷣtilitate.vł cũ ĩ flat᷑ ad altũ ſtilũ. Craſſo ↄpõit᷑. Concraſſo as.i.ſił craſſare. Decraſſo as.i.valde ipin/ guare vl macꝝ facere.qð ⁊ diſcraſſo as Incraſſo as.Etẽ actiuũ craſſo cũ oĩbo ſu is cõpoſit. Inuenit᷑ etiã graſſoꝛ arꝭ.depo/ nẽs.ſʒ aliud ẽ vt patebit ¶ Traſtino aſ.are.ũñ eſt ĩ vſu. ſʒ ↄpõit᷑ pcraſtio gs.i.ĩ craſtinũ ðᷣferre.łꝓlõgare.põoit᷑ tñ qũ q ſimpir ꝓ differre.ſimplex ſi iueĩat᷑ ⁊ coꝛ. Olrebꝛeo.es.bꝛui.n.s.⁊ carʒ ſupio.i. pe. æẽ ł fieri crebꝝ JIñ crebꝛeſco..ĩcho.⁊ vt di cit papᷣ. Crebꝛeſco.i.ĩnoteſco.ſpiſſoꝛ.młti/ Uredo dis.didi.ditũ.a.t.i.dare plicoꝛ. cretũ.i.oↄſideratõʒ ſupᷣ rẽ aliquã.ł dare cre tũ.i.inclinare aim ad cernẽdũ qð ita ſit vt ð2. 2 ð a cerno qð hʒ cretũ ĩ ſupio.⁊ do as Iñ v̈balia.Et componit᷑ credo cum con. ſtas. Recoſto as.i.excoſtare vl iteꝝ coſtare MM “ ſenn edere / umeni enot aaui⸗ hont Cögen nr olnub Greossqrean cceretſcſo iite Erdib dine homutm ra pontman: Gouenet aane purate Ctche inlornet funcrenre efi Crepioggifre repopalpuig puißmternüo nare. Lrepere⸗ Nrözineniti crepoꝛohiſe uetatini C jn Ci dlſſonare de Nus 1aue ſu ſpiniqtiag ni noſolerfycen Scaeuiaenin Crtioasareag, ecruminarerin Cünnn nn ibi⸗ Umimponere wimn Nſmmcdcink: nadainnattn lo thorle nneoesnsih Qnncco ſasin nes (hiſpogs gnig feybununalan iſpeplo, iſimi uo toin, Kideln. udey der Manting ecorti Ncorſtun Juualin acd e iſement inſpleoelen ſpledor ni m. Solrum Nuſcat. i ateta l.coſtasatn Stcöpotinrn 16.i codeſine bſtoasinmn ſtareyltaat giſiigend 1 narn. w. 1 enicgnanebi teiſiait ipon pulata not ireniki gaſſ Gaſäeſekſien⸗ Diil Sam Ds Lcölupeden ibelane Rch hot. CN Reasi ieion cordinſoi iui rſodioh gügen S?èð bn rlpooennfi ͦ ſnglaſiiiin 7 tcanni . 1 vt Cõcredo.i.ſił credo.⁊ Diſcredo.i.rẽ nõ credere.⁊ pðᷣ.cre. Uñ Ouið.de arte. Mu nera crede mihi capiũt hoĩes deoſ Uremo aſ.aui.a.p.i.cõburere cruciare.⁊ cõ ponit᷑.Cõcremo aſ.⁊ coꝛ.cre. Uſñ ĩ auroꝛa Z2. Hos ĩ nube leuat.hos de igne cremat Olreo as.are.aui.a.p.iꝓpꝛie aliqͥd ex nihilo facere. ? ſic ſob?deꝰ pᷣt creare cũ ſit potẽtie ĩ finite Et diẽ h̊ ppoſitõ ex cũ ðꝛ ex nihbilo oꝛ dinẽ.nõ materiã.ſʒ facere ẽ ex pᷣiacẽti mate ria.ponit᷑tñ creare ꝓ facere.⁊ ecõuerſo.⁊ ꝓ generare ⁊ ecõuerſo Uñ creatoꝛes dicunt᷑ parẽtes.Et cõponit᷑ cũ cõ.vt cõcreo.as.i. ſimul creare. Pꝛocreo as. Recreo as.i.ite/ rum creare.reficere . repito.as.i.frequent᷑ crepare. Urepo.paſ.pui.pitũ.n.p.qð ⁊ crepo pis.cre pui ſᷣm tertiã ↄiugatõʒ ðꝛ. Dʒ crepare ẽ ſo nare. Crepere vᷣo ẽ cremari.dirũpi.ſʒ ſepe vtrũq; iuenit᷑ ĩ vtraq; ſignificatõe. Iñ hic crepoꝛ.o?.. i. ſonꝰ ł crematio. Iñ verbũ fre quẽtatiuũ Crepito as.Crepo cõponit᷑cuʒ cõ vt Cõcrepo as.i.ↄſonare.Diſcrepo as .i. diſſonare diſcoꝛdare diſtare. Increpo. pas.i.redarguere repᷣhẽdere vitupare Ureſco ſò.creui.cretũ.n.t.idẽ hʒ pᷣterituʒ ⁊ ſupinũ q;tũ ad vocẽ.qð hʒ cerno nis. Vñ Cerno ſolet facere creui cretũq; ſupinum. Dic creui cretũ vult tibi creſco dare ribꝛo as.are.a.p.i.frumẽtũ purgare.cer/⸗ nere examinare vẽtilare H Uriminoꝛ.narꝭ.vᷣbũ cõe.i.viciũ vł vituperi um imponere vł imponi. Iñ criminoſus. ſa.ſum.qð cõꝑat᷑⁊ criminoſe ſiꝰ.ſime.ad/ lis. ⁊ hocle. JJMVNU5K rineo es.n.s.i.hr̃e crines.⁊ ðꝛ a crinis. Urineſco.ſcis.inchoatiuũ.i.ĩcipio habere crinee 3 Uriſpo as.aui.a.p.i.criſpũ facere vł ↄcute/ re vibꝛari iaculari Iñ criſpus.a.ũ.⁊ cõꝑpat᷑ criſpꝰ.pioꝛ.piſſimuſ. Iñ criſpe pius.ſime. aduer. Iñ h̊ criſpitudo.dinis.Et cõponit cũ cõ.vt cõcriſpo.as. .M Oriſſoꝛ.arꝭ.atus ſum.d.p.i.fricare.ceuere. ſz criſſari id qdð mulier ſubt? facit. Ceuere qð fac̃ vir deſuꝑ.vł criſſari eſt mulieꝝ ĩter ſe. ſic ceuere eſt viroꝝ int᷑ſe. Uñ. Eſt ceue/ re viꝝ.ſʒ criſſari mulien. QUrocito tas. tare.n.p.i. clamare ad moduʒ coꝛuoꝝ. Iñ h̊ crocitatꝰ tus.tui.qð ⁊ croci/ tus ĩuenit.i.voxcoꝛui.⁊ ẽ crocitare ꝓpꝛium ner. ⁊ criminoſitas.tat. Et h ⁊ crimĩa/ (roco as.are.n.p.idẽ eſt qd crocito tas. Urucifigo.g;.xi.xũ.a.t.pe.p.i.cruci ãnecte/ re.⁊ ðꝛ a crux⁊ figo.gꝗ. In vᷣbalia.vł cõpo nit᷑ a cruci dtõ ⁊ figo gis.. Urucio as.aui.a.p.i.toꝛq̃re toꝛmẽtare. JJi cruciatoꝛ. toꝰ. ⁊ cruciatoꝛt ria.riũ.qð cru ciat vł qð eſt dignũ cruciari vł aptũ cruci ari.Et cõponit᷑ cũ cõ vt Cõcrucio as.Itẽ decrucio as.i.valde cruciare vł a crucia/ mine remouere. Itẽ excrucio as.⁊ coꝛ.cru Vnñn Birrhia. Ad mala natus ego crucioꝛ dũ cũcta quieſcũũt crudeo es.ui.n.s.i.eſſe vel fieri crudũ.vł ĩ ualeſcere. Jñ crudeſco incho.⁊ pð.pᷣmam Vnñ Pꝛudęẽetiꝰ ĩ ſychomachia. In ſolitꝭ da pibo ciudeſcit guttur ⁊ offf. ruẽto as.are.a.p.i.ſangnĩe inqnare gic ſtas.a.p.i.cruſtã facere vł addere ł apponere.cruſtis aliqͥd linire.⁊ ðꝛ a cruſtũ cruſti.⁊ cõponit᷑ cũ de.vt decruſto.as.id ẽ valde cruſtare vł cruſtas auferre (ante ⸗ lubo as.are.n.p.i.iacẽdo inclinare.vide ĩ fra in Cumbo = ¶ udo dis.di.ſũ.a.t.i.fabꝛicare pollire ſcul pere celare.Et cõponit᷑ pcudo.dis.i ꝓ ali qua re cudere.vl qð eſt retro cudere Gulmino naſ.pe.p.a.p.i.exaltare faſtigiare ſublimare. ⁊ ðꝛ a culmen ”MU? ¶ulpito tas.i.freqnt᷑ culpare ulpo as.aui.a.p.i.crimĩiari repᷣpendere.⁊ cõponit᷑ diculpo as.exculpo as.ĩ eodẽ ſen ſu.i.defendere culpã.culpaʒ ĩpoſitã alicui ab eo remouere.iculpo as.i.culpã iponere Qlumbo bis.bui.bitũ.n.t.nõ eſt ĩ vſu ĩ pñti Et inde cubo as.n.p.⁊ bʒ idẽ pᷣteritũ ⁊ ſu/ pinũ cũ eo.ſ.cubui ⁊ cubitũ in eodeʒ ſenſu cũ eo.i.iacere.ĩclinari. Sʒ cubare potius ſpectat ad languidos ⁊ ad inſidiatoꝛes et vigilatoꝛes. U cubare iuenit᷑ p inſidiari vel vigilare vł infirmari. Itẽ ᷣm antiqta/ tẽ inuenit᷑ ꝙ cubo bas.fac pᷣteritũ in aui.et ſupinũ in atũ.vt cubaui cubatũ.⁊ ſᷣm h p/⸗ pꝛie ꝑtinet ad languidos vł inſidiatoꝛes vigilatoꝛes. Uñ. Sanꝰ eo cubitũ male ſa nus vado cubatu· Ulnmulo as.a.p.i.ↄgregare augere młtipli careↄgerere.ad ſummũ implere Iñ v̈ba/ lia.Et cõponit᷑ accumulo as.i.aggregare. Decumulo as.i.valde cumulare vł cumu lũ auferre. Et coꝛ.mu. Uñ.Gaudia ſtulto rũ cumulãt augmẽeta doloꝝ vłmaloꝝ 6 — — Ounctoꝛ.arꝭ.atꝰ ſum.d.p.i.moꝛari vł dubi tare.Qui em̃ vniuerſum vult videre ł nu/ merare.oꝑtʒ eũ moꝛari ⁊ dubitare.Et ſeri bit᷑ cũctoꝛ.tarꝭ ꝓ moꝛari vl dubitare ꝑ u. Sʒ contoꝛ.arꝭ ꝓ inqrere ſcribi dʒ o. Qunnio nis.niui.n.q.i.putreſcere vł ſtercꝰ facere. Iñn h cunnꝰ ni.⁊ h̊ cunnulꝰ li.dimi. vas mulieꝝ =èðWBU Qlupio pis.piui.a.t.i.ambire vł deſiderare Et differũt.qꝛ ambimꝰhonoꝛes ⁊ dignita tes. Cupimꝰalias res mũdanaſ.Deſidera mus celeſtia Itẽ cupimꝰ⁊ pñtia ⁊ abſentia deſideramꝰ tm abſentia.petimꝰ cupitũ.de ſideriũ mulierꝭ q̃rimꝰ.Eta cupio deriuat᷑ Cupiſco ſcis.inchoa.⁊ ꝑ cõpoſitõʒ concu pio pis. Iñ ↄcupiſco vᷣbũ inchoatiunũ. ¶luro.as.aui.a.p.i.ſanare vł purgare.ł cu/ ram alicui adhibere Et deriuat᷑a cura In uenit᷑ etiã neutꝝ ⁊ abſolutũ curare.i.ſtudi um ⁊ curã hr̃e.Et cõponit᷑ cũ ad.⁊ ðꝛ accu ro. Itẽ cũ ꝓ ⁊ ðꝛꝓcuro ras.i.ꝓ aliquo cu/ rã ð aliq̃ re ſuſciꝑe ⁊ ꝓcurare.diligẽt᷑ paſce re.⁊ ꝓducit cu. Uñ.Oõð ſtatuere cnures nõ illud rüpere cures. ¶urro.ris.cucurri.curſum.n.t.i.ſaltãter ⁊ velociter ambulare. Qurſo as.are.⁊ curſito as.i.freq̃nt᷑ currere Qluruco as.aui.a.p.i.aliquẽ curucã facere. qð fit eꝰ coꝛrũpẽdo vxoꝛc.⁊ ðꝛ a curuca.⁊ ꝓducitpe. òèòGMU Quruo as.are.a.p.i.curuũ facere łinclina/ re. Jñ h̊ curuatura. ure.⁊ curuꝰ.ua.uũ.qdð compat᷑. Iñ curue.ſiꝰ.ſime.aduer.Et hec curuitas.dꝭ. Et cõponit᷑ accuruo.i.ad ſe vł ad aliqͥd curuare.Acuruo uas.i.a curua/ tura remouere. Cõcuruo as.i.ſi curuare Decuruo aſ.i.valde curuare vł a curuatu ra aliqͥd remouere. Incuruo uas ꝓcuruo uas.recuruo. uas. ¶uſo aſ.are.a.p.i.freqnt᷑ cuᷣre.⁊ ðꝛ a cudo ¶ uſtodio dis diui.ditũ.a.q.i.ſᷣuare paſce/ re pcurre Qutio t.ſi.ſũ.a.t.i.pcute.ſʒ ñ eſt ĩ vſu ĩ ſim/ plici ſʒ ĩ cõpoſitꝭ.vt ↄcutio.dꝭ.i.qtere.⁊c. e Aue nertere pue victũ.⁊ ðꝛ a dapes.⁊ cor.pi. Oeambulo as.are.n.p.i.de loco ad locum ambulãdo ſpaciari. Iñ ᷣbalias Oeartuo as.a.p.i.ſepare art a ſeinuicẽ.vt Oebello las.laui.a.p.i Amno as. are. a. p. i. punire. aniad/ apino as.aui.a.p.i.largiri.⁊ pᷣci fit de gallinis ⁊ ſimilib⸗ . 1 „ bello las. In debellatoꝛiꝰa.ũ. In v̈balia debellatoꝛ.trix.tiio. Oebeo bes.bui.bitũ.a.s.i . . tũ.⁊ h debitũ.ti.pe.coꝛ. “ZVMWẽ Oeblatero as.a.p.i.valde blaterare vel di uulgare.⁊? ðꝛ a de ⁊ blatero.as. Debꝛeo as.bꝛeare.a.p.i.iebꝛiare.⁊ dz a 82 ebꝛio as.⁊ pᷣt eſſe intetiuũ ⁊ puatiuũ ODecedo dis.ceſſi.ſſum.n.t.i.d eoꝛſũ ł ð vno loco ad aliũ cedere.⁊ ðꝛ a ð ⁊ cedo dis.ceſſi Etiã põit᷑ p migrare l moꝛi. Iñ deceſſ.us ui.Et ſcias ꝙ diſcedimꝰꝑ diuoꝛtiũ.abſce/ dim ꝑ abſentatõʒ.ſecedimꝰ ꝑ ſingularitatẽ decedimꝰ ꝑ moꝛtẽ.diſcedimꝰ ab vꝛbe.Uñ. Decedit moꝛiẽs diſcedit ab vꝛbe recedẽs. ODeceo ces.cui.n.s.i.ↄuenire.ad oꝛnatũ pꝑti nere. vt Te decet hymn? de? ĩ ſpon. Itez a deceo ðᷣꝛ decet ĩꝑſonale.⁊ ↄſtruit᷑ cuʒ actõ Itẽ decet cõponit᷑ cũ cõ.vt cõdeczʒ.⁊ dede cet.i.diſcõuenit.et coꝛ.pᷣmã. Uñ Ouidiuſ Dedecet ingenuos tedia ferre ſiu. Oecerno nis.creui.cretũ.a.t.i.iudicareppo nere deliberare ſtatuere ↄfligere.Et decer nere ꝓ ↄfligere eſt neuut. Decerpo pis.pſi.ptũ.a.t.i.de alijs carꝑe.i. eligere. ⁊ ðꝛ a de ⁊ carpo. Oeceſſo ſis.ſiui.ſitũ.vᷣbũ deſideratiuũ.id ẽ deſidero decedere vł declinare Decido dis.di.dere.n.t.i.deoꝛſũ caðe.⁊ ſu/ pinis carʒ. ⁊ ð a ð ⁊ cado.⁊ coꝛ.ci. Itẽ ĩue/ nit᷑ decido.is.di.ſũ.i.deoꝛſũ cede.ł valð ce dere.⁊ tũc ↄpõit᷑ a cedo.is.cidi.⁊p.ci vbiq; Oecimo mas.maui.a.p.i.decimà ꝑtẽ dare velaufeer ⸗ Oecipio.is.cepi.ceptũ.a.t.i.fallere.⁊ ðꝛa ð toꝛ. h̊ deceptrix.⁊ h deceptio Oeclino as.are.a.p.i.ð vno loco ad aliũ vł deoꝛſũ clinare ł variare Iñ h ⁊ declinis ⁊capio pis. Iñn deceptoꝛt.a.ũ.⁊ h̊ decep⸗ ⁊ Bᷓ ne.⁊ declinꝰa.ũ.⁊ h̊ clinatõ.⁊ declina tus.a.ũ.qð declinat᷑ l declinare pᷣt.⁊ ꝓ.pe. Oecollo as.are.a.p.i.collũ ãputare.⁊ ðꝛ a de ⁊ collũ̃ li.? ſcribit ꝑduol. Oecoloꝛo.as.are.a.p.i.fuſcare Oecoꝛoiras.me.coꝛ.a.p.i.honoꝛare.Unde Oꝛatiꝰ in epi.Et genꝰ⁊ foꝛmã regiã pecu/ nia foꝛmat. Ac bñ numatũ decoꝛat ſuade/ la venuſq;. Iñ ꝑ cõpoſitionẽ dedecoꝛoas pe.coꝛ.i.inhoneſtare.vituꝑare.⁊ ð: a deco rus.ᷣra.rũ.me.coꝛ.qð idẽ eſt quod honoꝰ. — expugnare. 2 öz a de ebeo be a. . i. debitũ hre. qſi ö alieno hre. ⁊ : a de ⁊ habeo. Iñ debitꝰ.ta. nplaffen t Drfmningltnn rlanlin Sdooni⸗ D moſuon⸗ gcnud UN. uuſinu ſtnindero ſaturadecor Dauronsatt Oecnſoboſr⸗ Sdecllt nn ſatinrel wu tiuogdetaub⸗ Dedtwdsdlud. arepfiere⸗ Deciodiſasn cödiclcerutpc⸗ Oegodis dichn Uncencühoſtl 1derdodes. oeRredciti Deducocis c umducerey eſtomici oben gyrechunuieo twyat du. Dclno mis n rifamigukene⸗ llhy Uñ. F Wocig femt kmnos aulg, (rexlafuignr Netfargons. F Dcncsrta9 cepongtendez pn tiiſineſee 2 Anctpen. Deßlenrckali lutücoputure Deſendodisdie odis. Uloefen luaßcrefn agoꝛ garon⸗ Monſioonis. lendas greg erio lis ſiti . anchare ? tulllani nonliſen Dupmethe 9.„.½. 8ldehiiffrz bed I — — ldebleinnet⸗ terg. licbrrn iuü? puani n.i deorſilin 14 ccdi moꝛi. üdats npdinonnütr cdinabr it ab wben uenire Canni de iſfon glettrmikaz c. Ncodetn⸗ rpͤni Uiuii u Kneſui mia tliudienge raftigcre Eidan localiis apei deſidertuu / tlinare deonſücadeſ cnd Ki⸗ cdelva S dRapawdig idecmi Nedn atifilartaen mkaid bin Decche , lo molaoullüi ire hthnanin⸗ ldeclnng inli dicolliinmn H itduo o. . upi bonganſ ℳ. 4 Szʒ decoꝛo as.me. ꝓdu.i.venuſtare Et cõ ponit᷑ cũ cõ.vt Cõdecoꝛo aſ.Et nota ꝙ de coꝛo ſiue coꝛripiat mediã ſiue pducat ſꝑ ẽ actiuũ. Uñ.Quẽ veneroꝛ decoꝛo quẽ pul crũ reddo decoꝛo Hũc hoĩes decoꝛãt quẽ veſtimẽta decoꝛãt.Te veſtis pulcꝝ reddit natura decoꝝ2ꝛ V „ Decurſo as.are.i natim vel venuſtatim. ⁊ a decꝰ.o⸗.ł po tius a de ⁊ cuſo.as. Dedico as.aui.a.p.i.ↄſecraxre.ðo copulaxre yl dare pficere.⁊ ðꝛ a de ⁊ dico as.⁊ coꝛ.di Oediſco diſcis.n.t.i.obliuioni tradere ſiue qð didicerat pdere — „ reddere ſe victũ vel vincendũ hoſtibo victoꝛibo ſe tradere.et ðꝛ a de ⁊ do das. In h̊ diditio onis.tał tradi tio aut redditio.⁊ dediti.a.ũ. . - — * Oeduco cis.xi.ctũ.a.t.i.de vno loco ad ali/ um ducere.vłl valde ducere. Ul deducere eſt amicũ abeuntẽ ꝓſeqͥ ⁊ comitari qð vul gare qꝛundã redolet.⁊ ð a de ⁊ duco.cis. ⁊ ꝓducit du. H Oefamo mas.maui.a.p.i ri.famã auferre.⁊ ðꝛ a de ⁊ famo mas.⁊ p/ ducit fa. Un. Fama volat trãſitq; moduʒ quocũq; ferat . „ Defatigo as.aui.a.p.i.valde vł deoꝛſum fa tigare vl a fatigatòe alleuiare.⁊ ꝓ.ti.⁊ ðꝛ a de ⁊ fatigo as. Jñ defatigat.ta.tũ. Defeco cas.care.a.p.i.purgare.q̃ſi deoꝛſuʒ a fece ponere.⁊ ðꝛ a de ⁊ feco.as. Jñ defe/ catꝰ ta.tũ.i.ſine fece vł ſine ſoꝛdibi.ł purꝰ. ⁊ ꝓducit pen. lutũ cõputare Oefendo dis.di tegere. 2 ð a do dis. Ul defendere ẽ vicẽ dñi ſubire vł illud facere qdᷣ faceret dñs. Iñ h defenſoꝛ oꝝ.. actoꝛ.patronꝰ.Et defenſoꝛv.a.ũ.et h delenſio onis. Detenſo.as.are.a.p.i.freqn᷑ defendere. Defertio tis.ſi.tũ.a.q.i.valde vł deoꝛſũ im/ plere euacuare.⁊ ðꝛ a de ⁊ fartio t. Jñ de/ ferto tas.frequẽtatiuũ Defero fers.tuli.latũ.vᷣbũ neutu.i.de vno loco ad aliũ ferre.vł deoꝛſũ ferre.Et defer re.i.accuſare. In q̃ ſignificatõe ſepe iuenit in Boe. de ↄoſola. Et deferre.i.honoꝛẽ ĩpẽ dere. ⁊ m h ↄſtruit cũ dtõ.vt Ego defero nibi.i.honoꝛẽ impẽdo.Uñ Defero fert ac/ urſ. ſepevl frequet decurrere ODecuſo ſas.ſare.a.p.i.venuſtare adoꝛnare Ifſ decuſat ta.tũ.⁊ decuſatim aduer.i.oꝛ uiciari crimina Deſalcare eſtaliqd ab aliqᷓ iure debito ĩſo/ Aa.t.i. ptegere. dꝛ a 1 fen cuſat honoꝛat fertq; deoꝛum Deferre iuramẽtũ eſt aliquẽ artare vł aſtri gere ad iurãdũ.Et qñq; defert᷑a iure.qñqʒ a iudice.qñq; a ꝑte.qñq; etiaʒ delato a ꝑe ti defert᷑.vt notat᷑. E. de iureiur᷑.l... eferro as.aui.a.p.i.valde vłdeoꝛſum fer rare.vłl ferruʒ remouere ⁊ extrahere.⁊ ðꝛ a de ferro ras. Oeterto tas.i.frequent᷑ defertie Oefetiſcoꝛ ſcerꝭ.defeſſus ſum.d.t.vbi anti/ qui dicebãt fatiſcoꝛ.ſcerꝭ.i.deticere vł fati gari. vinci. Et ꝙ defetiſcoꝛ faciat defeſſus teſtat Pꝛiſcian in li. x. dicẽs Defetiſcoꝛ de feſſum fac ſupinũ.⁊ ꝑticipiũ pᷣteriti tempo — ris defeſſus.nõ ab eo ꝗð eſt deficio defectꝰ fit paraeipiũ pᷣteriti. Et vt dicit Papias. Defeſſus exhauſtus laſſus fatigatus.a de feciſcoltlbtld Oeficio.cis.feci.fectũ.inuenit᷑ in duat ſi gnificatiõibo.ſ.in abſoluta ⁊ traſitiua. Naʒ delicere.i. defectũ pati.deeſſe.vt Iſte laſſꝰ defecit. Itẽ deficere.i.deſtituere derelinqᷓ re. IJñ defectꝰ. ⁊ ̊ defectio.onis.Et vt Pa pias dic. Defect qrte declinatõis.ſoł ⁊ lu/ ne varij laboꝛes. Solis cũ inter nos ⁊ ipʒ luna obijcit᷑.qð nõ fit niſi finita luna. Lu⸗ ne em̃ defect int᷑ſolẽ ⁊ ißam lunaʒ vmbꝛa terre obijcit Oefinio finis.niui.nitũ.ia.q.i.valde finire. 13822 a de ⁊ finio. Et idẽ etiam qð diffinire. Inge definitus ta.tũ. UVñ Acłc᷑.ij.Hũc de finito cõſilio ⁊ pᷣſcientia dei traditum ⁊c̃.? defectũ pati.⁊ ðꝛ a de ⁊ fli. Oefiteoꝛ terꝭ.dð.s.i.negare abnuere efio fis.fiui.fire.i.derelinqre vel deeſſe. Deflagro as.a.p.i.exardere diuulgare fu/ roꝛẽ deponere.⁊ ðꝛ a de ⁊ flagro ggs. Oefluo is.xi.ctũ.n.t.i.deoꝛſum vł cito flue/ re vł decurrere.⁊ ðꝛ a de ⁊ fluo is. Defringo gis.gi.fractũ.a.t.i.valde vł deoꝛ ſum frãgere.⁊ ðꝛ a de ⁊ frägo gis. Defraudo.as.are.a.p.m theologos.ſʒ km Hug. debet dici defrudo.as.au mutata ĩ u. longam. Et eſt defraudare vł defruda/ re valde fraudare.Et Papias etiaʒ dicit. defrudo a fraudo cõponit᷑.au in u.ſic clau do includo ͦJU—ð * Defungoꝛ geris. defunctꝰ ſum.d.t.i.deoꝛ/ ſum a functõe eſſe. Uñ.qꝛ q moꝛit᷑ deoꝛſuʒ fit a functiõe vite.iõ ðꝛ defungi.i.moꝛi. m ctione vite eet defunctus ta. tũi.moꝛti.qꝛ deoꝛſũa fun / De Degenero. ras.n.p.i.deoꝛſum eſſe vlł fieria genere. eſſe vel fieri degenerẽ. vb degenera re eſt denobilitare.i.facere degenerẽ.vl de generare eſt genere exire peccãdo.vl ma ls moꝛio— Oeglutio tis.tiui.n.q.i.valde vł deoꝛſum glutire. vl!a gula i in gulatũ emittere Dego gis.gi.n.t.i.viuere.⁊ caret ſupio ſᷣm vſum. ⁊ ð a de ⁊ ago ag.⁊pduẽ de.Uñ in Auroꝛa ðꝛ.Qui coꝛ hñt humile vel caſto coꝛꝑe degunt. è Degradare eſt deponere de oꝛdine.vt.lxxx Diſ. OictDiim. Oebiſco.cis.i.deoꝛſũ vł valde hiſcere.et ðꝛ a de ⁊ hiſco.&. Jñ dehiſcẽs.o.g.iꝑtũ hia tum ⁊ diffuſum hñs.valde hiſces Dehoꝛtoꝛ arꝭ.atꝰ.bũ cõe.i.diſſuadere vel valde hoꝛtari. Iñ dehoꝛtatoꝛiꝰ ria. riũ.⁊ B dehoꝛtamen. inis. Oeiecto as.are.i.frequẽter deijcere 4 ODeiero ras.n.p.i.valde iurare vl peierare. Vnñ.j.Re.xx. Addidit Jonathas deieraꝛe daquid.i.valde vl firmit iurare.Etiã deie/ rare ẽ falſum iurare.vt.c.ĩ lr̃is.de teſti. Oeitico cas.a.p.i.deũ facere.⁊ ðꝛ a deꝰ ⁊ fa cio. Iñ deific' ca.cũ.pe.coꝛ.i.diuinꝰ Deiſcio.&;. ieci.iectũ.a.t.i.deoꝛſũ vł ð̊ vno loco ad ali iacere.⁊ ð a de ⁊ iacio. G. Jñ Deiectꝰ a.ũ.⁊ deiecto as.frequẽtatinuũn Oeiuro as.pe.ꝓ.n.p.i.valde vł firmit᷑ iura re. ⁊ ð a de ⁊ iuro.Et nota ꝙ ĩ iſtis verbiſ deiuro ⁊ ꝑiuro qbo antiqͥ vtebãt᷑ nos mu/ tamꝰ v. in e.coꝛ. ⁊ ſubtracta r.a ſcõᷣo vᷣbo.⁊ dicimꝰ deiero ras.peiero ras ꝓ ꝑiuro.ras ⁊ deiuro as. U Lucanꝰ ĩ.vj. Uos eſtꝭ ſu per iſtigenas qͥ peierãt vndas Delaboꝛ. erꝭ.lapſus ſũ.d.t.i.ð vno loco ad 72 pducitttiroo. “ Delapido das.a.p.ſᷣm Pap̃.eſt euertere. cõ ſumere erogare vł vaſtare.⁊ coꝛ.pe. Oelecto tas.n.p.i.gaudere iocũdari place/ re. ⁊ a de ⁊ lacto as.a in e.mutata. Inue nit᷑ etiã in deponẽti ĩ eodẽ ſenſu. Uñ ꝓpha. Delectẽt᷑ in leticia ⁊ exultatõe.Et delecto ſigt magꝭ paſſionẽ intrinſecꝰnatã qᷓ; actiõʒ trãſeuntẽ.ſʒ illã ſigt ad modũ actõis.Jnð delectat ᷣbũ imꝑſonale.⁊ h̊ delectatõ oniſ ⁊ he delitie aꝝ.qꝛ delectäat Delego as.aui.a.p.i.ð vno loco ad aliũ vel deoꝛſũ legare.⁊ ðꝛ a de ⁊ lege as. IJñ dele gãs tj. pticipiũ.⁊ delegatꝰ ti. Itẽ delegare eſt aliquẽ iudicẽ loco ſui autoꝛitate ſui iu/ aliũ vl deoꝛſum labi.⁊ ðꝛ a de ⁊ laboꝛ ber⸗ dicatuy dſtituere yl ſubſtituere. vt.l pcipi mus.L. ð appel. Ubł eſt ĩ locũ ſuũ ł vice ſui aliũ reũ creditoꝛẽ dare Oeleo les.leui.letũ.a.S.i.d eſtruere extĩgue re interficere.⁊ ðꝛ a de ⁊ leo les lere.qð nõ eſt ĩ vſu Iñ delet? ta. tũ.i.deſtructꝰ.pe.pð. VIñ diẽ Pꝛil.in.ix.li.Deletũ a deleo.vñ et letũ ipᷣa res qᷓ delet vitaʒ q̃ſi a leo ſimplici. qð non eſt in vſu.⁊ foꝛmat᷑ deletũ a deleui. vi ĩ tũ mutata.⁊ ꝓð.de.UVñ Birrhia.Om nia moꝛs delet.oia moꝛte cadũut Oeliberare eſt factũ diligent᷑tractare.vł in mẽte reuoluere vl cũ amiq ſuis exploꝛare gn expediat ſibi illð admittere.de quo q̃ri tur. puta hereditatẽ agnoſcere vl adire.vt .ql.ſi ariſto. in pn. ff. de iur̃. delibe. Oelibo bas.bꝗui.a.p.i.ſacriſicare ĩmolari extinguere ↄſũmarenptingere vł paurũper deguſtare. ⁊ ꝓ.li. Un. Uinũ delibo deqtẽ ptans ego guſto Belibus buis. bui. butũ. a.t.i.ĩungere.⁊ ðꝛ a de ⁊ oleo. vl liq̊ꝛe ⁊ buo. Uñ delibuere q̃ ſi de oleo vl liꝛe ꝑfundere. Iñ delibutus Duidã tñ dicũit q; delibuo cõponit᷑a de⁊ oleo.bliqꝛe ⁊ imbuo.⁊ ñ a buo.qꝛ buo fᷣm eos nihil eſt ODeligo gis.legi.a.t.i.ð alijs legere.i.elige/⸗ re.⁊ ðꝛ q de ⁊ lego.ꝗ.⁊ coꝛ.li. Delimino nas.naui.n.p.i.valde liminare.ł deoꝛſum limẽ auferre.⁊ ꝛa de ⁊ limino. Oelimo as.aui.a.p.i.valde limarevł limen guferre. In alia etia ſignificatõe h̊ v̈bo vti mur.vt iſte vult vicinos ſuos delimare.id eſt deſtruere q̃ſi oĩno ò limo.i.mundo au/ ferre Oelinio nis.a.q.i.placare.dulcẽ ſacere ⁊ le nẽ. Iñ delinit?ta. tũ. ⁊ delinitio onis.⁊ HG̊ ðᷣlinam̃tũ ti.i.placatio dulcedo.blãdim̃ tũ Oelino nis.leui.letũ.a.t.i.valde vl deoꝛſuʒ linere vł planare yl delerevl occidere.⁊ ðꝛ a de ⁊ lino.⁊ coꝛ.li.vbicd Oelinquo.qͥs.liq..a.t.i.peccare omittendo bonũ ⁊ derelinqndo dei mãdatũ.⁊ a de et linq̊.qͥs.⁊ amittit n. in pᷣterito. Uñ ꝓpha. Pꝛiuſq; humiliarer ego deliqdDun VBeliro as.n.p.i.deſulcare.a ſulco deuiare exoꝛbitare.ſiẽ boues diſcoꝛdãtes ſaciunt. vñ et ſepe ponit᷑ p diſcoꝛdare. Uñ Oꝛati⸗ in epi. Quidqͥd delirãt reges plectũt᷑ achi ni. Et hic delirꝰ. a. ũ.i.ſtultꝰ fatuꝰ ⁊ diſcoꝛ/ dioſus Et delirare ꝓpꝛie ſenũ eſt.et ſeneap pꝛie dicunt᷑ deliri. q; ꝓpter ſenectutẽ inſani unt et rectũ tramitẽ tenere ñ pñt.Et ſcias i cianeh iie Gbehoc Glnpn elde, ihrſpolie elordelie ſthanito⸗ oi dicodo ditſcßnncos⸗ 7 Dengo di ponitolinp pnilanpd Dltronetni der leotes. Donetotäſh. toradems ſoſn Dlde eramentei LDagcsſun Danedasan locod eliü Demergoge eylamerſi Noder nen ipelnoaue Donero qſui derer öſiccare. Nuoynor oriat daunſun. .0d Mhicere gdeid. innspauatt Daningoasania gerdradermit Dmonis deni Atueren pöd⸗ cllombent endlorbndns Dedrſon Kden porez venuſe ere? öꝛa der lxcerpgonlecti Demollolts ii ollre ykingur 9 orbikpgenin iige Denuſmnan ligſogggren geinenfen⸗ lhuenani ſbiſmeſer dſingen Z 81dk eree erlengri Dakaininn. inzeſileſn. Nmgkdegie de.DiBens ortecatit Migentmnn aminm w agnoſcartent eiuf delde D. Gonimine Hungaentpri nder. Jüddim Abnocöpenid tüabuo. : oſd alis lepere l wꝛli irzloeliniwrel deade ?elimto. elimuegtlinen iicaöchtdo gosDeimarti mmo dmendodn nedrickſnegtit bdeitoclurf 1o Wchoitin tiiCeſſhuſ, ddcrlomiedd ihtcnunl 6oda niinnn S cOel Gire . onan s dilt diorar⸗ nit eb ie i⸗ itul⸗ nnlen e⸗ ſnace cg , AA eſcn n — csa 6 4, . WA i Demẽto taſ.a.p.i Peé delirꝰ⁊ deliro nõ pñt eſſe cõpoſita alyra ꝓ inſtro canẽdi.qꝛ tũc lyra habet pᷣmã bꝛe uẽ. Dʒ lira ꝓ ſulco ꝓducit pmã.ſiẽ patʒ in iſto vᷣſu. Pollice tãgo lvyrã.facio cũ vome/ re lirã.Deliro &̊ cõponit᷑ a lira ꝓ ſulco. Iñ deliro ⁊ delirꝰ pdu.pe.ſic lira ꝓ ſulco pᷣmã vt patuit ꝑ Oꝛatiũ.Quidã tñ dicũt ꝙ deli ro.i.diſcoꝛdo.cõponit᷑ a lyra ꝓ inſtro canẽ di. ⁊ ſic ſm eos coꝛ.pe.ſʒ deliro ꝓ deuio cõ ponit᷑ a lira ꝓ ſulco.⁊ ſic ꝓdu.li. Uñ Deli/ ro diſcoꝛdo deliro deuio dico de ⁊ lateo tes. . furere vł furioſum facere 28 q demẽs.Et demẽętoꝛ tarꝭ.d.p.ĩ eodeʒ ſenſu. Ul ðꝛ demẽtare q̃ſi dementẽ facere. Magicis ſuis demẽetaſſet eos Oemeo as.aui.i.deoꝛſũ vł valdevł de vno extra mentẽ.i.rõem ponere. Uñ Act.viij. loco ad aliũ meare vel trãſire Oemergo gis.ſi. ſum. a.t.i. deoꝛſum merge/ re vł a merſione q̃ſi deoꝛſum ſubleuare. et ↄꝛa de ⁊ mergo. Uñ pᷣs.Nõ me demergat tẽpeſtas aque U Oemeto t.ſſui.ſſum.a.t.i.deſtruere abſcin dere ⁊ ðᷣſiccare.⁊ ðꝛ a ð ⁊ meto t᷑.⁊ coꝛ.me. ODemiroꝛ arꝭ.atꝰ ſum.d.p.i.valde mirarivł deoꝛſum.⁊ ðꝛ a de ⁊ miroꝛ.Etiã ponit᷑ pꝛo deſpicere.qð eĩ deſpicimꝰ q̃ſi ſub nobᷣ aſpi cimus.⁊ ꝓducit mi. Demitigo as.aui.a. p.i.demulcere vł ꝑcu/ tere.⁊ ðꝛ a de ⁊ mitigo gas.⁊ coꝛ.ti. VDemo mis dempſi demptũ.a.t.i extrabere minuere. 2 pð. de. Uñ Oꝛatiꝰ ĩ epi.Deme ſuꝑcilio nubẽ plerũq; moleſtꝰ Oemolioꝛ lirꝭ.tus ſum.d.q.i.valde moliri ł Ddeoꝛſum. vl demoliri.i. deſtruere ⁊ qſi diſ ſipare.⁊ venuſtatẽ vultꝰ q̃ſi ad nihilũ redi gere. 2 z a de ⁊ molioꝛ. Unñ Mat. vj. Ubi nec erugo nec tinea demolit· Vemollio lis.liui.a.q.i.valde vel deoꝛſum mollire vł indurare.⁊ ðᷣꝛ a de ⁊ mollio lis. ⁊ ſcribit᷑ ꝑ geminũ l. Oemõſtro as.aui.a.p.i.rẽ ſubiectã vł quaſi ſubiectã ocuł vel ĩtellectui pñtare.⁊ ðꝛ a ðᷣ 2 monſtro as. Demuloꝛ arꝭ.atus ſum.d.p.i.diligere vel inuidere Oemuſſo as.n.p.i.dubitare diſſimulare Oenigro as.are.a.p.i.valde nigrare vel ni gredinẽ aufere MMc Oenſo as.aui.a.p.i.ſpiſſare. Iñ denſeo ſes id eſt ſpiſſum eſſe vel fieri Inuenit᷑ t qñq; Oeliteo tes.tui.n.s.i.deoꝛſum latere.⁊ ðꝛ a dẽſere poſitũ trãſitiue p dẽſare Et a dẽſeò ſes. dẽſus.a.ũ.i.ſpiſſus.Dẽſo cõponit᷑ cuʒ con. vt Condenſo as.Et denſeo neutꝝ eſt T caret ſupinliss. Dento tas.taui.a.p.i.dentatũ facere.⁊ dꝛ4 dens. Et cõponit᷑ cũ e.vt Edẽzto as.i.den/ tem extrahere vł excludre Denũciare ẽ crimẽ alicuiꝰ ſuꝑioꝛi nũciare. ita ꝙ pᷣpoſitio de augeat denüciatiõʒ. vt in c. ſi depoſiti. l...in n. Oepãno as.aui.a.p.i.dilacerare vł pannoiſ auferre expoliare denundnrne ODepaſco ſcis.depaui.a.t.i.valde paſcerevł Oepedlſcoꝛ ſcerꝭ.depactꝰ ſũ.d.t.i.valde pa ciſci vł pactũ facere.Et depeciſci.i.diſcoꝛ/ dare pactũ rũꝑe vł diffidare.⁊ fac ſupinũ depactũ.⁊ ðꝛ a de ⁊ paciſcoꝛ.a mutata ĩ e. Oepecto tisxui.vł pexi.vł etiã pectui.a.t. ſm antiq̊s ſʒ mõ vtimur ⁊ raro pexi ⁊ pexũ vel pectũ in ſupino.i.valde vel młtũ pecte re vel deoꝛſaiiirrrrrr Oepellicoꝛ arꝭ.atꝰ ſum.d.p.i.deciꝑe.⁊ ðꝛ a de ⁊ pellicio cis. Oepelliculo las.a.p.i.decipe. ⸗ Oepello lis.puli pulſum.a.t.i.deoꝛſũ vel 8 vno loco ad aliũ pellere.⁊ ðꝛ a de ⁊ pello. Oepeſco ſcis.ſciui.ſcitũ.n.t.i.valde peſcere 1 8 a de ⁊ peſco qð nõ eſt in vſu· Oepilo as.aui.a.p.i.pilos auferre.⁊ ðꝛ a ð ⁊ pilo.qð deriuat᷑ a pilꝰ li.Et ĩ iſta ſignifi/ catõe coꝛ.pi.ſic ⁊ pilꝰ.Etiã pᷣtcõponia ð ⁊ pilo as.qð deriuat᷑ a pila ꝓ inſtr̃o terendi. Et ẽ depilare raꝑe.furari expoliare.Et in hac ſignificatõe depilo as pð.pi.ſiẽ pila Oepingo gꝭ.pegi.pactũ.a.t.i.valde pinge/ re.vł de vno loco ad aliũ iĩpellere vł deoꝛ/ ſum ⁊ ð a de ⁊ pãgo g;. qð eſt iniũgo vel ĩ/ pello. vl pᷣt eſſe cõpoſitũ a de ⁊ pingo gj.xi. ⁊ tũc facit depinxi.⁊ tũc aliud ſignat.ſ.val Oepleo es.ere.pleui pletũ.a.s.i.valð reple re vł euacuare exinanire.q̃ſi ð pleno dedu cere.⁊ ðꝛ a de ⁊ pleo es.qð nõ eſt in vvſu ODepono nis.poſui.poſitũ.a.t.i.deoꝛſum a ſede vl dignitate ponere.⁊ ðꝛ a de ⁊ pono. nis.⁊ ꝓducit pe. ”MMV Oepopuloꝛ arꝭ.atꝰ ſum.d.p.i.valde popu/⸗ lari vel deſttuer Depoꝛto as.aui.a.p.i.deoꝛſum vł ð vno lo co ad aliũ poꝛtare.ł ſpaciari.⁊ ðꝛ a ð ⁊ poꝛ to as. Ul depoꝛtare ẽ aliquẽ ꝑpetuo exilio dãnare. ſʒ relegare ad tꝑs.vt.ff.ð moeyi ic⸗ l.relegatoꝝ.S.differẽtia S Depꝛauo as.aui.a.p.i.valde pꝛauare.pᷣue facere.⁊ ð a pꝛaauoggs. Oepꝛecioꝛ arꝭ.atꝰ ſum.d.p.i.valde pᷣciari.ł de pcio auferre depmere vilipedere vilifi care. Antiqͥ aũt dicebãt depᷣcioas. Oepꝛecoꝛ arꝭ.atus ſũ.d.p.i.valde pᷣcari.vł dept eſſe ibi puatiuũ.i.non pᷣcari.refutare dqoð vulgo ðꝛ diſpꝛecari vł excuſare vel ex/ purgare. 1 8 a de ⁊ pᷣcoꝛ.⁊ coꝛ.mßm,.· Bepdo: ar.at? ſum.d.p.i.valde pᷣdari.pꝛe/ das facere.diſſipare.⁊ ð a de ⁊ pᷣdoꝛ.aris 2 ꝓdu.pᷣ.⁊ ↄſtruit᷑ cũ actõ. Uñ Thꝛeñn.iij. Ocul me depᷣdat eſt aiam meõö. Dep̃hendo dis.di.a.t.i.pfecte cognoſcere. vgalde tenere.⁊ ðᷣ ꝗ de ⁊ phendo dis. ODepꝛendo dis.di.ſum.a.t.i.depᷣhẽdere⁊ ðꝛ gde ⁊ pꝛendo dis. M Oepudeo des.pudui.n.s.⁊ depudet vᷣbum imꝑſonale.i.valde pudere vl pudoꝛẽ amit tere.et ðꝛ a de ⁊ pudeo. des. Oepuro as.a.p.i.valde purare vł a purita te remouere. ðᷣ a de ⁊ puro.as. Oerideo.eęs.ſi.ſum.a.S.i.deludere.ſubſan/ nare.de aliq̊ riſuʒz mouere.⁊ ðꝛa de ⁊ rideo Des. Iñ deriſus ſa. ſum.i. deluſus. ⁊ h deri ſus.ſus.ſuii. Oeriuo.as.⁊ diriuo.uas.differũt. Nã deri uare ẽ q̃ſi riuũ ðᷣ fonte ducere. Sʒ diriua/⸗ re eſt fontẽ ĩ diuerſos fontes vl riuulos de Ducere.Diriuat᷑ ̊ greciſmꝰ ĩ latinitatẽ.i.q̃i fons ĩ riuulos ducit᷑. Sʒ latinitas derina tur a greciſmo.i.q̃ſi ð fonte ducit᷑. Silr di ctio puatiua diriuat᷑.qꝛ q̃ſi fons ĩ diuerſoſ riuulos ducit᷑. Sʒ dictio deriuatiua deri uat᷑.i.q̃ſi riuꝰ ð fonte ducit᷑.⁊ ꝓð.ri.deriuo ⁊ ambo deriuãt᷑a riuꝰ ꝑ cõpoſitionẽ. Derogo gas.gaui.a.p.i.maledicere detra / bhere vl diminuere ex ꝑte.nõ ex toto.vt.ff.ð v. ſig.l. derogatoz. Oeſcẽdo dis.di.n.t.i.deoꝛſũ ſcãdere.ſubiꝛe 1782 a de ⁊ ſcãdo dis. Iñ deſcẽſus. ⁊82 a de ⁊ ſcio ſcis = Oeſero as.are.a.p.i.ſepare Oeſero ris.rui.ðſertũ.a.t.i.derelinqre.⁊ ðꝛ a de⁊ ſero ris. Iñ h̊ deſertũ.ti.i.derelictuzʒ Et hinc deſerto.tas.i.deſertũ facere. Nõt etiã eſſe frequẽtatiuũ hꝰ vᷣbi deſerere.Et ĩ de deſert.a.ũ.i.deſolatꝰ.egẽs auxilij Oeſideo des.deſedi.n.s.i.deoꝛſuʒ ſedere.a poſito deſiſtere.pigrere.⁊ ðꝛa de⁊ ſedeo. Iñnñ deſideſco ſcis.ĩcho.⁊ h ⁊ H deſes deſi/ ODeſcio deſcis.i.neſcire.obliuioni tradere. Deſpumo as.are.n.p.i mare vł purgare.q̃ſi deoꝛſum a ſpuma po dis.i.piger. remiſſus. Iñ hᷣ deſidia.die.i. eſidero ras.raui.a.p.i.cuꝑe.⁊ ꝓpꝛie cele/ ſtia. Iñ deſideriũ rij. Iñ deſiderioſus.a.ũ 782 a de ⁊ ſidero as. Oeſigno as.aui.a.p.i.valde ſignare. diſtin guere vl ſignũ frangere ⁊ remouere.aꝑire. Bicfi. hinc deſidioſus a.ũ. Et eſt tractũ ab illo qͥ ſignũ ⁊ ſigillũ frägit ⁊ ita aꝑit lr̃as ⁊ manifeſtat.Et iõ deſigna/ re ðꝛ aꝑire.manifeſtare.⁊ ðꝛ a de ⁊ ſigno aſ Vnñ Oꝛath.Quid nõ ebꝛietas deſit aꝑta Oeſilio lis.deſilui deſiliui ⁊ deſilij.deſultũ in ſupio.a.qꝗ.i.valde vł deoꝛſũ vł ð vno lo/ co ad aliũ ſalire.⁊ ðꝛa de ⁊ ſalio lis.Jñ de ſultoꝛ.qͥ ð8 vno loco ad aliũ ſe trãſfert.⁊ de ſulto tas.frequẽtatiuũ Deſino nis.deſiui vl deſij deſitũ. a·t. i dere⸗ linqᷓre ꝑmittere dimittere vł ceſſare vł de termĩare vl finire.⁊ ðꝛ a de ⁊ ſino. Itẽ diſ/ ſino nis.i. diuidere ſeꝑare. Iñ diſſuꝰ ta.tũ id eſt diuiſus.ſepatus Oiſſipio.pis.pui.pitũ.n.t.i.deoꝛſum ſape. de ſapia exire. ⁊ ðꝛ a de ⁊ ſaio Oeſiſto ſtis.n.t.i.deoꝛſum a ꝓoſito ſiſtere⁊ ceſſare ODeſoloꝛ arꝭ ata ſum. dð.p.i.deuaſtare dere/ linqre.⁊ ſolũ facere.⁊ ðꝛ a de ⁊ ſoloꝛ.laris. Iñ deſolatoꝛiꝰ ria.riũ. VUñ pᷣs.Cũ carbo/ niby deſolatoꝛijs vel deſolatoꝛ Oeſpero as.aui.a.p.i.a ſpe ceſſare.ſine ſpe fieri.⁊ ðꝛ a de ⁊ ſpero. Jñ deſperãs.c. Oeſpicio.cis.xi.ctũ.a.t.i.deoꝛſum aſpicere ↄtẽnere vł vilipẽdere.⁊ ðꝛ a de ⁊ ſpecio cis Iñ deſpe to tas.frequẽtatiuũ.Et h deſpe ctus.us.ui.⁊ deſpect.ta.tũ.⁊ deſpecte.tiꝰ. ſime. aduer.Et deſpectui.ua.uũ.⁊ h et h deſpectabilis.⁊ H le. Oeſpico cas.⁊ deſpicoꝛ arꝭ.deponẽtale.i.q̊ na de ſpica excutere vl extrahere. vñ ⁊ ſepe ponit᷑ p auferre ⁊ ꝓ aꝑire.⁊ ꝓducit ſpi.⁊ ð?ꝛ a de ⁊ ſpico as. Itẽ deſpicoꝛ pᷣt deriuari a deſpicio cᷣ.⁊ ẽ idẽ qð deſpicere.vlłꝑ ſe com ponit᷑a de ⁊ ſpecio.cis.⁊ ſic coꝛ.ſpi. Unde Breciſmꝰ. Tc ego deſpicoꝛ cũ ſpicis ex traho grana. Deſpicoꝛ ac ꝓpꝛie dico cũ ſpe cto deoꝛſum. Oeſpõdeo es.di.a 8. i. valde ſi podere.ſpon / ſam facere ⁊ viro ↄiũgere.Iñ deſpõſo. ſas. vᷣbũ frequentatiuũ. . valde vl deoꝛſũ ſpu „ nere. ⁊ ð: a de ⁊ ſſumo. tpot ſper. . 7 is. ſtmoenldee n fenouen red Etinb tur Hen toln. Gicigeden⸗ ngodepolit Atinonise yreaſenbaen coio4 niſi Ui. corönucia ve geſtnonas (Kimoistue deolumſte ſtatnerende⸗ Dedoſtas toſtareceſe Deſneocse ſiſinlagolue Voum dect Abeſt nini gödeftaten Uois cre. ldeo:ſumn /n Dautn. Frht Uuitenni n. aemniogg ALxtzegdertem Deroterisriu. Fbacrrotcheer Peorari Dackonandgi⸗ ecrarimalcdio im ihthde neſobſentid liſnni, Eeexlobommiani ure deſcnibt ſpreſuntſcnopte neoneſtnnnn Mir eldeonin leen. i. e rpie ndaiiniſig Aeſmeſtn timmamn nuiſclifi n Düde ag n Aiuirdehideblt ldemiimb⸗ der ns d Haläüſenün ſibdeich, chdeſtiati mentcelntt taderſno Jin re Jüdill ni tideornin 1ſpio na poſao ſon deuakure. der⸗ 1der oloꝛ onis fös Ciano/ Nor cchare ine ſpe deſperist⸗ cruum AMhicgre 1de hheciocs Anui⸗ Cihde tia deee i wa d dennſli Temmbornitil 3 eE. Girt aucſiid dchicn henund ehar ain tſeuil O⸗ dchunci ſis e iedoociſt A iruuſineſn icge nii⸗ lnlkelnn i, — 0, Blanno nas Deſpuo is ·ere. deſpui ſputũ. n. t. . deoꝛſum ſpuere vel ſputo ꝑfundre Oeſterno nis.ſtrauia.t.i.valde vł deoꝛſuʒ ſternere. vl de eſt ibi puatiuũ. q̃i a pace vel pacto remouere vł ſellã auferre.qð ⁊ deſel lare ðꝛ. Et in hac vltima ſignificatõe ſumi tur GBeñ.xxiiij.vbiðꝛ. Introduxit eũ ĩ ho/⸗/ ſpitiũ ac deſtrauit camelos.i.ſellas ⁊ ſarci nas depoſutt Deſtino nas.are.a.p.i.legare mittere depu tare aſcribere vl ſigre.⁊ ðꝛa de ⁊ teneo.⁊ ĩ/ terponit᷑ s. ł a de ⁊ ſtino as.qdð nõ eſt ĩ vſu ⁊ coꝛ.ſti. Uñ Ouið.meta.Deſtinat imꝑio —— — eſtituo is.tuere.a.t.i.deſerere derelinq̃re vl deoꝛſum ſtatuere.vł a deoꝛſum ſurſum ſtatuere. 1 ? a de ⁊ ſtatuo MJM Oeſto ſtas.ſtiti.deſtitũ.n.p.i.deoꝛſũ a ꝓpoſi to ſtare ceſſarnre HM * Deſueo es.eui.vł deſuetꝰ ſum.n.s.ĩ eodem ſeſu.i.a ↄſuetudĩe ceſſare Iñ h̊ diſſuetudo Oeſum deeſt.i.abeſſe vł deficere. Hõ ꝓpꝛie abeſt. ſzʒ vinũ deeſt. Abeſt qð alibi ẽ. Deeſt qð deficit.⁊ nõ habet᷑. Iñ defuturꝰra.rũ. Deſuo is.ere.a.t.i.diſiũgere ſuturã frãgere vel deoꝛſum ſuere Detẽto tas.frequẽtatiuũ.⁊ ðꝛ a detineo es. nui.tentũ.tu.v.mutata in o. Determio as.a.p.i.definire.termĩos aufer re.⁊ a de ⁊ termino as. Oetero teris.triui.tritũ.n.t.i Iñ detero terꝭ.terui.deterere.i.peiorare ł peioꝛari ” ODeteſtoꝛ arꝭ.d.p.i.valde teſtari deierare vł ecrecrari maledicere abomĩari.⁊ ðꝛ a ð ⁊ te ſtoꝛ Iñ H ⁊ H deteſtabil ⁊ le. Itẽ deteſta/⸗ ri eſt abſenti denũciare teſtibo adhibitꝭ. vt l. ſvᷣſignatũ. S. . .l. ſe.ff. ð v.ſig. Alit aut de teſtari eſt facta alicuiꝰ abꝛenũciare ſperne/ re vł abomĩari ſeu nõ appꝛobare. vl eſt exe crare vl deſcribi res aliq̃s ⁊ eaſ q̃ quales ⁊ inte ſunt ſcripto cõpᷣhẽdi.vt.ff.l.pal. Oetineo neſ.tinui.tentũ.a.s.i.remoꝛari im pedire vel deoꝛſum vel de ſuo ꝓppoſito tene Oetondeo es.a.s.i.valde tõdere vł deoꝛſũ Inñ detonſus ſa. ſum. etoꝛpeo pes.n. s. i. valde toꝛpere vła toꝛ/ oꝛe remouere.⁊ ðꝛ a de ⁊ toꝛpoo „ . . claꝝ pᷣnũcia veri. Fama. Iñ ꝑ cõpoſitiõe, Nvalde terere. eturpo as.are.a.p.i.valde turpare inqui nare. turpẽ facere.⁊ ðꝛ a de ⁊ tupo Oetracto as.qð ⁊ detrecto aſ.ðꝛ.a.p.i.dedi gnari. recuſare negligere ↄtẽnere vł detra here. ⁊ ðꝛ a de ⁊ tracto DOetrapo isere. traxi. ctũ.a.t. . poſt doꝛſu⸗ alicui maledicere.⁊ a de ⁊ traho.is.Eſt etiã expoliare.auferre ”M . „. 2 ad aliũ trudere vel excludere „ „5 „ — 5 Deucho is.uexi.ctũ.a.t.i.deoꝛſũ vlł de vno loco ad aliũ vehere.⁊ ðꝛ a ð ⁊ veho. Jñ de uecto tas.frequẽtatiuun· ODeuelo las.lare.a.p.i.valde velare ł diſco/ Oeuio as.are.a.p.i.exoꝛbitare extra via ire ⁊ ð a de ⁊ vio.as. In deuiꝰ.a.ũ.Et eſt idẽ deuia ꝙ a uia q̃ſi loca ſecreta extra viam. 4 via remota. MU Oeuito tas.a.p.i.valde vitare? Deuoto tas.taui.tare.a.p.i.ꝑ furoꝛẽ male/⸗ dicere.expꝛobꝛare.deuotõez ſctis auferre VIñ Pꝛouer.xx.Ruina eſt hoĩs deuotare ſctõs.ſᷣm vnã lr̃am. Itẽ deuotare.i.emiſſũ votũ infringere.frequent᷑ vouere.⁊ tũc eſt frequẽtatiuũ hꝰ bi deuoueo ues.tꝗ. Dextro as.traui.a.p.i.pꝑ dextrã ducere.Et ſcribit᷑ dextraui eiꝰ pᷣteritũ ꝑ x.ſʒ ẽ pᷣteritũ de deſterno. nis.qð cõponita de ⁊ ſterno. tũc deſtraui ſcribit᷑ ꝑ s. JU— Oico cas.care.a.p.i.copula dico as. .qi.ↄſecrare.Et h ſignificatõ tracta ẽ ex pꝛe miſſa. tũc eĩ ↄſecrata eſt eccia qũ copulata eſt deo. Itẽ dico as.i. voueo es.Et cõpõit᷑ cũ ab.in pᷣ ⁊ de.Et deriuat᷑ a dico ꝗ.qð ꝓ/⸗ ducit pᷣmã.ſʒ dico aſ.eã coꝛ. Uñ Qui dijs tẽepla dicat qͥ ſũt hi dij mihi dicãt. In Gre ciſmo aũt ðꝛ. Hec dico ſiſt ↄfirmo copu/⸗/ lo ſacro. Itẽ qdaʒ. Pꝛima dico lego tertia dico lego. Qui vᷣſus vtroꝝq; vᷣboꝝ.ſ.tã le/ go. gis. ⁊ lego as.qᷓ; dico.cꝭ.⁊ dico as.diffe rentiã oſtendit . Dico cᷣ.xi.ctũ.a.t.Etẽ dicere ſel Hemo⸗ rari vᷣo pluries. Itẽ dicere accipit ꝓ ſigni ficare ł itelligere.vñ dictio ðꝛ.qꝛ dicat ali/ qd.i.ſignificet vł ĩtelligi faciat.vñ dictio⸗ nare.i. dictões ↄiũgere ad ↄſtructõʒ oꝛõis facienddaaamàæ ODictito tas.i.frequent᷑ dictar· Dicto aſ.i.frequent᷑ dicere.⁊ ẽ dictare aĩ cõᷣ ceptionẽ recta oꝛõe ꝓferre ⁊ cõponere. ò 6 mõ facit frequent dic. Iñ ꝑ cõpoſitõʒ edi/ cto as.i.pala vel valde dictare 7 Dicturio ris.rire.vᷣbũ medita tin dico⸗ è ODiduco diduc; diduxi dichcere. a. t. i. ĩ1 di / uerſas ꝑtes ducere.i.diuidere vl ſepare ex tedere vel ſubtiliare.⁊ ꝓdu.du.K Dieo dies diet. n. S.i.diẽ facere.⁊ ðꝛ a dies. ⁊ eſt bũ excepte actõis.qꝛ ſoli deo ↄuenit In dieſco ſcis.incho.⁊ hinc diet dieſcit ĩè/ perſonalia. Uñn nũc diet. i. dies fit. Dielcit id eſt. dies incipit eſſe. Dieto tas.tare.i.ꝑ dietas ire vl per endina re. ? ð ꝗa dieta ODiffaſcio.ſcias.a.p.i. faſcijs inuolucre “ Uliffertio.tis.ſi.ſum.a. q.i.diuerſis modis fartire.ĩplere.⁊ ðꝛ a dis ⁊ fartio tis. Iñ dif ſertus ta.tũ. In differto tas. frequs. Diſfero differs tuli.latũ.i.plõgare extẽde/ re vł diuerſis modis ferre vł diſſipare.diſ pergere. Itẽ differre.i. diſtare. differẽtiam prfee.vt hõ differt ab aſino. Et ĩ hac ſignifi/ catõe ſepe iuenit᷑ imꝑſonalit᷑. In differenſ tis. oĩs ge. Et differẽter ti. ſime. aduer. 2 Differentia tie. ODiſffido dis.fiſus ſum.i. noõ fidere.: ð: diſ fido dis.⁊ ꝓducit fi. Diffigo gis.xi.xũ.a.t.i.diuerſis modis fige re vel a firura remouere Oiffindo dis.fidi.fiſſum.a.t.i.diuerſis mo dis vel ĩ diuerſas ꝑtes findere.⁊ ðꝛ a dis ⁊ findo.⁊ coꝛ. fi. in pꝛeterito. ſʒ diffido dis. ex dis.⁊ fido.dis.pduc.fi. Uñ. Diffidit ille falce. diffidit nõ bñ fidens Diffinio i is.ire.iui.a.q.i.diuerſis modis fi/ nire determiare oñdere.qᷣd ſit vł q̃le vł q̃n tum. 732 a dis finio. mutata s.i int. In h Diffinitio onis. Diffiteoꝛ. terꝭ.feſſus ſũ. d. s. i. qſi diuerſa et glia fateri.⁊ ðꝛ a dis ⁊ fateoꝛ.iñ diffiſꝰ.a.ũ. VDiffodio dis. n. t.i.diuerſis modis fodere Diſffringo gis.fregi.fractũ.a.t.i.diuert᷑ mo dis fragere. 8 a dis 7 frãgo gis. a in i. cõ/ uerſa. ⁊ 8 inf. VDiſffugio gis a. t.i. i diuerſis modis vl in di/ uerſas ꝑtes fugere. Iñ diffugiũ gij. ?⁊ diffu Bicngo aqs. are.a.p. i. fuſo diſſoluere. 782 4 dis ⁊ fuſus.⁊ ꝓducit fſu. Oigero ris. geſſi. geſtũ. a.t.i. explicare oꝛdi/⸗ ngre vl oꝛdinẽ deſcribere. integꝝ oꝛdinaꝛe onere vł diuidere oꝛdinati vł euacu gre ebꝛietatẽ deponere. qo! fit cũ cibaria 2 pot⸗ iĩ ĩſtomacho diuidũt᷑⁊ q̃dã ꝑs puri/⸗ oꝛ trãſmittit᷑ ad mẽbꝛa ad alimta vite. q̃dã oſſioꝛ mittit᷑ ad ſ. eceſſum. Uñn.). Re.j. 82 Inne. Digere pauliſper vinũ q̊ mades VDigito tas. tare. a. p. i digitos foctrekmon ſtrare digitis. Et ꝑ cõpoſitiõʒ indigito as. i.digitos iduere vł demõſtrare łᷣ noĩare. Dignoꝛ · arꝭ.atl ſum.d.p.i.dignũ iudicare. dignũ hre. In dignus na. nũů,. ODigredioꝛ derꝭ.greſſus ſũ.d.t.i in diuerſaſ ptes gdi ⁊ ſeꝑatim.vlł diuerſ modis gradi nũc huc nũc illuc.nũc ſurſũ nũc deoꝛſum ſiniſtroꝛſum añ ⁊ retro Diunudico cas.a.p.i.diuerf modis iudicaꝛe vel deliberare diſea cernere diuidere ſeꝑare. Dilaba⸗ erꝭ. d. t. i. diuerß mõis vl i diuerſal ptes labi.⁊ ðꝛ a di ⁊ laboꝛ.erꝭ.⁊ pð.la. Dila mbo bis. a.t. id eſt. diuerſis modis S/ bere. Oilapidare ẽ res vkbona ꝓdigalit indiffe rent erogare.vt.l.ſiꝓ ea.C. madati.⁊?.ff. de mino..l. veꝝ. circa finem Dilato as.are.aui.a.p.i. extedere l differe. 782 a di ⁊ lato ae. In⸗ dilatat ta. tũ.i.exten ſus. dines fact?. Etiã pᷣt eẽ frequetatiuũ b vᷣ̈bi differo diſtuli dilatũ Dilibuit.i.vngẽto vnxit.ꝑ di ſcribik ODilibunt᷑.i.oleo vngunt᷑ B Diligo gj.lexi.lectũ.a.t.i. mare.⁊ dꝛa di. et lego gis.Et ẽ amareppꝛie ĩ malo. diligere ĩ bono. In dilect'us. ui. dilecr⸗. ta. tů. 7 di lectio onis. Dilituit.i.latuit.⁊ ðꝛ a di ⁊ lateo es.⁊ decli nat᷑ diliteo es.⁊ coꝛ.li. Jn diliteſcere ĩichoa tiuũ.i.latere.Et eo vtut᷑ mitũ oꝛatoꝛes. ODiluceo ces.xi.n.s.i.diuerſ mõis lucere. et diuiſim lucere. Iñ H diluculũ ODilucido as.are.a.p.i.diuerſ modis luci/ dgre. ð a di ⁊ lucido Diluculaſcit.i.diluculeſcere ĩciwbit· ODimetioꝛ tirꝭ.ↄimetitꝰ vł dimeſus ſũ.d.q. i.diuer modis metiri,⁊ ðꝛ a di ⁊ metioꝛ. Inñ dimẽſus ⁊ diméſio onis.⁊ h̊ ⁊ dimen ſionalł.⁊ G̊ le.i.ad dimẽſionẽ ꝑtinẽs.⁊ facit futuꝝ idicatiui ĩ ar.licʒ ſimplex ſuũ iuenia tur ĩ boꝛ.vt metiboꝛ. Uñ ꝓpha. Exultabo ⁊ diuidã ſiccimã ⁊ ↄuallẽ tabernaculoꝛuʒ dimetiar. Et ĩ euãgelio ðꝛ.Eadẽ q qpe me/ ſura q̊ mẽſi fuerit remetiet᷑ vob. ODimico as.are.aui.n.p.i.pugnare. VUnde Ouidi de remedijs. Clitricus ⁊ gladijs ? acuta dimicet haſta Dimidio as.a.p.i.diuidere ꝑ mediũ vr me dietatẽ auferre.⁊ coꝛ.di. Oiminuo nuis.nui.nutũ.ꝑ vnũ m. impoꝛ/ J tat diminutionẽ.⁊ ðꝛ a di.⁊ minuo. Itẽ in uenit᷑ dimminuo is.ꝑ duo m.i.in diuerſas regſimwe. Pelin lnaic uumnimin Dinmnn. Ueimtin Noimiterey indiemunte dalgerevoon federclnqna iochnu Dioto⸗ ſele, dineno nole stohyga nenſopud hrog Gs Kea⸗ Gndraditn gegeſusme Diruno. wis. unendn G.Ui fümitſufag Dinpiopss⸗ lioiuen toradit Oripopio n torunpeſan Nopis Jdemn Uidañ ain Drvolo idtl. merecuenerde lcnlionsarea Dclodisctſie ſencederetden igan i⸗ Wrpgreincicn D rncſſ is gbiuredicght ſe indicare ſſemonisg. lerdrodie cx ſenopio rpe. inn carpogisam lenas. digici et Diineſn. Gpiiiig demſm ſot nihiuc⸗ us.n. usſädti kdingfaign deſunſünien⸗ d Muerß odsi maredinitnnn nerfösi ckdinenene, on pienidorldin, düaratntüiee ötcefrggamni ri pdiſ nt 4Mamzre tdds wieimalo diignti t AeRAOi:d elaw td iliecreicho⸗ Plmüoratores. ß̃möisluccre, fiͤu nerf modis iuc/ creicit Adimeins ſüde ahadidnein vorisabthoing Goneptinis l Gſimgerſnian Urpbo Emun ulle nbem o0:. CMie werckwoi. 1. igugn. U imumtgis ndart nuit 4 udiAin oRronniini⸗ * Oimitto tiſ.miſi.miſſum.a.t.i.diuerſis mo dis mittere vel ĩ diuerſas ꝑtes mittere. et N. 2 H. üeün, ptes minuo. ⁊ 8za dis ⁊ minuo. Naʒ dicit Pꝛiſ.in.j.maio.S tranſit in m. vt dimmi/ nuo ꝓ diſminuo.Vñ Terentiꝰ ĩ adelphis ðꝛa di ⁊ mitto tis.Et dimittere.i.ꝑcere in dulgere ↄdonare Eſt etiã dimittere differ re derelinqure ODinodo as.are.a.p.i.exoluere Oinoſco ſcis.ui.tũ.noſcere.a.t.i.di diuerſis modis noſcere.⁊ ðꝛ a di.⁊ noſco. ſcis.⁊ nõ hʒ g.añ n. Vñ Ecc̃i.iiij. In lin/ gua em̃ ſapia dinoſcitt irigo gis.rexi.a.t.q̃ſi in diu go. 18 a di ⁊ rego g.⁊ coꝛ.ri Uñ pᷣs.Diri ge greſſus meos Dirimo. mis.remi. reptũ.a.t.i.diuidere ſe⸗ parare. ? ð a di ⁊ emo emis ĩterpoſita r. et coꝛ.ri. Uñ Lucanꝰin.v.Et nõ admiſſe di rimit ſuffragia plebis Diripio pis.pui.eptũ.a.t.i.diuerſis modis vel ĩ diuerſas ꝑtes raꝑe vaſtare diuellere. 2 ðᷣꝛa di ⁊ rapio pflis Oirũpo pis.rupi ruptũ.a.t.i.ĩ diuerſas ꝑ/ tes rumꝑe ſcindere diuidere.⁊ ðᷣꝛ a di ⁊ rũ po pis. Iñ diruptꝰta.tũ.i.ſciſſus diuiſus. Unñ Dañ.xiiij. Et dirupt eſt dꝛaco Diruo is.ui.a.t.i.deſtruere.ĩ diuerſas ꝑtes ruere euertere deijcere. M Oiſcalcio as.are.a.p.i.calciam̃ta extrahere Oiſcedo dis.ceſſi cedere.n.t.i. diuerſam ꝑ tem cedere.⁊ ðꝛ a dis ⁊ cedo dis Oiſcepto as.taui.a.p.i.diſputare ↄtendere vſurpare iudicare.Et vt diẽ Iſidoꝛꝰ Ju/ der dict q̃ſi ius dictãs vel dicẽs ꝓpĩło ſiue qð iure diſceptet Jure aũt diſceptare ẽ iu ſte iudicdarz Diſcerno nis.a.t.i.diuidere ſeꝑare diſcute re. 2 ðz a diſ.⁊ cerno nis. Oiſcerpo pis.pſi.ptũ.a.t.i.diuerſis modis carꝑe.i.ſcindere laniare euellere.⁊ ðꝛ a dis . ⁊ carpo pis.a mutata in e —— *„ Diſco cis.didici diſcitũ diſcere.n.t.i.cogno ſcere vel ſciam accipe. Itẽ diſco ꝓ cogno⸗/ ſcere actiuũ eſt.ſʒ diſco ꝓ caꝑe ſcientiã neu rumm etectct Oiſcoopio is.a.q.i.cooꝑtoꝛio detegere Oiſcoꝛdo as.are.n.p.i.diuerſum coꝛ habe/ re.diſſentire. Oiſcrimino as.aui.are.a.p.i.diuidere ſepa rare.⁊ ðꝛ a diſcrimen.⁊ coꝛ.mi Diſcũbo bis.bere.n. ti iacere ad comeden iacere diſpergere ſepare dinellere deſtrue re. 1 &τa dis ⁊ iacio.⁊ ſcribit᷑ ꝑ duplexij ĩ ſe erſam pte re/ facere vel expellerer dü in triclinio licet ⁊ ĩ alio loco.ſolebãt em ia cẽtes ſupᷣ cubitũ comedere.vlł diſcũbere eſt ad diſcũ ſedere ⁊ ferculũ ſumere Oiſcurſo as.are.i.frequent᷑ diſcurrere ODiſcutio tis.tere.a.t.i.ſubtilit᷑ indagare vel dnatere viliigere 2 cz aola ecutia t: ſo. teſt etiã cõponi a dis ⁊ quatio t. In diſcuſ 7„ ODiſgruo is.grui. grutum. n.t.i.diſcõuenire Oiſijcio diſijcis diſieci.a.t.i.diuerſ modis ſepare dinellere deſtrue „ cunda ſyllahba Oiſiũ gere vl diſtinguere ẽ ↄferre data Lac cepta. vt ĩ. l. cognoſcere.S.j.ff.ð vᷣ. ſig. ODiſligo as.aui.a.p.⁊ deberet dici diligo as a di ⁊ ligo as.ſʒ interponit᷑s.cã differetie a diligo gis. i. diſſoluere. Inuenit etia in eo dem ſenſu diſligo gis. tertie ↄiugatiõis.ſicẽ Diſpello lis.puli.ſum.a.t.i.diuerſis modiſ vel ĩ diuerſas ꝑtes peller47t ODiſpẽdo dis.di.a.t.i.largit᷑ donare.expen/ dere vl oꝛdinare.diuidere.⁊ ð a dis ⁊ pen do dis. In diſpeſoꝛ o;. ⁊ diſpẽſoꝛiꝰ.ꝗ.i. ODiſpeſo as.are.a.p i.largit᷑ donare diuide re diſtribuere diſponere l deliberare. ⁊ ðꝛ a dis ⁊ pendo.dis.penſum. Iñ diſpenſa⸗ Oiſperdo dis.didi.ditũ.a.t.i.amittere dele re vł deſtruere. Uñ in pᷣs. Nõ diſꝑdiderũt gẽtes q̊s dixit dñs illis.i.ũ deſtruxerũt.de leuerũt.diuerſis modis ꝑdiderit· Oiſpeſco ſcis.ſciui.diſpeſcitũ.n.t.i.diſtare. ſepari. Inuenit᷑ etiã trãſitiuũ ꝓ ſeꝑare vel dinidere.⁊ ðꝛ a dis ⁊ peſco ſcis.qð nõ eſt ĩ vſu. Quidã tũ dicũt ꝙ cõponit᷑ a dis ⁊ pa/ co as.vel paciſcoꝛ vel paſſcoY Oiſpicio cᷣ.xi.ctũ.a.t.i.diuerſiſ modis aſpi cere vel i dinerſas ꝑtes.⁊ ðꝛ a dis ⁊ ſpecio cis. Iñ diſpectꝰ ta.tũ.⁊ diſpicoꝛ arꝭ.⁊ inde B ̊ diſpicabilis.⁊ Sle. ODiſplico as.pe.coꝛ.a.p.i.deoꝛſũ a plica po nere. ⁊ ðꝛ a dis ⁊ plio Oiſplodo dis.dere.q,t.i.manꝰapꝑire.Et po nit᷑ ſimpłr ꝓ apire vl rupe diſcutere ãſſare Imñ diſploſus ſa. ſum. vel diploſus Biſpolio as.are.a.p.i.diuerſis modis ſpoli Are. ?1 a dis ⁊ ſpolio.?⁊ abijcit᷑ vnũ s. ODiſpungo gis. a. t.i. diuerſis mõis pugere viſpeſa re vel donare vl deoꝛſuma puncto 2 2 DS . Diſputo tas.taui. tare.n. p.i.diuerſa puta / ſuturã frangere re in loquẽdo.vł loquẽdo diſſentire.vl diſ putare eſt diuerſa rõe mẽtis ꝑqrere.vt ad rei veritatẽ poſſit ꝑuenire.⁊ ðꝛ a dis ⁊ pu / to. Iñ h̊ diſputatoꝛ oꝛis.⁊ diſputatoꝛi ria riuun. Diſputare etiã ẽ allegare vt videlicʒ intẽti/ onẽ ſuã ꝑ ꝓbatões ĩ iudiciũ deductas oſtẽ dere ⁊ eaʒ virib aſſeuerare ⁊ roboꝛare.vt x. q. inj. aliosssss Diſquiro ris.ſiui.ſitũ.a.t.i.diuerſis modis q̃rere ⁊ inueſtigare.⁊ ꝓdu.qͥ.⁊ ðꝛ a dis ⁊ q/ ro. mutata e.in i. ODiſſeco as.are.a.p.i.diuerſis modis ſeca⸗/ re dirũ ꝑe cruciare.⁊ coꝛ.ſe. Uñn Actuũ.vij Audiẽtes aũt h̊ diſſecabant᷑ coꝛdid ſuis. Diſſentio.N.⁊ diſſentioꝛ.tirꝭ.ĩ eodẽ ſenſu.i. diſcoꝛdare diſcrepare.q̃ſi diuerſa ſentire. ODiſſepio pis.pui.a.q.i.diuerſis mõis ſepi/ re vl ſepẽ remouere.diſcludere „ „ Diſſero ris.ere.a. t.i.tractare dicere ſapien 2 . Diſſero as.are.a.p.i.diuerſis mõis ſerare. vel ſerã remouere vel apier Diſſicio c. cui.ſectũ.a.t.i.remouere ſepare ⁊ ð a dis ⁊ ſeco as.⁊ coꝛ.ſi. Uñ Amb.Illi veterꝭ militie moꝛe diſſicere hoſtiũ cuneoſ ODiſſideo des.n.s.i.diſcoꝛdare diſcõuenire in diuerſa pte ſedere.? a dis ⁊ ſedeo es. Iñ diſſidẽter aduer.⁊ diſſidẽetia tie.⁊ coꝛ. iſta tuis. Iñ diſſidiũ deii 1 Diſſido dis.n.t.i.diſcoꝛdare diſcõuenire.ĩ ꝑte diuerſa ſedere.q̃ſi idẽ ſist cum diſſideo des.⁊ ðꝛ a dis ⁊ ſido is.⁊ pð.ſi. Vñ in.iiij. libꝛo moꝛaliũ q̃ſi ĩ pncipio dicẽ Gregoꝛius dũ a ſemetip̃is ꝑ ↄtrarietatẽ diſſidũt. lectoꝛẽ ad intelligẽtiã vᷣitatis mittꝗt Diſſilio lis.n.q.i.diuerſis modis ſaliꝛe.iĩ di uerſas ptes ſalire.ſeꝑari.abꝛũpi ſaliendo. ſo ſas.frequẽ 2“êe ODiuido dis.ſi.ſum.dere.a.t.Fᷣm antiq̊s cõ/ Iñ diſſulto tas.frequẽtatinu — ODiſſino is.iui.itũ.n.t.i.diuidere ſexire Diſſipo as.aui.are.atũ.a.p.i.diſpergere di minuere deſtruere. ⁊ ðꝛa dis ⁊ ſipo. as. Oiſſoleo les.n.s.i.diſueſceee« Diſſono nas.n.p.i.diuerſis modis ſonare. H diſſonãtia tie.⁊ diſſonꝰ na.vu. Oiſſopio pis.a.q.i.abſopire. Diſſulto tas.i.frequent diſſilirer Diſſuo is.ſuere.pe. ꝓducta.a. ti. diſiũgere. Diſtendo dis. di. n.t. i. valde tẽdere vł ate/ ſura remouere “ Diſtineo nes.a.S.i.detinere vl ſepare vkin diuerſam ptẽ vel oppoſitã tenre Diſtingo gy. xi. ctũ. a.t.i. tincturã aufere Diſtinguo guis.guere.a.t.i.determiĩare.de ſignare diuidere ſeꝑare pũctare diſcerneꝛe ⁊82 a dis ⁊ ſtinguo. Iñ diſtinctꝰ. ta. tü.⁊ H diſtinctio. onis. W Diſto ſtas.ſtare.ſtiti.ſtitũ.⁊ etiã inuenitdi/ ſtatũ.n.p.i.ifferre.remotũ eſſe.in diuerſa pte ſtare.ceſſare.⁊ ðꝛ a dis ⁊ ſto ſtas. Iñ di ſtanter ⁊ diſtania ODiſtrabhere eſt vedere.vt.ff.de ↄtrahẽ.emp. 2 ven..l.ſi ita diſtrahit᷑.⁊.l.rẽ alienã. Diſtribuo buis.buia.t.i. diuidere. diuerſiſ dijiuerſa tribuere Diſtringo. gis.xi.ctũ.a.t.i.diuerſis modis ſtringere. Itẽ diſtringere ẽ ampliare. ſtri/ cturã remouere.vl lenit᷑ tagere.Et in hac vltia ſignificatõne pᷣt ſumi Eʒech.xvij.vbi ða: Penen diſtringa Et iplogo amos vbi ðꝛ. Ruboꝝ moꝛa diſtringẽs dito tas. In diteſco ſcis.incho. ODito tas.tani.tare.a.p.i.diuitẽ facere Inð Ditatꝰ. ta.tũ.i.diues factus. Un Hiere.v. Varnn minggi ſunt ⁊ ditati.et ꝓducit di. oꝛnat honoꝛ Diuendo dis.didi.ditũ.i.diuiſe vẽdere Oiuẽtilo.las.a.p.i.diuerſ modis vẽtilare. ⁊ cCoꝛ.ti.⁊ ðᷣꝛ a vẽtilo.las. Dinerſifico aſ.aui.a.p.i.diuerſa facere.⁊ ðꝛ q diuerſus ⁊ facio.⁊ coꝛ.fi. Oiuerſo ſas.frequẽtatiuuʒ a diuerto.tis.i. frequent᷑ diuertere Itẽ inuenit᷑ etia diuer/ ſo ſas.ꝓ variare.⁊ ðꝛ a di ⁊ ᷣſo ſas. Oiuerto tꝭ.a.t.i.ſecedere ire vł variare ł di/ uidere.q̃ſi diuerſis modis vᷣtere Iñ diuer ſo ſas. frequẽtatiuũ. 2 . ponit᷑ a di ⁊ vido dis.⁊ eſtidẽ qdð ꝑtiri.vel qſi diuerſis modis videre. Quidã tamen dicũt ꝙ ſit cõpoſitũ a di ⁊ via ⁊ do. Iñ di/ uido.i.diuerias vias do.ſʒ etymologia eſt In diniſus ſa. ſü. ⁊ diuiſiuꝰ. ua. 8 uũ.i.diui⸗/ ſus vel diuidẽs S Oiuino nas.nare.n.p.i.futura pᷣdicere Oiuulgo. gas.gare.a.p.i.diuerſis modis vulgare. publicare/omnim notum facere. 7 ſignare 4 iteo dites. n. S.i.eſſe vl fieri diuitẽ.⁊ ðꝛ a ñi in auroꝛa. Oõð replet angelic ditat et . onund Donor. lingdoel mupſonahn ſuſcutnect Doccocesde Füfbola unnt Dolololer olrloꝛ⸗ Hobus borea hret geutere Dolo:o4s.n Dorificocas. Dorminorpan ſtruitch o⸗ Doromast Gremaͤſuch ſiadomitoꝛ Dono nao.n munemrene ſedorectci foſche ſperen Dormo /o iui. onecſſarer qe⸗ lannuß e cirdormire. Dorotaotuuicat Doionnstunit Uerecdegger. üduuitarelde dod dſdund Ostmisril dubiteocinas Dubobnabaut cos czuia odrrchri s ei gucit ogafunera blcnutnire noncſiil nreleed nchnmntſieſeni ſbinnictz ☛ hnaeſtinn äene atidaning üraännz motückeinin 1destloie Nrdenin Kldinndandn 1ti. dinais e nittcee Luun um Ezachnin Stipogomnen nges limioinii tt gincho. diinne ccere '06 no Ui Dinf atouatdl moelcintar iieide. mocdis Nelare. nelſaſnccretd⸗ mzadibentoch nuenikcnudunn di os. reiren vnm odis tat nun Cpuchreeng —— — „ 2 . . „à2 . „ M . ð . Do das dedi datũ dare.i.dono.trado.ↄce do partioꝛ. Iñ datio .onis.⁊ h̊ datũ ti. Et ſcias ꝙ do eſt ᷣbũ actiuũ.tñ paſſiuũ in pꝛi ma ꝑſona pñtis indicatiui ſcʒ doꝛ nõ eſt in vſu ſicut nec foꝛ * ODoceo ces.docui doctũ.a.s.id ẽ infoꝛmaꝛe * * R vᷣbalia. ogmatizʒo as.a.p.i Dolo las.lare.a.p.i.leuigare planare pᷣpa/ rare ⁊ ꝑcutere ä Ooloꝛo as.n.p.i.doloꝛẽ hr̃e vel paDuiit Domifſico cas.pe.coꝛ.n.p.i.domũ facio. Dominoꝛ narꝭ.d.p.i.dñium exercere.⁊ cöõ⸗ ſtruit᷑ cũ gtõ ⁊ dtõ — Domo mas.mui.mitũa.p.i. vincere ſubiu gare mãſuefacere frãgere colere. Jñ vᷣba/ Dono nas.nare.a.p.i.donꝗ tribuere vel re qꝛ dare eſt cũ ſpe remuneratõis.donare ve ro ſine ſpe remuneratõis. „ „ 9 2 7 — Doꝛ mio is.iui.itũ.n.q.i.ab actuali ſenſati/ one ceſſare ⁊ qeſcere. Iñ doꝛmito tas.fre/ quẽtatiuũ.pe.pð.Eſt ẽ doꝛmitare ſub pi- gricia doꝛmire. Doꝛmire vᷣo naturalit Doto tas.taui.tare.a.p.i.dotẽ dare Oubito tas.taui.tare.n.p.i.qſi duabus vijſ bitare qð ẽ ꝑgere.i.eſſe icertũ.vł dnbitare q̃ſi duuitare.i.duaꝝ viaꝝ eſſe ĩcertũ. Inð dubẽ qſi duub.i.ĩcert q̃ſi duaꝝ viaꝝ ł q̃ſi duas tenẽs viaſ.⁊ coꝛ.bi. Unde Eato Tle dubites cũ mag pet impẽdere ꝑua. Oubo bas.baui.inuenit᷑ p dubito as. ðꝛ a dux.⁊ coꝛꝛipit hac ſyllabã du. ſʒ duco cis.eã ꝓducit. Uñ Tu niſi lacte duces pu eros ad funera duces.Et ↄponit᷑. Educo cas.i. enutrire . — Ouco cj xi. ctũ.pla ſigt. aliqñ idẽ eſt qo de/ ſpõſare.vt Ille duxit vxoꝛẽ.qñq; idẽ eſt qd reputare.⁊ ſic ſcribit ĩ lris.Dignũ duximꝰ vob intimãduʒ.qũq; ẽ trahere vel acciꝑe. vt ille duxit oꝛiginẽ ð nobili ꝓſapia. Inde Dductoꝛ o;. 2 B Ductrix c. H duct uſ.ui.? Ductim aduer.i.tractim.⁊ ducto tas.vᷣbuʒ frequẽtatiuũ.a q̊ͥ aliud vᷣbũ frequẽtatiuuʒ dDuctito tas.i.frequẽter ducere i p. i. docere vl inſtruere Doleo les.lere.lui. litũ.n.s.i.pati doloꝛem 5 2]B durabilis. ? H le. ODumo as.are.a.p.i.ſpinare. Iñ dumeo es mui.i.eſſe vł fieri ſpinoſũ.A q̃ dumeſco in cho. vt Ager dumeſcit. iãcipit eSẽ dumoſuſ vel ſpinoſus is dui duiſti duere. a. t. i. tribuere. Ouplico cas.caui.care.catũ.i.duplare Ouplo as.are.i.duplũ facre. Ourco es.n.s.i.eẽ vł fieri duꝝ.⁊ ðꝛa duro ras. Iñ dureſco ſcis. ᷣbũ inchoatiun. Ouro as.are.a.p.i.duꝝ facere. Et durare. id eſt ꝑmanere ꝑſeuerare ſufficere. vt Iſte din durauit.Et durare.i.patient᷑ ferre Ti Bibo his. bere.n.t.i.valde bibere. vł intꝰ bibere vel euomere vel tra ere obliuioni. Uñn Job. vj. Sa / gitte dñi in me ſunt.q̃ꝝ indignatio ebibit ſpüm meuin— Qbꝛio as.are.n.p.qdð nõ eſt ĩ vſu.i.vltra mẽę ſuram bibere M H bullio lis.liui.lire.n. q.i. valde bullire. ccleſio as are.aui.a.p.i.ꝰuocare vl ↄcio/ nari.qð ⁊ eccleſiarizare ĩuuenlit Scliptico cas.i:clipſim facere. obſcurare. E decumo mas.maui.mare.a.p i.excerꝑe.⁊ ðꝛ ab e.⁊ decumo as. Uñ Macrobi de ſa turnalibo. Inuenit inqͥt locꝰ veteꝝ viroꝛũ decumatos ex multis libꝛis Odẽto as.i.dentẽ extrahere vł excludere dico . a.t.i.pᷣcipe.⁊ ẽ regũ vl imꝑatoꝛuʒ Oñ Edicũt reges.indicit feſta ſacerqdos difico as are.a.p.i.edẽ facio. diſſero rꝭ.ſerui.ſertũ.a.t.i.valde diſſerere vł aꝑire narrare exponere. Uñ i euãgelio. Ediſſere nob ꝑabolã hac.⁊ ðꝛ ab e.⁊ diſſe ro ris. Iñ ediſſerto as.vᷣbũ freqduůY. ESgo es eſt.i.comedere.⁊ ẽ ᷣbũ anoꝛmalum Et antiqͥ dicebãt edo edis edit regulariteꝛ ſʒ poſtea differẽtie cã coꝛrupta ẽ ſcdᷣa ꝑſo/ na.⁊p edis dictũ eſt es.Et ſcigs q̃cunq; voces hꝰ vᷣbi ſequũt᷑ ſecũdã ꝑſonã ꝑ foꝛma tionẽ coꝛrupte ſũt.ſʒ q̃ foꝛmãt᷑ a pᷣma pſo/ na nõ ſũt coꝛrupte.Uñ dic̃ Pꝛiſ.in.ix.libꝛo Edo es eſt.eſt anoꝛmalũ.tñ in plurali nu/⸗ mero ᷣuat regulã tertie ↄiugatiõis.edimꝰ editis elaun Edo edis edidi edere editũ.i.dicere mani/ feſtare emittere cõponere aponeyepaarie Pferre.ꝓducere.dare.⁊ ðᷣꝛ ab e.⁊ do.das. U Edo cõpono pario loq̊ꝛ ⁊ manifeſto. Anoꝛmalũ fit edo.tertia ſfᷣuat edo. Inue/ nit᷑ etiã edo edis regulare ꝓ comedo.ſʒ tũc eſt ſimplex.⁊ facit pᷣteritũ edi. “ Odoꝛſo ſas.a.p.i.doꝛſum ſcindere.⁊ pᷣcipue gab anterioꝛi ꝑte. Iñ edoꝛſat.ti.ðᷣꝛ equꝰ ab anterioꝛi ꝑte ꝑ doꝛſum ſciſſus.⁊ ðꝛ ab e.et doꝛſumſii. M Oduco cas.caui.a.p.i.enutrire.⁊ ðꝛ ab e.et duco.⁊ coꝛ.du. Uł ̃ᷣm Papᷣ. Educare.id ẽ enutrire inſtituere eligere.Educere vᷣo eſt pꝓtrabere erucre ſubuertre (E ante F Effamino aſ.qre.n.p.i.loqͥ.?⁊ ðꝛ ab es ⁊ ſami no.x in f. mutata Iñ ̊ effamẽ.inis.i.loq̃la Effemino.nas.i.valde feminare.debilitare vel deuirginnnge ESffero as.aui.atũ.are.a.p.i.crudelit᷑ agere vel feꝝ facere.⁊ deriuat᷑ ab efferꝰ ra.rũ.ſᷣm Hug.Diẽ etiã Papᷣ.Efferoꝛ.rarꝭ.ratꝰ ſuʒ id eſt. mẽte ferina effect? ſine rõne. Sʒ effe ro ras.mag eſt ĩ vſu.⁊ coꝛ.fe. Effero effers extuli ela tũ.1. cxtra ferre. pꝛo ꝛie eſt cadaueꝝ.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ fero fers Efenecttam ſizt extollere eleuare ſuꝑbire Iñ p̊ elatio onnnnsz. GSfficio cis.effeci effectũ.a.t.i.pfecte facere. q̃ſi ꝑficere.leuit᷑ adimplere.⁊ ðꝛ ab ex et fa/ cio cis. Iñ effect tus.tui.i.finis rei aut q̃̊d a cã efficit᷑.vt dies eſt effectꝰ ſoł. Iñ effecti/ uus ua. uũ.qdð hʒ vlł pᷣt hre effecti. Sffingo gis.xi.a.t.i.expᷣſſe fingere Iñ effigi es.ei.i.imago.⁊ hinc effigio as.aui.a.p.i.ef figiẽ facere vel effigiẽ reᷣſentnrr ffontio.tis.tiui.i.venenoſe loqui vł foꝛas emittere. ? 8e ab ex ⁊ fons.tj. Effoꝛ.arꝭ.effatꝰ ſũ.d.p.i.loqͥ.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ foꝛ faris. Ułeffoꝛ.i.extra vel aꝑte lozzꝛ· Sffreno as.i.valde frenare vł defrenare ffringo g..egi.ctũ.a.t.i.valde vł extra frã gere.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ fraggo“Y Sffugio g.a.t.i.extra fugere vel ſepe ⁊ cõti/ Egeo eges egui egere.n. .i.nõ br̃e. vel opꝰ e hre. ⁊ caret bpino ßM 1. Sgero erꝭ.geſſi.geſtũ.i.digerere.foꝛas emit tere.⁊ ꝓpꝛie malã ſubam vẽtris ꝑ ſeceſſũ vł anũ.Et trãſlatiue ðꝛ ꝓ euacuare.ponit᷑ eti am ꝓ vomere.⁊ coꝛ.ge.Uñ.Qui bñ dige/ rit egerit ingerit eſt bũ ſanus Sgeſco ſcis.incho.i.incipio egere gredioꝛ.erꝭ.egreſſus ſuz.d.t.i.exire.extra gradi.⁊ ðꝛ ab e.⁊ gradioꝛ. Uel egredi ẽ de vno loco ad aliũ locũ exire. greo egres egrui egrere.n.s.i.eſſe vł fieri egrũ. ⁊ ðꝛ ab eger èð Jre co ſcis.inchoa.i.incipio egrere. groto.as.aui.n.p.i.infirmari vł frequent᷑ egrere.licʒ egreo egres egrui ſᷣm vſum ca/ ret ſupio.fit tũ ab eo egroto.tas.freqn.·q̃ſi ab egritu ſupio.⁊ ꝓð.o. Uñ Oꝛatiꝰ in epi. QOð mihi das egro dabis egrotare voleti (E aonte Giecto ctas.frequẽtatiuũ.i.frequẽt᷑eijcere. Z8 ab eiſffſfſo ”” Gjijcio..eieci eiectũ eijcere.a.t.i.extra iace re.euellere.euident᷑ iacere.⁊ ðꝛ ab e.⁊ iacio Gliuloꝛ.larꝭ.latꝰ ſum.d.p.i.flere.voce dolo/ rẽ manifeſtare.voce ↄfuſa pᷣ doloꝛe clama re. Inuenit᷑ etiã eiulo las. Uñ dicẽ̃ Papiaſ Eiulare.ploꝛare alta voce. Iñ h eiulatus. us.ui.i.ploꝛatꝰ vlł clamoꝛ pᷣ doloꝛe ↄfuſus Glaboꝛ berꝭ.lapſus ſũ.d.t.i.valde vł extra labi. euadere decurrere.effugere.⁊ p. la. Glecto as.i.frequẽt᷑ elicere.foꝛas emittere Glicio q.cui.citũ.i.extrahere.extra vocare. Qlido dis.ſi.ſũ.pe.p.a.t.i.valde ł extra lede re.⁊ ð ab e.⁊ ledo. Inuenit᷑ etiã ꝓ tẽptare. Sligo.giſ.elegi.electũ.a.t.i.excerꝑe.q̃i extra alia aliqͥd legere.⁊ ðꝛ ab e.⁊ lego . Slimino aſ.qui.a.p.i.extra limiare vlł extra limẽ foꝛas pijcere ł poꝛtare.publicare.⁊ ðꝛ ab e. ⁊ limino. Glimo as.aui.a.p.i.purgare.⁊ ðꝛ ab e.et li/ mo. ꝗas. Iñ elimatꝰ.a.ũ.i.clarꝰ łpurgatꝰ. Olinguo as.aui.i.linguã extrahere vel au/ ferre.⁊ ðꝛ ab e.⁊ lingua OYUMW Qliquo.as.a.p.i.valde vl extra liq̃re łpur/ gare. Uñ ⁊ ponit᷑ ꝓ excolare vlł foꝛas emit tere.manifeſtare.vł cũ q̊dã vocq lenocinio ꝓnũciare. Iñ eliquatꝰta.tũ. Gloquoꝛ.q̃rꝭ.elocutꝰſũ.d.t.i.valde vł oꝛna te vl apte ⁊ expedite loqͥ ⁊ manifeſte nücia re.⁊ ẽ oꝛatoꝛ?. IJñ eloqns.ꝭ.o.g.i.diſertus facũdꝰ.expedite vł euident᷑ loquẽs Gluceo ces.eluxi.n.s.i.valde vl extra łb eui dent vl p alijs lucere.⁊ ðꝛ ab e.⁊ luco luo is.elui elutũ.a.ti.lauare.purgare.vł . W.rrE? —————— 4 ? „ 6 5 Pigodc 1diſſione niapoge ntvoleuit⸗ ſberat dic⸗ berat dical voczbulan fehhcetin: ſun pronn poteſereſui Gnunogsa re ebullrre e norccoes. gere15ab Gmaſcoloas Naactranen Smergogs. Ka veniree Gnenorti metior Ke mnic m micin Mro jcpl⸗ einqtemici⸗ Gninco :nn feſtoincibere Gini ? cꝛn Perenincocs t⸗ ncopiinvenit Groemisemien lgeldareſci ſütiſbzmnötenin Tortügenni Groiclnd liiggcreni mhbloranar Lop. Ennl be? nolegl ll Ro ij g Romnolots oli zticörg, uiſffatamari ignoröe n Aalppocicg ſnn itdtlgnn ige⸗ ai. gai genslrtt inciogn Gotonngrii e disegomt 1 Rniiie. ceaie Ke 1aber dpiorwen Ndadoloechn bs Uided e JFühcn norp̈dolore ni 1 A Wwoee cgeretn vbs i ram wan alelmalede taniptiptare. cccre c Deco imure Nenm re gublicate 19 gezicbeg/ Bichalpenr Hiamabar win eNtameipn, Nolarenlirucn GiweeAene uai. ioeinaken erabealuch 0 iuwanrn un i . lauãdo deſtruere. coꝛꝛodere vł effundere. (E . ðꝛ ab e.⁊ luo.is. mãcipo as.are.a.p.i.a fuitute liberare.ſʒ iã inoleuit ↄſuetudo.vt filiꝰ de ptãte pꝛis liberat dicat᷑ emãcipat.ſʒ ſᷣuꝰ a ſᷣuitute li beratꝰ dicat᷑ manumiſſus.licʒ ꝓpꝛie pᷣdicta vocabula ↄueniãt captꝭ ĩpᷣlio ⁊ ĩ fuitutem redact ſᷣm Hug. Papᷣ.vo dic Emãcipaꝛe iurꝭ ꝓpꝛij dñm ſtatuere.q̃ſi extra manũ.id ẽ poteſtatẽ ſuã faceee Amano as.are.aui.atũ.n.p.i.exttra mana/ re.ebullire.pcedere.⁊ ðꝛ ab e.⁊ mano.as. marceo es.cui.n.s.i.euidẽt᷑ marcere.elan guere.⁊ ðꝛ ab e.⁊ marceo es.⁊ caret ſupio. Emaſculo as are.a.p.i.eneruare debilitare Vl caſtrare.⁊ ðꝛ ab e.⁊ maſculłꝰ.⁊ coꝛ.pe. Qmergo gis.ſi.ſum.a.t.i.extra mergere.ex/ ta venire.exurgere.⁊ ðꝛ ab e.⁊ mergo. Emetioꝛ tirꝭ.tit ł emẽſus ſũ.d.q.i.q̃ſi extra metioꝛ.vl euident᷑ vył aꝑte metioꝛ mico cas.emicui.n.p.i.valde ł ſurſum vł extra micare.i.ſplẽdere.ſalire.aſcẽde. Uñ Hiero.ĩ epla ad Paulinũ.vij.c. Scintil/ le inqͥ t emicäüt W . Emineo.es.nui.n.s.i.extra manere.appare re ſuꝑincũbere ſuꝑſtare.⁊ ðꝛ ab e.⁊ maneo es.a in i.⁊ coꝛ.mi.⁊? cõponit᷑ cũ ſuꝑ.vt Su peremineo es.⁊ cũ pᷣ̊.vt Pꝛeemineo.qð ꝑ ſyncopã inuenit᷑ pᷣmineoñees.. Omo emis emi emptũ.a.t.i.ex alieno meuʒ facere.i.dare ſuũ.⁊ alienũ acciꝑe.⁊ coꝛ.e ĩ pñti.ſʒ in pᷣterito ꝓducit. Uñ Ouidiꝰ ĩ epi. Turpit᷑ ingenuũ munera coꝛpꝰ emũt. Omolioꝛ.lirꝭ.atꝰ ſuzʒ.d.q.i.valde łextra mo liri.adòrere.niti.⁊ ðꝛ ab e.⁊ molio Omuloꝛ arꝭ.atꝰ ſũ.d.p.i.diligere. Unde.ij. Loꝝ.x.Emuloꝛ ei vos dei emulatõe.⁊ ðꝛ ab e.⁊ moles.liſ. Ul emulari.i.ĩuidere UVñ ad Ro.xiij.Nõ ĩ ↄtẽtiõe ⁊ emulatiõe.⁊ tũc ðꝛ a molo.is. Itẽ emulari.i.ſeqͥ ꝑ inuidiã ł amoꝛẽ. Uñ Pꝛouer.iij.Nõ emulerꝭ hoĩeʒ malũ.⁊ tũc ðꝛ a molioꝛ.lirꝭ Uñ qͥdã. Emu loꝛ inflat᷑.amat iuidet ac imitat᷑. Etiã põit ꝓ indignatõe.vñ Eʒzech.viij.Erat ſtatutũ idolũ ad puocãdũ emulatõʒ. Iñ emulꝰ.la lũ.i.diligẽs vł inuidꝰ vł ſeqx.vł eiuſdẽ rei ſtudioſus.Et ĩ eodẽ ſenſu ⁊ exeiſdẽ cõpoſi tis demuloꝛ.arꝭ. IJñ demulꝰ.a.ũ.i. emulꝰ .gis. a. t. i. valde mügere Enarro as.aui.are.a.p.i.euident᷑ vł aperte narrare.⁊ ðᷣ ab e.⁊ narro aſ. Iñ h̊ ⁊ ; enar rabilis.⁊ hle. JMU Encenio as.are.aui.n.p.i.ĩitiare.vel aliqͥd pmo exercere vł induere. Uñ veſtẽ nouaʒ enceniat qͥ pᷣmo eã induit vł poꝛtat. Sil eps eccłiam enceniat qñ eã dediaat neruo as.are.aui.a.p.i.diſſoluere demol lire.debilitare.q̃ſi extra neruos ponere.et ðꝛ ab e.⁊ neruo as. Uñ Ouið.ð remedijs Eneruãt aĩos cithareq;.iociq; lyreq; Enigmatico as.are.aui.⁊ enigmatiʒo as.i. p enigmata loꝗq l Eniteo tes.tui.n.s.i.valde nitere.fulgere. ſplẽdere.micare.⁊ ðꝛ ab e.⁊ niteo.tes.⁊ ca⸗ ret ſupio. Iñ enitẽs ꝑticipiũ.⁊ coꝛ.ni. Enitoꝛ.ter.eniſus vł enixus ſũ.d.t.i.valde niti. vł foꝛas nitere vł gere.⁊ ðꝛ ab e.⁊ ni/ Ono enas.ui.natũ.n.p.i.euidẽt᷑ nare.vel et tra natare.⁊ ðꝛ ab e.⁊ no nas.Et coꝛ.natũ ſupinũ.pe.ſiłr enato.as.eiꝰ frequẽtatiuũ. Enodo as.aui.are.a.p.i.exoluere.de nodo tollere.declarare.planũ facere.⁊ ðꝛ ab e.et nodo. ⁊ pduciitou⏑uvoo Onucleo as are.a.p.i.extra teſtã nucꝭ nucle um deponere.⁊ ðꝛ ab e.⁊ nucleo as.Etiaʒ ponit᷑ ꝓ aꝑire enodare expedire maniteſta re declarare. Jñ enucleatꝰ.ta.tũ.i.aꝑtꝰma nifeſtꝰ enodatꝰ expedii Enũcio as.are.a.p.i.valde nũciare ł ð aliqͥ nũciare.l euidẽt᷑ nũciare.⁊ ðꝛ ab e.⁊ nücio Iñ enũciatio onis.⁊ enũciatiuꝰ.a.ũ.Vñĩ dialectica ðꝛ.Oꝛõ enũciatiua.ẽ vox ſigni ſficatiua ð eo qð aliqᷣd eſt vel nõ eet 33 is ire iui.itũ.n.q.i.vado vel ambulo. pilogo gas.a.p.i.epilogũ facere.bꝛeuit᷑ pᷣ Dicta recapitulllear Gpiſcopoꝛ aris.d.p.i.epᷣatũ hr̃e vł regere.? coꝛꝛipit ſco. loꝛ arꝭ.d. p.i. epułl vti. Hinc ᷣbalia E ante G— Equipẽſo ſas.ſaui.ſatũ.n.p.i.eq̃ cogitare.ł eque iudicare. ⁊ ðꝛ ab equꝰ adiectiuo Gaquiparo.as.aui.atũ.a.p.tria ſigt.pmo.i. imitari. Clũ Uirgi.ĩ buccoł. Nec calamiſ ſolũ eqͥparas.ſʒ voce mgrm Itẽ eqparare i. eq̃re vł cõpare.vt eqparo hᷣ illi Itẽ eqpa rare.i.parẽ fieri.vt Iſte ĩ bꝛeui tꝑe docto/ res ſuos cqͥparauit.ipar factꝰ eſtilli⸗ . Son , —R 7 * —. . *„ . „ Oquipolleo es.exe.ab equꝰ adiectiuo.⁊ pol leo les. Et eqͥualeo es.ab equꝰ ⁊ valco es.ĩ codẽ ſenſu.i.parificarioferri aſſimilari Jñ eq;pollẽs equalẽs ⁊ eqͥpollẽtia eqͥualẽtia.i. ſimiliũ reꝝ equalitias 7 . * Equito tas.tare.taui.n.p.i.equũ facere. vt eto illi.i.rectũ facio illi.Itẽ eqͥto tas.põt eſſe frequẽtatiuũ hꝰ ᷣbi equo as.⁊ tũc tm̃ valet quãtũ frequẽter eqre.⁊ tũc ẽ actiuuʒ Itẽ equito aſ.pᷣt deriuari ab equꝰ cqͥ.⁊ tũc idẽ eſt qð militare. Iñ eqͥtatꝰ tus.tui.id eſt act' equitãdi vł multitudo equitũ. Uñ in canticis.Equitatui ĩ currib Pharaonis aſſimilaui ce. Oquo as.aui.are.a.p.i.equũ facere 82 ab equꝰ adiectiuo.⁊ ꝓducit pmã Et ſcribit᷑ ꝑ ge dipthongũ.ſʒ eques ꝑ e.ſolã.⁊ coꝛ.pᷣmã Vñ. Ne ſiſolus eques ribi me ꝑ equũ pꝛe/ coꝛ eques E ante GSGradico as.a ni. a. p. i. euellere deſtruere. et ab e.⁊ radico as. Iñ eradicãs ꝑticipiuʒ Un Job. xxj. Oia eradicãs genimina rigo gis.xi.ctũ.i.ex imo ſurſũ regere Sro eras eraui. re. n. p.i. linire pparare.? ö82 ab es erꝭ.⁊ cõponit᷑ deero ras.i.es auferre. vel valde erare. Inero as.obero as.i.pᷣcio vel ere ↄducere.ſubero 8. i. la tent pᷣcio ſcʒ rogo gas. gaui. gare.·a.p.i.dare diſtribue re.⁊ ꝓpꝛie in elemoſynas. Erro as.are.aui.n.p.ijexoꝛbitare.q̃ſi extra rẽ ire Et hinc vᷣbalia.⁊ h erratꝰtus.tui.⁊ B erratũ ti.ambo ꝓ delicto.⁊ h̊ erroꝛ o?. Jñũ errone? nea. neu.i.erroꝛe plenꝰ.⁊ errabun/ dus da. dũ. ⁊ erratic?ca.cũ.⁊ h ⁊ erratiliſ ⁊ H le.oĩa in eodẽ ſeun ructoas.aui.i.emittere vł ꝓferre vel exb/ mere vlł ructũ facere.Et eructuo as.in eo/ dẽ ſenſu. Et ſũt ambo ge.nen/ ꝓ ructũ face re. In alijs ãt ſignificatõib ſũt ge.actiui. Grudero as.are.aui.n.p.i.purgare.rudera eijcere.⁊ ðꝛ ab e.⁊ ruc'.vł ruder.eriis Grudio dis.diui.ditũ.a.q.i.inſtruere.q̃i ex tra rudere vel ruditatẽ ponere.⁊ ðꝛ ab e.et rudo dis.⁊ coꝛ.ru. Ml Srugino as.are.pe.coꝛ.⁊ deriuat᷑ ab erugo ginis.ſic rubigino as.a rubigo.⁊ ẽ erugi/ nẽ vel rubiginẽ coꝛꝛũꝑe.deuaſtare.Et cõ/ ponit᷑ erubigino as. Derubigino.as.Eru gino as. Derugino as.i.rubiginẽ vł erugi nem auferre. ? ſunt actina M Sruo.is.rui.tũ.a.t.i.euertere.ab e.⁊ ruo is Sruſco as.aui.n.p.i.era in vnũ colligereſi cut numularij faciũt.⁊ ðꝛ ab es ereis ſcere.Et cõponit᷑adeſco.as.i.ad eſcã voca re vel valde eſcare. Ineſco as.i.in eſca im/ inguare.vel deciꝑe eſccdiĩiuis i as.i.ad vmbꝛã in eſtate ſedere ſtuo as. aui. n. p.i. feruere bullire calere. · cõponit᷑ ineſtuo as.exeſtuo as. Oſurio ris.riui.n.q.i.meditari.edere.⁊ ðꝛ ab edo es eſt.⁊ hʒ eſuriui ĩ pᷣterito.vt patet MHath. xxv. Eſuriui em ⁊ nõ dediſtꝭ mihi mãducare.qð tñ eſt ↄ naturã vᷣbi meditati ui. Uerba em meditatiua caret pᷣteritꝭ.po. nit᷑ eĩ eſuriui ꝓ famui ſiue famã habui. Jũ hec eſuries.ei. Eteſticulo q8. laui. a. p.i. teſticulos vel valde teſticulare. aliud exponre trahere Guiro as.aui.a.p.i.debilitare eneruare. et d ab e. ⁊ viroꝛ. Etiã pᷣt cõponiab e.⁊ vir.? tũc idẽ eſt qd caſtrare debilitare Quito as.are.aui.a.p.i.valde vitare vł eui dent vitare. Iñ h ⁊ H euitabilł.⁊ h̊ le.⁊ eui/ tatꝰ.ta.tũ.i.valde vitatꝰ.vł euident᷑ vitatꝰ. 9ð etiã pᷣt cõponi ab e.⁊ vita.i.vita puatuſ Vnñ Pap.Euitat vita puat.i.pꝑterrit Quo as.are.aui.n.p.i.inſanire.etiã inuenit᷑ ꝓ euacuare ⁊ fugere.⁊ ðꝛ ab euan.tis. — Sracerbo as.are.a.p.i.vuas acerbas colli gere. exaſperare.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ acerboas. qðᷣ nõ eſt ĩi vvuung xacero as.aui.a.p.i.ab acere purgare. xaggero as.aui.a.p.i.valde aggerare.at/⸗ tollere.maiꝰ facere.ſic eſt illð euãgelij. Et tu capharnaũu.q̃ vſq; ad celum exaltata es MNon qͥdẽ vſq; ad celũ capharnaũ exaltata erat ſʒ eiꝰnimiã ſuꝑbiã exaggerat Stalto as.aui.a.p.i.in altũ tollere (E ante O Oſco as. aui. n. p.. eſcã fribuere yl eſcis pa auferre Stymologiʒo as.are.eſt vnũ vocobulũ per Abulliti 8s donio Ale uagino a8.qre.aui.n.p.i.extra vaginam Guãgeliʒzo.as.are.i.enãgeliũ annũciare unuchiʒo as.⁊ eunucho as.i.eunuchum Alinnauge ninono⸗ e ginn che Goneoꝛoas gendiſoolu Guninoss ce15 Vte. Otorooſore⸗ urmos. Gncaotsar aſſperoas. (eyline Guutozoss⸗ ccre pone Ouünniint nisggreti nithoern mpdee Ekuuton Kuze Onutunzo. „ xlebullie nlubitplla Otmroos aui i oo. Lop Ccccodiſcaſti ſe Ctenceto ie 1pcnotce. Gecclolslari ececliriläi ſiehngicecc clliißtennon ſchtegt giiq denn r⸗ ha. Ui. Ere clleoles,ie tcigodis de mmbere deb tadodio di Wetmwereken ltc chanlcberten 1cfazbig: leoaanicin obengeoc⸗ Fitbi fagnen neroclauie n nreden nmi lge te todsigieti ſes nckateſele mecitmidinis nuißtam naturizind naiene inekzmäbda. Ni kiculoeer tmüwabeli ni cmm ginen ü annücnr me cnovure er vonicbe? ir. litare de ine Nen biahlea cui⸗ teumgert vinb. vmivindwnnt vaigten do 1s cunnchtn lanir ctüinai rör abtuant. . usdcctulhi 1b t4cctol baccrpure. Iridcachenn/ ickuls nagen Acdom er⸗ ogien. 4 4 SGrautoꝛo as.aui.a.p.i.extra autoꝛitatè fa/⸗ cere vł ponere.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ autoꝛo ras UẽUnñ s, binin Eramino nas.naui.a.p.i. pbare.eqliter iu dicare vl diſcutere ⁊ diligeter inqͥrere iue/ Granclo clas.claui.a.p.i.haurire * 2* — Erancoꝛo as.aui.a.p.i.ancoꝛã euellere. na nem diſſoluere. ⁊ ab ex⁊ ancoꝛo as. Grxanimo as.aui.are.a.p.i.debilitare ꝑter/⸗ refacere.⁊ ðᷣꝛ ab ex?⁊ aimo as. Iñ exa nima tus ta.tũ.i.debilitat ꝑterrefact ↄſternat/ UVlñ Heſter.xv. Et pene exanimata eſt Sraro aſ.are.a. p.i.valde grar el delcribeꝛe rartuo as.aui.a.p.i.dinidere ESraſcio as.aui.a.p.i.d olare EGraſpero as.aui.a.p.i.exacerbare vł cõmo uere vl facere aſperum r tatẽ fa/ Duintilianꝰ ð cauſis.Exautoꝛat manar unis agreſti laboꝛe ſubegit. Exautoꝛat po/ nit᷑ hp extra autoꝛitatẽ poſitꝰ.Accipit᷑ eti/ am ꝓp delere. Uñ Macrobpð ſaturnalib Exautoꝛata tñ ſequẽti etate Arcãdeſco cis. incho.i.ĩcipio cädere xcaturiʒo as.aui.a.p.i.p aquã ſcaturiẽtẽ vbꝑ ebullietẽ plumã aui auferre. Uñ legit᷑ ĩ ſidonio Alij excaturiʒabãt aues Alij exen teriʒzabãt piſces.⁊ ꝓdu. u ar. Orxcauo as.aui.a.p.pe.coꝛ.i.valde cauare. VUnñ Job. Lapides excauãt aqauue Ercedo diſ.ceſſi.cæſſũ.a.t.i.exire.extra cede re. Et excedo.i.excello vł trãſcẽdo vłſuꝑo ⁊ ꝓducit ce. 9* Eftcello lis iere · eminere. valde cellere. vt ille excellit illũ ĩ dignitate. Uł ðꝛ ſuꝑare qᷓ ſiextra alios cello.i.leuo.⁊ hʒ excellui vl ex culi ĩ pᷣterito.⁊ exculſum ĩ ſupio vł excelſũ ⁊ qñq; regit actm̃.vt ille excellit platonem qnq; dtm.vt Plato excellit illi. Iñ excellẽ tia. Uñ.Excellit ſuꝑat excelſus ðꝛ altus xcelleo les.idem xcẽdo dis. dere. di a.t. i. valde accẽcdo repo is.pſi.ptũ.i.extra carꝑe eligere ex/ trahere. ⁊ ðꝛ ab ex ⁊ carpo bbis Ercido dis.di.ſum.i.extra vłl valde cedere. vb deſtruere ł euertere.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ cedo is. cecidi.⁊ ꝓðᷣ.ci.vbiqʒ. Itẽ excido.dis.di.pᷣt cõponi ab ex ⁊ cado dis.⁊ tũc caret ſupino ⁊ coꝛr.ci.vbiq;.⁊ ſignat extra cadere vel ex aliquo cadere. M Eyxcieo es.cini. ðꝛ ab ex⁊ cieo es.⁊ coꝛ.pe.̊ ſupinũ excitu. Inñ v̈bũ frequẽtatiuũ excito aſ.pe.coꝛ. Itẽ ðꝛ excio ciſ.ciui.citũ.⁊ tũc excitũ excitu pe. tie ↄiugatois coꝛripit . itũ. i puocare cõmouere. 2 pꝓducta.qꝛ a cieo citũ nõ venit imo citum ? tũc ab eo deriuat᷑ excito as.pe. pdou. Srcillare.i.cũ vxoꝛe eſſe HH rcindo dis.i.valde ſcindere vl deſtruere. QOrcio..ðꝛ ab ex ⁊ cio cis.vide ſupᷣ ĩ excieo tra caꝑe.ſuꝑ alia caꝑe.reciꝑe.latent caꝑe i uadere.⁊ pꝑtinet ad inſidiatoꝛes. Arcito tas. taui. a. p. vide ſup in excioeod Orclamo mas.mare.i.eleuare vocẽ vl valb da intẽtiõe pᷣces effundere.⁊ clamare.i.vo ce inſonare. Mß Srxcludo dis.a.t.i.extra claudere vel extra clauſuram emittre Orcodico as.aui.a.p.i.circa codicẽ.i.trun cũ agre terrã ⁊ velut lacũ efficere. Srcolo las.laui.a.p.i.purgare emittere vł diſcutere. ⁊ ð ab ex⁊ colo as. Jñ excolãs tis.o.g.i.purgas vł emittẽs.diſcutiẽs. n nenit᷑ etia excolo lis.lere.tertie ↄiugatiõis 21 8 ab ex⁊ colo lis.i.diligent᷑ colere.⁊ ꝓð. o. excolo qñ eſt pme ↄiugatiõis.ſʒ qñ ẽ ter 7 „ Orcõmunico as.caui.a.p.i.extra cõmunio nẽ facere.cõione puare.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ cõico. cas. Iñ excõicatꝰ ta.ꝛte. Ercreo as.auiii.expnere vl ꝓpijcere.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ creo as.⁊ qbijcit᷑s.pᷣcedẽterxr. Ercreſco ſcis.i.extra vł valde creſcere Sxrcubo bas.bare.bui.vł ſᷣm aliq̊s excuba ui. excubatũ vł excubitũ.i.vigilare.cuſto/ dire.q̃ᷓi extra cubare.qð faciũut qͥ ciuitates vłl caſtella vł caſtra cuſtodiunt de nocte.? ꝛ ab ex ⁊ cubo as.Põt etiã dici excumbo bis. ab ex ⁊ cumbò bis.in eodẽ ſenſu.⁊ coꝛ. cu.Excubare etiã fᷣm Papiã ðꝛ pᷣ foꝛibus inuigilare Erxcudo.dis.di.ſum.a.t.i.feriẽdo eijcere.i. extra cudere „ EErcurſo ſas.ſare.i.frequẽter curree nere.q̃ſi nõ cudere.vł excudere ðꝛ q̃ifreq̃n ter cudere.vt ille qui excuſat ſit extra malã famam JM — . —☛ Grecro cras.ſʒ frequẽtiꝰ iuenit᷑ execroꝛ ar. in deponenti.i.maledicere excõicare.extra ſacrũ facere. Et coꝛ.pe. Sremplo as.are.a ui. a. p. i. ad ſi ilitudinẽ ali cuius aliqd ponere SOrentero aſ.aui.are.a.p.q̃ſi iexinterare dꝛ.i. que intra ſunt extrabere. Exentera ei dicũ tur inteſtina q ſic dicũt᷑.q̃ſi exintera.et coꝛ. Orcipio pis.cepi.a.t.i.eligere extrahere.exx Orhalo las.aui.are.n.p.i.foꝛas emi requo aſaui are.a.p.i.valdeł iuxta equũ facere.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ equo as. requoꝛ rꝭ.executꝰſum. d.t.i.extra alia ſeqͥ aliqͥd ꝑficere.ad effectũ ducere.inſtare ad aliqd faciendũ Iñ executio dꝛ liqd fae Inñ execi fect?.2 ab ijcit᷑ s.pᷣcedẽte x.⁊ coꝛ.e “ . Srerceo ces.cui.citũ.a. s.i.oꝑari. experiri. extra arcere.⁊ ðꝛ ab ex⁊ arceo es. SOrercito as.are.i.frequent᷑ exercere.Iñ ex ercitatꝰ a.ũ. Et nota ꝙ exercitꝰ ðꝛ ꝓpꝛie de/ fatigat. Sʒ exercitat artib aſſuer et in/ ſtructꝰ. Et ab exerceo es.ðꝛ h exercitꝰ tus. tui.i.collectio hoĩm ĩ expeditõe Iñ ðꝛ hoc cxercitiũ tij.⁊ adiectiue exercitꝰ.ta.tũ.et ðꝛ ꝓpꝛie defatiggatus . Axero ris. rui exertũ.i. foꝛas emittere vl nu dare yl manifeſtare. In exerto tas.frequẽ tatiuũ. Et exert?ta.tũ.⁊? coꝛ.pe. „ dolere. vl ð vita recedere.⁊ ðꝛ ab ex halo las. 2 pdu. ha Qxhaurio ris.r vꝛab ex⁊ haurio riss. Etheredo as.a.p.i.extra hereditatẽ ponere hereditatẽ auferre 7 Vl dare. ⁊ ðꝛ ab ex⁊ habeo Erhoꝛtoꝛ tari.atus ſum.vᷣbum cõe.i.valde hoꝛtari. Iñ exhoꝛtatoꝛ.tio.⁊ ̊ exhoꝛtatoꝛi EStigo gleere. exegi exactü. a.t. nq; ſit. Ha exigere.i.expellere.⁊ exigere.i.ꝑficere.⁊ exi gere.i. liuſte petere. Et exigere qñʒ ſimpłr ponit᷑ ꝓ reqrere vl petere. Et exigere.i.ex/ tra vel vltra agere. Et exigere.i.diuidere. Iñ exact ta.tũ. Un.ij.Mach.vlt᷑. Sic eĩ vinũ ſꝑ bibere aut ſꝑ aquã ↄtrariũ ẽ.alter/ nis aũt vti delectabile.ita legẽtib ſiſꝑ ex/ actus ſit ſᷣ mo nõ erit gtus EOrilio lis.liui.vł lui.exultũ.n.qli.extra vel valde ſalire. Iñ exulto tas.i.frequẽter exi/ lire.qð ꝓpꝛie fit cũ letamur.Et ponit᷑ exul/ tari ꝓ letari. Gximmutuo as.aui erẽ facere.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ immutuo gs. Aximo mis.mi.emptũ.a.t.i.qauferre vel ex/ trahere ⁊ ðꝛ eximo q̃i extra emo.i.traho Orxinanio.nis.niui.a.q.i.anihilare depme/ re euacuare diminuere.⁊ ðᷣꝛ ab ex ⁊ inanio nis. VUñ aplus ad Phil.ij. Exinaniuit ſe/ metipᷣm foꝛmã ſerui accipiẽs ttere re a.q.i.valde haurire euacuare extenuare.⁊ are.i. depaupare.pau/ Eriſtimo aſ. are. auia.p.i.putare.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ eſtimo Iñ Sigimatlo i.putatio vkillele 3 dignitat ſtat? fama ⁊ moꝛibo acqͥſit. Sriſto ſtis.extiti.n.t.i.pmanere.extra ſtare. roccupo as.i.expedire.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ occu/ po. ? coꝛ..nnn xoleo les.leui vł lui.exoletũ vł exolitũ.n. S.i.creſcere.⁊ ðꝛ ab ex et oleo les. Papᷣ.vᷣo diẽ Exoleuit.i.ĩ obliuionẽ venit.defec.coꝛ ruptꝰ eſt. ⁊ coꝛ.o añ l. Groꝛciʒo as.aui.a.p.i.adiurare.ĩcrepare. Sroꝛdioꝛ dirꝭ.ditꝰ ſum vł exoꝛſus ſü.d.qi. inciꝑe vlł loqͥ. Iñ exoꝛſus ſa.ſum.i.locutuſ Oroſio as.aui.a.p.i.lqaniare diſcindere oſſa extrahere.⁊ ðꝛ ab exet oſſo as. Ponit᷑ etiaʒ pꝓ debilitare vl infirmare. Cũ eni oſſa ſint coꝛꝑis robur.qͥ ea aufert coꝛpꝰ debilitat. Orpãdo diſ.di.paſſũ.a.t.i.extẽdere UVñ illꝰ Expaſſis ĩ cruce manibo.i.extẽſis. Inueni tur etiã expãſis qð ſuſtinẽdũ eſt.Sed ſᷣm Pꝛiſ. Pãdo pateo pateoꝛ faciũt ſupinum „ xpapillo as. qui.are.i.exoluere denudare Ganier ab ex ⁊ pãdo dis ⁊ ꝓpꝛie papillas.et ðꝛ ab exet pupila Aparhoꝛ ar⸗ atus.lari.d.p.i.ſpatulã au/ ferre vl frãgere.⁊ ðᷣ ab ex ⁊ ſpatuloꝛ.larꝭ. Ddet᷑ vel appopiat fm Pap. „ Sxpectoꝛo as.aui.a.p.i.exoluere firmacu⸗/ lü a pectoꝛe remouere.⁊ ðᷣꝛ ab ex⁊ pectꝰ Srxpedio dis.dire.diui.ditũ.a.q.i.liberare. explicare exoluere.q̃ſi extra pedicã ponere et ðꝛ ab ex et pedica. Iñ expeditꝰta tũ.i.ex/ olutus liber pmptus “ Erpendo dis.dere.pẽſum.a.t.i.expẽſas fa cere.et dicitur ab exet pendo dis. Iñ h ex penſa ſe. Erpergefacio cis.feci.ſactũ.a.t.i.excitare ł facere euigilare.et ðꝛ ab exet ꝑgiſcoꝛ.ſcerꝭ. et facio . et acuit᷑ fa. a per et rego regis. Unde dicit Pꝛiſcianuſ in decimo libꝛo.Expergiſcoꝛ qꝛ a ꝑgo ẽex perrectũ facit.qð ſcqʒ cõponit᷑ ex ꝑ et rego. qdð facit rectũ.q;uis vetuſtiſſimi etiã exꝑgi tus dicebiit Srperioꝛ rirꝭ.pꝑtus ſum.vᷣbũ cõe.i ꝓbarevł ꝓbari cognoſcere teptare cognoſci vel tẽ/ ptari.et ðꝛ ab exet pario. Iñ h̊ experimen/ tũ.ti.et hec experiẽtia tie.et exꝑtus ta.tum. ꝙ autẽ experioꝛ componat᷑ a pario.patet SEſhibeo bes.bui.a. s.i.oñdere vł pᷣſentare Erpecto as.aui.are.i:demoꝛari ſuſtinereſᷣ ſtolari. Expectat᷑ qͥ vẽturꝰẽ. Spectat᷑ q vi — — —— — “”“ = — ”ð”õü Erpergiſcoꝛ eris.exꝑrect ſum.i.a ſono eui / gilo. et ðꝛ ab ex et pergo.gis.qð componit Ach tamu abciban ginnteſe Ennit dl pois pones znii nciun Cn pocen Opuoran.d. rorthartſpi Epiolslane .igeybiopote comniepitpa oned Figeſuß⸗ Swpingo gs erspange Schino as chabere Grpioosre ſenepure. gourat mblis bileg Gptwas.an. mie rorabe Gicwon d . riireee oloples glar. ccloererplait Ukrtint wenm Unrdeaplus Moegaui ii llleninnar a ſeewrdikeere npmne Sglunssſiſum Mnqnutere plen toefteicereye — 6Ncn plo ?degh Dnnpo Pos Po nitirapom Munig nereg t “ de bt Pꝛiſcianũ in.x. li. dicentẽ. Sũt eriã alia erxtra pᷣmere effundere maniteſtare repᷣſen nnenen ex hipſo.i.pario cõpoſita deponẽtia.experi tare.⁊ ðꝛ ab ex⁊ pᷣmo mis.⁊ coꝛ.pi. rachdtten oꝛ. operioꝛ.qᷓꝝ ꝑticipia exꝑtꝰ optꝰ.a pario Erxpꝛobꝛo. as. aui. a. p. i. diffmare increpa⸗/ ondunt eſſe cõpoſita.cui pticipiũ ꝑtus Y. reↄuiciari.pteritã culpa oppꝛobꝛioſe enar aolei ei Et vult Pꝛiſ.vt patet ꝙ; experioꝛ ſit vcbum rare.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ pꝛobꝛꝛas. ctoleaf deponẽs. Sz dic olim experioꝛ fuit de · Erpumo. as. aui. are.n. p.i. valde vel extra ioneratnttin ponẽ᷑s ſʒ nũc eſt cõe. Itẽ exꝑiri qñq; poni ſpumare.vel ſoumas aufere. tur ꝓ rũdere ſeu defendere.vt ð iudi.c.jde Expungo gis.a.t.i.extra pellere.extra pun/ Adimmrionn ꝓcu.c.q generalit᷑.li.vj.qnq; ꝓagere.vt de ctum ſcriptõis ponere ⁊ delre 1ltnnink cau.poſſ.⁊? ꝓpꝛi.c.paſtoꝛal. poſſ., GS6G6SBS9FU puo io. pui. putũ. n. t. i. extra ſpuere Srpicoꝛ carẽ.d.p.⁊ expico cas.i.deſpicare. Oxqro.rꝭ.iui.tũ.a.t.i.ĩueſtigare.extra q̃reꝛe Kainin 2 ðꝛ ab ex⁊ ſpico.as.⁊ ꝓdu.pi. 06Srtendo dis. di. tentũ. vł extẽſum.n.t.i.exx ninediiine Erpilo las.lare.a. p.idem eſt qð depilo.⁊ ex. plicare. extra tdre “ toſoig det ciſde vᷣbis põt cõponið q depilo. vñ vwõt Etermino as. aui are.a. p.i terminũ aufer ue Liaiig coꝛriꝑe pi ⁊ ꝓducere ſᷣm diuerſas cõpoſiti re vł exulẽ facere.q̃ſi extra terminũ ponere ſncnp en vnes wide ſu in veglllo eiſcerepaie o: de cxulib pom pde tiatin GSingo gis. egi.pactũ. a. t.i. cxpellere.? d: moliri. Clñ NMach. vj. Exrerminat facees nignfk berr pango gili ſuas.i.demoliur diſſoluũt deuenuſtat diſ⸗ e n rpino as.aui.are.a.p.i.ſpinas auferre v ſipãt.q̃ſi exrra termios hũane ↄditiõis ab⸗ lnnatickt tn extrahere.⁊ ðꝛ ab ex⁊ ſpino.as.⁊ ꝓð.pe6e. ducũt. Iñ h ⁊ exterminabił.⁊ le. nns itſn Srpio as.are.a.p.i.expurgare ex toto.vłꝑ / rterno nas.a.p.i.alienare MUDW nicodes fecte piare. Iñ hͥ expiamè pnł pð.⁊ h̊ expi / rtimo mas.mare.a.p.i.appꝛeciari vel pu⸗/ icwluar dannn atio.i.purgatio.pia actio.mũdatio.Et ex/ tare.q̃ſi ex mẽte ſic hr̃e.⁊ ðꝛ ab ex⁊ timo qd ag piabilis. bile. qd expiari p̃t.⁊ ab ex⁊ pio eſt mens.lel exrimare eſt pᷣcin alicu rei oiſni Orpiro as.aui.are.n.p.i.moꝛi.extra ſpĩm certũ dare.⁊ eſt idẽ qð taxare vł certũ pᷣciũ t aulor H mittere. ⁊ ab ex⁊ ſpiro as.⁊ ꝓdu.ſpi. diffinire ⁊ determinare monm iutinor xpiſcoꝛ arꝭ.d.p.i.extoto a piſcibo euacua/ Srtinguo guis.xi.ctũ.a.t.i.moꝛtificare.⁊ ꝑ FSora re vel adqrere.⁊ ðꝛ ab ex⁊ piſcoꝛ tinet ad ignẽ.⁊ ðᷣꝛ ab ex⁊ ſtinguo guis.⁊ ab 4 — xpleo ples.plere.a.p.i.finire nciturs. rUL lucre mncu⸗ Arplicit ? expliciũt ᷣbũ deſectiuũ.i.termi/ Ortipo as.aui.are.a.p.i.emittere euacuare tabertheck nat᷑ vł finit.vł terminant᷑ ⁊ finiũt᷑.nec inue ¶⁊ ðꝛ ab ex ⁊ ſtipo as.⁊ ꝓducit ſti. ðJ fiagalbem, nitur de eo plus Srtirpo pas. paui. a. p. i. radice ſubuertere. mpcdicäond Erplico cas.cui.citũ.a.p.inuenit᷑ etiã plica a ſtirpe extrahere.deſtruere ex toto vel eui Medbinthih ui plicatũ antiqt. ab ex ⁊ plico.as.i.oꝛdia/ denter.ſiue extra ſtirpDare. re digerere diſtẽdere.extra plicam ponere Ortcollo lis.lere.a.t.i.ſurſum eleurre mati. helsn ſoluere aperire ,B H SOSrtremiſco.ſcis.vᷣbũ inchoatiuũ.i.incipio Ncndo dis dib EOrplodo dis.ſi.ſum.n.t.i.manꝰ relaxare.ex extremmnnmee perire.excutere.vłextra plauſum facere et Ortremo aſ.a.p.i.extremũ facere vł vltim ciati cuin ponere vk eijcere vel expl,er voel purgare. auferre.extrinſecꝰ. defoꝛiſ.fm * eraggleni⸗ Srxploꝛo as.aui.are.a.p.i.exqͥrere ĩiueſtiga/ Huguitionem — r re.? ꝓdu.plo.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ ploꝛo as.Unde ĩ Extremo mis.mui.mere.n.t.i.q̃ſi extra tre/ ckumiabnun auroꝛa. Per q̊s exploꝛʒ plebis ⁊ vꝛbis opꝰ mere. ðꝛ ab ex ⁊ tremo mis. a. Ortrico cas. care.a. p.i. expedire. exoluere.? n o gs gon⸗ enctteill Erxpompo. pas.paui.pare.a.p.i.vituꝑare. Deteſtari. ⁊ a pompo pas. Orpono nis.nere.a.t.i. ponere.explicare. „ ꝓducit tri. Uñ irgiliꝰ in.vj.eney. Hic la boꝛ ille domꝰ ⁊ ĩextricabił erroꝛ.Et Tho/ loan exoluere.Exponi aũt dicũt᷑ infantes f̃ui li bie.vj.Fumꝰ eiextricat omne demoniuzʒ. cihenintie berti ⁊ languidi ſi ſine cura dimittũt᷑.vł eii Iñ H ⁊ h̊ extricabilis.⁊ dle. vawkiſtmiench alimẽta negant᷑ a parẽtibaa dñis ł a patro Ertringo gis.xi.ctum.a.t.i.extra vel valde ,Sin nis vt in. c.vnico.de infan.⁊ lang.Exponi ſtringere vel a ſtrictura remouere.⁊ ðꝛ ab in tbͦchelde/ em aliqͥ ſolet relegato pietatꝭ officio infan ex⁊ ſtringo is. ureco tes vł languidos añ ecclłias ponere.vt eoſ Srtrudo. dis.ſi.ſum.extrudere.a.t.i.valde alij miſeratõe moti colligãt.lxxvij.di. ſi ex/ Arpmo mis.pᷣſſi.pᷣſſum.a.t.i. ¶poſuꝰ aa vel extra trudere depellere.lõge abire.face. re. ? ðꝛ ab ex ⁊ trudo.⁊ ꝓdu.tru. 7 . „ EOrtruo is.xi.ctũ.a.t.i.valde ł extra ſtruere. Ertupeo pes.pui.n.s.⁊ caret ſupio.⁊ ẽ val de ſtupere vl a ſtupoꝛe ceſſare.liberare.et coꝛ.ſtu.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ ſtupeo * „ Ertupo as.aui.are.a. p.i.valde ſtupare. ſtu ã remouere.⁊ ðꝛ ab ex⁊ ſtupo aſ.⁊ coꝛ.ſtu xubero as aui.are.n.p.i.valde vberare ſu perabũdare.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ vbero Eruco.cas.aui.a.p.i.ſuccũ auferre.⁊ ðꝛ ab ex⁊ ſuco as.qð nõ eſt ĩ vſu.⁊ ꝓð.pmãa Grudo as.aui.n.p.i.ſudoꝛẽ emittere vel ex/ tra ſudoꝛẽ ire.⁊ ð ab ex ⁊ ſudo as.⁊ ꝓ.pe. Grulcero.as.aui.are.a.p.i.extra valde vel deoꝛſum vlcerare vl vlcera auferre exacer uare eneruare.⁊ ðꝛ ab ex⁊ vlcero as.⁊ coꝛ Erxulo las.vᷣbũ neutropaſſiuũ.i.extra ſolu,ʒ ſue terre poni ⁊ extermiari. Et dʒ ſic con⸗ ſtrui. Ego exulo a rege.⁊ ñ dz dici. Ego ex ulo illũ fm Hug. Pap̃. etiã dic.Exulare. id ẽ.extra ſolũ ſuũ habitare.Exulo a te Erulto as.are.i.frequent᷑ exilire.qd ppꝛie fit cũ letamur. Et iõ ponit᷑ exulare ꝓ letari. ſʒ ꝓpꝛie ſaliẽdo ᷣm Hug.Et ðꝛ ab exilio.liſ.li ui.vłlui.ultũ tu.i.extra vł valde ſalire Qrundo as.are.n.p.i.valde abũdare vel ex creſcere.⁊ ðꝛ ab ex⁊ vndo as. Gruo is.exui exutũ.uere.a.t.i.extrahere ex/ poliare.⁊ ðꝛ ab ex ⁊ ſuo is. Iñ exutꝰta.tũ.i. expoliatꝰ extractus expulſſus Grupero as.aui.are.a.p.i.valð ſuꝑare.⁊ ðꝛ ab ex⁊ ſupero as. “Jè Oruro is.·exuſſi exuſtũ.a.t.i.valde vꝛere.et 2 ab ex⁊ vꝛo vꝛis.⁊ ꝓdu.u. Jñ exuſtꝰ.a.ũ. id eſt combuſtus A Abello las. laui. n. p. i. loqᷣ èEFBabꝛico as.are.n.t.i.inſtruere. cõ/ . . ud ꝓpheticũ. Fabꝛicatꝰ ẽ auroꝛã ⁊ ſolem. Eaceſſo ſi.ſitũ.vᷣbũ deſideratiuũ .i.ðᷣſidero facere. Itẽ faceſſere.i.deſinere ceſſare rece dere. Et ðꝛ faceſſo q̃ facere ceſſo. Unde Pꝛudẽtiꝰ ĩ li.hymnoꝝ. Faceſſite inquit ne noſtrã gᷓuet obſeqla moꝛtẽ.i.diſcedite FEacio c?.ci.ctũ.n.t.i.aliqͥd oꝑari ex pᷣiacẽti materia.ſʒ creare ex nihilo Eacto as.i.frequent᷑ facere Iñ deſcẽdit ali uad vᷣ̈bũ frequẽtatiuũ.ſ.factito as.i.frequẽt poner e. munire. ðꝛ a faber. fabꝛi. idet᷑ etiã poni ĩ deponẽti genere. Uñ il / Eabuloꝛ.arꝭ.atꝰ ſum. d.p.i.fabulas dicere facere Eacundo as.a. p.i. facere facundũ Ealcito as.i.frequæet falcare.⁊ ðꝛ a falco as Et pᷣt eẽ nõ frequẽtatiuũ.⁊ tunc deriuat᷑a falx. G.? ẽ idẽ qd falcare vł falcẽ facere Ealco as.aui.a.p.i.curuare vlł falce ſecare. 282 a falx cis. “ ”M Ealero as.a.p.i.oꝛnare.vt iſte vtit᷑ bis fa/⸗ leratꝭ.i.oꝛnatꝭ. Itẽ inuenit᷑ falerare ꝓſuꝑ/ bire. inanit᷑ ſe iactare. Ballo lis.feuelli falſũ.a.t.i.fandovᷣbis deci pere.⁊ ðꝛ a foꝛ farꝭ.Et a fallo ðꝛ falſo.ſas. frequẽtatiuũ.a q̃ falſito as.aliud frequẽta tiuũ. Itẽ fallo cõponit᷑ cũ re vt Refello is li. refellere.⁊ caret ſupino S Ealſifico as.aui.a.p.i.falſum facere.⁊ ð a falſus ⁊ facio. Iñ falſificatio onis. Balſito as.frequẽtatiuũ ð falſo as.i.freqnn ter falſare.⁊ coꝛ.pe. Ealſo ſas.i.frequenter fallere.a fallo fefelli falſum Fameo mes.mui.n.s.i.eſurire.hꝛe famem Iñ lameſco ſcis.incho. „ „ FEamino as.aui.n.p.i 2 a fan Et cõponit᷑ cũ ad.vt Affamino as. Eamo mas.mare.a.p.i.ſamã diuulgare.et 8Z a fama. HBamuloꝛ. arꝭ.at⸗ ſum. d. p. i. obſeq obedire Et famulari debiti ẽ Obſeòqͥ volũtat DObe Ddire ad vtuq; refert᷑. Famuloꝛ cõponit᷑ cũ cõ vt Cõſamuloꝛ arꝭ.i.ſimul famulari Earcino as.aui.a.p.i.replere . Eartio.ſi.ſum vł tũ.a.q.⁊ oñq; ĩiuenit᷑ fa * ui.titũ . qð ꝓhat farcimẽtũ. Itẽ inenit᷑ farſi ui farſitũ.ſʒ h̊ potiꝰ tractũ eſt a vulgariq/ rundã qͥ vtunt᷑ bo iſtiꝰ litterature ꝑ totaʒ ↄiugatõʒ.ſ.farſio.ſis.ſiui.ſitũ.Etẽ fartire ſaginare implere. Iñ v̈balia fartoꝛ fartrix fartio.onis. Eaſcino as.a.p.i.incãtare qᷓi ambulãdo im petere. laudãdo deciꝑe. Uñ ad Galar.iij. OQuis vos faſcinauit vitati ñ obedire.vbi diẽ glo. Quis vos faſcinauit.i.decepit ve itati e. Virgiliꝰ in buccoł. Neſcio qͥs teneros oculo mibhi ritati nõ obedire.Et coꝛ.pe.UVñ faſcinat hedos EEaſtidio is.iuia.q.i.boꝛꝛere ſpernere ↄtẽ/ nere tedere. Iñ balia. Et h̊ faſtidiũ dij.i. ſuꝑbia vlł tediũ Et faſtidioſus.a.ũ.i.ſuꝑb⸗ vł tedioſus.Et h faſtidioſus.ſi.⁊ h̊ faſtidi ofitas.tatꝭ.⁊ deriuat᷑ faſtidio a ſaſtꝰ.qð eſt ſuꝑbia. Quidã tñ dicũt faſtidio eſſe pᷣme i poſitionis.⁊ inde faſtus loqᷣ. ⁊ 2 a famẽ.inis. 6ss). nlum⸗ glasttrufti Pſeeum Beriinus— ccle. Mrnitenf halrdl . Ptenligi Phngiſacifi⸗ ouaflteneo⸗ 6 ceſitit⸗ Farn murtfunit o weln Snmurniun zin Etcorfi igois Gal Dantardorafe gs Jüfang tus feſſus Eadicoſcs. ſeindi N I 7afatimg Etlanſcere. hin deſinen. Mormnoo:. Eooo olli, Eumooo 4uls, io Etcoponta ſononisſatan Tyſumooo.ll Mpeo es l funt Ciaſenare auore H teno Utleg ſaucn unus Aonso ſüde e rMöbedzang ilchinkinnir iſhbtüenniczin Duinefinotgs rtiofum. n wiſcbreh Becoqe Gningi,. ſne Rihonici⸗ riſoſung Waenledef ſemſtt reſtangz learttile nmezei Kht ware i ewriſemiiites R uenit gone osalatin tciren pino aliamfrns ſſicanoons müöſldte o ba röra mi Hminoas. mioinn ai blobee lijwiin Mhe mlo coponitc nul amulri cc. oöchinenik tun Reineni ſi ckt wwulgeni itterunnreigeoeg iri. Etefaunm daliafan m umräimtliin . Tiubiri 1 tanicheit d CinntiNe tenge iiil Ms brer mn ubih llli⸗ thdaſtea ſei oſns. aſtidi⸗ ei cutſuto ſus S= = do Fb FJ E Eaſtigio as.a.p.i.exaltare ſublimare Iñ fa ſtigiatus tus.⁊ faſtigiat.ta.tũ.i.eleuatuſ⁊ altus.⁊ ðᷣꝛ a faſtus qð eſt ſuꝑbia.Et iuenit᷑ ꝑ ſyncopam faſtigatus ꝓ faſtigiatꝰ. Unde GBreciſmus. Sunt faſtidia tedia.ſed faſti/ gia cella. — ateoꝛ faterꝭ faſſus ſum. d. s.i.maniteſtari quaſi teneoꝛ fari.Fateri coactõis eſt ⁊ ne/ ceſſitati. YFatemur em̃ coacti. Sʒ confite/ mur ⁊ manifeſtamꝰ volũtarij. Pꝛodimꝰ pᷣ cio vel aliqua vtilitate ſperata ducti. Iteʒ fatemur mala.manifeſtamꝰbona ꝓdimus — q̃ſita. Et coꝛ.fa.fateoꝛ. Uñ. Coõfiteoꝛ ſi qͥd deſt delicta fateri. „ *„ atigo gas. gaui.a. p.i. fatim agere ⁊ abun danter. ⁊ ðꝛ a fatim. qð eſtabũdant.⁊ ago agis. Iñ fatigatus ta.tũ.i.in itinere laſſa/ Eatiſco ſcis.ſcere.n.t.i.abũdant᷑ hiſcere et ſcindi.vt Iſte pãnꝰ fatiſcit rimis.i.ſcindit᷑ 78ꝛ a fatim qð eſtabundant.⁊ hiſco hiſcis Et fatiſcere.i.laſſari.marceſcere.abũdant᷑ apiri. deſinere eſſe. deficere. Uñ de ſancto Dartino ðꝛ. Artꝰ febꝛe fatiſcẽtes Eato as.aui.a.p.i.deſtinare.deſignare Eatuo as.aui.a.p.i.fatuũ facere.⁊ ðꝛ a fatu us.Et cõponit᷑ cũ dis.vt diffatuo.i.diuer ſis modis fatuare vlł a fatuitate remouere. Infatuo as.i.valde fatuare Baueo ues.ui.fautũ.n.s.i.ſuffragari auxili ari aſſentire.ſauoꝛẽ dare.⁊ ꝓpꝛie ĩ malo.Et nñ. Ut legi faueas tibi ſi ꝛoximus ncitta in p̃terito.ſʒ in pnti coꝛripit eaʒ. Saro xis. xit. bũ defectiuũ ⁊ comicũ.i.fa cere.⁊ nõ habʒ ampliꝰ niſi pᷣdictas voces. ⁊ faxim. ⁊ ð a facio.. Et faxo.xis.xit.qñ/ qʒ accipiunt᷑ in vi futuri.qñq; in vi pᷣſentis tã ſubiũctiui qᷓ; indicatiui Faxim eſt pñtis tꝑis.ſubiũctiui modi.acci pitur tñ ꝓ futuro. Eebꝛicito tas.pe.coꝛ.qð ⁊ febꝛicitoꝛ.arꝭ.in ueuit᷑ in deponẽti ge.i. febꝛẽ hfe. Bebꝛio bꝛis.i.febꝛẽ hr̃e.⁊ deriuat᷑ a febꝛis. Iñ ſebꝛiſco ſcis.incho. HW lebꝛuo as.i.ſacrificare vel purgare Eeco cas.caui.n.p.i.fecẽ facere vlł fece infi/ cere.Et cõponit᷑ cũ de.vt defeco as.i.pur are.q̃ ſi deoꝛſum a fece ponere. Uñ ꝓpha. Uindemie defecate.⁊c. Itẽ effeco aſ.i.pur gare.q̃ſi excra fecẽ ponre C amaris amet Eeco cas.ꝓ fecẽ facere neu.ge.eſt.ꝓ detur/ are actiuu eft ecundo das.a.p.i.fecundũ facre Eedero as.a.p.i.pacificare.fedꝰ firmare.et ðꝛ a fec' federꝭ.Et cõponit Cõfedero as. id eſt ↄiũgere colligare. Iñ vᷣbalia.cõfede ratoꝛ. trix.tio. Eedeo.es.i.fedũ eſſe.⁊ ðꝛ a fedo as.aui Bedo. as.aui.a.p.i.deturpare.Et cõponit cũ cõ vt Cõfedo as.Defedo as.i.mũdare vel valde fedare Diffedo as.i.diuerſis mo dis fedare vel mũdare.Effedo as.i.valde fedare. vel extra feditatem ponere. Refedo das. id eſt iteꝝ fedare.et ꝓducit fe. Uñ.ij. Regũ.xvj.ðꝛ. Ut cũ audierit iſrael ꝙ feda⸗/ ueris patrẽ tuũ roboꝛent᷑ tecũ ⁊c̃. Et Uir giliꝰ ĩtertio eney. Semeſam pᷣdam ⁊ veſti gia feda relinquut Eelico aſ.are.a.p.i.felicẽ facere. Et deriua tur a felix. Iñ felicito tas.frequetatiuũ. et cõpoſitionẽ infelico cas.i.infelicẽ facere ⁊ infligere. Infelicito tas.frequẽtatiuũ Bemino nas.ni.n.p.id eſt moꝛe feminaruʒ ſe habere. vel femino nas.a.p.i.mollem vł femineũ facexe.debilitare eneruare euira re.Et componit᷑ Effemino nas.i.valde fe minare Eendo fendis.nõ eſt in vſu.ſed defendo is. Inge defenſo ſas. Itẽ cõponit᷑ Inſfendo. dis. Inde infenſo ſas.frequentatiuũ.Of/ fendo dis.di.ſum.ſu Iñ offenſo ſas.freq̃n tatiuum M Eeneroꝛ.aris.d.p.ð⁊ a fenꝰ.⁊ in eodẽ ſenſu inuenit᷑ fenero as.i.mutuare vel mutuari. ſcʒ dare ad vſurã vel acciꝑe.Eſt em̃ dãtis ⁊ accipiẽtiſ.⁊ qͥ dat mutuo.⁊ qͥ accipit fene rat᷑. In h̊ͥ feneratoꝛ.o⸗.q dat ⁊ qͥ accipit fe nus.q̃i fenoꝛ actoꝛ.Et feneratoꝛv.ria.riũ Et cõponit᷑ fenero vel oꝛ. Cõfenero as.vł cõfeneroꝛ aris.id eſt ſimul fenerari.Defe/ nero as.vel defeneroꝛ.aris.i.ditare vel di tari. vł valde fenerari vel deſeruire vła fe noꝛe remouere. Refenero as.vł refeneroꝛ. aris.i.iteꝝ fenerari. Itẽ fenero vel feneroꝛ inuenit᷑ p ↄiũgere vel ligare. Fenero.ras. cũ ſuis cõpoſitis eſt neutꝝ Sʒ feneroꝛ ar⸗ deponẽs cũ ſuis cõpoſitꝭ. Itẽ fenero.ras. qñ ſtat ꝓↄiũgere vł ligare.⁊ defeneropdi tare ſunt actiua SM Eeneſtro as.are.n.p.i.feneſtras facere vłl fe neſtras öparerf?“ Eerbeo bes.bui.n.s.i.bulire ſcatere calefi/ eri eſtuare.⁊ ðꝛ a ferueo.mutata u.in b. Th „ f . tuat ea a ꝑcutio tꝭ.qð eſt eiuſdẽ ſignificatõ nis ſecũ.⁊ facẽ ꝑcuſii ꝑcuſſuzʒ.i.pcutere.Et cõponit᷑ cũ re.vt Referio ris.i.iteꝝ ferire ł retro ferire.⁊ coꝛ.pmã.Ulñ Ouið. Ipſacq; ceruleis carta ferit aqͥs. Et Oꝛatiꝰ. Hõ ſꝑ feriet qdᷣcũq; minabit᷑ arcus Berio as.n.p.vl poti ferioꝛ arꝭ.d.p.ðꝛ id ẽ ceſſare ab oꝑibo. vel ſolẽnizare Eermæęto tas.a.p.i.fermẽto coꝛrũpere Bero fers fert tuli latũ.vᷣbũ anoꝛmalũ.coꝛ/ ripit pmã tam in pñti qᷓ; in pᷣterito.Et ſigt plura NHã fero.i.cupio. Unñ Ouidiꝰ In no ua fert animꝰ mutatas dicere foꝛmas. Fe/ ro.i.dico. Fero.i.ſuſtineo vł patioꝛ vel to lero.Et fero.i.poꝛto. Unde. Fert patit᷑ di cit.fert cupit atq; gerit. In vᷣbalia.latoꝛ la trix latio Eerocio cis.ciui.a.q.i.ſeuire vł deſpicere ł faſtidire.⁊ ðꝛ a feroxcccos.. Eerro as.raui.a.p.i.ferro aliquid pꝛeꝑare oinre Ferueo ues.⁊ feruo uis.i.bullire ſcatere ca lefieri eſtuare.Et ponit᷑ ſepe feruere ꝓ fre/ quẽtare.ſic econtrario frigere ꝓ ceſſare.qꝛ cũ loc? aliqs frequẽtat᷑ calcãdo videt᷑ cale fieri. Et hñt idẽ pᷣteritũ.ſ.feruiui.ſʒ frequẽ tius ðꝛ ꝑ ſyncopã ferui Itẽ a ferueo muta ta u. in b. ðꝛ ferbeo bes.bui.ĩ eodẽ ſenſu. et oia ſũt neutra. Et ab oĩba iſtis inchoatiua ſunt. ſ.ferueſco feruiſco ferbeſco Eeſtino as.aui.pe.pꝓ.n.p.i.accelerare.⁊ ðꝛa feſtũ qð eſt lignũ q̊ddã.vident᷑ eĩ tigna ad feſtũ celerare.⁊ iõ tractũ eſt inde feſtinare. q̃ſi ad feſtũ nare.Et differt aꝓperare.Pꝛo/ perat em̃ qͥ qʒ incipit mature trãſigit. Fe/ ſtinat qͥ młta ſimul incipit nec ꝑficit. Iñ fe ſtinus na.nũ. H Eeſtiuo as.aui.n.p.i.feſtare “ Eeſto as.are.i.feſtũ celebꝛare ſolẽniʒare Eeteo tes.tui.n.s.i.eſſe vł fieri fetidũ ⁊ ðꝛa fedeo es.d in t.ꝙ aũt ðꝛ fetet q̃i phos tenet i.ignẽ vel aerẽ.etymo.ẽ.Et hinc fetoꝛ oꝝ. Et fedidꝰda.dũ.i.putridꝰ.⁊ fetoſus.a.ũ.i. fetidus Eeto tas.tare.a.p.i.parere vl generare.⁊ ðꝛ A fetꝰ ta. tũ. Jñ fetatꝰ ta.tũ.i.generatꝰ ł ꝑtꝰ Et fetas antꝭ.pticipiũ.i.generãs ł paries. Et h fetãs tꝭ.i.pecus pecudis.Uñ pᷣs.Et ſuſtulit eũ ð gregibo ouiu.⁊ de poſt fetãtes accepite Berio ris.a.q.caret pᷣterito ⁊ ſupio.ſed mu Eibulo las.laui.a.p.i.fibulis ligare. 282 4 fibula. Et cõponit᷑ cũ ad.vt affibulo las.i. alligare.⁊ ꝓpꝛie mãtellũ. Itẽ cũ cõ.vt cõſi/ bulo las.i.ſii fibulare. Itẽ cũ dis.vt diffi/ bulo as Itẽ cũ de.⁊ ðꝛ defibulo.i.diſſolue re.diſligare. Itẽ cũ ex.⁊ ðꝛ effibulo as.i.ex oluere. Itẽ cũ in ⁊ ðꝛ infibulo as.i.illigaꝛe vl fibulas ĩmittere. Itẽ cũ pᷣ.⁊ ðꝛ pᷣfibulo. las.i.añ vel ab anterioꝛi ꝑte fibulare. Iteʒ cũ re.vt refibulo.i.iteꝝ fibulare vlł diffibu lare⸗ Itẽ cũ ſub ⁊ ðꝛ ſuffibulo las.id ẽ.ſub/ igare. Eideiubeo bes.iuſſi.iuſſũ.a. s.i.fidẽ ꝓ aliq dare iurare ꝓmittere. Iñ fideiuſſoꝛ oꝛis.qͥ ꝓ alio ſe obligat vł fidẽ dat vł ꝓmittit Uñ Ecci. xxviij. Fideiuſſoꝝꝭ ne obliuiſcarꝭ.de dit eĩ aĩiam ſuã ꝓ te.Et ſcribit᷑ ꝑ geminũ s fideiuſſi fideiuſſum ⁊ fideiuſſoꝛ Eido dis.dit.fiſus ſuʒ.vᷣbũ neutropaſſiuũ id eſt fiduciã habeo vł credo. Iñ h̊ ⁊ B etᷣ fidens tis.tã nomẽ q; ꝑticipiũ.⁊ ſᷣm ꝙ no/ mẽ eſt cõꝑat᷑. In fidẽter tius.ſime.⁊ h̊ fidẽ tia.tie. Fido cõponit᷑ cũ cõ.⁊ ðꝛ cõfido dis ↄfiſus ſum. Iñ ↄfidẽs.⁊ compꝑat᷑. Iñ cõfi/ dent᷑ tius.ſime.aduer.Et h̊ ↄfidentia.tie. Etcõponit᷑cũ dis.vt diffido.dis.fiſus ſũ. id eſt.nõ fidere. Fido cũ ſuis cõpoſitꝭ neu/ trũ eſt.⁊ ꝓducit fi. Uñ Ouidiꝰde arte.Dit᷑ fidet miſere ꝓtinꝰ illa ſibi. Inuenit᷑ fidit p/ teritũ de findo dis.⁊ coꝛ.fi. Uñ. Fido pa/ rit fidit dat q̊ findo fidit Itẽ fidis etiã eſt gtũs de fidis fidis ꝓ choꝛda.⁊ genitiuꝰ de fidis fidis ꝓ virgine quadaʒ. Itẽ fidis eſt dtũs ⁊ ablatiuꝰ płis de fidꝰda.dũ.⁊ pð.fi. vide ſupᷣ ĩ fides.Et hʒ tria ꝑticipia.ſ.fidẽs fiſus ⁊ fiſurus Eiducio as.a.p.i.fiduciã pᷣſtare.vł ad ſecu ritatẽ.qð vulgarit᷑ ſolet dici affidare.et cõ ponit᷑ affiducio as.ad aliquẽ fiduciã vł ſe curitatẽ dare. Itẽ ↄfiducio as.ſił fiduciaʒ dare. Diffiducio as.Defiducio as.Effidu cio as. Infiducio as.i.ĩpignoꝛare publica re diffidare Eigmẽto as.aui.a.p.i.fingere ſimnlare Eigo gis.ſfixi fixũ.a.t.i.imittere inferre.ſoꝛ titer ⁊ ſtabilit᷑ iponere.⁊ pð.fi. Vñ Ouið. epi. Figit ĩ iu ſſo nr̃a ſagitta loco Eiguro as.aui.a.p.i.figurã facere Eilaxo vlłl philaxo.as.aui.a.p.i.ſᷣuare Eilio as.are.n.p.i.filiũ facere vłparere Eilo as.are.n.p.i.filũ a colo ꝑ quãdam te/ nuationẽ deducere “ Eimbꝛio as.are.a.p.i.fimbꝛijs aptare hatoicstli daNE Miinaſcis. cuntqipcne crit 70g5 müqſic; ponit kErürimge Bigtogganl⸗ de Eitbi cuetemarer ſngo gis in Picionis hlu ſepfeenet Diffnnionio⸗ mineoßder. difnino. Je nuliefinie Hicdeſinito ſofffinireßfi Fiofefacl ſn ſtenacſeO eſtennopel ſiniſchtſi0 ial fies ſi ſrmo484 Ffirmate clülipeo Aiao ytat blliure filſc Uipouery heiſud Hivasorea. ccreificorepo Nficogo.i ſel i Eſiloosa. ſonadaüidin Eiknorendp. nar * cech cha ſugtons defagte gonnhi⸗ Ugrocgiredo Effalwgtogen Aunneolg nni⸗ Nr elaarde uncoſcsi iduien Nefidlon lü ii in⸗ re⸗ Jii⸗ anci 8 cr rc Went. . — ARN uen flnie ldedern 11 Kdeuſ . bünanmpte ance Phete Serapiüizinen Haernusinetßit Et5 dn diffuo. dis il uscivolid'na Ouu deare di 1 Yueuit holt Uñ. Nope⸗ Jeſidis ctückt Naageniun de az. Reiidis e ſcda düapoͤſ. cähtur Natſe adiciaffann Aaiicpifanci 6aonsllflin Dehamcdu Efin siiihranglla ifnprimine „12 r thof. Vi fugmlo⸗ ſigrrite auispifn Einio nis.niui.nitũ.a.q.i Elagito as.ani Pindo dis di fiſſum. a.t.. ſcindere. ? coꝛ fi Vñ. Yido parit fidit.dat z findo fidit Eingo gis.xi.ctũ.a.t.i.oꝛnare cõponere fa/ cere foꝛmare plaſmare excogitare ⁊ cõpo/ nere qð veꝝ nõ eſt.i.ſimulare. Itẽ inuenit fingo gis.i.nitidare extergre« nis. niui. nitũ. l.termiare. ↄſũma re ꝑficere.⁊ ðꝛ a finiſ.Et cõponit᷑ cũ diſ.vt diffinio nis.i.diuerſis modis finire.deter miare. oñdere qͥd ſit vel q̃le vł q;tuʒ.· Jñ h diffinitio. Itẽ cõponit cu de. yt definio i. valde finire. Iñ definit.a.ũ. Uñ Actu.ij. Hüc definito ↄſilio. Itẽ cũ pᷣ vt pᷣfinio is. l. an tunrcyecere pᷣſtatuere pᷣdeſtinare Eio fis fact ſum.i.ĩciꝑe eſſe.de nõ eſſe trã/ ſire ad eſſe. Oð eĩ fit nõ eſt. ⁊ qð eſt nõ fit.et eſt neutropaſſiuũ q;tũ ad vocẽ. neutrũpaſ ſiuũ Fri aa ſigniticai⸗. Fr hz tria ptici/ pia.ſ. fiẽs factꝰ irmo as.a i. 4. p. i. roboꝛare. ⁊ ðꝛ a firmuſ Iñ firmatoꝛiũ ij.q̃ aliqͥd firmat᷑.⁊ ̊ firma culũ li ꝓ eodẽ Et cõponit᷑ cũ cõ.vtofirmo ⁊ cũ ad vt affirmo.cũ in vt infimo as.i.de bilitare falſificare eneruare. Offirmo as. Vnñ pꝛouer.xij.Uir impiꝰ pcacit᷑ offirmat vultũ ſuũ iſco as.are.a.p.i.publicare.ad fiſcũ redu cere.ĩ fiſco reponere.Et cõponit᷑ cũ con vt ↄfiſco as.i.ſil fiſcare.cũ in vt infiſco as. Eiſiculo as.a.p.i.diuĩare łpᷣnũciare.Iñ fi ſiculatꝰ.a.ñ.i.diuinatꝰ vel pᷣnũciatꝰ. Eiſtuloꝛ. arj. d.p.i.ſibilare vel cum fiſtula canere cW ante UA Elacteo tes.tui.n.s.i.marcere Iñ Hc flactoꝛ oz.i. marcoꝛ. Et h ⁊ H ⁊ B flactẽs.d᷑.ꝑticipi um.i.marcẽs.Uñ ꝑ trãſlatiõeʒ Flactẽtes dicunt᷑ qͥ ĩ pctis ⁊ ĩ iniqͥtatibo marcẽt ⁊ ꝑſe/⸗ uerãt.⁊ qꝛ qdᷣ marcet exiccat᷑ ⁊ areſcit. Jõ etiã qũq; ponit᷑ flactere ꝓ arere. Uñ Iſaie. rxir. Erũt irrigua eiꝰ flactẽtia.i.aretia as. l.a. p. i. poſtulare qrere roga/ re petere.cũ clamoꝛe poſcere.⁊ ðꝛ a flo flas Vñ ⁊ flagito as.ðꝛ q̃i flatũ gero łago.⁊ eſt etymologia.Et cõponit᷑ efflagito.as.i.val de flagitrer Elagro as.n.p.i.eſtuare feruere ardere.ſed fragro as.i.redolere. Uñ Fla fac ardoreʒ Gʒ fra largit᷑ odoeekCfff Elãmeo es.mui.n.s.i.flãmã emittere vl ca ſere vxł etiã ardere.⁊ ðꝛ a flãmo as. Elãmeſco.ſcis.ĩcho.⁊ foꝛmat᷑ a flãmeo es. flameo. mes. ſpledere.⁊? eſt actiuu ⁊ futurꝰ.ſʒ fiẽs nõ eſt ĩ vIſu. Ui ĩ bymno. Flãmeſcatignecharitas. d — — dã m̃ dicüt Flãmaſcat qð eſt ĩichoatiuum hꝰ v̈bi flãmo as.vt ſit ſenſt uſ. Flaãmaſcat.i. incipiat flãmare.i. incẽdere. Ded vt dicit Hug. Flãmeſcat ibi dʒ dici ichoatiuuma * Elãmo mas.n.p.i.incẽdere.?⁊ ðꝛ a fſĩma. et ₰ cõponit᷑ cũ in. vt inflãmo as.i. incẽdere.in animare. Inuenit tn aliqñ ꝓ flãmare vł re Hlauco cs. ui. n. 8. .eſſe k fieri flauũ. Inñ fla⸗ neſco ſcis. incho.? ꝓdu.fla. Uñ CUlirgili ĩ bucol. Molli paulatim flaueſcit tempus gqgriſta Electox.xi. xũ. a.t.i. curuare ceſſare muta/ re. JIñ H flexura re.⁊ h flexꝰ us.ui.Et ↄpõit᷑ 7 . Kõſflecto Circũflecto tꝭ. Deflecto t.i. val/ de vl de vno loco ad aliũ flectere Inflecto tis. i. valde vl intro ł intꝰ flectere. Reflecto tis. i. iter flectccrce Elegmatiʒo. as.a. p.i.flegmate abũdare vel flegma eijcere. multũ ſaliuare ⁊ ſpuere Eleo fles fleui fletũ.n. s.i.vbertim lacrimaſ fundere.q̃ſi fluere.⁊ ðꝛ a fluo is. Sʒ ploꝛa reẽ cũ voce flere. Plãgere ẽ cũ lacrimis pe ctus aut faciẽ tũdere. Lugere ẽ cũ aliqbuſ dict miſerabilibꝛ? habitus mutatiõe flere Merere ẽ cũ ſilẽtio dolere. Vñ ⁊ merere ð q̃ſi mẽte carere.Et liugere qᷣſi luce egere Et a fleo ð h̊ flet.us.ui.⁊ hͥ ⁊ h flepiliſ.⁊ le. ? flebilit aduer. ⁊ h flebilitas.tatꝭ. Unde Ouidiꝰ Flebile pᷣncipiũ melioꝛ foꝛtuna ſe cuta ẽ. Fleo cõponit᷑ Defleo es. Effleo eſ.i. valð flere. Perfleo es.i.ꝑfecte flere. Refleo es. i. iteꝝ flere Eligo gi. xi. ctũ. a.t. ⁊ fligo as.ĩ eodẽ ſenſu.i. cruciare diſſipare deſtruere deuaſtare. ſz ñ eſt ĩ vſu. Et vtuq; cõponit Affligo.g.⁊ af fligo gas.i.valde fligere.Et ↄfligo as.⁊ cõ fligo G. i. ſil fligere vel pugna re. Et ðᷣfligo gis. ⁊ defligo as. i valde vł deoꝛſum flige/ re vł pugnare.Et infligo gis.⁊ infligo gas Pꝛofligo gis.⁊ ꝓfligo as.Et fligo actiuuʒ eſt cũ ſuis cõpoſitꝭ q̃ deſinũt in o.pᷣter ↄfli/ go ⁊ defligo q neutra ſunt p pugnare Blo as.aui.n.p.i.flatũ emittere.Iñ h flatꝰ. us. ui. Et cõponit᷑ Afflo as.i/flare ad aliqd vl flatu venenare vl interficere vłtangere Cõſlo as.i.flare vł fundere auꝝ.⁊ alið me/ tallũ ad aliqͥd faciendũ. Etiã iuenit᷑ ↄfflare metaphoꝛice p mutuare ⁊ ꝓppſi umere. Haʒ qͥ ↄſumit ⁊ q mutuat ð vna foꝛma qſi fun⸗ dit᷑ in aliã. Itẽ efflo as.id eſt.extra figlr. . flãdo emittere. Itẽ inflo as.i.intꝰ flare.ſla/ tũ impellere. Itẽ ꝑflo as.i.flare ꝑfecte vel valde. Itẽ ſufflo as. Flo neutꝝ ẽ ſʒ cõpoſi ta aciuaaag Eloccifacio cꝭ. n.t.i.paꝝ extimare.ↄtẽnere. ꝑuipẽdere.⁊ ðꝛ a floccꝰ ⁊ facio.qꝛ floccꝰ la/⸗/ ne paꝝ valet ⁊ fere nulliꝰ pᷣcij Floccipẽdo dis.idẽ qð floccifacio.⁊ dicit᷑a floccus ⁊ pẽdo dliss. Elocco as.are.n.p.vᷣbũ ſoli deo cõueniens CTiũc deꝰ floccat cũ floccãdo ningit Eloꝛeo res.rui.n.s.i.virere.reſplẽdere.flo/⸗ ridũ eſſe vł fieri. Et cõponit᷑ cõfloꝛeo es.i. ſil floꝛere. Effloꝛeo es. Refloꝛeo es.i.iterũ floꝛ ere reſplẽdere reuirere.Et ab his icho atiua. Floꝛeſco ſcis.Effloꝛeſco ſcis.Cõſlo reſco ſcis. Refloꝛeſco ſcis.. Eloꝛo as.aui.a.p.i.floꝛes creare vł floꝛibuſ ſpargere.iplere.⁊ ðᷣꝛ a flos.Et cõponit᷑ de floꝛo as.⁊ ꝓducit flo. “= Eluctuo as.aui.a.p.i.cõmouere.vacillare. fluctibo iundare.⁊ ponit᷑ etiam ꝓ dubitare Iñ fluctuat.ta.tũ.i.fluctuãs.vł qð fluctu auit. Et h̊ fluctuatio onis. Eluito aſ.aui.n.p.i.diſſolui fatiſcere.freqn ter fluere.vacillare.⁊ ponit᷑ p dubitare.⁊ ẽ frequẽtatiuũ de fluo⸗iis. Eluo is.xi.xũ.vł ctũ.n.t.i.decurrere.Et cõ ponit᷑ cũ ad.vt affluo is.Cõfluo.is.i.ſilł flu ere. Iñ ↄflu.a.ũ. Itẽ circũffuo is. Iñ cir/ cũfluꝰ.a.ũ. Itẽ defluo is.i.deoꝛſuzʒ vł cito fluere vel decurrere.Et nota ꝙ defluit qð etate vł vetuſtate diſſoluit᷑ vt etas homiĩs. Folia arboꝝ. Fluit qð naturalit᷑ decurrit vt humoꝛ aqꝗᷓ XZluere aũt tribꝛ modis dicit Humoꝛe reꝝ. Sanie viuoꝝ. Tabe moꝛ/ tuoꝝ. Itẽ diffluo is.i.diuerſis modis vel I diuerſas ꝑtes fluere. Itẽ effluo is.i.extra fluere.exercere.qð cõponit᷑ Pereffluo is.i. ꝑfecte fluere. Un ad Heb.ij. Ne foꝛte pꝑef/ fiuamꝰ. Itẽ influo is.i.ĩ aliqᷓ vł itro fluere. Itẽ inffuꝰ.a.ũ. Itẽ interfluo is.i.inter aliq ſuere.ł intro fluere. Iñ iterfluꝰ a.ũ. Itẽ ꝓ fluo.is.i.pcul fluere. Iñ ꝓfliꝰ a.ũ. Item pᷣ fluo is.i.añ fluere.pᷣcurrere. Itẽ pᷣterfluo. is.i.iuxta fluere Itẽ ꝑfluo is.i.ꝑfecte flueꝛe Itẽ refluo is.i.retro fluere. In refluꝰ.a.ũ. Itẽ ꝑfluo.iſ.i.ſuꝑabũdare In ſuꝑfluꝰ.a.ũ Et ſuꝑflue aduer.⁊ hͥ ſuꝑfluitas.att. Bluuio aſ.qð etiã fluuioꝛ arꝭ.ðꝛ.i.abũdare (J ante OD Eocillo las.laui.a.p.i.nutrire łreficere.ſo/⸗ . uere. ⁊ ðꝛ a focꝰ. Jñ p cõpoſitiõz refocillo. as.i.reficere.iteꝝ focillare. Iñ vᷣbalia. Eoculo las.lare.n.p.i.nutrire vł ignẽ faceo xg. ? coꝛ.cu. ⸗ Eodico as.aui.a.p.i.leuit᷑.paꝝ.ſummatim fodere.⁊ ðꝛ a fodio is.Et ponit᷑qñqʒ; ꝓ le/ uᷣiter tãgere ßm Hug. Vñn Oꝛat.Qui fo Ddicet latꝰ ⁊ cogat trãſpẽdere dexlz Eodio dis.di.foſſum.n.t.i.foueã facere.q̃i fouere.⁊ ðꝛ a fouea. Item foueo tranſfert ad cauare vł foꝛare vł tãgere ſeu ꝑcutere. 2 tũc eſt actiuũ. Eolleo les.lui.n.s.i.inflare.⁊ ðꝛ a follis Eolleſco ſcis.n.t.i.eſſe vł fieri follẽ.i.ſtultũ vel vanũ.⁊ ðᷣꝛ a folleo les.⁊ põt deriuari a follis klis. . Eoꝛ far fatꝰ ſum.d.p.i.loqͥ.⁊ deficit ĩ pᷣma ꝑſona ſᷣm vſum.⁊ ꝓd.fa.UVñ PNꝛoſper Hä. fari recte miſeꝝ ⁊ viuere pque Eoꝛifacio cis.n.p.i.offendere nocere.q̃ſi ſfa cere foꝰ.i.extra rõem Eoꝛmido aſ.n.p.i.trepidare.foꝛmidinẽ hẽe qð fit cuʒ phoꝛmon.i.ſanguis ad pᷣcoꝛdia fugiẽs.acute ſe hit.⁊ ðꝛ a phoꝛmon qð eſt ignis vł caloꝛ.Et ↄponit cũ re.vt refoꝛmi o.q̃ſi q̃dã foꝛmidine retrahi.⁊ coꝛ.- mi. Eoꝛmo mas.maui.a.p.i.inſtituere.alicuiꝰ foꝛmã facere.⁊ ðꝛ a foꝛma Boꝛnacio cꝭ.ciui.n.q.i.foꝛnacẽ facere.vel ĩ foꝛnace coq̃re.⁊ ðꝛ a foꝛnax. Jñ ſoꝛnacitui ta.tũ.i.in foꝛnace coctus. B Eoꝛnicoꝛ arꝭ.atꝰ ſum.d.p.i.meretricari in foꝛnice.⁊ ðꝛa foꝛnix. IJñ foꝛnicãs.tꝭ.g.oĩs Eth foꝛnicatio q̃ſi phos vł phoꝛme.i.qĩe necatio. Et cõponit᷑ foꝛnicoꝛ.ↄfoꝛnicoꝛ.rꝭ⸗ .i.ſił foꝛnicari. Ponit᷑ etiã foꝛnicariꝓ nego ciari.qꝛ multotiẽs negociatoꝛes ſpnaliter foꝛnicant᷑.qꝛ ex cupiditate lucrãdi fraudẽ ⁊ vſurã cõmittũt.⁊ ſic aĩia a ſuo vᷣo ſpõſo ie ſu xpᷣo ſeꝑat᷑ ꝑ moꝛtale pctm̃.Et ſic ſumit Iſa.xxiij. Poſt ſeptuaginta annos viſita/ bit dñs Cyrum ⁊ reducet eã ad mercedes ſuas. Et rurſum foꝛnicabit᷑ cũ regnis vni uerſis terre.Gloſa.foꝛnicabit᷑.i.negociabi tur.ſicut ante Eoꝛo as.aui.a.p.ðꝛ a foꝭ.qꝛ qð foʒ eſt fo⸗ ratur. Et indeh foꝛatio onis.⁊ h foꝛamen inis.⁊ coꝛ.fo. Vñ Auroꝛa. Inguine ſecre to ſepe libido foꝛat 42 * Eoꝛtuno as.aui.a.p.i.fecũdare.ꝓſpeꝝ ſace re. Vñ OꝛatiꝰTu quãcũq; deꝰ tibi foꝛtu/ nauerit hoꝛã.Grata ſume manu.⁊c. Et cõ ponit᷑ infoꝛtuno nas.i.infoꝛtunatũ faccre. Poneogli feſcne li Nhanlel⸗ laten eich ſini pprovulgann gcre igefiecfe loꝛe Nolure. bnolor nes ifoti inpitngone per obXR ſoneur. 4 Pragoꝛarat frag g. Etc feſſtere Ete griawrein Pragrogen, frigogi: tit Etſend ſſllobis. ß Uior ai Iftfacra ſoe iſoufir. Un oꝛen cvo cop /oc, H nii thfrachoe ſigreinis th Piwotestuin⸗ Eindodas dan lune. Jähff⸗ andemor 1defnwcod henigknömute Henno. nionn UIMultuat. f nultiereitare. lano hl ßffe tusferax. Pütodes dul lugetcollider tſcho nne neoigrs.. do Doentte ſkfftcönde enoſgalia füämaene l 86cian⸗ I 1raſo ſienſoliii Gapätdan loqza deintiie repue mocrenoeiſ EPaphormmcöck maire wrom nabiz cor. inhänereali wcikcr. i Jiloma/ morenicamiin mnicis ,C0ds Apbormeidie . dſornicnn formicmm prege candcs ſpbglin Ne ucridiffnnd aa ſfuo to hoht . ſelm Sinta mosriin ecteind mta cabikai mmbn micabkinchhccn encrcficke i⸗ onis ſonn 1r1 Pun üdne g ic d bie 2 Eoueo.ues.ui.tũ.a.s.i.nutrire calefacere. reficere vł ꝑ cibũ vel ꝑ caloꝛẽ vel ꝑ requiẽ dncit carni. ⁊ coꝛ.fri Uñ Ulirgi.ĩ geoꝛ. Ei pede pſubijgit terrã fricat arboꝛe coſtas. vł ꝑ amplexũ vl ꝑ tecturã vł ꝑ defenſionẽ Erigido qs.a.p.i.frigere ł frigdoꝛe implere vłalijs reb. Vñ ad młta videt᷑ eẽ equocũ. ſʒ tñ eꝰ ſignificatõʒ expmere nõ poſſumuſ ꝓpꝛio vulgari vł ꝑ aliqð vᷣbũ ſʒ dicat᷑ Fo/ uere.i.reficere.refocillare vł ꝑ cibũ vł ꝑ ca loꝛẽ vł alia re.vt diximꝰ Foueo cõponitur ↄfoueo ues.ui.tũ.i.ſił fouere. Itẽ refoueo nes.ui.fotũ.i.recreare.iteꝝ fouere.⁊ coꝛ.fo in pñti.ſʒ ꝓducit in pᷣterito. Uñ auroꝛa ſu per Job. Eſt etas fragilis q̃ non niſi lacte foueturz . ante Eragoꝛ arꝭ at ſum d.p.qð nõ eſtĩ vſu ðꝛ a frag gi.Et cõponit᷑ cũ re vt refragoꝛ arꝭ.i. reſuũſtere.Et cũ ſub vt ſuffragoꝛ arꝭ .i.quxili ari. ⁊ pꝛie in vᷣbis ſcʒ pᷣcib EFragro graſ.graui.n.p.i raui.n.p.i.redolere.⁊ dicit᷑ a frãgo gii.qꝛ fracte ſpẽs maioꝛẽ odorẽ emit tũt.Et ſcribit᷑ fragro ꝑ r.in pᷣma ⁊ r.ĩ ſcdᷣa ſyllabis.ſʒ flagro ꝑ l.in pma ⁊ r.in ſecũda. Vñ diẽ Papᷣ. Fragrat ꝑ r.ad odoꝛẽ refer qͥ fit fracta ſpecie. Flagrat vo ꝑ l.ad flãmã q̃ flatu fit. Uñ. Fla fac ardoꝛẽ.ſʒ fra largit odoꝛem 418̊8ͦ̊ͦ̊̊8ðM Eranciʒo ʒas.n.p.i.moꝛe frãcoꝝ ſe hr̃e vel lingua eoꝝ loqͥ ” Fragof egi.ctũ.a.t.i deſtruere. Iñ fract⸗ ta. tu. ⁊ H fractio oniſ.⁊ hͥ fractura re.⁊ hoc fraginẽ inis.⁊ h̊ͥ fragmẽtũ ti. Erateo tes tui.n.s.i.ſoꝛdere diſplicere ł ter Eraudo das.daui.a.p.i.decipbe gere ſurripe. Iñ hͥ fraus dis. Itẽ fraudo cõpo nit᷑ ců de mutata au diphthongõ ĩ u longã ⁊ ðꝛ defrudo dis.i.valde defraudare.licʒ ĩ ueniat᷑ nõ mutare ſᷣm Hug. Eremo.mis.mui.mitũ.n.t.i.murmurare. tumultuari. furoꝛẽ mẽtis vſq; ad vocis tu multũ excitare. Iñ h fremoꝛ oꝛꝭ. ⁊ h fremi tus us.ui.ſʒ fremoꝛ eſt murmur hoĩm. fre mitus feraꝝ Erẽdeo des.dui cutere ⁊ collidere,⁊ caret ſupio. Iñ frende ſco incho. Inu enit᷑ etiã frẽdo dis.dere.ter tie ↄiugatõis.De q̊ diẽ Pꝛiſ.in.x. li. Fren/ do dis. caret pᷣterito ⁊ ſupĩo.Quidã tñ di/ cũt frẽdi qðᷣ nõdũ inuein Ereno as.aui.a.p.i.frenũ oꝛi imponere Ereq̃nto as.are.a.p.i.aliqͥd freqnt᷑ facere. Erico as.cui.a.p.i.vnũ rẽ ſuꝑadducẽdo ex aſperare cũ alia.ſiẽ fit cũ ſal qdã vi ſuꝑad/ n. S.i.dẽtes cõpmere vl cõ ſco incho.i. frigeſcre*ẽ Erigeo ges.gui.łfrixi frictũ frictu.n.s.ial gere k toꝛpere. Unñ ðꝛ frigeo qi phos egeo ⁊ ẽ etymo.Et ſepe ponit᷑p ceſſare.ſic econ⸗ trario feruere p freq̃ntare. Uñ Terẽtiꝰ in eunucho. Sine cerere ⁊ baccho ven frigʒ Iñ h frig oꝛ. Frigeo cõponit᷑ ꝑfrigeo es frixi vł frigui frictũ.i.ꝑfecte frigere Itẽ re/ frigeo es.frixi vłgui.ctũ. Uñ ĩ euangelio. Refriguit caritas młtoꝝ.Et ab iſtꝭ incho. 7 Frigeſo ſcis Perfrigeſco ſcj. Refrigeſco. Iñ frigdeo des . dui. i. frigere. ? hic frigae ſcis.Et pð.hãc ſyllabã fri. Uñn Ouidi in epi. Frigidiꝰ glacie pect amãtis erat Erigero as.aui.a.p.i.recreare.⁊ ðꝛ a frigeo ges. Et cõponit᷑ cũ re.⁊ ðꝛ refrigero aſ.Et inde h̊ refrigeriK r. “ Erigido as.aui.a.p.i.frigidũ facere.⁊ ꝓ.fri Erigio vł phꝛygio as.a.p.i.phꝛygiũ appo/ nere vl phꝛvgio oꝛnreee“ Erigo gis.xi.xũ.vł ctũ.a.t.i.coq̃re ĩ patella ſine aqᷓ vł vino cũ oleo vel ſagimine Erigutio t.ui.tire.n.q.i.ſubtilit᷑aggarrire vel frigide ſe ducere huc ⁊ illucꝓpt᷑ frig.ſi cut cattulꝰ fac qñ hʒ frikg. „ „„ — * Eritinio nis ꝓpꝛie ẽ hirundinũ.⁊ vt dicunt oĩm auiũ ⁊ pᷣcipue ꝑuaꝝ. Uñ iuenit᷑. Aueſ fritiniũt.i.cantanrrrt Erõdeo des.dui.n.S.i.frõdes hr̃e łbemitte/ re vł pducere.Et deriuata frõdo.as.⁊ cõ poni Cõfrõdeo des ·i.ſil frõdere. Defro/ deo des. i. frõdes amittere vlł ꝑdere. Item refrõdeo des.i.iten frõdere.Et hĩc incho/ atiua Frõdeſco ſcis. Cõfrõdeſco ſcis. Re frondeſco ſciss. Erondo as.auii.n.p.i.frõdatũ facere.frõdeſ p̃bere.⁊ ð: a frons dis. Et cõponit᷑ defron 80.4s.i.frõdes euellre« Eructifico as.aqni.a.p.i.multiplicare Erumẽetoꝛ arꝭ.d.p.i.frumẽtũ colligere Eruoꝛ.erꝭ.itꝰ ſũ l fructꝰſũ.d.t.i.vtoꝛ.Diffe rũt tñ.qꝛ fruimur reb qͥb vtimur ꝓpr illaſ ſz vtimur ill qbo vtimur ꝓpt nos. Eſt ei re aliq frui. er iherere prſe. ⁊ eã diligere. Fru imur So. vtimur mo ⁊ crea ĩeo. Unð Aug. Utẽdũ ẽ hᷣ mðo.ñ fruẽdũ.vt iuiſibi/ lia dei ꝑ ea q̃ fctã ſũt ĩtellecta ↄſpiciãt᷑.i.vt ð tꝑalibo etna capiãt᷑ Itẽ fruimur qdamõ celeſtib vᷣtutib ⁊ ſcia.vtimur mũdanis di uitijſ cibꝭ veſtib⁊ ſilib.fũgimur SS etet RM Ernſtor arꝭ.at ſũ.d.p.fuit tñ olim cõe.idẽ fallere deciꝑe. Iñ fruſtratꝰ ðꝛ laboꝛis fru/ etu euacuatꝰ.illuſus.Et ſcribit᷑ fruſtra et fruſtroꝛ ꝑ r. in pᷣma ⁊ ſcdᷣa ſyllabis Eruſto ſtas.ſtaui.a.p.i.ĩ fruſta diuidere vł fruſta facere. In fruſtatim aduer.i.diuiſiʒ Yel ꝑriculaimmmm “ Eruticoꝛ. ar.d.p.i.ſrutices emittere.multi plicari. ꝗqbũdare.pullulare.creſcere ad mo Duü fruticũ. ⁊ coꝛ.ti. Tiñ Juuenal. Sʒ fru ticãte pilo neglecta ⁊ ſqualida cura (J. ante W Euco as.aui.q.p.i.coloꝛare.fucũ ſuꝑpone re.⁊ ðꝛ a ſucꝰ ſᷣm Hug.⁊ iñ fucat ta.tũ.Et vt dic Papᷣ. Yucata depicta.tincta.adul/ terio ↄtamiata.ficta.nõ vᷣa.diuerſi coloꝛis Fucare depingere.mẽdacijs ſuboꝛnare.et Paucltfi. 7 ugillo as. aui. n. p.i.ignẽ de petra fugillo ignẽ ferunt Eugio gis.gi.tũ.a.t.i.fugã accipio.⁊ coꝛ.fu in pñti Uñ Facetꝰ Hõ facias ſolꝰ?qð fugit oĩs hõ.ſʒ ĩ pᷣterito eã ꝓð. Uñ qͥqã.Hic mo do iure fugit ſʒ heri cur dic mihi fugit Eugito ꝗs.are.i.freqnt᷑ fugio vł freq̃nt᷑ fu/ goꝛ.a fugio g;. vł a fugo as.⁊ coꝛ.gi. Eugo gas.gaui.a.p.i.expellere.iĩ fugã ↄuer cere.⁊ coꝛ.hãc ſyllabã fu. Uñ.Tlictoꝛ q pe ſugat.vict ab hoſte fuGihei Eulcio cis.ciui.a.q.i.ſuſtẽtare.ſuppoꝛtare. ſubleuare. ſubmunire.firmare adiuuare ⁊ fac pᷣteritũ fulſi vł fulciui. Jñ ſultũ ł fulci/ tũ.ꝙ fulciui faciat pbat᷑ꝑ h nom̃ fulcim̃tũ aã oĩa noĩa deſinẽtia ĩ mentũ a vᷣbis veni entia ſolẽt foꝛmari a pᷣterito ꝑfecto.vi mu/ tata ĩ mentũ.Et inde fult᷑.a.ũ.⁊ h̊ fulcimẽ Eiulgeo ges.ſi.ſum.n.S.i.reſplẽdere.Et qͥa ſplẽdoꝛ ferit ⁊ ꝑcutit ocłos ituentiũ.iõ po/ nit᷑ fulgere ꝓ ferire ⁊ ꝑcutre Gulgido das.dare.n.p.i.fulgidũ facere. Eulgoꝛo ras.n.p.i.ſplẽdere = Eulguro as.n.p.i.fulgere vł fulgure ꝑcute re.⁊ ðᷣ a fulgur.⁊ ſᷣm h̊ ẽ trãſitiuũ. In ful/ guratꝰ ta.tũ.i.fulgidꝰ vł fulgure ꝑcuſſus. MNota ꝙ fulguro aſ.⁊ fulmino as.ſᷣm ꝙ ſũt vba excepte actõis neutra ſũt.⁊ ꝓpꝛie ñ hñt niſi ccias ꝑſonas.Et ſᷣm h̊ fulminare⁊ ful gurare ẽ fulmĩa vlł fulgura emittere. Traſ latiue tñ accepta ad hoĩes actiua ſũt.i.ful/ gure vel fulmine vel aliquo q̃ſi fulmĩe ali quem ferire.Et ſᷣm hãc ſignificatõʒ cuicũ q; attribuant᷑ ſunt actiua.⁊ eoꝝ cõpoſita ſi milit᷑. Fulgurare ꝓ ſplẽdere neutꝝ ẽ.⁊ coꝛ. u. Uñ in ps.ðꝛ. Yulgura coꝛuſcationes. icit gloſa. Fulgura vel fulgoꝛa vel coꝛu ſca.i.clarifica.coꝛuſcatiões.i.miracula fac crebꝛeſcere Euligino as.i.denigrare.⁊ ꝓpꝛie fuligine Eulino nas.naui.n.p.i.coqnare.ĩ fulina co ucre r pducit li. Nullo las. laui.a.p.i. pulcrare decoꝛare de mergere vl lenit᷑tãgere. Et cõponit᷑ Afful lo las.i.iuxta fullare.valde fullare.leniter tangere =ðWDM = Eulueo ues.n.S.i.eſſe vł fieri fuluũ. Iñ ful ueſco ſcis inchoatiuũ Eumeo es.mui.n.s.i.eſſe ł fieri fumoſuʒ. v fumũ emittere. Iñ fumeſco ſcis.incho. . FEumido. das.dare.a.p.i.fumidũ facere.in extrahere. Iñ h fugillatoꝛ.o⸗.Et hinc ꝑ fi 7 de gura fugillatoꝛes dicũt᷑ vmbꝛe demonũ qͥ fumare.⁊ coꝛ. mi.,. 7 »„ Eumigo.gas.a.p.i.infumare.⁊ ðꝛ a ſumuſ Iñn fumigabũdłꝰ.a.iũ.i.ſilis fumigãti umo mas.maui.a.p.i.fumo ĩplere vel fu mũ emittere.⁊ ð a fumꝰ.Etcõponit᷑. In/ fumo as.i.intꝰ fumare. Itẽ refumo mas.i. iteꝝ fumare. Itẽ ſuffumo as.i.paꝝ ł ſubtꝰ fumare. YFTumo mas. ꝓ fumũ emittere.neu trũ eſt. Et cõpoſita ab eo ſᷣm hãc ſignifica/ tionẽ neutra ſunt.⁊ ꝓducũt hãc ſyllabã fu. Vnñ Phiſiologꝰ.Deq; pilis eiꝰfiat ſub do mate fumus S ðYUMU Eundito tas.i.freq̃nt᷑ fundare.⁊ ðꝛ a fundo das. Itẽ fundito pᷣt eẽ frequentatiuũ a fũ/ do dis.i. freqnt᷑ fundere. Uñ Plaut ĩ am/ hitriõe.Cũ cruciatu tuo iſta vᷣba fũditaſ undo as.aui.atũ.a.p.i.cũ funda iacere vł in funda lapidẽ mittere cã pijciendi.⁊ ðꝛ a funda de. Itẽ fundare.i.fundamẽtũ face/ re.⁊ ðꝛ a fundꝰ.di. Tũc em̃ fundat᷑ domꝰ cũ eiꝰ fundamẽtũ fit.qð domui eſt fundꝰ. In h̊ fundamẽ inis.⁊ ꝓdu. da. Eũdo is.di.ſũ.a.t.i.ſpꝑgere emittere fugare. Eunero.as.raui.a.p.i.ſepelire.officigre.vt Iſte funerat coꝛpꝰ.i.officiat coꝛpꝰ.ſ.fac̃ ex eqͥas funerꝭ.⁊ funeroſa officia ꝑagit.⁊ deri uat᷑ a funꝰ.⁊ coꝛ.ne Itẽ a funꝰ ðꝛ funeroſuſ ſa. ſum.i.plenꝰ funere vlł luctuoſus vel ꝑti nens ad ſun — Euneſto ſtas.i.ſunere inqͥnare.⁊ ponit᷑ ſim licit p inànrnrr ⸗ Aungoꝛ ger.. ctus ſũ. d. p. i. vti Itẽ cõponit defungoꝛ gerꝭ.i. deoꝛſũ a functõe eſſe. Uñ Pol l fui anigiton drdeſſ. ſyn dodi fil vdetectin turaßtent ebuinat ſum itenn teritotpler iſimncct laerlumcse mü verbum Eurcllols. pofikch de Nacalie Porofusz redRaͤfel vtfur⸗ 6Pümmagt ſurio.?c ſunti ſonifcut t ſupinũ in Eumoos, coſe Etcũ⸗ ſumo lin urmi m Eyror at ſum. odootrectar hofeſßfuroꝛ deſnor ſocor Woones ui Nlureſſeves rucco ſcigin lcoaſani fulcnre aht nci iniger. obinſ Uſtigogs.. aibo niger htſclliſi nis Etoon iſatotofio Uoinpoemi, . ſie Nlogri. ornizitg ſcer nince enuere recut fuln pb, 4 han eenchoſt nanget Cenatones elfulgarden degleinale cpeiefulie . Mhnareifnſin Erderoege Dcöponit Arn defülle lenter iniflni t tläifunoſn coſssinche ifümidäftemni umgrer dra fun Klisfunigin umoiplere i Etciponi?. eeumongol 1s. ipoxl ſubt nuanimre hen nbicſoniicn thicſellbif. Schfiatſuddo en Rafnc nontunud ai⸗ hl iom Noitardafüctn cäüfandanenet tcäphcendidt ti funduminii, ictñfun , domuickind⸗ 1Dud aranunigf Cochmtofent Lircnpit Coftliinn quia qͥ moꝛit᷑ deoꝛſuʒ fit a functiõe vite.iõ ðꝛ defungi.i.moꝛi Itẽ cõponit᷑ ꝑfungoꝛ r⸗ i. vti vl deſtruere vł deſtrui.In ꝑfunctuſ ta.tũ.⁊ H̊ ꝑfunctio „ — Euo iſ it.fuiſti fuit fuerat fuere fuiſſe fuẽdi do. dũ. futũ futu. fuẽs ⁊ futurꝰ.i.eſſe Et eſt mõ defectiuũ Tm̃ ei pᷣteritũ tꝑs ⁊ q̃ foꝛmã tur a pᷣterito ſũt mõ in vſu Inuenit᷑ t qñʒ B vᷣbu in alijs tꝑib ſ̃m antiq̊s.Et qꝛ fuo⁊ ſum ſüt eiuſdẽ ſignificatõis.⁊ ſum caretp/ terito.⁊ pᷣteritũ hꝰvbi fui nõ hʒ pñs in vſu iõ ſum es eſt accipit illud pᷣteritũ mutuo.⁊ lta ex ſum es eſt ⁊ exh pᷣterito fui factũ ẽ qſi vnũ verbuVn Eurcillo las.a.p.i.ſuſpẽdere vł ↄcutere Et cõponit᷑ cũ ad vt affurcillo as.i.iuxta ł val de vl ad aliqͥd ſuſpẽdere vł ↄcuter Eurio furꝭ.vᷣbũ neutꝝ ⁊ abſolutũ.i.inſani/ re. 1 ð aq furia. Un.j.Re.xxj. Introduxiſtꝭ iſtũ vt fureret me pñte.Et vt vult Pꝛiſcia. Pꝛima ꝑſona nõ eſt multũ ĩ vſu.ſ.furo vel furio.⁊ caret pᷣterito ⁊ ſupĩo.ſʒ mutuat᷑ taʒ pᷣteritũ qᷓ; ſupinũ ab inſanio is.qð ẽ eiuſdẽ ſignificatõis cũ illo.⁊ fac pᷣteritũ inſaniui. ⁊ ſupinũ inſanitũ Eurno as.a.p.i.ĩ furnũ mittere vel ĩ furno coqre Et cõponit᷑cũ de ⁊ ðꝛ defurno as.i a furno extrahere. Itẽ cũ in vt infurno as i.in furnũ mittere vel ĩ eo coquere „ Euroꝛ.atꝰ ſum.d.p.i.rẽ alienã inſcio ⁊ inui to dño ↄtrectare vł ſubtrahere.⁊ ðꝛ a fur. ⁊ pðᷣ.fu.ſʒ furoꝛ nomẽ eã coꝛ. Ul.Eſt ĩ coꝛ de furoꝛ.ſocioꝝ tegmina furoꝛ Furueo ues.ui.uiſti.n.s.i.nigrere.fuſcũ vł obſcuꝝ eſſe vł fieri.⁊ ðꝛ a furnꝰ.a.ũ. Inde furueſco ſcis.incho. M Euſco aſ.aui.a.p.i.obũbꝛare denigrare ob fuſcare Iñ h̊ fuſcatoꝛ oʒꝭ.⁊ fuſcariꝰ.a.ũ.qð fuſcat vł qð aptũ eſt ad fuſcãdũ.Et fuſcuſ ca.cũ.i.niger. Fuſco cõponit᷑ Cõfuſco In fuſco Obfuſco. as. Euſtigo as.a.p.i.verberare.q̃ſi fuſte agere ex qͥb videt᷑ eſſe cõpoſitũ.vł eſt etymo. Eutio tiſ.tiui.n.q.i.vana loqͥ ł fundere ⁊ ðꝛ a futis.Et cõponit᷑ effutio tis.i.valð vana lodq;.vł ex toto fundere.⁊ pð.fu. Uñ Oꝛati us in poetria.Effutire.lenes indigna tra/ edia ᷣſus . iuto as. aui. a. p. i. arguere ↄuincere ↄfun/ dere repᷣhẽdere.Et cõponit᷑ Cõſfuto.as.i. arguere ↄuincere ↄfundere. Itẽ refuto as i.renuere recuſare. Et deſcẽdit futo a futꝭ liare ⁊ deoꝛnare Ganio nis.niui.n.q.i Gemino nas.aui no. as. ? coꝛ. ini. debat᷑ qʒ ĩ fute.iĩillo vaſe ponebat Eutuo is.ni.tuitũ.penł.in ſupino ꝓducta: qð eſt vᷣbũ ſatꝭ cõe ꝑ qð iactura hüani ge⸗ neris reſtaurat᷑.ſ.coire.⁊ ðꝛ a futis.Qui ei talem actũ exercet aliqͥd fundit. Et coꝛ.fu: ante R . . . cum de. vt degaleo as.i.galea ſpo/ — Alco as area Pi Galen armare. et g dꝛa galea ꝓ caſſide. Et cõponitur ..i. intẽdere ł! nutrire la/ trare irridere.vulpiũ ẽ.hᷣ ei ppꝛie agũt vnl/ pes Cing vulpes ganit alia ogganit.⁊ traſ latiue trãſfert᷑ ad hoĩes leccatoꝛes ⁊ lecca/ trices qͥ inutilit młta ganiũt maxĩe dũ ſep uocãt ad luxuriã. Ganio cõponit᷑ cũ ob.vt ogganio niſ. i. ganientẽ ganire vl garrire ⁊ qñq; ponit᷑p rñdere.qũq; p ſtulte loq.qñ q; p inculcare. Uñ ĩ Greciſmo ðꝛ. Hinnit equꝰ.grunit poꝛcꝰ.pipiat q̊s niſus.?rẽdit aper. vulpes z ganit.rudit aſellus arrio ris.ui.n. q.i.ꝰᷣboſari.gaudere.blan diri. iocari ꝓpꝛie tñ eſt młta vᷣba dicere.ſoꝛ/ dide loqͥ. Ille eĩ garrit qͥ multa vᷣba dicit. aut qͥ ſoꝛdide loqͥ᷑ Sʒ ille loqꝗ recte ⁊ tẽ perate dic. Iñ garritꝰ.us.ui.pnł.ſ.ri.pdu. Iñ garrulo las.vᷣbũ diminutiluüu Gaudeo des.gauiſus ſum.vᷣbũ neutropaſ ſiuũ.i.letari ĩ aio.⁊ fac ſi. unini gauiſum. de beret tñ facere gauſum. Uñ in doctrinali. HBaudeo gauiſum pᷣbet.vult reglła gauſuʒ. Eta gaudeo h̊ ⁊ B 1 5 gaudẽsti.⁊ gauiſuſ ſa. ſum. ⁊ gauiſurꝰ.ra.rũ.oĩa ei ꝑticipia Et a gaudeo h̊ gaudiũ dij.Et eſt ᷣm Papiam Baudiũ leticia animi.Exultatio vᷣo vᷣboꝝ atq; mẽbꝛoꝝ Gelo las.laui.a.p.i.ſtringere terrã gelu p/ Pꝛie. ? 2 a geulullle .9. p. i. duplicare. ⁊ ð a ge minꝰ.⁊ cõponit᷑ cõgemino.as. Itẽ ingemi Gemmo mas.maui.n.p.i.reſplẽdere Item gemare.i.gẽmis oꝛnare.⁊ ſicẽ ge.actiui. Gemo mis.mui.mitũ.n.t.i.ſuſpirare.dole re vł triſtari. Iñ h̊ gemitꝰ.us.ui.⁊ gemẽdꝰ da. dũ. i. dign gemi. Uñ beat; Bregoꝛius Quiſqͥs tal gemẽdus eſt.qꝛ nõ gemit.⁊ ge mebũd?. a. ũ. ⁊ coꝛ.hãc ſyllabã ge. Uñ ĩ au qꝛ qͥ futat vbũ vel vᷣba fundit.ſic illud fun/ roꝛa ðꝛ:. Suſpirando gemat et co⸗ nagia⸗ Genero ras. aui. a. p. ptinet ad pr̃em. 2 2 a genꝰ. Uñ. Yemina ſola parit. generat vir. San verck. .— Geniculoꝛ.arꝭ.d.p.i.genua inclinare.flexiſ genub adoꝛare.⁊ ðꝛ a genu. Iñ genicula/ cim aduer. Inuenit᷑ etiã geniculo as. Vñ Aug'.in adã ſᷣmone dic. Qual eſt iſte ma/ gnitudis ſuꝑne gle.ad cuiꝰ pãnos angeli excubãt.reges trepidãt vł tripudiãt. ſide/⸗ r obſecũdãt ⁊ ſectatoꝛes ſapĩe geniculant eographo.phas.a.p.i.terrã deſcribere. Germino as.aui.a.p.i.emittere germẽ vłp ducere.gignere.generare.creare.Et com/ ponit᷑ cũ cõ.vt ↄgermino as.i.ſil germiĩare cũ ꝓ.⁊ ðꝛ ꝓgermino as. - Gero ri. geſſi. geſtũ. a.t. i. facere vł ferre vel amminiſtrare. Et differt gerere a ferre. qͥa gerimꝰnf̃a velut naturalia aliq̃ q̃ a natura in nobis ſunt.ſʒ ferimꝰ ipoſita nobis. Gerſo ſas. ſare. ðꝛ a gerſa ſe.Et cõponit᷑in/ gerſo ſas.i.infuſcare faciẽ Geſticuloꝛ larꝭ.atꝰ ſum. Et ĩ neutro geneꝛe geſticulo.as.idẽ qð geſtio ſtis. Et deriuat a geſtꝰ. Et coꝛcu. ð SGeſtio ſtis.ſtiui.ſtire.n.q.i.cuꝑe Et geſtire i. geſtꝰ facere.ſ.diuerß modis agitare.gau dere.luxuriari.laſciuire.difffluere.ſʒ geſti/ reꝓpꝛie maloꝝ eſt. gaudere bonon Oeſtito tas.i.frequẽter geſtrr Geſto ſtas.ſtaui.i.frequeter gerere (G ante J Gigno gignis genui genitũ. a.t.i. parere. et τ a ge. qò ẽ terra. qꝛ ex terra oĩia gignũtur Sꝛz antiqͥ dicebãt geno genis.qua lr̃atu/ rrã adhuc ̃uamꝰ ĩ pᷣterito ⁊ ĩ oĩb ab eo foꝛ/ mat. Gigno cõponit᷑ cũ ꝓ vt pgigno nis. vmnologiʒo.ʒis.ʒi.ʒiſti.i.nude loqͥ vl nu de ratiocinari.⁊ ðꝛ a gymnos qð eſt nudꝰ. logos mo vel ratio ipſo as.are.a.p.i.gipſo linire Siro as. aui. a. p.i. in giꝝ voluere łcircũda re.⁊ ðꝛ a girꝰ.Et cõponit᷑ cõgiro as. Regi/ ro as.⁊ pð.gi. Uñ Phiſiologꝰ. Natꝰ nõ vi gilat du ſol ſe tertio girart. Geronagoruranſum de pei circücirca va gari.⁊ ðꝛ a girꝰ ⁊ vagoꝛ arꝭ.Iñ girouagus ga.gũ.i.erroneꝰ.inſtabił.circũcirca vagãs 7 coꝛripit a. SèDMB— G Glacio.as.are.a.p.i.glacie ſiringer agante 1 Gladio aſ.are.i.gladijs dimi care? a gla dũ. Iñ h̊ gladiatoꝛ. oꝛꝭ.qͥ gladio dimicat. Itẽ gladio as.cõponit᷑ogladio as.i.ſimul gladiare.Digladio as.i.diuerſ modis gla diare. Itẽ gladio ĩ hac ſignificatõe cũ ſuis cõpoſitꝭ neutꝝ ẽ. Sʒ gladio as.i.gladio ĩ/ ſerficere cũ ſuis cõpoſit eſt actinu lãdeo des.dui.n.s.i.glãdes hr̃e ł emitte/ rę. Iñ glãdeſco ſcis.inchho. Gliſco gliſcis gliſcere.i.cuꝑe vł deſiderare reſplẽdere.creſcere.ardeſcere.pingueſcere tumeſcere.ſuꝑbire vl indignari.⁊ ðꝛ a gly/ ci qð ẽ dulce.Gliſco neutxꝝ ẽ.ſʒ ꝓ deſidera/ re actiuũ ẽ.⁊ caret pᷣterito ⁊ ſupio ſᷣm vſuʒ Deberet tñ ſᷣm analogiã facere gliui glitfũ Globo bas.baui.a.p.i.aceruare cumulare rotũdare.ſolidare.ↄſpirare.globoſum fa/ cere.⁊ ðꝛ a glo. Iñ globatim aduer.i.cu mulatim.ſpiſſim Globo cõponit᷑ agglobo 98.ↄglobo.as. Iñ ↄglobatim aduer.i.ſpiſ ſum. cumulatim.⁊ coꝛ.glo. Un. Hinc glo/ bata pila fert᷑ glomerataq; fila lomero.as.aui.a.p.i.cumulare adunare aceruare. In glomeratim aduer.i.cumu/ latim. adunatim. Et cõponit᷑ agglomero. as Cõglomero.aſ.Deglomero as.i.deuol uere.glomos deſtruere Eglomero asĩ eo dem ſenſu Itẽ inglomero as.i.intꝰ łᷣ valde glomerare.⁊ coꝛ.pe. Vñ ĩ greciſmo ðꝛ.Cõ geries lapidum.tibi ſit glomeratio fili. Li gnoꝝ /ꝓpꝛie ðᷣꝛ eſſe ſtrues Gongkar,. c. d. p.i. triũphare ł ſuꝑbire. Iñ p compoſitionẽ cõgloꝛioꝛ.arꝭ.i.ſimul loꝛiari Noꝛifico as.aui.a.p.i.gloꝛioſum facere loſo ſas.ſare.⁊ gloſulo as are.ambo.a.p. ig eſt. exponere lr̃as vł ipſi?ꝰ ſnrias Glunio nis.niui.i.clamare vt poꝛcꝰ. Iñ h̊ glunit.tus.tui.poꝛcoꝝ clamoꝛ eſt.⁊ ꝓdu. glu. Uñ.Hinnit equꝰ.glunit poꝛcꝰ.pipiat quoq; niſus D OSGiutino nas.a. p.i.ↄiungere. glutino colli/ gare. Iñ glutinater aduerbiu. ⁊ glutinati. id eſt. ↄiunctim. Et cõponit᷑ agglutino as id eſt. adiũgere.alligare. Itẽ ↄglutino as. .i.ↄiungere glutino. Itẽ reglutino as.i.ite umiangree Glutio tis.tiui.vel glutij ꝑ ſyncopã.n.q.i. abſoꝛbere. voꝛare.comedere.⁊ ꝓdu.glu. (G ante HB Saaior den eren us ſum. d. t. i. vado rado as.aui.a.p.i.gradibo oꝛnare vel peꝛ hetiiilenne Gin 6 grocnsd füman; biturpon Gunmmno umin uturogra ucuelleie inplere nnlicſey neſco ſas⸗ Gundeode Jigunoe Grununnont icinecun . d Grmeones Fguneſe ranomas. rapdoas gpna grece tranſcript mtchte lis iniſe hõ manere⸗ titoene. Oyſſoꝛons tmnre ocroai/ gaſunctn Denaiid. pemgwolao mznucltn Nitthomiac Pniäiktconani. Honſan recönn cſcrincignan⸗ rntandaltg Guntkicoraftd Uasagerexa ggratta cü elgatüfcii bonigur. h Mreytbut, ſorcoꝛpede⸗ nlorlans. Inlenſuigan hpenlameni lctoſtlet Mugre. taitenlin lden e enonalacg nlente Coädn gn tdrag rehpdelden tſupio n Ceregliuiglin mareumnlare n godoſumfr⸗ tdanmaducrid dcöhonitagcoh⸗ Danmadnerif o Di bi mnafl Cumnlare Oeuon nm Cucrdan ponit agonnen lomcoooidad Egomerozoie vaslintlwae mermofti i barek ſupbir. or arzi ſn tioſum facee 18 are andodh. ſſtis. genpne h damockd Junt ol ohin Irwoll ncrgnvall genitgnni wri Mnions i hmmonsiit ni fmnchine⸗ netaretol⸗ e umdti iwanmi gradus ducere.? a gralaus Grãmatiʒo.as.n.p.i.grãmatice loqͥ.⁊ ſcri/ bitur ꝑ duplexm. HßMVMD Gramino nas.naui.n.p.i.gmina colligere. vel gramine iplere.⁊ ðꝛ a gramen. Et cõpo nitur ↄgramio as.⁊ degramino.as.i.gmi na euellei e. Itẽ ingramino. as.i.gramine implere.Eta gramino as.ðꝛ gmineo nes. nui.i.eſſe vł fieri graminoſum. Et hic gmi neſco.ſcis.incho.Et coꝛripiũt oĩa mi. Grandeo des.dui.n.s.i.eſſe vł fieri grãdeʒ Iñ grandeſco ſcis.incho. Grandino nas.n.p.i.grandinẽ emittere vł grãdine ꝑcutere.deuaſtare.⁊ coꝛ.di. Uñ ĩ gquroꝛa ðꝛ Carnis luxuriã grãdinat ira ðᷣi raneo nes.nni.n.s.i.hr̃e vl emittere gna Iñ graneſco ſcis.incho. rano nas.naui.a.p.i.granis implere Grapho as. aui. a.p.i.ſcribo. Et componit᷑ apud grecos. Catagrapho as.i.trãſcribo. tranſcripſi. Et ſunt diuerſe pᷣpoſitõnes ca ta ⁊ cate.⁊ ita eſt alia cõpoſitio in pᷣterito ⁊ alia in pᷣſenti.Alitem̃ iunctura cõpoſitõis nõ maneret immobilis.qð Pꝛiſcianꝰaſſe/ rit aperte. M Graſſoꝛ aris.atꝰ ſum.d.p.i.inuadere.ꝑpe/ crare.latrocinari.p̃dari. ĩpugnare. Pꝛope graſſari eſt crudeliter gradi.⁊ ðꝛ ſic ab im petu gradiẽedi.vt dicat᷑ graſſari.qſi cũ im/ petu gradi ad crudelic agendũ. Iñ graſſa toꝛ qͥ crudelĩagit.latro.pᷣdatoꝛ.ſeuies cru delit᷑ ⁊ homicida Etiã ponit᷑ graſſari qũq; Y niti vł conari. Uide &̊ ne ponas graſſari ꝓcraſſari.⁊ ecõnerſo. Clñ.ij.Re.vl.ðꝛ. Ut ceſſet indignatõ q̃ graſſat᷑ in ppło.i.qᷓ dena ſtat vł crudelit᷑ gradit Gratificoꝛ.arꝭ.at ſum.d.p.i.gaudere vłg/ tias agere. vel gtũ facere vł eqparare.et ðꝛ a gratꝰ ta.tũ.⁊ facio. Iñ gratificꝰ.a.ũ.i.gtꝭ⸗ vel gratũ faciẽs ꝓpꝛie aũt ðꝛ gratificꝰ qͥ fac bonũ gratꝭ.Gratioſus qui płꝰ vnicuiq; q mereat᷑ tribuit.Gratis tm̃ aĩo.Gratificꝰ et Gratuloꝛ laris.latꝰ ſum.⁊ gratoꝛ.tarꝭ.ĩ eo/⸗ dem ſenſu.i.gaudere vł gratias agere. Iñ h̊ gratulamen.inis.⁊ gratulabũdꝰ.da.dũ. id eſt. letꝰ vł letabundꝰ. Et gratulant᷑ ad/ uerbiũ.i.letant᷑.⁊ coꝛ.tu. rauo uaſ.uare.a.p.i.onerare. Jñ graueo ues.i.eſſe vel fieri grauẽ Et hinc graueſco ſcis.incho.Et grauido das.daui.i.facere grauẽ.⁊ coꝛ.pe.Uñ Pꝛoſper. Nulla aĩa eſt q̃ nõ moꝛtali a carne grauet᷑. Grecoꝛ aris.d.p.i.loqͥ vel hre ſe moꝛe gre/ coꝝ. Oð aliter ð: greciʒo as.ſiue greciʒoꝛ. * zgris. ’M ”!MMB Sris⸗ gas. a.p.i.vnare.ſʒ nõ eſt in vſu. Gremio as.a.p.i.in gremio accipere vł lo/ care Groſſo ſas.ſaui.a.p.i.facere groſſum. Jñ groſſeo ſes.i.eſſe vel fieri groſſum Iñ groſ ſeſco.ſcis incho. W Grumo as.i.dirigere łeqͥtare vel tumere Grundo das.i.grundũ facere vel a grũda guttas aque fundere.vel a grunda cadere guttatim. Inde h̊ͥ grundatoꝛiũ rij.ideʒ qð runda H ä rumdo. ms. niui ele ſuis eſt. Iñ h gruni tus.tus.tui.ipᷣa vox ſuis.⁊ ꝓdu.pe.UVnñ qͥ/ dã. Hinnit equꝰ.grunit poꝛcꝰ.pipiat q̊ʒ ni ſus.Et nota ꝙ; Sidoniꝰ in li.de naturꝭ re rũ ponit ꝓpꝛia vᷣba aĩaliũ ſᷣm vocẽ.q hic in parte ponemꝰ. Baulare. latrare. ⁊ eſt ꝓpꝛie canũ.Leonũ eſt rugire Tigridũ recanare Pardoꝝ felire Panteraꝝ caurire. Urſoꝝ vrcare vł ſeuire. Apꝛũ frendere.Lincũ lin care.Lupoꝝ vlulare. Serpẽtum ſibilare. Onagroꝝ mugilare.Ceruoꝝ rugire. Bo um mugire.Eq̃̊ꝝ hinnire.Aſinoꝝ rudere Poꝛcoꝝ grunire. Uerriũ curricare.Arie/ tũ loꝛectare.Ouiũ balare. Hircoꝝ micli / re. Hedoꝝ bebare. Uulpiũ ganire.Catu/ loꝝ glatilare. Lepoꝝ ⁊ pueroꝛum vagire. Muſtelaꝝ dꝛinolare. Hurium pipicare Soꝛicũ deſticare.Elephantũ barrire Ra naꝝ coaxare. Coꝛuoꝝ crocitare. Aqͥ laruʒ clãgere. Accipitrũ pipiare. Uulturũ pul/ pare. Miluoꝝ lipire. Holoꝝ dꝛẽſare. Dꝛu um gruere Ciconiaꝝ crocolare.Anſeꝝ ſi / clingere. Anatũ reſtriſſitare. Pauonum paupulare.Galloꝝ cucurrere. Crãbuno/ rũ fringulire Noctuaꝝ cucubire.Cuculo rũ cuculare. Merulaꝝ zinʒiare. Turdoꝝ trutilare vł ſurcitare. Sturnoꝝ pallicare Hyrũdinũ fritinire k minurrire.Dicũt tũ qͥdã minurrire ẽ oĩm minutiſſimaꝝ auicu laꝝ GBallinaꝝ ẽ cripſare. Paſſeꝝ cinciare. Apũ bõbiʒzare vl bõbilare.Cicadaꝝ frini Gruo gruis grui.n.t.i.ↄue/ care nire. ↄcoꝛdare.ſʒ nõ eſtĩ vſu. Et eſt tractũ a gruibo. vñ a grus ðᷣꝛ.qꝛ maxiĩe ĩ volatu cõ coꝛdiã ſeruãt. Uñ dicunt᷑ dedicate cõcoꝛ/ die. Ubkiõ tractum eſt a gruib.qꝛ de tibiiz gruũ ſolẽt fieri fiſtule ꝗᷓ maximã reddũt cõ uenientiã ↄſonantiã ⁊ ↄcoꝛdiã. Uñ ponit᷑ gruere ꝓp ↄuenire . HE ſco.ſcis iĩcho. ĩ eodẽ ſenſu. Pꝛopet hebe, Guadio as.are.n. p.i.guadiã ↄſtituere. vel teſcit a amittit aciẽ. Hebelcit vᷣo qͥ nature vſu tepeſcit. Et oĩa pᷣdicta coꝛripiũt he. guadiã firmare. Et cõponit᷑ deguadio.as Herbo as.ani.a.p.i.herbã paſcere vł herba id eſt.guadiã frãgere. Inguadio.as.i.val/ de guadiare ₰ GSuberno nas.naui.a.p.i regere cuſtodire oꝛnari.induere.Et cõponit᷑ abherbo bas coherbo as.deherbo as.i.ab herba remo/ uere. Inherbo bas. Et ꝓpꝛie ꝑtinet ad nautas.⁊ ðꝛ a cobibeo?ꝛ Nerbeo bes.bui.n.s.i.eſſe vl fieri herboſuʒ hiberna. Uñ ⁊ ðꝛ gubernare.i.cohiberna re.i. cohibere hiberna.i.tẽpeſtates maris. In gubernatoꝛ.oꝛꝭ.qſi cohibernatoꝛ.quia vel viridẽ.ab herbo as. Iñ herbeſco ſcis. inchoa. Uñn Augꝰ.de ciui.dei in.v. Silr herbeſcũt.flaueſcũt.pubeſcůüt. cohibeat pꝛudęetia ſua hiberna.i.tẽpeſtateſ Nerciſco ſcis.ui.tũ.n.t.i.diuidere.⁊ xpꝛie he maris.⁊ h̊ gubernaculũ li.cũ q̃ aliquid gu bernatur Gala ds aui pidenorare g,4 ula. Gurgito as.are.a.p.i.voꝛare implere vl de noꝛare Santir tas.pe.coꝛ.i.frequẽter guſtare Huſto ſtas. aui. a. p.i. libare.qð vulgo dicit᷑ aſſazare . S Gutto tas.n.p.i.guttatim cadere ł guttatiʒ fundere.vel guttis ꝑfundere.⁊ ðꝛ a gutta. In guttamen. inis. Abeno nas.naui.n.p.i.habenã re/ „ gere vel habenã pᷣparare ⁊ oꝛnare –REt ꝓducit be. ”Y”òUMUMd Nabeo bes. bui. itũ. a. ..i.poſſidere ł tenere Nabito. as.are.n.p.i.moꝛari Et cõponitur cohabito as.are.i.ſil habitare.⁊ inhabito. Iags.i.colere.intꝰ habitar. reditatẽ int heredes.⁊ ðꝛ ab hereditate. et ſcindo vł cedo. Iñ h̊ ⁊ B ⁊ B; herciſcẽs.i.di uidẽs.Et herciſcẽdꝰ.i.diuidẽdus. Et ſᷣm gAntiqs e.mutata ĩ u.ðꝛ herciſcũdꝰ.da.ũ.i. diuidẽdꝰ.Et h̊ herciſcũda de.Et herciſcũ de indeclinabile ĩiuenit᷑ in legiw.i.diuiſio hereditatꝭ inter heredes Neredo das.a.p.i.heredẽſacere vł heredi/ tatẽ dare Iñ heredito.as.frequẽ.Et vtrũ qᷓ; cõponit᷑ coheredo as.⁊ coheredito.tas. exheredo as.vl exheredito as.i.extra here ditatẽ ponere.hereditatẽ aufere Hereo heres heſi heſum.n.s.tria ſigt.ſ.inni ti.dubitare.⁊ moꝛari ſiue manere Neſito as.aui.vᷣbũ frequetatiuũ ab heſoaſ qð ſepip dubitare ĩuenit᷑. In h̊ heſitatio. onis.⁊ hͥ heſitaciũcula le.Et h̊ ⁊ H heſita⸗/ bilis. ⁊ B le.i.dubitabił. Et heſitatiuꝰ.a.ũ. id eſt. dubitatiuꝰ.⁊ heſitabũdꝰ.a.ũ.i.ſimił heſitãti vel dubitãti Nalo as.are.n.p.i.ſpirare.halitũ mitterey Leſo.ſas.i.frequẽter herere.⁊ ðꝛ ab hereo. redolere. IJñ halitꝰ.us.i.odoꝛ.Et cõponit cuũ ex. vt exhalo las.i.foꝛas emittere.lłl de vi 3 nte Laſtiludioꝛ arꝭ.d.p.i.haſtiludiũ exercere. NLiberno nas.idẽ eſt qʒ hyemare.vel in hy Naurio ris.hauſi hauſtũ.a.q.i.attrahere.? bernis moꝛari ſʒ nõ eſt in vſu. ꝓpꝛie aquã de puteo.Et ponit᷑ qñq; p eua / Ryemo as.aui.n.p.i.in hyeme demorari ł cuare.qñq; ꝓ extenuare ⁊ ↄſumere.qñq; ꝓ bibere. qñq; ꝓ ꝑcutere ł ferire. Iñ hauſtꝰ. ſta. ſtũ. ꝑticipiũ. ⁊ h hauſtꝰ ſtus.i.attractio euacuatio ł bibitio. Iñ hauſtim aduer. Nebeo bes.bui.n.s.i.ſtupere tardare pigre re obtũdi obſerari obſcurari. Iñ hebeſco ſcis.inchoatiuũ ꝓpꝛie tñ hebeſcit qͥ nature vlſu tepeſcit. Et hebeo caret ſupinis.⁊ coꝛ⸗/ Nebeto as.aui.a.p.i.ſuffocare obſerare ob ſcurare.hebetẽ facere. Iñ hebeteo tes.ideʒ in tẽpeſtate moꝛe hyemis ſeuire ilareo res.rui.n.s.i.eſſe vł fieri hilarẽ Et ðꝛ ab hilaro as. Iñ hilareſco ſcis.inchoa. Et cõponit᷑ echilareo res. Iñ exhilareſco ſcis.incho.⁊ coꝛ.la. Nilaro ras.raui.a.p.i.letificare. VIjñ Ma⸗/ crobiꝰ. Uerba nõ minꝰ q; vinũ hilarẽt cõ uiuiũ.Et cõponit᷑ exhilaro.as.i.valde hi/ larare. In h̊ ⁊ H hilaris.⁊ h re.i.letꝰ.iocun duſ. In hilariter. rius.ſime.aduer.Et hec hilaritas.tatis.Et coꝛripit la. Uñn Oꝛat⸗ in epi.Oderunt hilarem triſtes triſtemn iocoſi. dqds hebere.l.eſſe vl fieri hebetẽ. Iñ hebete Nymnio.nis.nire. et hymniʒo.as. ambo ꝓ öand hen bilis (bhling hogo gli⸗ Aerd pan ponikaſh⸗ keſtnman⸗ pingnn pripienipea ß i Ell ncoſcsinc Ncogbioßt umbicere. Ritonogr bereade rio as ine⸗ Huncloos Ercvonit lwlaehone mreabho⸗ Horifcoos. Nitere? drab. oi theh . Iübonori⸗ tbbonorifie ihr Fibhono nfablinsoini Enorilögllin Flletonmnäe 0noroogantg. hun aii Baiythonorgt Aehnesdner⸗ Ahmoe yla⸗ itleble digtt (Nbononb rfocipiat vt Fnorgbille, lllntnt, E ſii a⸗ eclti. ſngeſi lhoctec lnniacgan cntin bſi D idei inp ſit iugar zwrich Pbenotre. hercſcis d idns. Etfn Gclcic dauͤi⸗ Ade. Ethercl nlegwi dinin 8 einenerlhand asfregne Etin 18tcoberetot Wias.i amn ban Ne aufene 1nSmaſili nemanere asnui 4b heot it Tib koiano⸗ Etheh beln⸗ theſinm, i, bica i. dinik eaded deen brenme Wüͤ nbrewe denonnl mmisſaunt cſentfntunit larch snchos 7 laan Uil S nin/ imd 4s N o 1e ſictluce laudare vel hymnos cãtare Nynnio nis.niui.nitũ.n.q.xᷣ geminü n. eqꝝ eſt. Uñ hiere.v. Unuſqͥſq; ad vxoꝛẽ ꝓximi ſui hynniebat Et cõponit᷑ cũ ad ⁊ cõ.vt ad hynnio nis.i.valde bynnire.⁊ cohynnio is id eſt.ſimul hynnire Nio as.aui.are.n.p.i.os aꝑire.E t. a ferꝭ.q̃ꝝ auiditas o? aꝑtiõe mõſtrat᷑.vñ ⁊ ponit᷑qũq; ꝓ deſiderare ⁊ qñq; ꝓ deficere. 7 eſt tractũ a canibo qͥ qñ deficiũt biãt. Et ꝓ fatigari etiã ponit᷑ ſiłr tractũ a canib.Et pꝓ rũpi etiã ponit᷑ vł ꝓ ſcindi vłaꝑiri qcũq; res ſit. Et cõponit᷑ vt Inbioos. Niſco ſcis inchoatiuũ.qð deberet facere bi aſco a hio.ſʒ cã vitãdi hiatũ fac biſco.⁊ cõ ponit᷑ cũ de. vt dehiſco ſcis.i.valdeł deoꝛ/ um hiſcere. Iñ dehiſcẽs t. iſtoꝛiographo.phas.a. p: i.hiſtoꝛiã deſcri 7 bere vel depingere vel deſignare. Et hiſto rio.as.i neodẽ ſenſu . 1 Noneſto as.a.p.i.honeſtũ facere łreddere. Etcõponit᷑ dehoneſto as. Inhoneſto. as. .i. valde honeſtare.vł potiꝰ diffamare. vitu Perara al honellate remouere Honoꝛifico as.n.p.i.honoꝛare.honoꝛẽ im/ pẽdere.⁊ ðꝛ ab honoꝛ ⁊ facio. In honoꝛifi cus.a. u. 2 B 2 B 2 B honoꝛificẽs.tꝭ.ſʒ ñ eſt ĩ vſu. Iñ honoꝛificẽtia. tie.i.honoꝛabilitas Itẽ ab honoꝛifico as h̊ ⁊ honoꝛificabiliſ ⁊ B̊ le. Iñ h̊ honoꝛificabilitas.ꝭ.⁊ h̊ hono rificabilitudo.iniſ. Jñ honoꝛificabilitudi nitas.⁊ ẽ lõgiſſima dictio.vt patʒ ĩ ̊ verſu Fulget honoꝛificabilitudinitatibus Nonoꝛo as.aui.a.p.i.honoꝛẽ impẽdere IJñ honoꝛatꝰ.ta.tũ.qͥ recipit ⁊ ĩpẽdit honoꝛeʒ. Et cõꝑat᷑ honoꝛat.tioꝛ.ſimꝰ. Iñ honoꝛa/⸗/ te tỹ.ſime.aduer.⁊ honoꝛatoꝛv.a.ũ.qͥ ĩpen dit honoꝛẽ.vł qð ẽ honoꝛi.Et h̊ ⁊ hono/ rabił.⁊ B le.dignꝰ honoꝛari łapt honoꝛa/ re.Et ðꝛ honoꝛabilł q̃ſi honoꝛe habil.id eſt apt vt recipiat vł tribuat honoꝛẽ.⁊ cõꝑat᷑. Iñ honoꝛabilit. liuſ.ſime.aduer.⁊ h hono rabilitas.tatꝭ.Et cõponit᷑ inhonoꝛabil.i. nõ honoꝛabilis oꝛreo es.rui.n.s.i.hoꝛꝛoꝛẽ hr̃e.timerevel tremere. Pꝛope qͥdẽ ille hoꝛꝛet qͥ tremit. et cup pili rigeſcũt.i.ſurrigũt ꝓpt᷑ frigꝰ vel ꝓpr timoꝛẽ.ſiẽ ĩ nocte cũ hõ vadit ſolꝰ Noꝛrifico cas.care.i.terrefacere oꝛtoꝛ. tarꝭ. tatꝰ ſũ.vᷣbũ cõe.i.ſuadere.ↄfoꝛ tare.inſtigare vel inſtigari. Jñ h̊ hoꝛtatoꝛ os aꝑire. Etẽ tractuzʒ toꝝ. Et hoꝛtatoꝛp.a. ũ. ⁊ H hoꝛtatio.onis. ⁊ ̊ hoꝛtatꝰ us.ui.⁊ h̊ hoꝛtamen.inis.⁊ hoc hoꝛtatoꝛiũ rij.i.palmatoꝛiũ.łlocꝰ vbi fiũt Hoꝛtamina Roſpitoꝛ ar:.atꝰ ſum. .p.i. in hoſpitiũ reci pere vł recipi Uñ ſi attribuat recipiẽti ſen ſus ẽ. Ego hoſpitoꝛ te.i.ĩhoſpitium te reci pio. Si aũt attribuat᷑ ei qͥ recipit᷑ ſenſus ẽ. Hoſpitoꝛ tecũ.i.ĩ hoſpitio tuo tecũ maneo yel ĩ alio. Si ãt attribuat ei qͥ recipit᷑ ⁊ cõ/ ſtruat᷑ cũ actõ ſenſus ẽ Hoſpitoꝛ te.i.in ho ſpitiũ a te recipioꝛ. Uñ olim erat cõe ⁊ co/ ſtruebat᷑ ſic. Ego hoſpitoꝛ te.et ego hoſpi toꝛ a te roſtiloas. are. n. p.i. ĩmolareł incẽdere.¶¶ auũt ðꝛ hoſtilare qſi hoſtias litare vł ſi ho ſtias libare vl qſi vſtulare.etymo.ẽ. Etſci as ꝙ ̊ lr̃a iuenit᷑ ĩ mulq biblijs.Et ſuꝑ ſa crariũ holocauſtomata hoſtilare qtidie.ſ,ʒ in aliqͥbo antiqͥs biblijs iuenit᷑ vſtulare 2 2„ nte D MHoſtio ſtis.ſtiui.ſtitũ.a.q.i.equare (D oante B . Pumano ·as. are.a. p.i.hũanitatẽ induere. Jñ humanatꝰ. ta. tu. Uñ Ißs xpᷣs eſt hu/ manatꝰ.i.hũanitate indutꝰ.huũana natura veſtit?. Et h̊ humanatio. onis.i.hũanitatiſ ſuſceptio. indutio.⁊ ꝓducit pᷣmã. Numecto.as.are.a.p.i.madidũ facere Humeo mes.mui.n. s.i.madefieri.⁊ ðꝛ ab humꝰ. Iñ humeſco ſcis. ĩcho. Et ꝓducithᷣ mã humeo.ſʒ humo as.eã coꝛ.Un Coꝛꝑa HNumido as.a.p.i.pumidũ facere. madefa/ nullꝰhumet vbi terra liqꝛibꝰ humet cere.⁊ ꝓducit hu. Pumilio as.aui.a.p.i.humilẽ facee Pumo aſ.aui.a.p.i.ĩ terra ponere.humo te gere.i. ſepelire. Iñ humat. a. i. terra tect? 2 ſepultꝰ. Et cõponit᷑inhumatꝰ.a.i.i. inſe/⸗ pult?. Et bumatim aduer.i.ſ. epultim vl vi ſter ⁊ abiecte liter ⁊ a ect Aante A eſcere.⁊ coꝛ.ia. Uñ Lucan in.iiij Quo iaceat iã ſcire loco. Iacio.c.ieci iactũ.a.t.i.pijcere vñ.ſi neſcis iacere lapidẽ tu mitte iacere.iñ iactꝰ us.ui Iacto.as.vᷣbũ frequentatiuũ a iacio.cis. A uo aliud frequẽtatiuũ.ſ.iactito as. id eſt. freqnter iacere. Itẽ iactare vł iactitare po nit᷑ p gloꝛiari. laudare.gloꝛiãdo vanitare· Felix qͥ potuit mũdi vitare ruinã. Iauo iduas.i.diuidere vł ſeparare. Ieiuno nas.naui.n.p.i.aq cibis abſtinere lia.⁊ ðꝛ ab imbecillis. Imbuo is.buere.a.t.i.pꝑfundere ĩplere doce re inſtruere. Iñn imbutus arrogare vl inanit᷑ pferre. Iñ iactans ſiue SI AAAabsovnoc. arrogãs ðꝛ qͥ ſe vanitat ⁊ maioꝝ inſttutts (B gnte . tnucne nõ adqeſcit.ſʒ ꝓpꝛiã qndã via iuſticie ⁊ ſan Ilachꝛymoꝛ an atꝰ.d.p.i.intꝰ lacrimari vł uthlicin ctitatꝭ inqrit. Uñ.Qui iacit h iactat q lau ↄdolere.⁊ olim erat neutꝝ. Uñ Boeti? i. ij. nenie Kime Dar ſez ilcaeaer de ↄſolatõe.Aliꝰ ꝓle letatꝰ filij filie ve de/ fnolat E ILaculoꝛ larꝭ.d.p.i.iaculũ mittere ⁊ igculo relict meſłᷣ illachꝛymat =ß lnpeciodis toꝛqre. Iñ iaculatoꝛ oꝝ.⁊ iaculatoꝛiꝰ.a.ũ. Tllaqueo as.a.p.i.intꝰ laqueare alntruhere aliqd iaculatoꝛꝭ.vł qð ẽ aptũ ad toꝛquẽdũ IIlecebꝛo as.aui.n.p.i.illecebꝛis attrahere. tpecdich J vł qð ꝑtinet ad iaculãdũ.Itẽ iaculoꝛ com ſeducere.illicere.⁊ coꝛ.ce.naturalitt. Imnpclolgin ponit᷑ cũ cõ vt cõiaculoꝛ anr. llecto tas.i.frequẽter illicene. depeleti Iantaculo as. aui.n. p. ? iataculor. arꝭ.d. p. Illicio cis xi.ctũ a.ti. llaqare ĩ fraude du/ sſilun tin, idẽ qð iato as.Et ſcias ꝙ qͥdã coꝛꝛupte ſo cere.⁊ ðꝛ ab in ⁊ licio cis.⁊ coꝛ.li. ppeeo des d let ꝓferre h̊ vocabula ꝑ ge.in pᷣma ſyllaba Illido dis.ſi.ſum.a.t.i.intꝰ vl valde ledere. ſureſuſpe ſcʒ gẽto as.⁊ gẽtaculoos. 2”22² ab in ⁊ ledo dis. Iñ illiſus.ſa.ſũ.i.intꝰ hſer rih, Ianto as aui.n. p. ?2 Jantoꝛ arꝭ.d.p.?. come/ vel valde leſus.⁊ ꝓdu.li. AIcſiminere dere añ pꝛandiũ.ſoluere ieiuniũ.⁊ ðꝛa Ja Illumino aſ.aui.a.p.i.clarificare.lumĩe illun lInedo disd no deo pᷣncipioꝝ ſᷣm Hug. Papᷣ.etia dicir ſtrare.⁊ ðꝛ ab in lumino nas. 1abina Jontare.i.diſnare ðꝛ vulgo. Jato etiã gu IIluſtro as.are.a.p.i.valde luſtrare.illumi/ ftegnärin ſto an pꝛandiũ. Uñn. Jantamꝰmane cena/ nare.circũdare.purgare Impertotae mus veſpe facto IIluo is. illuere.a. t. i maculare Imperogse Lco.cis.ici.icere ictũ.a.t.i.ꝑcutere Iñ ictus Imaginoꝛ arꝭ.atꝰ.d.p.i.abſentẽ rẽ ꝑciꝑe.vel lnnen ta.tũ.i.pcuſſus. Uñn Homerꝰ. Icta petit imaginẽ rei abſentꝭ.⁊ ðꝛ ab imagine. JIn hᷣ fnunniſoet luũ ternſ citharea relict. Et Hueri. ryv. imaginatio oniſ. vis aĩe qͥ qͥs cGßhecnt for nocgad Act occubuerit. Et h ictio onis.i.ꝑcuſſio mas cũ materia re abſente.Et h̊ ⁊ Bl imagi me iNten Et h̊ ictꝰ us.ui.idẽ.⁊ icto as.frequentati/ nabil.⁊ h̊ le.qdð aptũ eſt imaginatiõe ꝑcipi vtange uũ.qð freqnẽtiꝰ inenit᷑ ictuo as.ĩ eodẽſen·/ Etimaginatiuꝰua.uũ.qð imaginatiõe ꝑti inogſegi ſu. i. frequẽter ꝑcutere pit vl ꝑcipit᷑.vl qð ꝑtinet ad imaginatõʒ.⁊ Sckligoi Idolatro tras.n.p.i.idolũ colere imaginatoꝛiꝰ. ria. rii. S – nn Imbecillo as.aui.a.p.i.debilitare. Iñ vᷣba/ Pngr Prenke iiEciirii⸗ Ignio ignis igniui ignitũ a.q.i.inflãämare. Imitoꝛ ari.at ſuũ.d.p.i.ſequi. Iñ hͥ imitatoꝛ . — calefacere.? ꝛ ab igne In ignitꝰ. ca.tũ.i.i toʒj.⁊ imitatrix.Et h̊ ⁊ R imitas tis. Unde nhon umn flãmar vl ardẽs.⁊ tũcẽ nomẽ.Et ab igne Eʒech.xx. Sabbatoꝝ ociũ imitãs.⁊ coꝛ. Widuc deriuat᷑ igneo.es.i.inffãmari.calere. Inde mi.ſiue pnł.⁊ etiã pᷣmã. UVñ pʒ q ſcribit᷑ ꝑ menn mer igneſco ſcis. incho. vnũ m. Ciñ Anca.· ipmo. Etq telarxis ing i no letil Ignio cõponit᷑ cũ ad vt adignio.nis.i.inflã tant᷑ ſarmata bꝛachis.Etĩ Auroꝛa.Quaſ Dnon mare. Et ab ignio is.igniſco ſcis.incho. imitãs pᷣſul bis ſex fert pectoꝛe gẽmas s ulci⸗ Ignoꝛo aſ.aui.a.p.i.neſcire vlł obliniſci.?⁊ d Immemoꝛo aſ.ui.a.p.i.obliuiſciñ recogno 1 1 nabie ab ignarꝰ. Etſcias ꝙ ignoꝛamꝰ ea qͥꝝ noti ſcere Inuenitetiã imemoꝛoꝛ.ar:.deponẽs vogo guig ciã habuimꝰ.ſʒ obliti ſumꝰ.vłq̃ ſcire demꝰ Immineo nes.nui.n.s.i.iĩpẽdere ĩgruere ſu uid o z qdã vicio pigricie neſcimꝰ.Ea vᷣo neſci/ perſtare inſtare.pñs eẽ.⁊ ðꝛ ab in ⁊ maneo K maifteuine mus qᷓ nuũq; ſciuimꝰ Jñ ignoꝛant᷑ aduer.⁊? nes. Inde imminẽs..o.g. Et imminẽter polani oſn H ignoꝛãtia tie.ſᷣm Hug. Uñn Job. xx. ðꝛ. tiꝰ.ſime.aduer.⁊ h̊ imminẽtia tie.Et coꝛꝛi ſEenlſuneyt Di ignoꝛaui mecũ erit ignoꝛãtia me.. pit mi. . .ẽ aii Nimne gnoſco ſcis.ignoui notũ.n.t.i.remittere. Immolo las.lani.a.p.i.ſacrificare.qᷓi molãd nrOninutl dulgere. ⁊ eſt in puatiuũ. Nã illð ignoſci/ infundere ł mola pfundere.⁊ ðꝛ ab i⁊ mo h geipoten mus qð ampliꝰ noſcere nolumꝰ.Et pᷣt cõ/ la le.qð ẽ puls ex aq ⁊ farina ⁊ ſale qᷓ olim 1 linonone poni ab ĩ ⁊ noſco.⁊ fac ꝑticipiũ futun igno victime inter coꝛnua ꝑfundebãt᷑ Ułimo⸗ enotbani turꝰ. Inuenit᷑ tñ etiã ignoſcitunꝰ lare cõponit᷑ ab in ⁊ moles.quaſi in mole nchinrpon MUẽ NU ff 8 ð — etinn Gifienen⸗ ucar chtisemi e 1 tenli Nlge agar. Mislſiiin? fücmelunienn nonas. Gelndrare dans n niare bſenterigee vocöbednfer Eihthin nuginanöraß inigimuniepi ginagnas; line Jſde⸗ dereiperedoce riffnuden „ ni Fimitan oci ininis 4en⸗ Diyghobit 1. Etatelung n EiiNma Ou t cends oblunafoc⸗ mont deoes iiint en 7:ndhininn E goginmd nintute 3⸗ Impedio dis.diui.a.q.i Impingo gi.egi Implano as.aui.a.p.i.deci cere. UVñ Ecci. xv. Hõ dicas ille me impla nauit.⁊ ð ab ĩ ⁊ planoſqð ẽ erroꝛ h vagatõ Imploꝛo as.aui.a.p.i.rogare.q̃rere vł impe trare.⁊ ꝓðᷣ.plo.ſᷣm Hug.Pap̃.vᷣo diẽc Im altarꝭ victimã ponere Uiñ ⁊ ĩmolatõ dicta eſt ab antiqͥs.eo ꝙ ĩ mole altarꝭ poſita vi/ ctima cederet᷑. Uñ mactatio pꝰ ĩmolatiõeʒ erat.ſʒ nũc ĩmolatio panis ⁊ vini calici cõ uenit. Iñ ĩmolaticiꝰ.a.ũ.i.ſacrificatiuꝰ.ſ.q immolat᷑.Et coꝛ.mo. i. retinere. q̃ſi in pedi cam trahere vel ĩ pedicã ponere. ⁊ ðᷣꝛ ab in 7 pedica. Iñ h̊ impedimẽtũti. mpello lis.impuli.pulſum.a.t.i.intꝰ ł val/ de pellere. ⁊ ðꝛ ab in ⁊ pello lis. Jñ uinpul ſus ſa.ſum.⁊ impulſiu.ua.uũ. Impẽdeo des.di.ſum.n.s.i.iĩminere ĩgrueꝛe inſtare ſuſpẽdere.⁊ ðꝛ ab ĩ ⁊ pẽdeo es. Un Heſter. xiij. Eo q; eis certa moꝛs ipenderʒ id eſt.ĩmineret vel inſtaret Impẽdo dis.di.ſum.a.t.i.donare exhibere. ⁊ ðꝛ ab in ⁊ pẽdo dis. Iñ impẽſo ſas.are.i. . frequẽter impẽdere Imperito tas.i.frequenttimpenrne Impero as.are.a.p.i.pᷣcipio ⁊ ðꝛ ab ĩ ⁊ paro ras.⁊ coꝛ.pe. „ Impꝑtioꝛ.tirꝭ.⁊ imꝑtio dᷣ.i.tribuere donare. ptẽ dare.⁊ ðꝛ ab ĩ ⁊ partioꝛ tirꝭ.vł ꝑtio.tis. ſm antiq̊s.⁊ fac ſupinũ imꝑtitũ.⁊ ꝓð.pe. Iinpetro as.are.a.p.i.exoꝛare.qð petit᷑ obti nere.ĩ petitõe effectũ hre.⁊ ðꝛ ab ĩ ⁊ patro. a8. ? coꝛ. pe. o g..egi. pactũ a.t. ab in ⁊ pago gis. qð eſt iũgo vl impello. Et ſcias ꝙ ipinge/ re iuenit᷑ ꝓ ceſpitare.Etĩ hac ſignificatiõe eſt neutꝝ. Unñ Pꝛouer.iij. Et pes tuꝰ ñ im pinget. Inuenit᷑ etiã ꝓ ipellere.⁊ ſic ẽ acti/ uũ. Uñ Ecci.xiij. Hõ impꝛobo ſis ne ipin/⸗ gariſ. Inuenit᷑ etiã impinguo as.aui.⁊ ſcri bit᷑ ꝑ u.in vltima ſyllaba 7 7„ Impio as.aui.a.p.i.ĩpie agere vł impiũ face re. Uñ Pꝛudẽti in li.hymnoꝝ.At qͥ inqͥ/ natũ vitijs coꝛ impiauit 7„ * ploꝛat cũ fletu ĩuocat.vł rogat inqͥrit Impono nis.poſui.a.t.i.iniũgere vł ĩculpa re vel ĩputare vł ponere.⁊ tũc fac ſupinum in ſitũ. Itẽ iponere.i.deciꝑe.⁊ tũc ↄſtruit cũ dtõ.vt ĩpono tibi.i.decipio te Uñ GBeñ. xxix.Quare ipoſuiſti mihi.tũc fac ſupinuʒ mpoꝛto tas.a. p.i.ĩtro vel valde vłõ poꝛta re.⁊ ðꝛ ab in ⁊ poꝛto H Mſu.cündono haſur. vaſti. ꝑe vel ĩ erroꝛẽ du Impoꝛtuno as.n.p.i.infeſtare.inqͥetare mpotio tis.tiui.a.q.i.diueſtire.vt Impo⸗// Imp̃ oꝛ arꝭ. ari. d. p. i. execrari. maledicere 2 ðꝛ ab in ⁊ pcoꝛ. Ponit᷑ etiã aliqñ in bona ſi Impꝛopero as.aui Impubeo bes.n.s.i.creſceeer. Impudico as.a.p.i.ipudicũ facere.ĩceſtare Impuro aꝗs.a.p.i.im Inalto as.aui.ꝗ. tiat eũ pᷣbẽda ſua.i.diueſtiatis — „ gnificatõe.vt iſte impᷣcat᷑ illibona.i.valde rogat vel adoptat. Iñn impᷣcãs..d. mpᷣmo.is.impᷣſſi.pᷣſſum.a.t.i.valð pᷣmere. Vlliumpmere.i.infigere.⁊ ðꝛ ab ĩ ⁊ pᷣmo is. ⁊ coꝛ.pꝛi. „ are.a.p.i.ↄuiciari deri/ dere liuriari.⁊ ðꝛ ab ĩ pero as In h̊ imp periũ rij.i.ↄuitiũ ðᷣdecꝰ iiuria hderiſio CULnñn in pſ. Impꝛoperia ipꝛoperãtiũ tibi cecide rũt ſup we.Et Jac... Qui dat oip abũdãt ⁊ nõ impꝛoperat.qꝙ de dat ẽ bonitatꝭ/ oĩi bus cõitatꝭ.q; abũdant᷑ targltatk nõ imp perat eſt ſumme curialitat ‚ũNꝛw½G — puꝝ facere.⁊ ppᷣ.pu. agnte p.i.in altũ extollere Inanimo as.aui.a.p.i.valde aiare Incarcero as.aui ꝛ ab in ⁊ carcer cerꝭ. è Incarno as.aui.a.p.i.induere carnẽ. Iñ in Incedo dil.ceſſi ceſſũ.n.t.i.ire.Et ẽ nobiliũ Incẽdo dis.di.ſũ.a.t.i.valde accẽdere.et ð ab in et arra. * „ „ carnatꝰ.ta.tũ. ⁊ incarnatio.onis. ⁊ regit pꝰ ſe ntm.vt incedo ſußmus 7 7 ab in ⁊ cãdeo des. . — Inarro ras.aui.a.p.i.ĩ arrã ꝓ aliqͥ dare ⁊ d?ꝰ a. p.i.in carcerẽ ponere.⁊ Inceſſo.ſis.ſiui.ſitũ.a.q.i.puocare.⁊ ðꝛ ab ĩ cedo is. Un Boe. Tu ſolebas ĩceſſire pᷣſen ri.vł ꝑ inceſtũ impudicare ſm Hug. Inceſto as.aui.a.p.i.luxuria/ tẽ foꝛtunã Inchoo.as.aui.a.p.i.ĩcipe. In inchoatꝰ.ta. tũ.i.inceptꝰ.⁊ inchoatio. onis.i.ĩceptio.Et inchoatiuꝰ.ua.uũ.i.inceptiuꝰ Incido dis.di.ſupᷣ.caret.i.ĩ aliq̃ cadere.Uñn Lu. x. Incidit ĩ latrones.⁊ ðꝛ ab in ⁊ cado dis. ⁊ coꝛ.ci. Inuenit᷑ etiã incido dis. ſi. ſũ. Qui putat incidit.incidit ille cades „ „ cõponit᷑ ab ĩ ⁊ cedo is.⁊ ꝓ.ci.vbiq;. ñ Incieo.cies.ciui.citũ.a.s.i.vocare cõomoue re puocare.? ð ab in ⁊ cieo.es. Itẽ ðꝛ ĩcio „ „ —— ab in ⁊ capio pis.⁊ coꝛ.ci. Inuenit etiã in/ cipit ᷣbũ imꝑſonale Incipio pis. ĩcepi.ĩceptũ. a.t.i.ĩchoare.?⁊ v „ * EE Incuſo ſas.ſaui.a.p.i.accuſare re. ð ab in ⁊ cuſo N Incito tas.taui.a.p.i.cõmouere puocareĩ/ ſtigrnres Aeree Indino nas.naui.a. p.q̃i intꝰ clinare.i.refle ctere.⁊ ðꝛ ab in ⁊ clino as. In h ⁊ B iclinis ⁊ne.⁊ inclinꝰ.na.nũ.⁊ inclinatoꝛium. rij Et p.cli. Uñ in auroꝛa.LTũc caput incli/ nat emiſſus ſpũs exit Includo dis.ſi.ſum. a.t. . intꝰ claudere Inclunioꝛ. arꝭ. incluniatũ.d. p.i. cubitũ pa cti. ⁊ ab in ⁊ clunis. Inuenit᷑ etiã ĩiclunio as. a. p.i.p clunes incuruare vlł eleuare Incolo lis.lui.n.t.i.habitar Incomitio as.aui.a.p.i.comitiũ celebꝛare ł fligere vel intronizare.ĩ comitio 7 ↄuentu loquiii SM MW Incõmodo as.a.p.i.offendere.incõmodita tẽ alicuiꝰ facere.⁊ ↄſtruit᷑ cũ dtõ Increpo paſ.pui.n.p.i.redarguere repᷣhẽde re vituꝑare.Et ðᷣꝛ ab in ⁊ crepo as.⁊ coꝛr. Incubo as.n.p.i.ĩminere inſtare y cre rẽ alienã inuadere ⁊ vi poſſidree Inculco as.aui.a.p.i.valde calcare.int cal care.vᷣba iterãdo multiplicare.iactare Incurſo as.i.frequẽter incurrere Indago as.aui.a.p.i.inqͥrere ĩueſtigare. Iñ 5Hh̊ indago inis.i.ĩueſtigatio inqͥſitio.⁊ ꝓdu. da. Uñn Theodoł. Pec cuiq; hoĩm dedit ingagare ſepulcꝝ. Et videt᷑ in h̊ vᷣſu h.vim Habere lre * Indeno nas.naui.natũ.a.pi.nõ dãnare.in demnẽ facere vl oñdere.⁊ ðꝛ ab in ⁊ dino as. In indenat.a.ũ.⁊ H ⁊ indẽnis.⁊ hoc ne.i. ſine dãno vl dãnatõe.ſ.nõ dãnat. Iñ indẽniter aduer.Et h indẽnitas.tatᷣ. Uñ Pꝛoſper. Indẽnis ꝓpꝛiũ fᷣuat ſapia cẽſum Indico as.qui.a.p.i.oñdereſigre inſinuare vl innoteſcere.⁊ ðꝛ ab in ⁊ dio Indico cis xi.ctũ.a.t.i.pᷣciꝑe annũciare.⁊ eſt ſacerdotũ qͥ feſta indicũt populis ⁊ ieiu nia. Uñ. Edicunt reges indicit feſta ſacer Indigeo ges.gni.n.s.i.valde egere vel intꝰ egere.⁊ ðꝛ ab in ⁊ egeo. Iñ indigẽs tꝭ.⁊ ĩ digẽtia.i.pauꝑtas egeſtas. Indigito as.a.p.i.digitos iduere łldemon/ ſtrare vel nominnge Indipiſcoꝛ ſcerꝭ.indeptꝰ ſũ.d.t.i.acͥrere Indo dis.didi.ditũ.a.t.i.ĩponere.iĩmittere.ĩ ſerere inferre indicere inducere.ſiue ſoꝛas eimittere. Et ðꝛ indere q̃ſi intꝰ dare Indoꝛſo as.aui.a.p.i.ſup doꝛſuʒ ponere.qð kvalde cuſa vullgo ſolet dici interſellaer. Inducio as.aui.a.p.i.differre ꝑ induciasvł inducias facere ⁊ ↄſtituere Induco cis.xi.ctũ.a.t.i.introducere Indulgeo ges.dulſi.ſũ.vł indultũ.hʒ diuer ſas ſignificatões. Indulgere eĩ accipitpoᷣ tis ↄcedere.vt papa indulſit mihi hãc po/ teſtatẽ. Itẽ indulgere.i.operã dare.vt In dulgere gule noli q̃ vẽtris amica eſt.i.noli operã dare ylↄſentire. Itẽ indulgere. i. re⸗ mittere.vt Indulge nobis pctã nr̃a dñe. Et tũc ðꝛ ĩdulgere ſi inde algere.i.poſtea ceſſare a noticia ⁊ memoꝛia foꝛefacti.Et ĩ pᷣma ſignificatõe ẽ actiuũ.in alijs vᷣo neu/ trunf. Induo duis.duere.a.t.ðꝛ ab in ⁊ duo is.qð idẽ eſt qð ſoluo. Poſtq; em̃ indutꝰ ẽ aliqᷣs quaſi ſolutꝰ ⁊ expedit c.vł ad aliqͥd oꝑan dum. vl vt ſe totũ videndũ pᷣbeat qð nõ eſt cũ ſit nudus Induſio as.a.p.i.ĩduere.⁊ ðꝛ ab induo uis. Inñ h induſiamẽ.inis.i.indumẽtũ. . Inebꝛio as.aui.a.p.i.valde ebꝛiare.⁊ ðꝛ ab ĩ ebꝛio as.⁊ pt eſie intẽtiuũ ibi in. Ineo inis iniui initũ.a.q.i.ĩtrare inciꝑe ĩue nire ↄcũbere.⁊ ðᷣꝛ ab in ⁊ eo is „ Inepto as.aui.a.p.i.infatuare.ĩeptũ facere vel fieri.⁊ tũc ẽ neutꝝ Inuenit᷑ etiã ĩeptio ptis.ptiui.ptire.ĩ eodẽ ſenſu Infamo as.auia.p.i.famã bonã deponere. 7 ðꝛ ab in ⁊ famo ꝗas. Iñ h̊ ⁊ H inſamis.⁊ hq me.i.ſine bono noĩe vl male fame. Iñ b in famia mie.⁊ ꝓdu. a. Intelico as.a.p.i.infligere.infelicẽ facere A q̊ͥ infelicito tas.frequẽ. Infendo dis.di.ſũ.a.t.i.valde offendere.fa cere iraſci.⁊ ðꝛ ab in ⁊ fendo dis. Iñ infen ſus ſa.ſũ.i.offenſus vł iratꝰ.⁊ eſt plꝰ eſſe in fenſum q; offenſum vł iratũ.Et infenſo aſ frequentatiuũ Intertio tis.inferſi infertũ.i.ĩplere.⁊ ðꝛ ab ĩ ⁊ fartio qᷣ. Jñ infert ta.tũ.Et inferto tas. frequentatiuim “ Infero infers intuli illatũ.i.ĩtroferre vel im mittere. ⁊ r ab in. ⁊ fero fers. Uñ dñs ad Thomã ait. Infer digitũ tuũ huc.Etin/ ferre eſt ferre irrogare.⁊ ꝑtinet ad malũ. Mala em̃ inferũt᷑.i. õ ferunt᷑. Et ſᷣm hanc ſignificatõʒ inuenit᷑ in dialectica inferre.i. ↄcludere Illatio.i. cluſio.Cũ eĩ aliqd cõ cludit᷑infert᷑.i.O oppoſitõʒ vł opinionẽ ali / cuiꝰ fert᷑. Uñ ↄiũctio q̃ eſt ſignũ ↄcluſiõis ðꝛ illatiua q̃ſiõ poꝛtatiua — — gfetoti⸗ nicic lulcoch epelrin inapn lifcindli ſcti otide nöͤfiterifu zeobintt bitidencg 1abiurano Jufrinn corhein lyſinoosan rabinfin luſoinfiſis ctivſa. V finbtriſan Pltoeri 1pdu fiſ, Antitin Infirmor. Paulah. ifimoꝛ. peldcbllit eſirmoma⸗ ſſiſcoas. au ,Etreei nt edrobin lilgogisia ſefa ilnſerere Nctflintigo Pfoinsini npelor. fipgsgi fingicollucen Hfimtga⸗ lor halsania. ſhltisingrun iffirinſtan filatäfi 7 dalzzmitnt uliser Lnncgheih leebinthe wogtithei elitc inmoincne Kinniiidi lgeriihi dulirnindie. operidare e J lsamlicacki Tteindulgnein bispcli nin di Gealgerei poſt ninforeſcn Et inalts fonen idinndrdisg Schinand i i Kadaicgenn müßdengöe tdrad indrons Blindumati. Aechrun debt nuidin. Alimareimchein nteos murt ini ſun nonteni icnti uH jbonideponcre. Sthinfamis Aeſume Jbin tiniciceſncne vAde offlee cdodis ini ina ck Een õ miiinmenthi n d Etins. luäiinine in Intfeſto ſtas.ſtaui.a.p.i.moleſtari aduerſari infeſtũ eſſe alicui —⏑ Inficio cisfcci.cti.a.t. · deturpare. tingere repellere infoꝛmare.⁊ ðꝛ ab in facio cꝭ.⁊ ꝑxK tinet ad pꝛietates itrinſecas.? coꝛ.i. Inficioꝛ.arꝭ.atꝰ ſum.d.p.i.qſi ñ facere.nõ eẽ factũ ↄtẽdere.i.negare.⁊ ꝓpꝛie qð veꝝ cẽ.qſi nõ fateri factũ.ſʒ ð̊ vᷣitatẽ mendacio niti.⁊ ðꝛ ab in ⁊ facio.Eſt etiã ꝓpꝛie inficiari rẽde bitã denegare cũ a creditoꝛe depoſcit᷑ Jdẽ ⁊ abiuratio.i.rei credite abnegatio. Unde Inficit intingẽs.qͥ denegat inficiat᷑ Et ab inficioꝛ he inficie.aꝝ.i.negatões. Infimo as.aui.a.p.i.depmere.ſubt ponere ⁊ ðꝛ ab infimꝰ. Iñ infumatꝰ.ta.tũ. Infio infii.i.dicere.⁊ ðꝛ fio. ſz eſt ĩ vſu. Uñ Ariſto.in.j.de generatõe.In fimꝰ triſtantẽ aliqñ tãgere nos.ſʒ ñ nos eũ Plato etiã h̊ vᷣbo vtit᷑. Infim .i.dicimꝰ. ⁊ ꝓdu.fi. Papᷣ.vᷣo dicit. Infit ceterꝭ deficit Antiqͥ tũ infit dicebãt.i.incipit ſari. Infirmoꝛ. ari. d. p.i eſſe vł fieri infirmũ CIñ Paulꝰ.ij. Coꝝ.xj.Quis infirmat᷑ ⁊ ego nõ infirmoꝛ. Inuenit᷑ etiaʒ infirmo as.aui.a. p.i. debilitare.falſificare eneruare.⁊ ðꝛ ab ĩ 7 firmo mas. nfiſco as.aui.a.p.i.in f lud. Et res ei infiſcent᷑i.ĩ publicũ deueni ant. ⁊ ðꝛ ab in ⁊ fiſco as. „ Infligo gis. xi. ctũ. a.t. ⁊ infligo gas.ĩ eodem ſenſu.i. inſerere irrogare. introfligere.⁊ ꝓ/ Dducit fli. infligo Inſlo infſas inflaui.a.p.i.intus flare.flatum impeller. Infringo gis.gi.ctũ.a.t.i.intꝰfrãgere vel in fringẽdo illudere Infurno nas.a.p.i.in furnũ mittere vel ĩ eo Infuſo.ſas.aui.a.p.i.fuſo inuoluere.⁊ ðꝛ ab in ⁊ fuſus ſi.⁊ ꝓducit fu. Ingenioꝛ ari.d. p.. ingeniũ exercere. ? igeni ole ſe hr̃e.⁊ ponitp decipe.⁊ tũc ẽ traſitiuũ Ingerſo ſas.ſaui.a.p.i.infuſcare facie Ingredioꝛ.erꝭ.ingreſſus ſum.d.t.i.ĩtrare.⁊ ðꝛ ab in ⁊ gradioꝛ derꝭ.⁊ coꝛ.gre. Ingruo is.ingrui.n.t.i.maturare.ĩminere. impedere.inſtare.Et ꝓpꝛie ðꝛ de malo.ma lũ ingruit.ãſið ↄgruũ.Et bonũ eſt qð ĩpẽ det.i. ↄgruitatẽ venliik¹nh nguadio as.are.a.p.i.valde guadiare Inhereo es.heſi.heſũ.n.s.i.inniti.int here/ re. ⁊ ðꝛ ab in ⁊ hereo es. In 525 26B inhe/ rens.tꝭ ⁊ inherẽter aduer.⁊ h inheretia tie Inhibeo beſ. bui.bitũ.a. s.i.phibere.cohibe ere. ? ðꝛ ab in ⁊ fio.ſʒ mõ nõ in fiſcũ mitterre. Uñ il re.vitare.remouere.ſeꝑare.⁊ ẽ in puatinu. Eſt em̃ inhibere nõ hre ⁊ ðꝛ ab in ?⁊ babeo bes. Iñ h̊ inhibitoꝛ.o?. ⁊ coꝛ.hi. Tnitioꝛ arꝭ.d.p.i.inchoare ↄſecrare ſanctifi care.ĩtroducere.ſacrificare. Un ꝓpha. Ini tiati ſũt beelphegoꝛ.i.ſacrificauerũt vlł cõ/ ſecrauerũt. Et nota ꝙ; qdã vtunt᷑ ͥ vbo in actiuo genere Initiogs. Inigo gis.inegi inactũ·a.t.i.pecꝰ a paſtu in tectũ agere. Abigere vo ẽ pec a tecto ĩ pa/ ſcua agere. ? coꝛ⸗p. nimico as.vᷣbũ actiuũ.⁊ inimicoꝛ.arꝭ. de / ponẽs ĩ diuerß ſignificatõibo. vt inimico il lum timi.i.facio illũ inimicũ tibi.⁊ Jnimi Iniungo gis.xi.ctũ.a.t.i.pciꝑe.⁊ ðꝛ ab ĩ⁊ iũ go gis. ſiẽ vult Hug. Hultũ tñ ꝓbabiliuſ videt᷑ ꝙ; iniũctio minꝰ ĩpoꝛtat q; pceptũ.qꝛ qñ pᷣlatꝰ vult aliqͥd inqrere vł iuenire.pus iniũgit.⁊ poſtmodũ facit pᷣcepʒei Iniurioꝛ arꝭ.atꝰſum.d.p.i.liuriã facere.⁊ cõ . Innuo.is.iji.tũ.n.t.i:nutũ facere ł ſignũ da re intelligẽdi.⁊ ðᷣꝛ ab in ⁊ nuo.⸗is. ⸗. Inqͥno as.aui.a.p.i.maculo.deturpo.et ðꝛ ab in ⁊ cunio is.vł ab in ⁊ coqͥna.⁊ coꝛ.qui VIñ in auroꝛa ðꝛ. Petra q̊ gradit᷑ virꝰnon inqnatanguus. Inquio.qͥs. ᷣm Hug.defectinũ ẽ.⁊ eſt tertie ↄiugatõiſ.⁊ ẽ idẽ qð dico. Uñ Tertia vult inqᷣt.q̃rtaq; ſumit ait. Ex h̊ colligit᷑ ꝙ inq/ mus coꝛ.pe.ſic legimꝰ.ſʒ aimꝰ ꝓducit.j.ſic qudimꝰ.⁊ ſcribit᷑ inqͥt ꝑ t.nõ ꝑ d.qꝛ nullum v̈bũ in d.deſinit ĩ tertia ꝑſona pñtꝭ indica tiui modi. Scðᷣʒ aũt analogiã fere tota e* declinatio iuneirkt Inqᷣro ris.inqͥ ſiui.inqͥſitũ.a.t.i.ĩueſtigare.ł intꝰ ꝗ̃rere.⁊ ð ab in ⁊ qro Inſanio nis.niui.n.q.i.furere. Et ponit qñ q́; p ſcribere vᷣſuſ.⁊ facere vlł cãtare.q; oliʒ poete credebãt᷑ inſanire cũ vᷣſus faciebãt? ſtudio vacabãt.lñ Ulirgiliꝰ. Inſanire li Inſcribo bis.a.t.i.iniũgere.deputareł impᷣ mere vl int ſcribere. Uł inſcribere ẽ ſe ob ligare ſi nõ pbauerit ad eã penã quã re dʒ pati. vł quã accuſando inferre tẽdit ſi pba nckitaccutaroe t n.c ſup his de accu. in glo. c. i. q. viij.qſdüs H dnlo dncn d. valde ᷣuire v obedire.· Seruim oñiſ. Inſeruim? cuiuſq; hept. * X Inſeto.as.ui.re.a.p.i.filo ſetã adaptare. Inſidioꝛ.arꝭ.d.p.i.inſidias tẽdere ⁊ pᷣpare. Inſignio.nis.niui.nitũ.a.q 1i. nobilitare.oꝛ/ ngre.exaltare.inſignẽ facere. 5 9* Inſilio lis.lire.a.q.i.ſalire ʒ. vl inſilire inſul tũ facere.inuadere ĩpetere ⁊ aggredi. Iñn h̊ inſultus. tus.tuu. Inſimulo as.aui.a.p.i.accuſare vł incuſare t. Et inſimuloz. ar. iuenit᷑ in eodẽ ſenſu ĩ genere deponẽti km Hug. Itẽ inſimulo.i. nõ ſimulo.nõ fingo. Iñ inſimulatꝰ.a.ũ.i.n fictꝰ. Un Sap̃.xviij. Inſimulatũ imꝑiuʒ tuũ poꝛtãs.i.nõ ficti Inſinuo.as.are.a.p.i.denũciare.ſigre.qſi in ſinũ mittere.ĩtimare. Itẽ inſinuarę.i.latẽt᷑ ꝑſuadere ⁊ diſſimulare.oꝛare.dicet᷑e diſſi/ mulatoꝛie.vt cũ repᷣhbẽdimꝰ ⁊ dãnamus. q̃ marxie defendere intẽdimꝰ. Eſt & inſinuare gliqͥd alið intẽdere qᷓ; o ba videant᷑ ſonare. In h̊ inſinuatio.i.callida ⁊ latẽs oꝛõ Uñ qͥdã ſolẽt exoꝛdiri ꝑ pᷣncipiũ.vt cũ cã ẽtur/ pis ⁊ qnimi auditoꝝ ſũt alienati Eſt eĩ in/ ſinuatio oꝛõ q̃dã diſſimulatõe ⁊ circũitiõe obſcure ſubijcies audito? aim.ſʒ pᷣncipiũ eſt oꝛõ ꝑſpicua ⁊ ꝓtinꝰ ꝑficiẽs auditoꝛẽ be niuolũ vl attentu vel docilẽ 3 Inſiſto.ſtis.a.t.i. vacare.inſtare. inuigilare. operã dore.ͤ Inſero.ris.ſiui.ſitũ.n.t.idẽ eſt qð plãtare.et eſt ꝓpꝛie inſerere plãtare ꝑ imiſſionẽ ramoꝝ dQdl iuicẽ. Sʒ inſero.rꝭ.ui.a.t.i.imiſcere.im mittere.⁊ ꝓpꝛie violet᷑. Iñ inſerto.aſ.freq̃n. Inſoleo es.inſolitꝰſũ.vᷣbũ neutropaſſiuũ.i. valde ſolere.łalit᷑ ↄtinere q; alij vł q; ſit ſo litũ.ſuꝑbire.demætẽ eẽ vl fieri. Iñ inſolẽs tis.o.g.i.ſupbo.fatuꝰ.moꝛibo nõ ↄueniẽs.⁊ cõꝑat᷑. Iñ inſolẽter ty.ſime.aduer.⁊ h̊ inſo lẽtia tie.i.ſuꝑbia.fatuitas Inſoleſco ſcis.i.incipio ſolere.ab inſoleo. Inſpicio ci. xi. ctũ.a.t.i.qſi int ↄſiderare nſtauro as.aui.a.p.i.facere ſile poꝛi.reſti/ tuere.reficere.ad poꝛẽ ſiłitudinẽ aliqͥd fa/ cere.reꝑare ⁊ ðᷣꝛ ab inſtar.qð cõponit᷑ cũ re vt reſtauro as.⁊ ẽꝓpꝛie tercio reꝑare Et ðꝛ inſtaurare q̃i in ſtatũ pſtinũ reducere.⁊ eſt Ergmologi⸗ “ Inſtigo.as.aui.a.p.i.valde ſtigare.⁊ ðꝛ ab ĩ ⁊Tſtigo as.qð ẽ ſtimulare.q ãt ðꝛ inſtigare. q̃ſi inſtinctũ agere.etymol.ẽc.⁊ ꝓ.ſti. UVñ in zuror ðꝛ. Inſtigãs ꝓceres voce minante Inſtinguo guis.xi. ctũ · a.t.. inſtigare. pſua 2 qccuſatoꝰ ẽ ſimulare ĩ aduerſariũ qdq d Dere vl moꝛtificare.⁊ ðꝛ ab in ⁊ ſtingno. Inſtituo is.a.t.i.decernere oꝛdiare ⁊ ðꝛ abi ⁊ ſtatuo. Iñ h̊ inſtitutum ti.⁊ h̊ inſtitutio onis.i.moꝝ infoꝛmatio. Ponit᷑ etiã ꝓ qͥda,ʒ libꝛo legali tm̃ in plali.he inſtitutiões inſti tutionũ.⁊ H̊ inſtituta.hoꝝ inſtitutoꝝ.⁊c. Inſto.ſtas.ſtiti.ſtitũ.pe.coꝛ.n.p.⁊ etiã inſta tũ.pe.coꝛ.i. ſtare.iuigilare.inſiſtere.inſu/ dare. 2 ðꝛ ab in ⁊ ſto ſtas. Jñ inſtaãs pꝑtici/ piũ ⁊ nomẽ.⁊ inſtãter tiꝰ.ſime.aduer.⁊ h̊ in ſtãtia tie.⁊ HG̊ inſtãs.cꝭ.ðᷣꝛ tꝑs ſimplex.et ſic Deſcribit᷑.qð cũ ſit finis pᷣteriti ⁊ pncipiuʒ futuri.vł cũ incipit ſtatim eſſe deſinit.vłi/ ſtans eſt bꝛeuiſſima ꝑs tꝑis q̃ nõ expectat ſucceſſionem. Inſubulo las.a.p.i.inſuere cũ ſubula Inſulto as.are.a.p.eſt q̃dã cauillatõe ⁊ deri ſione hoſtẽr̃pellere.⁊ ðꝛ ab inſilio lis.liui.ł lij.vł lui. Uñn ð beato ¶Q aurẽtio ðꝛ.Et ſub ijciẽtibo pꝛunaſ inſultat leuita xpᷣi.vt cũ di cebat. Birate ⁊ vᷣſate ad aliã ꝑtẽ.Quidam tñ idiote legũt ibi Exultat.ita diẽ Hugꝭ. Pap̃.vᷣo dic. Inſultare.i.inſilire.⁊ ð alteri us iniuria gaudere ôM Inſumo mis.ſumpſi.a.t.i.intꝰ vł valð ſume re.vel ſumere Integro as.aui.a.p.i.ĩtegꝝ facere.nouare.⁊ cõponit᷑ cũ re vt Reintegro as.⁊ ĩterpoſita d. frequẽtiꝰ ðꝛ redintegꝛo as. Iñ itegraſco ſ. redintegraſco ſcis.ĩchoatiua. Et ſcias ꝙ alit eſt ĩ iſto inchoatiuo q; in alijs. Alia em̃ hñt ſignificatõʒ eandẽ quã hñt ⁊ ſua p mitiua. vt ſi ſua pᷣmitiua ſignãt actũ ⁊ eoꝛũ inchoatiua. Nã integro.as.ſigt actũ.ſʒ et inchoatiuũ ſignat paſſionẽ. Integraſco eĩ eſt icipio ĩtegrari.Et coꝛr̃.te.U ĩ auroꝛa ðꝛ. Integrat imponẽs oĩbo ille manꝰ. Intelligo gis.lexi.lectũ.a.t.i.qſi intꝰ legere. ðꝛ ab int ⁊ lego gis. Iñ intelligẽs.cꝭ.o.g. Et intelligẽter aduer.Et h̊ intelligẽtia tie Et hintellectꝰ tus.tui. Et h̊ ⁊ b intellectu alis.⁊ H̊ le.⁊ intellectualit᷑ aduer.⁊ H̊ itelle/ ctualitas tat?. Et h̊ ⁊ H itellectibił. ⁊ Hle.i. in intellectu cõpᷣhenſibilis.⁊ intellectibili ter aduer. Et hᷣ intellectibilitas tat. Itẽ H ⁊ h intelligibił ⁊ h̊ le.qð intelligi pᷣt.⁊ hec ĩi telligibilitas tatis.⁊ intelligibiliter aduer Intẽdo dis.ſi.ſum.vel tentũ.a.t.i.qugerevł adiũgere.vt Deꝰ ĩtedit albedinẽ circa iſtũ. ⁊ ſ̃m ̊ hʒ intẽſum.ſu.⁊ ðꝛ ab in ⁊ tẽdo dis Iñ h inteſio.i.adauction. Itedere etiã eſt operã dare. dirigere. intetuz facere. intelli⸗ ln tito⸗ cegg gereſcte nbpre idckort gynlit tenia.i. luuio4s. p. Jn ctimmpug poteſeffe tendo dis, Intraalo tertilo⸗B epolnui urduoi wrbinten lntercedod (ccsfacere! cedereiin Preinem Datmüino⸗ niinterc gtoꝛes in deüoꝛite nea nelaubabi/ lurouodi guo aere. NTeinuenit Nolotim cen no Jcolym. ſvgllu nehꝛn 1Rebinte e ntochiopis. hline glii⸗ Unlinertca Eclinoasan isth neain ttercldodi jelauſene⸗. ſenluboins ercurſoas, burtinnt l le luco G. un Uterioi W W Gor ug keſſi⸗ aſee b Ttigcen (e enn ehn eſedefint no gpean üſbrl Milaröerder inſlions ivik rino Etſd umnpi Nein liine Quin A. inn die Dig. linſlirer amn ir'Nraline ſacreongt oas rirpoſtn Türguſe⸗ nua. Elaus inalis A nͤbütt ſunß itaait n ſrachc⸗ Imnegalcoci 1. Uüianron „Wema. iafiint legne inncligestho tbincligänt⸗ Eiberbinclen lt Wer a5lr nucht lis 1 inrelcn blis. n i⸗ Zintigiendet 1 ons r un Kclchiin un ibalniglaſt gereoſiderare. vt iſte intẽdit aium ſnuũ. Et Em R̊ ꝓpꝛie fac intentũ tu. Iñ h̊ intẽtio oniſ id eſt abſtractio ↄſideratio. Itẽ intẽtio qũ qʒ ꝓ volũtate interdũ ꝓ fine accipit᷑. Iñ in cẽtiuꝰ.a.ũ.⁊ h ⁊ hͥ intẽtional ⁊ ̊ le. Intẽto as.a.p.ðꝛ ab in ⁊ tẽto as.Et vt dicit Pap̃. Intẽtat.i.intẽdit.multũ minat᷑ obij/ cit impugnat iponit infert. Itẽ intẽto tas. põt eſſe frequentatiuũ ⁊ tũc foꝛmat᷑ ab in/ tendo dis. Intercalo as.aui.a.p.i.ĩterponere.⁊ ðꝛ ab ĩ ter ⁊ calo as. Iñ h̊ ⁊ h itercalarꝭ ⁊ re.i.in terpoſitiuũ vł interpoſituꝝ.ſ.ꝙ interponi tur.ł vᷣſus ĩtercalaris ðꝛ qͥ ſepe interponi/ tur.⁊ h̊ͥ intercalaritas.tatꝭ.i.interpoſitio Intercedo dis.ceſſi.n.t.i.p aliqͥ ad aliq̃s p/ ces facere.⁊ ðꝛ ab int᷑ ⁊ cedo diſ.Et ẽ inter cedere.i.int aliqͥs cedere ⁊ eſſe mediatoꝛẽ ⁊ Aꝛie int᷑ minoꝛẽ ⁊maioꝛẽ vt maioꝛ ↄdeſcẽ dat minoꝛi pᷣcibo mediatoꝝꝭ. Vñ ſcti dicũt᷑ nr᷑̃i interceſſoꝛes apud deũ. Sũt em̃ medi atoꝛes int᷑ nos ⁊ deũ ſinguł diebo ꝓ nobis deũ oꝛãtes.q̃ᷓꝝ interceſſiõe qͥ renes ſcrutat᷑ ⁊ coꝛda nobis auxiliet᷑ vt opꝰ inceptũ ad fi nẽ laudabilẽ ꝑducamꝰ ⁊ pdu pe. Intercido dis.cidi.n.t.⁊ ſupio caret.i.intali qua cadere.⁊ ðꝛ ab inter ⁊ cado dis.cecidi Itẽ inuenit᷑ intercido dis.cidi.ciſũ.i.inter polatim cedere vlł int᷑ aliq̃ cedere. Uñ bea tus Jacobo maioꝛ dict'ẽ interciſus.qꝛ per ſingula mẽbꝛa fuit ceſus. Et ꝓdu.ci.vbiq; ⁊ ðꝛ ab int ⁊ cedo dis.ceciild· Intercipio pis.⁊ intercapio pis.a.t.ĩ codeʒ ſenſu.i. int aliq̃ vel ĩ medio caꝑe.Et ðꝛ ab in vel inter ⁊ capio pis . 9 * Interclino as.aui.a.p.i.int᷑ aliq̃ clinare 782 ab int᷑ ⁊ clino as.⁊ pð.cli. Jñ h̊ ⁊ intercli nis ⁊ B ne.⁊ interclinꝰ na.nũ. Intercludo dis.ſi.ſuʒ.a.t.i int᷑ aliq̃ claude/ re łauferre.⁊ ðꝛ ab int᷑ ⁊ claudo is. Iñ h i/ tercludo.inis.idẽ qð ĩtercluſio.⁊ ꝓð.clu Intercurſo as.i.frequẽter intcurrere Interdico xi.ctũ.a.t.i.phibere q̃i iterĩ diceꝛe Interduco cj.xi.ctũ.i.int᷑ aliq̊s ducere.⁊ ðꝛ ab inter 2 duoooofY tereo interis interiui vł interij pbũ abſo lutũ.i.moꝛi.⁊ ꝓpꝛie itinere.⁊ ðꝛ ab inc ⁊ eo is. Iñ h interitꝰ us.i.moꝛs.⁊ interit ta.tũ id eſt moꝛtuus . „ » „ Interficio cis.feci 0 fectũ. a.t.i. occidere.⁊ ðꝛ ab inter ⁊ facio.⁊ coꝛ.fi. 1¹ „ . . Interiaceo ces.n.s.i int ali iacere.⁊ dꝛ abi ter ⁊ iaceo ces dimittere. ? itez ad idẽ reuert Interneco as.aui.a.p i.int᷑a chuc ꝙ intriuerat p Intermitto tis.a.t.i.int᷑ aliq̃ mittere vl inte?: polare vl interi dimittere.ł relinq̃re ſcom 1 . „. 27„5 „ 7- liqᷓ necare vłĩ/ terpolatim necare.vl interiĩ dũ aliqͥs eſt in itinere necare.⁊ ðꝛ ab int᷑ ⁊ neco as. In hi ternecatio oniſ.i.moꝛs.q̃ ↄtingit alicui dũ eſt iĩ itinere. Itẽ inter ponit᷑ ſepep e. vt le ðꝛ interneco cas.id eſt enecare.⁊ coꝛ.ne.in terneco. Intero terꝭ triui.tritũ.a.t.i.intꝰ terere minu tare vł valde terere Clũ Dañ.vlt.ðꝛ ð Aba anes in alueolo. Et ðꝛ Interpello las.aui.a.p.i.iterrogare.int aliã vacare ⁊ alloqͥ.⁊ ꝓ alio pᷣces fundere. UInñn ad Ro.viij.Qui etiã ĩterpellat ꝓ nob.⁊ ðꝛ Interpolo las.laui.a.p.i.obſcurare inqͥnaꝛe impedire vel iterrũpere coꝛrũꝑe variare. nõ ↄtinuare.⁊ ð ab int᷑ ⁊ polꝰ. Cñ ihym/ no. QOð nulla nox iterpolet fideq; iugi lu/ ceat. Iñ interpol' la.luũ.i.ĩterruptꝰ variat nõotinuꝰ.⁊ h interpola le.qdã veſtis q̃ dũ reducit᷑ ⁊ fit q̃i noua ſit vetꝰ ad nouã ſpẽ coꝛripiũt hec oĩig poY Interpᷣtoꝛ arꝭ.atꝰ ſũ.vᷣbũ Se Ponere kex poni vnã linguã ꝑ aliã. Iñ h̊ ⁊ ̊ interf ta⸗ ilis ⁊ ̊ le.i.aptũ ad interptandduꝝ Interſum interes intereſt interfui ĩtereſſe.i. int aliq̃ eſſe.⁊ ↄſtruit cũ dtõ. vt ĩterfui tali negocio. Tñ eiꝰimꝑſonale.ſ.intereſt ↄſtru itur cũ gtõ. Iſta em imꝑſonalia intereſt et refert ↄſtruũt᷑ cũ gtis oim dictionũ caſua/ liũ.vt Intereſt ſocrat legere.⁊ refert Pla/ tonis diſputare. Pꝛet iſtos qͥnq; gtõs ꝓno minũ pmitiuoꝝ.ſ.mei tui ſui nr̃i veſtri.lo/ co q̊ꝝ ↄſtruũt᷑ cũ ablatiuis pnoĩim poſſeſ/ ſiuoꝝ ĩ ſingulari nũero ⁊ ĩ femino ge.tatũ. vt mea tua ſua nr̃a ⁊ veſtra.vt Oeg inter eſt legere.? Tua refert diſputare. Di aut ſũt gti poſſeſſiuoꝝ tũc ↄſtruũt᷑ cũ illis gtis vyt Mei fris itereſt legere.? Tui patris re fert diſputare. Itẽ ↄſtruũt pᷣdicta vᷣba cuʒ iſto gtõ cuiꝰ.vt cuiꝰ intereſt facere Interuallo as.a. p.i interualla dicere. vel facere aliqͥd vł interponere.⁊ ſcribit᷑ ꝑ ge/ Inter uenio nis.n.q.i.itercedere.inter aliqs teruẽtus tus.i.interceſio QQD2 Inthꝛoniʒo as. a. p. i.ĩ tꝛono vl ĩ ſede pone re ſeu collocare.⁊ ðꝛ ab in ⁊ thꝛonꝰ? Intimo aſ.aui.a.p.i.demõſtrare.ĩdicare.nũ ciare.notificare.⁊ ðꝛ ab intim.vł ðꝛ ab ĩ.?⁊ timos.qð eſt mẽs.q̃ſi ĩ mẽte ĩculcare ⁊ im/ mittere ᷣm Hug. Ul ðꝛ ab in ⁊ time.qð ẽ aĩa vl mẽs ᷣm Papiãa Introeo is.iui.n.q.i.intꝰ intrare.⁊ ðꝛ ab in/ tro ⁊ eo is. Iñ h̊ introit tus.tui.pe.coꝛ. Intromitto tiſ.ſi.miſſum.a.t.i.imittere.⁊ ðꝛ ab intro ⁊ mitto. Itẽ ĩtromittere ẽ ideʒ qðᷣ vulgo ðᷣꝛ intra meare.q̃ſi i rẽ ſe mittere.vt Oc ea curet ? traccttett Inuado dis.ſi.ſum.a.t.i.ĩpetere aggredi.ar ripere.⁊ ðꝛ ab in ⁊ vado dis. Inualeo les.lui.n.s.i.valde valere creſcere abũdare.⁊ ðꝛ ab in ⁊ valeo les. Unð Geñ. xxxij. de Jacob ðꝛ. Inualuit õ angelũ Iñ inualeſco ſcis.incho. Inubero as.n.p.i.valð vberare.⁊ ðꝛ ab vbe ro as.pꝓ abũdare.vłeſt lactare.⁊ tũc ðꝛ ab vbero ras.ſm ꝙ venit ab vber ꝓ mãma. et ſic eſt actinu. 4 Inueho his.uexi.a.t.i.õ vł ĩtro vehere.⁊ ðꝛ ab in ⁊ veho his. Uñn ðꝛ. Iſte inuehit ĩ il/ lum.i.vituꝑat illũ ⁊ rep̃hẽdit Differt tñ qꝛ ꝓpꝛie vituꝑare ẽ maleſfactũ alicuius iocoſe narrare qð fac.Oꝛatiꝰ ĩodis. Repᷣhẽdere vo ẽ malefacta alicui ſub ſpecie coꝛrectio nis enarrare. qd fac. Oꝛati i ᷣmonib. Dʒ inuehere ẽ malefacta alicuiꝰ maligno aio ⁊ lingua detractoꝛia repñtare.qð Oꝛatiuſ videt᷑ facere ĩ epodo.ſʒ nõ fac̃. Iñ iuectiuꝰ. ua.uiũ.i.detractoꝛiꝰ malignꝰ.⁊ h iuectiuuʒ 2 h inuectiua ue.⁊ iuecto as.frequẽ. Inue nit᷑ tũ inuehoꝛ ĩ deponẽti genere Inuenio nis.a.q.i.venire ĩ id qdᷣ cupimꝰ vł qꝗrimꝰ. Innenim q̃ſita. Reperimꝰ vltro oc currẽtia. ⁊ ð ab in ⁊ venio.Et cõponit᷑ cũ ad. vt adinuenio is.i.valde ł iuxta b ad vti/ litatẽ vł ad dãnũ alicui venire.⁊ coꝛ.ve in pti.ſʒ ĩ pᷣterito ꝓducit nueſtigo as. a. p.i. inqrere. : ab 12 veſti/ go gas. ⁊ pᷣ.ſti. Uñ Theodohᷣ. Grecoꝝ pᷣ mus veſtigat grämata Cadmꝰ Inuideo des.n. s.i.nõ videre.vt Inuideo ti bi.i. nõ video tibi.i.ñ fero videre te b agẽ i.9 ſmare. VInde Geñ xxvij. Irrugijt clamoꝛe tẽ. ⁊ : ab in ⁊ video.es. Inuenit᷑ etiã ĩ pa ſiuo ĩ pma pꝑſona.Et eti ipᷣe Pꝛiſ.dic illð eſſe actiuũ.ſ h iõ fit. qꝛ qũz exigit actm̃. qꝛ vᷣbũ qð exigit actm̃ in eo ĩtelligit᷑. vt Inui/ deo te facere h. .p inuidiã phibeo te. ? In nigdio tibi amiciciã regꝭi.ꝑ inuidiã ſubtra ho tibi amicitiã reg.⁊ qñq; exigit actm̃ ſi/ gnificãtẽ cãm rei vbi vt Inuideo tibi ſapi entiã.i ꝓpter ſapiam Inuiſo ſis.ſi.ſum.n.t.i.intꝰ viſere.viſitare.⁊ vↄꝛ ab in ⁊ viſo.ſis. Jurta illð Juð.xv. JIn / . uiſere volẽs vxoꝛẽ ſuã Inundo as.aui.n.p.i.abũdare replere ſtag/⸗ nare. Di iuenit᷑ cũ actõ ſenſus ẽ. JInũdare id ẽ.facere abũdare.⁊ ðꝛ ab in ⁊ vndo das H ta.tũ.pe.pð. Uñ.ij.Petri.ij. Muüdus aqua inũdatus perit Inuolo las.laui.lare.n.p.i.furari vł ĩ vola gliqͥd ↄtinere vł ponere vł i volã iĩmittere. 7 ð a vola.qð ẽ media ꝑs manꝰ vł pedis. Vte pe gsbonierin⸗ volo as.ſʒj ĩ alio ſenK 1.i. int? valde volare — „ . Inuoluo is.ui.ĩuolutũ.a.t.i.intꝰ voluere (Dante O uel A Iocoꝛ arꝭ at ſũ.d.p.i.ludere vł iocũ cxerce/ re. Iñ iocatoꝛ oʒ. ⁊ iocatrix. ⁊ h iocatio. oniſ. ⁊ iocatoꝛiꝰ.a.ũ.Et ↄpõit᷑ adiocoꝛ.arꝭ Coiocoꝛ arꝭ. Eiocoꝛ arꝭ.Et coꝛ.io. Iraſcoꝛ ſcerꝭ.iratl ſũ.d.t.i.cõmoueri. Inde iracũd?. a. ũ.i.facile iraſcẽs.qꝛ accẽſo ſan/ guine ĩ furoꝛẽ cõpellit᷑ ⁊ H iracũdia die.⁊ h ⁊ m iraſcibil ⁊ H̊ le.Et vt dic Hiero. Iraſci Hois eſt. ſʒ irã nõ ꝑficere xpiani — Irretio tꝭ. tiui.titũ.a.q.i. lllaqare iĩpedire. re/ ti iuoluere. ⁊ ðꝛ ab in ⁊ retio.Iñn irretit?ta. tũ.pe. pdu. Irrigo gas.gaui.a.p.i.intꝰł valde rigare.et 82 ab in ⁊ rigo as.⁊ coꝛ.s.Pbe. Irripere.i.latẽter inualeicere Irrito as.are.a.p.me/pð.i puocare.q̃ſi ð ri tũ alicuifacere.⁊ ðꝛ a ritꝰ iñ pᷣs. Irritat aduerſariꝰ nom̃ tuũ ĩ finẽ. Itẽ irrito pᷣt cõ poni a rat.⁊ tũc irritare ẽ euacuare.vanũ facere.debilitare. deſtruere.⁊ coꝛ.me. Uñ Irritet hũc dñs qͥ nos irritat ad irã. Irri tat euacuat irritat puocat irã. Iñ h̊ irrita/ mẽ inis.⁊ h̊ irritamtũ ti.⁊ irritãs.tj.o.g. et irritꝰ. ta. tũ.i.vanꝰ caſſus.nõ firmꝰ.Et irri tus ꝓ irritatꝰ ꝑ ſyncopã fᷣm Hug. Irrogo gas.are.a.p.i.inferre.vt Irrogauit mibi ↄtumelias.i.ĩtulit.⁊ ðꝛ ab in ⁊ rogo Irrugio gis.giui.n.q.i.qad modũ leonis cla magno ſcz go. lolet (WB ognte H uel CE Iſagogo iſagogas.iintroducere. ? pð. pnlł. iterutori cultort irennete cſtoebini⸗ bepbes nodiligode Uobiohgsl⸗ voceofuſal lude;zo4s moeſebie deiſec mi ſodeon udicoas ceredete lucicato⸗ ugicur goog nie gulolas. ilgok? iut olablugul ccor a. Ui finesſurgure nsifto⸗ Ui⸗ Narhoſen ſiogncis Ugoroaresg thnnuien Cltinrelcri ſbſpitmräir eipreicau ctüecaſ Metinpugna imnboſtnute lopiurgogsii Enntheutni icnieſun tinniunt⸗ mnchinngo⸗ moapingam⸗ uroggenari aie iu luenen ec zyiecfi Venftuf, Lylaenſin enlisi)icnr abint 5 Urideni ien Lfurnwi. liyoli Rnn man gen⸗ ons hi glo ſen ant tiin Oer W doe iocäger omir thioen⸗ 19höiladioeng . Etcorio⸗ ticömovon ee tBimcidinih rdie Higo cöuni liaripeufent o. Jlmenth. lwlgengare e ”DM onoene d Ds In e Neirrnohi, micnem, uNt1 Me,, Nintnmri. ocniri ugri n niiwii Iubeo bes. iuſſi iuſſũ.a. s.i.timpare. Sʒ iu Itero as. aui.a. .i ire vl repetere Iñ v̈balia iteratoꝛ iteratrix iteratio.⁊ iteꝝ aduerbiuzʒ oꝛdinis vł tꝑis. Et cõponit᷑ Reitero as.i. iteꝝ repetere. Iñ reiterati ⁊ reiterato poſi/ tum aquerbialiter By 4 bere ẽ vbi eſt volũtatꝭ obſequiũ. Impare eſt debitũ. Idẽ eſt ⁊ pᷣciꝑe.Et cõponit᷑ fſide iubeo bes. ⁊ coꝛ.in. Uñ Thobias. Hoc pᷣ coꝛ.B iubeo.toto conamĩe tota.Ex aĩa.to/ to diligo deũ coꝛde Iubilo las.laui.n.p.i.cãtare gaudere.q̃daʒ voce ↄfuſa pᷣ gaudio cãtare ⁊ exultare udeiʒo as.aui.n.p.i.iudeũ facere ł iudeoꝝ moꝛe ſe hr̃e.⁊ ðꝛ a iuda ł iudea.Et hinc iu i mꝰ mi.i.ↄſuetudo ⁊ ritꝰ iudeoꝝ vł gẽs iugeon“ Iudico as.aui.a.p.i.iure diſceptare.ius di/ cere determĩare cam. iudicio dãnare. Inñ iudicatoꝛi.a.ũ.⁊ B iudicatoꝛiũ rij.locꝰvbi iudicat᷑. Et h̊ ⁊ iudicabilł ⁊ ̊ le.⁊ coꝛ.di. nugo gas.gaui.a.p.i.copulare.iũgere.ſb iu go ponere.⁊ ðꝛ a iuull1l Iugulo las.laui.a.p.i.iugulũ ĩcidere.⁊ ðꝛ a iugułl? Iñ iugulatoꝛ trix.tio.⁊ iugulatoꝛiꝰ a.ũu. 2 B iugulamẽ. inis.⁊ ͥ iugulamẽtũ ti. et coꝛ.gu. Uñ Oꝛatiꝰ ĩ epi. Ut ingulẽt ho mines ſurgũt ð nocte latrones. Et Luca nus ĩ q̃rto.Uincit᷑ haud gtis iugulo qͥ p/ nocat hoſten lIũgo gꝭ.xi.ctũ.a.t.i.cõponere łh annectere Iurgo as.are.a.p.i.iure agere vł iure garri/ re.⁊ ðꝛ a iuſ ⁊ garrio vlł ago.qꝛ hi qͥ cãm di cũt iure diſceptãt.Et accipit᷑ iurgare ĩ du abo ſignificatõibo. Jurgare ei eſt rixari. liti gare ⁊ ppie ĩ cauſis agẽdis.Et iurgare eſt repᷣhẽdere caſtigare coꝛriꝑe coꝛrigere cul pare ⁊ impugnare vᷣbis. łlitigãdo vᷣberare 2 ſᷣm ̊ ↄſtruit᷑ cũ actõ.Et cõponit᷑ cum ob vt obiurgo as.i. aliquẽ vel foꝛtit᷑ iurgaꝛe Et ſunt neutra ⁊ abſoluta ꝓ litigare.iĩ alia ſignificatõe ſunt actiua.Et nota ꝙ i eodeʒ ſenſu ĩueniunt᷑ deponẽtia. Jurgoꝛ arꝭ.atꝰ ſum.⁊ obiurgoꝛ arꝭ.obiurgat ſum. Item gamus dũ cedimuuuiuus. Turo as.aui.atũ.n.p.i.iuramentũ facere.et Sz a unnne Iuſtifico as.aui.a.p.i.iuſtũ facio Iuueneo neſ.iunenui.n.s.i.eſſe vł fieri iuue nẽ. vk virere. effloꝛere ſiue ſplẽdere.q ſũt ꝓ ota ꝙ iurgamꝰ? obiurgamꝰ ̈bis ſʒ caſti⸗/ pꝛietates iuuenũ. ? öꝛ a iuuenis. Uñ En⸗ ſis ðꝛ iuuenere cũ purgat reſplẽdet.Et cõ ponit᷑ cũ re.vt reiuueneo nes. Et hic iuue neſco ſcis.⁊ reiuueneſco ſcis.inchho. Inuenoꝛ arꝭ.atꝰ ſu.ð.p.i moꝛe iuuenũ ſe ha bere. ⁊ ðꝛ a iuuenis. Uñ ĩ dialectica argu/ mẽtatiõe ille ðꝛ iuuenari qͥ bis vł ter vel q̃ ter vl ſepiꝰ idẽ repetit neſcies pcedere Iuuo uas.iuui iutũ.a.p.i.auxiliari.delecta/⸗ ri. Iñ h iuuamẽ inis.⁊ hͥ iuuamẽtũ ti.Ethᷣ exigũt vt ĩ pᷣterito dicat᷑ regularit᷑ iuuaui. ⁊iĩ ſupino iuuatũ. Itẽ inuo cõponit᷑ adiu/ uo as. Coadiuuo as. Et coꝛ.iu in pñti.ſʒ i p̃ᷣterito ⁊ ſupio eam ꝓducit. Uñ Pꝛoſper. Quiq iuuat ĩ longũ cauſas pducere moꝛ bi. Et᷑ fac ex ſe vᷣbůͥ imꝑſonale Juuat.⁊ cõ 7 ſtruit᷑ cũ actõ.vt me iuut Iuxto as.aui.n.p.i.appꝛoximare.adeſſe.iu/⸗ xta eſſe.⁊ ðꝛ a iuxta aduerbio Aboeſacio ciſ.n.t.i.ↄuellere ↄcurre lI re ferire facere labare vł labi.⁊ cõ AA ponit᷑ a labare vł labi ⁊ facio. Itez labefaciò cis.idẽ eſt qd maculare.⁊ ðꝛa la bes ⁊ feaakkmkmk Labefacto tas. eſt frequẽtatiuũ hꝰ vᷣbi la/ befacio. Etiã pᷣt eſſe frequẽtatiuũ huiꝰ vᷣbi llabefſio Labifio fis.i.labi vł labare.⁊ ðꝛ a labare ł labi ⁊ fio Itẽ labefio fis.idẽ eſt qdð macula ri.⁊ tũc cõponit᷑ a labes.⁊ fio fis Labo as.are.aui.n.p.i.titubare. vacillare. ⁊ tremere.labi. Iñ labaſco ſcis.incho. Et labo bas.pmitiuũ eſt vt vult Hug.⁊ ab eo deriuat᷑ laboꝛ.erꝭ.Alij dicũt ꝙ labo as.de riuat᷑ a laboꝛ berꝭ. Et coꝛr.pmã labo bas. UVUñ Ouidvł in epi.Et ſatꝭ in dubio pecto/ ra nr̃a labãt. Sʒ labes nomẽ ꝓpducit pᷣmã Vnde.Si ꝑ vina labes non vini ſed tua labes . Laboꝛ berꝭ.lapſus ſum.d.t.i.cadere Inde lapſus.ſus.ſui.Et h lapſio onis.Et laboꝛ berꝭ. pducit hãc ſyllabã la. Uñ Cato. La/ bit᷑ exiguo qð ꝑtũ eſt tpe lõogoY Liaboꝛo as.aui.n.p.i.laboꝛẽ ferre. Et labo rare. laboꝛe aliqͥd facere. Et ſm h̊ inuenit᷑ eiꝰ paſſiuũ in tertia ꝑſona.vt ueſtꝭ laboꝛat᷑ Et hinc laboꝛat ta.tũ.ꝑticipiũ. Itẽ labo/ ro cõponit᷑ collaboꝛo as.i.ſił laboꝛare Itẽ Elaboꝛo as.i.valde laboꝛare. Et ab iſtis oĩbe deſcẽdũt paſſiua ĩ tertia ꝑſona.ſᷣm ꝙ ponunt᷑ tranſitiue.Et inde ꝑticipia rerit 2 tpis. collaboꝛatꝰ elaboꝛat.⁊ pðᷣ.bo. Undð Namætoꝛ ar.. atꝰ ſum. d. p. l flere dolere. vo . ce triſti doloꝛẽ expmere łↄq̃ri. Iñ vᷣbalia Onidiꝰ in epi. Arte laboꝛate mergũt᷑ eq̃ꝛe LHacero as.aui.a.p.i.ſcindere.frãgere. Jñ B laceramẽ.iniſ.⁊ q̊ laceramtũ ti.⁊ lacer.a. ii.i.laceratꝰ ⁊ laceroſus.a.ũ.i eodẽ ſenſu Laceſſo ſis.ſiui.ſitũ.vᷣbũ deſideratiuuʒ.q̃ſi cũ deſiderio lacerare vl ꝓuocare l irritare ⁊ hʒ pᷣteritũ ⁊ ſupinũ ad modũ q̃rte ↄiuga. Lacinio.as.aui.q.p.qð ⁊ lacino as.iuenit᷑ 1. ↄuellere.lacerare.bellicre Lachꝛvmoꝛ.arꝭ.atſum.d.p.i.ploꝛare.fleꝛe In v̈balia.⁊ h̊ lachꝛvmatoꝛiũ rij.locus la chꝛymaꝝ.⁊ lachꝛymatoꝛiꝰ.a.ũ.q ſi triſtꝭ la chꝛvymas.cõmouẽs.Et cõponit᷑ illachꝛy/ moꝛ.arꝭ.i.valde lachꝛymari vlł iuxtæ.vl cũ lachꝛvymaãte lachꝛvmari.vł intꝰlachꝛvma// ri vłↄdolere.Collachꝛvymoꝛ.i.ſimł lachꝛy mari. Sʒ m antiq̊s lachꝛymo as.are.ẽ vꝓ bũ neutꝝ Uñn Boetiiĩ.ij. de ↄſolat. Meſtꝰ Uulachꝛymat ””M Lacteſco ſcis.incho.i.incipio lactere. Lacto tas.taui.a.p.i.lac pᷣ᷑ ge. ñ lacteo. es.i.lac ſugere. Uñ.Lacteo lac In lacteſco ſcis. Tũc ſeges lacteſcit cũ g/ neſcit. Itẽ lactare ponit᷑ qñq; ꝓ deciꝑe.Et eſt tractũ ab infantibo.qꝛ miłtotiẽs ꝑ lac ſo Nacuno as.aui.a.p.i.ad modũ lacune cur/ uare.⁊ ꝓducit cuu. lallo as. aui.n.p.i.doꝛmire L ł⸗ ctare.⁊ ẽ ꝓᷣbũ ficticiũ.i.ð ſono tractũ. Cuʒ eĩ nutrices puerꝭ ploꝛãtibo pᷣcipiũt doꝛmi/ re.vł lactere dicũt la.la.la.la.la.la.i.doꝛmi vł lacte.Et ẽ tractũ a ſono qͥ fit ĩi oꝛe pueri lactẽtꝭ.ſ.la.la.la.⁊ inde tractũ ẽ lallare.i.la ctere. Uñ Perſiꝰ IJratꝰ mãme lallare recu Lambo bis.bi. bitũ.a.t.i.lingere ſas. lingua ↄtingere.⁊ cõponit᷑ cũ cõ vt collam bo.is.i.ſił lãbere.Itẽ cũ di.vt dilabo.i.di⸗ uerſis modis lãbere. Lãbo ⁊ eiꝰ cõpoſita faciũt pᷣteritũ ĩ bi.⁊ ſupinũ ĩ bitũ.⁊ coꝛr.pe. Inuenit᷑ tñ Judic.vij.Lãbuerint.qð ſᷣm artẽ deberet dici lãberint. qð antiqͥtati vł autoꝛitati attribuimꝰ vł foꝛte lr̃a coꝛꝛupta eſt vicio ſcriptoꝝ. Unñ Ancili xxiiij. Jocũ daſq; puer qͥ lãberat oꝛe placeteas ugo. lacto lac pᷣbeo nato. Infans dum lactet.hũc nu trix ſedula lactat. Et a lacto veit lactãs.qꝭ. i.lac pᷣbẽs.Eta lacteo veit lactẽs.tꝭ.i.cui pᷣbet᷑ lac. Itẽ lactare.i.lacte ĩplere.vt Deuſ lactat iſta.vł vbera eiꝰ.i.lacte ĩplet.Et ĩide lacteo teſ.i.hꝛe vł emittere l inciꝑe hꝛe lac re klac ſugere. la lamẽtatoꝛ.trix.tio.⁊ H̊ͥ lamẽtatũ.⁊ ꝑ ſynco/ pã h̊ lamẽtũ.¶amẽtoꝛ cõponit᷑ cũ cõ.⁊ ðꝛ collamẽtoꝛ arꝭ.⁊ inde vᷣbalia ancino nas.naui.n.p.i.lãceis ludere ł cõ fligere. vl lãcea ꝑcutere vł lãceare.⁊ ðᷣꝛ alã cea.Et cõponit᷑ Dilancino nas.i.diuerſis modis lancinare.⁊ coꝛ. ci. Langueo ues.gui.ſupio caret.n.s.i.infir⸗/ mari.egere vl deficere vł ſtupere bh pigrere Iñ languidꝰ.a.ũ.i.infirmꝰ vł excoꝛs.ſtupi dus vl deficiẽs. Iñ hlãguiditas.tat. Itẽ a langueo ðᷣꝛ langueſco ſcis.incho. Lanitico aſ.n.p.i.lanã facio ⁊ ðꝛ a lana ⁊ ſa cio In h̊ lanificiũ.ij.i.lane oꝑatõ.⁊ coꝛ.pe. anio as.aui.a.p.i.ſcindere.lacerare.⁊ cõ/⸗ onit᷑ collanio as. dilanio as. relanio as. lapido as.are.a.p.i.lapidibo ꝑcutere ⁊ ob ruere.Et cõponit᷑ dilapido as.i.diſpʒgere. diſſipare.deſtruere.⁊ coꝛ.pi. Lapſo as.i.frequẽter labere.Et aliqñ reꝑi ctur ĩ deponẽti genere.vt Lapſoꝛ ari.atꝰ ſũ aqueo as.are.aui.a.p.i.laqᷓo caꝑe vł liga re.⁊ ð a laqueꝰ. Iñ laqatoꝛ o;.⁊ deſignat officiũ ludẽdi ſᷣm Hug. Nargioꝛ girꝭ. gita ſum. vbũ cõe. donare v largitoꝛ.toꝛꝭ.i.donatoꝛ.Et cõponit᷑ cũ cõ. vt collargioꝛ girꝭ.i.ſił largiri. Itẽ cũ di. vt dilargioꝛ. gir?.i.diuerſ mõis largiri. Iteʒ cũ e.vt elargioꝛ.girꝭ.i.valde vł extra largi/ ri.Et largioꝛ cũ oĩbo ſuis cõpoſitꝭ eſtcõe ? q̃rte ↄiugatõis.⁊ hʒ q̃ttuoꝛ ꝑticipia.ſ.largi ens largiturꝰ largit? ⁊ largiẽdus * laruo as.aui.a.p.i.laruã induere Et hinc laruat?.ta.tũ.i.larua indutꝰ.vel a demone aſciuio uis.uiui.n.q.i. terari.laſciue ſe gerere. Laſſaſco ſcis.i.ĩcipio laſſari.infirmoꝛ.ᷣbũ incho.a laſſo Liaſio.ſas.ſaui.a.p.i.fatigare. Iñ laſſus.ſa ſum.i.fatigat.grauatꝰ.Et laſſitudo.iniſ.i. fatigatio. Liateo.tes.tui.n.s.caret ſupĩo.i.abſcõdi vł eſſe in abſcõdito. Hʒ adhuc aliã ſignifica/⸗ tionẽ ſᷣm quã ↄſtruit᷑ cũ actõ.⁊ ꝓpꝛie rei ani mate.vt Hocↄſiliũ latʒ me.i.ignoꝛat᷑ a me Si vo dicat᷑. Ego lateo h̊ ↄſiliũ.aut nibil eſt dictũ.aut falſũ ẽ qð dẽ.nec latie ðꝛ.⁊ cõ ſtruit᷑ cũ tali actõ trãſitiue. Lateo cõponit᷑ cũ de.vt deliteo.tes.tui.i. deoꝛſum latere. luxuriari.ludere. thfluit I lunmriehhi gliotes. egion coc ſcunthuatu Latroa6 mneſponen 1,.Kallgten ossiſintl femonere Latecoſes. Laninotan⸗ litmorhnt loctund.α² cüttliil Loritodsdun ſemnalicioſeo loꝛesſuosag ſell falcint. Laotnstn ammpliare pteſſeffe jo. Lotoc lata/e Iti. diferl ſac Erpit Itllicollari. Lunoso.at⸗ lnrdr forri ccretcoꝛ lo. . ma fulgerina fiücrerceret co ncoes anian lln on.th Nota t. Laude lpoi,r Doiſſimullaus Auo das ani Gſiclauavilan fiuoi müidare ol,bis nie ehcere Lali Aſhis cpoſit ſthini rcor, ſt i. Ulcer Wan. Ne⸗ Q glſglggi Dilnman fnui uan lrmo lan matgunn 1alnats atcde. lacerareach, Srdanio g. Nuterereh anidien. e me. Ci alicin Vphrmafi öocaperla wor⸗tdcſ cöeidongren brgtaüth Cponiici. Trcia laron. Ie keumlarc oſchektcden nciga eri. dds uere thine vda denone tummin un iinfmmfi. Beai ivitid uiſgte n glüum, Liateſco ſci HLaudo. as. aui. atũ.a. Reliteo tes. tui.i. iteꝝ vłretro latere.? coꝛ. la. Uñn Ouið.de arte. Nocte latẽt mẽte vi cioq; ignoſcit᷑ oĩ Quidã tñ dicũt ꝙ; ſupinũ Latero as.aui.a.p.i.iũgere aliqͥd alicui la ,/ teri apponere.⁊ ðꝛ a latꝰ.terꝭ. Et ↄpõit᷑ cuʒ ad. vt allatero as.i iuxta laterarc. Collate ro as.i.ſimł laterare Dilatero as.i.a latere eſco ſcis.incho.i.incipio latre Natinoꝛ arꝭ.at ſũ.d.p.i.latiniʒo as.i.moꝛe latinoꝝ ſe hre vł loqͥ Uñ excellent᷑ pꝛie ðꝛ latinari qͥ ↄgrne loqͥ latinis lris. Nã laici etiã italici q̃ſi barbari ſunt reſpectu lr̃atoꝝ Latito.as.aui.i.freq̃nt᷑ latere Ułlatitare ẽ ſe malicioſe occultare aĩo fraudaãdi credi/ toꝛes ſuos agere volẽteſ.ff.qbo cauſis ĩ poſ ſeſ. l. fulcimꝰ.5. qd ſit latitare è” Lato tas.taui.tatũ.a.p.i.iĩ latũ extendere et ampliare.⁊ deriuat᷑ a lat ta.tũ. Itẽ lato.aſ pt eſſe frequẽtatiuũ a fero fers.i.freq̃nt᷑ fe/ ro.Lato cõponit᷑ cũ cõ.vt collato tas.i.ſił latare. Itẽ cũ di.vt dilato as.i.extẽdere vł differre. Iñ dilatat'.ta.tũ.i.extẽſus.diues ↄtuli collatũ.⁊ Differo diſtüũli dilatui Latro as.aui.n.p.ẽꝓpꝛie canũ.⁊ ꝑ trãſlatõʒ latrare ðꝛ foꝛtit garrire vł õ rõem aliq̃ di/ cere.⁊ coꝛ.la. Un. Nat canis ĩ põto.latrat extra.fulget in alto. Latrocinoꝛ. arꝭ.at ſũ.d.p.i.pdari.latroci/ niü exercere. ? coꝛ ccd. Liauc i. atũ. a. p. i. cõmẽdare. Iñ hic laudatoꝛ.o;ι. 7 B laudatio onis. lauda/ tus. ta. tũ. Laudo ↄpõit᷑ cũ cõ.vt collaudo das.i.ſimul laudare — Lauo uas.lani lautũ vellotũ. Inueniktñ qñq; lauaui lauatũ ſᷣm antiq̊s.qð ẽ regula rius.i.mũdare.purificare.abluere. Iñ la/ no lauis. ui. uere.i. bumectare. aſpgere. ma defacere.Lauo uas.⁊ lauo uis.ſũt actiua cũ ſuis cõpoſitꝭ ſi q̊ hũt Et hñt idẽ pᷣteritũ ⁊ ſupinũ.⁊ coꝛ.la.in pñti.ſʒ ĩ pᷣterito eãõpdu cũt. Uñ. Ulcera culpaꝝ lauet aut lauat vl toꝛ eaꝝ. Itẽ.Qui rigat ille lauit.qͥ munda uit bñ laſlllllltt Lauſo ſas.a.p.i.laudare.⁊ ðꝛ a laudo das. Hñ lauſans.antꝭ.i.laudans.Lauſantes.i. letu. dq. 6.1. o eiueie veiere. nnö eſt vſu. Et cõponit᷑ deleo les.leui.letũ NHaxare.i.ampliare.ſoluere.ᷣm Hug. Inð audãtes laxus.laxa laxum. Unde ĩ hymno ſcti Jo hannis baptiſte. Utqueat laris reſonare ((N ante E Lectito tas.i.frequẽrlegere.⁊ ðꝛ a lecto ad ob aliq⸗ „ 2 . . 5 — qð eſt frequẽtatiuũ a lego. gis. Lecturio ris.i.legere volo.⁊ðꝛ a lecto as.? Nedo dis.ſiſumi a.t.·i. frgere terere vui nerare.necare.Et ðꝛ ledo q̃ſi late edo.⁊ eſt et mogkg ip 1 hledibil. ple. rhaꝛß Aeribilis.? 5 lbge. Negito tas.pe.coꝛ.i.frequẽter legere Hiego.as.a.p.i.mittere.vt Rex legauit Pe⸗ trũ in tuſcia. Et legare ẽ in teſtammto aliqᷣd alicui dimittere.? pꝛie ꝑ manũ heredis.⁊ ego. g. a.t. euocũ ẽ. Legere ei eſt furari. colligere. Uñ Jſa. xvij. Opicas leget Itẽ legere.i. traſireſiue nauiga?e Uñ acx. xxvij Tegebat creta. Ite legere ẽ ſcptaꝝ figura rũ ſonos ꝓferre. ex ſcriptꝭ figurꝭ ꝓnũcia/ bilia colligere Et ita legere ẽ furũ ⁊ vᷣginũ ⁊ nautaꝝ ⁊ viatoꝝ ⁊ clericoꝝ.Uñn vFur au rũ.vᷣgo floꝛeſ.mare nauta.libꝛoſq; lericꝰ eqͥuoce ſingula qͥſq; legit. Redde ſingla ſin gulis ⁊ diſtingue ſignificatöes Lienio nis.niui.nitũ.a.q.i.placare.hũiliaꝛe lenẽ facere. Iñ ̊ lenitio onis.⁊ ̊ lenimen inis.⁊ ̊ͥ lenimẽtũ ti.⁊ h̊ ⁊ h̊ lenis ⁊ ne.Et lenit leniꝰ ſime. aduer.⁊ h lenitas.tatꝭ.et IH lenitudo. inis. Lenio cõponit᷑ delinio nis. Oblinio.nis.i.placare.lenẽ ⁊ dulcẽ facere aliqᷣd lenire. Et ꝓduẽ lenio hãc ſyllabã le. quã ſua cõpoſita mutãt ĩ li. pductã. Uñ fit qᷓdã ↄcidẽtia int h̊ cõpoſita ⁊ cõpoſita ꝗ lino nis.X lenio ꝓduc pmã pʒ ꝑ Ouidiũ de arte dicentẽ. Leniet icipiẽs omĩa ſentit amoꝛ.Et Oꝛatiꝰ ĩ epi.Lenioꝛ ⁊ melioꝛ ſis accedẽte ſenecta Lenocinoꝛ ari.atꝰ ſũ.d.p.i.leccacit᷑ viuere. . lenociniũ.nij.i.leccacitas ł lenitudo.vel act vel officiũ lenonis.⁊ coꝛi. Lienteo tes.tui.n.s.i.eſſe vlł fieri lẽtũ.?⁊ ðꝛa leto. as. Jñ lenteſco ſcis.inche. HLento tãs. taui. a. p.i.curuare ł flectere vei tardare. lentũ facereéßm Hug. Leo les leui letũ.a.S.i.deſtruere delere.ſed id eſt. deſttnuer Lietifico.as.aui.atũ.a.p.i.letũ facere.⁊ ðꝛa Letoꝛ tarꝭ.tcat⸗ ſum.d p i gaucere Et eg 3 x N. . X EAEE . onit᷑ colletoꝛ.arꝭ.i.ſimul gaudere Hleuigo as.aui.a.p.i.planare.limpidare. le uẽ.i.planũ facere.⁊ ðꝛ a leuis.qð eſt planꝰ. Vlł pᷣt cõponi a leuis ⁊ ago agꝭ.ſʒ potiꝰ eſt etymo.Leuigo.i.leuẽ ago.qᷓ; ↄpoſuõis oñ ſio. Iñ leuigatꝰ.ta.ũ.i.planatꝰ.politꝰ. Vñ Beñ.vj. Fecit arcã de lignis leuigatꝭ. Itẽ a leuigo.̊ leuiga.ge.i.inſtrm leuigãdi.qð etiã cõplanatoꝛiũ vocett Lieuio as.aui.a.p.i.leuẽ facere ł exonerare. põdus auferre vl diminuere.qð vulgo ðꝛ allebiare.⁊ ðꝛ a leuis ꝓ nõ põderoſo.et cõ/ ponit᷑ Allenio as. Colleuio ags. . Heuiſcoꝛ.ſcerꝭ.d.t.ðꝛ a leo les.qð eſt deleo les.ſʒ nõ eſt ĩ vſu. In ꝑ cõpoſitõʒ Obliui/ ſco: ſceaer. „ Lieuo.as.aui.a.p.eqͥuocũ eſt.Leuare nãq; i.ſubleuare vł leuẽ facere.q̃ſi exonerare.⁊ Aeuare.i.planare.Sʒ differt ĩ tpe.qꝛ in pᷣ ma ſignificatõe leuo coꝛ.pmã.ſʒ ĩ ſcða.ſ.ꝓ planare ꝓduẽ pᷣmã. Uñ.Alleuat extollit. alleuat coꝛꝑa planat. Itẽleuo.as.qñ ꝑti/ net ad leuitatẽ coꝛ.pmã. Sʒ leuꝰ.a.ũ.i.ſini ſter ꝓducit le. U. Nõ ego ſpõte leuo põdꝰ dʒð ſit que leuo.i.bꝛachio ſiniſtro.Et a le uo as.ſm vtrãq; ſignificatõʒ vᷣbalia.ſcʒ le/ uatoꝛ leuatrix leuatio leuamẽ.⁊ q̊ leuatoꝛi um rij. locꝰ in q̊ leuat Vl planat aliqd Itez a leno as.ſᷣm vtrãq; ipſi ſignificatiõʒ deri uatr h ⁊ leuis ⁊ ̊ lene.Et ponit᷑ꝓ agili et nõ põderoſo.ſ.ꝙ pilis ⁊ aſperitate caret.ſʒ eſt ibi differẽtia in tpe. Uñ. Pꝛo plano le/ no ꝓ plano dicito leuo Aante B Nibeo.bes.bui.bitũ.n.s.olim erat ĩ vſu. ſʒ mõ nõ eſt ĩ vſu.niſi libʒ imꝑſonale ab eo de riuatũ.i.placere. Iñ libeſco ſciſ.incho.Et antiq dicebãt lubet ⁊ lubeſco ꝓ libet ⁊ libe ſco. Uñ nos vtimur cõpoſito allubet ⁊ al/ lubeſco.i.obedire vel ↄſentire. Itẽ libeo/⁊ libet cõponit᷑ collibeo vl collibet.i.ſil libe/ re vel obedire vł ↄſentire.Et cõponit᷑ Per libeo bes.vl ꝑlibet.i.pfecte libere.⁊ coꝛt᷑.li Vñ Facetꝰ. Nemo placet ſtulto niſi dicat gõ libeat illll6+l. HLibero. as.aui.a.p.i.redimere. Iñ libera/ toꝛ.liberatrix. Et cõponit᷑ cũ cõ.vt Colli/ bero. as.i.ſil liberare.⁊ cũ de. vt delibero. Deliberas Libo bas.baui. a. p.i.ſacrificare.fſundere.⁊ ꝓpꝛie calicꝭ eſt.⁊ ðꝛ a liber beri.pꝛo baccho uis ꝓ leuitate leuis. Itẽ. Pꝛo ſuppoꝛto le / Libare ppꝛie erat qñ pateras mero plenas aris infundebãt. NHã libare ꝓpꝛie ẽ fundere Vñ. Panẽ immolamꝰ.calicẽ bibimꝰ Etẽ ſumptũ a libero qͥ vſum vitꝭ iuenit. Et li/ bare ponit᷑ p parũper deguſtare.ↄtingere. ⁊ etiã ꝓ immolari.⁊ pð.li.Sʒ libeo.bes.? libẽs eam coꝛrt᷑. Uñ.Sic gaudere libet vt gqamãs mea gaudia libet.Libia.libẽs.libo. libãdo libẽtius ibo.Etia inuenit᷑ libꝛo Li bo cõponit᷑ cũ cõ.vt collibo as.i.ſił libare. Delibo.as.Pꝛelibo as.Relibo.as.i.ierũ – ſacrificare Libꝛo.as.qui.a.p.i.põderare.vibꝛare.eq̃re ⁊ð8 a libꝛa.⁊ pð.li.Et ↄponit᷑ cũ cõ.vt col libꝛo.as.i.ſimul libꝛare. Relibꝛo.as.i.iteꝝ libꝛar Libꝛillo.as.aui.i.cũ inſtr̃o libꝛilla pijcere. vel ꝑcutere vel infeſtare. OM Hicẽtio.as.a.p.i.vulgo cõmeatare Liceo.ces.cui.n.s.ẽ eͥuocũ. Nã licere ẽ eẽ licitũ. In hac ſignificatiõe raro ĩuenit mõ pſonale.tñ Paulad Coꝝꝭ.ponit illð. Om nia mihi licẽt.ſʒ nõ oĩa expediũt.Et Luca nus. Oia dũ liceãt nobᷣ nil eſſe recuſo. Sʒ impꝑſonale ab eo deriuatũ.ſ.licʒ eſt ĩ freqn ti vſu. Itẽ liceo.ces.cui.i.extermiĩari.app⸗ ciari. Itẽ inuenit᷑ liceoꝛ cerꝭ.⁊ hʒ oriã ſigni ficationẽ ad liceo. NHã liceo in actiua voce ſigt paſſionẽ ab alio illatã.i.appᷣciari.⁊ cõ/ ſtruit᷑cũ ablatiuo ĩterpoſita a.ł ab.ad mo dũ paſſiuoꝝ. Itẽ liceoꝛ ſꝑ ſiſt paſſionẽ trãa ſeuntẽ.i. appꝛeciare. ⁊vſtruit᷑ cũ actõ ad mo du actiuoꝝ. Itẽ vtrũq; ↄſtruit᷑ cũ ablati/ no vel gtõ deſignãte pᷣciũ.vt liceo a te trib⸗ obolis vel triũ oboloꝝ Et liceoꝛ te tribuſ obolis vel triũ oboloꝝ.Et coꝛripit li. Unñ Birrhia. Multa licet ſapias re ſine nulł eris. S Hicio cis.cui.vł lexi licitũ vł lectũ.a.t.nõ ẽ in vſu.i.trahere.Et cõponit᷑ cũ ad ⁊ ðꝛ alli cio.cis.i.attrahere.q̃dã delectatõe ꝓuoca/ re ad ſe Iñ allecto as.i.freqnt᷑ allicere Itẽ cũ e.vt elicio.cis.i.extrahere.extra vocare. ⁊ educere. Iñ electo.as.i.freqnt elicere.fo ras emittere. Et cũ in.vt illicio.cis.i.illaq̃ are.ĩ fraudẽ ducere. Iñ illecto tas.frequẽ. Et pellicio.cis.i.deciꝑe.Pꝛolicio.cis.i p/⸗ cul elicere.⁊ coꝛ.li. Licitoꝛ.axrꝭ.atꝰ ſum.d.p.i.appᷣciari ładde/⸗ re ſiue diminiere pᷣciũ rei q̃ vẽdit᷑. Ut ſi qͥſ dicat ſe dare velle ꝓ aliq̃ re decẽ ſolidos.et aliꝰſuꝑueniẽs dicat.ego dabo vndeciʒ. vł vnꝰ dicat.iſte equꝰ valet decẽ ſolidos.⁊ ali? hl guro. glengen renigt noꝛarey cunon. nsi⸗ rionola ibinfin ſrga ln Linomae dimminner nmiV wareili ponitco ivalde purger⸗ denenen ente, Linboae Luimmnoa Limios Etcoponi dikennine ſneogeſenſn nphoror⸗ lante Jl nlaiilenp lxt Tn⸗ nolinſanus Inpido 4g leclarticare Meosani Zlinenin Uingoge⸗ unfeiſpan luifcogsn. lind nio niu WN nyugmnäis: Riciſgter unne; Qßpieee genbcee linnilii⸗ eie lcibbinet igiumnit 6 lmrorin n Blboobes Klanrlben Tbaldesl mnueniklbol dsiſlln. llbogsite feybꝛureei nitcic. vte cibroas i ldrila dicne wenare Ni füliorit ermdinenin pontilöN apeniüt Si nicemen, tüſliq ekifrin nanemim me bzoniſ wACu/ . ionuaon?cO a labol Spaſtoneri cüacöadno ruitci dwadd tliccoatettin gicenttenpll 1corripel. Vi pins keſine ⸗ fiKleeiatti⸗ vonitciltnll delenmic, freintilene N barecntt Bifutlti 1rtilioncs, filmtefil. geſhevcncen no palet vndect teitin ponifetam p ſimpłr vẽdere. Iñ h̊ licitatoꝛ.oꝭ.⁊ coꝛ.ci. Liigo as.a.p.i.nectere vł nodare.⁊ coꝛ.li. igoniʒo ʒas.a.p.i.ſarpere.ligone terram vertere. Ligulo.las.laui.i.ligulis ligare.⁊ coꝛ.gꝗu. Higurio.ris.riui.ritũ.n.q.i.parũper cibuʒ attingere. latent᷑ ⁊ cito deuoꝛare ⁊ degluti re.⁊ ẽ glutonũ.Et ponit᷑ qñq; p ſimpłr de uoꝛare vł lingere.Et cõponit᷑ ligurio.abli gurio.ri.i.abſumere.deuaſtare Deligurio ris.i. valde vl deoꝛſum ligurire. Pꝛeligu/ rio.ris.i.añ ligurire.Et ꝓð.gu. Uñn Oꝛa/ tius in mo.Zractauit calicẽ manibo duz furga ligurit imo mas.maui.a.p.i.purgare.polire vel diminuere.⁊ ðꝛ a lima.nã lima ferrũ dimi nuit. Ułlimo mas.deriuat᷑a limꝰ.⁊ tũc li/ mare.i. limo ĩplere vl impinguare.Et cõ/⸗ ponit collimo mas.i.ſil limare.Delimo aſ i.valde limare ł limũ auferre.Elimo aſ.i. purgare.O blimo.as.i.limpidare.polire l deterrere.demollire.coꝛꝛodere.łlimo coo perire.⁊ ꝓducit li. Himbo as.aui.a.p.i.limbo oꝛnare. Himino as.aui.n. p.i.limina pᷣparare Limito.as.qui.a.p.i.termiĩare.⁊ ðꝛ a limes Et cõponit᷑ Collimito.as.Delimito as.i. diſtermiare vł valde limitare.Elimito as in eodẽ ſenſu.⁊ coꝛ mii. Lyvmphoꝛ.arꝭ.atꝰ ſũ.d.p.i.aquã ĩmiſcere ł inſanire. Iñ lymphatꝰ.a.ũ.ꝑticipiũ Inue nit᷑ etiã lympho.as.ĩ eodẽ ſenſu.Clñ Sta tius ĩ.vij. Lymphatꝰ.i.aq̃ mixt.⁊ lympha tus.i.inſanus s impido.as.a.p.i.limpidũ facere.purifica re.clarificare Nineo.as.aui.a.p.i.ptrahere.lineas facere Iñn lineatim aduer.i.ꝑ lineas ptractim inguo.gis.xi.ctũ.a.t.i.lãbere.linguã ali/ cui rei ſuꝑducere.Et cõponit᷑ Collinguo. 8. Pꝛelinguo. ge. Relinguo. gis. Einifico as.n.p.i.linũ facere Linio nis.niui.nitũ.a.q.i.inũgere.⁊ ðꝛa li no.nis.⁊ ꝓð.li.Et ſcias ꝙ licet linio niſ.q̃r teↄiugatiõis.⁊ lino.nis.tertie ↄiugatõnis diuerſa ſignt ſ̃ᷣm grãmaticos.tñ ĩ ſacra pa gina vt dic papᷣ. Linio fere idẽ ſiqt qð lino Et h̊ pʒ ĩ Eʒech.xiij.Et ĩ Amos.vj. Et in moꝛalib Greg.⁊ ĩ multꝭ alijs diuĩe pagĩe locꝭ.Quidã tñ putãt h ſcriptoꝝ vicio acci Diſſe. Eino nis.lini.vł magꝭ cã differẽtie ad no/ R tur.qð ĩ vſu nõ ẽ.ex q̊ deleo.leui. Uetuſtiſ/ ſimi tũ etiã liui ĩ pᷣterito ꝓtuliſſe inueniif. Etẽ linere oꝛi dolij oꝑculũ opponere.coo perire.⁊ obturare doliũ.Et linere ẽ infice re.deturpare. glutinare ꝓpꝛie ĩ hac ſignifi catõe ðꝛ linere cũ vna res q̃i inficiẽdo ſuę- ponit᷑ alij. Tũc paries linit᷑ cũ calx ſuꝑdu// cit᷑ ⁊ lutũ. Itẽ linere.i.deſtruere delere mn itura re. Et coꝛil. Hinquo. qͥs. qui. a. t. i. peccare l' dimittere. ?x cõponit᷑ delinꝗ̊.qs.i.pecco.cõmitto. Iñ h delictũ.i.pctm̃.Relinqᷣ̊ qͥs.qð cõponit᷑ De reunquess. ippio.pis.piui.pitũ.n.q.i.eẽ vł fieri lipĩi. In lippiẽs.c.ꝑticipiũ.o.g.Et a lipio lip/ iſcoſcis. incho. liqueo queſ.n. s. idẽ qdð liq̊ꝛ.q̃rꝭ.i.fluere.de currere. diſſolui. Itẽ liqre ponit᷑ p apare⸗ re.manifeſtũ eẽ. Nã cũ maſſa liq̃ſcit.qð pꝰ erat occultũ fit manifeſtũ. Itẽ liqre poni pꝓ deficere.qꝛ cũ nix liquet deficit. Itẽg li /½ queo ðᷣꝛ liquet ĩꝑſonale.i.apparet.certũ eſt maniteſtuũ eſt. Et liq̃ſco ſcis ĩcho.⁊ accipit in eodẽ ſenſu ĩ q̊ ⁊ liqo.⁊ inde liq̃ſcit imꝑ/ ſonale. ⁊ liqueſcẽs.⁊ coꝛ.li. NHiquido das.a.p.id eſt.liquidum facere.? x coꝛ. qui. Liquo.as.anui.a.p.i.liquidũ facere.decur/ rere vł defluere vlł liq̊ꝛẽ emittere vł purga re. Iñ h liquatoꝛ.oꝛꝭ..⁊ h liq̃tio onis. Inö Perſi.Et liquat ⁊ tenoꝛ ſupplãtat verba palato0 Liquoꝛ.q̃rꝭ.deponẽs vᷣbũ.caret ſuppletiõe p̃teriti ⁊ vltimi ſupini.i.fluere.decurrere. diſſolui.Et ꝓducit mã Liro as.n.p.i.arare.ſulcare.⁊ ðꝛ a lira ittero.as.aui.a.p.i.lr̃as inſtruere vłlrfĩas oiũgere. cõbinare. Siẽ ſyllabicare. ſylla / bas ↄiũgere.⁊ dictionare dictões ↄiũgere Et cõponit᷑ collitero.as.i.ſil lrare.Oblit/ tero. as.i. delere. obliuioni tradere. Iñ ob litteratꝰ.ta.tũ. M . Litigo.as.aui.a.p.i.ↄtẽdere.litẽagere. Jñ ᷓ litigatoꝛ.oꝛis.⁊ h litigatrix.⁊ h litigatio. onis.⁊ B̊ litigiũ.gij.i.lis.vł litigatio.vlł litꝭ⸗ actio.i. altercatio. Et ĩde litigioſus.a.ũ. q litigat.vl potiꝰ de q̊ litigat᷑vt ager.⁊ ꝓð.D mã.ſʒ coꝛ.pe. Lito.tas.taui.a.p.i.ſacrificare.differunt tũ Päã ſacrificat qͥ ſacrificiũ fac̃. Litat qͥ ſacri ficiũ fac.⁊ qd ſacrificio petit ĩpetrat. Iñ vᷣ balia.Litamẽ litatio litatoꝛ lirat . Lliueo ues.liui.uere.n.s.i.nigrere.eẽ vłfie / Lucroꝛ ar.atꝰ ſũ.d.p.i.acqͥrere Iñ h̊ lucz lumno⸗⸗ ri liuidũ.Et ponit᷑ p iuidere In liueſco.c cri.i.acqͥſitio. Et lucroſus.a.ũ.i.plenꝰ lu⸗/ .tho,lin incho.⁊ liuidꝰ a.ũ.⁊ liuide di.ſime.aduer. cro.Et ↄpõit᷑ collucroꝛ.arꝭ.i.ſil lucranrii. pinglcin⸗ ⁊B liuiditaſ.taſ.⁊ h ⁊ ⁊ B liuẽs.cꝭ.i.nigeꝛ Huctoꝛ.arꝭ.atſũ.d.p.i.puõre.⁊ ↄpõit᷑ col/ erynunhl liuidꝰ.iĩuidꝰ.Liueo cõponit᷑ colliueo.es.i. luctoꝛ.arꝭ.i.ſił luctariOebluctoꝛ ⁊ reluctoꝛ M ſib liuere. Iñ colliueſco ſcis.inchho a. i eodẽ ſenſu.iſ.õᷣ luctari ⁊ reſiſtere HLlixeo.xes.xui.n.S.i.lixare vł potiꝰ lixari. et Liuctuo as.n.s.i.flere.⁊ ðꝛ a luct⸗ ꝛ a lixo as.Et ↄpõit᷑ elixeo es.relixeo.xes. Nucubꝛo.as.n.p.i.vigilare.Etpꝛie lucu/⸗ Lixo as.are.a.p.i.ĩ aq ſola coq̃re.⁊ ðꝛ ꝗ liy bꝛare ẽ ad lucubꝝ.i.ad lucernã ĩ nocte vi/ en. Iñ ſ̊ lixatura re.i.coctio ĩ aq.⁊ G lixa/ mẽ inis.⁊ ̊ͥ lixamẽtũ ti.⁊ lixꝰ.a.ũ. Lixo cõ ponit᷑ collixo as.i.ſił lixare.Elixo as.i.val de lixare. Relixo as.i.iteꝝ lirrrer gilare. Itẽ lucub:are ẽ paꝝ lucere Iñ hlu cubꝛatio.onis.⁊ h̊ lucubꝛatiũcula.dimi. Luculẽto as.n.p.i.luculẽtũ facere Ludificoꝛ.an.atꝰ 5. BIndede derideꝛe EI gnte ⁊ moleſte.⁊ ðꝛa ludꝰ.Sʒ antiqͥ dicebant. Lönoceroos “ Tuglifico as. inactina voce. tpaummn. Hocito as.are.i.freqnt᷑ locare Loco.as.aui.a.p.i.ſtatuere.ſtabilire vł col locare. Locare etiã ðᷣꝛ ĩ reſpectu ad ↄduce re.Cõducit hoſpitiũ qͥ ꝓ eo pᷣciũ dat. Co/ Iudo. dis.ſi.ſũ.n.t.i.iocari. Itẽ ludere in auiba celi ðꝛ venatiõib ĩdulgere vl diuia/ tionẽ ꝑ volatũ auiũ q̃rere Ita exponit᷑ Ba ruch. iij. vbi ðꝛ. Qui ĩ auibo celi ludũt. Ji ſgterügrſun rexLooreod 3adalindcog cat qͥ p eo pᷣciũ accipit. Cñ. Qui capit ille hᷓ luſoꝛ.oꝛꝭ..⁊ h ludꝰ.di.⁊ ludẽs.dᷣ.Et p.lu ſianiadn locat ↄduc qͥ pᷣciũ dat.Locaretñ qñq; po Uñ Oꝛati ĩ poetria.Ludere qͥ neſcit ci⸗ nit onnc nit᷑ p ↄducere. Iñ h̊ locatoꝛ ⁊ h̊ locatrix et peſtrib abſtinet arQmmiiis oaba h locatio.⁊ h̊ ⁊ locabil ⁊ le.⁊ coꝛlo. Lugeo.es.xi.ctũ.n.s.i.flere.Et ẽ lugere cũ mlane. Locupleto as.aui.a.p.i.ditare.⁊ ꝓ.ple. aliqͥbo dictꝭ miſerabilib ⁊ habit mutatiõe V iicht, Liõgo as.aui.a.p.i.lõgũ facere vł differre flere Iñ lugeſco ſcis.ĩcho.⁊ ꝓ.lu.Uñ Oui UWlo0,. Loqꝛ.erꝭ.cutꝰ ſũ.d.t.i.fari vł vᷣbis aliqͥd ex dius ĩ epi.Infelix q̃ pᷣma viꝝ lugebat ad/ nie r drg emae Jn locutoꝛ.oꝛꝭ..⁊ Hͥ locutio onis.et eptum Cyponltn coꝛ.lo. Uñ Jacetus. Pauca loqͥ dʒ qͥ vult Humino. as.ani.a.p.i.clarificare.lumĩe il/ niᷣ Cöͤmac vꝛbanus haber. IlIuſtrare. Iñ luminatꝰ. a. ũ. ? coꝛ.- mnii. — Hoꝛico as.aui.a.p.i.loꝛicã iduere.⁊ ꝓð.ri. Luno as.are.a.p.i.curuare.Uñ Qui.me/ Fjmucdih,gi (SI “ nt „ A ta. Zunauit gẽma fumoſum foꝛtit arcũ (cholicipiome EE e 2 Luo.is.lui.tũ.ẽ equocũ ad qͥnq; . Nã luere i Lubꝛico cas.n.p.i.labi.vacillare.⁊ coꝛ.bꝛi .i.deturpare vł maculare.Et luere.i.pur/ MMlnitſungui LVñ Pꝛudęetiꝰ. Lubꝛicat icer dubia ſub gare vl delere.Et luere.i.punire Et luer Mwcitcior de, imagine vius i.ꝑſoluere ł ſuſtinere.vt Iſte luit penã.i.ꝑ rtci foht uceo ces.xi.n. s..⁊ carz ſupᷣ.i.ſplẽdere. Jnñ ſoluit.Uñ.Ere luo pignꝰ cruce penas lu licicdtcön luceſco ſcis.vᷣbũ icho. Et hĩc vᷣba impſo/ cetenebꝛas.Et luere ſpectat vel ꝑtinet ad ipallelden nalia actiue vocis. vt lucet luceſcit. Et qi actũ veruecũ cũ ſunt iamoꝛe coeũdi. Uer ingere qð lucidũ ẽ aꝑtũ eſt.iõ lucere ponit᷑ qñq; p neces luũt qñ coeũt vl amoꝛe coeundi fer/ didogsanig certũ eẽ vł aparere.tã ꝑſonalit᷑ q; impſo/ uẽt.Et pð.lu Luo.ſᷣm qð ꝑtinet ad actuʒ glkrogg ani nalit. Itẽ lucere ponit᷑ p eẽ ꝑuiũ luci ył yvi vernecũ eſtneutk. icgto Innen ſui. vt Sepes iſta lucʒ.i.puia luci ⁊ viſui ? Hurco as.aui.a.p.i.młtũ ⁊ turpit᷑ voꝛare. to Et pꝓð.hãc ſyllabã lu. Uñ ĩ auroꝛa ðꝛ. An uſo ſas.ſare.phbũ fre a ludo.aqluſitoss. Afcvagani elico neettepecoloꝛeſathan aliud vᷣbũ fre.i.bꝛeuit᷑ vł ſepe ſiue fregauen eclllnane⸗ Aucido as.aui.a.p.i.lucidũ facere.aꝑire.er ter luldcer657s(Äc6 Dign ggani ponere. declarare. manifeſtare. ⁊ coꝛ. ci. uſtro as.aui. atũ.a.p.i.purgare.piare. Et ftener⸗ HEucino as.a. p.i.ſuadere vł q̃ſi luci vicina/ luſtrare.i.circũire.circũdare.Et luſtraaer. Olgenanin re. ⁊ z a luce. Et cõponit᷑ allucino as.i.iu.i.lumiĩare.ſerenare.Uñ. Cuſtro circũdo fuonigiten ta lucinare. Ablucino.as.i.a luce abſen / deſist ſiue ſereno. Purgo circũco lumino ſtſuünninnle tare.alienare.⁊ coꝛ. ci. Gſiue pio. ? O0.k.uulll. Wleorgan Lucrifacio cj.i.acqͥrere.⁊ ð alucꝝ ⁊ facio. Luto.aſa.p.i.iuqͥnare.obuoluere.⁊ ðꝛ alu lanchſcn⸗ 2 acuit fa.iĩ pᷣma ſcða ⁊ tertia ꝑſona pñtis. ctũ.Et cõponit᷑alluto as.collutogs. bemanie de Lucriſio fis iacqͥro.⁊ ðꝛ a lucꝝ ⁊ ſlio Huxunioꝛ arꝭ atꝰ ſi.d.p.qð antiq dixerun arlergn, gent aili piast Grtopüſtah tan nitan ifcſee aluc Lpelnan emiinoaer lucene Fil nücula din⸗ ifocere ndido derihe nniq dicebant. 4 , Jiludaein Ulgaedici, Juchoni B cdiludit F ndes. Etoln dgreq nectci ne Ctelugorch bi mnenie oeplu. Viei nin lugebattd⸗ care lumie 1CN. Ui Ouime⸗ nſornktarai g Küuet Etlucreipon/ Panire Crlunt Kelvitpenaig Poncehennoll ut Nonen 4 nort Mid amorecNeNH nceau lürmi w Aalwco etrinh al Luxurio.as.i.meretricari.luxuriã exerce re.⁊ ponit᷑ p ſuꝑfſuere vł ſuꝑabũdare vel pingueſcere. Vñ. Nõ cupidũ ſatiat aliena pecunia nullũ.Dãnis alteriꝰluxuriare de cet. Et Ouidiꝰ ĩ epi.Luxuriat frigido ſan guine pinguis humus 8 2 . 2 Acello las.i.mactare.trucidare Maceo.ceſ.cui.n.s.i.eẽ vł fieri ma crũ. Iñ maceſco ſcis.incho. gere. de e. me Cõmacero as.Dimacero as. Remacero. as.⁊ ꝓdu.ma. Uñ Ouidiꝰ ĩ epi. Maceroꝛ interdũ qꝛ ſum tibi cauſa doloꝛis Qachinoꝛ.arꝭ.atꝰ ſũ.d.p.i.machinas face/ re vł ꝑare.ↄſtruere.ł cogitare malũ.vł ali qͥd aliud cogitare.⁊ ꝓpꝛie malũ.vł aſtuteĩ/ ſidiari.⁊ ðꝛ a machina. Iñ vᷣbalia.⁊ cõpo/ nit᷑ Cõmachinoꝛ.arꝭ.⁊ coꝛ. chi. Macto. as. ꝗ ni2, ðꝛ ĩmolare.trucidare.in terficere. Unñ Mactat ſist necat immolat atq; trucidat. Maculo.as. aui.a.p.i.deturpare.inqͥnare. coꝛrüꝑe.⁊ ðꝛ a macies. Iñ maculatꝰ ta.tũ Et ↄponit᷑ Immaculat.a.ũ. Maculo cõ onit᷑. Cõmaculo.i.ſil maculare.⁊ coꝛ.cu. adeo.des.Oui.n. S.i.eẽ vł fieri madidum In madidꝰ.a.ũ.i.humidꝰ.⁊ madeſco.ſcis. mncho licihi⸗ madere Et madeo carʒ ſup. ⁊ coꝛ.ma.Uñ Lucanꝰ ĩ.j. Fraterno pᷣmi maduerũt ſanguĩe muri.Et cõponit᷑ ma/ deo cũ facio.⁊ ðꝛ Madefacio.ꝭ.i.hume/ facere.⁊ cũ fio.vt Madefio.i.humefieri. Itẽ cũ cõ.vt cõmadeo. Itẽcũ de vt dema deo.i.valde łſdeoꝛſũ madere.Itẽ cum di⁊ c5 ω$ôd.trre Madido as.aui.a.p.i.madidũ facere Magiſtro as.aui.a.p.i.docere.⁊ coꝛ.pmam Vnñ cato. Inuenies aliqͥd qð te vitarema ſtro Ragnifico as aui a p.i magnũ facere. exal tare.collaudare.⁊ ðꝛ a magnꝰ ⁊ facio Maioꝛo.as.aui.a.p.i.maioꝛẽ facere.⁊ p.io. urari. MWanubꝛio as.i.manubꝛia alicui rei facere Wanumitto tj.ſi.ſũ.a.t.i.mãu emittere vłli berare. Jñ h̊ manumiſſio oniſ.⁊ manumiſ ſus.a.ũ.qi mãu emiſſus.Antiqͥ eĩ qᷣtiens manumittebãt.eos alapa ꝑcuſſos circum agebãt ad modũ monachoꝝ ⁊ liberosoſi Malefacio cj.feci.ctũ.n.t.i.male agere Maligno aſ.aui.n.p.i.maligne facere v po tius malignũ facere ⁊ moleſtare Et ĩ eodẽ ſenſu iuenit᷑ malignoꝛ arj.depo. Oalleo as.aui.a.p.i.malleo pcutere. Inde malleatoꝛ. ð faber ferrariꝰ. Walo mauiſ mauult malui malle.n. g.. ma gis velle.⁊ ↄpõit᷑ ab aduer.mag ⁊ volo viſ Wacerogs. aui. a. p. i.oterere. dilaniare. frã bilitare. mollificare Et cõponitur iãcipo.as.aui.a.p.i.ſᷣuire vł ĩ ſᷣuitutẽ r⸗e/ digere.vł mãcipiũ facere.Et mãcipare.i. manu trahere vl dare vl ducere.⁊ ponituꝛ ſimpłr ꝓ dare vł ꝓ ducere.⁊ ſic ẽ actiuũ.ſʒ ꝓ fuire eſt neutꝝ.⁊ coꝛ.pe. Mando das.aui.a.p.i.pᷣciꝑe.Et mãdare.i. „ mittere. Uñ. Qui mittit mãdat qͥ pcipit hᷣ q̃ʒ mãdat.Et nota ꝙ mãdo aliqñ ĩ cõpoſi/ tiõe mutat a.ĩ e.vt emẽdo as.cõmẽdo.das Aliqñ retinet a.vt remãdo das. ñ Jla. xxviij. Mãda. remãda. Mido.dis.di.ſũ.n.t.i.comedere.ñ Job. In h̊ ⁊ h mãdibilis.⁊ G̊ le. xxx. Oadebant herbas ⁊ arboꝝ coꝛtices. Mãducò as.aui.a.p.i.comedere.⁊ ðꝛ a m ducꝰ.⁊ Zðᷣ.pe.Uñ. Mãducare potes fon micã ſi caput aufert. WMWaneo. nes.ſi.n. s.i.moꝛari ⁊ manere.i.ex/ pectare.⁊ ſicↄſtruitcũ actõ. Uñ Actu.xx. Vincula ⁊ tribulatões me manẽt. Unde. Qui manet expectat.⁊ qͥ manet ille moꝛat᷑. Manico as.aui.n.p.i.feſtiare.maneire.ma ne ↄſurgere vł maneouenire.⁊ ðꝛ a mane. Queda glo.diẽ ſuꝑ illð Luẽ.xxj.Oĩis pple⸗ manicabat ad eũ.i.mane venire accelera/ Maniteſto as.a.p.i.publicare. Iñ manife/ ſtariꝰ.a.ũ.qͥ manifeſtat vł qͥ manifeſtat᷑. vel manifeſte ⁊ aꝑte aliqͥd faciẽs. „ . Mano as.aui.n.p.i.fluere.decurrere.⁊ ↄpo nit᷑ cõmano as.demano as.emano as.per mano as. ⁊? pᷣ. ma. Uñ Oꝛa.iĩ poetria.Oẽ ſuꝑuacuũ plẽo ð coꝛꝑe manat. Sʒ manoeoo nes. coꝛ. ma. Uñ. Si viciũ remanet lacri / me tibi gutta remanet. Fac bñ qð manet q̃ tibi plaga manet Mãſito.as.i.freqᷓnt᷑ manere.⁊? ðꝛ a mãſo as ⁊ coꝛ.ſi.bm Hug.Papᷣ.vo dic. Maãſitat.i. MWMiãſo as.i.freqnt manere freqnt᷑ manet Mãſuefacio cᷣ.feci.i.placare.mulcere ODãſueo es.eui.n.s.i.eẽ ł fieri mãſuetũ ſiue mitẽ. domari. Iñ mãſueſco ſcis. incho. ODiãſueto as.ui.a. p.i.mitigo.q̃i mãu ſueſco i.ↄſueſco Uñ ſap.xvj. Mãſuetabat᷑ ignis MWãticulo as.a.p.i.fraudari.furari. — manu emiſſi. eo ꝙ manu emitteren ſubtrahit mentẽ a deo.⁊ oĩs libidinoſa cõ Et coꝛ.mo.cũ oĩb ſuis cõpoſitis nden Mar ceo ces.cui.n.s.i.putrere.areſcere. ⁊ rep medium vel medietatẽ auferre Et coꝛ ſieci AKoꝝ. ? caret ſupᷣ. Iñ marceſco ſcis.incho. ripittiid. Qerwſain. Martyrio as.⁊ martyriʒo as.a.p.i.martyꝛẽ WMeditoꝛ arꝭ.at ſum.d.p.i.q̃ſi meloditarii. mickanm fſacere vel cruciare vel teſtiticri· mogdulgri dulcit.? qbuſda melodijs deca ſipceßite Maſtico as.aui.a.p.i.comedere vł potiꝰ in tare.⁊ ðꝛa meloſ.Uñ Virgiliꝰ.Silueſtrã mwfuiriti⸗ ter dẽtes ducere ⁊ ↄterere.⁊ ðꝛa maſtix. et muſam tenui meditarꝭ auena. Itẽ medi/ ſgificnde ponit᷑ qũq; p deliberare vł excutere.Et cõ tari.i.putare.excogitare. deliberare. We/ tidiccd ponit᷑ cõmaſtico as.⁊ demaſtico as.i.ſim ditoꝛ cõponit᷑ cõmeditoꝛ ta rꝭ.pᷣmeditoꝛ.rꝭ. einb no⸗/ vel valde demaſticrrre Iñn pᷣmeditatꝰ.ta.tũ.⁊ cõponit᷑ Impᷣmedi zmnereopde Materio as.a. p.i.materiã ↄſtruere. Iñ h̊ ?· tatꝰ.⁊ coꝛ.di.Uñ Peruigili cura ſemꝑ me inptichu hec materialis.xle. Ddiitare futueg ods Watriʒo as.i.matrẽ in dicꝭ velĩ faci imi ¶ Oeio is.meiere.i. mingere.⁊ defectiuũ Et etnian tari. matri aſſimilari. Uñ. Si bñ matri/ ↄ a mingo gis. Et deficit oĩno ĩ pᷣterito ĩ/ nibgunn ʒas luxurioſus eris.⁊ ðꝛa matre.⁊ ẽ ᷣbum pfecto indicatiui moildldd öcnrtoe moꝛale ſiue imitatuu· „ (Ghelioꝛo as. aui. a. p. i. melioꝛẽ facere oscidifee Maturo as.a.p.i.matuꝝ facere. In matu / Mellifico cas.n.p.i.mel facere.⁊ coꝛ.fi. geopach reo es.ui.i.eẽ vel fieri matuꝝ. Uñn Joeł.iij. Mẽbꝛo.as.aui.a.p.i.mẽbꝛis ↄfoꝛmare.Et aam Maturuit meſſis.Quedaʒ biblie hñtibi. cõponit Dimẽbꝛo as.⁊ Demẽbꝛo as.id ẽ. a⸗ Maturauit meſſis. Uñ Ouidiꝰ meta.. mẽbꝛa diuidere.ſeꝑare.Emẽbꝛo as.in eo/ “ Eepit ⁊ vt pmũ pleno maturuit anno. Et dem ſenrrſu· YVZVMVMVUW nnicn coõponit᷑ ꝑm atureo res.i.ꝑfecte maturare. Memini.niſti. minit.i.recoꝛdari.recolere. i⸗ 8 In matureſco ſcis.pmatureſco ſciſ. Etno memoꝛare.⁊ ẽ defectiuũ ĩ pñti ⁊ foꝛmatꝭ a nnan ta ꝙ ſm pᷣdictã ſignificatõʒ maturare põit᷑ ppti.niſi ꝙ ĩ futuro imꝑatiui iuenit᷑ memẽ D n pꝓ diſcedere cũ traquillitate ⁊ qete.vt Ille to ⁊ memẽtote Dʒ pteritũ ⁊ q̃ foꝛmãt᷑a p 4 g . maturat h.qſi cũ maturitate trãqllitate et terito bʒ. Et ſũt q̃ttuoꝛ. Uñ. Gis duo ſüt nn . lenitate fac B. Uñ Clirgiliꝰ. Haturate fu odi noui cepi meminiq;. Que retinẽt ſen/ Rega gam regiq; h dicitenr̃o.qſi dicat cũ tran/ ſum pñitis peritiq; Que foꝛmãt ab his a mnnc quillitate recedite. Itẽ maturo as.i.feſtia/ riter ſenſum duplicabutkhon“ he innat re. Et ðꝛ a maturꝰ ꝓ feſtinꝰ.⁊ tũc eſt neu Memoꝛo as.aui.a.p.i.recoꝛdari.⁊ cõponit᷑ Vndorafſa Inuenit᷑ etiaʒ maturio is.iui p maturare Cõmemoꝛo as. Rememoꝛo as Immemo titdigmnench m vtrãqʒ ſignificatione r 98. Inueniüt tñ 2 deponẽtia ĩ eodẽ ſen/ durnent ((ante ſſſu.ſ.memoꝛoꝛ. arꝭ. Cõmemoꝛoꝛ arj. Reme õ eee e moꝛoꝛ ari. Immemoꝛoꝛ arꝭ Uñ in ps. Re iscſif Mechoꝛ arꝭ.atꝰ ſũ.d.p.i.adulterari. Et laxr memoꝛati ſũt qꝛ de adiutoꝛ eoꝝ ẽ.Et no⸗/ Atfochgon gius ĩtelligit᷑ vñ etiã carnal cogitatio que ta ꝙ memoꝛãt᷑ pauca.Cõmemoꝛant᷑ mlta Qanpe Jn Ctoran abſ ſfiiſarare Inn cupiſcẽtia ⁊ oĩs adulterina actio.⁊ oĩs illi Meẽdico as aui.n.hi oſianin cibũ q̃rere ł cita cupiditas pᷣt dici mechatio. Et cõpo/ qcũq; alio mõ Sʒ ponit᷑ ſimpłrꝓ acqͥrere H mripaſimſt . nit᷑ cõmechoꝛ.⁊ ꝓdu. mme. Mẽdico ĩ pᷣma ſignificatõe eſt neutruʒ.ſʒ norcohofkc Medeoꝛ erꝭ.n. S.⁊ caret ſupᷣ.⁊ ſuppletõe pᷣte/ tcrãaſlatiue acceptũ eſt actuu· nenortn. riti ꝓ q̊ vtimur medicatꝰſũ.i.medicari Et Menio.nis.niui.a.q.i.menia ↄſtruere b me , Etmeno⸗ ðꝛ a modo.i.tẽperamẽto.qꝛ cũ modo debz nib circũdare ⁊ pᷣparare.⁊ ðꝛ a menia lß Oenni qͥs mederi ſ̃m Hug. Medeoꝛ cõponi᷑ Re Menſuro as.aui.a.p.i.põdernnrr Aefkiouen medeoꝛ derꝭ Et h̊ remediũ dij. Et vt ðꝛ in Mentioꝛ tirꝭ.tit ſum. d. q.i. ð mentẽ ire vel uikOſ venit BGBreciſmo. Accuſatiuũ medico.medeoꝛq; dicere.ſcʒ aliter dicere q; in mẽte exiſtima/ 0 Szj datiuũ. Exigit ac medicoꝛ hũc caſum po/ re.ſiue veꝝ dicat ſiue falſum. Vñ ⁊ veꝝ di recti. T1 ſcit ⁊ ilum (Ccdo pöt aliqͥs metiri. ⁊ dicẽdo falſum pᷣt nõ Matceffen. Medicoꝛ arꝭ.atꝰ ſũ.d.p.i.medicinãdo.Eti menttirrrr ibeſſibor, eodẽ ſenſu ðꝛ medico as.actiuu·· Meo.as.aui.n.p.i.manare.decurrree lamstouler Medio as.are.a.p.i.ĩ medio locare vł ꝑ me Mercoꝛ.aris.atꝰ ſum.d.p.i.vẽdere łl emere. Qaotunſti diũ diuidere vel medietatẽ auferre vel cõ nũdinare.⁊ ð: a mrer ſeenochlign iũgere vł pacificare inter aliq̃s.⁊ ð a me / Merdo as.are.a.p.i.merda inquinare.ſter N cöponid dius. Et componit᷑ Dimidio as.i.diuide/ coꝛare kinfmti iinelocien. ds der ralr Slte nem. Rnech delbem De uzömetung vonk nßnt Ulicunſenn redeſemniͦ oinoipteno Neſacere ecRK somar. - Demchꝛogst Snchrogsn, ordan. een üigin ſonat vonniineni nen mmütiſonitt; Ui. Bisdoſi OQOuerenna ſon ſormätabhisgt un tciponit as Immemo aulcogeſen/ orad Rene Rrcdni. Etno⸗ Sncmoru nin (doſins unmcbüint itingltauir icnöecitncum⸗7 aii nenugnalne uethun 1dnn jnmite Merendo das.dani.n.p.i.merendã ſumere qᷓſi poſt meridiẽ edere.Et ẽ tractũ a nona tꝑe romani vocabant᷑ ad cibos Mer eo res.n.s.i.dolere flere.Oʒ /ꝓpꝛie me/⸗ rere eſt cum ſuẽtio dolere.⁊ caret pᷣterito ⁊ ſuppletõe pᷣteriti ⁊ ſupini Itẽ iuenit᷑ mereo res. ruiritũ.⁊ mereoꝛ rerꝭ.deponẽs ĩ eadẽ ſignificatõe.ſ.merito acàᷣrere.lucrari.Et antiqͥ dicebãt Oereo res.rui.vbi nos di/ cimꝰ mõ Mereoꝛ rerꝭ. Et ita mereo eſ.rui ⁊ mereo ꝓ dolere coincidebãt ĩ eandẽ vocè in pñti. q;uis differẽtia eſſet ibi ĩtꝑe.qꝛ me rerep dolere pᷣmã ꝓducit. Sʒ aliud mere re pmã coꝛ. Uñn. Me mea merentẽ faciut mala plura merentẽ. Cñ qꝛ illa differẽtia nõ erat nota oĩbo.iõ grãmatici modernio/ res cã differetie ad mereo ꝓ dolere tacuert mereo ꝓ acqͥrere in pñti ⁊ tꝑib foꝛmat a pᷣ ſenti. ⁊ mutauert illð in bũ depo.⁊ dede/ rũt ei ſuppletionẽ pᷣteriti.⁊ dixerüt mereo:ꝛ rerꝭ.ritꝰ ſum.pᷣteritũ vᷣo retinuerũt.ſcʒ me rui.qꝛ ĩ pᷣterito nulla erat coincidẽtia. Naã mereo ꝓ dolere caret ſuppletõe pᷣteriti.p q̃ q́dã dicũt.meſtꝰ ſum.ſʒ nõ aparet.qͥa me/ ſtus tm̃ eſt nomẽ ⁊ nõ ꝑticipbii WMeretricoꝛ arꝭ.atꝰ ſum.d.p.i.luxuriari. Wer go gis. ſi. ſuz. a. t. Et cõponit᷑ cõmergo Miculoꝛ arꝭ. d. p. i. fabulari gis. Demergo gis. Emergo is.i.extra mer Ks Immergo g. Remergo Dubmergo eridioꝛ arꝭ.atꝰ ſũ.d.p.i.iĩ meridie reqͥeſce re. ⁊ ðꝛ a meridieſ. Uñ Job.xxiiij. Int acer nos eoꝝ meridiati ſũt S Merſito as.are.i.freq̃nt᷑ mergere.⁊ coꝛ.pe. Oerſo as.are.i.frequẽter mergere Deſtico cas.a.p.i.meſtũ facere.⁊ ðꝛ a meſtꝰ Et coꝛ.pe. Iñ meſtificꝰ ca.cũ. ODetioꝛ tirꝭ.titꝰ ſum.vl mẽſus ſum. d. q . ic E mẽſurare. Jñ mẽſus ſa.ſũ.qð aliqñ accipi tur ĩ paſſiua ſignificatõep meſuratꝰ. e/ tioꝛ cõponit᷑ cõmetioꝛ tirj.Dimetioꝛ tiris. Emetioꝛ tirꝭ.Iñ emẽſus ſa. ſũ. Remetioꝛ. tiri. Et metioꝛ pducit pᷣmã. Uñ Oꝛatiꝰ in epi. Metiri ſe quẽq; ſuo modulo ac pede ven eſt. i.ↄueniẽs Sʒz meto tis. eã coꝛ. Uñ metit᷑ qñ venit a metioꝛ tirꝭ.pmã coꝛ.ſʒ pe nul. pð. Sʒz qñ venit a metoꝛ terꝭ.coꝛ. pꝛi/ nã ⁊ mediã. Uñ.Dic metoꝛ ⁊ metit᷑.meti metioꝛ affert. Et futuꝝ ĩdicatiui de metioꝛ inuenit᷑ ĩi boꝛ. Uñ pᷣs. Cetaboꝛ ⁊ partiboꝛ ſicimã ⁊ ↄuallẽ tabernaculoꝝ metiboꝛ Meto tis.meſſui meſſuz.a.t.i.ſecare.⁊ ꝓpꝛie ſegetes colligere. ? ð a metioꝛ. tir. Meto cõponit Demeto tiſ. Uñ dñs ꝑꝓphe Uñ Hiero.in epła ad tam. Demetã poſterioꝛa tua. Emeto tiſ.in eodẽ ſenſu.i.deſtruere.abſcindere ⁊ deſe/ care. Et coꝛ.me. Uñ Pꝛoſper. Qõð ſerimꝰ metimꝰ. qð damꝰ accipimus Metoꝛ tarꝭ.d.p.i.termĩari.terminũ ponere ⁊ metã ↄſtituere vł locare.⁊ ðꝛ a meta. Itẽ metari ideʒ eſt qð metiri. Sʒ metari terre ↄuenit. Metiri alijs reb. Et ꝓpꝛie metari eſt diuidere caſtra ⁊ aſſigre loca militibb i caſtris.vł ponere caſtra vł mutare.⁊ tunc deriuat᷑ a metioꝛ vł moueo.qꝙ aũt ðꝛ meti/ tioꝛ q̃ſi metã ago.etymoł.eſt.⁊ ꝓð.me.UVñ Lucanꝰin.j.Audax heſpereos veniã meta tur in agros.Et cõponit᷑ aſtrametoꝛ Metuo tuis.tui.a.t.i.timere.⁊ caret ſupino ſ̃m vſum.deberet tñ facere metutũ vel me tuitũ.ↄ coꝛ.pmã. Uñ Pꝛoſper. Pauperiẽ xpᷣo diuite nõ metuã (938 ante è7 Qico cas.cui.n.p.ſupᷣ.caret.Et accipitur ĩ duabo ſignificatõibo.ſ.p ſplendere.⁊ ſalire. aſcẽdere vł tremere. Et cõponit᷑ dimico aſ aui.a.p. Emico cas. cui.i.valde vł ſurſum vł extra mirare.i.ſplẽdere ſalire aſ-cendere tille int emicant. Micturio.rꝭ.ꝓbũ meditatiuũ.i.mingere.et coꝛ.v añ ri. U)ñ iuuenał.Noctibo h̊ ponũt lecticas micturiũtſhlü. QOigro as.aui.a.p.pficiſci.ire. M 7 ilito.tas.n.p.i.ſub ſtipẽdijs agere.arma poꝛtare.⁊ eſt militũ. Põt tñ etiã ꝑtinere ad amantẽ. vterq; eĩ exercet militiã licʒ ille no cturnã. ? iſte ð die.Et vtriq; incũbit caſt? expugnandũ. Uñ Ouidiꝰ. Militat om̃is amãs.⁊ hʒ ſua caſtra cupido.Et cõponit᷑. LCoõmilito tas. Millo as.aui.a.p.i.ſi. uere. 829 mille⸗ Iñ H mill?ꝰ li. i. collare circa collũ canis QOingo gis.xi. ctũ.n.t.i.vꝛinare.vꝛinã emit tere. In mictim aduer. Et h̊ mictꝰ.tus.tui ⁊ micto tas.frequẽ.A q̃ mictito. tas.aliud Diniculoꝛ arꝭ.atꝰ ſũ.d.p.i.auxiliari.admi/ niſtrare. Et ꝑ cõpoſitionẽ adminiculoꝛ.r· Et coꝛ. cu. L Miniographo.phas.i.minio ſcribre Miniſtro as.aui.a.p.i.ſᷣuire.⁊ ðꝛ a miniſter Et cõponit᷑ Cõminiſtro.as.⁊ ſũminiſtro. as. Itẽ a miniſtrãte obſequium reddit᷑. ſumminiſtrate ſubſidiũ progat paulinũ. vij. Scin 4 7 õ 6 . l Oinio as.i.minio pᷣpare ł minio ſcribere Oino as.aui..p.i.cõpellere vl ducere UIñ Thꝛeñ.iij. Me minauit ⁊ abduxit ĩ tene/ bꝛas ⁊ nõ in lucẽ. Iñ ̊ ⁊ D ⁊ B; minãs tiſ. ?X pð.mi.ſʒ minoꝛ.arꝭ.coꝛ.mi.Uñn.Dũ grex minat᷑᷑ lupilli dẽte minat᷑. Itẽ Gal Troia minãs cecidit nõ ſe bũ minĩs . Minoꝛ arꝭ.atꝰ ſum.d.p.i.minas ĩponere vł facere.⁊ ðꝛ a miniũ. Uñ Mala minamur Bona pꝓmittimꝰ. Iñ minatoꝛ o. qͥ nüciat aduerſa. Honitoꝛ vᷣo qͥ ꝓmittit bona. Inñ Hͥ mina ne.ſʒ raro iuenit᷑ niſi ĩ płi.ſ.he mi/ ne minaꝝ. Et minabũdꝰ.da.Oũ.i.ſilis mi/ nãti. Et coꝛ.mi.he mine.aꝝ.ſʒ mino as.ᷣ/ bũ ꝓducit. Uñ Nolo timere mings dum me ſine vimine minas. Hinoꝛ.ar.ↄpõit᷑ cõminoꝛ arꝭ.i.ſił minari vł increpare Minoꝛo as.aui.a.p.i.minoꝛẽ facere Jñ h ⁊ hec ⁊ B minoꝛãs tci.⁊ ꝓ.pe.Uñ ĩ auroꝛa ðꝛ Maieſtate patri patre minoꝛate,’n Minſo ſas.i.freqnt᷑ mingere.⁊ ðꝛ a mingo. Itẽ a minſo ſas.minſito tas.aliud fre. Minuo nuis nui.nutũ.a.t.i.minꝰfacere In minutꝰ ta.tũ. Iñ minutetiꝰ.ſime.aduerb. Et cõponit᷑ cũ cõ.vt cõminuo is.⁊ cũ dis. ð? dimminuo ꝑ duo m. pꝛo diſminuo.⁊ mutat᷑ s.ĩ m. Põt etiã cõponi cũ di. vt di/ minuo ꝑ vnũ m. Itẽ cõponit᷑ imminuo is ſanguiminuo. is.i.ſanguinẽ minuere Oinurrio ris.iui.n.q.i.minutim cãtare.⁊ ẽ oĩm minutiſſimaꝝ auiculaꝝ.⁊ ðꝛ a minuo In hec minurritio onis.i.cãtilena minutiſ ſimaꝝ auiculuag“ Mirifico as.aui.a.p.i.miꝝ facere.⁊ ðꝛ a mi/ rus.a.ũ.⁊ facio cꝭ. Iñ miriſic.a.ũ.qͥ mira fac.⁊ mirificẽs tꝭ.ĩ eodẽ ſeun. Oiroꝛ arꝭ.at ſum..p.i.ꝓſpicere łlaudare vl ꝓ miro hr̃e.Et ponit᷑ ſepeꝓ cuꝑe cũ ſuiſ cõpoſitj qbuſdã.ſp ſuo ↄſequẽti añcedẽs. Pꝛimitus em̃ miramur.poſtea mirata cu miſeret tui.?⁊ me miſertũ eſttii Oiſereſco ſcis.incho.de miſereo es. Oiſeroꝛ arꝭ.atꝰ ſum.d.p.idẽ eſt qð miſereri ſʒ miſereri ti coꝛdis ẽ.⁊ ſi ſubuenireñ poſ ſumꝰ Sʒ miſerari ex oꝑe cõpꝛobat᷑ Et ðꝛ ꝗ miſer vł miſereoꝛ.⁊ ↄſtruit᷑ cũ actõ.vt imi ſero⸗ te.i.ſignũ ⁊ opꝰ mificoꝛdie tibi exhi/ beo. ſ.Mẽ Qiſſo ſas.i.freqnt᷑ mittere.⁊ ẽ freq̃ntatiuũ de mitto. A q̃ miſſito tas.are.frequẽ.i.fre/ quent᷑ mittere. Uñ Macrobiꝰ. Placẽtas mutuo miſſitat. Itẽ inuenit᷑ miſſo as.aui. i.miſſam canere.⁊ tũc deriuat᷑a miſſa.A q̊ miſſito tas.i.frequent᷑ miſſam canere. Qiteo tes.tui.n.s.i.eſſe vł fieri mitẽ. Jñ mi teſco ſcis.incho. Mitifico cas.a.p.i.mitẽ facio Oitigo aſ.aui.i.mollire tꝑare hũiliare.⁊ vi det᷑ vbũ ſimplex.qꝙãt ðꝛ mitigo q̃ſi mitem gago.potiꝰvidet᷑ eẽ etymo.q; cõpoſitio. Et cõponit᷑ demitigo as.i.demulcere ł ꝑcute re.⁊ coꝛ.pe.Et pᷣt deriuari a mitis Qitto tis.ſi.ſum.terę.a.t.i.intromittere Et mittere.i.mãdare.Sʒ mittimꝰ res aiatas Maãdam inaiatas.ſʒ hec ꝓpꝛietas ſepe cõ funditur Mittere ĩ poſſeſſionẽ eſt poſſeſſoꝛem ſacere aut ĩ poſſeſſionẽ ducere vt rẽ cuſtodiat. QOittere ĩ poſſeſſionẽ noĩe vetris.ẽ mittere ipoſſeſſionẽ noĩe eiꝰ qͥ eſt ĩ vẽtre.vt cũ mmn lier pᷣgnãs mittit᷑ in poſſeſſionẽ noĩe filij filie heredis quẽ vel quã hʒ in vtero exma WBante O Mogeroꝛ rꝭ atꝰ ſũ.d.p.i.regere gubernare ⁊ ðꝛ ꝗa modꝰ.⁊ ↄſtruit᷑ cũ dtõ ⁊ actõ Mogdico as.a.p.i.tẽperare.modificare. Moditfico cas.id eſt tem ꝑare.alicuiꝰ modi facere —RM Moduloꝛ arꝭ.atꝰ ſũ.d.p.i.cãtare.dulcit᷑ me Doolslui oleolchl. te Ooliocs Qulololi bläcreenenn ni De n Nr noline molereiten Etmolerel ni. Ui Ju gcarceremo ſonis. Dob ane donmirechn fobaſtiſoſc tio erice re wdet1c frumetam Donco nee ponroone Mmoner (ponitcome uul ioreg. Moreo, Ie⸗ WNC; O Alpoſt nonere⸗ eOeiao rdronm QOonſrocseni cſderĩ Oulvclnonno⸗ YVYV Trövonit Nror gris. (tdra mos norezgerere litategliont pünuns — lodias facere.⁊ ðꝛ a modulꝰ.i.catꝰ. Inue/ (ſeolärntee⸗ QOiſceo ces.cere.i.turbareↄfundere.ſib fun nit᷑ etiã modulo as.iĩ eodẽ ſenſnun/ en vn dere. Et miſcere.i.potare.vinũ bibere.Et Moleſto as.are.a.p.i.moleſtũ ł moleſtiã ſa rbzinenit eſt tractũ ĩde ꝙ antiqͥ miſcebaãt calida frigi cere.inetaeaear mifegen dis.⁊ frigida calidis ĩ catlͦtcte WMWolioꝛ lirꝭ. lit? ſũ. d.q.i.cũ difficultate cona muulmonti Oiſereoꝛ rerꝭ.miſert ſũ.d.s.i.ſuꝑ miſeriaz ri.⁊ ðꝛ ꝓpꝛie ð magnis rebus.⁊ ðꝛa moles üüilleemig alicuiꝰↄdolere ⁊ cõpati.Et ↄſtruit᷑ cũ gt Ul moliri.i.machinari.ꝑare.ſabꝛicare.ex 1 tnm ; ⁊ dtõ qñq;.ſʒ raro cũ actõ ĩ eodẽ ſenſu.Et cogitare.diſponere.lłcũ diffcultate l inge morenninnen hat pᷣteritũ. In miſeret ⁊ miſeret᷑ ipſonalia ꝓꝑ vnũl.Vn Qucan in.v. Heu q;tũ foꝛtu xdenncxylii Vñ miſeret oſtruit cũ actõ ⁊ gto vt Miſe na humeris iam pondere feſſis. Amolitur iſigfgebe Meroc. Gönie nürenirie S rdlckacn nrthigc Nrtiftinn 8re frgtilir cobe Plce nitmniſose Dnnstgmiſt miſamcanen üenimiti Bin co rebülliaren, mingoſi nun oin denulcarkan maria mins ntlinnominmet Sminin'tszins becprian gec⸗ poſſcſorenſacat akogi erins, iinm irine r aini ſoone noiefii Bin aoerind R egere Cbenn dotacd Me.wodinct. meare. dian Sieredt ne⸗ dpian nnun roel ic⸗ nclchi oli cäüoffuinntan 66. zanos m Anreubrnn, Nit pnd;, un Pofiin arfeß i finmn ZeRe è = 4 D 4 2 2 . „* . M Molleo les.lui.n.s.i.eſſe vł fieri mollẽ.⁊ ðꝛ a mollio.lis.Et cõponit᷑ emolleo les.⁊ hic molleſco ſcis.incho.⁊ emolleſco.ſ.ĩcho. Remolleo les.i.iteꝝ mollere Et ide remol leſco ſcis.Et ſcribunt᷑ ꝑ geminul. Wollifico cas.caui.a.p.i.mollẽ facere Mollio. lis.liui.litũ.a.q.i.tẽpare.mitigare blãdire.eneruare.mollẽ reddere.Uñ Job . xxiij.Deꝰ molliuit coꝛ men Molo lis. lui.n.t.caret ſupĩo.aut fac moltũ vł molitũ.pe.coꝛ.i.qacuere.⁊ ꝓpꝛie ferrũ Et molere.i.terere.ſic triticũ vł aliã annonaʒ Et molere.i.ſubagitare ł coire.⁊ ſic ẽ acti/ uũ.VIn Judiẽ.xvj.ðꝛ. Samſonẽ clauſuʒ in carcere molere fecer̃t.vbi dic męr in hi/ ſtoꝛijs. Molere fecer̃t q̃ſi oꝑe fᷣuili eũ affli gẽteſ. Hebꝛei tũ dicũt ꝙ philiſtei fecer̃t eũ doꝛmire cũ mulierib robuſtꝭ.vt ex eo ꝓlezʒ robuſtã ſuſciperẽt.Et ẽ tracta h̊ ſignifica/ tio ex pᷣdicta.Qui eĩ coit q̃ſi molere ⁊ tere/ re videt᷑.⁊ coꝛr.mo.ſʒ moles pð. Uñ.Que frumẽta molit mola moles nibi põdus Moneo.nes.nui.tũ.a &i.ſollicitare.Et cõ/⸗/ ponit᷑ admoneo nes.net. Monet qͥ pcipit Admonet qᷣcqᷣ acciderat memoꝛie reduc Itẽ monemꝰfutura.admonemꝰ pñtia Itẽ cõponif᷑ cõmoneo es.i.ſi monere. Mone mus miĩioꝛes. Cõmonemꝰ pares. Rogamꝰ maioꝛes. Itẽ cõponit᷑ Pꝛemoneo es. Re/ moneo es. Submoneo es.i.latent᷑ vł paꝝ vel poſt monere.Et coꝛ.hãc ſyllabam mo. Vnde Ouidiꝰ de arte.Diſce bonas artes. moneo romana iuuẽtus MM Monſtro.as.ani.a.p.i.oñdere.Et cõponit᷑ cũ de ⁊ öÿG. Moꝛdeo eſ.momoꝛdi.moꝛſũ.a.pᷣ.i.dẽtibo le dere.Et cõponit᷑ cũ cõ.de.eę.in.pᷣ.re.?⁊ p. WMoꝛigeroꝛ.aris.atꝰ ſũ.d.p.i.moꝛes bonos gerere. ⁊ ð-a mos ⁊ gero.rꝭ.Et moꝛigera/ ri.i.moꝛeʒ gerere.obedire.ſubijcere.facere volũtatẽ alicuiꝰ Ille enĩ gerit moꝛẽ alicꝰqͥ fac volũtatẽ eꝰ. In moꝛiger.a.ũ.i.obediẽs Moꝛioꝛ.erꝭ.vł moꝛioꝛ.rirꝭ.ſᷣm tertiã ⁊ q̃rtã ↄiugatõʒ ĩuenit᷑ fere vbiq;.⁊ caret ſupĩio deberz tñ facere moꝛtuũ moꝛtuu qð exigit moꝛtu.łᷣ moꝛitũ.tu.qð exigit moꝛiturꝰ.ra. rũ.i.legẽ carnis ſoluere ł obire.⁊ ðꝛ a moꝛſ tis. ⁊ coꝛ.mo. Sʒ mos moꝝꝭ ꝓp. Uñ.Eſt in amoꝛe moꝛi venerꝭ ſe ſubdere moꝛi re. detinere vł ipediri.tardari. detineri Po nit᷑tũ qũq; abſolute p ↄſiſtere łhmoꝛã face/ re.Et cõponit᷑ Cõmoꝛoꝛ.arꝭ. Demoꝛoꝛ.rꝭ rat᷑ amoꝛ: Moꝛſito. as.aui.i.frequet moꝛdere.⁊ coꝛ.ſi. Moꝛſo. as.freq̃n. öð moꝛdeo es. A qͥ moꝛſito as.aliud frequẽ. Inuenit᷑ etiã ĩ eodẽ ſenſu moꝛſico as Et a moꝛſo as.ðꝛ h̊ ⁊ H moꝛſati lis.⁊ G̊ le.i.ad moꝛdendũ habilis. Moꝛtifico aſ.aui.a.p.i.occidere.⁊ ðꝛ a moꝛl vel potiꝰ a moꝛtuꝰ ⁊ facio.⁊ coꝛ.pe. oto as i freaueter monere a rdu. mo. Moueo ues.moui.motũ.n.s.i.voluere.cu/⸗ rare.ↄtractare.Et coꝛ.mo.in pñti.ſʒ ĩ pᷣte/ rito ⁊ ſupĩo eã ꝓpduẽ. Uñ Pꝛoſper Sʒ qð leſerũt dulcia amara mouẽet Qugillo las.n.p.i.clamare.onagroꝝ eſt Qugio gis.giui.itũ.n.q.i.boare.ſtridere.⁊ eſt boũ.⁊ ꝓdu.mu. Oulceo ces.mulſi.mulſũ.a.s.i.lenire.miti/ gare.delectare vl blãdiri Mulcto.as.a.p.i.mulcere.lenire.mitigare. blãdis vᷣbis ſeducere.curuare.vexare.łvᷣ/ berare. litigare.vł pugnis ſiue calcibꝰ tũde re.⁊ ðꝛ a mulceo ces. QOulgeo es. ſi. ſũ. a. S.i.lac ðᷣ vbere extrahere Oulto as.ani.a.p.i.vᷣberare punire dãnaꝛe ⁊ ꝓpꝛie ꝓ pecunia.⁊ aliqñ põit᷑ p abbꝛeuia/ re.⁊ ðꝛ a multꝰ.a.ũ. Iñ h̊ młta te.i.vidicta ena ũdo.as.a.p.i.purificare vł puꝝ facere.et cõponit᷑ emũdo as.i.valde mũdare. Qunero as.a.p.i.donare.munꝰalicui dare ꝓ aliq̃ ſᷣuitio.vł ꝓ aliq̃ re.Et cõponit᷑. Re/ munero. as. ⁊ pð. mu. Unñ Homerꝰ.Et pꝰ aiacẽexaurato munerat enſe. Muũgo.g.xi.ctũ.a.t.i purgare ⁊ ſoꝛdes au/ ferre.Et ꝓpꝛie ẽ mucũ ð naſo extrabere?⁊ ꝓ ijcere.⁊ qð remanet ð cõbuſtiõe cãdele au ferre.⁊ ſepe põit᷑ p deciꝑe ł decipiẽdo aufeꝛ Ounitico.aſ.are.a.p. re aliqͥd hexpoliare i. muneribo honoꝛare.mũera alicui facere MDunio nis.niui.nitũ.a.q.i.firmare vallaꝛe defenſaculũ facere.⁊ pðᷣ.mu.UIñ Eſopus Vñ perire q̃as hoſtẽ munire caueto Ourmuro aſ.n.p.i.cũ ſilẽtio loqͥ ⁊ ðꝛ a mu?ꝛ mur.⁊ coꝛ. mu. . Wnro. as. a. p. i.muro oꝛnare. muꝝ facere. 2 . * Inñ h̊ muratoꝛ. oꝛꝭ.i.faciẽs mu?·· Immoꝛoꝛ.arꝭ.i.intꝰ moꝛari vł valde mo rari. Remoꝛoꝛ.aris.i.iteꝝ moꝛari.Et ſunt v̈e eiuſdẽ ſignificatõis cũ moꝛoꝛ.⁊ coꝛtmo Vnñ Quið.de arte.Errat ⁊ ĩ nulla ꝑte mo 3 ante W Qucido das.daui. a.p.i.mucidũ facere pulatoꝛ.i.Oeceptorrr ——= een e chiſupunn Muſſito tas.taui.i.frequent᷑ muſſane Ancio cis. ciui. dicebat antiq. 3 oſ n Ouſſo ſas.ſaui.a.p.i.dubitare Et muſſare nos dicimꝰ Nanciſcoꝛ.ſcerꝭ. nac⸗ un eſſal⸗ ii.ſilẽtio murmurare.Un Muſſat qͥ dubi *¾ ſum. d. t. i. acqrere. adipiſci. iuenire ſunn o qu tat. muſſat ꝗᷓ murmuratidé. Itẽ iuenitur Uñ.ij. Dach. xiiij. . Tꝑs autẽ opoꝛtu ſintche muſo ſas.i.ſcio.⁊ tũc ſcribit᷑ xꝑ vnũ s. mnuũ demẽtie ſue nac· ” inuftuc Outeo tes.n.s.i.eſſe vł fieri mutum.tacere ¶ario narꝭ.nariui.a.q.i.ſubſannare.nares ran ne Iñ muteſco ſcis.incho.⁊ ꝓdu.mu. UVnde fricare.⁊ ðꝛ a naris. M o⸗ icaus Macer de cepis. Juuabit illos ſubitꝰ s Marrito tas.i.frequẽter nanro H aene facit obmuteſcere moꝛp. aarro as. qui. a. p. 1. dicre Mnamn Mutilo. las.a.p.i.minuere.vellere.trũcare aſcoꝛ.ſceris.nat ſum.d.t.i.ð vtero exire. nrn . vt hoĩs caput vł aliud mebꝝ amputare v decidere Et ſiſt paſſionẽ ab alio illatã.i. p ſenn e ꝑtẽ arbo auferre vł boũ coꝛnuꝗ detrũca uenientẽ ex paſſiõe pᷣcedẽte circa aliud ſup Ulin nſi⸗ re.⁊ coꝛ.pe.Un Ouidide arte. Turpe pe poſitũ.i.circa matrrrrte. M 4 noin en cus mutilũ.turpis ſine gramine epus. ato tas.taui.n.p.i.frequẽter no vel meex ſeocen Outio tis.tiui.n.q/i.murmurare.ad modũ gꝗqqua leuo.⁊ ð a no.nas.nrnnrec. onirllt mutoꝝ velle loqͥ ⁊ nõ audere Et eſt pꝛinz Naucitacio.cj.n.t.i.paꝝ vł nihil appᷣciari ihiſti mutoꝝ vł loq nõ audẽtiũ.Et ðꝛ a mut ta aucipẽdo dis.n.t.i.vilipéido. tũ.⁊ ꝓduẽ.mu.lñ Eſopꝰ. Supplicat ille Naufragoꝛ arꝭ d.p.i.pꝑiclitari.pati fractõʒ Qhiac nimis mutitq; timoꝛe ſilẽdo.Et mutio iue nauis. Inuenit᷑ etiã naufrago as.ĩ eodem ſplonga nit p mutere.ſʒ ran. ſenſu. Un. Haufragiũ faciés naufragat il iuhli Etc Muto tas.taui.a.p.i.mouere.vł in aliuʒ ſta la fiaes VYVYVedeſtwer tũ vᷣtere.vł ad aliũ locũ ducere vł id qð ha Mauigo gas.gaui.a.p.i.nauẽ agere.⁊ coꝛf. ſiilfmocan bem dare p eo qð nõ habemus.vt cũ da/ ni.UVñn Uirgiliꝰ eney.v. Nauigat Eneas l nlhii mus denarios ꝓ vino. mutamꝰ denarios ſiculas defert ad oꝛas rn ahl vino ⁊ nõ vinũ.Et ꝓð.mu.Uñ Oꝛatiꝰ in ¶ (lauſeo as.n.p.i.vomere.⁊ ꝓprie ĩ mari vłi ſumno epi.Collũ nõ animũ mutãt qͥ trans mare naui.⁊ ad vomitũ ꝓuocari.⁊ volũtatẽ vo/ ianan, e⸗ curruntt msécdi hfe ſine effectu. pꝛie ĩ naui. Unde ſſelgeicva. Outuo as.are.a.p.⁊ mutuoꝛ.arꝭ.d.p.diffe Oꝛatiiĩ epi. Nauſeat ⁊ locuples quẽ ducit ululfihlitn runt. qꝛ mutuo as. dãtis eſt.qſi mutuo da pma triremis. Itẽ nauſeo ponit ꝓ faſtidi/ mncholter re.vt Outuo tibi denarios.i.mutuo do re.vt Iſte nauſeat ſuꝑ hac re.i.faſtid́it care örie tibi. Sʒ mutuoꝛ recipiẽtis ẽ.quaſi mutuo Nauo.as.a.p.i.cõpellere.foꝛtit᷑ exeqͥ.vł ope fntianüttug accipio a te.vt Outuoꝛ denarios a te ñn ramdare M erſtinede illud. mutuabit᷑ pctõꝛ ⁊ nõ ſoluet.Et Exro ante G mmnimcr di. xij. ðꝛ. Pꝛecepit dñs filijs ſrael vt mu/ E ——— iſor infenn tuarent᷑ vaſa a vicinis ſuis.⁊ ſpoliarẽt egg Meco cas.caui.vł necui necatũ vel nectum umelnigtri⸗ ptum. Quilibet & caueat abuti iſtis vᷣbis. a.p.i.occidere. SDʒ necaui ferro ꝑimi.Ne Iuncnitcnäinn Unñ. Mutuo vult dantẽ ſʒ mutuoꝛ acci/ cui alia vi. Uñ Necat ferro.ſʒ nectuſ alia aonnd⸗ſiſe pientẽ. Itẽ mutuo credẽtis eſt. ſʒ mutuoꝛ vi ꝑempt.Et coꝛ.ne. Uñũ.A neco dic aui (or Nanmne accipiẽtis. Itẽ mutuo mutuas etiã differt ferro.necui reliq̃ vi. Et Thobias. Hãcaf urcotno. a cõmodo das.vł accõmodo das.quia cõ modamꝰ vl accõmodamꝰ res illas q̃ eedẽ in eſſentia debẽt reddi.ſ.que nõ tranſeũt ĩ poſſeſſionẽ recipiẽtis.vt equꝰ.mãtellum.⁊ mõi. Sʒ mutuamꝰ illas res q̃ trãſeũt in flige fauet. huic famulare nceet. ndeslline Necto.ctis.nexi vł.nexui nexũ.a.t.i.ligare. (oſci pullime adiũgere vł inſerere vl nodare.qð etiã fa⸗/ iaponſnoccn ceret nectũ.niſi eſſet differetia hꝰ vbi neo. iſcneircgol cas.necui nectũ. Iñ h̊ nexio oniſ.Et cõpo tſninſi, poſieſſionẽ recipiẽtiſ.vt denarios.vt accõ nit᷑ Cõnecto ctꝭ. Innecto. Dubnecto . Nafcgor L modo vel cõmodo tibi equũ.id eſt.nõ ꝓpꝛie egligo gʒ.xi.ctũ.a.t.i. tẽnere.derelindqre goigtni o. tatem ſed ad cõmodũ ⁊ vtilitatem.⁊ ſimili qᷓſi nõ legere vel qſi nõ eligre. Uigrogt uung ter vſum eius quẽ ego habeo tibido.id eſt dego.as.aui.a.p.i.qð obijcit᷑ñ ↄcedere vl Paienene⸗ ad equitandum.non vt ſit tuus.Ded mu noõ eſſe veꝝ.ↄtẽderedicere.Nego ↄponit᷑ lktien Arrn tuo denarios nibi.id eſt,. cuʒ ſint mei diĩdo abnego aſ. venego: as.i. vals negaꝛet con eagzi ung fiunccui. id nee. CIn. Infic intinges qͥ denegat inſiciat. Z dirn nſeen, o e icd inne S Npozty banmmenun no⸗ baloilatii ncaglingſ rnovmeer . nhüaphin dd. nan panftacß mngonsichen ciss muingrl Vngert cej. Tunigt Gns preinmmi it wlütnti cinuui, Cte ples uel vonit pfiſti/ ſeifütidqac itcdNe 4 Nccami Ntedin Cniſnohim/ ſmnoßhlecnii 4 Di Zonen Trdis garenan. tvnn dci „ miminilet. ONegocioꝛ an at ſum. .p.i.mercanri IlQenioꝛ arꝭ.atꝰ ſum.d.p.i.vana loqͥ vł cãti/ lenã ſuꝑ moꝛtuũ facere vel lamẽetari ctionẽ filũ a colo trahere.et ↄpõit᷑ ꝑneo es Nequeo.qᷣs.qui.qtũ.pe.coꝛ.i.nõ queo.i.noõ poſſum. ? cõponit᷑a nõ ⁊ queo. Et nota ꝙ ei tria ba n cũñ nõ.ſ.neqᷣo.neſcio. nolo. ⁊ coꝛ.ne. ¶Iñ Eſopꝰ.Tpe deleri gra firma nequit. Deien B Teqto tas.n. p.? neqᷣtoꝛ.arꝭ.d.p.i.nequã eẽ vel potiꝰ neqter agre. Neruo as.a.p.i.neruisↄiũgere vel neruos alicui dare.Et cõponit᷑ deneruo.as.i.diſ/ ſoluere. debilitare vel valde neruare. Neſcio ſcis.ſciui.ſcitũ.q̃i ñ ſcire.i.ignoꝛare Nexo.xis.xui.xũ.i.nectere.ſed nexo.as.xui. Nihilo as.a.p.i.in nihilũ redigere.⁊ dicit᷑ nihilũ. Et cõponit᷑ adnihilo as.are.i.ãnul lare. deſtruere.ad nihilũ redigee Ldihilifacio.cis.⁊ nihilipẽdo.dis.in eodem ſenſu.i.vilipẽdere.vlł nulliꝰpᷣcij extimare. ycito as.a.p.i.vigilo ł palpebꝛas moueo In annvcito tas.ꝑ cõpoſitions Ryvctitoꝛ. ari.fre.a nyctoꝛ.arꝭ. Inuenit eti/ am iĩ neu.ge.ĩ eodẽ ſenſu.nycto as.⁊ nycti/ to.tas.i.frequẽt᷑ nocte vigilare LRycto.ctis.ctere.⁊ nyctio.tis.tiui.ctitũ.n. q.i.glatire.qð ꝓpꝛie canũ eſt qñ beſtiaꝝ ve ſtigia inſequũt᷑ ⁊ acute ganniut. Vn Ceci lius de qda cane dic. Gñ nyctit olet Ryctoꝛ.ar.i.nocte vigilare.⁊ ðꝛa nyctos. qð ẽ nox. Iñ nyctanr adueri.vigilant.⁊ R nyctamẽ inis.i.vigilamc.⁊ H nvctar.tus. Inuenit etia in neu. ge. iĩ eodẽ ſenſu ycto tas. Nycto vł nyctoꝛ cõponit᷑anny toꝛ. ar;. v annvcto. as. Innyctoꝛ. arꝭ. vel Lideo des.dui.n.s.i.ſplẽdere.⁊ ẽ tractuʒ a nido.ſ.cũ pulli matri aduenieti cũ qdã ala rũ applauſu occurrũt.⁊ tũc eſt ꝓpꝛie nidere Itẽ nidere ẽ redolere.⁊ ꝓpꝛie ðꝛ ð carne aſ/ ſata. vl dũ aſſat᷑.⁊ ꝓ.ni. Nidifico cas.pe.coꝛ.i.nidũ facere igro.as.a.p.i.nigꝝ facere.Et cõponit᷑de nigro.aſ. Enigro. as. i valde nigrare. vl ni gredinẽ auferre.⁊ ꝓdu.ni.poſitõe.ſʒ natu/ greſco.ſcis.⁊ denigreſco.ſcis.ĩcho.Etcoꝛ. ralit᷑ eã coꝛ.Eta nigro.as.deſcẽdit nigreo ni. naturalit. Unñ in auroꝛa. Actio ſi mala ſit omne nigreſcit ox Lingo gis. xi i niuẽ mittere.·cẽ bu excep/ Niteo. tcs. tui.n. i. ſpledere. lucere. cadere 2 2 niteo qfi niuẽteneo.? ẽ etymo: Iñ ni ⸗/ teſco. ſcis. Et niteo caret ſupio. ⁊ coꝛ.ni. vñ BGreciſmꝰ. Gema nitet. ſidꝰ fulget. cãdela/ itoꝛ.terꝭ niſus vł nix ſũ.d.t.i.laboꝛare.q di. conari. ⁊ parere.Nã ĩ partu maximꝰ la/ boꝛ ? conar eit. hꝛie p parere fac nitul. ⁊ ꝓd. ni. Uñ Onidi de ſine titulo. Nlitimur in vetidũ ſꝑ cupimuſq; negata.⁊ facit ſupi nũ tã in bim q; in xũ. ᷣm vtrãq; ſignificatõ „ nem. licet p parere frequentiꝰ xũ. Et nito⸗ bʒ qnq; ꝑticipia.ſ.nitẽs niſus nixus niſurꝰ nixurus niuaſco ſcis.inchbdoo. — Do nas naui natũ.n. p.i.natare.⁊ cõponit᷑. Anno. as. Inne .as. i. int? nare. Traſno Ldobilito.aſ.i.nobilẽ facere.honeſtare ⁊ no bilitare.i.moꝛe nobiliũ ſe hr̃e. nobiles imi tari. ⁊ ö: a nobiliſ. Et cõponit᷑ denobilito. as.i. valde nobilitare.vl de ſit puatiuũ ſᷣm vtrãq; ſignificatõʒ ſui ſimplic. Denobili⸗ tare.i. deoꝛſuz a nobilitate ſtatuere.ſ.vitu/ . „ 2 perare. dehoneſtare denobilitare. dege/ nerare. nõ moꝛe nobiliũ ſe hr̃e Nobilito ĩi bma ſignificatõe cũ ſuis cõpoſitꝭ ẽ actiuuʒ In ſcdᷣa ẽ neutꝝ.⁊ coꝛ.li. Uñ Eſ opꝰ. No/ bilitat viles frons generoſa dapes Noceo ces.cui.citũ.n.s.i.offendere. Iñ no cuus.a.ũ.⁊ nociuꝰ.a.ũ.i.nocẽs vl cui noce tur. Noceo cõponit᷑ ꝑnoceo es.i. valde vel pfecte noceo.⁊ coꝛ.no. Uñ Pꝛoſper. Uel/ le mag facin q; tolerare nocet.Et h̊ vᷣbuʒ noceo olimoſtruebat᷑ cũ actõ.qð adhuc in maltꝭ loc iuenit᷑. ñ Mar. vlt. Di moꝛ⸗ tifet qͥd biberint nõ eos nocebhit Nocto.as.aui.q.p.i.nocte vigilare.⁊ cõpo/⸗ nitur Pernoctosss. Nodo das.daui.a.p.i.ligare.⁊ ꝓdu.no. Nolo nõuis nõuult nolui nolite nolle.i.nõ velle. 2 ð2 a nõ ⁊ volo.Et differt nolle⁊ nõ velle.qꝛ nolo ĩpoꝛtat pᷣciſe reſiſtẽtiã.ꝰtem ptũ ⁊ oimodã ↄdictionẽ vł repudiatõeʒ.? nõ ſolũ abſentiã volũtatꝭ. Dʒ nõ volo tm̃ aliqualẽ ⁊ nõ oĩmodã ĩpoꝛtat ↄtradictiõʒ 4 . ——— vt no. Jo an. ð off dele.c. pꝛudẽtiã.5. ſexto ſuꝑ vᷣ. nõ velit.et ĩ imꝑatiuo hʒ noli nolite. re. In noĩatꝰ.a.ũ.i.valde opinat ⁊ noĩatꝰ ⁊ noiate ti.ſime.aduer. Noſcito.tas.i.frequent᷑ noſcere Noſco cis.noui.notũ.a.t.i.ĩtelligere vel co Haſahi Et nota ꝙ noui nouiſti ſᷣm ali/ eſt ᷣbũ defectiuũ aliud a noſco.Et ſi h ꝙ noui detfectiuũ hʒ vim qñq; pñtꝭ qñq; pᷣ teriti. Uñ. Bis duo ſũt odi noui cepi me/ miniq;. Que retinẽt ſenſũ pñtꝭ pᷣteritiq; pᷣmã.⁊ cõponit᷑ innoteo.tes.tui.⁊ hinc no/ teſco.ſcis.⁊ innoteſco.ſ.incho. Notifico.as.aui.a.p.i.notũ facre ſcis.⁊ coꝛ.pmã. licet ſupinũ a q̊ deriuat᷑ eã ꝓducat.vñn. Hoc ĩ amoꝛe noto ꝙ eo careo mihi noto. Noto tas.pᷣt etiã deriuaria no ta.te.tẽ notare ẽ notas facere.not deſigre. Iltẽ a noto.i.repᷣhendo.notoꝛiꝰa.ũ.qddʒ notari vł repᷣhẽdi.⁊ B ⁊ B notabil.⁊ hoc le. Mnorgbiitadnc. Sèðä douercoꝛ.arꝭ.at ſũ.d.p.i.moꝛe nouerce ſe pfe.ſeuiciã nouerce exerce NLouo.aſ.q.p.i.nouũ facio.⁊ ðꝛ a nouꝰ.⁊ cõ ponit᷑ Annouo as. Innouo.ꝗs. Renouo. uas. ? coꝛ.no. Uñ. Pꝛoficit h nunq cui ſp Raoante B Nubilo. as.are.a.p.i.obſcurare.ſpiſſum fa cere.⁊ cõponit cũ ad.cõ.de.in.xQe. NLubo bis.pſi.ptũ.olim erat actiuũ ꝓ mari tare. Uñ ĩ euãgelio.Neq; nubẽt neq; nu/ bent᷑. Math. xxij. Sʒ mõ ẽ neutrũpaſſiuũ pꝛie ꝑtinet ad mulieres.vt Nubo tibi.i. maritoꝛ tibi.vł ducoꝛ a te ĩ nuptã. Itẽ nu/ bere.i. tegere Et ab hac ſignificatõe tracta eſt pma ſignificatio.qꝛ tũc cũ femie nubũt pmũ capita eaꝝ tegũt᷑. Nubo ſᷣm ꝙ ptinet ad mulieres ẽ neutꝝ.ſʒ p Ereractiuller ꝓdu.nu UIn Ouidiꝰ ĩ epi. e nubere nube ar Lucleo as.a.p.i.claudere łltegere.⁊ ðꝛ ¶a uu . . cleus.Et cõponit᷑ enucleo.as. Nudo. as.are.a. p.i.expoliare. detegere.ma nifeſtare. ? ö; a nudꝰ.⁊ ꝓdu.nu. CUn Oni/ di de ſine titulo diẽ. Nõ mihi decepte nu/ dant tua facta tabelle Llomino as.aui.a.p.i.noĩe vocare.appella / veꝝ ẽ nõ poterit ibi eſſe alia diſcretio.niſi ro. Hücio de lõginq̊ Denũcio ĩ pñti. Enũ Nugoꝛ. arꝭ.at ſũ.d.p.i.nugas facere vł di cere.vl freqnt ⁊ inutilit᷑idẽ dieere. Iñ bic nugatoꝛ. oꝛ.⁊ H nugatio.onis.⁊ nugatoꝛi A.i.⁊/ ꝓp.nu.Et cõponit᷑ cũ ad cõ p ⁊ re Nullo. as. are.a. p.i. adnihilare. ⁊ cõponif᷑. vt annullo.as.i.debilitare.adnihilare latꝰ.a.ũ.i.numella ligat Numero.aſ.aui.a.p.ẽ vnitates płes pfuſaſ in vnũ colligere 2 carale. ji H numera toꝛ. oꝶ. ⁊ H ⁊ B numerabilł ⁊ ; le. Jñ nume rabilitaduer.⁊ coꝛ me. — „ eenner cemn unn preri. 0 cio as.aui.a.p.i.itimare vlł notificare.⁊ cõponit᷑ denũcio.as.i.valde nũciare vł p/⸗ hibere. Annũcio.as. Sʒ annüũcio de futu — „ — — „ cio.as. Pꝛenũcio.as. Pꝛonũcio as. Renũ Noto tas.qre.i.frequent noſcere vł deſiẽre demöſtrare ſigre brepᷣhẽdere.⁊ ðᷣꝛ a noſco. 1 cio as.i.iteꝝ nũciare vł renuere.Et cõpõit᷑ Abꝛenũcio as. Subnũcio.as.i.latent᷑ vel poſt vel paꝝ nüciare uũcupo as.a.p.i.palã noĩare vł vocare et . mine capio.⁊ ẽ etymo. Iñ h nũcupatoꝛ. rj. . . „ .* nücupatri/· è”ÿMU Nuidino.as.i.vẽdere ł emere vł mercari Nuo.is.nui nutũ.n.t.i.annuere.ↄſentire.p mittere.vł nutü facere luto. as.are.i.freqnt nuere.ſigre ſic faẽqͥs qñ cũ digit loquit᷑.⁊ ðꝛ a nuo.is.Et cõpo nitannuto. as. Itẽ nutare.i.dubitare.va/ cillare.tremere.moueri vel incipe cadere. Inñ nutabũd.a.n. ⁊ p. nu. CIñ Lucanus. Felix qͥ potuit mũdi nutãte ruina.Quo ia ceat iã ſcire l ooo Nutrico as.i.nutrire.⁊ ðꝛ a nutrio.is. Vlel nutrico.i.appareo nutrire.ſic albico.i.apa reo albere.Et nutricoꝛ iuenit᷑. Uñ Cicero Nutricat᷑ 2otinet/ ꝓ nutricat.⁊ pᷣt dici vbũ apparitiuũ. Itẽ Chꝛyv.ĩ omelł.ſcti ſtepha/ ni dic.ꝙ eccłia ⁊ ĩ baptiſmo ad ſe veniẽtes enerat ⁊ in ᷣmone nutricat * 7 7 „9 utrio tris. triui.a. q.qᷓſi nutu erudire.⁊ a nutꝰ. Nutrio cõponi?t᷑ Enutrio.tris.i.ex/ tra vl valde nutrio.⁊ coꝛ.nu.naturalit᷑ In ee Claudianꝰ. Sepe nutrit ducitq; manure iq̃ voles ap/ H fouetq; leonem Baugio dis.a.q.i.male andire.vł 3. vl q̃ſi de mẽte deducere.⁊ ðᷣꝛ ab ob ⁊ audio dis. Inuenit᷑ etiaʒ pꝛo obedio. ſʒ raro.⁊ ex eiſdẽ cõponit᷑ obedio. Obceco.cas.pe ꝓ.a.p.i.valde cecone ↄfirmare.⁊ ðꝛ a nomẽ Etðꝛ nücupo qᷓino Cſeniiabo cccllceſn Obonc, boreotuel fobn Obanodiſ Ayndichan dire. Jnob gednert agn Vholiſc⸗ 1he⸗ Ubcwelibdb jrrobireick frientane Pbirecictin Mricbeeſtbe Fobireouen (cblreͤſloden tegie1 ſn oledario morobtl Oberogs i lua tu tũla l Oberute binneeſeptien gerearciat Gbiewas iff⸗ bicoclen. eWu rrdb lithebiemoor Cungdasn⸗ IIlaliiztil gunesai (nesana cge del Hobelegoas oldodesſiſi, Plergliodimoi ibobtice 4 Mlinosh⸗ ſedemnolirico ihtbobe lino innig nilia W ncsd Fotl nmniſtein din lr onis ne⸗ nanul ont Ninmn innngane Ir. JFühnnnn L:le i feyk onfen nnügode in Dnücioas. Ran muere Etcihi GOas.dert wigreye Döenüanin Jübrüaper, moe morn unuere oſanmn ) r ſcreſchi nuo.8 Etcinr ioubinre. h lince woen. Ui Ucanus. eruin Ondlan Aundiois Id Rialbicoian neni Uiimn nien ötdifti jonmckici fan no 0lemin men Enmung ,, indgnanun glnkuin . dolnege t)⸗ Obelo las.a.p.i.ſagittare ł ſagitta pcutere vl tali ᷣgula denotare.oſi ignare. reſtituere 232 ab obel?ꝰ Obeo obis obiui.n.q.pla ſigt Nã obire.i.õ ire. ⁊ obire.i.circũire.⁊ obire.i.ꝑficere ⁊ ob ire.i.freq̃ntare. Itẽ obire.i.moꝛi.ſʒ differt Obire ei eſt i itinere. Woꝛi vbicũq;. Itez „ —, 3, moꝛi cõe eſt beſtijs ⁊ hoiba ⁊ bonis ⁊ mał. ſiʒ obire ↄuenit tm̃ hoĩbo ⁊ tm̃ bonis Eſt eĩ obir e q̃ſi obuiã ire. Boni g̊ obeũt.i.ĩ diſſo lutõe aie ⁊ coꝛꝑis obuiã eũt xpᷣo ĩ aera Uñ in kaledario iuenit᷑ Obitꝰ bti Martini. et O „ 145 . õ moꝛs bti Dartin Obero as.i.pᷣcio.ſ.ere ↄducere. Iñ obera⸗ tus.ta.tũ.i.ere ↄductꝰ. Unñ ĩ vita ſcti mar/⸗ tini. O beratos hʒ meos ſcriptoꝛes ꝑ qͥs ti bi mee ĩeptie publicãt᷑. Et oberare ẽ vndi/ qꝙ; ere circũdare —— Obiecto.as.i.freq̃nt᷑ obijcere.ab obijcio.qꝭ Obijcio.G..ieci.ctũ.a.t.i.opponere.impꝛo/ perare.⁊ ð ab ob ⁊ iacio.q. Jñ obiect.ta tũ. ⁊ obiectio onis. Obiurgo.as.n.p.⁊ obiurgoꝛ.arꝭ.d.p.in eo Zan chſu aliquẽ vel ſoꝛtit᷑ iurgare. blecto.as.a.p.i.delectare Oblego. as. aui. a. p. i. legare vl ꝑ ↄtrariũ vel ↄdicere.vel ðᷣ leges venire ł dicere.⁊ ðꝛ ab ob ⁊ lego.as.⁊ ꝓdu.le. Obligo.as.aui.a.p.i.impignerare.q̃ſi ob.i. ꝓpter aliqd impignerare dare vł nectere.et ꝛ ab ob ⁊ ligo.as.⁊ coꝛ.ii. Oblimo as.a.p.i.limpidare.polire vł dete rere. demoliri. coꝛꝛodere yl limo cooꝑire. ⁊2 ab ob ⁊ limo as.⁊ ꝓ.li. Uñ Luca.Pe ne gener craſſis oblimat echinades vndiſ Oblinio nis.niui.a.q.i.placare.lenẽ vł dul cẽ facere.⁊ ðꝛ ab ob ⁊ linio.is. U obliniꝛe i inugere. Iñ oblinitꝰ. a. i. i. linit? ſiue in/ uncx Oretiã oblinit.i.placatꝰ.lenis factꝰ Oblino.nis.leui.litũ.a.t.i.inficere.deturpa xe.qð vulgo ðꝛ empegazarer. Obliquo as.aui.a.p.i.trãſuerſum facere vł nõ rectũ ſiueñ equũ facere.⁊ ðꝛ ab ob ⁊ liq̃̊ ———— YÿZ . — 4 P 8 ¹ . Obddo dis.didi.tũ.n.t.i.opponere.claudere occulere.ſuppõere ⁊ↄculcare.iñ obdit a.ũ Obduco..xi.ctũ.a.t.i.ddicere delere obu bꝛare obuelare ſᷣm Papᷣ.⁊ ðꝛ ab ob ⁊ duco G.. Iñ obductꝰ a.ũ.i.ſecretũ ł obuelatũ vł Obedio diſ.diui.n.qi.circũaudio oꝑtũ Obl vb vndiq; audio. Qui eĩ obedit parat? au Dire. Iñ obediẽs.tꝑjꝭ.o.g. ⁊ obedient᷑ tius.ſi me. aduer.⁊ h̊ obedietia tttſie. as. Iñ obliquꝰ. a. ũ.i.nõ rectũ.õriũ curuũ VUnñ diẽ Pap̃. Obliquat trãſuerſum facit Obliq:i.nõ directa.õria.curua.⁊ p.li. Po teſt etiã obliq̃ cõponi ex ob ⁊ liq̊.as.⁊ tũc ẽ obliqre ob vel liquare.⁊ coꝛ.li. Oblittero.as.a.p.i.delere.obliuioni trade Obliuiſcoꝛ.ſcerꝭ.oblitꝰ ſũ.d.t.i.memoꝛiam alicui rei amittere.⁊? ↄſtruit᷑ cũ gtõ ⁊ actõ vt obliuiſcoꝛ tui vł te. Iñ ̊ obliuio.onis. et inde obliuioſus.a.ũ.i.obliuione plenuſ Obnitoꝛ.ter:.d.t.i.obſiſtere. obluctari. di cere vł renuere. Ubłobniti.i.circũq̃q; niti Ad obſeęguumͤ bꝛadio as.n.p.i.circũcirca vł j ſplẽdere. Obꝛepo.pis.n.t.i.vndiq; vł õ repere.vlł q̃ſi latent᷑ ſubintrare.lxj.diſ.nullꝰ inuit.et ðꝛ Ab ob ? repo is. Obꝛuo is.a.t.i.ſternere.⁊ ðꝛ ab ob ⁊ rus. bſcuro.ras.raui.a.p.i.facere obſcuꝝ.⁊ ðꝛ Abob ? curarez. Obſecũdo as.n.p.i.obedire.obtpare Obſero.ris.obſeui obſitũ.n.it.i.q vł vndiq ſemĩare vłplãtare vl tegere. Uñ Lucanꝰ. Obſita funera celat᷑ purpura lana Sʒ ob ſero. ris.rui.obſtũ.a.t.i.q ſerere.) mittere. Obſeruo.as.are.a.p.ĩuenit᷑ ĩ duabo ſignifi/ catiõibo. In bona ſignificatõe.i.q̃ſi vndiq; fuare ⁊ adimplere.vt iſte ob̃uat pꝛecepta dñi. In mala ſignificatiõe obᷣuare.i.q̃ſi 5 fuare.vt obſuabit pctõꝛ inſtũ.i.inſidiat᷑ iu ſto. vñ. Cõplet ⁊ exeq; obfuat ⁊ inſidiatur Iñ obbuãs.tꝭ.o.g.⁊ h̊ obſuãtia tie.⁊ obſeꝛ ugtio.onis.Etẽ obfᷣuãtia cultꝰ religionis Dʒ obfuatio ẽ cure ⁊ doctrine ⁊ arẽ Obſideo.des.a.s.ł obſido dis.i.circa ſede/ re ⁊ cingere.vndiq; circũdare.⁊ ꝓpꝛie expu gnãdi cã Iñ h̊ obſidio.niſ.i.obſidedi actio Ebſoleo. bloleni vl obſolui obſoletũ obſolitũ.i.diſſueſcere.ab vſu recedere.⁊ in obliuionẽ venire. vileſcere ꝓpt fetoꝛẽ deſe/ ri.vt Iſte locobſolet.i.ab vſuũ recedit.vile ſcit ꝓpt᷑ fetoꝛẽ deſerit᷑ ßm Hug. Pꝛiſ.vᷣo in ix.li. ſic diẽ. Obſoleo q̊ʒ obſoleui fac.Nõ ẽ em̃ a ſoleo qð ſolitꝰ ſũ fac ſiue ſolui pᷣteritũ ſm Saluſtiũ.ſʒ ab obs ⁊ oleo.ſic obſcenꝰ ab obs ⁊ canẽdoy ł ceno/⁊ coꝛ.ſo.obſoleo. im obſolet.ta. ouiul. Obſono as.pe ꝓ.i.cenare.qꝛ cena õ ſomnũ ſolet ſumi. Sʒ licz ita obſonare iieniatur ſimpłrp cenare ꝓpꝛie tñ obſona:e.ẽ pꝰcenã ,— — . D er: obtuit ſum. d. t.i.5 vel vndiq; vłob ali 5 ſomnꝰ. In ſ̊ obſoniũ.i.puꝰ ciba ⁊ delicat. èò poſt cenã ſomnũ ſumit᷑. Uñ qͥlibʒ mo/ Dic vl delicat cib int alios ſumptꝰ ðꝛ ob ſoniũ.qð vulgo cõpanaticũ dꝛ. Et ab ob/ ſoniũ ðꝛ h̊ obſonat.tus.i.act obſonãdivł ißa cena ſiue obſoniũ.vł ſumpt? qͥ expedit᷑ iĩcena ſiue obſonio. Inuenit᷑ etiã obſonoꝛ arꝭ.d.p.in eodẽ ſenſu. Itẽ inuenit᷑ obſono. as.i.õ ſonare.⁊ ðꝛ ab ob ⁊ ſono.as.⁊ coꝛ.ſo ſ90„0ñpcm cöponit a ſomn? ꝓpð. ſo. ñ Obſono ceno tñ obſono de ſono fer. Obſtetrico.as.a.p.i.officiũ obſtetric cere. Uñ Exo.j.Obſtetricãdi hñt ſcietiazʒ Im obſtetricãs.d.o.ge.Uñ Job.xxvj. Et obſtetricãte manu ei eductꝰ ẽ coluber toꝛ tuoſus.Obſtetricãte ĩtellige.i.leuit᷑ educẽ ter ſuauit᷑ ↄtractãte ſine ai ↄturbatõe.Et 2 in malo ꝑſeuerare intedere.⁊ ðᷣꝛ ab ob.et teneo.nes. Iñ obſtinat.a.ũ.i.ĩ malo indu rat.obfirmat vel intẽt.Et obſtinate ad uer.i.in malo ꝑſeuerãter vel intẽte. Inue/ nit᷑ etiã obſtinat? ĩ bona ꝑte.i.ĩ bono ppoſi to firm ⁊ ſtabilis. Uñ Ruth.j. Clidens q; obſtinato eſſetaa Obſtipo.as.a.p.i.inclinare ſtare.⁊ ðꝛ ab ob ⁊ ſto ſas Obſtrepo pis.pui.pitũ.n.t.i re.⁊ ðꝛ ab ob ⁊ ſtrepo pis.⁊ coꝛ.ſttte. Obſtringo.g;.xi.a.t.i.vndiq; l! õ ſtringere. Obſtrudo.dis.a.t.i. vł ob aliqͥd ł vndiq; Obſto as.ſteti.ſtitũ.n.p.i.nocere ĩpedire. trudere. ĩcludere vl abſcõdere Obſtruo.is.a.t.i. ſtruere vł vndiq; obtu/ are. obijcere.ĩpedire.claudere.abſcõdere Obtẽpero as.n.p.i.obedire ↄſentire.obſeqᷣ Vl inſſui iudic; parre« Obrineo nes.nui.tẽtũ.a.s.i.ĩpetrare.acqͥre re.⁊ ðꝛ ab ob ⁊ teneo.nes. In h obtetꝰ.t.i. impetratio.acqͥ ſitio.⁊ coꝛ.ti. Obtingo. gꝭ.tigi. a.t. i. vndiq accidere.⁊ ðᷣꝛ ab ob ⁊ tãgo gis. Itẽ accidit malũ.Euenit caſu. O btingit ſoꝛte. Cõtin Fit faccrto.e btrudo dis. a. t.i. vł ob aliqͥd vł vndiq; rudere.includere.abſcõderre Obrũdo.dis.obtudi.tuſũ.a.t.i. vł vndiq; tũdere.obturare.i anguſtia claudere.vł ꝓ hibere. obſerare. obſurdare. opbmere. 2 dꝛ Abohb ⁊ tũdo dis. Iñ obtuſus.a.Kñũ. Obtueoꝛ eris.obtutꝰ ſum.d.s.vel obtuoꝛ. „ bſtino. as. aui.a. p.i.ĩ malo durare. facerr ob vl z ſtrepe Obturo.as.aui.a.p.i.claudere.ſtipare.⁊ ðꝛ ab obtũdo dis. Iñ obturãs.tꝭ.g.o. Unde ꝓphᷣa.Siẽ aſpidis ſurde ⁊ obturãtꝭ aures Vñ in auroꝛa ðꝛ.Lex ait oꝛa boui nõ ob/ tures oꝑanti. Uñ Pꝛouer.xxij. Qui obtu rat aures ſuas ad clamoꝛẽ paupeꝝ Obuerſoꝛ.arꝭ.atꝰ ſũ.d.p.i. uerſarr Obuio.as.aui.n.p.i.eſſe obuiũ.alicui ĩ via ptraire.⁊ ðᷣꝛ ab ob ⁊ vio.as. Jñ obuiꝰ.a.ũ. In obuic.aduer ꝓ q̊ ſepe ponit᷑ obuiã ad/ uerbialit᷑.qnq; loco aduerbij loci.qũq; lo/ co aduerbij qᷓlitatits. Obumbꝛo as.a.p.i.vndiq; vmbꝛare. refri/ gerare. ? 8 ab ob ⁊ vmbꝛo. as. CIñ Luc.j. anged' ad Mariã vᷣginem ait. Clirt? altiſſi mi obumbꝛabit tibi. Occalleo.les.lui.n. s.i. obdurare. indurere callũ facere.vt vulnꝰ occalleſcit cũ ĩcipit ſa ſcis. incho. Qccano.nis.nui.idẽ qð occino.nis. Occeco.cas.care.a.p.i.valde cecare nari. ⁊ ðꝛ ab ob ⁊ calleo les. Iñ occalleſco. Occẽto.as.i.freq̃nt occinere.ab occino.niſ Occido.dis.di.occaſum.n.t.i.ð vl ſil cande re.moꝛi⁊ ðꝛ ab ob ⁊ cado.⁊ coꝛ.ci.in pñti ⁊ in pᷣterito.Et ſic ſumit᷑ Eccs.j. Oꝛit᷑ ſol et occidit. Et ab apło. Sol nõ occidat ſuꝑ iracũdia veſtrã. Iñ occiduꝰ.a.ũ.i.cadens. Itẽ occido.dis.di.occiſum.⁊ tũc ꝓduẽ ci. vbiq;. Et cõponit᷑ ab ob ⁊ cedo dis.cecidi Et ſic ſumit᷑ Sapᷣ.j.Os qð mẽtit᷑ occidit aiam. Uñn in greciſmo ðꝛ. Occido perimo ſ ¶»O denotat occido laboꝛo ℳ „ „ Occino nis.nui.n.t.i.canere vł õ vl vndiq; canere vl ↄcinere vel ↄcaãtare vel infamie carmẽ cũ certo noĩe dicere.⁊ ðꝛ ab ob ⁊ ca no canis Occo.as.aui.a.p.i ina e ſemĩa terra oꝑire. Pꝛope qͥdẽ occare eſt cũ ruſtici aratõe ⁊ ſatiõe facta dimiſſis bobui grãdes glebas cedũt ⁊ ligõibo frangũt.Et ðꝛz occare q̃i occecare.qꝛ oꝑiat ſemĩa.⁊ tũc eſt occatio qi occecatio.ſʒ ponit᷑ p ſcindere vl ſecare vł trũcare.ſic dixi. Uñ Cloto co lũ baiulat.lacheſis trahit.atropos occat. Iñ ̊ occa ce.q̊ddã inſtr̃m ad trà ſcindẽdã ſiẽ raſtꝝ. Occo cõponit᷑ cuʒ ex.vt Etocco. as.i.valð occare. Reocco, as. itey occare ſecare. ſcindere. trũcare (IbO 4,0 (boitſcpin Ocaupotedn uſoa decoyonito (Ciles necihla bon Kt büiainadüt⸗ lidecceli Occorſoas. Qconanid da dü iocl Oco.. co newe cro.to Oauploos mnulaplianre⸗ Oalosgfe Allouit nz oocioodiie Pniniack (ſſtioditoſum 1Dighaſe ammosn Fihzthötent ecpikinſenin on ſepgſupin ſe oalbiheß Ahoclüi dij ſecogitäs. ECto ddio ubit rf nſſeniu öot nicktnedine lcäiſnisci, hni oge be XNat dontiſante lede Keſtipare ango e cdariang kaigpöen wadaiſ ob⸗ tn Ducn 5nefanrnn mniüglaniin Jobudi onitobuii iloan qiigl/ nmbenre efth 48. R 1e. . Dirann ddurare none Accctcüicnut s. Jocnlcan. ccino nis. eccue reaboccinoni in ſlae corailnpin? .. Orikſolert nöoccidat ſu aiadns. ccdo dis llildi. gömart ocolt. Occdopenin⸗ 4— agenznd Kiänte M iinmte caa hcbchla cnee niene Scadiniſisd Grſeniuen OdQio odis odiui od Occulo lis.lui.cultũ.a.t.i.abſcõdere.tegeꝛe claudere.celare.⁊ ꝛ ab ob ⁊ colo.lis.¶ iñ HODOuigdiꝰ ĩ pma epi. Oſſa ruinoſas occulit herba domos. Iñ occulto.as.i.freq̃ncoc/ culere. Itẽ ab occulo ðᷣꝛ occultꝰ.a.ũ.i.ah ſcoõſus.tectꝰ.clauſus.⁊ ꝓdu.pᷣmã poſitioe. Vnñ Oꝛatiꝰ ĩ pᷣma epi.Occultũ viſus ðcur 1odo⸗ uüu racto. 2 6 etymo. In odoꝛabilł le. ⁊ odoꝛa/ rit piſcis ad haiiuiuk Occumbo. bis.n.t.i.õ aliqͥd cũbere.Et oc/ cubo. as p eodẽ. ⁊ ambo faciũt pᷣterituʒ in cubui ⁊ ſupinũ in cubitũb ð ₰ Occupo as.are.a.p.i.iuadere.q̃ſi ex impꝛo/⸗ uiſo vł añ caꝑe.⁊ ðꝛ ab os ⁊ capio.is.Etĩ⸗ de cõponit᷑ poccupo aſ.i.añ occupare Itẽ exoccupo. as.i.expedire.⁊ coꝛ.cu. Itẽ occu pare capit᷑ qq; ĩ mala ſignificatõe.⁊ qñq; in bona. Etꝓpꝛie mobilia occupat᷑.⁊ imo/ bilia ſuadũt᷑.vt ĩ glo.ſuꝑ h̊ vᷣbo in.c.genera li. de elec. li. vj. v. cõtoꝛ. . * * . Geenſo bſfeqtete occurrere * * Ocreo. as.a.p.i.calciare ocreis Et cõponit᷑ cũ ex.vt exocreo.as.i.ocreas extrahere jn ocreo.as.i.ocreas induere. Occtuplo.as.a. .i. octuplum facere. octies multiplicare. ⁊ coꝛ.tu. Oculo.as.are.a.p.i.oculos dare.vt Deus oculanuit iſtnzʒ.i. dedit ei oculos.⁊ cõponit᷑ cũ ex.vt exoculo as.i.oculos extrahere. (W ante D ſu. Uñn ꝓpha. Perfecto odio oderam illos Itẽ amos.v. Odi ⁊ pieci feſtiuitates vꝛas Et hʒ tm̃ pᷣteritũ ⁊ ea q̃ foꝛmãt᷑a pᷣterito.⁊ accipit᷑ in ſenſu pñt ⁊ pᷣteriti. Et ſũt q̃ttu/ oꝛ.ſiẽ ptʒ ſupᷣ in memĩ.Et ab odio odis ðꝛ H̊ ⁊ ̊ odibił.⁊ h le.i.odio habit vł habilis Ethhů̊ odiũ.dij.i.ĩueterata ĩimicicia ðᷣ vltio ne cogitãs. Et odioſus.a.ũ.i.odio plenus odio habit.⁊ qũq; ſic ðᷣꝛ odio hñs.Et leo dem ſenſu ð odioſic'a. ũ.Odio odiſti neu trũ eſt tertie ↄiugatõiſ. Sʒ odio odis acti — uũ eſt cũ ſuis cõpoſitꝭ. Itẽ odi odiſti pducẽc bmã. Dʒ odio odis coꝛ.pmã.⁊ ẽq̃rte cõiu gatõis. UIñ Oꝛatiꝰ ĩ epi. Pꝛodigꝰ⁊ ſtultus donat qᷓ ſpernit ⁊ odit. It? Ouidiꝰdearte. Odim accipitrẽ qꝛ ſꝑ viuit ĩ armis Uñ qͥ dã. Actiuũ fit odit neutꝝ ꝓducit᷑ odit. Et odio odis olim faciebat futuꝝ ĩdicatiui in .„ bo. Uñ pucr.· Etimpꝛude cioꝛ ar . .ocio vacare. Jñ ociabũd. da. dũuͦ.i.ocioſus vł ſil is ocianti odiui oditũ a. q·i. odio hůe. Unñ Apha. O diui eccłiaʒ malignãtiũ. Iñ Odi odiſti odit oſum vᷣbũ defectiuũ ĩ eodẽ ſen/ 4 bo. Uñ puer.· Etimpꝛudtes odibũt ſcit tiam.ſʒ mõ fac in am. vt odiias Odoꝛo. as.a.p.⁊ odoꝛoꝛ.arꝭ.d.p.ĩ eodẽ ſen/ ſu.i.odoꝛẽ ꝑciꝑe ł odoꝛẽ acciꝑe vl olfacere VUñ Beñ.viij.O doꝛat᷑ ẽ dñs odoꝛẽ ſuaui tatꝭ. Iñ odoꝛatꝰ. us.ui i.actꝰ vł paſſio odo rãdi. Et ð: odoꝛat qſi odo acrꝭ tact? vel bilit᷑ aduer. H odoꝛãtia.tie. 5 ante F Offendo.dis.di.ſũ.a.t.i.aliquẽ facere iraſci vł inuenire.Cũ eĩ ad lapidẽ offendimꝰ. il/ lũ inuenimꝰ. Iñ ̊ offenſio onis.⁊ Hoffen/⸗ ſa. ſe. i. culpa. foꝛefactũ.⁊ ; offendiculũ.li. Offenſq.as.are.i.freqnt offendere. Iñ hof fenſaculũ.li:i.ſcãdalũ vł ira vł ipedimẽtũ Offero offers obtuli oblatũi vltro pere.l obuiã recipiẽti ferre.⁊ ðꝛ ab ob ⁊ fero fers Imñ H̊ oblatio onis ðð Ifficio c;. a. t. i. nocere. ? ð ab ob ⁊ facio.c Offundo.dis.offudi.ſũ.a.t.i.circa fundere. vel circũfunndgert“ Ogganio nis.n.q.i.ð ganietẽ ganire vl gaꝛ rire. Ponit᷑ etiã qñq; ꝓ rũdere.qñq; ꝓ ſtul te loqͥ. qñ q; ꝓ inculcre— Olefacio.;.i.olere facio.⁊ cõponit᷑ a facio. 2 oleo les. J Oletio.fis.i.fetere vł incipe feter. Oleo.les oliui vł oleui olitũ vł oletũ.n.s.i. fetere. Et nota ꝙ redolere ðꝛ tm̃ de bono odoꝛe Olere vᷣo tm̃ ð malo odoꝛe.ſᷣm hug. Sʒ Pap.mag apliat ei ſignificatõʒ.Dic em̃.Olẽt res valò male vl bone. Redolẽt tĩ bone.⁊ coꝛ.o Uñ. Hõ redolet ſed olet piſcis duanꝰ ⁊ hoſpes. Inuenit᷑ etiã Olo. lis.lere. tertie ↄiugatõis ſᷣm antiäs. Olero.as.n.p.i.plãtare olera vł olerib vti 7 ð ab oleo les.Et cõponit᷑ deolero.as.ex olero.as.i.valò deolerare vł olera auferre Olfacio.c.ſyncopat᷑.⁊ ðꝛ olfacio ꝓ olefa/⸗ cio.i.odoꝛo. Itẽ olfacere ẽ naſum ad culũ ponere. Ita expõit glo.ĩ p.olfacit. . l. Aga ʒo. ff. ſi q. pau. fe. di. vbi. Agaʒo durit equũ ad tabernam qꝗ mule olfecit q̃ calcitrauit ⁊ Agaʒoni crus fregit ante Muel ☚½⁰. Omologare vł emologareẽ idẽ qdð ↄfirma re vl ratificare.⁊ ſic ðꝛ Arbitriũ omologa tur łemologat᷑i. firmat᷑ ſiletio dere dieꝝ 53 tacite vel expᷣſſe.ᷣm Goff in ſum. ð arbi. O. effectus Ominoꝛ. ari.at ſu.d.p.i.auguroꝛ Omitto.tꝭ.tere.ſi.miſſum.a.t.i.pᷣtermittere Etcoꝛ.pmã.Vñn Oꝛatiꝰ epi.Quẽ ſua cul a pᷣmit decept omitte tnim nero.as.are.a.p.i.ꝗuare.onuſtare.ſarci / nare.⁊ cõponit᷑ Deonero.as. Exonero.as ii.valde onerare łonꝰ auferre. Uñ ĩgreciſ mo ðꝛ. Accuſat ſꝑ onero ſʒ põdero ꝑ ſe Ac cuſat ĩtellige.i.actiuũ ẽ.⁊ actm̃ caſũ regit Onuſto as.a.p.i.ſorcinare.⁊ cõponit᷑ Deo/ nuſto as.i.valde onuſtare vł onꝰ auferre. gute Qpaco.as.a.p.i.obſcurare.ↄ dẽſar perio.r.operui oꝑtũ.a.q.i:tegere. Inde oꝑtꝰ ta.tũ.⁊? H̊ operimẽ.inis.i.tegimẽ. Jñ Hᷣ opimetũ.ti.⁊ ſ̊ oꝑtoꝛiũ rij.⁊ h̊ oꝑiculũ li VUñ Nũe.xix Uas ſine oꝑiculo immundũ erit. Uł ſine oꝑculo ſᷣm aliã lr̃am. qꝛ ðꝛ G opculũ li. ꝑ ſyncopã. Et cõponit᷑ Cooꝑio ris.qð vlter cõponit᷑ diſcooꝑio.rã.. Operioꝛ.rirꝭ.oꝑtſũ.d.q.i.expectare.Et p Ducit pma.ſʒ oꝑioꝛ paſſuũ eã coꝛr̃. Unde Oꝛatiꝰ. Nec tardũ operioꝛ nec pᷣcedẽtibuſ inſto. Itẽ Ouidiꝰ. Stãtibo extat aqͥs oꝑit᷑ ab equoꝛe moto Operoꝛ. arꝭ.at? ſũ.d.p.i.oꝑando facere.an⸗ xiliari.ĩuigilare.⁊ ðꝛ ab opꝰ vel oꝑa.Et cõ ponit᷑ Cooperoꝛ.arꝭ.i.coauxiliari.cuʒ aio Opico.caſ.a.p.i.coꝛodere.diminuere.⁊ ðꝛ ab ops opis.qð ẽ terra.qꝛ oĩa tra coꝛꝛodit diminuit. Iñ opicꝰ.ca.cũ.i.coꝛiodens. Vnñ Juuenalł ait. Et dinĩa opici rodebät ⁊. bo . CTereñ. Mulier lachꝛymis oppletos. Oppono nis.poſui poſitũ.a.t.i.interponere carmina mures pimo. as.aui. a. p.i.fecũdare. opuletare. ducit p.. In h̊ opinatoꝛ oꝛʒꝭ.⁊ opinatoꝛiꝰ.a.ũ.⁊ h et H̊ᷣ opinabit.⁊ H̊ le.⁊ opinabilit᷑ aduer.⁊ hec opinabilitas.tatꝭ.Et cõponit h̊ ⁊ H inopi / nabil. ? le.⁊ inopinabilit᷑ aduer. ⁊ inopia bilitas.tatꝭ.Et ab opinoꝛ h̊ ⁊ B ⁊ B opinãs G.⁊ pðᷣ.pi. Uñ qͥdam. Abſit opinaripᷣuos pctã lucrari.Et ĩ auroꝛa Uñ qð attineat ad ius herodis opinis Opipo.as.aui.a.p.i.nobilitare łrenouare. vł recõponere.aut pꝰplanctũ ĩ ↄuiuio gau Dere.⁊ ðꝛ ab ope “”M pituloꝛ. ari. d. p.i.auxikari. opẽ lerre.? abopis.⁊ tulo lis.Iñ opitulanti.auxiliãt aduerbiũ.⁊ opitulatim idẽ. ⁊ B opitulam?e. inis. 2 opitulãtia.tie.⁊ opitulatꝰ.us.ui.? hec opitulatio.onis.i.auxiliũ.ſuſtentatio. Unñ apls.j.Co. xij. O pitulatões. guberna tiones poſuit deus in eccłia. Et coꝛ.pent᷑. Opoꝛteo.tes.tui.n.s.i.ouenire lopoꝛtunũ eſſe.?⁊ ðꝛ ab opis.⁊ poꝛto.as.Etiã ðꝛ opoꝛ tere q̃ſi opẽ poꝛtare.ſʒ mõ nõ eſt ĩ vſu niſiĩ pſonale ab eo deriuatũ.ſ.opoꝛtet IJñ opoꝛ tunꝰ. na. nu.i.ↄueniens.vtilis.neceſſarius Iñ opoꝛtune.niꝰ.ſime.aduer.⁊ H̊ͥ opoꝛtu nitas.tatis. Opa ndo.dis.di.a.t.i.vndiq; pãdere.exten Dere. ⁊ ðꝛ ab ob ⁊ pãdo.dis. 2 . Oppedo. dis.di.n. t.i. õ pedentẽ pedere. Et q⁊ q pedentẽ pedit qdᷣammõ ei dicit.iõ oppedere ponit᷑ p ↄtradicere. Itẽ qꝛ qͥ oppe dit qdð pedẽs facit ⁊ ipᷣe facit.iõ ponitur ꝓ ↄſentire Opeello.lis. opuli pulſũ.a ci.vndiq; vl x5 pellere.⁊ ðᷣꝛ ab ob ⁊ pello.lis. wpeto Cꝭj.oppetiui.a.t.i. petere. 1 ðꝛ ab ob 7 peto.tꝭ.vl ðꝛ ab os oꝝꝭ.⁊ peto.Et tũc op⸗/ petere.i.oꝛe terraʒ petere.moꝛdere.⁊ ponit moꝛi pignero. as.a. p.i. vl ꝓpter aliqͥd pigne/ rare vł ſubarrare vł ↄfirmare.⁊ ðꝛ ab ob. ⁊ pignero.agsg. DUU pPilo.aſ.pe.p.q.p.i.oſ obturare obſtruere occludere.obtundere.⁊ ꝓpꝛie os.qſi pilare os.⁊ ð ab os ⁊ pilo.las. Uñ ꝓpha.Oiĩs ini qtas oppilabit os ſuũ.ſʒ ponit᷑ ſimplłr ꝓ ob turare m Hug. Oppleo.les.leui.tũ.a.s.i.iĩplere vł obcurare 78ꝛ ab ob ⁊ pleo.es.qð nõ eſt ĩ vſu. Unde obijcere.⁊ ab ob ⁊ pono.nis. Iñ oppoſi/ tus.ta.tũ.⁊ h̊ oppoſitio.onis. Opugno.as.a. p.i⸗ vel vndiq; pugnare. expugnare vel impugnare. Opto.tas.aui.a.p.i.deſiderare ⁊ eligere Jĩ H optatio onis.i.deſideriũ vlł electio.⁊ op/ tatꝰ.ta.tũ.ꝑticipiũ ⁊ nomẽ.Opto cõponit adopto.as. Eoopto.as.i.ſil optare. Exop to.tas.i.valde optare.Peropto.tas.i.ꝑfe⸗ cteoptrre Opuleto.tas.i.diuitẽ facere vł fecũdare Oꝛbo.as.baui.a.p.i.viduare.puare.? ſpꝛtie filijs.qſi oꝛbũ facere.Iñ oꝛbi.ba.bũi.pꝛi/ 6 glor dirt, Mtznn; J; Glgl. J mithonn nab ceans atniſſisocn epolltot dihonere ? i toꝛdin nereteli⸗Et nioiie ponit ibip lumpoſtfli. dlitna, loannoniln is us ui. ſidlitcli xalle thotum ſip dde Canizo zas Oꝛor ten. N Tärtäinge fmänilon pinil ſortü gꝛimingeo: o do nuotabooo⸗ Jornamenni s deroeit E bideſtuleus (ealent. Omo⸗ Monus Devrno Monmcäontem Cumnpculig 7 ſuhanörnboe D 6,mos den rannen picringi (Aann hre örabog unli daſ⸗ 6 no⸗ . 00 ncfapni⸗ Rlalgifte nen abahig ſröne⸗ 110 Panninn ſuſtnne, tdcng cnen neoponmi Ei Rope eſtipſun. ortet e gneceſane rebenen idereenen lipedere Et edict ö Radope honinn) ls roliidpige e? rbob. reobſimcre os iſiglare Pha Oisini kamperpoo⸗ re Modcurare RRivn. Unde 8 Mictos⸗ 1ti imterpodar onis. Ropi nis. ndig gun! me. rüdenoto, iſln Pengtorrge timdic;. Nerrtchchl peto. Ettüc . Nenttiin i uatꝰ. cecus. Sʒ oꝛby qͥ filios amiſit. quaſi amiſſis ocuł.ſʒ æcꝰ qͥ oculos ꝑdidit.ſʒ ſe/ pe ponit᷑ oꝛboꝓ cecꝰ ꝛdino.nas.naui.a.p.i.ſtruere. cõponere. diſponere. ⁊ : ab oꝛdo.inis. Iñ oꝛdinatꝰ. ta.tũ.⁊ oꝛdinate tiꝰ.ſime.aduer. Oꝛdioꝛ.dirꝭ.oꝛditꝰ vł oꝛſus ſum.d.q.i.po/ nere telã.Et qꝛ cũ qͥs oꝛdit᷑ telã tũc eã inci/ pit.iõ oꝛdiri ponit᷑ p inciꝑe.Et qꝛ qͥ loquit᷑ ponit vᷣbũ pꝰverbũ.ſic qͥ oꝛdit᷑ telã ponit fi lum poſt filũ.iõ oꝛdiri ponit᷑ p loͥ. Sʒ cũ ad telã ꝑtinet ꝓpꝛie facit oꝛditꝰ. Cuʒ vᷣo ad locutionẽ vel inceptionẽ fac oꝛſus Inde h oꝛdit.tus.tui.⁊ h̊ oꝛſus.us.ui.i.actꝰ oꝛdi/⸗ nãdi telã.vel locutio vł pncipiũ locutiõis locutione . Oꝛganiʒo.ʒas.i.oꝛgano cãtare Oꝛioꝛ.rerꝭ.vł rirꝭ.i.naſci.⁊ ꝓfert᷑ ſᷣm tertiaʒ ⁊ qrtã ↄiugatiõeʒ. In infinitiuo t̃ ꝓfert᷑ ſm qrtã.ſ.oꝛiri.⁊ nũqᷓ; oꝛi.Et hʒ duplex ſu pinũ.ſ.oꝛtũ oꝛtu. Jñ oꝛtꝰ.ta.tũ.Et oꝛitum oꝛitu.inde oꝛiturꝰ.ꝗ.ci. Oꝛno.as.aui.a.p.i.colere.decoꝛare Et de riuat᷑ ab os.oꝛꝭ.q̃ſi oꝛa ⁊ vultus decoꝛare. Iñ oꝛnamentũ.ti.ðꝛ quia eiꝰ cultu ⁊ vu 7 os decoꝛãt᷑. Et ab oꝛno.nas.ðꝛ h̊ oꝛnat tus.id eſt.cultus. habitus. veſtiũ decoꝛa/ tio. Et oꝛnatꝰ.ta.tũ.i.nitidꝰ.lucidꝰ.cultus luculentꝰ. Oꝛno ſᷣm Hug.componit᷑. Ad oꝛno.nas.Deoꝛno,nas.id eſt.valde oꝛna/ re vł oꝛnatũ auferre.Exoꝛno.nas.in eodẽ ſenſu MUĩñ Oꝛo oꝛas oꝛaui.a.p.i.dicere.rogare.oꝛe ra tiocinari.⁊ ðꝛ ab os o⸗ꝭ. Etↄponit᷑ Adoꝛo gs. Exoꝛo.as. Peroꝛo.as.i.valde oꝛare vlł Ecte oꝛare.Et ꝓducit o.fᷣm Hug. Uñ. upplicat imploꝛat petit obſecrat hec no tat obo. V Dante O uel W Oſcito.tas.aui.n.p.i.os aꝑire.oꝛe hiare.ba raclare.⁊ ðꝛ ab os oꝶ ⁊ cito.tas.qð eſt mo ueo. Uñ Perſiꝰ.Oſcitat heſternũ diſſutiſ vndiq; mał. Iñ h̊ oſcitatio onis.⁊ h̊ͥ oſcita tus.tus.⁊ ̊ oſcitamẽ.inis.i.baraclatio.im moderata o; aꝑtio M. Oſculoꝛ.arꝭ.cõe.p.i.oſculũ dare vel dari Oſo. oſas.a.p.i.oſis calciare.⁊ deriuat᷑ ab OQſillo.las.i.vᷣberare vel ſcindere ſſo. a8. aui. a. p. i. oſſa dare l oſſa ꝑcutere. vłoſſa pᷣparare.Et cõponit᷑ exoſſo.as.idẽ ⁊ H oꝛſum.ſi ꝓ eodẽ.ſꝓ pncipio loquẽdi.ł ſiderare.⁊ coꝛ.gi. oſſa auferre. Inoſſo.as.i.oſſa ĩmittre Oſtendo.diſ.di.oſtentũ vł oſteſum.i.demo ſtrare. aꝑire. Et dicit᷑ ab os ⁊ tendo.is. I oſtẽſim.i.aꝑte.⁊ h oſtẽt/ tus.tui.ſᷣm Hug. Pꝛiſcianus vᷣo dicit. Tendo facit tenſum qð tamen facit tentũ.⁊ vtrũq; retinet ctum omnibo ſuis cõpoſitꝭ.vt excẽſum ⁊ ectenti. Unñ oſtẽdo ⁊ ab eo cõpoſita facit oſtentũ ? oſtẽſum. Oſtentũ qͥʒ qñ monſtꝝ ſignificot nomẽ eſt ꝑticipiale.quõ factũ.dictũ. viſu, Ab oſtẽdo futura dictũ U Oſtẽto tas.i.freq̃nt᷑ oñdere.vanitare.iacta re.videri ꝓcurare. Iñ H̊ oſtẽtamẽ.inis.⁊ q̊ oſtentaculũ.li.i.demõſtratio OQOuo ouas ouaui.a.p.i.letari. Et ꝓpꝛieẽ vi ctoꝝ.⁊ ðꝛ ab ouũ oui. Etẽ tractũ a pueris qꝛ tũc letant᷑ cũ eis dant᷑ oua. In ouãter ⁊ ouantim aduer.ſᷣm Hug.Ali dicũt ouo ouas.deriuat᷑ ab oue ⁊ nõ ab ouo unte. . Abuloꝛ.arꝭ.d.p.i.paſcere vł pabu lum colligere.⁊ coꝛ.bu. HM 0acitico.as.aui.a.p.i.pacẽ face- re.ↄcoꝛdare. Iñ pacificus.ca.cũ.⁊ pacifi / catus.ta.tũ. aciſcoꝛ.ſceris.pactus ſum.d.t.diuerſas habet ſignificationes. Nam paciſci ẽ in pa ctum accipere. Itẽ paciſci eſt in pactũ po/ nere vel dare vel ꝓmittere vel in pactũ pe tere. Itẽ paciſci eſt pactũ facere.amiciciaʒ firmare vel reintegrare. Paciſcoꝛ compo/ nitur. Cõpaciſcoꝛ.ſcerꝭ.i.ſimul paciſci De paciſcoꝛ.ſceris.i.valde paciſci.⁊ faciũt ſu/ pinum depactũ ⁊ cõpactum. Et participi um cõpactus ⁊ depactus. Si inueniatur cõpectus ⁊ depectus littera coꝛrupta eſt. Paciſcoꝛ pmã coꝛ.Et vt quidam dicunt. compeſco ſcis. cõponit᷑ a con ⁊ paciſcoꝛ.t diſpeſco.peſcis.a dis ⁊ paciſcor.vt narrat Huguitio. Sð Oaco.cas.caui.a.p.i.pacificare.⁊ ðꝛ a paxꝝʒ pacis. Jñ pacatꝰ.ta.tũ.i.pacificatꝰ.q̃ſi pa/ cẽ tenẽs.⁊ eſt etymo.Et cõparatur ſᷣm qð eſt nomẽ.pacat.tioꝛ.ſimꝰ. Unde Heb.xij. Fructũ pacatiſſimũ exercitatꝭ ꝑ eam rec det iuſticie. Et pacate tius.ſime.aduerb.? hic ⁊ hec pacalis ⁊ H̊ le. Inde pacaliter ad uerbium repaganopꝑſeffe Pagino.nas.n.p.i.paginas viũgere vl de . . —, 4. . . . ( 1 Paleſtriʒo.as.i.luctari.⁊ ðe a paleſtra. .— qꝛ ex timoꝛe ⁊ amoꝛe ſeqᷣt᷑ palloꝛ.iõ pal lere ponit᷑ qñq; ꝓ timere.qñ q; ꝓ amare.ſic ꝓ ſuo ancedẽte. Uñ Ouidiꝰ.Pallet omniſ amãs.nã h̊ coloꝛ apt amãti Itẽ pallere po nit᷑ ſepep egrotare.qꝛ palloꝛ ẽ ſignũ egritu dinis. Iñ h palloꝛ.o?. ⁊ pallidꝰ.a.ũ. Hallio. as.a.p.i.pallio tegere l occultare.ł palliũ induere vł pallio oꝛnare.⁊ ꝓ.pmam poſitõe. Uñ in auroꝛa ðꝛ. Sʒ pꝛauuz tãq; palliat iſtud op᷑us. HPalmo.aſ.aui.a.p.i.coꝛonare.⁊ ðꝛ a palma In palmatꝰ.ta.tũ.i.coꝛonatꝰl PHalo.as.aui.iĩ duabo ſignificatiõibo ĩuenit Nã palare.i.mãaãifeſtare.aꝑire.⁊ ðꝛm palin. dõ eſt mot?. Et palare.i.vagari. Pl tñ eſt palare qᷓ; vagari. Nã vagat᷑ qͥ aliqntulum huc ⁊ illuc diſcurrit. Sʒ palat qͥ ĩ nullo lo coꝓpꝛiã hʒ ſedẽ. Uñ vagꝰ ðꝛ qͥcũq; aliqntu lũ vagat᷑ ð loco ad locũ.Sʒ palãs ðꝛ q nũ ᷓ; ĩ qliq̊ͥ loco certã hʒ mãſionẽ.Et palo cõ ponit᷑ depalo.as.i.valde palare.declarare reſerare. Pꝛopalo.as.ꝓ eodẽ. Repalo.las Palop manifeſtare actiuũ ẽ. ꝓ vagari nen trũ.⁊ ꝓdu.pmã.Uñ Ulirgiliꝰ ĩi.xj.eney.Et Et nũc palãtes videmꝰ gemitũq; cadẽtũ alpito.as.aui.i.freq̃nt᷑ palpare.⁊ coꝛ.pi. alpo.as.a.p.i.tremere.moueri.ſalire.an Selare.ſiẽ qͥ aiam trahit.⁊ ðꝛ a palin.qð eſt motꝰ. Itẽ palpari.i.adulari.blãdiri.vł ma nu ↄtrectare.ſicẽ fac cec Iñ h̊ ⁊ h palpabil 7 B le. Palpo ꝓ ſalire tñ ⁊ tremere neutꝝ ẽ. Et antiqͥ dicebãt palpoꝛ.arꝭ.depo/p adu/ lari. Itẽ a palpo.as.ðꝛ h̊ palpo.onis.qͥ pal pat vt cecꝰ Un.Palpat ↄtrectat mãibo blã dit᷑ anhelat. Palpat adulat᷑ ſalit ac tremit atq; mouet᷑. Palpo manu tractãs ⁊ palpo xvoca gdultſUdls . MPampino. as. a. p. i. pãpinos emittere ł! pã/ pinis ĩplere. Et cõponit᷑ depãpino as.Diſ enellere.⁊ coꝛ.pi. Vñ Ouið. Nõ h̊ pãpine is amicit᷑ vitib vllmgs. Haicrarioꝛ ar: d P.l lagellio vel toꝛmẽtis ubijci. Uñ eq̃ aio tolerãtes coꝛonãt᷑. Inð pãcraciũ.i.toꝛmtũ ł flagellũ vł qdã ludꝰ qͥ fit ſubtrahẽdo aliqͥd de manu ĩ manũ. Hando.vdis.di.paſſũ.a.t.i.extẽdere.dicere. referre. mãifeſtare. aꝑire. Et nota ꝙ h tria vᷣba.ſ.pãdo.pateo.⁊ patioꝛ idẽ faciũt ſupi/ nũ. Un. Pãdo fac paſſum.pateo patioꝛ q̃ʒ paſſuʒ. Hoꝝ rite triũ paſſũ dic eſſe ſupinũ —— .i. luctar ita dicit Hng. alleo. les. lui. n. s.i. eſſe vł fieri pallidum. anegoꝛizo. as.i. ſuſtẽtare. 2 a poane angito.as.i.ſepe ł freqnt᷑ canere.Et ðꝛ a paãgo.gis. ꝓ cãtare DPãigo.gj.n.t.i.canere.⁊ faẽ pᷣteritũ pãxi.et carʒ ſupᷣ. Pãgo.G.i.paciſci ſiue pactũ face re.⁊ fac pᷣteritũ repigi⸗ ſup̃.pactũ. Itẽ pã go. g.i. ipellere l ingere.⁊ fac pᷣteritũ pegi. ⁊ ſupᷣ.pactũ UVñ. Pãxi dic cecini. iũxi dic bñ pegi. Cũq; pactũ feci dicito tũc pepigi Inuenit᷑ etiã pãgo xi ꝓ palũ figere l'plãta re. Itẽ pãgo actiuũ ẽ ĩiduobo ſiſtꝭ.ſʒ ꝓ can tare ſimplr eſt neutꝝ Panifico.as.a.p.i.panẽ facio.⁊ ðꝛ a panis ⁊ facio.⁊ coꝛ.fi.Iñ h̊ ⁊ ̊ panifex.c. vel qᷓd/ panẽ fac. Idẽ ⁊ panific.a.ũ.lñ.j.Re.viij Filias q̃ʒ veſtras faciet ſibi vnguẽtarias? focarias ⁊ panificsss ”M OPapo.aſ.aui.n.p.i.comedere.qð tm̃ ad pu eros pꝑtinet.⁊ ðꝛ a popa.⁊ põit᷑ qñq; ꝓ noĩe Vnñ Perſꝰ.Eſt ſilis regũ puerꝭ pararemi nutũ. Sʒ mãducare ad viros ꝑtinet Paragoꝛiʒo.as.a.p.i.mitigare.lenire.oble ctare.tpare. Iñ h paragoꝛia.rie.i.mitiga⸗ tio.Et q̃dã medicina ſic ðꝛ.qꝛ lenit Paralogiʒo.qs.. p.i.palogiſmũ facere.v paralogiſtice loq. paralogiſmo ↄcludere vel decipe Harco.G.peꝑci vl parſi.ſil.n.t.i.cõdonare nõ multũ expẽdere.miſereri dimittere Dargoaeaipfem vimatrcimitati r acrificare vmbꝛis ꝑentũ.ſic tũc deriuata parẽs. Inuenit᷑ etia parẽtare.i.ſacrificare moꝛtui.pma ꝓdu.Et tũc deriuat᷑ ga pareo es.vt parẽtare vmbꝛis.ł tumułl moꝛtuoꝛũ freq̃nt᷑ parere.i.obſeqͥ vł miniſtrare. Pareo.res.rui.n.s.i.obedire.Et parere.i. awarere. Parere ꝓ obedire caret ſupᷣ pap parere iuenit᷑ paritũ.tu.ſʒ raro. In hac ſi/ gnificatõe pareo cõponit᷑ Appareo.es.rui. ritũ. Uñ aplłs.Apparuit gr̃a ſaluatoꝛꝝ nr̃i. Cõpareo es.rui.i.ſil ꝑere. Uñ Beñ.xxxvij/ Zucs cõparet.⁊ ego q̊ ibo.⁊ ꝓ.pa. Unñ Ouiõ. de reme. Que nimis apparent retia vitat auis.Et ĩ greciſmo. Appares paret.⁊ q̃ͥ bñ paret obedit. Parere qñ ẽ infinitiuꝰꝰ pario.ris.tertieꝰiugatõis.coꝛ.pe.Oñ voc infinitiuꝰ ð pareo es.ſcdõᷣe ↄiugatõis.i dire vl awarere.pð.⸗ͦpbooe. OParieto.as.a.p.i.ꝑietes aptare.Iñ ꝑ com poſitiõʒ deparieto.as.⁊ diſparieto as.⁊ ex parieto. as.ĩ eodẽ ſenſu.ſ.pietes auferre.et coꝛ. e anter.. obe Peronhe relobaugft gliggan lanpoſtan Ftorolin upatire Nrogs al rinne uerapara reme. Bella imcha ceyo t BVyunmant Vumnon byereſcare. lcbitparnio⸗ unttüdeponn nisicoceſe indiusg triggiotis Ouinaviot vlinquan motioꝛ ibipt. peoicuũtaᷣ hmnnnuo ri ubmus in Uundpktob or bWere C 4 3 4 D onareipe ſolas aip⸗ Natnprſctone miqſignden ſiſdepannttcen ſcodedadi Oatinossgtie eaniephinet Colas kpaſt helo. Paſtina Uundibiſllci M aſinog, ltnner urſi iin re : ſün ſonnenic mitſiclaa nhapn Cnere Kte ne Ncife ducni Nad Ktmm cimigiünde noſuc ne iſigere kgir vſonhn ,r5rapons acl Uil evin VCetarus: negotnoln Mcndpn npuenpargen ospunet Roare lenizcede ru ining Kegelent ognüſacerf WiinoNder nticic hon inininere imimni ctücdeninata ri. oricge dcrinatapare⸗ umu monuord winicrare. ire. Sthalert lirecaraſughh ſummn Nien iipmnolſt itgFn luun r. Uib imis nnen ſonnal :innntt rc de iugmn HPartioꝛ.tirꝭ.ti Pario ri pepi ꝑtũ vł paritũ.n. t.. ptũ face/ re. laboꝛare.acqͥrere Eth̊ ſigtio tracta ẽ exr alia.qꝛ cũ mulier parit acqrit.⁊ ĩ laboꝛe ẽ. licet poſtea ñ meminerit laboꝛꝭ ꝓpt᷑ gaudiũ Et erat olim q̃rte ↄiugatõis. UñOuidiꝰ. Oua parire ſolet genꝰ pẽnis ↄdecoꝛatũ Paro.as.aui.a.p.i.pᷣpare.oꝛnare. Iñ para tus.a.ũ.nom̃.⁊ cõꝑat.⁊ parate.tiꝰ.ſime.ad uer. ⁊ parat.us.ui.⁊ coꝛ.pa.Uñn Ouidiꝰð reme. Bella mihi video bella parant᷑ ait. Darticipo.as.a.p.i.ꝑtẽ caꝑe vlł dare.⁊ ðꝛ a ꝓticeps.⁊ coꝛ.ci. buere.ſeꝑare. Iñ H ꝑtitoꝛ.o?. Et antiq̃ di cebãt partio.tis.tiui. Uñ ⁊ cõpoſita iueni unt᷑ tã deponẽtia ᷣm nos q; actiua ſm an/ tiq̃s ĩ eodẽ ſenſu.vt Giꝑtioꝛ.rꝭ.⁊ biꝑtio.&ᷣ. .i.in duas ꝑtes diuidere. Triꝑtioꝛ.rꝭ. vel triꝑtio.tis.Quatriꝑtioꝛ.rꝭ.vł qdriꝑtio.tꝭ. Quinquipꝑtioꝛ.ris.vł quinqʒꝑtio.t.i.ĩ treſ vel in quattuoꝛ vel in qnq; ꝑtes diuidere. Imptioꝛ.ris.⁊ imꝑtio.tꝭ.Et partioꝛ debʒ „ „ Parturio ris.vᷣbũ meditatinũ a pario.ris. peꝑi. ꝑtũ.⁊ coꝛ.u añ r. Et ponit᷑ qñq; ꝓ ſuo bmitiuo.vt ibi. Parturiẽt mõtes naſcet᷑ ri diculꝰ mus.i.pariẽt Paruipẽdo dis.dere.i.paꝝ appꝛeciari.ꝰtẽ nere.nulliꝰ põderꝭ vł valo? extimare.⁊ ðꝛ a ꝑuo ⁊ ꝑdere.Et nota ꝙ ꝑuipẽdo.vilipẽ/ do. floccipendo ⁊ naucipẽdo nihilipendo idem ſignit . —RKr Baſeo arel vald celebꝛare .R Daſco.ſcis.paui paſtũ.a.t.i.dare paſtũ.v Paſtoꝛ paſcit oues.i.dat paſtũ ouibs Po/ nit᷑ etiã qñq; ꝓ depaſcere.vt ouis pauit pᷣ/ tũ.i.depauit ⁊ coꝛꝛoſit.Paſco cõponit᷑ De paſco depaui depaſtũ.vł valde paſcere v coꝛꝛodere ”MBVMß Paſtino as.aui.a.p.i.colere.fodere.plãta/⸗ re.⁊ ꝓpꝛie ꝑtinet vineis plãtãdis.⁊ ðᷣꝛ a pa ſco ſcis.vł paſtꝰ. Iñ B̊ paſtinatũ ti.i.vinea nouella. Paſtinatũ etiã vocat agricole fer ramẽtũ biſulcũ cũ q̊ ſemia aptãt᷑ ⁊ infodiũ iteꝝ paſtinare.Pꝛopꝛie qͥdẽ repaſtinari di cunt᷑ vince veteres qᷓ refodiunt᷑.⁊ coꝛ.ſti. ateo tes.tui.ſũ.n.S.i.aꝑiri.videri.mani/ feſtari vł manifeſtũ eſſe vł diffundi. Et ðᷣꝛ patet q̃ſi pal tenet.⁊ ẽ etymo. Iñ patẽs.cj. ge. oĩſ.⁊ patent ti.ſime.⁊ h̊ͥ patẽtia.tie. Itẽ ren pateſco ĩcho.⁊ coꝛ.pmã UVn ꝓſper 6 pateãt faciles ſenis rumoꝛibo aures cſum. d. q.i. diuidere. diſtri OPecco. as. Patioꝛ.terꝭ.paſſus ſũ.pati.d.t.i.ſuſtinere. 7 8 a pathos grece qð latine ðꝛ defectꝰ vł pa ſſio.Et cõponit᷑ cõpatioꝛ teris. ꝑpetioꝛ. eris. ꝑpeſſus ſũ.⁊ coꝛ.pa.Uñ Eſopꝰ.Clul nera ne facias q̃ potes ipe poaii· Patriʒo as.n.p.i.patri aſſimilari.patrem imitari ĩ dictꝭ ⁊ ĩ factꝭ.⁊ ðꝛ a pr.ſic a mater ðᷣꝛ matriʒo as.Et pñt dici hinõi ᷣba.vᷣba moꝛalia vel imitatiua OOatro.as.aui.a.p.i.facere ꝑficere vł com/ mittere vl generare. ⁊ ðꝛ a p. Diẽ tũñ Der nius ꝙ patrare ẽ opꝰ venereũ ↄſummare. Iñ b patratio.onis.oꝑis venerei ↄſũma/ tio. Et hinc volũt dici patrẽ.qꝛ patratõne oꝑis venerei ꝓcreet filiũ.Et cõponit᷑ repa tro.ꝗas. Itẽ impetro.as.⁊ perpetro.as. Et coꝛ.pmã. Uñ Facetꝰ.De facili longa ſine freno culpa patra· U Patrocinoꝛ arꝭ.at ſũ d.p.i.defendere.Et ↄſtruit᷑ cũ dtõ. Iñ h̊ patrociniũ nij.i.defen ſio.⁊ coꝛ.ci. Uñ Faceꝰ.Sic ꝓhibẽt leges fraudẽ nõ patrocinari. aueo.ues.paui.n.s.i.imere.pauoꝛẽ hr̃e Et ðᷣ a pauoꝛ.o⸗. ⁊ cõponit᷑ expaueo. ues. Iñnñ expaueſco.ſcis.incho.⁊ coꝛ.pa. Unde Duidiꝰ ĩ epi. Coꝛ pauet ammonitu teme/ rate ſanguine noctis VMU Pauimẽto tas.a.p.i.pauimẽtũ facere.ł pa uimento oꝛnare. SðJGMèM Hauio pauis.uiui.uitũ.a.q.i.ferire.pꝑcute re. cedere ” èò NOPauito.aſ.i.frequent᷑ pauere.⁊ Zͤꝛ a paueo ues.vel a pauoꝛ. oꝶ. Paupero.aſ.aui.n.p.i.eſſe vł fieri pauperẽ 7 ð a pauꝑ. Iñ pauperaſco.ſcis.inchoati uũ. Uñ Chꝛyf. In rebo ſecularibo alc pau peraſcit. alter diteſcit. Itẽ pauꝑare.id eſt. pauperẽ facere.et ſic eſt actiuũ.⁊ componi tur. Depaupero. as. vel valde pauꝑare. vl de pauptate remouere. Et expauꝑo as. in eodem ſenſu. s Pauſo.as.aui.n.p.i.reqͥeſcere.Et cõponit Repauſo.as.i.iteꝝ pauſare S aui. n. p.i.pctm̃ cõmittere vlł de linquere.⁊ ðᷣꝛ a pelex. Iñ peccatoꝛ.oꝛis.et hoc peccatũ ti. ́?́cẽ Oectino.nas.a.p.i.pectere.⁊ ðꝛ a pecten. Hecto. ctis. xui. vel pexi vł etiã pectui.ſᷣm antiq̃s.ſʒ ̊ͥ pᷣterito mõ non vtimur ⁊ raro pexi.⁊ fac ſupinũ pexũ vł pectũa.t.i.pecti⸗/ . nare.pectine oꝛnare Meculioꝛ. ar:.d.p.i.peculiũ facere ł collige arꝭ.i. deuaſtare. dilapidare ODeculoꝛ. qrꝭ. d. p.i pec;. In peculatoꝛ. oz.i. reipublice de/ fraudatoꝛ ⁊ furatoꝛ. ⁊ h peculatꝰ. us.tui.i. re.⁊ a peculiũ.Et cõponit Depeculioꝛ. furtũ ð cõi pecoꝛe.⁊ generalit᷑ ð cõi re.⁊ pe culari.a.ũ.⁊ hͥ peculiariꝰ.rij.i.armẽtariuſ adisgecna A ddpecna ptines edano.as.a.p.i.pedanas caligis appone re. ? ð a pes. . * Oedito. as.n. p.i pedibo ire ł trãſire? öa pedes peditꝭ.⁊ coꝛ.di. Et vt diẽ beat: SGre go:Dacra ſcptura ẽ qſi qdã fluuiꝰ planꝰ ? Alt? i qagnꝰ peditat ⁊ elephas natat DPedo dis.pepedi.n.t.i.pedoꝛẽ facete vł fe toꝛc.⁊ ð a pedoꝛ.o⸗..⁊ pmã ꝓducit ĩ pñti. ⁊pnl.ĩpᷣterito. VUñ Oꝛatiꝰ in.j.̃mo.Non diſploſa ſonat ãntũ veſica pepedit.Et Fa ceir. Heres pꝰ moꝛtẽ pedit amoꝛe ſuo. Sʒ pebs. dis. coꝛ. pmã. Uñn. Credimeſſe pedis cars frennaa NMNerago. g'.pegi. pꝑactũ.a.t.i. ꝑficere.⁊ ðꝛ a 5 *„ 7 ſtrepitũ cũ turgidepedis in e.ſubtracta r. ⁊ dicimꝰ peiero.as. Unde ierant vndas Meioꝛo. as. a.p. i peioꝛẽ facere. ?⁊ ð a peioꝛ DPellicio. pellerxi vłlicui pellectũ vł ꝑelli citũ.i.decipe.⁊ ðꝛ a ꝑ ⁊ licio.⁊ coꝛ.li.EX ãt 3 helliccreq i pelle deciꝑe.etymo. eſt ᷣm Mellito.as.i.freqnt᷑ pellere.⁊ ðꝛ a pello.lis Dello.as.aui.a.p.i.vocare.⁊ ðꝛ a pello.lis ⁊ cõponit᷑ Awello.as. Cõpello.as. Inter DPello. lis.p pepuli pulſũ łpultũ ſᷣm antiq̊s. a.t. i. rẽ violent᷑ an ſe mouere.excludere.de ihcere. Iñ pulto.as.are.i.freq̃nt᷑ pellere Pẽdeo.des.pepẽdi pẽſum.n.s.ðꝛ a pendo Dis. ⁊ hʒ idẽ pᷣteritũ ⁊ idẽ ſupinũ qð pẽdo. dis. ſ.pepẽdi ⁊ pẽſum.⁊ ſigt paſſionẽ ĩtrin/ ſuſpeſus.pẽdo dũ ſubleuo põdꝰ.Vel alit᷑. Peẽgdo do penã dũ pẽdeo ſuffero penã Itẽ pẽdere ſcdᷣe ↄiugatiõis pð.pe.ſʒ pẽdereter tie ↄiugatõis coꝛ.pe.Uñn. Pẽdere vult iu/ ſtus ſʒ nõ vult pedere malignꝰ? Hendo.dis. pepedi pẽſi Vvl trutinare. Itẽ pedere.i.exoluere redde/ re.retribuere vł ſuſtinner. * Oenetro.as.aui:a.p.i ꝑtrãſire ꝑfoꝛare.pe/ co rẽpublicã furari.⁊ ðꝛ a o. as. n. p.1. piuriũ cõmittere Et nota cꝙantiqͥ dicebãt ꝑiuro vbi nos mutamꝰ n H QAucanꝰ i.vj. Uos eſtis ſuꝑ iſtigenas qͥ pe m. a.t. i. ſuſpẽdere nit intrare. Et cõponit᷑ Impenetro.tras. Suppenetro.as.Et coꝛ. pmã. ſiʒ penul.hʒ em. vt ptz ĩ illo vᷣſu. Qð leuit penetrare —— põt penetrabile dices. tet me peccati.i.penitẽtia pcti hʒ me. qñ ponit᷑ cũ infinitiuo reqͥrit tm̃ actm̃. vt Penitet me pecaaar. enno. ꝗs.a.p.i.pẽnis tegere vł oꝛnare. et cõponit᷑ Depẽeno.as.Expẽno.as.i.pẽénas auferre. Impẽno.as.i.pẽnas iĩmittere vel „ penis implrze “ Heſo. as aul. frequẽtaciui a pedo. freane pẽdere vł eiqre. tiuũ a pẽdo dis. etago agis. illuc ire.⁊ ðꝛ ab agro.as.qð non eſt in vſu. * onis.⁊ coꝛ.pe. vo dic. Percello occido obꝛuo elido ꝑcu/ tio amputo ODercipio.pis. 282 et capio.pis.Et coꝛ.ci. Oercontoꝛ arꝭ.d.p.i.inqᷣrere vł ꝑqͥrere in/ terrogare. Et dʒ ſcribi ꝑ o. Oerrutio tis.ſi.ſum.a.t.i.ferire.et ðꝛ a ꝑ.et cutio.tis.vł quati ſyllaba Perdo.di deſtruo ꝑdo notat. “ Oereffluo.is.n.t.i.ꝑfecte fluere. VUnde ad Heb.ij. He foꝛte pefſnaꝰ· Peregrinr aid coulare et G. . Derendino.as.n.p.i.moꝛari ꝑ vnũ diẽ.ſc3z viq; ĩ tertiũ diẽ.poſitũ tñ qñzʒ ſimpłrpmo rari. Et trãſitiue ponit᷑inuenit᷑ p ꝓlõgare. Itẽ perendinare.i.vnuʒ diẽ vel pluresin ociũ trahere pe.Uñ. eſtibo et peris ſlumie petre per. –w. Meniteo.tes.penitui.ð: q̃ſi penã tenere.⁊ etymo.qꝛ pena agit vt peniteamꝰ. Et ↄſtru itur cũ gtõ.vt Peniteo pctĩ Jñ penitet im ꝑſonale.Et ↄſtruit᷑ cũ actõ ⁊ gtõ.vt Een . ⸗d vłeqre. A àͥ pẽſito. as. Iñ pẽſo ſas. pᷣt deriuari a peſum ſi.⁊ tũc pẽſo idẽ eſt add cogitare.deliberare Hpõderare.trutinare. eqre.ſʒ ſᷣm hãc ſignificatõʒ pᷣt eſſe freᷓnta eragro.as.a.p.i.ſine mãſione certa hucꝛ Iñ h ꝑagratoꝛ. oæ. pagratrix. peragratio. Mercello.lis.pculi ꝑculſum.n.t.i.pcutere. Vl poti terreſacere.Percutere eĩ ꝑtinʒ ad coꝛpꝰ. Percellere ad aiam ̃ᷣm Hug. Papᷣ̊. 8.9 .t. i. pfecte caꝑe vlł ĩitelligeꝛe o.ti. Et ſcribit ꝑ t.ĩ pn. Pereo.is.iui.vlł perij peritũ.a.p.i.interir. Defſicere. deſtruere. et ðꝛ a ꝑ et eo is.et coꝛ̃. on foin Perfmng 15rne Pomoo⸗ os Pertungoꝛ feldeſtrui a ürbp Pongoe rego ofpe⸗ Repde gfferre Percliea lusiamt Nipii rerein?, DParino mt eetorag Dero na ni pobarera oaogu Percgo geg. ſcogercrle ll,dis Dleiss Ormaogat Emns H Peiſcog⸗ eſkomete zinirere ral Noiſteäne ioſ . tadſceceed aneminar. ſtckſefrin tigfcetnt ſoneanhun önonckuſti Nirpengne⸗ ntipcnten Nrci igd Pug baß. velido cu⸗ eücligee Noorcrein⸗ cire⸗döet rbitprint⸗ inme eeelde (Dirw en lur S=S uluea) A. õ 6 ente perit Derticio. &. feci. ctũ. a. t.i. ꝑfecte facere. ad finẽ ducere.⁊ ðꝛa ꝑ ⁊ facio..⁊ coꝛ.fi. Jñ Berrad .a.ñ.⁊ H̊ͥ ꝑfectio.onis. OADertodio.dis.di foſſum.a.t.i. pfecte fode/ re. Un Eʒech.viij. Fode parietẽ.⁊ cũ ꝑfo diſſem parietẽ.i.ꝑfecte vł valde fodiſſeʒ.et coꝛ. fo.in pñti.ſʒ in pᷣterito ꝓducit Merfringo gis.egi.ctũ.a.t.i.ꝑfecte frãgere 232 a ? frãgo gis. OPerffugio.gis.a.t.i.ꝑfecte fugere. 82 a fugio gis. ⁊ coꝛffu.— Perfungoꝛ.gerꝭ.ctꝰſũ.d.t.i.vti vł deſtrue/ re. łdeſtrui.⁊ ðꝛ a ꝑ ⁊ fungoꝛ.erꝭ Iñ ꝑfũct⸗ NOergo.gis.prexi ꝑrectũ.a.t.i.ire.⁊ ö2 4 PZ rrego g. Uł cõponit᷑ a pede ⁊ rego. Iñ ðꝛ ꝑ o.q̃ſi afferre.⁊ ðꝛ a ꝑ ⁊ habeo bes.⁊ coꝛ.hi. Oericlitoꝛ.arꝭ.atꝰ ſũ.d.p.i.expiri Uñ plau tus ĩ amphitrione. Periclitat ſũ aim tuũ. ede rego.ſʒ potiꝰ etymo.eſt Itsẽ giclitari.i.ꝑiculũ vel diſcrimẽ incur/ rere ſᷣm Hug. ”MYßMVMD Oerimo.mis.emi.emptũ.imere.a.t.i.occi/ Dere.⁊ ðꝛ a ꝑ ⁊ emo.is.⁊ coꝛ.ri. Derio.ris.riui.ritũ.a.q.i.docere.inſtruere apꝛobare. ⁊ coꝛ.pe. ODerito.as.aui.i.freq̃nt᷑ ꝑire Perlego.gꝭ.gi. a.t.i.pfecte legere.⁊ ðꝛa ꝑ. lego.gꝭ.⁊ coꝛ.le.ĩ pñti.ſʒ ĩ pᷣterito ꝓducit DHerlido dis. a. t. i. ꝑfecte ledere.⁊ ðꝛ a ꝑ ⁊ le do ledis NOermitto.dꝭ.a.t.i.ↄcedere. ſentire. Et ali qd tribo mõis ꝑmittit᷑ pmo ꝙ nullo iure ꝓp hibet᷑.ſcõo ꝙ ↄ:hũanas ↄſtitutões ĩdulget᷑ tertio illicitũ vt magꝭ illicitũ vitet᷑.vt ĩ glo Hernitoꝛ.terꝭ.d.t.i.ꝑfecte niti.ambulare. ernocto as.aui.n.p.i.q̃i ꝑ totã noctẽ vi/ gllare.ſʒ ponit᷑ ſimplr ꝓ vigilare.l vigilare nocte. Iñ ꝑnoctãs.qꝭ.vñ QLu.vj.Eterat ꝑ noctãs ĩ oꝛõe.⁊ ꝑnoctant᷑ aduer.i.vigilant᷑ Peroꝛo.as.aui.a.p.i.valð oꝛare.ł potiꝰ ꝑfe cte oꝛare.⁊ cũ ꝑfectõe ⁊ effectu.ſ.oꝛõne ipe trare.qð petit᷑ ad effectũ deducere.⁊ ꝓ.pe. lere. ⁊ ðꝛ a ꝑ ⁊ pello.lis. ODerpẽdo.iſ.di.a.t.i.ĩtelligereoſiderare anĩ aduertere.ꝑciꝑe.trutinare.⁊ ðꝛ a ꝑ ⁊ pẽdo. diu vł valde patioꝛ.⁊? ðꝛ a ꝑ ⁊ patioꝛ.teri.· Et Ouidiꝰ ĩ epi. Optima nõ vllo cauſa tu ibeo bes. bui. bitũ. a. 8. i. oñdere. dare 4 Derpetro ae aula p. hagere ecniccere Apꝛie ĩ malo accipit᷑.⁊ ðꝛ a ꝑ ⁊ patro.tras.⁊ coꝛr.poe. H MU Oerqro.rꝭ.a.t.i.pfecte vł valde q̃rere.et ðꝛ ap ⁊ qro.rꝭ.⁊ ꝓð.pe. l erſcrutoꝛ.arꝭ.d.p.i.ꝑfecte ſcrutari. Iñ ꝑ ſcrutãs.tꝭ.o.g.i.ꝑfecte ſcrutãs.ſubtilit᷑ in/ ſpicies. inqrẽs. inueſtigãs.⁊ p.ſcru. Vñ.j. Mach.iij. Perſcrutãs os. Perſeuero.as.a.p.i.ꝑſiſtere ⁊ ĩ ꝓpoſito per/ manere.⁊ ð a ꝑ ⁊ ſeuero.as.⁊ ꝓ.pe. Iñ h ⁊ H̊ᷣ ⁊ B ꝑſeuerãs.tꝭ.⁊ ꝑſeuerant᷑ aduer.⁊ ꝑſe/ uerantia.tie. Perſoleo.les.n.s.i.valde ſolere.aſſiduare. aſſiduũ eſſe.⁊ ðꝛ a ꝑ ⁊ ſoleo les Iñ ꝑſolent᷑ .i.aſedue.aduer.⁊ bᷣ ꝑſolẽtia tie.⁊ ꝑſolꝰ.la. ODerſpicio..ꝑſpexi.ctũ.a.t.i.ꝑfecte ĩtelli⸗/ gere.aſpicere.ꝑpẽdere.⁊ ðꝛ a ꝑ ⁊ ſpecio.&j. inde ꝑſpectim aduer.i.viſibilit᷑ ⁊ clare.⁊ ꝑ ſpicuus.a.iũ.i.clarꝰ.lucidꝰ JJMD! Perſpicoꝛ.arꝭ.atꝰ ſũ.d.p.i.ꝑſpicere Perſtringo gʒ.xi.ctũ.a.t.i.pfecte ſtringere. leuit᷑ tãgere.ſummatim dicere. Oerterrefacio c;. n.t.⁊ ꝑterrefio fis.i.ſfacio pterrere.vel fio ꝑterritꝰ M Oerterreo es.rui.itũ.a.s.i.pfecte vł valde terreo. ⁊ ðꝛ a ꝑ ⁊ terreo es. Iñ ꝑterritꝰ a.ũ. Et cõponit᷑ imꝑterritꝰ.ta.tuiui. Pertineo nes.nui.n.s.i.attinere vł ꝑfecte ł valdetenere.⁊ ðꝛ a ꝑ ⁊ teneo.es. . . Oertundo dis.ꝑtuſi.ſũ.a.t.i. ꝑfecte ↄfrin/ gere.⁊ ꝓdu.tu. IJñ ꝑtuſus.a.ũ.i.ꝑfecte con fractꝰ. CUn Aggei.j. In ſacculũ ꝑtuſum Peruerto.ꝭ.ti.ſũ.a.t.i.deſtruere.ad maluʒ vertere.puerſum facere ſ Oeſſimo.as.qui.atũ.a.p.i.peſſimũ facere. deterioꝛare.peſſime tractare. Uñ Eccli. xxxviij. Teipᷣm peſſimabis.⁊ coꝛ.ſſi. PHeſſundo.as.are.a.p.i.ſub pedibo dare vł ↄculcare ꝓſternere. ſupponere. ſᷣm Hugẽ. Pap̃.dic. Peſſundare pedes ſurſum dare dũ qs cadit.retro mergere.depᷣmere OPeto.tis.tiui.titũ.a.q.i.qrere.poſtulare.⁊ coꝛ.pe. Un· Pꝛoſper. Anguſto virt' limite celſa petit 4 Oetuloꝛ. lar?.atꝰ ſu. d. p. i. ipoꝛtune petere. OPerpello liſ.ꝑpuli.ppulſũ.a.t.i.ꝑfecte pel Ipꝛie coitũ.ſ.luxuriari.laſciuie aium dare Inñ petulãs.antꝭ.o.g.i.luxurioſi us. laſciuꝰ impoꝛtune petẽs.pł petẽs.⁊ petulant᷑.tiuſ ſime adufnn. exo.as.i.frequenter pectere.i.pectinare. q̊ pexito.cas.aliud frequẽtatiunuu· Hiceo cns aui a pi picealidſi linife ob Picturo.as.n.p.i.picturã facere ł pictura PHigeo. eſ. pigui dicebat᷑ antiqᷣt ſʒ ij abolu it. Iñ piget ipſonale.i. pudere.penitere. g/ nare. offendere. qd vulgo dꝛ peſare.⁊ ↄſtru itur cũ actõ ⁊ gtõ. vt Piget me tui.⁊ coꝛ.p/ mã. Uñ Onidi de reme. Si piget ĩ pᷣmo Pignoꝛo.as.pꝑ o.ĩ media ſyllaba.a Bae derare.ↄfirmare amoꝛẽ int᷑ aliq̃̊s. biti. vl eſt facere Zctũ ſic dictũ. Uñ Pigne ro rẽ ſoluo.ſj pignoꝛo federa firmo.Et cõ ponit᷑ Cõpignero.as.i.ſil pignerare vl de pignere extrahere.vl ĩ pignere recipe.Op pignero.as.i.ꝗ vl ꝓpt aliqͥd pignerare. vel ſubarrare vł ↄfirmare. Repignero as.i.ite rũ pignerare ł depignerare. Eta er as. ð pignerat ta.tũ. Uñ Amos.ij.Duꝑ veſtimẽt pignerat accubuer̃t. Iñ pigne/ raticiꝰ.a.ũ.⁊ pigneraticꝰ.a.ũ.qð p pignere ponit velaccipit im Huůg greſco.ſcis.incho. Higritoꝛ ari d. pii pigrere ? vꝛa piger Et cõponit᷑ Repigritoꝛ.arꝭ. Et coꝛ.pi.natura lirer grrrr.e Pilleo.as.aui.atũ.a.p.i.pilleũ ĩduere.⁊ ðꝛ a pilleꝰ.Et cõponit᷑ Depilleo.aſ.Expilleo as.i.pilleu aaufeeer Oilo.as.a.p.i.pilos auferre.⁊ ðꝛ a pilꝰ p ca pillo.⁊ cõponit᷑ Cõpilo.as.i.ſił pilare. De pilo. as. Expilo.as. Et coꝛ.hãc ſyllabaʒ pi Et a pila.le ꝓ inſtr̃o ↄcauo ĩ qͥ frumẽtũ te rit᷑ vył aliud.deriuat᷑ pilo las.i.ĩ pila tũde/ re.batare.terere. Uł pilare.i.raꝑe.⁊ ↄpõit᷑ Cõpilo.as.i.aliena dicta fuis ĩtermiſcere. Depilo. as.O ppilo as. Repilo.as.i.iteꝝ pi lare. Suppilo.as.Et coꝛ.pi.ſᷣm Hug.Et yt qdã dicũt. Pilo deriuat᷑ a pilũ.li. Pingo Grlctu a. ivepingacpieruran facere vl picturã repũtare. Iñ h pictoꝛ o'ꝭ ⁊ h pictura.re.i.imago expmens ſpẽm ali/ cuiꝰ rei. Pingo cõponit᷑ Cõpingo.g.i.ſił pingere. Depingo. gj.. i. valde vl deoꝛſum pingere ł picturã delere. Repingo.G;.i.ite riſ pingere. Iñ frequẽtatiuũ pic/o.tas.⁊ ꝑ ed pi gnero.ras.ꝑ e.ĩ media ſyllaba.i.ꝓ pignere ponere. Ul pignerare ẽ rẽ aliquã ꝓ debito ponere creditoꝛi vt certioꝛ ſit ð ſolutõe de cõpoſitiõʒ cõpicto.tas.Et ab his alia fre- quẽtatiua pictito.tas.⁊ cõpictito tas. PHinguo.as.a.p.i.pinguẽ facere. Inde pin gueòo. es.i.eſſe vł fieri pinguẽ Et cõponit᷑ ĩ pingueo.es.repingueo.es.⁊ hic pĩigueſco. ſcis.⁊ ꝑ cõpoſitõʒ impingueſco ſcꝭ. Repin gueſco.ſcis.ĩcho.Pinguo cõponit᷑. imp in guo.as. repinguosss. Pingueracio.&.ðꝛ a pinguis ⁊ facio.⁊ pin guefio fis.a pinguis ⁊ fio inſo ſis.ſui.piſtũ vł pinſũ.a.t.i.panẽ face re.paſtã deducere vł terere. Jñ pinſo ſas. frequẽ.Aq pinſito.tas.aliud fre. Itema pinſo ſis.pindo dis.di.ſum.i.pilo tundere terere.ſm Hugꝭ. Pꝛiſ.aũt dic in.x.lib.qꝙ a pinſo.ſis.ſui.piſtũ dʒ eẽ ſupinũ. Iñ piſtoꝛ. nomẽ v̈bale.ſic a paſtũ paſtoꝛ. Itẽ ſ̃m ali/ dq̊̃s pinſo.is.ẽ deſideratiuũ a pindo.is. Pa pias etiã dic̃. Pinſo.ſis.ſui.ſtũ.qð ẽ cõmi/ nuo. In piſer Pio as.aui.n.p.i.mũdare.purgare.⁊ deri/ uatr᷑ a pius.Et cõponit᷑ cũ ex.vt expio.aſ.i. erpurgare. „E cxbiG. ul⸗ Pipio.as.aui pitrũ ẽ łpulloꝝ colũbaꝝ. Iñ h̊ pipio.onis pullꝰ colũbaꝝ.⁊ h̊ pipiũculꝰ.li.⁊ h̊ pipiun cula.le.i.accipiter.⁊ coꝛ. ccun. ODiſcoꝛ.aris.at ſũ.d.p.i.piſces caꝑe.⁊ ðꝛa piſcis. Uñ. Uado piſcari.i.ad piſces capi/ endos. Iñ piſcatoꝛiꝰ.a.ũ.⁊ ̊ ⁊ h̊ piſcabił ⁊ ij le.⁊ h ⁊ ̊ piſcatił ⁊ h le.pe.coꝛ.Et cõpõit expiſcoꝛ. ar.i. ex toto a piſcibo euacuare vl acquirer Piltrio.ſtris.ſtriui.n.q.i.panẽ facere.paſtã deducere.⁊ ðꝛ a piſtrix cis. OPitiſſo as.n.p.i.paꝝ bibere Enee — Sante A. Olaceo.ces.cui.n.s.i.eſſe vł fieri placitũ ł placidũ. Iñ placet ĩꝑſonale.⁊ placitꝰ ta.tũ qð placet vł placuit. Placeo cõponit᷑. Cõ placeo.es. In cõplacet vᷣbũ imꝑſonale.ꝑ/ placeo es. ⁊ ꝑplacet impſonale. ⁊ coꝛr.pla. vñ OQuidiꝰ ð arte.Peſſima ſit nulliñ ſua foꝛma placceWẽ Placo. as.aui.a.p.i.humiliare.mitigare. x oꝛare.pacificare.ſedare.lenireppiciari.⁊ cõ ponit Cõplaco. as. Replaco. 8. P; pla. ſed placeo ces.eam coꝛꝛipit. Un. Dcoꝛto nemo placet niſi dexteram munere placet Ite Ouidide arte. Placat donis Jupir ipſe datis lago. as. aui. vel plagio. gias.i. ᷣberare. .a. p.i.reſonare.clamare.acci S zuinaenp Olnhoh lin houn ileh 1o,48 41. rehlitinſe iidecipe0 Miepli to ſutpl⸗ göfichloe intplittoal 0noa noogreece dechif nnatüraſo⸗ Pandodi Perletici⸗ nicpſonüͤf ſigerekre do dis lo imn pplaut us. Plauu. ſyreocunn⸗ canoerent r beo beg bun Pae ſcſo asich Cbſatsi emchlen⸗ ſbenne ſapli⸗ EEN 8 Drohn. lUir ſoinas 5 Wones emn , eplenanni indl Hig Ucſprſcunno Pwckemann eſllo as ani küiſan onr hlai Pütſnnla tons. deni tcöpontei. ſc Pedin wnik inpin hon Lipanifen pinſoſds fe. Jena llomnere nnrli gen Fpiſor. Nfm . SSS igde conH ngnrerdn Necpio din Edamareard föniiogln vcpe 151 pilees a⸗ boitabl? .. Etcopolf mmacuaret. honepeſi . deponẽs — vulnerare. plagis affligere Olango.g;.xi.ctũ.a.t.i.cũ lachꝛymis pectꝰ aut za⸗ ciei cũ lachꝛymaꝝ effuſione Plãto. as.aui.a.p.i.plãtas l! plataria pone tã deciꝑe.⁊ cõponit᷑ deplãto.as.cõplãto aſ .i. valde plãtare vł plãtas auferre. Repla/ to.as.ſupplãto.as.i.deciꝑe.⁊ ꝓpꝛie ꝑ plãtaʒ qð fit cũ latent᷑ plãtã ex trãſuerſo iacimus int plãtas alterꝰ. Uñ Eſau dic de Jacob Beñ.xxvij.En ſupplãtauit me altera vice. Hlaſmo.as.aui.a.p.i.foꝛmare.⁊ ðꝛ a plaſ/ mos grece qð latie ðꝛ foꝛmare. Iñ plaſma toꝛ. oꝶ. 2 B plaſmatura. re. 2 B plaſma. atis. pe.coꝛ. gti.i.factura.foꝛmatura.ſ.qdð ẽ foꝛ/ matũ vel foꝛma Plaudo.dil.ſi.ſũ.n.t.i.ma ne⸗ reꝑcutere.ma n ex leticia claudere ⁊ inſimul iũgere.ma nib ſonũ facere.gaudere.Et ponit᷑ ſepe ꝓ iũgere łreꝑcutere.Et ꝓ au poſita o.ðꝛ plo do. dis. ploſi. dere ꝓ plaudo. Iñ ploſus.a. um.ꝓ plauſus.i.reꝑcuſſus ł clauſus ⁊ ↄiũ ctus. Plaudere.⁊ plodereꝓ gaudere ma/ no reꝑcutieẽdo neutra ſũt.ſʒ ꝓ cõiũgere vel claudere vł reꝑcutere actiua ſunt Plauſtrio ſtrꝭ.n.q.i.reſonaꝛe ꝑp modũ plau ſtri. vłl reſonare plauſtro im Hug. Plebeo.bes.bui.n.s.i.plebẽ imitari łallo/ Be etitoͤie plebere. Pilebiſcito.as.i.plebẽ ĩcitarel alloqͥ vł vo/ care vł cõmouere.⁊ ðᷣꝛ a plebs ⁊ cito.as. Olecto.ctꝭ.plexi vł plexui.xũ.a.t.i.punire. v̈berare.ſupplicio affligere vl flectere vl ex virg aliqͥd cõponere. Iñ h ⁊ 2 B; plectẽſ R. UIñ Joh. xix. Et plectẽtes coꝛonã de ſpi nis. Plectẽtes.i.cõponẽtes.flectẽdo circũ circa ſpinas. Plecto cũ ſuis cõpoſitꝭ ĩo eſt actiuũ.ſi iajpʒ. Sinplectoe woe E. cõplectoꝛ m Hug. Pꝛiſ.aũt dicẽ ꝙ plecto fac plexi antiq̃.nunc cũ cõpoſitꝭ fit cõe. aũt diẽ Hug.qꝙ plecto fac plexi.ĩ ̊ cõcoꝛ/ dat cũ pꝛiſciano. ꝓ vo diẽ ꝙ etiã fac plexui HB veꝝ eſt ᷣm antiqͥs. Uñ Judic.xvj.Cũ li/ cio plexueings Olemino.as.aui.a.p.i.replere ſᷣm Hug.et Pap̃.diẽ. Pleminare.i.replere plenarie.⁊ Pfecte coõpllͦer OHleo ples pleui pletũ.a.s.i.ĩplere ⁊ ñ eſt in Vſn in ſimplichhht Plico.as.cui.vł plicaui.citũ.ł catũ.a.p.i. . . aut faciẽ tüdere. ploꝛare. lamẽtari gemere Iñ h̊ planctꝰ.tus.tui.i.tũſio pectoꝛꝭ aut fa num.i.pluuia irrigare. plicas facere yr plic; aptare. Jñ plica.c Ploꝛo.as.aui.atũ.n.p.i.cũ voce flere ⁊ la, * chꝛymas fundere CIñ ⁊ ploꝛo dꝛ qi plumi na roꝛo.⁊ ẽ etymo.Et cõponit᷑ deploꝛo as ii. valde ploꝛare vł exploꝛãdo alid petere acqͥrere. Exploꝛo.as.i.inqrere.ĩueſtigare. Imploꝛo. as. i. rogare.qrere vł impetrare Ploꝛo neutꝝ ẽ cũ ſuis cõpoſitꝭ qᷓ retinẽt e ſignificatõz. alit᷑ ſũt actiua.? p.plo. Unde Juuenał. Ploꝛat᷑ lachꝛ ymis amiſſa pecu nia veris. m Huggs. Nluito.as. pe.coꝛ.ifreqnt pluerr Hiumeo. es. mui.n. S.i.plumas hr̃e ł emit/ tere. Iñ plumeſco.ſcis.incho. 2 luo.is. plui vᷣbũ defectiuũ ⁊ excepte acti * onis. n.t. a fluo is. Et hmõi ba excepte actõis oĩa ſũt ꝓpꝛie defectiua ĩ pma et ſcdᷣa fluere.⁊ caret ſupᷣ.ĩ freq̃nti vſu.ſʒ ĩuenitur plutũ. Et dʒ ſic exponi iĩoſtructioe. Pluit aquã.ſubintelligi deꝰ. Inuenit᷑ tñ p ĩipꝛo dit. Pluo cõponit᷑ Cõpluo.is.qð eſt acti⸗ — ⁊ compluoꝛ.eris.in paſſiuo. In cõplutus Pluuicino as. vᷣbũ excepte actõis.i.minu/ tatim paruper pluere ⁊ ðꝛ a pluuia H ( ante O& Hoculo.as.aui.i poculũ dare ꝓpinare PHodio.as.are.i.ĩniti. vl baculo ſe ſuſtẽtare ⁊ cõponitw᷑ appodio.as. cõpodio.as.ſupo⸗ dio. as.oĩa ꝓ valde initi.⁊ fm h̊ ſũt neutra ⁊ abſoluta. Itẽ pñt eſſe tranſitiua ⁊ actiua vt Podio te. Appodio illũ. Supoio iſtũ qſi podiũ ſuponere illi.t podio ſuſtetare. podio facere inniit. Poetoꝛ.arꝭ.d. p.i.carmnia lpoemata facere vł cõponere moꝛe poete.⁊ a poeta Poio is. iui. ire. iti ·i fingo. g. vfacio olio.lis.liui.litũ.a.q.i.ſculpere ł planare Hᷓ politoꝛ.oꝛꝭ.⁊ politorꝰ.a.ũ ⁊ cõponit᷑ depolio.i.valð vlł deoꝛſũ polire Repolio.lis.⁊ coꝛ.po.Uñ Eſopꝰ Om̃e ge nus peſtis ſuꝑat mẽes diſſona vᷣbis. Cẽſen tes aim floꝛida lingua polit Polleo es. iui.n. s.·.ſpledere. ſoꝛere. valere excellere.⁊ cõponit Epolleo.es.i.equale re. Et pᷣpolleo. les. ? pdu. pmã poſitisne. 7 Inñ h coplutio. onif Pinmo 4s.aui d b. tegere pluma vl pin⸗ gere vłoꝛnare. ? coponit deplumo as. Ex Pn .i. plumas auterre. ? . plu. — Ccunctis venerääas NPolliceoꝛ.erꝭ.cit ſũ.d.s.i.pmittere.⁊ ðꝛ a poꝛꝛ0 vl pꝰ.⁊ liceoꝛ. Iñ pollicit. ta.ũ. Vñ Ouidiꝰ de arte. Pollicit: diues qͥlibet eſſe caret ſupĩo. Clũ. Arteſi ua medicus pollet pot.i. pmiſſionib. Sʒ pollicemur ſponte. ꝓmittimꝰ rogati. Uñ. Pollicemur ſchtu/ ra. pmittim vbo. Uñ ꝗdã. CUlltrob pollice⸗/ oꝛ ꝓmitto ſepe rogatꝰ. In h ⁊ 6 B polli/ ccS. t. pmitterng 9 Pollicitoꝛ.tar.i.freqnt᷑ polliceri Dollingo.g. xi. ctũ.n.t.i.cadauera ſepelire Vl cremare.⁊ ð a polluo ⁊ vngo.q̃ſi pollu tos vngere.i. cremare moꝛtuoſ. UIñ Plau tus. Ditc pollinctoꝛ dixit qͥ eũ pollinxerat. Nollnceo.ces.luxi.n.s.i.dono. pinitto. qͥa Pꝓymiſſis ſolemꝰ polliceri ⁊ donis:Ulł polli cereẽ offerre.qꝛ pꝰ ſacrificiũ ſolẽt fieri ob/ latiões.loblatõiba lucemꝰ.Et ðꝛ a poſt vł ꝓcul vl poꝛꝛo. Iñ h̊ ⁊ h pollucibił.⁊ h̊ le.i. ſacił ad donaduũ vel ꝓmittendnua· Holluo luis.lui.lutũ.a.t.i.ðᷣturpare inqͥna re.? 8 q ꝓ vl poꝛꝛ0.? luo.is. In pollutꝰta tũ.i.deturpat.inqͥnatꝰ. In pollutio.onis :i.deturpatio.inqnatio.maculatio.q̃ acci/ Dit aliqñ qñ qͥs coꝛrũpit᷑ in omno DPompo.as.aui.n.p.i.ſuꝑbire.głiari.⁊ ðia pompa.Et cõponit᷑ depõpo as.i.vitupare deteſtari. Idẽ Expõpo. Eta põpo. as. d: H — pompatoꝛ. oʒ.qͥ aliqͥd ſuꝑbe vel pᷣſumptu oſeaggit. l DPõdero ꝗs.a.p.i.trutinare vl guare. Et ðꝛ a põdꝰ.Et cõponit᷑ eͥpondero.as.i.eq̃ põ derare. Pꝛepõdero. as.i.pᷣualere.pᷣquare. erxcellere.pᷣ alijs põderare.⁊ coꝛ. de. ono.niſ.ſui.ſitũ.a.t.i.ſtatuere.locare.plã Pontifico.as.n.p.i.pontẽ vł põtatũ faceꝛe In H ⁊ Hpõtifex.cꝭ.i.epᷣus vlł ſacerdos.q̃ſi pontẽ vłl iter alijs faciẽs.⁊ h̊ põtificatꝰ.us. tui.i.eiꝰdignitas vl officiũ.⁊ h ⁊ h põtifica lis ⁊ G le.⁊ põtificoꝛ.arꝭ.i.põtificatũ regeꝛe yel hre.vł moꝛe põtificꝭ ſe hßr/‚’e Honto as.are.n.p.i.pontẽ facere vł pontẽ pparare.colligrrre Hopuloꝛ.arꝭ.atꝰ ſũ.d.p.i.ꝓpło replere ł de ſtruere. diſſipare.⁊ ðꝛ a popułꝰ.⁊ cõponit᷑. depopuloꝛ. arꝭ.i.valde populari ł deſtrue/ re.ſᷣm Hug. Pap̃. vo dic. Populari.i. va/ ſtari.pᷣdari.diuulgare. Iñ populatio.oniſ i.deuaſtatio.ꝓpłi vaſtitas.expugnatio.rui na.grandis ſolitulil Moꝛco. 38. a. p. i. poꝛcas facere vł poꝛcaſ di . fſtinguere. Et cõponit᷑ impoꝛco. as.ĩ eodeʒ ſenſu.vel aquã in agros ducere DHoꝛꝛigo. gj xi.ctũ. a. t.. qſi pcul extedereet regere. ⁊ ð: a poꝛꝛo qð ẽ lãge.⁊ rego.⁊ ↄpo nit᷑ cũ ex.vt Expoꝛꝛigo.gis.Etcuᷣ ob.⁊ ðꝛ rigo etiã ſyncopat᷑.⁊ ðꝛ poꝛgo ꝗ poꝛꝛigo Et coꝛ.ri.⁊ fac pᷣteritũ poꝛꝛei Hoꝛtẽdo. dis.di.tentũ vlł tẽſum.n.t.i.poꝛ/ nare.lõge p'oñdere.⁊ ðꝛ a poꝛꝛo ⁊ tẽdo Iñ poꝛtendes. . o. g. Uñ Zach.iij. Uiri poꝛ/ tendentes ſunt. Glo.i.poſiti in ſignum fu/ turoꝛum Ooꝛto.tas.qui.a.p.i.ſuſtetare.vehere.a teꝛ ra leuare.auferre.referre.ius dicere. JInð poꝛtito.tas.i.freq̃nt᷑ poꝛtare Hoſco.cis.popoſci.ſcitũ.a.t.i.petere.q̃rere Et cõponit᷑ depoſco.ſcꝭ. Expoſco.ſcis.et ẽ plq́; poſcere.q;ꝛ poſcũt qͥ ſimpłr petũt.Ex poſcũt qͥ deſiderãt. Repoſco.ſcis. . Hoſſideo.deſ.ſedi.ſeſſũ.a.s.i.tẽdere.potiri in ptate habẽdo tenere.⁊ ðᷣꝛ a poſt ⁊ ſedeo. Juũ bᷣ poſſeſſio.onis.⁊ h̊ poſſeſſoꝛ oꝛꝭ.⁊ poſ ſeſſiuus. at.siul. S DPoſſidere naturalit᷑ ðꝛ qͥs cũ eſt ĩ re vel eiꝰ pte.vl ſaltẽ cũ res eſt i cõſpectu eiꝰ vt ipam videat ⁊ ꝑtẽ eiꝰ.fᷣm Aʒo.C. de acqͥ et cer/ apo. Noſſidere ciuilit᷑ ðꝛ s cum nec eſt ĩ re nec res ĩ ↄſpectu e.ſʒ poſſeſſionẽ ſolo aĩo hʒ. dere poſſit hmõi poſſeſſio.vt no. Jo.an.in regula ſine poſſeſſione.li.vj. Poſſidere clam.i.abſente dño⁊ fructuario excluſo clãculo poſſeſſionẽ ingredi.vt do/ minũ poſſeſſione puet oſſidere vi.ẽ violent᷑ poſſidere DPoſſidere pᷣcario.ẽ rẽ ad petitiões vł pᷣces meas mihioceſſam ad vſũ poſſidere q;diu patit᷑ is qͥ ↄceſſit “M DPoſſidere ꝓ indiuiſo.ẽ aliquã rẽ ita poſſi/ dere.vt nullã ꝑtẽ in ea habeat ab alijs diui ſam. vl vt nulla ſit ꝑs quã poſſideat ſeꝑati „7 ſiue diuiſim Poſſidere p herede.eſt ita poſſidere qñ pu tat ſe eſſe heredẽ veꝝ cũ nõ ſit Noſſidere p poſſeſſore ðꝛ ille q ita poſſidet ꝙ ſe ſcit nullã cãz iuſtã poſſidẽdihẽe vtſii terrogat fuerit.qre poſſideat łᷣ quõ.nullã rõem pᷣtẽdit q̃re poſſideat.ſʒ dic poſſideo Poſſideri ꝓpꝛie dicũt᷑ mobilia eo ꝙ cis pe/ dibo qꝗᷣs iſiſtit.vñ a plãta veit iſta poſſeſſio. oppoꝛꝛigo.gꝭ.i.extra ł iutcta poꝛꝛigere. Poꝛ ro hlõge tedere.ſigre aliqͥd ðᷣ futur ł deſti ⁊ rẽ de iure tenet.ſ.ꝙ tal ſit ꝑſona ĩ quã ca/ tiodisſf Göznne depſeis Dlunpo te80 Utpotes (Ccidita pot ts.niiNn oſtulole tor tijol. focenc? po leytpoſtul lolas ?co:. Ponoi darede Porontn ndied0tr tioꝛ ilre gytisfin no ntey nri ſni Potiſo.as looeſenſd ornuerürn tſypmüeis ſ ſttc, thoo nolgle tpo⸗ tporatitn rſopotit. tuitücſt Et (lnpunet Oundco deg lim ſumereit Munli ? co unſus ſum⸗ Ponſoaoiif ſaliugfregn ogs a i Mnngas r. ntoßgccrebe Ousniſtö cbeobang, ere di rnſn Qcüobt Wigere pe N umntime öfuumgkde onottidej⸗ Hij Unnt nſignung. excherat 8dicn. Inb Woſcoſcsge implrpeit coſcis. kininl drapoſttedn voſcſorogan cickir ac uc; tin eacict n merckirener lſolo io hi onaicuica/ tno. Joahm ſorfrucwand ingeci Nrdo⸗ peniides lfes . ſieſiun Aiqniſtun / baber pllpoln gni lanſennn enpeſtkorii inoſl ilecintal rB HMDolſidet aũt h iure qð iuſte. ̊ iuſte qd bñ qð aũt male poſſidet᷑ alienũ eſt. Oale aũt pit potes a poſſum pᷣmã. Sʒ potes cũ de⸗/ ſcẽdita poto.as ꝓd po. Vñ.Egrotare po tes.niſi vinũ poſt pira potes M Poſtulo.las.aui.a.p.i.petere.exigere.roga re.⁊ ð a poſco.ciſ. In h̊ poſtulatoꝛ.i.roga toꝛ. ? iñ poſtulatrix c:.⁊ poſtulati aduer.i. rogant᷑.⁊ poſtulatici.a.ũ.qͥ freqnt᷑ poſtu/ lat vł poſtulat᷑. Poſtulo cõponit Depoſtu Dotiono.nas.vł potionoꝛ.ar.i.potionem Dare. 2 8 a potio. oni–s. DPotioꝛ.tirꝭ.d.q.i.fruoꝛ.vti.⁊ ðꝛ a potis.tꝭ. pcedere qᷓ̃ttuoꝛ modis.ſ.eternitate.ſic de⸗ qð aüt male poſſidet alienũ eſt. Oale aüt oia. Cpe: vt flos fructũ. Electõe.ſiẽ fructꝰ poſſidet qͥ male ſuis vtit᷑ vł aliena pᷣumit. Dde v. ſig. ius dictü et NPoſſum potes potui.i.valere.ſ.ↄſtãtia ł ſa nitate.⁊ ðꝛ a potis noĩe.⁊ ſum es eſt.⁊ coꝛi floꝛẽ.Oꝛigine vt ſonꝰ canti * um. a.t. i. ſupare. ⁊ ð: a p̃ᷣ ⁊ cello = Pꝛecẽdo dis.a.t.i.añ vl valde accẽdere. et JZra p ? candeo.⸗des. Hꝛecido.dis.cidi.ciſuʒ.a.t.i.añcedere.⁊ ðꝛ ap̃ ⁊ cedo dis.cecidi.⁊ pðᷣ.ci.vbiq;. Itẽ p/ Pꝛecino.ni in anterioꝛẽ ꝑtẽ.⁊ coꝛ.ci.vbiq;.⁊ ðꝛ a pᷣ ⁊ ca do cadDis. . cinui. cẽtũ. n. t.i. val canere. yvel añ.⁊ coꝛ.ci.⁊ ðꝛ a p ⁊ cano.nis. Miecioꝛ. ar. atꝰ ſum. d. p.i. extimare. ⁊ 8 a pᷣciũ. Et cõponitapꝛecioꝛ. aris.⁊ depcioꝛ arꝭ. Dz antiq dicebat pᷣcio as.appecio.s in actiuo genere noiĩe. ? ↄſtruit cũ actõ grõ ⁊ ablatiuo.vrpo tioꝛ illi rei.vł illã rẽ.ł illa re.Et iuenit᷑ fᷣm antiqs m tertiã ⁊ qᷣrtã ↄiugatõʒ. potioꝛ.ti ris. vl terꝭ.ſʒ ĩ infinitiuo ſꝑ ſm qrtã iuenit᷑. potiri. ſupinũ ĩ itũ.pe.pð. Iñ potit.ta. tũ. PHotiſſo.as.aui.i.freqnt᷑ ⁊ paꝝ bibere.Et ĩ — Moto.tas.taui.a.p.i.potũ dare.Unde pᷣs. SPotauerũt me aceto. Et potare.i.bibere. ⁊ ſupinũ eiꝰ ſyncopat᷑⁊ ð: potũ tu. Iñ hic tricula. le. vl potricula. le. dimi.? potatꝰ.ta tũ. ⁊ h potat.tus.tui.⁊ potꝰ.tus.tui.actus vl paſſio potãdi.Et ĩde potito.as.fre. Do to p bibere neutxꝝ ẽ.⁊ ꝓ.po. Sʒ ꝓ potũ da re actiuũ eſt. Et bibere nature eſt. Potare vo luxurie eſt Dꝛandeo.des. di. vł pꝛãſus ſũ.n. S.i.pꝛãdi N um ſumere.ĩ tertia hoꝛa comedere.et ðꝛ a pꝛandiũ.⁊ cõponit᷑ cõpꝛandeo.es.di.vl cõ pꝛanſus ſum.⁊ ẽ neutꝝ cũ ſuis cõpoſitj. Pꝛanſo.as.i.freq̃nt᷑ pꝛãdere.A q̊ pꝛanſito tas.aliud frequẽ. Hꝛauo.as.a.p.i.pꝛauũ facere. Et cõponit᷑. depꝛauo. as.i.valde puare.⁊ ꝓ.pꝛa. Unde. Opto placere bonis.pᷣuis odioſus haberi Nuis niſi ſit.pᷣuis nemo placerepᷣt . Pieben bes.n.S.i.dare.exhibere.largiri Hiꝛecaueo.es.n. S.i.añ vł pᷣ alijs vł futura picula cauere.⁊ ð a pᷣ ⁊ caueo.es.⁊ coꝛ.ca. WUnñ Beñ.vij. Pꝛecauẽs in fuunz Pꝛecedo dis.ſſi.ſũ.n.t.i.añ ire.Et aliqͥd ðꝛ ũ eiꝰ ſyncopat᷑.⁊ ðꝛ potũ tu. Iñ hic re vł valo reſplẽdere.⁊ ðꝛ a pᷣ ⁊ cluo.is.Iñ potatoꝛ. oz vl potoꝛ. ⁊ potatoꝛi a.u. xl po toꝛiꝰ. a.ũ. ⁊ H potatrix vł potrix. Iñ H̊ pota Pꝛecipio·cepi. ceptũ.a.t.. pceptũ daretim perare. poccupare.⁊ ꝛa p ⁊ capio pis Itẽ inuenit᷑ pcapio.pis.a pᷣ ⁊ capio.pis.Etẽ pᷣ capere añ capꝑe.iq̊ ſenſu etiã iuenit᷑ pᷣcipio. pis.⁊ coꝛ.ci.vel a. “ Pꝛecipito tas.tani.a.p.i.pcipitanter aliqᷣd obꝛuere.ð alto ducere.temere feſtinare. et Pꝛecluo is.clui.ſupᷣ.caret.i.valde defende H ⁊ pcliuis. Pꝛecluo p defendere actiuũ eſt. p reſplẽdere neutz-z S DR trectatõʒ delectari.ↄſueta mãibo palpare Pꝛecoꝛ.arꝭ.atꝰ ſũ.d.p.i.togare Iñ pcatoꝛi us. a. i. 2 2 5 pcabił. ⁊ B le.⁊ pᷣcabũdꝰ.a.ũ i ſitis pcati qſi ad pcãdũ babil. Et ↄpoit. Depcoꝛ.arꝭ. Impᷣcoꝛ.arꝭ.⁊ coꝛ.ð. * „ — Hꝛecurro rꝭ.pᷣcucurri.a.t.i.añ currere pᷣue nire. ⁊ a p᷑ ⁊ curro. Iñ pᷣcuiſi us. us. ui. Zedeſtino. as. aui. 4.p.i.añ lab eterno de/ ſinare. pᷣuidere.pſcire.x⁊ t a p ⁊ deſtino aſ Sʒ pᷣſciunt᷑ honi ⁊ mali.Pꝛedeſtinant᷑ tiñ boni ᷣm Hug.⁊? coꝛ.ſlti. ·ð D PHꝛedico.as. ui. a. p. i. idmonere l annüci are bona. vt Ego pᷣdico.q̃ſi p.i.ſuꝑ alia bo na enũcio. Uñ traſumptũ eſt B vocabulũ ĩ logica cũ 8ꝛ. Gen pᷣdicat de ſpecie. Spe, cies pᷣdicat᷑ de ſuo indiuiduo.i.enũciat᷑ vł Pꝛedo.dis.didi.tũ.a.t.i.p alijs dare⁊ ho⸗ noꝛare.pꝛogare.pponere.oꝛna re Et cõpo nitka p ⁊ do das Pꝛedoꝛ.arꝭ. ſü. a. p i. pᷣdã facer e.d icipa/ HD rc: 8:a pda. Jn hpdatoꝛ ? daroan d ii — „ pdabũd' da di i habił ad pdãdũ kſilłis òs pꝛendidiſtꝭ nũc. Sʒ p non eſt regulare Sddãti. Et h̊ ⁊ H pdabilł ⁊ B̊ le.⁊ pᷣdat.ta.tũ ãa nullũ vᷣbũ tertie ↄiugatiõis hz finalez qqʒꝗ accipit᷑ ĩ paſſiua ſignificatõe ſᷣm qð an/ ttq; dicebat pdo das. Etcõponit᷑ Impᷣda/ s ra ti ſaedo; cohonit copdo⸗ ar⸗. De aonail⸗ Et ↄſtruit᷑ cũ actõ. ⁊ pducit pꝛe. n Oꝛati in epi. Neꝛeficio.&.feci.fectũ A.Ll.i.pᷣponere.⁊ ðᷣꝛ a Pece ⁊ facio.G.⁊ coꝛ.fi. IJIñ ᷣůbalia geminationẽ in pᷣterito niſi ſit cõpoſituʒ a do das.pꝛendo ant nõ ẽ cõpoſitũ imo ſim pPlex.fac̃g̊ pᷣteritũ ĩ di.⁊ ſupinũ ĩ ſum.ſcdᷣm Hug. ⁊ iſtud tenẽt grãmatici cõit. Quidã iñ dicũt ꝙ pꝛendo dis.cõponit᷑a do das.⁊ ſic fac pꝛendidi.diOuim. DPꝛenomino.nas.nare.a.p.i.pnoĩe vocare. —— vel pᷣnomen imponere. Singuli de vobis ani BViꝛefoeo.as. aui.a.p. i. pſtringere. ſtrãgula⸗/ ꝛepedio.dis.diui.ditũ.a.q.i.ĩpedire łde re. qꝗſi fauces ab anterioꝛi pte caꝑe ⁊ ſtrige turpare.deuaſtare.q̃ſi pᷣ.i.añ pedicã pone/⸗ tx.⁊ & p ? faux c.?⁊ ꝓ. fo. Uñ Ouidius ĩ re.æ ö: a pᷣ ⁊ pedica.ce.⁊ coꝛ.pn. Vbun. Pꝛefocent aie noxia mella viã Mꝛegno. as. aui.a. pa. quidare In p̃ᷣgnans Meepeto.j.a.t.i. pꝛe alijs petͦre ꝛcpolleo.les.lui.n.s.i.valde pollere ⁊ p/ HPticipiũ. Inuenit᷑ etiã pᷣgnans p quida. fulgerc.pᷣſtare.excellere.pᷣcellere Dz p̈gnãs eſt q ↄcepit. Grauida qua vte ri Guedo ꝓximã ptui oñdit. Et cõponitur. Impꝛegno. as. Repꝛegno.gg. tũ.iañ poſi Mꝛepoſtero.as.a.p.i.oꝛdinẽ ꝑuertere łtrãſ ꝛegredioꝛ.derꝭ.greſſus ſi u. d. t. . pcedere. Sire.qð ⁊ pᷣgradioꝛ.dirꝭĩueni? Et ð vtrrũ uertere.ſ. qð dz eſſe poſteri facere pmam ftac phdi pheſum ĩ ſup.i tenere. inuadere. man iijcere. Etↄpõit᷑ apꝛehẽdo.is. Cõpᷣ hedo. dis. Dephedo. dis. Rep̃hedo. dis. 7 grodioꝛ OPꝛerogo gas.q.p.i.pᷣcellere. ercellere.ſupa ẽdo.dis.ſimplex vᷣbũ.⁊ hʒ h.poſt e.et re vl pponere. Iñ h pᷣrogatiua.ue.i.ſingu laris excelletia.⁊ pᷣꝛogatiu.a.ũ.i excellẽs Yel ad pᷣꝛogatiuã ꝑtinees . Dꝛe ũpo. rupi. ptuũ. a. t. i. añ rũꝑe, vł ab an/ 9 5a gradioꝛ e; — ꝛeiudico. as.aui. a. p.i. alijs iudicare. i. terioꝛi pte rumc iudiciũ alioꝝ depmere ⁊ danare.q̃i ſuꝑiu/ HPꝛeſagio gis.n.q.i.diuĩare.futa nũciare.⁊x Dicare. ? ð a pꝛe ⁊ iudico.as. . 2 V 4 Pꝛelibo.bas.baui.batũ.a.p.i.pᷣcõtingere. rũ. In pᷣſago.gas.idẽ qð pᷣſagio... ðꝛa pᷣſagiũ gij. Iñ pᷣſagꝰ.a.i.i.pᷣſciꝰſuturo p ᷣguſtare.vłl añ ſacrificare.leuit tãgere.pa Mꝛeſcindo dis.ſcidi.ſciſſũ.a.t.i.qñ vel pꝛe mn guſtare. 2 a p̃ ⁊ libo.bas HPꝛelido.dis.liſi.liſũ.a.t.i.pᷣ alijs vł an lc Dere. 2 8 9 p̃ᷣ ? ledo dis.⁊ plil. Heꝛeligo.gj.legi.ctũ.a.t.i.añ legere.⁊ ðꝛa pᷣ. ⁊ lego gis. ? co2ꝛ.eilJl. alijs ſcindere.⁊ ðᷣꝛ q pᷣ ⁊ ſcindo.dis.⁊ coꝛr pe.pᷣteriti.qꝛ ſcidi hʒ pᷣmã bꝛeuẽ Un Oui/ diꝰ meta. Na celo terras ⁊ terras abſcidit vndas. Inuenit᷑ etiã abſcido dis.ſcidi.me dia ꝓducta.⁊ tũc cõponit᷑ ab abs ⁊ cedo is Heꝛelioꝛ. arꝭ.at? ſũ.d.p.i.bellare.pᷣlii com/ cecidi.Vñ Ouidiꝰ meta xij. Abſcidit iu/ mittere. armis diſceptare.pugnare. ulo pectuſq; humenq; ſiniſtuy.· Oꝛeludo.dis.luſi.ſuʒ.n.t.i.an ludere ꝓpꝛie Meſckoſtto rnm. mcr an ne. Jüſtins . anñ maioꝛe ludũ.ludulũ exercere Uñ Sta tachilleidoſ.Tibi pᷣludit magn achilleſ a. ü. Et ↄſtruit᷑ tã cũ gtõ q; cũ actõ.vt pᷣſciꝰ be rei.⁊ pᷣſciꝰ hãc rẽ. Itẽ a pᷣſcio pᷣſcitꝰ.a.ũ. ꝛeluſtro.as.a.p.i.pᷣ alijs luſtran ⁊ pᷣſciẽs.dᷣ.g.o. Iñ h̊ pꝛeſciẽtia tie. Bretmaro gegeiyls uꝑmanere.p̃na Hꝛeienbo bis.a.t.i.añ ſcribere.pcedere.p/ 1 lere. pᷣſtare. pcellere.⁊ ꝛ a pᷣ ⁊ maneo.nes. Pꝛemo mis pſſi pᷣſſum.a.t.i.ſtringere cobi ruere vl ab aliqᷣ ſaeio tꝑis aliqͥd poſſidẽ do acqͥrere. Iñ pᷣſcriptꝰ.a.ũ.⁊ H̊ pᷣſcriptio. bere. refrenare. vꝛgere. dehmere vl flectere onis.i.acqᷣſitio dñij ſuꝑ aliquã rẽ aliq cer/ Iñ pᷣſſim aduer.i.ſtrictim.⁊ coꝛ.pꝛe.Vnd Pꝛudẽtiꝰ. Magna cadũt inflata crepant. —. nit tñ in diuia pagina ĩ euãgelio Joß.xuj. ſepire. 7 P. ſe Nihil pꝛendidert. Jdè. Aſferte de piſcibui ſtrum. ſepimus ouile. to ſpacio tꝑis poſſidelbod ꝛeſeco as.ſecui.ctũ.a.p.i.pᷣ alijs ſecare ꝛeſento.tas.taui.a. .i. ad pñtiã ducere. Z8 a pñs.Et cõponit᷑ reᷣſento aas. HPꝛeſepio.pis.ſepſi.ſeptu.a.q.i.ſepẽ pᷣtde/ re.añ ſepire.⁊ ꝓð.ſe. Uñ.Uallamꝰ ꝓpꝛic ca endo.dis.di.ſũ.a.t.i.caꝑe.⁊ ꝓpꝛie piſces — Qucanꝰ. QOð pꝛenderat heſit. Inue/ miml . epono.nis.pᷣpoſui.ſitũ.a.t.i.añ lp alija ponere.⁊ ðꝛ a p ⁊ pono nis. Iñ pᷣpoſit.ta. Orut ſure lie Pſarelerb turenißſto mnunorete iunerpt Ais valis. biütpis l Uähreal qzdono⸗ß nificare cſoloꝛ. Nroßt ſo iſuser cante . ſccponota. he coꝛ Jöal⸗ ſotoline bpes Etot ũtici e lyreindic Ha pot nmio hiiin luchenoßͤtoo Nycieipoſin anamci 00 öſoloꝛ tlongi. Cctloaslani⸗ cſcliſpon ehherß ededahͤP Crſtno mis Uinge nöͤgn atiſgöſum ntlhpakt hnſtttpfum ſoiichälimn eihi unmmtun. lngetag, ulrüſfreitn gliecieh npecci pn, tee le dtiaßkei Jßpoſn veummini Wbacedeen arcelereſng M venia aui acellss fipeykaban, ninnüciare löCruwro 609. tlan e 0 dis . cue D Oo⸗ lemns abact 8o dis cdimme waws ceee u. Apſcar i ſih ſene Jfſan⸗ ini nit inflti e berae aüthi Aignin nn 9 „ gißalisſn dütiien 7 1os, 3 öſen Giji⸗ ginzid epolert/ OPꝛeſideo del.n.s.iſup alios ſedereꝛ p̃eſſe 7 defendere Pꝛeſero.ris.a.t.i.añ emittere vł ſupꝛa vł p alijs ſere Mꝛeſſo.ſas.ſaui.i.freq̃nt᷑ pᷣmere.A q̊ aliud frequẽtatiuũ ſcʒ pᷣſſito.tas.⁊ coꝛ.ſi. Pꝛeſtigio.as.a.p.i.ludificare.pſtigio acieʒ oculoꝝ obſcurare ”” Pꝛeſto.ſtas.ſtiti.ſtitũ.⁊ raro ſtatũ.n.p.i.añ ſtare vel pᷣeſſe vł pcellere.⁊ ðꝛ a pᷣ ⁊ ſto. Et p̃ſtare.i.exhibere dare vl ſtatuere. Inueni mutuare.⁊ eſt actiuũ ⁊ ſimplet Iñ pᷣſtans ant.i.multũ pᷣcellẽs.⁊ pᷣ alijs valẽs.⁊ pᷣſtã tia.tie.⁊ h ⁊ pᷣſtabilis ⁊ ̊ le.i.multũ ⁊ pꝛe alijs valẽs. Itẽ a pᷣſto.ſtas.ðꝛ pᷣſto aduer/ biũ tpis vl loci.i.in pñtia ſum.q̃i ſto pᷣ alijſ Vnñ GBreciſmꝰ.Pꝛeualeo pᷣſto dicas pᷣſto q̃ʒ dono. Pꝛeſto q̊; ſepe ſolet accõmodo ſi ZDifolo eſtoloꝛ.arꝭ.atꝰ ſum.d.p.i.expectare. Et ðꝛ a p̃ᷣ ⁊ ſtolon. Pꝛope ille ðꝛ pᷣſtolari q pꝛe miſſus expectat.licʒ generalit᷑ ponat᷑ ꝓ ex/ pectare. id ſi cõponat᷑ a ſtolon.cũ epła ab eo cõpoſitũ pe.coꝛ. Jõ alij dicũt ꝙ pᷣſtoloꝛ cõponit᷑a p ſto ⁊ olim.qꝛ qͥ pᷣſtolat᷑ aliũ expectat eũ duʒ pᷣſto es.Et pᷣſtoloꝛ ĩ eodẽ ſenſu ↄſtruit᷑ cuʒ dtõ ⁊ actõ. Idẽ em̃ eſt pᷣſtolo: tibi.qð pᷣſto loꝛ te.ita diẽ Hug. Dulti tñ dicũt ꝙ pᷣſto loꝛ põt vltimã coꝛꝛiꝑe ⁊ pducere.ĩ diuerſiſ ſignificatõibo. Uñ in greciſmo ðꝛ. Pꝛeſto/ loꝛ expecto.pᷣſtoloꝛ qrere dico.⁊ h̊ ↄꝛtingit ex diuerſa cõpoſitiõe ſᷣm iſtos. Nã pᷣſtoloꝛ id eſt. etxpecto cõponit᷑a p ⁊ ſtolon qð ẽ miſ ſio. Sʒ pᷣſtoloꝛ.i.q̃ro cõponit᷑a pᷣ ⁊ telon. Pꝛeſulo.as.laui.a.p.i.pᷣeſſe alicui ſolo.⁊ ðꝛ ap̃ᷣ ⁊ ſolũ.ſed ponit᷑ ſimpłr ꝓ pᷣeſſe ⁊ dñari Bndle ⁊ hec pᷣſul.lis.cõis.ge.qui vel que peſt. ä Pꝛeſumo.mis.pſi.ſumptũ.a.t.i.añ vlł pᷣ ali is ſumere.nõ audẽda facere. Iñ pᷣſumptu oſus.a.ũ.qͥ pᷣimit vł qͥ pᷣſumit᷑audax.im/ pudẽs.⁊ cõpat᷑.⁊ h̊ pᷣſumptuoſitas tatj.⁊ pᷣ ſumptio.⁊ pᷣſumptiuꝰ.ua.uũ.i.pᷣſumptuo ſus.⁊ h ⁊ pᷣſumptibił ⁊ ̊ le.⁊ pᷣſumptihi liter aduer.⁊ H̊ pᷣſumptibilitas.tatt. PHꝛetereo.is.iiii.n.q.i.iuxta ire vlł trãſire.et ðꝛ a pᷣter ⁊ eo is Piꝛetergredioꝛ.erꝭ.greſſus ſũ.d.t.i.iuxta / OPꝛetexo.xis.xui.textũ.textu.n.t.i.pᷣ alijs vł anñ texere.⁊ ꝛ a p ⁊ texo.is.UVlñ Job.xxx facere ʒ3 cũ p̃ſtoloꝛ pdu.pe. miꝝ videt᷑ Quipᷣterũt cũcta deſuꝑ Iñ h pᷣtexta.i.qdãa veſtis nobiliũ romanoꝝ.⁊ ðꝛ ſicqꝛ pᷣtexe/ Pꝛetoꝛqueo.queſ.toꝛſi.ſum.vł pᷣtoꝛtũ.a.s. id eſt an vel pᷣ alijs toꝛ quere . 2 eualeo eſ.n. S.i. pᷣſtare p̃cellere plꝰvale:e Hꝛeuaricoꝛ.arꝭ.vlł pᷣuatico as.i.trãſgredi. infringere. ⁊ ꝛ a p ⁊ varico vł varicoꝛ Iñ puaricatoꝛ.o.i.trãſgrediẽs.⁊ h̊ pᷣuarica,/ trix c. Et dicunt᷑ pᷣuaricatoꝛes legis.id eſt trãſgreſſoꝛes legis.qꝛ pꝛe alijs ⁊ płꝰ qᷓ; de/ beant legẽ varicãt.i.claudicãt vl ambulãt Pꝛeuertoꝛ.terꝭ. vᷣſus ſum.d.t.i.pᷣuenire. p/ terire. trãſire S Pꝛincipoꝛ.arꝭ.atꝰ ſum..p.i.dominoꝛ.Et coꝛ.pe. Et ↄſtruit᷑ cũ dtõ.vt Pꝛincipoꝛ ti/ bi.i⸗bominoN₰t. Pꝛiuilegio.as.a.p.i.pꝛerogare.puilegiatũ Piiuo.as.qui.a.p.i.fraudare.alienare.ſub trahere. remouere.pᷣuatũ facere. Iñ puatꝰ ta. tũ.i.qlienat ab aliqͥba rebꝰ vł honoꝛe⁊ dignitate. Et puatim.i ꝓpꝛie ſingulatiʒ.ad uerbiũ diſcretiuũ.⁊ ꝓðᷣ.pmã puo.UVnñ ĩ au roꝛa. Nõ me luce tua puares ſic iniquũ Hꝛobo.as.aui atũ.a.p.i.laudare vł cõfir⸗ mare vl certificare. In ꝓbatic ca.cũ.qͥ pp bat vel ꝓbat᷑.⁊ ̊ ⁊ H ꝓbabił.⁊ h̊ le.?⁊ ppabi hꝛobꝛo. bꝛas. bꝛaui. bꝛatũ. a. p.i. vituꝑare. redarguere.iiuriari.⁊ cõponit᷑ expbꝛo.as. liter. aduer. ⁊ ꝓbabilitas.tatꝭ.⁊ coꝛ hãc ſyl Pꝛocedo.is.ceſſi.ceſſũ.n.t.i.paulatim ĩ an terioꝛẽ ꝑtẽ ire.⁊ ẽ ꝓpꝛiũ ferentiũ ſacra.⁊ ðꝛ a p ⁊ cedo.diſ.ceſſi. Iñ hꝓceſſio. Pꝛocedit qd in anterioꝛẽ ꝑtẽ it. Pꝛecedit qͥ ſequentem añ it. Itẽ ꝓcedere i.pſpere ⁊ ad bonũ cedle re. Iñ h pceſſus is.ui.i.ꝓſper euẽtus velj Pꝛocello.lis.culi. culſum.a. t.i. pcutere Dꝛocido. dis. di. ſupio caret.i.pcul vel an cado.⁊ ð: a ꝓ ⁊ cado is. In ꝓcidẽs:.ge. o. Et coꝛ.ci.ta in pnti qᷓ ĩ pᷣterito.vñ Math. ij.Et ꝓcidẽtes adoꝛauerũt eũ Pꝛocio cis.ciui.⁊ pꝓco.as.ĩ eodẽ ſenſi u. i. n0 uã ↄiugẽ vł nupta petere.vl generalit mu lierem. Et ponut᷑ ſimpłrp petere. Itẽ pci/ re vl pcare eſt qdðᷣ vulgo ðꝛ domare.aliqu?ę diſcoꝛtare. Piꝛocito.tas. freqᷓntatiuũ.i.ſepe petere. iẽ? peoci faciũt.vł ſepe ꝓlongare.ſic Anlieres faciũt ſuis pꝛocis. ⁊ coꝛci. NMꝛocoꝛ.arꝭ.atꝰ ſum.d.p.i.ĩpoꝛtune petere. * . er⸗ . . 46 . .,— 7 2 ud v̈bũ pferre.⁊ aliud aĩmo br̃e. Vñ ceſar ðè Iñ pꝛocꝰ. ca. cũ.⁊ hͥ pꝛocꝰci.i.petitoꝛ.⁊ ꝓpꝛie mulieꝝ.vl noue ↄiugis ⁊ nuptiaa Pꝛogeo dis.dij.vłl diui.ditũ.n.q.i.deueni re. ? in antea ire.⁊ ðꝛ a ꝓ ⁊ eo is.interpoſita d. Un Oꝛati. Eſt dã ꝓdire tenꝰ ſi nõ da tur vltra. Et coꝛ.pe.ſupᷣ.ſ.pꝛoditũ. .ð Hꝛodigo gis.degi.a.t.i.vaſtare.lapidare.⁊ Bðꝛ a ꝓ ⁊ ago. agis. Jñ ꝓdigꝰ.a.ũ.i.diffuſus vltra modũ largꝰ? effundẽs ßm Hug. ꝛodo dis.didi.ditũ.a.t.i.tradere vel ma/ nifeſtare. vl ꝓcul dare.expellere.⁊ ðꝛ aꝓ et do das. Vñn Uirgiliꝰ.Pꝛodimur atq; ma lis lõge diſiũgimur hoꝛꝭ. Iñ ꝓditꝰ.ta.tum enl. coꝛr. Unñ Impoꝛtat fraudẽ gdit ſiue fraude reuellat Pꝛoduco.cis.a.t.i ꝓcul ducere ⁊ abſenta/ re vł extedere vlł ꝓlõgare vł in ↄſpectu du cere.vel in aꝑtũ.vel extra duceer. ☛ Pꝛophano as.a.p.i.execrari.ↄtamĩare vel polluere. Et ꝓphanare eſt phanis annun ciare vł venerari. Uñ legit᷑ ꝙ beata maria erat ꝓphanata.i.iꝓphanis venerata vel an/ nũciata.⁊ ꝓ.pha.Uñn Oꝛatiꝰ. Pone deos 2qᷓ tangẽdo ſacro phanas Pꝛofero.fers.tuli.latũ.i.differre. plõgare. Ul. pferre.i.manitfeſtare vl offerre. Et p/ ferre.q̃ſi pcul ferre.⁊ ſᷣm h̊ ꝑtinet ad verba NHNã vᷣba ꝓferũt᷑ qſi pcul.i.extra ferũtur vel eymittunt᷑. Iñ ꝓlat?.ta. tů. Pꝛoficio..feci.fectũ.n.t.i.valde facere.vlł incremẽtũ ſumere.⁊ coꝛ.fi. Uñ qdã. Pꝛo/ ſficit h̊ nũq; cui ſꝑ lecta nouãt᷑ Itẽ comedẽ cib ꝓpꝛie nõ eſt dicẽdũ ꝓficiat qñũ optamuſ xis cibũ ꝓdeſſe.ſʒ ꝓſit. Inuenit᷑ tñ in q̃daʒ collecta. Pꝛoficiat nobis ad ſalutẽ.⁊c.qdð gutoꝛitati aſcribendũ eſt. Protenor ſoer ſecr ſu. d. t. itire. Oꝛofligo g;.⁊ ꝓfligo.as.i arꝗ. d. p. DHꝛofiteoꝛ. terꝭ. feſſus ſum. d. S. i. pcul ab in tẽtione fateri.⁊ aliud ĩ coꝛde hr̃e.⁊ alið oꝛe fateri. Ulł ꝓfiteri.i.pmo fateri vlł pᷣ alijs fa teri. Ul ꝓfiteri.i.reddere vł ſoluere debitũ Oui em̃ ſoluit debitũ illud ꝓfitet᷑. Uñ ¶Qu ce.ij. Jbãt oẽs vt ꝓfiterent᷑ ſinguli ĩ ciuita tem ſuã. Iñ h pꝛofeſſoꝛ.on. i. deſtruere. crucia re.deuaſtare.diſſipare.q̃ſi pcul agere ⁊ diſ hergere. J nuenit᷑ etiã ĩ eodẽ ſenſu ꝓfligoꝛ. thinc ꝓfligatꝰ.ta.tũ. Et ẽ ꝓfliga tus ſᷣm Pap̃ piect. deuiꝰ. puerſus afflict⸗ ſcelerat. interfect?.⁊ ꝓpdu.fli. Mofoꝛ. arꝭ.a.p.i ꝓcul ab intetiõe fariſali cũ ſui volebãt recedere illos pfabat᷑.vide/ bat᷑ em̃ illis dare licẽtiã recedẽdi ⁊ tñ intẽ/ . . debat eos dehoꝛtaria receſſiõe.Itẽ ꝓſari. id eſt.pᷣdicere vel pᷣfari ͤ. ee NHꝛoſugio.g.n.t.i.pcul fugere Iñ pfugus ga. gũ.pe.coꝛ.i.pcul fugiẽs. Pꝛofugꝰ ꝓpꝛie ðꝛ qͥ ꝓcula ſedibus ſuis vagat᷑.q̃ſi poꝛꝛo fu Lꝛofundo.dis.fudi.fuſum.a.t.i.peul fun/ dere ⁊ diſpergere. diſſipare. deuoꝛare. pijè/ cere.? ðꝛ q ꝓ⁊ fundo.diſ. Iñ ꝓfundꝰ.a.ũ.i. pꝛodigꝰ.largꝰ.diſſipatoꝛ qͥ nimis pfundit Iñ ꝓfunde dius.ſime.aduer.⁊ ̊ pꝛofundi tas. tat.i.pꝛodigalitas. Sʒ ꝓfundo.as.i. effundere.diſpergere dilapidare Euoca tio em̃ eſt in pᷣdictiſ. Fundare em̃ deſcẽdit a funda ⁊ a func'. Silr ꝓpfundꝰ deſcẽdita fund? ⁊ a pꝛoſundo.dis. Itẽ pꝛofundo.as deſcẽdit a pꝛofundꝰ.Et ſcias ꝙ fſundꝰ com ponit᷑ cũ p.⁊ ðꝛ pꝛofundꝰ da.dũ.qſi ꝓcula fundo hũs ſuꝑficiẽ.vł q̃ſi ꝓcul habeat fun dü. Uñ hpfundũ d82 mare altũ ⁊ pfundi / tas alicuiꝰ rei. In ꝓſunditas tatꝭ.⁊ pꝛofun do. das. i. in pꝛofundũ demergere. Pꝛogigno.nis.nui.genitũ.a.t.i.pcul vł añ etvymo. Iñ h̊ pꝛogenitoꝛ. oꝛ-. Mꝛogredioꝛ.deris.greſſus ſum.d.t.i.pꝛo/ ⁊zcoꝛ.grrre. HMeꝛoemio.mias.n.p.i.inciꝑe.vł pꝛoemium facere vel dicre Pꝛohibco.bes.bui bitũ.a.s.i.vetare.ĩter/ dicere. gdicere.⁊ ðꝛ qꝗ ꝓꝑ ⁊ habeo.es. Iñ ꝓ/ hibẽs.tꝭ.o.g.⁊ h pꝛohibitio.onis. Et ſcias qꝙ; pctã moꝛtalia pꝛobibẽt᷑.ſʒ pctã venialia cohibent NHPiꝛoijcio.;. ieci.iectũ.a.t.i ꝓcul vlłl añ iace cedere.quaſi pꝛo.i.añ gradi vl pꝛocul gdi. re.⁊ ð a ꝓ ⁊ iacio. Itẽ ĩiuenit᷑ pꝛitio.cis.re/ ci.rectũ.⁊ ẽ idẽ qd ꝓijcio Etſiłr ẽ cõpoſitũ a pꝛo ⁊ iacio.Et ẽ vᷣbũ ſacrificãtium Piolieig elgeg tebkrocaleliccete⸗ . Dꝛologiʒo.as.n.p.i.pꝛologũ facere.pᷣfari pᷣloquiañ materiam.⁊ coꝛ.sl. Pꝛomineo es.n.g.i.qi ꝓcul manere ⁊ axpa rere.ſuꝑſtare.pᷣeſſe.⁊ ðꝛ a pꝛo vel pꝛocul.et maneo. Iñ ꝓminẽs tꝭ. ge.o.⁊ Hͥ pꝛominen/ tia.tie.⁊ pꝛominent᷑ aduer.⁊ coꝛ. mi. Pꝛomiſceo.ces.cui.a.s.i.pꝛocul vlł antevł pꝛo aliquo miſcre. Meꝛomo.mis.pſi.ptũ.a.t.i.pꝛoferre.manife ſtare.aꝑire.extrahere.oꝛe dicere.Et cõpo⸗/ 22 ſgl. vnouea Vtubſe mmrhtem ggoꝛdine Pomula Pꝛiecipe⸗ Ponnea feſore mantſeſon Poroſoo⸗ noſco ſel fiton Et güſictaß ocoe. 5 . Peopagin eedere nererqſ Popagea dere. Pi ſ ugal Mgo ybu: lomna ſrllab⸗ peneſione ſone pit en getag ſopiom riifinm Cepelolor filere Etci Poicodiſa wtheo dis. Dlata. Stind Popgoalan pnicdchne Aßſſkmnehit, perogo.lpale vophetoas, Aulurgpcen oplnoꝛan. . Jühepini NAN Vuhnoagc dig Etpicl Gtinn niſey Pn bomnſün blnorur Wiinen ſcliimz dn 0 bfe Vs gibilnir licitninn gtiieni. .denaeg Nipandil Onimis pfündt ue totund pungo go,, icgre Cnoct necſſ deſcidt funch deſcein ofuncos cns fune=n da dü ſia n ſipculbabentſan Nealtät a Mrastat,1n ennt . iati peul i pigott . , ſum d1 go⸗ iyl rocul l. Npocrium Zi venilt iic/ ℳ„ no.os. Eſcs di ial tipalnmi inenlt eindeb co Etſrichnſi ſocitun nit᷑ depꝛomo. ia.i. valde pmere. Expꝛomo. is.i. extra yl valde ꝓmere.⁊ ꝓ.pꝛo Uñ ĩ au roꝛa ðꝛ. Sʒ ꝑtẽ iecoꝰ; ꝓmẽs ð capſide ſupᷣ Oꝛomoueo.es.moui.motũ.a.s.i.pcul mo Uere ⁊ abſentare.Et pꝛomouere qſi ĩ ante/ rioꝛẽ ꝑtẽ mouere.Et ꝓmouere ſublimare. ad oꝛdinẽ vł honoꝛẽ mouere.Et ꝓmoueꝛe id eſt.pꝛoficere.⁊ coꝛmo H Pꝛomulco.as.aui.n.p. pꝛie cũ pꝛomulco Pꝛomulgo.as.aui.n.p.i.pꝛonũciare.mani feſtare. Et ðꝛ pꝛomulgare q̃ſi pꝛsomptuʒ ⁊ manifeſto multis agere.⁊ eſt etymo. Pꝛonoſco.cis.i.pꝛocul añ noſcere.⁊ ðꝛ a ꝓ ⁊ noſco.ſcis. Iñ h̊ pꝛonoſticũ.ci.i.ſignum futuri.Et pꝛonoſticꝰ a.ũ.qͥ pᷣcognoſcit vel gaß ſißt. ⁊ pᷣnoſtico.as.i.pᷣnoſtiq ꝑpendere. HPꝛopagino.nas.a.p.i.pꝛotẽdere ꝓpagines extẽdere.flagellũ vitis terre ſubmerſũ ſter/ nere.? q̃ſi poꝛꝛo pãdere.⁊ coꝛ.gi. DPꝛopago gas.gaui.a.p.i.pꝛotẽdere ⁊ extẽ/ dere. Inñ hꝓpago.ginis.i.linea:.oꝛigo.extẽ/ ſio.ſflagellũ vitis extẽſum ſub terra.⁊ ꝓ.pe. — ꝓpago vᷣbũ ⁊ nomẽ in oĩ ſua ſignificatõe.tñ ipma ſyllaba ẽ differẽtia.qꝛ hꝓpago.ginis pꝛo extẽſione vitꝭ.⁊ ꝓago.as.cũ ad pꝛoten ſionẽ vit ꝑtinet pdu.pmã.ſʒ ꝓago qñ ꝑti net ad ſapiam coꝛ.pmã. Uñn Clitẽ ppago li bet infinitapaag. Pꝛopello.lis.puli.pulſum.a.t.i.pꝛocul vel añ pellere. Et cõponit᷑ a pꝛo ⁊ pello.lis. Mꝛopẽdo.dilſ.a.t.i.extẽdere.dilatare.⁊ ðꝛ a pꝛo ⁊ pẽdo.dis. Jñ ꝓpẽſus.a.ũ.i.extenſus. Dilatatꝰ.Et inde ꝓpenſiꝰ aduer.q̃i extẽſi. Miꝛopero. al. aui.n. p.i. feſtinare. Dz ꝓperat à vnũq̃dq; mature traſigit. Feſtinat qͥ mł ta ſił incipit ⁊ nõ ꝑficit.Et cõponit᷑ apꝛo/ pero.as.i.valde ꝓperare ⁊ depꝛopero as Hroppero-ag sPhetsotagi eodẽ ſenſu.i. futura pᷣdicere.⁊ ſunt neurg. Pꝛopitioꝛ.arꝭ.atſũ.d.p.i.eſſe vł fieriꝓpiti/⸗ um. Iñ ̊ꝓpitiatio.onis.i.placatio.miſeri cõponit᷑ Repꝛopitioꝛ.arrr. HPꝛopino.aſ.a.p.i.vinũ miſcere.potũ admi niſtrare Iñ ꝓpinatoꝛ.oꝛ?ꝭ.qͥ potũ admiſtrat coꝛdia.Et ꝓpitiatoꝛiꝰ.a.ũ.? ꝓpitiariꝰ.a.ũ.⁊ „ Unñ QOuið. Iñ ꝓpinatoꝛ nimiũ qͥ vinũ ꝓpi/ nat. Et ĩ auroꝛa ðꝛ.De qͥb angelice ciues bona ſũma/ꝓpinãt. Itẽ aꝓpino as.ðꝛ h/ ꝓpi/ natoꝛiũ.rij.domꝰ vł locꝰ vñ/ꝓpinat᷑ vel vbi pꝛopinatur DS Pꝛopinito.tas.i.frequẽter pꝛopinare nauẽ ducere. ? p/ DPꝛopinã.as.i.pꝛoximare ꝓʒe eſſe.Et cõpo nit᷑ apꝛopinq̊. as.i. appꝛoximarnre. DPꝛopio.as.n.p.i.pximare ⁊ ꝓinqre.⁊ ↄppo nit᷑ appꝛopio.as. Iñ appꝛopiãs.d.g. ols Pꝛopꝛio.as.a.p.iꝓpꝛiũ faceeerD Pꝛopudio.as.a.p.i.inhoneſte ↄtinere vł re pellere vł iniuriari vł ſcrutari. Jñ ꝓpudio ſus.ſa.ſum.i.ignominioſus.ĩiurioſus.tur pis.impudibũc.iuerecũdꝰ.impudẽs.irre uerẽs.infrontuoſus. Jũ ꝓpudioſe aduer.⁊ H̊ ꝓpudioſitas.tat. Pꝛopugno.as.n.p.i.pꝛocul vel pꝛo aliquo pugnare.vl valde defendere.ſuccurrere. Per lſo.as.i.freq̃nt pellere ꝓmouere. Pꝛoꝛito.tas.a.p.i.pꝛouocare vel excitare. opago.as.are.a.p.i.differre.diſtẽdere. ꝓ lõgare.pꝛotrahere.ꝓducere.vł pmũ tꝑs ex tẽdere.ff.de iudi.l.j.ð offi.dele.p.⁊.9. Proꝛupo sat iemlttereddꝛcte eigere Pꝛoꝛno.is.ere.n.t.i.pꝛocul ruere.extra rue re.impetũ facere.poꝛꝛo cadere. Pꝛoſcindo.dis.a.t.i.irrũꝑe.laceſcere.cõtu melia increpare. . ꝗJJMMU Pꝛoſipo.as.a.p.i.pꝛocul ſipare ⁊ ſpargere Iñ ſůᷣ pꝛoſapia.pie.⁊ h̊ pꝛoſapies. ei.i.pge/ nies.generatio.qꝛ pꝛocul ſipat᷑ ⁊ ſpargitur vſq; ad poſteros JJMM ðD Mꝛoſo.ſas.a.p.i.pꝛoducere ðUU PBogganigu⸗ ſcribere łh dictare Hꝛoſcribo bis.a.t.i.pcula ſcptura remoue re.⁊ ðꝛ a pꝛo ⁊ ſcribo.bis. Jñ ꝓſcriptꝰ.a.ũ. Et dicebãt᷑ pꝛoſcripti q̊ꝝ noĩa ð enea tabu la delebãt᷑.qð erat cũ dãnabãt᷑ pꝛo aliq̃ ſce/ lere. Itẽ pꝛoſcribere.i.dãnare.⁊ ꝓſcriptꝰ.i. dãnatꝰ.ſʒ ꝓpꝛie cũ aliqͥs ita dãnat᷑ ꝙ nomẽ eiꝰ pꝛoſcribit᷑ ð ↄſoꝛtio oꝛdis eiuſdem.ſᷣm Hug. Sʒ Pap̃. diẽ. Pꝛoſcriptꝰ.dãnatus cuiꝰ bona palã ⁊ aꝑte ſcribũt᷑.i.exulãt. Pꝛoſeco.as.a.p.i.pꝛocul vel añ ſecare. Jũ pꝛoſectũ.ti.i. exruuuulu Pꝛoſequoꝛ ris.ſecutꝰ ſũ.d.t.i.pꝛocul ſequi vel qᷓ reſtãt ſeqͥ ⁊ pꝛocedere. Iñ h̊ pꝛoſequi um.quij.i.ſeruitii H HPiꝛoſerpo. pis. n. t. . pꝛocul ſerꝑe. vl peſpe re.⁊ etiã in añ ſerꝑe.⁊ ðꝛ a pꝛo ⁊ ſerpo.pis. Iñ pꝛoſerpina ne.filia cererꝭ.ſ.luna.vñ et ðꝛ pꝛoſerpina qꝛ ꝓpe nos ſerpat DPꝛoſeucoꝛ. arꝭ.d.p.i.mẽdicare.vł depᷣcari pꝛoſeucam D Ml Pꝛoſiſto.ſtis.n.t.i.pſtrare.⁊ pꝛo pᷣcio ſtare ⁊ meretricari. Itẽ pꝛoſiſto.ſ.i.pſtituere.i. peꝛo pcio ſtatuere ad meretricãdũ vł aliud Etẽ v̈bũ meretricale ĩ vtraq; ſi inlearoe⸗ Piꝛoſpecto. tas. ᷣbũ freqᷓntatiuũ a pſpicio cis. A q̊ ꝓſpectãs antꝭ.o.g. Uñ i vita beati Nicolai legit᷑. Deꝰ ex alto ꝓſpectãs. Et vt *£ Oſallo.lis.pſalli.n.t.i.exultare.iubilare.cõ gaudere vl catare. Pꝛopᷣe eĩ pſallere eſt ge u coꝛꝑis expᷣmere gaudiũ mẽtis.⁊ h̊ͥ q̃dãa diẽ Papias. Pꝛoſpecto deſuꝑ aſpicio vel pꝛocul .“ DHꝛoſpero.as.a.p.i.pſpeꝝ facere. Inuenit etiã pſperoꝛ. arꝭ.d.p.i.pſpere agere. Unde Aꝓpha.O dñe ſaluũ me fac.o dñe bene pꝛo/ ſperare ꝛoſpicio.G.a.t.i.pcul aſpicere.lõge vide re.⁊ ð a/ ꝓ ⁊ ſpecio.cis. = Pꝛoſtituo.is.a.t.i.p pᷣcio ſtatuere ꝓponere 7 ðꝛ q ꝓ ⁊ ſtatuo.Et ẽ ᷣbũ meretricũ q̃ pꝛo ſtituunt᷑i ꝓ pᷣcio ſe ſuponũt. Iñ h ꝓſtibu Pꝛoſto.ſtas.ſtitiſtitũ.n.p.i.añ ſtare.⁊ d: a miſcere ſe cũ meretrice.Et ẽ vᷣbũ meretri/⸗ cũ qᷓ ꝓſtãt.i.p pꝛecio ſtãt ⁊ meretricãt᷑. Iñ hoc pꝛoſtibulum. li. Pꝛoſum pdes pdeſt.i pficere pficuũ ofer re. Iñ ꝓfuturꝰ.a. ũ.⁊ & a ꝓ ⁊ ſum es eſt.⁊ ĩ terponit᷑ d. s Pꝛotelo las.a.p.i.diſtẽdere ꝓlõgare.differ re.ꝓpuocare.dilatare.⁊ ꝓdu.te. Piꝛotero.r.a.t.i.añ vl pedibo terere HPꝛotraho.his.here.a.t.i.dilatare.ĩ mediũ trahere. differre. apliari. moꝛari. ꝓducere Pꝛoteruio.uis.uini.uitũ.n.q.i.eiſeł fierip teruũ.ſuꝑbire.crudere.ferocire. 3 Pꝛoueho.his.puexi.ctũ.a.t.i pcul vł ante vehere.pmouere extollere.ſublimare. Iñ puecto. as.fre. ? ꝓuect.a.ũ.i ꝓcul vl ante vectꝰ. ꝓmot ſpᷣlimat.auctꝰ.cumulat Uñ ꝓuecta etas ðꝛ annis aucta ⁊ cumulata Pꝛouenio.nis.puentũ.n.q.ꝓcnl vl añ ve/ nire vł abundare ⁊ creſcere pullulare.⁊ ðꝛ aꝓ ⁊ venio.nis. Iñ h.ꝓuẽt᷑.tus.tui.i.qabũ/ dantia. ODDWUW Pꝛouerbioꝛ arꝭ.d.p.i.puerbia dicere.vłl p f ðð Prono aonaul nep be mre lavoꝛare.r⸗ Pꝛonideo.des.uidi.uiſum.a.s.i.ꝓcul vi/ ſi dere. pcurare.⁊ ðꝛ aꝓ ⁊ video des. In ꝓui uerbijs vituꝑare ᷣm Hug. 7„ Pꝛouoco.as.are.a.p.i.irritare.poꝛꝛo ł añ vocare.ad irã vel bellũ mouerr. NRoximo. as. are.n.p.i. appꝛopinqre ꝛurio.rꝭ.riui.ritũ.n.q.i.molliter effluere pꝛuritũ hr̃e.libidine cõmoueri.delectãdo vꝛi. Etꝓ faſtidire iuenit᷑. Iñ pꝛuriẽs.tꝭ.o. ge. Uñ.ij. Thimo.iij. Coaceruabunt ſibi Rpronpen riẽtes auribo. Iñ pꝛuritꝰ.us.ui pꝛurigo.inis.ĩ eodẽ ſenſu.iſ.ardoꝛ ⁊ exu OPubero ctio carnis vel auriũ cogẽs ad ſcalpendän Dicna itare vocie:e caret ſupino ONſalmogpho.phas.i.deſcribere pſalmos 5 ante ⸗. al. n. p.i.cre ℳ te eſſe.⁊ ꝓdu.pu. „* OPubeo.bes.bui.n.s.i.creſcere.cremẽtare. barbere. vl pubere.i.pubẽ emittere.⁊ hinc pubeſco. ſcil.ĩcho.i.barbeſcere.creſcere.vł puberanrr Oublico. as aui.a.p.i.diuulgare.cõem ſa/ cere vel diffidare.diffamare Oudeo.es.n.s.i.pudoꝛẽ bre. verecũdari.2 nõ eſt i vſu. In pudet iꝑſonale.qð ↄſtruit cũ actõ ⁊ gtõ.vt Pudet metui.Et hic pu/ 7 uer.⁊ h̊ pudẽtia.tie.i.verecũdia . dẽs. t.. g. o.? cõꝑat᷑. Et pudent.ti.ſime.ad ODuero as.n.p.i.eſſe vł fieri pueꝝ ł creſcere ad modũ pueri. Et cõponit᷑ repuero.as.i. iteꝝ redire ad pueritiã. Et hinc pueraſco. cis. Repueraſco.ſcis.incho. DPugilloꝛ.ar.d.p.i.pugnare.certare.vłq̃n dã ludũ exercere.ſ.pancraciuzʒ facere.i.de manu in manũ aliqd ſubtrahere. Iñ h pu gillatoꝛ.i.gubernatoꝛ.pugil.ſʒ pugil ex ꝓ/ pꝛia foꝛtitudine.pugillatoꝛ ex arte. lſtere. certare. ↄtẽdere.⁊ ꝓpꝛie pugnis. Jñ h̊⁊ bec pugnax.G.qͥ ſepe ⁊ aſſidueę pugnat. Iñn pugnacit.tius.ſime.aduer.⁊ ſ̊ pugna / citas.tatꝭ.⁊ pugnacułꝰ.la.lum.i.alintulũ 8* pugnans tiplicit᷑ creſcere.multiplicari. Yacta tranſ/ latione a pullis qui pꝛoducunt᷑ ex ouis mł tipliciter. Et cõponit᷑. Repullulo.las.i.ite rum poſt caſum pullulare ⁊ crecere.⁊ co.: pe. Uñ Thobias. Pullulat ex guſto mul⸗ tiplicata fame ſcere.pubere.iuuenere 282 a puber Et cõponit᷑ repubero.aſ.⁊ hic puberaſco ſcis.repuberaſco ſcis.incho. et coꝛripit be. Puberto as.are.n.p.i.floꝛere.⁊ ĩ puberta -/ Pugen ubere ⁊ pubeſcere.i.ĩ tli etate eẽ.talẽ etatt hꝛe łh ducere.⁊ ↄpõit᷑ impubeo.es. Jñ ipu beſco.ſcis.ſuppubeo.es.iñ ſuppubeſco.ſcis OPubeto.tas.⁊ pubedo.das.n.p.i.pubere ullulo.las.laui.n.p.id eſt germinare m DPullos ſrecli poni cip imitden Uleolus. Hanmico.1. ngoes Diſtinctin. chrenone ſterpüͤcer tucinibyft ilto⸗ pupngi Puniond pyomnit. pn.Dn. DPurgito. Puro ga urſi i copoſino. yunfco.os (etöra pu U0.46.4ull Olreotes ann otrerſ MIN i o. MWdioroan Hbotnetani Alarei ſcincer ſerkuäreſecore Mſemiputad,. Lonſobißel Puneoresnn LPummgo das, niis Bält lhino berepeelngs 4 — einnenet. bewalthi lig incho a 1ipuberta/ eGeNe . nincre. 1dir creſcnex mece lieni. deo es. Rin . ſuppnbcſco ic aniglben lerre cen ſ . t vencidani Ale ou n Erhiu/ t aiſne 4 lorcſcue ſchnerdasi⸗ inc puenaſoo. . ccueR cimz ckid napere Jb lhngta)⸗ orce Alare rome ſe nepns ſan nii H ren thlcht, lunialinniil „minareh Canter usl lttiokn el n FHacn 4thai Mlarckg Qunuac ponit᷑.cõpulſo.as.⁊ ꝓpulſo.as.impulſo.as ꝗq pñt deriuatiua eſſe a cõpoſit? a pello NOulto.tas.ẽ frequẽtatiuũ a pello.ſlis. umico. 2a8. pe. coꝛ. a.p.i.pumice aptare Duncto.as.a.p.i.pũcta facere vł punctis dDdiſtinguere. In puctatim aduer.i.ꝑ pũcta diſtinctim. Et cõponit᷑ depũcto.as.i.pun/ cta remouere. Diſpũcto as. Repũcto.as.i. iteꝝ pũctare. Itẽ pũctare põt eſſe frequen tatiuũ hꝰ vᷣbi pũgo.i.freq̃nter pũgere.Aq̊ püctito.tas.aliud fre. . Pugaremsg pügo gifregnr ongere. DPũgo. g xi.vł pupugi. a.t.i.punctũ facere vt ĩ libꝛo.Et tũcꝓpꝛie fac pũxi ĩpᷣterito Itẽ puũ gere.i.ſtimulare.ↄfigere.⁊ tũcppꝛie facit pupugi. vt Ego pũxi libꝝ ⁊ pupugi illum Nunio.nis.niui.a.q.i.penã irrogare Inde punit. a.ſ. Et cõponit᷑ impunitꝰ.a. u.? p. pu. Uñ. Nil mag ingtũ qᷓ; ñ punire reattũ DNurgito.tas.i.frequẽter purgare Aurgo. gas.a.p.i.mũdare.purificare.⁊ ðꝛ a purꝰ qſi puꝝ ago.⁊ videt᷑ potiꝰ eẽ etymo. qᷓ;; cõpoſitio. Purgo cõponit᷑ Expurgo as .i.extra eijciẽdo purgar OPurifico.as.aui.a.p.i.mũdificare.puꝝ fa cere.⁊ ð a purꝰ ⁊ facio.⁊ coꝛ.i. Ouro.as.aui.a.p.i.mũdare.puꝝ facere. Purnenn i mnene puteſco ſciſ incho.⁊ caret ſupᷣ.⁊ pduẽ hac ſyllabã pu.ſʒ puto.as.eã coꝛ. Un. Nõ licet iſta putẽt me retricũ coꝛꝑa putẽt uto.tas.tqui.a.p.i.cogitare.opinari. Et putare.i.ſcindere vł purgare vᷣgã ex vite ſu perfſluã reſecare. Jñ butalg a if. Et cõpo/ b nit᷑ ſemiputatꝰ.⁊ coꝛ.hãc ſyllabã pu UVUnde CLonſc ipᷣe ſibi de ſe putat oĩa dicc. utreo.tres.n.s.i.eſſe vel fieri putre utrido.das.i.putridũ facere Wο☚ ante VUadriptioꝛ.tiris.titus ſum.d.qʒi in quattuoꝛ ꝑtes diuidere.Etan/ tiqui olim dicebãt quadriꝑtio.tis. in actiua veerce. lruplo. as. aui. ? qᷓdruplico.as.caui.i. in q̃ttuoꝛ ꝑtes explicare ł diuidere.vłqna dꝛuplex ſiue qdruplũ facere. Uñ ⁊ q̃dru/ platoꝛes ⁊ qᷓdruplicatoꝛes dicũt᷑ vſurarij ĩ quadruplũ ſua recipites Quadruplatoꝛ etiã ðꝛ ſenex vłↄtractꝰ qͥ du 5 D 1 D ð „ . . “ W —æ . 4 * Oulſo. as.aui i freqnt pellere rogare. pcu tere.cedere.A q̊ pulſito.as.alið fre. Et cõ Quadro. as.a. p.i.in qᷓ̃ttuoꝛ ꝑtes diuidere Quaſſo.as.an.i.freq̃nt᷑qtere.a q̃tio.ti. Iñ 2 b qnaſſibilł.⁊ B le.⁊ quaſſabũdꝰ.da.dũ .i.facił ad quaſſandũ vł ſiłis quaſſanti.et quaſſito.as.fre.Et quaſſo cõponit᷑ cõquaſ ſo. as.i.ſimul quaſſaunrgR. Quaterno nas.n.p.i.qternos facere vłqua ternũ vel q̃ternis diſtinguere hoꝛdinare.? cõponit᷑ cõquaterno as.i.ſil qternos ↄiun gere. Diſquaterno nas.i.qternos vel ꝑ q/ ternos diſtinguere vel diſligare ſeu diſiun gere Requaterno.as.i.iteꝝ quaternare vł diſquacerner Quatid.tꝭ.q̃ſſi.ſſũ.a.t.i.cõmouere ↄcutere. pterrere.pcutere.vexare.⁊ ſcribit᷑ꝑ t.qð di noſci pᷣt ad ſcdᷣam ꝑſonã qᷣtis.ſʒ t.accipit ſo nũ de c.in q̃tio.Et coꝛ.q̃. Iñ Sedulius. Uertit᷑ ⁊ trepidã q̃tiũt vada falſa Dianã Qunaxare vł quaſſare dicũt᷑ rane cũ vocem emittũt ſm Hug.Et Pap̃ᷣ.dic. Quaxat ꝓ rana ðᷣꝛ.ſic ꝓ coꝛuo crocitat. — Oueo qͥs quiui vlł quij quitũ qͥre.n.q.i.poſ⸗ ni neqͥtũ neqͥre.i.ñ poſſe.⁊ coꝛ.qͥ in ſupᷣ.vt qtũ neqtũ.⁊ ſcribit᷑ qd ⁊ ne tot. Queruloꝛ.arꝭ.d.p.i.lamẽtari.⁊ ðꝛ a q̃roꝛ Querimonioꝛ.arꝭ.d.p.i.lamẽtaair· Querito.tas.i.frequẽter qᷓrer Quero q̃ris q̃ſiui qſitũ.a.t.i.inueſtigare.ro gare.ꝑſcrutari.reqᷣrere.ↄſulere.petere vel interroganrr Queroꝛ.rerꝭ.q̃ſtus ſũ.d.t.i.lamẽtari.⁊ ðꝛa qro.rꝭ.Qui eĩ ↄquerit᷑ aliqͥd q̃rit.vt fiat.ſ. vindicta vł alið. Iñ q̃ſtoꝛ q̃ſtrix q̃ſtio q̃ſtꝰ Uide g̊ ꝙ iſta ſyncopata deſcẽdũta q̃ro.ſʒ integra deſcẽdũt a qroꝛ.rꝭ.Et qroꝛ depo/ nẽs ẽ cũ ſuis cõpoſitꝭ.⁊ coꝛ.q ⁊ retinet e.in poſitj. vt qroꝛ qreri Cõqueroꝛoqreris. Dʒ qro npð.pmã.Uñ.Querit᷑ argetũ.q̃ri tur ꝑcuſſus ab hoſte. Abſit ab illa qᷣri.que ↄſtant turpia queir M½—], Queſo.ſis.vᷣbũ deſideratiuũ a q̃ro rii.cum deſiderio qrere.rogare.obſecrare.Et de/ clinabat᷑ olim ĩtegre ⁊ regularit.⁊ faciebat pᷣteritũ q̃ſi vł queſiui ⁊ ſupinũ qſitũ.pe.p. ſʒ mõ eſt defectiuũ.qꝛ nõ vtimur niſi dua/ bus eiꝰ vocibo pñtꝭ tꝑis.ſ.qſo ⁊ q̃ſumꝰ.Et eſt anoꝛmalũ.Aq̃ qſito tas.pe.coꝛ.Et vxv᷑p buz frequẽtatiuũ.Et ꝓducit pᷣmã qſo UIñ Ouidiꝰ de põto.Da veniã queſo.nimioq; ignoſce timoꝛi. . ob pedibo 2 duolbo bacul ſuſtẽtar plãtai Queſtionoꝛ arꝭ.d.p.i/inqrere.qſtionẽ ſacere OQnuieo.es.eni.vl quiet᷑ ſü. i. eẽ vl fieri àetũ. Et cõponit᷑adquico.es.eui.etũ.i.aſſentire Inñ adqͥerꝰ.a.ũ. Itẽ cõquieo es.requieo eſ Iñ reqͥetꝰ.ta.tũ.qð cõponit᷑ irreqͥᷣetꝰ.ta.tũ Et tã a qͥeo ⁊ eiꝰ cõpoſitꝭ deſcendũt q eſco. adqeſco.cõquieſco.req eſco.q̃ hñt vocẽ in choatiuoꝝ. Quieo ⁊ eiꝰ compoſita neutra ſunt ⁊ abſoluta.ſʒ nõ ſunt ĩ vſu in pnũtiſʒ in pꝛeterito. Quieto.qs.a ui.a.p.i.qᷣetũ facere.⁊ ponit᷑ qñ q; ꝓ abſoluere a debito Hreddere debitum QDuidã tñ ĩ hac ſigtiõe ſubtrahũt e.⁊ dicũt qto.as.aui.qð mag vulgare ẽ q; regulare Et cõponit᷑ inqͥeto.as.i.moleſtare.inqͥetũ facrte. „ Qnirito.as.n.p.i.romaniʒzare.l moꝛe qͥritũ ſe hr̃e.vł ad modũ qͥritũ eqͥtare.⁊ ðꝛ a qͥris it. Uł qritare.i.pplim alloq.⁊ ꝓ.ri. — cemoꝛ.arꝭ.d.p.i.ſp 1 acemos colligere.? cec. AKagico.as.aui.n.p.i.radices emit tere vł radiciba firmare.⁊ ꝛ a radix.q. Et cõponit᷑ abꝛadico.as.i.a radice euellere.⁊ ſo ſis.ſiui ſis. ſiui. ſitũ arradico.as.i.valde vl ad aliqͥd radicare. Diradico.as.i.diuellere.Eradico.as.id ẽ cuellere deſtruere. Iñ eradicãs.c.o.g. vñ Job.xxxj. Oĩa eradicãs genimĩa. Radico p radices emittere neutꝝ ẽ. In alia ſigtiõe cũ ſuis cõpoſitꝭ actiuũ ẽ.⁊ ĩ vtraq; ſigtõe ꝓ Radio.as.aui.i.ſplẽdere.Et cõ/ duc di ponit᷑ Irradio.as.i.intꝰ ł valde radiare.p radio.as.obꝛadio.as.i.circũcirca vł õ ſplẽ dere. Radio ⁊ cõpoſita neutra ⁊ abſoluta ſũt.licʒ qñq; ponãt᷑ traſitiue vlł ꝓ illumiare vl p illuſtrare.⁊ coꝛ.ra.Uñ in Thobia ðꝛ. Pꝛeradiat ꝓles ꝓlis honoꝛe pff· Nagdo.dis.ſi. a.t. i. iterſecare.ſupficiẽ remo/ uere.vł paꝝ diminuẽdo applanare. Jñ ra ſim aduer. ? p. ra. Uñ in auroꝛa ðꝛ. Crimi na moꝛt hñs de libꝛo radit᷑ iſto. “ RNanceo.ces.cui.n.s.i.iraſci.ĩdignari.fete it ü Recipꝛoco.as.a.p.i.iteꝝ petere.ĩuicem ꝓſe ponere bↄuertere łrflectere.et ↄpõit᷑ a reei qð ẽ iteꝝ ⁊ ꝓco.as. Iñ recipꝛocꝰ.a.ũ.i.itteeæx ↄuerſiuꝰ.repetitiuꝰ Uñ Recipꝛoca ðꝛcon re.eſſe vl fieri rãcidũ.⁊ ð a rancidꝰ Rapio.pis.pui.a.t.i.violent᷑ auferre.⁊ ðꝛa rũpo.pis.qͥ eĩ rapit q̃i rüpit. Jñ raptiʒ ad uer.i.feſtinãt᷑. violent᷑.q̃i ruptim. Et rapto as.aui.i.freqnt᷑ raꝑe.trahere.Aq̃ raptito. tas. alið fre.⁊ coꝛ.ra. Uñ Pꝛoſper. Inuir⸗ xpᷣi munera nemo rapJit Nareo.res.rui.n.s.i.eſſe vlł fieri raꝝ. Inde rareſco.ſcis.incho.⁊ ꝓ.ra. . Naſo as. eſt freqntatiuũ derado. dis. A q –— aliud freqn. raſito. ao. pe.co. „ „ — tractare.⁊ ðꝛ a ratio.⁊ coꝛccii. Raucio..rauſi rauſum.n.q.i.vł fieri rau/ cum.pauca loqͥ.⁊ ðꝛ a raucꝰ. = raueſco.ſcis.incho.ſᷣm Hug. —— Rauio.as.n.p.i.raucũ eſſe vl fieri.⁊ ðꝛa ra ( ante EG —— ebello. as. aui. n. p. l. reſiſtere. repugnare. ↄtradicere.ↄtẽdere * Zꝛ a re ⁊ boo.as. Iñ h̊ reboatꝰ.us.ni. Becalcitro.as.aui.a.p.ðꝛ ꝑcutere vlł reſiſte re.retro pedẽ iacere.ſic faciũt eqͥ qͥ ꝑcutiũt trãſeũtes iuxta ſe.⁊ ðꝛ a re vł retro.⁊ calci/ 4 . Recedo. dis. dere.n. t. i retro cedere.reflue⸗/ re. ſepare.abſcedere RBecẽto.as.a.p.i.ad recentiã reducere ſeceẽſco. ſes.ſui·ſu. ſce 2iugatõis. Et recc ſo ſis. ſiui. ſitũ. tertie ↄiugatõis.Et reccſio is. ſiui. ſitũ. qrte ↄiugatõis. oĩa ĩ eoð ſenſu .i. nũerare.iten nũerare recitare rcolerere mèéoꝛare reuenerari rcoſcere.⁊ ſũt actiua Recepto.as.aui.i.freqnt᷑ reciꝑe.łl recollige reĩ domo ſua.⁊ ðꝛ a recipio pis. BRecidiuo.as.pe.p.a.p.i.renouare.pꝰ caſuʒ repꝑare Itẽ recidiuat illi ifirmi q ĩ pualeſce tia ſũt.⁊ poſtea cadũt ĩ infirmitatẽ Uñ fm B Recidiuare.u.ĩ infirmitatẽ iteꝝ cadere. Becido.is.n.t.i.iteꝝ ł retro cadere.⁊ ðꝛ a re ⁊ cado.is.⁊ carʒ ſupᷣ.⁊ coꝛ.ci. Itẽ recido is di. ciſũ. i. retro cedere ł iteꝝ łex oĩ pte. ? cõ/ ponit᷑a re ⁊ cedo.dis.cecidi.⁊ ꝓ.ci. „ „ Recino.nis.nui.cẽtũ.n.t.i.iteꝝ lretro cane re vł recitare.⁊ ðꝛ a re ⁊ cano.nis. Recipio pis.cepi.ptũ.a.t.i.iteꝝ ł retro caꝑe ⁊8 a re ⁊ capio.is. Iñ h recept᷑.us.ui.Et coꝛripit ci ſtructio ĩ q̃ eadẽ ꝑſona iteꝝ repetit.vł ĩq̃ ea dẽ ꝑpſona videt᷑ agere ⁊ pati vt Ego diligo me. Zu dilig te. Petr diligit ſe. et coꝛ.pꝛo Reclamo.as.aui.a.p.i.pꝰ aliquẽ vł iten cla mare m Hug. Ul fm Pap̃. Reclamat re cuſat ↄtradicit inficiat᷑.et p.cla. Raueo.ues.ui.n.s.i.eſſe vł fieri rauũ. In0168· BBcolo e uia. Iñ rauiat.ta.tũ.i.raucꝰ.⁊ h̊ rauiatio. Peccino flectere pfleaen 1o bant rol zy wica⸗ ecogito wenorii Becopen fennuven nlkareea⸗ 1heſo is Reciclio⸗ Recoo die ſcödereyt fecodit't Bechdor petere Et (erecorde ro. Adee onis.ime Mruae noek ſeenn in ſruitenic ftloono; rtriſituts. Hayyſtiro gg eplögzn annſinis t/9 glunsponuni. gbogonge Arkadcornctt Rerrlco zggg cuperogsa Wipici cchſogg ire⸗ feantagar⸗ amnonas. danſhen Ageuphon urhcſo ſeis noſind ch lti 8 Bade no . „ L 4 2 *. Reclino. as. aui. a. p. i. iten clinareſiue ſtex Reddit᷑ er reddo. redeo dis inde redit U önbiit flectere vl curuarc.Et ponit᷑ aliqũ ſimpkłr Redibeo.bes.bui.bitũ.n.s.i.rurſi üdebere. ꝓ flectere ⁊ apodiare vł deponere ⁊ ð a re ⁊ ða re ⁊ debeo bes.⁊ coꝛ.di. lſnin clino.as. Clñ Lu.ir. ulpes foueas ha ¶ Redifico. as. aui.a. p.i iten edificare.? ö: d .— bẽt.⁊ volucres celi nidos.fil ãt bois non re⁊ edifico.as.⁊ coꝛ.fi.⁊ ſubtrahire. ”ß Recogito.tas.n.p.i.aio repetere cere.reuocare.retro vł iteꝝ agere.⁊ ðᷣꝛ a re 6 kfienaden Recolo lis.a.t.i.rememoꝛari.recoꝛdari.ad ⁊ago.j.⁊ interponit᷑ d.⁊ coꝛ.di. ehrnimm memoꝛi reducere. vł ireꝝ colre Becimio. mis. miui. mitu. a. q. i. coꝛonare. Recõpenſo.as.aui.a.p.i.reddere.pſoluere. oꝛnare.⁊ dꝛa re ⁊ diadema. coꝛ. di. vbiq; E remuuerare vl iteꝝ trutinare.eq̃re.⁊ copo Uñ Ouið.ĩ epi. Gacchꝰ anꝰ bacchi ↄiũx CE nit᷑ a re ⁊ cõpenſo.as.qð eſt cõpoſitũ ex cõ. redimita coꝛona. Inuenit᷑ etiã redimo.is. enpuen. Ebeſo. ſaoass. ð coõponita re ⁊ emo emiſ.⁊ coꝛ. di.⁊ ẽter Recõcilio.as.are.a.p.i.repacificare. tie ↄiugatõis.Vñ.Eſt redimit q̃rte ð ſe fa nugfet d Necõdo. dis.di. vl idi.ſi vl oitũi at.ab/ ciès redimire Ac redimo. redimiſ inflecto Pnsii. ſcõdere vł reponere ⁊ ðꝛ a re ⁊ cõdo is. Iñ tercia dic. Iñ redimit.a.ũ.i.oꝛnat.coꝛo/ Uere reie recodit ta. ti.2r. ecõſus. ꝗ.c7. nat. ſʒ p. mi. Un redimit caſus dti ⁊ abla itedcnni Recoꝛdoꝛ. arſ.ar. ſu. d. p. i. reminiſci aĩo retiui nueriplłis pðᷣ.pe.ſʒ redimitꝭ vᷣbũ a re/ lrero,1cdld petere. Et ↄſtruit᷑ cũ actõ ⁊ gtõ.tñ differẽẽ᷑ Dimo.is.coꝛ.mi.Uñ dañ.ij. Cxꝑs redimit: qꝛ recoꝛdoꝛ lectionẽ.i.firmo vł recito Inar Redimo.mis.demi.demptũ.a.t.i.eriꝑe.ſal Decherefil ro. vl de ea mẽetionẽ facio.ſʒ recoꝛdoꝛ lecti uare.iteꝝ emere.łqð ſuũ fuerat retro eme/ eenmd onis.i.memoꝛit teneo lectõʒ. In vtraq; tũ re⁊ recuꝑare.⁊ ðꝛ a re ⁊ emo.is.⁊ ĩterponi imnun 2ↄſtructõe ĩuenit᷑ mõ hũc. mõ illũ ſenſuʒ ex tur d. Qui eĩ emit alienum emit.qͥ redimit mn . pmere.Et ðꝛ recoꝛdari q̃ſ ea q̃ retro ſũt.⁊ id redimit ꝓpꝛie qð ſuũ fuit ⁊ ſuũ eſſe deſijt. * pterita iteꝝad coꝛ reducere.̃ᷣm Hug. Cõö Uñ Ihs xpᷣs dict' ẽꝓpꝛie redẽptoꝛ hũani ed ſtruit᷑ etiã cũ ablatiuo. Nã vᷣba q̃ ꝑtinẽt ad gener.qꝛ cũ pᷣus ſuũ fuiſſʒ illð amiſerat i uindſann recoꝛdatiõʒ vł obliuionẽ regũt gem̃ exna/ trãſgreſſioe pᷣcepti ei.⁊? coꝛ.id. nfeolerett tura trãſitõis.? ſiłr ↄſtruit᷑ c actõ ⁊ abla/ Redocreo.as.aui.a.p.i.iteꝝ ocrcare.⁊ ðꝛ a tſätacfina BRecraſtino.as.n.p.i.iteꝝ craſti/ tiuo. re ⁊ ocreo as.interpoſita d. Nlnccolige nare vł plõgare.? ð a re ⁊ craſtino.as. Jñ ſedoleo.les.leui.vl lui.letũ vel litũ.n.s.i. 6 recraſtinãs.c o.g. ⁊ coꝛ.ſti. Uñ Hiero.in bonũ odoꝛẽ emittere.bñ olere.ſuauit᷑ ſpiꝛa arl aſig epla ad paulinũ.viij.Niſi tu ſꝑ recraſtinãaſ re.⁊ ðꝛ a re ⁊ oleo.interpoſita d.⁊ ðꝛ tm̃ re/ ionheck Recubo.as.n.p.ẽ ꝓpꝛieĩ cubiculo igcere.ſiẽ̃ dolere ꝓ bono odoꝛe.ſ olere tm̃ de malo. nitmi Vjfn recubat languidꝰ Itẽ recubare.i.ſedere v · Itẽ redolere accipit᷑ trãſitiue q̃dã trãſlatõ eien aaden iacere ad comeſtionfz ne. vt Hec dictio redolet ſignificatiõʒ illiꝰ adtidn Keculco. cqs. a. p.i. ite; calcare l. hʒ vl retinet⁊ qſi qdã odoꝛe repᷣſentat. 1 ntin Recupero as.are.a.p.i.reſtaurare.deꝑdita ¶ Nedoꝛſo as.aui.i.retro ⁊ a poſterioꝛi doꝛſũ Alacigen⸗ adipiſcii ”M”UM ſcindere.⁊ ö: a re ⁊ doꝛſũ. Clñ ðꝛ. Equꝰre Cditad Necuſo.as.i.refutare. puipẽdere nolle.q̃ſi¶ doꝛſat eſta poſteriotͤs·· iirlnmee freqnt cudere.vt fiat re.i.retro.qi pponat ſeduco.c.aliqũ coꝛ.pmã.⁊ ſcribitꝑ vnuʒ 1:rns689 RBedamo.mas.a.p.i.rurſũ amo. ⁊ iterponi᷑ d. aliqñ ꝓð.cã.⁊ tũc geminat d.Etẽ redu/ tinn enee . cauſa euphonie cCLerre retro l iteꝝ ducere. fuocare. ad ſe reſti ngn Bedardeſco.ſcis.i.cõburer e.a re?⁊ ardeſco tuere. Uñ Uirgiliꝰ i.iiij. eneyðᷣ. Amiſſam innter poſita d. Uñn OQuid.de reme. YFãma claſſem ſocios a moꝛte reduccit· amun ſ redardeſcit qᷓ mõ nulla ſſſit· RGKeqdudo. as. aui. n. p. i. retro vndare. exube rcine Redarguo.guis.gui.gutũ.n.t.iiteꝝ argue rare. abũdare.reuertere redire.⁊ ĩterponit un oiiiad re vl rephedere. ? ðᷣ a re ⁊ arguo.is.⁊ iter/ d.⁊ ðꝛa re ⁊ vndo.as.⁊ ꝓ.da.vt redũdabis nmmat, ponit d.cã euphone regdüdare. redudat MBs 41 cit Nii Keddo. dis. didi. redditum. a.t.i. reſtituere ¶ Isefello.liſ.li.a.t.i.repellere falſificare.⁊ fᷣm ie nkonn ip̃i cuiꝰ erat dare.⁊ ðꝛ a re ⁊ do das. vſum caret ſup.⁊ m artẽ deberet facere re n alutd Redeo.diſ.dire.pe. p.n.q.i.remeare.reueni felſum.ſiẽ fallo fefelli falſũ.Et vt diẽ Pa⸗ dign re vł recurrere vł regredi. Sʒ reddo.dis. piaſ.ſefellit.i.impugnat.refutatredargu alct nun didi.pe.coꝛ.ꝑ geminũ d.i.reſtituere. Unð it.reuincit 2 . Refrico.as.are.a.p.i RE Beferbeo bes. n. s.i.iteꝝ calrte Retfero.fers.tuli.latũ.i.recitare.renũciare dicere.repoꝛtare.Ub referre retro vł iterũ ferre. Itẽ ferre.i.diſtare.m h̊ ſepe tenet i/ ꝓſonalit᷑.vt refert an facias h vl illð Item refert.i.ꝓdeſt.vł ptinet ad officiũ vł vtilita tẽ alicuiꝰ.⁊ ſm ̊ ſꝑ eſt imꝑſonale refert. et ſpoſtruit᷑ cũ gtõ cuiuſlibʒ caſuał. cecpeis cau ſa coincidẽtie.ſʒ p ilł ↄſtruit᷑ cuʒ ablatiuis femininis ſuoꝝ poſſeſſiuoꝝ. vt Refert ſo/ crat. vl mea. vł tua.vł ſua.vel illiꝰ.i ꝓdeſt ſocrati vl tibi vl mihi vl ſibi vl uli. vl ꝑti/ net ad officiũ ł vtilitatẽ ſocratꝭ.vl meaz vł tuã. vl ſuã m Hug. Et ſcias ꝙ rełrt p di ſtat p. pmã. Uñ qdã. Stult' ſiqᷓ refert ãꝗ ſint ea ñ puto refert. Itẽ Pꝛudẽtiꝰ.Nil re fert armis palma ↄtingat dolis ve.Et iðo dicũt qͥdã ꝙ h̊ pᷣpoſitio re ꝓducit᷑ in refert impſonali.vł foꝛte ꝓducit᷑ poſitde Refertio.tis.ſi.tũ.a.q.i.replere.inſpiſſare. oſtipare. Iñ referto.as.fre.m Hug. Pa/ pias vᷣo dic̃ Referta plena.bñ farta.obeſa craſſa.N. Beficio.&.feci.ctũ.a.t.i.reſtituere.recreaꝛe teri vel negare Befiteoꝛ.terꝭ.ſſus ſũ.d.s.i.iteꝝ vł retro ſa/ Keflecto tis.a.t.i.iteꝝ flectere Refleo fles.n. a.i.iteꝝ flere. exuberare Refloꝛeo.es. n. .i.iteꝝ floꝛere.reſplẽdere.et reuirere Retfo illo. las. a. p. i reficere. iten focillare. retrahi BRefoꝛmo.as.a.p.i.iteꝝ łdenuo foꝛmare.et ſefragoꝛ.arꝭ.at? ſũ.d.p.i.reſiſtere.repugre ↄtradicere.recuſar iteꝝ l reuerſe fricare. ⁊ ponit᷑ꝓ reſi iſtere vł ↄtradicerre Refrigeo.es.xi.vl gui.frictũ.n.s.i.iteꝝ fri⸗/ gere. Uñ ĩ euãgelio. Refriguit caritas mł toꝝ. Iñ refrigeſco.ſcis.incho. Refrigero.as.aui.a.p.i.releuare.ↄſolari.re frigeriũ dare.⁊ ðꝛ a re ⁊ frigero.gs. BRefringo.;.fregi.fractũ.a.t.i.iteꝝ vł retro frãgere. ⁊ ð a re ⁊ frãago.g. Refugio.gis.fugi.gitũ.a.t.i.iteꝝ ł retro fu ere. vł ad aliquẽ fugere cã euadẽdi vł ha ẽdi auxiliũ.⁊ ðꝛ a re ⁊ fugio.gis. Befundo.is.a.t.i.iteꝝ fundere.retribuere Befuto.as.a.p.i.renuere.recuſare. 8.4. p. i. ren. repbare Regero.ris.ſia.t.i.iteꝝ gerere vł deſtruere 4 ſefoꝛ mido.das.n.p.i.qſi cũ q̃dã foꝛmidie . oꝛie ẽ pꝰ lapſũ.łin pſtinã foꝛmã redigere. geſtüũ. vel reputare. vel relegnre NTegno.as.aui.n.p.i.regnũ obtinere.⁊ cjo ponit᷑ Cõregno. as.i.ſit regnare.Regno⁊ eiꝰcõpoſita neutra ſũt ⁊ abſoluta.q;uis qñ qʒ; ponant᷑ traſitiue.vt Iſte regnat bacter r:.i.regnãdo obtinet vel poſſidet Bego.gis.rexi.rectũ.a.t.i.gubernare.mini ſtrare ſm Hug. Pap̃. dic. Regit.coꝛꝛigit. gubernat.adminiſtrat.Et ðꝛ regere q̃ſi re cte agere.⁊ ẽ etymo. Iñ rectꝰ.a.ũ.⁊ cõpat᷑. Im recte tiꝰ.ſime.aduer.Et rectitudo.iniſ Et coꝛ.pmam rego.gis.ſʒ rex regis ꝓduẽ bmã. Uñn. Di bñ regna reg..dignꝰes noĩe regis Regredioꝛ deris. greſſus ſum.d.t.i.redire retro gradi Bebabeo. bes. bui bitũ.a. s.i. iten br̃eqð iã habuimꝰ. ⁊ hr̃e deſiuimꝰ.⁊ coꝛ.hba. Beijcio..ieci.iectũ.ꝗ.t.i.iteꝝ vł retro iace re.⁊ ðꝛ a re ⁊ iacio.&. Jñ reiectꝰ.a.ũ.⁊ reie cto.tas.frequẽtatiſnuũu 4 . Reiuneneſco. cis.i.freqnt reinuenere łEfloo rere ſiue ſplẽdere Relego. gas. gaui. a. p.i.remittere. Et rele/ gareẽ danare.i exiliũ mittere.ſ.ĩ aliquã in/ ſula vel aliũ locũ.vt ibiꝓpter delictũ aliqð qð cõmiſit moꝛã ad tꝑs faciat.ſ.ꝑ qnquen niñ. ? eſt qſi bannire.⁊ Sꝛ a re ⁊ lego.legas. Iñ h relegatio.onis.ddã genꝰdãnatiõis cũ aliqͥs ꝓ aliquo cõmiſſo interdicebat᷑ a patria ⁊ puatim videbat᷑ recedere ⁊ ſua nõ amittebat. ſʒ ſpem habebat reuertẽdi. Iñ relegatꝰ.ta.tũ.ſic damnat.Et ðꝛ relegare ſic dãnare.qꝛ relegatꝰ ſʒ habebat ſpem vt retro legaret᷑i.vt reuerteret᷑. Itẽ relego.g⸗ pt cõponia re ⁊ lego.g.⁊ tũc declinat᷑ Re/ lego.gis.tertie ↄiugatõis.i.iteꝝ vł retro le gere. ?⁊ retinet e.in pñti.qð mutat᷑ in j.ĩ alijſ cõpoſitis. Et relego.as. ꝓd.le. Sʒ relego. „ —— gis. coꝛr.le. Uñ.QLectoꝛſic releges viciuʒ qd ab arte releges.Quiſq; relegat ſua cuʒ remeabit habebitͤt Relido.dis.a.t.i.retro vł iteꝝ ledere.⁊ ðꝛa re⁊ ledo.is.⁊ ꝓ.li. Iñ reliſus.a.ũ.i.retro iteꝝ leſus. “ÿMD Belino.nis.releui.reletũ.a.t.i.iteꝝ linire et diſcooꝑire.ſ.ab oꝛe dolij oꝑculũ remoue/ re.⁊ fit qñ eſt euacuatũ.⁊ coꝛi. BRelinquo.quis.qui.lictũ.a.c.i.deſerere.et ꝓducit li.reliqui pᷣteritũ. Sʒ reliq nomẽ nraiedereimenns a penlecoef, made⸗ unt hoĩes reliqui. memoꝛãs qs mente reliqui ſegltrotes! ſeaognnn ſiſensnpen dens, luarevelr PBecmundod mnandare. mana. caretſuple ronnnme icinnpoſt mnetiolummli ſenediorr ſerremeeri monri.Ur adiutoreo⸗ Beneoas⸗ fe veliter 1meogs, Pomenoꝛt deguterun dlatare?/ plſiun i Eadoanqluig fencnet vobi ongogtoge Nofenutrco⸗ Ultusremign Acunalioren ucio modis. ugoaſirem⸗ 656holito. 10 eminilcorcer fianmnredncere pletioneßteni ſgis ehyerun debererfcere heitin inli Abacipium udniqnisr Uncäigkdi Lonchnigat, Nudintner⸗ ☛ nltro Yn⸗ . t elnott re Regne Z Recratbäca an tbemnare nin Regtcmige. Nregarii .ai. 1ch ndti keite Rda. Nreroin ech adate rinncetln mirme Eie me ſigligriin cerdelianügld cut o0n re egolee en danono temtcchat4 ugrerſand fcnentici. Et Krdegee adcdatſpen Nertlgog tücdecimal Siiee Kimnt aömmtninfinn 8. leyrtag⸗ cric ehes ſh 4 ichtig⸗ luch munthn jaüa oli gollimmn i een recnitudo n diggesnee iediend Beliteo tes.n.S.i.iterum vel retro latere Reluctoꝛ aris.d.p.i.contra luctari ⁊ reſiſte re. Inde reluctans tis.i.contra luctanſ.re ſens epngnna ns incertus heſitans pen/ ens. Reluo is.a.t.i.retro vel iterum luere.vł de lauare vel reſoluer. Remando das.daui.a.p.i.iterum vł retro mandare. Unde Eſa. xxviij. Manda re/ mangs. Remedeoꝛ deris.d.s.i.iterum remederi.et caret ſuppletiõe pᷣteriti ⁊ ſupini.ꝓ q̊ dicimꝰ remedicatus ſum. Iñ h̊ remedium dij.me dicina qᷓ poſt lapſum ſuccurrit. Et hinc re mediolum li.diiim. Nemedioꝛ arꝭ.atus ſum.d.p.i.remediũ cõ ferre mederi.⁊ ðꝛ a remedium. Rememoꝛoꝛ aris.atus ſum.d.p.i.iterũ me moꝛari. Uñ pᷣs. Rememoꝛati ſunt.qꝛ deꝰ adiutoꝛ eoꝝ eſff. l RBemeo as.aui.a.p.id eſt.redire retro mea/ re vel iterũ meare vł reuenire. et dicit᷑ a re 7 meo aaas. M Remetioꝛ tirꝭ.titus ſum.vł remenſus ſum. d.q.i.iterum metiri vel reddẽdo metiri.et dicit᷑a re ⁊ metioꝛ.⁊ ꝓdu.me. Inuenit᷑ tũ in paſſiua ſignificatione. Unde Luce.vj. remetiet᷑ vobis Bemigo gas.gani.a.p.i.remum agere.Et Eadem quippe menſura qua menſi fueritꝭ ðꝛ a remuſ.⁊ componit᷑ arremigo as.id eſt ad litus remigare.Coꝛremigo gaſ.i.ſimul vel cum alio remigare.Diremigo gas.id ẽ diuerſis modis.vel in diuerſas partes vel diſſonanter remigare. autem dicit᷑ re/ migo qſi remũ ago.potiꝰ videt᷑ eſſe etymo. ᷓ; ↄpoſitio.⁊ coꝛ.mi. Reminiſcoꝛ ceri.d.t.i.recoꝛdari ad memo/ riam reducere.recolere.⁊ caret ſupio⁊ ſup pletione pᷣteriti.qꝛ caret ꝑticipio pꝛeteriti tꝑis.⁊ H̊ verum eſt ᷣm vſum.nam ſᷣ̃m arteʒ deberet facere rementũ ⁊ rementuſ. Unde Pꝛiſtianꝰ in li.x.di.A reminiſcoꝛ ſupinum vel ꝑticipium pᷣteriti vel futuri in vſu non inueni.q;uis ratio qʒᷓ rementũ quõ cõmen cum exigat dici. RNemitto tis.a.t.i.retro vel iterum mittere. vel dimittere ⁊ ↄdonare vel diſſoluere vel lenire nõ extoto intendere.⁊ dicitur a re⁊ mitto. Inde remiſſus a.um.qð retro mit/ tit᷑.vel quod non extoto intendit᷑.ſed parũ per lenitur. Uñ quodam aduerbiuʒ ðᷣꝛ re miſſiuuz. qð deſignat remiſſionem alicuiꝰ rei ſm Hug. Papias vero dicit. Remiſſus ſeſt us benignus ſimplex indulgens. dimiſ Bemoꝛdeo deſ.a.s.i.cruciare.ſollicitare ſe Zemuae derenegio kollere ſepRare emoꝛoꝛ arꝭ.atus ſum. d.p.i.iterũ moꝛari retardare. In remoꝛa re.i.moꝛa ĩpedimẽ/ tum. Uñ Ciuius. iam nox greſſui meo remoꝛam facit.⁊? coꝛ mo. Bemoueo ues.remoui.a.s.i.iterũ mouere vel ſepare. Iñ remotꝰ a.um. Etremote et remotim aduer.i.ſeparatim. KBeniteo tes.n.s.i.reſplendere . Renitoꝛ teris.reniſusvł renixus ſum.d.t.i. reſiſtere.reluctari.ↄtradicere.⁊ dicit᷑ a re⁊ nitoꝛ teri. ́́JMẽ Nenouo uas.a.p.id eſt.reſtaurare vel inno unare. MW H Renuo is.a.t.id eſt.refutare.recuſare.dene Renũcio as.a.p.i.iterum nũciare vł renue re vl remittere vł negare.Uñ ðꝛ.Liberuʒ eſt vnicuiq; iuri ſuo renũciare.i.remittere ius ſuũ ⁊ negare eo ſe velle vi./ Neoꝛ reris.vbum deponẽ.i.extimare puta⸗ reopinari. Iñ ratus a. um.pticipium. Bepando dis.di.ſuʒ.a.t.i.recuruare ł clau dere vel recluddre Beparo ras.aui.a.p.iteruʒ vł retro parare ⁊ dicitur a re.⁊ paro ras. Repatrio as.aui.n.p.i.ad patriam remeare Bepedo das.daui.n.p.i.retro pedem dare. remeare. Et ðᷣꝛ a re⁊ pes. Unde equus di citur repedare cũ retro pedem iacit ⁊ ꝑcu/ tit. Unde Retro pedeʒ iaciens repedat.re pedatq; reuertens. Inuenit᷑ etiam repedo dis.⁊ tunc pꝛoducit penl.ſicut pedo pedis Unde.A pedo dic repedo.ſed dat tibi pe/ do repedo. Inde repedito tas.pe.coꝛ.vꝓᷣbũ frequentatiuum. MVM Repello lis.repuli.repulſuʒ.a.t.i.retro pel lere ꝓpulſare. Et ðᷣꝛ a re.⁊ pello lis. Et pel lo habet vbiq; vnuʒ p.vnde pᷣmam coꝛ.vt Repuli repulſuʒ.tñ autoꝛes geminant p. in tertia ꝑſona pᷣteriti.vt faciat pmã longã Vnde Lucanꝰ. Reppulit a libitis immen/ ſum ſirtib equoꝛ. Sed Ouidiꝰ in pᷣma ꝑ/ ſona recte coꝛripit dicens.Queq; feros re puli doctis medicantibus igsnges. Bepenſo ſas.a.p.id eſt vicem reddere.retri buere. MMM F RBependo dis.di.a.t.i.reddere.remunerare Et dicit᷑ a re.⁊ pendo dis. . nE Reperio ris.ri.repertum.a.q/id ẽ inuenire Et ſcias ꝙ reperimus vltro occurẽtia In unenimus queſita. Uel reperire eſt ſcire de re ꝑdita vbi ſit. Inuenire aũt eſt reʒ ꝑditã rrehabere m Hug. In Bꝛeciſmo aũt dici tur. Queſita inuenio reꝑis quod ſoꝛs pa/ rat vltro.Et reperio duplicat p.in pᷣterito ſed in pᷣſenti ⁊ que veniunt a pꝛeſenti non geminat. E.t ſic pᷣmam coꝛ. in pꝛeſenti.ſʒ in pterito pꝛoducit. Supinum vero ꝑ vnuz p.ſcribit᷑.⁊ coꝛ.mam.vt retum Nepeto tis.a. t. id eſt recolere vel retro vel iterum petere vel iterare. repoſcere. Repignero ras.a.p.id eſt pignus reciꝑe vł iterum pignerare.vl depignerare. Repilo las.a.p.i.iteruʒ pilare.⁊ dicitur a re ⁊ pilo.⁊ pꝛodu.pi. „ „ „ . Repingo gia. repegi. ctum. a. t. id eſt iterum vbł retro impellere.Et dicitura re ⁊ pango gis.quod eſt coniungere vł impellere. Ulł Repleo reples repleui.a.s.i. complere. Replico cas.care.a.p.i.reuoluere.repetere NRepo pis. pſi. ptum. n. t. id eſt latenter intra Dicitur a re ⁊ pingo gis.Et ẽ repingere ite re vel ventre iuxta terram ire. vt faciunt ſerpentes ⁊ piſces.⁊ quecunq; in bꝛachijs non eleuant᷑.ſed coꝛpoꝛe rapiunt terraʒ. et pꝛodu.re. Unð Onidius in epi. Sed mo net obꝛepens ſomnus anile caput. Repono nis.a.t.id eſt collocare.competen ter ſtatuere.in remoto ponr˖re Bepꝛehendo dis.dere.a.t.id eſt arguere.in crepare detrrahe. Nepſento tas.tare.a.p.i.aſſimilare.effigieʒ figarre. Repꝛimo mia.a.t.id ẽ refrenare cõpeſcere. Repꝛobo bas.id eſt iterum pꝛobare vel vi/ uperrnre. Repto tas.taui.id eſt frequẽter repere. Jñ reptito tas.aliud frequẽtatiuum. Repudio as.aui.a.p.id ẽ repellere.refutare ſpernere vl dedignari reſpuere ſepugno nas.are.n.p.i.reſiſtere. reluctari yl iterum pugnare Repullulo las.laui.n. p.i. iterum poſt caſũ pullulare ⁊ recreſcer. epungo gis.a.t.id eſt iterum vł retro pũ/ gere. ſ. viceueꝛſa pungentem pungere Nequieo es.eui.requietum.n.q.id eſt iteri quieſceꝛe. requiem habere. ⁊ dicitura re.et quieco es. Inde requieſco cis.inchoatiuũ. uieſcer Pan ſoee laboꝛe Requiro ris.ſini.ſitum.a.t.iiiterum quere re vl inueſtigare vl inquirzeec Reſartio tis.tire.a.q.id eſt.diſſuere vel ite/ rum ſaꝛtire.reficere vel reſtaurare vel re⸗ Beſero as.are.a.p.id eſt aperire pandeꝛe vł iterum ſerare.recludere.quaſi retro ſeram ſacere ⁊ remouere. B Reſecro cras.craui.a.p.i.ſacrare vł execra re vel exolueꝛe vl liberare.dimitterr RBeſideo des.n.s.i.pigreꝛe.quaſi retro ſecũ de remanere.retro moꝛari Inde reſideſco cis.inchoatiuũ.⁊ ðᷣꝛa re ⁊ ſedeo des. Beſigno nas.naui.a.p.i.iterum ſignare vel ſignum auferre ⁊ aperire.vł retro ſignare reddere.reſtiture Belilio lis.liui.vel lij.n.q.i.iteruzʒ vel retro ſalire. Unde ⁊ dicit᷑ ille reſilirea pacto qui dimittit pactũ ⁊ ceſſat retro. Inde reſulto tas frequẽtatiuum. M Reſipio pis.n.t.id eſt iterum ſa pere. redire. ad ſapeꝛe.pꝛopꝛie ille reſipit qui penitẽs fo refacti redit ad ſatiſfſactionem et ad ſapere qð dimiſerat foꝛefaciendo. Inde reſipiſco ſcis.inchoatilum — Reſiſto ſtis.id eſt reluctari.refragari.repu/⸗ Reſoluo reſoluis.a.t.id eſt iterum ſoluere. vel retro ligamen deducendo ſolueꝛe er ſe⸗/ garaggss.— Reſono nas.n.p.iterum vł retro ſonare.vł ad ſonum alteriꝰ ſonarn . Beſpicio cis.xi.ctũ.a.t.i.retro aſpicere. Iñ reſpecto tas.verbum frequẽtatiuum.i.fre uerere reheio. .”MB Zeſpiro ras.n.p.i.retro vł iteruʒ ſpiraꝛe vł eſpondeo des.di.n.s.i.retro petẽti voceʒ mittere vl reddere vł cõſonare vl reſiſtere contradicere. Inde reſponſo ſas.id eſt fre quenter reſpondere.reſiſtere.contradicere Inge hoc reſponſum ſi.Et hoc reſponſo/ rium rij. Sed reſponſum quod datur. Re ſponſoꝛium vᷣbum vel verſus qui ſepe ite/ rat᷑. Et dicit᷑ ſic quia vno deſinẽte id alter rñdeat. Inde reſponſiuꝰ a.um.⁊ reſponſo rius a⸗sum. è Keſpuo is.ſpui.reſputum.n.t.i. iterum vel retro ſpuere vel recuſare.renuere vel vili/ Reſtauro as.aui.a.p.eſt ꝓpꝛie tertio reꝑare. renouare.redintegrare . Reſtinguo guis.xi.ctum.a.t.i.extinguere. ibnen niſelnnnen mncodigz ſucer a⸗ mumlcge. ſtepno eeſtimo⸗ oͤatet ditionel Baſto lus Tnkat ſſta motu ett freq̃ eſtringo ſtmningerey here. Beeſoltota (lyrerelvcn lio m ſoee Mgina⸗ Beumo.s 6crgo. . 6eſuſcto Benardod Rcego openrre, Narydo. ſinn rema Ronomn lntafemi/ Raero to. ſngereno⸗ penedeclo Sanero cs. Ilhre. Reinroncsre eMtdolinnre Neogcna Un 1 Noggenln cr ondo ſppalirtpan Gcotnsa⸗ orroniſſl ſrbuobuist anogredorar otarero. MNGns., Manancer ginicget dcnno 6öPeeſtong tiitenn ire We tdiſüarfit hummgred 4 Auuſoſenn cnne ann „dimigere gnaſinmnſt . reſicce⸗ ſeeodes, umſigneret. Nrnoſignor itenzwane Uren dacogt nn Indeei umſapere in. rgnideniis wnenctad ſen 6o. Jcerripin Unefupariran küemmnblnetr. Wo olvereert⸗ mo vonore p- Mice. ſi ntnmätre ſonzſhirrenl renopetin ſocg ſonare ſ fiſn onioſtz iſff ſtene connclnt Eiboencho nandun e nmnugiſheſe⸗ 0 ee Galter 1 umtreon unntiimunt wrietmin impedire.⁊ pdu. re. iteꝝ moꝛtificare delere. Reeſtituo. is.a.t.i.retro vel iteruʒ ſtatuere.et DSè re ⁊ ſtatuo. Item reſtituere ĩpoꝛtat red Ditionẽ illiꝰ rei q̃ iniuſte ablata eet. RKeſto. ſtas.ſtare.n.p.id ẽ.reſiſtere ⁊ obſtare. Itẽ reſtare.i.ſuꝑeſſe ſuꝑfluere Itẽ reſtare eſt a motu ſtare ⁊ ceſſare. Inde reſtito.tas. id eſt.freqntare ſepe in diuerſis loc reſtare Keſtringo. gis.a.t. id eſt. iterum vel retro ſtringere vel ampliare.vel a ſtrictura remo RBeſulto.tas.taui.a.p.id eſt.cõtradicere re/ ſilire reluctari reclamare. vnde ſplendoꝛ ſo lis vel ſpeculum reſultat cuʒ in oppoſito re periuntr. . Zeſumo.is.ere.a.t.i.iterum ſumere. Beſurgo.gis.n.t.id eſt.iterum vel retro ſur Beſuſcito.tas.tare.a.p.i.iteꝝ ſuſcitare. Betardo.das.a.p.i.moꝛari cohibere. Retego.gis.a.t.id eſt.iterũ tegere vel diſco/ operire. Betendo.dis.a.t.id eſt.iteꝝ tẽdere vel a ten/ ſura remonere Retento.tas.taui.vᷣbũ freq̃ntatiuũ.i.iteruzʒ tentare vel freqᷓnter retinter. Netexo.xis.a.t.i.iteꝝ texere vel texturaʒ de/ ſtruere remouere.omiſſa de nouo referre. aperire declarare. Reticeo.ces.n.s.i.tacere ſuperſedere. diſſi/ mulare. Retineo.nes.retinui.retentum.a.s.id eſt.te nere conſeruare.Et componit᷑ a re.⁊ teneo nes. 1 coꝛ.ti. Unde Facetus. Querit᷑ euen/⸗ twu ſocius tamẽ arte tenetur. Res bꝛeuis eſt queri ſed retinere laboꝛ. . Netio.tis.tiui.a.q.id eſt.reti capere.⁊ dicit ꝗ rete.Et componit᷑ irretio tis.i.illaqueare Retracto.tas.a.p.i:iteꝝ tractare tractata.re petere omiſſa.q̃d ⁊ retrecto inuenit. Retribuo.buis.buere.a.t.i.iteꝝ tribuere. RNetrogradoꝛ aris.d.p.i.retro ire gradi re/ tro. ⁊ a retro.⁊ grado.as.⁊ coꝛ.gra. Inð retrogradus.a.um.i.retroiens vł retro gra diẽs. vt Cancer ðᷣꝛ retrogradus.Etplane/ ta quandoq; eſt retrogradus.⁊ qũq; ꝓceſſi uus.qñq; ſtationariuſ. Et mulus vitioſus ſimiliter quandoq; eſt retrogradus.quan/ doq; ꝓceſſiuus.qũq; ſtationar . .—R H KRetrudo.dis.dere.a.t.id e. intro trudere vl claudere. Cel retrudere.i.retro trudere vł Cyvxtra trudreq GKetundo. dis. retudi retuſum. a. t. ideſt. re/ tro tundere.vel tundendo retro opꝛimere * 2 ⁊acumen ferri deſttuer. Reuelo.las.a.p.id ẽ.detegere aperire vłma nifeſtare. s Reuereoꝛ.reris.ueritus ſum.d.s.id eſt.val de vereri verecundari timere.⁊ ꝓpꝛie cuʒ ex hibitione reuerente. Neuerſo.ſas.a.p.id eſt.retro verſare.⁊ dicit᷑ are⁊ verſo. ſags. Reuertoꝛ.teris.reuerſus.ſum.d.t.id eſt.re⸗ tro vertere vl redire.quod antiqmi dicebãt reuerto tis.⁊ dicit᷑a re.⁊ verto.tis. RNeuiuo.uis.reuixi.n.t.i.iteꝝ viuere. Inde reuiuiſco.ſcis.inchoatiuũ.i.reſurgere. „ Neumatiʒo.as.ʒaui.n.p.i.reuma pati vel emittere.⁊ dicit᷑t reum. Neuoco.as.a.p.i.iteꝝ vocare Itẽ reuocare domũ.eſt allegare ⁊ dicere ſe non poſſe cõ/ pelli eo loco quo conuenit᷑ ad liteʒ ſuſcipiẽ dam.ſʒ remitti ad locũ in quo domicilium habet Inde dicũt legatos qui romam mit tunt᷑ non debere conueniri ipſis inuitis.ſʒ habẽt ius reuocandi domũ.c.fi.ð fo.cõpe. Reuoluo.uis.reuolui.reuolutum.a.t.id eſt itex voluer. NRNigdeo.des.ſi.ſum.n.s.i.gaudere letari.⁊ di cit᷑a radio.as.Qui em̃ ridet dẽtibo videtur quaſi radiare. Iñ h riſus.ſus.ſui. Et hic et H riſibilis.⁊ hoc le.i. adrm natum ridere. Inge riſibilit᷑ aduer.Et h̊ riſibilitas.tatis. Et pdu.ri. Unde Oꝛatiꝰin epi. Nocturnoſ lemures poꝛtenta theſala ride. Kigeo. ges.rigui.n.s.idẽ.eẽ vł fieri rigidũ. ſcz durere algere toꝛpere hoꝛrere. ſicut cuʒ capilli erigunt᷑. Iñ rnigeſco.ſcis.inchoatm̃. ⁊ caret ſupi.⁊ coꝛrt.ri. Uñ Ouidꝰepi.Vlti ma pᷣꝛupta coꝛnua molle riet. Bigido.as.aui.a.p.i.rigidũ facerr. Bigo.as.aui.a.p.i.madefacere humectare. Etcomponit᷑ arrigo.gas.id ẽ.iuxta vł val/ de rigare.Coꝛrigo.gas.i.ſimul rigare. Ir⸗ rigo.gas.i.intus vel valde rigare. Iñ irri/ gans.tis.omnis ge.Et irriguꝰ.a.um.⁊ coꝛ. ri. Unde Theodolus. Addictus moꝛti fa ciẽ rigat imbꝛe ſalubil. RBimoꝛ.aris.atus.ſum.d.p.i.ſcrutari.inue/⸗ ſtigare.inquirere.et eſttractum a poꝛcis.qͥ ꝑ rimam terre ſiliquas ⁊ radices inquirũt. Et componitur. Perrimoꝛ.aris.i.perfecte Z 2 vel btiterrimmi pdie ri Uñ Pꝛoſper enetralia dextra ſalutis. crutoꝛ yt experiar vt ſa Moꝛbida rimet᷑ Et in Bꝛeciſmo. nem vulnera! rimoꝛ. RBingo. gis. rinxi.rictũ.n.t.i. iraſci indiq gna/ ri murmurare vel rictum facere. Et ðꝛ a ri deo. des. Et componit᷑ arringo.gis.coꝛrin go. gis. obꝛingo. gis Inuenit ciam vepo. vt ringoꝛ. Rixoꝛ aris.atus ſum.d.p. i.rixaz facere. con tendere. Iñ rixabund.a. i.i. rixantit ſ ilis vE . 4 faclle ouetad rira m. boꝛo. as. are.⁊ coꝛ.bo. Bodo. roſi.roſi um. a.t.i. legere detrahere dẽ tibo atterere. Et cõponit᷑ Arrodo.is.i.val/⸗ de vel iutta rodere. Coꝛꝛodo.is.id eſt.ſim rodere.circũrodo.dis.derodo. dis. erodo. . tur a rudis. RKugdeſco.cis.i.incipio rudere. bum incho. der rudeo.des. Inuenit etiam pꝛo mature/ ſcere. “ Rugdio. dis. diui. dituz. cocadclamarcom/ nium aialium.⁊? ðꝛ a rudo.dis.vel a rudis. dis. Iñ h̊ ruditus.tus.tui.talis clamoꝛ.ſc- aſini vel alterius animalis.et componitur erudio.dis.i.in iſtruere. quaſi extra rudẽ velb is.i.extra vel valde rodere.⁊ ꝓducũt ro. RRogo.as. aui.a p.ipetercoꝛareimploꝛare. Inð h̊ rogatoꝛ.toꝛis.⁊ hᷣ rogatio.onis. Et rogito.qs.freq̃n. Et rogo hʒ pła cõpoſita ? fſm diuerſas ↄpoſitões mutat ſignificatio nem. Et eſt actiuũ cũ Komnilo ſnes compoſi tis. Et coꝛ. hc ſyllabã ro. Et ↄpõit᷑ cũ e.p ſub ⁊c̃. Uñ Si rogat addideris cõ. cõgre gat e. dat in. infert. De minuit.ſub ſubſtitu/ it pꝛotr apitinter. Querit p ſuperatab de ſtruit atq; ſuꝑbit. Romanizo. zʒas are. n. p.i. romano moꝛe ſe habere vl loqui.Et romaniʒo.ʒas.i.toꝛmẽ tare cruciare affligere trucidare. ⁊ coꝛ. ro. Roꝛo.ras.raui.n.p.i.roꝛem emitterevł hũo re ſtillare.vel aſpergere ad modũ roꝛis. I ꝑ compoſitionẽ Irroꝛo.ras.i.aſpergere.in fundere. Item roꝛo ꝓp aſpergere actiunz eſt. “ ſi.vt rudo.ruſi.q̃d nihil ẽ.ſʒ facit rudi. Per· ſius tñ cauſa metrice neceſſitatis pducit p/ 2,pdu. ro. Roto.tas.taui.a.p.i. girare circũire circũ/ ducere.ſeu rotam voluere. Inde vᷣbalia. et . coꝛ.ro. Vñ Uirgili enei.j. Perturbant in ſtar non ſegnius ac rotat enſem. Item a ro ta ðꝛ rotundus.a. um. Et rotundo. das. id cſt. rotundũ facere. Inte W Inbeo oi n. s. i. eſſe vel fieri rubeũ. J J leonũ. Iñ H ⁊ ̊ rugibilis. 7 B;̊ le.⁊ cõponi / tur cũ in.vt Irrugio. gis. gire.i. ad moduz leonis clamare Unde Geñ.x xxvij. Irugit clamoꝛe magno.⁊ pdu. ru. ruber. bꝛa.bꝛũ.i.rubeꝰ.Eta rubeo ðꝛ rube ſco.ſcis.inchoatiuum. Rubeo cõponit ern beo.es.i.valde rubere.vel verecũdari. Ind Et nota rubere erubeſco. ſcis ichoatiun. X iqro ponit᷑p verecũdari. qꝛ ruboꝛ ꝛſignũ yve recũdie eſt. Un Boetꝰ de pſolatione dicit· Et ↄtfeſſus verecũdiã ruboꝛe. Et rubeo u pi. cꝗret. ⁊ coꝛ ru. Uñ in Auroꝛa öꝛ. Bos ẽ rufa crucẽ paſſa cruoꝛe ruben.. Rubigino.nas.q.p.i. erugine vel rubigine Et dia rubigo. nis. et ponit᷑ de rubigino.nas. Nubꝛico. cas. a. p. i. dirigere cũ rubꝛica 2 re .„ ctũ facere. vel c rubꝛicg deſignare. vel ru⸗ bꝛüũ facere. In rubꝛicat⸗ . l. . rubꝛefacł. coꝛrũpe deuaſtare. rubꝛica tinct . 2 Nucto.tas.n.p.i. ructum facere kemittere cexpmere. Iñ ructuo.as.in eodem ſenſu.et Boboꝛo⸗ as. are.2. p.i. aſor tare. . conſii nare Z maioꝛes vires dare. Et componit᷑ Koꝛro/ vtrũq; componit᷑. Coꝛꝛucto.ctas.⁊ coꝛru/ ccuo.as.eructo.as.⁊ eructuo.as.⁊ ſunt nen· tra ꝓ ructuʒ facere.in alia ſignificatõe ſunt actiua Inuenit᷑ etiam in deponenti genere Ructoꝛ.aris. Uñ Oꝛati. Hec dum ſubli/ mis verſus ructat᷑⁊ errat.· Rudeo.des.n.s.i.eſſe vel fieri rudem. ꝛ dici “ ruditatem ponere. Quidã vero componũt hocab e: rudi. Inde h̊ erudimentum. i. id eſt.vocumentũ.⁊ eruditus.ta.tum. Rudo.is.rudi ruſum deberet facere.ſʒ ca⸗/ ret ſupᷣ.ſᷣm vſum.⁊eſt rudere ꝓpꝛie clamare agd modum aſinoꝝ ⁊ hʒ pmam bꝛeuẽ. Uñ Ounidius. Ecce rudẽs rauco ſilem vectoꝛ gſellus. Intempeſtiuos ediditoꝛe ſonos. Di em̃ pᷣma eſſet longa.ſfaceret pᷣteritũ ĩ ru mã dicẽs.Clamat vt achaide pecuaria ru/ dere credes. Uñ rudo.is.⁊ rudis nomen.?· rudens ſiue nomẽ ſiue ꝑticipiũ.coꝛ pmam Vnde qͥdam. Cltilis eſt rudibo pntis cuarra libelli. A rudo.diſ.ð h̊ ⁊ B; rudibilis.⁊ HGle. Ficaſinor. In rdibilitcr acner e mdi 6 . ilitas. tatis. RHugio.gis. giui. vel gij. gitum. n. . ppꝛie eſt .. zumnino. ne renoenet gigrumint atnunare. Bumo.6 4 1Rarumo:. masirumo⸗ kſumulrur Uating Kun rumions Bumpoi⸗ nere Jub aArumpo Aufeu ſRuncoca. Nous. Na. Ruo io rin “ dere Jngen umolncpt Dmnii.. Puſpor anis a Ctektgglina dni len. Kt Vinge An bbatt man celenitne. kodem ſenſu. a ocas tcorru⸗ 0aas ſuntnen Grificneſont Chonentigenere Derdumſubl⸗ fenmdem ꝛdii Gerezbuminche munone tagcamzrcon dis vela fudo⸗ lisclamoꝛ ſi ctcmponitur ſemmwere gocompont dimentum.d. 8tnm. afacere c ſepriecamane gamdrene. coſllon vean iditoꝛe . Atretötrrilin factnncih Nſitns lli / haigeecumui, SAnlbſilit Kahün nn rmapinscl tbmariothr imnuntbni „ n . . uunnufe . thiettc . leges ⁊ federa rugent. Rumitico.as.a.p.pe.coꝛ.i.rumoꝛes facere. gfferre vel dicere rumoꝛẽ.a rumoꝛe ⁊ facio Rumigero.is.a.t.pe.coꝛ.i.rumoꝛes gerere. Etðꝛ a rumoꝛ.⁊ gero.ris. Iñ rumigerulꝰ. la.lũ.qͥ rumoꝛes gerit. „ * KRumino. nas. nauia. p. . cibum ad rumen O reuocare.⁊ ðꝛ a rumen. Sed a ruma ðꝛ ru mo. as. Inde rumito.tas.freq̃n. Et ponit᷑ qñq; ruminare vel rumareꝓ diligenter exr/ aminnnarer... RKumo. as. a. p.i.rumoꝛes facere vel afferre. d8ꝛa rumoꝛ.moꝛis.Et compõit᷑ Arrumo mas.i.rumoꝛes afferre. Coꝛrumo.mas.id eſt ſimul rumoꝛes dicere.⁊ ab his frequen / tatiua. Rumito.tas. Arrumito. tas. Coꝛ⸗ xumito.tttas. NRNumpo.pis.rupi ruptũ.a.t.i.frãgere vl ſol uere. Iñ h ruptura.re.⁊ ruptim aduer. JItẽ arumpo ðꝛ rupto.tas.fre.Aq̃ ruptito.tas. aliud frequentatinun. Runco.cas.a.p.i.herbasa terra euellere.et 8ꝛ a rus. Nam terra rus ðͤꝛ. NRuo. is.rui. rutum vel ruitumi.n.t.id eſt. ca dDere. Inde ruiturus.a. um. Unde Hiero/ nymus in epla ad Paulinum.vij.Ruiturã Buſpoꝛ.aris.atus ſum. d.p.id eſt.inquire/ re.Et eſt gallinarũ quepedibus eſcam que runt in terra.Et videtur componi a rus.⁊ peeg. ARKutilo. as.n. p.i. id eſt. ſplendere fulgere. et earciess. 7 „ . . 4 . E. . α☚ 2 s.n.p.i.requieſcere vł Abbatizo. zas. n. ſabbatũ obſeruare. In h ſabbatiſ/ mus. mi.i.requies. Sacco as.a.p.i.in ſaccũ mittere⁊ ꝑ ſaccũ co lare ⁊ expmere.Et compõit᷑ inſacco.cas.i. in ſaccũ mittere ł ↄſũmare.exacco.as.deſac co as.i.extra ſaccũ ponnre. Dacrifico.cas.a.p.pe.coꝛ.i.ſacrificiũ face/ re vel offerre. ⁊ ðꝛ a ſacer ⁊ facio. Iñ ſacrifi cus.ca.cũ.i.ſacrificiũ faciẽs vel offerẽs.Et hinc h̊ ſacrificiũ.q̃i ſacꝝ factũ.⁊ h ſacrificia cie.locꝰ in q̊ ſacrificat᷑. Dacro.cras.craui.a.p.i.ſacrificare.dedica re vel ↄſecrare.⁊ coꝛ.ſa. H HSHagino. as. aui..p.i.impinguare craſſum lio.lig. ſalto.tas.fre. . . H * 8 * Rugo.gas. gaui a.p.i fugas vł rugoſum fa cere.aliqͥd in vnũ colligere ⁊ plicare.⁊ pðᷣ. ru. Uñ Uirgiliꝰenei.xij. Cõponẽt cũ iam facere nutrire. Iſ h ſagimen. inis i pigue/ do. ⁊ ſagimentũ.ti.⁊ B aginamentum. ti⸗ õ B Jagio. gis. gini. gitum. n. q. i. ingenioſeage re vel diuinare. Et ↄpõit᷑ pᷣſagio.gj.i.dini/ nare vel diuinare. Deqin ſuo loco habes Jagitto. tas. 9. p. i, ſagittas mitterevł ſagit/ tis ꝑcutere vel apeter. facere ſaltũ.⁊ tunc eſt neutrũ ⁊ abſolutũ.et ſalire d vulgare eſt amoꝛare. pꝑtinet ad aĩa lia irrationabilia.⁊ tũc eſt actiuũ. Uñ Oui dius. Lela ſalit ouis tauro qʒ leta inmenta Iñ ſaltoꝛ.crix.⁊ h ſaltricula.le.dimi.eta ſa⸗ Sallo.lis.ſalli ſalſum.a.t.⁊ ſalio.lis.lini.li⸗ tum.a.q.in eodem ſenſu.i.imponere ſalem. aſpergere ſale cõdire.X aũt ðꝛ ſallo vel ſal lio.i.ſale aſpergo.etymo.eſt. Hic nota q; in nenit ſa lio lis. liui vel lni. vel lij.⁊ facit ſu/ pinũ ſaltũ.⁊ coꝛ.hmam. UVñ ꝑ vnũ l.ſcribit Item inuenit᷑ ſallio.lis.liui vel lij.ꝑ ſynco pam. ⁊? facit ſupinũ ſallitũ.⁊ ſcribit᷑ ꝑ duo l. Item inuenit᷑ ſallo.lis.lere.tertie ↄiugatio nis.⁊ facit ſupinum ſalſuʒ.in eodẽ ſenſu cũ ſallio. Et eſt ſallo ſale ↄdire.⁊ ſcribit᷑ ꝑ duo l.cũ faciat ſupinũ ĩ ſum.ſicut vello vuůlſum Nam ſi ſcriberet᷑ꝑ vnũ l.faceret ſupinũ in tum.vt colo cultum. Inuenit᷑etiam pſallo pſallis.pſalli.pſallere tertie coniugatõis.⁊ ſcribit᷑ ꝑ pſ.⁊ caret ſupino. Vñ ꝓpha Pfſal/ lite dño in cithara.De pᷣdict cõſueuit dici Sallio ſallo cibũ.ſalio pede.cãtica pſallo. Sallio ſallituzʒ. dat ſalſum ſallo ſupinum. Dat ſaltñ ſalio.puat᷑ pſallo ſupino.Sallo facit ſalli.ſalliui ſallio.pſallo. Dat pſalli.ſa lio ſalui.ſalijq; ſaliui. Sallo facit ſalſũ.ſal litũ.ſallio ſaltuʒ.Dat ſalio.pſallo tñ manet abſeg ſupino Et nota ꝙ ſalis genitiuꝰ de ſal vtrãq; ſyllabam coꝛripit. Sallisvᷣo ſcdᷣa ꝑ ſona hꝰ v̈bi ſallo ꝓ ↄdire cibum ſale vtrãqʒ; ſyllabã pdu. Salis aũt ſcdᷣa ꝑſona hꝰ vbi ſalio ꝓ ſaltũ facere coꝛ.pᷣmaʒ.⁊ ꝓdu.vltimãa Sed pſallis per p.ſecunda perſona huius verbi pſallo pſallis pꝛoducit pᷣmam.⁊ coꝛ. * vltimam. Daluo.as.a.p.i.eſſe vel fieri ſaluũ.⁊ ðꝛa ſa/⸗ lus.qꝛ ſalus ſaluat.vel qꝛ tali pbo vtimur i ſalutatõe. Iñ ſaluꝰ.ua.uũ. In h̊ ſaluitas.ta tis. Et ſalue ſaluete.ſalueto.ſaluetote.ver/ bu defectiuũ.Et ſaluatoꝛiũ. Et ſaluio ſal/ tis ſaluire.in eodẽ ſenſu.i.eſſe vł fieriſalu en Unde Oꝛatiꝰ. VUrbis amatoꝛẽ fuſcũ ſalni re iubemꝰ. Aegit᷑ ibi tñ ⁊ ſalure. Daluto.as.a.p.i.ſalutẽ nũciare vel optare. Erto: a ſalaagg. ancio ſancis ſanxi vel ſanxiui ſanctuʒ vel ſancitũ.i.ſtatuere ↄſecrare ſanctũ facere cõ firmare ⁊ irrogare.pene ab omni iniuria ðʒ fendere.⁊ ðꝛ a ſanguis. Sic ⁊ leges ſancte ⁊ moꝛes ſancti dicunt᷑.⁊ homines confir/ mati in fide ſcti dicunt᷑. Et ðꝛ ſancire a ſan⸗ guine hoſtie. ⁊ ̊ de veteri ↄſuetudie. Nihil pma. Sicut ꝑ ſapoꝛem cibos diſcernimuſ ⁊ ſic ꝑ ſapientiã res.Et ſic guſt apt?c ad di ſcretionẽ ſapoꝛis ciboꝛum.ſic ⁊ ſapietia ad diſcernẽdas cauſas reꝝ. Iñ ſapid'. da. duz id eſt ſapoꝛẽ habens.ſapoꝛidatus.Et com Parnen. Inde ſapiditas.tatis. Sapio cõ/ ponitur. D a ſapoꝛe eſſe. vel facere nequitare. Inde de ſipiſco.cis.inchoatiuũ.Reſipio.pis.i.redi/ re ad ſaꝑe.Etꝓpꝛie ille reſipit qͥ penitens fo refacti redit ad ſatiſfactionẽ ⁊ ad ſapere q̃d do ſanctũ apud veteres dicebat᷑ niſi ̊d ſan dimiſerat foꝛefaciendo Iñ reſipiſco.cis.in guine hoſtie eſſet ↄſecratũ vl reſperſũ. Cnñn hi qͥ purificari volebãt ſanguine hoſtie vn/ gebant. inde ſancti poſtea dicebant᷑ qᷓi ſan/ guine vncti. Sed modo ſctũs ðꝛ qͥ in fide xp̃ᷣi eſt ↄfirmatꝰ.Et ſctm̃ qd violare? coꝛrũ pere nephas eſt. Jũñ ſancit.ta.tũ. Undead Heb.viij. Qð in melioꝛib repꝛomiſſiõib⸗ ſancitũ eſt ᷑ᷣm Hug. Nota tñ ꝙ ſᷣm moder nos ſancio.ſancis.facit pᷣteritum ſanxi.le tuſtiſſimi tũ etia ſancini vel ſancij pferebãt Et ſupinũ facit ſanctũ xi.mutata in ctum. vt ſanxi ſanctũ. Inueni?᷑ eti apnd vetuſtiſ ſimos.ſanciui ſancituʒ. Uñn Lucretiꝰ.Qõð poꝛro neq; ſancitũ qdem extaaart. anctifico.cas.a.p.i.ↄſecrare ↄfirmare vł mundare ł ſequeſtrare. ⁊ dicitur a ſanctus Z faciio. ”M Nangniminuo.nuis. nui.a. t.i. ſanguinem minuere.⁊ ð a ſanguis ⁊ minuuo. anguino.nas.a.p.i.ſanguinẽ emittere vł᷑ minuere vel ſanguine inqnare. amno.nas.qa.p.i.deridere.⁊ dicita ſamna ne.qd idẽ eſt qͥd deriſio.ſʒ nõ eſt in vſu ĩ ſim plici.ſed in cõpoſito.ſ.ſubſamno.nas. vide infra ſubſamdo. ano nas.nare.a.p.i.mederi.Etoponit᷑ cũ re.vt reſano.nas.i.iteꝝ ſanare.⁊ pð.ſa. Uñ Duidiꝰde reme.Qui poterit ſanũ fingere ſanus erit Diſcite ſanari ꝑ quem didiciſtis amare. ”M Gapio.pis.ſapui vel ſapiui vel ſapij.itum. n.t.⁊ hʒ pᷣteritum atq; ſupinũ ad modũ qr/ te ↄingatõnis.Et ſigt duo. Sape.i.hẽe ſa⸗/ oꝛẽ̃.vt Iſte cibo bñ ſapit. ⁊ eſta bſolutũ ᷑ʒ Inuenit᷑tñ ↄſtructũ cũ actõ.vel qꝛ tũc ꝑ actm deſignatur cauſa.⁊ ponit᷑ ꝓ abltõ.yvt Gatio.as.aui.atũ.a.ſpi.ſaturare.vel cibo. vel ſpectaculo implere.⁊ ðꝛ a ſatis.qꝛ q̃d ſa tis eſt ſatiat. Iñ h ⁊ ſatiabilis.⁊ H̊ le.⁊ ſa⸗/ Iſte cib ſapit ſapoꝛem.i.ſapoꝛe.Uel qꝛ in eo intelligit᷑ vᷣbum qͥd exigit actm̃.vt Iſte cibus ſapit carnes aſininas.i.ſapoꝛẽ repꝛe/ ſentat vel imitat᷑ vel ſimilat illas. Item ſa/ pere.i.hꝛe ſapientiã.Et h ſigtio tracta eſt ex choatiuum. ⁊ coꝛr. ſa. Unde Pꝛoſper. Hõ pꝛodeſt quicq; recte ſapuiſſe malignis. apoꝛo.ras.raui.a.p.i.ſapoꝛatũ facere. Daraceniʒo.ʒas.n.p.i.moꝛe ſaracenoꝛuʒ ſe Pꝛe.⁊ ðꝛ a ſaracen. arcino. nas.a. p.i.onerare. ⁊ coꝛ.ci. Dartio.tis.ſarſi.ſartũ.a.q.Et ſᷣm antiquoſ inuenit᷑ſartiui ſartitũ.id eſt. ſuere Inde ſar toꝛes dicunt᷑ ſutoꝛes.velveſtium reparato res. & autem dicit᷑ ſartio.quaſi ſetis poꝛ/ coꝛum filo inſertis ſuo.etymolł.eſt. Sartio componit᷑ Conſartio tis. Diſſartio ti. Re/ ſircio tis.i.diſſuere.vel iterũ ſartire vel re/ icere. “ SDario.ris.riui.ritũ.a.q.id eſt. purgare.cir/⸗ cũfodere.herbas nociuas euellere. Inde h̊ ſarculum. li.vel h̊ ſarculꝰ.li.inſtrumentum ſariendi. Unde Eſaie.vij. Et omnes mon tes qui in ſarculo ſarient᷑. Et hinc ſarculo. las.laui.i.ſarculis aptare purgare.ſic mili/ um ⁊ hmöoi. rMU Sardo.das.daui.a.p.i.intelligere.⁊ dici᷑a ſardis ciuitate vel inſula.qꝛ homines illiꝰ loci ſubtiles ſunt ad intelligenddunũn. Garmento.tas.taui.n.p.i.ſarmẽta vitiũ col ligere amputata vel amputare ca vł ſarmẽ ta facere. ii de Garpo.pis.pſi.ptuʒ.a.t.id aliquid ſarpis euellere. vel herbas ſarire. vel extirpare. vel eligere. * Datago.gis.ſaregi.n.t.ſupinis caret.ſʒ vſũ id eſt. ſatis agere pꝛocurare feſtinare.om/ nia pagere.⁊ ðꝛ a ſat vel ſatis ⁊ ago.⁊ coꝛrt. ta. Unde. Amplexus ſatagit. ingeminare pater. tiabiliter aduer.⁊ h̊ ſatiabilitas.tatis. Etꝑ cõpoſitioneʒ inſatiabil. le. Inſatiabilit. ⁊2 5 iniatiabilitas tatiſ. Et ſatio cõponit᷑. Reſa eſipio.pis.id eſt delirare.ſeoꝛſũ noetce meferculun cſree re fiſuice Vlonutein niſacioc Sturoras. ſoturatqs tit qo mo 1ſaturobil tatis Ctcon rabilius uut rodial ſanr luriustatis: ſtnrons R Oridiusinn omirificey cüobliderho ſatorärmefe Sancoas Jndeſanci clus. cin cin ſauaotſo ruluert n. uſtus, lobiuſti ſalbenbꝛa.bꝛnn o de holgs alun. lconlcainpſen Drdebecens⸗ eſcabit Etie aapopisſ Pueſcalpereci GCarureneſtmn indeſcalprotn Mtiuum. undilizoag Acaſioneruin nan giind verſe dun Unde 3 Onſnaſcanau anmiroraſe ldctag iadſe deo⸗ſumſa husdeſeenſis⸗ Maſcandon i lander. gretn . ſhii 4 ng Ern Brioc Klinre ſnfi ne Inded . Nopigirel, penunsf ſeri ſolleo ci Pooſper ci mlgnis, tüfacere. mcchoruzſe Kd. ifmantigvor ure Indeſn tiumnpann gmliſenspor nolct Sand Diſamiot N⸗ nihrmmerelw purgere d ⸗ Alene Jneb mmenmn omnnv on incſneulo. eſi mili⸗ Greadicte vomines il⸗ ndů6. rmatavinicd Nec N ſrne i aliquigſins c mnt insanußi reicknne⸗o/ mmme che ½ enansden plisbten⸗ litastub ODX me fercula multa. Datiſdare.eſt ſecuritatem ꝑ fideiuſſoꝛes da re.ff.qͥ ſatiſda.co.l.j. Uel ſᷣm Aʒo.eſt alicuꝰ voluntatẽ implere. M Oatifſfacio.c.. cere.i.ſatagere vel ſoluere. Daturo.ras.aui.ratum.a.p.ðꝛa ſatis. Unð ſaturat᷑ qͥs cibo. Satiat᷑ ſpectaculo. Itẽ ſa tio. as. - coꝛ. ſa. Uñ Uno meſ. atio. ſaturant tiat᷑ qͥs vno cibo.ſaturat᷑ diuerſis. Indeh ⁊ h̊ ſaturabilis.⁊ h̊ le.Et hec ſaturabilitas. tatis. Et componit᷑ Inſaturabilis.inſatu/ rabilitas.tatis.inſaturabiliter. Item a ſatu ro dicit᷑ ſaturꝰ.ra.rum.i.ſaturatꝰ. Iñ hec ſa turitas.tatis. Saturo componitur Con/ ſaturo.ras. Reſaturo.ras.⁊ coꝛr.tu. VUnde Ouidius in.xj.epiſtola Ipſegeram ſatura tas mirifice veſtes. Et Lucanꝰ. Saturuʒ cũ obſidet hoſtẽ. Itẽ qͥdam. Uno me ſatio ſaturãt me fercula muttlta. Daucio.as.aui.a.p.i.vulnerare percutere. Ingde ſauciat᷑.ta.tum.Etꝑ ſyncopam ſau cius.cia.cium.i.ſauciatꝰ. Sed ſaucdꝰſemel ſauciat? ſepius. Unde ſ̃m qſdam. Sauciꝰ vulnerat vel etate conſumptꝰ.q̃ſi ſanguĩe hanſtaaaaas. 8 . ” „ £☛R . . —R. RAEsee. EE Ocabo. bis.ſcabi.bitum.a.t.i.gratare. Inð ſcaber.bꝛa.bꝛum.⁊ ſcabioſus.ſa.ſum.⁊ ſca vidus.a.um.id eſt.aſper vitioſus. Iñ ſca⸗ bidulus.la.lum.id eſt.aliqᷓntulum ſcabidꝰ ⁊ coꝛ.ſca.in pᷣſenti.ſed in pꝛeterito eam pð. UVnde.Pꝛeſens pone ſcabit non pᷣteritum bene ſcabit. Et ſcabitum ſupᷣ.coꝛ.bi.ſic bi/ § Ocalpo.pis.pſi.ptũ.a.t.i.gratare.⁊ eſt pꝛo/ pꝛie ſcalpere cũ vno digito vel duob caput gratare.⁊ eſt ꝓpꝛie ſimiaꝝ vel luxurioſoꝝ.et inde ſcalpto.tas.fre.⁊ ſcalpturio.ris.medi/ tatiuum. — Ocanda lizo. as. a. p. i. offendere vel ledereł occaſionẽ ruinedrer. cando.dis.ſcandi.ſcanſuʒ.n.t.i.aſcẽdere. Et etiã ad verſus ꝑtinetꝓpt ſcanſiones pe/ dum. Unde Aſcendens ſcandit.diſtigues carmina ſcandit. Item ſcando componit cum ad.⁊ ðᷣꝛ aſcendo.dis.aſcendi aſcenſuʒ id eſt.ad aliqͥd ſcãdere. Iñ h̊ aſcenſus.ſus. Item ↄſcendo.dis. Itẽ deſcendo dis.idẽ. deoꝛſum ſcandere.ſubire. Iñ h̊ deſcenſus. huiꝰ deſcenſus. Item tranſcendo.dis.id ẽ. vyltra ſcandere. Pcateo.tes.tui.n. s.i. ebullire feruere ema/ Scaturio.ris. riui teo. Iñ ſcaturizo.ʒas. Uel ſcaturizo as.po Sa ſcaturit. nare erũpere. ſic facit aqua dũ decurrit int anguſta. ⁊ dũ emanat in locj humidis⁊ bal neis. Item ſcateſco.cis.incho.⁊ caret ſupi/ no. ⁊? coꝛ.ſca. OJG *$ A teſt deriuari a ſcateo. Et eſt ſcaturiʒo idez q̃d ſcaturire.vel ſcaturientem imitari. Et componit᷑ excaturiʒzo as.ꝑ aquam ſcaturi/ entem vel ebullientem plumaʒ aui auferre vnde legitur in Sidonio.Alij excaturiʒa/ bant aues.alij exenterizabant piſces.⁊ pꝛo ducit ſcaturiʒo.u.ante.r.ſicut ⁊ ſcaturio.riſ Vnde Pꝛudentiꝰ Petra dei iuſſu potũ lar celero as. aui. a.p. id eſt. peccare. Iñ ſcele/ roꝛ.aris. Inde ſceleratus.ta.tuzʒ.in quo fit ſcelus. Sed ſceleſtus.ta.tum.per quem fit Sceleroſus vᷣo qui facit. Eſt ⁊ ſceleroſus plus q; ſceleratus Et ſceleroſus comparat᷑ Similiter ſceleratus comꝑat᷑. Inð ſcele/⸗ roſe.ſius.ſime.⁊ ſcelerate.tius.ſime.aduer. Item ſcelero componitur.conſcelero.ras. Ocenofacio cis.feci factum.i.facere funes. 7 ðꝛ a ſcenos q̊d eſt funis.⁊ facio. Iñ h̊ ſce/ nofactoꝛ oꝛis.funiũ factoꝛ.et h̊ ſcenofacto rius.ria.rium.ad ſcenofactõeʒ vel ad ſceno faciendũ ꝑtinens.vel ðꝛ ars ſcenofactoꝛia. vñ Act.xviij.ðꝛ de paulo.Et erat ſcenofa/ ctoꝛie arts.. H Scindo dis.di.ſum.a.t.i.ſeꝑare.frangere.⁊ componitur abſcindo dis.id eſt.ab vno ad aliud ſcindere. Conſcindo.dis. Circũſcin do.dis. Diſcindo.dis. Excindo dis.id eſt. valde ſcindere deſtruere.Pꝛeſcĩdo is.Pꝛo ſcindo dis. Reſcindo.is. Et ſunt oĩa acti/ ua.⁊ abijciunt n.in pᷣterito ⁊ ſupino.⁊ omia coꝛripiũt pe.pᷣteriti.vt ↄſcidi.abſcidi.vnde Lucanꝰ in.iij.Aut ſcidit ⁊ medias fecit ſibi litoꝛa terras. Uetuſtiſſimi etiam ſcindi di/ cebãt.⁊ omnia geminant s.in ſupino.vt ab ſciſſum. Sed a cedo cõpoſita ꝑ vnũ s.ſcri/ bunt᷑. vt ↄciſus ⁊ inciſus. cintillo.las.n.p.i.fulgere ł ſcintillas emit Dcio.cis.ciui.cituim.a.q/i.ſapere.ſcientiam habere vl cognoſcere. Et eſt ꝓpꝛie ſcire.red dere rationem eoꝝ q̃ noueris Hoſſe vᷣo tm̃ q̃ audieris A ſcio ð ſciſco.ſcis.inchoatiuũ cio actiuũ eſt ᷣm ꝙ accipitur pꝛo cogno/ Recre. ſed ſm aliam ſignificationem neutrũ Ocopo.pis.ſcopui.ſupᷣ.car cere ſcopituʒ.i.mũdare purgare.⁊ ꝓpꝛie do/ mũ.⁊ ðꝛ a ſcobo biſ.Crãſſumit᷑ etia ad alia Vũ ꝓpha. Scopebã ſpm̃ meũ. DKE ciſco.cis.vᷣbum inchoatiuũ eſta ſcio ſcis Et aſcdᷣa eius ꝑſona ſubtractas.⁊ addita toꝛ. fit ſciſcitoꝛ.aris.idem qᷣd ſcitari frequę. irregulare eſt ſᷣm foꝛmationẽ.⁊ ſᷣm ſijtõem vt dicit Pꝛiſtianꝰ in.viij.lib. Notandũ ſci/ toꝛ.aris. ⁊ ſciſcitoꝛ.arꝭ.nata a pᷣmatiuo acti uo.deponẽtia ſunt.Et ſciſcitoꝛ coꝛ.pbo. Ociſmatico.cas.n.p.i.ſciſmata facere vel ſciſma.q̃d ⁊ ſciſmatiʒare ꝛ. Ocitoꝛ.arꝭ.d.p.i inquirere inueſtigare ĩter rogare querere ſcrutari.⁊eſt freq̃n.irregula re ſᷣm foꝛmatõem ⁊ ſᷣm ſignificatõem.vide 3. in ſciſco. ôMẽ CLCcere p̃ſtꝛuere. vel ab aliquo ſpacio tempoꝛꝭ aliquid poſſidendo acquirere. Inde hecpᷣ domũ.⁊ ðᷣꝛa ſcobs. copo.pas.a.p.i.purgare vberare. Ocoꝛtoꝛ.tarꝭ.d.p.i.meretricari. Iñ ſcoꝛt⸗ toꝛ. 2 ſcoꝛtatoꝛiꝰ.ria.riũ.⁊ h̊ ſcoꝛtatoꝛiũ.rij. lupanar. domꝰ ſcoꝛtantuüü. 2 Ocreo.as.aui.n.p.i.ſcream pijcere. Vnde qdã. Jactãs ſputa ſcreat.res deꝰ ipᷣe creat. Et cõponit᷑ cũ ex.vt excreo.as.i.extra ſcrea Toꝛ ſcream ejcer.. cribo bis.pſi.ptum. a t.i.componerelr̃a rum figuras. Uel ſcribere eſt figurꝭ viſibili bus ante inuentis ⁊ vſitatis aliquid repꝛe ſentare. Item ſcribere idem eſt qd diſpone re ſiue pᷣoꝛdinare. Unde Exoð.xxxij. Dele mede libꝛo tuo quem ſcripſiſti.i.in quo ad vitam eternã me diſpoſuiſti vel poꝛdinaſti Et eſt ſenſus. Si nõ deles me dimitte eis. Scribi autẽ vel deleri de libꝛo vite ðꝛ qͥs dupliciter.vel fᷣm pᷣſcientiam.vel pᷣſentẽ iu 2 ſticiam. Itez ſcribere idem eſt g nande coõmendare. Unde Apoc. xiiij. SE ti moꝛtui qͥ in dño moꝛiunt᷑. Item ſcribere idem eſt q̊d inferre. Unde Job.xiij. Scri bis em̃ ↄtra me amaritudines. Item ſcri/ bere idem eſtq̊d lr̃as ꝓtrahe.vnde Hiere. xxxvi. Et ego ſcribebaʒ in volumine attra/ mento. Item ſcribere idẽ eſt q̊d ſcripto repᷣ ſentare.vnde Pꝛiſtianꝰ.in pᷣmo maio.Lfa eſt vox indiuidua q̃ ſcribi poteſt.vñ. Scri/ bo diſpono memoꝛoq; łlinfero traho Scri bo repᷣſentans ſcpto vł grãmata foꝛmans. Et ꝓdu.ſcri. Et componit᷑ ſcribo cum ad. vt aſcribo.is.abiecta d.id ẽ.aſſerere adijce/ re deputare deſtiare. Abſcribo.bis.i.a ſcri ptura remouere delere. Cõſcribo.bis:id ẽ. t deberet tũ fa/ cribe bea ſcru.vñ Oꝛatiꝰ epi. ſimul ſcribere. Unde patres conſcti dice bant᷑ quoꝝ nomia ſimul in enen tabnla aun reis ir̃is ſcpta erant ꝓpter maieſtatem ⁊ ꝑpe tuitatem imperij inſinuandã.Nihil em̃ eſt pennius ere Circũſcribo bis.i.circa ſcribe re eingere circũire concludere includerepy ſtringere vel remouere. Deſcribo.bis.id ẽ. deoꝛſum vel valde ſcribere.vel a ſcriptura remouere. vel ſcpturã delere Inſcribo bis. id eſt iniungere deputare vel impmere. vel intus ſcribere. Interſcribo.bis.id eſt. inter aliqua ſcribere iterponere. vl de medio ſcri pture aliqͥd auferre. Perſcribo bis.i.pfecte ſcribere.Pꝛeſcribo.bis.i.ante ſcribere pᷣdi/ ſcriptio.onis. Reſcribo.bis.id eſt iteruʒ vł retro circa ſcptuʒ ſcribere.Qui pmo mittit ecevplam ſcribit. Qui remittit reſcribit. Sub fſcribo bis.id eſt parum vel poſt vel ſubtus ſcribere. Tranſcribo.bis.id eſt. vltra ſcri/ bere: vel pᷣſcribere Pꝛoſcribo.bis.vide ſup loco ſuo. Uñ.Exulat apatria ſine ſpe redi/ tuſq; reiq;. Quiſq; relegatus ſua c remea bit habebit. Amittit pꝛoſcriptus opes non poſſe reuerti. Inſeript?manet in patria ſed reſpoliatus Aſcribit iactans deſcribit rem manifeſtans. Inſcribit ſignans pꝛoſcribit crimina dammnas. Scriptito.tas.pe.coꝛt.eſt freqᷓntatiuum a DScripto. tas id eſt. frequenter ſcribo. a ſcri⸗ bo. bis. DRð crupulo.las.a.p.i.i.ſollicitare moleſtare. crutoꝛ.arꝭ.atus ſum.d.p.i.inqͥrere inue/ ſtigare ſubtiliter inſpicere. Iñ H̊ ⁊ B ſcruta bilis.⁊ H̊ le.i.aptũ vel habile ad ſcrutandqduz Et ſcrutabiliter aduer. Et ꝑ compoſitõem inſcrutabilis. Item a ſcrutoꝛ ðꝛ ſcrutabun Dus. da. du. i. ad ſcrutandũ habilis vł ſcru tanti ſimilis. Scrutoꝛ componit᷑ Perſcru õ ſcrutari. Jñ ꝑſcrutãs.tis Unde.ſj. ach j. Rerſerntaseos zcoꝛf. Arcanũ neq; tu ſcruta berꝭ vlliꝰ vnq;. culpo.pis.pſi.ptum.a.t.i.celare. Iñ ſcul/ ptim aduer. Ethᷣ ſculptura.⁊ H ⁊ B ſculpti / lis.⁊ h le.pe.coꝛ.Et hic ⁊ hec ſculptibilis.⁊ HBle.penł.coꝛ. Inð ſculptibiliter aduerbiũ Item a ſculpo ðꝛ hoc ſculptile.lis.ſimula2-u crum in foꝛmam ⁊ ſimilitudinẽ alicui ſeul aliud fre.pe.coꝛ. ptũ.Et ſculpto.tas.fre. A qᷣ ſculptito.tas. ſanin hereto⸗ Gebbobi bo 700 Soocdodi dereſepar Podn ce. Tceno E qindnos Nigcori⸗ Gaocas⸗ ſoemere lsrblean (titſeine neniketian tonde ſecauit. deberet/ Cut ui. ſthomed Etcmpon ſaaſegni nau nei. Ixntodzg cigoloen Keobecireob anona Pntcaſe ng Etbet ſce⸗ ſdes en cnſchid ne n hihleß itaſai reincludene aidobiside. Inaadbods lmömere i isigekinn demegloſet obisipfeer nbereygi⸗ gotenpox Indeheeß aekiengr upmowint rdir Sen doſtvatſubns cxlmtn bobis dideſn muſineſpen ⸗— usſuacärend s eo neinpamal sdeſcnbiermn ans proſenbt jnacuu iboaſci⸗ wemoleſr. inarcreinne⸗ ähehonn nöſcruandn, compoſtin rörſanubun jhabiis linn Ji gentisd6 miscs eCNl . n Jiſa ahrſaln⸗ elhchl⸗ 5 * „ „*. * Seurroꝛ aris. atus ſum. d. p. i. eſſe vel fieri ſcurrã.vel tale officiũ exercere.diſſolute vi uere ⁊ ðꝛ a ſcurra. D gante E— Hebibo. bis.n.t.i. ſeoꝛſum bibo. ⁊ ðꝛ a ſe. et Dibo. 2coꝛ. bi. Decedo dis.ſeceſſi. ſeceſſum.n.t.i.ſeoꝛſũ c dere ſeꝑari. ⁊ : a ſe ppoſitiõe.⁊ cedo dis.? * pꝛodu.ce. JðMU SDecerno.nis.a.t.i.ſeꝑo.⁊ ðꝛ a ſe pᷣpoſitione. ⁊ cerno.Et differt a diſcerno.niſ.Diſcernit ꝗin duas ptes diuidit. Secernit qͥ ex młtiſ aliqͥd ſeoꝛſum eligit. — Seco cas.ſecui.ſectũ.a.p.i.diuidere.ſeꝑare ſecernere. Indeſectim aduer. Et h ⁊ B ſecti lis.? Hᷓ le. ad ſecandũ habile. vel q̃d leuit᷑ſe/ cari ⁊ ſcindi pᷣt.⁊ coꝛr.pe. Etſᷣm antiq̃s in/ nenit᷑ etiam ſeco.cas.caui.catũ. Vñ in AůAun G roꝛa ðꝛ. Qui chꝛiſti gladio dogmata falſa ſecauit. Dectoꝛ.tarꝭ.tatꝰ ſum. fre.a ſequoꝛ.queris.⁊ Deberet foꝛmari ſᷣm regulã ab ̊ ſupino ſe/ cutu.u.in oꝛ.ſed ad differentiaʒ ſecutoꝛ q̃d eſt nomẽ.dicimꝰ ſectoꝛ ꝑ ſyncopam platuʒ Et componit᷑ aſſectoꝛ.tar.i.ſeq̃ndo adipi⸗/ nea.neũ. ſci aſſequi.Conſectoꝛ.tarꝭ. Iñ ↄſectaneus ecundo das.a.p.i.pſpera ri. pfi peꝝ facere. vl ſecũdo loco ſeqͥ.Et ↄpõit᷑ obſecũdo daſ idẽ.obedire obtemꝑare. ecuro.ras.a.p.i.ſecuꝝ faceeer. Jedeo. ſedes ſedi ſeſſum. n. s. Inde hec ſeſ/ ſio.onis.Et hec ſedes.ſedis.⁊ ꝓdu.ſe.licet ſedeo ſedes eam coꝛ. Uñ. Dum ſuꝑ alta ſe/ des caſum pᷣbet tibi ſedes. Un ꝓpha. Illic ſederũt ſedes in iudicio. Item a ſedeo des. ðꝛ ſido ſidis.idem quod ſedeo.⁊ caret pᷣteri to ⁊ ſupio.ſed mutuat᷑ ea a ſedeo des.Et po nitur aliqñ ſedere ꝓ placere.vt hoc nomen Edet mihdh. edo.das.daui.a.p.i.mulcere.trãquillare lenire compeſcere.⁊ quaſi ſedentes⁊ pacifi cos facere.⁊ ðꝛ a ſedeo.des.Et ꝓdu.ſe.Sʒ ſedeo des.coꝛri.ſe. Unde.Que mea mente ſedet mentis mihi vulnera ſedet. Itẽ ĩ Au/ roꝛa. HNon iram domini pꝛeſens bonis vl/ tio ſedat. Eta ſedo ſedas.dicit᷑ſedatus.ta. tum. ⁊ habet eaſdem ſignificationes. quas Deduco.cis.ſeduxi.ſeductũ.a.t.id eſt.deci/⸗ pere.q̃ſi ſeoꝛſum a bono ducere.⁊ dicitur a pᷣpoſitione ſe.⁊ ducocis. Iteʒ ſeducere ðꝛ ſeoꝛſu ducere ſeparare.ſicut fit qñ cauſa cõ ſiliandi aliquis ducit᷑ extra congregationẽ Et ponit᷑ ſeducere p decipere pꝛodere⁊ ſe/ parare. Item ſeducere poteſt poni in bona ſignificatõe.id eſt.a malo ad bonum duce/ re. Et ſic pᷣt accipi illud Hiere.xx. Seduxi ſti me dñe.⁊ ſeduct? ſum. Alia lr̃a habʒ. Ce nuiſti me ⁊ pauiſti me.Et ſic ſeductoꝛẽ bo nus ⁊ malus. Frequẽtiꝰtamẽ ponit᷑ in ma ſuma grege ponere Et dicitur a ſe.⁊ grego gas.quod eſt vnare. Inde ſegregatim ad/ VerbiDinmnmnmn. Geiugo.gas.a.p.i.ſepare diuidere ſᷣm pad. 2382” ſe. ⁊ iugo.gas.? coꝛttiun. Heiũgo. gj.a ti. ſeoꝛſu iũgere. vel ſeoꝛſuma üctura facere.i. diſiũngeer. eligo. gi.ſelegi. ctũ.a.tc.i. eligere.q̃i ſeoꝛſuʒ ab alijs legere. ðꝛ aſe lego. g. Ju ſelect? ug'. in. vyli.de ciui. Deos iũctos ⁊ ſelectos diligent᷑ expli cans. 2 coꝛ.lii. . . Sello. as a.p.i ſella reponere. Etoponif. Diſſello.las.i.diuerſis modis ſellare vlł ſel lam retinere. vel a ſella remouere. vla ſella piſcere. Inſello. las. Reſello.las.i. iteꝝ ſel/ lare. vł ſellam remouenrnrnre. emino.nas.n.p.i.ſemẽ ſpargere.⁊ dꝛ a ſe/ „ men. Et ↄponit᷑ Cõſemino.nas.diſſemino nas.inſemino.nas.reſemino.ngagnas. Gemẽto.tas.taui.n.p.i.ſeminare ſementem Semiuſtulo.las.a. p.i.exꝑte vrere vł incn dere. Iñ ſemiuſtulat.ta.tũ. Uñ dicẽ Aug. de ciui.dei. Põtifex ſue ſalutꝭ oblit irrues in ignẽ ſemiuſtulatꝰ eſt. H Oiminuere ⁊ euacuare.⁊ ꝓdu.pᷣmam.Unð Semam ſemideus ſtemus flemus quoq; Demoueo.ues.a.s.i.ſcoꝛſum mouere vl ſe parare. Iñ ſemotim.i.ſeparatim.⁊ ſemotꝰ. ta. tum. Deneo.nes.nui.n.s.id eſt.eſſe vel fieri ſenez ⁊ dicitur a ſenex. Inde ſenectus.ta.tũ.par/ ticipium ſᷣm antiquos.Et hinc ſeneſco.ſcꝭ. inchoatiuum. Et ſeneo caret ſupino.q;uis Fſᷣm antiqͥs faciat ſupinũ in nectuʒ.⁊ coꝛ.ſe. VUnde Juuenalis. Perpetuo meroꝛe⁊ ni gra veſte ſeneſcat. entino. nas. n. p. i. animo aliquid ſentim dijudicare. H X;z Xcoꝛ. ſe. 2 Oentio.tis.ſenſi.ſenſũa.qi aliqͥd ſenſu per cipe.ſ.auditu.viſu.⁊c. Itẽ ſentire.i.ĩtellige/ re. vel hůe ſenſum.i.intellectũ.⁊ fᷣm h̊ ẽ neu trũ. Iñ ſenſus.ſa.ſuʒ. Et nota ꝙ ſenſus.ſa. ſuz. eſt ꝑticipiũ pᷣteriti tꝑis de ſentio.qᷓ;uis qͥdã ſimplices dixer̃t ſentit.ta.tũ.q̊d nihil eſt. Uñ Augꝰ.de ciuitate dei. Senſa ẽ mo riẽs.qꝛ animã deſeruit deꝰ. Deparo.ras.a.p.i.diuidere ſeoꝛſum ꝑare. epelio.lis.liui.vł ꝑ ſyncopã ſepelij.ſepul tũ.licet ᷣm antiq̊s inueniat᷑ ſepelitũ.a.qid eſt moꝛtuũ ↄdere. Jñ ſepult.a.iũ. Iteʒ ſepe lioↄpõit᷑ Cõſepelio.lis.i.ſił ſepelire.diſſepe lio.lis.i.ſił diuerſis modis ſepelire.vel a ſe pulcro remouere.⁊ eijcere.⁊ coꝛ.hac ſylla/⸗ bam pe.⁊ facit ſupinũ ſepultũ. UVñ uidꝰ in.xij. epła. Et ſepeli lachꝛymis perfuſa fi/ Oepio.pis.ſepi.ſeptũ.a.q.lʒ inueniat᷑ ſepi/ ui ſepitũ.ſʒ magis apud antiqs.Et eſt ſepi/ re circũdare.ſepe circũcludere.⁊ põ.ſe. Vñ Uallamꝰ ꝓpꝛie caſtrũ.ſepimus ouile. Iteʒ Virgiliꝰ Religio vetuit ſegeti pꝛetendere re. ⁊ Z a ſe.⁊ pono.is.⁊ p.po. . Depono.nis.ſui.a.t.i.ſeoꝛſi ũ ponere ſepara eptuplo. plas. plaui.a.p.·i.· ſepties multi/ 8 „ licare.⁊ coꝛ.tu.naturalit. equeſtro.ſtras.a.p.i. ſignare ſequeſtro. Dequoꝛ queri.ſecut ſuʒ.d.t.i.imitari.Jnð ſecut.ta. tum.q̃d ſeqͥᷣ?. Et ſecutiuꝰ ua.uũ.qͥd ſeqͥt᷑ vel qͥd eſt ſignũ ſecutionis.Et h ⁊ h ⁊ ſequax.diligens ſecutoꝛ.qͥ ⁊ ſecutarius ðꝛ. Iñ ſequaciter aduer.⁊ hec ſequacitas.taj. . Gereno.nas.naui.a.p.i.exhilarare.letific re üluminare illucidare.? prre. Derico.cas.a.p.i.ſerico oꝛnare vel intexere Oerio.as.a.p.i.oꝛdinare.in oꝛdinẽ ⁊ ſeriem diſponere. ⁊ coꝛ.ſe. ðDU— / ermocinoꝛ.arj.d.p.i.ſermonẽ facere.⁊ ðꝛ a ſermo.⁊ coꝛ.ci. oſtiũ firmare claudere.⁊ dꝛa ſera.re. Dero.ris.ſerere.duplex hʒ pᷣteritũ ⁊ duplex ſupinũ.⁊ ſᷣm h̊ hʒ diuerſa ſ gta. Dero.ris. ſeui ſatum.i.ſeminare. Sed ſero ris.ſerui. ſertum.i.plantare. Hectñ ſignificatio tra/ cta eſt ab alia.Qui em arboꝛes platat qͥdã/ modo ſeminariũ eis ↄfert.Et qꝛ ſeminatio damꝰ accipimus. tes pacificare. Uñ Diuido pacifico dic de ero.ras.xraui.a.p.i.ſeram oſtio aponere. E ⁊ plãtatio oꝛdine ſolẽt eſſe.iõ ſero ſeui qñ/ q; ponit᷑ poꝛdinare. Itẽ ſero ris.ſerui.ſertũ .i ĩmittere vł ↄiũgere. Inuenit᷑ mñ̃ ⁊ ſerui p oꝛdinani.⁊ ꝓ ſeui ſ̃m antiq̊s. Itẽ ſero qũ fa cit pᷣteritũ in ſeui.⁊ ſupinũ in ſatum neutrũ eſt. Sed ſero qñ facit pᷣteritũ in ſerui.⁊ ſu⸗ pinũ in ſertum.actiuum eſt. Item ſero in pᷣ 7 pdu. Uñ Pꝛoſper. Oõð ſerimꝰ metimꝰ. q̊d „ „ erotino.nas.i.tardare ſerotinũ facere. erpo.pis.pſi.ptũ.n.t.i.latenter ire.vł coꝛ⸗ poꝛe ⁊ vẽtre reꝑe.Et ↄpõit᷑ Cõſerpo pis.i. ſik ſerꝑe. Inſerpo.pis.i.intro ſerꝑe.Pꝛoſer po.pis.i.pcul ſerpere.vel ꝓpe ſerꝑe.⁊ etiã in ante ſere. erro ras.i.ſerra ſecare. Iñ ſerrãs.ant.g. oĩs. Uñ Eſa.xlj.Ego poſui te q̃i plauſtruʒ triturãs nouũ habẽs roſtra ſerrãtia. Etↄpõit᷑ Cõſeruio.uis.i.ſił ſeruire.diſſer/⸗ uio.uis.i.diuerſis modis ſᷣuire vel offende re.inſeruio. vis.i.valde ſeruire vel obedire Seruimtm̃ dñis. Inſeruimꝰ cuiuſq; pᷣce ptis. Reſeruio.uis.i.iteꝝ ſeruire.vel a ſerui tio ceſſare. Subſeruio.uis.i.obedire vł ſa tiſfacere.ↄſonare latenter vel poſt.vel parũ Seruo.uas.uaui.a.p.i.cuſtodire.retinere. vel in cuſtodia ponere vł pꝓſpicere. Etↄpo nit᷑ Cõſeruo.uas.i.ſil ſeruare. Itẽ obſeruo as.q̊d in bono ⁊ in malo ſumit᷑.vt in ſuo lo co ðꝛ. Itẽ reſerno.uas.i.retinere. Deto.as.aui.n.p.i.caput ⁊ crines purgare cuſeta. Et ↄpõit Inſeto. tas. Detatio.as.aui.i.farinã purgare. euero.as.i.firmare aſſerere.⁊ nõ eſt mul/ tum in vſu. Sed componit᷑ Aſſeuero.ras. id eſt. affirmare.aſſerere.Et ꝑſeuero.ras.i. durare. euio uis.uiui.uitum.n.q.id eſt.inſanire. furere.ſeuum eſſe vel fieri.⁊ ꝓdu.ſe. Unde Pꝛoſper. Impia confuſo ſeuit diſcoꝛdia Dibilo.las.n.p.ſerpentũ eſt ꝓpꝛie t̃ hoĩes ſi bilant. Iñ hic ſibib. li. ſz in płi ſibila. loꝛum Et ſibilꝰ.la.lũ.i.ſibilans. Item ſibilo poni tur quandoq; p ridere.quia ſibilare ſolemꝰ poſt eum ten deridemus. Unde Oꝛatiꝰ in ſermo. ⁊ coꝛ.bi. ſenti coꝛ.hanc ſyllabam ſe. ſed in pᷣterito eã opulus me ſibilat. id ẽ. deridet. Oeruio.iuis ſeruiui.ſeruitũ.n.q.i.famulari ſgnurei Oonfco ſturenont ieriſo⸗ Etlna ſn ken iſiierf ertins ſin Geificop Palſſ̃n⸗ lſckſicre ſihtione⸗ Cnodu ſulkci⸗ Maoas os Codeſ lnũac⸗ Conrrod Oleo eo lul a wecinm mnnlri Et chtſlentüünh ſnrii Oimi lrröetttench cocsinc idideren Dolapule. Yhlobicocz gerelins badeſlbo⸗ mni ſpllobic⸗ flogtzogs, dareſſllogi Dnlol,o.. Fonne Et, nln Sbiin 1o Diinlol⸗ tnlaneeni WE mphonipz aorthattn innolige ſroſeiſſ ſenlieni l⸗ frſeng iſgogft Aumnteutri nſeni tſ⸗ ſenſcoinß linötmnoci vneind 41 müſten. wire co⸗ enonie nr ſe e n nis and Giplauſtenz; Wing. gi fumulan ermire diſſen, reydoffne rWobeuye Mmuzia alieyſs Kydpari⸗ ereiinere. r. oo todſerno⸗ Nind ge. mes vorere e,öctmi-/ 1AMeucons. Eigleneronot. 1, r . ic iſmm utnindt 1. 1 6 ſenſtin * 1 ſin dian Sicco. cas a. p. ſiccũ facere. Et 9ponit cñ De. ⁊ ðꝛ deſicco.cas. Itẽ cum ex.⁊ ðꝛ exicco. cas. Itẽ cũ re.⁊ ðꝛ reſicco.cas. Digdero.ras.a.p.in ſimplici nõ ẽ in vſu.Sʒ 2poͤif Fſdero raa oſpicæc wpne cele/ ſtia. Deſidero ras.id eſt Sido dis.· dere. n. t. vide v in ſedeeo. Digillo.las.a.p.i.ſigillũ facere vł ſigillo de ſignare firmare claudere. ignifico.cas. caui.i. facere ſignũ manite/ ſtare notificare ⁊ expmere. Iñ hᷣ ſigntia.tie. i. expᷣſſio ſietio ⁊ deſiotio ſuppoſiti expꝛeſſa. Et ſignificanter aduer.i.expᷣſſe apte. nde ſignti.i.expᷣſſiꝰ.Et foꝛte inuenit᷑ſins tioꝛ. tiſſimꝰ.i.expᷣſſus.ſioꝛ.ſimꝰ Et hinc ſignificã ter.tius.ſime.aduer.et hec ſiqntia.tie.Et ſi / gnifico ↄpõit᷑ Conſignifico.as.i.pᷣter pnci palẽ ſigtionẽ ſecũdario aliqͥd dare intelligi quũo vᷣbũ cõignificattpᷣs. Itẽ ↄſignificare. i. ſit ſigre idẽ. Itẽ ↄſigre.i.ex adiũcto ⁊ nõ ꝑ ſigtionẽ ↄtrahere.q̃i cũ alio ñ ꝑ ſe ſigre.quẽ admodũ ↄiũctio ⁊ aduerbiũ ⁊ pᷣpoſitio cõ ſignificãt.⁊ coꝛ.ſi.Et videt᷑ cõponi a ſignũ ⁊ facio.cis. .—.rL Digno.as.aui.a.p.id eſt.ſignum facere vel ſigno deſignare. exbmere oſtendere.⁊ dicit᷑ a ſignũ qd eſt nota.oſtentũ.vexillum. Inð Ignanter adaur. Dileo.les.lui.n.s.i.tacere. Sʒ ſilere refert᷑ ad vocẽ inarticulatã vel mutã.tacere xo ad articulatã.Et inde h̊ ſilentiũ.tij. Et vt di/ cũt ſilentiũ nihil eſt.ſʒ vbi vor nulla ẽ dꝛ eẽ ſilentiũ. Similuer tenebꝛe nihil ſüt. ſʒ vbi lux nõ eſt tenebꝛe eſſe dicũt᷑ Itẽ a ſileo dicit᷑ ſileſco.cis.incho.⁊ coꝛ.hanc ſyllabã ſi. Uñ Ouidiꝰ de reme.Qui ſilet ẽ firmus.qͥ dicit multa puelle. s ODyllabico.cas.a.p.i.facere ſyllabas.vł cõ/ iũgere lr̃as.⁊ ðꝛ a ſyllabicca.cũ. Itẽ a ſylla ba ð ſyllabo as.i.ſyllabicare. Jn ſyllaba/ tim.i. ſyllabicatim aduer. do. vel ſyllogiſmos facere. Gyllogiʒo.as.i. ↄcludere. ⁊ pꝛie ſyllogiʒan Dimilo las.a.p.i.facere ſilem. vel eſſe vel re pᷣſentare.Etↄponit᷑ aſſimilo as.i.valde ſi milare. Abſimilo as.diſſimilare Cõſimilo las.Diſſimilo.las. Inſimilo las.i.valde ſi⸗ milare. Inuenit᷑ etiã aſſuniloꝛ.arꝭ.d.p.ĩ eo Dem ſenſu.in q̊ ⁊ aſſimilo. canere.⁊ acuit᷑ ni. Gymphoniʒo ʒas. n. p.i. cum ſymphonia Ccupere.⁊pꝛopꝛie ce fingere. pꝛie fingere ſe ſcire qᷣd neſcit.vł eẽ? qͥd nõ eſt. ⁊ ðꝛa ſimilis vel ſimul. Etↄpoõit᷑ aſſimulo.as.i.valde ſimulare.abſimulo laſ/ .i.diſſimilare.cõſimulo.las.diſſimulo.las. deſt. diffiteri negare inficiari.ſeſcire vł eẽ qd ſcit vł eſt. Uñ ſolet dici. Simulo quod neſcio vel d nõ ſum. Diſſimulo quod ſcio vel quod ſum. Inſimulo.las.⁊ inſimuloꝛ. inſimularis.inuenit᷑ i codẽ ſenſu.ĩ depo.g. Unñ in Gꝛeciſmo ðꝛ.Qõð nõ ſum ſimulo.ſʒ diſſimulo qd ego ſum. Et Papᷣ.di. Simu lamꝰ ignota.diſſimulamꝰ nona. Pigultio tis. tiul.n. . ivtrahere ſom̃.ꝛ an/ helitũ cũ difficultate.Et deberet facere ſu/ pinũ ſingultitũ.ſacit ãt ſingultũ. Iñ ſingul to.ta& fre.Et h ſingultus.tus.tui.ptractio anhetitꝰ cũ difficultate. ä Diniſtro ſtras.i.ꝑ ſiniſtrã ducerevel ad ſini ſtrã diuertere.vel ſiniſtra vti ꝓ d extrra. Dino.nis.ſiui.vł ſij.ſitũ. Sinoꝛ erꝭ.ſitꝰ ſuʒ i.ſinere ꝑmittere ł dimittere Et ſinere.i.fini ri terminari.Et ſinere.i.ceſſare. Jñ h ſitus. Sinereꝓ dimittere vł ꝑmittere actiuũ ẽ⁊ in alijs ſigtioniba neutrum.⁊ coꝛ.ſi.in pᷣſen ti ⁊ in ſupino. Sed in pᷣterito eam pꝛodu. Unde⸗ Ars bhominem foꝛmat nec ſinit eſſe malun.. Oinuo.nuas.aui.a.p.i.ampliare vel plica/⸗/ re vel curuare.⁊ ðꝛ a ſinꝰ. Et ↄponit᷑ Inſi/ nuo.nuas.i.denũciare ſignare.q̃i in ſinum mittere intimare.Et inſinuo.as.i.latent᷑ ꝑ/ ſuadere ⁊ diſſimulare oꝛare.dicere diſſimu latoꝛie.vt cuʒ repᷣhendimꝰ ⁊ damnamꝰque maxime defendere intendimꝰ. Eſt ergo in/ ſinuare aliqͥd aliud intendere qᷓ; ba videã tuꝛ ſonare. Inde h inſinuatio.i.callida ⁊ la tens oꝛatio. Uñ qcdã ſolẽt exoꝛdiri ꝑ pnci/ piũ.vt cũ cauſa eſt turpis.⁊ animiauditoꝝ ſunt alienati. Eſt em̃ inſinuatio oꝛo quadã diſſimulatõe ⁊ circũitõe obſcure ſubijciẽs auditoꝛis animũ. Sʒ pᷣncipiũ eſt oꝛo ꝑſpi cua.⁊ ptinꝰ ꝑficiẽs auditoꝛẽ beniuolũ ⁊ at/ centü vel docill6. ynzugo. as. a.p.i.ↄiũgere vel ↄiugare. ipo.pas.paui.a.p.i.farinã ad faciendum pultẽ immittere.Et ſipare.i.ſpargere. ⁊ p/ pꝛie eſcã gallinis.⁊ ſipare.i.cõminuere.Et ↄpõit᷑ Conſipo pas.i.ſimul ſipare.Diſſipo pas.i.diſpergere diminuere deſtruere Pꝛo ſipo.pas.i.pcul ſipare ⁊ ſpargere.Obſipo. pas.i.vndiq; vel contra vel obuiam ſipare 7 coꝛ.ſi. Unde.Qui ſipat h̊ paſcit volucreſ diſſipat inde. Lcoz. omma. Nolẽniʒo as.i.celebꝛare.feſtinnne. Soleo les.ſolitꝰ ſum.vᷣbũ neutropaſſinũ.i. —ss Siſto ſtis. caret p̃terito ⁊ ſupino. ſʒ accipit mutuo a diuerſis ſm diuerſas ei ſigtioneſ Mã tiſto abſolutũ ẽ ⁊ trãtitiuũ. QOñ ẽ abſo/ lutũ ſit idẽ q́ͥd ſto vel maneo.ſiſto.q̃ſi cum pus irem mõ ſto. ſm H̊ accipit pᷣteritũ ⁊ ſu/ pinũ a ſto.⁊ facit ſiſto ſteti ſtatuʒ. Siſto qñ eſt trãſitiuũ ſigt idẽ d ſtatuo. vt Iſte ſiſtit menia.i.ſtatuit.Accipit᷑ etiã ꝓ firmarevl re tinere vel ſtabilire.vt ſiſto equũ. Uñ Oui/ dius de faſtis. Siſte puer lachꝛ ymas· Pꝛo theus tua damna leuabit.ſiſtere.i.pᷣſentare vñ Quce.ij. Ut ſiſterent eũ dño.i.pñtarẽt. 2⁊ ſᷣm h̊ eſt tranſitiuũ ⁊ accipit pᷣteritũ ⁊ ſu/⸗ pinũ a ſtatuo.vt ſiſto ſtatui ſtatutũ. Siſto pꝓ ſtare neutrũ eſt ⁊ caret pᷣterito ⁊ ſupino.⁊ accipit mutuo a ſto ſtas. Itẽ ſiſto inalia ſi/ gnificatõe actiuũ eſt ⁊ caret pᷣterito ⁊ ſupio ⁊ accipit ea mutuoa ſtatuo ſtatuis.ſʒ hing. In Bꝛeciſmo ⁊ in Doctrinali dicitur. Si ſto facit ſtatui.ſi tranſeat atq; ſtatutuʒ. Sʒ ſi neutrale dat ſteti nullumq; ſupinum. Ditio.tis.tiui.titũ.n.q.i.potum deſiderare. ⁊ ponit᷑ ſimpłr ꝓ deſiderare. Iñ ſitibũdus d g9.dũ.i. ſitienti ſilis. Itẽ ſitio ↄpõit᷑ reſitio tis.⁊ coꝛ.ſi. Uñ Incupidas ſitit ebꝛietas pᷣ ſentig deſunt. (Oante D Docio as.q.p.i.ſocios iũgere vel ſocios fa/ cere.⁊? ðᷣ a ſociꝰ.⁊ ↄponit᷑ Aſſocio.as.abſo cio.as.i.abiũgere.ↄſocio as.diſſocio as.et glicui rei aſſueſcere.vel in ↄſuetudinẽ duce re. Iñ ſolit.ta. tũ.i.frequẽs.aſſuet aſſiduꝰ vſitatꝰ.⁊ coꝛ.ſo. Uñ Ouidið arte. Tarda ſolet magnis reb ineſſe fides. Sʒ ſol ſolis hi ſoles ꝓdu.ſo. Und Qui rem noſſe ſoles dic ſolẽ gignere ſoles. Dolero as.i.ſoleas facere vel ſoleis aptare Itẽ ſolerare.i.ſolũ vel ſolidũ facere. Dollicito.tas.a.p.i.perſuadere.ex ſuo loco mouere.quaſi extoto ⁊ multũ citare ⁊ com mouere. Iñ ſollicit.ta. tũ. i. curioſus anxi ⁊cõmor Iñ ſollicite.citius.tciſſime.aduer. Etbᷣ ſolicitudo.dinis.id eſt.curioſitas.an xietas. Iñ ſolicitudinariꝰ a.ũ.⁊ ꝓdu.ſo.vñ Ouidius. Res eſt ſolliciti plena timoꝛis a/ moꝛ. ? co;ꝛ. pe. olido.das.i.firmare integrare.⁊ ðꝛ a ſo/ lum. Inde hoc ſolidamẽ.inis.pe.pꝛodu. et hoc ſolidamentum.ti.⁊ ſolidus.da.dum.i. Nophi integer firmus.quaſi ſolo datus. Indeſo/ lide.dius.diſſime.⁊ h ſoliditas.tatis.Et cõ ponit᷑ Conſolido.das.reſolido.das.⁊ coꝛ⸗ . Tipiunt ſo. èòôMDU Doleciʒo.ʒas.n.p.ſoleciſtice loqui. Iteʒ ſo Neciſtico.cas.in eodẽ ſenſu. Soloꝛ.aris.atus ſum.d.p.i.pᷣbere ſolatium alloqͥ vnũ ⁊ derelictũ.⁊ ðꝛ a ſołQui eĩ ſo/ lat᷑.ſoli ſe applicat dũ loqr᷑ᷣ ⁊ ſolitudinem le uat alloquio ſuo. Iñ h̊ ſolamen.inis.id eſt ſolatiũ. Uñ in Auroꝛa. Solamen matris ancoꝛa ſpeſq; patris.Eth̊ ſolatiũ.tij.Et cõ poni ſolo⸗ cum con.⁊ ðꝛ ↄſoloꝛ.arꝭ. Jñ h̊ ?⁊ ↄſolabilis.⁊ H̊ le.⁊ conſolabiliter.⁊ H̊ͥ con ſolabilitas.tatis.⁊ conſolans antis.oĩs ge. ⁊ cõſolatoꝛi.ria.rium. Item cuʒz de.⁊ dicit deſoloꝛ.aris. Soloꝛ⁊ eius compoſita ſunt Depo. licet antiqͥ fecerint ſolo las.actiuum. Ungde ⁊ pᷣdicta vᷣba adhuc ſepe inueniunt poſita in paſſiua ſigtione.⁊ ꝓdu.ſo. Vnde tur egenunm. Dꝛatiin epi. Inſtruit exemplis inopẽ ſola oluo.nis.ui.utuzʒ.a.t.i.enodare.liberare. Inh ſolutoꝛ oꝛis.Et h ⁊ h ſolubilis.⁊ hᷣ le. ⁊ bec ſolubilitas.tatis. us⸗ e ie . Domnio.as.a.p.i.in ſomnio vel ꝑ ſomniuʒ aliqd videre vel ꝑpẽdere. Iñ ſomnito.tas. fre.Ulel ſomnito deriuat᷑a ſomnꝰ.Et ſom/ nitare.i.freqᷓnter doꝛmire. 7 „ — Domnio.nis.niui.vᷣbũ neutrũ.i.ſomnum habere. doꝛmitre. Dono.nas.ſonui.nitũ.n.p. IJñ ſonitꝰ.tus. ipᷣa actio ſonãdi.vel ſtrepi⁊ ſonus.⁊ ꝓpꝛie ↄfuſe vocis.Eth̊ ſonꝰ ni.qcqd aure audit᷑ vel auditu ꝑcipit᷑ ⁊ coꝛ.ſo. Uñ Pꝛoſp. Ni pia mens habeat q̊d bñ lingua ſonet.Et fa cit pᷣteritũ in iui.diuiſas.⁊ ſupinũ in itum. licet inueniat᷑ qñq; facere pᷣteritum in aui. ⁊ ſupinum in atu. 7 Dophiſmatico.as.i.ꝑ ſophiſmata deciꝑe. „ lutione. Dopio.pis.pini.vel ſopij.ſopitũ.n.q.i.face re doꝛmire ſedare extinguere termiare com peſcere facere quieſcere. Iñ ſopil.ta.tũ.et Hͥ ⁊ hec ſopibilis.⁊ H̊ le.⁊ ꝓdu.ſo. Uñ Oui/ dius in.xj.epła.Qui me non poſſum potui ſopire dꝛaconem. Similiter ſopitus.ta.tũ ꝓdu.tñ pᷣmam ſicut ſuum vᷣbum.UVñ Oui dius. Duz petis amplexꝰ ſopitaq; bꝛachia iactas. Tamen ſemiſopit coꝛ.o.ante p.vñ Ouidiꝰ in.ix.epła.Theſea pᷣſſuras ſemiſo/ Hoplol ſtico. as.id eſt.decipere verboꝝ inuo Sopor⸗ necie Etſopon ſoporo igeſooin e ſopliſor nllene ſorbllis dum 1c. fatindep ſcio tincho linſorbere Hogeoden pumrerediß detwacte eſtindecen Jorciso⸗ Jororiſe remſoꝛo⸗ Dornoꝛt nimureye niarer⸗ Lohoena Hoſpuo mn luſpeafficn oeſonſitin Sprcinans⸗ wndui Dehumngnis Molocoadant e Erpac Poprcogs Parevelrehpe Rſpantot vatplorarie lduninzre⸗ nralorane Noſicons. deſgiareye Gliſheaizie Opechcgſoer kinmnni bareſclmin eOie. Aeiſo Olindinent. en. inis e menmns Müͦth. Etch nan. Fht lirn :5n nns oige. ijderdicſk mpoſitaſant usacinun. peinueniunt Nao Un . glsinopehbe r ltom tlstbl. obnnu; mtots. Lſom/ ſomnum. ſoni ws. nosae awregti. ooſ. fl uſone. t ſapinäinidun Dtcriumian⸗ püinundec . õ ciüngile mmcmnintcon Mb Ui noſnndel inopinei trn pirnonn n n, 4 ſist Gopoꝛo.ras.a.p.iſopire facere doꝛmire et ꝓpꝛie cũ ſopoꝛe. Jũ h̊ ⁊ h ſopoꝛabilis.⁊ h le. Et ſopoꝛabilit aduer. Et componit᷑. Con ſopoꝛo.ras.Eta ſopoꝛo ðꝛ ſopoꝛat.ta.tuʒ. id ẽ.ſopitus.⁊ coꝛ.pmã. Soꝛbeo.bes.bui.vel ſoꝛbo.bis. ſoꝛbui vel ſoꝛpſi. ſoꝛptuʒ.ptu.n.S.i.deuoꝛare.aliquid molle deglutire. vt oua mollia. Indeh ⁊ H ſoꝛbilis. ? h̊ le.ſacilis vel mollis ad ſoꝛben dum.⁊ coꝛ.pe.Clũ in Auroꝛa. Soꝛbilisvt fiat inde polẽta ligat. Et a ſoꝛbeo.ſoꝛbeſco ſcis.inchoatiuum. Goꝛbillo. las.n. p.. aliantulum vel paula / tim ſoꝛbere.⁊ ðꝛ a ſoꝛbeo bes. eſt. indecens hoꝛriblle. Noꝛdido.das.a.p.i.ſoꝛdidũ facere. Soꝛoꝛiſſo.as.vł ſoꝛoꝛiʒo ʒas.i.imitari mo⸗ 5 rem ſoꝛoꝛis vel aſſimilari ſoꝛoꝛi. „ Noꝛtioꝛ ti CLonſoꝛtioꝛ.:tiris. Reſoꝛtioꝛ.tiris. 2 QOoſpito.tas.a.p.i.ſanare exhilarare vl na ſpe afficere. vel bona ſpe nõ fallere. Eti eodẽ ſenſu inuenit᷑ ſoſpio.pis. — Opacioꝛ.aris.atus ſum.d.p.i.ire vel deam bulare.huc ⁊ illuc ire cauſa recreãdi.Et cõ ponit᷑. Conſpacioꝛ.aris. Circũſpacioꝛ arꝭ. Deſpacioꝛ aris.i.deoꝛſum vel valde vel de vno loco ad aliũ ſpaciari.vel a ſpaciari celſ- ſare.Expacioꝛ arꝭ. id ẽ.extra ſpaciari ⁊ eua Ppargo. gis.ſi. ſum. a. t.i. diffundere. diſſi⸗ pare vel reſpergere. diſtater opire ſiue ꝑfüG⸗ dere. Iñ ſparſim aduer.⁊ ſparſo ſas.freq n. Aᷓſparſito tas.aliud freqntatiun. Opatuloꝛ.aris.d.p.i.delicioꝛ.aris.vł ĩ ſpa/ „ Opecifico as.a p.i tula duiinare.Et componit᷑ cum ex. ⁊ dicit ſe egregaꝛe diuidere ſeꝑa re deſignare. vel ſpem facere. Iñ ſpecificuſ inchoatiuuam. Opolio.as.aui.a.p.i.denudare.ſpolia au/ ferre. JIn h ſpoliatoꝛiũ.rij.locꝰ ſpoliandi.⁊? ca.cũ.i.ſpecialis.diuiſus vlł faciẽs ſpẽm. Opecio.cis.ſpexi.ctũ.a.t.i.ↄſiderare.ſʒ non eſt in vſu.⁊ nũq; dicendũ eſt ſpicio.ſʒ ſpecio q̃d pbat᷑ ꝑ deriuata.ſ.ſpecies.ſpecimen.ſpe culũ ⁊c Et ↄpõit᷑ aſpicio.cis.reſpicio..cõ cio cis.pꝛoſpicio cis.ꝑſpicio cꝭ.ſuſpicio c. Bopermatiʒo. ʒas.i. ſperma emitt M perno. nis. ſpꝛeui Peeränei contẽnere. vilipẽdere.⁊ ↄpõit᷑ ris. ſoꝛtitꝰ ſum. d. qi. ꝑ ſoꝛtes di / ninare vel tribuere vel ſubminiſtrare.v di S uidere ⁊ adipiſci.⁊ ðꝛ a ſoꝛs. Et componit Ethota ꝙ videmꝰ nata.aſpicimꝰ volũtate intuemur cura aſpicimꝰ ꝗnte nos.reſpiccio mus retro.ſuſpicim ſurſũ.deſpicimꝰdeoꝛ ſum.inſpicim introꝛſum.cõſpicimꝰ circoi⸗, . r . Sr rai ium eogtat .ẽ Jpecto. tas. bum frequẽtatiuũ a ſpecio cö In h̊ ſpectamen.inis.Et h̊ ſpectaculum li.,. ꝓ eodẽ.Eth̊ ⁊ h ſpectabilis.⁊ hoc le. nde· ſoectabilit aqdauuuarr peculoꝛ.arꝭ.d.p.i.videre inſpicere ĩueſti garcetploꝛare de alto inſpicere. In H ſp- cular vel ſpeculare rꝭ.loc altꝰ vñ qs ſpeeu2n lari poteſt. Unñ ⁊ feneſtre ⁊ vehicula de qbo fffpeculamur ſpecula dicunt᷑. ⁊ coꝛ.cu. Undðᷣ Soꝛdeo des.dui.n.s.i.eſſe vel fieri ſoꝛdidu putrere diſplicere fetere hoꝛrere. Uñ Soꝛ det vt actoꝛi pᷣficiat opus.Soꝛdet.i.turpe Juuenalis.Qui vehit᷑ clauſo latis ſpecula ri anro. e/⸗ „ zo. zas. i. ſperma emitterr. re vł ſperãdo expectarevł credere.⁊ ppᷣe bo bo⸗ na. Bona qͥdẽ ſperamꝰ. mala timemꝰ. GSe/ bo⸗ pe tũ ſperare ponit᷑ ꝓp timere.⁊ ecõuerſo.ſed impꝛope. liñn diẽ donat ꝙ cũ ðꝛ. Hũcego ſi potui tin ſperare doloꝛeʒ. Sperare diẽ p timere.⁊ ẽ ibi achirologia. Et a ſpero deri / uat᷑ ſperatꝰ.a.ũ.tã ĩ actiua qᷓ; paſſiua ſigtöõne Et ↄpõiĩt᷑ inſperat.a.ũ. Itẽ ſpero ↄpõit᷑ de ſpero ras.i.a ſpe ceſſare. Iñ h̊ ⁊ B; deſperabi lis. ?2 B le. Iñ deſperabilit᷑ aduer. Itẽ ſpero pmã ꝓdu.ſ̊ ſperare eẽ co. „ 7 pico. cas. n. p. i. ſpicas emittere vł collige re vel dare.vel ad modũ ſpiceacuere.vł fin dere. ꝓdu. ſpbpi. „ piculoꝛ.arꝭ.d.p.i.iaculari.vlł ſpiculo oc/ poꝛtat ſpiculũ ad occidendiũ. Spino.nas.n.p.i.pũgere vel claudere. piro. ras.raui.n.p.i.viuere vel ſm duce re vel ſuſpirare l flare vel olere.ſiue redole⸗ re. Jñ p̊ ſpiramen.inis. plẽdeo. es. n. s. lucere. Indehᷣ ſplendoꝛ. oꝛis.⁊ ſplendidcꝰ.da.dũ. Jñ ſplẽdeſco.ſcis ſpoliũ.lij. Et ſũt ſpolia puatoꝝ.exuuie du/ cum ⁊ diuitũ. Iñ ſpoliariũ.locꝰ vbi ſpolia reponũt᷑.vl exterioꝛ balneoꝝ cellula. Et cõ KH ponit cum de. dis. cer. Aſperno nis. Iñ aſper noꝛ.arꝭ.d.p. Cõſperno nis.i.ſimł ſperneer. Iñ ↄſpꝛet᷑.ta.tũ.Et componit᷑ incõſpꝛetu a.tũ.i.landatꝰ ⁊ patꝛꝰ. pero.ras.n.p.i.ſpem hꝛe ↄfidere exiſtima cidere. Iñ h ſpiculatoꝛ. oꝛis.i.carnitex qain .DB0 Spondeo des. ſpopondi ſponſum. a. . i fi eiubere vel ꝓmittere vel vele. Opumo.mas.i.ſpuma fluere vel ſpumã ha bere vel emittere vel auferre. ⁊ põ.ſpu.vñ Juuenalis. Et pfuſa mero ſpumãt vnguẽ Souo.is.ſpui.ſ Ethᷓᷣ ſputũ.ti. Spuere ſputũ emittere neu trũ eſt.ſed in alia ſignificatione actiuum eſt Et ꝓdu.ſpu. uto. tas. i. frequẽter ſpuere. a ſpuo. is. ſplendere. Inde ſqualeſco.ſ. inchoatiuuʒ Et ſqualidꝰ.da.dum.i.aſper ſoꝛdidꝰ Inde ſqualiduł. la. lũ.i.aliq;;tulũ ſqualidus.Et ſqualiditas tac. ⁊ ꝓdu.ſqug. quamo. mas.a.p.i.ſquamas auferre vel Dare. z pdu. ſtugg. Otabilio.lis.liui.litũ.a.q.i.firmare.ſtatuere Et componit᷑. Cõſtabilio.klis. Otabuloꝛ.arꝭ.d.p.i.collocare.̊ antiqͥ dixe/ rũt ſtabulo.las.n.p.⁊ eſt abſolutum. vt hic ſtabulant᷑ equi mei. Otagno.aſ.n.p.i.ad modũ ſtagni inundare abundare creſceer. Otanno. nas.i.ſtanno aliquid aptare pᷣpa/ rare oꝛnare oꝛdiner. Mitatuo ſtatui re cenſere fabꝛicare edificare cõſtituere po/ nere. Drello.as.n.p.i.ſplendere ad modũ ſtellaꝝ ſtellis circũdare ⁊ oꝛnare. vł ſtellis diuina re aliqͥd Zoepaere⸗ Et componit᷑. Cõſtello. las. Iñ hↄſtellatio.onis.qᷣd ſepe poniturp ipſo ſigno ſtellaꝝ. ”ðÿMJMUMWq Otercoꝛo.ras.raui.n.p.i.ſtercoꝛe inquina/ re vel impinguare.⁊ ðꝛa ſtercꝰ.⁊ coꝛ. co. Oterno.nis.ſtraui ſtratum.a.t.paciſicare.pᷣ parare inſellare obꝛuere. Unde in Bꝛeciſ/ mo ð: Sternit᷑ equiuoce mare lectus aſellꝰ Thoſtis. ́ÿ”ÿ”ÿMB Dternuto.tas.i.ſternutũ facere. Oterto.tis.ſtertui.ſupino caret.i.naribus doꝛmiendo reſonare. Unde ⁊ ſepe ponitur o doꝛmire. ”ÿ”MB tigo.aſ.a.p.i.ſtimulare.⁊ ꝓdu.ſti,. Otillo.as.n.p.i.guttare vel ſtillã immittere vel fundere. Stilo. las. a. p. id eſt ſtilo aptare vl deſigna to reſpergere ꝑfundere.Et inde ſput ta.tũ Paqualeo. les. ſqualui. ⁊ caret ſupino.n.S.i. ſoꝛdere.eſſe vel fieri ſqualidũ vel aſperũ vł s8D ſtatui ſtatutũ.a.t.i.oꝛdina/ re.⁊ coꝛ.ſti. Stimulo.las.a. ..i.pungere titillare incina re cogere vrgere infiãmare.et cõponit᷑ In ſtimulo.las.⁊ coꝛ.mu. * tinguo.guis.ſtinxi.ctum.a.t.id eſt.ſigna/⸗ re vel extinguere moꝛtificare vel inſtigare. ſed nõ ſt in vſu. Et componit᷑ Diſtinguo. guis.diſtinxi.ctum. Quod componit᷑ ſub diſtinguo.guis. Item ſtinguo componit᷑. Extinguo.gnis. Inſtinguo.guis.inſtinxi. inſtinctuʒ. Reſtinguo.guis.i.id eſt.extigue re.iterum moꝛtificare.Et ſtinguo ⁊ e?com Hoſita habent u.inter g.⁊ ſequentem voca/ tipo.pas.paui.a.p.i.ↄdenſare ↄfederare ↄuallare circũdare cõgregare replere pꝛo/ tegere componere fulcire.Et ðᷣꝛ a ſtips. pif u Inde ſtipatim aduer.⁊ ꝓduẽ ſti. Unde canus in.j. Stipant ⁊ dulci diſtentant ne/ ctare cellas. tipuloꝛ.aris.d.p.i.interrogare querere.et ðꝛa ſtipulus.la.lum.i.firmus. Pꝛopꝛie qͥ‚ dem ſtipulare eſt interrogare querere pen/ tiue cum reſponſione facta pmiſſiue.vt ſiĩ/ terrogans dicit. Dabis mihi equũ.⁊ ille re ſpondeat dabo.̊ eſt ſtipulari. Iñ h̊ſtipula tiopꝛie ðꝛ interrogatio petitiua.adiũcta re ſpoſione ꝓmiſſiua.ſic pꝛomiſſa. Dabis mi hi B. dabo. Et ðꝛ ſtipularia ſtipuluʒquod eſt firmum.quia ſtipulatio debeteſſe firma Vnge tenet᷑ ꝑſolui qd ſtipulatõe pmiſſuʒ ẽ Vel vt dicũt.a ſtipula ðꝛ ſtipuloꝛ.quia in ſtipulatione veteres ſtipulam frangebant. quam iteꝝ iungentes ſtipulã ſuã recogno/ ſcebãt.Et qꝛ in ſtipulatione ↄtinet᷑interro/ impliciter ꝓ ꝓmittere ⁊ ꝓ interrogare ł pe/ tere ſiue querere.Et ſtipuloꝛ antiqtus erat coõmune.ſed modo eſt depo. Et ↄſtruit᷑ cuʒ actõ ⁊ abltõ interpoſita a.vel ab pᷣpoſitõne vt Stipuloꝛ a te decem ſolidos.i.quero.⁊ Coꝛ. pu. ” Sutpo paſiſenellore erndicanc ſtirps trũ co dicit᷑. Et componit᷑ Exctirpo.pas.id eſt. a radice ſubuerter. to.ſtas.ſteti.ſtatũ.n.p.i.manere ⁊ nõ mo/ ueri morgl Propeleſtareelerecrn moꝛa ri. Unde ðꝛ. Siqͥs ſtat nõ ſedet.⁊ econuer ſo. Inde h̊ ſtatus.tus.tui. tomachoꝛ.aris.d.p.dicitur furere.iraſci mdignairr. Dtoꝛio.as.a.p.i.ſtoꝛijs oꝛnare.Iñ ſtoꝛiatꝰ. ta.tü.i.ſtoꝛijs oꝛnatus. gn tio ⁊ ꝓmiſſio.ideo ſtipulare ſepe ponitur guio t Sn renons Alidoeſ, lebieſt it fre Droe ereimſig Onacte ſukeg ſtnCoroꝛs plems G ciunthtent Nenlatſtnid⸗ Unde Auc loſtmieat ningatiom infmo G. Gn tringog ois, ſcfeoid. Uer Ethau huevdep dare mcurr. dentugeree Venterani (endon. In Mlcino anin Gmmacum wo⸗ ſin e ſvgen Pgcknldeſtud⸗ ſutgecoror inpnndesr eepl-Rontun eendes tulizoznsn popesa peo pes ſt merecſſeykfie Ppiduosg un odag ideſt upeoen Lunhontt tllgrien rcöhoik, tückſan nriſien voconont Snis inſtinni notetcon entem pocx reoſedemre ſcplerepo⸗ aſtegi n. Dnde dchentantne⸗ Unquanree 18. Pronne⸗ requenec Pnullorrii biegnü tler n Jidt nina aCtücar. . Dabisni fyuluznoc elekmma Koiſe loꝛ. gaiain fungedant. närecogo⸗ inckimeno/ eſcheponian roonelpe nantifusenn Etaſic; ebioſiur mdosi A auſmeni nlg. ernömo⸗ ctacctindn ide. 1cCone urfuntinad e iten R trangulo las.ſtrangulaui.a.p.i.iugnla/ re. ſuggillare vel interficere * „ Otreno nas.i.enceniare initiare ſtrenã ali cui dare.ſtrena aliquem exhilarare. trepo pis.pui.pitum.n.t.i.ſonum facere Inge hic ſtrepitus tus.tui.Et hic ſtrepoꝛ oꝛis. Et ſtrepito tas.frequẽtatiuuz. ⁊ coꝛ. ſtre. Unde in Auroꝛa dicitf. Rana loquax hereſim ſignat ſtrepit hec.ſtrepit illa. Strideo des. vł ſtrido dis. ſtridi.i. foꝛtiter ſonare.dentes concutere.frendere Iñ hic ſtridoꝛ oꝛis. Et ſtridoſus a. um.i.ſtridoꝛe plenus. Strideo ⁊ ſtrido neutra ſunt.⁊ fa ciunt pᷣteritum ſtridi.licet m antiquos in ueniat᷑ſtridui.⁊ caret ſupino.⁊ pꝛodu.ſtri. Vnde Qucan“ in.vj.Aurib incertis fera lis ſtrideat vmbꝛa. Et ſtrideo des.eſt ſcðᷣe ↄiugationis.ſtrido dis.tertie. Uñ Oꝛatiꝰ in ſ̃ᷣmo. Stridere ſecreta diuiſos aure ſu/ ſurros. ”́” S rringo G. ſtrinxi ſtrictum.a.t.i.coartare aliqͥd foꝛtiter tenere vel ᷣmeree. Otruo is.ᷣſtruxi ſtructũ.a.t.i.cõponere.edi ficare.oꝛdinare.pᷣparare. Jñ ſtructim ad/ uer. Et hec ſtructura re. tudeo des.ſtudui.ſupi.caret.n.s.i.operã dare.vaca re diſcipline.inuigilare ꝓpꝛie qͥ/ dem ſtudere eſt cum magna voluntate ve hementer animum aplicare ad aliqͥd per ficiendum. Inde h̊ ſtudium dij. vehemẽs applicatio animi ad aliquid peragendum ſumma cum volũtate. Inde ſtudioſus ſa. ſum. Itẽ ſtudeo componit᷑ Inſtudeo des. id eſt valde ſtudere. Reſtudeo des.i.iteruʒ ſtudere.⁊ coꝛ.hmam. Uñ Eſopus.Diſpli cet impꝛudẽs vñ placere ſtudet.Et Oꝛatiꝰ in epi. Non tua laudabis ſtudia aut aliena repꝛendes 2 Dtultiʒzo zas.n.p.i.ſtulte ſe habere. Atupo pas.a. p.i. aliqͥd ſtupa obturare Otupeo pes. ſtupui.n.s.i.mirari.terreri.ti/ mere.eſſe vł fieri ſtupidũ.q̃ſi ſine ſenſu. JIñ ſtupidus a. um.id eſt ſepiꝰ ſtupens. Iñ ſtu pido das.id eſt ſtupidum facere vl ſtupere Eta ſtupeo pes.ſtupeſco ſcis.inchoatiuũ Et componit᷑ ſtupefacio cis.⁊ ſtupefio is. Et ſtupeo caret ſupino ſᷣm vſuʒ.⁊ coꝛ.ſtu. VIñn Ouidius de reme. Nõ ſtupeãt multo coꝛda ſepulta mero. Itẽ Fle miſer atq; ſtu e cõbureris quaſi ſtupe. ⸗ Otupoꝛ pꝛaris.d.p.id eſt ſtupꝛum cõmitte re vl ſtupꝛo coꝛrumpꝑe. Iñ ſ̊ ſtupꝛatoꝛiuz rij.locus ſtupꝛandi.Et componitur Con SB ſtupꝛoꝛ aris. Et eſt ſtupꝛoꝛ. d.p.ſᷣm Hug. Inuenit᷑ tamen Hieremie.ij. Filij quo; mempheos ⁊ thaneos conſtupꝛaueruntte vſq; ad vertc¶cce. (Deante B Duadeo des.ſuaſi ſuaſum.a...i.hoꝛtari.cõ ſulere. monere. auteʒ ð ſuadere quaſi ſuauia dare.id ẽ dicere vlł ſuadere.id eſt in ſuam ſoꝛtem trahere.vl ſuaſoꝛ in ſuam ꝑtẽ trahens.etymo.eſt. In hic ſuaſoꝛ.et ſuaſo/ rius a. um. Et h̊ ⁊ bec ſuadibilis.⁊ hoc le. Inge ſuadibiliter aduerbium. Et hec ſua dibilitas tatis. Et hic ⁊ hec ſuaſibilis.et H le. Et ſuaſibiliter aduerbium.Et hec ſuaſi bilitas tatis.Et hec ſuadela le.id eſt ſuaſio aſſenſùs. Unde Ouidius in epi.At bñ nu matum decoꝛat ſuadela venuiq;. Itẽ ſua/ deo componit᷑. Diſſuadeo des.i.dehoꝛta/ ri. Perſuadeo des.id ẽ ꝑfecte ſuadere effe/ ctum ſuaſionis obtinere.in ſuadendo effe/ ctum babere.Et ſuadeo eſt quattuoꝛ ſylla barum in ꝓſa. licet in verſu inueniat᷑ triu ſvyllabarunm.e Duauio nias.⁊ ſuauioꝛ aris.i.oſculari cuʒ ſuauio.⁊ ðꝛ a ſuauuuPumm. Oubagito tas.a.p.quod ⁊ ſubigito tꝗs.di/ citur.i.ſubtus agere vel ſubducere. Unde Therentiꝰ in tertia comedia. Hec quidez ↄtumelia.eſt amicũ ad te recige.⁊ eiꝰ ami/ cam ſubagitar. Dubarro as.aui.a.p.id ẽ quaſi latenter arxr ram dare.⁊ ðᷣ a ſub ⁊ arra. Uñ btã agnes dixit. Anulo ſuo ſubarrauit me dñs meus Jeſus chꝛiſtus. „ * * Oubcineriʒo as.n. p.i.ſub cinere coquere. ubdo dis.didi.ſubditum.n.t.i.ſumone/ re ſubiugare.⁊ ðꝛ a ſub⁊ꝛ do das.⁊ inde ſub ditus a. um.pe.coꝛ. Dubduco cis.a.t.i.ſeducere vł ſubtꝰ duce/ re vł ſubtrahere.Et eſt ꝓpꝛie ſubducere na ues de aquis ad terrã trahere vel ducere. Dubeo is. ſubiui.vł ſubij.ꝑ ſyncopa.i.ſub/ tus ire vel poſt vel parũ.⁊ ðꝛ a ſub.⁊ eo is. Ite inuenit᷑ſubeo is.i.ſurſum eo.Et ita ſu mit᷑ Joh̊.vj. Subijt ieſus in montem.i. ſurſum abijt.⁊ ðꝛ a ſurſum.⁊ eo is. Dubero ras.i.latenter pᷣcio.ſ.ere cõducere Et ſuberare eſt ſub auro ⁊ argẽto vel alio metallo. vel alia re. es ponere. Uñ ⁊ auruzʒ Zꝛ ſuberatum.qꝛ ſub ſe es hʒ.qſi deauratũ es. UVñ Perſius. Neq; ſuberato mẽédoſum terminat auro. YMUW Subigo gis.egi. actum. a. t. habet ãttuoꝛ ſi Gubtego gis.a.t.i. ſubtus vel poſt tegere· giſc Snificationes.ſcʒ cogere.impellere.acuere Licit᷑a ſub ⁊ tego gis. Siane fupponere vel ſubiugare. quaſi ſubtꝰ agere Gubterro ras.n.p.i.ſub terra ſepelire.terre Uelc⸗ Dubijcio cis.ſubieci ſubiectũ.a.t.i.ſubtus infodere.⁊ ð a ſub ⁊ẽ terr. Wc 6 lacere vlł poſt vel ſubiungere. reſpondere. Gubticeo ces. ſubticui. ticitum. n. a. id eſt. Gyan reddere.⁊ ðꝛ a ſub ⁊ iacio cis. In ſubiecto ſubtus vel parum vel poſt tacere.Et dicit neihen tas.frequẽtatiuũ.Et etiã ſubicito tas in / a ſub ⁊ taceo.⁊ coꝛ.ti. Inde ſubticeſco cis. turudbieſu uenit in eodem ſenſu.ſcʒ ꝓ ſuponere. inchoatiuum Kequus. Dubiugo gas.a.p.i.debellare.ſub iugo po Dubtinnio nis.id eſt parum vel ſubt᷑ tin / Ouccnno.n nere. 2 ðꝛ: a ſub. ⁊ iugo gas. miiire vel ab inferioꝛi ꝑte tinnitũ reddere.? gtequgtere Dubligo gas.a.p.i.quaſi ſubtꝰ ligare.⁊ ðꝛ ꝓpꝛie dicit᷑ de pſalterio vbi aliquid ſupponi lereeſtſibe a ſub. ⁊ ligo gas. tur vt medius tinniat unoſ nt Dubligo gis. legi.ſublectuʒ.a.t.id eſt fura⸗ Dubtraho his.a.t.id eſt maledicere vł ſub agſignicn ri. Et dicit᷑a ſub.⁊ lego gis.quaſi ſubtꝰvel tus vel latenter vel parum vlł poſt trahere Ducosà latenter legere.⁊ coꝛ.li. QDiſninuere. auſfer. o. Dublimo as.a.p.ſublimẽ vł altum facere Gubueho his. id eſt ſubtus vel ſurſuʒ poꝛ/ Oudodas d exaltare.⁊ ðꝛ a ſublimis. Inde ſublimatoꝛ re. Iñ ſubuecto as.frequẽtatiuum. Audusen ſublimatrix ſublimatio ſublimatus ubuenio nis.n.q.i.ſuccurrnrne eninit e⸗ Dubneruo uas.uaui.uatum.a.p.i.neruos ubuerto t. a.t. id eſt deſtruere.quaſi que is bin⸗ poplicũ ſuccindere.⁊ ðꝛ a ſub ⁊ neruo nas ſubtus ſunt vertere.⁊ ecõuerſo vel decipe/ ſüiſudoꝛ Tunc em̃ equi ſubneruant᷑ quãdo eis ner xe.ſeducre amcn. ui poplicum pᷣſcindunt᷑. OSiubulo las.a. p. id ẽ ſuere ſubula.⁊ coꝛ.bu Pliaſuae Dubnitoꝛ teris.d.t.i.ſubtus niti.appodiari Gubuolo las.n.p.i.ſubtꝰ vel poſt vel parũ neocon vel ſumminiſtrare.⁊ ðꝛ a ſub.⁊ nitoꝛ teris. volare.Et dicit᷑ a ſub ⁊ vololas. iin ſipi Dubo bag haui a picofrelibidinareer? Subuoluo uis.id eſt ſubtus vł parum vol aer n pecoꝛum. Uñ ſues ſubant.i.coeũt vł amo uere. aouncho. 1 coeundi ferunf. S6EViuccedo dis. ceſſi. n.t. id eſt ſubtus vl poſt Olfürano Duboleo les. leui.vel ſubolui ſubolitũ. vel cedere.Et dicit᷑ a ſub ⁊ cedo dis. Inde hic ſoriſurſiie ſuboletuʒ. n. S. id eſt ſuccreſcere. Inde hec ſucceſſoꝛ oꝛis.ðꝛ qui locum pᷣcedentiuʒ oc (ciitq ſubr ſoboles. ccyupat. Et ſuccedere dicit pꝛoſpere euenire ſtuthreinore. Dubſamno nas.a.p.id eſt deridere.inſulta Inge hic ſucceſſus ſus.ſui.id eſt pꝛoſper ⁊ citogligal⸗ re. nares ſubmouere deridẽdo. Et dicitur bonus euenus “ Siſfenons⸗ a ſub. ⁊ ſamno nas. quod nõ eſt invſu. CIñ uccendo dis. ſuccendi. cenſum. a.t. id eſt lnereott, heta. Et dominꝰ ſubſamnauit eos.⁊ ſcri latenter accendere.Et dicitur a ſub ⁊ can ſifendgnann bitur per mm. deo des. dui. . öMn, Dubſequoꝛ eris.d.t.id eſt ſubtꝰ vel poſt y uccenturio ꝗs.n.p.i.ſuccurrere.vł potiꝰ uſhwiffpof latenter vel parum ſequi. Inde hoc ſubſe/ in ſuccurſum pᷣmoꝝ vł poſt illos oꝛdinare arnainrum quium. i.ſeruitium. SPSPꝛopꝛie ein ſuccẽtuarij dicunt᷑ q; poſt pꝛi/ Gihlhles ubſideo des. ⁊ ſubſido is.i.ſubtꝰ ſedere ?· mã aciem ſunt oꝛdinati vt ei ſuccurrant ſi ſunolsziß inferius eſſe. Uñ Ouidius. Juſſit ⁊ exten neceſſe fuerit. Et ðꝛ a ſub ⁊ centurio rias. Orylin. dit campos ſubſidere valles. OSauuccibo bas.a.p.i.latent᷑ vel parum ł ſub/ Gifincts ſaf Dubſignare eſt ſubſcribere vt teſtes in chi tus cibare.Et ðꝛ a ſub ⁊ cibo baz. ſungnie rographo ſolent ſignare.⁊ quaſdam notu // Guccido dis.di.ſum.i.ſubtus cedere.ſicut Coihei S las ſubſcribere. l fit cum poꝛri inter duas terras ceduntur. ſinein Dubſilio lis.n. q.i.ſubtus ſalire vel poſt y“ Et ðꝛ a ſub ⁊ cedo dis.cecidi.⁊ ꝓducit ci. iReg mi parũ. In ſubſiliens entis. o. g. Inuenitur Item ſuccidere eſt quaſi ſubtꝰ cadere. Et Satin V etiam ſubſilio lis.i.ſurſum ſalire.⁊ tunc cõ ðꝛa ſub ⁊ cado dis.⁊ coꝛ.ci.tam in pꝛeſen/ mipitee ponit᷑ a ſurſum ⁊ ſalio q; in pferiio. ſifcini g Wubſtirno iom Liinbtus vel poſt ſtatnere uccingo gis.xi. ctum.a.t.i.ſubtus cinge/ mriſin nece ſurrogare. in loco moꝛtui eligere ⁊ ponere re. Et nota ꝙ accingimur bellaturi.pcin/ laſt ſin Gubſto ſtas.ſtiti. ſtitũ. n. p.i.ſubeſſe. ſubtuſ gimur ituri.ſuccingimur miſtratunr. Ueb in i ſtare vł ſubſiſtere. ⁊: a ſub ⁊ ſto ſtas. Inð Guccino nis.ſuccinui.centum. n.t.i.parũ d ſubſtans ill oioge⸗ t⸗ Vel ſubt? vel voce remiſſa vlł poſt canere.⁊ n nnſchelfeen tucere tdicl nmiti nalcer Aliguiäſuen Alediceey ii tpoſtnnben naſiniz or ininum. nee uge guaſie o decho ſobrla coeb ob l wri oe en vun bnopoſt dis Indebic jaumtinzoc horeuenire Sckproſper ſumAtidc dor aſd 1en onete ſec⸗ Küosordinnt Dicuntäpotn vtai ſocna. rtcenmnoſts trc nnli⸗ rchobs ienuct ial mvII. adt ba ſincdel tiſudtwoc urblannſc⸗ r miſtrammn, Sꝛ a ſub ⁊ cano.nis.⁊ coꝛ.ci. Ouccũbo.bis.⁊ ſuccubo.bas.i keſihitdcg um Wiſabot in eodẽ ſenſu id eſt ceſſare vel ſuperari vel ſubtꝰ cumbere vel cubare. ”J”JcU Guccu ſſo.as vᷣbũ freãntatiuũ.a ſuccutio. tis.i.trotare. JIñ h̊ ſuccuſſatura.re.i.trota⸗ tura.⁊ hic ſuccuſſatoꝛ.toꝛis.id eſt.trotatoꝛ. vt equus. „ uccutio.tis.n.t.i.ſubtus vel ab inferioꝛi ꝑte quatere.ſiẽ faciũt trotatoꝛes.Et ſuccu/⸗ tere. eſt ſubtꝰ vel ſurſũ quatere.Et ðꝛ a ſub ⁊ cutio t.q;tũ ad vocẽ.ſʒ a ſub ⁊ q̃tio q;ẽtum ad ſignificationẽ. ◻■ — Duco.cas.q̃d nõ eſt in vſu.ſʒ inde cõponit᷑ exucco.cas.i.ſuccũ auferre.⁊ ꝓð.pᷣmaʒ. Dudo das.daui.n.p.i.ſudoꝛẽ emittere.⁊ ðꝛ a ſudus.qꝛ mag ĩ ſereno qᷓ; ĩ nubulo ſudoꝛ emittit᷑.vl qꝛ tũc hõ hʒ ſubudũ Iñ h̊ ſudoꝛ oꝛis.⁊ hinc ſudoſus.ſa.ſuʒ.⁊ ſudoꝛoſus.ſa. ſũ.i.ſudoꝛe plenꝰ.⁊ ꝓdu.ſu. Sʒ ſudes nom̃ eam coꝛ. Uñ Te mars ferre ſudes iubet vt pᷣlia ſiͦdiees. Sueo es noͤ eſti vſu in pñti ſz in pterito ſue ui.⁊ in ſupino ſuetũ.n.s.i.vſitare. Jñ ſuetꝰ. ta. tũ.i.vſitatꝰ.aſſiduꝰ.q̃tidianꝰ. In ſueſco. ſcis.incho. Duffarcino.as.a.p.i.ſuccingere.q̃ſi ab infe/ rioꝛi ſurſũveſtes attrahe ⁊ ſubt cingere.q̊d faciũt qͥ ſub veſte aliqͥd latenter poꝛtant vt ſit ſuffarcinare.q̃i ſub veſte qᷓndã farciatõʒ faciẽdo aliqͥd latent᷑ deferre.⁊ coꝛ.pe. Duffertio.tis.ſufferſi.ſuffertũ.a.q.i.paꝝ vł ſubtus vel poſt fartire.⁊ ðꝛ a ſub ⁊ fartio tꝭ. Iñ ſuffert.ta.tum.⁊ ſufferto.tas.frequen/⸗/ tatiuum. Duffero ſuffers ſuſtuliſublatũ.i.pati vłſu/ ſtinere vel ſurſum ferre ⁊ eleurrer. Duffibulo.las.a.p.i.ſubligare.⁊ ðꝛ a ſub et fibulo las. Iñ h̊ ſuffibulatoꝛium.rij.i.ſubli ggtoꝛium. Sufficio. cis. ſuffeci ſuffectũ. n. t.i. ſatis eſſe q̃d in vulgarilombardoꝝ ð baſtare. Uñ. ij. Coꝛith.xij. Sufficit tibi gr̃a mea.Et ſᷣm hãc ſigtionẽ inuenit᷑ ſufficit ꝰbũ imꝑſonale VUnñ.ij. Reg.xxiiij.ait angelo dñs ꝑcutienti Dufficit.i.ſatis eſt.vel baſtaↄtine manum tuã. Iteʒ ſufficere.i.ſumminiſtrare.vt Iſte ſufficit mihi neceſſaria.i.miĩſtrat. Iteʒ ſuffi cere.i.ſubꝛogare ſubſtituere. Uñ ðꝛ.Epᷣus vel ↄſul ſuffect.i.loco moꝛtui ſubſtitutus. id eſt. ſubꝛogatus in loco decedentis. Uñ ſuis Andronico.⁊ ðꝛ ſuffectꝰ/a ſufficio.cis Suffio fis. fiui. fituz. id eſt. ſubfumigare. vt Duffumigo gas.a.p.i „ adminiſtrare. * Sufflo.flas.ᷣflaui.a.p.i.ſubtus fla re vlpoſt vel parũ vel ſurſum ſlare vel ſpirare.⁊ ſuf/ flare.i.axpodiare fulcire.appodiamen ſuppo nere. Indeh̊ ſufflamẽ. minis.id eſt appodia men. ſcilicet cui aliquid innititur.vt ſuſten Duffoco cas.caui.i.ſub fauce capereſtran/ 0 gulare.⁊ ðᷣꝛ a ſub ⁊ faux. Iñ ſuffocatus.ta. tum.Et hic ⁊ hec⁊ hoc ſuffocans.cantꝭ.vñ Eʒech.xxxvj. Et ſuffocans gentem tuam. Item Math.xiij. Fallatia diuitiaꝝ ſuffo/ cat ꝰbum. Item Mgrci.iiij. Suffocãtver bum. Et Luce.viij. Suſfocant᷑. Unde dic Bꝛegoꝛiꝰ in omel.Suffocãt em̃.qꝛ impoꝛ tunis cgitatõibo ſuis guttur ment ſtran / gulant. Item cõſueuit dici. Eſt ſolicitudo ſuffocãs.Et oĩa pᷣdicta ⁊ ↄſimiliqpducunt fo. Unde Ouidius.Suffocent aiam dira venena tuã. Item ſᷣm q̊ſdã ſuffoco cas.po teſt componia ſub ⁊ focus.⁊ tũc ſuffoco et ſuffocans coꝛr.fo.vñ. Suffocat extinguit. ſuffocat guttur aſtringit. Sʒ iſta compoſi tio nõ ab omnibo recibic. Duffraginoꝛ.naris.d.p.i.flectere genua.et ð a ſuffragiens. Iñ hͥ ſuffraginatoꝛ.toꝛis. ⁊ h̊ ſuffraginatrix.Et ſuffraginatio.i.curua tio genuũn.Et ſuffraginatꝰ.ta.tũ.i.fractꝭvel curuatis cruribdbd. Duffragoꝛ.aris.atus ſum.d.p.i.quxiliari.et ꝓpꝛie in ̈bis.ſ.pces effundere. Jn h̊ ſuffra/ gium gijj. ẽ parum vel ab inferio ri ꝑte fumigare. ͦͦ Suffundo dis.fudi.fuſum.i.paꝝ vel ſubtꝰ fundere. Iñ ſuffuſus.ſa.i.paruz vel ſubtus fuſus. ðè Duggero. ris.ſuggeſſi.geſtũ.a.t.i.ſũmittere ſubſternere ſumminiſtrare vel idicare.di/ cere ſuadere.q̃i latenter aliqͥd alicuioſulere ⁊ ꝓpꝛie cauſa decipiendi.⁊ eſt incõmodũ dia di. Vñ Intimat ad mentem ſʒ ſuggero ſpe ctat ad aurem. l ODuggillo las.laui.a.p.i.ſuggerere.⁊ dicit᷑a ſuggero.⁊ ſuggillare.i.ſuffocare ſtrãgulare vel manũ gule dare.⁊ eam ſtringere.Ettũc ðꝛ a ſub ⁊ gula.q̃i ſuggulare.id ẽ.ſub gula * irridere. uggutto tas.n.p.i.ſub vel pax guttareet ðↄꝛ a ſub.⁊ gutto.tas. ugo. gis.ſuxi.it.⁊ caret ſupino eminm „* .“ deberet tñ facere ſuctũ.xi.in ctũ.Et ðꝛ pu / er ſugere dũ lactat.vñ Luc.xj. Btũs vẽter ꝗ te poꝛtauit ⁊ vbera q̃ ſuxiſti. Et ſcribit᷑ ꝑ vnũ g.⁊ ꝓð.pᷣmã.vñ Job.xx. Caput aſpi/ dũu ſuget. Et Eſa.vl. Sugatis ⁊ repleamĩ ab vbee. S ulco.cas.n.p.i.ſulcos facere ſecare diui/ dere. Et ↄpõit᷑ Cõſulco.cas.deſulco cas.i. valde ſulcare.vl ſulcos deſtruere.diſſulco. cas.inſulco cas.reſulco cas. Dum. es.eſt. vᷣbuz ſubſtãtm̃. ⁊ caret pᷣterito ſʒ accipit mutuo a fuo fuis.⁊ facit fui fuiſti ⁊ hʒ duo ꝑticipia.ens ⁊ futurꝰ.Eteſſendi. Do. dũ. gerũdia ficticia. Bumminiſtro. ſtras. eſt qi ſubr vel ſubmi⸗/ niſtrare.ſeruitiũ vel ſubſidiũ pᷣbere. ummitto tis. miſi. n.t.i. ſupponekc. ⁊ ðꝛ a ſub ⁊ mitto. * SDummo. mas.a.p.i.ſummã facere vel ſum mnatim ↄphendere ⁊ colligere. Iñ ſumma/ cim aduer. bꝛeuiter.ſtrictim partim feſtinã ter.Et ↄpõit᷑ Cõſummo.mas.i.ſiłſũmare Yel ꝑficere.⁊ ſcribit᷑ x. duom. Hũmoueo.ues.n.s.i.remouere auferre.Et Zꝛa ſub ⁊ moueo ues. YMMl Bumo. mis. ſ. umpſi. ptũ. a.c.iaccipe Sed ſumimꝰ ipᷣi. accipimꝰ ab alio. Cũ damꝰ di/ cendũ eſt accipe.cũ ꝑmittimꝰ ipᷣi tollere di cendũłeſt ſume. Item ſumimꝰ ꝑ nos accipi mus a nolente.Et ſcribit᷑ ꝑ vnũ m. pdu.tñ ſu. Vñ Oꝛatiꝰ Gꝛata ſume manu h̊ dulcia Differ in qnũ. Sed ſummo.mas.ꝑ duo m. Uñ. M. ſummare duplexſibi vult.ſed ſu/ anere ſimpller. = Ouo.ſuis.ſui.ſutũ.a.t.i.ſuturam facere.vel ſuẽdo vnam rem alteri adiungere vel con/ ſuere. Duperbo. bis.biui.bitum.n.q.i.ſuperioꝛis pꝛecepta in obediendo tranſcendere vel ſu per ſe ire.faſtidire.deſpicere dedignari.Et Braſnbo. nn upereminco.nes.nui.n.s.i.pᷣualere.pᷣeſſe p̃ſtare.pᷣcellere.⁊ ðꝛ a ſuꝑ ⁊ emineo. Iñ ſuꝑ eminẽs entꝭ.oĩs ge. Et ſuꝑeminentia.tie.⁊ Coꝛ. mhi.. * upero. as.i. excellere. vincere. Et ſupare. id eſt. reſtare.⁊ ſupabũdare. Jñ hů ⁊ h̊ ſupe/ rabilis.⁊ ᷓ̊ le. Jñ ſuꝑabiliter aduer. Et cõ/ ponit᷑ Eruppero.as.i.valde ſuꝑare.Supe/ — ro ⁊ eiꝰ cõpoſita actiua ſũt p excellere.aliter nentra ſunt.⁊ coꝛpooe. uper ſideo.des.ſedi.n.s.i.ſedere ſuper. et dimittere. Et conſtruitur cum drõ ⁊ ablto vt ſuperſideo huic rei.⁊ hac re. Innenitr etiam ſuꝑſedeo ſuperſedere.⁊ tũc ſunt due partes. H S up erſto. ſta s.ſtiti. ſtit u.n pP i. ſupꝑ eſſeſuper fluere. Et componitura ſuper.⁊ ſto.ſtas. A ſuperſto ðꝛ h̊ ⁊ h ſuperſtes.ſtitis.i.ſenex vel remanens viuus.vel vitam ducens.⁊ coꝛt᷑ Pe. git. Dupino.nas.naui.natũ Vnge gerũdia ⁊ ꝑticipia dicũt᷑ ſupina.q̃ſi ſupinata.i.deriuata ⁊ inflexa a ſuis verbis. Et a ſupinꝰ ꝑ ſyncopã ſupꝰ.pa.pum.i.ſupi nus. Item ſupino ↄpõit᷑ cũ re.⁊ ðꝛ reſupi/ no. as.i.retro.ſupinare. In reſupinꝰ.na.nũ Et debet ſcribi ꝑ vnũ p.⁊ coꝛ.pmã. Vnde ODuidiꝰ in.xiij.epla. Et modo cantabãt ve teres reſupinos amoꝛes. M upedito.as.n.p.i.auxiliare ſũminiſtrare ſub̃uire.obſeqͥ.ſuppedia dare.⁊ coꝛ.di.Et vt dicit Hug. Eſt eliminãda eoꝝ fatuitas q ponũt h̊ ꝓbũ ꝓ peſſundareꝛ ↄculcare ſub Pediboosz.— Bu pelloi. ſuppuli a ti ſurripe ji ſubtus Pellere.⁊ ðꝛ a ſub ⁊ pello klis. Dupeto. tis.tini.vel ſuppetij.titũ.i.ſummi/ niſtrare vel ſuꝑabũdare.⁊ ðᷣꝛ a ſub ⁊ peto tꝭ Unde Oꝛath. Pauꝑ em̃ nõ eſt cui reꝝ ſup petit vſus. Suppero ꝓ ſuꝑpabundare neu/ trum eſt. ⁊ m h facit ex ſe vbum imꝑſona/ le ſuppetit. Sed pꝛo ſumminiſtrare eſt acti Dupilo.las.a.p.i.contundere vel latenter pilare. vel compellere.⁊ dicit᷑a ſub.⁊ pilo. A83.2 pdu.p. Dupplanto.tas.a.p.i.decipere. Tpꝛie plã tam.q̃d fit cũ latenter plantam extrãſuerſo iacimꝰ inter plantas alterꝰ Unde Eſan di cit de Jacob Geñ.xxvij.En ſupplatauit me altera vice. uppleo.ples.pleui.tũ.n.s.i.ſuꝑimplere vl in loco alteriꝰ iplere.⁊ ðꝛ a ſub ⁊ pleo ples. Zuüßh ſuplemen. inis. ⁊ hͥ ſupllementum.ti. ⁊ ſuppletꝰ.ta. tũu. MMVM Duplico.cas.caui.n.p.ðꝛ q̃i ſubtꝰ ſe plica/ re ⁊ humiliare ad rogandũ.pᷣces fundere.? dicitur a ſub ⁊ plico. Et conſtruit᷑ in h ſen⸗/ ſu cum dtõ ⁊ actõ. vt Guplico tibi ſuppli⸗ co te. Inde ſupplicatio.id eſt.humilis dep⸗/ catio. uppono. nis. a.t.i. ſummittere pꝛo aliqus ponere. aui. natũ. a. p. i. verſare ſupi / nu m facere. Iñ ſupinꝰ.na.nũ.i.reuerſatus Hact tent uppꝛimo. mis. ſupꝛeſſi ſum. a. tei ſubt p⸗ fhere e0 nporot ummnpe innbol oubecnn Supntotu Porurevel Ourdeode ſecotsit Obiinco dore Mconn oblarcacof ſas Oure⸗ Acliuumn. Durgogion gſartamare gsiade re conlurg ſerraſure lotmaglit Ktoſtruit mrgttul ſammtava raroſn. oüucis. amn Nioinſurgoo umpopis finullurner Nhn. Onceo der , Whenlenden mmogna 7ageraere; MMedurgai ſgdiergcamn. glei encs. Hinnons hntefuran⸗ ſchegtſarae nogogs g.9 nanldei Aucn N. Rinthigcen Meihaſanu N one dinin ilptain Nuhig disdi Jnn. itie ſurr S= ttgiſenan ducnsto, Nryerſereſ nüinenerſns cütſipimi naſuigyets Daphn. ſ rrtcenſin, Cupin⸗ nani mi. Unde hanmdite Nſäminitrne c i Acorfimis ercnlagreſb npritinn nii ſummni⸗ ubtpetot. kairen ſup undarenen/ minpſona/ ſtrareckacti A eRer taſob. 1dlo⸗ ct. miepyi umcrriſnen erdeE Enſagünurne siſnimpertt Ralht rpes. Sapormmnk Mere. 1 : a ſub ⁊ pᷣmo.mis.⁊ coꝛ.pꝛi. Ouppoꝛto tas.a.p.i.ſubtꝰ poꝛtare.vel poſt t latenter poꝛtare vel ſufferre vel ſuſtentare ł Anuxiliarrrrrrrrrrrrrrũ. upubeo. bes.n.s.i.ſubtꝰ vel paꝝ barbere . vel pubẽ emittere vel creſcere. Dupputo tas.a.p.i.latenter vel paꝝ vel poſt Grare vel numerare. Ourdeo.des.dui.i.eſſe vel fieri ſurdũ. Sʒ ſurdo as.i.facere ſurdũ Et ambo cõponũt᷑ Obſurdo.as.⁊ obſurdeo.des.i.vndiq; ſur dare vl contra.ſumiliter vndiq; ſurdere Jũ obſurgeſco.ſcis.ſimiliter conſurdeo.deſco ſcis. Surdeo.des.neutrũ eſt.ſed ſurdo as. Durgo.gis.rexi.ðꝛ q̃i ſurſum merego.⁊ dꝛ a ſurſum ⁊ rego. Et ↄpõit᷑ cum ad. vt aſſur go.gis.i.ad aduentũ alicꝰ cã honoꝛis ſurge re.conſurgo.gis.i.ſimul ſurgere.exurgo.& .i.extra ſurgere.⁊ ꝓpꝛiea ſomno.inſurgo.g. i.ↄtra aliquẽ ſurgere.i.inuadere vel ipetere Etoↄſtruit᷑ cũ dtò. Itẽ nota ꝙ ſurgit᷑ a loco exurgit᷑ a ſomno.inſurgit᷑ ad vindictã.con/ ſurgit᷑ ad auxiliũ. Item reſurgo.gis.i.iterũ vel retro ſurgere. Uñ. Surgo ſedẽs.exur/ go iacẽs.a moꝛte reſurgo. Aſſurgo domi/ nis.inſurgo dirus in hoſtes. Durrepo pis.repſi.reptum.n.t.i.ſubtus pa i vel latenter vel poſt intrare.vel repere.⁊ urrideo.des.n.s.i.latenter vel pꝰvl ſubtꝰ Vel remiſſe ridere. Ourrigo.g;.rexi.rectũ.a.t.i.q̃ſi ſurſũ regere ⁊ exigere erigere vł caputleuare.⁊ pᷣt ſynco pari ⁊ dici.ſurgo.i.ſurrigo.⁊ ſᷣm h̊ pᷣt ſalua⸗ ri ꝙ dicit qͥdam. Surgo pelles. ſz nõ eſt ex/ tendendn. urripio.pis.pui.reptũ.a.t.i.latent᷑ rapere ſubtrahe furari. ⁊ ðꝛ a ſub ⁊ rapio pis. Itẽ ꝓ falſo ſuggerere inuenit Daniel.vj.Tunc pncipes ⁊ ſatrape ſurripuerũt regig. urrogo. as.a.p.i.ſubſtituere. Un Aug. de ciui.dei.Lucreti qͥ loco bꝛuti fuerat ſur * * * Guſcipio pis.cepi ceptũ.a.t..· q̃i ſurſum ca pere ⁊ ðꝛ a ſurſum.⁊ capio pis.Et ad coꝛpꝰ ⁊ ad aĩiam refert᷑.⁊ coꝛ.pbii. uſcito. tas. taui.a. p.i. excitare. ⁊ pꝛopꝛie ꝭ moꝛte. ⁊ ðꝛ a ſurſum ⁊ cito.tas.Et cõponit reſuſcito tas.i.iteꝝ ſuſcitare. uſpedo dis.di.ſũ.a.t.iq̃i ſurſũ pendere.⁊ ↄꝛ a ſurſum ⁊ pendo.dis. Duſpicio cis. ſpexi. ſpectü. a. ti bꝛe ſuſpectü “ 7 timere vel ſurſum aſpicere. Etpꝛo venera/ ri.ſicut deſpicere p ↄtemnere.qꝛ ae Wnera mur q̃i ſurſum aſpicimꝰ.⁊ dicit᷑a ſurſum. ⁊ ſpecio. ſuſpect? tus.⁊ ſuſpecto.tas.fre.⁊ ſuſpect.ta.tum.⁊ ſuſpectiuus.ua.uum.⁊ a ſuſpicio. cis.hᷣ ſuſpicio.onis.⁊ h̊ ſuſpectio. onis in eodẽ ſenſſſſun. Duſpicoꝛ.aris.d.pid eſt.ſuſpicere.⁊dicitur a ſuſpicio.cis.vł componitur per ſea ſurſũ ⁊ ſpecio.quaſi ſurſum aſpicere vel arbitra/ ri extimare. Inuenit᷑etiam ſuſpico.cas.pe. ꝓdu.⁊ tũc ðᷣꝛ a ſub ⁊ ſpico cas.Et eſt ſuſpi/ care latenter vel poſtvel ſubtus ſpicare.et ẽ verbum neu. ðð Duſpiro as. qui.ratum.n.p.i.ſurſum ſpira/ re vl ſabtus ſpm̃ ducere.⁊ ðꝛ a ſurſum ⁊ ſpi ro.ras. Indeh̊ ſuſpirium rij.et ſuſpirioſus ſa. ſum. r Duſtineo.es.nui.tentũ.q.s.i.ſurſuzʒ tenere. vel pati.⁊ ð a ſurſum ⁊ teneo. Iñ ſuſtento. tas.fre. In h̊ ſuſtentamẽ.⁊ ſuſtentamentũ. 2 B ſuſtentaculũ.li. ”Uĩ f̃lv Duſtollo.lis.ſuſtuli.ſublatũ.a.t.i.ſurſũ tol/ lere.⁊ ðꝛ a ſurſũ ⁊ tollo.Et vt di.Papᷣ.Su ſtollit eleuat ſuſtinet.pᷣſido eſt.ſuffragatur gtit᷑tolera. ᷣ;ð Gun urro. ras.raui.n.p.i.murmurare. ĩ au/ re alic aliqͥd latenter dicere. Et eſt verbuʒ ficticiũ de ſono locutõis dictũ.Qui em̃ ſu ſurrat nõ in facie alicꝰ.ſed in aure loquitur de altero detrahendo.et coꝛ.pmã UVñ Oui die in. xvj.epła.Aut ego cũ chara de te nu/ trice ſuſurro. Abeo bes. bui.n.s.id ẽ.putrere pi/ grere deficere tabefluere. et ðꝛ a ta/ dbes. bis. In tabeſco cis.fre.et caret upinis. et ꝓdu.ta. 1 Tabulo.as.laui.a.p.i.tabulas parare pſter nere.Et ↄpõit᷑ ↄtabulo as.diſtabulo.as.i. tabulas remouere.et coꝛ.bu. Uaceo.ces.tacui.tacitũ.n.s.i.ſilere. Iñ taci tus.ta.tũ.⁊ taciturnꝰ.na.nũ.qͥ facile tacet.⁊ coꝛ.ta. Uñ Onidi de arte. Uere pᷣus tace/ ant volucres eſtate cicade. Int᷑ãt tacere et ſilere ̊ intereſt fm q̊ſdam.qꝛ qͥ tacet loqui nondũ incepit.qui vero ſilet loqui deſinit. Juxta illud Eſaie.Tacui ſilui ſemper pa/ diensfun. Tamino.nas.naui.iaduerſari.Et ↄponit attamino.as.i.aduerſari. Item contamio as.i.polluere deturpare,.⁊ eſtactiuunn glia — — . . . rpc 8 — „* . „. 5 4 „ „* pꝛedicta ſunt neutra. Etnota q attamino. pti. intpibo foꝛmatis a pfiti ſed in pteri/ as. eſt purgare. vt farinam cum ſetario ̃m q̃ſdam. Inde hoc attamen.inis.i.ipſum ſe Uango g.tetigi tactũ.i.ↄtingere inquieta ręet ↄtrectare. Iñ htact tus.tui:ethᷣ⁊ ̊ ti gibilis. et h̊ le. Et ↄponit᷑attingo.g. attigi. attactũ.i.valde vel iutta tãgere vl accidere Coõtingo.g.ↄtigi ↄtactũ. Iñ h̊ ↄtactꝰ.tus. tui.obtingo obtigi obtactũ. Tago et e cõ poſita ꝓ tangere actiua ſunt.ſed pꝓ accidere neutra ſunt. * Uaratãtariʒo. ʒas. n. p.i. tuba clangere. vel farina colare.⁊ eſt ſetacire. Uardo das.daui.datũ.a.p.i.i.moꝛari vłim pedire retinere differre tardũ ſacere Jñ tar dus. da. dũ. tardito.as.are.fre.Etoↄponit᷑ Retardo das. Uaxo.as.are.a.p.i.numerare.⁊ taxare.i.di/ cere. ⁊ taxare.i.ↄfirmare.⁊ taxare.i.licitũ im ponere.ſ.pciũ rei qᷓ vendit᷑ Iñ h taxio.onis Vñ.ij. Heſdre.viij.Omnia ſine taratione. id eſt.ſine qᷓntitatis determinatione. Caxo componit᷑ cum con.pꝛe.⁊ re.⁊ pꝛodu.pmaʒ ſien. po 6 Uedeo.des.tedui.n.s.dicebat᷑ antiquitus ſed modo nõ eſt in vſu.i.faſtidiri indignari anxiari habere tedium. Iñ tedet imꝑſona/ le.⁊ ↄſtruit᷑ cum actõ ⁊ gtõ.vt Tedet aiam meã vite mee. Iñ h̊ tedium dij. Item tedet componit᷑ Detedet. diſtedet.i. valde tedet. Pertedet.i.valde tedet. Tedeo ⁊ tedet cum cõpoſitis neutra ſunt ⁊ carẽt ſupinis.⁊ pꝛo du. te. Uñ Ouidiꝰ.Detedet ingenuos te/ Vedioꝛ aris.tediat ſum.d.p.i.tedio affici.⁊ „ . . — . ego.xi.ctũ.a.t.i.oꝑire defendere.⁊ coꝛteĩ pñti. Uñ Oꝛatiꝰ in epła. Commiſſumq; te ges. z vino toꝛtè Zi. JSegulo las.n.p.i.tegulas facere vel teguliſ oꝑire. ? pduttee. Telo.las.laui.a.p.id eſt. longrenire 5 non eſt in vſu. Et componit᷑ Pꝛotelo.as.i. diſtendere plongaredifferre puocare.?. Pp/ emero ras.raui.a.p.i.coꝛrumpere viola/ xepolluere. ? coꝛ.-. nne. Temno.nis.pſi.ptum.a.t.i nare.Et ↄpõit᷑ Cõtemno.nis.pſi.ptum.Et nota ꝙ cemno hʒ m.ante n. ĩ eadẽ ſyllaba ĩ vilipendere. dã te pfecto habetp.⁊ in bis que foꝛmantura VUempero.ras.raui.a.p.i.placere mitigare. lenem facere.eque libꝛare moderare.⁊ ðꝛa tempero.qꝛ a tempoꝛe ꝓcedit tẽperies. Jñ temperat.ta.tuzʒ. Et componit᷑attempero. as.i.valde vel iuxcta temperare vel obedire. LContempero ras.diſtempero as.i.a.tempe rie remouere. Obtempero. ras. id eſt. obedi re conſentire. Tempero ⁊ eius compoſita ſunt actina.pꝛeter obtempero ⁊ attempero ras.pꝛo obedire.que ſunt neutra.⁊ coꝛripi/ Uempeſto.ſtas.ſtaui.a.p.id eſt. moleſtare.? tempeſtate deſtruere diſſipare vel tempe/ ſtatem facere. Inde tempeſtuoſus.ſa.ſum. id eſt.tempeſtate plenus. Ettempeſtuoſe. ſius.ſiſſime.aduerbiũ.Et hec tempeſtuoſi * . . tas.tatis. Uempero.ras.i poꝛe viuere.⁊ ðꝛ a tempus.Et componitur vt attempero.ras.⁊ cõtempero.ras.i.ſimul⸗ temperar. õä Ufendo.dis.tetendi.tenſum vel tentũ.id eſt. 7 ire dirigere feſtinare eleuare pergere conari Et tendere dicunt arcum. venã ⁊ bꝛachia. Tendo.dis.pꝛo ire neutrũ eſt.ſʒ ĩ alia ſigni ficatione actiuum. 2ðUD Uenebꝛo.bꝛas.a.p.i.obſcurare tenebꝛoſum facere. Jũ tenebꝛaſco.cis.incho. Ueneo.nes.tenui.tentũ.a.s.i.hꝛe poſſidere ſeruare moꝛari. ⁊ coꝛte. Uenſo. ſas.freqᷓntatinum a tendo dis.id eſt defendere ſecurum facere ⁊ ducere.Aq tẽ/ ſito. tas.aliud freqntatm̃.Et ꝑ cõpoſitõem pꝛotenſo.ſas.⁊ pꝛotenſito tas.i.defendere. ento.tas.taui.i.freqᷓnter tenere ⁊ exploꝛa/ re. Et debet h̊ verbum ſcribiꝑ n. ſine p.et nunq; ꝑ m.vel ꝑ p. Et componit᷑ Pertento tas.retento.tas.i.iterum tentarevł frequẽè/ ter retinere.⁊ tũc eſt freqᷓntatiuũ hꝰverbi re tinco. es. Tento actiuũ ẽ cũ ſuis compoſi/ tis.ita dicit Hug. Multitñ dicũt ꝙ tẽpto. tas.debet ſcribi ꝑ mp.vt Temptauit deus Abꝛaaʒz. Et deſcẽdit vt dicũt a temno.nis. tempſi.temptuʒ.ptu.u.in o.fit tempto tas. ſedtunc videt᷑ ꝙ mutet ſignificationem. vt temptare.i.freqnter temnere.id eſt contem nere ⁊ deſpicere. Sed tentare a teneo.id ẽ. frequęeter tenere vel exploꝛare.ſʒ pus dictũ melius placet. tempus ducere vel intem/ ſeogeſenſu. ergeo d valde tegotenerg Tretergeodi Cenunsi Eteanpon uud tliort. (nin laſtbren ſotncpen ceoes. ſeyaltrig⸗ ſatöꝛteper ruperel gnr Eltt l peolcoi⸗ picitnstan chic atep Zni in men diſtepeo ciſois Torbro⸗ ponikC. rtt, Coviuena partevſe e Tilucperwr. ccpo verſi ucnmntne guerſntoon rſabilis l decpengi. dpgant ſunniuch niu. lemminonae thertemni uit Contern Aügerdete ninooautern wonere ern Veyllerti mnem Constriu. ore kinpft oiniin coraani W foemunnn menlign. ene d4 ieg . fümenen, epdohein Dsiatanh idcſtobes⸗ us connpoli Penempen matcorno noleſtzre? Gatenpe. ſus.ſa um. empeſtofe nenheſno arwclinen, cotpofiu. onsiſinnl mrick. rconari thachi. ialuſigni cnebꝛoſum 0. . eolidere. Nao disien dacre Bte 1Cöoſtöen Gideſend mbiet ſnena benan umm fl⸗ mißnin ciinsconhoſe ititgtchi Lamuuitde cinonno eremdote . ſttempoon ctonch Creicckinii⸗ ur en — S 7 „ — * Tenuo as.aui.a p.i.ſubtiliare tenue facere. Etcainponit᷑ Attenuo as.cõtenuo as. exte nuo.as.id eſt extendere dilatare valde ſub/⸗ iarrrr. Uepefacio cis.feci.i.facio tepere.⁊ acuit fa. licet ſit bꝛeuis in tepefacit et tepefacio. Et nota ꝙ verbũ nõ poteſt cũpbo componi ni ſicũ infinitiuo. „ epeo pes. pui i eſſe vel fieritepidũ ſ. cale/ re vel frigere. Cũ em̃ res a nimio caloꝛe ceſ ſat ðꝛ tepere.ſiłr cũ a frigoꝛe traãſit in caloꝛc̃ ðꝛ tepere.Uñ ſepe ðꝛ tepere calere.ſepe fri/ gere. Eſt tepere ꝓpꝛie eſſe inter caloꝛem et frigiditatẽ temperatũ. Iñ h̊ tepoꝛ oꝛis.⁊ te/ peſco ſcis.inchoa.⁊ tepidus.da.dum. ⁊ te/ piditas. tatis. ⁊ tepiduł.la.lum.i.aliq;tulũ tepidꝰ. ⁊ tepido. das.i.tepidũ facere.⁊ cacti Tepere infinitiuꝰ cõponit᷑ Tepefacio.cis. tepefio.fis. Tepeo cõponit᷑ Contepeo.pes diſtepeo pes. intepeo pes Tepeo neutz eſt cũ ſuis cõpoſitis.⁊ caret ſuß. Verebꝛo.bꝛas.a.p.i.pfoꝛare terebꝛo.Et cõ/ ponit᷑. Conterebꝛo.bꝛas.⁊ coꝛt.naturali/ ter. re. Uergiuerſoꝛ.aris.atꝰ ſum.d. p.i.in varias partes ſe vertere.deciꝑe aĩm qiterguʒ huc ⁊ illuc vertere. Iñ h̊ tergiuerſatoꝛ oꝛis de/ ceptoꝛ. verſipellis.qꝛ aĩm q̃i tergum huc⁊ üluc vertit ne qualis ſit intelligat. Et ter giuerſatio onis.i.deceptio.Eth̊⁊ hec tergi — nerſabilis. ⁊ le.i.deceptoꝛius⁊ habilis ad Decipienddiurn.. Tergo gis.terſi.terſum.i.mũdare deſiccare exiccarepurgare. Iñ tergeo. ges. terſi terſũ in eodẽ ſenſu. ⁊ vtrũq; ↄpõit᷑. Oetergo ⁊ de tergeo.i.valde tergere.tergo ⁊ ↄtergeo.ex tergo ⁊ extergeo.ꝑtergo ⁊ ꝑtergeo.retergo retergeo.i.iteꝝ tergere.⁊ ſunt actiua. Vermino.nas.a.p.i.finire diſtinguere. Ivſ ꝛ⁊ hec terminabilis.⁊ G̊ͥ le. Cermino cõpo ↄiũgere.determino.nas.i.diffinire vel ter / V . ſiue penã. NHam iratus videt᷑ de qñ penam minos auferre.diſtermino.nas.i.terminuʒ remouere.extermino.nas.i.terminũ remo uere vel extinguere.⁊ coꝛßmi. Tero.ris.triui.tritũ.a.t.i.cõminuere ↄfrin/ gere. Et in pñti coꝛ.hãc ſyllabã te. In pᷣte/ rito vᷣo ⁊ ſupino ꝓdu.tri. M ₰ Verreo res.rui.ritũ.a.s.i.terroꝛem inferre. Inde hic terroꝛ.oꝛis.Et ſcribitur ꝑ gemi/ ↄtemplatiõi vacat. vel ſac ðꝛ a terreo.res.⁊ coꝛri.ri. Veſcuo.as.aui.a.p.id eſt.caſtrare. Et hine teſcuatoꝛes.i.caſtratoꝛes. Iñ teſcuatõnes caſtrationes dicunt᷑. Veſtamentoꝛ.aris.d.p.i Ueſticulo las.a.p.i.teſticulos dare ⁊ ꝑ teſti culos ꝑcutere.Et ↄponit᷑.Deteſticulo.las. ⁊ eteſticulo.las.⁊ coꝛ.clu. . Berr Teſtificoꝛ.arꝭ.d.p.i.teſtẽ facere vel teſte con deſt. teſtamentum firmare. 2 co2ꝛi. Ueſtimonio.as.n.p.id eſt.confirmare teſti⸗ moioo. Teſtoꝛ.aris.teſtatꝰ ſum.d.p.i.teſtamentum facere. Etteſtari.i.teſtificare.teſtimonium dare. Et teſtari.i.iurare vł cõiurare. vel in teſtenꝛadducerevel rogare.Teſtoꝛ ↄponit᷑ Atteſtoꝛ.aꝛis.i.valde teſtari.deteſtoꝛ.aris. conteſtoꝛ. aris.i.ſimul teſtari.pꝛoteſtoꝛ arꝭ. obteſtoꝛ aris.i.vndiq; vel ob aliqͥd vel con tra teſtairr. M Uetrarcho.chas.chare.n.p.i.pncipari.vnð OPꝛatiin epi. Tetrarchare volens accedet ſiccus ad vnctum. . „ — oſtruere.? ad telam ꝑtinet. In htextura. re. Et texto.tas.i.ſepe texere.Etatexo.is.hic textoꝛ.oꝛis. (EC ante H Uheologoꝛ aris.d.p.i.detheologia tracta/ re Noani. Jdem ttheologlzoꝛ zari.xcoꝛ ripitttoo Theoꝛo.ras.a.p.i.videre.⁊ ðꝛ a theos.quia de oĩa videt.Ettheoꝛare ꝓpꝛieẽ cõſiderare diuina. Inde h theoꝛia. rie.vel theoꝛica.ce. ſcia qꝗᷓ tractat de inuiſibilibo.vlł vita ↄtẽpla tiua. Iñ theoꝛicꝰ.ca.cũ.ↄtemplatiuꝰ.qͥ tm̃ Uheſauro ras.n.p.i.facere theſaup. theſ⸗ au/ rũ ↄgregare. Idẽ theſauriʒo.ʒas. Un Pau . lus ad Ro.ij. Theſaurizas tibi irã iq̃i eſſʒ theſaurꝰ ⁊ qͥd pᷣcioſumogregas tibi irã dei iuſte inrrer. Thurifico as.a.p.i.incenſare vł incenſũ fa/ cere.vł ſacrificare.⁊ ðꝛ a thus ⁊ facio. Inö H⁊ h thuritex.ficis.ſacerdos vł incenſatoꝛ. Iñ hᷣ thuritficiũ ·i.ſ. acerdotiũ.Et h thurifi/ cina.ne.locꝰ vbi thus efficit᷑ vel etiã ſpargit᷑ rigicat. Vicionoꝛ. naris.d.p.i.titionib Ear, re vl eos ĩ ignẽ mittere.et componit᷑ Atticionoꝛ naris fim Hug. ”Mſ Timeo mes.mni.a.s.i.metuere. Jñ timoꝛ. oꝛis. Et ↄponit᷑ extimeo es.ꝑtimeo mes.⁊ caret ſupino.⁊ coꝛ.hãc ſyllabã ti. Un.Qui de moꝛte timet.plurima mente videt. Inð timeſco.ſcis.inchoa. Tincto tas.i.freqnter tingere.A q̃tinctito. tas. aliud re. ¶ Ningo gis.xi ctũ.a.t.i.tinctura inficere co/ loꝛare infundere. Iñ tinc? cta.ctũ.⁊ tictim aduer. Et h̊ ⁊ B tingibilis.⁊ h le.pe.coꝛ.ha/ bile ad tingendũ.Et hec tinctura re. Item tingo componitur Contingo gis.xi.ctum. id eſt. ſimul tingere. Detingo gis.i. tinctu⸗/ ram remouere. Intingo gis.i. in tinturaʒ fundere. Retingo gis. i. iten tingere vl tin⸗/ cturaʒ auferre. Subtingo gis.i. ſubt? vl pa TVinnio nis.niui.nitũ.i.liqde ⁊ pure? leni⸗ ter ſonare.⁊ ꝓpꝛie ðꝛ de ere vel alio metallo Et vt dicit Pꝛiſtian deficit in bma ⁊ ſecũ da pſo naꝓpꝛie.in tertia ſepe inuenitur.⁊ ẽ onomatopeium.i.verbum ficticium inuen tũ ex qualitate ſoni illiꝰ reicui ↄuenit Im pꝛopꝛie tamen qñq; inuenit᷑ in ma ⁊ ſcdᷣa pſona Inð h̊ tinnit? tus.tui.⁊ tinnito tas. freqntatm ⁊ tinnułꝰ la.luʒ. Et tinniens tis — H Uirocinoꝛ. aris. d.p.i.eſſe vel fieri de nouo „ milite. vel facere vel exercereofficium tyro nis. Titillo. titillas.i titubare. vel ad luxuriam incitari.ſtimulare.⁊ ꝛ a titubo.bas.Et in actiua ſigtione ðꝛ titillo.las i.inflamare in/ citare ſtimulare cõmouere ad luxuriaʒ. Inñ hec titillatio.luxurie incitamentuʒ. carnis incitatio inflãmatio.Et titillicus.ca.cum. pe.coꝛ.i.titillatõe plenꝰ.ſ.qͥ incitat.vel qͥ in/ citat᷑ ad luxuriã.Et titillarꝰ ria.riũ.i ꝓnus ad luxuriã.Titillo.as.in abſoluta.⁊ ĩ paſſi/ ua ſigtione neutrũ eſt.⁊ in actiua eſt actiuũ Eit ſcribi᷑gduool. Titubo bas. baui.n. p.i.dubitare vkł vacilla re.tremere.⁊ coꝛ.tu. S Titulo.las.a.p.id eſt.deſignare titulo.vel ti tulum apponere. ⁊ dicitur a titulus. Et cõ/ ponitur Intitulo.las. Pꝛetitulo.las. Reti titulo.las.⁊ coꝛ.ti. Unde Ouidius ð reme. Tegerat huius amoꝛ titulum nomenq; li/ Vodeo todes.todui vel todi.n. read oues. Reg.xxv. Audiui ꝙ; derẽt paſtoꝛes tui gregẽ. Inuenit᷑ etiã tun/ ante Oà 8.i. moueri tremere ad modũ tode.? ð a tolgla. JTolero. ras. raui. a. p. i. ſuſtinere pati ſuffer/ re.Et ſcribi dʒ ꝑ vnũ l.hʒ em pmam bꝛeuẽ Vñ OQuidiꝰ de arte.Dũ vires aimq; ſinũt tolerare laboꝛes. Naʒ venit tacito curua ſe necta pede. ollo lis.i.eleuare Et tollere.i.auferre.ſed tollimꝰ a volẽte.eripimꝰ vi.auferimꝰ q̃d de dimꝰ. Et tollere.i.nutrire.⁊ tollere.i.poꝛta re vel ſuſtinere. ⁊ caret pᷣterito ⁊ ſupino.ſed accipit mutuo tuli.vel ſuſtuli.Antiqͥ em̃ di cebat tulo.lis.tulivel tetuli.tultuʒ. Et inde cõponebatr᷑ ſuſtulo.lis.ſuſtuli.qͥd mõ nõ eſt in vſu in pñti.⁊ iõ datuʒ eſt e pᷣteritũ huic pbo tollo. q̊d ſiãt auferre vel eleuare. Et cõ poſita ſlr pñt accipe pteritũ a cõpoſiti illꝰ q;uis nõ omnia. Item tollo componit At⸗ tollo.lis.attuli.i.valde tollere. Extollo ex/ tuli. Suſtollo ſuſtuli.i.ſurſum tollere.⁊ eſt actiuũ tollo cũ ſuis cõpoſi ſᷣm Hug. Si milit᷑ tuli dat᷑ p pᷣterito huic vᷣbo fero.Pꝛi/ ſtianꝰ aũt in.x.lib.ſic dicit. Tollo tetulip q̃ nunc in vſu freqnti eſt ſuſtuli.A tulo q̃; de veteribo qd fuit ĩ vſu tetuli dicebãt.Lollo q̃ʒ deficit ſupino.ſʒ ꝓ eo vtimur ſublat u m Suffero etiã facit ſuſtuli.ſʒ in alia ſiẽ̃tione De ſigtionibo hy ̈bi tollo ↄſuenit a qbuſdã dici. Qui remouet tollit. qͥ ſublimat q̃ʒ tol/ lit. Et pꝛo nutriretollere ſepe datur. Item Qui tollit remouet.gerit.erigit.accipit.au Tondeo.es.totondi.tonſum.a.s.i.capillos ſecare vel aliud.⁊ diminuere.⁊ in circuitu ardee. U tonſoꝛ. Pertinet etiã tõde/ ñ.j. Reg. xxv. Audiui ꝙ ton/ do. dis. . u. tertie piugatõnis ſed aliud ſigꝗt Vnde Tondemus barbas vel oues.ſj tũ/ dim herbas. Londeo dat tonſuz ſʒ pbet tũ „* dere tuſum. Dat tundo tutudi.ſʒ dat tõde/ retotondd. OWDUD Tondito tas.fre.de tondeo.des. Tono nas.tonui.ituzʒ.i.tonitruum facere.⁊ ↄuenit ſoli deo. Vñ ſolũ in tertia ꝑſona ðꝛ inueniri. Inuenit᷑tũ in pᷣma ⁊ ſcdᷣa ꝑſona ꝑ ꝓſopopeiam.i.ꝑ trãſlationẽ.vt tono.i.ſono vel foꝛtiter clamo.⁊ ꝑ apoſtrophaʒ. Tono cõponit᷑ Attono nas.i.ſtupeſacere.cõtono nas.i.ſimul tonare.intono.nas.i.inſonare Tono neutz eſt ⁊ cõpoſita.pᷣter attono.qd ccctni auiin⸗ lobito⸗ totont. gere ey imurt Ttanget“ ucoslge abundan Ehynsl fetamcot Voole Uentznuu vemeno⸗ nrenuoſus Gonnonas avolnen Vorpeope Pigreren mirawe Ettorpe lorqneo crucire⸗ reincul. Commones eqana⸗ Deogol“⸗ worutetas. deſcoipb⸗ ſcanrgen orteſoſcſs Nkcigzinpro niarcſeer. C g Syoͤitinto C Dnaotng f diſtneaſigni hödikar ſin ſurir lenterbucr Ubtünben hanrsngn Dnineng rncodatrag lluntng Giquus h dico a nslmolei Peumbae balnchſinit Kct ung laufened llerel. ſupino il Snngendi ti; Etince dmönöett Stentübuic care. Etcd cöpoſe owponit A Kubloey mmtollartct n hig wenPi, Grul g Zalochde .Tollo ſbiatum üſönone tacbuſa matiztol⸗ r. Ren Kaa. 18i nles Tmciruilt rinetenitdd Aodinighnoß npenikcnünni; isſcdauuſiß oucß ii mninßfili õ m mnunſhnce ntm ſomd ſ Non ittono ropda; Grundi o.ns n, nsii KönN eſt actiuũ. Et omĩa faciũt pᷣteritſ in nui.et ſupinũ in itũ.Licet qñq; inueniat᷑ facere in aui.⁊ in atũ.ſᷣm antiqs.Etoĩa coꝛ.hãc ſyl/ labã to.Et nota ꝙ tono abſolutũ eſt. vt de/ us tonat. Inuenit᷑ tñ etiam qũq;.de tonat gereʒz.qꝛ verbũ tranſitiuũ tũc intelligit᷑ ĩ eo .i.tonare facit. vel tonitruo ꝑcutit ⁊ mouet tangit. Similiter. Pluet ſuꝑ pctõꝛes la/ queos ignis.i.quaſi pluendo.id ẽ.ſubito et abundanter emittet Et coꝛ.pmã tono. Uñ Elſopus Dum foꝛtuna tonat fugitiuos ter rxetamico. VUonſo.ſas.fre.A quo tonſito.tas.aliud fre uentatiuauum. Toꝛmento.tas.i.toꝛmento afficere. Iñ toꝛ/ mentuoſus.ſa.ſũ.q̊d ⁊ toꝛmentoſus ðöꝛ. Toꝛno nas.i.toꝛno aptare.in giruʒ mittere vel voluere inſtr̃m.ſ.toꝛnũ. Uoꝛpeo pes.pui. ⁊ caret ſupino.i.languere pigrere ⁊ deficere ſtupere mutere q̃dam ad miratõe vel timoꝛe affici. Iñ h̊ toꝛpoꝛ.oꝛis Et toꝛpeſco.ſcis.incho. foꝛqueo.ques.toꝛſi.toꝛſum vel toꝛtũ.a.s.i. cruciare. Et toꝛq̃re.i.flectere voluere ł mit tere.iacullearrrrl. Uoꝛreo res.rui.toſtũ.a.s.i.vrere aſſare ſich care cremare vel vertere.ſiue ſoluere. Unð Theodobꝰ.Echiopum terras iam feruida toꝛruit eſtas. Toꝛreo facit toꝛrui in pᷣterito 2 toſtũ in ſupino Inuenit᷑ etiã toꝛritum.tu. De ſigtõibo hꝰ v̈bi ſolet dici.Qui toꝛretvol uit.ſiccat cremat aſſat ⁊ vrit. Toꝛreſco.ſcis.a toꝛreo vᷣbũ incho.q̃d acci/ pit᷑ qñq; impꝛope in actiua ſigtione.⁊abſo/ Auta.i.areſcere. Troxico cas.a.p.i.venenareveneno inficere Et ↄpõit᷑ intoxico.cas. (E ante 5 Vracto tas.vᷣbum fre.a traho.is.qð videt᷑ diſtare a ſignificatõne ſui pmitiui.ſʒ penit⸗ nõ diſtat.Nam qͥ aliqͥd tractat qdammodo illud trahit.Eſt em̃ tractare ſententiaʒ fre/ quenter huc ⁊ illuc trahere.Et tractare eſt ad libitũ trabere. Inde tractus.ta.tum.Et Pi tract?.tus.tui.Et tractim aduerbiuʒ.i. Vrado dis.tradidi.traditũ.a.t.i.ꝓdere da/ re vel trãſferre.⁊ ðꝛ a trans.⁊ do.das.⁊ abij ciunt᷑ n. s. Unde.Qui tribuit tradit.tradit iniquus hõ. Inð h traditoꝛ.oꝛis.i.pditoꝛ. . vt Judas eſt traditoꝛ.i.datoꝛ. Vraduco.cis.duxi.ductuʒ.a.t.iad vlterio⸗/ reampliare educere. ra ducere.vltra ducere.publicare.⁊. dicit ꝗ trans. 7 duco. cis. abijciuntur n. s. UInde in pſalmo debet dici Qui traduxit populũ ſuü ꝑ deſertũ. Et Mach. j. Joſeph cuz eſſz inſtus ⁊ nollet eam traducere.i.pducere ſʒ gloſam vnam. Et greci habẽt ppalare. ⁊ re/ dit in igem. Oð em maniteſtat᷑. qi de tene⸗ bꝛis ad lumen traducit᷑. Jũ traducc.ta.tũ. XPdu. oul. Uraho his.traxi.tractũ.a.tc.i.extẽdere rape⸗ raicio cis ici erun at id eſtyltra tacc/ re vel ꝑfoꝛare vel trãſfigere. Inde traiect. cta.ctum.Et hec traiectio onis.id eſt.vltra iactio. Et ponitur pꝛo mercium tranſpoꝛ/ tatione. Unde Ecc.xxxvij. Cum negocia/ toꝛe de traiectione. cum emptoꝛe de vendi KHone traccda. Urano nas.naui.n.p.i.vltra no.vłn tranſeo.ſʒ ꝓpꝛie de mari z3. Urãſceẽdo dis.di.ſũ.n.t.i.vltra ſcãdere.⁊ ðꝛ atrãs.⁊ ſcãdo dis.⁊ abijcit᷑s.⁊ ſic ſcribit᷑ꝑ ro vel vnũ s.qꝛ nec ante ↄſonantẽ nec poſt ↄſonã tẽ dʒ fieri geminatioↄſonãtꝭ.vt aſto.aſcẽdo tranſcendo.niſi altera illaꝝ fuerit liqda.vt ſupplico ſupꝛiim. Uranſeo.is.iui.itũ.i.vltra ire.⁊ ðꝛ a trans.⁊ eo.is.⁊ eſt s.de pᷣma ſyllaba.⁊ pꝛepoſitio dʒ ſvilabicarige. Vranſfero.ſers.trãſtuli.trãſlatũ.vᷣbũ acti/ uũ.i.vltra ferre.ł de vno loco ad aliũ ferre. ⁊2 ðꝛ a trãs.⁊ fero. Iñ trãſſat.ta.tũ.i.tradu⸗ ctus.ſiue vltra duct.trãſpoꝛtatus.Et hic tranſſatoꝛ.toꝛis. ?JVMB Urãſfiguro.ras.a.p.i.trãſfoꝛmare.ſ.vlłtra i aliä figurã mntrer. Trãſfreto tas.taui.a.p.i.vltra fretũ ire.ma/ re trãſire.⁊ ðꝛ a trãs.⁊ fretũ.⁊ coꝛ. fre. Uranſfugio gis.fugi.a.t.i.vltra alium fuge/ re.⁊ ðꝛ a trans.⁊ fugio.gis. In h ⁊ tranſ/ fuga.ge.qui de vno exercitu fugit in alium Trãſgredioꝛ.deris.d.t.i.vltra gradi.pᷣuari cari. ð a trãs.?⁊ gradio. rãſgulo.las.a.p.i.vltra gulã deoꝛſum im mittere.ſ. trãſgluterr. Trãſigo gꝭ.trãſegi tranſactũ.a.t.id eſtvltra agere. vel litem decidere.qᷓi actionẽ trãſire. Itẽ trãſigere.i.componere. Jñ tranſigens pticipiũ.qd capit oẽs ſui vbiſigtiões.Et hᷣ tranſactioonus. ʒð Tranſmeo.meas.n.p.i.vltra meare.⁊ dicit Uranſmigro. gras. grani.i. vltra migrare. cranſire. Uñ ps. Tranſmigra in montẽ ſiẽ paſſer. ⁊ coꝛ.pmam naturaliter. Uñ trãſmi gro gras.penł.grauat. licʒ in aliquibus ec cleſijs acuat᷑. Un Zoʒimas de maria egy/ ptiaca. Heu inquit quid tentaui.quo quał ⁊ vnõð migraui. In verſu tũ migro hʒ pᷣmã cõmunem. VUrãſuado.das.aui.n.p.i.vltra vadare trãſ vadũ ire vel trãs vadũ ducere.⁊ ðꝛ a trans vado das.⁊ coꝛ.an. Urãſuerto.tis.a.t.i.vltra vertere.vel ad ali/ quid vertere.obliquare. Indetrãſuerſus. ſs. ſDun. Vranſpono.nis.a.t.i.oꝛdinẽ mutare. Vremo mis.mui.mitum.n.t.i.pauexe pal/ pitare nutare timoꝛem monſtrare. Iñ tre mendus. da. dum. tremebundus. da. duʒ id eſt ſimilis trementi. Et h̊tremoꝛ.oꝛis.et tremoꝛoſus.ſa.ſum. Itẽ tremo componit cum facio ⁊ fio.vt Tremefacio facꝭ. treme fio fis. Item a tremo componiturextremo mis.contremo.mis.intremo.mis.Et hinc inchoatiua.Contremiſco.extremiſco. itre miſco. Tremiſco ſcis.inchoa.id eſt.incipio tremere. vñ Dañ.vltio Tremiſcãtz paueãt deũ danielis.⁊ coꝛ.tre.vñ in Auroꝛa dicit᷑. Signa decem Pharao tremuit ſiccũ ma/ reæe fluctus.⁊ coꝛ.pe.infinitiui. Unde in pᷣs. debet coꝛ.me.Qui tangit terram.⁊ facit eã tremere. Itez Eſa.lxvj.Quitremit ad ver bum ei.pe. co. Vremulo las.n.p.i . tremere ⁊ trepidare. erxpmere . flere dolere ↄ queri. ¶Urepido.das.daui.n p.i. foꝛmidare. Vnð ꝓpha Illic trepidauerũt timoꝛe Jñ trepidꝰ da. dum.i. timicãdd. Ireugo treugas.n.p.i.ſecurare. pacificare. treugam facere. Tribulo.las.a.p.i.tribulatõnem inferr. pati.Et tribuloꝛ.laris.depo.ge.in eodẽ ſen ſu. Iñ hec tribulatio.onis.id eſt.perſecutõ Qdlduerſitas. ôMs Trrico.cas.caui.a.p.id eſt.deciꝑe vel impe/ dire vel demoꝛari. Uñ qͥdaʒ ad btãm ma/ riam dicentẽ. Quũo fiet iſtud.qm̃ virum nõ cognoſco inqͥt. Quid vitam tricas in mun do. Item tricare.i.tricas capilloꝝ facere.⁊ eeſt verbũ ꝑtinens ad mulieres.q̃ tricãt cri/ nes ſuos.qͥs in tres ꝑtes diuiſos ſubtiliter cowmplicant ⁊ inuoluunt. Ethmõi inuolu tio trica ðꝛ.q̃ſitria capiens.i.tres ꝑtes cri/ 4 — CR Uhꝛeneo.nes.i.lamætari.voce triſti doloꝛ? Trituro ras.n.p.i tribulatõnem inferre y ped Uriumpho.phas.a.p.i.tri niũ. Uñ Ecẽ. xxxij. Et hoꝛa ſurgendinõ te trices.i.nõ ſis piger.vel nõ facias moꝛã in componendo capillos ſic mulieres faciũt. vl nõ ſis mollis ⁊ effeminat? qñ ð ebes ſtre⸗ nue oꝑari. Alia lrainnenit ĩ biblijs coꝛre/ ctis. Hoꝛa ſurgẽdiñ te triſtes. Uñ dic glo. Rabani.Admonet ne ſimus triſtes vł tar/ di in diſciplina ⁊ meditatõe ſapientie.Per Hᷣ ꝙ dicit. Ne ſimus triſtes. exponitq̊d diẽ. nõ te triſtes. Per h̊ vero ꝙ addit. Uel tardi videt᷑ innuere ꝙ alia lr̃a ibi inueniat᷑ non te trices. Quidam vero dicunt ꝙ tetrices eſt ibi vna dictio.vt dictum eſt ſupꝛa de nomi nibo in tetricus. Item trico componit᷑ Cõ trico cas.diſtrico cas.id eſt.diſſoluere expe dire.extrico as.id eſt.expedire exoluere ape rire.intrico.cas.id eſt.impedire vł inuolue re vel immoꝛari.retrico.cas.i.iterum trica re vel tricam ſoluere. Et eſt actiuuʒ cũ om nibus ſuis compoſitis.⁊ ꝓdu.tri.Unde in Bꝛeciſmo ðꝛ. Impedit intricat.necnon in uoluere ſigt. Extricatq; ſapit. expedit aut aperit. è́èẽZ Uripertioꝛ ris.⁊ tripertio tis. ꝓ eodeʒ.vide in partioꝛ.tiriss. Triplo.plas.a.p.i.triplũ faceer. UVripudio as.n.p.i.tripudio letari exultare audere vel victoꝛiã heee. riſtoꝛ aris.d.p.i.doleretriſtẽ eſſe. Jnue/ nit᷑ etiã triſto ſtas.in actiuo genere.i.triſteʒ facere turbare.Et vtrũq; componit᷑. Con/ triſto.ſtas.cõtriſtoꝛ.aris. Urito tas.i.freqnter terere.⁊ pð.pmã. Vñ Facetus.Quos vult ſoꝛs ditat.qͥs nõ vult cũ pede tritat. ₰ palea granũ ↄterendo eruere. Unde.j.Co rinthᷣ.ix.Et qui triturat in ſpe fructus per/ cipiendi.⁊ ꝓduẽ penł.ſicut tritura nomen. Vnde ĩ Anticlaudiano ðꝛ.Deiectãq; ſolo edib triturat equiniis. b.i. triumphũ hꝛe exul/ re incere. IJnde hic ⁊ hec triumphalis.⁊ Vrucido das.daui.a.p.i.interficere iugula reſecare.⁊ quaſi cede vel cedendo trũcare⁊ ðᷣꝛ a trũco cas.⁊ cedo vel cede. Uñ trucida re.qᷓi truncando cedere.⁊ ꝓdu.ci. Uñ Oꝛa tiꝰ in epi. Uinũ ſeu piſces ſeu poꝛrum ⁊ ce/ etruciaas. ruculo.las.aui.a.p.i.trucidare. . ℳ re.in cuſtodiã includere.⁊ ꝓdu.tru. cterere trituram facere.ðᷣ Trudo dis.truſi.ſum.a.t.i.ĩpellere ĩpinge Mä (udcoca urc jumeo.n ſupbire⸗ choutmn coꝛ tu.. etigiſe fono'. uguril Uunulo uer?c Tumulau⸗ tumulmnan Ondo dus. bemeolere lo clse Guocnstn ſlerptege ſcicehiugan eher Etm Lor Etamb Ctſapinnzin luggtdisfaci nininfinin 1pdekendo kuoꝛambo nerſotueorr Peinahr Cnſccreobe tutbiiden aturdong; e Einmne Cunenli dimntedr rcnint⸗ cnsneing lenesfci intaſt dbiisenn Wideg. miontn, Menmk. Per wont d⸗ d. Uend ueniatnonte cplemcosck npndenoni mponi: Co ſolarape noluarape eNinnolue lerumtric ciunzchon um. Vren necnonin Ne Apeditee e aug ni menieue ſe. Jnue⸗ geimitez onik, Cow Resrör 4 debilitare.1 8z atrucc.. Trutanniʒo. zas. n. p.i.vitã ⁊ moꝛes trutan/ noꝝ gerre. Sðͦè”èGMW rutino.nas.a.p.i.libꝛare.eqͥpendere.⁊ ðꝛ a trutina. Uel vt dicit papᷣ. Trutinat appẽ/ ſat extimat.⁊ coꝛ.tru. Unde Oꝛatiꝰ in epi. Scriptoꝛes trutina nõ eſt ꝙ multa loqua/ Uubero.ras.a.p.i.inflare ſuꝑbire vel tube/ ribo implere. Et ↄpõit᷑ Cõtubero ras.detu C bero ras.i.purgare vel equare. Trudico cas.a.p.i.ꝑcutere cũ malleo. ulo.lis.vide S.in tollo.lnis. Fumeo. mes. n. .i. ſurgere creſcere inflare ſuꝑbire Jñ h̊ tumoꝛ oꝛis.⁊ tumeſco ſcis.in choatm̃. Tumeo neutꝝ eſt ⁊ caret ſupino.⁊ coꝛ.tu. Unde Oꝛati in poetria. Ueſanum tetigiſſe tument fugiantq; poetã.Etin Au roꝛa ðꝛ. Hic tumet ille timet.fugit h̊ hoſtez Tumulo.las.a.p.i.ſepelire. Iñ tumulatim aduer. coꝛmmm. Tumultuoꝛ arꝭ.d.p.i.tumultum facere.Iñ tumultuari.ria.riũ. SS berare ↄterere ↄfringere.⁊ coꝛ.euu. unico.cas.⸗ pimniei indueeer. Tuoꝛ eris.tuit Tundo.dis.tutudi.tuſum.a.t.i.ꝑcutere ver ſum. d. t. i. inſpicere vel de/ fendere ptegere. JIñ tueoꝛ.eris.tutus ſum. ſecũdepiugatõis.i.inſpicere defendere pꝛo tegere.Et ᷣm · Pꝛiſtianũ idem ſigent tueoꝛ⁊ tuoꝛ. Et ambo ſunt verba depo.Et tuoꝛ fa cit ſupinuʒ intuitũ. ueoꝛ vero ſecũde cõ iugatõis facittutum. Et ambo habent tue ri in infinitiuo. Unde.Pꝛo ſpeculoꝛ dicis. 2ꝙꝓ defendo tueri. Dat tutum tueoꝛ.tuituzʒ tuoꝛ ambo tueri. Item nota ꝙ tuoꝛ raro in unenit᷑ p defendere ⁊ ſepiꝰ p inſpicere.Econ uerſo tueoꝛ raro inuenit᷑p inſpicere.⁊ ſepe defendere. DJMU Furbo. bas.baui.a.p.i.pᷣcipitare ↄfundere cõmiſcere obſcurare.⁊ ðꝛ a turbo.inis. Iñ turbic. da.dũ.⁊ hec turbiditas tatis. Et ẽ turbidũ de nata.turbulentum vero fit. Et a turbo bas.ðꝛ turbido.as.i.turbidũ face/⸗ re.Et turbat.a.ũ.⁊ turbatio. Turbulęeto tas.i.turbulentũ facere. Turgeo.es.turſi.turſũ.n.s.i.inflare tumere Iñ turgeſco cis.incho. * „ rpo.pas,i.p.i.inqͥnare turpẽ facere. Iñ nco as a. p.i. caput auferre diminuere turpeo. es. i eſſevel fieriturpẽ. Jn turpel⸗ I Acillo las i eſſe vel fenen deſco ſeis incho. Turpo npõit Deturpo pas. uſſio ſis.tuſſiui. tuſſitu.i.toꝛqueria tuſſi. ðꝛa tuſſis. Iñ h tuſſit tus.⁊ tuſſito.tas. R 7 freq̃n. pe. pꝛsolddull. utelo.las.a. p.i.defendere. Jñ h̊ tutelatio. onis.⁊ HG̊ tutelamẽ.inis.⁊ h tutelat.tus.Et H tutelatoꝛ.i defenſoꝛ.⁊ ꝓdu.ete. 4 Dutoꝛ tarꝭ.i.freqnter defendere ſᷣuare.2 ö2 a tueoꝛ.erꝭ.⁊ ↄpõit cõtutoꝛ.arꝭ. Un antiqͥ dicebãt ↄtuto tas.Un Barnth. vj. Dacer dotes ſeris oſtia tutaat.. (W ante 11 AAcillo las.a. p.i.titubare inſtabilẽ vy eſſe tremulare labare trepidare. et Dicitura vaco cas. Inde vacillãs participium. ⁊ pꝛodu.va. CInde Ouidius meta. Spes mea vacillat ſubtili pendula 7 flto. ès.sü aco.cas.caui.n.p.i.eẽ vel fieri vacuuʒ.Et Iʒ videat᷑ ad alias ſigtões traſferritñ omẽs redolẽt illã.O⁊ em̃ vaco lectõi.i.inſiſto lecti oni ⁊ opam do.⁊ vaco a lectõe.i.ceſſo vł de ficio a lectione. aco numis.i.careo. Sʒ oẽs iſte ſiãtõnes redolẽt pᷣmã.Cũ em̃ dico Llaco lectioni.idẽ eſtac ſi diceret᷑. vaco ab alijs rebo ⁊ inſiſto lectõi. Iñ vacat imꝑſona le.i.eſſe vacuũ vel licitũ eſſe vel opoꝛtunuʒ Vnde.Uacat mihi legere.i.opoꝛtunitateʒ legendi habeo.⁊ nõ impedioꝛ ab alio nego cio. Uaco neutꝝ eſt.⁊ coꝛ.va. Vñn Lucanꝰ in.v. Fata vacent pcerũ motꝰhᷣ cũcta ſeq̃n tur. Papᷣ.vo di. Tlacat oꝑam dat vei defi ⸗ cit.avacuo dictũ.qͥ em̃ vacuꝰeſt a ceter ope ribo interdũ vni vacat.i.oꝑam dat.interdũ nipil adgirt.e Uacuo.as.aui.a.p.Et ſᷣm Papᷣ.vacuat.id eſt. inanit.q̊d int eſt aufert. Inñ vacuꝰ.a. uʒ. i.vanꝰ ocioſus deſtitutꝰ.ſine eo ꝙ habuit. ⁊ coꝛ.pmã.Uñ Ouidius.Da vacue mẽtiq̊ tueat᷑ opus.Et ↄpõit᷑ cũ factꝰ.⁊ ðꝛ Tlacue/ fact.ta.tũ.vñ Job.xiij. Et fluu vacuefa/ ctus areſcat. —.— Uadio as.a.p.i.in vadio ponere.vadiuʒ vel pignus alicui dare.⁊ coꝛ.va.Et componit᷑ Cõnuadio.as.ĩuadio as.obuadio as.i.ↄtra aliuz vadiare. Reuadio as.i.repignoꝛare.a vadio recolligere. Subuadio as.i.poſt vł latenter vadier. ado das.aui.n.p.i.p vadũ trãſire.vel per vadũ ducere.vt Clado iſtũ velyado equũ. Etcomponit᷑ Peruado das.Reuado das . . . A . . . Tranſuado das.⁊ eſt neutrũ vado cũ ſi uis cõpoſid ꝓ trãſire ꝑ vadũ. In alia ſigtiõe eſt actiuũ⁊ coꝛ.va.ſic vadum. Sʒ vado dis.p mã ꝓdu. Uñ Uado viam. vado q̃drupede vadio vadiũ do. Et vadoꝛ illud idẽ ſignifi care ſolet. Pꝛima vado lego.tertia vado le go. ado dis. ſi. ſü. i. ire vł ꝑgere. Et componit᷑ Cõuado dis.euado.dis.i.extra vadere ef/ fugere liberari. Inuado dil.i.ipetere aggre di arriꝑe.Peruado dis.i.ꝑfecte vadere łꝑ aliqͥd vadere. Uado ⁊ ei cõpoſita neutra ſũüt.pᷣter inuado qͥd eſt actiuũ.⁊ pð.va.Un Pamphilꝰ.Et modo vadit eques qui ſolet irepecdcess. Uadoꝛ daris.i.in vadeʒ ponere.vad dare. yt ego vadoꝛ illũ tibi.i.do illũ in vadẽ tibi. ⁊ 8ꝛ a vas dis. Uel vadari.i.vocari ad iu/ diciũ ad placitũ vel fideiubere vellitigare. vel polliceri.⁊ erat cõe olim.ſʒ modo depo. ⁊ nõ ꝑtinet ſolũ ad hoĩes.ſʒ etiam ad aialia bꝛuta.vt vadoꝛ tibi equũ meũͥ. Et cõponit᷑ Conuadoꝛ aris.euadoꝛ arꝭ.i.poſcere flagi/ tare vł a vadiatione liberare remouere. Re uadoꝛ ariſ.i.vadẽ recolligere.⁊ eſt depo.cũ ſuis cõpoſitis.⁊ coꝛrt.va.ſicẽ vas vadis.UVñ Ouidu de reme. Jamq; vadaturꝰ leticia ꝓp Uagino.nas.n.p.i.facere vaginas. Et com ponit᷑ Euagino. nas.i.extraho de vagina. Inuagino.nas.i.in vaginã mittere. Uagio.gis.giui.vel vagij.itũ.n.q.i.ploꝛare. flere. 2 eſt ꝓpꝛie infantiũ.⁊ ð a vag.a. ’. Et inge h̊ vagitꝰ tus.tui.i.ipᷣe clamoꝛ infantiũ Et vagito.tas.i.freqnter vagire vlł violent᷑ ⁊2, pdu.pe.ſʒ vag eam coꝛ.Uñn. Nos q̃i va/⸗/ gitu deficiẽte loqͥ. Item. Siluis paſce va/ gis in cunis tu petre vagis. agoꝛ. aris.at?ſũ.d.p.i.ſpaciari errare huc illuc diſcurrere. In vagabũca.ũ.⁊ vagus a. u. N ãt ðꝛ vag. qᷓia via actꝰ.⁊ vagari q̃i a via agi.i.ſine via.vel vagari q̃ſi vagũ agi. etymo eſt. Iñ h vagitas.tatꝭ.⁊ coꝛ.va. CIiñ QLucanꝰ.Nobilitas cum plebe patet lateq; vagat᷑. Item in ,Auroꝛa. En vagus ⁊ pfu/ gus ⁊ maledictꝰè ereis. Jagurio ris.riui.i.ꝑ ociũ vagari. — leo.les.lui.litũ.n.s.i.vigere. ſanum eſſe vel poſſe.⁊ pᷣciũ denotat.Et valeo.i.pereo. vel infirmoꝛ. Uñn Lerentiꝰ. Ulaleãt qͥ inter nos diſcidia querũt. Et hinc inuemt quod dam vᷣ̈bum defecciuum quod ꝑtinet ad ſa/ lutatõem in receſſu.ſcʒ Clale.valete.valeto uarico.cas. vel potiꝰ pꝛeuaricoꝛ.aris.id ẽ. valetote.i.valere. q̊d olim ſe olebat dici moꝛ tuis poſt ꝑactam ſepulturã ab amicꝭ. quod erat ſignũ ꝙ nõ debebat ampliꝰ eos videre Etqꝛ tale vale erat ſignũ doloꝛis⁊ triſticie ⁊ meroꝛis.inde tractũ eſt vt valeo ponatur ꝓ perire vel infirmare. Item a valeo.les.ðꝛ valeſco.cis.incho.⁊ coꝛ.va. Unde Ouidi de reme. Ut valeas aio quicq; tolerare ne gabis.Et in Gꝛeciſmo ðꝛ.Accipit᷑ valeatp queat ⁊ pereat.Qui valet ille poteſt defecti uũq; ſalutat. Nota qꝙ valeo qñ pᷣciuʒ deno tat ↄſtruit᷑ cum gtõ denotante pᷣcium inde/ terminatũ. vt In digeſto Julius ait. Fun dum tanti valere quanti vendi pᷣt. Et Gꝛe goꝛiꝰdicit. Regnum celoꝝ tanti valer quã/ tum habes. Conſtruit᷑ etiam cum actõ de/ notante pᷣcium indeterminatũ vel determi natum.vt in Geñ.Terra quaʒ poſtulas tre cctos ſiclos argenti valet. Conſtruit᷑ etiaʒ Lum ablatio. Uallo.as.a.p.i.circũdare.circũſepire muni re.⁊ ꝓpꝛie vallo vel vallis.⁊ ðꝛ a vallũ. Inð vallatio.onis.i.paloꝝ circũdatio in villa yvel in vrbis obſidione. Iteʒ vallo cõponit᷑ Coõuallo las.circũuallo. las. Janito.tas.a.p.i.vanitatẽ dicere.vel vani/ tando laudare.? ð a vann“ꝰ“.. aneo.nes.n.s.i.eſſe vel fieri vanũ.vel de/ ficere.⁊ caret ſupᷣ. In vaneſco.cis.incho.et ꝓdu.va.Un Ouidi? de ſine titulo. Carmi ne leſa teres ſterilẽ vaneſcat in herbĩö. lapoꝛo. ras. raui. a. p. i. calefacere vrere vel vapoꝛeʒ emittere.vel vapoꝛando emittere. In h̊ vapoꝛamen.inis.⁊ h ⁊ Z vapoꝛabił.⁊ B le. Et h vapoꝛ poꝛis.i.caloꝛ fumꝰ. Itẽva Wo ↄpõit᷑ Euapoꝛo. ras.⁊ ꝓdu.po. ¶Inᷣ Cirgiliꝰ enei. q. Succedũt matres⁊ tẽplũ thure vapoꝛãt. Iapulo. las laui idem eſtqd vberari ꝛa vapoꝛ.⁊ eſtꝰbũ neutrũpaſſiuũ.⁊ ſigt paſſio nẽ ab alio illatã.⁊ↄſtruit᷑ cũ abltõ interpoſi ta a.vel ab.vt CUapulo a te.i.vᷣberoꝛ. Ethbʒ vocem actiui⁊ ſenſuʒ paſſiuiſiẽ ⁊ veneo.nu o. exulo. 2 pdu. pmam vapulo. Et ſcribit᷑ ꝑ vnũ p. è”c rico. as. vel varicoꝛ. aris.i.trãſire.vł am bulare vel diuertere ldeflectere?⁊ curuare vel claudicare.⁊ ðꝛ a varica.vel a varix.Et ↄpõit᷑. Diuarico.cas.⁊ diuaricoꝛ caris.i. diſcutere vel ſeꝑare diuerſum facere vel di uerſificare vl diuerſis modis varicare Pꝛe tranſgredi. Prediri 1on1h) tede⸗ nſunt Uotane: fethan idiuinun Ioertote berora ghäant werare Nieut ſia ne i maaerd Ab rbenp rtiueccu⸗ lbewgl luciſis a Todang, miUiphi⸗ Anenafug Dconastuut eewho Jü “ Unroggani Creclignün nche Ih⸗ oonisc Tehohis ve lere el duce Alſfcoraf⸗ ſcl lacereye dua lit in de⸗ ſtra ino 6 woe Nene⸗ echhikle epoteſtdetenl güßcinden epcinmindo. Minsgi. Fun clöt Ete mipalerqui/ cumacö de/ üyadeuern Bpoſtulssne Couſnitenn, müſcpiremuni daumlü tidnoinnle lociponi eani⸗ nnü. velde⸗ nsinchoct nlo. Carmi berdi. gewaed ndocwinere. dpondl Nfum. Rern 1pno. 0 tmanresttih Aisbonmitden (uitieſd dintinm xiiten. ginire en curuar adail BE Uario.as.ani.a.p.i.ſacere variũ diuerſifica re. Iñ variatim aduer.⁊ h̊ͥ ⁊ B variabil.⁊ HG̊ le. Iñ variabilit᷑ aduer.⁊ H̊ variabilitas ta tis. Iteʒ varro ↄpõit᷑ Diuario as.i.diuerſ modis variare.⁊? coꝛ.va. L Uaſto ſtas.ſtaui ſtatũ.a.p.i.deſtruere.diſſi pare diriꝑe pᷣdari ſpoliare. Iñ hicvaſtatoꝛ toz“. 2 B vaſtatio onis. ⁊ vaſtatoꝛiꝰ.ria.riũ. Eth̊ ⁊ h̊ vaſtabil.⁊ H̊ le.⁊ ̊ vaſtamẽ.inis.⁊ ꝓdu.pe. Itẽ vaſto ↄpõit᷑ Deuaſto.ſtas.per uaſto. ſtas. Uaticinoꝛ.arꝭ.atꝰ ſuzʒ.d.p.i.diuinare ꝓpheta re.⁊ ðꝛ a vates.⁊ cano.nis. Iñ h̊ vaticiniuʒ i. diuinatio ꝓphetatio.Eth vaticinꝰ.ni.deꝰ paganoꝝ.? coꝛti. W ante B Uberto.tas.n.p.i.abundare. Ubero.ras.n.p.i.abũdare.⁊ ðꝛ ab vber.pꝛo abũdantia. Et ↄpõit᷑ Exubero ras.i.valde vberare.ſuꝑabũdare. Iñ exuberãs.ſᷣ.o.ge. Iñ exuberãter.tiꝰ.ſime.aduer.⁊ hͥ exuberã tia.tie.i.abũdãtia affluẽtia. Inubero.ras.i. valgde vberare. Iteʒ vbero ras.pᷣt deriuari ab vber.ꝓ mãma. Ettũc vberare.i.lactare ⁊ inde exuberare.i.ab vbere ſegregare.⁊ in ubero ras.i.lactare. Et ſᷣm h̊ vbero eſt acti uũ cũ ſuis cõpoſitis. ((Wante D uel E Udo. das.n. p.i.balneo madefacio.⁊ pdu.p mã. Uñn Phiſiolog.Qui cũ nos vdatſũ/ Ge venena fugat. ecto.tas.taui.i.freq̃nt᷑ vel ſepe vehere.Et vꝛa veho. Iñ vectito.tas.aliud fre. Uegeto.as.aui.a.p.i.viuiticare ſuſtẽtare te/ gere.aliquã vim ⁊ valitudinẽ ↄferre.⁊ ðꝛa veget. Iñ h ⁊ h vegetabil.⁊ H̊ le.⁊ h vegeta tio onis.⁊ coꝛ.ge. Teho. his.vexi.ctum.a.t.i. poꝛtare vel mo/ uere vel ducere. „ Ueliticoꝛ.arꝭ.d.p.i.velist ẽſis nauigare.vel vela facere vel erigere.vel velũ ꝑuũn facere. ⁊ ðꝛ a velũ⁊ facio.⁊ coꝛ.fi. Inuenit᷑ ẽt velifi co. Cg6. Velitoꝛ.arꝭ.d.p.i.ad modũ velitũ pugnare. vel pᷣliũ incipe.Et põit᷑ſimpłr ꝓ pugre vel certare vel altercari. llico.cas.caui.a.p.i.ſũmatim vł paulati vYl aparenter vellere. Iñ vellicãs.tj.oĩs.g. Unñ Amos.yij. Sʒ armẽtariꝰ ego ſũ velli/ cans ſycomoꝛos.⁊ coꝛ.li.Et eſt vᷣbũ appari tiuum. Et ſoꝛmat᷑ vellico a vellis ſecunda ꝑſona de vello. lis.is.mutata in i. coꝛ. zad/ Dita co. vt vello vellis vellico.i.appareo. vł videoꝛ vellere.ſicut albico as.id ẽ.appareo albere. ſ Uellito.tas.i.freq̃nt᷑ vellere. Et nota q vel lito ꝗs.ꝑ t. ſcptũ eſt fre.ſʒ vellico cas.ꝑ c.nõ pt eſſe fre.qꝛ nullũ freqntatm deſinit in co. ſz in to.vel in ſo.vel ino. ello lis.velli vel vulſivulſũ.a.t.i radicare 1 5 Uelo lag.laui.a.p.i.tegere cooꝑire obũbꝛa⸗ re. Iñ H̊ velamẽ.inis. Et h̊ velametum.ti.x· B velu.li.monachaꝝ.⁊ pð.ve.UVn Ulirgiir⸗ enei.v. Cetera populea velatur fronde iu⸗/ Bentouuuuuaas.e Uendico.cas.a.p.i.acqͥrere. Vel vedicare ẽ coꝛã iudice dicere vel intẽdere rem eſſe ſu’ꝗ vl allegaꝛe. vt qñ qͥs dic ſic Hec res eſt mea ⁊ idẽ eſt qq intentare.ſ.ad h̊ ſolũ intendere. * vt res declaretur ſua.⁊ ſibi dominium ap/ edito.tas.i.vẽdere cupio.freqnter vendo Aendo. dis. didi. ditu. a.t.i. venudare vel rę P certo pcio dare.vel rẽ ſuã alienã facere.pᷣ 28z a venũ ſupᷣ.⁊ do das. HW Uenefico.cas.a.p.i.venenũ facere.⁊ ðꝛa ve cio valoꝛis eſtimati recepto vel recipienndd nenũ ⁊ facio. Iñ veneficꝰ.ca.cũ.pe.coꝛ.id ẽ miſcẽs ⁊ faciẽs venenũ.Et h̊ ⁊ venefex.cx in eodẽ ſeſfſn. Ueneno.nas.i.toxicare venenum facere.vł veneno ĩficere. Iñ venenat.ta.tũ.⁊ venena ri.ria. riũ.qͥ facit venenũ. Clenenatũ ẽin qᷓ eſt mixtũ venenũ.vt potio. Cenenoſumvᷣo eſt in q̃ natũ eſt. vt herba ſerpẽs. Ueneo.nis.niui.vł venij.ꝑ ſyncopã venũ.i. vendi. Uñ.j.Coꝝ.x.dicit apls.Omneqͥd ĩ macello venit.i.vẽdit᷑mãducate. Et ẽ bũ neutrũpaſſiuũ.ſic: vapulo exuloꝛ nubo.qꝛ hʒz vocẽ neutri.⁊ ſignificatõeʒ paſſiui.vt ve neo a te.i.vendoꝛ.Et ↄpõit᷑ ex venũ ⁊ eo.et ꝓducit pmã ſic venũ. Sʒ venio.is.coꝛ.ve. in pñti. Uñ qͥdã. Letꝰ ſcurra venit ſua can tio eſt bñ venit. Idem. Cur miſer iſte venit niſi numis femina venit. Et vt dicit Pꝛiſti anus in. x. li. Ueneo ſ̃ᷣm analogiam venitũ deberet facere ſupᷣ.pꝛo quo venum magis ĩ vſu eit. vl honoꝛari.decoꝛare ł decoꝛari cũ venera tione.qꝛ ꝓpt pulcritudinẽ fit ſepe veneratio coꝛo.quẽ pulcꝝ reddo decoꝛsꝛo. 218ꝛz a venꝰ. ? coꝛ.pe. Uñ.Quẽ veneroꝛ de/ VPVeéE Uenio.nis.ni.tuin.n.q.i.vᷣſus nos ire. Ded vagderea nob.ire qͥ libet.⁊ coꝛ ve.in pñti.ſed pſonale. ? reqᷣrit gtm.⁊ ꝑtinet ad recoꝛdati onem nõ ſimplicit᷑ ſʒ ex adiũcto.vt mihi ve nit in mentẽ lectõis quã dixit mgr.i.recoꝛ⸗ doꝛ. Simpl? tñ non bñ ðꝛ Platonis venit i.recoꝛdoꝛ platonis. Uenoꝛ.aris.d.p.q̃d ſepe inuenit᷑p illicereł deciꝑe.qꝛ in venãdo fere ſepe decipiunt᷑.et pð.ve.Uñ Oꝛati in epi.Hõ ego vẽtoſe ple bis ſuffragia venoꝛ. Uentilo.las.laui.a.p.i.ad ventũ diſpergere ⁊pijcere exqͥrere excutere ĩueſtigare.⁊ coꝛ.ti Vñ Juuenal in.j.li. Uentilet eſtiuũoigit ſudentibauu. Uenũdo das.venũdedi.venũdare.i.vẽdere ⁊78 a venũ ⁊ do.⁊ coꝛ.pe.venũdedi venũ/ dare vel venũdatũ. In venũdat.ta.tũ. Uenuſto.ſtas.i.decoꝛare decuſare.Etↄpo/ nit᷑ Cõuenuſto.ſtas.deuenuſto ſtas.id eſt. valde venuſtare.vł venuſtatẽ auferre. Uerbero.ras.raui.ratũ.a.p.i.ꝑcutere flagel lare. coꝛ.be. Uerboſoꝛ. aris.d.p.i vᷣboſe ⁊ multũ loä. Uerecũdoꝛ aris.atſum.d.p.i.erubeſcere. Uereoꝛ.rerꝭ.verit ſum.d.s.i.verecũdari łti mere.⁊ ꝓpꝛie cum exhibitõe reuerẽtie.quia veroꝝ eſt vereri. Uereoꝛ cõponit᷑ Reuere/ oꝛ.ris.rit ſum. Inde reuerendus.da.duʒ. ⁊ coꝛ.ve.Uñ qͥdam Cum dicit deſe non ſe m eſſe veret. Uergito.tas.id eſt. frequenter vergere. Et CcO; lll. Uergo gi.vᷣſi vᷣſũ.i.declĩarevel infunderevł vᷣſare. In vᷣgito.tas.⁊ vᷣſo.ſas.fre. Iteʒ ver go ↄpõit᷑ Cõuergo g. ↄuerſi ↄuerſũ.i.infũ dere. Uergo ⁊ eiꝰ ↄpoſita ſũt actiua.lʒ ſepe inueniant᷑ in abſoluta ⁊ paſſiua ſigtione.vt vergit.i. inclinat᷑. Uermiculo.las.a.p.i vermiũ effluere. VUerno.nas.naui.n.p.i.clarere.ſplẽdere.vel delectari floꝛere.ſiẽ i vere.⁊ ðꝛ a vernus In vernãs. c.o.ge. ⁊ vernãter aduer. Et h ver nantia. tie. .E TIerrito.tas.i.freqnt᷑ verrere.⁊ coꝛ.ri. ſcaturire ad modum ro.rꝭ.verri.vᷣſũ.a.t.i.verrẽ trahere.łter/ gere purgare radere ſcoprre. Uerſificoꝛ arꝭ.at ſũ.d.p.i.vᷣſus facere.⁊ ðꝛa vᷣſus ⁊ facio. Iñ h̊ vᷣſificatoꝛ toꝛis.⁊ verſifi/ catorius.ria.riũ.Et h ⁊ h vᷣſificabił.⁊ h̊ le. in pᷣterito eã pðᷣ.CIñ Jam venit hoꝛa veni mea tu venias ego veni. Uenit aliqñ eſt im Et verſific.ca.cũ.⁊ coꝛ.pe. Uerſito tas.i.freq̃nter verſare. VUerſo ſas.i.freq̃nt᷑ vᷣtere.vł freq̃nt᷑ vergere. vel freqnt verrere Nã eſt freqntatm̃ pᷣdicto rũ triüvboꝝ q̃ faciũt ſupinũ invᷣſũ.ſ.vergo gis. vᷣſi vᷣſũ.vᷣto tis.verti.vᷣſũ.verrorꝭ.verri verſuʒ. Vñ. Verto facit verſum.verro ver go z verſum. Uerto tis.ti.ſum.a.t.i.ꝑmutare trãſmutare voluere. Ueſcoꝛ.cerꝭ.veſci.d.t.i.comedere vłvti cibo ⁊ ↄponit᷑ Cõueſcoꝛ ſcerꝭ.eueſcoꝛ.ſcerꝭ.⁊ ca ret ſupino.⁊ etiã ſuppletõe pᷣteriti.deberʒ tñ facere veſcitũ.pe.co. Ueſpero.ras.i.veſpeꝝ facere.vᷣbum excepte actõis ſoli deo ↄuenies.⁊ ðꝛ a veſpera.IJñ veſperaſco.cis.incho.i.veſꝑ incipit.ſero fit. ⁊ ↄponit᷑ Adueſpero.as. In adueſperaſco. ſcis.incho.Et ſunt oĩa iſta vᷣba excepteacti onis ſoli deo ↄueniẽtia. Põt etiã dici.dies adueſperat vel adueſperaſcit.i.tendit vł in cipit tendere ad veſperazʒ. Et adueſperaſcit imꝑſonaliter.id eſt.veſpera appꝛopinquare Ueſtigio.as.a.p.i.veſtigijs inquirere.⁊ per ſyncopaʒ veſtigo.as.id eſt.inquirere.explo rare.⁊ ð veſtigare q̃i veſtẽ agere.Et cõpo/ nit᷑ Inueſtigo gas.i.inqͥrere.⁊ pð.ſti. Unð Theodołꝰ. Gꝛecoꝝ pᷣmꝰ veſtigat grãmata Cadmus. eſtio.ſtis.ſtini.ſtitũ.a.q.i.induere. Inde HB veſtitꝰ.tus.tui Et intelligit᷑ latꝰ cultꝰ qᷓ veſtitꝰ Item habitꝰ ad naturam ꝑtinet.cul tus ad hoĩes. Item veſtio componit᷑ Con ueſtio.ſtis.deueſtio ſtis.i.veſtes auferre.⁊ ẽ ↄtrariuz ad inueſtire. Inueſtio.ſtis. Reue ſtio. ſtis. ⸗ Uetero.ras.aui.n.p.i.antiqnare.ſenere.Et eſt abſolutũ.licet inueniat᷑ tranſitiue poſitũ vt Tleterani capam meam. ⁊ dicitur a vetꝰ ℳD Iñ veteraſco.ſcis.incho. Iteʒ vetero ↄpo nit᷑ Conuetero.as.inuetero.as.Unde pᷣs. Inueteraui inter omẽs inimicos meos.⁊ coꝛ. te. Itez a vetero ðꝛ veterat.a.um.id ẽ. antiquus. Ueto.as.vetui.vetitũ.a.p.i phibere.Aquo ↄponit᷑ Eueto tas.deueto tas.⁊ coꝛ.ve.vñ Duidbde reme. Quin etiã accẽdas vitia ir ritaſq; vetando. Inuenit᷑ etiã vetat.ta.tuzʒ. Vlñ Act᷑.xvl. Uetati ſunta ſpũſancto loqᷣ bũ dei in Aſig. co as auia i poꝛtare moleſtare tutbe re. 2 ðàa vebo⸗his 0 Ubrod valere lin utſo Albit. Vano nus. pinateel opinſefhe ſmn baneſi nencni Uino.ne Udonol cgei nciqr Pttifte D dapdi Dideodes alpicin inyßti Holtivi⸗ Ucodis Lato. Hia dineo, n. deſinitinep Dulo.dis, ucg ulc initeois Et u Hiſnn Murauiai. Entnpoſe nins GeEtnidekdes lenilisctas — entog Et ſticieſivima⸗ uanerfch. ſeleenran⸗ (iyiglio a⸗ NIacdH Naſncho. Lip ſoit lneni duo. licncg n ſdehoneng Huſcofit nchernſco. acegteni. nädicidiss ütndikn duelperci gropingun mme,eN Gumerh S tön. Dnd Ergimis r. Iile bcult hbiner onit A Saufenee 1o Kis. Rane e.ſcnere mürinepoſch 1diciur: ſqzwd/ lun, inichsne7 bihgt Naln sſ.No/N täddsniunl ſpüſnnh nolanmm .*. 4 . —-⸗ — — Uibꝛo. bꝛas.bꝛaui.bꝛatii.n.p.i.reſplendere 6 vel criſpare.ↄcutere ad iaculandũ.vł iacu lari.ſicut ſolemꝰ facere ð minuta vᷣga.⁊ ðꝛ a vibix. Uicino.nas.n.p.i.moꝛe viciniſe gerere. vel pinqjre vel iũgere. Et cõponit᷑ auicino. as .i.diſiũgere.aduicino.nas.i.adiũgere ł ap 4 4 pꝛopinqre. Uicino/p iũgere ⁊ ei cõpoſita ſᷣm hanc ſignificationẽ actiua ſunt.Aliter neutra Uictimo. mas.n.p.i.ſacrificare.ĩmolare Uicto.tas.i.victũ q̃rere. Iñ victãs.antꝭ.o. ge.i. victũ q̃res. ⁊ victito.tas.fre.penł.coꝛ. Pñt tñ iſta eſſe frequẽtatiua de viuo viuiſ Uñ Pap̃.dic. Uictãtes viuẽtes Uideo.des.vidi viſũ.a.s. Uidemꝰ natura. 7 aſpicimꝰ volũtate.ĩtuemur cura.Et coꝛt̃. vi in pñti.ſʒ ĩ pᷣterito ⁊ ſupino eã pdu. Uñ Multi videre q̃ nõ licuere videre. Uido dis.a.t.i.videre.⁊ ðꝛ a video deſ. Vñ Cato. Hic vide ne rurſus leuitatꝭ crimiĩe dãnes. In h vᷣſu nõ pᷣt eſſe vide impatiuus ſcdᷣe ↄiugatõis.qꝛ imꝑatiuꝰ ſcdᷣe ↄiugatõiſ deſinit in e ꝓdu.ſʒ hic de coꝛt.Et cõponit Diuido.dis. Uieo.es.eui.etũ.n.s.i.vincire.largire.⁊ ðꝛ a vi.⁊ eo is.Et cõponit᷑ Auieo es.i.alliga/ re. valde ligare.Et ẽ neutꝝ vieo ſolo defe/ ctu. Nã ſᷣm vſum nõ hʒ pᷣteritũ nec ſupinũ vñ eſt defectiuũ vbu licet m artem exigat ratio vieui.etũ. Uigeo.ges.vigui.i.eſſe in vigoꝛe.vł hr̃e vi/ goꝛem.poſſe viuere.valere.roboꝛare.foꝛtẽ eſie. Et videt᷑ deſcẽdere a vireo.qꝛ viridis ⁊ iuuenilis etas ſolet vigoꝛẽ ↄferre. Iñ vi/ gens. c. o. g. Et dicũt᷑ vigẽtes vᷣtute pleni. oꝛidi.qᷓſi vim agẽtes.⁊ coꝛ.vi. Uñ qͥdam. Doctrine pr̃ eſt vſus doctrina ſcolarꝭ.In terciſa perit.ↄtinuata viget 2 Uigilo.las.lare.n.p.i.a ſomno abſtinere va care ſtudere.cuſtodiã adhibere.circũſpice 2 r 2 re. Iñ vigilãs.ant.o.g. Iñ hᷣ vigilãtia. cie Uileo.les.lui.n.s.i.eſſe vł fieri vilẽ. Iñ vi/ – 7 leſco. oig incho. ꝛ caret ſupio. po. vi. Clñ Eſopꝰ. Nobilitat viles frons generoſa da pes. Itẽ Auianꝰ. Scire ſuuʒ vilet qͥ ſapit atq; ilet. Et ſcribit᷑ ꝑ vnũ l.Sʒ villa le. p Uillico.cas.cani.n.p.vł ſᷣm modernos po ». tius ĩ deponẽti genere villicoꝛ.carꝭ.i.ville —— — 2 — S curã gerere.⁊ generalit᷑ oĩm poſſeſſionũ et familiarium reꝝ. Et villicare ſeu villicari officiu vil lici exercere Cn Au. xvj. Ja em̃ nõ poter villicare.? coꝛ. li. km Hug. Pꝛiſ. vo dicit. A villic' etiã villico vł villicoꝛ di cebãt antiqui. „ „ Uincio.cis. vinti.ctũ a.q. iligare. Ap an/ tiqs tñ inuenit᷑ vinciui ciiu. nco. ci ctũ a.t.·i. ſupare. victoꝛiam hre Naut d: vincere quaſi vi caꝑe. etymolo/ Sida eett. Tinculoꝛ.arꝭ.i.ligare.⁊ ðꝛ a vinculũu Uindemio as.a.p.i.vites putare.vł potius „ „ vuas a vinea auferre . . 38 Uindico.as.aui.a.p.i.vlciſci. Sʒ differũt. ꝛ yimdicat alis cũ a piculo liberat. Cllci ſcit᷑ cũ ille mala paſſus ẽ. Uł vlciſcoꝛ iniu/ riam factã. Uindico ne fiat Itẽ vindico il Ulio.as.aui.i.iter facere.ĩ lum qͥ iniuriã ſuſtinuit.Ulciſcoꝛ illũ qͥ in/ acere.ĩ via ire. ⁊ ðꝛ a via. Et cõponit᷑ Cõuio.as.i.ſił viare.vł ꝑ viã aliquẽ ↄducere.Deuio.as.i.errare.obuio. as. Vlio ⁊ e cõpoſita neutra ſunt.pᷣter cõ/ nlo qd eſt actiuũ 2ducere 210 . „ . 2 4* iolo.as.aui.a.p.i.vim inferre. coꝛrũpe. cõ taminare. polluere.pcutere.⁊ ðꝛ a vis. Uireo.res.rui.n.S.i.eſſe vlł fieri virideʒ.hre „ 8 viriditatẽ. Iñ vireſco ſcis.ĩcho.⁊ carʒ ſupᷣ. ⁊ coꝛ.vi.ſʒ he vires pð.vi. U Nõ ꝓbitate * vires niſi ſint animi tibi vires Uirgino.nas.a.p.i.caſte viuere. ĩ vᷣginitate degere. moꝛe vᷣginis ſe hr̃e. Itẽ virginare eſt fricare.⁊ facere hmõi que poſſunt fieri Deuirgino.nas.i.virginitatem auferre.et corr. gi. Uiriſſo.ſas.i.virilit᷑ agere.vel viriliter ſupe . Uiſcero.as.in ſimplici nõ eſt ĩ vſu. Aq̃ cõ/⸗ ponit᷑ Coõliiſcero as.iſil in viſcere aliquid ponere. Deuiſcero.as. E uiſcero. as.in eo/ dem ſenſu.i.aliqͥd extra viſcera ponere In * uiiſcero. as.i.ĩ viſcere ponere. Et fut actiuid Uiſco.as.a.p.i.viſco implicare.viſco aliqͥd cape. 2 8 a viſc.cic. Uiſo.ſas.i.freãnt᷑ videre.Aq̃ viſito.as.ali/ Uiſo.is.ſi.vᷣbũ deſideratiuũ.i.cũ deſiderio videre Et deberet facere ſupinũ ĩ ſitũ. pð. ſic faceſſo. ſis. faceſſi. ſitũ. ſz no eſt ĩ vn. Et foꝛmat᷑ viſo.a viſu ſupᷣ.de video D — – 25. Uitio.as.aui.a.p.i coꝛrũꝑe.qꝛ vicia coꝛꝛũ/ pũt.⁊ ðᷣꝛ a vitiũ.Et cõponit᷑ Cõuitioꝛ.arꝭ Itẽ deuitio.as.i.valde vitiare.vlł vitia vel moꝛes malos auferre. Itẽ inuitio.as.i.val de vitiare. Reuitio.as.i.iteꝝ vitiare.vł vi/ tia auferre * tabil.⁊ Bᷓ le.⁊ vitabũdꝰ.a.ũ.Et cõponit᷑.de uito.tas.euito.tas.i.valde vitare.ĩuito.as q̃ſi nõ vitare.i.ad ſe trahere ⁊ allicere.⁊ ꝓ. vi. Uñ Ouid.de.reme.Que nimiſ apparẽt retia vitat auis. Itẽ. Ut tibi ſit vita ꝓ poſ/ ſe ꝑicula vita. Itẽ vitto.tas.i.vitta oꝛnare 2 tũc ðꝛ a vitta te. p infula ea.ſ.leticie vł victoꝛie. Itẽ vitulòꝛ.larꝭ.i. cũ vitula cãtare.⁊ tũc ðꝛ a vitula quodam inſtro muſiitto“ Uitupero.as.i.ĩ vitã alicuiꝰaliqͥd turpe pa rare.ↄtumelijs afficere.aliqͥd turpe obijce re.⁊ a vita ⁊ paro.as. Iñ h ⁊ vituꝑabi lis. 2 h le. ⁊ vituꝑabilit᷑ aduer.⁊ B vituperi um. ⁊ vituperoſus.ſa.ſum. „ . Uiuo.uis.xi.ctũ.n.t.ðꝛ a vireo nco. vincio vinxi. Ulcero. ras. raui.a. .i. vulnerare. vlc face re. vlceribo ĩplere. ⁊ ðꝛ ab vlc. Et cõponit᷑. Deulcero.ras.i.valde vł deoꝛſũ vlcerare. vel vlcera auferre.Exulcero.as.in eodem ſenſu. ⁊ coꝛ. co. Ulciſcoꝛ. ſcerꝭ.vltꝰ ſi.d.t.i.punire vł vindi * pꝓ loqui. Inde vociferans.tis.oĩis generis care. Iñ h̊ vltoꝛ.oʒ.⁊ vltrix. c. Ulno. nas.a.p.i.vlna mẽſurarae. Ululo.las.laui.n.p.i.flere.ł foꝛtit᷑ clamare. vlulatũ facere.⁊ ẽ lupoꝝ ⁊ feminarũ. In h vlulatꝰ.i.lamẽtũ.meroꝛ.flet.⁊ vlula.le.q̃/ dꝗ auis q̃ flere videt᷑. Ululo ſcribit᷑ ꝑ vnũ l.? coꝛ. pmã ⁊ penł. UñOuið.epi.Pꝛonu ba cteſiphone thalamis vlulauit ĩ ilis. Umbꝛo.as.aui.a.p.i.obſcurare.coopire.et cõponit᷑. Adumbꝛo.as.i.valde vmbꝛare. Inumbꝛo. as.i. vel valde vmbꝛare.Ob/ p̃ſtiturꝰ obſequiũ. Pꝛouoco cas.i.irritare poꝛo vocare Reuoco.cas. Seuoco. cal.i. umbꝛo. as.i.vndiq; vmbꝛare (B ante ſD VUncio.as.a.p.i.vncia vel vncijs mẽſurare. ðꝛ ab vnaaags Uncio.cis.cire.a.q.i.alligare.vnco caꝑe.et 32 ab vncns. —= to. tas. taui. a. p. i. ca uere. effugere. qᷣdq; d 3 vitã eſt declinare.⁊ ðꝛ a vita. Jñ h ⁊ H vi 1uo. uis ri cti n. t. ꝛ a vireo. res. Iñ vi⸗/ uus.ua.uũ.⁊? ꝓdu.vi.lũ. Uiuo facit vixi Uo vis.vi. vere.i.humere.vł potꝰ madefa/ cere.⁊ ðꝛ ab vua.⁊ eſt u.vocalis ĩ vo.vis.et nõ eſt i vſu. Et inde fm quoſdã interpoſi/ ta b. cõponit᷑ cũ in.⁊ ðꝛ imbuo.buis.Et cũ cõ.vt combuo. buus. Uociferoꝛ.arꝭ at ſũ.d.p.i.clamare.vocem Unco.cas.caui.a.p.i.curuare.Et cõponit᷑ Abunco.as.adunco.cas.redunco.as.ſub unco.cas.i.poſt vel paꝝ vncare cto.tas.fre — *„ — qᷓntatiuũ ab vnguo. Aqᷓ vn/ Cctito.tas.aliud frequẽtatiui· Undo.das.daui.n.p.nõ eſtĩ vſu.ſʒ ab eo cõ ponit᷑ abũdo. as.exundo.as.inundo.as.re dare.⁊ cõſimilia. Uel ᷣm quoſdam pᷣdicta vᷣba componũtur ab vnda.⁊ pᷣpoſitiõibns Et eſt vndare.abũdare.bullire.ĩ cumuloſ ſurgre/e? Unguo.gia.xi.ctũ.a.t. Jñ vnct.cta.ctum. Et ↄponit᷑ Adungo.ꝗ;.inungo.g.ꝑungo in alis nuöo giies. Et vnguo in pma ꝑſona bʒ u. poſtg. Uituloꝛ.arꝭ.i.letari voce.⁊ ðꝛ a vitula qᷓdaz . “ nhn 1 n⸗ 31 gh Unitfico.cas.caui.i.vnũ facere.vnire Unio nis.niui.⁊ vno.as.aui.i.ꝰgregare.cõ iugere. Sʒ vnare.i. ↄgregare. ita vt ex con gregatis nõ efficiat᷑ñ vnũ. Dʒ vnire eſt ita diũgere vł cõgregare ꝙ ex ↄiũctis efficiat᷑ vnũ.q̃ſi vnũ ex duob vlł pluribo facere Et cõponit᷑ Adunio.nis.counio.nis.Et ſimi liter cõponit᷑ Aduno.as.couno.as. Unio ⁊ vno actiua ſunt cum ſuis compoſitis.et feram emittere. Et ponit᷑ qq; ſimpliciter 7 Coꝛ. fe. Uocito.tas.i.frequẽter vocare.⁊ ðꝛ a voco Vlnde. Plena dolis multis vocitatur ſub dola vnige. Uoco.cas.caui.a.p.i.appellare.noĩare.cla/ mare. Et cõponit᷑ Aduoco.cas.i.ad ſe vo/ care.Cõuoco.cas.i.ſimul cũ alio vocare. Euoco.cas.i.extra vocare. Inuoco.cas.i. in anxiliũ vocare. Aduocat᷑ patrociniũ da turus. Inuocat᷑ pᷣſtiturꝰ auxiliũ. Enocat ſecoꝛſum vocare.⁊ coꝛ.vo. Uolito.tas.i.frequẽter volarr Uolo.las.n.p.eſt q̃ſi volas mouere. et ðꝛ a vola.qð eſt media ꝑs alarũ in auibus. Et coꝛ. vo. Ulnde Facetus. Hã cito ſepe ruit — apiſnut Doloney vomißg mnli, polti ſie ſupis, ſac inis bter pmvolo obteui⸗ lo ſiciuben Dolvous. Dolutotas, Cono inis⸗ cprtu del Vorotust deco vab re. Jü tns golo voranit⸗ Ooospy Doſos: Dnüvo CUoto o. lud fo Coucocs. deſtinare Honoo. ue. latcere cteaa retcor. w. ſcomedoom Ugoanar greſünu. Nonalp Nctnn Doriefirt eru ⸗ Ueſglimie onmoaio igiganiat ecöpoſiti hogo. ic otnd), mrcoꝛſtu. Upanis niie ſu kn cgto gtalid npoſti ſin hoe Unnan Stccn uncoagi gre ua ſißzebeva mnndogan rmdadi loſcanßian öpoſnöe irri amnis crchan gog./ oonge hzupoſtgg wire ere cinncN Wire ckin üctseffeuk lanſtcen nio nis Ctini ouno o Mrpis4 . por'nudeh⸗ iwNs iinmpoſv mare.vocen cömhiche 18,01s genens are1 N Nhn iswettinid Arenine th N106α Nado want. e mmch⸗ Cthmeinude ciitin Senbenl re ficnen gnont 11 14qp X qui ſup:a aſtra volat Dolo vis vult. Et ẽ volo minꝰq; opto.⁊ op to min? q; cupio.Et cõpõit᷑ Malo mauis mauult. Nolo nõuis nõuult. Uolo ⁊ eius cõpoſita neutra ſunt ⁊ irregularia.⁊ carẽt ſupis. ⁊ faciũt pᷣteritũ in lui.⁊ carẽt imꝑa/ tiuis. pter nolo qð bʒ noli? nolite.Et coꝛ. Pn volo.ſʒ pð.eã nolo.Uñ.Longet᷑ no/ lo.ſʒ bꝛeuiat᷑ o volo.Et Juuenalł.Sic vo lo.ſic iubeo ſit ꝓ rõe volũtas „ 2 „ R Uoluo.uis.lui.a.t.i.girare vł circũdare. Uoluto.tas.i.frequẽter voluere.⁊ ꝓdu.lu. Uomo. mis. mui.mitũ.n.t.i.emittere cibuʒ gꝗcceptũ.vel aliud ꝑ oos. oꝛo0. ras.raui.a.p.i.deſtruere vł ↄſumere edẽdo vel bibẽdo.ſuꝑflue bona ſua diſſipa re. JIñ voꝛax.ac..o.g. ⁊ H̊ voꝛago.inis.i.eda citas. guloſitas. Itẽa voꝛo ð h voꝛatoꝛ. voꝛatrix.⁊ coꝛ.pmã voꝛo. Vñ in Auroꝛa. Quos ꝓpe foꝛnacẽ ſentit adeſſe voꝛat Uoſo.as.ðꝛa vos.ſic tuo.tuas.a tu. Unde. Unũ voſam falſo vereq; tuamꝰ Ooto.tas.i.freq̃nt᷑ vouere.A q̃ votito.tas. aliud frequẽtatuuuuiuiuu Uoueo.es.voni votũ.q.s.i.ſpõte ꝓmittere. deſtinare. Et cõponit᷑. Cõuoueo.ues.De/ noueo. ues.i.valde vł deoꝛſũ vouere.łl ma ledicere.execrari. Reuoueo.es.i.iteꝝ voue re.⁊ coꝛ.vo. Uñ Juuenalł in.iiij. Alter vᷣo ſi comedas mactare vouebat ante uel £ Urgeo. es.vꝛſi vꝛſum.a.s.i.ſtringere.coer/ cere.ſtimulare. Iñ vꝛgeſco. ſcis.incho. Uino.nas.i.vꝛinam facere.mingere.⁊ pꝛo ducit ri. Iro vꝛis vſſi vſtũ.a.t. incẽdere.cõburere. pVqdu.u. Uñ Oꝛatiꝰ in eplła. Nec furtũ feci nec fugi ſi mihi dicat. Seruꝰ hʒ pᷣciũ loꝛis nõ vꝛeris aio ðð Iſito.as.aui.atũ.i.ĩ vſn hr̃e. Iñ vſitatꝰ.ta. tũ.⁊ ꝑ cõpoſitionẽ inuſitat᷑.ta.tũ. Uſtrino.as.i.cõburere.⁊ ðꝛ ab vſtrina Iſtulo.as.a.p.i.vꝛere.incẽdere.⁊ ðꝛ ab vꝛo Yꝛis.⁊ coꝛ.ſtu. ”s Uſucapio.pis.i.vſu vł ↄſuetudine rei dñi/ 7, um acqͥrere. Et cõponit᷑ ab vſus ⁊ capio.⁊ acuit᷑ ca. licet ſit bꝛeuis. Et vſucapio aliud eſt ꝑ cõpoſitionẽ. ⁊ aliud ſine cõpoſitõe.qa P cõpoſitionẽ ꝑtinet ad ddã ius. Sʒ ſine compoſitione ꝑtinet ad quẽcũq; capiendi Uluro.ras.n.p.i.vſurã facere.vlł ad vſurazʒ dare m PHug. Uſurpo.as.a.p.i. vſum raꝑe.ſiue vſu hdq bere. vl illicite vti. Et ðꝛ ab vtoꝛ vł vſus ⁊ rapio. Clel vſurpare eſt õ rõem ius.vſum. vel ↄſuetudinẽ cape iuadere vel pᷣſumere Utoꝛ.teri.vſus ſum.d.t.i.vſum alicuius rei Pfe. potiri. Iñ h̊ ⁊ ?H vſualis ⁊ B le.? vſuali ter aduer. ⁊ H vſualitas.tatꝭ. Itẽ vtoꝛ com ponit᷑ Abutoꝛ.terꝭ.i. valde vł rõnem vti Coutoꝛ terꝭ.i.ſimul vti.⁊ ꝓducit u. Unde Pꝛati in epi.Quo mihi foꝛtuna eſt ſi non conceditur vòiiiiͤ — Iueo.es.vui.id eſt.humere vel pingueſce/⸗ re.⁊ dicitur ab vua. Inde vueſco.ſcis.in⸗ Iuid das.id eſt. vuidum vel bumidũ fa/ cer. Iulgo gas.a.p.i.vulgo publicare. dicit a vulgus.Et cõponit᷑ Diuulgo.gas.i.diuer ſis modis vulgare. Peruulgo.as.i.ꝑfecte vulger. Uulnero.ras.a.p.·i.ſauciare vulnꝰ facere. Et cõponit᷑ Cõuulnero. as. ⁊ coꝛr̃.pe. Uñ Pamphilus. Uulneroꝛ ⁊ clauſum poꝛto ſub pectoꝛe telum “”” Uroꝛo.ras.i.vxoꝛi ↄpiungere. . 8 lotypo.pas.n.p.i.inuidere vl ſu ſpitionẽ hre.⁊ ðꝛ a zelotypꝰ.Et po teſt poni tranſitiue.vt Iſte ʒeloty/ patxdz& ſuã.i.hʒ ſuſpitionẽ deaea Zelo. las.laui.a.p.i· amare. vel inuidere. vł emulari.ſiue ſequi ꝑ inuidiã.ſiue ꝑ amoꝛẽ UVñ Pſalmiſta.Zelaui ſuꝑ iniquos paceʒ peccatoꝛũ videns. Et ʒeloꝛ. ʒelaris..p.in eodem ſenſu.ſ. amare vel inuidere vł emu lari.ſiue ſequi ꝑ inuidiam.ſiue ꝑ amoꝛem. Vnde.iij. Reguũxix.dixit Helias.Zelo ʒe latus ſum. DM Finit ſecunda pars huius voca/ bularij. videlicet de verbis X2 5 5 9 NAWBm de nomi⸗/ nibaac verbis ceteriſq; decli/ nabilib ptibꝰ duplici alpha/ beto ſatis cõmode tractaueri iꝑtes q̃ʒ indeclinabiles non minoꝛi cura quas quidẽ ꝑtes ita vt ſupꝛa fecimꝰ itideʒ in oꝛdinẽ alphabeti redigimꝰ.vt eaꝝ facili oꝛ fiat De⸗ De — Pꝛepoſitio eſt ⁊ ĩteriectio ⁊ nomẽ. Pꝛepoſitio.vt a ſummo ac imum. Interiectio Uñ Uirgiliꝰ ĩ bucol. A tibi ne teneras.glacies ſeceta VD pla/ tas Et nos poſſumꝰ addere illð Hieremie vbi A eſt interiectio dolẽtis.videlicet Aa a. dñe deus. ecce neſcio loqͥ. Itẽ nomen eſt ipſius lfſe. ”́ͦͦZÿM A. ab. abs.e. ex. eandem fere ſignificatiõeʒ ha bẽt.nã diſpoſitões locales.temꝑales.et oꝛdinales ſignãt. Sʒ in hoc differũt.qͥa a. e.cõſonante ſequete.plerunq; pᷣponuntur. b vero et er. vocali.⁊ alijs nõ aſperis cõ ſonantibo. Abs qutem.c.q.t.ſequentibus. pꝛeponitur tam in appoſitõe qᷓ; in compoſi b pᷣpoſitio.omnib in compoſitione pᷣpo/ nitur litteris abſq; c.vel q.vel t. UL.Ab ſi componis elemẽta queq; ſequunt.c.q.t.tã tum ſimul he tres excipiun Abgregatim.i.diſperſim „ Abiecte.aduerbium.id eſt. viliter. ↄtempti biliter Ainteſtato. aduerbiũ.i.ſine teſtameto.vt Iſte moꝛtuus eſt ab inteſtato.id eſt.ſine te ſtamento Abuſiue aduerbiũ qualitatis.i.impꝛopꝛie. — Aab vſu recedit fm Pap̃ᷣ. centuatim. aduer.i.ꝑ accẽtus Accelerãter.i.feſtinãter.velociter.cito Accurate.aduerbiũ.id eſt.diligent᷑.ſtudio/ ſe. curialiter NAcriter.aduer.i.foꝛtiter. crudeliter Acidioſe.i.tedioſe.moleſte.triſte Hc. atq;.⁊ etq;.idem ſurnt Ficſi.i.tanq;. vt Ille eſt diſpoſit acſi vellet moꝛi Hctenus.aduerbiũ.id eſt. hucuſq;.vſq;nũc Et cõponit᷑ ex ac aduerbio.⁊ tenꝰ.⁊ caret „ mus. viſum eſt ꝑ q;utile fore i cura expediremꝰ. Aduerbia videli cet pᷣpoſitiões.ↄiunctiões.⁊ interiectiões. Aduſq;.tribo modis exponi aſpiratiõe.⁊ coꝛ.pe.Qñ aũt ſunt due ꝑtes aſpirat᷑.⁊ acuirte. = Acutim. aduerbiũ.i.acute Hd. eſt pᷣpoſitio.⁊ ſignificat diuerſas circũ ſtãtias. Quãdoq; notat circũſtantiã loca.. lem. vt Tlado ad ecclłiam. QOñq; temꝑalẽ. vyt ad paſca.Qñq; ꝑſonalẽ.vt Venio ad te Qñq; numeralẽ. vt Ille expẽdit denarios vſq; ad vnũ.Oñq; ꝓximitatẽ.⁊ tunc ponit pꝛo iuxta.Qñq; cauſalẽ.vt cũ ðꝛ. Ad quid veniſti. Item notat ſimilitudinis circum/ ſtantiãa. vt Nos habet ad poꝛcos.i.ad ſimi litudinẽ poꝛcoꝝ. Item ſignat circũſtantiã cauſe finalis.⁊ tunc eſt idẽ qð ꝓpter.vt Ille pugnat ad palma.id eſt ꝓpter palmã.id eſt ꝓpter victoꝛiã. Item poni p contra. vt ibi Ferit ad petrã coquus ollam.i.ↄtra petrã Item ponitur ꝓ ſuꝑ.vt ad ripam ioꝛdaniſ Item ponitur ꝓ ꝓe.vt Hic iacet ad poꝛ/ tam.i.pꝛope Et nota ꝙ ad pꝛepoſitio ſeq̃n tibus his nouẽ litteris in compoſitiõe mu tat d. in illas.ſcilicet.c.f.g.l.n.p.r.s.t. Vn/ de Coꝛ. fla. grans.le.nis.pir.ra.ſal.ta.ad ſi bi neureat⸗Tollif indetamè ſi ſequit᷑ oſona oſts. deo. aduer. pe. coꝛ. VUnde Greciſmꝰ. Dic adeo tm̃.dicas adeo quoq; certe. Affirma tiuc quoq; dicas ⁊ quantitatiue. Papias vero dicit. Adeo.i.valde.intantuʒ.pᷣterea. certe M Hdbuc.aduerbiuʒ.in locutiõe affirmatiua notat cõtinuationẽ pꝛeteriti ſtatus.et pꝛi/ uat durationẽc.vt Petrus eſt alba adhuc.i. ante hoc tempus fuit albus.⁊ nõ eſt in ai/ bedine duratiuꝰ Quãdoq; vero ponitur ĩ locutione negatiua ⁊ notat remotionẽ pñ/ tis ſtatꝰ.⁊ ponit futuꝝ eſſe.vt Antichꝛiſtuſ nõ eſt adhuc.ſʒ erit ĩ futuro.⁊ ſic ponit᷑ ex/ pectatiue Hdmodũ.aduer.pe.coꝛ.i.valde.Et nota q; pᷣpoſitio cũ caſuali loco aduerbij reꝑit᷑.vt gdmodũ. amoso. Hduerſus ⁊ aduerſum.ponũt᷑ p aduerbijs qlitatis vł loci.vt aduerſus vel aduerſum illũ. Et ponunt᷑ indifferter 2 * „ feci hoc aduſq;.i.ſepe.ſecũdo eſt determia tiuum temꝑis.⁊ tunc ideʒ eſt qdð donec.vt Expectauit aduſqʒ feci.i.donec Tertio de termiat locũ.vt Uolo currere aduſq;.i.ad iſtum louum Affa bꝛe.i.valde caute.ingenioſe Affatin.i.abunde.largi.aduer. intẽtiuum. Itani ſepe. vt D 1cofſi biten affim⸗ eMnene ſcide nnubiſĩ deſike uſccie fonoe derantc. lac cagic ſſeibuid tepod nerdiaſc dns Horraum ſen nh cinenis lirer. Muao iin Uclolius . Uaali⸗ lnnte. Albiiinant Mabiaane Vllkibals⸗ Naglubt E ſpäingloole Maicteadnen Plialntiä Nlonialite N ſtnits gin nocdinncti⸗ dict a moni. Quo loquin. rſumah ſoeliigte, Arſnne⸗ igin i uanirdi lgichet tnnit gninſcn Uurdie Ai intdee Ne dnenſgge ciri Rale 1Deioden Nltdenni te Canunchott üs. 30 guil cos. uäft rorifmni ern Te Palni d eſ ntra ibi lNaperri Damiorgani i 6’ dpor, col irlin — woſtinn htet 4, R chuin r Afima e Papias nz Ptere. firmatina ns R in nchi . ſcoponinri romotioneſ/ Annchir, gaſc porit uekt e Curtin 4 umis ⸗ Cunlum nig Mo. ſchey ock 4 Deternit eted doneln ren eadihl ⁊ coꝛt᷑fa.Et ðꝛ ab afatos ſᷣm Pa߶.⁊ ſ. cri⸗ bit᷑ꝑ n.⁊ vnũ f.⁊ acuit᷑ in fine J nuenit etiã affatim pe.acuta.⁊ ſcribit᷑ ꝑx m. ⁊ geminũ ff ⁊ nõ acuit᷑ vltima.⁊ ðꝛ ab affat.ta.tũ.licet regulariꝰ eſſet affatuatim. ⁊ tĩ valet q̃ntũ facũde. Uñ in greciſmo ðꝛ. Si dicas afa/ tin tibi ſigbit abũde. Dicas affatim facun de ſignificabit.Eſt afatos pᷣmi caput. affa tuſq; ſecuũdgi Hffectuoſe ſius. ſime. aduer i cupide. deſt deranter. Affoꝛis adu er loci pe. coꝛ. it de loco ? i in loco. Et cõponit᷑ ex ad ⁊ foꝛis Age.aduerbiũ hoꝛtãtis ſᷣm Papᷣ. Uel põt eſſe vᷣbũ.i.dic.fac. incipe.Et ſcias ꝙ age et agite nõ diſcernũt numeꝝ quando ſũt ad/ uerbia. ſed indifferẽter ðꝛ agite vni vl plu/ ribus Ageratim.i. cumulatim. augmẽtatim. Hggehideri⸗ cumulatim.adunatim. cinerio Agiliter.i. velociter. cito. mobiliter. Hlias.i.in alio tempoꝛe.aduerbiũ temꝑis. Uel alias.id eſt.in alio loco. aduerbiuʒ lo ci. Uel alias id eſt. aliter. a duerbium qna litatis. Alibi.i.in alio loco.aduer. loci Alicubi.aduer.locale.⁊ ſiſt in loco. Et cõ/⸗ ponit᷑ ab aliꝰ ⁊ vbi.interpoſita c. deberet eĩ dici aliubi. Et vt dicit Pap̃. Alicubi ·id eſt vſpiã in alio loo Alicũde.aduer.loci.i.de aliqua pte Alio.aduerbiũ loci.ab aliꝰ.⁊ acuit᷑ in fine. Alioqͥn.i.aliter.aduer.qualitatiuũ.⁊ ðꝛ ab ali⁊ qͥn.ᷣm Hug. Pap.dicit Alioquin q; ſi minꝰ.ꝙ ſi nõ.vel aliter.ſi alio modo fece/ ris cõiunctio rationalis vel collectiua. ita A dicit Papᷣ.⁊ pdu.pe.UVñ Oꝛatiꝰ in.v. ſer/ monũ. Quod mechus feret aut ſi cariꝰaut alioquin. Alioꝛſum.aduerbiũ loci.ſit ad locum . . ſus aliã ꝑteʒ. ⁊ : ab alio aduerbio. vſus vel oꝛſum. Aliquãdiu. i. aliquãtiſper. cõponit ab ali⸗ gquantũ ⁊ diu ᷣm Hug. Hliqñ.aduer.tpꝑis.i.interdũ.⁊ ðꝛ ab alius? A⸗ ⁊ acuit li.licet penł.ſit lõga liquãtiſper.i.aliqntulũ ſm Hug. Papiaſ aüt diẽ. Aliquãtiſper.ialiq; diu ꝑ aliqntu lum tꝑis Aliquo ſ̃m antiquos eſt aduerbium loci. accentuatur in fine.Uel fᷣm alios iſte abla AIn. ij MDach xiij. Aggeſtim vndiq; bñs pud.i.circa.⁊ dʒ ſcribi ꝑd. tiuns quo ponitur aduerbia liter. 7 2 ſiͤt ad locum Nliquotiens.aduerbiũ numeri.i. ſepe Aliquoꝛſum.i.verſus aliquã etem Aliunde.i.de alio loco Hienet alternatimn. aduerb. i.viciſſi tudi⸗ arie. lterutrü aduer i.mutuo. Clñ Jae. v. Eo/ fitemini alterutꝝ. Inuenit etiã alterutrim in eodẽ ſenſu Hltrinſec. pe. coꝛ.i.aliter ⁊ altrinſec.i.econ trario.vtriq;. Uñ Pꝛudęetiꝰ ĩ hymno. Re/ ſpondet ille altrinſecꝰ. Uel ᷣm Papia.Al trinſecus. dextra leuaq; alterutrũ. Unde Beñ.xv.Et vtraſq; partes contra ſealtrin ſecus poſuit J Amaricoſe.amare. idem. Am. ppoſitio ſemper inuenitur in compoil tione. Amatim. Lamanter. diligenter Hmodo.i.deinceps Amphi.greca pᷣpoſitio. larine 8e circum vr dubium Amplexim.aduer.i. iunctim. Ana grece.ſurſũ latine.Eſt aüt ßm Kaß i in teriectio depᷣcantis.⁊ accẽtuat᷑ in ſine Ana etiã ðꝛ re Iñ onopeſtue. pes metricuſ quaſi reꝑcuſſus ingenter. i. ↄſtringenter Aniculoſe.i.ridiculoſe.fabuloſe . Annuatim.aduer.i.ſingulis annis Ante.aduerbiũ eſt ⁊ ſignat locũ ⁊ tempus Antea.aduerbiũ tꝑis.⁊ ſolũ tꝑs ſignat. Anti.i.contra. Anciqᷣtus.aduer.i.ab antiqᷣ.olim quondi. Antonomaſice.i.excellẽter Anxiatim ⁊ anxie.aduerbia.i.triſte verba.niſi quia vident᷑ diſcretionẽ nume/ roꝝ bre. qꝛ apage.i.recede.vade.ad vnum refertur. Apagite.id é. recedite. vadite. ad plures refertur. ſed hoc foꝛte non cõtingit ex vi aduerbij ſed ex vi verboꝛum quaã ba⸗ bent in ſe. 2 —2*2 Apageſis · id eſt. ſta in pace. vel habeas pa⸗ cem aduerbiũ comicũ. Unde Terentius. Obſecro mi homo apageſis. Pap. vo diẽ. Apageſis.i. recede. ſis ſanus.ſis pacificus ig eſt. tace. Aperte.tius. tiſſime.i. maniteſte Apoſtatice. i. puerſe. puaricãter. pᷣnaricoſe Awꝛime. aduerbiũ.id eſt. valde X* 3 page ⁊ a agite. vigent aduerbia mag q; q̃; 5 De B Arcuatim.aduer.i.circuatim.cameratim. rgutim ⁊ argute.aduerbiu.i.diſerte.effi/ caciter 2= Arreptim.i.raptim Arrogãter.tius.ſime.aduer.i.ſuꝑbe Artice.i.artificioſe.ingenioſe Artuatim.aduer.i.mẽbꝛatim Arte.tius.ſime.⁊ artim.aduer.i.ſtrictim Aſciatim.aduer.i.dolatim.ceſim.carptim. Diniſim. dotatun.ce⸗ ben⸗ Aſſidue.i.frequẽter èðð Aſpere.rius aſperrime.aduerbium.i.dure truculenter õä Arcõtra due ptes ſunt. Attrociter.i.crudeliter Attamen coniunctio.i.ſed.⁊ coꝛr.ta. Unde ODuidius. Nil mihi reſcribas attamen ipᷣe Vel6. mmteci ramen ſpe Attat.interiectio timẽtis vł expaueſcẽtis. At vbi.due dictiões ſunt.⁊ duob accẽtib⸗ regẽde. Uñ ad Gal.uij.At vbi venit pleni tudo tpis miſit deꝰ.⁊c.i.ſʒ poſtq;. Aliqñ tñ atvbi ⁊ aſtubi.ẽ q̃dã irregularꝭ vocũ ↄgeri es nõ ꝓpꝛie cõpoſitio.ſʒ fungit᷑ loco vniꝰ di ctionis.⁊ tũc ſub vno accẽtu ꝓfert᷑.⁊ guat penultiim Itq;.idẽ eſt qð et.⁊ qñq; ponit᷑ p ;· Atqui.i.certe.⁊ ẽ q̃da irregularꝭ congeries vocũ. Vñ Boetiin.ij.de ↄſola.Atqui vi/ et incolumis. Atqui.i.cere. Iuctim.i. creſcecer Audaciter ⁊ qaudacter.aduer.i.foꝛtiter Auide dius.diſſime.aduer.i.cupide. Auſpicato.aduer.i.opoꝛtune.oino. Unde Terentius ĩ andria. Haud auſpicato huc meappiuiuiuii— Auſtere vel auſteriter.i.aſpere. dure Aut ꝑ t.ↄiunctio.i.vł. Sʒ haud ꝑ d.aduer Autem. ↄlunctio.i.ſed. J (De Baſilice.i.inuicte.foꝛtiter Bene aduerbiũ qualitatis Benigne.aduerbiũ.i.gratuite Bis.aduerbiũ numeri ſumptũ lea duobng. Bifarie.i.in duobus modis.vel in duabuiſ artibus ò”M Blange.i.adulatoꝛie.leniter.dulciter (De X eſt anoꝛma = et OQOalculatim.aduer.i.numeratim Qallide ꝑ duo l.aduerbiũ.i.aſtute Nandide.aduerbiũ.i.ſplẽdlde Qarptim.aduer.i.ſparſim.diſtinctĩ diniſiʒ Qaſte.ſti.ſime.aduer.i.pure.incoꝛꝛupte Oata.ppoſitio greca ẽ.⁊ qñq; tm̃ valetq;tũ trans.vt Catagrapho.i.tranſcribo.Qñq; tm q;tũ ꝑ.vt Cata antifraſim.i.ꝑ antifra/ ſim. Qñq; tm q;tũ ſupꝛa vel iuxta.vt Ca/ ta NHattpeñi iuma vl ſu Mattheu.Eèt ponit᷑ ꝓ bꝛeui enã.vt in catalogꝰ Uateruatim aduer.i.multipłr vł gregatim vel ꝑ cateruas.vł de caterua in cateruäs gat olice.i. vniuerſalit᷑ vel cõiter auponatim.aduer.i.fraudatim.admixti vel adulteratim. vel alternatim aute vel cautim.aduer.i.callide.aſtute vł ſecure. prudẽter = Qelebꝛiter.aduerbiũ.i.ſolẽniter. elitus.aduerbiũ loci.pe.coꝛ.i.de celo vel deo. vel diuinit?. vt Gabꝛiel miſſus ẽ celit id eſt.a celo vel deo.vel diuinitꝰ Qelſe.i.ſublime vel ale = Oenties.aduerbiũ.i.centũ vicib Qenoſe aduer.i.fetide.lutulẽter.hircoſe Qeruicoſe.i.arrogãter.ſuꝑbe Oerte aduerbiũ affirmãdi.i.qnimo eſim. aduerb.i.diuiſim. artuatim.⁊ ðꝛa cedo dis.cecidi.ᷣm Hug. Pap̃.vo dic. Ce ſim ꝑ cedes.quõ viciſſim.ꝑ vices.ſi lima te vel dolate vel gradatin . Qeſſim.aduer.i.cedendo vel gradatim Oleterũ.ↄiunctio aduerſatiua.tin valet qn/ tum ſed. Uñ Pꝛoſper. Ceteꝝ iniqi igno rat ſe puniri. Uel ceteꝝ.i.xnam. .— len.aduerbiũ ſimilitudinis.ſic qſi.quẽad/ modũ. tannn linctim.aduer.i.ſtrictim.ↄſertim Qircũ ⁊ circa dicunt᷑ a circus.Circa refert᷑ ad locũ vel ad tꝑs. Uiñ temꝑalit᷑ inuenit᷑ vt circa viginti annos Et localit᷑ vt Circa ecclłliam Circũ vᷣo tm̃ eſt locale.q̃ſi vndiq; vt circũ montẽ.Circa ꝑ cõpoſitionẽ vł po tius ꝑ quandã irregularitatẽ iũgit᷑ cũ iſtis ODuo circa ꝓ ↄiunctiõe cauſali vlł illatiua. Eircũcirca ꝓ aduerbio loci. Et ſimiliter circumqued. =èU Qirciter ðꝛ a circꝰ.⁊ refert᷑ ad numeꝝ et ad tempꝰ. Et eſt tm̃ tꝑale reſpectu numeri.vt circiter viginti annos. Circit᷑ nonas decẽ bꝛis. Licet qñq; inueniat᷑ ⁊ locale.ſʒ ĩpꝛo/ pꝛie. vt ĩ Daluſtio Depᷣſſus humicirciter viginti pedes.ſʒ h nõ fit niſi pter numeꝝ. tcha c circik chin Lice UiK fopteri⸗ Ocign⸗ Clirciſch reptiue⸗ Circiſch Qirciſpe⸗ 'saobe ſiteuſd Gmnn nitütßs. wötiüti Gzoanan Litraſo⸗ kapel (itenioꝛ aitere Ieaat lchacot dar. Cinen lieragllir lrniime loeduer.i lng guer. (bondeſtne. (lierſine (nrinzon Gocrchiim Collatinesd (geredeltg lreoferkad otnaticei. Qommedicei omiter co⸗ ofminsaqn mn ſere ipf ninKömi ypotkere Rnlpagl „₰ dm lute . Rnci diuit dcote. mmlezzi ſado i Lianef tum NC. lorznin inaatewi c imadmiem; 1 ideaſtate zu. zidecco miſtsect⸗ n⸗ . rRte no Nim.184. iodiiCt. 8 dſi lima Adadn. Nn iiat ige m. 8ſeiſti⸗ Danm ns CIai mnltnl Slealtn iariſi⸗ ninnſi CrrM, 6 ekuir Ulircũ.aduer.eſt.⁊ qñq; pᷣpoſitio f᷑ᷣm Dona tũ.⁊ ſeruit actõ caſui.⁊ ẽ tm̃ locale.vide sʒ.ĩ circa. Et nota ꝙ circũ qñ ↄpõit᷑cũ dictiõe ĩ cipiente a vocali.m.dʒ ſcribi ſʒ nõ ꝓferri.vt CLircũago.circũamict᷑.circũeo.circũitus Unñ Circũ ↄpoſita vocał.ſi comitet᷑. M. nõ ꝓfert᷑.ſʒ ſola figura tenek. Ulircũquaq;.i.ex omni ꝑte vndic. Ulircũſcptoꝛie aduer.i.callide.verſute.ſur/ reptuue0e. Qircũſcpte aduer.i.argute.caute vel ſtricte OQlis.aduer.loci.i.ex iſta ꝑte. Uũ cis.⁊ citra ſũüt eiuſdẽ ſigtõis.niſi ꝙ cis ẽ tm̃ locale.ſed citra qñq; tꝑale.qñq; locale.vt Citra defi/ nitũ tpᷣs. Itẽ cis ꝓpꝛie pᷣpõit᷑pꝛijs noĩbus mõtiũ ⁊ fluuioꝝ.vt Cis rhenũ. Cis alpes. Sʒ citra ppꝛie apellatiuis noĩbi locoꝝ.vt Citra foꝝ Sʒ qnq; ꝑ ipꝛopꝛietatẽ cis pᷣpo nit᷑ apellatiuis.citrapꝛijs. Et citra cõꝑat citerioꝛ.terrimꝰ.vł citimꝰ Et ẽ citerioꝛ ideʒ q̃d iterioꝛ ꝓpe ex iſta ꝑte. Sʒ citimꝰ.i.pxiꝰ. Itẽa citra ðꝛ citer.tra.trũ.i.vicinꝰ pximus exhac ꝑte ꝙp̃t eſſe poſitiuꝰ iſtoꝝ.ſ.citerioꝛ. citerriꝰ Un.Cis ꝓpꝛiũ ſepe.citra cõereqͥrit Uitate.tiꝰ.ſime.⁊ citatim aduer.i.cito. mobi liter. agiliter. * * lite.tiꝰ.ſime.aduer.i.agiliter.velociter.vi/ ito aduer.i.ſtatim. auaciter. Olam. aduer.q̃litatis.i.occulte.latenter. Qlamdeſtine.i.ſecrete.latenter.tacite. Qlare.ri.ſime.aduer.i.ſplendide. Ooactim aduer.i.vrgẽt᷑. violẽt᷑ Coacte idẽ Uoercibiliter.aduer.i. ſtrictim. Oollatiue aduer. aferẽdi. Uñ ꝛiſtian d· agere de lr̃a collatiue.vbi oſtendit᷑ q̃ lra cui lr̃e ↄfert᷑ ad ↄſtitutõem ſyllabe. Uomatice.i.compẽdioſe.bꝛeuiter. Uomedice.i.delectabiliter. omiter. ti. ſime.aduer.i.curialit᷑. facete. ominꝰ aduer.i.iuxta.ſine ĩtermiſſione.ſta/ tim.fere.ĩ pñti.ſił ꝓpe de ꝓxĩo. Cui õriũ eſt eminꝰ Cõmiꝰ cũ duabo m.ſcribit᷑ ſᷣm Pap̃ᷣ. Etↄpõit᷑ ex cõ.⁊ minꝰ. Et ſic ðꝛ in Gꝛeciſ. Eminꝰ ad lõge.ſʒ cõminꝰ ad ꝓpe ſpectat. Uõmode.diꝰ.ſime.aduerb.i.pficue.vtiliter. manſuecccc.— Qoõiter.i.generalit᷑.pluralit᷑.oĩfarie. Ooõpendioſe aduer.i.bꝛeuiter.vel vtiliter.vt Iſte loqͥt cõpendioſe.i.breuiter.⁊ vtiliter. ¶ompetẽter.tius.ſime.i.ↄuenienter.ↄgrue Qomplexim.i.coniunctinm. Ulompte. tius.ſime ioꝛnate.polite. . on. ppoſitio ſeribitpo. n. ?nũᷓ inneni/ tur in appoſitiõe.ſʒ in cõpoſitõe tm.ſicut di. dis.re.ſe.an. Et mutat qñq; n.in m. maxie ſeqnte.b.vt cõburo.m.vt cõmitto.p.vt cõ/ pono. Itẽ cõ ĩ ↄpoſitõe qñq; ꝑdit.n.ſeq̃nte vocali.vt coeo.cois.cauſa euppon„ie. Qõcito.i.ↄfeſti.mox ptinꝰ.ilico.ſtalim. Qõcoꝛditer aduer.i.vnanimit.vno coꝛde. Qlõcretim.i.coagulatim.ↄglobatim. Qlõditionalit᷑ aduer.i.ſub ↄditione. QUonfeſtim aduer.q̃i cũ feſto.a cõ.⁊ feſtũ q̊d eſt lignũ.ad qd tigna feſtinãt. Siẽ eĩ tigna feſtinãt vt ſint cũ feſto.ita ⁊ nos feſtinaꝰ.vt q̃d facere volum ſine ĩteruallo ſit confeſtiʒ qi ſtati cũ pᷣſentia pᷣtereũtꝭ rei vel tꝑis. Vel ↄfeſtimopõit᷑ a cõ.⁊ feſtino.nas.vel a con.⁊ ſtatim. ſz pus dictũ verid eft. Oõfident.ti.ſime.i.audacter ul pᷣſumptiue ⁊ pᷣt accipiin bono ⁊ in mallol. Oõgeſtim aduer.i.accumulatim. Qoõglobatim aduer.i.ſpiſſiʒ vł accumulati. õgrue ⁊ ↄgruent᷑ aduer.i.ↄuenient. Ooõiecturalit᷑ aduer.i.opinatuue. Nõſtant.tiꝰ.ſime.i.pſeueran--. Qõſulte.i.ſapienter.vel cũ conſilio. OUõtinuatim.i.ↄiũctim.iugiter. Qlõtinue aduer. ꝓq̃ ſepe ponit᷑ cõtinuo.i.cõ/⸗ tinuatim. vel ſtatin. Oontumacit᷑ tiꝰ.ſime.aduer.i.ſuꝑbe.repu/ gnanter.negligenter. cõtemptibiliter. Qopulatim aduer.i.cõiunctim. Qoꝛã.ppoſitio.ſeruit abltõ.vt Coꝛam deo placet hũilitas. Itẽ eſt aduer.q̃litatꝭ.idem q̃ͥd manifeſte.vel patent᷑ vel aꝑte.vt Nobis in theatro moꝛãtib qͥdã coꝛã ſurrexit.⁊ lo/ cutꝰ eſt.i.patent.euidenter.aperte.Et dici a coꝛ.⁊ am.ꝑ apoſtrophaʒ.q̃d em̃ fit coꝛam ante coꝛ fit.⁊ ꝓdu.pmã. Viñ in Auroꝛa Co rã lãguoꝛis ꝓpulit omne genꝰ.. Uloꝛdate.i.ſapiẽter.ↄuenient.honeſte. Ooꝛdicit aduer.pe.coꝛ.i.coꝛdetenꝰ. Vnde Sidoniꝰ.Pꝛudęætibo inqͥt coꝛdicitꝰ ĩſitũ ẽ. Oloꝛdintime.i.ex toto coꝛlle. ras aduer.tꝑis.⁊ ꝑtinet ad futuꝝ tõꝓↄæᷣĩᷣ-. rebrerreben creberrime adutcr i.ſepe. rebꝛo.i.freq̃nter.aduer. Põt ẽt eſſe nomẽ 7 tũc eſt abltũs hꝰ noĩs creber.ra.rYꝗ. rudelit᷑ liꝰ.ſime. aduer.i.ſeuit malignant Uũ.pᷣpoſitio.abltõ caſui ſeruit.⁊ ſcribi᷑ ꝑ u. ⁊ m.⁊ vẽit ſolũ ꝑ appoſitõʒ.Et lʒ in q cũq; ⁊ cuiuſcũq;. cũ veniat ꝑ ↄpoſitõeʒ.̊ tñ ẽ vir/ gruninale er ime.i.flagitioſe. tute bꝰ ↄiũctõis. q. Itez c aliañ ẽ Aiuer⸗ . — Een * tpis.vt Cũ ꝓ qñ. Inuenit᷑ con.ꝑ o.⁊ n.⁊ ve nit tm̃ ꝑ cõpoſitione.. Qumulatim.aduer.i.cõgeſtim. Quntatim.aduer.i.dubitanter.vel moꝛant vel oino.ſiue omni mocdco. ¶ uupide.diꝰ.diſſime.aduer.i.quare. Qur.aduer.i.q;obꝛẽ.quare.⁊ eſt interrogati uum ⁊ relgttuum. ¶ urialit᷑.li.ſime.aduer.i.facete.moꝛigerate Quriatim.aduer.i.de curia in curiaʒ.vel cu riatim.i.curialiter. èVMl ¶ Iurioſce.ſi.ſime.i.facete. Qurſim.aduer.i.curſibiliter.cito.velociter. feſtinanter repente. De . Dapatice.aduer.i.magnifice.vel large.da/ pſiliter. vel munificenter. ”MM Daplſiliter. lb.ſime.aduer.i.large. ODatim aduer.i.de dato in datꝗ. ODe.ppoſitio.regit ſiue exigit abltm̃ caſum⁊ dicit qñq; naturã.vt Iſte panneſt delana Aliqñ oꝛiginẽ.vt Johãnes de Janua.Ali qñ oꝛdinem.vt de mane fit meridies.i.poſt mane. Et creare eſt de nihilo.i.poſt nihilũ gliod facere. S Decenter aduer.i.honeſte. JU—B Oecetero.i.denuo.deinde.iteꝝ. Et ſcias q; nõ eſt h compoſitio.ſʒ q̃dã irregularꝭ vocũ congeries. Oecies aduer.nũ eri.i.decẽ vicib. Decurſim aduer.i.fugaciter vl defluent᷑. Oecuſatim aduer.i.adoꝛnate ⁊ venuſtatim. Dedecoꝛoſe.ſi.ſime.aduer.i.inhoneſte. ODefoꝛmiter aduer.i.turpiter. ODefunctoꝛie.i.trãſitoꝛie leuiter. ODeinceps.i.ab hodie in antea.aduer.tẽꝑis vel oꝛdinis.⁊ deſinit in ps.Et vt dic Hug. ↄpõit᷑ a de.⁊ incepto.⁊dic ꝙ penł.acuit᷑.ſic delonge abintn. ODeinde.i.decetero.iteꝝ denuo. Deintegro.i.iteꝝ vel rurſus ſᷣm paBÿ. Oelonge.i.remeor. VDemumi.poſtmodũ.nouiſſime.maxĩe.vᷣo S Et ↄpõit᷑ ex denuo ⁊ . Et ſcias ꝙ q; ⁊iun ccio encletica nõ inclinat h accentũ ſyllabe pᷣcedẽet ad ſe.qꝛ pᷣcedẽs vocalis coꝛrupta ẽ itaa ſili dicde vndig. . Oeoꝛſum aduer.loci.⁊ acuit penł.⁊ ↄponi/ tura dez oꝛſum. VDepoſt fetantes.i.de ouibo. In bac em̃ lo/ Diſertim. i,dem. Diſiunctim.i.ſeꝑatim. Oeniq;.i.poſtmodum.poſtremo.nouiſſime ——— . . „ cutiõe poſterioꝛ ppoſitio regit caſuʒ. Sic etiã dicendũ eſt de illis.de ſub pede.de pe fontes.⁊ conſimilibo. ODeretro.coꝛ.re. Unde Baruth.v. Uiſa ita q; turba deretro ⁊ ab ante.⁊ componit᷑ a de t retro.vide a ſimiliin deſuper. et etiam in Oeſidioſe.i.pigriter. ”łMU Oeſpecte.ti.ſime.aduer.i.ↄtemptibiliter. ODeſuꝑ.ſi ſeqͥ᷑ caſus.vt Deſuꝑ terrã.due ꝑ/ tes ſunt. Poteſt tñ eſſe vna es. Oeter.deterrime.aduer.i.peiꝰ.peſſime. Derxtroꝛſum.i. dextrã ꝑtẽ.vel vᷣſus dextraʒ pꝑtem. a dextra⁊ oꝛſum.vel vᷣſum cõponit᷑.⁊ eſt aduerbim. *„ Oerxtrouerſum.i.in dextrã ꝑtem.vel verſus Ddextrã ꝑtem. “ ”ðUMUVſ Oiꝛ dis.ſunt pᷣpoſitiões qᷓ̃ non inueniunt᷑ꝑ appoſitionẽ.ſz in compoſitione tim. Dia apud grecos płes ſiõẽtiones hʒ Scoᷣm eñm qͥd ſcribit ꝑ y. grecum nomẽ eſt eiuſdeʒ ſigtiõis cuiꝰ eſt B nomẽ duo. ſʒ q ſcribit᷑ ꝑ iotã pᷣt eſſe cauſalis ↄiunctio.vñ ſepe ponit vbi nos ponimus cauſam. Et poteſt eſſe pᷣ poſitio greca eiuſdeʒ ſigtionis cuius eſt de gapud latinos. Naʒ ᷣm DHug. Oya grece.i. duo.⁊ ſcribit᷑ etiã ꝑ y.grecũ.Ded dia.i.de. ⁊ ſcribit᷑ꝑ i.latinn. . Dietim aduer.i.de die in diẽ.vł ꝑ ſingulos dies.q̊d ⁊ diatim inuenit᷑. Difficaciter.ti. ſime. aduer.i.difficulter. Difficilit᷑ vel difficult.liꝰ.lime.aduer.i.gra/ uit᷑. Et ſcias ꝙ ꝓ facilit᷑ vtimur facile.Etꝓ Difficiliter vtimur difficile vel difficulter. ODigeſtim aduer.i.oꝛdinatim. Diligenter.th.ſime.aduer.i.accurate. Dilucide aduer.i.diſcrete.plano ̃ᷣmõe eui/ denter. aperte.clare. Dire.i.aſpere.crudeliter. Dis ⁊ di. pᷣpoſitiões ſemꝑ inueniunt᷑ in cõ/ poſitõe. Itẽ dis grece ðꝛ bis latine. VDiſerte.i.lucide.ſapiet᷑.facũde.eloquenter. Diſcurſim aduer.i.paſſim.vel ſparſim. Diſpendioſe ſiſime.aduer.i.largiter. pꝛodi Diſſenſim aduer.i.diſcoꝛdanter. Oiſtillatim.i.guttatim. VDiſtricte.ti.ſime.aduer.id eſt.ſeuere.auſte/ reaſpre. l Diu. aduer tnis. ⁊ vꝛ a dies. ⁊ accipit de⸗ terminato ſpacio tꝑis ? ꝓ indetermiĩato ſic Qpoſino Meneruis. dies⸗ Iinst 1diun unol diue. Paßte za Tuane⸗ Diucrin Diuiſb niniſ Diunni⸗ Doloe. Donccaa Dorureti Dumpor Oudumm. Dobien ſobdu Dubita Duciti Duütuta hottot coſideni tncatpon pdicereꝗ Nlcito⸗ ſccierc qteitmſen ſunodicen uerbiodü ODuodecis Drplctt⸗ urenins. qualitatis G tra ponit Gatenus ttopferun Gonemach Nontra grgaer Gaben ghalleee . polige cllkinfin feninmt⸗ fegeler taſiz G bmeleden n Diin onponiknd⸗ Ndenannin mpebiliter teni die . peſine ſſusdem ncoponitt npel venus etin. mickteindd Hciſnbl⸗ nirpwar Pwwelal; auusctde ugaci. lgide⸗ güngolos fculter. ucrG iacde Ey Adccnhe⸗ Acarme. Nano foe bosbuan. ℳne⸗ iamri mne. inneniunk, obDen qWualitatis quaſi ecce vbi cta noĩa. Et ꝑ ↄpoſitõem interdiu. ⁊ aliq;/ diu.⁊ q;diu:Pñt etiã quã diu eſſe due voceſ Pap̃.ſic dic. Diu. młto tꝑe tarde. Si aũtẽ vna pꝑs q;diu dʒ ſcribiꝑ n.⁊ nõ ꝑm. ODiutine.i.aliq;diu. Diuerſimode.i.varie. multipliciter. indiuiſibiliter. i. inſepabiliter. Dinuiſibiliter aduer.i.ſeꝑabilit᷑.⁊ ꝑ ↄpoſitõʒ Diuinitꝰ aduer.i.ex dijs vel a dijs factum. Doloſe.i. frauduleéeter. Donec aduer.i.q;diu.̊aduſcd. Dotate.tius.ſime.⁊ dotatim aduer.i.abun/ NDum ponit᷑ p cum. vel donec. ODudum.i.longeante. Dubie. magis dubie. dubijſſime. aduer. id ẽ ſub dubio. Dubictant ti.ſime.aduer.i.dubitatiue idem Ducæẽties.aduer.nũerale.i.ducẽtis vicibi. Dũiũtaxat aduer.q̃ntitaᷣ.i.tm̃modo.Et cõ/ põit᷑ a tatxo ꝓ licitari.qꝛ licitatoꝛes rẽ ĩ foꝛo coõſiderãtes.dicũt tantũ valet.Et inde dũ/ taxat ponit᷑ p tmmodo. Ułↄpõit᷑a taxare. pꝓ dicere.qꝛ illud q̊d ðꝛ tũc tm̃ eſt dũ ðꝛ. Vł vt dicũt ↄponit᷑ a taxo ꝓ arboꝛe amariſſimi ſucci.ex c ſucco ſi qͥs ſemel guſtauerit.ſuffi cit ei tm̃ ſemel guſtaſſe. Sʒ h̊ nõ placʒ Pꝛi ſtiano dicente ꝙ dũtaxat.i.tiſ modo ab ad/ uerbio dũ.⁊ vᷣbo taxo.taxas.cõponit᷑. NDuogecies aduer.i.duodecim viciby. ODupꝑlicit᷑ t.ſime.aduer.i.duobo modis. DOure rius.ſime.⁊ etiã duriter aduerbiaſũt GS..ppoſitio eſt.⁊ in compolitione puatiuũ ẽ vt eneruis.vel intentiuũ.vt enarro.vel ꝓ ex tra ponit᷑.vt educo. Sa tenus.ſunt due ꝑtes.⁊ ſub duob accen/ Econtra aduerb.oꝛdinandi.⁊ acuit penł.ſiẽ decontra l GOSycce aduer. demonſtranidSu Ocubi componit᷑ ab en ⁊ vbi.mutata n.in c dacit᷑ c;.ſime.aduer.i.voꝛaciter GOgepol.i.p edem pollucis aduer.iurandi.⁊ acuit᷑ in fine. Sſfeminate.i.fragilit᷑.muliebꝛit᷑ molliter GSfficaciter ciꝰ.ſime.aduer.i.potentc᷑.foꝛtiter dies. Jñ ⁊ ꝑ ↄꝑatõʒ h̊ ⁊ BZ diutioꝛ.⁊ h̊ diu/ tius.⁊ diutiſſimꝰ.ma.mũ. Et inde diutius ⁊ ·Ddiutiſſime aduer.q̃ mag ſũt in vſu qᷓ; pᷣdi — Sgre aduer i.difficu lter. acerbe moleſt ecʒ apiam O?YèGJMGM gregie. magiſegregie. egregiſſime. aduer. i. excellent.pᷣcipue.nobiliter.eleganter Si.interiectio dolent:.vniꝰ ſyllabe eſt Et ei datii cuʒ deberet minui vna ſyllaba a gtõ ſic oĩa ĩ ius faciẽtia gtm.ꝑ diereſim pfertur ca differẽtie ei iteriectõis. Sic igit᷑ ei eideʒ eiſdẽ.ꝑ diereſim pferunt᷑ fm Paaß ia.i.age ꝓpꝛie aduer.hoꝛtädii· leganter ti.ſime.aduer.i.egregie.nobilit lunt tius.ſime.aduer.i.mũde.madide.in/ Glimatim aduer.i.clare.purgate.pure.pul/ Cre slecte euidenter micatim aduer.i.ſplendenter Sminenter ti.ſime.aduer.i.apparenter minꝰ.i.ꝓcul Sʒ cõminꝰ.i ꝓpe.⁊ ſuntad/ uerbia loci Uñ Pꝛiſtianꝰ dicit Eminus ⁊ cõmin localia ſunt Uñ qͥdã Eminꝰ ad loõ/ ge.ſʒz cõminꝰ ad ꝓpe ſpectt En grece.i.in.latine Item en eſt aduer. de monſtrandi.i.ec/YcoesesYY nim ↄiunctio.i.quis muero pponit᷑ ex em̃ ⁊ vᷣo.⁊ acuit᷑in pen. vt di. Papᷣ.? Hug. Eſt em̃ emueroiideʒ q̊d certe.ↄiũctio affirmatuuaag. Enucleatim aduer.vel enucleate.tius.ſime. aduer.i.clare.yvl aꝑte.manifeſte.⁊ coꝛ.nu. nixe.i.ſtudioſe.humilittcter. o.i.illuc.illo. Itẽ eo.is.eſt vᷣbum. ouſq;.i.intantũ.ſᷣm Paß. quidẽ.i.certe.ↄiũctio appꝛobatiua vel ex⸗ pletiua.licet ⁊ alia poſſit eſſe.⁊ coꝛ.pe.Unðᷣ in Auroꝛa ðꝛ. Non equideʒ ſanctos vt me ſaluẽt pᷣcoꝛ illi.⁊ eſt figure ſimplicꝭ. Uñ diẽ Pꝛiſtian in. xvj.li. Quidam equidem ↄiñn// ctionem cõpoſitã eſſe extimãtab ego ⁊ qͥdẽ ſed errant. ſimplexem̃ eſt. Uñ Hiere. xxx/ iij. Equidem ſemen Jacob ⁊ Dauid ſerui mei. v6. que.equiꝰ.eqſſime.adueri iuſte recte. Sregiõe.i.ex oppoſito. ſiẽ vna regio alij op/ ponit᷑.et ↄ eam diſtinguit᷑.⁊ eſt qdã irregu/ lar vocũ ↄgeries poti qᷓ; cõpoſitio. rga.i. õ.vel notat affectuʒ in bono. Unde Affectũ ſemꝑ.⁊ nil aliud notaterga. Ergo.iidcirco. ſculente.tiꝰ.ſime.aduer.i.crapuloſe Eſto.aduer.⁊ eſt ꝑſonaliter eſſe.ſʒ eſſentiali ter. i. ſubſtantialiter eſſe. Hl Eternaliter.aduer.i.eue ꝑpetue. “Z . 1 27 5 2 Etiã ↄiũctio cauſalis eſt vł copulatina.vel fm diuerſa adiũcta alterꝰ ſpeciei eſſe pt. rrabagede u. vox reſpõdẽtè aduer. efft. us.vox vocãcꝭ.aduer. Inuenit᷑ etiam heu aſpiratũ.⁊ eſt iteriectio dolentnt. uax eſt ĩteriectio leticiã mẽtis ſisns. QNueſtigio. i. cito. ⁊ ↄtinuo.ſtati.⁊ ↄponit᷑ ab e.⁊ veſtigiũ fᷣm Hug.ſzʒ dic ꝙ i veritate hic nõ ẽ ↄpoſitio.ſʒ irregularꝭ vocũ ↄgeries.et Hiõ qꝛ caſuſcũ ſua pᷣpoſitõe fungit᷑loco ad uerbij.vl aduerbial determinatõis. Unde pñt caſualia cũ ſuis pᷣpoſitõibo ad iterroga tiones aduerbioꝝ rñderi.vtQuovadis ad 1 * 5 tim. velmor. „ Suge aduer⁊ pᷣtẽt aliqũ eſſe interiectio.Et eſt euge qñq; exultatoꝛiũ vel exultãt CInd Match. xxv. Euge f̃ᷣue bone ⁊ fideł.qꝛ ſuꝑ pauca fuiſti fidelł.ſup mita te ↄſtituã. ĩtra ĩ gan. dñi tui. Euge.i.bñ tibi ſit fᷣm Chꝛyf. el ̃ʒʒ rabanũ Euge ðꝛ q̃i ad bonũ genit ab en. q̃d eſt bonũ.⁊ genit. Et videt᷑ eſſe cõ poſitio.ſʒ potiꝰ eſt ety.⁊ ſic eſt exultatoꝛium vl applauſoꝛiũ.Glo.aũt dic. Gaudẽs dñs ĩ gaudiũ itrare iubʒ.⁊ſic ẽ cõgaudẽtꝭ. Itẽ eu ge aliqñ ẽ irriſoꝛiũ. Uñ pᷣs.Dilatauert ſu- me os ſuũ.⁊ dixer̃t mihi euge euge.viderũt oculi tui.⁊c.Et ſicẽ euge irriſoꝛiũ vł expꝛo bꝛatoꝛiũ.ſiue expꝛobꝛãtꝭ. Itẽ euge ẽ exhoꝛ/ tatoꝛiũ. Uñ ꝓpha. Nõ dicat in coꝛdiba ſuis euge euge aĩe nr̃e.nec dicãt.⁊c̃. Itẽ euge ali qñ ẽ adulatoꝛiũ. Uñ pᷣs. Ferãt ↄfeſtimↄfu ſionẽ ſuã qͥ dicũt mihi euge euge. Inuenit᷑ etiã euge aduer.poſitũ noĩalit᷑.ꝓ adulatõe. vel adulatoꝛia laude.vñ Perſi. Euge tuũ 2⁊ velle.nã velle h̊ excute tuũ.q̃i dicat excute id eſt. remoue tnũ euge.i.tuã adulatõem et tuü velell. Seenee ꝑte. manifeſte. xmodo ꝓ extra ponit vt ercludo. exlex mõ pꝛiuatiuum eſt. vt explico.exero.modo intẽ tiuũ vel ꝑfectiuũ ẽ.vt exoꝛo.expleo.efficio. extẽdo. Itẽ ex pᷣpoſitio interdũ ꝓ valde ac/ cipit᷑ſic excelſus. Interduʒ ꝓ extra.vt exul. ßm Paß. Baggeritti. valde cumulati.augmẽtatim Sxamuſſim.aduer.i.valde ſine dubitatõe.⁊ oino ſine dubitatõe.⁊ↄpõit᷑ ab ex.⁊ amuſſiſ q̃d eſt plũbatũ cemẽtarioꝝ. Nã pᷣpoſitio in hac ↄpoſitõe auget.vñ Pꝛiſtia. Uides ẽ̊ ꝑ ſeipᷣam ſyllabã deficere pꝛedictoꝝ rõne nec alit poſſe examuſſim tractari niſi poſtea ſit in dictione. Gximpꝛouiſo.nõ eſt dictio op oſita. ſʒ qdam irregularꝭ vocũgeries fungens loco vniꝰ xin.exide.exhĩc.deĩde.idẽ ſũt.ſ.poſtan. xtẽplo dicendũ eſt nõ extimplo. Tractuzʒ ẽem ab antiq̃̊ꝝ ↄſuetudie.qͥ audire ſolebãt reſpõſa in tẽplis.cõpleto officio dicebat ſa cerdoſclara voce.extẽplo.ac ſi diceret exite de tẽplo.Qm̃ h̊ igit᷑ ſtati audito exibant.ita ĩoleuit vſus vt poneret᷑ extemplo aduerbia lit᷑ p ſtatim vel ↄfeſtim.ita dic Alex. Hug. at in libello deaccẽtu dic.ꝙ extẽplo dicen/ dũ eſt ꝑ e.nõ extimplo ꝑi.Papᷣ.etiã dic.Ex tẽplo repentine.extẽplo ſubito.i.extra tꝑis amplitudinẽ. Alij ãt dicũt ꝙ extẽplo nõ eſt vera cõpoſitio.ſʒ potiꝰq̃dã irregularꝭ vocũ ↄgeries.ſic de cetero.de facili. Uñ pᷣpoſitõ H nõ venit ꝑ ↄpoſitõeʒ.ſʒ ꝑ appoſitiõeʒ. Uñ Pꝛouer.vj.dʒz dici. Huic extẽplo veniet ꝑ/ ditio ſua.lʒ ex vitio ſcptoꝝ inueniat᷑ extim/ plo ꝑ i.ſcriptũ ⁊ mal. Erppedite.tiꝰ.ſime.i.pmpte.libere.exolute. xplicite.i.oꝛdinate.diſtente.manifeſte. xtra.aduer.loci ẽ.⁊ ðꝛ a pᷣpoſitiõe ex.vł eſt ppoſitio. Uñ Extra ꝓ ꝓpt ⁊ ꝓſine dico fre/ frequent.Et qñq; locũ denotat exterioꝛem Ertrinſecꝰ.i.defoꝛis.aduer.loci.Põt tñ eſſe nomẽ extrinſecꝰ.ca.cumm. Arultanter.i.ga udenter. 2 Eabꝛe aduer.i.caute.ingenioſe pulcre.arti/ ficioſe.artificialiter. Eabuloſe.aduer.i.p fabulas. Eaciliter.lꝰ.lime.i.leuiter. ſine difficultate. Etper compoſitioneʒ difficiliter vel diffi/ culter aduerbia.i.nõ leuit᷑. Et nota ꝙ ꝓfa⸗/ ciliter vtimur facile. Pꝛo difficilit᷑ vtimur Difficile. vel difficultter. Haculemter it .i ime.i.ſplendide.oꝛnate.lu/⸗ . Eacũde.i.eloqᷓnter.diſerte. Eaciliter ci ſime adueri deceptoꝛie. = Ealſe.ſiꝰ.ſime.i.mẽdacit᷑vel fallaci. Naꝛnillariter. nin. ſime.i. domeſtice. amica Eaſtuoſe.ſiꝰ.ſime.ſuꝑbe.frandulentx.vᷣſute. Eatim.aduer.i.multü uel abundanter.· Eatue magꝭ fatue.fatuiſſime.aduer.i.ſtulte Eauſte.aduer.i.pſpere.feliciter.pie. ⸗ Becũde.dius.ſime.i.fertiliter. abunde.fru⸗ kar Fclen Faocan lo ſoll iunſn mrce Eerme. Perclite fruauo Pemioe Pckinit Ecſiue? Eiuima Eucliter fictt Pidncin Pigoroln piceo Pirwer Blogqci trpite Fleubi! Eluoe Fonatſt diflñt niforoo.) deloco t. fo deloꝛe loco y dele lusdeloco⸗ Gnifcat ine Pordn ſorſt ultufors: ſorsdubite ſmeſtaduer ſontaguert Polſs ſorſ bitanau Porteſormun aforer for boroomine ornt. ſin tnltugan hlfnnitog niter l falhlitere tußin locor ſen Tnang irſachi lodicchtan Dchraene denbantin loadndan Aer⸗ e iplodicen⸗ aidiE ematpis ſloneſtt lnn wi poſed indeg Vi Noenia, nectolur il a offe⸗ mmoren Nrnele Eede.dius.diſſime.i.ſoꝛdide.turpiter Eeliciter.cius.ciſſime.i.ꝓſpere.foꝛtunate Eere.aduer.iꝓpe vł iuxta.⁊ ðꝛ a fera.Cũ eĩ toto coꝛꝑe fere ferant᷑.ſunt magne celerita/ tis.q̃ttuoꝛ qͥpe pedibo vtunt᷑ ſʒ celerib oĩa iuxta ſunt.⁊ iõ fere competẽter ponit᷑ p iu/ xta vel ꝓpe. Item fere.id eſt.pene.ferme. Berme.i.quaſi pene.fere Bertiliter lius.ſime.aduerbiũ.i.abũdãter. fructuo/ſe r Eeruide.dius.diſſime.i.calide.iracũde. Belitinãter.i.accelerãter.cito.velociter. Feſtiue ⁊ feſtiualiter.i.ſolenniter Eictim.aduerbiũ.i.ficte Eideliter liꝰ.ſime.i.ſᷣm fidẽ.⁊ ꝑ cõpoſitiões Inſfigdelit᷑.lius.ſime. iducialiter.i.ↄfidẽter.fidẽeòter Eiguraliter.figurate.figuratim.figuratiue tvpice.omnia idem Eirme.mius.ſune.⁊ firmiter iſdem Elagicioſe.cius.ſime.i.vicioſe.libidinoſe. turpiter. criminoſe. Flerxibiliter.i.mobiliter Eluide.dius.ſime.i.madidde. Eoꝛis ⁊ foꝛas.⁊ vtrũq; ẽ aduerbᷣ.loci Sed differt. qꝛ foꝛas ſigt ad locũ.vt Laʒare ve ni foꝛas. YFoꝛis vo ĩ loco ſigt.vt foꝰ ſum.⁊ de loco. vt Foꝝ venio. Fo?ꝝꝭ cõponit᷑ Affo ris.defo. effoꝛꝭ?.pᷣfoꝛis.ꝓfoꝛis.⁊ oĩa ſignt ĩ loco vł de loco. Siẽ ĩtro ſignat ad locũ.in tus de loco ⁊ ĩ loco. Uñ. Intro foꝛas ad ſi nificat.intꝰ foꝛis in ⁊ de. Boꝛſan. foꝛſitan. foꝛtaſſiſ. foꝛtaſſe.foꝛſis.foꝛ tuitu.a foꝛs dicũt᷑.⁊ dubitatiuepferũt᷑ ſiẽt foꝛs dubitabilis eſt. Sʒ diſtingue. Foꝛtu itu eſt aduerbiũ euẽtꝰ. Foꝛtaſſis ⁊ foꝛtaſſe ſunt aduerbia temeritatis HZ Eoꝛſis.foꝛſan.⁊ foꝛſitan.ſunt aduerbia du/ bitandii · Eoꝛtefoꝛtuna.eſt aduer.euẽtꝰ. Et cõponit a foꝛte ⁊ foꝛtuna.⁊ deſit ꝓſperũ euentũ.i. bono omine.bona foꝛtuna Eoꝛtit.tiꝰ.ſime.aduer.i.firme.audacter. oꝛtuitu aduerbiũ euẽtꝰ ꝓ q̃ etiã qñq; iue/ nit᷑ foꝛtuito ablatiuꝰ poſuꝰ aduerbialiter PBragiliter.liꝰ.ſime.aduer.i.debiliter Eraudulẽter.ti.ſime.aduer.i.doloſe. Erequẽter.tius.ſime.i.ſepe.aſſidue Bructuoſe.ſius.ſime.i.fecunde Hrugaliter.i.vtiliter.ſobꝛie.moderate.tei erate. tinẽter ſa. ſine effectu Sruſtra. aduer. qliitatiſ.i. incaſſum. ſine cau Eruſtatim. aduer.i.diuiſim vł ꝑriculatimi Eunditꝰ.i.ꝑ totum.pꝑ oia. Generaliter.lius.ſime.i.vniuerſalit. cõiter Generatim. aduer.diſcretiuũ.i.ꝑ ſingula Eulgide.dius.ſime.aduer.i.ſplẽdide MU eneroſe.ſius.ſime.i.nobiliter eniculatim.i.flexibilitter NBeſtuoſe. aduer.i. agiliter. flexibiliter Globatim aduer.i.cumulati.ſpiſſim. Et ꝑ dpoſitõʒ ↄglobatim.i.cumulatiĩ.ſpiſſim. lomeratim.aduer.i.cumulati.adunatim Aoꝛioſe.ſius. ſime.i.cũ glia· lumnant᷑ ⁊ glutinati.aduer.i.ↄiunctim. QCradatim adueꝛ.i.ꝑ qdꝰſucceſſiue paulati ratis.aduer.qlitatꝭ.i.ſponte.ſine cã.ſine ſ e remuneratõis.ſine pᷣcio Gratuite. aduer.i. ñtis. ſpõte. ⁊ ſine cã. Pꝛ q̃ inuenitqñq; tuito ablatiuꝰ.vł datiuus oſitꝰ aduerbialiter. Gracnlanrer kleranter Srararl. ſmevgner t olacice gralaner, rauit᷑i.põderoſe.vehemẽter.moleſte regatim ⁊ aggregatim.i.adunatim.con/ iunctim H Guttim. i guttatim. vel p ſtillas Haud ꝓ nõ.eſt aduer.negãdi.⁊ ſcribit᷑ ꝑ d.⁊ aſpirat᷑. Itẽ fᷣm Papᷣ. Haud.ſecꝰ nõ aliter Haud ꝓcul nõ lõge. Itẽ iuenit᷑ aut ↄiun/ ctio ꝑ t.⁊ ſine aſpiratde S Eeccine.ſunt due ꝑtes.h̊ ⁊ ne.⁊ grauat᷑ pe. Vñ h̊ nõ inclinat ↄiũctio encletica accẽtũ pcedẽt ſyllabe ad ſe.i. iuxta ſe. q accidit p pter coꝛruptõʒ pᷣcedẽtꝭ vocał.Dẽ ei hecci/ ne. cũ deberet dici heccene.coꝛꝛupta ẽ ibi ſyllabica adiectio ce.vide s in tractatu de accẽtu. Idẽ dicas ð ſiccine. Itẽ cine adiũ/ gitaliqn huic ꝓnoĩ h̊ ꝓ ſyllabica adiectiõe 7 tũc deberet legi nõ iterrogatiue ſʒ remiſ/ ſiue. Uñ Thꝛeñ.ij. Plauſert ſuꝑ te maib⸗ oẽs trãſeũtes ꝑ viã.ſibilauer̃t ⁊ mouerunt capita ſua ſuꝑ filiã hierlm. heccine ẽ vꝛbs dicẽtes ꝑfecti decoꝛꝭ. gaudiũ vniuerſe re⸗ Heccine.i.h. Itẽ Iſa.xx Heccine erat ſpeſ noſtra ad q̊s ↄfugimꝰ in auxiliũ.vt libera/ ret nos a facie regis aſſirioꝝ.⁊ quõ effuge repoterimꝰ nos. Et ita aliqñ in ſiccine.ci/ neiſt ſyllabica adiectio.Et tunc ſiccine.id. * ercule. aduer. iurãdi.i.p herculẽ iuro.qͥ̊ ẽ . — 3 4 4. . 5 mediuſfidiꝰ.ſ.ſemideꝰ ⁊ ſemihomo.qꝛ ex ꝑ te matris.ſ.Alcmene hõ.⁊ ex ꝑte patris ſcꝭ Jouis ðꝛ deꝰ fidi.i.filiꝰ.Et ponit᷑ ibi d.pᷣ l. Antiqͥ em ſepiꝰ poſuerũt d.ꝓ l.vt celda ꝓ cella. Uel mediꝰ.i.meliꝰ.fideliſſimꝰint᷑ de/ um ⁊ hoĩem. Oz em̃ hercules poꝛtare re/ ſponſa ab his ad iloo Heri aquerbiũ tꝑis.⁊ coꝛ.pmã. Unde Eſo us. Fallere vult bodie ſiqua fefellit heri. liter. aduer.i.dñanter Nic ſepe ponit᷑ p tũc.⁊ ſic eſt aduerbiũ tpa/ le.quãdoq; h̊ eſt aduerbiũ locale.⁊ tũc eſt ſenſus. Hic.i.hoc loco.⁊ tũc hic ꝓducitur Sʒ qñ eſt pnomen coꝛꝛipit᷑ ⁊ ſignificat tm̃ quantũ ille. „ Rypo.ppoſitio greca.i.ſuunb. HNodie.aduerbiũ tpis.i.̊ die.⁊ ꝓ ſemꝑ po/ nitur.⁊ cõponit᷑ ex hoc ⁊ die Noneſte.ſtius.ſime.aduerbiũ.id eſt.diſcre/ te. decenter. Nonoꝛatim.honoꝛate.⁊ honoꝛabilit᷑ idem Noꝛno aduerbiũ tꝑis.i.hoc anno.⁊ dicitur ab annus Hoꝛribiliter.lius.liſſime.abominabiliter. terribiliter Hoꝛſum.aduerbiũ loci.i.in hãc ꝑtem. Noſtiatim.aduerbiũ.i.ꝑ hoſtia.q̃ſi ð hoſtio ad hoſtumm HNoſtiliter. aduerbium.id eſt. crudeliter.ini micabiliter Humane vł humaniter.nius.niſſime.⁊ hu manitꝰ aduer. Et differt humane ⁊ huma nitꝰ. Siẽ diuine ⁊ diuinitꝰ. Nã diuinitꝰ et humanit ſignt a deis ⁊ homib aliqͥd fieri Dʒ dinuine ⁊ humane ad ſiłitudinẽ deoꝛũ vel hoĩm. Si eĩ dicas. Gabꝛiel miſſus eſt diuinit.idẽ eſt ac ſi dicat᷑. Gabꝛiel miſſus eſt a deo.Et iſtud factũ eſt humanit.i.ab hoibo. Di vo dicas. Gabꝛiel locut eſt di/ uine nec humane.i.ad ſiłlitudinẽ deoꝝ vel hominum ſiue diuino moꝛe vel humano. Ethumane.i.mãſuete.⁊ humanit᷑ ideʒ eſt qð puman.. Numide.diuſ.diſſime.aduer.i.madent᷑.ma dide. Humectatim idem. . Numatim.aduerbiũ.i.ſepultim.vł viliter actãter.ti. ſime. aduer i.ſuꝑbe. arrogant. am aduerbiũ eſttwrlis. bi. aduer.loci.⁊ cõponit᷑ cũ in.vt Inibi.i.ĩ —— eodẽ loco. Et cũ idẽ.vt bidẽ i.ĩcodẽ loco ⁊ acuit penl.duo em̃ .oglutinant᷑ in ynaʒ longã Itẽ cõponit᷑ cũ ali.⁊ ðꝛ alibi.i.ĩ alio loco. Et cũ inter.⁊ ðꝛ interibi.i.interim.in terea.in illo loco.⁊ coꝛ.pᷣmã ibi. Idcirco.i.ideo ꝓpterea.⁊ videt᷑ eſſe ſimplex gnaue vel ignauit.uiꝰ.ſime.aduer.i.pigre. inſipiẽter.ſtulte Ilicet.pe.coꝛ⁊.i.ire licet. Expleto em̃ officio ſuo ſacerdos dicebat ilicet.q̃i diceret.ire li cet Mag aũt coꝛruptũ eſt poſtmodũ ⁊ di ctũ eſt ilico.i.ↄtinuo.aduerbᷣ.tꝑis.vt dicit Alexãder neq;.Et ſcribit᷑ ꝑ vnũ lꝓduẽ tñ bmã. UVñ in greciſmo ðꝛ.Cõcito.ↄfeſtim. mox.ptinꝰ.ilico.ſtatim. Ilico.aduer.tꝑis.Et ſᷣm Papᷣ.Ilico.i.oti/ nuo.ſubito.ſtatim.iterato Illo.aduer.loci.⁊ acuit᷑ in fine. Qñ Mach. ij. Limuit illo ire.i.ad illũ locũ Immaniter.niꝰ.ſime.i.crudelit᷑ immãſuete terribiliter Immũde.dius.ſime.i.impure. Imo.eſt aduer.eligẽdi.⁊ valet tm̃ q;tũ potiꝰ Aliqñ eſt aduer.affirmãdi.⁊ valʒ tm̃ ſicut certe. Aliqñ eſt ↄiũctio illatiua.⁊ valet tm̃ ſiẽ igit᷑. Et imo ſcribi ðʒ vnũ m.⁊ cã diffe rẽtie ad ablatiuũ ð imꝰ.a.ũ.dʒ eẽ accẽtꝰ ĩ fi ne. ⁊ dz m. aliq̃ntulũ cõpᷣſſe ſonare cũ j.licʒ ſit de ſequẽti ſyllaba.ᷣm Hug. Quidã tñ dicũt ꝙ nõ opoꝛtet ꝙ imo aduerbiũ accen tuet᷑ in fine ad differẽtiã ablatiui imo.qꝛ ſa tis patet differẽtia int᷑ ea.cũ ſint diuerſe ꝑ / tes oꝛõis.⁊ ꝓðᷣ.pmã. Uñ. Spõſam nõ cu pias quã duxit ꝓximꝰ imo. Floꝛeat illeſus primitatis amo.. Impendio.aduer.i.ſedule.intẽte. Imnpẽdio ſe. idem 8=ðMB Imperegre.pe.coꝛ.aduer.⁊ eſt idẽ qdð inſta⸗/ biliter. vel ſine certa manſione.⁊ ðꝛ ab in ⁊ Imperite.tiꝰ.ſime.i.indocte.ignaunut Impie.mag impie impijſſime.aduer.i.ſine pietate.crudeliter =ðDDMU „ — Impſentiaꝝ.i.in pñti mõ.⁊ pᷣt eſſe ꝑs cõpo/ poſita. ⁊ erit aduer.cꝑiſ. Un Geñ.l. Dicut impᷣſentiaꝝ cernitis. Põt etiã eſſe aduerb. loci ᷣm quoſdã.⁊ tũc impᷣſentiaꝝ idem eſt qð in pᷣſentia· Impꝛobe.bius.ſime.i.impoꝛtune Impꝛomptu.i.i manifeſto.ſed magis ſunt duepſegs ſ Impudice.ciꝰ.ſime.aduer.i.inuerecũde Impune.i.ſine pena Lußpoiti ici ptemaut ablitvot ſen wmiu ſe Ou looadloc nbe vae guoties in Dacont dico ia terminoti inphlno⸗N ſiiinooem Nſniticat tum vtUil Lticepbe biteinli ci adin⸗ ctodin.y Plräctern Etbbi leseſtder gMillijdie. nt Oen murciaa regeinbücm Oiſtoo. n Oeynmno⸗ uitcinaon roßencita Duthei ifin Poſmikinch Amitchablar ſgornotione rinotſſn t legocurroine ſitpmanenti ruikciabla umminlecnöe io Ternot cioblonino blintermul . Ceticevos. Wtmiinn Domainſin lioden hkinng Abiiiae ſinpler naigige eñ offei⸗ dicertinrl Knodin bis vdia il pdneti o eſin Nico i t/ Bß⸗ Limmänct möwo Um ar emirm rCiiff/ ecet ifi rcifliq Ouiditñ diu accen limo anſa wineſes Gam w Nent Mcus e nhin Cidiginſt ſone tdꝛabin⸗ ineaummiſn⸗ iech Ka libãl itnhunn aang iin tne i Pumti 1 In poſitio aliqñ ↄſtruit᷑ cum actõ caſu ali qñ cũ ablatiuo.aliqñ cũ vtroq; ſimul.Se ptem aũt modis ↄſtruit᷑ cũ actõ tm̃.ſex cuʒ ablatiuo tm̃.triba cũ vtroq; idifferẽter. Et ſic in vniuerſo ſedecim modis ↄſtruit᷑ tum caſib Quotiẽs aũt in.ſignificat motuʒ de loco ad locũ ↄſtruit᷑ cũ actõ tm̃.vt vado in vꝛhẽ.vado in eccłiam.ſi ſum extra.ñ Scdᷣo quotiẽs in.ponit᷑p ; ↄſtruit᷑ cũ actõ tm.vt Vado in hoſtẽ.i. hoſtẽ. Itẽ. In adulteꝝ dico.i. adulteꝝ.Tertio qties in.ſiot inde terminatã infinitatẽ.ↄſtruit᷑ cũ actõ tm̃.vt in pſalmo. Oñs regnauit ineternũ.Et Ju ſti imꝑpetuũ viuẽt. Quarto ätiẽſcunq; in ↄſignificat diuturnitatẽ ↄſtruit᷑ cũ actõ tã tum.vt Uiſio quã h̊ vides in lõgos dies ẽ Et iſte ꝓphetiʒat in mag tꝑa. Etibi. Ut in habitẽ in lõgitudinẽ dieꝝ. Quinto qtienſ/ cũq; ad in.ſubintelligit᷑ vſq;.cõſtruit᷑ cum actõ tm̃.vt Qui odit aĩam ſuã in h̊ mũdo.i vitã eternã cuſtodit eã.i.vſq; ad vitã etnã. Et ibi. Scio cui credidi ⁊ cert ſũ.qꝛ po/ tẽs eſt depoſitũ meũ ſᷣuare ĩ illũ diẽ.i.vſqʒ ad illũ diẽ.Et Vado in montem.i.vſq; ad mõtẽ. Sexto qtiẽſcũq; in ponit᷑ p iuxta cõ ſtruit᷑ cũ actõ tm̃.vt Iſti ↄtendebant iuxta regẽ in hũc modũ.i.iuxta hũc modum.Et ibi. Oiſit ad eʒechiã in h v̈ba.i. iuxta b v/ ba. Deptimo q̃tiẽſcũq; in.ponit᷑ p ſuꝑ.cõ/ ſtruit᷑ cũ actõ tm qð videt᷑ eſſe tmmodo.cũ liber oſtendit᷑ab aliquo exponi.vt Beda ĩ Hattheũ.i.ſup mattheũ.Et ſic ſeptẽ mo dis ↄſtruit᷑ in cũ actõ tm̃. Sex aũt modis ↄſtruit᷑cũ ablatiuo tm̃. Pꝛimo qͥtiẽſcũq; ĩ ſignat motionẽ fieri ĩ eodẽ loco ↄſtruit᷑ cũ ablatiuo tm̃.vt Milites currũt ĩ ciuitate. ⁊ ego curro in cãpo. Scðo qtieſcũq; in.cõ ſigt ꝑmanentiã in eodẽ loco vel in re aliq̃. ↄſtruit᷑ cũ ablatiuo tm̃.vt Sum in domo ſum in lectiõe.ſum ĩ cogitatiõe.doꝛmio ĩ le cto. Tertio q̃tiẽſcũq; in.ponit᷑ ꝓ intↄſtrui tur cũ ablatiuo tm̃.vt Bñdicta tu ĩ mulie/ ribo.i.inter mulieres.Et ibi.Accepiſti bo/ na in hoĩbo.i.inter hoĩes.Et ibi. In qbus vocati eſtꝭ vos.i.int᷑ qs. Quarto q̃tieſcũq; in.ponit᷑ ꝓ intra ↄſtruit᷑ cũ ablatiuo tm.vt Oꝛõ mea in ſinu meo ↄuertet᷑.i.intra ſinũ meũ.Et ibi. NHec ↄcluſiſti me in manib in imici.i.intra man? Quinto q̃tiẽſcũq; in.po nit᷑ p cũ.ↄſtruit᷑ cũ ablatiuo tm.vt In ba⸗ culo meo trãſiui ioꝛdanẽ.i.cũ baculo meo Serxto q̃tieſcũq; in.ponit᷑ ꝓ añ.ↄſtruit᷑ cei ablatiuo tm̃.vt Dirigat᷑ dne oꝛõ mea ſicut SSs incẽeſum in ↄſpectu tuo.i.añ ↄſpectũ tuum Et ibi. Hoc eſt mirabile in oculis noſtris id eſt.añ oculos noſtros. Cuʒ vtroq; caſu cõſtruit᷑ in indifferẽter. Pꝛimo q̃tienſcũq; in ponit᷑ p ſuꝑ cõſtruitcũ actõ.vt Loquet pacẽ in plebẽ ſuã.i.ſuꝑ plebẽ ſuã Cũ abla⸗/ tiuo.vt Milit de filiũ ſuũ in terris.i.ſuꝑ terras.Et ibi. Jacta cogitatũ tuũ in dño. id eſt.ſuꝑ dñm. Secũdo quotiẽſcũq; ĩ po nitur ꝓ per.ↄſtruit᷑ qñq; cũ ablatiuo.qnq; cũ actõ.Cũ actõ qñ ſigt localẽ trãſitionem yt Aperite mihi poꝛtas iuſticie ⁊ ingreſſuſ in eas.i.ꝑ eas. Cũ ablatiuo qñ notat admi niſtrationẽ vt Multifarie multiſq; modiſ olim deus loquẽs patribo in ꝓphetis.i.per Aphetas.Tertio quotienſcũq; in ponit pio ad. cõſtruit᷑ qq; cũ actõ qñq; cũ ablatino. Cum actõ quãdo localem motionẽ deſigt vt Impulit in latus tuũ.id eſt.ad lat tuũ. ⁊ Tlado in hoſtes.id eſt.ad hoſtes. Cũ ab latiuo.vt Dominꝰ erit in latere tuo.id eſt. ad latus tuuz. ita dicit Huguitio. Scoðm aũt Ariſtotelẽ ſic diſtinguunt᷑ modi de in. Nam pꝛimo modo dicit᷑ aliquid eſſe ĩ aliq̃ ſicut pars integralis in ſuo toto.vt digitui in manu.paries in domo. Secundo mo/ do ſicut totũ integrale eſt in ſuis partibus vt Domus eſt in pariete.tecto.⁊ ſundamẽ to. Tertio autẽ modo ſicut ſpẽs in genere. vt Homo in animali.⁊ vniuerſaliter q̊dli/ bet inferius in ſuo ſuꝑioꝛi. QOuartus mo⸗ dus eſſendi in. dicit᷑ ſicut genus in ſpecie. vt animal in homine.⁊ vnũquodq; diffini ens in ſuo diffinito. Quint/ modus eſſen/ di in aliquo eſt ſicut foꝛma in materia. Et iſte qntus modus ſubdiuidit᷑.quia quedã eſt foꝛma ſubſtãtialis.vt Anima eſt foꝛma ſubſtãtialis hoĩs.Alia aũt eſt accidẽtalis. vt Albedo eſt foꝛma accidetalis hominis. ⁊ pma eaꝝ ðꝛ ꝓpꝛie eſſe in hoĩe.ſicut foꝛma ĩ materia.⁊ anima in coꝛꝑe.Alia ðꝛ eſſe in.ſi cut accidens in ſubiecto.vt Albedo in pa/ riete. ⁊ coloꝛ in coꝛꝑe.Sextus modꝰ eſſen di in e ienr ollann gema cauſg eficten te. vt regnũ in regente. Septimus moduſ eſſendi in.eſt ſicut aliquid in fine.ſicut vir/ tus in beatitudine Octauus modus eſſen di in. eſt ſicut aliquid in vaſe.⁊ vniuerſali/ ter ſicut locatum in loco Hos autem octo modos eſſendi in. diſtinguit Ariſtoteles ĩ p̃dicamẽtis ſuis. Boetius aũt aſſignat no uem.quia ſubdiuidit qntum modu in du/ os. vt dictum eſt. WK Inca ſium.aduer.i.fruſtra.ſine cã.⁊ ðꝛ abĩ⁊ caſſis.qſi ſine caſſib.ſine qͥlb venatio ina/ nis eſt. Clel cõponit᷑ ab in ⁊ caſſum.aduer. qualitatis ſᷣm Hug. Pap̃. etiã dicit. In/ caſſum irritũ.fruſtra. infructuoſe.ſine cã. I cunctanter.aduerbium.i.inceſſanter ſm Inde.aduerbiũ.⁊ deriuat᷑ ab in.Et cõponi tur. Deinde.exinde.ꝑinde ꝓinde.ſubinde. Et differt.qꝛ exinde ⁊ deinde ⁊ ſubindead gerbia fũt loci vł oꝛdinis. Perinde aduer. ſimilitudinis vel qlitat.i.taliter. Pꝛoinde eſt ↄiunctio illatiua.i.igit᷑. Inuenit᷑ tamen qũq; aduer.loci vł oꝛdis.Et iſta qñq; apo copant᷑.exin.pꝛoin.ſubin.perin.den. ꝓ ex/ inde. deince.— Induſtrie.aduer.i.ſtudioſe.ſolerter.aſſidue vigilanter è Infauſte.i.infeliciter Infra.qduerbiũ loci.⁊ cõpat᷑ Infra inſeriꝰ. infime. Et infra ſignat localẽ depᷣſſionẽ vł ſuppoſitionẽ. cuiotrariũ eſt ſupꝛa. Item in fra etiã eſt ppoſitieolo Ingenioſe ſiꝰ.ſime.i.artificialiter.aſtute.cal lide. pꝛudeter.ſubtiliter Inibi.aduer.loci.i.in eodẽ loo Inopinate.inſpirate.ſubito.impꝛouiſe Inſolẽter.tiꝰ.ſime.i.ſuꝑbe.fatue Inidipſum.i.in vnũ.aduerbium ↄgregãdi. LV—lel in id ipſum tres ꝑtes ſunt.i.ĩ illð bo. nũ qð eſt ipᷣm.i.in ſe manẽs.nulla viciſſi/ tudine cõmutaut —— Inter.aduerbiũ loci.Semꝑ eĩ ſignitficat lo cum. vlł quaſi locũ.ſʒ diſſimilit.qi ſex mõis Signitficat em̃ qũq; localẽ poſitionẽ ĩ me dio.vt interrũpo.qñq; tranſitionẽ vniꝰ ad gliũ.vt internũci.qñq; localẽ diſtantiã.vt intercapedo.qũq; diſtantiã tpalẽ. vt inter uallũ.qñq; viciſſitudinẽ cum trãſitione.yt cõuerſiq; oculos inter ſe atq; oꝛa tenebãt. qñq; ſignificat ꝑmanentiã in medio. vt in ter amicos.⁊ hoc cũ quadã ↄtinuatiõis ſi/ gnificatioon Interdiu.cõponit᷑ ab inter ⁊ diu·.i.interim dum dies eſt SS ðèðZMDU Interdũ.i.nõnunẽ;. aliqũ.aliquoties Interea.ab inter ⁊ ea cõponit᷑.aduerb.tꝑis. Quidã vᷣo dicũt ꝙ ab int᷑ deriuat᷑ interim. ⁊ interea Et cõponit᷑ interealoci.aduer lo ci.i.interim vel in eo looo Intra ð ab in. ⁊ differt ab infra qꝛ infra ſigt localẽ depᷣſſionẽ vł ſuppoſitionẽ cni ↄᷣrium eſtſupꝛa.qð ſigt localẽ ſupꝛapoſitioneʒ.vt Sol currit ſupꝛa Innã.vel luna infra ſolẽ Intra vo ſit localẽ incluſionẽ.cui ↄᷣrium eſt extra.qdð ſigt localem excluſionẽ.vt Ci/ nes habitãt intra muros ciuitatis. Ruſti/ ci extra. Nullłꝰ ergo dicat. Ego ſum inſra muros ciuitatiſ.niſi eſſet defoſſus ſub ipiſ muris. Et comꝑat᷑ Intra interius intime Intro aducrbi loci.ſiãt ad locũ.⁊ acuit᷑ in Intus ⁊ intro dicunt᷑ ab intra. Et differunt qꝛ intro ſigt ad locũ. Intꝰ ſiãẽt in loco vł de loco.vt Intro vado.int ſum. intus exeo. Vnñ. Intro foꝛas ad ſigt.foꝛis int in et de Et cõponit᷑ Deint.abintt· Inuicẽ debet ꝓferri ſub vno accẽtu. vt deſi gnetur poni ꝓ vna ꝑte vł ꝓ vno aduerbio qualitatꝭ. Scdm em̃ veritatẽ inuicẽ ſunt due ptes poſite ꝓ vnaſine cõpoſitõe.et põt dici quedã irregularis vocũ cõgeries.Et coꝛripit vi. ”è”c Tronice.aduerbiũ.i.deriſoꝛie Itaq; dictio cõpoſita.añnpenlł.acnit. Uñ cõ/ iunctio encletica h nõ inclinat accentũ pᷣce Dentis ſyllabeadſe. Item. eſt aduerbiũ ſilitudinis vel oꝛdinis. Iteratim. aduer.oꝛdis vlł qlitatꝭ pqͥ ſepe po nit iſte ablatiu iterato poſit aduer bialit Iteꝝ.id eſt. altera vice.quaſi iter alteruʒ ſᷣm Papiam Itidem. componit᷑ ab item aduerbio ſimili/ tudinis vel oꝛdinis ꝑ geminationẽ. Et ðᷣꝛ itidem vł identidẽ.i.item ⁊ itẽ.⁊ iteꝝ ⁊ iteꝝ vel ſimilit᷑. Et ĩ vltimo interponit᷑t.⁊ debe ret dici itentidẽ ꝑ t.ſʒ ca euphonie mutat᷑ t in d.⁊ m.in n. añ t.⁊ ðꝛ identidẽ. Pñt etiaʒ ibi identidẽ ⁊ itidẽ eſſe ꝓnoĩa neutri generꝭ 7 tiñ in ntõ ⁊ actõ.⁊ vtrũ q; eſt cõpoſitũ ab idem geminato.⁊ in vltimo interponit᷑t.⁊· tm̃ valet itidẽ vel identidẽ.qᷓntũ idẽ ⁊ ideʒ. vel ſimile “ Iugiter.aduer.i.aſſidue.continue.perſeue/ ranter. Iuſum. aduer.loci.i.deoꝛſum Etↄtrarium eſt ei qð eſt ſuſum vel ſurſum Iuxta aduerbiũ loci.⁊ ſignat localẽ pinqͥta tẽ. vt Iſte ſedet iuxta eũ. Itẽ eſt aduerbiuzʒ ſimilitudinis.⁊ tũc ſit accõmodationeʒ ⁊ ſilitudinẽ. vt Hoc ẽ dictũ iuxta illũ magi/ ſtrũ. Item iuxta eſt aduerbiũ qualitatis.et tũc ſigt equalitatẽ.vt Juxta.id ẽ.equaliter In qua ſignificatiõe videt᷑ eſſe aduerbinʒ ſimilitudinis. ð Luchrp Lanot Luven. iunt Lurcifn Laaue Latenu⸗ emnitere Lantenin iuumlerute Liedi Lebi Peuiterant ner lberauit. Dumani Uluctif Lymcuue ſe iaae icunma igpuedi uoe. Loaplarrt Cunditer Higegauer. Noge coge⸗ aiſtͦg Luaubrnet,. Thatheimne lchlentertir yCicrei ioc⸗ Ugubriterge Gnna cgponik n bopüäyn Wsa ⸗ hert tonanhabe lgingom guifenn egloꝛoe ghoperei cerbii S ommgnod rcfian nairfnſck Reaizin oreN Uns. Ruft⸗ oſon inſn. lusfudi Eminsintie. ci :maui⸗ Etdiſen mlocontd inmnsen int netde en. Rdei 10 Aduerdin inwice ſant oſite. a icogene E r. ici⸗ MN ſenit⸗ Plepen uerbialit ralteruz fm. chioſimili/ mone. i 8 K. nicen in onit. dce dorienni i 1 a n Kine, e iide mnve alen Pachrmoſeadaerbifſi iebilien. Lianiatim.i.diuiſim argiflue. aduer.i.affluenter Laſciue. uius. ſime. ⁊ laſciuioſe.ſiuſ. ſmei. lururioſe.petulanter ate.tius.ſime.i.ample.ſpacioſe Lieniter. aduerbiũ.i.molliter Lente.tius.ſime.i.tarde. paulatim. grada⸗ tim. leniter Hepide. dius. diſſime. aduer.i. facete. oꝛna,⸗ te.ſacunde. curialiter. Nete. th. tiſſime.i. hilariter. iocũde. Heuiter.uiꝰ.uiſſime.i.faciliter.agiliter. ibent᷑.aduer.i.cũ mag volũtate ⁊ aio. Liberalit.l.liſſime.aduer.i.large benigne humaniter Li icet ⁊ licebit. qñch! ponũ utp ↄiũctõe aquer ſatiua.ſ.q;uis.nõ tñ eſt dicendũ ꝙ licet vł licebit ſit ↄiunctio. ſʒ tm̃ pbum Lympide. dius. ſime. aduer.i.clare. manite ſte. lucide. ineatim.aduer.i.p lineas ptractim Nidnide dins. diſſime.aduerbiũ.i.aperte. nide. Locupleter. tius.ſime.aduerbium.i plene. abundäter Lõge.aduer.⁊ ðꝛ alge. Et ↄpõit᷑ Alonge deloge cloge. oĩa qſi in eodẽ ſenſu.⁊ acuũt pe.cũ ſit lõga poſitõe ucubꝛate.tiꝰ.ſime.aduer.i.vigilant᷑. Encub:eliſane vłl vigilant.⁊ coꝛ.cu. Luculenter tius.ſime.aduer.i.clare. Liudicre.i.ioculariter LHugubꝛiter aduer.i. febiliter funeſte riſte rcoꝛ Gu. nacaliter . age ponitpin magis. 6 5 poerica iccentia ſm Papiã vtimur H Magis.aduerbiũ compandi MUQURDU— Magiſpluris.i.multopluris pᷣcij vł extima tionis. vt habet Hath. v. Uel magiſplu⸗ ris.i.magis magni pᷣcij q; ila· gnifice ⁊ magni icẽter. aduer.i genero/ ſe. gloꝛioſe Wagnopere i. ßm magnũ opꝰ. vl valde. et ẽ aduerbiũ. Sed qñ bʒ duo o.ſunt due par tes. magno oxpe Wane elt aduerbiũ mis:: noacuiinfine t Large vel largiter. gius.ſ. ime aduerbiuzi i. Abũudanter.afflueter 82 manũ.qð eſt bonũ.Et qͥd melb? êma/ ne qñ de tenebꝛis deuenit᷑ ad lucẽ. Uł ma . ne ðꝛ a mano.as.qꝛ tũc dies manare iuci/ pit. 2 pdu. pmã. Poteſt etia eſſe nomen. vt Bonum mane Wanhn. aduerbiũ aanurats aps hebꝛeos qſi qð ſignũ eſt h.vel qͥd eſt h Uñ Exo.xvi Dixerũtad inuicẽ manbu qð ſignat. qd eſt hoc.⁊ acuit᷑ in iie Hature aduer ifeſtinanter cito. Maxime.aduer.i.pᷣcibſne Meapte.tuapte.ſi. unapte ſm qðᷣ exponit Pa/ piaſ.i.mea.tua.ſua.cauſa.vł meapte.i.meo vſu vel moꝛe.vt Iſte loquit meapte.i. Fm moꝛes vel vſum vel modũ mee patrie. Meatim eſt aduer. ꝑſonale.nõ tñ ei accidit ꝑſona. Aduerbijs em̃ nec accidit numerꝰ nec ꝑpſona. liscr ds aduerbia ſint nũeralia vt bis.ter. Et q̃dã ꝑſonalia vt meatim tua tim qꝛ nõ hũt numeꝝ vł pſonã ꝓ accidẽte. ſʒ ꝓ ſignificatõne. Uñ in greciſmo ðꝛ.Die idioma meũ ↄſignare meatim. Uſum vel moꝛes dic inſinuare meapte Oediuſfidius.aduerbiũ iurãdi.i.ꝑ mercu/ riũ q mediatoꝛ eſt.⁊ fidiꝰ interpꝛes deoꝛuʒ ⁊ hoim. Clel ðꝛ a mediꝰ ⁊ fides.qſi mediã/ te fiide ODedullitus aduerbiũ loci·a medulla ðꝛ. et coꝛ. penul. MDẽdoſe aduer.i maculoſe.turpit. medacit. Oillies aduerbiũ numeri.i.mille viciby. et Zðꝛz a mille Oinime. aduer. qd qn ſiq; ponit p nõ.qñ q;† paꝝ. Et ðᷣ a minimꝰ. Un. Hac vocẽ mini me reperimꝰ ſepe negãdo. Dicaſ 7 minime ſepe ſignare paꝝ Modo.aduer.tꝑis.i n vel zu R vr pau/ loante vł tãtũmodo. Et ↄpõit᷑ Amodo.i. deinceps. Tãtũmodo.ſolũmodo.Et poſt modũ.i.poſtea.Et admodũ.i.valde· Moꝛditꝰ.qduer.i.moꝛdent᷑ vel moꝛſi iliter.k moꝛdaciter.⁊ coꝛ.di. ́́JMUÿ Mox.i. ſtalim. Oultifarie. aduer.i i. mult? modis. mltiplici ßFmone.Et actũs młtifaria innenit aduer bialiter poſit ꝓ multifarie Oulto magis. ſunt due ꝑtes ⁊ duob⸗ accẽ/ tibo regeẽde.E tnota ꝙ multo ẽ nom̃ aduer bialit᷑ poſitũ.⁊ nõ mutat accentũ ODuſſim.aduerbiũ.i. muſſe ant. lateter. lente. vel leniter Mutuo.aduer. q̃litatis.i. innick alterutto. Viciſſim alterno⸗ m Daß. ca inueniunt᷑ aduerbia denominatiua. vt ad locum — (De — 2 — ctenocun. eIn “ npui Nam ⁊ nãq; ponunt᷑ pqua· ·Non eſt aduerbium negandi. Et ſcias ꝙ ᷣ ſußun NMaue ⁊ nauiter.uius.ſime.aduerbiũ.i.do⸗ tnegatio non pꝛepoſita nomini ꝑ compoſi/ oNt ccc ſapieter tteonein pꝛiuat tmn. vt nullus. Sed quado ſuſc; n NODe m qð dat rationem oꝛationis interro/ per compoſitionẽ adiũgit᷑ verbis.ſine diui/ an J ⸗ gatiue.eſt ↄiunctio encletica.vt vtrum neę bio pꝛiuat ⁊ ponit.vt nolo.neſcio.nequeo. putuinn AHam ſioꝛatio nõ eſt interrogatiua non eit Hec em̃ ſola verba componunt᷑ cum non ſutanten ecvncletica. vt Clide ne feceris. Et h̊ innue/ vtoſtẽdatur pena inſticta homini ꝓpter oꝛi 6 re videt᷑ Pꝛiſtianꝰ qͥ dicit in.xvj.li. Ne poſt ginale peccatũ.quia punirtꝰ eſt in volũtate poſita eſt ↄiunctio. Pꝛepoſita vero eſtad/ ſcientia potentia. Si autẽ veniat pꝑ infini/ Odiucrd guerbium. Etſcias ꝙ ne non componit᷑ c tatem. tunc babet exilem negationẽ. quia enrlecnod verbo.quia nulla cõiunctio componit᷑ cẽ pꝛiuat ⁊ ponit.vt nõ homo.i.aliqd qð non MYnnendi verbo.nec etiam cũ noie niſi ſi.⁊ ne.vt ſiqs eſthomo Alerhi nequis onagies aduer. neri.i. nonaginta vicib fſfreſen Neceſſe ⁊ neceſſario ſepe ponunt a duerbia ⁊z a nonaginta 2èl Pfugter liter ꝓ neceſfſarre Nondũ.i.nec adhuc ̃ᷣm Paß. Dbira NDecdum.i.nõdum.nõ adhuc.vulgarit᷑ nõ onne.i.nũquid nõ.ſᷣm Paß. cberi ſtatim ?S Nonnunq;.i.aliquotiẽs.vel aliin kt.o clan LNempe.i.certe.nimiꝰ Nonies.i.nouem vicib.aduerbium.et ðꝛa Dignatl Nequaq;.i.nullo modo nouem. “Dð’ Obppo eutrobi.i.in neutra pꝑte.ſ.in neutro loco. Nouiſſime.i.vltim illagig qð etiã ðꝛ neutrobiq;. Uñn Plautus. Neu dudiuſtertius.aduerbiũ temꝑis ẽ.vt vult vni. trobiq; habeo ſtabile ſtabulã Pꝛiſtianus.Et eſt dictio cõpoſita a nunc mrbr i.id eſt. nii. Ldies. tertius. quaſi nunc eſt dies terti. nabithn Nihilominus quando eſt dictio compoſi / Et ſimiliter componit᷑ nudiuſquartus.id nneo Ou ta debet regi vno acuto accẽtu ĩ antepenł. eſt.nũc eſt dies quartus. Et generalit cuʒ dicnoneimn collocato.⁊ eſt ↄiunctio aduerſatiua.? va quolibet noĩe numerali.oꝛdinali.ſm hug. guitun LC let tantũ qntuʒ tamen.vt Iſte me offendit inuenitur talis compoſitio.vt nudiuſcen/ rinilas ⁊ ego nihilomin bene feci ei. QOuando ᷣo teſimus.nudiuſmilleſimꝰ. Et ſunt omnia ☛R eſt oꝛatio.ſcʒ ablatiuus nihilo.et minꝰ no/ aduerbia tꝑis.Uñ Actuũ.x.ðꝛ.A nudiuſ Ceisganet men vel aduerbium debet ꝓferri duobus quarta die.i.q die que nunc eſt dies qᷓrta Gcisgguer accentibus.⁊ minus comparatiue tenetu: vſq; ad hanc hoꝛam. Item.j. Reg.iiij. Ue Oftingauen ſiue nominaliter ſiue aduerbialiter accipi nobiſ. nõ em fuit tanta exultatio heri ⁊ nu Gfigeiſeh atur vt Iſte multum comedit.⁊ illi nihĩo piuſtertus “ licßi minus ſidooo NUullatenꝰ. vel eſt dictio cõpoſita.vł potiuſ Aiialn exim.aduerbiũ.i.ↄiunctm Inꝓedã irregularꝭ vocũogeries loco vnius i n Limirũ.i.ſine dubio. pfecto.nec mirꝗũ’. dictiõis poſita. ⁊ grauat᷑ pe. WD nidend Nimis vel nimium. aduer.quantitatis.id unc.i.modo.aduerbiũtteis. ntonn eſt. plus iuſto.vltra voluntatẽ. multum vł Nuncubi.aduerbium loci.⁊ dicit a num. ⁊ c al ſatis. m Papiam.⁊ coꝛr.ni. Unde Oui/ vbi. ⁊ interponitur c.cauſa euphonie.Et Picee n dius de reme. Que nimis apparẽt retia vi m. mutatur in n. ſequente c. vt dicit Pꝛiſti W* tat auis. Ponitur etiã nimis ꝓ valde vł ꝑ/ anus in.j.maio.ꝙ m. tranſit in n. vt num. Nake 1 fecte. Unde Pſalmiſta. Ego aũt humilia nuncubiiib.e N nenr tus ſum nimis.i.ꝑfecte vel valde.vt expo / Lunq; i. in nullo tꝑe. aduerbium tꝑis. Et nn nit Ber. componit᷑ exnõ ⁊ vnq;. ⁊ nõ remanet ð nõ Oee diſi eſt cõiunctio.id eſtſi nõ.⁊ coꝛ.pmam. niſin. Ded nuſq; i.in nullo loco.cõponit N Vnde quidam. Nõ ſunt qnq; niſi domi/ exnõ ⁊ vſq;. Unde Hebꝛe.j. Nuſq; ange/ inu⸗ no dare vulnera niſi.Nõ eſt tuta niſi ſine los appꝛebẽdit deus. Uñ nunq; ꝑtinet ad UAn daa niſo filia niil. tremp. nuſq; vo ad locũ. Unde quida. Ad Mrrllut Ldoctu.i.de nocte.vel in nocte.aduer.tꝑis. tempus nunq; ſed pertinet ad loca nuſqʒ. ſi flom Et ðꝛa nocte.Vñ Pꝛiſ.ĩxv.li.In u.pau Similiter vnq; ꝑtinet ad tempuſ.vſq; vᷣo ront miin aun tſie mocont Sade n onisſhedd Ncndege unicumne pmninite ſtinwwlieg nitini tione. qnn Alice göm Wgin ch igi nabinmade npii v NolmN fawnn, Guumsid maaltan, gißmpus. nndinſcen⸗ ſunt omnig Amdinl dies d egi De cwoden woſininrft ine. tdidimn. us anpone õ munthi⸗5 . . c, . mnnni Dndene inet 4 lu ic Crcs locon . Poſch mO D OQpido aduer.i.valde Opime.i.abundanter.affluenter nouipꝑ Nuſq;.vide in nunq; Lutatim aduerbiũ.i.nutim.⁊ ſignãter.vł ð nutu in nutũ.qñ qͥs ſꝑ loquit᷑ ꝑ nutꝰ Nutanter.i.dubitanter EAR —— D O bdiuerſas pteſoꝛonis efficit. Nã interdũ i teriectio dolẽtis. vt O deus in q̃nta mifia Interdũ admirãtis.vt O rẽ admirabilem Interdũ optãtis aduerbiũ.vt O mihi pᷣte riti referant᷑ celit anni.Exhoꝛtantis q̊ʒ.vt O fugite ⁊c̃. Uñ ĩ greciſmo ðꝛ.O ſtupet.o dubitat. vocat indignat᷑adoptat. Clamat cõquerit᷑ velut exẽplis reꝑit᷑. Ulel ſic.O do let.o clamat.vocitat mirat᷑adoptat.O de/ dignat᷑ ſe noĩat vt ꝑhibet Ob. ppoſitio his lr̃is ſequẽtibus mutat b.ĩ illas.ſcʒ c.vt Occido.f.vt O ffero.g. vt Og ganio.p.vt oppono.Quandoq; ſubtrahi/ tur b. vt Operio. Si autem ſequat᷑ m. ſub trahit᷑ b.vt O mitto.vel mutat᷑ ĩ m. vt Om/ mitto. Quandoq; tamen intercipit s. cum dictione incipiẽte a c.vt Obſcurus. Unde quidam.Cur fert grex pomũ nũc ob muta tur in illas D Obnirxe.i. intẽte vel humiliter vel multũ Octies aduer.i.octo vicibꝰ Offatim aduer.i.ꝑticulatim Officioſe.i.ſedule Olim. aliqñ pᷣteritũ ſignat.i.quondã antea Aliqñ olim ⁊ de pᷣterito⁊ꝛ de futuro ðꝛ ſicut aliqũ.qñ.vnq;.ſᷣm Pap. SW Ominoſe aduer.i.foꝛtunate Ocius aduerbiũ.velociꝰ.celeriter.ſtatim Omnino aduerbiũ intẽtiuũ.i.penitꝰ Et p/ Ducit penł.ſᷣm cõem vſum Odptate aduerbiũ ꝓ q̊ inuenit optato.i. deſi⸗/ Deranter vel eleganter ee Opitulanter.i.auriliant᷑ Opitulatim.ideʒ Obpulæẽter vel opulẽte ti.ſime.i.abũdant Oꝛſum aduer.loci.i.ĩ hãc ꝑtẽ Iñ deoꝛſuz Oſi vna dictio aduerbiũ optandi.i.vtinam vel vocandi Unñ Symeon. Oſi mehᷣ inue niuret illa natiuitas EOſſum vel oſſatim aduerbiũ ioſſa frãgedo vel ꝑ oſſa.i.de oſſe in os De „½M Lup aduerbiũ tpis. ⁊ ðꝛ a nouꝰ ⁊ tꝑe quaſi OQſtenſim. i. apte i.recenti temꝑe.modo paꝝ ante hoc OQOuanter ⁊ ouatim aduer.i.gaudenter xempñnus..,„, NDuſpiam aduerbiũ loci.i.in nullo loco.⁊ðꝛ· a non ⁊ vſpiam. .ẽ P Palam aduerbium ãq̃lita tt i. apte. ma nifeſte 7 8 a palo las. Uñ Joh. xviij. Ego palã lo cut ſum mũdo.Et cõponit᷑ cũ in. ⁊ ðꝛ ipa. lam.i.in atꝑto Poreſt etiã palã eſſe pᷣpoſitio qñ regit caſuʒ.vt Palã illo h̊ feci.i.coꝛã illo Etcoꝛ.pmã. Sʒ palo las.eã ꝓducit Unõð Aucanin.vij.Pꝛicipes fecere palã ciuilia bella. Sʒ devltima ſyllaba querit᷑ an debe at acui Et dicũt qͥdã ꝙ ſic ad dꝛam hꝰaccu ſatiui palã. de pala.le.palã.Alij dicũt ꝙ; nõ ⁊ meliꝰ.qꝛ hmõi aduerbia ĩ am deſinẽtia de bmunt᷑ in fine.vt multifariã.ppera Nalaſiter. id eſt. manifeſte vel vaganter ¶Ik palanter.i.incompoſite. vel diſperſe. aduer bium qualitallias PHape interiectio eſt admirantis. Undde Ce dit papa pape.nõ cedũt munera pape. Ac/ 7 cipe tolle cape.ſunt vᷣba placẽtia pape alin.i.iterum anegvrice.i.laudanter.laudabiliter arenetice.i.interpoſitoꝛie ariter aduerbium ſiłitudinis.i.ſimul ara pᷣpoſitio greca.i.iuxta vel apud vel re vel pᷣter vel trans Partim aduer.i.diuiſim „ Biicnlauin Diun im. vel ꝑ ꝑticuliis aꝝ.i.modicũ.Et cõponit᷑ cũ ꝑ.vt Parũ/ per.i.valde paꝝ Inuenit᷑ etiã parũante.ſed potius ſunt due ꝑtes Pann aduer.i.vbiq; vel ãdatim. vel leuit aulatim aduer.i.ſenſim.ꝑticulatim.pede tentiz minutatim HM PBamlupert Par üper vel modicũ aulominus qnq; eſt vna dictio.id eſt. fe/ re.vt ibi Paulominꝰcõſummauerũt me in terra. Oñq; eſt oꝛo ſiue due dictões. vt ibi Minuiſti eũ paulo minꝰ ab angelis. id eſt minus modico Unde in greciſmo ðꝛ. Si paulo minꝰ eſt oꝛo comparat inde Eſto fe/ re ſi dictio ſit pꝛaulominus vna Item nota ꝙ p aulo nõ debet acui in fine in paulo mi/ nus qñ ſunt due ꝑtes Iteʒz paulo pus due partes ſunt. Item paulo componit᷑ paulo poſt. pauloante. vł potiꝰ ſunt due ꝑtes poſi tep vna. Itẽ paululũ ⁊ paulũ ⁊ paulo ſunt nojĩa. licet aliqñ ponant᷑ anaduerbialiter Bertazartze .H eculiariter. aduer.i ꝓpꝛie familiariter edetentim.i.ſenſim.ſubtiliter.gradatim. . 2 . *. .. 7 . caute cũctãter.q̃ᷓi pede tentãs.ᷣm Papiam Viñ Hieronvmꝰ in epła ad Paulinũ.viij. Caute.i.pedetentim tuas poſſeſſiunculas vendiderrri. OPellaciter. aduerbiũ i. doloſe. fraudulẽter. fallaciter.⁊ ð a pelars 4 Benendnont iu remiſſtuũ eſt. i. fere MHenes ppoſitio.i.apud. iurta pe. Et coꝛf. pe. Uñ oꝛatiꝰĩ poetria Quẽ penes arbitriũ ius eſt ⁊ noꝛma loquẽdi Sʒ h̊ penes.nis.i. virile mebꝝ. Et pdu.pe. Uñ.Te ſunt dam na penes dam nat᷑ ſi ibipenes.. Oenit aduerbiũ intẽtiuũ.i.oĩno.ex toto. Denſiliter. aduer.i.leuitter. Der ppoſitio aliqñ pnat. vt Perfiduſ.i.qui nõ habet fidẽ. Itẽ iurat vel adiurationẽ ſi/ bilis. i. cauſa ſtudij. cauſa vtutis. Item ſiot locũ.vt Per italiam trãſiui.Et in Lucano Bella ꝑ emachios pł q; ciuilia cãpos. Itẽ ſigt tpᷣs. vt ꝑ diẽ lego. Item auget. vt Per/ pulcer.i.valde pulcer *„ Et nõ debet acui in fie. erempte pẽptoꝛie aduer.i.cito ſi ine moꝛa cras.qð nõ credinꝰ.imo ꝑendie.i.poſt craſ ſie eĩ pcedimꝰ hodie.cras ꝑendie.poſtridie Etꝛ pendie q̃i pꝑempta vna die.qð nõ po/ teſt dici de hodierna die. cũ de ea nõ reſtat ſpaciũ vniꝰ diei Siců de craſtina ĩtelligit Eſt ergo perendieideʒ qð poſt cras. Unð Plautus.Que cras veniet perendie foꝛas efferet᷑ ſoꝛoꝛ Unde.j.Regũ.xx.Oñe de? iſra elſi. i inueſtigauero ſnĩiam pꝛis mei craſtino vel perenñ/nge erennit᷑ aduer.i.iugit᷑. ꝑpetue.eternaliter Nerfunctoꝛie aduerb.i.inanit᷑. imaginarie tranſitoꝛie. leuiter. ONeri.icircũ. vel de.⁊ acuit᷑ in ſie erinde. i. taliter. aduerbiũ ſimilitudinis qualitatis.⁊ ðꝛ a ꝑ ⁊ inde. ite tiꝰ. ſime. aduer.i.docte pꝛudenter erpere aduer. qllitatis.i.puerſe. male.pꝛa/ ue.ñ recte. Pꝛo qͥ ſepe ponit᷑ ꝑperã.qð ñ ʒ cuũctis laudo beatos. Ite H 4 pꝛecelſus. Itẽ p an.vt pꝛeſcio.pᷣdico.Item „ „ „ . acui in fine.ſicut nec multifariaʒ TIn.j.Coꝝ.xiij/ Hõ agit perperꝗ. vt Per ſtudiũ fit hõ ſapies.⁊ ꝑ vᷣtutẽ lauda Peregre aduer.i.ad ꝑegrinandũ. Unde in enãgelio. Hõ q̃dazʒ ꝑegre ꝓfect eſt. Et ſigt de loco.ꝑ locũ.⁊ in loco. Uñ dicit Pꝛiſcia nus in. xv. Peregre cõe aduer. vt Peregre Nerendie aduer. tꝑis. ? a pempta ? vna 7 die.q̃ſi ꝑempta vna die.ſ.iſta.i.in ſero. vel ʒ. nec pala. . erpetue aduerbin.i eternalitter erlepe.i. ſepiſſime ſepe. m pap̃. ⁊ ꝓdii.ſe. Jerſpectim aduer.i. viſibilit vl clare. per. SBunen perſpicabiliter aduer. idem eſſum aduer.loci.i.ſub pedibo.⁊ ðꝛ apes vel peſſum.i.deoꝛſum.⁊ pᷣceps Dictin aduer.i.pingendo coloꝛatim Olerũq;.i.aliqñ.frequẽter aſſidue PHigre.i.deſidioſe.tarde.tedioſe 6 ompatice.i. ſupbe. laſciue. Põpoſe. idem. Done. aduerbiũ loci.i.retro vl iuxta p? ter gum. Uñ Stati achilleidos. Pone natãt delẽtq; pedũ veſtigia cauda.Et acuit᷑ vltia Poꝛro. aduerbiũ oꝛdinis.i.ↄſeanẽter oꝛ ro etiã dicit certe.vł valde.vel longe.vł ſed vel vticg. PHoſt aduerbiusz locilicet qñq; ponat᷑ in vi tpꝑis. Et ↄpat᷑ poſt. poſterioꝛ. poſtremꝰ. ſꝰ⸗ componit᷑.vt poſtq;. Iteʒ poſtheri.i. hodie Itẽ poſtridie i.poſt tres dies. Poſtpꝛidie. i. hodie. Itẽ ⁊ cũ qͥbuſdã alijs ᷣm Hug.et ſignat tria poſt. ſ.ts.vt poſt annuʒ venias ad me. Item locum. vt iſte latet poſt mon/ tem. Item oꝛdinẽ.vt poſt ſapientiam diui/ tie querende ſunt. Ham melius eſt philoſo phari.qᷓ ditari. niſi foꝛte indigenti. Unde Hic tria poſt poꝛtat.que ſunt tempus.loc ⁊ oꝛdo.Et eſt poſt pᷣpoſitio potius qñ regit caſinm. —e-e/ Poſtea aduer. tpis vł oꝛdinis.·i.deinde. Et ↄponit᷑ poſteaq;.i.poſtq;. Et poſtealoci.id e poſt illũ locũ. vel poſt illud tpᷣs. Ooſthac.q̃dã vocũ irregularis ↄgeries ſeu aggregatio videt eſſe. funges loco vnius di loqueret᷑ poſthac die Uel ſit ibi hac ſyllabi ca adiectiio. Poſt midie ateraviehotteni vie eon pap̃. Ulel m Hug. poſtpꝛidie.i.hodie.? cõ ponitur a poſt. ⁊ pꝛidie. 7 — Hoſtremo i ad vltimũ aduer. tpis vel oꝛdi dinis. 2 pð.ſtre. Poſtreme. ius.ſime.idem. tres dieſ. a poſt ⁊ tris.⁊ die Poſtridie.i.poſt Et ꝓdu. . Hiꝛe ppoſitio ponit pad. vt Illum otepſip me.i.ad comꝑationẽ mei. Itẽ ꝓ ab vt Pꝛe amoꝛe hũc excludit foꝛas. Itẽ ꝓ ſuꝑ.vt pꝛe cũctis laudo beatos.i.ſuꝑp. Itẽ ꝓ valde.vt pᷣ inuenit᷑ aduerbialiter. . . Parbenmm ddnetiſte er deruc danue. ad diam vbi pone. quod circumflectitpꝛi/ ſte latet poſt mon/ .“ 4 ecdrie Etproe fentiust trucgs. upue Gun otorg! ſetnenue alpalns cio cauſt dicit Paf nene. oa0 uſtop eeriat ſpterens Peterea⸗ 1capnoi pronoig umaüte 1lum aumßpt Numnid. pꝛoꝛom Pugicao- gpnus nu nü Een dallgtois Nlepoſbod mröpolta Wünnar. deeanid nmcocheid Pimnadn gpio Etco⸗ gane Ete⸗ ſmn. Priuarim g lurin. Maionn ppoſtea Calſni inmyſe⸗ es e doſinonen vocula Nonelpre Nocyli lenote Kchenre 1 Dau cunet)e en Ntdtae unn aue . 6poiön⸗ kiumny Ponengi Lacuit rin nfecnrpri miter o: ongeylſed Nonakinri cen heriiboce Poſprae⸗ n Dga u wkN; mdiab⸗ ſopoſo i. Unde hns loc sgaregtt dan NKeloc id chs. Sgeſicsſe / Mco Miuen Ponzeli ſtbipaeſttn Geior:.. isiniden⸗ Nunm iebnſt Zehſgen tfradas. Mecarie aduerbium.i.pᷣcabilitervł ꝑ pᷣces ge.aliquando ꝓpe.Uñ ðꝛ pcul quaſi poꝛro Et pꝛo eo ſepe inuenit᷑ pcario. VUnde Te/ ab oculis.vł quaſipꝛope oculos.⁊ ẽ etymo rentius in Eunucho. Jam vel pcario fac.. logia ſᷣm Hug. Et vt dicit papias. Pꝛo/ sõ! cul eminꝰ.longe.interuallo. Pꝛocul⁊ lõge ꝛecipue aduerbiũ.i.maximepᷣſertim. ⁊ ꝓpe dꝛ Pꝛocul nec nimiũ longe nec iuxia. eſertim.i. p̃cipue. aduerbiũ teſte Pꝛiſcia pꝛoculdubio.i.longe a dubitatdte. no. ⁊ ð: a pᷣſertu.ſicut tractim a tractu. Pꝛe Pꝛochdoloꝛ interiectio dolentis.cũ aliqͥs ĩ ſertu etiã eſt ſupinũ hꝰ ybi pᷣſero.ri.qð ẽ añ doloꝛe loquit᷑.ſicut vnlt papᷣ. Alij dicũ tqp vel pᷣ alijs ſerere. Itẽ pᷣſertim.i.pterea.ↄiun pꝛochdoloꝛ ſunt dnepartes ⁊ duoboaccen ctio cauſalis. Itẽ pᷣſertim. maxie.pme.Clñ tibus regende.⁊ pꝛoch eſt interiectio.⁊ do⸗ dicit Pap̃. Pꝛeſertim.pᷣterea. pᷣcipue maxi loꝛ eſt nomen. Nam ſicut dicit priſcianus me. domme. in qnto libꝛo.vbi agit de figura compoſita Pꝛeſto aduerbiũ tꝑis vel loci.i.in pñtia ſũ. Figutra in omnib ꝑtibus oꝛatioõis inueni uaſi ſto pꝛe. tur excepta interiectione que ſemꝑ eſt figu/ ꝛeter.i.abſq;.ponit᷑ etiã ꝓ iuxta vel trans. re ſimpiicis. tp̃tereas.i.trãſegs. Daiofeœ to aduerbiuʒ affirmandi.i. pculdu/ Pereren aagerbill eſt. ⁊ ð: a pᷣter aduerbio bio.vtiq; pꝛo facto ſcʒ ꝙꝙ habeas aduerbiũ ⁊ ea pnoĩe.pᷣpoſitio em̃ pꝓnomini ſicut:p/ affirmanii. s pꝛio noĩ ꝑ appoſitionẽ ſolũ iungit Aduerbi NHoinde coiunctio illatiua.i.igit᷑. Inueni/ um aũt potuit cũ pnoĩe cõponi.vt Eccum tur tamen qũq; p aduerbio loci veltemꝑis ⁊ ellum interea.pᷣterea. Et deſinit in a pdi Etapocopat᷑quãdoq; ⁊ ðꝛ pꝛoin.pꝛo pꝛo/ ctam pᷣterea. Etẽ pᷣterea aduerbiũ diſcreti inde.⁊ acuit᷑ antepenultima ſicut alia cõpo num.idẽ qð pᷣter iſta q̃ dicta ſunt. ſita ab in de. Mẽũ Hꝛidẽ aduerbiũ tꝑis.Et cõparatur pᷣdem Folgerage eire cumalarg capioſe ⸗ pꝛioꝛ mus. . ꝛompte.tius.tiſſime.aduer.id eſt.expedi/ HPꝛidie aduerbiũ tꝑis.i.pmo vel poꝛi die.? tę.velociter. l Ra pmns vela poꝛ ⁊ die.Et inde pdianus Laoderdrerhin loci.i.iuxta.ſecꝰ.⁊ ðꝛ a p. na.nũ.Et vt dicit Pꝛiſcianꝰ a noĩb quinte Et comꝑat᷑peꝓpius ꝓxime aduer.Et cõ/ declinatõis cõpoſita ꝓducũt e.vt pdie.ho/ ponit᷑ Depꝛope.Et coꝛ.pꝛo. die. poſthodie.poſtridie. Et adiungit᷑ pᷣdie ꝛopenſiꝰ aduerbiũ.i.extẽſius. moꝛe pᷣpoſitõis accuſatiuis.vt pdie Rkalen / Mopereaduer.i.veloe ter. celerit. ? coꝛ. pe. das ianuarij.pꝛidie nonas.pdie idus.i.a p/⸗/ ꝛopt.aduer.loci.i.iuxta.cõminꝰ.⁊ ðꝛa ꝓ. ma die añ idus. Ulñ.ij. Hach.vlt. Pꝛidie Ponit etiã p ↄiunctione cauſali.vt ꝓpter te mardochei die. fctum eſt hoc. c Pꝛimitc aduerbiũ oꝛdinis.i.pmo vel in pn Mꝛopterea.i.idcirco.ideo.ↄiunctio cauſalł. ꝛohpudoꝛ. eſt interiectio vituꝑantis vel Benehanatke⸗ ⁊ maxime aduer. dolẽtis.cũ aliquis pudoꝛẽ.i.ↄfuſionem ali Hꝛincipanter.i.iperioſe.aduer.a pncipoꝛ. cui adijcit.vt videt᷑ dicere papᷣ.Alij dicunt Hꝛioꝛſum aduerbiũ loci.i.verſus pꝛioꝛꝛem ꝙ pꝛoh pudoꝛ ſunt due ꝑtes ⁊ duob accen pa rtẽ. Et componit᷑ a pꝛioꝛ ⁊ oꝛſum vł ver tibs regẽde.⁊ pꝛoh interiectio ⁊ pudoꝛ nom̃ ſunn. a i1nreriectio coponi nõ poteſt. Ratio. qꝛ P/ Pꝛiuatim aduerbiũ diſcretiuũ.i. ꝓpꝛie ſin / pꝛiuʒ paſſionis eſt deſtruere.⁊ cũ iteriectio gulatim. dDdeſignet affectionẽ paſſionis.naturã habet ðUM H cõpoſitioni cõtrariã ⁊ ꝓpter hoc ↄſueuit ab Pꝛo pᷣpoſitio ſignat cauſam. vt pꝛo te.id eſt ſcõdita vocepferri Cũ ergo ðꝛ pꝛohpudoꝛ cauſa tui. Itẽ pcium vtp ſex ſolidis. Itẽp pꝛohdoloꝛ ſunt interiectões.expone.i.loco iuxta.vt ille cantauit ꝓ viribus.id eſt.iuxta interiectionũ vident᷑ poni. M vires. Itẽ ꝓ pᷣpoſitio greca.ſignat ante pe NHꝛoꝛſi us.i.penitus.omnino.pꝛoculdubio. poſitionem. RD dddꝛofectttoo. Pcewlaallerbii loci.i.longe vł ꝓpe.⁊ ðdꝛ a Meoſeutice.i. humiliatice ⁊ depꝛecatoꝛie et pꝛo vel pꝛe ⁊ ocuł. Dicit᷑ em ꝓculqip vyłp depꝛecatue. pe oculis. Sʒ id qð pᷣ oculis eſt põt eſſe lõ/ HPꝛoten aduer.loci. ⁊ eſt cõpoſitũ a pe vel ge. vel poteſt eſſe pe. Etiõ ðꝛ aliqũ ꝓcullõ ꝓcul ⁊ ten.⁊ ſignat longe ve dienk pre gi pꝛocula tenns.i pcula ppe.vñ Tirgilius 1 vij. enei. Cartares intendit vocẽqᷓ paoten⸗ omne contremuit nemus. ꝛotinus aduerbiũ tꝑis vloꝛdinis.i. cito. iratim. ↄtinuo. vel ↄſequeter. Et coꝛ.pe.vñ Bniaiin epi. Pꝛotin abductis ſonuerüt pecto:g palmis. Pube etenus. due ptes ſi unt i. vſe 4 ad puber tagtis tẽépns. 2 Lubliclns. aduer pubiice: : a public⸗ 8 interrogatiuũ loch. vt Qua traͤſͤ/ ſti. Reſpõſiua eiꝰ. hac.illac.iſtac. Qna de re.i ꝓpter quã rẽ.cur.quõ.q̃ rõne. Qualiter.aduerbiũ interrogatiuun. Quã. eſt ↄiunctio diſcretiua vel electiua.vt Dinues eſſe volo ; paupꝑ.vel bonũ eſt ſpera ce in dño q; ſperare in pncipib.Etiã eſt ad nuerbiũ ſil itudinis.vt tã Plato q; ſoꝛtes le⸗ git. Etia eſt aduerbin coparagi vt Ille eſt 1. maioꝛ iß ille. E Et eſt aduer. qᷓntitatꝭ. vt Iſte ; poteſt legit. Et ſᷣm hac ſignificationẽ pᷣt tus deriuaria q;. Etqᷓ; cõponit᷑ ꝑ gemia tionem. ⁊ Zꝛ q;ᷓ̊.i.q;uis co niunctio aduer ſatiua. Qualibet. i. Fuis. 9 acnitpenl Und Sꝛege. Multüu reliqͥt qͥᷣ q;libet paꝝ tm deſeruit C Qnãobꝛẽ aduer. interrogãdi ſᷣm Donatum 4 Et acnit᷑ penł.ſᷣm quoſdã.⁊ videt᷑eſſe qdaã irregula raggregalio: dictionũ qᷓ ponit lo⸗ co vniꝰ dictòis potiꝰ qᷓ; ᷣa cõpoſitio. — —— Qnãuis. i. q;;. vel licet. tũ. ↄiunctio aduer, Duyue ptes.⁊ acuit᷑ te.vñ in Bꝛeciſmo ðꝛ. Di ctio quatinus eſt oꝛatio qua tenus eſto. Di ſatiua.⁊ gcuit᷑ pn. Quanaãa.i.in q̃ ꝑte ſyllabice bz nã m paß. ad qð tpᷣs ſ̃ᷣm papᷣ̊. Quãdo.deriuat᷑a qᷓ 2 eſt aduer tpis ete eſti/ terrogatinũ.inſinitũ. relatiuũ.⁊ componi tur vel ſyllabicat᷑. 7 dicit qnq; ⁊ quãdocũq; ⁊æ quãdoqͥdẽ.i.qꝛ.⁊ coꝛ.qͥ.⁊ ſiquãdo.nequã/⸗/ do aliqn.añpenł.acuunt.Et nota ꝙ; quãdo habet ſexcompoſitõnes tahtũ ſᷣm aliqͥs.vt Siqñ.nequãdo.aliqn/qnq; quadoquãdo quãdocũq;. Ex hoc patet ꝙ; quadoquideʒ nõ eſt cõpoſitio vera.ſed ponit᷑ aliquãdo lo co vnius ꝑtis.⁊ eſt potius quedam vocum cõgeries irregularꝭ qᷓ; compoſitio. ⁊ tũcac celituatur ac ſi i ſeſſet vna dictio, vt nterenplo Quadragies.aduer.nũeri.i.q̃dragita viciby Onadiu añ eſt vna ꝑs acuit᷑ pe.vide etiaʒ S. in diu. Eteſt ;diu. vſq; ad quẽ finẽ. vk vſc; vt ꝙ ?2 quatinꝰ. cõiunctões ad inuicẽ ĩ hoc differunt. qꝛ vt cauſam remotioꝛẽ. Dʒ qti/ de facili de cetero. erimpꝛouiſo. tcctera cõ “ ſimilia. .Qua ch.i. iuis. licet. Et nota rche. ſuni⸗ lia hntia m. añ q.pꝑ n ſcribunt. Qnãtiſper.i.q;tum. vt Quitiſper valetres “ iſta. Lantiſper. Quãtoti.aduer.i.q;to och velockecitius. et ⁊ cõponit᷑ a q;to ⁊ oci? aduerbio. Quãto minꝰ.due ꝑtes ſunt ſicut ⁊ qnto ma/ gis. ⁊ ita ſub duoho accẽtibſie unt pꝛoferẽde Sm Hug.in libꝛo de dubio accentu. Quapꝛopter.i.qᷓ; obꝛẽ/ꝓpterea.qᷓ pacto. Quaſi.i.ſicuti.tanq;.velut. ⁊ ponit᷑ quaſi ali gquando ꝓ ſil itudine. aliqñ ꝓ veritate. Pꝛo ſimilitudine. vñ Paulꝰ. OQuaſi triſtes ſem per aũt gaudetes. Pꝛo veritate Syt in euan/ gelio Johis. TUidimꝰ głiam er gloꝛiã qua ſi vnigeniti a patre Aliquando nihil differt vrtriũ pꝛo ſimilitudine an pꝛo veritate pona tur. vt Job. Quglſii impios ꝑcuſſit eos ĩ lo co videntiũ Sed ibi. t⸗ icut impius inimi cus meus ⁊ aduerſari meus quaſi iniquꝰ Sicut ⁊ quaſi nt vult Hꝛegoꝛiuepꝛo⸗ affir matione bpotius q; P20 ſmilitugine dicruʒ videtur. . Qua tenus. vide infra i in quatin?. Quater. aduerbiũ numeri. a q̃ttuoꝛ deriuat ⁊ ſcribit᷑ ꝑ vnũ t.⁊ bꝛeuiat᷑ qᷓ. Uñ Dꝛati in pma epła. Me quater vndenos ſcias iĩple/ uiſſe decẽbꝛis. Quattuoꝛ aut nomen ꝑ du⸗ . plext. ſcribit. Quaternatim. aduer.l. Pquaternos. ꝛ dici ꝗq quaternuus. Quatinus. ꝓ vt eſt cõiunctio ca uſalis peri. ſcribitur.⁊ öriuat᷑a qua.Poteſt etiã eſſe cõ iunctio adiunctiua Sʒ qua tenus ꝑe.ſunt ctio ſub media bꝛeuis eſt.oꝛatio longa. Si fiat ꝓſa bꝛeuiat tñ vtraq; metrũ.Et nota q; nus recipit ca uſam ꝓpinquioꝛẽ.ꝙ; vo perti/ net ad vtrũq;. vñ incõgrue ðꝛ. Uolo quati Volo vt legas.qꝛ volũ nus legas. ſz bñ ðꝛ. tas longiſſima e ialam infinita. Poſt quatinꝰ ergo vel ꝙ recte ſequit᷑ hec ↄiũctio vt hoc modo. Rogo vosvt quatinus mihi veſtrũ auxiliũ inpedatis. vel ſic Poſtulo ꝙ mihi dignemini puidere vt poſſim ĩ ſtu/ dio cõmoꝛa ri. Sʒzn ñ adeo bñ ðꝛ. Rogo vos vt bñ mihi faciatis ꝙ vel quatim po umin Rnudio mancre. ” Qidund r Lindetan Oryin⸗ rhonct neni notut ſinun ſeg u ssdi mumnſe qiaſt nnde 14 bli Qngen⸗ me. Fy urftoric Euiden colneli⸗ bio. ce⸗ Quini⸗ QOuin. eſt pon chroch nerbiu ouuinis. t⸗ nimo. dintchg ſchogin⸗ henqauch Jndiſting ſdeiſcebe⸗ düͤrllua⸗. nanlonge (endecies⸗ Gmngium inimo⸗x inpotb, inqpag apiab ?: Pinanies ſpeinn higuer, unuin erre (tiu noch odccne „ rſn haplann lochaiis do. ttäton unt ofente ccenm. Apaen. onit quaſi ine, Pe ſimiſrsſen eninenmn⸗ Pcoriägnn onchüdiſart Nentnepon Nuſſrevsjt⸗ tinpiusinin gnuſf nin niran; Vederinal Onrin ſcis iple⸗ mmeng du⸗ 10s Ad Goſcis ei. Ncketüeſech Nichvsgeſ Rlinod Dalchletſod Nrmnolora neni Cn uinicinc . Wocnan müfſik⸗ guufmnenn ſch gentpſßlin r zeſinin AddasN² VNH ca ꝓ ↄiũctione cauſal Que piunctio copulatiua ꝑ e.ſolam ſcribit᷑ ⁊ idem eſt qͥd et.quando eſt ꝓnomen ſcribit᷑ ꝑpae.diphthongon que.⁊ ĩ ſingłari femini/ no ⁊ in plali neutro.Eteſt interrogatiuuʒ relatiuum ⁊ infinitum. Quia ⁊ qm in codem ſenſu. Sʒ qm pꝛiep/ ponit᷑.⁊ ſic ſeqᷓntem ſenſum alligat.vt Qm diſcis diſco. Quia quippe poſtponit᷑ ⁊ ſupe rioꝛem ſenſum ↄfirmat. vt Scio qꝛ didici ⁊ quia ſyllabicat᷑.⁊ ðꝛ quianam.i.qꝛ vł cur. vnde Cirgiliꝰ. Heu qm tanti tinxertethe/ ra nimbi. U Quidem ↄiunctio affirmatiua.⁊ coꝛ.dmam vnde Facetus. Mente auideʒ leta decoꝛa tur floꝛida vita. Et inde componit᷑ ſiqͥdem Egquidem aũt ſimplex eſt. vide v.in ſuo lo/ co ine.lr̃a. „ Oni din due ꝑtes p vno affirmatiuo aduer bio.i. certe. veer. èl Quin.i.vt nõ.vel vt coniunctio adiunctiua QDuin. i. ↄiunctio eſt collectiua.Quin.id eſt. potiꝰ.qduer.eligendi.Quin.i.cur nõ.vł cur aduer.interrogandi.Quin.i.certe.ad/ unerbium affirmandi. Quin.i.ſuper.aduer. oꝛdinis. Et componit᷑.Quinetiã.i.inſuper aduer. oꝛdinis.ᷣm Hug. Item inuenitur qnimo.i.potiꝰ vel certe.aduerbiuʒ affirmã Di vel eligendi.vel poſſunt eſſe due ꝑtes. et ſcias ꝙ in Luce euãgelio vbi ꝛ Quinimo beati qͥ andiunt verbũ dei⁊ cuſtodiũt illud Ita diſtinguendũ eſſe videt᷑. Quinimo bri Pet. xel otat qñq; ſimilitudine H XTu quoq; fac ſimile.tñ loco aduerbij inuue 7 deinde beati qͥ audiunt verbũ dei⁊ cuſto diũt illud.? pdu.pe.qͥnimo.qꝛ imo habʒ p/ mamlongam. Quindecies aduer.i.qͥndecim vicib. QOuinetiam.aduerb.oꝛdinis.i.inſuꝑ. ⁊ dicit AQuinimo. vide in ſan. Ouinpoti.i. mag;.ᷣm Paß. * Quinquageſies aduer.numeri.i.qnquagin I vicibo.⁊ ðꝛ a qͥnquaginta m Pap. Gainluiee ranc vicdbdbd ¶nippe.i.nimiꝝ.ſine dubio.certe.ↄfirmati/ nuʒ aduer. Eſt em̃ ſicut ſcʒ videlicet.⁊ ꝓð. „ ⸗ uo interrogatiuũ ad locũ.vt Quo vadis (na poltione. Reſpoſina ey. huc.illuc. iſtuun. OQnocirca.ẽ compoſitum aq ⁊ circa.⁊ nota 5 * ꝓcirca ꝑ compoſitionẽ vel pot ꝑ qndam rirregularitatem iungit᷑ cum iſtis.ſ.quocir/ ca p aiüctione cauſali vl illatiua. Circücir ca vel circũqu3d. epᷣ/ lege. Subcoõtinuatiua. vt Quoniaʒ ambu Quoniã cat᷑ quotiẽſcũcq. Qnouſch. l. ;d b. tpis . Quou ad quẽ locũ.aduer.loci.vñ Cempꝰ ſiue lo . Qnodã modo due ptes ſunt. vnde duobus accentibp regende ſunt Quidã tñ grauant mo. ⁊ tuc dicemꝰ ꝙ nõ eſt ibi compoſitio.ſʒ co vniꝰ dictionis. l Quo minus.due dictiones ſunt.Papias tñ dicit. quo minus.i. vna d ictõe Quo modo due ꝑtes ſnnt in euangelio Lu ce.j. vt Quo modo fiet iſtud qm virum nõ⸗ cognoſco. Aliqũ q̊modo videt eẽ dictio cõö poſita.ſʒ potiꝰ eſt ibi q̃dã irregularꝭ vocum ↄgeries.q̃ ponit᷑ loco vn dictiõis.vt quꝰ? id eſt. qualiter. ⁊ tũc accentuat᷑ ac ſi eſſz vna dictio.⁊ acuit᷑q̊.ſʒ mo.grauat. Quondã aduer.tꝑis. q. ſcribit᷑. qꝛ deriunk aquando. Quoriam. ↄiunci ſalis n nuatiua. Cauſalis.vtQuoniam ꝓdeſt tibi unctio cauſalis vel ſubconti/ quedã irregulan vocũ ↄgeries.fungenslo lat mouet᷑ Sic quoq; quia vł ergo vna ꝑs eſt fʒ Pap. ⁊ differt qm a quia.ſicut habes in quia. eit hades –— poſita a quoniã⁊ qͥdẽ.⁊ tũc grauat᷑qͥ. ꝛacui tur an. Poſſunt ẽt eſſe due ꝑtes.⁊ tũc duo/ bus accentibo regunt᷑: acuit qͥ.⁊ ſcribit᷑ tũc quoniam ꝑ m.⁊ tũc quoniamquidẽ. idę eſt quidẽ ꝑ hoĩem moꝛs.⁊c. Quoq; eſt ↄiunctio copulatiuꝗ. Accipit᷑ em̃ pꝓ et.vel etia.⁊ notat qũq; ſimilitudinem.vt nit ꝓ certe. 7 Quoꝛſum.i.verſus quã ꝑtem. Et cõponit᷑a quo ⁊ verſum.⁊ ſyllabicatur quoꝛſum.⁊ ðꝛ fpm Dug. Quotidic aduer tempoꝛis. ⁊ vꝛ a t? dies. q̃d vicioſe ſcribit᷑ ꝑ c.vt vult Hug. Namꝑ q.ſcribi dʒ. Hoc etiã vult Papᷣ.Eta quoti die ðᷣꝛ atidianꝰ.na.nũ.ſicut a meridie meri Dianꝰ.na.nuʒ. Uñ quotidianũ in pater no ſter debet ſcribi ꝑ . Quotiẽs.aduer.nũ eri.i.freq̃ nt᷑ multotiens. Duotiẽs.i.q̃t vicibo.Cui reſpondet᷑ ſemel. * quidem.i.quia.vel ̊ vna ps eſt cõè qͥd.quia certe. ſic ſumitur.j.Coꝝ.xv.Om̃ quoꝛſumcũq;.id eſt.verſus quãcunq; ꝑteʒ bis.ter. ⁊ ſimilia.⁊ deriuat᷑a quot ⁊ ſyllabi .;diu. aduerb. tꝑis. Quouſq;. i. ci dic ſignificare quouſch. Quur.aduer.interrogandi. poteſt deriuari adqͥ.⁊ ſcribit ꝑ q.⁊ geminũᷣ u. vel pᷣt deriuari a gtõ cuius deqͥs. ⁊ tunc debet Git ꝑ c.et ð Gancoꝛditer. aduer i iraſcibiliter. M Kaptim aduerb. Efeſtinanter violemucr. ſi *7 ——— .. 4 Snole vetelliſaffiirfn doß. vnuz. u. ſicut cur. ita cömuniter rlenbitur Racha eſtin interiectio aectnmn indignantitf oſtendens.ſicut cũ dolemus dicimꝰ heu.et cum letamur vah. ⁊ ſimiliter cum indigna mur dicimus racha. Te nis ⁊ vacuus.quem vulgat ata iniuria abſq; ſenſu vel abſq; cerebꝛo dicer epoſſumꝰ. ⁊2 E . hebꝛeum. acuit in fine Geat bus dictum melius valet. Daii aänerbiumi funditus vſq; adt ra dicem. ruptim. RBaro. aduer.i.interdũ.aliqd. Ee Ppoſitio inſepabilis aliqn notat reitera tionem. Unde. Hec tria re ſi ignat. ſie unſt um retroq; contta. Repente cito. ſubito. euera oee 7 eſt bpo/ ſitü. vel ſunt due ptes poſite p vVna. RKetro.aduer.loci.Et ↄponit᷑ cũ de. vt De/ retro. 2 coꝛ. re. naturaliter. Unde ĩ Auroꝛa Diri⸗ De retro reſpiciat: animo quicuq; re iquit. Betroꝛſum.i. deſummo vſq; ad infimuz de oꝛſum.vel tergotenꝰ. NRite.i. recte fim Pꝛiſtianũ. E. töꝛ a ritu. Pa pias vᷣo dicit. Rite.recte.iuxta moꝛẽ Elegiti/ Ripatim aduer.i.p ripas. vel de ripa in rri⸗ pam. ? deſigt locum riparum ſcufoltiant; oſtioꝛum. Roſim. aduer.i.moꝛdaciter.a rodo. dis. Kurſus vel rurſum. .denuo iterum. agaelter. pꝛudenter ingenioſe. “ altem. ↄiũctio aduerſatiua. cu diminnti⸗ one ꝑ ſyncopã fit a ſalutem.æ eſttractum a captiuis. q qñ capti erant extimoꝛe non va lentes loqᷣ integre dicebat. S altem. ſaltem ſaltem.q̃i dicerẽt.vt vitã ⁊ ſaluté nõ amitte ret. Item inuenit᷑ ſaltim.x dicit Pꝛiſtianꝰ in.xvj.li. Saltu.ſaltuatim vel ſaltim. id eſt.ſaltando.⁊ eſt aduerbium ualtearig. Oli. Saltimſaltanco ſed ſalte Diminuendo. ,— ?òèMä. S Dane. i. bene. certe recte. Sat. acuer. abocopa fita hus font lo⸗ el racha. id eſt. ina/ i. 2 82 a ſaltu. vñ haty ice.i. rephenſoꝛie. atis. aduer.qᷓlitatꝭ. apantqficz ſum⸗ ciens. Unde Qucanus. Tu ſatis ad vires romana in carmina daͤdas. Et inde .* apo/ Ccopam ſat. ati.i.meliꝰ aduer compandi. ꝛ a ſatis Unñ dicit Pꝛiſtianꝰ in tractatu aduerbioꝝ Satip melius.vñ Augꝰ. Satiꝰ eſt moꝛi fame q; veſci idolotico. Et ſcribit᷑ ꝑ t.q̃d ac . cipit ſonũ dec. Quidã legũt ibi ſaucꝑ. u. ſz male ⁊ coꝛrupte. cilicet.i ſcire licet. nimirũ aduer.eſt affir⸗ mangdi. vel ↄiũctio copulatiua yl expoſiti/ na fm qſdam. Ge.eſt pᷣpoſitio.⁊ inuenit᷑ſe olü p ↄpoſitionẽ Dex em̃ ſunt pᷣpoſitiões q̃ nõ inueniunt᷑ ni ſi in compoſitõne. ſcʒ. di. dis. re. ſe. an. cõ. et ſigt ſe aliqñ ſine.vt ſegnis q̃i ſine igne Et ſe Dulus ſine dolo. Aliqñ ſeoꝛſum.vt ſeduco. qi ſeoꝛſum duco. Item ſe etiam eſt pnomẽ 2 geminat᷑ ſeſe. 3Serelim ſetteto. pel ſecrete. l. occulte. ecunduʒ illud nomẽ ponit᷑ loco aduerbij loci vel qualita G.vl poti ſimilitudinis.cũ 3Z Scoᷣm Qucam.vbi greci dicũt. Cata Zucam. SDecꝰa ſe ppoſitone deriuat : deſcruit actõ caſui.vt ſe Petrũ.i.iuxta Petrum. Poteſt etiã eſſe aduer.⁊ eſt idẽ q̊d aliter vel alias vł ꝓpe vel iuxta.Et ſm q̊ſdam idem ðꝛ ſecius. Itẽ in greciſmo ðꝛ. Dic ſec eſſe aliter iuxta qʒ localiter vnũ. Dices eſt aliud tu dices qᷓ litatiue. ed.oↄiñctio eſt aduerſatina. dz ſcribi per d. Antiqͥ em dicebãt ſedũ ꝓ ſed. Nos vero duas lfas vltimas abſcidinus dicimus ſed ꝑ apocopam. Sedecies.i. ſedecim vicib. Dedenim. vna ꝑs.vel loco vni ptis eſt. vñ in vᷣſibo ſybille legiẽ. Sanctoꝝ ſedem̃ cun cte luxlibera carni. vñ.ij. Hach. vij. Sed em mũdi creatoꝛ.?c. Oedtamen.i.atcontra. aliqñ ſunt due par/ tes. aliqn eſt dictio ↄpoſita.⁊ tũc grauat᷑ta. vel eſt q̃dã irregular vocũ geries. poni tur ꝓ vna dictõe. e uio adueriinceſſunter ſemato ſeus Segniten aduer ipigriter. . Degregatim.i.diuiſim.ſeꝑatim. Deiel aduer.nũeri.i.vna vicee. Semper aduer isi omni tepoꝛt. = SSð (collea en Sar inſe epe N ſepio polt cnii Gpi⸗ culea dekeſe ſepecc Septi ſepte. bi. Seccro temp düſu ſcuri mne ſtuchoſ⸗ u. aii Hangei, hus, Zerios ſecſes autt Nlyiuncn ſeyt ſe nenenfae mentlar. urepo tat coiun ieqnig Nanne icaine ſt Uglinath⸗ ſdentf lsaccer (ngige Pals 6 P. gigzfich lngadig ege lahaſen⸗ nadneb † peſe bitdt le iſance. lverektef poſttioni eniunin ſanc d eige e nNedtn nck None Mlr Wt unaci i C mitactö nepoteſt daligsyl Rꝛſccius. lüter ſara⸗ w daccs Dſonibir. -os ſeos 1DuNs n⸗ witf ſi D Geñaun c iOel unnhn, tuͤnuuit õ ernofimi nuin. rict⸗ gii⸗ Senſi m.i. paulatim. aduer. remiſſiuũ.⁊ ð a ſenſus. Ham q̃ moꝛant᷑⸗ paulatim tenduüt O ſenſũ faciũt.⁊ cũ ſenſu fiũt Itẽ ſenſim.i.ſean ſibiliter. vel ad ſenſum. ↄſtanter. timide. —R eoꝛſũ.aduer.diſcretiuũ.i ſeꝑpatim. ſegre⸗ gatim. ſemotim.Et deriuat᷑ a ſe pᷣpoſ itione anſepabili. q̃ ſegationẽ ↄſignggat. epe.aduer.i.multotiẽs a ſepio. pis. Et cõ pPat᷑.ſepe. Pie ſime. Inuenit᷑ etiaʒ ſᷣm antiq̊s Eepiorp ſimꝰ.ma.muʒ. q̃i a ſepꝰ.pa.pum. . poſicino.⸗ Etↄpõit Aſepe. ꝑſepe. pſepe. ſe/ enũ ero.t multotiẽes. epiuſcule. ðꝛ a ſepiꝰ addita cule. ⁊ ſepiuſ/ „ ule aligh ntulũ ſepi. Et ſepicule.⸗ ſepe. 2 vi det᷑ eſſe dimi. Uñ Plaut⸗ in caſſia Depicu le peccas inqͥt.⁊ coꝛ.cu. ſcurũ ſero.pulcrũ mane. Deu.ↄiũctio diſiunctiua.i vel. Dexageſies.aduer.numerii. ſeraginta vici D bus. Sexies aduer. numerl i r vicibo. 282 ſex vñ.iiij. Re.xiij. Si xcuſſiſſes qnquies aut ſexies.aut ſepties. Si i.ↄiunctio ponit᷑ affirmatiue vel dubita tiue. vt Neſcio ſi faciã. vel adiũctiue. vt Si venerꝭ faciã. Itẽ negatiue ꝓ nõ. vt ſi dauid mentiar. Itẽ optatiue. vt ſi ramꝰ iſte daret aurea poma.i.vtinam. Uñ. Affirmat dubi tat.cõiungit.ſi negat optat. Dic.qñq; tener ſimilitudinarie. qñq; demo ſtratiue.qñq; ammiratiie. HDiccine. ſic ne.⁊ eſt ci ſyllabica adiectio. 2ñ inclinat h̊ ne coniunctio encletica accentũ pᷣcedentꝭ ſyllabe ad ſe.i.iuxta ſe. Unde pnci palis accent eſt ſuꝑ pᷣma ſyllaba.⁊ media grauat.ſicut heccine.quia accentus pnci/ Palis nõ poteſt poni ſuꝑ ſyllabica adiectio ne. vide i in heccine. Unde.j. Regũ.xv.dicit᷑ Siccine ſeparat amara mote. if Auro ra ðꝛ. Siccine rex Pharao paſcali vincit᷑ agno. Poſſet tñ in ſiccine ibi cine eſſe ſy lla/ bica adiectio. ⁊ legi deberet remiſſiue. icci/ ne. i. ſic ſeꝑatamara moꝛs. —. .. Dere.riꝰ.ſime.aduer.i .tarde. ertreme. Oerie. aduer.a ſeriꝰ.i.vtiliter. intẽte ſadulo. ſtudioſe exaĩo. Inuenit᷑ et ſerio gblclis po/ ſit? p illo aduer.ſerie. Sicubi in pbi vidc. l S igillatim. i expꝛeſſe. a igilumdicktured Ducit la. Signanter aduerienidenteraperte ? öra ſigno. hnas. —? Simul. aduer. cõgregan ndi.i.vna pariter in eodem loco.vel in eodẽt che. imul etiam qñq; ponit᷑ p poſtq;. VInñ Ancanꝰ. Stat ſi / D mul a bma deſcendit oꝛigine mi idi Can ſa rum ſeries. Simulat. i poſte. Uiñ Ouidi de faſtis li. ij. Que ſimulat tenuit interne ſtagna ſono/ ris. Item Oꝛatiꝰ in libꝛo ſermo. Jupir ex⸗ clamat.ſimulat.audiuitt. Din.oiunctio cauſalis ofirnacina. . 3 E ſvngrece.latine con vel ſimul nic. Depties aduer.nũeri.i. ſeptevicibo.ꝛ dicita Epre. Tl pha. Septies i in die laudẽ dixi . Sero aduer.hoꝛã ſigt † tarditatem,. Etſero tempꝰ noct ꝓfundũ.vt Sero ad lucubꝛa⸗ Dũ ſurrexi.lʒ aliqũ noĩaliter inueniat᷑ ytob in auũt ꝓ ſed.vel ſi nö. incere vel ſinceriter.i.pbure. Dine.pꝛepoſitio.i.abſq;.extra.⁊ diſtert ſine qñ pᷣponit᷑ ⁊ poſtponit᷑ caſuali. Pꝛepoſita el granat᷑ vtreq; ſyllabevt ſine timoꝛe. poſt polſita vᷣo pe.acuit᷑.vt Te ſine nil altuʒ. Ex H patet ꝙ oꝛeten'. pubeten?. Toſimilia acu/ untte. ingilatit m. i. ingulariter. ſi ingulas vices ꝑ vnũquẽq; ſeparatim. Et dicit᷑ ſingilatim Qi ſingulatim a ſinguł.la.lũ.qͥd eſt vn.vel aingul?.qͥd eſt vnicꝰ?. Hug. v̈o di. ꝙ a ſin⸗ gulꝰ ðꝛ ſingulatim aduer.diſcretiuũ.i.ꝑ ſin gulos. pq quidã dicũt ſingillatim. ſʒz male Fm eum. Pꝛiſtianꝰ etiã in tractatu ð̊ aduer bijs dicit. a ſinguł ſingulatim. Ad h̊ dico ꝙ ſ̃ᷣm foꝛmatõem videt᷑ eſſe dicendũ ſingu lkrim. ſie ab oſtio. oſtiatim Põt nihilomin? dici ſingillatim ꝓ ſingulatim.⁊ h̊ cõis vſus appꝛobat. Unde ꝓpheta. Qui finxit ſingilla tim coꝛda eoꝝ.id eſt. animas. Item in ſym/ dolo Acthanaſij. Quia ſicut ſingillati vnaz Siniſtroꝛ uz. laduerſi us ſiniſtra ptẽ. 7824 ſiniſtra ⁊ verſum. Diquidem.id eſt. certe. exſi? quidem com/ Ponit. ⁊ coꝛ.qui.Aliquando aũt ſunt due partes. ⁊ tunc quiacuitur.⁊ ſic ſumitur.ij. Machabeoꝝ. vlti. Et ſiquidem bene.⁊ vt hiſtoꝛie cõpetit hec ⁊ ipſe velim. Itẽ Wat/ thei. x. Et ſiquideʒ fueritvomneiilaoigna venierpar veſtra ſuper eam. Item Luce. xiij.Et ſiquidem fecerit fructum.ſinautem in futurum ſuccides cam. Iteʒ Hebꝛe. vj. Ethec faciemus ſiguicem pmiſerit deus. Item Aeuit. xiij. Et ſiquidem lepꝛa Vltra non creuerit.c. y 4 Di quo minꝰ ſᷣm Hug in roſario.ſunt tres dictöes Joh. xiiij. Si quo min dirxiſſeʒ vo bis.qꝛ vado paxe vobᷣ locuzʒ. Et ſub tribus accentib pferende. Si eſt ↄiunctio minuſ ponit᷑ aduer. negandi.ſcʒ nõ.quo eſt nomẽ ⁊ ibi ſuꝑfluit.vl ponitaduerbialit.qᷣi.aliꝗᷣ modo. Et eſt ſenſus. Si non eſſent vl aliqᷣ mõ nõ eſſent in domo patris mei mãſioneſ multe dixiſſem vob.qꝛ vado parare vo Blo cũ. Alij dicũt ꝙ ſunt due dictões.ſ.abltũs ſiq̊. ⁊ minus aduer.i.ſi. in aliqͥ minꝰ.Et f̃ᷣm vytrãq; opinionẽ minꝰ acuitpe. Dodes aduer. blandient; vel obſecrantis. TVnde Pꝛiſtianꝰ. Inueniunf aduerbia ter minantia in es. pductaʒ. vt Sodes. Alibi cñ ↄnumerat ſodes inter verba defectiua.ſʒ ibi ſecutus eſt opinionem eoꝝ q dixerũt ꝙ ſodes eſt verbũ comicũ.vt Sodes.i.ſi an/ ſecrantis. olũmodo.aduer.qᷓntitatji.tantũmodo.? Et grauat᷑ pe. ſinem. Soꝛtito.aduerb.i.ꝑ ſoꝛtes.pe ꝓpduc.UVnde Eʒzech.xlv. Cũq; ceperit terram diuidere ſoꝛtito ſeparate pmitias a dño. ” „ „ „ 5 Sꝛ a ſoł.⁊ mõ. ⁊ ſũt due ꝑtes poſiteꝓ vna. oonte. aduer.qlitatis.i.vltro volũtarie.? ͤa ſpondeo. des. Ponit᷑ etiam qñq; nomi feci. Sed melius eſt vt dicamꝰ nomẽ eſſe tm̃ ablatiui caſus naliter. vt Mea ſpõte hᷣ non aduer. licet qũq; ponat᷑aduerbialiter. Sieſm eſſet aduerbiu cũ poneret᷑ noialiter nõ adiungeret ſibi adiectiuũ niſi in neutro genere. Benerale qdẽ eſt ꝙ qñ aliq dictioñ noĩalis ponit᷑ noĩaliter in neu.ge. ponit᷑ tĩ ⁊ ſuſcipit adiectiuũ in neu.g.vt Luũ legere Tuü euge. Tuum ero “ tatim.i.ilico.aduer.temꝑis.a ſtovela ſta/ Stirpit aquer.i.radicit.⁊ ðꝛ a ſtirbps Sub. pppoſitio ẽ. ⁊ deſeruit vtriq; caſui. Et nota qꝙ qtienſcunq; ſub ſigt ad locũ ↄſtruit cuz actõ tm.vt Clirgily. Nitunt᷑ ſub ipſos poſtes.i.ad ipᷣos poſtes. Iteʒ qñq; ponit᷑ p ante. vt Tirgiliꝰ in geoꝛg. Sub lucem ex poꝛtant calatũ.i.ante lucem. Itẽ qũq; po/ nit᷑ pꝛo ꝑ. vt Sub noctem curã recuſat.i.ꝑ noctem Alibi videt᷑ ſigre in loco.vel q̃ſi ĩ lo co.⁊ cõſtruit᷑tunc cũ ablatiuo tm̃.vt SGub domo.Et ſcias ꝙ ſub his lr̃is ſequentibus mutat b. in illas ſcʒ.c.f. g.m.p.r.vt Succũng Cha B B . Temere aduer.i.pᷣſumptuoſe. fatue. ſtulte. bo⸗ſit uffero. ſuggero. ſũmoueo.ſupono ſur/ 8. 7 eſt ſine dubio vox blandientis ⁊ ob/ Dubito. aduerbium.i.cito.velociter.r 7 ſpem ⁊ non ex aparente ad manifeſtum ad Subter ⁊ ſubtus aduerbia.⁊ deriuantura ſub. Et differũt.quia ſubter eſt quod dere aliqua ſuperioꝛi depꝛimitur⁊ conculcatur Subtus qͥd demiſſionẽ alteriꝰ nõ ↄtingit. git qñq; accuſatinũ qñq; ablatiuũ. Quoti ens ſubter ſigt eſſe in loco.vel quaſi in loo ↄſtruit᷑ cum abltõ tm̃.Alibi vero cum actõ Et compꝑat᷑ ſubter.ſubterioꝛ.ſuperlatiuo Caret. Super aduer. loci. Unde ſupꝛa velſupera dicebant antiqui. Iñ ſuꝑa ꝑ apocopã.⁊ ſu pꝛa ꝑ ſyncopam. Sed differũt. quia ſup ẽ q̃d imminet. Supꝛa qᷣd ſub ſe aliqͥd habet ſtratum. Item ſupꝛa ↄſtruit᷑ cum ſolo actõö Duper vero qũq; cum actõ qñq; cum ab/ latiuo.Quando em̃ ſuꝑ ponit᷑ pꝛo de.vł in oↄſtruit᷑ cum abltõ tm̃.vt Snꝑ pamo.id eſt de pꝛiamo.⁊ ſuper viridi fronde.i.in virii fronde.aliter ↄſtruit cuʒ accuſatiuo. Jtem ſupꝛa ponit᷑ pꝛo poſitio. Et comꝑat᷑ ſupꝛa. ſuperioꝛ. ſupꝛemus vel ſummꝰ. IJñ ſuper Deſuꝑ ⁊ inſuper. Et poſſunt eſſe due ꝑtes. ſtola ad Gaium. Subito eſt quod eſt pter Item ſubtus nõ exigit caſum.ſ(mſubter er ſupᷣme vel ſumme aduer. Eth̊ ſnpꝛemitas tatis. Et ſuperꝰ.ra. rum. Et h̊ ſuperꝰ.ri.de⸗ celeſtis.Et coꝛ.pmam ſuꝑ Et componitur deſuper. ⁊ inſuper.⁊ tunc ſu.acuitur.vt De urſum vel ſuſum.aduer.loci.ſᷣm Hugu. . .. loco. ſigt ſurſum ad locum. dinis. Tamen. eſt ↄiunctio aduerſatiuns. Qamerſi ponit p q;uis. t eſtaiinctio aduer, ſatiua.⁊ componit a tam. ⁊ etſi.Uel eſt que dam irregularis congeries vocum que po nitur ꝓ vna ꝑte. Uñ Heb. vj. ðꝛ. Tametſi ita loquimur. Uel m aliam lr̃am. amen etlſi ita loqnimun. Vandem.i.aliqñ.in fine. Tantiſper.i.tiñ vel interea. ⁊ videt eſſe com poſitũ a tantis.⁊ per. Cbau. ð? eſſe aduer. admirantis. —— . ⁊ vt dicit Papᷣ. Suſum in ſuꝑioꝛi parteinn Vam aduer qntitatꝭ vel cõpandi vel ſimili Vynu runs. aumß oneinc ſe Jnalt dee IVdes Crgess. gtrigint Datim Vmo: gueme Atim. uſſin⸗ bi dentis, yn uſſoci muorub.) noepanon tumempli Ulteiſorn Mm. Vuctadin Tuetüünor hreos... ertim.aa ⸗ interrogn Piqn S uüptzngey inm iuginen lckien leſuma glotdere Whalcennr Nn. ſudtere . ini. Oot aſinloe wamac Uperianino Nelſupera Ncogi 1ſu gauſupe dadeda umſooac ſicang, ipode Kin Könik ciinnnd õ vnngtier 1 inet Bſpremns Ger,niH ponr Lduegtes. iur. KDe m ug. Nonperen mäitini igldle/ cilectan umgbepe t Vmnei nin.— cclchen antis. nole hn⸗ nu⸗ eens. ſot etia eſſe aduerbiuũ.? eſt ten idẽqdᷣ ꝓpe vel iuta. Cvypice.aduerbiũ.i.figuratue. Votiẽs.aduerbiũ numeri.⁊ ðdꝛa tot. ¶Irans.i.vltra.Et vt dicit Pꝛiſcianꝰ intra ctatu pᷣpoſitionũ qñ tranſ cõponit᷑ cũ dicti one incipièetea d.vel n.vel i.cõſonãte.abijci tur.n. S.vt Craduco.trado.trano.traijcio. Inalügcom oſiiqibus remanct inteora vnde.Si cõponat᷑ trans littera nulla mo/ uet᷑.Crano.traijcio.trado.traduco remotꝭ TVricies.aduerbiũ numeri.i.triginta viciby z ðꝛ a triginaa. Tridieaduerbiũ.a tridui O.. Trigies.aduerbiũ numeri.i.triginta vicib⸗ atriginta 22ũ72. uatim aduerbiũ ꝑſonale. id eſt.tuo moꝛe vel moꝛe tue gentis vel patrie. Silr diſtin gue meatim ⁊ ſuatim. Et ſcias ꝙ aduerbijſ nõ accidit numerꝰ.neq; ꝑſona. vt dixi ĩ me/ Iunſim aduerbiũ.i.minutim.cõciſim vłꝑ cuſſim.⁊ ðꝛ a tundo.dis. Kahr ναν„ MHÜHn Uab. qñq; ſignat gandiũ.⁊? eſt ĩteriectõ gau dentis. vñ Iſa. xliiij. Uah calefactꝰſum vi di focũ.?⁊ Aug. dicit. Cũ delectamur dici mus vah. Itẽ qñq; denotat deriſioneʒz vel increpationẽ. Uñn GBatth xxvij. Tlah qͥ ð ſtruit templũ dei ?tc. H Ualde.i.foꝛtiter.nimis vehemẽter.⁊ ðꝛ a va lidus per ſyncopam pꝛo valide ſ̃ʒ Pꝛiſcia num. Uau. eſt aduerbiũ admirantis vł iurantis. ¶ au etiã nomẽ eſt cuiuſdã elemẽti apud he bꝛeos. ſ.v. ↄſonantis. Ubertim. aduerbiũ.i.abundanter. Obi.eſt aduerbiũ loci vł interrogãdi.⁊ ſigẽt interrogat ð loco. Breeſt aduerbiũ tepo uerbiũ qualitatis.vt vbi id eſt.qualiter. et q̃q—usztitatis. vt vbi.id eſt.quantũ. Et ſimili/ tudinis. vt vbi. id eſt.ſicut.Eſt etiã qñq; ad uerbiũ increpãtis vel admirãtis. vñ Beñ. iij. Adam vbi es.auaſi dicat.in quanta mi ſeria es ⁊ in quanta anguſtia es. Miſer q d feciſti in quantũ peccatum cecidiſti. Bene enim ſciebat deus vbi eſſet.ſed quaſi admi rando increpat eũ ꝙ in tantũ peccatũ dela pſus erat.Et nota ꝙ vbi recipit vndecimĩ ter cõpoſitiones ⁊ ſyllabicas adiectiões.vt in quo locoꝝ. Similite VUer ſute.i.callide. De B Cenua. cſt ppoſitio ablatiuo caſuideſerui / Sicubi. Necubi. Alicubi. Nuncubi. Ec/ ubi. exen ⁊ vbi compoſituʒ. Ubiq;. vbin bi vbiuis. vbilibet. vbicũq;. vbinã. Jnucnit etiꝗ queda alia qᷓ̃ videt᷑ eſſe copoſita ab vhi yt Atubi. Aſtubi. Poſtubi.ſʒz poti? ſuncq/ dam irregulares vocũ cõgeries.⁊ fungunt᷑ loca vnius dictionis aliquando. Itemvbi tam ſimplex q; cõpoſita eiꝰ poſſunt exigere gem ex vi diſtributionis.vt Ubiq; locoꝛuʒ id eſt.in quolibet locoꝝ ⁊ vbi locoꝝ.id eſt. guo liter 2⁊ ybiuis locoꝛuzʒ vbicunq; locoꝝ vel gentiũ. Ul dic ꝙ cũ di cit. Clbiq; locoꝝ vel terraꝝ. id eſt. in quoli bet locoꝝ. illigenitiui regunt exrnatura par titionis.⁊ coꝛripit pmã vbi. Unde Ouidi/ us epi. Jura fides vbi ſunt cõmiſſaq; dexte ra detxtre. Item nota ꝙ in pdictis quando vbi poſtponit tunceſt compoſitio.vt. DSic ubi. alicubi. vl qñ geminat. vt vbiubi. Sʒ gßñ vbi pᷣponit᷑ tüc eſt ſyllabica adiectio. vt vbiuiao.vbicũq; ꝛc. .. Ue.interiectio dolentis vel execrãtis vłma ledicẽtis. vt CUle illiꝑ quẽ ſcandalum venit Item ve ſignat eterna damnatõeʒ in ſacra ſcriptura.⁊ ſcribit ꝑ ae diphthongon. Itreʒ ve.i.ſine. Jñ ꝑ compoſitionem veſanus.ſʒ Huguicionem. Item ve eſt coniunciio en Uebementer.tius.ſime.i.fſoꝛtiter. Uel aliquando eſt cõiunctio diſiunctiua.vt quãdo ponit᷑ inter duo que nõ poſſũt ſimł eſſe vera. vt Homo eſt animal rationale yv- irrationale Aliquaãdo eſt ſubdiſiũctiua. vt quado ponit᷑ inter duo que ſunt ſimł vera. vyt Amanuerũt vl amauere Aliqũ etiã poni Iur vel p ſatten. Uelociter.aduer.i.cito.reptette. Ueluti.a vel ⁊ vti cõiunctionecõponitur.⁊ idem eſt qd queadmodũ. quomodo. ſic.ʒ Pap̃ᷣ. Et coꝛripit penł. Un Clirgiliꝰ enei. ix. At velutipleno lupus inſidiai᷑ ouili. Et inde ꝑ apocopã fit velut aduerbiũ ſimilitu dinis. id eſt.ſicut quaſi.⁊ eſt t.finalis littera honooddddddddooodddoo. Uerbo tenus.verbi gratia verbi cauſa.due partes.⁊ ſub duobo accentibo regede.. enuſte.i.Ponete. Uero ſepe ponitur p cõiuncnoone copulati/ pletiua. Item verum ſepe ponit᷑ pꝛo ſed vł De Uicatim aduer.penł.pdu. põt deriuari a vi cus. quaſi ꝑ vicos. vel de vico in vicuʒ. Uł otelt deriuari a vice.i.viciſſim per ſingu/ as vices. Uiciſſim. aduerbium . id eſt alternatim.mu/ tuo ꝑ vices. Uidelicet aduerbiũ affirmãdi.i.nimiꝝ.cer/ te. ſcʒ vero.videre licet.⁊ cõponit᷑a videre⁊ licet.Ulel eſt cõiunctio copulatiua vel expo ſitiua ſm Hug. Uigies vł vities aduer.numeri.i.viginti vi cib.⁊ ðꝛ a viginti.vñ Apoc.ix. Uligies mil lies. dena milia. Uiritim aduer.i.ꝑ ſingulos viros vl de vi/ ro in viꝝ.⁊ ðꝛ a vir. Ultra aduer.loci.⁊ cõparat᷑ vltra.vlterioꝛ. vltimus.põt etiã eſſe pᷣpoſitio qñ regit caſũ vt vltra rhenu. Ultro.i.vltra vel ſponte. Unciatim aduer.i.ꝑ vncias.vel de vna vn/ cia in aliã.⁊ ðꝛ ab vncia. Unde aduer.loci.i.a quo vel ex quo loco vł ex qua re vel cauſa ſᷣm paß. Undecies.aduerbiũ numeri.i cibo.⁊ ð ab vndecim. gndia aduer.i.exoĩ ꝑte ⁊ grauat᷑ pe. Undeq; ↄiunctio encletica non inclinat hic accentũ pᷣcedẽtis ſyllabe ad ſe.i.iuxta ſe.qꝛ pᷣcedẽs vocalis coꝛrupta ẽ in vndiq;. Nam vndiq; cõponit᷑ exvnde ⁊ q;.Et ſur ↄtingit in deniq;ʒ.qð cõponit᷑ ex denuo ?⁊ . Inq;.i.aliqũ.qñq;.aduer.tꝑis.vide in nũqᷓ; Uoluptuarie.aduer.ſᷣm voluptatt. Uſpiam.i.in aliquo loco.alicubi.aduer.lo/ ci.⁊ ðꝛ ab vlł. ⁊ eſt ibi piam ſyllabica adie/ ctio.vñ nõ acuit᷑ in fine.qꝛ accent pncipat nõ debet poni in ſyllabica adiectiõe. ¶Iſepᷣ.i.in aliq̊ loco aduer.loci.⁊ ðꝛ ab vllus Uſquequaq;.i.ꝑ oĩa nimis.extoto omnino ⁊ acuit penl. IJJMWB Uſq;quo.i.qdiu.quouſq; ad quem finẽ ſᷣm papᷣ. Clel pleniꝰ pᷣt diciſic. Uſq;quo.i.aliq; vndecim vi/ tulũ. aduerbiũ eſt qᷓntitatꝭ. Un in pᷣs. Con uertere dñevſq;quo.i.aliquãtulũ. Itẽ vſq; quo.i.vndiq; aduer.ẽ loci. Uñ Zach̊.viij. VUſq;quo veniãt ppłi.i.vndiq; Itẽ vſq;quo id eſt. quſq; vel q;diu. aduer.eſt tꝑis.vt ibi. Vſq;quo dñe obliuiſcerꝭ me in finẽ. Item qñq; ponit᷑ ꝓꝑdonec.⁊ eſtaduerbiũ tꝑis.vñ ij. Mach.j. Sacerdoteſ pſallebãt hymnoſ vſq;quoↄſumptũ eſſet ſacrificiũ.i.donec ⁊ acnit vltimã ſ̃ᷣm vſum vſ;dqu. Utmulta ſignat. Hã vt.i.poſtq;. Ut.i.ſicut. vt.i.q;;uis.vt.i.ſimul.yñ de buſdam pꝛcdi ctoꝝ vt dicit qͥdã. Ut poſtq; dicas. vt q;uiſ vt q́; ſimul. Uti aduerbiũ ſimilitudinis ·i.ſicut.Et inde cõponit᷑ SDed vti vonit Sicuti veluti. Et coꝛ.v. vᷣbũ ꝓdu.pmã.vñ Quiſq; docet᷑ vti.dʒ vir/⸗ tutibo vti. . S Urinã aduer.optãdi.i.vt fiat opto. Et cõpo nit᷑ ab vt vel vti.⁊ nã.⁊ coꝛ.ti. Utiq;.qñ eſt dictio cõpoſita tunc acuit ante penł.ſʒ qñ ſine cõpoſitõe accipit᷑vtiq;.tunc accentũ habet ſuꝑ penł.ſᷣuata natura ipſi encleſis.⁊ ſic cauſa differẽtie amittit vim ſu am ↄiunctio encletica in vtiq; dictõe cõpo ſita. ⁊ ſilr intelligendũ eſt de itaqʒ. ote.i.tanq;. pe.coꝛ.Et cõponit᷑ ab vt. et re ablarin de potis.vel pos potis. . puta.i.vᷣbigratia.ſicut aduer. Et videtur ibi puta eſſe ſyllabica adiectio.⁊ ſic eritſim plic figure.⁊ deriuabitabvt.⁊ acuet pꝛima qꝛ accentꝰ pncipalis nõ dʒ poni ſuꝑ ſyllabi ca adiectione.vnde.j.Coꝝ.xv. Nõ coꝛpus qð futux eſt ſeminas.ſed nudũ granũvtpu ta triticWi. “” Utrinq; aduer.i.exvtraq; ꝑte.vnde Ezech. iiij. Finis vtrinq; f̃ᷣm vnã lr̃am. Utrobiq; aduer.i.in vtraq; ꝑte.⁊ acuit᷑ pe. Utrũ.dialetica interrogatio hũs ſead vtrũ q;.i.ad affirmationẽꝛ negationẽ.vt cũ dico vtrũ celũ ſit rotũdũ.põt rñderi.celũ eſt ro/ tundũ.celũ nõ eſt rotundũ. Itẽ vtrũ aliqñ eſt nomẽ.⁊ ponit᷑p qͥs. Uñ qͥdã. Nomẽ dic vtrũ ↄiunctio ðꝛ vtrũ. “ Utrũlibet.i.quaſi ex his placet.Et coꝛt᷑.li.et eſt libet ſyllabica adiectio. Utrũnam.interrogatiuũ eſt ⁊ hʒ nã ſyllabi ce.⁊ acuit penł. ́JMD Finit vocabularius Bꝛeuiloquus. tri/ plici alphabeto diuerſis ex autoꝛibo nec/ non coꝛꝑe vtriuſq; iuriſ collectus ad lati num ſermonẽ capeſſendũ vtiliſſimꝰ. Im pꝛeſſus Argentine Anno dñi. D. cccc. lxxxix. Finitus in die ſancti Leonardi. 4 1. .. . “ £ * . ndng a öi an Ltine Bean nizyi Qccho Aie ynq une mu nimeymni Noecoo . itabyr et vons. Stvidenr Nckpin⸗ inſur focpus gnim Ei anitpe. mi tci dico üeſtro/ Ecouli dnüflui mlognd 09 alum = 1 mnm n — – 2 . — S 5 . H ð „ 6 3 . Sðð B . 5* – Dl . * * . ð . S =ð M ð R „ 4 l B SZ sU H . . 5 S X S D . „* * D . R . . * . * 8 . .R — 1* HS 2 — 5 . — ðð WD „ 3 S 4 . . 1 . * OD . =ðð ð . . . . . . . . l . . . 5 . . . 3 6 H S . . — . ☚ . e . * ð 8 . . S * * . „ 8* 4 7„ . . 2ðð H S 5 4 * ” . . õ 7 „2 20.) W. ſ) Ppuneh 2eu iſſaar. Bear J Q△ MN98) 62 Aß S= 4 de 4 X Sr O 4 WD „ 4 2 ☚ R 3 . . 9 5 . . 5 2 2 5 — RS Panm „ . 2 5 (27 8 v PE 8* NRA 8 „* „ . 1 R + UR ☚ „* 2 2 V 5 4 . Z = ð 5 — . = . . 1 . . –— . 1 ₰ S 7 „ 4 1 . 4 4 —„ 4 * „ — X d . 1 „ . . . . 1 „ . 5 . — .êZẽò „ s = mm — õ ⸗ RHr S r “ * . M “ * e „ 5 . . . s „* ” ò ; B 6 ”õõ ☚ 4 . 198O elesolng -„PJepuels Toloeſ'esdqe-elA uIOO elSeCHANXAMMM HUO JelSeEMAXA 666 / MBLAdO 61 81 ZI 91 81 ooueſeg Snoo⸗ 81 01 8 4. 9 8 £ . ctandteta . * * pu 8